<i>Adam, bir yandan da bağırıyormuş,</i>

<i>- Allah?a ibadet ediyorum, demiş.</i>

<i>Adam, Hızır?a teşekkür etmiş ve oradaki bir pınarda abdest alarak tarif edildiği şekilde namaza durmuş.</i>

<i>Adam,</i>

Çoban Duasına devam ediyordu:

<i><u>bu açıdan durumu elvermeyenler bile oturduğu yerden ; namaz namzetmektir ; namzetmek namını zikretmektedir! </u></i>

" Ey dost, ben hatalıyım, ne olur affet. Bildiğin gibi dua et. Allah nazarında böylesi daha kıymetlidir.

<i>Gölün ortasına doğru yaklaşırken, arkadan bir ses duymuş. Geri döndüğünde ise yolda rastladığı adamın göl üzerinde soluk soluğa koşarak geldiğini görmüş.</i>

<i><u>neden namaz kılıyoruz!? ahiret, cennet vs vs için ise ; o zaman menfaatimize secde ediyoruz anlamı çıkar! </u></i>

<i>Gerçekten de önemli olan, ibadetin şeklinden ziyade, ibadet esnasında bir insanın gönlünün nerede olduğudur.</i>

"Ey Musa! sen bugün ne yaptın? sen ayırmaya mı geldin buluşturmaya mı? Şu garip çobanı azarladın. Onun bana ne kadar yakın olduğunu anlayamadın. Ağzından çıkan lafı bilmese de, O çoban inancında samimi idi. kalbi temiz, niyeti halisti.

<i>Bir ara önüne bir göl çıkmış. Hızır keramet sahibi olduğu için ruhi kudretlerinin yardımıyla gölün üzerinde yürümeye başlamış.</i>

<i>Adamın yanına yaklaşmış ve merakla sormuş,</i>

Musa hatasını anlatı ertesi gün çobanın yanına gitti çoban duaya durmuştu yine, Ama dünkü heyecanından, samimiyetinden eser yoktu. Öğretildiği gibi yakarmaya gayret gösterdiğinden, aman bir yanlış laf etmiyeyim diye takılıyor, kekeliyor, terliyordu.

Hazreti Musa, bir gün bir başına dağları dolanırken, uzaktan yoksul ve yanlız bir çoban gördü. Çoban dizüstü çökmüş, ellerini semaya açıp dua etmekteydi. Bu durum hz. Musa'nın çok hoşuna gitti, ama yaklaşıpta çobanın duasını duyunca şaşırdı.

Hz. Musa:

Biz kelimelere bakmayız, Niyete bakarız! kelamlara bakacak olsak yeryüyünde insan kalmazdı!

Hz. Musa duaya kulak kabartarak çobana yaklaştı.

<i>Bu arada Hızır da, yoluna devam etmiş.</i>

<i>- Heyy efendi?Heyy efendi?İkinci rekattan sonra oturulacak mıydı, yoksa kalkılacak mıydı, unuttum.</i>

Biz çobandan razıydık. başkasına medih olan söz sana zemdir. Ona bal olan sana zehirdir. Sen işittiklerini inkar ve küfür saydın ama bilsen ki bir kabahati varsa bile, ne tatlı kabahattır onun ki"

<i>- Ne yapıyorsun, sen? Bu yaptığın nedir?</i>

Çoban Rab'ine şöyle yalvarıyordu:

Kurban olduğumAllah 'ım. Seni ne kadar severim, bir bilsen. ne istersen yaparım, yeter ki Sen iste. Sürüdeki en yağlı koyunu kes desen, gözümü kırpmadan keserim Sen'in için. Koyun kavurması güzeldirAllah 'ım, kuyruk yağını da alır pilavına katarsın, tadına yenmez olur.

<i><u>Namzetmek : namaz namzetmektir ; namzetmek namını zikretmek tir!</u></i>

<i><u>SUDA YÜRÜYEN ADAM</u></i>

Yeter ki Sen dile, ayaklarını yıkarım. Kulaklarını temizler, bitlerini ayıklarım. Ne kadar çok severim ben Sen'i. Sana çok hayranım.

<i>- Git arkadaş, git?Sen ibadetini nasıl istersen öyle yap, demiş.</i>

<i>Bir gün, Hızır, bir dağdan geçerken bir adamın oradaki bir tepeciğe çıkıp, kendini aşağıya bırakıverdiğini ve yuvarlana yuvarlana tepenin eteğine kadar geldiğini, üstü başı toz içinde kalıp tekrar tepeye tırmandığını, aynı hareketi böylece birkaç kez tekrar ettiğini hayretle görmüş.</i>

Mesnevi'den alıntıdır

Sus, seni cahil adam! Ne yaptığını sanırsın?Allah pilav yer mi? Allah'ın ayakları mı var yıkayasın? Böyle dua olur mu? Külliyen günaha giriyorsun. Derhal tövbe et!

Hz. Musa, çobana ettiğinden pişman olup sırtını okşadı ve dediki:

<i>Rivayet bu ya, vaktiyle insanlara doğruluğu göstermek, iyiliklerin ve sevginin örneğini vermek için Hızır, halk arasında dolaşırmış.</i>

<i>Hızır, arkasından koşarak gelen adama şöyle bir bakmış?Bakmış ki, adam, kendisi gibi gölün üzerinde yürüyor. O zaman adama,</i>

<i>Hızır, ibadetin öyle olmadığını, namaz şeklinde olacağını, bunun için önce abdest alınması gerektiğini, sonra şöyle?şöyle diye, nasıl namaz kılınacağını izah etmiş.</i>

Duydukları karşısında hz. Musa öfekeden küplere bindi, bağıra çağıra kesti çobanbın duasını:

Hz. Musa o gece bir ses işitti, seselenen Rab idi:

Çoban, Hz. Musa'dan azarı işitince kulaklarına kadar kızardı, utancından yerin dibine girdi. Bir daha böyle kendi kafasına göre dua etmiyeceğine gözyaşları içinde yeminler etti. o gün akşama kadar hz. Musa çobanın yanında durup ona temel duaları ezberletti. Sonra "Allah benden razı olur, iyi iş yaptım" diye düşünerek yoluna devam etti.