Şu dar-ı dünya, meydan-ı imtihandır ve dar-ı hizmettir; lezzet ve ücret ve mükafat yeri değildir..

Ey şek cephesinde gaflet gölgesinde istirahata çekilen bi çare! Gaflet serinliğinde şek içinde zevk ettiğin lezzeti lezzet sanma! O zehirli baldır. Az bir zaman sonra cehennemi bir azaba inkilap edecektir. Eğer alamın lezaize, narın nura inkilap etmesi emelinde isen evkat-ı hamsede rükù ve sucud kancasıyla gururun hortumunu bük sık başını kır imanı doldur. sonra ayata tefekkur ile taate devam eyleki şek ve gaflet perdeleri yırtılsın. Bu dalalet acılığından necatın halaveti tavazzuh ile münacat lezzeti ortaya çıksın..

Evet gurur ile insan maddi ve manevi kemalat ve mehasinden mahrum kalır. Eğer gurur saikasıyla başkaların kemalatına tenezzül etmeyip, kendi kemalatını kafi ve yüksek görürse, o insan nakıstır. Böyle insanlar, malumat ve keşfiyatlarını daha yüksek görmekle, eslaf-ı izamın irşadat ve keşfiyatlarından mahrum kalırlar. Ve evhama maruz kalarak bütün bütün çizgiden çıkarlar. Halbuki eslaf-ı izamın kırk günde yaptıkları bir keşfiyatı, bunlar kırk senede bulamazlar..

İ?lem Eyyühel-Aziz! Bir incir tohumunu tavırdan tavıra hıfzeden, devirden devire himaye eden, inhilalden vikaye eden ve o tohumda incir ağacının teşkilatına lazım olan esasları kemal-i ihtimam ile muhafaza eden, elbette ve elbette, halife-i arz ünvanını alan nev'-i beşerin a'malini ihmal etmez, hıfzeder.

ahirette seni kurtaracak bir eserin olmadığı takdirde, fani dünyada bıraktığın eserlere de kıymet verme..

şöhretin gitti, ancak bir an kaldı. zamanın geçti; kabirden başka mekanın var mı? biçare! aczine ve fakrına bir had var mı?

Kabirden başka mekanın var mı?

En bahtiyar odur ki; dünya için ahireti unutmasın, ahiretini dünyaya feda etmesin, hayat-ı ebediyesini hayat-ı dünyeviye için bozmasın, malayani şeylere ömrünü telef etmesin, kendini misafir telakki edip misafirhane sahibinin emirlerine göre hareket etsin..

M. Akif Ersoy demiştir ki:

Ey kendini insan bilen insan! Kendini oku. Yoksa hayvan ve camid hükmünde insan olmak ihtimali var.

Bediüzzaman'ın konuştuğu yerde bize ancak sükut düşer. Çünkü Victor Hugo'lar Shakespera'ler onun ancak birer talebesi olabilir...

Fakat ne hikmetse yabancı insanların bile Risale-i nuru tanıyıp okuduktan sonra Türkiye'den nasıl böyle bir deha yetişir diyorlar...