alnı secde görmeden ölmüş galiba, hazin son.

Çünkü biz inananlar olarak öbür dünyada hesaba çekileceğimizi bilir ve iman ederiz.

-Sen de benim camiye gitmediğimi biliyorsun.

Çok güzel söyledin imanın kimde olduğu tabiki belli değil.

K?L?B?K kardeşim umarım bu sefer daha açıklayıcı olmuştur.

-Gel seni camiye götüreyim, dedim. Bugün cuma biliyorsun.

çok acı:(

Her şeyi anlatmanın bir adabı vardır.

Fikir alış-verişi herzaman güzeldir. Güzel şeyler ortaya çıkarır. İnsanları bilinçlendirir. Bazen yanlış yoldan çevirir doğruları gösterir. SAYGILAR

Para ile imanın kimde olduğu bilinmezmiş. Yazar da insan ve imanını nereye kadar koruyabileceğinin taahhüddünü veremez. Oldukça kibir yüklü bir yazı çünkü yazısında "Hani, dedim. Camiye gelmeyecektin?" sorusunu sorma cesaretini kendinde bulmuş. Garip!!!

Gayri ihtiyari gülmeye başladım:

aha da hafız son noktayı koydu

-Biliyorum ama, dedim. Sebebini gerçekten merak ediyorum.

Allah'ın sorabileceği soruyu kul olarak o sormuş. Ben burada haddi aşma durumu sezdim.

-Ciddi söylüyorum, dedi. Giyimime ve özellikle yeşile düşkün olduğumu bilirsin...

Yavaşça yanına yaklaştım ve kısık bir sesle:

-Herhalde şaka yapıyorsun, dedim. Bunun için cami terk edilir mi?

ömür çok kısa vakti iyi değerlendirmek gerek!

YEŞİL ELBİSE

ölüncede cenaze namazı için ezan değil sala veriyoır.. biz doğduğumuzda cenaze namazı için ezanımış hazır okunmuş

Ve elbetteki biz müslümanlar olarak Allah'ın yap dediklerini yapma mükellefiyetine sahibiz.

Ona lafım yok. Namaz dinin direğidir fakat üslubu son derece rahatsız edici geldi bana...

Neyse ben fazla da uzatmak istemiyorum aslında... Sadece fikrimi belirttim. Sağlıcakla kalın...

Saygılar benden...

-Ne bileyim olmuyor işte, dedi. Belki çevrenin de tesiri var. Hem pantolonumun ütüsü bozulup dizleri çıkar diye de endişe ediyorum.

Dünyanın geçici olduğunu hatırlamaktır

CÜNEYT SUAVİ

Namazda Rabbimizin yapmamızı emrettiği bir ibadettir.

Ölümün varolduğunu bilmektir.

Burada yazarın kastettiği şey dünyanın nefsani yönlerine aldanmamaktır.

Hiç sesini çıkarmadı. Çünkü musalla taşının üzerinde, yeşil örtülü bir tabut içinde yatıyordu..

-Peki, dedim. Hayatında hiç camiye gitmedin mi?

Onunla konuşmamızdan iki ay sonra kendisinin camide olduğunu söylediler. Hemen gittim. Bahçedeki namaz saflarının önünde duruyordu ve üzerinde yine yeşiller vardı.

bizim cenaze namazımız doğunca kulağumıza okunuyor!

O sorunun sorulacağını bildiği için o şekilde dile getirmiştir.

Söyledikleri beni son derece şaşırtmış ve bu konuyu açtığıma pişman etmişti. Daha sonra tokalaşıp ayrıldık.

Yolda karşılaştığımızda ezan okunuyordu.

paylaşım için tşkler ;)

Daha önce dediğim gibi o da bir insan...

ya sen namaz kılmadan namazını kılarlarsa?

Bütün fikirlere saygı duyarım. Sen düşünceni/bildiğini ifade ettin ben de açıklamaya çalıştım.

anlayana sivrisinek saz anlamayana davul zurna az

Gerçekten de öyleydi. Giydiği birbirinden güzel elbiseleri mutlaka yeşilin bir başka tonundan seçer ve her zaman ütülü tutardı.

bir namazlık saltanatı olmuş o taht misali musalla taşında

kibir olp olmadığını biz bilemeyiz kalpleri yalnızca Allahü Teala bilir burda çıkarılacak bir ders de şudur dünyada kim olursan ol geleceğin yer aynı

Ölümün yok olmak olmadığını;yeniden var olmak olduğunu bilmektir.

-Hani, dedim. Camiye gelmeyecektin?

Aslında orda soruyu soran o değildir.

-Çocukken dedemle birkaç kere gitmiştim, dedi. Hem o yaşlarda dizlerim aşınacak diye herhalde endişe etmiyordum. Fakat artık camiye gidebileceğimi pek zannetmiyorum.

burak, anlatmak istediği çok güzel tabii...