gizli işareti midir bir başlangıcın

Gözlerin gözlerime değince

vay anam vay

insan insanı yeniler doğrudur ancak

ve yaktı perişan eyledi sine-i sad-paremizi

sevmek için geç ölmek için erken

sayende sayeban olduk İstanbul şehri

sen söyle iki gözüm

içimdeki gökkuşağı besbelli neden

hiç kimse gözlerine inanamıyor

Hayırsızın biriydi fikrimce

yol üstünde bir şehvet çarşısı tıklım tıklım

Üşürdüm, içim ürperirdi

sayende sebil olduk aç kaldık sefil olduk

sokak sokak

dokunsam korkarım

sen söyle serseriler kıralı İstanbul

Kirpiklerini eğerdin, bakardın

Sen kalkıp ona giderdin

koklamasam

gizli yılan ıslıklarıyla özsuyu zaptediyor

ay soluk soluğa

şuh bir kahkaha balkonun birinden

bulutların içinden kuşlar yağıyor

Benzin mum gibi giderdin

işte geldik gidiyoruz

yıldızlar akla ziyan bir irilikte

sinemalar nerdeyse boşalacaklar

Felaketim olurdu, ağlardım

yol üstünde sevda pazarlığı aşk pazarlığı

akşamın acı su karanlığı içinden

koparmasam

bir şiire başlarsın birini bitirmeden

sevmek zehir zemberek ve yürekten

Parmaklarımın ucunu yakardın

uzaydan yanmış kibrit kokuları

sen garip bir şair olsan söyle ne halt edersin

çıtırdar ki saçları

boğaz vapurları mı iskele sancak

Sabaha kadar kalırdın

sağımız sefalet solumuz ölüm

çiçekleri uyandı uyanacak

uğultusu şehre yayılır

ÜÇÜNCÜ ŞAHSIN ŞİİRİ

Jezabel kan içinde yatardı

hangi merhem çaredir şu bizim yaramıza

Bir sevdiğin vardı, duyardım

aşağıdan yukarıya ağaçları

Güldü mü cenazeye benzerdi

kurtulmadık gitti bu denlü kepaze hayattan

geceler serseri biz serseri

kahrolasın İstanbul şehri

telefonda kaybolmak sesini beklerken

sen ne dersin İstanbul

kimin gücü yeterse kahretsin pazarlığı

henüz birer iskelet gibi çıplak

sefalet akıyor gürül gürül sokaklardan

İKİ YÜZLÜ MELEKLER

koparsam korkarım

KORKARIM

kırılmış kavala dönmüşüz

Limanda hep gemiler olurdu

kim değse tutuşacak

Ağaçlar kuş gibi gülerdi

soğuk kadife teması yalnızlığın

yel üfürdü su götürdü gençliğimizi

gözlerimiz hasta gözleri ellerimiz hasta elleri

Beni sevmiyordun, bilirdim

yaklaştıkça ölüm soğuk bir yağmur gibi

Sessizce bir cigara yakardın

Hele seni kollarına aldı mı

gözleri bir yangın başlangıcıdır

Çöp gibi bir oğlan, ipince

sevmek sevildiğini bile farketmeden

bir cezayir şarkısını dile getirdi plaklar

kahrolasın

hep böyle gecelerin koynunda yaşadık

dokunmasam

<u>SEVMEK İÇİN GEÇ ÖLMEK İÇİN ERKEN</u>

dudakları kırmızı alarm

sokaklar serseri biz serseri

Öldüreceğimden korkardım

öyle yoğun bir elektrikle

Ne vakit karşımda görsem

başbaşa çay elele yürümek derken

Ne vakit Maçka'dan geçsem

cadde-i kebir: bütün ışıklarını yakmış bir gemidir

elimiz boşa geldi meydanlarda kaldık

saplanıp hançer misali bir hilal

tutulmasam

Limandan bir gemi giderdi

tutulsam korkarım

Akşamlar bir roman gibi biterdi

meydanlar serseri biz serseri

gecikerek de olsa vuruşur gibi

karakoldaki aynada safran gibi kirli yüzümüz

koklasam korkarım

yüksekkaldırım?da

yıldızlar dem çekti güvercinler gibi başucumuzda