piknik tüpü.. nereden gelir ki aklına.. evet komik.. gülümsetecek kadar..

Her kapı çalışında gelmeni diledim

Içimde, günlerdir yoklugunla zayiflamis, kalbi kupkuru kalmis ask çocugunu sevginle emzirme sarhosluguyla delirdigim su "üç saatin" içindeki yüzlerce "an"i "ani"ya dönüstürerek...

şeytana uymak istemiyorum.. ama adinin fikirleri hoşuma gidiyor bazen :P

Birbirimizi bulmuşken yitirmek pahasına hem de. Tek başımıza varolamayışımızın acısını birbirimizden çıkarmak pahasına... Ama biliyorum onun elinden gelmez kimseyi kırmak. Hele kendisine benzeyen birini hiç... Çünkü bilir benim gibi o da, en büyük acıyı ve kırgınlığı o yıllardır aradığı, ona en çok benzeyen insanın yaşatacağını... Bilir bunu, ama yine de engel olamaz kendisine... Öylesine bıkmış, öylesine tükenmiştir ki onu kendisinden kopartanlardan; ama madem o da benim gibi bir başına varolamıyor, en büyük yıkımın kendi gibi birinden gelmesini ister. Tek başına varolmayan, kendisini özlemekten bıkmış birinden gelsin ister... tıpkı benim gibi... Yalnızlığı gibi sever, ürperişi gibi sever onu. Saçını gerçek bir sevgiyle okşayan ölümü gibi...

eskalade ne ki.. lastik markası mı :P

zemheride açan gül gibiydi sevdamız.. ne kadar da imkansızmışız..

Umutlarım tükendi gözyaşlarımla birlikte

benim gibiyse eğer, yorulmuşsa kendisini sayıklamaktan, o da benim gibi muhtaçsa varolmak için kendi gibi birini bulmaya, o zaman bağışlamasın istiyorum hiçbir yalanımı, bütün dengelerimi birer birer bozsun, kınasın, yerin dibine batırsın beni, küçümsesin, yüzüme vursun istiyorum bütün zaaflarımı. Ben de, aynı şeyi yapmalıyım ona...

Sel gibi akıp geçtin gönlümden

buldum sonuda bu şiiri.. güzel ama yaa..

sanmam kalpsiz nesterji esclade değil

insan insana benzer

Hayalin canlandı gözlerimde

Sahi neyi arıyorum, bekliyorum bu insanların arasında. Onlara benzeyip, aralarında kaybolup gitmeyi mi. Sahi ne bekliyorum? Yaşamın katı kurallarını kabul edip, susmayı ve oynamayı mı tercih etmeliyim yoksa... Sahi neden herkesten biri gibi olmayı oynuyorum ben... Sevilmek için mi? Hiç olmayacak bir şey için, sevilmek için; evet, belki de. Ama beni kimse gerçekten tanımıyor ki.. Tanımadıkları birini nasıl gerçekten sevecekler. Beni tanıyıp sevmeleri mümkün mü? Kimin buna zamanı var... Hem herşey bunca planlıyken... Gündüzlerin o değişmez, o korkunç yasaları geceleri kurduğumuz o küçük özgürlük düşlerimizle bile alay ederken...

Hani sen gittin yaa, Bir damla bile kanım akmadan ölmeyi öğrendim.

en çok da insan gibi sevişte benzer

Yüregimdeki kum saatini, o göz açip kapayincaya kadar geçen "sen"den, sanki asirlarca tükenmek bilmeyen "sensizlige" tersyüz ederek gittin.

ama en çok da kızışta benzer...

Kırılan kalbini de öyle unutacaksın.

escalade:)

Yüreğimde yaşıyorken baharların dudaklarına ser ıslak nefesini. Ve yüreğim yüreğinde nefes alıyorken dizlerimde uyut uykusuz gözlerini...

Önce gözlerim öksüz kaldi yoklugunda. Sonra, nefesinin o bugulu sicakligindan mahrum kalan evimin rutubet kokulu duvarlari...

O an vakit dursun istedim.

Dün gece sensiz geçti yine

özgürsün tabiki.. kendine iyi bak laf olsun..

Sessizlik ve sensizlik var bu odanın içinde

kimi bagırışta

Günlerdir öyle çok kaçmışım ki kendimden, içimle konuşmayı unutmuşum. Unutmak değil aslında bu, bir yorgunluk; bir tür bitkin düşme. Yaşamaktan, herkesten biri gibi olmaya çalışmaktan bitkin düşme bu... Mutlu gözükmeye uğraşmaktan... Her şey yolundaymış gibi yapmaktan..

Dudagima, çocuksu susuzlugumla asla doyamadigim öpücüklerinden birini kondurup gittin. "N'olur öyle bakma bana" dedin en son... Daha birkaç dakika önce, gözlerimde varliginla alevlenen yasam sevincinin yerine, boyun egmis, donuk ve daha simdiden hasretinle kavrulmus bir karanligi birakip gittin...

Duvarlarla konuştum sen diye yine

insan benzer birbirine

Gittin...

herkes de bir telaşa var.. ne oluyor yahu yarın son günmüdür.. evet bi yoklama alalım.. burada olanlar belirtsin varlığını..

Zaman lazım sadece, unutacaksın!

biraz duruşta

kimi dalgınlıkta

ya hocam ya hodri meydana yazışma tarftarıyım lütfen affınıza sığınarak

Bu gece hep yanımdaydın benim

Dolmustu zamanin...

laf olsun sana küsüm.. attım köprüleri işte..

Dışarıda uğultulu bir ayz var sevgilim

Tanımsız bir cisimsin artık benim için.. Kim gösterse seni, şöyle diyorum; Uf' o..!!

Dün gece seni ölesiye özledim..!

Gelmeni istedim dışarıdaki yağmurla birlikte

Şuan "Seni Seviyorum" Diye Haykırsam, Dağ Taş Değil, Sadece Komşular Duyar. Onlarında Vereceği Tavır Bellidir; Duvara Vurmak...

biraz bakışta

kimi aglayışta

Bu gece seni ölesiye özledim

Nasıl unuttuysan çocukluğunu, kırılan oyuncaklarını..

Işık oldun karanlık geceme