prof. micfıael finefrock, tarih, charleston yüksekokulu

prof. timothy childs, eğitmen, johns hopkins üniversitesi

prof. gustav bayerle, ural-altay çalışmaları, indiana üniversitesi

prof. peter golden, tarih, rutgers üniversitesi

prof. ülkü bates, sanat tarihi, new york şehir üniversitesi

prof. stanford shaw, tarih, california üniversitesi.

doç. cornell fleischer, tarih, washington üniversitesi

ascii alfabeye ğ harfini sokmaktan bile aciz türkiye devleti ise elbette tüm bu süreci türke türk propagandası yapmaktan ibaret bir anlayışla en sorumsuz şekilde geçirmiştir. 2015'te varılacak nokta şimdiden kesin gibidir:

avrupa'daki yahudiler çete kurmuş muydu?

Her hareket kendi devri içinde değerlendirilmelidir. O dönemde alınan tehcir kararı, bence gayet "demokratik" bir karardır. Aynı şey örneğin stalinin başına gelseydi şu anda Ermeni ırkı diye bir ırktan söz etmiyor olurduk...

soykırım diye bir suç var. bu suçun ilk ve tek büyük örneği almanya'da yahudilerin yaşadıkları. ikinci büyük örnek adayı ise türkiye'de ermenilerin yaşadıkları.

dahası, devlet göç kafilelerine saldıran eşkiyaların, görevini suistimal eden mülki amirlerin çoğunu idamla cezalandırmıştır. bunu kendiliğinden, 1. dünya savaşını kaybetmeden önce, sırf kendi hukuku gereğince yapmıştır. 1. dünya savaşı kaybedildikten sonra itilaf devletlerinin kurdurduğu mahkemeler de cabası.

prof. pierre oberling, tarih, new york şehir üniversitesi

tıpkı işgalci yunan ordusunu tuz ve ekmeği kapıp hoşgeldiniz diye karşılayan türk köyleri gibi şimdiden ermenilerden özür dileyenlerimiz, lafına "soykırımı inkar etmek de o suça ortak olmaktır ha!" diye başlayanlarımız, rüzgarın estiği yöne doğru eğilmeye başlayanlarımız mevcut.

doç. june starr, antropoloji, suny stony brook

tek tek bakın. göreceksiniz ki 50 yıldır (belki de 70-80 yıldır) bu konuyu dantel işler gibi sabırla, özenle mükemmel işlemişler ve iki vakayı birbirinin aynısı gösterecek ortak özellikleri mükemmel tespit etmişler. 1915'i en iyi bilen tarihçinin bile "şu unsur 1915'te yoktur" demesi imkansıza yakın. türkiye devleti hala 1990'lardaki gibi "tarihi tarihçiler saptar" diyor. ama bor'un pazarı geçeli çok oldu. senin arşivlerinin yüzüne bakan yok. hele hasbelkader arşivlere girenler türkiye'den yana olduktan sonra sen para bile versen oraya kimseyi sokamazsın. tarihi tarihçiler yazar ama hukuku da hukukçular yazar. siyaset tarihini de siyasetbilimciler yazar. türkiye devletinin miyopluğu burada.

prof. halil inalcık, osmanlı tarihi, amerikan sanat & bilim akademisi üyesi, chicago üniversitesi

dr. elaine simth, türk tarihi, emekli dışişleri görevlisi

prof. andreas g. e. bodroglifetti, türk ve iran dilleri, california üniversitesi

prof. caesar farah, islam & ortadoğu tarihi, minnesota üniversitesi

doç. margaret l. venzke, tarih, dickinson yüksekokulu

prof. metin kunt, osmanlı tarihi, new york

paylaşım için tşk..

güzel yazıymış. o zamanın koşullarında ne gerekliyse yapmış bizimkiler. atalarımı destekliyorum her ne yapmışlarsa.

prof. alan fisher, tarih, michigan üniversitesi

ama ne fayda?

imzalayanlar şu isimlerdi:

gelelim 21. yüzyılın muhtemel ilk büyük hukuki başarı öyküsüne.

prof. dank wart rustow, siyaset bilimi, new york şehir üniversitesi

prof. howard reed, tarih, connecticut üniversitesi

adamların bizde kuyruk acıları var ondan bu kavga. başka sebebi yok

prof. frank tachau, siyaset bilimi, chicago, illinois üniversitesi

prof. james stewart-robinson, türk araştırmaları, michigan üniversitesi

prof. william griswold, tarih, colorado state üniversitesi

bir diğer ortadoğu ülkesi aynı şeyi yapmaya teşebbüs ettiği zaman ise uluslararası hukuku çiğnemiş sayılıyor. çünkü kendisi silahsızlanmadan yana olduğunu belirtmiş. imza atmış.

prof. john masson simth, jr, tarih, california berkely universitesi

ama ben gittim hukuk okudum. hukuku tanımaya başlayınca sevmemeye de başladım. bugün ise hukuktan tam anlamıyla nefret ediyorum. anlatayım:

doç. robert olson, tarih, kentucky üniversitesi

dr. andrew could, osmanlı tarihi, arizona, flagstaff

prof. rhoads murphey, ortadoğu dilleri, kültürleri ve tarihi, columbia üniversitesi

prof. thomas naff, tarih, ortadoğu araştırmaları enstitüsü direktörü, pennsylvania üniversitesi

Keske yaşanmasaydı soykırım hocali katliamını kiniyorum

diaspora ile fransa'nın abd'nin bu kadar karşılıklı kazanmaya dayalı ilişkisi varken bu tespitin bu kadar gecikmesi bile insanlık ve hakkaniyet açısından sevindirici aslında. diaspora 1915'te yaşananları soykırım haline getirecek saptırmaları yapıyor. fransalı, abd'li ve sair siyasetçiler de "bakın zulme uğramış bu hıristiyanlara nasıl da sahip çıkıyoruz!" diye iç politika malzemesi üretiyor. hem diaspora besleniyor hem de ona omuz veren sağcı siyasetçiler.

bir ülke dünya savaşı sırasında kutsal sayılan bir toprağı ele geçirir. sonra oradaki hükümranlığını devreder. hükümranlığı devralan oluşum oraların zenginlerinden topraklarını da parasını verip satın alır. mesele hukuken çözülmüştür.

yardımcı prof. kerim bey, southeastem üniversitesi

doç. william ochsenwald, tarih, virginia polytechnic enstitüsü

doç. william hickman, türkçe, california berkeley üniversitesi

prof. avgdorlevy, tarih, brandens üniversitesi

doç. kathleen burril, türk araştırmaları, columbia üniversitesi

doç. ronald jennings, tarih & asya araştırmaları, illinois üniversitesi

toprak koparıp yahudi devleti mi kuracaklardı ya da yahudi ülkesi olarak başka bir ülkeye mi bağlanacaklardı?

sonra ortadoğu'da, nükleer silahlarıyla ünlü bir ülke nükleer silah üretirken uluslararası hukuku ihlal etmemiş sayılıyor. çünkü o belgeye imza atmamış.

doç. justin mccarthy, tarih, louisville üniversitesi

entry muhtemelen ekşisözlükte girilmiş.. hepsini okudum. ben de siyaset bilimi mezunuyum. yazarın siyaset bilimi ve uluslararası hukuka dair tespitlerinde ve yazının genelinde sunduğu savlarda haksız değil, ama olayı gerçekten küçümsememek gerekir. yapılan işin adı soykırım olmasa da o yıllarda bu topraklarda büyük acılar yaşandı.. onlar öldürdü biz öldürdük tartışmasından öte bugün bence asıl problem zihin yapımız. türkiye'de halen insanlara "ermeni dölü" diye küfredilir, köpeklere arap diye isim verilir, kılık kıyafeti farklı görünene çingene denilir... vs.. muhtemelen benzer tavırlar ermeni tarafında da vardır. bu sağlıksız zihin yapısı ve kuyruk acısı olduğu sürece bu mesele hep kısır bir döngü içinde tartışılacak, iki halkın arasındaki mesele uluslararası arenada sözü geçen abilere teslim edilecek..

mütercimlik okumuş olmak isterdim. ya da tarih. ya da edebiyat. ya da türkoloji.

prof. carter findley, tarih, ohio state üniversitesi

prof. bernard lewis, yakın doğu tarihi, princeton universitesi

doç. grace m. simth, tarih, california berkely üniversitesi

Acıdır acı dolu hikayeleri barındırır icinde milyonlarca ermeni sınır disi edilmiş soykırıma maruz kalmistir

dr. heath w. lowry, türk araş. ens., inc. washington d. c.

olmayan soykırımı varetmesinler!

ama bir şey diyeyim mi? ben uzakdoğu felsefesinden anlamam. başak taneleri gibi eğilip de ekmek olarak birilerinin midesine girmektense ağaçlar gibi dik durmayı, ayakta ölmeyi tercih ederim. ben öldüğüm zaman bile çocuğum, onun çocukları benim de dedelerinin de utanılacak insanlar olmadığını bilsin, başka bir şey istemem.

prof. warren s. walker, ingilizce, türkçe sözlü hikayeler arşivi direktörü, texas tech. üniversitesi

yurtlarından kovulan insanlar "ama bizim vatanımız burası!" dediğinde "2000 yıl önce de bizim vatanımızdı" dersin. uluslararası genel hukuk da senden yanadır, uluslararası özel hukuk da senden yanadır. davayı kazanmışsındır. olay biter. daha doğrusu hukuken biter ama fiilen yıllarca sürer.

prof. michael meeker, antropoloji, california üniversitesi

osmanlı devletinden gelen emir sadece tehcir emriydi. ne kadar zorlarlarsa zorlasınlar ötesini bulamazlar. bu emir kimi yerde hiç uygulanmamış, kimi yerlerde başarıyla uygulanmış (bkz: şu anda lübnan'da yaşayan 150 bin ermeni) kimi yerlerde sefillik içinde uygulanmış ve göç edenler ve hatta onlara eşlik eden askerler yolda can vermiş, kimi yerde göç sırasında eşkiyadan yenen baskınlarda göç edenlerle birlikte osmanlı askerleri de ölmüştür. "her yerde kıyım yapıldı" demek için yazının sonunda bahsettiğim "zaman ruhu"na varmak lazım.

doç. william peachy, yahudi ve yakın doğu dilleri & edebiyatları, ohio state üniversitesi

idare hukuku dersi. soru: "toplantı için idareden izin almak gerekir mi?"

uzakdoğu felsefesinin öğüdüdür bu aynı zamanda. fırtına koptuğunda dik duran koca koca ağaçlar kökünden sökülür gider. eğilmesini bilen incecik başaklar ise fırtına bittiğinde yerinde kalır.

doç. david thomas, tarih, rhode island yüksekokulu

e. doç. frederick latimer, tarih, utah üniversitesi

bu sorunun cevabı hayırdır. gerekmez. öyle bir şart yok. ya ne yapılır? idareye sadece bilgi verilir. ya sonra? idare de "orası müsait değil" diyebilir. başka yer gösterebilir. ya da hiç yer göstermeyebilir. dolayısıyla o miting yasadışı hale gelebilir. fakat tüm bu sürecin adı "izin almak" değildir. öyle dersen hoca basar sıfırı.

prof. tibor halasi-kuv, türk araştırmaları, culombia profesör

robert staab, ortadoğu merkezi direktör yardımcısı, utah üniversitesi

almanya'daki yahudiler üzerinde herhangi bir komşu ülkenin nüfuzu var mıydı? din-mezhep birliği içindeki ordulara gönüllü olarak geçme tehlikeleri var mıydı?

doç. ezel kural shaw, tarih, california üniversitesi

doç. madeline zılfı, tarih, maryland üniversitesi

velhasılkelam, hukuk da siyaset bilimi de ölçütlerini koymuştur.

Pit10

prof. shafiga daulet, siyaset bilimi, connecticut üniversitesi

nükleer silahlanma diye bir olgu var. bir takım ülkeler bir araya geliyorlar ve dünyanın silahsızlanması çağrısı yapıyorlar. buna karşı olduklarını da bir anlaşmaya imza atarak belgeliyorlar.

dr. svat soucek, türkolog, new york

doç. ralph jaeckel, türkçe, california üniversitesi

toprak altında yatan yüzbinlerce türk mü? kimin umrunda?

dr. alan duben, antropolog, araştırmacı, new york

yine 20. yüzyılın başlarından bir vaka:

benim verdiğim yazıdaki isminin başında prof olan bir sürü insan sizden dahamı az kitap okudu?

bildiriden çıkan sonuç da netti: "1915'te yaşanan olaylar soykırım olarak tanımlanan suçtan çok farklıdır.". bunu derken 2. dünya savaşından yaşananları göz önüne alıyorlar. eldeki örnek o çünkü.

doç. donald quataert, tarih, hauston üniversitesi

doç. john woods, ortadoğu tarihi, chicago üniversitesi

ilhan başgöz, ural-altay çalışmaları bölümü türk araştırmaları programı direktörü, indiana üniversitesi,

prof. daniel g. hates, antropoloji, new york şehir üniversitesi,

sayın mummia bi okusaydınız keşke ezbercilik yapacağınıza.

prof. roderic davison, tarih, gorge washington üniversitesi

prof. tom goodrich, tarih, indiana üniversitesi

netice itibariyle, en kör insanın bile göreceği üzere bir tarafta tek bir almana zarar vermemiş, tamamen sivil, ihanet tehlikesi olmayan milyonlarca insan sırf ırkları nedeniyle sistematik olarak yok edilirken ve varlıkları hazineye aktarılırken beri tarafta yüzbinlerce müslüman tebasını kaybetmiş bir devletin savaş sırasında ermeniler dahil halkının can güvenliğini ve kendi varlığını koruma kaygısı vardır.

biraz daha uzaklaşalım. uluslararası hukuka gelelim.

prof. metin tamkoç, uluslararası hukuk, texas tech. üniversitesi

ermeniler keşke fransızların gazına gelmeseydi, kendi yurttaşların en zor anında seni arkadan vuruyor olması durumunda başka ne yapılabilirdi, soykırım nedir önce bunu bi irdelemek lazım. adamların kökünü kurutma niyeti olsa lübnanamı sürerlerdi. savaşın kendisi zaten katliam. keşke yaşanmasaydı.

doç. sarah moment atis, türk dili ve edebiyatı, wisconsin ünivertesi

peki ama adama sormazlar mı:

doç. ellen ervin, türkçe araştırmalar, new york üniversitesi

prof. john hymes, tarih, glenville state yüksekokulu

dr. philip soddard, ortadoğu ens. direktörü, washington, d. c.

e. prof. donald webster, türk tarihi

bir akademisyenin elinde çıkmış olan şu entry'de soykırım suçunun unsurları en güncel haliyle yer alıyor: (bkz: #25127437)

doç. james kelly, türkçe, utah üniversitesi

şu anda konu tarih bilimi açısından tartışılmıyor. tarihçiler sadece 1915'te yaşananların ikinci dünya savaşında yaşananlara benzemediğini söylemiş. yarım asırdır bu konuda bilfiil ter döken hukukçuların ve siyasetbilimcilerin işi ise 2 resim arasındaki 7 farkı bulmak değil ortak noktaları bulup iki vakayı aynı suç dairesine oturtmak. alttan gelenler de onların koydukları doktrin üzerinden yürüyorlar. bilim çünkü bu. birikimle olur. sonradan çıkıp da doktrinde gelinen noktanın aksini iddia etmen için senden öncekilere tur bindirmiş olman lazım. o da her babayiğidin harcı değil.

ord. prof. j. c. hurewitz, orta-doğu enstitüsü eski direktörü, colombia üniversitesi

mummia çok kitap okudunuz diye kesin doğruya ulaştınızmı?

alman askerler eşliğinde göç ettirilip de yeni yerleşim kurması temin edilen, öngörülen bir yahudi adem var mıydı?

salt okumak değil yaşayanlar ve onların cocuklarından dinlediklerim oldukça acı yüklü itifad yapan kadınlar cocuklar ermeni kardeslerimi anliyorum

doç. darl barbır, tarih, siena yüksekokulu

işte hukuki başarı budur. barış ödüllerine alfred nobel'in adının verildiği bir gezegenden de ancak bu beklenir zaten.

ord. prof. walter denny, sanat tarihi & yakın doğu araştırmaları, massachussets üniversitesi

uluslararası hukuk da budur. ilk ülkeye tutumundan ötürü kınama bile gelmezken diğeri birleşmiş milletler'den yaptırım üstüne yaptırım alır.

tarih mi? o kolay. hukuki ve siyasi tanım üzerinden soykırım nitelemesi yaptıktan sonra tarihi olgular da aynı şekilde ve muhtemelen aynı titizlikle tespit edilecektir: almanlar yahudileri, türkler de ermenileri yok etti. o kadar.

ama dediğim gibi bunlar bir şey fark ettirmiyor. koskoca hukuk biliminin, siyaset biliminin taşları benim kıytırık entry'mle yerinden oynamaz. milyon entry girersen belki üflemiş kadar olursun. o kadar.

prof. dr. rıfaat abou-el-haj, tarih, california state üniversitesi

sivilleri bir araya toplayıp zehirli gazla öldürmek ne demek? türk ordusu 1. dünya savaşında dahi almanların tüm baskısına rağmen düşmanına karşı bile zehirli gaz kullanmayı reddetmiştir. açın o zamanki alman generallerin, türk paşaların anılarını okuyun, net bir şekilde göreceksiniz. şimdi ise almanlar o işi türklerden öğrenmiş diye abd kanunları üzerinden tarih yazılıyor.

prof. walter weiker, siyaset bilimi, rutgers üniversitesi

işte ben o koca gövdeli, kalın kafalı ağaçlardanım. cepheden döndükten sonra kimlerin köyünü basılmış bulduğunu, karısını, çoluğunu, çocuğunu, tüm köylüleri en iğrenç şekilde katledilmiş bulduğunu büyüklerinden dinlemişlerden, işitmişlerdenim. keşke bu yaraları kaşımak birilerinin işine gelmeseydi ama ben de bu yaşanmışlıkları unutmayacak, unutturmayacak olanlardanım. 2015'te de faşist diye tarihin çöplüğüne atılacağım muhtemelen.

prof. jon mandaville, ortadoğu tarihi, portlant state üniversitesi

soykırımın ölçütleri bellidir. her iki vakada da aynı unsurlara rastlanmaktadır. ikisi de aynı suçtur.

Atalarına holokost uygulanmış bir ırkın insani olarak soykırıma dair çok kitap okudum

biz zannediyoruz ki tarihi olgular ortaya çıksa tüm dünya türkiye'nin soykırım yapmadığını anlayacak. "bu türkler meğer ne kadar haklılarmış" diyecek. oysa tarih çoktan transit geçildi bile. hatırlayalım, 1985 yılında bu konuda bildiri yayınlanmıştı:

yerleşim yerlerini basıp çoluk çocuk demeden yüzbinlerce alman, polonyalı mı öldürmüştü ya da öldürecekti?

işte hukuk, bu sürece "izin almak" ismini vermemenin adıdır. o işin profesyonelleşmiş halidir. bunun aksini iddia edeceklerin de başvurabilecekleri tek bir yol vardır: bunu diyenlerden daha iyi hukukçu olmak.