burda çok az başlık okudumm ve konulara yaklaşımınızı bile bilmiyorum çoğunzun..

kapatıcaktım ama, bu ikincisi sanırım daha uygun bahsettiğim karmaşaya..

Boşvermişlikle teslimiyetçiliği karıştırmamalı aslında.. Elden geleni yapmışız ve bize düşeni yerine getirirkende her anında dua kapısından ayrılmadan hayra sevk olmayı dilemişiz..

az önce bişeyy yaptımm..

arkadaşım neren ağrıyor bi izah et bize?

az laflarmısınız benle..

sen oraya kadar getirmişsinndir ya..

kitlenipp kalıyoruum bazenn, sonradaa daha fazla yük almıyoo, iiçiimm..

bu kadercilik miii?

en yetkili merccii gibi bildiğin bi kuruma evrak bırakırsıın hanii; sonra kaybolsada için rahat olurr gibi mi..

Teslimiyet hiçbir şeye müdahale etmemek değildir. İki tür teslimet vardırdır, birincisi İnsanın elinde olmayana kadere teslimiyet ... İkincisi, İnsanın iradesi kadar HERŞEYİ yaptıktan sonra sonucu Allaha bırakmak, sonuca razı olmak..

selam önce:)

yakın durma çabası içinde olmak gönle doyum veren...

fff aammann yaa neyse.. saol yazmana, depresif bi halddii yazdımm, ama ilk andakki sorgulama halim söndü..

durdummm.. ve sanırımm tüm önlemleri alsam bile bu kaygı yok olmuyosaa durupp sadce teslimiyett fikrini aklımdan geçirmem gerek diiye düşündüm..

tamemen kendi fikrim ve kendi kelimelerim.

bu duygu -olacak bitecegi bu kadar içtenn, bii ilahii gücee bırakmak- psikoloji biliminin en modern yöntemlerinden bile güçlü bi etki eder mi..

Nefsin sizin istediğiniz yönde gelişmemesi karşısında dahi olayın, isyan etmemek hüzne dalmamak kabullenmek yeniden başlamak için ayakta kalmak ve bu gücü yine O'ndan aldığını bilmektir..

yada sadcee bu kadarr inamakk dinlerinn temel ögretisi olabilir mii?

duruluyo ama, bi garipp teslimiyet fikri geçti içinden.. nerelere diyimm bilmedimm. olan bu..

Ve artık başa geleni kabullenmek sizin için doğru olanın gerçekleştiğine inanmaktır teslimiyet hali.

kafam karışıyo bazen, naapıcaagmı çokta bilemedimm..

"Teslimiyet";

İnanmak güzel bir olgu insanı gerilimden uzak tutması gerçeğini inkar etmek mümkün değil sıkıntılı anlardaki sığınağımız ama insan sadece sıkıntısını mı paylaşıyor yaradanla içimizde büyük sevinçler duyduğumuz kalbimiz yerinden çıkacakmışcasına çarptığı anlarımızda dilimizden dökülende yine O'nun adı olmuyor mu.. ALLAH demez miyiz çok şükür demezmiyiz... gerilimden öte o sevgiyi istemek ona

kafam karışştı dediim yaa..

kişinin içinde bulunduğu ve bir açıklama getiremediği kaosa karşı kendisinde oluşan psikolojik gerilimleri azaltmak için dayanak olarak gördüğü hazır-paket olarak önceden tasarlanmış/oluşturulmuş birtakım ritüelleri/olguları/kavramları/ilkeleri/kuralları kabul edip şüphesiz inanmasını gerektiren bir ruh halidir.

hıhh.. felsefffe, tamda bu tanıım karşılıyo durumu..

neyse bu günlük yeter.

ne yanii, yanlış yeremi başlık açtımm... iki laf edilmezmi bu kaygılar üstüne...

bu durumm bi süürü bilim, inanç, düşünce biçimi tarafından bi sürü başka halde okunabilr ya hani... niyee din üzerine düşündümmm kii, en bilinmezz güç diye en çokk o mu derman olur gibi geldii anlamadımm.. bu tanıma kaynakça gösterirmisin bi metinden alıntı sanırım..

yanii her bi tedbiri alıpp açık kapı bırakmıyosuun hiç, ama yinedee huzurlu olunmuyoo bazen..

Allah'ın adıyla Allah'ın verdiği güçle..

yok bi agrılı hal, karmaşa dedimm yaa..

sonraa.. bi deyin hele ne bu duyguu inannçç mıı, neye yada..

o noktada bu ikincicimi yapılann..

cevizci' den desen inanırdımm, hem daha öz olmuş:)