"Abdullah, sen benim kardaşım olan Abdullah yerindesin. Seni onun gibi biliyorum ve kabul ediyorum.'

Son satır, Üstad Bediüzzaman Said Nursi Hazretlerinin vefat tarihi olmuştur. Vefat, hicri tarihe göre l379 olup, ebced hesabına göre bu satırın toplamı da l379 çıkmaktadır.

Son Şahitler 3. Cild s. 199

2)devir iman kurtarma devridir tarikat devri değil cümlesi ise yanlıştır... evet içinde bulunduğumuz devirde imani yanlışlar gün gibi aşikardır ve öncelik verilmesi ilk sırada yer alan farzdır.. lakin imanını tahkike erdiren kişiye fıkıh hükümleride farzdır... imanı kurtarma devri diye diğer farzlar terk edilemez...

Yirmi Sekizinci Mektup - s.513

"Bana onların iyi taraflarını anlat"

Tarihçe-i Hayat - Eskişehir Hayatı - s.2166

3)imanı kurtarma mevzuunun öneminde hem fikir olmakla beraber bu işin risalei nura mahsusmuş gibi addedilmesi tahkiki imanın yalnızca risale ile sağlanabileceğinin sanılması çok yanlıştır... bugün pezdevi, tahavi, taftezani, sabuni hatta doğrudan imam maturudi gibi alimlerin akaid kitapları tek veya en fazla 2 cild halinde mevcuttur ve en tahkiki imana sadece bir kaç gün hatta 1 gün içerisinde ermek mümkündür... yani sanıldığı gibi zor ir şey değildir... zaten allahın rahmetine aykırı bir durum olurdu tahkike ermek zor olsaydı kulların imanı gecikirdi...

Gülistan sahibi Şeyh Sa'di-i Şirazi naklediyor, der: "Ben bir ehl-i kalbi tekyede, seyr-i süluk ile meşgul iken görmüştüm. Birkaç gün sonra onu talebeler içinde, medresede gördüm. Ne için o feyizli tekkeyi terkedip, bu medreseye geldin, dedim. O da dedi ki: Orada herkes kendi nefsini-eğer muvaffak olursa-kurtarabilir. Burada ise bu ali-himmet şahıslar kendileriyle beraber çoklarını kurtarmaya çalışıyorlar. Uluvv-ü cenab, uluvv-ü himmet bunlardadır. Fazilet ve himmet bunlardadır. Onun için buraya geldim."

zaten müctehidlerimiz kitapları akaid, fıkıh, tasavvuf, hadis, tefsir gibi ilimlere ayrımışlardır... bunlarında hangi sıra ile öğrenilmesi gerektiğini beyan etmişlerdir... imanı tahkiki erdirme ve fıkhın hükümlerinin her müslümana farzı ayn olduğunu beyan etmişlerdir...

"Ben içimdeki niyet ve arzumu daha söylemeden, Üstad bana, 'Kardaşım, ben senin aradığın adam değilim' diyerek, 'zamanın tarikat zamanı değil, imanı kurtarmak zamanı' olduğunu beyan etti.

pek yorum yapılmamış bu konu hakkında malesef... Ancak sadece şunu derim ki:TATMAYAN BİLMEZ...

DEVİR NEDEN HAKİKAT DEVRİDİR TARİKAT DEVRİ DEĞİLDİR

Tevfik Efendinin evladı olduğumu söyledim. Üstad bana, Abdülkadir Geylani Hazretlerinin talebesi olduğunu, ona sonsuz hürmet ve muhabbeti olduğunu söyleyerek, 'Fakat zaman tarikat zamanı değil, imanı kurtarma devridir' diye buyurdular. Kendilerine hurma götürmüştüm, bu hediyemi kabul etmediler. Ziyaretten sonra hurmaları Nur talebelerine verdim.

S - Sen eskiden umum şeyhlere muhabbet, hatta müteşeyyihlere de hüsn-ü zan ederdim. Neden şimdi bid'aya düşmüş bir kısım müteşeyyihlere hücum ediyorsun?

Yirmi Üçüncü Mektup - s.477

Kastamonıu Lahikası - Mektup No: 146 - s.1659

İ'lem eyyühe'l-aziz! Tevfik-i İlahi refiki olan adam, tarikat berzahına girmeden zahirden hakikate geçebilir. Evet, Kur'an'dan, hakikat-i tarikati, tarikatsiz feyiz suretiyle gördüm ve bir parça aldım. Ve keza, maksud-u bizzat olan ilimlere ulum-u aliyeyi okumaksızın isal edici bir yol buldum.

şeklindeki cümle ise körü körüne bağlılığın alenen beyanıdır... müctehide tercih edilen bir bağlılık... halbuki said nursi bi, r çok yerde risaleleri ilham ile yazdığını beyan etmiştir... ilham ise bağlayıcı olmayan bir husustur... bir müctehide muhalif bir durumda nasıl tercih edilebilir?

Mücevher tarihle misafir olsun,

Son Şahitler 3. Cild s. 195

Daha var; fakat şimdi bu kadar yazdırıldı.

Son Şahitler 3. Cild s. 140

İmam-ı Rabbani ve Müceddid-i Elf-i Sani Ahmed-i Faruki demiş: "Hakaik-i imaniyeden birtek meselenin inkişafı ve vuzuhu, benim indimde binler ezvak ve keramata müreccahtır. Hem bütün tarikatlerin gayesi ve neticesi, hakaik-i imaniyenin inkişafı ve vuzuhudur."

C - Daima onların demdemelerinin mevzuu olan ihlası. Hem de tekke denilen manevileşmiş kışlalarda, tarikat denilen ruhanileşmiş askerlikte ona murabıt oldukları cihad-ı ekberi ve terk-i iltizam-ı nefsi. Hem de onların şiarı olan, zühdün manası olan terk-i menafi-i şahsiyeyi. Hem de daima iddiasında bulundukları ve mizac-ı İslamiyet'in mayası olan muhabbeti isterim. Zira onlar, bizi istihdam ederek ücretlerini almışlar. Şimdi bize hizmet etmek borçlarıdır.

Yüz otuza baliğ nurlu asarı,

bu sayfada nakledilen risalelerin %90 ına maalesef katılmadığımı bildirmek isterim...

1910'da Emirdağ'da dünya geldi. Çalışkanlar hanedanıyla akrabadır. Aslen Kerküklüdür.

"Üstad camiye giderken hep bana uğrardı. Bir defasında uğradığında şöyle iltifat etmişti:

Dönmedir, kapılmış ehl-i havraya,

evet tatmayan bilmez hal ehli hak ehlini ne bilir

Ahmet Ramazan analtıyor..?Ramazan kısa görüşmemizde şunları anlattı:

ABDULLAH GAYRETLİOĞLU

"1947'de İstanbul'da askerliğimi yapıyordum. Askerliği bitirdikten sonra tabi olacak, bağlanacak mürşid ve şeyh arıyordum. Bu maksatla Elazığ'ı ve Diyarbakır'ı dolaşmıştım. Bu esnada Üstadın ismini duydum, bana tavsiye etmişlerdi. Mezkur maksatla Emirdağ'a, Üstadın ziyaretine gittim. İlk ziyaretimde, huzurunda bir buçuk saat kadar kaldım.

Şakiler uğrattı hep iptilaya;

?Said'e tarikat isnad edenler,

bir mümini islam yapmaya vesile olmak 100 evliyalığa bedeldir evet tatmayan bilmez.

Tahtı Türk İslamın kalbinde sabit

Elcevap: Umum müçtehidin değil; belki Ebu Hanife, Malik, Şafii, Ahmed ibni Hanbel şahların, aktabların fevkindedirler. Fakat hususi faziletlerde Şah-ı Geylani gibi bazı harika kutuplar, bir cihette daha parlak makama sahiptirler. Fakat külli fazilet imamlarındır. Hem tarikat şahlarının bir kısmı müçtehidlerdendir. Onun için, umum müçtehidin, aktabdan daha efdaldir denilmez. Fakat Eimme-i Erbaa, Sahabeden ve Mehdiden sonra en efdallerdir denilir.

Kastamonıu Lahikası - Mektup No: 51 - s.1602

Risale-i Nur'un mesleği, sair tarikatlar, meslekler gibi mağlup olmayarak, belki galebe ederek pek çok muannidleri imana getirmesi, pek çok hadisatın şehadetiyle, bu asırda bir mucize-i maneviye-i Kur'aniye olduğunu ispat eder...

Said baş eğmezdi zulme, ednaya;

Madem hakikat budur, Risale-i Nur dairesinin yakınında bulunan ehl-i ilim ve ehl-i tarikat ve sofi meşrep zatlar onun cereyanına girmek ve ilim ve tarikattan gelen eski sermayeleriyle ona kuvvet vermek ve genişlemesine çalışmak ve şakirtlerini teşvik etmek ve bir buz parçası olan enaniyetini, tam bir havuzu kazanmak için o dairedeki ab-ı hayat havuzuna atıp eritmek gerektir ve elzemdir. Yoksa, Risale-i Nur'a karşı rakibane başka bir çığır açmakla hem o zarar eder, hem bu müstakim ve metin cadde-i Kur'aniyeye bilmeyerek zarar verir, zındıkaya bir nevi yardım olur.

bu tarikat talimi değil, tarikatın bir hakikat-i ilmiyesini ilmen beyan etmektir. Buna yasak temas edemez. Hem bu milletin bin seneden beri ruhlarını feyizlendiren ve mezaristanda yarı ecdadları onunla merbut olan, bid'asız, halis ve hakikat-i takva olan bir nevi tarikatın kat'i bir içtimai faydasını beyan etmekliğim, nasıl aleyhimde istimal edilebilir? Hem bu risale taharriyatta hiçbir dostumda bulunmadı. Demek ki onun neşrine çalışmıyorum.

"Aradan zaman geçtiği için unutmuşum.

tarikat kurcuları mı üstündür müçtehidtler mi?

C - Bazan adavet, şiddet-i muhabbetten gelir. Evet, nefsim için onları ne kadar severdim; nefs-i İslamiyet için bin derece daha ziyade onlara aşıktım.

Yaşar armağandır, bağlı manaya;

Salih Özcan'ın Hilal Dergisinin Nisan-Mayıs l960 tarihli 2. cildin l4. sayısında Hulusi Bitlisi Aktürk'ün Kalender Asri imzasıyla yazdığı şiiri:

çok açık sözler yorum gerektirmiyor bence çok haklı...

"Zaman imanı kurtarmak zamanıdır"

ÜÇÜNCÜ SUALİNİZ: Başta müçtehidin-i izam imamları mı efdal, yoksa hak tarikatlerin şahları, aktabları mı efdaldir?

"Üstadın kirayla kaldığı evinin yanında bizim han vardı. Bu han Emirdağ'a gelen yabancıların uğrak yeriydi. Hanın yanında da benim dükkanım vardı.

TARİKAT HEVESİYLE Risale-i Nur'dan izin almayarak kapanmış hangahlara girmek, ne derece yanlış olduğunu ve bizim Bu şefkat tokadına ne derece istihkak kesbettiğimizi gösteriyor.

müctehidlerimizde ashabı kiramdan sonra tüm ümmete akaidinden fıkhına en doğruyu öğreten kimseler olarak en üstün kimselerdir... abdulkadir geylanisinden, said nursisine her kim var ise onların ayak izlerini takip etmekle şereflenmiştir...

"Kahire'de Mustafa Sabri Efendiyi aradım. Sonra İskenderiye'de buldum. Evinde görüştüğümüzde yaşlı gözlerle, ağlayarak, bana Üstadın ilmini, faziletin ve yüksek dehasıyla alakalı hatıralarını anlattı.

İşte bu dakik sırrı, senin Ispartalı kardeşlerin bir kısmının akılları görmese de umumunun keskin kalbleri görmüş ki, benim gibi biçare günahkar bir adamın arkadaşlığını evliyalara, belki de eğer bulunsaydı müctehidlere dahi tercih ettiler.

doğru söze ne denir bu devir iman kurtarma asrıdır

Yakındır kıyamet şeksiz hesapla,

"Uzun seneler Suriye'de kaldım. Türkiye'ye 1961'de geldim. 1950'lerde Büyük Doğu mecmuasında çalışırken, Necip Fazıl, Üstaddan sitayişle bahsederdi. Mecmuada, Nur'lardan parçalar neşrederdi."

Risale-i Nur'un mesleği, sair tarikatlar, meslekler gibi mağlup olmayarak, belki galebe ederek pek çok muannidleri imana getirmesi, pek çok hadisatın şehadetiyle, bu asırda bir mucize-i maneviye-i Kur'aniye olduğunu ispat eder. O dairenin haricinde, ekseriyetle, bu memlekette, bu hususi ve cüz'i ve yalnız şahsi hizmet veya mağlubane perde altında veya bid'alara müsamaha suretinde ve te'vilat ile bir nevi tahrifat içinde hizmet-i diniye tam olamaz diye, hadisat bize kanaat vermiş.

Risale-i Nur eczalarında tarikat hakikatine dair "Telvihat-ı Tis'a" namındaki risaleyi elde edip bakınız. Hem, zatınız gibi metin ve imanlı ve hakikatli zatlar Risale-i Nur dairesine giriniz. Çünkü, bu asırda Risale-i Nur, bütün tehacümata karşı mağlup olmadı. En muannid düşmanlarına da serbestiyetini resmen teslim ettirdi. Hatta iki seneden beridir büyük makamatlar ve adliyeler, tetkikat neticesinde, Risale-i Nur'un serbestiyetini tasdik ve mahrem ve gayr-ı mahrem bütün eczalarını sahiplerine teslime karar verdiler.

Said Nursi

S - Nasıl olsunlar?

Münazarat - s.1953

Şeyh Sa'di bu vakıayı, kısaca hülasasını Gülistan'ında yazmıştır.

O şakirtlerin gayet keskin kalb ve basireti şöyle bir hakikati anlamış ki: Risale-i Nur'a hizmet ise, imanı kurtarıyor; tarikat ve şeyhlik ise, velayet mertebeleri kazandırıyor. Bir adamın imanını kurtarmak ise, on mü'mini velayet derecesine çıkarmaktan daha mühim ve daha sevaplıdır...

Yirmi Sekizinci Lem'a - s.735

Acaba, talebelerin, ?. gibi sarf ve nahvin küçücük meseleleri tekkelerdeki virdlere racih gelirse, Risale-i Nur'un: ?. deki hakaik-ı kudsiye-i imaniyeyi en kat'i ve vazıh bir surette ders verip, en muannid zındıkları ve en mütemerrid filozofları susturup ders verirken, onu bırakıp, yahut sekteye uğratıp, veyahut kanaat etmeyip, TARİKAT HEVESİYLE Risale-i Nur'dan izin almayarak kapanmış hangahlara girmek, ne derece yanlış olduğunu ve bizim Bu şefkat tokadına ne derece istihkak kesbettiğimizi gösteriyor.

70. Bu lütuf Allah?tandır. Hakkıyla bilen olarak Allah yeter.

En kudsi bir mücahede-i maneviyeyi tazammun eden ve sırr-ı veraset-i nübüvvetle VELAYET_İ KÜBRANIN feyzine mazhar ve sahabenin sırr-ı meşrebine medar olan Risale-i Nur ile hizmet-i kudsiye-i Kur'aniyemize kanaat etmeyip, menfaatı şimdilik bize pek az ve bu vaziyetimize mühim zararı muhtemel TARİKAT HEVESİNİN birkaç defa şiddetle ihtarımla önü alınmasıdır. Yoksa, hem vahdetimizi bozacaktı, hem dört elifin tesanüdüyle bin yüz on birden dört kıymetine tenzil eden teşettüt-ü efkar ve bu gayet ağır hadiseye karşı kuvvetimizi hiçe indiren tenafür-ü kuluba uğrayacaktı.

S - Nasıl birbiriyle ittihad ve ittifak edecekler? Halbuki bazıları bazılarını münkirdir. Onların düsturlarındandır ki, münkir ile muhabbet, belki ünsiyet dahi haramdır. İnkar meselesi mühimdir.

C - Eğer hedef-i maksadı, İslamın ziya-yı kalb ve nur-u fikriyle ittihad; ve mesleği muhabbet; ve şiarı terk-i iltizam-ı nefis; ve meşrebi mahviyet; ve tarikati hamiyet-i İslamiye olsa; kabildir ki, bir mürşid ve hakiki şeyh olsun. Lakin, eğer mesleği, tenkis-i gayr ile meziyetini izhar ve husumet-i gayr ile muhabbetini telkin ve inşikak-ı asayı istilzam eden hiss-i taraftarlık ve meyelan-ı gıybeti intaç eden kendine muhabbeti başkasına olan husumete mütevakkıf gösterilse; o bir müteşeyyih-i müteevviğdır, bir zi'b-i mütegannimdir. Din ile dünyanın saydına gider. Ya bir lezzet-i menhuse veya bir içtihad-ı hata onu aldatmış; o da kendisini iyi zannedip büyük meşayihe ve zevat-ı mübarekeye su-i zan yolunu açmıştır.

Ey divaneler! İşitmediniz mi, anlamamış mısınız ki, 4 bir namus-u İlahidir? Veya körleşmiş misiniz ki, görmüyor musunuz ki, 5 bir düstur-u Nebevidir? Acaba şu sıdk ve kizb mabeyninde mütereddit olan inkar meselesi, nasıl oldu şu iki esas-ı lazım ve metine nasih olabildi, bu inkar meselesi doğru olsun? Allah'ın kelamı değil ki, mensuh olmasın. İşte zaman onu nesheder. Zararı faydasına galebesi, neshine fetva verir. Mensuh ile amel caiz değildir.

"Mustafa Sabri Üstadı anlattı"

Madem şöyle bir tarikat kahramanı böyle hükmediyor. Elbette, hakaik-i imaniyeyi kemal-i vuzuhla beyan eden ve esrar-ı Kur'aniyeden tereşşuh eden Sözler, velayetten matlup olan neticeleri verebilirler.

Emirdağ Lahikası (1) - Mektup No: 32 - s.1701

C - Öyleyse size şöyle bir hitap etmek hakkımdır:

Ahmed Ağa şu şekilde karşılık veriyor:

Lakin, onların asl-ı esas-ı mesleği, kulubun tenviri ve raptı, yani fazilet-i İslamiye üzerine süluk, yani hamiyet-i İslamiye ile tehattüm, yani İslamiyet için hayatta zühd ve ravhı terk, yani ihlas için terk-i menafi-i şahsi, yani, tesis-i muhabbet-i umumiyeye teveccüh, yani ittihad-ı İslamiyeye hizmet ve irşad_

"Ben size onu nasıl anlatayım ki? O bizim gibi herhangi bir tarikat silsilesine bağlı değildir. O ne Kutbü'l-Aktab'a, ne de herhangi bir kutuba bağlıdır. O doğrudan doğruya Peygamberimizden feyiz alır, ona göre hareket eder. Bir hatıramla onun manevi makamını size anlatmaya çalışayım.

?S - Şimdiki şeyhlerden ne istersin?

"Irak, Suriye ve Mısır'ı dolaşmış ve Üstadın ziyaretine gitmiştim. Gezdiğim yerlerdeki Müslümanların, İslama uymayan, gayri İslami hallerini üzülerek görmüştüm. Bunları Üstada anlatmak istedim. Daha ilk cümlede, Üstad eliyle 'Sus' işareti yaparak, 'Kardaşım, bana onların iyi taraflarını anlat, fena vaziyetlerini anlatma' diyerek beni ikaz etti.

C - Acaba ne cihetle, ne insafla, ne suretle, Subhan Dağı kadar ağır ve büyük olan iman ve İslamiyet ve insaniyet ve cinsiyet sebebiyle hasıl olan muhabbet, şöyle çocuğun bahanesiyle bazı nameşru harekat vesilesinden mütehassıl olan adavete karşı hafif ve mağlup olmuştur? Evet, muhabbeti iktiza eden İslamiyet ve insaniyet, Cebel-i Uhud gibidir. Adaveti intaç eden esbab, bazı küçük çakıl taşları gibidir. Muhabbeti adavete mağlup ettiren adam, nazar-ı hakikatte Cebel-i Uhudu bir çakıl taşından aşağı derecesine indirmek kadar ahmakane hareket etmiştir. Adavetle muhabbet, ziya ile zulmet gibi, içtima edemez. Adavet galebe çalsa, muhabbet mümaşaata inkılap eder. Muhabbet galebe çalsa, adavet terahhum ve acımaya inkılap eder. Benim mezhebim, muhabbete muhabbet etmektir, husumete husumet etmektir. Yani dünyada en sevdiğim şey muhabbet; ve en darıldığım şey de husumet ve adavettir.

S - Veli olan şeyhin, müddei olan müteşeyyih ile farkları nedir?

"Kardaşım, zaman tarikat zamanı değil, hakikat zamanıdır. Şimdi iman kurtarmak zamanıdır, hem şu dar pantolonlarla tarikat olmaz.'

zamanında bu millete islamı imanı öğreten bu milletin islamla şereflenmesine vesile olan alp erenler ahmet yeseviler aslan babalar ve bunun bir çok tasavvuf büyükleri değil miydi?

Sıratlar, mizanlar kaldı ferdaya;

?sadık ve sebatkar şakirdini amelce binler adam hükmüne getirdiğine delil, kerametkarane ve takdirkarane İmam-ı Ali Radıyallahü Anhın üç ihbarı ve keramet-i gaybiye ve Gavs-ı Azamdaki tahsinkarane ve teşvikkarane beşareti ve Kur'an-ı Mucizü'l-Beyanın kuvvetli işaretiyle o halis şakirtler, ehl-i saadet ve ashab-ı Cennet olacaklarına müjdesi pek kat'i ispat ederler. Elbette böyle bir kazanç, öyle bir fiyat ister.

Said Nursi için

69. Kim Allah?a ve Peygambere itaat ederse, işte onlar, Allah?ın kendilerine nimet verdiği peygamberlerle, sıddıklarla, şehidlerle ve iyi kimselerle birliktedirler. Bunlar ne güzel arkadaştır.

Son Şahitler 4. Cild s. 335

Kastamonu lahikasından?

O şakirtlerin gayet keskin kalb ve basireti şöyle bir hakikati anlamış ki: Risale-i Nur'a hizmet ise, imanı kurtarıyor; tarikat ve şeyhlik ise, velayet mertebeleri kazandırıyor. Bir adamın imanını kurtarmak ise, on mü'mini velayet derecesine çıkarmaktan daha mühim ve daha sevaplıdır. Çünkü iman, saadet-i ebediyeyi kazandırdığı için bir mü'mine, küre-i arz kadar bir saltanat-ı bakiyeyi temin eder. Velayet ise, mü'minin Cennetini genişlettirir, parlattırır. Bir adamı sultan yapmak, on neferi paşa yapmaktan ne kadar yüksek ise, bir adamın imanını kurtarmak, on adamı veli yapmaktan daha sevaplı bir hizmettir.

"Birgün Hızır gelerek, 'Eskişehir'de zelzele olacak. Taş üstünde taş kalmayacak. Gel, Bediüzzaman'a gidelim ve dua etmesini isteyelim ki, bu zelzele hafiflesin' dedi. Beraberce gidip, Bediüzzaman'a vaziyetini anlattık. 'Haberim var, haberim var' dedi. Hızır , 'Dağlara gidip dua edelim' dedi. Bediüzzaman, 'Ben hastayım, siz dağlara çıkıp dua edin, ben buradan dua edeceğim' dedi. Eğer onun duası olmasaydı, Eskişehir'de gerçekte taş üstünde taş kalmazdı.'

1)ahsabı kiramın peygamberlerden sonra en üstün olmasının nedeni islamı yayan bir topluluk omasındandır... islamiyette bir kişi başka bir kişinin sevaba ermesine vesile olur ise aynı sevap onada verilir... bu nedenl müstehid, müfessir, muhaddis, mutasavvıf vs. her kim varsa işlediği sevabtan ashabı güzinde aynı oranda nasiptardır...

Şahımıza, Hatem-ül Enbiyaya.

"Birkaç arkadaş, Üstad Bediüzzaman Emirdağ'a gelmeden bir müddet evvel, bir tarikata veya bir büyük zata intisap etmek istiyorduk. Biz bu niyetteyken, Üstad Emirdağ'a teşrif etmişti. Hemen arkadaşlarla birlikte ziyaretlerine varıp, ellerini öpüp dualarını aldık. Kendilerine niyetimizi arz ettik. Üstad bize cevaben şöyle buyurdu:

ebu hanife fıkhı ikiye ayırıp fıkh ekber yami imani meseleler ve amali hükümler olan fıkıh şeklinde tasnif etmiş sonra fıkhın tanımını yaparken kişinin leh ve layhinde olanı bilmesidir demiştir...

güzel bir biçimde akaidini öğrenen her mümine farz olan ilhimal yani ibadet bilgilerini ve diğer fıkhi hükümleri öğrenmektir...

"Ben içimdeki niyet ve arzumu daha söylemeden, Üstad bana, 'Kardaşım, ben senin aradığın adam değilim' diyerek, 'zamanın tarikat zamanı değil, imanı kurtarmak zamanı' olduğunu beyan etti. ...

? .. Ehl-i tarikat ve hakikat gibi huzur-u daimi kazanmak için kainatı ya nefyetmek veya unutmak daha hatıra getirmemek değil, belki kainat kadar geniş bir mertebe-i huzuru kazandırdığını ve geniş ve külli ve daimi kainat vüs'atinde bir ubudiyet dairesini açtığını gördüm.

yani risalede beyan edilen müctehidlerin üstüm olduğu kısmı kat i suretle doğrudur...

Meryem ismetine şahid Saidi,

Bu hakikata binaen, bu şehre bir kutup, bir gavs-ı azam gelse, "Seni on günde velayet derecesine çıkaracağım" dese, sen Risale-i Nur'u bırakıp onun yanına gitsen, Isparta kahramanlarına arkadaş olamazsın.

"Bu ziyaretin hatıra ve intibaını Serdengeçti mecmuasında çok nefis bir şekilde yazmıştı Osman Yüksel."

durum böyle iken daha önemliye yapış diğerinin devri değil denilemez...

"Bizler bu dersten sonra, arzumuzdan vazgeçmiştik.

C - Ya başlarımızdan kalksınlar, yahut inat, gıybet ve taraftarlığı mabeynlerinden kaldırsınlar. Zira, bir kısım dalalet ve bid'at fırkalarının teşekkülüne bazı bid'atkar müteşeyyihler sebebiyet vermiştir.

S - Belki birbirleriyle adavetleri, birbirinden gördükleri nameşru bazı ef'al içindir?