dünyayı çocuklara verelim

iletide beğenilmeye ihtiyacı var

diyecek bişey yok

geçen 18 li yaşlarında bir çocuk gördüm ibrahim

bi mağazanın önünden geçerken

askerdeykende hep kurtulsam diye bakarsın

fakiri

koşmuştun hani

anlattığım hep sen olmuşsun

balıkla kuş birbirini sevebilir ama nerede yuvalarını kurabilirler

facede beğenilmeye

açardın telefonu cebine koyardın

ne diyeceğim

kurtulunca aklına hiç kötü anıların gelmez

şimdi şu telefonun arama tuşuna basamamak

seni tanıyamama

bu insanlar yalınız

hatırlıyo musunn

hele babanın ölümünden sonra

cama yansıyan aksinden bakabilmiştim sana

hep benim sevinçlerim olmuş

<a rel="nofollow" target="_blank" href="http://www.siir.gen.tr/siir/n/nazim_hikmet/index.html">Nazım HİKMET

çünkü bu insanaların onaylanmaya ihtiyacı var

bağın bahçenin resmini atacağım demiştin

ölümsüz ağaçlar dikecekler

umut etmezsin bu yüzden mutsuz olmuyorsun sen

bir şeylerle iletişime geçmeye ihtiyaçları var

gece "iyi geceler"

en olmadı

herşeyi anlıyorum herşeyi inan

evet kabul ben bencilim

DÜNYAYI VERELİM ÇOCUKLARA

hiç değilse bir günlüğüne doysunlar

kocaman bir elma gibi verelim sıcacık bir ekmek somunu gibi

çirkini

senden sonra

saçlarını uzatmıştın

en çok buna üzülüyorum

insanlar hep böyle

ne vakit istersem

senin benim "yabancı"m olman

seni hiç aramadan

ben instigrim mi ne ondan alacağım

sabah günaydın mesajı geliyo mutlu oluyosun

tatmin olamıyor insanlar

senin gibi saçlarını uzatmış

bense hep kendini açık eden kişi

şimdi içimi sızım sızım sızlatıyor

seni hiç bilemeyecek kadar bencil

yabancımsın artık

belki de şuan benim durumum tam olarak o

sabah günaydın mesajını beklemezdim

eğer ben üzgünsem senin için dünya dururdu

uzaktan görmüştüm

yeni yere geçince eskisini aramıştım

kitap okursun

kabim sızladı

senin hiç nazını çekmemişim ben mesela

çocuğada yakışmış uzun saç

hiç tanımadığı bir insan günaydın iletisine gülümseyecek kadar yalnız

herşeye tamam da

bana askerlik gibi

11 lere kadar

bir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığı

sen öyle değilsin ama

herkesi elemek ne kadar kolay geldi

senin o'nlardan farkın olmalı

yabancı insanlardan farkın olmalıydı

güzeli

sen bana nasıl el olursun onu anlayamıyorum

çocuklar dünyayı alacak elimizden

teknolojik kutu

bir çılgınlıktır gidiyor

ama sen böyle değildin

öğle "afiyet olsun"

halbuki ben

sen hep saklamışsın hüzünlerini

topu yalınız

saatlerce kendimden bahsedecek kadar bencil

hani o hep görüştüğümüz yerde buluşmuştuk

yalınız bu insanlar

çözülmeyen sır

Dünyayı verelim çocuklara hiç değilse bir günlüğüne

tek tuş bassam

hep güzel şeyleri hatırlıyorum

sonra şunu da yaparım

beni görünce hiç tanıyamayacaksın demiştin

ama sen benim nasıl yabancım olabilirsin

durum özeti bu

sen hiç boş kalmazsın ki

allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar

sabah "günaydın"

bi 2 saat bakmamıştım yüzüne bakamamıştım

bence telefon çok kötü bir icat

sen hiç üzülmez miydin?

biz ne kadar hırslıyız

Doğuştan kırık hayal diye bir şey var. Hiç gerçek olmayacağını biliyorsun ama gözden çıkarmaya da kıyamıyorsun.

babanın ruhuna hatimler indirirsin

arkadan senin gibi bir çocuk gördüm geçen

düşündüğüm zaman

o da olursa sıra bunda

oradasın işte biliyorum

herkese karşı

sana yeterince değer verememe

canım isteyince arardım

hemde çok kötü

ben bencilim

senin gibi

nöbet çıkışı bağ bahçe uğraşırsın

ne kadar rutin oldu diye sıkıldığım şeyler

yanında kim olursa olsun

beynim zonkladı

oradasın

eski iş yerimde çok bunalmıştım

sen bana nasıl el olabildin?

zengini

yetersizlik buna itiyor bence

o rutin günaydınlardan sıkılırken

ve hayattan hiçbir şey beklemezsin

senin hiç böyle şeylerle işin yok bilirim

hani hep diyorlar ya

geriye baktığımda

kimse için üzülmüyorum

bencil biriymişim yeni farkettim

hep güzel günleri hatırlarsın demiştin

oynasınlar türküler söyliyerek yıldızların arasında

ama sen hep öylesin

sen hiç bilmezsin sosyal medyayı

ben bilirim

şimdi iletilerde sabah millet saat 10 lara kadar günaydınlaşıyo

değilse çıldıracaklar

telefon olmasaydı

senin yolda karşılaştığım

ben seni hiç tanıyamamışım

onlar kadar yabancı

onu yaptıktan sonra bunu da yapacağım

saatlerce arkadaşlarımla zaman geçirmişim

herşeyi gözönünde yaşama

bu kadar çok ilerlemezdi

instigrim dedin diye ne kadar gülmüştüm

hep ben anlatmışım

fakat hiç senin üzüntülerini konuşmamışız

ama üzgün olduğumda

efendiydi

hep benim dertlerim olmuş

hoş beğenilselerde çıldırıyorlar

onu yapacağım

neden biliyo musun

face al kendine seni takip edicem demiştim