valla doğru diyorsun :)

Yazmak kendi başına -bir eylem midir?-

bir gün kitap yazacağım...

hatıraları yad ederek

yazmadığımız, yazamadığımız zaman -körelmişiz- demektir

durak yok yazmaya,

-her defa okurken, yazdığını yad etmek gibi..

kudret hocam :)

yazılıyorsa okunması gerekir!

her yazı okunmak için yazılır ama en tatlısı yazanın kenndisinin okuması..

ondan mıdır buraya sayfalarca yazdığımız?

karar verdim karalamaya devam edeceğim bu yeteneğimi köreltmeyeceğim.

içimdekileri sindirmem lazım yoksa düşüncelerim acıyor o yüzden yazınca rahatlıyorum,, birisi bilsin ya da bilmesin o zihnimden kelimelere dökülsün yeter,, ayağımı toprağa basmış gibi hissediyorum

ilknur

-hayır olmaz-

hemmmmmm ne dedin escape kodları çözemedim :))

-güzel şekil veriyorsun kelimelere- :)

Genel anlamda üzüntüde, sıkıntıda kağıda döktüğümde rahatlatıyor. Heleki sonrasında üzerinden zaman geçtikten sonra yazılanları okumak daha ferahlatıyor. Bunlara nasılda üzülmüşüm diyebilirsiniz.

valla ben rahatlaya çalışanlardanım. işe yaramıyor gibi ya

beni rahatlattığı kesin.

kime ne yazdığına bağlı bence:)

yazmak insanı rahatlatır.. insanın iç dünyasını görmesini sağlar.. ama buraya yazmamın sebebinin bu oldugunu düşünmüyorum..

ilknur yazdıklarından sadece sen değil, ben bile iç dünyanı görebiliyorum.

sana katılıyorum=) yazıpta rahatladıklarımın sebebi burası olmadığı için yazdıklarım rahatladıklarım olmuyor.. çok labirent oldu ama neyse=)

yazmak aynı zamanda yazan kişinin okuması değil midir ayrıca. Başkası okumuyormuş n'olacak ki? ...

yazma anı kadar -yazgı sonrasıda rahatlatıyor galiba-

-zira yazgımızdır yazmak!-

-bir başkasına ulaşmıyorsa ne anlamı olurdu yazmanın! dursaydı ya içimizde kelimeler!-

Yazdılarımız kalıyor yine kağıtlarda, hatırladıklarımız kalmıyor ki, değil mi?

Okunmasa da olurmu?

değil mi ya:)

sanırsam

"yazmak aynı zamanda yazan kişinin okumasıdır" insanın kendi yazdığını okuması kadar güzel birşey olmasa gerek!