Arkadaşlarım vefasız çıktı diye sesimizi duyurmaya çalışıyoruz.

Gerçekten afalladım bir an. Allah rahmet eylesin.

kırdım, kırıldım..

Herkes, hepimiz, ben şöyle ezildim böyle kırıldım.

Nasıl bir mecburiyet mesela.

Yetmedi, yaptim!

Kalbini kirdiklarimdan ozur diledim ki farkinda olmadan kirdiklarimdan bile.

bilerek hiç böyle bişey yapmadım.. ama benm haberm yokken bi kaç kız bana aşıkmış ve çok yıpranmışlr... yapacak bişeyim yok diye düşünyorm..

Seçim yaptım çalakalem işte anla.

Peki biz kırmıyor muyuz hiç.

bir kişiyi kırdım hem de çok kırdım o kadar kırdım ki ölsem kurtulurdun değil mi dedi ertesi gün kaybettim... şimdi geriye dönüp özür de dileyemiyorum.. ama çocuktum o zaman.. bazen düşünüyorum sanırım hayatımın geri kalanında döktüğüm göz yaşlarının sebebi oydu... özür dilerim..

kimseye sitem etmiyorum

amin.. evet ben de o zaman sarsılmıştım, Allah herşeyin sabrını veriyor ama ondan af dilememek çok ağır geliyor bana.. ama Allah şahit ölsün istemedim ben çocuktum sadece ne bileyim işte memleketimden yeni ayrılmış ünivesiteye adapte olmaya çalıştığım bir dönemdi.. hiçbir şey bunun mazereti olamaz ama oldu bir kere

ANladım durumu

Ustelik sordum yapababilecegim ya da yapmam gereken bir sey var mi diye?

Bütün demogogların anlayış beklediği gibi

Ben galiba en çok sevdiklerimi kırdım.

Öyle olacakmış öyle olmuş.

Benimki mecburi oldu.20 yaşında evlendim ben. Kocam beni tüm arkadaşlarımdan kopardı şimdiki kafam olsa ona uymazdım ama cahillik işte. Olan oldu bunca yıldan sonra da yüzüm yok açıkçası. Tek tesellim beni hayırsız da olsam zararsız biri olarak hatırlayacakları.

Hepimiz kırıyoruz, bunu bilmek bile erdem. Çünkü bu devirde herkes kırılmaktan dem vuruyor.

fenomen...

Negatif enerjileri çağırmayalım.

Anlıyorum, herşey kaderin tahakkuk etmesi.

Kırıldıklarınla kırdıkların arasında tezahür olarak birşey yoksa sen dengelisin demektir.

serpili...

keşke adalet bekleyenler de adil olsaydı

Aman Allah korusun.

kırıyorum

zaten adil olmayanlar, adalet bekler.

Kafam karışık, aklım bir karış havadaydı o zamanlar.

Sabina, kendi isteğinle bilerek arkadaş kaybedilip de bu nasıl istemeyerek oluyor.

Bundan önce ki yorumunu, senin son yazdığını görmeden yazdım biliyorsun.

Ben bir çok arkadaşımı kaybettim hem de kendi isteğimle bilerek ama istemeyerek gönülden değil mecburiyetten. Şu an yüzlerine bakacak yüzüm yok açıkçası.

acizler birde adalet diye feveran ederler

Ama hala da kalpleri kiriksa "canlari cehenneme" diyorum.

ben istemeden de olsa kırıyorum, üzülüyorum sonra.. bir gün sırf bu yüzden başıma bir şey gelecek sanırım :))