Son olsun. Ama bir kez daha yazalım, o hesabı verilmemiş önermeyi: "Bilim din kapısından sığmaz, din bilim kapısından sığar!"

Peki bu durumda, "Pozitivizm Kilisesi"nin kurucusu Comte ne yapmıştır dersiniz?

Bu cevaplar birden çok olabilir. Çünkü, inanç sistemleri birden çoktur. Fakat, bilinen bir gerçektir ki, her cevap doğru değildir. Bir cevabın doğru olması için, muhatabın, o sorunun cevabını elinde bulundurması gerekir. Sorulan sorular varlık sorularıysa, elbet buna doğru cevabı verecek olanın da, varlığın hakimi olması gerekir. İşte o "Tanrı"dır. Biz müslümanlar O'na "Allah" deriz.

demesen de dedi derler:))))

Peki, onu geçelim. Ya "din kapısı"? Onu ölçtünüz mü? Size kilisenin dini Hıristiyanlık'la Allah'ın evrensel doğrulara verdiği tek isim olan "İslam"ı aynılaştırma hakkını kim verdi? Genelleme "bilimsellik" iddiasındaki akla ayıp olmuyor mu? Şu halde, siz gidip Hıristiyanlık kapısını ölçmüş ve "bilim" de bu kapıdan sığmamışsa, bundan, İslam'ın kapısından da sığmayacağı anlamı çıkar mı? Yanlış öncüller, doğru önermeyi verir mi?

" ahrette cennete gitmek için, toplumsal kurallara uymayı değil, dinsel şekillere göre hareket etmeyi vazetmektedir. Mesela, trafik kurallarına uymamak, sahte rapor almak-vermek, kaçak inşaat yapmak veya vergi kaçırmak ''günah'' değildir. Dolayısıyla bu suçları işlemek, kişiye cennet kapılarını kapamamaktadır. Buna karşılık kadının saçının telinin gözükmesi günahtır. Bu da İslam'ın, milli gelir artışına engel olan kural dışı bencil davranışları caydırmayı önemsemediği anlamına gelmektedir."

"Bütün dinler, netice itibariyle birer ideolojidir. İdeoloji, insan yapması fikirleri, tanrısal kanunlar, yani doğal bilim haline dönüştürme disiplinidir. Dinler, zaman, mekan ve konu eksenlerinde, insanın aklına gelebilecek her sorunun cevabını bildiğini iddia eder."

Pozitivist akıl, yukarıda "dini ideolojiye" indirgemişti ya. Burada da aynı yönde çalışarak, varlığı önce "ampirik" olana, sonra canlısıyla cansızıyla "maddeye" indirgeyiverdi.

Müslüman mahallesinde salyangoz satan Milli Eğitim Bakanlığı'nın "milliliğini" gördünüz mü? "İslam İlmihali"ni yasaklayan zihniyet, "Pozitivizmin İlmihali"ni yayımlıyor. Bu ülkedeki pozitivist aklın "sera ürünü" ve "hormonlu" oluşunun bundan iyi kanıtı mı olur? İşte Ege Cansen'ler bu "ilmihallerle" yetiştikleri için böyleler. Çünkü o dönemlerde Durkheim'in sosyolojik pozitivizmi okullarda resmen "amentü" olarak talim ediliyordu.

"Küstah, cahil ve zalim" olan Hıristiyanlık mı, Hıristiyanlar mı, Batılılar mı? İş yine karıştı galiba? Doğulu Hıristiyanlar'la karşılaştırmaya ne dersiniz? Peki, bilimin galibiyetinden sonra Batı'daki küstahlık ve zulümleri nereye koyalım? Ya "bilim kilisesi"nin Naziler'in emrinde yaptıklarına ne ad verelim? Pozitivistlerin diline Feyerabend'in sürdüğü acı biber, bu aklın Batı'daki türdeşlerinin dilini lal etti. Batı'da ölen bizde niçin hortlar, bilene aşk olsun.

o kadar dunyadan habersız kı vatıkanla bılım dunyasını bıle barıstırmıs yazısında:)... cüşşşş... buyuk olcude anlasmıslarmıs... bunu soyleyen bı adam halını ahvalını asıkar eder... daha da ben bırsey demıyorum.. :)))

İyi mi? Bizi "Bilim kilisesi"nde günah çıkarmaya davet eden Pozitivizm misyonerlerinin akıl hocasının geldiği noktaya bakın! Dahası var. Aynı kaynaktan öğreniyoruz ki, pozitivizmin "papası" Comte, bir de "İnsanlık Dini" adını verdiği bir din kurmuş. Hatta "Pozitivizmin İlmihali" diye bir de ilmihal yazmış. Bu eser P. Erman tarafından Türkçeleştirilerek MEB tarafından 1952'de basılmıştır.

Ege Cansen, her zaman devletin "teşvik kredisine" mazhar olmuş pozitivizmin beklentisinin aksine, bu ülkede İslam'ın hala başat belirleyici olmasını hazmedemiyor. Hiç bilmediği alanlara girip, İslam hakkında ahkam kesiyor. Sonunda, dilinin altındaki baklayı çıkarmadan, "bilimi dinin yerine ikame etmeyi" teklif ediyor.

Şimdi başa dönüp "bilimin din kapısından sığmayacağı" yargısında bulunan bu akla soralım: Bilim kapısının boyutlarını ölçtünüz mü? Ne çıktı? Neden siz? Hangi "bilim"in? "Batı Bilimi"ninse, şu yalan dünyada tek bilimin "Batı Bilimi" olmadığını duymadınız mı? Dolayısıyla bilim kapısının birden çok olduğunu, ölçülerinin de çok olabileceğini akletmek için, deha olmaya gerek mi var? Peki, "bilim" konusundaki bu totaliter/tekçi/mutlak mantık neyin nesi ya? Dine karşı çıkarken, "bilim"i dinleştirmek de nerden çıktı?

"Hıristiyanlık, asırlarca bilime karşı savaşmıştır. Küstahlığını, cehaletini ve zulmünü, dünyanın döndüğünü iddia eden, yani bir ''tanrı yasasını'' tebliğ eden bir bilim adamını susturamayınca, onu öldürmeye kadar götürmüştür . Hıristiyanlık, bilimle girdiği her çatışmayı kaybetmiş; hakimiyet alanlarını birer birer terk etmiştir."

Bence yok, hepsi insan ürünleridir...

Kur'an bu akla "küstah" ve "savruk" diyor. Siz söyleyin, haksız mı Kur'an? Müslüman mahallesinde "pozitivizm" satan bu akıl, "lahuti ve nasuti" diye bir kategori duydu mu? Nasuti'nin de "Madenler, bitkiler , hayvanlar ve insanlar " diye dört kategoriye ayrıldığını bilmez mi? İşte materyalist pozitivizm, bütün bu kategorileri en alt kategoriye indirgemek istemektedir.

Nasıl bir akıl bu? İslam insana "keramet" ve "eşrefiyyet" yüklerken, bu akıl insanı, en aşağı niteliği olan hayvanlığına indirgeyen bir bakış sunuyor. Tıpkı sarayı tuvaletine, bedeni bağırsağına indirgeyen hasta bir akıl gibi. Köpeklere insanı tarif ettirseniz, ne derdi: "Et ve kemik". İnsan bu mu?

Tutalım bu teklife tüm yanlış ve iç çelişkisine rağmen evet diyelim. Peki, bu mümkün mü? İlim öğrenmeyi kadın erkek her mümine farz kılan İslam'ın vatanı olan Doğu'yu bir yana bırakalım, Kilise'nin vatanı olan Batı'da bu düşüncenin rüyası gerçekleşmiş midir?

"Din-akıl" karşıtlığının aynısı "din-bilim" alanında da yaşandı. Çünkü Kilise, Ortaçağ boyunca kendisini akla kapatmış, hatta aklı hasım ilan etmişti. Bu düşmanlık Kilise-bilim çatışmasına dönüştü. Galile olayı magazinleştiği için, herkesçe bilinir. Fakat Bruno cinayeti, Kilise-bilim çatışmasının nerelere kadar vardığının dramatik örneklerinden biridir.

Bizde, Osmanlı'nın inkıraz dönemine denk geldiği için resmi ideolojinin serasında büyümeyen belki tek pozitivist vardı: Beşir Fuat. O da, kaybettiği imanının boşluğunu aklıyla dolduramayınca, çareyi intiharda buldu. O, tek sahici pozitivistti. Kilisenin olmadığı bir toplumda, pozitivist olma çılgınlığının bedeli buydu, onu da gözünü kırpmadan ödedi.

Bu "büyük mü büyük hikmet"in hikmeti üzerinde uzun uzadıya duracak değilim. Fakat baştan sona, "bütün kuşlar uçar; devekuşu kuştur: devekuşu da uçar" analojisi ne kadar doğruysa, işte o kadar doğru öncüller ve analojiler üzerine oturmuş bir yazının nihai önermesi de, ancak bu kadar doğru olur.

En saygılısında bile, alttan alta bir mütehakkim eda görürsünüz. Bu ülkeyi "vatan", bu vatan üzerinde yaşayan kitleleri "millet" yapan değerlere ve o değerlere inanan halka tepeden bakan, akıl hocalığı yapan, onların tercihlerini "banal", "primitif" ve "sıradan" bulan bir eda.

Asla. Aksine yalanlamıştır. Kilise'nin varlığına rağmen, Batı'da bile bu maddeci ütopya tutmamıştır. Nerde kaldı İslam gibi aklı ve nakli aynı annenin iki memesinden süt emen ikiz kardeşler kabul eden bir inanç sisteminin yaygın olduğu coğrafyalarda?

hemen dosya.. geldım aldım kactım.. kımsenın olmadıgı kımseyle polemıge gıremeyecegım bı kosede okuyacam...

Üzerine kurgulandığı "pozitivist aklı", yazının ana fikri olan son cümlesi açıkça ele veriyordu: "Son söz: Bilim, din kapısından sığmaz; din, bilim kapısından sığar."

Bu akıl, malumlarınız, "sera mahsulü"dür. Batılı bir pozitivistle Türkiyeli bir pozitivisti ayıran can alıcı nokta burasıdır. Orada bu akıl "serada" resmi ideolojinin müşfik ve cömert ellerinde "el bebek-gül bebek" yetişmedi. Batıda pozitivizm, kiliseyle dövüşe dövüşe, doğal sosyolojik süreçlerden geçerek gelişti. Onun için de, bizdeki gibi "hormonlu" değildir Batının pozitivistleri. Hem o pazarda, hormonlu olan ürünler pek müşteri bulamaz.

Hani, tıpkı Batılılar'ın "insan"ı ille de "hayvan"dan yola çıkarak anlamaya çalışan önermeleri gibi: "İnsan düşünen hayvandır" , "İnsan alet kullanan hayvandır" , "İnsan isyan eden hayvandır" , "İnsan hisseden hayvandır" , "İnsan sosyal hayvandır" ... Unutmayın; nasıl tanımlarsanız, o kadar değer yüklersiniz.

Hemen belirteyim ki, Cansen, türdeşlerinden bazıları gibi halkın inanç ve duygularını rencide etmede "hard" değil, "soft" bir yöntemi benimsemiş. Buna da şükür. Çünkü biz açıkça bu milletin dinine ve imanına sövenleri de çok gördük.

Aynı kaynak, dudaklarımızı uçuklatan ve İslam karşıtlığının tarihi arka-planını ele veren bir bilgi daha veriyor : "Comte, Gülhane Hattı'nın ilanından sonra "müstağrip" M. Reşid Paşa'ya bir mektup göndererek kurduğu yeni din için Türkiye'yi hazırlamasını ister." (Age, s. 229).

Hepsinden öte, şu soru daha önemli: Dinden şikayet edenlerin bilimi dinleştirmeleri, "Kilise"den şikayet edenlerin onun yerine "bilim kilisesini" ikame etmeleri, "ruhban sınıfından" şikayet edenlerin bilim adamları sınıfını "pozitivizm dininin ruhban sınıfı" olarak ikame etmeye çalışmaları, çelişkinin alası değil midir?

pabucumun bılım adamı...

Din-akıl" karşıtlığının aynısı "din-bilim" alanında da yaşandı. Çünkü Kilise, Ortaçağ boyunca kendisini akla kapatmış, hatta aklı hasım ilan etmişti. Bu düşmanlık Kilise-bilim çatışmasına dönüştü. Galile olayı magazinleştiği için, herkesçe bilinir. Fakat Bruno cinayeti, Kilise-bilim çatışmasının nerelere kadar vardığının dramatik örneklerinden biridir.

İdeolojiler asıl itibarıyla dünyevidirler, yani "şimdi ve burada"yla ilgilenirler; zorunlu olarak "seküler"dirler. Dinler ise "şimdi ve burada"yı geçmiş ve geleceğe bağlarlar. İçkinin aşkınla bağını kurarlar. İnsana yaptıklarının hesabını vereceği, onu sorumlu davranmaya sevk eden bir başka dünya inancı ortaya koyarlar. Dahası insanın varoluş sorununa hitap ederler ve onun "Ben kimim? Niçin varım? Varoluş amacım nedir? Nereden gelip, nereye gidiyorum?" gibi varoluş soru ve sorunlarına cevaplar sunarlar.

Bu satırların yanlışını düzeltmeye bunun gibi on köşe yetmez. Fakat, İslam'ı da "dinlerden bir din" gibi algılayan bu akıl, inanmasa da içinde yaşadığı bu toplumun değerlerine ne kadar yabancı, ne kadar bilgisiz! İslam, bir "religion" değil, insanın Allah'a karşı esas duruşudur ve insanlığın değişmez değerlerinin tamamını içerir.

yanılgınız kaderiniz olmasın:))

pozitivist akıl neden yanılsın ki, ne demek istiyorsunuz açık konuşun, din var mı yok mu?

İşte bu nedenle diyorum ki: Bu ülkede Ege Cansen, bir "özel isim" değil, bir "cins isimdir". O bu ülkede, 19. yüzyıldan arta kalmış özellikle Fransız tandanslı "pozitivist kilisenin" ihlaslı ve saf müminlerinden sadece birisidir. Ülke nüfusu içinde oranları binde üzerinden hesaba dahil edilemeyecek kadar küçük olsa da, yine de onun gibi düşünen binlercesinden söz edilebilir.

İlk iki yazıda, Ege Cansen'in "İslam nerede yanılıyor?" başlıklı yazısından yola çıkarak, "bilimperestlik"in bu ülkedeki ve Avrupa'daki seyrü seferine değinmiştik.

Pozitivizmin bu ülkeye nasıl girdiğini ve Cumhuriyet'in ilk nesillerinin İslam düşmanı olarak yetiştirilmesinde nasıl alternatif bir din olarak kullanıldığını ben burada anlatamam.

saka bu yana hocadan zıyede bu ege cansene degınmek ıstıyorum.. zaman zaman o kellı fellı tv kanallarında sozumona, kerametı kendınden menkul ekonomı profesörlerıyle! cıkıp kapıtalızım saksakcılıgı tellalıgı yapan her konuda soyleyecek daha dogrusu kusacak bırseylerı olan bır adamcık... kusuruma bakmayın ben kımseyı hakır goren bır karakter degılım ama bu adam hakkında cogunlugun yorumu bu... verılmıs hedefler yuklenmıs amclar dogrultusundan bırılerının lobısını olusturan okuyan ama bılemeyen yuklemeye musaıt boş bır dısk...

Söyleyin, sizce de Ege Cansen, zamanını şaşırmış biri gibi görünmüyor mu?

Son iki yazıdaysa, yine aynı yazarın adı geçen makalesi ekseninde, pozitivist aklın İslam'a bakışını ele alacağız. Hemen belirtelim ki, Yeni Şafak'taki köşesinde, Hayreddin Karaman hocamızın söz konusu yazarın İslam'a bakışını ele alan iki yazısı yayımlanmıştı. Bizim bu ve müteakip yazıda söyleyeceklerimiz, hocamızın yazılarına ancak bir "zeyl" ve "haşiye" makamında addedilmelidir.

POZİTİVİST AKIL NEREDE YANILIYOR

Cuma yazımızın konusu Ege Cansen'e ait "İslam Nerede Yanılıyor?" başlıklı, önyargı, cehalet ve tariflerin tahrif edildiği yazıydı. Yazarı değil, yazara bunları ilham eden "pozitivist aklı" eleştirdiğimiz söz konusu yazıda, bu aklın rüyasının, "bilimi dinin yerine koymak" olduğunu söylemiştik.

Tarihsel verilerle konuşalım: Kendini "din"in yerine teklif eden pozitivist düşüncenin babası Auguste Comte (1798-1857) "düşüncenin tarihi gelişimi"nin üç aşamasına işaret eder. Bunlar, teolojik, metafizik ve pozitif aşamalardır. Pozitivist akla göre bu sonuncu aşamada artık "teoloji" ve "metafiziğe" hiç ihtiyaç kalmayacaktır. Yani dine ve imana ihtiyaç kalmayacak, bunun yerini "pozitif bilimler" alacaktır.

Sadece, kişileri değil, fikirleri tartışmayı doğru bulduğum için "muhatabım değildir" diyorum. İşte bu yüzden bir üstteki paragrafta "eğri" sıfatını ve yazının başlığındaki "yanılıyor" eylemini, yazının sahibine değil de, böyle hüküm veren "akla" izafe ettim.

Din" adı verilen inanç sistemleri, kendilerine has ideolojiler üretebilirler; fakat bu dinleri ideoloji kılmaz. Din "cevher", ideoloji olsa olsa "araz"dır. Çünkü dinler muhatabında bir "vicdan" inşa ederler, ideolojiler asla.

Bu cümleyi kuran tasavvur "bilim-din" karşıtlığına "iman etmiş" dikotomik bir tasavvurdu. İlm-i mantıktaki ifadesiyle bu "dilemma", pozitivizmin temcit pilavıydı. Aynı zamanda, kendini savunabildiği tek tutarlı argüman görüntüsündeydi. Tabii ki bu tutarlılık görüntüsü, pozitivist düşüncenin anavatanı olan Avrupa için geçerliydi.

Bu geç kalmış bir yazı, biliyorum. Fakat itiraf edeyim ki, bu yazının konusu olan Ege Cansen'in Hürriyet'te 19.04.2003 tarihinde yayımlanan "İslam Nerede Yanılıyor?" başlıklı yazısını başlangıçta ciddiye almamıştım.

Peki, şimdikiler ne ödedi? Hiç. Sadece, resmi ideolojinin muzaheretine mazhar olmanın avantasıyla yan gelip yattılar. Büyük Türk Pozitivistleri , koruma altına alındıkları 80 yılda, özgün düşünce adına ne koydular ortaya? Aralarında bırakın bir Auguste Comte yetişmesini, bir Littre, Tane, hatta bir H. Spencer bile çıkmadı. Hiçbir şeyin kopyası aslının yerini tutmazdı, bizdekiler doğru dürüst kopya bile olamadı.

Çünkü yazı üç şey üzerine oturuyordu: 1. Din konusunda cehalet ; 2. "Bilim"den yana ve dine karşı önyargı ; 3. Tüm tarifleri tahrif eden çarpık bir tasavvur ve akıl .

Pozitivizmin beşiği Fransa'dır. Osmanlı döneminde pozitivizm bize de oradan ithal edilmiştir. Önce Jön Türk tayfasının, sonra İttihat ve Terakki kodamanlarının içindeki Avrupa aşkını körükleyen felsefi akımlardan biri de pozitivizmdi.

Yukarıdaki satırların sahibi olan pozitivist akıl bu soruya, "Hayır, bundan daha aşağısı!" diyor; yani insanı elementer kökenine indirgiyor. Tıpkı Mekkeli pagan gibi (Bkz. Kur'an: 36.78; 17.49). İşte bu noktada pozitivizm, insana yöneltilmiş en büyük hakaret olup çıkıyor.

İnanın, islam hakkında bu satırları karalayabilmek için, sadece "cahil" olmak yetmez. Artı, bu cehaletin "tahsilini" de yapmış olmak gerekir. Bu da yetmez, bu dine adamın boğazına kadar "gayz ve kini" olması gerekir.

Bu önermeyi yapan pozitivist akıl "tüm dinler aslında birer ideolojidir; islam da bir dindir: o halde İslam da bir ideolojidir" diyor.

Neydi o koca yalan: Bilim din kapısından sığmaz, din bilim kapısından sığarmış!

İyi de, elin eskisini yeni diye bizim cahillerimize pazarlamak ayıp olmuyor mu? "Bitli baklanın kör alıcısı olur?" diye mi düşünüyorlar? Eh, ne diyelim, yiyene afiyet olsun.

Pozitivist akıl "genelleme" ve "indirgeme"den başka kuş tanımaz mı? Bu satırların ardından yine bir genellemeyle kendince bir "varlık kategorileri" çizmeye girişir: "Tek bir bütün olan evrenin iki katmanı" varmış, Biri "canlılar" ikincisi "cansızlar dünyası"ymış. Aslında öyle de değilmiş; "canlılar cansızlar evreninin alt kümesi"ymiş. "Cansızlar evreninin kanunu canlıları da kapsarmış ama, tersi olmazmış"... Eski "amentü", eski masal...

Bu pozitivist akıl, muhatabına neyi anlatmış oluyor? Bu cümleyi kuran akıl ne kadar "mutlak" ve "tekçi" bir akıl böyle? Dini suçladığı şeyi kendisi yaparak, "bilim"le "din"i ters kutuplara yerleştiriyor. Bu aklın oldukça faşist bir "bilim" tanımı da olmalı. Oysa, "Bilim nedir?" sorusunun cevabının, kıblegahı olan Avrupa'da bile, Aydınlanma'dan bugüne ne çok değiştiğini belki bilmiyor, belki bilmezden geliyor. Ya din? "Din" deyince bu akıl neyi anlıyor acaba? Peki ya bu aklın İslam'a "dinlerden bir din" olarak bakmasına ne demeli? Kendine "Fransız kalmak", bu olsa gerek.

Peki, Hıristiyanlığı yenen bilim ne yapmıştır? Hıristiyanlığın yaptığından bin beter bir tahakküm kurarak kendi "seküler-ideolojik engizisyonunu" oluşturmuştur. "Bilim-devlet" birliği, "kilise-devlet" birliğinden daha beter bir "bilimsel teokrasi" doğurmuş, "bilim totalitarizmi" başgöstermiştir. Bilim ne zaman "tek doğru", "tek mürşit" olma iddiasına girmişse, orada artık "bilim"den değil, "haddini bilmez bir ideoloji" ve "seküler paganlık dininden" söz edilmelidir. Bu ülkedeki "resmi yobazlık ve irticaın" hikayesidir bu.

Peki, bu doğru mudur? Tarih, bu tezi doğrulamış mıdır?

İşte, şu satırlar İslam'ı ölçen "kilo"nun sadece aşınmış olduğunu değil, ölçü biriminin yanlışlığını da gösteriyor:

Bu sorunun insanı hayrete düşüren cevabını, konunun uzmanı ve felsefe hocası Prof. Dr. S. Hayri Bolay'dan alalım: "Comte da, metafiziği inkar ettikten sonra, şekil ve sosyal prensiplerini Katolik mezhebinden alan bir din kurarak, ta teolojik devre dönen bir metafizik kurdu. Bu yeni dinin tanrısı "insanlık", mucizeleri ise "bilimsel keşifler"dir. Bu materyalist bir metafiziktir." (Felsefi Doktrinler Sözlüğü, 227)

"Din" adı verilen inanç sistemleri, kendilerine has ideolojiler üretebilirler; fakat bu dinleri ideoloji kılmaz. Din "cevher", ideoloji olsa olsa "araz"dır. Çünkü dinler muhatabında bir "vicdan" inşa ederler, ideolojiler asla.

Aksine, pozitif bilim ilerledikçe insanoğlu haddini ve yetersizliğini daha çok idrak etmeye başlamıştır. Metafiziğe olan ihtiyaç gerilememiş, aksine bilimin metafiziğin yerini doldurma iddiasının fos olduğu, iyice anlaşılmıştır.

Bakmayın utangaçlığına. Bu akıl baklayı çıkararak konuştuğunda, "din"in yerine "bilim"i önerir. Yani, tıpkı bugün olduğu gibi "papaz cübbe ve kepini" papazın sırtından çıkarıp "bilim adamı" adını alan yeni "ruhban sınıfının" sırtına geçirir. Bu, pozitivist aklın rüyasıdır.

sagol..

İşi bu kadar karıştırmışken, burada durulur mu? Nasılsa Allah, bir kalem bir de köşe vermiş ve "Yaz ya kulum!" demiş. Siz, dinle ideolojiyi akıl mikserinde bulamaç yapmakla yetinmezsiniz. "Genelleme" yaparak başladığınız işi, keskin bir "indirgemeyle", dinli bir ideoloji tarifinize Hıristiyanlığı?yer mi, yemez mi demeden- giydiriverirsiniz:

Muhatabım Ege Cansen değildir. Zaten o, yazısını bana hitaben de yazmış değildir. Haşa, küçümsediğim için değil. Buna inancımın inşa ettiği terbiyem izin vermez. Yanlış da bulsam, fikir, insanoğlunun ürettiği en asil değerlerden biridir.

Çünkü Avrupa kültürü, tabiatı icabı çatışmacı ve kutuplaştırıcıydı. Bu nedenledir ki, Avrupa na zaman "din"e sığınmışsa "akla" düşman, ne zaman "akla" sığınmışsa "dine" düşman olmuştur.

Eğer "sera" mahsulü olup değerlerine yabancılaşmasalardı, özden uzaklaştıkları için akıldan da uzaklaşan müslüman topluma bir "katma değer" olabilirlerdi. En azından, onların akla yeniden dönüşünde pay sahibi olabilirlerdi. Heyhat. Zerrece bir katkıları olmadı, olamazdı da. Sadece, pozitivist akıllarını, birer "statü aracı", birer "kriko" olarak kullandılar ve resmi ideolojinin İslam'ın yerine yeni din olarak lanse ettiği "bilim kilisesi"nin "kutsal rahipleri" olarak bir elleri yağda bir elleri balda gül gibi yaşayıp bugüne geldiler. Arada sırada, nostaljik takılıp, 19. yüzyıldan hortlamış bir Fransız pozitivisti gibi, "Hıristiyanlık" sandıkları İslam hakkında yazılar döktürüyorlar.

Ama bunu yapmamız için önce yazının son cümlesini alıntılamamız gerekiyor: "Son söz: Bilim, din kapısından sığmaz; din, bilim kapısından sığar."

Gelelim, bu ülkede, devletin teşvik kredisiyle serada yetiştirilen pozitivist aklın, bir kalemde ne kadar yanlış yapabilme becerisine bir numaralı örnek teşkil eden satırlara: Önce, "din"i tarif etmeyi es geçeceksiniz. Ya beceremediğinizden, ya bilmediğinizden... (Biz tarif edelim mi: Din, içkin ve mukayyet varlık olan insanın aşkın ve mutlak gerçeklikle bağlantı kurmasını temin eden ontolojik müessesedir.) Fakat tarif etmediğiniz "din" üzerine, bir güzel ideoloji tarifi oturtacaksınız. Diyelim ki, "beğendili Elbasan kebabı" der gibi, "dinli ideoloji" tarifi çıkarmak istiyorsunuz, bunu nasıl yapabilirsiniz? Herhalde şu satırlar, bu "karışığın" en tipik örneğidir:

kaç kaç yobazlıktan da azcık kaç:)))))))

Hadi, ona da eyvallah diyelim. İşte en can alıcı soru: Siz İslam kapısını hangi ölçüyle ölçtünüz. Arşınla mı, metreyle mi, kiloyla mı, inçle mi, onsla mı? Neyle? Peki, İslam'ın neyle ölçüleceğine kim karar verecek? Siz, 800 gramlık eksik ya da aşınmış akıl kilonuzla İslam'ı ölçüyor da, onun kapısının "dar" olduğu sonucuna ulaşıyorsanız, bunda İslam'ın suçu ne? Neden bir kez de kusuru kendi ölçünüze, noksan tasavvurunuza, yamulmuş algınıza, eksik aklınıza bulmazsınız? Olamaz mı? Sizin ölçünüzün mükemmel olduğuna inanmamız için bir neden mi var? Üstelik, o ölçüyle kalkan bu ülke treninin, gelip tosladığı acınılası yer ortada dururken! Çünkü bu ülkeyi 80 yıldır "islam" değil , "pozitivist ideoloji" yönetmektedir. Daha doğrusu, yönetememektedir. Bu ülkeyi 80 yılda berbat edip de, suçu İslam'ın sırtına yıkmak, pozitivist aklın sadece "doğruluğunu" değil, aynı zamanda "dürüstlüğünün seviyesini" de göstermektedir.

Cansen'in yazısının ayrıntılarına daha ileride döneceğiz. Fakat burada yazının sağdan-soldan ödünç alınarak çatılan ana çatısı üzerinde durduk. Alınan ödünçleri asıl yerlerine iade edersek, geriye yazara ait bir şey kalmıyor.

M. İslamoğlu

Bu satırların sahibine bir teklifim var: Önce İslam hakkındaki önyargınızı bir tarafı bırakıp yanlış ölçü birimiyle ölçmekten vazgeçin, bu bir. İkincisi, ölçü biriminiz doğru olsa dahi, aşınmamış olmalı. Dijital teraziler çıkmadan önce, aşınan kilolara her yıl Belediye İktisat Müdürlükleri'nde aşınma miktarınca sarı bastırılırdı. Siz de aklınızı Kur'an'a sunsaydınız, bu yargılarınızla İslam'a nasıl haksızlık ettiğinizi görecektiniz. Çünkü Kur'an Allah'ı razı edip cennetle taçlanmış bir hayat için "İman etme ve doğru/iyi/yararlı/erdemli iş işleme"yi tam 62 yerde doğrudan, 100'ü aşkın yerde dolaylı olarak şart koşar.

Diyelim ki siz İslam'ın kapısını da ölçtünüz; peki, hangi İslam'ın? Resmi ideolojinin yıllardır "kuduz köpek" muamelesi edip adını "irtica" koyduğu "şamar oğlanı" olarak kurgulanmış "sanal islamın" mı? Yoksa "babanızın İslamı"nın mı? Yoksa Allah'ın tanımladığı ve ilkelerini koyduğu İslam'ın mı? Siz bu sonuncusunu bilir misiniz? Okulda "pozitivizm ve rasyonalizm dini" öğretildiği için onu öğrenmediniz. Basında o İslam "imaj bozumuna" maruz kaldı. Evlerinize ve sokaklarınıza giremedi. Sahi siz Allah'ın İslam'ını nereden öğrendiniz? Kur'an bu dinin a-b-c'sidir. Onu baştan sona bir kez okumayan birinin, İslam'ı bildiği iddiası, yumurtasız omlet yeme iddiası kadar komiktir.

Nereden mi biliyorum? Pazartesi'ni bekleyin, nakledeyim

Kendi kendime "Sadece boynu değil, her tarafı eğri olan bu aklın neresini düzelteyim ki?" dedim. Dedim demesine de, beni bana bırakmadılar. Duyarlı okurlarım cevap vermem için zorladılar. Başta Dr. Nazmi Bilgin olmak üzere, bu yazı serisini, bu duyarlı okurlarımın "vebal atmaya" kadar varan ısrarı üzerine kaleme alıyorum.

Doğrusunu söyleyelim: Batı bilimi , sadece Hıristiyanlığa değil, tüm dünyaya boyun eğdirmiştir. Dürüst olalım; bilim bunu, herkes için daha iyi bir hayat ürettiği için değil, daha öldürücü silahlar ürettiği için 'başarmıştır'.