aşkı konuştuk satırlarca, duygularca, zamanlarca.. formülledik olmadı, hesapladık olmadı, yaşarken bitirdik, severken boğduk.. aşkın kendi rengini bozmaya yeltendik acemi fırçaların tozlu renkleriyle.. yüzümüze gözümüze bulaştırdık yetmedi.. bizi tamamlayanı aldattık. eksiğimizi onda bulmak yerine, aldattık beş dakikalık insanca duygularla, ardında bin yıla bedel pişmanlıklarla.. kimini bulamadık kırdığımız yerde, kimi gönüllüymüş gitmeye. ama illede bu yolda adam olmadık..

Ahımın telaşı batsa ciğere

hiç kimse yazmasın:))

gözlerinde dünyayı bulabilmek:):):) o dünyada onun olabilmek:):):)

yarim benim yarım olmuş...

çok şükür..!

Kendine bir mecra bulur mu yalnız?

Seslen gönül: ?Sisler! İçime dolun!?

Sesin ulaşınca yaban eline

Duaları kabul olur mu yalnız?

Aşkın dikenine sabrın gülüne

Sanırım geçmez yine değere

Açsam sinemi savursam yere

ciddi misin?

Buhranına dizgin vuramaz duman

Seni soruyorum bitanem ama gitti diyolar bana..

Yarim benim yarim olur mu yalnız?

doğruya, güzele, dürüstlüğe ait ne varsa yitirir olduk, sevdanın eskiyen yollarında. kimini paylaşırken tükettik, kimini sorgusuzca aldılar. bazen gözyaşlarımız doldu boş avuçlarımıza. bazen kuruyan umutlarımız. bir türlü yar dolduramadı ateşe susayan sinemizi..

üsendim de...

Bir lahza ayık olur mu yalnız?

İnanmıyorum kendimi mezarlıkta buldum bitanem

Ömür için gonglar vurduğu zaman

Derdime derman olur mu yalnız?

Arkandan ağlayan kalır mı yalnız?

Canımdan can iste, ömrümden ömür.

Yar olan bir ahı solur mu yalnız?

sevdiğinin sinesinde, dünyaya baş koymaktır yürek isteyen... bulduğunu yitirmek için değil, daha çok sevebilmek, sevdiğince mutlu edebilmektir aşkın büyüsü. dürüstçe gülebilmektir tüm düşüncelerden arı.. gözlerinde dünyayı bulabilmek, o dünyada onun olabilmektir.. aşk yürek ister, bu yürek bazen aşar bedenini.. bilki o zaman kendinden çokça seviyorsan.. al sinene bastır onu dünyaya inat..

Mızrabınla dokunurken hicran teline

ne o dokundu bize uzun bir müddet. ne biz halini sorduk. toz dumandı her yan, pus altında, gizli fırtınalarda.. fırtınalar açık denizlere gebe değildi artık sığ limanlarda kopar oldu en büyük fırtınalar. dalga kendi boyunu aştı ama göreni bile olmadı.

Söyleyin duman duman biriken hisler

Bir gönle merhem olmamış kulun

biri kısaca ozetleyebilir mi?

"o yar başım gözüm üstüne o yar bu ömrün değil bin ömrün üstüne"...

yazın anasını satim artık hayatımdan bıktım

İnanmak istemiyorum.. Durmadan aglıyorum haykırıyorum...

bu bozuk dünyanın karasında değil, kendi yüreğinin beyazında sev onu.. koru, gözet.. ne o yitirsin masumluğunu, nede sen teslim ol günahkar duygulara.. bırak tamamlasın seni, o tamamladıkça, gör kendi boşluklarını.. bir bakmışsınki o senin yarın değil, YARİN oluvermiş... o yar başım gözüm üstüne... o yar bu ömrün değil bin ömrümün üstüne...

Ne kadar inanmak istemesemde O BENİM YARİM O BENİM

üşüyorduk yalnızlığımızda. ıslak yolların kurak kalplerini barındırır olmuştuk sol cevahirin altında.. yeri bile belli belirsizdi, velhasıl hayatla aramızdaki bağın atışları vardı onda..

Bir gönül nedir ki senin ugruna.

Yerleri yalayan dilim sökülse

Kırılsa da kase bade dökülse

Vicdana maziden çarpan akisler

Bakmazdım encamına bu puslu yolun

aşk denen menem şey, tüm hatalıklı illetlerden beterdir. ne aşısı bulunabilmiş, nede ondan arındırılmış bir hayatın formülü. başa gelince çekmek lazım.. yozlaştırmadan, tadınca, güzelliğince, renkleriyle, dürüstüğünce, olduğunca. yitirince ağlamamak lazım, mertçe üstlenmek lazım suçları, yada önceden görmek bedelleri..

Şeyda-yı gül kara yaslı bülbülse

Kapanan kapılar yaman mı yaman