saçlarında koklamak istiyorum baharı

bu kadar mı güzel tercüme eder Tanrı!!! Simsiyah bir bulut Siyah gözlerin Her baktığın yanım beyaz Kimsesiz değilim Bu gri yalnızlık ikimizin Ne haldesin acaba Herkesi kendine hayran bırakıyormusun hala?

Kuru, yaş ayırmadan..

Gülümsemen bir efsanemi Belki sabahlara kadar uykusuz hüzünlerdesin Anlaşılamıyorsun diye göz yaşların Yazık!!!!! Yoksa saçlarını toplayacak toka bulamayışın mı Hala tek derdin Çocukların oldumu? Evleniyormuşsun duydum yanyanım Ama çocuğun oluysa kıskanırım Ellerinn ipek dokunuşunu Beni merak etme Aynı Parça Parça Bölünüp Bitene Kadar Şiir Oluyorum Bitene Kadar Şiir Olucam

Durup ardından bakmayı..

iki kişi arasında defalarca "perde" denilen bir aşk bizimkisi

istiyorum...

Sen yürümeyi seviyorsun ama arkana bakmadan..

Acımdanmı bilemem,

çırpına çırpına boğulacaktım bakışlarında.

Bir de buz dağı var derinimde. Uyuyor. O yüzden, dediklerim, Söyleyemediklerimden daha kısa.

Nefret ettigim sensizlikle ortak cıktıgım senle..

Durmadan yazıyorum sen ve sensiz satırları

KIRMIZI hırkanla o balkonda...

Hepsinden önemlisi

Besliyorum içimdeki sensizligi satırlarımla

belki rüyada belki de diğer cihanda...

senin hep gittiğin yere ben hiç gidemiyorum.

Güneşin ışıkları bana az gelecekti, yüreğimi ısıtamadığı gibi kalbimde buz gibiydi zaten senin aşkının sıcaklığıyla ısınacaktım.

Gözlerine bakacaktım bugün yine, denize dalan ama yüzme bilmeyen biri gibi;

İşte bu sekilde yaşıyorum bende

Gülüşünle dünyayı unutup, sende dünyaları kuracak ve de yalnız senin ekseninde dönecektim.

kıpırdananlarım aslında.

keeremle aslının, leyla ile mecnunun aşkları gibi kavuşamayacağız bizde...

evlenmiyorum... daha doğrusu kimseye haksızlık olmasın diye evlenemiyorum... çünkü hala onu seviyorum... ben çoktan paramparça olmuşum zaten...

Gittiğinde hani altı şubattı Nasıl güzeldi yağmurun kokusu ıslaklığı Yokluğunu...

İçim sıkıldı bak şimdi..

teninin sıcaklığı ile uyumak

Ya benden önce biri görüp severse seni

Yine hayallerine dalacaktım, geldiğini, sardığını, sevdiğini en çokta kokunu içime çektiğimi düşünecektim ben sana bakarken.

Boynumu bükecektim yana doğru, kaderimin bana sunduğu çaresizliğe boğun eğmişliğimi görmen için.

Tekrar tekrar yasıyorum bunu seninle

Her yolu deniyor, tüm acıları tadıyorum

Yürüyemedim bu sabah

geceyi gözlerinde görmek...

sen gezmeyi,

Ben seni seviyorum, Sen gezmeyi, Senin hep gittiğin yere, Ben hiç gidemiyorum, Öylece durmayı seviyorum, Durup ardından bakmayı, Ama sen yürümeyi seviyorsun, Hemde arkada bakmadan, Yaprak seviyorum ben yaprak, Kuru yaş ayırmadan, Sen ezmeyi seviyorsun, Neye bastığına bakmadan...

kapanışı ceyhun yılmaz la yapalım...

resim de renkler kör kalır. Şairin içinde kalır asıl şiirleri. Tanrı

ve bir daha hiç uyanmamak

Hayranlığımı gizleyemeyecekti hali tavırlarım, birde sigaranı içine çekerken kıskanacaktı dudaklarım; o sigaranın teniyle yer değiştirmek için yarışacaktı tenim.

Öylece durmayı seviyorum ben..

yaprak seviyorum ben yaprak..

ben seni seviyorum

Ya balıklarımı tutarsa birileri..

Ya martılarıma taş atarlarsa...

unutur bazen, kullarına gülümsemeyi. Anlatmaya çalıştıklarım

Her gülüş yalandır biraz. Her

Hepsi ayrılık diyor hepsi acıyı tarif ediyor

Bazen aldatmaca bazen ayrılık kimi zaman geri dönüşsüz bir yol

Çok sevdiğim sahili..

Güneş açsa eriyorum Yağmur yağsa ıslanıyorum Rüzgarı seviyorum en çok Ben en çok rüzgarı seviyorum ya Sen rüzgarsın galiba...

Sen ezmeyi seviyorsun, neye bastığına bakmadan..