iyi de venom eğer bir tanrısallık atfedilecekse bu doğuştan gelene atfedilir sonradan kazanılana değil, bilakis genden gelen tanrısaldır ebeveynden öğrenilen değil, taslamanın felsefesinde bi sorun yok.

Caner taslaman bir programda yeni doğan çocukların zihinsel ahlaki gelişime uygun olarak dünyaya geldiklerini iddia etmektedir. Ve bu argümanın Tanrının bir kanıtı olarak değerlendirilmesi gerektiğini savunmaktadır. Taslaman aslında bu iddia ile bir Tanrının varolduğuna atıfta bulunmaya çalışırken bunun tersi yönünde bir savunma yaptığının farkında bile değildir. Yeni doğan bir çocuğun aslında tamamen zihinselsellikten yoksun olmasına rağmen tüm bilgi ahlak ve karakter gelişiminin tamamlanması bir tanrının varlığını ortaya çıkarır.

Eğer bir çocuk bilgi birikimine sahip olarak dünyaya gelirse bu o çocuğun bu bilgiyi ebeveynlerinden genetik yollarla almış olduğunu gösterir. Yani bilgi kalıcı olarak diğer nesle kodlanmış bir şekilde birikimli olarak ilerler. Tabı arkadaş birazda evrimci olduğu için böyle bir savunma yapmanın evrime daha uygun düşüceğini hesaplamış ve bunun daha makul olacağını düşünmüş olmalı.. Madem böyle bir durum var o zaman bilginin birikimli olarak ilerlmesinin sonucunda neden şimdiki çocuklar binlerce yıldan beri genlerinden gelen bilgi ve yetenekleri sayesinde konuşamıyorlar. Neden bunları zamanla öğreniyorlar?

venom ikisi de fark etmez aslında. Öyle de olsa böyle de olsa adam onu tanrıya ispat olarak görecektir.

Yeni doğan bütün çocuklar günahsız ve temiz olmalarına rağmen, büyüdüklerinde ise bir kısmı günahkar ve birer pislik olabiliyorlar. Bir de bu fark var.

Taslamanın iddia ettiği zaten sonradan nesilden nesile aktarılan kazanımlardır. Lütfen konuyu iyi özümseyin:)

"o zaman bilgi genler aracılığıyla evrim sayesinde sonradan edinilen kazanımlardır". dememiz gerekir. Madem öyle şimdiki çocukların daha zeki olmaları gerekmez miydi. Genlerinin bilgiye dayalı tecrübeleri sayesinde en azından hayvanlar kadar içgüdülerininde gelişmesi gerekirdi. Halbuki bir çocuğun zihni boş bir levha gibidir. Boş olduğu için herşeyi öğrenmeye ve merak etmeye yetişkinlere nazaran daha açıktır.

Halbuki çocukların zihinlerinin boş olmasına rağmen onların kendi başlarına bir dil öğrenmeleri olağanüstü bir durumdur. Çocuklar gramet bilgisine sahip olmadan bir dil edinme becerisine sahip olabiliyorlar. Halbuki bilgili birikimli insana herhangi bri dilin gramer yapıları gösterildiği halde insan bunu öğrenemezken bir çocuğun bunu öğrenmesi bizleri bunu yaptıranın bir tanrı olduğu fikrine götürür

İyi de o zaman neden çocuklar bir dil öğrenmiş ya da düşünerek doğmuş olmuyorlar?

şöyle ki;