at gözlüğünü takıp insanmış gibi yürüyoruz sokakta...

ihlasla yeniden buluşmak duasıyla...

ünyeli52

Baştan beri yanlışlara ses çıkarmadı yetkililer, doğruları söylemedi doğruları söyleme konumunda olanlar. Televizyonlarda yıllarca yoksullara yardım için programlar yapıldı, saatlerce yardım yapılan aile ekranlarda gösterilerek rencide edildi. Yardımı alan ailelerin de çocuklarının olduğu, komşularının akrabalarının olduğu, gururunun olduğu onurunun ayaklar altına alındığı görmezden gelindi. Devletimizin Kızılay?ı varken, bir sürü yardım kuruluşu ortaya çıktı mantar gibi. Bizler de vatandaş olarak sorgulamadık bu durumu. Belki de televizyonlarda ki yardım programlarını izleyip ajite olduktan sonra üç beş kuruş biz de yardım gönderip vicdanımızı rahatlattık. Yapılan yardımları alan aileler televizyonlarda reklam edilmiş sonrası kimin umurunda, bir dakikalık bile kendimizi o yardımı alanların yerine koyup acaba ben bu durumda olsam benim de yetmiş iki milyona böyle reklamım yapılsa ne yaparım diye hiç düşünmedik.

Fakir olmak tabi ki utanılacak bir durum değildi, Allah bazen zenginlikle, bazen fakirlikle, bazen hastalıkla, bazen daha değişik durumlarla bizleri sınava tabi tutuyordu. Kul olarak bize düşen çalışıp çabaladıktan sonra elde ettiklerimizle yetinmesini bilmek ve bunları usulüne uygun olarak başkalarıyla paylaşabilmekti. Bu paylaşma işini yaparken de asla yüzümüze gözümüze bulaştırmamaktı.

Sen bilmesende biryerlerde acı çeken insanlar var ve sen bilmesende o acıları bilen ve yardım eden insanlar var mesajını da alıyorum ben..

Her ağzımızı açtığımızda nüfusumuzun yüzde doksan dokuzunun Müslüman olmasıyla övünen bizlerin aslında bu güzel dinimizi içselleştirme de ne kadar yetersiz kaldığımızın bir göstergesiydi bu utanç verici tablo.

Bu haberi bende okumuştum çok üzüntü veren durum Adalet ve Mülk problemi:(...

İhtiyacı olmasına rağmen dilenmekten çekinenler gecenin geç saatlerinde taşın yanına para almaya gelir ama bırakılan meblağın tamamını değil, ihtiyaçları olduğu kadarını alırlardı. 17. yüzyıl İstanbul'unu anlatan bir Fransız gezgin, üzerinde para bulunan bir taşa tam bir hafta boyunca kimsenin gelmediğini yazmıştı. Ecdadımızın güzel hasletleriyle kuru kuruya övünmek yerine onların yaşadığı yaşattığı güzellikleri yaşatma sorumluluğumuz ne oldu, bu güzellikleri bu ülkede kim yaşatacak, uzaylılar mı gelecek bu güzellikleri yaşamak ve yaşatmak için.

yardım derneklerinin üstlenmiş olduğu görevi küçümsemiyorum. Kızılayı bu derneklerin karşısına kesinlikle oturtamam. Her derneğin faaliyetleri farklı.. Emin olun tv ekranlarında gördüğümüz yardımların çok çok daha fazlası gizli yapılıyor. Ben yardım edilen kişilerin de tv ekranlarına zorla götürüldüğünü düşünmüyorum çoğu kişi kendi rızasıyla çıkıyor. Elbette rencide etmeden yardımların yapılması benimde dileğim bende pek hoşnut değilim ekranlarda ağlayanları görmekten ama gün ve gün bu tür insanların varlığını unututm gününü gün eden bencil bir toplum olma yolundayken o görüntüler bazen tokat gibi geliyor insana..

Yardımlaşmak ne kadar önemliyse o yardımın nasıl yapıldığı da en az o yardım kadar önemlidir. Öyle bir dini öğretiden, öyle bir kültürel birikimden geliyoruz ki o öğreti, o birikim bize sağ elle verilen yardımın sol elden gizlenmesini, yapılan iyiliklerin mümkün olduğunca çok gizli yapılmasını, karşıdaki muhtaç kişinin onurunu kırmadan, gururunu incitmeden yapılmasını emrediyor. Cedlerimiz bunun en güzel örneklerini tarih boyunca sergilemişlerdir. Bu gizliden yapılan yardımların en önemlilerini belki de sadaka taşları teşkil ediyordu. Bu taşlar bir buçuk-iki metre yüksekliğinde mermerden olurdu. Üst kısımlarının ortasına çanağa benzer bir oyuk açılır, sadaka verenler parayı buraya bırakırlardı. İki metrelik taşların yanında, tepesine rahatça ulaşılabilmesi için birkaç basamak konurdu.

artık sosyal sorumluluk oldu bizim diğergamlıklarımızın adı.

Önceki gün haber sitelerini gezerken öyle bir habere denk geldim ki, tek kelime söylemek gerekirse utancımdan yerin dibine geçtim. Haber de Van?da şehit düşen askerimizin ailesinin cenazeye katılacak kıyafetlerinin olmadığı için belediye tarafından giydirilmesi konu ediliyordu.

En son şehit ailesine yapılan yardım bir daha utandırdı insan olarak beni.10 metre kare evde 6 kişilik ailesiyle yaşayan şehit babasına yapılan yardımı büyük bir marifetmiş gibi basına yansıtanlar, şehit babasının: -Oğlum hayatta olsa bu yardımı almamızı asla istemezdi sözünden sonra utanabildiler mi merak ettim doğrusu.

Heralde bu yazı forumda şimdiye kadar açılan yazıların en güzeliydi. Hocam Allah razı olsun, beni de utandırdın.

çok üzücü...