esti;senden biraz farklı düşünüyorum.. bence beklentilerimizin 10'da dokuzu gerçekleşirse, olmayan bir tanesine üzülmek yerine dokuzuna sevinmeliyiz, mutlu olmalıyız.. yahutta, beklentilerimizin 10'da dokuzu gerçekleşmezse, olmayan dokuzuna üzülmek yerine gerçekleşen bir tanesiyle mutlu olmalıyız.. nedersin..

aslında beklentilerimizin neye dair oldugunu bilememek bizi enbüyük cıkmaza iten durum cünkü ne istedigimizi bilmeyince hangi yönde karar vermek konusuda zorlasır buda bu kadar karmasada kalmamıza enbüyük sebep

belkide ama yasama tutunmanın farklı yolları var zaman gelir hicbişey anlam taşımaz hepimiz zorluk cekiyoruz cünkü haaytın özü bu kimsenin hayatı 4-4lük degil ama kimisi bu dünyaya sanslı gelir kimiside sansız belki yanlıs bir fikir ama ben hayattan ve yasadıklarımdan bunu ögrendim hiçkimseye benzemez kimse sadece yasananlar aynıdır ve sadece degişen simalardır

Beklentilerimizin bitmesi belki de bizi mutsuzluğa iten en önemli nedendir..

aslı-04 hoşgeldiniz :)

umudun bittiği an ise genel olarak tükendiğimiz andır.. ama yine de her tükenişliğin bir çaresi vardır diye düşünüyorum..

görmeden geçip giderler.

denizin dalgalarını, büyük nehirleri

ve zengin okyanusu temaşa ederler

aslında haklısın buda metanet meselesi yani elimizde varolanın kıymetini bilmekgerek ama biz genelde herzaman daha fazlasını istiyoruz cünkü yetinmeyi bilmek önemli bir kural bazen bir kuru ekmek bile büyük bir nimettir

bazen bittigini sandıgımız yerde yeni baslangıcların saklı olması gibidir hayat

sıradanlığı taklit edersem eğer ya erdemim yardım edecek bana yada talihim.. demekki talihime daha az güvenirsem daha uzun süre hayata tutunurum..

Yasama dair coksey hepimizin özünde saklı kalan ve hepimizin adını bazen koyamadıgımız bir yolumuz. Bazen kimi için karanlıktı bu yollar, bazende kimi için ansızın aydınlanıveren bir mum ışığı ışıltısı saklıyordu özünde. Ama yaşamda gerçek olan şey hayata direnmeyi başarabilmekti. Karanlık yada aydınlık yolları hem inancımız, hemde ansızın bazen hayatımızda eksik ettiğimiz o küçük mum ışığı ışıltısındaki ümitlerimizdi. Bunlar bizi biz yapan en önemliyaşam özüydü.

bende şöyle yorum yapmak istiyorum.. hayat, hep başkalarının açmış oldukları yollarda yürümemiz için zorluyor bizi.. başkalarını taklit etmemizi istiyor sanki.. peki ben taklit ettiğim kişinin doğru yolda yürüyüp yürümediğini nasıl bilebilirim?o zaman hayata tutunmak için doğru olan şey; sağduyulu, kusursuz yahutta az kusurlu kişileri taklit etmek..

evet kendi hayatımızdaki mucizeleri göremeyecek kadar körüzdür aslında..

hosbulduk gs24 aranıza katılmak büyük bir zevk

Hayat kendiliğinden ne iyi, ne kötüdür. Ona iyiliği kötülüğü katan sizsiniz.

İnsanlar dağların zirvelerini,

fakat en büyük mucize olan kendilerini