Başım secdededir dilimde ahım,

Allah razı olsun çoook güzeldi.

Mevsimi sarmışsa güz

Yükselir ve alçalır yürek her tik-tak?la. Ve genişleyip daralır. Bazen yükseklerde teyaran eder de, gün olur açamaz kanatlarını, yer kuşu olur. Daralan ve kendine büzülen yüreği neyle genişletmeli? Kabuğuna saklanan kaplumbağa ve dikenine yumulan kirpi gibi, bunalınca yürüdüğün yolda; nereye kaçmalı ve korumalı kendini hangi silahla?

?Biz senin göğsünü açıp genişletmedik mi?(İnşirah/1)

Yazılacak yeni bir sayfaya, dizilecek yeni matbaa harflerine ve sunulacak yeni anlamlara hazırlık hali. Bir tohum çatlatma, filiz çıkarma sendromu. Aczini ve fakrını, gücünün yetmezliğini ve çaresizliğini ta ciğerinde duyup yüreğinin boş avuçlarını açma, dolmak ve doymak isteme hali. Karnın açlıktan zil çalması, yemek diye ağlaması gibi? Boşuna değildir bu yürek krampları, bu içsel sancılar, bu kasılma ve büzülmeler, bu yüreğin dışta susup içte feryat figan etmesi.

Küle döndüysen, yeniden güle dönmeyi bekle? Ve geçmişte kaç kere küle dönüştüğünü değil, kaç kere yeniden küllerin arasından doğrulup yeni bir gül olduğunu hatırla?

güzel bir paylaşım, teşekkürler...

Küllenmişse kalbde köz

Amin.

kaynagı hatırlamıyorum...

Oturduğu odalara, yürüdüğü yollara, zamana sığmaz da bazen yürek, sıkışmış, daralmış bir göğüs kafesinde parmaklıklara vurarak çırpınmaya başlar. Göğsün daralması ne büyük bir koyu gece halidir insana. Yürek yaşadığı büyük sıkıntıyla hüzün şarkıları söylemeye başlar. Göğüs kafesi büyük bir baskı yapar kalbin üzerine. Öyle bir hapishane olur ki, duvarları gittikçe üzerine gelen, parmaklıklara geçecekmiş gibi kemikler çıtırdar. Gömleğin yakası açılır, pencere açılır, genişlik aranır bir nebze. Hallolmayan bir iş, ulaşamadığın bir netice, amacına ulaşmayan bir çaba, tıkanmış bir yol, bir kaybediş, bir mahrum kalış, bir sukut-u hayal? Ve baskı altında sıkışmış bir yürek?

Kendinin her şeyinle yeni bir versiyonunu, biraz daha anlamış, biraz daha olgunlaşmış, biraz daha ibret almış ve hoşgörüsü, ?Bu da geçer ya Hu? su çoğalmış halinin ortaya çıkması süreci?

Ağrıyan ve ağlayan yüreğini alıp Rabbine gitmektir tek çare. Zira O sığınılacak tek melce, yardım istenecek tek merci, yaslanacak tek dayanak, beklentiler boşa çıkmayacak tek umut kapısıdır.

Şüphesiz her zorlukla birlikte bir kolaylık vardır...

Bilemedim istesem mi saadet,

Adaletinle değil, rahmetinle yarlığa.

Genişlettin ey yar! Dünyadan bunaldığım her vakit, yağmur yağmur yüreğime, damla damla gözlerime düştün. Semalarda yerim yok bilirim, arşlardan ta ki gönlüme düştün. Yaralar bedenimde yol çizerken adeta, tuz değil, sen gönlüme tılsım sürdün. Dünya zemininde ayaklarım kayarken bir bilinmezliğe, tut n?olursun bırakma bilmediğim alemlere?Gece ve ben iki biçare yine kapındayım. Soluklanmak istiyorum Ya Rab! Gece yeminli konuşmuyor benimle. Gece küskün bana, yalnız bıraktım onu gelirim diye. Gitmedim ona Ya Rab! Geceler bensiz geçti, seccadeler eşsiz, yıldızlar yoldaşsız kaydı. Geceye söz verdim gelirim diye, gitmedim. İhanetim var ona.. Gece yeminli.. Ben sana bugün yalnız geldim. Terkedilmiş sevdaların mekanından geliyorum. Yıllanmış sevgilerin koynundan. Ayrılıklardan geliyorum. Yalnızlıktan?Gönlümün tenhasından geliyorum. Gecenin günahlarımı örtmeyen mahremiyetinden geliyorum. Dünyanın arkamdan yırttığı gömleğimle. Kimsenin duymadığı ama kulağımı çınlatan aff sesleriyle geliyorum. Ademin utangaç bakışlarıyla, Nuh?un terk-i diyarıyla bir yunus affı edasıyla geliyorum. Daraldım Ya Rab! ?kabul? ümidinin ferahlığıyla geliyorum. Yüreğim üşüyor artık, mahşeri bir yalnızlıkla geliyorum. Aç Ya Rab n?olursun aç göğsümü tekrar bir köz değdir. İçimin vahalarından kurtar beni. İnşirah inşirah inşirah?ayet ayet genişlet beni.

Genişlettin ey yar! Dünyadan bunaldığım her vakit, yağmur yağmur yüreğime, damla damla gözlerime düştün. Semalarda yerim yok bilirim, arşlardan ta ki gönlüme düştün. Yaralar bedenimde yol çizerken adeta, tuz değil, sen gönlüme tılsım sürdün. Dünya zemininde ayaklarım kayarken bir bilinmezliğe, tut n?olursun bırakma bilmediğim alemlere?

Ruha inşirah gerek?

Kışta kaldım bir güvercin kalbi gibi titrek.

peygamber Efendimiz :

amin.

?Senin şanını ve ününü yüceltmedik mi?(İnşirah/4)

Peygamber Efendimizin sıkıntılı günlerde okuduğu süre.

İnşirah deryasına daldır beni.

Affına mazhar kıl beni Allah'ım.

Güller açmış yerlerinin gün olup küle döneceğini görürsün de, küle dönmüş yanlarından yeni güller açacağını da hatırda tutarak, şimdiye dek böyle olmasının yine böyle olacağının delili sayarak, bu daralma ve inşirahlar bekleme süreçlerini yine de ümitle, şükürle geçirmeli insan. ?Çilem mübarek olsun, gözyaşım helal olsun? demeli? Zira acılar durduk yere çekilmez. Kalp boş yere atıp durmaz. Tik taklarıyla inip çıkarken vücudu besler tepeden tırnağa? İnmesi de çıkması da, daralması da genişlemesi de hikmetli ve faydalıdır. Orada hayat vardır zira?

Elimi uzatsam, yüreğim ağlasa,

Akla inşirah gerek

Efendim ne istediyse onu bize de lütfet.

Bir gece kanatlanıp uçsam sana seccademden,

Tene saplanmışsa göz

İnşirah?İnşirah?İnşirah?

Bir güvercin salsam, küçücük penceremden,

"Elem neşrah leke'yi okuyan kimse, bana gelipte sıkıntımı alan gibidir" buyurmuşlardır...

Vakte inşirah gerek

?Yalnız Rabbine yönel.?(İnşirah/8)

Çıplak çıkarsa söz

Sana hakkıyla yakaramasam da,

? Kuru kemikleriyle takır tukur, elbiselerinden soyunup üryan, boş ellerine kimsenin dönüp bakmadığı, dallarında kendini büyüten kuşların çoktan terk ettiği, etrafa sunacak iyi bir şeyleri olmadığı için hal hatırı sorulmaz olan, öksüz kalan, darülacezelik olan ağaçlar gibi?

Bırakma beni, rahmetine çek,

Yücelttin ey yar! En şerefli varlık olarak açtım dünyaya gözlerimi. Mahlukata halife eyledin. İns-an makamında ruhuma can verdin.. verdin de ben kıymetimi bilemedim. Aklımı sürgün ettim mantığın hiç uğramadığı yalancı uğraşlara. Her mevsim yağmur yağarken ruhuma, nadasa bıraktım kurak gönlümü. Her insan ektiği biçer değil mi Ya Rab! Günah ektiğim bahçelerde kara güller büyüdü, kokusuz renksiz. Işığım bir mumun aydınlandığı kadar, verdiğim bir aldığım kadar fakat ben olamadım bir senin bana biçtiğin değer kadar. biraz mağrur, biraz bizar, biraz da kendimi şekva ile geldim. Değersizliğimi bilerek, mecruh bir hal ile geldim işte?Sen şanımı yüceltirken, ben bir o kadar acziyetimle, nasır tutmuş ayaklarımla, kör olmuş gözlerimle, karalanmış hanemle geldim. Kalbimi avcuma sıkıştırarak, rengini kimse görmesin diye saklayarak getirdim. Amansızım, dermansızım, fermansızım. N?olurs un Ya Rab yeniden yücelt beni gönül gözümden geçir beni. Gözyaşına gark eyle beni eyle ki insan bileyim kendimi. İnşirah inşirah inrişah ayet ayet yücelt beni.

Oysa sonbahar, bahar türküsü ve duasıdır. İnsan bittiği yerde başlar yeniden. Bu yürek daralması süreci bir bitiş ve yeni bir oluşuma hazırlanma sürecidir zira. Ne olursa olsun, ortaya eskisinden daha iyisi çıkacaktır mutlaka?

Evet oldukça hüzünlü, sıkıntılı, bekleyişli olur böylesi daralma zamanları. Tıpkı bahardaki güzel elbiseli, çiçek ve meyveleri bol, ellerini uzatıp herkese tebessümlü ikramları olan, dallarında kuşları sevgi dolu şakıyışlarıyla misafir eden, onlara yuvalık eden ağacın sonbahardaki hüzünlü hali gibi

Hayatın koylarından çıkıp senin limanına yöneldim Yar Rab! Sen ki sana gelmeyene dahi lütfederken, bilirim geri çevirmezsin beni kapından. Nihayetsiz acziyetimle, dünyevi arzuların kıvrımlarından, yokuşlu yollarından, ben kendimden geçerek sana geldim bu gece.?kün? diyerek eyleyiverirsin diye bir ferman, ben ahvalimi dökerek sana geldim Ya Rab!. Benim sana anlatmaya halimi kelama ne hacet, sen beni bilirsin benim halim zaten aşikar. Kurtar n?olursun bitsin artık bu esaret! Nefsaniyetin haysiyetini huzurda kırmaya geldim. Bakıp görmeyen gözlerimi sende açmaya, atıp yanmayan kalbimi sende yakmaya, her boşluğa sayan ama her daim seni anmayan dilimi konuşturmaya, sana muhtaçlığın şerefini başıma taç etmeye geldim. Sevdası her şeyden ala n?olursun aç yüreğimi ben senden bir inşirah istemeye geldim?İnşirah inşirah inşirah ayet ayet ferahlamaya geldim. N?ola ahh n?ola Ya Rab, ben sende kalmaya geldim. Bir inşirah ayeti kadar sana yönelmeye geldim?

teşekkür ederim kardeşim...

Sadra inşirah gerek

Hara düştüm, dilime kan değdi yüreğime od. Dara düştüm Ey Rab bana bir inşirah.. Ah-u efganımı bir dinleyiver, bu gece çok karanlık?katran karası olmuş göğsümü bir açıver?Daraldım?Bir bakıver..

Tut elimden Rabbim kaldır beni,

Hepside tek kelimeyle harika, güzel olmuş. Allah razı olsun

?Yükünü senden alıp atmadık mı? O senin belini büken yükü.?(İnşirah/2)

Göz yaşlarım, gözlerimden çağlasa.

Attın ey yar! Ben bilemedim yükümün azaldığını ama sen hafiflettin beni. Dünyanın omuzlarıma yüklediği bu ağırlık, yüzümü yere düşürmeye başlamışken, bu yükü benden alarak belimi sen doğrulttun. Rükuya eğilen bir beden senin karşında yüce makama erdi. Secdeye değen baş, merhametinle sana erdi. Oysa ben bilemedim. Kirlenmiş yüreğimle, sözlerimi dünyaya aşina ettim kapıldım bu misafirhanenin işvesine. Şimdi temaşa bile edemiyorum masivayı. Aydınlanmıyor gözlerim, yeşermiyor kırık düşlerim. Yoksa Ey Rab ben, sen olan benliğimi çoktan mı tükettim?Züleyha kadar günahkarım, Yusuf kadar masum olmak isterdim oysa ama ben düştüğüm zindanda ezilecek kadar günah topladım. yüküm ağır?Tüm zerrelerim affına sığındı?Mecalsizim, hissizim, bir o kadar da cahilim?Al yükümü Ya Rab n?olursun al belimi büken bu yükü tekrar hafiflet beni. Doğrult ki beni, yüzüm sana dönebileyim. Elimi sana açabileyim. İnşirah inşirah inşirah?ayet ayet doğrult beni.

kaynak var mı kardeşim...

Bilirsin her kışın bir baharı, her gecenin bir neharı olduğunu. Ama gecede ışıksız kalıp, kışta üryan olup üşümekten kurtulamazsın yine de? Bu bir süreçtir. Bir mutluluk ve muvaffakiyeti satın almak için ödenmesi gereken bir acı bedel. Bir çile hali. Bir dua, yakarış hali. Bir yürek yakınlaşması en merkezinden Rabbine doğru.