ne dersiniz

geri dönüyordu çoğalarak.

zamanın bir yerinde

saçların bana inat başın herşeye meydan okuyarak

Ben sana tutkundum ben sana tutsak

of yaaaaaaaa

Ben sana kırgındım sen bilmiyordun

gizli aşk

seni seviyordum ve senin haberin yoktu..

Nihayet kabul ettin. :)

saçlarını izliyordum uzaktan

Gitmek istiyordum gitme diyordun

Eşkiya kalbime hükmediyordun

sevinçlerim oluyordun ara sıra..

Helale uzaktı düştüğüm tuzak

şimdi bunları anlatsa sana birileri,

iclal aydın

Beni karanlığa itme diyordun

acı çekmek =platonik aşk

tam da beni anlatan bir başlık

kalbimi acıttın.. her zamanki gibi..

sen hiç bilmiyordun.

Cemal Safi

yukarı kalkan başın ve gülen gözlerin vardı.

yada boşver

onca zamanın üstünde eskimeyen bir düşüncesin şimdi

cesurduk!

kimbilir..

güldüğün zaman yukarıya bakardın..

Sen benim cezamdın ben sana mahkum

senin bi kankin vardı noldu onla durumlar

kalp ağrısı oluyordun.

Sen bana günahtın sen bana yasak

ben seni seviyordum.. sen bilmiyordun..

ve bazen, tekin olmayan suların üzerinden atlıyorduk..

işte yine aynı!

mevsimler değişiyor ve büyüyorduk.

Sen benim uykumu kahreden korkum

takıntılıyım

Seni sürüm sürüm süründürürdüm

insan hergün anımsar mı aynı gözleri..

sana uzak kentlerden birinde

Ben sana sürgündüm sen bilmiyordun

dönemeçler geçiyor, köprüler göze alıyor

Sen Bilmiyordun

ben seni gizli sevdim bilmedin alem duyar turküsü işte

Sen yangın çıkarır ben söndürürdüm

Kalbimi kırıyor acıtıyordun

değiştik sanıyordum. ve sen yine bilmiyordun..

herkesten başkaydı işte..

yo ben hep kabul ederim obsesifim ben

çok hoş bi şiir

Sustukça sabrıma yükleniyordun

yağmurlar yağdı serin haziran akşamları.

dostluğumuz bitti

kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler.

Sevmesem dünyanı ters döndürürdüm

birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun.

seni ve senli günleri anımsattı akşam güneşi

Sen beni üzüyor incitiyordun

derken birgün uzaktan gördüm seni.

kulağının arkasına düşüşü ve burnun!

ve kırmızıydı bütün karanfiller!

bilme en iyisi...

sonra herhangi biri oldun.

Sen zehir zemberek sen zehir zakkum

Herkesten farkındım sen bilmiyordun

Ben sana yorgundum sen bilmiyordun

başka bu tarz şirler yazalım arkideşler

herşeyi erteleyişim oluyordun.

sen bilmiyordun.. ben seni seviyordum...

Sen hiç beklemiyor bekleniyordun

Ben senin korkundum sen bilmiyordun

Ben sana dargındım sen bilmiyordun

duvarlara, vitrin camlarına, kaldırımlara çarpıyordu.

bütün sevinçlerim bittikten sonra.

hayt işte

Bir yavuz hırsızdın dikleniyordun

ne güzeldiler!

ufuk çizgisi maviydi, günbatımı hep turuncu

bilirmisniz

senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum herşeyi..