Varlık namına ne varsa, gönüllü köle olmak ibretin rahlesinden nazar edilen bizarlık olunca

Suskun şairlerin mazileşen nefis mısraların ayan olan hıçkırıklarından, efkarından

Yine başladı gözyaşları arzın semaya hasret nidasından

Kalbinin mümbit toprağında sana bir yalnızlık yaşatmasın, haz yüreğinde şakısın

Ey yar aşkın yüreğimde niye yaşatır ki efkarı sökün sökün

Şimdi kime ne söyleyim, hali fakirliğimi yakinen bilirim, hicran içindedir cefalı yüreğim

Hoşbulduk buarada.

Yalnızlığın busesinde hüzünle nefesi bitiren, mecali yok eden

ha ha haaaaaaaa :)))))))

Ne kadar ah çeksem de aşkın ferahlığında hüznün latifliğini solumaktayım

Bin hüzün içinde, dertlerin siciminde, çilenin ahenginde, bitmeyen umut çok derinlerde

Vurgun yemiş hangi can varsa, koşulsuz yanındayım elbette, olsada can pahasına

Hal lisanında tevazuu içinde nefeslenmek, çileyi def eder, sürur gönül perdesini akseder

Ne dilesem, hali fakirliğimi sahibime hasretsem, muhtaçlığımı aşkın lehçesiyle beyan etsem

Yüreğime güz sökün etti, gözlerimin yaşı vefa için şikayet etti

Şimdi niye hazan içindeyim, umudun gerekçesinde sefilim, niye aşksız, sevdasız viraneyim

Hayırlı olsun bakalım başlığın iadeyi ziyarete geldim :)

Her harf ve hecede, nefesim nihayetine kadar ruhum hüzün içinde beklesede, ısrar edeceğim

Dile getirin hicranımı ve gönlümü bitap bırakan sancının abadını arifler

yaw öyle bir başlık açmışsınız ki deli oldum yaaa

Bir zamanlar ışıktın, pervaneydin halin dilinde

Hazan her bir yanımı kuşattı, nerdesin hala niye habersizsin yar

Nedenlerin, nasip payesinin, uhdeyi elemin, boyun büktüren vaktin, sürur için bir gayretin

Verilen müddeti, hesabın ruhumdaki vecdini, ruhun hüzün demini sinemde derlesem gitsem

Hürriyeti ceyiz sandığına en muhkem bir şekilde sakla ve akıbetin ne olacağını umursama

Yıllar alıp götürdü hevesimi, şevkimi, ümitlerimi

Artık bin hüzün ile soluma, mukadderatın için hesapsızca korkma, rahmeti halinde yaşa

Düşünmek ilimsiz, zikretmek ülfetsiz, maslahat manay-ı aşksız, uzlet maksut için harsız

hoşgeldin sefa geldin, yorum alsaydık

Ne kadar güzellik varsa, edebin letafeti gönlüm için en sadık bir ağıtsa diye öğüt verdiler

Bilmem ki vefa niye bukadar uzaklarda, sadakat yalçın kayaların masumluğunda

Nefesler mısralarda yer etti, gönülden serdedilen hüzün efkarla niye kavilleşti

Bilmediğim bir mahrem el dokunuyor ruhumun mahzun şafaklarına

Hakikatin senasından, vicdanın yanıklığından, aklın bitap bırakan arayışlarından

Her nefesin eşiğinde, titreyen kalbin ümide abat olan filizlerinde

Nefesim olsa ne yazar, sinem sancılar içinde ıstırapla yaşar ve ağlar

Vurmayın yüreğime, suskun melali ahvalime

Tutkumuydu alıp götüren, şimdi hicrana sevk eden

Kol kanat germeden, mahzunluğumla sevdanın kollarında bizar olsam

Kalp inşirahı anlamayınca, gönül kapıları mütemadiyen kapalı kalınca ve gözler akmayınca

Dileniyorum? Cami köşelerinde, gönül lahzasını şehreden nefesin aziz çehresinde, edebinde

Artık bir gam yaşatma gönlümün hazanlaşan diyarından, dostların cenahından

Ey sevgili artık neyleyim, sessizce çekileyim

Nasıl bir yakarıştı, suskun duvarlardan öteye geçmeyen, gözyaşı döktüren

Beklemek kar etmedi, sükut ettirdi bu bitap melalimi, yalnız kalbimi

Renklerin asudeliğinde, şevkin heyecan bahşeden iksirinde

Aldırmayın çaresizliğime, alay etmeyin kimsesiz kalbimin sezgisiyle

Rıhtıma yaklaştım ve hasretin sancısıyla bir bir vedalaştım

Umutlarım için en ulvi bir cenahsın, naifliğinle sinemde arsın

Dile gelmeyen ne kadar kelimeler varsa, sen onların lehçesinde saklısın ve harsın

Ne teselli şerhetti, sürur zerketti, ne sabır har eğledi kanaate yetti

Hesap namına ne kadar yaşanmışlık varsa, hıçkırıklarımı tuttamadım, sessizce ağladım

Yalnız çehrelerin yılgınlığı bir bak, elan nefeslerinden okunuyor

Ne kadar çilem varsa, bahtım için ellerimi Rabbime açarım

Nefesin takati an be an biter, gözler hamiyet için sessizce bekler, dil sükut için vakti bekler

Nefes nefese, halin makberi dileyen busesiyle, ömür nihayet için seferdeyse?

Haydi durma halinde tereddüdü bulundurma aşkı bir nebze süruru muhabbetle kokla

Müddeti nefes için imtihan olmak kalbi manada aşkı sanatsa, bir an nedamette bulunma

Bir çocuğun masumluğunda

:)))) e ufacık bir katkı işte :)

Ne kadar uzaklara baksan, umudu inşiraha adamasan, nasibi aşkla anmasan eliyor

Esini şad eden nefesin azizliğinde, hülyaların açılmış haz mümbitliğinde

Gecenin kör kuyularında ve sinemi burkan bakir anılarımla

Çıkma gönlümün yalnız ve hicran sayfalarından, Üsküdar?ın dile gelen aksanından

Yüreğinde bin bir esrarın sahnesi şimdi hüzünle dile geliyor

Tıpkı yapraklar misali, hüzün içinde nefesi suhuletle mefkureye amade kılmak aşkı haksa

Bülbül ayan olan lahzasında ne söyler, gönül hasretin didarında aşka sevdalı bir rehber

Aşkın hazzında, ilmin ihsanıyla, ah vicdanım hala ayaktaysa

Bahtın sevdasında sadakatle bekleyen nasip kalbimin edebinde yaşatır bir ar

Musalla taşı, refakatçilerin yakarışı, imamın niyaz için çağrısı söyle ne kadar tesellidir

Nereye baksam, nefes nefese koşuşan canları bir bir kalbi manada yoklasam

Gönlüme söz geçiremiyorum, akan yaşları dindiremiyorum, eşiklerde sabırla bekliyorum

Hakikatin inşirahına ram olmuş, gönlünü aşka hasretmiş ey aziz nefesler

bugün ne olyor yaaa? uzun uzun şiirler millet aşka mı geldi ne? :P :P

Ne kadar yalnız kalsam da ben, ne olur sen yinede gönül sağanağında hicran yaşama

Sükut ettiriyor şimdi bahaneler, suskun hevesler

Ey şad olan aşk, kalbimin mümbit toprağındasın

Yine sessizce başlamıştı gözyaşlarım

Yaparız tabe :)

Çileyi rahmet telakki ederim, sabrın eşiğinden ne beklerim, çaresiz ki taaccüp ederim

Hasretin esartiyle ruhumu meftun bıraksam

Şikayetlenmek, yeis içinde nefeslenmek, sabahlara kadar ah çekmek bir çözüm değil arda

Nefsimden sudur eden mahcubiyetin, akıl hikmetinin, iradeyi aczi yetimdeki edebi halin

Nasıl olsa

Şimdi ne diyeceğim Rabbıma, nefsimin,?ne derlerin? sultasında hissiz kalple sabahlayınca

Ağlasam, hıçkırsam da aşkın kanatlarında ülfeti yaşasam

Herzamanki gibi sen bu işi aştın diyorum e daha ne diyim umut :))))

Ruhumun sancaktarlığını yapmaktasın, söyle niye hasret yaşatmaktasın

Neden sana vecdimle, ruhumun kavliyle, kalbimin mukaşşefetiyle gelemiyorum

umut ettin yaaa

Sustum yıllarca herşeye inat

Ömür bitiyor yıllar yorgun sendeliyor dil çekiliyor kelimeler bilmem kime sesleniyor

yüreğine sağlık aşk,

Fidan kuruyor, meşk yad ellerin nefesinde aşk ile gönülleri sürurla dalgalandırıyor

El dediler, bahşedilen ne varsa tevdi ettiler, mühleti ibretle kalbe naklettiler, haydi dediler

Kırk kilitli kapıların ardında bilmem ki neler var

Sanki dünya güzelleşiyor, kalbi lekeler aklaşıp vakarlaşıyor

Mizan mukadder olan, aşkın harıyla arlaşan, sevda muştusuyla durulan vaktini diler

Onca magdur ve mazlum ayaklar altında hunharca nefes nefese kalınca, haydi gelde utanma

Boynum bükülüyor, dilim sessizliğine çekiliyor, ne kadar kalmış hesap varsa ah çektiriyor

Umutla filizleneyim, sürurla vuslatı terennüm edeyim, kısmet değilmiş neyleyim

Ne kadar suskun çığlıklar varsa, dile geliyor, güfteleşiyor ruhun ilham pınarından

Issız sokaklar, kapanan ufukların sineme zerk eden sancıyı umutların sesinden olsun

Ah dinmeyen emellerim, ne kadar yordun sinemi bilirim

Hamiyete boş vermişliğime, aşk içim elemle hemhal olduğum kaderimle

Çekildi gün, başladı bir hüzün

Birden alim ve arifler geliyor aklıma, tezekkür edilmedikten sonra, anmak kimin umurunda

Dilenmek, umdun kollarında ruhumun hicranını serdetmek, kanaati kalbimde hissetmek

Her kim ne ekerse ondan hasıl olan mahsulün biçer, ne kadar yeter, bilmem neyi bekler

Sevda sabır ister, teslimiyette iradi anlamda fedakarlık bekler, ne akıl, ne sır delalet eder

Ölmesem, dirilmek için kalbi lekelerimden vazgeçsem, nefsi arifin eline teslim edip göçsem

Ey yar sesim duyulmasın bin hüzünle nefesim takatsiz kalsın aşk ruhunla hali ansın

Ey şehirlerin anası, hülyaların en naif sevdalısı İstanbul

Ömrümü kalan sayfalarından ne kadar günüm kaldıysa

Bilmem ki niye korkarım, edebin sağanağında yalnız sabahlarım

yazı çok uzun biri bana özetlese:(

Ümit bitmiyor, eller semaya açık bir şekilde bekliyor, razı olduğun kullarından eyle diyor

Yüzlerinden okunuyordu herşey, her birinin çehresinde bir yudumluk tahammul kalmıştı

Umudun her yudumunda ve aşk; samimiyetin hal lisanında, hakikatin selim kollarında

Aşk; ar olunca dil lal, kalp bizar olur!

Kitap ayan olan yegane bir rehber, lakin manasına vasıl olmak azim ister ve sabır diler

Ruhumu yetisinden, kalbimin hicrani dilinden, ibretin gönlüme ektiği aşk esini yakarışsa

İçim geçiyor, bilmem ki niye bu düşünceler, bin bir çehreli sualler haşyeti teslim ediyor

Ey rıhtımın bekleyen gönüllüsü

Artık vakit geldi, gözler hasretin temaşasıyla hevesleri aşka teslim etti

Gecenin serencamında yalnızlığın hicranındayım

Yol yolcularına, umut panayırlarına şöyle bir derinde baktım, sadece mahzunluk yaşadım

Aşk bir nurmuş, hakikatin rahlesinde kurtuluşmuş ve nefsi maksuda hasrettiren ne umutmuş

Ah etsem, aczi yetimle boyun büksem kimseye yük olmadan umudunu kırmadan nefeslensem

Yolun kalbimin güzergahında meşkuk bırakan burukluğunda, aşksız solgunluğunda

Umutlarıma sessizce karlar yağar, yüreğimi yakar

Ne kadar anlatsam, takatten azat olup sürurla suhuletini ansam

Umut, her zaman yüreğimde filizlenerek halin ikliminde sevda ile yüzleşti

Gelen elbette ki bir gün serdettiği ne varsa, mizan vicdanında aşikar olan sadıksa göçer

sen aşık olmuşsun herhalde

Ruh gezgindir, ten fanidir, nefsin ise halin için iradeyi vuslat için nizama muhtaç erdir

Derdi gamımı kimseye söylemeyeceğim, fecrin ahında hasretle nefesleneceğim ve göçeceğim

Gözlerim döküyor, yüreğim titriyor, aşk ruhum için esin bahşediyor, umutlarım yeşeriyor

Yıllardır avunmuştum, çare adına her ne varsa merakla sarılmıştım, anladım ki yanıldım

aşk diye birşey yok

Zahire aldanma, bilmemezsin bahtı anında vaki olacaktır keder, aşk, hal dilinde ekber

Ne dumanım kaldı, ne korum, hüzün bir başka seslendi boşlukta kalan gözlerime

Mezar, lisanı hal ile ve lal olan melaliyle neler anlatıyor

Bahtım için sabırda ikamet ederek, kalbin için selametler dileyim

Sanki küçük bir göletti şu uzaktan gördüğüm

Ayakta yolcu kalmasınnn umut :)))

Ömrüm bir hiç gibi geçti, esinle kelam yüreklere seslendi

Elemiyorum? Esaretin zilletinden, görünmeyen zafiyetten, zan perdesinde ki bir illetten

Bu yorgun yüreğime nazarın dokunmadan göçüp gideyim

Bir türlü içinden çıkamadığım ve naçar kaldığım hali bezdirendi bu kör düğüm

Hıçkırıklar içinde inleten, gönül lehçesini şerh edemeden öteye göçüren elem

Ne yüreğinde muştunun şevki kalıyor, ne bir mefkurenin izleri aşikarca sunuluyor

Kırmadan ve dökmeden, yüzümü kızartacak, ruhumu yıldıracak bir sözden de vazgeçtiler

Kalbimi yalnızca sahibiyle hem hal edip, dilin letafetinde barınıp, hali efkarımı derlesem

Meskun mahallerde yatan fanilerin hicranı yüzlerinden aksederken niye korkutuyor

Kimi dinlesem, bir kamış olan neyin hicranıyla bütünleşsem, takiyeyi hiç nefeslenmesem

Artık ne sabır var, ne mecalden kaldı bir hal

Edep adına ne varsa, sabrı nefeslenmek vicdansa, kanaate bürünmek haksa, asla korkma

Umman kalbimde, ruhum bilmem ki hangi gönüllerin yadettiği serzenişler selinde