gam ve keder insanı mahveder :)

Ellerinden, bacaklarından sonra dilini de kesmek istediler. İzin isteyip; "Allah'ım, bana senin için bu işkenceyi reva görenlere rahmet et! Senin rızan için beni elimden, ayağımdan, gözlerimden, başımdan, canımdan ayıran bu kullarını affet!" diye yalvardı.

dostların dostları bize yeter...

ah o gül atanlar yok mu ah...

yiğidi gül ağlatır, gam öldürürmüş...

taş atanlarada gül atanlarada selam olsun...

İdam edilmeden önce halk taş atmaya başladı. Atılan taşlara hiç ses çıkarmıyor, hatta tebessüm ediyordu. Bir dostu, taş yerine gül attı. O zaman Mansur hazretleri inledi. Sebebi sorulduğunda; "Taş atanlar beni yakinen tanımayanlardır. Tabiidir ki halden anlamazlar. Halden anlayanların bir gülü bile beni incitti." cevabını verdi.

Darağacına çıkan Mansur hazretlerine şu sual soruldu; "Tasavvuf nedir?" "Tasavvufun en aşağı derecesi, işte bende gördüğünüz bu haldir." "Ya ileri derecesi?" "Onu görmeye tahammülünüz olmaz."

Bu arada kendisinden nasihat istemek için gelen hizmetçisine; "Nefsi, yapması gereken bir şeyle, ibadetle meşgul et! Yoksa o seni yapılmaması gereken bir şeyle, haramlarla meşgul eder." dedi.

TAŞ ATANLAR BİZİ TANIMAYANLAR, GÜL ATANLAR BENİ İNCİTİR!

bu site yönetimini kınıyorum... her önüne geleni editör yapıyorlar... bazılarının görevinin bu dünyada sadece fotosentez yapmak olduğunu düşünmüyorlar mı?

işte böyle dostlar...:(

Abdülmelik Evkaf anlatır: "Bir gün üstadım olan Hallac-ıMansur'a; "Ey hocam! Arif kimdir?" diye sordum. Buyurdu ki: "Arif o kimsedir ki, Zilkade ayından altı gün kala, Salı günü, 919 (H.306) senesinde Bağdat'ta eli ayağı kesilerek, gözleri çıkarılarak, baş aşağı astırılıp, gövdesi yakılarak, külünü savururlar."Onun dediği zamanı gözledim. Meğer o söylediği kendiymiş, o ne söyledi ise aynını yaptılar."

Naklederler ki: Onu darağacında astıkları vakit iblis yanına geldi ve; "Bir Ene sen dedin, bir Ene de ben. Nasıl oluyor da bu yüzden senin üzerine rahmet, benim üzerime lanet yağdırıyor?" diye sordu. Hallac-ı Mansur şu cevabı verdi: "Sebep şudur. Sen "Ene" dedin, kendini ortaya koydun, ben Ene dedim, kendimi ortadan kovdum. Benliği ortaya getirmenin iyi olmadığını, benliği ortadan kaldırmanın ise gayet iyi olduğunu bilesin, diye bana rahmet, sana lanet etti."

ARİF KİMDİR?

editör hanım hastanede iğne ve tansiyon bekleyen hastalarınız varken editör olmak zor olmuyor mu?

selam odur c. c. ondan gelir ona gider...!

Daha sonra dili ve başı da kesildi, cesedi yakıldı, külleri Dicle'ye atıldı. Atılan küller dökülür dökülmez, nehir hemen kabarmaya başladı. Kabaran Dicle'nin suları Bağdat'ı basmak üzereydi. O zaman bir dostu hırkasını Dicle'ye attı ve Dicle bir müddet sonra eski normal halini aldı. Hallac-ı Mansur hazretleri bu kimseye, şehid edilmeden önce: "Benim kollarımı, bacaklarımı, başımı kestikten sonra, cesedimi yakıp, külünü Dicle'ye atacaklar. Korkarım ki, nehir taşıp Bağdat'ı basacak. O zaman hırkamı nehrin kenarına götürüp, sulara at." buyurmuştu.