Görmediğini bildiğim hergüzelliğini,

Ölüme sen kala sensizlikte görürüm beni

Okuduğun her satırımda,

Bekledim..

Eski bir dostluk bazen, eskiden yapıp ettiklerimiz bazen?

Duyduğun her hüzünvari seste,

Gülümsediğini düşleyebilir miyim herşeye rağmen...

seven insan nasıl uyur?

Benden vazgeçtiğim gibi senden de vazgeçemez miyim?

kilit taktıklarını... Anahtarlarını da dipsiz kuyuya attıklarını...

Gülümsedim..

Ve gayret ve gayret!

Ya da otobüse adımını atarken o kahreden ayrılık anında;

Sen ki ben de ölüm ölüm dirilmektin

Giderek küçülüyor gözlerin

Kapalı kapılar var hayatımızda?

Asla ve asla arkasına bakmamalı...

Ya benden önce biri görüp severse seni

Durdum..

Attığın her umutvari adımda,

Seni yakın buldum, uyudum,

Sen yoksun...

belki?

Söyleyemiyorum...

Gerçeklerle yüzleşmeye cesaret, gerçekleri kabullenmeye cesaret...

değil mi ki kederim kaderimdir.

seni canım da saklıyorum gözüm de gönlümde değil ta ki son nefesime kadar bana yaaaaaaaar olasın.. soruyorlar bana gecelere kastın ne neden hiç uyumazsın şaşarım..

Ve söyle gözlerine, düşmesin kirpiğime. Şerha şerha daralıyor hudutlarım.

Nicedir açmadığımız, bilerek kapattığımız, üstüne kör bir kilit

Eyvallah sensizliğin senliliğine..

Nice erdemin üzerine kapatılan kapıların yerine, ardına kadar

Upuzun bir yol var daha önümde

Hiçliğim için hiç mi çıkar yol yok?

Ah ayrılık... sevenin payına düşmeseydi keşke..

Görmeden hiç tanımadan saçlarındaki aklara

Yolda yürürken, zamanında çok sevdiği o insan tesadüfen yanından geçtiğinde;

Seni büyük buldum, anladım,

dünüm ölüm

sağım sen?

Kendine yabancısın. Söyle kimin ve neyin aşinasısın?

Ölüyorum yine.. dirilmek için..

Ben Kaldım..

sadece kapılar olsa, pencerelerde kapalı..

peki sensizliğimin sevabı kime?

solum sen?

acısını, dayanılmaz ağırlığını

Önemli bir karar almak zorunda kaldığında hayatıyla ilgili;

Kapıların ardında kalan... Hayatımızda... n uzak durmasını

Şimdi açılırlar mı yeniden, en tılsımlı sözleri söylesek?

Yakalanıyorum?yakıyorum.. ?Ateş kendini yakar mı? deme, yanıyorum.. Devrik vaadlerine kanıyorum.. Çok bilinmeyenli ve senli denklemlerden usandım artık. Üstelik soru işaretlerine meydan bırakacak cümlem de kalmadı.. tükendi.. tükendim..

mutluluklarına dair şiirler yazabilir, okuduğun her mısrada

Sustum..

Kederlerim ve ümitlerimde geliyor benimle birlikte

önüm sensizlik..

Bu kahreden gerçeği öğrenirken seni kaybetmek olmasaydı keşke...

Ya balıklarımı tutarsa birileri..

Hala üzülüyorum ve yürüyorum

Yüreğime sensizliği kodluyorum en kalın puntolarla.

Vuslata gün saymıyorum takvimlerin küstahlığına inat.

Ne çok kapıyı kapattık dostlar, ne çok kapı kapandı yüzümüze...

KIRMIZI hırkanla o balkonda...

Cesaretimizdir bu bazen, bazen yenilgimiz. Bazen hayretimiz, bazen

Hepsinden önemlisi

miadı dolmuş sözün senedimdir.

sonum sensizlik..

-Üst üste yığsam yokluklarını varlığına erişmez miyim?

isteklerimiz.

demiştim biliyorsun sana en son.

aşka her türlü uyku haramdır.

Üst üste yığsam yokluklarını varlığına erişmez miyim?

ben hıçkırıklarımı helal ettim bile...

Ölüme sen kala sensizlikte bulurum seni

Kalbimin derinliklerinde saklı

Seni küçük buldum, uyardım,

Bazen açmaya korktuğumuz, bazen ardındakilerle yüzleşmekten

Seni Yüreğinden öpebilir miyim?

Paramparça oldu yüreğim aklım şirazesinden çıktı.

Zindanım olma dayanma saklıma.

Sen gittin..

İçimde unutamadığım tek hayalin

Sana geliyorum

istediklerimiz.

yarım kalan tebessümler asıverdiğin yüzüne

Karanlık bir umuda yürüyorum

vurduğumuz kapılar?

Müsait bir çilingirci bul, yüreğine girebilmen için?ki senden sonra vize alabileyim, kapısını çalabileyim?

Seni güzel buldum, korudum,

çekindiğimiz kapılar?

Bırakmıyorum ki gönlüm de düşünce olasın istemiyorum ki gözlerimde değersiz kalasın..

dokunup, bozarsam günah mı?

Mesafeler yoruyor beni

Masumiyeti, insafı kapatan insanlar gördüm, üzerlerine kör bir

Biri yanlış idi unuttum.

Acımdan mı bilemem,

zevk-ü sefanın ışıltılı kapılarının açıldığına şahit oldu bu yeryüzü?

Nasıl kapılar açıldı, kapattıklarımızın yerine?

Yahut yeni kapılar açsak, kaybettiklerimizin peşine düşsek?

çıkardığında Hayat karşına

Ben?den vazgeçtiğim gibi sen?den de vazgeçemez miyim?

Ölümle yaşıyorum yaşayan ölülere inat.

günüm ölüm?

Bu gözyaşları ile gidecekse cennete birileri;

Acı da olsa, zor da olsa, sevdiğinin açamadığı duvağında bırakmak zorunda kalsa da en güzel özlemleri, arkasına bakmamalı...

İçim sıkıldı bak şimdi..

Paramparça oldu yüreğim, aklım şirazesinden çıktı..

Yürüyorum

kapatanlar utansın..

Yürüyemedim bu sabah

Kendisini sevenlerin üzerine kapılar çarptı yeryüzünde kimileri...

yitirmekten korktuğun hüzünlerine,

Ya martılarıma taş atarlarsa...

Kör kilitli kapıları açmak gerek dostlar! Biraz cesaret gerek

Eski?biz?, eskimeyen izlerimiz.

Bir kapıyı çarpıp çıkarken insan;

ozdemır asaf...

Çok sevdiğim sahili..

Kalbimin attığı her saniye seni düşünüyorum