Sevdim sonu çığlık olan yalnızlığı..

Ve yeniden doğmalıyım sende...

demekti... Ayrılık... O kanlı zafer... Şimdi paylaştığımız işte bu...

Ağlama! Kanın çekilse de.

Şehirler ki mutluluğa yansız, acıya mağlup

Gülüşlerimden öperek uyandır beni.

Lime lime oldu gözlerimin önünde..

karanlıklara boğulmadan, kendini yiyip

bilemezsin ümükten geçmediğini

Unutmakta fayda var yüreğim, unutmak da fayda var.

Ayrılık... Ne çok korkardık bu sözcüğe yüklenen anlamdan... Oysa şimdi

Çiçekleri solmuşsa anlamını yitirmişse bahar,

İmkansızlığı, çaresizliği, vefasızlığı benden çok sen görebiliyorsun.

Ve kana dönüşüp tekrar dirilişini seyrederim bu deli sevdanın.

Yalnızlığı beklemeye koyuldum, beyaz düşlerime esir olan karanlık odamda?

Mezar taşındaki bir yazıyla cezbe gelmiş dervişin olurum.

Cennetin kapısında bir demet gülle bekle beni

Her gün yeniden aşık olmalıyım sana...

Ama unutma ki yüreğim, baharlar çiçekleriyle güzeldir

Dolunay? ın istiridyelerin annesi olduğunu bilemezsin!

Düşlerinde uyut beni.

Neden ağlıyorsun yüreğim?

Yine yalnızlığa alabildiğine konuştuğum bir gecede,

Sen Aşkı kuşanıp, saldın beni hasrete,

Ben konuştum..

Küllere boyanmış bir umut daha çakılıyor yere.

Sebebim oldu, her hecesi yüreğimi yakan kelime?

Mor dağlarla çevrili, durgun bir gölün kıyısına uzandım düşlerimle... Yüreğim, ak tüylü kuğuların sürmeli gözlerinde çarpıyor. Gözlerim suların duru sessizliğinde yıkanıp arınıyor. Ellerimi dağların doruklarına doğru kaldırmışım, geceyi durduruyorum gökyüzünde... Sen gelmeden önce bu güzellikler örtülmesin diye... Çünkü güzel olan her şeyde bir eksiklik var sen gelmeyince...

Yalnızlığı, yalnızlığa anlattım gecelerimde...

Gözlerim kararmalı

yinede yapamıyorsun..

sokak lambaları tek tek sönen bir kent gibi

Bense sağırım tüm seslerin senden gayrısına.

Nefesim daraldı, yuttum içimde her ne varsa?

Hayallerim düştü gözlerimden birer birer..

Madem ki çok seviyorsun onu, onu onsuz yaşamalısın?

Bir yudum sen içir bana gözlerinden.

Tutamadım..

Yine?O? dinledi..

Bundan öte birşey değilsin,

Gölgesi gitmiyor mu gözlerinden?

Sen kadarım ben yine, hep senim işte?

hasreti gözbebeklerinde yutkunmadın ki!

Bu nisan da güvercin kanadına bağladım mektuplarımı.

mercan resifleriyle öksüz ve yetim

Gönlümü gittiğin sevdalara mı bağlayayım ey Yar?

Korkarcasına yarınlardan, ölmeyi bile düşünüyorsun zaman zaman?

uyan diye

İşte o gece, yalnızlığa yakardım sayfalarca..

Yetişemedim yüreğime!

tüketip ömrünü sessiz sedasız

Nefesim daraldı, bu kez acıyla?

Enkaz altında kalan bir hayatı kabullendiğimde; hep düştüm dizlerimin üstüne. Susmak sarsıcı bir çığlık hayata hapsedilen Kendimi affedemeyişim miydi başkalarını suçlu gösteren?

Perdelerini güneşe aralayıp aynalara gülümse. Karanlıklarda ezilmiş bu topal şehir senin varlığında ayağa kalksın. Ve güneş ısıtmadan karlı tepeleri, memleketimin mahzun yüklü çocuklarına sevdanın umutlarını uzat. Uzat ki ; yetim uçurtmalar karanlık göğü aşıp vuslat yağmurlarını getirsin kurak bozkırlara..

bilemezsin saç rengini

Ben Özleminde ebedi aleme vesile ararım...

Geçmiş senin gibi ona acı vermiyor?

o dediğiniz şeyi nerden bulabilirim ki :)

Öyle sessizdi ki..

toplayıp hüzünleri yörüngesinden dünyamızın

bilemezsin asla doğmayacağını güneşin!

Yağmur yüklü bulutların ağırlığını düşündün mü sen hiç?.. Duydun mu fırtınada azgın dalgaların kıyıya çarpışını?.. Bendini yıkan ırmakların çağıl çağıl akışındaki sevinci gördün mü?..

Senin için böyle düşünenden daha ne bekleyebilirsin?..

Görmeme, duymama sevdiği şarkıları dinlememe cezası

İçtiğim sularda sen olmasan

Hasretlere salsanda yüreğimi, Kalbimiz BİR, sevdamız BİR nasılsa...

sorsam kumral dersin,

Yutkundum, her kelimeyi yüreğime batırırcasına!

Sevilen çıkmışsa hayırsız yalancı, sende unutmalısın.

Duvarlarım yıkıldı benliğimin üzerine..

Fırlatıp atmak isterken onu yüreğinden,

Kelimeleri karanlığa bıraktım hissedilebildiğince!

Elim ayağım titremeli

Bir kartopunun ellerinde senin

İçim intiharlara kalkışmasın diye.

Terlemiş yüreğimi

Geldi, sensizliğin çarpıcı boşluğunda..

yaslara bürünmenin kapısına uğramadan.

Tıpkı han sarhoş, hancı sarhoş misali?

Senle tamamlarım eksilmeye yüz tutmuş parçalarımı.

yalnız su içtiğini hasretin

Hayallerinle doldurabilirim ancak gözbebeklerimi kimseleri içine katmadan.

hocam hele şu saatten sonra dönesim hiç yok..

Tenha sokaklar çıkıyor şimdi önüme.

Ben konuştum, ?o? dinledi?

Katlettim bir ömrün abıhayatını.

? Sana baharları getirirken

İhramların en pak olanını giyerim şehrinde üzerime,

O?na rehin bıraktım ruhumun derinliklerini..

Mezarıma dokunup da gönül toprağımı nefesiyle yeşerten

Sensizlik? ah eşedd-i mücazat!

Aslında haklı yüreğim, geçmiş sana da vermemeli acı,

Öldüren bir sözcük daha ekledim sözlüğüme.

Bir pil gibi eriyip içten içe

İçine çektiğin ölüm kadarlık nefesinden?

Kızdırma beni artık, hani nerde o çok sevdiğin?

ölüm kadarlık sevdaya?

güneşi söndürdüğünü... bilemezsin

Şehirler ki baştan ayağa sükutu ömrün.

yüz rengini

Dinledikçe,

Şafak kızıllığında vuslata açalım çiçeklerimizi beraberce...

uyandırır mı ki :)

Kaybetmeliyim kendimi bilmediğim bir yerde

bakamazsın gece - gündüz

bir daha gelmeyeceğini geri

Şehirler ki ben gibi. Ben hangi şehrin muhaciriyim peki?

sularla can çekişip, akvaryumları süsleyeceğini

Mabedinin ebediyete namzet oluşuyla, iffetinin en yüksek mertebelerini tırmananlardan olmaktır muradıma yakışan.

Aslında boşa konuşuyorum çünkü bunları sende biliyorsun.

hayat öpücüğü şart sana

hayata dönmelisin

Sarıldım kuytu gecelerde birtek o?na?!

Bana göre unutmakta fayda var,

bilemezsin

akıp gitmezdin gözlerimden

Çünkü o artık yok, olmayacak...

Biliyorum, gözyaşlarını saklıyorsun ondan ama yinede ağlamamalısın.

Tam alnından vururum tüm tereddütlerimin.

Ölüm kadardır nefesin?

Ansızın, sustum? Sessizliğini dinledim..

yüz rengini bilemezsin

Sen yüzünü benim kadar bilemezsin

Taştı sessizlik içimden?

Ne bir şikayet ne bir bıkkınlık..

Sevdim gecelerimde, adı yalnızlık olan, sessiz çağrını?

Yoksa baharını mı özledin?

İlaçlara verdin kendini, güngeçtikçe eriyorsun?

Tüm firaklara inat, terk etmez güvercinlerin penceremi.

Çığırtkan bir sessizlik oluverirsin delice şiirler yazılı senaryomda birden.

İsyana meyilli sorularıma, cevap olamadı yalnızlığım..

Dinmeyen telaşlarımın kör kuyusuna düşmüş bedbahtlıklarımın paramparça olma anlarını bekliyorum.

Cezalar veriyorsun kendine

Gözlerini arayan bakışlarımın derin yorgunluğuyla sızlayan kalbimi yoklayıp devam ederim her defasında sokağına çıkan yolları adımlamaya.

Nefesinin sıcaklığıyla sar.

Avuç içlerinde uyurken

Seher vaktine doğru yaslanırım sabahına, dilimin bağı çözülür, açarım ellerimi muradına.

Tıkanmadan beyninde kılcal damarlar

İnsanoğlu da böyle olur işte kimi zaman... Duyguları yüreğine, düşünceleri beynine sığmaz olur. Yağmak ister yağmur gibi... Parçalanmak ister dalgalar gibi... Akmak ister ırmak örneği...

Gerçekler acıdır ama bunu böyle bil yüreğim

Nedir bu kızgınlığın hayata?

Tüm karanfillerimi sökmeli miydim bedenimden?Tanyeri ağarırken sararmış acı motifler sakladım sandığıma.

Aşk ile hıçkırır, ırmaklarına karışırım.

Oysa baharın seni çoktan unuttu, bak ne güzelde gülüyor?

Sensizliğe çare olamadı?

İçimizde o boşluğun büyük acısı

Sana, sana onu unutturmayı isterdim ama ne yapsam boş

mercanların istiridyelerin gülüşlerinden doğduğunu

Ne yüzün gülüyor nede zevk alabiliyorsun hayattan

Üşüyen tenimi

güneş de var saçlarında senin!

Pabucu dama atılmış hayallerime ağladım karanlığın yaralayıcı boşluğunda?

Olmadı..

Sevdanın kundağına sarıp

Aldım elime kalemi, boş bir sayfa buldum sen?li yazılarımın arasında?

daha derken pişman olup hayır kal ne olur diye yalvarmak... Ne kadar

Sustu yakarışlar?

Geceler karayılan, dolanır boynuma

Ilık nefesinle kurula.

kumral kumsalı vuran

Yüreğimi gördüm karanlığın en ücra köşesinde..

Anılar, hatıralar, yaşanılanlar bomboş ona göre

Şehirlere vuruyorum kendimi.

Sensizlik, tüm yok olmuşlukların içindeki en büyük yokluk bana.

Sana bulanmış sevdanın ürpertici tadında varsıllaşırım.

ölümün rengini boğulmadan

Hadi, hadi sil gözyaşlarını... biliyorsun ki ağlamasını sevmez o

Yazık sana yüreğim

O sustukça, ben haykırdım çaresizce..

olduğu yerden çıkarmaya çalışmak, ağlamak git artık içimden diyebilmek, ama

Ağıtlara mı salayım gidişini,

Şimdi hayret makamını yaşamakta aşk!

Günlerdir kendi köşene çekilmiş, kaçıyorsun adeta insanlardan

Hüzün ırmağında yıkıyorum suslarımı.

Bulutları soğuk bir rüzgar önüne katar da, yağmur yağmak istediği yere yağamazsa, bil ki bulutlar anlatılmaz üzüntü içindedir. Parçalanamayan dalgalar, çağıl çağıl akamayan ırmaklar acılar çekmektedir...

Neden, neden yüreğim

Sadece şarkılarda kaldın onun için, sahile vuran bir kum tanesi gibi.

zordu... Öyle içimdeydin ki, seni ordan çıkarmak kendimi paramparça etmek

Dünyada bir demet karanfille gel,

Sen kendinde değilsin yüreğim, gitgide bitiyorsun

sana bi hayat öpücüğü gerekli

anlıyorum ki, ayrılığın kendisi değil, ayrılmakmış asıl zor olan...

Gidişin hüzne boğsada yüreğimi, Bir yerlere gelişinin kokusu gizlenmiş...

Ama biliyorum ki olmuyor,

bekleyişler... O kopuşu yaşamak, artık başka biri değil, sen olan o varlığı

Ayrılmayı başarana kadar yaşanılanlar, o kanatan acıtan korkulu

Dört duvar dillendi sessizliğimden!

nasıl yani?