biz yüce canlılarız kanarasa, işimize geldiğinde özgür bireyler, işimize gelmediğinde tanrının köleleriyiz, biz yaşanılan iyiliklerin güzelliklerin gelişimin mimarı, kötülüklerin iğrençliklerin rezilliklerin resesif elemanıyız, tanrı bizi seyrediyor ve müdahele etmiyor, Allah'ın epikuroscuları...

esasında felsefe de yanlış yorumlanmış kasıtlı olarak çarpıtılmış, politik olarak kullanılmıştır, felsefe dogmatizmle kendini sınırlamadan sorular sormuştur, severim bu yüzden felsefeyi, temelinde ne ateizm ne materyalizm vardır, sadece kendi disiplinini her türlü sınırdan uzak tutarak belirlemiştir bunun sonucunda ne dine ne de ateizme ya da deizme ulaşılır, ancak felsefe ulaştırılmıştır bu yüzden orjinalliği de dejenere olmuştur...

kıskançlık, kötülük vb. şeyler;

genelgeçer bir tanımdan önce kaynağına veya etkilerine göre sınıflandırmalısın. ya değilse pre-sokrates filzofları gibi aynı kavram etrafında döner dururuz.

Bir de önceden biliyor sanırım?

i) zaaf,

Ayrıca bu sorunun cevabı çok verildi.

onu durduracak erdeme sahip olduğunu düşündüğünüz allah

ee o zaman istediğini seçer...

eğer hem ortadan kaldırmayı istiyor hem de kaldırabiliyorsa o zaman kötülüklerin kaynağı nedir? Ya da o kötülükleri niçin ortadan kaldırmamaktadır?

sonra bir arkadaşım şöyle dedi:

şeytan dahi sizden uzak durur...

Dilediğini yapma hakkına sahip bir Tanrıyı nelerden kısıtlıyoruz ki? Neden kıskançlığa sahip olmasın, neden kötü olma yeteneğine sahip olmasın?O hep iyi olmak zorundaysa onu bu yönde zorunlu kılacak bir sebep var mıdır?Kötü olmayayı, kıskanç olmayı başaramayacak bir Tanrı da Tanrı olamaz.

yok az da olsa evrim var ateist kesimde, epikuroscular şüpheciler atinalı sofistlerle bazı farklılıklar var, ilkçağda Lucretius ve Democritus'un maddenin düşünceden evvel var olduğu şeklinde felsefeleri bizim forumculara uyuyor, materyalizmin temelleri de bu dönemlerde başlamış, ancak materyalist olmayan ateist felsefeciler de vardır,19. yy'dan sonrada ateizmin ağırlk kazandığı noktalar değişim göstermiştir, dinle bilim arasına kasıtlı olarak set çekilmiş birbirilerine zıt gösterilmesi şiar edinilmiş, esasında ilkçağlardan günümüze değişime uğramıştır ateizm ancak yine de dolduramadığı boşluk daim olmuştur, düşünce grafiği inişli çıkışlı da olsa belirli çizgide ilerlemiştir, günün getirilerine göre kendine yol çizmiştir,

dinler, çoktanrılıdan tektanrılıya evrilmeden evvel, türlü çeişitli tanrılar vardı. ihtiraslısını mı ararsın, kötüsünü mü ararsın, duygusalını mı ararsın.. bu noktada bir sıkıntı yoktu. daha sonra tektanrıya geçişte böyle bir problem meydana gelince, o arayı şeytanla kapattılar fakat bu seferde şeytanı da tanrı nın dizayn ettiği ve güdülediği gerçeğinden kaçılamayınca da ne olduğu belli olmayan ve açıklanamayan yukarıdaki tuhaf sözü doladılar dillerine..

mesela şurada derli toplu bir şeyler var; www.koprudergisi.com/index. asp?Bolum=EskiSayilar&Goster...

' o da nefsini o kadar yenebilmiş' diye düşün...

bir zamanlar bende kapalı ama şöyle böyle yapıyır diye bazılarına kızardım onun altında kapalıyı kutsal görme, kötülük yakıştıramama vardı...

bu konuda bir sıkıntı yok

iyiliği de kötülüğüde yaratma gücü varmı var

bu söz beni rahatlatmıştı, gerçi bu anlayış yaradana uygulanmaz ama olaya imtihan gözüyle bak...

işte size özet dinler tarihi:)

tekamül edecek kabiliyet bile yok:)

ateistlerin din hakkındaki düşünceleri 19. yüzyıl pozitivizminden sonra 1 gram bile gelişme-ilerleme gösteremedi.

eğer O ne ortadan kaldırmayı istiyor ne de kaldırabiliyorsa, hem kıskanç hem güçsüzdür, bu durumda da, Tanrı değildir;

müslümanların meşhur klasik sözlerinden biridir ' hayır da, şer de allahtandır'

ii) bir olgunluk yokluğu,

Epikuros Problemin bir başka sunuluşu yüzyıllar sonra David Hume tarafından Din Üstüne Diyaloglar adlı eserinde Philo?nun ağzıyla şöyle yapılmıştır:

Bir şeyin kötü olması o şeyin varolmasını haketmediğini göstermez. Bu tamamen duygusal bir yaklaşımdır. Ki kötülüğün tanımı nedir?

iii) müstakil bir varlık alanı değil, olumlu bir varlık durumunun yokluğu olduğu için, birisinde olmaması eksiklik olmaz. Bu durumda Allah'a izafe edilemez.

işte ateizmin en kötü örnekleri 21 yy'dadır, felsefeleri bildiğiniz mutasyona uğramıştır ki bu tarz felsefeleri ki buna pek felsefe de denmez ancak ne ilkçağda atinalı sofistlerde ne ortaçağ fesfecilerin de görebilirsiniz...

Tanrı, ya kötülükleri ortadan kaldırmak ister de, kaldıramaz; veya kaldırabilir, ama kaldırmak istemez; ya da ne kaldırmak ister ne de kaldırabilir, yahut da hem kaldırmayı ister hem de kaldırabilir.

Kur'an ve Sünnet olmayınca böyle çarpık anlayışlar daha çok gider.

Yoksa gücü yetiyor da kötülüğü önlemek mi istemiyor? Öyleyse o iyi niyetli değildir.

şu başlıkta da aynı konu vardı ;

Bu da evrimin olmadığının ispatıdır mı diyorsun naamutedil :)))

2 yaşındaki çocuğa tecavüz edilirken allah neredeydi? izledi mi?

bu adi herifi niye durdurmuyor

ateist pozitivistlerde 1 gram evrim yok yani :)

aslında şeytanı yaratanın da tanrı olduğunu düşününce tüm kötülüklerin kaynağının kendisi olduğu fikri ortaya çıkıyor..

Eğer ortadan kaldırmak istiyor da kaldıramıyorsa, O güçsüzdür; ki bu durum Tanrı?nın karakteriyle uyuşmaz; eğer ortadan kaldırabiliyor

Hem güçlü, hem de iyi ise, bu kadar kötülük nasıl oldu da var oldu?

fakat kaldırmak istemiyorsa, O kıskançtır; ki bu da aynı şekilde Tanrı ile uyuşmaz;

tamam tecavüzcü adam kötü suçlu aşağılık

hadi evrim yok,

Tanrı kötülüğü önlemek istiyor da gücü mü yetmiyor? Öyleyse o güçsüzdür.

2 yaşındaki çocuğun durumu için toplumu neden suçlu görmüyorsun?Tanrı insanı yartamış ve gerisine karışmamış insana da akıl vermiş. Bir insan katil ya da tecavüzcü oluyorsa toplumun o insan üzerindeki olumsuz etkisine neden bakmayı denemiyorsunuz?