A- Meryem suresi 47. ayetde şöyle buyrulur: ? Hz. İbrahim babası için şöyle der: Selam üzerine olsun. Senin için Rabbimden af dileyeceğim. Bakın, Hz. İbrahim babası için şefaat talep etmektedir. Ancak babası kafir olduğu için, Allah-u Teala Hz. İbrahim?in bu şefaat talebini reddetmiştir.

B- İnşaallah. Biraz insaf ve vicdan sahibi şu ayetin karşısında şefaat yoktur sözünü söylemekten titrer.

B- Evet, melekler bunu zaten yapıyor.

A- Evet vahyin hakikatlerini aklın küçük terazisiyle tartmaya çalıştıklarında ortaya bu netice çıkıyor. Bu kimseler Kur'an da ve hadislerde geçmesine rağmen o büyük hakikatleri kabul etmeyip farlı tevillerle bazen de inkar ile çok tehlikeli bir işe girişiyorlar.

B- Peki ne yapacağız bu durumda.

Ayeti kerimede, Allah?ı bırakıp da ibadet ettikleri şeyler -yani putlar- şefaate sahip değildirler. Şefaate ancak, bilerek hakka şahitlik edenler sahiptir. buyrulmuştur. Demek şefaat, haktır ve hakka şahitlik edenlere mahsustur. Şimdi şefaati inkar edenlere soruyoruz: Sizler bu ayet-i kerimeye nasıl mana veriyorsunuz? Yoksa biz ayet-i kerimeye yanlış mı mana veriyoruz?.

Ayeti kerimede, Rahman?ın katında söz alan günahkarlara şefaat edilebileceği açıkça beyan buyrulmuştur. Demek şefaat haktır ve Allah katında söz alanlara, yani tevhid ve kelime-i şehadet sahiplerine mahsustur.

Yusuf 98?de şöyle buyrulur: ? Hz. Yakup evlatlarına şöyle der: Sizler için Rabbimden af dileyeceğim. Bakın, Hz. Yakup da evlatları için şefaat talep etmektedir. Merak ediyorum, şefaati inkar edenler bu ayetleri görmüyorlar mı? Birçok peygamber daha bu dünyada iken şefaat etmek istemişler. Bu dünyada caiz olan bir şey, ahirette niçin caiz olmasın?

6- Ancak Allah'ın izninden sonra şefaat edilir.

B- Ayeti kerimede?Allah?ın izniyle olması müstesna, Allah katında şefaat edecek kimdir? buyrularak apaçık bir surette şefaatin hak olduğu beyan edilmiştir.

B- Evet ilk önce Kur'an'dan başlamak doğru bir yol. Kur'an' da Şefaat var mıdır?

A- Bak, ayetin açık beyanıyla: Allah?ın izin verdikleri şefaat edebilecek ve yine izin verilenler bu şefaatten faydalanacaktır.

B- Çok güzel bir ayeti kerime.

? Allah?ı bırakıp da ibadet ettikleri şeyler şefaate sahip değildirler? şefaate ancak o kimse sahiptir ki? bilerek hakka şahitlik etti. Manaya bir daha dikkat kesilelim: Allah?ı bırakıp da ibadet ettikleri şeyler -yani putlar- şefaate sahip değildirler. Şefaate ancak, bilerek hakka şahitlik edenler sahiptir. (Zuhruf /86) Şimdi, bu ayet-i kerime üzerinde biraz tahlil yapalım.

B- Allah?ın razı olduğu kimselere.

Manaya bir daha dikkat kesilelim: O?nun izninden sonrası müstesna, şefaat edecek hiç kimse yoktur.

B- Doğru diyorsunuz. Cenab-ı Hak onlara hidayet versin ve ümmetimizi bu gibilerin şerlerinden muhafaza eylesin.

A- Eğer hala "Yok, dediğim dedik" diyorlarsa, biz de onlara şöyle bir teklifte bulunalım: Biz "şefaat haktır" diyoruz; siz de "şefaat yoktur" diyorsunuz. Faraza, biz Kur?an?dan ayetler gösteriyoruz, siz de başka ayetler gösteriyorsunuz. Aramızdaki çekişme devam ediyor.

A- Peki, bu günahkarlardan hangi güruh müstesnadır?

A- Peki o zaman ben ilk önce bu konuda sana Kur'an'dan delillerimi sunacağım. Bakalım yok dedikleri şefaat hakkında Kur?an ne diyor bakalım.

A- Ayetin devamı bunu beyan eder: ? Rahman?ın katında bir söz alanlar? Buradaki söz, Fahreddin-i Razi?nin beyanına göre, tevhid ve kelime-i şehadettir. Yani imandır? Demek, İman sahibi olan günahkarlar, imansız günahkarlardan ayırt edilmiştir. İmansız günahkarlar hakkında "onlara şefaat edilmez" buyrulurken, imanı olan günahkarlar bu hükmünden istisna edilmiştir. O halde şimdi ayet-i kerimeye bakarak soralım: Kime şefaat edilmeyecek?

A- Bizim vazifemiz hakkı ortaya koymaktır yoksa hidayet etmek değil. Hidayeti verecek olan Allah?tır. Şimdi biz bu ayetin hükmüyle amel edecek ve davamızı Peygamber Efendimiz ?e götüreceğiz. Onları da bu ayetin hükmüne davet ediyoruz. Bakalım şefaat hakkında Peygamberimiz ne diyor?

A- Şimdi de başka bir ayete bakalım. Muhammed suresi 19. ayet-i kerimede Peygamber Efendimiz ?a şöyle emredilir:

B- Mesele bu kadar açıktır. Daha fazla söze ihtiyaç da yoktur.

"Kimsenin kimseye hiçbir yarar sağlamayacağı, hiçbir kimseden fidye alınmayacağı, kimseye hiçbir şefaatin yarar vermeyeceği ve onların yardım görmeyeceği günden sakının." (2 Bakara, 2/123)

A- Eğer Allah?ın izni dairesinde şefaat olmasaydı, ayette geçen "Allah?ın izninden sonra olması müstesna" ifadesi gereksiz olurdu. Kur?an?da ise gereksiz hiç bir ifade yoktur.

İşte kafirlerden, müşriklerden ve diğer bütün günahkarlardan oluşan günahkarlar güruhuna: "Onlara şefaat edilmez." buyrulduktan sonra, ? "O kimse müstesna" denilerek, şefaatin fayda vermeyeceği günahkarlar güruhundan bir kısım insanlar müstesna kılınmıştır.

B- Tabiki günahkarlara.

A- Bak, ayetin açık beyanıyla: Allah?ın katında söz alan, yani tevhid ve kelime-i şehadet sahibi olan günahkarlara şefaat edilecektir. Şimdi şefaati inkar edenlere bazı sorular soralım.

B- Allah?ın izin verdiği ve sözünden hoşnut olduğu kimselere.

A- Evet onlara soralım. Ey Şefaatin hak olduğunu kabul etmeyenler. Sizler bu ayet-i kerime hakkında ne diyorsunuz? Ayet apaçık bir şekilde, şefaati Allah?ın iznine bağlarken, sizler nasıl oluyor da bu ayete gözlerinizi kapıyorsunuz? Şefaat hak olmasaydı, "Allah?ın izin verdiği kimseler müstesna" denilerek istisna yapılır mıydı?

A- Evet aynen öyle. Zaten, Şefaat; meleklerin, peygamberlerin veya salih kulların, o günahkar kulun affedilmesi için Allah?a yaptıkları bir duadır demiştik. Allah, kulunu affetmeyi murad edince, onun hakkındaki duayı kabul eder. Bu durumda o kula şefaat edilmiş olur?

Bu ayet-i kerimede şöyle buyrulur: ? Onlar şefaat edemezler? ancak o kimseye şefaat edebilirler? Allah ondan razı oldu. Manaya bir daha dikkat kesilelim: Onlar, ancak Allah?ın razı olduğu kimseye şefaat edebilirler.

B- O zaman? ifadesinden anlıyoruz ki, bir kısım günahkarlara şefaat fayda verecektir.

B- Evet Şefaat, Kur?an?ın ayetleriyle sabittir. Bunu inkar, ayetleri inkardır.

A- İşte bak, ayetin açık beyanıyla: Allah?ın izin verdiklerine ve sözünden razı olduklarına şefaat fayda verecektir. Mesela, bir kulun günahları sevaplarından çoktur. Bu sebeple Cehennemi hak eder. Ancak onun bir sözü veya bir ameli vardır ki, Allah o sözden ve o amelden hoşnut olmuştur. Her ne kadar o söz ve o amel küçükse de Allah?ın rahmetini ve rızasını celbetmiştir.

B- Demek, Allah?ın izni olmadan kimse şefaat edemez ve kimseye de şefaat fayda vermez.

A- Amin Sevgili kardeşim aminn. Şefaatin hak olduğuna dair 3. delilimizi burada sonlandıralım ve şimdi Kur?an?dan 4. delilimize geçelim.

1. Mana: "Kendisine izin verdiği kimselerden <u>başkasının şefaati</u> fayda vermez."

? Onlar şefaate malik değildirler. Yani onlara şefaat edilmez. ? Ancak o kimse şefaate maliktir. Yani ancak o kimseye şefaat edilir. Peki, o kimse kimdir? ? Rahman?ın katında bir söz alan.

B- Ne ayetlerde ne de hadislerde böyle bir şey yok. Allah böyle bir şeyden bahsetmiyor ki diyorlar.

B- Kanımca bunu onlarda biliyordur, zira böyle açık ve net bir ayeti görmemezlikten gelemezler.

? Ey Rabbimiz! Hesabın olacağı günde, beni, ana-babamı ve bütün müminleri bağışla. Bakın ayetlerin beyanıyla, müminler birbirinin affı için daha bu dünyada iken dua ediyor.

Şefaat Haktır. 4. Delil: Sebe suresi 23. Ayet

Şefaat: Bir kimsenin suçunu affettirmek ve kendisinden cezayı kaldırmak için, o kişi hakkında yapılan bir istektir. Biraz daha açacak olursak: Ahiret günü, bir kısım günahkar müminlerin affedilmeleri ve itaatkar müminlerin yüksek mertebelere ulaşmaları için başta peygamberimiz ve diğer büyük zatların Allah-u Teala'ya niyaz ve dualarıdır.

A- Ayet sadece burada bitmiş olsaydı bunların sözünün bir hakikati olurdu. Bizde derdik ki evet Onun katında şefaat edecek hiç kimse yoktur. Derdik. Fakat ayet diye devam ediyor. Buradaki hasr edatıdır. ?Sadece, yalnız, hariç, ancak, müstesna? manalarına gelir. ?Onun izniyle olması müstesna? beyanıyla, ?Şefaat edecek yoktur.? Hükmüne bir kayıt konmaktadır. Bu kayıttan anlaşılıyor ki: Allah?ın izni olmadan şefaat edecek yoktur.

Ayeti kerimede, Allah?ın izin verdiği ve sözünden razı olduğu kimselere şefaatin fayda vereceği buyrulmuştur. Demek şefaat haktır ve Allah?ın iznine ve rızasına bağlıdır.

Sevgili kardeşim, şefaatin hak olduğuna dair 2. delilimizi burada sonlandıralım ve şimdi Kur?an?dan 3. delilimize geçelim.

A- Sadece tövbe etmeleri yetmez. Bu fikirleriyle bozdukları insanların ıslahına da çalışmalılar.

A- Evet

A- Eğer şefaati inkar edilirse, Kur?an?da gereksiz bir ifadenin bulunduğuna hükmetmek zorunda kalınır ki. Bu da o kişiyi dinden çıkarır. O halde, ?Allah?ın izniyle olması müstesna? ifadesi, Allah?ın izni dairesinde şefaatin hak olduğunu ispat etmektedir.

A- Ayetin devamı bunu beyan ediyor, onlar şöyle diyorlar,? Ey Rabbimiz! Rahmet ve ilminle her şeyi kuşattın? tövbe eden ve yoluna uyan kullarını bağışla? ve onları ateşin azabından koru. Melekler nasıl dua ediyorlarmış işittiniz mi, diyorlarmış ki: Ey Rabbimiz! Tövbe eden ve yoluna uyan kullarını bağışla ve onları ateşin azabından koru.

B- Bu ayetten şefaatin hak olduğu hükmünü nasıl çıkaramazlar?

B- Şimdi bu konuda bazı soruları size yönelteyim isterseniz.

"Suçlulara: Sizi bu yakıcı ateşe sürükleyen nedir? diye sorarlar. Onlar derler ki: Namaz kılanlardan değildik. Düşkün kimseyi doyurmuyorduk. Batıla dalanlarla biz de dalardık. Ceza gününü yalanlardık. Ölüm bize o haldeyken geldi. Artık onlara, şefaatçilerin şefaati fayda vermez." (Müddessir, 74/41-48).

A- Bak, Şefaati inkar etmek, ayeti inkar etmektir. Ayeti inkar eden de küfre girer. Küfre girmek için, tek bir ayeti inkar etmek yeterlidir.

A- Şefaati inkar edenlere yine soruyorum: Aklınızın almadığı yer neresi? Meleklerin bu dünyada affımız için dua etmesiyle, ahirette dua etmesi arasında bir fark var mı?

Şimdi iki farklı manayı yan yana görüp farkı daha iyi kavrayalım.

A- Dikkat et ayet şefaat yoktur demedi. Şefaat ancak Allah'ın izni dairesinde var dedi.

B- Tabiki seni dinliyorum.

A- Evet eğer şefaat onlara fayda vermeyecek olsaydı, böyle bir istisna yapılmaz; "O gün günahkarlara şefaat edilmez." denilerek ayete nokta konulurdu. Ancak nokta konulmamış ve? denilerek istisna yapılmıştır.

Eğer biraz aklınız varsa pişman olur ve hemen tövbe edersiniz.

B- Bu şefaat, Allah?ın dilediği ve razı olduğu kullara geçerli olacaktır.

B- ? ifadesinden anlıyoruz ki, bir kısım insanlara şefaat edeceklerdir. Eğer şefaat hak olmasaydı, böyle bir istisna yapılmaz; "Onlar şefaat edemezler." denilerek ayete nokta konulurdu.

Şefaat Haktır. 5. Delil: Necm suresi 26. Ayet

B- Yani Ayeti kerimede, iki manayı da esas aldığımızda, Allah?ın izin verdiği kimselerin şefaatinin fayda vereceği ve yine kendisi için izin verilenlerin bu şefaatten faydalanacağı açıkça beyan edilmiştir. Demek şefaat etmek de şefaatten faydalanmak da haktır ve bunlar Allah?ın iznine bağlıdır.

A- Şefaatin hak olduğuna dair göstereceğimiz 3. Kur?an delili, Meryem suresinin 87. ayet-i kerimesidir. Manaya bir öncesinden bakacak olursak: ?

B- Eğer biraz aklı ve insafları varsa hemen tövbe etmeliler.

A- Rabbimiz onlara böyle dua etmesini öğretir miydi?

B- Evet güzel bir ayet. Allah'ın izni olmadan kimse şefaat edemezse demek şefaat diye bir şey yoktur diyorlar bu konuda.

"Kıyamet koptuğu gün suçlular umutsuz kalıverirler. Koştukları ortaklan kendilerine şefaatçiler olmadı. Ortaklarını inkar ederler. Kıyamet koptuğu gün, işte o gün, darmadağın olurlar." (Rum, 30/12-14)

Şefaat Haktır. 6. Delil: Yunus suresi 3. Ayet

B- Hakka şahitlikten murad nedir?

A- Şefaatin hak olduğuna dair göstereceğimiz 7. Kur?an delili, Enbiya suresinin 28. ayet-i kerimesidir.

A- ? demek, "Şefaat ancak bu kişilere edilir." demektir. Bu kişiler de ayetin devamında izah edilmiş: Rahman?ın katında söz alanlar. Fahreddin-i Razi?nin izahına göre, tevhid ve kelime-i şehadet sahibi olanlar. Bu kişilere şefaat edilebilecektir.

A- Aynen? Mesela Haşr suresi 10. Ayette şöyle buyrulur:

B- Ben de hayretler içerisindeyim. Bu kadar açık ayeti nasıl görmezden gelebilirler?

B- Öyle ya bu dünyada meleklere, peygamberlere ve salih kullara, günahkar müminlerin affı için dua ettiren Rabbimiz, bu duayı ahirette niçin yaptırmasın?

B- Nasıl oluyor da bu kadar açık ve net bir ayete gözlerini kapıyorlar anlamak çok güç?

B- Peki 2. Mana nedir?

A- Sözün özü; Allah?ın razı olduğu kişilere melekler şefaat edecektir. Melekler şefaat edebiliyorsa; peygamberler, evliyalar, şehitler ve şefaat etmesine izin verilen diğerleri de şefaat edecektir. Ve bütün bu şefaatler, ancak ve ancak Allah?ın izni ve rızası dahilinde edilecektir.

3- Cehenneme giren bir kısım günahkarlara şefaat fayda verecektir.

"Gökleri, yeri ve ikisinin arasında bulunanları altı günde yaratan, sonra arşa istiva eden Allah'tır. Ondan başka hiçbir dostunuz ve şefaatçiniz yoktur. Düşünmüyor musunuz?" (Secde, 32/4) Ayrıca bkz. 39/43,44; 6/51; 40/18.

O'nun -yani Allah'ın- izniyle olması müstesna, Allah katında kim şefaat edebilir?

A- Elbette görüyorlar ve biliyorlar, lakin onların derdi başka. Dertleri, dini öğretmek değil, bu dinin esaslarını bozmak. Gayretleri bundandır. Biz de burada yemin ediyoruz ki, onların bu dini bozma gayretinin en az iki misli, biz de bu dini muhafaza etmeye gayret edecek ve bunlar gibi müfsidlerin şerrinden bu dini korumak için gece gündüz çalışacağız. Sevgili kardeşim, şefaatin hak olduğuna dair 5. delilimizi bu hatimeyle sonlandıralım ve şimdi Kur?an?dan 6. delilimize geçelim.

4- Allah?ın izin verdikleri şefaat edebilir.

B- Valla hiç bir fark yok! Ve bu şefaatin ta kendisidir.

A- Hayır ayetin kelime manası bu. Hangi tefsire ya da meale baksanız, bu manayı bulursunuz. O halde şimdi, şefaati inkar edenlere bazı sorular soralım.

A- Ancak nokta konulmamış ve? denilerek istisna yapılmıştır.

A- Şefaatin hak olduğuna dair göstereceğimiz 6. Kur?an delili, Yunus suresinin 3. ayet-i kerimesidir. Bu ayet-i kerimede şöyle buyrulur: ? Hiçbir şefaatçi yoktur? O?nun izninden sonrası müstesna.

Şefaat Haktır. 3. Delil: Meryem suresi 87. Ayet

A- Şimdi, ayetin açık beyanıyla: Allah?ın razı olduklarına şefaat edilecektir.

A- Şimdi şefaati inkar edenlere soruyoruz: Ayet-i kerime, apaçık bir şekilde, Allah?ın dilediği ve razı olduğu kullara meleklerin şefaat edeceğini beyan ederken? sizler şefaati nasıl inkar ediyorsunuz? Necm suresinin 26. ayeti sizin mushafınızda yok mu?

A- Hakka şahitlikten murad Allah?tan başka ilah olmadığına şahitliktir. Bilerek bu şahitliği yapanlar da başta melekler, peygamberler ve derecelerine göre salih kullardır.

A- Aynen öyle. Şimdi şefaati inkar edenler bizi iyi dinlesin: Bir başkasının günahı için af istemek, aslında şefaat talep etmek demektir. Buna göre Allah-u Teala Resulüne, müminler için şefaat talep etmesini emretmektedir. Bakın, Şefaat talep etmesini Allah emrediyor. Hani peygamberimizin şefaati yoktu? Eğer Allah, Peygamberimizin şefaatini kabul etmeyecek olsaydı, ona affımız için dua etmesini emreder miydi? Unutmayın, Allah vermek istemeseydi, istemek vermezdi. Madem istemek vermiş, o halde vermek istiyor. Şimdi de Kur?an?da diğer peygamberlerin af dilemelerini, yani şefaat talep etmelerini görelim. DURRR,

A- Ey şefaati inkar edenler! Bakın, ayeti kerimede "O?nun izninden sonrası müstesna, şefaat edecek yoktur." buyrularak apaçık bir surette şefaatin hak olduğu beyan edilmiştir. Şefaat vardır ve Allah?ın iznine bağlıdır.

7- Melekler bir kısım insanlara şefaat edecektir.

"Kimsenin kimseye hiçbir şey yapamayacağı, kimseden hiçbir şefaatin kabul edilmeyeceği, kimseden hiçbir fidye alınmayacağı ve yardım görülmeyeceği günden sakının." (Bakara, 2/48)

A- Mü?min suresi 7. ayet-i kerimede meleklerden bahisle şöyle buyrulur:

B- Aminnn.

B- Evet..

B- Allah?ın izin verdiklerine ve razı olduklarına.

B- Ya da bu ayet, bizim verdiğimiz manadan başka bir manaya mı geliyor?

B- Dini konularda ihtilafa sebep olan meseleler hakkında Kur?an?ın ve Hadisi Şeriflerin izinde ve araştırma yapan biriyim. Sizinle şefaat konusunu incelemek ve bu konuda zihinleri meşgul eden sorulara cevap bulmak istiyorum.

A- Aynen dediğiniz gibi. Şefaat etme hakkı da şefaate nail olma da ancak Allah?ın izniyledir. Rabbimizin izni olmadan kimse şefaat edemez ve kimseye şefaat fayda vermez. O halde şimdi ayete dayanarak soralım: Kimin şefaati fayda verebilir?

A- Peki, şefaat kime fayda verecek?

B- Allah?ın izin vermediklerine ve razı olmadıklarına.

B- Eğer şefaat hak olmasaydı, ayette? denilir miydi?

B- Eğer onların duasının affımızda bir rolü olmasaydı, onlar dua eder miydi?

A- Doğru diyorsun. Şimdi şefaati inkar edenlere bazı sorular soralım.

B- Allah?ın katında bir söz alan, yani tevhid ve kelime-i şehadet sahibi olanlar.

Artık daha ne diyelim ne söyleyelim, eserimizin başından bu ana kadar yaklaşık 2 saattir konuşuyoruz. Buraya kadar Kur?an?dan 9 ayet-i kerimeyi şefaatin hak olduğuna delil gösterdik.

A- Ayetin devamı bunu beyan eder: " " Rahman?ın kendisine izin verdiği " " ve sözünden hoşnut olduğu kimseler? Şimdi bu ayet-i kerimeye bakarak sana soruyorum. Şefaat kime fayda vermeyecek?

A- Şefaatin hak olduğuna dair göstereceğimiz 8. Kur?an delili, Zuhruf suresinin 86. ayet-i kerimesidir. Bu ayet-i kerimede şöyle buyrulur:

A- Evet eğer şefaat hak olmasaydı, böyle bir istisna yapılmaz; ?O gün şefaat fayda vermez.? denilerek ayete nokta konulurdu. Ancak nokta konulmamış " " denilerek istisna yapılmıştır.

A- Azıcık aklı olan, bu ayetten şefaatin hak olduğunu ve Allah?ın izniyle gerçekleşeceğini anlamaz mı? Bilmiyorum, aklınız mı yok? Kalbiniz mi ölmüş? İnsafınız mı çürümüş? Yoksa bu dini bozmaya mı çalışıyorsunuz? Ben size ne diyeyim, size nasihat tesir eder mi ki? Lakin Allah?tan ümit kesilmez. Ben yine de sizler için Rabbimden hidayet diliyorum, rabbim sizlere bu yolu kolaylaştırsın.

Ayetteki " " ?O kişi müstesna? kaydını görmüyor musunuz?

? Arşı taşıyanlar ve onun etrafındakiler? Rablerinin hamdiyle tesbih ederler? ve O?na iman ederler? ve iman edenler için af dilerler. Ne yaparlarmış dikkat kesilin, iman edenler için af dilerlermiş.

B- O halde ayet şu manaya gelmektedir: Hiç bir şefaatçi yoktur. Sadece Allah?ın izninden sonra şefaat edecek vardır.

A- Gördüğün gibi, Ayetin açık beyanıyla melekler şefaat edeceklerdir.

B- Eğer hala?şefaati inkar ederim? diyen kimse, o halde mushafından ifadesini çıkarması lazım.

B- Hatta sadece melekler ve peygamberler de değil; sade müminler bile, mümin kardeşlerinin affı için dua etmişler, yani müminlerin affı için şefaatçi olmak istemişlerdir.

B- Korkum şu bunca ayete gözlerini kapayan ve görmeyenler hadisleri görünce de aynı tutumu sergilerlerse. Malum, bu kimseler genelde hadisleri de pek önemsemiyorlar.

B- Allah?ın razı olmadığı kimselere?

A- Ayetin devamı bunu beyan eder: ? bilerek hakka şahitlik edenler.

A- O halde eğer bu kimseler şefaati inkar edecekse, önce Mü?min suresinin 7. ayetini inkar etmeliler. Çünkü Bu ayet, meleklerin bu dünyada dahi şefaat ettiklerini beyan buyurmaktadır. Cenab-ı Mevla, onların şefaatini hakkımızda kabul buyursun?

Şimdi biz şefaati inkar edenlere soruyoruz: Melekler bu dünyada müminlerin affı için dua ediyor, siz bunu Kur?an?da okuyorsunuz. Peki, meleklerin ahiretteki şefaatlerini niçin inkar ediyorsunuz? Bizler, "Melekler şefaat edecek." derken, meleklerin müminlerin affı için Allah?a yalvaracağını ve dua edeceğini kastediyoruz.

A- Mümin hakkında yapılan duanın bir kıymeti olmasaydı, Allah-u Teala meleklere ve peygamberlere affımız için dua etmelerini emreder miydi?

"O gün, Rahman?ın kendisine izin verdiği ve sözünden hoşnut olduğu kimselerden başkasına şefaat fayda vermez."

B- Allah?ın izni verdiği kişinin?

B- Tabi ki seni dinliyorum. Aynı manayı zikreden ayetleri peşpeşe anlattıkça konu daha da pekişiyor ve bundan çok zevk alıyorum.

A- Ayeti kerimenin başında? Göklerde nice melek vardır ki, onların şefaatleri hiç bir fayda vermez buyrulmuş. Daha sonra? Allah?ın izin vermesinden sonrası müstesna denilerek, şefaatin fayda vermeyeceği hükmünden bir kısım insanlar istisna edilmiştir.

Konuyu daha iyi tahlil edebilmek için Şefaatin hak olduğunu Kur'an, hadis ve icma ile ispat eden ve şefaat konusunu inceleyip sorularına cevap bulmak isteyen iki hayali arkadaşın konuşmasına misafir olacağız.

Video Metni

Şimdi şefaati inkar edenlere soralım: Müminin mümine bu kadar duasını Kur?an?da gördükten sonra, Hala müminin mümine duası demek olan şefaati inkar edecek misiniz?

A- Aynen katılıyorum. Şefaatin hak olduğuna dair 1. delilimi burada tamamlıyorum ve şimdi Kur?an?dan 2. delilimize geçiyorum?

A- Şefaat: Salih bir kulun, günahkar bir kulun affı için Allah?a dua etmesidir. Eğer duası kabul olursa, "Falan kul, falan kula şefaat etti." denilir. Bunun manası, onun duası hürmetine Allah onu affetti ve Cehennem?den halas etti, demektir. Eğer duası kabul olmazsa, "Falanca şefaat etmek istedi, ancak isteği kabul olmadı." denilir. ? Her şefaat talebi kabul olacak diye bir şey de yok. Allah isterse kabul eder, isterse reddeder. Sözün özü, Şefaat, salih bir kulun, günahkar bir kul için Allah?tan af dilemesidir. Şefaatin başka bir manası yoktur.

A- Evet bu ayeti bir izah etsinler de görelim.

Manaya bir daha dikkat kesilelim: Suçluları susuz olarak Cehennem?e süreceğiz. Rahman?ın katında bir söz almış olan kimseden başkasına şefaat edilmez. (Meryem/86-87)

B- Peki, bu istisnaya giren kullar kimlerdir?

B- İşte Allah-u Teala o ameli sebebiyle kulunu affetmeyi murad eder. Bunu murad edince de onun hakkında şefaate izin verir öyle değil mi?

? Hem kendi günahın için, hem de mümin erkekler ve mümin kadınlar için Allah?tan af dile! Şimdi şefaati inkar edenlere soruyoruz: Ayet-i celilede Peygamber Efendimiz ?a, mümin erkekler ve mümin kadınların affı için dua etmesi emredilmiştir. Eğer Peygamberimizin, müminler için af dilemesinin bir faydası olmayacaksa bu ayetin manası nedir?

A- Evet Şefaat vardır ve Allah?ın iznine bağlıdır. Ayetin reddettiği şey, şefaatin varlığı değildir; Allah?ın izni olmadan şefaat edilebileceğidir. Ayet, izinsiz şefaati reddeder ve şefaati Allah?ın iznine bağlar. Şimdi şefaati inkar edenlere soruyorum:

A- Şefaatin hak olduğuna dair göstereceğimiz 5. Kur?an delili, Necm suresinin 26. ayet-i kerimesidir.

B- Yani Dua ve niyaz Peygamberimizden, af ise Allah?tandır.

"Ey inananlar! Hiçbir alışverişin, hiçbir dostluğun, hiçbir şefaatin olmadığı günün gelmesinden önce sizi rızıklandırdığımızdan hayra sarf edin. İnkar edenler ancak kendilerine yazık edenlerdir." (Bakara, 2/254)

B- İzni olmazsa da edemez.

B- Peki razı olmayı nasıl izah edebiliriz?

A- Mesela, bir kulun günahları sevaplarından çoktur. Bu sebeple Cehennemi hak eder. Ancak onun bir sözü veya bir ameli vardır ki, Allah o sözden ve o amelden hoşnut olmuştur. Mesela, zalim bir sultanın karşısında hakkı haykırmıştır. Veya Allah?ın isminin küçümsendiği bir yerde, Allah?ın ismini yüceltmiştir. Ya da elindeki son lokmayı Allah için tasadduk etmiş ve mümin kardeşini kendi nefsine tercih etmiştir. Ve hakeza, bunlar gibi ameller işlemiştir. Evet, belki bu ameller zatında küçüktür, belki çakıl taşı kadardır, ve onun dağ gibi günahlarına mukabele edememiştir. Lakin bu ameller, Allah?ın rahmetini ve rızasını celbetmiştir.

B- Eğer şefaati kabul etmezlerse -haşa- bu emrin manasız ve faydasız bir emir olduğunu kabul etmek zorunda kalacaklar? Öyle ya, eğer Peygamberimizin bizim için af dilemesinin bir manası yoksa ne diye affımız için dua etmesi emrediliyor?

B- Çok insandan duyuyoruz. Bilhassa TV ekranlarında profesör ünvanlı bazı kimselerden çok duyuyoruz. Ben Şefaate inanmıyorum ve böyle bir şeyin olacağını asla kabul etmek mümkün değil. Ne yani günahı işleyip cehenneme gideceksin sonra peygamber seni buradan kurtaracak. Sanki peygambere haddinden fazla bir makam veriyorsunuz. Allah'ı bırakıp başkalarından nasıl medet umarsınız gibi birçok soru?

1- Allah?ın izniyle olması müstesna, Allah katında şefaat edecek kimdir?

A- Tabiki?

Manaya bir daha dikkat kesilelim: Allah?ın izin verdiği kimse müstesna, O?nun huzurunda şefaat fayda vermez. (Sebe 23) Şimdi, bu ayet-i kerime üzerinde biraz tahlil yapalım.

A- Ayetin devamı bunu beyan eder: ? Allah?ın dilediği ve razı olduğu kullar. B- Demek, Allah?ın dilediği ve razı olduğu kullar, meleklerin şefaatinin fayda vermeyeceği kullardan ayırt edilmiş ve bu hükmünden istisna edilmiştir.

B- Bu manaya kendi yorumumuzu falan da katmıyoruz değil mi?

Şefaat Haktır. 7. Delil: Enbiya suresi 28. Ayet

A- Ayetin devamı bunu beyan eder: ? Allah ondan razı oldu. Şimdi ayet-i kerimeye bakarak soralım: Melekler kime şefaat edemeyecek?

Sözün özü: "O?nun izninden sonra olması müstesna" ifadesi, Allah?ın izni dairesinde şefaatin hak olduğunu ispat etmektedir. Şimdi şefaati inkar edenlere bazı sorular soralım

Bizlerin inancı olan Ehli sünnet itikadına göre, şefaat haktır ve <u>Allah?ın iznine bağlıdır.</u> Hal böyleyken, bir kısım Ehli sünnet muhalifleri şefaati inkar etmekte ve şefaate inananları, şirke düşmekle itham etmektedirler. Yani onlara göre, bütün Ehli sünnet mensupları şirke düşmüştür, yani müşriktir.

B- Peki, bunu nasıl bir duayla yapıyorlar?

B- Aminnnn.

Suçluları susuz olarak Cehennem?e süreceğiz.

Şimdi, bu ayet-i kerime üzerinde bir tahlil yapalım.

B- Demek Şefaat, Allah?ın iznini bağlıdır. O?nun izni olursa, bir kul başka bir kula şefaat edebilir. İzni olmazsa edemez.

Şefaat Haktır. 2. Delil: Taha suresi 109. Ayet

A- Evet maalesef bu kadar ayet-i kerime ve hadis-i şeriflere rağmen inkar ediyorlar. Şimdi biz ilk önce şefaatin manasını bir daha hatırlayalım sonrada ayetlere geçelim ne dersin?

Şimdi şefaati inkar edenlere soruyoruz: Sizler bu ayet-i kerimeye nasıl mana veriyorsunuz? Ayetteki? "O kişi müstesna" kaydını görmüyor musunuz?

B- Ayet apaçık bir şekilde şefaat hakkını, bilerek hakka şahitlik edenlere tahsis ederken, bunlar nasıl oluyor da şefaati inkar ediyorlar?

A- 2. Manaya göre ise, kendisine izin verilen, şefaat eden değil; şefaat edilendir. Bu durumda mana şöyle olur: "O?nun katında, kendisine izin verdiği kimselerden başkasına şefaat fayda vermez." Demek, şefaatten faydalanmak da Allah?ın iznine bağlıdır.

9- Şefaat hakkında diğer Kur'an ayetleri

B- İşte Allah-u Teala, o ameli sebebiyle kulunu affetmeyi murad ediyor değil mi?

A- Evet Kur?an ayetleri güneş gibi ortada. Güneşe gözünü kapayan ancak kendine gece yapar. Şimdi şefaati inkar edenlere diyorum ki; Allah, bu kişilere şefaat edilebilecek derken, siz "Yok, edilemez" diyorsunuz. Bu sözünüzle ayeti inkar ettiğinizin farkında mısınız?

B- Kur?an?ın bu ayetleri inşallah gözlerini açar, gönüllerine girer.

Ayetin başında, ? Hiçbir şefaatçi yoktur denilerek, bütün şefaatçilerin şefaati reddedilmiştir. Daha sonra? kaydı konulmuştur. Buradaki? istisnasından anlıyoruz ki, "Hiçbir şefaatçi yoktur" hükmü kayıt altına alınmaktadır. Bu kayıt, bazı ayetlerde kişilerle ilgili olurken, bu ayette zamanla ilgilidir. ? nın devamı olan? ifadesi, bu zaman kaydını açıklamaktadır.

A- Şefaatin hak olduğuna dair göstereceğimiz 4. Kur?an delili, Sebe suresinin 23. ayet-i kerimesidir. Bu ayet-i kerimede şöyle buyrulur: ? O?nun yani Allah?ın katında şefaat fayda vermez? ancak o kimse müstesna ki? Allah ona izin verdi.

A- " " demek, ?Şefaat ancak bu kişilere fayda verir.? demektir. Bu kişiler de ayetin devamında izah edilmiş: 1- Allah?ın kendisi için izin verdiği 2- Allah?ın sözünden razı olduğu. Bu kişilere şefaat fayda verecektir. Allah, bu kişilere şefaat fayda verecek derken, siz?Yok, fayda veremez? diyorsunuz. Bu sözünüzle Allah?a iftira attığınızın ve nasıl bir cinayet işlediğinizin farkında mısınız?

B- Allah?ın izin vermediği ve sözünden hoşnut olmadığı kimselere.

A- Yoksa şöyle mi yapıyorlar: Ayetin başını okuyup: "Göklerde nice melek vardır ki, onların şefaatleri fayda vermez." diyor, ve ayetin devamını okumuyor musunuz? Ayetin devamında Allah bu hükümden, dilediği ve razı olduğu kulları istisna etmiş, bunu görmüyor musunuz?

B- Peki Şimdi şefaati inkar edenler bu ayete ne diyecekler?

8- Hakka şahitlik edenler şefaat edecektir.

Şefaat konusunda Ehli Sünnetin itikadı şudur: Şefaat haktır ve Allah?ın iznine bağlıdır. Bizler bu itikadın doğruluğunu Kur'an, hadis ve icma ile ispat edeceğiz. Bu ispattan sonra da şefaati inkar edenlerin sözlerine teker teker cevap vereceğiz.

Bu ayet-i kerimede şöyle buyrulur: ? Göklerde nice melek vardır ki? onların şefaatleri hiç bir fayda vermez. ? ancak Allah izin verdikten sonra fayda verir. Peki, kim için izin verdikten sonra fayda verir? dilediği ve razı olduğu kimse için.

A- Evet? Eğer Allah?ın izni dairesinde şefaat olmasaydı, ayette geçen?Allah?ın izniyle olması müstesna? ifadesi gereksiz olurdu.

B- O zaman " " ifadesinden anlıyoruz ki, bir kısım insanlara şefaat fayda verecektir.

A- Ve onlara böyle dua etmesini de Rabbimiz ilham etmiş ve öğretmiş.

A- Allah?ın dilemediği ve razı olmadığı kullara ise şefaat yoktur ve fayda vermeyecektir. Zaten Kuran?daki şefaatin olmadığını beyan eden bütün ayetler, Allah?ın razı olmadığı ve izin vermediği kullar için geçerlidir. Şimdi, şefaati inkar edenlere bazı sorular soralım.

A- Peki kime fayda verebilir?

A- Sana katılıyorum doğru diyorsun. Lakin bunların amacı farklı. Amaçları, dinin esaslarını bozmak. İnşallah bu çalışmalarımız, bu amaçlarına ulaşmalarını engelleyecek? Sevgili kardeşim, şefaatin hak olduğuna dair 6. delilimizi burada sonlandıralım ve şimdi Kur?an?dan 7. delilimize geçelim.

? Ey Rabbimiz! Bizi ve imanla bizden önce geçen kardeşlerimizi bağışla. ? İbrahim suresi 41. Ayette şöyle buyrulur:

O halde şimdi soruyoruz: Bir kulun, başka bir kul için af dilemesi hususunda Kur?an ne diyor? Bu caiz midir, değil midir? Eğer bu caizse, şefaat de caiz olmalıdır. Çünkü şefaat, bir kul için af dilemekten başka bir şey değildir. Şimdi Kur?an?ın kapısını çalalım ve cevabımızı Kur?an?da arayalım.

Manaya bir daha dikkat kesilelim: Göklerde nice melek vardır ki, Allah?ın dileyip razı olduğuna izin vermeden önce onların şefaatleri hiç bir fayda vermez. (Necm/26) Şimdi, bu ayet-i kerime üzerinde biraz tahlil yapalım.

B- Bu şefaati kabul etmeyenler şefaatin manasını gerçekten saptırıyorlar. Sanki Allah izin vermeden, bir kimse çıkıp şefaat edecekmiş gibi konuşuyorlar. Görüldüğü gibi, Affeden yine Allah?tır. Şefaat ise, Allah?ın affına bir vesiledir.

B- Yani "Ancak onun izninden sonra şefaat edilebilir."

A- Evet. Onu affetmeyi murad edince de onun hakkında şefaate izin verir? Zaten Şefaat; meleklerin, peygamberlerin veya salih kulların, o günahkar kulun affedilmesi için Allah?a yaptıkları duadır. Allah, kulunu affetmeyi murad edince, onun hakkındaki duayı kabul eder. Bu durumda o kula şefaat edilmiş olur.

A- Evet bu ayet açık bir şekilde, izinsiz şefaati reddeder ve şefaati Allah?ın iznine bağlar.

B- Bu ayeti şöyle de manalandırabiliriz: Onlar, Allah?ın razı olduğu kimseden başkasına şefaat etmezler.

A- Evvela hoş geldiniz diyorum. Yaptığınız iş gerçekten çok kıymetli bir iş. Seçmiş olduğunuz konu da gerçekten güzel bir konu. Bu konu da insanımızın aydınlatılmaya ihtiyacı olduğuna inanıyorum. Bir yardımım dokunursa çok mutlu olurum.

A- Evet sevgili kardeşim, şefaatin hak olduğuna dair 7. delilimizi burada sonlandıralım ve şimdi Kur?an?dan 8. delilimize geçelim.

A- O halde şimdi ayete bakarak soralım: Gökteki meleklerin şefaati kime fayda vermez?

B- Görüldüğü gibi, Affeden yine Allah?tır. Şefaat ise, Allah?ın affına bir vesiledir. Burada şöyle bir soru aklıma geldi: Allah önce kulundan razı oluyor, daha sonra şefaat edilmesine izin veriyor. Demek hakikatte affeden Allah?tır. O halde şefaate ne ihtiyaç var? Şefaat olmadan Allah kulunu direk affetse olmaz mı?

B- Eğer Peygamberimizin af dilemesini Allah kabul etmeyecekse, niçin Peygamberimize bu emri vermiştir?

5- Allah?ın razı olduğu kullara melekler şefaat edecektir

A- Ayeti kerimenin başında? Onlar şefaat edemezler buyrulmuş. Buradaki "onlarla" kastedilen meleklerdir. Zira bu ayette, meleklerin sıfatları anlatılmaktadır? "Onlar şefaat edemezler" hükmünden sonra? ancak o kimse müstesna denilerek, meleklerin şefaat edemeyecekleri hükmünden bir kısım insanlar müstesna kılınmıştır.

B- Evet bu ayetten, bir kısım kulların Allah?ın izniyle şefaat edebileceğini ve yine bir kısmın şefaate nail olabileceğini anlamak için allame olmaya gerek yok sanırım.

Şimdi soruyoruz: Ey Şefaati reddedenler bu ayet-i kerimeyi nasıl izah ediyorsunuz? Ayet apaçık bir şekilde, şefaatin? kaydını görmüyor musunuz? Eğer şefaat yoksa ayetteki? ne demek? Buraya bir mana verin de görelim? ? demek, "Allah?ın izninden sonra şefaat edilir." demektir. Zerre miskal Arapça bilen burayı bu şekilde anlar.

"Rablerine toplanacaklarından korkanları Kur'an ile uyar, O'ndan başka hiçbir dost ve hiçbir şefaatçileri yoktur, Allah'tan sakınmaları umulur." (En'am, 6/51)

"O?nun katında, kendisine izin verdiği kimselerden başkasının şefaati fayda vermez." Bu ihtimale göre, putlardan şefaat uman müşriklere bir reddiye vardır ve onlara şöyle denilmek istenmiştir: Şefaati ancak Allah?ın izin verdikleri yapabilir. Allah ise putlara ve taptığınız diğer batıl mabutlara şefaat izni vermemiştir. Dolayısıyla onlardan şefaat beklemeniz beyhudedir.

B- Elbette olmazdı?

A- Böyle bir durumda yapmamız gerekeni Nisa suresi 59. Ayettte Kur?an bize şöyle emreder: ? Eğer bir şeyde çekişirseniz &amp;#1616; ? onu Allah?a ve Resulüne götürün. İlk önce Allah?a yani Kur?an?a götürün? Biz davamızı Kur?an?a götürdük, ama hala çekişiyoruz. O halde şimdi yapmamız gereken şey, davamızı Resüle, yani Peygamberimizin hadislerine götürmektir. ? Eğer Allah?a ve ahiret gününe iman ediyorsanız böyle yaparsınız. ? Bu daha hayırlı ve netice bakımından daha güzeldir.

A- Demek şefaat, Allah?ın iznini bağlıdır. O?nun izni olursa bir kul başka bir kula şefaat edebilir.

A- Sohbetimizin bu 9. bölümünde, birçok Kur?an ayetini şefaate delil yapacağız.

A- Şimdi, bu ayet-i kerime üzerinde biraz tahlil yapalım.

B- Hem ayetin reddettiği şey, şefaatin varlığı değil ki; Ayetin reddettiği şey Allah?ın izni olmadan şefaat edilebileceğidir.

A- Haklısın onları anlamak çok zor. Bu anlattıklarımız inşallah onların ve takipçilerinin gerçeği görmelerine vesile olur.

Öyle ya, eğer şefaat yoksa, Allah?ın izniyle olması niçin müstesna kılınmış? Şefaat olmasaydı, ifadesine gerek olur muydu?

Şefaati inkar eden bu kimseler ehli sünnet itikadını bozmaya çalışmakta ve kendi vehimlerinin ürününü din diye anlatmaktadırlar. Evet Kur'an bir vadide, bunlar ise başka bir vadidedir? O halde bizlerin ilk yapması gereken şey, itikadımızı delilleriyle öğrenmektir. Bunu yaptığımızda, batılı kim satmaya çalışırsa çalışsın, onu hemen tanır ve ona asla itibar etmeyiz.

A- Şefaati inkar edenlerin gözlerine, bu ayet-i kerimeyi sokuyoruz. Sadece bu ayet de değil, Kur?an?ın birçok yerinde Peygamberimize bizim için af dilemesi emredilmiştir. Bu ayetlerin tamamını ne diyecekler? Mesela, Mümtehine 12?de şöyle buyrulur: ? kadınlar için Allah?tan af dile. Ali İmran 159?da şöyle buyrulur: ? Ve onlar için af dile. Nisa 64?de şöyle buyrulur: ? Resul de onlar için af dilerse? Bütün bu ayetlerden anlaşılıyor ki, Peygamberimizin bizim için af dilemesini Allah emretmiştir. İşte bu af dileği, şefaattir. Allah bu dileği kabul ederse, Peygamberimiz bize şefaat etmiş olur. Kabul etmezse, hakkımızdaki şefaat dileği reddedilmiş olur.

Ayeti kerimenin başında? Allah?ı bırakıp da ibadet ettikleri şeyler şefaate sahip değildirler. buyrulmuş.

A- Peki, meleklerin şefaati kime fayda verecek?

B- Peki, bu istisnaya giren kullar kimlerdir?.

Şefaat Haktır. 9. Delil: Şefaati Kur?an emretmektedir

A- Evet. Şimdi, bu ayet-i kerime üzerinde biraz tahlil yapalım.

B- Eğer şefaat olmasaydı, ayette " " denilir miydi?

A- Allah?ı bırakıp da ibadet ettikleri şeyler putlardır? Müşrikler, putların kendilerine şefaat edeceklerine inanıyorlardı. Bu ayet-i kerimeyle, onların inancının yanlışlığı ortaya konulmuş ve putların şefaat hakkı olmadığı bildirilmiştir. Daha sonra? ancak o kimse müstesna denilerek istisna yapılmıştır.

Bak, ayetin açık beyanıyla: Bilerek hakka şahitlik edenler şefaat yetkisine sahip olacaklardır.

B- Allah?ı bırakıp da ibadet ettikleri şeylerden maksat kimlerdir?

A- Kur?an da şefaatle ilgili o kadar çok ayet var ki. Şimdi tahlilimize dönelim. Ayeti kerimenin başında? O?nun yani Allah?ın katında şefaat fayda vermez buyrulmuş, daha sonra? o kimse müstesna denilerek, şefaatin fayda vermeyeceği hükmünden bir kısım insanlar müstesna kılınmıştır. "Allah?ın kendisine izin verdiği müstesna" ayeti iki manaya gelebilir. 1. Mana şudur: Şefaati ancak kendisine izin verilenler edebilir. Bu durumda ayetin manası şöyle olur:

A- Evet. Artık bundan sonrasını, şefaati inkar edenler düşünsün! Sevgili kardeşim, şefaatin hak olduğuna dair 8. delilimizi burada sonlandıralım ve şimdi Kur?an?dan 9. delilimize geçelim.

B- Allah?ın izin verdiğine.

Ayeti kerimenin başında günahkarlardan bahsedilerek, onların susuz olarak Cehennem?e sürüleceği haber verilmiştir. Daha sonra? Onlar şefaate malik değildirler. buyrulmuştur? Onların şefaate malik olmaması iki manaya gelebilmektedir. 1. Mana: Onların şefaat edemeyeceğidir. 2. Mana: Onlara şefaat edilemeyeceğidir. Fahrettin-i Razi hazretleri, 2. manayı tercih ederek şöyle der: Bu ikinci mana daha uygundur. Çünkü ayeti 1. manaya hamletmek, yani onlar şefaat edemez demek, açık ve belli olan bir hususu yeniden açıklamak gibi bir şey olur. Demek, "Onlar şefaate malik değillerdir" beyanı, onlara şefaat edilmez manasındadır.

A- Sevgili kardeşim, şefaatin hak olduğuna dair 4. delilimizi bu hatimeyle sonlandıralım ve şimdi Kur?an?dan 5. delilimize geçelim.

2- Allah'ın izin verdiği, sözünden razı olduğu kimselere şefaat fayda verecektir.

A- Ya da başka bir ifadeyle: Allah?ın izninden önce şefaat edecek hiç kimse yoktur.

B- Yani biz bu istisnadan anlıyoruz ki, ayetin devamında gelecek olan kimseler şefaat hakkına sahiptirler. Peki, kimdir onlar?

B- Zaten ilk 8 ayette mesele o kadar açıklık kazandı ki şimdi siz daha birçok ayet daha var deyince şefaati inkar edenlere hayretim bir derece daha arttı. Bu kadar ayete rağmen mi şefaati inkar ediyorlar diye soruyorum kendime?

A- Demek, şefaat dünyada bile var. Çünkü Şefaat, bir kulun affı için Allah?a dua etmektir. Peygamberimiz , Allah?ın emriyle bu duayla mükellef kılınmıştır.

A- Doğru anlamışsın aynen öyle.

B- Hımmmm doğru diyorsun.

A- Ayetin başı olan " " " O?nun katında şefaat edecek kimdir?" ifadesi, "Onun katında şefaat edecek hiç kimse yoktur." manasındadır.

B- Seni dinliyorum?

B- Yani siz ayetleri böyle açıkladıkça konunun hakikati güneş gibi ortaya çıkıyor. Şefaati inkar edenlerin bu ayetleri nasıl görmezden geldiklerine hayret ediyorum.

2. Mana: "Kendisine izin verdiği kimselerden <u>başkasına şefaat</u> fayda vermez."

B- Yani bu kayıt, Allah?ın izninden sonrasının müstesna olduğu kaydı mı?

Sizler bu ayet-i kerimeyi okumuyor musunuz? Ayet apaçık bir şekilde, şefaatin Allah?ın izniyle var olduğunu söylerken, sizler bu ayete nasıl gözlerinizi kapıyorsunuz? Ayetteki kaydını görmüyor musunuz? Eğer şefaat yoksa, ayetteki ne demek? Buraya bir mana verin de görelim? demek, ?Allah?ın izniyle şefaat edilir.? demektir.

A- Ayne öyle. Şimdi, bu ayet-i kerime üzerinde biraz tahlil yapalım.

A- Bu sorunun cevabını, ileride kendi başlığında özel olarak vereceğiz. Bu sebeple bu bahsin kapısını burada açmıyor, ilerideki dersimize havale ediyoruz. İnan, cevabı öğrendiğinde, şefaatin ne kadar hikmetli ve hak olduğunu çok daha iyi anlayacaksın. Cevabı sonraya bırakalım ve şimdi şefaati inkar edenlere bazı sorular soralım. Şimdi şefaati inkar edenlere soruyoruz: Ayeti kerimede apaçık bir şekilde, Allah?ın razı olduğu kimselere şefaat edileceği beyan buyrulurken bunlar nasıl oluyor da şefaati inkar ediyorlar?

Şimdi şefaati inkar edenlere soruyorum: Sizler bu ayet-i kerimeyi hiç mi okumuyorsunuz? Ayet apaçık bir şekilde, şefaati Allah?ın izni ve rızasına bağlarken, sizler nasıl oluyor da bu ayete gözlerinizi kapıyorsunuz?

A- Şefaatin hak olduğuna dair göstereceğimiz 2. Kur?an delilimiz, Taha suresinin 109. ayet-i kerimesidir. Bu ayet-i kerimede şöyle buyrulur.

B- Tabiki? İlk önce Şefaatin ne olduğunu bir daha açıklar mısın? Nedir şefaat?

B- İçinde yaşadığımız şu zaman da itikadi konuların herşeyden daha büyük önem arz ettiğini düşünüyorum. Zira bu zamanda müslümanların itikad esaslarını bozmaya yönelik sistemli bir faaliyet yürütüldüğü hepimizin malumu. Bende karınca kararınca bu konuları işlemenin ve itikada dair konuların delilleriyle bilinmesinin çok gerekli olduğu kanaati uyandı.

A? Evet bizlerin ilk yapması gereken şey, itikadımızı delilleriyle öğrenmektir. Bunu yaptığımızda, batılı kim satmaya çalışırsa çalışsın, onu hemen tanır ve ona asla itibar etmeyiz.

Ayeti kerimenin başında "O gün şefaat fayda vermez." buyrulmuş, daha sonra " " o kimse müstesna denilerek , şefaatin fayda vermeyeceği hükmünden bir kısım insanlar müstesna kılınmıştır. ?

B- Evet tam konumuza bakan bir ayet bu.

A- Öyleyse başlayalım. Şefaatin hak olduğuna dair göstereceğim 1. Kur'an delili, Bakara suresinin 255. ayet-i kerimesidir. Bu ayet-i kerimede şöyle buyrulur:

A- Peki, kime şefaat edecek?