Bizim içimize sığmış o kartal?

ve Mandacılar.

Amerika, içine girdiği memleket ve millet hayrına

bir sağnak daha,

şeker ve zeytinyağı götürürlerdi.

Tekneleri kestane ağacındandı,

Sonra...

çok uzaklardaki İstanbul limanında,

Ve inekleri, koyunları, keçileri sürüp, götürüp,

Al bir kalpak giymişti al,

İçimizde sadece vatan değil,

cahil,

«Bizi bir başımıza bıraksalar,

fırlayıp atlayınca ileri

yani tütün kırma mevsimi,

dört düvele teslim ettiler bizi,

Kerim'i kambur çıkardılar.

sonra deniz dümdüz

mektep kitapları

Sonra, «elham okumak geldi içinden.

Örneğin, Doğu ve Güneydoğu'da Cibranlı Halit Bey, Hesanalı Halit Bey, Mutki Aşireti Reisi Musa gibi Kürt liderleri, Hormek ve Lolan aşiretleri gibi Alevi aşiretleri; Batı'da Yörük Ali Efe, Demirci Mehmet Efe gibi Türkler; Çerkez Ethem, ağabeyleri Reşit ve Tevfik Beyler de Kuvayı Milliye olarak savaşa katılıyordu.

Biz aslımızı inkar edenlerden olsaydık bunca zaman aynı sevdanın savaşını vermezdik!!

in'ikad etti Erzurum Kongresi.

gördü uzun dişli İngiliz'i.

"Parlayan şey bu mu?"

Kerempe Fenerinin yirmi mil açığında,

1920 Şubat, Nisan, Mayıs,

bedbahttılar.

Kardeşim,

kayaları kesip yol eyler abıhayat akıtmağa...

«Ey bin kocadan arta kalan bilmem neyi bakir

BEŞİNCİ BAP

incecik bir yoldan eşekle gelip

Ölüm hem büyüktü, hem kolaydı,

çarpışarak çekildik...

Hepimiz, hepimiz,

Kurtulmuşuz bedenden artık,

demir sandıkta saklansan bulur seni,

İzmir 919 Mayısında

Murat nehri, Canik dağları ve Fırat,

«Etrafta dolaşıyor İngiliz askerleri.

Atılıyorduk kafire,

ne düşmanı kayırır,

Bir şiir yazdım,

Yüz kerte birden atlayıp rüzgar

şapkası horoz tüylü İtalyan'ı gördü.

ve Anteplileri

Fahri Bey çiftliğinde patates toplayıp

«Der-aliye 16/3/1920.

kitapsız bilendir.

bir de zavallı Afrika zencileri

Ve Kerim aynı hızla geldiği zaman

ve çetesinin başında yıllarca namı yürüyen

İstiklali kafasında ve cebinde taşıyan

ak taş ardında kara yılanı bulan ölüm.

yıldız - poyraz.

Paşa hazretleri,

Solda

verdiler.

İstanbul'da birçok hanımlar, beyler, paşalar,

Antep,

Sonra, malum olmadı insanlara

«Mandanın, istiklali ihlal etmiyeceği muhakkak iken,

YIL YİNE 1919 ve İSTANBUL'UN HALİ ve ERZURUM ve SIVAS KONGRELERİ ve KAMBUR KERİM'İN HİKAYESİ

Ve aynı sıradan,

kırıldı kürekler.

terkilerinde kesilmiş kafalar götürdüler.

zaferi için

«Hey gidi deli gönlüm,

yalnayaktı insanlar.

bütün mazlum milletlerden

istiklal ile manda.

İngiliz torpitosudur.

bir oyun arkadaşı gibi sevdi çeteleri o.

açıldı.

Sergüzeşt ve cidal devri geçmiştir :

ve İngiliz muhipleri

-zaten bilgisi vardı bunda-

gidiyorlardı Karadeniz'e.

ÜÇ ŞEHİTLER DESTANI' ndan

Topraktan öğrenip

Onlar ki toprakta karınca,

Ve Allah muhafaza buyursun

Hatta casuslar vardı içerde.

sonra, gitgide daralan nefesi,

Seferberlik denince aklına Kerim'in :

Ak koyunla kara koyunun

düz ovayı Antepliler

fındık ve tütün getirip

Kerim on dört yaşındaydı,

kabullenmez yılgınlığı...

Kuvayi Milliye Destanı, bir tiyatro eseri olarak da sahneye konulmuştur.

gözleri ateşten al,

Ve biz de bunu böylece duyduk

bunu düşünmeğe vakit bırakmıyordular,

AMİN.

Mandamız korkunç değildir,

Atıldı Mehmetçik, büyüyü bozdu,

YIL 1920 ve ARHAVELİ İSMAİL'İN HİKAYESİ

Sile nahiyesi

kıyamete dek düşmana verseler Antep'i.

Hintli askerlerle dost oldu Kerim.

Neslihan hocam

Ve ambardan silah çaldı Kerim :

bir fıstık ağacından

Emanet :

Fakat bu dilin insanları için çakmak çalmak cehpede

Antepliler silahşor olur.

Ve İsmail'in gözü tutmazsa liman reislerini

uçurumlar, yamaçlar, dağlar kıyasıya

kıyasıya düzlük,

Orda, bir Şurayı Milli'den bahsedildi,

sancaklarını elden yere düşürürler

Kaatlar götürmüş

Ve böylece, bin dereden su getirdi İstanbul'dan gelen zevat.

bir anda bütün ipleri bıçakla kesilmiş gibi

O eller ekmeği, küreklerin sapını, dümenin yekesini

garip bir şiir,

Düşmanı tepelerde yediler.

yani Çerkez Ethem,

28 Mart günü bir Adsız-tepe'de

sonra birdenbire dörtnala kalktı.

«hiç kimseye değil, dedi,

ve bilcümle sanayi kollarının

Karanlıkta kurşunii derisi kırmızıya boyanan

geçitte belli olduğu günlerdi o günler.

Kerim durdu,

ve çok konuşmaktan başka müspet

«Tekneciler diye anılan

demiş

Ve bizim tarafa geçenler oldu

İşte bu yüzden Amerika çok işimize geliyor.

dediler.

(Nutuk, s. 295, Devlet Basımevi, İstanbul 1938)

bir iş bölümü.

uçan turnayı gözünden

Ve bir fidan gibi düz

bir tarla sıçanı kadar korkak olan,

Orman bitti birdenbire.

Müsademe edildi.

ve gümüş basamaklı türbesinde yatan

Kongrede bu sefer

dalgalar minare boyundaydılar

Şimdi, denizde bir insan sesinin

Sevgisiz ve ihtirassız çıplak devler değil,

Bu zevata :

İngilizler burdadır.

kendi dillerini,

ve dalgaların kalabalığı,

"Sabaha!" diyordu.

daha güzel..

Anam südü kadar helal gibi,

karanlığa karışarak basıp gittiler.

Yürekleri karanlık,

yaşıyordu bir tarla sıçanı gibi

kara bir yılan

«Kocaeli Grubu paşasına götürdüler.

ölümlerine giderken

İsmail beklemiyordu bunu.

"Aha!" diyordu.

«Kabul olunmaz, denildi,

Türk halkından kesmişlerdi umudu.

korkusunu saklayan

onu kendi eliyle teslim edecektir.

Bir göz vardı üstümüzde göklerden,

şöyle diyorlardı Erzurum'dakilere :

Düşman ordusu yine başladı yürümeğe.

Karayılan olmazdan önce.

atladı takanın patalyasına,

Ne korkunçtur düşmek kavganın haricine.

kaskatı katılaşmış, donmuş görürsün karanlığı.

«makamı hilafet ve saltanata.

Sular tekneyi açığa sürüklüyor.

- MEHMETÇİK -

Ve Aksu'yla Köpsu,

Türk halkının yüce katına.

Manastırlı Hamdi Efendi

inemedi beygirden

Asırda onlar yendi, onlar yenildi.

Ateş mi gelirmiş, yel mi esermiş?

Esirlerini bordasına alıp

ve siyah sakalları, siyah gözleri parlak,

haykırdı avaz avaz

Kerim geçirdi onları istasyona kadar.

Dümende ve başaltlarında insanları vardı ki

aynı emniyetle tutarlar.

alev alev

ve çığ gibi çoğaldı çeteler

Bu vatan'ı bizlere armağan eden, canları pahasına, çepheden, çepheye koşan KAHRAMANLAR'A selam olsun,

korkaktı da bir tarla sıçanı kadar.

onun atı, silahı, toprağı yoktu.

ta Ankara'ya kadar gidip

920'nin 16 Martı.

rüzgarın,

Akan : Antep'in kanıydı.

umurunda değildi Karayılan'ın

«Onlar dretnot yapıyor,

ve yanan gözlerimizle durduk

dayandık İzmir'de, Aydın'da,

ve çöp gibi kaldı çocukların boynu.

Kamacı ustası Bekir Usta ona :

Ama hep söyledigimiz gibi, Allah bu millet'e bir kez daha o günleri yaşatmasın, bir kez daha istiklal marş'ı yazmak zorunda bırakmasın,

Ve Erzurumlulardan ve Sıvaslılardan ve Türk milletinden çok

ve böyle kocaman kafalıydı

güzel şey,

Ateşi ve ihaneti gördük

Mustafa Kemal gibi!

ve biçare telgraf telleri

bir yandan da kendi köpek döllerimiz :

ve geceleyin karlı ovada

Sıvas, mandayı kabul etmedi fakat,

zincirlerinden başka kaybedecek şeyleri yoktur,

Karış karış!

Kilis yollarından kelle getirek,

Fazıl Hüsnü Dağlarca

Cepheye gidiyorum ihtiyat zabitliğiyle.

Biraz zor nefes alıyordu.

Son altmış adım bize bir yudum şerbet

Çatık kaşlı, yüzü gülmez bir paşaydı bu.

çokturlar;

sırtı lacivert hamsilerin ve mısır ekmeğinin

Kazım karabekir vb. paşalar gibi neden harcandı.

Şaşırdı Kerim.

Muzaffer oluyordu bileklerimizde,

Tarihlerden süzülmüş bir hal gibi :

Çok tehlikeli anlar yaşıyoruz.

«İstiklalimizi kaybetmek istemiyoruz efendiler!

ve sevda ve zulüm ve hayat

Yine birdenbire Yunus Emre geldi aklıma.

bir de uzun konçlu Alman çizmesi

yine ortaya çıktı Amerikan mandası.

düşmana geçti.

kanayan elleri ve emanetiyle İsmail.

kurnaz

zeybekleri daha çok sevdiğinden.

memleketi Alaman'a satanlar,

inanılmaz zaafları, korkunç kuvvetleriyle,

ve lakin dönmesin gözü bir kere!...

Urfa,

KARAYILAN dediler.

güzelizdir,

ve kurtarmak için başlarını halkın gazabından

bir taraftan da zırhlılardan asker ihraç olunuyor.

Öyle günlerde yaşıyoruz ki

Bursa ve Bursa'nın doğusunda Aksu,

yan yana, sırtüstü yatıyorlardı.

Filipin gibi vahşi bir memleketi adam etti Amerika.

uzun eğri burunlu

Savaşırken yaşamak,

ve ateş etti

heykel gibi,

Korku değil haşa,

919'dur.

«-Gayrık yeter!...

Rüzgar bocalıyor.

Yine bir duraklama,

Şehzadebaşı'ndaki Muzika karakolunu.

«Bütün aksamı vatan birküldür denildi.

Al bir ata binmişti al,

buldu Ankara'dakini tekrar :

ve şeker

Ve Türkistanlı Hacı Ahmet,

Yedikleri mısır koçanıydı ve arpa

- SÜNGÜLERİN UCUNDA -

bir de İttihatçılar,

fakat alnı çizgiler içinde anası gelir.

gelinlerin ırzına geçip,

yüreklerinde keder,

sapsarı yılgınlıklarıyla beraber

Tophane'yi de işgal ediyorlar bir taraftan,

en renkli şekilleri aksettiren onlardır.

bir sandal

gördü mavi üniformalı Fransız'ı.

karanlıkta hışırtılarla yürüyordu beygiri Kerim'in.

Antep çetin yerdir.

Kocaman bir ambarları vardı,

Antepliler silahşor olur,

bir fidan gibi vaadeden bir çocuğun

Şaban Reisin beş tonluk takası..

Atılıyorduk bir devre,

Durumu bir daha tekrar etti Hamdi Efendi :

Ertesi gün Lefke köprüsünü atıp

incecik ak yünden ehramı.

Kaynak: http://www.msxlabs.org/forum/turk-edebiyati/3224-kuvay-i-milliye-destani-nazim-hikmet.html#ixzz1TUKx2uVv

varidat ise 15 milyon ancak.

ben bir iş yapabildim diyebilmek için :

beygir ansızın kapaklandı yere,

ve süpürge tohumu

«Evladım İsmail, dedi,

ve ana avrat küfreden ki onlardır,

Artık hiçbir şey mümkün değil.

karanlık bir rüzgar gibi geçiyor iki yandan.

Ve bir tarla sıçanı gibi yaşayıp

sana bu mektubu Ankara'da Kuyulu kahvede yazıyorum.

Beyoğlu ve Tophane'yi işgal edip.

Erzurum'da kavaklar, balam,

indirdiler.

Göğüslerimizde büyüyen bahta

sığırtmaç olmayı

cesur,

şayak, cıgara kaadı, tuz ve sabun yüklü yaylıları.

Antep sıcak,

en azılı düvellerle dövüşüyordu fakat,

bugün bu, diyorlardı, mümkün değil,

düşmana bırakacaklardı.

asker geçiyor sokaktan ;

Kafkas, Galiçya, Çanakkale, Filistin,

ve korkaktı bir tarla sıçanı kadar.

29 Ağustos'u :

Erzurum'da kaskatı, dimdik ölür adam,

BİRİNCİ BAP

Ve çok uzak,

En azdan on beş mil uzaktır en yakın sahil.

gecenin karanlığında,

Arhaveli İsmail'in akıbeti...

demesinler.

doğruldukları zaman.

Elleri büyük ve esmer.

onlar ağır ellerini toprağa basıp

dövüşüyordu...

yağmurda harap postallarının meşinini ıslatarak

ve çocukturlar

Çarşambayı sel alır,

Belki karayel gösterecek.

Dipçik gürültüsünden.

En bilgin aynalara

Akhisar, Karacabey,

Yahşıhan,

Kerempe Fenerinin açığında,

kalın.

bir tarla sıçanı kadar korkak olana :

kaçarlar evlerine

Düşman tutmuştu tepeleri.

selam olsun memleket'im için KANLARINI, CANLARINI vereceklere!

memleketimiz için en nafi

korkuları, mavzerleri, çıplak, ölü ayaklarıyla

«emaneti yerine götürmeliyiz, deyip

eline bir mavzer

ve mavi okyanus

İngilizler bastı bu sabah

üzerine doğru eğilen

işte, arzederiz halimizi

eğrilip bükülmüştü

Cemiyeti Akvam nizamnamesine dahildir,

İnsanlar uzun asker kaputluydu,

Mandayı kabul etmeliyiz, hemen,

daha büyük

Ta karşıda bir kırmızı damla ışık görünüyor :

yüklendi küreklere,

düşman içinden geçip getirdi haber

Biz de on beş, yirmi sene zahmet çekeriz,

Vatanı ve bizi seven

ve emperyalizme karşı dövüşlerinden onların.

Ve şimdi

kaç kere ölüme bir kurşun atımı yaklaşarak

-Ay doğmuş olacak ki ortalık aydınlıktı-

avuçlarının üstü esmer, içi ak

Fakat İsmail

Baştan ayağa yaredir,

Ve bir balık gibi ürkerek,

bu çiçekbozuğu insan yüzünü.

ağu içer su yerine.

920'NİN 16 MARTI ve MANASTIRLI HAMDİ EFENDİ ve REŞADİYELİ VELİ OĞLU MEMET'İN HİKAYESİ

914'ten 18'e kadar

bunlar

Soruyordu herkes birbirine:

İngiliz bahriye efradı karakolu işgal etmekte iken

Seferberliği görmüşüz :

Dayandık,

Hayvan topallıyordu biraz.

Biz Erzurum'dan hangi şimendiferle nakliyat yapabiliriz?

«Varmamış olmaz.

ve kan içindeydi memelerimiz.

Son kırk adımın lezzeti daha hızlı;

bir hayat kuramayız.

büyük, aşık ölü,

Köyde mi görmüştük, ormanda mı,

Adana'da dayandık,

ve köylülerden paşalar görüldü,

Peki kuvay-i milliyeyi kuran çerkez ethem neden harcandı.

Biliyorum :

«müstakil kalamayız böyle bir zamanda.

Ve kurumuştu

Hamdi

dağlarda bir başına dolaştı.

(şaşılacak şey,

Karayılan'ı

bir gece vakti

aynen duyup işittiğimiz gibi

Ve teşrinlerinde geçen yılın

gavura karşı koyan zeybeklere göndereceğim.

Çocuğa art arda çarpıyordu ağaçlar.

Öfkeli, büyük bir şair :

ama kayık küçük demiş Yahudi.

Buna rağmen,

Berayi malumat arzolunur.

Nizamiye kapısına.

korkak,

peyda oluverdi, yerden biter gibi o

Şosenin ıssız beyazlığına inip

Kendine cevap verdi :

«Herhalde bir müzaherete muhtacız diyorum ben,

ve Keloğlan'dır.

dili çataldı.

Beli o kadar ağrıyordu ki

saman kayıklarının fenerlerini

Hepimizin bir yanı hilal gibi,

gizlenmeyi ormanda.

toprak çorak,

üç tondan on tona kadardılar

peşinden üç-kardeşler.

Hem, İstanbul'daki Amerikan dostlarımız :

DÖRDÜNCÜ BAP

ve ağalar :

Kimse ayaklı elli değil.

Ve sabahleyin ve öğle sıcağında ve akşamüstü

ve Seyhan ve Ceyhan

Çünkü onu düşünmeğe alıştırmadılar.

kamburu yoktu.

4 top

Harbiye Nezareti telgrafhanesi buldu Ankara'yı :

Milli mücadelenin kahramanlarından

öte dünyaya dair değil,

ve mensucat

Gökyüzü gözükmez.

düştüler can kaygusuna

Sabah.

birkaç vilayet, diyorlardı, kalacak elde,

kısık gözleri,

Hayran oluyordu koca gökyüzü

Nazilli düştü.

ÜÇÜNCÜ BAP

ve 1800 atlı bir ihanet

Onlar, suda ve rüzgarda ilk deniz yolculuğundan beri vardılar.

düşmanın topu vardı.

denildi.

Ve Kerempe Fenerinde

Fakat bozkırda kişneyip köpürmeden

Fransız, İngiliz, İtalyan, Amerikan

el alır,

Dayısı sürmeğe gittiği günler şimendiferi

Ela gözlüler, kara gözlüler, mavi gözlüler.

Çeliğe karşı tahta.

suda balık,

Ve dalgaların üstünde sallanarak

Biz ki İstanbul şehriyiz,

Adapazarlıydı Kambur Kerim.

Durgun bir geceydi.

Ve lakin Tarabya'da, Pötişan'da ve Ada'da Kulüp'te

ve düşmanı dağıttı

Düşman Antep'e girince

sürdü 1337'ye kadar...

İsmail rahattır.

vagon ticareti, tifüs ve İspanyol nezlesi

Yüzleri mühim, dalgın ve yorgun.

Bir büyük düşünce.

TÜRK KÖYLÜSÜ

çekiyor İsmail kürekleri.

kocaman bir boru çiçeğine benzeyen ağzıyla,

«Asi gelmiyelim diyenler vardı,

Bunu bir dediler mi,

Bindi beygire tekrar.

ve harbetsek,

ömrünün ilk düşüncesini.

analar, babalar umudu keser,

dayandık her yanda,

919 Temmuzunun 23'üncü günü

toprağın nabzı başlar

bugüne kadar

düşmanla birlik oldular.

ve arap kısrağının üstünde

destanımızın birinci babına koyduk.

bir şafak vakti karanlığın kenarından

Ve birdenbire

biz yelkenli bir gemi yapamıyoruz.

hakim

Kim bilir kaç saat böyle gidildi.

tekerlendi Kerim.

bir de Amerikan gazeteci getirmiştiler.

Kerim içinde oynardı.

düşman projektörü dolaşınca takanın yelkenlerinde,

Erzurum'da on dört gün sürdü Kongre :

kemerleri ve kamçıları gümüşlüydü,

dağa çıktı mavzerini, nacağını, çiftesini kapan

4 Eylül 919'da toplandı Sıvas Kongresi,

ATATÜRK OLMASA BELKİDE ŞERİATLE YAŞAYACAKTIK ALLAH KORUSUN AMAN.

deviriyorlardı uçurumlara :

Çabucak öğrendi Kerim ata binmeyi,

kahbe felek ona eder oyunu.

Teli kes.

yedi bitirdi bizi.

İşte giriyorlar içeri.

Şimdi, büyük sırlarını götürüyorlardı.

Büyüyordu ova kendiliğinden.

ve şekerin sahibi

dayanmaktayız.

Kaynak: http://www.msxlabs.org/forum/turk-edebiyati/3224-kuvay-i-milliye-destani-nazim-hikmet.html#ixzz1TUJA0KXd

götürdü haber.

Onlar ki uyup hainin iğvasına

İpsiz Recep'in yanından dönüyordu Kerim.

Usta, ovdu Kerim'i bayıltıncaya kadar.

ve namuslu, çalışkan, fakir İstanbullular

ve «Geçmiş olsun dedikleri zaman şaşarak

ve kırmızı bakır

gavur çetelerinin olmalı.

Mevsim yazdır,

Kaynak: http://www.msxlabs.org/forum/soru-cevap/214470-kuvayi-milliye-ruhu-nedir.html#ixzz1TbT4gpe7

kendi kendine sordu :

«Hem zaten,

Çerkez ethemi neden harcadınız.

Geldik düşman süngüsünün ucuna.

«Manda ve Himaye...

ve konuşmayı şehvetle seven insanlardı ki

Çoğalmıştık bir uçtan bir uca, bir rüya gibi

şehb@l

kaatlar getiriyor.

Emri devletlerine muntazırım.

kahraman bir türküdür ömrü Kerim'in.

sabırlı ve doludizgin koşmasını biliyorlardı.

tandırında tezek yakar Erzurum,

ve 8 Eylülde

kara yılanın encamını görünce

Kırılmıştı camı.

Şimdi işte

A. Kadir, Nazım Hikmet'in İstanbul Tevkifhanesi'nde yatarken kendisini ziyarete gelen dostlarından Gazi Mustafa Kemal'in Nutuk'unu istediğini, kitap geldiğinde heyecanla okuyarak çalışmaya başladığını aktarmıştır.

Yeşilırmak, Kızılırmak,

Meşeleri ve gürgenleriyle orman

ve bir de saçları altın gibi sarı

ve merasimsiz ağlayan

düşmanımız vapurla asker getirir.

tepenin eteğinde ateş yanıyordu :

bakımsızdılar,

Fakat bu şekli halli kabul etmedi Erzurumlu.

onun nabızlarında atmağa.

Ve Çukurova,

Bir hayret kızıllığı akardı üstümüzden

sürülmüş toprağın ve şehirlerin bahtı

ve onlar ki bir nice murtada hançer üşürürler

kaçak silah ve asker ceketi yükleyen laz takaları :

Ve bütün bu marifetleriyle Kerim

Bir gün dedi ki makinist dayısı Kerim'e :

ve Bolu dağında ekmek bulamadıkları için

nal sesleri ve yıldızlarla gelen atlıyı çeviriyor

Her ne hal ise, hoşça kal, gözlerinden öperim.

920'nin

Kellesi Büyük Mehmet Ağa'ya kadar,

Sıcak bulutlar dolaşır havada

kayalardan genç bir keçi gibi inmeyi,

ölü bir deniz şeklinde gördü yalnızlığı.

ve Manisa, Menemen, Aydın, Akhisar :

kilim ve halı yüklü katırları,

Karayılan'ın

İsmail unsurunun içinde.

Bu fidan öyle küçük,

ya İSTİKLAL, ya ölüm!

«Amerikan mandası altına girelim, diye.

Ve devam ettik ateşi ve ihaneti görmekte.

diyorlar.

İstasyona gidecekler.

Bizde süngü yok.

İsmail, reisinden izin isteyip,

ve kayboldu dağlarda yine.

bir şarkı söyler gibi ölebilirdiler...

Uşak düştü.

yekpare Acem mülkünü feda etti bir sengimize.

Mustafa Kemal'i gördüm düşümde,

ve nihayet Hatçehan köyünden çıkıkçı Şerif Usta.

fakat yalnız değil :

Arheveli İsmail

kağnılar, mekkare arabaları,

dört yanımız mavi mavi dağdır, denizdir.

- MUSTAFA KEMAL -

İnsanlar devrilmişti, kedersiz ve ümitsizdiler.

«birbirine mani şeyler değildir

Ve terden ve toz dumandan ve sinekten geçilmez

öyle kahrolup duydu ki insansızlığı

Antep köylüklerinde ırgattı.

Koparılmış gibiydi parmakları saplandığı yerden

diyorlar,

Memaliki Osmaniye'nin cümlesine şamil

Yürek boynun büker, balam,

ateşten diregiyle gömüldü suya.

«bu, sana emanettir.

Rüzgar karayel göstermedi.

ve dünyaya meraklı bir çocuktu.

iki kat soyulmamak için.

hasta bir fundalıktan yüksek değillerdi.

Neticede bizden altı şehit, on beş mecruh olup

Ve işte o günden sonra

Yiğitlik atla, silahla, toprakla olur,

hafif makinalı tüfeğiyle

Harbiye telgrafhanesini de işgal etti İngiliz bahriye askeri

Erzurum'un kışı zorludur balam,

''Kuvayı Milliye'', ilk kez, Kurtuluş Savaşı'nda görev alan milis güçleri anlamında kullanılmıştır. ''Kuvayı Milliye'', işgal altındaki bir ülkede halk tarafından oluşturulmuş direniş örgütleridir; bu özellikleri ile bir sivil örgütlenme modelidir; ''Kuvayı Milliye'' sonradan Ulusal Kurtuluş Savaşı'na katılan herkesi kapsayan bir kavram olarak kullanılmıştır.

dediler,

Mücevher gibi uzak ve erişilmezdi şeker

Elleri kanayarak

Boynu yine böyle çöp gibi ince

Yirmi gün geçti aradan.

orda, mazlum milletlerden bahsedildi

Dallardan damlalar düşüyordu Kerim'in yüzüne.

Şaban Reisin teknesi

Derisi ışıl ışıl,

selam olsun bizden önce geçen'e,

Sol kulağı kanıyordu Kerim'in,

Yeryüzü kadar bir şey vardı.

Mustafa Kemal gibi.

Düşman elindeydi Eskişehir.

Rüzgar tam kerte yıldıza dönüyor.

sevinçle oynadığı bu müthiş oyun

ve düşmanı meydanda koyup

ve kederli nehir yollarının,

kara donlu köylülerden.

gözlerimin yaşına bak...

«İstiklal, diyorlardı, şayanı arzu ve tercihtir, amma

Kemalist ideoloji adı altında tüm ATATÜRK'çü ve kuvayi milli ruhu taşıyan vatan severleri, dinsizlikle suçlayan, kemalizm diktatör bir felsefenin ürünüdür diye düşünen güruh bu ideolojiye gönül verenler sayesinde o çok sevdikleri ibadetlerini yapabilmektedeler, düşman işgal'i altında kalan yurdumuz'u düşman'a kayıtsız, şartsız teslim etmek isteyenler şimdi fetva verir oldular LANET olsun onlara.

Fakat bir kerre bir derd anlayan düşmeyegörsün önlerine

ve tel örgülerin üzerinden

tül perdeler, kravatlar, apoletler, şişeler,

Ambarda nohut çuvalları, bakla, kuru üzüm,

Hem artık işi uzatmağa gelmez.

ve Kemeraltı'nda Fotika'nın memesini

Nurettin Eşfak

Bence onda bütün bir devir dile gelmiş Türk köylüsü :

çıkardı kafasını.

Adapazarı.

ilerde

İşte Beyoğlu telgraf memurları geldiler.

Kerim'e ekmek vermediğinden teyzeleri

İsmail'in etrafında hep bir ağızdan konuşuyordu.

ve gökyüzü

yüce Türk halkı,

nasıl bir idare kurduğunu

Alaeddin tepesinde üç gün üç gece hüküm sürdüler.

ve bir başkası,

«Karayılan der ki : Harbe oturak,

«Sabah bizim asker uykuda iken

"Kuvayi Milliye Destanı", Nazım Hikmet'in Kurtuluş Savaşı'nı baplar halinde anlattığı destandır. Nazım Hikmet, Kuvayi Milliye'yi 1939'da yazmaya başlar, 1941'de bitirir. Yapıtın sonunda "939 İstanbul Tevkifhanesi, 940 Çankırı Hapisanesi, 941 Bursa Hapisanesi" diye bir not bulunmaktadır.

ve damadı Ferit

çok beyaz bir yastıkta kara sakallı bir ölü yüzü,

Başka türlü anlıyorum ben Yunus'u :

korkusu ve kafası öyle büyüktü ki onun,

Yapıt Türkiye'de ilk kez 1965 yılında "Kurtuluş Savaşı Destanı" adı ile Yön Yayınlarınca yayımlanır. Daha sonra yine "Kurtuluş Savaşı Destanı" adı ile 1973'te, 1975'te de yayımlanır ve "Kuvayi Milliye/Destan" adı ile ilk kez Bilgi Yayınlarınca Temmuz 1968'de yayımlandı.

Avrupa'ya göstermek ister.

ve durgun

Dışarda yağmur...

Ben yeterince araştırma yapıyorum ama dünyaya 6 numaralı gözlüklerle tek pencereden bakmadan!

Maraş :

Adana,

Öğleden evvel

yaratan ki onlardır,

Önümüze çıktı bir gündüz bir gece.

bir de Yunan,

Kirezce'ye geldiler

Karayılan olmazdan önce

"Daha!" diyordu.

gözü kanlı dört düvele

nerde düşman varsa orda bitirek,

Acıkmıştılar,

Vatan severliği tekellerine alıp Nazım'ı vatan haini ilan edenler bu destan'ın anlamını biliyorlarmı acaba?:)))

Onu namlı bir «kaptan gibi saydı çeteler,

- MUSTAFA KEMALLERCE -

Beygirler çirkindiler,

İçimizde Hilafet Ordusu,

Türkiye'yi, geniş kafalı birkaç kişi belki kurtarabilir.

Ve esasen,

çocukları öldürüp

İradei Milliyeye müstenit bir Şurayı Milli'den.

ve karanlık suda Amerikan taretlerinin önünden akıp

«Karayılan olmazdan önce

çöllerde kalır,

ve ihanetleriyle birlikte

Fakat ıslanmamış ki yerde yapraklar

yani, arpalar biçilip

dövüşüyordu, köle olmamak için iki kat,

Başladı hayatımızda şehitlerce bir yarış.

Tunuslu ve Hindli kölelerden.

tarafgirlik, cehalet

düştü.

ileri geri...

ONLAR

sıkışmışlardı.

«Şaban Reis, deyip,

borcumuz 500 milyon,

dayandık, Urfa'da, Maraş'ta, Antep'te.

Tarihin ilk dipçik hücumu.

Doğruldu.

Amerikan mandaterliğini talep etmeği

Antepliler onu

16 Mart 1920

malumun olsun çektiğimiz acılar...

Dayandık

Ve asker kaçakları,

ve Antep'i

bozkırda ateş hattına girmek

«Bu hamiyetli ve cesur, Manastırlı Hamdi Efendi olmasaydı, İstanbul felaketinden kim bilir haber almak için ne kadar intizarlar içinde kalacaktık. İstanbul'da bulunan nazır, mebus, kumandan, teşkilatımız mensupları içinden bir zat çıkıp vaktiyle bize haber vermeği düşünmemiş olduğu anlaşılıyor. Demek ki cümlesini heyecan ve helecan kaplamıştı. Bir ucu Ankara'da bulunan telin İstanbul'da bulunan ucuna yanaşamayacak kadar şaşkın bir hale gelmiş olduklarına bilmem ki hükmetmek caiz olur mu?

"Onlar ki toprakta karınca, suda balık, havada kuş kadar çokturlar; korkak, cesur, cahil, hakim ve çocukturlar ve kahreden yaratan ki onlardır, destanımızda yalnız onların maceraları vardır."

Anzavur isyanları.

Gece, Tophane rıhtımında

büyük şey.

Yağdırıldı telgraflar Erzurum'a :

ve sahra

zeybekler gelince Eskişehir'e

gecenin bu geç vakitlerinde,

Bir tuhaf mı oluyor böyle günlerde şiir yazmak?

Erzurum'da kavaklar tane tane,

Konya,

''Kuvayı Milliye Ruhu'' da işte bu demekti. 19 Mayıs 1919 günü Samsun'a çıkan Mustafa Kemal, bütün bu grupları ve örgütleri aynı amaç çerçevesinde birleştirmişti. ''Kemalist'' kavramı da tam bu sırada ortaya atıldı. ''Kemalist'' o günlerde, İngiliz istihbarat örgütü gizli yazışmalarıyla Amerikan basınında milliyetçi, Bolşevik ve isyancı anlamlarında kullanılıyordu. Bu açıdan, emperyalist ordularına karşı anayurtlarını koruyan herkes, Türk, Kürt, Çerkez, Arap, hepsi de ''Kemalist'' sayılıyordu

bir tane daha

Kırmızı kayalarda

ve demirli şileplerin kederlerini

Ve Manavgat istikametlerinde kaçıp

Zaten çok sürmedi, parlak kara sakallı amcalar gitti,

Ne kendi nefsini korur,

saatına bakmak oldu.

yüksek

seyrek sakalı,

ve kahreden

koyun ve sığır sürülerini önüne katıp

Kavgadan

ak bir taşın ardından

saat onda

ve başları bembeyaz parçalanıp dağılıyordu.

buğdaya başlanırken

eğilip okşadı mübarek emaneti.

Çünkü işi bittiği ilerde başa bela olacağı için değilmi?

ne zaman sıkışsa bizimkiler,

Bak, tam sana bunları yazarken

Düşen kahramanın sevgisiyle al,

Hala rüyalarında görür Kerim

seğirttiler peşince.

yuvarlandılar...

O, «Yunusu biçaredir

Destan şu dizelerle başlayıp sona ermektedir:

Uğruna şehit olasım geldi hemen,

Halim selimdir Erzurum'un adamı

Meclis'in önüne doğru iniyorlar,

Bir de sakalı Halife'nin,

ve asker postalları halinde

Erzurum güzelleri giyer, balam,

Ruhumuz fırtınalı, etimiz mütehammil.

Karagöl'le Söğüt Gölü

Ve denizi bıçak atmak kadar iyi bilmeseydi eğer

Dümdüzdü fidan gibi

İnsanların başında kalpak,

Miloviç de beyaz at gibi bir karı.

Yol görünür onun garip serine,

Sıvastopol'a giden bir geminin

Demir,

«Ankara'nın taşına bak,

Karayılan olmazdan önceki siperi.

mahlukat yerinden durur,

bir çift kürek

Ferhad'dır

yan gelip ölülerin üzerinde yatanlar

LANET OLSUN HEPSİNE ALLAH BELALARINI VERSİN. HEPSİNİN NEYSE BURADA KALSIN FAZLA AÇILMAYALIM.

bir şafak vakti değişmiş olur,

İşte Beyoğlu telgrafhanesi de yok.

Erzurum'da yaz gelip de bastı mıydı sıcaklar.

bir dehşet aldı Anteplileri,

Son yirmi adımı uçuyorduk,

Hoca Nasreddin gibi ağlayan

silahları ve beygirleriyle insanlardı dayanan.

hiç kimseden hiçbir şey beklemeksizin

Yaralı

Dayısı şimendiferde makinistti.

Neydi damarlarımızda çoğalan, çoğalan?

ve yeşil bir ağaç gibi gülen

Dalgalar bir müddet daha

ve sonra cephane sandıklarıyla silahlar.

fakat toprağımızdan emin,

mektebe, teyzelerine ve dayısına.

- TABUR BİR MUCİZE İÇİNDEYDİ -

ve istiklali yakıp yıktıkça düşman,

yer bitirir bizi bir yandan,

Fakat düşmanın topu vardı.

Bahsettiginiz isimlerin sonra neler yaptıgınıdda bir araştırıp yazsaydınız hocam!! Tarih masal değil kimse kafasına göre yorumlayamaz.

bir Türkiye vücuda geliverir.

Almıştı herkes dipçiğini avucuna.

Haziran ortalarına kadar

Ve kanlı bankerler pazarında

ve dehşetli kızgın

pek mütevazı bir mektep salonunda

Ateşi ve ihaneti gördük.

Bu şehadetle kayalar yarıldı sanki

- DURDUK, SÜNGÜ TAKMIŞ KAFİR -

Bolu, Düzce, Geyve, Adapazarı :

ve kara gözlü Yürük kızı,

Kovmuşlar.

Kerim'i bir yaylıya bindirdiler.

ve Kabataş açıklarında sallanan

kafasını aldı.

verdi onlara.

Durduk, süngüsü düşmanın pırıl pırıl,

Sonra, güldü,

Kambur Kerim de böyle dedi aynen.

Ve ne çare, kader,

İnsanlar, etlerinde kurşun yaralarıyla

bu dünyanın üzerinde.

Dizginleri bıraktı.

-Tekneciler'in ateşini görmüş olacak-

havada kuş kadar

YIL 1918-1919 ve KARAYILAN HİKAYESİ

baltabaş gemi

atları ve kendileri semizdiler...

sesini incelterek marş okuyor genç Türk köylüsü :

şu halde, diyorlardı, şu halde,

selam olsun bizden sonra geleceklere,

alıp indirdiler.

Kerem'dir

500 asker kaçağı ve yeşil bayrağıyla Delibaş

ve emanetinden başka her şeyin haricinde,

Yaralıydı, yorgundu, fakirdi millet,

Hep aynı Anadolu havalarını çalıyor gramofon

Bugün ''Kuvayı Milliye'' denilince akla askerler, ordu, ihtilaller ve cuntacılık gibi kavramlar geliyor. Ne kadar yanlış! Kuvayı Milliye, o tarihte, işgalci emperyalist ordularına karşı savaşan, Türkü, Kürdü, Lazı, Çerkezi, Arabı ile bütün etnik grupları kapsıyordu.

Fakat ayak diredi efendiler :

peşlerinde bırakıp

Hafif yağmur yağmıştı biraz önce.

Bir ürperme geldi İsmail'in içine.

Altına bir at çekip

Dehşetten daha çok.

Geyve'ye girdi ertesi akşam.

Antepliler yiğit kişilerdir.

Bıçak kemiğe dayanmış hatta kemiği aşındırmaya başlamıştır!

İşgal altına alıyorlar İstanbul'u şimdi.

bir ağır makinalı tüfektir.

kanadı kırılır

Vaziyet vehamet kesbediyor efendim.

bir de Vilhelm'in bıyıkları.

NURETTİN EŞFAK'IN BİR MEKTUBU ve BİR ŞİİRİ

«Dağları yırtıp ayırır,

ellerine güvenir.

girdi şehre.

Fakat, Ankara'da çocuklara ders vermek,

haksız ve hazin

ve simsiyah

Ve türkü söylerken, her nedense her zaman yaptığı gibi,

toprağı kökünden söküyordu.

yatıyordu yüzükoyun.

Ve İstanbul'dan gelen bazı zevat,

Ve orda sargı,

İstanbul'da hanımlar, beyler, paşalar,

«Akıllı, umutlu, sabırlı deli gönlüm,

Birden bir kurşun gelip

Rüzgar :

kaz gütmek,

hürriyet ve ümit,

yuvarlandılar teknenin altında

İsmail şaşırıp bıraktı kürekleri.

(burda malul gaziler için

Sonra, zifte koydu bu kırılmış dal gibi çocuk gövdesini.

Kocaeli ormanı gürgen ve meşeliktir :

Düşman tutmuştu tepeleri,

Ve sonra bir ikindi vakti ziftin içinden

Armaşa'nın altında Başdeğirmenler'e

Bayburtlu Zihni gibi gülendir.

Vahdettin Sultan,

ve mağrur

ve bir kerre vakterişip

«Allah büyük

İlerledik cihan cihan,

Eskişehir'den alıp onu

Belki rahatsızdı, belki rahattı,

karanlıkta köylerin içinden geçiyorlardı.

hep alnının ortasında duyacaksın ölümü.

Neydi bu tepenin adı?

«İsrafil surunu urur,

Düz ovada bir gül fidanıydı

taze yeşil selvi gibi ince uzun dururlar.

aktı Ren şarapları su gibi

«Emanetimizle varabilecek miyiz?

bu ölen teknedendi.

Beygirin başı gittikçe daha çok karanlığa giriyor.

kaçan tavşanı ard ayağından vururlar

öğretmek, sevdirmek onlara

İngilizler zırhlıları rıhtıma yanaştırıp

buz tutar yiğitlerinin bıyığı

İlkönce küfretti.

yanan :

Uslu uslu yola koyuldular.

"Zafer ırak mı?" dedim,

ve ayışığında ve yıldız alacasında geceleyin,

İngiliz askerleri giriyorlar nezarete.

Durduk, süngü takmış kafir ayakta,

Bir düşman süngüsüne, göğsünden

Ve 29 Aralık Kütahya :

kapladı Miloviç'in yorganına 1000 liralıkları.

Bunlar

İsmail bodoslamadan bir sağnak yedi,

Sarıldı beygirin boynuna.

Tıraşları uzamış biraz.

Gültepe, Tilbeşar Ovası,

kayboldu İngiliz torpitosu.

Erzurumlu türkülere.

Aldattı Hindistanlı dostlarını

Siperi bir gül fidanıydı onun,

Nazım Hikmet

emanetiyle tek başınadır,

Memleket harap,

namlıya tek fişek sürmeden

Antepliler düz ovada

bu dünyaya dair kaygılarıyla...

Deli gibi gidiyordu hayvan.

Çok sözler edildi onlara dair

Kerim'e bisküviti kutularla atan amcalardı.

anadan doğma çırılçıplak.

Karayılan

Türkçe bilmeyen

İstanbul 918 Teşrinlerinde,

makina başında şöyle bir telgraf aldı Ankara'daki :

Mektepten istifa ettim.

vurun ha yiğitler namus günüdür...

İKİNCİ BAP

su ve rüzgardılar.

destanımızda yalnız onların maceraları vardır.

takma kol ve bacak yapılıyordu),

Ne olacak,

«Ambardan silah çalıp bana getir,

Ethem için hain dedim mi?

yüreklerinde müthiş bir ümit vardı.

Birdenbire durdu beygir,

ve onlar için :

batan teknenin kayığında

Çocuklarımıza Türkçe okutmak,

«Türk Köylüsü diye.

kavaklarda tane tane yapraklar.

Ve aklına ilk gelen şey

Mayıs ortalarından

Seferberlikte ölen babası marangozdu.

Erzurum'un düzdür, topraktır damı.

sonra Yeni Dünya'nın sayesinde

çıtı pıtı dilleri ve pamuk gibi elleri

Bağdasar Ağa'dan

dünyanın en diri, en taze dillerinden birini,

ve lakin yelkenlerinin altında

«Paşa hazretleri,

köy odalarında unutulmuştular.

Kaynak: http://www.msxlabs.org/forum/turk-edebiyati/3224-kuvay-i-milliye-destani-nazim-hikmet.html#ixzz1TUK9CwEy

Kardeşin

Kaldı ölü bir denizin ortasında

gül fidanı dibinde yatıyordu ki yüzükoyun

Akıyoruz, hayatımız nerede pek belli değil.

sidiklerini yaktılar 5 numara lambalarında.

sancak feneri.

Eşraf ve ayan ve mütehayyizanın çoğu

kömür

Dumlupınar sırtlarındayız.

işbu Mister Bravn'a güveniyorlardı.

bulutların

335'te Kerim Eskişehir'e gitti,

dayısı Kerim'i elinden tutup

«İbret al, deli gönlüm,

bir yar sever

bir fidan gibi cesur

Bu ilkokul kitaplarından devşirme bilgileri bırakında artık gerçekleri araştırın. Aslını inkar eden bizden değildir.

Bir muhabbet sarmıştı her yönü

ölmeden mezara koyarlar onu.

buz tutar yiğitlerin bıyığı..

ve avuçlarında toprak ve kan vardı.

alabora olacaktı.

Bıçak kemiğe dayandığında, Türk milleti için destan yazmak zor değil...

İzmir kalsa Yunanistan'da

askerlerimiz uykudan şaşkın kalkınca müsademe başlıyor.

yıldı elleri,

erimiş altın pahasında gazyağı

Yaşadı toprakta bir tarla sıçanı gibi,

merhametsizdiler,

Hayvan devrildi kaldı.

bir şekli hal kabul ediyoruz.

3 Ekim Konya.

iş bölümünden bahsedeceksin.

devretmek için Amerika'ya Anadolu'yu

Düşman şarapnel döküyordu,

yeşil kertenkeleler.

katırların yemesi için)

Sonra belki on gün, belki on beş,

Manastırlı Hamdi.