Hz. Peygamber, gönderildiği toplumun sorunlarını tarif edendir. Tarif etmekle kalmayıp zulme zalime karşı koyan mücadeleci bir kişiliktir. Peygamber her türlü ruhi ve ahlaki çöküntünün tavan yaptığı zamanlarda toplumsal iflasa karşı koyan soylu bir nefestir. Peygamber vahiy zırhını kuşanarak aşağılara düşen insanlığı eşreflere taşımayı kendisine görev bilmiş bir İlahi duyarlılıktır.

Günümüzde Peygamberi anlamak ve yaşamak ancak tevhid eksenli bakış açısını yakalamakla mümkündür. Bu bakış bize şirksiz, vasat üzere, sade, mücadeleci, sorgulayan, dert edinen, ve kendini durmadan yenileyen bir hayat sürmemizi sağlayacaktır. Tevhid üzere yaşamak ise, hayatın her anında insanın nefsinin ve başka nefislerin kontrolüne girmeden vasat üzere adaleti ikame etme çabasıdır. İşte peygamber gibi yaşamak budur.

Hz. Peygamber, vasat bir insandır yani, dengeli-ifrat ve tefrite kaçmayan-mutedil ve ideal bir kişiliktir. Kuran?da Rabbimiz Hz. peygamberi örnek almamızı istemiyor mu? ?.. Böylece biz sizi, insanlara şahit olmanız için orta-ideal bir ümmet kıldık; Peygamber de üzerinizde şahit olsun..? 2/143 Hz. Peygamber şahitliğini/ örnekliğini gereği gibi yapmış ki Allah O?nu model almamızı öğütlüyor. Kuran?da vasat kavramı; ideal, itidal, ölçülülük, denge, orta yol anlamlarında kullanılmasına karşın bu kavram gündelik yaşamda; ?kötünün iyisi, orta derecede, idare eder? anlamlarına karşılık gelmektedir. Kavramın içeriğinin tahrif edilmesi ayrı bir konu ama Hz. Peygamberin ideal/vasat bir kul olarak tevhid ve adalet üzere bir topluluk oluşturma çabasına Kuran şahittir.

Hz. Peygamber, gücün ve güçlünün karşısına sadece ahlakı kuşanmış bu ahlak ona ve beraber olduklarına sekine üzerine sekine indirmişti. 9/40 Bu irade üzerine vasatı yakalamış olan ümmeti ile Rabbini razı etmişlerdi. Peygamberin varlık sebebi, beşeri davranışların kalitesini yükseltmekti ve O insanlık için son şanstı?

Toplum, peygamberi biliyor ama gereği gibi tanımıyor. Asırlardır İslam?ı kendisine hasım görenlerin Kuran?ın ve Peygamberin anlaşılmasının önüne engeller koyduğu bilinen bir gerçekliktir bu yüzden sağlıklı bir peygamber algısı oluşması bilinçli olarak engellenmiştir. Hz. Peygamberin?eminliği? konusunda ittifak edilmiş ama?yöneticiliği, emirliği, önderliği? noktası bilinçli olarak gözden kaçırılmıştır.

Peygamberli bir toplumda doğmuşuz. Bölgeden bölgeye yöreden yöreye değişen peygamber tasavvurumuz var. Kuran?a ve onun peygamberine inanan topluluklar biliyor ki peygambersiz bir hayat düşünülemez. Fakat?nasıl bir peygamber? konusu üzerine ülkemizde olduğu gibi İslam dünyası da asırlardır doyurucu, ikna edici, kuşatıcı bir tasavvurda ittifak edilememiştir.

Ne yazık ki Peygamberin sevenleri O?na gökyüzünde misyon vermiş, melekleştirmiş yüceler yücesi ederek örnekliğini imkansızlaştırmış kimisi de onun örnekliğini önemsizleştirmiş, varlığını gereksiz ilan ederek kendince rahatlama yoluna gitmiştir. Hz. Peygamberi doğru anlayabilmenin tek yolu Kuran?a müracaat etmektir. Hz. Peygamberi Kuran?la tanıyabiliriz ve Kuranı?da Peygamber gibi okumaya çalıştıkça daha iyi anlayabiliriz. Kuran?ın dışındaki her kaynak geçmişin bize bıraktığı zenginliktir ama her bilgi/belge gücümüz yettiği kadarıyla Kuran?ın onayından sonra bizce meşruiyet kazanmalıdır.

Peygamberimizin takipciliğini yapmak isteyen, ona doğru yolu gösteren. hak ve batılı ayıran Kuran'ı takip etmelidir.

Kendi ahlakını, yanındakinde de yeşertme derdinde olandı peygamber. Kendini düşünmezdi O, birlikte yürüdükleriyle tek yürek olandı.. ?O, size çok düşkün, Müminlere karşı çok şefkatlidir, merhametlidir..? 9/128 Hz. Peygamber ahlakın taşıcısıydı ardından ahlakın ordusunu oluşturdu. Ahlakın yürüyeniydi. Vahiyle muhatap olan vahiyle arınandı O. Ahlakın ordusu ashabıyla kirlenmiş toplumu temizleyen hayat damarıydı. O?nun tedrisatından geçenler varlık sebebini bilirlerdi. Bu yüzden?Anam babam sana feda olsun ya Resulallah? sözü peygambere teslim olmuş ashabın ona olan sevgi ve muhabbetini de en veciz şekilde ortaya koyuyordu.

Selam.

E. Toprak

Ülkemizde Ramazan aylarında oluşan bir dindarlaşma eğilimi öteden beri vardır. Dini hassasiyeti bir aya sığdırma ve bu ayı festivale çevirme çabalarına ek olarak son yıllarda ihdas edilen?Kutlu Doğum Haftası? ile Peygamberi anmak bir haftaya sığdırılırken aynı zaman da toplumda var olan peygamber algısı da güncellenmeye çalışılır. Hz. Peygamberi tanıtma faaliyetleri duygu-yoğun törenler eşliğinde adeta toplu ağlama merasimlerine dönüştürülür.

(27) Sonra bunların peşinden ardarda peygamberlerimizi gönderdik. Onların arkasından da Meryem oğlu İsa'yı gönderdik, ona İncil'i verdik ve kendisine uyanların kalplerine şefkat ve merhamet duygusu koyduk. icat ettikleri ruhbanlığa gelince; biz onu onlara farz kılmamıştık. Allah'ın rızasını kazanmak için onu kendileri icat etmişlerdi. Fakat ona da gereği gibi uymadılar. Biz de içlerinden iman edenlere mükafatlarını verdik. Fakat onlardan birçoğu da fasık kimselerdir.

Hz. Peygamberin?merhamet? sembolü olduğu durmadan dillendirilirken, hayatın her anında savaşlarda önde ve önder kişiliği özenle saklanmış, anlatılanlar ise daha çok menkıbe ağırlıklı hikayelerdir. Hz. Peygamberi sevgi ve hoşgörü ile özdeş hale getirenler, hak mücadelesi veren yönünü bilinçli olarak es geçerler.

İslam düşünce disiplini, Kuran ve peygamberin doğru anlaşılmasıyla insanlığın kurtuluşuna kılavuzluk edecektir. İslam adına üretilen bunca hurafe ve bidat ürünü kutsallar arasında doğru bir Kuran ve peygamber algısı oluşması neredeyse imkansız hale gelmiştir.

Hz. Peygamber, Mekke cahiliyesinin zorbalık ve ahlaksızlıklarına karşı esnemeden dimdik durabilmiştir. Günümüzde sık sık başvurulan, zamanın koşulları, konjonktör vs. gibi siyasal sinmişliğin izlerini taşıyan kavramların ardına sığınmadan o zamanın güç odaklarının kirliliğini tarif etmekten çekinmeyen soysuzu çaresiz bırakan ahlaki donanımdır.

Yeni dönemde oluşturulmaya çalışılan Peygamber ise; Liberal eğilimli, hümanist ılımlı, sonsuz hoş görülü, statükocularla sorunu olmayan, pek itiraz etmeyen, sorgulamayan, herkesle barışık, barışçıl, edilgen birisidir. Oluşturulmaya çalışılan bu algıyı Kuran?a onaylatmak mümkün değildir çünkü böyle bir yaklaşım Kuran?daki peygamberden uzaklaşmaktır. Peygamberi, gökyüzünden yere indirenler kurguladıkları peygamberi ön kabullerine göre yeniden şekillendirirken hayatın neresinde olacağına, neresinde duracağına ne kadar söz ve eylem sahibi olacağına dair ictihad ederek O?nu efsaneleştirip camilere, kutlu haftalara, vicdanlara haps etmeye çalışıyorlar. O?nu gül?e çevirip övgüler düzen zihniyet bilinçli ya da bilinçsiz Hz. Peygambere iftira atıyor. Peygamberin kulların övgüsüne ihtiyacı yoktur. Rabbimiz onu övmüş ve yüceltmiştir. Müslüman olduğunu iddia edenlerin onun için ağlaması değil onu anlaması doğru olandır.