Allah cenneti kibirlenmeyenlere yazacağını söylüyor.

Gerisi boştur.

Bir insanın en kötü anı ise hatasını savunduğu, bahaneler getirdiği, uyaranı suçladığı veya uyarı karşısında saatlerce susup dolaylı olarak reddettiği, kör sağır, dilsiz davrandığı andır.

Hatalarından korkan bir insan..

Bunun anlamı şudur: Kişi Müslüman olana kadar karakterini bozduysa, kompleksli ve kaprisli hale geldiyse, kötüye hak verme eğilimi varsa, gösteriş düşkünlüğü ve büyüklenme içinde ise Müslüman olduktan sonra da bu karakter bozuklukları ve kötü eğilimler devam edecektir.

Hiçbir şeyden pişmanlık duymam!

yanlışın doğurgaları sonrayı etkileyeceği için asıl sorun yanlıştr. yanlış sonrasındaki tutumumuzda olayı toparlamak için çok önemlidir.

Bunu bu şekilde bilmek, kimden bahsederse bahsetsin her ayetten ders almamızı sağlar. Müminler, muttakiler, muhsinlerin özellikleri bize iyi anlamda örnek olurken; münafıklar, fasıklar, müşrikler ve kafirlerin özellikleri ise onlardan ibret almamızı ve olabildiğince onlara benzemekten sakınmamızı sağlar.

Zaman içerisinde çocuklar büyürken hayatlarında birçok tercihle karşılaşırlar. Zaten hayat bir tercihler bütünü değil midir? Yerken, içerken, konuşurken, davranırken hep milyonlarca tercih arasından birini seçmez miyiz?

Sayfaların kirlilik durumu vicdan gözünün görme gücünü de etkiler. Sayfası beyaz olan kişiler, sayfanın üzerine damlamış en ufak bir kirliliği hemen fark edebilirler. Çünkü beyaz ve siyah büyük bir tezat oluşturur ve siyah noktalar çok olmadığı için yeni damlamış siyahlığın fark edilmesi daha kolaydır.

28/83: İşte ahiret yurdu; biz onu, yeryüzünde büyüklenmeyenlere ve bozgunculuk yapmak istemeyenlere kılarız. Sonuç takva sahiplerinindir.

Siyah noktaların artması önce kişiye hatanın gözüne sokulması etkisi yapar. Çünkü yaptığı yanlışın sonuçlarını gittiği birçok yerde yaşıyordur ve bir yerlerde bir sorun olduğunun farkındadır.

İlk yaptığı hata binlerce kez katlanır.

Devam edildiğinde şirke kadar gider.

İNSANLAR HATALARINI KABUL ETMEYİ ONUR MESELESİ YAPIYORLAR, OYSA ASIL ONURSUZLUĞUN HATAYI ÖRTBAS ETMEK OLDUĞUNU FARKETMİYORLAR.

Sorumlu olduğumuz alanlardaki duygularımız, davranışlarımız, tepki ve tutumlarımız ve yaptığımız seçimler, sayfamızın temizlik durumunu değiştirir. Kimi çok hızlı bir şekilde kirletmeye başlar sayfasını, kimi daha yavaş... Sayfaların kirlenme hızı kişiden kişiye değişir.

Zaten Müslüman olmak, kurtuluş için bir son değil bir başlangıçtır. Asıl iş orda başlamaktadır. Kişi bir gelişim süreci içinde karakterini düzeltmeli, dürüst bir tutum içinde olmalı ve Allah için çalışmalı, koşuşturmalıdır. Bunlar olmadığında münafıklığa doğru bir eğilim baş gösterir.

Her insan hata yapabilir, çünkü insandır. Önemli olan hatayı yaptıktan sonra gösterdiğimiz tutumdur. Adem de hata yaptı, İblis de. Ancak, Adem yaptığı hatadan dolayı üzüldü, pişmanlık duydu. İblis ise bahane getirdi, hatasında ısrar etti, büyüklendi. Biri Hz. Adem oldu, diğeri ise şeytan...

Siyah bir lekeyi uzun süre sayfasında tutmak istemez. Onun işi gücü temizlik yapmaktır. Kendi sayfasının temizliği...

Arka fona beyazı almak, hak ve hakikatin farkında olmaktır, davranışlarımızı hak ve hakikate göre kıyaslamaktır, ayetler merkezinden gitmektir.

güzel paylaşım Allah razı olsun.

Kuranda, ne iyi olarak bahsedilen insanlar eşi benzeri olmayan meleklerdir, ne de kötü olarak bahsedilenler uzaydan gelmiş gözlerinden ateşler çıkan, kötülük abidesi şeytanlardır. İyi ya da kötü olanların tamamı insandır ve sizin-benim gibi, ülkemizde ya da dünyada olan insanlar gibi insanlardır.

Çünkü bu durum, hatayı/yanlışı helalleştirmektir, meşrulaştırmaktır.

İnsan, hiçbir şey bilmez olarak, tertemiz bir sayfa ile dünyaya gelir. Zamanla bilgi sahibi olur ve bu, beraberinde sorumluluğu da getirir. Bildiklerimiz ve bildiklerimizi hayata geçirme gücümüz arttığı ölçüde sorumluluklarımız da artar.

Ancak, onları uzaydan gelmiş, bizden tamamen farklı, ucube yaratıklar olarak gördüğümüz için, onlar gibi olma endişesi taşımadan sanki haşa Allah bize doğuştan iltimas geçmiş gibi rahat rahat yaşamımıza devam ederiz. Sanki o ayetler bize inmemiştir! Sanki bizler doğuştan o ayetlerden muafız!

Sayfanın kirli olması, karakterin bozuk olmasıdır. Böyle bir durumdaki kişide kıskançlık, kibir, riyakarlık gibi karakter bozuklukları sıklıkla görülür. Ayrıca bu kişilerin olayları ve insanları değerlendirmeleri de bozuktur. Doğru bir olaydan rahatsızlık duyup yanlış bir olaya hak verebilirler örneğin. Çıkarları için doğru insanları satabilir, alkış almak için kötüye taraf olabilirler. Duyguları tersine çalışır. Doğru bir şeye üzülüp yanlış bir şeye sevinebilir. Bunun en güzel örneği kıskançlıktır. Biri iyi gidiyor diye, iyi işler yapıyor diye üzülenler; o kişi yanlış şeyler yaptığında da sevinebilirler.

Sayfaları temiz olanların ise kızgınlıkları ve sevinçleri doğru yönde çalışır. Kızıyorlarsa demek ki ortada yanlış bir şey vardır. Doğru olaylar ve kişiler karşısında sevinç duyar. Üzülmesi, öfkelenmesi, heyecanlanması ve diğer duyguların tamamı doğru merkezli çalışır. Kendini özel olarak kontrol etmesine gerek yoktur. Hata yaptığı da olur ancak kendi gördüğünde veya bir başkası gösterdiğinde hemen geri adım atar, değiştirmeye çalışır.

Çünkü sayfada zaten bir sürü leke vardır ve hangisinin yeni, hangisinin eski olduğunu fark etmek güçtür. Fark etmek ancak çok dikkatli bir göz sayesinde olur.

İşte bu tercihlerin kimi doğru veya doğruya yakındır, kimi ise yanlış veya yanlışa yakın... Genel olarak doğru veya doğruya yakın tercihler yapanların sayfaları daha temiz, yanlış veya yanlışa yakın tercihler yapanların sayfaları daha kirlidir.

İnsanoğlu varoluşundan dolayı evrensel sıkıntı çeker.

Ancak eğer kişi tüm bunlara rağmen düzeltme yoluna gitmezse işin içine bahaneler, yalanlar ve karşı tarafı suçlamalar girmeye başlar. Ve bunların sonucu olarak sayfadaki siyah noktalar normalleşmeye başlar. Sanki o sayfanın deseniymiş gibi... Dalmaçyalı köpeklerin tüyleri gibi sayfanın bazı yerleri beyaz bazı yerleri siyah olmuştur.

Hatta bu tip insanlar siyahla o kadar özdeşleşmişlerdir ki siyah fonun üzerine düşen beyazlıkları leke olarak algılayabilirler. Doğruyu yanlış, yanlışı doğru olarak görebilirler. Bu kişilerde hak ve batıl birbirine karışmıştır artık; hak batıl, batıl hak olmuştur; doğru ile yanlışı ayırt edemezler.

Daha en başlarda, sayfanın bembeyaz olduğu dönemlerde, sayfayı kontrol eden vicdan gözü; sayfada olan en ufak bir değişikliği, en ufak bir karaltıyı fark eder ve bundan rahatsızlık duyar.

Ancak bilinerek yapılan yanlışlarda, olayın sonrasının önemi yoktur, çünkü alınacak bir derste yoktur.

yanlış yapar herkes hatasız kul olmaz ama hatada ısrar etmek devamını getirmek bundan sonrası artık kntrolden çıkar

Bu nedenle çocuklar daha saftır, temizdir, bir yanlış yaptığını fark ettiğinde utanır. İşte bundan dolayı, iyi bir eğitim verildiğinde çocukların değişmesi ve doğruya yönlendirilmesi daha kolaydır. Nitekim "Ağaç yaşken eğilir" sözü tam da bu gerçeği ortaya koymaktadır.

"Hiçbir şeyden pişmanlık duymam" tutumu işte bu anlayışın sonucunda ortaya çıkmaktadır. Böyle diyen bir insanın değişmesi, gelişmesi, hatalarını düzeltmesi mümkün müdür?

Eğer kişi hatasını fark ettiği halde düzeltmezse, benzer hatalar çoğalmaya başlar. Sayfada farklı yerlerde bir sürü siyah noktalar oluşmaya başlar.

Ne kadar da dik durmuş oluyor bu sözüyle değil mi?.

Temizlenmesi de bir o kadar zordur.

Kişi Müslüman olduktan sonra önceden yaptığı kötülükler affedilir, günahları bağışlanır. Yalnız, sayfalarının kirlilik durumu değişmez.

Bunu söyleyen çok gururlu olmalı.

Bilinmeden yapılan yanlış sonunda, eğer insan yaptığı yanlışı tekrarlamazsa, o yanlış bazen zarardan çok yararı olur o insana...

Peki, insanların yanlışlarını düzeltmelerine, sayfalarını temizlemelerine engel olan şey nedir? En büyük nedeni, şeytanın da şeytanlığına neden olan şey, KİBİR...

Dalmaçyalı sayfasına rağmen kendini değiştirmeyen hatta yanlışları gitgide artan kişilerin sayfalarındaki beyazlıklar da gitgide kaybolur hatta tamamen bitebilir. Sürekli yanlışlar yapan, sürekli kötü tercihlerde bulunan bu insanların sayfaları kirden kapkara olmuştur.

Kuranda geçen iyi ya da kötü o insanlardan biri olma potansiyelinin herkeste bulunduğunu bilmek oradaki tüm ayetlerden ders almamızı, tüm ayetleri hayatımıza uyarlayabilmemizi sağlar.

Her insanın hata yapabileceğini, önemli olan şeyin saf bir niyetle onu düzeltmek olduğunu kavrayamamış bir insan..

Bir insanın en onurlu anı kendi hatasını ya da çevresindekilerin hatasını içtenlikle, samimiyetle ve iyi bir niyetle düzeltmeye çalıştığı andır.

Düzeltmenin, değişmenin ve gelişmenin hayattaki en değerli iş olduğunu fark edememiş bir insan..

Siyah bir zemin üzerine düşen siyah bir lekeyi görmek güçtür. Bu insanların vicdan gözleri körelmiştir, kalpleri katılaşmıştır. Yanlış yaptıklarında yanlışlarını, kötülüklerini fark edemezler. Kötülükleri fark edememenin yanı sıra en büyük sorunlardan biri de vicdanlarının ters çalışması veya akıl oyunlarıyla yanlışı meşrulaştırmaktır.

17/37: Yeryüzünde böbürlenerek yürüme; çünkü sen ne yeri yarabilirsin, ne dağlara boyca ulaşabilirsin.

Böyle bir anda bütün onuru, en başta kendi gözünde, dibe vurur.

güncel

İşte bu nedenle salih amel çok değerlidir.

Bu dik duruşun altında bir korkaklık var..

Örneğin, orada kötü özellikleri verilmiş insanların yaptıklarına ya da düşündüklerine benzer-yakın şeyleri çevremizde de sık sık görürüz. Hatta kendimizde bile!

Bu kolay bir iş değildir,

Sayfalarının büyük çoğunluğu kara olduğu için arka fon kara olarak algılanır. Yani değerlendirmeler hak ve hakikate göre değil kişisel çıkar, kıskançlık, bencillik, gösteriş, kibir gibi kötü özelliklere göre yapılır. Kişi bunlara doğru bir kılıf bulup insanlara öyle sunabilir. Artık yanlışlar meşrulaşmıştır.

Böyle kişiler yanlış yaptıklarında yanlışlarını hemen fark eder ve o yanlıştan rahatsızlık duyarlar. Eğer bu fark ediş onların hatalarını düzeltmelerine yol açarsa, bu onlar için sevindiricidir.

Bu yüzden hazza dönük yaratıktır.

Değişim olmadığında ise her insanın sonu koskoca bir karanlıktır. Değişime kim ihtiyaç duymaz? Kusursuz olan, hiç hata yapmayan, mükemmel olan, yani Tanrı! Değişime direnenler kendini Tanrı sananlardır, kibirlenenler Tanrılığa soyunanlardır. Uyarıdan nefret ederler, hiçbir hatalarını kabul etmek istemezler. Soralım onlara... Neden? Siz Tanrı mısınız? Hiç hata yapmaz mısınız? Kimse sizi uyaramaz mı? Kendinizi ne sanıyorsunuz?

Kendinden ne kadar da emin değil mi?.

Kibir, insanların kendi hatalarını görmelerini engeller, başkaları uyardığında kabullenmelerini engeller, diğer insanların iyi özelliklerini örnek almalarını engeller, Kur'an'da geçen insan tiplemelerinden ders almayı engeller... Kısacası her türlü değişimin önünde koskoca bir engeldir KİBİR.

Kendi hatalarıyla yüzleşemeyen bir insan..

Önceleri, sayfanın çoğu yeri beyaz iken sayfanın üzerine düşen her kara leke hemen fark ediliyordu, ancak böyle bir durumda sayfanın üzerine düşen siyah lekeler öyle kolay fark edilmez.

insan yapısı gereği hata yapabilen bir canlıdır.

yaptığı hatayı kabullenmek, ders çıkarmak ve telafi etmek için çaba göstermek erdemdir..

İşte salih amel budur.

Kendini hatasız sanan, kendini Tanrı sanan, içten içe de böyle olmadığını bilen, gerçekte kompleksli bir insan..

Zaten böyle bir durumda olan kişinin kendini düzeltmesi ancak çok dikkatli bir şekilde, arka fona beyazı alarak, kendini gözlemlemesi ve bir taraftan da siyah lekeleri silmeye çalışması ile mümkündür.