adama konuşmaya ve dertlerini anlatmaya başlarlar... En sonunda adamdan çok küçük bir ricaları olduğunu ve bunun karşılında kendisine büyük hazineler sunacaklarını söyler ve heyecanla ve sevinçle adamın kendilerine vereceği o gömleği beklerler...

Peki mutlu olmak için sizin neyiniz var?...

Mutluyum çünkü;beni her daim seven bir ailem var, her zaman yanımda olan dostlarım var, işim var sağlıklıyım vs vs.

Bütün bu olanları ve konuşulanları şaşkınlık içinde dinleyen

VEYA NEYİNİZ YOK?...

Bunu bir emir olarak telakki eden saray ahalisi ve askerler memleketin dört bir yanına dağılarak bu "en mutlu insan"ı aramaya koyulurlar... Ama nafile!.. Kime gitseler yüzünden düşen bin parça ve herkesin bir derdi var... Memlekette neredeyse taramadıkları, gitmedikleri köşe kalmamıştır... Tam umutları tükenmek üzereyken küçük bir köydeki yaşlı bir adam askerlere;

Memleketin anlı şanlı padişahı bir hastalığa yakalanır,

Hikaye bu ya...

Askerler bu sevinçli haberden sonra zor ve zahmetli de olda dağa tırmanırlar ve adamın küçük kulübesine gelirler... Sevinçle

"... AMA BENİM BİR GÖMLEĞİM YOK Kİ!.." DER...

"sizin aradığınız o adamı biliyorum... Dünyanın en mesut adamı olduğunu hem ben gözlerimle gördüm hem kendisi söyledi... Biraz zahmetli olacak ama şu dağa çıkarsanız orada küçük bir kulübede kendi halinde yaşadığını görürsünüz... Ona derdinizi söyler, çaresini öğrenirsiniz" der...

hekimler bir türlü deva bulamazlar... Nihayet uzak diyarlardan

gelen bilge bir hekim Padişahı gördükten sonra Saray'dakilere;

"eğer Padişah'ınızı sıhhatte görmek istiyorsanız memleketteki en mutlu insanı bulup onun gömleğini Padişah'a giydireceksiniz", der...

memleketin "en mutlu adamı" başını sağa ve sola hafifçe sallayarak;