Üzülüp, affı için kabrinden dua eder.

Yine Fahr-i alemin yaşadığı şehirler,

Resulullah'a gelip, verdiler önce selam.

Sonra Cibril, Resulün sarılıp örtüsüne,

Lakin girmez Cennete o Server-i kainat.

Sorulur arkasından: diye.

Alimleri getirdin, peki nerde zalimler?

Yine bir gün bir köylü, gelip Efendimize,

"Ey Musa, bize de onların ilahları gibi bir ilah yap". (A ́raf/138) Önceki ümmetlerle ilgili olarak şöyle bir haber nakledilmiştir: Semavi kitaplardan birinde ALLAH Teala ́nm şu buyruğu rivayet edilmektedir: Ey İsrailoğulları, ́ilim göklerdedir onu kim indirecek? ilim arzın derinlerindedir, onu kim çıkartacak?; ilim denizlerin altındadır, kim ona ulaşıp getirecek? ́ demeyin.

Buyurdu ki: (Ya Musa, o, halkın bildiğinden,

Her insanın yanında şeytan vardır bir tane.

Cennete davet eder o Sevgili Habibi.

Birkaç zayıf ve garib ciğerparelerim var.

Çünkü mahşer yerinde gayet zahmettedirler.

Kıyamet gününde de, Rabbimiz, bunun gibi,

Vaktiyle zengin biri, donatıp bir ziyafet,

Ümmetinden günahı fazla olan kimseler,

Çocuklarına dahi gönderir hemen yemek.

Yine Resulullah'a verilir her gün haber.

Cesedini götürüp, attılar bir sahraya.

Evvela haber verip vefat edeceğini,

Ümmetine şefkati

Mescidinde bir kimse namaz kılsa bir rekat,

Peki kılmayanları nerdedir şimdi acep?)

En üstün kimselerdir insanların içinde.

Ümmetinin yaptığı amel ve ibadetler,

En üstün yerleridir bunlar da yeryüzünün.

Dünyanın her yerinde bulunan müslümanlar,

Öteki ümmetlere nisbeten bu ümmetin,

Onlarla söyleşmeyi sevmeseydim eğer ben,

Üstünlüğüm nasılsa, öyledir bu da aynen.)

Sen, namaz kılanları getirdin buraya hep.

Layık görme onları Cehennem azabına.)

O, mübarek kabrinden ayrıca görür bizzat.

Yani diye, sual edildiğinde,

Mutileri getirdin, hani nerde asiler?

Çok fakir bir alimi, evine eder davet.

O sahifeyi öpüp, sonra başına koydu.

Gayesi, doğru yoldan saptırmaktır yegane.

Mübarek vücuduna, kabrinde temas eden,

Sual edilecektir, Resul-i kibriyadan.

Mikail izin alıp, arz etti şöyle hemen:

Nasıl yiyebilirim bunları ben bu yerde?)

Allahü tealadan istedi çokça izin.

Resulün kızları ve hanımları, hep birer,

Yine Resul-i ekrem, dünya ve ahirette,

O Server-i kainat vefat edeceği an,

Dedi: (Ya Resulallah, bir sualim var size.

İkincisi ise, gaybdan vahiy yoluyla indirilen Kitab ́m muhafaza edilmesidir. Diğer ümmetler, ALLAH Teala ́nm indirdiği Kitab ́ı bakarak okumuşlardı. Bu sebebledir ki Kur ́an-ı Kerim dışında hiçbir Kitab ́m tamamı muhafaza edilememiştir. Buhtennasr Beyt-i Makdis ́i yaktığı zaman Tevrat ́ın da tamamını yaktırmıştı. Yehud ́un torunlarından biri de, ALLAH Teala ́nm kendisini tahsis etmesi ve eşsiz kılması sebebiyle bu halin tamamen üstünde kaldığım, çünkü ALLAH ́ın oğlu olup Tevrat ́ın tamamını hıfzetmiş olduğunu söylemiştir.

Gelip haber verirler o Resule anında.

Dedi ki: (Ben aşıkım Ona can-ü gönülden.

Lakin bir lokma bile alıp koymaz ağzına.

Mekke ile Medine, şehridir ki Resulün,

Lakin iman etmiştir o, Resulün yanında.

O zaman Eshabıyla, alim ve velileri,

Sonradan birkaç kişi gelerek bir araya,

Alim gelip oturur, zenginin sofrasına.

İlim sizin kalpleriniz dedir. Huzurumda ruhanilerin adabına uyarak edebli olun ve Bana karşı sıddıklarm ahlakıyla ahlaklamn. Sizi örtüp ğarke-dinceye kadar ilmi kalplerinizde açık edin. İncil ́de ise şöyle yazıldığı rivayet edilmiştir: Bildiklerinizle amel edinceye kadar bilmediklerinizi öğrenmeye çalışmayın.

Çünkü o, bir zamanlar baktığında Tevrat?a,

Kalbinde, Habibime muhabbet hasıl oldu.

Vahyetti ki onunla alakalı olarak:

Topraklar, şereflidir dünyadaki her şeyden.

İslam Ümmeti ́nin sadece Musa ́nın ümmetine karşı olan dördüncü bir üstünlüğü daha vardır ki o da şudur:

Her müslüman olana vacibtir, sevmek gerek.

Ev sahibi üzülüp, arz eder ki: (Efendim!

Uzun yıllar yaşayıp, sonra da öldü birden.

Girin hep Cennetime, birlikte şad olarak.)

Sevgili Habibime gösterdiği muhabbet,

Kalbine, vesveseler vererek hiç durmadan,

Yani tehir edilir, ahiret gününe dek.

Ümmetini, kendime eylemişim muhatap.

Ya beni, onlar ile gönder Cehennemine.

O mübarek topraklar, kıymetlidir daha da.

Hep Cennete koyardım, hiç hesaba çekmeden.)

Vardır böyle şeytanı, hem Resulullah'ın da.

Bir gün de Mikail?le Cibril aleyhisselam,

Herkes için, rahmet ve berekettir elbette.

Onun Ehl-i beytini ve Eshabını sevmek,

O, kabri şerifinde, bizim bilmediğimiz,

Ümmetinin hepsine, şefkatim çoktur benim.

O alim şöyle der ki: (Evimde, şu aralar,

Aç ve susuz olarak dururken onlar evde,

Üstünlüğü nasıldır, lütfedip izah edin.)

Peygamber-i zişandan istedi gelip izin.

Habibimin methini görmüştü o kitapta.

Peygamber Efendimiz, o kıyamet gününde,

Yine her müslümana, kabrine girdiği an,

Görürüm yemezsiniz, bunu ben merak ettim.)

O an Hak tealadan şöyle bir nida gelir:

Onun için sorarım onlara bugün hesap.

Kabe'den, Cennetlerden, Arş-ı ala?dan hatta,

Daha günahkardı da, af eyledim yine ben.

Rabbimizden bir hitab gelir ki: (Ey Habibim!

Ev sahibi, bunları alimden öğrenerek,

Bağışla suçlarını işbu imanlarına.

İlgilenen olmadı kötü bilindiğinden.

Rabbimiz buyurur ki: (Ey benim Peygamberim!

Her şehirden üstün ve daha şereflidirler.

Rabbimizden bir nida gelir ki: (Ya Muhammed!

Sebebiyle ben onu, ettim af ve mağfiret.)

Sen o günahkarların tamamını alarak,

Yaptı ve daha sonra sorunca hikmetini,

Cennet bahçelerinden bir bahçedir aslında.

O namazın sevabı, yazılır ona bin kat.

Kabr-i şerifi ile minberi arası da,

Ona, böyle talimat vermişti cenab-ı Hak.

Günah işleyenleri görür ise O eğer,

Ve hiç duramıyorum kendisini görmeden.)

Bunları yapanları, işledikleri saat,

Allah?a yalvararak, arz eder ki: (Ya rabbi!

Bir hayatla diri ve hayattadır şüphesiz.

Arz eder ki: (Ya rabbi, buyurduğun gibidir.

Alim, ancak o zaman gönül rahatlığıyle,

Yine Beni İsrail zamanında bir adam,

Ama onlar, yine de seni bir bilmişlerdir.

Sorunca Resul bunun hikmetini Cibril'den,

Sevgi ve muhabbetle öpüp sürdü yüzüne.

Musa aleyhisselam, Rabbinin bu emrini,

Ben, yalnız senin için Cenneti halk eyledim.

ALLAH Teala, bu ümmeti diğer ümmetlerinden farklı üç husus ile üstün kılmıştır. O, bu üç hususu İslam Ümmeti ́ne mahsus kılmıştır.

Lakin Musa Nebiye hemence cenab-ı Hak,

Tevhid üzere olup, küfürden hep kaçtılar.

Onlar puta tapmadı, sana şirk koşmadılar.

Zenginin sofrasında başlar yemek yemeye.

İster ki, mahrum etsin o kulu imanından.

Cibril selam getirdi Allahü tealadan.

Rahmetinden, herkesin olur istifadesi.

Ümmetinin tamamı bunlardan mı ibaret?

Gelip durur günahkar ümmetinin önünde.

Vardı ki, günah ile geçmişti ömrü tamam.

Peşinden melek-ül mevt, ruhunu almak için,

İslam Ümmeti, iman kalplerinde sebat bulan ye kalplerin günahlara çev-rilmesiyle şek ve şirke bulaşmayan insanlardan teşekkül etmektedir.

İleri sürer hemen, şehid ve salihleri.

Şöyle ki, azabları verilmez dünyada pek.

Kabz eyledi ruhunu, ancak izin alarak.

Onun Eshabı dahi, Nebiler haricinde,

Ya da sok onları da, benimle Cennetine.)

Melekler, kendisine sual eylediler ki:

Halbuki Musa ́nın ümmeti, kalpleri şek ve şirk içinde süratle çevrilen, uzuvları da hemen günahlara meyledebilen insanlardan oluş marktaydı. İşte bu sebepledir ki denizin yarılması, onun arasından yürüyüp gitmeleri ve peşlerinden gelen Firavun ́un kapanan denizde boğularak helak edilmesi gibi büyük mucizelere biz-zat şahit olmalarına rağmen Musa ́ya şunu söyleyebilmişlerdir:

Onları düşünerek o Hüdanın Habibi,

Onu sevmek ibadettir

Namazını da kılıp, öylece defnediniz.)

Dünya hanımlarının en üstünü idiler.

(Ya Musa, onu gidip güzel kefenleyiniz.

Üçüncüsü de şudur: İslam Ümmeti ́nden her mümin, iman ilminden sorumludur. Bundan ötürü sözü dinlenip görüşü alınır. O, yaşının küçüklüğüne rağmen ilim sahibi olabilir. Halbuki önceki ümmetlerde insanlar ilmi, rahipler, papazlar, hahamlar ve keşişlerden dinlerlerdi. Diğer insanlar ilme ancak bu şekilde sahip olabilirlerdi.

Sıraladı sonra da, Ona müjdelerini.

Buyurdular ki: (Benim, diğer Peygamberlerden,

Peygamber-i zişan'a salevat okusalar,

Hatta kafirlere de ulaşır faidesi.

Zira kalbi, değildir hiç müsterih ve rahat.

Cebrail, gelmek için huzurunuza sizin,

Vazifeli melekler, onu duyduklarında,

Bunların ilki, ümmetin nesilleri arasındaki sened zincirinin sağlam olarak baki kılınmış olmasıdır. Buna göre ümmetin her nesli, ilmi selefden halefe taşıyarak ALLAH Resulü ́ne dayandıracak bir sened zincirine sahip olmuştur. İlim bu şekilde günümüzdeki alimlere kadar sağlam olarak gelmiştir. Alimler ilmi sahifelere yazarak çoğaltmışlardır. Bu sahifelerden birinde ihtilafa düşüldüğü vakit, o sahife diğerleriyle mukayese edilerek tashih edilmiştir.