Tanrının sırf kendisine ibadet edilmesini istemesi için bunca zahmete girmesi akıl alır gibi değildir. Düşünsenize karıncalar size ibadet etsin diye koca bir kainatı yaratmak isteyeceksiniz ve ibadet etmeyenleri de yakacaksınız. Peki yaktığında noluyor, Tanrının hırsı azalarak sakinliyor mu?Tanrı böyle insani zaaflar sergilerse bu insan elinden çıktığını gösterir. Hem kişiye neden ömrü kadar değilde sonsuza kadar azap edilir?

Mektubat-SAYFA222

şöyle ki;ahzab suresi 72. ayette

dr zakir naik hocam şöyle diyor''hepimize unutturuldu, unutturulmasa imtihan olmazdı ki, kıyamet günü hepimiz hatırlayacağız, ve hiç kimse itiraz edemeyecek'''

ve zaten bunu/imtihanı biz seçmişiz, insanoğlu yani.

https://i.hizliresim.com/r5ddz3. jpg"><img src=">https://i. hizliresim.com/r5ddz3. jpg" rel="nofollow" />

Şimdi Allah bilinmek istediği için mi insanı yarattı ;yoksa insan ve cinleri kendisine ibadet etsinler diye mi yarattı, yok o da olmadı Muhammed'in hatrı için mi insanlığı yarattı?Hangisini baz alalım

bakara suresi 286 ayette buyrulmuş: "allah hiçbir nefse vüs'atini aşan bir vazifeyi teklif etmez.

asıl mülk sahibine mülkünü nasıl kullanacağı emrini verebilir misiniz?eşine komşuna bile karışamazken hemde. bu dünyada fani olarak bile sınırlarımız var, karışamıyoruz. alemleri, evreni bizleri yaradana nasıl diyebiliriz 'benden kulluk isteyemezsin' diye, verdiği nimetleri kullanırken soruyor muyuz?aksine onun verdiği nimetlerle ona isyan ediyoruz, onları kötüye kullanıyoruz. eğer kendisine tam itaat eden sorgusuz sualsiz her istediğini yapan varlık isteseydi zaten insana ne gerek vardı, melekler zaten var, nefis ve irade vereceği insanı yaratacağını zaten kur'anda bildirmiş. bakara suresinin 30. ayetinde:

''ben gizli bir hazineydim, bilinmek istedim''' buyurulmuş.

allah insanları imtihana tabi tutmak suretiyle iyi kimseler ile kötü kimseleri, kendi akıllarını kullanarak yaratıcısını tanıyan ve ona kulluk eden insanlarla, akıllarını nefislerinin emrine veren nankör insanları birbirinden ayırmak istemiştir. aklını kullanırsan meleklerden üstünsün, aklını kullanmazsan, nefsine uyarsan aşağıların en aşağısın, esfeli safilinsin. neden hata olduğunda müdahale etmiyor, kötülüğü engellemiyor diyemezsin, o zaman nerde kaldı sınav?, hangi öğretmen sınav sırasında a değil b yi işaretle demiş?var olan kötülükleri ''o'' istediği için yaratmıyor, biz ''o'' istediği için kötü olmuyoruz, bizim kötülük yapacağımızı bildiği için onu yaratıyor, çünkü onun ezeliyet sıfatı var.

her insanın hayatında en az bir kez düşündüğü soru.

İnsanı neden yarattı konusu olsa olsa ancak bilinme isteğine şahit olan varlıkları yaratılması amacına dönük olabilir

yüce alllah zariyat suresi'nin 56. ayetinde ''ben cinleri ve insanları ancak bana kulluk etsinler diye yarattım'' buyurmuş, yalnız değiliz yani.

Benim böyle bir sözleşmeden haberim olmadı, kimsenin haberinin olduğunu da sanmıyorum.

Allah kainati yaratmadan önce ben bilinmek ve sevilmek istendim buyurdu ve en isani yaratti meyve gi

'' rabbin ademoğulları'ndan -onların sırtlarından- zürriyetlerini alıp bunları kendileri hakkındaki şu sözleşmeye şahit tutmuştu: ben sizin rabbiniz değil miyim? "elbette öyle! tanıklık ederiz" dediler. böyle yaptık ki kıyamet gününde, "bizim bundan haberimiz yoktu" demeyesiniz''. peki nedir nedir bu emanet; dini tekliflerin tamamı, farzlar, islamın emirleri, insana verilen her türlü nimet, akıl, yer yüzüne halife olma kabiliyeti. yaratanını, sıfatlarını, işlerini tecelliyatını ölçerek bilmek.

peki nerde muhtemeldir ki kalu bela/bezmi elest denen zamanda. yani bedenlerimiz yaratılmadan bulunduğumuz bir nevi ruhlar aleminde. bazı alimler bunu atomlarımızın yaratıldığı anda şeklinde diye de anlamışlar, sonuç yinede değişmiyor.

Hadi bilinmek istemesini anlayabilirim de sevilmek istemesini anlayamıyorum::)Bilinmek ayrı bir durumdur ve Tanrının ihtiyacı olarak gördüğü bir eylem de değildir;sadece böyle bir istekte bulunmuş ve bunu harekete geçirmiştir.

&amp;#1608;&amp;#1614;&amp;#1605;&amp;#1614;&amp;#1575; &amp;#1582;&amp;#1614;&amp;#1604;&amp;#1614;&amp;#1602;&amp;#1618;&amp;#1578;&amp;#1615; &amp;#1575;&amp;#1604;&amp;#1618;&amp;#1580;&amp;#1616;&amp;#1606;&amp;#1617;&amp;#1614; &amp;#1608;&amp;#1614;&amp;#1575;&amp;#1618;&amp;#1604;&amp;#1575;&amp;#1616;&amp;#1606;&amp;#1618;&amp;#1587;&amp;#1614; &amp;#1575;&amp;#1616;&amp;#1604;&amp;#1617;&amp;#1614;&amp;#1575; &amp;#1604;&amp;#1616;&amp;#1610;&amp;#1614;&amp;#1593;&amp;#1618;&amp;#1576;&amp;#1615;&amp;#1583;&amp;#1615;&amp;#1608;&amp;#1606;&amp;#1616; Bu ayet-i uzmanın sırrıyla, insanın bu dünyaya gönderilmesinin hikmeti ve gayesi; Halık-ı Kainat'ı tanımak ve ona iman edip ibadet etmektir. Ve o insanın vazife-i fıtratı ve fariza-i zimmeti, marifetullah ve iman-ı billahtır ve iz'an ve yakin ile vücudunu ve vahdetini tasdik etmektir. Evet fıtraten daimi bir hayat ve ebedi yaşamak isteyen ve hadsiz emelleri ve nihayetsiz elemleri bulunan biçare insana, elbette o hayat-ı ebediyenin üss-ül esası ve anahtarı olan iman-ı billah ve marifetullah ve vesilelerinden başka olan şeyler ve kemalatlar, o insana nisbeten aşağıdır. Belki, çoğunun kıymetleri yoktur.

SÖZLER-SAYFA127

bizim dünyaya gelmemizin adem havva ve yasaklı meyveyle alakası yok, onların yaptığı bir hata yok, onların hatası yüzünden burada değiliz, dinimizde kimse kimsenin günahını yüklenmez, şeytan yaradanın bilgisi dahilinde onlara vesvese verdi, çünkü zaten bildirilen birşey var, ve de bir sebep gerekiyor, elma olmazdı da başka bişey olurdu, sebep ne olursa olsun sonuç imtihan. peki neden imtihan oluyoruz, çünkü bize irade verilmiş, meleklerden farkımız bu, biz özel olarak yaratılmışız yani. bize bırakılmış, iyi ya da kötü, emir ya da yasakları seçebilme kapasiten varsa, sonucuna da katlanacaksın, insanoğlunu gönderdiği kitaplar ve dahi peygamberle uyarmış, başına gelecek sonuçları bildirmiş, bundan sonrası insana kalmış. cehennem için insanlar yaratılmamış, kötüler için cehennem yaratılmış. tahrim suresi 6 ayette:''ey iman edenler! kendinizi ve ailenizi yakıtı insanlar ve taşlar olan ateşten koruyun'' buyrulmuş. pir sultan abdal demiyor mu''cehennemde ateş yoktur, herkes ateşini bu dünyadan götürür'' diye. ne güzel söylemiş.

''''allah da bu kainatı yaratmaya muhtaç olduğu için değil, sanat eserlerini görmek istediği, sıfatlarının tecellisini görmekten memnun olduğu için yaratmıştır. allah'ın hiçbir şeye ihtiyacı yoktur. ihtiyaç ayrıdır, bir güzel sanat yapmak ayrıdır. bir şair şiir yazarken, bir ressam resim yaparken, bir sanatçı bir sanat eserini ortaya koyarken, bunlara ihtiyacı olduğu için değil, bu işleri yapmaktan lezzet aldığı, zevk duyduğu için yapar.. bunun gibi, allah da bu kainatı yaratmaya muhtaç olduğu için değil, sanat eserlerini görmek istediği, sıfatlarının tecellisini görmekten memnun olduğu için yaratmıştır. allah bu kainatı böyle harika bir sanat eseri olarak ortaya koymakla, her şeyden önce, dışa yansıyan isim ve sıfatlarının kainat çapındaki harika tecellilerini bizzat gözlemlemek, sonsuz kudret, ilim ve hikmetinin tezahürlerini görmek istemiştir. allah'ın yaratmaktan duyduğu -kendisine layık bir şekildeki- memnuniyettir. çünkü;"her bir faaliyette bir lezzet; her bir işte bir zevk; her bir başarıya imza atmakta bir memnuniyet vardır. ve lezzet dahi, bir kemale müteveccihtir; belki bir nevi kemaldir.'''

Kat'iyyen bil ki: Hilkatin en yüksek gayesi ve fıtratın en yüce neticesi iman-ı billahtır. Ve insaniyetin en ali mertebesi ve beşeriyetin en büyük makamı, iman-ı billah içindeki marifetullahtır. Cinn ü insin en parlak saadeti ve en tatlı nimeti, o marifetullah içindeki muhabbetullahtır. Ve ruh-u beşer için en halis sürur ve kalb-i insan için en safi sevinç, o muhabbetullah içindeki lezzet-i ruhaniyedir. Evet bütün hakiki saadet ve halis sürur ve şirin nimet ve safi lezzet elbette marifetullah ve muhabbetullahtadır. Onlar, onsuz olamaz. Cenab-ı Hakk'ı tanıyan ve seven, nihayetsiz saadete, nimete, envara, esrara; ya bilkuvve veya bilfiil mazhardır. Onu hakiki tanımayan, sevmeyen; nihayetsiz şekavete, alama ve evhama manen ve maddeten mübtela olur. Evet şu perişan dünyada, avare nev'-i beşer içinde, semeresiz bir hayatta; sahibsiz, hamisiz bir surette; aciz, miskin bir insan, bütün dünyanın sultanı da olsa kaç para eder. İşte bu avare nev'-i beşer içinde, bu perişan fani dünyada; insan, sahibini tanımazsa, malikini bulmazsa, ne kadar biçare sergerdan olduğunu herkes anlar. Eğer sahibini bulsa, malikini tanısa, o vakit rahmetine iltica eder, kudretine istinad eder. O vahşetgah dünya, bir tenezzühgaha döner ve bir ticaretgah olur.

'' rabbin ademoğulları'ndan -onların sırtlarından- zürriyetlerini alıp bunları kendileri hakkındaki şu sözleşmeye şahit tutmuştu: ben sizin rabbiniz değil miyim? "elbette öyle! tanıklık ederiz" dediler. böyle yaptık ki kıyamet gününde, "bizim bundan haberimiz yoktu" demeyesiniz''.

''''''biz istedik, bize verildi''''''

peki zalimliği cahilliği ne demek; bu cüz'i iradeyi yanlış kullanması, nefsin emrine vermesi...

bediüzzaman hazretleri bu meseleyi şöyle açıklamış:

dahası da var haşa allah'ın ihtiyacı mı var ki, bu dünyayı ve insanı yaratmıştır?neden bizi yarattı?, haşa beni yaratırken bana mı sordu?, neden şeytan gibi insanı doğru yoldan saptıran bir varlığa izin verdi?, cennet ve cehennem ne diye yaratıldı? soruları da akla gelmiştir.

allah kendini tanıttırmak istiyor. her cemal ve kemal sahibi güzelliğini görmek ve göstermek ister, bizler bile güzel bir elbise giyince, iyi bir araba alınca hem kendimiz sevinmez, hemde bilinsin görülsün istemez miyiz? acıkmasaydık rezzak olan allahı anlamazdık, görmeseydik basar olan allahı anlamazdık, duymasaydık semi olan allah'ı bilmezdik..

bize "ben sizin rabbiniz değil miyim?" diye sordu. ruhlar da, "evet, bizim rabbimiz sen'sin!" dediler.

ve yine kur'an-ı kerimin bir çok yerinde kıyamet günün de allahın adaletine hiç kimsenin itiraz etmeyeceği bildiriliyor, şöyle bir soru akıla gelebilir,''bana kimse birşey sormadı ki''

ve yine araf suresi 172 ayette ise:

ŞUALAR-SAYFA100

Senin hayatının gayelerinin icmali dokuz emirdir: Birincisi şudur ki: Senin vücudunda konulan duygular terazileriyle, rahmet-i İlahiyenin hazinelerinde iddihar edilen nimetleri tartmaktır ve külli şükretmektir. İkincisi: Senin fıtratında vaz'edilen cihazatın anahtarlarıyla esma-i kudsiye-i İlahiyenin gizli definelerini açmaktır, Zat-ı Akdes'i o esma ile tanımaktır. Üçüncüsü: Şu teşhirgah-ı dünyada, mahlukat nazarında, esma-i İlahiyenin sana taktıkları garib san'atlarını ve latif cilvelerini bilerek hayatınla teşhir ve izhar etmektir. Dördüncüsü: Lisan-ı hal ve kalinle Halıkının dergah-ı rububiyetine ubudiyetini ilan etmektir. Beşincisi: Nasıl bir asker, padişahından aldığı türlü türlü nişanları, resmi vakitlerde takıp padişahın nazarında görünmekle onun iltifatat-ı asarını gösterdiği gibi, sen dahi esma-i İlahiyenin cilvelerinin sana verdikleri letaif-i insaniye murassaatıyla bilerek süslenip o Şahid-i Ezeli'nin nazar-ı şuhud ve işhadına görünmektir. Altıncısı: Zevilhayat olanların tezahürat-ı hayatiye denilen, Halıklarına tahiyyatları; ve rumuzat-ı hayatiye denilen, Sani'lerine tesbihatları ve semerat ve gayat-ı hayatiye denilen, Vahib-ül Hayat'a arz-ı ubudiyetlerini bilerek müşahede etmek, tefekkür ile görüp şehadetle göstermektir. Yedincisi: Senin hayatına verilen cüz'i ilim ve kudret ve irade gibi sıfat ve hallerinden küçük nümunelerini vahid-i kıyasi ittihaz ile, Halık-ı Zülcelal'in sıfat-ı mutlakasını ve şuun-u mukaddesesini o ölçüler ile bilmektir. Mesela sen cüz'i iktidarın ve cüz'i ilmin ve cüz'i iraden ile bu haneyi muntazam yaptığından, şu kasr-ı alemin senin hanenden büyüklüğü derecesinde, şu alemin ustasını o nisbette Kadir, Alim, Hakim, Müdebbir bilmek lazımdır. Sekizincisi: Şu alemdeki mevcudatın herbiri kendine mahsus bir dil ile Halıkının vahdaniyetine ve Sani'inin rububiyetine dair manevi sözlerini fehmetmektir. Dokuzuncusu: Acz u za'fın, fakr u ihtiyacın ölçüsüyle kudret-i İlahiye ve gına-yı Rabbaniyenin derecat-ı tecelliyatını anlamaktır. Nasılki açlığın dereceleri nisbetinde ve ihtiyacın enva'ı miktarınca, taamın lezzeti ve derecatı ve çeşitleri anlaşılır. Onun gibi sen de nihayetsiz aczin ve fakrınla, nihayetsiz kudret ve gına-yı İlahiyenin derecatını fehmetmelisin. İşte senin hayatının gayeleri, icmalen bunlar gibi emirlerdir.

şair şiir yazar kendini ifade eder, mutlu olur, biz okuruz kendimizden birşeyler buluruz, ressam resim yapar, sergiler mutlu olur, biz bakarız, seyrederiz ruhumuz okşanır bunun gibi. onlar ihtiyacı olduğu için sanat icra etmiyorlar, zevk aldıkları için yapıyorlar. yaradanın cemalini görebiliyor muyuz şimdi, hayır, nasıl biliyoruz sıfatlarıyla. yarattı, göstermek istedi, gösterdi, bildik.

Ve yine başka bir kudsi hadiste:

"biz, emaneti göklere, yere ve dağlara arz ettik. onlar onu yüklenmeye yanaşmadılar, ondan korktular da onu insan yüklendi. o cidden çok zalim, çok cahil bulunuyor."