Burdaki sır kervandaki sucuların hayret verici sevinçleri. Sucular ne bulursa sevinir? su ararlar suyu bulduklarında sevinirler. Lakin burda . Sanki aradıkları bir çocukmuş gibi Müjde müjde aradığımızı bulduk anlamında seviniyorlar. Şimdi soralım Allah, meleklerini gönderip yardım etmiş olamaz mı? Sucu kılığına giremezler mi? Allah onların yaptıklarını çok iyi biliyordu diye ayetin sonunda görüyoruz.

Yusuf suresi 17: "Ey babamız! Biz yarış için uzaklaşmış, Yusuf?u da eşyamızın yanında bırakmıştık; onu kurt yemiş! Ama biz doğru söyleyen kimseler olsak da sen bize inanmazsın" dediler.

Hz. Yusufun kuyudan çıkarılmasındaki ve köle olarak satılmasındaki sır.

ayette de görüldüğü üzere Peygamberin oğulları bile yalan söylemiş/söyleyebiliyormuş. Sen Kuran-ı Kerimi anlamak yerine, Allaha teslim olmak yerine, ayetler üzerinde düşünmek yerine, gidip başkalarından şefaat beklersen vay haline. Bakıyoruz bir tane şeyh-hoca-tarikattan şefaat bekleyenler var. Neyse konumuza dönelim.

Hz. Yusufun kuyuya atılması, kuyudan çıkarılması, köle olarak satılması bu geçen zamanda bazı ayetleri tefekkür edelim.

Niçin başkalarından şefaat beklememeliyiz cevabı: Hz. Yakubun oğullarının söylediği yalan.

Bu ayetlerden kaderin olduğunu, hayrın ve şerrin Allahtan geldiğini anlıyoruz. Yusufun kuyuya atılması-çıkarılması-satılması ilahi plan dahilinde gerçekleşiyor. Ayetler üzerinde düşünesiniz diye bunları yazıyorum. Yanlışımız olduysa affola

Selamun aleyküm. Okuyanlara kader ve kadere müdahelenin ispatlarını yapacağız. Aynı zamanda şefaat kavramına son noktayı da koyalım.

Yusuf suresi 19: Derken bir kervan geldi, sucularını gönderdiler, adam kovasını kuyuya saldı; "Müjde! İşte bir oğlan çocuğu!" diye bağırdı. Onu alıp bir ticaret malı olarak sakladılar. Allah onların yaptıklarını çok iyi biliyordu.