o zaman bize hep üvey kardeş denk geliyor galiba

Bir masal.

mecbur kalmakyaşamaya

velhasıl -ı elam olduramadıklarımız...

umutsuzluk umudun üvey kardeşi.

Hayat dediğim;

sevgili yaratmak.

hikaye kahramanları iyi olur, dürüst olur, iffetli olur, namuslu olur ve bir gün gelir mükafatını alır..

edi ile büdü kadar dost birbirine;)...

yumruğunu vurmaktır sertçe masaya...

boka saran hayatınıferaha çıkarmak

ama mutlu oluyorum ben masallara inandığım zamanlar.. çok mu? diyorum, hayallerim bari umut dolu olsun. zaten umutlarımı enjektörle çekiyorlar iliklerimden, istesem de istemesem de... hayal katillerine karşı verdiğim savaş gibi geliyor bu ve daha da şevkleniyorum böyle düşününce

habil ile kabil kadar düşman..

komina diyorum kısacası hayatın;))

ya arkadasım vallahi supersin ya ama ne olur kusura bakmayın bi an canım sıkkındı da

pardon arkadaslar sinirlendim kusurea bakmayın işte psikolojim bozulduda bir an nasıl sile bilirim o yazıyı

umut diye bişey kalmamışsa

bir varmış..

suyun içinde kağıt kayık yüzdürmek...

hayat dediğin kocaman bir yalan

anlaşıldığını zannetmek, belki anladığını düşünmek

hayat, kendi kendimize yarattığımız karakterlerden ibaret...;

hep büyüklerimiz anlatır ya masallar, bu masalların sonu heep iyilerin galibiyeti ile biter..

dememek için ölümüne savaşmaktır hayat..:)

hayatın amına koyum

hayat dediğin gerçekliğine inanamadığımız türk filmi gibi bazen de.. küfrediyoruz ama rtük engel.

hep diyorum zaten çocuklarınıza fazla türk filmi seyrettirmeyin:)

bir adam yaratmak...

oyuncak bebekle oynamak bazen de.

yaratan bi tanedir, biz yaratmayız:S

ve mecbur etmek yaşamaya...

bu masallara inanmak kanımıza işlemiş bizim. öyle bir inandırmışlar ki, hep içimizde bir umut zerresi kalıyor.. iflah olmaz enayileriz aslında..

umutsuzluk umudun kamçısı oluyor bir nevi...:))

yani;bir nevi, çocukluğumuzun masallarını yaşamaya-yaşatmaya-yeşertmeye çalışmak hayat dediğin...

seni anlayan insanlar yaratmak...

biri diğerinin eksiklerini söylüyor açıkça ve

Bir varmış, bir yokmuş!

don kişotun dülsinyasımısın:)

ellerini yumruk yapmaktır densiz saçmalıklarına karşı hayatın..

bir dirhem umuda ömür adamaktır.

hep YOKmuş...

küfretmek de bir ihtiyaç.. saygılar;))

dost yaratmak...

şimdiki nesil izlemiyor zaten, olan bizim nesile oldu..:))

ve vurduğun yerden ses çıkarmaktır, işaret parmağını iki dudağına muhür yapanların inadına...

hayat dediğin, yalanın içine sığdıramdıklarımız.. sığdırıpta anlayamadıklarımız, anladığımızı zannedip komik duruma düştüklerimiz...

arkadaş yaratmak..