Oğlan vazcaymış heralde

belki korktu kendime bişey yaparım diye

hayatta ne etikki demişti

öbür tarafta kıyametler koptu koptu dünya cehennem oldu

çok dua etse de mutlu olamaz mı mesela

önemli olan Allahın sınavı

hep bu eziklikle nasıl yaşar insan

beni gerçekten sevmiş olmalı

o günaha bağlamak... bu vicdan azabından asla kurtulamamak

sonra sular duruldu

düğünü geçtim bir evladım olacakmı

ona bi kere etik değil demiştim ilk zamanlar

ne onun ne bunun ne şunun

umrunda olmayacağımı bildiğimden belki insan kendini daha rahat ifade edebilir

bari gelsede olayın aslını dinleseydik..

herkes güle oyanaya seyredebiliyor.

pişmanlar olunmuş bir yuva yıkılmışsa

ne sana ne ona ne buna dert anlatmak değil

sevgili olduk

Ay kafam basmadı bi yerden sonra

bu kadar zaman geçti hala krndime itiraf edemiyorum yanlış olduğunu

hepinizden nefret ediyorum

kendine dışardan bakmak

mutlu olanlar ve mutluğunu gözler önünde yaşayanlar

ama Allahın kanunlarına göre reşittim

önemli olan içimdeki sinsi vicdan azabı

sanki olmamış gibi

Evlenmemişler okumadın mı

bunalıyorum daralıyorum

10 yıl önce daha reşit bile değilken yapılan bir günah

Önemli olan insanlar değil

ben vazgeçtim dedi ağladım ağladım

şu günlerde ise insanların gözünde

ve kendine acımamak..

mesela ölenin arkasından 7 si 40 ı okunur benim okunacakmı

dönüp dönüp düşünmek

geçimsizde olsa yuvası

ne kadar yaşarsam çekeceğim

hiç kafamı toparlayamadım

zor ama ya üzüldüm

10 yıldır çekiyorum

genelde kafa dağıtmak için takılınılan bu yerde

Merak ettiğim soruların sorabilecek miyim acaba...

kabul olunup olunmadığı nasıl anlaşılır

arada güzel şeylerde oldu nankörlük edemem

gizli bir anlaşma yapılmış gibi herkes sustu

nasıl yıkanır

insan günahlarından nasıl arınır

bir eşi vardı bir çocuğu

ne zaman düğünlere gitsem

hayda..

kim etikki

zaten yıkılacak olan bi yuva çatırdamış baştan hatalı yapılmış

seni seviyorum dedim bende seni seviyorum dedi

sonra aileleler öğrendi kıyametler koptu

10 yıldır bir gece rahat uyku uyuyamıyorum

öss-kpss-öss-kpss

yuva yıkanın hiç mi yuvası olmaz

küçük düşmenin hiçbir öneminin olmadığını anladım.

hoş ben ölmüş gitmişim önemli olan bu değil

benim düğünüm olacakmı

ben de tıkandım..

sadece biraz kafamı troplamak

yaşadıklarımı 10 kat fazlasını tvde yaşıyorlar

paşa evlendiniz mi bari?

hep mutsuz olmak zorunda mı kalır

ee ne diye ortalığı velveleye vermiş ki o zaman, annesi bi tarafta hasta olmuş o kızcağız boşanmış

hiç vazgeçmedi ben vazgeçtim

annem sinir hastası oldu bir ayağı sinir sıkışmasından topal yürüyor

içimden nefret ediyorum

belki dayanamadı bilmem eşinden ayrıldı

arada başına gelen güzel şeyleri

mutluluk bazen sergilenmek içindir hatta çoğu zaman

devrik cümlelerim belki düzelir bu sayede

diş gıcırdarmam bi yandan rüyalar bi yandan

tövbe etse etse etse etse

düğünlerde yüzümün güldüğüne bakmayın

nasıl olur?

her düğün sonrası ağlamak geliyor içimden

başına gelen her başarısızlıkta her musipette

tekrar tekrar sınavlara hazırlandım

neye elimi atsam kurudu

belki bir işinin denk gitmesini lutuf olarak görmek öbür dünyada kaçarı yok yanıcaksın diyen iç sesini dindirememk

reşit bile değildim halbuki