şairin dediği gibi o kadar dertlenmeye gerek yok. nede olsa kimse sağ çıkamadı buradan

eremezsek geberir gideriz, dert mi yani. kim üzülecek arkamızdan...

umarım feraha erersin

bazen çocuk gibi zırlıyorum, sus deyip kendi ağzıma çarptığım çoktur...

bu hüzün ne ara bana konuk oldu ne ara benleşti ve ne ara beni esir aldı, kaçtıkça yakalanıyorum...

oysaki en kolayı da gülmekmiş derler, yüzün alacağı şekli topu topu 3 kas gurubu yaparken asık surak yapmaya kalkınca onlarca kas gurubu kullanılır

aynen öyle ölümden öte yol yok...

donuk bir ifade yeter sanırım...

kalbim kar, boran, tufan...

bide böyle deniycem...

canımın sıkıldığı yanıma kar kalıyo...

öylesine...

o yüzden fırtınamı koparacaksın kopar içinde kalmasın, nede olsa normalleşiyor hayat,

belliki zoru seviyorsun

gülecek bişeyde yok o da ayrı konu tabi...

iyi demiş aferin ona...

işte niye

haklısın bi süre sonra herşey normale dönüyor... kopuyo o fırtına ara sıra, ama insan yoruluyo ya...

bak ellerim üşüdü yine ama sen yoksun...

hüzün fışkırıyor her yerinden