her gece yorganımın altında sakladığım

bedeli ağlayarak.

ama bu sevda savaşında oyun taktiği sayıp

bir yanı kırık gençliğimin uyku saatleri.

istanbul arkamdan gelir

Susuz kalmış martılara

kendimi kötü kurulmuş bir cümle sanıyorum

gecenin en serseri yanını alırım günceme

kendimi sende kalabalık buluşum belki de bundan

annem nihavent bir çığlık oluyor

GEL BİRLEŞTİRELİM KÜÇÜK KALPLERİMİZİ;

gece yüklü bir kamyon uykularımı solluyor

babam her gece ölüyor şimdilerde

yağmurlarla inseydin içime

o gözlerime bakan iki gözün.

hiçbir formül bulamıyor matematik

seni sevdim hemde deliler gibi!

Her şey seni bekliyor her şey gelmeni

sonra babilin asma bahçelerine asıyorum kendimi

Aşk yasaklandı artık halka açık yerlerde El tutmak yol açıyor diye hesapsız susmalara, kaldırdık tüm tutuşmaları Yasak kelime oynatmadık Yalan söylemek mecburi we serbest ayuka çıkmak Artık yağmur sonraları toprak kokmak yok. Tomurcuklanmak günah we bir insan gözü yüzünden yüz gün art arda uyumamak Kimse ölmesin diye kimsenin aklından, her sewdalı werdiği sözü geri alır Güneşi, ayı hatta hiçbir tabiat olayı şahit gösterilmeyecek hiçbir sewdaya Ne deniyorsa onu atacak kalp we süresi 24 saate çıkarılacak meskunni halde ağlamanın...

işte sensiz atacağım ilk basamak

Ağırlığını taşımak hayatın,

iki bilinmeyenli

. iŞte O An

beni sana bırak

senden ayrılmadan

uçurumun kenarından atlarken o kabus gözlerinden,

Beni kovarmısın kalbinden,

içime uzanan koridorların ortasından

sana olan susuşlarımı biriktirdiğim göz pınarlarımı.

Tüm silahlarını bana doğrult

bilmiyorsun ışığa kaçarken

Önümü arkamı bilmiyorum

ve ne kadar yıkım yaptığını

en serseri yanımız olur kimi zaman

her sonun bir başlangıcı var.

ve gözlerin nasıl görmez

terkedilmişliği ve yalnız geçen gençliğimi

Ey benim son başlangıcım ağırda olsa bu karar

Ellerin beyaz tekrar beyaz tekrar beyaz

Ne zamandır sezen söylemiyor?keskin bıçağı?

mülteci bir rüyanın orta yerinde girmiştin ya gecemin ikindisine.

durup durup şiirler yazmak yoluna

YA GEL BENİ BENİMLE YAŞA?

sevgi falan yalan artık gözümde

işte depremlerin kıyametin koptuğu o'an

İstasyonda tiren oluyor biraz

Ve zurnanın ucunda yepyeni bir çingene

beni götürecek olan kahır trenini

geciken sevdalar yıkık kentlere benzer bilirsin

kalemimi kırarak.

sen bende her şeyken

Her nasılsa sokağa düşmüş

GEL AMA YUREKDEN EBEDİ OLSUN

Senin elinin değmesini

ne depremlerin artçısı olduğunu

Gülün tam ortasında ağlıyorum

sende hiçbir şeydim

hep gülerdin beni görünce

Bu çığlık sokakların meçhul failli katili beni sana terket.

kendine varlaşıp bana yoklaşan biri yapar seni

Topladım valizimi

hep sevil

İşte o kabus işte beni yakıp kavuran o'an

ve ne kadar kaçsan o kadar yakınsındır aslında kendine

akdeniz değil

Yağmurlar erken yağardı

İçeri girmeni

tek başına ayakta kalarak.

geceler boyu kalmış, pas tutmuş varoluşuma.

yüzümdeki işgaller senden karaydı

yeni bir yaşam biçimim oldu son günlerde

bana en çok sensizlik koyuyor

işte düşünü kurarken ağlayıp isyan ettiğim o'an

demirlemedik sahil kalmayana dek

Sen ve ben bir denklem gibi

beni arkamdan vurma..

intihar çığlıkları gelir kulağıma

Hani bu şehirden gitmek kadar

bu katarlar yüküyle çekilmiş ağırlığı,

Azaldığını duyup duyup karanlıkta

eski bir aşkını anlatıyorken bana

kal YADA git!

Yitirilmiş tebessümlerimi biriktiriyorum salı rüyalarıma

razıyım ama ne olur dilini kana bulama.

Yer altı zindanlarında saçlarının

sensizliğin,

neleri gizlediğini.

sesinin ardında yüzün sessiz bir tabanca gibi duruyor

Ve her şey tekrarlıyor

geziyorum

gözyaşlarının altında

bu kalabalıkların mahşerinde.

evde rakı yoksa seslen bana ben bi büyük kapıp geleyim

git ellerle yaşa!!

vay anasını

Beni ayakta tutan gözlerinin

yalanlarınla kırılan bu kalp beni senden ayırıyor. artık dayanacak

ağzıma bir bulut bulaşsa da yokluğundan yapılmış

yalanlarla anılacak kadar geçicimiydi

her mevsimin gençliğinde kentime

ağırlığını her gece tartmak.

Kıpırdarsam namerdim,

hep kendine mi saklarsın çocukluğunu

İki çay söylemiştik orda, biri açık,

bu gece gitmelisin son terk treniyle

kalabalık yalnızlar.

Toprağımın kokusu geliyor

yara olup kanadım her adımı andığında.

Tek soruyu ancak yetiştirdim diyorum bu sınavda,

oysa ben senden bir bardak su istedim

her katilin aşkı

Ellerini alıyorum sabah kadar seviyorum

seviyorum diyodun aşkımz üzerine yeminler ediyodun. aşkımz okadar

o küçük umutla bekliyorum

Kalmak için artık erken

gücüm kalmadı.

SEV AMA SONSUZ OLSUN!

bense sana hep geç kalırdım

yastığının altında yalnızlığın var biliyorum

Uzaklarda bir yerlerde bakan gözlerin,

Benim için ayrılık silah demek, bir kaç hap demek, köprü demek, deniz demek ayrılık

son yalnızı benimdir bu kentin

hiç birşey bilmez görmez oldum

içim senden yanaydı

Ne olur beni sana terket...

İçimde eriyen buzun tepkime ısısı gibisin

imlası buzuk, üşümüş ve kirli bir çocuk olurum seni düşünürken

Kana kana tadıyorum

o intihar adalarına.

Her akşam sokak ortasında öldükçe

kent suskun

Onursuz kalmaktansa dolaşan kanında,

imtihanlar ve intiharlar üzerine kurulu hayatlardan

uyanmak için

yerine koyma metoduydu galiba adı

Seni nice sevdiğimi

BENİ BENDE BIRAK!!!!

ihanetin aşkımı sevdamı nefrete çevirdi

Ne yana dönsem mahşer mevcudiyeti,

Vedalar ne kadar ağır olursa olsun

Yine girdim gecenin korku tüneline cesurca,

Senden sonra biriktirdiğim tüm sitemleri bileyledim,

bir öncekinin faili

Evet, gün geliyor, bıkıyorum senden,

Bu son kaçışta olsa

her yağmur sonrası küçük köyümün,

Yüzüme gözüme saydır

seni sevmek en gizli ağlama biçimimdi

Senin için ayrılık çözüm demek

Bir gün seni bırakırım ya

Dönüşsüz bir bilet al bu akşam

konuştuklarından yapılma bir sessizlik oluyor ağzım

işte hiç bitmeyecek olan sevdamızın sonu

sensizlik okyanusunun tuzlu sularını.

ağustos mesafesindeki dağların arkasından.

işte bu yüzden

işte acıların yıkılmanın başlangıcı

Bir kan oluyor bir kıyamet bir çalgı

Seni yerine koyuyorum

kardeş iyi hoş güzelde bir cesedi sürekli anma artık hayata dön bence:)

her aşkın katili

Bir iç çekişsin gecemin ayazında.

senden arta kalan hatıraları atarak içine

sona kalırdım

ömrüme iliştirdiğim martı leşleri yamalı bir geçmişi oynar

buluyor sonunda çözümü aşk.

benim için ayrılık çığlık demek masum bir bebeğin kalbinden binlerce kez bıçaklanması demek farkında değilsin ama senin de mutsuz olman demek cehennemin öteki adı demek gece üç beş nöbetleri tutmak demek yaşarken ölmek demek etme sevgili...

Ansızın aklıma geliyor liseden kalma bir metod,

hep ben ölürüm

Benim için ayrılık bu nefesi son defa vermek demek

Günler ötesinde kalmış

ÇIK GİT TAMAMEN ELLERİN OL!

kayadan seken kurşun

ey hüznü yüzünde gülücük diye taşıyan kız

Atarmısın beyninin en ücra köşelerinden

Yorgunluk belirtileri baş gösterdi

ey gecemin gardiyanı,

sen uykudayken

hangi cinayetlerini görmüştür bu gecemin.

ve istasyonlar ayrılık için var bu şehirde

işte beni hayata küstüren o'an

Taşıyabilmek

hep ben olurum

ama İstanbul'dan bıkmak gibi bir şey olur bu.

Beni sana terket bu son firar..

YAPALIM KOCAMAN BIR DUNYA?

işte düşününce hayata kahr ettiğim o'an

Benim için ayrılık ölüm demek

seni sevdim evet yalan değil...

ve ben

sen hep sevil

işte bedenimi sarsan o'an

Yok saydığım hayatıma, yalnızım şimdi

rüzgarlı bir tepenin yamacındayım şimdi

Kum gibisin seni sıkıca tutmaya çalıştıkça parmaklarımın arasından akıp gidiyorsun...

işte ayrılık anı hayatımın sonu

Gözünün dokunmasını

Mevsimsiz bir yaprak savruluşuyla çiziyorum rotamı

Hep uykudayken görüyordum o'anı ve ölmek istiyordum

kimleri asmıştır boynuna dolanıp

Ne olur beni sana terket benden.

şehrin arka sokaklarından.

seni sevmem hiç birşey değiştirmiyor artık.

TUT ELİMDEN BIR OMUR OLSUN BIRAKMA!

Hiçbir özdeşlik çözemiyor,

sevil

bu gece beni sana terket.

coğrafyamın en uzak istasyonuna,

Oysa sen hiç görmedin

Ne zaman düşünsem seni,

Ayrılmak kolay ya sonrası?

tütünü bırakmak gibi bir şey olur bu

bu yasadışı militan sabahlar.

yine kapımda karakış

Ve artık radyolar çalmıyor bab-ı esrarı.

Beni temize çekme istemem

Beni sana terket bu denklemin bilinmeyenleriyle birlikte

korkarken binmeye alışıktır bu trenin vagon araları,

geride bıraktığın karanlığın

kırlangıç sürüleriyle geliyorum sana

vazgeçmem dedim hiç birşey aşkımı sevdamı yenemez dedim ama olmadı...

Bir gece ansızın uyanıyorum

BANA SORARSAN:?

SEV! SEVKİ YÜREĞİMİN SANA AİT OLDUGUNU GÖR!

Söyle gecelerimin gardiyanı olan masal perisi

Seni sevdiğimi son defa haykırmak demek ayrılık.

o ihanet vurdu yüreğime

Ayrılmak kolay zannediyorsun sen ya sonrası?

saçlarının zifiri maviliğine bırakarak,

yalnızlık okyanusunda maviliğini.

sana yazacaklarım sil sil bitmezdi

Ve her donuşunda beni de yakarsın,

Sen ne kadar, kaç mevsim yalansın..

ve ben hep kendimi terk ederim senden

ama nafile bütünlemeye bıraktım seni

BAK! BAKKİ GÖZLERİMDE KENDİNİ GÖR!!

Ben bazan istasyonu bulamayan bir adamım

bir çift kırık omuzla

ve sokak kedilerine inat

kaç kez kanıyorum bir bilsen

Eridikçe ısıtır sonra yine donarsın

GEL YA HEP BENIM OL!!!

Bir merhabanı bekleyen

Benim için ayrılık bu kalemi son defa tutmak demek

bu cam kesiği ayrılığın

kolumu kanadımı kırıyorum

Sensiz sana taşınıyorum

Benim için ayrılık gözlerine son defa bakmak demek

hangi şıksın bilmiyorum.

Gülü alıyorum yüzüme sürüyorum

Uğramadık liman

Her Aşk Katilidir Bir Öncekinin

Bu son firar...

canım yastığının altında biriktirdiğin yalnızlıklarım

ve sevgisizlik alır bir gün seni benden

Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.

sonra kanardım