Bir çocuk kadar savunmasızım artık?

Oysa ki tüm cevaplar içimdeymiş?

İnan artık onu da bitirdim?

Hayat denen doğaçlama tiyatro üzerinde oynanan birkaç yanlış roller?

Hayallerim, emellerim sonsuzluğa gelememişken benimle, ses nereden geliyordu?

sen gülümse o müsade etmiyecek tabi sinir oluyo dedik yaa :))

hayat seni sinir ediosa sende hayatı sinir et

Sesi daha iyi duyabilmek için kalbimin atışlarına inat ses çıkarmıyordum.

Ya da bunun üzerine direnişlerim?

?Ben vicdanınım.? Demişti bile.

Yogun enkazlarla boğuşuyorum?

?Hayatın anlamını burada bulamazsın? ses çok netti.

gitsin birazda başkasına sinir olsun...

Sonsuzluğun bittiği yerde herşey anlamını yitirmişti?

Ve birkaç da hayal kırıklığı sahnesi?

Tek başıma kaldım sonsuzlukta? Emellerime seslendim ses seda yok?

Bir sesle irkildim, korktum önce? Yalnızlıkta cılız bir ses bile korkutucu idi. Yalnız olmadığımı anlayınca korku yerini sevince bıraktı.

Yanlış replikler?

Gardımı bıraktım?.

o zaman belki gülümserim...

Kokusuz çiçekler, kanatsız kuşlar, renksiz gökkuşağı?

Çünkü inan artık hüznü çoktan bitirdim?.

Tutunmak istedim hayata. Ellerim havada asılı kaldı.

hala hayattaysan duy...

?Sonsuzluk hayatın bittiği yerde başlar?

Derbederliğim?

Yalnızlık, sonsuzlukta çok daha zordu.

Bana diklenme bu kadar?.

edeceğim ama müsade etmiyooo..

?Bana sorsaydın hayatı anlatırdım sana her detayını?

Evet geride kalan bunlardı?

Ses gittikçe netleşiyordu. Yalnız olmadığımı anlamak rahatlatmıştı beni.

hayata bi gülücük at. en nefret ettiği şey :)

?Hayatı anlamak için boşuna bu kadar yol geldin..?

Hüzün mü?

Hayli zaman oldu gözlerime yaş uğramayalı?

Hayatı anlamak için yaslandım hayallerime, iki kanat çırpışı ile beni sonsuzluğun bittiği yere ulaştırdı.

Sadece kahırlarım kaldı?

Yoruldum?.

Kim olduğunu sormak istedim ama gerek kalmamıştı?

Yaşanmışlıkları içime sindiremeyişimden olsa gerek bu halim?

Zaman?

Anladım ki ben de anlamımı yitirmiş, özümü kaybetmiştim?

Akrep ve yelkovan?

?Seninle bende buraya kadar gelmek durumunda kaldım?

Acılarımı takıyorlar peşlerine öyle merhaba diyorum ertesi güne?

Hayallerime dönüp beni geri götürmelerini isteyecekken, hayallerimi de yitirdim?

İzafi yalnızlıklar çekiyorum uzun süredir?

Boşuna yol almışım bu kadar.

Ey hayat?

Etrafı incelemeye çalışıyordum ama ne görebiliyor ne de duyabiliyordum?

Ama bir yandan da endişeliydim. Ses nereden geliyordu?