Sen oluyor

Aramızda dağlar yollar yıllar var iken,

Tüm işgal edilmiş topraklarımdan

Fakat boğazının düğüm düğüm olmasından

Sana mutlu yarınlar vermek için değil

Güneşin kimin için doğduğunu umursamazsın

Elini tuttuğunda

Adı konulmamış duyguların

Adım Aşk olduğunda Sevgili

Her yanında sevda gülleri açar

İçidir hakikatin resmi, dışı sadece bir manzara

Ne çok şeydir o güzel gülüşlü şey hayatında artık

Sonsuza dek ayrılmayacağına dair

Koşarsın hiç durmadan O?na

Dumlu dumluymuşsun yüreğimde,

Usulca bakarsın göz ucuyla O?na

mevlana yılı bu senemi?

Sargın yaprakmışım dallarına,

Sensizliği kuşanan yollarda

AŞK olur

Sen hep varsın

Büyümeye başlarsın

kaliteli ve dinleyemeye doyulmayan şarkılardan dem vurmak için olsun bu başlık...

bende gizli olduğunu Sezenler Olmuş.

Okuduğum her cümlede

Biçiyorum ektiğim sevgi tomurcuklarını

alıntı...

Kaybettiğim mutluluklarımı

Ne zamanın bir tarifi olur

Bir duru bakışınla doğurmalısın beni, sen ey kanımda aşkı arşınlayan hüzün! Öyle bir sükutla ateşlerde yürümeliyim ki; hem gecenin dili çözülsün, hem de gündüzün...

Biliyorum görünce beni hep tanıyordum diyeceksin

Sen her sabah Sevgili için uyandığında

Adın bu sefer

Gördügüm her güzellikte

Karda uzun yürüdük senle

Hani o

İşte bugün konustu benle

Sokaklarda misketini kaybetmiş çocuklar gibi üzgün

Aşık olur

Yaşadığım her AN

Ne pencerelere

Rüyalarımda hep sen vardın

Ne kendine sığarsın

Bir adı olduğunu öğrenirsin

sen nezaman istersen sınırlama yok dipçik kerim -resmi olarak 4 yıl önce yapıldı...

Ellerimde gözbebeğimde..

kımıl kımılmışsın bileklerimde...

Türkü olmuşsun, umudummuşsun

Geceleri

Gecenin kimin için geldiğini görmezsin

Bir sana

sevdama yarınlarıma...

İnsanı gördüklerinden ibaret sayma, göremediklerinde ara

Sözler verirsin

Tüm krallıklardan geri alıyorum

Konuştuğum her insanda

Gözlerim yıldızları geceden

Yorulmuştum çalışmaktan

Sevgi olursun...

Duymak, işitmek yetmez; dinle. Öyle dinle ki, ses ve söz önce bilgi'ye sonra hikmet'e dönüşsün. Koyun kaval dinler gibi değil, ağaç topraktan, yaprak yağmurdan suyu çeker gibi dinle. Kulağın kapağı yok, açman gerekmez; aklını aç, kalbini aç, insafını aç ki dinlemiş olasın.

yangın toprakmışım yağmurlarına.

Sende varsın

Geceleri resmine baktım olanları anlattım

Sevgin sevdaya döner

O kadar sevdim ki resmini

Ne de sevmenin

Evinin her duvarına doldurmak istersin

Şimdi, gecenin koynunda uyuyorsun sevgili

Kutsal bir emaneti alırsın yüreğine

Gözlerine baksan

Bir O olursun, bir kendin

Yıldızlara bakarsın onun resmi vardır

İçinde Sevgi olan yArıNlar

Bir bana kalıyor

Bilmezsin o duygunun adını

Hz. Mevlana

O kadar sevdim ki resmini...

Parmaklarım hasreti çalıyor

Domur domur ter ışıl ışıl fer

Sen Sevgili için yola çıktığında

Ve seni benden alan tüm yaşanmışlıkları

Uzak bir sahil kasabasından sesleniyor gibiyim sana

Uzun bir sessizlik sarar ve sen ilk defa

Sardunya kokulu zamAN?lar

Uyudum yağmurun sesiyle

Hep tanıyordum diyeceksin

Çocuk aklınla büyütürsün varlığını o küçük kızın gülüşünü

İçinde ateşler kusan ejderhalar beslediğini düşünürsün

Beni sana sımsıkı sarılı görenler olmuş...

Ve arayıştayım

Sevgili olur sana...

Yeni bir çağın başlangıcı gibi geriye sarıyor kendisini zamAN

Seni bir görsem diye diye

Anlarsın bu yaşadığın şeyin normal birşey olmadığını

Sahile vuran bir dalganın rengi gibi anlatırdın gitmelerimi ve mavi hüzünler eklerdin hasretliklerime. Oysa özgür bir gökyüzü idi bende gördüğün. Gidişim ise gözyaşı gibi renksiz ve tuzlu idi tıpkı denizler gibi...

Dünyanın tüm nehirleri çağlayan olup boğazından içeri akar gibi olur

Kocaman şehirlerin yüksek binalarında saklanmış gülüşün

Çocukluğunda ilk aşka tutulursun ya

Seni yerlerde göklerde bulamazlarken,

Seni anda mutlu kılmak için vermekteyim tüm savaşlarımı