Çiçekler açar leylağından, zakkumuna içimdeki mevsimlerde... Şükrederim yaşadığım her salise için bir daha, bir daha?En güzel ben severim, en çok ta ben;çünkü, ben beni bilirim,! Bir de seni bilirim, seni yer içerim her karesinde yaşamın. Sen suyum, sen damağımın tadı. Her lokmada aldığım aşım. Ben, kaşık kaşık verdiğin sevgine aşığım!

Issız gecelerimin şiiri... Gökyüzümün laciverdi... Doyamadım sana, ılık akan gözyaşlarıma katık ettim yokluğunu... Gözlerimin menzili, güneş bakışlarına bakamadığım... Açım varlığına... Issız dehlizlerde dolaşıyorum, tahammül edilmez karanlıkların ortasında yapayalnızım... Hani bir ışıktın ya bana;ışığımı yitirdim. Gözlerim görmüyor fersizliğinden, çaresiz! Toprak kokusunda sen varsın, ceylanın gözlerinde sen... Rüzgarın esişinde... Su damlacığında... Saçlarım sen kokuyor. Bakışlarım yağmur yüklü;bıraksam sel olacak yollarına, bırakmasam boğulacağım. Adımlarında seni aradığım... Duygularım senden emanet;aşkım baş tacı, yüreğime yerleştirdiğim... Al, koma beni sevginin karanlıklarında;sar sıcacık kollarınla ne olur. Yanaklarım öpüşlerine bıraksın kendini, hissedeyim güzel kokunu hep... Sensiz olmuyor sevgi denizim, olmuyor