bırak hep öyle kalsın..

sen hep benimsin

adem vakası

ne idi ne içindi.. bir çift kahve parlak göz...

Anafikir aramıyorum zaten

adem seni sordu

beni hiç bir şey böyle yapamadı.. kaç bin kişilik basit ordularla başa çıktım gülp geçtiğim bir yan gülüş esamesi topladılar ardımdan... ama sen bir cümle bir kelime attın bir ağ gibi kırdın seni insan sanmayan saflığımla kalakaldım öyle ardında..

geçen yıl tam da bu zamanlardı

sen şiirden nesirden falan da mı anlıyordun.. asıl uzaya çıktık sayıyorum şimdi.. göktürk beş.

şimdi öyle boş bakıyorum anlamını yitirmiş melek... şeffaf sicimde sallanırmış... geçç geçç.. bir şarkının nakaratında kaç satır devirdim çamlar gibi..

uzun zaman oldu duvara çarpıp oturuşumun resmini çizermisin.. binlerce yılgın yıkık içimde kaç bin yenik asker savaşcının emiriyim bilmiyorum..

içine dert olacak hiç bişey demeyişim..

aklımı alıp bir kenara koyusumunmun tam birinci yılı..

hepsini kavramanı düşünmüyorum.

şiirden nesire geçmen bir çağın başlangıcı olmuş

ooovv sen hep benimsin... son bir defa öperek dudakları analım gel son hatırayı...