Necip Fazıl, 1943 yılında dinsel ve siyasal kimliği ön plana çıkan Büyük Doğu adlı dergiyi çıkardı. 1978 yılına kadar aralıklarla haftalık, günlük ve aylık olarak çıkarılan Büyük Doğu'da iktidarlara cephe alan Kısakürek, yazı ve yayınları yüzünden mahkemelik oldu, hapse girdi ve dergi birçok kez kapatıldı. Sultan Abdülhamit taraftarı olan Necip Fazıl giderek İslamcı kesimin önderlerinden biri oldu. Ağaç dergisinde olduğu gibi, Büyük Doğu'nun ilk sayılarında da yazar kadrosu hayli kozmopolittir. Bedri Rahmi, Sait Faik gibi yazarların imzası dergi sayfalarında görülmektedir. Ancak, Büyük Doğu, dinsel bir kavga organı durumuna gelince bu yazarların bir kısmı ayrılmıştır. Necip Fazıl 1947 yılında Büyük Doğu toplatılınca Kasım-Aralık ayları arasında üç sayı devam eden Borazan adlı siyasal mizah dergisini çıkarmıştır. Sık sık kapatılan veya toplatılan Büyük Doğu'nun çıkmadığı dönemlerde günlük fıkra ve çesitli yazılarını Yeni İstanbul, Son Posta, Babialide Sabah, Bugün, Milli Gazete, Hergün ve Tercüman gibi gazetelerde yayımlayan Necip Fazıl, Büyük Doğu'da çıkan yazılarında kendi imzası dışında Adıdeğmez, Mürid, Ahmet Abdülbaki gibi takma isimler kullandı. 1962 yılından itibaren de hemen hemen tüm Anadolu şehirlerinde konferanslar verdi.

Necip Fazıl aralıklarla gidip uzun sürelerle kaldığı Ankara'ya üçüncü gidişinde, bazı bankaların da desteğini sağlayarak 14 Mart 1936'da haftalık Ağaç dergisini çıkarmıştır. Yazarları arasında Ahmet Hamdi Tanpınar, Ahmet Kutsi Tecer, Mustafa Sekip Tunç'un da bulunduğu Ağaç dergisi, yeni kapanan Yakup Kadri'nin Kadro dergisi yazarları Burhan Belge, Vedat Nedim Tör, Şevket Süreyya Aydemir ve İsmail Hüsrev gibi yazarların savunduğu ve dönemin etellektüellerini hayli etkilemiş bulunan materyalist ve marksizan düsüncelerine karşı spiritüalist ve idealist bir çizgi izlemiştir. Ankara'da altı sayı çıkan Ağaç dergisi daha sonra İstanbul'a nakledilmiş ancak fazla okur bulamadığından haftalık Ağaç dergisi 17'nci sayıda kapanmıştır.

üstümüzden su geçer doğunca ve ölünce

Necip Fazıl Kısakürek yazılarını yazmaya devam ederken uzun süren bir hastalık dönemi geçirdi ve sonra 25 Mayıs 1983'te Erenköy'deki evinde öldü. Fatih'te düzenlenen cenaze merasiminden sonra Eyüp sırtlarındaki kabristana defnedildi

Bir şey kalmaz, yalınız

Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.

Bulmuşum rahatımı ben bir tesellide.

bak şimdi resmi internetten bul linkini editörlerden birine mesaj olarak at.. mesajında bu başlığın linkide olsun.. editör gelince ekler yani sen ekleyemezsin :)

Bir gündü, hava ılık

rica ederim.. kesinlikle katılıyorum.

Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.

SAAT KAÇ?

Seni beklediğim kadar.

Bakmayın tozduğuma meşhur Babialide!

Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.

Son vapur kalkarken atlayamadık,

Ne de şeytan, bir günahı,

Ve görmeden sevdiğim, işte bu kadın dedim,

Kalır maziden gözler.

o zmann bendende bir şiir

Bırak vehmimde gölgeni,

yeni konu açıldığında bazıları resim ekliyor nasıl ekleniyor ben yapamadım :(((

Dakika düşelim senelik paydan

Necip Fazıl, Sabır Taşı adlı oyunuyla 1947 yılında C. H. P. Piyes Yarışması Birincilik Ödülü'nü almış, doğumunun 75. yıldönümünde Kültür Bakanlığı'nca "Büyük Kültür Armağanı" ödülünü (1980) ve Türk Edebiyatı Vakfı'nca "Türkçenin Yaşayan En Büyük Şairi" ünvanını almıştır.

Karıştır çayını zaman erisin

ismail benle oğuzda açmıştık üstat NFK başlığı:)

Köpük köpük, duman duman erisin

Bir yürek bir yürek, kutuda tık tık...

BEKLENEN

büyük üstadın mesajı bu kadarmı :((

Benden de bir şiiri gelsin o zaman..

Allah'tan nasıl korkmaz, insan Onu sever de...

Çarpıldım, sendeledim.

Bir köşede ağladım...

Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta;

Sadece beyni zonklayanlardan biri!

Ve tabutta, incecik, o kadın var, anladım;

Sana çöl gibi gelen, O, göl diyorsa göldür!

Zindanda dakika, farksızdır aydan

Geçti istemem gelmeni,

Necip Fazıl, annesinin arzusuyla şair olmak istedi (bunu düşündüğünde henüz 12 yaşındaydı) ve ilk şiirleri Yeni Mecmua'da yayımlandı. Milli Mecmua, Anadolu, Varlık ve Yeni Hayat dergilerinde çıkan şiirleriyle kendinden söz ettirmeyi başardı. Daha sonra Paris'e gitti ve dönüşünde yayımladığı Örümcek Ağı ve Kaldırımlar adlı şiir kitaplarıyla edebiyat dünyasında patlama yaptı. Necip Fazıl bu eserleriyle genç yaşta şöhreti yakalayarak, çağdaşı şairlerin önüne çıkmayı başardı. Edebiyat çevrelerinde hayranlık aynı zamanda heyecan uyandırdı. 1932'de Ben ve Ötesi adlı şiir kitabını çıkardığında henüz otuz yaşına basmamıştı.

yılında yazmış a zamanlar aşk varmış :)

Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;

Yalnız bir endam gördüm, arkasından, ipince.

saygıyla anıyoruz

Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.

Yokluğunda buldum seni;

Çaycı, getir ilaç kokulu çaydan

sonunda tek bir şarkı tabutun gıçırtısı

Necip Fazıl Kısakürek, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'nü bitirdikten (1924) sonra, Milli Eğitim Bakanlığı bursu ile gönderildiği Fransa'da, Sorbonne Üniversitesi Felsefe Bölümü'nde okudu. Türkiye'ye dönüşünde Hollanda, Osmanlı ve İş Bankalarında müfettiş ve muhasebe müdürü olarak çalıştı. Robert Kolej, İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi, Ankara Devlet Konservatuarı, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nde ders verdi(1939-43). Sonraki yıllarında edebiyata yönelerek fikir ve sanat çalışmaları dışında başka bir işle meşgul olmadı.

Aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta;

Korkarım, saat kaç diye bakamam.

her ağızda her tende fanilik dırıltısı

Aşk korkuya peçedir, korku da aşka perde,

Bir kadın sapı verdi önümden dönemece;

Yolumun karanlığa saplanan noktasında,

Gözüm, aklım, fikrim var deme, hepsini öldür!

teşekkürler okyanus böyle büyük şahsiyetleri yaşatmak lazım :

Dönemeçten bir tabut çıktı ve üç beş adam;

26 Mayıs 1905'te İstanbul'da doğdu. Çocukluğu, büyük babasının İstanbul Çemberlitaş'taki konağında geçti. İlk ve orta öğrenimini Amerikan ve Fransız Kolejleri ile Bahriye Mektebi'nde tamamladı. Lisedeki hocaları arasında Yahya Kemal, Ahmet Hamdi , İbrahim Aski gibi isimler vardı. Necip Fazıl hocalarından en çok İbrahim Aski'nin etkisinde kalmıştır. Tasavvufla ilk tanışması da hocası İbrahim Aski'nin verdiği kitaplarla olmuştur.

Bir gündü mevsim bayat

Ne taze ölüyü mezar.

kainatta ne varsa suda yaşadı önce

Ne hasta bekler sabahı,

Ölürde her yanımız!

herkes NFK hayranı desenize :)

Ve esnemekte hayat...

MUHASEBE..

sen acemisin :D

Ve cadde kalabalık...

Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum!

sağ kalır, neden gözler!

Kapılar kapandı, vadeler tamam.

Yalnız bir ahenk sezdim, çerçevede bir endam.

Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi;

Kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi;

küstüm açmıyorum konu monu:)))

Ben artık ne şairim, ne fıkra muharriri!

Gelme, artık neye yarar?

Necip Fazıl için 1934 yılı hayatının dönüm noktası oldu. Çünkü hayat felsefesinin değişmesine neden olan ve Beyoğlu Ağa Camii'nde vaaz vermekte olan Abdülhakim Arvasi ile bu dönemde tanıştı. Ve bu kişiden bir daha kopmadı. Necip Fazıl'ın, üstün bir ahlak felsefesini savunduğu tiyatro eserlerini birbiri ardına edebiyatımıza kazandırması bu döneme rastlar .

Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum!