Ben bir çoçuğum, oyuncağım çamurdan, oyunlarıma silah sesleri karışır, ninnilerim hep dert-keder büyürüm kardeşimin sırtında. Çoçuk olmak zordur memleketimde ve dağlardasın burada, karda, kışta, ayazda, yalın ayaklarımda yoktur sizin o süslü, ışıklı ayakkabılarınızdan ve gezmelerimde olmaz, annem, babam kardeşlerimle salıncaklı parklarda

babası sırf nüfus sahibi olmak için,

anne baba komşu..

islamda haklar vardır;

Ben bir çoçuğum koşmayı bilirim koyunlarımın, kuzularımın peşinde gün boyu taşlı, dikenli yollarda

Bazen ırgat olurum evim sırtımda, portakal, pamuk tarlalarında... An gelir güneşte yıkanırım an gelir bir damla suya hasret, bu yüzdendir dudaklarım paramparça daha ufacık yaşımda...

sırf türklerden fazla olmak için,

cahillikten kaynaklanıyor birazda çok çoçuk yapmak

acaba ailesi o çocuğun hakkını ödüyor mu?

Doğuda Çocuk Olmak

ve evlat hakkı..

evet maalesef olan bu çocuklara oluyor, birilerin çıkarlarına kurban oluyorlar, insan gibi yaşamayı, çocuk olmayı çok görüyorlar çok acı... şırnakta görev yapan bir asker arkadaşımdan duymuştum buralara park bile yapılmasına izin vermiyorlarmış, ama askeriyenin içinde park varmış ve çocuklar ancak uzaktan bakıyormuş ve tabii böylece devlete zamanla düşman oluyorlar ve bu planlı yapılıyor, inşaallah bu oyunlar biterde buranın çocukları da çocuk olabilirler...

Ben küçüçük bir çoçuğum erkek-kız farkedmez, sarı saçlı, yeşil gözlü, elleri nasırlı, yüzünde yara bereler, bu yüzden sevilmez hep hor görülmüşüm

birde işin bu tarafı var tabii

Ben bir çoçuğum tozlu topraklı memleketimde ve hep çoçukça oynamayı hayal ederken, birden çoluk çoçuğa karışmış görüyorum kendimi daha küçüçük yaşımda, bu yerde...

değil doyurup okutabileceği, yatırabileceği yeri olmaksızın dünyaya gelmesine neden olduğu o çocuğa acımamak mümkün mü?

Birde korkularım vardır kimseye anlatamadığım, dil bilmezim işte bu yüzdendir sığınırım öğretmenimin gölgesine çaresiz...

evet evet..