Ehl-i dalaletin vekili der ki: "Ehadisinizde, dünya tel'in edilmiş; cife ismiyle yad edilmiş. Hem, bütün ehl-i velayet ve ehl-i hakikat, dünyayı tahkir ediyorlar; "Fenadır, pistir" diyorlar. Halbuki, sen bütün kemalat-ı İlahiyeye medar ve hüccet, onu gösteriyorsun ve aşıkane ondan bahsediyorsun."

yani aldığımız nefes, dünya malı, yemekler, içecekler, araba, ev... bunlar Allah'ın bize birer lütfu değil midir?

EY Rabbim cevir yüzümü Kıbleye..

Dünya ahiretin tarlasıdır

Üçüncüsü, dünyayı tahkir eder; çünkü, eline geçmez. Şu tahkir, dünyanın nefretinden gelmiyor, muhabbetinden ileri geliyor.

Günahların başıdır.

peki biz neden "verdiği nimetlerden dolayı" Yaradan'a şükrederiz?

Mala mevki'e güvenme, sana kalacak kefendir,

yüreğinize elinize sağlık.

Birinci yüzü, Cenab-ı Hakkın esmasına bakar; onların nukuşunu gösterir, mana-i harfiyle, onlara ayinedarlık eder. Dünyanın şu yüzü, hadsiz mektubat-ı Samedaniyedir. Bu yüzü gayet güzeldir; nefrete değil, aşka layıktır.

Demek, makbul tahkir, evvelki iki kısımdır. Cenab-ı Hak, bizi onlardan yapsın.

Gel aldanma bu dünyaya, sonu viran olur birgün,

Daldık dünya alemine gidiyoruz kıyamete..

Birincisi, ehl-i marifettir ki, Cenab-ı Hakkın marifetine ve muhabbet ve ibadetine sed çektiği için tahkir eder.

haddimize mi?

ibadetin başını yapıyorum maşallah bana

Bediüzzaman

Kur'an-ı Hakimin kainattan ve mevcudattan ehemmiyetkarane, istihsankarane bahsi ise, evvelki iki yüze bakar. Sahabelerin ve sair ehlullahın mergub dünyaları, evvelki iki yüzdedir.

Allahın bize bahşettiği dünya nimetlerini günah ve haram yolunda kullanmaktan başka bir imkanımız olmasaydı Allah bize bunları verir miydi?

İkincisi, ehl-i ahirettir ki; ya dünyanın zaruri işleri onları amel-i uhreviden men ettiği için, veyahut şuhud derecesinde İman ile Cennetin kemalat ve mehasinine nisbeten dünyayı çirkin görür. Evet, Hazret-i Yusuf Aleyhisselama güzel bir adam nispet edilse, yine çirkin göründüğü gibi; dünyanın ne kadar kıymettar mehasini varsa, Cennetin mehasinine nispet edilse, hiç hükmündedir.

Üçüncü yüzü, insanın hevesatına bakan ve gaflet perdesi olan ve ehl-i dünyanın mel'abe-i hevesatı olan yüzdür. Şu yüz çirkindir. Çünkü fanidir, zaildir, elemlidir, aldatır. İşte, hadiste varid olan tahkir ve ehl-i hakikatin ettiği nefret, bu yüzdedir.

Yusuf Hakıki Baba Hazretleri.

Şimdi, dünyayı tahkir edenler dört sınıftır.

Elcevap: Dünyanın üç yüzü var.

O da çürür, kalır yere, tenin yeksan plur birgün.

İkinci yüzü, ahirete bakar; ahiretin tarlasıdır, Cennetin mezraasıdır, rahmetin mezheresidir. Şu yüzü dahi, evvelki yüzü gibi güzeldir; tahkire değil, muhabbete layıktır.

Allahın bize bahşettiği dünya mallarına şükretmek varken, neden nefret edelim?

Bu dörtlük kimindi hatırlayamadım. Yani alıntıdır :)

Dördüncüsü, dünyayı tahkir eder; zira, dünya eline geçiyor, fakat durmuyor, gidiyor. O da kızıyor. Teselli bulmak için tahkir eder, "Pistir" der. Şu tahkir ise, o da dünyanın muhabbetinden ileri geliyor. Halbuki, makbul tahkir odur ki, hubb-u ahiretten ve Marifetullahın muhabbetinden ileri gelir.

selamun aleykum.

Dünyayı sevmekten kurtulmak da, ibadetlerin başıdır.

hayırlı cumalar.

Senin bu sürdüğün demler, elbet yalan olur birgün,