Hz. Mevlana söyler:

hastalıklar, musibetler vasıtasıyla musibetzede aczini, zaafını hisseder, Halık-ı Rahimine iltica eder, yalvarır. Halis, riyasız, manevi bir ibadete mazhar olur.

Fakr; evliyanın şiarı, asfiyanın hali ve Hakk sevgisinin de en bariz emaresidir.

Tevazu edeni, yüzünü yere koyanı da O yüceltmiştir. İşte Musa , işte İsa , işte İbrahim ve işte Hz. Muhammed Mustafa ...

Yaş kuru irfandır bize.

Ey Abdülmuttalipoğulları! Nefsinizi Allah?tan satın almaya bakın; zira ben, ahirette sizin adınıza birşey yapamam!?460

Aczini, fakrını bu şekilde kavrayan bir insanın önünde iki seçenek belirir: Ya her şeye gücü yeten ve her ihtiyacını karşılayabilen bir Kadir-i Rahim?e intisap edip bulunduğu konumu anlamlandırmak, elim ve vahim haletini tatlı ve huzurlu bir hale dönüştürmek yahut da Kadir-i Rahim?e bağlanmamanın neticesi olarak her bir hadisenin karşısında titreme, hadsiz ihtiyacına cevap veremeyecek sebeblerden?yalancı bir çare de olsa- dilenme, yardım bekleme. Bu iki şıktan birini tercih, insanın hür iradesine bırakılmıştır, ancak birinci yolun hak olduğu hiçbir nizaa yer vermeyecek şekilde bellidir. Mayasındaki hadsiz aczi ve fakrı kavramış biri anlar ki; kendisine sorulmadan ortaya çıkan vücudu ve özellikleri, yoktan varoluşları itibarıyla mutlak bir kudret ve rahmet Sahibinin vücudunu gerektirir. Bunu farkeden insan, o Kadir-i Mutlak ve Rahim-i Mutlak?ı tasdik etme makamındadır. Onu tasdik etmekle iman dairesine girmiş olur. İnsan acz-i mutlakından dolayı, kendisine yönelmiş tehditlere karşı bir dayanak noktasına, fakr-ı mutlakından dolayı da sonsuz ihtiyaç ve emeli karşısında bir medet noktasına intisap etme makamındadır.

Kuvvet O?nun biz güçlüyüz;

2. bu hükmü dikkate almayan...

Kibirlenenleri, çalım satanları Allah hep yerin dibine batırmıştır. İşte Karun, işte Sa?lebe, işte Fir?avn, işte Nemrud ve işte bütün şeddatlar!.

Allah , O?nun şefaat hakkını ötelerde böyle değerlendirecektir. Zaten bizim bütün ümidimiz de bu değil mi? Sonsuz günah işledik, ama, yine de boyunlarımızda tasma, O'nun, azat kabul etmez köleleri olduğumuzu itiraf ediyor, bizi de şefaatı içine almasını istiyoruz.

Malımız yok pek ganiyiz,

Evet, Allah Resulü bir temkin, tedbir ve denge insanıydı; bazı kendini bilmezlerin yaptığı gibi, ahirette herkese el uzatabileceğini söylemiyordu. Hatta el uzatacağını söyleyemedikleri arasında, kendi kızı, ciğerparesi, peygamberlik günlerinin tek gönül meyvesi, Hz. Fatıma da vardı ve işte şimdi de ona da aynı şeyleri söylüyordu: ?Ey Muhammed ?in kızı Fatıma! (Sen de nefsini Allah ?tan satın al); zira ahirette senin adına da birşey yapamam.?464

Ben Sana kul olduğumdan dolayı şad oldum.?

"-Fakr, herşeyin özü, onun gayrısı ise suret ve şekildir. Fakr bir şifa, başkası ise marazdır. Bütün alem bir heva, bir çalım ve gurur, fakr ise varlığın sırrı ve özüdür.?

O?nun bir mahviyet örneği olduğunu bir kere daha hatırlatıp, ibadetteki derinliğine intikal etmek istiyorum:

en sevdiğim konular...:))

ne varsa bu büyüklerde var hocam :))

?Kul oldum, kul oldum, kul oldum!

Fakr; insanın kalb gözünü, Hakk?ın tükenmez hazinelerine açan nurdan bir anahtardır; bu anahtara sahib olan dünyanın en zengini sayılır.

?Hayali fakr şalına çekmek cism-i üryanı,

O zaman ölümü gözden geçirip yeniden anlamlandırmak ta fayda var. Hz Mevlana?ya kulak verelim: Herkesin iki gözü de toprağa ve ölüme saplanmış. Abı hayat var mı yok mu? Yüz türlü şüphesi var herkesin. ?Eğer içini tam olarak doldurmuşsa, bir ceviz kırılmaktan neden korksun ki?

Ve, inanıyoruz ki, bizim bu yalvarış ve yakarışlarımız, Cenab-ı Hakk tarafından duyulup is?af buyurulduğu gibi şefaat arzumuz da mevsimi gelince, Allah Resulü tarafından lütfedilecektir. Bu mülahaza ile kapısının tokmağına bir kere daha dokunuyor ve?Şefaat Ya Resulallah!? diyoruz.

Allah?a yönelip bağlanmakla insan, sonsuz mertebesi olan imanda derinleşmeye başlar. Kulluğun da özü zaten budur. Yani insanın aczi ve fakrı, kendisini tatmin edecek tek merci olan Zat-ı Uluhiyet?e yönelmesini sağlar. Böylece insan dua eder. Aczini, fakrını, kusurunu, zaafını Allah?ın huzurunda ilan ederek; O?ndan yardım diler. Ve bu manayı yaşayışına uygulaması ibadeti netice verir. ?İbadetin özü duadır? 2 hadis-i şerifini bu çerçevede daha iyi anlamaktayız. İnsanı ibadete yönlendiren ve ibadeti ayakta tutan şey duadır. Bediüzzaman Hazretleri imanın tasdik ve intisap buudlarını insanın acz ve fakrına bağlayarak, enfüsi aleme bakan güzel bir tahlil örneği sergilemiştir. İnsan, Kadir-i Rahim?e intisap etmekle perişaniyetten kurtulur. Mutlak bir güç ve rahmet kazanır. Dolayısıyla aczi ve fakrı insan için elem kaynağı olmaktan çıkıp rahmet ve kudreti celbedecek birer merkez olurlar. İmanın bu dönüştürücü yönüne değinilerek enfüsi alemdeki tahlil noktalanır.

Basit insanlarda kompleks olur. Zaten büyüklenme de bunun bir tezahürüdür. Halbuki inanan insanlarda aşağılık duygusu olmamalı. Aslında; bunca İlahi lütuflarla serfiraz mü?minde niçin aşağılık duygusu olsun ki?. Evet, bir kere o, kendini idrak seviyesinde bir insandır. İkincisi, iman gibi bir cevhere sahiptir. Üçüncüsü, eğer yapabiliyorsa, iman ve Kur?an hizmetinde kendine düşen önemli misyonu vardır. Bütün bu meziyetlerle taltif edilmiş bir insanda aşağılık duygusu olamaz ve olmamalı. Öyleyse kibir, gurur ve kendini beğenmişlik gibi kötü duygular da onda olmamalı.

Anınla fahrederler, atlas u dibayı bilmezler.?

O gün, değişik kabile ve kavimler, içlerinden çıkan şair ve muhariplerle övündüğü ve bunları birer gurur vesilesi yaptıkları bir dönemde, Allah Resulü?nün bu sözleri, mahviyet ve tevazu adına çok mühimdir. O ki, bir şair, bir muharip değildir. O, Kainatın Efendisi ve son peygamberdir. Buna rağmen, kavim ve kabilesine, Allah huzurunda birşey yapamayacağını söyleyerek, onların, ?Nebi bizden çıktı?, deyip kendilerini başkalarından üstün görme ihtimalini, daha işin başında söküp atıyor ve onlara sorumluluklarını hatırlatıyordu.

kibir abidesi değil allahın abdi ol,

Allah Resulü, büyük günah işleyenlere şefaat edecektir. Biz de, daha buradayken O?na adres bırakıyor, bize de şefaat etmesini istiyoruz. İçinizde, böyle bir talebi olmayacak birinin varlığını düşünemiyorum. Öyleyse herkes, O?na şimdiden dehalet edip, adres bırakmalıdır. Bu müracaatı O?nun duyacağından da kimsenin zerre kadar şüphesi olmasın. Görmüyor musunuz ki, namazda?Tahiyyat? okurken, ËÓ?ÓÕÚAÓ?O?«?ÒÓÁ?ËÓ? Ó?Ó?Ó« OÁO? diyor ve doğrudan O?na hitap ediyoruz. O duymasa, O?na hitap edilir mi? Demek ki, duyuyor ve Cenab-ı Hakk da bizim, namazda O?na doğrudan selam vermemizi istiyor!

Allah Resulü, dini nasıl yaşadı ve nasıl yaşanmasını istedi ise, insanın güç yetirebileceği dini hayat, işte odur! "hiçbiriniz ameliyle kurtulamaz.?

'ben insanları ve cinleri ancak beni bilsinler ve itaat etsinler için yarattım' buyuruyor rabbim biz aciz kullarına lütfuyla kendisini bildirsin ve ibadet etme şerefi nasib eylesin

Kendisine en uzak kabile ve oymaktan başlayıp tedelli yoluyla en yakınlarına geldi ve: ?Ey Allah Resulü?nün halası, sen de nefsini Allah ?tan satın almaya bak), zira ahirette senin adına da birşey yapamam!?461 buyurdu.

Fakr; Cenab-ı Hakk?ın, dostlarının kalbine koyduğu öyle bir sırdır ki, onunla nurlanan gönüller ma?mur olur.

O?nun namıyla ünlüyüz,

Peki korktuğumuz şey ölüm mü? Ya da ölüm neden korkutucu? Soralım Hazret?e: A ölümden korkan! Aslında ölümün rengi yoktur, onda gördüğün çirkinlik kendi çirkinliğin. Lakin bu çirkinlik de kendi eserin. Üstündeki kirli paçavrayı kendin eğirip kendin diktin, yüzündeki gözündeki karaları yine kendin çaldın. Şimdi hayat perdesi aradan kalktı ve ölüm aynasında kendi gerçek kimliğinle yüz yüze geldin. Seni bu kara yüzünle, bu düşkün halinle cennete kabul etmezler. İşte seni korkutan ölümün bu gerçekleri haykıran dili. O halde layığı o ki sen ölümden değil kendinden kork!

2 tip insan var o zaman...

İbadet de olsa, ifrat ve tefrit, Allah Resulü?nün yolu değildi. O, tam bir itidal ve istikamet insanıydı. Zaten, istikamet, mü?minin beş vakit namazında, Cenabı Hakk?tan talep ettiği yol değil mi? O yol ki, nebilerin sıddiklerin ve şehidlerin yoludur. Ahirette onlarla beraber olmak isteyenler, dünyada onların gittiği yoldan gitmelidirler.

O?nda mahviyet, bir baş döndürücü derinlikdeydi. O, Allah?ın kulu ve resulüydü. Gece, gündüz Rabbine kullukta bulunur, kullukta bulunurken de itidali korur ve şöyle buyururdu: ?İstikametten ayrılmayın, itidali koruyun ve devamlı istikamete yaklaşmaya çalışın.?456

Tefekkürdür mesleğimiz

Dinin ruhu, kolaylıktır. Onu ağırlaştıran, neticede kendisi mağlup olur ve dini yaşanmaz bir mükellefiyetler yığını haline getirir. Halbuki, istikamet dairesinde yaşanan din, kolaylığın ta kendisidir. Bu husus başka bir hadis-i şerifte de şöyle buyrulur:?Şüphesiz ki bu din kolaylıktır. Kim bu dini zorlaştırırsa din ona galib gelir.?457

Ben Sana hizmette iki büklüm oldum.

Bir insan, gece gündüz ibadet etse, Esved b. Yezid en-Nehai, Mesruk veya Tavus gibi kullukta bulunsa, bu ameller, onun kurtuluşu için yetmeyebilir.

1. bu hükmü dikkate alan

İşte mahviyet, işte Allah karşısında kulun takınması gereken tavır ve kendi büyüklüğü ölçüsünde müthiş bir cevap: ?Evet, ben de. Eğer Rabbim beni katından bir rahmet ve lütufla kucaklamazsa...?458

Günahkarız, ancak başka kimseye kulluk yapmadık. Olduksa onun kapı kulları olduk ve bu hissimizi Mevlana?nın sözleriyle dile getiriyoruz:

O?nun ile olduk aziz,

Zorluklar asandır bize...

Allah Resulü, fevkalade bir tevazu insanıydı. Zaten büyüklerde, büyüklüğün alameti tevazu; küçüklerde küçüklüğün alameti ise, gurur ve tekebbürdür.454 O, tevazuu nisbetinde büyüyordu. Evet O büyüktü, onun için de mütevazi idi. ?Kim tevazu ederse, Allah , onu yüceltir; kim de büyüklenirse, Allah onu zelil eder, alçaltır?455 diyor ve bunu hayatında da gösteriyordu. Herkes O?ndaki engin tevazuya bakıyor ve büyüklüğün ne demek olduğunu anlıyordu.

Hayatını bu ölçüler içinde geçiren, Allah ?a karşı edep ve saygıda zerre kadar kusur etmeyen ve kendisini, büyüklüğünün alameti olarak, bir?hiç? gören ve amellerine bel bağlamayan bu Zahidler Zahidi, bu insanların Allah?tan en çok korkanı ve bu, ahiretin ne demek olduğunu herkesten iyi bilen zat, hiç imkan ve ihtimal var mı ki, günah işlesin, inhiraf etsin, çizgisini kaybetsin! Sonsuz defa haşa!

İşte, şefaat dairesini bu kadar geniş tutan Allah Resulü, bakın başka bir hadisinde -ki zaten bizim üzerinde durmak istediğimiz hadis de budur- önce en uzak daireden başlayıp, en yakın daireye kadar, kavim ve kabilesine seslenerek şöyle buyuruyor:?Ey Ka?b b. Mürreoğulları! Nefsinizi Allah?tan satın almaya bakın; zira ben, ahirette sizin adınıza birşey yapamam!

Kullar azad olunca şad olur;

O Safiyye ki, Hz. Hamza ?nın kız kardeşiydi. Uhud?da Hamza şehid olunca, kardeşini görmek istemiş, Allah Resulü de, dayanamaz diye mani olmaya çalışmış; fakat bu yiğit kadın, Allah?a ulaşmış bir ruhu görmek için mi, hınçla bilenmek için mi.. gitmiş o paramparça olmuş cesedi doya doya seyretmişti.. evet güçlü ve iradeli bir kadındı. Ancak bir erkek O?nun kadar metin olabilirdi. Safiyye ki, Allah Resulü?nün?Havarim? dediği Zübeyr ?in de anasıydı462. Safiyye ki, zalim Haccac?a karşı Ka?be?yi müdafaa ederken, asılmak suretiyle şehid olan Abdullah b. Zübeyr?in babaannesiydi463. Ve bütün bunlardan öte, o Safiyye ki, Allah Resulü?nün öz halasıydı. Buna rağmen İki Cihan Serveri, ona da böyle diyordu...

Zirveler aşar yürürüz,

Bu ubudiyete riya giremez, halistir. Eğer sabretse, musibetin mükafatını düşünse, şükretse, o vakit herbir saati bir gün ibadet hükmüne geçer. Kısacık ömrü uzun bir ömür olur. Hatta bir kısmı var ki, bir dakikası bir gün ibadet hükmüne geçer.

Sahabe, Allah Resulü?nden, yukardaki hadisi duyunca, hemen akıllarına Efendimiz gelir. Çünkü onlar için, Allah Resulü?nün durumu hem bir kıstas hem de emniyet ağırlıklıdır. Bu itibarla da, hemen O?nun akibetini sorarlar: ?Sen de mi Ya Resulallah?

gururdan kanatlı heykel değil tevazudan kırık kanatlı ol.

İnsanın fakr ve ihtiyacı O?nun zilletine sebep değildir. Aksine, fakrının şuurunda olduğu ölçüde izzetine vesiledir. Zira?Ganiy-yi Mutlak? olan Allah?a karşı fakr u ihtiyaç şuuru gınanın ta kendisidir. Evet insan, vicdanındaki nokta-i istinad ve nokta-i istimdadı duyup, hissedip O?na yöneldiği nisbette başka şeylere muhtaç olmadığı şuur ve idrakine ulaşır ki, böyle birisi tam bir fakir olduğu halde, hiç kimseye ve hiçbir şeye karşı ihtiyaç hissetmez. Ve yine böyle bir fakir, kendi varlığı dahil herşeyi Cenab-ı Hakk?tan bilir ve sahib olduğu şeyleri O?nun vücudunun ziyasının bir gölgesi sayar ki, tevhid şuurunun bu seviyeye ulaşmasına?fena fillah? denir.. ve iki adım ötede de?beka billah? vardır. Bu ma?na ile alakalı olarak Hayali merhum şöyle der:

E. EFENDİMİZ ?İN TEVAZUU

çık aradan gelsin yaradan...

Mahviyet, demiştik; işte O?nda mahviyet, bu kadar derin ve bu kadar köklüydü.

allah razı olsun kardeşim mevlana hazretlerinden bu güzel sözü buraya aldığınız için:)

Fakr; gınanın kapısıdır; o kapıdan geçebilenler vicdanlarında?Malikü?l-Mülk? ün sonsuz definelerine ulaşırlar. Ulaşırlar da, fakrı ayn-ı gına bulurlar. Bu itibarla da, Hz. Cüneyd?in de buyurduğu gibi, diyebiliriz ki: ?Gına, fakrın kemale erme keyfiyetinden başka bir şey değildir.?

Gurur, kendini bulamamış küçük insanlara ait bir boşluktur. Cemiyet hayatında herkesin görünmek istediği bir pencere vardır. Boyu kısalar görünmek için ayak parmaklarının ucuna doğrularak uzun görünmeye çalışırlar ki, bu durum esasen onların kısalığını ele verir. Boyu uzunlara gelince onlar da görünmemek için iki büklüm olurlar. Bu itibarla tevazu, bir büyüklük emaresi, tekebbür de küçüklük emaresi sayılmıştır. Evet büyüklerde büyüklüğün işareti küçük görünmek, küçüklerde küçüklüğün işareti de büyük görünmektir.

Dünya görüşü ne olursa olsun; yani ister öldükten sonra bir yaşam olduğuna inansın, isterse ölümün bir son olduğuna ve hayatın sadece bu dünyadan ibaret olduğuna inansın, ölüm?düşünen? her insanın arada bir zihnine misafir olur. A. Sachs der ki: Ölüm yaşamdan daha evrenseldir; herkes ölür ama herkes yaşamaz.

O Fatıma ki, gözüne ve hayaline hiçbir günah girmeden, Hz. Ali ile evlenmişti. Zaten yaşı 25 olmadan da vefat edip gitmişti. Arkadan gelen bütün evliya, asfiya onun nurlu neslinin semeresiydi... O ki, sağnak sağnak vahiy yağan Nebi evinde yetişmişti. O ki, Allah Resulü, onun hakkında?Fatıma benden bir parçadır?465 buyurmuştu... Ve yine o ki, cennet kadınlarının efendisi olduğu bildiriliyordu466. Ama ona da Allah Resulü, evet bu Fatıma ?ya da?Kendini Allah?tan satın almaya bak! Nefsinin ipoteğini çözdürmeye çalış!? diyordu.

Ey Abdimenafoğulları! Nefsinizi Allah?tan satın almaya bakın; zira ben, ahirette sizin adınıza birşey yapamam!

?İnsan zayıf yaratıldı? (Nisa Suresi, 28.)bu zayıflık nasıl avantaja çevrilir?

O, bir hadislerinde: ?Benim şefaatim, ümmetimden büyük günah işleyenleredir?459 buyururlar.