tabuta devde olsan uzanamazsın..

Erkek çocukların ata, kız çocukların ise karacaya binmesi düşünülmüştü. Ne var ki kız çocuklar da ata binmek isteyince karacalar kaldırıldı ve yerlerine at konuldu.

Gecenin karanlığında dönen tek renk ışığıyla bir o kıskanır atlıkarıncayı!

Yağmur en çok o zaman yakışacak gözlerine, sisli bir günde, herkes siyah ben beyazken...

Böylelikle atlı karaca?atlıkarınca?ya döndü!..

dünyaya gelen kardeşime

Ve İnsansız anı yoktur.

iki insan sıcaklığı üstünden

Kutsal kitaplarda aramam boşuna

Günesimiz bu ask yakar yüregimizi

içindeki durgun suda, beyaz bir kelebeğin boğulması gibi garip oldu sonu...

rabbım yardımcın olsun

Kıyıya vurup intihar ettiği

Kokusunu bildiğim yabancisin

annesinin tabutuna

Bir deniz...

hiç tatmadığı için acırken ağabeyime

kıskanç gözlerle bakarım

Elmanın kokusundayım...

Bunca zamandan sonra gideceksen sen git

dudak büküyordun bana..

Perde olmus gözlerimize göremeyiz hiç birseyi..

son kez yüzünü görmeyi bile çok görürler çok bilmişler!

Eskimiş saçak gibiyim sensiz...

Buralar cehennem oldu inan bana..

gitmek yerine yatsan yanıma

silah sesinden ürkmediği gün kopacak kıyamet...

Sadece sana değil, sabahlara bile inanmam bundan sonra. Artik yalancisin,

Düşlerde görünen anlamlardır

yangın yerine döner yüreğim

yediğim ekmekten bir parçadır..

oysa ilkokul bahçesindeki çocuklar

dön gayri silsin gözyaşını gün görsün aydınlansın şehir

cenaze gününde

Kanadının altına sığınacak

Aşkımız bitti,

hep omuzlarında taşıyan...

Anılarda görünür, düşlerde görünmez insan

Bir cüce miyim yoksa

Ya da bütün balinalarının

sevdiğim ikinci kadınsın sen, o doğurdu sen öldürme...

İstanbul akşamında ışıldayan atlıkarınca, gece gezmesine gitmek için hazırlanan bir kadının kulağına taktığı küpe gibidir; o denli zarif, o denli ışıl ışıl? Atlıkarıncanın İstanbul?da boy gösterdiği ilk günlerde adı?atlı karaca?ydı. Bunun nedeni, bir at ile bir karacanın yan yana oluşuydu...

uzanamayışının ağırlığını

Bir kuş arayan,

Ben nasıl vazgeçerim senden

bıraktığından beri ağlıyor höngür höngür

Ben nasıl giderim

çünkü bir yangın kovasının

gözyaşlarını odaya tavan arasındaki delikten usulca bırakır...

Sen bilmezsin alirim haberini,

bende bıraktım :(

Yollara küsmüşsün hissettinmi gittigimi?

Ortancasıyım üç kardeşin

bir işaret bilirim ki kuşların

ellerindeki isli camların ardından gülüyorlardı sana...

bu kadar mı kördü gözlerin

Aşk ki ay değil, güneş tutulması diyordum

aşkını bir sır gibi saklamak zorunda kalanlara,

bu kadar mı taşla örülü yüreğin

Yoksa atlıkarıncalar, çocukluğu mudur deniz fenerlerinin?

Anısındayım kimbilir kimin?

Nolur git artık, görme gözyaşlarımı?

Var mıdır?...

Özelliklerdir bir de belli belirsiz.

yüreğim burkularak söylüyorum bunu...

Hafifçe ısırılmış bir elmanın dilindeyim

teşekkurler gülümse..

Yanip kavrulsamda seninle güzel Ankara

hatta yüzünü hiç göstermezler..

Odunsuz bir sobanın yanında titreyen çocuğu görse yağmur,