Selahaddin, Kudüs Haçlı Krallığı'na ilk büyük seferini 14 Kasım-9 Aralık 1177'de gerçekleştirmişti. Yaklaşık 10 yıldır hasretle beklediği zafer anını, nihayet 1187'de Hıttin'de yakalamıştı. Ortaya koyduğu muazzam inanç, cesaret ve kahramanlıkla Haçlılara hadlerini bildirmiş ve Kudüs üzerindeki heveslerini inkisara uğratmıştı. Hıttin'de Haçlılar, Doğu'ya saldırdıklarından beri ilk defa bu denli ağır bir hezimete maruz kalmışlardı. Öyle ki, Papa III. Urbanus kahrından ölmüştü. Sultan Selahaddin, devletini kısa sürede bölgenin tek hakim kuvveti durumuna getirmişti. Sultan'ın yanında harplere katılan ve olayları yazıya döken İmadeddin, Hıttin'in İslam Tarihi'ndeki önemini şöyle belirtmiştir: "Haçlılar, Doğu sahillerine geldiklerinden beridir Müslümanlar, böyle bir zafer kazanmamışlardı. Diğer hükümdarların yapamadığını Allah, Sultan'a nasip etti." 2 Ekim 1187 Cuma günü "Miraç Kandili'nde" kılıç hükmünde emanla Kudüs teslim olmuştu. Fethin ardından Mescid-i Aksa'ya gelen muzaffer Sultan,

Elbet bir Ömer bir Salahaddin çikacak.

hele özellikle bu zamanda...

Bugün Filistin'de, Selahaddin gibi bir kurtarıcının çıkması ve İslam sancağının Kudüs semalarında yeniden şehbal açması; zalim Siyonistlerin ve suç ortağı Batılıların hala kabusudur. Lakin, Kudüs ve Filistin topraklarının, istiklal için Selahaddin gibi kahramanlara ve liderlere muhtaç olduğu da mutlaktır. O, bu anlamda bir "sembol" ve "timsal" mevkiindedir. Kudüs, Selahaddin Eyyubi'sini hasretle aramakta ve 'Çağın Firavunlarına' dur diyecek o şanlı Fatihinin çıkacağı anı büyük bir inkisarla beklemektedir. Bunu, Kenan Seyithanoğlu'nun "Kudüs" şiirindeki özlem, nedamet ve serzeniş yüklü şu efsunkar ifadeler ne müthiş bir şekilde bayraklaştırıyor:

Eşsiz Şahsiyeti ve Hafızalardaki Yeri

Selahaddin'in Kudüs'e Meftuniyeti

Haçlılarca tahrip edilen ilk kıblegahı elleriyle süpürüp gül yağı ile yıkamıştı. İlk Cuma Namazı'nda, Zekiyiddin Ali el-Kuraşi, fethin emsalsiz mevkiini şu hutbeyle taçlandırmıştı: "Allah, kulları arasından sizi seçmemiş olsaydı, bu fazileti kazanamazdınız. Ne mutlu size! Rasulullah'ın mucizesi Bedir vak'aları, Hz. Sıddık'ın idealleri, Hz. Ömer'in fetihleri, Hz. Halid'in hücumları sizinle yeniden gerçekleşti! Allah Nebisi Muhammed sizi en güzel övgü ile övdü. Düşman içine dalarak gösterdiğiniz kahramanlığın ecrini verdi. Ona yaklaşmak için döktüğünüz kanları kabul etti. Size, mutlu insanların karargahı olan cenneti verdi." Kudüs'ün yeniden Müslümanlara geçmesi, Haçlı Alemi'nde öyle bir şok meydana getirmişti ki, hemen Papa'nın çağrısıyla tüm Avrupalı Devletler, fevkalade kalabalık ve kuvvetli yeni bir haçlı ordusu düzenlemekten geri kalmamışlardı. "Krallar Savaşı" olarak da bilinen III. Haçlı Seferinin başında, Alman İmparatoru Frederick Barbarossa, Fransa Kralı Philippe Auguste ve İngiltere Kralı meşhur Arslan Yürekli Richard'ın yanı sıra, şöhretli komutanlar vardı. Bunlardan Alman İmparatoru Barbarossa, Kudüs önlerine gelmeye muvaffak olamadan Silifke Irmağında boğularak can verecekti. Bir ara iki ordu arasındaki dengesizliği gören Sultan Selahaddin'in askerleri, çekingenlik göstermişlerdi. Selahaddin ise, şu müthiş sözlerle azim ve cesaretlerini bilemeye kadir olmuştu: "Madem ki ölümden korkuyoruz; niçin evlerimizde oturup çoluk çocuğumuzla zevk ve sefa içinde yaşamıyoruz? Bizim vazifemiz düşmanın azlığını ve çokluğunu mukayese etmek değil, onun karşısına çıkmaktır!" Neticede Richard'ın öncülüğünde sulh istemek zorunda kalan Haçlılar, 1 Eylül 1192'de imzalanan anlaşmayı müteakip çekilmişlerdi. Selahaddin, Haçlıları tek başına perişan edip muhteşem bir ders daha vermeye ve hüsranla geri dönmeye mahkum etmişti. Selahaddin şahsında, Müslümanların üstünlüğünü Haçlılara bir defa daha tasdik ettirmiş; Kudüs ve Ortadoğu'daki İslam varlığını ortadan kaldırmanın mümkün olmadığını tekrar ispatlamıştı.

Kudüs'ün Fethine Giden Yol

Bu arada Selahaddin, hep Nureddin adına hareket ediyor ve tabiiyetini sürdürüyordu. 15 Mayıs 1174'te Nureddin ölünce, devlette saltanat kavgası baş göstermiş; Emirler, Haçlılarla mücadele edecek yerde birbirlerine düşmüştü. Selahaddin, Şam'dan gelen davet üzerine Ekim 1174'te Mısır'dan ayrılacaktı. Muhaliflerini saf dışı ettikten sonra 6 Mayıs 1175'te istiklalini ilan edecek ve adına hutbe okutup para bastıracaktı. Böylelikle, kendisinin ve kurucusu olduğu Eyyubi Devleti'nin siyasi geleceği yeni bir dönüm noktasına girecekti. 1186 yılı Mart ayına kadar Halep ve Musul Atabeyliklerine hükümranlığını kabul ettirmesiyle Trablusgarp'tan Hemedan'a kadar olan İslam toprakları Selahaddin'in hakimiyetine geçecekti. Nureddin Zengi'nin ölümüyle parçalanan İslam birliği böylece daha da kuvvetlenmiş olarak yeniden sağlanıyordu. Artık şartların olgunlaşmasıyla, Kudüs'ün fethi için de yavaş yavaş kapı aralanacaktı.

yüce Allahın rahmeti bu büyük islam kumandanının üzerine olsun rabbimiz bize islam dünyasına yeniden ayağa kaldıracak selahaddinler nasip etsin.

Allah sendende razı olsun Nurullah kardeşim

ben sadece ülkemizden değil, dünyanın hiç bir yerinden çıkaçağını pek zannetmiyorum.

islam dünyası yeni bir selahaddine muhtaçta.

Sabret Kudüs'üm silmek için gözyaşını

Bugün Filistin'de, Selahaddin gibi bir kurtaricinin çikmasi ve Islam sancaginin Kudüs semalarinda yeniden sehbal açmasi; zalim Siyonistlerin ve suç ortagi Batililarin hala kabusudur. Lakin, Kudüs ve Filistin topraklarinin, istiklal için Selahaddin gibi kahramanlara ve liderlere muhtaç oldugu da mutlaktir. O, bu anlamda bir "sembol" ve "timsal" mevkiindedir. Kudüs, Selahaddin Eyyubi'sini hasretle aramakta ve 'Çagin Firavunlarina' dur diyecek o sanli Fatihinin çikacagi ani büyük bir inkisarla beklemektedir. Bunu, Kenan Seyithanoglu'nun "Kudüs" siirindeki özlem, nedamet ve serzenis yüklü su efsunkar ifadeler ne müthis bir sekilde ifade ediyor:

Her vuslata mehtap olmus beldeye bak!

Hıttin'deki Büyük Zafer ve

Sabret Kudüs'üm silmek için gözyasini

Hıristiyan Batı Alemi, Kudüs'ü kurtarmak gayesiyle, tarihin o en barbar taarruzu olan "Haçlı Seferleri"ne start vermekte gecikmemişti. Haçlılar, Hz. Ömer'in 638'deki Yermuk Zaferinden 460 yıl sonra, I. Haçlı Seferi sonunda (1099) Kudüs'ü ele geçirip, bir krallık kurmaya muktedir olacaklardı. Vahşi Haçlılar, geçmişte bir benzeri daha görülmemiş canavarlık numunelerini gösterime sunmaktan zerrece çekinmemişlerdi. Yapılan hunharlıklar sırasında, şehrin su tankları kana bulanacak kadar sokaklarda 3 gün boyunca oluk oluk kan akmış, mabetlerde bile yüz binlerce Müslüman acımasızca katledilmiş ve pek çok yerde ölüler dev piramitler halinde yığılıp yakılmıştı. Kısacası, irtikap edilen vahşilikler, yamyamları dahi hicaba sevk edecek ölçüde korkunç ve tarifsizdi.

Yüzyıllarca değişik isimler altında devam eden bu Haçlı zihniyeti nihayet XXI. yüzyılda tekrar gündeme getirilmiştir. Amerika Birleşik Devletleri başkanının 11 Eylül saldırılarından sonra dillendirdiği söz hiçte yabana atılacak cinsten değildir. Söz: ?Haçlı Seferleri yeniden başlıyordu.? Gerçi sonrasında dil sürçmesi oldu denilse de söz okun yaydan çıktığı gibi çıkmıştı artık. Yani doğu ile batının mücadelesi ismi konularak yeniden başlıyordu. Mücadele başlıyor, başlamasına da ama asıl korkulması gereken acaba bu yeni Haçlı seferlerine karşı koyacak içimizde bir Selahaddin Eyyübi var mı?

1)Ramazan Şeşen, Salahaddin Devrinde Eyyubiler Devleti, İst.1983, İ. Ü. E. F. Yay., s.59-67.; 2)Ramazan Şeşen, Salahaddin Eyyubi ve Devlet, İst.1987, Çağ Yay., s.95-200.; 3)Doğuştan Günümüze Büyük İslam Tarihi, c.6, İst.1989, Çağ Yay., s.329-342.; 4)Ah. Djevad, Yabancılara Göre Eski Türkler, İst.1978, Yağmur Yay., s.108-112.; 5)Necati Kotan, Tarih Fıkraları, İst.1988, M. E. B. Yay., s.80.; 6)İsmail Çolak, Yeni Dünya Düzeninde Osmanlıyı Aramak, İst.2000, Kırkambar Kit., s.37-38.; 7)M. İsmail Çolak, "Barbar Kim?", Tarih ve Medeniyet Dergisi, Mayıs 1999, Sayı: 62, s.24-27.; 8)M. İsmail Çolak, "Kudüs'te Selahaddin Olmak!", Anadolu Gençlik Dergisi, Mayıs 2002, Sayı: 28.; 9)M. İsmail Çalık, "Batının Barbar Yüzü: Haçlı Seferleri", Yeni Dünya Dergisi, Şubat 2001 Sayısı, s.6-9.; 10)M. İsmail Çalık, "Vahşetin ve Medeniyetin Gerçek Adresleri", Anadolu Gençlik Dergisi, Ağustos 2001, Sayı: 19, s.48-51.; 11)Burhan Bozgeyik, Meşhurların Son Anları, İst.1993, s.205.; 12) İbrahim Refik, Tarih Şuuruna Doğru, c.1, İst.1994, s.111, c.2, İst.1998, s.43.; 13)Muzaffer Taşyürek, "Selahaddin-i Eyyubi", Semerkand Dergisi, Ekim 1999, Sayı: 10, s.37-38.; 14)Sızıntı Dergisi, Aralık 1985, Sayı: 83, s.428-429; Mart 1993, Sayı: 170, s.69.; 15)Zaman Gazetesi, 19 Eylül 1992, s.8.

Eyvah! Yaliyor ufkunu bir kanli safak

Kaynaklar:

Sultan Selahaddin, yüksek insani meziyetlere malik, iyi huylu, cömert, adil, kültürlü ve müsamahakar bir yapıya sahipti. Türkçe, Arapça, Farsça ve Kürtçe'yi bilen, iyi tahsil görmüş bir hükümdardı. Kur'an-ı Kerim ve Ebu Temmam'ın Hamase'sini çok mükemmel bir şekilde ezberlemişti. Zamanındaki çeşitli alimlerden hadis ve fıkıh dersleri almıştı. İtikadi mezhebi Eş'ari, ameldeki mezhebi ise Şafii idi. Edebi zevkleri üstün, tarihi malumatı engindi. Verdiği sözü tutar, insanların kendisine güvenini sarsmamaya titizlikle gayret ederdi. Adalete ehemmiyet verir, gerektiğinde kendisi de hakim karşısına çıkmaktan sarf-ı nazar etmezdi.

Selahaddin'e Bitmeyen Özlem!

Selahaddin-i Eyyubi, Batılıların hafızasında engin bir hayranlığa değecek kadar yer etmesine karşılık, şuur altında derin bir kabus uyandıracak kadar unutulmaz bir tesir de bırakmıştır. Mesela, Fransız Generali Garo, 1920'deki Meyselun Savaşı'nı müteakip Şam'a girmiş ve Sultan Selahaddin'in kabrini teptikten sonra Ona, Haçlı ruhuna tercüman olan şu müstehzi sözle seslenerek; Batılılar adına sanki Hıttin'in öcünü almak ve kabaran öfkeyi boşaltmak istemişti: "Ey Selahaddin! Haçlı Seferi şimdi bitti! İşte biz döndük!.."

Komutanları Ergenekondan yargılanan Türkiye'den çıkmaz...

Kudüs ve Filistin, Nazilere şapka çıkarttıran gaddar Siyonistlerin ve azmettiricisi Batılı emperyalistlerin zulmüne ve soykırımına sahne olmaktan ne yazık ki kurtulamıyor. Osmanlı'nın elinden çıktığından beridir kutsal toprakların hüzün ve esareti bitmek bilmiyor. Zuhur

Eyvah! Yalıyor ufkunu bir kanlı şafak

şu satırları okuyan bir müslümanın dugulanmmaması münkün mü?

Arap Yarımadasından ya da Asyadan çıkar mı bilmem...

III. Haçlı Hezimeti

Selahaddin Eyyubi, 1193'te 56 yaşında Şam'da vefat etti. Haçlıları tarumar eden Kudüs Fatihi, ölüm döşeğindeyken, emri gereğince şehre dağılan münadiler, mızrağa geçirilmiş kefenini göstererek şu ibret yüklü sözü haykırmışlardı: "Ey ahali!.. Şarkın hakimi Sultan Selahaddin ölmek üzeredir. Ahirete ancak şu bez parçasını götürebilecektir. Öyleyse, Allah'a kullukta gevşeklik göstermeyin!.." Şöhreti cihana malolan İslam Mücahidi vefat ettiğinde, geride miras olarak bıraktıklarının dünya namına hiçbir değeri yoktu. Tüm mal varlığı şundan ibaretti: 1 Mısır dinarı, 36 veya 37 Nasıri dirhemi. Koca Sultan, zühd ve takva içinde kamil bir hayat sürmüştü.

O, Kudüs hakkında o kadar gamlı idi ki, onun bu gam ve kederini dağlar kaldıramazdı. O, çocuğunu kaybetmiş bir ana gibi şaşırmış kalmıştı. Atını bir yerden bir yere koşturup Müslümanları, Kudüs'ü kurtarmak için cihada davet ediyordu. Daima hüzünle gözyaşı döküyor, göz pınarları hiç kurumuyordu. Hele Akka'ya baktığı zaman, kendine bir türlü hakim olamıyor, halkına yapılan zulüm ve işkenceleri hatırlamak istemiyordu. Boğazına bir türlü yemek girmiyordu. O şöyle diyordu: "Kudüs ve Mescid-i Aksa, Haçlıların işgalinde olduğu müddetçe, ben nasıl olur da gülebilirim, sevinebilirim, istediğim gibi rahat yemek yiyebilirim ve hele gözüme uyku girebilir?!"

Selahaddin-i Eyyubi, 1167'de amcası Şirkuh ile beraber Şii Fatimi hakimiyetine son vermek amacıyla çıkılan Mısır Seferinde, onun yardımcısı sıfatıyla kendini ilk kez tarih sahnesinde göstermişti. Sefer esnasındaki el-Babeyn Meydan Muharebesi ve İskenderiye Muhasarasında sergilediği başarılarla göz dolduran Selahaddin, ilerisi için büyük ümitler vadeden bir emir olduğunu herkese ispatlamasını bilmişti. 1169'da Mahmud Zengi, büyük bir orduyla Kahire'yi fethedip, idareyi vezir tayin ettiği Şirkuh'a bırakacaktı. Ancak Şirkuh çok yaşamayacak; yerine 26 Mart 1169'da ittifakla Selahaddin Eyyubi getirilecek ve aynı zamanda Nureddin'in ordu komutanı da olacaktı. İşte bu tarihten sonra Selahaddin, kendisinden tarihin beklediği esas rolleri ifa etmeye başlayacaktı. Eylül1171'de Nureddin'in emriyle, Mısır'da Fatimi hakimiyetini ve hilafetini nihayeteerdirecek ve İslam Dünyası'nı tehdit eden/bölen Şii-Batini tehlikesini bertaraf edecekti. Ayrıca, Camiü'l-Ezher'deki Fatimilerin propaganda merkezini kapatarak, Sünni akideyi yaymak için medreseler açma yoluna da gidecekti.

bir daha çıkar mı selahaddin gibi komutanlar meçhul.

işte arkadaşlar biz müslümanlar böyle duyarlı olamadığımız için islam dünyası batının tasallutu altında, küçük dünyevi çıkarlara okadar takılıp kalmışız ki... Rabbim ne olur bizlere islam dünyasını ayağa kaldıracak bir salahaddin nasib et. İslamı dünyada muzaffer eyle. mescid-i aksayı siyonist zalimlerin kanlı çizmelerinden kurtar. amin.

eden yürek parçalayıcı hadiseler dün olduğu gibi bugün de Müslümanlara sürekli Selahaddin-i Eyyubi'yi hatırlatıyor ve ona mersiyeler ve serenatlar yağdırmaya vesile oluyor. Biz de bu münasebetle, "Şark'ın en sevgili Sultanı" Selahaddin'in Kudüs'e olan müthiş tutkusunu, Onu Haçlı tasallutundan kurtarmak gayesiyle teşebbüs ettiği büyük cihadını, Doğu ve Batı Alemi'nde efsaneleşen kahramanlığını, dillere destan seciyesini ve hasılı bunların günümüze matuf mana ve ibret dolu yansımalarını, biraz daha derinlemesine kaleme almaya çalışacağız.

Engin tevazuu, hilmi, hoşgörüsü ve cömertliği "Onunla oturan bir sultanla oturduğunun farkına varmaz; bir arkadaşıyla oturduğunu sanırdı. Anlayışlı, hataları affeden, dindar, temiz, samimi bir kimseydi. Kusurları görmezden gelir, kızmazdı. Mütebessim davranır, yüzünü asmazdı. Bir şey isteyeni, eli boş çevirmezdi." Devrin büyük alim ve düşünürü Abdüllatif el Bağdadi'nin, Selahaddin'i ziyareti münasebetiyle sarfettiği satırlar ise en az yukarıdakiler kadar çarpıcı: "Huzuruna vardığınızda gözleri heybet, kalpleri muhabbetle dolduran bir hükümdar gördüm. İnsanlar Onda, Peygamberlerde görülen meziyetlere benzer şeyler görüyorlardı. İyi-kötü, Müslim-Gayri Müslim herkes tarafından sevilirdi."

Selahaddin, fetihlerden sonra gösterdiği müsamaha, merhamet ve insanlıkla, Haçlıları, bidayette işledikleri vahşetten ötürü utandırmıştı. Mağlupların sefaletine gösterdiği mürüvvet ve alicenaplık her türlü senaya değerdi. Frenkler ve Latinlere, isterlerse 40 gün içinde Kudüs'ü terk etmelerine müsaade etmişti. Esirleri, fidyelerini ödemeleri için fazla zorlamamış; 7 bin zavallıyı toptan 30 bin dinarla azat etmeye razı olmuştu. Ayrıca, 2-3 bin kişiyi hiçbir bedel talep etmeden bırakmaktan da kaçınmamıştı. Selahaddin Eyyubi'nin sergilediği muhteşem insanlık manzaraları, hasımları ve Avrupalı tarihçiler tarafından bile takdirle karşılanmıştı. Yerli Hıristiyanlar ve Museviler onun idaresini, Frenklerinkine tercih etmişlerdi. Yüce Sultan bütün bunlarla, sadece İslam Dünyası'nda değil; Batı Alemi'nde de bir "Selahaddin Efsanesi"nin doğmasına sebebiyet vermişti. Avrupa'da yayılan efsaneler, onun şövalyelik ruhu, asaleti, adaleti, cesareti, mertliği ve kudreti etrafında yoğunlaşmıştı. 13. ve 14. Yüzyıllarda Avrupa'da ondan bahseden pek çok Latince eser yazılmıştı. Başta Erakles olmak üzere, fazla sayıda tarihçi, onu metheden kitaplar kaleme almışlardı.

çok güzel bir konu, Allah razı olsun kardeşim.

Her vuslata mehtap olmuş beldeye bak!

Elbet bir Ömer bir Salahaddin çıkacak.

Selahaddin'in Mürüvveti ve Efsaneleşmesi

Selahaddin Eyyubi, aradan 88 yıl geçmesine rağmen, Kudüs'ün Haçlıların tahakkümü altında bulunmasını bir türlü içine sindirememişti. İslam'ın ilk kıblesi ve Kainatın Efendisi Hz. Muhammed'in Miraç'a yükseldiği mukaddes beldenin, Haçlı sultasında bulunmasını kabullenemiyordu. O kadar ki, Sultan Selahaddin'in adeta bir mecnun gibi dolaştığı; yemeği ve uyumayı unuttuğu; gülmeyi, zevk ü sefayı kendine haram ettiği ve Kudüs'ün fethine dek hep çadırda kaldığını tarih hazin bir biçimde kaydetmiştir. Bahaüddin b. Şeddad, Selahaddin'deki bu derin hicranı şu muhteşem sözlerle şahikalaştırmıştı: "O, Kudüs hakkında o kadar gamlı idi ki, onun bu gam ve kederini dağlar kaldıramazdı. O, çocuğunu kaybetmiş bir ana gibi şaşırmış kalmıştı. Atını bir yerden bir yere koşturup Müslümanları, Kudüs'ü kurtarmak için cihada davet ediyordu. Daima hüzünle gözyaşı döküyor, göz pınarları hiç kurumuyordu. Hele Akka'ya baktığı zaman, kendine bir türlü hakim olamıyor, halkına yapılan zulüm ve işkenceleri hatırlamak istemiyordu. Boğazına bir türlü yemek girmiyordu. O şöyle diyordu: "Kudüs ve Mescid-i Aksa, Haçlıların işgalinde olduğu müddetçe, ben nasıl olur da gülebilirim, sevinebilirim, istediğim gibi rahat yemek yiyebilirim ve hele gözüme uyku girebilir?!"

Ebediyete İbret-numa İrtihali