Başkent Niamey'e indikten sonra bir miktar dinlenip jipimizle uzun bir yol kat ettikten sonra güçlüklerle ulaştığımız Maradi Devlet Hastanesi'ne vardığımızda karşılaştığımız manzara içler acısıydı. Gözlerime inanamadım.

Birçok gönüllü doktor binlerce basit ama insanların yaşamlarını değiştirecek cerrahi operasyon yapıyor, Bununla birlikte bölge halkını su ihtiyacını giderebilmek için su kuyuları açıyorlarki bu kuyuların onlar için ne kadar önemli olduğunu yerinde görmüş insanlar tanıyorum.

Lütfen okuyalım.

Biz ne büyük nimetler içinde, küçücük şeyleri sorun yapıyormuşuz meğer.

Harcamalarımızın %90 Tıbbi sarf malzemeleri, binlerce ilaç ve serumlar.

Eğer hayır işi için bir tarafa ayırdığınız 180 dolarınız varsa, adresindeki banka hesabına yatırabilir veya 100 dolar verip, çöl ortasında açılan bir kuyudan hisse sahibi olabilirsiniz.

Bunca sefalet, açlık ve yokluk içinde bile inançlarını kaybetmediklerini, hatta rahat içinde yaşayan insanlardan daha çok sarıldıklarını gördüm. Amaliyata aldığımız bir hastanın ameliyat boyunca Kur'an'dan ayetler okuyup ameliyatın sonunda ellerini açıp bize minnet dolu bakışlarla yürekten dua etmesi beni gözyaşlarına boğdu.

Götürdüğümüz ufak tefek hediyeleri dağıtırken oluşan izdiham herşeyi anlatıyordu.

çok güzel bir çalışma maşallah kıskandım doğrusu. Rabbim yar ve yardımcıları olsun bizleri de vesile olmakla şereflendirsin.

Açlığı, sabretmeyi, nimetlere şükretmeyi, hepsinden önemlisi isyankar olmayıp inancını kaybetmemeyi öğretti.

Onlar benim hayata bakışımı değiştirdi.

Ekte gönderdiğimiz yardım formumuzun formatını biraz değiştirdik, gelen yardımların tamamına yakını Keçi Yardımı bu bizi çok mutlu ediyor, ancak bizim esas gidiş sebebimiz sağlık amaçlı Cerrahi ve Göz ameliyatları, diş çekimleri ve K. B. B tedavileri.

Not: Gönüllüler hizmetine katılan doktorlarımızın hikayesi bir başka yazıya inşallah! <a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="ef9bc18e83848e81af958e828e81c18c8082c19b9d">

NİJER'DE İNSAN OLMAK

Bir Notumuz var :

direk yiyecek içeçek gıda yardımından daha çok bölge halkının kendi gelirini kendilerinin kazanmasına teşvik edici projeler üretiyorlarki bu anlamda "üç keçi" diye isimlendirdikleri son kampanyaları oldukça anlamlı.. türkiyedeki bağışlar ile nijerdeki bir aileye üç keçi alınıp veriliyor ve o keçileri çoğaltarak geçimlerini hayvancılıkla sağlamaları hedefleniyor..

Sadaka cariye; akıp giden hayır. Bir yetimin, dulun, öksüzün, yoksulun hayatını kurtarmış oluyorsunuz 180 dolarlık üç keçiyle.

"Nijer tohumu" denilen hububatla besleniyorlar esas olarak; bizde bu tohum, "Nijer yemi" adıyla muhabbet kuşu besleyenlerin ilgi alanına giren bir ürün. Bizim kuşlarımıza yedirdiğimiz şey, Nijer halkının temel gıdası, tek yönlü beslenme yüzünden halk hastalıktan kırılıyor.

Not: Gönüllüler hizmetine katılan doktorlarımızın hikayesi bir başka yazıya inşallah! <a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="45316b24292e242b053f2428242b6b262a286b3137">

Yüzü kara, hesap defteri beyaz insan : Teşekkürler sana!

Ne hissesi diye sormayacaksınız değil mi; Sevap hissesi!

Daldım içeriye. Oo, birbirinden güzel ve fantastik Afrika ve Afrika fotoğrafları. "Kim çekmiş bu güzel fotoğrafları?" diye bakınırken gençten bir adam yaklaştı yanıma. Meğer tabib imiş, Ürolog Dr. Serhat Onur.

Lafı uzatmayacağım; basında birkaç kere bizim doktorların Afrika'da bir ülkede göz ve katarakt ameliyatı yaptıklarına rastlamış, memnun olmuştum; böyle ayrıntılar hemen unutulup gidiyor, "Aferin be gençler" deyip geçiyoruz genellikle.

Anladım ki dillerimiz ayrı olsa da inancımızın bir olması kalpler arasında köprüler kurmak için yeterliydi.

İnsanlar bir deri-bir kemik, yerlerde yatıyor, açlık ve hastalıktan gözlerinin feri kaçmış halsiz, mecalsiz...

Selamlarımla / İbrahim Ceylan

"Değerli İhsan Karaman Hoca'mında dediği gibi "bahtı kara, teni kara" insanları tanımak Rabbi'min bana en büyük lütfuydu. Belgesellerde gördüğüm bu insanlara okyanusta bir damla misali yardımım olduysa ne mutlu bana.

Gençken hayalimizde ayyıldızlı bayrağı Moskova'ya dikmek gibi hayallerimiz vardı; o kadar zahmete gerek yokmuş. Bizim gönüllü doktorlarımız, gömlek büyüklüğündeki Türk bayrağını, derme çatma bir ameliyathanenin adi fayansla kaplı kan lekeli duvarına flaster ile öyle bir tutturuvermişler ki Viyana'yı fethetmenin keyfi yanında solda sıfır kalır... Öyle bir temsil ki on numara yani...

Bu pazar bizim görüntülerimizin yer aldığ Mali başlıyor ve 4 bölümde tamamlanacak, bir ay boyunca bizim görüntülerimiz olacak. izleyeceğinizi ve dostlarınıza tavsiye edeceğinizi umuyoruz.

Coğrafya derslerinde üzerimize asla vazife olmayan ülkelerin haritasını ezberlemek de cabadan...

Bu konuda aşağıda paylaşacağım yazı hem daha detaylı bilgi hemde bu fiilin ne denli gönül isteyen önemli bir iş olduğunu çok güzel anlatıyor..

Verdiğim çikolatayı utanarak yiyen gururlu çocuk, öte yandan poşet içindeki haşlanmış makarnayı elleriyle yiyen "şanslı" kız, diğer yanda yüzlerine sineklerin üşüştüğü, karınları şiş, çıplak, yalın ayak çocuklar... Bakışlardaki çaresizlik...

Bütün bunları yaşayıp tanık olmama vesile olan Yeryüzü Doktorları ekibine;Dr. Salih Bozkurt, Dr. Şahin Sevim, Dr. Hacı Koç, dostum Hemş. Sabire Yılmaz ve emeği geçen herkese teşekkürlerimi bir borç bilirim.

Hemş. İkrima Sarıhan'ın izlenimleri :

Senin cenneti fazlasıyla hak ettiğini düşünüyorum çünkü hesap vermen gereken çok az şeye sahipsin.

bunun dışında kurban organizasyonları vs vs birçok faaliyetler sayabilirim..

Sizlere kendilerine gönüllüler diyen bir sivil toplum kuruluşundan ve faaliyetlerinden bahsetmek istiyorum.. Uzun zaman önce onlara söz vermiştim tanıdığım insanlara kendilerinden ve faaliyetlerinden bahsedeceğime ama ertelediğimi farkettim.. Gönüllüler, öncülüğünü dr. ibrahim ceylanın üstlendiği henüz dernekleşmemiş bir topluluk.. Özellikle nijer gibi yoksul ve gelişmemiş afrika ülkelerine giderek orda faaliyetlerde bulunuyorlar. Nedir bu faaliyetler,

Selam arkadaşlar,

Gönüllü formunu keyif ve iftiharla doldurduktan sonra çalışmalarını daha yakından tanıyabilmem için bir DVD verdiler. İçinde hayli video ve seyahat fotoğrafları var; hala tamamını bitiremedim ama ne zaman bir dosyasını açıp seyretmeye başlasam, kahramanlık filmi seyreder gibi göğsüm kabarıyor, gözlerim sulanıyor, "Aferin be gençler" diyorum, "Bunca sene Türk milliyetçiliği davası güttüm de bir gün bile sizin yaptığınız hayır derecesine erişemedim" diye hayıflanıyorum.

Bayrak kısmı, işin bilmem kaçıncı derecede ayrıntısı; bayrak asmasak- sancak göstermesek de olur; muhtaç insanların acısını dindirmek, karnını doyurmak gibi bir saadet neyle değiştirilebilir ki?

Yapılanlar ve yapılacak olan faaliyetler pek çok insanın geleceğini yön verdi ve verecek te. Umutları olmadan insan yaşayamaz ya da eksik yaşar. Umut yolcuları "gönüllüler" ekibinden Allah razı olsun. Bu düşünceye sahip sağlık ekibindeki herkese teşekkür ederim. Rabbim bizleri de bu uğurda, yardım edenlerden eyler.

Tanıştık, konuştuk; beş dakika sonra "Gönüllü" oldum.

Biz ekip olarak da çok uyumluyduk. Hepimiz tek yürek olup yurdumuz ailelerimiz aklımıza gelmeden ışığa bir göz daha kavuşturmak için adeta zamanla yarıştık. Bizi oraya götüren yüreğimizdeki insan sevgisi ve Allah rızası gayesi idi. Başka bir güç bu zorlu yolculuğu bize yaptıramazdı.

Sanki bizden sihirli bir dokunuş bekler gibi bakıyorlar. Ya da ben ilk kez bu bakışlarla karşılaştığım için böyle yorumluyorum. Demek dünyada böyle insanlar da varmış. Bir utanç kaplıyor içimi.

Rabb'im muvaffak etsin inşaAllah...

Biz Türkiye'de kimi zaman aynı dili konuştuğumuz insanlarla anlaşamazken orada herkesle anlaşabiliyorduk.

Bağış toplamada bu konuyu göz önünde bulundurmamızda yarar var.

Meğer ara sıra gazetede gördüğüm o bizim doktorlar, bu gençlermiş.

ALLAH razı olsun, çok güzel bir çalışma.

Üç keçi, bir hayat

Geçenlerde İsviçre'de yaşayan Ermeni hemşehrim Vahan Şişmanoğlu ile Taksim'de buluşmuştuk; eksik olmasın, zarif eşi Heike Hanım'ın pişirdiği ev pastasına ilaveten kendisi marangozluktan emekli olduğu için "Son işi" olarak bana bir kağnı maketi yapıp, ta Zürich'lerden buralara erinip üşenmeden getirmiş. Çok duygulandım elbette. Memleket aşıkı, tatlı dilli, gani gönüllü bir adam. Kendisinin pek özlediği Adana kebap faslından sonra Sahaf festivali'nde zaman geçirip çay içtik. Vahan Usta 17 Eylül 1960 tarihli bir Akşam gazetesi aldı sahaftan ; ben de Refik Halid üstadımın itinayla ciltlenmiş sekiz kitabını çantaya koydum, vedalaşıp ayrıldık. Metroya girdim, girişte bir sergi ilanı dikkatimi çekti: "Yoksulluğun gülen yüzü Nijer" diye bir afiş. Afişte dünyanın en güzel çocuklarından biri tebessüm ediyor.

Ben onların gözlerinin açılmasına vesile oldum belki ama onlar da bana çok şey öğretti.

Geçtiğimiz günlerde TRT için hazırlanan Türkiyeden Doktor Geldi Belgeselinin her pazar saat 14.15 TRT Haber de, Pazartesi günleri 02.15 de yine TRT Haberde yayınlandığını, Yazar Ceyhun Emre Teoman'ın sunuculuğunu yaptığı ekibin bizimle Nijer ve Malide birlikte oldugunu, şimdi bu bu deneyim ve görüntülerini sizlerle paylaşmak için açtıkları http://www.turkiyedendoktorgeldi.com web ziyaret edip dostlarınıza da tavsiye etmenizi istemiştik.

Nedir gönüllülük, izah edeyim: Ayrıntılı bilgi isteyenler sitesinde etraflı bilgi bulacaklardır, fakat benim için gönüllülük o andan itibaren, dünyanın en yoksul insanlarına sağlık hizmeti, içme suyu, gıda, hatta maişeti temin için "keçi" götüren fedakar delikanlılara, genç kızlara, arslan yürekli adamlara destek anlamına geliyor. Bunlara ilaveten çölün yüz metre dibinden su çıkarıp, yedi ceddinize rahmet okutuyor bu gönüllüler.

Üç keçi

Kah bir çocuğun başını okşayarak, kah bir insana dokunup selam vererek... Bakışlar herşeyi anlatıyordu.

Değerli Gönüllüler,

Bu harcamalrımıza için kaynak oluşturamazsak seyahatlerimiz aksar, buna bağlı olarak Kuyu ve Keçi projelerini hayata geçiremeyiz.

Nijer'i şimdiden çok özledim...

Gönüllü Görüşleri

Coğrafya bilgim fena değildir. Bizim kuşak, çocukluğunu televizyonsuz geçirdiği için gece saatlerinde kendi aramızda oyun oynamak canımız çektiğinde birer defter yaprağı koparıp ya "İsim, ülke, başkent, cisim, dağ, nehir" yarışması oynar veya bir harita atlasıyla birbirimize -diyelim ki bir dakika içinde-, adı az duyulmuş bir şehri bulmasını isterdik.

Nijer Afrika'nın değil, dünyanın en fakir, en gariban ülkesi; 300 bin kişiye bir doktor düşüyor. Bir milyon kişiye üç. 13,5 milyon nüfusu var.

Anladım ki asıl işi zor olan biziz. Allah bizim yardımcımız olsun!

Nijer'de çok eşli evlilik ve boşanma kolaylığı, çok sayıda yoksul dul kadın ailesi ortaya çıkarmış. Üç keçisini, gönüllü temsilcisinden teslim alan dul hanım, Nijer şartlarına göre çocuklarını çekip çevirecek bir imkana sahip oluyor. Dosya kağıdında, bağışçının adı yazıyor ama siz isterseniz yaptığınız hayır ebediyyen saklı kalabilir.

Yanlış duymadınız, keçi. Bizim bildiğimiz keçilerden biraz ufakça, kahverengi uzun tüylü, pek güzel, pek şirin hayvanlar. Gönüllüler organizasyonuna 180 dolar bağışta bulunursanız onlar sizin adınıza bu sevimli hayvanlardan üç tane satın alıp dul ve yetim ailelerine hibe ediyorlar. Sizin üç keçiniz birbuçuk sene sonra 16 keçiye kadar çoğalıyor; o zaman o aileden üç keçiyi geri alıp bir başka aileye devrediyorlar.

evet orayı gidip gören sağlık çalışanlarının yazılarını okudukça daha bir heyecanlanıyorsunuz. bir insan düşünün ufacık bir müdahaleyle görecek yürüyecek belki ama imkansızlıklar buna engel ve sizinde vesile olduğunuz küçük bir operasyon onları hayata bağlayacak.. düşünmesi bile duygu dünyanızı harekete geçiriyor..

Ben de gönüllü olmak için mail attım. Allah nasip ederse Haziran-temmuz ayları içerisinde 11. Nijer Faaliyeti için seçilirim.

evet gitmek istiyorum ama işlerine yararmıyım işte orda soru işaretlerim var:)

Her zaman gönüllüyüm."

Tamam coğrafyam iyidir, Nijer'in Afrika'da bir ülke olduğunu da biliyorum ama haritada ismi olmasa "şudur" diye gösteremem hemen.

Nüfusunun % 92'si Müslüman; bu oranın % 99'a vardığı da ileri sürülüyor ama bu noktada halkın hangi dine inandığı ikinci derecede kalıyor.

"Bu nasıl bir dünya?" sorusu dolanıp durdu içimde.