okunası başlık ;)

insan kendini insanda tanır, hayat diğer insanların hayatlarına baktığında anlam kazanır. kişilerin hikayeleri ve gözlem ile daha doğru bir insan ve karakter inşası mümkündür diye düşünüyorum. Çok okumakla iş bitmez, hani sözüm ona fularlı ve kemik gözlüklü bir takım entel tayfasından ara ara duyarsınız "kaç defa tiyatroya gittin, kaç defa resim sergisi gördün, kaç kitap okudun, vs."

Tamam Allahın ilk emri "oku" ama bu emir harry potter oku anlamına gelmiyor, hayatı oku, insanları yaratılışı oku, kendini oku. Görünüşte entelsin amma hakikatte zır cahil

oğluna baba diyor mahalleli kendisine dede, oğlu mahallede kim isterse yardıma koşuyor, ilaç isteyene ilaç borç isteyene borç, durumu da hallice diğerlerine nazaran, biraz softalığı da var umreye gitmiş, din konusunda uyarılar yapıyor, dede ise daha lafazan, herkese takılıyor, ahali birbirleri ile kavga etmek için sudan sebepler ararken dedenin takılmalarına tebessümle karşılık veriyorlar, bir nevi dokunulmazlığı var mahallede, bir bu partiye sallıyor taraftarlarının yanında bir diğerine, hepsi gülüyor cevap verip muhabbeti devam ettiriyorlar, dinleyenler gülümsüyor, dedeye hayran kalıyor.

ihtiyarın tek hayaliydi fakir mahallede bir kıraathane açmak, dikkat buyurun kahvehane değil kıraathane. içini kitaplarla dolduracakmış, ekserisi dini kitaplar, başkaca hikayeler, çeşitli romanlar. gelsinler diyordu gelsinler okusunlar hem de sohbete dahil olsunlar, ben konuşurum onlar dinler onlar konuşur ben dinlerim. bir insan güzel bir söz söylediğinde o sözü dinleyip hoşuna gidenler muhakkak arkadaşlarına ve çevresine de söyleyecektir o sözü, ayrıca iki tane de dikiş makinesi koymalı ki kontrole gelen olursa terzi dükkanıdır bey oğlum diyebilelim.

peki siz hayatınızda neyi arzuluyorsunuz?

esas mesleği terzilik, pantolon biçimlerinden ceket kesimlerinden, dikiş nakış ustalığından bir hayli bahsetti. meslekte söylenen biçimleri ile açıklamaya çalıştı. neden bıraktın diye sorunca yeğenim dedi, burası fakir mahalle görüyorsun, birisi geliyor pantolon diktirmeye, kirada oturuyor, kazancı belli, ailesi evde ekmek bekliyor, göynüm elvermiyor ki ona kar koyup da iş yapayım. lüzumu yok sonra verirsin diye diye baktım ben eve ekmek götüremiyorum, işçi oldum emeklilik hayali kuruyorum.

bilen bilir, kendi kendime makara yapar, zaman geçiririm.

- kimi zaman çok önemsiz gibi görünen küçük bir hareket, büyük bir tabloda olumlu veya olumsuz rol almana yol açar. Kişi olumsuz durumda bu sorumluluğu hissetmek istemez, hareketin doğru olduğuna inanır

eyvallah, teşekkür ederim. bu gecelik istihkakım bitti

insanın doğrusunu bilemediği işler var, acaba işin doğrusu nasıl olmalı diye tereddüte düştüğü, arada kaldığı işler. bu haftalarda bolca yaşayacağım bir duygu olacak,

derler derler..

Devam etseydın

Okuyordum

dejavu yaşadım, bir ara da buna benzer birşey yazmıştım da üyenin biri "sen kendini mi övüyosun turşu, herkes zır cahil bir sen makbul" gibisinden laflar etmişti. demek istediğim entellik fetişizmi vardır ya hani, asosyal olduğu kadar sosyopat, bunu beceremediği için de diğerlerini kötüleyen seçkinci zihniyet. tiyatro, kitap aydınlanma aracı ise gerçek aydın başkalarında değil kendinde kusur arayandır demeye çalışayazdım o kadar.

"adımız memmet sonumuz cennet" diyen bir akıllı deli ile çalışıyoruz, müstahdem kendileri, sanki dünyaya ilişikte gelmiş gibi ilgisiz, uzun boylu hafif kilolu, siyah bıyıkları ve kafasına iliştirdiği yana yatmış beyaz bir şapka. kafasını sağa sola sallayarak ritim tutar gibi yürür, selam verdiğinizde o büyük çehresinde bıyığın altından gülümser, sohbet etmek için fırsat arar gibi bakar. Hafif takıldığı zaman velev ki "çok gücüme gitti bu esprin" diyin, peşinizi bırakmaz hakkını helal et nolur diye, kadirşinas ve hakka inanır haktan korkar

67 yaşındaki bir insan ile 6 saat muhabbet ettikten sonra hayatın biraz da hoş sohbetten ibaret olduğunu anlamaya başlıyorsun, gördüklerin duydukların veya yaşadıkların başkaları için daha mutlu bir hayat yaşatabilecek tecrübe kazandırıyor muhakkak

ara ara ziyaretimize gelen bir pirü fani var bir de, küçük boyu ihtiyarlıkla birlikte daha da küçülmüş, kamburu nedeniyle başı yerde, beyaz sakalları başındaki takke ayağındaki şalvar ve cepkeni ile tarihin kapısı açılmış da içeri girmiş gibi bir havası var. elinde bir küçük poşet ile çalışanlarla tek tek selamlaşır ve her girdiği odaya dini bir soru sorar "abdestin farzı kaçtır, sayın" bilen olur bilmeyen olur, kendisi tamamlar ve herkese o küçük poşetinde getirdiği şekerlerden dağıtır, hayırlı işler kazancınız bol olsun, Allah yardımcınız, daim vekiliniz olsun der ve gider. Neden gelir neden şeker verir bu hiç tanımadığı ve hiçbir çıkarı olmayacağı insanlara

insanların kendilerine has kokuları olurlar yeğenim demişti, eşinin ve sabi çocuğunun boynunun sağ tarafında hususiyetle, kokladığında merhamet duyarsın, sevgi duyarsın, sana ait, senden hissini duyarsın. baktığında gözlerinden merhamet ve sevgi okunur. sevgi bittiğinde koku da biter veya kokuyu duymadığında anlarsın ki sevgi de bitmiş. Şimdilerde parfümler icad olmuş, evleneceğin kişi ile tanıştığında veya evlendiğinde ilk hangi kokuyu sürünüyorsan o kokuyu hiç değiştirme.

kalpten anjiyo olmuş yakın zamanda, bir gözümü açtım yeğenim kollarımda hortumlar, ağzımda hortumlar, ne olduğunu anlamadım diyor. Yanındakilerden birisi kulağıma bir korkuttu ki bizi diyor ama dedeye duyurmuyor, serde delikanlılıkta merhamet fazla gösterilmez, yüksek sesle dedeye takılıyor, yav dede diyor o gün beleş yemek bulabilir miyiz acaba diye bütün mahalleli hastaneden ayrılmadık, Allah var herkes de yemek getirmiş hastaneye, kimi tavuk getirmiş kimi meyve. Dede bana öğretiyor, diyor eskilerde adettir hastaya ya et, tavuk getirilir veya portakal, meyve. bakma sen şimdilerde adet tutturmuşlar çiçekti ottu

Allah'a ve Resul'üne itaat edin ve birbirinizle çekişmeyin. Sonra gevşersiniz ve gücünüz, devletiniz elden gider. Sabırlı olun. Çünkü Allah sabredenlerle beraberdir. (Enfal Suresi, 46)

teşekkürler,

bana mı dedi acaba:)

evet derler.

teyzecim:P