Ne de kimsenin camını kırdım...

Seni hiç kırmadim, hep boynumu kırdım.

önemli bir şey değil, sen kendini bil yeter!

Bir tek kendimi vurdum!

demesi kolay

hayat dediğin üç beş kısa mutlu andan ibaret

Benim hiç sapanım olmadı anne,

değerli kılanda önemsizleştirende kendi tutumun.

Çok uslu bir çocuk değildim ama,

Hayat dediğin bir bardak çay insan ise;bir şeker, karıştırdıkça hayattan tad aldığını sanarsın oysa ki hayatın seni erittiğini çayın bitince anlarsın

hayatın tarifini burda yapamam yapsam ceza alırım..

HAYAT DEDİĞİN NEDİR Kİ ANNE..

yaptığımız seçimlerin toplamı..

''Gözünü Açarsın Var Olursun, Kapatırsın Yok. Gözün Açıkken Doğru İşler Yap ki Kapatması Kolay Olsun...''

doğumla ölüm arasını kapsayan zaman dilimi

aklıma Yusuf Hayaloğlunun şiiri geldi;

Suskun görünsem de

Ne kuşları vurdum,

Fırtınalı ve mağrurdum anne.

Ben hayatım boyunca

hayat güzel olurdu ayrılıklar, ölümler kötülükler olmasaydı...

sen hangi anlamı yüklersen odur..

hayat dediğin ölümdür gülüm :)

Bir mızrak gibi,

göz açıp kapatma süresi

bir nefes kadar aslında

Aynada hep dik durdum anne... diye devam ediyor...