Kabe-i Muazzamayı tavaf ediyordum. O esnada bir kimseyi gördüm. Her adımda salavat-ı şerife getiriyordu. Merakla kendisine sordum:

Allahumme Salli Ala Seyyidina Muhammedin Ve Ala Ali Seyyidina Muhammed

Siz kimsiniz, beni ve babamı bu gurbet elinde, bu büyük beladan kurtardınız diyerek eteğine sarıldım.

Babamla beraber, Hac niyetiyle yola çıkmıştık. Gelirken babam yolda vefat etti. Yüzü siyah, gözleri gök, başı hınzır başına dönmüş, kendisini çok korkunç bir hal almıştı. Ben mahcup olmaktan korktuğum için, durumu kimseye söyleyemedim. Mahzun ve mükedder olarak babamın yüzünü örttüm. Bir müddet sonra gecenin sessizliği ortalığı kaplamıştı.

Allahumme Salli Ala Seyyidina Muhammedin Ve Ala Ali Seyyidina Muhammed(S. A. V.

Süfyan-ı Sevri 'den bir menkıbe

Üzerimdeki hayret ve dehşet hiç geçmemişti. Bir taraftan yolculuğun verdiği yorgunluk, bir taraftan başıma gelen bu sıkıntı beni iyice yormuştu. Gayr-i ihtiyari uykunun kollarına bırakmıştım kendimi.

Niçin sadece salavat-ı şerife okuyorsun? Her makamın bir duası vardır. Başka dua bilmiyor musun?

O kimse bana dönerek şunları anlattı:

Birden etrafı çok güzel bir koku kapladı. o güne kadar ondan daha güzelini koklamamıştım. İzzet ve vakarla gelip, babamın başı ucuna oturdu. Yüzünden perdeyi kaldırarak, mübarek elini babamın yüzüne sürdü. İçerideki matemin yerini sürur, zulmetin yerini ise nur almıştı.

Gözlerimi, o zatın mübarek yüzünden başka bir tarafa çeviremiyordum. Bir ara gözüm babamın yüzüne ilişti. Gördüklerim hayretimi daha da artırdı. Babamın yüzü eskisinden daha güzel görünüyordu.

Çok geçmemişti ki, rüya mıydı gerçek miydi, bilemedim. Çadırı beyaz elbiseleri içerisinde nurani bir zat şereflendirdi.

O mübarek zat, babamın yanından aynı vakarla kalkıp ayrılacakken;hemen minnet ve şükran ifadeleriyle:

Ve o günden sonra ahdettim. Devamlı olarak salavat-ı şerife ile meşgul oldum.

Ben Sahib-i Kur'an Muhammed Mustafa'yım. Senin baban günahkar biriydi. Ama, benim üzerime salavat-ı şerife getirmeyi de hiç ihmal etmezdi. Babanın bu halini, her gün okuduğu salavat-ı şerifeyi bana getiren melek haber verdi, dedi ve gözden kayboldu.

Uykudan uyandım. Rüyada hissettiğim güzel koku çadırın içindeydi. İlk işim korku ve merakla babamın yüzünü açmak oldu. Perdeyi kaldırdığımda gözleri sürmelenmiş, yüzü nurlanmış, içindeki sürur yüzüne aksetmiş olduğu halde babamı görünce, gözyaşlarıma hakim olamadım.

"Allah ve melekleri Peygamber'e çokça salat ederler. Ey mü'minler! Siz de O'na çokça salat getirin ve tam bir teslimiyetle selam verin." (el-Ahzab, 56)