insanlanarçok bencil benim anladığım bu geçen gün bi arkadaşım geldi 1 sene konuşmadı benimle geldiği günde hiçbişi olmamış gibi sarıldı sohbet etti ama 1 sene boyunca neden konuşmadığının sebebini anlatmadı ki bu süreçte ben işsizdim onun gül gibi mesleği vardı elinde öğretmendi... şimdi sizce ben herşeyi yutup bu insanla konuşmalımıyım yoksa halihazırda zaten hayatımdan atmışken bir daha hatalrını yüzüne söylemelimiyim?ben aslında konuşmasam daha iyi olur diye düşünüyorum çünkü huylu huyundan vazgeçmiyor öyle değilmi?

anlat dostum derdini yoksa bak ben anlatmaya başlayacağım.. o zaman hiç susmam uyarayım şimdiden :)

saol.. arkadaşım en iyi çözüm..

ne güzel işte dostun kim düşmanın kim tanıyorsun..

Herkesin hayatında böyle zamanlar olur biraz daha geniş açıdan bakarsan yanlız olmadığını göreceksin, bu sıkıntıların hepsi yaşamayı öğrenmen, ruhen ve kalben güçlenmen için birer imtihan, insanın başına böyle haller gelmedikçe asıl gücünün farkında olamaz.. Allah kimseye altından kalkamayacağı yük vermez, dertsiz insan dünya üstüne yüktür der büyükler, konuş içini dök muhakkak bi çaresi bulunur.

ne kadar acı ya. vala insanda pisikoloji kalmıyo.

bu dünyada insana bir ALLAH bir de para yeter gerisini boşver..

başarırsın rahat ol. abdest al başla...

kimse yok mu?:(((((

belki çok alakasız bi yere yazıyorum ama mecbur kaldım arkadaşlar.

dostum ne sıkıntın var hayırdır?anlatmak ister misin?

birisini enerjini mi çalmış

eğer darda olmasaydım gerçekten kötü bi durumda olmasaydım bu siteye girip bu forumu bulup asla yazmazdım bundan eminim. bitkin bitkin bakarken forumda yazdıklarınızı gördüm. adam akıllı biriyle konuşmaya çok ihtiyacım var. telefonumda acaba kimle konuşsam bana iyi gelir diye baktım, konuşacak birini aradım, onca insanın arasından bir kişi bile bulamadım ne acı... anlayacak tek bi insan bile yok beni. kime bişey anlatmaya çalışsam anlatan ben değilde sürekli dertlerinden bahsediyo karşımda ki insan ne tuhaf. kimsede sen nasılsın diye sormuyo. var mı bi derdin sorunun bişeyler bulalım diyen yok. bense tam tersi. hemen birinin dertlerine ortak oluyorum. belkide bu yüzden insanlar hep beni sorunları olunca buluyor. yalnızlıktan ve tamamen yapayalnız kalmaktan korktuğum için mecburen bende dinliyorum. ama ben elden gidiyorum resmen. bütün enerjimi sömürdüler. özellikler bi arkadaşım onla görüşmeye başladığımdan beri beni bitirdi. düşünüyorum düşünüyorum hep sonuç buna çıkıyo.

kimse sana sen nasılsın diye sormuyormuş

o bende de var sıkma tatlı canını o arkadaş dedikleinden kurtulursan sorun çözülür ben öyle yapıyorum

kardeş bence senin canın sıkılmış eğlence arıyosun bırak bu işleri

canımın sıkıldığı doğru eğlence kısmına gelince eğlence arayan sensin bulamayıncada kendi kendine trip atan da sensin...

Gerçek hayata hoş geldin

doğru mu anladım?

haklısın allaha sığınmak insanlara sığınmaktan bin katlı daha iyi. iş ki bunu başarabilmek..

rica ederim. ALLAH kabul etsin...

sorun şu ki neden insanlar hep kendi sorunlarını hararetli bi şekilde anlatırlar ama siz bi sorununuzu anlatmak isteyince ortada olmazlar. mutlu mesutken ortadan yok olurlar. ki bunu en yakın arkadaşlarınız yapar hatta dost dedikleriniz...

yanlış değil hiç anlamaışsın arkadaşım :(((