abna: Birinci eksen ; Ümmü Gülsüm adında birisi hiçbir zaman olmadı :Bir grup Şii araştırmacısı ve alimine göre Hz. Ali?nin Hz. Zeynep dışında Hz. Fatıma?dan kızı olmadı. Gerçekte Hz. Fatıma?dan sadece Hz Zeynep dünyaya geldi... bu görüşü teyit eden ehli sünnet alimleri : Şahabuddin Kalyubi ise şöyle yazmaktadır: Emire?l Müminin Hz. Ali?nin üç çocuğu vardı. Celalettin Suyuti de bu görüşü rivayet etmiştir.

?Çift karakterli mi?

c)Siyak, sibak ve siga açısından bur rivayetlerden böyle bir cinayet delili toplamak imkansızdır. Şiiye göre rivayet?Hz. Fatıma?nın Şehadeti Efsane Değildir? başlığına fiili saldırı makamında delil olarak ileri sürüldüğüne göre Hz Fatıma anamızın darp edilmesinin, haneye tecavüzün itirafı olmalıdır. Allahın verdiği akıl, bırakın tam kapasite çeyrek kapasite bile çalıştırılırsa Hz Ebu Bekirin bu keşkelerinin başlangıcı olarak Keşke Hz. Fatımaya saldır/t/masaydım, çocuğunu düşürtmeseydim, şehid ettirmeseydim denilip daha sonra keşke Halid b. Velid?i Şam?a gönderdiğimde, Ömer b. Hattab?ı da Irak'a göndermeyi isterdim. Böylece ben Allah yolunda sağ ve sol kollarımı açmış olacaktım. demenin bir mantıksal/duygusal bütünlüğü olmayacağı görülecektir. Her bir keşke Hz. Ebu Bekir'in hilafet döneminde karşılaştığı bir probleme işaret etmektedir. Ve kullanılan üslup gereği bu keşkelerin adresi daha iyiyi, efdali aramaktır. Öylede olur böylede olur denilen meselelerde şimdiki reyim olsaydı böyle yapardım denilmektedir. Tercihe açık meselelerde efdali tespite yönelik olduğu analaşılan bu keşkelerin başına keşke Hz Fatımayı tekmeletmeseydim/kırbaçlatmasaydım/öldürtmeseydim tarzında bir cümle koyulması gerçekten sözün devamıyla çelişik ve içerikle zıt olurdu. Yaşanan mefduller yerine ideal efdalin sayıldığı listenin başına günahın ve zulmün en büyüğünü koymanın anlamsızlığı açıktır. Hz. Ebu Bekir böyle bir kabahati olsaydı bunu keşkeyle tamir cihetinden ziyade Allahtan af ve mağfiret istemesi gerekirdi. Böyle bir zulmün affının çok zor olacağı veya olmayacağı da ortadadır. Kişinin kendisi günahlara batmışken şöyle şöyle olsaydı da kollarımı Allah yolunda her iki tarafa açmış olurdum kurgusuna girmeye ne hacet?

11- Zehebi ve?Mizanu?l İ?tidal? kitabı, Zehebi, Mizanu?l İ?tidal kitabında, Muhammed b. Ahmet Kufi Hafız?dan nakletmektedir ki İbn Ebu Darm adıyla meşhur olan Ahmed b. Muhammed Muhaddis-i Kufi (ö. 357) bu haberi söylemiştir:

Mus'abüzzubeyri-Neseb-i Kureyş s. 57

12. Kasım b. Haşan

İsabe IV/492 .

14. Abdullah b. Haşan

Şahsen ben, işin başındaki belirsizlikle, bazı tatsızlıkların yaşanmış olabileceğine dair az da olsa bir ihtimal veriyorum. Ancak bu olayın aslına ait düşüncemdir. O asılda da sadece sözler, tehditler v. s. vardır. Eyleme dökülmeyen kuru tartışma nerede evi ateşe vermek veya elde ateşlerle kapıya dayanmak, odun yığmak nerede?Şu dinden az bir nasibi olan bilir ki kuruyla yaşın beraber yanması zulümdür. Hz. Ali ve Hz Zübeyr diyelim ki bir gaye için toplanmış olsunlar. Hz. Fatıma'yı aynı evde yakmaya delil nedir?Ya çocukları, Hasan, Hüseyin?.. Maalesef, Bu odunları Hz. Alinin evinin kapısına yığan zihniyet ancak kendi?odun beynindeki? odunların hamallığını Belazuri gibi güvenilir bir tarihçiye yaptırmaktadır.. Bir daha hatırlatmak gerekir ki söylem ve eylem tamamıyla farklıdır. O sözlerden, tartışma malzemelerinden yazılan senaryo ve o senaryoda sahabeye oynatılan rollere ise aklen ve naklen olanak vermek imkansızdır. Örneğin aynı olaylar içinde Hz. Halid tetikçi olarak vazifelendirilir. Ya Rafizinin dediği gibi tetikçi Halid yada Allah Resulünün dediği seyfullah Halid tercihinin yapılması noktasında ise ehli sünnet Allah Resulünün sözlerini almış rafıziler ise yukarıda ki Rafizinin şehadetiyle?tarih konusunda uzman olan? İbn Ebi?l Hadid'in beyanıyla uydurma rivayet kapısını ilk aralayan ve o kapıdan Ehl-i Beyt imamları hakkında pek çok yalanı ve masalı dine sokmaya çalışan mezhep senaristlerinin sözlerine sarılmışlardır.

Aksi kafadaki tarihi gerçekleri kabullenmede zorlanmaya bir örnek için bkz: http://www.al-shia.org/html/tur/books/shahid_karbala/index.htm

8) Ümmü Said bint Urve'den Ümmü'l-Hasan ve Remle.

Realiteye şia bakışı: islamquest. net sitesinin cevabı: http://islamquest.net/tr/archive/question/fa2472

Ayrıca bkz: http://tr. wikipedia. org/wiki/Ali

b) ?Burada dikkat edilmesi gereken nokta ise bu yazıda getirilecek kaynakların tamamı Ehli sünnetin meşhur kitaplarından alıntı olmasıdır.? denilen bir çalışma içerisinde Mesudi'yi ehli sünnet müellifi olarak vasıflandırmak tam bir komedidir. Sitenin Ehl-i Beyt?e muvafık temayüllü? olarak tanıttığı Mesudi ehli sünnet değil şii tarhçidir.:Bunu anlamak için isme bakmak bile yeterlidir.. Ebü'l-Hasen Ali b. el-Hüseyn b. Ali hakkındaki başlığım:http://ahmednazif.blogspot.com/2013/05/islam-tarihinin-guvenilirlik-problemi-4.html

6- Ebu Ubeyd Kasım b. Selam (ö. 224) ehli sünnet fakihleri tarafından güvenilir bir kitap olan?el- Emval? kitabında şöyle yazmaktadır: ?Abdurrahman bin Afv, şöyle demekte: ?Ebu Bekir hastalandığında ziyareti için evine gittim. Aramızda geçen uzun konuşmaların ardından şöyle söyledi: ?Keşke yaptığım şeylerden üç tanesini yapmasaydım. Keşke üç şeyi yapmasaydım ki yaptım. O üç şey şunlardır:?Keşke Fatıma?nın evinin hürmet perdesini yırtmasaydım ve onu kendi haline bıraksaydım. Savaş için kapalı olsaydı bile.

23. Cafer b. Akil

Dolayısıyla daha birinci eksende bir eksen kaymasına yakalanmışlardır..

Ulvan b. Davud el-Beceli, Humeyd b. Abdirrahman-Salih b. Keysan-Humeyd b. Abdurrahman b. Avf isnadıyla babası Abdurrahman b. Avf tan... Yine Leys b. Sa'd-Alvan-Salih b. Keysan isnadıyla Abdurrahman b. Avf tan şöyle rivayet eder:

3. İbni ebi Şeybe'nin rivayeti ve bazı kaynaklarda geçen Hz. Ebu Bekir'in ölmeden evvel muhasebesini yansıtan keşkelerinin sıralandığı rivayet fiili saldırıya delil tutulacak mahiyette değildir. Hatta tam tersine bu rivayetlerde Hz Ebu Bekir'in islam davasına sahip çıkma, islami mefkureden gayrısına kapalı olma, islamın zaferine kilitlenme, toplumun menfaatini düşünme gibi açılardan faziletine ait çıkarımlar yapmak zor olmayacaktır..

?Ben kızlarımı Ca?fer?in çocukları için bekletmekteyim? dedi. Hz. Ömer ise şunları söyledi:

22. Avn-ul Asgar b. Abdullah b. Cafer

16. Muhammed b. Abdullah b. Cafer

Mes'udi-Murucuzzeheb c. 3, s. 71

19. Muhammed b. Abdullah-ul Ekber b. Akil

10- Mes?udi ve?Murucu Zeheb? kitabı, Mes?udi (ö. 325) Murucu Zeheb adlı kitabında şöyle yazmaktadır: ?Ebu Bekir ölüm döşeğinde iken şöyle söyledi: ?Dilerdim ki keşke Hz. Fatıma?nın evinin hürmet perdesini yırtmasaydım. Kendisi bu konu hakkında çok şeyler söyledi.? Mes?udi, Ehl-i Beyt?e muvafık temayülü olmasına rağmen halife Ebu Bekir?in sözlerini nakletmeyerek kinayeli bir biçimde olayı örtbas etmiştir. Elbette sebebini Allah bilir ve elbette Allah kulları da icmali olarak bilmektedirler!

bkz: http://hadis.resulullah. org/index. php?s=oku&amp;amp;id=2672

Mus'abüzzübeyri-Neseb-i Kureyş s. 83.

Mus'abüzJzübeyri-Neseb-i Kurayş s. 64, 45

2. Aliyy-el Ekber b. Hüseyin

Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu?s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 2/94.

?O, Uhud gününde bizim kırbalarımızı dikerdi? dedi.

"Ümmü Selit, buna daha çok hak sahibidir. Zira o, Resulullah 'a biat etmişti ve Uhud Savaşı'nda bize kırbalarla su taşıyordu" dedi.

Çeşitli kaynaklardan derlediğimiz bilgilere göre Kerbela?da şehit edilen Haşimilerin isimlerini aşağıya kaydediyoruz. Bunların tamamı Beni Haşim'in Talibi koluna mensupturlar. Aralarında Abbas, Haris ve Ebu Leheb'in neslinden kimse mevcut değildir.

"Ey müminlerin emiri, bunu da senin yanında bulunan Resulullah 'ın kızına ver" dediler. Bununla, Hz. Ali 'in kızı Ümmü Gülsüm'ü kastediyorlardı. Hz. Ömer onlara:

Cevapta bu 3 ismin çocuklara verilmesinin revaçta olduğu ana fikriyle hareket edilmiştir.. Öncelikle bu 3 ismin tesadüfi bir seçimle veya dönemin Arap toplumundaki kullanım sıklığının Hz. Ali ve çocuklarına yansıması noktasından bakarsak:

? Örneğin bu evliliğin akli ve rasyonel olup olmadığı, İbn Cavzi, ?El Muntezim? adlı kitabının 4. Cilt, 237. Sayfasında ve?Zahairu?l Ukabe? kitabında ve İbn Saad, ?Tabakat? adlı kitabının 8. Cildi, 463. Sayfasında Hz. Zehra?nın şehit olduğunda Ümmü Gülsüm?ün henüz 4 yaşında olduğu yazılıdır. Hz. Sıddıka?nın şehadetinden sonra iki küsur yıl Ebu Bekir?in hilafeti sürdü...

11. Ebu Bekir b. Hasan

5. Osman b. Ali

-Efendim, işte Şii kaynaklarda yazıyor okuyunuz.

- Hz. Ömer, Medine kadınlarına yünden yapılmış bir kumaş dağıttı. Güzel bir kumaş kaldı sadece. Yanındakilerden bazıları,

Rafizilerin Hz Fatıma'nın şehadeti Hz. Ömer ve Ebu Bekir eliyle olduğu yalanı -4

Zehebi-Alam. c. 3, s. 216 ] Mus'abüzzübsyri-Neseb-i Kureyş s. 50

5. delil : Akli delil olarak bakıldığında ve olayların tarihsel gelişim süreci etüt edildiğinde tüm tarihi rivayetlerin ilk karşılaşılan problemin ve toplumda aciliyetle üzerine eğilinen sorunun hilafet problemi olduğunu gösterir. Halife seçimi sonrası yaşanan ufak tatsızlıklar bu sıkıntılı sürecin komplikasyonlarıdır. Şia bu ufak tatsızlıkları maya olarak kullanıp birin üzerine bin daha katarak buradan koca bir yalan pastası pişirmiş ve konunun maniple edilme potansiyelini kullanarak araya?vahiy evine saldırı? diye trajikomik ve absürt olaylar zincirinden oluşan ve başta hilafetin gaspçıları Hz. Ömer ve Ebu Bekir ile hilafet hakkının savunucuları Hz. Ali ve Fatıma arasında yaşandığı iddia edilen bu karanlık sayfaları eklemişlerdir. Şianın imamete verdiği önem onu iman esaslarından biri ve Şia mezhebinin odak/merkezi noktası konumuna dönüştürmüştür. Böylesi önemli bir meseleyi çözmeden, alınması gereken bu büyük hakkı istirdat etmeden miras gibi ikincil öneme sahip bir meseleyi öncelemek düşünülemez. Aklı olana Bu söylenilenler yeter diye düşünüyorum.

2. makale : Ömer, Ali?nin damadı mıydı?

6. Osman b. Ali

17. Hüseyin b. Abdullah b. Cafer

1) Keşke emir olmasaydım. Ömer ya da Ebu Ubeyde?den biri halife olsaydı da ben de vezir olsaydım.

Rafizilerin Hz Fatıma'nın şehadeti Hz. Ömer ve Ebu Bekir eliyle olduğu yalanı -2

Bkz: http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=83786

Çok titiz bir çalışma ürünü olan ve soru cevaplı, polemik türü bu yazımı konunun meraklılarına şiddetle tavsiye ederim. Saygılar.

Hz. Ömer'in Hz. Ali'nin kızıyla evlenmiş olduğu gerçeği Şii kardeşlerimizi tarifi imkansız hafakanlara sokmaktadır. Bu sıkıntılı durumdan her zamanki gibi muhteşem buluşlarla çıkmaları ise kaçınılmaz bir mezhep zaferidir.

D-Hz. Fatıma'nın, Hz. Ebubekir ve Hz. Ömer'e küsmesi meselesi üzerinden?vahiy evine saldırı? hikayesinin yalanlanması:

c) Hz. Ebu Bekir'den miras hakkını istemeye gittiğinde yaşanmış onca bed muameleye rağmen halen daha Ebu Bekir'le sakince konuşabilen bir Hz. Fatıma vardır. Karşılıklı delillerini sırlarlar : ?Resulullah?ın hayatı boyunca Fatıma?nın vekilleri Fedek?te bulunuyordu. Ebu Bekir iş başına geçtiğinde, onun vekillerini oradan çıkardı. Fatıma ona geldi. Fedek?i kendisine geri vermesini istedi. Ebu Bekir ona, ?Beyaz veya siyah kişilerden bu konuda sana şahitlik edecek olanları bana getir? dedi. Fatıma da Müminlerin Emiri?ni ve Ümmü Eymen?i ona getirdi. Ebu Bekir, Fedek topraklarımı karışmayacağına dair ona bir yazı yazıp verdi. Fatıma, bu yazı ile birlikte dışarı çıktığında, Ömer ile karşılaştı. Ona, ?Ey Muhammed'in kızı yanındaki yazı nedir? diye sordu. Fatıma, ?Ebu Kuhafe oğlunun bana yazdığı bir yazıdır? dedi. Ömer?O yazıyı bana göster? dedi. Fakat Fatıma yazıyı göstermedi. Ömer yazıyı onun elinden çekip aldıktan sonra o yazıya bakıp tükürdü, onu sildi ve yırttı. Fatıma?ya, ?Bu senin babanın ne bir at ne de bir deve sürdüğü yerdir. Aksini iddia ediyorsan ipi boynumuza geçir ? dedi.? (el-Küleyni, I, 543; et-Tabersi, el-İhticac, I, 91-92. Ayrıca bkz. Şerif el-Murtaza, eş-Şafi fi?l-İmame, IV, 97-98, Hilli, Minhac, 137; a. mlf., Keşfu?l- Murad, 405.) Şia kaynaklarına göre Ömer?in, Ebu Bekir?in Hz. Fatıma?ya verdiği yazıyı yırtması üzerine Hz. Fatıma ona beddua eder. Ömer de bu olaydan sonra Ebu Bekir?in yanına gider ve onu azarlar. Böylece Fedek?i Hz. Fatıma?ya vermemek üzere ittifak yaparlar(Hılli, Keşfu?l-Murad, 405.) İbn Ebi?l-Hadid?in de belirttiği gibi bu tür rivayetler Şii müelliflerin yazdıkları eserlerin dışındaki güvenilir kaynaklarda bulunmamaktadır.(Bkz. İbn Ebi?l-Hadid, XVI, 234-235.) Bu rivayetlerin Hz. Ömer?i karalamak için ortaya atıldığı anlaşılmaktadır. Hz. Ömer?in, Hz. Ebu Bekir?in verdiği karara ve Hz. Fatıma?ya bu şekilde bir saygısızlıkta bulunduğuna ihtimal yoktur. Hz. Ömer, Resulullah?ın zevcelerine divanlarda herkesten daha fazla mal verdiği halde niçin Hz. Fatıma?ya düşman olsun?

Taberi-Tarih c. 6, s. 270

12- Abdulfettah Abdulmaksud ve?el- İmam Ali? kitabı, Abdulfettah, vahiy evine baskını kitabının iki yerinde getirmiştir. Biz burada sadece birisini zikretmekle yetineceğiz:

21. Hüseyin b. Abdullah b. Cafer

- Hz. Ömer, Ali?nin kızı Ümmü Gülsüm?ü istedi. Ali de,

Değerlendirme: ?Hürmet perdesini yırtmak? ne zamandan beri saldırıp darp etmekle bir tutulur olmuştur?Hürmetsizlik etmek hangi sözlükte kırbaçlamak ve tekmelemek olarak verilmiştir? Hadi diyelim ki -hiç mantıklı gelmiyor ama maksat çalışmayı hazırlayan kardeşimizin emeğine saygı ve onu sevindirmek olsun - bu tabirle kastedilen fiili saldırı olsun. Bu saldırının derecesi, boyutları nerde? Neticesi ne olmuş?

2- Keşke emirlik konusunda Ensar'a da bir yol var mi? diye sorsaydım.

Not:Muhatabın çirkin mantığını göstermek için onların yaklaşımlarıyla kurduğum farazi tavsifler ve farzı muhaller için o yüce ruhlardan özür dilerim.

A-Rafizilerin bu yalanlarına Ehl-i Sünnet kaynaklarını ortak etme çabaları :

Cevap: ? Takiyeyi gerektiren sorunlar ve yeterli imkanların olmamasından dolayı Şiaların elinde, Hz. Ümmü Güslüm?ün doğum tarihi hakkında güvenilir bir belge bulunmamakta ve Hz. Ümmü Gülsüm?ün doğum tarihi net olarak bilinmemektedir.? O yüzden de Hz. Ömer 60 yaşında iken yani hicri 641 yılında Hz. Ümmü Gülsüm?ün yaşının "Takiyyeyi gerektiren sorunlar" yüzünden bilinmesi mümkün değildir.. Ama en azından 641-7=634 yılında dönemin moleküler biyoloji, tıb ilminin seviyesi açısından Ümmü Gülsüm'ün doğmasının mümkün olmadığını söyleyebiliriz. Çünkü annesi Hz Fatıma 632 yılında vefat etmişti. Güçlü vaiz Hüccetü?l İslam ve?l Müslim?in üstat Abdul Hüseyin Bendani'nin yaptığı hassas hesaplamalara göre 632 yılında Ümmü Gülsüm'ün 4 yaşında olması gerekiyordu.. Neyse ki güçlü vaiz aradaki 6 yıllık tearuzu başarılı şekilde örtmenin yolunu da göstermişti : ?Hadisler ve rivayetler bu koşullar altında ve büyük zahmetlerle bizlere ulaşmıştır. Bu sepeblerden dolayı bir çok Ehlibeyt İmamının ve evlatlarının doğum tarihleri ya belirsiz olarak ya da farklı görüşlerle elimize ulaşmıştır. Hz. Ümmü Gülsüm?ün doğum tarihi de bunlardan birisidir.? Hüccetül İslam Bendani'nin bu açıklamaları Nevbahti?nin şu görüşlerini de tashih eder niteliktedir: Ümmü Kulsüm, Ömerle evlendiği zaman küçüktü, büluğ çağına ermeden Ömer öldü . bkz: http://islamquest.net/tr/archive/question/fa476 Aynen verilen adresteki "Ömer yeniden Hz. Ali ?ı tehdit edip, defalarca bu isteğini yinelemekteydi. Sonunda Hz. Ali , Ümmü Kulsüm?ün evlilik işini amcası Abbas b. Abdulmuttalib?e bıraktı. Onun izniyle Ömer b. Hattap?la Ümmü Kulsüm?ün nikahı kıyıldı ve Ümmü Kulsüm Ömer b. Hattab?ın evine gitti. Ömer?in ölümünden sonra Hz. Ali Ümmü Kulsüm?ü kendi evine getirdi." açıklamasının birinci makaleyi tümden tashih etmesi gibi. Ayrıca birinci makaleyi 2. makale de tashih eder. islamquest. net i ise güçlü vaiz, Hüccetul İslam tashih eder. Hüccetül İslam Bendani'nin Hz. Ümmü Gülsüm'ün Hz. Zeyneb'ten ayrı biri olduğu şeklindeki görüşünü ise 1. makale kabul etmez ve?El- Mesailu?l Ukberiye? yazarı Şeyh Müfid itiraz eder. Şeyh Müfid'in olumsuzlayıcı kanaatini ise zorla da olsa bu evlilik vaki oldu diyen Seyyid Murtaza tashih eder. Birinci makale ve ikinci makale +Şeyh Müfid+Seyyid Murteza+Tabersi + Tusi +Al-Hurr Al-'Amilyi ise?Ömeri?in evlendiği kadın Necranlı bir Cin idi. Müminlerin emiri ona emretti o Ümmü Gülsüm?ün şekline girdi. Ömer sağ olduğu müddetçe onunla birlikte yaşadı. Zaman zaman ondan garip şeyler görür ve?bu Beni Haşim?in sihridir? derdi. Öldürüldüğünde dişi cin mirasını aldı ve ailesinin yanına döndü? (Hacui, el-Fevaid, 320-321) görüşünde olan Hacui tashih eder. Hacui'yi ise?.. Süleyman Bin Halit'den o dedi:? Ebu Abdullah'a, kocasi ölen kadın iddet zamanı ne yapmalıdır? O, iddet devrini kocasının evinde mi yoksa istediği yerde geçirebilir mi diye sordum. O, dedi: ?evet, istediği yerde geçirebilir?. Ve o dedi ki:?Ömer öldüğü zaman Ali , Ümmü Gülsüm'ü kendi evine getirdi?( El Küleyni, El-Kafi, cilt. 6, sayfa. 115, hadis# 1,(El kafi, dar el edva yayınevi, Beyrut baskısı, sayfa 117) diye nakleden Sikatül islam Kuleyni düzeltir. Kuleyni'ye ise rivayet zincirinde bulunan Hişam Bin Salim'den dolayı Keşşi'den itiraz gelir. ?O , fasid bir akideye sahipti ve Allah'ın fiziksel olarak gözle görüleceğine inanıyordu? (Rical Keşşi, sayfa 184) . Keşşi?ye de işin doğrusunu Hilli öğretir : Şii Şeyh Mutahhar El Hilli Hişam bin Salim hakkında şunları ortaya sürer: ?Hişam bin Salim el Cevaliki, Bişr İbn Mervan el Hakemin azatlı kölesi. O, Cözvan esirlerindendi. Ebu Abdullah'tan ve Ebu el Hasan'dan nakletti, oldukça güvenilirdir? (Hulasat el Akval fi Marifat el Rical, Ibn Mu&amp;#355;ahhar e-&amp;#292;ill&amp;#299; (d. 726), sayfa 289 Hilli de 5 dakikalık çay ve istirahat molası...

15. Ali b. Müslim b. Akil

3) Halid b. Velid?i Şam?a gönderdiğimde, Ömer b. Hattab?ı da Irak'a göndermeyi isterdim. Böylece ben Allah yolunda sağ ve sol kollarımı açmış olacaktım.

20 Muhammed b. Müslim b. Akil

e) islamquest. net : Şu noktayı bilmemiz de yararlıdır ki, incelediğimiz tarih kitaplarında Hazret Ali'nin bizzat bu isimleri koyduğuyla alakalı bir delil yoktur. Bu isimlerin hanımları veya etrafındaki kişiler tarafından konulduğu da bir ihtimaldir. Hazret-i Ali da hanımlarının saygısını korumak için bu işe engel olmamış olabilir.

İsim vermenin Önemi: Hiç kuşkusuz sevilen, sayılan, hayata müspet manada imzasını atıp, bu gök kubbede hoş bir seda bırakan insanların isimleri yeni doğan çocuklara verilmek suretiyle kuşaktan kuşağa yaşatılması eskilerin ve yenilerin güzel adetlerindendir. Önceden yaşamış faziletli kişilerin isimlerini yeni doğanlara koymak hem o çocuğun ismi verilen gibi faziletli olmasına manevi bir duadır, hem de ismi verilenin aziz hatırasının gönüllerde yaşatılmasının ve sevgisinin hayali tablolarla diri tutulmasının sembolüdür. Şüphesiz Hz. Ali ve oğulları nazarında sabık 3 halifenin yüksek bir mevkisi vardı. Hz Ali bu bilinçle, Kufe mescidinde defalarca kendinden evvelki halifeleri şiasına övmüş onların faziletlerini hatırlatmış ve kendisini onların önüne geçirenleri iftira suçuyla cezalandıracağını söylemiştir. Hz. Ali şöyle demiştir: "Ebu Bekir ve Ömer bu ümmetin en üstün şahsiyetleridir. Beni onlardan üstün gören kimse iftira suçu işlemiş olur ki kendisini iftira cezası gereği kırbaçlarım." (Ahmed, Fezailü's-Sahabe, 1/182, 300, 336). Bu tarihsel veri 80 ayrı tarikten gelen tevatür niteliğini kazanmış şüphe götürmez bir gerçektir. Akıl sahipleri için 4 halifenin birbirlerine hürmetlerini anlamada birtek bu rivayet bile kafidir.. Bu gerçeğin bir yansıması olarak çocuklarına ve torunlarına verilen isimlere bakmak yeterli olacaktır. Her ne kadar Şiaya ait kaynaklar bu isimler mevzusu üzerinde durmakta gönülsüz olsa da veya bu isimlerin verilmesinin ardındaki hakikati fark etmede beceriksiz olsa da, onların da çoğu kere kabullendiği bir hakikat 3 halifenin isminin Hz. Alin'in oğul ve torunlarına verilmesidir.

1) Fatıma bana karşı savaş ilan etseydi bile keşke onun evini açmasaydım.

?Ben kızlarımı Cafer?in oğullarına bıraktım? dedi. Ömer,

Veya Bu türlü rivayetleri kullanarak Rafızilerin vardığı sonuçlara varmak Resulullahın bize emaneti olan Sahabilere eziyet değil en başta insan zekasına eziyettir/zulümdür. Bu yaklaşıma göre bir kişi kızgınlık anında veya başka bir sebeple ?gerekirse ben şu şahsı öldüreceğim? demekle o şahsı öldürmek fiili aynı şeydir. Bu sözü söyleyen kişi kasten adam öldürme haddiyle cezalandırılması vaciptir.. Öldüreceğim diyen öldürmüştür, yakacağım diyen de kesin yakmıştır. Söylemek yapmanın sadece bir işaretçisi değil aynı zamanda kanıtıdır. Bu rivayet,-burası hakikaten çok önemli- Hz Ali'nin evinin yakılmasına v. s. delil olamaz ama şuna delil olur: Rafıziler uydurduğu şeylerin daha kolay hazmedilmesi ve şüphe/fitne tohumlarının boş zihinlerde daha kolay kök salması için o rivayetin aslını bir iskelet halinde sünni kaynaklardan araştırır ve alır ve o iskelete kendi mezheplerinin emrettiği yalanları dolayıverirler. Ortaya çıkan etli butlu yalandan bedenin başlangıçtaki cılız iskeletle ne şekilde ne nitelik ne nicelik ne de vasıfsal olarak bir benzerliği olmasa da?çamur at zihinlerde lekesi kalsın? taktiği başarılı bir şekilde işletilmiş olur.

Mus'abüzzübeyri-Neseb-i Kureyş s. 43

3. Atik b. Ali

Kinayenin nedeni soruluyor. Takiyenin olduğu yerde neden diye sorulur mu?

5. Abbas b. Ali.

1. makale : Ümmü Gülsüm'le Ömer Evlendi mi?

Vefat ettiği hastalığında ziyaret için Hz. Ebu Bekr'in huzuruna girip selam verdim ve "nasıl sabahladın?" diye sordum. O yerinden doğruldu. Ben: "Elhamdülillah biraz iyileşmiş olarak sabahladınız ümidindeyim." dedim. Ebu Bekr de: "Gördüğün gibi sancılar içindeyim, bir de bu ağrılarımın arasında bana bir de vekil tayin etme meşguliyeti verdiniz. Ben de kendimden sonra size bir taahhütname bıraktım ve bence en hayırlınızı halife seçtim. Ama hepiniz, acaba bu iş bize de düşer miydi ümidinde olduğunuz için burun kıvırdınız . Gördüm ki dünya artık bize doğru döndü. Dünya yönelip geldiğinde evlerinizi ipek perdeler, ipekli minderlerle döşeyeceksiniz. Yün yatağa yaslanmak bile sizin vücudunuzu ağrıtacak, sanki demir buturak dikeni üzerine oturur gibi gelecek. Vallahi birinizin gelip de ceza almadan boynunun vurulması, kendisi için dünya sıkıntıları çekerek yaşamasından daha hayırlıdır. Ebu Bekr sonra şöyle dedi:

Ayrıca bakınız: http://arazhesenzade85.wordpress.com/2012/09/26/hazreti-omerinr-a-ummu-gulsumler-a-evlililigi/

-O sünni müellifler, gerçekleri kabulde böyle güçlük yaşıyorsalar neden vakanın başını alıp sonunu çıkarıyorlar?.. Bu vakayı hiç yaşanmamış saysın veya gelen rivayeti zayıf bulup değerlendirme dışı tutsunlar Rivayetin bu kadarlık kısmının alınması ve gerisinin olmaması o musanniflere göre itibara layık kısmının ancak bu bölüm olduğunu gösterir..

Şia kaynaklarında geçen bir rivayete göre İmam Rıda?ya, Resulullah?tan sonra Hz. Ali, yirmi beş yıl düşmanları ile niçin cihad etmedi de yönetime geldikten sonra cihad etti? şeklinde bir soru soruldu. O şöyle dedi: ?Çünkü Resulullah da Peygamberlikten sonra Mekke?de on üç yıl, Medine?de ise on dokuz ay yardımcılarının azlığından dolayı cihadı terk etmişti.(Muğniyye, eş -Şia vel Hakimun, 19)

9) İsimleri bilinmeyen diğer zevcelerinden Ümmü Hani, Meymune, Zeyneb, Remle, Ümmü Külsum, Fatıma, Ümame, Hatice. Ümmü'l-Kiram, Ümmü Seleme. Ümmü Ca'fer, Cümane ve Nefise. Taberi'nin Vakıdi'den naklettiğine göre Hz. Ali'nin nesli oğulları Hasan, Hüseyin, Muhammed b. Hanefiyye, Abbas ve Ömer yoluyla devam etmiştir.

?Keşke Fatıma?nın evinin hürmet perdesini yırtmasaydım ve onu kendi haline bıraksaydım?Bu cümleler, Ömer?in tehditlerinin pratiğe döküldüğünü net olarak ortaya koymaktadır. Evin kapsını zorla açtılar.

?Sana mübarek olsun. Fakat sen kiminle evlendin? dediler. Hz. Ömer,

el-Kamil fi?t-Tarih: ... Daha sonra Ali b. Ebu Talib'in kızı Ümmü Külsum ile evlenmiştir. Ümmü Külsum Resulullah 'ın kızı Hz. Fatıma'nm kızı idi. Hz. Ömer Ümmü Külsum'e kırk bin dirhem mehir vermişti. Rukiyye ve Zeyd adlı çocukları da Ümmü Külsum'den dünyaya gelmişlerdi. İlk makalede savunulan fikirlerin aksine: Hz. Ömer, Hz. Aişe aracılığı ile Hz. Ebu Bekir'in kızı Ümmü Külsum'ü istetmiş, fakat Ümmü Külsum: «Onu istemiyorum, o son derece kaba ve kadınlara şiddetle davranan biridir demişti. Bunun üzerine Hz. Aişe durumu Amr b. el-As'a bildirip onu Hz. Ömer'e göndermiş, Amr b. el-As: «Ben bu işi hallederim deyip Hz. Ömer'e gelmiş ve ona şöyle demişti: «Ondan Allah'a sığınacağın bir haber ulaştı bana. Hz. Ömer: «Nedir o? deyince: «Ebu Bekir'in kızı Ümmü Külsum'ü istetmiştin. diye cevap vermiş, Hz, Ömer de: «Evet, yoksa beni ona ve onu bana layık görmedin mi? diye sorunca, Amr: «Hayır, bunların hiç biri; ancak o emirul-müminin Ebu Bekir'in terbiyesi altında gayet yumuşak ve tatlılıkla büyümüş bir kızdır, halbuki sen gayet sert bir kimsesin. Biz senin herhangi bir davranışın ve huyuna karşı seni reddetmekten korkuyor iken, o nazik kızcağız senin bu huyuna karşı nasıl tahammül edebilecek? O, sana bir konuda muhalefet ettiği zaman sen Ebu Bekir'in halefi olarak onun çocuğuna nasıl sertçe davranacaksın? Bu sana yakışır mı? demiş, bunun üzerine Hz. Ömer: «Hz. Aişe ile bu durumu konuşmuştum, onun görüşü nedir? diye sormuş, Amr b. el-As da: «Beni sana elçi olarak o gönderdi, ancak sana ondan daha hayırlısını ve iyisini tavsiye edeyim ki o da Resulullah 'ın nesebiyle bir bağ kurabileceğin Ali b. Ebu Talib'in kızı Ümmü Külsum'dur. diye cevap vermişti. Daha sonra Ümmü Eban binti Utbe b. Rabia'yı istetmişti. Fakat bu kadın Hz. Ömer'den gayet sıkılmış olarak: «O kapısını kapatır, başkasına iyiliği dokunmaz. Yüzü, suratı asık olarak çıkar ve aynı şekilde yüzü asık olarak geri gelir demişti.. İbnü'l Esirin tarihindeki bu bilgiler ibni Kesir'in el Bidaye ve'n Nihaye'sinde de yer almaktadır. Yine tekrar mahiyetinde Zehebi?nin Tarihu'l İslam'ında şöyle denilmektedir:Hz. Ömer, Hz. Fatımatu'z-Zehra 'ın kızı Ümmü Gülsüm ile evlenip ona kırk bin dirhem mihir verdi. Bundan Zeyd ile Rukiyye doğdu.

Şia kaynaklarında geçen başka bir rivayette ise şöyle denilmekti, ?Müminlerin Emiri, evinden çıkartılmak istendiğinde Fatıma çıktı, bütün Haşimiler de onunla birlikte çıktılar. Resulullah?ın mezarının yakınlarına geldiklerinde, Fatıma, ?Benim amcamın oğlundan vazgeçiniz. Muhammed?i hakla gönderene yemin ederim ki, şayet ondan vazgeçmezseniz ben saçlarımı açar, Resulullah?ın gömleğini üstüne koyarım. Yüce Allah?a yalvarırım. Salih?in devesi benden daha daha iyi, onun yavrusu da çocuğumdan daha iyi değildi?dedi. Bu olaya tanık olan Selman der ki: Ben Fatıma?ya yakındım. Vallahi Resulullah Mescidi?nin duvarının temellerini gördüm. Aşağısından sökülmüştü. Öyle ki biri onun altına girmek isteseydi girmek isteseydi girerdi. Fatıma?ya yaklaştım. ?Efendim! Yüce Allah senin babanı rahmet olarak gönderdi. Sen gazap olma? dedim. Bunun üzerine o döndü duvar da yerine döndü. Altından toz kalktı.?(et Tabersi, el-ihticac, I,86-87 ;el-Meclisi, XXVIII,206) Rivayetten çıkarılacak "hikmetlere" göre Hz Fatımanın bedduası Şeyh Müfid'in el Emalisinde Ebu Bekirin "köpekleri üzerine salın" emrinin objesi olan -haşa- köpekler için bile mağfiret ve şefkat, bağışlanma, mühlet sebebi olmuştu. Ana/kadın şefkati üstün gelmiş cihad edilmesi gereken bu düşmanların hak etmediği yaşama hakkını onlara bahşetmişti. Aynı Resulullahın müşriklerle mücadelesi gibi 25 yıllık bir şefkat ve mücadelesizlik dönemi ve sonra sükunetin ardındaki kaçınılmaz gerçek:Düşmanlarla savaş. İşte rivayetteki Zübeyrin atılganlığını böyle bir bağlama yerleştirmek gerek. Hz. Alinin vakarlı sükunetini tamamlayan?sonuna kadar mücadele ederdik te bakma sen? atılganlığı. Şartlar ve emirler böyle gerektirdi. Sahi Hz. Zübeyr dost tarafında mıydı yoksa cihad edilmesi gereken düşman tarafında mı? . İmam Rıda'nın cevabı ne olurdu?

1. Delil:Bu hayali olay Şii müelliflerce İslamdaki ilk fitne sayılmıştır. Böylece -onların tabiriyle- miras gasbının daha sonra olduğu kendiliğinden ortaya çıkmaktadır, Önce hilafetin gasbı daha sonra da miras hakkının gasbı :.. Hz. Fatıma'nın evine saldırılması olayı, Ehl-i Beyt'e karşı ortaya çıkan İslam?daki ilk fitne ve ümmetin onlar üzerindeki ilk saldırıları olarak gören Şii yazar Mustafavi, Ebu Bekir?in?Şayet biat etmezlerse öldürün? sözünden dolayı hayret ettiğini belirtmektedir. Aynı şekilde ateşten bir meşale alıp Ali ve Fatıma?nın içinde bulunduğu evi yakmak isteyen Ömer?in yaptıklarına ve sözlerine çok hayret ettiğini ifade etmektedir. (el-Mustafavi, Hasan, Hakaik fi Tarihi'l İslam, 176-177)

a) 2. makalede yine aynı site Ümmü Gülsüm?ün Hz. Ali?nin kızı olduğu kabulü üzerinden konuya yaklaşmıştır. Hatta oldukça da güzel açıklamıştır. Birinci makalenin yanlışlarının 2. makaledeki bilgilerle tashihe ihtiyacı olduğu görülmektedir. Site eğer 2. alıntıdaki mollanın verdiği bilgilere kendisi inanıyorsa birinci makaleyi silip iptal etmesi gerekir.

Cevap: Aynı sitenin konunun devamı olan ikinci makalesi: Ümmü Gülsüm Zeyneb'ten ayrıdır: http://abna.ir/data. asp?lang=10&amp;id=418753

Tespit: Bu Şia sitesine göre de Hz. Ali ve oğullarının kendi oğullarına Ömer, Osman, Ebu Bekir isimlerini koymaları tarihi bir realitedir. Bu noktada ehl-i sünnet ile aynı realiteye inanmaktadırlar. Farklılaşma bu realitenin yorumlanmasında görülür. Ehl-i sünnete göre Hz. Ali ve torunlarındaki ilk 3 halife isimleri belli bir kast-ı mahsusa ile ve 3 halifeye duyulan saygı, sevgi ve hürmet hisleri gereğince verilmişken adı geçen siteye göre bu isimlerin seçilmesi tamamen rastlantısaldır ve bu 3 ismin verilmesine bakarak değişik bir yorum getirmenin geçerliliği yoktur.

3- Keşke Halid b. Velid'i Ehli Ridde üzerine orduyla yolladığım vakit ben de Zü'l Kassa mevkiinde otursam, müslümanlar galib gelirse gelirler, gelemezlerse ben onlara destek ve yardımcı olaydım...

C-Hz. Ömer'in Hz. Ali'nin kızı Ümmü Gülsüm ile evliliği

Değerlendirme: 8. madde?bu işte bir gariplik var? der gibi diğer maddelerin aksine sünni müellifin ismini vermeden başlıyor. Diğer maddelerin başı bolt sitilinde yazılmış eser ve müellif tanıtımıyla yazılmışken 8. maddede bu uygulanmaz. Neden?Çünkü bu kadarına da pes dedirtecek bir hokkabazlık yapılmaktadır. Hatta gerçek Rafiziler bile bunu yapmaz diyebileceğimiz bir boyuttaki hokkabazlıktır bu..8. maddenin kaynağı numarasıyla verilir. Nedir bu ?Şehristani'nin el milel vennihal adlı meşhur kitabı. Sitenin iddiasına göre Hz Fatımanın şehadetine delil olan sünni kaynaklarından biri de Şehristani'nin bu değerli kitabı olmalıdır. Ancak ne ilginçtir ki Şehristani bu iddiayı desteklemek için değil tam tersine yalanlamak ve çirkinliğini göstermek için kitabına almıştır:

b) ?Bu kadar zulme ve insafsızca tartaklamaya küsmemiş te Fedek arazisine sahip olamayınca mı küsmüş? dedirten akıl, his ve hayal dışı bir olaylar serüveniyle karşılaşıyoruz. Hilafet gasbedilmesine rağmen küsmeyip taş toprak gasbedilmesine küsmek mantıklı değildir. Ebu Turab'ın boğazına ip geçirilip sürüklenmesine ve suikast planlarına hedef yapılmasına darılmak yok, ama bir avuç fani dünyanın turabı verilmediği iç darıl ve diyaloğu kes! Salim kafayla düşünen hiç kimse olayların cereyan ediş tarzının böyle olamayacağını anlayabilir..

?Ümmü Sulayt daha müstahaktır? dedi. Ümmü Sulayt ensar kadınlarındandı ve Peygamber?e biat etmişti. Hz. Ömer,

b)?Keşke Fatıma?nın evinin hürmet perdesini yırtmasaydım ve onu kendi haline bıraksaydım? cümlesinin diğer versiyonlarıyla beraber ele alındığında ortaya çıkan netice ibni ebi şeybenin verdiği birinci rivayetten daha ilerisi değildir. Böyle bir cümleden Hz. Fatıma'nın şehadetini çıkarmak gerçekten akla geri geri 3 burgulu ters parende attırmakla -belki- mümkün olur. Acaba bu bulanık zihniyet nasıl baktı da orda öyle bir saldırının işaretlerini gördüğü sorusu bende gerçek bir merak uyandırdı. Öte yandan Rafizi müelliflerin kendileri bile bu keşkeleri sitenin verdiği çizgide anlamamışlardır: Yapmasaydım dediğim üç şey şunlardır: İlk dönem Şii alimlerinden İbn Babeveyh'den nakille yapmasaydım dediğim üç şey şunlardır:

Şiaya göre evin yakılması ve hane halkının darp edilmesi, Hz. Fatıma'nın miras talebinden öncedir:

2) Fucaa?yı yakmamayı isterdim. Onu ya açıkça öldürüp ya da serbest bıraksaydım da kurtulsaydı.

2. Sözlü tartışmanın varlığına işaret eden ilk beş rivayetin sitenin iddiasıyla hiçbir ilgisi yoktur. Saldırı gerçekleşmiştir başlığıyla verilen geri kalan rivayetlerin bazılarında yine saldırıya ait delil yoktur. Hele bunlardan ikisi saldırı rivayetlerini reddetme/ayıplama gayesinde konuyu ele almışken yazıda Şii hikayelerine destekçi sadedinde zikredilerek çalışmayı hazırlayanın objektifliğine self-örnek olmuştur.

1) Bu işin kimin hakkı olduğunu sormak isterdim. Böylece ona ehil olanlarla tartışmazdık.

?Ey mü?minlerin emiri! Bunu da Peygamber?in kızına ver!? dediler . Hz. Ömer,

Keşke yapmayaydım dediğim üç şey:

?Onu bana nikahla ya Ali. Hiçbir kişi yoktur ki, benim onun güzel arkadaşlığına hazırlandığım gibi hazırlanmış olsun? dedi. Bunun üzerine Hz. Ali,

Yapsaydım dediğim şeyler ise şunlardır:

B-Hz. Ali'nin oğulları ve torunları ve Kerbela Şehitleri arasındaki Osman, Ebu Bekir, Ömer isimleri

8-Milel ve Nihel, Şehristani : İbrahim b. Seyyar Nezzam Mu?tezili (160- 231), nazım ve nesirdeki sözlerinin güzelliğinden dolayı kendisine Nezzam olarak lakap takmışlardır. Nezzam, çeşitli kitaplarında Hz. Fatıma?nın evine karşı yapılan baskını anlatmıştır. Nezzam şöyle yazmaktadır:Ömer, biat günü Hz. Fatıma?nın karnına vurdu! Ömer?in bu saldırısı sonucu adını?Muhsin? koydukları karnındaki çocuğunu düşürdü!?

hutbelerine ayrılmıştır. Diğer bölümlerde de hitabet örneklerine rastlanmaktadır.

Mus'abüzzubeyri-Neseb-i Kureyş s. 40

3- İbn Kuteybe ; Ehli sünnetin çok meşhur tarihçilerinden ve ediplerinden olan?Abdullah b. Müslim İbn Kuteybe Deyneveri (212- 276) ?el- İmamet ve Siyaset? kitabında şöyle yazmıştır:Ebu Bekir, kendisine biat etmeyip Hz. Ali?nin evinde toplananları aramaya koyulmuş ve Ömer?i bu iş için onların peşi sıra göndermişti. Ömer, onlar Hz. Ali?nin evinde olduğu sırada oraya gelerek dışarı çıkmaları için bağırdı. Ancak onlar dışarı çıkmaktan kaçındı. Bunun üzerine Ömer odun getirmelerini isteyerek şöyle dedi: ?Ömer?in canı elinde olana andolsun ki dışarı çıkın yoksa içindekilerle birlikte ateşe vereceğim!? Birisi?Ey Ebu Hafs! Peygamberin kızı Fatıma da buradadır.? dedi. Ömer: ?O da olsa fark etmez.? Dedi. İbn Kuteybe, bu hadisenin geri kalanını daha acıklı ve yakıcı olarak naklederek şöyle yazmaktadır:Daha sonra Ömer bir grupla birlikte Fatıma?nın evinin önüne gelerek kapıyı çaldı. Hz. Fatıma onların seslerini duyunca en yüksek sesle?Ey babacığım! ey Resulullah! Senden sonra Hattab?ın oğlu ve Ebu Kuhafe?nin oğlu ne kadar da kötü davranıyor!? diye feryat etti. Hz. Fatıma?nın bu feryadını ve ağlama sesini duyan topluluk bu işten vazgeçip ayrıldılar. Ancak Ömer ve başka bir topluluk orada kaldı. Sonra Hz. Ali?yi dışarı çıkarıp Ebu Bekir?in yanına götürerek biat et dediler. Hz. Ali eğer biat etmesem ne olacak? dedi. Bunun üzerine?Kendisinden başka ilah olmayan Allah?a and olsun ki boynunu vuracağız?!? dediler.

5- İbn Abd Rabbe Endülüsi olarak meşhur olan Şahabuddin Ahmed, (ö. 463) el-Akdü?l Ferid kitabında?Sakife? olayına yer vermiştir. Ebu Bekir?e biat etmekten kimlerin kaçındığı konusunu bir başlık altında getirerek şöyle yazmaktadır: Ali, Abbas ve Zübeyr Fatıma?nın evinde oturmuştu. Ebu Bekir, Ömer?i onlara göndererek dışarı çıkmamaları halinde onlarla savaşmasını istedi! Ömer ibn Hattab, evi yakmak için bir miktar ateşle birlikte Fatıma?nın evinin yolunu tuttu. Evin önünde Fatıma ile karşılaştılar. Hz. Fatıma ona?Ey Hattab?ın oğlu! Evimizi yıkmaya mı geldin? dedi. Ömer: ?Evet, yakacağım. Veya siz de ümmetin dahil olduğuna dahil olun!?

?Ehlibeyt Haber Ajansı ABNA- Hz. Ali ve Hz. Fatıma?nın ikinci kızları olan Hz. Ümmü Gülsüm?ün şehadetimsi? ölüm yıl dönümü münasebeti ile Ehlibeyt tarihi araştırmacısı ve güçlü vaiz Hüccetü?l İslam ve?l Müslim?in üstat Abdul Hüseyin Bendani Nişaburi ile bir röportaj yaptık.? takdimine bakılırsa ilk makalede savunulan şeylerin hepsi çöpe gitmektedir. Abna'nın kendisi dahi Ümmü Gülsüm'ü Hz. Ali ve Hz. Fatıma?nın ikinci kızları olan Hz. Ümmü Gülsüm diye takdim etmekte ve belki de sundukları ilk makalenin kendilerine bile inandırıcı gelmediğinin itirafını yapmaktadırlar. Bunun yerine ilk makale Ümmü Gülsüm'ün ayrı bir şahsiyet olmadığı yargısını görüşlerden en kuvvetlisi değil de görüşlerden biri diye verseydi böylesi üzücü bir çelişkiden bahsetmeyecektik..:

Şia ve ehl-i sünnet her iki tarafın da kabul ettiği Realite:

? Rahman ve Rahim olan Allah?ın adıyla.

Kerbela ile ilgili en küçük ayrıntının es geçilmeden verildiği bu sitede Kerbela şehitlerinin listesi baş köşede olması gerekirken neden üstünün örtüldüğünü tahmin etmek zor olmasa gerektir.. Genelde Türk ve Azeri kaynaklarında bu listeye daha rahat ulaşma imkanı varken Farsça ve İran menşeli kaynaklar listeyi verirken mezhep kaygılarına yenik düştükleri ve zorlandıkları kanaatindeyim.

a) Taberi her ne kadar en muteber ehli sünnet tarih kitabı müellifi olsa da o tarihine aldığı tüm rivayetlerin sağlam olduğu iddiasında değildir. Hatta daha da ileri giderek o Tarihu'l-Umem ve'l-Muluk adlı eserine aldığı rivayetlerde kendinden önceki şii tarihçilerden yararlanmış ve belki de bu yüzden kitabına?Geçmişteki bazı kişilerle ilgili olarak bu kitabımda zikrettiğim haberlerden bir kısmını, okuyucusu doğru ve gerçek bulmayabilir veya çirkin sayabilir, onlar bilsinler ki, bu haberler tarafımızdan uydurulmuş değildir. Bazı nakilciler bu haberleri bizlere ulaştırdılar. Bu haberler, bize nasıl nakledilmiş ise, biz de aynı şekilde sonrakilere naklettik? itirafıyla başlamıştır. Bu itirafın kısa meali kitabımda gördüğünüz/görebileceğiniz uydurmaların kaynağı ben değilim; ben de bu uydurmaları başka birilerinden aldım demektir. Bu itiraf her ne kadar etik değerler açısından takdire şayan olsa da uygulamada pratik fayda açısından fazla bir karşılığının olmadığını aynı başlıkta irdelemiştik. bkz: http://ahmednazif.blogspot.com/2013/05/zayf-ve-uydurma-bilgiyle-harmanlanms.html#more

4. Kerbela şehitlerinden Hz. Hüseyin ile Ona Mensub ve Akraba Olanların İsimleri :

Cevap : Tam tersine Nevevi Tehzibu?l Esma 2:267 de Hz. Ömerin bu evliliğini tanıyanlar arasında verilmiştir. bkz: http://en. wikipedia. org/wiki/Umar's_marriage_to_Umm_Kulthum

Değerlendirme : ?el-İmamet ve Siyaset? kitabının İbni Kuteybe'ye aidiyeti için bkz:

12. Abdullah b. Hasan

GENEL DEĞERLENDİRME:

Tam bu anda durup bir an için tüm bu şii müzahrefatın doğru olduğunu farz ederek olaya bakalım ;

Hangi insafsız sapık hamile bir kadına hem de Resulullah'ın vefatı akabinde ondan yadigar kalan kızına tekme atar? Bir insan Allah Resulüne soraydım dediği cümlenin başında onun hamile kızına yaptığı dehşet engiz saldırıyı itiraf eder mi? Ayrıca bu rivayetin sadece metin yönüyle değil senedi açısından da münker olduğu 11. maddede açıklanmıştır.

?Ömer, dedi ki: ?Ömer?in canı elinde olana and olsun ki ya dışarı çıkarsınız ya da içindekilerle birlikte ateşe vereceğim?! Allah?tan korkan ve Resulullah?tan sonra kendisine riayet eden bir grup dedi ki: ?Ey Ebu Hafs! Fatıma bu evdedir.? Ömer pervasızca bağırarak?O da olsa bile?! Dedi. Sonra eve yaklaştı ve kapıyı çaldı. Sonra kapıyı vurarak içeri girdi? sonra Hz. Ali ortaya çıktı? daha sonra o esnada Hz. Fatıma?nın sesi evde yankılandı? bu ses yardım isteme sesinden başka bir şey değildi?

23. Muhammed-ul Asgar b. Abdullah b. Cafer

Buhari, Megazi 22, Cihad 66.

4. Muhammed b. Ali

18 Avn b. Abdullah b. Cafer

Yorumda geçen:Tarihteki bu kesit, kesinlikle Şeyheyn?e sevgi besleyenlere ağır gelmekte ve üzüntü vermektedir. Dolayısıyla bazıları İbn Kuteybe?nin bu kitabından şüpheye düşme eğilimine gitmişlerdir! kısmı için deriz ki: el-İmame ve?s-Siyase?nin İbn Kuteybe?ye ait olamayacağını iddia eden ilk kişi müsteşrik Pascual de Gayangos'dur. Bundan sonra pek çok müsteşrik ve araştırmacı da aynı çizgide fikir beyan etmişlerdir.. Ehli sünnet alimleri böyle ufak hesaplar peşinde de koşmaz. Bizim kaynaklarda Rafızilerin bile kendilerini sevindirecek!! malzemeler bulabilmesi hiç bir şeyin üstünün örtülmediğine, mezhep taassubunun baskın gelmediğine, hatta sağlam-zayıf, çürük-çarık demeden tüm zerzevatın bazı kaynaklara boca edilmesine işarettir. O kaynaklar bunu yaparken eldeki tüm malzemeyi harmana sermeyi ve ayıklamayı o harmandan yapmayı, içinden yarar rivayetlerin ve sağlam bilginin toplanması işinde herkesin eşit imkanlara sahip olması saikiyle yapmışlardır.. Ham malzemeye dokunmadan ilmin ve alimin eline teslim etmiştir.. O da bir yöntemdir ancak benim fikrime göre herhangi bir ilimde otorite seviyesine ve hüccet noktasına yükselmiş kişi doğru ve yanlış, sağlam-zayıf, sahih-uydurma, masal-gerçek ayrımını kendi bilgi ve zihin harmanında yapmalı, hatta onu anlaşılır kılacak değirmenlerde öğüterek muhtaç kişinin eline saf un şeklinde ulaştırmalıdır. Böylece ilim talibine daha rahat kullanabileceği sahih, faydalı ilmi miras olarak bırakmalıdır.. İbni ebi şeybe ve Belazuri rivayetlerin bu varyantlarını kitaplarına almakta yalnız kalmış görünmektedirler..

Osman b. Ali, Ebubekir b. Hasan, Ebubekir b. Hüseyin, Ebubekir b. Ali.. Ayrıca Kerbela vakasından sağ kurtulan Hz Hüseyin'in çocuklarından birinin ismi Ömer bin Hüseyin olduğu Taberi, V, 456 da geçmektedir. Ebu Bekir ismi ilginç bir tesadüf? eseri olarak hem Hz. Ali'nin hem Hüseyin'in hem de Hasan'ın oğullarının ismidir.. Bu kabul genel manada Şia kaynaklarında da sabittir. Bazı şii siteleri ısrarla Kerbela şehitlerinin listesini vermekten içtinap etmeleri bir yana bırakılırsa, genelde 3 halifenin isimlerinin İmamların çocuklarına verilebileceğine ilkesel olarak karşı değildirler.

Özetlersek : Çözülmeyi bekleyen ufak bir problem var: Hz Ömer'in evlendiği Hz. Ümmü Gülsüm Hz. Zeyneb'ten ayrı bir kişi midir değil midir? Ayrıdır diyen görüş için Hz. Ömer onunla mı yani Büyük Ümmü Gülsüm'le mi yoksa Hz. Ali'nin diğer eşlerinden birinden olan küçük Ümmü Gülsümle mi yoksa Hz. Aişe'nin kardeşi olan orta Ümmü Gülsüm'le mi evlendi?Büyük Ümmü Gülsüm, künyesi Ümmü Gülsüm olan Büyük Hz. Zeynep'midir yoksa, ondan ayrı bir şahıs mıdır?.. Eğer büyük Hz. Zeyneb'ten ayrı olarak Büyük Ümmü Gülsüm varsa Hz Ali kızını onunla evlendirdi mi, evlendirmedi mi?Bunda ulema ihtilaf etti: Evlendirdi, evlendirmedi, evlendirdi ama zor ve tehdit altında evlendirdi, evlendirmedi ve sarı gömleğini giymekle Ömer'i tehdit etti. Sarı gömleği giymenin ne anlama geldiğini çok iyi bilen Ömer bu tehditten tırsarak ısrarından vazcaydı. Evlendirdiyse onu mu yoksa onun şekline sokulan cini mi Ömer'e gönderdi? Onunla ise çocuğu oldu mu olmadı mı? Ulema yine ihtilaf etti. 3 görüş var: oldu, olmadı, gerdek yapmadı ki olsun. Hz. Ömer öldüğünde Hz. Ümmü Gülsüm daha çok küçüktü. Evlilik baskı ve tehditle gerçekleşti diyen görüşe göre kızı babası Hz. Ali'mi nikahladı yoksa amcası Abbas?mı? İşte Hz. Ömer'le Hz. Ali'nin kızını evlendirmeye razı olmayan Şianın bu olup bitmiş, 2 tane nur topu gibi gönül semeresi bile vermiş evliliğin usul yönüyle iptali için giriştiği davanın fezlekesi. Dava halen daha devam ediyor... Zaman aşımı devre dışı. Zamanın bu tartışmalarla daha çok aşınacağı ise kaçınılmaz.

Kenz VIII/291 ; Burada geçen, Hz. Ömer?in Ümmü Gülsüm?e dokunmasını yanlış anlamamalıdır. Çünkü Hz. Ali?nin onu Hz. Ömer?e göndermesi ve onun da bunu kabul etmesi şer?an nikah aktinin yapılması demektir. Bu durumda Ümmü Gülsüm Hz. Ömer?in meşru hanımı olmuştur. İslam dini de erkeğin, kendi karısının her tarafına dokunmasına izin vermiştir; İsabe IV/492 .

abna: Güçlü vaiz Hüccetü?l İslam ve?l Müslim?in üstat Abdul Hüseyin Bendani soruyor: Şimdi siz bu soruya cevap verin; yedi veya sekiz yaşında olan bir kızın babası, 60 yaşındaki birisine kızını verir mi?

Hz. Ebu Bekir hilafeti gasp eder, Hz Fatıma gasıp halifeye babasının mirasını talep için müracaat eder. Hz. Ebu Bekir spontane olarak uydurduğu bir hadisi delil getirerek Fatıma'nın isteğini reddeder. Fatıma bu duruma çok alınır, öfkelenir ve küser. Bunun üzerine Hz. Ali'nin evinde bazı Haşimiler hilafet için toplaşırlar. Hz. Şeyheyn Hz. Ali'nin evini basar ve hane halkına hücum eder. Aliyi bağlarlar. Ona zorla biat ettirilir... Bu sıralamanın hatalı olduğu şuradan anlaşılabilir ki eğer Hz Ebu Bekir halife olmasaydı miras hakkı için ona müracaat etmenin bir lüzumu da olmayacaktı. Demek ki Hz Fatıma bu müracaatı yaptığı sırada Hz Ebu Bekir halife seçilmiş durumdaydı. Öyle ki Hz. Fatıma da davasının müracaat mercisi olarak Hz Ebu Bekiri kabul etmişti. Eşi Hz. Ali -belki de- fasit yönetime karşı devrim ve ayaklanma için nabız yokluyordu ve Hilafet makamına Ebu Bekiri layık görmezken Hz. Fatıma'nın Hz. Ebu Bekir'e müracaat etmesi meşru bir tanıma anlamına gelmekteydi.

2. Hz. Aişe, Ümmü Süleym ve Ümmü Sulayt el-Ensariye?nin Uhud Savaşında Yaptığı Hizmetler

Kerbela Şehidlerinin listesinin verildiği kaynaklar ve sayfa no'ları:

Rasulullah'a sorsaydım dediğim üç şeye gelince:

Görüldüğü gibi bu eser rivayetleri senetleriyle birlikte veren hadis veya tarih kitabı olmaktan çok bir sanat, kültür, şiir kitabıdır. Dönemin toplumsal kimliğini yansıtan bir kitaptan böylesi tartışmalı konular için orijinal rivayetler ve deliller bulmak beklenmemelidir. Zaten bu kitap kendinden evvel yazılan bazı kitapların tekrarı mahiyetindedir. Onlardan alıntılarla oluşturulmuştur.. O nedenle ayrı maddelenmesi, ayrı bir rivayet yolu anlamına gelmez. Belazuri'den alıntılar yapan eseri Belazuri'den ayrı bir madde halinde göstermenin ne faydası olabilir? El ikdül ferid böylesi tarihi meselelerde kaynak kitap/vesika olarak kullanılamaz. Hele kaynağı olmayan rivayetlere ilk kaynak hiç olamaz. O yüzden önce rivayetin sağlam kaynaklarda geçtiğine bakılmalı; ikdül ferid'e ise konunun edebi yönünün tamamlayıcısı olarak başvurulmalıdır. Hadis ve rivayet ilmine göre senedi olmayan rivayetin değeri ve bağlayıcılığı yoktur. Bu kitaplardaki tarihi bilgiler, hikaye ve masal, edebi zevk tadında okunur ve geçilir.

Doç. Dr. İbrahim Sarıçam'ın Emevi Haşimi ilişkileri adlı kitabından :

2) Ümmü'l-Benin bint Hızam'dan Abbas, Cafer, Abdullah ve Osman. Bunların hepsi Kerbela'da öldürülmüş olup sadece Abbas'ın nesli devam etmiştir.

1. Hz. Ali?nin Ümmül-Benin?den olan evlatlarının adları şöyledir: Abbas, Abdullah, Osman ve Cafer. Bu dört yiğit, Kerbela çölünde Hz. Hüseyin ile birlikte şehit olmuşlardır.

Mus'abüzzübeyri-Neseb-i Kureyş s. 59

3- Keşke Efendimize hala ile oğlan kardeşin kızı hususunu soraydım. Zira benim hala bu konuyu bilme iyhtiyacım var.

Zaten tüm zor işlerden şii raviler pratik çıkışlar bulmamışlar mıydı? :

4) Eşas b. Kays bana getirildiği gün onun boynunu vurmak isterdim. Zira o bende herhangi bir kötülük görürse ona koşan ve yardım eden bir kimse intibaını uyandırmıştı. ... diye liste devam etmektedir.

bk. Taberi, V, 155.

3) Halid b. Velid?i Şam?a gönderdiğimde Ömer?i de Doğuya gönderseydim. Böylece hem sağ hem sol ellerimi Allah yolunda uzatmış olurdum. Resulullah?tan sormak istediğim şeyler ise şunlardır:

Tarihteki bu kesit, kesinlikle Şeyheyn?e sevgi besleyenlere ağır gelmekte ve üzüntü vermektedir. Dolayısıyla bazıları İbn Kuteybe?nin bu kitabından şüpheye düşme eğilimine gitmişlerdir! Halbuki tarih konusunda uzman olan İbn Ebi?l Hadid bu eserin ona ait olduğunu söyleyerek o kitaptan konular nakletmektedir. Maalesef bu kitabı basarken tahrif etme eğilimine gidilmiş ve kitaptaki bazı tarihi gerçekler silinmiştir! Halbuki aynı konular o kitaptan nakledilerek?Nehcü?l Belaga? kitabının şerhinde yer almıştır! Zerkuli, ?El- İ?lam? kitabında bu eserin İbn Kuteybe?ye ait olduğunu bilmekte ve şöyle eklemektedir: ?Bazı alimler, bu kitap hakkında bazı atıflar da bulunmaktadırlar, yani kitap hakkında bazılarının şek ve şüphe içinde olduklarını söylemekte ve kendilerine bu nispeti vermemektedirler. İlyas Serkis gibi alimlerde bu kitabı ona nispet vermektedir.

Tabersi : Alam'ul-Vera bi Alam'ul-Hüda (İmamların faziletlerini içerir ) S.204 de Ümmü Gülsümün Hz. Ömer'le evliliğini kabul etmekle birlikte bir kısım baskı sonucu gerçekleştiğini söylemektedir.

birinci makalede ilginç bir kurnazlık örneği:

1. Hz. Hüseyin b. Ali

bkz: http://www.al-shia.org/html/tur/books/shahid_karbala/index.htm

Değerlendirme: Konuyu uzatmadan Ebu Bekir İbnül Arabi'nin bu edip hakkındaki değerlendirmesini verelim: Taberi dışındaki tarihçileri dinlemeyin. Diğerleri, kızıl ölüm ve büyük derttir. Zira bunlar, içerisinde Sahabe ve selefin horlanıp aşağılandığı bir takım düzmece sözler uyduruyorlar. Öyle ki, onlar aleyhine sözlü ve fiili yalanları uydurmada kendilerini gayet rahat hissetmektedirler. Maksatları, dini kullanıp dünyevi çıkarlar elde etmek, haktan görünüp heva ve arzularını pazarlamaktır. Yanlış kişilerle bütün alakalarınızı kestiğinizde ve sadece adil kişilerin rivayetlerini aldığınızda, bu ölüm tuzaklarından kurtulursunuz. Bu tür zararlı şeylere gönlünüzde yer vermeyin. İnsanlara akıllı geçinen cahilden veya hilekar bidatçıdan daha zararlısı yoktur. Cahilden kastım, İbn Kuteybe?dir. Çünkü o, ?el-İmame ve?s-Siyase? adlı eserinde sahabenin ismini de resmini de bırakmadı. Tabii ki bu söz, bu eserdeki yazılanların tamamını, onun yazdığı şeklindeki bilgi doğru ise geçerlidir.?el-Edebi? adlı eseriyle Muberrid de böyledir. Onun aklı ile?Emali?nin müellifi olan İmam Sa?leb?in aklı seviyesi nerede? İmam Sa?leb, bu eserini ümmetin seçkin insanlarına dil uzatmadan gayet edebi bir üslupla okuyucuya sunmuştur. Hilekar bidatçı ise, Mes?udi?dir. Konuyla ilgili yaptığı rivayetlerden , zındıklık sınırında durduğu hissi geliyor. Bidatçılığında ise, şüphe yoktur. Kulaklarınızı ve gözlerinizi batılı mütalaa etmekten korur ve her hangi bir halifeyle ilgili olarak, onun layık olmadığı şeylerin kendisine nispet edildiğini veya hiçbir yerde nakli caiz olmayan şeylerin onun adına söylendiğini işittiğinizde, bunları dinlemezseniz; selefi salihinin yolunda yürümüş ve batıl olan yollardan da uzak durmuş olursunuz.

3) Beni Saide Sakifesinde ya Ömer veya Ebu Ubeyde?den birinin boynuna işi havale etseydim. O kişi emir olsaydı ben de vezir olsaydım.

8. Muhammed b. Ali

1) ?Fatıma bana karşı savaş ilan etseydi bile keşke onun evini açmasaydım?... Rivayete göre savaş ilan eden taraf Hz. Ebu Bekir değildir.. Mutedil şii Yakubi ve hakiki Şii Mesudi'nin rivayetlerinde Keşke Fatıma?nın evine girmeseydim de onu rahatsız etmeseydim denilmektedir. Hz. Ebu Bekir'in pişmanlığını hissettiği husus Hz. Fatımanın gelişen süreçten üzüntü/rahatsızlık duymasıdır. O Allah Resulünün kızına o kadar sevgi beslemektedir ki onun az dahi olsa bu süreçten incinmiş olma ihtimali ölüm sarhoşluğunda bile Hz. Ebu Bekiri düşündürmektedir. Böyle bir serzeniş derin bir muhasebe şuurunu göstermektedir. Eğer rahatsız etmek öldürmek, yaralamak, darp etmek anlamlarına geliyorsa abna. ir sitesinin bu rivayetlerden saldırı anlamı çıkarmasının da hakikat payı olurdu. Ancak şu cümlelerden -tarafsız bir bakışla-öyle bir anlam çıkarabilecek insanoğlunun var olabileceğini zannetmiyorum. Zaten rivayetlerde?hürmet perdesi? ifadesi geçmektedir. Hürmet olan yerde saldırı olmaz perde lafzı da hassas dengelere işarettir kaba saldırıya değil.. Zarar gören şey Hz. Fatımanın mübarek bedeni değil hürmet perdesi olarak değerlendirilmiştir. Belki de Hz. Fatımanın, Efendimizin vefatından çok kısa süre sonra ve bu tatsızlıkların üzerine fazla bir telafi imkanı bulamadan vefat etmesi Hz. Ebu Bekirin böyle bir ince muhasebede bulunmasına sebebiyet vermiştir. Kim ister ki Resulullahın kızı üzülsün?Hz Aliyle de başta ufak tatsızlıklar veya fikir ayrılıkları veya daha doğrusu farklı mülahazalar yaşanmış ama sonra ilişkiler olabilecek en güzel noktaya yükseltilmişti. Muhtemelen Hz Fatıma anamız yaşasaydı aynı şekilde onunla Şeyheyn arasındaki muhabbet te arzulanan noktaya taşınabilecekti. Oysa öyle olmadı ve Hz. Fatıma anamız belki de gönlünde bazı burukluklarla öteki dünyaya göçtü. İşte keşkenin esas adresi burda sorgulanmalıdır.

7) Ümame bint Ebü'l-As'tan Muhammed el-Evsat,

2- Keşke El-Fücae es-Sülemi bana getirildiğinde onu yakmayıp çıplak olarak öldürseydim, veya sabırla onu serbest bırakaydım.

-Hani sünni kaynaklardan delil getiriyorduk?

Şehristani bu kitabında rivayeti Nezzam'ın akıl almaz iftiraları bağlamında vermesine rağmen abna. ir buradan Şehristani'nin de rivayete olumlu baktığı sonucunu çıkarırken acaba nasıl bir akıl yürütme ve mantıksal/ilmi metod kullanmıştır? Bunun az evvel verdiğimiz akla geri geri 3 burgulu takladan zorluk derecesi daha fazla bir hareket olduğu açıktır. Tekrar Şehristani'ye dönelim: Nezzam Sahabenin büyükleri hakkında akıl almaz sözler söylemiştir. Bunlar şunlar şunlardır.. Yetmedi bu akıl almaz sözlerden ilerisini de söylemiş, iftiralarında daha da ileri giderek şunu iddia etmiştir: Hz. Ömer Hz. Fatıma'ya şöyle şöyle yapmıştır. Ömer'in Fatımanın evine saldırısı akıl almaz iftiralardan daha da ilerisi olarak sunulmuştur. Bu ileri noktaya iftiranın zirvesi veya deli saçması demek yerinde olur. İşte yazıdan anlaşılan şey bu iken sitedeki yazının sahibi at gözlüğüyle bakmış olacak veya yazıda bizim çözemediğimiz değişik bir şifrelemeyi çözmüş olacak ki Nezzam'ın fikirlerinin eleşirildiği bu parağraftan Nezzam'ın fikirlerine destek çıktığı yargısına varılmış ve böylece Şehristani de bir ehl-i sünnet alimi olarak bu vakaya yaşanmış nazarıyla bakanlar arasında tadat edilmiştir.

Rafizilerin Hz Fatıma'nın şehadeti Hz. Ömer ve Ebu Bekir eliyle olduğu yalanı -3

abna: Öyle anlaşılıyor ki bu cevaplar içinde verilen en son cevap daha doyurucu ve kamildir. Nedeni ise bir taraftan ehli sünnet kitaplarındaki Hz. Ali?nin kızıyla Ömer?in evliliğini ispat eden rivayetlerdeki açıklanması mümkün olmayan ve güvenilemeyecek çelişkiler, tearuzlar ve senet zaafları var.

21. Abdurrahman b. Müslim b. Akil

abna: Bir grup Ehli sünnet ve Şia alimi ise böyle bir evliliğin yaşandığını ancak iddia edildiği gibi Ümmü Gülsüm?ün Hz. Ali?nin değil de Ebu Bekir?in kızı olduğunu dile getirmişlerdir. Örneğin Sahihi Müslim?in en önemli şarihi olan ünlü Sünni alimi Yahya b. Şeref Nevevi, ?Tehzibu?l Esma? adlı kitabında bu konuyu dile getirmiştir.

kızların da on dokuz olduğunu bildiren rivayetler de vardır. Bu arada on bir oğlu ve on altı kızının bulunduğu da nakledilen haberler arasındadır.

10. Kasım b. Hasan

Değerlendirme: "Bana göre Şia, doğru İslam yolunda olan kimselerdir, onlar İslam?ın şeffaf aynasıdırlar. Kim doğru İslam?a bakmak isterse Şia?nın inanç ve amellerini araştırsın. Tarih, Şia?nın İslam inançlarını savunma meydanında verdiği büyük hizmetlerin en iyi tanığıdır." diyen bir profun ehli sünnet olarak takdim edilmesi fazla inandırıcı değildir. Herkes mezhebini seçmekte özgürdür. Besbelli ki bu Mısırlı prof ehli sünnetten çok Şiaya gönül vermiştir. Böyleyken Şia sempatizanlığından veya tarafsız bölgeden ehli sünnete transfer etmek profun tercihlerine saygısızlık olsa gerek. Adı sanı fazla bilinmeyen bu profun delil sadedinde zikredilmesi ancak eldeki malzemenin yetersiliğiyle izah edilebilir.

b) Bu rivayette gelen fazlalık kısma göre söylemler, tehditler havada kalmayıp bu tehditler karşısında eylem girişimleri görülmekte ve eylem başlangıç aşamasında sönmektedir.

b) Meseleye Psikolojik ve etik olarak yaklaşalım : Şianın iddiasına göre Ebu Bekir ve Ömer Hz. Fatıma'yı darb eden ve Hz Ali'nin elinden hilafeti gasbeden kişilerdi. Bu açıdan bakarsak bırakın bu isimler gibi nadir kullanılan isimleri kültürümüzdeki, Mehmet, Mustafa gibi en sık kullanılan isimler gibi bile olsa sırf genelde bu isimler veriliyor diye eşinin katilinin! ismini oğluna ve anne ve babasının düşmanlarını çocuklarına verilebileceğini düşünmek imkansızdır. Düşünün ki A şahsının eşini ve oğulları olan B ve C şahıslarının babasını , annesini Mehmet, Mustafa iş birliği içinde darbediyor, dövüyor, soyup iş yerini yakıp yıkıyor, evine girip yağmalıyor, geri kalan çoluk çocuğu korkutuyor, kasasındaki parasını çalıyor, mafyayla iş birliği içinde onu sindiriyor, terör estirip susturuyor ; pasivize edip onu müdaraya mecbur kılıyor. O esnada iş yerinde olan hamile Anneyi de bir tekme ile yaralayıp, pala ve döner bıçağıyla korkutup ölmesine sebebiyet veriyor. Bu durumda A şahsı ve oğulları olan B ve C şahısları sırf Türk toplumunda sık kullanılıyor diye Mehmet ve Mustafa isimlerini kendi oğullarına verebilir mi? yoksa bu isimlere karşı bir şahsi çekince ve soğukluk hatta tiksinti mi oluşur? Normal bir psikolojiye sahip kişi kendi anne babasına en büyük kötülüğü yapmış kişilerin isimlerini çocuklarına vermez. Bu etik olarak ölen annenin aziz ve mazlum hatırasına da ayrı bir darbedir. Kemiklerini sızlatacak bir vefasızlık örneğidir. Bir kişi bu örneği kendi his dünyasında sorgulayınca görecektir ki psikolojik ve duygusal faktörler açısından anne ve babasına ve de kendisine en büyük kötülük yapanların, en ağır hakaretlerde bulunanların isimlerini hem de ikisini de beraberce oğullarına vermek imkan dahilinde değildir. Mehmet, Mustafa bir şer ittifakı içinde bu kötülükleri yapsın da aynı isimler oğullara ve torunlara verilsin mümkün mü?Bu noktada bu isimlerin çok cari isimler olduğuna kim aldırış eder. Tam bu noktada kolaylaştırılmış örnekten gerçek duruma geçersek ; bizim örneğimizde Ömer ve Ebu Bekir isimlerinin popülaritesine karşılık gelen isimler Mehmet Mustafa değildir. Aksine -örneğin -Utku ve Bora gibi nadir kullanılan isimlerdendir.. Zulme ve gadre uğrayan A, B, C, şahısları çocuklarına Utku ve Bora isimlerini koyması nasıl bir infiale ve garipsenmeye sebebiyet verir. Hayal etmek güç olmasa gerektir..

Cevap: Bu kısmın yanlışlığına cevabı yine siteden, ABNA: Örneğin hangi delillerle?

1- Keşke Fatıma'nın evini açmayıp bıraksaydım ve üzerime harb kapılarını örtseydim.

?Öyleyse ben de onu sana verdim? dedi. Böylece Hz. Ömer muhacirlerin yanına vardı ve onlara?Beni gerdeğe götürün!? dedi. Muhacirlerin?Kiminle evlendin? diye sormaları üzerine de şöyle dedi:?Ali?nin kızı Ümmü Gülsüm?le evlendim. Çünkü ben Hz. Peygamber?in?Kıyamet gününde benim akrabalık ve soy bağımdan başka bütün akrabalık ve soy bağları kesilecektir? buyurduğunu duydum. Ben daha önce kızım Hafsa?yı vermek suretiyle Hz. Peygamber?le bir yakınlık kurmuştum. Bu evliliği ise onun bu hadisinden dolayı istedim.?

13. Ebubekir b. Hasan

a) Osman ve Ömer isimleri Sahabi isimleri arasında sık geçen isimlerden değildir tam tersine, Sa'd, Haris, Sabit, Bişr, Evs, Enes, Amr, Yezid, Zeyd, Rafi', Abdullah, Amir, Asım, Sehl, Süleym, Utbe, Kays, Nu'man, Muaz, Mes'ud, Malik gibi isimlere kıyasla çok daha az kullanılan isimlerdendir. Gelişigüzel seçilen örnekler üzerinde bunu görmek mümkündür. Herkes Ashab-ı Bedir?e ulaşabileceği için onu örnek verelim.. 300 küsur kişilik bu listemizde babaların isimlerini de katarsak 650 civarında bir isim havuzu elde ederiz. Bu isim havuzunda 1 tane Ebu Bekir , 1 Ömer , 2 Osman ve 4 tane de Sahabi babası olarak Osman ismine rastlıyoruz. 650 de bir Ebu Bekir ve Ömer ismine rastlamış oluyoruz. Osman isminin ise 650 de 6 yani her yüz kişide bir olduğunu tespit etmiş olduk. İbni Hazm'ın Cevamiu's-Siresinde daha büyük bir liste üzerinden benzer sonuçları test etme imkanı buldum. Gördüm ki Ebu Bekir ismi sahabi arasında yok denecek kadar azdır. Belki binde birler seviyesinde belki de daha az verilen ve dolayısıyla pek bilinmeyen bir isimdir. Bunun sebebi olarak bir kere bunun bir isim değil künye formatında olduğunu hatırlamak gerekir. Yani kişinin Bekir ismindeki çocuğu olacak ki o çocuğuna nispetle Ebu Bekir diye künyelensin. Bu da malumdur ki kişiye doğuştan verilen bir isim değil evlendikten ve çocuğu olduktan sonra yaşanabilecek bir süreçtir. Bu durumda dahi ismi değil künyesi Ebu Bekir denilir. Bizim örneklerimizde ise Hz Ali ve evladı kendi evlatlarına doğuştan isim olarak Ebu Bekir, Ömer isimlerini vererek kast-ı mahsusa ve bilinçli bir tercih eseri bu fazla bilinmeyen ismi kullandıklarını göstermişlerdir. . Zaten sitenin kendisi de bu gerçeği bilmeden desteklemiş olmaktadır: ?Usdu'lGabe fi Marifeti's-Sahabe? kitabından Ömer ismine sahip olanları sıralayarak 22 kişilik bir isim listesi oluşturmuştur. İbnül Esirin bu eserinde 7711 sahabi hayatına dair bilgi bulmak mümkündür. Bu 7711 sahabinin ise 6688 i erkektir. Bu da demek oluyor ki 6688 sahabinin 22 si Ömer isimlidir. Orantılarsak yaklaşık olarak 1/300 oranına ulaşırız. Yukarıda Ashabı Bedir listesinden de benzer bir sonuca ulaşmıştık. Buradan çıkan sonuca göre Ashab zamanında Ömer ismi bir kaç yüzde bir sıklıkta verilen bir isimdir. Osman ismi biraz daha fazla verilmekle birlikte o dahi çok sık kullanılan isimlerden değil tersine yüzde bir sıklığında geçen bir isimdir.

1) Yaşadığı müddetçe üzerine başka bir kadınla evlenmediği eşi Hz. Fatma'dan Hasan. Hüseyin, küçük yaşta ölen Muhsin, Zeyneb ve Ümmü Külsum.

24. Abdurrahman b. Akil

2. Delil:Şii müelliflere göre Fedek arazisinin Hz. Fatıma'ya verilmemesi kararının ardında Hz. Ebu Bekir'in gasben, hile ve desiselerle elde ettiği Hilafet koltuğunu muhafaza düşüncesi yatmaktadır. Yani Fedek gasbının ardında Ebu Bekir?in, yöneticiliğin elinden gitmesi kaygısı yatmaktadır. Bu yaklaşıma göre Hilafetin gasbı ve gasp sürecinde yaşanan tüm dehşetli gelişmeler evvel, Fedek arazisinin gasbı ise daha sonra yaşanmış olmalıdır: Şii müelliflere göre Ebu Bekir, Fatıma?yı en iyi tanıyan ve davasının doğruluğunu-haklılığını bilen biridir. O halde?Ebu Bekir onun haklı ve doğru sözlü olduğunu bildiği halde niçin ona Fedek?i vermedi? sorusunu şu şekilde cevaplamaktadırlar: ?Fatıma?nın isteği üzerine Ebu Bekir şayet ona o gün Fedek?i vermiş olsaydı, ertesi gün müracaat eder kocası için halifelik talebinde bulunurdu. Onu, makamından oynatırdı. Bu durumda Ebu Bekir hiçbir şeyi mazeret gösteremezdi. Zira Fatıma hangi davada bulunursa bulunsun, onun doğruluğunu hiç bir beyyine ve şahide ihtiyaç hissetmeksizin tescil etmiş olacaktı.?

15. Muhammed b. Abdullah b. Akil

Değerlendirme: Bu rivayette de söylemden öteye geçmiş bir eylemin izlerini bulmak veya iddia edildiği gibi Hz. Fatıma'nın şehadetinin kriminal delillerini toplamak imkansızdır. En heyecanlı yerinde ansızın kesiliveren bu senaryonun gerisinin Şii kaynaklarda tamamlandığını daha önce söylemiştik. Burada 3 ayrı noktaya değinmek gerekiyor:

14. Abdullah-ul Ekber b. Müslim b. Akil

4. Sa'lebe İbnu Ebi Malik anlatıyor: "Ömer İbnu'l-Hattab , bir kısım bürgüyü Medineli kadınlar arasında taksim etmişti, geriye güzel bir bürgü kaldı. Yanındakilerden bazıları kendisine:

7- Ebu?l Kasım Süleyman b. Ahmed Teberani (260? 360) ?Mu?cemu?l Kebir? kitabında, Zehebi, ?Mizanu?l İ?tidal? kitabında kendisini güvenilir olarak bilmektedir. Defalarca basılan Mu?cemu?l Kebir kitabında Ebu Bekir?in hutbeleri ve vefatı hakkındaki konulara yer verilmişti. Bu kitapta şöyle yazmaktadır: Ebu Bekir, ölüm anında bazı şeyleri temenni ederek şöyle söyledi: ?Keşke yaptığım şeylerden üç tanesini yapmasaydım ve Allah Resulünden onları sorsaydım.

1) Eş'as b. Kays bana esir olarak getirildiğinde onun boynunu vursaydım. Zira o bana her şer sahibine yardım eden bir kimse intibaını uyandırmıştı.

1. a) Hz. Fatımanın şehadetine ehl-i sünnet kaynaklarından delil getirme maksadıyla oluşturulan bu çalışmada ehli sünnet olarak verilen Abdulfettah Abdulmaksud sıradan bir proftur. Şia sempatisi olduğu sezilmektedir. Kişilerin şahsi fikirlerini ehli sünnetin kaynaklarında böyledir diye vermek veya kişileri mezhep ile özdeşleştirmek doğru olmasa gerek.. Mes?udi ise Şii müelliflerce bile İmamiyye Şiasına dahil edilen sağlam bir Şiidir. Onun da ehli sünnet tarihçisi olarak sunulması ayrı bir garabettir.

bk. Mes'udi, et-Tenbih, s. 274.

2) Halid bin Velid?i ridde ehline karşı gönderdiğimde ben de bir köye gelseydim. Şayet müslümanlar zafer elde edip muzaffer olsalardı bir mesele kalmazdı. Yok, eğer hile ile bozguna uğrasalardı ben onlara yardım veya düşmanla karşılaşma konumunda olurdum.

Cevap: Bu kadar uzak tevillerle, ?olmayacak olabilirlerle? topu taca atmak puan getirmez. Bir kere yapılan açıklama ve getirilen yorum tatmin edici olmalıdır, sırf zevahiri kurtarmak veya hedefe varmayacak da olsa fikir sallamak acziyet ifadesidir.. Hz. Hasan ve Hüseyin'in isimlerinin konulması sürecinde Hz. Alinin hevesli olmasını hesaba katarsak çocuklarına isim verilmesi işini tamamen hanımlarına devreden bir aile reisi hüviyetindeki Hz Ali tasavvuru mümkün değildir: Hz. Hasan, Hicret?in üçüncü yılında Hz. Hüseyin ise dördüncü yılında dünyaya gelmişlerdir. Hz. Ali?nin Harb ismini sevmesi nedeniyle dünyaya gelen oğluna Harb ismini vermek istediği, ancak Rasulullah ?ın onu kucağına alarak onun ismini Hasan koyduğu bildirilmektedir. Bu bilginin devamında aynı konuşmaların Hz. Hüseyin ve Muhassin?in doğumlarında da meydana geldiği, Rasulullah ?ın onlar için de Harb ismine rıza göstermeyip?Hüseyin? ve?Muhassin? isimlerini verdiği, daha sonra da: ?Onları Harun?un evlatları Şibr, Şübeyr ve Müşebbir gibi isimlendirdiği? ifade edilmiştir. (İbn İshak, es-Siyer ve?l-Meğazi, s. 247.)

5) Esma bint Umeys el-Has'amiyye'den Yahya ve Muhammed el-Asgar. Her ikisinin de nesli devam etmemiştir. Aralarında Vakıdi'nin de bulunduğu bazı tarihçilere göre Muhammed el-Asgar Hz. Ali'nin bir cariyesinden doğmuş ve ağabeyi Hüseyin'le birlikte Kerbela'da öldürülmüştür.

2) Ensar?ın bu işte bir hakkı olup olmadığını sormak isterdim. Kardeş ve amcanın mirasını sormak isterdim. Zira ben buna ihtiyaç hissediyorum.

c) islamquest. net : Hazret Ali maslahat esasına uygun olarak sorunları içine atıp İslam?ın korunması için halifelerle iyi geçinip iş birliği yapmıştır. Yeni doğmuş İslam?ın bekasını sağlamak için sosyal bir strateji olarak birçok konuda halifelere yardım etmiştir. Ömer birçok kere şöyle demiştir:? Eğer Ali olmasaydı Ömer helak olurdu. Bazı kimseler imam Ali?nin çocuklarına halifelerin ismini koymasını bu maslahatın ve iş birliğinin bir örneği olarak görürler.

- Hz. Ömer, Ali ?dan kızı Ümmü Gülsüm?ü kendisine vermesini istedi. O da

Bu rivayetin yorumunda şu soru akla geliyor: Madem ki Hz. Fatıma muhatabıyla böyle bir müzakere sürecine girmiş ilk sorması gereken soru ve ilk yapması gereken şikayet evine saldırı olmalı değil miydi? ?Sen babana varis oluyorsun da ben niçin olamıyorum?

9. Atik b. Ali

Cevap: Şii site cevaba bir çelişkiyle başlar : ?İlke olarak evlatlara ve yakınlara birinin ismini vermek ona karşı sevgi duyduğuna, dini ve siyasi konularda onunla müşterek olduğuna da delil değildir. Elbette bazen bunu göstermesi mümkündür.?

?Kuşkusuz, Ömer Hz. Fatıma?ya bir tekme vurarak, Muhsin adındaki çocuğunu düşürdü!?

3- Keşke Halid'i cihad için Şam'a gönderdiğim sırada Ömer'i de Irak'a göndereydim de her iki kolumu, sağımı ve solumu Allah yolunda tam uzatmış olaydım.

d) islamquest. net : Bu şeyler, mezkur şahısları sevdiği veya teyit ettiği anlamına gelmez. Her halukarda o dönemde Şialar üzerindeki baskıyı, şiddeti ve vahşeti düşünecek olursak, masum imamların çaresiz bir şekilde Şiaları kurtarmak için takiyye yaptığını görürüz ki bu şer?en caizdir.

Realite: Hz. Ali'nin evlatlarından ve torunlarından bazılarının isimleri Ömer, Osman ve Ebu Bekir'dir. Kerbela şehitlerine bakıldığında hem Hz. Ali'nin, hem oğulları Hasan ve Hüseyin'in çocuklarının isimleri şöyledir:

Değerlendirme: Sitenin saldırı gerçekleşmiştir yargısı altında verdiği bu ilk rivayete biraz daha odaklanalım. Muhtemelen rivayette geçen savaş kelimesini kendi lehlerine zannedip buradan saldırı manasını çıkarmış olmalıdırlar. Birinci olarak şunu söylemek gerektir ki rivayetin manası onların anladığından çok uzaktır. Bunu kapsamlı olarak şöyle açıklayabiliriz:

ez-Zübeyri, 45, 83, 84; İbn Habib, el-Muhabber, 490-491; ed-Dineveri , 256-257; El-Belazüri, III , 200-201; et- Taberi, V, 468-469; el-Mes'udi, Müriic, III, 71-72; el-Isfahani, Meka- til, (Beyrut 1987), 86-98; Ebu'l-Fida, I, 191; ibnü?l-Verdi, I, 232; ez- Zehebi, Tarih, II, 352; es-Safedi, XII, 425-426.

1. Hüseyin b. Ali

abna: BİRİNCİ EKSEN: ÜMMÜ GÜLSÜM ADINDA BİRİSİ HİÇBİR ZAMAN OLMADI.. SONUÇ: Tüm bu anlatılanlar ışığında Hz. Zehra?nın Ümmü Gülsüm adında bir kızının olduğu oldukça şüphelidir. Bilakis bir çok rivayette de görüldüğü gibi Hz. Zeynep?le Ümmü Gülsüm aynı kişidir. Ümmü Gülsüm Hz. Zeyneb?in künyesidir.

bk. Taberi, V, 153, 155.

?Sen onu benimle evlendir. Allah?a yemin ederim ki yeryüzünde benim kadar Ümmü Gülsüm?ün değerini bilecek kimse yoktur?. Bunun üzerine Hz. Ali

Kenz, VII/97

Cevap: Bu pasajdaki vahşet kelimesi üzerinde durmak lazımdır. Şii doktrini tüm boyutlarıyla açıklayan anahtar kelime budur. İmamet ve imamet üzerinde baskı, şiddet ve vahşet. Gücü elinde tutan ve gücünü haktan ziyade merhametsiz kuvvetten alan tarafın, hakkı, ezilmişliği, dahası ezilen sınıfların sesi olmayı temsil eden taraf üzerinde uyguladığı baskının vahşet ile ifade edilen çarpık-zoraki ilişki seviyesiyle pasajın ortasındaki?Ömer birçok kere şöyle demiştir: Eğer Ali olmasaydı Ömer helak olurdu?sözünün telifi/kaynaştırılması imkansız bir şekilde sırıtmaktadır. Ömer ya Allahtan korkmaz, Hak hukuk tanımaz, dünyevi krallığı uğruna vahşet uygulamaktan bile geri kalmayacak potansiyel gücün, kaba kuvvetin, huşunetin güdümündeki biridir.. Veya ahiretini düşünen, helak olmaktan korkan ve bu çerçevede Hz Ali'den yardım alan bir islam halifesidir. İşte Şii mantık rivayetler üzerinde böyle bir manipülasyon yapar. Rivayetleri karışık salata gibi servis eder. O salatanın içinde domates, marul da vardır acı biber de.. Hem Allah'tan korkan bir Ömer ve hem de vahşet yanlısı Ömeri aynı mantık bütünlüğü içine yerleştirmenin imkansızlığı açıktır.. Şii propaganda bir söylem tuttururken o söylem içindeki çelişkilerden çok karşı tarafı nasıl mağlup eder ve kendi silahlarıyla vururum derdindedir.. Sünni mezhebine karşı bulabildiği her türlü malzemeyi birbirleriyle çelişik olup olmamasına bakmadan kullanabilmektedir. O ağacın dalıyla, budağıyla gövdesiyle gözlere ahenk içinde yansıyan bütünlüğüyle değil ağaçtan dökülen çürük meyvesiyle, rüzgarında savrulan yaprağıyla, dalına pisleyen kuşuyla ilgilenir.. Bir yandan Hz. Ömeri kendi uydurma senaryolarında Hz Fatıma'yı tekmeleyen ve kırbaçlatan bir vahşi olarak biçimlendirirken diğer tarafta bu inanılmaz rivayetleri yutturamayacağı sünnilere karşı da Eğer Ali olmasaydı Ömer helak olurdu rivayetini kullanmaktadır. Bakın sizin halifeniz Hz Alinin üstünlüğünü böyle kabul etmesine rağmen onun hakkı olan hilafeti de elinden gasp etmeden geri durmamıştır diyalektiğini kullanmaktadır. Şianın sünni kaynaklara bakışı tamamen cerbeze, diyalektik, ahad rivayetleri toplama, şazz haberlere sarılma, zayıf rivayetleri ortaya serme, kaynak taramasıyla tespit edilen en uç ve sivri kısımları gündem etmek, bulunan malzemeye kapsam ve bağlamının dışına taşıyıp lafzi ve zahiri boşluklardan faydalanmaktır. Oysa sözün bağlamı açısından düşünüldüğünde Hz. Ömerin Hz. Aliye her konuda değil belli konularda ve cüzi meselelerde müteşekkir olduğunu beyan eden bu sözlerin benzerini, Hz Alinin Hz Ömer'e karşı sarf ettiğini de görmek ve her ikisini beraber değerlendirmek gerekir. Böylesi sözler külli efdaliyeti değil cüzi efdaliyeti gösterir. Hz. Ömer'deki hakkaniyet hisseleri o derece ilerdedir ki bir iyiliğini gördüğü Hz. Aliyi olağanüstü güzel cümlelerle tebrik etmektedir. Yoksa Hacer'ül Esved'e taş demenin insanı helak etmeyeceği bedihidir.

Yazışmalar, yazı malzemesi, katipler ve katiplerde bulunması gereken özelliklerden önemle söz edilmiş, bazı meşhur tevki' örnekleri zikredilmiştir. Eserde İslam tarihiyle ilgili olarak değişik yerlerde verilen bilgiler büyük bir yekun tutar. İbn Abdürabbih, okuyucuyu dinlendirmek ve yorulmadan okumasını temin etmek düşüncesiyle kitabın birçok yerinde zarif nükte ve fıkralara yer vermiştir. Eserde döneminin sosyal hayatı, gelenek ve görenekleri, yiyecek ve içecekleri, sağlık ve tıp konulan, sihir, üfürükçülük, muska, göz değmesi, insan ve hayvan karakterleri, bölge ve şehirlerin özellikleri, kadın ve hususiyetleri gibi çok değişik konularda bilgiler bulunmaktadır. Bazı araştırmacılara göre el-İkdü 'l ferid İbn Kuteybe'nin 'Uyunü'l-ahbar adlı eserinin bir tekrarı mahiyetindedir. Eserde müstensihlerin ilaveleri sebebiyle bir kısım hatalar ve dönemin anlayışı gereği bazı hurafeler de mevcuttur. Mesela bir yerde Muaviye vefat ederken oğlu Yezid'in yanında olduğu bir başka yerde ise aksi söylenmekte, müellifin ölümünden sonra yaşamış Abbasi halifeleri Razi-Billah, Müttaki-Lillah. Müstekfi-Billah ve Muti'-Lillah'ın biyografileri verilmekte, Gatafan kabilesinden bir kişinin 190 yaşında saçının ve dişlerinin yeniden çıktığı ve gençleştiği nakledilmektedir..

Buna karşılık deriz ki, bazen bunu göstermesi mümkünse neden hemen üstte kesin yargı oluşturacak şekilde?bazen...? dediğinizi inkar ederek genelleme yapıyorsunuz? O "bazen"in Hz. Ali ve oğulları için de geçerli olmadığına deliliniz nedir?

6. Cafer b. Ali

Keşke yapaydım dediğim üç şey de şunlardır:

4. Abbas b. Ali

16. Muhammed b. Müslim b. Akil

3) Leyla bint Mes'ud b. Halil'den Ubeydullah ve Ebu Bekir. Hişam b. Muhammed'e göre her ikisi de Kerbela'da öldürülmüştür. Muhammed b. Ömer ise Ubeydullah'ın Muhtar es-Sekafi tarafından öldürüldüğünü, ikisinin de neslinin devam etmediğini belirtmektedir.

Nette böyle bir yazı değil bunun yarısının yarısının, yarısının onda biri kadar bile olsa bir yazı bulamazsınız..

Site Hazretleri, Celalettin Suyuti ile Celaleddin El-Mahalli?yi karıştırmışa benzemektedir. C. Mahalli miladi 1389 da doğmuştur bahsedilen ale minhacu?t Talibin eseri de onundur.

8. Ebubekir b. Ali

Rafizilerin çok değer verdiği İbnu Ebi'l-Hadid'in bu değerlendirmeleri konuya bakışta yol gösterir niteliktedir.. Rafiziler kendi kaynaklarında uydurma rivayetlerin destekleriyle yoğun bir propaganda bombardımanı altında konuyu incelerken diğer bir propaganda silahı ise Ehl-i sünnet kaynaklarından kendi fikirlerini destekleyici mahiyette gördükleri kısımları incelemek olmuştur. Bu aynı zamanda Ehl-i sünneti kendi silahlarıyla vurmak gayesine matuftur.. Tam bu noktada şu soru zihinlerde canlanır: Acaba ehli sünnet kaynakları Rafizilerin bu hayali kabullerini destekler mi? Veya destek mahiyetinde aldıkları rivayetlerin hakiki sureti nedir? Bunu araştırmak ve tartışmak için örnek mahiyetinde bilindik bir siteden alıntı yapıyorum: ?Hz. Fatıma?nın Şehadeti Efsane Değildir? http://abna.ir/data. asp?lang=10&amp;Id=240253

islamquest. net : 1. İlke olarak evlatlara ve yakınlara birinin ismini vermek ona karşı sevgi duyduğuna, dini ve siyasi konularda onunla müşterek olduğuna da delil değildir. Elbette bazen bunu göstermesi mümkündür. Buna ek olarak o zamanın kültürel ve fikri yapısında aynı isimde olmak hiçbir surette önemli olmamıştır. Kimse bunu sevgi veya nefretin teyidi şeklinde algılamamıştır. Gerçekte bu adların söylenmesi Halifelerin hatırasını canlandırması için değildir. Geçen zaman bu üç insanın adlarını ayrıcalıklı kılmıştır. Ama o zamanda Hz. Ali veya başka birisi çocuğunun adını Ebu Bekir koyduğunda hiçbir şekilde 1. Halifenin anılması için değildir. Dikkat edilmesi gerekir ki üç halifenin ismi bu 3 şahsa münhasır değildir. Bu isimler İslam?dan önce ve sonra Araplar arasında revaçta olan isimlerdir. Bu isimlendirmeler hiçbir zaman ismin sahibine olan bir ilgi ve alakaya delil değildir. Örneğin: İran da Muhammed Rıza ismindeki şah en nefret edilen kişiydi ama buna rağmen halk arasında sevilen Muhammed Rıza isminin konulmasına mani olmadı. Peygamber ashabının arasında da bu ismi kullanan diğer sahabeler vardır. Örnek: Osman Bin Mezun ve? Sorunuzun?Biz hangi delille bu büyük insanlara karşı olan ilgiden dolayı koyulmadığını söyleyebiliriz? Kısmına gelince sizler bu konuda rical kitaplarına başvurabilirsiniz örneğin: İbni Abdulbir?in yazdığı el İstiab kitabı, İbni Esir?in eseri Usdu'l-Gabeh kitabı. Bu kitaplarda Ebu Bekir, Ömer ve Osman isimlerini inceleyiniz. Biz burada sadece?Usdu'lGabe fi Marifeti's-Sahabe? kitabından Ömer ismine sahip olanlar hakkında alıntılar yapıyoruz:1, Ömer el Eslemi, 2. Ömer el cemi, 3. Ömer Bin el hekem, 4. Ömer Bin Salim el Huzaii, 5. Ömer Bin serake, 6. Ömer Bin sa'd el enmari, 7. Ömer Bin sa'd es seleme, 8. Ömer Bin Süfyan, 9. Ömer Bin Ebi seleme, 10. Ömer Bin Amir Esselemi, 11. Ömer Bin Abdullah, 12. Ömer Bin İkrime, 13. Ömer Bin Amr ellisi,14. Ömer Bin emir, 15. Ömer Bin Avf, 16. Ömer Bin ezye, 17. Ömer Bin lahık. 18. Ömer Bin malik bin ukbe, 19. Ömer Bin Malik el Ensar, 20 Ömer Bin Muaviye-el gaziri, 21. Ömer Bin Yezit, 22. Ömer Bin el-Yemani. Bunlar sadece İbni Esir?in adını getirdikleridir. Görüyoruz ki bu isimler İslam?dan önceki ve sonraki zamanlarda rayiç ve sürekli kullanılan isimlerdir. Seçkinler ve avam arasında meşhur olmuştu. Tabiinde de Ömer isminde olanlar oldukça fazladır. Örnek verecek olursak?Mucem-i Sıkat? kitabi 60 sayfadan fazla Ömer isminde olanların ismini zikretmiştir. Bu isimler Masum İmamların zamanında da meşhurdur. Örneğin: Ebu Bekir Bin Abdullah Sa'd bin Eşeri veya Ebu Bekir Hazremi İmam Sadık ?dan hadis nakledenlerdir. İmam Zaman dört özel naibinden birisinin ismi Osman bin Said'dir. Bütün bunlar şunu açıklıyor ki Ebu Bekir, Ömer veya Osman isimleri bu isimlerin sahipleri dışında başka kimseye düşündürmez. Tarihte sadece bir Ali veya bir Ebu Bekir bir Ömer veya Osman) yaşadığı söylenemez ki, Hz. Ali?de çocuklarının ismini Ebu Bekir, Ömer veya Osman koymuş olsun. Bilakis bu isimler birçok kez farklı şahıslar için kullanılmıştır. (Elbette, eğer isim koyma işi Allah ve Resulü tarafından gerçekleşirse önemi açısından başka türlü değerlendirilir. İmam Ali ve Hz. Fatıma ?nın çocukları olan Hasan ve Hüseyin konusunda bu böyledir. Sonuç olarak sizin de kabul edeceğiniz gibi bu ve diğer halife isimleri cahiliye Arapları ve İslam içinde rayiç isimlerdir. Her hangi bir kimse bu isimleri duyduğunda Halifeleri hatırlamıyordu. Bu yüzden sırf bir isim koymaktan dolayı tarihte yaşanmış olayları inkar edemeyiz.

4. Diyelim ki bu rivayetlere bakışımız hatalı. Doğru açıyı biz değil bu yazıyı hazırlayan kişi yakalamış. Bu da onlar adına sünni kaynaklarda Hz Fatıma'nın şehadeti iddiasına delil olmaz. Çünkü hadis ilminde şöyle sabit ve basit bir kural vardır:Güçlünün yanında zayıfın, sahihin yanında münkerin, tevatürün yanında garibin hüccet değeri olmaz. Sünni kaynaklara göre Hz. Alinin pek çok defa minberde Şeyheyni övdüğü tevatüren sabit olduğu gibi yine Sünni kaynaklarda Şeyheynin bu ümmetin en faziletli 2 mümini ve Resulullah'ın sünnetinin en sıkı takipçileri olduğu da tevatüren sabittir. Diğer bir ittifak edilen husus, bu ikisinin Resulullah'ın rızasına/sevgisine nail olduğu, Cennetlik oldukları, idareleri döneminde islam ümmetinin huzur içinde yaşadığı ve hilafet makamının hakkını verdikleridir. Bu fikirleri destekleyecek milyonlarca rivayet, yorum, pasaj, yanında aksi istikametteki görüşü savunduğu Şii yazarca savunulan bu bir kaç cılız rivayetin değeri olur mu? el cevap :Hadis usulüne takla attırmazsak olmaz. Bu fikir objektif Şiilerce bile kabul görmez. Örneğin Şiilerin çok ehemmiyet verdiği el Kafisinde ve başka muteber kaynaklarında çokça geçen bir rivayetin hilafına olan zayıf rivayet herhalde daha değerli bulunmayacaktır. Veya tevil edilecektir.

3. Hz. Ali'nin çocukları ve torunları.

Yakubi?nin rivayet ettiğine göre, bir grup Ali b. Ebi Talibe biat etmek üzere onun yanında toplandılar. Hz. Ali onlara, ?Yarın başınızı tıraş ederek geliniz? dedi. Ertesi gün üç kişiden başka kimse gelmedi (Yakubi, II,126)

7. İbrahim b. Ali

10. Abdullah b. Hüseyin

5. Realiteye ehl-i sünnet bakışı: 4 halife arasındaki saygı ve sevginin hürmet ve iş birliğinin en güzel numunelerinden biri de İmam-ı Ali'nin ve diğer imamların çocuklarına 3 halifenin isimlerini vermeleridir. Şia kaynaklarında geçen Şeyheynin Hz. Ali'nin ve Fatıma'nın evine saldırısı Rafızilerin gelişmiş hayal kurma yeteneklerinin çirkin bir tezahürüdür.

Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu?s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 2/51

1. Hz. Ali?nin, Kızı Ümmü Gülsüm?ü Hz. Ömer?le Evlendirmesi

9. Ali b. Hüseyin

Celalettin Suyuti ise m.1445 yılında doğmuştur. Hz. Ömer ile Hz. Ali?nin kızı Ümmü Gülsüm evliliğinde müspet görüşe sahiptir. bkz: (Suyuti, el-Havi lil Feteva, II. 179)

9- Müberred, ?Kamil? kitabında İbn Ebul Hadid, şöyle yazmakta: ?Ünlü yazar, edip ve meşhur eserleri olan Muhammed b. Yezid b. Abdulekber Bağdadi (210- 285), ?Kamil? kitabında Abdurrahman b. Afv?dan şöyle nakletmektedir:?Keşke Fatıma?nın evinin hürmet perdesini yırtmasaydım ve onu kendi haline bıraksaydım. Savaş için kapalı olsaydı bile.

Hz. Fatıma tekmelenir ve kırbaçlanır, yediği kırbaçların izleri mübarek kolunda ve vücudunun diğer taraflarında halen durmaktadır çok değil daha bir kaç gün önce yaşadığı sarsıntının izleri de ruhunda kırbaç sesi gibi çınlamaktadır. Resulullah'ın torununu taşıyan mübarek karnına aldığı tekmelerin izlerini de şehadete yürüyen mazlum ama masum bedeninde Resulullah'a?senin ashabın bana senden sonra neler yaptı bir bak? diyerek şikayet edeceği şahitler olarak taşımaktadır. Yine de henüz bedduasını etmemiş ve küsmemiştir. Halen daha meseleleri konuşarak halletme çabasındadır. Diyalog sürmektedir. Taraflar birbirleriyle sakin bir zeminde konuşabildiği gibi karşılıklı ayet ve hadis te nakletmektedir. Davaların belirleyicilinde kaba güç değil naslar ilk başvuru mercidir ve şiddetin gücü değil ikna gücü mevzu bahistir.. Hatta Hz Ebu Bekir'in yanından davasının çözülmesinin mutluluğuyla çıkmaktadır. Ta ki Hz. Ömer'in kağıdı yırtmasına kadar. Hz. Ömer'in kağıdı yırtmasıyla beraber Hz Fatıma'nın Şeyheyne tavrında önemli kırılmalar gerçekleşir. Kabuğuna çekilir, tüm bağlar koparılır, küser, evvelce etmemiş olduğu bedduasını eder. Bu yaklaşıma göre yer davası halife seçiminde yaşanan trajedilerin!? de önüne geçen bir travmaya sebebiyet vermiştir. Veya yaşandığı söylenen ilk trajedinin hiç yaşanmadığını ve Hz. Fatıma'nın Hz. Ebu Bekir'le ilk fikir ayrılığının bu olduğunu ve bu ayrımla beraber küstüğünü kabullenmek gerekir. Bu daha mantıklıdır. Psikolojik olarak tutarlı ve dengeli biri kendine yapılan bin şiddetindeki bir zulmü, zulmün en iğrenç ve çirkinini, hoyratlığın şahını sineye çekip, dilinin ucuna gelen bedduayı geri itip, bunun binde biri kadar olmayacak bir dünya malı meselesinde küsüp bedduaya sarılmaz ; evini yakan biriyle anlaşma zemini arayıp ta kağıdını yakan biriyle köprüleri atmaz.

Takiyeyi gerektiren sorunlar ve yeterli imkanların olmamasından dolayı Şiaların elinde, Hz. Ümmü Güslüm?ün doğum tarihi hakkında güvenilir bir belge bulunmamakta ve Hz. Ümmü Gülsüm?ün doğum tarihi net olarak bilinmemektedir. Bu sıkıntı dördüncü imamın doğum günü için de geçerlidir. Yani İmam Zeynel Abidin Seccad?ın doğum tarihi hakkında 13?e yakın ve belki daha fazla görüş bulunmaktadır. Hz. İmam Seccad , masum bir imam olmasına rağmen doğum tarihi hakkında bu kadar çok görüş vardır. Hz. Ümmü Gülsüm?ün doğum tarihinin tam olarak bilinmemesi buna binaen normaldir.

5. bkz: http://www.sorularlaislamiyet.com/qna/5610/hz-omer-in-ummu-gulsum-ile-evlenmesi-konusunda-anlatilanlar-dogru-mudur.html

Mesudi?ye nisbet edilen İsbatul-Vasıyye adlı eserde ise, bu konuda daha ilginç bir rivayet zikredilmektedir. Rivayete göre Ha Ali, Hz. Ebu Bekir?e, ?Sana emir ve nehiyde bulunması için seninle Resulullah?ı bir araya getireyim mi? diye sorar. O, ?Evet? der. Bunun üzerine her ikisi Kuba mescidine giderler. Resulullah?ı orada oturmuş olarak görürler. Resulullah Ebu Bekir?e, ?Ey falan siz işi Ali?ye teslim etmek üzere benimle ahitleştiniz. O müminlerin emiridir? der. Döndüklerinde Ebu Bekir Hz. Ali?ye işi teslim etmeyi tasarlar, Fakat arkadaşı ona engel olur. Ona, ?Bu Beni Haşim?in bilinen en apaçık büyüsüdür. Hatırlamıyor musun? Biz İbn Ebi Kebşe ile birlikte olduğumuz gün o iki ağaca emretti ağaçlar yan yana geldiler o da hacetini onların arkasında giderdi. Sonra onlara emretti ayrıldılar. Eski durumlarına döndüler. Yine sen onunla mağarada iken o sana Cafer b. Ebi Talib?i denizin üstünde bir gemide giderken gösterdi? der.(Mes?udi, İsbatu?l-Vasıyye, 155.) Hz Aliyi biata götüren süreçteki bu mutedil tavrına ayrı bir sebep şöyle ifade edilir: Hz. Ali de istemeyerek iki zarardan birini savmak için biat etmeye karar verdi (Hasan Abbas, 207.) Dinin gevşeyip zayıflamamasına isteyen ( el-?Amili, Şia der Tarih, 48) biri olarak Hz. Ali?yi bir yandan İslam?ın bölünmesi kaygısı, bir yandan dinden dönenlerin kuvvetlenmesi düşüncesi, İslam'ın bütünlüğünü koruma gayretine düşürdü ve mescide gidip Hz. Ebu Bekir?e biat etti. Ali?nin biatından sonra Beni Haşim ve Ali taraftarları da biat ettiler ve bu iş böylece kapandı gitti.(Gölpınarlı, Sosyal Açıdan İslam Tarihi, 286,287)

Rafizilerin Hz Fatıma'nın şehadeti Hz. Ömer ve Ebu Bekir eliyle olduğu yalanı/Görüp görebileceğiniz en kapsamlı çalışma.. Konunun meraklıları için tümünün okunması gereklidir. Malum yarım bilgi kişiyi doğru yoldan saptırabilir.. Bu konunun akıl-mantık, rivayet ve dirayet bütünlüğü içinde kavranması gereklidir.

4- Taberi : Ehli sünnetin önemli alimlerinden ve tarihçilerinden Muhammed b. Cerir Taberi (ö. 310) meşhur tarih kitabında Hz. Fatıma?nın evine karşı yapılan saygısızlığı şöyle nakletmiştir: ?Ömer bin Hattab, Hz. Ali?nin evine geldiğinde Talha, Zübeyr ve muhacirden bir grupta orada idi. Ömer onlara hitaben şöyle söyledi: ?Allah?a and olsun ki ya dışarı çıkıp biat edersiniz ya da evi yakarım!? O sırada Zübeyr elinde kılıcıyla dışarı çıktı. Ansızın ayağı kayarak elinden kılıcı yere düştü. Oradakiler ona saldırarak onu tuttular. Tarihin bu bölümüne bakıldığında Ebu Bekir?e tehdit ve zorla biat alındığını göstermektedir, ancak bu şekilde alınan bir biatin ne gibi bir değeri olacağına okuyucularımız karar versin...

Hz. Fatıma'nın küsmesi meselesi:

Cevap: Sünni rivayetlerde iddia edildiği gibi senet zaafı yoktur. Bu meselenin Buhari'de geçmesi senedin sıhhat derecesini göstermeye yeter:

Özetlersek: Ashap zamanına gelinceye ve Ömer, Ebu Bekir, Osman isimleri bu şanlı sahabiler ve aziz halifeler tarafından tarihe altın harfle nakşedilmeden ve popüler edilmeden evvel Osman ismi çok sık verilmeyen, Ömer ismi daha da nadir karşılaşılan ; Ebu bekir ismi ise parmakla sayılabilecek kadar az verilen bir isimdir. Bu dediklerimizi sahabi hayatına dair eserleri okuyanlar veya sahabi ansiklopedilerini inceleyenler de görecektir. Hayatüs Sahabe adlı 6 ciltlik eserde karşılaştığım durum da bunun aynısıdır. Ebu Bekir ismine gelirsek, binde bir geçen bir ismi sitenin?Görüyoruz ki bu isimler İslam?dan önceki ve sonraki zamanlarda rayiç ve sürekli kullanılan isimlerdir. Seçkinler ve avam arasında meşhur olmuştu.? yaklaşımı çerçevesinde ele alırsak ; Hz. Ali?nin herhangi bir kasıt olmadan gelişigüzel bir tercihle ve sırf o ismin toplumda kullanım sıklığının saikiyle bu meşhur! İsmi çocuğuna vermesi ihtimali 1/1000 dir. Her üçünün de Ebu Bekir isminde bir çocuğu olduğuna göre aynı oran Hz. Hüseyin ve Hz. Hasan için de geçerlidir. Bu noktada rastlantısal seçimin matematiksel oranı ihtimal hesabına göre 1/1000 1/1000 1/1000:1/1000000000 tam 9 sıfırlı 1 bölü bir milyarlık orandır. Milyarda birlik bu ihtimali gerçekçi göstermeye çalışmak ancak bir Rafizi zihniyeti veya yorum/algılama gücüyle mümkündür. Hadi 1/1000 değil de ben bir sıfırı atayım ve 1/100 diye kendimden ihtimali artırayım . Bu durumda bile Hz Ali ve 2 oğlunun herhangi bir kasıt olmadan aynı isimde buluşma ihtimali 1/100 1/100 1/100 dür. Bu hesabın bir tarafı. Diğer yönüyle 3 imamın da çocuk ve torunlarına ardında herhangi bir niyet ve hürmet hissi aramadan bu isimleri verilmesi ihtimalini düşündüğümüzde rastlantıyla ifade edilemeyecek kadar açık bir tablo ortaya çıkar.

Bu başlıkta psikolojik ve mantıksal yönlerden?vahiy evine saldırma? gibi bir safsatanın tarihte hiç vuku bulmadığını göstermeye çalışacağız. Bu konu altında Şii kaynaklarında Hz. Fatıma'ya saldırıldığı , kırbaçlandığı, çocuğu düşürülüp şehadetine götüren sürecin başlatıldığı, evinin ateşe verildiği ,

a)Hz. Ebu Bekir islam davası, vazife şuuru, islamın ikbali ile öyle hemdem olmuş ki adeta ölüm anında bile kendini değil islamın geleceğini düşünüyor. Bu onun için kabahatler listesine değil faziletler listesine eklenmesi gereken bir husus olmalıdır.

bk. Taberi, V, 154.

2- Saide oğullan Sakifesinde halife seçimi için toplanıldığı gün ben bu işi şu iki adamdan birinin Ömer veya Ebu Ubeyde'nin boynuna atsaydım. O mü'mirdesin emiri olsa ben de yardımcısı olsaydım.

Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu?s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 3/232-233.

18. Abdullah-ul Ekber b. Akil

1- Keşke Eş'as bana esir edilip getirildiği gün boynunu vuraydım bana öyle geliyor ki, bir yerde bir şerli iş meydana gelirse, o derhal o tarafa uçarak gidiyor.

Hz. Ali'nin çocuklarını annelerine göre şöylece sıralamak mümkündür:

4. delil :Vahiy evine saldırı masalı, Fedek arazisinin mirasını talepten sonra olsaydı olayların kronolojik dizgesi şöyle olması gerekiyordu:

Genellikle yukarıda belirtilen hususları ihtiva eden Hz. Ebu Bekir?in pişmanlık duyup hayıflandığı konular bazı İslam tarihi kaynaklarında da kaydedildiği gibi ana hatlarıyla şu şekilde sıralanabilir:

?Beni tebrik edin? dedi. Onlar da,

Değerlendirme: Bu rivayette yine esas itibariyle Rafızileri yalanlar mahiyettedir. Rivayete göre Hz. Ömer'in, çevre Bedevilerinde görüldüğü gibi, irtidad kapılarının ardına kadar aralandığı, sahabinin hilafetin devamı adına farklı gruplar oluşturması fitnesinin yüz gösterdiği, toplumsal parçalanma ve birlik ve beraberliğin yıkılması tehlikesinin çanlarının çaldığı bu kritik süreçte, tek ızdırabının, kişisel kaygılar ve ikbal endişesinden ziyade, bu islam dininin devam ve bekası olduğu anlaşılmaktadır. Daha da önemlisi bu sözü delil getirerek evin ateşe verilip yakıldığını ve Hz. Fatımanın, Hz. Ali'nin darp edildiğini söylemek imkansızdır. Bir anlık Rafizi beyniyle düşünelim. Evet başlangıçta böyle bir tatsızlık yaşanmış olduğunu varsayalım. Resulullah vefat etmiş. Sahabiler acıların en büyüğüyle tanışmışlar. Üstüne gelen bu hilafet tartışması! Hz. Ömer elinde ateş yakmak için gerekli malzemeyle birlikte Hz. Alinin kapısına dayanmış olsun. Peki rivayetin bu kısmını kullanarak evin bir kısmının, kapının veya tamamının ateşe verildiğini ve Hz Fatıma'nın çıkan arbedede darp edildiğini söylemek mümkün müdür? Hayır. Olayın başını Sünniden devamını Rafizi kaynaktan almak gibi bir delillendirme metodu var mıdır?Bu metoda sünnileri kendi kaynaklarıyla alt etmek denilebilir mi?

Mus'abüzzübeyri-Neseb-i Kurayş' s. 45, 84

7. Abdullah b. Ali

Şia iftiralarının çirkinliğini ortaya dökmede bize de bir fırsat veren Allahu Tealaya hadsiz hamdler ve şükürler olsun..

Hz. Ali'nin çocukları konusunda değişik rivayetler bulunmaktadır. Genel olarak on dört oğlu ve on yedi kızı bulunduğu belirtilmekle birlikte erkek çocuklarının on yedi, kızlarının ise on sekiz , yahut küçük yaşta ölen Muhsin hariç erkeklerin on dört,

19. Abdullah b. Müslim b. Akil

İbn-i Habib - Kitabülmuhahber s. 491, Taberi-Tarih c. 6, s. 256-257

sorusundan çok?sen hangi hakla vahiy evine saldırırsın, senin hiç mi Allah'tan korkun yok? sorusunun cevabı merak edilmeliydi. Olayların bu şekilde inişli çıkışlı gerçekleştiği teorisi akla ve mantığa yatmamaktadır. Bir kaç gün önce can tehlikesi yaşayan, suikastlerden kurtulan mazlum tarafın, karmaşanın ateşi henüz düşmemişken, tansiyon hiperdeyken saldırganla tekrar bir araya gelip bu şekil mutedil diyaloglar kurabileceğini kabullenmek için ancak Rafizi aklı taşımak gerek.

26. Muhammed b. Ebi Said b. Akil.

25. Abdullah b. Akil

3. Hz. Ömer?in Görüş Sahiplerine Danışması, Hz. Ömer?in Ali?nin Kızını İstemesi ve Bu Hususta İstişare Etmesi

2. Belazuri ; Ehli sünnetin bir diğer büyük muhaddisi ve tarihçisi olan?Ahmed b. Yahya b. Cabir Belazuri? (ö. 270) ?Ensabu?l- Eşraf? adlı kitabında bu konuyu şöyle yazmaktadır:Ebu Bekir, Ali?ye biat etmesi için birini gönderdi, ama Ali ona biat etmedi. Sonra Ömer fetile ile birlikte Hz. Fatıma?nın kapısına dayandı. Kapının önünde Hz. Fatıma?yla karşılaştı. Hz. Fatıma, Ömer?e?Ey Hattab?ın oğlu! Evimi yakmak mı istiyorsun?! Ömer: ?Evet, bunun kendisi babanın gönderildiği şeye yardımcı olacaktır?

a) Hz. Fatıma bunca insanlık dışı muameleden sonra Hz. Ebu Bekir'in yanına nasıl gidebilir ve ondan velev ki miras olsun herhangi bir hak talep edebilir?Böyle şiddetli hırpalanmış biri için nefretle anılası düşmanının yanına basit bir arazi meselesi için gitmektense başka bir Haşimi erkeği gönderip hakkını istetmek Şianın fantastik yalanlarıyla dolu Halifeler tarihi anlatımlarında daha doğru ve can emniyeti açısından daha güvenli olurdu.

Makalenin üstündeki belirsizliğin aksine makalenin altında henüz 4 yaşında olduğu bilgisi?Ömer?in bu aile ile bir bağ kurmak için elçiler gönderdiği tarihte geçmiştir, ancak çeşitli tarihi ve gayri tarihi delillerle bu nakiller doğru değildir? tezine delil olarak sunulmuştur. Öte yandan ehli sünnet kaynaklarını delil olarak kullanılmaya karar verildiğine göre şu kaynaklara da bakmak konunun diğer rivayetlerini de küstürmemek açısından gereklidir. Yoksa bir çok zayıf rivayet içerisinden?yarayışlı? rivayeti seçmek ilmilikten uzaktır:

-Sünni Musannifler vakanın sözel tartışmasını alıp hikayenin daha da acılaştığı arbede, ve eve baskın kısmını yani fiili bölümü hazfetmişler.

d) Şia kaynaklarına göre Hz. Fatıma, Ebu Bekir?e halifeliğinin ilk günlerinde giderek babasından kalan mirasını istemiştir. Ebu Bekir, ?Biz Peygamberler miras bırakmayız. Bizim terk ettiğimiz sadakadır" anlamındaki hadisi kendisine okumuş buna karşılık Fatıma, ?Sen babana varis oluyorsun da ben niçin olamıyorum? Allah için bu doğru mudur? şeklinde sorular yönelterek Kur?an-ı Kerim?de peygamberlerin miras bıraktıklarına dair ayetler okuyup itiraz etmiştir. Yine Ebu Bekir?e?Sen öldüğünde sana kim varis olacak? diye bir soru yönelttiğinde Ebu Bekir, ?Ailem ve çocuklarım? diye cevap vermiş, Fatıma da, ?O halde bize ne oluyor da biz Peygambere varis olamıyoruz?' şeklinde karşılık vermiştir.

Beyhaki, IX/30 . Müslim de rivayet etmiştir.

Allahın aslanı Hz Ali'nin bu mütecavizlere karşı pasif konumda durmasının birinci sebebini nakli delillere ve risalet/vahiy kaynağından gelen emirlere bağladıktan sonra yine de ikna olmayanlara bir kaç sebep daha gösterir:

1- İbn Ebu Şeybe ; Ehli sünnetin meşhur muhaddislerinden İbn Ebu Şeybe (159-235), ?el- Musannef? adlı kitabında sahih senetle şöyle rivayet etmiştir:Resulullah?tan sonra halk Ebu Bekir?e biat ettiği sırada Hz. Ali ve Zübeyr Hz. Fatıma?nın evinde oturup konu hakkında istişarelerde bulunmaktaydılar. Bunu duyan Ömer İbn Hattab, dışarı çıkarak Fatıma?nın yanına gelerek dedi ki: ?Ey Allah Resulünün kızı! Vallahi insanlar arasında bize en sevgili kişi babandır. Babandan sonra ise bize en sevgili kişi sensin. Allah?a yemin ederim ki bu sevgi, bu kişilerin senin evinde bir araya gelerek toplandıkları sırada evini ateşe vermeleri için emir vermeme engel değildir!? Ömer bunları deyip gittikten sonra Hz. Ali ve Zübeyr, Hz. Fatıma?nın yanına geldiler. Hz. Fatıma Hz. Ali ve Zübeyr?e hitaben şöyle söyledi: ?Biliyor musunuz? Ömer buraya gelerek eğer siz, bir daha burada bir araya gelecek olursanız siz içinde olduğunuz sırada evi yakacağına Allah?a yemin edip gitti. Allah?a yemin ederim ki! Yemin ettiği şeyi yerine getirecektir!?Tekrar diyorum bu olay Musennef adlı kitapta sahih senetle yayınlanmıştır...

Kenz, VII/98; Hakim, III/142

11. Ebubekir b. Hüseyin

bkz: http://www.ehlisunnetbuyukleri.com/Evliyalar-IslamAlimleri-Detay-CELALEDDIN_MAHALLI-2907.aspx

Değerlendirme: Bu rivayeti delil almaları en başta Rafızilerin mezhepsel mağlubiyeti ve yalanlarının yüzlerine çarpılması demektir. Çünkü rivayetin metninde Ömer İbn Hattab, dışarı çıkar, Fatıma?nın yanına gelerek der ki: ?Ey Allah Resulünün kızı! Vallahi insanlar arasında bize en sevgili kişi babandır. Babandan sonra ise bize en sevgili kişi sensin? diye geçmektedir. Oysa Rafızilerin önemli bir kesimine göre Ömer , Allahın, dininin, Resulünün ve evladının düşmanı kisvesindeki şeytan olması gerekmekteydi. İlginç bir şekilde Rafizi mantık, Ömer'in dilinden kendilerine en sevgili olanın Resulullah ve onun kızı olduğunu söyleten rivayeti alıp kendi mezhebi kirliliğinde Resulüne ve kızına saldıran Ömer portresinin yanına koyulmaktadır. Hz Ömeri Hz. Fatıma'nın kapısında bulup?ben alacağımı aldım? sevinciyle rivayetin gerisiyle/içeriğiyle/ana fikriyle ilgilenmeyen bu mezhebi içgüdü, pek çok önemli ayrıntıyı da bu sebeple es geçmektedir: Daha sonradan Hz. Fatıma'nın olayı Hz. Fatıma Hz. Ali ve Zübeyr?e hitaben şöyle söyledi: ?Biliyor musunuz? Ömer buraya gelerek eğer siz, bir daha burada bir araya gelecek olursanız siz içinde olduğunuz sırada evi yakacağına Allah?a yemin edip gitti. Allah?a yemin ederim ki! Yemin ettiği şeyi yerine getirecektir!? şeklinde hikaye etmesini de analizden mahrum olarak hedefteki şeyin, Risaletin kazanımları veya mirası veya Hz. Fatıma olmayıp, hilafet noktasında alternatif toplanmalar yaptığı söylenen? Hz. Ali ve Zübeyr olduğu bu nedenle de Risaletin emanet bıraktığı şeriatın devam ve temadisi olduğu tespitini de görmemezlikten gelmektedir... Rafizi bu rivayete bakarak hikayenin kendi versiyonunun en can alıcı kısmı olan Hz. Fatıma'nın mübarek karnına indirilip o sebeple şehadete yürütecek bir tekmenin, veya kapı ve duvar arasında sıkıştırıp, çocuğu Muhsini düşürmesine sebebiyet verecek kapının izini bulamaz. Hayali amca oğlu karakteri Kunfuz'unun Hz. Fatımanın pazusuna vurduğu kırbacın izini de bulamayacağı gibi bkz :Kunfuz'un kırbacının izleri.. http://www.ehlibeytgencligi.com/haber_detay.php?haber_id=3943

Bu rivayette Hz Fatıma Hz. Ebu Bekir'le konuşup onu ikna etmekte ve elinde belge niteliğindeki kağıtla dışarı çıkmaktadır. Bu Ebu Bekir portresi daha bir kaç gün önce Hz. Fatıma'nın evine köpekleri salıverin diyen, Kunfuz'u elinde kırbaç ile yollayan, Hz. Halid bin Velid'i Hz. Ali'yi öldürtmek için tutan bir kişinin portresine uymamaktadır. Adeta Hz. Ebu Bekir Hollywood psikolojik gerilim türü filmlerinde rastlayabileceğimiz çift karakterli hasta insanlar gibi davranmaktadır. Bir kaç gün önce kan emici -haşa- bir kaç gün sonra ise gayet halim selim, anlatılanı dinleyen, nazikçe sorulara cevap veren ; karşısındakiyle iletişimde başarılı, meseleleri diyalogla ve müsamaha ile halleden, anlaşma zemininde duran bir Ebu Bekir. Ara ara duygusallaşıp, mum gibi yumuşayarak ağlama nöbetleri geçirmesi ise cabası: "Ömer, Ebu Bekir?e, ?Haydi Fatıma?nın yanına gidelim. Zira biz onu kızdırdık? der. İkisi gidip Fatıma?dan izin isterler. Fakat Fatıma onlara izin vermez. Fatıma ile görüştürmeleri için Hz. Ali?nin yanma giderler. Hz. Ali, onları eve alır. Ebu Bekir ve Ömer, Fatıma?nın yanına geldiklerinde Fatıma?ya selam verirler, fakat Fatıma, onların selamlarını almaz, yüzünü duvara çevirir. Ebu Bekir konuşmaya başlar ve der ki: ?Ey Resulullah?m sevgilisi! Vallahi, Resulullah?m akrabası bana benimkinden daha sevimlidir. Benim yanımda sen kızım Aişe?den daha sevimlisin. Babanın vefat ettiği gün, ben de ölmek isterdim. Seni ve senin fazilet ve şerefini bildiğim halde Resulullah?tan kalan hak ve mirasından alıkoyduğumu sanıyor musun? Şüphesiz senin baban olan Resulullah?tan şunu işittim: ?Biz peygamberler miras bırakmayız terk ettiğimiz sadakadır.? Fatıma onlara,

b) Müberred ve İbn Abd Rabbe edip yönleriyle meşhurdur. Bunların kitaplarından ek/tamamlayıcı bilgiye ulaşma noktasında istifade edilir. Bu kitaplarda rivayet senedleri değil daha çok şiir kafiyeleri, şehir hikayeleri bulunur. Müberred hakkında ibni Arabinin değerlendirmesine bakılabilir.

Bakınız ikinci makale birincideki kuvvetli görüşü nasıl tashih etmiş :"Ümmü Gülsüm?ün ablası Zeyneb?e nazaran daha az bilinmesinin sebebi, Baskınlığın Etkisi Altında Kalmalarıdır. Hz. Ümmü Gülsüm , Hz. Zeyneb?in küçük kız kardeş olması, Seyyid-i Şühade Hz. Hüseyin?in vasisi olması, konuşma ve hutbeleri, imamın naibesi olması, Kerbela?daki kahramanlıkları? Nedeniyle etkisi birazcık hissedilmemiş ve bunların altında kalmıştır. Örneğin Hz. Zeynep hakkında 70?in üzerinde kitap bulunmakta, ancak Hz. Ümmü Gülsüm hakkında 8 ya da 9 tane kitap bulunmaktadır."

Eylemin gelişimi dikkate değer bir havada ilerlemektedir. Haneye tecavüze maruz kalan Hz. Ali biraz suskun , Hz. Zübeyr ise atılgan. Hz. Fatıma'nın evine saldırılması, Peygamber Efendimizin en sevgili kızı Fatıma'nın kaburgasının -haşa-Allah düşmanı olan! Hz Ömer'in kınından çekilmemiş kılıcıyla kırılması, Hz. Fatımanın vücudunun çeşitli yerleri ve bileğinin Kunfuz'un kırbaç darbeleriyle derin yaralar alması karşısında Hz Ali'ye hem savaşlarda gösterdiği üstün cesaret ve yiğitlik yönüyle, Hem evin reisi, eşinin kocası olması, hem risalet evinin varisi ve vasisi, vahyin getirdiği hak adalet değerlerinin, zalime karşı durma; mazlumu koruma misyonun temsilcisi olarak önemli bir rol düşüyordu. En başta bu umarsızca saldırıyı geri püskürtmesi ve Allahın aslanı olarak, Resulullah'ın biricik, nazenin kızına saldıran -haşa-sırtlanları bir pençesiyle yere sermeliydi.. Efsanevi/destansı kişiliğinin yansıması olan dillere destan kahramanlığı böyle bir senaryoda şeytanların en büyüklerinin hücumunda sessiz ve etkisiz kalamazdı. O Hendekte kimsenin karşısına çıkmaya cesaret edemediği Amr b. Abdived'i yere sermişti, Hayberde Merhab'ı nakavt etmiş, daha sonra 40 kişinin yerden kaldıramadığı Hayber kalesinin bir kapısını eline kalkan diye kullanmıştı.. Gücü tartışılmaz boyuttaydı. Bu gücün üstüne eklenen kahramanlık ve cesaret seciyesi ortaya Hz. Ali gibi benzersiz bir efsaneyi çıkarıyordu. Böylesine bir kahramana en fazla ihtiyaç duyulacağı andı işte bu an. Hz Peygamberin kızına saldırılmış hatta tekme, kılıç darbesi, kapının gerisinde ezilme, kırbaçlanma gibi pek çok dehşetli darbelere reva görülmüştü... Hem de kimin önünde Hz. Ali'nin. İşte tam bu noktada Şii zekası devreye girer. Piyasaya sürülen programların sonradan açıklarının tespit edilmesiyle yamalarının, eklentilerinin, ileri sürümlerinin yapıldığı gibi hikayenin şii versiyonuna ufak bir yama yapılır. Bu yamaya göre Hz Alinin fiili müdafaası Resulullahın emriyle yasaklanmıştır.:... Şii kaynaklarında Hz. Ali'nin Sakife biati bağlılarına sert bir tavır takındığı belirtilerek, onun ilk halife ile niçin çatışmadığı Hz. Ali?nin ağzından şöyle cevaplandırılmaktadır: ?Vallahi ne korku ne de ölümden kaçış beni engelledi. Fakat kardeşim Resulullah?ın şu sözü beni engelledi : ?Ey Ebu?l-Hasan, şüphesiz ki ümmet sana verilen sözü tutmayacaktır.. İnsanlar benimle yaptıkları ahdi bozacaklar. Senin benim yanımdaki konumun, Harun?un Musa?nın yanındaki konumu gibidir. Bunun üzerine Hz. Ali, ?Ey Allah?ın Rasulü! Bu durumda bana ne tavsiye edersin? diye sordum. O, ?Şayet yardımcı bulursan onlarla cihad etmek için acele et. Yardımcı bulamazsan vazgeç. Mazlum olarak bana yetişinceye kadar kanını döktürme? dedi. Bu nedenle İmam Ali şöyle demiştir: ?Gayretli kırk kişi bulabilseydim. Topluluğa karşı ayaklanırdım.?(Hasan Abbas,202)

Bu arada bu bol keşkeli rivayetlerin senedindeki zayıflığa özellikle dikkat çekmek gerekir. Zehebi tarihinde bu konuyu işlerken şunu rivayet eder:

bk. Ya'kubi, II, 213.

?Peki, verdim? dedi. Sonra Hz. Ömer mescide geldi. O sırada Ali, Osman, Zübeyr, Talha ve Abdurrahman b. Avf Hz. Peygamber?in kabri ile minber arasında oturuyorlardı. Adeti olduğu üzere Ömer bir mesele olduğunda onlara danışırdı. Hz. Ömer orada oturanlara,

Bu rivayetlerin varmak istediği hedef Hz. Aliyi biate götüren süreçte karizma kaybına uğratmamaktır.. Bir yandan Resulullahın emri diğer yandan çeşitli maslahat düşünceleri, diğer yandan da muhaliflerin keramet ve vahiy karşısındaki vurdumduymazlığı ve haklılığını görmezden gelmeleri üzerine eklenen Hz. Alinin yardımsız kalması, hatta onun bu haklı davasına ancak 3 kişinin sahip çıkması gibi acı tablolar karşısında Hz Alinin tercih edecek başka bir seçeneği kalmıyordu. Düşman çok şiddetli, yardım ise çok cılızdı. Ah bir 40 kişi bulabilseydi. Kendisini anlayan ve dinleyen 40 kişi.. O zaman görün siz Hz. Aliyi.. Evine saldırıp Resulullahın kızına darp etmenin faturasını o zaman ödettirebilecekti. Tam da bunu demek istiyor Şii söylem. Şii gelenek yenilgiyi değil realiteyi kabul etmiştir. Şii bakış Hz Aliyi Ömerin ve Ebu Bekirin karşısında değil vahyin ve risaletin karşısında dize getirmiştir. Hz. Ali çaresizdir. Çaresizliği?kardeşi?nin sıkı sıkıya verdiği emirden ve vasiyetten gelmektedir. Hem o aslında kendini düşünmemektedir. Etrafında toplanmış bir avuç Şiasına gelebilecek tehlikelerden koruma peşindedir. Kaldı Hz. Fatıma.. Hz. Fatıma'ya karşı pozisyonu ne olacaktı. Öyle ki ya evine giren bir kısım -haşa- eşkıyalar kocasının gözü önünde eşini darp ediyorlardı. Haneye tecavüz gibi ileri derecede bir suç işleniyordu.. Böyle bir durumda kim sessiz kalabilirdi?Hz Alide sessiz kalmayacaktı/kalmaması gerekiyordu. İşin bu kısmını yine şii raviler halletmektedirler:

13. Kasım b. Hasan

Sonuç: Şii sitesinin söylediği gibi bu mevzunun hadislerinde özellikle de Buhari hadisinde senet zaafı yoktur. Bu değerlendirme sünniler açısındandır. Şiaya göre Buhari hadislerine bakış çerçevesinde olacaksa o zaman Sünnilerde de hadis üzerinde şüphe vardır diye delil getirmenin anlamı kalmaz.

Değerlendirme: Aynen 8. maddedeki taktik bir kez daha devrededir. Zehebi bu rivayeti Ulvan b. Davud adlı ravinin zayıflığına delil mahiyetinde ele almıştır. Onun münker rivayetine örnek olarak bu rivayeti göstermesi rivayeti desteklediğine değil reddettiğine yorulmalıdır. Zehebi'nin (ö. 74S/1348) zayıf ravilere dair en önemli eser Mizanü'l-i'tidal finakdi'r-rical olup Zehebi'nin zayıf ravilerle ilgili çalışmalarının en önemlisidir. Müellif kitabına kasten hadis uyduran, duymadığı bir hadisi duyduğunu ileri süren yalancı ravileri, hadis uydurmakla itham edilenleri, çok hata etmeleri sebebiyle rivayetlerine güvenilmeyenleri, yeterince dindar ve adaletli bulunmayan hadis hafızlarını, rivayetleri terk edilmese bile hafızaları zayıf olduğu için yanılan muhaddisleri, güvenilir sayılmayan ve fazla bilinmeyen gevşek ravileri, tanınmayanları, sika olmakla biriikte bid'atçı diye bilinenleri, sahabi ve dört fıkıh imamı dışında herhangi bir şekilde eleştirilen diğer ravileri aldığını belirtmektedir. Böyle bir eserden zayıf bir ravinin münker rivayetine örnek vererek tanıttığı bir bölümden Zehebinin de bu konuda Şiayla benzer fikirler taşıdığını iddia etmek insafa, izana, vicdana sığar mı? Mezhep taassubunun bu derece fazla olması?keskin sirke küpüne zarar? atasözünü hatıra getiriyor. Bu yapıda olanların en başta kendi mezheplerine zarar verdiğini söylemek peşin fikirlilik olmasa gerektir.

2) Keşke Fatıma?nın evine girmeseydim de onu rahatsız etmeseydim.

Hz. Ebu Bekir?in halifelik döneminde yapmış olduğu bazı davranışlarından dolayı pişmanlık duyduğu; gerçekleştiremediği bazı durumlar için hayıflandığına dair Şia ve Ehl-i Sünnet kaynaklarındı bazı rivayetlere rastlanmaktadır. İlk dönem Şii alimlerinden İbn Babeveyh, Ebu Bekir?in vefat ettiği hastalığında şunları söylediğini rivayet etmektedir: ?Bu dünyada yapmak istemediğim üç şeyi yaptığıma, yapmak istediğim üç şeyi yapmadığıma ve bilmediğim üç şeyi Resulullah ?tan sormadığıma pişmanım. Yapmasaydım dediğim üç şey şunlardır:

Kitaptaki ilgili kısma bakalım.. Nezzam'ın yanlışlarını saydığı yerde k maddesinde şöyle der:... k- Onbirinci Mesele: Rafizi düşünceye yatkınlığıdır. Sahabenin büyükleri hakkında akıl almaz sözler söylemiştir. Ona göre imamet ancak açık nass ve tayin ile belirlenebilir. Ali'nin imameti de bizzat Allah Resulü'nün nassı ile sabit olmuş, ama Ömer bunu gizlemiştir. Sakife Günü Ebu Bekir'e ilk biat eden de odur. Hudeybiye Günü şüpheye kapılan da odur. Nitekim Allah Resulü'ne "Biz hak üzere, onlar batıl üzere değiller mi?" diye sormuş, O da, "Evet" buyurmuştu. Bunun üzerine Ömer "Dinimizle ilgili bir hususta nasıl alçalmayı kabul ederiz?" demiş, Allah Resulü de, "Bu, dinde şüphe ve tereddüttür" buyurmuştu. (Buhari, Cihad, 22, Cizye, 18; Müslim, Cihad, 94, Müsned, 3/486) En-Nazzam iftiralarında daha da ileri giderek şunu iddia etmiştir: Ömer Biat günü Fatıma'nın karnına öyle sert vurdu ki karnındaki bebeğini düşürmesine neden oldu. Bir yandan da şöyle bağırıyordu: "Evini içindekilerle birlikte yakın!" O anda evde Ali , Fatıma , Hasan ve Hüseyin'den başkası yoktu...

17. Abdurrahman b. Müslim b. Akii

Daha da ilginci Şii müellif Hacuiye göre Fatımanın kapısı mescide açılan bir evi vardır. Ebu Bekir Resulullah'tan "kapının mescide açılması caiz değil" dediğini duyduğunu söyleyerek kapının sökülmesini emretmiş. Sonra onun evinin açılmasına pişman olduğunu söyleyerek "keşke ben Fatıma'nın evini öyle bıraksaydım da açmasaydım" demiştir.(Hacui, Tarik, er-Resail, I,470) Hacui'nin bu ifadeleri Şii müellifler arasında bile konunun bambaşka boyutlarda ele alındığını göstermektedir..

2. Hz. Ali'nin soyu hangi çocuklarından devam etti: Vakidi dedi ki: Hz. Ali'nin soyu Hasan, Hüseyin, Muhammed b. Hanefiye, Abbas b. Kilabiye ve Ömer b. Tağlibiye vasıtasıyla devam etmiştir.

Değerlendirme: İbni Abdürabbih ne tarihçidir ne de hadisçi.. Edebiyatçı, şair kişiliğiyle bilinen bir alimdir. İbn Abdürabbih'in en meşhur eseri el-İkdü'l-ferid'dir. Siyaset, edebiyat, tarih, nevadir, ahlak, mizah, nükte, fıkra, musiki ve eğlence gibi çok değişik konular hakkında bilgi veren eser bir genel kültür ansiklopedisi ve bir antoloji mahiyetindedir. İbn Abdürabbih uzun yıllar uğraşarak kaleme aldığı yirmi beş bölümden meydana gelen eserini yirmi beş mücevherden oluşan gerdanlığa benzetmiş, kitabın ortasını teşkil eden on üçüncü bölüme gerdanlığın en kıymetli taşı olan "el-vasıta" her bölüme de bir mücevher adı vermiştir. Bölümlerin adları ve temsil ettikleri konuların sıralanışı şöyledir: "el-Lü'lüe" , "el-Feride" , "ez-Zebercede" Eserin birçok bölümünde esas unsuru şiir teşkil etmektedir. On sekiz ve on dokuzuncu bölümler aruz, kafiye ve şiir türlerine ayrılmıştır. İbn Abdürabbih, çeşitli konularda 200'den fazla şaire ait yaklaşık 10.000 örnek beyit yanında kendi şiirlerinden de birçok Örnek vermiştir. On üçüncü bölüm meşhur hatiplerin

evin çevresinin bir çok sahabi tarafından sarılıp Hz. Ali'nin ölümle tehdit edildiği, Şeyheyn tarafından Hz. Ali için hazırlanan suikast planlarının tatbikata konulduğu (bir sonraki başlığımız olan, Şianın Hz. Halid'e alerjisinin gerçek sebebi başlığımıza bakılabilir) , Hz Ali'nin boynuna ip geçirilip sürüklendiği , karşılıklı kılıçların çekildiği, büyük bir arbede yaşandığı, Hz. Ali ve mübarek eşinin tartaklandığı gibi yalanın sınırlarını zorlayan fantastik anlatımlar mevcuttur. Aklın ve naklin onay vermediği bu safsatayı akıl terazisinde tartalım:

Değerlendirme : a) Mesudi'nin rivayetini tatmin edici bulmayan Şiinin kendi mezhebindeki tarihçiyi yargılaması gerçekten hem dramatik hem de komik ; Birleştirirsek trajikomiktir:)

"Sizi Allah adına yemine davet ediyorum, Resulullah?ın, ?Fatıma?nın hoşnutluğu benim hoşnutluğum; onun hoşnutsuzluğu benim hoşnutsuzluğumdur. Kim Fatıma?yı öfkelendirirse beni öfkelendirir? dediğini duydunuz mu? diye sorar. Onlar da, ?Evet biz Resulullah?tan bunu duyduk? derler. Bunun üzerine Fatıma, ?Sizin beni hoşnut etmeyip öfkelendirdiğinize dair Allah ve meleklerini şahit tutuyorum. Resulullah ile karşılaştığımda ikinizi ona şikayet edeceğim? der. Ebu Bekir ise, ?Ey Fatıma! Seni ve senin baban Resulullah?ı öfkelendirmekten Allah?a sığınırım? diyerek kendinden geçinceye kadar ağlar." Bu sırada Ebu Bekir helakını ister. Hz. Ebu Bekir'in aleyhine kullanılan şu rivayet bile onun Resulullah'a, kızına ne kadar saygılı, dinin değerlerine ne kadar bağlı ve Allah'tan korkmada ne derece ileri olduğunu ispat etmektedir.

- Ömerü?l-Faruk Hz. Ali?den, kızı Ümmü Gülsüm?ü kendisine nikahlamasını istedi. Hz. Ali ise?O daha küçüktür? karşılığını verdi. Bunun üzerine bazı kimseler Hz. Ömer?e?O, kızını sana vermemek için böyle söylüyor!? dediler. Hz. Ömer de bu hususu Hz. Ali ile bir kez daha konuştu. O zaman Hz. Ali?Kızımı yanına göndereceğim. Eğer razı olursan o senin hanımındır? dedi. O da bunu kabul etti. Böylece Hz. Ali kızı Ümmü Gülsüm?ü Hz. Ömer?in evine gönderdi. Hz. Ömer de ona baktığında razı oldu. Böylece şer?an nikahlanmış sayıldıklarından Hz. Ömer, Ümmü Gülsüm?e dokundu. Ancak olaydan haberi olmayan Ümmü Gülsüm?Beni bırak! Eğer sen Mü?minlerin Emiri olmasaydın şu anda gözüne bir yumruk atardım? dedi.

2. Cafer b. Ali

Şii bakış şu listeden Hz Fatımanın şehid edilmesine dair delil çıkarabilme başarısını göstermiştir. Bu öyle böyle değil gerçek bir başarıdır. Ayrıca, benzerine hiç bir akıl-fikir sahibinin ulaşamayacağı bir ustalık ve hüner gösterisidir. Biz gizli manaları deşifre etmede onlar kadar maharetli olmadığımız için düz mantığımızla bakabiliyoruz. Ve bize düz mantığımız diyor ki;

?Tabiinde de Ömer isminde olanlar oldukça fazladır. Örnek verecek olursak?Mucem-i Sıkat? kitabi 60 sayfadan fazla Ömer isminde olanların ismini zikretmiştir.? Oysa Sahabi tabakasındaki Ömer kullanımı için ancak 22 tane misal gösterebilişmişti.. Evet Tabiin tabakası daha geniş bir tabakadır ama 22 ile 60 sayfa arasındaki farkı izah edebilir mi bu genişlik?Edemez çünkü Ömer ismini adaletin cisimleşmiş, bedenleşmiş timsali 2. Halife Hz. Ömer popüler etmiş ve ondan dolayı Tabiin arasında popüler isimler arasına girmiştir. Aynı hususiyet Hz Ali ve evlatlarının bu simi kullanımları için de geçerlidir. Bingo!

20. Muhammed b. Ebi Said b. Akil

Önemli not: Evliliği kabul eden kaynaklar arasında geçen Yakubi Şii meyilli tarihçidir.

1- Keşke Peygambere "Bu halifelik kime kalacak?" diye soraydım da ashab ihtilaf etmeyeydi.

Rafiziler, Hz Fatıma'nın şehadeti Hz. Ömer ve Ebu Bekir eliyle olduğu hususunda hiçbir tereddüde mahal bırakmayacak şekilde kesin kanaat sahibidirler. Daha sonra göstereceğimiz gibi, kendi kaynaklarında bu konuyu işlemiş ve kendilerince Hz. Fatıma'nın katillerini tespit etmişlerdir. Bu konuya gelmeden evvel Şianın Şeyheyne genel bakışını,-rivayetlerin onların mezhebinde hangi bütünlüğe ve zemine oturduğunu daha iyi anlamak adına- bilmek şarttır. Şianın önemli bir kısmı, Şeyheynin her ikisini de ahdini ve vefasını bozmuş; dinden çıkmış kafir, hilafet gaspçısı, şeytan , Resulullah'ın canına kasteden suikastçı bkz: Rafizi çizgideki bir sitede Resulullah'a suikast rivayetinin değerlendirilmesi: Tebuk Suikastı Resullullah'a sihir isnat eden münafık olarak kabul ederler. bkz: İmamiyye Şiasına göre ilk 3 halife http://ahmednazif.blogspot.com/2013/04/imamiye-sias-kaynaklarna-gore-ilk-3.html... Ehl-i sünnet için sansasyon niteliği taşıyan böylesi haberler Şia için?Resulullah'a suikast girişiminde bulunanlar onun kızına da acımaz? mantık bütünlüğü içerisinde değerlendirilmektedir. Bu nedenle Şia kendi nazarlarında fena bir mevkide gördükleri şeyheyne lanet etmektedir:.. Küleyni ilk iki halifeye lanet okuyan bir rivayet nakletmektedir. Bu rivayete göre Ebu Cafer şöyle der : ''Ya'kub'un çocukları Peygamber değillerdi. Ne var ki onlar, Peygamber çocukları ve torunları idiler. Dünyadan ancak mutlu olarak ayrıldılar. Yaptıklarını tezekkür edip tevbe ettiler. Halbuki Ebu Bekir ve Ömer tevbe etmeden dünyadan ayrıldılar. Mü'münlerin Emiri'ne yaptıklarını hatırlamadılar. Allah'ın meleklerin ve tüm insanların laneti bu ikisinin üzerine olsun!''el-Kuleyni, VIII,246 ;Zahir, er -Red,208.. İşte bu başlık lanetledikleri Şeyheynin?Mü'münlerin Emiri'ne yaptıkları? cümlesinden bir ferdi irdelemektedir.. Şunu çok iyi bilmek gerekir ki mezhep fanatizminin yoğun olarak rastlandığı böyle konulara bakarken İbn-i Ebil Hadid'in şu sözü hep hatırlanmalıdır:... Şüphesiz, ilk hadis uydurma işi şi'a tarafından başlatıldığı gibi, ilk uydurulan hadisler de Hz. Ali 'in şahsıyla, onun tebciliyle, tafdiliyle ilgili idi. Bu hususu bizzat, şii müellifler de te'yid etmektedir. Nitekim şiilerce mutemet kabul edilen Nebcü'l-Belağa şarihi, İzzü'd-Din Hibetu'llah İbnu Ebi'l-Hadid (v.665/ 1257) aynen şöyle demiştir: "Bil ki, faziletler ile alakalı yalan hadislerin aslı şi'a cihetinden gelmiştir. Onlar bidayette imamların hakkında muhtelif hadisler vazetmişlerdir. Onları hadis uydurmaya sevk eden amil, hasımlarının düşmanlığı idi... Ne zaman ki, Bekriyye, şi'a'nın bu faaliyetini gördü, onlar da kendi imamları hakkında şi'a'nın hadislerine mukabil başka hadisler vazettiler".

İkinci olarak Şianın verdiği bu rivayete göre Şeyheyn Hz. Fatıma'yı küstürmüş olmayı bile önemsemektedir. Oysa daha bir kaç gün önce onu, eşini ve çocuklarını öldürmeyi bile umursamayacak bir ruh haletinde değil miydiler?O haletten ne çabuk çıkıverdiler?

22. Ali b. Akil

6) Ümmü Habib bint Rebia'dan Ömer ve Rukıyye. Ömer seksen yaşına kadar yaşamış ve Yenbu'da vefat etmiştir.

?Ali b. Ebi Talib?in kızıyla? dedikten sonra Hz. Peygamber, ?Benim yakınlık ve arkadaşlığım dışında, kıyamet günü bütün arkadaşlık ve akrabalık bağları kesilir? buyurmuştur. Ben ona arkadaşlık ettim. İstiyorum ki, onunla benim aramda bir akrabalık bağı da bulunsun? dedi.

b) Yine başka bir şii sitesinde Ümmü Gülsüm ve Zeyneb ayrı kişiler olarak ele alınmıştır:

bkz: ZEYNEB'İN HUTBESİ, HÜSEYİN KIZI FATIMA'NIN HUTBESİ, ÜMMÜ KÜLSÜM'ÜN HİTABESİ başlıkları.

3. Delil:Hz Fatıma'nın evini yakmaya gelen Ömer ve Ebu Bekir'le konuşması :... Sonra Ömer, Ali'nin işiteceği şekilde şöyle bağırır:"Vallahi ya çıkar ve halifeye biat edersin yada evini ateşe veririm.'' Ali'nin sertlik ve cesaretini bilen O'nun kılıcı ile birlikte evinden çıkmasından korkan Ebubekir Kunfuz'a çıkmazsa zorla evine gir şayet mümkün olmazsa evlerini ateşe verin der. Hz. Ali'nin zorla dışarı çıkartıldığı bunun üzerine Fatıma'nın Resulullah'ın gömleğini başının üstüne koyarak ve iki çocuğunun ellerinden tutarak Ey Ebubekir ne yapmak istiyorsunuz? İki çocuğumu yetim, beni de dul mu bırakmak istiyorsun? Günah olmasaydı saçlarımı açar, Rabbime yalvarırdım dediği rivayet olunmaktadır.(El Küleyni, VIII,238 ayrıca bkz: Yakubi, II,126)... Şii müellifler zaman zaman bu olayı Sünni bir dekor içerisinde de aktarmaya çalışmakta ve yorumlar yapmaktadırlar. Hilli Sünnilerin ileri gelenlerinden biri olarak kabul ettiği İbn Abdirabbih?in el-?Ikdul- Ferid adlı eserinden şunları nakletmektedir: ?Ali ile Abbas Fatıma?nın evinde oturdular. Ebu Bekir, Ömer?e, ?Şayet biat etmezlerse onlarla savaş? dedi. Ömer de bir ateş parçası ile içinde bulundukları evi ateşe vermek üzere geldi. Fatıma ile karşılaştı. Fatıma, ?Ey Hattab?ın oğlu bizim evimizi ateşe vermek için mi geldin? dedi. Ömer, ?Evet? dedi.? Daha sonra Hilli şöyle demektedir: ?Akıllı insan düşünsün. Resulullah?m evini hem de evladları içinde olduğu halde yakmaya kalkışan böyle kişileri taklit caiz olur mu? Şerefedin el-Musevi de Ömer?i, Hz. Ali?ye karşı tavrından dolayı eleştirir ve şu yorumu yapar: ?Ömer?in Ali?ye söylemiş olduğu, ?Eğer biat etmezsen, evinin dahilinde Hz. Mustafa'nın kızı olsa dahi, sana acımadan evini yakarım? şeklindeki sözü, Arapların hamisi ve cengaveri önünde Ömer?den başka kimse söyleyemezdi elbet...?

Cevap: Mezhep dışına karşı yapılan bu türden yumuşatılmış ve pozitif görünümlü açıklamalardaki suni yaklaşımın, mezhep içi dinamiklerinde gerçek yüzü burada geçtiği gibi iyi geçinme, iş birliği ve maslahat değil Şianın standart müdaraa, takıyye teorisidir. Çünkü Şia Hz Ali?ye tarihte en büyük kötülüğü yapanların başında Hz. Ebu Bekir ve Ömer?i saymaktadır.. Dışa karşı verilen bu cevapta yine takıyye gereği yön kaymasına uğramıştır. Yoksa mezhebin dinamikleri ve doktrinleri açısından Hz Alinin kendi evine saldırıp hanımını ve kendini darp edenlerle iş birliğine gitmesinden çok düşmanlarla savaş zamanının gelmesine kadar sabretme ve takıyye mevzuubahistir. Yine aynı yaklaşım dışa karşı olmasa da kendi içinde bir mantık bütünlüğü taşıdığı varsayımından hareketle ilerlediğimiz de bile örneğin Hz. Hüseyinin Kerbela'da yaşının küçüklüğünden dolayı katledilmekten kurtulan Ömer ismindeki çocuğuna bu ismin veriliş gayesindeki iş birliğini ve maslahatı anlamak zor olacaktır. . Hicri 61 yılında 4 yaşında olan bu Ömer bin Hüseyin Hicri 57 yılı civarında doğmuş olmadır. Hicri 57 yılındaki siyasi manzaraya bakarsak gerginleşen bir tabloyu görürüz. Hz Muaviye Yezid-i lainin saltanatına giden süreçte tepkileri yatıştırmakla meşguldür. Yezidin veliahtlığına ibni ömer, ibni Abbas, İbni Zübeyr ve Hz. Hüseyin karşıdır. Sayılan kişilerin muhalefeti sır olmayıp, herkes tarafından bilinmektedir. Siyasi konjonktürü daha iyi süzersek bir tarafta Hz. Muaviye ve seçkin bir grup ashab arasında veliahtlık mevzusunda çıkan derin fikirsel uçurum, diğer tarafta Hz. Hüseyin'in direnmesi ve muhalefetin/ başkaldırının/ devrimin ön sinyallerini vermesi.. ve bu çizgide omurgalı duruş/dik duruşun kamuoyunu oluşturması gibi onurlu, kendi ilkeleriyle bağdaşan bir mücadelesi; beri tarafta ise doğan çocuğuna halifeyle ilişkileri geliştirmek ve iş birliğini artırmak amacıyla Ömer isminin verilmesi varsayımı. Görüleceği üzere bu siyasi zemine bu mantık hiçbir şekilde oturmuyor. İş birliği, maslahat veya takıyye için olacaksa Ömer isminin verilmesinden ziyade Osman isminin verilmesi daha mantıklı olacağını söyleyebiliriz. Hepsinden öte tüm bu zorlama, saçma mantık Şia mezhebinin eseridir.

Rafizi sınır tanımayan hayal gücüyle bu garip İbni Ebi Şeybe rivayetini eklemeler ve çıkarmalarla kendi mezhebine uydurmak uğruna daha da garipleştirerek, Ömer: Zalim şeytan, Fatıma :Mazlum Şehid sonucuna varabilmiştir. Rivayetin değerlendirmesi için bkz: http://www.sorularlaislamiyet.com/qna/143450/hz-omer-in-hz-fatima-nin-evini-yakmak-istemesi-diye-bir-sey-var-midir.html

Ayrıca site yine farkına varmadan kendi mantığının yanlışlığını şu tespitle ortaya koymuştur:

4) Havle bint Ca'fer b. Kays'tan Muhammed b. Hanefiyye .

abna: Hz. Ümmü Gülsüm hangi tarihte dünyaya geldi?

3. Abdullah b. Hüseyin

- Uhud savaşında halk peygamberi bırakarak kaçtı. Ben Ebubekir?in kızı Aişe?yi ve Ümmü Süleym?i gördüm. İkisi de eteklerini toplamıştı. Eteklerindeki bilezikleri görüyordum. Onlar su veya süt kırbalarını sırtlıyor, sonra yaralıların ağızlarına su veriyorlardı. Sonra onları tekrar dolduruyor, yaralılara tekrar su veriyorlardı.

Hz. Alinin oğulları ve torunlarına verdikleri Ebu Bekir, Ömer, Osman isimleri ehl-i sünnet tarafından Hz. Ali ile selefi olan 3 halife arasında kalıcı bir gerilim ve küsmenin olmadığına delil getirilip, aksine aradaki hürmet ve saygının nişanesi bağlamında değerlendirilmiştir. Sırf Hz Osman'ı Hz. Ali'ye bacanak yapmamak için Ümmü Gülsüm ve ablası Rukıyye binti Resulullah'ın ve Hz. Ömer'i Hz Ali'ye damat yapmamak için Hz. Ümmü Gülsüm Bint-i Ali ' nin tarihsel hüviyetlerini reddeden Şia dahi bu isimlerin verildiğini doğrularken meseleye mezhep teorileri siperinden yaklaşmıştır..

Bu haberi bu tarzda daha uzunca olarak İbnu Vehb, b. Leys b. Sa'd yolu ile Salih b. Keysan'dan nakleder. İbnu Aiz de bunu rivayet eder. İmam Zehebi, Tarihü?l İslam, Cantaş Yayınları 5/126-131.. Lakin bu haberin medarı Ulvan b. Davud'dur ve her rivayette vardır. Buhari "o münkeru'l hadistir' der. Ukayli "onun bir hadisi var ki hiç ardına düşülmez, ondan başka nakleden de bilinmez" derken Said b. Yunus da "münker" der. Zehebi Mizan 5763 nolu tercemede tenkidden sonra onun münkerine bunu örnek verir. Burada ise sanki haberi Hasen sayar gibi. Zira bahsettiği son silsilede Ulvan yok. Taberi ise bu haber hakkında şunu der: Bana Yunus, Yahya b. Abdullah'tan nakletti: Leys'in ölümünden sonra bize Ulvan geldi. Ben bu hadisi sordum, aynen Leys'in bunu rivayet ettiği kelimelerle anlattı ve bunu Leys'ten böyle duyduğunu söyledi. Dikkat edilirse yukarıdaki Taberi rivayetinin kaynağının da aynı metruk ravi yani Ulvan b. Davud olduğu anlaşılır. Ulvan Leys'ten duymuş Ulvan'dan da Yahya bin Abdullah. Taberani'nin senedi de aynı şekilde muteber değildir. Gerçi yukarda açıkladığımız gibi keşkelerin sıralandığı bu rivayetten fiili darp çıkmaz. Ve bana göre bu rivayetler Ebu Bekirin aleyhine değil tam tersine lehinedir. Kulluk adına yapılan muhasebelerin ölüm anında bile ihmal edilmediği böyle kaç tane Ebu Bekir bulabilirsiniz ki?Hz. Fatıma kısmı ise onun rahatsız edilmemesine ve hürmetin üst seviyede tutulmasına yönelik bir değerlendirmeden ibarettir. Ancak dediğimiz gibi rivayet sened açısından zayıftır..

-Ben ise, dünyada yaptığım üç şeye keşke yapmasaydım, yapmadığım üç şeyi de keşke yapsaydım, üç şeye de ne ola bunları Peygambere soraydım diye üzülüyorum:

bk. İbn Sa'd, ili, 19-20.

bkz: Ehl-i Beyt şeceresi