çok sıkılıyorum kendimden

Kalabalıkta da olsak, kendimizle yaşıyoruz...

''Yaşadığınız gibi ölürsünüz, öldüğünüz gibi de muamele görürsünüz''

kendimden başka herşey herkes beni çok çabuk sıkıyor:)

kaybolma ihtimalimiz çok kuvvetli o zaman:)

Kalpler yalnızca Allah'ı anmakla mutmain olur. Kalp sahibini arar ve gerçek anlamda sadece O'nunla mutludur...

Biz kendimizde kaybolma lüksüne sahipken, bir anne her halükarda evladıyladır.. Kendini unutsa da evladını unutamaz...

Hüsn-i zann iyidir. İnsana gerekli bir haslet; ama fazlası zarar.

siz nasıl bir hayat yaşıyorsunuz?

Bilmiyorum ki; hatırladığınıza göre vardır..

müverrih ben kendimle yaşamayı çok seviyorum:) cidden ya bibaşınalığı sakinliği ve kafama göre takılmayı seviyorum sürülerle dolaşmayı hiç sevmem yada sürüye uygun davranmayı saat ve zaman kavramındanda nefret ediyorum bana öyle dakika saat vs gibi sıkıştırılmış görevler vermeyecekler o zaman herşeyi bırakıp gidesim geliyor bana geniş zamanlar versinler:)

acaba yanlış hatılıyorum münzevi diye bir nick vardı.

"İyilik gökten düşen, yolda bulunan bir şey değildir. İnsan, insandan görerek öğrenir iyiliği..."

İnsan münzevi olabildiğine göre, dünya bir inziva mekanı...

Bir hayata, birden fazla hayat sığdırabilen tek varlık: ANNE..

sevdiğim arkadaslarım var;))

ya rotasız sefere çıkıyorsak:)

bende en çok kendimi seviyorum hiç sıkılmadığım tek kişi kendimim:)

siz nasıl bir hayat taşıyorsunuz

kendimle olmaktan da hiç sıkılmıyorum

bazen sıkılıyorum kendimden:))

Nerelerde olursak olalim, kimlerle dialog kurarsak kuralim sonunda kendi algimizla basbasa kaliyoruz. Hayatimiza rota belirlememiz de bu anlar sayesinde mumkun oluyor...

onunla olmaktan hiç sıkılmıyorum

Herkes bazen kendinden sıkılır da, sen az sıkılanlardansın bence:)

Rotasiz seyahat rotasini benimsemis oluyoruz:))