bu aslında doğal bir şey.

İlim ve Hikmetten Nasiplendiğin ölcüde ;

rabbim her daim yanımızda oluyor ne kadar yanlış yapsakta hatalrla dolu bir hayatımızda olsa kalpten tevbe ile tüm hatalarımızı siliyor. annesinden yeni doğmuş bebek misali oluyor insan... Yaradanın istediği şekilde yaşayabilmek, peygamber efendimize cennette komşu olabilmek duasıyla

toplumumuz gittikçe dua etmektende uzaklaşıyor bakıyorum başına bir musibet geldiğinde isyan edip neden benim başıma geldi demeyi tercih eder olmuş oysaki sahabeler öylemiydi

"Eğer Sııntılı ve zor zamanalrınızada Dualarınızın KAbul olmasını istiyorsanız Rahatlık ve bolluk zamanlarınızda bol bol dua ediniz "

2) Bahsedilen durum gafletin ta kendisidir ve gaflet insanlar içindir. Musibetler, hastalıklar, sıkıntılar da bu gafletten sıyrılmaları için insanların başına omzuna hafifçe şefkat tokadı türünden dokunma demektir. İyi ki o musibetler, çaresizlikler oluyor da hepten unutmuyoruz.

Efendimiz durumu dinledikten sonra buyurur ki; "Nefsimi kudrey elinde tutan Zat'a andolsun, dışarıda da benim yanımdaki hal üzere olabilseydiniz, melekler yataklarınızda ve yollarda sizinle tokalaşırdı. Fakat ey Hanzala, bazen öyle bazen böyle olur" (Bu son sözü 3 kez tekrarlıyor, onları da bizi de rahatlatıyor.

meselenin birkaç yönü var;

Çaresiz kalmadım şimdiye kadar. Ancak bir gün çaresiz kalacak olursam akılma "O" gelmeyecek...

yoksa ;

Başına geldiğinde Allah'tan geldiğini bilip teslimiyet kapısına köle olmak şartıyla. Sanırım bunu kimse yapamıyor. İlk teslimiyet çok önemlidir, içinde cennet anahtarı vardır.

Rabbim o kadar merhametli o kadar bağışlayıcı ki...

Allahı Bilir, Tanır, Yaklaşır ve SakınırsıN

Nefsin, heva hevesinin kollarına birakmıssan kendini ancak Biçare düştüğünde hatırlarsın Sahib-i Mutlak'ı

1) Hz. Hanzala, Hz. Ebu Bekir ile karşılaşınca Hz. Ebu Bekir halini hatırın sorar. Hanzala der ki; "Hanzala münafık oldu." Hz. Ebu Bekir şaşırır. "Sen neler söylüyorsun?" diye sorar. Hz. Hanzala açıklar; "Rasulullah'ın huzurundayken cennet ve cehennemden bize söz edilince sanki oradaymışız, yaşıyormuşuz gibi oluyoruz, çoluk çocuğumuzun yanına, bağ bahçemize karışınca unutuyoruz, o atmosferden uzaklaşıyoruz" manasında cevap verir. Hz. Ebu Bekir "Vallahi bende de aynı" der. Birlikte Rasulullah'ın huzuruna giderler. Durumu O'na da anlatırlar.

Kıldıgın namazdaki ve ibadetlerindeki ; Allaha yakınlık, İhlas ve Huşuyuda bunlar belirler

Allahu tealanın yarattıgını ondan büyük olmadığını biliyoruz ama sadece çaresizliğe düşünce dua etmek aklımıza geliyor... şükür teşekkür etmek hiç aklımıza gelmiyor.. çok şeyde eksiğiz

Bir Hadiste Söyle buyuruyor Peygamberimiz sav ;

3) Yahudiler, zor zamanlarda Allah'a yalvarır-yakarır, sıkıntı başlarından gidince de Allah'ı unutur O'na isyan ederlerdi. İşin bu kısmı yahudi ahlakıdır. Ancak aynı durum benzer şekilde bizde de var ise buna tam olarak yahudi ahlakı diyemeyiz ancak gaflette olduğumuz aklımıza gelince tövbe etmek, bu başlıkta olduğu gibi sadece zor zamanlarda hatırlıyor olmanın ya da zor zamanlarda daha çok hatırlıyor olmanın sıkıntısını yaşamak yahudi ahlakına sahip olmaktan kurtarır.

yaradana acabasız inanmak önemli olan yaşadıklarımız olumluda olsa olumsuzda olsa herşey Allahtandır...

Rabbim ne yücedir ki sadece sıkıştığı için de dua etse geri cevirmiyor..

Musibet Mü'min için nimet kapısıdır. Lakin, lakin, lakin...