Günah, ruha içirilmiş bir zakkumdur.

Bu yolda arabanızı güvenle kullanabilirsiniz. Çünkü sürücü olarak ne siz yorulur ve endişelenirsiniz ne de arabanızın motoru zorlanır.

Günah, kalbi hayatı çepeçevre saran zehirli bir dumandır.

Günah işlemeye ısrarla devam edenin iradesi, direnmesi ve yenilenme kudreti kalmaz.

Eğer ana yoldan çıkar, patika yola girerseniz, bu yolun çukurları, kayganlığı, taşları ve yol kenarlarındaki dikenleri size rahat vermeyecektir.

Günah, fıtratla zıtlaşmadır. Günah, insanın asli yani fıtri olandan sapmasıdır. İnsan günah ile Hak'tan saptığı zaman kendisi olmaktan çıkıyor ve kendi cehennemini oluşturuyor. Fıtri olan, iyi asfaltlanmış otoban yola benzer.

Yaradan yoldan saptırmasın,

Bu duman fırtınasına maruz kalan insan kurur; bu zehirli havayı teneffüs eden, manen ölür. Her ne kadar diri gözükse de...

Günah işleyen insan, kendi ruhunu dinamitlemiştir.

Günahtan zevk alan insan sefildir. Çünkü insana bahşedilen kabiliyetler, ulvi duygular günahla kararmaya başlar.

yazdıklarınıza katılıyorum