şeytan işte bizi allahtan uzaklaştırmak için olmadık sebepler uydurtuyor:))

-Sen de benim camiye gitmediğimi biliyorsun.

ibretlik bir hikaye...

-Gel seni camiye götüreyim, dedim. Bugün cuma biliyorsun.

ibret alana :(

ilk defa okudum ben

bu hepimizin önünde olan bir durum. zaman varken değerlendirelim sonra gerisi geriye döndüremeyiz..

Gayri ihtiyari gülmeye başladım:

-Biliyorum ama, dedim. Sebebini gerçekten merak ediyorum.

-Ciddi söylüyorum, dedi. Giyimime ve özellikle yeşile düşkün olduğumu bilirsin...

Yavaşça yanına yaklaştım ve kısık bir sesle:

-Herhalde şaka yapıyorsun, dedim. Bunun için cami terk edilir mi?

kaçmak, sebep aramak, bahane üretmek veya kafasını kuma gömmekle kurtulacağını mı sanıyor insan!

-Ne bileyim olmuyor işte, dedi. Belki çevrenin de tesiri var. Hem pantolonumun ütüsü bozulup dizleri çıkar diye de endişe ediyorum.

Hiç sesini çıkarmadı. Çünkü musalla taşının üzerinde, yeşil örtülü bir tabut içinde yatıyordu..

-Peki, dedim. Hayatında hiç camiye gitmedin mi?

Onunla konuşmamızdan iki ay sonra kendisinin camide olduğunu söylediler. Hemen gittim. Bahçedeki namaz saflarının önünde duruyordu ve üzerinde yine yeşiller vardı.

Söyledikleri beni son derece şaşırtmış ve bu konuyu açtığıma pişman etmişti. Daha sonra tokalaşıp ayrıldık.

çok güzel bi hikaye

Yolda karşılaştığımızda ezan okunuyordu.

Gerçekten de öyleydi. Giydiği birbirinden güzel elbiseleri mutlaka yeşilin bir başka tonundan seçer ve her zaman ütülü tutardı.

-Hani, dedim. Camiye gelmeyecektin?

mevla yeşillere bürünmeden önce iman ile yanmayı nasib etsin...

-Çocukken dedemle birkaç kere gitmiştim, dedi. Hem o yaşlarda dizlerim aşınacak diye herhalde endişe etmiyordum. Fakat artık camiye gidebileceğimi pek zannetmiyorum.

çok eskiden beri bildiğim ibretlik bir hadise...