Öğrenci elindeki ile çevresindeki esnafı gezmeye başlar.

Vaktiyle bir bilge hoca, yıllarca yanında yetiştirdiği öğrencisinin

En son olarak bir kuyumcuya gider. Kuyumcu öğrencinin elindekini görünce

istiyorsun? Öğrenci sorar: Siz ne veriyorsunuz? ?Ne istiyorsan veririm.?

Mücevheri alıp kuyumcudan çıkan öğrencinin kafası karma karışıktır. Böylesi

Sana bakan bir kör ise, sakın kendini camdan sanma...

tek seferde anlaşılamaya bilir diye çift yapıştırdım

Kuyumcu- .

kuyumcular mutlaka vardır.

bir on lira veririm.?

Sana bakan bir kör ise, sakın kendini camdan sanma

buldun? diye hayretle bağırır ve hemen ilave eder. ?Buna kaç lira

geçen macerasını anlatır.

teşekkürler 5. mvsm

seviyesini öğrenmek ister. Onun eline çok parlak ve gizemli görüntüye sahip

? ?Keyifler değildir yaşamı değerli yapan. Yaşamdır, keyif almayı değerli kılan?" ?

Öğrenci: ?Çok şaşkınım efendim, ne diyeceğimi bilemiyorum,

?Ne olur bunu bana satın. Dükkanımı, evimi, hatta arsalarımı vereyim.?

herkezi kuyumcusunun bulması dileğiyle

güzeldi balgözlü...

Bilge hoca çok kısa cevap verir: ?Bir şeyin kıymetini ancak onun değerini

kafam karmakarışık? diye cevap verir.

Mesele kuyumcuyu bulmaktadır?

bugünlük bana musade allah nasip ederse yarın görüşmek dileğiyle

İlk önce bir bakkal dükkanına girer ve?Şunu kaça alırsınız? diye sorar.

Bilge hocasının yanına dönen öğrenci, büyük bir şaşkınlık içinde başından

Bak... Bil ki domuzların önüne inciler serilmez.

Ne fark eder ki kör insan için elmas da bir, camda.

allaha emanet olun hayırlı akşamlar

sadece fiyatlarını ve ne dediklerini öğren, gel bana bildir.

okuyan kişi beğenirse tekrar başa dönüp yorulmasın diye

Bir açıklama ekle

Her insanın hayatında varlığını ve değerini bilen, hisseden, fark eden

iki kez yapıştırmışsın ama iki kerede okunur

değerini bilmek gerek

şeyini vermeye hazır olan ve hatta yalvaran kişiler..

İkinci olarak bir manifaturacıya gider. O da parlak bir taşa benzettiği

tarafta da mücevher diye isimlendirip buna sahip olmak için her

başlar:

güzel bir hikaye. Çok sevdiğim söz dizisini paylaşmak isterim;

Öğrenci emanet olduğunu, satmaya yetkili olmadığını, ancak fiyat öğrenmesini

? ?Keyifler değildir yaşamı değerli yapan. Yaşamdır, keyif almayı değerli kılan?" ?..

istediklerini anlatıncaya kadar bir hayli dil döker.

sonra: ?Buna bir tek lira veririm. Bizim çocuk oynasın? der.

iri bir nesne verip: ?Oğlum? der, ?Bunu al, önüne gelen esnafa göster, kaç

Mücevherden sarraflar anlar ancak, başkası bilmez.

?benim semerlere iyi süs olur. Bundan?kaş dediğimiz süslerden yaparım. Buna

neneye ancak bir beş lira vermeye razı olur.

yerinden fırlar. ?Bu kadar değerli bir pırlantayı, mücevheri nereden

kuyumcuyu bulmak dileğiyle. :)

Öğrenci, ?Hayır veremem.? diye taşı almak için uzanınca kuyumcu yalvarmaya

Bilge sorar: ?Bu karşılaştığın durumları izah edebilir misin?

nesneye yüzünü buruşturarak 1 lira verip onu oyuncak olarak görenler, diğer

karışık düşünceler içinde geriye dönmeye başlar. Bir tarafta elindeki

para verdiklerini sor, en sonra da kuyumcuya göster. Hiç kimseye satmadan

değeri; değerini bilecek kişiye göstermek lazım

bi kez okuyupta anlamayanlar için mi ikinci kez yazılmışş :D :D ama güzelll metinn

selamun aleyküm cumanız mubarek olsun

MESELE KUYUMCUYU BULMAKTIR?

kelebek:):):)

Bakkal parlak bir boncuğa benzettiği nesneyi eline alır; evirir çevirir;

bileni anlar ve onun değeri bilenin yanında kıymetlidir.?

Üçüncü defa bir semerciye gidir: Semerci nesneye şöyle bir bakar, ?Bu der