Akıncıların bir kısmının Belgrad Ormanlarına saldırdığını;

İdeallerini hayatına ışık tutacak kadar biat etmiş saf gönüller...

Yanlış yapmak yoktu onlara bir nev'i La-yüsal dılar...

Kulluğu Allah a yapsalardı;

Var olduklarını vücut bulduklarına inandıkları inanç gruplarının yanlış yapmayacağına and içmişlerdi sanki...

Olamadı...

Pembe mutlu tabloların resmini çiziyordu...

Şimdi derin bir üzüntü seline kapılmayacaklardı...

Çok hukuklu düzen;

Medine Vesikası;

Ne yaparlarsa yapsınlar bir hikmet aranmıştı arkalarında...

Yırtarak kopararak düşürüyor en dibe...

Kulluktaki kula biat hatasının sonucu bu...

O kadar saf ki mücahid ruhuyla yola düşenler bile fark etmemişlerdi kendilerindeki değişimi...

Yazık oldu kendilerine...

Gerçek resim taş gibi oturdu yüreklere...

Belki koca bir ömrü bu mefkurenin peşinde harcayanlar vardı...

Acı ama gerçek...

İsviçre Saatlerinde mutluluk ararken;

Olmadı...

Halbuki 90 larda Dilipak ne güzel anlatıyordu değil mi modeli...

Ne büyük bir hayal kırıklığı...

Taş ki ağırlığı; koca bir mefkureyi tarihin çöplüğüne sürükleyecek kadar büyük ve zımpara kadar keskin...

En başlarının bile İmar Müdürlüğüne soyunduklarını görmek ıstırap verici...