Seni yazan kalemler anlatan sözler vardır...

ÜZÜLME...

BENİM DEĞERLİM...

acı işte. hangi hecesinden tutarsan tut bu böyle. ne sancım diner, ne ağrım. sattım 3 kuruşa gülüşlerimi... bak acı! bak yaş! bak soğuk!

Gün olur seversin sende hercai menekşe Ben bir hazan, güze aldanmış bir akasya, sıradan bir papatya Sevişin hayata gözlerimi kapadığım güne rastlasa da gülümse Yetişemesen de bana, seninle kurduğum hayallerimin intiharına gülümse ne olur...

küsüyordu..

bana yapılan zulüm geçip gitti.. ama veabli onun boynuna kaldı..

özleyeceksin

gitti gider.)

çok soru soruyordu..

kıskanıyordu..

kızıyordu..

vedalar soğuk olur, sıkı giyin!

benimle olmak için değil.. benimle ölmek için gelecek yürek lazım..

Sen ağlama...

var mı?yok!

beni boğuyordu.. ama beni hep SEVİYORDU diyeceksin..

Gözler ne renk olursa olsun fark etmez...! Akan gözyaşı herzaman aynı renktir...!

Hizmet insanı, gönül verdiği dava uğrunda kandan-irinden deryaları geçip gitmeye azimli ve kararlı; varıp hedefine ulaştığında da her şeyi sahibine verecek kadar olgun ve Yüce Yaratıcı'ya karşı edepli ve saygılı.. hizmet adına her ses ve soluğu zikir ve tespih, her ferdi mübeccel ve aziz bilip, muvaffakiyetlerinden ötürü alkışlayacağı kimseleri de, putlaştırmayacak kadar Rabb'in iradesine inanmış ve dengeli.. ortada kalmış herhangi bir iş için herkesten evvel kendini mes'ul ve vazifeli addedip, hakkı tutup kaldırmada, yardıma koşan herkese karşı hürmetkar ve insaflı.. müesseseleri yıkılıp planları bozulduğu ve birliği dağılıp kuvvetleri tarumar olduğunda fevkalade inançlı ve ümitli; yeniden kanatlanıp zirvelerde pervaz ettiği zaman da mütevazi ve müsamahalı.. bu yolun sarp ve yokuş olduğunu baştan kabul edecek kadar rasyonel ve basiretli; önünü kesen cehennemden çukurlar dahi olsa, geçilebileceğine inanmış ve himmetli.. uğruna baş koyduğu davanın kara sevdalısı olarak, canı-cananı feda edecek kadar vefalı ve geçtiği bu şeylerin hiçbirini bir daha hatırına getirmeyecek kadar da gönül eri ve hasbi olmalıdır.

Ardına bakma sevgili sen benim yanımdasın Mutluluğa en yakın nefes alışlarım, kabule en yakın dualarım ve her gün tazelenen özlemelerimsin Ayak dibine çöküp dinlendiğim gecemsin, yüreğimin uğruna ölmeyi istediği sevdamsın benim Şimdi ne kadar seviyorsun diye sorma bana Bir sınırı bir boyutu yok ki sevdamın Sağdan sola kadar mı desem yerden göğe kadar mı Hayır hayır, ben seni yüreğinin büyüklüğü kadar, ben seni gözlerindeki aydınlık kadar seviyorum

Nerde bir yağmur yüklü göz görsem içim burkulur, dayanamaz yüreyim ezilir, gözlerim dolar...

Sen ağlarken seninle ağlayan gözler vardır...

erkek dedğin; Hz. Yusuf gibi olamlı gönül kuyusu derin Züleyhası tek olmalı..

Konukluğunun kıymeti bilinir..., üzülme... Hangi yağmur zamanını beklersin bilmem...?

SEN AĞLAMA...

zulmeden kişi bu zulmü bana yaptığını sandı..

çok beklersin

Hangi çaresiz bekleyişin susgunluğudur bu sessizliğin, onu da bilmem..? Sen ağlama...

Dört mevsime kor düşürsem de yakmayacağım ellerini, gözlerim cehennem ateşi de olsa sakınma. Anla artık, ait olma "emanet" ol yüreğime? Beni kabul et yürek yangınımla, sen yanmasan da olur?

Üzülme.., ben sana sayısızca aminler yazdım. Üzülme.., uğruna baş koyduğun RABBİM, başka birilerinin kalemiyle övdü seni...

artık çok geç