"O?nun seni düşündüğü kadar sen seni düşünür müsün?

O?nun seni düşündüğü kadar sen seni düşünür müsün?

Gör bir kere daha gördüklerini.

Az önce, yazımın başında şaka yapmıştım. Hiç insanın hayatı başucunda olur mu? Olmaz tabii.

Alıştığın hava ağırlaştı.

Sırayla ancak günde bir kez yanına girebiliyoruz. Yönü kıbleye dönük, başı sağ omzuna eğik, öylece yatıyor. O bizi duymasa da, biz kendi psikolojimiz için olsa gerek, onunla konuşuyoruz. Daha doğrusu kendimiz söyleyip kendimiz dinliyoruz. Bol dua ediyoruz. Bazen gözlerinde yaş tomurcukları beliriyor veya eli kıpırdıyor. Onlar sadece refleks diyorlar. Dinden halden bilen birine sorduk. ?Sakın ha!? dediler. ?Fişini çektirip de anne katili olmayın. Onun kalbi geçici bir süre durmuş olsa da asıl olan ruh henüz bedeni terk etmediği için o ölmüş sayılmaz. Kendi haline bırakın, sabredin ve bekleyin.? Anacığım, ilaveten iki-üç gün daha yaşadıktan sonra ikinci kez vefat etti!

Rabbim, desem. Gecelere yazılsa, sulara yazılsa. Gönlümden geçenleri yalnız sen duyarsın ya, öyle gönülden olsa?

Alemi sana, seni kendine getiren o bir saati... Aklını başına, gönlünü kalbine getiren.

Cebrail a. s. ?Arş titrer.? diyor seher vakitlerinde. Senden istesek, sana yakarsak, seni bilsek o vakitlerde. Gece bile uykuda olsa, sen duysan, ?buyur ey kulum? desen. ?Onlar geceleyin yataklarından kalkarlar, korku ve ümit için de Rablerine dua ederler ve kendilerine verdiğimiz rızklardan hayra harcarlar.? (Secde, 16)

Seni fısıldar dağlar, seni fısıldar öteler, dağların ardındaki öteler.

Akıl erdiremez birilerinden kalmış olabilir mi bu yaptığım diye bir sormak kendine.

Unutturulsa, unutsam, yalnız O duysa. Cihan kör olsa da yalnız O görse...

Seni terk edeceklerden geçeceksin. Kendini de terk edip asla seni terk etmeyecek olana varacaksın.

Bil yeniden bildiklerini. Bil bilemeyeceklerini.

eyvallah kardeşim...

?Peygamber Efendimiz bir gece sabaha kadar şu ayeti tekrarlayıp durdu:

Efendimiz s. a. v. gizli zikir için: ?Başkalarının duymadığı sessiz zikir sesli zikirden yetmiş kat üstündür.? buyurmuş, bu zikrin Allah ile kulu arasında bir sır olduğunu, onu meleklerin dahi bilmediğini, mükafatının da yine Allah Teala?nın yanında saklı olduğunu bize haber vermişlerdir.. Arş?ın gölgesinden başka bir gölgenin kalmadığı dehşet gününde Allah?ın gölgesinde gölgelenecekleri anlatırken de, bir rivayete göre yedinci sırada şu kişiyi vasfediyor:

Türlü türlü işler işlerken bir lahza düşünmek ve sormak...

İş başa düştü, yazarlık-mazarlık rafa kalktı. Gitme zamanım yaklaştıkça işlerimiz daha da artıyor. Çoluk-çocuk hiç birimizin başımızı kaşıyacak vakti yok. Uzun yola çıkmak değil, adım bile atabilecek halimiz kalmamış. Ve maalesef ben yine sözümde duramıyorum. İkinci kez çok heveslendiğim halde yine yolum kapanıyor. Hayırlar olsun.

?İbret almaz mısın?

?Evet, Rabbin kula en yakın olduğu vakit, gecenin son kısmının ortasıdır. Eğer o saatte Allah?ı zikreden kimselerden olmaya gücün yeterse ol! Çünkü namaz meşhuddur .? buyurdu. (Nesai, Mevakitü?s-Salat, 35)

İbret almaz mısın, ibret al!

İçindekini, kendini?

Geceden nasip alabilmek, ?istiğfar? ile başlar; tevhid, salevat-ı şerife ve zikrin ruhaniyetine bürünmekle devam eder. Seherlerdeki zikir, yani kulun Mevla?sı ile buluşması, kalbin ihyası bakımından bulunmaz bir fırsat ve ihmal edilemez bir ihtiyaçtır. Zira cesedimizin maddi gıdaya ihtiyacı olduğu gibi, ruhumuzun da manevi gıdaya ihtiyacı vardır. Cenab-ı Hak, seherlerde ifa edilen zikre, sair zamanlardakinden daha fazla kıymet vermektedir. Ayet-i kerimede buyrulur:

İlk adım adem , ikincisi adem .

Ayşe İZCİ

Sustuğu anda dışındakiler, duy!

Teşekkürler.

Rabbim yardımcımız olsun

Bir nefes almak bambaşka bir nefes o vakit.

?Geceler gündüz haline gelmeden bana hiçbir sır fetholunmadı.? demiştir.

Seni terk edeceklerden geçeceksin. Kendini de terk edip asla seni terk etmeyecek olana varacaksın

Bilgilerimi, deneyimlerimi ve yüreğimi paylaşacağım onlarla. Güzel güzel sohbet edeceğiz. Ne kadar uzaktan yola çıkacağım, ne uzun yollar gideceğim onlar için. Yok aslında onlar için demese miydim: Allah rızası için.

Nitekim Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-, Abdullah bin Amr bin As?a şu tavsiyede bulunmuştur:

?Ey Allah?ın Rasulü! Vakitler içinde Allah?a yakınlık bakımından, diğerlerine göre daha faziletli olan bir vakit var mıdır? diye sordum.

Sesi, sesi var edeni.

Enine boyuna düşündüm. Şu soruma cevap aradım: Bu kardeşlerim beni niye davet ediyor? Kapasitem el verdiği kadar bilgilerimi ve tecrübelerimi aktarabilmek için değil mi? Demek ki onlara benim boyum-posum, ismim-cismim lazım değil. Daha önce onlara nasıl ulaşıyor idiysem yine o yolu denemeliyim. Ve işte nihayet bu yol beni bir kez daha dosta götürdü.

Benim iki ay önceden vermiş olduğum seminer tarihinden tam bir gün önce annem bu kez gerçekten vefat etti. Bu nasıl bir tesadüf, anlamakta zorlanıyorum.

?Mal sahibi mülk sahibi, Hani bunun ilk sahibi?..?

Güzel ve anlamlı bir hayat yaşadığımı sanıyordum. Oysa gerçeğim rüya imiş, hayalim gerçek. Yaşadıklarımdan elime geçen nektara bakıyorum; sadece bu mu? En güzel kırk-elli yılımda verdiğim emeklerden elimde kalanları azımsıyorum. Yazık! Gözü dönmüş gibi koşmacasına harcamışım altın çağımı.

Artık kabuğuma çekilme zamanıdır diyerek bir yıl kadar izimi kaybettiriyorum. Bu arada çiftçiliği yürütemeyip, o işi bırakıyoruz. Şimdi artık elimiz boş, gönlümüz hoş demişler. Zaten ikimiz de emekliyiz. Başımıza büyük işler sarmayalım, kanaat edelim fikrindeyiz. Bir gün telefonum çalıyor: Üçüncü davet Karadeniz yöresinden geliyor. Bu kez hiçbir mazeretim yok. Ailecek çoluk-çocuk arabamıza bineceğiz, hem gezeceğiz hem de seminere katılacağım. Konuşma salonunu dahi ayarlıyorlar. Çekindiğim ihtimal yine başıma geliyor. Ancak bunda sebep benden kaynaklanmıyor. Rüzgar karşıdan esiyor! İlgili arkadaşım ilk sözleşmemizden on gün kadar sonra tekrar beni arayarak sıkıntı ile durumu yani sorunu izah etmeye çabalıyor. Seçimlerin yaklaşması dolayısıyla kültürel organizasyonlara bir süre ara verilmesi gerekiyormuş. İleri bir tarihte tekrarı olur inşallah diyoruz.

Nice ay ve yıldızın var sabah olunca seni terk edecek.

? Onun güzelliğini ve uzunluğunu sormayın.

?Kendilerinden evvel gelip geçenlerin akıbetlerinin ne olduğuna bir baksalar ya? (Yusuf, 109)

Kimler kimler ve neler neler? Hepiniz, her şey şimdi uzaktasınız. Nasıl oldu da ben sizin kalabalığınızdan kurtulabildim bilemiyorum. Az daha beklesem ölecekmişim!

Asıl hesaplaşmamam gerekeni arıyorum. Hayli dönüp durduktan sonra kendimi kandırışlarımla karşılaşıyorum. Kendime attığım çalımlar, ipe sapa gelmez nice şeyleri mukaddes cila ile kendime pazarlayışım.

Ebu Zer Gifari r. a. anlatıyor:

Peki sizce?..

Hakikaten, Rabbini sevdiğini iddia eden bir kimsenin derin bir gaflet içinde sabaha kadar uyuması nasıl düşünülebilir? Bu sebepledir ki seherleri ihya etmek, kulun Rabbine duyduğu halisane muhabbet ve tazimin bir ifadesidir. Gafletle geçirilen veya uykuya mahkum edilen bir gece ise; taşa, denize ve çöle yağan yağmur gibi semeresiz ve telafisi zor bir kayıp sayılmalıdır.

?Onlar birer ümmetti. Geldi geçti? (Bakara, 134)

Kuş unutsa, kedi unutsa, ben unutsam. O bilse, O hatırlasa.

Ve bilmeden düşünmeden neler neler yaparsın sırf öyle gördüğün için. Öyle alıştığın için.

Ne garip!

Hala ibret almayacak mıyım?

Bu gece benim için çok özel olacak. Böyle bir gece yaşayabilmeyi uzun zamandır düşlüyordum. Yapmak istediğim şey, kendimden kurtulabilmek. Hep başkalarından şikayetçiydim. Beni onların bunalttıklarını zannediyordum. Anlıyorum ki kusur onlarda değil.

Zamanın nasibi.

Sus. Sus ve bil.

Güneş doğar ve batar secdesidir bu onun. Seni birler her sabah ve her akşam.

Onlar Rableri için secde ve kıyamla gecelerler.? (Furkan, 64) Gecelerde saklı secdeler, kıyamlar? Tüm gözlerden uzak? Bilenlerin bilmesinden ırak? Gecenin ıssızlığında O?nunla dolup taşmak... El ayak çekildikte O?nun elinde olduğunu duymak, hissetmek belki hiç duymadığımız kadar? Nebi s. a. v. gece namazı için demiştir ki:

İçimdeki öteler.

Demek ki teheccüdden geri kalmak, mühim bir kayıp ve hüsran sebebidir.

Sus o vakitte. Sus ve duy.

Sus ve gör.

O?nun beni düşündüğü kadar ben beni düşünür müyüm?"

Ruh üretmek istiyor, nefs tüketmek. Ebedi hayatım için saklamak istediklerimi, katakullici tezgahtar gibi harcatıveriyor. Elin karda gönlün yarda diyor. Yare götürecek hediyeme bile göz koymuş anlaşılan. Akıl ise ikisini uzlaştırayım derken az daha aklından olacak! Sevdam omzumda yola koyuluyorum, yoluma engeller çıkıyor, inat bu ya, dönmüyorum.

Bir hafta geçtikten sonra, annemden sorumlu işgüzar hekimin biri, hasta yakınlarını yani bizi çağırarak: ?Annenizin fişini çekmemizi ister misiniz? diye sual ediyor. Aman hocam, ütüyü mü bitirdiniz de fişi çekeceksiniz? Madem ölmüş kadına niye kalp masajı yaptınız?

Gezip dolaşacaksın gece bittiğinde.

Sesi sessizlikte, sözü sükutta duy.

Ona çok kızgınım. En halisane niyetlerimin içine sızıyor, en güzel amellerime ortak olmaya, hatta elimden kapmaya çalışıyor. Bu gece onu yalnız bıraktım. Oh!.

Her şeyin bir ilki varmış. Anacığımı gurbet elin morgunda, hiç tanımadığı bir hocahanımla tek başına bırakmaya gönlüm razı olmadı. Hiç tecrübemiz yoktu ama kız kardeşimle ikimiz annem gasledileceğinde yanına girdik, yardımcı olduk. O hiç iyileşemeyen ameliyat yaralarını sardık sarmaladık. Onun bizi bebekliğimizde kundakladığı gibi, biz de onu kefenledik. Saçlarına kınalar, güzel kokular serptik. Artık yola çıkma zamanıydı. Nereye niyet, nereye kısmet. İzmir Ankara arası, arabamızda annemizi götürüyoruz.

?Onlar, geceleri pek az uyurlardı. Seher vakitlerinde de istiğfar ederlerdi.?

Bir bilinmez ademim.

İşin başında ameliyat olup-olmayacağına göre anneme çok net ömür biçip yanılan ve bizi de yanıltan hekimler, bu kez temkinli konuşuyorlar. Bu hali ne kadar sürer, size süre veremeyiz, diyorlar. İki-üç günde de ölebilir, aylar yıllarca da sürebilir. Aman ya Rabbi! Orada bereli hamur çuvalı gibi şişmiş yatan kadın benim güzel annem mi? Okuyoruz, okuyoruz... Başına gelen bilir, insan böyle durumlarda kendini toparlayamıyor, nasıl dua edeceğini şaşırıyor.

?Gecenin bir kısmında O?na secde et; gecenin uzun bir bölümünde de O?nu tesbih et! Şu insanlar, çarçabuk geçen dünyayı seviyor, istiyor ve tercih ediyorlar da önlerindeki çetin bir günü ihmal ediyorlar.? (el-İnsan, 26-27)

? yanlarını yataklarından ayırırlar. Rablerinin azabından korkarak ve rahmetini umarak dua ederler. Kendilerine verdiğimiz rızıklardan da hayır yollarına infak ederler.? (es-Secde, 16)

Senin havan kirlenmez mi, ağırlaşmaz mı zaman zaman?

alem-i şuğra

Ya cahil ataların tahtaya vururken kötü ruhlardan ve şeytandan kutsal bildiği ağaca sığınıyorsa?

Geceler, tatlı ve yumuşak yatakları sırf Allah Teala?nın rıza-yı şerifi için terk ederek ilahi huzura, yalnızca ve yalnızca muhabbet ve aşk sebebiyle baş koyma zamanıdır. Dolayısıyla gecenin huzurlu ikliminde kılınan namazların, okunan Kur?an?ların ve yapılan tesbihatın Allah?a yakınlık bakımından çok büyük bir ehemmiyeti vardır. Gece yapılan ibadetler, adeta Yüce Yar ile buluşup sohbet etme mahiyeti taşır. Herkes uyurken uyanık olmak, Mevla-yı Müteal?in rahmet iklimine girmek, muhabbet ve merhamet meclisine dahil olan müstesna kullar arasına girmek demektir.

İkinci sözümü bu tecrübemden iki yıl sonra verdim. Kitaplarım yeni çıkmıştı. Ne çok sevinmiştim. Benim nazarımda kitaplarım?hizmet liyakat belgesi? gibiydiler. Durum böyle olunca, şimdi lain şeytan bana bunu harcatmak istemez mi? Daha o yaz büyük şehrin birinde düzenlenen bir kitap fuarına davet edildim. Çok uzak bir diyara, hem ziyaret hem ticaret olacak. Belli ki daha ayağım yere basmamış. On beş saat otobüsle yolculuk yapmam gerekiyor. Olsun. Bu kez kesin gideceğim! Eşime hemen müjdeli haberi verip on beş-yirmi gün öncesinden işi bağlıyorum. Yaz tatili olduğu için oğlum da benimle gelmeye müsait ve istekli. Görünürde hiçbir sorun veya engel yok gibi. Eşim zaten işlerinden dolayı istese bile gelemezdi.

Sonra giderken ne giysem, orada ne giysem, konuşmam sırasında kürsüde ne giysem? Hanımların hayatının önemli bir kısmı ne giyeceğini düşünmekle geçiyor. Ne önemi var olur mu? Giyimimi benden ziyade onlar görecekler. Dilimden de halimden de tam puan alma sevdasındayım. Henüz bir yazar nasıl giyinir onu da pek bilmiyorum. Peh! Benim yazarlığım da kırkından sonra saz çalmaya benziyor. Az gittim uz gittim, bir arpa boyu düz gittim. Elime el veren, elime kalem veren, gönlüme ilham salan olmasa görürdüm ben yazmayı karalamayı!

Amr bin Abese -radıyallahu anh- şöyle anlatır:

Kimlere bitti gece?

Hani o gecenin ağırlaştığı vakittir.

hayırlı varışlarımız olsun...

Zamanın içinde o bir saati ara. Hani bir yıla bedel olan o bir saati.

Allah Rasulü s. a. v.?ın dilinden bir gece boyu, üzerinde yürüdüğümüz toprağa tane tane dökülen Maide Suresi?nin 118. ayetidir.

Bu davetlerin dördüncüsü de oldu tabii. Bu kez hiç hayale kapılmadım. Tüm bunları karşı tarafa izah etmeye kalksam bana inanırlar mıydı? Ben henüz kendim bile anlayabilmiş değilim. Eğer kabul edip söz verseydim bu kez ne olacaktı da gidemeyecektim, Allah bilir. Onların anlamlı ve nazik davetini geri çevirdiğim için bu kez sonradan üzüldüm. Ya o tarihte beni yolumdan alıkoyacak bir engel olmayacak idiyse? Şimdi nefsim bana oh çekiyor. Seni nasıl engelledim ya, diyor.

?Abdullah! Falan adam gibi olma! Çünkü o, gece ibadetine devam ederken artık kalkmaz oldu.? (Buhari, Teheccüd, 19)

Elvida ÜNLÜ

Kıyılarda köşelerde verdiğim ama unuttuğum bir lokma ekmeğim, bir yudum suyum olsa.

Akletmez misin, aklet!

Allah dilemedikçe

? O, tenhalarda dille yada kalben Allah Teala?yı zikredip de gözü dolup taşan kişidir.

Bir çetin hesap

Yalnız O bilse, gönlümden geçenler gibi.

?Sanki orada şenlik kurmamışlardı? (Hud, 95)

?Ben ölümden korkmazdım, lakin o benimle gece namazımın arasına girmektedir.? Bu hal üzere olabilene ne mutlu inşallah buna erenlerden olurum oluruz... paylaşım çok güzel Hocam ellerinize kalbinize sağlık..

Göğün içindeki gökleri, yerin içindeki yerleri, içindeki uzak yakın köşeleri?

Gölgeler uzayıp kısalarak sana secde ederler.

Düşüneceksin o vakitte bir an. Ve batanlardan geçeceksin.

Her şeyin hayırlısı

Oysa senin sığınacak bir Rabbin var. O?na değil de O?nun yarattığı bir ağaca mı sığınacaksın bilmeden, düşünmeden?

Ve bilahare siz olmasaydınız; ben neyi, kim için yazardım? Okumasaydınız yazdıklarımın bir anlamı olmazdı. Beni en az benim kadar anladınız, sizden destek aldım. Yalnız şu var ki, kim için yazdığımın anlamını karıştırdım. Beğenilmek için mi, verebilmek için mi?

Yerleri yere sereni, gökleri üzerine örteni.

Kim bilir, konuşmalarımı ne kadar beğenecekler. Sorular soracaklar, sorunlarını anlatacaklar, verdiğim cevaplardan ne çok yararlanacaklar. Attığım adımlara hürmet ve teşekkür edecekler. Yollarına kurban olurum, onların adapları böyle diyor. Muhabbetle kucaklaşıp kısa sürede öyle hemhal olacağız ki ayrılırken üzülecekler. Yok canım, bu işte bir yanlışlık olmalı. Ben onları üzmek için gitmiyorum ki! Abuk-sabuk hayaller işte.

Ertesi gün için seminer sözü vermiş olduğum şehirden geçerken neler düşünmüş olabilirim? Kısa bir mola verip ilgili kişileri arayarak durumumuzu izah ettik. Allah onlardan razı olsun, kısa sürede yanımıza ulaşıp taziyede bulundular. Lakin ilgili kişilerin seminere katılacak dinleyicilerin hepsine duyurma imkanları olmadığı için, minibüslerle köylerden gelen birçok kardeşimiz geri dönmek zorunda kalmışlar. Üzüldüm.

Şu gecenin hakkı için, o gecenin hakkı için?

Buyurdu en ziyade düşünen, akleden, ibret alan.

Gece vakti olunca hücre-i saadetlerinde namaz kılarlardı. Hücrenin duvarı alçak olduğu için insanlar namaz kıldığını gördüler. Bazıları namaza durup kendisine uydular, tabi oldular. Sabah olunca da bu yaptıklarını Nebi s. a. v.?e arz ettiler. Ertesi gece tekrar namaza kalktı. Yine bazı kişiler kendisine uyarak gece namazı kıldılar. Bu iş iki ya da üç gece sürdü. Sonra ki gece Nebi s. a. v. evinde oturdu ve namaza çıkmadı. Sabah olunca sebebini sordular. Nebi s. a. v. buyurdu:

Bir başka şair seslenecek, ?şu anda buradaki bizler yüz sene sonra olmayacağız.?

?Ümmetimin hepsi affolunmuştur. Yalnız açık günahkarlar değil. Bu günahkar delilerden öyleleri vardır ki, kişi geceleyin bir günah işler sonra, şöyle şöyle bir iş işledim, diyerek duyurur. Halbuki Rabbi onun bu günahını görmezden gelmişti. Fakat bu deli Allah?ın örttüğü perdeyi açarak sabahlıyor, fıskını gösteriyor.?

Diğer kişiler sadece olup bitenin vesileleri ve benim kendimi hoş tutmak için mazeretlerim. Bu gece ben hayatımın içinden çıkıp ona uzaktan bakacağım. Bunu yapabilirsem ancak o zaman ben kimim, şimdiye dek ne yaptım, ne yapmaktayım, görebileceğim. İşte uzun zamandır yapabilir miyim diye düşlediğim an. İşte şu an hayatım başucumda.

Çok güzel, etkileyici...

Ara vakitlerde, belki dar bir zaman da yalnız O?nunla geçen bir dakikam olsa. O?nu düşündüğüm, O?nu andığım...

Kimlere başladı sabah?

Yalnızlığımı o den li duy sam da yalnız O?na da yan sam. O?ndan istesem, O?ndan beklesem.

Gece ibadetine gösterilen rağbet, gönüllerdeki aşk ve muhabbet-i ilahinin şiddeti nisbetinde olur. Nitekim gece ibadetinin manevi hazzını ve feyzini tadan bazı abidler: ?Ben ölümden korkmazdım, lakin o benimle gece namazımın arasına girmektedir.? demişlerdir.

Şimdi sen duyarsın Aziz ve Hakim olanı. Ben duyarım bağışla derim.

Mevsim hasat mevsimi, inekler sağılıyor, yaz yağmuru düşmeden evvel sap-saman taşınıyor, ot biçiliyor. Litrelerce süt taşınıyor, buzağılar doğuyor, yaz ishali oluyorlar, hastalanıyorlar, tıpkı bebek gibi özel bakım gerektiriyor. Tüm bunlar yetmezmiş gibi, bizim acemiliğimizi anlayan çiftlik yardımcımız talep ettiği fahiş fiyatı vermeyince?Gideyim de görün gününüzü!? dercesine ansızın işten ayrılıyor. Tüm işler eşimle ikimizin üzerine kalıyor. Sanki daha dün inek mi sağmışım!

? Gece namazı size farz olacak diye korktum.

Yalnız O?nun bildiği, O?nunla dolduğum bir anım olsa.

?Eğer kendilerine azap edersen şüphe yok ki onlar senin kullarındır. Şayet onları bağışlarsan aziz , hakim olan sensin.?

Yazdıkların çok güzel şu forum denen yerde ilkdefa şuğurum arttı...

Düşünmez misin, düşün!

Zaman zaman ne yapmak, ne olmak istediğime dair efkar basıyordu. İşte o zamanlarımda bir şeyler oldu da devreye neyin girdiğini gerçekten anlayamadım. İlk verdiğim ziyaret sözümde, seminerden tam bir gün önce anneciğim vefat etti. Ben iki ay önceden söz vermiştim. Ne bilirdim annemin mide kanseri olup da iki-üç haftalık ömrünün kaldığını. Hekimler, ameliyat ettirmezseniz bir ay kadar ömrü kalmış, ettirirseniz bir yıl daha yaşar, dediler. Ettirdik. Güçlükle ameliyattan çıktı, on gün yaşadı. Evet tam on gün. Gitgide ağırlaştı, sekerata döndü. Her evlat gibi son anlarında Yasin?ini okuduk, vedalaştık, ağlaştık. Sonra öldü. Doktorlar, hemşireler koşuştular ve hatta ölüm tutanağını tuttular. Gelip cenazeyi götürmeleri için?annemiz öldü? diye memleketimize telefon ettik. Doktorlar annemi ağzında pompa gibi bir şey takılı halde sedye ile odadan çıkardılar. Onların ardı sıra biz de indik. Morgun oralarda bir süre bekledik, acaba niye hala gelmediler? Merakla ne olduğunu anlamaya çalışıyorduk. Anneme kalp masajı yapmışlar. Tıbbi raporlara göre on beş dakika ölü kaldıktan sonra kalbi tekrar çalışarak hayata dönmüş. Tabii sonraki yaşadıklarına hayat demek mümkünse... Bu sebeple anneciğimi yoğun bakıma almışlar. Beyin ölümü gerçekleşmiş, tüm duyu organları işlevini kaybetmiş, solunum cihazına bağlı olarak serumla annem yaşıyordu. Seminerime iki haftadan az bir zaman kalmış. Hastam var ama yinede gitmeyi istiyorum.

Sözler ve hayal kırıklıkları

?Düşünmez misin?

Allah razı olsun, sizler ne harika insanlarsınız ya Rabbimin razı olduğu rıza gösterdiği, rahmet ve merhametini esirgemediği hayırlı kullardan olasınız inşallah...

(ez-Zariyat, 17-18)

Soruların cevabı;

Oysa nedir ki zamanın elinde yüz sene. Zamanın elinde neyim?

Rabbimizin geceye lutfettiği sırlar, hikmetler ve feyizler kişinin kalbi seviyesi nisbetinde ayan olur. Mirac gibi ilahi ikramların, vahyin nüzulünün ve bunların zıddı olan ilahi intikam tecellilerinin daha ziyade gecenin derununda vuku bulmuş olması da gösteriyor ki, günün bu vakitlerine ayrı bir ihtimam göstermek icab etmektedir.

İşte şimdi böyle, geçmişin dehlizlerinde dolanıyorum. Bu iç hesaplaşmamdan korkuyorum. Ya nefsim galip çıkarsa! Benden sürekli bir şeyler isteyerek ruhuma sıkıntı veren oydu. Ara sıra bir kenara çekildiği olsa da, beni hep teyakkuz halinde, mücadele içinde tutuyor. Aklım izahta yetersiz kalıyor, hislerim yanıltıyor. Danışıyorum, net cevap alamıyorum.

?Akletmez misin?

O ileri tarih, çok ilerilere ertelendi. Ta ki, yılsonu mu yılbaşı mı tam olarak hatırlayamıyorum. Üç çocuğumun da okul zamanı, yol uzak, kış-kıyamet, her yer karla buzla kaplı. Ne çocuklarımı emanet edebileceğim kimse var, ne de bana yol arkadaşlığı edebilecek kimse... Gidemedim. Eh, ne demişler: ?Kısmet ise gelir Hint?ten Yemen?den, kısmet değilse ne gelir elden.? Ya niyetimde bir eksiklik ya da hayatımda bir acayiplik var diye düşünüyorum.

?Üç kalb birleştiği zaman, mü?min kulun arzusu tahakkuk eder: Mü?minin samimi kalbi, Kur?an?ın kalbi Yasin Suresi ve gecenin kalbi seher vakitleri.?59 Bu ganimetin kadrini layıkı ile bilenler, bütün mahlukatın istirahate çekilip cümle alemi derin bir sükunetin kapladığı bir zamanda, dua, ibadet ve Rablerine teveccüh etmenin en feyizli zeminini bulurlar. Cenab-ı Hak, o bahtiyar kullarını medhederek şöyle buyurur:

Aklın şükrü olan ey!

O?nun beni düşündüğü kadar ben beni düşünür müyüm?

Rabbim sonsuz rahmetiyle karanlık gecelerde yalnız kendisinin bildiği hatalarımızı, günahlarımızı saklıyor, açmıyor biz açmadıkça. Ya yalnız O?nun bildiği zikirlerimiz, şükürlerimiz?

Sen Aziz ve Hakimsin.

Hace Ali Ramiteni -kuddise sirruh- da şöyle buyurur:

?Gecede bir saat vardır ki, müslüman bir kimsenin Allah?tan, dünya veya ahiretle alakalı bir hayır talebi o saate rastlarsa, Allah dilediğini ona mutlaka verir. Bu saat her gecede vardır.? buyrulmuştur. (Müslim, Müsafirin, 166)

Ondandır ki Efendimiz s. a. v. buyurdu lar:

Akıl nimetinin şükrüdür tefekkür. Ve tefekkürün zirvesi acziyetimizi itiraftır.

Gör gördüklerinde göremediklerini.

Yağmur tıp tıp cama vurur şimdi. Ve ölü toprağa can verirsin onunla.

Haşyetinden gözlerim yaşarsa.

Nefes almak için şimdi düşün ve değiştir iklimini.

Seni fısıldar toprak, yağmur, kar?

Tahtaya vurarak şeytan kulağına derken mesela... Düşünsek niçin yaptığımızı, niçin yaptıklarını?

Her gün biraz daha giderken gideceğin yeri duyacaksın. Gidenleri duyacaksın.

Zahmet sanıyoruz ağrımıza gidince işler, olduğu kadar olsun diyoruz sanki olanın kabulünü biliyormuşuz beş vaktin hakkını veriyormuşuz gibi, sabah ezanıyla uykumuzdan uyanırken bile çoşku ile fırlamıyoruz yatağımızdan, çalan saati kaç kez kapatıyor, yastığa sarıldıkça sarılıyor, isteksizce abdest alıp yarı gözümüz açık kalbimiz kapalı namaza duruyoruz, acizliğimizin farkındalığına varmak olan secdemizde başımızın konması ile kalkması bir oluyor tabirdeki yem gagalayan tavuklar gibiyiz ne acı.. Günün beş vaktindede gecenin her vaktindede rahmetten uzak kalıp yakalama çabasına dahi girmiyoruz yeniden bir uyanış bir tazelenme ferah bir bahar kokusu duymamız gerek bize, yemin edilen asrın hüsrandalarından olmaktan uzak kalabilmek çabası ile...

Emeklilik sonrası taşındığımız küçük kasabanın kırsal bir yerini mesken tutmuştuk. Uzun memuriyet yıllarından sonra, büyükbaş besiciliğine balıklama atılmıştık. Hala bunun kendimiz için tam bir izahını yapabilmiş değilim. Eşim hayvan taifesinin vefasına hayrandı! Tabiatla baş başa hayalleri içinde küçük çiftliğimize yerleşmiştik.

Ama O?nun hayali kalbinde de olur, başucunda da durur! O?nun hayali ki cezbeder durur.

? Yaptığınızı gördüğüm bu işi beğendim. Ama yine de bu nafile namazı evinizde kılın. Zira namazın efdali insanın kendi evinde kıldığı namazdır. Fakat farz namaz başka? Onu mescitte cemaatle kılmak efdaldir.

Buyurdu: ?Bir saatlik tefekkür bir senelik nafile ibadetten daha hayırlıdır!?

derunumda bir acı

Ve ben ne kadar küçük olduğumu duyarım. O an senin ne kadar büyük olduğunu?

Gecelerin kıymetini bilerek o büyük lutuflarla dolu zamanı layıkıyla ihya edebilenler için, seherlerin ruhaniyeti, bütün güne yansır. Bu itibarla gecelerin feyz ve ruhaniyet dolu ikliminden layıkıyla istifade edebilmek için, seher modelini bütün günümüze yaygınlaştırarak gündüzleri de masiyetten sakınmamız icab eder.

Allah?a yakınlaşma azmindeki mü?minler için geceler, derunundaki sükunet ve feyz dolayısıyla müstesna bir ganimettir. Nitekim hadis-i şerifte:

eyvallah kardeşlerim. faydalı oluyorsak ne mutlu...

Sonra şöyle dedi:

Rasulü?nün duası hakkı için.

Üç-dört yıl önce, eğik kalemim doğrulup, halk için Hak olanı yazma yolunda emeklerken, filanca şehirde bir seminere davet edildim. Dağarcığımdaki nektardan zerre kadar da olsa bal yapabilme hünerini başarmaktı niyetim. Bir memnun oldum, kendi kendime bir kuruldum, sormayın gitsin. Aramızda özel bir kardeşlik bağı olan yepyeni insanlarla tanışacağım. Yanlış mı ifade ettim acaba? Düzeltelim: ?Bu vesile ile o diyarda iyice tanınacaksın!? dedi nefs. Akıl dedi ki?Sen bakma ona. Yine oltaya yemi taktı her zamanki gibi avlamaya çalışıyor.?

Gece simsiyah örtüsüyle örttüğünde üzerimizi, kimileri uykuda, kimileri fikirde, kimileri zikirdedir. Kimilerinin ise günahına örtü olur geceler. Yaradan tanıktır bir tek, geceler kimler neler işler?

sendedir ilacı...

Velhasıl mü?min, geceyi Allah ve Rasulü?nün tavsiyeleri istikametinde gayeli kullanabilir ve zikrin ruhaniyetinden nasip alabilirse, gecesi gündüzünden daha aydınlık olur. Nitekim Bayezid-i Bistami Hazretleri:

Sonra bilmediklerinde asla bilemeyeceklerinde kendini bil.

edasıyla dönecektim.

Tam üç kere, ciddi manada, seminerlere katılım sözü verip, program ve hazırlık yaptım. Şöyle kendi kulvarımda koşuya çıkmış başarılı kadın havasıyla, yanıma bir oğlumu da alıp, uzun uzun yollara koyulup davetlere icabet edecektim. Lakin bu adımlarımın içimdeki hangi güdüyü tatmin etmeye yönelik olduğunu tam olarak seçemiyordum. En makulü, birer seyahat vesilesi olmalarıydı. İyi ki kendime kanacak kadar aptal değilim. İnanıversem, eminim fetih yapmış

Ve yayılan göklere o gece, bu gece.

Azap etsen yeridir ama bağışla.

Sus şimdi. Sus ve düşün!

Bunun için tedbirli, bunun için telaşlı benden yana, senden yana.

Gecenin derununda Cenab-ı Hak ile beraber olmak, kul için tarifsiz bir saadet kaynağı, Mevla?mızın da bundan razı ve hoşnud olması sebebiyle müstesna bir rahmet, mağfiret ve lutuf vesilesidir. Ayet-i kerimede buyrulur:

Ve buyurdular: ?Gecenin son çeyreği kaldığında, Rabbimiz keyfiyeti bizce meçhul bir halde dünya semasına tecelli ederek buyururlar ki: ?Hani bana kim dua eder, duasına icabet edeyim!? ?Benden kim bir şey ister, ona istediğini vereyim.? ?Benden kim af diler, onu affedeyim.? ?

... gündüzün geceden doğduğunu bilmez misin sen?

İbrahim?in güneşi gibi senin de nice güneşin var akşam olunca batacak.