Şimdi kendi mesleğimle ilgili seçenekleri tükettiğimden alternatiflere yönelmeye karar verdim. Bugün AVM'ye gidip giyim mağazalarına, kırtasiyeye ve hatta sinemaya sordum ama hep aynı cevap: <i>"Pandemi nedeniyle eleman alamıyoruz ve hatta elemanlarımızın bir kısmıyla yollarımızı ayırdık."</i>

<i><i>Şimdi aklıma marketler geliyor ama marketlerdeki çalışma temposunun hem beni çok yıpratacağını düşünüyorum hem de tekrar KPSS'ye hazırlanmak için zamanım olsun istiyorum. Bir de açıktan ikinci üniversiteye başladım bu sene. Ona da az da olsa vakit ve enerji ayırmam gerek. Dolayısıyla iş arama yolunda nasıl bir yol izleyeceğimi kestiremiyorum. Mobilyacı, emlakçı gibi yerlerde yoğunluk daha az olacağından oralara bakınayım dedim ama dolaştığımda hiçbirinin camında bir iş ilanı göremedim. Kariyer. net vb. sitelerde ve İŞKUR'da da bir şey yok. </i></i>

Güzel dilekleriniz için çok çok teşekkür ederim. Keşke şartlar elverse ve mesleğimi yapabilsem. Tüm konsantrasyonumu mesleğimi daha iyi yapabilmek adına harcasam, hayatımı kursam, uzun vadeli planlar yapsam... Ama olmuyor. Bazı anlarda daha fazla dayanacak gücümün olmadığını hissediyorum. Kendimi çok çaresiz hissediyorum. Üniversite diplomasını aldığımdan beri, yaklaşık 3,5 senedir hiçbir şeyden tam anlamıyla mutlu olamıyorum. Her şeyimi erteliyorum. Kimseyle samimiyet kuramıyorum. Kısa ve uzun vadeli planlar yapıp bunlar için çabalayamıyorum. Sanki önümde kocaman bir duvar var. O duvarın arkası yeşillik ama ben duvarı aşmaya çalıştıkça tekrar çöl topraklarına düşüyorum.

<i><i>Şöyle masa başı çalışabileceğim bir iş bulabilsem şu dönemde çok güzel olacak. Sizce ne yapabilirim? Nerelere yöneleyim? Neleri araştırayım? </i></i>

Arkadaşlar bu başlığı açmamın üzerinden 16 gün geçmiş ve aynı durumdayım. İş yok. Şimdi belki "İsteyene iş çok." diyen çıkacaktır. Başka zamanlarda haklı da olabilirler. Ama içerisinde bulunduğumuz bu dönemde yok arkadaşlar. Ne kadar arasam da yok. İnternet üzerinden kaç yere başvuru yaptığımı, kaç yere bizzat öz geçmişimi bıraktığımı inanın bilmiyorum. Elimdeki 3-5 kuruşu da öz geçmişimi çoğalttırmaya veriyorum. Bütün memleketin elinde fotoğrafım, evimin adresi, telefon numaram var ama tek bir Allah'ın kulu aramadı. Çok sıkıldım bu durumdan. berbat bir iş de olsa girip 3 ay dayanayım, biraz elimde para birikince bırakayım diyorum artık. Elimden gelecek her türlü işe tamamım ama bulamıyorum.

Çok zor ve yorucu bir iş olursa 2-3 ay çalışır, o parayı bir kenara atarım ve en azından günlük ihtiyacımı karşılarım önümüzdeki yaza kadar diyorum. Ama çok fazla mesai harcamayacağım, çok fazla yorulmayacağım ve işle birlikte KPSS de çalışabileceğim bir olanak doğarsa çok daha iyi olur. Çünkü öyle bir durumda devam edebilirim gittiği yere kadar. O yüzden biraz seçici yaklaşıyorum ama elimdeki seçenekler de gittikçe azalıyor. Bilmiyorum ne yapacağım. Belki buradan birisi "Şu an şu sektörde ihtiyaç var. Onu bir araştır mutlaka." veya "Ben bu durumu yaşadığımda şöyle bir yol izledim. Senin de işine yarar." der diye bekledim ama maalesef buradakiler başkalarının derdiyle uğraşmayı sevmiyorlar pek. Herkes işine yarayan şeye bakıp çıkıyor. Çoğu konu da tek bir cevap alamadan kaybolup gidiyor.

Polis alımlarına yada bekçi alımlarına başvurmanız öneririm şartlar tutuyorsa tabi. Biraz yıpratıcı ama emeğinin karşılığını alırsın hiç yoktan.

Üniversiteden mezun olalı 3 sene oldu, yaşım da 27 oldu ama öğretmenlik idealimden vazgeçmiş değilim. Ve bu seneki KPSS'de almam gereken puanın 2-3 puan altında kalınca ümitlerim biraz daha yeşerdi. Biraz daha çaba ve şansla bu engeli aşabileceğime inanıyorum. Ama oturup önümüzdeki yaza kadar sadece sınava çalışacak bir durumda değilim. Geçen sene ücretli öğretmenlikten kazandığım para tükendi ve herkes takdir eder ki 27 yaşındaki bir erkek için aileden para istemek çok çok zor bir durum.

Kısacası önerinizin, benim durumumdaki birisi için en doğru öneri olduğu doğru ama benim hissettiklerim açısından doğru değil. Yaza kadar bir işe girmeyeyim, sınava çalışayım diyerek masanın başına otursam bile dikkatimi toplayamayacağımı çok iyi biliyorum.

Öncelikle Allah kolaylık versin dilediğin umduğun istediğin ve sevdiğin mesleği yaparsın umarım.

şuan geçici ve ihtiyac olan tek iş özel güvenlik..

"Şu sıralar şu sektörde iş bulabilirsin. Buraları araştır." diyecek, akıl verecek birileri varsa yazsın lütfen.

Skolyoz, düz taban, 3,5 numara miyop gözler dolayısıyla subaylık ve polisliğe hiç başvurmadım. Zaten bu meslekleri bir ömür idame ettirebileceğimden de emin değilim. Vatana hizmet elbette hayatımın en büyük önceliği ama bunu başka şekillerde yapmak istiyorum.

Merhabalar. Daha önce akıl danışmak için açtığım konulara cevap gelmediğinden yine ümidim yok ama yazmadan da edemedim.

Evet keşke geçtiğimiz yıllarda zamanım varken özel güvenlik sertifikası alsaydım. Faydası dokunurdu şimdilerde.

Güzel dilekleriniz için çok teşekkür ediyorum.

Market konusunda yipranabilirsin ama harçlığı çıksın dersen part time girebilirsin markete. Ama önerirmiyim mecbursan evet öneririm Bi yerden başlamak lazım neticede.

Umarım herkes emeklerinin karşılığını alır. Bu KPSS engelini aşmayı, bu işi yapmayı benden daha fazla hak eden, işini benden daha iyi yapacak kişiler varsa da umarım onlar kazanır, onlar yapar bu işi. Tekrar teşekkür ediyorum öneriniz ve iyi dilekleriniz için.

Önce kendimden bahsedeyim. 2017 yılı Türkçe Öğretmenliği mezunuyum. Maalesef KPSS'den istediğim sonuçları alamadım bugüne kadar. İlk kez bu sene yaklaştım (74) ama yeterli puanı (76-77) alamadığımdan ümidim yok. Sınava girdiğimden beri iş arıyorum ancak bir sonuca varamadım. Önceliği kendi mesleğime vermiştim. Ücretli öğretmenlik ve usta öğreticilik için başvurumu yaptım ancak bir dönüt alamadım. Sonrasında da özel kurs merkezlerini dolaştım, belki 10 tanesine CV bıraktım ama ne arayan var ne soran. Tabi bu dönemde öğretmen açığı yok hiçbir özel kurumda. Bu sene mart-nisan aylarında kolejleri ve bu kurs merkezlerini dolaşacaktım ancak malum o aylarda her yer kapandı bir anda. Yazın da KPSS'ye odaklanmak istediğimden işle ilgili bir şey yapmadım. Bu arada geçen sene branş dışı ücretli öğretmenlik yaptım.

Evet sınav o kadar da uzakta değil. Günden güne de yaklaşıyor. Ama inanın şu şartlarda oturup konsantre bir şekilde bu sınava hazırlanabilecek bir psikolojide değilim. 2 ay, 3 ay da olsa çalışmam gerek. En azından günlük ihtiyaçlarımı karşılayabileceğim bir parayı alıp kenara koymam gerek. Çok şükür evimiz bir şekilde babamın emekli maaşıyla geçiniyor. Evin benim parama ihtiyacı yok. Ama benim kendi ihtiyaçlarım ortaya çıkıyor ister istemez ve bunun için para isteyemiyorum. Keşke geçen sene ücretli öğretmenlik yaparken öğrenim kredisi borcumu ödemeseydim de paranın bir kısmını bu seneye bıraksaydım. Hata yaptım. İşsiz kalacağımı hesaba katmadım.

Aynı şekilde A2 ehliyeti almamış olmamdan ötürü de çok pişmanım. Dışarıda gezerken işyerlerinin camlarında sadece A2 ehliyetli eleman ilanı görüyorum.