Anlatildigina göre bir gün Abdullah ile Ahmed Ibni Hab bir yerde birlikte bulunuyorlardi. Bu arada Ahmed Ibni Hab yerden bir ot kopardi. Bunun üzerine Abdullah ona dedi ki: «bu hareket sana beş şeye mal oldu:

Hoşlanmadığı bir şey hakkında susardı...

Konuşurken çevresindekileri adeta kuşatırdı. Kelimeleri parıldayan inci dizileri gibi tatlı ve berraktı...

Peygamber kavlince, "Nebilerin ve şehidlerin imrenerek baktığı", artık "hüzün ve korku"dan arınılan "Rabbe dostluk" gibi böyle bir özel statünün ehemmiyetini yeterince kavrayan, idrak eden insan, yüreği hasretten kavrulmuş bir aşık gibi yana yana kendisini ufka taşıyacak şifreyi aramaya koyulur.

Bu "güzel örnek"lik neden "dostluk" ve "sevgili"lik statüsünde de olmasın? Yani insanoğlu, onların şahsiyet çizgilerini heceleyerek, onların kişiliklerinden kendi yüreklerine ölçüler taşıyarak "şifre"yi çözüp, "Dostluk defteri"ne doğru yol alamaz mı?

«? Nerede benim rızam için birbirini sevenler? Benim gölgemden başka hiçbir gölgenin bulunmadığı bu günde onları kendi gölgemde gölgelendireceğim

«? Allah filan kimseyi sevdi siz de seviniz der Onu gök halkı da sever Sonra onun sevgisi yeryüzünde halk arasında da yayılır

Belki Allah için sevişmektedir Allah dostluğunun sırrı. Yüce kudret, yarattıklarının bağışlanan ilahi düzende ahenk içinde olmasından hoşnud olmaktadır belki kimbilir...

Mahmud Sami Ramazanoğlu Efendi Hazretlerinin?Hazreti İbrahim? isimli eserinde Hazreti İbrahim'in "vefa imtihanları" karşısındaki hali şöyle anlatılıyor:

Ya O'nu hecelemek... Hira Dağı'ndan Hazreti Ebubekir'in "Hayatın da güzeldi ölümün de güzel" dediği zamana kadar geçen bir kutlu hayatın ruhi iklimini içimize taşımak... Mekke ateşinde, Hicret yolunda, Taif taşlanışında, Bedir berzahında, Uhud'un can pazarında, her namazdaki Mirac yücelişinde, suzişli duaların göz yaşında O'nunla bir noktacık da olsa buluşmak...

Kullarının önüne "Dostluk defteri"ni açan, ona götürecek yolun işaretlerini koymuş olmalıdır.

Belki önce, "dost" ve "sevgili" sıfatlarını Kudretten koyduğu insanlara bakmak gerekiyor, işaretleri bulmak için...

Kur'an ayetlerine baktığımızda, Allah Teala'nın "hubb - sevgi" çerçevesine giren insanlara rastlıyoruz. Bir bakıma şifre, bizzat "Dostluk ve sevgi defteri"ni açan Allah Teala tarafından veriliyor. Belki "Allah'ın sevmedikleri"ni bildiren bir nice ayeti okuyarak da "dostluk - sevgi" şifrelerine ulaşmamız mümkün.

"Sen dünyada garip bir kimse yahut bir yolcu gibi ol!"

Peygamberlik vehbi bir durum. Yani o makam, doğrudan doğruya Rabbin seçimine bağlı. Kaldı ki orada bile, "dostluk - halil" ve hele "sevgili oluş - habib" daha özel bir Rabbani tercihle alakalı. Bir anlamda yaratılan her şeyin vehbi olduğu düşünülebilir

2? Bü hareketle kendini Allah 'in zikrinden beska bir işle oyalanmaya aliştirdin.

«? Ben filan kimseyi sevdim , onu sen de sev buyurur Onu Cebrail de sever, sonra gök halkına seslenerek:

Yine Kur'an'da, "Allah'ın getireceği özel bir toplum" profili çiziliyor ve "Allah'ı seven ve Allah'ın kendilerini sevdiği" ifadeleriyle o toplumun ana ekseni "Allah'la sevgi ilişkisi" ne oturtuluyor. (Maide suresi, 54)

açık bir YOL haritası...

imam Malik diyor ki: Allah bir kula buğz edince, buğz etme hususunda da böyle söylediğini zannediyorum

Ebu Hüreyre 'den: Resulullah şöyle buyurdu: «Allah Teala kıyamet günü şöyle buyurur:

Ebu'd-Derda dan rivayet edilen bir hadisi şerifte Rasulullah 'ın bildirdiğine göre Davud aleyhisselam şöyle dua edermiş: "Allahım! Senden seni sevmeyi, seni sevenleri sevmeyi, ve senin sevgine ulaştıracak amelleri sevmeyi dilerim. Allahım! Senin sevgini bana canımdan, ailemden ve soğuk sudan daha ileri kıl. " (Tirmizi, Deavat 73, Tefsirü'l Kur'an 39).

Ebu'd-Derda dan rivayet edilen bir hadisi şerifte Rasulullah 'ın bildirdiğine göre Davud aleyhisselam şöyle dua edermiş: "Allahım! Senden seni sevmeyi, seni sevenleri sevmeyi, ve senin sevgine ulaştıracak amelleri sevmeyi dilerim. Allahım! Senin sevgini bana canımdan, ailemden ve soğuk sudan daha ileri kıl. " (Tirmizi, Deavat 73, Tefsirü'l Kur'an 39

14 Ebu Hüreyre 'den Resulullah 'm şöyle buyurduğu rivayet edildi: «Kendi gölgesinden başka hiç bir gölgenin bulunmadığı günde Allah yedi kişiyi kendi gölgesinde gölgelendirir :

Peygamberlik vehbi bir durum. Yani o makam, doğrudan doğruya Rabbin seçimine bağlı. Kaldı ki orada bile, "dostluk - halil" ve hele "sevgili oluş - habib" daha özel bir Rabbani tercihle alakalı. Bir anlamda yaratılan her şeyin vehbi olduğu düşünülebilir, çünkü kudret-i ilahiyeye bağlı olmayan bir yaratılış düşünülemez, ama dünya bir imtihan yeri de olduğuna göre, sade insanlar için "dostluk defteri"ne kaydolmak, bir cehdin, gayretin ürünü olabilir.

Acaba nedir o yol kılavuzu?

Konuşurken yüzünü başka tarafa çevirmez, bulunduğu mecliste ayrıcalıklı bir yere oturmazdı...

Dünya işleri için kızmazdı. Kendi şahsı için asla öfkelenmez ve öç almazdı. Kötü söz söylemezdi...

Allah Rasulü "Allah İbrahim'i dost, Musa'yı neciy, yani kelim ve beni de habib edindi." buyuruyor.

2) Allah 'a ibadetle yetişen genç,

3) Mescidden çıktığı zaman tekrar dönünceye kadar-kalbi oraya bağlı olan adam,

Hiç kimseyi ne yüzüne karşı, ne de arkasından kınar ve ayıplardı. Kimsenin kusurunu araştırmazdı...

Allah Teala, "Dost İbrahim"i anlatırken, onun "çok vefakar" oluşunu zikrediyor. (Necm Suresi, 37) İşte bize bir şifre... Vefakar olmak... Kime? Allah'a karşı... O'nunla hukukunu en zor şartlarda gözetmek. O'nu unutmamak.

Bunun için bilmece çözmeye gerek yok belki.

3? Bu hareketinle baskalarinin da ayni davranista bulunmalarina ön ayak oldun.

Kur'an ayrıca Allah'ın "sevgi ile iltifat"ına mazhar olan insanlardan bahsediyor.

7) Sadaka verdiğinde sağ elinin verdiğini sol eli bilmeyecek şekilde onu gizleyen kimse 13

Belki bu duanın muhtevasındadır "Allah dostluğu"nun şifresi...

"Allah'a ve Peygamberi'ne düşmanlık edenlere dostluk göstermeme"yi, (Mücadele Suresi, 22) "sıdk - sadakat ehli olma"yı (Maide Suresi, 119), "Allah yolunda duruşta tıpkı Muhacir ve Ensar gibi öne geçme"yi (Tevbe suresi, 100) karşılıklı "rıza"nın temel unsurlarından sayıyor.

Önce Hazreti İbrahim ve sonra onun neslinden gelen Hazreti Muhammed -aleyhisselam-...

Yanında en son konuşanı ilk önce konuşan gibi dikkatle dinlerdi... ..

Nasıl?

Lüzumsuz yere konuşmaz; konuştuğunda ne fazla, ne eksik söz kullanırdı...

Sıradan değildi; ama sıradan insanlar gibi yaşardı...

Fakirlerle birlikte yerdi; öyle ki onlardan ayırt edilemezdi. Önüne ne konulursa yerdi...

"Hüzün ve korkudan kurtulmuş Allah dostları"nın anlatıldığı ayette Allah Teala, "iman ve Allah'a karşı gelmekten sakınma "yı ana hususiyetler olarak zikretmiş... (Yunus suresi, 62) İman ve takva... İbrahim 'in "vefa"sının Muhammed ümmetinin önüne konan ana muhteva unsurları...

4? O ot parçasini Allah 'i tesbih etmekten alikoydun.

Yürürken beraberindekilerin gerisinde yürürdü; ayaklarını yerden canlıca kaldırır, iki yanına salınmaz, adımlarını geniş atar, yüksek bir yerden iner gibi öne doğru eğilir, vakar ve sükunetle rahatça yürürdü...

"İbrahim aleyhisselam nefsini nirana, kalbini Rahman'a, oğlunu kurban'a ve malını ihvana bezletmekle ahdine vefakarlığı göstermiştir." (s. 195, Erkam Yay.)

Peygamberler var bu defterin içinde, sade kullar var...

Sabahları evinden çıkarken şöyle söylerdi:

Affediciliği tabii idi. İntikam almazdı. Düşmanlarını sadece affetmekle kalmaz, onlara şeref ve değer de verirdi...

"Allah'ın dostlar defterine girebilme ufku" bu.

Her zaman hüzünlü ve mütebessim bir haletle dururdu. Adet üzere sarf edilen hiçbir kötü sözü ağzına almamıştı...

Yani bir ufuk konuyor insanoğlunun önüne.

Bir toplulukta bulunduğu zaman bir şeye gülerlerse, o da güler; bir şeye hayret ederlerse, o da onlara uyarak hayret ederdi...

Zalimleri, böbürlenenleri, haddi aşanları, israf edenleri, fesatçıları, inkarcıları, emanete ihanet edenleri, hainleri sevmiyor...

Vefa sınavı zor bir sınav... Onu aşan ufka doğru yürüyor.

Allah iyilik edenleri ve güzellikler içinde yaşayanları seviyor. Tevbe edenleri, içi dışı tertemiz olanları, zorluklara, çilelere sabredenleri, Allah'a güvenip tevekkül edenleri, adil olanları, ölçülü ve mutedil olanları seviyor...

Allah'ın habibi...

Kur'an ayetlerine bakmak gerek belki bu şifrenin her parçasının çözümü için... O değil mi, bize Rahman'dan gelen mektup... Ve biz O Rahman'ın dostluk şifresini aramıyor muyuz?

Daima düşünceliydi.

hangi dostluk, günümüzde dostluk denen bişeymi kalmış

1? Bu hareketle kalbini Allah 'i tesbih etmekten alikoydun.

Kapısına yardım için gelen kimseyi geri çevirmezdi. Bir gün kendisin-den yaşça küçük bir dostunun omuzlarından tutarak şöyle demişti:

Allah'ın Habibini ve ehlibeytini sevmek, sahabe çizgisinde yaşamak..

5) Allah Teala'yı tenha bir yerde zikredip gözlerinden yaş akıtarak ağlayan adam

15 Ebu Hüreyre'den Resulullah 'm şöyle buyurduğu rivayet edildi: «Allah bir kulunu sevdiği zaman, Cebrai-le:

Umanı umutsuzluğa düşürmezdi...

dinimiz sevgi muhabbet, dostluk kardeşlik dini.. allah için birbirini sevmenin en üst seviyede önemsendiği bir din:

Sıkıntılı hallerinde kabalaşmaz, bağırmazdı...

umarım dostların arasında oluruz.

Bunlar da şifrenin başka çizgileri...

6) Güzelce soylu bir kadın kendisim davet ettiğinde: «Ben Allah 'tan korkarım diyen kimse

Orada bir yerde, "Allah'ın dostları" defteri açık duruyor... Bir ufuk o. Oraya doğru bir koşu mü'minin hayatı... Yakalar, yakalamaz, defter açık, koşu durmamalı ve bir umutla, bir özlemle, bir iştiyakla, derin bir susuzlukla, aşkla yol almalı... O yolda bulunmak da önemli... O yolda son nefesi vermek...

Gerçeğe aykırı övgüyü kabul etmezdi. Her zaman ağırbaşlıydı...

Susması konuşmasından uzun sürerdi...

1) Adil devlet başkanı,

Kur'an'dan yola çıktığımızda belki "Allah anıldığında kalbleri titrer" ayetlerinde buluruz dostluk şifresini... Belki ihlas'ta, belki "Namazım, kurbanım, hayatım ve ölümüm eşi bezeri olmayan Allah içindir" teslimiyetinde, belki "Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz" adanışında, belki "kalb-i selim" çağrısında...

Sade kıyafetler giyer, gösterişten hoşlanmazdı...

4) Allah yolunda sevişen, bu sevgiyle birleşen ve bu sevgiyle ayrılan iki kişi,

Kendisini üç şeyden alıkoymuştu: Kimseyle çekişmezdi. Çok konuşmazdı. Boş şeylerle uğraşmazdı...

"İbrahim'de ve onunla birlikte olanlarda sizin için güzel bir örnek vardır." (Mümtahine, 4 ve 6)

"Muhakkak ki Allah'ın Rasulünde sizin için güzel bir örnek vardır." (Ahzab, 21)

Zünnun Mısri "Allah dostları"nı anlatırken, "Bunların etlerine ve kanlarına Kur'an işlemiştir. Onunla gamları dağılmış, gayrete gelmişlerdir. Kur'an'ı manevi karanlıkları için aydınlatıcı, uykuları için beşik, yollarına rehber, delillerine kaynak yapmışlardır. ... Kur'an'ın getirdiği ilahi düsturlara göre kurtuluş merdivenlerinden çıkarlar. Benliklerini Rablerinin nuruyla aydınlatırlar. İsteklerine Kur'an'la ulaşırlar. Onlar kötü sözler için dilsiz, haram işler için kördürler." (Allah Dostları, c.1, shf. 63. Şule Yay.) diyor. Bu da bir çerçeve...

Kimseye hakkında hayırlı olmayan sözü söylemezdi...

Hazreti Muhammed ...

Ateşin içinde "Allah bana yeter" diyen bir yürekle gidilir demek ki "Allah dostluğu"na... Kurban sınavında evladı bıçak altına alabilmekle sağlanır kurbiyyet... "Allah adına" de, "kölen olayım" diyebilmekle... Yüreğindeki putları birer birer kırıp, kalbi itmi'nana ulaşmakla...

Kur'an'da "Allah'ın dostları"ndan söz ediliyor ve "onlar için korku ve hüzün yoktur" buyuruluyor. (Yunus Suresi, 62) Ömer b. Hattab'ın rivayet ettiği bir hadis-i şerifte Rasulullah "kıyamet günü bu insanlara nebiler ve şehidlerin imrenerek baktıkları"nı bildiriyor ve onları anlatırken "Vallahi yüzleri bir nur ve kendileri de nurdan birer minber üzerindedirler." diyor. (Hakim, el Müstedrek, IV, 170)

Allah'ın kitabı, hem Hazreti İbrahim , hem de Hazreti Muhmamed için "güzel örnek" sıfatını kullanıyor.

Bütün bunlar, Allah Teala'nın deyim yerdindeyse bir "dostluk defteri" bulunduğunu ve bazı kullarını, bu "dostluk defteri" içine aldığını gösteriyor.

Kur'an mesela "Allah'ı seven, Allah'ın sevdiği özel toplum" un hususiyetlerini sıralamış: "Mü'minlere karşı yumuşak, kafirlere karşı onurlu, Allah yolunda mücadele eden ve kınayanın kınamasına aldırmayan..." (Maide, 54) İşte bir kaç çizgi...

5? Bu hareketinle Kiyamet günü Allah 'a kendi aleyhinde bir delil meydana getirdin.

Ne götürecek bizi "Allah'ın dostlar defteri"ne girebilme ufkuna?

BÖYLE DOST İSTERMİSİN

"İlahi doğru yoldan sapmaktan ve saptırılmaktan, kanmaktan ve kandırılmaktan, haksızlık etmekten ve haksızlığa uğramaktan, saygısızlık etmekten ve saygısızlık edilmekten sana sığınırım..."

Allah İbrahim'i dost edinmiştir." (Nisa Suresi, 125) buyuruluyor Kur'an'da...

Kur'an'da bir de "Allah'ın razı olduğu ve kendileri Allah'tan razı olan" insanların bahsi geçiyor.

İşte bunun bir şifresi olmalı... Bir yol haritası bulunmalı. İnsan, yüreğini o aşkla donattığında, yol alabilmeli o ufka doğru.

Ahmet Taşgetiren