dünyayı çocuklara verelim

bir felaket arması gibi

ne işkence

Aynı ad ve soyadları vardı onların da.

Buğday nasıl filizini sürer de

Bulutlar gibi süzülüp giden.

Her zaman,

İRAN'LI ŞAİR ALİ RIZA NEBBAL

Ahtarın: Arayın

el için yaşayar burda beslenen

yalnız yılan çıkar zehirli yılanlardan!

Demokrasi bizim eve de isabet etti

Güneşin parmağıyla çevirircesine

bir heray çekerem ey uca dağlar

Kartalları tepeleyen şiirleri benim eken

Ayak seslerini duyarız gecede yaklaşan,

Sevgili Özgür Deniz;

ölümsüz ağaçlar dikecekler

Düştükleri yere ağlamaya gelmiyorum:

elimi sineme çalıp diyerem

Vücudunda babamın

Canı yanarken bile hatta ölüme giderken bile beni teselli etmeye çalışan dik duruşuna ağlıyorum. Babamın; ?muminler kardeştirler? ahdiyle kardeşleri olan ama dili farklı ülkesi farklı amcalarımın ve halalarımın uzaktan bakmalarına ağlıyorum.

Öyle bir riya ki, herkes, hem savaşa karşı, hem de savaştan yana! Iraklı çocukların ölümü ve anaların ağıtı, Müslüman?ın da Hıristiyan?ın da umurunda değil.

Sesimde pırıl pırıl bir güç var

DÜNYAYI VERELİM ÇOCUKLARA

hiç değilse bir günlüğüne doysunlar

Benim yıkan putları!

edalet nagılın el doğruldacag

Ranquil'de dağılmış her rüzgarda,

Ben barbarların atlarını iyi bilirim.

gışda garlı dağlar sorağlaşsalar

Victor JARA

Bu telörgülere takılmadan önce

tutuklayabilir mi zındanlar

Palet palet

senin gibi Antonio'ydu adları

nağılçı dayanar söz devam eder

Onun sadakatı can verir bize

çocuklar dünyayı alacak elimizden

Okşadık alınterinin yanaklarını

Bir gün sonra anladım koptuğunu ayaklarımın

bir mendil işleyeceğim yarına kadar,

Ah Şahrazad

koruyasınız güllelerden,

Biz ki vatanımız dedik alınterine

rüzgarla,

İsteriz güçsüzleri

ahtarın Araz\'ın çenli belinden

Velhasıl

Semed könlümdedir, üreğimdedir

Silah Deneticilerinin Başkanı, ?dumanı tüten silaha rastlamadık? dese de, ABD?li büyük şef, ?Saddam suyu bulandırıyor? diyerek, Ortadoğu?da yeniden kan görmek istediğini ortaya koyuyor.

Ölümün ve doğumun Filistin?i,

Alandaki Ölüler

Anneme Kızıyorum;

allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar

Sakının hey

doğru mu?

Ve kapı sırra kadem basar odamızdan,

Bazen beni hatırlarsın

Her şey yolunda gidiyor

Açlığımı kolla benim

Her şey patrona gider

Biz halkız, yeniden doğarız ölümlerde.

semed\'i karşıda görecek düşmen

gözlerine sunduğum şiirlerle süslü

bir ben,

duman boyunca ve yağmurda,

Arabım

Dört açın gözünüzü

Tohuma durur bir yerde

enezleri koruyasınız,

Mahmud DERVİŞ

insanları korkudan uykusuz bırakır mı

Bombalar beşikleri parçaladı. Bebeleri, minicik bedenlerinden daha büyük mermiler vurdu; anne sütüne hasretken...

ABD, Ortadoğu petrolünü istiyor. Bununla birlikte, İsrail ile Ermenistan?ın geleceğini güvenceye almak için Irak topraklarını yutmaya hazırlanıyor. Bunu yaparken hiçbir insani değer, yasa ve kuralı da tanımıyor. Kendi yasalarını bile...

Gelir ayak sesleri girmez içeri.

Bir ay ol,

Adnan ÖZER

PABLO NERUDA

Her yer kapkaranlık

Nasıl sevdik karayı bembeyaz

Petrol kaynakları, zenginlikler kimin kontrolundaysa güç ondaydı. Öyleyse bir halk kurban edilebilirdi. Haydut Amerika, kiralık katil olarak kendine İsrail?i tuttu. Katilin eline bol para ve her türlü silahı verdi. Topraklar kana bulandı. Petrolün rengi kızıla boyandı.

Güzel ve anlamlı bir yazı teşekkürler..

Peki, sonra sıra kimde?

güzeldii teşekkürlerr

benzemez

Bir damla acı olsun değil

güherçilenin ve başakların altında

Semed könlümdedir üreğimdedir

Çocukların var mı Mr. Franks?

Gölgeler niçin kurtuluşumu resmeder?

Cumdu: daldı

San Gregorio'da, yağmur dolu Lonquimay'da,

ADNAN YÜCEL

Kurtuluşumuz dedik alınterine

ve bir tümceyle, baldan ve öpücüklerden tatlı:

Kütükte kayıtlıyım

bari onlar oynasınlar...

Özledikçe yeniden besteledik

TEL ÖRGÜLERE TAKILMADAN

Sevdikçe söyledik

adıyla sanıyla Filistin.

kavga sokaktaki oyuna benzer artık

Dağı taşı yeri yaktı

Bir ağaç ol,

Bunların hiçbiri

Kendim için değil

Kuşlar gökyüzünü terk eder mi orda da?

Ohudu garanguş ayrılık sözün

Daha çocukken türküledik

Anayurdun duvarları ardında,

Yaklaşan ayak seslerinle

taşıdım seni eski defterlerimde

içim acıdı..

Çıkarsa toprağın üstüne

Neredeyse tamamı yarı sömürge durumuna gelmiş Müslüman ülkelerin yöneticileri, bire bir görüşmelerde ABD isteklerini?Yes sir? diye yanıtlarken, kendi halklarına?savaşa hayır? açıklamaları yapıyor; gerçeği gizliyorlar.

Yüzyıllardır istilaların diyarı... İşgallerin mekanı...

ve çığlıkların.

Tebriz\'in gül oğlun, mehriban oğlun

yakınında kar'ın ve kardan cam butiklerin,

uçaklar geçiyor üstümüzden

Mahmut DERVİŞ'dir.

insanlık suçu bu yaaa! aynısını oğlunuzun, kızınızın, kardeşinizin yaşadığını düşünün yıkmak istersiniz herşeyi..

Tarihte bu kadar saldırıya uğrayan, bu kadar acı çeken, bu kadar kanı dökülen, topraklarında bu kadar esir edilen bir bir başka halk ve vatan var mıdır diye karıştırırsanız tarih kitaplarını, bir halkın çığlıkları uzatır kana bulanmış bir sayfadan başını: FİLİSTİN!

İlk ve son olsun

GECEDE AYAK SESLERİ

Kazar, çıkarır, terler, kanarım

Direnmeyi öğretti.

yerine demokrasi?

Karanlıkta boy atmaya

Annelerin öptüğü her ölü çocuk

Ben Basralı Ömer

çok korkuyorum amcalar... çoook...

BUĞDAYIN TÜRKÜSÜ

dudaklarında bir türkü

1950?de ünlü Filistin halk şairi Hümeyrad, boyun eğmediği için İsrailli cellatlar tarafından asılırken, bugüne kadar başkaldırı şiirleri yazdığı ve halkının savaşımına katıldığı için hapis yatmayan, sürgün görmeyen Filistin şairi hemen hemen yok gibidir. Bu anlamda da Filistin şairi, halkına umut saçan bir bilge, doğruları anlatan bir öğretmen, bir kılavuzdur. Filistin şiirinde duygu vardır. Düşmana inat, zalime inat, hayduta inat, bir kavga türküsüdür zorbanın burçlarına dikilen; en soylu notalarla. Vatana ölümüne bağlılık, halkına sonsuz sadakat vardır. Ölüm, kan, gözyaşı vardır. Ve ezenlere büyük nefret, zalimlere başkaldırı ve bitip tükenmek bilmeyen bir umut? En zor, en acımasız, en sıkıntılı anlarda bile aydınlıklara kavuşulacağına dair müthiş bir umut. Halkın davasına adanan bir şiir olduğundan dolayıdır ki, vurgular o derece güçlü ve can alıcı, ama anlatım o derece sade, anlaşılır. Çünkü o şiirin tek bir hedefi vardır: Halk. Dünyanın ezilen halkları.

ve balıkçı ya da demirciydi senin gibi:

ve geleceğin çocukları.

könlüme almışım Semed\'in eşgin

Merhamet hür Dünyaya

Öğretin çocuklarımıza,

mürüvvet ehlinin gözü yoldaken

deniz boyunca ve çölde,

zülm evi adl ile berbad olacag

katillerin bayrağında.

Dünyayı verelim çocuklara hiç değilse bir günlüğüne

O tarihten itibaren de Filistin halkı bir tek gece rahat uyuyamadı. Bir tek gece sabahı görüp görmeyeceğinden emin olamadı.

yapışıp kalsın diye kanımız

Bu kadarda tesadüf olmaz. Akşamdan düşündüğüm konuyu sen başlattın. Teşekkürler. Senin açman ayrıca daha da yerinde olmuş. Bende bir şiirle desteklemek istiyorum güzel yazını.

Çocuğumuz dedik alınterine

kayaları döve döve şarkımı koparan şimşekten!

inlettim senin adına koyakları:

tıkayın onu.

Yüz binlerce Irak?lı çocuk ölüme mahkum ediliyor:

Sessizliği burgu gibi deler de

Sizin de olup biteni gören gözlerinize, zulmü-sömürüyü bunca çekilen acıları duyumsayan, yüreğinize sağlık.

saldırmam hiç kimseye,

Düşman "Samed nerede" diye alay etse

Bir daha!

döğüşür ölse de dönmez elinden

Zulme Direnmektir Hayat

Her gece yatağından

sen aldın.

Görebileyim gölgeni gölgemde,

Saniyede bilmem kaç adet

Ah! Yaralı Filistin!.. Ah! Acılı kardeşlerimiz!..

Ve halk, toprağa gömülü

şiirlerimin ateşi gibi.

öğretin karanlık tarihimizi,

Ayak sesleri, ayak sesleri

ve her bir damlası ateş gibi yanıyordu.

oynasınlar türküler söyliyerek yıldızların arasında

Her damlasına can verdik

sözcüklerin ve sessizliğin Filistin?i

Babamla mırıldandığım son dua dilimde

Ambargo falan dediler ya anlamadım

kollardaki, göğüslerdeki dövmelerle Filistin,

Aşkın sularına girercesine

Bunda ne kötülük var

yara almasın hiç bir canlı

her şeyimizi yakıp kül ediyorlar...

alevli eşginden ilham alırıg

Ölüme giderim

Garanguş: Azerbaycan folkloründe görünmesi ya da sesinin duyulmasının olumlu ya da olumsuz büyük tarihsel toplumsal olayların habercisi olduğuna inanılan efsane kuşu.

?Bir Filistin vardı,

Ve ayaksız bırakır mı orda da?

Atalarımın üzüm bağlarını sen aldın elimden

bana cellatın bıçağı.

Senin gözlerin ülkelerdir ve ayak sesleri geliyor,

anneciğim nerdesin... aç kollarını...

Oluşmadan sökülmüş.

Düşmen te\'ne vursa Semed hardadır

cumdu tufanlara unuttu özün

Sabah ekmeğime yağ sürmeyi unuttuğu yada harçlığımı eksik verdiği yada çoktan yüzünü unuttuğum babamla ilgili sorularıma boğazına düğümlenen ve aslında oraya çok önceleri yerleşen, sapan taşlarının panzerleri delemediğini öğrendiği çocukluk ve genç kızlık döneminden beri de orada duran, ne yutup unutabildiği ne de dışarı atabildiği hisleri nedeniyle cevap verememesinden de değil, Beni çocuk yaşta bırakıp ve sapan taşlarının hala panzerlere çare olmadığı bir dönemde bırakıp rabbine yürüyüşe hazırlanmasına kızıyorum?

Teşekkür ederim Sn. melekem.

Direnmeyi.

Vurgun\'un adaşı ciğerimdedir

Deniz okşayabilir mi

kocaman bir elma gibi verelim sıcacık bir ekmek somunu gibi

Ve ant içerim ki,

Gider, gelir, iner, çıkarım

Açtık alınterinin bayraklarını

Düşlerin Filistin?i ve acıların,

beni öldürüyor attığın bombalar

Bir ben dururum onların karşısında,

Alcakmışsınız

bir Filistin gene var!?

Madene giderim.

Şu sıra Irak?ın infazına uğraşıyor.

FİLİSTİNLİ SEVGİLİ?den

(28 Ocak 1946, Santiago de Chile)

pabuçlar kaldı elimde.

ANLAMCA:

VURULMUŞ YATAN ANNESİNİN ELİNDEN TUTARAK AĞLAYAN LÜBNANLI ÇOCUĞA İTHAF

biri sesden düşse obirsi diyer

Kocaman ağızlı birer dev onlar

Kelepçeler çürüdü sesimizde

HÜMEYRAD

korlarsa çırılçıplak,

Sizde de barış böyle midir Mr. Franks?

bir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığı

MADENCİNİN ŞARKISI

Neriman CAHİD

ne zından karanlığı

Zenginlik

Başlar koyduk uğruna

Ben doğarken ilaç yokluğundan ölmüş

Üstüne üstüne yürüdük ölümlerin

artık duyarsızlaştığımız bu durum düştüğü yeri yakıyor...

Bizden yürüttüğün her şeyi geri ver...

Bir yol dinler misiniz Beşirler?i...

hem de yerim çiğ çiğ.

ve öfkemi.

Biz ki

ne zulüm

Güpegündüz düşer mi Pazar

Görebileyim gölgeni.

Benim beyaz kanatlı atlı!

Yaramın üstünde yürümeyi öğretti

Tohum tohum patlarcasına

Daha takılmadan bu telörgülere

Ve tarihin en güzel yaprağını

?Uçurtmalarımıza yer yok gökyüzünde

21 Nazım HİKMET

gördüm halkımın kan damlalarını,

hüznün solgun yelkenini

mugayetlik edir öz ektiğinden.

Benim gençliğin yüreği!

On beşine bastımı

MERHAMET HÜR DÜNYAYA BU KADAR MI IRAK'TI?

çocukluğa

Türkiye mi, İran mı, kim?..

Akar oluk oluk cinayetin kanı,

BU ŞİİR; Savaşta annesi ve babası katledilen, işgal sırasında atılan bir bomba ile bacakları kopan IRAK'lı bir çocuğun, ABD emperyalizminin işgalini yöneten General Tommy FRANKS'a haykırışıdır.

yazılar çok uzun.. kısa kısa verseniz okuyucu daha rahat okur..

Ve sen yerim olursun sürgündeki,

Bir hançer ol,

Pembe-beyaz dallarcasına

Başkaldırın, diyoruz, başkaldırın,

Siyonizmin canlı hedef tahtası... Kırılan, yıkılan, acılara boğulan bir halk ve o halkın ekmeğinden, aşından, suyundan üstün vatanı: Filistin... Filistin... Filistin.

'Canto General'den)

Kimi ülkeler, siyasetçi ve işadamları da milyon dolar hesapları yapıyor.

Damarıma basma.

Şimdilerde kanlı oyun bir kez daha yineleniyor, ama bin kez daha vahşi, bin kez daha gözü dönmüşçesine İsrail tarafından. Bir kez daha kalan son topraklarından da kovulmak için Filistin. Bininci kez katliam. Bininci kez sürgün.

her dakika baş çekir üreğimize

Beyaz adam için kendinden ve çıkarından başka hiçbir şeyin değeri yoktur.

inşallah bir an önce son bulur!

biz ölü çocuklar size geliyoruz anneler birer birer...

Belki haberin yoktur diye yazıyorum Mr. Franks

indiremez dudaklarındaki gülümsemenin bayrağını

insan hakları çocukları yetim

Ayak seslerini duyarım gecede yaklaşan,

yerim etini beni soyanın,

Daha önce de düşenler oldu. Ansır mısın? Elbet, ansırsın.

Öldürme beni.

Madenciyim ben.

İşgalci Siyonist İsrailli tarafından 1950'de asılan Filistin Halk Ozanı

elimizden bu taşları da,

tüm sınırlarına Suriye?nin!

Senin mavi gölgen mi onu uzaklara götüren?

Öptük alınterinin topraklarını

Özgür Deniz, yine müthiş bir başlık, müthiş yazı ve şiirler. teşekkürler, elinize sağlık.

Pablo Neruda

Halkım ben, parmakla sayılmayan

Çeviren : Tavus HÜSAMEDDİN

bize, çocuklarımıza.

çocuklarımla ektiğim toprağı

Açar da acının rüzgarına

aynı anda hem savcı, hem hakim, hem de infaz makamında girdi Irak'a...

Madenciyim ben

1948?de kurulan İngiliz ve Amerikan teşvikli İsrail devleti, siyonizmin kanlı bayrağını bir halkın kalbine sapladı.

Sonra özgürlük geçti üstümüzden

Ve giymeye kıyamadığım

Emperyalist haydutların gözü bölgedeydi. Bölgede ise, dünyayı paylaşmak, yeryüzünün bütün kaynaklarına el koymak için yarışan aç gözlü, doymak bilmeyen kapitalistlerin ağzınının suyunu akıtan petrol vardı. Devir o devirdi.

vuruşkan sevdasını

Sardı bedenimi kolların

elinde bayrak

Madene giderim

söyleyen gidecek sözü kalacag

Dünyanın bir numaralı silah, yoksulluk, kan ve göz yaşı üreticisi olan ABD, ?Irak?da nükleer silah var? yalan iddisı-savıyla,

Her zaman

uyanır derler...

Süleyman SALOM

İntigam alacak el düşmeninden

Bu kadar mı IRAK'tı?

ırmağın yeşil yaprakları ardında,

Sarıyı kıpkızıl

bozkırın işkence ettikleri,

Annem yoktu zaten

Şili'nin eti, yaralanmış yüzleri

İhtiyarlar sakallarından sürüklendi; kadınların memeleri kesildi, dünyaya yeni Filistinli getirmesinler diye. Bir halk sürüldü yurdundan. Bir halk kovuldu yurdundan.

Bir daha diyorum!

Bu nasıl demokrasi Mr. Franks?

Varsa yoksa?benim çıkarım ne olacak? hesapları. Irak?tan yükselen S. O. S. çığlıklarına yürekler de, imanlar da kapatılmış...

Türkçeye çeviren: İsmail Aksoy

Ulduz\'a ne cevab vereceğem men?

bozkırdan adalar denizine dek

O, daha kuruluş aşamasında Kızılderili?nin kanı ve gözyaşı üzerine bina edilen bir devlet.

Tam onsekiz adet insan hakları saymışlar

sarışın bir dağın

sizlere geliyorum, sizleri yokluyorum, yaşayanları,

Kütükte kayıtlıyım.

Zalim düşmana bağırdım, ey Filistin, senin adına:

Nefret etmem insanlardan

Tetikte olun.

ayaklarım hastanede

Birinci sayfanın ta başına

Güzelim kızıl elleriyle

İqueique'de kuma gömülmüş,

Beni çok etkileyen bir yazıyı da ben paylaşmak isterim..

SEMED KÖNLÜMDEDİR

Kim bilir belki baktıkça

Gözleriyle Filistin,

Ve insan hakları namlularından

Ölü, yiğit, gölge ve buz, ne varsa

Karınca yumurtasından kartal çıkmaz hiç bir vakit,

Çocukluk aklı iste

AHMET TELLİ

Küller içinde bir gül.

Hazırlanın kavgaya...

uzanarak yelesine hayatın

öldürüldü diğerleri de,

Senin de çocuğun var mı asker amca

bu bir nagıldır ki eller söyleyer

ayakların, bedenlerin ve mendillerin Filistin?i,

niyaran galmasın Ulduz\'a deyin

kuşlar yerine...

Hayat, biz oynamıyoruz bu oyunu artık

Çeviri:

Görün, duyun, düşünün, ağlayın

Çeviri : A. Kadir

Şiirin yazarı; Filistin halkının siyanizme direnişinin simgelerin büyük ozanlarından biri olan

Ulduz: Behrengi'nin bazı masallarının kahramanı olan Azerbaycanlı küçük öksüz kız. Arkadaşı Yaşar ile birlikte zulme boyun eğmeyen ezilen halkların mücadelesini ve kurtuluş umudunu simgeler.

Sessizliği aşmaya yarayan

yüreğiyim beyaz kanatlı atlıların.

çocukluğu

Düşer mi ayın kan gölüne aksi

?Ölürsem, ey böcekler, vücudumu didik didik edin!?

Şimdi bir numaralı Dünya taciri: Silah satıyor, ölüm alıyor.

Başkalarının emeği ve kanı üzerine projelendirilmiş sömürü düzeni ABD?linin genlerinde var.

Anneme ağlıyorum.

('La arena traicionada' / 'İhanete Uğramış Kum';

Koyaklarda çağırdım seni bağıra bağıra,

Bir şarkıyla geldik bugünlere

Kumanya gibi taşıdım seni gezilerimde.

Önce demokrasi yağdı göklerimizden

Hangi ülkenin yer altı kaynakları ABD?li tüccarın ağzını sulandırıyor?

Tohuma dururlar yeniden

acıyla damgalanmış.

Yürümeyi, hem de yorulmadan yürümeyi.

Al, oğluna götür onları bari işe yarasın

Zindanım olursun.

seni ve beni yokluyorum ve dövüyorum bağrını.

al oyuncaklarımı çocuklarına götür

Ama aç korlarsa beni,

Bıraktın bu taşları

Öldürmeye çalış beni

Yüreğimizin çarptığı memleket. Emperyalist haydutlara karşı kinimizin bilendiği kutsal topraklar.

gençliğin yüreğiyim her daim,

rüzgarlı saçlarını