Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir Şeylerin...

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.

Demeyeceksin işte.

Senin değillermiş gibi davranacaksın.

Paldır küldür yürüyebileceksin.

Çok sevmezsen, çok acımazsın.

Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini...

Mesela gökkuşağı senin olacak.

Güneşi, ayı, yıldızları...

İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...

Ya da cennete ait olacaksın.

"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.

Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.

Gökyüzünü sahipleneceksin,

Çok eşyan olmayacak mesela evinde.

Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.

Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.

Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.

Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.

Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.

Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.

Yaşarsın çünkü.

çok güzel bir şiir...

Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.

hep senin kalacakmış gibi hayat.

Ve zaten genellikle o daha az sever seni, Senin o'nu sevdiğinden.

"O benim." diyeceksin.

Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem de

Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.

İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,

Mesela turuncuya, yada pembeye.

connecting to..

failed!

İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.