İndirilecek cihazda, kurallara göre tükenmez kalemden başka hiçbir alet öngörülmemektedir. Hortum girişindeki bir diş yamulmuştu. Bir şey yapmak mümkün değildi.

Aslında bakmasını bilen için herhangi bir bilimsel alanda derinleşen için Allah'a ait sayısız mühürler, sikkeler, hatemler görülebilir.. Sadece dikkat ve odaklanma..

Ve bu anda telaşlı bir anons duydum. "Kaptan, oksijen hortumunu bağlayamıyoruz." Baturin'in oksijen hortumu astronot elbisesine bağlanamıyormuş. Bu, iniş esnasında oksijensiz kalması demekti.

hiç kimse görmek istemeyen kadar kör olamaz!

Talgat Musabayev,

Artık istasyona geri dönüş yok. Geri dönülmez bir süreç, yani ayrılma ve inme programı devreye girdi demektir. Bir şey unutmamak için kafamdakileri toparlamaya çalıştım. Gemi evraklarını alıp, gemiye döndüm. Kapağı kapattım. Artık indirilecek uzay aracından idari kısma bile geçiş yoktu.

bir tarak hayatmı kurtarır! kurtarmış işte:)

Bu idari kısmında uçuş kıyafetlerimizi çıkarıp, astronot elbiselerimizi giydik. Önceden gemi mühendisi, sonra araştırmacı-kozmonot, en son da gemi kaptanı elbisesini giyer. Ondan sonra indirilecek gemideki yerlerimize sırayla geçip, teknolojik süreci, gemi ve istasyon geçirgensizliğini kontrol ederiz.

Kazak Talgat Musabayev, Türk dünyasının önemli değerlerinden biri.

Uzayda yaşadığı olağanüstü tecrübeleri Cihan'a anlatan Musabayev'in en dikkat çekici vurgusu "Astronotlar arasında ateist bulunamaz." oldu.

Burada da Allahü Teala birşeyleri sebep göstererek bu kişiye hidayet nasip etmiştir.

İkinci seferi esnasında ekibinin başına gelen başka bir hadiseyi ise "Bir anlamda bu bir mucize idi, Allah bizi kurtardı." sözleri eşliğinde Musabayev, şöyle aktarıyor:

"Mir Uzay İstasyonu'nda iken bazen uzay aracından çıkıp dışarıda çalışmamız gerekiyordu. Bu çalışmaların birinde bir bölümden diğer bir bölüme geçiş esnasında beni bağlayan kandilisa-bağlantısı kopmuş, ikinci bağlantı elimde kalmıştı.

NEDEN KISA SAÇLI ASTRONOTA 'TARAĞINI AL' DEDİM

Program devreye girmiş, ayrılma zamanı gelmişti. Birden "Tarak nerede? O çelikten ya!" diye sordum. Kendi kıyafetimi kontrol edip, tarağı öbür bölümde bıraktığımı hatırladım. Baturin ise "Benim tarağım var!" dedi. Gemi evrakları arasından çıkardı. Hortumun dişini tarakla düzeltip takmayı başardım. Artık Baturin'e oksijen temin ediliyordu.

Belli bir zaman geçtikten sonra yanıma uçup, bana tarak uzatarak: "İşte, kaptan, tarağın. Buldum." dedi. Baturin'e teşekkür edip, "Git, kendi tarağını bul!" dedim. "Ne işime yarar, Dünya'da taranırım!" diyerek şaşkınlık içinde cevap verdi.

Baykonur Uzay Üssü'nün bulunduğu Kazakistan'da çalışmalara yön verenlerin başında geliyor.

Yani kontrolsüz, serbest, uzay boşluğunda uçuyordum. Şok yaşadım. Ve bu anda bir gücün beni diğer korkuluğa ittiğini hissettim ve öbür korkuluğa bağlanmayı başardım. Uzaydan evime sağ salim döndüğümde, hayatımda ilk defa 'Allahu Ekber' dedim."

yaşanan olaylar geçekten ilginç.

İş teknolojisine göre önceden istasyonun idari bölümüne girip, tüm kapakları kapattık.

Gerçekten de saç tipi çok kısaydı. Fakat ben yine de, "Bul!" dedim. O da bana "Tamam!" diye cevap verdi. Sonradan kendisinin bana kırıldığını düşündüm. Fakat bu çelik tarak hayatımızı kurtaracaktı.

1994'te başlayan ilk uzay yolculuğunu aktaran Musabayev, gördükleri ve yaşadıkları karşısında "Allahu Ekber" diye haykırmaktan kendisini alıkoyamadığını belirtiyor.

Kendisini 'ateist' sanıyordu. Ama...

Uzaya uçtuğum her seferde, Kur'an-ı Kerim'i götürdüğümü biliyorsunuzdur. Tabii o zaman yaptığım tam olarak idrak edilmeyen bir hareketti. Fakat yaptıklarımın hikmetini şimdi tam olarak anlıyorum." diyen Talgat Musabayev, kendisini, "Astronotların arasında ateist bulunamaz." noktasına getiren gizemli hadiseleri şöyle anlatıyor:

"Biz ateistler tarafından yetiştirilen insanlar olarak, gayb olaylarıyla ilgili olan söylentilere az inanırdık. Ancak içimde her zaman iman duygusu vardı. Bunu babamdan öğrendim.

görecek göz lazım;

Yinede ben şunu savunurum her türlü durumda hidayet Allahü Teala'dan.

Sovyet döneminde doğup büyüdüğünü söyleyen Kazak astronot, "Ateist toplumlarda yetişen insanlar gaybi olaylara pek inanmazlar. Ancak uzayda iken yaşadığım birkaç olay beni şu noktaya getirdi: Uzay, insanoğluna en ikna edici bir yer ve önemli manevi ders vermektedir." diyor.

Bağlantım kopmuş, uzaya sürükleniyordum

28 Nisan 2004'te insanlık tarihinde bir ilke imza atan Musabayev, uzaya gönderilen ilk turisti taşıyan araca kaptanlık yaptı.

Çok güzel paylaşım, teşekkürler, Allahü Teala yardımcın olsun.

Hastalarının tedavi süreçlerinde de inancın öneminin büyük olduğuna değinen Hancılar, "Ben hiç ateist bir hastayla karşılaşmadım. İnsanlar bir sağlık sorunu ile karşılaştıklarında aslında ateist olmadıklarının farkına varıyorlar. Çünkü mutlaka sığınma, dua etme ihtiyacı hissediyorlar. İnançları kesinlikle tedavi süreçlerinde olumlu mesafeler kat ettiriyor." şeklinde konuşuyor.

"İniş için hazırlanıyorduk. Vaktimiz çok daraldı ve artık saniyelerle hesaplanmaya başladı. Ben, Budarin ve Baturin, gemi içine girmeliydik. Ve durup dururken tarağım aklıma geldi. Hepimizde aynı, çelikten yapılmış taraklarımız vardı, benim tarağım ise yünlü uçuş kıyafetimin cebinde bulunmalıydı. Ben ekibimizin çömezi olan Buturin'e tarağımı bulması için talimat verip, geminin istasyondan ayrılması ve inişe geçmesi için hazırlanıyordum.

Doktor Tayfun Hancılar'ın kızının doğumu sonrasında yaşadıkları onun hayatını etkilemiş. Kızının doğumuna kadar ateist olduğunu söyleyen Hancılar, bebeğin doğum sonrası yapılan tetkiklerinde laborantın tahlil değerlerini yanlış işlemesiyle hayatının nasıl değiştiğini şöyle anlatıyor: "Kızımın doğumunun ardından yapılan rutin kontrollerde laborant 0,6 olan bir değeri 6 olarak yazmış. Doğruyu öğreninceye kadar geçen o 15 dakika boyunca Allah'a yalvararak dua ettim. O gün aslında ateist olmadığımı fark ettim. Allah'a inanmaya başladım."

Musabayev, uzaya uçtuğu her seferde, Kur'an-ı Kerim'i yanında götürdüğünün de altını çiziyor.

Kimisinin hidayeti uzayın derinliklerinde iken, kimisinin hidayeti atom çekirdeğinin içerisinde saklıdır. Mesele önyargılardan sıyrılabilmekte ve olaylara objektif bakabilmekte.

O hadiseyle birlikte aklıma, "Baturin'e tarak hiç de gerekmiyordu. Fakat bu tarağı yanına alması için neden emir verdim? Neden?" sorusu geldi. Tarak olayında, ekibimiz semavi bir güç tarafından, eğitimimiz, hayatımızdaki başarılarımız ve rütbelerimize bakılmaksızın kurtarılmıştık, Allah'a şükrettik. Artık düşündüğüm şey: Astronotların arasında ateist bulunamaz. Uzay insanoğluna en ikna edici bir yer ve önemli manevi ders vermekte."

Bazen bizim sayfalar dolusu yazılarla anlatmaya çalıştığımız şeyi, bir tabiat olayı, veya başa gelen herhangi bir olay insanlara hissettirmek yoluyla öğretebiliyor.

Yıllarca kendisinden başka kimseyi önemsemediğini anlatan Hancılar, kızının kendisinden başkalarını da düşünmesini sağladığını söylüyor. İnancın insan hayatındaki önemini anladığını ise "Kızım Eylül 6 yaşında. Onun inançlı olmasını istiyorum. Hangi dine inandığı önemli değil, fakat mutlaka tutunacak bir dalı olsun." diyor.