Bu ayetlere göre çocuk günah keçisi olarak görülmese de olur, çünkü o çocuk zaten doğacaktı ve iyi bir aileye doğmak yerine kötü bir aileye doğdu böylece ilahi adalet yerine geldi diye düşünülebilir. Bu durumda aile kendi yaptıklarının cezasını çekmiş, çocuk hiçbir şeyin cezasını çekmemiştir.

sadece kendi çocuğuna değil, çevrendekilere de sirayet eder.

bu tamamen yanlış değil, ama tek sebebi de değil.

nasıl ödetilmez yahu, havvanın elması yüzünden tüm insanlar sınava tabi tutulmadı mı? ne güzel cennette doğacak ve orada hurilerle yaşayacaktık.

Aile çocuğuna kötü örnek olursa büyük ihtimalle o çocuk zaten başlarına bela olur, ama buna ilahi adalet değil hayatın kanunu denir. Üstelik bunun yanında o çocuk başka birçok insana da bela olur ki burada da iş ilahi adaletten çıkar mağdurların "imtihan"ına dönüşür.

bu sirayet, çevreye bir çeşit kötü koku-kötü etki-kötü enerji kabilinden etki eder.

Bunun yanında bir sürü insanın hakkına girmiş kimseler var ki bu tarz bir sıkıntı çekmeden ölüp gidiyorlar. Bilip bilmeden kimin neyi hakettiğine karar vermek bayağı bir önyargılı olmayı gerektirir.

insan-kainat,

insanlar hz havva yüzünden bu halde değilki. yanlışın var

siz ise olaya bakarsınız "adam haram yedi, çocuğun ayağı kırıldı." dersiniz. ayağın kırılması olayını tek bir nedene indirgersiniz.

halbuki bir olayda sadece adalet değil aynı zamanda hikmet, aynı zamanda kudret de tecelli eder.

Ve en leyse lil insani illa ma saa. (Necm, 39) İnsan için sadece kendi çalışmasının karşılığı vardır.

E bunları söylesen işlerine gelene "imtihan", gelmeyene "ilahi adalet" diyecekler.

insan-insan,

"... Aynen bunun gibi, Abdulkadir Geylani, İmam Şazili, Şah-ı Nakşibend ve İmam Gazali misillü mana aleminin sultanları da tasavvufi tecrübeleriyle haram lokmanın insanlar üzerinde menfi tesir icra ettiğini ve haramla beslenen anne-babadan dünyaya gelecek çocuğun da -istisnalar hariç- manevi yapısının bozuk olacağını belirtmektedirler. Onlar da bu sahanın hekimleri olarak haram lokmaların bazı haramzadelerin meydana gelmesine yol açtığını söylemektedirler.

Şunu iyi anlamalıyız; Musibetler Allah'ın kullarıyla özel bir ilgilenme şeklidir. meseleye böyle bakabildikten sonra hiçbir sorun kalmaz.

Bu arada, "haram lokmalar çocuğundan çıkar" anlayışı din adamlarında bile varmış yahu. F. Gülen'in sitesinden buldum, Gazali de bundan bahsetmiş:

bunda adli açıdan bir sorun yok. çünkü, çocuğun ayağının kırılmasının tek sebebi babanın haram yemesi olarak görülemez.

ama evladına aynı zamanda bir çeşit karakter bozukluğu olarak da etki eder.

yani "senin baban haram yemiş, gel bakiyim bunun hesabını ver" denilmez. amma haram yiyen anne-baba, kendi çocuğuna nasıl bir karakter aşılayabilir, onu da siz düşünün.

haram lokma sirayet eder.

Allah mesajlarını işte böyle apaaçık sunar, gerisi görüldüğü üzre ipe de gelmez, sapa da, kafalarının bulanıklığı da bundandır zaar.

güzele güzel katalım :)

''Dede ekşi yese torununun dişi kamaşır derler''

biraz beyin jimnastiği faydalı olur.

yani çocuğun ayağı kırılır, bu, çocuk için rahmet olur, babası için sıkıntı olur, doktor için rızık olur vs...

Ama diğer taraftan "masum çocuk babasının günahını niye çeksin" şeklindeki düşünce de yanlış. Bu tür olaylarda çocuğun başına gelen şeyler çocuğa ceza verilmesi değildir. çocuğun zarar görmesi babası açısından cezadır , çocuk açısından ise doğrudan ve müthiş bir rahmet vesilesidir, toplum için ise bir ibret örneğidir . yani olay her yönüyle rahmettir. İlahi adalet açısından hiç de sorunlu bir durum değil.

Ben de bunu demek sitiyorum, onlar haram yemişlerse masum çocukların ne günahı var.. o yediyse haramı, o işlediyse hatayı onlar çeksin..

böyle bir şeyin doğruluğu var.

Bu iki ayet sanırım sorunuza cevap olarak yeter...

İmam Gazali, haram yiyip içen bir kadının sütüyle beslenen çocuğun, ileride habis şeylere ve çirkin işlere meyledeceğini söyler. Çocuğu, ancak haram yemeyen saliha bir kadının emzirmesi gerektiğini, çünkü haramdan hasıl olan sütün bereketinin olmayacağını ve ondan emzirdiği veya haram yedirdiği zaman çocuğun tabiatının o haramla münasebeti bulunan kötü şeylere yöneleceğini belirtir. "Çocuğun şirret olmasının kaynağı haram yemektir." der. Ehlullah'tan biri de "Ahmak ve gafil kadının sütü zarar verir; gafletle emzirdi isen kustur!" diyerek bu konudaki hassasiyet ölçüsüne işaret eder."

ama nasıl var?

Yapılan hatalaların nesilden nesile sirayet ettiği yanılgı mıdır?

Çocuğun sakat veya hasta olması ise herkesin başına gelebilecek, hatta daha çok fakir insanların başına gelebilecek bir olaydır.

atanın günahı sana neden ödetilsin ki. böyle birşey hiç duymamıştım. nereden çıkarıyorsunuz bu icatları anlamıyorum

Bu büyük bir haksızlık değil midir dedemin, ninemin, annemin, babamın yaptıklarından bizler niçin mesul tutulmaktayız? Haksızlık söz konusu değil midir?

sadece haram lokma değil, harama bakış da sirayet eder.

Ve la teziru vaziretün vizre uhra (İsra, 15) Hiç bir nefis başkasının günah yükünü çekmez.

Niçin atalarımızın günahı bize ödetilir ki?

amma yine bu etki hiçbir zaman sirayet edenin imtihanının bütününü kapsamaz.

yalan söylemek, gıybet etmek de sirayet eder.

Selamun aleyküm,

insan-Allah ilişkileri açısından önce ayırarak sonra din ekseninde düşünürseniz cevabını bulursunuz.

bir kere o düşünce avamın olaya tek boyutlu bakmasının sonucu. olayın sadece bir yönü yani. avam, işin o kısmına takılmış, diğer yönlerini görememiş. yanlış değildir, ama eksiktir.

Güzel fakat bunlar "kader" ve "ilahi adalet" kavramları yüzünden toplumdaki şu anlayışa engel olamaz:

güzel cevap olmuş öğretmen kardeş

Yenilen gıdaların bünyeye zarar ya da fayda vermesi kaçınılmaz olduğu gibi haram lokmanın da zarar vereceği muhakkaktır. Bir babs çocuğuna zehir verse ve ölümüne sebep olsa mesul olduğu gibi haram lokma verip de maneviyatının bozulmasına ve ibadete yönelmesinde eksik davranmasına sebep oluyorsa aynı şekilde mesuldür. Anne babaların yaptığı şeylerin çocukları üzerinde etki etmesine bu gözle bakmak gerekir. Ama hiç kimse benim annem babam bana haram lokma yedirdi de ben böyle oldum diye kulluktan yırtamaz. Nice haramzade tevbe edip salih bir kul olabiliyorsa, eşkıya Fudayl bin İyaz senelerce eşkıyalık yaptıktan sonra büyük Allah dostu olabildiyse, hayatı meyhanelerde geçen Bişr el-Hafi, İmam Şafi'nin bile sohbetine gittiği bir zat olabildiyse kimse bu gibi bahanelerin ardına sığınamaz.

Teşekkür ederim..

Bence bu tarz düşünceler hem yargılayıcı, hem de o çocuğu bir mal yerine koyar tarzdadır, ayrıca mantıksız ve tutarsızdır.

mesele bedel ödetme meselesi değil ki. yani babanın yediği haram lokmanın bedelini çocuğuna ödetmezler, yine babasına ödetirler ama bunu mesela adamın oğlunun ayağını kırarak da ödetebilirler.

Böyle bir şeyin doğruluğu var mı arkadaşlar?

Örneğin benim babam benim babam yemiştir, ya da birilerinin canını yakmıştır ''işte şunun canını yaktı, bunun hakkına girdi gördün mü işte evladı çekiyo ve ya canı yanan kişiler direkt olarak '2 sen de evladın da gör'' gibisiden beddualara başvuruyorlar.. Her şeyden bihaber olan masum çocuğa mal ediliyor..

Birisinin çocuğu sakat doğar, hasta olur veya ailesine ve kendisine zarar veren beş para etmez biri olup çıkar. Bunu bilenler de eğer ailesinin bazı kötü yanlarını gördüyse "ilahi adalet"ten bahsederler.

Tamma anlıyorum; fakat hep diyorlar '' bunun şunu şunu böyle yapmıştı o yüzden böyle oldu '' diye.. Diyorum ki: biz niye geçmişte büyüklerimizin hatalarını çekmeye mahkum olalım.. onlar yaptılarsa hatalarının bedelini onlar çeksin, masum kişiler niye çeksin!!