yoksa et falan hiç bi şey olmuyo hep yemeğin suyu denk geliyo dedim..

neyse yalandan edebiyat yapmanın anlamı yok.. mındar hesabı oldu bizimkide..

neye sahip olduğum değil neyin keyfine varabildiğimdi mutluluk..

sonra bi mal durumuna düştüğümü hissettim.. şöyleki deli insanlar deli

karnı doymuş ve benim şebekliklerimle ruhunuda datmin etmiştim...

öyle deme abla yıllar önce bende senin işi yaptım.. biliyorum durumları ama çok gelince çok gidiyo falan ağlaya ağlaya gözlerim kan çanağına dönüştü..

ömer, ayın sonlarına doğru kışa giren ağustos böceği gibi oluvermişti..

''oğlum gene nohut varsa ben gelmem örtmen evine '' dedim..

bütün yaşama sevincimi, hayata tutunduğum dalı kırmıştı ömer..

''ben kuru soğanda olsa gidecem olum'' maaş bitti.. mecburen gibi ifadelerle..

ömer bastı kahkahayı :)

avını yakalayan aslan gibi ağzımızın kan olan kenarlarını yalamaya başladık..

bütün parasızlığımız fakirliğimiz kısa bi anda olsa unutulmuştu..

adama ilk hafta maaş bittikten sonra geri kalan 3 haftada hayatta kalabilmesi için gerekenleri öğretiyoz.. yok anacım yok insanoğlu nankör..

geri vericen mi diye tuttum elinden...

kıvanç tatlutuğ gibi kameralara bakmadan röportaj yapan edaları, sağdan soldan tehlike gelicek maymun gibi ürkek ürkek etrafına bakıyordu..

ne ömer benim yemeği ödeme taraftarı idi nede ben onunkini..

kendini akıllı sanarlarmışya öyle bi olgu oluşturdu ömer bende..

''he la dedim özellikle senden duyunca çoh mutlu oluyom'' dedim..

ömer la? sen bana salak mı demek istedin?

çıkışta nazlı ablaya hesabı öderken bi içimiz burkuldu.. işin kötü kısmana gelmiştik..

çıkarken yalandan ağladığımı gören ömer pis pis baktı..

ağlama faslı, 50 kuruşa yapılan pazarlık... insan ufacık şeylerden mutlu olmayı başarabiliyordu..

kurbanlık koç alır gibi olurdu olmazdı... başladık hayrını gör demeye...

'' yuh dedi memursunuz ağlamayın sakın.. biz sizden çok çok daha düşük alıyoruz..''

lisede beden dersi bile 2 gelen vitaminsiz diye bi kaydırmaya başladım...

oğlum lan? sen böyle sana uyanık çahhal diyince mutlu oluyon dimi dedi?

sonra neşesi yerine gelen ömer..

durumu anlayan nazlı ablaya..

''oğlum niye ağlıyon lan kadına'' dedi..

olduğunun farkında olmadığı gibi, salak insanlarada akıllı uyanık denilince

güngör abi bu ay maaşı çar çur ettik iki çay içicez 1 lira vericem ama 50 kuruş

2 çayı 50 kuruşa kapatmamız lazım...

bi bozuldum bi kötü oldum...

gülme la daha aşşağıda çay içicez güngör abiye ağlama faslı var..

çoh güzel bi yemek vardı.. löp löp yedik ucuz ucuz..

ben hep ağlıyom olum çok yemek koyuyolar ağlayınca,

abla bakma öyle ay sonu geldi çok vahim durumdayız diyiverdimmm.

mutluluk çok güzel bi restorantta şaraba bandırılmış pekin ördeği yemek değildi.. örtmen evinde 3 kap yemeğe samimiyet katmaktı..

ulan ithal holştayn, yatak gıcırdıtısı, şıp şıp damlayan musluk suyu,

ayın 15 inde yüzünden tebessüm eksik olmayan bayram çocukları gibi olan

hesabı ödedik..

bu iyice gülmeye başladı...