Bizim dostluklarımızda kriter: İrsiyet, cinsiyet, milliyet, hamiyet, asabiyet, kavmiyet değildir? Eksende menfaat, maslahat hesapları da yoktur? Dostluğun olmazsa olmazı, imandır?

Menkibevi, ananevi, milli, tarihi, beşeri algılar tevhidi bilincin önüne geçiyor?

İnsan sosyal bir varlıktır, kendini toplumdan soyutlayamaz. Çünkü toplumu terk etmek, sorumluluktan kaçmaktır? İnsan sosyal ilişkiler ağı içinde ancak yükümlülüklerini hafifletebilir? Biliyoruz ki; Allah önce Adem?i yarattı. Sonra ondan da eşi Havva?yı yarattı. Adem Havva?ya, Havva Adem?e muhtaçtı. Hayatın hayrı ve huzuru iştirakten geçiyordu. Evet, ilk günden itibaren hayat müşterekti? Fıtrat ve hılkat buna müsaitti. Zaten?insan? kelimesinin sözlük anlamında ünsiyet geçmiyor muydu? İnsan insan olma hassasını korudukça ülfet ve ünsiyet devam edecekti? İnsanlıktan koptukça nefret ve husumet galebe çıkacaktı? İşte kardeşlikten nefret üreten Kabil? İnsan Halık ile barışık olmayınca hayatla, halkla, herkesle hatta kendisi ile de kavgalı olacaktır? Bu durumda insanın ilk yapacağı iş; Allah?ı dost edinmek ve Allah?a dost olmaktır? O taktirde Veli olanın, Vekil olanın, Kefil olanın himayesinde ademoğlu gücüne güç katabilecektir?

İşte Liberalizmin insanı çektiği kaygan zemin ve Modernizmin ortaya çıkardığı kaypak insan budur?

Kültürde söz Allah?ındır? Allah?ın karıştırılmadığı kültür ve uygarlık münker ve şerden başka bir şey değildir?

Allah?ın yanına yedek ilahlar, ek mabutlar, ilave rabler, yarı insan? yarı tanrı aracılar verilmesine müsaade etmemektir? Çünkü O?nun varlığı hiç kimseye bağımlı, ilintili ve izinli değildir?

?Kafirler birbirlerinin velileridir. Eğer siz bunu yapmazsanız yeryüzünde bir fitne ve büyük bir bozgunculuk olur.? (Enfal-73)

Tüm cahili, tağuti, şeytani bağlardan, bağımlılıklardan, bağlantılardan özgürleşip Allah ile birlikte olmaktır? Ne beşeri güçlerin boyunduruğu altında kullara kulluğu kabullenmek, ne de kendi başına buyruk hareket etme yolunu seçmek? Sadece Allah?a bağımlı kalmak ve O?nunla barışık olmaktır?

İşte kurulu düzenleri, hakim kültürleri, egemen otoriteleri, şer odakları sorgulayan, sarsan tevhid inancıdır?

Günahtan günaha sürüklendiğimizde bize?dur? diyecek, dostlar? Elleriyle, dilleriyle, kalpleriyle münkerle aramızda siper olacak olanlardır?

Allah?ın belirlediği yerde durmaktır?

Dostluğu tıkayan kıdem, kariyer, makam, ünvan, statü, sınıf farkını biz aşamaz isek kim aşacak?

ALIN OKUYUN GÜZEL BİR YAZI DAHA BELKİ İDRAK EDENLER OLUR

Tevhid bilincinin kökleri, ruhlar aleminde gerçekleşen ahd-ü misaka dayanıyor.

?Görüldüklerinde Allah?ın hatırlandığı? hayırlı kullardır, onlar?

İnsanlık tarihi boyunca insanlığın en ciddi sapkınlık ve şaşkınlık alanı şirk konusu olmuştur. Allah?a inananlar bile çoğu zaman?Nasıl bir Allah? tasavvurunda netleşmediler? Allah inancını doğru okumadılar. Kabul ettikleri Allah?ın gücü, alanı, yetkisi sıfatları nedir, bilemediler, ya da bilmek istemediler? Veyahut işlerine gelmedi? Zamanla Allah ile aralarına mesafe koydular? Kendileri Allah?a alan belirlemeye kalkıştılar? Kimi zaman?vicdan?lara ittiler? Gün oldu?mabet?lerle sınırladılar? Çoğunlukla?kozmik? aleme sürdüler?

?De ki : Ey mülkün sahibi olan Allah?ım! Sen dilediğine mülkü verirsin ve dilediğinden mülkü alırsın? (Al-i İmran? 26)

Dostsuzluk, insanın en hazin gurbetidir?

Dekyanus?a karşı kıyama duran?yedili?nin direniş ruhunun hangi dostluk ve kardeşlik zemininde yeşerdiğini Kur?an bize haber vermiyor mu? Artık o?yedi güzel dosta? yedi düvel bile bir şey yapamazdı?

İslam?ın disiplinine tabi olması gereken beşer, gücü arkasına aldıktan sonra İslam?ı terbiye etmeye kalkıştı?

Rableştirilen?ruhani?ler, ilahlaştırılan?siyasi?ler, kutsanan?aydın?lar uluhiyetin paylaşımında aktif rol alıyorlar? Aziz, ermiş, veli, mürşid, şeyh, lider tevhidi bilinçle doğru konumlandırılmadığı zaman insanların ayağı kayıyor, akide zedeleniyor?

Onlar, gerçekten sırdaştır, gardaştır, yoldaştır?

Onların başları dik, alınları ak, elleri açıktır? İsar sahibidirler? Kendileri ihtiyaç sahibi olsalar da dostlarını kendi nefislerine tercih ederler? Kişisel çıkar ve ihtiraslar karşısında eğilip küçülmezler?

Sadece Allah vardır onun sistemleri vardır. kabul ediyorum...

Bu toplumsal tabloyu acı ve hüzünle izleyen her insaf ehli, şunun altını çiziyor:

Çünkü; ?biz varız ya!?

Sırtımıza basıp yükselme hesapları yapan sahte dostlarla, bizi bağrına basacak sahici dostları ayrıştırabilmeliyiz?

la ilahe illallah:

?Yalnızlık Allah?a mahsustur.? Bu hakikate vurgu yapılırken amaç; ?insan insana muhtaçtır.? gerçeğine dikkat çekmektir.

Meryem?i yarınlara taşıyan müşfik ve münib yürek Zekeriya değil miydi?

Modernizm, teknoloji belki bize çok şey kazandırdı fakat bir o kadarda aldıkları var? Dostlarımızı çaldı? Dünya öncelendikçe, dostluk ucuzladı?

Tevhid Allah?ı öncelemek ve önemsemektir?

Belki de öncelikle, derinlerdeki bu zemin kaybına çözüm bulmak gerekiyor?

Pazarlıksız, ön yargısız, kuralsız, sınırsız gerçek dostluklar?

İlke, esas, değer, doğru, gerçek tevhide istinad ediyorsa anlamlıdır ve geçerlidir? Ahlakın, adaletin, hukukun, özgürlüğün, insan haklarının, sivil insiyatifin, siyasi erkin menşei, mebdei, menbaı tevhidse sahihtir? O zaman sahiplenebiliriz? Çünkü tevhid kullara, kurumlara, kurullara, kanunlara, kamuoyuna kulluğu sonlandırıyor. Vahid?ül-Kahhar olan Allah?a çağrıyor? Adetler, alışkanlıklar, arzular, algılar, tutkular, gelenekler? Tevhidle her şey yeniden olması gereken zemine çekiliyor? Tapınma, tavır, tutum, talep, tercih, tepki, tevhid eksenli bir tashihe tabi tutuluyor?

Tevhidle tashih edilmeyen hayatlar merduttur?

Tevhidi ilkeleri sosyalleştirmek?

Ekonomide mülk Allah?ındır? Allah?ın karıştırılmadığı ekonomi batıldır ve ahlak dışıdır?

Allah?ın iradesi ve hükümleri dışında kalan yaşam tarzları, ahlak ölçüleri, hukuk normları, siyasi ilkeleri belirlemek, benimsemek ve bağlanmak Allah?tan başkasına teveccüh, tevessül ve tenezzül etmektir? Yani şirk ile iştigal etmektir?

?Adl?in, ?emn?in, ?sıdk?ın adresi olacak dostluklar?

Ortamlarımızda, kurumlarımızda dostluk meltemleri yürekleri okşamalıdır? Resmiyet, bürokrasi, formalite, protokol dostluklarımızı zedelememeli? Biz her şeyden önce kardeşiz! Bunu nasıl unuturuz? Sınıflaşma, kamplaşma, itişme, didişme? El insaf! Bu ne hal!

Bu günde İbrahimi bir duruş bizi?halil? kılacaktır? Muhammedi bir çıkış bizi?habib? edecektir?

Akabe?de dostluk sözleşmesine imza koyanlar, ölüme ve çağlara meydan okuyorlardı?

Beşeri sistemlerin kontrol dışı bir İslam?a tahammülleri yok, zaten onlardan bu beklenemez de? Onların amacı; kayıt altına alınan, sınırlanan, budanan ve zamanla sıfırlanan bir İslam?dır?

Sıddık?ın dostluğuna melekler bile gıpta ediyordu?

Biz ağlarken onlar kıskıs gülmezler?

Tevhid, ?Allah?ı birlemektir? dedik, fakat bu sadece?Allah?tan başka ilah yoktur.? sözünden ibaret değildir. Zira tevhidin hayata yansıyan, insanı kuşatan açılımı, kapsamı, müdahalesi söz konusudur. Allah?tan başka ilah kabul etmeyen insan, büyük bir inanç sistemini, imana dayalı yaşam modelini kabul ettiğini ilan, ikrar ve tasdik ediyor. Buna dair bir sözleşmeyi imzalamış oluyor?

Hicret gecesi yatağa uzanan Ali?de hiçbir tereddüt ve tedirginlik yoktu? Dostluğun yüce hatırı vardı? Çünkü onlar gerçekten gözü kara dostlardı?

Bizi anlayan, anlamamıza anlam katan? Bize katlanan, bizi taşıyan vefa ve cefa abideleri?

Issızlığın, yalnızlığın en ürkütücü anında, gecenin en koyu saatinde ışığımız olacak, nefeslerinin sıcaklığını yüreklerimizde hissedeceğimi güzel dostluklar?

Havari olmak, ensari olmak, rabbani olmak nedir? Bunun Türkçe karşılığı özetle, dost olmaktır?

?Haberiniz olsun; Allah?ın dostları, onlar için korku yoktur, mahzunda olmayacaklardır.? (Yunus-62)

Sahte ilahların manyetik alanına girmeden, putların kapsam alanında gezinmeden, tağutların çekim gücü karşısında savrulmadan, şeytani odakların tehdit ve baskıları karşısında yol ve yön değişimine gitmeden alemlerin Rabbinin işaret ettiği çizgide sebat etmektir?

RAMAZAN KAYAN

Şayet bu çalışmalar kardeşlik zemininde hayat bulursa ibadi bir sorumluluk olarak belirecek, uhrevi bir kazanımın?hak edişini? şimdiden yakalamış olacağız?

Çözüm mü?

Çünkü Vekil O? Kefil O? Veli O? Rabb O?

İhtiyaç halinde umutlar depreşir, acaba vefalı bir dost?hızır? olup yetişmez mi?

Merkeze kendilerini aldılar, Allah?ı çevrede tuttular? Bunu da O?nu yüceltmek adına yaptılar? Böylelikle sürekli Allah?ın yetkilerini gasp ederek kendilerine yeni alanlar açtılar? Bunları yaparken kendilerince temellendirmeyi de unutmadılar? Bazen?rasyonellik? adına, kimi zaman?bilimsellik? söylemi ile, çoğu zaman?atalar yolu? iddiası ile, zaman zaman?insanlığın ortak tecrübesi? olarak, yer yer?geleneğe? yaslanarak pazarlama yoluna gittiler?

Risaletin bidayetinde ilk olarak dostluk mektebi açıldı; burası Daru?l-Erkam?dı? Bu kapıdan giren herkes dost olarak çıkıyordu? Bundan böyle İslam?ın tüm çilesini bu yürekler taşıyacaktı?

Yapay, sanal tanrılar, tanrıçalar, monarklar, totemler, tabular, anıtlar, sunaklar, heykeller, temsiller, sanemler hepsi sonradan uydurulmuş, hiç bir geçerliliği olmayan isimlerdir? Ancak görünen putlar birer formdur, sadece zarftır. Onların içindeki, gerisindeki mazrufa, maksada bakmak lazım? Onların arkasına gizlenen güçleri fark etmek gerekir..

Bize düşen görev; dostluk temennisinde bulunmak değil, dostluk dersi vermekte değildir? İmanımız bize müminlerle dost olmamızı emrediyor? Bizden beklenen örnek dostluklar sunmaktır?

?Allah?ın kelimesi ise en üstün olandır.? (Tevbe? 40)

Bizim muhtaç ve mecbur olduğumuz dostluk; bizi ukbaya hazırlayacak, davaya bağlayacak, takvaya taşıyacak dostluktur?

Rekabet dünyası, rant kavgası, riya virüsü ruhları kemiriyor? İnsanlar birbirini rakip görme marazından kurtulup refik olamıyorlar?

?Birbirimizi sevmedikçe iman etmiş sayılmayacağımıza? göre dostluk bir akide meselesidir? İman olayıdır?

Allah?a dost olmanın güvencesi ile yola çıkanlar bu defa kendi araların da dostluklar kuracaklardır? Çünkü O?na dost olmak, O?nun dostlarına da dost olmayı zorunlu kılıyor? Başka türlü kulluk yürüyüşü nasıl sürdürülebilir?

Tevhid, yaşamın anlam ve amacıdır? Tevhidden kopuş anlamsızlığın ve hiçliğin girdabında helake düşmektir.

Fakat, biz dostluğun gereklerini hep başkasından bekleyenlerden olamayız ki! Kendimiz beklentilere ne zaman cevap vereceğiz?

Onlar ne bizi, ne de başkasını satmayanlardır, sömürmeyenlerdir? Hep sahiplenenlerdir?

tüm sistemleri, ideolojileri reddediyorum.

Arzın ıslahını zulmün izalesini, hakkın ikamesini, üstlenen o aziz dostları Allah destekliyor:

Şimdi dostlukları ayağa kaldırma vaktidir?

Hira?da gök sofraları Muhammed?e sunulurken meleklerden bir dost, Ruhul Kudüs devredeydi, Hira?dan Mekke?ye indiği zaman insanlardan bir melek onu karşılıyordu ismi, Hatice idi?

Bizim için, hayat dost kazanma sanatıdır?

Kulluğumuzu sosyalleştirmek için önce dostluk ve kardeşlik diyeceğiz? Fesadın kökünü kurutmak, fitnenin önünü almak velayet ve uhuvvet bağlarını pekiştirmekle mümkündür?

Rızkın, ecelin, şifanın, faydanın, zararın Fail-i Mutlak?ı kuşkusuz Allah?tır? Yaratan da O, yöneten de O?

Allah rızası aradan kayıp gittiğinde her şey tersyüz oluyor? Bu gün dostluklar neden kalıcı değil? İnsanlar kalabalıklar içerisinde yalnız, çaresiz, kimsesiz? Sesler içinde sağır? Renkler içinde kör? Kendisi ile görebileceği, duyabileceği, hissedebileceği yürekler arıyor? Bu kaygan seküler zeminde dost bulmak, dost kalmak günbe gün zorlaşıyor? Çünkü toplumsal virüsler bünyeyi sardı. İnsanlar bireyselleşiyor, bencilleşiyor, dünyevileşiyor, cimrileşiyor? Liberal rüzgarlar kişilikleri parçalıyor? İlkesiz, ölçüsüz özgürlük alanları toplumsal dokuyu bozuyor? Artık dostluklar birer fantezi? Yüzler maskeli? Güzensiz, doyumsuz, dayanıksız ruhlar dağınık? Bu insanların önce Rableri ile barışmaları lazım? Fıtratları ile buluşmaları gerekiyor? Yalansız bir dünya, riyasız bir yaşam insanlığın ortak ihtiyacı?

Bu şartlarda şu gerçeği görmek durumundayız; İslam ümmetinin kollektif irade olarak tevhid bilincini ve hakikatin şahitliğini gereği gibi taşıyamadığını söyleyebiliriz? Bir bilinç kırılması ve yön yitimi yaşanıyor. Sömürülmeye hazır bir ruh halinden kurtulamadığı için tevhidi duruşunu sunmakta ve sürdürmekte zorlanıyor?

Dostluk Öldü mü?

Tarih boyunca müşrikleri çıldırtan, istikbarı kudurtan tevhidin sırrı neydi? Kulun Allah?a dayanması ve O?nun istediği doğrultu da davranmasıdır?

Siyasette hüküm Allah?ındır? Allah?ın karıştırılmadığı bir siyaset zulümdür ve o siyaset ahlak dışıdır?

Dostlukla damıtılmamış ilişkiler hamdır? Kardeşlikle yoğrulmamış yapılar yavandır?

Azerler, Samiriler, Firavunlar bu gün de sahnede? Çağdaş buzağılar piyasayı tutmuş durumda? Dünya adeta bir put galerisi, şirk arenası? Sanat, siyaset ve spor dünyasında sahte ilah ve ilahelerden geçilmiyor?

Gönderilen tüm peygamberlerin ortak inancı, ortak söylemi, ortak eylemi tevhid idi? Ancak çoğunlukla sorun, Allah?ı kabul ya da red meselesi değil, Allah?ı gereği gibi idrak ve iman konusu idi?

Vahdet ise Allah?ı birleyenlerin birlikte yürümeleridir?

Gayet tabii ki, bu dostluğun muhkem ve meşru olması gerekiyor? Sürece, çıkara, kurallara bağlı olmayan kalıcı ve köklü dostluklar inşa etmeliyiz? Ruhumuza sinmiş korku, evham, endişe ve tasaları başka nasıl üstümüzden atabiliriz? Fırtınalı süreçlerde hangi limana sığınacağımız önemlidir? Hangi yüreğe demir atacağımızı şimdiden bilmek durumundayız?

Vahiyle zihnin yeniden inşası?

?Dostluk öldü mü? diye soranlara? ?Hayır? demeliyiz?

Rasulullah de buyurmuyor mu? ? Kişi dostunun dini üzeredir.?

Statükocu, sağcı, vatancı, ulusçu, toprakçı, ırkçı inanışlar tevhidi bilincin sosyalleşmesinin önünde en ciddi engeller olarak duruyor?

Evet, tevhidi bilinçlenme, toplumsal sorumluluk demektir?

Tevhidi bilinçlenme sürecinde temel parametrelerimiz ise şunlardır :

Tüm hesaplamalarda Allah?ı hesaba katma mecburiyeti var? Hiçbir işte?Allah?ı bu işe karıştırma? deme hakkı verilmiyor?

?Ah nerede eski dostluklar? diyerek hayıflanmak yerine, dostluğa hazırlanmak bize düşer?

Çünkü o, gerçekten bana geldikten sonra beni zikirden saptırmış oldu. Şeytanda insanı yapayalnız ve yardımcısız bırakandır.? (Furkan-28-29)

Şefkat elini elimizde göreceğimiz? Güvenli kolları ile bizi kucaklayacak? Yaslandığımızda yıkılmayacak, gölgesine sığınabileceğimiz, serinleyebileceğimiz çınar gibi dostlar? En mahrem sırlarımızı vermekte tereddüt yaşamayacağımız? En derin dertlerimizi döküp ferahlayacağımız ortamların özlemi içindeyiz?

Küfre karşı onurlu, kardeşlerine karşı mütevazidirler?

Tevhid bir bütündür. Tecezzi kabul etmez. Bu bütünlük içinde kabul edilmedikçe iman gerçekleşmez?

?Hak? kelimeyi Firavun?a taşırken Musa?nın Harun gibi bir dosta ihtiyacı vardı?

Bu gün toplumsal hayat sosyal bir mezarlığa dönmüş durumda? Yorgun-argın işten eve kendilerini atan yığınlar televizyonların karşısında yığılıp kalıyorlar? İnsani temastan, sıcak dostluktan, duyarlılık ve duygudan uzaklaştıkça uzaklaşıyorlar?

Toplum politize oldukça, popülizme kaydıkça dostluk yitimi ivme kazanıyor?

Defolu dostluklar? Dumura uğramış duyarlılıklar? Kardeşler! Bize dalkavuk değil, dost lazım.

?Allah?ın arşının gölgesinde gölgelenmek? ancak bu yolla mümkündür?

Kollektif bir ruhla yürekler buluşmadan şeytanın dostlarını altetmek mümkün değil?

Dünyamızın, ufkumuzun, yüreğimizin genişliği dostluk çemberimizin çapından bellidir?

? Onlar öyle kimselerdir ki, kalplerine imanı yazmış ve onları kendinden bir ruh ile desteklemiştir? (Mücadele-22)

Küçüklüğümüzden beri büyüklerimizden duyduğumuz bir söz vardır:

Sözün, özü ve özeti tevhiddir?

Dik duruşun menbaı tevhiddir? Varoluşun mayası tevhiddir?

Bu gün bize ekmek gibi, su gibi dost lazım?

?Vah yazıklar olsun bana, keşke filanı dost edinmeseydim.

Örtülü bir?sekülerleşme? tevhidi temelleri aşındırıyor? Gizli bir?liberalleşme? tevhid mücadelesini sulandırıyor? Modern, müreffeh ve müsrif bir hayatın cazibesi insanımızın başını döndürüyor?

Bizi çokça meşgul eden: Ticari ortaklıklarımız, mesai birlikteliklerimiz, sosyal etkinliklerimiz, kültürel faaliyetlerimiz, müşterek organizasyonlarımız, ekonomik teşebbüslerimiz dost ve kardeşçe mi? Yoksa seküler bir algının, popüler bir kültürün kural ve kabuller mi bizi sürüklüyor?

Kültürel bir?kabul?e indirgediler? Zaman zaman felsefik tartışmaların?gündemi? olarak kullandılar?

Kim ki, tek kıbleli ise ve bu kıble de Kabe ise o bizim dostumuzdur? Onları alınlarındaki secde izinden tanırız? Kuşandıkları takva örtüsünden biliriz? Üzerlerinde taşıdıkları Allah?ın boyasından seçeriz?

?Hüküm ancak Allah?ındır.? (Yusuf? 40)

İnsan sıkıntıya düştüğünde?alo? diyecek bir ses bekler? Kulaklar kapının zilindedir bir dokunan olmayacak mı?

Tabii ki; kavli değil kavi dostluklar? Afaki değil, kalbi? Hesabi değil, hasbi olanını kast ediyoruz?

Allah?ın iradesi ve emri çerçevesinde yaşaması gereken insan, canının istediği gibi yaşamakta itikadi bir beis görmez oldu?

Tebrikler harika bir paylaşım düşüncelerime tercüman olmuş özelliklede dostlara hatırşinas diğerlerine cedit olunması ibaresi müthişti benzeri ibare Fetih sursinde geçiyordu sanırım. İslamoğlunun kitaplarında da benzeri gizli tehlikeler işlenmişti

Her şeyden önce kesin bir güven olacak, övse de, sövse de bu güven zedelenmeyecek? Bizi yanlış anlamayacak? Zanla hareket etmeyecek? Herkes bizi iterken onlar sinelerini bize açacak? Başkaları bizi yuhalarken, onlar?gel dostum? diyerek bize doğru koşacak?

Tevhid, Allah?ı birlemektir?

Çürüyen toplumlara yeni bir ruh aşılayacak olanlar, dostluğun gereğini yapabilenlerdir?

Tabii ki; O?na dost olmanın bir bedeli vardır? Elbette tek taraflı dostluk olmaz, karşılıklıdır?

Yarınlarda?keşke?nin fayda vermeyeceği dostluklara prim veremeyiz?

Cahili kimlikler, renkler ve kirlilikler bulanık ve eklektik bir anlayışı sürekli besliyor? İslam; dünya görüşü olmayan, vicdanlara hasredilen, bazı ibadet ritüelleri ile yetinen ya da bunlarla sınırlanan bir zemine çekilmek isteniyor? Böylece İslam?ı ulusal kimliğin tamamlayıcısı veya meşrulaştırıcısı bir alt unsura indirgemek hesabındalar?

Üst kimlik, tevhid bilinci olunca bu sorumluluğun altından kalkabiliriz?

İnsanlık tarihinin en güzel ve en özel dostu, Halilullah, az mı bedel ödedi? Canından da çok sevdiği İsmail?ini bıçaklara yatırdıktan sonradır ki, ?halil? olma payesine hak kazanıyor? En güzel Vekil?e tevekkül ve teslimiyetini en üst düzeyde arzettikten sonradır ki, ateş selama duruyor? Demek ki?halil? olmanın yolu ateşin üstüne yürümekten ve bıçaklara yatmaktan geçiyor?

Vahyin şahitliğini cesaretle üstlenmek?

Halilullah için böylede Habibullah için farklı mı? ?Habib? liğe yürürken tüm sevdalar bir sevdaya kurban edilmeli mi? Sevr?den Seniyyetül-Veda?ya uzanan sefer?habib? olmanın şifresini vermiyor mu bizlere?

Yeryüzünün salahı, beşeriyetin felahı için böylesi bir dostluk iklimine ihtiyaç vardır?

Aslında biz dostlarımızı tanırız?

Tevhid hayatın tamamını Allah?a tahsis etmektir? Allah?tan başkasının tasarrufuna, tahakkümüne izin vermemektir? ?Allah?tan ayrı hiçbir anım, hiçbir alanım, hiçbir amacım olamaz? demektir?

İnsanlığın en soylu damarı; dostluk ve vefadır?

Bu süreç bizi muvahhid, muttaki, mücahid bir toplumun inşasına taşıyacaktır?

Rotayı şaşırdığımızda pusulamız olacak, kol-kanat gerecek, ruhunun penceresini bize açık tutacak dostluklara muhtacız? İnşirah bulacağımız, itminan olacağımız, teselli ve teskin mercii olan yürekler? Öyle ki onların yokluğunu en büyük yoksulluk bilmeliyiz?

Vahyi, eksene alan bir yapılanma ve mücadele?