tşkler..

Arkadaşlar biraz bu büyük Allah dostundan ve hayatından bahsetmek istedim. Kendisi Silsile-i Aliyye denilen büyük alimler zincirinin 36. halkasıdır. Allahü teala şefaatine nail eylesin.. Amin.

İşte o yüzden uçamazsın der, Şeyh.. Onların amacı uçabilmek olmadığı için bahşedilir keramet olarak algıladığımız şeyler. İnsanların gözlerini boyamak para kazanmak üne kavuşmak için değil.. İllizyonistlerle de ayrıldıkları nokta bu olsa gerek..

Diş hekimi emekli albay Sabri Bey anlatır:

Necip Fazıl fazlasıyla zeki, mantıklı bir adam ve ciddi bir eğitimden de geçmiş.. Yurtdışına eğitim için gönderilen ilk isimlerden.. Dünyayla da faz lasıyla haşır neşir.. Yaşadıkları üzerinede kafa yoran bir adam.. Böylelerini bir iki kerametle kadıramazsın.. Gördüğü hissttiği birşeyler olmalı.. Saf olmayın deyip geçiştireceğin kadar basit bir konu olduğunu düşünmüyorum...

Bundan yıllarca evvel, oğlum Nevzad, o zamanlar oturduğumuz apartman katının balkonundan aşağıya, beton bir zemin üzerine düştü. Çocuğu koma halinde bir hastaneye yetiştirdik. Ayıldı. Fakat akli melekelerini kaybetmiş haldeydi. İstanbul'a götürdük. Bütün mütehassıs sinir ve akıl doktorlarına gösterdik. Hemen hepsi ümit göremediklerini söylediler. Bir Rum doktor erken bunama teşhisini koydu ve şifası yok hükmünü bastı. Büluğ çağındaki çocuğumu, büyük amcası Abdülhakim Efendinin kollarına teslim ettim. Çocuk tekkede kırk gün kaldı. Bu müddet içinde, onu nazarlarından ayırmadılar. Sadece; "Mahzunum, mahzunum!" diye içlenerek işi, Allahü tealaya havale ettiler. Kırk gün sonra Nevzad, hiç bir zaman sahip olmadığı maddi ve manevi bir sıhhate kavuştu. Hukuk Fakültesini bitirdi. Uzun yıllar DSİ'de avukatlık yaptı, oradan emekli oldu. Abdülhakim Efendi, biraderzadeleri olan Faruk Işık Efendiyi çok severdi. Birisini methetmek isteseydi; "Faruk hariç hepimizden iyidir" derdi. Kabri, Abdülhakim Arvasi'nin ayak ucundadır.

Abdülhakim Efendi, arada bir bana, teyemmüm nasıl yapılır diye göstererek öğretirdi. Kendi kendime, şimdi su olmayan yer yok, acaba neden bu kadar teyemmüm üzerinde duruyor derdim. Vefatından otuz sene sonra, ellerimde yara çıktı. Hatta bir başparmağımı kestiler. Doktorlar ellerine su vurmayacaksın dediler. Üç sene teyemmümle yani onların gösterdiği şekilde teyemmüm ederek namaz kılmak zorunda kaldım.

Bunların işi tam komedi. Aklıma nedense bir film geldi. Filmdeki adamın süper gücü görünmez olabilmek ama sadece hiçkimse bakmazken :))))

Ne bu hristiyan azizlerin kerametlerine inanıyorum, ne de bizdeki sözde evliyaların kerametlerine inanıyorum.

Necip Fazıl bahsedilen o sözde değişimden sonra da kumar oynamaya devam etmiştir bu arada, haberin ola.

Evet bu kerametçilerin içine düşdükleri çelişkiler ibretlik.

hammad seni anlamakta zorlanıyorum açıkçası. daha dün tasavvuf vardı ama günümüzde yoktur diyordun tıpkı teymiye gibi. bugün büyük bir tasavvuf ehliyle alakalı başlık açıyorsun.

Bir sabah dergahın mescidinde namaz kılıyorduk. Efendi ile ikimizdik. Her zamanki gibi beni imam yaptılar. Mescidin giriş kısmı baştan başa camekan olduğundan girişteki sofa şeklinde oturma yerinden mescidin içi apaçık görülürdü. Biz namaza hazırlanırken zevcem de gelip sofa kısmında çaylarımızı hazırlamaya koyulmuştu. Namaz ve dua bitince, sofaya geçtik. Gördük ki semaverin etrafında iki çay bardağı yerine bir sürü bardak. Zevceme, bu kadar bardağa lüzum olmadığını söyleyip, niçin ikiden çok bardak getirdin, deyince, şu cevabı aldım: "Hayret! Arkanızda büyük bir cemaat vardı. Şimdi dağılmış

Oğlum sende uçmak istermisin?Evet şeyhim der, mürid, isterim..

Hz Ömer de kılıcıyla peygamberi öldürmeye kastedecek kadar düşmanken müslümanlığa geçiş yapıyor.. Sonra ulaştığı mertebe malum.. İnsanların hayatlarında dönüm noktaları olabilir. Necip Fazıl da şeyhinde sonra bu dönüm noktasını yakalamış.. Geçmişlerine hapsedip o şekildemi yargılayalım insanları..

Şeyh Abdülkadir'in meclisine devam etsin!" buyurmuştu.

Ebu Sa'id Kilevi şöyle anlatmıştır:

Bir gün ziyaretlerine gitmiştim. Kütüphanelerinden bir kitap çekip, bir yerini açıp bana verdiler ve; "Buyurun, okuyun!" buyurdular. Arapça idi. Okumaya çalıştım. Yanlış okuyunca düzeltirlerdi. Bir daha okuttular ve gene yanlışlarımı düzelttiler. Sonra; "Türkçeye çevirin!" buyurdular. Takıldığım çok ibareler oldu. Yardım ettiler, hatta kendileri tercüme ettiler. Bir daha okutup, bir daha tercüme ettirdiler. İyice anlamıştım. Vefatlarından yirmi sene kadar sonra, kütüphane müdürlüğü için, Ankara'da imtihana girdim. İmtihanda elime bir Arapça kitap verdiler ve bir yerini açıp, okuyun dediler. Bir de ne göreyim, Abdülhakim Efendinin verdiği kitap ve açtıkları sayfa değil mi? Okudum, tercüme ettim. İmtihanı kazandım. Kütüphane müdürü oldum. Ama imtihandan çıkınca, Efendinin bu büyük ve açık kerametini görünce hüngür hüngür ağladım

KISSADAN HİSSE

Niye olmaz; çünkü kerametin amacı o değilmiş. O yüzden herkesin önünde işe yaramazmış falan filan...

Bir adamın keramet gösterdiği iddia edilir.. Hadi Halep ordaysa arşın burada, gelsin herkesin önünde göstersin kerameti deyince de OLMAAAAAZ derler.

bir kişi mürşid eli tutunca emmareden levvameye geçer...

Bayezid Camiinde; Erzincan zelzele felaketinden bir hafta kadar önce: "Allahü teala, zinanın aşikar olduğu yerlere zelzele ile ceza verir. Erzincan gibi" buyurmuşlar. Kimse o esnada bu manayı anlayamamış, ama bir hafta sonra, duyanlar bu büyük bir kerametti, anlayamadık demişlerdir.

Bir defasında da Hızır aleyhisselamı görmüştüm.

Resulullah efendimizi ve enbiyayı gördüm.

Halid Turhan Bey anlatır:

HEPSİ BİRER DERYADIR...

Faruk Bey anlatır:

Hristiyan azizlerin gösterdiği bazı kerametler:

Necip Fazıl kısakürek'in 'O ve Ben' kitabına başlayacağım İnşallah.. Sonrada tüm seriyi tamamlamak niyetim.. Şeyhine karşı duyduğu derin sevgisi, bağlılığı ben de fazlasıyla merak uyandırdı.. Hayatını şeyhinden önceki ve sonraki olarak tanımlıyor.. Nasıl bir inanç nasıl bir bağlılık.. Şeyhinde gördüğü bulduğu neydi acaba?

BU ALLAH DOSTLARI BÖYLEDİR..

ALLAH HEPSİNDEN RAZI OLSUN BİZLERİ ONLARIN YOLUNDAN AYIRMASIN...

"Her kim dünyada kurtuluşa ermek ve saadete kavuşmak isterse,

Necip fazıl kumar ve içki bağımlısı bir adam. Tam da bu tanıma uyuyor zaten.

Bu saçma şeylere inanan tek tük de olsa bilim adamları bile var. Bir insanın manevi olarak kafası karışıksa, hayatta mutlu değilse, boşluktaysa her şeye inanmak ister ve inanır.

Google da ingilizce bir sürü kaynak var bu konuda. Kerametlere şahit olanlar mı dersiniz, azizler sayesinde ölümden dönenler mi dersiniz. Ne arasan var.

Melekler onun meclisine gelmek için bölük bölük gök yüzünden inerlerdi.

Sene 1941... Almanlar sınırımızda. Ben, bir gazetede çıkan yazılarımda da üstüne bastığım gibi, İkinci Dünya Harbine girmemizin bir an meselesi olduğuna kaniim. Bu meseleyi huzurlarında savunuyorum. Lütfen dinliyorlar. Etraflarında yakınlarından birkaç kişi ve avukat Mahmud Veziroğlu isminde kendisini sevenlerden bir zat... Harbe sürüklenmek mecburiyetimizi riyazi bir vakıa halinde gösteriyor ve anlatıyorum. Sonuna kadar dinledikten sonra buyurdular ki: "Harbe girilmez. Yalnız Birinci Cihan Harbinde olduğu gibi pahalılık olmasa, vesika usulü çıkmasa." Buyurdukları gibi oldu. Harbe girmedik. Fakat pahalılık, vesika usulü milleti kavurdu. Mahmud Bey, bana bu kerameti sık sık tekrar eder ve; "Müthiş, müthiş!.. herkes harbi beklerken; "Harbe girilmez" ve kimse vesika usulünü beklemezken "O olacak" buyurmaları büyük keramet" derdi.

Ben, Abdülkadir-i Geylani hazretlerinin meclisinde iken,

Bir kıssadan hissede ben anlatayım..

Şeyhin biri uçarken müridi hayran hayran onu seyre dalar.. Şeyh yukarıdan seslenir..

Necib Fazıl Kısakürek anlatır:

neyse başlık güzel olmuş yüreğine sağlık.

Hastaları iyileştirme, kehanette bulunma, hiç yemek yemeden yaşayabilme, ölülerle konuşabilme, her dili hemen öğrenebilme, vs...

Otuz yıl boyunca yanından ayrılmayan yakını Şakir Efendi anlatır:

Hudini büyük bir sihirbazdır. Ama herşeyin bir illüzyon ve hile olduğunu söyler. Hatta keramet gösterdiğini iddia eden medyum ve azizlerin hilekar olduğunu insanları kandirip aldıkları bağışlarla, paralarla somurduklerini soyler. Insanlar hudiniyi eleştirirler, karşı çıkarlar. Hudini de onlara meydan okur. Bilim adamları ve noter huzurunda keramet gösterene büyük bir para ödülü vereceğini söyler. Sadece bir kişi gelebilir. O da zaten hiçbir şey yapamadan gider.

Siz de bu kadar saf olmayın. Her duyduğunuza inanmayın.