-eviniz kira mı dedim

-eşim ameliyat oldu bacağından çalışamıyor

duyarlılıgınızı tebrik ederim.

ben ise ilk kapı çaldığında nasıl hışımla kapıya yöneldiğimi hatırladım.

numarasını verdi. numarayı verirken de kızım evınıze temizliğe gelirim çağırırsanız dedi yine o ezikliğiyle

güzel bir kahvaltı hazırladım. tam da işte "dunyanın en güzel anı bu" diyordum tostumdan bır ısırık almıştım kapı çaldı. yine apartman kapısı kapalı oldugu için rastgele zile basan çocuklardan biri zanettim. çok sinirlendim. aklıma gelebilecek tüm çirkeflik hayalleriyle gardımı da yanıma alarak kapıya yöneldim. kapıyı açtım. bir teyze. elinde bir sürü poşet. önce civar köylerden süt, domates vs satmak için gelen bir köylü zannettim.

-kızım az önce dairelerden bırı 5-10 mılyon para verdi. gidip onlarla kahvaltılık bıseyler alacagım. cocuklar evde kahvaltı beklıyor. evde bırsey yoktu dogru durust.

yapmış olduğunuz davranış güzel siz o teyzeyi sevindirdiniz Allah ta sizi sevindirsin...

katılıyorum hayatsu, bugun yaşadığımız gibi..

paronayak olduk. özellikle metropollerde yaşayan insanlar. oysaki iyi niyetler suistimal edilmese, iyiliğe uzatılan eller zarar görmese, bu gerçekten biçare, temiz niyetli, yardıma muhtaç insanlar madur olmayacak.

dikkatimi çeken şey şuydu. asla para istemedi. teyzeyi yolcu ettik. kapıyı kapattık. kahvaltı sofrasına döndük ev arkadaşımla. ama iştah kalmadı ikimizde de. birbirimize bakakaldık. bollugun bereketın ıcınde yuzuyoruz ne yapacagımızı şaşırıyoruz ona buna kafa takıyoruz diye söylendik.

bencede ıyı bırsey

Allah kimseyi kendinden başkasına muhtaç etmesin

fazla söze gerek yoktu. isterken nasıl ezildiğini görmemek için kör olmak gerekti..

-evet kiradayım dedi

yalan yok, kapı çaldıgında eger birini beklemıyorsam ve evde yalnızsam asla kapıyı açmıyorum kımseye. dürbünden bile bakmıyorum. ama bugun ne olduysa ağzımdan dökülüverdi. kadıncağızı içeri davet ettim.

şimdi bu yazıyı okuyan arkadaşlar beni kutluyorlar. ben ne dıyecegımı bılemıyorum. bunu size tesekkur amaçlı algılamayın. gerçekten ben ne dıyeceğimi bilemiyorum. cunku bu yasadıgım olayı sizlerle paylaşma amacım kutlamaları kabul etmek değildi.

delilik de olsa çok iyi bir şey yapmışsın...

çay koydum. lütfen peynire zeytine uzanın dedim. elini sürmedi. bir çay içimlik süre kadar oturdu eğreti bir şekilde. biz sorduk o söyledi. ablamın evinde kirada kalıyorum. herkes kiracılarından 300 tl alıyor benden 170 alıyor onu da çocuklarımın eline veriyor. belediye kömür verecekti onu beklıyorum. evde kömürüm yok. velhasıl çay bitti. ben kalkayım artık kızım dedi.

Sadakalar kendİlerini Allah yoluna adayan, yeryüzünde dolaşmaya güç yetiremeyen fakirler içindir. iffetlerinden dolayı dilenmedikleri için, blmeyen onları zengin sanır. SEN ONLARI YÜZLERİNDEN TANIRSIN. İNSANLARDAN ARSIZCA BİRŞEY İSTEMEZLER. siz hayır olarak ne verirseniz, şüphesiz ALLAH onu bilir.(BAKARA SURESİ 273. AYET)

-utandım. peki teyze dedim.

önce çekindi gelmek istemedi, sonra ısrar ettik. birazda korkuyla karışık.

herkes cesaret edemz.. kutluyorum senı.

güz güzeli, ben de seninle aynı kaygıları güttüm. gerçekten dogruyu soyluyor mu diye dusundum. konuşma esnasında çocuklarının adını söyledi ve hangı okulda okuduklarını da söyledi. kadının numarasını aldım. okul mudurunun de haberı var durumumuzdan, bize ınanmadı evıme zıyarete geldi dedi. bu okulun müdüründen sorabilirim durumun gercek olup olmadıgını. eger dogruysa elımden geldıgınce bıseyler yapmaya calısırım. eger dogru degılse içtiği bir bardak çay olur. helali hoş olsun.

bunu sizlerle paylaşma amacım nasıl birer hayvan olduk insanlıgımızı unuttuk yanı en azından ben kendı adıma öyle oldum. ve bizi hayvanlaştıran olayların kahramanlarına! dikkat çekmekti. aslında bugun yaptıgım insanca bir davranıştı. normal olandı. günümüz şartları bizi insanlığımızdan çıkardıgı için bu yaptıgım anormal gıbı görunuyor. ınanın ben de şaşkınım. ben insanlığımı hatırladım bu sabah. insanmışım megerse ben

evet belki yaptığın çılgınlıktı biraz ama can-ı gönülden kutluyorum seni...

-kızım eski giymediğiniz kıyafetiniz var mı ben onları topluyorum, durumum kötü dedi.

sana helal olsun ağlama duvarı..

çok kötü bir durum

Büyük şehirlerde yaşamaktan nefret ediyorum. Böyle bir durumda merhametimizle cesaretimiz arasında sıkışıp kalıyoruz.

çok nadir bir davranış sergileyip insanlık yapmışsın ama bu devirde açmakmı açmamak mı hangisi daha korkunç kimseye güvenemiyorsun? okurken o kişinin doğru anlatıp anlatmadığını acaba anlattığı gibi hayat yaşayıp yaşamadığını merak ettim. bende böyle düşünüyorum ve pişman değilim bunu düşündürten çirkinlik ve kötü insanlar pişman olsun. merhamatle, saflık arasındaki çizgiyi sömürenler pişman olsun...

bence şimdiki açıklamarın daha güzel oldu, biz insan olarak içimizdeki sevgiyi merhameti öldürmüşüz her şeye şüpheyle yaklaşıyoruz her şeyden korkar olduk, paylaşmayı unuttuk, yanıbaşımızdaki ihtiyaç sahiplerini göremez olduk, sadece kendi nefsizi düşünür olduk...

aman ha sakın. benim yazımı okuduktan sonra lutfen benım yaptıgım gıbı her onunuze gelenı eve buyur etmeyın. hele istanbul gibi buyuk bır yerdeysenız asla yapmayın. biliyorum delilikti. fakat pişman değilim

-buyur teyze dedim

ha ben yıne tekrarlıyorum. aldıgım rısk buyuk bır rısktı. benımkı delılıktı. ev arkadasımla ıkımıze bır sprey sıksa bayılsak yapacak hıc bır seyımız yoktu. kimsenin ruhu duymazdı. organ mafyası hırsız da olabılırdı. ben kabul edıyorum yaptıgım deliliği

Cunku o kadar cok ki bu sekilde kimin gercekten ihtiyaci var kimin yok bimiyorsunuz kimsi bu isi is olarak yapiyor, kimisi kesif amacli yapiyor kimisi maas karsiligi zorla yapiyor. Velhasil anlattiginiz teyzeyi ayri tutuyor sizi kutluyorum.

işte tam o anda beni alt üst eden, beni kendime getiren cümleleri ağzından dökülüverdi.

benim telefonumla evimin kapısı arasında neredeyse hat var. herkes bilir eve gelmek ancak önce telefon vasıtasıyla sağlanabilir:( mecburum ve malesef yerimden bile kalkmam böyle bir durumda...

kapınızı açtığınız yaşlı bir teyzedir ne zarar gelebilirki, evet kötü niyetli insanlar vardır ama biz her önümüze gelene şüphe ile bakarsak nasıl yaşayabilirizki...

biz ne yapıyoruz kapıdan kovuyoruz. aferin sana.

-lutfen bir çay daha için hem hiç bir şey yemediniz lutfen çekinmeyin dedim

aman allahım ne kadar cesur biri. abartmayın ya. altı üstü kapıyı açmış

Ben olsam hele istanbulda olsam kapiyi acar Allah sana da bana da versin der gonderirdim. :(

şu devirde insanlar herkese şüpheyle yaklaşıyoR

tam da kahvaltı sofrasındaydık. teyze içeri gel bız de kahvaltı yapıyorduk gel sana çay ikram edeyim dedim.

-teyze bey amca ne iş yapıyor dedim

o yüzden kimin muhtaç kimin muhtaç olmadığını bilemiyoruz

-oğlumdan beden eğitimi dersi için eşofman istemişler. alacak gücüm yok, oğlum arkadaslarının yanında rencıde oldugu ıcın cok uzgun.

olacağı varmış, senin karşına çıkması gerekiyormuş ve belkide senin düşüncelerinde değişiklik olacak böylelikle, kim bilir. Tesadüf değildir bu olay...

allah herkesı gerçek ihtiyaç sahipleriyle karşılaştırsın.

-teyze ben senın numaranı alayım dedim