ömrümün yettiği yere kadar tek tek yavaş yavaş zamanı geldikçe sırası geldikçe ödetirim...

Aboowwww hırsa bakk :/

<i>:)))</i>

bana anlatacağın bir şeyler var mı?

onu bende anladım :)) baksana çelenk işini seviyor çelenk demek gül demeti demek isterse ben onun için bir çelenk gülle giderimde ulaşamıyorum ://

yaşayan ölülerler hemhal oluyor kendileri

<i>üleyn o şükufedir...</i>

Vela yeuduhu hıfzıhuma ve-hüvel aliyyül azim. Amin.

tot, Cenazene çelenk göndereceğim.

şükran günü arefesi hiç hoş değil minelcinneti vennas

<i> kendisi yazarmış laf aramızda... </i>

öyleydi böyleydi...

<i> he temem... </i>

Ölülerle değil de 3 harflilerle hasbihal ediyordum bir zamanlar

<i>baron maron deel...</i>

baron bana bakar mı ki?

bunları yazdım ama birde yazmadıklarım var.. kafamdakiler..

<i> ulaşılmaz oluyo hep... </i>

<i> burda toparladığı yorumlarımızı yazmakta olduğu kitabında kullanıyomuş... </i>

ama bir gün o köpek kuduz oldu ve civcivlerimi yedi.. ne mi yaptım köpek vurucularıyla onu öldürttüm.. onun ve insanlığın iyiliği içindi çünkü yaşadıkça virüs bulaştıracaktı.. ısıracaktı...

Şimdi hangi cehennemi cennet yapıyorsun?

<i>küsicim artık ona...</i>

<i>hiç iplemiyi beni bile...</i>

<i> şükufe azcık nazlıdır napcen işte... </i>

elbet bir selayla döneceğim

kullansın ben altına imzamıda atarım yeter ki ona ulaşmak bana nasip olsun..

baronla görüşmeyi çok istiyorum bunu asıl yapabilirim :))

ben herşeyi yazıda değil kafamda içimde biriktiririm ödemediğim hesabım olmadığı gibi ödetmediğim hesabımda hiç olmadı..

<i>ben de şükufe diye çığrınıyom o kadar...</i>

<i>üleeeeeeeeeeeeeeeee...</i>

Hadi git konudan.

şukufe deyince aklıma köpeğim geldi.. ben çocukken bir köpeğim vardı adını şukufe koymuştum.. büyük bir halkayı boynuna geçirmiştim... tasmasıydı..

kız kuran kursu için pamuk eller cebe beyler

bak bunlar hikaye.. bazen böyle olur insan, iki kadeh rakı ile kendine gelirsin, buralarda irezil etme kendini..:)