Kanaat, şükrü davet ediyor. Kanaat, modern çağ insanını tutuyor.

alamadıkları aklında kalıyor.

Bağışıklık sistemini zayıflatan tatlandırıcılar,

Paylaşmadıkça bilmedikçe ekmeğini bölmeyi yarısını vermeyi,, vermekten korktukça sanki verirsen azalacakmışsın gibi gördükçe... Daha çok çer çöp götürür bu dünyayı ve bizim iflah olmayan gönüllerimizi...

hanım bu defa hemen çantasına davranıp bir kolonyalı mendil çıkartıp çocuğun ağzını burnunu güzelce siliyor.

şimdilerde soda yetişiyor imdadımıza.. doğru ya mideler tıka basa doluyor..

bir tablo bu.:?

PEKİ bizim yaşda ilerledi.. değişen ne oldu?

Bir Tek Huzur Çıkmıyor Poşetten

huzuru yanlış yerde arıyoruz.. aradığını bilmeyen bulduğunu da anlamaz gerçi..

sigara filtresi 2 yıl can çekişiyor doğada yok olmak için.

Rakamları günlük tabanda vermeyi uygun buldum,

kızarmış gözler,

ayet-i kerimesini unutan insan,

poşetin içinden bir kucak kredi kartı borcu ve israf çıkıyor malesef...

?Ya Rab verdiğin rızıkla beni kanaatkar kıl ve rızkı benim için mübarek eyle.? AMİN DE ÜSTAT...

kola kutusu 100 yıl,

Sebzeler Dört Mevsim Taze Ama...

Ayakkabılarımızı kıyafetlerimizi dolaplar almıyor öyle ya her elibsemize uygun renkte ayakkabı gerekli!

Yıl 2007: İstanbul?da oluşan evsel katı atık miktarı günlük 15 bin ton!

Ben bunları düşünürken, çocuk yoğurdu bitirmiş oluyor,

Çocuk meyveli yoğurt yiyor,

ve domatesi dört mevsim taze tuttuğu söylenen buzdolaplarının

Kredi kartından aldığı cesaretle alabildiklerini poşetlere atıyor,

ah nefsim, uslanmaz mısın..

vazgeçilmez olduğu mutfaklarımızda,

70 bin çeşit ürünle yüz yüze gelen insan,

upuzun boyu olacak!

Yani her gün küresel ısınmaya ve küresel sermayeye tam destek veriliyor.

Üç Kaşık Yoğurt, Bir Torba Çöp

sonra soracağız birbirimize, Ramazan'ı hoş geçirebildik mi diye?

Çok sevimli olmadığını kabul ettiğim ama son derece manidar ve önemli olduğunu düşündüğüm

Kanaat, israfı def ediyor.

Bu modayıda nerden icat ettiler bilmem ben çocukken herkesin bir çift ayakkabısı vardı oda siyahtı herşeyin altına giyerdin özenle bakardın her pazar akşamı gazeteni yayar bir güzel boyar cila atardın :) alsana sıfırdan tekrar başla...

Eve gelince poşetlerin hiçbirinin içinden?huzur? çıkmıyor.

kanaat etmeyi unutuyor.

Kanaat, en çok Müslüman?a yakışıyor.

Yıl 1996: İstanbul?da oluşan evsel katı atık miktarı günlük 5 bin ton.

nefisle etkin bir şekilde ciha edmek şarttır rabbim yardımcımız olsun.

haksızmıyım hocam?

100 litre petrol için dünyada kaç çocuk ölüyor?..

asık suratlar giriyor.

hemen büyüyecek,

ne güzel ifade edilmiş; poşetin içinden huzur çıkmıyor..

Sonra ne oluyor?

ah insan, ah nefsim!

çantasından küçük bir kutu çıkartıyor.

Reklamlardan biliyorum,

Kanaat, ruha, yuvaya ve dünyaya huzur vaat ediyor.

Kanaatkar olan birileri varmı varsa nerelerde bende bilmiyorum artık.. Hiç tatmin olmuyoruz ki aldıkça alıyor, yedikçe yiyoruz..

Yani her gün?israf?ın sırtı biraz daha fazla sıvazlanıyor.

İçinde renkli yoğurt olan plastik kutu son derece göz alıcı bir renkte tasarlanmış,

bir önceki kuşağın adını bile bilmediği,

Mutfak doluyor,

düşünüp şaşırıyorum.

israf, küfür, inkar, müslümanı aşağılama, özgürce kurandan yorum çıkarma!!!

Toprak yoruluyor,

çift kapılı, derin donduruculu,

bukadar özgürce dine saldıranlar hakaret edenler.

Ve bir insan bir kere kullandığı cam kavanozu çöpe atmak yerine onu değerlendirirse, enerjiden % 33 tasarruf sağlıyor.

çocukluğumuzun ramazanları vardı.. iftar sofralarındaki tek süs, çorbaya eşlik eden salata olurdu. bazen babamın parası olur da ekmek yerine pide alınırsa tam bir ziyafet sofrası olurdu bizim için..

El insaf be nefim el insaf be doymak bilmeyen nefis...

Yok yazdığıma ise kimse bakmasın hepimizde hepsinden en az ikişer çift var...

ezber eden insan yoruluyor.

?Zenginlik istersen kanaat yeter.? diyor Hz. Mevlana.

sonra bayramlarımız vardı.. dua ederdik çikolata yiyebilmek için. utanırdım bunun için dua ediyorum diye, zira bilirdim ki bir yerlerde ekmek duası edenler vardı.. benim duam kabul olur da onların "ekmek duası" geri çevrilir diye.

garip gurebayı hiç aklımızdan çıkarmayalım...

Çöpçüler artık şarkılara düşüp kimsenin aşkını süpürmüyor.

sepet ve fileleri tercih ederse 100 litre petrol tasarrufu sağlamış oluyor.

Hepimizin sahiplenmesi gereken, zira bizzat bizim eserimiz olan

bide tavşan çıksaydı...:-)

Hayatının içi boşalan insan,

İnsan Yorgun Dünya Yorgun

ne varlığa seviniyor,

basketbolcu ağabeyleri kadar uzun oluyor!

renklendiriciler

İnsanın yaşına başına bakmadan alıp yiyesi geliyor.

Sadece

kalplerin ancak Allah'ı anmakla huzur bulacağını unuttuğumuzdan belki..

tel dolaba ne ihtiyaç ne de yer kaldı.

acaba hak mı ediyoruz bütün olanları?

çünkü aylık veriler son derece astronomik ve ziyadesiyle can sıkıcıydı.

bütün bu söylemler ve hakaretleri müslümanlar hak ediyormu sizce?

Şimdi yok spor ayakkabı yok konvers yok bot yok çizme yok sandalet yok yok yokkk...

tesettüre: sıkma baş demeler...

Mutsuz çehreler,

Ve? Bir cam şişe 4000 yıl,

düzensiz uykular,

Sonra, lüzumlu lüzumsuz alıp tükettiklerimiz yüzünden günde 65 bin ton çöp üretiliyor.

Evet, ülkemizde günde 65 bin ton çöp üretiliyor.

son kullanma tarihi geçince çöpe giden,

şimdi de unutuyoruz.. hem de hiç hatırlamamak üzere.. bir çocuğun duasının gerçekleşmesi kimin umrunda..

bunu düşündünüz mü hiç arkadaş?

Buzu çözüldüğünde bozuluveren,

?Yiyiniz, içiniz fakat israf etmeyiniz.? hadis-i şerif değil miydi, ayet olarak belirtilmiş

müsrif olmanın bedelini, hayatının içini boşaltarak ödüyor.

Minik minik kutu ve şişeler,

sonra çocukluk işte unutup giderdik, çünkü yine bilirdik ki Rabbim merhametlidir.

Tek kapılı,

İstanbul?da evlerden ve iş yerlerinden toplanan evsel katı atıkların yaklaşık 1900 tonunu kağıt,

buzdolabı taşıyor.

sürekli kullanabileceği bez torba,

ne yokluğa şükrediyor.

Ve sadece bir insan, bir kere kullanıp atacağı poşetler yerine,

birkaç istatistik sonucuna dikkat çekmek istiyorum.

belki unuttuklarımızın arasındadır zalimle mücadele.. herşeyi sineye çekmeyi alışkanlık haline getirmiş olmamız.. Bana dokunmayan yılan bin yaşasın, deyişimiz.. bir yoksulun elinden tutmaya niyet edip sonra, nasılsa bizim yerimize bunu yapanlar var, deyişimiz.. adına özgürlük deyip nefsin prangalarını takmamız..

2550 tonunu plastik

MUBAREK RAMAZAN geliyor... geldi... alış verişlerimize çok dikkat edelim diye açtım konuyu...

Kapımızda Ramazan ayı.. Birkaç saatlik açlığın ardından binbir çeşit yemek bulunur sofrada. 5 kişilik ailenin sofrasında, bir kabileyi doyuracak nimet hazırlanır. ve çoğu da çöpe gider ne yazık ki.. çünkü ertesi gün nefis, dün yediği yemeği yemek istemeyecektir.

donuk bakışlar,

Gözümün bir türlü alışamadığı obez çocuklar?

peki ya bütün ışığını kaybetmiş yüzleri?

Olup biteni şaşkın bakışlarla izleyen dünya yoruluyor. Tefekkürsüz eylemi

Yani, ?Yiyiniz, içiniz fakat israf etmeyiniz.?

ya da bu suçlu sükunetimiz..

ve koruyucular?

Haklısınız, yerden göğe kadar. tüketim ve alışveriş çılgınlığı bitirir bizi. Buzdolabına tıkılan, sucuk yapılan kurban eti kime ne kazandırır.

Otobüste bebeği mızmızlanan bir hanım,

900 tonunu cam,

Kanaat ve şükrün girmediği eve depresyon giriyor.

rengarenk ambalajlara sarılmış yiyecek ve içecekler arz-ı endam ediyor dolaplarımızda.

imansızlığı maharet sananlar. biz neden bu durumlara düştük ki?

su yoruluyor,

Yeni ve modern dolaplar sadece sebzeleri her mevsim taze ve canlı tutuyor,

meyveli yoğurt bile bize neler taahhüt ediyor,

nerde bu huzur ALLAH AŞKINA.?

ve 8000 tonunu mutfaklardan çıkan atıklar oluşturuyor.

önlerine koysanız tenezzül edip ağzına sürmeyeceği gıdalarla doldu buzdolaplarımız.

Biz biraz adam olsak güzellikler sökün edecek inanın. iş bizde, başka kimsede değil.

Dün güzel bir laf ettim. Keşkekle büyüdüyse şöyle olur, bisküviyle ise şöyle, çikolata ile büyüdüyse böyle olur diye. dedelerinin hiç görmediği duymadığı yiyeceklerin yedikleri önünde yemedikleri arkasında, hastaneden çıkaramıyoruz insanları. Fazlamız var, eksiklik nerede diye sorası geliyor insanın.

Çocuğun üç kaşık yoğurt yemesinin sonucu, bir poşet dolusu plastik çöp...

Annemin kardeşim için yıllarca hiç aksatmadan günlük yoğurt mayaladığı kavanoz geliyor gözümün önüne.

çiklet kağıdı 5 yıl,

Doymak bilmeyen bir nefisten Allah'a sığınırım, ne kötü bir haldir bu..

mutfağın bir duvarını kaplayacak büyüklükte olan

muhteşem dizayn yoruluyor. BENDE YORULDUM...

Çocuklar yiyince hemen uzuyor,

kırılıyor.

rüştü hocam durumlar vahim işte bildiğiniz gibi.. kanaatsiz bir toplum olduk birbirimizi yiyoruz malumunuz..

ambalaj tekniği çok başarılı.

Hanım, zarifçe plastik kutunun üzerindeki renkli folyoyu açıyor ve pembe plastik bir kaşıkla renk şölenini tamamlıyor.

artık kaldırımlardaki Sonbahar yapraklarını süpürecek zamanı bulamıyor.

hep beraber birşeyler kaparız umarım...

bu bir meyveli yoğurt.

Çöpçüler

plastik 1000 yıl,

israftan kaçınalım..

Hiç tanımadığım bu hanıma içim