Sonra bir şimşek çakıyor aydınlatıyor etrafımı.

Yok oluyor bulutlarım göremiyorum.

senııı cok ozledımmmm senıı cok sevıorummm :((

yoruldum bazen gücüm tükeniyor bana fazla bunlar herşeyeyeniden başlasam yeni bir hayat olsa keşke...

gününüz güzel olsun

bulutlar üstünüzde değil ama hep yakınınızda olsun...

Seviniyorum.

Koskocaman cüssesiyle kapatıveriyor bulutlarımı.

bulutlar gitsin artık yağmur dindi

asabi 06 adlı üyeye. Bulutlara yükledim hayallerimi başlıklı yazı ne zaman sizin içinizden geçen yazı oldu anlamadım. O benim kişisel bir denememdir. Lütfen dikkat edelim. Kopyala yapıştırlarla hayat devam etmez. Aaa ama sana bi tavsiye o kadar çok kopyala yapıştır yapmak istiyorsa sen en iyisimi. Kopyala benim tarzımı yapıştır kendi hayatına.

Ve ağlamaya başlıyor bulutlarım.

yazmak istediğin o kadar çok şey varki kim dinler kim anlar. sadece uçurma olmak istiyorum özgürce göklerde dolaşmak. tadını çıkara çıkar

Yetişse keşke

Azat ettiğim meleklerim geri dönüveriyorlar tekrar ceplerime usulca.

çok yogunum beni bekleme kaptan seyir defterinbi başkası yazsın... beni o limana çıkaramazsın...

Yine geliyor kara bulut koskocaman cüssesiyle.

Doğruluk sonsuzluğun güneşidir. Nasıl olsa doğar

sonra bir ağacın dalına belkide bir telefon direğine kapılıp öyle kalmak istiyorum

Birden kara bir bulut kaplıyor önümü.

Yüreğin, kendinden kaçışına şahit oldunuz mu hiç? Ardı arkası kesilmeyen, ön/arka yüzü olmayan, aralıklı mesafelerle koşulan bir yolculuk özeti gibi. Uzunluğun gölgesinde büyüyen bir kısalıkta? Kendinizden de içeri olan bir benlikte, savrulan güz yapraklarının kuruluğunda hışırdayan bir tınıyla başlayan bu senfoni, ivme kazandırır oracıkta tulu eden yüksek akıma. Nasıl bir akımdır bilinmez ama, ateşiyle kasıp kavuran, yaşlarıyla bir damlayı yağmurlara boğan, rüzgarıyla küçük bir ateş kıvılcımını alevlendiren, toprağıyla bağrının ortasına düşmüş savunmasız tohumu devşiren verimlilikte ve derinlikte olan bir şey sanki. Taşkınlıklarıyla yüreğe husumet verse de sevgi ırmağı, meczup oluşuna kani olur kalbin üst geçit noktası. Kilit değmiş sürgün kapılar, anahtarın izini sürer olur bu inanılmaz kaçışta. Yüreğin başka bir aşktan kaçışı normal görünebilir, ama ya kendi içinden kaçışı nasıl izah edilebilir ki? İç taraf dışarıya hükümlü; dışarıysa içeri hükmeden durumda. Gerisin geriye gitse de yüreğin kaçış planları, önünü alamaz gitmenin bozgun oyununa. Halbuki her şey güllük gülistandır o meskende. Her parça kendi bütününde saklıdır ve her özne kendi yükleminden sorumludur burada.

Yıllardır cebimde sakladığım umut meleklerimi salıveriyorum. Sessizce, benden önce gidiverip tutuversinler diye.

Bulutların arasına gizledim hayallerimi. Ama sadece yağmur dan sonra çıkan gökkuşağı öncesi bulutlarına.

Kavuşabilme heyecanı sarıyor tüm bedenimi.

kendimi çok seviyorum

İçim kıpırdanmaya başlıyor heyecandan.

bulamadım sinir oldum...

bugün yağmur yüklü bulutum

Yüreğin başka bir aşktan kaçışı normal görünebilir, ama ya kendi içinden kaçışı nasıl izah edilebilir ki?

şu hayatta neden herşey yolunda gitmezki... benim içim karardı da...

ölmek istiyorum

Bende dönüveriyorum ait olduğumu düşünemediğim yeryüzüme usulca, tıpkı ceplerimde ki meleklerim gibi..

Soğukluğunu hissederken, uzaklaştıkça yeryüzünden,

Onları yakalayabilmek, sıkıca sarabilmek hiç bırakmadan?

Yalan erkek için son sığınaktır, kadın için ise ilk yardım...

Allahım yardım et bana :(