EMPERYALİZM ÖYLE BİR CANAVAR İŞTE. Avusturalyadan yamyamları alır, anadolu erlerini şehit, kızlarını oğlanlarını öksüz yetim bırakır. Kanının son damlasına kadar insanlığı savaştırır. Kendisi lordlar sokağında kaşına kaşına uyur. Kendi çocuklarından başka hiçbir çocuk onun için insan değildir. ...

müverrih teşekkür ediyorum sana bu güzel paylaşımların için:)

vatanımıza sahip çıkabilirsek biliyorum şehitlerim siz o zaman rahat edebileceksiniz

ileriye atılıp geri dönmemektir.

Bir Çanakkaleli olarak hikayeye çok teşekkür ederim

Sizinde duyduklarınız varsa paylaşmanızı isterim... Saygılarımla...

Hepimizin evinde böyle destanlar var bir kaç kişiye ait anı değil bunlar. Her evden bir şehit.

Babaannem babasının şehit haberini anlatıyor."cenazeleri gelmedi. bi kağıt gelmiş muhtara şehit diye. Babam hasan ile amcam hüseyin aynı anda şehit düşmüşler.10 15 kişiymişler top mermisi hepsini şehit etmiş"...

"... O dönemde deniz bakanı olan Churchill'i sıkıştırıyorlar, 'Hani Çanakkale'yi iki günde geçecektik. Neden geçemedik?' diye. O da: 'Geçeceğiz. Zehirli gaz kullanacağız.' diyor. Ancak bazı İngiliz yetkilileri bunun insanlık suçu olacağını söyleyerek bu teklife karşı çıkıyor. Churchill: 'Olsun ama onlar insan değil ki' diyor. ..."

SONRA HİÇ BİRŞEY OLMAMIŞ GİBİ YAPAR. GEÇMİŞİNİ UNUTAN, KİŞİLİĞİNİ KAYBETMİŞ MİLLETLER TEKRAR ONUN KAPISINA GİDER. BENİ UŞAK YAP DİYE...

çok etkilendim bu hafta çanakkale gezisi var kesinlikle gitmek istiyorum...

İbrahim dedem iyileşip tekrar epheye dönüyor kısa süre son şehit düşüyor.

geri dönmeyenlere selam olsun, ruhları şad olsun

çanakkale

güzeldi :)

Dilerim o günler tekrar yaşanmaz...

Çanakkalem. Her daim gurur duyarım Çanakkaleliyim derken...

kahramanlık; kahramanlık içerek acı ölüm tasasından

"... Atatürk hatıralarında şöyle bahsediyor: 'Bir ara düşmanın zehirli gaz kullanacağı söylentileri asker arasında yayılmaya başladı. Askerin morali bozuldu. Ben bunun üzerinde dedim ki: 'Biz yukarıda tepelerde bulunuyoruz, onlar aşağıda. Bu konumda kimyasal gaz kullanamazlar.' Bu da askere moral oldu. Asker ikna oldu. Daha sonra hatta bunu denediler.' Yani orada ufak bir zehirli gaz kullanıldığını anlatıyor; fakat rüzgar tersine estiği için başarılı olmadıklarını söylüyor. Anzak hatıralarında da böyle bir detay var. Savaşın son dönemlerinde zehirli gaz kullanılması gündeme geliyor. Karşı taraf da aslında bundan endişeli. Diyorlar ki: 'Türkler Almanla'dan gaz almışlar. Bize karşı kullanacaklar'. Bunun üzerine Avustralyalı askerlere gaz maskesi dağıtmak istiyorlar ancak askerler kabul etmiyor. Diyorlar ki; 'Türkler mert savaşçılardır. Gaz kullanmaz. Biz maske istemiyoruz.' ..."

Allah şehitlerimizden razı olsun...

Anneannemin babası yaralanınca "ailesinin yanında ölsün diye" memlekete gönderilmiş. Anneannem 6-7 yaşında babasından duyduğunu anlatmıştı bize " Allah Allah sesleriyle koşarken kurşundan çok çukurlardan korkuyoruz. insan boyu çukurlar. Düşen çıkamaz. Şehit kanlarıyla dolmuş çukurlar..."

Cruues, onlar yaşadılar bize de anması düştü... Allah onlara layık olabilmeyi esirgemesin bizden.

"Yakın siperlerle alakalı bir Fransız hatırası var yine kaynaklarda yer alan. Bir gün Fransızlar, bizim siperlerin olduğu yere bazı 'mundar' diye adlandırılan bir şeyler atıyorlar. Artık ne attılarsa alay etmek için. Fakat bizim askerimiz, karşılığında mendil içerisinde ceviz, kuru üzüm sarıp onu atıyorlar. Tabii Fransızlar mahcup oluyor. Bu sefer peksimet türü şeyler atıyorlar. Hatıralarda, 'Bir daha o siperden bize ateş edilmedi' yazıyor" ...

"Gece karanlık çökünce savaş duruyor. Aradaki mesafe 8 metre. Aralarındaki her hareketi hissedebiliyorlar. Avustralya - Yeni Zelandalılar'ın bulunduğu siperde gece gitar çalıyorlar, bizimkiler de dinliyorlarmış. Şarkı bitince bazen bizimkiler alkış tutarlarmış. Karşı taraftakiler de tabii şaşırır. 'Bunlar ne biçim insanlar' diye. Bazen de bizim askerimiz bir türkü patlatıyor, karşı taraftan alkışlar. Burada manidar olan şu: Türkü okunuyor, alkış yapılıyor, bazen de istek yapılıyor. Kağıda yazıyorlar, taşa sarıp bu tarafa atıyorlar. Bizimkiler alıp okuyor, 'Dün akşam söylediğiniz o güzel şeyi tekrar söyler misiniz?' Bizimki bir daha okuyor, yine alkışlar. Aradan birkaç gün geçiyor, istek yaptıkları halde Türkü okunmuyor. Anzak tarafından bir kağıda yazıp atıyorlar; 'Kaç gündür istediğimiz halde, o güzel şeyleri neden söylemiyorsunuz?' Bizimkiler alıp okuyorlar, sonra: 'Çünkü siz, 3 gün önce o güzel sesli askerimizi vurdunuz' yanıtını yazıp atıyorlar."

amin inşallah...

Çok güzeldi. Diken diken oldum. Ben de Babaannem ve anneannemden duyduklarımı anlatmak istiyorum. Her ikisi de şehit kızı. Her ikisi de önce yetim sonra öksüz kalmş. O yıllarda anadoluda ana ve babası sağ olan çocuk sayısı o kadar azmış ki. Ya savaş şehidi, ya verem, kıtlık hastalıkları...

Babaannem de anneannem de rahmetli oldular. Şehit aylığı bağlanması için gönderilen kağıtlar şehitlik kayıtlarını tahta küçük sandıkta saklar her tatile gittiğimizde mutlaka çıkarıp gösterir anlatırlardı. İkisi de şehit aylığı bağlatmamıştı.

Churchill'e sevgilerimizle...

gerçekten çok duygulandım paylaşımın için sağol..