kıskanıyor herhalde, idol olmak derdinde :))

Hepimiz Atatürk'üz, hepimiz Atatürkçüyüz. Hepimiz Atatürk ilke ve inkılaplarına, Atatürk milliyetçiliğine yürekten bağlıyız. Söz veriyoruz: Onun gösterdiği "muasır medeniyet hedefi"ne doğru yılmadan, yorulmadan ilerleyeceğiz. Sivil anayasamızın her satırına onun bize bıraktığı özgürlük ve bağımsızlık mirasını bir kanaviçe gibi işleyeceğiz. Onun ismini ve manevi mirasını iktidarlarına ve saltanatlarına payanda yapanlardan kurtaracağız. Daha yükseğe, en yükseğe çıkartacağız. Bunun için onun güvendiği Türk insanına ve muasır dünyaya yakışan özgürlükçü ve hukuka sonuna kadar bağlı bir anayasa yapacağız. Atatürk'e ve onun mirasına yürekten bağlı gerçek Atatürkçüler bizleriz. Ondan aldığımız ilham ile YÖK düzenini ve rektör saltanatını yıkacak ve çağdaş bilimin önündeki engelleri ortadan kaldıracağız. Hepimiz Atatürk'üz. Ve yaşasaydı Atatürk de bizim yaptığımızı yapardı.

Bugün 70 yaşına merdiven dayamış bu ihtiyarlardaki delikanlı duruş, yüzlerindeki genç izler zamanın onlar için 1971'de donmasındandır. Cengiz Çandar'ı bugünkü haliyle bir kitlesel eylemin önünde, sağa sola emirler yağdırırken tahayyül edin. Yakışmaz mı?

Öndeki süt dişlerimizi fareler yedikten sonra gittiğimiz ilkokulun bahçesinde, her gün hep birlikte heyecanla "andımızı" içerek Atatürk'e sözler vermedik mi? Her pazartesi ve cuma, İstiklal Marşı'nı coşku ile söylerken onu hayal etmedik mi? Okul bahçesinde onun büstü önünde oynamadık mı? Her 10 Kasım'da onun için ağlamadık mı? Gençliğe Hitabe'yi ezberlerken "bedhah" ile "bedbaht" arasındaki farkı öğrenmedik mi? Gaflet, dalalet ve hıyanet arasındaki sıralamayı bellemedik mi? Hangimiz, onun kargaları kovaladığını bilmez? Adaşı olan öğretmeninin, zekasını takdir etmek için ona Mustafa Kemal ismini verdiğini duymayanımız var mı? Onun kurduğu cumhuriyetin "fazilet" olduğunu ve bizlere emanet edildiğini elbette hepimiz biliyoruz. Onun bize armağan ettiği bağımsızlığı, özgürlüğü gözümüz gibi koruyoruz. Muasır medeniyet seviyesine ulaşma idealini hep birlikte benimsiyoruz. Aksini kim iddia ederse bu ülkeye uzaktır. Eğitim sistemimizin ve müfredatımızın yabancısıdır. Türklere güvenmemek gibi bir sorunu vardır. Türk insanının zekasını, ferasetini anlayamamıştır.

Hepimiz Atatürk'üz. Atatürk ilke ve inkılaplarına, üstelik Atatürk milliyetçiliğine yürekten bağlıyız. Aksini kim iddia edebilir? Atatürk adını, anne, babadan, mamadan hemen sonra öğrenmedik mi?

o kendini düzeltsin önce, sonra halkı aydınlatacak yazılar yazsın.

Muasır medeniyet seviyesine ulaşma yolunda büyük bir adım atıyoruz. Doğrudan halkın iradesinin eseri olan, milleti kaynaştıracak yeni bir sözleşmeyi, yeni bir anayasayı tartışıyoruz. "Sivil anayasa"ya karşı çıkanlar neden sadece "Atatürk'e dokundurtmayız" diye icat ettikleri bir gerekçeye sığınıyorlar? Atatürk'ün önderlik ettiği 1924 Anayasası "sivil" değil miydi? Neden Atatürk'le ve Atatürkçülükle "sivil bir anayasa" arasında bir karşıtlık kuruyorlar? Neden "En Gerçek Atatürkçüler" silahlı gücün yaptığı anayasa ile yönetilmekten utanmaz, ar etmezler de "sivil anayasa" gündeme geldiğinde ayağa kalkarlar?

yazıdan birkaç cümle okudum. sonra kıllandım. sayfayı aşağıya çekip kimin yazdığına baktım. mümtaz er türköne nin yazısı olduğunu görüncei birkaç cümle okuduğuma bile pişman oldum...

68'liler, darbecilerin oyuncağı oldular. Latin Amerika'nın Fokocu taktiklerinden silahlı propaganda ve öncü sosyalizmi devşirdiler. Gençler ayaklanacak, halk uyanacak ve devrim gerçekleşecekti. Baasçılığı, Milli Demokratik Devrim, yani ordu-gençlik ittifakıyla bu ucuz devrim yöntemine ekleyince hepsi o günün Ergenekoncuları olarak önemli görevler üstlendiler.

'SBF öğrencileri yapmaları gerekeni yaptılar' hükmü Cengiz Çandar'a ait olduğuna göre, 'öğrenci olayları yeniden mi başlıyor?' endişesine kapılmaya gerek yok. Nostalji, sıcak ve samimi duyguları öne çıkartır; gerçekleri değil.

Cengiz Çandar, başbakan isimleri sıralayıp 'biz de onları konuşturmamıştık' diyor. 'Yanlış mı yapmıştık?' diye soruyor. Cengiz Çandar'ın yanlış yaptığını tarih tane tane anlatıyor. Geride bıraktığımız dünyanın birçok yerinde, bu 'yanlış' yüzünden hayatından olan yüz binlerce hatta milyonlarca insan oldu. Soğuk Savaş sona erdi. Şapka düştü ve kel göründü.

Epeyce 68'li tanıdım. Bir önceki kuşak oldukları halde bizden çok farklıydılar. Bugün hala samimi, dürüst hatta idealistler. Üstelik ne büyük hatalar yaptıklarını, kimlerin elinde oyuncak olduklarını kendilerine itiraf edemeyecek kadar saflıklarını muhafaza ediyorlar. Ne canlara, ne hayatlara kıydıklarını kabul etmiyorlar. Ben 68 kuşağını yükseklerin pırıltılarına kanıp evden kaçan sonra da kötü yola düşen genç kızlara benzetiyorum.

hepimiz manas destanıyız

Mümtaz'er Türköne

Türkiye'de hala çağa aykırı, muasır medeniyete fersah fersah uzak alışkanlıklar var. Ortaçağdan kalma derebeylik düzenleri ve bu düzenler içinde saltanat sürenler var. Üniversite düzenini örnek olarak alın. Türkiye'yi muasır medeniyet düzeyine taşıyan lokomotif olması gereken üniversiteler, her ileri hamleye ayak bağı oluyor. Özgür bilimin, özgür düşüncenin, bilimsel ahlakın kaleleri olması gereken üniversiteler keyfiliğin, zorbalığın, hukuksuzluğun üretildiği ve ülkeyi de esir aldığı bir hapishaneye dönüşüyor. Ve sivil anayasa, ilkel YÖK düzenini, feodal senyörler gibi asıp kesen rektörlerin saltanatını sona erdiriyor. Geride ne YÖK kalacak ne de rektör saltanatı. Bu öyle şaşaalı bir saltanat ki, doğal olarak bu ilkel düzenin senyörleri direniyor; ayrıcalıklarını, saltanatlarını, despotluğu sürdürebilmek için ayağa kalkıyor ve ilk sözleri "Anayasa'da Atatürk'e dokundurtmayız" oluyor. Atatürk heykellerinin, büstlerinin kaideleri üzerine inşa edilmiş çağdışı saltanatlar bunlar. Sivil anayasaya dair söyleyebileceği tek söz "Atatürk'ü anayasadan çıkarttırmayız"dan ibaret olan bir üniversite, bilimi mi yoksa saltanat süren rektörlerinin çıkarlarını mı temsil eder? O zaman bize düşen, üniversiteden önce Atatürk'ün şanını ve şerefini bu güç simsarlarının elinden kurtarmak olmaz mı?

Peki, o zaman sorun ne?

diyen aynı türköne'dir. bu kadar pişkinlik de fazla bir adama.

hepimiz darbeciyiz,

hepimiz ergenekon destanıyız

Demokrasi mesafe alırken, hükmünü icra ederken rahatsızlık duyanlar neden Atatürk'ü sadece kendilerine aitmiş gibi korumaya kalkıyorlar? "Atatürk'ümüze kimse dokunamaz" diye ayağa kalkıyorlar? Demokrasinin her ileri hamlesini Atatürk ilke ve inkılaplarına bir saldırı olarak peşinen mahkum ediyorlar? Atatürk'ün kurduğu laik-cumhuriyetin doğrudan demokrasiden, yani halktan gelen bir tehdit ile karşı karşıya kaldığını iddia ediyorlar? Halkın tercihini beğenmeyenler neden karşımıza laik cumhuriyetin ve Atatürkçülüğün "yegane" savunucusu olarak çıkıyorlar? Yazdığı tek bir cümle bile anlaşılmayan, ifade-i meram ve idare-i kelamdan yoksun fikir fukaraları neden karşımıza "Atatürkçü", sonra "Gerçek Atatürkçü", en nihayetinde "En Gerçek Atatürkçü" olarak çıkıyorlar? İçeriği hakkında tek cümle edemeyenler nasıl oluyor da "Atatürkçü Düşünce Sistemi"ni savunduklarını, bu sistemden taviz vermeyeceklerini ileri sürüyorlar? Peki, bu "En Gerçek Atatürkçüler" 84 yıllık Cumhuriyet'in kazanımlarına ve gücüne neden inanmıyorlar? Sağlam temellerini atan ve istikametini veren Atatürk'ün engin dehasına ve öngörüsüne neden güvenmiyorlar? Cumhuriyet, böyle bir çırpıda yıkılacak; ancak çağdışı bir dikta yönetimi altında ve silahların gölgesinde korunacak kadar çürük bir bina mı?

Fakat asıl önemli olan başka bir şey: Bugünün kolektivistleri Cengiz Çandar'ı da o salonda konuşturmazlar.

apo'yu bodruma gönderen adam, öğrencileri akıl hastanesine, 68 kuşağını da mezarlara yolluyor.

Şöhret, güç, iktidar bazen çok erken gelir. 68'li olmak, hayatlarının zirvesini öğrencilik yıllarında yaşamak demek. Henüz televizyonun birkaç eve ancak girebildiği bir ülkede, onlar Yeşilçam yıldızları gibi şöhrete ulaştılar. Koca başbakanları, bakanları dize getirdiler. Kitleleri tek bir komutla peşlerinden sürüklediler. Ellerindeki tabancalarla, dinamitlerle ülkeyi esir aldılar, polisle çatıştılar, banka soydular, adam kaçırdılar ve üstelik saygı gördüler.

Dolmabahçe gösterilerine ve SBF'deki protestolara arka çıkan 68'liler sadece kendi geçmişleri ile meşguller. Ne güzel, bugün her şeyi tartışabiliyoruz. Onca yorum yapıldı. Hiç bu eylemleri, PKK'nın ateşkesinden sonra devreye giren ve Türkiye'yi şiddete teslim etmeye çalışan merkezlerin operasyonu olarak niteleyen çıktı mı? Kolektivistler protesto ediyor. Bizler sessiz bireylerin haklarını savunuyoruz. Ben psikopatolojinin imkanlarını devreye sokuyorum, diğerleri sessiz kalanların hak ve özgürlüklerini savunuyor, 68'lilerin nostaljileri depreşiyor ve kimin nerede, ne yanlış yaptığı ortaya çıkıyor. Demek ki endişe edecek bir durum yok.

"Bu vatan için kurşun atan da yiyen de...'

Cengiz Çandar'ın depreşen eylemciliğinin de kimseye zararı yok. Süheyl Batum ve Burhan Kuzu için 'SBF'de konuşmaları ve orada dinlenmeleri gerekmez. Gitsinler başka yerde konuşsunlar' sözünü, eylemi yapan gençler bile ciddiye almazlar. 'SBF öğrencilerine laf söyleyen çarpılır' lafını da, eminim abartılı bulurlar. Büyük amfi ile konferans salonunu birbirine karıştıran bir mülkiyeliyi, mülkiyeli olarak ben de ciddiye almam. Süheyl Batum ile Burhan Kuzu'nun konuşma yapmaya kalktığı yer Cengiz Çandar'ın dediği gibi büyük amfi değil, konferans salonu idi. Ben ekranda görünce fark etmiştim. SBF öğrenci derneği başkanlığı yapmış biri nasıl ayırt edemez? Deniz Gezmiş'in üstünde Amerikan pilotlarının giydiği mont, ayağında postallarla bir sinema yıldızı edasıyla konuşma yaptığı yerle, Burhan Kuzu'nun ve Süheyl Batum'un konuşturulmadığı yer aynı yer değil.

68'liler, darbe peşinde koşan kayıp bir nesil. Yanlış yaptılar, çok yanlış yaptılar. Bugünün kuşakları bu yanlışları görecek kadar o döneme uzaklar ve oldukça da akıllılar. Hataların tek faydası, gelecek kuşakların dersler çıkartmasına fırsat vermesidir. Çünkü hata ilkinde trajedi, ikincisinde ise bir komedidir.

o gitsin önce kendi çelişkilerini düzeltsin.

türköne'yi kaale mi alalım şimdi.