yoruluncaya dek dayak

hasan daş : hücreler kötü, koğuşa gitsem rahat ederim, diye düşünüyordum ki, 6'ncı koğuş'a götürdüler. gardiyan geldi, 'yeni gelenler öne çıksın' dedi. elinde bir değnek, değneğin adı haydar.

BU BAŞLIĞI SİL...

istanbul - diyarbakır 5 no' lu cezaevi'nde 1981-1984 yılları arasında 34 tutuklunun ölümüne, yüzlerce tutuklunun da sakat kalmasına ve sinir sistemlerinin tahribine neden olan uygulamaların üzerindeki sis perdesi aralanıyor. 20 tutuklunun aldığı ağır darbelerle, beş tutuklunun da açlık direnişinde öldüğü, koşulları protesto eden beş tutuklunun kendini asarak, dördünün de kendini yakarak yaşamına son verdiği, 'vahşet dönemi' diye adlandırılan bu yılları yaşayan 29 tanık ile iki savunma avukatının anlatımı, serbesti adlı derginin 14. sayısında yayımlandı.

Diyarbakır Cezaevi ile ilgili en kapsamlı çalışma sayesinde yeni bilgiler de öğreniyoruz. Çayan Demirel bazı ezber bilgilerin farklı olduğunu öğrendiklerinin altını çiziyor. Mesela 12 Eylül 1980 ile Mart 1984 tarihleri arasında geçen süreçte cezaevinde yapılan işkencelerde 34 değil, 32 kişinin öldüğünü bu belgeselle öğreniyoruz. Demirel, mahkumlardan Suphi Çevrici ile Mehmet Emin Yavuz?un 1986 ve 88 yıllarında öldüğünü tespit ettiklerini anlatıyor. Belgeselde aynı zamanda 4 kadın mahkumla da ilk kez görüşülüyor. Ayrıca çocuk kısmında kalan 2 mahkum da ilk defa konuşuyor. Celil Beyazgül ve Fehmi Behçeçi çocuk koğuşunda kalırken o dönemde uçak kaçıran hava korsanları Yılmaz Yalçıner, Ömer Yorulmaz ve Mekki Yassıkaya?nın himayesinde eğitimden geçiriliyor. Bu çocuklara Kemalizm?in nimetleri anlatılıyor her gün. Belgeseldeki ilklerden biri de Diyarbakır Cezaevi?nde kalan bir Alman vatandaşı ile görüşülmüş olması. Van Akdamar bölgesinde çalışmalar yapan Ralph Braun, ajan olduğu gerekçesiyle tevkif edilip Diyarbakır 5 No?lu Cezaevi?ne getiriliyor. Burada işkencelere maruz kalan Braun, 6 ay sonra Alman hükumetinin devreye girmesiyle serbest bırakılıyor. Cezaevinde Ali ismi verilen Braun o günleri anlatırken askerlerin verdiği?emret komitanım? tekmilini hiç unutamadığını aktarıyor. Belgesel için dönemin komutanlarından Kemal Yamak ile söyleşi yapılmak istenmiş; ancak kendisi bunu kabul etmemiş. Dönemin Diyarbakır Askeri Savcısı Ümit Kardaş ile yapılan bir söyleşi de belgeselde yer alıyor.

insanlar bu yüzden kendilerini ifade edemiyor. burada orgut morgut propagandası yapılmıyor bence

cevdet baran : bişar akbaş adında bir arkadaş vardı. gardiyanların emrine karşı çıkıyordu, yürümüyordu, hem rahatsızdı hem de inat ediyordu. bir gün gardiyan kolumdan tuttu ve "çık" dedi. bişar'ın yanına götürdüler. onu karın içine yatırmışlardı ve bana dediler ki, "ağzına işeyeceksin."

onun için bana sen kılıf uyduruyorsun derken siz başka bir kılıf uydurmadan adam gibi düzgün yorumlar yazın adam gibi konuşanla muhatgap olur sohbet niyetine konuşuruz ama işin çılkı çıkarasa silerim başlığı ortalığı karıştıranlar da kına yakar

cemşit bilek (12 eylül döneminde diyarbakır'da siyasi dava avukatı): müvekkillerimiz mahkemede hazırolda duruyordu. konuşma hakları yoktu. sandalyede oturmuş, ellerini nizami şekilde dizlerinin üstünde tutuyorlardı. kafalar sıfır numara tıraşlı, tek tip elbise içinde, başlarını dik tutarak, tek bir noktaya bakarak, put gibi durmak zorundaydılar. ölümü de göze alarak kalkıp konuşanlar oluyordu. rahmetli necmettin büyükkaya, geldiği son duruşmada ayağa kalktı, söz istedi. "bir sonraki mahkemeye kadar yaşamayabilirim, haberiniz olsun, beni sürekli tehdit ediyorlar. sonra 'yok kalpten gitti, şundan, bundan gitti' türünden düzmece bir tutanak da tutarak beni öldürebilirler. ancak gördüğünüz gibi ben çok sıhhatliyim" dedi. ve gerçekten de bir sonraki mahkemeye gelmeden öldürüldü.

Çayan Demirel, Koray Kesik, Burak Dal, Ayşe Çetinbaş?tan oluşan belgesel ekibi aynı zamanda Adalet Bakanlığı?nın izniyle Diyarbakır Cezaevi?nde oluşturdukları örnek bir koğuşta çekim yapmış. Demirel, koğuşların günümüzde farklı olduğunu; fakat koridor görüntülerini ve cezaevinin genel durumunu o günün şartlarına yakın çekimler yaptıklarını anlatıyor. 2 yıl süren çalışma sonucunda tamamlanan ve 101 dakikadan oluşan belgesel kasım ayından itibaren sinemalarda gösterime girecek.

osman karavil : koridorda sıra dayağından geçirildikten sonra hücrelere dağıtıldık. tek kişilik bu yere yedi kişi sığdırıldık. askerler göründü, 'ellerinizi uzatın' dediler. hücrenin, kapı ve penceresinden ellerimizi uzattık. yoruluncaya kadar dövüp gittiler. bu dayaklar, tahminen her yarım saatte bir tekrarlandı. sonra hücre dayağı düzenine geçildi. günde üç fasıl, sabah, öğlen, akşam...

artı bu yapılanlar çok çok az, şayet ben orda görevli olmuş olsaydım, ismimi tarihe altın harflerle yazdırırdım, belkide cezaevine ismim verilirdi.

çıplak koridor temizliği

'ağzına işeyeceksin'

'kanlı karavana yedik'

ister diyarbakır cezaevinde ister başka bir yerde herkim ki devlete karşı suç işleyerek girmişse içeri işkende haktır, baskıda.

selahattin bulut : kapı açılıp karavanayı içeriye getirmeden önce gardiyan bizi çok döverdi. "verdiğim yemeğin hakkını istiyorum" derdi, ta ki bir tarafımızdan karavanaya kan akana dek döverdi. o işkence döneminde günde üç öğün, kanlı karavana yerdik. diş macunu, deterjan, çöp gibi şeyleri yediriyorlardı. cezaevine türkçe bilmeyen ziyaretçi alınmazdı.

birde bu humma var bu milletde nezaman doğu anadolu nun ismi

hangi dinde var bunlar bu iğrenclikler bu vahşet

ben ne pkk yi nede başka bişeyi savunmuyorum orda kürt olsun başkaösı olsun her kim olursa yapılan işkençelerin hiç birini kabul etmiyorum ki zaten o işkençeler dikkat ederseniz sorunu çözmedi daha da güçlendirdi emin olun.

devlet hep şefkatli yüzünü gösterecek değil ya aşarsanız çizmeyi görürsünüz sert yüzünü.

ama bizim askerimiz varya onlardan Allah binlerce kez razı olsun. onlar bunlara böyle durumlarda gerekeni elbet yapıyor.

Yönetmen Çayan Demirel bu belgeselle Türkiye?nin bazı acı ve hatalarıyla yüzleşeceğini düşünüyor. Demirel?e göre, Diyarbakır Cezaevi?nde din, dil, ideoloji ayrımı yapılmadan eşit işkence uygulandı. 12 Eylül?ün oluşturduğu en büyük yaralardan birinin Diyarbakır Cezaevi olduğunu anlatan Demirel şunları söylüyor: ?Toplumsal barışın sağlanmasının yolunun tarihle yüzleşmekten geçtiğine inanıyorum. Benim derdim yüzleşme kültürüyle sağlıklı bir toplumun oluşmasına katkı sunmaktır. Bir yarayı kaşıma niyetinde değilim. Sadece tarihi gerçeklere dikkat çekiyorum. Yüzleşmeden geleceği yeniden inşa etmede sıkıntı yaşarız.?

hııı evet o zaman stratejik boyut haber sitesi, haber 7 sitesi ve diğer belgeseli çekenleçrin de amaçı örgüt propagandası yapmaktır o zaman... belki gerçeklerle yüzelşmek gerekir diye düşünülüyor ama sen ve senin gibiler yine başka taraflara çektiler.

Diyarbakır Cezaevi?nde yaşananlar bugün üzerinde durulan en hassas konuların başında geliyor. Hükumetin yeni?Kürt açılımı? olarak lanse ettiği projelerdeki hamlelerden biri de cezaevinin müzeye dönüştürülmesi veya yıkılıp yerine barış anıtı dikilmesi. Zaten Diyarbakır Belediye Başkan adayı olan AK Parti Milletvekili Kutbettin Arzu?nun seçim vaatlerinden biri Diyarbakır 5 No?lu Cezaevi?nin yıkılıp yerine?barış parkı? yapılmasıydı. Hükumet ve aydınlar nezdinde bir döneme damgasını vuran cezaevinin yıkılması fikri giderek güçleniyor.

yıllarca bu acı travma anlatılmaya çalışıldı ama anlamadılar

garabet'e sünnet

Haşim Söylemez'in haberi

bu işkeneleri görenlerin devletten intikam almak için yasa dışı örgutlere katıldıgı söylenir hep

Başlığın amacının, işkenceyi kınamaktan çok, bölücü örgüt propagandası olduğunu düşünmekteyim..

Cezaevi şartlarını bilirim.

yazıda utanmasa pkk sırf 12 eylül yüzünden oldu diyeceksiniz. yok palazlanmış yok bilmem ne olmuşmuş

mehmet emin kardeş : dövüyorlar, muhakkak dövdüğü kişinin bir tarafını da kırıyorlardı. "ne oldu sana" diyorlar, "ranzadan düştüm komutanım" diyorduk. herkese avuç avuç bok yediriyorlardı, bu çok sıradandı. 23'üncü koğuş'ta y. a. adında bir arkadaşımız vardı. herkesin gözü önünde ona cop soktular. cop sokma, bok yedirme çok adettendi.

Ama şunu bilin; dünyanın her yerinde şartlar iğrençtir; ya görevliler zulmeder, ya da içerdeki çeteler:(

İnsan haklarına saygılıyım, ama insan olamayanların bu haktan yararlanamaması kendilerinden kaynaklanıyor..

islamdamı hristiyanlıktamı yahudiliktemi. allahsızlık bu

koç mu kuzu mu?

12 Eylül sonrası, zorla İstiklal Marşı söyletildiği için, İstiklal Marşını duyunca panikleyen azımsanmayacak miktarda Türk Milliyetçisi arkadaşımı tanıdım..

bana, 'kaç gün hücrede kaldın' dedi. 'bir ay' dedim. 'atatürk'ün gençliğe hitabesini ve andımızı da mı ezberleyemedin?' 'hayır, okumam-yazmam yok komutanım' dedim. haydarla bayıltıncaya kadar dövdü. 53 tane marş ezberledim. her bir kelimesi için yüz ellinin üzerinde cop yedim desem, asla mübalağa olmaz.

"ranzadan düşerken dişlerim kırıldı komutanım" diyordum.

Cezaevleri ve cezaevi personelinin ıslahı kaçınılmaz.

ben sadece Kürtler olduğunu söylemedim sende başka kılıflar arama...

Şüphesiz Diyarbakır Cezaevi üzerine çok yazılar yazıldı, anılar anlatıldı ilk ağızlardan. Herkes yaşadıklarını anlatırken bir kez daha o günlere gitti. Müzeye dönüştürülmesi fikriyle gündeme gelen cezaevi konusunda bir çalışma ortaya konuldu. Bu sefer acı satırlara sığmadı, dile geldi; belgesele dönüştürüldü. Yönetmen Çayan Demirel, 5 No?lu Cezaevi adıyla cezaevinde yaşananları belgeselde anlattı. Demirel 100 tanıkla görüşüp 45?ni belgesele dahil etmiş. Bunlar arasında Ahmet Türk, Tarık Ziya Ekinci gibi önemli isimler var. Her tanık, yaşananları kendi penceresinden anlatıyor. Çayan Demirel, tanıkların anlatımları sırasında zorlandıklarını aktarıyor: ?O travmayı hala yaşıyorlar. Bana şöyle yapıldı, böyle yapıldı veya arkadaşımıza şu oldu denildiğinde kopup o günlere dönüyorlar. Bu bizi biraz zorladı. Mesela bir mahkumun?bana canlı canlı fare yedirdiler? demesi ekibin dengesini bozdu. Bir başka mahkumun ağrıyan dişinin yerine sağlam 3-4 dişinin çekildiğini anlatması da aynı etkiyi yaptı.? Belgeselin tamamı daha sonra kitap olarak piyasaya çıkacak.

banyolu mu tv'li mi?

20 yaşında bir delikanlının koşarak, uçarak gittiği vatan borcu namuz borcudur dediği askerlikten kolsuz bacaksız, kör sağır dönmesi de ilgilendirmez sizin dininizi.

copu dişlettiler

mehmet ece : bir gün gardiyan çağırıp dövdükten sonra ağzıma cop sokup "dişle" dedi. copu dişlediğimde hızla çekti ve önden iki dişim kırıldı. kırılan dişlerimin kökleri kaldı. bir hafta sonra yüzüm, gözüm balon gibi şişti. aynı gardiyan, "niye yüzün şiş" diye soruyordu.

bir insan da bu meziyetlerin biri dahi eksik kalırsa adam olmaz.

haluk yıldızhan : gözaltından gelenleri genel olarak sinema salonuna değil de, o zaman 37 olarak adlandırılan, daha sonra 36 adını alan hücrelere götürürlerdi. burada, "banyolu mu televizyonlu koğuş mu istersin?" diye sorup, cevap ne olursa olsun her iki durumda da alt katlardaki tuvaletleri tıkanmış ve pislik içindeki lağım sularının ve insan dışkılarının yüzdüğü bir yerde süründürülür, günlerce işkence ve kaba dayakla hoş geldin safhasında yıldırdıktan, tamamen teslim aldıklarına inandıktan sonra koğuşa gönderirlerdi.

"İnsan ol ki hakkın olsun" deyişi, çok yerinde bir deyiştir:)

belki tarlada patates toplamıyorlardı ama bırak çeksinler içerde cezalarını işkençe yampak senin neyine

nazif kaleli : üzerinde 40 çivi olan bir sopa vardı, onunla vuruyorlardı. bir tane 'kuzu' dedikleri sopa vardı, bir de 'koç'. biz her zaman copu tercih ediyorduk. cop korkunç acıtıyordu, ödem oluşturuyordu, ama daha sonra geçiyordu. ancak sopalar kemikleri eziyordu.

"yapmıyorum" demedim. "gelmiyor komutanım" dedim. beni dövmeye başladı. epey dövdü, karın içinde sürdürdü, tabanlarıma vurmaya başladı. ne yaptıysa "gelmiyor" dedim. sonunda beni de bişar'ın yanına yatırdı.

köpeğe tekmil

daha neler neler diyenler çok masum. bırakın şu masumları cezalarını çeksinler niye dövüyorsunuz. hakedene hak ettiğini vermediğin zaman gardiyanlar aileleriyle tehdit ediliyor. çok yakın bir akrabam var infaz koruma memuru yaşadıklarını ben bilirim. mahkumlar tarafından rehin alınıp kafasının gözünün patlatıldığınıda ben bilirim, sebep kendi aralarında eğlenmek için hoooo gardiyan koğuşa ayakkabını çıkarda gir bundan sonra -. terörist koğuşunda teröriste sırt dönülür mü? ee birileride korkak olduğu için memuruna çıkaracaksın ayakkabını deyince adam ayakkabısını çıkarmak için eğilince tüm kğouşun 1 kişiye saldırdığını düşünün.

istisnalar kaydeyi bozmaz der büyükleriniz

20 yaşında yiğit mi yiğit evladını bir puşttun kahpece dçşediği mayınla yitiren ananın yüreğinin sızısı bağlamaz sizin dininizi,

(HABER 7)

ve şunu unutmayın sen böyle yaptın dersin bana ben sende böle yaptın derim ve bunların yani karşılıklı suçlamalrın sonu gelmez. iletişim olmadığı yerde hiçbişi olmaz saygılar sunarım ve şimdi editten ricam

pkkya kılıf arayanlar olayı meşrulaştırma, şerefsizliğe kılıf arayanlar Allah belanızı versin sizin emi

isyanateşi,

bi daha başlık açarsam 2 olsun

İnsan mı? :((

şimdi benim bu başlığı açmam da ne pkk yi savunmaktır nede bu başlığa fazla yorum yazılsın diye değil zaten aylardan sonra açtığım belki 2. başlık

Mahkumlara uygulanan işkencelerin bedenler ve ruhlarda derin izler bıraktığı, tanıkları yıllar sonra anlatırken ortaya çıkıyor. ?Türkçe konuş, çok konuş!? komutunun her daim geçerli olduğu Diyarbakır 5 No?lu Cezaevi?nde yaşananlar bir devrin trajik izlerini yansıtıyor. Aslında?devletim? diyen bir güruhun körlüğü, basiretsizliğiydi olanlar. 12 Eylül 1980?den Mart 1984?e kadar Kürt tutuklulara uygulanan işkenceler, nefretleri sevgilerin önüne geçirdi. Bu, çoğu uzmana göre, terör örgütü PKK?nın palazlanmasına ve güçlenmesine vesile olan planlı bir projeydi.

neden sonuç ilişkisi içinde incelemek gerekir

12 Eylül darbesinden sonra?işkence merkezi? gibi kullanılan Diyarbakır Cezaevi, yine gündemde. Hükümetin müzeye çevirmeyi düşündüğü cezaevinin belgeseli de çekildi

artak devlete yapılan yanlışın affı olmaz, bir adam önce devletine, sonra milletine sonra da ailesine bağlı olarak adam olur.

isyanateşi_21,

yok şu yok bu dediler ama yaşamayan bilemez

canım dışarı çıkmak istedi hastayım dr çağır beni hastaneye sevk etsin çağırmazsan dolabından esrar çıkar.

ben kimseyi savunmuyorum onların yaptıklarını da kabul etmiyorum lakin etkiye tepki var ortada sen malzeme ortada bırakmayacaksın

ne istiyorsunuz siz şu mahkumlardan ya. adamlar tatile gittik zannetmişler diyarbakır cezaevien giderken umduklarını bulamamışlar.

behlül yavuz : bir gün, "sizi hamama götüreceğiz" dediler. iki ayda bir yarım kova soğuk su bize ya düşüyor ya düşmüyor. bu hamam nereden çıktı diye endişelenmeye başladık. hamama gittik, "soyunun" dediler. herkes çırılçıplak soyundu. "su dök", biraz su döküldü. "sabun sür", sabun sürüldü.

şayet birgün babam devlete isyan eder de hapishanelere düşerse, işkence de görsün kötü muamelede.

kelime başı 150 sopa

bu cezaevinde yurdun her köşesinden bir çok tutuklu işkencelere maruz kalmıştır

Elli-altmış kişi havalandırmaya alınırdı. Gardiyan?tepe ol? komutu verince tüm tutuklular üst üste biner, bir diğeri de en üste çıkar ve bu şekilde İstiklal Marşı?nın on kıtası okutulurdu. Başka zaman havalandırmaya çıkan 6 tutuklu bir daire oluşturur, bunların üzerine de 3-4 kat olacak şekilde diğerleri kule oluşturur, gardiyanın?yıkıl? komutuyla bütün tutuklular kendini bırakır ve çoğunun vücudunda kırılma, incinme veya çıkık olurdu. Günün programı devam eder; gardiyanlar koğuşa girip?ranza altı ol? komutu verince, koğuştaki tutuklular ranzaların altına girerdi. Ancak tutuklular ranza altlarına sığmadığı için kiminin eli, kiminin kolu dışarıda kalır, gardiyanlar ise tutukluların dışarıda kalan uzuvlarına kalaslarla vurmaya başlardı. ?Kervan ol? komutu bir başka psikolojik işkencedir; havalandırmada tutuklular tek sıra dizilir, her birinden önündekinin sırtından, bacaklarından tutması istenirdi. Yine gardiyanın komutuyla tutuklular yürümeye başlar ve bu işlem ayakta duramayacak hale gelinceye kadar sürerdi. Oğuz Güven?in yazdığı?Zordur Zorda Gülmek? isimli kitapta Diyarbakır Cezaevi?ndeki uygulamalar bir bir sıralanıyor. Dahası da var; fakat onları okumayı yürek kaldırmaz?

herkesin kamışına ip bağladıktan sonra "koş" dediler. koşuyoruz ama en ufak bir şekilde geride kalmak herkesi gerdiriyordu ve aynı zamanda hep birlikte oturup hep birlikte kalkmak zorundaydık. bir süre o şekilde koşturup yat-kalk yaptırdılar. sonra alt hücrelere indirdiler. banyo dedikleri de lağımdı. köpeği öyle alıştırmışlardı ki, tekmil vermediğin zaman saldırırdı. üzerimizdeki elbiseleri parçalardı ve hiçbir şekilde ona karşı bir şey yapamazdık.

ama çok şükür. sende ne var ne yok sanki urfa durumları falan vardı sende özelin kapalı listeye eklesene beni

"su dök", biraz su döküldü ve "giyin, çık dışarı" dediler. o ıslak ve sabunlu halimizle, atlet ve külotları giydik. büyük koridorda, "tek kol sıra halinde dizilin" dediler. o koridor, dayaklar nedeniyle hep kan ve irindi. birinci sıra kaba kirleri sildi, ikinci sıradakiler arta kalan ince tabakayı siliyorduk, üçüncü sıra da tertemiz siliyordu ve o halde bizi koğuşa geri getirdiler. o pislikle yatmak zorundaydık. her taraf kan ve irindi. aşırı bir bitlenme vardı. sekiz saat sürekli dayak yiyorduk. dayak yemediğimiz yemek aralarında ve molalarda da birisi atatürk'ün nutukları ve yaşamını okur, biz de tekrarlardık.

ertuğrul mavioğlu

20 yaşında genç bir kızın 1 sene bir gece rahat uyuyamaması, askerdeki eşini, nişanlısını düşünmekten ruh sağlığının bozulması sizin dininizi ilgilendirmez,

hadi be ordan 12 eylül sonrası bir tek kürtler işkence gördü sanki

işkençeyi meşru bulanlar unutmasınlar bir elbet onlarda tanışırlar...

paşa akdoğan : tıraş kremini, kalın çizgiler şeklinde yüzümüze sürdüler, sonra upuzun ince bir ip getirerek, "tren yapacağız" dediler.

iii zeynocan ama vallah sıkıldım yav monoton bi durum...

o yıllarda sadece kürtlermi baskı gördü. egedeki akdenizdeki ülkenin her yerindeki solcularda sağcılarda hapishanelerde işkence gördü. belki diyarbakırdakilerin dojazı artmış olabilir. devlet neyi uygun görüyorsa o yapılmalı. cezaevi kapatılsın yerine barış anıtı dikilsin, park yapılsın. tabi eğe bu yeterli olacaksa tabi eğer bu bazı pkklıların örgütten dönmesine vesile olacaksa..

Şu hakkını savunduğun terörist kardeşlerin, kendilerinden olmayanlara daha insanlık dışı işkenceler uyguluyorlar, onlardan neden bahsetmezsin..

sonra sen memura saldırırmısın saldırmazmısın al sana kış günü camsız koğuş ıslak yatak sonra kafa göz hadi yatın uyuyun.

'ranzadan düştüm'

ceza alan olmadı

herhangibir metinde ifadede geçse oluyor bunun adı bölüü propaganda

suç bendeki gelip başlık açıyorum yıllardır bu sitrgeye üyeyim belki bişiler değişmiş empati başlar dedim yok aynı tas aynı gençlik

Demek ki İran gibi yapmaklazım; teröristleri ve destekçilerini ibreti alem olsun diye meydanda sallandırmak lazım.

O zaman o zindanlara girmelerine sebep olan fiilleri işlemeleri mümkün olmazdı..

Amacın kötü muameleyi kınamak değil, amacın cani teröristlerin savunuculuğunu yapmak..

'ölebilirim' dedi, öldü

din dil ırk ne olursa olsun kim olursa olsun bu yapılan hiç bir kitaba sığmaz...

Sunum şekline bakın, sanki adamlar tarlada patates toplarken alınıp içeri tıkıldı:((

bazı aydıjnlarınızın en iyi kürt ölü kürttür dcemesi zaten genel anlamda fikrinizi ortaya koyuyor.

zalime yavuz, mazluma yunus olmayı bilen bir ırkım var çok şükür.

gardiyanlar şunu yapmış bunu yapmış diye diye gardiyanları ailenin adresini b, liyoruz bana git müdürü getir canım sohbet etmek istedi--

çok şükür Allahıma benim dinim zalime en ağır ölüme izin veren kısasa kısas hükmünü hak olarak gören, Allah ile kul arasına sadece ve sadece kulların en şereflisi ve yücesi olan Hz. Muhammed s. a. s. den başkasını sokmayan bir inancım var.

ama yok gerçek ve yanlış olan kürtlere yapılmışsa gerçek değildir

İnsanın insana yaptıklarına bakın hele.

insan insana bunları yaparmı demişsin. doğru yapmaz. yapılmaması lazımdı. bak biz hatalarımızı görebiliyoruz, at gözlüklerimiz yok. şimdi ben sana soruyorum insan sivilleri katedermi? askeri aracın altına kalleşçe mayın döşeyip onlarca eve ateş düşürür mü? insan bir şehrin halkına baskı yapıp haraç toplarmı istediği zaman kepenk indirtir mi? söylermisin bunlar insanlığa yakışır mı?

"aziz nesin, 'çocuklar' dedi, 'bu cezaeviyle ilgili çok şey söylendi, ancak siz orada yaşadınız, sizden dinlemek istiyorum.' 28 olay anlattık. aziz nesin çok dalmıştı, pencereden yağan karı seyrederken bir ara dönüp baktı ve şunu söyledi: 'yahu çocuklar, kendi hayal dünyamı çok geniş biliyordum. ama kürtlerinki daha çok genişmiş.' aziz nesin, bizim anlattıklarımıza inanmadı."

adiler siz adam olsanız insan olsanız zaten cezaevine düşmezsiniz. neden cezaevinde namus cinayeti işleyen şiddet görmezde sizin gibi insan müsveddeleri şiddeti hak eder. millet sizi sadece besleyip semiresiniz diye mi cezaevine tıkıyor.

zaten sizin inancınız size dokunuldumu devreye girer başkası umrunuzda olmaz

işte tanıklardan birinin, "durduğumuz yerde 16 saat diz çökerek bütün sesimizle ırkçı-turancı marşlar söylüyorduk" diye özetlediği 'türkiye'nin aushwitz'inden günlük yaşam manzaraları:

hiçbir görevlinin ceza almadığı bu dehşet süreciyle ilgili duyduklarını 1987'de bir kez de yaşayanlardan dinlemek isteyen yazar aziz nesin'le ilgili bir anekdotu, iki yılını bu cezaevinde geçiren nuri sınır şöyle aktarıyor:

Diyarbakır zindanının belgeseli çekildi

k. y. (diyarbakır doğumlu, 16 yaşında tutuklandı): bana cop sokmaya çalıştılar, çok direndim, kafamı duvarlara vurdum, kendime büyük zarar vereceğimi gördüler, benden vazgeçtiler. ama arkadaşlarımdan yaklaşık 200-250 insana cop soktular. aslen ermeni olan garabet demircioğlu arkadaşımız vardı. maşallahlı sünnet elbisesi giydirerek, törenle sünnet ettirdiler, ismini de ahmet olarak değiştirdiler.

türkçe bilmeyen nenem, dilsiz taklidiyle görüşe girdi. ağzından bir kelime çıkmadı. sadece hıçkırıyor, yaşlı gözlerle bana bakıyordu. ben çıkmadan da öldü.