Harvard Üniversitesi'ne kabul edildiğimi öğrendiğimde büyük bir heyecan yaşadım. Bildiğim şeylerin Harvard'tan öğreneceklerimin yanında hiçbir şey olduğunu düşündüm. Bunun için kendimi hazırladım. Akademik yıl takvimine göre derslerin başladığı ilk gün üniversiteye gittim. Artık bir Harvard'lıydım ve kimse beni tutamazdı. Biraz da stres vardı tabi. Başarıyı sürdürmek bir şeyi başarmaktan daha zordur. Sonraları daha yoğun hissedecektim bu hissi; hep başarılı kalmak! Ailem de dahil çevremdekiler beni başarısız olsam sevmeyecekler miydi? Bu his bende olduğu gibi diğerlerinde de vardı. Bu nedenle Harvard ve diğer seçkin üniversitelerde okuyanların çok azı hariç genellikle depresif bir yaşantıları vardır. Bir de Elon Musk gibi yeni küresel girişimcilerin söylediği iddia edilen "Ben Harvard'ta okumadım ancak Harvard'ta okuyanları şirketimde çalıştırıyorum" sözü psiko-sorgulamalara kapı aralayacak cinstendir. İlk ders saatinden önce amfideki yerimi almıştım. Büyük bir iştiyak ile hocayı bekliyordum. Kapı açıldı ve içeri girdi Profesör. Ruh halim şöyleydi: O bilgi kaynağı ve ben hiçbir şey bilmeyen, dolmayı bekleyen boş bir kova. Şöyle dedi; "Haydi birbirinizle tanışın!" Ve çıktı gitti. Rüya gördüğümü düşündüm, bu da neydi böyle? Yanımdaki öğrenciye baktım, çekik gözlü bir Koreliydi. Onunla tanışmak kariyerim için ne kadar fonksiyonel olabilirdi ya da ondan ne öğrenebilirdim ki? Kerhen gülümsedim ve merhaba dedim. Çocukla bir süre sohbet ettik. Babasının Birleşik Amerika'da Güney Kore konsolosu olduğunu öğrendim. Arkadaş olduk ve bana o kadar çok şey kattı ki, Profesör'ün tek cümle ile bize anlatmak istediği "Tek başınıza yalnız bir şey olabilirsiniz ancak başkalarıyla her şey olursunuz"un mantığını aldım. Aslında bu tarz öğretim sistemi küreselleşme dinamiklerinden olan individüalizme aykırıdır. Topluluk bilinci aşılanır. Bu durumda evrensel doktrin kurumları olan üniversiteler insanların birbirlerinden uzaklaşmalarına karşı olacaktır ve öğrencilerin depresyonda olmaları gerekmez. Ve kariyer geliştirme sadece dikey değil çok yönlü olmalıdır. Koreli arkadaşımla birçok organizasyon, sosyal deney ve çalışmalara imza attık. Üniversitenin sadece amfilerden oluşan bir kurum olmadığını, multidisipliner bir anlayış ve insanlığa ait bir sistem olduğunu yaşayarak öğrendim. Yüksek öğrenim temalı bir programdan iktibas edilerek derlenmiştir. | SIBGA