hepsinin bir tarafı var.

Bu vesileyle belirtmek de yarar vardır ki, hemen her fırsatta MHP Genel Merkezi tarafından lanetlenmiş bulunan çapulcuların katlettiği gazetecilerin ölümünden ülkücüleri sorumlu tutmak anlayışı da tekrar hortlatılmıştır. MHP Genel Merkezinin "kral çıplak" vurgusu üzerine panikleyen odaklar iftira ve karalamanın her türlüsüne başvurmak konusunda tereddüt duymadan saldırıya geçtiler.

MHP Genel Başkanı'nın siyaset tarzını bilenler düşünce özgürlüğünün en önemli saç ayaklarından olan basın özgürlüğünün muhafazası konusunda da ne kadar hassas olduğunu bilmelidirler. Nitekim geçmişte MHP ile yakınlaşmak ve tabiri caizse iktidar pastasından pay almak niyetinde olan medya patronlarının MHP iktidarı döneminde nasıl bir tavırla karşılaştıkları ortadadır. MHP siyasi tarihi boyunca basın-yayın kuruluşları ile müşterek bir rant sahası oluşturmamış ve de yandaş medya yaratma telaşı içerisinde olmamıştır. Bunu yapmadığı gibi iktidarın gücünü hiçbir zaman medya üzerinde bir baskı aracı olarak da kullanmamıştır. Acaba MHP'nin iktidar olduğu dönemde her hangi bir yazılı ya da görsel medya kuruluşuna fikirlerinin temsili konusunda baskı yapılmış mıdır? Her hangi bir gazetecinin işine son verilmiş midir? Bir tane muhalif ses susturulmak istenmiş midir?

Kendi medyasını yaratmak ve tek sesli bir medyanın kısır repertuarı ile ülke yönetmek hiçbir zaman MHP'nin siyasi anlayışında yer bulmamıştır. Aylardır yaşanan ekonomik buhrana, siyasi açmazlara, verilen tavizlere rağmen tek satır yazmaktan aciz olanların, iktidarın her politikasına tempo tutması ve alkışları ile ayıpları örtmesi ve bunu yaparken yalan ve karalama sanatının her türünü icra etmesi karşısında MHP Genel Merkezinin susması ve durumu sükut ile geçiştirmesi 100 yıllık fikri ve 40 yıllık da siyasi omurgası olan bir partiden elbetteki beklenemezdi. Omurgasız siyasi anlayışlardan beklenecek bir sükutu; inandığı değerleri savunmak adına onlarca şehit vermiş bir siyasi partiden beklemek en sıradan söyleyişle ahmaklıktır. MHP Genel Merkezi bazı yayın kuruluşlarının, kendisine yönelmiş açık tavrına karşı siyasi değerlerini savunmak ve tenkit hakkını kullanmak konusunda elbette ki tereddüt duymayacaktır.

Medya ilişkilerinde doğru tarafta olanın MHP olduğunda zerre kadar tereddüt duyulmamalıdır. Zira MHP'nin; PKK sorununda İmralı'dan "taraf", Ermeni Meselesinde diasporadan "taraf", Kıbrıs konusunda Rumlardan "taraf", dış politikada başka başkentlerden "taraf" olanlarla aynı safta olması elbette ki beklenemezdi. Dolayısıyla MHP'nin tavrının sorgulanmasından ziyade bu medya kuruluşlarının tavrının sorgulanması gerekmektedir.

Meclis çatısı altında yaşanan gerginlik sonrası MHP Genel Başkanı Sn. Dr. Devlet Bahçeli tarafından yapılan yazılı açıklamada bazı yayın kuruluşlarının adının açıkça zikredilmesi ve bu yayın organlarının MHP'ye yönelik sistemli bir karalama kampanyasında taraf olduğunun belirtilmesi gözleri bir anda MHP-medya ilişkilerine çevirdi.

MHP Genel Başkanı'nın da ifade ettiği gibi kimse MHP'yi sevmek zorunda değildir. Fikirlerini paylaşmak zorunda da değildir. MHP'nin medya organlarından objektif değerlendirmeler dışında bir beklentisi de bulunmamaktadır. Tenkit ile tehdidi ayırt etmek yeteneğinden yoksun olan kiralık vicdan sahipleri bir yana, MHP Türk Münevverinden siyasal değerlendirmelerini hakikatin ışığında yapmasını beklemektedir. İşte bu sebeplerle diyebiliriz ki, MHP Genel Başkanı'nın son açıklaması bir tehdit değil, sabırlı bir bekleyişin sonunda ortaya konulmuş haklı bir tenkittir. Bu tenkiti, bir kara propagandanın malzemesi yapmak ve millet vicdanına bu şekilde sunmak ancak ve ancak aziz milletimizin paha biçilmez vicdanına ipotek koyma teşebbüsüdür ve alçaklıktır. MHP'nin ve Türk Milletinin istikbalini karartarak ikbal sahibi olmak isteyenler, kör vicdanlarından çıkan her sözün hesabını tarih sayfalarında hüküm giyerek vereceklerdir.

Önemli olan adalettir.

Vicdanlarını başkalarının emrine tahsis etmiş olanlar için utanma duygusu unutulmuş bir mefhumdur. Bugün ortaya koydukları vahim tablo yalnız insani hassasiyetlerini değil, haysiyetlerini de yitirdiklerinin en açık kanıtıdır. Türkiye'nin karşılaştığı her açmazda demokrasiye sadakat ile Türkiye'nin önünü açan bir siyasi partiyi, milletin namusuna yönelmiş hamleler karşısında teslim olmadığı için faşist ilan etmekten çekinmezler.

artık habercilik "haberi verip yorumu okuyucuya bırakmak yerine haberi yorumlayıp okuyucuya vermek" şeklinde değişti...

Aslında MHP Genel Merkezi daha önce de yapılan bir basın toplantısında bazı yayın kuruluşlarına salonda yer vermeyerek bu konudaki tavrını ortaya koymuştu. Yani MHP Genel Merkezi gazetecilik etiğini unutanlara gerekli hatırlatmayı zaten yapmıştı. Sn. Dr. Devlet Bahçeli'nin yazılı bir açıklama ile bazı medya kuruluşlarını tenkit etmesi; uzun soluklu bir bekleyişin, hoşgörü ve sabrın sonrasında ortaya konulan net bir tavırdı.

Abdi İpekçi'nin katilini cezaevinde karşılarken birbirinin sırtından atlayan medya mensupları orada MHP Genel Merkezinden tek bir temsilcinin dahi olmadığını fark etmediler mi? Ya da milliyetçi ülkücü hareketin bütün meşru organları tarafından defalarca lanetlendiğini unuttular mı acaba? MHP Genel Merkezi hiçbir katilin, serserinin arkasında ne örtülü ne de açık bir tavırla durmadı. Karanlık ve hunharca işlenmiş cinayetlere adı karışanların en ağır cezayı almasını temenni etti ve bunu her fırsatta dile getirdi. Bugün MHP üzerine oyun oynayanlar ve hunharca işlenmiş cinayetleri hatırlatarak MHP'yi vicdanlarda mahkum etmek çabasında olanlara GÜN SAZAK, ERDOĞAN HANÇERLİOĞLU, İLHAN EGEMEN DARENDELİOĞLU, KEMAL FEDAİ COŞKUNER, İSMAİL HAKKI GERÇEKSÖZ, AYŞE ÇETİNKAYA, AHMET ADİL OKUR, FAHRİYE ALTINOK isimlerini hatırlatmakta yarar vardır. Açıp bir kez daha okusunlar arşivleri...

Sahibi oldukları gazeteleri fanatizmi aşan bir yaklaşımla ile iktidar emrine sunarak, gerçek dışı karalamalarla muhalefeti kıskaca almak isteyenler bu açık tavır karşısında bir hayli rahatsız oldular. Hatta daha da ileri giderek MHP Genel Başkanı'nın medyanın bazı kesimlerini tehdit ederek baskı altına almaya çalıştığı gibi ucube görüşleri dile getirdiler. Kimisi ise bu açıklamayı politik ahlak ile bağdaştıramadığını ve de ahlaki anlamda sorgulanması gerektiğine vurgu yaptı.

bağımsız ve tarafsız medya hiç olmadıki türkiyede

Etikhaber/YÜCEL BULUT

Demokrasi- bağımsız ve tarafsız medya ilişkisi açısından yorumlar bekliyorum...

medyanın tarafsızı kalmadı artık bence

Tarafsız olunmazki boşuna aramayın :))

Yazı çok uzun okuyamadım lakin Bahçeli'nin burnu havada medya patronlarını tehdit etmesi çok hoşuma gitti ve takdir ettim.

MHP Genel Merkezinden yapılan yazılı açıklamayı etik dışı bulanlar, acaba Sn. Başbakanın bazı medya kuruluşlarına karşı boykot çağrısı yapması karşısında da bu tavrı gösterebilmişler miydi? Unutulmuş değildir!! Sn. Başbakan günlerce bazı medya gruplarının gazetelerinin alınmamasını, televizyonlarının izlenmemesini tavsiye ve telkin etmişlerdi de, demokrasi mücahitlerinden hiç ses çıkmamıştı. Hatta işi daha ileri götürüp boykot ile yetinilmemesi gerektiğini savunanlar bile oldu? Sonrası malum!!!

Yandaş medya er ya da geç hesap verecek.

Bu farklı kutupları karıştıran ve barıştıran, sonra da demokrasi kulvarında yarıştıran bir irade olsa gerek... Dün inkar ettiklerine bugün itaat ettiren, dün söz verdiklerine bugün ihanet ettiren, aynı yalanı aynı anda söyleten bir irade...

Acaba bu iradenin siyasi emellerinin önündeki engel midir MHP? Bu nedenle mi ortak bir taarruz başlamıştır MHP'ye karşı. Aynı kalemden çıkmış yazılar medyanın her tarafına bu irade tarafından mı serpiştirilmektedir. MHP'nin, iktidarın aymazlıklarına her dur deyişinde hücuma uğrayışının sebebi bu irademidir.? Bilemeyiz... Zira bize bavul içerisinde belge getiren olmadığı için gündem yaratamayız. Sadece doğru bildiklerimiz ışığında inandıklarımızı savunmak çabasında oluruz.

milliyetçiler, yandaş gazeteler star, türkiye, takvim, yeni şafak, zaman, sabah gazetelerini almayalım

Bu isimler de hunharca cinayetlerle katledildiler. Bu insanları katledenlerin sol örgütlere mensup oldukları anlaşıldı. Bugün ülkücüleri, karanlık bir geçmişin süzgecinden geçirmeye çalışanlar, hunharca şehit edilen bu insanların katillerini aradan geçen 30 yılda bir kez kınadılar mı acaba? Bu cinayetleri lanetlediklerine dair tek bir emare var mıdır? Bulamazsınız... Ya da bu cinayetlerin arkasındaki karanlık odakların tespit edilmesi için hiç kafa yordular mı? Yormazlar işlerine gelmez...

Dün sosyalizme bugün liberalizme sığınanlarla; siyasal islamdan muhafazakar demokratlığa hicret edenleri buluşturan yalnızca demokrasi aşkı mıdır acaba?