Artık haptığım harcamalar batar oldu. Ayda bilmem ne kadar kenara atmam lazım dedim. Şimdi onu atamazsam kendimle çelişmiş olacam. Falandı fişmandı derken baktım iyiden iyiye stres olmaya başladım. Öyle bir kaptırdım ki, zaten iş kolik bir insanım, tamamen iş bağımlısı hale gelmeye başladım.

Peki neden benim karım anca kendine yetecek kadar para kazanabiliyorken ben hem kendime hem de ileride aileme yetecek kadar para kazanmak zorundayım. Neden ben bu sorumluluğu üzerime aldım ki. Neden güzel bir evde oturup, güzel eşyalar kullanmak zorundayız? Şu anda oturduğum ev, kaldığım oda, kullandığım eşyalar güzel değil mi? Şimdi kazandıklarım ve harcadıklarımla rahat yaşamıyor muyum? Valla gayet rahatım.

Ben artık kadın egemen bir toplum istiyorum. Evin reisi kadın olsun. Çalışsın kazansın bana baksın. Yaş oldu 27 ve 2-3 seneye kadar evlilik hesapları yapmaya başladım. Geçen akşam ciddi ciddi oturdum gelirlerimi giderlerimi hesapladım. Neleri kısabilirim, nerelerden gelir elde edebilirim, maksimum-minimum ne kadar biriktirebilirim diye hesapladım. Buna göre düğün ve 1-2 sene maaş ile rahat yaşayabilmek için neler yapmam, ne kadar birikimim olması lazım hesapladım. Buna göre kısa ve uzun vadeli hedefler koydum. Askerliği ayarladım. En sonunda 2009 Haziranında evlilik gözüktü.

fena fikir değil... yalnız çocuğu doğururma, emzirme sürecinde biraz eacemilik çekebilirsiniz... sonra karınız size bir kredi kartı çıkardığında harcamalarınızı dikkatli yapmalısınız ki limiti aştığınızda fırça da çekebilir...

siz anlaşılan çok dolmuşsunuz :)ama öyle bi toplum yok :)

güncel

Valla ben bundan sonra kadın egemen bir toplum istiyorum. Kadınlar çalışsın bize baksın. Ben bundan sonra para biriktirmiycem. Ne kazanıyorsam ona göre rahat rahat harciyacam. Nasılsa nikahta keramet var. Kazandığımız kadar yeriz.

Peki o zaman neden kasıyorum ki. Şimdi olmayan ama ileride olacak bir tek ev kirası sorunu var. Onu da Gebze?de yok pahasına kiraya verdiğimiz evde kalarak çözebiliriz. Gebze gayet güzel ve şirin bir semtimiz.