Bir cumartesi sabahı saat 9 da müezzinin telefonu çalmış.

Müezzin kızıyla içeri girip selam vermiş tam hoşgeldiniz hocam diyip elini uzatmış ki müftüye müftü açmış ağzını yummuş gözünü.

Caminin önüne geldiklerinde mahallenin muhtarı, dernek başkanı, imam ve müftü imam odasında bekliyorlarmış.

Eve dönerken küçük kızı müezzinin gözlerinden süzülen damlaları fark etmiş ama birşey dememiş. Müezzine beyaz bir mentollü mendil uzatmış.

Derhal malzemeleri geri iade edeceksin demiş ve imama dönerek yarın bu bahçedeki malzemeler kalkmazsa beni ara haber ver demiş ve çekmiş gitmiş.

Mahallenin kadınları daha rahat namaz kılmak istediklerini ve camideki sohbetlere daha rahat gelip gitmek istediklerini söyleyip duruyorlarmış.

Müezzinin 14 yaşındaki kızı babasıyla gelmek istemiş.

Bir müezzin varmış..

Müezzinin gözleri dolmuş

Müftü olur yapılsın diye izin vermiş.

Müftüye gidip durumu anlatmış.

İnşaat malzemeleri alınmış caminin önüne yıkılmış.

La galibe illallah

Caminin imamı gerek yok görüşündeymiş. Dernekte para yok diye diretmiş.

İzin gününü çocuklarıyla kahvaltı yaparak geçiren müezzini arayan kişi müftüymüş. Çabuk camiye gel demiş kapatmış.

Müezzin bir iş adamıyla görüşüp tüm maliyeti karşılama sözü almış.

Olabilecek bir vaka

Boğazına kocaman birşey takılmış kalmış. Yutkunamamış.

Müezzin bir gün caminin üst katına kadınlar daha rahat girip çıkabilsin diye caminin dışından merdiven yapılması fikrini ortaya atmış.

Sen kafana göre niye iş yapıyorsundan başlamış, bu caminin imamı var, dernek başkanı var, mahallenin muhtarı vara kadar saymış.