Büyüklerimiz sık sık ilim ve amele vurgu yapar. Yani bildiğiyle amel etmek, bilgili bir şekilde ibadetlerini yerine getirmek... Ancak böyle hareket edince berekete, ilahi rızayı celbedecek salih amellere ulaşmak mümkün olur.

Kalbi uyanık mümin ne kadar çok ibadet etse de ameline güvenmez. Yüz bin sene ibadet eden makbul bir kulun bir günah sebebiyle azap gördüğünü, iki yüz bin sene ibadet eden İblis?in kibirlenince lanetlendiğini bilir. Adem Aleyhisselam?ın oğlunun bir hata yaparak ne duruma düştüğünden haberdardır. Belam bin Baura da inanmış ve alim bir kimse iken şeytanın vesvesesine kanıp nefsinin hevasına uymakla son nefesini imansız vermiştir. Kur?an-ı Kerim?de onun gibiler soluyan köpeklere benzetilmişlerdir.

İnsanı dünyadan sonra sonu olmayan bir hayat bekliyor. O sonsuz hayatta acıdan kurtulmanın tek yolu ise Allah Teala?nın kulunu affetmesidir. Mahşer günü olacaklar karşısında insanın gücü yok. İnsanın elinden gelen tek şey, bu dünyadayken kul olduğunu, her şeyiyle O?na muhtaç olduğunu bilmesi ve O?ndan affını, merhametini dilemesidir.

Yaşadığımız an çok önemlidir. Okuma yazma bilmeyenimizden en çok okumuşumuza kadar, nefes aldığımız şu anda, ne kadar kusurlu, günahkar olduğumuzu biliriz. Bu yüzden kusurlarımızın hep affedilmesini dileyerek kulluk ederiz. Başkaca bir yol yok. Allah?ın dini kendine ulaştıktan sonra insanın Allah Teala nasıl emrediyorsa öyle yaşamaya gayret etmesi gerekir.

Semerkand Dergisinden Alınmıştır.

Mehmet ILDIRAR

Din hakkında bilgisi olmasına rağmen, kişi bildikleriyle dinini yaşamıyorsa bu bilginin ona bir yararı olmaz. Aksine, bilerek yapmadığı için Allah Teala?dan uzaklaşmasına sebep olur. Allah?a yakınlık için kişinin bildiklerine uyması gerekir. Uymayacağı bilgiyi çoğaltıp bilgili görünmesi yalnızca insanları kandırmasını kolaylaştırır. Allah tarafından bir faydasını görmez.

Dünyadayken Allah Teala?nın emir ve yasaklarını umursamadan, vesvese ve kuruntuya uyup O?nun inanmamızı istediği gibi inanmadan, kullara kölelik yapmayı kendimize yakıştırıp Rabbimize karşı gelirken, son nefes geldiğinde yardım görmeyi, iman üzere ölmeyi nasıl bekleyebiliriz?

İbadetler konusunda hassas davranmanın yanında, tevazunun elden bırakılmaması, kişinin yaptıklarıyla kibirlenmemesi, kendini hiç yeterli görmemesi gerekir. Müslüman ne kadar aciz bir kul olduğunu, her zaman hata edebilecek olduğunu aklından çıkarmaz. Bu nedenle Allah Teala?ya hep tövbe eder, O?na layık kulluğu yapamayacağını itiraf ederek af diler. Bütün iyiliği, güzel sonuçları kendi cüz?i gücünden değil, Allah?tan bekler.

Faydasız bilgiden, Allah?tan korkmayan kalpten, dünyaya doymayan nefisten O?na sığınır, O?ndan bildiğimizle ibadet etmeyi, helal lokma yemeyi ve O?na itaatkar olup merhametini, affını dileriz.

Her müslümanın dinini yaşaması için temel dini bilgileri öğrenmesi üzerine borçtur. Alimlerimiz dinimizi Peygamber Efendimiz s. a. v.?in sünnetine uygun olarak nasıl yaşayacağımızı bizlere açıklamışlardır. Bize gereken bilgiyi onlardan öğrenmek zor değildir. Bundan sonra olması gereken de Allah?ın izniyle kulluğumuzu, ibadetlerimizi ihlas ve samimiyetle yerine getirmektir.

her şeyin afeti vardır.. bilginin afeti unutmaktır..