Tasavvuf sohbeti" yapanlar, bunu mu demek istiyor bilmiyorum ama dediklerinden anlaşılan şu oluyor: Aslolan aşktır; kendinizi secdelerce yormayın. Aşıkların namazı kalıpsızdır; kulağı ezanda olanlara, seher vakti camiye koşanlara aldırmayın! Önemli olan "yok olmak"tır, Rabbiniz karşısında sorumlu bir kul olarak var olmaya kalkmayın!"

Son not: "Gel, kim olursan ol, yine gel, bin kez tövbeni bozmuş olsan da yine gel!" sözü, öyle sanıldığı gibi kör ve sağır, hoyrat ve özensiz bir kabullenme değildir. "Bin kez tövbesini bozmuş" bir adam, en az bin kez tövbe etmiş olmalıdır. Yani kusurundan ötürü mahcup olmuş olmalı... Eksiğini görüp Rabbinden özür dilemiş olmalıdır. Ama yeni üretilen bu "tasavvuf" eksiği ve kusuru da, bir tür "tamamlanmışlık" olarak yutturuyor, bir kez bile mahcup etmiyor, bir kez olsun tövbeye çağırmıyor adamı. Aksine, saf müslümanların günahtan ötürü mahcubiyetlerine tepeden bakan bir "kibir" üretiyor gizliden gizliye.

Senai DEMİRCİ