Kaba bir hesaplamayla, Türkiye?de toplam katma değerden Batı?nın aldığı pay yüzde 80 iken, Doğu?nun payı yüzde 20. Kişi başına katma değer rakamlarında da fark en yüksek bölge ile en düşük bölge arasında beş kata ulaşıyor. İstanbul 10 bin dolar ile 26 bölgenin başında yer alırken, son ayların olaylı kentlerinden İzmir altıncı sırada, Tekirdağ, Edirne ve Kırklareli bölgesi beşinci, Manisa?yı da içine alan bölge on birinci sırada. Buna karşılık Van, Muş, Bitlis ve Hakkari?yi içine alan bölge 2.355 dolar ile son sırada. Diğer doğu ve güneydoğu kentlerinin de son sıralarda olduğunu söylemeye gerek yok.

Olaylardan sonra, göçler yaşanmıştır.

ülkede hukuk dışına çıkmak vatandaş tepkisi oluyor? yani linç etmeye kalkışmak...

ÜMİT İZMEN.. TARAF G.

Babalar ve oğullar

T. C kimliği taşıyan herkes bayrağa saygı göstermek zorundadır ama herkes de kutsal kabul edip sevmek zorunda değildir..

ülkeyi karıştırmak isteyenlerin parmak uçları azıcık görünüyor değil mi?

6-7 Eylül Olayları:

Bu olaylar halkın kendiliğinden galeyana gelmesinden öte, derin yapılar tarafından kurgulanan, organize edilen birer proje biçiminde hayata geçirilmiştir. Olayın mekanı, zamanı, kimlerin kullanılacağı, nasıl yapılacağı önceden belirlenmiş, planlanmıştır. Yaşanan her olayda şehir dışında getirilen insanların oluşu, bu planlamanın en güzel kanıtlarından biridir.

Yaşanan olaylar akıl ve vicdandan yoksundur. İnsan olmanın sınırlarını zorlayan bir özelliktedir.

sizden başka uyanık yok değil mi?

Sessizce gözlüyorlar. Uzaktan izliyorlar. Kim mi onlar?/_np/8182/9448182. jpg

Günümüzde yaşanan linç olayları biçimsel olarak farklılık gösterse de, özü itibariyle tarihte yaşananlara benzerdir. Daha önceleri de benzerlerine şahitlik ettiğimiz linç olaylarına ve linç girişimlerine zemin hazırlayan üç temel faktör olduğunu düşünüyorum:

Yaşanan linç olayları, demokratik kültürün gelişmesi için başlatılan bu süreci provoke etmeye yönelik bir çaba gibi görünse de, özünde geçmişten günümüze doğru toplumda inşa edilmiş olan linç kültürünün ve hukukunun bir sonucudur. İnşa edilmiş olan bu yapının bir yöntem olarak kullanılması durumudur. Gerçeklik böyle olunca da yaşananların vahameti kaygı verici bir boyuta dönüşmüştür. Önce İzmir, hemen akabinde Bayramiç , Mersin ve daha birçok yerde yaşanan linç olaylarının, kısa bir zaman sonra Kürt karşıtı gösterilere dönüşmesinin, yine Edirne'de basın açıklaması yapan sol görüşlü üniversite öğrencilerinin, Manisa'nın Selendi ilçesinde iki kişinin kavgası bahanesiyle Romanların linç edilmeye çalışılmasın nedeni de budur. İzmir de DTP'nin konvoyuna yapılan taşlı sopalı saldırıların hemen akabinde Kürtlerin aleyhinde atılan sloganlar, yine Bayramiç'te adli bir vakadan dolayı yakalanan Kürt gençlerinin polise karşı koyuşları bahane edilerek başlatılmak istenen linç etme girişiminin sonrasında, kalabalığın Kürtlerin yaşadığı mahalleye doğru yürüyüp 'Kürtler dışarı', 'Şehitler ölmez vatan bölünmez' gibi sloganların atılması, Mersin'de iki çocuğun kavgası sonucu benzer bir durumun yaşanması, Selendi, Edirne'de yaşananlar muhalif olanları tehdit etme, sindirme çabasıdır. Şüphesiz böylesi bir girişim halkları karşı karşıya getirme tehlikesini doğuracaktır. Yaşadığımız bu ve benzeri linç olayları kısa vadede demokratik açılım sürecine karşı geliştirilmiş provokatif eylemler olsa da, uzun vadede özünde toplumsal barışa karşı yapılan saldırılar biçiminde ele alınması gerekir. Şüphesiz bu dönemde özelde Kürtlere, genelde muhalif anlayışa yönelik yapılan böylesi saldırılar hem kısa, hem orta, hem de uzun vadede toplusal yapının dokularında ciddi yaralar açacaktır. Geçmişte bunu yaşamadık mı? Hala 6-7 Eylül, Maraş, Çorum, Sivas olayların yarattığı acıları onaramadık. Bundan dolayı tepinen fillerin ayaklarının dibindeki çimlerin ezilmemesi için hassasiyet göstermesi gerekir. Yoksa olan yine her zaman olduğu gibi çimenlere olacaktır.

yapılmak istenen basın açıklaması vatandaş tepkisi değil de, milliyetçilerin kışkırttıkları cahil-divane-sapıkların linç vahşeti mi vatandaş tepkisi?

Doksan yıllık Cumhuriyet tarihinde birçok linç olayı yaşanmıştır maalesef. Trajik sonuçları tarihin sayfalarında tüm tazeliğiyle duruyor hala. Ama geride bıraktığımız bu acı olayların hiçbirinden geleceğe dair hiçbir ders çıkarmadık. Yaşanmış linç olaylarına baktığımızda aslında bunun bir kültür haline gelmiş olduğunu görürüz.

taksimde toplanan dtplilere birisi şehitler ne olacak peki demişti. o adamı tokatladılar. o adamda provakatördü yani.

insanların sevmelerini zorlaştırdığı kesin..

musa,

1980 yılının mayıs, haziran ve temmuz ayı boyunca ülkücülerin yaptığı saldırı ve linç olayları sonucu toplam elli yedi kişinin ölümüyle sonuçlanan bir katliam yaşanmıştır. Olayların başlangıcı; 19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramı kutlama hazırlıkları sırasında kızların kıyafetleri bahane edilerek ' Müslüman namusuna sahip çık' bildirilerin hazırlanıp şehrin her yanına dağıtılmıştı. Maraş'ta olduğu gibi yine halk cihada çağrılmıştı bu bildirilerde. Daha sonra MHP'nin önde gelen isimlerinden Gün Sazak'ın 27 Mayısta Ankara'da karanlık güçlerce öldürülmesi üzerine, suçu solculara yükleyerek bunun propagandası Çorum'da yapıldı. Bunun üzerine ülkücüler 'kanımız alsa da zafer İslamın, Kana kan, intikam' sloganlarıyla bir gösteri düzenlemişti. Bu yürüyüşte Alevi ve solcu yurttaşlara ait işyerleri talan edilmişti. İki gün sonra aynı içerikle yapılan yürüyüşte TÖB-DER'li iki öğretmen öldürülmüş, yine bu kesimlere ait sayısız işyeri ve ev ateşe verilmişti. Ülkücülerin saldırıları giderek artmıştı. Birçok Alevi yurttaşa ait mal ve araçlara el konmuştu. 1 Temmuzda yeniden cihada çağrı ilanları dağıtılmıştı. Aynı gün Alevilerin önde gelen birçok insanı tutuklanmıştı. O gün dört kişi daha öldürülmüştü. 4 Temmuzda caminin silahlı, bombalı saldırıya uğradığı söylentisi ve TRT'nin akşam haberlerinde aynı haberi vermesi üzerine yine saldırılar başlandı. Ülkücülerin, Alevi yurttaşların yaşadığı Milönü mahallesine saldırmış, halk silahlarla taranmıştı. Aynı manzaralar 10 Temmuz tarihine kadar sürmüştü. Sonuç olarak resmi rakamlara göre 26, gayri resmi beyanlara göre 57 kişi öldürülmüş, çok sayıda insan yaralanmış, sayısız ev ve işyeri talan edilmiş, yakılmıştı. Olaylardan sonra altı yüz aile göç etmek zorunda kalmış.

"bak işte siz hainsiniz" mesajı göndermektir, ordaki niyeti masum kılmaya boşuna çalışma..

İkincisi, sürece karşı muhalefet yapan kesimlerin kullandığı dil ve üsluptur. Kullanılan dil ve üslubun saldırgan ve çatışmacı bir biçimde oluşu, toplumdaki milliyetçi duyguları harekete geçirmiştir. Kışkırtmayı, nefreti, çatışmayı doğuran bir üsluptur bu. Dolayısıyla böylesi bir tarz, toplumsal çatışmayı yaratarak beraberinde linç olaylarını getirmiştir. Dogmatik önyargıların çeperinde geliştirilmiş olan milliyetçilik duygusunu siyasi bir ranta çevirme kaygısıyla hareket eden muhalefet, bilinçli ya da bilinçsizce bu tür vakalara zemin oluşturmuştur. Demokratik açılım sürecine karşı geliştirilen ölçüsüz muhalefet biçimi toplumsal gerilimi beraberinde getirdiği ortadadır.

Hiçbir linç girişimine rıza göstermeyiz, hiçbir terör eylemine ve terör sempatizanına rıza göstermediğimiz gibi.

Bir ülkenin bayrağına saygı göstermezsen halk tepki gösterir. Türk bayrağı açılınca taşlayanları alkışlayalım mı?Alkışlamazsak bize faşist dermisiniz?Tamam bize faşit dememeniz için bayrağımızı yakmalarına izin verelim.

Bu yönüyle yaşanan linç olayları ardından başbakanın: 'Eğer bir partinin otobüsünde veya konvoyunun içinde terör örgütünün bayrakları olursa buna tabii ki sıcak bakmak mümkün değildir' biçimindeki sözleri bir talihsizlik. Yaşanan benzer durumlar için 'Vatandaş tepkisi, vatandaş hassasiyeti' biçimindeki anlayışı da tehlikeli bir yaklaşımdır. Böylesi bir yaklaşım biçimi, taş atan çocuklara ağır cezalar verirken, demokratik tepkilerini ifade eden göstericilere silahla ateş edenlerin ifadesini alıp hemen serbest bırakan zihniyete zemin yaratır. İlerde yaşanabilecek benzeri vakalar için bir referans olur. DTP milletvekilleri bu açıklamanın doğru olmadığını belirttiler. Ama farz edelim ki başbakanın söylediği doğrudur. Böylesine bir 'suç' işlenmiştir. Buna rağmen başbakanın yaşanan linç olayına sıcak bakma anlayışını haklı göstermez. Çünkü yaşanan bir olayda suç unsuru bulunsa dahi, bu suçun cezasını bireyler değil hukukun kendisi vermelidir. Birileri kendine göre o suça bir ceza veremez. Vermeye çalışanları da hiçbir kimse haklı ve meşru göremez. Aksi durumda mevcut hukuksal sistemin hiçbir anlamı kalmayacağı gibi linç hukukunun oluşmasına çanak tutulmuş olur. Hukukun üstünlüğünü savunmak ve yaşama oturtmak, bu ülkeyi yönetenlerin temel görev ve sorumluluklarından biridir.

sen-ben ayrımı ve farklı değerlendirmeler ne zamana kadar?

Çorum Olayları:

Adilikte onlarla yarışıyorlar.

birilerinin böyle provakasyon maksadıyla bayrağı kullanmasından dolayı da,

Terör sempatizanlarının bu timsah gözyaşlarına kanacak halimiz yok şükür.

Birinci ile ikinci faktör arasında diyalektik bir ilişkinin mevcuttur. Muhalefetin kışkırtıp palazlanmasını sağladığı milliyetçi duygular, derin yapıların provokatif eylemleri için adeta hedef kitlesi haline gelmiştir. Böylece rahatlıkla galeyana getirilen kalabalıklar bu birileri tarafından rahatlıkla manipüle edilir bir durumdadır. Birilerinin hazırlanan bu kalabalıkları rahatlıkla harekete geçirebilmelerinin nedeni budur.

Dtp'nin mitinginde açarsan, tabiki provakasyon olur..

Bu olaylar yaşanmadan önce uygun ortam hazırlanmıştı. İlin valisi, emniyet müdürü, milli eğitim müdürü değiştirilmiş, kırk tane polisin tayini çıkartılmıştı. Yeni gelen idari amirler ve memurlar sağ görüşlü insanlardı. Olaylar esnasında hep saldırıları düzenleyenlerin tarafında yer almış, yaşanan vahşete göz yummuş, işlenen suçların ortağı olmuştur. Çorum olaylarında kullanılmak için, 6-7 Eylül ve Maraş olaylarında olduğu gibi çevre illerden insanlar getirtilmiştir.

19 Aralık 1978 tarihinde Maraş'ta Çiçek Sineması'nın bombalanması üzerine olaylar başlamıştı. Bombalamayı sol görüşlü kişilerin yaptığını ileri süren ülkücü bir gurubun önce CHP, sonra PTT ve öğretmenler derneği binasına saldırmasıyla olaylar patlak vermiştir. Ertesi gün Alevilerin oturduğu bir kıraathane bombalanmıştı. Ayın 21'inde sol görüşlü iki öğretmen öldürülmüştü. Öldürülen öğretmenlerin cenazesinde ülkücülerin çıkardığı provokasyon sonucu çıkan çatışmada, üç insan öldürülmüştü. İki gün sonra Alevilerin yaşadığı mahalleye saldırı düzenlenmişti. Böylece olaylar 26 Aralık gününe kadar devam etmişti. Yaşanan bu olaylarda resmi rakamlara göre 105 Alevi yurttaş öldürülmüş, 176 kişi yaralanmış, bunlara ait 210 ev, 70 işyeri tahrip edilmişti. Ama resmi olmayan sonuçlara göre beş yüz kişiye yakın insan öldürülmüştü.

Linç kültürü, hukukun olmadığı yerde yeşerir Sevgili Gökyüzü. Linç kültürünün, hukukunun, demokratik bir kültürde yeri yoktur.

Bu saldırıları yapan da haklı bulanların da vahşi hayvandan farkı yoktur. İçgüdüleriyle hareket ediyorlar.

bu linc degildir, artik Turk halkinin sabrinin tastiginin acik gostergesidir...

Geçenlerde Mersin'de çocuk denilecek yaşta iki lise öğrencisinin kavgası bahane edilerek, 'Kürtler dışarı' bağrışmaları eşliğinde yapılan gösteriler Kürtlere karşı bir linç girişimine dönüştürüldü. Yine Manisa'nın Selendi ilçesinde kahvehanede içilen sigara bahanesiyle Romanlar, ' Ya Allah bismillah' sloganları eşliğinde linç edilmek istendi. Otomobilleri ateşe verildi, evleri taşlandı. Aynı tarihlerde Edirne'de sol bir örgüte mensup beş gencin tutuklanmasına yönelik bir basın açıklaması yapmak isteyen birkaç genç 'Burası Edirne burada hain yok' sloganlarıyla linç edildi. Edirne'de yaşananları kınayan bir basın açıklaması yapmak için İstanbul'dan gitmeye çalışan gençlerin otobüsünün önü kesilip, Edirne'ye girmeleri engellendi. Aynı linç olayı burada da yaşandı. Yine kısa bir dönem önce iki linç etme girişimine tanıklık ettik. Birincisi, İzmir'de DTP konvoyuna, ikincisi de Çanakkale'nin Bayramiç ilçesinde bir kavgaya karışan dört Kürt gencine yönelikti. Yazıyı kaleme aldığım sıralarda ülkemizin değişik yerlerinde benzeri saldırıların yaşandığını haber kanallarından dinledik, dinliyoruz.

Charles Lynch yasadışı olarak suçluların cezalandırılmasını ifade eden Lynch Yasaları, 1780 yılında mahkeme kararlarında geçen yasama şeklini anlatmak için ilk kez kullanılmıştır. Dolayısıyla linç ve linç hukukunun buradan doğduğunu söyleyebiliriz.

madem ki öyle, karakollara atılan molotoflar neden halkın tepkisi olmuyor?

nedense ufuk urasın, milliyetçilikle ilgili söylediği sözleri hatırladım...

provakasyon amacıyla açarsan, taşlanan bayrak değil, bayrağı açanın tavrı olur..

Tarihe birer kara leke olarak düşen bu dört linç olayı, zaman ve mekan olarak farklılık gösterse de, oluş şekli, amacı, sonuçları ve kullanılan yöntemler bakımından benzerdir. Bu ortak noktaları şöyle sıralayabiliriz.

çocuklara taş attırmak demokrasi ve halkın tepkisiydi. aynı şey değil değil mi.

Kıbrıs Türklerine yapılan baskılar gazete sayfalanın başköşesine yerleştirilmişti. Dönemin en çok satan gazetelerinden biri olan Hürriyet başlığında, İstanbul'daki Rumların topladığı paraları Kıbrıs Rumlarının 'Enosis' çetelerine gönderdiğini yazarak, onları hedef haline getirmişti. Daha sonra Atatürk'ün Selanik' teki evinin bombalandığı ve evin hasar gördüğü basında yer almıştı. Bunun üzerine 6 Ekim 1955 tarihinde İstanbul'da yerel yayın yapan İstanbul Ekspres gazetesi 'Atamızın evi bombalandı' haberini manşetten vermişti. Yirmi bin tirajı olan bu gazete 6 Eylül günü iki yüz doksan bir adet basmış ve Kıbrıs Türktür Derneğinin üyeleri tarafından satılmıştı. Kıbrıs Türktür Derneği genel sekreteri Kamil Önal 'Mukaddesata el uzatanlara bunu çok pahalıya ödeteceğiz, ödeteceğimizi alenen söylemekte de bir mahzur görmüyoruz' diye yazarak, halkı galeyana getirmeyi amaçlamıştı. Olaydan sonra yağmaladıkları mallarla İzmit ve Adapazarı'na dönmeye çalışanların Haydarpaşa garında yakalanmış olması, olaylarda rol alan binlerce insanın İstanbul dışından getirtilmiş olduğunu göstermiştir. Yaşanan böylesi bir atmosferde dönemin devlet erkanı, halkın galeyana gelmemesi için herhangi bir çaba içinde olmamıştı. Yaşanan onca acıya rağmen Türk basını asıl suçluyu Türkleri provoke eden Rumları göstermiştir. Basının burada belirtmek istediği; Rumların, Türklerin hassasiyetlerini göz önünde bulundurmaması durumudur galiba.

Fatih Çekirge-Hürriyet

Öncelikle şunu belirtmek istiyorum; bu olayların hiçbir aşamasında objektif olarak hukuksal süreç işletilmemiştir. Hukuk göz ardı edilmiş, yasalar askıya alınmıştır. Bu suçu işleyenlere karşı gizli bir hoş görü gösterilmiştir.

jitemci katiller ve faili meçhul cineyetlerin tetikçisi vatan bekçisi, taş atan çocuk vatan haini ve 20 yıl hapis...

Ülkemizde Yaşanan Linç Olayları:

Ortadoğu?nun en alçak oyunudur bu...

çocuklara taş attırmayı vatandaş tepkisi sayanlar linçe tepki gösterebilir mi. böyle birisinin dürüstlüğüne inanıyor musunuz. çıkaraın maskeleri.

Bu fotoğrafa dikkatle bakın... Bakalım siz de görecek misiniz?

Siyasal konjonktüre göre hassasiyetler belirlenmiş, kullanılacak noktada ön plana çıkartılarak işlenmiştir.

Neden bir basın kuruluşu ve görevlisi bu garip ve yoksul halka mikrofon tutmamışlardır. Neden.

macera yanlılarına-linççilere karşı, adalet süreci devreye sokulmazsa halk kendi adaletini yaratmaya çalışır.

Toplumsal bir linç olan bu olay bir katliamla son bulmuştu. Bu linç olayları başlamadan önce, ülkenin genelinde olduğu gibi burada da siyasal bir gerginlik oluşturulmuştu. Bu gerginlik Alevi- Sünni çatışması biçiminde ortaya konmuştu. Ülkücülerin saldırıları 'Kanımız Aksa da Zafer İslam'ın ve Müslüman Türkiye' sloganlarının gölgesinde gerçekleştirilmişti. Bu sloganlar da o dönemin hassasiyetleriydi galiba. Çünkü ülke komünizmin tehdidi altındır belirlemesi yapılmıştı birileri tarafından. Cumhuriyet tarihinin en kanlı linç vakası olan Maraş Katliamının kimlerin, nasıl, ne amaçla başlatıldığı sonradan kısmen de olsa açığa çıktı. Olaylardan sorumlu tutulan bazı kişilerin sonrada milletvekili olmaları dikkat çekici bir olaydır.

Maraş Olayları:

Linç hukuku Amerika'daki Kızılderili ve köle olarak getirilen zencilere karşı acımasızca kullanılmıştır.

Sonsöz:

Musa030405025,

Aslında bu tür saldırı ve linç olaylarına yabancı değiliz. Cumhuriyet tarihinin değişik dönemlerinde büyük acıları beraberinde getiren toplumsal linç olaylarına tanıklık ettik her daim. 6-7 Eylül, Maraş, Çorum, Sivas, 1990'dan sonra yaşanan sayısız linç olayı? Silinmez birer kara leke olarak tarihin sayfalarındaki yerinde duruyor tüm tazeliğiyle. Yaşanan onca acıdan, onca ölüm ve talandan ders çıkarmadık bir türlü. Çıkarmadık, çünkü tekerrürüne şahit oluyoruz her geçen gün benzer birine. Belleksizliğimizin kurbanı oluyoruz. Yaşanan büyük acıları çok çabuk unutmuşa benziyoruz. Oltaya ölümüne giden balıklar misaliyiz. Eğer balıklar yalnızca bir yaşanmışlığından ders çıkarabilseydi, ölümüne neden olan oltadaki yeme bir daha asla gitmezdi.

Özellikle 1990 yılından sonra, ülkemizin değişik şehirlerinde Kürt yurttaşlara yönelik linç olayları yaşanmıştır. Yaşanan bu olaylarda bazen can kaybı yaşanmıştır. Evleri, işyerleri saldırıya maruz kalmış, yaşadıkları yerlerden göçe zorlanmıştır. Yine sol kesime yönelik linç girişimleri yaşanmıştır. Yalnızca son dört yıldan bu yana kırktan fazla linç olayına tanıklık ettik.

Önce Selendi?den gelen bir mektubu sunarak başlayalım.. Sayın Emrah Karabeyoğlu şöyle diyor;

Şüphesiz tarihsel bir kökene sahip ve geçmişte benzerleri durumların yaşanmış olması gerçeği, günümüzde yaşanan olaylara daha ciddi ve daha tehlikeli bir boyut katıyor. Böylesi olayların tarihsel kökenine bakıldığında yüz yüze olduğumuz tehlikenin boyutunu görürüz. Dolayısıyla bugün yaşadıklarımızı daha iyi kavramak için lincin tarihsel temeli ve cumhuriyet tarihinde yaşanan bu talihsiz ve trajik olaylarını yapısını kısaca ortaya koymaya çalışacağız.

Kutsal olan o bayrağı,

Eğitimci-Yazar

Birincisi, çok hassas dengeler üzerine kurulu bu sürecini baltalamak, provoke etmek isteyen bir zihniyetin varlığı gerçekliğidir. Derin bir yapısı olan bu zihniyet , böylesi fiili durumları yaratıp, gelişmeleri provoke ederek statükoyu korumaya çalıştığı ortadadır. Dolayısıyla bu tür olaylara zemin hazırlayıp, bunları organize ederek toplumsal bir çatışma yaratmayı hedeflemiştir. Geçmişte yaşanan birçok linç olayına bakıldığında, bu tür karanlık yapıların izlerini görmek mümkündür.

Sivas Olayları:

1990 Sonrası Linç Olayları:

Siyasal ve ideolojik bir özelliği vardır. Dönemin siyasal çıkarları ve bunları gerçekleştirme amacıyla yapılan provokatif olaylardır. Düşünsel olarak devlete muhalif kesimleri sindirmeyi amaçlamıştır.

Kara bir leke olarak cumhuriyet tarihine geçen 6-7 Eylül olayları toplumsal bir linç etme vakasıdır. Bu denli trajik olan bu hadisenin yaşanmadan önceki atmosferi dikkat çekicidir.

Hukuka aykırılığı ortadayken, başta başbakanın ve diğer devlet erkanının yaşanan linç olaylarını haklı görme anlayışı, toplumda linç kültürünü daha da gelişmesi noktasında tehlike teşkil eder niteliktedir. Şüphesiz yaşanan linç olaylarının vahameti gözler önündedir. Ama bundan daha da tehlikeli olanı, bu anlayışın gelişmesi durumudur. Toplumsal gerginliğe neden olan bu tür olayların anlayış düzeyinde kabul görmesi demek, linç kültürünün ve hukukunun meşrulaştırılması demek olacaktır. Buda uzlaşıyı ayrışmaya dönüştürür. Uzun vadede halkların kardeşliği arasında büyük setler inşa eder.

Linç edilenler, saldırıya uğrayanlar, öldürülenler kısacası bu olayların mağdurları olaylardan sonra suçlu olarak gösterilmeye çalışılmıştır.

ardil bey bu ülkenin tek tepki vermesi gereken mercii sizmisiniz.

Üçüncü faktör ise yaşanan bu olaylar karşısında iktidarın takındığı olumsuz tutumdur. Linç, hukuka aykırı, yasa dışı olan bir davranıştır. Hukuku, yasaları çiğnemektir. Dolayısıyla da somut bir suçtur. Buna rağmen yaşanan böylesi durumları hoş görmek, meşru saymak, hak vermek, benzer durumların yaşanmasına zemin hazırlar. Aynı zamanda kendi hukukunu, yasalarını göz ardı etmektir. Doğal olarak da bu anlayış toplumda linç kültürünün daha da gelişmesini sağlayacaktır. Bu yönüyle linç olaylarını hoş görme anlayışı, hem derin yapıların provokatif kurgularından, hem de muhalefetin kullandığı kışkırtıcı dilden çok daha tehlikelidir. Çünkü birinci ve ikinci faktörün yaratacağı eylem dönemseldir, geçicidir. Ama üçüncü faktör yani hoş görme anlayışı, alenen suç olan bir olayı meşrulaştırarak linç girişimlerini toplumsal yaşamda bir kültür haline getirecektir. Linç kültürünün oluşması beraberinde linç hukukunu da yaratacaktır. Bir suçun hukuka aykırı bir şekilde kalabalıklar tarafından cezalandırmasını meşrulaştıracaktır. Hukukun içine hukuksuzluğu sindirme gayretidir maalesef. Uzun vadede düşünüldüğünde bir adalet sisteminin temeline yerleştirilen bir dinamit gibidir bu.

Oluşum ve gelişimine bakıldığında özü itibarıyla hukuk dışı olan linç, belli siyasal çıkarları korumak için başvurulan bir yöntem olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. İktidarların bu eylem biçimiyle kurduğu açık ya da gizli ilişkisi biçimi açısından da çarpıcıdır bu. Gelişen hukuk sistemleri böylesine insanlık dışı ve barbar bir yapıyı hukuk sisteminin dışına itmiştir. Hiçbir hukuk sisteminde resmi olarak yer bulmamıştır. Ama bazı siyasi çıkarlar doğrultusunda gayri resmi olarak birçok defa kullanılmış ve hala kullanılmakta olan bir cezalandırma yöntemdir.

şunu unutma bugünün yarını da var

Dağdan geldiler; bağdakileri kovdular... Türkiye toplumunun geçmişinde pek nadiren görülen ama son zamanlarda birdenbire sıklaşan linç olaylarının gerekçesi olarak ekonomik koşulların bozulması sürülüyor ortaya. Eskiden bizim durumumuz iyiydi. Göçle gelenler yüzünden durumumuz bozuldu. Onlar bizden daha zengin oldular. Bizden daha iyi yaşamaya başladılar. Onlardaki ev, araba bizde yok... Benzeri değerlendirmeleri okuyoruz her linç girişiminin ardından. Son olarak Selendi?deki olaylardan sonra da aynı yorum yapıldı.

Provakasyon mu?Kimi proveke ediyoruz?Türkiye Cumhuriyeti kimliği taşıyanlar mı tahrik oluyor bayrağımızdan?PKKnın gücüne gidecek diye açmayalım mı bayrağımızı?

Sivas olaylarının on beşinci yıl anma etkinlikleri vesilesiyle dönemin Barış Meclisi sözcüsü Sayın Ayhan Bilgen bu konuyla ilgili: '33 kinin hayatını kaybettiği olaylarla ilgili gerçekleştirilmiş olan yargılama gerçekten sorunun vicdanlarda çözülmesini sağlamış mıdır? Elbette hiçbir yargılama gideni geri getirmeyecektir ama olaylarla ilgili hiçbir kamu görevlisinin, ihmal dolayısı ile bile cezalandırılmamış olması, dönemin siyasal temsilcileri ile ilgili bir sürecin yaşanılmamış olması normal bir durum olarak kabul edilebilir' biçiminde açıklaması linç olaylarının nedenlerini çarpıcı bir biçimde ortaya koyması açısından dikkat çekicidir.

O taş atan çocukların babaları onlar. Amcaları, dayıları, büyükleri yani.

Faili meçhul olaylardır. Yaşanan onca vahşete rağmen hiçbir olayın gerçek faili bulunmamıştır. Asıl olayları kurgulayıp, hayata geçirenler tutuklanıp, yargılanmamıştır. Bu anlamıyla Sayın Ayhan Bilgen'in belirlemesi çarpıcıdır.

Terör eylemlerini destekleyip sadece linç girişimlerini eleştirenleri mezar hırsızı soysuzlara benzetiyorum.

Kısaca, sorunda kayda değer bir düzelme sağlamadan toplumun çoğunluğunu mutlu eden çözüm bulmak imkansız. Sistemi varolduğu biçimiyle veri alan çözümler sorunu bir yerden öbür yere taşımak dışında bir sonuç doğurmuyor. Daha radikal düşünmek ve daha cesur davranmak gerekiyor.

Linç kelimesi, İngilizce 'lynch' kelimesinden gelmektedir. Lynch kelimesi Charles Lynch'in İngilizce diline yerleştirdiği bir sözcüktür. Aslında Charles'ın soyadıdır. C. Lynch, 1736-1796 yılları arasında Amerika'da yaşamış İrlanda asıllı bir göçmendir. Geniş topraklara sahip olan Lynch, 1769-1778 yılları arasında Virginia Konvasyonunda görev yapmıştır. Amerikan Bağımsızlık Savaşında milis albayı olarak savaşmış. Bu savaş sırasında Lynch ve onun gibi olan bazı milis subayları Virginia'da İngiliz yanlısı olduğundan şüphelendikleri insanları apar topar yakalayıp, kendi kurdukları ve hiçbir hukuki temeli olmayan düzmece mahkemede yargılamıştır. Malına el koyma, zorla askere alma ve kırbaçlama gibi cezaları uygulamıştır. Lynch'in kurduğu bu düzmece mahkemelerin verdiği kararlar daha sonra Virginia Genel Meclisi kararıyla yasal ilan edilmiştir. Daha sonra savaşın bitimiyle 1784-1789 yılları arasında Virginia Senatosunda görev yapmıştır.

merera,

Yüzlerinde maske. Ellerinde hınç. Gözlerinde isyan. Ağızlarında öfke. Kalplerinde kin. Saldırıyorlar, vuruyorlar, kırıyorlar, dükkanları yağmalıyorlar. Parti binalarını taşlıyorlar. Yakıp yıkıyorlar. İbretin ve ihanetin nasıl bir sinsilikte olduğunu gösteren bir fotoğraftır bu. Dikkatle bakın bu fotoğrafa... Arka tarafta birileri var. Öylece duruyorlar.

O dönemde bir türlü aydınlatılmayan 6-7 Eylül olayları, daha sonra kimlerin nasıl organize ettiği gerçeği günışığına çıktı. Yaşanan olayları o zaman Seferberlik Tetkik Kurulu'nda görevli Sabri Yirmibeşoğlu (1988-1990 yıllarında MGK genel sekreteri) gazeteci Fatih Güllapoğlu, '6-7 Eylül de bir Özel Harp işidir. Muhteşem bir örgütlemeydi. Amacına da ulaştı.' biçiminde anlatmıştı.

Linç olaylarının, kültürünün ve hukukunun savunulacak, hoşgörüyle bakılacak, haklı görülecek bir yanı yoktur. Her şeyden önce, vicdani yönünü bir tarafa, hukuksal anlamda böylesi bir anlayışı savunmak mümkün değildir.

bırak yaptırımı, vatandaş tepkisi de kemaralar önünde. haberciler orda ama polis yok...

güvenlik güçleri görevlerini yapmazlarsa terör örgütü yandaşlarıyla halk karşıkarşıya gelebilirler halkın sabır limiti doldu. bunun sonucu sokakata bağıran meczup bile bölücü olarak algılanabilir.

şu hale bakın... artık kalemimizi kullanamıyoruz... falankes şöyle dedi, filankes böyle yazdı... umarım mutludurlar...

İyi bakın...

Örnekte görüldüğü gibi.

Bu yorum yanlış olduğu kadar dayanak yapılan ekonomik mantık da hatalı. Kürtlerin Türklerden daha zengin olduğunu, Romanların Türklerden daha müreffeh bir hayat sürdüğünü kimse ileri sürmesin lütfen. Bu yorumlara sadece pes denir.

Lincin Tarihsel Kökeni:

NOT: yazı kısaltılmıştır

Biraz kafayı çalıştırmak yerinde olurdu.

Demokratik gelişmeleri hedefleyen açılımın böylesi bir anlayışın avuçlarında yaşam bulması olanaksızdır. Linç Kültürü ve Hukuku, uzun vadede halklar arasında oluşabilecek toplumsal bir barışın, bir uzlaşının, bir kucaklaşmanın önünde çok ciddi bir engeldir. Demokratik kültürün panzehiridir. Siyasi bir rantın çok ötesinde olan, demokratik kültürü ve toplumsal barışı tehdit eden bu tehlikenin biran önce giderilmesini umuyorum.

ülkede savaş çıkıncaya kadar mı?

Kalabalıkların kendilerine göre suç gördüğü bir davranıştan ötürü birini, ya da birlerini yasa dışı ve yargılamasız olarak, değişik araçlarla döverek öldürmesi veya girişimde bulunması anlamına gelen linç, tarih boyunca başvurulan bir cezalandırma yöntemi olarak kullanılagelmiştir. Yazılı hukukun çok öncesine uzanan bir geçmişe sahip olduğunu düşünüyorum. Yazılı hukukun başlamasından sonra da toplumsal yaşamda değişik sebeplerden benzeri olaylar yaşanmıştır.

İnsanlık tarihinde yazılı hukuk, Milattan Önce 1760 yılında yazılmış olan Hammurabi yasalarıyla başlamıştır. Tarihin en eski ve günümüze kadar gelen bu yasalar, Mezopotamya'da kurulan Babil uygarlığının hukuk sistemini oluşturmuştur. Daha sonra Roma hukuku ve zamanla değişik uygarlıkların hukuk sistemleri ortaya çıkmıştır. Sistemler, toplumsal yaşamı düzenleyen yasaları güvence altına almış, mevcut yasaların çiğnenmesi suç sayılarak cezai yaptırımları uygulamıştır. Fakat tüm bu hukuksal sistemlere rağmen, değişik siyasal, ekonomik çıkarlar, gelenek, görenek, dinin dogmatik önyargıları linç olaylarının yaşanmasına sebebiyet vermiştir. Uygarlıklar geliştikçe bu vakalarının sebepleri de gelişmiş, değişmiştir. Fakat 18. yüzyıla kadar linç kelimesi literatüre girmemiştir.

evet aynen öyleydi.. akp'nin mitingine git de "peki tekel işçileri ne olacak" diye bağır bakalım,

vatandaş tepkisi diyenlere yuh çekelim...

kırptım, kırptım;yine de çok uzun...

Linç olayları, özünde hukukun göz ardı edildiği toplumlarda ön plana çıkartılmıştır. Bu yönteme başvuran bireyler, yaşadığı hukuk sisteminin bağlayıcı yasaları çiğnediği için suç işlemiş olur. Çağdışı bulunarak hukuk dışına itilen linç vakaları, hukuka aykırı oluşuyla kendi başına bir suç teşkil etmektedir. Dolayısıyla toplum düzenini sağlamak için konulmuş yasalara uymamak nasıl ki bir suçsa, yaşanan böylesi olaylarına karşı hoşgörülü olmak, meşru görmek de suçtur. Bundan daha da önemlisi ve daha vahim olanı, böylesi bir anlayışın linç kültürünün gelişmesine sebebiyet verecek oluşudur. Böylesi bir gerçeklikte, nihai amacı adaleti tesis etmek olan hukuk sistemi böylelikle adaletsizliğe davetiye çıkarmış olur.

?Günlerdir tüm ulusal kanallarda çıkan Manisa Selendi ilçesinde Romanların sürgünüyle ilgili haberler yapılmaktadır, mikrofonlar hep Romanlara tutulmaktadır. Ancak gerçek çok farklıdır. 70 kişilik Roman grubu Selendi?de hayatı zindana çevirmiş, tefecilik yaparak çoğu kişiyi borçlandırmış, borcunu ödeyemeyenlere ya para ya karı diyebilecek kadar alçaklaşmış ve hainleşmiş, Selendi halkını keyfi olarak kaba güç kullanarak dövüp sövmüşlerdir. İnanın ki Selendi?den bazı aileler bu kişiler yüzünden göç etmek zorunda kalmışlardır. Selendi bir Anadolu bir yörük kentidir. Misafirperverdir, sevecendir.

Sonuç olarak, yaşanan farklı olaylarda bu kadar ortak noktanın bulunması, toplumsal yaşamda oluşturulmuş 'Linç Kültürünün' göstergesi açısından dikkat çekicidir. Toplumsal yaşama inşa edilmiş olan bu linç kültürünün gelişmemesi, tam aksine bunu ortadan kaldırmak için, bu zihniyetin biran önce terk edilmesi gerektiğine inanıyorum. Ancak günümüzde yaşadığımız benzeri olayların aynı zihniyetten kaynaklı olduğu da bilinen gerçektir maalesef.

Ve dikkat edin kadınlar yok... Çünkü anneler acılarıyla bastırılmıştır.

Şunu belirtmekte yarar var; eğer 6-7 Eylül olaylarında yaşananlar karşısında devlet gereken özeni, hassasiyeti gösterseydi, ne Maraş, ne Çorum ne, ne Sivas, ne de doksandan sonra yaşanan onca linç olayları yaşanacaktı. Ama ilk olaya yaklaşım biçimi maalesef diğer olayların yaşanmasına referans olmuş, benzer olayların yaşanmasını beraberinde getirmiştir. Doksan yıllık cumhuriyet tarihinde yaşanan yüzlerce linç olayları bu anlayıştan kaynaklıdır. Bundan dolayı iktidarın linç olaylarına böylesi yaklaşım biçimi, hem açılım süreci karşıtı derin oluşumların eseri olan provokatif eylemlerden, hem de MHP ve CHP'nin kışkırtıcı üslubundan daha tehlikelidir.

vahşeti, linci savunarak "abd def ol" pankartı yakılmasını alkışlarlar; sonra farklı kitleler hakkında dezenformasyonlar düzenlerler...

Peki, yaşanan bu olaylara nasıl bakmalıyız, nasıl okumalıyız, nasıl değerlendirmeliyiz? Özellikle Kürtlere yönelik saldırı ve linç olaylarını, bu sürece karşı gelişin tepkilerin bir sonucu biçiminde ortaya kondu bazı muhalif sesler tarafından. Eğer bu tespit doğruysa, sol ve muhalif kesimlere, Romanlara yönelik bu linç girişimlerini nasıl açıklayabiliriz. Öte yandan bir devlet projesi olarak başlatılan demokratik açılım sürecine karşı gelişecek bir tepki doğal olarak projenin sahiplerine yönelik olması gerekmez miydi? Dolayısıyla yaşananları açılımın bir sonucu biçiminde ortaya koymak; özünde bu tür saldırı ve linç olaylarını meşru gösterme anlayışını örtbas etme uğraşıdır. Bu zihniyet biçimi ne ilktir ne de son olacaktır. Geçmişte büyük bir vahşetin yaşandığı linç olaylarının öncesinde de, aynı zihniyetin benzer açıklamalar yaptığını biliyoruz.

Her olaydan önce mutlaka siyasal yönden bir zemin hazırlanmıştır. Özellikle basın yayında gündemdeki sorun ön plana çıkartılarak işlenmiş, akabinde de sözde toplumun o konudaki hassasiyetleri işlenmiştir. Siyasal iktidarlarda oluşturulmaya çalışılan bu zemine direk ya da dolaylı yönden destek olmuştur. Hoş görme ve haklı bulma anlayışını sergilemiştir.

eylem yapan işçiye gaz bombası-cop-kışın havuz banyosu, linç girişiminde bulunan düşünce yoksunu ve konuşmasını bilmeyen ilkellere hoş görü ve yaptırım uygulanmama.

Bu yüzden bu fotoğrafa iyi bakın. 10 çocuk yapan o babalar sokağa sapan yetiştirdiklerini düşünüyorlar. Bu yüzden?pusu ve ihanet? düzeninin çocukları nasıl kullandığının fotoğrafıdır bu...

faysal hocam, bu kadar uzun yazmak zorunda mıydın heval?

1955 yılının 6 Eylül akşamı saat yedide İstanbul'da yaşayan ilk başta Rumlara, hemen akabinde de Ermeni ve Yahudilere yönelik saldırılar düzenlenilmişti. İstanbul'da yaşayan gayrimüslimlerin ev, işyeri ve ibadet yerleri yağmalanmış, talan edilmişti. Bu saldırılar iki gün boyunca sürmüştü. İki günün bilançosu Türk basınına göre on bir, Yunan kaynaklarına göre on beş kişi öldürülmüş, yine resmi kaynaklara göre otuz, gayri resmi kaynaklara göre üç yüz kişi yaralanmıştı. Binlerce ev, işyeri, yüzlerce ibadethane ve yirmi altı okul talan edilmiş, ateşe verilmişti. Yaşananlardan sonra Türkiye vatandaşı binlerce Rum göç etmek zorunda kalmıştır.

Linç vakalarının ortak noktaları:

Çocuklar üzerinden yürütülen terörün kirli yüzüdür. Sapanın arkasına saklanan sinsiliktir.

Faysal CEYLAN

Hemen hemen her gün yeni bir toplumsal linç vakasını duymaya başladık maalesef. Aynı kurgu, aynı gelişme, aynı slogan, benzer sonuçlar... Yaşanan olayların hemen akabinde devlet yetkililerin yaptığı benzer açıklamalar. Farklı zamanlarda, farklı mekanlarda yaşanan bu linç olaylarının taşıdığı benzer özellikler manidardır, düşündürücüdür. Hepsinden önemlisi çok tehlikeli organizasyonlardır. Tanıklık ettiğimiz bu dramatik sahnelerin neyin sonucu olduğunu kendimize sormanın zamanı geldi de geçiyor bile.

Ülkenin doğusuyla batısı arasındaki gelir ve servet dağılımının bozukluğu ayan beyan ortadayken Kürtler ya da Romanlar şehrimize geldiler, işimizi, aşımızı elimizden aldılar demek sadece arka plandaki kışkırtmaları saklamaya yarar. Şimdiye kadar herkesin kaçınmış olduğu etnisite temelli ayrışmanın, özellikle Türk-Kürt çatışmasının bugün ortaya çıkmasını ekonomik gerekçelendirmeyle açıklamak olanaksız. Veriler buna izin vermiyor.

bu davranışlar, meşru savunmayı doğurur. bu da kaos demektir.

bu durum, hukukun tekrar rafa kalkması ve sadece kağıt üstünde kalması demektir.

Vatandaşa zorla tepki göstertmek buna derler. Polis nerde onu anlamadım?

Diğer adıyla Madımak Olayı olarak bilinen Sivas Olayı, 37 kişinin öldürüldüğü bir katliam olarak toplumsal linç listesinde yerini almıştır. 2 Temmuz 1993 tarihinde Pir Sultan Abdal Derneği'nin Sivas'ta düzenlemiş olduğu şenlik çerçevesinde dönemin Sivas Valisi Ahmet Karabilgin'in özel davetlisi olarak şehre gelen birçok yazar, aydın, sanatçı bu olaylar esnasında yanarak ya da boğularak hayatlarını kaybetmiştir. Olayları tetikleyen, halkı galeyana getiren, 6-7 Eylül, Maraş ve Çorum olaylarında olduğu gibi 'Müslümanlar' imzalı bir bildiri olmuştur. Din düşmanı ilan edilen Aziz Nesin'in şehre gelişi bahane edilerek olaylar başlatılmıştı. Yine insanlar bu durum karşısında cihada çağrılmıştı. Önce kültür merkezine, hemen akabinde de konukların konakladığı Madımak Oteline saldırılar yapılmıştı. Otel ateşe verilmiş 37 insan diri diri yakılmıştı. Bir uçak kazasında ölen ve geçmişte birçok karanlık eylemde imzası olan Sivas Bağımsız Milletvekili Muhsin Yazıcıoğlu, bu olaylar için; 'Bu olayın bir tezgah ve bir provokasyon olduğu ortadadır.' demişti. Dönemin belediye başkanı Temel Karamollaoğlu adeta yaşanan onca vahşeti onaylamış, suçu Aziz Nesin'e yüklemiştir. Yine dönemin Diyanet İşleri Başkanı Mehmet Nuri Yılmaz, 'Halkın inancıyla alay edilmesi ve tahrikte bulunulması sonucu bu üzücü olayların meydana geldi. Vatandaşlarımızın inançları hususundaki hassasiyetlerinden yararlanmak isteyen karanlık güçler bulunmaktadır' biçiminde ifade etmiş, yaşananlardan olayda yaşamını yitirenleri sorumlu tutmuştu.

sana ne yapıyorlar..