Merhaba herkese, hazırlık vs. ile beraber 5 yıl Ankara'da Türkiye'nin iyi üniversitelerinden birinde okudum. emeğimi zamanımı harcadım. daha birinci sınıfa geçtiğimde sınavsız 2. ünv. okunabileceğini öğrendim. o zamanlar bu konuyu fazla insan bilmiyordu, abim benden 6 yaş büyük olduğu için hayat ve iş tecrübesi olan biri olarak illaki oku dedi. onun ısrarıyla hiçte istemeye istemeye iktisat okudum. zaten kendi bölümümün oldukça ağır dersleri varken birde aynı anda iktisat derslerine çalışıyordum. arkadaşlarım ya bırak ne işine yarayacak kendine eziyet ediyorsun diyorlardı. çoğu defa bırakmayıda düşündüm ama abimin ısrarları ile devam ettim. ne işime yarayacak of pof diye diye 4-5 yıl sonra hem iktisat hem fizik aynı yıl bitti. 2008 sınavında fizik öğretmeni olmak için sınava girip havamı alınca hemen branş değişikliği yaparak iktisattan atandım. işe yerleşebildiğim için şanslı saydım kendimi. 1-2 yıl tekrar öğretmen olabilir miyim diye çalıştım dersaneye gittim memurken yani ama olmadı. şimdi karar verdim artık öğretmen olmak istemiyorum. hatta nefret eder hale geldim. bedava gel deseler gitmem artık o derece. köreltmek dedikleri şey bu olsa gerek. durup dönüp baktığımda zaman emek para hepsi çöpe gitti. "ünv. lerin anlamsız bölüm mezunları" -benim gibiler- ne bıraktı geriye diye düşünüyorum, sadece ünv. nin olduğu şehre ekonomik katkı sağladım. çoğumuzda öyle yaptık ev tuttuk kira ödedik illaki alışveriş yaptık. doğrusu o kişilerin yerinde olmayı tercih ederdim. etrafınızda dostlarınızı, konu komşunun çocuğunu doğru bilgilendirelimde bari onlar yok olup gitmesinler. iş bulamadığı için çaresiz kalan bir çok kişi var aramızda biliyorum, çözüm yolu bulunur isteyincede olan zamana oluyor kaybedilen en önemli şey zaman oluyor. bir bakmışsın yaş 30 a yaklaşmış sen hala bir düzen kuramamışsın sonrada bizden geçti diyor çoğu küsüyor. üzülüyorum hem de çok... eğitimli işsizlik çok zor hazmediliyor, umarım herkes atanırda hayatını yoluna koyar...