Dönmesin diye başım...

hayatın tanımı ne olabilir.

Gök gibi gürlemeye alışkın müzik setimin ses düğmesini kısar olmuşum, içimdeki uçurtmanın ipini çekercesine...

Daha diyeti ödenmedi sevinçlerin...

İlk yarı bilançom o benim: Yangında ilk kurtarılacak... Kazada ilk açılacak...

Hayat da yarım, sevdalar da...

İlk yarı sadece bir ısınmaymış meğer: asıl ikinci yarıda anlaşılırmış tadı, hayatın... kavganın... aşkın...

Asansör çıkarken yukarı, dönüp bakmadım bile aşağı...

-Hayret daha dün değil miydi benimkisi?-

30'larda dedeni ve nineni kaybediyorsun, 40'larda anneni ve babanı... Ve 70'lerde kendini...

Bazen yediveren gülleri gibi bereketli...

Kalanı benimle gelecek...

Yaşamın orta sahasına girmişim, irkilmişim...

Ve sustum vicdan sorgularında...

Aksi sedamla bile dertleşmedim. Meğer ne yaman serüvenmiş hayat?

İlk yarı bitti : Hayat:1 - Ben:0...!!!...

Göğsüme madalya gibi dizdim hatalarımı...

Ya da,

Skoru birtek Ege'nin suları bilecek...

Denize kavuşabilirse eğer içimdeki nehir...

Sanki hayat değil, Körfez Krizi mübarek: Bir koyup, beş alıyorsun...

Kat kat, dizi dizi dizdim kullanılmıştakvimlerimi,

Oysa -herkes bilmezden gelse de- skoru belli oyunun:

Ve derin bir yara gibi sakladım başarılarımı...

Kimbilir kaç kez kendime yakalandım, kendimden kaçarken?...

Baktım; lise fotoğraflarım sararmış, sınıf arkadaşlarım yaşlanmış.

Bense şaşkın... devre arası bilançolarındayım.

Zaferlerim onlar benim, olgunluğumun yapı taşları...

Bugüne dek ancak tanıştık hayatla... Ben ona kendimi tanıttım, O bana kendini...

Son dönemde kimbilir kaç kez eski anıları yaralı ele geçirdim, belleğimin derinliklerinde?...

Fakat kara kutu ancak bir kısmını söyleyecek hikayenin...

Yıllar yılı dudak büktüğüm "ölümden sonra hayat" masallarına kulak kabartmaya başlamışım gizliden gizliye...

CAN DÜNDAR

"Sebepsiz alçalmış... Bile bile vurmuş kendini dağlara!..."

Sonra saçlarımdaki beyaz teller tescilledi yarı yolun ufukta göründüğünü,

Reyhanlar saklayacak sırlarımı...

Nazım'ın dediği gibi "Kopardım portakalı dalından ama, kabuğu soyulmadı, sevdalara doyulmadı..."

"Hayat ve Ben

Sabırla kapattım kutuyu, sevgiyle mühürledim ağzını...

Ama belliydi böyle olacağı

İple çektiğim Haziranlara sırt çevirmişim.

Yaşıyor, seviyor ve seviliyorsun... Bazense kıtlıktan kırılıyor ortalık, şaşıp kalıyorsun...

Ne var ki herşey yarım...

Lakin gel de zamana anlat bunu...

"Çok mutlu olmuş, fazla yüksekten uçmuş zavallı" diyecekler

Yolda çocuklar "Amca şu topu atıversene" diye seslendiklerinde kuşkulanmıştım ilkin...

Otuzbeşime bastım geçen hafta...

Nicedir başlamıştı belirtiler:

Şimdi devre arası, yolun yarısı...

Ben istikballe arkadaşım...

Lakin "Buydu görüp göreceğin" diye efkarlanıyor öteki... ikinci yarı geçer hızla, yaşlanırsın zamanla...

Eş dost sohbetlerinde sağlık ve çocuk konuşulur olmuş, seyahat ve aşk yerine...

"Doydum diyen görmedim ki ben zaten..."

Doldurdum bir kara kutuya 35 yılın hesabını.

Biri, "daha ne gördün ki" diyor yüzünde papatyalarla, asıl şimdi başlıyor hayat!... Bundan sonrası rahat!"

35'le çoktan tanış olanlarsa "Hayata hoşgeldin" pankartlarıyla karşılamadalar...

Acılar, sancılar bir çekmecede sevdalar diğerinde...

Sahi nedir bu telaş, bu kin? Sanki ölüye can yetiştireceksin...

Yaşı genç olanlar 35'e uzak durduklarını sanarak "Sahi oldu mu o kadar? Hiç göstermiyorsun" tesellisindeler.

İhanetlerin hesabı sorulmadı...

Hayat iki ucu oklu değnektir bana göre..

Ruhumun ikizleri yine çekiştiriyorlar kollarımdan;

Dağların yamaçlarına savuracağım en mahrem hatalarımı...

HAYAT : 0 - BEN: 1

Yarımlar tam olduğunda kara kutuyu açıp bakanlar teşhis koyacaklar halime...

Bizim zamanımızda diye başlayan nutuklar atmaya başlamışım mezuniyet törenlerinde,

Baktım ikinci yarı kapıda... ve hayatın ceza sahası yakın...

Bir yerde hüzünler ve korkular, bir üstte sevinçler ve zaferler...