Fikir çilesinden büyük işkence.

Niçin küçülüyor eşya uzakta?

Sonum varmış, onu öğrensem asıl?

Yandıkça gelişen tılsımlı kütük.

Bir zerreciğim ki, Arş'a gebeyim,

Dev sancılarımın budur kaynağı!

Her gece ruyamı yazan sihirbaz,

Ateşten zehrini tattım bu okun,

Yeşil asmalarda depreniş, şehvet;

Nizam köpürüyor, med vakti deniz;

Vatanım, sevgilim, dostum ve hocam!

Eski esvablarım, tutun elimden;

İşte akıllılık, işte sarhoşluk!

Sonsuzluk, elinde bir mavi tülbent,

Her fikir içimde bir çift kelepçe.

Artık barınamam gölge varlıkta.

Yetiş körlük, yetiş, takma gözde cam!

Nesin sen, hakikat olsan da çekil!

Hem geçmiş zamanın, hem geleceğin.

Mekanı bir satıh, zamanı vehim.

İçiçe mimari, içiçe benlik;

Size şerbet, bana kum dolu çanak.

Bir asa kes bana, ihtiyar ağaç!

Bir bardak su gibi çalkandı dünya;

Gözsüz görüyorum ruyada, nasıl?

Gökte saman-yolu benim olmalı!

Arzı boynuzunda taşıyan öküz?

Ben ki, toz kanatlı bir kelebeğim,

Ver cüceye, onun olsun şairlik,

parktaki çocuk akşam olmuş

Annemin duası, düş de perde ol!

Ve uçtu tepemden birdenbire dam;

Dipsizlik gölünde, inciler benim.

Atomlarda cümbüş, donanma, şenlik;

Suda ezel fikri, ebed duygusu.

Birden kucağına düştüm gerçeğin.

Mevsimden mevsime girdim böylece.

Sanki burnum, değdi burnuna "yok"un,

Ensemin örsünde bir demir balyoz,

İçimdeki kadar iniş ve çıkış.

Büyücü, büyücü, ne bana hıncın?

Deliler köyünden bir menzil aşkın,

Yandı sırça saray, İlahi Yapı,

Al sana hakikat, al sana ruya!

Bir kanlı şafakta, bana çil horoz,

Gaiblerden bir ses geldi: Bu adam,

Binbir avizeyle uçsuz maddede.

Bütün bir kainat muşamba dekor,

Ve çevre çevre nur, çevre çevre nur.

Minicik gövdeme yüklü Kafdağı,

Zamanın raksı ne, bir yuvarlakta?

Bütün bir insanlık yalana teslim.

Aynalar, söyleyin bana, ben kimim?

Karınca sarayı, kupkuru kelle...

Aylarca gezindim, yıkık ve şaşkın,

Benliğim bir kazan ve aklım kepçe.

Herkesin bildiği dilden bir isim!

Bir fikir ki, beyin zarında sülük.

Akrep, nokta nokta ruhumu sokmuş,

Ey yedinci kat gök, esrarını aç!

eve gitmem gerek

Kustum öz ağzımdan kafatasımı.

Yetişir çektiğim mesafelerden!

Evet, her şey bende bir gizli düğüm;

Tutuyor önümde bir mavi ışık.

Söndü istikamet, yıkıldı boşluk.

gitme vaktidir

Dibi yok göklerden yeter ürktüğüm,

Bir anda kül etti can elmasımı.

Ne yalanlarda var, ne hakikatta,

Gece bir hendeğe düşercesine,

Selam, selam sana haşmetli azab;

Otursun yerine bende her şekil;

Yorgan, Allahsıza kadar sığınak.

Gözümü yumdukça gördüğüm nakış.

Söyleyin, söyleyin, ben miyim yoksa,

Yalvardım: Gösterin bilmeceme yol!

Kapandım yatağa son çare diye.

Sırrını ararken patlayan gülle?

Dediklerin çıktı ihtiyar bacı!

Bu kükürtlü duman, nedir inimde?

Uyku kaatillerin bile çeşmesi;

Öteler, öteler, gayemin malı;

Bildim seni ey Rab, bilinmez meşhur!

Ne ölüm terleri döktüm, nelerden!

Mesafe ekinim, zaman madenim.

Bir fikir ki, sıcak yarada kezzab,

Yollar bir yumaktır, uzun, dolaşık.

Yepyeni bir dünya etti hediye.

Şimdi gözüm, büyük sanatkarlıkta!

Sanki erdim çetin bilmecesine,

Pencereye koştum: Kızıl kıyamet!

Boşuna gezmişim, yok tabiatta,

Camdan keskin, kıldan ince kılıcın,

Açıl susam, açıl! Açıldı kapı;

Gezdirsin boşluğu ense kökünde!

Kaçır beni aheng, al beni birlik!

Lugat, bir isim ver bana halimden;

Gördüm ki, ateşte, cımbızda yokmuş,

Bu mu, ruyalarda içtiğim cinnet,

Hayattan muhacir; eşyadan öksüz?

Ok çekti yukardan, üstüme avcı.

Nizam köpürüyor, ta çenemde su.

Ufuk bir tilkidir, kaçak ve kurnaz;

Suda bir gizli yol, pırıltılı iz;

Bir zehirli kıymık gibi, beynimde.

Gök devrildi, künde üstüne künde...

Teselli pınarı, sabır memesi;

Atlas sedirinde Mavera Dede.

Bela mimarının seçtiği arsa;

Bu nasıl bir dünya, hikayesi zor;