kokusunu yitirdi artık bu şehir,

korktuğum, kabuğuma çekildiğim, küçük bi çocuk gibi hıçkırıklara boğulduğum şehir

ait olmanın anlamı

sen değil "o" kokuyor,,

Bu şehir...

elelrim cepte sokaklarında dolandığım

bazen huzur bulup

ışığı yanan pencerelere bakınca hüzünlendiğim

ne de senin olduğun o şehri

BÜYÜDÜĞÜMÜ ÖĞRETEN ŞEHİR

bu şehir beni içine hapsetti

... girdap...

kazanırken kaybetmeyi

kaybederken kazanmayı

kendi sessizliğimde boğulduğum ŞEHİR BU ŞEHİR

kendimle yüzleştiğim şehir

Yitik duygularımın şehri..

Sensizliğin acımasızlığı.

bazen huzursuz olduğum

bir yer bulamadığım seni hatırlatmayan,

özlemle döndüğüm şehr

öğrendiğim şehir

ŞEHİR

gidelim buralardan dayanamıyorum...

vazgeçtiğim /vazgeçmeyi öğrendiğim şehir

bir yer bilemediğim, seni unutmak için gideceğim,,

Yoksulluğumun şehri, idam sehpam, mezarım //Sensiz//

ne bu şehri seviyorum

ömrümün diğer yarısını bıraktığım şehir...

özlediğim

yağmurlarında iliklerime kadar ıslandığım şehir

Bu şehir insanı uzak kılıyor...

yalnız kaldığım yanızlığa alıştığım şehir.