deselerki bu dünyada ebedi kalacaksın sordum kalbime ne dersin? diye asla kabul etme.. ve o herşeyin sahibi, yaratanı, güzeller güzelini ayen beyan görmemeye tahammül edemedi... o kapıyı işte bu yüzden açaçağız.. zira gerçek sevgiliye, gerçek dosta, gerçek varlığa ancak o esrarengiz kapıdan geçiliyor...

her canlı ölümü tadacaktır. bu yazı mezarlarda bir uyarıdır aslında fanilere.

iznik evvvet

ne güzel söylemiş değilmi!

durup dururken deilde aslında hep aklımızın bir köşesinde olması gereken bi gerçek bence. bence ölüm diriliş gidene yeni bi dünya ama kalana acısı kor olana dek yok oluş. ama benim yok oluşum olsada giden huzurlu ise gönlüm onun dirilişi huzurla yaşar. acı ama gercekten ölüm heran var...

dedim ben işte, dinletemedim. :)

Bırakın kapı zamanı geLince açıLsın;D

Ölüm... sonsuzluğa açılan ahşap bir kapıdır... o kapı ne kadar çürük görünsede sadece bir kapıdır... kapının yüzüne bakıp karamsar olmak kapının ardını görmemek anlamına gelir ki bu durum sadece bir aldanmışlıktır...

açma o kapıyı,

aynen dilerim kolay hesp verenlerden oluruz

Ölüm gerçeği... Kimler ölümü diriliş sayar?kimler yok oluş?

kesinlikle çok güzel söylemiş.

ölüm her an her dakika hiç belli olmuyor bayramın 3 günü gördüğüm br akraba 18 yaşındaki kız bu gün ölümle pençeleşiyor beyin ölümü gerçekleşmek üzere bende kendimce daha çok var 80-90 gibi düşünüyorum her aklıma geldiğinde ölüm

ölmek felaket değildir. asıl felaket, öldükten sonra başına gelecekleri bilmemektir.

sanırım hepimiz öyleyiz yaşadıklarımız ilk zmanlarda çok büyük etkiler yapıo ama sonra yine dünya işiyle hayata dalıyoruz sanırım ondan.

Hay Allahım

evet cücü, güzel söylemiş.

bu günlerde aklıma sık sık geliyor sanki aniden terk edip gidicem bu dünyayı gibi bi his var içimde

tabi ki iznik. insanoğlu sonunu kendi belirliyor bu dünyada. mevlam eeee dicek gel bakalım. ne yaptın bir ömür herşeyden hesap vereceğiz iznik...

Durup dururken ne açıyosunuz

o yadsınamaz zaten de...

aslında insan ameline göre yaşar ya herşeyi ölümün ardınıda az çok kendimiz yapıyoruz galiba. iyilik yada kötülükle.

güzel başlık beşaşet. imam-ı rabban-i hazretlerinin bir sözü geldi aklıma.

yoksa 2 saat önce koynunda uyudugun kişiyi yanıbasında kaybettiğinde hatırlamak deil butun beynınle ölümü yaşıyosun.

valla heran hatırlasanda hatırlamasanda halin sonunda hep aynı oluo. sadece rabbim ölüm sonrasında hatırlayarak yasamanın huzurunu verio sana. her zman zaten düşünmüyoruz ki dünya telaşesinden. en azından arada bı hatırlamak bile kendıne getırıyo ınsanı.

anne karnından dünyaya geçene nasıl ölmüş denmeyeceği gibi bu dünayadan az ötede dipdiri gerçek hayata ve hakikate yürüyene ölmüş denmez...

valla zamanı gelincede kimse acmaz merak etme sen gidersin adın kalır:)

ölmekle iş bitmiyor yani. ona göre.

ama her an olduğunuda biliyorum da niye ona göre yaşayamıyorum onu bilemiyorum

her an hatırlarsak halimiz ne olur. :(