Günah işlediği halde onu sezemeyene gelince, o zaten "kel en'ami belhüm edall" (A'raf suresi, 7/179) tokatını yemiş ve hayvandan da aşağı bir dereceye düşmüştür. Nitekim geçmiş yıllarda Avrupa'da gençler arasında yapılan bir anketin sonuçları, bu hükme güzel bir misal teşkil eder ki, o anketin neticesinde, Avrupa gençliğine ait tespit edilen özellikler, serseri bir sokak köpeğinin özellikleriyle aynı çıkmıştı. Zira hakikatten başka her yol, hakikatten başka neticelere götürür...

Her günahın, bir iç nedametle kalbin ritimlerinin ve damarlardaki kanın cereyan ve cevelanının değişmesi şeklinde bir mukabele görmesi çok önemlidir.

Günaha bir saniye bile ömür bağışlamak, şahsın kendi aleyhindedir. Ve bundan daha önemlisi de, Allah'a karşı yapılan bir saygısızlığa karşı, saygılı olmak demektir. Hiçbir günahın bir saniye bile yaşamaya hakkı yoktur. Zira o, tevbe ile çabucak silinmezse, kalbi ısıran zehirli bir yılan haline gelir. Ve bir defa lekelenince de kalb artık yeni lekelere açılır. Böylece insan fasit bir daire içine düşer. Her günah yeni bir günahı doğurur ve nihayet "Hayır hayır, onların kalbi pas bağladı." (Mutaffifin suresi, 83/14) sırrı zuhur eder.

Günaha karşı yapacağımız tevbelerde, en önemli unsurlardan biri de günahı kerih görmektir. Kerih görülemeyen bir günahtan, yılandan çiyandan kaçar gibi kaçma azmi görülemez. Kaçamayınca da bir daha o günahı işlememe azmi ve cehdi ile tevbe etmek mümkün olmaz. Mesela, nasıl ki, elinizde çok nadide bir kristal vazo bulunsa ve siz onu düşürüp kırsanız, ellerinizi dizlerinize vurur, ah u vah eder ve teessür duyarsınız. Aynen öyle de; işlediğiniz her günahla, elinizdeki hayat fanusunuz kirleniyor, kırılıyor demektir. O halde en az maddi bir kristalin kırılması karşısında duyduğunuz teessür kadar, işlediğiniz günah karşısında da teessür duymanız iktiza eder. Aksi halde günahı hafife alıyor ve önemsemiyorsunuz demektir.

2. Günahın kısa ömürlü olması

1. Günah karşısındaki tepki

Günah hususunda Bediüzzaman Hazretleri'nin şu teşbihi çok manidardır: "Günahtan yılandan çiyandan kaçar gibi kaçınız." der. Burada yılan ve çiyan tabirinin yerine aslan veya kaplan tabirlerinin kullanılmaması dikkat çekicidir. Zira aslan ve kaplan yiğitçe ve mertçe saldırır. Daha gelmeden onu hisseder ve ona göre tedbirinizi alabilirsiniz. Fakat akrep, yılan ve çiyan öyle değildir. Onların ne zaman ve nereden saldıracakları belli olmaz. İşte günah da böyle akrep ve çiyan gibi kalleştir.

5. Günahı günah olarak bilmek

Bu yazı Dini Yazılar Email Grubu'ndan gönderilmiştir. Bu grup üyelerinin emaillerine haftada bir adet buna benzer dini içerikli bir yazı gönderilmektedir. Gruba üye olmak için <a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="d3b7babdbaaab2a9babfb2a193aab2bbbcbcfdb0bcbe"> adresine "Üyelik" konulu boş bir mesaj atınız.

O halde günahlara karşı tavır almalı ve kendimizi şöyle şartlandırmalıyız: "Ey günah, boşuna yorulma, kapılar sürmelidir; içeri giremezsin!"

Bu itibarla da, önemli olan, günahlarla beraber olmayı yılan ve çiyanlarla beraber olma kabul etmektir. Mü'minin günaha bakışı budur ve bu olmalıdır. Aksi takdirde günahın akıbetinden ve neticesinden şüphesi var demektir.

Bundan dolayıdır ki, insanlardaki duygu ve düşünceyi daima bu zemine çekip, onlara bu hakikatleri anlatmak ve onları günahlar karşısında hüşyar ve uyanık hale getirmeye çalışmak çok önemlidir. Hatta gücünüz yeterse veya bir kuvve-i kudsiye-i vilayetiniz varsa, günahın çirkin yüzünü onlara göstermelisiniz, göstermeli ve onları o günahlardan vazgeçirmelisiniz.

Günahlardan Çıkış Yolları

Bu, insanın o andaki ruhi durumu ile yakından alakalıdır. Öyle an olur ki, işlediğiniz bir günah karşısında başınızı yere koyar, feryad u figan eder, dua dua yalvarır, günahınızın affını dilersiniz. Öyle an da olur ki, ne ağlamalarınız ne ah u vahlarınız sizi tatmin eder ne de feryatlarınız içinizdeki yangını söndürür. Ama ümit edilir ki, içinizde sizi sürekli rahatsız eden bu hüzün, tevbe adına, Allah katında daha makbul ve daha geçerli olur...

İçimizden, günahın hükmüne itiraz adına geçen her düşünce, en az o günahı irtikap etmek kadar günahtır. Mesela, zina yapan bir insanın, zaman zaman içinden: "Allah bu zinayı niçin yasak etti? Ne güzel istifade ediyorduk!" diye geçirmesi veyahut haram-helal demeden yemeye içmeye alışmış bir insanın, "Keşke kul hakkı diye bir şey olmasaydı ne güzel olurdu!" şeklinde düşünmesi günahı irtikap etmekten daha büyük günahlardır.

Çarşı-pazardan geçerken, istemeden gözünüz ağyara kaydığında, şayet sizde şöyle düşünceler hasıl oluyorsa: "Ah! Ben ne yaptım! Vücudumun bütün zerreleri adedince, her an Allah'a müteveccih olmam gerekirken, bakışlarım ağyara kaydı ve günah işledim. Halbuki gözlerimi kapayabilirdim. Yolumun uzaması pahasına daha selametli ve emin bir yolu tercih edebilirdim vs." ve hemen oralarda bir namazgah bulup başınızı secdeye koyarak ah u vah edip inleyebiliyorsanız veyahut içinizi kaplayan hüzünle dünya size dar geliyorsa, hakiki tevbeyi yakalamışsınız demektir. Evet, tevbe, aslında, bir nedamet, pişmanlık ve bir iç yangınıdır.

Evet, kalbi hüşyar ve uyanık, ruhu duyarlı insanlar adeta her günahın, beraberinde getirmiş olduğu bir iğrenç kokuyu duyar gibi olurlar.

Günahlar karşısında en büyük tahassüngahımız olan tevbe mevzuunda, şu hususlara dikkat etmek kalbi ve ruhi hayatımız için çok ehemmiyetlidir:

Günahı günah olarak bilme meselesine "..." hadisi zaviyesinden de bakabiliriz. Yani kulun tekrar tekrar günah işleyip Allah'ın da her seferinde affetmesini ifade eden hadisi. Şöyle ki: Zenb ve zeneb ikisi de aynı kökten gelir. Zenb, günah; zeneb ise kuyruk demektir. Buna göre: "Günah işledim Rabbim." diyen kul: "Ey Rabbim, ben yine bir kuyruk taktım. Şu halimle Sen bana ister kuyruklu bir tilki, ister insanları sokan bir akrep, istersen de kuyruğu kendinden bir yılan nazarıyla bak! İşte ben oyum." Yani kul, günahını itirafla, kendisine bahşedilen insani seviye, insani makamatı adeta tezyif ve tahkir edip bir kenara attığını, iradesiyle hayvanlığı benimsediğini ve o seviyeye düştüğünü itiraf ediyor.

4. Günah-tevbe dengesi

3. Günahı kerih görmek

Her günah, kendi derinliği, çirkefliği, iğrençliği nisbetinde bir tevbe ister. Zira her günah zift dolu bir kuyuya düşmek gibidir. Böyle bir kuyuya düşmek çok kolaydır ama çıkmak büyük bir gayret ister.

Bu yazı Dini Yazılar Email Grubu'ndan gönderilmiştir. Bu grup üyelerinin emaillerine haftada bir adet buna benzer dini içerikli bir yazı gönderilmektedir. Gruba üye olmak için <a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="93f7fafdfaeaf2e9fafff2e1d3eaf2fbfcfcbdf0fcfe"> adresine "Üyelik" konulu boş bir mesaj atınız.

Bir yerde sürçüp günah işlediğiniz ve günah atmosferine kaydığınızda, hiç vakit kaybetmeden kalkıp tevbe ve istiğfar ile arınmalısınız. Arınmalı ve kesinlikle bunu tehir etmemelisiniz. Çünkü bir saat sonra sırtınızdaki bu Kafdağı'ndan daha ağır yükle, Rabbinizin huzuruna gitmeyeceğinize dair elinizde bir senet yoktur. Nezih ruhlar, işledikleri günahlardan temizlenmedikten sonra, rahat edemez ve onların gözlerine uyku girmez...

Kaynak: "Prizma" Kitabı, Fethullah Gülen

Günah ve bu günahlara karşı yaptığımız tevbelerde nelere dikkat etmeliyiz?

Hasılı, günahlara karşı daima teyakkuzda bulunmak mü'miA nin şiarı olmalıdır. Unutmayalım: Günahlara karşı teyakkuz, Allah'a karşı vefalı olmak demektir.