Bir gün küçük, minik ve bir o kadar da güzel insanların olduğu bir ilçemizdeyiz.

Ben Tapu Müdür vekilliği yapıyorum. Bir de Sözleşmeli bir arkadaşım var bereberiz. Daha gelişimin üzerinden 1 ay geçmemiş belki de. Yaşlıca bir amca geldi. Basit bir satış işlemini yapacağız. Baktık amcanın elinde 1 adet 5 kiloluk pet içinde süt var. "Alın" dedi "bu size olsun". "Bu ne amca" dedim. "Size süt getirdim evladım" dedi. Ben yüzüme gayet ciddi bir tavır takınıp, Eratına emreden komutan edasıyla gayet mağrur bir şekilde;" Yoksa bize RÜŞVETMİ TEKLİF EDİYORSUN" dedim. Amca sarardı bozardı ve kekeleyerek; "Yok evladım ben rüşvet getirmedim" dedi. "İŞLERİM ÇABUK OLSUN DİYE, bunu getirdim" dedi. Tabi ben utançtan aslında kıpkırmızı oldum ama bir yandanda bu traji komik duruma gülmemeye çalışıyorum...

Neyse aldım amcayı kürsüye oturttum ve işini hallettim. Ama Vatandaşın Tapuya gelirken bu şekilde gelmesine de kahrettim içimden. Vatandaşın Tapu Müdürlüklerine gelirken böyle bir kanaate sahip olarak gelmesi bizim için utanç verici bir durum. Aslında oldukça özverili çalışan Tapucuların kendilerini ifade etmek konusunda sıkıntı yaşadıklarını düşünüyorum. Medyanın Tapu denilince aşırı bir kötüleme ile halka olayları yansıtmasının bir sonucu olarak insanlarımız maalesef Tapuya gelirken tabiri caizse GARDLARINI ALARAK geliyorlar. Biz Tapucular maalesef kendimizi anlatmaya çalışmıyoruz bile...

Ben ilk anımı anlatayım.

Tapu Kadastro çalışanı arkadaşların anılarını yazmasını bekliyorum. Dün emekliliğimi verdim içeri. Belki de 1 aya kadar emekli olacağım. Emeklilik sonrası için Gazeteciliği hedeflediğim için hazırlığımı yapıyorum. Bu arada "Tapucu" adında bir kitap çalışmam da var. Anılarımın yer alacağı bu kitapta sizin anılarınızı da yayınlamak isterim. Tabi sadece izin verenlerin. Kitapta olmasını istemediğiniz anılarınızı da burda paylaşalım bence.