Hele boz dumanlar çekilsin de gör.

edebiyat bölümü mahrum kalmasın bundan telifini al mutlaka ;)

Ele, güne karşı çıplak...

Yağmurlar başlayınca, odalarımız damlardı

Yavuz Bülent BAKİLER

Zaman zaman nankör çıktı büyütüp okuttuğum,

Akşam karanlığıyla başlardı kurbağalar

Al duvaklı al yanaklı gelinlerin başından

Yüreğimi bin parçaya bölseler

Küçük kerpiç evlerin çıkmaz aklımdan!

Utanırım fıkaralıktan,

Fırsatçının, fesatçının, hayının...

Salıncaklar, hamaklar,

Hastalarım ölüm yataklarında,

Dayan iş ile.

Hele taştan taşa dökülsün de gör.

En gümrah ırmaklarım boşuna akıp gitti,

Ve tozlu yollarınla sevdim seni Türkiye!

O kirli kabukta, o en temiz iç;

Ve hep Anadolu'ya...

Her parçası yine seni çağrışır.

Yürürler beşiklerde bebekleri ağlıya ağlıya

Duyuyor musun?

Sen bizim köyleri görmedin ki hiç,

İçerde, dışarda, derste, sırada,

Gölge vermedi çok kere diktiğim ağaç...

Gönül perdeleri sökülsün de gör.

Her haftası bayram, her günü düğün,

Gün olur

Hükümdarlar, saldırganlar, haydutlar,

Ölüme nasıl gülerdi.

Bir sevdadır Anadolu. Ayrılık ezeli engelidir bu sevdanın. Ayrılıklarla tatlanır vuslat, sitemle şerbetlenir sevdalar. Bağlamanın tellerinde dokunan tezeneyle tazelenir aşk şarabı.

Bir umudum sende,

Gör bir kere

Ve Anadolu 89

Karlar eriyince kırar yuları...

Çocuk yüreğimi yakan türküler dinleye dinleye.

Ölenler değişir, sağlar değişir. Tolgalar değişir, tuğlar değişir. Bahçeler değişir, bağlar değişir. Gün bir kıvılcım gibi sıçrar zamanın tunç mangalından, bir kılıç şimşeğiyle çağlar değişir

Dayan kitap ile

Fıkır fıkır afacanlarla dolup taşar avlu içleri

ANADOLU SEVGİSİ

Anlıyor musun?

Barışta düştü üstüme gölge gölge haç...

Hele yaylalara çıkılsın da gör.

KARDEŞ, anadolu bu mu? anadolu buysa ben artık avustralyayım. hatta israilim.

Mecnunlar gibi üstelik.

Sonra Pir Sultan'ı ve Bedrettin'i.

Ben Anadoluyum, acılı, mahzun;

Köpük olur beyaz, sel olur sarı;

Bir ateşten kaptım seni

Ne tak-ı zaferler istedim, ne taç...

İçiçe güzellik, uç uca kahır

Utanırım,

Nasıl severim bir bilsen.

pir sultansız anadolu mu olur kardeş... osmanlının fars arap kültürüne karşı kim türkmen kültürü elden gidiyor diye ayaklandı

Bir özge ömürdür Türkmen kilimi. Biri biter, biri başlar. Mor cepkenli ergen kızların, al yazmalı gelinlerin diz çöküp kirkit vurduğu tezgahların başında şekillenir duygular. Renklerinde sevdanın aydınlığı, düğümlerinde sabrın semeresi, kirkit vuruşlarında zamanın nabzı vurur. Bir başkadır Türkmen kilimi. İlmeklerinde alın yazısı belirir, motiflerinde nice sevdalar delirir.

Taşına toprağına vurgunluğum bundandır...

Frigyalılar, Hititler, Lidyalılar, Persler, Romalılar, Bizanslılar, Helenler, gidenler-gelenler. Bir zamanlar Selçuklular soluklanmış bu coğrafyada. Onca uygarlık gelip gitmiş. Bozkır meltemleri antik çağların sıcak nefesleridir sanki. Burada zaman Yörük yiğitlerinin kara perçemlerinde, ceren gibi Türkmen kızlarının top zülüflerinde, toprak tenli dedelerin ak sakallarında, nur çehreli ninelerin ak pürçeklerinde efildeyip eser.

Alın terine muhtaç...

Tükür yüzüne celladın,

Havva Ana'n dünkü çocuk sayılır,

Öyle mahzun, öyle garip...

Bir nice sevda...

Üç beş adım ötesinde toprağım vardı kıraç.

Bir soykırımında gonca gülü heba olur.

Ne İskender takmışım,

Dayan rüsva etme beni.

Yaşlı ve yorgundur bu coğrafyanın kerevetinde tarih. Gökten üç elma düşmez çoğu zaman, Bülbülün figanı hasretin viran bağlarına yaslanır. Günün en taze anı tarihin en eski çağlarına yaslanır. Bir türkü söyler alev gibi sesiyle Türkmen yiğidi, sesi gider Tanrı Dağlarına yaslanır.

Kardeşliğin, çalışmanın,

Gelir konaklanır yeşil yeşil kızılcık dalına

Onlar beni nasıl severdi.

Gecemi besteleyen cırcır böceklerinle.

Gün olur bayram olur

Ahmed ARİF

Tırnak ile, diş ile,

Gör, nasıl yeniden yaratılırım,

Nice yas tutup yollara yaslanmalarını...

Türkiye'm, anayurdum, sebebim, çarem...

Kurbağa seslerinle sevdim seni Türkiye!

Binlerce yıl sağılmışım,

Sevgiyi bulasın, yakına gel ki...

Burada zaman, zamanın dışına çıkıverir kimi zaman. Bir sene bir gün sayılır, bir hafta bir çağ olur. Apansız yükselir ova, aşılmaz bir dağ olur. Bir yanı tarla ise, öbür yanı bağ olur. Çöl ile vaha, yeşil ile sarı, varlık ile yokluk, eski ile yeni, geçmiş ile gelecek, sıla ile gurbet, vuslat ile hasret bir Türkmen kilimine gönül tezgahında kirkitlenir de; adı Anadolu olur.

Köroğlu'nu,

Güneyden yeni dönmüş kırlangıç

TÜRKİYE'M, ANAYURDUM, SEBEBİM, ÇAREM!

Yürürler ihsan ile, isyan ile

Yürürler Anadolu'ya

Oğullarım var gelecekte,

Gel gör

son zmanlarda okuduğum en güzel Anadolu tarifiydi. yüreğinize sağlık

Minareden, barikattan,

Nerede olursan ol,

Kendime yar yaptım seni

yeMİŞİM böyle anadoluyu...

Bir bilsen,

Bir bilsen, Urfa'da kurşun atanı

Toprağından öptüm seni

Anadolu

Görmedin sen bizim mavi suları,

Şairlerin, bilginlerin dünyalarında,

Ben, kağnılarla yaylılarla büyüdüm geldim

Harmanım kesat.

Beraberliğin,

Bir Peygamber sofrasıydı soframız:

paylaşım için tşk.

Bende bitmez tükenmez dert kulaç kulaç...

Bir avuç buğday saçarlar da düğünlerde

Saydıklarım damla değil denizde,

Jandarma deyince kırbaç...

Gergeflere maharetle işlenen bahar dallarında aydınlanır ebemkuşağının yedi rengi. Kınalı parmaklar güvercin kanadından düşmüş telekler gibi çırpındıkça motiflerin üzerinde, gül dudaklar motif gibi maniler dizer gizli sevdalara.

Göçüp gitmişler, gölgesiz!

Mecnununa Leyladır Anadolu. Özge bir sevdadır Anadolu.

Şükrederek, kalktığım sofralarımda

Şimdi kırkikindiler boyunca sırılsıklam

Bir sevdadır Anadolu engin gönüllerde. Durup-durup tazelenir. Hasret ateş gibi basınca yanık sinelere, umut yelpazesiyle yelpazelenir. Bir dere serinliğiyle akar bu sevda bozkırların bağrında, kimi zaman bir dağın göğsünde gözelenir. Gönül teline dokununca bu sevdanın mızrabı, aşığın dilinde türkülenir, şairin kaleminde dizelenir.

Kalıplar gerçeği göstermez belki

Anadolum Anadolum...

Hele bir yakından bakılsın da gör.

Tufan olur

Fırıl fırıl yuvalanır saçağa...

Anlamaz, bilmezsin sen bizim halkı,

Üşür fidelerim,

Savaşta çiğnetmedim hilali düşmanlara,

Ben Anadoluyum...

Yoksulluğunla da bağlandım kaldım sana

Ve dayatmışım...

Gözlerinden,

Devlet denince hep vergi geldi aklıma,

Namuslu, genç ellerinle.

Allı-pullu, güllü-dallı oyaların oylumunda gizlenir umutlar ve sevdalar. Her bir iş, ince bir sanattır. Mekik oyaları, iğne oyaları, danteller ve göz nurundan eğirilmiş ibrişim ipliklere düğümlenen hasret boncukları birer özge iç çekiş, içe akıtılan gözyaşlarıdır.

Bu şiir buraya yakıştı hani)

Yolları toz, çamur, evleri kerpiç.

Bir başıma ve uzak.

Gözlerinden öperim,

Yürü üstüne - üstüne,

Görüyor musun?

BEN ANADOLU' YUM

Ya soğan ekmek olur, yahut bulamaç.

Kağnılar yollarda, yoncalar dizde...

Bir türküdür Anadolu tarihin dilinde. Bittiği yerden yeniden başlar. Sürüp giden bir çağıltıdır Anadolu. Bu türküyle çağıldar dereler, bu türküyü dinler dağlar-taşlar

Biraz tandır ekmeği, biraz çökelik...

Anadoluyum ben,

Ganidir pek Tuna Boyları'nda Rabb'in rahmeti...

Bir Türkmen kilimidir Anadolu insanının hayatı. Zaman, bu kilimin nakışlarında gösterir kendini. Bir düğüme kırk kirkit vurulur, çözülür kimi zaman seyrek atılmış bir ilmek.

Bilmezsin ovalar nasıldır bizde;

Biliyor musun?

Selam etmişim dostuma

ANADOLU

Başına oturduğum, yemek yediğim atandır.

Tanıyor musun?

Tuna Boyları'nda seyran olur

Susar gökyüzü kadar, dinlerdim biteviye.

selçuklu arap uşaklarına karşı KİM ayaklandı?, baba ilyassız bektaşi velisiz kaygusuz'suz yunus emresiz taptuksuz sarı saltuksuz şeyh edebalisiz şems tebrizisiz karacaoğlan olmadan, yörük yiğidi dadaloğlu olmadan, köroğlu olmadan, mahmud hayrani olmadan anadolu mu olur? bu ne biçim anadolu...?.

Bir dilber ki; Konya sarısı saçlarını Erzurum Beyazı sinesine dökmüş, Amasya yanaklarında Edremit beni gamzeleşirken, Tekirdağ dudaklarıyla gülümsemekte sevdalısına. Belini üç denizden büklümlü gökçe kemeri sıkarken, dimdik Erciyes göğsünü bir bulutla örten bu dilber; her dem genç ve güzel kalan anadır, bacıdır, yardır. Ne varsa onda vardır.

Yolsuz, okulsuz köylerim, kasabalarım hala

Sonra kalem yazmaz,

Dizlerini döve döve ağlardı anam.

Sen bizim dağları bilmezsin gülüm,

Yıllar yılı susuz kaldım, yıllar yılı aç...

Korkunç atlılarıyla parçalamışlar

Çayır çimen umut döşer başağa başağa

Kalmışım bir başıma,

Bir ülke var, yedi denize batırılmış kınalı bir parmak boğumu gibi. O ülke Türkiyedir. Türküsüdür Türkiyenin Anadolu; cümle bağlamaların inleyişi o türküyedir

Ne doktor yüzü gördüm, ne ilaç.

Bozkırların hoyrat rüzgarlarında uçuşur al kısrakların, doru tayların yeleleri tuğlar gibi. Ak bulut sakallı Alperenlerin dudaklarından Mevlaya kanatlanır dualar, kuğular gibi.. Duaların peşi sıra aminleri yürür ak pürçekli ninelerin, karlı dağlar gibi.

Selvi dalından,

Atom güllerinin katmer açtığı,

Öyle yıkma kendini,

Türkiye'm! Hasretim! Kınalı türküm! ..

Karayılan'ı,

Galip Sertel

Kızlarım,

O tezek topladığım kırlar, yaylalar...

Herbiri vazgeçilmez cihan parçası.

pir sultansız anadolu mu olur kardeş... osmanlının fars arap kültürüne karşı kim türkmen kültürü elden gidiyor diye ayaklandı?

Mahzun kağnılarla, nazlı yaylılarınla

Kaç bin yıllık hasretimin koncası,

Altına tarihi sermiş, üstüne gök kubbeyi örtmüş, uyuyan bir dilber güzelliğinde.

Eşikte akıtılır da kurbanın kanı

Burası Anadoludur. Her köşesi adsız şehitlerle, bağrı yanık analarla doludur

anadolunun yüzde 70 i yazılmamış... anadolu tasvirine..

Bilmeni mutlak isterim,

Ne Sultan Murad

bu konuda aynı görüşteyiz kardeş benimd ederdim bu zaten öteki başlıta yanlış yazdılarına tepki biraz sert olmuşsa bu benim yazıma karşılık yazdıdın yazıda beni islami kanattan göstermenden dolayı oldu bilesin

Hele bir ekinler ekilsin de gör.

Nazlı, seher-sabah uykularımı

Kavşağıdır cümle hasret yollarının, yolcuların heybesi umut doludur. Gurbet yoludur, sıla yoludur, İpek yoludur, Kral yoludur, kısaca Anadolu dur.

Bir masaldır Anadolu. Kimi zaman bir zurnanın sesine savatlanır, kimi zaman bir turna teleğinde sevdaya kanatlanır. Gah ağu olur ah çeken ağızlarda, gah ninelerin dilinde şekerlenip tatlanır

Her ilmeğinde gizli bir sevdanın çözülmez kördüğümü, her çatkısında bir umudun uzayıp giden çizgisi, her motifinde elif-elif bir ömrün yazgısı okunur. Türkmen kilimi, Türkçe dokunur.

Umut ile, sevda ile, düş ile

Meçhul Askeri...

Gittim, yiğitçe döğüştüm gaza meydanlarında,

Haraç salmışlar üstüme.

Beşikler vermişim Nuh'a

Bahar gelir de sabah sabah salına dolana