<u> Elmalılı da ne yazık ki rivayeti batıl görmesine rağmen doğru kabul edilse bile Resulullah'ın ismetine aykırı bulmadığını belirtmekte bir mahzur görmemiştir. </u>

(Bunları yazma sebebim yukarıda sözlerine yer verilen kişileri kutsayıp, <i>"eğer onlar söylemişse doğrudur"</i> şeklindeki bir yaklaşım değildir..

Bu noktada beni anlamak istiyorsan işini şöyle kolaylaştırabilirim..

26. Bu rivayete göre, bin kadar hadisin sıhhat testi bizzat Hz. Peygambere yaptırılmaktadır.

Ruh, III, 548. Bursevi, müfessirlerin bu hadisleri zikretmelerine bazı gerekçeler göstermektedir. Bunlar arasında neticede kişiyi hayra götüren hadislere engel olunmaması, fedail, terğib, terhib konusundaki rivayetlere karşı çıkılmaması, fedail-i a'tnal hadislerinde fazla şiddet gösterilmemesi gibi sebepler bulunmaktadır. Şerhu Nuhbe, nr. 36, vr. 78b.

Muaviye Sevgisinin Farz Olduğu:

Anahtar soru, Allah'ın kitabı başka rivayetlere muhtaç mı

- Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem zamanında güneş battıktan sonra ve akşam namazından önce iki rek`at namaz kılardık. Ashaptan biri Enes'e:

Sonuç

(3)Yine Enes radıyallahu anh şöyle dedi:

Saygılar.

Kitabü'n-Netice, II, 226.

10. iddia: Uydurma bir hadisi kitabına almak, ihmal, gaflet, cehalet, dalalet veya ihanetten ileri geldiğine göre, hangi İslam alimi, ihmalkar, gafil, cahil, sapık ve hain olabilir? Biz dini bunlardan öğrendik. Bu alimleri böyle suçlamak, hangi Müslümana yakışır?

bkz: http://ramazan.dinimizislam.com/mobile/detay. asp?Aid=509

Zira ismini saydığın o disiplinler ön çalışma olmadan yıllarca emek sarfetmeden üstünde fikir münakaşasına girilebilecek mevzular değildir.. Kendi bireysel yaşamımda 17-18 yıllık salt matematik ile geçen eğitim hayatıma rağmen halen spesifik konularda bazı tereddütler yaşıyor olmam bunun en bilirgin örneği.

bkz: http://www.fgulenkitap.com/Kitap/Sonsuz_Nur_2/22_c_ve_efendimiz_sav_in_ismeti.htm

Bani, II, 43; Bursevi de Ebu Hanife ile ilgili hadisin mevzu olduğunu iddia eden Şafii muhaddisleri taassupla suçlamaktadır. Şerhu Nuhbe, nr. 1003, vr. 418 b,

Koçyiğit, s. 217.

Resulullah şöyle buyurdu: "Eğer Muaviye'yi benim minberime çıktığını görürseniz, karnını yırtın"

İslam fıkıh tarihi içinde İmam Ebu Hanife (ö. 150/767) kadar övenleri ve yerenleri çok olan bir başka şahsiyet hemen hemen yok gibidir. Onu methedenler bazan öyle ileri gitmişlerdir ki, onu peygamber derecesine yaklaştırmışlar, Tevrat'ın onu müjdelediğini, Hz. Muhammed 'ın onun geleceğini haber verdiğini, ümmetinin çerağı olduğunu söylediğini İddia etmişlerdir. Menakıb kitaplan bu çeşit haberlerle doldurulmuştur. İmam Ebu Hanife'nin müstesna kişiliği, dindeki üstün mevkii sebebiyle bu tür hadisler taraftar da bulmuştur. Mezhep imamlarına özellikle mensubu olduğu Hanefi mezhebine karşı büyük bir sevgi ve bağlılığı bulunan Bursevi, İmam Ebu Hanife'nin lehinde söylenen bu hadislere itibar etmiş, onlara değer vermiştir. Onun bu konuya ışık tutan sözleri ve ilgili haberlere ait görüşleri vardır. Bursevi söz konusu yukarıdaki hadis çerçevesinde iki şık ileri sürmüştür:Birinci şıkka göre hadis hükmen merfu'dur. Hadis usulünde Hz. Peygamber'e aidiyeti açıkça belirtilmeyen, fakat haberlerin mahiyetinden ona ait olduğu anlaşılan hadislere hükmen merfu hadis denilmektedir. Bursevi Şerh-i Pend'de hadisi bu kaide altında mülahaza ederek şöyle demektedir: "Rauzatu'l-ahbar'da gelür ki İbn Abbas şöyle demiştir:"Peygamber 'dan sonra bir nur olur. Ebu Hanife diye künyelenir." Yani Cenab-ı nübüvvetten sonra bir nur gelir ki anın künyesi Ebu Hanife'dir. Bu mana umur-ı müstakbeleden ihbara müteallik olmağla bu makule kelamı sahabi hadis-i merfu hükmünde olub içtihada mecal olmadığı usul-i hadiste musarrahtır. Ve bazı rivayatta "O bu ümmetin kandilidir" lafzı vaki olmuştur. Buradan ahz olunub Aynu'l-ilm adlı kitabda "Ebu Hanife siracu ümmeti" yani hadisde bu veçhile varid oldu demektir. Nitekim izafet-i ümmetten mehüzdur. Velakin bazı ehl-i hadis anı mevzuatta derc itmiştir. Bursevi'nin İbn Abbas'a isnad ederek naklettiği bu hadis bazı kaynaklarda Resulullah 'den sonra bütün Horasan üzerine bir ay doğar. Künyesi Ebu Hanife olur tarzındadır. Evet, Ebu Hanife'nin fazileti hakkında İbn Abbas'tan nakiller yapıldığı bir gerçektir. Gerek bu hadis ve gerekse Ebu Hanife'nin ümmetin kandili olduğu şeklindeki hadisler Bursevi'nin iddia ettiği gibi bazı ehl-i hadis tarafından değil, belki pek çok muhaddis tarafından mevzu hadisler arasında zikredilmiştir. Dolayısıyla hadisin sıhhati tespit

Süyuti, II, 190-191.

7. iddia: Ehl-i sünnet aliminin sözü dinde senet olduğu için, genelde hadis-i şeriflere kaynak vermezler. İcazetli alim demek, kendisi kaynak, delil olan alim demektir. Kitaplarına bir tek uydurma hadis yazmazlar. Keşifle söylenmiş hiçbir hadis yoktur. demek iftiradır. Kaynak verilmemesi, keşifle söylendiğini göstermez.

Cevap:Bu iddia Bursevi'ye göre bile geçersizdir:.. . Fakat ne yazık ki çoğu zahid ve sufiler, mevzu hadisler karşısında ciddi bir tavır takınmamakla itham edilmişlerdir. Mesela, dünya zevklerine Önem vermeyen değerli bir zahid olarak tanınan Meysere b. Abdirabbih vefat ettiği gün, cenazesine katılabilmek için Bağdat çarşıları tamamen kapanmıştır. Böyle bir zahid olmasına rağmen Meysere, hadis uydurmakla İtham edilmiştir. Vefat edeceği sırada "Rabbinden ümitvar ol" dedikleri zaman, "Nasıl olmam ki, Hz. Ali'nin faziletleri hakkında yetmiş hadis uydurdum" diye cevap vermiştir. Süyuti (ö.911/1505)'nin verdiği daha başka bilgilere göre Ebu Davud en-Nehai geceleri ibadet etmesi, gündüzleri de oruç tutmasıyla şöhret bulan bir zattı. Buna rağmen hadis uydururdu. Ebu Bişr, Ahmed b. Muhammed el-Fakih el-Mervezi, zamanında sünneti en çok müdafaa eden, muhaliflere karşı amansız mücadele veren birisiydi. Böyle iken hadis uydurmaktan çekinmezdi. Yine Vehb b. Hafs (Ö.250/864), salihlerden bir zattı. Yirmi sene hiç kimseyle konuşmadan durmasına rağmen, hadis uydurmaktan da geri durmazdı. Genellikle tasavvuf çevreleri arasında görülen bu anlayış, Bursevi'de de görülmektedir. Bursevi, biraz önce naklettiğimiz sözlerinin yanısıra Ruhu'l-beyan'da mevzu hadisler konusundaki görüşlerini daha cesaretli bir tarzda gündeme getirmiştir. Bursevi'nin uydurma hadislerle ilgili olarak Ruhu'l-beyan'da söylediği sözler, konunun daha iyi anlaşılmasını kolaylaştıracağından oradaki cümleleri buraya olduğu gibi aktarmak niyetindeyiz. Bursevi, Tevbe Suresi'nin sonunda şöyle demektedir: "Bil ki, Keşşaf sahibi Zemahşeri (Ö.538/1143) ve ona uyarak büyük müfessirlerden Kadı el-Beyzavi (6.685/1286) ile Ebü's-Suud (Ö.982/1574) Efendi'nin sure sonlarında zikrettikleri hadisler konusunda ulema bir hayli söz söylemiştir. Onlardan kimi, bu hadislerin eserlerde zikredilmesine taraftar olurken kimi de İmam Sağanı (6.650/1252) gibi, mevzu olduğu gerekçesiyle bunların tamamıyla nefyine kail olmuştur. Kadir olan Allah affetsin, bu fakir kulun gönlüne doğan şey ise şudur: Bu hadisler ya sahih, veya zayıf ya da mevzudurlar. Eğer bu hadisler gerçekten sahih iseler, bunda bir problem söz konusu değildir. Şayet isnadları zayıf ise, muhaddisler terğib ve terhibte ilgili konularda zayıf hadisle amel edilmesinde ittifak etmişlerdir. Nitekim Nevevi (ö.676/1277)'nin Ezkar'mda, Ali b. Burhaneddin el-Halebi (ö.1044/1634)'nin İnsanu'l-uyun'unda ve İbn Fahreddin er-Rumi'nin Esrar-ı Muhammediyye'sinde böyledir. Eğer mevzu yani uydurma iseler, Hakim (Ö.405/1014) ve daha başkaları şunu zikretmişlerdir: Zahidlerden bir adam, Kur'an ve Kur'an süreleriyle ilgili olarak bazı hadisler uydurduğunda ona niçin böyle yaptığı sorulmuş, o da bu soruya şöyle cevap vermiştir: "Ben, halkın Kur'an'a olan bağlılıklarının azaldığını görünce onlan Kur'an okumaya teşvik etmek istedim."Ona Resulullah 'in "Kim bile bile bana yalan isnad ederse cehennemdeki yerine hazırlansın buyurduğu hatırlatıldığı zaman da "ama ben onun aleyhine değil, lehine yalan söyledim" demiştir.

"ben yeni birşey üretemem, amerikayı yeniden keşfedemem" demiş olman sebebiyle sanırım seninle pek tartışma fırsatımız olmayacak :-)

İbn Udeys b. Amr el-Belevi (0.36/656-57) Bey'atürrıdvan'a iştirak eden ve Hz. Osman'ın şehit edilmesi olayına karışan sahabidir.

-Masnu?a"sı, İbn Arrak (963/1556)'ın "Tenzihu'ş-Şeri'a"sı, Fetteni (986/1578)'nin?Tezkiratu'l-Mevdu'at"ı, Ali el-Kari' (1014/ 1605)-nin "el-Esraru?l-Merfu?a" ve "el-Masnu"sı, Şevkani (1250/1834)'nin "el-Fevaidu 'l-Mecmu'a" sı, Derviş el-Hut (1276/1859)'un "Esne'l-Metalib"ı, Leknevi (1304/1886)'nin "el-Asaru?l- Merfu'a"sı, Kavukçi (1305/1887)'nin "el-Lü'lü-u'l-Marsu"u, Ezheri (1325/1907)'nin "Tahziru'l-Müslimin" gibi eserlerini zikredebiliriz. Yine halk dilinde meşhur olan sözleri toplayan alfabetik hadis literatürlerinden Zerkeşi (794/1392)'nin "et-Tezkira fi Ehadisi?l-Müşte- hira", Sehavi (902/ 1496)'nin "el-Mekasıdu'l-Hasene", Acluni (1162/1652)'nin "Keşfu'l-Hafa" adlı eserlerini anmalıyız. Zayıf ravileri toplayan rical kitapları arasında, Nesai (303/915)'nin "Kitabü'd-Duafa ve'l-Metrukin"i, Ukayli (323/935)' nin "Kitabu'd-Duafa el-Kebir"i, İbn Hıbban (354/965)'ın?ed-Du'afa ve'l- Metrukin'i, İbn Adi (365/975)'nin "el-Kamil fi'd-Du'afa"sı, Darakutni (385/995)'nin "ed-Du'afa ve?l-Metrukin'i, İbnu'l-Cevzi (597/1201)'nin aynı adlı kitabı, Zehebi (748/ 1347)'nin "el-Muğni, Mizanu?l-İ'tidal, ed- Du?afa ve'l-Metrukin" gibi eserleri sayılabilir. Hedef tahtasına çıkarılacaksa, ayıplanacaksa hepsi birden ayıplanmalıdır. İçlerinden göze kestirileni mezhepsiz, Vehhabi, Zeydi diyerek karalamaya çalışmak resmin tümüne, vakaya aykırıdır. Hadis tenkiti işi sanki sadece "Şevkani, Kardavi, Elbani" gibi mezhepsiz olarak damgaladıkları kişilerin uğraşı alanıymış gibi verilmesi ehl-i sünnet hadisçilerine ve hadis ilminin iç dinamiklerine saygısızlıktır. Mevzu hadisleri tespit etme işi sadece Vehhabilerin, mezhepsizlerin işi değildir elbet.. Ehl-i sünnet hadisçilerinden hadisin mevzu olanını sahih olanından ayıran alimler çıkmıştır.. İbnül Cevzi'ye dudak bükmek, Aliyyül Kari'ye kara propaganda yapmak v. s. sorunu çözmüyor.. Ya imam Suyuti'ye ne diyeceksin?Zehebi ye?Cerh ve tadil işinde emeği geçen bunca hadisçiye? İmam Abdül-Hayy Leknevi, Aliyyü'l-Kari hakkında; "Bütün eserleri, hicri 1000 yılının başlarında kendisinin "müceddid'lik derecesine eriştiren; konusunda nefis, nadir ve faydalı eserlerdir", demiştir. Böyle bir Hanefi alimi hakkında sırf mevzu hadise mevzu dediği içi davada bulunabilir mi?Herhalde böyle bir zahir aliminin Ebu Talib el Mekki'nin hadis alma kriterlerince hadis kabul etmesini beklememek gerekir.. Çünkü bu alanın esas sahibi Ebu Talib el Mekki veya Muhyiddin-i Arabi, Hz. Mevlana değil Aliyyül Kariler, Acluniler, Suyutiler ve İbnül Cevzi gibileridir. Herhalde birisi bir hadisin aslı var mı yok mu diye araştırıyorsa Hafız Süyuti'nin el-Leali'l-Masnua fi'l-Ehadisi'l-Mevzua kitabına veya onun kaynağı olan İbnül-Cevzi'nin el-Mevzuat'ı gibi kitaplara başvurur. İmam Rabbaninin kitabına ise tasavvufi bilgiler için müracaat eder.. Konu hadis ise Tasavvuf eseri hadis kitabına başvurmalıdır. Hadis kitabını tasavvuf kitabının gerisine itmek, hadis ilmine ait esasları sufi meşrep alimlerden toplamak akıl karı bir işlem değildir, faydası da yoktur..

Aksine sizin şuan ki şekil almış mezhep öğretinizin, kendi temel taşlarını nesh edişini göstermek..)

İroniye bak!:<u>Bu örnekte gördüğümüz gibi, Bursevi'nin?ahh keşkesine? konu olan İmam Buhari ve Müslim'in ittifakla rivayet ettiği bazı hadisleri, bir kısım karşı delillerle kabul etmeyen İmam-ı Azam'ı övme adına, bu hadislerin binde biri kadar bile sıhhat derecesi olmayan ve mevzuluk tarafı ağır basan </u>

Cevap: Şevkani hadiste müçtehit olduğu için söyler Tasavvuf veya Tefsir alimlerinin hepsi hadiste içtihat sahibi değildir.. Herkes kendi alanında konuşabilir.. Hadiste içtihat hakkı olmayanın mevzu hadisi halk arasında rağbet görüyor diye eserine alması fiili bir vaka olarak nasıl normal karşılanıyorsa hadis alanında donanımlı ve içtihat ehliyetine sahip alimin hadisinin mevzusunu sahihinden ayırması da öyle normaldir. Esas burada usul ve füru'da mutlak müçtehit olan Şevkani'nin değil böyle olmayanın sözüne müşteri çıkılmasına şaşırmalıdır.

- Ey Allah'ın Elçisi, müsaade edersen Zeyneb'i boşayayım. Çünkü kendisi kibirli, dili de ısırgandır, demiş. Peygamber , içinden bunu istediği halde Zeyd'e:

Zerkeşi, s. 129; Heytemi, s. 289; Sehavi, s. 419; İbn Arrak, II, 402; Hindi, s. 11; Acluni, II, 343; Elbani, I, 166.

II. Tefsir açısından:

4. Akşam namazından önce iki rekat namaz kılınacağını ifade eden deliller akşam namazının acele olarak kılınmasını emreden hadisi ve benzerlerini tahsis etmektedir.

Cevap: Böyle bir gerekçeyle mevzu hadisin aklanamayacağını yukarıda söylemiştik.. Bu gerekçe mevzu hadisler konusunda çalışma yapan, kitap yazan ehl-i sünnet hadisçilerinin de emeklerinin yok sayılması anlamına gelmektedir.. Onlarda hadis tenkitine bir hobi olarak değil sorumluluk olarak bakmışlar.. Ve kendilerinden önce yazılmış kitaplarda tespit ettikleri hadislerin sıhhatlerinde şüphe olanlar için ikaz işlevini görmüşlerdir.. "Ehl-i sünnet alimlerinin kitaplarında varsa o hadis sahihtir." kuralı işleseydi hiç bir mevzu hadis mecmuasının kaleme alınmaması gerekirdi.. Demek ki bu mantık bizi mevzu hadislerin araştırılması ve bunlarla ilgili kitapların yazılması fiilinin yanlışlığına götürmek

Ahkamu'l-Kuran: 3/1529; Kurtubi, d-Cami': 14/190.

"Şüphesiz Adem benimle iftihar etmiştir. Ben de ümmetimden ismi Numan Künyesi Ebu Hanife olan bir zatla iftihar edeceğim. O ümmetimin kandilidir" Hadisi Sahih midir?

Veda hutbesinde yer alan yukarıda k ifadeleri;

Şimdi onun bu anlayış çerçevesinde, bilgi problemine nasıl yaklaştığını, kendi cümlelerinden izleyelim: "Şayet veli nebiler, Hz. Peygamber'in şeriatının ahkamı ile ilgili bir şeyi, Cenab-ı Hakk'ın kendilerine bildirmesi ve Hz. Peygamber?i müşahede ederek; Ahmed, Şafii, Malik ve Ebu Hanife'ye göre nakil yoluyla sahih olarak nakledilen bir hadise muhalif bir hükmü, Hz. Peygamber'in onlara haber vermesi gibi bir durum ortaya çıkarsa; nakil yoluyla sahih olan hadis ile verilen hüküm karşısında tevakkuf ederler, bu hükmün şeriata aykırı olduğunu ve bu hadisin de gerçekte sahih olmadığını bilirler. Bu bilgi nedeniyle, nakil yoluyla sahih olan bu hadise aykırı olan hükme göre amel etme, onlar için vacip olur. Bu durum, birisinde hadisin sıhhatine delil bulunduğu için ona göre davranan, diğerinde delil bulunmadığı için bu hadise aykırı bir içtihadı benimseyen iki müçtehidin durumuna benzemektedir. Çünkü müctehidlerin her ikisinin de, kendi katlarında sabit olan bir hükme aykırı davranmaları haramdır. Bunların hepsi tek bir şeriat olmaktadır." (el-Fütuhat, III, 140,141; el-Fütuhat, XII, 339, 340 . Bu görüşleri ile İbn Arabi, keşif ehli velilerin, içtihad sahibi alimlerden farklı metotlara sahip olduklarını; keşif ehlinin, nakil yoluyla sabit haberlere göre hüküm veren zahir ulemasını hoş gördüğü gibi; onların da keşif ehlini hatalı görmemesi gerektiğini, çünkü her iki taralın da kendi katlarında sabit olan "delil"e göre amel ettiklerini, bunun doğal karşılanmışı gerektiğini, çünkü bunların hepsinin şeriatın içinde olduğunu söylemiş olmaktadır. Ancak ona göre velinin yaptığı iş, yeni bir şeriat ortaya koymak değil, Hz. Peygamber tarafından ortaya konulan şeriatın tebliğinden, tebşirinden ve onun adına yapılan inzarınden ibarettir. Bu konuyla ilgili birkaç cümlesini de nakledelim:

bkz: http://eskidergi.cumhuriyet.edu.tr/makale/1288. pdf V-İBNU?L-CEVZİ?NİN FARKLI GÖRÜNÜMÜ başlığı..

Bunlardan birkaçını örneklememiz uygun olacaktır: "Keşfen sahih, Hz. Peygamber'den nakil yönünden sabit olmayan hadiste Allah 'ın şöyle buyurduğu varit olmuştur" kaydını düşmüştür. Yine "Eğer sözlerinizde aşırılık, kalplerinizde fesat olmasaydı, benim gördüklerimi görür, işittiklerimi işitirdiniz." hadisinin baş tarafında: "Nakil ehline göre, ravisi saduk olduğu halde zayıf bulunduğu için, senedi sabit olmasa da, keşf ehline göre sahih olan nebevi bir hadiste Hz. Peygamber şöyle buyurmuştur" cümlesine yer vermiştir. Düştüğü bu tür kayıtlardan anlaşıldığına göre İbn Arabi, keşif ve ilham yoluyla tashih metodunu yalnız zühd, ahlak ve fedail hadislerine değil, ahkam ve ibadetle ilgili hadislere de uygulamıştır.

77 Belazuri, ag. e., IV, 128-130.

Ibnul Arabi, Ahkamul-Kur'an: 3/1529; Kurtubi: 14/190.

İmam Rabbani fıkıhta mukalliddir: Kendinden fıkhi içtihad yapmaz. O da aynen biz mukallidler gibi fıkıh kitasblarına müracaat eder:

Faraza, şişeden bir cin çıksa, bir kafire veya zındığa, hadis uydurucusuna şu dinin Peygamberine istediğin 3 iftirayı atma hakkın var. Bu iftiraların da Ehl-i Sünnet tefsir kitaplarında yer alacak.. İyi düşün ona göre hakkını iyi kullan dese.. O kafir, zındık, münafık ta hakkını ancak böyle bir rivayet uydurarak değerlendirirdi... Bundan daha ötesi muhaldir, kabul görmez. Bu da muhal olmasına rağmen maalesef çok az da kabul görmüş ya işte acı tarafı budur!

I-İslam Tarihi Açısından :

Ümmü Seleme?nin mevlası Sefine?den: Resulullah oturmakta idi. deveye binmiş bulunan Ebu Süfyan, yanında Muaviye ve kardeşi bulunduğu halde geçiyordu. Onlardan birisi deveyi yediyor diğeri de arkadan sürüyordu. Resulullah ?Allah?ın laneti taşıyana, taşmana, yedene ve sürene olsun? dedi.79

(Tarih?üt Tabari c.10, s.58 / İbn-i Mezahim?in?Vak?it Siffiyn? kitabı s.216, 221?Matabaatül Medeni-2. Baskı Mısır / ez-Zehebi?nin?Mizan?ül İtidal? kitabı c.1, s.572; c.2, s.380, 613 / en-Nesaih?ül Kafiyeh limen Yetevelle Muaviye s.45 / Hüvarezmi?nin?Maktelil Hüseyin? kitabı c.1, s.185 / İbn-i Ebil Hadit?in?Şerhu Nehc?ül Belağa? kitabı c.15, s.176 Mısır bas. Muhammed Ebul Fadl tahkiki / Takviyyet?ül İman Bired Tezkiyyet İbn-i Ebi Süfyan s.90 / Hatip el-Bağdadi?nin?Tarih-i Bağdat? eseri c.12, s.181 / İbn-i Hacer?in?Tehzib?üt Tehzib? kitabı c.2, s.428; c.5, s.110; el-Münavi?nin?Künuz?ül Hakaik? kitabı c.1, s.16?Cami?us Sağir hamişinde bas./ Tarih-i Ebil Fida c.2, s.61 / el-Mukrim?in?Maktelil Hüseyn? kitabı s.7, 4. Baskı / el-Emini?nin?el-Gadir? adlı kitabı c.10, s.145 / el-Hilli?Nehc'ül Hak ve Keşf'üs Sıdk? s.309)

<i> 2. Adım: İmam Taberi ehl-i sünnet alimidir. Ama tarihinde Şii Ebu Mihnef'in, Seyf bin Ömer'in, Kelbi'nin rivayetleriyle doldurmuştur. </i>İmam Taberi rivayetlerin senetlerini vererek sorumluluğu üstünden atmış olmaktadır ?Ben bu uydurmaları tarihime taşıdım ama siz her gördüğünüze itimat etmeyin? demektedir..

Bu satırların yazarı belli ki hiç Hadis Tarihi okumamış. İmam el-Buhari?nin yaşadığı dönemde İslami ilimlerin her sahasında olduğu gibi Hadis sahasında da sistem oturmuş durumdaydı. <u> Prof. Dr. Fuat Sezgin hocanın Buhari?nin Kaynakları isimli çalışmasında ortaya koyduğu gibi, İmam el-Buhari Sahih?ini oluştururken büyük ölçüde yazılı kaynaklardan istifade etmişti. </u>

1. . Bir kere alıntıladığın kısımdaki ana fikir

<u> Değerlendirme: Burda da kendileri İmam Rabbaniyle ters düşmüş oluyorlar.. Oysa Diğer yayınlarında Ehl-i sünnet alimlerinden herhangi biriyle hadis konusunda ters düşenleri mezhepsiz, art niyetli v. s. gibi nitelendiriyorlardı. </u>

İbni Abidin'in hadisi kabul etmesine dair

Art niyetli kimseler İslam alimlerine olan itimadı sarsmak için, iyi niyetli kimseler de buradaki maksadı anlamadıklarından dolayı böyle hadisleri uydurma sanıyorlar...

Her zaman dediğim gibi benim için son nokta,

2. İbni Cevzi bile ilel ve Mevduat'ına aldığı hadisleri tergip ve terhibe dair bahislerinde bizzat kendisinin kullanıp kendisiyle tenakuza düşmesi.. Hadis kritiğinde müteşeddid olarak bilinen İbnü'l Cevzi bu tavrıyla mevzu hadis'te olsa manası doğru olanların kullanılmasını mübah saydığını söyleyebiliriz..

Bu grup genelde mesaisini bir kısım alimleri eleştirmeye ayırdığından bu gibi detaylara ayıracak vakitleri olmamasını anlayışla karşılayabiliriz..

<i> a-Manası doğru olduğu zaman, </i>

İmam-ı Azam'ın temel görüşlerinden biri de hadisin senedine itibar edilmeden Kur'ana arz edilmesi yönünde bir metoda sahip olmasıydı.. Zaten başına ne felaket geldiyse bu metod sebebiyle gelmiştir..

69 Belazuri, Ensab, IV, 127; Zehebi, ag. e., III. 130.

burda temel bir yol ayrımına giriyoruz ;

İmam-ı a?zam Ebu Hanife hazretleri hakkında, meşhur ve muteber fıkıh kitaplarında çeşitli hadis-i şerifler bulunmaktadır. En kıymetli fıkıh kitaplarından biri olan Dürr-ül-muhtar?ın ön sözündeki hadis-i şerifte buyruldu ki: Mevduat-ül-ulum ve Hayrat-ül-hisan?daki hadis-i şeriflerde buyruluyor ki: Mirat-ı kainat?daki birkaç hadis-i şerif: İbni Abidin hazretleri, Dürr-ül-muhtar?ın ön sözündeki hadis-i şerifleri açıklarken buyruyor ki: İmam-ı a?zam Ebu Hanife Numan bin Sabit, dört mezhep imamları içinde, Eshab-ı kirama en yakın olanı, en alim olanı, fıkıhta en derin olanı, vera?ı en çok olanı idi. İmam-ı Şarani hazretleri Şafii mezhebinde iken, insaf ile, imam-ı a?zamı şöyle tanıtmaktadır: İmam-ı Şarani gibi büyük bir alimin dediği ve kendi re?yi ile hiçbir şey söylememiştir dediği bir yüce imam için ve talebeleri için, birkaç hadis aliminin demeleri çok haksız bir isnattır. Şafii mezhebindeki büyük alimlerden ibni Hacer-i Mekki, imam-ı a?zamı tanıtmak için ayrı bir kitap yazmıştır. Kitabının ismi dır. Hanefi alimlerinden ibni Abidin, Redd-ül-muhtar kitabının ön sözünde diyor ki: İmam-ı a?zamın, büyüklüğünün şahidi, diğer mezhep imamları, onun bütün sözlerini senet olarak almışlardır. Mezhebinin alimleri, onun zamanından, bu zamana kadar, her yerde onun sözleri ile fetva verdiler. Evliyadan çoğu, onun mezhebine göre çalışarak kemale geldiler. Anadolu, Balkan müslümanları, Hind, Sind ve Türkistan, yalnız onun mezhebini bilirler. Abbasi devleti, her ne kadar, cetlerinin mezhebinde idi ise de, kadılarının, hakimlerinin, alimlerinin çoğu Hanefi mezhebinde idi. Beş yüz seneye yakın bu mezhebe göre amel ettiler. Bu devletin yerine kurulmuş olan Selçuki ve sonra Harezmi melikleri ve büyük Osmanlı devleti hep hanefi idi. Büyük alim Muhammed Tahir sıddıki, kitabında diyor ki: İkinci binin müceddidi imam-ı Rabbani hazretleri, Mektubat ismindeki kitabının 2. cildinin 55. mektubunda buyruyor ki:

Veda hutbesinde ki vasiyet kısmı, <u><i> Allah ile Resülünün arasının ayrılmasıdır bu yüzden de o ifadeler iftiradır ve reddediyorum</i></u> diyebiliyor musun?

<i> Bu yazılardan çıkarılan sonuçlara göre mevzu hadislerin kullanılmasının sebepleri: </i>

Dikkat edersen ben de bu bakış açısını şiddetle eleştirdim..

Süreç şöyle işliyor:

8. Aynı şeyi söylüyor gibi görünen, -ama söylemeyen- Bursevi ile malum sitenin birbirinden uslüp, içerik ve konuyu ortaya koyuştaki nezaket açısından ne kadar farkları var! Biri ilim, ötekisi boş bir kavga!

74 Belazuri, Ensab, IV, 126-127; Taberi, III, 2171.

" Pekçok hadisçinin durumuna şaşırıyorum " deyip, bunların çok hadis toplama peşine düştüklerini ve durumlarını açıklamadan insanlara mevzu hadisler rivayet ettiklerini söyledikten sonra "bu çok çirkin bir hatadır. İslam üzerine işlenmiş bir cinayettir" diye vaziyetin vahametini ortaya koyan ve pek çok ehl-i sünnet alimi tarafından bazı sahih hadisleri bile mezvu saydığı için ölçüyü kaçırmakla tenkit edilen meşhur hadis kritikçisi İbnu'l-Cevzi <u> bile kendi Mevduat'ında zikrettiği hadisleri, vaizlik kürsüsüne oturduğunda veya Tergip ve terhib muhtevalı çalışmalarında cömertçe kullanmıştır </u>.. Aslında sırf bu bile?Ehl-i sünnet kitaplarında uydurma hadis yoktur? iddiasını boşa çıkaracak başlı başına acı bir tablodur.. Bu örnek İbnü'l Cevzi'nin bile?nefsine dur diyemediği? bu zehirli baldan sakınmayı başarabilen muhaddis, musannif sayısının daha az olduğunun da bir göstergesi niteliğindedir. Bu aynen milleti sahte bal konusunda bilinçlendiren kişinin kendisinin de bu?ucuz metaya? meyletmesi gibidir..

Kastallani, VII, 383.

4. Bursevi örneğinde gördüğümüz gibi, Bursevi evliya ve ulemanın büyükleri kapsamında değerlendirdiği zatların eserlerinde geçen hadisleri o evliya ve allamelere itimat ederek kabul eder. Ve bu hadisleri mevzu sayanları eleştirir. Buraya kadar tamam.. Böyle bir yaklaşım benim de gönlüme yatmaktadır.. Elbette?büyük şahsiyetlerin bir bildiği vardır? denilecek kredileri olmalıdır. Ancak burada ilginç bir nüans gözümüze çarpmaktadır. Bursevi'nin referanslarından biri Mutezile meşrepli Zemahşeri'dir. İşte dananın kuyruğunun koptuğu yer burası.. Bursevi Keşşaf sahibi yani Zamahşeri'ye itimat ederek bir hadisi kitabına alır.. Ehl-i sünnet kitaplarında uydurma hadis olmamalıdır.. Zamahşeri ise Mutezilidir.. Ehl-i sünnetin referansı nasıl olur da Mutezili olabilir?Mutezili olanın hadisi ehl-i sünnet kitabına girdiği an mı sahih olur yoksa girmeden önce de sahih miydi?. Bu çelişki ümmeti mezhep taassubunu ileri boyutlara taşıyanlar için geçerlidir. Bizim için mezhep te şarttır, Zemahşerinin de ilim de saygın bir yeri vardır.. Naklettiği hadise peşinen sahih denilemeyeceği gibi peşinen red de edilmez..

İmam Buhari'de ayrı bir zirvedir ama İmam Buhari ile İmam Azam hadise bakışta farklılaşmışlarsa hiç tereddütsüz İmam Azam'ın görüşleri benim yolumu aydınlatır..

hadislerin hadis ilmi açısından değeri yoktur, uydurmadır. Cennetlik olduğunu söyleyen de uydurmadır, Cehennemlik olduğunu söyleyen de.. Böyle uydurma hadislerin yer aldığı aynı kaynaklarda onun Cehennemlik olduğuna dair rivayetler de inci tanesi gibi sıralanmıştır..

<i>... Bazı tefsirlerde uydurma bir hadise nakledilir: Efendimiz, güya bir gün Zeyneb Validemiz ?i görmüş.. hem de nikahlı olduğu bir dönemde.. Onun güzelliği karşısında "Subhanellahi mukallibe'l-kulub: Kalbleri çeviren Allah'ın şanı yücedir!" demiş .. bunu da Zeyneb Validemiz duymuş ... İsrailiyat kaynaklı bu türlü müzahref söz ve düşünceler, ma?lesef bir kısım ehli sünnet alimleri üzerinde de te?sirli olmuştur. Bunlardan ismini arz edemeyeceğim mühim bir müfessir: ?Zeyd eve gelince manzarayı çaktı? şeklindeki bir ifadeye yer vermiştir ki, böyle bir düşünce, ancak bir din düşmanının uydurabileceği iğrençlikte bir düzmecedir. Ben, o müfessirimize saygımın ifadesi olarak?Dilin kurusun? demiyorum; ama, bu sözü bilerek ve inanarak söyleyen, kim olursa olsun, onun dili kurumalıdır.</i>

<u> Şimdi burada mezheb inanışı gereği Hz. Muaviye'ye kinini sergileyen bu Şii kardeşimize mi kızmalı yoksa ona bu malzemeyi veren ehl-i Sünnet alimlerine mi varın siz karar verin. </u>

Bu hadis-i şerif akşam namazından önce iki rekat namaz kılmanın caiz olduğuna delalet etmektedir. Sahabe, tabiin ve fukahadan Abdurrahman b. Avf, Ubey b. Ka'b, Enes, Cabir, Abdurrahman b. Ebi Leyla, Hasan el-Basri, Ahmed b. Hanbel ve İshak gibi ilim adamları bu görüştedirler. Şafii ve Hanefi ulemasından da bu görüşte olan kimseler olduğu gibi İmam Malik'in bir kavline göre de akşam namazından önce iki rekat namaz kılmak sünnettir. Maliki ve Hanefi ulemasının meşhur olan görüşlerine göre, akşam namazından Önce iki rekat olarak kılınan müstehab bir namaz yoktur. Şafii uleması ile dört halife de bu görüştedirler. Nitekim İbrahim en-Nehai'den bu iki rekat namazı kılmanın bid'at olduğu ve Ebu Bekr, Ömer, Osman 'ın hiç bir zaman böyle bir namaz kılmadıkları nakledilmektedir. Ve yine İbrahim en-Nehai'nin naklettiğine göre, sahabe-i kiram'dan Küfe'de bulunan Hz. Ali, İbn Mes'ud, Ammar, Huzeyfe, Ebu Mesud gibi ilim adamlarını yakından takib eden kimseler, bu zatların asla akşam namazından önce iki rekatlık bir namaz kılmadıklarına şehadet etmektedirler. Bu görüşte olanların dayandıkları delilleri şu şekilde sıralayabiliriz:

... Buraya kadar sıraladığımız rivayetler Muaviye?nin lehinde ortaya atılmış olanlarıdır. Bir de işin diğer yönü vardır ki siyasi alanda Muaviye?ye güç yetirememiş olanlar, bir burukluk içinde onun uhrevi dünyasını karartma yoluna gitmişlerdir.

102. Mektub: Fıkıh kitaplarından bu konuyu incelemem sonucunda şu husus ortaya çıktı

3."İslam alimleri, .. uydurulmuş hadisi nakletmenin vebalinin büyüklüğünü bildikleri için, kitaplarına uydurma hadis almazlar. Çünkü hadis-i şerifte, buyruluyor. " söylemine karşılık hadisçiler ve islam alimlerinden bazıları bu tehdidi savuşturmanın ve vebali sırtlarından atmanın yolunu hadisin senedini vermek olarak görmüşlerdir.. Yani "ey benim bu eserimden faydalanacak şahıs işte hadis işte senedi.

bkz: http://www.dinimizislam.com/detay. asp?Aid=776

Acluni, I,88.

Şimdi alıntıladığın yerleri beraber değerlendirebiliriz.

onu etkisiz ve geçersiz kılmamış,

- Bu namazı Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem de kılar mıydı? diye sordu.

(Ahzab Suresi 37. Ayet tefsiri)

<u> Bu soruyla muhatap olan Hz. Bediüzzaman şöyle cevap verir: </u>

edilemediğine göre onun hükmen merfu olduğu davası da ortadan kalkmış olur. Heytemi (ö.973/1566), Ebu Hanife'nin fazileti konusundaki bütün hadislerin uydurma olduğunu, İbnü'l-Cevzi (ö.597/1200) Zehebi (ö.748/ 1347), İbn Hacer (ö.852/1448), Kasım el-Hanefi (6.879/1476) ve Süyuti (0.911/ 1505)'nin bu görüşü savunduklarını, bundan dolayı da hadis imamlarından Tahavi (ö.321/933), Muhyiddin el-Kuraşi gibi alimlerin bu rivayetleri eserlerine almadıklarını belirtmiştir. Muhaddislerin takındığı bu menfi tavır sebebiyle olacaktır ki Bursevi hadisin hükmen merfu oluşu iddiasını biraz yumuşatmış ve hadisin lafız yönünden olmasa bile mana yönünden sahih olduğu tezini ileri sürmüştür. İkinci şıkka göre hadisin manası doğrudur. Bursevi, ilmi karakteri icabı hadislerin şerh ve yorumunda bu prensibi çokça gündeme getirmekte, muhaddislerin açıkça menfi tavır takındıkları haberlerin kullanımında bu çareye başvurmaktadır. Nitekim bu hadisle ilgili olarak şahsi kanaatini şu sözleriyle belirtmektedir: Bizim meblağ-ı ilmimiz budur ki, nazmı cihetinden sıhhati yok ise dahi manası cihetinden sıhhati olmakla nitekim kelam-ı İbn-i Abbas anı teyit ider. Sureti hadiste ifrağ olundu. Hüdaya dal olan kelamı ise ıtlaktan menolun-madiği İmam Ragıb'ın Kitabü'z-zeriasında mesturdur. Bu ifadelere göre herhangi bir söz hadis olsun veya olmasın manası doğruysa, ve kişiyi hayırlı amellere yöneltiyorsa o sözlere engel olunmamalı, aleyhinde bulunulmamalıdır. Bu gibi ihtilaflı konularda sonuca bakmalı, iyi ve güzel ise müsamaha ile karşılanmalıdır. Bursevi dillerde dolaşan, fakat senedleri bulunmayan pek çok habere sahip çıkmayı gerektirecek şu açıklama ile yukarıdaki sözlerine devam etmiştir: "Mea haza Şeyhu'ş-Şafiiyye Veki b. el Cerrah demiştir ki: "Ehadisi şerife halkın zabt ve hıfz ettiği mertebeden ekserdir." Anınçün zahir şer'i müsadime etmeyen hadise bu mevzudur veya batıldır dememek gerektir. Hadislerin kitaplara geçen rakamlardan fazla olduğu, bazı hadislerin gerçekten kayıtlara geçmediği gerçeği doğrudur. Bu noktadan hareketle dinin zahirine ters düşmeyen, isnadı olmayan veya Hz. Peygamber adına uydurulan hadislere karşı müsamahalı olmak da son derece mahzurludur. Zira böyle bir durumda mevzuat kitaplarında yer alan birçok hadisin İslam'a aykırı olmadığı görülebilir. O zaman mevzu hadisleri listelemenin pratikte bir faydası olmayacaktır. Bursevi, bu konuda Peygamber 'a ait oluşu kesin olmayan hadislerin manalarının doğru olduğu sürece kullanılmasında bir sakınca görmediğini açıkça ifade etmiş ve: "imam-ı Azam'ı çerağa teşbih etti. Zira bu ümmet anın nur-ı ilmiyle müstenir ve menar-ı marifetiyle mühtedi olmuştur sözleriyle Ebu Hanife'nin ilmi otoritesini belirtmiş, Şerh-i Pend'de ise; "Ebu Hanife'ye siraç demek ilmi hasebiyledir. Zira hidayette ilim, nur gibidir. Bu cihettendir ki Siracüddin deyu tesmiye ederler demiş, Kitabü'n-Necat'ta da; "Pes hakikat-ı Resulden me'huz olub ve nur ile takyid olmakla Ebu Hanife'ye Siracü'l-ümme denildi cümlesiyle İmam Ebu Hanife'nin ümmet içinde adeta parlayan bir kandil gibi etrafa hikmet ışıkları, ilim nurları saçtığını belirtmiştir. Bursevi fırsat buldukça eserlerinde İmam Ebu Hanife'nin menakıbından örnekler vermek zikri cemilini yad etmek suretiyle onun şahsiyetinden bahseder. Mesela; "Nazar eyle ki İmam Ebu Hanife müctehid ve fıkhın hakikatine ermişken ve zahiren onun gibinin kazasında mazarrat yok iken yine mukteza-yı zühdü kazaya mani oldu. Onun için darbı kabul etti ve kazayı kabul etmedi. Zira halkın madrubu olmak indellah ihaneti müstelzim değildir, belki bais-i izzettir diyerek Ebu Hanife'nin zühd ve takvasına işaret eder. Bursevi Ebu Hanife'nin ümmetin kandili olduğunu bildiren hadis konusunda tamamen tutarsız da değildir. Zira Ayni (ö.855/1451), et-Tarihu'l-kebir adlı eserinde söz konusu hadisin bütün tariklerini bir araya getirmiş, bu kadar çok senedi bulunan bir hadise mevzu demenin zor olduğunu iddia etmiştir. Ayni'nin sıhhatine meylettiği bu hadiste Zahid el-Kevseri (ö.1371/1952) de onu desteklemiştir. Elbani, Ayni'nin bu tavrına şaştığını, zira onun taassuptan uzak bir ilim adamı olduğunu söylemiş, Kevseri'ye ise çok görmediğini, çünkü onun Ebu Hanife lehinde mutaassıp fikirleriyle şöhret bulduğunu ifade etmiştir. Süyuti (ö.911/1505) ve Heytemi (ö.974/1566), İmam Ebu Hanife'nin faziletini müjdeleyen haberler içinde kendisine güvenilecek en sahih rivayetin Buhari ve Müslim tarafından tahriç edilen şu hadis olduğunu belirtmişlerdir:

Görüldüğü gibi Rafizi kardeşimiz İbni Udeys hakkında Ehl-i Sünnet kaynaklarında geçen rivayet kırıntılarından iddialı sonuçlara varmak istemiştir. Bu konuyu irdelediğimiz başlığımız için

Açıklama için bkz: http://www.youtube.com/watch?v=l8R8VfkquQY

Yorum: Efendim ne var, bunlardan rahatsız mı oldunuz? Diye soru gelirse cevabımız: Hayır asla rahatsız olmayız, Hz. Muaviye Resulullah'ın şerefli bir Sahabisidir..

2. Örnek:Fütuhat-ı Mekkiyye müellifi, "Dört halifenin bilinen sıraya göre gelmelerinin sebebi ömür süreleridir" demiştir. Bu ifadede üstünlük hususunda dört halifenin de denk olduklarına dair bir işaret yoktur. Zira halifelik ile üstünlük konusu ayrı ayrı şeylerdir. Aynı şeyler olduğu kabul edilse bile, bu gibi konular onun şathiyatı kabilinden olup, bağlanılmayacak şeyler kabilindendir. Ehl-i sünnet ve'l-cemaat tarafından kabul görmüş bilgilere ters olan keşiflerinin çoğu, doğru olmaktan da uzaktır. Bu noktalarda kalbi hasta veya kör taklitçiden başkası onlara tabi olmaz. (Mektubat, 2. cilt, 266. Mektub, Semerkand)

Kimmiş bu insafsızlar?

... İkinci vecih: "Mevzudur" manası, "Bu rivayet an'aneli, senedli hadis değil" demektir. Yoksa manası yanlıştır demek değildir. Madem ümmette, hususan ehl-i hakikat ve keşif ve bir kısım ehl-i hadis ve ehl-i içtihat kabul edip manalarının vukularını beklemişler. Elbette o rivayetlerin durub-u emsal gibi umuma bakan hakikatleri vardır.

Ebu Zer?in, Peygamber ?den aşağıdaki haberi naklettiği iddia edilir: Beni Ümeyye, 40. seneye ulaştıklarında Allah?ın kullarını köle edinirler, Allah'ın malını kendilerine alıkorlar, Allah?ın kitabında kusur bulurlar.80... Tezat halinde bulunan ve Yüce Peygamber 'in ağzından çıkması ihtimali olmayan bu haberlerin siyasi hadiselerle irtibatlı olarak uyduruldukları, bu zıtlıkları karşılıklı olarak değerlendirdikten sonra daha iyi kavranabilecektir. Fakat bu haberler birçok eski ve yeni müellifin eserlerinde doğrulukları şüphe götürmez rivayetler olarak takdim edilmektedir..

"Vatan sevgisi imandandır" hadis midir?

2. soruya gelirsek ;

4. Gelelim malum zihniyete:

Ruhu'l-beyan'da geçen "Men erade en yenzura ila utekaillahi mine'n-nar fe'l-yenzur ile'l-mütealimin: Kim, Allah'ın ateşten azat ettiği kullara bakmak İsterse, İlim öğrenenlere bahsin. Süyuti (ö.911/1505)'ye göre hadis mevzudur.

Keşifle, rüyayla hadis alınmadığı iddiasına cevap:

8. Vatan sevgisi imandandır sözünü hadis olarak kabul etmemek "Art niyetli kimse" olmaya veya "İslam alimlerine olan itimadı sarsmak için" çalışıldığına delil olamaz. Böylesine bir damgalamaya gidecek delil lazımdır. İddianın büyüklüğü delilin büyüklüğüyle orantılı olmalıdır. Dağ gibi iddiayı tüy gibi delille destekleyemezsin.. İlginç tarafı mevzu hadisler için bile mesnet olarak gösterilen hadis kitabı varken bu söz için en zayıfından bir hadis kitabının ismini vermek bile mümkün değildir. Hadisi hangi sahabi rivayet etmiştir?Senedindeki raviler kimlerdir?. Sahabisi, senedi, nakledildiği hadis kitabı, tahric eden alimi, tasnif eden musannifi olmayan hadis!.. Böyle bir söz için her nekadar İmam Rabbani'nin bunu hadis olarak zikretmesinde bir gerekçesi olsa da hadis usulüne göre aslı yoktur demekten başka yol yoktur.. Böyle sözlere asılsızdır demek, uydurma demek art niyete işaret olamaz.. Bir örnek verelim:İbnül Cevzi Mevduatına Beyhaki'den 260 hadis alır. Beyhaki gibi Şafii alimi olan Suyuti bu hadislerin neredeyse tamamının mevzu olduğu iddiasını reddeder. Ancak bir kaç hadiste o da İbnül Cevzi'ye muvafakat eder ve mevzu der. Bu duruma göre Beyhaki ehl-i sünnet alimi, İbnül Cevzi mezhepsiz ve art niyetli, Suyuti ise mezhepli ama Beyhaki kadar niyeti sağlam değil diye bir çıkarım yapılabilir mi?.. Suyuti'nin İbnül Cevzi'ye muvafakat ettiği mevzu hadislerden biri: Sakif heyeti Hz. Peygamber'e geldiler ve iman artıp eksilir mi diye sordular. Hz. Peygamber şöyle cevapladı: ?Hayır artması küfür azalması şirktir.?

Muhyiddin-i Arabinin, demesi de, müsavi olmalarını göstermez. Çünkü halifelik başkadır, üstünlük başkadır. Bu sözü, üstünlük bakımından söyledi dersek, yine güvenilecek, şahit tutulacak bir söz olmayıp, onun hatalı sözlerinden biri olmuş olur. Onun, Ehl-i sünnet alimlerinin sözlerine uymayan birkaç keşfi, buluşları, doğru değildir. Böyle sözlere ancak, ruhları hasta, kalpleri bozuk olan veya her şeyi körü körüne taklid eden uyar.(Mektubat, 2. cilt,266. Mektub, Hakikat Y.)

-onun hakkında daha geniş bilgi için bkz: http://hadis.313news. net/news/tags/Abdur_Rahman_Udays.html

Şerh-i Pend, s. 71. Kitabü'n-Necat, vr. 49a.

Hadis kabulünde onun yaklaşım tarzı enfestir ve tek boyutlu değil içine rivayet kültürünün pek çok dinamiğini alan, sağlamalı bir metod izlemiştir.

Bu uydurma malzemenin?Şii kardeşlerimiz?ce bir harfi bile israf edilmeden değerlendirilmesi:

Mustafa Karataş, Rivayet Tekniği Açısından Hadislerin Artması ve Sayısı diye bir doktora çlışması vadı. Orada, ilk dönemlerde maksimum 30bin hadis olduğu tekrarlarla ile birlikte bu sayının 3. asırda 1milyon 500bin 'e ulaştığını yazmış.

Kullanılan kelimelerin ve konuyu sunuş şeklinin rahatsız edici olduğunun farkındayım.. Bunun için o büyük şahsiyetlerden özür dilerim.. Ancak burada bir gerçeğin altını çizmek gerekir..

Cevap: <u> Ehl-i sünnet alimi olduğuna göre, eleştiri üstü tutuması gereken Şeyh-i Ekber Muhyiddin ibn Arabi'yi hadisçiliğinde keşfe verdiği önem açısından ele alalım: </u>

(İbn-i Hacer'in?Tehzib-üt Tehzib? kitabı c. 7 s. 324, Tarih-üt Taberi c. 10 s. 85, Tarih-ül Hatib el-Bağdadi c. 12 s. 181, el-Münavi?nin?Künuz-ül Hakaik? s. 10, İbn-i Ebu-l Hadid'in?Şerh-i Nehc-ül Belağa? kitabı c. 1 s. 348, Belazuri'nin?Tarih-ül Kebir? kitabı ve ayrıca bkz. El-Emini?nin?El-Ğadir? adlı kitabı c.10 s.142)Resulullah şöyle buyurdu: ?İnne Muaviye, fi tabutin min nar fi esfele derek minha, yünadi: ya hannan, ya mennan el-an ve kad asaytü kablü ve künte minel müfsidin.

Tasavvufi kitaplarda ve sufi meşrep alimlerde büyük önem verilen ve kullanılan bu hadisin aslı yoktur. Sadece İbni Teymiyye'ye göre değil İbni Hacer ve Suyuti'ye göre de bu hadisin aslı yoktur. Futbol yorumculuğunda tabelaya bakarak yorum yapmak diye bir kavram vardır.. Farzı muhal bu hadisi sadece İbni Teymiyye, İbnül Kayyim gibiler eleştirilirse bunların tassavvuf karşıtlığından girilip, Vehhani zihniyetin babaları olduğundan çıkılacağını tahmin etmek zor olmasa gerek.. Oysa şimdi tabela diyor ki İbni Hacer ve Suyuti de aslı yoktur diyenler arasında.. Diğer acı tarafı yazarın bu hadise asılsız diyenlerin bu hadisi kullanan tüm tasavvuf ehlini Uydurma bir hadisi kitabına aldığı için ihmalkar, gafil, cahil, sapık ve hain olmakla suçladığını kurgulamış oluyor.. Otoritesince kuralları tayin edilmiş Hadis usulü varken kendi kafandan yeni yeni usuller prtaya atınca böylesi kurgularda boğulmak ta kendin ettin kendin buldun?müslim hadisi?ne giriyor olmalı.

Abdullah b. Amr b. el-As şöyle söyledi: Resulullah ?ın yanında oturuyordum. O, ?Şu yoldan öldüğü zaman İslam üzere ölmeyen bir adam çıkıp gelecek" dedi. Ben de babamı elbisesini giyiyorken terk etmiştim. o gelecek diye korktum, fakat Muaviye çıkıp geldi.74.

3. İmam-ı Azam gibi muhteşem bir şahsiyetin övgüsünü illetli olmakla mevzu olmak arasında gidip gelen bu hadise mecbur kılmak o büyük İmam'a da hürmetsizliktir. . Rey ehlinin imamı olan ve hadislere karşı seçici yönüyle bilinen İmam Azam'ın kendisi bile böyle bir hadisi duysaydı şiddetle reddederdi. Zannediyorum ki bu hadis İmam Azam'ın kıymeti mezhep taassubu nedeniyle bir kısım fukaha tarafından bilinmeyip hatta bazıları tarafından hadisi reddetmekle suçlanmasına karşılık uydurulmuştur.. Özellikle bir kısım hadisçiler ve bazı Şafii fukahası acımasızca İmam'ı Azam'ı eleştirmişlerdir. İmam-ı Azam'ın seveni kadar sevmeyeni de bulunan o dönemlerden yadigar ve mezhep taassubuna, mezhep taassubuyla karşılık vermek amaçlı uydurulmuşa benzeyen bu hadisin günümüzde hiç bir?işlevi? yoktur. Çünkü günümüzde Vehhabiler dahil Ehl-i sünnetle ilişkisi bulunan her mezhep İmam-ı Azam'ın büyüklüğünü teslim etmektedirler.. Onun fazileti hakkındaki tansiyonu yüksek tartışmalar tarihin taassup tozuyla kaplı raflarında yerini almıştır. Öyleyse bu hadis neden hala gündemde?Bundan kıyaslanamayacak kadar daha sahih hadis zımnen de olsa Ebu Hanifeyi övmektedir. Tüm ehl-i islam Ebu Hanife'yi hayırla yad etmektedir.. Böyle bir gerçek varken pamuk ipliğinden zayıf hadislere müracaat etmenin ne mantığı olabilir?

... Burada tefsirler bu konudaki rivayetlerin arasına şöyle bir paragraf eklemişlerdir: Güya Resulullah Zeyneb'i Zeyd'e nikahladıktan bir zaman sonra, tesadüfen gözü ona ilişmiş, birdenbire güzelliği gönlünde yer etmiş de "Gönülleri çeviren Allah'ı tesbih ederim" demiş. Zeyneb de tesbihi işitmiş Zeyd'e söylemiş, Zeyd intikal etmiş ve bunun üzerine Zeyneb'le beraberliği uygun görmeyerek Resulullah'a gelmiş: "Ben eşimden ayrılmak istiyorum" demiş. Resulullah de: "Ne var, ondan seni şüpheye düşürecek bir şey mi oldu?" buyurmuş. Zeyd: "Yok. Vallahi ben ondan hayırdan başka bir şey görmedim. Fakat şerefli bir aileden gelmesi dolayısıyla kendisini benden büyük görüyor." demiş. Ve o zaman Resulullah "Hanımını kendine sıkı tut" buyurmuş. Ansızın görülen bir güzelin güzelliğini son derece temiz ve ince bir biçimde duyup takdir ederek yaratanın yaratıcılık gücünü tesbih ve tenzih ile ilan etmekte peygamberlerin ismet özelliğine aykırı hiçbir durum olmadığından, bu hikayenin gerçekten olmuş olmasını varsaymakta aslında bir sakınca yoktur. Bununla birlikte birtakım hristiyan yazarların dedikodu aracı yapmak istedikleri bu hikaye, Hadis ilmi bakımından, gerçekten olmuş bir olay değildir. Bir kere rivayet açısından sahih hadis kitaplarında, sahih bir yol ve sened ile rivayet edilmemiştir. Sonra dirayet, yani hadisin manası açısından, Zeyneb'in güzelliğini Resulullah'ın henüz yeni görüp anlamış olması aklen kabul edilemez. Zira Zeyneb Resulullah'ın yakın akrabasından olmakla, ta çocukluğundan beri görüp bildiği ve özellikle tesettür edilmemiş bulunduğu için vücut güzelliğini yakından tanıyageldiği bir kadın iken, bunu ilk olarak bu defa görülmüş beğenilivermiş diye anlatmak kendi kendini yalanlayan bir hikayedir. Doğrusu Resulullah Zeyneb'i önceden biliyordu ve bildiği için onu evlat gibi sevdiği Zeyd'e nikah etmiş idi. Fakat Zeyneb onurlu bir kadındı. Zeyd'i kölelikten azat edilmiş olduğundan dolayı kendine denk sayamamış, ona varmak istememişti. Sırf Resulullahın emrine itaatle ona varmış, fakat gereği gibi ısınamamıştı...

A?meş, Hasen?den Resulullah ?in şöyle dediğini rivayet etti. ?Muaviye?yi minberim üzerinde gördüğünüz zaman öldürün.?75 Aynı haber değişik senetlerle de rivayet edilmiştir.76 Ebu Said el-Hudri?nin şöyle dediği rivayet edilir: Ensardan birisi Muaviye?yi öldürmek istedi. Biz o adama?Ömer?e bu durumu yazmadan, onun zamanında kılıcını çekme? dedik. O da Resulullah?tan?Eğer Muaviye'yi kürsüde hitap ederken görürseniz onu öldürün? dediğini işittiğini söyledi. Bunu biz de duymuştuk, fakat yine de Ömer?e yazmadan bu işi yapmamasını söyledik. Ömer?e yazdılar, fakat cevabı o ölünceye kadar gelmedi.77

9. iddia: Resulullah efendimizin, hadis-i şerifini kitaplarına alan alimler, uydurma hadis naklederek, hiç mi Cehennemden korkmuyorlar ve bu cinayeti nasıl işleyebiliyorlar? Böyle bir iftira nasıl yapılabiliyor?

İmam-ı a?zam bu ümmetin ışığıdır

... Evet, fenn-i hadisin muhakkikleri, nakkadları o derece hadisle hususiyet peyda etmişler ki, Resul-i Ekrem Aleyhissalatü Vesselamın tarz-ı ifadesine ve üslub-u alisine ve suret-i ifadesine ünsiyet edip meleke kesb etmişler ki, yüz hadis içinde bir mevzuu görse, "Mevzudur" der. "Bu hadis olmaz ve Peygamberin sözü değildir" der, reddeder. Sarraf gibi, hadisin cevherini tanır, başka sözü ona iltibas edemez. Yalnız, İbn-i Cevzi gibi bazı muhakkikler, tenkitte ifrat edip, bazı ehadis-i sahihaya da mevzu demişler. Fakat her mevzu şeyin manası yanlıştır demek değildir; belki "Bu söz hadis değildir" demektir.

Biz Medine'de iken, müezzin akşam ezanını okuyunca, ashap aceleyle direklere doğru durup iki rek`at namaz kılarlardı. Öyleki yabancı biri mescide gelirdi de, bu iki rek`at namazı kılanların çokluğuna bakarak akşam namazının kılındığını zannederdi.

Hadisçiler Ebu Hanife?yi kötülemek konusunda ileri gittiler ve haddi aştılar. s.219

Benim bu hadisi zikretmem onayladığım anlamına gelmiyor.. Gereken değerlendirmeyi sen yap " demek istemişlerdir.. Bu yaklaşım ilmi malzemenin fevt edilmeden kullanılması adına doğru sonuçlar verse de böyle bir çürük senedin alimin elinden cahilin eline geçtiğinde nasıl bir kabulle karşılandığının örneklerini yukarıda gördük.. Oysa bu illetli hadisleri kitabına alan alimin niyeti böyle bir kabule mazhar olmaları değildi. Aslında en doğrusu illetli ve zafiyeti şiddetli hadisleri kitaplara almamak olabilirdi..

Mesnevi'yi biraz daha titiz bir şekilde inceleme imkanı bulduğum bugünlerde şunu tesbit edebildim: Mevlana bu eserinde bir yerde "vatan sevgisi" ifadesini kullanıyor. Orijinal ifade şöyle: "Hemçonin hubbu'l-vatan başed dorost / To vatan beşnas ey hace nohost"

Hatib, XIII, 335 dp.; bani, II, 42-43. Taşköprülüzade de değişik senedlerle rivayet olunan bu hadisin bir aslının olduğunu, en aşağı durumda zayıf hadis olabilceğini bunun da fedail konusunda kullanılabilmeğini ima etmiştir. İbn Abidin, Reddu'l-muhtar, I, 53.

bkz: http://rahmet.yetkin-forum.com/t965-gazzali-ve-hadis-ilmindeki-yeri

İçinizden birine ölüm geldiğinde, eğer bir hayır bırakacaksa, üzerinize yazılan şudur: Ana-babaya, akrabaya, örfe uygun vasiyette bulunmak. Takva sahipleri üstüne bir hak olarak...

Şii Ravi Ebu Mihnef'in <u>kucağı</u>

Cevab: Bu fakirin babası, Abdül-ehad buyurdu ki, şeyh Abdüllah ve şeyh Rahmetullah hadis alimi idiler. Haremeynde, bu ikisine şeyhayn denirdi. Bir iş için, Hindistana gelmişlerdi. Bu hadisi, şarihlerinden Kermani yazıyor. Fakat, zayıftır. Bu işte doğru hadis, dediler. Yine buyurdular ki, . Bu fakirin anladığı da böyledir. Hiçbir günü başka günlerden üstün tutmam. Cuma ve Ramazan ve benzerleri günleri, islamiyet üstün tutmuş olduğu için üstün biliriz.(Mektubat 2. cilt 256. Mektub )

Zeyd b. Sabit?in rivayetine göre, Hz. Peygamber , zevcesi Ümmü Habibe'nin yanına girdi. O anda Muaviye kız kardeşi Ümmü Habibe?nin kucağında uyuyordu. Peygamber , Ümmü Habibe?ye, ?Onu seviyor musun? diye sordu. O da?Evet? cevabını verince, Peygamber , ?Yemin ederim ki ben onu, senin onu sevdiğinden daha fazla seviyorum, sanki onu cennet yastıklan üzerinde görüyorum" buyurdu.66 Hz. Aişe?den nakledildiği iddia edilen diğer bir haberde de, Peygamber Muaviye hakkında, ?Sanki ben Muaviye?yi cennette çalımlı çalımlı yürüyorken görür gibiyim? demiştir.67 Abdullah b. Ömer?in rivayet ettiği bir diğer habere göre, Peygamber : ?Ey Muaviye, sen bendensin, ben de sendenim, sen de benimle beraber cennete gireceksin?68 buyurmuştur. Abdullah İbn Ömer?in rivayet ettiği bildirilen haberlere devam edersek; karşımıza ilginç durumlar çıkacaktır. Cafer b. Ebu Talib, Resulullah ?a dört adet ayva getirir. Resulullah da onlardan üç tanesini Muaviye?ye vererek?Cennette beni bunlarla karşıla? der.69 Halbuki Cafer b. Ebu Talib, 8/630 yılında Mute Savaşı?nda ordu kumandanı olarak şehit düşmüştür. Muaviye ise Mekke?nin fethinden sonra Müslüman olmuş bir kimsedir. Hatib Bağdadi de bu uydurma habere tahammül edememiş, yalancılara lanet okuyarak feryat etmiştir.70 Abdullah b. Ömer şöyle der; Resulullah ?in yanında oturuyordum. Resulullah , ?Şimdi şu yoldan cennet ehli olan birisi çıkıp gelecek? dedi. Arkasından Muaviye çıktı geldi, ?o mu? dedim. O da?evet? dedi.?71

Ferah, II, 223. Bursevi'nin "ulema-i kibar" tabirinden genellikle kastettiği İbn Arabi, İkinci olarak da Konevi'dir. Nitekim Bursevi'nin tarikat silsilesindeki şeyhlerden Aziz Mahmud Hüdayi (ö.1038/1623) de "meşayıh-i izan-ı mükaşıfun" tabirinden aynı zatları kasteder. Yılmaz, s. 120.

<i>vecihlerden ve geniş bir şekilde inceleyeceğiz. </i>Detaylı bir şekilde üzerinde durmak istememizin sebebi iddianın önemsenmeye değer olmasından çok, ?ders niteliğindeki? bazı hakikatlerin ifade edilmesinde güzel bir örnek olduğu ve bunun arkasındaki yer yer bağnazlık derecesine uzanan, bir kısım islam alimlerini ve mütefekkirlerini karalamacı ve aşırı zihniyetin bu konulara yaklaşım pratiklerini anlaşılır kılmakta faydası olacağını düşündüğümüz içindir. En son yapacağımız maddelemeyle bu konuda zerre miktarında şüphe bırakmayacak şekilde iddianın ; çürüklüğünü, hadis ilminin tüm değerleriyle/emek yoğun kazanımlarıyla/birikimiyle-usulüyle, metoduyla / tüm mefahirleriyle çeliştiğini, muhaddislerin izledikleri yola ve ehl-i sünnet alimlerinin değerlendirmelerine yakışmadığını ispatlayacağız.. Allah'tan ehl-i sünnet alimleri böyle "armut piş ağzıma düşçü" , gevşek ve sığ ilkelerle değil, dikkatli, titiz, zamanı geldiğinde de müteşeddit, münekkit, mücrih yönleriyle/yöntemlerle hadise ve ravisine eğilmişlerdir..

75 Belazuri, age., IV, 128-130.

Şerh-i Pend, s. 71. Bursevi aynı bilgileri Kitabü'n-Necat isimli eserinde de tekrar eder. a. g. e., vr. 49a. Ayrıca bk. Ferah, II, 4; Şerhu Nuhbe, nr. 1003 vr. 418b.

Ehl-i Sünnetin Bazı tefsirlerinde Hz. Peygamber, Hz. Zeyneb ile Zeyd arasında ne yazık ki -bin kere haşa- bir yasak aşk üçgeni izlenimini verecek iğrenç rivayetler kullanılmaktan geri durulmamıştır..

hangi bağlamda yer verdiğini görmek istediğimizde şu tabloyla karşılaşmaktayız: a) Müslim (261/875): En güvenilir hadis kitaplarının ikincisinin musannifi olan Muslim Sahih?in mukaddimesinde en-Nevevi?nin (676/1277) ?isnad dindendir? başlığını koyduğu bölümde, Eban b. Ebi Ayyaş?ı tanıtırken, onun kendisine sorulan her bir hadisi el-Hasan el-Basri?den (110/728) rivayet ederek yalan söylediğini ortaya koyar. Ardından yalancılığını teyit babında Ali b. Mushir'den şunu nakleder: ?Ben ve Hamza ez-Zeyyat, Eban b. Ebi Ayyaş'tan bin kadar hadis dinledik. Daha sonra Ali'ye rastladığımda bana şöyle söyledi:"Rüyamda Hz. Peygamberi gördüm. Eban'dan aldığımız hadisleri kendisine arz ettim. Bunlardan beş altı kadarını tanıdı."

Allah muhtaç olmadığını belirtiyor. Siz ise aksini iddia ediyorsunuz.

6. iddia: Muhaddisler, bir sözün hadis olması için, birçok şartlar koymuşlardır. Bu şartlara uymayanları kitaplarına almazlar. Ayrıca, her muhaddisin koyduğu şartlar, farklı olabilir. Bu bir ictihad meselesidir. Bu alime göre, hadis olmaması, hakikatte hadis olmadığını göstermez. Hadis usulü ilminin başka bir müctehidi de, hadisin doğru olması için aradığı şartları bu sözde bulunca, hadistir, mevdu değildir diyebilir. O halde, Şevkani?nin, ?bazı tefsirlerin hadisleri mevdudur? demesiyle mevdu olmaz. Mesela Şevkani?yi, hadis usulü ilminde müctehid tanısak bile, onun kaidelerince, hadis olduğu meydana çıkmamış olursa da, mevdu hadis olduğunu hangi cesaretle söyleyebilir. Din büyüklerine karşı, böyle sözlerde bulunmanın çirkinliği meydandadır.

Camiul-beyan: 22/13; Kurtubi, el-Cami': 14/190. '

bkz: http://www.turkiyegazetesi.com.tr/m-ali-demirbas/575384.aspx

Bursevi, hadislerin kabulünde özellikle muhaddislerin ihtilaf ettikleri, sıhhati üzerinde tartışmalara giriştikleri hadisler konusunda bu ölçüye dayanmaktadır. Mesela o, "Ümmetimin alimleri İsrail Oğulları'nın peygamberleri gibidir hadisi üzerinde dururken bu hadisin aslının olmadığını iddia eden muhaddislere karşı, bu hadisin Gazali (ö.505/1111), Necmüddin Kübra (ö.618/1221), Şehyzade (ö.951/1544), Hüdayi Efendi (ö.1038/1623) gibi çeşitli ilimlerde otorite sayılan büyük alimlerin, kamil velilerin eserlerinde sahih hadis olarak zikredildiğini belirttikten sonra şöyle demektedir: "Evet bu kadar erbab-ı meani ve fehavi , usul ve furüi havi olan ulema-i ümmet ve kübera-i millet haşa ki tarik-i kizbe sülük ideler. Bu hususta kendi hevaları yoluna gideler. Elhasıl, ekabir-i fuhula hüsn-i zannı olanlar onları tasdik eyler. Yine aynı hadisle İlgili olarak Temamü'l-feyz adlı eserinde adil alimlerin Şehadeti, Gazali ve emsali büyüklerin kitaplarında geçmiş olmasından dolayı bu hadisin sıhhatinde şüphe etmediğini söylemekte, "Nefsini bilen Rabbini bilir hadisi hakkında bunun, "Bazı ulema-i kibar tarafından hadis olmak üzere tasrih edildiğini belirtmektedir. "Gök, yer beni içine almadı.. mümin kulun kalbi.." hadisini şerh ederken bunun sahih hadis olması gerektiğini, eskiden beri bu hadisin "Ulema-i billah olanların eserlerinde hiç bir cerhu münakaşa olmaksızın yer almakta olduğunu, "Fakirlik iftiharımdır hadisini yorumlamadan önce bazı hadis hafızlarının bu hadisin uydurma olduğuna zahib olduklarını, "Lakin kibar-ı mütekaddimin ve müteahhirinden nicelerin" bu sözü Resulullah 'e nispet ettiklerini, , "İşlerde hayrete düşerseniz kabir ehlinden yardım isteyiniz " hadisine yapılan itirazları, zahir alimlerin bu hadise karşı tavırlarını konu edinirken bu hadisi Farsça tefsir sahibi Kaşifi (ö.910/1505)'n eserinde zikrettiğini Rum'un allamesi dediği İbn Kemal (ö.940/1534)'in bu hadisi şerh ettiğini söylemekle yetinmekte, başka bir açıklama yapma gereği hissetmemektedir.

Bu garip iddianın bir benzeri olan ve belki de ilham kaynağı olan Bursevi versiyonu :

<u> Sual: Mübarek gün ve gecelerin aslı yoktur, bunlar sonradan çıkmıştır deniyor, bu doğru mu? </u>

Ebu Zehre, Ebu Hanife s. 7, 67; İbn Abidin, 1,52-53; Uzunpostalcı, Mustafa, "Ebu Hanife". DİA., X, 130.

Tabiin ve tebe-i tabiin sözlerinin bir tanıma göre hadis sayılarak eserlere alınması, Resulullahın sadece sözleri değil sureti, ahlakı, sireti, siyeri gibi onunla ilgili tüm ayrıntıların kayıt altına alınması gibi faktörledir.. Mustafa Karataş Hoca'nın hadislerin sayıca çoğalmasının sebepleriyle ilgili çalışması vardır.. Oraya bakılabilir.

... İnsanların neden böyle bir şeye başvurduklarını anlamak oldukça güçtür, ancak zorla güzelliğin olmadığı bilinmesine rağmen insanlar arasındaki siyasi sürtüşmelerin onları nelere sevk ettiği ortaya çıkmaktadır. Bu rivayete göre: Cebrail, üzeri yazılı bir sahife getirdi ve üzerine?Lailahe illallah, Muaviye sevgisi kulların üzerine farzdır" yazılı idi.65

İbn Hacer, VIII, 643.

Uydurma rivayetler çerçevesinde Hakem olayına bakışın sahabenin manevi makam ve mevkisinde şüpheler oluşturacağı, onlara olan hürmetin azalarak kaybolacağı muhakkaktır. Hakem olayının işlenişi buna örnek mahiyetindedir:

Bu kitap düzgün bir çeviri yapıldıktan sonra dağdaki çobana da hitap eder.. ilahiyat fakültelerinde 20 yılını geçirmiş insana da..

Yav biz okuyamıyoruz sen nasıl yazıyon hayret ahretlik... biraz özet cumle kur Allah için. tamam tez gibi yazıyorsun ama bizimki de vakit

Ferah, II, 208.

Heytemi, s. 290; Sehavi, s. 373-374; Kari, Esrar, s. 310, Acluni, II, 255-256.

Sifil Hoca bunu şöyle açıklar:

Heytemi, Hayrat, s. 24; Acluni, I, 33.

1. Mesnevi'de geçiyor iddiasına cevap için

Bakara suresi 180. ayet

Cevap: Hangi mesele var ki, bazı kitaplarda ona ilişilmesin? Hatta İbn-i Cevzi gibi büyük bir muhaddis bazı sahih ehadisi mevzu dediğini, ulemalar taaccüple nakletmişler. Hem her zayıf veya mevzu hadisin manası yanlıştır demek değildir. Belki an'aneli sened ile hadisiyeti kat'i değildir demektir. Yoksa manası hak ve hakikat olabilir.

bkz: http://kitap.ihya. org/hadis-tarihi/konu-717.htm

Adım 1 : <i> En meşhur, muteber İslam Tarihi kitabı olan Tarihu'l-Ümemi ve?l-Muluk'un müellifi İmam Taberi?... Geçmişteki bazı kişilerle ilgili olarak bu kitabımda zikrettiğim haberlerden bir kısmını, okuyucusu doğru ve gerçek bulmayabilir veya çirkin sayabilir, onlar bilsinler ki, bu haberler tarafımızdan uydurulmuş değildir. Bazı nakilciler bu haberleri bizlere ulaştırdılar. Bu haberler, bize nasıl nakledilmiş ise, biz de aynı şekilde sonrakilere naklettik? </i>(Taberi, Tarih, 1/5; Aynı eserin yeni baskılarında ise Taberi, Tarihu'l-Ümemi ve?l-Muluk, Beyrut-Lübnan, Tahkik: Muhammed Ebul-Fadl İbrahim, 1/8). diyerek kitabına sahih anlatımın yanında bir yığın uydurma ve zayıf rivayeti, sünni ravilerle beraber Ebu Mihnef gibi şii ravilerin de rivayetlerini doldurur.

el-Fethu'r-Rabbani: 18/240.

<u> 6. Bursevi'nin İmam Ebu Hanife'ye karşı son derece sevgi ve saygısı vardır. Bununla birlikte akşam namazından önce sünnet kılınmasına taraftar olmadığından dolayı Ebu Hanife'nin bu içtihadının ariflerin uygulamasına muvafık olmadığını belirtmiş" Nolaydı rivayet-i uhra İle amil olaydı ki bu surette içtihadı etemm olurdu" demiştir. Kitabü'n-Netice, II, 80. </u>

" - Akşam namazı hariç, her ezan ile kaamet arasında iki rekat namaz vardır."

Elmalılı buna şöyle değinir:

3. Darekutni ile Bezzar'ın Hayyan b. Ubeydullah vasıtasıyle Bureyde'den rivayet ettikleri

hadislere başvurmadan hiç bir şeye girişmediğini göremiyorsunuz..

<i> 4. Adım: Şii meşrepli kardeşlerimiz, Tarih-i Taberi'deki Şii Ebu Mihnef rivayetlerini yere düşmüş çürük armutları toplar gibi toplarlar </i> ve Ehl-i Sünnete karşı delil olarak kullanırlar. "Bakın gördünüz mü Hz. Muaviye sizin dediğiniz gibi saygın bir sahabi makamındaki kişi değil bizim Mezhebin öngördüğü gibi cehennemlik Muaviye'dir" işte de size sizin kaynaklardan delili derler. Ve bize bizim kaynak diye verdiği şey aslında dolaylı olarak yine kendi kaynağıdır

"Sahabeye Saygının Aşınması Ya Da Hakem Olayı?nın Aslı"

istemektedir.. Mevzu hadisler üzerinde çalışma yapanlar sadece Şevkani, Kardavi, Elbani" gibi?mezhepsizler? değildir.. Dolayısıyla bunlara yöneltilen eleştiriler aynı suçu işleyen! diğer ehl-i sünnet alimlerine de yöneltilmesi gerekir.. Çünkü bunlarda kendilerinden önceki ehl-i sünnet alimlerinin kitaplarında gördükleri mevzu hadislere dikkat çekmişlerdir. Bunların arasında : İbn Tahir el-Makdisi (507/1114)' nin "Tezkira- tu'l-Mevdu'at"ı, İbnu'l-Cevzi (597/1201) ve Sağani (650/1252)'nin Mevdu'atla ilgili eserleri, İbn Kayyim el-Cevziyye (751/1350)'nin?el- Menaru'l-Münif'i, Firuzabadi (817/1415)' nin "Hatimetü Sifri's-Saade"si, Semhudi (911/1505)'nin "el-Ğummaz Ale'l-Lummaz'ı, Suyuti (911/1505)'nin?el-Lealiu'l

2. F. Gülen'inde isabetle tespit ettiği gibi: Hadis diye rivayet edilen bir sözde:Ebu Hanife, ümmetimin kandilidir." denmektedir. Vakıa, Ebu Hanife, ümmet-i Muhammed için gerçek bir kandil olmuş ve ashab-ı kiramdan sonra onun ayarında dine hizmet eden pek az kişi çıkmıştır. Ama gel gör ki, Allah Resulü'nden böyle bir söz şerefsüdur olmamıştır. Zannediyorum bu, mezhep taassubuyla uydurulmuş bir sözdür.

Soru: Nefehat kitabında, dört veli dışında bütün velilerin ölümleriyle birlikte velayetlerinin alınacağı yazılıdır. Bu nasıl oluyor?

Allah eğer Kur'an da ey iman edenler bu kitab toplumda ki alimler içindir, onları izleyin şeklinde bir ayet yazmış olsaydı fizik-kimya matematik benzetmen yerinde olabilirdi..

Tahavi, İbn-i Hacer Askalani, Hafız Zehebi, İbni Cevzi gibiler. Eğer bir tercih yapılacaksa 2. grubu tercih etmek gerekir.. Hele bu hadislere uydurma demek büyük insafsızlıktır ithamının hangi adreslere varacağını bilemeyecek kadar bu ilimden nasipsiz toptancı zihniyetin olduğu tarafta olmaktansa İmam Suyuti ve Tahavi'lerle aynı çizgide olmak çok daha akıllıca olacaktır. Hem böyle mevzu veya zayıflık derecesi ağır basan, amele, itikade, hadis ilmine kısacası hiçbir şeye katkısı ve etkisi olmayan hadisleri bir savunma kalesine ve muharebe meydanına dönüştürmeye ne gerek var? İnanıyorsan gürültü yapmadan inanır Bursevi ve İbni Abidin gibi düşük bir profilde onayını verir, karşı tarafın fikrine de saygılı olduğunu hatırdan çıkarmazsın. Ama öyle mi? Sanki olmazsa olmaz. İman-küfür meselesi mi desek yoksa Mezheplilik, mezhepsizlik ayracı mı?.. Kabul etmeyenler mi? Onlar iflah olmaz mezhepsizler.

İmam Ebu Hanife'nin menakıbına dair gerek Hanefilerden gerek diğer mezhep mensupları tarafından bir hayli eser yazılmıştır. Örnek olarak bk. Sayman, Ahbaru Ebi Hanife ve ashabih, Beyrut 1976; Heytemi, Hayratu'l-hisan, Beyrut 1983. Bu konudaki literatürün tanıtımı İçin bk. Bardakoğlu, Ali, "Ebu Hanife", DİA., X, 143-145.

?Muaviye ateşin en alt tabakasında bir tabutun içerisindedir ve şöyle nida ediyor: Ey Hannan, ey Mennan, ben önceleri asi oldum ve fesat edenlerle beraberdim.?(Tarih?üt Tabari C.11, S.357; Kitabu Saffayn S.243)

Değerlendirme: Bir zayıfın yanına nasıl bin tane daha mevzu hadis eklendiğine dikkat etmek lazım.. Bu zihniyet kıyıda köşede kalmış tüm illetli hadisleri toplayıp aynı satırlarda buluşturmayı bir marifet zannetmektedir.. Oysa bu verdiği illetli rivayetlerin hepsi,200 bin hadisi ezberlediği söylenen büyük muhaddis, Suyuti'nin?Bununla ilm-i hadiste dirayetsiz olan menakıp sahiplerinin söylediklerine hacet kalmaz. Çünkü onların naklettikleri haberin senedinde yalancılar ve hadis uyduranlar vardır? cümlesi kabilindendir.

1)Hakem olayı örneği

İmam Azam'ın fıkhını araştırırsan ve onun fıkhını açıklayan Hanefi kaynaklarına bakarsan bir ayet gördüğün yerde yanında 30 tane de hadis görürsün.. Eğer sen de Kuranın yanında hadisleri külli delil olarak kabul ediyor ve hüküm çıkarmada başvurulacak temel kaynakalrdan ikincisi kabul ediyorsan işte alıntıladığın kısım beni değil gerçekten de seni destekler..

en azından ben şimdiye kadar rast gelmedim.. Eğer sizin bildiğiniz muteber bir kaynak varsa lütfen ordan alıntılayın.. Recm ile ilgili yazıda geçtiği üzere İmamın Kuran ayetlerinin neshi manasına gelebilecek hadisler için aynı veya denk güçte rivayetler yani mütevtir/meşhur rivayetler aradığını söylemiştik..

... Bursevi'nin hadis tashihinde şu ölçülere dikkat ettiğini görmekteyiz:

<i> Mektubat'ından anlaşıldığı kadarıyla ; Başta bu iki disiplinin konusu olan hadis ilmi ise İmam Rabbani'nin uzman olduğu bir alan değildir.. </i>Hadis ilminin, senet tenkitinin, cerh ve tadilin, sıhhat sorgulamanın belli metotları vardır.. O metotların dışına çıkamaz, çıkmamıştır.. O da bizim gibi fıkıh ve hadis noktasında kitaplara bakar ve oradan gördüğünü nakleder.. Fıkha ait bir meselde konuşacaksa fıkıh kitaplarına müracaat eder, kitap ismi vererek oradan alıntı yapar:

Temam; vr. 29 a. Tasavvufta ileri gelen mutasavvıfların eserlerindeki hadislere sahih gözüyle bakıldığı gibi fıkıhta da müctehid imamların zikrettikleri hadislere de aynı gözle bakılmıştır. Oysa bir hadisin sahih olduğu şu veya bu eserde geçmesiyle değil ancak muhaddislerin o hadisler hakkında verdikleri hükümlerle anlaşılır. Mübarekpuri, Mukaddime, s. 306.

"İman Ülker yılanında da olsa Farslı'lardan biri onu elde edecektir." Bu hadisin şerhinde Nevevi (ö.676/1277), İbn Hacer (ö.852/1448), Kastallani (ö.923/1517) ve Münavi (ö.1031/1622) Ebu Hanife'den hiç bahsetmezlerken, Muhammed Habibullah Zatu'l-Müslim adlı eserinde bu hadiste kastedilenlerin başta Selman-ı Farisi ve diğer Acemler olmakla birlikte bunda Ebu Hanife'nin büyük menkabesinin bulunduğunu, hatta hadisten onun kastedilmiş olmasının mümkün olduğunu ileri sürmüştür. Sonuç olarak İmam Ebu Hanife'nin faziletine ait nakledilen hadisleri kabul ve reddedenler veya Süyuti ile Heytemi gibi biraz daha uzlaşmacı bir tarzla meseleye

<u> 5. Adım : Ben de derim ki o rivayetler delil olmaz.. </u>Dinimizislam.com der ki :Ehl-i sünnet kitaplarında uydurma hadis yoktur...

<u> ... </u>Bu sahada İmam el-Buhari?den önce Sa?id b. el-Müseyyeb, Sa?id b. Cübeyr, Muhammed b. Sirin, Ebu Amr eş-Şa?bi, İbn Şihab ez-Zühri, İbn Cüreyc, Sa?id b. Ebi Arube, Şu?be b. el-Haccac, Süfyan es-Sevri, Süfyan b. Uyeyne, Abdullah b. el-Mübarek, Yahya b. Sa?id el-Kattan, Veki? b. el-Cerrah, Abdurrahman b. Mehdi ve daha yüzlerce isim?ve elbette bu arada Müçtehid İmamlar? Hadis sahasında icra-i faaliyet etmiş, ravilerin cerh-ta?dili ve hadislerin tashih-taz?ifi konusunda sonraki nesillere büyük bir birikim aktarmışlardır.

(4) Yine Enes radıyallahu anh şöyle dedi:

Sevgili kardeşim bahsettiğin kitabı bir değil iki defa okudum..

.. Ebi Said ve Abdullah bin Mesud?tan naklen, Resulullah şöyle buyurdu:

Bakınız İbni Udeys konusundan Ehl-i Sünnetin Sahabenin adaleti görüşünün yanlışlığına nasıl delil çıkarılıyor:... O döneme ışık tutacak ve konuyu bizim için daha açıklayıcı olan bir başka hadisi meşhur nasibi tarihçisi ibni Şubbe en-Numeyri ?Tarihi Medine? adlı kitabında şöyle rivayet eder: ... Ebu Sevr et-Temimi dedi ki: ... ibni Udeys Medine cemaatine cuma namazı kıldırdı, daha sonra Rasulullah s. a. a'in minberine çıkarark hutbe irad etti ve hutbede dedi ki: «biliniz ki Abdullah b. Mesud bana Rasulullah s. a. a'in şöyle dediğini anlattı: "Osman b. Affan şöyle ve şöyledir" öyle bir şey söyledi ki, bunu zikretmek istemiyorum. bunun üzerine Osman b. Affan dedi ki: "Vallahi ibni Udeys yalan söylemiştir, o ibni Mesud'dan işitmediği gibi, ibni Mesud da onu asla Rasulullah s. a. a'den işitmemiştir." bu hadiste halka namaz kıldırıp hutbe irad ederek, Osman b. Affan hakkında ibni Mesud aracılığı ile Rasulullah s. a. a?den bir takım şeyler rivayet eden ibni Udeys sahabedir, kendisi Rıdvan biatine katılmıştır ancak aynı zamanda bu rıdvan biatine katılmış olan sahabe Mısır?dan Osman b. Affan aleyhine isyan edenlerin önderidir, diğer isyancı guruplarla birlikte gelip Osman b. Affan?ı evinde kuşatmış ve halka Osman hakkında bazı şeyler aktarmıştır. Osman b. Affan ise yemin ederek rıdvan biatine katılmış olan bu sahabenin yalan söylediğini haber vermektedir. ama ne hikmetse ne Osman sahabenin hepsinin adil olduğundan dolayı ibni Udeys?in yalancı olamayacağını bilmiyor ve nede yanındaki arkadaşları?sen ne yapıyorsun? O nasıl yalan söyleye bilir? O Rıdvan biatine katılmış bir sahabedir? demiyorlar.

- O bizim kıldığımızı görür, fakat bize kılın veya kılmayın, demezdi.

Fethullah Gülen Hocaefendi'nin yorumu:

Özet:. . Bazı müfessirler, tefsirlerinde akıl nakil itibariyle sağlam olmayan, uydurma bir rivayet söylemişler, bazı kimseler de bu rivayetlere sarılarak ileri geri bir takım uygunsuz sözler sarf etmişlerdir. Güya Resulullah Zeyneb ?i Zeyd?e nikahladıktan bir zaman sonra onların evine gitmiş, tesadüfen gözü ona ilişmiş, birdenbire güzelliği gönlünde yer etmiş de?Gönülleri çeviren Allah'ı tesbih ederim.? demiş. Zeynep de bunu işitmiş ve Zeyd?e söylemiş. Zeyd de bu durum karşısında Resulullah'a gelerek hanımını boşamayı istemiştir. Şimdi akıl mantık dışı ve aynı zamanda uydurma olan bu haber, pek çok yönden tezatlar teşkil etmektedir ki, bunları özetle şöyle sıralayabiliriz: 1. Rivayet açısından bu haber sağlam kabul edilmemiştir. Çünkü muteber hiçbir hadis kitabında yer almamaktadır. Sadece bazı tefsir kitaplarında malumat nevinden söylenmiş, ancak sağlam bir sened ve rivayet zincirine bağlanamamıştır.

tefsir (62), 1; Müslim, fedailu's-sahabe, 230.

"Veliler, 'De ki: Yolum budur. Basiretle Allah'a davet ediyorum. Ben de bana tabi olanlar da böyledir' ayetinde kastedilen kişilerdir. Onlar Peygamberlerin varisleridir. İlahi haberi almada Peygamberlerle eşit durumdadırlar. Peygamberler kanun koymada onlardan farklıdır. Veli müjdeleyici ve uyarıcı olabilir. Fakat hukuki kural koyamaz, çünkü kanun koyucu olan nübüvvet ve risalet, sona ermiştir. Hz. Peygamber'den sonra nebi ve rasül yoktur, demek; artık şeriat koyma işi sona ermiştir, hiçbir kanun koyucu da kalmamıştır demektir, bunu böyle bil!"(el-Fütuhat, IV.7.) Hz. Peygamber 'den gelen hadislerin veliler tarafından keşif yoluyla tashihinde ısrarlı olan ibn Arabi'nin şu cümleleri daha da açıktır:"Güvenilir raviler aracılığı ile ulaşan nice hadis vardır ki, gerçekte sahih değildir. Biz bu hadisi kesin bilgi ile değil, galib zan yoluyla kabul etmekteyiz. Hadisleri senetleriyle değerlendirenler, onları galib zan yoluyla kabul veya reddederler. Bizler ise, bu yöntemle sahih denilen bir hadisin, hakikatte sahih olmadığına basiret yoluyla vakıf oluruz. Bunun aksi de olabilir. Yani bir hadis isnadında bir hadis uydurucusu veya müdellis bir ravi bulunması sebebiyle zayıf kabul edilir. Oysa bu hadis hakikatte sahihtir. Veliler bir hadisin sahih olduğunu, bu şekilde basiret yoluyla anlarlar."(el-Fütuhat, IV.7.) Nitekim eserinde kullandığı bazı hadislerin "keşfen sahih" olduklarının altını özenle çizmiştir.

Sonuç: İmam Rabbani hadis de ve fıkıhta müçtehit seviyesinde değildir ; böyle bir iddiası da yoktur.. O da Mektubatında önemle vurguladığı gibi fıkıh ve hadis alimlerinin kitaplarına ve ilimlerine müracaat eder.. Onun hadis ve fıkıh alanında ayrı bir şey söyleme iddiası olmadığı gibi böyle bir girişimi de yoktur.. O nedenle sadece onun kitabını veya aynı şekilde Mevlana Hz. lerinin kitabını kaynak olarak göstermek yeterli olmaz.. Bu hadis bu 2 büyük allameye göre belli bir bağlayıcığı vardır, onların yanlarında olan bir sebeple Hadis olarak isimlendirilmişlerdir ve bizim için de bu hadisler bu alimlerin kitaplarında geçtiği için bir değeri vardır ancak son söz hadis ve fıkıh alimlerinindir.. Hadisin ilmi olarak hadis değeri yoktur..

Burada Bursevi'nin kibar-ı evliya ve ulema kapsamı içinde gördüğü yukarıda isimleri geçen zatlardan bazılarını tanıtarak Bursevi'nin hadis konusunda kimlere dayandığını tespit etmek istiyoruz. Bursevi'nin isimlerinden söz ettiği önemli simalar arasında Ebu Talib el-Mekki, Gazali, Zemahşeri, Mevlana, Necmüddin Kübra ve İbn Kemal yer almaktadır. . Zerkeşi, s. 167; Sehavi, s. 286; Heytemi, s. 289; Kari, s. 123; Münavi, IV, 384; Acluni, II, 83; Şevkani, s. 286; Elbani, I, 679.

<i> c-Hadis ilmi açısından hadis sayılmasa bile bir kısım ehli hakikat ve keşf bunları keşfen ve manen kabul ettiği için </i>

Kronolojik sıralamayı takip etmek suretiyle 25 rüyayla ilgili nakillere kimlerin ve

Eğer sırt çevirirsem, aynı kanaldan, aynı elden, aynı dilden gelen Kuran ve Elçisi kavramlarına da sırt çevirmiş olurum..

Sehavi, s. 300; Kari, s. 128; Acluni, II, 113.

<i>Demek ki, Allah Resulü?nün, Zeyneb Validemiz ?le evlenmesi tamamen bir emir gereğiydi. Allah emretti ve Allah Resulü de bu emre icabet etti. Diğer söylenen uydurma sözlerin hepsi, dünkü Volter'lerin, yakın tarihteki Goldziher'lerin ve daha bilmem kimlerin hazırladıkları senaryolardır; iftira ve yalan olmaktan başka da, hiçbir ma?naları yoktur. Allah Resulü, o Allah Resulü olacak; Zeyneb, o Zeyneb olacak; Zeyd de, o Zeyd olacak da; onların dediği gibi bir hadise cereyan edecek. Aman Allahım! Bu ne korkunç iftira, bu ne korkunç yalan bu ne korkunç bir cehalet ve bu ne korkunç bir din düşmanlığıdır! Esefle ifade edeyim ki; bugün bu malzemeleri, kendini onlara kaptırmış, içimizdeki figüranlar da kullanmaktadır. Zannediyorum onları, tamamen aşağılık duygusu ve aşağılık kompleksi böyle aşağılık bir iş yapmaya ve söz söylemeye sevk etmiştir? Ne diyebiliriz ki, hidayet Allah ?ın elindedir. Rabbim onlara da hidayet etsin! Konuya, ?her nebi ma?sumdur, Allah Resulü ise ma?sumlar ma?sumudur?, diyerek başladık ve müşahhas misallerle, Allah Resulü?nün ma?sumiyetini göstermeye gayret ettik. Ancak şunu da itiraf etmeliyiz ki, O?nun ma?sumiyeti, bizim anlatabildiğimizin de çok üstünde ve ötesindedir. Biz, bu mevzuyu ancak, kendi kapasitemiz ölçüsünde aktarabildik...</i>

2. Sahih, zayıf ve mevzu arasında ayrım yapmadan sırf ehl-i sünnet alimlerinin yazmış oldukları kitaplarda geçiyor olmasını kriter alarak hepsini sahih olarak kategorize eden bu anlayış kesinlikle dinin, ehl-i sünnet mezhebinin lehine değildir.. Bunlar hadis diye kabul edilecekse bile sahih ile zayıfın arası ayrılmalı, farkı da vurgulanmalıdır.. Mütevatir hadis ile zayıf veya mevzuyu aynı torbaya koyan bu yaklaşım ne Hanefi fıkhına ne de hadis ilmine uygun değildir. Hanefi fıkhının diğer fıkıh ekollerinden temel farkı zayıf hadis, ahad hadis konusundaki seçiciliği ve titizliği olduğu hatırlanırsa bu tutumu Hanefi fıkhı içinde herhangi bir yere oturtmak imkansızdır.. Hadis konusunda en mütesahil ve müsamahalı olanlar bile sırf ehl-i sünnet alimlerinin yazmış oldukları kitaplarda geçiyor olmasını kriter alarak mevzu şüphesi taşıyan hadisleri aklama yoluna gitmemiştir.. Eğer hadisin mevzu olmadığına dair kanaatleri varsa bunu hadisin şahitlerini göstererek, diğer tariklerini göstererek veya cerh edilen raviler hakkında tadil edilenlerin kanaatlerini vererek v. b. gibi hadis tenkidi usulleriyle dile getiriler.. Burada yapılan toptancı bir savunma ehl-i sünnetin prensipleriyle ve mezhep ciddiyetiyle de bağdaşmaz.. Bizler hadis ilminin incelikleriyle bu ilme katkısı geçen alimlerin çalışmalarıyla övünürken böylesi bir toptancılık hadis alimlerinin emeklerine de aykırıdır.. Hem ilim yolundaki uğraşlar ve en doğrusunu bulmak için çaba ve gayretler ne zaman sona ermiş ve hangi alim bunu ilan etmiş ki bu ilmi bir noktada dondurma ve bize ulaşan her şeyi tashih etmeyle işin nihayete erdiğine karar kılınsın?

<u> Oysa Aynı neşriyat İmam Rabbani'ye bu konuda katılmamışa benzemektedir: </u>

Söylemler yorum kısmında iyi gözüküyor lakin uygulamaya bakmak lazım.

Ferah, 11,99.

<u> Elbette burada sayısı artan, sadece?hadisleri bilenler? değildir. </u>Yukarıdaki örnekten devam edersek; Etbau?t-Tabiin halkasına geldiğimizde, aynı rivayetin aynı sahabide birleşen dört ayrı rivayet silsilesi oluşmuş durumdadır. Bu silsilelerden her biri?yukarıda da söylediğim gibi? ayrı bir?hadis? olarak itibara alınacaktır. <u> Bu durumda Sahabe halkasındaki bir tek rivayet Etbau?t-Tabiin halkasında ?4 hadis? oluvermiştir, </u> bir. Aynı metin, bu dört rivayet silsilesinde birtakım lafız farklılıklarıyla aktarıldığında bunların her biri yine birer?hadis? olarak isimlendirilecektir, iki. Sahabe ve Tabiun halkalarını teşkil edenlerin her birinin fetvaları rivayet olarak yine?hadis? tabir edilmiştir, üç. Sanıyorum anlaşılmıştır?

İbni Arabi ve keşif, ilham ile bilgi edinme hakkında İmam Rabbani'nin kanaati:

Sonra da ürettiğiniz bu hadislerin zaman şartlarına uyum göstermemesi sebebiyle geçmişteki insanların birbirine yönelik muhalefetine de ilimde zenginlik deyip böylesi bir tanımlama ile ört bas etmeye çalışıyorsunuz..

Bir tarafata hadisi vermesine rağmen aleyhteki güçlü isimleri ve delillerini de veren ve kendisi farklı düşünse de okuyanın zihninde hadisin mevzuluk tarafı ağır basıyor imajını uyandıran İbni Abidin ve Bursevi, Allame Taşköprü... diğer tarafta ise İmam Suyuti,

Cevap: Buradaki velayetten maksat, tasarruf ve kerametlerinin görülmesi olabilir. Yoksa ilahi yakınlık demek olan velayetin kendisinin alınacağı anlamına gelmez. Yine alınacak ifadesinden maksat, kerametlerinin çokça meydana gelmesinin alınacağıdır, yoksa asla kerameti görülmeyecek demek değildir. Bir de bu söz keşif yolu ile söylenmiş bir sözdür. Keşif noktasında hata payı yüksektir. Ne gördüğünü, ne anladığını kim bilebilir?(Mektubat, 2. cilt,256. Mektub, Semerkand)

Aslında sayının pek bir önemi yok..

<i>İkincisi: Eğer Allah Resulü?nün içinde Zeyneb ?e karşı zerre kadar temayül olsaydı, onu niçin Zeyd ?le evlendirsindi ki; gidip kendisi için talip olurdu. Üçüncüsü: Ev halkının bütünüyle, Zeyneb ?in Allah Resulü?ne zevce olmasını can u gönülden istediklerini yukarıda arz etmiştik. Allah Resulü?nün, onu almasına mani ne idi ki, Zeyd ?le evlenmesini istedi de kendine nikahlamadı?</i>

Diğer bir iddia:

Ben nerde konuşacağımı ve nerde duracağımı az-çok biliyorum.. Aşırıya gittiğim yerler varsa da Allah beni affetsin..

.. Süal: Hanefi mezhebinde olan bir müslüman, namazda otururken, parmağı ile işaret eder mi? Cevab: Yavrum! Şehadet parmağı ile işaret etmenin caiz olduğunu bildiren hadis-i şerifler çoktur. Hanefi mezhebindeki alimlerin bir kısmı da, böyle söylemiştir. Hanefi mezhebindeki kitaplar, çok dikkatle okunursa, parmak kaldırmanın caiz olduğunu bildiren haberler, değildir. Mezhebin değildir. İmam-ı Muhammed Şeybani, diyor ise de, imam-ı Muhammedin böyle dediği, haberlerindendir. haberlerinden değildir.

bkz: http://ahmednazif.blogspot.com/2013/05/zayf-ve-uydurma-bilgiyle-harmanlanms_30.html

68 Zehebi, age., III, 131.

Böyle bir mütesahil bakışın uydurma rivayetlerin kabulüne kapı aralayacağını söyledim..

Yahu hadisleri gündeme ne Allah taşıdı ne de resülü.. Kendi kendinize kaynak üreterek sizler bu günlere dinimizde ayetler gibi hüküm kaynağıdır şeklnde ki bir tanımlama ile taşıdınız.

İZAH... İftihar etmek iyi huylarla öğünmektir. Peygamber?in iftiharı. Allah?ın kendisine ihsan buyurduğu nimetler cümlesinden olmak üzere bu zatı kendine tabi? kıldığını anmasıdır. Ebu Hanife Hazretleri ashab-ı kiramla tabiin?in ekserisi inkıraz bulduktan sonra İslam dinin binasını tahkim etmiştir. Bu ümmetten ona tabi? olanlar sayılamayacak kadar çoktur. İçtihat ve fıkhın tedvini hususunda bütün imamlardan önce gelmiş; onun ashabı mühim hükümleri delillerinden çıkarmak ve diğer bir çok faydalar babında sonra gelen müctehidlere yardımcı olmuşlaradır. İbn-i?l-Cevzi?nin sözü, Hatib Bağdadi?den naklen söylenilmiştir. Onların «uydurmadır dedikleri hadisi allame Taşköprü muhtelif rivayetlerini serd ederek nakletmiştir. Bu gösterir ki hadisin aslı vardır. En azından zaif bir hadistir. Ve makbuldür; çünkü onun üzerine bir hüküm terettüp etmiş değildir. Bu hadisin mana itibariyle İmam A?zam?da tahakkuk ettiğinde şübhe yoktur. Zira o bir kandildir. İlminin nurundan ziyadar olunur; isabetli fikri ile doğru yol bulunur. Ancak bazı ulemanın beyanına göre Hafız Zehebi, Suyuti ve İbn-i Hacer Askalani ile zamanında Ebu Hanife mezhebinin riyaseti kendinde nihayet bulan Kasım Hanefi gibi zevat, bu haberlerin uydurma sayılacağında İbn-i Cevzi?yi tasdik etmişlerdir. Onun içindir ki, İmam A?zam?ın menkibeleri hakkında kitablar yazan Tahavi «Tabakatü?l-Hanefiyeye sahibi Muhyiddin-i Kureşa ve diğer mutemed hadis imamları ile mütalaası geniş bütün tenkitçiler bu haberlerin hiçbirini zikretmemişlerdir. Allamne İbn-i Haceru?l-Mekki «el-Hayratu?l Hısan nam eserinde şöyle demektedir: «Bir kimse bu kitabda Ebu Hanife?nin ahvalini, kerametlerini, ahlak ve siyretini mütalaa ettikden sonra anlayacaktır ki, o zat faziletini isbat için uydurma haberle istişhada muhtaç değildir. Ebu Hanife?nin şanı büyük olduğuna şu hadisle istidlal yerinde olur: Resulüllah , «Dünyanın zineti yüz elli tarihinde kaldırılacaktır buyurmuştur. Onun için Şemsu?l-Eimme Kerderi «Bu hadis Ebu Hanife?ye hamledilmiştir. Çünkü o sene vefat etmiştir, demiştir. İbn-i Hacer sözüne devamla şunları söylemiştir: «Ebu Hanife?nin faziletine işaret eden sahih hadisler de varid olmuştur. Onlardan biri Buhari ile Müslim?in Ebu Hureyre?den , Taberani?nin de İbn-i Mes?ud?dan rivayet ettikleri şu hadistir: Peygamber , «İman, Süreyya yıldızında olsa onu Acemlerden bazı kimseler alacaklardır buyurdular. Ayni hadisi Ebu Nuaym , Ebu Hureyre?den ; Şirazi ile Taberani de Kays b. Sa?d b. Ubade?den şu lafızla rivayet etmişlerdir: «Peygamber ; İlim, Ülker yıldızında asılı olsa onu Acemlerden bazı kimseler alacaklardır, buyurdu. Taberani?nin bir rivayetinde, «Onu Araplar alamayacak; Acemlerden bazı kimseler alacaklardır, buyurulmuş: Müslim?in Ebu Hüreyre?den rivayetinde, «İman, Ülker yıldızında olsa onu Acemlerden bir zat gidip alacaktır. denilmiştir. Buhari ile Müslim?in Ebu Hureyre?den naklettikleri bir rivayette de, «Nefsim yed-i kudretinde olan Allah?a yemin ederim ki, din, Ülker yıldızında asılı olsa onu Acemlerden bir zat alacaktır. buyurulmuştur. Ekser ulemaya göre Ebu Hanife?nin dedesi Acem?dir. Hafız Suyuti diyor ki: «Buhari ile Müslim?in rivayet ettikleri bu hadis Ebu Hanife?ye işaret hususunda sahih ve mutemed bir asıldır. Hadisin sahih olduğu muttefekun aleyhdir. Bununla ilm-i hadisde dirayetsiz olan menakıp sahiplerinin söylediklerine hacet kalmaz. Çünkü onların naklettikleri haberin senedinde yalancılar ve hadis uyduranlar vardır. Hafız Suyuti?nin tilmizi allame Şami?den rivayet olunduğuna göre kendisi, «Üstadımızın bu hadisden Ebu Hanife kasdedildiğini kat?iyetle kabul ettiği aşikardır. Bunda şüphe yoktur. Zira ilimde Acemlerden Ebu Hanife derecesine varan tek bir kimse yoktur demiştir.

Muaviye?nin Öldüğü Zaman İslam Dini Üzere Ölmeyeceği:

Peygamber ?in Muaviye için?O, cehennemde kilitli bir tabut içindedir?73 dediği rivayet edilir.

Acaba kimmiş bu yaygarayı basan mezhepsizler.. Aşağıda ismi geçenler olmasa gerek:

1. Adım: Hz. Peygamber, Hz. Zeyd'in evine girmiş, Hz. Zeyd evde yokmuş, içeri giren Peygamber , kendisine koku hazırlamakta olan yarı çıplak vaziyette-haşa, bunları uyduranın Allah belasını versin- Hz. Zeyneb'i görmüş. Başında yazması, üstünde gecelik bulunan Zeyneb'in güzelliği, çok hoşuna gider -haşa-

bkz: http://www.dinimizislam.com/detay. asp?Aid=791

İbn-i Abidin-Ebu Hanife

İnsan kendi ürettiği mekanizmaya aşık olarak onu Rabb'e tercih eder mi

Ancak bu delillere şu şekilde cevab verilmiştir:

1. "Ümmetim akşam namazını gökte yıldızlar çoğalıncaya kadar geciktirmediği sürece hayırdadır ve islam üzerindedir" mealindeki hadis-i şeriftir. Çünkü akşam namazından önce iki rekat namaz kılmak akşam namazının gecikmesine ve hadiste beyan olunan hayırdan ve İslam çizgisinden uzaklaşmaya sebeb olur.2. İleride gelecek olan; "Ben Resul-i Ekrem zamanında bu namazı kılan bir tek kişi dahi görmedim" mealindeki İbn Ömer hadisi, ibn Hümam'ın beyanına göre bu hadis aksi görüşte olanların dayandıkları bütün hadislere tercih edilecek nitelikleri taşımaktadır.

?Ehl-i sünnet kitaplarında uydurma hadis yoktur? iddiasının pratikteki çirkin sonuçları :

Bursevi, tefsirlerde sure sonlarında surelerin faziletleriyle ilgili rivayet olunan hadislere yapılan itirazlara cevap verirken de şöyle demektedir: Bu hadisleri Keşşaf sahibi zikretmiş, Kadı Beyzavi, Ebu's-Suud gibi büyük müfessirler de bu hususta ona tabi olmuşlardır. Aynı sözlerin devamında bunu biraz daha açıklayarak; "Kişi isterse ekabire hüsn-i zanna binaen bu kıymetli tefsirlerde zikrolunan hadislerle amel edebilir. Zira bu değerli müfessirler derin araştırmalar yapmadan eserlerine bir harf bile koymamışlardır demektedir. Bundan dolayıdır ki Bursevi yukarıdaki tefsirlere itimat ederek fedail-i süverle ilgili hadisleri Ruhu'l-beyan'a almış, hadislerin sahih olup olmadıkları meselesinde ciddi bir değerlendirme yapma gereği duymamıştır.

Peygamberlerden sonra Cennete en layık kişiler Efendimizin'in Sahabileridir. Ancak bu

Ben mtematikten anlarım, fiziği yaparım ama matematikten anlamam veya fizikten çakmam Einstein ile fikir yarıştırabileceğim veya laf-ı güzaf kabilinden öğrendiğim 3-5 kelimeyle okuduğum 5-10 makaleyle izafiyet teorisi hakkındaki fikirlerimi söylemem ve Einstein'i eleştirmem anlamına gelmez.. Eleştiriyorsam ilme ihanet ediyorum, riyakar bir şekilde kendi reklamımı yapıyor nefsimin, egomum tatmini adına kendimi egomun bineceği bir binek/eşek yerine sokuyorum demektir..

Görüldüğü gibi?Ehl-i sünnet kitaplarında uydurma hadis yoktur? kabulü bizi Ebu Mihnef gibi fanatik Şiilerin ve Seyf gibi tartışmalı ravilerin kucağına atmaktadır. Taberi'dir, ehl-i sünnettir deyip herhangi bir muhakeme ve dirayet süzgeci kullanmadan bunların kitaplarına müracaat ettiğimizde örneğin, Hz. Amr b. As, Hz. Muaviye gibi şahıslar fitneci, hilekar, Hz. Ebu Musa el Eşari kolay kandırılabilir, saf; Hz. Talha ve Zübeyr gibi şahıslarda Hz. Osman'ın şehadeti ve Cemel Vakasında hiç te kabul edemeyeceğimiz isyancı, komplocu rollerde önümüze sürülmektedir..

Peygamber ?in Muaviye, Ailesi ve Beni Ümeyye Hakkında Beddua Etmesi:

Demiyorum çünkü hadise iftira etmem demek teknik olarak veya dolaylı olarak Kuranı reddetmek anlamına gliyor.

Enes ona şu cevabı verdi:

bkz: http://www.ebubekirsifil.com/index. php?sayfa=detay&amp;amp;amp;amp;amp;amp;tur=gazete&amp;amp;amp;amp;amp;amp;no=1300

-o nasibilerin büyük tarih alimlerindendir, nasibi rical alimi ez-Zehebi onun allame, hafız ve hüccet olduğunu söylemiş ve ibni Ebu Hatem, Darektuni, Ebu Hatem el-Besti, Hatib el-Bağdadi gibi rical ulemasından onu sika , sadık, doğru yollu ve siyer ulemasından olduğunu aktarmıştır, bkz: ez-Zehebi, "Siyer", 12/369-372

imamın hadislere müracatını,

- Eşini tut, Allah'tan kork demiş... Sonra Zeyd, karısını boşamış. Zeyneb iddetini tamamlayınca: "Allah'ın nimet verdiği; senin de nimet verdiğin kimseye: 'Eşini yanında tut, Allah'tan kork' diyordun..." ayeti inerek Allah tarafından Zcyneb'in, Peygamber 'e nikahlandığı bildirilmiş ve Peygamber , büyük bir düğün yemeği vererek Zcyneb'le evlenmiştir. Yalnız Ahmed ibn Hanbel tarafından müsned olarak kaydedilmiş olan ve ravileri arasında Buhari'nin "Munkeru'l-hadis", , Ebu Halimin "doğru, fakat çok hata yapan" dediği Muemmel ibn İsmail el-'Adevi bulunan bu rivayete yalanların katıldığı bellidir. Hz. Peygamber, Zeyd ile Zeyneb'in geçinemeyeceklerini anlamıştı. Zcyneb, Zeyd'dcn ayrıldıktan sonra onunla, kendisi evlenmek suretiyle Zeyneb'in ve ailesinin kırılmış olan onurunu onarmak isliyor, fakat Zeyd, evlatlığı olduğu için bunu açıklamaktan çekiniyordu. Yoksa kendisi, Zeyd'in, karısını boşamasını istemiyordu. Maksadı, Zeyneb'e duyduğu aşk falan değil, hem Zeyneb ailesinin onurunu tamir etmek, hem de evlatlık karısı ile evlenmeme geleneğini kaldırma konusunu uygulamada insanlara ön ayak olmak idi. Fakat henüz Zeyd boşamadan ona, karısı ile evlenmek istediğini söyleyemezdi. O boşadığı takdirde böyle yapmayı düşünüyordu. Nitekim "Zeyd ondan ihtiyacını giderdikten, artık ona ihtiyacı kalmadıktan sonra onu sana nikahladık" ayeti, Zeyd'in Zeyneb'den doyduğunu, bıktığını gösterir. Rivayette söylendiği şekilde Peygamber'in Zeyneb'i evde yalnız görünce hemen ona aşık oluvermesi, ihtimalden uzaktır. Çünkü önce söylediğimiz gibi Zeyneb, kendisinin halası olan 'Abdulmuttalib kızı Ümeyme'nin kızı idi. Çocukluğundan beri onu görüyor, tanıyordu, isteseydi onu uşağıyla evlendireceğine kendisi alırdı. Oysa kendi İsteğiyle onu uşağına almış ve mehrini de kendisi vermiştir. Kız çağında ona ilgi göstermeyen Peygamber'in, evlendikten sonra hemen bir görüşte ona aşık olması, makul değildir. Zaten Zeyd ile Peygamber arasında sıkı ilişki ve sevgi vardı. İkisi de birbirlerine sık sık gidip gelirlerdi. Peygamber Zeyneb'i her zaman görüyordu. Peygamber'in içinde tuttuğu şey, Zeyneb'e olan sevgisi değil, boşanacağını bildiği Zeyd'in karısını almak suretiyle, evlatlık karısı ile evlenmeme geleneğini kaldırmak ve bir de kendisinin hatırı için dengi olmayan biriyle evlenmeye razı olmuş olan Zcyneb ve ailesinin itibarını yükseltmek, boşandıktan sonra onun telef olmasını önlemek idi...

Ehl-i Sünnet kaynaklarında geçen "<u>Rezil"</u> bir rivayet :

?İza reeytüm Muaviye ala memberi faktülüh? Meali: ?Eğer Muaviye?yi minberim üzerinde görürseniz onu öldürünüz.?

Muaviye?nin Cennetlik Olduğu:

İnsanoğlunun gururu, medar-ı iftiharı İmam-ı Azam'dır..

Netice: Peygamber efendimiz, imam-ı a?zam hazretlerinin geleceğini haber vermiştir. Diya-i manevi, Mevduat-ül-ulum, Hayrat-ül-hisan, Mirat-i kainat ve Dürr-ül-muhtar?da yazılı olan hadis-i şerifte, buyruldu. Hadis ilminde de icazeti bulunan büyük fıkıh alimi seyyid İbni Abidin hazretleri, bu hadis-i şerifin sahih olduğunu bildirmektedir. Bu hadis-i şerif, büyük alim Ebülleys-i Semerkandi hazretlerinin Mukaddime kitabında ve bunun şerhi Tekaddüme kitabında da yazılmıştır. Gaznevi?nin Mukaddime adındaki fıkıh kitabının ön sözünde imam-ı a'zamı öven hadis-i şerifler yazılıdır. Bunun şerhi olan Diya-i manevi kitabında kadı Ebülbeka hazretleri, buyruyor. Hayrat-ül-hisan kitabını müellifi İbni Hacer-i Mekki hazretleri, Şafii fukahasının büyüklerindendir. Şafii olmasına rağmen, mezhepsizlerin dediği gibi, mezhep taassubu olsaydı, Hanefi mezhebinin kurucusu hakkındaki hadis-i şerifleri kitabına almazdı. Mevduat-ül-ulum kitabının sahibi Taşköprü Zade, Ahmed bin Mustafa, Osmanlı alimlerindendir. Şakaik-i Numaniyye tarih kitabı ile Miftah-üs-seade kitabı meşhurdur. Oğlu Kemaleddin Muhammed, Miftah-üs-seade kitabını Türkçeye tercüme ederek Mevduat-ül ulum ismini vermiştir. Mirat kainat kitabının sahibi Nişancı Zade, Muhammed bin Ahmed bin Muhammed bin Ramazan, Edirne kadısı idi. Mirat kainat kitabı meşhurdur. Dürr-ül-muhtar kitabının sahibi Alaüddin Haskefi, Şam müftisi idi. Bunun Dürr-ül-muhtar kitabına İbni Abidin, Burhaneddin İbrahim bin Mustafa Halebi ve Ahmed Tahtavi kıymetli haşiyeler yapmışlardır. Bu alimlerin doğruluğunu tasdik ettiği hadis-i şeriflere uydurma demek büyük bir insafsızlıktır. Hanefilere göre, deniz haşaratı yenmez, diğer üç mezhebe göre yenir. Hanefi, diğer üç mezhebe sizin içtihadınız yanlış diyemediği gibi, üç mezhep de, Hanefi?ye sizinki yanlış diyemez. Bir hadise bir alim mevdu derken, öteki sahih diyebilir. Bu alimler, birbirine dil uzatmaz. Hadis ilminde müctehid bir alim, bazı alimlerin sahih dediği bir hadise mevdu diyebilir. Müçtehidin böyle demesi; ?bu hadis, Peygamber efendimizin sözü değildir" anlamında değildir. Bu hadis benim usulüme göre hadis değildir demektir. Farklı ictihadlar da böyledir. Bana göre doğrusu bu der, fakat farklı ictihadda bulunan müçtehide dil uzatmaz. Bazı kimseler, alimin biri, bir hadise mevdu dese, sanki bütün alimlerce o hadis mevdu imiş gibi, o hadise hemen uydurma damgasını vuruyorlar. Halbuki hiçbir Ehl-i sünnet aliminin kitabında uydurma hadis olmaz. Ehl-i sünnet alimlerinin kitaplarına dil uzatmamalı ve onların kitaplarında uydurma hadis var sanmamalıdır. İslam alimleri, hadis uydurmanın ve uydurulmuş hadisi nakletmenin vebalinin büyüklüğünü bildikleri için, kitaplarına uydurma hadis almazlar. Çünkü hadis-i şerifte, buyruluyor.

Konuyla ilgili olarak şu anektodu verelim: Talat Koçyiğit Hadis Tarihi eserinde İmam Nesai'den bahsederken; ölümüyle ilgili olarak şu vak'a anlatılır: Uzun müddet Mısır'da yerleşip, ilim neşrinden sonra 302 yılında orayı terk ederek Şam'a gelen Nesai, orada Hz. Muaviye taraftarlarının baskısına maruz kalır. Kendisinden, Hz. Muaviye'nin Hz. Ali 'dan üstünlüğüne dair rivayette bulunmasını isterler. O ise: "Allah onun karnını doyurmasın" hadisinden başka bir şey bilmediğini söyleyince Hz. Muaviye taraftarları Nesai'yi Mescid'in içinde dövmeye başlarlar. Onları, bu davranışa sevk eden şüphesiz Nesai'deki Hz. Ali sevgisi ve dolayısıyla Fi Fadli Ali adıyla te'lif etmiş olduğu eseri idi. Buradan, hırpalanmış ve sakatlanmış olarak Mekke'ye hareket eder. Nesai, Mekke'ye varır varmaz kötü muamelelerin tesiriyle vefat eder. Bu yüzden ona şehid de denmiştir. Kabrinin, Safa ile Merve arasında olduğu belirtilir. Bazı tarihçiler Filistin'de vefat ettiğini söylerse de Mekke'de ölmüş olması daha sahih gözükmektedir.

2. Adım: Hz. Zeyneb'in güzelliğinden etkilenen -haşa- Hz. Resulullah Subhanellahi mukallibe'l-kulub: Kalbleri çeviren Allah'ın şanı yücedir!" demiş ve dönmüş.

Cevab: Burada vilayet demek, Velinin tasarrufları, kerametleri demektir. Vilayetin kendisi alınır demek değildir. Vilayet, Allahü tealaya yakınlık demektir. Kerametleri alınır demek de, çok keramet göstermez demektir. Keramet gösteremez demek değildir. Şunu da bildirelim ki, bu söz keşf yolu ile anlaşılan bir şeyi anlatmaktadır. Keşfde hata, çok olur. Ne görmüş, nasıl anlamıştır? (Mektubat, 2. cilt,256. Mektub, Hakikat Y.)

Orada isen tabi

bkz: http://www.hadis.resulullah. org/index. php?s=oku&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;id=27

Ehl-i sünnet kitaplarında uydurma hadis yoktur -3

(2)Enes radıyallahu anh şöyle dedi:Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in sahabilerinden büyük zevatın akşam olunca aceleyle direklere doğru durup namaz kıldıklarını gördüm.

bkz: http://www.enfal.de/ebudavud/namaz/012.htm#_Toc107115184

<u> İmam Rabbani fıkıhta mukallit olduğu gibi hadiste de mukalliddir: </u>

Ehl-i sünnet kitaplarında uydurma hadis yoktur -1

?... Bu hadisleri Keşşaf sahibi, yani Zemahşeri, zikretmiş?

"el-Kalbu beytu'r-rab: Kalp, Rabb'in evidir."

Heytemi, ag. e, s. 25; bk. Hatib, XIII, 335; İbnü'l-Cevzi, II, 48; İbn Arrak, II, 30; Kan, Esrar, s. 76; a. mif., Şerhu Ayni'l-ilm, I, 48; Elbani, I, 42-43.

Heytemi, Hayrat, s. 23.

<i> "Ey insanlar! "Cenab-ı Hak her hak sahibine hakkını vermiştir. Her insanın mirastan hissesi ayrılmıştır. <u>mirasçıya vasiyet etmeye lüzum yoktur</u> <u>.</u>Çocuk kimin döşeğinde doğmuş ise ona aittir. Zina eden kimse için mahrumiyet vardır. Babasından başkasına ait soy iddia eden soysuz yahut efendisinden başkasına intisaba kalkan köle Allahın meleklerinin ve bütün insanların lanetine uğrasın. Cenab-ı hakk bu gibi insanların ne tevbelerini nede adalet ve şehadetlerini kabul eder."</i>

hadissiz fıkıh olmayacağını,

4. Adım: Allah tüm bu olan biteni, gönüllerden gelip geçeni?... Sen: ?Eşini yanında tut Allah?tan kork? demiştin. Allah?ın açığa çıkaracağı bir durumu içinde saklamıştın, çünkü insanlardan çekinmiştin. Halbuki Allah?tan daha çok çekinmen gerekirdi..? ayetiyle deşifre eder-haşa-..

1. Suyuti'nin de dediği gibi ; «İman, Ülker yıldızında olsa onu Acemlerden bir zat gidip alacaktır. denilmiştir. Buhari ile Müslim?in Ebu Hureyre?den naklettikleri bir rivayette de, «Nefsim yed-i kudretinde olan Allah?a yemin ederim ki, din, Ülker yıldızında asılı olsa onu Acemlerden bir zat alacaktır. buyrulmuştur. Ekser ulemaya göre Ebu Hanife?nin dedesi Acem?dir. Hafız Suyuti diyor ki: «Buhari ile Müslim?in rivayet ettikleri bu hadis Ebu Hanife?ye işaret hususunda sahih ve mutemed bir asıldır. Hadisin sahih olduğu muttefekun aleyhdir. Bununla ilm-i hadiste dirayetsiz olan menakıp sahiplerinin söylediklerine hacet kalmaz. Çünkü onların naklettikleri haberin senedinde yalancılar ve hadis uyduranlar vardır.

1. İmam Suyuti ne diyordu? : "ilm-i hadiste dirayetsiz olan menakıp sahiplerinin söylediklerine hacet kalmaz. Çünkü onların naklettikleri haberin senedinde yalancılar ve hadis uyduranlar vardır".. Demek ki ehl-i sünnet menkıbe yazarları kitaplarını?süslemek? için?hadis uyduranlar?ın dükkanındaki mallara müşteri çıkabiliyor..

hadis-i şerifi, İslam alimlerinin en büyüklerinden ve ikinci bin yılın müceddidi olan İmam-ı Rabbani hazretlerinin, Mektubat kitabının 155. mektubunda ve hümanistlerin bile sevdiği Evliyanın büyüklerinden Mevlana Celaleddin Rumi hazretlerinin Mesnevi?sinde vardır.

Muaviye?nin Hz. Peygamber 'in Minberi Üzerinde Görüldüğü Zaman Öldürülmesi Hususu:

Taberi'nin kaynakları: ... et-Taberi ve İbn Kesir'in nakilleri Ebu Mıhnef Lut b. Yahya (157/773) isimli ravi kanalıyla gelmiştir.(6) el-Megazi, es-Sakife, er-Ridde, Fütuhu'ş-Şam, Fütuhu'l-lrak, Sıffin... ve daha pek çok kitabının bulunduğu nakledilen bu zat, Hakem olayı hakkında da müstakil bir eser yazmıştır.(7) Ezcümle Ebu Mıhnef Lut b. Yahya hakkında Ebu Hatim "Metruku'l-hadis'tir" (8) , ed-Darekutni "Zayıftır"(9) ve İbn Main "Sika değildir" ve "Bir şey değildir"(10) demişlerdir. İbn Adiyy bu zatın biyografisini verirken İbn Main'in yukarıda zikrettiğimiz ifadelerini aktardıktan sonra şunları söyler: "Onun hakkındaki bu tespitte imamlar da İbn Main ile muvafakat halindedir. Bu zat fanatik bir şiidir..."(11) İbn Adiyy'in burada kullandığı?ve bizim "fanatik" olarak çevirdiğimiz? ifadenin orijinali "yandı, helak oldu" anlamındaki muhterıkdır. Rical/Cerh-Ta'dil kitapları bu ifadeyi, itikadı görüşlerinde aşırıya kaçan, mensubu olduğu bid'at mezhebin ateşli bir şekilde savunuculuğunu yapan kimseler, özellikle de Rafıziler hakkında kullanır. Dolayısıyla İbn Adiyy'in Ebu Mıhnef hakkında bu ifadeyi kullanması son derece anlamlıdır. Bilindiği gibi Hadis otoriteleri, bid'ati küfre varmadıkça, yahut bid'atinin propagandasını yapmadıkça şahsında güvenilir ve doğru sözlü olan bid'at ehlinin rivayetlerini kabulden imtina etmemişlerdir. Böyleyken Ebu Mihnef hakkında herhangi bir ta'dil ifadesi göremeyişimiz şaşırtıcı değildir. Hafız ez-Zehebi güvenilirlik noktasında bu zatın, Seyf b. Ömer, Abdullah b. Ayyaş ve Avane b. el-Hakem'in dengi olduğunu söyler ki(12) yine ez-Zehebi tarafından Mizanu'l-İ'tidal'de mezkur zevattan ilk ikisi hakkında şu bilgilerin nakledildiğini görüyoruz: Seyf b. Ömer: Zayıftır. Beş para etmez. Bir şey değildir. Terk edilmiştir. Zındıklıkla itham edilmiştir. Hadislerinin tamamı münkerdir.(13) Abdullah b. Ayyaş: Ahbaridir, saduktur.(14) Avane b. el-Hakem hakkında ise İbn Hacer, "Osmani olduğu ve Emeviler lehine haberler uydurduğu bilgisini verir.(15) Şu halde, ez-Zehebi tarafından bu zatlarla aynı kefeye konan Ebu Mıhnefin, haberlerine güvenilmez birisi olduğu açıktır ve Hakem olayı da başka ve "güvenilir" bir ravi tarafından aktarılmadıkça şüpheyle karşılanmak durumundadır. et-Taberi?de yer alan senede göre onun bu haberi dayandırdığı kişi, Ebu Cenab el-Kelbidir. Bu zat hem zayıftır, hem de Hakem olayının yaşandığı zamandan çok sonra dünyaya gelmiş olması gerektiği halde olayı sanki bizzat görmüş gibi -mürsel olarak- aktarmıştır. Bu da, olayı aslında başka birisinden işittiğini, ancak ismini herhangi bir sebeple zikretmediğini gösterir. Bu zat hicri 147 yılında vefat etmiştir. Hatta vefat tarihini 150 olarak verenler de vardır.(16) Dolayısıyla bu zatın 38 yılında meydana gelmiş bir olayı bizzat görgü şahidi sıfatıyla aktarabilmesi için bu tarihte yetişkin olması gerekir. Bu yaşı 20 olarak farz edersek, bu zatın 129 veya 132 yıl yaşadığını söylemek gerekecektir. Dolayısıyla onun bu olayı bizzat görüp yaşamış olması normal şartlarda mümkün görünmemektedir. İbn Kesir ise Hakem olayını Ebu Mıhnef-Muhammed b. İshak - Nafi kanalıyla aktarmıştır. Hadis tenkitçileri, Muhammed b. İshak'ın Nafi'den rivayetlerinin sıhhati konusunda mütereddit davranmışlardır.(17)

( İbnül Esir- El Kamil Tarihi CİLT,3 SYF,478)

İmam-ı a?zam Ebu Hanife, İsa aleyhisselama benzemektedir. Vera ve takva nimetine kavuştuğu için ve Sünnet-i seniyyeye uyduğu için, nasslardan ahkam çıkarmakta ve ictihad yapmakta, çok yüksek dereceye ulaşmıştır. Bazı alimler, onun bu derecesini anlayamadılar. Onun ictihad ile bulduğu şeyler, çok ince bilgiler oldukları için, Kitaba ve Sünnete uymuyor sandılar. Bu yüce imama, re?y sahibi dediler. Onun ilminin hakikatine yetişemedikleri, onun anladığını anlayamadıkları için, böyle yanıldılar. Halbuki, imam-ı Şafi?i, onun anladığı bilgilerden, az bir şey sezerek, dedi. Buhara?nın büyük alim ve velilerinden Muhammed Parisa hazretleri, Füsuli sitte kitabında, buyurdu. Bu söz, belki yüce imamın İsa aleyhisselama benzerliğini göstermektedir. Bu ümmetin Alimlerinin, Salihlerinin çoğu Hanefi mezhebinde idiler. Mezhepsizlerin böyle bir alime ve ilmi ile amile dil uzatmaları ve mezhep taklit edenlere kafir sözleri, hatta gibi küstahça konuşmaları, ve başka kitaplarda açıkça yazılıdır. Bu nasipsizlerin, bu büyük ve mübarek imama böyle saldırmalarının sebebi acaba nedir? Bilmiyorlar ki, ona düşmanlık, bu ümmeti merhumeye düşmanlıktır. Allahü teala, bütün müslümanları sapık ve bozuk yola kaymaktan muhafaza buyursun! Hepimize dört mezhep alimlerinin hak olan ictihadlarına uygun iman ve ameller nasip eylesin! Kıyamet günü, onların mezhebinde olarak, Peygamberlerle, sıddıklarla ve şehitlerle ve salihlerle birlikte haşr eylesin! Amin.

bkz: http://www.dinimizislam.com/detay. asp?Aid=3029

4. iddia: Şimdi biri çıkıyor, diyor. İslam alimleri, bunu bilmiyorlar mıydı? O ravinin fasık olduğunu bilmiyorlar denirse, onların bilmediğini, kendileri nereden öğrenmişler?

Uydurma Rivayete göre Adım adım Sürecin ilerleyişi:

<i> 3. Bunlara bu hadisin geçtiği bir hadis kaynağı söyleyin denilse hadis kaynağı söyleyemezler, bu hadisi tahric, tasdik, tashih ve tevsik eden bir hadisçi söyleyin denilse yine hık, mık edecekler.. Ve sonuçta Hadis İmam-ı Rabbani'nin Mektubat'ında geçiyor ya yetmez mi deyip İmam Rabbani'yi de Mektubat'ını da bir sopa gibi kullanacaklar. </i>. Halbuki İmam Rabbani Mektubat'ında özellikle hadis ve fıkıh alanında iddialı bir tutum sergilememiş, ehl-i sünnet alimlerin hilafına kendinden bir içtihat ortaya koymamıştır.. Bu alanlarda Müçtehit değil mukallit olduğunu göstermiştir. Yazıştığı kişileri ehl-i sünnetin fıkıh kitaplarına yönlendirmiştir.. Bu hadisi de muhtemelen okuduğu bir kaynakta bulup almış ve Mektubat'da bundan faydalanmıştır.. Manasının doğru olmasından hareketle hadisin aslının ve senedinin olup olmadığını sorgulama lüzumu hissetmemiştir..

Cevabın Eleştirisi:

?Keser döner sap döner, gün gelir hesap döner?

bkz : http://www.muhittinakgul.com/hakemli-makaleler/Peygamber-Efendimizin-Ismetiyle-Ilgili-Bazi-Ayetlerin-Yorumlar. pdf

ben fıkhen mukallid seviyeinde olduğum için bence diye bir kavram lügatimde yoktur.. Kullanmışsam da var olan izahı nasıl anladığımı söylemişimdir.. Ortaya yenibir şey koyamam, namaz, oruç, hacc gibi temel konularda Mekke'yi veya Kabe'yi yi yeniden keşfedemem, içtihad yapamam, bence şudur budur diyemem..

bkz: http://www.mehmetalidemirbas.com/detay. asp?Aid=4375

Büyük Veli Ve Alimlerin Eserlerinde Bulunan Hadisler

2) Hz. Muaviye örneği :

Ferah, II, 4. Bursevi'nin İmam Ebu Hanife'ye karşı son derece sevgi ve saygısı vardır. Bununla birlikte akşam namazından önce sünnet kılınmasına taraftar olmadığından dolayı Ebu Hanife'nin bu içtihadının ariflerin uygulamasına muvafık olmadığını belirtmiş" Nolaydı rivayet-i uhra İle amil olaydı ki bu surette içtihadı etemm olurdu" demiştir. Kitabü'n-Netice, II, 80.

Ferah, I, 133. Yine aynı hadisle ilgili olarak "Lakin erbab-ı hal lisanında hadis, sahih olmak üzere dair olduğundan maada tasniflerinde dahi resm-i hadis üzere Fahr-ı Alem 'e mensuptur" demektedir. Ferah, II, 85.

Nitekim Zehebi, "İhya'da hayr-ı kesir olmakla birlikte içinde batıl hadisler vardır" demiş, Süyuti (ö.911/1505) de Mirkatu's-suud ila Sünen-i Ebi Davud adlı eserinde İhya'da zikredilen bir hadis vesilesiyle, "İhya'da aslı olmayan hadislerin varlığı gayet açıktır" diyerek aynı şeyi söylemiştir. Bundan dolayıdır ki hadis münekkitleri İhya'daki hadislerin tahrici üzerinde çalışmışlar, Gazali'nin büyüklüğüne bakarak İhya'daki zayıf ve uydurma hadislere aldanılmaması konusunda okuyucuları uyarmışlardır.

11. İddia: Hafız Iraki de, İhya?daki hadisleri incelemiş, bazılarına kaynak bulamamış, demiş, mezhepsizler de, hemen yaygara kopararak diyorlar. İmam-ı Gazali hazretleri uydurma olsa, kitabına alır mı hiç?

Ehl-i sünnet kitaplarında uydurma hadis yoktur -2

... Senet yoluyla sahih bulunan bir hadis ile amel eden zahir ulemasının da, haklı olduğunu ve yerinde davrandığını söyleyen İbn Arabi'nin bu noktadaki çıkış noktası, "kişinin sahip bulunduğu "delil'dir. Yani ona göre zahir uleması kendi deliline; "Veli nebiler " ifadesiyle tanımladığı keşf sahibi kişiler de, keşf yoluyla elde ettikleri delile göre davranmalıdır. Bu durumu, Şafii'ye mensup birisinin, Hanefi mezhebinin verdiği bir hükme aykırı olarak amel etmesinin caiz olmasına benzetmektedir. Çünkü ona göre hükümler farklı bile olsa, hem Şafii hem Hanefi mezhebinin içtihadları aynı şeriat?ın içindedir.

bkz: http://www.velayet.com/Forum/hz_muaviye_ra-t5366.50.html

Meseleye böyle bakarsan ve biraz da empati kurarsan ne demek istediğimi anlayacaksın.. Şimdilik bu kadar..

Bursevi'nin referanslarından biri olan Mutezile itikatlı Zemahşeri:

Bizim kaynaklarda geçen ve bizi üzen bir uydurma rivayet müşteşrikleri ve Turan Dursun gibi Ateistleri sevindirmektedir:... Hz. Peygamber'in, Zeyneb ile evlenmesi konusunda abartmalı rivayetler vardır ki bunlar, müsteşriklerin, olayı eleştirme konusu yapmalarına fırsat vermiştir. Rivayete göre Hz. Peygamber, Zeyd'in evine girmiş, Zeyd evde yokmuş, içeri giren Peygamber , kendisine koku hazırlamakta olan Zeyneb'i görmüş. Başında yazması, üstünde gecelik bulunan Zeyneb'in güzelliği, çok hoşuna gittiği için: "Subhanellahi mukallibe'l-kulub: Kalbleri çeviren Allah'ın şanı yücedir!" demiş ve dönmüş. Başka rivayete göre kapıda asılı bulunan kıl perdeyi rüzgar kaldırınca Peygamber, içeride çıplak vaziyette bulunan Zeyneb'i görmüş, onun cazibesi gönlünü etkilemiş. Zeyneb de kendisinin, Peygamber'in hoşuna gitmiş olduğunun farkına varmış. Zeyd dönünce Zeyneb, Peyğamber'in eve geldiğini ve böyle söyleyerek döndüğünü anlatmış. Zcyneb'in sevgisinin, Peyğamber'in gönlüne düştüğünü anlayan Zeyd, Zcyneb'den soğumuş. Çünkü Zeyneb Peyğamber'e sevdirilince başkasına soğuk gösterilmiş. Zeyd Peygamber'e gelmiş:

O nedenle alıntıladığın yerden çıkardığın sonuç eğer İmam Azam da bizler gibi düşünüyormuş tarzında bir şey ise bu yanlıştır.. Yanlış olduğunun açık delili ise onun geriye miras bıraktığı muhteşem fıkhıdır.. Zahirur rivaye kitapları ortadadır..

<i>Resulullah'la başlayan 1400 yıllık Hadis İlimleri tarihinin görüp görebileceği en uçuk, en saçma, en absürt ve en gülünç, en gereksiz ve aslında mevzu, zayıf, sahih malzemenin tespiti uğrunda yüzlerce yıllık emeğin, birikimin, alın terinin uzun seyahatlerin ve ince araştırmaların, hassas çalışmaların mahsulü olan hadis ilminin kendisine haksızlık niteliğinde olan; bu ilmin tarihi gelişimine/araştırmacı, şüpheye ve tenkide açık, zanni, subjektif karakteristiğiyle bağdaşmayan ; hazırcılığı ve tembelliği teşvik eden bu iddiayı çeşitli</i>

67 Zehebi. age., III, 129.

79 Belazuri, Ensab. IV. 129; Taberi, III, 2171.

Onun ikinci plana atmamıştır.. Sadece zayıf veya uydurma hadise karşı daha dikkatli olmayı vurgulamıştır..

Davudoğlu, X, 477; bk ibn Abidin, I, 52-53.

5. Bursevi'nin evliya ve ulemanın önde gelenlerinin telifatlarında geçen hadisleri sahih saymasını anlayışla karşılayabiliriz.. Oysa bahsi geçen zihniyet evliya ve ulemanın ileri gelenleri referansını tüm ehl-i sünnet telifatına teşmil etmiştir.. Böyle bir genele yaymanın savunulacak tarafının olmadığı açıktır.. Bursevi'nin bu suhuletli tavrı bile hadis ilmine göre çok fazla bir şey ifade etmediği yerde tüm ehl-i sünnet kitapları diyerek adeta bu kitapların hepsine birden kutsiyet ve yazarlarının hepsine bir yanılmazlık atfetmek hüsnüzan değil gafletin ta kendisidir..

Sonuç: Ehl-i Sünnet kaynakları da olsa İslam Tarihi bilgilerine kuşkuyla bakılmalıdır. Kur'an ve Sünnetin genel ilkelerine uygunluk aranmalı.. Ve rivayetleri kabul de olabildiğince seçici ve hassas davranılmalıdır.

İmam Rabbani'ye göre :Bu fakirin anladığı da böyledir. Hiçbir günü başka günlerden üstün tutmam. Cuma ve Ramazan ve benzerleri günleri, islamiyet üstün tutmuş olduğu için üstün biliriz.

<i> 3. Adım: Bu uydurma, güvenilmez rivayetlerin ravileri bir kısım rical alimi tarafından ya metruktur, ya Rafizi veya zındık kabul edilmektedir.. </i>

3)İbni Udeys Örneği:

bkz: http://makalat.net/ebu-hanife-rahmetullahi-aleyh-hakkindaki-hadisler.html

... Hata 76: Bir kitapta Mehdiye dair hadislerin kaffesi zayıftır denilmiş.

<u> hadislere müracaat eden mezhep mukallidi profili. </u>. Ve hızını alamayan bu mukallit ortaya döktüğü bu illetli-mevzu hadisleri beğenmeyenleri mezhepsiz olarak yaftalıyor.. Bundan büyük ironi olamazdı herhalde! İmam Azam buna razı olmaz!

Makalat, s. 29.

Ruh, III, 547.

Buhari, Ezan 14, Salat 95. Ayrıca bk. Nesai, Ezan 39

"Mersed dedi ki: Ben Ukbe b. Amir'e gelerek:Ebu Temim'in işine şaşmaz mısın? O akşam namazından önce iki rekat namaz kılıyor, dedim. Bana: Hayır, Resulullah zamanında biz de kılardık, diye cevap verdi. Bunun üzerine ben: Peki, şimdi niçin kılmıyorsun? dedim. O: İş güç, diye karşılık verdi." Buhari'nin rivayet ettiği bu hadis-i şerif akşam namazından önce iki rekat namaz kılmanın müstehap olduğuna delalet eder.

Bu ayet gereği;

12. Hubbu'l-vatan mine'l-iman: Vatan sevgisi imandandır. Sağani (Ö.650/1252) hadise mevzu demiş, Sehavi (Ö.902/1496) de hadise vakıf olamadığını söylemiştir.

Hadisin senedine itibar etmeden Kurana arz etmek diye bir yöntemi yoktur imamın,

<u> Madem öyle neden bu sözleri kitaplarında hadis olarak veriyorlar: </u>

... Bazı sufilerin yanlış sözlerine aldanmaz ve kanmazlar. Bundan dolayı nususu bırakıp fususa ve fütuhat-ı medeniyyeyi bir tarafa bırakarak Fütuhat-ı Mekkiyye'ye iltifat etmezler. Hallerinin devamlı olması, durumlarının süreklilik arz etmesi buradan gelmektedir. (Mektubat 1. cild 243. Mektub, Semerkand) Çok kıymetli cevahir gibi olan fıkh bilgilerini, ceviz ve cam parçaları gibi değersiz olan vecd ve hal ile, çocuklar gibi değişmezler. Tesavvufcuların, manasız sözlerine kıymet vermez, aldanmazlar. ı bırakıp a bağlanmazlar. Medinede olan fütuhati bırakıp, ye sarılmazlar.

Sual: Vatan sevgisi imandandır hadisi uydurma mıdır?

Peki senin bakış açın ile Kur'andan metin bazında sıhhatli geçer not alamamış hadis-i şerifler, bireysel manada din yaşamında zerre kadar bi ağırlığa sahip midir?

Bu makelede ki bir göz ile Kur'ana yaklaşan tabii ki onu yetersiz görür.

kaynak: velayet.com

3. Muhammed b. Nasr ve başkaları da sağlam senedlerle Abdurrahman b. Avf, Sa'd b. Ebi Vakkas, Übeyy b. Ka'b, Ebu'd-Derda, Ebu Musa el-Eş'ari ve benzeri kişilerin bu namaza devam ettiklerine dair haberler nakletmişlerdir. Maliki ulemasından İbn el-Arabi'nin; "Bu namazın kılınıp kılınmayacağı konusunda sahabe-i kiram ihtilaf etmiş ve daha sonra gelen nesiller de bu namazı kılmamışlardır." sözü Muhammed b. Nasr'ın "sahabe ve tabiinden bir cemaatin bize haber verdiklerine göre sahabe-i kiram akşam namazından önce bu namazı kılmaya devam ederlerdi" rivayetiyle reddedilmiştir. Ayrıca "sahabe-i kiramın bu namaza devam ettiği"muhtelif senetlerle Abdurrahman b. Ebi Leyla, Abdullah b. Büreyde, Yahya b. Akil, el-A'rac, Amir b. Abdillah b. ez-Zübeyr gibi kimselerden rivayet edilmiştir.

bkz: http://ahmednazif.blogspot.com/2013/05/zayf-ve-uydurma-bilgiyle-harmanlanms.html

Hz. Muaviye hakkında ehl-i sünnet kitaplarında geçen uydurma hadisler, rivayetler:

bakanların tekellüften kurtulamadıkları, ister istemez bir takım zorlamalara giriştikleri gözden kaçmamaktadır. İşin tekellüfsüz tarafı ise Ebu Hanife'nin gerçekten müstakil mezheb sahibi büyük bir müctehid olduğu, fıkıh tarihinde asırlardır ilminin derinliği, dininin metaneti ve görüşünün isabetiyle şöhret bulduğudur.

H.41 yılda Muaviye Muğire b. Şu'be'yi Kufe valiliğine tayin ettiğinde onu yanına çağırıp şunları söylemişti:"... Bununla birlikte bazı şeyleri tavsiye etmekten de kendimi alamıyorum. Ali'ye sürekli olarak küfretmeyi ve onu kötülemeyi ihmal etmeyeceksin. Osman'a da sürekli mağfiret dileyeceksin. Ali'nin adamlarının ayıplarını her fırsatta ortaya koyacak, onları kötüleyip duracaksın. Osman'ın taraftarlarını sürekli övecek, Ali'nin taraftarlarını yerin dibine batıracaksın."

<i> b-Darbı mesel gibi bir hakikati olduğu için </i>

... Peygamber?den rivayet olunmuştur ki: «Şüphesiz Adem benimle iftihar etmiştir. Ben de ümmetimden ismi Numan, künyesi Ebu Hanife olan bir zatla iftihar edeceğim. O, ümmetimin kandilidir, buyurmuştur. Yine Peygamber?den rivayet olunduğuna göre; «Sair Peygamberler benimle iftihar edecekler. Ben de Ebu Hanife ile iftihar edeceğim. Her kim onu severse beni sevmiş, kim ona buğz ederse bana buğz etmiş olur, buyurmuşlardır. Ebu?l-Leys?in «Mukaddime si şerhi «Takdime de böyle denilmekdedir «ez-Ziyaü?l-Ma?nevi adlı eserde şöyle deniliyor: İbni?l-Cevzi?nin bu hadis hakkında «Uydurmadır demesi bir taassupdur. Çünkü hadis muhtelif yollardan rivayet olunmuştur.

5. iddia : Şimdi bir hadisin uydurma olup olmadığını anlamak için, Şevkani, Kardavi, Elbani gibi mezhepsizlerin kitaplarına değil, ehl-i sünnet alimlerinin kitaplarında bulunup bulunmamasına bakılır. Ehl-i sünnet alimlerinin kitaplarında varsa o hadis sahihtir. Şevkani, Sehavi, Acluni gibi kimselerin, fıkıh, tefsir ve hadis kitaplarındaki hadislere mevdu demesiyle, o hadisler uydurma olmaz.

<u> Cevap: İmam-ı Rabbani hadis, fıkıh alimi değildir.. Böyle bir iddiada bulunmamıştır.. </u>

Şerh-i Pend, s. 71.

?Buhari?nin 600.000 hadis bildiği iddiasını ele alalım. Buhari?nin hayatında hiçbir iş yapmadığını, hiç uyumadığını ve her hadisin doğruluğunu, nakil zincirinin sağlamlığını anlamak için her hadise 2 saat ayırdığını düşünelim. Sırf bu süre 130 yıldan fazladır. Oysa bazen bir hadisin, bir zincirinin, bir halkasının sağlamlığını anlamak için günlerce seyahat edildiği iddiasını düşünürsek, Buhari?nin bildiği tüm hadislerin doğruluğunu test etmesi binlerce yıla bile sığmazdı. Kısacası Buhari?nin ve diğer hadisçilerin bildikleri tüm hadislerin sağlamlığını test edip, içinden en sağlamlarını seçtikleri iddiası akıl dışıdır.?

Buhari-Müslim Hadislerine göre Akşam namazından önce sünnet vardır: (1)Abdullah İbni Mugaffel radıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem üç defa: "Akşamın farzından önce namaz kılınız" buyurdu. Üçüncü defasında "Dileyen kılsın" diye ekledi. Buhari, Teheccüd 35, İ`tisam 27. Ayrıca bk. Ebu Davud, Tatavvu 11; İbni Mace, İkamet 110

İmam Rabbani'ye göre keşif

7. "Bu alimlerin doğruluğunu tasdik ettiği hadis-i şeriflere uydurma demek büyük bir insafsızlıktır."

<u> CEVAP :Hayır, kesinlikle doğru değildir. Hepsini Peygamber efendimiz bildirilmiştir... </u>

Müslim, Müsafirin 302. Ayrıca bk. Ebu Davud, Tatavvu 11

80 Nisaburi, Müstedrek Ale's-Sahihayn. IV, 479 .

76 Ahmed b. Hanbel, Kitabu?l-İlel ve Ma?rifeti'r-Rical, I, 159 (thk. Talat Koçyiğit, İsmail Cerrahoğlu, I-II, İstanbul 187); Taberi, III, 2171.

bkz: http://ahmednazif.blogspot.com/2013/06/ibn-udeys-uydurmamstr.html

Ebu Hanife'yle ilgili hadis

3. Adım: Hz. Zeyneb'e karşı Hz. Resulullah'ın ilgisini sezen Hz. Zeyd bu durumda?ben aradan çekileyim bari? demiş ve Hz. Zeyneb'i boşamış.

Sahabeye saygının aşınması ve Sahabenin itibarsızlaştırılmasına örnek mahiyetinde bir kaç meseleyi verelim:

CEVAP

<i>Evvela, Efendimiz, Zeyneb ?i ilk defa görüyor, değildi ki.. Zeyneb , O?nun gözü önünde büyümüştü.</i>

Sonuç:Muhyiddin Arabi hz. leri Ehl-i sünnet alimidir. Bunda ittifak var. ."Ehl-i sünnet aliminin sözü dinde senet olduğu için, genelde hadis-i şeriflere kaynak vermezler. İcazetli alim demek, kendisi kaynak, delil olan alim demektir. Kitaplarına bir tek uydurma hadis yazmazlar. Keşifle söylenmiş hiçbir hadis yoktur." iddiası Muhyiddin-i Arabi için geçersizdir.. Yine aynı şekilde Muhyiddin-i Arabinin hadislere yaklaşımı keşifle olduğu için ve keşiflerinde hata yaptığı İmam Rabbani tarafından dahi dile getirildiği için Onun keşifle aldığı hadislere sorgu sualsiz itibar edilemeyeceği de İmam Rabbani açısından sabittir.. Öyleyse Muhyiddin-i Arabi örneğinde Ehl-i sünnet kitaplarında uydurma hadis yoktur, ve ehl-i sünnet alimleri keşifle hadis almaz bilgileri gerçeği yansıtmaz. Bu iddia örnek olarak aldığımız Şeyh-i ekber de bizzat İmam Rabbaninin ikazlarıyla çuvallamıştır.

Yaptığımız tartışma reel durum karşısında o kadar anlamsız kalıyor ki.. Akıl, mantık, fikir düşünce ve rey eksenli ortaya çıkıp meselenin ana fikrini ve can damarını anlamaktan ve biğr ilk okul kafası kadar muhakeme yapamamaktaki dehşet tenakuzu gözünüz önüne seriyor o kısım.. Sizler bunun gibi kısımlardan sanki kendinize delil çıkmışcasına seviniyorsunuz ama gözünüz önündeki dağ gibi, everest gibi Hanefi külliyatı,

Ebu heysem sen galiba Müslümanlar sayesinde mezhebini de, mezhep imamını da adamakıllı öğreneceksin ;))

<u> İrfan Aycan- Saltanata Giden Yolda Muaviye Bin Ebi Süfyan, kitabından devam ediyoruz: </u>

METİN

Kur'an yalnız kendisini işaret ediyor.. Bizimkiler de kendince İslam'a hizmet adına <u>şirk dolu kaynaklar üretti</u> , sonra da bin yıldır hadis ilmi denilerek oluşturulan bu<u> mekanizmanın kendisine </u>hayran kalarak bunların reddedilmesinin insafsızlık olarak tanımlıyorsunuz..

hadisleri red değil uydurma hadisleri reddir.. Bu tarz bir yaklaşım ise sadece İmam Azam'ın değil tüm büyük imamların yoludur..

Sual: İmam-ı a?zam hazretleri hakkında hadis var mıdır?

Görülüyor ki, tesavvuf yolcusunun, işin iç yüzüne varmadan önce, kendi keşf ve ilhamına uymasa da, Ehl-i sünnet alimlerine tabi olması lazımdır. Alimleri haklı, doğru, kendini yanlış bilmelidir. Çünkü alimler, bilgilerini, Peygamberlerden almıştır. Bu bilgiler, vahy ile gelmiş olup sağlamdır. Yanlışlıktan, şaşırmaktan korunmuştur. Bu bilgilere uymayan kendi keşfi ve ilhamı ise yanlıştır, bozuktur. Bunun için kendi keşfini, alimlerin sözünün üstünde tutmak, vahy ile inmiş olan sağlam bilgilerin üstünde tutmak olur. Bu ise, sapıklığın ta kendisidir ve zarar, ziyandan başka birşey değildir. Kitaba ve sünnete, yani Kur'an-ı kerime ve hadis-i şeriflere uygun itikat lazım olduğu gibi, müctehidlerin Kitap ve sünnetten çıkardıkları ahkama, yani islamiyete uygun işleri yapmak da lazımdır. Bu ahkam, helal, haram, farz, vacib, sünnet, müstehab, mekruh ve şübheli olan işler demektir. Bu ahkamı öğrenmek de lazımdır...(286. Mektub)

Lakin Kur'an, matematik veya fizik kitabı veya anayasa gibi temel hükümleri içeren bir kitap gibi değildir..

Şerhu Nuhbe'de İse, "Eğer bu hadisin İbn Abbas'tan nakli sahih ise hükmen merfu hükmündedir. Mevzu hadisler arasında zikrolunsa bile" demiştir, a. g. e., nr. 1003 vr. 418b.

Örnek1:Şurası bir gerçek ki, abdest alman suyun artığını içmek şifadır. Eğer biri sağlam bir inançla bunu senden isterse bu sudan ver. Nitekim Delhi'ye bu gidişimde fakirin başına böyle bir hadise geldi. Arkadaşlardan biri zuhuratta, bu fakirin abdest suyunu içmesi gerektiğini, aksi takdirde başına büyük bir belanın geleceğini görmüş. Bu isteğini ne kadar geri çevirdiysem fayda etmedi ve ısrarla abdest suyumu istedi. Çaresiz fıkıh kitaplarına müracaat ettim ve bundan bir çıkış yolu buldum. Şöyle ki, abdest alan kimse azalarım üçer defa yıkadıktan sonra ibadet niyeti olmadan dördüncü kez kullanacağı su müstamel hükmünde olmaz. Bu çareye binaen ben de abdest alıp ibadet niyeti bulunmadan dördüncü defa kullandığım suyu içmesi için kendisine izin verdim.(Mektubat 1. cilt- 29. Mektub, Semerkand B. Y. ) ilgili kısım Hakikat Kitabevi Yayınında şöyle verilmektedir:... Böyle şey olmaz diye çok karşı geldi isem de faydası olmadı. Fıkh kitaplarına baktım. Kurtuluş yolunu şöyle buldum ki,..

71 Belazuri, Ensab. IV, 126.

Hz. Peygamber ?in yanında olanlar vefat ettiğinde, Din?in ikinci kaynağı olan Sünnet/Hadis, Din?in anlaşılmasında ve yaşanmasında herhangi bir boşluğun oluşmasına meydan verilmeksizin daha sonraki kuşaklara aktarılmıştır. Basit bir hesapla her bir alim sahabinin 2 öğrencisi olduğunu varsayarsak, Tabiun döneminde hadisleri bilenlerin sayısı Sahabe dönemine oranla ikiye katlanmış olacaktır. Dolayısıyla Sahabe döneminden sonra hadisleri bilenlerin sayısında?azalma? değil?artma? olduğunu söylemek durumundayız. Bu iki öğrenciden her birinin yine ikişer öğrencisi olduğu varsayımından hareket edersek, Etbau?t-Tabiin dönemine gelindiğinde rakam kümülatif olarak yine katlanacaktır?

<u> İmam el-Buhari Sahih?ini oluştururken büyük ölçüde yazılı kaynaklardan istifade etmişti. </u>

İddia için bkz: http://www.dinimizislam.com/detay. asp?Aid=776

1. Dört halifenin akşam namazından önce asla iki rekat namaz kılmadıklarına dair İbrahim en-Nehai'den gelen hadis munkati'dir. Şayet bu hadisin sahih olduğu tesbit edilse bile, akşam namazından önce kılınan iki rekatlık namazın neshedildiğine veya mekruh olduğuna bir delil teşkil etmez.2. Buhari ile imamı Ahmed'in Mersed b. Abdullah'dan rivayet ettikleri bir hadis-i şerif şu mealdedir:

Binlerce yıl hatta kıyamete kadar geçerli olduğuna yönelik iddia da bulunan bir kitabı bugünden, bin yıl öncesine haps etmiş ve o nokta da dondurmuş olmanda ayrı bir mevzu.

a. g. e., s. 71.

Münavi, V, 322.

5. Bu namazın neshedildiğini ifade eden Hayyan hadisi şazdır. Çünkü Abdullah b. Büreyde'nin ashabından olan güvenilir hafızlara ters düşmektedir. Ayrıca Hayyan adalet yönünden tenkid edilmiştir.

Tenkit: İhya'daki hadislerden bazılarının aslı olmadığı kesindir.. Bu hususa dikkat çekmek amacıyla "İhya'da hayr-ı kesir olmakla birlikte içinde batıl hadisler vardır" diyen Zehebi'yi mezhepsiz yaygaracı saymak mümkün müdür?Böylesi dikkat gerektiren konularda yapılan genellemelerle bu alimlerin incitildiği neden hesaba katılmıyor?İhya'nın aslı olmayan hadislerini koruma adına Zehebi, Süyuti gibi kişilere dolaylı veya dolaysız saldırmak, saldırıyor konumuna düşmek midir hadis ve ehl-i sünnet savunuculuğu? İhyadaki asılsız hadislerin varlığına dikkat çekmek ve bunların bir kısmının mevzu olabileceğine inanmak kişiye hiç bir günah kazandırmaz. Çünkü hadis ilmi buna hükmeder, alimler de böyle der.. Ama bu asılsız hadislere dikkat çektiği için Zehebi'ye dolaylı da olsa Mezhepsiz demek kişiye günah kazandırır.. Nitekim Gazali'nin kendisi de bizzat hadis ilimleriyle fazla uğraşmadığını, bu ilimdeki ihatasının y eterli olmadığını itiraf etmiş, Kanunu't-te'vil adlı eserinde Bizaati fi ilmi'l-hadis müzcat: Hadis ilmindeki sermayem azdır" demiştir. Gazali İhya'daki hadislerin seçiminde kendinden önceki ulemanın, özellikle en çok etkilendiği sufilerden Ebu Talib el-Mekki'nin Kutu'l-kulub adlı eserinden istifade etmiştir Dolayısıyla bu hadislerin sahih olduğuna kanaat getirerek bunları bir hüsn-i zanna binaen nakletmiştir .

Soru: Hadisle meşgul kimselerin her ayın belirli günlerinin yasak günler olduğunu söylüyorlar. Bu konuda hadis de naklediyorlar. Ne yapmamız gerekir?

de diyor ki, kitabında, (Sağ elin şehadet parmağı ile işaret edileceğini imam-ı Muhammed kitaplarında bildirmedi. Sonra gelen alimler de, başka başka söyledi. İşaret edilmez diyenler oldu, işaret edilir diyenler de oldu. İmam-ı Muhammed, Üsul kitaplarından başka kitaplarında, Peygamber işaret ederdi diyor ve İmam-ı a'zam da bunu haber verdi buyuruyor. İşaret etmek sünnettir denildiği gibi, müstehabdır diyenler de vardır) diyor. Fetava-i garaibde bundan sonra diyor ki, doğrusu, işaret etmek haramdır.. (292. Mektub)

Müslim, Müsafirin 302.

Çünkü iki rivayette mütevatir.. Birisi lafzen mütevatir diğeri manevi mütevatir.. Kuran diye bir kitap Muhammed diye bir elçinin varlığını inkar nasıl imkansız ise bu da öyledi..

-ibni Şubbe en-Numeyri, "Tarihi Medine", 4/1156: mutemelen nasibiler hadisin senedinde bulunan ravi ibni Lahia?dan dolayı itiraz edeceklerdir, zira bu ravi nasibi rical ilmine göre zayıf birisidir. Böyle bir itiraza cevaben derim ki, ibni Lahia?nın zayıf olması hadisin sıhhatini zedelememektedir, zira bu hadisi ibni Lahia?dan Abdullah b. Veheb rivayet etmiştir ve nasibi rical ilmine göre Abdullah b. Mubarek, Abdullah b. Veheb ve Abdullah el-Mukri?nin ibni Lahia?dan rivayet etmiş oldukları hadisler sahihdir, bkz: ibni Hibban, ?el-Mecruhin?, 2/11, 583-cü ravi; ibni Hacer, ?Tehzib et-Tehzib?, 5/330, 648-ci ravi

66 Zehebi, Nübela, III, 130-131.

73 Belazuri, age., IV, 128: Taberi, III, 2171.

<u> İmam Rabbani'ye göre Ehl-i Sünnetin sağlam bulgu ve verileriyle çelişen keşfin ilmi değeri </u>

27 b) el-Ukayli (322/934): el-Ukayli, zayıf ve metruk ravilerle ilgili Kitabu?d-Duafa ve?l Metrukin adlı eserinde, Abdullah b. Ziyad b. Sem'an el-Medini'yi de tanıtır. Onun -yukarıdaki örnekte olduğu gibi- güvenilir birisi olmadığı sadedinde şunu da nakleder: el-Velid b. Muslim anlatıyor: İbn Sem'an'dan bir cüz yazdım. Bu cüz elimdeyken bir gece uyuya kaldım. Rüyada Hz. Peygamberi gördüm. Kendilerine "ya Rasulellah! Bunu İbn Sem'an sizlerden bana rivayet etti, ne buyurursunuz?" Hz. Peygamber de şöyle buyurdu: "İbn Sem'an'a söyle, Allah'tan korksun! Benim adıma yalan söylemesin."28 Görüldüğü gibi, el-Ukayli, İbn Sem?an?ın güvenilir biri olmadığını teyit için, durumunun Hz. Peygambere soruluşunu eserine almaktadır.29 c) et-Taberani (360/971): es-Sulemi?nin (412/1021) et-Taberani?den nakline göre, o şöyle demiştir: ?Rasulullah?ı rüyamda gördüm. Ona?müminler birbirlerine merhamet etmede bir beden gibidir...?30 hadisini sordum. O da eliyle üç defa işaret ederek bu hadisin sahih olduğunu söyledi.31. et-Taberani?nin bir anekdotu olarak aktarılan bu rivayet kendi kitaplarında geçmemektedir. Bununla beraber, hadisin sıhhatinin Hz. Peygambere onaylatılmasına ilişkin örnekler içinde zikredilebecek durumdadır. d) el-Hatib (463/1071): Öğrenilen ilimle amel edilmesine dair Kitabu İktizai?l-İlmi?l-Amel adlı eseri hazırlayan el-Hatib, eserinde zikrettiği rivayetler arasında rüya yoluyla Hz. Peygamberden alınan şu hadisi nakleder: el-Velid b. Salih vasıtasıyla ismini vermediği bir şahıstan: "Hz. Peygamberi rüyada gördüm. Bana şöyle buyurdu: İki günü eşit olan aldanmıştır. Yarını önceki günden şerli olan insan melundur. Nefsindeki noksanlığı fark etmeyen insan, nakısiyet içine sürüklenir. Nakısiyet içine sürüklenen insan için ölüm daha hayırlıdır."32 Yine bir diğer konulu çalışması olan ve hadisçileri övmek için hazırlamış olduğu Şerefu Ashabi?l-Hadis?inde?Salihlerin rüyalarında hadisçileri nimet ve ikram içinde görmeleri?33 diye bir bab açan el-Hatib, burada vefat eden bir hadisçiyle ilgili olarak şunu nakleder: Havsere b. Muhammed el-Minkari el-Basri'den: Vefatından dört gün sonra Yezid b. Harun elVasıti'yi rüyada gördüm. Kendisine Allah'ın ona nasıl bir muamelede bulunduğunu sordum. Şöyle dedi: Meleklerden birisi bana sordu: "Hariz b. Osman'dan (163/779) hiç hadis yazdın mı?" "Evet" dedim, "o hadiste sika birisiydi." Melek bana şöyle dedi: "O sikaydı ancak, Hz. Ali'ye kızıyordu. Bu sebeple Allah da ona buğzediyordu."34 Görüldüğü üzere, Hariz?in rivayet açısından güvenilir biri olduğu ancak, Hz. Ali?ye kızması nedeniyle Allah tarafından sevilmediği ortaya konulmaktadır.35 el-Hatib, biyografi çalışması olan Tarihu Bağdad?ında da Ali b. Asım es-Sıddiki?nin biyografisini verirken, onun rivayet ettiği?bir felakete uğrayana taziyeye gidene onun ecrinin bir misli verilir? devamı için bkz: http://eskidergi.cumhuriyet.edu.tr/makale/301. pdf

Muaviye?nin Cehennemlik Olduğu;

Bu yazımızda?Ehl-i sünnet kitaplarında uydurma hadis yoktur? iddiasının ilmi değeri olmadığına deliller:

65 Zehebi. age.. III, 130-131.

<u>Yazıklar olsun demek zorundayım.</u>. Bu sizin mezhebin can damarının boş işlerle meşgul olmak ve boş Cerbezelerle gerçeğin üstünü örtmek olduğunun ayrı bir delilidir..<u>Gerçekleri kabul edemiyor ve İmamın bir kaç lafını ilgisiz alakasız yerlere çekiyorsunuz.</u>. Bir kaç teorik cümleyle aldanıp koskoca pratiği nasıl da göremezsiniz.. Oysaki o teori ve usul kendinin değil tüm ehli reyin ve fakih olan tüm ehki hadisin ortak mezhebidir. O bu tarz sözler söyleyerek hadisi kenara itmemiş,

İmam Hasan yine şöyle buyurdu: Resulullah şöyle buyurdu: ?Eğer Muaviye?yi mimberim üzerinde görürseniz, öldürünüz. ? Ancak onun emrini terk ettiler, felaha ermediler, kurtuluşa da ermediler.(es-Suyuti?el-Alil Masnua? C.1, S.424-425;

Hanefi Mezhebine göre Akşamın farzından evvel sünnet yoktur:

6. Sahabe-i kiram bu namaza devam ederlerdi.

Basitçe 100 lerce kişi bir sonraki kuşağa yüzlerce ayrı koldan ve ayrı dilden emanet ettiği bir hakikate nasıl sırt çeviririm.

Çirkin bir yanıltma yapıyorsun.. Temelde hadislerin sayısı 20-30 bin civarındadır ki her ağzından çıkanı hafızlara nakşedilen bir Resul için bu makul bir rakamdır.. Hadislerin sayısının artma sebebi senedindeki dallanma, ve Asr-ı saadetten uzaklaştıkça otomatik olarak rivayet varyantlarındaki artış,

Resülden sonra 1milyon ile 600bin arası sayıda hadis ürettiniz..

<u> bkz: http://www.dinimizislam.com/detay. asp?Aid=3980 </u>

70 Zehebi, Nübela, III. 130.

Ayrıca sizin ekolün hadislere yaklaşım tarzını genel mana da ele alan ve seninde paylaştığın şu makale bence herşeyi basitçe ve etkili olarak ortaya koymakta..