Ölüm tanır,

Yorgunum ustam;

Bir hain kurşunu gelip deşmesin.

Yüzüm yüzümden utanır.

Meşru sevdalardan,

Ustam,

Ne katıksız somun isterim senden,

Ne zaman o senin bildiğin zaman,

Umudumun boynu bükük,

Uyandır uykusundan,

Ne sevda gördüğün masallardaki.

aşk bi yerlerde ağlıyor beni "artık" kimse aramıyor diye...

Eskiden,

Dilimde ay kesiği bir yara,

Sevdalar, kavgalar iki kişilik.

Mendillere yazılırdı isimler,

Gayrı meşru acılar doğuyor kundaklara,

Beni herkes sevdaya asi sanır,

zaman başka bi zaman

Ne taş yastıkta bir gece uykusu.

isitflenen bir yığın misali kolayca ulaşılabiliniyor ve tüketiliyordu.. tanrım, ayağım kayıyor, duygularım..

Halı aaagahında dokunurdu aşklar,

Zulüm tanır,

Düşüm kırık dökük,

Tut beni, sür güne...

Çorak gönüllere ekiliyor sevdalar seher vakitlerinde.

Aklım firarda.

Ustam!

Bir öksüzün omuzlarında sukut.

Oysa aşk, beni nerde görse tanır,

Oysa şimdi;

ustam

Gözbebeklerimde müebbet hüzün,

Yüreğim sana emanet sıkı tut.

Nakış nakış, körpe kız ellerinde.

Günahkar gecelerden.

Ne bir tas su,

Çığlığım kopsun,

Tut ki; kancık pusulara düşmesin.

bu zaman diğer zamane... acıdığım için kendilerine sonuna-e harfini ekliyorum kendimce...

artık "artık"la başlayan cümleler kuruyoruz çaresizce... sevdalar türkülerde efsane... efsanelerde kaldı mecnun leyla, aslı kerem ve niceleride...

Sevdalılar asil ve de yürekli

Hasret tanır,

Yüreklere kazılırdı gizlice.

Uzat ellerini güneşe dokun,

Tut yüreğimden ustam tut,

sevdalar kavgalar gibi iki kişilikti...

şimdi tozlu raflarda, sayılarda..

Var gücünle asıl sükunetime,