parya;

da şu halkın %99'u müslüman klişesinden ne zaman kurtulanacak yahu :))

Anayasa?nın tartışmalı konularından bir olan Atatürk?ü Koruma Kanunu ilk seferde kabul görmediğini söylüyorsunuz?

koklayarak okuyabilirsin

Geldiğimiz noktada siz T. C.'yi nasıl bir devlet olarak yorumluyorsunuz?

PARTİ İSTİYORSANIZ CHP, AKTİVİTE İSTİYORSANIZ HALK EVLERİ

SİVİL TOPLUM BEDİÜZZAMAN?LA CANLANDI

Kemalist ideolojinin ortaya çıkması da 27 Mayıs?ın bir sonucudur. 27 Mayısın desteklediği Yöncüler tarafından sol Kemalizm icad edildi. 12 Eylülcüler de sağ Kemalizm?i icad ettiler; adına da Atatürkçülük dediler. Darbecilerin bir ürünü olan Kemalizm ve Atatürkçülük anayasadan çıkarılmalıdır. Anayasada özel kişilere referans olmaz. 1924 Anayasasında M. Kemal de dahil hiçbir özel kişiye referans yoktu.

Teşekkürler Anahita...

Rejime muhalif olarak görülen partilerin iktidar olduktan sonra rejime teslim oldukları, devlet aygıtı içinde etkisizleştikleri, ya da devletleştiklerini söyleyebilir miyiz? Neden?

Emar okusa yeter...

Türkiye?nin demokratikleşti denildiği dönemde sivil toplum örgütlerinin sesini pek duyamıyoruz. Yeni anayasa tartışmalarını sanki hala devlet-hükümet-medya yönlendiriyor gibi? Biz de bu hafta cumhuriyetten bu yana devlet-toplum algısından nelerin değiştiğini konuşmak istedik. Kırıkkale Üniversitesi Siyaset Bilimi hocası Doç. Dr. Cemal Fedayi?ye değişim sürecinin ana tartışmalarını sorduk. Fedayi değişim var olduğunu, ama derin devlet tasfiye oldu diye rehavete kapılmamak gerektiğini vurguluyor.

Halkın % 99?unun Müslüman olduğu bir ülkenin anayasasında İslam?dan bahsedilmesinden kimsenin rahatsız olmayacağını sanıyorum. Bu durum, özgürlükler bakımından da bir mahzur teşkil etmez. Yeni anayasada en azından milletvekili yemini İslami bir içerikle yeniden düzenlenebilir. Birçok Batılı ülkede yeminler kutsal kitabın üzerine el basılarak yapılıyor. Eğer yeni anayasada liberal teze uyulacaksa ve İslam?a göndermede bulunulmayacaksa herhangi bir ideolojiye de göndermede bulunulmamalıdır. Bütün ideolojik baskılardan azade, ?kayıtsız şartsız din ve vicdan özgürlüğü? garanti altına alınmalıdır.

LAİKLİK YERİNE YENİ BİR KAVRAM BULUNABİLİR

Türkiye?de neden sivil toplum yeterli yaptırım gücüne erişemiyor, yoksa gizli bir güç olarak mı hareket ediyor?

?Statüko, 27 Mayıs cuntası tarafından inşa edildi. 27 Mayıs, seçilmişleri atanmışların memuru durumuna düşürdü. Siyasetçilerin ideolojik devleti dönüştürmeleri kolay olmadı ve olmayacak. Ak Parti?nin on yıllık tek başına iktidarına rağmen ideolojik devlet hala direniyor, ideolojik bürokrasi hala yerli yerinde duruyor.?

Laiklik konusunda da büyük tartışmalar var. Laiklik kavramının yerine İslami bir kavram bulunmasını öneriyorsunuz. Bunu biraz açar mısınız?

iyi enter okusun...

Osmanlı?da çok güçlü bir sivil toplum vardı. Devlet küçüktü, sivil toplum büyüktü. Bu durum aslında devletin kudretini sağlıyordu. Çünkü devletin yapması gereken birçok sosyal ve ekonomik icraatı sivil toplum yapıyordu. Sivil toplum kuruluşları olarak vakıflar yapıyordu. Osmanlı bir vakıf medeniyetiydi. Sosyal, siyasal, ekonomik, sıhhi ve benzeri birçok alanda yüzlerce vakıf bulunuyordu. Sivil toplum hem ekonomik olarak hem de yapabilirlik kudreti açısından çok güçlüydü. Bu sivil toplum tek parti yönetimi tarafından yerle bir edildi. Evkaf Vekaletinin ilgasıyla vakıflara ait büyük ekonomik varlıklara devlet tarafından el konuldu. Basın yayın organları, dernekler, vakıflar, barolar ve benzeri sivil toplum kuruluşları ya kapatıldı ya da devlete biat eden sözde sivil kuruluşlar haline getirildi. Devlet ahalinin önüne iki seçenek koymuştu: Parti istiyorsanız işte size CHP, kültürel aktivite istiyorsanız işte size Halkevleri. Yani CHP dışındaki bütün partiler ve Halkevleri dışındaki bütün sivil toplum kuruluşları kapatıldı. Düşünebiliyor musunuz, Türk Ocakları bile kapatıldı; Türk Kadın Birliği bile kapatıldı. Tek parti dönemi sivil toplumun bitip tükendiği talihsiz bir devir olmuştur. O devirde Bediüzzaman ve diğer din alimleri sivil toplumun sinesine çekildiler. Bir ipekböceği gibi sivil toplumun bağrında çalıştılar. Sivil toplum tamamen yok olmadıysa bu din alimlerinin gayretlerinin bir sonucudur.

Enter okur sadece, kimse okumaz, valla özet geçer ise hayrına ben de istifade etmiş olurum...

Devirmek kolaydır, bir binayı dinamitle yıkmak kolaydır. Fakat sağlıklı bir değişimi kurmak, kurgulamak ve yürütmek kolay değildir. Türkiye iki defa devrim geçirdi: Tek parti dönemi ve 27 Mayıs dönemi. Bu travmaları atlatmak kolay değil.

gözlerin gittiyse

Laiklik kavramı İslam ülkelerinin hiçbirisinde çevrilemedi. Türkçeye de Arapçaya da çevrilemedi. Çünkü laiklik Batıya mahsus, özel bir kavramdır. Demokrasi gibi evrensel bir kavram değildir. Batının sosyal tarihinin bir ürünüdür. Batılı devletler, din savaşlarını ve kilise baskısını sona erdirmenin bir aracı olarak laikliği icad ettiler. İslam toplumlarında kilise yok, din savaşları yok. Dolayısıyla laikliğin bir karşılığı yok. Zaten bizim anayasalarımızın hiçbirinde laiklik tanımlanmamıştır. Laiklik mevhum ve meçhul bir kavram olarak bırakılmıştır. Bu mevhumiyet istismar edilmiştir; uygulamada laiklik din karşıtlığı şeklinde tecelli etmiştir. Yeni anayasada hiçbir şekilde çevrilemeyen laiklik kavramı yerine?din ve vicdan özgürlüğü? ifadesinin kullanılması yeterlidir.

Türkiye?de Cumhuriyet 1923?te ilan edildi. Evet, sadece ilan edildi. Gerçek bir Cumhuriyet, yani halka ait yönetim, kurulmadı. Cumhuriyet bir etiket olarak kullanıldı; içeriksiz, manasız bir isim ve resim olarak kullanıldı. Cumhuriyet halkın idaresi demektir; tek parti döneminde Cumhuriyet, halkın idaresi değildi; halkı idare eden bir üst cihaz idi; halka rağmen idi. Yani Cumhuriyet hala kuruluş sürecinde. Cumhuriyet?in kuruluşu tamamlanmış değil. 1950?de demokrasiyle taçlanmış, gerçekten halka ait olan bir Cumhuriyet?in kuruluşuna teşebbüs edildi. Cür?et edildi. Ama 27 Mayıs bu teşebbüsü akim bıraktı. Cüretkarları da astı. 27 Mayıs sonrası mütemadiyen Demokratik Cumhuriyet ile darbe arasında gidip geliyoruz. Med ve cezir gibi. Bir darbe bir Cumhuriyet; bir darbe bir Cumhuriyet? Cumhuriyet hala tam ve kat?i olarak kurulamadı. Darbecilerin nefesi hala Cumhuriyet?in ensesinde. Cumhuriyet güvende değil. Çünkü askerler 27 Mayıs?ta Cumhuriyete el koyduktan sonra Cumhuriyet?i kendi özel mülkleri gibi kullanmaya başladılar. Cumhuriyetin önce sahiden Cumhuriyet olmasına mani oldular; yani yönetimin halka ait olmasına mani oldular; sonra da Cumhuriyetin demokrasi ile taçlanmasına mani oldular. Günümüzde darbelerin yargılanmasından söz ediliyor. Yargılamaya önce tüm darbelerin anası 27 Mayıs?tan başlanmalı.

Türk siyasi hayatında darbeleri nereye koyuyorsunuz?Türkiye?de darbelerin esas sebebi toplumsal ve siyasal alandaki muhalefeti tepelemektir.

Anayasa?da İslam?ın yer alması özgürlüklerin önünde engel olabilir mi?

Yeni bir anayasa için gerekli toplumsal baskının olduğunu düşünüyor musunuz? Cumhuriyet mitinglerine karşı yürüyenler milyonlar şimdi neden yeni anayasa için yürümüyor?

Değerli Bridget;

İdeolojik bürokrasi hala yerinde duruyor 23.01.2012

KEMALİZM ANAYASA?DAN ÇIKARILMALIDIR

Anayasa konusunda yeterli toplumsal baskı yok. Bunun da nedenleri var tabii; halkın ajandasının birinci maddesinde her zaman ekonomik sorunlar olmuştur. Zengin bir ülke oluncaya kadar da bu böyle olmaya devam edecektir. Halkın gündeminin ikinci maddesinde ise genellikle güvenlik-terör sorunu bulunur. Bu da değişmez bir maddedir. Anayasa ve demokrasi ile ilgili sorunlar ancak kendisine 3. ya da 4. sırada yer bulabilir. Sivil toplum kuruluşları nisbeten daha istekli ve gayretli görünüyorlar. Ancak bu yeterli değil.

İktidar her ülkede bulunur, ama muhalefet sadece demokratik ülkelerde bulunur. Türkiye?de her dönemde iktidar bulundu, ama muhalefet sadece istisnai zamanlarda ortaya çıkabildi. Yukarıda da söylediğim gibi tek parti yönetimi muhalefet istemiyordu. Dikensiz gül bahçesi istiyordu. Önce birinci Meclisin muhalefeti olan?ikinci grup? tasfiye edildi. Daha sonra Karabekir ve arkadaşları tasfiye edildi. 1926 yılında İttihatçılar tasfiye edildi. Şeyh Sait isyanı ve Menemen hadisesi bahane edilerek dini muhalefet tasfiye edildi. 1927?ye gelindiğinde ülke dümdüz edilmiş, muhalefet namına bir şey bırakılmamıştı. İşte bu mutena ortamda, 1927 yılında okunabildi Nutuk. Muhalefetin susturulduğu bir vasatta Nutuk?ta muhalefet ağır bir şekilde eleştirildi.

Zannedildiği gibi ideolojik devlet ve statüko tek parti döneminde kurulmadı. Statüko, kurulu düzen, 27 Mayıs cuntası tarafından inşa edildi. 27 Mayıs seçilmişleri atanmışların memuru durumuna düşürdü. Memur durumundaki siyasetçilerin ideolojik devleti dönüştürmeleri kolay olmadı ve olmayacak. Ak Parti?nin on yıllık tek başına iktidarına rağmen ideolojik devlet hala direniyor, ideolojik bürokrasi hala yerli yerinde duruyor. Sivil toplumun sivil iktidarlara destek vermesi gerekiyor; sadece oy vermek yetmiyor. Sürekli aktif olan diri bir sivil toplum gerekiyor.

Emar değişiklik şart o konuda hemfikiriz...

Anahita;

ve ayrıca geçmiş olsun, gözün de aydın :))

tamamını okumadığın bir yazıdan başlık mı açtın? :))

Burnuyla okuyan arkadaş sana diyecek birşey yok, burnun ile klavuz arıyorsan kargalar var derim... Yakışır... :)

27 Mayıstan önce egemenlik kayıtsız şartsız milletindi ve millet bu yetkisini TBMM eliyle kullanıyordu. DP bu yetkiyi kullanmıştı. 27 Mayıs milli egemenliği iptal etti. TBMM, anayasadaki yetkili organlardan sadece biri haline düşürüldü. Egemenlik TBMM ve diğer yetkili organlar arasında paylaşıldı. Yani seçilmiş iktidarlara sadece ekonominin çarkını çevirme görevi verildi. Yüksek siyaset, MGK gibi vesayet makamlarına bırakıldı. İktidarlar ekonominin ötesine geçip yüksek siyaset yapmak istediklerinde ya kapatıldılar ya da muhtıralarla hizaya sokuldular. Yani iktidara geçen partiler hemen kendiliklerinden teslim olmuyorlar; teslime zorlanıyorlar. Teslim olmak istemeyenler idam ediliyorlar. Bir partinin kapatılması o partinin idamı demektir. 27 Mayısçılar daha zalimdi, onlar Menderes?i astılar; 27 Mayıs?ın mirası Anayasa Mahkemesi ise partileri astı.

MUHALEFET SADECE DEMOKRATİK ÜLKELERDE BULUNUR

İslam alemi açısından bakacak olursak, Müslümanlar laiklik kavramını kendi dillerine çevirmeye uğraşma yerine?din ve vicdan özgürlüğü?nü karşılayacak yeni bir kavram bulabilirler ya da?adalet? kavramı geniş olarak yorumlanıp?dinde adalet? sağlanabilir. Zaten İslam?ın özünde?dinde zorlama? yoktur. Farklı dinlere inananlara, bir şekilde adalet sağlanmalıdır. Osmanlı bunu?millet sistemi? ile sağlamıştı. Günümüz Müslümanları da yeni yöntemler bulabilirler; bulmalılar. Mısır?da, Kıptiler bağlamında, bir sorun olduğu anlaşılıyor. Derin odaklar da bu ayrışmayı provoke ediyorlar. Onlara fırsat verilmemeli, dinde adalet sağlanmalıdır.

Günümüzde sivil toplum yeterli bir yaptırım gücüne erişememiş olsa da, istenen seviyeye gelmemiş olsa da en azından fren olma gücüne erişmiştir. Sivil toplum motor olamadı, lokomotif olamadı belki, ama fren olabildi. Artık?Darbelere dur!? diyebiliyor. Haksız yargı kararlarına karşı sokaklara dökülebiliyor. Bu, yeterli olmasa da önemli bir gelişmedir. Bundan sonra devletçi ve vesayetçi odaklar ellerini kollarını sallayarak darbe tezgahlayamazlar.

Anayasalarda dini referans olur mu olmaz mı konusu tartışmalıdır. Liberallere göre anayasada ideoloji de din de olmamalıdır. Muhafazakar Batılılar ise dini referansın lüzumuna inanırlar. Bunun örneklerini de görüyoruz. Örneğin Danimarka anayasasında açıkça evanjelik kilisesine göndermede bulunulur ve bu kilisenin devlet tarafından destekleneceği yazılıdır. İsviçre Anayasası, ?Her şeye kadir Allah?ın adıyla? diye başlıyor. Yunan Anayasası, Ortodoksluğu resmi din olarak kabul etmiştir. AB anayasasında ise?kiliseyle sürekli irtibatta bulunmak?tan söz edilir.

Öyle söyleme, daha yeni ısınmaya başlıyoruz...

Koruma Kanununun çıkarılması, provokasyonlar zincirinden sonradır. Ticanilik diye bir tarikat icad edildi önce; saf insanlar aldatıldı ve heykellere saldırtıldı. Ardından kanun için düğmeye basıldı. Aslında Meclis önce böyle bir kanuna direndi. Çünkü kişiye özel kanun çıkarmak hem anayasaya hem de hukukun temel ilkesine aykırıydı. Çünkü kanun eşit, soyut ve genel olmalıydı. Şahsa özel, adrese teslim kanun olmaz. İşte meclis de bu kanun girişimine ilk oylamada hayır oyu verdi. Fakat daha sonra, o sırada ülkemizde bulunan Yahudi kökenli?hukukçu? Hirsch?in kapısı çalındı. Ondan kanuna?hukuki? ve?bilimsel? bir temel bulması istendi. Hirsch kanun tasarısını kılıfına ve kitabına uydurdu, bilimsel kavramlarla makyajladı ve kanun tasarısı yeniden Meclise taşındı. Biraz da zorlamayla onaylandı. Hirsch, hiçbir Batılı ülkede olmayan böyle bir kanunu Türkiye?ye uygun bulmuştu. Tam bir oryantalist yaklaşımı içindeydi: Doğuda böyle şeyler olur; Doğu ilkeldir, Doğululara yakışır?

Kırıkkale Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi öğretim üyesi Doç. Dr. Cemal Fedayi: İdeolojik bürokrasi hala yerli yerinde duruyor

ben denedim etraf biraz sümük oluyor ama değer yani

doktora gideyim ben ya gözlerim bozuldu resmen..

Ben de tamamen okuyunca onunla konuşuruz artık...

Bitti, işte...

AB ANAYASASI DİNİ REFERANS GÖSTERİR

Türkiye?deki siyasetçiler açısından ideolojik devleti dönüştürmede yetersiz mi kalıyorlar? Değişimi geniş zamanlara yaymak sivil gücü eriten bir durum mu?

parya,

Evet yazı biraz uzun, benim de gözlerim gitti... Ve sonunu da getiremedim doğrusu... Zaten birazdan Gazi konuyu kapatacaktır...

özet gecer artık..

İDEOLOJİK BÜROKRASİ HALA YERLİ YERİNDE DURUYOR

hoş gelmişsin,

?Tek parti dönemi sivil toplum için talihsiz bir devir olmuştur. O devirde Bediüzzaman ve diğer din alimleri sivil toplumun sinesine çekildiler. Bir ipekböceği gibi sivil toplumun bağrında çalıştılar. Sivil toplum tamamen yok olmadıysa onların gayretlerinin bir sonucudur.?

Eğer yeni anayasada liberal teze uyulacaksa ve İslam?a göndermede bulunulmayacaksa herhangi bir ideolojiye de göndermede bulunulmamalıdır. Bütün ideolojik baskılardan azade, ?kayıtsız şartsız din ve vicdan özgürlüğü? garanti altına alınmalıdır.

DARBECİLERİN NEFESİ CUMHURİYETİN ENSESİNDE

cok uzun yazı ya nasıl okucaz gözler gitti:)

ee okumayalım o zmana:)