güzel dörtlük ama başka bi açıdan söyleyim bende ya sen sevince giderse... hangisi daha çok acıtırdı...

Orda hep sen olmalı, seni yaşamak ve olduğun yerde bile

Uykusuz gecelerin yorgun sabahlarında seni düşünüyor

Tutmak ellerinden, o derinlere inmek, gitmek oralara, o yerlere

Susmak?

Önceleri hiç bilmediğim adını, şimdi binlerce defa tekrarlıyor dudaklarım

KopyaLa yapıştır bir sanattır

Düşün ki çoğu zaman kendime bile söyleyemiyorum

Esmer bir akşamüstünün serin hüznünü getiren gözlerin

Düştüğümüz bir çıkmazda bir teselli arıyoruz kendimize

Seni alabildiğine sevmek?

Çaresizliğin en amansız olduğu yerde en güzel çareler karşınıza çıkar unutmayın

Hep aynı soru düşüncemde?ya severse?...

Nereye gitsen kulaklarımda o yarı karanlık çocuksu sesin

Sanatın getirisi bu sanatı icra ederken

Sonra kendine has kokun, kokuların en çıldırtıcısı, en tahrik edicisi

Bu sonsuz evren içinde küçük ve çaresiz bir yaratık olduğunu anlarsa

İlk defa sevmenin tarif edilmez korkuları içindeyim

Uzaklaştıkça yaklaşıyor uzak

o yaralar zaten kapanmıyor ki peri kızı.. ama en azından bu satırları o okuyamıyor...

yazdıranlar utansın komşu kızı, hoşgeldin...

ÇaresizLik bu değiLdir

Çaresizliğin en amansız olduğu yerdeyim şimdi

Gün oluyor bir tabloyu seyredercesine mutlu heyecanlarla doluyorum karşında

Çare/SİZSİNİZ

Beni sevmediğin sevmeyeceğin

Ne sana nede senden başkasına?

derdinizin dermanı yine derdinizdir..

İşin en kötüsü yaklaştıkça da uzaklaşmaktan korkuyorum

Ve gözlerin?

Sevmek?

Bir insanın kendini aldatması ne güçtür bilirsin

Bu sevmek korkusunun aslında çok sevmek olduğunu biliyor fakat anlatamıyorum

hayat süprizlerle dolu çaresiz bırakmadı...

ÇaresizLik boyutu ters düz etmektir

--Aşkın çıkmaz yoLudur bu

Gün oluyor mavilerde, gün oluyor kırmızılarda, gün oluyor karalarda yaşıyorum seninle..

Kraliçe helen :DD

Seni tanımadan geçen bütün yıllara lanet ediyorum

Ve korkularla yine sana doğru koşuyorum

O zaman neler olabileceğini düşünmek korkutuyor beni

Galiba asıl korku sevmek değil onun arkasına gizlediğimiz sevilmemek korkusu

Dudaklarında çıkan her kelime suya bir taş atmışçasına büyüyor içimde

Korkudan ölünceye kadar?

Sese ses katmaktır...

Görebildiğim, duyabildiğim her şey bana seni sevmeyi söylüyor

... Çıkmaz yoLda ne yapıLır geri dönüLür

Gün oluyor eski bir yunan heykelin ölümsüz güzelliğiyle büyülüyorsun beni

escalade iyi akşamlar... yine senden beklenebilecek güzel bi başlık...

Belki hiçbir zaman sana seni sevdiğimi söyleyemeyeceğim

Nokta...

Hiçbir şeyi umursamadan, bütün karanlıkları hiçe sayarak sevmek

Küçük aldanmalarla kendimizi avutmaya çalışıyor

Sesim rüzgara karıştı

Güzelliğinde bana aynı şeyleri düşündürüyor

bozuluverilecekmiş gibi geliyor

bu dörtlüklerle o yaralar kapanmaz çaresizlik yaralarla beslenir önce yaraları tedavi edin sora çareler bir bir çıkar saklandğı yerden... iyi akşamlar...

Tesadüf bu ya. Aylardan Aralık günlerden Salı, ve sen giriyorsun salı'na salı'na bütün aralık'lardan Ocağıma.

Afferin kraliçe helen kırk yılda doğru bi laf ettin :D ŞAKA

Seninle sensiz olamamak?

Sanki söylediğim anda her şey bitecek ve bu emsalsiz büyü

O zamanlar öylesine yıkılıyorum ki bilemezsin...

Gözlerin gözlerime takılınca güçsüzlüğüm aklıma geliyor

Belki de aynı korkular içindeyiz seninle, bir birimizden haberimiz yok

İnsan nasıl gökyüzüne baktığı zaman

hımm bunları söyleyen acaba ne kadarını hissettiği için sölerdi yada ne kadar süre bunları gerçekten hissederdi buda başka bi çaresizlik sanırım...

çaresizliğin en amansız olduğu yerde çok ikamet ettim..

İlk defa yenileceğimi anlıyorum

Karşımda kendinden emin gözlerin, dudakların, ellerin bunu söylüyor bana

EscaLade

Sonrada sensiz edemediğimi, edemeyeceğimi söyleyememek sana

en amansız dediğim anda görünmez bir el uzanıyor, şükürler olsun