hayır;nazım hıkmet arkadasım...

Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır. Sen kendini paralarken, o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan "Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?" diye bir soruyla bile karşılaşabilirsin.. iki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz. Sen, "Ama senin için şunu yaptım" derken o, "şunu yapmadın" diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın. Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın. "Peki o ne yaptı" deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller

Allah her şeyin kadirıdir... azab ve mükafatı sınırsızdır.

gncll tutayım o zaman bu başlığı arkadaşlar...

dinlemek için

Allah, bütün kulları için sonsuz merhamet sahibidir, bağışlayandır, esirgeyendir.. Ve hiç kuşkusuz ki onun "cehennem"inin ya da "kabir azabı"nın bile vahşet kültürüne teşne düşük kalibreli insan belleğinin alamayacağı kadar hikmetli, şerefli, eğitici bir içeriği olacaktır.

insan hayatı bir defa ıskaladı mı kendine gelemiyor kolay kolay. yaşanılanlar nasıl unutulur?bu haytta en kıymet verdiğin kişinin sana kıymet vermemesi ne kadar acı bilen varmı? ne yazıkki istesekte istemesekte ıskalıyoruz. mutluluğu tek bijşeye bağlamışım. o gidince hayatım toz duman oldu. hayatta hiçbişeyin kıymeti kalmadı. laf olsun diye değil gerçekten değerini kaybetti herşey. gözümde hiç bişeyn dğeer, kalmadı. şimdi soruyorum sizlere: ne yapmalıyım ben.

Mehmet Çoşkundeniz'e ait anlamlı bir yazı.

Evet.. Bi kere daha kör gözümüze sokuldu bu gerçek..

depresif gönderdiğin linke baktım... ve dehşet içindeyim... resimlerden dolayı değil ama dehşetim... bu olaya inanıyor musunuz gerçekten? bu safsatayı çürüten yazıyı da hemen altında vermişler... son paragrafını kopyalıyorum...

HAYATI ISKALAMA LÜKSÜN YOK SENİN!

aynen bunu da bılıp yasayabılsek...

mehmet coşkundeniz..

Bu adamı okumak hoşuma gidiyor.

yazı çok güzel, daha önce okumuştum.. tşk ederiz paylaşım için...

koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yaşıyorsa ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayati ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın. Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "Acılara tutunarak" yaşamayı öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki... Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor. Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana. Yine içeceksin rakını baliğin yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası... Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun aslolan yürektir. Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de duymayanlar acıtsa da İçini unutma; yaşadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini...

katılıyorum...

onemlı değil arkadasım. bende cok begenıyorum ve bır o kadar kederlenıyorum...

Paylaşım için teşekkürler..