Bir gün telefonların hiç çalmayabileceği hesaplanmalı...

paylaşılsa yalnızlık olur mu demiş şairin biri

Terörün bile bireyselleştiği çağdayız. Zaman, birlikten kuvvet doğurma zamanı değil; zaman, tek başına dimdik ayakta kalabilmeyi becerme zamanıdır.

Bu maskeli balo

Gördüm yapraklarımın bir bir döküldüğünü,

İhanetlere, terkedilmelere, bir başına bırakılmalara hazırlıklı olmalı...

Yaredir sinede eski sevgili

Sevmeye sevilmeye susamış binlerce can,,,

Kalp çarpıntılarıyla günleri hesaplayan

Gemi yüzü görmeyen bir limanın hüznünü

Telesekretere "şu anda size cevap verebilecek kimse yok" denmeli, "... belki de hiçbir zaman olmayacak..."

Yalnızlık paylaşılır mı?

Çünkü "omuz omuza" günlerin vakti geçti. Dayanışma... günümüz borsasının değer kaybeden hisse senetlerinden biri artık...

Yalnızlık Allaha mahsuz

yalnızlar

Feryada komşuların yetişmemesine, soğuk duvar diplerinde sessizce ağlaşmaya alışmalı... Kendiyle hesaplaşmaya çalışmalı...

Yollarla barışmalı...

durmak yok, yalnızlığa devam...

Bavulları hep toplu durmalı insanın...

Yalnızlığa alışmalı

Baharda yaşamanın bilmedim nedir tadı.

Yaredir yine de

Tepemde kanat germiş bir kartaldır yalnızlık.

Bir ayna parçasından başka beni kim anlar,

Gece yastıkla ağlaşmaya, sabah aynayla gülüşmeye, kendiyle hüzünlenip, kendiyle keyiflenmeye hazır olmalı...

Yaktın gemilerimi

CAHİT SITKI TARANCI

Anılar bizi yalnız bırakmaz

Eski sevgili eski günler

Hayata baksana takmıyor kimseyi

omuzumda iki tane melek var:)

Geniş, siyah gölgesi hayatımı kaplayan,

Yalnızım yalnızsın yalnızız.

Oysa sessizlik haksızlığa alkıştır.

Tak etti canıma bu maskeli balo

Aynalar da olmasa işim ne yeryüzünde?

Şizofren bir ruh haliyle yaşmak ne acı

Yalnızlığa alışmalı...

evet yazık ir insan kendi doğasından uzaklaşıyorsa yaşamak ona zehir olur

Kimsesiz gönlüm kadar hiçbir gönül duymadı.

Hep başını alıp gidebilecek kadar cesur, ama hep kalıp savaşacakmış kadar gözüpek olabilmeli...

Sessizliği, sese dönüştürebilmeli...

Cevapsızlığa, sessizliğe ısınmalı...

Bir mum gibi erirken bu bitmeyen düğünde?

Bir benim, benim olan bir masaldır yalnızlık

Yalnızlık büyütür ama yalnızlık çürütür insanı

Ne yapsan kolay unutulmaz

Tül perde arkasından misafir yolu gözlemekten vazgeçmeli...

Ve yalnızlık, sigara külü kadar yalnızlık!

İnsanoğlunun ne haddine

işte yine yalnızız

Bireyin keşif çağı, geride kırık dökük yalnızlıklar bıraktı.

ben yalnız deilim çok şükür..

bir ben miyim perişan gecenin kranlığında yosun tuttu gözlerim yanlızlar rıhtımında. sarkıları bile acı verir yanlızlıkların dilerim hekesin yari olur yalan olur yanlızlık.

Dönüş yok artık geri

"Yalnızlık paylaşılmaz/ Paylaşmılsa yalnızlık olmaz" dizeleriyle başlamalı güne...

Romanlardan yalnızlığı yücelten paragraflar asmalı evin en görünür duvarlarına...

Hiçbir şey diriltmez artık geçmişi

Bir kardeş tesellisi verir bana aynalar;

acı ama gerçek dünya da yaşamak acı veriyor

Yalnızlıktan usanıp kendi kendimizle kunuşuyoruz

İşte o yüzden alışmalı yalnızlığa...

Yalnızlıktan usanıp yalnızlığı seçmek ne acı

O yüzden en sessiz gecelerde ''doğruydu, yaptım"la teselli bulmalı insan...

kimdi diye sormayın bilmiyorum

Sokaklar dolusu ıssızlıkla başbaşa yaşamayı göze almalı insan... Güvendiği dağlardaki karlara bakıp ders çıkarmalı... Hüzünlü bir şarkıyla paylaşılan gecelerde başım dayayacak bir omuz arama huylarından vazgeçmeli... Sofrada tek tabağa, tabakta az yemeğe alışmalı...

Ve sırt çantasını her daim hazır tutmalı insan...

güncelleme şu başlığı ya... ben de yalnızım 25 yaşındayım hep yalnızdım...

Haklılığın onuru yaşatır insanı... Susmanın utancı öldürür.

Her şeyin çıkar olduğu bu dünyada insan unuruna göre yaşamak zordur.

yazık

Ağlama geçmişe yaşadık bitti

kim yalnız değil ki...

Yalnızız yine de

Ve onun sahte yüzleri