okuyanlara teşekkürler, tabii yorum yapan paroll'ada...

Belli, saklama başkaları sevmiş seni...

Boynumda asılı bir hatıran var, utancımdan başımı kaldıramıyorum...

Bazen dertlilerde ağlar ama gülerek.

Bizim için yaratılan kişi gelip o boşluğu doldursun diye...

Yürüdüğün yolda durmadan kendine çarpmakmış yalnızlık.

Sen gittin, arkandan sirenlerle götürdüler beni. Şimdi her selam demir parmaklık. Yokluğun kusurum oldu. Özür dilemek üzereyim yalnızlığımdan...

"Yeniden yaparız."...

Bekleyişim sen gelene kadar sürecek.

iki yanakta iki masum buse, biri eski sevgiliye digeri onunla birlikte yitip giden maziye...

Üçüncüsü, söylemeye dilim varmıyor...

"bi'şeyler" var, aramızda yaşanan...

Ben aynada seni görünce, benden çok sevebildim ve bir insanın imtahanıdır; kendinden çok sevmek birini...

"Denizin çağrısına dayanamadım" dedi.

Varsın diye sevsem zaten yakışmazdı.

Adımı söylüyorsun, görüyorum gülüyorsun...

Enkazımızı toplayıp öyle gideceğiz, asgari centilmenlik toz olmayı bilmeyi gerektirir...

ama onun sessizliğini çözememiştim...

Sonra o gelmişti biraz mahcup ve çok güzel.

Hayatın çilesine tahammül gerek,

Sonrası biraz bulanık, başka bir şeyi ararken bulunan bir şey gibi... Yarım kalmaya mecbur bir sevinç, elimizde bir bilet var ama ne tam ne öğrenciyiz...

Adımı söylerken yabancısın dilini bilmediğim bir aşk bu

Anlayış ifadesi olarak sessizlikler, kabulleniş olarak sessizlikler.. Pişmanlık olarak sessizlikler, hayranlık olarak sessizlikler

değilmiki sefa ile cefa müşterek?

Yoktun yanımda,

Sizce ağlamak için gözyaşımı gerek?

Yanıma oturup susmuştu, öfke olarak sessizlikler görmüştüm.

Göz görmez, dokunur da...

İnsan bazen bundan yorulup yılıyor...

Cok guzel duygulandirdin beni..

Isınıyorum düşüncenle...

"Neden geldin" diye sordum.

Bazılarının dokunduğu yerde gül biter, dikeniyle birlikte...

sondan bir önce...

Hiçbir şey bırakmayacağız arkamızda, çekip giderken sırtımıza saplanacak bir çift göz olmayacak.

Bu sağır aşkta topal bıraktın beni gözünde izi var,

Tanrı parmaklarımızın arasında boşluk bıraktı;

telefonun hiç çalmadığın zaman benim olduğumu hatırla...

Sen 'kim o' de yeter ki: Çünkü, kim olmamı istiyorsan o olmaya geldim...

Birincisi seni ilk gördüğüm yerdi, ikincisi seni ilk öptüğüm yer..

Özür dileyesim var şiirlerden; ben seni bir YALNIZLIKLA sevdim...

Her elimi uzattığımda, içinden geçiyorum, zaten galiba ben senin sadece içinden geçiyorum...

Yaz akşamı gelme, yüzüme dokunan yumuşak rüzgarı kesme, bir kış ayazında hiç gelme,

Onları ayır; Kalanlarla gel, geçmişi konuşalım.

Devam et lutfen

Sana bırakacağım bu kentin üç semtinde üç damla gözyaşı döktüm,

"Ya kalemiz yıkılırsa?"

Kapına geldim ve ben olmaktan vazgeçtim...

Aşkın üzerine topuklu ayakkabılarınla basarak gittin.

Zenginliğimiz bizim, kolay harcamayalım...

Telefonun hic calmadigi zaman beni hatirla..

Sondan iki önce...