Kadınların başörtüsünün milletvekilliği için engel teşkil etmediği, tam tersine bunun temsili demokrasinin iyi işlemesinin olmazsa olmaz şartı olduğu; başörtülü kadınların Meclis?e girmesini önleyen yasal bir engelin ne 1999?da ne de şimdi, ne yasalarımızda ne de Anayasamızda mevcut olmadığı kabul edilmek zorunda kalınacak. Tarih Merve Kavakçı?yı Türkiye?de kadının siyasete katılımının önündeki en büyük engelin kaldırılmasına öncülük etmiş bir kadın lider olarak yazacak. Ve bu devlet bir gün mutlaka Kavakçı?dan özür dileyecek.

Ne kadar garip değil mi?..

İRONİ ANLAMINDA,

?Söyleyecek sözümüz, değiştirecek gücümüz var? diyen

Yine bir 8 Mart ve yine bir hatırlatma

İmam Hatipte başörtüsü yasağı ile ne zaman karşılaştınız?

Bu yıl Dünya Kadınlar Günü?nde KA-DER?in uzun bir tereddütten sonra nihayet türbanlılara konulan üniversite yasağına karşı çıkma cesareti göstermesini kutlayabiliriz.

rektörlerin kızlarımız karşısında esas duruşa geçmesi gibi bi hedef mi var ki:SS

"Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım."

Bu sözün manası çok büyük..

Evet, 28 Şubat?ın yıldönümü dolayısıyla üniversitelerde türban yasağının kaldırılması için açılan imza kampanyasında KA-DER?in de adı vardı. Bu Türkiye feminist hareketi açısından önemli bir ilerleme ve sevindirici bir gelişmedir.

Arkadaşlarımla hiçbir problemim yoktu. Yalnız yasak ilk geldiği zaman ne olduğunu anlamlandıramadılar. Destek de köstek de olmadılar. Bazıları iyi de oldu diyebilir aileden gelen bir duruşları da vardı, ama genel olarak aradaki ilişkiler kötü değildi.

Lise yıllarında bilim adamı ve astronot olmak isterdim. Ama sırf tesettürüme izin verilmez diye fen lisesine gidemedim? diyen Hacınebioğlu, birçok zorluk ve engeli aşarak İngilizce bölümünü bitirdikten sonra öğretmenlik yaparken okulda?ikna odası?na alınarak başını açmaya zorlandığını söyledi.

İmam Hatipte okuyan öğrenciler bayrama bu şekilde katılmayı kabul etti yani. Direniş olmadı mı?

Dindar bir ailem vardı. Annem ve babam Risale-i Nurları okuyan insanlar. O yılların da sosyal hayatına baktığımızda aileler genelde kız çocuklarının küçük yaşlarda başını örtmesini istiyorlar. Ciddi bir tepkiyle karşılaşmıyorlar. Daha okula gitmeden ben başımı örtüyordum. Bunda da herhangi bir zorlanma yaşamadım. Fakat ilkokula gideceğim zaman annemler özellikle başı açık gitsin dediler. Zaten dinen de farz değildi. Başörtüsü yasağının etkisi bir nevi ilkokul 1. sınıfta başladı desek çok da yanlış olmaz. Çünkü anneme bunu düşündüren mesele, okula gittiğimde öğretmenlerin bunu kafaya takması veya arkadaşlarım tarafından horlanmam ihtimaliydi. Bu benim ilerdeki manevi hayatımı veya başarımı etkileyebilir diye düşünüyorlardı. Ailemde bir baskı olmadı. Namaz kılma noktasında da öğretiliyordu ve illaki yapacaksın denmiyordu. Tabi o manevi havanın içinde sen kendi kararını verebiliyorsun. Ben daha küçükken karar vermiştim. ?İlkokul diplomamı aldığım gün başımı açmamak üzere örteceğim? diye kendi kendime söz verdim.

Bilemiyorum artık. Ama hep içimde kalmıştır diplomamı alıp, cübbe giyemeden mezun olmak. Balo tarzı mezuniyet geceleri düzenlenmişti. Ama bizim yaşayışımıza uygun değildi tabi. Resmi olarak yapılan kep törenine katılabilirdik.

cemaatler neden kurban derisi toplamaktan vazgeçmiştir. birazda bu yönden bakın.

Ağlatan Yasak Katmerlenerek Devam Ediyor

Ama yeterli olduğunu söylemek zor. Çünkü henüz önümüzde koca bir siyaset yasağı ve hesaplaşılmamış bir?Merve Kavakçı Olayı? duruyor.

Evet, tabii ki. Biz İmam Hatipten gelirken de bazı şeyler kazandırılmadığı için ciddi bir direniş gösteremiyorduk. Zaten ortaokulda o direniş kırıldı bir kere. Hatta bize?Müslümanların da bir şekilde okuması lazım, eğer siz okumazsanız bu okullar kapatılır ve siz vebalini yaşarsınız? düşüncesi empoze ediliyordu. Tabii bu anlayışın ne kadar yanlış olduğunu ben bugün anlıyorum. ?İyi ki de başımı açıyorum? demiyorsun, ama o acıyla beraber bu bir imtihan diyorsun. Biz Risale-i Nurları dikkatle okumaya başladığımızdan itibaren bu düşüncenin ne kadar yanlış olduğunu fark ettik. İşin acı tarafı o yanlış zihniyet, çok ciddi kesimlerin alt yapısını oluşturdu. İnsanların hemen pes etmesine sebep oldu.

Başörtüsüyle öğretmenlik yapması engellenen Fatma Nur Hacınebioğlu, öğrencilik yıllarında ve kısa süren öğretmenlik hayatında, başını örttüğü için maruz kaldığı baskı ve sıkıntıları dile getirirken, ileriye dönük parlak hayal ve ideallerinin nasıl yasak engeline takılıp söndüğünü anlattı.

İkna odalarının benzerini Iğdır'da da yaşadım

tabii bir zamanlar onlar da kendi başlarına bir kurum hatta devletti.

Devletin öyle şeyi olmaz...

anlaşıldı bu arkadaş siyasi forumda yazmak için degil hakaret etmek için üye olmuş ama ben ve benim gibi sivri dilli arkadaşların var olabilecegini düşünenemiş:))

Öğretmenlik hayatınız nasıl başladı?

Biz orta 3. sınıftayken ülke çapında bir başörtüsü problemi yaşandı. Çok ciddi bir şeydi. Çocuksun, inançların var ve iç dünyanda çok gelgitler yaşıyorsun. Okumaya da devam etmek istiyorsun. O dönemde gelen yasakta sadece Kur?an-ı Kerim derslerinde başörtülü olmak serbestti. İşin komik yanı, diğer dini derslerde de Kur?an?dan ayet okunmasına rağmen onlarda başörtüsü yasağı vardı.

28 Şubat sürecinde yaşananları 1. kaynaktan öğrenmeye devam ediyoruz. İngilizce öğretmeni olan Fatıma Nur Hacınebioğlu, öğrencilerden ayrılırken neler yaşadığını anlattı. Başörtüsü mağduriyetinin daha ilk okulda başladığını ifade eden Hacınebioğlu, hayatının her safhasında sırf başörtülü olduğu için karşısına çıkan zorlukları gözyaşlarıyla bizimle paylaştı..

pus@t

İlk iki yıl iyiydi. Sonra 1980 ihtilali olduğunda başörtüsü yasağı geldi. O dönem anarşik bir dönem. Bizim okulumuz İzmir Konak?taydı. Konak, pek çok olayın olduğu bir yerdi. Sabah okula geldiğimizde okulumuzun yanındaki bir binanın havaya uçmuş olduğunu, yerinde yeller estiğini bile görebiliyorduk. İhtilal olduktan sonra biraz farklılaşmalar başladı. Okulun içinde öğretmenlerimiz tarafından siyasi hiçbir şey empoze edilmedi. Sadece ders konusunda ciddi bir eğitim veriliyordu. Hiçbir problem olmamasına rağmen okulumuzda ihtilal sonrası jandarmalar, askerler beklemeye başladı. Biz bunu garip karşılıyorduk. Çünkü okulda kavga bile olmazdı. Herkes uygun bir şekilde dersine devam ederdi.

Ben bu yılın 8 Mart yazısını o günlerin bir an önce gelmesi dileğiyle bitirmek istiyorum.

Katılan öğrenci sayısı zaten azdı. Bir şekilde manevi yönden eksikler olan arkadaşlar katılmayı istiyorlardı zaten. Tabi beden eğitimi ve kültür dersi öğretmenlerinin onları etkilemesinde de bunun payı var. Çünkü 1980 ihtilali sonrası meslek dersi öğretmenlerinin neredeyse ağzı bandajlandı. Din dersine, Fıkıh dersine giren öğretmenler, ?başörtüsü farz? bile diyemez hale geldiler. Dediği zaman defterini dürüyorlar çünkü.

Türkiye feminist hareketine yakışan, yakın tarihimizde yaşadığımız o utanç gününü ilk hatırlayan olması, ilk özeleştiriyi onun yapması; Merve Kavakçı?nın itibarının iadesi için ilk kampanyayı onun açmasıdır.

Bu iş hep devam ediyor.. AKp iktidarınnda da devam ediyor.. Devam da edecek.. Hürriyet tesis edilene kadar da devam edecek.. Sizin gibiler görmese de devam edecek..

Siz ortaokuldayken gelen bu yasak ne kadar sürdü?

biraz daha hürlük verilse çırılçıplak dolaşacaksınız.

Yalnızca mezuniyet törenine has böyle bir yasak konulması çok ilginç. Kamuoyuna başörtülü öğrencilerin başarısını mı göstermek istemiyorlardı?

Her kurumun kendine özgü kuralları vardır. !

Halkın oylarıyla Meclis salonuna gelmiş biri o salondan apar topar dışarı atıldı. Gece yarısı kapısına dayanıldı, kamuoyunu tehlikeli bir terörist olduğuna inandırmak için basında kampanyalar açıldı. Bizzat devletin en tepesinde oturan kişi tarafından daha yemin olayının üstünden birkaç saat geçmeden televizyon aracılığıyla bütün Türkiye?ye?ajan provokatör? olarak ilan edildi.

Örtünmeye ne zaman karar verdiniz?

Kavakçı Meclis?teki varlığıyla bir yandan Fazilet Partisi?ni temsil ediyor ama bir yandan da başörtülü kadınları temsil ediyordu. Kadınların yarısının başını örttüğü bir ülkede, başı örtülülerin de milletvekili olabileceği umudunu temsil ediyordu. Belki de en önemlisi, halkın yüzde 70?inin savunduğu bir özgürlüğü temsil ediyordu.

Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın."

Ülkemizde yabancı muamelesi gördük

Sokakta, evde yaşadıkları tecavüzlere, tacizlere karşı?Kimsenin namusu olmayacağız? diyen

?Emeğine, bedenine, kimliğimine sahip çıkan tüm kadınların DÜNYA EMEKÇİ KADINLAR GÜNÜ kutlu olsun.

Hür vatanın hür sahipleri birgün mutlaka bu vatanda istedikleri gibi yaşayacaklardır..

Saçmalamayın en faşist ülkelerde bile kadına karşı böyle birşey uygulanmamıştır.. Kafalarınız, Hitler'in Faşist Almanya'sının olduğu dönemden bile geride...

28 Şubat aradan geçen 13 yılda birçok yönüyle didik didik edildi. Anlatılmadık anı, yapılmadık eleştiri kalmadı. Ama sanki Merve Kavakçı?nın adından söz etmemek konusunda gizli bir konsensus var. Hala ve ısrarla bir Allah?ın kulu ortaya çıkıp da, ?Yahu biz o kadıncağıza neler yaptık! Ne kadar kaba ve ilkel bir linç töreniydi o? demiyor, diyemiyor.

Ben 1991?de mezun olurken başörtüsü üniversite?de serbest oldu. Ama keyfi uygulamalarla karşılaştık. Mesela; İzmir?deki Atatürk İlke ve İnkılapları Kürsü Başkanı Ergün Aybars, bütün İnkılap Tarihi öğretmenlerini toplayıp, ?Şu anda başörtüsü serbest olabilir, ama hiçbirinizin, hiçbir şekilde derslere başörtülü aldığınızı görmeyeceğim? şeklinde öğretmenlene ültimatom vermiş. O dönemde İnkılap derslerini almayı, sonraya bırakmıştık bu yüzden.

Çünkü henüz hiç kimse yakın tarihimize?toplumsal histeriye dönüşen bir bağnazlık patlaması? olarak geçecek olan o olayla hesaplaşmaya; o büyük ayıpla ve o ayıbın kendine düşen bölümüyle yüzleşmeye hazır değil...

Kavakçı?nın başına gelenler, demokrasi için öylesine silinmez bir yüz karası ki; bu büyük ayıpta şöyle ya da böyle rol alan, kenarından köşesinden bulaşan ya da sessiz kalarak?suça iştirak eden? o kadar çok kişi ve kurum var ki; bu olayın doğru dürüst bir hesaplaşmasının yapılmasının daha yıllarca süreceği anlaşılıyor.

örneğin k. kürüzün çıkardığı başörtüsü yasağını anayasa mahkemesinin tasdiklediği gibi.

evet istiklal marşı atatürkçülük gençliğe hitabe vs.. al bunları önüne.. arka planda ne halt yersen ye.

?İkna odaları?nın benzerini Iğdır?da da yaşadım. Müdür muavini olan bayan arkadaş benimle konuşuyordu. Fakat beni istifa etme noktasında ikna etmeye çalışıyorlardı. İki yıl boyunca ara ara ikna etmeye çalıştılar. Bir gün sınıfa müfettiş geldi, öğrencilere branşla ilgili sorular sordu. Sonra aşağı indik, ?Sen böyle ne kadar devam edebileceksin? dedi. Ben başörtülüyüm tabi üzerimde de forma var, ama pardösü gibi bir şey. ?Allah?ın izniyle yapabildiğim kadar yapacağım. Ne kadar bu vatana ve millete hizmet edersem kadar çalışacağım? dedim. Sadece yazılı uyarı cezası verildi.

Üniversite?de 2. sınıfa doğru sanırım tekrar başörtüsü problemi daha ciddi bir şekilde başladı. Artık boneye de izin vermemeye başladılar. İlk başlangıçta bırakmak ve devam etmek arasındaki bocalamayı yaşıyorsun. Fakat yasağı nereden delebilirsek onu kar görüyorduk. Her yerde kendimizi korumaya çalışıyorduk. Kendi kendime yasağı kırma yolları icat ettim mesela. Bunda en büyük etkinin Risale-i Nur olduğunu düşünüyorum. Saçımı göstermeden başörtüsünü farklı şekilde bağlamaya başladım. Çağırıp?Niye böyle takıyorsun? diye sorulunca?bu normal bir başörtüsü değil ki yasak olsun? diyordum.

Gülay Göktürk, Bugün, 7 Mart 2010

Oysa Merve Kavakçı olayı, 28 Şubat adlı kabus filminin en unutulmayacak sahnesiydi... Senaryonun en gerilimli noktası, en dramatik bölümü...

nİzmir?Cumhuriyetin kalesi? diye tabir edilen bir şehir. İzmir gibi bir şehirde başörtülü olarak üniversite okumanız zor oldu mu? Arkadaşlarınızın tepkisi nasıldı?

provokatif bir yazı. Bu yazıyı yazacağına -yazan kişi-, tıpkı akp siz günlerde her cuma toplandıkları gibi eylemlerini gerçekleştirsin hemhal olduğu iktidar döneminde de... Kime ne anlatılıyor?

parya 8 mart dünya emekçi kadınlar günüden sadece başörtüsüne özgürlük olayınımı anlıyorsun..

O süreçte biz 1980 ihtilalini yaşadık. Bazıları tamamen okul hayatını bıraktı, bazıları?Nasıl olsa İmam Hatipte de baş açılıyor? diye başka okullara gitti. Belli dönemde yaşanan başörtüsü probleminden sonra tamamen açılanlar da oldu.

Okul bitti, Ankara?da yeterlilik sınavına girdim. 100 üzerinden 90 puan aldım Tayinim Iğdır Lisesi?ne çıktı. Iğdır, hayatımda hiç yeri olmayan bir şehirdi. Tanıdığım, akrabam kimsem yok. İzmir?den çok farklı bir yer. Gidip gitmeme konusunda tereddütlüydüm. Müdüre telefon açtım. ?Ben sizin yeni atanmış İngilizce öğretmeninizim. Tesettürlü bir insanım, buna da devam etmeyi düşünüyorum. Siz ne düşünüyorsunuz? dedim. Müdür?Ben mevzuat neyse onu yerine getiririm. Yalnız kütüphanede ve kantinde örtebilirsiniz? diye bir ifade kullandı. Müdür iyi niyetli birisi diye düşündüm, halbuki ne bileyim kantin ve kütüphanenin depo gibi bir yer olduğunu. ?Kimsenin görmeyeceği ücra yerlerde örtersen bir şey demem? anlamında söylemiş.

1991 Haziran?ında mezun olacağım zaman, tamamen Hıristiyan geleneği olsa da kep töreni yapacaktık. Herkes mezun olurken giydiği için bizim adetimizmiş gibi gözüküyor. Başörtüsü serbest olmasına rağmen başörtülü hiçbir öğrencinin programa katılamayacağına dair bir yazı çıktı.

Ben Üniversiteye gitmeden oranın çok özgür bir ortam olduğunu düşünüyordum. Gittiğim zaman özgürlük veya söz hürriyeti ile karşılaşmadım. 9 Eylül Üniversitesi İngilizce öğretmenliği bölümünde okudum. 1986?da Üniversiteye girdiğimizde başörtülü başladık. Sonra bölüm başkanı bizi çağırdı. ?Direkt başınızı açın demiyoruz, ama farklı bir şey yapın. Bone tarzı bir şeyler takın? dedi. Biz ardından bone diktirdik. Yakalı kıyafetler giyiyorduk. Saçımız gözükmüyordu ve örtülü olduğumuz belliydi.

Belki yaş olarak çok küçüksün, ama bazı şeyleri iç dünyamızda fark ediyorduk. Ortaokulda başörtüsü problemi geldiğinde ben böyle bir şeyin olabileceğini algılayamıyordum. Ortalıkta panzerler gezen, askerler dolaşan bir ülke. Hatta hiç unutmuyorum İzmir?in köylerinden gelen, burslu okuyan, durumu olmayan birçok öğrenci vardı. İhtilal döneminde bize ilk yaptırılan şey, bütün öğrencilerden mecburi para toplayarak okula büst yaptırmaktı. Normal bir büsttü, san'at eseri özelliği de yoktu, biz o büstün açılışına gittik. Bütün öğrencilerden para toplatıldı ve herkes bu parayı vermeye mecbur edildi. Ben o parayı vermekte çok zorlanmadım, ama durumu olmayıp zorlanan çok arkadaşımız oldu. Vermezse ciddi bir disiplin suçu karşısına çıkıyordu. Açılışa resmi askeri tören ekibi geldi. O anda kendimi hiç hür hissetmedim. Şimdi konuşurken bile o duyguları tekrar yaşamak istemiyorum. Çok acı duygulardı çünkü. Kendi ülkende yabancı gibi? Mesela bende o dönemden kalma bir şey ağlayarak İstiklal Marşı söylemektir. İstiklal Marşını okurken ağladığımı hatırlıyorum. Çünkü hür değilsin ve İstiklal Marşı söylüyorsun. O İstiklal Marşının yazılmasının sebebi?biz İstiklal Harb'ini kazandık, hür olduk? idi. Ama nasıl hürüz? Bende uzun zaman devam etti bu. İstiklal Marşı benim için hüzünlendiğim acı bir şeydi.

başlığı destekliyorum,

yakındır kızlarımıza esas duruşa geçecek rektörler yakındır..!

İlkokuldan sonra İmam Hatip'e başladım. Eğitim ortamı çok güzeldi. İmam Hatip?e başladığım zaman 500 civarında öğrenci vardı benimle birlikte yeni başlayan. Ama 7 yıl sonra İmam Hatipten mezun olurken biz 50 kişi kadar mezun olduk.

"Doğacaktır sana va'dettiği günler Hakk'ın,

?ÖĞRETMENKEN İKNA ODASINA ALINDIM?

Korku rüzgarlarıyla gelen bir geçmişten geliyorsunuz. Bu ülkenin demokrasisi havada kalmış. Sosyal hayatta demokrasi ile yetişmediğimiz için ilk başta haklarımızı aramamız kolay değil. Risale-i Nurları okuyunca farkına vardık. Mesela Üstad?ın beni en etkileyen meselesi; fıkhen sünnet olduğu halde, başından sarığını çıkarmaması ve o konuda hayatını ortaya koymasıydı. ?Başörtüsü farz, o halde hiçbir şekilde baştan çıkamaz? şeklinde düşünmeye başlayınca başımı açmak sıkıntı veriyordu.

O dönemde öğretmenlerimizin de yaşadığı bir başörtüsü sorunu vardı. Lise bitinceye kadar böyle devam etti.

handan söylerken bile ünlemli cümleleriniz yasakçı bir zihniyetin destekçsi olduğunuzu kanıtlıyor...

hıı pardon abi..

Üniversite yıllarınızdan bahseder misiniz?

O kadar öğrenci nereye gitti?

Bu devletin bir kılık kiyafet yönetmeliği olduğunu bilmiyor muymuş?Amaç üzüm yemek değil desenize.

Ama gerçek olan şu ki, ne kadar ertelenirse ertelensin, bu hesaplaşma bir gün yapılacak. Ve eğer Türkiye demokratikleşmeye devam edecekse sonunda bir gün bu ayıpla yüzleşmek zorunda kalacak.

Okul bitmesine yakın özel bir okuldan çağırıldım. Benimle mülakat yaptılar, beğendiler. ?Yalnız siz başörtülüsünüz, ama bizim müfettişlerimiz gelir. Onlar geldiği zaman dışarıdaki öğretmenler gibi olmanızı istiyoruz? dediler. ?Ben eğitim fakültesi mezunuyum. Stajımı yapamadığım zaman diplomamı alamıyorum. Başörtüm yüzünden okulum tehlikeye girdi ben başımı açmadım. Şimdi diplomamı aldım. İş yüzünden kesinlikle açmam? dedim.

İkna odalarına benzer örnekler o tarihlerde başladı demek?

O dönemdeki yasak çok iğrençti. Mesela İmam Hatip?te okuyan kız talebelerine 29 Ekim?de başı açık yürüyüşe kattılar. 19 Mayıs gösterilerine aldılar. Manevi yönden eksik bazı talebelerin olması bizi katılmaktan kurtardı. Katılmayanlar okuldan atılmayla tehdit edildi. İnsanlar ahlak ölçülerinin çok ötesinde açık bir kıyafetle bayrama çıkmaya zorlandı.

Kavakçı halktan oy isterken başında örtüsüyle istemişti. Ona vekalet verenler, başörtüsüyle vermişler; hatta belki de başörtüsü olduğu için vermişlerdi. Eğer başındaki örtünün Meclis?e yakışmayacağını düşünselerdi, oy vermezlerdi.

?Bende o dönemden kalma birşey, ağlayarak İstiklal Marşı söylemektir. Marşı okurken ağlardım. Çünkü hür değilsin ve İstiklal Marşı söylüyorsun. O marşın yazılmasının sebebi?Biz İstiklal Harb'ini kazandık ve hür olduk? idi. Ama nasıl hürüz?

İmam Hatip?te okuyan başarılı örnekler vardı önümde. Baktım bu insanlar hem başarılı, hem dindar, hem ahlakları düzgün, insani ilişkileri güzel. Ben de onlara bakarak İmam Hatip?te okumak istedim.

Açıkçası üniversitede okurken okulu bitirebileceğim noktasında bir umudum yoktu. Herkes okul bittikten sonrası için plan yapar, ama bizim ümit etmek gibi bir lüksümüz bile yoktu. Türkiye?de yaşayan dindar bir bayansanız umut edebilme şansınız elinizden alınmış demektir. Lise yıllarında bilim adamı olmak, astronot olmak isterdim. Hatta ortaokuldan sonra Fen Lisesi?ne gitmek istedim. Beni engelleyen tek şey, dinimi yaşayamayıp, tesettürlü kalamayacağımdı. Beni bu platformda barındırmayacaklar endişesi taşıyorduk. Yapabilecek kapasitemiz de vardı. Hatta ortaokulda Fen Öğretmenim bize kızmıştı?Sizin yarınız kadar olmayan adamlar Fen Lisesi sınavına girip kazandı, siz teşebbüs bile etmediniz? diye. Hayal kurup bir şeyler hedefleyemiyorsun bile?

Henüz hiç kimse, bütün suçu başını örtmek olan genç bir kadın milletvekilinin yaka paça Meclis?ten atıldığı; aynı anda korkunç bir medya kampanyasıyla yargısız infaza uğradığı; apar topar vatandaşlıktan çıkarıldığı ve bir lanetli gibi ülkesinden kovulduğu o günleri, o günlerdeki rolünü hatırlamak istemiyor.

?Açıkça görülüyor ki Türkiye?de feminist hareket; İslami kimliğinden soyunmadan kamu alanına çıkmak isteyen kadınlara karşı tutumunu netleştirmek zorunda. Bir ülkede kadınların yüzde ellisinin başı örtülüyse ve feminizmin o çok sözünü ettiği?patriarka? bu yüzde elliye eğitim yapma, siyaset yapma, kamu alanında görev alma hakkı tanımıyorsa o ülkedeki kadın hareketi bu konuda tutum almak, taraf olmak zorundadır.?

Bayağı uzun sürdü. Ben orta sondan lise hayatımın bitmesine kadar devam etti. 1990?lı yıllara gelirken Türkiye?de başka bölgelerde imam hatip liselerine başörtülü girenlerin olduğunu duyduk, ama bizim okulumuzda yasaktı.

YASAK ENGELİNE TAKILAN İDEALLER

Yİne bir Dünya Kadınlar Günü?nü kutluyoruz. Bundan tam 11 yıl önce, 1999 yılı Dünya Kadınlar Günü?nde başörtüsü meselesindeki tavrından dolayı KA-DER?i eleştirmiş ve şöyle demiştim: