rahat bize batar yani anlıcağınız hocam...

Kadın ve Aileden Sorumlu Devlet Bakanı Selma Aliye Kavaf; güçlü aile yapısına zarar verecek görüntülerin yer aldığı dizilerin şifreli yayınlanması için çalışma başlattıklarını açıkladı ya, malum kesimden derhal karşı atışlar da başladı... Yok efendim Türk ailesi dönüşüm geçiriyormuş da, hatta zaten dönüşümü tamamlamış da, böyle bir yaklaşımla toplumun doğru okunması mümkün değilmiş de falan filan...

bizim işimiz hep zor olanı seçmek..

Neticede bugünlere geldik. Bööyyük gazetelerin internet sayfaları pavyonların reklam tabelalarından farksız. Artık hiçbir ölçü kalmamış. Eskiden muzır neşriyat kurulu tarafından poşet içine sokulan yayınlar artık poşetten çıktı... Şifre mifre neyi ne kadar halledebilir ki?

ille bir zorluk olcak ki tat alalım...

Denecektir ki?vücut sanatları? için küçük yaşlarda eğitime başlamak gerekir. Tamam, kabul ediyorum. Yüzme, bale, jimnastik, her çeşit dans küçük yaşlarda?öğrenilmeye? başlanır. Bizim yaptığımız yanlış burada işte! Çocuklarımıza ne öğreteceksek öğretelim; ama her şeyin bir yeri vardır. Televizyonlardaki yarışma programları eğitim, öğretim yeri değildir. Televizyonlardaki bu boy gösterme hem kendileri hem seyirciler açısından yanlıştır. Çocukluklarını yaşamaları gerekirken ekranlarla geliveren şöhret balonu onları sersemletmez mi? Sağlıklı birer fert olarak yetişmeleri tehlikeye girmez mi? Pedagoglarımız bu konuda ne düşünüyor?

Televizyon dizileri ve aile

Kanunen yetişkin sayıldıkları yaşa kadar çocuklarımızın?kullanılmasının? önlenmesi gerekir. Reyting uğruna, alkış uğruna, reklam uğruna, ?büyüklerin? uğruna çocukları kullandığımızı düşünmüyor musunuz siz de?

Her çeşit dans için okullar açılır, isteyen veliler çocuklarını küçük yaşlardan itibaren oralara gönderir, yeteneklerini geliştirirler. Devletin konservatuvarları da var. Doğuştan yetenekli çocuklar alınıp usulünce yetiştirilir. Bu yeteneği keşfetmenin yolu ekranlar olmamalıdır. Ben derim ki, bu kabiliyetli çocuklar hemen konservatuvar eğitimine alınıp ekranlardan kurtarılmalıdır.

Nihayet toplumun zemberekleri boşaldı. Elli-altmış yaşına kadar, belki akraba düğünlerinde kendi yakınlarıyla sadece halay çekmiş olan yaşlı başlı kadınlar da, yanlarına kızlarını ve gelinlerini alarak o programlarda göbek atmaya başladı... Bazılarına göre bu tablo, toplumun gelişmesini ve ilericiliği simgeliyordu iyi mi!

öyle tabi mesele gelecek nesilse zor da olsa mücadele edilmeli ki emaneti geleceğe ulaştırabilelim inşaallah...

12 Eylül İhtilalinden sonra Yeşilçam Sinemasında seks filmleri furyası başlamıştı. 28 Şubat Sürecinden sonra benzer bir durum televizyon yayınlarında yaşanmaya başladı. Sonradan genel olarak?Televole? diye adlandırılan ve adına program denilen yayınlarda, vur patlasın, çal oynasın türünden her türlü pespayelikler sergilendi. Arkadaş edinme kisvesi altında bazı ekranlardan adeta muhabbet tellallığı yapıldı. Bu rezilliklere karşı çıkanlara da hemen?gerici, yobaz, sansürcü... vs.? yaftaları vuruldu.

Yarışmaların bini bir para olan televizyonlarımızda çocukların yarıştığı bir şarkı yarışması da var. Çocuklarımız gerçekten kaabiliyetli, müzik kulakları, sesleri çok iyi, maşallah büyüklere taş çıkartıyorlar! Ama işte mesele burada! Büyüklere taş çıkartmaları mı lazım?.. Rahatsız edici iki durum var: Biri yaşlarıyla hiç mütenasip olmayan şarkılar söylemeleri. Yani on yaşında bir çocuğa, mesela, ?Bir ihtimal daha var o da ölmek mi dersin? şarkısını söyletmenin doğru olmadığını düşünüyorum. Çocuklar ses kabiliyetlerini yaşlarına uygun şarkılarda göstermelidir. İkinci rahatsız edici durum ise, küçücük kız çocuklarının sahnede gerdan kırıp göbek atması. Yani bir ifrat bir tefrit. Ya gözyaşları içinde şarkı söyleyen yahut dansözlük yapan küçücük bir kız. Bu işte bir yanlışlık var!

Ailenin güçlü kalmasından büyük rahatsızlık duyanların derdi ve sıkıntısı nedir acaba? ?Toplumun temel taşı? diye nitelendirdiğimiz ailenin güçlü olmasından kime ne zarar gelir ki!.. Ama birileri aileye sahip çıkılmasından fena halde rahatsız. Zira aileyi korumaya dönük her teşebbüsün karşısına bunlar duvar gibi dikilmekten bir an geri kalmıyor.

Son çeyrek asırda, ürkütücü biçimde artan ahlak erozyonu ve toplumdaki tefessüh durumunun felaket sonuçları, dudak uçuklatıyor... Gençlerdeki sapkın davranışlar, hunharca cinayetler, ailelerin parçalanması, sokakları dolduran kimsesiz çocuklar ve daha neler neler... Kazara bir devlet yetkilisi, ana babaları çocuklarına karşı daha ilgili ve dikkatli olmaları için uyarınca da, malum koro hemen devreye giriyor, ?Bu çağda bu kafa...? gibi klişe laflarla mahalle baskısının en kallavisini uygulamaya koyuyor!

demi ama?

Sayın Aliye Kavaf?a destek olmak lazım ama, öncelikle şu hususu da irdelemek gerekiyor: ?Güçlü aile yapısı?na zarar veren görüntülerin yer almadığı dizilerin toplum içindeki oranı nedir ki! Toplum, o dizilerle maalesef uzun zamandan beri teslim alındı bile... Baksanıza haftalardan beri, bilmem hangi dizideki rezil bir sahnenin propagandası yapılıyor. Eskiden aralık ayı başından itibaren, gazetelerde yılbaşı gecesi TRT ekranlarında dansöz oynatılıp oynatılmayacağı tartışılırdı. Şimdi özel kanallarda dansöz olmayan program sayısı azınlıkta kaldığı için, artık o tartışmalara gerek kalmadı.

Sonra, televizyon denen aletin girmediği ev yok. Evlerdeki kız çocuklarının zihinlerinde, şuuraltlarında ancak göbek atıp gerdan kıran kızların alkış alacağı, sevileceği, beğenileceği gibi çok tehlikeli bir fikir yeşermesi doğru mu? En kıymet verilen yeteneğin bu olduğunu sanmaları? Bunca alkış, ışıltı, kıyafet ister istemez küçük yüreklere cazip gelecektir. Her küçük kızın gönlünde yatan aslanın?dansöz olma? ihtimali belirdi!

Aile mefhumunu temelinden tahrip edecek, aile bireyleri arasındaki bağları koparacak, ana-baba, eş, koca, evlat... her birini sonu belirsiz ve çoğu kez felaketle neticelenecek maceralara iten yaşantı biçimin, sefahatten başka gayesi olmayan bir hayat tarzını empoze eden zihniyet, herhalde?Pazar?larının daralmasından endişe ediyor olsa gerek!..

Özetlersek; Bakan Hanımın işi gerçekten çok zor...