Öncelikle bazı arkadaşların KPSS stresinden dolayı geçmişte yaptıkları tüm tercihleri sorguladıklarını görüyorum öncelikle bu kendilerine yapabilecekleri en büyük kötülüktür. Çünkü hayatta "şanslı" olanlar hariç hiçbirimiz kendi kararlarımızı tamamiyle kendimiz veremiyoruz. Yeteneklerimize, ilgi alanlarımıza göre değilde zorunluluklara göre tercihler yapıyoruz hele ki önümüzde yol gösteren rol modeller olmadıktan sonra yanıldığımız hata yaptığımız zamanlar kesinlikle oluyor olması da doğal zaten.. O nedenle asla kendinize şu an düzeltemeyeceğiniz konulardaki pişmanlıklar hakkında yüklenmeyin, şu okulu bitirdim, yaşım şu oldu şeklinde düşünüp utanmayın, kader de utanmasın, utanması gereken başkaları var...

Malum sınav yaklaştı, olmayacağını bile bile umarım emek veren herkesin gönlüne göre olur diyorum. Bu başlığı açmamın sebebi son zamanlarda bazı arkadaşların umutsuzluklarının çok fazla olduğunu görmem ve umarım bu yazdıklarımın onlara faydası olur..

Şimdi gelelim kendi hikayeme 36 yaşındayım, iyi olduğu kabul edilen bir okulun iyi bir mühendislik fakültesini bitirdim, 12 yıldır özel sektörün tozunu attım, çok tatlı paralar kazandığım zamanlar da oldu tabiri caizse süründüğüm zamanlarda ve 12 sene sonra özel sektör karşısında pes ettim doğru ya da yanlış ancak yapamayacağım noktalara geldi işler ve bu nedenle KPSS ye başladık 2 aydır elimiden geleni yapıyorum.. Hayat zor, özellikle şu an 20 li yaşlarının ortalarında olan burdaki birçok arkadaşım için memeleketin yaşadığı kırılmalardan dolayı daha da zor.. ben eşimle evlendiğimde düğünü banka kredisi ile yaptık ve evimizde ikimizinde öğrenciliğinden kalan eşyalar vardı, şimdi bakıyorum adam insanlar evleneceği adamı ilk sıfat olarak arabası var şeklinde tanıtıyor, bazen insanın pes edesi geliyordur haklınız, ama yüklenmeyin keninize elinizi yüzünüzü yıkayın bir deneme daha çözün...

Herkese Merhaba Arkadaşlar,

Özel sektörde toplam 12 sene çalıştım, çalıştığım bir uluslararası projede yabancı ülkelerden gelen cv lere yorum yapmam istenmişti.. CV leri inceliyorum genelde "GAP YEAR" şeklinde bir kısım ya ya bu nedir diyorum daha önce hiç duymamıştım, "GAP YEAR" örneğin adam okulunu bitirmiş ve okulu bitirdikten sonra 1 yıl kendine ayırmış, dünyayı gezmiş veya resim kursuna gitmiş yani kendine özel zaman ayırmış.. Nasıl kıskandığımı anlatamam. Bizler okul bitir, askere git, işte çalış, evlen çocuk yap şeklinde sırtımızda binbir yük ve sorumluluklarla başlıyoruz hayata.. Dedim ya kızmayın kendinize.. Evet haklısınız kimse dürüstlüğe, insanlığa, hukuka prim vermiyor ama bu düzenin tüm pisliklerinin rövanşını kendinizden çıkarmayın...

Çok içten güzel bir yazı aynen dediğin sorgulamaları kendime yapıyorum. Ben de şunu söyleyeyim. Bilimsel olarak potansiyelimizin %35 ini geçmişteki hesaplaşmalara %35 ini gelecek kaygılarına ayırıyoruz. Sadece %30 unu şu ana ayırıyoruz. Çok yazık.