"Bir toplum, kendilerini değiştirmedikçe, Allah onları değiştirmez." Çevre şartlarını bahane ederek "alternatif" isteyen kimseler için samimiyet testi ailedir. Evlerden iyi alternatif mi olur? Evlerimiz, yöneticiliğin okulu olduğu gibi, İslam'ı öğrenip öğreteceğimiz ve hakim kılacağımız alanlardır, yani mescidlerimizdir, okullarımızdır, cephelerimizdir, kalelerimizdir.

Kitle imha silahları konumundaki medya ile evler devamlı bombardımana tabi tutulmakta, evler işgale uğramakta, evlerin kıblesini televizyonlar tayin etmektedir. Müslümanların evleri, mescide ve okula hiç benzemiyor. Çağdaş evler, daha çok sinemaya, gazinoya, stadyuma, kahveye, otel ve lokantaya benziyor. Herhangi bir sahabinin evi ile günümüzdeki müslümanın evi o kadar farklı ki!... Günümüzdeki bir müslümanın evi ile bir kafirinkini ayırdetmek çok mu çok zor. Bu kadar yabancı işgalin içinde aile bireylerinin birbirleriyle sağlıklı iletişim içinde olabilecekleri mümkün mü? Bilgisayarın başında binlerce kilometre uzaktakilerle kolayca iletişim kurabilen insan, ev içindeki yakınlarıyla devamlı uzaklaşmakta.

nedir engel?

işe evden dahası evin içindeki bireyler arası muhabbeti yeşertmekten başlamalıyız...

sayı ve selamlar.

Bunca şikayet edilecek ortam, bizim ellerimizle yaptıklarımızın uhrevi cezasının dünyevi avansıdır. Kendimizi kaybetmeye başladığımız, nesillerimizi kaybettiğimizden belli. Vatan dediğin bir toprak parçası; evlat ise toprağın gülü; o yüzden vatanla ilgili meşhur beyti şöyle değiştirebiliriz: "Sahipsiz nesillerin çalınması haktır; Sen sahip çıkarsan bu çocuklar çalınmayacaktır!" Evlerimizi ihmal etmenin cezasını çekiyoruz. İşe evden başlamak gerekiyor. Evlere kapanıp o mekanları mezar haline getirmenin tam zıddına, evi ihya edip hucre-i saadete benzetmenin ve evde dirilip yenilenmenin, güçlenmenin yolunu bulmalıyız. Evi otel ve lokanta halinden çıkarıp nefsin hevasını tatminden önce, ruhları doyurup huzura kavuşmanın yolunu bulmalıyız önce. Evlerimizi kurtaralım ki evlerimizle kurtulalım. Biz orayı diriltelim, orası bizi diriltsin.

Diyalogtan bihaber, herkesin kendi köşesinde kendi dünyasını yaşadığı, birlikteyken bile bazen özlem duyabildiği o tablonun yerini ton ton dedelerin dizlerinin dibinde sohbet eden torunları tablolaştırabilmeliyiz...