Peygamber aşkı

Yavuz Sultan Selim?in, Haremeyn?i Osmanlı topraklarına kattığı günden itibaren, ecdadımız bu kutsal topraklara karşı öyle edeple davranmıştır ki; Peygamber Efendimizin şehrini, bir valinin adı altına sokmaktan haya etmiştir. Yönetim işlerine vekalet etmek üzere oraya göndereceği idareciye?vali? unvanı vermemiş, onun yerine?Medine Muhafızı? unvanını layık görmüştür...

İslam hukukunda gayrımüslimlerin içki içmesi yasak olmadığı gibi, bunların içki alıp satması ve meyhane açması da serbest idi. Kanuni Sultan Süleyman zamanında Müslümanların ekseriyette bulundukları mahallelerde gayrımüslimlerin meyhane açması yasaklanmış; Sultan II. Selim zamanında buna tekrar izin verilmişti. Nitekim gayrımüslimlerin meyhanelerinden ve içki satışlarından vergi alındığı da gizli bir bilgi değildir. İşin aslından habersiz bazıları, bunu padişahlardan ilkinin dindarlığına, diğerinin de şaraba düşkünlüğüne bağlamışlar; hatta kendisine Sarhoş Selim demişlerdir. Yangında yanıp tekrar yaptırdığı saray hamamını gezerken tansiyonu düşüp kaymış ve beyin kanamasından vefat etmişti. Buna rağmen, ?Sarhoş halde hamamda kız kovalarken öldüğü? bile söylenip yazılmıştır. Halveti tarikatına bağlılığı ile bilinen Sultan II. Selim?in dindarlığı Selimiye Camiini yaptırmasından bellidir. Ayasofya camiini de esaslı tamir ettirmişti. Zaten nevzuhur tarihçimiz de padişahın içki içtiği halde beş vakit namazını kıldığını; sonradan şeyhinin telkiniyle içkiye tövbe ettiğini; hatta ölürken kendisine verilen ilacı; içinde içki vardır diye reddettiğini de yazıyor.

-Aç, oku!.. Derdi.

Bunu bilmek neredeyse imkansız. Çünki Osmanlı padişahları, aileleri dahil, hiç kimseyle beraber yemek yemezlerdi. Hatta buna dair Fatih kanunnamesinde hüküm bile vardır. Sultan Abdülhamid?in son senesine kadar da bu gelenek devam etti. Öyleyse padişahları içki içerken kimsenin görmesi mümkün değildir. Maamafih içmiş olabilirler. Peygamberler dışında hiç kimse masum sayılmaz. Herkes hata yapabilir, günah işleyebilir. Ama görmeden ve iyice bilmeden bir kimse hakkında hüküm de verilemez. Hele tarihçilerin sözüyle asla. Tarihçilerden bazıları belli kimselere yaranmak için tarihi hadiseleri bile tahrif etmekten çekinmemişlerdir. Böylesine mahrem bir mevzuda, üstelik asırlar geçtikten sonra ne söyleyebilirler? Hele modern yazarların padişahların ağızlarına sayaç takmış edasıyla konuşmalarına ne demeli! Maamafih ciddi Osmanlı tarihçileri, zaten böyle bir şey söylemiyorlar.

Osmanlı padişahları işte böyle, gayretli, cefakar, dindar yaptıkları her işi Allah rızası için yapan şahsiyetlerdi. Son devir ulemasının büyüklerinden Seyyid Abdülhakim Arvasi hazretleri derdi ki: ?Osmanlı padişahlarının hepsi dindar insanlar idi. Dini muhafaza ettiler. Dinin direği idiler. İçlerinde bir tane kötü yoktur. Ama aralarında derece farkı vardır.?

Osmanlıya yapılan iftiraların sebebi

emin ol bozkurt sadece yıldırım dedemiz değil bu toprakları kanlarıyla sulayan bütün dedelerimiz yapışacaktır yakalarına...

Kuru kavga değil!

Böyle bir ecdad ancak hayır ile, dua ile anılır. Aksini yapmak, insafsızlık olur. Aklıselim insana yakışmaz!

Osmanlı padişahlarının üstünlükleri

Son devir ulemasının büyüklerinden Seyyid Abdülhakim Efendi hazretleri dermiş ki: ?Osmanlı padişahları, kendilerinden önceki hükümdarlar gibi değildir. Hepsi dindar insanlar idi. Dini muhafaza ettiler. Dinin direği idiler. İçlerinde bir tane kötü yoktur. Ama aralarında derece farkı vardır.? Sevdiği ve büyük bildiği atalarına hakaret edilmesi, insanları incitmez mi? O halde müslümana düşen hüsnü zan etmektir. Kendilerini savunacak durumda olmayan tarihi şahsiyetler hakkında ileri geri konuşmak insana yakışmaz. Hele dedikodu ve iftiradan kaçınmak, sadece dini değil, herkesin uyması gereken ahlaki bir vecibe olduğu unutulmamalıdır.

sanki 600 seneyi aşkın dünyayı adeletle yöneten bizim ecdadımız değildi sanki bir çağ açıp çağ kapatan bizim ecdadımız değildi sanki gemileri karada yüzdüren ya bu şehir beni alır ya ben onu alırım diyen bizim ecdadımız değildi sanki viyana kapılarını aşındıran hasta yatağında dahi sefere çıkan bizim ecdadımız değildi sanki varığını yoğunu satıp 40000 altını bağışlayan Vahdettin Han bizim ecdadımız değildi VE SANKİ BİZ 1923 TE TARİH SAHNESİNE ÇIKAN ÖNCESİ OLMAYAN BİR MİLLETİZ...

?Veli? tabiatlı olan Padişah, Bayezid Han da, yaptırdığı caminin inşası bitince; ?Her kim ömrü boyunca ikindi ve akşam namazlarının sünnetlerini terk etmemişse ilk cuma namazında o imam olsun? demiş, bu hususta kendisinden başka kimse çıkmamış, hazerde ve seferde hiçbir sünneti bırakmadığı için namazı kendisi kıldırmıştı.

Üstelik bu adeti anne tarafından Mevlana Celaleddin Rumi?nin torunu olup soyu Hazret-i Peygamber, Hazret-i Ebubekr ve Hazret-i Ömer?e dek ulaşan Çelebi Sultan Mehmed, Sultan II. Murad, hatta İstanbul?u fethetmekle Hazret-i Peygamber?in övgüsüne mazhar olan Fatih Sultan Mehmed ve veli lakabıyla tanınan Sultan II. Bayezid de devam ettirmiştir. Sekiz senelik saltanatını Ehl-i sünneti korumak için Safevilerle savaşmak ve müslümanların mukaddes beldesi Hicaz?ın fethiyle geçiren Yavuz Sultan Selim ara sıra içer, ama hemen sarhoş olurmuş. Osmanlı ülkesini hayır eserleriyle donatan ve adaletiyle tanınan Kanuni Sultan Süleyman önceleri içermiş, sonra bırakmış. Eh, bu sözlere de pes demekten öte geçilemez.

sağol trtato

Osmanlı Padişahları içki içer miydi?

Geçen gün de bahsetmiştim?Osmanlı?nın Peygamber Aşkı? kitabından. Tahsin Yıldırım ve Mehmet Kuzu imzasıyla çıkmış, Nesil basmış... Osmanlı?nın, özellikle de Padişahların Peygamber sevgisinin açığa çıktığı örnekleri toplamış bu kitap... Ben de bir iki kısmını aktarıyorum...

İçki içen ilk padişah yaftası yapıştırılan Yıldırım Sultan Bayezid, Bursa?da Ulu Cami?yi ve kendi adıyla anılan camiyi bina etmiştir. Bizans İmparatoruna, İstanbul?da bir müslüman mahallesi kurulup, cami yapılarak kadı tayinini kabul ettirmişti. Meşhur mutasavvıf Emir Sultan ile sohbet etmiş, hatta O?na kızını vermişti. Sırp kralının kızıyla evlendi diye Yıldırım Sultan Bayezid?e kızıp, kendisini bu kızın içkiye alıştırdığını söyleyenlere ne diyelim? Padişahı içki içerken kim görmüş, belli değildir. Yaptığı siyasi bir evlilikti. Belki bir araya bile gelmediler. Padişah, onun sözüyle içki içecek birisi miydi? Doğrusu çok söz götürür. Diyebilirsiniz ki cami de yaptırır, içki de içer. Evet bu mümkün. Ama bugün bana gösterebilir misiniz çevrenizde hem cami yaptıran, hem de içki içen kaç kişi var?

Bunu herkes karıştırabilir ama biz tarihçiler yapmayalım böyle bir hatayı. Zaten halifelik Yavuz eliyle Osmanlıya geçti, bu savda direnirsek Yavuz öncesi yapılan savaşlar neye gider.

Bu cevaba paralel bir hadiseyi de hanedan mensubu rahmetli Fethi Sami Bey?den birkaç yıl önce bizzat dinlemiştim.

Hanedan mensupları bunun farkındaydılar. Asırlarca, halkına, hatta bütün milletlere hoşgörü ile yaklaştıklarından, başlarına gelen bu hadiseye de hoşgörü gösterdiler; tevekkülle karşıladılar. Ömürleri boyunca, Türkiye Cumhuriyetinin aleyhinde en ufak bir faaliyette bulunmadılar.

Yalan söylemekten utanmayan bazı tarihçilerin kendisine büyük iftiralar attığı Sultan Abdülaziz Han da, her Müslüman gibi Peygamber Efendimizi çok sever ve saygıyla anardı. Hatta sadece Efendimizi sevmekle kalmaz, onun yaşadığı Haremeyn halkına da saygı gösterirdi.

İşin aslı beni içki içip içmedileri ilgilendirmiyor pek, bu niye bu kadar mesele haline geliyor anlamadım. Zira bunun hesabını kul değil, Allah sorabilir ancak. Ama o 600 yıl ve daha da öncesinde bizler için ne yaptıkları ilgilendirir beni. Selçuklu'nun vatan yaptığı, Osmanlı'nın kuruluşundan yıkılışına değin sırtını dayadığı yıkılmaz dağ Anadolu'm, güzel yurdum için ne yapmışlar, neyi amaçlamışlar? Neyi başarmış, neyi başaramamışlar? Bizim bu kadar sıkıntı çekiyor olmamızın nedeni 5000 yıllık güçlü bir tarihten ileri geliyor ise eğer, hataları neydi?

Ağır hastalığında bile bu derece hassas davranan, Medine?ye ve hazret-i Peygambere olan muhabbetini böylesine güzel bir surette izhar eden büyük Padişah; Medine-i Münevvere?den her posta geldiğinde de abdest tazeler... Bu mektupları;

Kendimizi bildik bileli işittiğimiz bir terane bu. Son günlerde yine gündeme getirildi. Her şey yaşlı ve afili bir gazete köşe yazarının Osmanlı hanedanının en yaşlı azasından naklettiği bir sözle başladı. Buna göre Sultan Hamid rom içermiş. Gazete yazarı, ?Dedesini defalarca görmüş olan torunundan daha mı iyi bileceğiz? diye de soruyor. Gel gör ki bunu söylediği iddia edilen Şehzade Ertuğrul Efendi 1912 doğumludur. Sultan Hamid 1918 yılında vefat etti. Ertuğrul Efendi?yle biz de görüştük. Kendisinden bizzat işittiğimize göre, dedesi Sultan Abdülhamid?i ömründe bir defa, mahbus bulunduğu Beylerbeyi Sarayı?nda görmüş. O zamanlar beş yaşında imiş. Babası Şehzade Burhaneddin Efendi ile beraber ziyaret etmişler. Dedeleri kendilerini kucağına alıp sevmiş. Ömründe bir defa o da beş yaşında iken gördüğü dedesinin rom içtiğini Ertuğrul Efendi bilir mi? Bunu nezaketen kendisine sormak istemedim. Belki başkasından işitmiştir. Ama Sultan Abdülhamid?i çok daha yakından tanıyan ve onu defalarca görmüş olan yakın çevresinden böyle bir şey işitilmiş değil.

Amansız içki ve tütün yasağıyla meşhur Sultan IV. Murad da içki içmediği halde, mübtela olduğu gut hastalığının ağrılarını hafifletebilmek için hekimbaşı tarafından verilen afyon hülasalarını alırdı. Bu da kendisinde halsizlik ve uyuşukluk yapardı. Sendeleyerek yürüdüğünü birkaç defa görenler padişahın içki içtiğine hükmetmekten çekinmemiştir. Babası gibi Üskürdarlı Aziz Mahmud Hüdai?ye bağlıydı. Selden yıkılmış olan Kabe-i Muazzama?nın bugünki binasını yaptırmış; Karaköy Arab Camiini harab bir bina iken şimdiki hale getirmiştir.

Osmanlı İmparatorluğu, on dördüncü asrın başından yirminci asrın ilk çeyreğine kadar hüküm süren dünya tarihinde şerefli ve en uzun ömürlü bir hanedan devletidir. Hem de, Asr-ı saadet ve Hulefa-i Raşidin devirlerinden sonra Hak ve adalete riayette en üstün seviyeye yükselen bir devlet.

Günlük hayatı neredeyse saniyesi saniyesine malum bulunan Sultan Hamid?in içki, hatta rom içtiği bilinmiyor. Ama dini hassasiyetinde hemen herkes müttefik. Zevcesi Behice Kadınefendi, padişahın heladan çıkıp banyoya gidene kadar abdestsiz yere basmamak için teyemmüm edecek derecede dindar olduğunu söylemiştir. İttihatçılar, II. Meşrutiyet?i müteakip, Sultan Hamid?i halkın gözünden düşürmek için neler söylemediler.. Abdullah Cevdet, ?Sultan Hamid hakkında yüz yalan uydurdum. Bazısına kendim de inandım? demekten kendisini alamamıştır.

dördüncü murad a iftira ederler. oysa dini bütün bir padişahtı. bağdat fatihiydi. osmanlıda bağdatı 2. kez fetheden padişahtır.24 aralık 1638de bagdat ı,40 günlük kuşatma neticesinde fethetti. safevilerden bağdat ı geri aldı. safevilerin yıktığı imam-ı azam ebu hanife hazretlerinin türbesini ziyaret etmiş, tamir ve tezyin ettirmiştir. her zaman "Allah ım güç ver bana"diye dua etmiştir. böyle bir padişahı alkolik olmakla itham etmek çok acı. bugün bağdatın fathinin yıl dönümü. mekanı cennet olsun. nurlar içinde yatsın.

Osman Gazi daha işin başında, niyetini ve temel prensiplerini ortaya koymuş, kendisinden sonra gelenlere de devletin anayasası olarak kabul edilmesi için şu vasiyeti yapmıştır:

Yavuz Sultan Selim Rüyasında Peygamber Efendizmizi gördüğü için Mısır ı fethetmiş; Yine İstanbul un fethide Peygamber müjdesine nail olmak amacına dayalıdır..

" Allah adına" kısmı doğru tarih öğretmeni arkadaşım ama Halifelik dini bir sembol değil bir idari kurum biliyorsun. Osmanlıda idari kurum padişahlık, diğer kısmı değilde buna dikkat etmeni istedim sadece. Hilafet Peygamberimizden sonra yerini alan Arap Dev. yöneticilerine verilen genel bir ad sadece. Han, hakan, sultan, padişah, kral gibi... Zira o dönem ve öncesinde Arapların belirleyici bir -yönetici anlamında - sözcükleri yok.

Sabah Gazetesi yazarlarından Murat Bardakçı?nın?Şahbaba?da verdiği şu vesika, Cumhuriyetimizin kurucusu Atatürk?ün de farklı düşünmediğini göstermekte: ?Türkiye?nin Roma Büyükelçisi Suat Bey?in?Vahideddin?in füc?eten vefat ettiği şimdi haber alınmıştır? yazan telgrafı Ankara?ya geldiği sırada, Reisicumhur Gazi Mustafa Kemal, Adana?daydı... Telgraf hemen Adana?ya ulaştırıldı. Reisicumhur dostlarıyla yemeğe oturmuştu... Haberi işitince, ?Çok namuslu bir adam öldü... İsteseydi Topkapı?nın bütün cevahirini götürür ve öyle bir ordu kurup geri dönerdi ki...? dedi.?

Bence yoktur. Bir tarafa Harem, bir tarafa içki konusunu getirip alabildiğince geçmişe hakaret ediyorlar biz de okuyoruz, seyrediyoruz.

?Haşa, sümme haşa!..?

Bu samimi itirafta bulunanlar kimler: Cumhurbaşkanı, Başbakan ve Dışişleri Bakanı...

Osmanlı devletinin duraklama dönemlerinde, tarihimize?Eğri Kalesi Fatihi? olarak geçen III. Mehmed Han, Peygamber Efendimizin mübarek ism-i şerifleri her anıldığında ayağa kalkacak kadar Peygamber sevgisiyle doluydu...

Bütün Osmanlı padişahları bu vasiyete aynen uymuşlardır. Bütün dünyayı bu prensiplerle idare etmeyi hedeflemişlerdir. Fatih Sultan Mehmed Han?ın, ?Dünyada tek bir din, tek bir devlet, tek bir padişah ve İstanbul da cihanın payitahtı olmalıdır? sözü bunu göstermektedir.

Ömrünü bu davada tüketmiş, hiçbir engel onu bu yoldan alıkoyamamıştır. Örneğin, bir seferinde Zigana Dağlarını yaya geçmek zorunda kalmış ve bu sırada büyük güçlük ve sıkıntılarla karşılaşmıştı. Sefer sırasında yanında bulunan Uzun Hasan?ın annesi onun çektiği bu eziyetleri gördükten sonra kendisini seferden alıkoymak kasdıyla; ?Ey Oğul! Bunca zahmete değer mi? deyince yüce Hakan; ?Hey ana, bu zahmet din yolunadır. Zahmeti ihtiyar etmezsek bize gazi demek yalan olur? diye cevap vermiştir.

Benim anlamadığım şu:Acaba insanların yaptıklarımı önemli, yoksa söylentilermi?Birde, acaba illede içki içmiştir diyen kişilerin amacı nedir?Ben bunda artniyet ararım. Yada kendi görüşlerine payanda aradıklarına inanırım. Allah adına, islamiyeti yaymak için halifeliği yürütmüş olan padişahlara yakıştırılmak istenen isnata bakınız!

Bence bize verdikleri en büyük ders, öğrettikleri en gizli ve önemli bilgiler bu tarihte gizli... Canımızı acıtsa da gerçekler kabullenilmeli, iğneyi kendimize batırmalıyız ki birileri çuvaldız batırmasın bize...

-Bunlarda Medine-i Münevvere?nin tozu var!.. Diye öpüp alnına götürür ve ancak ondan sonra başkatibe uzatarak;

Dışişleri Bakanı T. Rüştü Aras şöyle cevap verir:

Iyş, yaşamak; ışret, eğlence ve cümbüş demektir. İkisi de arapçadır. Eğlenmek illa içki içmekle mi olur? Eşi dostuyla dinin izin verdiği şekilde eğlenmek yasak değil ki. Buna da ıyş ü ışret deniyor. Nuş, farsça içmek demek. Su için de kullanılır, şerbet için de. Dolu eski türkçede içine su karıştırılan su dışındaki içecekleri anlatır. Ayrana da dolu denirdi. Hatta Bursa?da askere ayran yapıp verdiği için Dolu baba diye bilinen bir evliyanın kabri vardır. Saki yalnızca içki dolduran değil, su veren kimse için de kullanılır. Zaten saki, arapça sulayan demektir. Arapçada da?şarap? şürb edilen, yani içilen şey demektir. Şerbet, çorba, meşrubat, şurup gibi kelimeler hep aynı köktendir. Kur?an-ı kerimde içilmesi yasak olan hamr?dır. Fermantasyona uğramış içki demektir. Biz bugün buna şarap diyoruz. Ama eski metinlerde?şarap? içilecek her şey için kullanılır. Lisanını ve kelimelerini bilmeden bir devir hakkında rastgele hüküm vermek ne kadar hatalı!

Peki bu iddiaların maksadı ne olabilir? Muhtemelen muhafazakar çevrelere mesaj verilmek isteniyor. Nasıl bir mesaj? İki ihtimal var: Birincisi, ?Sizin çok övdüğünüz Osmanlı padişahlarının haline bakın! İçki içerlermiş. Demek ki iyi insanlar değilmiş. Dolayısıyla temsil ettikleri değerler de böyleymiş. Gerçeği öğrenin!?. İkinci ihtimal, ?Bakın, dindarlıkları herkesçe malum olan Osmanlı padişahları bile içki içmiş. O halde siz de inad etmeyin, yolunda olduğunuzu söylediğiniz padişahlar gibi yapın!? Görülüyor ki bunlar abesle iştigalden başka bir şey değil. Her şey biraz da Osmanlı padişahlarını her istediğini yapabilen Avrupa krallarına benzetmekten kaynaklanıyor. El-insaf!

-Derhal beni ayağa kaldırınız, dedi... Haremeyn?den gelen talepleri ayakta dinlemeliyim! Allah Resulüne komşu olanların talepleri böyle ayak uzatılarak, edebe mugayir bir şekilde dinlenmez!..

Kendilerini savunacak durumda olmayan tarihi şahsiyetler hakkında ileri geri konuşmak insana yakışmaz. Hele dedikodu ve iftiradan kaçınmak, sadece dini değil, herkesin uyması gereken ahlaki bir vecibe olduğu unutulmamalıdır.

O halde bazı padişahların içki içtiğine dair rivayetler nereden çıkıyor? Bunlara itibar etmek mümkün mü? Asırlar öncesine ait hadiseleri bugün olmuş ve bizzat görmüşcesine hikaye etmek olacak iş mi? Halbuki İslamiyet, kim olduğu bilinmeyen, hatta fasık birisi bir haber getirirse, buna hemen inanmamayı emrediyor. Bir müslümanın gizli işlediği günahı bile gelip başkasına anlatan kimse fasıktır. Sözüne inanılmaz, güvenilmez.

Nevzuhur tarihçinin kaynağına göre, "Fatih Sultan Mehmed Han ve Sultan Bayezid-i Veli, komutanları ve vezirleriyle arada sırada ıyş ü nuş ederlerdi. Hatta Bayezid-i Veli, Sadrazam Gedik Ahmed Paşa?yı ışret sırasında katletmişti". Yazar ıyş ü nuş kelimesini içki alemi; ışret kelimesini de içki diye tercüme etmiş. Sultan IV. Murad?ın şeyhülislamı Zekeriyazade Yahya Efendi?nin "Mescidde riyamişler etsin ko riyayı/Meyhaneye gel kim ne riya var ne mürai" beytini yazarak?Eee, şimdi bu şiiri nasıl değerlendireceğiz? diyor. Divan edebiyatından ve tasavvuftan biraz anlayan, bunu değerlendirmekte zorluk çekmez. Şair ve tarihçilerin kullandığı ıyş ve ışret, saki ve bade gibi kelimeleri şahid gösterip de bu hükmü vermek tamamen hatalıdır. Divan şiirinde meyhane tekkeyi; saki sevgiliyi ve şeyhi; bade ve şarap ise ilahi aşkı sembolize eder.

bilmeden kesin delillere dayanmadan atılan iftiralara inanmamak gerekir. bu zamannın insanları bile abdülhamit han hazretlerine hala iftiralar atıyorlar. bu da onun ne kadar değerli bir padişah olduğunu gösteriyor.

Kırklı yıllarda, zamanın Dışişleri Bakanı Tevfik Rüştü Aras bir toplantı için Almanya?ya gider. Sami Bey aynı zamanda sınıf arkadaşı olan ve kendisini çok yakından tanıyan Tevfik Rüştü Bey?i bir toplantıda yakalayıp herkesin duyabileceği tonda bir sesle şöyle der: ?Tevfik Rüştü Bey, sen benim çocukluk arkadaşımsın. Beni ve mensubu olduğum hanedanı çok yakından tanırsın. Herkesin huzurunda sana soruyorum: Ben ve babam hain miydi, dayım Sultan Vahidettin hain miydi?

Gelelim Osmanlı padişahlarının içki içip içmediği meselesine?

Üstelik İslamiyette üzüm ve hurmadan yapılan şarap ve bundan elde edilen alkol kesinlikle haram olan bir içkidir. Bunun dışında bazı alkollü içkiler vardır ki kimi alimler bunların ilaç ve ihtiyaç için sarhoş etmeyecek mikdarını içmeye cevaz vermiştir. Rom da bu kabildendir. O halde neyin ne için içildiğini bilmeden ahkam kesmemek lazım.

Meşhur Medine müdafii Fahrettin Paşa, Sevgili Peygamberimizin mübarek ruhu incinir endişesiyle, Mescid-i Nebevi?nin tamirinde çalışan ustalara; ?bir yere çivi çakacakları zaman çekicin sapına mutlaka keçe sarmalarını ve ses çıkarmadan kullanmalarını? emretmiştir...

Her Padişah, devlet ne kadar sıkıntıda olursa olsun, oraların mamur olması için her türlü tedbiri almıştır...

Benzeri iddialar önceki müslüman hükümdarlar için de ortaya atılmıştır. Mesela bazı Emevi ve Abbasi halifeleri için söylenmedik söz bırakılmamıştır. Halbuki bunların hepsi iman ve ahlak sahibi adil insanlardı. Evet, içlerinde tek tük nefislerine mağlup olup sefih bir hayat yaşayanlar çıkmıştır. Fakat, bunların da İslamiyete zararları olmamış, nihayet nefislerine zulmetmişlerdir. Buna da etraflarındaki devlet ricali sebebiyet vermişti. Sonra gelen bazı tarihçiler, zamanlarındaki idarecilere yaranmak için bunların hatalarını şişirmiş: hatta bu uğurda hadis bile uydurmuşlardır. Bazı Osmanlı tarihleri de, zaman yakınlığı ve sınır komşuluğu bakımından bu tarihlerden tercüme edilmiş ve onların tesiri altında kalmış olduğundan, aynı yanlışlıkları tekrarlamıştır. Nevzuhur tarihçimizin kaynağı, Ömer bin Hattab?ın içki içtiği için ceza alanlardan birisi olduğunu yazıyor. Şarap haram edilmeden önce Hazret-i Ömer içki içmiş olabilir. Ama haram kılındıktan sonra içki içtiği, hele ceza aldığı hiçbir yerde geçmez. İslamiyetin peygamberlerden sonra en üstün tuttuğu ikinci zat için böyle bir iddiaya la havleden başka ne denir! Ancak Mutezile itikatı ve Şii görüşlü Cahız?dan böyle bir şey beklenir.

Bir kitabı okuduğun zaman dolu dolu oluyorsa için... Ve kitabın içinde yüreğin sızlıyorsa, gözlerin yaşarıyorsa bazen, söylemelisin!..

Yeryüzünün salih kulları...

?Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana Osmanlı kötülendi. Bunun bir sebebi vardı. Din kuralları ile idare edilen bir devletin yerine, Batı hukukunun esas alındığı Türkiye Cumhuriyeti kurulmuştu. Yeni devleti oturtmak, sağlamlaştırmak için böyle yapılmak mecburiyeti vardı. Artık Cumhuriyet oturdu. Tehlike kalmadı. Hala Osmanlıyı kötülemeye devam etmenin bir manası kalmadı. Bunun kimseye faydası yok...?

Dinin direği idiler

nilay a katılıyorum aynen. özeleştiri yapmalıyız.

osmanlı padişahlarının içki içip içmemesi konusunun bizlere ne faydası var allah aşkına. bence çok boş bir tartışma konusu. boş işlerle uğraşmayalım

Öğrencilik yıllarımdan beri hep bu sorunun cevabını aradım. Sonunda buldum. Sorunun cevabını zamanın Cumhurbaşkanı Sayın Süleyman Demirel, Osmanlı?nın 700. Yıl Kutlamaları münasebetiyle 4-8 Ekim 1999 tarihleri arasında yapılan XIII. Türk Tarih Kongresinde veriyordu. Sayın Demirel yıllardır merak ettiğim sorunun cevabını özetle şöyle veriyordu:

Sultan Mahmud?un içki içtiği söylenen oğlu Sultan Mecid ise Medine?de Mescid-i Nebevi?nin bugünki halini yaptırmış; Kabe-i Muazzamaya kaşi tuğla döşetmiş; Hırka-ı Şerif, Dolmabahçe, Ortaköy, Teşvikiyye gibi zarif camiler bina ettirmişti. Hasta yatağında iken Medine halkından gelen mektubu hürmeten ayağa kalkıp dinlediği meşhurdur. Üstelik Nakşi meşayihinden Yanyalı İsmet Efendi?ye bağlıydı. Türbesinin Sultan Selim camii avlusunda, ama Sultan Selim?inkinden daha alçak yapılmasını istemiş; Yanyalı İsmet Efendi tekkesi müridlerinin her Cuma gecesi türbesinde hatm-i hacegan yapmasını vasıyet etmişti. Bu nazik ve içli padişah, yine de iftiralardan kendisini kurtaramamıştır. Hele zamane bir tarihçisinin gözüyle görmüş gibi padişahın sarhoş olup hammallar tarafından küfeye konup saraya getirildiği sözüne ne denir! Sultan Mecid, içki içseydi, bunu müptezel şekilde yapmayacak kadar nazik bir insan idi.

?Biz Allah tarafından memur olmadıkça bir sefere gitmeyiz? diyen Yavuz Sultan Selim Han ise, cihan hakimiyeti davasında çok kudretli bir simadır. İki büyük meydan muharebesiyle Memluk Devletini ortadan kaldıran, mübarek makamlara hizmetle şereflenen ve Müslümanların Halifesi unvanını alan Yavuz Sultan Selim, 25 Temmuz 1518 günü İstanbul?a ulaşmıştı. Ancak İstanbul?da halkın büyük bir karşılama hazırlığı yaptığını işitince gece vakti yanında birkaç kişiyle kayığa binerek gizlice Topkapı Sarayı?na çıktı. Ertesi gün padişahın sarayda olduğu öğrenilince hiçbir merasim yapılamadı. ?Biz ne yaptık ki bu kadar rağbet edilir!? diyen cihan padişahı gayet sade giyinir, devlet işleri dışında gösterişe rağbet etmezdi. (Osmanlı padişahlarının, her birinin buna benzer pek çok faziletleri, menkıbeleri vardır. Yerimiz sınırlı olduğu için sadece bir iki örnek verebildik. Bu konuda daha geniş bilgi için, Prof. Dr. Ahmet Şimşirgil?in, ?Kayı-1?, ?Kayı-2? kitaplarını -Şems Yayınları- önemle tavsiye ederim)

?Allahü tealanın emirlerine muhalif bir iş eylemeyesin! Bilmediğini İslam ulemasından sorup anlayasın. İyice bilmeyince bir işe başlamayasın! Sana, itaat edenleri hoş tutasın! Askerine inamı, ihsanı eksik etmeyesin ki, insan ihsanın kulcağızıdır. Zalim olma! Alemi adaletle şenlendir ve Allah için cihadı terk etmeyerek beni şad et! Ulemaya riayet eyle ki, din işleri nizam bulsun! Nerede bir ilim ehli duyarsan, ona rağbet, ikbal ve hilm göster! Askerine ve malına gurur getirip, din ehlinden uzaklaşma. Bizim mesleğimiz Allah yoludur. Ve maksadımız Allah?ın dinini yaymaktır. Yoksa, kuru kavga ve cihangirlik davası değildir. Sana da bunlar yaraşır. Daima herkese ihsanda bulun! Memleket işlerini noksansız gör! Hepinizi Allahü tealaya emanet ediyorum!?

-Medine-i Münevvere mücavirlerinden bir dilekçe var, dediler. Hemen yaverlerine seslenip;

Yakışıklılığı, nazik ve demokrat tavırları ile modern Avrupa monarşilerindeki hükümdarları andıran Sultan V. Murad ise, amcası Sultan Abdülaziz?in feci ölümü üzerine ağır bir depresyon geçirmiş; şuuruna halel geldiği için tahttan indirilmişti. Bu halde bulunan bir insanın fiillerinden mesul tutulamayacağı aşikardır. Kaldı ki kendisinin içki içtiği rivayeti, sağlam kaynaklarda geçmez. Nevzuhur tarihçinin de yazdığı gibi merhum Sultan Reşad içki içmezdi. Fakat keşke içki içseydi de, iktidarı İttihatçılara bırakmasaydı. Koca imparatorluk sayelerinde yıkıldı.

İş burada bitecek iken, popüler bir gazetenin nevzuhur tarihçisi, Osmanlı padişahlarından hangisinin içki içtiğine dair bir yazı yazdı. Buradaki bilgiler onsekizinci asırda yaşamış bir şair-tarihçiden naklediliyordu. Osmanzade Taib, karışık hayatı sebebiyle müderrislikten atılmış; kulağı delik ve muhiti geniş bir müellifti. Sağdan soldan işittiklerini kitaplarına dercetmesiyle tanınır. Hele bu meselede Osmanzade Taib?in başlıca kaynağı olan Gelibolulu Ali?nin abartılı ifadeleri, ilmi çevrelerde çok ihtiyatla karşılanmıştır. Mesela Şemsi Paşa?ya olan antipatisi, onu Sultan Murad?a rüşvet vermiş göstermeye kadar varmıştı. Osmanzade?nin ikinci kaynağı ise dokuzuncu asırda yaşamış ve Mutezile mezhebine mensubiyetiyle tanınan Şii Arap şairi Cahız. Bu da başka bir alem. O zaman mahkemeye gitse, şahidliği kabul edilmeyecek birisinin sözünü, şimdi biz mi kabul edelim?

Şehzade iken nasıl eğitim aldıklarını biliyoruz.

ben de içki içtiklerini sanmıyorum. osmanlı padişahları küçük yaşlarından itibaren ilim, tasavvuf dersleri ile yetişirdi. hepsinin hocaları vardı. hepsi din büyüklerine bağlanmış onlarla fikir için de yaşarlardı.

Hep geçmişimizi bize kötü gösterdiler yıllarca..

Fethi Sami Bey ve ailesi, 1922 yılında kendi istekleri ile yurt dışına çıkarlar. Babası Sami Bey, bir Osmanlı zabiti. Avrupa?da iken, Türkiye?de hanedan mensuplarına çok ağır suçlamaların yapıldığını üzüntüyle takip ederler.

Hele, Üsküdar Yeni Camiini ve şehrin iki yanında çok zarif iki çeşme inşa ettiren, hattatlığıyla meşhur Sultan III. Ahmed ile Nuruosmaniye camii inşaatını başlatan, Rumelihisarı, Kandilli, Yeraltı, Beşiktaş Arab İskelesi, Üsküdar Mahmudiye, Defterdarkapısı, Tulumbacılar Odası, Yalıköşkü cami ve mescidlerini yaptıran Sultan I. Mahmud?un içki içtiğine dair hiç delil yoktur. Gelin görün ki yazar, Sultan Ahmed?in hangi balkonda hangi yastığa dayanarak kiminle rakı içtiğini, gözüyle görmüşcesine anlatıyor.

Bugün çok sıradan insanlar, içkiyi haram bilip içmezken, hayatlarını İslamiyeti yaymak uğrunda sarfetmiş, ülkeyi hayır eserleriyle donatmış, dindarlıklarıyla menkibe kitaplarına geçmiş ve aynı zamanda müslümanların halifesi olan Osmanlı padişahlarının içki içecek kadar zayıf iradeli olduğuna inanalım mı? Zaten bunu yazanlar da bazı padişahların sonradan tövbe edip içkiyi bıraktığını söylüyor. Hatasını anlayıp dönmek de bir fazilettir.

Hem Osmanlılarda örfünde azımsanamayacak bir gücü var ki halifelikten önce de sonra da padişahlar, şeyhülüslamlara bu güce dayanarak hakim olmuşlardır; son zor dönemlere kadar...

Osmanlı sultanları sıradan insanlar değildi. Vatanseverlikleri, dindarlıkları, dürüstlükleri, idarecilikleri, ileri görüşlülükleri tarihi bir gerçektir. Sıradan insanlar olsalardı, devletin ömrü 632 yıl sürmezdi. ?Yeryüzünü salih kullarıma miras bırakırım? ayet-i kerimesinin Osmanlı sultanlarını övdüğünü, büyük alim Abdülgani Nablüsi bildirmektedir.

Bir gün hasta yatağında yarı baygın ve sararmış vaziyette yatarken, kendisine;

Nevzuhur tarihçiler, yaptıkları istatistiklerle, Sultan II. Mahmud?un içkiye en düşkün padişah olduğuna karar vermişler. Halbuki Osmanlı Devleti?ni mutlak felaketten kurtararak adeta yeniden kuran bu padişahın da dindarlığına çok deliller vardır. İstanbul?daki bütün Sahabe-i kiram kabirlerini bulup yaptıran, öte yandan Tophane?de zarif Nusretiye Camiini, Eminönü?nde Hidayet Camiini, Üsküdarda Adliye Camiini, Arnavudköy?de Tevfikiye Camiini inşa ettiren O?dur. Vehhabileri işgal ettikleri Hicaz?dan çıkararak Hazret-i Peygamber?in kabri üzerine yeşil kubbeyi yaptıran O?dur. Hele Medine?deki Hücre-i Seadete hediye gönderdiği altın şamdan münasebetiyle yazdığı ve?Şemdan eyledim ihdaya cür?et ya resulallah..? diye başlayan na?tta Hazret-i Peygamber?e olan sevgisini çok içli ve edebi biçimde terennüm etmiştir. Ağır verem hastası iken, Çamlıca?da kızkardeşinin köşkünde fenalaşmış, ?Beni bir camiye kaldırın da, bari orada vefat edeyim? demiştir. Yeniçeri Ocağı?nı ve bununla organik bağı sebebiyle Bektaşi tekkelerini kapattığı için malum dedeler tarafından?Gavur Padişah? diye anılmış; yeni düzende yemleri kesilenler de bu hakaret sözüne dört elle yapışmıştı. İçki içtiğini de muhtemelen yine bunlar uydurmuştur.

Sayın Ecevit bile vicdanının sesine kulak verip ahir ömründe, Osmanlıyı methedip, Vahideddin Han?ın vatan haini olmadığını söylemişti.

Böyle bir üstünlük, fazilet her devlete nasip olmamıştır. Bunda, devletin ilk kurucusunun ve sonra sultanların iyi niyetlerinin, samimiyetlerinin ve ihlaslarının büyük payı vardır. Bir şeyin temeli iyi niyetlerle ve sağlam olarak atılırsa ömrü de o kadar uzun olur.

Teşekkürler usehri. Bu tür iddialar şarap masalarında ağzı leş kokan "türedi" tarihçi bozmalarının ayyaş kafalarıyla uydurduğu herzeler. Yıldırım Dedem elbet yapışacaktır yakalarına...

onlar hep kötülediler biz de seyrettik her zaman bilmiyorum dünya üzerinde bizim kadar tarihinden kopuk bihaber nesil var mıdır acaba...

Artık toplum olarak geçmişimiz ile barışma zamanı geldi. Çünkü hepimizin Osmanlıya şükran borcumuz var. Bugün, üzerinde oturduğumuz bu topraklar ve mensubu olduğumuz İslamiyet onların hediyesidir. Bunun için, onları her zaman hayır ile yad etmemiz her şeyden önce bir insanlık vazifesidir.

rc ederim nilay. doğrusu bu:)

akrona yazılanları okuyup okumadığını bilmiyorum ama biz de bu tartışmanın ne kadar boş asılsız olduğunu anlatmaya çalıştık...

Yıllardır belli aralıklarla, Osmanlı Devleti?ni kötülemek, padişahlarını; hainlikle, zevk safa içinde olmakla, içki içmekle daha nice akıl almaz ithamlarla aşağılamak gelenek halini aldı. Osmanlı Devleti?nin kendi milletine ve diğer milletlere hizmeti, dünya barışını, huzuru, güveni sağlamaktaki katkıları ortadayken; Padişahların, yukarıda iddia edilen hususlarla uzaktan yakından ilgileri olmadığı tarihi bir gerçek iken bu rutin saldırıların sebebi neydi?

Osmanlı Sultanları her vakit Peygamber Efendimize karşı son derece saygılı ve sevgi dolu idiler. Bu saygı ve sevgi, sultanlardan başlayarak; paşasıyla, alimiyle, tüccarıyla, çobanıyla, bütün bir millet tarafından hissedilmektedir...

?Haşa, haşa, sümme haşa! Ne siz hainsiniz, ne de diğer hanedan mensupları. Asırlarca Türk milletine hizmet etmiş çok değerli bir hanedansınız. Ancak şunu unutuyorsun Sami Bey. Biz bunları söylemeyip de sizi methetseydik, bize demeyecekler miydi, ?Bunlar madem bu kadar iyi insanlardı, niçin yurt dışına gönderdiniz? Niçin yeni bir devlet kurdunuz? Özür dilerim, yeni devleti kabul ettirebilmek için bunları söylemek zorundayız...?

Ben hiçbir Osmanlı Padişahının içki içtiğine inanmadı, inanmıyorum.