Her sonucu sende bitir

olmak yada olmamak işte bütün mesele bu!

Ve öyle bir İnsan vardır ki O, dünyaya bir kez gelir.

Göz neyi görür, ışığa muhtaç maddeden başka?

Karardır, yoluna gönül vermek

Telaşını görenler, can senin zannedecek!

Derde derman ey sultanim...

Haber gönder aldır beni,

Özlemdir, adı için yaşamak

Yola düştüm yarda kaldım

Korkudur umuduyla beslenen

Narın da hoş, nurun da hoş,

Kıyamet keşkelerle gelir, dakika dakika..

Sana varmak bana onur,

Ha dolu yağmış ha yağmur,

Ya gonca gül, yahut diken,

Yol yürürüm yollar çamur,

Ben bir garip insanım ne tahtım var ne tacım tut elimden ALLAHIM yalnız sana muhtacım...

İnsan var... bin yılda bir ya gelir ya gelmez.

İnsan var... yüzyılda bir gelir dünyaya.

Hoştur bana senden gelen,

Dile düştüm darda kaldım

Her nefeste adını solumak

Veren de O, alan da O.

Kuşanmak örtüsüyle imanın

Ne O'ndan önce ne de O'ndan sonra melekler ve insanlar O'nun gibisini bir daha asla göremezler.

Aşkın ile yandır beni,

Sen sultansın ben kulunum, Sen gülsün ben bülbülünüm; Hükmün bütün aleme yeter, Neyim var ki Sen'den başka!

Ya hayattır, yahut kefen.

Ve düşmek adı için bin kere

Yunus Emre

Yollarımı sana getir

Ve düşmek sevdasıyla toprağa

Yiteceksem sende yitir

Dile ferman ey Sultanım

Oysa aklımız, oysa ruhumuz, oysa kalbimizde saklı aşkımız, bambaşka..

Derde derman ey Sultanım

Yaşamak adı için yaşamak

Nedir senden gidecek?

Kahrın da hoş, lütfun da hoş.

Tut elimden kaldır beni,

Güle düştüm harda kaldım