Üçüncü olarak, lazım olan, yiyecek maddeleridir. Bu, acil lazım olan bir şey olmadığı için, insanlar çalışıp, çabalayarak temin ederler. İnsanlar yiyeceklerini hazırlarlar. Pişirirler, belli bir işlemden geçtikten sonra yerler. Çünkü bünyeleri, böyle yaratılmıştır.

Ya etrafımızdaki dağlar, taşlar, denizler, canlı varlıklar, bitkiler nasıl bir büyük kudret sayesinde meydana gelebilmekte, gelişmekte ve türlü türlü özellikler göstermektedir. Her canlı, rızkını, öyle veya böyle temin edip neslini devam ettirmektedir.

Aklı başında bir insan, fazla teferruata girmeden, etrafına şöyle bir baktığında, hiçbir şeyin kendiliğinden meydana gelmediğini, her şeyin mutlaka bir yaratıcısının bulunduğunu hemen anlar. Bunu anlayabilmek için fazla zeki olmaya bile lüzum yoktur. Çünkü, kainata bakıldığı zaman, her şeyin muazzam bir nizam, intizam içinde olduğu, hiçbir şeyin başıboş, rastgele olmadığı, birilerinin izah etmesine ihtiyaç kalmaksızın hemen anlaşılır.

Osman Ünlü

İkinci olarak yaşayabilmek için lazım olan su, hava kadar acele lazım değildir. İnsan ve hayvanlar, suyu arayıp bulacak zaman kadar yaşayabilirler. Bunun için, suyu bulmak icap etmektedir.

SAADET VE FELAKET!..

Gönül Pınarı

Her hayvanda bulunan bir çeşit üstünlük, insanda bir araya getirilmiştir. İnsanın, kendisinde yaratılan bu üstünlükleri meydana çıkarması için, aklını kullanması, fikrini yorması, çalışması lazımdır.

Netice olarak insan, rastgele yaratılmamıştır. Eğer insan, aklını, fikrini işleterek, saadet yolunu görüp, bu yolda yürümeye çalışırsa, içinde yaratılmış olan yükseklikler, kıymetler eline geçer. Ufuktan ufka yükselerek, meleklerin derecesine yükselir ve hatta onları geçebilir. Allahü tealanın rızasına, sevgisine kavuşur. Yok eğer, nefsin zararlı arzularına uyarak, yaratıldığı gibi, hayvanlık derecesinde kalırsa; işi tersine dönerek, alçala alçala, esfel-i safiline düşer. Cehennemin en şiddetli çukuruna sürüklenir...

Hayvanlarda ise, akıl bulunmadığı ve birbirlerine yardımcı olmadıkları için, yiyeceklerini ve giyeceklerini hazırlayamazlar. Bundan dolayı, yiyeceklerini pişirmeleri, hazırlamaları lazım değildir.

Hayvanlar, yaratılışlarına göre ot veya leş yerler. Tüy, yün, kıl ile ısınırlar. Korunma aletleri, kendilerinde yaratılmıştır. Birbirlerine muhtaç değildirler. İnsanlar gibi beraber, yardımlaşarak yaşamak zorunda değildirler. Bütün bunlar rastgele olacak bir iş değildir. Ayrıca cenab-ı Hak, insanları, diğer mahluklarına nazaran ayrı bir durumda yaratmıştır.

İnsanlar ise, bütün bunları hazırlamaya, düşünmeye mecburdur. Ekip biçmedikçe, ekmek yapmadıkça doyamazlar. İplik, dokuma ve dikicilik yapmadıkça giyinemezler. Korunmaları için de, akıllarını, zekalarını işletmeleri, kullanmaları ve fen bilgisi öğrenmeleri, sanayi kurmaları lazımdır.

Mesela, insanların, uzayda saatte 1600 km hızla dönen ve içi ateş dolu bir gezegen olan bu dünyanın üzerinde, yalnız yerçekimi kuvveti ile kalarak yaşaması, ne büyük bir harikadır.

Her canlı, kendi bünyesine uygun yaşaması için lazım olan maddeyi, rahat temin eder. Önem sırasına, aciliyet durumuna göre, yaşaması için lazım olan maddeleri, cenab-ı Hak, o canlının yakınında veya rahat temin edebileceği şekilde yaratmıştır.

Cenab-ı Hak, insana ayrı bir değer verince, bunun karşılığı olarak da onlardan bazı şeyleri yapmalarını istemiş, emretmiş ve insanı hayvan gibi başıboş bırakmamıştır. Saadet ve felaket kapılarının anahtarı, insanın eline verilmiştir. Yükselmesi veya alçalması, kuvvetini sarf etmesine ve çalışmasına bırakılmıştır.

Mesela, canlıların yaşamaları için, en çok lazım olanı havadır. Havasızlığa birkaç dakikadan fazla dayanamazlar, hemen ölürler. Hava, aramakla, zahmet çekmekle ele geçecek bir şey olsaydı, bunu arayıp bulacak kadar zaman bile yaşayamazlardı. Bu derece acele lazım olan, bu çok lüzumlu maddeyi, Allahü teala, her yerde bulunacak ve mahluklarının ciğerlerine kadar, kendiliğinden, kolayca girecek şekilde yaratmıştır.

ÖNEM SIRASINA GÖRE!..