Cümleyi bazen TEBESSÜM bazen göz yaşıyla bağladım.. Usanmadım desem İNANMA şahidim odamdır... Göz yaşı tercüme edilseydi belki gülerdim... Haber verse VARLIĞINDAN çağırmadan giderdim.. Şükür bir dosta SAHİP yüzüm dil maça ne hacet.. Söyleme dost bilmiyorlar adımız HEP METANET..!!!...

hangimizi tercih edersin?

Yüzünü gömme içini çıkar hadi inan ki kapalı yine bu perde.

aklıma geldi nedense...

ÖNCELERİ küçüktüm, tanıdığım bir kaç süretten ibaretti... Anne, Baba, Kardeşler... yani ben küçüktüm DÜNYAMda küçük...

Çocukken güneş olmak isterdim. Sonra anladım ki, en iyisi çocuk olmak. Çünkü güneşten sıcaktı kalbim. Büyüdüm derken? Yaşam denen ayazda üşüdüm. Soğudu buza döndü kalbim. Ne güneş olabildim. Ne çocuk kalabildim?...

Işığım nerde?

Ancak yaşanacak bişey yok tozunu kaldır yalnızlığın

İNANKİ cümlelerimin İÇİNE ADINI zorla DAVET ettim... pranga SENDİN anlaman GEREKTİ.. bir KİLİTTEN ibarettim... ben IŞIĞA muhtaç halde SEN karanlık HAYALET'tin...!!!...

Dokunsan çıldıracak feryat eder insanlığım

güzel konu güzel yazılar.. Ben küçüğüm hala yüreğim küçük yüreğim avucuna sığar. Hayat büyük.. adımlarım büyük.. amaa insanlar çok büyük..!

bir yanımız her duruma müsait ne kadar uyarsa o kadar ister

Duygusallık çöktüğünde oluşur GÖZDE damla haznesi.. Bu son sayı atamazsan biter oyunun sonuncu PERDESİ.. Sabret GURURUM aklımın dibi de göğü de sensin.. Sonbaharda yaprakları dökülen ağaç boyun MU eğsin..?...

ÖNCELERDEN kararlıydım büyüyecektim ÇOCUK yaşta... Hediye yaptim kendime ve postaladım yıllara... İÇİNİ açtım baktım karşımdaydı SİLUETİM.. Görülmez bir kaza dostlar büyümüşüm galiba... Birikimlerim yazdıklarımdan ibaret BİLİNMELİ...!!!.. Sayfalarda mutluluk varsa SİLİNMELİ..!!!...

Ne umut var sarılacak bak ne de avutacak bir insan

Ne kadar arif olsan yetmez kar etmiyor hiç bir lisan