"Hemen bir doktor çağıralım!" dediğinde Seyfi Baba bitkin bir halde müdahale etti:

"Ayetlerimiz hakkında ileri geri konuşmaya dalanları gördüğünde, onlar başka bir söze geçinceye kadar onlardan uzak dur. Eğer şeytan sana unutturursa, hatırladıktan sonra artık o zalimler topluluğu ile oturma." (el-En'am, 68) buyurmaktadır.

KISSADAN HİSSE:

Salih kimselerden gönüllere huzur ve ferahlık aksettiği gibi, gafil kimselerden de huzursuzluk ve kasvet akseder. Zira gül bahçesinde dolaşan kalbler, binbir rayiha ile mest olurlarken, teressübat civarına düşen ruhlar da teaffün eden kötü kokularla bunalırlar. Onun içindir ki Cenab-ı Hak, gönülleri çürümüş ve etraflarına daima kötü tesir bırakan münkirler hususunda:

"- Yok oğlum! Doktor filan çağırmayın; halimin maddi bir hastalıkla alakası yok! Topkapı'dan Erenköy'e gelene kadar yollarda rastladığım isyan ehli ve isyan yerlerindeki kasvet tesir etti ve bu tertemiz kapıdan girip içerideki ruhaniyete nail olunca da gönlüm o tesirlere dayanamadı. Buradaki manevi iklimin bereketi ve arifler sultanı Sami Efendi'nin himmetiyle birazdan hiçbir şeyim kalmaz." dedi.

Biraz sonra Adil Bey'e manevi bir daralma hali geldi. Sıkıldı, bunaldı. Oysa içinde bulunulan o manevi atmosferde Kur'an ve mevlid okunurken böyle bir gönül daralmasının olmaması lazımdı. Adil Bey, merakla etrafına baktı. Gördü ki, tam karşısında kasvet-i kalbe mübtela bir gafil var; farkında olmadan göğüs göğüse karşı oturuyorlar. Böylece o kasvetli ve gafil kalbden kendisine daralma aksettiğini anlayan Adil Bey, hemen yerini değiştirdi, böylece biraz ferahladıysa da, tesirini bir müddet gideremedi.

"Allah'ım, beni gafillerin meclisine yönelmiş görürsen, daha oraya varmadan ayaklarımı kır ki, onların yanına gidemeyeyim. Böyle yapman, benim için büyük bir lutuf olur."

Sami Efendi Hazretleri'ni pek seven Hak dostlarından Seyfi Baba, keşfi açık, hal sahibi bir zattı. Topkapı'da oturuyordu. Birgün Sami Efendi -kuddise sirruh-'u ziyarete gelmişti. Ancak devlethaneye girer girmez düşüp bayıldı. Onu içeriye buyur edip üstadın huzuruna iletecek olan kişi telaşla üzerine su döküp ayılmasını temin ettikten sonra:

Hasılı gafillerden nasıl menfi tesirler zuhur edip kalbi daraltıyorsa, salihlerden de müsbet ve feyizli tesirler hasıl olup gönlü ferahlatmaktadır. Bu bakımdan gönül erbabı, hallerini muhafaza için mümkün olduğu kadar gafillerden uzak, salihlere yakın olmalıdır. Bu meyanda Hazret-i Davud, Cenab-ı Hakk'a zaman zaman şöyle iltica eylerdi:

Hicri 1340 senesinin mübarek bir gününde İstanbul Ayasofya Camii'nde Kur'an-ı Kerim ve mevlid-i şerif ziyafeti vardı. Cami, mahfellerine kadar doluydu. Ulema ve talebe camide idi. Zamanın güzide hafızları Kur'an-ı Kerim ve mevlid-i şerif okumaya başlamışlardı.

Bu ilahi emirdeki inceliği kalbi hassasiyete sahip olan has kullar daha iyi anlarlar. Zira kalbdeki hassasiyet arttıkça ölçüler derinleşir, bakışlar perdenin arkasındaki gerçekleri görmeye başlar, hisler herkesin farkedemediği oluşları sezer. Buna bir misal olarak Seyfi Baba'nın şu hali pek ibretlidir:

Beylerbeyili Adil Bey isminde, manevi hal sahibi ve keşfi açık bir zat da kürsüye yakın bir yerde oturmuş dinliyordu...