Bişr-i Hafi her hadiseden hikmet alır. Mesela Abadan civarlarında bir saralı görür ki, toprağa düşmüş çırpınmaktadır. Yanına varınca cüzzamlı ve kör olduğunu farkeder. Yaralarına üşüşen karıncalar etlerini koparmaktadırlar. Başını kucağına alıp su verir. Genç kendine gelince?sen de kimsin? diye sızlanır, ?hem Rabbimle arama niye girdin?

Dün öldü, yarın doğmadı, bugün can çekişiyor. Sen bu anı değerlendir.

Evet gerçekten çok etkileyici bir hayatı var mübareğin, nerden nereye. Hatta bunu film olarakta çevirmişler: " Bir zamanlar sarhoştum " ismini koymuşlar. Allahü teala şefaatlerine nail eylesin. Bu büyükleri bizlere tanıtanlardan razı olsun.

-Öpüp kokladın mı.

-Merv reislerinden Haris Abdurrahman?ın.

Dünyada aziz olmak isteyen diline sahip olsun. Şahitlik yapmasın, imam olmasın, ziyafetlere katılmasın.

İnsanlar arasında tanınmak isteyen ahiretin tadını alamaz.

-Yerden aldın mı?

Topal bir karınca düşünün. Bir buğday için saatlerce uğraşır, didinir, tam yuvasının ağzına getirir ki taneyi kuş kapar. Ölüm kuşu da böyledir. Kimse dünyadaki emeline kavuşamaz.

Birgün askerler bir mahkumu meydana çıkarırlar. Suçu ağır olmalıdır. O kadar çok kırbaç vururlar ki derileri yarılır. Etlerinden sızım sızım kan sızar. Lakin genç bir kere bile sesini çıkarmaz. Muhafızlar kan ter içinde kalır, nefeslenmek için dururlar. Bişr gence sokulup sorar:

Sabır Allah-ü teala?yı kullara şikayet etmemektir.

-Aldım.

-Sen bu kadarını söyle, o anlar.

-Nasıl ağlayıp bağırabilirim ki. Kalabalığın içinde sevdiğim kız var ve şu an beni görüyor.

Nereden nereye

-Siz burada... Hayrola?

-Bu ev kimin?

az önce bu zat'ın hayatını okudum ve gerçekten çok etkilendiğim için paylaşmak istedim...

-Sen dün gece çamurdan bir kağıt buldun mu?

Ama Bişr eski Bişr değildir. Ayakları işrethaneleri dolaşsa da gönlü hakikatleri arar.

Sabır susmaktır. Konuşan, susandan daha fazla vera sahibi olamaz.

Nefeslerin buhar olup savrulduğu ilik donduran bir kış günü. Gün doğalı çok olmuştur ama genç adam yeni yeni doğrulur. Gözlerinde bir ağırlık vardır, şakakları zonklar. Hep öyle olur, eğlence ile geçen gecenin sabahı mahmurluk basar ve kulakları uğuldar. Karnı tok, sırtı pektir ama huzursuzdur. O sıra kapı çalınır. Hizmetçi koşup açar. Soğuk hava içeri girer köşeleri dolanır. Kapıdaki adam kadife yumuşaklığında bir sesle sorar ama duvarlar yankı yapar:

Bişr-i Hafi buyurdular ki

-Efendim hadiste eşiniz benzeriniz yok, fıkıhta müctehidsiniz. Bişr gibi bir dervişin kapısında ne arıyorsunuz?

-Anlayamadım?

-Sana Rabbimizden haber var.

Övülmekten hoşlanmak ahmaklıktır.

İki şeyden kaçın: ?Çok yemekten ve çok konuşmaktan?

-Biliyorum, bana çok kızıyor.

-İşte Allahü teala da ismini temizlediğin gibi seni temizledi ve o kağıda hürmet ettiğin için adını aziz kıldı.

Bişr fırlar ama meçhul ihtiyar yok olmuştur. Acaba adı menkıbelerde geçen Hızır aleyhisselam o mudur?

hatta çarıklı bişr_i hafi denir..

Ulema Bişri arar, sorar, malum yerlerde bulurlar. Onu dışarı çıkarırlar. Rengi sapsarıdır. Korkuyla sorar.

Bir gece ama şakır şakır yağmur yağan bir gece evine dönmektedir. Çamur içindeki bir kağıt dikkatini çeker. Üzerinde besmeleyi görünce yerden alır. Çamurlarını siler, öper, koklar. Eve gelince gül yağları ile siler duvara asar. O gece Merv alimleri rüyalarında Bişr?i görürler ki onların bile özlediği manevi ikramlar içindedir.

-Aksine seni çok seviyor.

-Kendileri yoklar mı?

-Biliyor musun tahammülüne hayran kaldım.

Genç adam tutulur kalır. Bir an oyun ve eğlence ile geçen gecelerinden iğrenir. Kendine yeni bir istikamet çizecektir ancaaak.

Genç öyle bir?Allah? der ki kendinden geçer. Yüzlerce kırbaca direnen vücut bu aşka takat getiremez. Muhafızlar yanına koştuğunda çoktan can vermiştir.

O günden sonra ilim peşinde koşar. Önce dayısının medresesinde okur. Sonra Mekke, Kufe, Basra ve Şam?a gider.

-Elbette hürdür.

-Yok ama oğlu var.

Bişr-i Hafi ölümüne doğru birisinden ödünç gömlek alır ve kendi gömleğini bir fakire bağışlar. Hasılı ardından bir gömlek bile bırakmaz. O Bağdat?a geldikten sonra hayvanlar yerleri kirletmezler çünkü mübareğin yalınayak dolaştığını bilirler. Bağdatlılar hayvanların eskiye döndüklerini farkedince?Eyvah? derler, ?Bişr-i Hafi ölmüş olmalı?

-Güzel kokular sürüp duvara astın mı?

-Buldum.

Şöhreti seven Allah?tan korkmaz.

-Bişr mi?

-Evet hadis ve fıkhı ondan iyi bilirim ama o kalp ilimlerinde hepimizden iyidir.

Ancak çevresi onu, ona bırakmaz. Öyle ya hem böylesine zengin hem bu kadar cömert arkadaş kolay bulunmaz. ?Yoldaşını bırakmak delikanlılığa sığmaz? der, eteğine yapışırlar. Koluna girer, meyhanelere sürüklerler. Yine o malum geceler, defler, kadehler, dümbelekler...

-Hür olduğu belli, çünkü kul gibi yaşamıyor.

Çok alim tanır, çok kitap okur, ilim meclislerine katılır, ezber yapar, notlar tutar. Nitekim Bağdat?a gelir. Fudayl bin İyad, Muafa bin İmran ve İmam-ı Malik ile birlikte bulunur. Maruf-i Kerhi Hazretleri ile dost ve sırdaş olur. Nurlu dergahına birçok genç gelir gider ki Sırriy-i Sekati bunlardan biridir. Ahmed bin Hanbel, Bişr-i Hafi Hazretlerine karşı çok hürmetkardır. Talebeleri sorarlar:

-Astım.

Hoca hekim olunca

-Peki o hür müdür, kul mudur?

Bişr son kez meyhaneye girer, arkadaşlarıyla vedalaşır. O anı hatırlamak için hayatı boyunca yalınayak dolanır çünkü tevbe ettiğinde ayakları çıplaktır. İşte bu yüzden adı?Hafi? kalır.

-Ama nasıl olur?

Rabbinden haber var

Kötü insanlarla arkadaşlık yapan iyi kimselere sui zan eder.

Aslında Bişr-i Hafi mükemmel bir tabibdir. Bitkileri ve baharatları çok iyi tanır ve onları ustalıkla kullanır. Otlardan köklerden mi yoksa dualarının bereketiyle mi bilinmez Allahü teala onun hastalarına şifa dağıtır.

-Kokladım?

-İyi ama Allah-ü teala seni her an görüyor. Onun edebini gözetmeyi hiç düşünmedin mi?

Bir gün evine girerken tefekküre dalar. ?Bağdat?ta bunca insan var. Kimi Yahudi, kimi Hıristiyan. Ben ne yaptım ki bu devlete kavuştum? Onlar neyi yapmadılar ki mahrum kaldılar? Böyle düşünürken sabah ezanları okunmaya başlar ki o hala eşiktedir.

-Evet.