Çocuk dendiğinde aklımıza neşe, canlılık, bitmek ve tükenmek bilmeyen bir enerji gelir. Genellikle çevremizde bu tip çocuklarla karşılaşır ve onların oyun ve hayal dünyalarını hayretler içinde seyrederiz.. Aslında çocukları sevimli ve cana yakın yapan bu özellikleridir. Ancak çevresinde olup bitenlere karşı ilgisiz, dış dünya ile adeta bağını koparmış, kendi dünyasında yaşamaya çalışan çocuklar da vardır. Bu çocukların en belirgin özellikleri sosyal ilişki kurmadaki yaşadıkları güçlüklerdir. Bu nedenle bebeklik dönemi sonrası toplum içinde bu çocukları hemen farkedebilirsiniz. Etraflarında örülü o kalın duvarı aşmak hatta bir pencere olsun açabilmek için hayli zorlanacağınız bu çocuklara otistik çocuklar denmektedir.

Enes Keskin. Dokuz yaşında. Yedi yıl önce otizm teşhisi kondu. Yıllarca dünyadan kopuk yaşadı. Ailesi iletişim kuramadı. İki yıl önce hayatına Pedagog Sarp Bengü girdi. Kendisinin de ailesinin de hayatı değişti. Şimdi bilgisayar kullanıyor. Gazetesini çıkarıyor ve kitabını yazıyor.

Fatma DURMUŞ

Beyinde noronların duzensizliği de olabiliyor..

Kendi içlerinde ayrılar..

evet dogru.

Genetik de olabilir.

İlk otistik yazarımız dokuz yaşında: Enes Keskin. ?Mağara Utancı" adıyla yayımlanacak bir kitap yazıyor. Kitabın kahramanı Romalı bir harita teknisyeni ve kendisi. Eğitmeni Pedagog Sarp Bengü, ?Uyuşturucu Kullanma Kılavuzu" adlı kitabı yayımlandığında kıyamet kopmuştu. Kitap, uyuşturucu bağımlıları hakkında şimdiye kadar yazılmayan ne varsa ortalığa döküyor, aileleri uyarıyordu. Zihinsel engelli çocuklar için çalışmalar yaptı ve birçok kitap yazdı. Hayat, sonunda Enes ve Bengü'yü buluşturdu ve ortaya Türk usulü bir Rain Man öyküsü çıktı.

El çırpma, tüm bedeni sallama gibi olağan dışı beden hareketleri dikkat çekicidir. İlgi alanlarının kısıtlılığı nedeniyle belirli oyuncaklarıyla hep aynı biçimde ve tekrar tekrar oynarlar. Evde bulunan bazı nesnelere aşırı ilgi gösterebilirler. Mekanik aletlere ve dönen nesnelere ilgileri büyüktür.

Mucize buluşma

ama bu kadarla kalmasın devamını bekliyoruz:)

Bazı nesnelere karşı duygusal olmayan ve bize göre anlamsız aşırı bağlılıkları vardır. Bir parça sicim ya da gazoz kapağı onlar için vazgeçilmez birer nesne olabilir.

Otistik çocukların aile tarafından hekime ilk getirilme nedeni genellikle konuşmalarındaki gecikmedir. Oysa daha ilk yıl içinde çocuğun dış dünyaya kapalılığı ilgili bir anne tarafından fark edilebilir. Kendisi ile dış dünya arasında kalın bir duvar olan bu çocuklar annelerinin gösterdiği sevgi ve ilgiye adeta kayıtsız kalırlar. Bir annenin bunu fark etmemesi mümkün değildir. Ancak çocuğuna karşı ilgisiz ve sevgisini gösteremeyen anneler bu bozuk gidişi anlamayabilirler.

Yeni doğan her bebek yaşamın ilk günlerinde doğal otistik bir dönem geçirir. Yani çevresindeki insan ve eşyalara karşı ilgisiz ve dışarıdan gelen uyarılara karşı tepkisizdir. Ancak normal gelişim sürecinde bu dönem bir kaç hafta kadar devam eder ve giderek çocuk dış dünyaya açılmaya ve çevresiyle ve özellikle insanlarla ilgilenmeye ve ilişkiye girmeye başlar. Otistik çocukların çoğu normal sayılan ve çok kısa süren bu dönemi bir türlü aşamaz ve dışa açılamazlar. Karşısına anne geldiğinde kimse yokmuş gibi tepkisiz kalan ve adeta bir gülücüğü dahi esirgeyen bu çocuklar dikkatli bir gözlemci tarafından hemen farkedilebilirler.

Her yaş çocuğu kendi yaşıtlarıyla oynamaktan hoşlanır. Yaşıtlarıyla bir araya geldiğinde onlarla ilgilenir ve oyun kurmaya çalışır. Otistik çocuklar ise hep yalnız olmayı tercih eder, çocukların içine karışmaz, hep bir köşede yalnız başına oynarlar.

kadir kardeşim çok güzel bir paylaşım Allah razı olsun...

Otistik çocuklar en çok konuşma gecikmesi şikayeti ile hekime getirilirler. Bedensel gelişimi yaşına uygun olan çocuğun konuşması yaşıtlarına göre oldukça geridir. 5 yaşına geldiklerinde ancak % 50 si tek kelimelerle konuşabilir. Konuşmayı ilişki kurmaktan çok ihtiyaçların giderilmesi için kullanırlar. Bir kısmı ise ileri yaşlarda dahi konuşamaz ya da konuştukları anlaşılamaz. Konuşmanın geriliği yanında bu çocuklarda söylenen sözcükleri tekrarlama ve kelime uydurma gibi konuşma bozuklukları görülebilir. Konuşmadaki bütün bu gerilik ve bozukluklar çocuğun ilişki kurmadaki zorluğunu bir kat daha artırır.

Yaşam içindeki olağan değişimlere karşı direnç gösterirler. Ev içinde bir eşyanın yerinin değişmesine izin vermez, eve alınan yeni bir eşyayı kullanmak istemezler. Değişime karşı bu direnç ailenin hayatında kısıtlamalara neden olacak derecede rahatsızlık verici olabilir.

altına kacıran da..

Otisitik olup okuma ogrenen de var..

Şok travma durumu ile de gorulebiliyor..

Enes, üç çocuklu bir ailenin en küçük ve tek erkek çocuğu. Ailenin neşe kaynağı olan Enes, iki yaşına gelince birden hareketleri duraksamaya başladı. Konuşmaya yeni başlamıştı. Derken tek tük söylediği sözcükler birden kesildi. Gittikleri doktor, "Telaşlanmayın erkek çocuğu geç konuşur" dese de içleri rahat etmedi. Nihayet International Hospital?da teşhis konuldu. Enes, Dustin Hoffman?ın başrolünde oynadığı?Yağmur Adam" filmindeki gibi bir otistikti. Anne Fatma Keskin o günü şöyle anlatıyor: "Eşim, ben, kızlarım mahvolduk. Hastaneden çıkıp otomobile bindik. Eşim direksiyonu tutamadı. Yıkılmıştık. Ne yapacağımızı bilemez haldeydik. Böyle şeyler filmlerde olur sanıyorduk."

Budur diyemiyoruz..:(

Cok etmen var..

:( kadir yazda belki ihtiyacı olanlar vardır okusun..

Cok değişik ve geniş bir yelpaze otizm..

HASTALIĞIN BELİRTİLERİ:

bir arkadaşımın çocuğu için de anne karnında travma geçirmiş dendi... inandırıcı gelmemişti... şimdi 7 yaşında özel eğitime rağmen yürüme anne-baba deme harici bir gelişim göstermedi

Tepkileri ani ve yersiz olabilir. Öfke patlamaları, kendine zarar verici davranışlar ya da uygunsuz sevinç nöbetleri gözlenebilir. Yaş ilerledikçe çocuğun çevresiyle aktif ilişkiye girmesi artabilir ancak sınır koyamama gibi uygunsuz davranışlar devam eder. Daha ileri yaşlarda zekası normal olan çocuklarda önceden olan olayları detaylı hatırlama ve akılda tutmalar görülebilir. Müzik, hafızada tutma ve okuma gibi bazı özel alanlarda garip ve akıl almaz becerileri olabilir.

Oluyor hemde cok..

Gözüne bile bakmayanda..

böyle önemli bir konuda paylaşımda bulunduğunuz için çok teşekkür ederim psikolog temel

ben otistik durumun doğuştan olduğunu sanıyordum. sonradan da olabiliyor mu? birde nedeni ne peki genetik mi?

Otistik çocukların bir çoğunda zeka düzeyi normalin altındadır. Bu çocuğun genel olarak işlevselliğini azaltan bir faktördür. Yapılan araştırmalar otizmin toplumda yaklaşık 10.000 çocuktan 4 ünde görüldüğünü göstermiştir.

bize hayat dersi olsun ne güzel dünyaya tutunan insanlar var bizde şükürsüzlük içindeyiz.. başımıza gelmeden sanki bir roman anlatılıyormuş gibi dinleriz ama bunlar gerçek kimin başuna geleceği belli olmaz mevlam Herkese şifa versin kaldıramayacağı dert vermesin.

Nedeni tam oalrak belli değil.

Kendi özel davranış biçimleri ile diğer çocuklardan hemen ayırt edilebilirler. Örneğin kendi etraflarında defalarca dönme, tek ayak üzerinde zıplama ve odanın içinde bir köşeden diğerine koşma gibi amaçsızca terarlanan hareketleri vardır

Otisitik olup zekası iyi olan da var..

önlem için tedavi için bir şey yaplıabiliytormu beselenme felan etkili mi?

Genellikle bebekliğin ilk iki yılı içinde otizme ait belirtilerin başlaması beklenir. Nadiren bu belirtiler daha geç yaşta da başlayabilir. Otizm belirtileri çocuğun yaşına ve gelişim düzeyine göre çok farklılıklar gösterebilir. Bebekliğin ilk dönemlerinde annelerin ilk farkettikleri çocuklarının diğer çocuklara nazaran daha az güldükleridir. Annenin bedensel teması, çocuğunu kucaklaması ve öpmesi her çocuğun arzuladığı bir işlev olmasına karşın bu çocukları rahatsız eder. Adeta sevilmekten hoşlanmazlar ve tepki gösterirler. Ana babanın seslenmesine karşı yanıt vermemeleri nedeniyle çoğu aile çocuklarının sağır olduğunu dahi düşünebilir. Çevredeki insanların görünümleri, giyisileri dikkatlerini çekmez. dışarıdan izlendiğinde adeta odada kimse yokmuş gibi davranırlar. İnsanlarla göz göze gelmekten kaçarlar. Yalnızlığı severler ve yalnız bırakılmaya tepki göstermezler. Normalde çocuklar uyumadıkları dönemlerde yatakta kalmak istemez anneden ilgi beklerler. Ancak bu çocuklar uyumadıkları halde saatlerce yatakta sessizce kalabilirler. İlk dönemlerde anne ve babayı diğer insanlardan ayırmakta güçlük çekmelerine karşın yaşları ilerledikçe anne babaya bağlılıkları aşırı derecede artabilir ve ayrıldıklarında yoğun sıkıntı yaşayabilirler.

Sonunda Pedagog Sarp Bengü?yü dostlarının tavsiyesiyle buldular. Bengü, Enes?i eğitmek için haftada iki gün Keskin ailesinin evine gidip gelmeye başlıyor. Ancak Enes ilk altı ay boyunca hiçbir gelişme göstermiyor. Sonunda Bengü'nün çabaları sonuç veriyor. Enes yavaş yavaş okumayı öğrenir, bilgisayarla yazarak kendini ifade etmeye başlar. Fatma Keskin, yıllardan beri en ufak bir gelişme göstermeyen Enes?in okuyup yazmaya başlamasının bir mucize olduğunu söylüyor. Baba ise uzun süre Enes?in gösterdiği gelişmeye inanamıyor. Bir gün Enes?e "Oğlum beni ne kadar seviyorsun" diye soruyor. Enes ellerini klavyenin tuşlarına götürüp yazıyor: "Dünyalar kadar!" Baba Resul Keskin, "Sadece bunun için herşeye değer" diyor. Sarp Bengü, Enes?le iletişim kurmak için beş noktadan çalışmaya başladığını söylüyor. Ritim, ses, yazı, bilgisayar ve çizgi. ?Mutlaka bunlardan birine cevap vereceğine inanmıştım. Nitekim altı ayın sonunda Enes bilgisayarda yazı yoluyla ailesine 'merhaba' dedi. Sonra da tuvaletini tek başına yapmayı ve tuvalet temizliğini öğrendi. Şimdi ise org kullanıyor, günlük gazetelerde ilgisini çeken haberleri keserek kendi duvar gazetesini çıkarıyor. Evde olan biten hakkındaki düşüncelerini bilgisayara yazıyor ve belgesel izlemeyi seviyor."

Yağmur çocuk