Bir gün bir sahabi, Allah Resulü'nün huzuruna gelerek cahiliyeye ait bu canavarlığı şöyle dile getirmişti:

Allah Resulü hadiseyi tekrar ettirmekle sanki şunu anlatmak istiyordu: "İşte siz İslam'dan evvel böyleydiniz. Tekrar tekrar anlattırdım ki, İslam'ın size kazandırdığı insanlığı bir kere daha hatırlamış olasınız!"

Onlardan biri kız ile müjdelendiği zaman, pek öfkeli olarak yüzü simsiyah kesilir. Kendisine verilen müjdenin sevimsizliğinden dolayı kavminden gizlenmek ister. Onu, hakarete katlanarak yanında mı tutacak, yoksa toprağa mı gömecek? Bak ne kötü hüküm veriyorlar!.."

Herhalde o esnada başını secdeye koyuyor, saatlerce yalvarıyor ve Rabbinden insanlığı kurtaracak bir halaskar talep ediyordu...

gerçekten ibret verici bir hadise

Allah razı olsun... Çok güzel bir paylaşım.. demiştim!!, ancak yayınlanmadı birkaç saat önce neyse yine söyleyim...

Tam bugünlerde varlığın ille-i gaiyesi olan O, insanların içinden ayrılıyor; ümmetinin daha sonra "Nur Dağı" diyeceği "Hira Mağarası"na çekiliyor ve gözleri ufuklarda kurtuluş şafakları bekliyordu.

Adam bunu anlatırken Allah Resulü ve yanındakiler hıçkıra hıçkıra ağlıyorlardı. Orada oturanlardan birisi: "Be adam, Resulullah'ı hüzün içinde bıraktın!" deyince, Efendimiz, adama: "Bir daha anlat!" dedi. Adam hadiseyi bir kere daha anlattı.

ortadan kaldırılan kız cocuklarının varlığı değil insanlığın varlığı...

İşte kadın, cahiliye döneminde böylesine istihkar ediliyordu.. ve bu istihkar, tezyif, terzil sadece cahiliye Araplarına mahsus da değildi. Roma ve Sasani İmparatorluklarında da durum aynıydı.

M. Fethullah Gülen'nin -Sonsuz Nur adlı kitabından alınmıştır.

Evet, onlardan herhangi biri, kız çocuğu olduğu bişaretini aldığı zaman, öfkeden yutkunup duruyor.. bu yüzden de yüzü simsiyah kesiliyor ve bu acı müjdeden dolayı halkın içine çıkıp görünmekten de utanıyordu.

Cahiliye devrine ait bu kötülüğü Kur'an-ı Kerim şöyle anlatır:

Hanımım dediğimi yaptı. Çocuk hakikaten dayısına gideceğini zannediyor ve cıvıl cıvıl koşuşuyordu. Elinden tutup daha önce kazdığım bir kuyunun yanına getirdim. Ona kuyuya bakmasını söyledim. O tam kuyuya bakayım derken, sırtına bir tekme vurdum ve onu kuyuya yuvarladım. Fakat her nasılsa, eliyle kuyunun ağzına tutundu. Bir taraftan çırpınıyor, diğer taraftan da: 'Babacığım üzerin tozlandı.' deyip elbisemi silmeye çalışıyordu. Buna rağmen bir tekme daha vurdum ve onu diri diri toprağa gömdüm."

"Ya Resulallah! Biz cahiliye devrinde kız çocuklarımızı diri diri gömerdik. Benim de bir kız çocuğum vardı. Annesine, 'Bunu giydir, dayısına götüreceğim.' dedim.

Allah razı olsun...

biline akledile işte şimdi biline ve akledile.

Ya cemiyet içinde düştüğü horluğa katlanıp o çocuğu hayatta bırakacak veya şerefini temizlemek için o kız çocuğunun vücudunu ortadan kaldıracaktı.

Ecmain

O böyle bir haberi o kadar kötü buluyordu ki, kaybolmak, gizlenmek, bir deliğe girip saklanmak istiyor ve iki alternatiften birine katlanmak zorunda olduğuna inanıyor, tereddütler içinde bocalıyor ve bir karar veremiyordu.

Bu itibarla denebilir ki; İslam'ın, cahiliye Arapları arasındaki, kadınlık dünyasıyla alakalı o müthiş tespit ve inkılabı, aynı zamanda topyekün dünya kadınlığı adına, insanlık tarihinde eşi benzeri olmayan bir operasyondur.

çok güzel paylaşım çok duygulandım.

Cahiliye Dönemide... Kız Çocuklarının Dramı

İki Cihan Serveri'nin gözlerinden süzülen yaşlar mübarek sakalından aşağıya akıyordu.