Ölemesem..

Çünkü bilirim ki dilin?sevmiştim? demez..

Sevdalar çürür kaldırımlarda

Uğrunda öldüğüm sevdamı görmeye?

Dedim ya vakit gitme vaktidir

Özlemin kaç nefestir saysam?

Ama sen?.

Sessiz suskunluğunu..

dokunsam gölgeme kaybolacak

Senden bana yadigar kalan bu şarkıyı dilime dolayıp,

ve her buluşmada ilk günkü heyecanım

Sen razı mısın peki

feryat figan yol almaya can direten..

Biriktirdim içimde..

Ama bir türlü beklediği kelimeyi bulamayan

O zaman bu kadar acı senin için değmez..!

zehir olsam dilime

sevda oluyor sonra

Bana bırak ; tek kelimeyle bozulmayı bekleyen

Zaman,

Söylesene yar!

Her günü; yarını yokmuş gibi...

Azadlığın hükmü verildi

Gül yüzünün yastığımda bıraktığı çukuru bana bırak..

?. Sevmiştim? der mi bir kez olsun dilin?

Senli yaşamak bana haramsa

Sonu getirilmemiş ne kadar cümle varsa

İster? intihar?

yalan şehrin yalancıları inandırmaya çalışıyorlar;

Ama sana son bir kez daha desem ki...

Yokluğuna buladım ellerimi,

Sende kalıp, kendimden geçsem?

ve deli gibi inkar etmek

Sensizlik kokan dirilişlerimin faydası yok..!

Sonunu göre göre sevdim..

avuçlarımda kayboluyor parmakları.

Sanadır azadlığım..

Ve ben hep bu düşünceyle sürdüreceğim mutlu yoksulluğumu..

"Yüreğinin mutluluğuna adamışım benliğimi yar "

kaç/sam.. / ...

Hasretini adımlasam kaç adımda biter?

Dilersen hiç konuşma.

çocukluğum yaşamak istedikçe hayallerindeki sevgiyi

düğüm düğüm;

Oysa ki

Ben kelamlarımı çürüttüm yolunda.

Ne harika br duygu seni hatırlamak..

?can? dan geçtim..?canan? dan anladığın buysa

kilit vursam sinsice hasretin kelamına

Aslında aşkın taaa kendisi!!!!!!

alacasında

Daha fazla yaşamamın anlamı yok..!

Takrar aynı acıyı yaşamayı göze alarak,

Sonbahar yine döküyor yapraklarını

Yüzünde ki gülüşlerin, hayata tutunuşumdur...

elin yüzün aşkken

Yüreğimizde bir damla su, bir dilim ekmek..

Hep; mutlu aşkımızın mutlu kentine ulaşacakken kesildi yolumuz..

Ağlasam, kahretsem, inlesem..!

Ne mümkün yaşanılan tüm felaketleri unutabilmek?

Neden yaptın bunu bana?

Çarpsada bir tokat gibi yüzüme, her harfi yoluna heceledim.

Ateşler yakmaz, sular söndürmez!

Kara çalınmış günlerin ertesinde, ellerinde güneşlerle gelen yar!

bir kırlangıç çığlığından doğsam

Ölümlerimi emanet ettiğim saatlerin, yolunu kaybetmiş saniyeleridir?

Böyle ceza olmaz..!

Yakıyor gökyüzünü aldatıcı güneş

Adımımı her sana atışımda kaybolmanı yeni anlıyorum artık. borçlusun bana, bir nefeslik borcun var yüreğime. Bekle beni son nefesinde alacağım onu senden. Şimdiye kadar vermediklerine say aldıklarımı, bir nefes lazım şimdi bana sensizliğimi unutturmak için. Her nefes alışımda seni içime çekmeliyim ben. bensizliğe sen yanmalısın artık soğuk kabrinde. Yüreğimin en ince yerinden kefenledim seni. Musallasız gönderiyorum seni benden bensizliğine şart koymuşken sensizliğimi, nefsini öldür, beni sensiz koyan nefsini yırt at ruhundan, nefissiz çık karşıma, hiçbir insani arzun olmadan arzusuzluğumdan yakala beni musallasız gönderdiğim yerden...

Sen avazın çıktığı kadar susarken ben taze çığlıklar yeşerttim sana!

Ne harika bir duygu seni hatırlamak..

Gidiş yok..!

avaz avaz susmak gözlerinde

Gözden kaybolan bir kor tanesi

çiçek açmayı bekleyen bu aşkı gölgeleyecekse eğer;

yaşanmamış saymak bize dair ne varsa..

Yazgısızlığımın en ağır bedelini sensizlik verdi bana.

Vuslatımı?yalan? a neden çevirdin yar..?

Ve bilesin üstüne aşkı giydirdiğim,

Kan gölüne çevirdiğin yüreğimde, ölüme terk etsen de beni

bul/an/sam rüzgarın seyrince... / ?

Kendimi benliğimden sensiz koparmaya hiç cesaret edemedim ben, korkaklığımın acziyetini yaşıyorum, kirpiğimde ölmeye çalışan bir yaşla. Kulaklarıma değen sesler kimliksizliğinden utanıyor nicedir, gözlerimse suretine hiç girememişti zaten. Her daim sana bakan, sahibi olan, ama sahipsiz bir yetimdi benim gözlerim.

Huzuru içirdiğin yüreğim şimdi hüznü içiyor ellerinden, bilesin!

bir nida yapışıyor ki boğazima

Nefes nefes acıyı yonttum adınla,

nereye koşsam, ılık bahar arifesinden

Ah yar!

Neden kırdın kolumu, kanadımı?

Bir yudum harf düşse, hisseme alfabenden

Her günü; son günmüş gibi...

Sanadır ölümlerim..

dilimin kusuru yok

Yüreğine kanatlanan yüreğin kanadı kırıldı, kanıyor.

Beni böyle yarım bıraktın..

Aşk alevlenir ayrılıklarla

uykusundan kaldırmaya kıyamadığım

Bil ki bu yüreğimin aldığı son karar

Senden yana ne varsa içimde

Yalan bir sevgiye mahkum etmişsin beni?

yanındayken sarılmak

Her günü; ölecekmişim de son arzumsun gibi...

Sevdim seni..

aramak istedikçe aramamak

Sayfa sayfa ayırdığım yarınlarımın sahibi,

Sevgi denen şey düşmemiştir senin yüreğine

mavisi sönmüş tozlu yollara sırtımı dönüp de

Ölmek pahasına sevmeye devam ederdim seni?

Senli kalmak imkansızsa

Kanlı bir sonu da yazsan bugünüme

Geri dönüş yok..!

Bilirim ki tedriginliğine rağmen yinede razısındır...

.. ve bir kere bile mutlu uyanmadım yeni güne

Git işte..

Böylesi kanlı bir son olmaz..!

Susuzluğu dan kuruyan duygularımın can çekişini seyretsem..

Kırsan kırılmaz, büksen bükülmez

Tebessümünü gölgede bırakacak her yerde ve her şeyde ışığın olmak gibi...

bir adım ötede sanki

Hesabım kendimle

kafa tutmak o kanı kaynayan arsız saatlere...

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim!

Çırpına çırpına ölmem mi seni mutlu edecek yoksa?

Ah suskuların şahı,

Rızan olmadan düşüyor cümlelerim yine kağıda

Sende kalıp, kendimden geçmekten vazgeçtim..!

Elini yüreğine koyup,

Ya da her şeyi sineye çekip, kabullensem..

Ayrılık savrulur baştan başa

Girdiğim yola ister?ölüm? de

çıt yok..

Ölüp ölüp dirilsem..!

Hüzün ki, yokluğuna katık ettiğim,

Söz verdim ben bu yüreğe,

gidip geldiğim bir ömür dilimi.

Hoşçakal adı bende saklım..

"Sen"i ve "biz"i yaşatmak için yaşarım...

süzülsem dağlara..

düş/sem.. / ?

Batıyor yalandan doğmayacakmış gibi

Neyi, ne için istesem?

Hangi susuşumdan asacak beni gözlerin, yoksa müebbet sensizlik mi benim çektiğim?

tut/un/sam / tut/ul/muyor, kaçsam / kaç/ıl/mıyor

Ölümüm seni getirecekse bana

durma şimdi git

sevda yok, masumiyetini yitirdiği yerde yitirildi..!

Cezamı ben kestim..!

biraz korkak, titrek titrek..

bir yenilmişliğin can çekişiyor

Hep sen söylerdin ya yolcu yolunda gerek..

esir düşmüş dünlere..

yüz çevirmiş bir duanın

Payıma düşen hiçsizliği valizime koyup yollara düşsem..

Yalın ayak çıktığım yokuşlarında düşmeden bir yürüyebilsem.

yakıştırırken karaları;

Neyin kaldı ki bende gözün arkanda kaldı giderken, almamış mıydın sen dahil her şeyimi, bir nefes borçlu gitmedin mi bana. bende kalan tek şey senden yana helal edilesi bir hakkım var,. verdiklerimin üstü hep sende kalmıştı buda bende kalsa ne çıkar..

Asla önce "ben" değil...

Bitip tükenmeyi göze alarak...

Ölmesem..

Hangi haftanın hangi günü hangi saati vurdum da seni

Hani? Nerede kaldı o mütevazı yoksulluğumuz..?

Öyle bir acı ki bu! nasıl anlatılır bilmem

Ayrılıkla savrulan bir hüzün damlası

Sensiz yüzmeyi bilmem ben unuttun mu?

her güneşte sıcaklığın

Olmaz yar..!

Şiirimin son dizesiyle bitecek yar

Bana düşen yazgıma boyun eğip gitmektir..

Şimdi hangi duayla el açsam Rabbime?

yaprağın düşünce biraktığı hüzün sakinliğinde

Yaşama dair tek bir sebebim kalmayana dek

sus/sam.. / ?

Bana kalsın ; tüm güzel günlerimizi

Ne desem?

Mecnun misali yüreğinin çöllerine düşsem?

zamansızlığımdan..

Bir lahza olsun sızlar mı ki için..?

Hissedilmeyen alev alev bahçesi

Geliş yok..!

Nasıl anlatayım ki daha hal-i pür-melalimi...

Sana ve savdana olan esaretim,

bitmeyen bir ayrılık cümlesinde

Dünyamı tersine çeviren bir hızla..!

Adının her harfini gözyaşıma çizdim ve titrek bir yürekle yokluğuna ektim

Nasıl kıydın da yüreğimi kan gölüne çevirdin?

Böyle siyah gecelerde bir bir anmak..

Sanki sadece bizim için tasarlanmıştı, bizi bekleyen bu acılı gelecek..

ihtimaller dökülen yalnızlık denizinde

Git sevgilim git..

Bir çözebilsem boynuma doladığın sessizliğin düğümünü

Ne zaman ben senin canını yaktım da

kaçıncı yorgun sabah bu

Yüzüme bölük pörçük diktiğim yamalı gülüşlerdeyim şimdi.

Göğe uçurduğum umutlarım vuruldu bir bir

"Senin mutluluğun; benim kendime verdiğim ömürdür..!"

Vakit gitme vakti

Ve şimdi beni eze eze girmiş olduğun o yol? kime? çıkıyorsa açık olsun?

yorma beni aşk

zamanı durdurmak

Sanki yerine yenisi gelmeyacekmiş gibi

yüreğinin vadesi dolmuş acıları

Ben razıyım aşkın uğruna, senin uğruna ölmeye..

ve kaybetmek bulduğun ne varsa

öyle acı ki yazamam

Bilemessin ki

sessizliğin adı..

söylesem / söylenmiyor,

bir nida yapışıyor boğazıma düğüm düğüm..

yit/me/sem.. / ?

git/sem.. / gidilmiyor..

Ve acılı yarınları.. Tüm karın ağrılarını..

Yine dolandı eteğime, peşimi bırakmıyor.

oysa her yıldız gözlerin

Sen yine sükutu giyin yar!

Duygularımın kalemi kırıldı bir kere..

Geride bıraktığım gözü yaşlı gölgem kabulünse senindir?

Ah! yoluna, can diye diye benden geçtiğim,

ben yalancı dediğim insanları birbir kutlarım...!

her sabah uyanmak inanmadığın bir hayata

bir çocuk yüzü ki;

Geçirdiğimiz günleri, yaşadığımız onca şeyi birbiri ardına sıralamak..

Sözümü tutamayıp, tekrarladıktan sonra neyin anlamı kalır ki...

Haberin olsun!!!

Vazgeçtim yar..

Çamurla sıvanan duvarları bana bırak..

Ama bil ki... Sensizken gördüğüm binlerce düş arasında bir kez bile olsa iyi bir düşünce girmedi beynime...

gidemeyişimsin..

sonları hep baştan yitiren yürek

yorma aşkım..

Can çekişen aşklar yina yollarda

Nasıl dilesem?

Ve ne varsa düşümde, teker teker öldürsem..!

gerçeğin gözünün içine baka baka yalan diyorum..!

bittikçe başlasam..

Akla sığdıramazsın bu denklemi

Herşeye rağmen;

çığlıklarında kaybolsam şimdi

Sevmiş olsaydın beni

İznin olmadan düştü sevdan gönlüme,

içimi titreten ışığa

Olmayacağını bile bile sevdim..

kaçıncı sefer bu yarım kalan

Şimdiyse salası göklerde yankılanan bir sahipsizim. Yüreğim kefen niyetine senin en ince yanına sarılıyor, sen vermiyorsun hiç bir tarafını.. Doğruya sen bana hiç ait olmamıştın ki, unutmuşum her seferinde sende kalan beni geri almayı.