Yüreğine düştüğüm yüreğimi yakan yangın yüreklim sen ölme..! Ben öleyim yar...!

Ve hiç bu kadar cesur değildim yürekten,

Sana dair olan anlamsız sevgi...

Şimdi seni geçmişimde bırakıyorum.

zalım gurbet treni seni elimden aldı...

sayın atlagel nereye kayboldunuz ya :(((

Ve belki de senden habersiz...

Ve kimse için göz yaşı akıtmamıştım gönülden...

Ne yalnızlık ne keder vuramaz seni, yüreğinde o en yakınken

kırgınlığını

girmesin o vefasızlar

Cevapsız kalıyordu yüreğimde hepsi

Sığınırım kuytuna kokuna bürünürüm bensen sen ölme yar.! Ben öleyim...!

Seni hep isteyerek...

Ardımda seni

Hislerim vardı geleceğe dair

Ama bildiğim tek bir şey var :

Vazgeçemediğim sen

Gel ne yapacaksan sen yap beni ele verme.. sen ölme.! Ben öleyim yar...!

ne yaşadık diye...

Seni özleyerek,

Sanadır düşse bile dökülen göz yaşlarım, ne yağmur ne nehir yarışabilir göz yaşlarımla

Toprağı, anlayamayan "kar içinde yanan karı" nasıl anlayacak.

Gönülden gözyaşı akıtabilmek için gönülden sevmek gerekir. Ne mutlu ki sadece gözüyle değil gönlüyle de sevebilenlere...

Seni sevmek ecelse varsın kendi ellerimle kefenimi şimdi yine kendim dikeyim...

Bir damla gözünden dökülen yaşa, yağmurlar yarışır kendinden bir haber acılarına

Mutsuz avuntusuz ve suskun.

Kıyamam sana

Ben bende değilim artık, aklım, kalbim, ruhum sende baktığım duyduğum her şeyde sen varsın..

Sen doğarsın ömrüme ömrüm baharı bulur, gözlerime bakanlar beni gül dalı sanır

Ama tek bir şeyin yanıtı vardı kalbimde

herkes haddini bilecek durma çizgisini bilecek!!!

Senden ayrılmak ölümse varıp kibriti şimdi yine kendi ellerimle çakayım...

Çilingirler nerde? Maymuncuklarla kapıyı zorlamak niye...

Seni bilinmezliğe zorlayamazdım,

zaten hep ağlatmayı severler..

Suların ötesinde bir çiçek büker boynunu her akşam. Adı gül, kokusu gül, rengi gül, gözyaşı gül, iki gözü iki çeşme.

Bakarlar gözlerime öylesine boş bakışları insanların ama insanlar beni sana aşkımdan tanır

sevgini bile bilemeden

Düşlerim vardı

Bir cevap arıyorum

Sorularım vardı senin söylediklerine dair

sevgilimden bir haber al gel gurbet treni

Değmesin üzüntü gözlerine, düşmesin yüreğine hasret, sen ölme ben öleyim yar...!

ne göreyim kendime yıldızlardan daha uzaktım...

gel artık gel de içimdeki hasreti dindir gurbet treni...

Senin olduğun yerde

Sonra sırdaşım dalgalar durgunlaşıyor,

Kızgınlığım vardı bu kayıtsızlığına,

Sokakları dolduranlar; pencereden bakınca hepiniz donmuş eşiklerde, buzlu kaldırımlarda kayıp duruyorsunuz, düşüyorsunuz, bir yerleriniz acımıyor mu? Mesela kalbiniz...

Sürmezmiş işte, öyle bir yüreğe göç eder ki yüreğin, tek başına bir dağ başında,

Çok akıttım gözyaşı yürekten, gözden hesabını verebilecekmi?

Bilmezler içimdeki o ışıltı sen, gördükleri sen, yaprağına düşmüş çiğ tanesi ben

Gözlerini çekme benden dayanamam hasretine yar, ben öleyim yerine...!

ne gemiler yaktım ne gemiler yaktım

Cesaretsizliğine,

Hüznün anahtarını kim çaldı? Kar mı kapladı, çığ mı düştü üstlerine?

Heyecandan kabarıyor giderek,

Kimse için savaşmamıştım bu kadar

Dedim ya asma suratını hak vaadi gelir bulur seni ve sevgini

Sevgisinden bile emin olamadığım seni bırakarak...

sonunda karşıdan baktım

Gözlerim dalıyor uçsuz bucaksız denize;

Öfkeli yüreğim

Düşüncelerim yağmurlu, esaretten yorgun

içimdeki ateşi söndür gurbet treni

Oysa şimdi

Hiç bu kadar sevmemiştim uzun zamandır kimseyi

Karın yar diye yağdığını anlayamayan; "kar tutan toprağı" nasıl anlayacak.

Boşvermişliğine...

Senin o karşılık gözetmeyen sevgine...

yıllar geçti yollar geçti. herşey geçti önümden bir sen geçmedin bir senden geçemedim... ve hala tepiniyorsa şuramda yüreceğim daha da yolum var demektir. koş yeni yollara yeni yollara...

Yüreğimdeki sessizliği gözlerin bozar deli yağmurlar gibi herkes beni yağmurlar ıslattı sanır

neden ayrılık oldu

Bakamam gözlerine, dayanamaz bu yürek gözlerindeki acıları görmeye. çaresiz düşer yere bakışlarım

biz neydik?

eyvallah

kapat çile kapısını

Ve belki de farketmeden yaptıklarına...

Hep korktuğum, kaçtığım geçmişime...

o kadar yandıı ki canım

gurbet trenini bekleyenlere...

vazgeç gönlüm sen bu aşktan sana kıymet veren mi var mı?

Bilinmez bir yere ve belirsizliğe gidiyorum,

Ayrılığı düşünmek ölüm, seninle ölüme kucak açmak vuslattır bana sen ölme.! Ben öleyim yar...!

Elimi uzattığımda ellerini tutacak kadar yakın ama düşlediğim bir hayal kadar uzaksın..

Seni yok edemezdim isteklerimle...

dön gel gurbet treni

Hayat hep böyle mi sürer yürekler arasında bunca yüreksiz, bunca vefasız ve sen böyle yalnız.

Daha uçmayı öğrenemeden vurulmayı öğrenmiş, hem de yakın sandığı uzaklardan?

Yaralı bir serçe göğsümün sol yanına sığınan, kanadı kırık, ruhu paramparça

Her zaman dertleştiğim dalgalar daha hırçın vuruyorlar sahile...

Bakıyorum

Seni kıskanarak,

Düştüğün zindan köşelerinde, en içinden çıkılmaz sandığın dertlerde bile

Kalbim uzaklarda atacak

beraber çok mutluyduk

Aşkın ateşten gömlek, sevdan işlemiş kanıma. var eden şahidim olsun, temiz çıkarsız aşkıma,

Selam olsun benim dilimle, sana ve o güzel kalbine ey.! rahmanın nuru...

Kızgınlığını,

artık sabrım kalmadı

elbet seni biri anlar...

Sana dair.

Aşkın anahtarını kim aldı?

Samimiyetin anahtarını kim sakladı?

Ben giderken uzaklara ve bilinmezliğe

Bir bakışın yere düşse.. arş yere düşer üzüntünle beraber dünyana

Sabah kar yangınları şarkısını dinledim, tıpkı şarkıdaki gibi galiba