"Eğer benim hayatımda senin asli bir düşmanlığın varsa, bir kılıç vur da kanımı dök!"

Nefs engelini aşabilmek, Peygamberlerin ve inkıtasız gelen ve varisleri olan evliyaullah'ın elinden tutmak, onlara bey'at etmek ve onların terbiyelerine teslim olmakla mümkün olur. Nitekim Kur'an'ı Kerim'de:

Bir zaferin şerefi, ona ulaşmak için katlanılan güçlükler ve bedii heyecanlar neticesindedir.

Konu Nefisle mücadele olunca bende bu yazıyı paylaşmak istedim sizlerle...

yüreğine sağlık yasmin kardeş çk güzeldi

Abdullah bin Revaha , içindeki düşmanı şöyle diyerek mağlup etti.

yorum yazan kardeşlerime de teşekkürler ederim

"Senin yüzünü görene, yahud ansızın senin mahallene gelene ne mutlu!"

Cenabı Hak nefsi Mutmainneden aşağıya hitap etmeyeceği bilinen bir gerçektir. Bunun için en az nefsi, mutmaiinne makamına getirmeliyiz bunun için devamli nefsin isteklerinin hep tersini yapalım.

Nefsim ne derse tam tersini yapmaya çalışıyorum. O da korkusundan artık bir şey diyemiyor:)

Artık sen tevhid sıfatı ile sıfatlanmışsın. Senin bir asaya dayanman, senin için kendisine dayanacağın, ondan yardım dileyeceğin ve istifade edeceğin bir şey olması, nasıl doğru ve yerinde olabilir?.. Nasıl olur da sen, o asa ile şöyle yapıyorum, ondan istifade ediyorum ve onda benim için başka faydalar da var diyorsun?.. Tevhid yolunda ilk adım, sebepleri terkdir. Her türlü talep ve istekten vazgeç şeklinde izah edilir.

ah o nefis ne doymaz bir canavar... ne yılmaz bir düşman...

"Ata binmiş bir emir, ağaç altında uyurken ağzına kara bir yılan giren bir kişi gördü."

selam ve dualarımla

? Eşini mi düşünüyonsun? O zaman bil ki; ben onu boşadım. Artık onu düşünemezsin. Köleler mi? Haberin olsun ben onların hepsini azat ettim. Medine?de bulunan bağ ve hurmalıklara gelince, onların hepsini Resul-ü Ekrem?e hediye ettim.

"Adamcağız, hayret ve şaşkınlık içinde emire hitaben:

dürtmedin uykular, girmediğin kafalar, bozmadığın aralar kaldı mı?

Abdullah bin Revaha yaralıydı, arkadaşı Cafer?in şehid edildiğini öğrenince bulunduğu yerden ayağa kalktı, atına bindi ve tekrar çarpışmaya başladı. Dışarıdaki düşmanların yanı sıra içinde ki düşmanla da aynı anda savaş ediyordu. İçinde ki düşman bir ara ona;

"Cinayetsiz, günahsız bir insana, bu zulmü, en büyük zalimler bile yapmaz.."

allahım beni nefsin elinde oyuncak olmaktan, onun kölesi esiri olmaktan koru ya rabbim... ben acizim.. gücüm yetmiyor.. sen tut elimden...

Allah?a itaat eden, aziz; nefsine itaat eden zelil olur.

"Allah, Bir ten aşkından Mecnun'u dost ve düşmanı fark etmeyecek bir hale getirmiştir.

"O benim asamdır. Ona dayanırım, onunla davarlarıma yaprak silkerim. Benim ona başkaca ihtiyaçlarım da vardır." (Taha, 18) şeklinde cevap verdi. Bunun üzerine Allah :

Kula her zaman yalvarmak yaraşır. Hele bizim gibi kullara...

Allaha ulaşmak iki adımdır.

Nefis nedir? Arzu mu? istekmi?bencillik mi?tatminsizlik mi?can mı?canan mı? nedir?Mücadele edilmesi gerekli ama nereye kadar?

"Ey Musa, işte bu yılan, Allah'dan başka şeylere bağlılık vasfının ta kendisidir. Bu vasıf şekillenmiş bir surette sahibine gösterilince, ondan kaçar."

Allah rasulü "Ya rabbi beni bir an olsun nefsimle başbaşa bırakma" buyuruyorken bizler aceba nasıl yalvarmalıyız yüce yaradana bizi nefismizle başbaşa bırakma diye.

bence ınsan taa yürekten gözyaslarını akıtırsa pısmanlıgına ve üzgün olduguna gercek ınandırabılır dıye düşünüyorum

"- Ben bir gülün toprağıydım. O gülün yaprakları seher şebnemleriyle dolar, benim üzerime ağlayarak damlardı. Ben yaşlarla hamur gibi yoğruldum. Ben aslında alelade bir kilim... Bu koku onundur.

Selam

"Adamcağızın midesi çürük elmalarla dolmuş, kamçılardan, yüzü gözü yara-bere içinde kalmıştı."

"Kedi önündeki fare gibi mahvolur, kurda karşı kuzu gibi fani olurdun..."

"Yusuf )a. s.), sağına bakınca kocaman bir yılan gördü.

"- A mübarek, sen misk misin, amber misin? Senin gönül çekici güzel kokunla mest oldum."dedim. Kil bana şöyle cevap verdi:

Adem'in, bilinen zelleyi -yani gayr-i iradi hatayı- irtikab etmesi, onun Cennetten Dünya'ya gönderilmesine sebep olmuştur. Bu yeni mekanda neslinin çoğalıp bir imtihana tabi tutularak, bir kısmının ancak hak kazanma neticesinde tekrar Cennete döndürülmesi, insanın ahsen-i takvim şerefine nailiyyeti içindir. Ancak bu şeref ve değerin artması için Cenab-ı Hakk insanı "nefs" ile techiz etmişdir. "Nefs", ulaşılacak neticenin şeref ve değerini arttıran muazzam bir engeldir.

"Yediği çürük elmalarla beraber, kara yılan da dışarı fırladı."

Mevlana , bu muhabbeti şöyle dile getirmektedir:

galiba insanlar artık nefsi yoldan çıkarıyorlar. durum tam tersi olmuş

malesef göz yaşlarımız eski insanlarımıza göre azaldı adeta kurudu diyebilirim, Allah için ağlayan gözler azaldı bana göre çok ağlamak bunun içinde nefsi terbiye etmek en azında nefsi emmareyi nefsi levvameyi geçip nefsi mutmainneye ulaşmak lazım, Allah razı olsun Esma Efnan kardeşimizden

Ya rabbi sen zenginsin ben ise fakirim, bu fakiri nefsimle başbaşa bırakıpta seni unutturma,

"Hakikaten sen, Cebrail'in rahmeti gibi gelmişsin! Meğer benim velinimetim imişsin!"

"Emir ise, "koş!" diye bir taraftan da onu kamçılıyordu."

"Seni gördüğüm an, ne uğursuz bir zamanmış!.. Senin yüzünü görmeyenler ne bahtiyar insanlarmış!..

Nefis, Allah?a kulluk yapmaya manidir...

"Cennet, nefsin sevmediği şeylerle, cehennem ise, şehvetlerle çevrilmiştir."

"Adamcağız, midesinden çıkan yılanın korkunçluğunu görünce, dehşete kapıldı. O salih emirin önünde yerlere kapandı. Dedi ki:

Cenab-ı Hakk, kainatı insan için yarattı. Karada, denizde ve havada bütün eşyayı, insanın emrine amade kıldı. Buna mukabil, dağların ve göklerin taşıyamayacağı ilahi emaneti, insan yüklendi.

"Ta ki, adamcağızın safrası kabardı. Kusmağa başladı."

Şeyh Sadi Gülistan'ında mürşid-i kamilin bu tasarrufunu şu hikaye ile anlatır:

Müfessirler,. Musa'ya asasının yere atılması ile ilgili ayetin işari açıklamasında Hz. Musa 'nın iç dünyasına aid bir irşad sadedinde olduğunu beyan etmişlerdir.

Hz. Peygamber buyurur:

? Dön geri? Dünyayı sen mi düzelteceksin? Bak arkadaşlarının öldüğü gibi birazdan sende öleceksin. Oysa Medine?de seni ömür boyu mutlu edecek hurma bahçelerin var. Bununla birlikte seni bekleyen bir ailen var. Sana hizmet eden kölelerin var?

"Ey Yusuf, sağa bak!" dedi.

"Emir, adamı bir elma ağacının altında yakaladı. Ağaçtan düşen çürümüş, kokuşmuş elmaları adamın boğazına sokarak ona zorla yedirmeye başladı. Bir taraftan:

"Suya virsün bağban gülzarı rahmet çakmesün, Bir gül açılmaz yüzün tek virse bin gülzare su"

Yusuf'a , eşyanın hakikati, nefsani fiilerin hakiki suretleri gösteriliyordu. Nefsin fiileri, en çirkin şekilde müşahhas bir hale getiriliyordu. İğreti suretler kaldırılıyor, hakiki vecheler görünüyordu. Ardan perdeler kalkmış, Rabbin ilahi tecellilerinin ve eşyanın esrarı ayan olmuştu.

Aşkın hakikisi ve mecazisi vardır. Hakikisi, Allah sevgisinden ibarettir. Mecazisi ise, mahlukattan birine bağlılıktır. Aşık, tek bir varlığa bağlandığı için, diğer bağlantılardan kurtulmuştur. "Çünkü, sevgiden başka bir şey düşünmez ve görmez. Mecnun, son zamanlarda öyle bir hale geldi ki, dostu-düşmanı, kendisini, hatta Leyla'yı bile tanıyamaz oldu. Kendini Leyla farzetmeğe başladı. Mevlana , bu hususta buyurur:

"İçinizdeki düşmanı açıklayacak olsam, cesurların ödü patlar; ne bir yolda gidebilir, ne de bir iş becerebilirdi; çaresizlik içinde kıvranırdı. Ne vücutta ibadete kuvvet, ne kalbde takat, ne de seyr-i süluka mecal kalırdı. O halde ben sizi, sükutla, içinizdekini dışınıza vurmadan terbiye ederim."

Yusuf , Züleyha'nın desiselerine uğrayınca, kendisinde gayr-ı ilahi bir meyil başladı. O anda Allah , Yusuf'a bürhanını gösterdi. Odanın tavanı yarıldı. Ve Hz. Ya'kub'u gördü ki, parmağını ısırıyordu. Bir de yanında bir şahıs peyda oldu. O şahıs:

gözyaslarımızın hakkını verebılmek ümidi ile..

mücadele çetin ama sonunda açmamış kardelenler en sevgilinden

"Birgün hamamda dostlardan biri bana güzel kokulu bir kil parçası verdi. Kile sordum:

Peygamber aşığı Fuzuli ise, meşhur Su Kasidesi'nde Rasulullah'ı hiçbir gül ile kıyaslayamaz hale gelmiştir:

Nefsi etkileyen tüm etmenler günümüzde o kadar çoğaldıki onları nasıl engelleriz bilemiyorum

Musa , izafetleri zikredince, Allah , bunların atılmasını emretti. Nefs ve nefse bağlantılı olan şeyler, koca bir yılan olarak temessül etti. Musa 'ya nefsin hakikati gösterildi. Korktu, ürktü ve ondan kaçtı. Ona denildi ki:

İnsan nasıl yalvarmalı yazmısınız

Beğendiğine sevindim... Hak yolunda ilerleyenlerin yürekleri, asıl güzel olan...

Bir mürşid-i kamil, ilahi tasarrufla müridlerini kendine bağlar, onları süfli alakalarından kurtarıp ulvi bağlantılarda derinleştirir. Böylece kendisi, ilahi aşkın basamağı olur.

"Adama bir kaç kamçı vurdu. Adam dayak yediği emirden korku ve endişe içinde kaçmağa başladı."

"Ey dertli biçare, hepsini yiyeceksin! Bu çileye katlanacaksın!" diyordu."

Birinci adım nefsin üzerine konur.

bir zamanlar "cidal" ismini sırf nefsimle yaptığım mücadeleden dolayı almıştım.

"Eğer ben o vakit, senin iç alemindekilerden bir parça söyleseydim, ödün kopardı. Korku, seni helak ederdi."

"Cenab-ı Hakk, bir yudumcuk ilahi muhabbete öyle bir hassa vermiştir ki, ondan nasip alan, iki alemin endişesinden kurtuluşa erer." Yani, ilahi muhabbet ile mest olan kimse, aleme haset etmekten, halkın ayıp ve kusurunu görmekten azad olur. Böylece kamilleşir. Ve menzil-i maksuduna erer. İşte bu da, aşk-ı safi, hubb-i ilahidir.

Diğer bir işari manada "asanı at!" diye emrolunması;

nefis nefis ademoğluna ennefis!

"Ey emir! Ben sana ne yaptım ki?.. Bana kastın ve bu zulmün sebebi ne?"

Allaha ancak nefse hakim olunursa ulaşılır.

"Emir dedi ki:

Şam yakınlarında Mute?de, hicretin sekizinci yılında, on bin kişilik İslam ordusu ile yüzbin kişilik haçlı ordusu karşı karşıya gelirler. Savaş başlamıştı ve şiddetli bir şekilde devam ediyordu.

Rabbim, gururdan azat eyle nefsimi, zillete düşürme kalbimi.

İnsan, kendisine ve kainat manzumesine ibret nazarı ile baktığı zaman, dünya hayatını nasıl yaşayacağını düşünmeğe mecburdur. Ciddi yaşaması icab eden her insanı, hayatta en çok alakadar eden gerçek, "Ölüm" hadisesidir. O muhteşem veda, insan için ne büyük bir ibret tablosudur. "Ölüm", dünya hayatında sadece et ve kemikten meydana gelen toprak yapısını, yani nefsaniliğini geliştirip ruhani yapısını cılızlaştıranlar için, ne hazin bir sondur!

bütün iyi iç sesleri susturan tek ses çığlık çığlık nefes neden sendin?

Söyle Ey Nefis Başka Diyecegin Bişey Kaldı mı?

Nefis öldürülmeli mi? terbiye mi? edilmeli.

"Ey övülmeğe layık temiz ruh! Cehaletim ve gafletim, sana ne kadar saçma-sapan sözler söyletti. Onlardan dolayı beni afvet!"

kurana küstürüp seccadeye mahrum bıraktıran sendin hala bıkmadın mı?

Peygamber Efendimiz böyle olduğu gibi, O'nun varisleri bulunan evliyaullah da böyledir. Onlar da bildikleri her doğruyu muhatabın menfaati icabı söylemez ve susarlar. Ayrıca muhataplarının kalplerindekini açığa vurmaz, ayıpları setredeler. Sözden ziyade fiil ve hareketleri ile terbiye ederler. Ehlullah hazeratı, demir gibi sertleşmiş ve taşlaşmış kalplere de -maneviyata isti'dadı varsa- Davut'un demiri yumuşattığı gibi tesir ederler.

Allah Rasulü dünya hayatını tarif eden bir hadis-i şerifinde:

"Allah'ın eli, onların eli üstündedir." ayetindeki "onların eli"nden maksad, Allah'a bey'at eden Hz. Peygamber ile ashabının elleridir. Aynı şekilde ehlullahda, hatta aciz bir dervişde bile, elden ele Rasulullah'a ve o vasıta ile Allah'a yed-i kudretine ve Hz. Peygamber'in yed-i bey'atine vasıl olan kamiller de fevkalade işler görülebilir. Fail-i Mutlak, Cenab-ı Hak'dır. Evliyaullah'da bu tasarrufa mezun ve selahiyeti olanlardır.

"Emir, uyuyan adamı feci ve hazin akıbetten kurtarmak için, bütün san'at ve maharetini kullanmağa başladı."

kuyulara gömülemedin hep gözdeydin.

"Hakk'ın nidasını işiten ve O'nun cemalinin nurunu gören kişi, Allah'dan başka dayandığı her şeyi bırakır. Allah'ın fazl ve kereminden başka bir şeye dayanmaz. Nefsin arzularundan sıyrılır."

Allah razı olsun arkadaşlar güzüel yorumlarınız için, rabbim en büyük mücadelede yardımcımız olsun inşallah

Hikayede zikri geçen uyuyan insan, insan-ı gafildir. Ağzına giren kara yılan, nefs-i emmaredir. Emir ise, mürşid-i kamildir. Onu uykuda iken kamçılayarak döve döve uyandırıp kırda bayırda koşturması, riyazat ve mücahededir. Yılanın çıkışı da, nefs-i emmareden kurtuluştur.

Bildiğimiz gibi nefsin mertebeleri vardır,

Söyle Ey Nefis Başka Diyecegin Kaldı mı?

"Seni gördüğüm saat, ne mübarek zamanmış! Eğer sen olmasaydın ben çoktan hazin bir şekilde ölmüş gitmiştim. Sen bana hayat bahşettin."

"Yere at onu, ey Musa!" buyurdu. (Taha,19)

Nitekim Te'vilat-ıNecmiyyede denilmiştir ki:

Mevlana , aşağıdaki hikayesinde "nefsi"in varlık hikmetini temsili bir şekilde şöyle anlatır:

Hz. Peygamber buyurmuştur ki:

İkinci adımda Allaha ulaştırır.

yolumdan çekil artık. ey insanoğlu nefise karşı yol açık, yola çık!

Ya Rabbi, muhabbetin ve rızan, saadet cennetlerimiz olsun! Amin...

"Görüyorsun, bu sözleri söylerken bile ağzımdan kan fışkırıyor!.. Rabbim, bu zalimin cezasını sen ver!.." diyerek la'netler yağdırıyordu."

Mukaddes Tuva vadisinde Allah Teala, Musa ile konuşurken ona, sağ elinde bulunan şeyin ne olduğunu sordu. O da:

"Dünya benim neme gerek?.. Benim halim dünyada bir ağaç altında oturup gölgelenen, sonra da yerini bırakıp giden binitli bir yolcuya benzemektedir," buyururlar.

Rabbin bürhanı, yani imda-ı ilahi yetişince, Yusuf , nefs ve kadın şerrinden halas oldu.

İnsanları, istihkak ile kendi rızasına ve Cennete dönmenin cehdine me'mur eden Cenab-ı Hakk, onların önüne koyduğu nefis engelini aşmanın imkan ve vasıtalarını da lütfetmiştir. Bunların başında, "peygamberler" gönderilmesi ve onların beşere hizmetini kıyamete kadar devam ettirecek "evliya" ve "ulema" silsilesinin devamının sağlanması gelir.

sen korumazsan ellerimden tutmazsan benim halim nice olur...