değeri bilinmiyor ne yazıkki

kötüsün

Kırmızı boyalarla umut ikliminde harfler yazılıyordu pütürlü duvarlara ve

evet ihtimallere vurulmuş adam

komedi mi bu acıya komedi mi diyorsun

serbest gibi

Zap suyunun sesini başına koyuyordum şarkılarımın listesinin

ya beyaz ya siyah var..

Türk Dil Kurumu'na inat bir Türkçeyle...

Yanımızdan geçen kara trenlerle yarışıyordum, yanağım otobüs camının garantisinde

terli coğrafyasında olma ihtimalini sevdim

Yaz sıcağı toprağa çekiyor da tenimin çatlamaya hazır gevrekliğini

Çünkü sonunda annem oluyordum, babam kokuyordum sonunda..

Ankara'ya usul usul karbonmonoksit yağıyordu.

Sınıfça gidilen pikniklerde kıçımıza batan platonik dikenleri saymazsak..

öyle bi ihtimal yok.

Ankara'ya usul usul kurşun yağıyordu..

Çocukluğuma yaklaştıkça büyüyordum.

Ve hiç bir mahkeme tutanağında geçmedi adım

Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum.

Bizim Kemalettin Tuğcu'larımız vardı...

şarkıda vardır

Ben, senin benimle Tunalı Hilmi Caddesi'ne gelebilme ihtimalini seviyordum.

ziyanı yok

Ben seninle, Ağrı dağına mistik ve demli bir çay kıvamında bakan

Okul servisi seni hep zamansız, amansızca bir lojman griliğine götürüyordu

hayatın rel olması ne alaka bu on oniki yıllık bi şiir, ama her yerde geçerli bence..

Muş ovasının yalancı maviliğini

Ben seninle bir gün Veyselkarani'de haşlama yeme ihtimalini sevdim.

Ve bu hasret öyle uzun sürdü ki, adam gibi hasretleri özlemeye başladım sonra..

Sonra iniyordum otobüsten

özlemeye başladım herkesi...

İlkokulun silgi kokan, tebeşir lekeli yıllarında

ömrümün en ihtiyar yolunu koşuyordum.

Ankara'da karbonmonoksit sonbaharlar yaşanırdı o zaman

ama hayat reel

Ben senin, beni sevebilme ihtimalini seviyordum... platonik bi aşk degilmi?

yüzde sfır olanlardanım...

komik insanlar da var bu dünyada

solculuk oynamaya başladık..

Ben doktor oluyordum sen hemşire, geri kalanlar kontrgerilla...

Bir ülkeden bir iç ülkeye

Ben seninle sadece bilmek zorunda kalanların bildiği

aşk varsa

Ben senin, beni sevebilme ihtimalini sevdim!

Otobüs oluyordum

Yumurta kokan arkadaşlarla paylaşılan kahverengi sıralarda,

Oysa Ankara'da hiç sevişmedim ben.

ömrümün en kısa, ömrümün en çocuk,

Çarşıdan bizim eve giden, ömrümün en uzun,

Korkuyordum

ihtimal dahilinde sıkışmış (:

Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam

Çatışmaların ortasında sevimli bir çocuk yüzüydüm sadece

Ve kapalı mekanlarda sevişmeyi öneriyordu haber bültenleri.

Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan

Bir de camların buğusuna yazı yazma imkanı...

hm bak sen demek ki artk yüzdeliklerde renklerle açıklanıyor...

yılmaz erdoğan

Sonra otobüs oluyordum, kırık yarık yolların çare bilmez sürgünü

Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam...

Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum, suni teneffüs saatlerinde

Disiplin kurulunda tartışılan aşkım olmadı benim..

Ve belli bir saatten sonra sokağa çıkmamayı öneriyordu haber bültenleri.

Ne yana baksam dağ ve deniz sanıyordum

Ağbilerimizden öğrendik, S harfinden orak çekiç figürleri türetmeyi..

güzel şiir:)

Doğubeyazıt'ın herhangi bir toprak damında

Sana şiirler biriktiriyordum fen bilgisi defterimde, ama sen yoktun

bir yol üstü lokantasında

herkes okul dagıldıgında cok mutlu olurken benım ıcımı bır huzun kaplardı:Pp

Ben seninle bir gün Van'daki bir kahvaltı salonunda

Otobüs oluyordum bir süre

ama platonik

Oysa hiç kurşun yaram olmadı benim

Ben seninle herhangi bir insan elinin