Bu alıntıyı bir kez daha yapmıştım. Yine yerinin geldiğini düşünmekteyim:

az ve devamlı olandır.

Hadis-i şerifde, buyuruldu. Hubb-i fillah, Allahü teala için sevmek demekdir. Buğd-i fillah, Allahü teala için sevmemek, dargın olmak demekdir. Allahü teala, Musa aleyhisselama sordu: Benim için ne yapdın? dedi. Senin için nemaz kıldım, oruc tutdum, zekat verdim, ismini çok zikr eyledim, deyince, Allahü teala, nemaz, sana burhandır. Kötü iş yapmakdan korur. Oruc, kalkandır. Cehennem ateşinden korur. Zekat da, mahşer yerinde gölge verir, sana rahatlık verir. Zikr, mahşerde karanlıkdan kurtarır, ışık verir. Benim için ne yapdın? buyurdu. Ya Rabbi! Senin için olan işin ne olduğunu bana bildir, diye yalvarınca, Ya Musa! Dostlarımı sevdin mi? Düşmanlarımdan kesildin mi? buyurdu. Musa aleyhisselam, Allahü tealanın en çok sevdiği ibadetin, hubb-i fillah ve buğd-i fillah olduğunu anladı.

"Allahu Teala nezdinde sözlerin en sevimlisi dörttür: Sübhanallah, Elhamdülillah, Lailahe illallah, Allahü ekber."

Alıntı

Kaynak: (İslam Ahlakı, Sayfa 84)