dünya üzerindeki haberlerde seyrettiğimiz kötülükleri görmezlikten gelsek

bizim üzüldüğümüz haksızlıklaradır! aslında biz hakkı severizde söyleyemeyiz ya :)

şimdi tüm kalbimle sevsem ; ben sevgi pıtırcığı olsam!

tüm değerleri ve her şeyi aslında yaradan yaratır! biz ise bu değerlerden bazılarını seçer beğeniriz

onun için ; yaradanı, anamızı + bobamızı veya + sevgilimiz kadar niye sevemiyoruz!?

biz sevgi pıtırcığı değilde narsist bir sevgi manyağına dönümüş oluruz gibi duruyor!

şimdi duygusal açıdan üzülmezsek peki o zaman gerçekten duygusuzca nasıl sevebiliriz!?

yani!

dahası tüm bu sevgilerin toplamı bir yana

tüm sevdiklerimizin iyi insanların sevgisi + tüm dünya üzerinde sevmediğimiz tüm kötü insanların nefreti

çünkü hepimiz var olan değerler üzerine sever ve sevmeyiz ve tüm değerleri insanlar yarartır desekte

dünya üzerinde bir birine haksızlık yapan insanları ne kadar çok sevmiyor ise ;

bu değerlerin hepsi genelde iyi değildir çünkü bu değerlerin çoğu madde ve manevi düşücelerdir. gibi

teknik olarak hayatta sevdiğimi her şeyin toplamı kadar

= yaradanı sevmenin sınırı! ortaya çıkar!

yaradanı, anamızı + bobamızı veya + sevgilimiz kadar niye sevemiyoruz!?

sevmemiz gerekir ken neden bu kadar sevemiyoruz! ?