orneklerle destekleyın dıyor ya: uzakda olmak anneme asık ettı benı, mutfakda yemek yapmak saatlerce yada buz gıbı soda bulasık yıkamak paramın ne kadar kıymetlı oldugunu ve ne zor sartlar altında kazanıldıgını ogrettı bana... ve ınsanlar, ınsalar ıcınde aslında benım ne kadar da degerlı bırı oldugumu ogrettı...

gıdenın yenısını daha ıyı bır sekılde getırecegını-sunacagını hıc dusundu mu yada bunun ıcın hayal kurdun mu yada dua yada her neyse?

aslında yarı yamalakda yasamak cok guzel, sımdı daha ıyı anlıyorum ve ası ruhum bedenımı terk edıyorcasına:D tam tamam yasasaydık yada elde etseydık bır anne sevgısını, bır sılayı, ozlemı, gurbetı, bır aıle kavramını, vıcdanı ve adaletı, bır sevgılıyı beklemeyı nasıl ogrenırdık, kustahlık da yapmak ıstemıyorum acı acı yavas yavas ve anlaya anlaya hala ogrenıyorum! ne demıs mevlana hazretlerı: ZOR DIYORSUN! ZOR OLACAK KI IMTIHAN OLSUN! mevzu bundan ıbaret ıste arkadaslar! tercıhler de sızlerın yada bızlerın! her halukarda beterın beterı var lafınıda kulak ardı etmemek lazım.

ne olursa olsun acı-tatlı sessız-gurultulu, gel-gıt lı, delıce-asıce, tutkulu yada kopuk, allah gonlumuzu yeter kı hıkayesız bırakmasın!

Biz insanlar neden hep kendimizi en can alıcı yerimizden vururuz, neden hep bizi mutlu eden insanlara hayatlarının en büyük kazığını atarız, neden kendimizi yalnızlığa hapis ederiz, neden gözlerimizden akan göz yaşlarına boğarız kendimizi... saymakla bitmiyor nedenler, ama bu nedenlere verecek hiç bir cevabımız yoktur çoğu zaman...

İnsanların aşk meşkten başka sıkıntısı mı yok yoksa herşeyi aşk mı sanıyorlar, etrafınıza bakın bi kimin neyi tam. Yalnız geldik yalnız öleceğiz hayat kimseye güvenmemeyi ayakta kalmayı döve döve öğretir er ya da geç.

Olmadigi kader

çocukken;her şeyin sahibi olmak için büyümek istedik. büyüdük;şimdi her şeyden uzak olmak için hep çocuk kalmak istiyoruz.

ne hayal etmiştik ne bulduk..

aynen bu cümleyi yazmak için açmıştım

Mutluluk kovaladıkça kaçan bir duygu mudur, yoksa kendimizden kaçması için elimizden gelen her şeyi yaptığımız bir duygu mu?

<u> Acıyan her yüreğin </u>bir hikayesi vardır, kimi deli gibi sever, kimi en sevdiklerinin üzerine toprak atar, kimi hayatı pahasına mücadele ettiği insanların beş para etmediğini anlar. Herkesin hikayesi farklı olsa da sonuç hiç değişmiyor oda:Hayal kırıklığı, mutsuzluk, yalnızlık, umutsuzluk ve gözyaşıdır.

bedava peynır ancak fare kapanında bulunur!

zaten tam olmasını beklemek sacma, onu da gecın, bunda ısrar etmek en basta baslı basına sacma:D baslanmamıslıklar her zaman daha ıyıdır kendı adıma ne getırecegınıde ne goturecegınıde bılemezsın derım!

<u>Özledim seni</u> ... Çok sık beraber olamasak bile, benimle olduğunu bilmenin bunca zaman nasıl içimi ısıttığını yeni yeni anlıyorum.

Hayatımıza soktuğumuz insanlardan hep şey bekleriz, gün gelir herşeyimiz o olur ama orda unuttuğumuz bir şey vardır. Hep o herşeyi beklediğimiz, her şeyimiz olan insan bize öyle bir tokat vurur ki o güne kadar yaşadığınız her saniyeye pişman oluruz. Sonra ne mi olur yine yalnızlığa boğuluruz, mutsuzluğa asarız bütün yaşadıklarımızı

Hic birsey tam degil Hersey yarim yada hic baslanmamis

Oldugu kadar

Bense hiç başlatamadım hayatı bir taraflarından. Hep bekledim oysa. Ha bugün, ha yarın diye. Acılarımı, kederlerimi, ve içsıkıntılarımı, hep içimde biriktirdim çocukluğumda biriktirdiğim oyun kağıtları gibi, ama sonunu hiç getiremedim. Hiç bir zaman tam olmadı hayat benim için. Tam seni bulmuşken elimden kayıp geçişisini izledim acı bir tebessümle...

eyvallah dostum ozetlemıssın!!!!! bu sozu arkadaslar hıc bırınız unutmayın hatta ezberleyın!

Merhaba yalnızlık, merhaba sensizlik, merhaba umutsuzluk, merhaba ölüm

bak yıne yazıyorum! zor dıyorsun, zor olacak kı ımtıhan olsun!

Vakit, yalnızlığın rıhtımında demlenme vakti, vakit sensizliğin üzerine toprak atma vakti, vakit gözyaşlarımızın içinde kendimizi boğma vakti ve vakit son nefesimizi verip ölme vaktidir...

ozetlemıssın bacım yuregıne ve elıne saglık! ınsanlar yada bızler neler yasıyoruz, nelere uzuluyor kırılıyoruz yada neler ıle ımtıhan edılıyoruz bız bısey demıyoruz da yaramız derınde:D sankı bız hıc asık olmadık yada sevmedık:) ama derdı olanıda cok ıyı bılırım hele ask acısını... onun ıcın onlarada tek tavsıyem su: zaman herseyın ılacıdır, yınede herseye, herkeze ve hatta ası ruhuna ınat sevmekden/sevılmekden umıdını kesme, kımbılebılır bır gun...

Herkes buna farklı bir cevap verecektir eminim ama yine sonuç değişmeyecektir. Yine kendimizi kandırıp bir başka hikayeye dümen çeviririz.

butun yazdıklarımıza bakarak olgunlasma, pısmek, buyumek budur aslında!

cok guzel ozetlemıssınız yuregınıze saglık!

Susuyorum senin ardından hala... ne tek bir cümleye değersin, ne de gözyaşlarıma. Ben sadece kendime konuşuyorum, kendime kızıyor, kendime lanetler yağdırıyorum, lügatımdaki küfürleri itinayla kendime sayıyorum. Ama sana susuyorum biliyorum ki gelmişine geçmişine saydıramayacak kadar geçmişsin gönlümden. Bana sayıyor sana susuyor... bu dil, bu yürek, bilmekte ki.. bu kalp, sen beş para etmezsin. Değerin, ederin belli ama bilirim suskunluğum en büyük ceza sana. Konuşmalarımın haddi hesabı yoktu, sana dil dökmelerimin. Onların yapamadığını susmalarım yaptı, ben hala susuyor sen ise sadece konuşmamı bekliyorsun ama konuşmayacak kadar geçmişsin benden, geçemediğim ise sadece suskunluk... suskunluğum susturana armağanım olsun

Kimin tam oldu ki.. yarım yamalak..