Niviskar: Dara Di: 27.09.2006 Sehet: 00:25

İlk sorudan başlayalım. Malazgirt Meydan Savaşı`nı yapan Alparslan`ın ordusunda Kürtler var mıydı? En azından iki Arap kaynağına, Sıbt İbnu`l-Cevzi`nin `Mir`atu`z-Zaman`ı ile İbnu`d-Devadari`nin `Kenzü`l-Durer`ine dayanarak var olduklarını söyleyebiliriz. Ancak birincisi Alparslan`ın ordusuna `10 bin Kürt`ün`, ikincisiyse `Kürtlerden ve diğer kavimlerden 10 bin kadar insan`ın katıldığını açıklamaktadır.

Baştan söyleyeyim ki, ben meseleye ırk ve milliyetçilik penceresinden bakmadım, bakmam da. Ancak tarih niyetlerimizin kuyruğuna takıldığında değil, adam gibi okunan bilgi ve belgelere dayandığı zaman anlamlıdır. Güncellik elbette tarihin kullanımı için uygun fırsatlar sunar ama ihtiyatı elden bırakmamak şarttır. İşte yukarıdaki çifte sorunun bizi götürdüğü nokta, tarih ile efsanenin nasıl kolayca nikah kıyabileceğidir.

Az önce 10 bin Kürt de Sultan?a katılmıştı.?

Şuan Bazı kürtlerin Tek kaynak kitabı var onuda yazdım. İtalyan papazın kitabı: Kürdistan Tarihi,

"Tarihin en büyük cereyanlarını yaratmış olan Türk ırkı en çok benliğini korumuş olan bir ırktır. Tarihten evvel ve tarihi devirlerde bu ırk da, işgal ettiği geniş mıntıkalardaki ve yurtlarının sınırlarındaki komşu ırklarla karışmıştır. Bu karışımların çoğunda Türk ırkının açık ve uzvi dimağ eseri olan kültürel nitelikleri hakim kaldığında bu karışmalar Türk ırkına kendi özelliğini kaybettirmemiştir."(s.50).

4) Türk devlet ve hükümet yetkilileri Kerkük ve Musul sorunları gündeme geldiği zaman sık sık şöyle söylemektedirler: "Bölgede Türkmenlere bir baskı olduğu zaman elbette sessiz kalmayacağız. Türkmenlerin haklarını, özgürlüklerini her zaman savunacağız... Barzani, Talabani bu konuda dikkatli bir politika yürütmelidir. Türk çıkarlarını gözardı etmemelidir. Bu konuda Barzani?yi, Talabani?yi bir kere daha uyarıyoruz." Buradaki "Türk", "Türkmen" kavramlarının da Türk?ü anlattığı bilinen bir gerçektir.

Boş laflarla oyalanmak yakışmaz! Sadece, sadece araştırınız!

kürt milleti ile ilgili düzgün bir bilgi bize öğretilmedi, ciddi cidi bilen varsa yazsın öğrenelim kimdir nedir tarihi nereye kadar gidiyor?

Geçtiğimiz 26 Ağustos`ta Malazgirt`te yapılan ve davetli olduğum halde uçak kaçırma rekoruma bir yenisini ekleyerek gidemediğim törende, basına yansıyan haberlere bakılırsa, Belediye Başkanı Mehmet Nuri Balcı konuşturulmamış. Konuşsaymış, Alparslan`ın 20 bin Kürt süvarisi olmasaydı ben bu savaşı kazanamazdım sözüne yer verecek, ardından bir genel affın ilanı ile sivil bir anayasa isteyecekmiş.

Demek ki batılılar Kürtlerin hayrına hiçbir iş yapmamışlar. Bu yüzyıllardan beri böyle. Batılıların Kürt karşıtlığının temelinde neler olabilir? Bunu da herhalde Haçlı Seferleri?ne kadar götürmek gerekiyor. Haçlıları, batılıları durduran, ilerlemelerini önleyen kumandan Selahaddin Eyyubi idi. Selahaddin Eyyubi de bir Kürt?tü.

Arapların, Acemlerin kılıçlarından kaçan Kürtler, 1500 yılından başlayarak has Osmanlılara sığınmış ve "el-aman" dilemişlerdi.. Akıllı uslu ve mazarratlık yapmamaları şartı

Kimlik bireysel de olabilir, kolektif de olabilir. Bireysel kimlik bireyin "ben kimim" sorusuna verdiği cevaplardır. Birey, yaşamı boyunca kendini, çeşitli kimliklerle ifade edebilir. Örneğin Türk?tür, berberdir, bir spor kulübünün üyesidir, avcıdır vs. Kimlik bireyin, bireysel anlamda konumlanışı veya konumlandırılmasıdır. Kolektif kimlikler ise "biz kimiz" sorusuna verirken cevaplarla kendini belli eder. "bizler hangi dile, hangi kültüre, hangi ulusa aitiz?" soruları kolektif kimliğe işaret eden sorulardır.

Kürdistan tabirini ilk kez EBU HANİFE AHMED DİNEVERİ (820-896) ?Ahbar el-Tival? adlı eserindeki haritada kullanmıştır, aynı yazarın henüz bulunamamış?Ensab el-Ekrad? adında bir eseri de vardır.

getirmektedir.

Ji aliye Dara

aşşşağı mezopotamya yukkarı mezopotamya.

Yani elimizde ikisi de en az 1-1,5 asır sonra kaleme alınmış iki Arapça kaynak var; birisi `10 bin Kürt` derken, öbürü bu rakamı `Kürtler ve diğerleri`nin paylaştığını yazmaktadır. (Bkz. F. Sümer-A. Sevim, `İslam Kaynaklarına Göre Malazgirt Savaşı`, TTK, 1971, s. 34 ve 57.) Dolayısıyla Malazgirt Savaşı`na 10 bin Kürt askerin katıldığı malumatını sorgu odasına almamız şarttır. Hele Malazgirt belediye başkanının açıklamalarında olduğu gibi `20 bin Kürt süvarisi`, tam bir hayaldir. Hatta hızını alamayıp Alparslan`a `Eğer 20 bin Kürt süvarisi olmasaydı ben bu savaşı kazanamazdım` bile dedirtiyor başkan. Alın size yeni bir efsane daha!

Bu kitapları şimdi merak etmedim değil.

Mustafa Armağan`ın yazısı...

3) 1993-1997 yılları arasında Türkiye?de devlet ve hükümet yöneticilerinin de katıldığı "Türk Kurultaylar?" düzenlenmiştir. 1993 yılında antalya?da, 1994 yılında izmir?de, 1995?te istanbul?da, 1996da Ankara?da, 1997de yine istanbul?da düzenlenmiştir. Bu kurultaylarda Türk devlet ve hükümet yöneticileriyle, Orta Asya?daki ve Kafkaslardaki Türk cumhuriyetlerinin yetkilileri buluşur, Türk devletlerinin bağımsızlıkları, Türklerin millet olarak özgürlükleri kutlanırdı. Buradaki Türk kavramı da kuşkusuz etnik Türk?ü anlatmaktadır. Örneğin bu toplantıların hiçbirinde Celal Talabani veya Mesut Barzani gibi Kürt liderler görülmemiştir.

1970?lerde ise Doğu?daki rahatsızlıklar, "anarşi" "eşkıyalık" gibi kavramlarla açıklanmaya çalışıldı. 1980?lerde ve sonrasında ise "terör" kavramı süreci açıklayan önemli bir kavram oldu. "Doğu ve Güneydoğu?da etnik sorun yoktur, milli sorun yoktur, sorun terör sorunudur. Devlet terör sorununu yok etmek için, terörün kökünü kazımak için her türlü önlemi almıştır, her türlü önlemi almaya devam edecektir" deniyordu. Bütün bu rahatsızlıkların Cumhuriyet tarihi boyunca neden sadece Doğu?da cereyan ettiği irdelenmeye değer bir konudur. Umumi müfettişlikler, sıkıyönetim, süper valilik, olağanüstü hal valiliği gibi yönetim biçimlerinin özel siyasal ve idari yapıların neden sadece Doğu?da uygulandığı elbette irdelenmesi gereken bir konudur. irtica, mürteci olarak adandırılan sorunlar, örneğin Orta Anadolu, Karadeniz, Marmara yörelerinde yok mudur? Geniş toprak mülkiyeti, toprak ağalığı sadece Doğu?ya has bir olay mıdır?

Buradaki dört örnekte açıkça görüldüğü gibi Türk etnik bakımdan Türk?ü anlatan bir isimdir. Bu örneklerden yine açıkça görüldüğü gibi Kürt, bu ismin kapsamı içinde değerlendirilemez. Türk denildiği zaman Kürt bu kapsamın içinde değildir. Kürdü anlatmak içinde Kürtlerden söz etmek için de Kürt demek lazımdır. 1982 Anayasası, 66. maddesinde "Türk devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkes Türktür" ifadesi yer almaktadır. Aynı hüküm 1961 anayasasında da 54. maddede yer alıyordu. Bu hükmün, vatandaşlık bağının, vatandaşlık hukukunun çok ötesinde, çok daha geniş bir anlamda, sanki toplumsal bir gerçekmiş gibi ifade edildiği de biliniyor. Halbuki Kürtlerin Türk sayılması bürokratik ve ideolojik bir karardır. Devletin idari ve cezai yaptırımlarıyla ve tedbirleriyle korunan ve kollanan bir karardır. Fakat bu, toplumsal gerçekleri dile getiren bir hüküm değildir. Zaten son yıllarda Kürt kimliğinin fiilen kabul edilmesi de bu anlama gelmektedir. Kürt, bir alt kimlik olarak kabul edilmektedir. Devlet yöneticileri, örneğin Cumhurbaşkanı, alt kimliklerin kabul edilmesi için, Türk üst kimliğinin kabul edilmesi zarureti üzerinde durmaktadır.

Mervaniler, Diyarbakır ve çevresinde hüküm süren bir Kürt emirliğidir. Malazgirt Savaşı öncesinde Mervaniler, Nizamüddin Nasr ile kardeşi Said arasındaki iç savaşa sahne oluyordu. İbnü`l-Ezrak`a göre Said, Alparslan`a sığındı. 1071`de Romen Diyojen İstanbul`dan hareket edince Alparslan Said`i yanına alarak da Diyarbakır`a geldi. Vezir Nizamülmülk Silvan`a giderek kardeşi Nizamüddin`le görüştü ve onu kardeşinin de yanında bulunduğu Alparslan`ın huzuruna gitmeye razı etti. Heybelere çok sayıda hediye ve para doldurarak yola çıkarken, karısı ve bacıları Nizamülmülk`ün eteğine sarılarak muhtemelen Alparslan`ın onu bir cezaya çarptırmasına mani olmaya çalıştılar. Vezir de onlara Nizamüddin`in evden emir olarak gideceği ve sultan olarak döneceği sözünü verdi.

Tarih, belgeleri kör gözüm parmağına der gibi okumak değildir. Onların içindeki hareketi cıvıltıya kulak vermek de tarihçinin görevi değil midir? İşte 12. yüzyılda İbnü`l-Ezrak tarafından yazılıp dilimize `Mervani Kürtleri Tarihi` adıyla tercüme edilen eserde Kürtlerin Selçuklu ordusuna hangi şartlarda katıldıklarına dair başka kaynaklarda geçmeyen ayrıntıları yakalıyoruz.

Gelin görün ki, Alparslan da Said`e Sultanlık vaadinde bulunmuştur. Sözünden geri dönmek istemeyen Alparslan`ı ava çıkaran Vezir, Said`i yakalayıp hapseder ve Nizamüddin`i `Sultanü`l-Ümer` ilan ettirir.

981 yılında kurulan Merkezi Silvan olan Mervani devletinin bir Kürt beyliği olduğu söylenir.

Ancak tırnaklarımla kazımaya çalışacağım nokta bu değil. İki soruya cevap arayacağım yazımda: 1) Malazgirt`te Türkler ile Kürtlerin birlikte savaştıkları doğru mu? 2) Eğer doğruysa bu birliktelik gönüllü mü oldu yoksa zoraki mi?

Dolayısıyla kaynaklar 10 bin kişinin tamamının Kürt olduğunu söylemediği gibi, tamamının asker olduğunu da söylemiyor. Hele hele `süvari` diyen hiç kimse yok. Bunların hepsi profesyonel savaşçı olmadığı gibi, iki kaynakta da `Kürtler` ve `insan` denilmesinden yola çıkarak bir kısmı asker olsa bile içlerinde asker olmayanların da mevcut bulunduğunu söyleyebiliriz.

Cumhuriyetin ilk yıllarında "Kürt yoktur, Kürtçe yoktur, aşiret gibi, şeyhlik gibi, toprak ağalığı gibi geri toplumsal ilişkilerin direnişi vardır" deniyordu. "Doğudaki sorun feodal unsurlar sorundur" deniyor, bu feodal unsurların modern ilişkilere, modern Türk devletine direndikleri dile getiriliyordu. "mürteci, irtica" kavramlarına özellikle vurgu yapılıyordu. Modern, ilerici ve laik Türk devletinin geri ilişkileri, geri kurumları yok etme çabalarının çok meşru olduğu dile getiriliyordu. Geri toplumsal ilişkilerin bertaraf edilmesi için de toprak reformu, sürgün, zorunlu göç, zorunlu iskan, asimilasyon gibi yöntemlerin uygulanması üzerinde duruluyordu.

Sultan, Bizans İmparatorunu karşılamak üzere harekete geçti. İmparator Malazgirt?e erişip orayı amanla aldı ve Zilkade ayının bitimine beş gün kala Ahlat ile Malazgirt arasındaki Rahve adlı yerde bulunan Sultan?ın üzerine yürüdü.

Cumhuriyet tarihi boyunca, Kürtlerin varlığı, Kürt dili her zaman inkar edilmiştir. Yerine ve zamanına göre sorun, "irtica, mürteci sorunu" veya "feodalitenin direnişi" yerine ve zamanına göre de "emperyalizmin kışkırtması, komünist bir hareket" olarak anlatılmaya çalışılmıştır. Cumhuriyetin ilk yıllarındaki Kürt ayaklanmaları batıya "irtica"nın, "mürteciler"in başkaldırışı olarak anlatılmıştır. "Geri toplumsal ilişkiler ilerici ve laik modern Türk devletine direniyor" denmiştir. Bu yıllarda Kürt bölgelerinde siyasal ve toplumsal davranış biçimlerinin çerçevesini feodal ve ataerkil ilişkilerin çizdiği de büyük bir gerçektir. Aynı yıllarda bu başkaldırılar iç kamuoyuna ise "emperyalizmin kışkırtması, komünistlerin kışkırtması" olarak anlatıldığı görülmektedir. Bu yıllarda laikliğin islamcılık karşıtı, modernliğin geleneksellik karşıtı olarak algılandığı açıktır. Çevrede gelişen bu olaylar merkezin egemenliğine karşı direnme, merkezin egemenliğini sorgulama olarak algılanmaktadır. Güçlü bir merkez algılayışına karşı ademi merkeziyetçi eğilimlerin sindirilmesi gereği üzerinde durulmaktadır.

Malazgirt Savaşında 10 Bin Kürt

Prof. Baskın Oran ve Prof. İbrahim Kaboğ?lu "Türkiyelilik" kavramını bir üst kimlik olarak teklif etmektedirler. Başbakanlık İnsan Hakları Danışma Kurulu tarafından hazırlanan "Azınlık Hakları ve Kültürel Haklar Raporu"nda bu teklif dile getirilmektedir. Halbuki Türk, az önce belirtmeye çalıştığımız dört örnekte görüldüğü gibi, Türk etnisini, Türk ulusunu anlatan bir kavramdır. Türk?ün bir etninin adı olmadığı, Türkiye?de yaşayan herkesi kapsadığı bürokratik ve ideolojik bir kabuldür. Toplumsal koşulları yansıtmamaktadır. Türkiye kavramı da, Türk kavramından türetilmiş bir kavramdır. Türkiye?de bir üst kimliğin kabul edilebilmesi için Türk?ün de diğerleri gibi bir alt kimlik olarak kabul edilmesi gerekir. Prof. Baskın Oran bu konuda "Türkiye" adının batılılar tarafından verildiğini, Türk adının da Çinliler tarafından kullanıldığını söylemektedir. Türkiye adının batılılar tarafından Haçlı seferleri yıllarından bu yana kullanıldığını, bunun için bu kavramın kullanılması gerektiğini söylemektedir. Batılıların bu yıllardan beri Anadolu?yu, Kürtlerin oturduğu toprakları, Arapça konuşulan bazı toprakları Türkiye diye adlandırdığını söylemektedir. Prof. Baskın Oran?ın bu açıklamaları insana şöyle bir çağrışım yaptırıyor.

2) "Türk işbirliği ve Kalkınma Ajansı" olarak bilinen bir örgüt vardır. Orta Asya?daki Kırgızistan, Türkmenistan, Kazakistan, Özbekistan gibi Türk cumhuriyetlerinin ve Kafkaslardaki Azerbaycan?ın ekonomik ve toplumsal kalkınma sorunlarıyla ilgilenmektedir. Buradaki Türk kavramı da etnik Türk?ü dile

Türk siyasal kültürü Kürt kimliğinin oluşmasına karşı çıkıyor, Kürt kimliğinin oluşmasını engellemeye, geciktirmeye çalışıyor. Bunun için sık sık Kürtlerin, Kürt dilini, Kürt kültürünü aşağılayıcı, küçümseyici bir söyleme başvuruyor. Bu tutum, bu söylem Türk siyasal kültürünü giderek Türk düşüncesini faşizan bir nitelik almasına, zamanla bu niteliklerin Türkleşmesine neden oluyor.

Böylece Yaşar Kemal`in öncülüğünde başlayan Malazgirt Zaferi`nin Türk-Kürt kardeşliğinin bir sembolü olarak yeniden okunması çabası şimdilik devlet katında akamete uğramış görünüyor.

Kürtleri baskı altında tutan devletlerin Kürt karşıtlığını anlamak mümkündür. Batılıların Kürt karşıtlığı ise, üzerinde durulması gereken önemli bir konudur

İşte Alparslan`ın Malazgirt`teki ordusundaki o 10 bin Kürt`ün varlık sebebi. Görüldüğü gibi Nizamüddin`in asker vermekteki maksadı Selçuklu`ya iyilik etmek değil, taht ve tacını korumak için uğruna çırpınış ve yaranma peşindeydi. Nitekim halktan zorla topladığı paraları önüne yığdığında, Alparslan kendisine bu paranın kime ait olduğunu sormuş, halktan cebren topladığını öğrenince de kimden ne kadar aldıysa aynen geri vermesini emretmişti.

Bu ifadelerde dile getirilen Türk?ün "etnik Türk?e" işaret ettiği açıktır.

Son yıllarda Türk yöneticileri Kürd?ün bir alt kimlik olarak kabul edilebileceğini bunun tek şartının Türk?ün üst kimlik olarak kabul edilmesi olduğunu vurgulamaktadır. Türk devlet ve hükümet yöneticileri, Türk siyasal kültürü, "Türk" kavramının sadece etnik Türk?e işaret etmediğini, Türkiye Cumhuriyeti?nin sın?rları içinde yaşayan herkesi kucakladığını iddia etmektedir. Bu, gerçekliği aksettiren bir görüş değildir. Bu, özellikle Kürtlerin, kendi özleri konusunda bir bilince ulaşmalarını engellemek, geciktirmek için ve bu amaçla dile getirilen bir görüştür. Bu ifadeleri, bu ilişkileri, bu açıklamaları gözden geçirelim:

Bu kitabın methal kısmı, 1931" yılında "Türk Tarihinin Ana Hatları, Methal Kısmı" adı altında Milli Eğitim Bakanlığı tarafından 87 sahife halinde 30 bin adet basılmıştır.

Bu yıllarda "feodalite tamamen ortadan kaldırılmalıdır", "derebeyli?in kökü kazınmalıdır" "şeyhlik, aşiret, toprak ağalığı gibi kurumları tamamen bertaraf etmek gerekir" gibi sloganları demokratik bir tavır olarak değerlendirmek kanımca mümkün değildir. Bu kurumların ekonomik gelişmenin önündeki engeller olarak algılanması da kanımca doğru değildir. Bu sloganlar "Kürtlükte ısrar edenler, Türkleşmeyi kabul etmeyenler her türlü yönetmeler kullanılarak ezilmeli, sürgün edilmeli, Kürtler zor kullanılarak her türlü yöntem kullanılarak asimile edilmeli, Türkleştirilmelidir. Türkleştirilmeyenler de şu veya bu şekilde ortadan kaldırılmalıdır" anlamına gelmektedir.

delal copy paset ye gerek yok gözüm, özetlesen bence daha makbul oludu. bu kadar yazıyı ben bile doğru dürüst okuyamadım.

"Bu esnada İmparatorun İslam memleketlerine yürümek üzere kalabalık bir ordu hazırladığı haberi geldi. Sultan?ın yanında az bir asker vardı. Çünkü Suriye?den kaçar gibi dönmüşlerdi. Bu kaçış esnasında mal ve hayvanları telef olmuştu. Askerler de ordugahlarına yollanmışlardı. Bu yüzden Sultan?ın buyruğunda 4 bin memlük askeri bulunuyordu. Sultan asker toplamak için ülkesine dönmeyi uygun bulmadı. Çünkü bu bir hezimet sayılırdı.

Şimdi ikinci soruya geçiyorum. Diyelim ki, Malazgirt Savaşı öncesinde Selçuklu ordusunda 10 bin Kürt askeri vardı, peki bunlar Yaşar Kemal`in dediği gibi Türklere dostluk ve yardım amacıyla mı yoksa mecburiyetten ve şartların zorlamasıyla mı katıldılar?

Şimdiki belalı PKK eskıyası ile onları isyana kışkırtan DTP veya BDP li nankörler gibi değildiler..

Böylece bütün varlığını Selçuklulara borçlu hale gelen Mervani Sultanı Nizamüddin, Alparslan Musul seferinden Malazgirt`e yeniden dönünce hem topraklarından geçmesine izin verdi, hem de kendisine, Mükrimin Halil Yınanç`ın dediği gibi bütün kuvvetlerini teslim etti. Yeter ki, kendisine dokunmasındı.

googledan ara kardeşim belki bulursun

1925 yılına kadar akıllı-uslu oturdukları da bir vakıadır.

yanlış yazmışlar avrupada da var amerikada da var bunlar heryerdedir yalnız pasolarında türk yazar

Mustafa Armağan-Zaman

Batılıların Kürt karşıtlığının temelinde herhalde böyle bir olgu vardır. Peki, Araplar Haçlıları durduran Kürtlere değer veriyorlar m? Buna da hayır demek gerekir. 1961 yılında Kürtler Mele Mustafa Barzani öncülüğünde özgürlük mücadelesi başlattılar. Irak Arap yönetimi Kürtlerden olurturduğu birlikleri, özgürlük için mücadele eden Kürtlerin üzerine sürüyordu. 1963 yılında ve daha sonraki yıllarda bu birliklere "Selahaddin Aslanları" "Selahaddin Atlıları" deniyordu. Araplardan oluşturulan birliklere de "Halid bin-velid?in Aslanları" deniyordu. Mesut Barzani?nin Doz yayınları tarafından 2005te yayınlanan "Barzani ve Kürt Ulusal Özgürlük Mücadelesi" kitabının ikinci cildinde (s.99) bu bilgiler var.

Ulus-devlet sınırları içerisinde birden fazla etnik grup, azınlık olabilir. Ulus devletin bu kimlikleri alt kimlik olarak algıladığı, onları tanıdığı söylenebilir. Alt kimliklerin üst kimlikle birbirlerine bağlandığı da dile getirilebilir. Ama bu koşullarda üst kimliğin, ulusu oluşturan parçalardan birinin adını çağrıştırmaması gerekir.

Açılıma tarih desteği verelim, eyvallah ama verdiğimiz, gerçekten `tarih` olsun.

Türk`ün Türk`ten başka dostu vardır. Malazgirt`ten bu yana Kürtler Türklerle dosttur.` Yazar Yaşar Kemal, Ocak 2007`de yapılan Türkiye Barışını Arıyor` toplantısında böyle konuşmuştu.

Bilinmeli ve de akledilmelidir. Ya destur!.. Saygılarımla..

Alt kimlik-üst Kimlik

Gerek bireysel kimlik, gerek kolektif kimlik, varolmak için bir farklılığa gereksinim duyar ve bu farklılığınını güvenlik altına almak ister. Özünün farkına varmak kimlik oluşumunda önemli bir başlangıçtır. Kimliğini bilme yanında bildirmek de çok önemlidir. Hatta kendi dışındakilere, siyasi otoriteye bunu bildirmek daha önemlidir de denilebilir. Kimlik kazanma sürecinde özünün bilincine, özünün farkına varma çok önemli bir aşamadır. Özünün farkına varmak ise diğerlerini dışlamakla gerçekleşir. Diğerlerini dışlamak zamanla onlara karşı olumsuz duyguların ve düşüncelerin birikmesine, onlardan korunmak için önlemler alınmasına da neden olur. Bu, tüm milliyetçilik hareketlerinde görülen bir süreçtir. Ama Kürtlerdeki milliyetçilik hareketinde diğerlerini dışlama diye bir sürecin yaşandığı kanısında değilim. Kürtler de diğerlerine karşı daha "enternasyonal", daha "kardeşçe" duyguların, düşüncelerin geliştiği görülmektedir. Bu, diğer ulusal hareketlerde görülmeyen bir niteliktir. Kürtlerin baskı altında tutulan dillerini ve kültürlerini yaşamak için mücadele ettikleri, eşitlik için çaba sarf ettikleri biliniyor.

1960?larda, 27 Mayıs?tan sonra "Doğu"daki sorunlar yeni bir kavramla anlatılmaya başlandı. "Doğudaki olayların temelinde devletin ihmali vardır" deniyordu. Devletin bölgeyi kalkındırmak için yeteri kadar çaba sarf etmediği söyleniyordu. Bu görüş daha çok sosyal demokratlar tarafından dile getiriliyordu. Kürt halkının etnik kimliğine, milli kimliğine, milli haklarına ve özgürlüklerine bu görüşte bir gönderme yapılmıyordu. Sorunlar "bölge kalkınması sorunu" olarak algılanıyordu. Sorunların geri kalmış yöreden kaynaklandığı vurgulanıyordu. Bölge kalkınması uygulamasıyla geri kalmış bölge ilerlemeye açıldığı zaman sorunların da ortadan kalkacağı şeklinde bir anlayış vardı. Sorun bu şekilde "kendinden başka bir şey", "kendisi olmaktan başka bir şey", olarak dile getiriliyordu.

Tarih boyunca Kürtler hiç devlet kuramadılar.. Eskimolar ile Çingeneler de hiç devlet kuramadılar.. Bakınız: Dünya Tarihi ve Dünya Ansiklopedileri, Ülkeler Tarihi.. Biline, akledile!

Günümüzde Kürt bölgelerinde de yoğun bir şehirleşme olayı gerçekleşmektedir. Buna bağlı olarak Kürt siyasal tepkisi de değişmektedir. Muhalefet artık şehirlere kaymıştır. Artık feodal ve ataerkil yapılar siyasal ve toplumsal davranış biçimlerinin, muhalafet hareketlerinin tek çerçevesi, tek belirleyicisi değildir. Mülk sahibi olmayan yoksul kesimler muhalefet hareketlerinde daha belirleyici ve yönlendirici, daha sürükleyici olabilmektedir. Bütün bu gelişmeler 2000?lerde Kürt kimliğinin fiilen tanınmasını da getirmiştir. Ta 1990?ların başında başlayan bu tanıma süreci 2000?lerde daha da gelişmiştir. Bu da, alt kimlik, üst kimlik tartışmalarını başlatmıştır. Buna rağmen "terör" tanımlaması, sorunun terör sorunu olduğu şeklindeki anlayış yine sürdürülmektedir.

Malazgirt Zaferi`nde Kürtlerin de payının bulunması, onun değerini asla küçültmez. Lakin Kürtler, Alparslan`ın ordusuna zaten Selçuklu Devleti olmadan ayakta duramayacak Mervani emirliğinin iyilikseverliğinden değil, mecburiyetten katılmışlardı. Unutmayalım ki, Bizans galip gelseydi ortadan kalkacak olan ilk devletlerden biri, Selçuklular değil, Mervaniler olacaktı.

ile güneydoğuda onlara yerler de verilmiş idi.. Bilinmeli!.

Kaynak:İslam Kaynaklarına Göre Malazgirt Savaşı. (Türk Tarih Kurumu, 1988) Yayına hazırlayanlar Prof. Dr. Faruk Sümer ve Prof. Dr. Ali Sevim.

1.) "Türklerin dünya tarihi içindeki rolleri bilinçli ve bilinçsiz olarak küçültülmüştür. Türklerin ataları hakkında böyle yanlış bilgi edinmesi, Türklüğün kendini tanımlamasında, benliğini geliştirmesinde zararlı olmuştur... ?Bu kitapta Türk deha ve karakterinin esrarını ortaya çıkarmak, Türklerin özellik ve kuvvetini kendine göstermek ve milli gelişmemizin derin, ırki köklere bağlı olduğunu anlatmak istiyoruz (Türk Tarihinin Ana Hatları, Kemalist Yöntemin Tarih Tezi, Kaynak Yayınları, 2. Basım, Mayıs 1996, s.25). Bu kitap 1930 yılında 100 adet basılmış ve ilgili kişilere dağıtılmıştır. 1996?da Kaynak Yayınlarınca yeniden basılmıştır. (474 s).

Kürt kimliğinin reddi Türk siyasal kültürünün çok önemli bir yönüdür. Kürt dilinin, Kürtçe?nin, Kürdistan?ın inkar edilmesi bu sürecin temel boyutudur. Ahmet Mesut, "ingiliz Belgelerinde Kürdistan, 1918-1958" (Doz Yayınları, Mayıs 1992, ıstanbul) isimli kitabına yazdığı sunuş yazısında (s.5-18) red ve inkar kavramlarına farklı içerikler vermektedir. Red kavramını yadsıma kavramıyla, inkar kavramını da yoksayma kavramıyla eşleştirmektedir. 85 yıldır Türkiye Cumhuriyeti?nde izlenen politikanın inkar yani yoksayma değil, red yani yadsıma oldu?unu vurgulamaktadır. Aslında red ve inkar kavramları hemen hemen aynı içeriktedir. Ama Ahmet Mesut?un bu kavramlara felsefi bakımdan farklı içerikler vermesi dikkate değerdir. Biz bu yazıda her iki kavramı kullanmakla beraber, yok sayma içeriğinin daha ağır bastığı inkar kavramını daha çok kullanacağız.

Türkiye Cumhuriyeti, sınırları içinde yaşayan herkesi Türk görmektedir. Halbuki bu sınırlar içinde pek çok etnik grup, etnik ve ulusal kimlik vardır. inkar edilen, yok sayılan kimliklerden en önde geleni Kürt kimliğidir.

normal sıradan kürtleri tenzih ederek yazıyorum. kürdo kardeşim okuyorsan darılma.

hatta araştırsanız dünyanın en büyük kürt ülkesi amerika çıkar.

1970?lerde, 1980?lerde ve daha sonralar? "azınlık ırkçılığı" diye bir kavram?n kullanıldığını görüyoruz. Kürtlerin etnik kimlik talepleri, milli kimlik talepleri "azınlık ırkçılığı" kavramıyla eleştirilmektedir. Hatta bu ifadeleri eleştiri olmaktan çok suçlama olarak algılamak kanımca daha doğru olur. Bu eleştirilerde veya suçlamalarda Kürtler, Kürt adı kullanılmadan, etnik kimliğe veya ulusal kimliğe bir gönderme yapılmadan, azınlık ırkçılığı yapmakla suçlanmaktadır. Tarık Ziya Ekinci?nin "Etnik Milliyetçilik" yazısında (Radikal iki, 12 şubat 2006 s.12) isabetli bir şekilde belirttiği gibi, etnik milliyetçilik, sömürge imparatorluklar? dönemine ilişkin bir uygulamadır. Sömürge imparatrolukları döneminde, örneğin Portekiz küçük bir nüfusa sahip olmasına rağmen Brezilya, Angola, Mozambik, Gine Bisseau gibi ülkeler üzerinde sömürgecilik yapıyordu. Portekiz dilini ve kültürünü bu ülkelerde egemen kılmaya çalışıyordu. Bunun gibi Hollanda küçük nüfusuna rağmen uzakdoğu?da, örneğin Endonezya?da kendi dilini ve kültürünü egemen kılmaya çalışan bir politika izliyordu. Belçika aynı politikayı Kongo?da izliyordu. Kürtlerse baskı altında tutulan dillerini ve kültürlerini yaşamak istemekten başka, bunun için mücadele yürütmekten başka bir şey yapmıyorlar. Kürtleri inkar eden, Türk dilini ve kültürünü Kürtlere zorla empoze eden bu anlayışın, eşitlik arayan Kürtleri, baskı altında tutulan dillerini ve kültürlerini yaşamak isteyen, serberleştirmeye çalışan Kürtleri "ırkçı", "azınlık ırkçısı" olarak suçlaması Türk siyasal kültürünün önemli bir boyutudur.

aponun dışkısının üstüne dışkı yapılmaz diye de atasözleri vardır

İsmail Beşikçi: Kürt Kimliği

Malazgirt`te, Alparslan`ın ordusunda Kürtler ne arıyordu?

vallaha Kürtleri bilmiom da Güneydoğuda ki Türk beyliklerinin Kürtleştiği kesin

dünyada milyonlarca kürt yaşıyor sadece türkiyede değil pasaportlarında sadece türk yazmıyor yani, bence haksızlık ediliyor kürtlere

"Bütün dünyada medeniyet yaymış olan Türkler, asıl vatanları olan Orta Asya?da, muhtelif devirlerde muhtelif medeniyetler kurmuşlardır"(s.325) ve oradan dünyaya yayılarak dünyanın çeşitli yerlerinde yüksek medeniyetler kurmuşlardır (s.371 vd.)

Kürdistan Tarihi, adlı kitapta kürtlerin tarihleri hakkında bilgi verilmiş ve 6 7 tane devlet kurdukları söylenmiştir bu arada yazarın italyan bir papaz olup güneydoğuya hiristiyanlığı yaymaya geldiğini unutmamak lazım. Türk kaynaklarında her zaman olduğu gibi bu konuda doğru düzgün birşey yok tarih yazıcılığını başkalarına bırakıp tarih yapmayla ilgilendiklerinden olsa gerek

özetlemişsin tekbayrak

Kürt Kimliğinin Oluşumuna Karşı Çıkış, Türk Kimliğini Nasıl Etkiliyor?

aradım ve sonuç anadoludan afganistana kadar bir bölgede yaşayan halk çıktı, yani sadece mezoopotomya değil.