En sevdikleri kelime ise her dilde aynı, ?benim?.

Ayıklamak

Bu sefer de bu kağıtların kıymetine tapınıyorlar.

Yüz kişinin sığacağı arazide bir kişi oturuyor.

Ne bulurlarsa.

Çok fazla değil herhalde.

Ayrıca belli şarkıları söylerken yan yana dizilip hiç kımıldamadan duruyorlar.

değişmesi mümkün olmayan bir dünya. doğru olmayanı görmek bizi doğruya doğrudan götürmez. var oluşun devinimi işte o öldürme olayına bağlı. senarist böyle diyor. oynayacaksın.

Sonra, taşların büyük ve ağır olduğunu görünce bu sefer de kağıtlar basıyorlar.

Bütün amaçları, bir seferde daha fazla insanı öldürecek aleti bulabilmek.

tersine idrakden uzak kalınırsa iç rahatlığı olur. öteki türlü insan iki arada bi derede debelenir durur. en güzeli şudur

Kendilerine ait?şeylerin? kutsal olduğunu kabul ediyorlar, boyayıp bir sopaya taktıkları bir bez var, o çok kıymetli mesela.

Birbirlerini öldürerek o?taşları? topluyorlar ve sonra o taşları bir kasaya koyuyorlar.

Zaten vakitlerinin çoğunu birbirlerini öldürecek silahlar yapmaya harcıyorlar.

İstisnasız her?küme? kendisinin en değerli, en şanlı olduğuna inanırken, nasıl olup da bütün kümelerin?en? muhteşem olabileceğine dair bir kuşku beslemiyorlar.

Tartışmıyorlar.

Eğer o kadın ya da erkek istedikleri kadar?benim? olmazsa, ?etrafa bakınırsa? onu öldürüyorlar.

Akıllıca mı sizce?

Ve, ?o adam? uğruna ölmenin de kutsal bir görev olduğunu kabulleniyorlar.

Birbirlerinin topraklarını almak istiyorlar.

can çıkar huy çıkmazmış

Savaşta birbirlerine doğru saldırırken bezleri sallıyorlar.

Hatta kadınlarla erkekler bile birbirlerini?mülk ediniyorlar?.

Toplumların sistemlerini oluşturan otoriterler, kitleleri dengede ve sürü halinde tutabilmek için sınırlar ve hedefler koyar. halkın kutsadığı bu unsurları çıplak insan aklı ile düşündüğümüzde bunların basit ve değersiz olduklarını anlarız..

Hepsinin birbirinden farklı renkte bezleri ve şarkıları var.

Sonra ne oluyor?

Tanrılarına ibadetleri birbirinden farklı.

Birbirlerini öldürmeyi seviyorlar, bir de?kümelenmeyi? seviyorlar.

yazı güzel. anlamlı. fakat bir o kadar da şairane. romantik.

O taşlar için de birbirlerini öldürüyorlar.

Aynı bölgede doğanlar ve aynı şeye baktıklarında aynı sesi çıkartanlar, ?kanlarının ve dillerinin? bir olduğuna, kendilerinin başka bölgelerde doğan ve aynı şeye başka isim takanlardan daha değerli olduğuna inanıyorlar.

Alıyorlar.

Bunun için büyük fabrikalar kuruyorlar.

Başkası da gelip onlardan alıyor.

Zaten böyle konularda kuşkulanmayı da yasak ediyorlar.

O kağıtlarla araziler alıp etrafını çitlerle çeviriyorlar.

En faz?taşa? sahip olan en zengin sayılıyor.

ne dedin be

gözlerimi kaparım vazifemi yaparım.

Yüz kişi de dar bir yere sığışmaya çalışıyor.

Üstelik de hepsinin tanrısı aynı emri verdiği, ?sakın öldürmeyin? dediği halde.

oynanan oyunda role bürünülmesin yeter.. rol olduğu ve bir oyunda olunduğu idraki olsa buda birşeydir

Bir kere savaşları çıkartacağız.

O taşların o kasalarda durması onları çok sevindiriyor.

Binlerce yılı böyle taşlara, kağıtlara, silahlara harcadılar.

Neredeyse hepsi aynı?tanrıya? inanıyor.

Her şey onların olsun istiyorlar.

?Senin ibadetin kötü? deyip birbirlerini gene öldürüyorlar.

Tarihten budalalığı ayıklasak geriye ne kalır?

ramazanda çekilmiyor be uzun yazı

neleri kutsuyoruz hayatımızda_?

Diğerleri de kasasında çok taş olan için?o çok varlıklıdır? diyor.

Çünkü zaten hiçbiri çok uzun yaşamıyor.

Öyle inanıyorlar.

Ne yaparlarsa yapsınlar hep aynı küçük gezegenin üstündeler ve toprak miktarı hiç değişmiyor.

Çocuklarının bile ilk öğrendiği kelimelerden biri bu.

Kendilerinden ve tarihlerinden?yüce, ulu, şanlı? gibi sözlerle bahsediyorlar.

Birbirlerini öldürdüler.

Bu gelenekleri de binlerce yıldan beri sürüyor.

O ne derse yapıyorlar.

?Sevdiği için? öldüren tek canlı türü olmaktan da büyük bir gurur duyuyorlar.

O taşların, karınlarını doyurabilecek yiyeceklerden, meyvelerden, onları barındıran barınaklardan daha kıymetli olduğuna öylesine kuvvetle inanıyorlar ki...

Öldürenler de, öldürdükten kısa bir süre sonra öldü.

O şarkı da çok kutsal.

Karınlarını doyurmak için ceylanları yiyen aslanların mazeretine benzer bir mazeretleri yok.

Tanrıyı çok sevdikleri için tanrının emrini dinlemiyorlar.

Bayraklar çekiliyor, trampetler çalınıyor, marşlar söyleniyor ve sonra ölünüyor.

Sahipleri değişiyor yalnızca.

Öyle öldürüyorlar.

Böyle düşünmelerinin açıkça, belli bir nedeni yok.

Üstelik öldürüp de yemiyorlar birbirlerini.

Bu, binlerce yıl devam ediyor.

zamanın behrinde nerden baksan tutarsızlık nerden baksan ahmakça diye bi konu açtıydım. bu başlığın içini iyi dolduruyor bu cümleler fakat beğensek de beğemesek de var olan bir dünya var.

Bence değil.

Zaten ölecek olan insanoğlunun birbirini öldürmesi pek?akıllıca? sayılmaz herhalde.

İnsanlar ölüyor, sınırlar sürekli değişiyor.

Yine de tüm bildiklerinden vazgeçmek

Bazı adamlara?kral, padişah, önder? diyorlar ve onların her dediğinin doğru olduğunu kabul ediyorlar.

Dünyayı saran kalabalığın arasından birini yakalayıp?bu benim? diyorlar.

Ahmet Altan ın ayıklamak yazısını okumalıyız

Sonra topakları kazıp bazı parlak taşlar çıkartıyorlar.

Üstünde resim ve yazı olan dikdörtgen kağıtlar.