Dine uydurma diye birşey yok, yazıyı tam olarak okumadınız galiba.

neyseki ben sonradan da olsa aydınlanmış bir insanım depresyon durumum olmuyor. canımı sıkan olaylar olduğunda da değiştirebileceğimi değiştiriyorum değiştiremeyeceğimi öyle kabul ediyorum. gereksiz takıntılar yapmıyorum.

Zamanın Bedii yine ne güzel söyler: "O zevki kaybettiğinden hastalık bahanesiyle ağlama; bilakis hastalıktaki manevi ibadet ve uhrevi sevab cihetini düşün, zevk almaya çalış."

valla tanıdığım bir kadın vardı namazını kılar kuranını okur iyi bir kadındı fakat depresyona girdi ağırdı hemde. kadın durduk yere titriyor kendinden geçiyordu. tabi hacı hocaya giderek tedavi olmadı tıpa başvurdu ve tedaviden sonra iyileşti.

depresyona girebilir bence ama ölüm vb acıları sırasında bir müslüman isyan içeren cümleler kurmamalı. acısıyla ne dediğini bilmiyor felan kılıflarına karşıyım ben. kişi ne kadar acılı olursa olsun, ağzından çıkanı kulağı duymalı, kendini bilmeli.

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="b6db98c3dac3c5d9cff6ccd7dbd7d898d5d9db98c2c4">

zaman'da yazan yazı da bu kadar olur ancak zaten, değil bedava olması üste para verseler almam.

Risale-i Nur'dan anlayabildiğim kadarıyla, müminden beklenen hiç depresyona girmemek değil; "Hastalar Risalesi"nde denildiği gibi "İnsan bu dünyaya yalnız güzel yaşamak için ve rahatla ve safa ile ömür geçirmek için gelmemiştir. Belki azim bir sermaye elinde bulunan insan, burada bir ticaret ile, ebedi daimi bir hayatın saadetine çalışmak için gelmiştir," düşüncesine ulaşmaktır. Depresyon kadar bize hayatın hakikatini öğrenmeye vesile hangi hastalık vardır?

Mümin de depresyon yaşar ama onu onurla taşır, dünyanın tüm yüklerini, O'ndan gelen tüm musibetleri, dertleri, tasaları, hüzünleri, acıları onurla taşıdığı gibi. "Hüküm O'nundur," diyerek.

elbette öyle herşey insanlar için... Hayat imtihanlarla dolu...

müslümanın her hali zaten depresyondur. ayrıca başka bir depresyona girmesine de gerek yok. depresyonu yaratan en büyük faktörlerden birisi de gereksiz yere beyinde yer eden dini hurafeler ve kasıntılardır.

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="b0dd9ec5dcc5c3dfc9f0cad1ddd1de9ed3dfdd9ec4c2">

girer. herkesin karakteri aynı değil. strese karşı baş etme davranışı herkeste farklıdır ve herkes sornlarının üstesinden gelecek diye bir kaide yok.

Sanırım, Müslümanlara depresyonu yakıştırmayanları bu düşünceye iten nedenlerden biri, depresyonu tümüyle psikolojik kaynaklı bir rahatsızlık olarak zannetmek.

Depresyonda bir nevi sinir sisteminin strese karşı direnci kırılmıştır. Kuvvetli bir darbeyle insanın kemiğinin çatlaması gibi sinir sisteminin de dayanıklılığı azalır. Bu nedenle depresyonda birçok ağrılar, yoğun halsizlik, hafıza sorunları gibi bedensel belirtiler olur. Psikiyatristlerin ilaç vermesinin nedeni dayanıklılığı artırmaya yöneliktir.

bu konuda da Kuran'ın mucizesi var mı? hani bilim buluyor sonra İncil'in pardon Kur'an'ın da bunu önceden yazdığını söyleyen kutsal kitabımız Ortaçağ'ın pardon günümüzün mucizesi

Depresyonun müslüman gayri müslüman ayrımımı var. Sonuçta kişilere özgü bir durum ve bunu dine göre ayırmak ne derece mantıklı ki..

Depresyonda olmak bir açıdan gafletten kurtulmanın vesilesidir; dünya aşkının sönüp yüzümüzü ahirete çevirmektir. Depresyon bir akıl zayıflığı değildir, bir kişilik zayıflığı da değildir. Hislerin "dünyadan" zevk alamamasıdır. İnsanı enerjisiz, yorgun mu yorgun, bitkin mi bitkin bırakmasıyla, depresyon bize adeta der ki: "Senin vücudun ve a'za ve cihazatın, senin mülkün değildir." Depresyondayken kendi sınırlılığımızı, acziyetimizi idrak ederiz. Bu öyle derin bir idraktir ki, depresyondan çıktıktan sonra bile bize kendimizi öğretmeye devam eder.

Ya da tekrarlayıcı depresyonları düşünelim. Biyolojik altyapısı müsait öyle insanlar var ki, mesela sonbaharda ya da ilkbaharda ya da belli aylarda saat kurmuşçasına bir sabah derin bir depresyonla uyanabilirler. Böylesi bir depresyona girmek kişinin iradesinde değildir, biyolojik temeli ağır basar.

Not: Bu yazıya katkısından ötürü, İstanbul Tıp Fakültesi Psikiyatri bölümünden sevgili arkadaşım Prof. Dr. İlhan Yargıç'a müteşekkirim.

önce masallara kanıp hayal aleminde yaşayan ve gerçeklikten kopan bu insanlar daha sonra gerçek şeylerle yada acı gerçeklerle karşılaşınca ve gerçekçi çözüm bulamayınca depresyon durumu ortaya çıkıyor.

Ya da şöyle söyleyim şimdi müslüman bir kişi depresyna girince ne olur yani kötü bir şey mi yapmış olur..

aslında işin özü girmemesi lazım cünkü sıkıntıda güzellik var nasılmı eger bir büyük bir sıkıntı sizi bulduysa bununda diger tarafta ödülü büyük allaha şükredersem hem bu tarafta sıkıntı stres olmaz hem diger tarafa buyuk sevap kazanırım diye düşünürsen zaten girmessin depresyona gercek mümine sıkıntı aslında ödüldür işin gercegi bu

çok güzel bi yazı

Bana da sıkça sorulan bu soruya cevabım şu oluyor: Niye girmesin ki, müminin depresyona girme hakkı yok mu?

Bazı şeyleri de dine uydurcaz diye abartmayalım :)

Peki, iman hiç mi devrede olmaz? Olur elbette. Depresyonla ilgili bazı çalışmalar, depresyona rıza göstermemenin depresyonu şiddetlendirdiğini ve kronikleşmesine sebebiyet verdiğini göstermiştir . Kanaatimce, iman tam da burada devreye giriyor.

Depresyonun genelde imani eksiklikden kaynaklandığı yönünde bir algılama var, bu sorulara cevap niteliğinde güzel bir yazı olmuş.

Birde şunu farkettim, imanı kuvvetli, inançlı kişi depresyonu içinde yaşıyor, dışarıya yansıtmıyor, en azından durumu göstermemeye çalışıyor, kula açmak yerine galiba rabbine açıyor kalbini

'Depresyon kıymetini bilenler için, insanın kendisiyle, dünyayla, başkalarıyla ve ahiretiyle, Mutlak Varlık'la daha derin bir ilişki kurabilmesi için tarihi bir fırsattır.'

Depresyonun kıymetini bilmek

buradaki herkese ilkel dinsel anlayışları terk edip normal insan olmalarını ve özüne dönmelerini tavsiye ediyorum...

Hayatı Iskalama Lüksün Yok Senin!

Müslüman depresyona girer mi?

Mümine yakışmayan depresyona girmek değil, niye depresyona giriyorum diye isyan etmesidir. Ondan beklenen, niye depresyona girdim, hayat zevkini kaybettim, bula bula beni mi buldu, ya da Zamanın Bedii'nin ifadesiyle, "Aman ne yaptım böyle başıma geldi diye Rububiyet-i İlahiye'yi tenkid etmek gibi bir halet"e girmemektir.

Toplumda, mümin birinin depresyona girmeyeceği, girerse bunun imani bir eksikliğe delalet ettiği yönde bir kanaat mevcut, görebildiğim kadarıyla.

Depresyon kıymetini bilenler için, insanın kendisiyle, dünyayla, başkalarıyla ve ahiretiyle, Mutlak Varlık'la daha derin bir ilişki kurabilmesi için tarihi bir fırsattır.

evet, kutlarım hilal.. delikanlı kızsın vesselam,)

Bir defa, depresyonun o kadar çok çeşidi var ki. Mesela, "İki uçlu duygulanım bozukluğu," denilen rahatsızlığın bir parçası olan depresyonu ele alalım. Bu rahatsızlık biyolojiktir, yani beyindeki kimyasal bozulma nedeniyle oluştuğu kesinkes kanıtlanmıştır ve kişinin iradesi dışında seyreder. Kişinin ne kadar imanı yüksek olsa da, beyindeki kimyasal bozukluktan dolayı mani ve depresyon nöbetleri dediğimiz hastalık dönemlerini yaşaması mukadderdir.

depresyon da intihar eğilimi vardır çoğunlukla... Allaha yaklaştırcak dediğiniz imandan da edebilir ;)

Mümin depresyon ya da başka psikiyatrik rahatsızlıkları; "Hastalıkla geçen bir ömür, Allah'tan şekva etmemek şartıyla, mümin için ibadet sayıldığına rivayat-ı sahiha vardır," inancıyla, "Ey musibet! Eğer O'nun izin ve rızasıyla geldin ise merhaba, safa geldin!" cümlesiyle selamlar. Sonra da sebepler dairesinde yapılacakları yapmaya koyulur.

kuran okuyan depresyona girmez diye birşey yok. herşey insanlar için.

bir insanın bunu yazması için zekasının geri olması gerek.. depresyon nedir daha ondan haberleri yok.. ağır dbir depresyon vakasında kişi kendini tanıyamaz, bırakın tanımayı kendisini tanıyacak iradesi bile kalmaz..

her şeyin insana öğrettiği bir şeyler var..

Nazım Hikmetin dediği şu söz çok hoşuma gidiyor:

Ya da bazı kadınlar adet görmeden bir hafta kadar önce biyolojik nedenlerle, kendi iradelerine bağlı olmadan, adet gününe kadar ağlamaklı olurlar, kendilerini değersiz hissederler, reddedilmeye aşırı hassasiyet gösterirler, hayat çok ağır gelir. Alın size kişinin iradesi dışında seyreden bir hastalık .

Bazı depresyonlar da kişinin hassas olduğu yaşam olaylarından sonra gelişebilir. Bu tür depresyonlarda bile biyolojik mekanizmalar sürece katılır. Biyolojik faktörlerin işe karışmadığı bir depresyon neredeyse yok gibidir. Bir insanın şeker hastası olduğunda, imanım zayıfmış, demesi kendine haksızlıktır ve yanlış bir yargıdır. Ya da kalp krizi geçirmenin imani bir mesele olmadığı açıktır. Biyolojik hastalıklar için iman eksikliği yargısı yapılmıyorsa, depresyon ve sair psikiyatrik rahatsızlıklar için yapılması, hem bu hastalıklara hem de bunları yaşayanlara haksızlık.