fakat bilinçli olarak yapılan şeyler de vardır

bizim seçimimiz..

zaman cömert davranmaz...

belki kafa atmak istiyordur ama elinden kapıyı çarpmak geliyordur

karşımıza zamansız çıkmış insanları yolumuzun dışına

ama gerektiği gibi yaşıyoruz işte..

ve telafisi mümkün olmayan..

çarpılırken burnumuza çarpmasın diye mi dikkat edicez?

evet hayat cömert davnamıyo ya neyse diyip geçeyim ooyy oyyy

yani kapıyı çarpsan da

çarp ya da çarpma önemi yok bence..

hayattaki her şey insanlar içindir. gerek mutluluklar, gerek hüzünler. önemli olan bunun bilincinde olup her şeye rağmen güçlü ve dimdik durabilmektir, kapılara dikkat etmek lazım...

ve her seçimde diğerinden vazgeçiş vardır.

yani:)99 bukadarmı

biz, hayata güzel bakalım ki güzellikler bizi kuşatsın...

sevdiklerini, sevgisizlikten değil, bencillikten terk ediyorsanız, bundan sonra çarpacağınız daha çok kapı var demektir...

sürerken birgün geri dönüp onu deliler gibi

günün sözü ilan ediyorum...

kendiliğinden kilitleniverir :))

arayacağımızı hiç hesaba katmıyor muyuz? Hayat her

dogru söze gülünmez başlık sahibi...

mutlaka hatalar yaparız elimizde olmadan..

her şey insanlar içindir

yüreğinizi daha büyük bir sevgi barındıracak kadar açarsanız ve önceliğiniz sevgi toplamak değil de, kendinizi sevgi kaynağı yapmak olursa, arzu ettiğiniz sevgiyi alma yolunda büyük bir adım atmış olursunuz, sevginin ödülü kendisidir...

hayatın olumlu olumsuz getirileri...

kapanmasın diye araya terlik de sıkıştırsan :))

çıktıktan sonra dönsen ne fayda..

sevdiğinizi, işinizi ya da en iyi arkadaşınızı terk ederken çarptığınız kapılar aynıdır. hepsinde geride bıraktığınız insanlar vardır. onları sizsizliğe mahkum edip mutlu olurken, farkında olmadan kendinizi de onlardan eksiltmiş olursunuz...

geri dönmek zorunda kalabilirsin

ikisi de iz bırakır..

katıyoruz :))

neden sevinçler değil de, hüzünler iz bırakır yürekte?

sadece yaralar daha çok acıtandır.. hepsi bu.