böyle inanıyordun değer vereceğin, saygı duyacağın birini hayal bile etmiyordun seninle birlikte olacak adam ne kadar değerli olabilirdi ki sendeki değersizliği dokunduğun her şeye bulaştırır gibiydin

aklın bir türlü almıyordu sana sürekli zarar veren bir erkeği hayatında tutmayı yada onun hayatında kalmayı onu hayatında tutumakla onun hayatında kalmak arasındaki farkı düşünmek ilginç gelmişti sana. ilk cinsel ilişkini büyük bir günah ve suçluluk duygusuyla onunla yaşamıştın ''niye yaptığımı bilmiyorum, zevk aldığımı hatırlamıyorum'' diyordun.!! ilişkiye girmezsen ne olacağını düşünüyorsun?''diye sormuştum.''beni hayatından atar diye endişeleniyorum''demiştin sende. ve onun tarafından dışlanmak sana dayanılmaz geliyordu. oysa onun beğendiğin ve sana hoş gelen hiç bir tarafının olmadığınıda düşünyordun. bu çok büyük bir paradokstu dışardan bakınca sana göre. o yakışıklı değildi, senin eğitim seviyen daha iyiydi, evlendikten sonra sen daha çok paralar kazanacaktın, onun takıldığı mekanlar sana basit geliyordu vb gibi. tüm bunlara rağmen seni ona iten ve onunla bir arada tutan neydi?çok uğraşmıştık bununla hatırlıyor musun?çünkü anlamlandıramıyordun olanı biteni ve ''ben bunu nasıll yapıyorum''diyordun

sevgilerimle

ne çok ağlardın seanslarda hatırlıyormusun?ben hatırlıyorum hatta seni ağlayan kadın olarak hatırlıyorum isim hafızam iyi değildir adını hatırlamıyorum hatta bir gün bir yerlerde karşılaşırsak muhtemelen çok utanır ve endişelenirim sana ne diye hitap edeceğimi bilemediğim için.

Çok uzun okumam

bana anlattı ağladı kadın, olayı çözdük

benim var yoldaş şimdi biz dokuz gardaştık en küçükleri bendim beni hep döverlerdi

Daha önce bi yerde okumuştum bunu, altına neden alıntı yazmıyorsunuz anlamam..

ailenin düşüncelerini bir dönem çok fazla önemsedin;bu ise daha çok hata yapmana yol açtı zamanla bu önemseme beklediğini elde edemediğinde öfkeye dönüştü artık aileni neyin rahatsız edeceğini düşünerek hareket etmeye başlamıştın daha doğrusu böyle bir düşünceyle hareket ettiğini terapide farketmiştik yaptığın her şey ailenin daha fazla tepkisini çekecekti artık. bu adamla evlenmeni kabul etmemişlerdi ancak sen onunla cinsel ilişki yaşayarak kendini ona ''mahkum ''etmiştin

hepimizin sahip olması gereken'' kişisel insani değer duygusu''na bir türlü sahip olamamıştın. yani sadece insan olduğun için, eşrefi mahlukatpotansiyeli taşıdığın için değerli olduğuna inanmıyordun. çünkü hiç değerli hissettirilmemiştin, onaylanmamıştın ailen tarafından. hep başarısızlıkların gündem olumuştu, elde edemediklerinle tanımlanmıştın''başarısız sen'',''düşüncesiz sen'', ''babasına layık olamayan sen'',''ailesini rezil eden sen''. iyi bir bölüm kazanmana rağmen babanın istediği olmadığı için tadına varamamıştın başarının. hatta ortada bir başarı bile yoktu sana göre çünkü baban öyle düşünyordu. sende tüm çocuklar gibi anne babanın bakışıyla kendine bakıyordun onların gözüyle bakıyordun kendine

Ya mutlaka iyi bisey anlatıyordur ama üzgünüm

öylesine kabullenmiştin ki kendine ailenin gözüyle bakmayı sana bu gözlükleri çıkarttırmam epeyce zor olmuştu. bazen bu gözlüğü çıkartmak demekti psikoterapi

ve bütün değer verdiklerime sevdiklerime söylediğim cümlemi bir kez daha yineliyorum ne zaman bana ihtiyacın olursa bir tık ötendeyim

çok zorlanıyordun. endşe, ümit, suçluluk, öfke, nefret ve pek çok duyguyu aynı anda yaşıyordun sana söyleme imkanım olmadı ama çabanı takdir ediyorum nicedir görüşemedik ve son durumunu bilmiyorum umarım kendine güzel gözlükler edinebildin, sevgi dolu gözlükler. okuyorsan sevgilerimi iletiyorum

Yoksunluk sendromu mu Aysu?

yazık kadına :((

çok güldüm aysu. :)

Bir de alıntı hikayeye

Aysunun yazılarının bir kelimesini okuyorum sıkılipVaz geciyorum

hayır müverrih bu bir hikaye gerçek yaşamdan bir hikaye başrolünde bana ağlayan bir kadın var

Onu o adam iten duygu neydi sence? Tesbit edebildin mi?

çözdük müverrih okursan devamında anlayacaksın altta yatan nedeni

Okuyorum. Birçok örneği de anlamış olacağım sayende...

falan yazmışsın ya

bu mahkumiyetten kurtulma ümidi arzusu seni terapiye getirmişti. boşanmak istiyordun bunun olabileceğine dair bir ümit ve cesaret arıyordun

şizofren olurmuyum ben :))

uzun be ama okuyacam

özür dilerim aysu yoldaş.. sen biliyosun sebebini

aile ve çevre baskısı, bunu yaşayan ortamda kadının sözü yoktur..

artık başkasıyla evlenme şansın yoktu ve sen yıllardır bu mahkumiyeti yaşıyordun

annenin gözüne girmek için yaptıklarını anlattığında gözlerin önce ışıldayıp sonra göz yaşıyla doluyordu sanki o küçük kızın önce umut sonra hayalkırıklığını seanslarda yeniden yaşıyordun. bütün bunlardan sonra sen'' olsa olsa böyle bir adama layıktın''