İşime gelmeyen buluşmalardan kaçmadım sen varsın diye? Çam diplerinde petunyaları kuruturken ellerimizde, sen bana SENİ SEVİYORUM derken bile bakamıyordum gözlerine. Utancımdan? alışık olmadığımdan belki? belki de o öpülesi dudaklarından ayıramam dudaklarımı diye, korkumdan.. Farkına varamadım gerçeklerin.. Gözlerine saklanmış hainliği sezseydim eğer; eğer, denizlerden çaldığın dalganın, bir mühür gibi yüreğime leke yapacağını çözebilseydim, mayasız öperdim seni..

Kaçmak istedikçe sana yakalanıyorum... Söndürmek istedikçe sana yanıyorum... Yenildim işte! yine "SENİ SEVİYORUM"..

en güzel yaptığım işi yapmak istiyorum hep bir engel hep bir ayrılık.. sevemiyorum işte doyasıya :(

nasıl bir hastalık bu yaa.. maymun oldum burnumu çekmekten.. musluk mubarek.. nefret ettim bu nezle gripten.. al işte bela budur..

olmadı yeşil gözlü bir sevdiğimiz.. gözlerine baktığımda sadece çayır çimen olsun aklımda..

Guzel.

Ben seni hiç unutmuyorum, Gün be gün nefesimi tüketirken Geçtiğim tüm zamanlara hatıralarını kazıyorum.. Ne zaman bir yabancı ruhuma dokunmak istese, Hayalin gelir barışır benimle Ve yine aşık eder kendine... Tam umursamazken aşkımızın ayrılık sıfatını, Aşkın dolar içime, aklımı tutuklar kelepçeler kalbime.. Söyle bana, ne zaman tükeneceksin? Ne zaman senden bahsetmeyecek nakaratlar? Ne zaman kitap kapakları anılarımızdan çalıntı olmayacak?.. Ne zaman hikayemizin son satırları boynu bükük kalmayacak..? Sen, ne zaman biteceksin bende Söyle, ne zaman kendimi bana utandırmayacaksın; Unuttum derken yalancı çıktım diye... Ben seni hiç; Unutmadım ki...