bu arada memleket uganda

Vesikalık fotoğraflardan mahzun bakıyorlar. Geride kalanlar da öyle. Onların da yüzleri gülmüyor. Kimilerinin çocukları dün buradaydı, bugün yok. Bazılarının kardeşleri gitti, sonra dönmedi. Kaç gün geçti bilmiyorlar. Geceleri uyku girmiyor gözlerine. Duvara sırtlarını vermiş oturuyorlar.

Bu arada abi memleket Çorum mu...

Her zaman burdayım ve her zaman emrinize amadeyim.

:)) Kalsınlar abicim.

Güç ve Etik?

Yazılarından belli.

ben üyeyim zaten=))

Amin.

Heinrich Böll?ün dediği gibi

Birinin ahlaklı olup olmadığını eline güç geçtiğnde rahatça anlayabiliriz. Bir zamanlar mağdurup diyip eline gücü alanların hiçte ahlaklı olmadığını anladığımızz gibi. bu konuya sokratın öğrecisi olan Glaukon güzel bir örneği vardır.

saol kardeşim. insanın hayata bir duurşu olmalı, yaprak bile rüzgara karşı duruken.

Yine Glaukon Gyges örneği vererek en iyi insana bile fırsat verilirse adaletsiz davranacağını söyler. Gyges Lydialı bir çobandır. Bir gün koyunlarını otlatırken deprem ve sağanaktan dolayı yer çatlar. Aşağıda bir ceset ve parmağında altın bir yüzük vardır. Gyges bu yüzüğü alıp yukarı çıkar. Çobanlar her ay sonunda olduğu gibi bu ayda da krala hesap vermek için toplanmışlardır. Gyges toplantıya bu yüzükle gider. Yüzük parmağındayken onu avuç içine doğru çevirince birden görünmez olur yüzükle oynarken çevirince ise tekrar görünür olur. Bu tılsımı öğrenen çoban saraya girmenin yollarını bulur ve kralın karısını baştan çıkarıp kralı öldürerek tahta geçer. bir sürü fena işler yapar. oysaki bir zamnalar kendi halinde bir çobandı.

İşte budur ya, abilerin abisi.

Belki de sadece?yüzsüz? olanlar kalacak ortalıkta. Onlar tutacak köşeleri.

Yine de bir şaka gibi geliyor insana. Hem de kötü bir şaka. Her gün onlarca kişinin tutuklanıp hapse konulduğu bir ülkede, darbeyle hesaplaşmaktan söz edilebilir mi?

tabi devam ediyom. hizmet olmadan olmaz. vazifemiz..

Sorgu esnasında ortaya çıkar ki, zaten hapisten daha yeni çıkmıştır. Neden hüküm giydiği sorulduğunda, gülümsediği için tutuklandığını söyler polislere. Büyük şefin ölüm yıldönümünde?gülen yüzü? bir polisin dikkatini çekmiştir. Genel yas nedeniyle herkesin üzgün görünmesini öngören bir kanunu ihlal ettiği için tutuklanıp beş seneye mahkum edilmiştir.

Heinrich Böll'ün bu eserini okuduğumda 28 Şubat sürecini daha yaşamamıştık. İlk okuduğumda şartlanmış bir dönem yaşanmış demiştim sadece, ama o süreci yaşayınca gerçekmiş bunlar dedim. İnsan kendini berbat hissediyor..

Aynen öyle ablacım. çoğu insanın yaşama amacı sadece kendisi.

o da güzel başkan.

Heinrich Böll?ün?Üzgün Yüzüm? adlı hikayesi, totaliter bir rejimin hüküm sürdüğü bir ülkede, herkesin mutlu görünmesini öngören kanuna uymadığı için tutuklanan bir adamı anlatır.

kızlar evde kalsın, dışarısı fena.

Savcılar darbeye veryansın etmişler. Diyorlar ki, o zaman mutlu olmak harammış bize. İhtilalle beraber gelen askeri idare memleketi talan etmiş. Darbe sonrasında da yöneticiler halka büyük mağduriyetler yaşatan eylemlerine devam etmişler. Hak ve özgürlükler tamamen güvencesiz bırakılmış. Askeri yönetim tarafından gözaltına alınan muhalifler, ?yola getirilmesi gereken kişiler? olarak görülmüş ve hapislere atılmış. Böylelikle toplumu tektipleştirecek bir süreç başlamış.

Bu arada başkanım Hizmet'te misin.

Seni zaten bizden gördüm abi. Çok kaliteli adamsın vesselam.

Vay! aslan abim benim

O zaman değişen pek bir şey yok. Geçen sefer gülen yüzleri nedeniyle hapse girenler, şimdi de üzgün göründükleri için hüküm giyecekler.

Saygı ve selamlarımla. Görüşmek üzere.

Evde kalan kızlar feda olsun sana abi.

bir kişi daha tutuklandı

hoş bulduk.. be

Yanlış mı bunlar? Değil. Doğru hepsi.

Böll?ün öyküsü melankoliktir. Hayatından memnun görünmediği için tutuklanan bu karakterin hikayesinde insanı umutsuzluğa sürükleyen bir şey vardır: ?Hırsızlık suçuyla yakaladığı bir serseriyi yaka paça götürür gibi, polis beni önüne katmış, düşlerimin köşesinden çekip alarak ite kaka götürüyordu? Beni tutuklamalarının nasıl olsa bir nedenini bulacaklardı. İçime dayanılmaz bir gariplik çöktü.?

meltem gür... birgün gazetesi.

Merhaba uçan balon hoşgeldin kardeş.

Abi, on numara yazı. Tebrik ederim güzel paylaşım.

Allah yolunuzu açık etsin canım abicim.

Ben Çorumda iken Furkan adında bir arkadaşım vardı Sakaryalı. O geldi aklıma. Uçan İnek derdim Furkan'a. Ne güzel çocuktu.

Bir çilesi bir davası olmayan yüzlere tüküresim geliyor.

Dinledin mi.

Hapisten çıktığı gün limanda martıları seyrederken, ?üzgün yüzü? nedeniyle tutuklanan bu?sade vatandaş,? iyice hırpalandıktan sonra sorguya alınır.

Anladım abi, seni Zaman'a abone yapalım mı abi.

Nerden buldun abi.

Sen dava adamısın. Bu davanın ne kadar kıyısında köşesinde kalsam da her zaman gönül insanlarına büyük bir sempatim ve sevgim var.

allah akıl ifkir versin..

İlginç.

Fakat işte herkesi memnun etmek mümkün olmuyor. Bazıları hala üzgün.

Biz İslami Özledik, marşı. Arabi.

Bu sahneden etkilenmeme şaşmamak gerekir. Gençlik yılları 12 Eylül döneminin ertesine rast gelmiş herkes gibi, ben de bir korku idaresinde büyüdüm. Kaç kişi Böll?ün?üzgün yüzlü? adamı gibi çocukluğunu geçirdiği sokaklardan yürütülerek karakollara götürüldü? Kaç kişi bir hiç uğruna hayatını hapislerde geçirdi? Kaç kişi çocuklarının, sevdiklerinin, arkadaşlarının eve dönecekleri anı korku içinde bekleyerek ömrünü tüketti?

Şimdiki hükümet ise, her daim mutlu görünmemizi istiyor. İstiyor ki her söylediğine neşeyle tempo tutalım. Başbakanla şarkılar söyleyelim. Bayraklar sallayayım, hükümeti destekleyen pankartlar açalım. Öyle istiyor. Her icraatını ayakta alkışlamazsak, kulağımızdan tutup hapse atacak bizi. Asıksuratlılara tahammülü yok. Kendisini eleştirenleri hiç sevmiyor. Bu hükümet, vatandaşının mutlu, tatmin olmuş ve güleryüzlü olanını seviyor.

Buyur abi dinle, benden sana hediye olsun.

Sonunda onu bir kez daha dövüp hücreye tıkarlar. Bu sefer de on sene hüküm giymiştir. Böyle mükemmel bir rejimde üzgün görünmek kimin haddinedir? Öykü adı gibi hüzünlü bir şekilde biter. Hikayenin anlatıcısı, sağ kalmayı başarıp yeniden dışarı çıkabilirse, bu kez hiç yüzü olmasın diye uğraşacağını söyler bize.

Gazetede okudum, hükümet 12 Eylül dönemiyle hesaplaşmaya kararlıymış. Ne mutlu onlara! Geçen hafta darbeyle ilgili soruşturma sürecinin tamamlandığı haberi geldi. Darbeciler hakkında hazırlanan iddianamede Kenan Evren ve Tahsin Şahinkaya?nın Büyük Millet Meclisi?ni vazifesini yapmaktan alıkoydukları için ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis cezasına mahkum edilmeleri istendi.

Doğru, o zaman mutlu olmak haramdı bize. 12 Eylül döneminde hakim olan zihniyet asıksuratlı bir tekdüzeliği vazediyordu. Günlerimiz zapturapt altına alınmış, gecelerimiz sokağa çıkma yasağı ile bölünmüştü. Üzerimize bir resmiyet gelmiş, gitmek bilmiyordu. Önümüze bakarak uygun adım ilerliyorduk. Gülmek bir tür hafiflik, hatta düpedüz hakaret sayılırdı. Ağır bir ciddiyet vardı herkesin yüzünde. O ciddiyet korkuyla besleniyordu. Öyle içimize işledi ki, işler yoluna girdikten sonra bile kolay kolay gülmeyi beceremedik.