Günlerdir Suriye için endişeli bekleyişimiz devam ederken, dün yüzbinlerin akın ettiği Tahrir'e odaklanmışken, Hizbullah ve İran'ın Lübnan'daki istihbarat operasyonu patladı. Müthiş bir operasyon bu... CIA'nın, Lübnan'daki istihbarat ağı çökertildi ya da ağır hasar gördü. On iki CIA ajanı, uzun süren izlemeden, teknik takipten sonra ele geçirildi. CIA kurmayları alarmda... Pizza Hut'ta buluşan istihbarat ekibi, çok dikkatli, teknolojinin bütün imkanları kullanılarak ele geçirildi. ABD şimdi bu kişilerin öldürülmesinden endişe ediyor. Öldürülmeyecek, belki büyük bir pazarlığa konu olacak. Lübnan ve İran'da daha önce de çok sayıda istihbaratçı deşifre olmuştu. Hatta İran'ın eski Savunma Bakan Yardımcısı Ali Rıza Asgeri İstanbul'un göbeğinde kaçırılmıştı.

ülkemiz,

Çok çetin bir süreç başlıyor. Şam yönetimi devrilecek. Umarız bedeli endişe ettiğimiz kadar ağır olmaz. Türkiye, Suriye ile savaş halinde. Durum bu..

Bu hafta ve önümüzdeki hafta, Suriye meselesi hızla büyüyecek, iç savaş belki dış müdahaleye dönüşme evresine girecek. Bulunduğumuz coğrafyada baskıcı rejimlerle dış müdahale arasına sıkışıp kalmaktan utanç duyuyoruz artık. Bir yandan rejimler diğer yandan müdahaleler kıyım yapıyor çünkü. Afganistan ve Irak işgalinden sonra, bir ülkenin daha bombalanma ihtimali canımızı fena halde acıtıyor. Ama bir ülkenin kendi halkına kıymasının hiçbir gerekçesinin olamayacağına da inancımız tam.

Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Diyalog Gazetecilik San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan köşe

Daha önceki tüm hükümetleri istedikleri gibi alaşağı edebilen o klik Ak Parti?ye de aynısını yapmak istedi ama galiba kader-i ilahi onlara müsaade etmedi ki, birçok teşebbüsün hiç biri darbeye dönüşmedi.

Ambargo bu rejimi çökertemez ve çatışmayı yaygınlaştırır. İç savaşın yoğunlaştırılması aslında planın bir parçası. Ama çatışmanın bölgesel nitelik almasından endişe edilir. Yaptırım kararıyla bir yere varılamayacak. Bu yüzden esas hedefin bu kararla amaçlandığını düşünmek yanıltıcı olur. Yaptırım kararı, Suriye planının bir aşaması sadece. Nihayetinde bir dış müdahale gelecek ve herkes buna hazır olsun. "Hayır, böyle bir şey olmayacak" şeklindeki resmi açıklamaları şahsen pek inandırıcı bulmuyorum.

İsrail uçakları 2007'de Suriye'nin bomboş bir fabrika binasını bombalıyor sonra da Türkiye hava sahasına giriyor ama hiç kimse sesini çıkarmıyor.

asl kutsal olan gerçekte başka şeylermiş ha?

'Büyük Oyun' Irak'ta başladı Irak'ta devam ediyor.

Esasında ben Başbakanın etrafındakileri eleştirmeye cesaret edemiyorum. Çünkü başbakanımızın eleştirilen adamlarını kollamak gibi bir eğilimi var. Yani hata yapanı, ?basına harcatmamak!? için icabında sonuna kadar koruma tabiatı var.

e hani ülkemizdeki malum islamcılar tarafından,

Söz konusu açıklama yapılırken Arap Birliği Suriye yönetimine üç gün süre veriyordu. Müslüman Kardeşler teşkilatı, "Türkiye'nin müdahalesini kabul ederiz" açıklaması yapıyordu. Rusya'dan ABD'ye, Arap başkentlerinden Avrupa ülkelerine herkes Türkiye'nin pozisyonunu tartışıyordu.

Bu arada, Fransa ve İsrail dışişleri bakanlarının, Gazze'ye Fransız askerleri yerleştirilmesini görüşmeleri dikkat çekici. İsrail, muhtemel Suriye-İran krizinde Hamas endişesi taşımak istemiyor olabilir. Çünkü o zaman kesinlikle Hizbullah'la çatışıyor olacaktır.

Geçtiğimiz hafta, Suriye ile ilgili bir plandan söz etmiştik. Her gelişme, aşağı yukarı o plan çerçevesinde geliştiğini gösteriyor. Neydi o plan? Bakalım ve Arap Birliği kararıyla bir kez daha okuyalım...

İran'ın nükleer gücü ABD ve Batı'nın umrunda değil. Genel olarak Batı'nın ilgilendiği tek konu var o da İsrail.

Rusya, savaş gemilerini bölgede tutuyor ve bu ülkede bir askeri üs bulunduruyor. Tek uçak gemisini de Suriye açıklarına göndereceği söyleniyor. Moskova'dan arka arkaya yapılan açıklamalarda, Şam yönetimini savunma konusunda kararlı oldukları vurgusu yapılıyor. Suriye tartışmalarında dikkatler Moskova desteğine çevrilmiş durumda. Ancak, bundan önceki deneyimler, Moskova'nın en son noktada geri adım attığını, savunduğu ülkeleri yalnız bıraktığını gösterdi. Aynı durum Suriye için de söz konusu olabilir.

8- Gariptir, aslında bildiğimiz, yer yer gündeme gelen; ABD'nin Türkiye'deki nükleer bombalarıyla ilgili haberler yeniden gazete sayfalarında yerini buluyor. Üstelik bu sefer, 2017'de yeni nesil nükleer bombaların geleceği bilgisini de içeriyor.

3- Suriye halkını etkileyen stratejik malların dışında hükümetle devlet düzeyinde ticaretin durdurulması.

8- Arap ülkelerinin Suriye topraklarındaki projelerinin finansmanının dondurulması.

Yoğun bir klikler savaşı sürüyordu. Genelkurmay, kimin cumhurbaşkanı seçilmesi gerektiği hususunu TBMM?ye bırakmak gerektiğine karar verirken, 1. Ordu karargahında İnönü lehine toplantılar yapılıyordu. Sonunda asker destekli Anadolu kliği kazandı ve İsmet Paşa cumhurbaşkanı oldu. Oldu ama devletin ipler de zındıka komitesine kaptırıldı.

Yine bu karardan sonra Fransa'dan Türkiye'ye bir davet geldi: Fransa, Suriye konusunda atılacak adımların ele alınacağı AB dışişleri bakanları toplantısına Türkiye'nin de katılmasını istedi. Fransa'nın, Arap Birliği kararının Güvenlik Konseyi'ni harekete geçirmesini umduğunu açıklarken, insani koridor açılması yönündeki teklifine tekrar vurgu yapması dikkat çekici.

Toplum hala ciddi manada, hükümetin ne yapıp ettiğine bakmıyor. Evet, bir takım yollar yapılıyor, sağlıkta bir takım gelişmeler var gibi görünüyor, ekonomi sanki düze cıkmış gibi ama bu konularda bile halk ile bire bir temas kurduğunuzda dipte derin sıkıntıların yattığı hemen gözleniyor.

Burası Ortadoğu... Bölge ile ilgili karar vericilerle oyuncuları dikkatle ayrıştırmak lazım. Karar verildiği anda barış, karar değiştirildiği anda savaş ortamı oluşabiliyor. Katar ev S. Arabistan'ın, Arap Birliği üzerinden yürüttüğü süreç, birilerinin Suriye gündemini erteleyip İran'ı öne almasıyla mı gerçekleşti?

Arap Birliği kimliği ile Şam yönetimi arasında varılan uzlaşmaya göre, tanklar ve askeri birlikler yerleşim birimlerinden çekilecek, ölümlere son verilecek, rejim karşıtı ayaklanmanın başlamasından bu yana, yani yedi aydır gözaltına alınanlar, tutuklananlar serbest bırakılacak...

demek ki,

KÜBA'YADA DEMOKRASİ GETIRMENIN ZAMANI GELMEDİMİ

1- Suriye pasaportları tanınmayacak. Yeni pasaportlar hazırlanacak ve Suriyelilere verilecek. Tabi ABD istihbarat mensuplarına da. Arap devletleri, yeni pasaportlara sahip olmayan Suriye vatandaşlarının ülkelerine girişine izin vermeyecek.

Peşinden ''İranlılar Suudi Arabistan'ın Washington'daki elçisini öldürmek istiyor'' dediler ama Amerikan medyası onlara inanmadı. Durum böyle olunca geleneksel yalana döndüler: İran atom bombası yapıyor.

Bir tür akıl tutulması var. "Karşı mısın, taraftar mı" gibi iki acımasız seçeneğe mahkum edilişimiz var. Bu ülkede özgürlüğün bedelini kanlarıyla ödeyenlerin hep yanındaydık, öyle de olacağız. Ama bu kan üzerinden özel hesaplarını gündeme getirenlerin günahlarını da ortaya sereceğiz. Maalesef, bölgemizde bugüne kadar her operasyon bu iki seçeneğe sıkıştırılarak pazarlandı. Yine öyle olacak, çaresiz bir yerlere akış tutacağız. "Baas rejiminin canı cehenneme" dediğimiz kadar, Fransa'nın ya da ABD'nin Suriye hesaplarının da canı cehenneme diyebilmeliyiz.

İpleri yabancı örgütlerin eline geçmiş bulunan Ergenekon örgütünün sahneden çekilmesiyle devlet etrafındaki bu klikleşme yeniden başlamış görünüyor. Mücadele benim zannıma göre Kafkas kökenli bir kavim ile Kürtler arasında cereyan ediyor.

Bundan böyle fabrika kuranlar önce ABD'ye gidecek ve niyetini tescil ettirdikten sonra noter huzurunda kurulan fabrikanın hep aynı kalacağı yönünde garantiler verecek ya da teminat yatıracaktır.

Korkumuz Şam'a bombaların yağmasıydı hep.. Müdahaleyi yapacak olanlar bunu istemiyor. Ancak müdahale başladıktan sonra kim bunu engelleyebilecek...

Libya operasyonunun ilk aşamalarında "Bitti Muammer, gerçekten bitti" demiştik. Kaddafi gitmedi, on binlerce insan öldü, ülke harabeye döndü. Aynı durum Esad için de geçerli sanki. Bitti Esad, gerçekten bitti...

Aynı çevreler bundan 15 yıl önce Irak'a yönelik benzer suçlamalarda bulunmuş ve 2003'te bu ülkeyi işgal etmişti.

Çünkü biz; bunun bir finans krizi, borç krizi olmadığına, aslında sistem krizi olduğuna inanıyoruz. Başından beri de böyleydi. Yüzleşilen şey ekonomik kriz değil, aynı zamanda siyasi bir krizdir ve hızla toplumsal krizlere dönüşecek. 2006'dan beri bu noktadan baktık ve sonuçlar hep bu yönde gelişti.

Veya bu soruyu şöyle soralım:

İşte bu güç haritası, küresel ekonomik dengeyi altüst edeceği gibi, Türkiye'den Ortadoğu'ya ve Asya'ya kadar ciddi hareketlenmelere yol açacak. Belki de en şaşırtıcı ya da endişe verici sonuçlarını Avrupa içi güçler arasındaki ilişkiler üzerinde doğuracak.

Hizbullah-İsrail arasında her an çatışmaya dönüşebilecek atış talimleri yapılıyor.

Suriye-Türkiye ilişkileri sadece kopmadı. Tam anlamıyla düşmanlık kategorisine girdi. İki ülke sınırları yeni gerilim alanları haline geldi. Ankara, bu ülkede rejimin kontrol altına almaya çalıştığı kesimleri tam anlamıyla sahiplendi, sorunu bir iç mesele haline getirdi. Dikkat ederseniz, hiçbir ülke Suriye konusunda bu kadar net tavır almadı.

Esad yönetimi, kendinden öncekilerle aynı hatayı yaptı. Ortadoğu'da liderlerin düşünce biçimi birbirinden hiç de farklı değil. Sonuç hep aynı oluyor. Böyle giderse Suriye'de de aynısı olacak...

Öteden beri, küresel ekonomik krizin aslında söylendiği gibi finansal kriz olmadığı, sistemik kriz olduğu, ekonomik sonuçları kadar siyasal ve toplumsal sonuçları olacağı üzerinde durduk. Krizin küresel güç kaymalarını hızlandıracağını, dünyanın ağırlık merkezini değiştireceğini, jeopolitik çözülmelere yol açacağını, ülkelerin pozisyonlarını değiştireceğini, ittifakları çatlatıp düşmanları biraraya getireceğini tartıştık.

Bir yıl önce Ortadoğu'da başka bir düzen kuruluyordu. Türkiye lokomotifti ve bölge ülkeleriyle ortak güç oluşturmanın temelleri atılıyordu. Ankara-Şam model ortaklığı kıskanılıyordu. Bir yıl önce, liderler el ele yürüyor, ülkeler adeta birleşiyordu. Pasaportlar, sınırlar bile kalkacaktı. Antep'le Halep'in kaderi yeniden birleşecekti. Bir yıl sonra geldiğimiz noktaya bakın. Herkes eski yoluna döndü, mevzisine çekildi. Bu zaman içinde Şam yönetiminin bütün taahhütleri, vaadleri boş çıktı. Belki bir yıl sonra, bu proje kaldığı yerden devam edecek.

Suriye yönetimi için yolun sonuna gelindi. Beşşar Esad iktidarı ve Baas rejimi ömrünü tamamladı. Benzer her rejim ve yönetim gibi, ömrünün son anlarında kan üzerinden, silah üzerinden intikam alıyor, bu tutumunun kendini kurtaracağına inanıyor, tam anlamıyla intihar ediyor.

Suriye'de iktidarı deviremeyenler 'Alevi' Esad'a destek veren 'Şii' Tahran'a yüklenmişti.

Suudi Arabistan ve Katar'ın durumu belki çözüm planından çok daha tartışmaya açık. Suudi yönetimi, bugüne kadar keskin bir şekilde Baas karşıtı pozisyon aldı. İran'la bölgeye yayılan çekişmesi aslında Suriye'ye yönelik pozisyonunu da tanımlıyor. İran-Suud çatışmasının Irak'ta, Suriye'de, Yemen'de, Lübnan'da ne kadar sertleştiğine hemen her gün tanık oluyoruz.

Türkiye, ilk kez bir ülkede rejim değişikliği istiyor. İstemekle kalmıyor, müdahalenin ön hazırlığını yapıyor. Belki ön safta Suriye'ye girecek. Bu, Cumhuriyeti tarihinde giriştiği dışa dönüklü en kapsamlı girişimdir. Sonuçları ne olur bilemiyoruz. Lübnan'dan İran'a kadar bütün bölgede denklem yeniden kurulur belki.

Ama bölge güçlerinin buna gücü yetmeyebilir. Bu yüzden malum çevrelerin etkin katılımı, başlangıçta olmasa bile sonrasında zorunlu hale gelecektir. Peki Suriye müdahalesine karşı çıkacak güçler ne yapar?

İktidara geldiği gün İran'a barış mesajları gönderen Obama şimdilerde Suriye'ye destek veren ve Batı'nın bölgesel projelerinin önünü kesen Tahran'ı sıkıştırmaya çalışıyor.

Çözüm planına bu sorulardan bakılınca iki şey çıkıyor ortaya: Ya Şam yönetimi köşeye sıkıştı ve çaresiz ya da bu plan uygulanamayacak, zamana oynuyor. Hangisi gerçek elbette önümüzdeki günlerde göreceğiz. Ama Suriye'nin, bu haliyle kalması elbette mümkün olmayacak.

4- Suriye hükümeti mal varlıklarının dondurulması.

hiç mi şübhe uyandırmaz?

bunun nıye farkında değiller

Hep görünenler üzerinden karar veriyoruz. Bize gösterilenler ile algılarımızı yönetenlerin hesapları her zaman örtüşmüyor. Bizler genelde, siyasi açıklamalarla, ulaşabildiğimiz bilgi kırıntılarıyla, yakaladığımız ipuçlarıyla doğru bilgiye ulaşmaya çalışırız. Biliriz ki, bize anlatılanlar, siyasi/resmi açıklamalar her zaman doğruyu söylemez. En güvenilir kurumların bilgilendirmelerinin, bir hafta ya da bir ay sonra yanlış olduğunu, kitleleri yanıltmak için yapıldığını görürüz. Maalesef bu böyledir.

Rusya'nın Katar'la diplomatik ilişkilerinin seviyesini düşürmesi, Avrupa Birliği'nin Suriye'ye petrol eksenli bakışı, yine AB'nin Belucistan sorununu gündeme getirmesi ve bu bölgedeki doğalgaz kaynaklarına göz dikmesi, Suriye'nin Türkiye ile ticareti neredeyse durdurması, İran'ın en önemli füze üslerinden birinde meydana gelen patlamadan sonra bu ülkeye baskıların sistemli biçimde artırılması, Pakistan-ABD ilişkilerinin hiç olmadığı kadar gerginleşmesi ve benzer bir çok konu önümüzde duruyor ve her biri bugünkü yazının konusu olabilirdi.

İsrail, Yunanistan ve Rum Kesimi ile yaptığı anlaşmalar çerçevesinde, İtalya hava sahalarını da kullanarak askeri manevralara başladı. Şimon Peres'in Rum Kesimi'ne yaptığı ziyareti bu çerçevede dikkatle değerlendirmek lazım. Aynı anda ABD ve Fransa'dan İran'a müdahale söylemleri yeniden devreye girdi. İsrail'in İran'a saldırı hazırlıklarına başladığı, aynı şekilde İngiltere'nin de saldırı hazırlıkları yaptığı haberleri servis edilir oldu.

Rumeli kliği de kendi içinde ikiye ayrılıyordu, Türk Rumelililer, Devşirme Rumelililer. Devşirme Rumeli kliğinin sarayda hakimiyeti ele geçirmesi, Kanuni döneminde başlar. Kanuni?nin Hürrem Sultan?a olan zaafı onların işlerini kolaylaştırmıştı. İki şehzadenin öldürülmesi ve ardından Sarı Selim?in yegane varis haline getirilmesi, Hürrem Sultan ile devşirme kliğinin işbirliğinin ilk zaferidir.

Biz artık yeni Avrupa'ya; "Hasta Adamlar kıtası" diyoruz. Yüz yıl önce "Hasta Adam" bizdik... Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün dediği gibi; "Belki bir süre sonra bu millet Avrupa Birliği'ne hayır diyecek." Sanırım o vakit yaklaştı. Öyleyse, AB'den başka çıkış yolu görmeyenlerin kendilerine yeni bir yol bulması lazım...

oysa halk özgürlük için mücadele etmişti sözüm ona

Alman bölgesi: Almanya, Avusturya, Hollanda, Belçika, Lüksemburg, Çek Cumhuriyeti, Macaristan, Hırvatistan, İsviçre, Slovenya, Slovakya..

sakın,

hem suriyede, olmadığı halde mezheb çatışması varmış gibi lanse ediliyo olmasıyla aynı döneme denk gelen bizdeki alevi/sünni çatışmasına zemin hazırlanan demeçler,

Bu aşamadan sonra bizi daha çok ilgilendiren şey, krizin yol açacağı güç kaymalarıdır. AB'nen çözülüp daha dar bir yapıya bürünmesi, küresel güç haritasında ciddi kaymalara, değişikliklere yol açacağı gibi, 21. Yüzyıl için öngörülen model önerilerini de sıfırlayacak. Dolayısıyla büyük bir hayal kırıklığı var önümüzde.

Aslında, "herkes başının çaresine baksın" diyorlar. Kriz ABD'de başlayıp Avrupa kapılarına dayandığında da aynı noktadaydılar. Çözüm planı yerine, düşeni kaldırma yerine ölüme terketmeyi, kaldırıp atmayı kafalarına koymuşlardı. "Kurtarma paketleri" iflas eden ülkeleri kurtarmaktan çok, alacaklarını güvence altına almaya yönelikti. Hala da öyle.

Bunu bir geri adım olarak değerlendirelim mi?

Ergenekon?dan boşalan yeri kim doldurdu veya dolduracak?

Oysa fırsatları vardı, destek verenler vardı. O da Ortadoğu tipi baskıcı rejimlerin geleneğini devam ettirdi. Gururlu, acımasız, hayal dünyası içinde, güç sarhoşluğuna teslim olmuş halde; Soğuk Savaş dönemi alışkanlığı ayak oyunlarıyla bir yere varacağını düşünerek en büyük hatayı yaptı. Sözler verdi tutmadı, reform söylemleri sadece oyalamaydı, zamana oynadı. Saddam da aynısını yaptı, Kaddafi de aynısını yaptı, hepsi kaybetti. Bundan sonra geri dönüş olmayacak. Esad yönetimi ve Baas rejimi için oyun bitti.

Hele hele bu plana Irak eklenirse.

Hüsnü MAHALLİ

ABD ve Batı'nın Irak söylemlerinin tümü yalan olduğuna göre İran'la ilgili tüm iddiaları da külliyen yalandır.

Libya benzeri müdahale senaryoları, İran'ın tavrı, Hizbullah-İsrail ilişkileri bu çerçevede yeniden ele alınıyordu. Halep'in kuzeyinde uçuşa yasak bölge oluşturulması, bu bölgenin Türkiye tarafından demetimi, zamanla yasak kapsamının genişletilmesi, muhalif güçlerin saldırılarının buradan yönlendirilmesi, Batı ve Arap dünyasının projeye tam desteğinin sağlanması gibi senaryolar ortaya atılıyordu.

Gelinen nokta şudur: Türkiye, Suriye yönetiminin devrilmesinde öncü güç olmaya kararlı. Kendisi yerine bir başka gücün bu misyonu üslenmesinden rahatsızlık duyuyor. Senaryo ne olursa olsun, Ankara hep merkezde olacak. Esad yönetimi gerçekten yolun sonuna geldi. Bu ülkede, uzlaşma zemini tamamen ortadan kalktı. Hiçbir proje, plan sonuç vermeyecek...

Katar'ın, Libya'dan sonra Suriye'ye yoğunlaşması bekleniyordu. Adeta bölgesel seferberlik başlatılacaktı. Bir anda hava değişti. Katar ve S. Arabistan, İran'la çatışma haline sürüklenirken Tahran'la Suriye konusunda anlaşmış görüntü veriyor şimdi.

Şimdilik adalete hesap vermekle meşguller. Tamamen bir iktidar mücadelesi olan şu mesele tabii ki hukuk zemininde yürütülüyor. Nitekim daha önce de aynı hukuk, Menderesi birilerinin arzusu ile iktidardan indirip asılmasına fetva/hüküm vermişti. Ergenekon meselesi de bir hukuk davasından ziyade bir iktidar kavgasıdır evet. Millet artık siyasi iradesine ipotek konulmasını; daha doğrusu sandığa tecelli eden iradesinin şunun veya bunun ayak oyunları ve darbeleriyle askıya alınmasını istemiyor.

Kuzey Bölgesi: İsveç, Norveç, Finlandiya, Danimarka, İzlanda, Estonya, Litvanya ve Latviya... Bu Baltık ülkelerinin Rusya tehdidine karşı en yakın müttefiki Almanya olacak..

Bu işe yaramayınca bu kez aynı çevreler direkt olarak İran'ı hedef almaya başladı.

Şimdi de durum aynı.

Devlet içinde klikler hap vardı. Cumhuriyetin ilk yıllarında her şey Mustafa Kemal etrafında geliştiği için, klikleşme, onun etrafını sarma/yanında yer alma şeklinde kendisini açığa vurdu. Ama Mustafa Kemal?in hastalığı sırasında, yerine kimin Cumhurbaşkanı olacağı tartışmaları gündeme gelir gelmez klikler yine ortaya çıkıverdi.

Arap Birliği kararları doğrultusunda bankacılık işlemleri durdurulacak, projeler askıya alınacak. Su konusunda ise şimdilik bir yaptırım öngörülmediği belirtiliyor.

Suriye'nin çözülme ihtimaline karşı İran'ın Irak'la güçlü askeri bağlar kurduğunu, Suriye'nin yerini alacak yeni bir "kalkan" inşa ettiğini söylemeye gerek yok sanırım. İran-Suriye-Hizbullah eksenine şimdi Irak da ekleniyor. Her ne kadar Şam'ı son noktaya kadar savunma kararlılığında olsa da Tahran'ın; kendi krizini yönetemeyecek duruma geldiği anda Suriye konusunda gevşeyeceği hesap ediliyor.

Fakat şu da bir gerçek ki, kral çıplak ve giderek de çıplaklık ayan beyan ortaya çıkıyor.

5- Tahran, olası saldırıda Türkiye'deki ABD füze kalkanı noktalarını vuracağını açıklıyor. Ankara nota veriyor.

kimin yönlendirdiği ortada olan kararlarını muhatabları bile sallamıyo:)) yani tanımıyo iken, ülkemizin bu birliğe aşırı ilgi ve sevgisi nerden kaynaklanıyo?

Arap Birliği'nin "Suriye'ye müdahale planı"ın ön adımı niteliğindeki kararları şöyle: 1- Suriyeli yetkililerin Arap ülkelerine seyahatlerinin yasaklanması, mal varlıklarının dondurulması.

2- Suriye'nin Arap zirvesi talebi reddedilecek.

Fakat şu meselelere dahi dikkat kesildiğimde hükümetin bir stratejisi yok zannına kapılabiliyorum. Meseleler, tamamen Sayın Başbakanımızın şahsi hissiyatı ve merhameti temelinde gidiyor gibi.

bu mücadelenın sonunun nereye gittiğinide libyada gördük

Türkiye, ilk kez bir ülkeye müdahale istedi. Gerek Ortadoğu'da gerekse başka bölgelerde, bu tarz krizlere yaklaşımında oldukça temkinli davranan Türkiye, Suriye konusunda açık müdahale istemenin ötesinde, yaşanan krize sessiz kalanları da suçladı.

10- Suriye'nin uydu bağlantıları kesilecek. Televizyon yayınları engellenecek.

Kurum ve kuruluşların başına getirilenlerin ekseriyetine bakıldığında insan?menfaat ve ideoloji birlikteliği yerini?akrabalar ittifakı?na mı bırakıyor acaba? diye merak ediyor!

Bunlar nasıl olacak, nasıl gerçekleşecek, sorun böyle bir uzlaşmayla çözülebilecek kadar basit miydi, basitse bu kadar ölümde ısrar etmenin anlamı neydi, Şam yönetimi bugüne kadarki baskılara neden direndi, daha önce bu talepleri neden kabul etmedi...

her allah ın günü kaçak ve tehlıkelı yolculukları göze alarak -ölümü göze alarak- kaçan binlerce ınsan var bu ülkeden

7- Yurtdışında çalışan Suriyelilerin ailelerine gönderdikleri havaleler ile Suriye'deki Arapların gönderdiklerinin dışında tüm havale ve ticari akreditlerin denetimlerinin Arap merkez bankalarından talep edilmesi.

5- Suriye ile parasal ilişkilerin durdurulması.

Bir perde kapandı ama yeni bir perde açılıyor. Yeni dönemde, rejimin yaşayıp yaşamayacağı değil, nasıl gideceği belirlenecek. Belki de en zor safha şimdi başlıyor. Kolay gitmeyecek, ülkeyi kan gölüne çevirecek. Trajedilere tanık olacağız. Şam yönetimi, muhtemelen ülkeye tamamına sahip olmayı değil; kendisine destek veren toplumsal tabana güvenerek, ülkenin parçalanmasını göze alarak, bir bölümüne hakim olmayı deneyecek.

Pakistan'ın sahip olduğu nükleer silahların 'radikal İslamcıların' eline geçebileceği endişesini taşıyan ve bu nedenle stratejik müttefik İslamabad yönetimi ile ilişkilerinde ciddi gerginlik yaşayan ABD her nedense İsrail'in elindeki 500 kadar nükleer bombadan söz etmez.

6- Suriye İnsan Hakları Konseyi'nin verilerinden hareketle, Birleşmiş Milletler, Suriye yöneticileri hakkında savaş suçlusu kararı çıkartacak. Konu Güvenlik Konseyi'ne gidecek ve bugünkü Suriye yönetimi savaş suçlusu ilan edilecek.

demokrasi diye milleti birbirine kırdırdılar

Türkiye; yaptırımları belki de en sert uygulayacak ülkelerden biri olacak. Ankara'nın her ne kadar, "Suriye halkına zarar verilmemesi, komşuluk hassasiyeti, zamanlama kriteri" gibi öncelikleri olsa da "mal varlığını dondurma" maddesini hemen uygulaması bekleniyor. Buna göre; Esad ailesi ile ABD ve AB'nin belirlediği seksen üst düzey yöneticinin malvarlığı öncelikli olarak dondurulacak. İkili ticari ilişkiler, Türkiye'nin öncelikleri doğrultusunda belki geciktirilerek durdurulacak.

5- Bazı ülkelerdeki Suriye diplomatik misyonlarına saldırılar gerçekleşecek. Elçiliklere girilecek, gizli belgeler ele geçirilecek. Muhalefet diplomatik temsilcilikleri ele geçirmiş olacak. Elçilikler "Geçici Suriye yönetimi"nin temsilcilikleri olacak.

Yıkılış dönemine kadar da bir daha başka kliklere Saray?ı kaptırmadılar. Saray?a hakim olan o klik sayesinde, Türk, ?etrak-ı bi idrak? oldu, Arap necip millet, Kürt vahşi, Fars hain Şii oldu..

2- Suriye Merkez Bankası'yla ilişkilerin durdurulması.

Bu çerçeveden bakıldığında Menderes?in dramını, Özal ve Erbakan?a yapılanları, Eşref Bitlis, Muhsin Yazıcıoğlu?nun başına gelenleri anlayabiliyoruz. Ve Tabii milletin değerlerine bağlı görünen Erdoğan?a karşı bu kadar değişik oyunların içine girmelerini de!

10- Ama bunun sonuçlarının Libya kadar bile sınırlı olmayacağını hepimiz biliyoruz. Şam'ın buna direnmesi, Rusya ve İran desteği ile bile mümkün gözükmüyor. Süreç uzayacak, uzadıkça yakıcı bir hale dönüşecek ve Irak benzeri travmalarla yüzleşeceğiz. Ama süreç oraya doğru gidiyor maalesef. İran ve Türkiye'ye tek görev düşüyordu aslında. Masaya oturup meseleyi çözmek ama bu fırsat da kaçmış gibi.

Öyleyse, sayısız senaryoları, adeta bir tiyatroya dönüşen resmi açıklamaları geçelim de, "insani vurgu" altna gizlenmiş özel hesapları karıştıralım. Baas yönetimini, mafyalaşmış bir ekibi, istihbarat rejimini savunan kimse yok, bu mümkün de değil. Ama Suriye'deki süreç, Tahrir'de, Tunus'ta ya da bir başka ülkede olduğu gibi sadece "insani" bir mesele, sadece "özgürlük sorunu" değil. Olay başından itibaren silahla başladı, iç çatışmayla başladı, zamanla iç savaşa dönüştü, şimdi hep birlikte bu iç savaş yoğunlaştırılıyor. Dolayısıyla, sadece "insani vurgu" Suriye ile ilgili dosyanın tek gerçeği değil.

7- Yine aynı dönemde Pakistan'da 28 asker ABD bombardımanında hayatını kaybediyor. Pakistan, NATO'nun Afganistan için kullandığı lojistik yolu kapatıyor. Hemen ardından Rusya da, NATO lojistik yolunu kapatabileceğini açıklıyor. ABD, NATO birliklerini Afganistan'da boğabilecek bir gelişme bu.

Eskiden Padişahlık vardı ve klikler Saray?da hakimiyet kurma savaşı verirlerdi. Veziriazamın hangi kliğin adamı olacağı çok mühimdi. Fatih?e gelinceye kadar, hakimiyet Osmanoğlularında, yönetim ve icraat Çandaroğullarında idi. Fatih o düzeni bozunca Çandaroğulları da iktidarı kaybetmemek için İstanbul?un alınmasını önlemeye çalıştılar. Bu da, Anadolu kliğinin, ?Saray?daki hakimiyetini bütün bütün kaybetmesine neden oldu. Saray tüm entrikalarıyla Rumeli kliğinin eline geçti.

ne zaman Arab Birliği üyesi oldu da, haberimiz olmadı?

Gerekçe ise 15 yıllık hikaye: Tahran nükleer bomba yapacak...

35 kişinin hayatını kaybetmesi sonrası yüzbinler tekrar Tahrir'e yürüyor. Dün akşam saatlerinde kitleler akın akın meydanda toplanıyordu. Askeri yönetime mahkum edilmek istenen Mısır, buna razı olmadığını bir kez daha ortaya koyuyor. Yeni dalganın nasıl sonuç vereceği, Arap isyanlarının Batı başkentlerini ne zaman vuracağı, ilk isyan dalgasını başlatan Yemen'de rejimin neden hala devrilemediği, İran-Suriye-Hizbullah ekseni ile bu ekseni dağıtmaya çalışanlar arasındaki müthiş çatışmanın ne kadarının bize gösterildiği gibi bilmediğimiz, izleyemediğimiz dolayısıyla doğru karar vermekte zorlandığımız o kadar çok şey var ki...

Bugünkü AB liderler zirvesinin tek konusu muhtemelen bu olacak. Çünkü birlik, krizden çıkış için bir yol haritası belirleme konusunda anlaşamıyor, görünen o ki, anlaşamayacak. Alman-Fransız ekseni'nin "yeni Avrupa tasarımı"na İngiltere'den müthiş tepkiler geliyor, alınacak kararların veto edileceği söyleniyor. Aslında bu resim bile, AB'nin çözüldüğünün göstergesi. Liderler, merkezin oluşturacağı kararlara uymayan, uyamayan ülkelere yaptırımlar getirecek. AB kendi içinde, kendi üyelerine yaptırım kararları alıyor.

Suriye'de yönetimin kıyımları ile merkez güçlerin hesapları arasına sıkışanların ne düşünmesi gerektiği, yarın Şam'a bombalar düşerken, rejim değişikliklerin ağır bedelini hesaplarken ne hissetmesi gerektiği, Arap Baharı üzerine hesap kuranların bu ülkelerde ne tür örtülü operasyonlar yaptığı, kan üzerinden proje uygulayanların sadece rejimlerle sınırlı olup olmadığı gibi cevabını bulmamız gereken çok soru var... Aslında bunların büyük çoğunluğunun cevabını biliyoruz. Biliyoruz ama, soğukkanlı analizler yapmak bile saf belirlemek anlamına geldiği için bir anlamda zihinsel bir kuşatma altında özgürce düşünmeye çaba harcıyoruz.

Daha şimdiden müdahale senaryoları tartışılıyor. Suriye'de de Bingazi modelinin uygulanacağı, Bu sefer Bingazi'nin Hama olabileceği, İran'ın karşı müdahalesi ihtimalini ortadan kaldırmak için İran'a saldırı tehditlerinin yoğunlaştırıldığı, Batılı ülkeler ve İsrail'in İran'ı tehdit etme sebeplerinin aslında Suriye olduğu, buna karşı İran ve Irak ordularının yakınlaştığı, ABD'nin Irak'tan çektiği 'Predator'leri İncirlik'e yerleştirme sebebinin aslında Suriye olduğu gibi..

Arap Birliği'nin kararından sonra, aslında birkaç aydır devam eden ve önceden takvime bağlanmış gibi görünen müdahale adımlarının her birinden sonra bölgesel etki daha da güç kazanıyor. ABD, İngiltere, Fransa, Türkiye ve Arap ülkeleri Şam yönetimini devirme konusunda kararı çoktan vermişler. Açıktan söylemeseler de, "askeri müdahale" dahil bilenen her yöntemin uygulanacağını artık biliyoruz. BM Güvenlik Konseyi ya da klasik NATO operasyonu dışında, belki sadece Suriye'ye özgü bir müdahale şekli de denenebilir. Mesela; ABD ve Avrupa'nın desteğiyle, Arap gücü ile Türk silahlı kuvvetleri müdahalenin öncüsü olabilir. Bölgesel aktörler, ilk kez bölge içi bir gücü iktidardan alma yoluna gidiyorlar sanki.

8- Tampon bölgenin derinliği 5 ile 15 kilometre arası olacak. Sınırın Türkiye tarafında ve tampon bölgede yabancı güçler ve Suriye muhalefetine bağlı birlikler konuşlandırılacak. Muhalifler silahlandırılacak. Bu arada iç savaş yoğunlaşacak, dünya genelinde bir hassasiyet oluşacak.

Hasta adamlar!

Libya'nın Suriye muhalefetine silah aktarmasından, Libya ve Suriyeli komutanların görüşmesinden, Batılı ülkelerle Arap ülkeleri ve Türkiye'den askeri birimlerin müdahale toplantıları yaptığı iddiasına kadar, onlarca gelişme, önümüzdeki günlerde Suriye'de çok ciddi gelişmeler yaşanacağının habercisi.

BİR CIKARLARI YOKDA O SEBEPTENMİ

CIA'ya Hizbullah darbesi: Hedef Beşşar Esad mıydı?

Belki de bizim durduğumuz yerden bakanların en büyük talihsizliği; "özgürlük, adalet, ekmek" derken, bu değerlerin askeri planlamalara, ekonomik çıkar hesaplarına, kimlik eksenli hesaplaşmalara, yirmi yıldan bu yana devam eden bölgesel dizayn stratejilerine kurban edilmesidir. Buna gerçekten üzülmek gerekir. İnsani değerlerimiz, başka hesaplara kurban ediliyor. Bu hesaplar Suriye'deki insanların kanı üzerinden pazarlanıyor. Şam yönetimi, kendi iktidarını halkının kanı üzerinden ayakta tutmaya çalışırken, Batı başkentlerindeki toplantılarda benzer hesaplar yine Suriye halkının kanı üzerinden biçimlendiriliyor.

Öyle görünüyor ki, Suriye cephesi açıldı. Açıldı ama "Arap Baharı"nın ulaştığı ülkelerden hiç birine benzemiyor. Bölgeyi etkisi altına alan fırtına, hangi ülkeyi etkisi altına almışsa o ülkede derin değişimlere yol açıyor, bizler de her ülkenin özel şartlarını ve gelişmelerini tartışıyorduk. Mısır öyleydi, Libya öyleydi, Yemen öyleydi ya da Tunus öyleydi.

Senaryo ne olursa olsun, bu sefer Türkiye tam merkezde yer alacak gibi. Arap dünyasındaki değişim dalgalarını dikkatle, tutarlılıkla, dengeli biçimde izleyen Türkiye, bu sefer Suriye'de rejim değişikliğinin mimarı olma yolunda sanki. Bunun bedeli ne olur, hesabı ne olur bilemeyiz. Ama yıllardır Suriye'yi Batı'dan gelen tehditlere karşı koruyan Türkiye, bu sefer Baas rejiminin ipini çekiyor. Ankara'nın; bölgedeki kaçınılmaz değişimler sonrasına ayar yaptığını söylemek mümkün.

Doğu Avrupa ülkeleri: Polonya, Çek Cumhuriyeti, Slovakya, Macaristan, Romanya ve Bulgaristan... Kendi içinde bölgesel bir yakınlaşmaya gidebilir...

4- Suriye muhalefeti birleştirilecek, ardından "Geçici Suriye Yönetimi" kurulacak. Yeni hükümetin merkezi Ankara ya da Doha olacak.

Suriye'de iç savaşın ve dış müdahale çabalarının yoğunlaştığı dönemde bu operasyon, tam bir karşı hamle oldu. Yakalanan istihbarat ekibinin Lübnan'daki operasyonu neydi, yoksa bu kişiler suikast timleri miydi, bilmiyoruz. Yine dün, Rus kaynaklar, Mossad ve CIA mensuplarının Suriye içinde operasyonlar yaptığını hatta Beşşar Esad'a suikast hazırlığı içinde olduklarını duyurdu.

Bu iki güç, Avrupa'nın önemli bir kısmını dışlamaya yönelik kanaatlerini kesinleştirmiş görünüyor. Bir süre sonra, bugün birlik içinde olan bazı ülkelerin bir kenara atıldığını, bir ya da iki yıl içinde bazı ülkelerin AB dışında kaldığını göreceğiz. Zayıflar yolda terkedilecek, ölüme mahkum edilecek.

21. yüzyıla dönük en büyük projenin, bir model ortaklığın çözülmesine işte o zaman tanık olacağız. Birlik öncesi saflaşmalar, merkez güçlerin eski pozisyonlarına dönmesi, Almanya'nın imparatorluk düşlerine yönelik direnç hatları hızla belirginleşecek. Sarkozy-Merkel görüşmelerini dikkatle izleyin. Görüşmeler sonrası açıklamalara bakın. Özellikle de Sarkozy'nin cümlelerine... Yeni oluşumun işaretleri orada.

Unutulmamalıdır ki; Batılılar 1980'de Saddam'ı İran'a saldırtmış, İsrail 1981'de Irak'ın ilk nükleer reaktörünü bombalamıştı.

Aynı ABD geçen hafta da bir kağıt fabrikasının görüntülerini yayınlıyor ve bu fabrikanın da nükleer tesise 'dönüştürülebileceğini'' söyleyecek kadar küstahlaşıyor.

Üstelik İsrail bu bombaları tüm Müslüman ülkelerin başkentlerine taşıyacak yeni füzeler geliştiriyor ve bu amaçla ABD ile yoğun işbirliği içinde.

Çözüm planına göre, muhaliflerle yönetim masaya oturacak, belki bir süre sonra bizzat Beşşar Esad onlarla görüşecek. Beklenti ve iyimserlik bu yönde. Ama Suriye gerçekleri buna izin verir mi? Muhaliflerin anlaşmadan hiç de memnun olmadığını söylemeye gerek bile yok.

Galiba böyle oldu, birileri önceliği yeniden değiştirdi. Biz de takip ediyoruz... İran'ın yeniden hedef alınmasına ve Gazze'ye saldırı hazırlığına dikkat...

11- Son adım olarak da, Beşşar Esad'a suikast düzenlenecek.

Mustafa Kemal, İsmet?i istemiyordu. Hatta öldürülmesi bile planlandı. İstanbul?a çağrıldı. İsmet Paşa?nın orada halledileceğini hisseden yakın bir dostu, onu hemen hemen zorla trenden indirdi.

Artık demokrasi istemiyorum... orman kanunları ne güne duruyor

Türkiye'nin belirli fırsatlarla dile getirdiği; "Avrupa Birliği ile ilişkilerimizi dondururuz" açıklamasının çıkış noktası burası olsa gerek. New York Times gazetesi, Türkiye'nin AB amacından vazgeçmeyi düşündüğünü yazarken aslında sadece Türkiye'ye değil, küresel ölçekli çözülmeye bakarak bir okuma yaptığı belli.

Çünkü ABD'nin çekilmesi ile Bağdat tümü ile Şii'lerin yani İran'ın yani İran dostu Suriye'nin kontrolüne geçecek.

Peki, Ergenekon örgütünün derdest edilmesiyle bu başarıldı mı?

Bir zamanlar rahmetli Muhsin Yazıcıoğlu?na, ?Oğuz kavminden biri bu milletin başına geçmedikçe bu milletin öksüzlüğü devam edecek? demiştim. O da, ?Zaten tüm çektiklerimizin sebebi odur. İki şeye müsaade etmiyorlar; biri milletin iradesinin vesayetsiz tecellisine, diğeri de bu milletin değerlerine yürekten bağlı birinin başa gelmesine?

suriye nin derdi milleti gerdi

haklısın sabmelikesi laftan ileri gidemedik daha yahudiye kızmakta ama o günlerde gelecektir elbet

Temel ilkemiz, durduğumuz nokta şurası: Hangi gerekçeyle olursa olsun, hangi siyasi hesap için olursa olsun, masum insanların kanı üzerinden iktidar hesabı yapanların yanında asla olmayacağız. Hiçbir gerekçe, bir ülkenin daha bombalanmasını, harabeye çevrilmesini, insanlarının birbirine boğazlatılmasını meşru gösteremez. Hiçbir gerekçe bir ülkenin daha işgaline bizi ikna edemez. Kendi halkına kıyanlara ne kadar öfkeliysek, iç çatışmaları, özgürlük arayışlarını bahane edip çirkin hesaplar yapanlara da karşı durmaya devam edeceğiz.

Başbakan elbette ki her yere ulaşacak durumda değil. Zaten böyle bir şey makul da değil. Onlar da bunu bilerek hareket ediyorlar. Başbakan?ın ezber bozduğu her seferinde açığa düşmeleri bu yüzdendir. Dolayısıyla, ben cidden?Başbakana acaba başka hangi konularda yanıltıcı bilgiler veriliyor? diye merak ediyorum.

İşte bu nedenle ABD ve Batı, Hamas- Hizbullah-Suriye ve İran denklemini çözmeye çalışıyor. Çünkü bu denklem çözülmediği sürece ABD, İsrail ve Batı'nın hiçbir planı işe yaramaz.

Üstelik aptalca gerekçelerle ve İsrail'i mutlu etmek için. Önce 'İranlılar Bahreyn'i karıştırıyor' dediler sonra da Suudi askerlerinin bu ülkeyi işgal etmesine destek verdiler.

Bu savaşa onay veren tüm ülkelere lanet olsun...

3- ABD, Kanada, ve Batılı ülkelerle Rusya'nın, uçak gemileri dahil, donanmaları Doğu Akdeniz'de birikiyor. Bunlar olurken İran-İngiltere krizi patlıyor. Tahran'daki İngiliz elçiliği basılıyor. Londra, İran büyükelçiliğini kapatıyor ve İranlı diplomatları sınır dışı ediyor. Birkaç Avrupa ülkesi daha İran'la diplomatik ilişkilerini durduruyor.

3- Bazı Arap ülkeleri, Türkiye ile ortak toplantılar sonrası, Suriye'deki çözüme ilişkin Arap inisiyatifinin çöktüğünü ilan edecek.

MILLETE NEYMİŞ SURIYE DEKI BELLİ BIR KISIMIN BİLMEM NE MÜCADELSİ

Suriye ile Arap Birliği arasındaki uzlaşma, uygulanabilir mi? S. Arabistan, Katar, İran arasında ne tür pazarlıklar yapıldı, henüz bilmiyoruz ama bu ülkelerin belirgin rol oynadığı bir uzlaşma zemini, daha doğrusu taahhüdü ilan edildi.

tüm zalimlere karşı olmak gerek haklısın ama ona birşey diyemedik diye bu zalimedemi sessiz kalalım

Libya'da yaşanan iç savaş ve müdahale sırasında tavır farklıydı. Çekingen, olabilecekleri öngörmeye çalışan, dış müdahalenin muhtemel sonuçlarından rahatsızlığını gizlemeyen Türkiye yerine, Suriye iç savaşında tarafını net biçimde ortaya koyan, Şam yönetimine açıkça tavır alan, ilişkileri koparan, muhalefete desteğini gözlemeyen, müdahalede öncü ülke olacağını rahatlıkla açık eden bir Türkiye var artık.

Bu ekipler, maalesef Başbakanın önüne kendi tasarımları olan plan ve haritaları; daha doğrusu Türk milletinin çıkarını değil, kendi ellerini güçlendirecek projeleri koyuyorlar.

aşk ateşi yazılarınız ilgimi çekti. size mi ait?

7- NATO savunma bakanları toplanacak. Suriye dosyası Türkiye'ye havale edilecek. Türk birlikleri Suriye içlerine doğru harekete geçecek ve tampon bölge oluşturacak.

İşte Suriye gerçeği

hala komınızm hüküm sürüyor

4-İsfahan'daki nükleer tesise çok yakın füze üssünde dev patlamalar oluyor. Adeta İran'a yönelik cezalandırma hesaplarının ipucu niteliğinde çok hassas bir yerde devasa bir "kaza" meydana geliyor.

Suriye, yani Esad, bölgedeki durumu yerinde değerlendirmek üzere Suriye'ye Arap gözlem heyeti gönderilmesine ilişkin protokolü kabul etmiş.

ABD'nin çözülmesi, çekirdek birliğin oluşturulması, Türkiye gibi yükselen güçler etrafında yeni odaklaşmaların olması kuvvetle muhtemel ve bu, erken söylenmiş bir söz değil.

Suriye'ye askeri müdahale söz konusu değil" şeklindeki açıklamaların bu aşamadan sonra ne kadar anlamsız kaldığını söylemeye gerek yok sanırım. Askeri müdahale de olacak, tampon bölge de olacak "insani yardım koridoru adı altında ülke içlerine yönelik işgal de.. Sadece Libyalı savaşçılar değil, bazı ülkelere ait özel operasyon birliklerinin bu ülke içinde olduğu, çatışmalara katıldığı, örtülü operasyonlar yaptığı artık sır değil. Hep şunu söyledik: Karar çoktan verildi. Sadece yollara taş döşeniyor, ortam olgunlaştırılıyor, zorunlu aşamalar geçiliyor. Bu saatten sonra ne Şam ne de Esad yönetimini devirme kararında buluşan başkentler geri adım atmayacak.

orataya çıka çıka "ŞERİAT" çıktı

Benim şahsen, Ak Parti hükümetlerine, nispeten sıcak bakmamdaki birinci sebep, siyasetin üstündeki askeri vesayetin kaldırılması ve milli irade üzerindeki?Beyaz Türk? hegemonyasının sona erdirilmesi çabalarıdır. Tabii bir de, rejimin biriktirdiği bir takım?kronik? sosyal ve siyasal problemlere?insani/yerli? perspektif bakıyor olmalarıdır.

Ancak, bölgeden biraz uzağa gidip, daha geniş bir coğrafyayı etkileyecek yeni bir duruma bakma fikri baskın çıktı. Avrupa Birliği'nin gerilemesi ve Latin Amerika Birliği'nin yükselmesi gibi...

"Avrupa'nın çok tehlikeli bir durumla karşı karşıya olduğunu, infilak etme riskinin şimdiye kadar hiç bu denli büyük olmadığını, Avrupa'yı yeniden düşünmenin zamanı geldiğini, karar vermek için sadece birkaç hafta kaldığını" söylüyor Sarkozy...

Eğer Başbakanın halka hususi yakınlığı olmasa, bu hükümetin, önceki hükümetlerden farkı kalmayacak gibi algılanıyor. Aynı zaaflar, aynı kayırmalar, aynı hatalar yapılacak gibi hissediliyor.

ABD ve bölgesel müttefikleri bunun önüne geçmek için türlü türlü oyunlar peşinde. Gelen haberlere bakılırsa ABD, İran destekli Şiilere karşı kendisiyle savaşan 'Sünni' Kaide'ciler ile işbirliğine hazırlanıyor. Bu oyunda daha kimler yok!

1- Suriye fakir bir ülke. Ama petrol bakanlığının 2009'da açıkladığı rapora göre 25 milyar metreküplük petrol barındıran bir ülke. Avrupa Birliği, Suriye'ye yaptırım için toplandığında aslında masanın üstende bulunanlardan biri de bu kaynaktı. Şirketlerle şimdiden pazarlığa başladılar bile. Zaten AB'nin bu ülkedeki hedefinin Petrol Bakanlığı olduğu açıklandı.

ABD ise uydularının çektiği fotoğraflara dayanarak bu binanın nükleer tesis 'olabileceğini'' söylüyor.

Peki bütün bunlar ne demek? Kıvırmaya gerek yok, Suriye'ye müdahale edilecek ve yönetim devrilecek. Karar çoktan verildi, plan aşama aşama uygulanıyor. Çatışma, terör, ya da başka krizler, bu hedefin teferruatları olarak öngörülüyor. Yeni bir savaş geliyor

Kim ne derse desin, Avrupa Birliği hızla çözülmeye, parçalanmaya doğru gidiyor. Bundan sonra; "Yeni Avrupa", "Çekirdek Avrupa", "Süper Avrupa" gibi isimleri sıkça duyacağız ve birliğin geleceğine yönelik sert tartışmalar izleyeceğiz. Bugün, krizden çıkma yönünde farklı yaklaşımlar, birliğin merkez güçleri arasında farklı yaklaşımlara sahip olmakla sınırlı görünüyorsa da, bir süre sonra bu "çatışma" içerikli bir görüntü alacak.

Arap ülkeleri, Türkiye, ABD ve Avrupalı ülkelerin askeri yetkililerinin İskenderun'da, Ankara'da Suriye'ye askeri müdahale görüşmeleri yaptığı iddia ediliyor.

Libyalı direnişçiler askeri imkanlarıyla birlikte Suriyeli muhaliflerle beraber hareket ediyor. Basra Körfezi'nden Kızıldeniz'e kadar bütün bölge, Suriye merkezli derin bir krizin içine sürüklendi bile. Suriye krizinin daha ne sürprizlere gebe olduğunu, bütün hesapları en ayrıntılarıyla yapanların bile öngörebildiğini sanmıyorum.

Tıpkı 2003'te Irak'la ilgili raporlarda olduğu gibi. Hayır diyenler dönemin Atom Enerjisi Ajansı Direktörü Baradei ve ajansın başmüfettişi Blix'in sonraki demeç ve anılarına bakabilir.

Başbakan Tayyip Erdoğan'ın dün yaptığı açıklamada sarfettiği şu cümleler, bu anlama geliyor: "Suriye, enerji kaynakları konusunda yeterince zengin olmadığı için dünyada yeterince izlenmiyor, Libya kadar yankı uyandırmıyor olabilir. Libya'da ölenler ne kadar insansa, ne kadar cansa, Suriye'de öldürülenler de o kadar insan, o kadar candır. Libya için iştahlarını kabartanlar Suriye'deki katliamlar için sessiz kalmaları vicdanlarda tarifsiz yaralar açmaktadır."

aynı merkezden yönetiliyo olunması olmasın...

ve her birliğin kararları bunca sahibleniliyosa peki neden BM nin defalarca israilin abluka ve işgallerini kaldırmasına yönelik kararları sahiblenilmez?

9- Teknik icra komitesinin bir hafta içinde Suriye'ye çift yönlü havayolu seyahatlerinin durdurulması için tarih belirlemesi.

Rusya füze kalkanını açıktan hedef alıyor, İran da öyle.

Suriye'ye müdahale beklerken İran'a müdahale beklentisine yönlendirildik. Peki bir günde Suriye'yi gündemden düşürüp İran'ı nasıl gündeme aldılar? Bir hafta içinde Suriye ile uzlaşmaya varıp İran'ın nükleer tesislerine müdahaleye nasıl geçtiler? Yine birkaç gün içinde İsrail'in Gazze'ye saldırı hazırlıklarını yoğunlaştırdığını görüyoruz.

Bütün bunlar olurken, Suriye'de iç savaş biter mi, ölümler sona erer mi yoksa birkaç hafta içinde bu uzlaşma da silinip gider mi tartışmaları yapılırken, Suriye'de tansiyon düşürülürken İran yeniden merkeze alındı.

Belli başlı merkezler, "jeopolitik çözülme"nin birkaç yıl içinde belirgin sonuçlar doğuracağına, güç haritasını değiştireceğine inanıyor. Öyleyse; ekonomik, siyasi ve askeri hegemonyanın parçalandığına, ABD'nin daha da içe kapandığına, Avrupa Birliği projesinin belki de çöktüğüne beklenenden kısa süre içinde tanık olacağız.

Suriye olayı, bundan önceki gördüklerimize hiç benzemeyecek. Libya'ya bile benzemeyecek. Akdeniz'den hatta Kızıldeniz'den Basra Körfezi'ne kadar her karış toprağı ciddi biçimde etkileyecek. Fay hatları belki de yeni kırılıyor ya da depremin en şiddetlisiyle yeni karşılaşacağız...

6- Suriye Ticaret Bankası ile işlemlerin durdurulması.

Suriye'nin merkezi konumu, bağlantıları, dayandığı noktalar hesap edildiğinde, en zor cephe olacağı, uzun süreceği, bir çok sorunu tetikleyeceği, dokunduğu her ülkeyi yakabileceği bilinmeli.

filistinin siyonizme direnme davası kutsaldı?

Tekrar söyleyelim; karar verilmiş ve nihai uygulama için atılması gereken adımlar atılıyor, belirlenen aşamalar gerçekleşiyor. Dolayısıyla, son noktada ne olacağı artık herkesin malumu.

Gerekçe ise Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı'nın bugün açıklayacağı rapor. Hemen söyleyeyim: Rapor tümüyle düzmece ve Amerika ile İsrail'in istek ve telkinleri doğrultusunda yazılmıştır.

Arap Baharı'nın yeni ve belki de en kanlı cephesi Suriye. Baas rejiminin dayandığı toplumsal kesim, bir örgüt duyarlılığına sahip ve Esad buna güveniyor. Diğer ülkede, rejimlere bağlı böyle homojen bir çevre yoktu. Bu gerçek Esad'ı kurtaramaz elbette ama Suriye cephesinin çok zor olacağına işaret ediyor. Mezhep eksenli çatışmanın, Suriye sınırları dışına taşma ihtimali yüksek. İran, Baas rejimi ve Hizbullah'ın Körfez'deki yakın kesimlerle dayanışması, Suriye meselesini bir anda bütün bölgeye yayılan krize dönüştürebilir.

Gelin aşağıda sıraladığım gerçeklerle, gelişmelerle ilgili birkaç dakika düşünelim:

Tahran'da gençler İngiltere Büyükelçiliği'ni bastı, altı kişiyi rehin aldı. Tıpkı 1979, devrim günlerindeki gibi.

hani yani,

kardesım DEMOKRATİK REJİM uygulayacaksınız dıyen bır delıkanlı çıkmadı ortaya

Kriz müttefikleri düşman, düşmanları ortak yapacak dedik hep. Kimse, bu sonucun Avrupa içinde olmayacağını düşünmesin. Öyleyse önümüze bakalım. Önümüzdeki haftalarda Avrupa'yı ve ABD'yi sarsacak yeni kriz dalgasına odaklanalım. Barack Obama'nın "Amerikan orta sınıfı ölüyor" tespitini içeren sözlerini dikkatle inceleyelim. ABD de, Avrupa da aslında içinde bulundukları vahim durumu gizliyor. Ama nereye kadar. Salı günü; "Hasta adamlar" başlıklı yazıyı şu cümlelerle bitirmiştim:

2- İsrail Savunma Bakanı Ehud Barak, "İran'ın nükleer tesislerine 'şu anda' saldırmayı düşünmediklerini açıkladı. Öyleyse saldırı, Suriye operasyonu sonrasına ertelendi.

Jeopolitik çözülmenin Birleşik Avrupa düşüncesini nasıl sarsacağına dair ihtimallerle ilgili daha önce de burada notlar aktarmıştık. "Birleşik Avrupa"nın, "Parçalanan Avrupa"ya veya bölgesel birlikteliklere doğru gittiğini söyleyenler, yeni Avrupa'yı şöyle açıklıyorlardı:

Suriye yönetimini kilitleyecek, sistemi işlemez hale getirecek müthiş sert bir ambargo kararı bu. Ancak Hizbullah öncülüğündeki Lübnan yönetimi bu kararı uygulamayacak. Irak da uygulamayacak... İki ülke Suriye'nin sınırdaşı ve ambargo bir işe yaramayacak. Yarasa bile, bu kadar sert baskıya rağmen bile Şam yönetimi geri adım atmayacak.

Oyun bitti, Esad için yolun sonuna gelindi

Tabii bu arada muhalifler silah bırakacak, çatışmaya son verilecek. Bir nevi ateşkes kararı, ardından da müzakere için zemin oluşturulması amaçlanmış. İlan edilen durum böyle. Muhalifler, uzlaşmaya yanaşmazsa da söz ülkeler onlar ikna edecek.

küba da hala deokrası yok

Halepçe'de atılan kimyasalları Saddam'a veren Batılılar onu bir bayranm gününde astırmaktan büyük haz almıştı.

belki de bu oyunlara inanmayla, kendi ülkelerinin ayağına kurşun sıktıklarının bi çoğu farkında bile diil...

İlk günden bu yana, hiçbir şekilde geri adım atmayan Şam yönetimi, bundan sonra da geri adım atmayacak. Ama rejimi devirmek isteyenler de vazgeçmeyecek. Öyleyse, Esad gidene kadar bu iş devam edecek. Bedeli ne olursa olsun. Ama bu bedel gerçekten yüksek olacak. Libya ile kıyaslanamayacak ölçüde yüksek hem de. Şu an bile, çok acı şeyler yaşanıyor Suriye'de. Sorumsuz, acımasız bir iç savaş bu. Dış müdahale ihtimali kesinleştiğinde bu acımasızlık, kıyım çok daha fazla artacak.

Basına yansıyan haberlere göre başbakan, son Van ziyaretinden sonra, felaketin boyutları ve ardından Van için yapılan hazırlıklar konusunda yanıltıldığını söyleyip, etrafındakilere kızmış. Temas ve incelemelerinden sonra yapmayı düşündüğü basın toplantısını da iptal etmiş.

Şimdi; Rus ve ABD donanmaları Suriye açıklarında, yani Doğu Akdeniz'de. Türkiye-Arap birliği Suriye yönetimini çökertmek için tam bir işbirliği içinde. İran ve Hizbullah sertleşiyor. Irak Suriye ile yakınlaşıyor. Ambargoya karşı Şam'ı koruma kalkanı da belirginleşiyor.

Bu zirveden de kesin sonuç çıkacağını sanmıyorum. Zirve sonrası, medya ve kamuoyunda iyimser sonuçlar yayılacak ama birkaç hafta sonra bir adım yol alınamadığı ortaya çıkacak. Krizden kurtulma çabaları kısa zaman içinde Avrupa'yı parçalayıp yeniden kurma projelerine odaklanacak.

Batı'nın oyununa gelenler olduğu sürece bu coğrafyada hikaye bitmez.

Irak'ı gördük burdan biliyoruz

İran ise kayıtsız şartsız Şam yönetimini destekleyecektir. Dün Tahran'da İngiltere Büyükelçiliği'nin işgali, 1979'da Amerikan elçiliğinin ele geçirilip 444 gün elinde tutan öğrencilerin eylemini hatırlattı. İngiltere'nin, 14 Kasım'da ABD ve Kanada'yla birlikte yeni bir yaptırım paketi uygulama kararı almasına öfkelenen Tahran'la Londra arasındaki kriz, hızla İran'ın Suriye tavrını belirleyecek bir havaya bürünebilir...

Halk, Ak Parti?yi Erdoğan hürmetine destekliyor. Denilebilir ki AK Partiye giden oyların yüzde 60?ı Sayın Tayyib Erdoğan?ın oylarıdır, yüzde 25?i çaresizlikten geri kalanı da yapılan yardımlardan dolayıdır.

Akdeniz ülkeleri: İtalya, İspanya, Yunanistan, Portekiz, Kıbrıs Rum Kesimi ve Malta.. Bugün bu ülkelerin hepsi derin ekonomik sarsıntı içinde ve hızla iflasa sürükleniyor.

Suriye: Savaşa bir adım kaldı..

yalancı basına inanmak tercih ediliyo...

herkes bu gerçeğin farkında ama nedense,

yeni şafak ibrahim karagülün yazıları...

Lübnan'da ele geçen CIA ekibinin esas hedefi Şam, Esad olabilir mi? Hiç de yabana atılır bir düşünce değil...

nereye gitti destekçiler

Yine İran'ın Şahap-3 füzelerinin bulunduğu askeri üste meydana gelen ve kırk kişinin hayatını kaybettiği iddia edilen patlamada İsrail istihbaratının rolü olduğu iddiası ağır basmaya başladı. Suriye mesaisi öncesi, benzer gelişmeler çokça yaşanacaktır..

Savaş gözyaşı ve ölümden başka birşey olamaz...

Başbakan Tayyip Erdoğan'ın dünkü sözleri, Türkiye için Şam yönetimi bittiğinin ilanıydı. "Sürekli bir aldatmacanın içinde oldular. Dönüşü olmayan yola girmemeleri hepimizin arzusudur. Sağduyunun sesine kulak verilsin. Suriye yönetimi bıçak sırtındadır, çok geçmeden yanlıştan dönülmeli" sözleri belki küçücük de olsa umudun kaldığına işaret edebilir ama öyle değil. Umut da bitti, yol da... Artık Türkiye ve Suriye, Soğuk Savaş döneminde olduğu gibi, Öcalan'a sahip çıktıklarında olduğu gibi, karşıt cepheler haline geldi.

Öyle de oluyor... Hemen her gün, bu süreci güçlendiren gelişmelere tanık oluyoruz. Yeryüzünün ekseni değişiyor. Dünyanın ezici çoğunluğuna kibirle bakanların acizliklerini görüyoruz. Omuz omuza dünyaya şekil vermeye çalışanların kriz zamanı birbirlerine bile tahammül edemediklerini farkediyoruz. Amerika, "arka bahçesi" Latin Amerika'yı kaybediyor. Otuz üç Latin ülkesi, kendi aralarında yeni bir birlik inşa ediyor. İnsan haklarından bölgesel entegrasyona, esaslı kararlar alıyor, "büyük ağabey" ABD'yi bölge dışına itmeye çalışıyor.

Ama Başkan Bush ve onun 'finosu' Blair yıllar sonra tüm dünyaya yalan söylediklerini açıklayacak kadar cesurlardı.

9- Bingazi modeli Suriye'de de uygulanacak. Silahlı güçler ve ordudan ayrılan askerler ülke içindeki etkinliklerini artıracak, belli merkezleri ya da köyleri kontrol altına alacak.

Ama artık savaş çizgisindeyiz. Yüzlerce kilometrelik, Türkiye'nin en uzun sınırı cephedir. Batı'nın ve İsrail'in bölgesel hesaplarıyla bu çizgi ne kadar örtüşüyor elbette ciddi bir tartışma konusu. Bugün sadece gelinen noktayı tespit etmiş olalım: İpler koptu, geri dönüş yolu kapandı. Esad yönetimi savaştan başka her çözüme kapandı. Bu tavrı da, devrilmeden başka bütün çözümleri ortadan kaldırdı.

Suriye, Arap Birliği'nin gözlemci teklifini kabul etti. Krizin çözüleceği anlamına gelmiyor bu ve bir süre sonra sulandırılacak. Şam, zamana oynarken Arap Birliği süreci olgunlaştırmaya çalışıyor. Suriye'nin füze tatbikatı ve ordu ile isyancı askerler arasındaki çatışmaların yoğunlaşması aslında daha büyük senaryo için tarafların son hazırlıkları yaptığına işaret ediyor.

Cümlesini şimdi tam hatırlamıyorum ama?Öyle birisi de çıksa zaten yaşatmazlar? şeklinde bir ifade kullanmıştı.

Evet, milli irade üzerindeki hegemonyayı yok etmek için Ergenekon örgütüne bir parça darbe vuruldu, mafya örgütlerinin üzerine gidildi ama milli irade hiç de bağımsızlığını kazanabilmiş görünmüyor. Devlet kadrolarına kimin alınacağına, kimin yerleştirileceğine geçmişte Ergenekon karar veriyordu, şimdi ise -şimdilik adını anmamayı yeğliyorum- Kafkas kökenli bir klik?esasında henüz klik de olmadılar ya- devlete hakim olmaya başladı. Ve bir parça da Kürt bir ekip?

Arap Birliği'nin Suriye'yi dışlaması ciddi bir gösterge. Varılan uzlaşmaya rağmen ölümler devam edince bu karar alındı. Ama aslında karar, Suriye'ye doğru ilerleyen tehlikenin ilk işaretiydi. Libya'da da öyle oldu. Arap dünyası uçuşa yasak bölge istedi. Güvenlik Konseyi kararı aldı ve Fransız uçakları bu ülkeyi bombalamaya başladı.

Cumhuriyet?i kuran klik de Rumeli kliği idi ama bu kliğin içine zamanla Sebataistler de nüfuz etmeye başlamıştı. İttihat ve Terakki eliyle devlete hakim oldular ve o klik içinden çıkan bir grup da Cumhuriyeti kurdu. Kafkas kökenlileri içlerine almamakta direndiler ama sonunda İstihbarat da Çerkezlere teslim edildi.

6- Türkiye, AB, Arap Birliği ve ABD arasında Suriye yönetiminin devrilmesi konusunda geri dönüşü olmayan bir kararlılık sergileniyor. Rusya ve Çin ise, Libya örneğinden sonra Güvenlik Konseyi'nde karar çıkartılmasını engelleyeceklerini açıklıyor. Ancak son anda Rusya'ya; Suriye'deki askeri üssün devamı ve başka tavizler verilirse bu rezervin ortadan kalktığını görebiliriz. Bu hep böyle oldu.

İşte bu nedenle iflasın eşiğinde olmasına rağmen ABD, AB, NATO ve onların dümen suyunda yürüyen ülke ve çevrelerde artık İran bol bol konuşulacak.

9- Bütün bu olanlardan sonra tek bir çağrı kaldı: Esad'ın bir an önce bırakması. Çünkü artık uzlaşma zemini kayboldu. Tabii ki Şam yönetimi bunu yapmayacak. Diğer Ortadoğulu liderler ve yönetimler gibi silahla ayakta kalmaya çalışacak. Bu da, "askeri müdahale düşünmüyoruz" açıklamalarını geçersiz kılacak. Bu aşamadan sonra Suriye yönetiminin ülkeyi bir arada tutma imkanı yok ve olmayacak. Geriye tek bir seçenek kalıyor, bölgeye ağır faturalar ödetecek askeri müdahale.

YOKSA

Fırtına Suriye'ye ulaştı. Bölgenin hemen bütün güçleri ve dışarıdan bölgeye yoğunlaşan hemen her ülke bu ülkeye yoğunlaştığı anda şartlar değişti. Bugüne kadar gördüklerimizin dışında, etkisi çok daha geniş bir durumla karşı karşıyayız. Suriye ile ilgili her girişim, ülke ölçeğinin çok ötesinde etkilere yol açacak, açıyor da.

Bediuzzaman CHP Genel Sekreteri Hilmi Uran?a yazdığı bir mektupta, bir zındıka komitesinin CHP?nin dimağını ele geçirmeye çalıştığını haber verip, vatan millet adına buna mani olunmasını istedi. Ama ya muvaffak olamadılar yahut de niyetleri o zındıka komitesi ile örtüştüğü için, Said?i hapislerde süründürdüler, onları da baş tacı yaptılar. Böylece bugün Ergenekon dediğimiz dışarıdan koordineli örgütlenme devleti ele geçirdi. Ak Parti?nin ikinci devresine kadar da devlete hakim olmayı sürdürdüler.

hayır yaa ama çok takip ettiğim birine ait

Daha önce, ?Kürt açılımı? konusunda da benzer bir yanıltma veya en azından yanlış yönlendirme yaşanmıştı. Acaba Başbakanın etrafında Kürtlerle ilgili meselelerde yanıltmaya yönelik bir çaba mı var, yoksa etrafındakilerin liyakatsizliğinden mi kaynaklanıyor bu durumlar? Yahut devlet erkini ele geçirmek için gizli bir mücadele var da başbakan maksatlı olarak mı bu hallere düşürülüyor?

Bunlar olurken, 21. Yüzyıl'a dönük en büyük model olan Avrupa Birliği dağılıyor. Fransa-Almanya ekseni, kara Avrupası merkezli yeni, çekirdek oluşuma doğru gidiyor. Birlik için angarya gördükleri ülkeleri birlik dışına iteceklerinin işaretlerini veriyor. Güney ve Kuzey ülkeleri muhtemelen "Süper Avrupa" içinde yer bulamayacak.

hemde amerıka nın burnunun dibinde

Arap Birliği kararından hemen sonra Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, Suriye'de bugüne kadar yaşananları "insanlığa karşı suç" kategorisine aldı. Yani Şam yönetimi insanlığa karşı suç işlemekle itham edilecek. Bunun sonuçlarını tahmin etmek zor değil.

Baksanıza ABD ve İsrail, Filistin'i üye kabul etti diye UNESCO'ya bile savaş açmış durumda. ABD ve Batı, İsrail'i rahatsız eden her şeye karşı.

LİNK: http://www.youtube.com/watch?v=taueCREw8K8&feature=share

Katar ise, Libya örneğinde olduğu gibi, bölgesel değişimde öncü ülke olma şeklinde bir rol tanımlaması yaptı. Gerçi bu tanımlamayı kendisinin yaptığına pek kimse inanmıyor. Böyle bir rol kendisine önerildi ve o da bunu kabullendi. Libya'ya asker gönderdiğini kendisi açıkladı. Körfez İşbirliği Konseyi çerçevesinde oluşturulan Arap gücünün merkezinde S. Arabistan ve Katar var. Bu gücü Yemen'de kullandılar.