Marquis de CONDORCET

Denis Diderot

İman ilgidir, küfür kayıtsızlık. İman eden, varoluş anlam ve amacına ilgi duymuş, inkar eden varoluş anlam ve amacına kayıtsız kalmış olur.

İman yüzünü dönmektir, küfür sırt çevirmek. Nura yüzünü dönen, gözünü aydın eder. Nura sırtını çeviren, hayatı kendisine zindan eder.

Allah hidayet versin takılın siz kafanıza göre. Anlıyorum ben sizi. Sürüden farklı olcaz sevdası. Dinleri tartışırım sizinle ama yaratılışı ve Allah'ın varlığı şüphe götürmez elhamdülillah

Harvard Üniversitesi?nden Dr. Herbert Benson?ın dini inanç ile bedensel sağlık arasındaki ilişkiyi inceleyen kapsamlı araştırmaları, bu konuda dikkat çekici sonuçlar vermiştir. Benson, inançsız bir kişi olmasına rağmen, Allah?a olan inancın ve ibadetlerin insan sağlığı üzerinde başka hiçbir şeyde görülmeyecek derecede olumlu bir etki meydana getirdiği sonucuna varmıştır. Benson?ın vardığı sonuç, kendi ifadesiyle, insan bedeninin ve zihninin?Allah?a iman etmeye göre ayarlı? olduğudur. (Rod R. Seeley, Trent D. Stephens, Philip Tate, Essentials of Anatomy Physiology, 2. baskı)

İman belirlenmiş koordinatlarda yol almaktır, inkarsa yılkı atı gibi dolaşmak. Allah göklerin ve yerin nurudur. Allah'a iman, nurun kaynağına yönelmektir. İnkar ise bir yere yönelmek değil, bir yönelişi reddetmektir.

İnanç azlığından meydana gelen derdin dermanı yoktur..

İmAn eTmEk KolAY ETrafa bir BaK AtOmLardan gaLaksilere hepsi boyun bükmüşLeR.

Kim olacak? Kula kul olanlar ve kulu kendine kul etmek isteyenler...

alıntı

İman bilinci bilinç üstüne bağlar, inkar ise bu bağı koparıp bilinç altına bağlar. İman, insan idrakine sonsuz ufuklar açan ve onu son durağı olmayan bir tekamül yolculuğuna çıkaran itici bir güçtür. İnkar ise bilincin bilinç üstü ile bağını koparır. Bu durum, bilincin bilinç altına mahkum olmasıdır. Böyle bir bilinci, iç güdüler ve ayartıcı benlik yönetmeye başlar. Allah'a kul olmaktan kaçınan, kendini, bilinçaltı aracılığıyla yöneten güdülerin elinde kul olarak bulur.

senin beni anlamış olma ihtimalini de cesurca reddediyorum. beni anlasan benim gibi olurdun...

İman önbilgidir, inkarsa önyargı. İnanmak için "marifet" ön şarttır. Kişi bu yüzden bilmediğine inanamaz. Ama inkar için hiçbir ön şart yoktur, cehalet yeter.

İman bir bağlanış, inkarsa bir kopuştur. Bağlanmak kişiyi "emin" kılar. Bu yüzden iman varoluşsal güvenliğin garantisidir. İnkarsa fıtrattan kopuşu temsil eder.

İman sebattır, inkar savruluş. İman, sahibinin kendi yerinde iskanını sağlar. Yerinde iskan eden, sükunet bulur. İnkar eden yol almaz, dolaşır. Savrulan "sükunetini" kaybeder. Bu, sahte bir özgürlük hissi uyandırsa da, aldatıcı olduğu çok geçmeden anlaşılır. Çünkü inkar, "özü gürleştirmez", aksine özü çürütür, kurutur.

Bana bazı şeylerin aklımızı aştığını söyleseler de, bu, saçmalıklara inanmama yol açmaz. Hiç şüphem yok ki aklımızı aşan şeyler var; ama aklımıza aykırı olan herşeyi ve ona zıt düşen ne varsa, cesurca reddediyorum.

insan yaratılışı nasıl inkar eder ya? kirpikte bir tuy ama uzamıyor bu ne kadar muazzam. yani yaratılışımız. daha öyle çok şey var ki üniversite mezunu bir zat bunları bilir herhal.

Filozoflar tarafından aydınlatılmayan toplumlar, şarlatanlar tarafından aydınlatılıyor demektir.

İman şükürdür, inkar nankörlük. Teşekkür ekmeğin değil, ekmeği verenin hakkıdır. Sahipsiz nimet olmaz. Bir şey nimetse, mutlaka sahibi vardır. Nimeti fark eden, nimetin sahibini arar. Nimetin sahibini bulan, O'na teşekkür eder. Nimeti fark etmemek, nankörlüktür.

İman sevgiye benzer, inkar ise nefrete. Sevgi pozitif bir şeydir, nefret negatif. Sevgi insanı artırır, nefretse insana hiçbir şey katmaz. Tıpkı bunun gibi, iman özü itibarıyla pozitif bir değerdir, inkar ise negatiftir.

İman hatırlamak, küfür unutmaktır. Hatırlamak geri kazanmaktır, unutmaksa kaybetmek ve azalmaktır. İman eden, vicdanında peşinen var olan "huduri bilgi"yi hatırlamış sayılır. İmanla hatırlanan varoluşsal emanettir, inkarla unutulan var kılınan "ben"dir.

İman vefadır, inkar vefasızlık. Allah'a vefa göstermeyen, başkasına vefa göstermez. En büyük vefakarlık, "En Büyük Olana" vefakarlıktır.

İman haddi bilmek, küfür haddi aşmaktır. İman, bir kendinde olma halidir. Kendinde olmayan, kendini kaybeder. Kendini kaybeden, haddini bilmez.

Devamı: http://www.yenimakale.com/iman-ve-inkar.html#ixzz1r41Nkt5P

Gündüz ile karanlık gibi, kim karanlıkta kalmak ister ki...

İnsanların Allah'a gereği gibi tanıyıp kul olmasından kim rahatsız olur?

İman artmak, inkar eksilmektir. İman değer katar, inkarsa hiçbir değer katmaz.

sen beni anlayamasanda ben seni anlıyorum ama. eskiden bende senin gibi düşünürdüm.