Sazı alan annemin sitemli serzenişleri.

Tir tir titreyen yürek takırtılarım.

İşte yine,

Tek yarenim bezginliğim,

Hala çınlıyor kulağımda.

Yokluğa sarılı bayramların, coşkulu sabahında

Uyutmazdı kuduruk sevinçler,

Küskün ağlamaya.

Ve yine hüzün rüzgarları esiyor içimde.

Yalnızca telefonun alarmı çalıyor,

Tadına inat, adını sorgulatan.

Her darbesi ruhumu söküyor zamandan,

Geçmiyor bir türlü çaresiz, inatçı saatler.

konuma nie yazmion?

Yılların günleri hızla kovaladığı,

İhanet rüzgarının kucağından esiyor,

desene kimse yalnız geçirmemiş bayramı insan bi tşk eder:)

Asmış suratını ümitsizliğim,

Beni bana terk etmeyen ıtırlı hüznüm,

Kim para, kim şeker verecek?

Bugün bayram,

Suskunluğa yeminli bayram sabahında.

Bütün kasvetiyle karşımda salınıyor.

Kederli yutkunmalarım duyulurken,

Başka çıt çıkmıyor çaresizlik hanesinden.

Kabından taşardı sokak özlemimiz.

YİNE BAYRAM YİNE YALNIZLIK

Bayramı yalnız geçireceklere...

Ne güzel geçtiydi çocukluğum.

Bir başımıza beraberiz,

Bağırtılı, telaşlı koşuşturmalardan sivrilen

Gülmeyi unutan asık suratlı gündüzler.

Kaderden kedere tek dostum,

Yeni bir bayram, tadı geçmişte kalan,

Azar yankılanırken neş?e yüklü soluk duvarlarda,

Sesi ne kadar modern ve anlamsız,

Eskiden biz olurduk, sabahların susmayan çalar saati.

Oysa,

Böylesine üşümemiştim uzun zamandır.

Sessiz ce ağlıyor ruhum,

Ne zormuş meğer sessizlik,

Ah! O eski bayramlar, ah!

İnceden inceye hesabı yapılan,

Bir de,

Yine yalnızlık,

Gecenin dargın karaltısından artan sisli gözlerim,

Ve, akıp giden, kırgın gözyaşlarım.

Yığılmış üzerime tarifsiz hasretler,

Yalnızlık acımasızca vuruyor gönül telime.

Buruk bayram sabahlarından biri daha,

Ben böyleyim işte, yıllardır...

Kırgın zamanlarla eşdeğer,

Ardından,

Aydınlık doğmak istemiyor ruhuma.

Susmayı bilmez, azardan anlamaz.

Yine kol kola.

Ya şimdi?

Bu kadar iliklerime işlememişti yalnızlık,

Önce babamın gür, egemen sesi,

Çatır çatır kavrulurken umutlarım,

Masada yatışan tatlı kavgalar,