Faşistlik varsa Ermeni faşistliği var, Kürt faşistliği var.. Ne çabuk unuttunuz otobüsteki, hayatının baharındaki bir kızın, PKK'lılar tarafından canlı canlı İstanbul'un göbeğinde yakıldığını unuttunuz mu?

Doğru, o kahreden günün ardından, suçluluk duygusundan, kızgınlıktan, umutsuzluktan ve muhtelemen daha pek çok başka nedenden, Türkiye?de Hrant?ı tanıyanların sesi daha çok duyulur oldu. Tanımayanlar da onu tanıdı ve onu tanımak pek çok insanın hayatını derinden etkiledi. Ortaya dökülen tüm duygular, gerek Türkiye?de gerekse Türkiye dışında yazılan çizilenler, ve belki de?Hepimiz Hrant?ız?, ?Hepimiz Ermeniyiz? mantrası nedeniyle, bugün Hrant dört yıl öncesine göre çok daha yalnız.

Yüce bir Milletin bir üyesi olduğum için ne kadar gurur duysam azdır, Türk tarihini okuduğunuz zaman Türklerin medeniyet için ne kadar önemli olduğunu anlayacaksınız...

arada şöyle bir dünya siyasi tarihine bakarım...

Hrant dink in ölümüne engel ol mayan, uğur mumcunun, abdi ipekçinin musa anter in katillerini ßul mayan polis teşkilatı... işin kolayına kaçıp tüm vatandaşlarını suçlu ilan ediyor...

evet ne yazık ki bir türk vatandaşı kökeni ve düşünceleri yüznden başka bir türk vatandaşı tarafından en güvenli olması gereken türkiye'de öldürüldü.

Onu tanımanın haklı ve doğru olmaya yettiği kanaatini iyice pekiştirmenin yolu, ölümünden sonra Hrant?a haklılık ve doğruluk payesi vermekten geçiyordu. Bunun için, sıklıkla, Hrant?ın söylediklerini ya da yaptıklarını eleştirmek kategorik olarak, incelenmeden, onun hatırasına hakaret olarak algılanır oldu. Daha da kötüsü, Türkiye?de aydın, yazar ve aktivistler onun ismini proje ve üretimlerinin markası gibi kullanarak Ermenilere, Türklere ve tüm dünyaya sundu. Bu da yine, eleştirilemeyecek olmayı ima ediyordu.

Feqir çun xwe daliqinin ditin ku dewlemend li ba dibin.

ne mutlu Türküm diyemeyenler,

"mesrop mutafyan öldürülecek ve Türkiye soykırım iddialarını kabul edecek." tespitini yapan, ergenekon sanığı oalrak içeride yatıyor.

hep en çok türkiyede...

Bugün Abdi İpekçinin kızı, Turan Dursunun oğlu, Uğur Mumcunun oğlu, Hrant Dinkin Ailesi yan yana yürüdü.

Hrant Dink öldürülünce ne oldu: diaspora ermenileri devletin tahsis ettiği uçakla cenazeye getirildi. akdamar kilisesi tamir edilip açılışa ermenistan heyeti davet edildi. devlet büyük bir suçluluk psikolojisine girdi ve ermenistan'a tavizler vermeye başladı. sarkisyan milli maç için ülkeye getirildi ve Obama'ya alınmayan güvenlik tedbirleriyle korundu. bursa'da azerbaycan bayrağı dağıtanların yargılanmasına devam ediliyor.

Yıllarca alınteriyle bir araba alıp PKK'lıların arabasını yaktıklarında, O insanın hüngür hüngür ağlamasından utanmadınız mı? Hiç mi vicdan yok sizlerde? Ermeniler 5.5 milyon Türk'ü soykırım'a maruz bıraktıklarının da madem faşist değilsiniz neden üzüntünüzü bellietmiyorsunuz? Doğu ve Güneydoğu Ermeniler tarafında canlı canlı öldürülen Müslümanların hiç mi değeri yok?.

Allah Türk'ü korusun ve yüceltsin...

Sonuç olarak suçun failleri adalet önüne çıkmadı. Tetiği çektiği iddia edilenler serbest kalacakları güne doğru geri saymaya başladı. Bütün bunlara ilaveten, Hrant?ın ismi, tanıdıkları, meslektaşları tarafından kendi söylediklerini haklı çıkarmak için kullanılıyor. Sanki Hrant?ı tanımak insanı kamusal alanda entelektüel olmanın sorumluluklarından kurtarırmış gibi?

dink cinayeti aydınlatılması gereken ayrı bir konu.. umarım da bir an önce suçluları bulunur.

özentinin böylesi... onursuzluğun böylesi..

ne mutlu ermeniyim der.

özel koşullar asgari koşullar özgürlüğümüzü sarmalıyor...!

24 Nisan?da İstanbul?da küçük bir gruba yaptığım konuşmada vermek istediğim bir mesaj da, ?paylaşmanın?, ?hissetmenin? ve?anlamanın? imkansız olduğu ve bunun büyük resme bakıldığında çok da önemli olmadığıydı. Türk milli ekonomisi, büyük ölçüde Ermenilerin mallarına, mülklerine el konulmasıyla oluştu. Ermenistan ve Türkiye arasındaki güç asimetrisi bu mülksüzleştirmenin sonucudur. Ve mülksüzleştirmenin kendisi, paylaşma, hissetme ve anlama sözcüklerinin içini boşaltıyor, her ne kadar samimi olursa olsun.

NE ERMENİ NE DE HRANT DİNK SADECE BİZ TÜRKÜZ

Ermeni gazeteci Hrant Dink?in sokak ortasında öldürülmesinden dört yıl sonra bile, cenazede binlerce insanın, daha sonra da yüzlerce yazarın Dink?in ölümünü takip eden aylar ve yıllar boyunca tekrarladıkları?Hepimiz Hrant?ız? , ?Hepimiz Ermeniyiz? mantrasıyla bir türlü barışamadım.

Türk olduğu için önemsiz değil mi,

Yine de bir yol var. Ermenilerle gerçek bir duygudaşlık kurabilmenin yolu, tepeden tırmağa soyulmanın ve aşağılanmanın ne demek olduğunu, ayaklarının altında Der Zor çöllerinin kumunu hissederek anlayabilmekten geçer. Türkiyelilerin klimalı salonlardan çıkıp, Der Zor çöllerinde anmalar düzenlemelerinin vakti geldi. Ancak bunu yaptıktan sonra Ermeni soykırımı ve onun sonuçları ile başaçıkma ve telafi etme yolunda anlamlı adımlar atmanın çarelerini aramaya başlayabilirler.

İdda ediyorum, en faili meçhul cinayetler, katliamlar, insan yakmalar, asit kuyuları

haçik muratyan türk aydınının zamanla duyarsızlaştığını söylüyor ya, türkiyeyi bu kadar tavize zorlayan süreç Hrant'ın öldürülmesiyle başladı.

Kusura ßakma Xalé Hrant, ßu Ülkeden ßir ßok olmaz...!

''Alma mazlumun ahını, çıkar aheste aheste''

Kimse Hrant Dink değil, kimse de Ermeni değil. Türkiyeli bir aydın ya da aktivistin klimalı salonlarda Türkiye?nin geçmişiyle yüzleşmesinin önemi üzerine konuşmalar yapması, onun - Ermeni olmak şöyle dursun - Ermenilerin acılarını?paylaşmasına?, ?hissetmesine?, ?anlamasına?, yok edilen ve mülksüzleştirilen Ermeniler için yas tutmasına yetmiyor.

Ey Türk'iye Halkları,

sonunda doğru yolu ßuldunuz... tebrik ediyorum...

Ogün Samast çıksa da:"emri bizzat devlet bahçeli'den aldım. suikastte kullanacağım silahları muhsin yazıcıoğlu temin etti. Dink'in bulunduğu yeri bana Faruk Bal söyledi. Olay yerine Mehmet şandırla geldim. Cinayetten sonra da Deniz Bölükbaşı'nın verdiği pasaportla moldova'ya kaçacaktım." dese hepsi hrant olanlar "öyle şey olmaz" demeyecek.

çünkü hepimiz doğuştan suçlu, özgürlüğü olmayan insanlarız...

Öldürülmesinden birkaç gün sonra Boston?da Dink anısına düzenlenen anma toplantısında, kimse Hrant Dink değil derken meramım yalnızca malumu ilan etmek değildi. Kurşunlanmış, kaldırımda yüz üstü yatan bir tek oydu. Yanlızdı. Peki ya diğer Hrant?lar neredeydi?

Faşistlik " Hepimiz Ermeniyiz, Hepimiz Hrant Dink" değil diye bağırmamak mıdır? Ülkemi ve vatanımı seviyorum diye faşist yaftası geçirmek sizin yaptığınız ucuzluğun daniskasıdır... Yine Türk Milleti'nin Vatan ve Millet sevgisini öldüremeyeceksiniz.. Ben Türk'üm, neden senin gibi Ermeni gibi bağırıyım ki, BENİM DİNİM, CİNSİM ULUDUR...

Türküm demeyi faşistlik sayanlar,

yani hrant dink'in öldürülmesi kime yaradı anlamak zor değil.

ßu topraklarda insanca yaşam çok ama çok zor...

Khatchig Mouradian

güzelim ülkenin anasını ağlattılar.. bu faşist borazanlar...

Faşist Kafatasçılar, Hrantın ahı hep üzerinizde olsun.

Kürtlere düşman olacağınıza, içinizdeki hainlere bakın.

Kimse Hrant Dink değil. Hrant da bazen kendi değildi. Çünkü Türkiye?de, bir entelektüel ve daha da önemlisi Ermeni olarak olan bitenle baş etmek, bir yandan üslubu tutturmak, bir yandan eleştirinin ve acısını dile getirmenin sınırlarını iyi belirlemek, en basit muhalif duruşu bir kahramanlık göstergesi olarak yüceltmek durumunda olmak, insanın kendi olmasının önünde aşılmaz bir engel olarak duruyor.