Sırası gelmediyse toprakta ve gönüllerde yeşerene su vermenin

"Hırs"ın zerre kadarına bile yer bırakmayalım içimizde, sabrederek tevazu gösterenler kaybettiklerinde bile kazanırlar.

Bu şekil ne anlıyamadım?

Tevazu güzeldir, zenginde tevazu daha güzeldir. Kibir çirkindir, fakirde kibir daha çirkindir.

Tevazu ise bu iki zıt duruşun/tavrın dengesini sağlar ve terazinin ne hiçliğin ne de bencilliğin ibresinde olduğunu kanıtlar.

çok fazla tevazunun da kibir olduğu söylenir..

Tevazu sahibi ol, gereğinde eğil.

Hiçlik, insanın kendi kendisini yok saymasının bir göstergesi. Bencillik, tam tersine insanın kendi kendini dev aynasında görmesidir. Birinde karamsarlığın izleri, diğerinde ise her şeye sahiplenmenin ve üstün özellikleri cillikle özdeşleşmesi vardır.

Sırası gelmediyse maskeleri çıkarmanın

Ve sırası gelmedi ise kalplerdeki mührü kaldırmanın

dılgüşa ahlaken ve fıkren çok güzel bı yazı ve yorum. benımde felsefem tevazu ve hoşgörü üzerıne kurulu. ve fakat senınde bahsettığın bu zaman dılımınde kıbır o kadar rağbet görülüyorkı sokak dılıyle söyleyeyım tevazu sahıbı ınsanlar kerız avanak lakplarıyla küçümsenılıyor. büyüklüğün değerı küçük kalabalılar arasında kayboluyor.

arada ince bir çizgi var çok hassas olan bu dengeyi koruyabilmek önemli

Kişiliğini kazanmamış kimselerin yüzlerinde her gün değişik bir maske vardır ve hep maskeli yaşarlar. Yaşadığımız zaman diliminde o kadar çok maskeli insan var ki, gerçek simalar rafa kalktı neredeyse. Ve sonuçta hak hukuk tanımayanlar türedi çil yavruları gibi.

Sabırlı olursan geçer, felaket hali?

Tevazu da kişilik için bir denge unsurudur; ki Tevazu?Ben bilmem? demenin şuuruyla ögrenilecek ne varsa öğrenmektir. İnsan?Bilmem? dedikçe öğrenir, öğrendikçe de?Bilmem? der.

Fırtına çıkınca, olma çınar gibi kibirli;

güzel bir yazı..

Ancak topraktır kavuşan güle.

Sırası gelmediyse onurluca yaşamanın

Toprak ol toprak, gül bitsin sende,