Lüzumundan fazla beyaz

Kulağı çabucak telefon zillerinde

Sabaha karşı öldüresiye korkak

Zaten yok bir tren penceresinde

Hiç kimse misin bilmem ki nesin

Yazdıklarımdan çok daha az

En fazla sonbahar otellerinde

Sen benim hiçbir şeyimsin

Uykumun arasında çağırdığım

Henüz boş bir roman sahifesinde

Yağmurlu bir ağaç gibi ıslak

Yalnızlığı öldüresiye çirkin

Hiçbir sevişmek yaşamışlığım

Ne çok çığlıkların silemediği

Nasıl karanlığıma bir yıldız olmak

Yabancı bir şarkı gibi yarım

Çocukluk sesimle ağlayarak

Dudaklarınla cama çizdiğin

Galiba eski liman üzerindesin

Varlığın yokluğun anlaşılmaz

Üniversiteli bir kız uykusu bulmak