?Cami sen yakınlık ve uzaklık endişesine düşme, zira aslında ne uzaklık ne yakınlık ne vuslat ne de ayrılık diye birşey yoktur? sözleri bu serazad ve sermest ruhların düşüncelerini ifade eder.

Fethullah Gülen

KURB - BU?D

Kurbun-bu?dun birer teveccüh veya mahrumiyet şeklinde bulunması ayrı şey, sezilip bilinmeleri ayrı şeydir. Bazen, en büyük ikram, ikramın hissettirilmemesi şeklinde gelir ve?akrabü?l-mukarrabin: En üst seviyede kurba maz-har olan? kendi yakınlığını bilemez. Bazen mekr tam olur bu?dun zulmetleri sezilemez.. bazen de sekir hali hakim olur, kurb-bu?d tefrik edilemez.. ve dolayısıyla da böylelerinde kurb iştiyakı ve bu?d endişesi görülmez.

İnanması gerektiği ölçüde inanmamış/inanamamış, ameli zafiyet içinde bocalayanlara, tabir-i diğerle düşe kalka yürüyenlere gelince; belli ölçüde nefsaniliğin ve şeytaniliğin inhiraflarından kurtulmuş olsalar da iman benliklerine tam anlamıyla sinmemiştir bunların. İğreti bir elbise gibidir iman üzerlerinde. İmanını amelle benliğine sindiremeyenler hiç kimseye hiçbir şey veremez. Bu durumdan kurtulmak için insan maddi beslenmesine dikkat ettiği gibi manevi beslenmesine de dikkat etmelidir. Kendini hiç boşluğa salmamalı, hayatında hiçbir gedik bırakmamalıdır. Bununla beraber kaldıramayacağı yüklerin altına da girmemeli, tekellüflü şeylerle uğraşmamalı, beşeri taraflarını zorlamamalıdır. Hiç ara vermeden sürekli oruç tutma, namaz kılma ve dünyadan tamamen elini eteğini çekme de ayrı bir dengesizliktir. Unutmayın, tabiata ters hareket etmek tahribat getirir.

Bu?d; uzaklık ve helak ma?nasına gelir. Tasavvufçular onu, mebde? itibariyle füyuzatın kesilmesi ve Hakk?tan uzaklaşma, netice itibariyle de - tabii bir inayet-i hassa olmazsa- hizlan ve mahrumiyet şeklinde görmüş ve anlamışlardır.

iman ettim dediğimizde dahi hangi derecede iman ettiğini kestirmek çok güç.. dereceleri var ama o derecelerin sonu yok gibi...

Diğer bir ifade ile, farzlarla?kurbet? insanın makam-ı mahbubiyete ulaşmasının ve Hakk?ın sevip hoşnud olduğu kimseler arasında bulunmasının ayrı bir ünvanı, nafilelerle kurbet ise, onun hareket ve davranışlarının Zat-ı Hakk?a izafe edilmesi makamıdır ki, ? -Onları, siz öldürmediniz, bilakis onları Allah öldürdü, attığın vakit de sen atmadın ve lakin Allah attı? (Enfal, 8/17) gölgesinde herkese hususi bir iltifat ve teşriftir.

Evet, imanın nazari buuddan ameli buuda yükseltilmesi hem dünya hem de ukba hayatımız adına çok önemlidir. Bunu başarabildiğimiz takdirde iman bizim hayatımızın her karesine girmiş demektir, aksi halde eğer ameller yerine getirilirken bu inanç derinliği hissedilmezse hem inanç, hem de ameli yönden nifak başlar ve gün gelir insan -Allah korusun- münafık olur.

Müslümanlık sadece ilim değildir, o hayattır. Yaşana yaşana fertle ve toplumla bütünleşir. Zaten inancını bu ölçüde yaşayarak tabiatlarının derinliği haline getirebilenler bu seviyeye ulaşır, uluhiyet hakikatine yeni pencerelerle açılma fırsatını bulurlar.

Hususi bir teveccühten ibaret olan kurbette, teveccüh noktasını görmemezlikten gelerek onu, insanın ef?al ve davranışlarıyla izaha kalkışmak da yanlıştır. Yakınlık O?nun ululuğunun şe?ni ve rahmetinin bir buudu, uzaklık da bizim halimiz ve mahiyet boşluğumuzun bir çukurudur. Gülistan sahibi:

Kurbun; avam-ı mü?minin, evliya, asfiya, ebrar ve mukarrabine göre dereceleri bulunduğu gibi, ?bu?d?un da kendi içinde alt alta dereke ve mertebeleri vardır; bu mertebelerin mutlak helak noktasını da şeytan işgal eder.

Öte yandan bunu duyup, tatmakla iş bitmiyor, hiç durmadan mücedeleye devam gerekir. Zira bu makam veya hal, insanı gurur, kibir ve ucba sürükleyebilir ki bu inananları yeniden nazari iman seviyesine düşürür. Mukarrebine bakın; onların adeta her zaman uluhiyet tecellilerine doğrudan muhatap olduğunu görürsünüz; görürsünüz ama onlarda ucbdan, kibirden, gururdan eser yoktur. "Biz hiçbir şey yapamadık" derler, yürekleri ağızlarına gelir ve sürekli bu hal üzere yaşarlar. Kendilerini Allah?a doğru yükselen yarış pistinde hissederler bunlar. Hiçbir şeyden sarsılmazlar; sarsılmazlar çünkü nazari imanları ameli imanla sağlam bir blokaja oturmuştur. İşte asıl ulaşılması gereken hedef de budur.

nesil editim.

Allah bizi insan eyleye. İnsan söylediğinin iki mislini kendi yapmalı ki kalbi bir bam teli gibi ses versin. Ritmi bozmamalı ki söylediği her kelime, kelime-i tayyibe olsun. Aklı, mantığı, muhakemesi, şuuru, kalbi, latife-i Rabbaniyesi sürekli canlı olmalı ki bu yükü götürebilsin. Yoksa atiyye ile matiyye arasında bir uygunluk yok demektir. Bu uygunluk olmayınca da insan ömür boyu çabalar da bir arpa boyu yol alamaz.

Bu?dun gerçek ürperticiliği ve mahrumiyeti müsellem; bazı ruhlar da var ki kurbun mehabet esintileri karşısında tir tir titrer ve o andaki ruh haletiyle kendilerini kahr u tedmirin pençesinde sanırlar, ?Kurb-i sultan ateş-i suzan buved? bu münasebetle ve bu ma?nada söylenmiş olsa gerek. Bütün bunlara rağmen kurb, ilahi nefehat ve üns esintilerine açık cennet yamaçlarına benzetilecekse, bu?da, mahrumiyyet ve hizlan gayyaları demek uygun olur.

Kurb-i hususide iman şuuru ve ihsan hakikatı, gözde ziya ve cesette can gibidir. Bu iki temel esasa bağlı olarak farz ve nafilelerin yerine getirilmesi ise, namütenahinin semalarına açılmada iki nurani kanat mesabesindedir. Evet, insanı Allah?a yaklaştırma yollarının en emini, en kestirmesi ve en makbulü farzları eda yoludur. Ve gerçek mahbubiyet ve dolayısıyla da kurbet ise, sınırlı ve kayıtlı olmayan nafilelerin namütenahi, engin ve vefa tüten ikliminde tahakkuk eder. Hakk yolcusu, her an ayrı bir nafilenin kanatları altında sonsuza uzanan yeni bir koridorda kendini bulur, yeni bir mazhariyete ulaştığını hisseder; farzları edaya daha bir iştihalı ve nafilelere karşı da daha bir iştiyaklı hale gelir. Bu nokta ve bu ma?naya uyanan her ruh, Allah?ı sevdiği ölçüde, vicdanında Allah tarafından sevildiğini de duyar.. ve bir kudsi hadiste ifade buyurulduğu gibi, artık onun işitmesi, görmesi, tutması, yürümesi doğrudan doğruya meşiet-i hassa dairesinde cereyan etmeye başlar.

mehmet kırkıncı hoca ile bir alakanız var mı?

İnançta Derinlik

Mü?minler olarak çok iyi inanmak, inandığımız şeyleri içte duymak ve hissetmek, bunları başkalarına duyurmak, kendimizi saydam bir varlık gibi yapıp, nereden bakılırsak bakılalım hep O?nu göstermek zorundayız. Bir başka tabirle memur olduğumuz şeyleri harfiyen yerine getirirken kendimizi tamamen O?na adamamız ve O?nda fani olmamız gerekmektedir. Nasıl ki bazı ruh insanları Uhud?u, Hazreti Hamza?yı anlatırken o çetin savaşı kendisi yaşar ve Hamza olur; aynen bunun gibi O?ndan bahsederken yine O?ndan akıp gelen engin dalgalar ile gönlümüzü buluşturabilmeliyiz ki inandırıcı olabilelim.

?Dost bana benden daha yakındır; ne acaib ki ben ondan uzağım... Ne yapıp ne diyebilirim ki; dost benim yanımda, kucağımda oysa ki ben ondan uzağım? diyerek, kurbun kime ait, bu?dun kime ait olduğunu çok güzel göstermektedir.

Evet, kurb-i umumi, herkesi ve herşeyi şemsiyesi altına almasına mukabil, kurb-i hususi; imana dayanır ve Allah?ın, iyi-güzel-doğru dediği hususların yaşanıp yerine getirilmesiyle gerçekleştirilir ki, bu da ancak, kurb yolunu bulmuş olan, sonsuza uzayan koridora girmiş bulunan, hergün ayrı bir iman derinliğiyle sabahlayan-akşamlayan ve? -Şüphesiz Allah, takvaya sarılanlar ve ihsan şuuruyla iyiliği ve güzelliği takip edenlerle beraberdir? (Nahl, 16/128) ufkunda seyahat eden bahtiyarlar için bahis mevzuudur. Bu mertebeyi yakalayanlar nefes alırken? -Şüphesiz beraberimdedir Rabbim ve bana yol gösterecektir? (Şuara, 26/62) derler; nefislerini verirken de? -Şüphesiz Allah bizimle beraberdir? (Tevbe, 9/40) der kurbet soluklarlar.

Yakınlık ma?nasına gelen kurb, sofiyece, insanın maveraileşip cismaniyet çeperini aşması ve Allah?a yaklaşması demektir. Kurbu, Allah?ın kullarına yaklaşması şeklinde anlayanlar olmuş ise de, bu O?na mekan ve mesafe izafe ma?nalarını işmam etmesi itibariyle yanlıştır. Kaldı ki, Cenab-ı Hakk?ın kullarına olan yakınlığı keynunetler ve sayruretler üstü bir yakınlıktır. Değilken sonradan meydana gelen bir kurb, sonradan var olanların ve varlıklarını değişik tekevvünlerle sürdürenlerin hususiyyetidir. Bu iki kurbu, birkaç kelime içinde? -Her nerede olursanız o sizinle beraberdir? (Hadid, 57/4) nurefşan beyanı ne güzel ifade eder! Böyle bir yakınlık aynı zamanda, iman ve amel-i salihle elde edilen hususi yakınlık da değildir.. şaki-said, hayırlı-hayırsız, salih-talih, canlı-cansız zerreden sistemlere kadar herkesi kanatları altına alan umumi bir kurbiyettir.