hz ömer hz aliye:ya ebul hasan hasmının davalının yanına git ve orda otur. o anda hz ali üzüldüğünü gösterir emare ile yüzünde üzüntü gösterir halde davalının yanına gitti oturdu. durum çözüldü. hz ömer hz aliye neden davalının yanına geç dediğimde yüzü nde üzüntü gösterir hal oluştu.

ne veren verebildi. nede alan aldı. altın ortada kaldı.

hz ömere :ben aliden şikayetçiyim dedi. aramzıda hakemlik yap dedi.

kadı: o zaman oğul ile kızı evlendirin bu altınlarıda onlara harcayın onlara verin dedi. ikiside anlaştı. ve gitti.

Der ken zaman geçer. Zengin adamın işleri yavaş yavaş bozulur. Adam gittikçe fakirleşir. nihayet o dereceye gelir ki elindeki servetini kaybeder. fakirlikten köşkünüde kaybeder ve eşinden de boşanır

yeni tarla sahibinede sordu. oda :bir kızım var dedi.

Bir kimse varlık içinde köşkünde yaşamakta idi. Çok zengin idi. Bir gün kuş sütünün dahi olduğu bir sofra hazırlamış eşi ile beraber yemek yerler iken kapı çalınır.

bunlar kendi aralarında anlaşamadılar kadıya gittiler. durumu anlattılar.

Bir kimsenin bir tarlası vardı. Onu satmak istiyordu. Bir gün tarlayı almak isteyen bir adama geldi tarlasını istedi. Adam tarlayı sattı.

Adam hor bakışlar ile dilenciye bakar dilenciyi iter. dilenci düşer yaralanır tabağı ise elinden kayar gider. Adam kaba sözler söyleyip kapıyı hızla kapatır.

Bir gün bir kapıya gider. çalar. Kapıyı bir adam açar. dilenci adama:Allahın size verdiğinden şu garibana biraz verin der.

artık dilenerek sadakalar ile geçinmeye başlar. ancak zengin olduğu yerde dilenmek zoruna gider. daha uzak yerlere gider dilenerek yaşamaya çalışır

hz ali ilmin kapısıdır. hz ömer devri hilafetinde adeta fetva makamı gibi ona danışmıştır. Allah ikisinden de razı olsun.

kadı da hayret etti. işin içinden çıkamadı.

eşi hazırlar kapıya götürür. döndüğünde ağlamaktadır.

ne oldum değil, ne olacağım demek gerekiyor..

adam niçin ağladığını sorunca:Şu kapıdaki dilenci benim eski kocamdır der. meğer boşadığı karısı yeniden evlenmiş ve bu beldeye göç etmiştir. kadın yeni eşine eski durumlarını hikaye eder.

adam:evet bir oğlum var dedi.

bir gün hz ömer hz ali ile oturmakta idi. kapı çalındı bir adam içeri girdi.

mazlumun bedduası tutar.

eski sahib:ben sana tarlanın üstünü sattım altını değil. ve satarken de altında ne var bilmiyordum ve bilse idim çıkarırdım. o yüzden bu altın sana aittir deyip almadı.

Dilenci mahzun yaralı keder ve acı içinde beddua ederek ordan ayrılır.

hz ömer bu hale çok sevindi ve hz aliye sarıldı.

hz ali :ya ömer sen dava anında bana künyem ile hitab ettin oysa davalıya sadece ismi ile hitab ettin. iki davalıya adalet verirken daha baştan beni kayırıcı bir vaziyette davrandın o yüzden memnun olmadım. oysa adalet karşısında ikimizde eşitiz ve aynı şekilde hitab edilmeliyiz.

en sonunda eski tarla sahibine: senin çocukların varmı dedi

nerden nereye. ne oldum dememeli ne olacağım demeli. haydi dilenciye para vermeyeceksin madem bu kadar kaba davranış neden?

nerde şimdi böyle kimseler. adam kendine ait olmayanda hak idda eder kaldı ki kendi bulduğunu başkasına versin.

Tarlayı alan kimse ekim yapar iken bir toprak küp buldu. küpü açtı içi altın dolu idi. Adam imanlı kul hakkını bilen biri idi. Kendi kendine ben sadece tarlanın üstünü satın aldım ve ona göre para verdim. oysa ne ben neden satan bu altından haberdar değildi. bu yüzden bu altın benim hakkım değil eski tarla sahibinindir deyip altınları alıp eski sahibe gitti. durumu anlattı.

adam içeri girer eşine giyecek ve yiyecek bir şeyler alıp dilenciye vermesini söyler.

adamda ağlamaya başlar. kadın sebebini sorunca adam:o kovduğu dilenci adam benim der.

Adam kapıya gider açar. Bakar ki kir pas içinde elbiseleri yırtık ve elindeki kırık ve paslı tabağı uzatan bir dilenci:Allahın size verdikerinden şu fakire için biraz verirmisiniz. demekte.