Öğretmen masasının hemen önünde otururdu. Nefes almaya zorlandığında sınıfta hengameyle koştururken çocuklarda bende alışmıştık bikaç dakika sonra düzeliceğine. O bile eğleniyordu bizim telaşımızla bazen..

mekanı cennet olsun

Hep o mini minnacık ama gülen haliyle "güzel" hatırlayacağım.. Bomboş şeylere üzülmeye bikaç gün sonra devam edip onun kaybının acısını unuttuğumda şu anki içimdeki acının siyahlığıda kaybolacak belki..

Mekanı cennet olsun.. Allah yakınlarına sabır versin..

ben bu duyguyu intihar eden öğrencimin parçalanmış beynini ve cansız bedenini görünce yaşamıştım;(

çok zor gerçekten... allah sabır versin, sevenlerine...

başın sağolsun defne:(

Allah rahmet eylesin..

allahım rahmet etsin...

Keşkelerin en anlamsız olduğu anlardan biri. İki haftadır komadaydı ama dün yenilmiş. Öğretmenlik hayatımın en kötü günlerinden birini geçirdim. Uzun zamandan beri ilk kez bu kadar içimin yandığını hissettim..

hala sınav kağıtlarını bile saklarım ;(

çok zor..

15 yaşındaydı. 6 yaşında gibi görünen bedeniyle 1 metre boyuyla tekerlekli sandalyeyle okula gelip giderken soğuk bi akşam onu götüren arkadaşı onu almayı unuttuğu için okulun bahçesinde üşürken soğuktan dudakları morarmaya başladığında bile bana gülerek bakıyordu. Her zaman gülerdi gerçi..

başın saolsun defne...

Bi kez daha dünyanın ne kadar boş olduğunu gösterdin bana. Mekanın cennet olsun..

Karabiberim melek olmuş şimdi.