- Sonlu bir hayata karşı sonsuz ve üstelik işkencelerin en büyüğü şeklinde tasvir edilen bir cezanın neresi adaletle bağdaşır? Buna dünyada işlenen bir suça karşı müebbet hapis cezası örneğini veriyorlar. İyi de gelişmiş ülkelerde birçok kişi ömür boyu hapsi tamamlamadan iyi halden dolayı salınabiliyor. Ayrıca ömür boyu kalmasının sebebi ceza ve intikam duygusu değil, toplum için bir tehlike oluşturması dolayısıyla tecrit edilmesi gerekliliğidir. Tanrının ise tecrit etme gibi bir zorunluluğu yok. Üstelik doğru düzgün bir hapishanede insanlara sistemli işkence de yapılmaz.

bu nokta anlaşılmadan diğerleri anlaşılamaz. burası anlaşıldıysa öyle devam edelim.

"Kibriya benim ridam azamet izarımdır, kim bu hususta benimle yarışırsa ona azab edeceğim" tehdidinde kibriyanın yani büyüklenmenin sadece Allah'ın hakkı olduğunu biliyoruz. bu, egoizm değil, varolan bir şeyin ta kendisi.

İşte bu varsaymak Tanrının varolduğu düşüncesinden hareketle onu reddetme çabasıdır. Bu nedenle ateizm bir çeşit tepki olarak başka bir inanç şekline dönüşmüştür. Durup dururken ateizm yerine antisupermanizmi uydurmuyorsunuz değil mi?Çünkü biliyorsunuz ki supermen yoktur;dolasuyla antitezinin de olmasına gerek yoktur

Hatta öyle ki tanrının egosu, bize çikolata verdiği için kendisine köle olmamızı isteyen bir insandan daha kabarık. Çünkü çikolatayı veren kişi ne kadar zengin de olsa harcadığı para emeğiyle kazandığı servetinin olsa olsa milyarda biridir. Gelgelelim tanrının bu evreni yaratmak için harcadığı emek, sonsuz gücünün yanında verdiğim örnekteki kadar dahi bir şey ifade etmez. Bu durumda bizden kendisine habire tapmamızı, şükretmemizi isteyen bir tanrı nasıl egoist değildir açıklayabilir misiniz?

- Son sorumun başlıkla doğrudan bir alakası yok ama kalmasın: Dinler tarihinde tanrıların sayısının giderek azalıp teke indiğini, insanlar evrenin yapısını anlamaya başladıkça tanrıların somutken giderek soyutlaştığını , insanlığın gelişmesine paralel tanrıların da kötü insani özelliklerinden biraz daha sıyrıldıklarını, dinlerin tanrıyı giderek daha görünmez, daha gizemli bir varlık olarak tasavvur ettiklerini görüyoruz. Öyle ki tanrı yaratılmamıştır, ezeli ve ebedidir ve sonradan var olan hiçbir şeye benzemez deniyor. Evrenin yaratılışı ile ilgili tartışmalar ilerlediğinde hep tanrının zamandan ve mekandan bağımsız olduğu söyleniyor. Bu gidişat bize tanrının aslında "yok"un ta kendisi olduğunu ima etmiyor mu?

- Tanrıyı görseydik imtihanın ne anlamı kalırdı denir hep. İyi de imtihanın illa ki inanmak ya da inanmamak üzerine yapılması gerektiğini nereden çıkarıyorsunuz? Dünyaya gelmeden önce herkes tanrıyı görseydi ve dünyada tanrının verdiği tasiyelere uyarak başkalarına ne kadar çok iyilik yaparsa ve bunun için çabalarsa cennette de o kadar mükafatlandırılacağını, kötülük yaparsa da karşılığını alacağını öğrenseydi daha iyi olmayacak mıydı? İnanç konusuna kafa yorulup bu uğurda savaşlar verileceğine somut şeylerle uğraşmamız daha mantıklı olmaz mıydı?

Tanrı kibirli değil, kibriya sahibi.

Şu maksatlı sorulardaki çelişkinizi bir anlasanız herhalde bir daha bu soruları sormazdınız.

bana alinin, velinin, ayşenin ve benim adaletim lazım.. bana vicdan ve hakkaniyet lazım...

"Evrensel kurtuluş" kitabından

Şimdi başkalarını düşünmemek gibi egoizmin olmazsa olmaz bir özelliğini Tanrı'ya atfetmek kadar bir saçmalık olamaz.

Bir tezin doğruluğunu "varsaymadan" tezi nasıl sorgulayabilir ya da eleştirebilirsin? Ben dindeki iddiaları doğru varsayarak, doğru olmaları durumunda ortaya çıkacak durumlarla ilgili sorular soruyorum. Dolayısıyla bu cevabının mantıksızlığı açık.

YARATILMAYAN BİRŞEYE NASIL SENİ YARATAYIM MI YARATMAYAYIM MI? diye fikrini alabilecek soruyu soracaktı:)

Tanrı'yı insanlara benzetmek konusunu yanlış anlamışsınız.

Ben egoist tabirini kişiselleştirmek için kullanmıyorum. Ayetlere hadislere bakarsak bu sonuç çıkıyor. Siz de hadisten örnek vermişsiniz. Bir şey değişmediği gibi Allah'ın egoist olduğunu bir de siz gösterdiniz.

Evreni ve bizleri yaratmamak gibi bir zorunluluğu mu var?Varsa onu bu yönde zorunlu bırakan bir neden mi var?

Allah Kebir'dir. "AllahuEkber" demek "en büyük Allah'tır" demek değil, "Büyük Allah'tır" demektir. Yani manen...

Bir de "ben gizli bir hazineydim, bilinmek istedim" hadisi var ki bu da aynı kapıya çıkıyor. Bilinmek istemek de acizliktir.

görmediğim tanımadığım birinin adilliğinden bana ne?

Bilinmemesi için onu sınırlayan ne olabilir ki bu durum acizlik olsun?

"Kibriya benim ridam , azamet ise benim ızarım dir. Bunlardan biri konusunda bana ters düşen kimseye azab ederim."

olay bu kadar basit.

İslam'da İnsan Rahman suretinde yaratılmıştır, yani Allah, insana kendi ruhundan üflemiştir. Bu şu demek; Allah, insanı diğer canlılardan ayrı olarak kendisini bilebilecek bazı özel donanımlarla birlikte yaratmıştır. Bu donanımlar sayesinde Allah'ı bir nebze bilip tanıyabiliyoruz. Bu donanımların başında da zihin , irade, kalp , ve bazı psikolojik merkezler diyebileceğimiz latifeler var. Bunların hepsinin başında da "benlik" dediğimiz şey var ki bu da duygu ve düşünceler vasıtasıyla kendinde Allah'a ait bir çeşit tasavvur ve kavrayış oluşmasına vesile olur.

- Tanrı sadece hırsızlık, cinayet, tecavüz, aldatma, kötü niyetle yalan söyleme vs. gibi doğrudan başka insanları etkileyebilecek şeyleri yapmamamızı söyleyebilirdi. Ama bunlarla yetinmeyip 5 vakit namaz kılmamızı, kendisine şükretmemizi, dua etmemizi ve kendisini yüceltmemizi, hacca gitmemizi vs. istiyor. Eğer bunların insana faydası vardır o yüzden yapmalıdır derseniz bu geçerli bir sebep değil çünkü en başta bizi o şekilde yaratan kendisi. Kaldı ki bunları sadece emrettiği için yapmanız gerekiyor .

Sana sormadan seni yaratmamış olsaydı,

Bilinmeyen bir Tanrının bilinmemesi acizlik değil midir?

Herhalde ki diğer dinleri de araştırıyoruz;çünkü sonuçta hepsinin ortak yanı, hayatlarını anlamlandırma çabasındaki bir düzenleyici aklın olabileceği fikrinden ileri gelir. Putperestlikten bahsetmiyorum;çünkü putperestlik maddeye inancın diğer bir adıdır

burada esas olan teşebbüh veya tecessüm değil, yani Allah'ı cisimleştirmek veya insana mahiyet itibariyle benzetmek değil, sıfatlarına ve isimlerine yol bulabilmek.

Evet, zorunluluğu olmadığı gibi yaratmasının da bir mantığı yok dedim. Başta bir şey yaratması ve kendi çapında bir imtihan kurgulaması acizlik zaten. Bilinmemesi neden acizlik olsun? Bilinmek, tanınmak sosyalliğin getirdiği insani bir ihtiyaç.

Bu konuda insanlardan örnek veriyorlar ama bu büyük bir hata dediğim gibi. Mesela bazı işyerlerinde patron çalışanlara kişisel işlerini bile yaptırsa çalışanlar işlerini kaybetme korkusuyla bir dediğini iki etmez ve üstelik yalakalık yaparlar. Fakat biz burada patronun ne kadar adi ve alçak bir insan olduğunun da farkındayız.

Ve cehennemlik olanlardan kimlerin kasdediliği;

Sonlu bir hayatta karşı verilen cezanın sonsuz olması sizin Tanrının kabulü üzerinden sorduğunuz sorudur. Senin hayat sonlu ve yok olacağına inanıyorsan zaten sonsuz bir cehenneme uğramayacaksın neden kaygılanıyorsun ki?Peki ben sana bir soru sorayım. Adamın biri seni öldürse yani hayatını sonsuza dek bitirse sen o adamın ceza olarak ne almasını istersin. Sonsuza karşı sonlu bir ceza mı?

egoist: bencil. sadece kendi çıkarlarını düşünen. başkalarını düşünmeyen.

Süpermenin din gönderdiğini ve bizi bağladığını iddia eden bir çoğunluk olsaydı onu da eleştirirdik. Ama gerek yok. Siz gidip de bilmem neredeki Afrika kabilesinin dinini öğrenip eleştirmeye gerek duyuyor musunuz?

Goatan:

Bir adam beni öldürdüğünde yok olacaksam sorun değil. Cezasını bu dünyada verirlerse verirler. Ben öldükten sonra bunların farkında olamayacağım için sorun yok.

nasıl yani?tanrı kibirli mi şimdi? o bile bu kadar kibirliyken onun nazarında fazlasıyla hatta neredeyse sonsuz aciz olan bir varlığın kibir taşıması anormal mi? bir de bunun için azap mı görecek? benim anlamadığım kendinden aciz yaratıklarına üstünlük taslayıp tehdit etmekle eline ne geçiyor? merak ettim. kibir onda bile bulunacak kadar kötü bir özellik değilse kullarında bulunca neden rahatsız oluyo?önce yaratıp sonra da güçlüyüm ben sizi acizler demenin mantığı ne? bi sürü soru oluştu kafamda

Bizi yarattıktan sonra ne yapabileceğini yukarıda söyledim zaten. Birçok insanın cehenneme gideceğinin belli olduğunu söyleyen ayeti de alıntıladım. O aşamada dahi yok olmak isteyenler olabileceğini söyledim. Daha o aşamada intiharı seçmek gibi, yok olmayı tercih etmek olurdu bu ve bunu seçenler de olabilirdi. Sonsuz varlık cennette de olsa çekilmez zaten.

aslında "egoist" tabirini kullanmakla siz kişiselleştiriyorsunuz.

kafalar fena karışmış hakkaten. Keşke biraz özdeşlik kurabilseniz. Yani Tanrı'yı tanrı gibi, insanı insan gibi düşünebilseniz.

- Tanrının bize sormadan bizi yaratmasını geçtim, imtihan etmeye kalkması adaletsizlik değil mi? Üstelik de böyle bir ayet varken:

sen sonsuza dek yok olduğunu düşün burda.. o kişi içinde inanadığından dolayı ikinci bir hayatında sonlu olarak ceza almasını ister miydin?

"Bedava peynir fare kapanında olur" sözüne binaen uğraş biraz araştır

Eğer cevabınız varsa lütfen çok uzun kopyala yapıştırlar yapmayın. Buradaki soruların bir kısmı bilinen şeylerdi ve bazılarını bu yüzden cevaplarıyla ele aldım. Bunların yanında benim sorularım da vardı.

Cevabım yeterince açık değil miydi? Yine aynı soruyu sormuşsun.

Allah insana "büyüklük-büyüklenme" duygusunu kendisini tanımaları için vermiştir. Yani "büyüklük" yönünden kendisini tanımaları için vermiştir. İnsan büyüklük-büyüklenme duygusunu amacına uygun kullanmaz da kendi ufacık cirmi için kullanırsa tabii ki emanete ihanet cezasını çekecektir. Yani "büyüklük ve büyüklenme", Allah için normaldir, bizim için anormaldir.

Tekrar edelim: "Büyüklenme, kibir" duygusu insana Allah'ın büyüklüğünü anlamada bir ölçü birimi olarak ve emaneten verilmiştir. Bu ölçü birimini kendine yontarak emanete ihanet etmesi için verilmemiştir.

Bir insan size bir iyilik yaptığında teşekkür edersiniz çünkü sizi düşünmüş, size bir emek harcamıştır. Tanrı ise sonsuz kudret sahibi olduğundan bu evreni hatta çok daha iyisini yaratmak için dahi hiçbir emek harcamasına gerek yoktur.

- Sonlu suç-sonsuz ceza adaletsizliğinin kendisi ayrıca bir adaletsizliğe daha sebep oluyor. Şimdi bir başka bir dine mensup veya ateist bir genç düşünün, İslam'la ilgili araştırmalar yapmış, İslam'ı birçok müslümandan daha iyi öğrenmiş ama tam karar aşamasındayken iman edemeden ölüyor. Şimdi bu genç kaç yaşında öldüyse akıl baliğ sayılacak ve sonsuz cehenneme gidecek? Atıyorum kendi gelişimine göre 16 yaşında mükellef oldu. Birkaç saat sonra, birkaç gün sonra ölürse ne olacak? Belki iman edecekti, öyle ya çok geç yaşta iman edenler de var. Bu açıkça insanlar arasında da bir haksızlık değil mi?

Burada mantık hatası var biliyorum. Hani sen yok olduktan sonra Tanrıya o kişi için ne ceza verebilceğini doğal olarak soramazsın. Ama ben senin mantığın üzerinden bunu soruyorum. Hani Tanrı seni yaratmadan önce sana danışmamıştı ya o açıdan:)

- Tanrı'nın bir şey yaratmama, veya bir şey yaratsa dahi canlıları yaratmama seçeneği de varken evreni, canlıları ve bizleri yaratmasını neyle açıklayacağız? "Ben insanları ve cinleri ancak bana kulluk etsinler diye yarattım" cevabı mantıklı değil çünkü tanrının sırf kendisine kulluk etmeleri için birilerini yaratmak istemesi acizliktir.

cehennem azabıyla bile bir çeşit rahmetini konuşturan bir Rahman-ı Rahim'e bencil demek, Hitler'e hümanist, Stalin'e romantik, Balzac'a vahşi demek kadar saçma bir şey olur.

Hayır cevabın yeterince açık değildi. Sanırım cevabın olmadığı için beni anlamamazlıkla suçladın. şimdi Tanrı ikinci bir yaşamı inanmayanlara ikinci bir yaşam için şans tanımazsa ve senide inanan biri (yani 2. ci bir yaşamı hak eden kişi) öldürüp seni sonsuza dek yokemiş olursa sen Tanrıya o kişi için ne ceza vermesini isterdin.

Sizin varedilmeniz rahmettir, yedirilmeniz, içirilmeniz, hiçbir şeye gücünüz yetmediği halde size irade bahşedilmesi vs... rahmettir vs.. vs.. vs..

Ayrıca din konusundaki yorumların Tanrı kavramını bilmemen ve din hakkında yeterince bilgi saihib olmamandan ileri geliyor. Ateist olacak herkesin cehennemde yanmak gibi bir durumun oluşmayacağı

Ki bir tanrı varsa egoist olsaki ona karşı ne yapabilirsin. Egosit diye yok mu sayalım

Secde/13: Eğer dileseydik, herkese hidayetini verirdik. Fakat benim, &amp;#8220;Andolsun, cehennemi hem cinlerden hem de insanlardan dolduracağım&amp;#8221; sözüm gerçekleşecektir.

... diyenlere birkaç sorum var. Dinle ilgili tartışmalarda konular dönüp dolaşıp tanrının kutsal kitaplara dayandırılan özelliklerine geliyor ve özellikle Said Nursi'nin yaptığına benzer bir şekilde tanrıyı insanlara benzeterek bu özellikler açıklanmaya çalışılıyor. Fakat burada büyük bir hata yapıldığını düşünüyorum. İnsanlar sonsuz kudret ve sonsuz bilgi sahibi değil. Dolayısıyla tanrıyı benzetme yoluyla açıklamak mümkün değil. Şunlar hakkında ne düşünüyorsunuz:

tanrının adil olup olmamasından bize ne?..

- İslam'dan haberi olmayanların iyi kişilerse birçok yükümlülükten haberleri olmadan cennete gitmeleri, İslam'ı bilenlere ve birçok ibadeti yerine getirmeye çalışanlara haksızlık değil mi? Ayrıca küçük yaşta ölenler ne olacaklar? Cennete gideceklerse bu yine bize haksızlık değil mi? Yok biz mücadele edip sonsuz cennette daha iyi bir yer kapabileceksek bu sefer de küçük yaşta ölene haksızlık değil mi?