Unutma;

Yüreğinde sanıyorum kendimi rüyalarımda. Her gece koşuyorum kan ter içinde uyanıyorum gözlerine yetişemeyince. Bir plakta dönüyor anıların eli kolu bağlı dinliyorum. Eski bir musiki koparırken sinemi olmadık yerinden vuruluyorum sensizliğe hazan elinden.

Sen hülyalarımda kal! Orada daha kutsal ve daha yücesin!

Seninle hayatlansın bu hayatım...?

Yüregime koydugum sende tanidin beni, tutkunu oldugum gözlerinde erirken bulacaksin beni..

Seni yüregime kazirken yazilmamis sarkilari söylemeyi sevdim...

Sevdiğim kadar Ben?sin..

Ben seni birakip gidemiyorum.. Nereye gitsem, nereye baksam hep yollarim yüregine cikiyor..

Hep nefes al emi..

Sessizce gelmeleri sevdim...

Bir gün yüregin burkulursa, kalbin sizlayip gözlerine yaslar dolarsa gel beni uyandir..

Seninle her gün yeniden doğmak mavilere..

uykusuz gecelerimde hayallerime koyup rüyalarimi süsleyisini sevdim...

Ayrilik siirleri, ölüm siirleri yazarken hayata, simdi sevda sözleri yazan yüregime dur diyemiyorum.. Yoklugun yüregime prangalar vururken göremeyecegim gözlerini, dokunamayacagim saclarini, erisemeyecegim seni yüregimin en güzel yerine koydum.. İstersen cikip git yüregimden, istersen bendeki seni, istersen bendeki benide alip git.. Kendime bile söylemekten korktugum seni ne kadar cok sevdigim sözcükleride alip git..

Şimdi bir damla gözyasiyim gözlerinin derinliklerinde. İstersen birak yanaklarindan süzülüp dudaklarinin arasina dolayim, istersen dökülüp yerlere, parcalara bölünüp topraklara karisayim. Yoklugunda nasil ki hüzünler dolarken her gece yüregime, nasil ki yoklugunla her gece yaslar sirdasim olurken, nasil ki yoklugunla yaslar yanaklarimdan süzülüp dudaklarimin arasinda ölürken, ben yavas yavas eriyip yudum yudum tükenirken ne yikilmalarima nede gözyaslarima dur diyemedim.. Ne yoklugunla aglamayi ben sectim, ne seni özlemeyi ben sectim, nede seni sevmeyi ben sectim..

En taze cümlelerin söylenmeden eskiyişine?

Özlediğim kadar Sen?sin..

Kızıyorum kendime gözlerindeki?ben? kokan sıradanlığıma?

Her gece yildizlara resmini cizerken gözyaslarimi gizlemeleri sevdim...

Kızıyorum velhasıl seni anlatamayışıma.

Farkinda olmadan gözlerinde erimeleri, saclarini oksamalari, yüregine akip, benim olan her seyi yüregine birakip kendimi yüregine hapsetmeleri sevdim...

? Seni özlemin en güzel yanı;

Ben senden habersiz yüreginin bir kösesinde uyuyor olacagim, yavas uyandir olur mu?

Yüreğinden tekrar düşerim diye çok korkuyorum!

Dedim ya gül yüreklim benim gücüm yok gitmeye, senin gücün varsa git. Giderken bende olan benide alip yüregine koyup öyle git olurmu?... Öyle bir git ki, giderken senli rüyalarimi birak, gökyüzünde dogan yildizimi birak, yazilmamis siirlerimi, söylenmemis sarkilarimi birak, üsüyen yüregimi birak bende kalsinlar.. Ben onlari rüyalarima dolan dudaklarinla isitirim, geceleri birak öyle git uykuda kalayim...

Dinmeyen hasret, bitmek bilmeyen bir özlemle sarildim yoklugunda gecelere.