"kavaid-i Şeriat-ı Garra ve desatir-i Sünnet-i Seniyye tamam ve kemalini bulduktan sonra, yeni icadlarla o düsturları beğenmemek veyahut-haşa ve kella-nakıs görmek hissini veren bid'aları icad etmek dalalettir, ateştir.

"Sual : Nasıl anlayacağız? Biz cahiliz, sizin gibi ehl-i ilmi taklit ederiz.

Fakat siz MİHENGE VURMADAN ALMAYINIZ.

abilerin dediğiyle hüküm birbirine uyumluysa?

Farz ve vacipler sabittir. tevil ya da tağyir olmaz. değiştiren, tebdile uğraşan haddi aşar.

İşte, size söylediğim sözler hayalin elinde kalsın, mihenge vurunuz. Eğer altın çıktıysa kalbde saklayınız. Bakır çıktıysa, çok gıybeti üstüne ve bedduayı arkasına takınız, bana reddediniz, gönderiniz."

adam haklı :)

Başka dinlerin tabileri gibi ruhbanı taklit için burhanı bırakmıyoruz. Bediüzzaman

Yahut batılı hak görür.

Öyleyse, her söylenen sözün kalbe girmesine yol vermeyiniz.

Günümüzdeki bazı sıkıntıların da çaresi bu cümle. Abiler şunu bunu dedi yerine hüküm nedir. kuran ve sünnetteki yeri nedir ona bakılmalı.

Evet, kimse demez ayranım ekşidir.

Sünnet-i Seniyyenin meratibi var. Bir kısmı vaciptir, terk edilmez. O kısım, Şeriat-ı Garrada tafsilatıyla beyan edilmiş. Onlar muhkemattır, hiçbir cihette tebeddül etmez."

türkçe olimpiyatlarında şarkı ve türküler hangi hükme uygun.

Zira çok silik söz ticarette geziyor.

Hatta benim sözümü de, ben söylediğim için hüsn-ü zan edip tamamını kabul etmeyiniz.

Belki ben de müfsidim. Veya bilmediğim halde ifsad ediyorum.

"Hiçbir müfsid ben müfsidim demez. Daima suret-i haktan görünür.

Cevap: Çendan cahilsiniz, fakat akılsınız. Hanginizle zebib, yani üzümü paylaşsam, zekavetiyle bana hile edebilir. Demek cehliniz özür değil...

maksat uyumlu olduğunu görebilmek zaten.

İşte, müştebih ağaçları gösteren semereleridir. Öyleyse, benim ve onların fikirlerimizin NETİCELERİNE BAKINIZ."