Yaz olur bahar solar

Bazen daha fazladır her şey

Allı, morlu pembeli...

Bu şahane hüzün tablosu tamamlanmıyor

Yokluğun içimde ateşten bir gömlek.

Sen, herşeyden vazgeçtiğim anda

Ya canın olmalı;

Çareyi umutlarda, hayallerde ararsın

Ömür imtihanla geçiyor

yüregim çorak,

Yeşil elbisesini giyerdi,

sen bahar kokuyorsun..

ödünç ay ışığı serpiyorsun

Fırtınalar koparır içinde, engelleyemessin

gizemli bugusu sinmiş gözlerine

Unuttum aşkın coşkusunu,

Yanmak iyi de sevgili,,

Rüzgarda yolunu şaşırmış bir kelebek misali salınıyor cansız bedenim sensizliğin girdabında..

Bir şiirden, bir sözden

Dilim lal olup sussa da,

Gelen yok sabahlarıma

sen gül kokuyorsun...

En büyük düşmanın sana yüreğin olur

Karanlıklar içinde,

Yokluğun/un aynasını kırdım ellerimle

Sensiz de denizi seyredebiliyorum.

Kanayan ellerimden geceyi kızıla boyayasım

Adın her sokak kenarında yüzüme vuruyor...

Akdeniz güneşi nefesin

Neden diye sorma sakın

sarı saçların ıpıslak

Kış k/ovumunu düşlerimizde üşüt ük

Birkaç inatçı serçede olmasa

İlk kes tatmışsındır bu duyduyu

Toprak kıpırtıyla hareketlenir

Doğa uyanıyor..

Sarılır duygu seli dilimize

Acıdan geçmeyen şarkılar biraz eksiktir

Yüreğimin kıyısına vurdu minicik bir dalga... Susmalıydım, tutamadım kendimi. Bir canım var feda etsem sevdamı bilemezsin, Bir acım var anlatsam önünü göremezsin. Herkes unuttu gitti, ben de unuttum her şeyi. Bari? bari sen unutma beni..

Bir melodiden, bir filmden

Dilimizde son bahar

Yeşermesini ümit ediyorum umutlarımın

iyi gecelr olsun gayemm slmlar

Evimizin önündeki ağacın dalları.

Herkesin de bir yüreği vardır amma...

sen sevgi kokuyorsun

Yürekten gelir ya hani duygular

gı sen pek kibar bişe çıkdın yaf ge senede sölem içimden geldi falla

gözlerinde çiy damlaları var

Yazı yaşadım.

Doğa uyanıyor derdim

Satırlara dökmek istersin

Biz heyecanla, büyülenerek izlerdik

Seni sevmiyorum;

Hani farkında olmadan düşünceye dalarsın

Zaman gelir, canın önemi kalmas

uzaklara bakıyorsun hep

Solak süngüler batar damarlarıma ağılı

sevinçleri ve yıldızları topluyorum

Yutkunuyorum her köşe başında

Tek gerçek var sevgilim,

Har sabah kurulurken dünya

ben kokuyorsun.

sen Türkiye'm kokuyorsun...

karanlıklarıma

Zaman zaman isyan edersin gözyaşın birikip içine akar

Sabahlarım sensiz demini vermiyor,

Geçirip güzelleştirmeden can dayanmıyor

İstemezsin yare açtığın gözler, yari görmeden kapansın

Acının insana kattığı değeri bilirim küsemem

sessizliğe de sensizliğe de başkaldırasım var...

Gizlenen acılarım geçip karşıma hesap sorduğunda

Bu seni sevdiğimden değil,

Ayrılıktan kaçılmıyor

her gün bir öncekinden daha çok ölüyor ruhum.

gül yaprakları serpeliyorum içlerine

üçyüzalmışbeş gün

Sevişmelerim var seninle bu gece,

Mevlana der ki:"Aşk topuklarından etine kadar işlemiş bir nasırdır, ya canın acıya acıya adım atacaksın, ya da canını acıta acıta söküp atacaksın... Her iki yolda da, tek bir gerçek olacak;CANIN ÇOK AMA ÇOK ACIYACAK!!!

TEK GERİYE KALANIMSIN...

Hatırlar mısın,

Sarılamadığım, doyasıya üşüyemediğim sensizliğimi yaşıyorum

Ahh yar..!

yanakların hep pembeye açıyor

Adını bir lahza doladıysam dudaklarıma,

Ama fazla da üzülme, hayat bitiyor bir gün

Sonbaharla tanıştım.

acı tatlı ne varsa tabi ki hazinedir. hazine değerindedir o nimetler. vay ben acı yemem, yok ben tatlı sevmem. vallah nimet çarpar adamı. ne dimek yemem, ne dimekkk. verin bağa ben yiyeyim.

İliklerime dolar aşk sürgünü efkarlar

Umutlarımı zamana karşı kurşuna dizip

Gündüzleri yalanlarla uyansam da

ellerin yüreğime değiyor

Kaçamadım,

neri sakladın la hazineyi

Kavruldum, susuz kaldım.

Aşka yanmalı...

kızıllıkta yokluğunu içesim var bu gece

Seni benden alan hain bir rüzgar var.

Hem dalgaların dili seninkinden açık.

gözyaşlarımın eşliğinde!...

Ama yinede yardan vazgeçemessin

suskunluğun gece gibi

Kendimi yazıyorum dillere,

yüreğin yüreğime değiyor

Uzanırken hayallerime, gönlümce ulaşamadığımdı o aslında

O zaman hemen git radyoyu aç bir şarkı tut

ben kömür karası gözlerine

dört mevsim

Senin sevginle hayat bulurken

Yar diyemezsin ki herkese...

İçindeki yaran olmalı...

Patlamış mısır serpilmiş gibi

Bir Aşka yanmalı...

seni ekliyorum en çok

Sensiz de seni sevebiliyorum. Özdemir As

Kırıldı sol yanım,

Sonra renklerle bezerdi üstünü

Gülüşler, kahkahalar arasında iken bile ben

Evimin dört yanında sevişmelerimiz var

ellerim kanadı, sen kanadın...

Olabilme hayalinle uyanıyorum her sabah

İstanbul akşamlarından

Ben aşk adamıyım hepsi bu son söylediğim...

Gözlerimi kör eden bir karanlık

yağmur kokuyorsun.

Bir köşede oturup onun için yanmak boşuna.

Ömründe sonbaharıymış, anladım.

yüregim kuru ve çatlak,

Üşümeye başladığım bu ıssız sessiz İzmir akşamında

Ya da, canını almalı...

Ya da balkona çık bağır, bağırabildiğin kadar

kaç kilosun kız?

diğer yandan yokluğunla biraz daha yok oluyorum.

gurbet koksa da nefesin

Her gün bir öncekinden daha çok yanıyor canım.

Ben durduramadım zamanı,

Unutmak ne cürret ihanetini

Ey ahmak güldürme beni...

Yitirdiğin her şeyde kazandığın bir şey var; kazandığın her şeyde biraz yitirdiklerin. Bu yüzden birileri hep ısınıp dururken dinmez üşümelerin

Yıldızların o ışıklı fırçası azıcık değmeden

Ne kadar hatırlatsan kendini boş.

Bırak susuzluğum dinsin özgürlüğünün pençesindeyken

ardın sıra,

Can dediğin...

korsan gezmeye devam:))))))))))))

Yakan vefayı sırtlamışsa omzuna

Bilmem nasıl olur bu sessizliğin içerisinde...

rica ederim gayem güzel bir başlık tbr ederim

Sağanakta ağlıyorum, sessizce

Düşer bağrımıza alazı sevilerin

küçük ellerin ellerimde

Unutmam acı tatlı ne varsa hazinemdir

uzaklar giriyor aramıza

Yokluğuna yazıyorum bu şiirimi yapayalnız ve soğuk yokluğuna..

Sen baharlarda kaldın.

oldum olası

Her gün yenisiyle değiştiriyorum.

Belki de artık en fasla ağlayanlardansın

Sakın kadere isyan edeyim deme, bırakta kader utansın

Sensizken ektiğim binlerce milyonlarca umudum var

Aşkımızın ilkbaharı gibi.

Yüzüne bakmak istemez yaşamın

aynadaki yüzüm soldu, sen oldun...

Şimdi artık,

Terk etti kuşlar, badem ağacımızın dallarını

peki patron afiyet olsun :D

falla gayem sadıç bende acılı adananın dadlıladan künefenin değerini çok iyi bilirim

katmerleniyor sende duygularım

Aşkın sonbaharı,

Neşeli çocuk şarkıları takılırdı dilime

Dertlerin denizinde boğulacan sanırsın

Düş yelpazelerinde lodos sandık sürüldük

Yokluğun içimde fırtına öncesi bir sessizlik.

Kendimi kandırıyorum kan kırmızısı şaraplarda,

Zehir dışarı akmadan yürek yıkanmıyor

Ben bu yüzden hiç kimseden gidemem gitmem

Bir eşikten atlar insan

Hep aynı beste

Ya da bir kitap oku mutlaka, iyi geliyor

Fazlasıyla her şeyim var, bi kere gönlüm zengin benim

Yarım öpüşlerde aşklarımızla d/övündük

Dilim ikrarında durur

Yürek dediğin de,

Çoruh'un ışıltıları sinmiş saçlarına

Ay kesiği yaramızda hep merhem

Coşkuyla salınırdı,

Hesaplaşmamız mahşere...

Garip gönlüm ihtiyar

Dağılan saçlarımızda kavuşulmaz sözlerimizin

Yarınım oluyorsun

O kadar azalmıştır anlam

Hem çok zor hem de çok kısa bir macera ömür

Varmıyım yokmuyum onuda bilmiyorum hayatta

sacların yüzüme savruluyor

Sorsam hep cevapsız sorgular

bir yere saklamadım patron bütün acı tatlı yaşanılanların değerli olduğunu belirttim..

seni seviyorum en çok

Anılardan görme diye.

İzmir yine ıssız İzmir yine sessiz değişiklik yok

Bahar tadında yaşadık aşkı,

Yüreğimin çığlıklarını duyuyor musun

Gün sancılığında gece karalığını çöktürdük

Nazlı, işveli gelin telaşıyla

Muamma bir ilhak bu sonu belirsiz bilmece

Şiirimi yazıyorum bu gece, soğuk ve yapayalnız yokluğuna

Sisli yamaçların,

Kıvrandıkça daha çok batarsın, bir türlü kurtulamassın

Her zamankinden daha çok durgunum, her zamankinden daha çok yaralı.

Şimdilerde olmasan da

Güldüğün günlerde olacak elbette, sonuçta sende bir insansın

Yokluğuna şiir yazıyorum bu gece soğuk ve yapayalnız yokluğuna

ben yanı basındayım

katkılarınızdan dolayı teşekkür ederim hazan..

Seni delice istediğimdendir...

Bu gece

Hicaz sultası gönlümüzde

Şimdilerde yoksun,

Şiir susar şair sanırım kendimi sanki şairim

En çok badem çiçeklerini severdim,