-hocam maşallah, çok muhteşem sözler bunlar. hakikatı yudumlamış hakka aşık misali...

O, tam bu dualarla dopdolu olduğu ve bu duanın manevi atmosferi içinde bulunduğu bir sırada, Kabe?nin kenarında oğlunu görür. Oğlu da onu görmüştür. Senelerin verdiği hasret, ikisini birbirine koşturur. Tam sarmaş dolaş olurlar ki, hatiften bir ses gelir: ?İbrahim, bir kalpte iki sevgi olmaz!?

Heleki sevdim iddiasında bulunan, sonsuz kudretin yanında bir hiç mesabesinde olan abd ise onun fedakarlık için ortaya koyacağı şeyler çok daha fazla olmalı ki sıfırın sonsuza olan bu sevgisi bir miktar inandırıcı olsun.. Evet fedakarlıklar dünyevi, nefsi, malayani, geçici karakterdeki herşeyden yapılmalı.

Bir gün İbrahim b. Edhem, Rabbine şöyle dua eder: ?Ya Rabbi, Sen?in aşkına tutuldum. Sen?den gayrı her şeyi terk edip huzuruna geldim. Seni gördükten sonra, bakışlarım başka şey görmez oldu...?

yemekten, uykudan, gezmekten, güzelden, dinlenmekten, paradan, arkadaştan, aileden, kendine ayırdığın zamandan.. fedakarlık...

selvi boylum, alyazmalım filmi aklıma geldi:)

kin ve nefret :))

çok zor görünse de bizi götüreceği istikamet akla gelince!!!!

selimi

tepkimelerde katalizor olmassa öle oluyor abe :))

Malayaniyattan fedakarlık etmedikçe maaliyata ulaşılamaz.

İşte o zaman İbrahim ikinci çığlığı basar: ?Muhabbetine mani olanı al, Allahım!? Ve oğlu ayaklarının dibine yığılıvermiştir

Nefis perdesinden geçmedikçe onun perdelediği maneviyata ulaşılamaz..

Aşk deyince sadece mecazi aşk geldiği gibi değilmi? Oysa kişiye ezeli bir yaratıcıyı sevmek için verilmiş olan kalp fani bir yaratılmışa yönlendirilmiş oluyor. Denizde yüzmesi gereken kişnin bir bardak suyla oyalanması gibi.