Bitecek sanıldığı yerde başlayan

Alçak gönüllü, hünerli, sevdalı

Uzaktan bir bulut geçer

Ataol BEHRAMOĞLU

Rengi birbirine karışır

ben ölürsem,

Yüzümü bir çiçeğe gömüp

Gidip denize bakarım

Güngörmüş, bilge toprağım

"Şehre simsiyah bir kar yağar

soğuk kış günlerinde

Haramilerin elinde bulunan

Çok seviyorum ben bu adamı, bazen diyorum bir adam nasıl bu kadar duygu yüklü olabilir. Ataol BEHRAMOĞLU okumak ayrı bir haz..

Birinde bir adam

Bende bişey sandydım diyen arkadaş ne sandın merak ettim:))

Dünyayı değiştirmeye başlar

Sana bir şiir getiririm

Birinde sararmış yapraklar

Yüzü kırış kırış anam

Parmaklarımın arasından

Karanlık bir çocukluk bulutu

duruşundan taviz vermezsin..

Bir akşam bir kente girerim

Asmaların üstünde gün ışığı

akşamüstü ölünür mü, ertesi gün öğle namazına kadar beklersin:)

TÜRKİYE; ÜZGÜN YURDUM, GÜZEL YURDUM

Günün aydınLığında bırakamam bu hayatı

Alıp başımı gitmek isterim

Gerçeküstücü bir ressam

Dumanı üstünde ekmek

gündüz ölmek en güzeli

Birinde bir pazar sabahı

Çocuklar sinemaya gider

Boynu bükük ay çiçeği

Ataol Behramoğlu...

En güzel geleceğin yakışığı

Yazgısı kara yazılmış gelin

mokta beklemezsin

nezaman düşecek kadar çaresiz olsam

Kayısı ağaçları arasından

iyi edersin akşam havalar serin olur :))

Birinde bir gökyüzü

Harlı bir ateş gibi derinde yanan

Derinden bir tren geçer

Şehre simsiyah bir kar yağar

Edip Akbayram...

Sözler rüyamdan fışkırır

Kurumuş sütü memelerinin

bende bişi sandıydım..

Yollar kalbimle örtülür

Bozlat, ağıt, halay ve zeybek

Kuş sesleri, haykırışlar

Dağ rüzgarı, portakal balı

ellerini hatırlar dururdum ayakta.

Yollar kalbimle örtülür "

Dünya bölümlere ayrılır

Denizin ve kırların

hmm çok severim bunu.. behramoğlunun olduğunu bilmiyordum..

düşüp öleceğim.

ben ölürsem;gökyüzü karışsın;önce şimşek çaksın;gök bir gürüldesin sonra yağsın;toprağın kokusunu içime çekip;sonra örtüneyim;

Türkiye, üzgün yurdum, güzel yurdum

direk gömerler

Şiirin ve aşkın geleceği

Geç kalan bir buluşmaydı bizimkisi.. sanki birbirimizi beklemiştik.. o ne güzel buluşmaydı.. gölgede yıllarca güneşini beklemiş bir gül dalı.. sen ve ben?dik.. birden?biz? oluvermiştik.. çenem düşerdi yanında, hiç susmadan konuşurdum.. susardık ya, o zamanda gözlerimiz konuşurdu, ne çok şey anlatırdı o susmalar.. sessizce öpüşür sevişirdik hayallerde.. ve ayrıldığımız gün ömrümün en uzun en zor günüydü.. usulca salıvermiştim kendimi.. bitmişti yaşama sevincim.. kavuşup da yitirdiğim sevgim.. dilimde ismin kalbimde sen kaldın.. alevsiz yangınlar sarıyor artık beni, kanter içinde uyanıyorum sensiz uykulardan.. sevginin dilencisi oldum.. aradan yıllarda geçse hayalin saklı kalacak bende.. sen gönlünün sahillerinde yaşarken delicesine, ben bir sonbahar akşamında dört duvar arasında seni bekleyeceğim.. bir damla suya hasret bir gül dalı gibi bir gün tekrar bana döneceksin.. ve ben o gün güleceğim o gün sevineceğim.. o gün şımaracağım gene yanında.. bir daha sarılacağım sana, yanaklarını bir daha öpeceğim.. seni seviyorum..

Ağlamak gibi isterim

Yunus, Pir Sultan ve Nazım

Her şeye yeniden başlar

Ben ölürsem akşamüstü ölürüm

Bir tiyatro seyrederim

Gecenin geldiğini görürüm

Ağlayan narım, gülen ayvam

Zinciri altında kımıldayan