Yokluk dipsiz felaket, varlıksa büyük bela..

Üstad'a Sormuşlar Bazıları Allah, Bazlıarı Tanrı Diyor Siz Ne Diyorsunuz? Üstad Cevap Verir; Allah Tanrının Belasını Versin!:)))

Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları.

Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.

Islak bir yorgan gibi iyice bürüneyim,

sen kıvrıl ben gideyim son peygamber kılavuz, yol onun varlık onun gerisi hep angarya! yüzüstü çok süründün ayağa kalk sakarya!

Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum.

NECİP FAZIL KİSAKUREK

Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.

Ne o? Gayet ufak bir hadise!... Bir baş göğüse düştü... Bu adam öldü mü? Bu adam yok mu artık?

Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.

Dallarda igreti yaprak utansın!

Dünya Güzel Olsaydı, Doğarken Ağlamazdık... Yaşarken Temiz Kalsaydık Ölünce Yıkanmazdık..!

Ve tabut bekler, suya inmek için kızakta...

Kaldırımlar, içimde uzayan bir lisandır.

Üstad cevabı yapıştırır:

Fikirde, sanatta, anlayışta, anlatışta, buluşta, tutuşta, dağıtışta, toplayışta ve nihayet yaşanmaya değer hayatın ölçülerini billurlaştırma işinde dünyanın en büyük adamı olmak isterdim; nefsim için değil de, sırf O'nun ümmetinden en hakir ferde düşen liyakat payını ve üstünlük derecesini göstermek için...

Hep Nefs Çıkar Karşıma Ölüp Ölüp Dirilsem, İnsandan Kaçmak Kolay, Kendimden Kaçabilsem... NFK

"Ne de seytan bir günahı" dizesi büyük bir baskı hatası talihsizligidir. Aslı "bi-günahı" yani "günahsızı" olacaktir, zira seytan hevesle günahı degil günahsızı bekler. Necip Fazıl da onu yazmıştır ancak, yıllar önce yapılan bir baskı hatası bugün kitaplarda yanlış halinin yer almasina neden olmustur.

İki yanımdan aksın bir sel gibi fenerler.

gelme artık neye yarar

Mümkün değil, çıldırırız, yine inanmayız. Halbuki çıldırmayız. O halde inanır mıyız? İnanmayız da... Hatta öyle anlarımız olur ki, "bak bak, deriz; şimdi, şimdi kapı açılacak ve büyükbabam içeriye girecek sanıyorum!" İnanmayız da, onsuz yaşamaya nasıl razı oluruz? Razı da olmayız. Herşeye rağmen onsuz yaşamaya alışmamak elimizde değildir. Ah, alışmak!... Hislerimizin şimşeğini bir saniyenin ummanında bir katre kadar yaşatıp yutan dipsiz uçurum...

Kaldırımlar, ızdırap çekenlerin annesi,

Bu geceyarısında iki kişi uyanık:

Sultan olmak dilersen, tacı, sorgucu, unut!

Bir gün bir öğrencisi ona gelir ve der ki:

Yolumun karanlığa karışan noktasında

Uzanıverse gövdem taşlara boydan boya,

Kara gökler, kül rengi bulutlarla kapanık;

Ben gideyim yol gitsin, ben gideyim yol gitsin,

Ustada kalırsa bu öksüz yapı,

muhteşem...

ne taze ölüyü mezar

Alsa bu soğuk taşlar alnımdaki ateşi.

Tereddüt edersen bacakların seni taşımaz. Yürüyeceğim de, bas ve yürü! NFK

Bayraklaşmıyorsa bayrak utansın!

Biri benim, biri de uzayan kaldırımlar.

Seni dağladılar, değil mi kalbim,

Sanıyorum her sokak başını kesmiş devler.

üstad severler buraya...

ne hasta bekler sabahı

Oyası ateşle işlenen gergef.

... Akıl yırtık çuval, sökük dağarcık. Sensin gökten gelen oklara hedef;

Ben bu kaldırımların istediği çocuğum.

geçti istemem gelmeni

"Büyükbabam gözümün önünde öldü. Yorganın altından fırlamış, yeşile çalan sarı renkte kupkuru bir ayak... Buruşuk bir yorgan... Arkasına yastıklar doldurulan hasta, yatağa yarı oturmuş vaziyette, baygın gözleriyle uzak, göz alabildiğine uzak bir aleme dalmış...

Mutlu;

hadi üstad severler nerdesiniz...?

Dayan kalbim üç beş nefes kadarcık! Devamını Gör

Kaldırımlar, duyulur ses kesilince sesi,

Ne ibrettir kızarmak bilmeyen çehren, Bırak kardeşim tahsili ; git önce Edep, Haya öğren..!

Gözleri çıkarılmış bir ama gibi evler.

Tam bu vaziyette, enseye incecik bir iplikle bağlı gibi duran kafanın göğse düşüşü...

Ufka bakarlar;ölüm uzaktamı uzakta...

Çekme üç beş günlük dünyaya esef!

Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.

Her yanın, içi su dolu kabarcık.

Bulunmaz bu halden anlar bir ilim;

Yolumun takı olsun zulmetten taş kemerler.

Dalıp sokaklar kadar esrarlı bir uykuya

Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında,

Aman, sabah olmasın bu karanlık sokakta,

Nasıl olur? Ömrü buna göre ne hadiselerle dolu olan bu adamın bu kadar ufak bir hareketle içimizden büsbütün gittiğine, yok olduğuna nasıl inanırız?

Kaldırımlar

Hedefe varmayan mızrak utansın!

İçimde damla damla bir korku birikiyor,

Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.

Geride ne varsa, bırak utansın!

bu şiiri kendi sesinden dinlemek bir harika:iyki doğdu iyiki biizm üsdadımız. ALLAH rahmet etsinn

Ölümden ilerde varış dedigin,

Bir kalbim var ki benim, sevdiğinden burkulur Kahredenden ziyade, sevilenden korkulur...

Onu sürdürmeyen çırak utansın!

Bana düşmez can vermek bir kucakta,

yokluğunda buldum seni

Tohum saç bitmezse toprak utansın!

Tak... tak... ayak sesimi aç köpekler işitsin.

-"Hocam bugün bir rüya... gördüm bütün bitkiler Allah'a secde ediyordu, bir tek tütün etmiyordu."

Ey binbir tanede solmayan tek renk,

BİR YALNIZLIK GECESİNİN VEHİMLERİ

-"Getirin o kafiri yakalım..

Zafer araban senin, gıcırtılı bir tabut!

bırak vehmimde gölgeni

Ne ışıkta gezeyim, ne göze görüneyim,

Çatlarsa doguran kısrak utansın!

Eski çınar şimdi NOEL ağacı;

Ölse kaldırımların kara sevdalı eşi.

Hey gidi küheylan, koşmana bak sen!

seni beklediğim kadar

Necip Fazıl Kısakürek

İçimdeki beldenin her damında bir sala

''Necip Fazıl çok fazla sigara içer.

Simsiyah camlarını üzerime dikiyor

ne de şeytan bir günahı