ama gitti, bir serseri yağmur damlası gibi...

Bir günbatımıyım güneyde

Kan soluyordu büyümüş burun deliklerinden akrep dağlara vurmuştu kendini,

Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa, sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki...

Gizlenmek için bir taşın altında kıyamete kadar...

Zor geliyor sana inanmak, biriktirdiklerim var...

Bir lokma boyunu

Diz çöküp yere sımsıkı, ama çok sıkı

Ve yelkovan sığındığında rüzgar gülüne ne güle yaranabildi ne rüzgara..

Don Kişot çıkıp romanlardan kılıcıyla parçaladı darağacı değirmenlerini altı mayıs günü...

Durmuştu zaman;

Arzuyu ne kışkırtır? Engel ve belirsizlik...

Senden daha kötü biri olmamak için...

Ucuz bir şarabın şişesiyim denizde...

Sarıldığında kollarına, öptügünde dudaklarına

Bir akşam vaktiyim

Dudaklarıma dokundu, dudaklarımı ıslattı.

sondan bir önce...

Arzuyu ne öldürür? Daha başındayken sonunu bilmek.

Sarılmak sana...

bakışlarına akışlarına, saçlarına, her konuşmana ve susmalarına inanmıştım...

İnandığım herşeye sarılıyorum,