Bu kadar yaratıklar içinde insan olduk, insan olarak yaraüldık, insanlık nimetini tattık ve iyi ki insanız, elhamdülillah... Üstelik insanlık kadar bir büyük nimete daha erdik, Müslüman olduk, Müslüman olarak yaşıyoruz. Bizi Yaratanı tanıdık, Ona kul olduk, Onu sevdik ve seviyoruz. Küfürde ve inançsızlıkta kalmadık, mü'min olduk, inanan bir insan olduk.

Çevresine baktı, gözüne daha yüksek minareler ilişti. Bir ah çekti içinden ve "Neden buradayım, niye şu yüz basamaklı minareye çıkmadım, benim hakkım burası mı?" demeye başladı. Bulunduğu yeri beğenmiyor, kanaat etmiyordu.

AMA HALA KIYMMETİNİ BİLEMEMEKTEYİZ

İşte hepimiz böyle bir minarenin başındayız, her basamağında da Yüce Allah bizlere altın kıymetinde yüzlerce imkan ve nimetler vermiş. Şu anda dünyaya gelmemiş olabilirdik, yaratılmamış olabilirdik. Ama varız. Yokluktan varlığa çıktık, dünyaya geldik, yani gönderildik.

Sağlıklı, sağlam vücutlu, aklı, şuuru yerinde bir insanız. Daha nelerimiz var, nelerimiz? Saymakla bitmez. Bu kadar nimet karşısında ağzımızdan dökülen tek kelime: Şükür. Hamdolsun ya Rabbi, bana her şey verdin. Ama ne kadar da az şükrediyoruz, değil mi? Belki halinden tek şikayet eden, bulunduğu duruma razı olmayan tek varlık varsa, o da biz insanlarız herhalde.

EN BÜYÜK NİMET OLAN MÜSLÜMAN DOĞDUK

Ona dediler: "Hakkına razı ol, bunu bulamayanlar da var. Bu kadar nimete ulaşamayanlar da var. Sen haline şükret, şikayet etme, kimseye dert yanma. Seni bu minareye çıkaran, her basamağına bir altın koyan var. Önce ona teşekkür et ve haline razı ol, kanaat et."

insanoğlu çok nankördür...

Yetmiş basamaklı bir minareye çıkardılar onu. Her basamağa da bir tane altın bıraktılar. Basamakları çıktıkça hem bir altın kazanıyor, hem de bir adım yukarı yükseliyordu. Bütün basamakları çıktı, en son basamağa ulaştı. Artık minarenin başındaydı. Hem yetmiş tane altını olmuş, hem de çok yüksek bir yere ulaşmıştı.

Hayat nimetini tattık. Hayattayız, canlıyız ve yaşıyoruz. Taş, toprak olmadık, odun, kütük de olmadık. Yani cansız bir varlık değiliz, hayatımız var, ruhumuz var. Bir ağaç olabilirdik, bir bitki olabilirdik, bir yaprak da olabilirdik. Canlıyız. Canlı olmasına canlıyız ama, bir hayvan olabilirdik, bir karınca, bir örümcek, bir arı da olabilirdik. Ama değiliz.