gazetecilere; "Mustafa Kemal adında bir general tanımıyorum. bana rakip olamaz!.." diye hava atmıştı. Bozgundan sonra Atina'da yargılanıp kurşuna dizildi.

Yunan ordusu, bizden sayısal olarak çok üstündü.. Sakarya'da bizim kuvvetimiz 56.500 iken, Yunanlılar 114.000 kişiydi. Büyük Tarruz ve Başkomutan Meydan Savaşında da bizimkiler 204.000, onlar ise 224.000 askerdi.

Ve Türkiye Cumhuriyetinin Onuncu Yıldönümü kutlamalarında verdiği nutukta; yüzyıllarca unutturulmak istenen Türk milletini büyük millet olarak, bütün medeni alemin az zamanda bir kere daha tanıyacağını ve?Ne mutlu Türküm diyene? sözüyle belleklere kazıdığına şahit oluyoruz.

Ayrıca Atatürk, ilk, orta , lise , Harp Okulu ve Harp Akademileri gibi programları birbirini tamamlayan, Batı ölçüleri ile de sistemli bir yapıya sahip eğitim kurumlarında eğitimini sürdürmüş ve tamamlamıştır. O tarihlerde İmparatorlukta çok mahdut lise ve birkaç yüksek okul bulunuyordu.

Bu girizgahı yaptıktan sonra Gazi Mustafa Kemal Atatürk?ün yazımızın konusunu teşkil eden cephelerde verdiği 4 emrini Suat İlhan?ın Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi?ndeki yazısından aktaralım:

İşte asker, işte komutan, işte insan Atatürk...

Para-pul, silah, araç, gereç, uçak, askeri malzeme, yiyecek-içecek yönünden bizden kat, kat üstün durumdaydılar.

1. General Papulas: İnönü ve Sakarya Meydan Savaşında Yunan Orduları Başkomutanı idi. Sonraki yıllarda asıldı.

Komutası altındakilere ölmeyi emredebilen, savaş meydanlarında cesetlerin üzerinden atlayarak dolaşabilen bir askerin, bir koyunun kesilmesine bakamadığını görerek şaşırabiliyoruz. O muhteşem insan, savaş meydanlarının gözüpek cengaveri, Mustafa Kemal Atatürk konuğu olan İran Şahı Rıza Pehlevi ile seyahati sırasında bir alay karargahının temel atma töreni esnasında bir koyunun, temel için açılan çukura doğru, yere yatırılıp boğazından kesilmek üzere olduğunu gördüğü zaman, müdahale eder ve kendileri gittikten sonra koyunun kesilmesini ister. Bu duruma şaşıran İran Şahı Rıza Pehlevi ile aralarında şu konuşma geçer:

tarihine kadar Başkomutanlık yaptı. Göreve başlarken, İzmir'deki

Mehmetçik, ölüm emrine gözünü kırpmadan itaat etti

Tepe, düşman ateşinin odaklaşan yoğunluğu ile adeta yanardağ manzarası veriyor. Oradaki yetersiz kuvveti durmaksızın desteklemek gerek. Şuradan gelen beş yüz, buradan yetişen bin kişilik kuvvetlere daima tepeyi gösteriyordum. ?Asker! Bak şu tepeye; gördün mü, işte oraya!? diyordum. Askerler bir tepeye, bir silahlarına bakarak koşuyorlar, tepeye çıkıyorlar ve ateşin içinde kayboluyorlardı. Bu ısrarımızın bu kadar cesur ve yılmaz bir kahramanlıkla desteklenişi, tepeyi bizde bıraktırdı. Bu sonuç, o gün için olağanüstü büyük bir önem taşıyordu. (1931)

ALINTIDIR!

Atatürk: Ha, o başka meseledir; öyle yerlerde cesetlerin üzerinden atlayarak yürürüm. O bambaşka bir iştir...

Onların akledebileceklerini yine de pek sanmıyorum?!..

Onlarda ATATÜRK DEHASI yoktu ki, savaş kazanabilsinler. Akledilmeli!

Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk, hiç şüphesiz büyük bir lider, eşsiz bir devlet adamı ve dünyanın yetiştirdiği ender askerdi. İşte dünyanın saydığı bu büyük kumandan, savaş meydanlarında Türk ve dünya tarihini etkileyen 4 önemli emir vermiştir. Öyle ki bu emirler Türkiye Cumhuriyeti?nin kaderini belirlerken aynı zamanda kurtuluşu da getirmiştir. Şüphesiz bu Mustafa Kemal?dan başkasının verebileceği bir emir değildir... O öyle bir kumandandır ki, verdiği ölüm emrine, askeri, gözünü kırpmadan itaat etmiştir. Hele Çanakkale muharebeleri sırasında verdiği?Ben size taarruz değil, ölmeyi emrediyorum? emrini veren bir başka komutan dünya harp tarihinde yoktur. Öyle bir komutan olmadığı gibi, kendisine verilen ölme emrini bir an bile tereddüt etmeden, kelimei şehadet getirerek yerine getiren, tek düşüncesi vatanın kurtulması, kendisinin de şehitler katına yükselmesi olan Mehmetçik?ten başka bir asker, Türk milletinden başka bir millet de bulunamaz. Verdiği ikinci ölüm emri de Sakarya Meydan Muharebesi sırasında verdiği?Hatt-ı müdafaa yoktur, sath-ı müdafaa vardır. O satıh bütün vatandır. Vatanın her karış toprağı vatandaşın kanıyla ıslanmadıkça terk edilemeyeceği? emridir...

Her kelimesi doğru ve belgelere dayalıdır. ATATÜRK nur içinde yatsın!

Kumandan ve asker birleşince neler yapmaz. İşte Mustafa Kemal Paşa?nın Sakarya Meydan Savaşı?na ilişkin anlattığı bir anısı bunun en büyük örneği;

Biline ve akledile!..

İngilizler, Fransızlar, İtalyanlar, Yunanlılar, Yerli Rum ve Ermeniler ile Hain Padişah Vahidettin'in HİLAFET ORDUSU ile ŞERİAT İSYANLARINI (23 Adet) ÇIKARANLAR hepten tepelendiler.. Kovuldular veya tarumar oldular, sonuçta da çekilip gittiler. Defoldular.

"Bazı uyduruk tarih yanlıları akledemez ama yazalım, belki anlarlar" dedik!..

Düşüncede, amaçta ve uygulamada çok büyük farkları olan, bu farklar sebebiyle yanıltarak birbirinin karşıtı gibi görünen dört kararı ve bu kararları ile ilgili dört emri şunlardır: Çanakkale muharebeleri sırasında verdiği?Ben size taarruz değil ölmeyi emrediyorum? emri; Kütahya-Eskişehir muharebelerinden sonra verdiği 100 km geriye, Sakarya doğusuna çekilme emri; Sakarya Meydan Muharebesi sırasında verdiği?Hatt-ı müdafaa yoktur, sath-ı müdafaa vardır. O satıh bütün vatandır. Vatanın her karış toprağı vatandaşın kanıyla ıslanmadıkça terk edilemeyeceği? emri; 30 Ağustos Başkumandanlık Meydan Muharebesinden sonra verdiği?Ordular! İlk hedefiniz Akdenizdir. İleri!? emri.

İŞGALCİLER ve YUNAN ORDUSU NASIL YENİLDİ?

Geçelim, geçelim bir kalem daha!.. Ya DESTUR!

Şerefle hem yurdu kurtardık, hem de din ilee imanı, has ulusu kurtardık.

Bütün muharebe şekillerini muharebe meydanlarında uygulamıştır: Stratejik taarruz, mahdut hedefli taarruz, karşı taarruz, başarıdan faydalanma, takip, stratejik savunma, mevzi savunması, kıyı savunması, oyalama muharebesi, geri çekilme, çölde muharebe, dağlarda muharebe.(16. ncı kor. k. olarak Bitlis ve Muş?un kurtarılması.)

Şahinşah: Ya bu kadar çok bulunduğunuz büyük ve kanlı muharebe meydanları?..

Atatürk, askerliğin ağırlık ve öncelik kazandığı bir siyasi durumda ve askerliği yücelten bir sosyal ortamda dünyaya gelmiş, gördüğü sistemli eğitimin verdiği birikimleri her düzeydeki komutanlık katında ve askeri harekatın her türünde edindiği deneylerle geliştirmiş ender bir askerdir.

Kurtuluş Savaşı sırasında (1919-1922); Yunan Ordusu üç defa Başkomutan değiştirdi.. Bunlar en ünlü generalleri idi, ama Mustafa Kemal'in değerinde değillerdi.

3. General Trikopis: Anesti'nin yerine atandı. Başkomutanımız Büyük

Rütbelerinin en önemlilerini muharebe meydanlarında aldı

Atatürk: Ben kana bakamam! Bir tavuğun dahi boğazlandığını görmeye tahammülüm yoktur.

Atatürk askerlik mesleğine yönelik, kesintisiz ve sistemli bir eğitim görmüştür. O tarihlerde kesintisiz eğitim görebilmek herkesin kavuşamadığı bir imkandı. Atatürk?ten birkaç sınıf önceki ve sonraki öğrencilerin büyük kısmı, harplerin yarattığı ihtiyaçlar sebebiyle öğrenimlerini tamamlayamadan cephelere görevle gönderilmişler veya kendileri eğitimlerini yarım bırakarak cephelere koşmuşlardır.

Atatürk?ün askeri alandaki düşünce ve uygulamaları bir bütün oluştururlar. Bir makale genişliğindeki bu incelemede, bunların içerisinden stratejik ve politik düzeyde etkili olan dört emri ele alınmış, şartlar ve ihtiyaçlardaki değişikliklerin uygulamada getirdiği farklılıklara dikkat çekilmek istenmiştir. Alınan örneklerde görüleceği gibi Atatürk?ün ilkeleri vardır fakat politik alanda olduğu gibi, askerlik alanında da saplantıları yoktur.

Atatürk rütbelerinin en önemlilerini muharebe meydanlarında almış, mareşalliğe, gazi unvanına ulaşmıştır. Her kademedeki askeri birliği komutanlığı muharebe meydanlarında devralmış, muharebe meydanlarında devretmiş ve Başkomutanlığa kadar yükselmiştir.

Bazıları akledemez, işlerine de gelmez ya neyse?.. Cahilliklerine ve kalblerinin karalığına, beyinlerinin örümcekli oluşana bağlayalım!..

Mustafa Kemal'e esir düştü.. O tarihte Büyük Atatürk 41 yaşında, o ise 54 yaşında idi.

2. General Haci Anesti: Sakarya Savaşı sonrasında ve 2 Eylül 1922

Atatürk?ün çocukluğu 1877-1878 Türk-Rus harbinin yıkıntıları, kıyımları ve göçleri ile ilgili izlerin canlılığım koruduğu, hatıraların canlı olarak yaşandığı, harplerin, hudut ve eşkıya olaylarının günlük konuları oluşturduğu bir ortamda geçmiştir. Atatürk döneminin ve önceki dönemlerin kuşakları, yıkılmakta olan büyük bir imparatorluğu kurtarmaya çalışan bahtsız, fakat inançlı insanlardı. Bu dönemlerde kurtarıcı ilk güç olarak ordu görülüyor, ülke çapında ve her konuda ordunun önceliği bulunuyordu.