Ortalama mutfak harcamam nedir?

Eğer temel ihtiyaçlar çıkarıldıktan sonra maaşın yarısından aza iniyorsa ya oturduğun ev pahalı ya gereksiz fatura ödüyorsun ya da ülke krizde demektir :))

Açıkçası ben şöyle bir yöntem izliyorum. Tabii bir bekar olarak yapıldı tüm hesap.

Burada da alkol abur cubur gibi harcamaları eklemeden toplam alınmalı

Aslına bakarsan bunları yapmak bana çok koymadı. Aksine hayatımdan hiçbir şey eksilmemiş gibi hissediyorum. Çünkü zamanında çok gezdiğim için gezmeye doymuştum. Seyahatlerimi azalttıktan sonra gezme isteği hissetmedim. Hiç dışarı çıkmıyorum değil sadece azalttım. Açıkcası isteklerimi önceliklendirdim. tamamen para biriktiricem diye kendimi eve hapsetmedim. Kıyafet alacaksam daha ucuzunu tercih ettim ya da eskisini tamir ettirdim. Gözlük kullanıyorum mesela. Lenslerden vazgeçtim. Çok kitap okurum ve aylık hiç değilse 200tl kitap masrafım vardı. Gidip kütüphaneden almaya başladım. Bu şekilde tasarruf kalemleri oluşturdum böylece hayatımı etkilemeden para biriktirme fırsatı buldum. Mutlaka senin de vardır tasarruf edebileceğin yerler.

Valla hocam çok şükür arkadaşımıza bişey ismarlicaz diye kalp krizi geçirecek kadar müşkül durumda da değiliz hamd olsun. Rabbim bugunlerimizi aratmasın...

merhaba,

Tek yaşıyordum arabamı almıştım fakat kredi taksitleriyle zorlandım. Tek yaşamaktan daha sonra sıkıldım ve ailemi çağırdım. Aynı evde yaşamaya başladık. Aldığım maaşımın yarısından daha fazlasını babama veriyorum. Faturalar ve kira da bendeydi ancak mutfak masrafı ve arabanın masrafı babamda. Böylece elimde kalan parayı sadece kişisel zevklerime yatırıyorum. Babama ne kadar para verdiğimi hiç bilmiyorum. Verdiğim gibi o parayı unutuyorum. Bu şekilde birkaç sene dişimi sıktım ve seyahatlerimi oldukça azalttım. Kıyafet, ayakkabı, dışarda yemek yemek gibi aktivitelerimi de azalttım.

Burada gezmek tozmak kesinlikle dahil edilmemeli o sonra eklenecek.

Selam arkadaşlar. 7 yıldır mebte öğretmenim. onun öncesinde özelde çalıştım onu saymıyorum çünkü asgari ücret bile vermiyorlardı herneyse.

Direk kredi çekip borca girerek ya ev ya da araç taksidine gir. Çünkü para biriktircem desen, Her sene paran 3 birikiyorsa, alacağın evin veya arabanın değeri 5 birikiyor. Aradaki makas artıyor. O yüzden en güzeli kredi çekip ev araba sahibi olman. Tabi maaş durumuna göre hangisini yapabileceğin sana kalmış. Şimdi 50 bin kredi çekip bi araba alsan. 3 sene sonra maaşın düzelir. arabayı da satıp tekrar kredi çekip daha yüksek bir araç alırsın. Kademeli kademeli model yükseltirsin. Veya güzel bir araba al. Yarın öbür gün aracın borcu biter, ev almak istediğinde arabayı satar, tekrar kredi çeker, ev taksidine girersin. Ömür boyu kredi ödersin :)

Her ay maaşını alır almaz kuyumcunun yolunu tut. Nakit veya kredi kartı neyin varsa en az yarım veya tam altın al. Bunu kendine borç bil. Bankadan sanal altın alırsan şeytan dürter. Fiziki altın biriktikçe ve değerlendikçe keyif alacak ve daha fazlasını biriktirmek isteyeceksin.

Para birikmez cunku para kazanılır... uzun yillar memurluk yapmış sonra ticarete girmis biri olarak hepinize tavsiyem memurlugu bırakıp ticaret yapmanizdir. Yoksa ne guzel bi araba binersiniz ne de duzgun bi eviniz olur. essegin kuyrugu gibi ne uzar ne kisalirsiniz.. uc kurus kredi odeyecem diye gencliginizi yasayamazsiniz. bi arkadasiniza bisey ismarlayacam diye kalp krizi geçirirsiniz.. ticaret yapın.. surunmeyin

10 bin TL maaşınız olmadığı müddetçe adam akıllı para birikmez; ayda 500 tl ile yılda 6 bin tl ile birşey sahibi olamazsınızzzzz

kredim bittikçe kredi çekiyorum. helal paramla ödüyorum. mayıs 15inde kredim bitecek, 125 bin tl kredi çekip ya arabamı yenileyeceğim ya da tamamını altına yatırıp kenara da bekleyeceğim.

maşallah biz memurlara mal mülk sahibi olmak isteyince kredi haram, millet lüks yaşasın yarım milyonluk araçlarla gezsin ve bir bize günah oluyor.

Hayatını kısıtlama. Bu yaşların bir daha gelmeyecek. ha bugün ha yarın yaparım dediğin şeyler için ileride sağlığın elvermeyecek. Hayattan tad alamayacaksın. Üstelik istemeyeceksin. Ve geride sadece kendini sıktığınla kalacaksın. Paranı tamamen harca demiyorum ama tasarruf edebileceğin yerlerden et. Kötü gün parası mutlaka biriktir. Evli değilsen Ev arkadaşı edin veya ailenle yaşa. Masrafları bölüş. keyfi harcamalarını önceliklendir. vazgeçebileceklerinden vazgeç. Biriktirdiğin para yastık altında çoğalmaz mecburen bir yatırım kanalına enjekte et ki değeri kaybolmasın. Ve hayatın tadını çıkar.

Kredi ile ev alabilirsiniz. Borca girmeden birikim olmaz. Kredi ile araba almayın, zira masrafı çok fazla ve birikim için ideal değil. Bulunduğunuz yerden, bilenlere danışarak, arsa alıp birkaç sene sonra kat karşılığı verebilirsiniz.

Şimdi yaşım nerdeyse 35 olacak ve hiç bir birikimim yatırımım yok. Öyle çok müsrif biri değilim ama çok tutumluda sayılmam. Arkadaşlarima baktığımda bı şekilde herkes arabasını almış hatta ev işine girmişler.

Bence hayatını analiz et. benim babam polisti tek maaşla 3 çocuk büyüttü. Bununla övünüyor ama biz kıt kanaat geçinebilirdik ve bence bu hiç iyi bir şey değil. Ben ona kızıyorum 3 çocuk yaptığı için. Hayatımda ilk defa tatile kendi maaşımla gidebildim. Çocukluğumda hep özendim çünkü hepbir şeyler eksikti. Muz eskiden çok pahalı bir meyveydi mesela ve ayda 1 muz yeme hakkımız vardı. Şu an kiloyla muz alabiliyorum. Yani çocukluğumdaki o yokluğu düşününce sinirleniyorum. o yüzden tavsiyem bakabileceğin ve ihtiyaçlarını tam anlamıyla giderebileceğin kadar çocuk yap eğer evlenirsen.

Kredi çekme işine pek sıcak bakmıyorum ama anladığım kadarı ile ciddi bir borç yükünün altına girmeden yatırım olayı mümkün görünmüyor.

Bide hepsinin dışında ticarete girecek insanin yasayabilecegi maddi kayiplsrinda oluşturacağı kaygı ve streslede başa çıkabilecek sağlam bir psikolojiye sahip olması gerekiyor Bence. Şahsen benim fitratima uygun değil. Yinede tavsiye için teşekkür

Hocam bence özel dersten devam et sen. Ticaret işi tutmazsa onun verdiği stres memurlukta yapamadığın birikimin yaratacağı stresten daha büyük olacaktır. Birde bu işlere biraz yaş daha gençken ve aile geleneği olarakta girmek daha uygun gibi sanki. Şimdi tek başına ben ticaret yapicam diye yola çıkmak Büyük macera olur

Ticaret diyenleri anlamıyorum. Babamızdan gelen bir şey yok ki. Elimizdeki avcumuzdakini kaybetsek sığınacak limanımız yok. Bekara boşanmak kolaydır.

Eğer kalan para maaşın yarısı civarındaysa (3-5 fazla veya eksik önemli değil) kalan paranın yarısını eğlence , mutfakta başta saymadığımız abur cubur veya kendimiz için herhangi bir şeye ayırıyoruz. Kalanı da biriktiriyoruz. yani her ay maaşın 4/1 i gibi bir miktarı atabilmen lazım.

Ben de her ay sadece aldığım maaşın küsüratını harcayıp kalanını kenara atıyorum ama altın falan yapmıyorum. Türkiye ekonomisinde hiç bir şey yapmaya cesaret edemiyorum. Kararsızım.

Hayırlı ramazanlar...

Şimdi burda ortalama bir maaşı olup nasıl yatırım yapabiliyorsunuz onu paylaşmak isteyen arkadaşlarım varsa sevinirim...

Lakin benim kastım ortalama bir memur olup insanlar nasıl araç sahibi oluyor onu merak ettim. Ticaret tavsiye etmişsiniz fakat ticaret için ayrı bir birikim yetenek ve çevre lazım. Herkesin harcı değil yani ticaret.

Zorunlu harcamalarım neler?

Geriye bana ne kalıyor?

ben de kendi deneyimimi paylaşayım. Öncelikle 9 yıllık memurum. Bekarım. Senin gibi memuriyetimin ilk birkaç yılında 4 yıl falan olur. Çok da bir birikim yapamamıştım. Tabi gençliğimi yaşamak istediğim için bol bol seyahat ettim. Hiç pişman değilim çünkü 20li yaşlarımı hakkını vererek yaşamak istedim. Ben hayat tarzımı bu yönde belirledim. Sonra ailemi yaşadığım şehre taşıdım. Çünkü birikim yapıp ev almak istedim. Bunu da başardım ve daha önce de arabamı almıştım. Taktiğim şöyleydi.

Böyle geçmez; biliyorum

Diğer önemli bir faktör ben bekarım. Özellikle benim hayat tarzımı kıskanan, çekemeyen, mutsuz pislik insanlar sürekli beni evlendirmeye çalıştı. ''Evlen çoluk çocuğun olsun o zaman yapamayacaksın'' diye resmen haset edenler oldu çevremde. Biz çektik sen de çek zihniyetinde olan tipler bunlar. Ben mutlu bir insanım ve evlilik bana göre değil. Çocuk sahibi olmak gibi bir hayalim yok ve istediğim gibi yaşamak istiyorum. Evlendiğinde mecburen zorunlu bazı giderlerin de oluyor. Bunlar bende yok.

anadolunun ücra bir ilçesinde yaşıyoruz sosyal hayat yok... tek maaşla geçinmeye çalışıyoruz. çocuk yok. bir buçuk sene önce kredi çekip 18,500 tlye araba aldık gerçi krediyi sonra kapattık şu an hiç bir borcumuz yok. aylık gelirimiz 4,500 tl. giderlerimiz ise; kira -600, aidat -50, kaloriferci -70 (6ay), kömür -500 (6ay), araç yakıtı -500, market -800, manav -300, elektrik -200, telefonlar -150, internetler -150, kurs ücreti -425 derken geriye 700 küsür lira para kalıyor o da arada harcanıp bitiyor. birikim yapmak için krediye girmeyin bugün düzenli bir geliriniz olabilir ama yarın ne olacağı belli olmaz. eğer bekar iseniz oturun hesap yapın ufak tefek borçlarınız varsa ilk maaşınızla onları kapatın gereksiz ufak tefek harcamaları yapmayın, elbise ayakkabı alacaksanız bir kaç ay almayın temel ihtiyaçlarınız için para harcayın kredi kartı ya da bankamatik kartı ile alışveriş yapmayın nakit alışveriş yapın ki elinizdeki paranın hesabını kolay yapabilesiniz. maaş yatar yatmaz biz hemen en temel ödemeleri yapıp kalanı altına çeviriyoruz vadesiz hesapta miktar göremeyince paramız yok hissine kapılıyoruz cebimizde sadece 100 200 tl kadar para bulundurmaya ve ona göre harcamaya çalışıyoruz. çok dara düşütkçe altından ihtiyacımız olan kadar bozdurup harcıyoruz yine de anca ayı denkleştiriyoruz.. vaziyet böyle.

Kredi çekmeden nasıl mal sahibi olunacak ki; herşey ateş pahalı. en küçük donanımsız araba sıfırı 120 bin tl, 1+1 ev 100 bin TL.