Sevdiğini kaybeden bir insan, bu duruma sabreder, ağzından kötü söz yerine sadece ve sadece Allah?ı yücelten sözler çıkarsa kulun bu sabrı neticesinde Cenab-ı Allah, onu cennetine dahil eder. Cennetinde de ona ismi?hamd evi? olan bir mekan hediye eder.

- Kulumun gönül meyvesini mi kopardınız, buyurur. Melekler:

O adam ağlar, sızlar, "Benim medar-ı tesellim olan evladımı vermeyeceğim" der.

b. Hz. Peygamber'in ismini, sıfatlarını ve gösterdiği mu'cizeleri duymuş olanlar. Bunlar İslam memleketlerine komşu olan yerlerde veya Müslümanlar arasında yaşayan kimselerdir, kafir ve mülhidlerdir.

Birincisi, zaman-ı fetrette yaşadıkları halde akıl ve na-zarlarıyla vahdaniyet-i İlahiyeyi tasdik edenlerdir, bunlar ehl-i Cennettir.

o zaman sen kimin mal ısın :)

Bir zaman, bir zat, bir zindanda bulunuyor. Sevimli bir çocuğu yanına gönderilmiş. O biçare mahpus, hem kendi elemini çekiyor, hem veledinin istirahatini temin edemediği için, onun zahmetiyle müteellim oluyordu. Sonra, merhametkar hakim ona bir adam gönderir, der ki:

Fakat Matüridiye imamları derler ki: Cenab-ı Hakk'a iman etmek yaratılış gereğidir. Herkes aklıyla Allah'ın bir olduğunu anlayabilir... Bir insan nerede ve hangi zamanda bulunursa bulunsun, daima, uyanık fikrine çarpan, hikmet ve san'atla yaratılmış binlerce eserleri görüp dururken, bunlann Yüce Yaratıcısının varlığına akılla yol bulamaması caiz görülemez... Ayette, edilmeyeceği bildirilen azabtan maksat ise, dünya azabıdır, ahiret azabı değildir. Yahut, bu ayetin ifade ettiği azab etmeme durumu; anlaşılması mümkün olmayan din hükümlerinin yerine getirilmemesi haline aittir. Yoksa, akılla öğrenilmesi mümkün olan Allah'ı bilmenin terki manasına gelmez.

Evvela şu hakikati hatırlatmakla mevzuya başlamakta fayda mülahaza ediyoruz. Hesap sormak, siğaya çekmek, ancak Allahü Azimüşşan'ın hakkıdır. Mahlukatın O'na sual ve hesap sormaya hakkı yoktur.

Şimdi, binden dokuz yüz doksan dokuz hisse sahibi olan o Halık-ı Rahim, mukteza-yı rahmet ve hikmet olarak o çocuğu senin elinden alsa, hizmetine hatime verse, suri bir hisse ile, hakiki bin hisse sahibine karşı şekvayı andıracak bir tarzda meyusane hüzün ve feryad etmek ehl-i imana yakışmaz, belki ehl-i gaflet ve dalalete yakışıyor.

"Şu çocuk çendan senin evladındır. Fakat benim raiyetim ve milletimdir. Onu ben alacağım, güzel bir sarayda beslettireceğim."

şu mal tartşmasını hiç sevmedim...

Bir kısım insanların, Kader ve İlahi adalet noktasındaki vesveseleri, işte bu adalet gününü düşünmemekten ileri gelmektedir. O günü düşünmeden, bir cihette yolun ortası olan bu dünyada, İlahi adaletin kulların imtihan şartlanndaki tecellisini layıkıyla anlamamız, elbette imkansızdır.

- Evet, derler. Allah Teala:

Peygamberimizin, peygamber olarak gönderilmesinden sonra, dünyaya geldikleri halde, yalnız olarak, dağ başında veya yeryüzünün bilinmeyen bir yerinde yaşadıkları için kendilerine İslam'ın sesi ulaşmayan Huluslar dahi, fetret zamanında yaşamış insanlar hükmündedir.

Ehl-i fetret hakkında üstad Bediüzzaman Hazretleri şöyle buyurmaktadır:

İKİNCİ NOKTA

Umum mülkün yegane sahibi, tek hakimi Allahü Azi-müşşan'dır. O Sultan-ı Ezel ve Ebed kendi mülkünde elbette dilediği gibi tasarruf eder. Amma O Adil-i Hakim ve Rahim-i Mutlak'ın bütün tasarrufat-ı hakimane, rahimane ve adilanedir. Hiç kimse O'nun mahlukatına O'ndan başka şefkatli ve merhametli olamaz. Yukarıdaki soruyu soranların görünüşte acıdıkları, gerçekte ise kendi günahlarına özür olarak ileri sürmek istedikleri o şahıs, Cenab-ı Hakk'ın kuludur. Bizimle ilgisi sadece insaniyet cihetiyledir. Onu, ana rahminde bir damla su halinden rahmet ve inayetiyle insan şekline getiren, ona akıl ihsan eden ve dünyadan faydalanabilmesi için gerekli bütün maddi ve manevi cihazlarla teçhiz eden Allahü Azimüşşan'dır. Öyle ise, o adama karşı hiç kimse onun Rahim olan yaratıcısından daha şefkatli olamaz.

Bu ifadeleri sadeleştirerek izah etmeye çalışalım:

c. Bu iki derece arasında bulunan grupdur. Hz. Peygamber'in ismini duymuşlarsa da vasıf ve hususiyetlerini duymamışlardır. Daha doğrusu bunlar Hz. Peygamber'i ta küçüklüklerinden beri "İsmi Muhammed olan -haşa!- yalancının biri peygamberlik iddiasında bulunmuştur" şeklinde tanımışlardır. Tıpkı bizim çocuklarımızın Adı el-Mukaffa' olan yalancının biri Allah'ın kendisini peygamber olarak gönderdiğini iddia etmiş ve yalancı olarak peygamberliği ile meydan okumuştur sözünü duymaları gibi. Kanaatime göre bunların durumu birinci grubda olanların durumu gibidir. Çünkü bunlar Hz. Peygamber'in ismini, haiz bulunduğu vasıfların zıdlarıyla birlikte duymuşlardır. Bu ise hakikati araştırmak için insanı düşünmeye ve araştırmaya sevk etmez."(İmam-ı Gazali, İslam'da Müsamaha , s. 60-61.)

bi son verirseniz çok mutlu olacağım...

Bazı ulemaya göre ehl-i fetret üç kısımdır:

Kur?an-ı Kerim?de geçen?Vildanün muhalledun? tabirinden anlaşıldığına göre, mü?minlerin buluğ çağından önce vefat eden çocukları doğrudan Cennete gidecek, lakin daimi çocuk olarak kalmak suretiyle, çocuk sevmek ve okşamak zevkini anne ve babalarına tattıracaklardır.

Paul, hayata dönmesinin ardından ailesine yaşadıklarını şöyle anlattı:

"Biz Allah?ın kullarıyız sonunda yine O?na döneceğiz." (Bakara Suresi: 155,156.)

- Oturamayacak ve kımıldayamayacak durumda bulunan bir hastanın ise namazı te'hire kalır.

Bu izahlardan sonra, mevzuun fetva cihetine gelelim: Mevzu, dünyanın ücra bir köşesinde veya esaret altındaki bir beldede dünyaya gelen bir insanın, bir islam ülkesinde dünyaya gelen insanla nasıl bir tutulacağı, bu iki şahsın imtihan şartlanndaki adaletin nasıl izah edilebileceği idi.

Tıbben öldüğü açıklanan üç yaşındaki çocuk, saatler sonra kendine geldiğinde...

DÖRDÜNCÜ NOKTA

- Kulumun çocuğunun ruhunu mu aldınız, buyurur. Melekler:

Bu mevzu ile alakalı olarak mazlum Hıristiyanlar hakkında Bediüzzaman Said Nursi Hazretleri'nin şu ifadelerini nakletmekte fayda görüyoruz:

Zerre kadar şerrin dikkate alınacağı o adalet gününde, İlahi adalete iftira edenlerin de hesaba çekileceği gözden uzak tutulmamalıdır. Anlaşılmayan mes'elelere itiraz etmek yerine, merakla eğilmek ve öğrenmek akıl ve hikmetin muktezasıdır. Hem bir nev'i ibadettir. Mesela tıb ilmi, Hakim-i Ezeli'nin insan vücudunda hiçbir şeyi hikmetsiz ve faydasız yaratmadığına inanmanın neticesi olarak, herbir azanın, kemiğin, sinirin, bezin vaziyetini araştırmış, bulmuş ve bugünkü seviyesine ulaştırmıştır. Bir doktor, neye yaradığını bilemediği bir azayı faydasız kabul etse, cehaletini ilan etmiş olur. Onun anlamaması o azanın faydasızlığına delil olamaz. Aynen öyle de, Adil-i Mutlak olan Allah'ın adaletine iman eden bir kimse de, her hadisede İlahi adaletin tecelli ettiğine iman ile mükelleftir. Hatırına gelen suallerin cevabını bu anlayış içerisinde aramalıdır.

Ancak Paul'un doktorları ve ailesini şaşırtması bununla kalmadı.

Bu suale cevap olarak, İmam-ı Gazali Hazretleri'nin aşağıdaki tasnifine göz atalım, Bu tasnifinde İmam-ı Gazali Hazretleri o zamanda yaşayan Hıristiyanların ve henüz Müslüman olmamış bulunan Türklerin durumunu ele almakta ve şöyle buyurmaktadır:

Orasının cennet old. kim söylemiş peki..?

Lychen, Almanya'da yaşayan üç yaşındaki Paul, büyükbabasının bahçesinde oynarken bir göle düştü.

- Ayakta duramayacak kadar hasta olan bir kimse, namazını oturarak kılar.

Fetret, inkıta manasınadır. Bi'set-i enbiyanın inkıtaiyle vahy-i İlahi'nin münkatı olduğu zamana denir. Hazret-i İsa ile Hatem-ül Enbiya Hazretleri'nin arasındaki zamana ıtlakı maruftur. Böyle bir zamanda yaşayan insanlara ehl-i fetret tesmiye olunur. Bi'set-i Nebeviyye'den sonra dünyaya geldikleri halde şahik-i cebelde veya arzın meçhul bir kıtasında yaşadıkları için kendilerine savt-ı İslam vasıl olmayan eşhas dahi ehl-i fetret hükmündedir.

"Zaman-ı fetrette yaşayan ve kendilerine savt-ı nübüvvet vasıl olmayan kimseler dahi Allahü Teala Hazretleri'ne iman ile mükelleftirler. Çünkü, kuvve-i akliyeleri, fıtrat-ı selimeleri kendilerini tevhide, ma'rifetullaha saiktir. Lakin, bunlar şer'i ahkam ile mükellef olmazlar. Zira, bu gibi hükümler Enbiya-ı İzam tarafından tebliğ olunmadıkça akıl ile idrak olunamaz.

niyetiniz anlamak ise uzunda olsa okursunuz.

Şurası da herkesin malumudur ki, bir rejimin perdesi arkasında uluhiyeti inkar maksadıyla mutlak inanca, hususan İslam dinine karşı dessasane faaliyet gösteren ifsat komitelerinin mes'uliyetleri, gafil ve mazlumlarla elbette bir olamaz.

Allahü Teala mutlak- adaletiyle kullarının mes'uliyetlerini bedeni ve mali durumlanyla olduğu gibi, içinde bulunduklan şartlarla, iman hakikatlerini kavrama ve İslami hükümlere vakıf olabilme imkanlarıyla da sınırlandırmıştır. Yani, Cenab-ı Hakk, kullannın akıllarına da kaldıramayacağı yükleri yüklememiştir. Şu hakikati de bilmek icab eder:

- O halde kulum için cennette bir ev yapın ve adını da?hamd evi? koyun! buyurur.? (Tirmizi, Cenaiz 36)

"Cennette Büyükanne Emmi ile birlikteydim. Bana hemen aşağıya dönmem gerektiğini söyledi."

BİRİNCİ NOKTA

BEŞİNCİ NOKTA

03:20 | 09 Nisan 2010 - milliyet.com.tr

Kur?an-ı Hakimde "Ebediyen yaşlanmayacak çocuklar." (Vakıa Suresi, 56:17; İnsan Suresi, 76:19.) buyurulur. Sırrı ve meali şudur ki:

dikkat edresen aklı selim çağına gelmeden ölenlerin cennette bir obje ve bir hizmet görevlilerin olduğu bildiriyor. ama aklı selim kişilerin sınavı geçmesi halnde bir mevki bir mülk bir saltanat kazanıyor. fark burda

hayyam o kelimeyei niye üstüne alındınki o kelime Allahı inkar edenler içindir. ve o kelime islam sık sık da kullanılır. kafan karışık olabilir bunu yazabilirsin elimizden gelince yardımcı olmaya çalışırız. peygamber döneminde savaşıldıktan sonra esir düşen mekke müşrükleri kafalarının kesmelerinden korkuyorlardı. ama şefkat ve merhamet sahibi resullah '' ben insanlara öç almak için değil islamiyete kazandırmak için gönderildim'' der.

Şu veled masumdur; onun Halıkı dahi Rahim ve Kerimdir. Benim nakıs terbiye ve şefkatime bedel, gayet kamil olan inayet ve rahmetine aldı. Dünyanın elemli musibetli, meşakkatli zindanından çıkarıp Cennetü?l-Firdevsine gönderdi. O çocuğa ne mutlu! Şu dünyada kalsaydı, kim bilir ne şekle girerdi! Onun için ben ona acımıyorum, bahtiyar biliyorum. Kaldı kendi nefsime ait menfaati için, kendime dahi acımıyorum, elim müteessir olmuyorum. Çünkü dünyada kalsaydı, on senelik muvakkat elemle karışık bir evlat muhabbeti temin edecekti. Eğer salih olsaydı, dünya işinde muktedir olsaydı, belki bana yardım edecekti. Fakat vefatıyla, ebedi Cennette on milyon sene bana evlat muhabbetine medar ve saadet-i ebediyeye vesile bir şefaatçi hükmüne geçer. Elbette ve elbette, meşkuk, muaccel bir menfaati kaybeden, muhakkak ve müeccel bin menfaati kazanan, elim teessürat göstermez, meyusane feryad etmez.

"Ahirzamanda madem fetret derecesinde din ve din-i Muhammedi'ye bir lakaydlık perdesi gelmiş. Ve madem ahirzamanda Hazret-i İsa'nın din-i hakikisi hükmedecek, İslamiyet'le omuz omuza gelecek. Elbette şimdi, fetret gibi karanlıkta kalan ve Hazret-i İsa'ya mensup Hıristiyanların mazlumları, çektikleri felaketler, onlar hakkında bir nev'i şehadet denilebilir. Hususan ihtiyarlar ve musibetzedeler, fakir ve zayıflar, müstebit büyük zalimlerin cebir ve şiddetleri altında musibet çekiyorlar. Elbette o musibet onlar hakkında medeniyetin sefahetinden ve küfranından ve felsefenin dalaletinden ve küfründen gelen günahlara keffaret olmakla beraber, yüz derece onlara kardır, diye hakikatten haber aldım... Eğer o felaketi çekenler, mazlumların imdadına koşanlar ve istirahat-i beşeriye için ve esasat-ı diniyeyi ve mukaddesat-ı semaviyeyi ve hukuk-u insaniyeyi muhafaza için mücadele edenler ise, elbette o fedakarlığın manevi ve uhrevi neticesi o kadar büyüktür ki, o musibeti onlar hakkında medar-ı şeref yapar, sevdirir. " (Bediüzzaman Said Nursi, Kastamonu Lahikası, s. 103.)

- Ramazan'da unutarak yemek yiyen kimsenin orucu bozulmaz.

kalbi duran bir çocuğun beyinsel fonksiyonları 6 dk sonra nekroz başlar 30 dk sonrası tıbben neredeyse imkansız olur geri döndürmeye.3 saat içinde geri dönen bir bedenden geriye doğru hiç bir eser kalmaz. dolayısıyla bu süre zarfından reaksiyonlar gerçekleşmmediği içinde bilinç altında da senaryolar oluşması imkansızdır.

ÜÇÜNCÜ NOKTA

- Sana hamdetti ve?inna lillahi ve inna ileyhi raciun? diye istircada bulundu, derler. Bunun üzerine Allah Teala:

minarebiliş

bir ayette şöyle der''kimileri keşke biz toprak olsaydık derler''bu sanırım cehennem azabından kurtulmak hissetmemek veya uzaklaşmak için geliştirdikleri kendilerince savunmalarıdır.

Eş'ariye'ye göre sırf akıl ve fikir Allah'ı bilmede yeterli değildir. Herhalde Allah'a imanın vacib olması, din ile sabit olur. Fetret devri insanları, iman etmemekten dolayı Cehennem'e konulmazlar. Nitekim, "Biz bir kavme Resul göndermedikçe azab etmeyiz", ayeti de bunu ifade etmektedir.

Fetret, kesilme manasınadır, peygamberlerin gönderilmesine ara verilerek, İlahi vahyin kesildiği zamana denir. Bilhassa Hz. İsa ile son Peygamber Hz. Muhammed arasında geçen zaman için kullanılır. Böyle bir zamanın insanlarına fetret devrinde yaşayan kimseler denilir.

Kimine görede dunya cennet... bakış açısı,

Cenab-ı Hakk, Kur'an-ı Kerim'inde:

- Kendisine zorla haram bir şey yedirilen kimse mes'ul olmaz.

- Peki, kulum ne dedi?, buyurur. Melekler:

Ona arkadaşları der ki: "Senin teessüratın manasızdır. Eğer sen çocuğa acıyorsan, çocuk şu mülevves, ufunetli, sıkıntılı zindana bedel, ferahlı, saadetli bir saraya gidecek. Eğer sen nefsin için müteessir oluyorsan, menfaatini arıyorsan; çocuk burada kalsa, muvakkaten şüpheli bir menfaatinle beraber, çocuğun meşakkatlerinden çok sıkıntı ve elem çekmek var. Eğer oraya gitse, sana bin menfaati var. Çünkü padişahın merhametini celbe sebep olur, sana şefaatçi hükmüne geçer. Padişah onu seninle görüştürmek arzu edecek. Elbette görüşmek için onu zindana göndermeyecek, belki seni zindandan çıkarıp o saraya celb edecek, çocukla görüştürecek-şu şartla ki, padişaha emniyetin ve itaatin varsa..."

Eğer dünya ebedi olsaydı, insan içinde ebedi kalsaydı ve firak ebedi olsaydı, elimane teessürat ve meyusane teellümatın bir manası olurdu. Fakat madem dünya bir misafirhanedir; vefat eden çocuk nereye gitmişse, siz de, biz de oraya gideceğiz. Ve hem bu vefat ona mahsus değil, umumi bir caddedir. Hem madem mufarakat dahi ebedi değil; ileride hem berzahta, hem Cennette görüşülecektir. Hüküm Allah?ındır. (Mü?min Suresi: 12.) demeli. "O verdi, o aldı. Her hal İçin Allah?a hamd olsun. (Feyzü?l Kadir, 1:368, Hadis No: 662.) deyip sabırla şükretmeli.

Dolayısıyla bunlar bu cihetle mazur sayıldıklarından namaz, oruç gibi dini hükümlerle mükellef olmazlar. Ancak, Cenab-ı Hakk'a iman etmenin bunlara farz olup olmaması hususunda ihtilaf vardır.

Birinin malı olmak zorunda mısın?

anormal olan büyükannesini görmesi:):):)

Adil-i Mutlak olan Allahü Azimüşşan her insana bu dünya imtihanını kazanacak kıuhır akıl ihsan etmiş, akıl hastalan ile sinn-i teklife ulaşmayan çocukları imtihandan muaf tutmuştur.

Mü?minlerin kablelbüluğ vefat eden evlatları, Cennette ebedi, sevimli, Cennete layık bir surette, daimi çocuk kalacaklarını; ve Cennete giden peder ve validelerinin kucaklarında ebedi medar-ı sürurları olacaklarını; ve çocuk sevmek ve evlat okşamak gibi en latif bir zevki, ebeveynine temine medar olacaklarını; ve herbir lezzetli şeyin Cennette bulunduğunu; "Cennet tenasül yeri olmadığından, evlat muhabbeti ve okşaması olmadığını" diyenlerin hükümleri hakikat olmadığını; hem dünyada on senelik kısa bir zamanda teellümatla karışık evlat sevmesine ve okşamasına bedel, safi, elemsiz, milyonlar sene ebedi evlat sevmesini ve okşamasını kazanmak, ehl-i imanın en büyük bir medar-ı saadeti olduğunu, şu ayet-i kerime, "Ebediyen yaşlanmayacak çocuklar." cümlesiyle işaret ediyor ve müjde veriyor.

Klinik yöneticisi Prof. Dr. Lothar Schweigerer, "Buna benzer bir şeyi hiç yaşamadım. Onun yaşındaki çocuklar suyun altında sadece birkaç dakika kalsalar da yaşama dönemiyorlar." açıklamasını yaptı.

?Allah, kişiye ancak gücünün yeteceği kadar teklif eder? (Bakara Suresi, ayet: 286.) buyurmakla, kullarına çekemeyecekleri yükleri teklif etmediğini açıkça bildirmektedir. İnsanın bedeninin takat getiremeyeceği veya mal varlığının kafi gelmeyeceği yükler olduğu gibi, aklının da tek başına erişemeyeceği hakikatler vardır. Bunların hepsi, kullara çekemeyecekleri yüklerin yüklenmediği hakikati içerisindedir. Konuyu bazı misallerle açıklayalım:

Büyükbabası onu suyun içinden çıkardığında nefes almıyordu. Küçük çocuk hemen helikopterle hastaneye kaldırılıp, yoğun bakıma alındı.

Özetle, İslamiyet'te birinci şart sorgusuz sualsiz teslimiyet ve itaat.

"İnancıma göre, inşaallah Allahü Teala, zamanımızdaki Rum, Hıristiyan ve Türklerin pek çoğunu da Rahmet-i İlahiye şümulüne alacaktır. Bunlardan maksadım, uzak memleketlerde yaşayan ve kendilerine İslam'ın daveti ulaşmayan Rum ve Türklerdir.

"Baki olan yalnız Allah?tır." de, sabret.

Bir kulun çocuğu öldüğü zaman Allah Teala meleklerine:

İşte, şu temsil gibi, aziz kardeşim, senin gibi mü?minlerin evladı vefat ettikleri vakit şöyle düşünmeli:

Kader ve adaletle ilgili mes'elelerin tetkikinde bu hakikatin gözden uzak tutulmaması gerekir. Her bir insanın, bu alemde içinde bulunduğu farklı hayat şartları, fert, aile ve akraba dairelerinde karşılaştığı ayrı ayrı mes'eleleri, maişet noktasındaki değişik problemleri ve nihayet içinde bulunduğu memleketin kendisine has içtimai yapısıyla ayrı bir dünyası vardır. Hikmetlerini hakkıyla bilemediğimiz, fakat adil olduğundan da şüphe etmediğimiz bu İlahi taksimatın neticeleri ahirette, yüce adalet gününde sergilenecek, Zilzal Suresi'nde de beyan buyurulduğu gibi zerre kadar hayır ve zerre kadar şerrin hesabı orada görülecektir.

a. Hazret-i Muhammed'in ismini hiç duymamış olanlar.

Çocuğunu kaybettiği halde buna sabreden Müslüman?a, Cenab-ı Allah?ın verdiği mükafat Ebu Musa tarafından naklediliyor: ?Resulullah şöyle buyurmuştur:

Eş'ariye'ye göre mücerred akıl ve nazar ma'rifetullah da kafi değildir. Herhalde Allahü Teala'ya imanın vücubu şer'i şerif ile sabit olur. Ehl-i fetret adem-i imanından naşi azab-ı nara müstehak olmaz. Nitekim, "Biz bir kavme Resul göndermedikçe azab etmeyiz" (İsra Suresi, 15) nass-ı Kur'anisi de bunu natıktır.

Bundan dolayı, Allah'ı bilme hususunda hiçbir akıllı kimse mazur sayılmaz. Bazı alimlere göre, fetret devri insanları üç kısımdır: Birincisi, fetret zamanında yaşadıkları halde, akıl ve fikirleriyle Allah'ın birliğini kabul edenlerdir. Bunlar Cennetliktir. İkincisi, Cenab-ı Allah'a ortak koşanlardır; bunlar da cehennemliktir. Üçüncüsü, gaflet üzerine olup, Uluhiyet fikrini ihmal ederek hiç düşünmeyenlerdir. İşte ihtilaf bu kısım hakkındadır."

Demek ki, Rabbini arayan ve O'na yönelen bir kul, Firavun kucağında bile olsa hidayet nuruna kavuşur. Eğer bir kul hakka karşı kör olsa, peygamber oğlu veya peygamber babası olması dahi onu felaketten kurtaramaz. Bugün de İslam memleketlerinde binlerce camiler, minareler, ezanlar, İslami örf ve adetler, hatta mezar taşları İslam'ı telkin ederken, anlatırken hala İslam'dan uzak ve Allah'tan gafil nice insanlar yok mudur?

Bunlar üç kısımdır:

Önce şunu belirtelim: Yukarıda durumu anlatılan insan, Hanefilerin itikattaki imamları olan Matüridi'ye göre sadece kendisinin ve bu alemin bir yaratıcısı olduğunu bilmekle mükelleftir. Diğer iman hakikatlerine ve İslami hükümlere aklıyla erişemeyeceği için, onlardan mes'ul değildir.

Şimdi de mezkur sualin diğer bir yönü üzerinde kısaca duralım: İslamiyet'te, bir İslam beldesinde dünyaya gelen kimsenin mutlaka Cennet ehli olacağına dair bir hüküm yoktur. İslam tarihini tetkik edenler bilirler ki, Asr-ı Saadet'te Hazret-i Resulüllah'ın kapı komşusu olan Yahudiler Müslümanlığı kabul etmemiş ve hayatlarını Yahudi olarak sürdürmüşlerdir. İslamiyet, Resulüllah'ın devrinde en canlı devrini yaşamış olmasına rağmen, o gün Mekke'de yine müşrikler ve kafirler vardı. Eğer Mekke'de doğan bir insanın Müslüman olması gerekseydi, Ebu Cehil'in, Hazret-i Resulüllah'ın öz amcası Ebu Leheb'in de Müslüman olması icab ederdi. Bilindiği gibi, Hz. İbrahim'in babası Nemrud'un putçusuydu ve inkarcılardandı. Lut Aleyhisselam'ın karısı, Nuh Aleyhisselam'ın ise hem karısı, hem oğlu iman etmedi. Diğer taraftan. Firavun, Allah'ı inkar edip uluhiyet dava ederken, Hz. Musa onun sarayında, hatta onun kucağında yetişti. Firavun'un karısı da Allah'a inanan bir kimseydi.

"Fetret zamanında yaşayan ve kendilerine peygamber sesi ulaşmayan kimseler dahi, Cenab-ı Hakk'a iman etmekle mükelleftir. Çünkü, akıllan, bozulmamış fıtratları kendilerini Allah'ı bilmeye ve birliğine inanmaya götürür. Fakat, bunlar diğer dini hükümlerden mes'ul değildirler. Çünkü, bu gibi hükümler, peygamberler taralından tebliğ edilmedikçe akılla anlaşılamaz.

Biz tanrının malıymışız, üzerimizdeki mülküyet hakkına binaen de dilediği gibi kullanabilirmiş. Mal sahibine sual edemezmiş.

Yukarıdaki ifadeler, Ehl-i Sünnet alimlerinin bu husustaki görüşlerinin hülasası mahiyetindedir. Bu sebeble yukarıda takdim edilen açıklamaları kafi bularak diğer kaynaklardan nakiller yapmadık. Konu ile ilgili geniş bilgi isteyenler diğer kelam kitaplarına, bilhassa Abdurrahman Cezeri'nin Mezahib-i Erbaa adlı eseriyle, Aliyyü'l-Kari'nin Şerhu'l-Emali ve Şerh alel-Fıkhi'1-Ekber adlı eserlerine bakabilirler.

"Ehl-i fetretin, dinin teferruatındaki hatalarından dolayı ceza görmeyeceklerinde bütün alimler fikir birliği içindedir. Hatta İmam-ı Şafii ve İmam-ı Eş'ari'ye göre, bunlar iman etmeyip küfre girse, ondan dahi mes'ul olmazlar. Çünkü, mes'uliyet ancak peygamber gönderilmesi ile tahakkuk eder. Ayrıca peygamber gönderilmiş bulunduğunun ve peygamberin vazifesinin mahiyetinin de bilinmiş olması gerekir ki, mes'uliyet bahis mevzuu olabilsin. Eğer peygamberlerin irşadlan, zamanın geçmesi ve gaflet gibi sebeblerden dolayı gizli kalır da anlaşılmazsa, bunlara vakıf olamayanlar ehl-i fetret sayılırlar ve azab görmezler."

hayyam, kafan karışıksa ben de sana yardımcı olabilirim kardeşim...:)

Bediüzzaman Said Nursi

çocuğun kendisini cennette görmesi normal:)

Haşir meydanı, hayvanların bile gerek insanlardan ve gerekse birbirilerinden olan haklarının alınacağı, hatta bir kafirin Müslümanda olan hakkının dahi hesaba katılacağı bir yüce adalet divanı olarak insanları beklemektedir. Hayvanların birbirinde olan küçük haklarını bile, mahiyetini bilemediğimiz hassas bir teraziyle tartan O Adil-i Mutlak, elbette ki insanları da o mutlak adaletiyle muhakeme edecektir.

Ölünce cennete gideceği, babannesini göreceği telkin edilen çocuğun ölmek üzereyken ya da kalbi durmuşken biliçaltından bunu çıkarması normal. Nedense böyle vakalarda cennette birileri görülür. Ben cehennemi gördüm diyen çıkıyor mu acaba?

Gerek peder ve gerek valide, veledini bütün dünya gibi severler. Veledi elinden alındığı vakit, eğer bahtiyar ise, hakiki ehl-i iman ise, dünyadan yüzünü çevirir, Mün?im-i Hakikiyi bulur. Der ki: "Dünya madem fanidir, değmiyor alaka-i kalbe." Veledi nereye gitmişse, oraya karşı bir alaka peyda eder, büyük manevi bir hal kazanır.

Emmi aşağıya dön demiş dönmüş. cennetin yukarıda olduğunu öğrenmiş olduk :)

Rahmet-i İlahiyenin en latif, en güzel, en hoş, en şirin cilvelerinden olan şefkat, bir iksir-i nuranidir, aşktan çok keskindir. Çabuk Cenab-ı Hakka vusule vesile olur. Nasıl aşk-ı mecazi ve aşk-ı dünyevi, pek çok müşkülatla aşk-ı hakikiye inkılap eder, Cenab-ı Hakkı bulur. Öyle de, şefkat, fakat müşkülatsız, daha kısa, daha safi bir tarzda, kalbi Cenab-ı Hakka rapteder.

Merhum Ömer Nasuhi Bilmen'in bu mevzu ile ilgili açıklamalarını önce kendi ifadelerinden, daha sonra sadeleştirerek takdim edelim:

İkincisi, Cenab-ı Allah'a şerik ittihaz edenlerdir, bunlar da ehl-i nardır.

Vefat eden çocuk, bir Halık-ı Rahimin mahluku, memlukü, abdi ve bütün heyetiyle onun masnuu ve ona ait olarak ebeveyninin bir arkadaşı idi ki, muvakkaten ebeveyninin nezaretine verilmiş. Peder ve valideyi ona hizmetkar etmiş. Ebeveyninin o hizmetlerine mukabil, muaccel bir ücret olarak, lezzetli bir şefkat vermiş.

Mehmet Kırkıncı -Kader Nedir

Fakat Matüridiyye Eimmesi derler ki: Allah Teala'ya iman etmek fıtrat muktezasıdır. Herkes aklen tevhid-i Bari'nin hüsnünü idrak edebilir... Bir insan nerede ve hangi zamanda bulunursa bulunsun, daima nazar-ı intibahına çarpan binlerce hilkat bedialarını görür dururken bunların azim mübdiinin vücuduna aklen istidlal edememesi tecviz olunamaz... Ayet-i celileyle nefyolunan azabtan maksad ise dünya azabıdır, ahiret azabı değildir. Yahut bu ayet-i kerimenin natık olduğu adem-i tazip, idraki mümkün olmayan ahlak-ı şer'iyyenin adem-i icrası haline aittir. Yoksa, aklen tahsili mümkün olan ma'rifetullahın terkine şamil değildir. Binaenaleyh ma'rifetullah hususunda hiçbir akil mazur olamaz.

Ehl-i gaflet ve dalalet, şu beş hakikatteki saadet ve müjdeden mahrumdurlar. Onların hali ne kadar elim olduğunu şununla kıyas ediniz ki: Bir ihtiyar hanım gayet sevdiği sevimli birtek çocuğu sekeratta görüp, dünyada tevehhüm-ü ebediyet hükmünce, gaflet veya dalalet neticesinde, mevti adem ve firak-ı ebedi tasavvur ettiğinden, yumuşak döşeğine bedel kabrin toprağını düşünüp, gaflet veya dalalet cihetiyle, Erhamürrahiminin cennet-i rahmetini, firdevs-i nimetini düşünmediğinden, ne kadar meyusane bir hüzün ve elem çektiğini kıyas edebilirsin. Fakat vesile-i saadet-i dareyn olan iman ve İslamiyet, mü?mine der ki: Şu sekeratta olan çocuğun Halık-ı Rahimi, onu bu pis dünyadan çıkarıp Cennetine götürecek. Hem sana şefaatçi, hem ebedi bir evlat yapacak. Mufarakat muvakkattir, merak etme.

cennette buyukannesini mi görmüş,

belki büyük annesi son dakikarlarda iman etmiştir. olamazmı :))

Yukarıdaki ifadelerin sadeleştirilmiş şekli:

Bu dünyada faydalı sanılan birçok haller, orada mes'uliyetinin ağırlığı ile kulun büyük bir yükü olurken, zahmet ve meşakkat olarak görünen nice hadiseler -sabretmek şartıyla- orada günahların affına vesile olacaktır.

"Ehl-i fetret, ehl-i necattırlar. Bil'ittifak, teferruattaki hattatlarından muahezeleri yoktur. İmam-ı Şafii ve İmam-ı Eş'ari'ce, küfre de girse, usul-ü imanide bulunmazsa, yine ehl-i necattır. Çünkü teklif-i İlahi, irsal ile olur. Ve irsal dahi, ıttıla ile teklif takarrür eder. Madem gaflet ve mürur-u zaman, enbiya-yı salifenin dinlerini setretmiş, o ehl-i fetret zamanına hüccet olamaz. İtaat etse sevap görür, etmezse azab görmez. Çünkü mahfi kaldığı için hüccet olamaz." (Bediüzzaman Said Nursi, Mektubat, s. 385)

Burada bir sual akla gelebilir: Peygamberin ismini ve vazifesini işiten, ancak bundan menfi şekilde haberdar edilen kimselerin durumu ne olacaktır?

Şafiilerin büyük çoğunluğunun itikattaki imamları olan İmam-ı Eş'ari'ye göre ise, böyle bir kimse Allah'a iman etmese de ehl-i necattır. Fakat, ilm-i kelam alimlerinin büyük çoğunluğu birinci görüşü benimsemişlerdir.

Bugün gerek Hıristiyan aleminde ve gerekse demir perde ülkelerinde İmam-ı Gazali Hazretleri'nin tasnifindeki üçüncü gruba giren insanlara rastlamak mümkündür. Hıristiyan aleminde ücra bir köşede içtimai hayattan uzak ve Din-i Hakk'ı bulma imkanından mahrum birçok insanlar bulunduğu gibi, demir perde gerisinde esaret kamplarında hür dünyanın varlığından bile habersiz nice mazlumlar vardır. Bunların içinde bulundukları hayat şartlan ve imkanları ile din-i Hak olan İslam dinini bulmalarının zorluğu meydandadır. Hikmeti nihayetsiz ve rahmeti herşeyi ihata eden Allahü Azimüşşan'ın bu gibi kimselere muamelesi, elbette içinde bulundukları şartlarla mütenasip olacaktır.

onun için baliğ dünemine kadar ölen çocukların yeri cennet tir.

Hemen bu çocugun büyükannesinin dinini öğrenelim ve o dine iman edelim.. ho ho ho ho...:)

Hayatını kurtarmak için uğraşan doktorlar, tam üç saat 18 dakika sonra tekrar kalbinin atmasını sağlamayı başardılar.

- Fakir bir Müslümana hacca gitmek ve zekat vermek farz değildir.

Misaller çoğaltılabilir. Bunlar Cenab-ı Hakk'ın Adil-i Mutlak olduğuna ve kullan için takat getiremeyecekleri yükler takdir etmediğine birer delildir.

kafir kimselerim çoccukları kimi alimlere göre cennette iman edenlerin hizmetçisi kimelerine görede cennette dağ tepe ağaç vs. olacaklarını bildiriyor. ama genel görüştür ki çocukların cennette olacağıdır.

İnsanların bu dünyadaki asıl vazifeleri Cenab-ı Hakk'a iman ve O'na itaat etmek olduğundan, en düşük seviyedeki akla dahi Halık-ı Kerim'in varlığını idrak etme kabiliyeti verilmiştir. Az bir akılla dünya işleri layıkıyla görülemediği halde, bu kainatın bir yaratanı olduğu bilinebilir. Diğer taraftan, bir eli olmadığında dünyevi işlerini bir derece aksattığı halde, aynı insan iki elini ve iki ayağını da kaybetse Allah'ı tanımasında, bilmesinde hiçbir noksanlık duymaz. Aklıyla bu kainatın sultanını idrak ettikten sonra, bedeni durumunun da müasadesi nisbetinde O'na karşı ibadetini yapar.

Binaenaleyh bunlar bu cihetle mazur olduklarından namaz, oruç gibi şer'i ahkam ile mükellef olmazlar. Ancak Allahü Teala'ya imanın bunlara farz olup olmaması hususunda ihtilaf vardır.

Üçüncüsü, gaflet üzere olup fikr-i Uluhiyetten zahil bulunanlardır. İşte ihtilaf bu kısım hakkındadır. "

"Hüküm Allah?ındır." (Mü?min Suresi: 12.)