Tufan gibi çok güzel ifade etmişsin. İş kendi ailen olduğunda aynı soğukkanlılığı koruyamıyorsun. Belki o gördüklerinde aile fertlerinen birini aklına getirip endişeleniyorsun. Bugün ona yarın bana gibi. Ve hayata farklı bir açıdan bakıyorsun. Götürdükleri yanında pişiriyor seni..

ben uzman çavuşum özel harekat timlerinde görev yaptım yaklaşık 8 yıl kadar yanımda çok kişi şehit oldu çok kişi mayına bastı çok kişi yaralandı. Dolayısıyla artık yanımda bir insana bir şey oldugunda etkilenmiyorum, acaba işim banden bir şey mi aldı bir şey mi götürdü.

Bazı meslekler soğukkanlılaştırıyor. Bazı mesleklerde duygusallığa izin vermez..

'çocuk sahibi olmadan çocuklardan soğudum.' diyor okuldan bir arkadaş :))

şikayet etme şükret. ne güzel soğukkanlı olmak.

abla özür dilerim bir daha şikayet etmem

Savcılıkta çalışırken çok otopsiye gittim, çocuk, kadın, yaşlı, genç, parçalanmış, kafası kopmuş, yanmış kül olmuş, boğulmuş, iç organları dışarı çıkmış vs vs. Şimdi geri dönüp bakıyorum ki işim benden çok şey aldı götürdü, bir ara yaşama bakışımı değiştirdi, bir ara mutluluğumu çaldı götürdü, günlük hayatımı etkiledi, trafiğe korkarak çıkar oldum, hayata korkarak bakar oldum. Götürdüklerinin yanında kattıkları da var ama götürdüklerinin yanında solda sıfır kalır. Başkaları beni çok güçlü sandı, hatta hayret etti, görev başında soğukkanlıydım, duygusuz gibi davrandım morgtan gelince salya sümük ağladım bilmediler.