Büyümeseydik çok isterdim küsmeyi

Diğerlerine benzemiyor ayrılığın...

Göğsüme kimi davet ettiysem mutlaka gülümseme kattı ve gözyaşı aldı.

Ama maalesef artık büyükçe kırılıyoruz

Evet, gıtmelere coktan aldıydım bılet şu cocuk yanım olmasaydı..

Seninse eğer ne işi var bende?

hoşgeldın komşu kızı

Mutluluk çabuk unutuluyor. Bana gülümsediğiniz anda. Dönmekte olduğunuz kendi hüzünlerinizden kurtarmak için sizi. Şiir yazıyorum...

Oldu, iste bizde geçmis olduk. Bir askin daha üstünü örtüp, Göz kapaklarini ellerimizle kapattik. Bizde güzel günleri bittikten sonra anladik, Artik yoklugumuzla yasayip; Bir birimizin adini duydugumuzda. Önümüze bakip vicdanimizi kanatacagiz. Artik biz sizli bizli olacagiz.

Gel bir gece yarısı, al hüznünü

keyifler nasıl

Kimi kafasını iki yana sallıyor umutsuz

Hayırsızın biriydi fikrimce

h. b komşu oğlu...

Seninle bi şey ''yaşamamak'' lazımmış, Çünkü; Senden sonra zaten ''yaşanmıyor''

o kadar kızgınım ki sana

Sen bir kere gittin, Ben hergün uğurluyorum seni. Ellerim birbirine düşman; Başkaları zaten yabancı. Bir sokak lambasını söndürdüler. Sarı rengi çıkardılar hayatımdan. Her yazdığım okuyana bıçak. Parmak izlerinden tanıdılar seni. İsmini ben söylemedim ki. Gazetede bir resmini gördüm. Çenen yukarıda yürüyordun, Belli adımların emin. Nasıl üşüdüm. Sen bir gittin, Ardından Temmuzu da götürdüler

Yarınımızı idam ettik bugünümüze hapsolmuşken bugün af çıksa kaybolurmu 10 numara gülüşümüzden..

Birilerine mutlaka yalan söylediğimiz şu dünyada. Herşeyi söyleyebildiğim sen ol istedim. Ben seni seçtim, sende gittin...

Şaşkınlıkla ağır ağır akıyorum

Bu benim kaçıncı seferim

Gel, geceye bile söylersem namerdim, gel!

Mutlu etmiyo artık bizi

Diğerlerine benzemiyor yokluğun

Uyaranlar yolun sununu bilmiyorum sananlar

kalırsam, senin...

Belki yeniden sevebilirdim... Sevmeye ilk senden başlamasaydım eğer...

Seninle ayrıldığım gün. Senin gidişinden çok sonra oldu. habersizdin, kaçırdın! ve bir aşk filmi için en lazım sondu

Kaşlarımı çatarak bakmak isterdim şimdi sana

Görmezden gelerek yolun sonunu zaten bilerek

Cennet, düşlerin gerçekleştiği yermiş. Öyleyse... Bir randevumuz daha var sevgili

Hepsinden çok sevilmedin mi

Yolun kenarında insanlar

en son yazdığına göre mevsim akıllı :)

Kimi abartılı el kol hareketleri beni uyarıyor

Hele seni kollarına aldı mı

git dedim! git! sen kalınca genişliyor bu dünya ve kayboluyorum uçsuz bucaksızlığında! hayır, dedi, sertçe! gidersem, kahraman olurum! ...

Benimse eğer neden içim titriyor hep?

Başka sokaklardan aynı çıkmaza kaçıncı gelişim unuttum

Unuttum dediğin anda. Aklında tutmanın acısıyla baş-etmeyi ve senden kalan bi'şey görünce için sızlamadan yaşayabilmeyi bana da öğretsene

Çıkmaz bir yolun sonuna doğru adım adım yürüyorum

Dudaklarımı büzüp

Ve pembe renkli pamuk helva şekerler

Hepsinden çok sevilmedin mi?

Niye benzesin ki?

Güldü mü cenazeye benzerdi

Yalnız akıllı bir insan sevmesini bilir. Sevip de yitirmek, sevmemiş olmaktan daha iyidir..

Oysa ben yürümeyi seviyorum anlamıyorlar

belkıde komşu kızı belkide...

:( sevildide noldu... ayrılık doğdu

Kimin bu hüzün?

Felaketim olurdu, ağlardım