insanlarda başka bir özellik var kendini begenmişlik, bu özellik belki kimine göre kötü bir özellik ama eger bu özelliğimiz olmasaydı bircok kişi intihar ederdi. bu daha kötü...

unutmak yoktur, dinmesi vardır, Allah insanlara ülfet etme gücü vermiştir ama unutmak yoktur.

unutmak güzel bişey tabi.. keşke sınavlarda devreden çıkmassa...:)

babamı kaybettiğimde yaşamıştım yazdığın duyguların bazılarını. şimdi 15 yıl oldu hala kalbim acıyor ama Allah tan geldi deyip sabrediyorsun. hayat bitti artık demiştim nasıl olacak ki demiştim onu toprağa verdiğimiz gün. ama Allah sabrını veriyor. şimdi de o zor günlerden yaşıyorum ama biliyorumki geçecek. Biricik Mevlam o yazıda yazan unutma nimetinden verecek inşallah. sabır, ümit ve dua hepsi bu...

bi de ben bunu idrak edebilsem...

"nisyan dahi bir nimettir.

Lakin Rabb'imiz o kadar çok şefkat ve merhamet sahibidirki, verende O, alanda O olduğu için kulu daha fazla üzülmesin, daha çok perişan olmasın diye '' unutma '' nimetini onun kalbine yavaş yavaş döker, gün olur acılar damla damla erir, yok olu verir. Hiç gülemeyeceğini, hiç unutmayacağını sanarak yemeden içmeden kesilen o insan, yer, içer, gezer, eğlenir, güler, kahkahalara boğulur.

Niyeki sonuçta unutkanlıkta bir nimetmiş der ve hamdederler.

unutma, unutulanlar unutanları asla unutmaz..:))

Olabildiğince Unutmak ve Gülmek; hatırlayıpta üzülmekten daha iyidir

Bazen ıstıraplar, acılar insanı çepecevre kuşatır, öylesine ciğer yakan hadiselerle sızlanır ki, kaç kere ölüp ölüp dirilir ve yemeden içmeden kesilip krizlere girer, ağlamaktan göz yaşlarımız kuruduğu olur. İnsan bu sıkıntılı anlarda aclarının acılarının hiç dinmeyeceğini, onu hiç unutmayacağını zanneder.

Şöyle kainata baktığımızda güneşin o dev cesametiyle her sabah doğarak dünyamızı aydınlatıp ısıtması, geceleri yıldızların kandil misali gökyüzünü süslemesi, yağmurun bir rahmet olarak imdadımıza yetişmesi birer nimettir.

sağlıklı insan unutmaz.. ben hiçbirseyi unutmuyorum, hersey kare kare aklımda..

15 yıl oldu demişsiniz, aslında unutma şerefine nail olmuşsunuz ama farkına varamamışız sanırım. acımızı her an taze hissedebilseydik bu zamana kadar yaşabilirmiydik sizce, Rabbim bize acımızı unutma şerefi bahşetmiş ki hala hayata tutunma gibi bir duygu içerisindeyiz öyle değilmi..

Ya hiç unutamasaydık.. Hiç düşündük mü?

keşke unutulsa =)

Bunlar gibi nicesini sayabiliriz.

bize verilen hiçbir özellik boşuna verilmemiştir ve herbiri birer nimettir bunlardan biri de kesinlikle unutmaktır...

acılar tazeyken unutmak için dualar edilir gözyaşları dökülür sonra farkına varmadan unutmuş oluruz. Bu nimet için şükretmeyi de unuturuz.

belki etmiştir farkında değilsinizdir...

gy gk, beni bi sen anladın =)

İşte Allah'ın bunca sayısız nimetine ne kadar şükür ve hamd etsek azdır. Evet bütün bunların nimet olduğunu biliyoruz; fakat bir nimet daha var ki, onu nimet olduğunu aklımıza dahi getirmemişizdir. O da ''unutmak'' nimetidir.

Rabbim sana da unutmama nimeti vermiş demek ki Bilgehilal :)

Allah ım bu nimetinden bana da nasip eder inşallah...

Günler gecip ayrılık vakti gelince öyle büyük bir yürek acısı yaşayan insanlar, gidenin arkasından nağmeler, şiirler yazıp ağıtlar döker. Sevdiğini hiç unutamıyacağını, bir daha hayatta hiç bir şeyi sevmeyeceğini zanneder. Lakin unutma nimeti yavaş yavaş devreye girdikçe bütün bu kanaatler yavaş yavaş değişir. Ve acılar yerini tatlı hatıralara bırakır.

Kullarına zaman zaman musibetler yaşatmış;ancak hemen ardından unutma nimetini devreye sokmuştur.

sevgili beyazıt öncelikler Allah sabrınızı arttırsın ve tüm ölmüşlerimize rahmet ihsan eylesin..

Peki unutma nimeti olmasa ne olurdu?Acılar sürekli gözümüzün önünde canlansa, yaşadığımız üzücü sahneler zihnimizden bir saniye dahi cıkmazsa halimiz nice olurdu? İşte ozaman hayat zehre dönüşür ve çekilmez bir hal alırdı. Sevdiklerini kaybeden insanların durumları da buna güzel bir örnektir.

Alzheimer hastaları görmesin bu başlığı :)

sizin dediğiniz rahatszlık :)

ben unutmuyom.. demekki ben insan değilim

Unutmak aslında o duruma alışmaktır. Alışkanlıklar ise zamanla özelliğini yitireceği için önemsizleşmeye bu da unutmaya yol açar. Buradaki asıl nimet alışmaktır. Düşünsenize zorlu bir ortamdasınız ve hep aynı rutin olarak bazı işleri yapmak zorundasınız bu size ilk başlarda sıkıcı gelebilir taki alışana kadar.. Burada zamanında çok önemli bir yeri vardır. Düşünsenize acıları tam ortasında zamanın donduğunu..!

yalnız hergünün alamını çektirir, müterakimi unutturur."

Rabbimiz unutma nimetini ihsan ederek acıyla sevinci dengeli tutmuştur.

Alzheimer hastaları görmesin bu başlığı :)yazan arkadaş

Nimet denince akla yeme, içme, sıhhat vs., gelir Allah kullarına öyle niğmetler ihsan etmiş ki, saymakla bitiremeyiz.

unutmak diye birsey yok...

Bediüzzaman.