İbni Teymiyye, Mısır'daki ikameti ne kadar uzarsa uzasın, Şam'a dönmek niyetinde idi. Lakin Allah, onun Mısır'daki ikametinin tahmininden daha fazla olmasını murad etmiş ve kendisini burada ikinci bir imtihanla karşılaştırmıştır.

Her ilim dalinda, o sahanin mütehassislarinin söylediklerine itibar edilecegi açiktir. Bu gerçekten hareketle tefsir sahasinda müfessirler, hadis sahasinda muhaddisler, fikih sahasinda fukaha ve akaid sahasinda kelam/akaid alimleri ne demisse ona itibar edilir. Ömrünü fikih ilminin meselelerine vakfetmis bir kimsenin akaid alaninda söyledikleri, bir akaid aliminin söyledikleri gibi degerlendirilmez. Yahut yillarini tefsir alaninda çalisarak geçirmis bir alimin, hadis ilminin derinlik ve inceliklerini bir hadis alimi kadar bilmesi beklenmemelidir.

Şeyh ibni Teymiyye zeki insandı. O, bu kadı'nın hakimliğini kabul etmemiştir. Çünkü O, kendi fikrine muhalifti. Üstelik itham etmekte de acele davranmıştı. Bir şahsın hem hüküm, hem de iddia mevkiini işgal etmesi düşünülemezdi. Zira itham ve kaza birbirinden ayrı şeylerdir. iddia sahibi cezayı gerektiren delilleri ortaya kor. Sanık da bu iddiaları çürütecek mukabil delilleri serdeder. Hakim ise bu deliller arasında karşılaştırma yaparak hüküm verir. Buna rağmen Kadı Zeynüddin ithamda bulunmuş ve sanık olarak gördüğü şahsın delillerini serdetmesine engel olmuştur.

1)sıratı müstakim adlı eserine tıklayın

İbni Hacer-i Mekki hazretleri buyuruyor ki:

İbni Teymiye?ye uyup Kitap ve Sünnete el ve dil uzatan mezhepsizler, bizim de imam-ı a'zama uymamıza ne hakla karşı çıkarlar ki?

2? Aynı ay içinde kötü sözle ona tecavüz edilmiştir. Fakat bu seferki tecavüz, cahiller tarafından değil, bazı fakihler tarafından yapılmıştır. Bunlar, ibni Teymiyye'ye önce hakaret etmişler, sonra da özür dilemişlerdir. Acaba böyle özür dilemelerinin sebebi, Sultandan korkmuş olmaları mıydı? Durum ne olursa olsun, Şeyh, ibni Teymiyye, onları da bağışlamış ve -. «Nefsim için galip çıkmak istemem, demiştir.

Veda hutbesinde 100.000'nin üzerinde sahabi vardı.20 bininin mezarı arabistanda geriya kalanlar islamı yaymak için dünyaya yayıldılar. Bu dini Allah Koruyor koruyacaktırda. Sen kim oluyorsunda dini yıkacakmışsın bende buna şahit olacakmışım. Sen kendisini kandıran müthiş müslüman olduğunu zanneden geriye kalanları ahmak müslüman kabul eden Kuranla dalete giden gruba mensup birisin ha millet sizin gibileri tanısında şeytan sizin üzerinizden insanları doğru yoldan ayırmasın.

Hz. Peygamber s. a. v.'in?En hayirli nesil benim dönemimde yasayanlardir. Sonra onlari izleyenler, sonra onlarin ardindan gelenlerdir.? (1) seklindeki hadisinde?en hayirli nesiller? olduklari haber verilen ilk üç kusaga Selef denir.

bakalım doğrumu?

Selefilik nedir?

İbni Teymiye?nin selefiye yolunu savunan bütün mezhepsizler, kendilerini birer müctehid zannettikleri için, mezhep hükümleri onlar için muteber değildir, Kitap ve Sünnetten anladıklarına tabi olurlar. Kendilerine selefiyiz diyen bugünkü mezhepsizler, kraldan çok kralcı olup, İbni Teymiye mukallit halk için müevvel din ile amel etmeyi caiz görürken, onlar cahillerin de, mezhep hükümleriyle amel etmesini caiz görmezler, herkesi Kitap ve Sünnete el atmaya iterler.

(İbni Teymiye, Peygamberlerin masumiyetini reddetmiştir. Halbuki, masumiyet Peygamberlerin sıfatlarındandır.

külliyatı inidirince:

Taklid hakkindaki görüsleri:

mezhesiz olduğu iddia edilen ibni teymiyyeden, ibni abidin hanbeli mezhebinden diye bahesiyor, şeyhul islam diyor, hafız yani efendimizin tüm hadisini bilen kimse diye bahsediyor...

Tarih içinde izine rastlanmadigi halde, günümüzde birçok firka ve fikir akimi dikkat çekmektedir. Modernistler, Reformistler, Ehl-i Kur'an ve Islam'in saf haline dönme iddiasinda bulunan Selefiler bunlardan baslicalaridir.

İslam alimleri buyuruyor ki:

Mütesabih ayet ve hadislerle ilgili görüsleri:

Sual: Selefilerin vazgeçilmez üç prensibi varmış, bunlara uymayan Allah?ın gönderdiği din ile amel etmezmiş. Bu hususta açıklama yapar mısınız?

«Mısır'da Hanbeliler büyük bir ihanete uğradı. Çünkü kadıları, ilim bakımından yoksundu. Bu sebepten onun temsil ettiği mezheb mensupları böyle şeylere maruz kaldilar ve durumları fenalaştı.

24 saatinizi çok merak ediyorum. bi anlatsanız

1)www.darulkitap.com adresini açın

ötekilerde kopyala yapıştır yolunda,

İbni Teymiyye ve mücessime

? Bilmis ol ki, Firka-i Naciye'nin akaidinin özellikleri olarak zikrettigimiz bütün bu hususlar, imanin sihhati babinda bilinmesi gereken hususlardir.

şeytana hizmet edenlerde ne şehadet erişir ne sıkıntı, zaten onlar menfaatlerinin adamıdır,

bu söylediğimi dün bizzat arkadaşıma yaptım ve şaşkınlık yaşadı...

Ehl-i Sünnet ne diyor?

Fakat talebeleri, onun Şam'a gelmeyi tercih etmesini istemişler. O da, 18 Şevval 707 H. yılında Şam'a gitmek üzere yola çıkmıştır; ancak bir konaklık yol gittikten sonra peşinden yetişip Devletin kendisini hapsetmeye karar verdiğini söylemişlerdir. Sanki Devlet" erkanı, İbni Teyrhiyye'nna Şam'a gidip talebe ve dostlarının arasına düşünce, onların zorla kabul ettirdikleri şartların dışına çıkacağını hissetmiştir.

Cahiliyet döneminde Araplar kibirlerinden ayakkabılarının bağı kopsa eğilip bağlamazlardı. Asr-ı saadette iman edenler, eğilip toprağa secde ettiler; ama müşrikler yine kibirlerine devam ettiler. Kafir kalmalarına kibirleri sebep oldu.

Iste Tabiun nesline mensup büyük alimler, bu akimlarla mücadele ederek Sahabe'den devralinan sahih Islam anlayisinin zedelenmeden yasamasina ve gelecek nesillere aktarilmasina sebep olmus ve çok büyük hizmette bulunmuslardir. Dolayisiyla Islam'in özüne yabanci her türlü cereyan karsisinda nasil bir tavir takinacagimizi, Tabiun neslini örnek alarak tesbit etmekteyiz.

Kısa kısa ve belirli aralıklarla yazılırsa sanırım okunabilir bu yazılar.

ibni Teymiyye, zindanın karanlık köşelerinde Ramazan Bayramı gecesine kadar kaldı. Daha fazla kalmasına vicdanlar razı olmadı. Kahire Valisi Hanefi, Maliki ve Şafii kadılarıyla bazı fakihleri topladı; onlarla ibni Teymiyye'nin zindandan çıkarılıp hürriyete kavuşturulmasını konuştu ve İbni. Teymiyye'nin zindanda kalmasının din, adalet ve ahlakla bağdaşmıyacağmı ileri sürdü. Çünkü ibni Teymiyye, ardında kitleleri sürüklemiş, orduları harekete getirmiş, ölüme atılmış, Moğollara karşı zaferle neticelenen o büyük mukavemetin ruhunu teşkil etmişti.

2- Müevvel din: Mezhep imamlarının Kitap ve sünnetten çıkardıkları hükümler.

mücadele başlamıştır. Çünkü Baybars, düşünce bakımından hocası Nasr el-Münci'nin tesiri altında idi. Öte yandan o, İbni Teymiyye'yi sabik Sultan Nasınıddin'in adamlarından sayıyordu. Adı geçen Sultan, hocasıyla birleşip İbni Teynıiyye'den kurtulmak için bir çare düşündü ve onu iskenderiyye'ye sürmeye karar verdi. Zira ibni Teymiyye'nin Kahire'de bir hayli taraftarları olmuş, fakihler de onu tutmaya başlamıştı. iskenderiyye'de onun dostu ve yardımcısı yoktu. Orada bir tuzak kurarak İbni Teymiyye'yi öldürüp rahata kavuşmaları da mümkündü.

bu başlığı açan adamlar hiçmi düşünmez bir adam çıkacak ibni abbas kafirdir diyecek ve ümmetin müctehidleri onu topa tutmayıp birde şeyhul islam ibni teymiyye diyip övüp fetvalarını nakledecekler...

Selefilik, Islam'i, yukarida tanittigimiz Selef-i Salihin'in anlayip yasadigi gibi anlayip yasama iddiasinin vücut verdigi bir akimdir. Ilk defa Misir'da Cemaleddin Efgani ve ögrencisi Muhammed Abduh tarafindan baslatilan? Islami islah? hareketi, daha sonra Selefilik adiyla anilan zümrenin dogmasina kaynaklik etmistir.

2)Ehl-i sünnete uymayan yazılarından dolayı Mısır?da iki defa hapsedildi... demiş...

EBU ZEHR MEZHEBLER TARİHİNDE DİYORKİ;

Oysa fikih usulü kitaplarinda ayrintili bir sekilde açiklandigi gibi, gerek Kur'an ayetleri, gerekse hadisler, vakia olarak sinirlidir ve insanligin karsilastigi her olayin hükmünün, ayetlerde ve hadislerde zikredilmis olmasi mümkün degildir. Kur'an ve Sünnet konusunda biraz malumati olan herkes bu noktayi kabul ve itiraf eder.

5)ve görün reddül muhtarda hanefi mezhebinin müctehidi ibni teymiyyeden kaç yerde görüş nakletmiş bizzat kendisi şeyhulislam ve hakim demişmi?

Bugün bizlerin, bizden bin ikiyüz, bin üçyüz sene önce yasamis hadis ravilerinin ahvalini ve durumlarini bilmemizin bir tek yolu vardir. O da hadis alimlerinin bu konudaki görüslerini bize nakleden kitaplara basvurmaktir. Su halde bizim, herhangi bir hadisin güvenilir olup olmadigi yolundaki degerlendirmemiz, tamamen hadis alimlerinin içtihadina dayanmaktadir ve bu da tamamiyla bir?taklid?dir. Her hususta Selef'e tabi olduklarini iddia eden Selefiler dahi bu konuda hadis alimlerini taklid eden birer?mukallid?dir.

Kiyas'i inkar eden Ibn Hazm, bu iddiasi sebebiyle, birakalim bir?Islam alimi?ni, akli basinda siradan bir kimsenin bile gülüp geçecegi seyler söylemistir. Mesela Kur'an ve Sünnet'de domuz etinin haram oldugu zikredilmistir. Ama domuzun yaginin haram olduguna dair ne Kur'an'da, ne de Sünnet'te herhangi bir hüküm yoktur. Sirf bu gerekçeyle Ibn Hazm, domuzun yaginin haram olmadigini söylemistir.

? Cevap ver, hutbe okuma! dediler. Dolayısıyla O, bunun bir

Hapishaneden çıktıktan sonra insanlar onun ilim meclisine akın etmeye başlamışlardı. Görülüyor ki bu mihnet, ibni Teymiyye'nin sufilere karşı galibiyetiyle neticelenmiştir.

Başlığı görünce insan okumak istiyor bi bakıyor uzun bir yazı.

632 H. yılında ölen Mısırlı İbnu'1-Fand, bu görüşün tesirinde kalanlar arasında idi. Keza, Mısır'da bazı sufiler, kendilerinin, nef-si terbiye ve ruhi olgunluk sayesinde Allah'ın zatı ile ittisal ettiklerini ve tekliften kurtulduklarını ileri sürüyorlardı.

başlıkdaki soruyu google da aratın defalarca kopyalanmış yapıştılılmış bir yazı,

Resulullah, bir gecenin sonunda uyumuştu, güneş doğana kadar uyanamadı. Uyandı ve güneş yükselince kaza etti.

Efgani-Abduh çizgisi ise itikadi sahada kelam alimlerinin kullandigi metoda temelde itiraz etmez; Felsefe, mantik ve kelam gibi ilimleri reddetmez ve mütesabih ayet ve hadislerin, Allah Teala ile mahlukat arasinda benzerlik kurulmamasi için tevil edilmesi taraftaridir.

biri çıkıp tek tek araştırsa, kaynaklandırsa seslenmiyecem ama lütfen yukardaki soruyu google da aratın, onlarca kopyalanmış yapıştırılmış, asıl ayıp olan bilmeden, araştırmadan islama hizmet etmiş isnanları karalamak,

Efgani-Abduh çizgisi ise genel olarak bir tek mezhebe mensubiyeti reddederek, bütün fikhi mezhepleri birlestirme egilimindedir.

hitaben:

Burada ibni Teymiyye'nin şerefli bir tutumunu anlatmamız yerinde olur. Şöyle ki: Sultan Nasıruddin tahtına yerleşince, ibni Teymiyye'ye kötülük eden alim ve kadılardan intikam almak istemiştir. Bu kadı ve bilginler, birinci mihnetinde ibni Teymiyye'yi hapse mahkum etmişler ve O, bu yüzden 18 ay zindanda kalmıştı. Fakat bunlardan intikam almak hususunda kendisinden fetva almak isteyen Sultana, ibni Teymiyye; «Onların kanı haramdır, onlara işkence etmek de caiz değildir, demiştir. Sultan da; «Onlar sana işkence ettiler ve seni defalarca öldürmek istediler, demiştir. Alicenap ibni Teymiyye ise, buna şöyle cevap vermiştir: «Bana işkence edenlere hakkım helal olsun. Allah ve Resulüne karşı kötülük edenlerden Allah kendi intikamını alır. Ben, nefsim için galip çıkmak istemem. İbni Teymiyye bununla yetinmemiş. Sultandan onları affetmesini de dilemiş ve: «Eğer onları öldürürseniz, yerlerini dolduracak kimseleri bulamazsınız, diyerek affedilmelerini temin etmistir.

Mücadeleler çoğaldığından devletin bu İşte tahammülü kalmamıştı. Bu karışıklıklara son vermek için bunlara sebep olan adı geçen müsafiri susturmak gerekiyordu. Bu sebeple İbni Teymiyye'yi şu üç şey arasında muhayyer bıraktılar: İster İskenderiyye'ye, ister memleketi olan Şam'a, isterse hapishaneye gidecekti. ibni Teymiyye hapishaneyi tercih etti.

2 gün yoktuk... yokluğumuzda yalanları düzmeye devam etmişsiniz... allah sizi azabın en şiddetlisi ile cezalandıracak zaten...

İbni Teymiye?nin sözü dinde senet değildir. Vaktinde kılınmayan namazları kaza etmek gerekmez demek dini yıkmak olur. O zaman kimse namaz kılmaz, zekat vermez, hacca gitmez, oruç tutmaz, sonunda da tevbe edince oluyormuş der.

Tabiun'dan sonra gelerek onlara ögrencilik etmis olan kusaga da Tebe-i Tabiin veya Etbau't-Tabiin denir. Bu dönem de ilmi ihtisaslasmanin ya sandigi, hadis-i seriflerin yaygin olarak müstakil kitaplarda toplandigi, itikadi ve fikhi mezheplerin iyice yerlesip müesseselestigi bir zaman dilimidir.

İDDİALARA TEK TEK CEVAPTIR:

3)İbni Teymiye, Ehl-i sünnet alimlerinin büyüklüğünü anlamamış, Ehl-i sünnetten ayrılmıştır... denmiş...

Bu iki hareket arasinda temelde önemli farkliliklar bulunmamakla birlikte, söz konusu iki akim su noktalarda birbirlerinden ayrilir:

Cehennem azabı sonsuz olmadığını söylerdi. Kafirlerin Cehennemde sonsuz kalacaklarına dair bir çok ayet-i kerime vardır. (Bekara 81, Ahzab 65, Fussilet 28, Zuhruf 74)

İbni Teymiyye, zindanda iken dostları da Şam'da iztırap içinde idiler. Belki Şamlıların üzüntüsünün sebebi, Mısır emirlerinin ibni Teymiyye'yi zindandan çıkarmayı düşünmüş olmaları, alimlerin de İbni Teymiyye'ye kabul etmesi mümkün olmayan şartları ileri sürmeleri idi.

ibni Teymiyye'nin affettiği bu insanlar arasında ibni Mahhalla da vardı. Bu kadı, ibni 'Teymiyye'ye karşı çok şiddetli davranmış, onun kendisini müdafaa etmesine bile mani olmuş ve onu muhake- mesiz olarak zindana atmıştı. işte bu kadı, sonunda İbni Teymiyye'yi övmekten başka bir şey yapamamış ve şöyle demi$tir: «Biz ibni Teymiyye'nin benzerini görmedik. Ona kötülük etmek istedik, fakat gücümüz yetmedi. O ise, gücü yettiği halde bizi bağışladı.

Kiyas konusundaki görüsleri:

Bundan sonra İbni Teymiyye, kadılara ait olan hapishaneye kapatıldı ve kendisine hizmet edecek birinin yanında kalmasına izin verildi.

2)sol tarafta külliiyatlar yazan kısma tıklayın

İki ayet-i kerime meali şöyledir:

Bu konuda, Zahid-ül-Kevseri diyor ki:

«Ey eşyayı yaratan nefsinde! Sen bütün yarattıklarını cerrtediyorsun Yaratıyorsun oluşu sona erenleri sende Dar da sensin, geniş de!

Bir kisim Selefiler, fikhi meselelerde herhangi bir müçtehid imamin taklid edilmesine de siddetle karsi çikarak, bunun da kisiyi sirke ve küfre götürecegini iddia ederler. Bu iddialarini ispat için de birtakim ayet ve hadisleri delil olarak öne sürerler.

2- Farzlara önem verip, tembellikle yapmayan kimse, mürted olmaz. İmanı gitmez; fakat bir farzı yapmayan Müslüman, iki büyük günaha girer: 1- O farzın vaktini ibadetsiz geçirmek yani farzı geciktirmek günahı. Bunun affolması için tevbe etmek gerekir. 2- Bu farzı yapmamak günahı. Bu büyük günahın affolması için, bu farzı hemen kaza etmek lazımdır. Kazayı geciktirmek de, ayrıca büyük günah olur.

konuyu uzatmayacağım sadece söylediğimi yapın ve gerçekleri kendi gözünüz ile görün:

Mezhepsizler, imamları olan İbni Teymiye?nin görüşlerine uyar ve onun usulüne uyup Kitap ve Sünnetten ahkam çıkarmaya çalışırlar. Bunu da gayet normal sayarlar ve buna münezzel din derler.

Evet, kendi kitabında, haşa Allah?ın Arş?ın üstünde olduğunu ispat etmek için diyor ki:

Birinci Mihneti

Kahire'de oturduğu bu müddet içinde ibni Teymiyye gördüğü kötü şeyler üzerine Sultanın dikkatini çekiyordu. Mesela; şehir ve taşrada rüşvet çoğalmıştı. ibni Teymiyye, Sultan Nasıruddin'e bu durumu sert bir mektupla bildirdi. Bu mektupta şu sözler yer alıyordu : «Hiç kimse mal veya rüşvetle vazifeye tayin edilmesin. Çünkü bu, ehliyetsiz kişilerin işbaşına getirilmesine sebep olmaktadır. Ayrıca kısas işleri de başıboş bırakılmış, öç almak için işlenen cinayetler yaygın hale gelmişti. Bunun üzerine Sultan, işi ciddi tutmuş ve kısas işlerini, şer-i şerifin hükümlerine uygun olmak üzere, derhal tatbika başlamıştır.

?Bütün bu imamlardan, burada zikrettigimiz hususlar ile çelisik olarak nakledilen görüslerin tümü, bid'atçilerin, kendi mezheplerini güzel ve dogru göstermek için uydurdugu yalanlardir. Bu kimseler, Ehl-i Sünnet'in kiliçlarindan korktuklari için kendi habis akidelerini ihtiva eden sözleri Ebu Hanife'ye nisbet etmis ve onun arkasina gizlenmislerdir...? (et-Tabsir fi'd-Din, s. 113-114)

Ardarda yapılan birçok teşebbüslerden sonra nihai bir teşebbüs daha yapılmıştır. Şöyle ki: ibni Teymiyye'nin iki kardeşi kadılar meclisine getirilmiş ve bunlardan Şerafüddin, Maliki kadısı Zeynüddin b. Mahluf ile münakaşaya tutuşmuş, sonunda kadıyı mağlup etmiştir. Bu durumu İbni Kesir şöyle anlatır: «Şerafüddin, Maliki kadısını nakil, delil ve ma'rifet yoluyla mağlup etmiş, onun batıl iddialarında yanılmış olduğunu ortaya koymuştur. Münakaşa arş, kelam ve nüzul meseleleri hakkında idi.

Asagi yukari ayni dönemde bugünkü Suudi Arabistan'in sinirlari içinde bulunan Necid bölgesinde ortaya çikan ve Misir'daki hareket ile benzer söylemleri dillendiren Muhammed b. Abdilvehhab'in yürüttügü? Vahhabilik? hareketine de daha sonra Selefilik denmistir.

Bu gelişinde ibni Teymiyye, Kahire'de yerleşmeye karar vermiştir. Kitaplarının gönderilmesi için memleketine mektup yazmış; ders, fetva, vaaz ve irşad işleriyle uğraşmaya başlamıştır. Bu kez alimler, onun ilmini açıkça tenkit edememiş, ileri gelen sufiler görüşle^ rine dil uzatamamışlardır. Onlar bu kez ibni Teymiyye'nin sözlerine inandıkları veya Allah'dan korktukları için değil, Sultandan korktukları için böyle davranmışlardır.

Bunların yaptığı şeytana hizmettir.

CİHAD BABI:Hanbeli mezhebinden olan Şeyhülislam İbn-i Teymiyye...

Sultan Nasıruddin, Mısır tahtına tekrar çıkınca İbni Teymiyye'yi Kahire'ye davet etmiş, O da bu daveti memnuniyetle kabul ederek buraya dönmüştür. Kahire'ye 8 Şevval 709 H. günü ulaştıktan sonra Hz. Hüseyin'in makamına yakın bir semtte ikamet etmiş ve kendisini tamamen ilme vermiştir. Kendisine kötülük edenler, gelip özür dilemişlerdir. O da, hepsini istisnasız affetmiş ve: «Bana kötülük edenlere hakkım helal olsun. demiştir.

Hanbeli fıkıh ve hadis alimi iken mezhepsiz oldu. Ehl-i sünnete uymayan yazılarından dolayı Mısır?da iki defa hapsedildi. 1263 senesinde Harran?da doğup, 1328 de Şam?da kalede hapiste iken vefat etti.

Müevvel dine, tevil edilmiş olana, ictihaddan aciz olan mukallitlere caizdir. Ama müctehid olanlara bu caiz değildir.

Sual: İbni Teymiye ve yandaşları, diyorlar. Namazları kaza etmek gerekmez mi?

İbni Teymiyye'nin bu Seferki hapse atılışı, yanma talebelerinin gidip gelmesine mani olmuyordu. Esasen bundan kısa bir müddet sonra kadılar ve fakihler meclisinin kararıyla serbest bırakılan İbni Teymiyye, Salihiyye Medresesinde ders vermeye başlamıştı.

Ebu'l-Muzaffer el-Isferaini, Ehl -i Sünnet ve'l-Cemaat'in itikadi çizgisini ortaya koyan özellikleri zikrettikten sonra söyle der:

Bu kadar insan REDDİYE yazmışlar. Hiç değilse bu alimlere bir saygın olsun ve bir oku istersen.

İbni Teymiyye, 705 H. yılı Ramazan ayında zindana girdi ve burada çok şiddetli işkencelere uğradı. Aynı zamanda Kfısır'daki Han-belilere de baskı yapıldı. Dört mezhebi temsil eden kadılar meclisinde dördüncü kadı olan Hanbeli kadısı zayıf olduğu için İbni Teymiyye'yi de, Mısır'daki Hanbelileri de savunamadı. Bu konuda İbni Kesir şöyle der:

önyargı dedikleri işte bu olsa gerek,

Sahabe'nin önemi, Kur'an'da hayirla yad edilmis olmalari, Hz. Peygamber s. a. v.'in yasantisinin ilk ve en önemli temsilcileri olmalari hasebiyle Islam'i en dogru sekilde anlayip yasamanin kistasi olmalari... gibi hususlardan kaynaklanmaktadir. Tabiun'un önemi ise temelde su iki noktaya dayanmaktadir:

Su halde hükmü Kur'an ve Sünnet'te zikredilmeyen olaylar hakkinda yapilabilecek iki seçenek var. Ya bu olaylar hakkinda Islam'in herhangi bir hükmünün ve açiklamasinin olmadigini söylemek, ya da karsilastigimiz olayin bizzat kendisi olmasa da, benzeri hakkinda Kur'an ve Sünnet'te yer alan bir hükmü, aralarindaki benzerlik dolayisiyla yeni olaya da tatbik etmek.

Sahabe kusagi, Hz. Peygamber s. a. v.'in vefatindan sonra Islam'in biricik temsilcileri olarak yasamis, gerek Hicaz bölgesinde, gerekse fethedilen yeni bölgelerde Islam'i hakkiyla teblig etmis, ögrenciler yetistirmislerdir. Kur'an'i, hadis-i serifleri ve Islami uygulamalari bütün müslümanlar Sahabe kanaliyla ögrenmistir. Bu sebeple Sahabe'nin Islam ilim tarihinde oldugu kadar, iman, amel, edep, zühd, vera, takva ve ahlakta da müstesna bir mevkii vardir.

İmam-ı Şarani hazretleri buyuruyor ki:

İbni Teymiyye, buna razı olamazdı. Daha önce Şam'da bazı Rifai sufilerinin yapmış olduğu hokkabazlıklara razı olmamıştı. Orada du bu gibi görüş ve hareketleri ortadan kaldırmak için mücadele etmişti. Elbette Muhyiddin b. el-Arabi'nin görüşlerini de tenkid edecekti. Nitekim onun görüşlerine de hvr;;ma başladı. Muhyiddm b. el-Arabi'ye hücum ederken düşünen bıv akıl, güçlü bir dil ve cesaretli bir kaibe dayanıyordu.

Bu kez karşılaştığı imtihan, fakih ve kelam alimleri vasıtasiyle olmamıştır. Bu imtihan, büyük itibar sahibi olan sufiler vasıtasıyla olmuştur. Salahuddin Eyyubi tarafından bu sufiler için bir hankah yaptırılmıştı. Onlar, ibadet maksadıyla buraya gelip gidiyorlardı. 723 H. yılında Nasıruddin b. Kalavun tarafından diğer bir hankah daha yaptırılmıştı. Bu hankahların, ileride açıklayacağımız gibi, İbni Teymiyye'nin hayatına tesiri büyük olmuştur.

bakın reddülmuhtarda ne diyor:

Tarih boyunca Islam toplumlarinda ne zaman bir sarsilma, gevseme ve bozulma görülmüsse, bu üç neslin temsil ettigi Islam anlayisina dönüs gayretleri sayesinde toparlanma olmus ve dogru çizgi muhafaza edilmistir.

İbni Teymiyye zindanda iken yapılan bu münakaşa, onun 23 Rebiülevvel 707 H. yılında 18 ay içeride yattıktan sonra tahliyesine sebep olmuştur.

Abduh?un yetiştirdiklerinden olup, onun yolunda giden Abdürrazık paşa bile diyor ki:

3)ibni teymiyyenin külliyatını indirin

Mısır'da bazı sufiler, Muhyiddin b. "el-Arabi'nin vahdet-i vücut anlayışını benimsemeye başlamışlardı. Mesela; Muhyiddin b. el-Arabi, bir dörtlüğünde şöyle diyordu:

İbni Battuta, ibni Hacer-i Mekki, imam-ı Sübki, kendi oğlu Abdulvehhab, izzeddin bin Cema'a, Ebu Hayyan Zahiri, Zahid-ül Kevseri, Yusuf-i Nebhani, imam-ı Şarani, Ahmed bin Seyyid Zeyni Dahlan, Şeyh-ül-İslam Mustafa Sabri Efendi gibi nice alimler İbni Teymiye?ye reddiyeler yazmışlar, dalalet ve küfürlerini açıklamışlardır. Üstad Necip Fazıl da, (14. asrın irşad kutbu seyyid Abdülhakim Arvasi, ?İbni Teymiye dini içinden zedeleyen mülhiddir? buyurdu) diyor.

? Hakim kimdir? diye sordu.

ibni Teymiyye, kendisini hapse mahkum eden bu mücadeleyi fakihlerle değil, sufilerle yapmıştı. İhtimal ki bu sefer, kadılar ona takdir gözüyle bakmışlardı. Çünkü kendileri de vahdet-i vücud fikrini kabul etmiyorlardı. Bu fikir, İbni Teymiyye'nin bütün görüşlerinden daha sivri idi. Dolayısıyla onların nazarında İbni Teymiyye, İslam'ı müdafaa etmekte ve ona hücum etmemekteydi. Kuvvetli bir ifadeye sahip oluşu da gözönüne alınarak, bu sefer İbni Teymiyye kadıların merhametini kazanmıştı.

Uydurma hadislerle amel edilen bir din yoktur. Uydurma hadis meselesi de ayrı bir konudur. Bir müctehidin usulüne göre, uydurma sayılan bir hadis, başka bir müctehidlerin usulüne göre sahih olabilir. İbni Teymiye, aklının almadığı hadis-i şeriflere hemen uydurma damgasını basmıştır. Fıkıh, kelam ve tasavvufun ortaya koyduğu hükümleri, usulleri, uydurma hadislerden çıkarıldığı havasını uyandırmak istemiştir. Onun bu mugalatasına İslam alimleri gerekli cevaplar vermiştir.

İmam-ı Süyuti hazretleri buyuruyor ki:

ibni teymiyeyeden seyyit kutuba, mevdudiden ihavani müslimine kadar islam ugrunda mucadele etmiş, bu gün türkiyedeki müslümanlara pekçok konuda rehberlik etmiş insanları karalamaya yönelik bir yazı,

Sual: Vehhabilerin Şeyh-ül-İslam bilip yolundan gittikleri İbni Teymiye kimdir, alimlerimiz onun hakkında ne demiştir?

ÖRNEĞİN:

Tabiun dönemi, ayni zamanda fikhi mezheplerin temellerinin atildigi ve müstakil mezheplerin ortaya çiktigi dönem olarak da dikkat çeker. Bu dönemde yasamis olan Hasan-i Basri, Süfyan -i Sevri, Ibrahim en- Nehai, Sa'bi... gibi pek çok büyük alim, birer müçtehid olarak, müstakil mezhep sahibi idiler. Hanefi mezhebinin imami Ebu Hanife de bu kusaga mensuptu.

Allah dilerse, bir sivrisineğin sırtına yerleşir de, sivrisinek Onun kudreti ve rububiyetinin lutfü ile Onu yüklenip kaldırır. Böyleyken Allah Arş?ın üzerine nasıl yerleşmez? (Beyan Telbis el-Cehmiyye, 1/568)

Her kim Rahman olan Allah?ın zikrinden gafil kalırsa, biz ona bir şeytan musallat ederiz; o şeytan ondan hiç ayrılmaz. Bu şeytanlar onları doğru yoldan alıkoyarlar, onlar ise kendilerinin doğru yolda olduklarını sanırlar." (Zuhruf/36-37)

1. Islam'i, Sahabe kusagindan, yani en dogru sekilde anlayip yasamis olan kusaktan ögrenmis olmalari.

ibni Teymiyye zindana girdi . Kendisiyle birlikte Mısır'a gelen iki kardeşi, Şerafüddin ve Mecdüddin de zindanda ona katıldı.

İBNİ TEYMİYYE EL-AKİDETU'L-VASITİYYE KİTABININ GİRİŞİNDE DİYOR Kİ;Hamd, Rasulü'nü hidayet ve hak dinle gönderen Allah'a mahsustur. Onu hak dinle gönderdi ki o'nu bütün dinlere üstün kılsın. Şahit olarak Allah yeter. Şehadet ederim ki, Allah'tan başka ilah yoktur. Sadece O vardır, ortağı yoktur. Bunu ikrar ediyor ve O'nu birliyorum. Yine şehadet ederim ki Muhammed O'nun kulu ve elçisidir. Salat ve selamı o elçisinin, al ve ashabının üzerine olsun.

Her ne kadar Selefiler, yukarida özetlemeye çalistigimiz görüslerinde Selef-i Salihin'i örnek aldiklarini söylüyorsa da, bunun sadece bir iddia oldugunu söylemek durumundayiz. Esasinda mesela Imam-i Azam Ebu Hanife Hazretleri de Selef'tendir ve onun gerek itikadi, gerekse fikhi görüslerini benimsemek, gerçek Selefiliktir. Bu söyledigimiz diger büyük imamlar için de söz konusudur.

Sual: İbni Teymiyye?nin, Allahü tealayı bir cisim olarak kabul eden mücessime fırkasından olduğu, kendi kitaplarında yazıyor mu?

Sual: İbadet etmemek, günah işlemek kibirden midir? İbni Teymiye?nin bir mezhebe bağlanmaması da mı kibirdendir?

yıllarını ilimle geçirmiş, inancı ugrunda canlarını feda etmiş insanları karalamak bu kadar kolay olmamalı,

Eger herhangi bir alimin bir görüsünü, delilini bilmeden kabul etmek demek olan taklid haramsa, bu harami Selefiler de islemektedir. Eger hadis alimlerinin hadislerin sihhati-zaafi konusundaki kanaatlerini taklid etmek caiz ise, müçtehid imamlarin fikhi konulardaki içtihadlarini taklid etmek niçin haram olsun?

CEVAP

Bundan sonra sufiler, birçok toplantılar yaptılar. İbni Teymiyye ise onlarla karşılaşmaktan yılmıyordu. Daha sonra sufiler, İbni Teymiyye hakkında şüpheyi çekecek şeyler ileri sürdüler. Çünkü O, Allah'dan başkasına sığınüaznayacağına, Allah'ın kullarından hiçbir kimseden, isterse bu, alemlere rahmet olarak gönderilen Hz. Peygamber olsun, medet umulamıyacağinı söylüyordu. ibni Teymiyye, bu sözü ibni Ataullah es-Sikenderi ile münakaşa ederken söylemiş, hazır bulunanlardan bir kısmı da; «Bu sözde bir şey yoktur. demiştir. Başkadı ise, bu sözün sadece edebe aykırı olduğunu, fakat küfür olmadığını bildirmiştir.

Bu ilk üç kusak, sirasiyla Sahabe, Tabiun ve Tebe-i Tabiin'dir. Bunlar imanda, ilimde ve amelde bütün müslümanlar için örnek nesillerdir.

ibni Teymiyye, Maliki kadısının hükmüne razı olmamakta haklı idi. Çünkü bu kadı, katı kalbli ve öfkeli bir insandı. Daha önce O, Kur'an'ın muhkem ayetleriyle alay etmek ve müteşabilh ayetlerin birbiriyle çeliştiğini ileri sürmekle itham edilen bir bilgini idama mahkum etmişti. Halbuki deliller kafi değildi. Öte yandan, idama mahkum edilen zatın dış görünüşü iyi olduğu gibi, diğer bilginlerin onun hakkındaki kanaati da müsbet idi. Hatta O, çağının büyük -hadis bilgini ibni Dakik'den medet ummuş ve : «Beni nasıl bilirsin? diye sormuş, o da; «Seni faziletli bir insan olarak tanırım. Fakat senin hükmün kadı Zeynüddin'e aittir. demiştir. Buna rağmen adı geçen kadı, bu hüsn-i şahadeti dinlememiş, ona tevbe teklif etmemiş ve verdiği idam hükmünü hafifletnıemiştir.

Oysa Kur'an'da yer alan pek çok ayet, Allah Teala'nin bu gibi sifatlarini mahlukatin sifatlarina benzetmenin dogru olmadigini ortaya koymaktadir.

Başta Peygamber efendimizin kabri şerifleri olmak üzere eshab-ı kiramın, velilerin, alimlerin ve salih Müslümanların kabirlerinin ziyaret edilmesine karşı çıkmış, bunları şefaate vesile kılmayı da haram saymıştır.)

Iste kiyasin reddedilmesi sonucunda varilacak komik nokta budur.

En kötü insan kimdir?

biri yazmış bir reddiye ki -ben dogruluguna inanmıyorum-

Dolayısıyla onun fakih ve sufilerden hasımları başka bir yoldan harekete geçmişlerdir. Bu da, halkı, ibni Teymiyye aleyhine kışkırtmak olmuştur. Fakat onun kuvvetli ifadesi, delil getirişi ve şahsiyeti sayesinde kendilerinden daha çok dost ve taraftar kazandığını unutmuşlardır. Bunun üzerine iki olay meydana gelmiştir:

Bu ifadeler bize sunu göstermektedir: Selefiler'in?Selef? anlayisi ile gerçek Selef arasinda büyük farklilik var. Dolayisiyla adina Selefilik denen akim, her ne kadar Selef'in anlayis ve uygulamalarini esas aldigini söylüyorsa da, aslinda Selef'in anlayis ve uygulamalariyla bagdastirilmasi hayli zor olan fikirler benimsemistir. Onlarin reddedici, dislayici, kati ve tekelci anlayisi, ne?Ehl-i Sünnet-i Hassa? dedigimiz Selef'te, ne de? Ehl-i Sünnet-i Amme? dedigimiz Halef'te görülür.

gerçektende çok ayıp...

Bugün, kimlerin kontrolünde olduklarını bilmediğimiz pek çok?din akımı? ve onları temsil eden yazarların kitapları harıl harıl tercüme edilip, genç nesillerin ve halkımızın eline verilmektedir. Kimdir, bu yazarlar? Ne yazarlar? Hangi emellere hizmet ederler? Mesela Serge Hutin adlı bir masonun yazdığı ve Fransa?da yayınlanan Fransızca?Les Francs-Maçons? adlı kitabın 27. sahifesinde yazıldığına göre, Cemaleddin-i Efgani ve Muhammed Abduh din maskesi altında çalışan birer korkunç mason üstadıdırlar. Arap dünyasında birçok siyasi hareketi ve yazarı etkisi altında tutan?İhvan-ül Müslimin? hareketi, aynı kitaba göre masonların kontrolü altındadır. Seyit Kutupların ve benzerlerinin kitaplarını genç nesillerin eline veren kimselerin bu yazarın?İhvanül Müslimin? hareketinin öncülerinden olduklarını bilmiyorlar mı? Meryem Cemile adlı yahudi dönmesi kadını himayesi altına alan Mevdudi acep ne yapmak ister? Bütün bu karanlık adamları okutmak için çırpınan çevreler, ne hikmetse İmam-ı A?zam, İmam-ı Malik. İmam-ı Şafii, İmam-ı Hanbeli gibi sünnet yolu büyüklerini küçümsemek ve unutturmak isteyen kimselerdir. Bunların içinde İmam-ı Gazalileri bile beğenmiyenlerine rastlarsınız. Yüce Mevlana?ları ve Yunus?ları tenkid edenler, Muhyiddin-i Arabi?ye kafir diyenler ne hikmetse bunların arasında yer bulur

2. İDDİAYA YANIT:

Namazları vaktinde kılmak farz olduğu gibi, vaktinde kılınmayanı kaza etmek de farz olduğu, bütün fıkıh kitaplarında bildirilmiştir. Birkaçı şöyledir:

muhakeme olduğunu ve münazara. olmadığını anlayarak;

? Ehl-i Sünnet ve'l-Cemaat'in itikadi olarak zikrettigimiz hususlarin hiç birisi hakkinda Safi'i ile Ebu Hanife; arasinda herhangi bir ihtilaf yoktur. Sadece bu iki imam degil, Malik, Evzai, Davud ez-Zahiri, Zühri, Leys b. Sa'd, Ahmed b. Hanbel, Süfyan es-Sevri, Süfyan b. Uyeyne, Yahya b. Main, Ishak b. Rahuye, Muhammed b. Ishak el-Hanzali, Muhammed b. Eslem et-Tusi, Yahya b. Yahya en-Nisaburi, Hüseyin b. Fadl el-Beceli, Ebu Yusuf, Muhammed b. Hasan, Züfer b. Hüzeyl, Ebu Sevr ve Hicaz, Sam, Irak imamlari, Horasan ve Maveraunnehir imamlari gibi Ehl-i Rey ve Ehl-i Hadis'in tümü ile onlardan önce yasamis olan Sahabe, Tabiun ve Etbau't-Tabiin de bütün bu konularda görüs birligi içindedir. Bu iki firka arasinda bütün bu konularda herhangi bir ihtilaf bulunmadigini tahkik etmek isteyenler, Ebu Hanife'nin Kelam sahasinda yazdigi Kitabu'l-Alim 'e, el-Fikhu'l-Ekber'e ve Osman el-Betti'ye yazdigi el-Vasiyye'sine baksin. Keza Safii'nin yazdigi eserlere baksin. Bu ikisinin mezhebi arasinda herhangi bir farklilik bulamayacaktir.

Fakat İbni Teymiyye'nin fazilet ve şöhreti, iskenderiyye'ye kendisinden önce gelmişti. İlim öyle bir nurdur ki ışıkları her yere yayılır, onu karanlıklar perdeleyemez. ibni Teymiyye, 709 H. yılı Safer ayının son gecesi iskenderiyye'ye doğru yola çıkmıştı. İskenderiyye'ye gelir gelmez ders, vaaz ve irşad meclisleri teşkil etmeye başladı. Bu hal üzere 7 ay, yani Nasıruddin b. Kaiavun tekrar tahta çıkıncaya kadar devam etti. Bu 7 aylık zaman içinde iskenderiyye'de İbni Teymiyye ile sufilerden bir fırka mücadele etti. ibni Seb'in denilen ve felsefeile tasavvufu birleştirici birrnetpda sahip olan mutasavvıf filozof bir şahsa bağlı bulunan bu fırkanın adı Seb'iniyye idi.

Bu seçeneklerden ilkinin dogru oldugunu söylemek, Islam'in evrensel oldugunu, bütün zaman ve mekanlarin problemlerine çözüm getirme özelligini haiz bulundugunu inkar etmek demektir.

Dal ve mudil olduğu, Savi tefsiri 107. sayfasında da yazılıdır.

1- Münezzel din: Kur?an-ı Kerimden ve sahih kabul ettiği hadis-i şeriflerden kendi anladıkları.

ölçü bu kadar basit...

1 Basta Buhari ve Müslim olmak üzere pek çok hadis alimi tarafindan rivayet edilmistir.

3)ve bakın başlıkta iddia edildiği gibi abdullah ibni abbasa kafirmi demiş ibni teymiyye yoksa ibni abbastan 40 tane hadis naklederek överekmi yazmış kitabı...

Selefiligin en bariz vasiflarindan birisi, mütesabih ayet ve hadisleri lugat anlamini esas alarak oldugu gibi kabul etmek seklinde kendisini göstermektedir.

Bu yazi, son dönemlerde ortaya çikan akimlardan biri olan Selefiligi kisaca tanitmak ve yanlisliklarini ortaya koymak maksadiyla kaleme alinmistir. Bu akimin görüsleri, temsilcileri ve onlarin tenkidi, hakkinda müstakil kitaplar yazilacak kadar ayrintili ve önemlidir. Biz burada sadece konuyu ana hatlari ile ele alacak ve kisa degerlendirmeler yapacagiz.

İbni Teymiye, Furkan isimli kitabında dini üç kısma ayırmaktadır. Selefilere göre bu üç prensip vazgeçilmez esaslardır. İslamiyet ancak bu üç kaide gereğince, aslına uygun olarak bilinebilirmiş. Yoksa İslam pınarını, etraftan karışmış bulanık sulardan yani mezhep imamlarının ictihadlarından arındırmak mümkün değilmiş. Çünkü fıkıhçılar, kelamcılar ve tasavvuf ehli, dinin aslına ilaveler yapmışlar, bu bakımdan din çok genişletilmiş ve içinden çıkılmaz bir hal almışmış. Dine yapılan bu ilaveleri çıkarmak gerekirmiş.

2?Allah Teala'nin eli, yüzü, gelmesi, gülmesi, gazaplanmasi, Ars'a istiva etmesi...? gibi ilk bakista mahlukata ait özellikler ile benzerlik arz eden, ancak mahiyet olarak farkli olan hususlarin zikredildigi ayet ve hadisler.

İbni Teymiyye tekrar mahkemeye getirildi. Bu kez kadılar arasında onu yakinen tanıyan, her ne kadar görüşleri- alışılmış olan şeylere aykırı ise de, ihlas ve imanından şüphe etmeyen bir bilgin vardı. Bu zat, İbni feymiyye'nin takva timsali olduğunu, takvanın ise ruhlarda büyük bir tesiri bulunduğunu biliyordu. Nihayet kadılar, onun davranışlarında suç teşkil edecek bir şey bulunmadığına karar verdiler. Bunun üzerine kadılardan bazısı onun hapiste kalmasına itiraz etti ve bu görüş münakaşa edilirken İbni Teymiyye; «Ben hapishaneye gidiyorum! diyerek durumu kurtardı. Hapsedilmesine muhalif olan Nuruddin ez-Zevavi; «Kendisi için elverişli olan yerde bulunuyor. dedi. Bazıları da ona; Devlet, İbni Teymiyye'nin hapsedilmesinden başka şeye razı olmuyor, diye cevap verdiler.

Çünkü, İskenderiyye veya Şam'a gittiği takdirde görüşlerini açıklamaması şart koşulmuştu. Dolayısıyla O, hapishane benim için daha iyidir, dedi. Böylece söz ve fikir hürriyetinin kayıt altına alınmasına razı olmadı. Ona göre kainatı dolduran hürriyet; bir yerden bir yere gitmek hürriyeti değil, fikir, vicdan ve söz hürriyetidir. Gerçekten hür olan insan, fikir ve söz hürriyetini cisim hürryetinden önce bilmelidir. Görüşlerini açıklayamadan bir yerden bir yere gitmek, akli ve ruhi bir esirliktir. Hapishanede insan hiç olmazsa bu esirliği hissetmez.

diyor.

4)buradaki iddiaları ARA yazan kısma yazın

ama bu sayfayı açanlar ibni teymiyyenin mezhepsiz olduğunu ispat edemezler ancak iftira atarlar...

diyerek, imam-ı Ahmed?in bildirdiği hadis-i şerifine karşı gelmiştir. Eshab-ı kiramın çoğu, ictihad ile anlaşılacak işlerde yanılmış olsa da, onların yanılmaları, ictihadi mesele idi. İctihadda müctehidin yanıldığı bilinemez. Çünkü ictihad ictihad ile nakzedilmez. Bunun için, müctehid olan o büyükler tenkit edilemez. Dört mezhebin ictihadları farklı olduğu halde, benimki doğru diyerek biri ötekini tenkit etmemiştir.

HACC BABI:Hambelilerden Hafız İbn-i Teymiyye...

2)abbas yazın

Selefilerin görüsleri

4- Vaktinde kılınmayan her namaz, unutarak veya kasten kazaya kalsa da, o namazı kaza etmek farzdır.

Kisaca tanittigimiz bu üç nesil, gerek Kur'an ve Sünnet'te övgüye mahzar olmalari, gerekse sahih Islam anlayisinin bize kadar kesintisiz olarak gelmesinde kilit rol üstlenmistir. Bu sebeple, daha sonraki asirlarda devamli olarak merkezi bir yer tutmus ve adeta dogru-yanlis ayriminin ölçüsü olarak algilanmistir.

Biz de mezhep imamımız olan imam-ı a'zam hazretlerinin hükümleriyle amel edince, onun usullerine uyunca, Allah?ın gönderdiği din ile değil, mezhep imamlarının çıkardığı din ile amel ettiğimizi söylerler.

fusun_can ayıp yahu.. Yazıyı hiç mi okumadın..

Camiul-ezherdeki hanefi alimlerinden Muhammed Bahitin kitabı, , , , ve kitapları, İbni Teymiye?nin dalalete düştüğünü vesikalarla ispat etmektedir.

? Sen, hasmım olduğun halde benim hakkımda nasıl hüküm vereceksin? dedi. Bunun üzerine adı geçen kadı iyice kızarak fenalaştı ve Şeyh ibni Teymiyye'yi hapse mahkum etti.

Hadis alimleri arasinda ittifakla dile getirilen bir husus vardir: Hadislerin sahih, hasen veya zayif oldugu konusunda hadis alimleri tarafindan verilen hükümler, onlarin kendi içtihadlarinin sonucudur. Dolayisiyla onlardan sonra gelen ve onlarin kitaplarinda yer alan hadisleri delil kabul edenler, onlarin bu hadislerin sihhati konusundaki içtihadlarini taklid etmis olmaktadirlar.

İşte bu kibri yüzünden bir mezhebe bağlanmayıp, mezhepsiz olmuştu. İmam-ı Ebu Yusuf, İmam-ı Muhammed, İmam-ı Züfer gibi büyük alimler, müctehid oldukları halde, İmam-ı a?zama bağlanıp Hanefi mezhebinin mensubu oldular. Hiç kimse onları tenkit etmedi. Halbuki İbni Teymiye, tenkid yağmuruna tutuldu, hatta küfre girdiği bile bildirildi.

İbni Teymiye, Ehl-i sünnet alimlerinin büyüklüğünü anlamamış, tasavvufu inkar etmiş, Ehl-i sünnetten ayrılmıştır. Kitapları, kendilerine Selefiyyeci diyen mezhepsizlere kaynak olmaktadır. Mezhepsizler, onu övmekte, İslam müceddidlerinin piri demektedirler. İbni Teymiye?nin şaki ve dalalette olduğu Seyf-ül-Cebbar ve farisi Talim-üs-sübyanda da yazılıdır.

3- Özürlü ve özürsüz olarak namazı terk edenin, bunun farzını kaza etmesi şarttır.

Birkaç hadis-i şerif meali de şöyledir:

Günümüzde Selefiler olarak anilan grup içinde, kiyasin ser'i bir delil sayilamayacagini, çünkü kiyasin, ?Allah'in dininde sahsi görüs ile hüküm vermek? oldugunu söyleyenler mevcuttur.

tamam sende onlara ortak olmak için yaz. Erkeksen

Günümüzde ilmin zayiflamasi ve dogru ile yanlisin birbirine karistirilmis olmasi sebebiyle bu tür akimlar, bazi iyi niyetli müslümanlarin aldanmasina, yanlis yollara sapmasina vesile olmaktadir.

1)Hanbeli fıkıh ve hadis alimi iken mezhepsiz oldu... deniyor...

Bunların yaptığı islama hizmet değil, şeytana hizmet yolu ile islamiyeti içerisinden yıkmaktır. 1 kişi değil, birçok alim reddiyeler yazmışlardır, birkaçını son mesajımda belirtmiştim. İsterseniz daha çok reddiye getirebilirim.

2)sol taraftan fıkıh kitaplarına tıklayın

İbni Teymiyye için hakiki mücadele Sultan Nasıruddin b. Kala-vun'un tahttan feragat etmesiyle başlamıştır. Bu Sultanın yerine el-Melik el-Muzaffer Baybars tahta çıkmıştır. Baybars'ın hocası, Muhyiddin b. el-Arabi'ye ve onun görüşlerine bağlı olan Nasr el-Muci idi. Bundan sonra ibni Teymiyye ile Baybars arasında şiddetli bir

Muhammed Ali Bey; Hitat-uş-Şam kitabında diyor ki:

İbni Teymiyye 705 H. yılında Mısır'a varmıştı. Yolda giderken bile ders halkaları teşkil etmişti. O böyle vaaz ve dersle uğraşırken Mısır'daki hasımları onun başına getirecekleri felaket için hazırlık, yapıyorlardı. Mısır'a geldiği zaman Kahire Kalesinde toplanmış olan meclisle karşılaştı.. Bu mecliste kaldılar ve devletin ileri gelenleri bulunuyordu, ibni Teymiyye konuşmak istedi. Fakat ifade gücünü ve sözünün tesirini bildikleri için onu konuşturmadılar ve derhal itham etmeye başladılar. İddiayı Maliki kadısı Zeynüddin b. Mahluf şu sözleriyle ortaya attı:

İkinci Mihneti

İbni Teymiye?nin Mübeddel din diyerek eski dinleri bir kalemde silip atması caiz olmaz. Çünkü geçmiş dinlerin iman yani inanılacak hususları bütün dinlerde aynı idi. İslamiyet bozulan bu hususların doğrusunu bildirmiş, amele ait hükümlerin de, hepsini değil bazılarını nesh etmiştir.

Al sana bir alıntı:

? Allah, hakikaten arşın üstündedir, harf ve sesle konuşuyor, öyle mi?

Sadreddin-i Konevi, İbni Arabi hazretleri gibi tasavvuf büyüklerine de saldırmıştır. ?Gazali?nin kitapları uydurma hadis ile dolu? derdi.

Türk milleti, yeni ihtida etmiş bir millet değildir. 0 en az bin yıldan beri İslam ile müşerref olmuştur. İslamiyeti en doğru tarzda anlayan, yaşayan ve söz sahibi olan bir millettir. Bağrından İmam-ı Azamları, İmam-ı Maturidileri, İmam-ı Gazali?leri, İmam-ı Birgivileri, İbni Kemal?leri, Mollla Fenari?leri Ebu suud Efendiler gibi daha nice din alimlerini Mevlana Celaleddin-i Rumi, Hacı Bayram-ı Veli, Hacı Bektaş-ı Veli Yunus Emre gibi nice tasavvuf büyüklerini yetiştiren Türk milleti büyük ve tarihi bir kitaplığa ve «bid?atsız bir din kültürüne sahiptir. İslam dünyasının bütün kaynakları en sağlam belgeleri ile elimizdedir. Genç nesilleri bu kaynaklardan mahrum ederek onları ne idiği belirsiz kimselerin kitap ve yazılarına muhtaç bırakmak asla doğru değildir.

İbni Hacer-i Askalani hazretleri buyuruyor ki:

1? 4 Recep 711 H. tarihinde bir topluluk, düşmanlarını tahrik etmek suretiyle İbni Teymiyye'nin dövülmesine sebep olmuştur. Bunun üzerine Hüseyiniyye mahallesi halkı toplanmışlar ve intikam almak için ibni Teymiyye'den ısrarla müsaade istemişlerdir. ibni Teymiyye, onlara; «Hak ya benim, ya sizin, ya da Allah'ındır. Eğer hak benimse helal ettim. Sizinse ve beni dinlemiyorsanız istediğinizi yapabilirsiniz. Eğer hak Allah'ınsa, O hakkuıı dilediği zaman alır,

KAZA NAMAZLARINI İNKAR EDEN BİRİSİDİR İBN-İ TEYMİYYE

El-ubudiyyet kitabında ise, Allahü tealanın ismini zikretmenin bid?at ve dalalet olduğunu bildirmekte ve tasavvuf alimlerine çirkin iftiralar yapmaktadır.

Katışıksız, sapasağlam günümüze gelen tek vahiy kitabı Kur?an-ı kerim?i okutacak okul ve öğretmen nerede? Kitaba, Sünnete, İcma-ı Ümmete ve Kıyas-ı Fukahaya bağlanarak?ana caddeyi? arayan ve bulan hamleyi bekliyoruz

Buna göre Kur'an'da ve hadislerde Allah Teala hakkinda zikredilen?el, yüz, gelme, oturma, inme, Ars'a istiva etme, gazaplanma, gülme...? gibi sifatlar, mahlukat hakkinda ne ifade ederse, Selefiler'e göre Allah Teala hakkinda da ayni seyi ifade eder.

SORUYORUZ EHLİ SÜNNETİN KIYMETİNİ ANLAYAMAN BİR ZAT EHLİ SÜNNETİ FIRKAİ NACİYE SAYAR MI?... HER GÖRÜŞÜNÜ EHLİ SÜNNETE DAYANDIRIP ÖVER Mİ?

Fakih ve kadılar, bu Emirin sahip olduğu alicenaplıktan yoksun olmakla beraber, ibni Teymiyye'nin serbest bırakılmasına karşı koymadılar. Çünkü bunların tipinde olanlar emirleri razı etmek veya. en azından onları öfkelendirmemek için çalışırlar. Lakin onlardan bazısı buna muvafakat ederken, bir kısım şartlar ileri sürdü. Mesela; ibni Teymiyye akide ile ilgili bazı görüşlerinden vazgeçtiğini ilan edecekti. Bu görüş üzerinde birleştiler ve ibni Teymiyye'ye huzurlarına gelmesi için haber gönderdiler. İbni Teymiyye bunu kabul etmedi. Çünkü onların hakikat ve hüccet peşinde olmadıklarını ve kendisine, hiçbir delile dayanmaksızın görüşlerini kabul ettirmek istediklerini biliyordu. Ona, altı defa haber gönderdiler ve ibni Ke-sir'in deyişiyle hiçbir karşılık alamadan dağıldılar.

İbni Teymiyye Allah'a hanıd-ü sena ile söze başladı. Fakat kendisine;

3)ibni abidin reddül muhtarı indirin

büyük vebal alıyorsun benden söylemesi...

Tasavvuf hakkindaki görüsleri:

0 halde, İslam dininin dosdoğru öğrenilmesinin yolu nedir? Herşeyden önce bu işe, devletimizin ve milletimizin selameti ve ferdi vicdanen tertemiz bir tarzda oluşması bakımından gerekli önemi ve değeri vermenin lüzumuna inanmak şarttır. Sonra, genç nesilleri ve milletimizi ne idiği belirsiz yazarların ve kitapların tesirinden kurtarıcı tedbirleri almak gerekir. Bugün kitaplığımızı dolduran binlerce cilt kitabımız yalnız bizi değil, bütün İslam dünyasını yeniden tertemiz İslami hayatı yaşamak için bekleyen en berrak ve gür kaynak durumundadır. Bu kaynakları yeniden gözlere ve gönüllere açacak inkılap çapındaki hareket nerede?

İbni Teymiye?ye göre, Münezzel dine uymak bütün müslümanlara farzdır. Çünkü Allahü teala bir müctehidin Kitap ve Sünnetten neyi anladığını bir başka mükellefe sormaz. Hatta onu mükellef de tutmaz. Herkesi Kitap ve Sünneti anladığı ölçüde sorumlu tutar. Bu bakımdan herkes, Münezzel din ile amel etmelidir.

1- Farz namazı, özürsüz vaktinden sonra kılmak, büyük günahtır. Bu günah, yalnız kaza edince affolmaz. Kaza ettikten sonra, ayrıca tevbe veya haccetmek de gerekir. Kaza edince, yalnız namazı kılmamak günahı affolur. Kaza kılmadan, tevbe edilince, terk günahı affolmadığı gibi, tehir günahı da affolmaz, çünkü tevbenin kabul olması için, günahı terk etmek şarttır.

4)ARA yazab kısma teymi yazın

? Hakim Maliki kadısıdır, dediler. İbni Teymiyye bu' kadıya

İbni teymiyye Hanbeli mezhebi çıkışlı aşırı ehli hadis bir yapıdan geldiği Kuran İslamı inancım dolayısıyla görüşlerini beğenmediğim uzak durduğum bir vatandaşdır ha nedir bazı doğru işler yapmıştır örneğin Moğol işgaline karşı halkı uyanık tutmak gibi...

İbni Teymiyye?nin Allahü teala hakkındaki sözü işte budur. Sanki mabudunun sineğin sırtına oturması, gerçek bir işmiş gibi, bunu, Allahü tealanın, sineğin sırtından daha geniş olan Arş?ın üzerinde karar kılmasına delil olarak ileri sürüyor! Allahü teala, bundan münezzehtir. İbni Teymiyye ve yandaşlarından önce, insanlardan, böylesi akılsızca bir söz söyleyen bir kimseyi bilmiyorum. Bu öyle bir cinnet getirmektir ki, üzerinde hiçbir cinnet getirmek yoktur. Allah, onların vasfettiklerinden münezzehtir. Sineğin taşıdığı bir mabud tasavvur eden birisi, muhatap bile alınmaz. (Makalat-ül-Kevseri, 301)

1. Itikadi sahada Vahhabiler Kelam mezheplerini kabul etmezler. Ehl-i Sünnet'in iki büyük kelam alimi Ebu Mansur el-Maturidi ve Ebu'l-Hasan el-Es'ari Vahhabiler'e göre, saf Islam akidesini kelami deliller kullanmak ve akli nakle hakem kilmak suretiyle bulandirmislardir. Özellikle mütesabih (2) ayet ve hadislerin Allah Teala'nin sanina ve yüceligine uygun olarak tevil edilmesine siddetle itiraz eden Vahhabiler, tasavvufa da ayni siddetle karsi çikarlar.

2. YÖNTEM:

3- Mübeddel din: Geçmiş dinlerin hükümleri ve uydurma saydığı hadis-i şerifler.

Günahı benim boynuma olsun o yapıştırılıp kopyalananların.

5- Özürlü veya özürsüz kazaya kalan farz namazları, hemen kaza etmek farzdır.

Onlardan sonra gelen kusaga Tabiun denir. Bu kusak da Sahabe'nin dizinin dibinde yetismis, imani, ilmi ve ameli onlardan almistir. Bu kusaga Tabiun denmesinin sebebi, Sahabe'ye uymakta gösterdikleri titizlik, ciddiyet ve özendir.

Basta felsefi akimlar ve Mu'tezile, Cebriye, Mürcie gibi bid'at firkalar olmak üzere pek çok kültür, inanç ve cereyan ilk defa Tabiun döneminde Islam toplumuna girmis ve önemli fikri ve akidevi sarsintilara sebebiyet vermistir.

Allaha hizmet edenlerin yolu hep eziyetlerle, iftiralarla sonu şehadetle bitmiştir,

Islam dünyasinin bazi yerlerinde tasavvuf adi altinda sergilenen birtakim yanlis anlayi s, Selefiler'in tasavvufun özüne düsmanlik beslemesine gerekçe teskil etmistir. Oysa Ehl -i Sünnet ve'l -Cemaat'ten asla ayri düsünülemeyecek olan gerçek tasavvuf, Batinilik, Hurufilik gibi sapik cereyanlardan uzaktir. Ehl-i Sünnet çizginin muhafazasinda ve yayilmasinda son derece büyük katkilari bulunan gerçek tasavvuf ehli, müslümanlarin kalbi ve ruhi hayatinin inkisafinda, ahlakin güzellestirilmesinde ve erdemli fertlerin yetismesinde Sahabe döneminden itibaren izlenen yolu izlemis ve tamamen onlara uymustur. Gerek itikadi, gerekse ameli sahada gerçek tasavvuf büyüklerinin eserleri ve görüsleri ortadadir.

derdi. Halbuki dört mezhepte de farzdır.

Oysa bu ayet ve hadislere yakindan bakildiginda taklidin haramligi iddiasina uygun hale getirmek için zorlama yoluyla tevil edildikleri görülür. Tipki tevessül konusunda oldugu gibi, taklidin haramligi konusunda da bu ümmetin tatbikati Selefiler'in iddialarinin geçersiz oldugunu gösteren en büyük delildir.

İbni Teymiye

Bu kıyamete kadar gelecek Fırka-i Naciye'nin Ehli sünnet inancıdır ki; Allah'a , meleklerine, kitaplarına, rasullerine, Ölümden sonra dirilmeye, hayır ve şerrine iman etmektir.

İbni Teymiye, kibirliydi, kendini beğenirdi. Herkesten üstün görünmek, karşısındakini küçümsemek, büyüklerle alay etmek adetiydi.

dün görevli olarak vandaydım... bir arkadaşım ki kendisi abdulhakim arvasiye gönül vermiş bir kimsedir... yazdılarını okudum ilginç geldi dedi... sonra onunla oturduk ve bu başlığın açıldığı o yazıyı açtım bak dedim ibni teymiyyeye atılan iftiraları ispat ediyorum...

İbni Teymiye, diyor. (Mecmu-ul-Fetava 12/106.)

Selef kime denir?

Muhyiddin b. el-Arabi'nin müridlerinden hem süfiler, hem de halk arasında büyük bir itibar sahibi olan ve «Kitabu'I-Hikem adlı eserin yazarı İbni Ataullah es-Sikenderi, İbni Teymiyye'yi birtakım sufilerle birlikte Kahire kalesine gidip sultana şikayet etti. Sultan adliye binasında bir meclis topladı. İr-ni Teymiyye de kendisine güven iomde topluluğu yararak huzura geldi. Kendisine; «Bu insanlar senin için toplandı, denilince; «Hasbünaii:ihu ve ni'mel-vekü Biz Allah yeter, O ne güzel vekildir! dedi vy hasımlarıyla münakaşaya girişti. Kuvvetli ifadesi ve getirmiş olduğu ezici deliller sayesirif'e muarızlarını altetti.

İbni Teymiye, Kitab-ül Arş isimli eserinde, ?Allah Arş'ın üzerinde oturur, kendisi ile beraber oturması için Resulullaha da yer bırakır? diyor. Essırat-ul-müstekim kitabında da, ibni Abbas gibi büyük sahabilere kafir demiştir.

çocukcağız şaşırdı nasıl yapıyorlar bunu diye...

Dalalet fırkalarının hepsi de, kibirleri yüzünden çeşitli fırkalara bölünmüştür. Her fırka kendilerinin doğru olduğunu, diğer fırkaların sapık olduğunu ilan etmişlerdir. Halbuki tevazu, hakkı çocuk söylese bile kabul etmektir. İmam-ı Rabbani hazretleri, buyuruyor. Hadis-i şeriflerde de buyuruluyor ki:

Bu sebeple?Selef-i Salihin?, Islam Ümmeti için vazgeçilmez bir nirengi noktasi ve ölçü olmustur.

2. Vahhabiler, fikhi mezhep olarak Ibn Teymiyye ve ögrencisi Ibnu'l -Kayyim'in çizgisini izler. Diger mezhepleri ise istihsan, istislah, mesalih-i mürsele... gibi delillere yer verdikleri için bid'atçilikle itham ederler.

NAMAZ BABI:Hafız İbn-i Teymiye...

2. Sahabe zamaninda rastlanmayan, sonradan karsilasilmis yabanci birçok fikir akimi, kültür ve inanç sekliyle ilk defa onlarin muhatap olmasi.

Selefilerin sımsıkı bağlandıkları üç prensip şöyle:

Aralarindaki ihtilaflari kisaca zikrettigimiz bu iki cereyan, zaman içinde birbirine yaklasarak?Selefi? diye anilmislardir. Ortaya çikis döneminden günümüze dogru ilerledikçe, Selefilik akiminin içine baska görüsler de katilmistir. Dolayisiyla? Selefilik? dendigi zaman akla her ferdinin ayni sekilde düsündügü homojen bir gruptan ziyade, asagida zikredecegimiz görüsleri benimseyen kozmopolit bir kitle gelmektedir.

demiştir.