hak yerdi.. bedenine aitlerin hakkını yerdi.. gözleriyle dinler elleriyle sezerdi.. birgün hesap verirsin! naralarını kendi gölgesine bile dahil etmezdi.. büyümüştü.. her konuştuğunda gölgesiyle, yüzüne yüzüne vururdu.. büyüdün!! beni artık beğenmez oldun.. ney saçlı ufaklık..

kan'a teslim olmuştu.. bir kristal oluyordu ya hani, aerosoller gibi süzülürdü okyanusta.. ellerini açar.. bakardı.. eller ve bakış.. ellerine gözü düşmüştü..

yaratıcı ruhuna

maviliğin şimdi kimin ellerinde

saat 3 dü.. deniz bağırırcasına dalgalı.. salınıyor ruhu.. dört yanında rengarenk ışık.. bir isyankar çıkıyor sahneye.. elinde sükut.. ve kılıç..

baktı kadına, arkasında duran adamı görmeden.. kaldı öylece.. küçüksün anlamazsın sen diyenleri kıstandırırcasına baktı kadına.. gözleri kan revan.. kadının "ağladın mı sen" sorusunu duymuyordu bile.. anlamıştı yıllarına elleri değecekti kadının..

her sökük tamir edilebilirdir:)

bir saat almıştı, yatağının baş ucuna bırakmıştı.."saatim benim" öyle güzel derdiki, benlik cansıza nefes katardı.. her saat dilimini türlü renklere boyamıştı. en çok kırmızı takılmıştı aklına.. söyle kırmızı saat kaç.. sen hangi sonu gösterirsin..

hayal kırıklığı

her söküğün bir nedeni var.

bir annenin düşünde ölmüştü.. sevinirdi.. düşsel ölüme susayan hayali

selamlar birtanem

kadın bakıyordu genç adama.. gözleri kapalıydı adamın oysa o.. siyah gözlü dev bir hayal olmuştu.. heyecandan bakamamıştı adamın gözlerine.. kapalı gözler.. örüyordu kadının ruhunu.. duvarlar dedi büyüyen ney saçlı çocuk.. kadın devamını getirdi.. elleri bağlı.. gözleri insan üstü.. duvarına.. yenik düştüm..

güzelmiş

her gece saat 3 de dışarı çıkardı.. gezerdi.. sahili.. karla kaplı evreni.. bir gündü.. öylesine sıradanlık kokan birgündü, yoruldu.. güzel ruhu süzülüyordu denizin mavi sularında, birini farketti.. siyah saçlı kadın.. çocuktu.. dev gibi bir kadın vardı karşısında.. karşı aynı kendi.. devler ülkesine konuktu..

süzülen bedeninden elleri nasibini almamıştı.. oysa asıl orda saklıydı bedeni.. sonra içeri girdi kadın, ardından adam.. baktı adama babası.. baba mıydı yoksa koca dev bir adam mıydı.. çelişkiler çocukluğunun mu eseriydi, yoksa esaret gözlerine mi işlemişti..

sökük mısralara

kaldırdı kafasını adam.. buğulu sesi gökyüzüne nasip olmuştu. isyan ediyordu.. ey gökyüzü.. nerdesin!.. maviliğin şimdi kimin ellerinde. bak deniz seni kıskandırırcasına dans ediyor sularında.. sen.. neden kendi inine çekildin..

kardelen sıyırmazsa iiidi :))

Çocuktu.. koca evde yalnızdı küçük bedeni. türlü entrikalar dönüyordu zihninde.. kapı çaldı zorlandı açmaya.. ve karşısında dev gibi bir kadın.. bir mesafe.. sadece bir adım kala söküklerini alacaktı, ilmik ilmik dokur gibi ruhuna..

"söküklerim" dedi.. devamını getiremedi. kadın çocuğun hemen çoraplarını, kıyafetini süzdü iyice.. nerde dedi.. sustu çocuk.. çocuk aklı dercesine gülümsedi kadın. ve çocuk elindeki kağıdı buruşturdu.. buruşan kağıt yüreğini resmediyordu..

söküklerim acılarımdır

yeni başlık:))

genç adamın elinde içki şişesi, başı önde.. bir süre ayrı kalmıştı şişesinden.. kadın dinliyordu onu.. başı önde anlatıyordu birşeyler.. kadın sordu evet içeri girdiler.. adam doğruldu içki şişesine baktı.. ahh çocuk biran unutturdun beni şişemden dedi ve yudumladı..

sökük küçükken tamir edilmezse büyür, yamalık olur. yama da emanet durur, sırıtır, senden bir parça olmaz asla.

sökülecem yavaş yavaş az bekleyin