işte sana iki pınar, akar sonsuzluğa iki pınar..

çığlık çığlığa, nefes nefese, tıpkı tavuk gibi...

Burada içiçe girmiş ruhlar ve caddeler..

o da işaret eder aşkın tek muhatabı,

iki girişle bağlıdır yeryüzü deryasına..

kim kimi sevmiş..

giden kim..?

Nerede sonsuza akan ruh, kin ile?

Hayat iki ana yoldan akar sonsuzluğa, tıpkı iki 'a'gibi..

biz dışarıdakilerle, O'nun aynalardaki işaretçileri ile,

kim kime darılmış..?

tıpkı şişen balonu, bir iğne ile patlatır gibi...

görenler 'bundan bir yumurta bile çıkmaz' desin

Zat-ı sonsuzun vedud ismini...

dön, gönül sarayına...

bağdattakiler istiklalde, oradakiler burada..

dönersek saklımıza,

sadece renklere bürünür;tüm çiçekler gibi...

Ruhlar iki koldan akar sonsuzluğa, tıpkı iki kol gibi...

beyazın içindedir aşk, sapsarı...

Ruhlar iki koldan akar sonsuzluğa..

tıpkı yumurta gibi, yumulmuşlardır birbirlerine...

aldatttık onu.

oysa her dışarıda görünen içerideydi...

bu sözler kime..?

duyanlar kendine duyar..

biz ihanet ettik..

Nerede sonsuza akan ruh, aşk ile?

vurgun, kendi gönüllerimize.

kaybettiğimiz yerde arayacağımıza,

içerideydi güzeller güzeli, tahtında...

kendi ellerimizle kıydık ona...

Nerede kara pınar?

şimdide içeride terk ettiğimiz aşkımızı,

biri bağdat, biri istiklal, her ikisi de burada..

Döner bu yollar, döner akar marmaraya..

öyle ya bizler akıllı akıllı geçinenlerdeniz...

zira, ezelde vaad etmiştir, O Zatı muheteşem ayırmaya..

iki ana caddeden çıkar sonsuzluk limanına..

ol, akıllı deli...

öyleyse çatlat benliğini, kırılsın kabuk...

Vurgun kime?

yapraklarda bir kuş hafifliğinde sürüp giden titreyişe

sonra yık etrafı, bas bas bağır,

tıpkı çatlamayan yumurta gibi..

gözümüz kaydı, yıldızın kaydığı gibi..

Nerede ak pınar?

bir nehri besleyen suların uyumuna

Kim kimi terk etmiş..?

Ruhlarda bağlanır boğazla sonsuzluk deryasına..

pınar içinde varsa ar olur pınar

pınar içinde varsa nar olur pınar

her renk anlatır, işaret eder tek rengi;beyaz...

orada açılır mevlaya. açılır ve ayrılır ruhlar..

bizler beyaz bir hayatı yaşarız, karanlıklar içinde...

taşlara hırsla vuruşuna dalganın... alıntı

gönlümüz kaydı, zira göz dışarıdaydı...

hala dışarıda aramanın peşindeyiz...

görürüz kıymıklarımızı..

aklının birini bağla o sarayın kapsına...

dışarıdaki gözlere, kulaklara, ellere, tenlere, kokuya aldandık.

hiç kimse, hiç kimseyi hakkıyla duyamaz, bilemez Allahtan başka...

hakikat tektir;güneş gibi..

hayır biz terk ettik...

diyenler kendine der...