bugün ben de çok tahammülsüzüm..

hayat bu insana olmadık şeylere bağışıklık kazandırıyor. acılar yaşarken zor anılaştıktan sonra güzelleşebilir bile. tahammül çoğu zaman zor iş ama herşey gibi atlatıncaya kadar. tahammül kas gevşetici krem gibidir. önce ağrıyan yeri bi güzel yakar sonra bi bakmışın ağrıyı almış. ortada ne kremden eser var ne ağrıdan. ha rahatsızlığı geçirmez ama ağrıyı alır. sonuçta her ikisi de yanılsama

bide ben :)

günaydın ıhtıyar. dünyada daimi hiçbirşey yok. gerçi bazen anlık şeyler bile bir ömür gibi gelebiliyor insana. fekat bugün tahammül edemediğine yarın alışmış olacaksın büyük ihtimal. dahası tahammül kelimesini aklına bile getirmeyebilirsin. hem yarınlar bugünün aynısı olsa bile sen bugünki sen olmayacaksın.

ben bugünkü ben olmayacağım ama yarın bugünkü yarın olacak. ben eski beni bugünkü günde bırakıp yeni bir yarına gittiğimde ogünkü ben bugünkü benden daha tahammülsüz olmayacagı ne malum?

Yoksa en ufak olayda biteriz.

her sabah aynı güne uyanınca geçicek olan aynı derecede geçermi

mayıs gel senle yağmur altında dolaşalım biraz

yine yorumunu konuşturmuşsun genç

kendi konularıma tahammül edebiliyorum

birde bana :)

düşünüyorum da...

Yaşadığımız tahammülsüzlükler, yaşayacağımız tahammülsüzlüklere bağışıklık kazanmamızı sağlıyor. Hayat böyle bir şey...

sanırım tahammül edebileceğim tek şey bebeğim...

Yağmura tahammül edebilirim

bu günler de geçer..

hoşgeldin genç,

Bugün kendime bile tahammül edemiyorum

Tahammülsüzlüğüne bile tahammül edememek

Bugün sadece gözlerini düşünebilirim, her gün olduğu gibi...

bugünler geçerde gelecek olan yarınlarda bugünlerin aynıysa?