ezyalç bu hadisi şerif doğru da senin yüklediğin anlam yanlış. Şia güya bizi susturmak için bizim kaynaklarımızdan nakil yapıyor ama bunlara ehli sünnetin nasıl anlam verdiğini değil de kendi anlamını yüklüyor, sonra da bakın işte ehli sünnette böyle diyor deyip tam bir sahtekarlık örneği sergiliyorlar. Ehli sünnet ehli beytten ayrı değildir. Ehli sünnetin içinde ehli beytte vardır.

- Ehl-i Beyt mezhebine mensup Şia'ya göre, bu ayetteki "mu'min"den maksat, rastgele her sahabe değil, sahabenin mu'min ve takvalı olanları ve bu iman ve takvalarını sonuna kadar koruyabilenlerdir.

Diğer sened de ise şu ravilerin ismini görmekteyiz:

Buhari'nin ve Nesai'nin "Ez-Zuafa" isimli kitaplarında, İbn-i Ebi Hatem'in "El-İlel" kitabında, İbn-i Cevzi'nin "El-Mevzuat" ve "El-İlel-ül Mütenahiye" kitaplarında, Zehebi'nin "Mizan-ül İ'tidal", "El-Kaşif" ve "El-Muğni" kitaplarında, Hazreci'nin "Hulasat-u Tezhib-i Tehzib-il Kemal" kitabında ve diğer çoğu rical kitaplarında bu ravi, "Hiçbir değeri yoktur", "Çok yalancıdır", "Çok yalancı bir habistir" gibi tabirlerle tanıtılmıştır.

Hz. Resulullah'ın hayatta bulunduğu dönemde bu hadis çok yaygındı ve herkesçe bilinmekteydi. Nitekim Ebuzer-i Ğıfari şöyle der:

1-İmam Ahmed b. Hanbel (Ölüm: 241 hc.)

yani müslümanda olamaz adamda olamaz kafirin taaaa kafiri olur.

Sahih-i Müslim'de de Hz. Resulullah'ın şöyle buyurduğu kayıtlıdır:

Cevap:

- Sahihi Müslim, kitab-il Fezail, "İsbat-ı harz-ı nebiyyina" babı C.4, S.1800, 40. hadis.

Daha sonra Amir'in hatırı için sığıntı kabul edilmeyi kendine yediremeyip geri döndü ve Medine'ye gelip tekrar İslam dinini kabul etti.

Hz. Resulullah'ın sahabesi arasında münafık olanlar da bulunduğu ve bunların gerçek yüzünü Allah'tan başka kimse bilmediği için Emir'el mu'minin Hz. Ali 'den, Hz. Ümmü Seleme'den, Abdullah bin Abbas'tan, Ebuzer-i Ğıfari'den, Enes bin Malik'ten, İmran b. Husayn'den naklolunan meşhur bir rivayette Hz. Resulullah'ın mu'minle münafığı birbirinden ayırt edebilmenin ölçü ve kıstası olarak Hz. Ali'nin dostluğunu belirlediği ve "Ali'yi ancak mu'min olan sever, Ali'ye ancak münafık olan düşman olur" buyurduğu geçer.

Burada şunu da hatırlatmamız gerekir ki bu isimleri biz örnek olarak zikrettik; yoksa bu hadisin uydurma veya zayıf olduğunu itiraf eden Sünni alimlerin sayısı daha fazladır. Mesela İbn-ül Mulakkin, İbni Teymiye, Celal-ül Muhalli, Ebu Nasr-is Seczi, Ebuzer-ül Halebi, Ahmed b. Kasım-il İbadi, Es-Sebuki, İbn-i İmam-il Kamiliyye, Mevlevi Nizamuddin, Mevlevi Abd-ül Ali Bahr-ul Ulum, Muhammed Nasıruddin-il Albani ve Seyyid Muhammed İbn-i Akil-il Alevi gibi alimleri de bunlara ekleyebiliriz.

- Ebu Muhammed Abdurrahman b. Ubeyy Hatem Razi (doğ: hk.327)'nin tanınmış eseri "Takdimet-ul Marifeti Li-Kitab'il Cerh-i Vet-Tadil, hk. 1371'de Haydarabad'da basılmıştır.

1-Ebu Süfyan:

Şahit olarak ALLAH yetmiyor mu? Buyrun Enam 19-25

- Sahihi Buhari, Kitab'ul Rıkak, Fi'l Howz babı C.4, S.95 ve kitab'ul Fiten "macae fi kavlillah-i Teala" babı ve Sünen-i İbni Mace, kitab-ı Menasık, "hutbe't-i yevminnehar" babı 5830. hadis ve: Müsned-i Ahmed, C.1, S.453 ve C.3, S.28 ve C.5, S.48.

Yukarıda bahsi geçen her iki rivayetin de ilk kaynağı, yalancılık ve zındıklıkla suçlanmakta olan Seyf b. Ömer et-Temimi'dir . Seyf bu kuralı Ebu Osman'dan duyduğunu söylemekte, o da Halid ve Ubade'den naklettiğini belirtmektedir. Halbuki Seyf b. Ömer, rivayetlerinde ondan "Yezid b. Useyd El-Ğassani" adıyla sözetmektedir ki, gerçekte bu isimde bir ravi mevcut olmayıp tamamen Seyf'in uydurduğu isimlerden biridir!

Ahmed b. Hanbel büyük bir hadisçi olmasına rağmen bu hadisleri bilmiyor muydu ki "Bu on kişinin dışında kimseye, 'şu cennetliktir' denmesi caiz değildir" diyor?!

Yine birçok hadiste Hz. Resulullah halkı hadislerini yaymaya teşvik etmekte ve Ashabını övüp onlar için dualarda bulunduktan sonra şöyle buyurmaktadır: "Benim sözlerimi dinleyip aklında tutan ve onları duymayanlara aktaranları Allah daima korusun" ve "Burada hazır bulunan sizler, benden duyduklarınızı gidip başkalarına da anlatın." ve "Kur'an ayetlerinden biri dahi olsa, benden duyduklarınızı başkalarına aktarın ve hiç çekinmeyin, kimseden korkmayın"

"Ehl-i Sünnet mensupları Hz. Resulullah'ın bütün Ashabının istisnasız olarak adil olduklarına ve bir avuç bid'at ehlinden başka kimsenin onlara karşı çıkmadığına inanır..."

İki kişi veya kişiler arasında yakın sohbet arkadaşlığı kurulduğunda "sahib" kelimesi ikinci zamire eklenerek tamamlama yaratmakta ve mesela Kur'an-ı Kerim'de de geçtiği bir örnekte olduğu gibi "Ya sahibey-is sicn" veya "Ashab-u Musa" tamlamalarında sahib ve ashab kelimeleri "sicn" ve "Musa" kelimelerine eklenerek belirtili tamlama oluşturmaktadır.

3-Zeyd-ül Ammi: Durumu açıklandı.

Cabir'e dayandırılan rivayet de iki senetle nakledilmiştir. Bu senetlerin birisinde rivayet ta Malik b. Enes'e ondan da ta Cabire kadar uzanıyor; ancak Malik'ten aşağıya bütün raviler mechul ve tanınmayan kimselerdir. Bunu İbn-i Hacer Askalani "Tahric-u Ehadis-il Keşşaf" isimli eserinde açıkça beyan etmiştir.

Hilafet Mektebine Göre Sahabe ve Sahabilerin Adaleti:

Velhasıl her mezhebin taraftarı kendi mezhebinin hak olduğu iddia eder.

Birinci Bölüm:

Bismillahirrahmanirrahim

- Ayşe'nin rivayetine göre onun kendisini temize çıkaran, başkalarının rivayetine göreyse Hz. Mariye'nin iffetini vurgulayan İfk hadisesi Nur Suresi'nin 11-17 ayetlerinde geçer.

İnzal edilen kitap yetmiyor mu?

din adına erbablar edindik mi?

Evet, neden sağlam senetlerle nakledilen bu hadislerden kimsenin haberi yok?! Ama yukarıdaki hadis senedi zayıf olmasına rağmen dillere destandır?! Kararı sizin insaf ve hür vicdanınıza bırakıyoruz.

Bu rivayet Abdullah İbn-i Ömer'den iki senedle nakledilmiştir; bu iki senedin birisinde ezcümle şu iki ravinin isimleri göze çarpmaktadır:

Senin dinin sana bizim ki bize.

Ehl-i sünnetse Peygamberimiz ve sahabelerin yolunu aynen devam ettirmiştir.

?Hz. Muaviye, Hudeybiye günü müslüman oldu. Müslümanlığını anne ve babasından gizli tuttu. Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem?le Huneyn savaşında bulundu. Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem?e gelen vahyi yazan katiplerden biriydi.?

13-Hafız Şemsüddin Ebu Abdillah ez-Zehebi Ölüm: 748 hc.)

- Ahmed bin Hanbel'in Müsned'i C.5, S.390 ve 453 ve: Sahihi Müslim, C.8, S.122-123 Sıfat'ul Münafıkun babı ve: Mecma-uz Zevaid C.1, S.110 ve C.6, S.195; Vakıdi'nin Moğazi'si C.3, S.1042 ve Mogrizi'nin İmta'sı, S.477 ve Dürr-ul Mensur: Siyuti C.3, S.258-9, Tövbe, 74. ayetin tefsiri hakkında.

Evet, Ashabın adaleti konusunda ehl-i sünnet ve Halifeler mezhebi mensuplarının görüşleri böyle. Şimdi Şia Ehl-i Beyt mezhebinin "Ashabın adaleti" konusundaki görüşlerine bakalım:

İbn-i Abd-il Birr rivayeti bu senedle naklettikten sonra Şöyle demiştir: "Bu sened hüccet olamaz; zira senette yer alan "Haris b. Gasin" mechuldür ve durumu belli değildir. Yine Ebu Amr ve Zeynüddin-il İraki de onun hakkında aynı şeyi söylemişlerdir.

3-Bu hadisin bir ravisi Abdurrahman b. Hamid isminde bir kişidir ki söz konusu hadisi, babası Hamid b. Abdurrahman ez-Zuhri kanalıyla bir defasında Abdurrahman b. Avf'tan, bir defasında ise direk olarak Resul-i Ekrem'den nakletmiştir.

İmam-ı Rabbani 251. mektubunda şöyle demiştir:

Ehl-i Sünnet'e Göre Sahabi Kimdir?:

Ehli Beyt, Hz. Rasulullah Efendimizin ailesi ve evlatlarıdır. Mü?minlerin anneleri, Hz. Fatıma, Hz. Ali, Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin Ehl-i Beytin şerefli ferdleridir.

Bu suçlular ne yaparsa yapsın Yüce Allah, tek mahfuz Vahy olan Kur'an ile her daim hakikatleri ortaya çıkaracaktır.

Cabir b. Abdullah-il Ensari:

26-Şeyh Şehabüddin-il Hafaci-il Hanefi -Ahmed b. Muhammed b. Ömer (Ölüm: 1096 hc.)

Aynı şekilde Hz. Fatıma'nın cennete girecek ilk kadın olduğunu vurgulayan muhtelif hadisler, yine Hz. Hatice annemizin cennetle müjdelenmesini, cennetteki yerini açıklayan hadisler neden göz ardı ediliyor?

22-Hafız Celalüddin-is Suyuti eş-Şafii (Ölüm: 911 hc.)

"... İlk başlarda belli bir gelenek vardı, bu gelenek gereği, savaşlarda ordu komutanları sadece sahabi olanlar arasından seçilirdi... Hicretin onuncu yılına varıldığında ise Mekke ve Taifliler arasında müslüman olmayan ve Hz. Resulullah'la veda haccına katılmamış bulunan bir tek kişiye rastlamak mümkün değildi. Hz. Resulullah'ın ömrünün son zamanlarında Medine'de ve Evs'le Hazrec kabileleri arasında müslüman olmayan hiç kimse kalmamıştı. Hz. Peygamber hayatta olduğu sürece bu insanlardan hiçbiri alenen İslam'dan çıkmamış ve açıkça küfrünü göstermemişti .

- Halifeler mektebinde hicretin 1. yy'ının sonlarına kadar Hz. Resulullah'ın hadislerinin yayılması, bilhassa hadislerin yazılması ve yazılı olarak saklanması veya yayılması yasaklamıştı; bu yasağı ilk başlatan ve bu bid'ati İslam'a ilk sokan kimse ise, ne yazık ki ilk halife olmuştur.

- El-Ağani, C.15, S.56.

sever diyen yalan söyler hemde külli yalan.

Aklınız Alıyormu ey ümmeti müslüman?

- Usd'ül Gabe Fi Marifet-il Sahabe, C.1, S.3.

muaviye ümmeti işte bu kadar basit ve net.

Cevap-93:Muhterem kardeşim, eğer müsaade ederseniz sizin sorunuzu bahane ederek bu konuyu geniş bir şekilde ve birkaç bölümde ele almak istiyoruz; fakat sizden istirhamımız tarafsız bir gözle ortaya koyulan bilgi ve belgeleri sonuna kadar inceleyip ondan sonra karar vermenizdir; her halükarda ikna olmadığınız hususlarda bize tekrar yazabilirsiniz...

(Fetih,18).

1-Abdurrahim b. Zeyd:

Bu mektebin izleyicileri, Her kesin, Ashabın naklettiği rivayetlerin sahih olduğunu kabul etmeleri, İslam dininin öğretilerini onlardan almaları ve ona amel etmeleri gerektiğine inanırlar.

Sahabe-i Kiram, Ehli Beytin Faziletini senden benden ve bizlerden daha iyi bilir ve bilmiştir. Onlarca Misal vardır Bununla alakalı..

Halifeler Mektebindeki "Sahabeyi Tanıma Yöntemi"ne Eleştiri:

Binaenaleyh Hz. Resulullah döneminde sırf "sahib" veya "ashab" terimleri söylendiğinde o hazretin dostları ve arkadaşları anlaşılmıyordu; bilakis, daha sonraları, hilafet mektebinin izleyicileri tarafından Hz. Resulullah'ın arkadaşları için sadece "sahabi", "sahabe" ve "Ashab" kelimeleri kullanılmaya başlanmıştır. Yani sırf Peygamber'in arkadaşlarının "sahabi" olarak adlandırılması ne Kur'an'dan kaynaklanan bir şeydir ne de İslam'dan; bu sadece daha sonra bazı müslümanlar tarafından belirlenmiş bir ıstılahtır.

Yine İbn-i Hazm Bu ravi hakkında rical alimlerinden şu görüşleri nakletmiştir: İbn-i Hacer: "Selam zayıftır." İbn-i Haraş: "O çok yalancıdır." İbn-i Habban: "O bir çok uydurma hadis rivayet etmiştir." Ardından da "Bu adamın zayıflığında icma edilmiştir" tespitini eklemiştir İbn-i Hazm.

Ancak biz burada, sözkonusu rivayetin ravilerini bir kenara bırakıyor ve bu tür rivayetlerin esasen tarihi gerçeklerle de bağdaşmadığını ve bilinen birçok hakikatle zaten çeliştiğini vurgulamak istiyoruz. Zira:

Allah tek anıldığında Niye rahatsız oluyorsunuz.

"Allah'ın hükümlerinin teferruatlı açıklaması ve dinimizle ilgili helaller, haramlar ve diğer meseleleri kapsayan sünen, ancak onları rivayet eden raviler ve senet olarak gösterdiği ricallerin, bilhassa da Hz. Resulullah'ın sahabelerinin doğru olarak bilinip tanınması halinde sahih kabul edilebilir. Hele sahabelerin kimler ve nasıl insanlar olduklarını öğrenmeden ve onları tanımadan diğer rical ve ravileri tanıyıp bilebilmek hiç mümkün olmayacaktır. O halde Hz. Resulullah'ın Ashabının soy-sop ve biyografilerinin teferruatlı bir şekilde bilinmesi zaruridir. Resulullah'ın Ashabi cerh, ta'dil ve onların durum ve davranışları hakkındaki eleştiriler dışında; hadis ve sünnet senetlerinde adı geçen diğer ravilerle her açıdan eşit ve beraberdirler, zira Ashabın hepsi adildir, onlara kusur bulmak ve onları eleştirmek imkansızdır."

"Kıyamet günü Ashabımın önde gelenlerinden bazısını getirip amel defteri siyah olanlarla birlikte haşredecekler. Ben "Allah'ım! Onlar benim Ashabım!" dediğimde, şu cevabı duyacağım: "Senden sonra bu Ashabının neler yaptıklarını bilmiyorsun!" O zaman ben de o salih kulun sözlerini (Maide, 117'de Hz. İsa'nın sözü kastediliyor) tekrarlayacak ".. Ve ben aralarında bulunduğum sürece amellerine şahittim onların, beni aralarından aldıktan sonra de kendin şahid oldun" diyeceğim. Bunun üzerine bana şöyle denilecek: "Sen aralarından ayrılır ayrılmaz bunlar mürted olup dinden çıktılar ve eski hallerine döndüler"

2-Bu hadis iki Sahabiden nakledilmiştir ki ikisi de bu hadise göre, müjdelenen on kişinin içerisindedir. Birisi Abdurrahman b. Avf, diğeri ise Said b. Zeyd. Bu ise sadakat ve taharetleri başka delillerle sabit olamayan kimseler hakkında, kendilerine yönelik bir tezkiye ve medhiye niteliğini taşıdığı için şüphe ve şaibeye muciptir.

Burada iki ihtimal söz konusu olabilir; birincisi şu ki Said, Hz. Ali'ye açıkça yapılan hakaretlere karşı onu savunmanın tek yolunu, onu da o gün kabul gören bazı meşhur Sahabilerin de yanına koyarak, cennetlik olduklarını, dolayısıyla hakaret edilmemesi gerektiğini vurgulamakta gördüğü için böyle bir yola baş vurmuştur.

öyle ise şu sorulara cevaplarınızı görürü gibiyim

Algame açıkça mürted olduğu halde Halife tarafından önemli bir makama atanmıştır. Bir hayli düşündürücü olan ve "sahabe tamamen adildir ve sahabeden gayrisi da komutanlığa veya resmi bir göreve atanmamıştır" iddiasıyla da açıkça çelişen bu acı vak'a hem İsfahani, hem İbn-i Hacer tarafından kaydedilen sahih belgeler arasındadır. İsfahani olayı şöyle anlatır.

Ehl-i Sünnet ve Hilafet mektebinin izleyicileri sahabenin hepsini adil bilir ve hiç kimsenin onları eleştirmesine müsaade etmezler. Onlardan birini eleştiren zındık sayılır!

İbn-i Hacer, bir başka yerde, "Pek çoklarının sahabi olarak tanınmasının ölçü ve kıstasları" başlığı altında şöyle yazmaktadır:

- El-İsabe, C.1, S.13.

Enes b. Malik'e dayandırılan rivayetin senedinde ise "Bişr İbn-il Hüseyin" isimli bir ravinin ismini görmekteyiz ki rivayeti Zübeyr b. Adiy kanalıyla Enes'ten nakletmektedir.

Bendeniz Ehl-i Sünnet itikadına ve mezhebine bağlı bir Müslümanım. Çok tabii ve normal olarak Ehl-i Sünnetin hak ve doğru olduğuna inanıyorum, onu savunuyorum.

Resulullah'tan sonra "sahabi" terimi özel bir isim halini aldı. Bu kelime başka bir kelimeye ekleme yapılmadan kullanılır ve Resul-i Ekrem'in Ashabı kastedilirdi. Dolayısıyla, "sahabi" ve "sahabe" kelimeleri şer'i bir ıstılah değil, müteşerria ıstılahıdır .

- Ağani, C.14, S.158.

Abdullah İbn-i Abbas:

Ehl-i Beyt Mektebine Göre Sahabe ve Sahabenin Adaleti:

"Kevser havuzu kıyısında, Ashabım ve arkadaşlarımdan bazısını bana getirip gösterirler; ben hepsini birer birer tanıdıktan sonra onları alıp götürürler. O zaman ben "Allah'ım! Onlar benim Ashabımdı" derim ve şu cevabı duyarım: "Bunların senden sonra neler ettiğini bilmezsin!.."

Soru-93:Lütfen bana sahabe hakkındaki görüşünüzü açıklayın; sizler bütün sahabenin adil olduğuna inanmıyor musunuz? Eğer cevabınız evet ise, bunun sebebini, açıklar mısınız? Sonra Ehl-i Sünnet'in bu konuda ileri sürdüğü delillere ne diyorsunuz? Kur'an'ın Rıdvan biatıyla ilgili ayeti, "Ashabım gökteki yıldızlar gibidir..." veya "Aşere-i Mübeşşere" hadisleri gibi...

4-İbn-ül Kattan -Hafız Ebu Ahmed Abdullah b. Adiyy- (Ölüm: 365 hc.)

"Çevrenizdeki bedevilerden münafık olanlar vardır ve Medine halkından da nifakı alışkanlığa çevirmiş olanlar vardır; sen onları bilmezsin, biz onları biliriz; biz onları iki kere azaplandıracağız; sonra onlar büyük bir azaba döndürülecekler."

Bakara 165 : İnsanlardan kimi, Allah'tan başka eşler tutar, Allah'ı sever gibi onları severler. İnananlar ise en çok Allah'ı severler. Zulmedenler, azabı gördükleri zaman bütün kuvvetin Allah'a ait olduğunu ve Allah'ın azabının çetin olduğunu anlayacaklarını keşke bilselerdi!

5-Hafız Ebu-l Hasan Darekutni (Ölüm: 385 hc.)

İbn-i Hacer, "El-İsabe" adlı eserinin 1. faslının girişinde "sahabi"yi şöyle tarif eder:

4- Hadisin nakledildiği diğer sahabi ise Said b. Zeyd'dir.

- Sahihi Buhari, Maide Suresi tefsirinde "... ve konto eleyhim şehiyda..." babında ve Kitab'ul Enbiya "... ve ittehazallahi..." babında ve Sahihi Tirmizi "Saffet-ul Kıyame" ve "... Macae fi şa'nul Heşr..." babları ve Taha Suresi tefsiri kısmında.

Yine önceden de naklettiğimiz şu hadisi şerif sahabenin hepsinin adil oluşu ve her birisinin bir hidayet yıldızı olduğuyla bağdaşıyor mu acaba?: "Kıyamet günü ashabımın önde gelenlerinden bazısını getirip amel defteri siyah olanlarla birlikte haşredecekler. Ben "Allah'ım! Onlar benim Ashabım!" dediğimde, şu cevabı duyacağım: "Senden sonra bu Ashabının neler yaptıklarını bilmiyorsun!" O zaman ben de o salih kulun sözlerini (Maide, 117'de Hz. İsa'nın sözü kastediliyor) tekrarlayacak ".. Ve ben aralarında bulunduğum sürece amellerine şahittim onların, beni aralarından aldıktan sonra de kendin şahid oldun" diyeceğim. Bunun üzerine bana şöyle denilecek: "Sen aralarından ayrılır ayrılmaz bunlar mürted olup dinden çıktılar ve eski hallerine döndüler." Bakın bu hadiste Allah Resulü açık bir şekilde kendisinden uzaklaştırılan kimselerin, ashabından olduğunu söylüyor. Bu da açıkça öyle her sahabi denen kimsenin hidayet yıldızı ve adil olmadığını, dolayısıyla bahis mevzumuz olan "yıldızlar" rivayetinin doğru olamayacağını ortaya koyuyor.

- El-İsabe, C.1, S.10-13.

Ebu Hureyre'ye dayandırılan rivayetin senedinde "Cafer b. Abd-ül Vahid-il Kazi el-Haşimi" isimli ravinin ismi de geçmektedir. Rical kitaplarında bu şahıs da "Hadis uyduran", "Hadis çalan", "Yalancı", "Hadisi terkedilen" vb. tabirlerle tanıtılmıştır.

?Muhacirlerden ve Ensardan İslam?a girmekte ilk önce geçenler ile bunlara güzelce tabi olanlar? Allah onlardan razı oldu, onlar da Allah?tan razı oldular. Allah onlara altlarından nehirler akan Cennetler hazırladı ki, içlerinde sonsuz kalacaklar. İşte büyük kurtuluş bu.? (Tevbe Suresi 100) Bundan gayrı ne derseniz işte Hikaye ancak o yazacaklarınız olur.

Eğer sahabenin hepsi adil ve her biri bir hidayet yıldızı olsaydı, Allah Resulü onlara hitaben: "Aman benden sonra kafirler olarak geri dönmeyin."

Ehli Sünnetin en Temel Kaynağı Kur'an ı Kerimdir, sonra Sünneti seniyye...

Sıffında 120 bin müslümanın kanını içmiş.

Ama Ehlibeyt ile ilgili olan hadisleri sorduğumuz zaman o hadisleri doğruluyor. Muaviye denen adam parayla adam tutup hadis uydurtmuştur. Sahabe ile ilgili olan hadisler uydurmadır. Bu nasıl içtihaddır. O kadar müslümanın kanı dökülmüştür. Bu kanın hesabı sorulmayacakmı zannediyorsunuz. Bu Kurana aykırıdır kardeşim. Allah'ın adaletine güvenmiyormusunuz siz. Kusura bakmayın güveniyorum o halde Muaviye denen adam günahlarının cezasını çekecektir.

"Ey peygamber! Hanımlarına şöyle söyle: "Eğer dünya hayatını ve ziynetini istiyorsanız, haydi gelin, sizi donatayım ve güzellikle bırakıp salıvereyim. Yok eğer Allah ve Resulünü ve ahiret yurdunu istiyorsanız, haberiniz olsun ki Allah içinizden güzellik edenlere pek büyük bir ecir hazırlamıştır. Ey peygamberin hanımları! sizden her kim bir terbiyesizlik ederse ona azap iki kat katlanır. Bu Allah'a göre çok kolaydır. Yine sizden her kim Allah'a ve Resulü'ne boyun eğer, salih bir amel işlerse, ona da mükafatını iki kat veririz. Hem onun için bol bir rızık hazırlamışızdır. Ey peygamberin hanımları! Siz kadınlardan herhangi biri gibi değilsiniz. Eğer takva ile korunacaksanız, konuşurken kırıtmayın da kalbind4e bir hastalık bulunan kimse tamaha düşmesin. Güzel ve dosdoğru söz söyleyin." (Ahzap, 28 ila 32)

- Cuma,11.

"Cennet üç kişiye müştaktır: Ali, Ammar ve Bilal."

Arıca bilindiği gibi Ebu Hureyre'nin kendisi de bir çokları tarafında muteber birisi olarak kabul edilmiyor.

Bu çelişkileri gözleriyle görmek için, tarafsız bir gözle konuyla ilgili değişik kaynakları araştıran kimseler bunun açık örneklerine sık sık rastlayabilirler. Bu on kişi arasında yaşanan ihtilaf ve sürtüşmeler hakkında detaylı bilgi sahibi olmak isteyen kimselere bizzat Ehl-i Sünnet kaynaklarından gerekli bilgi ve belgeler sunmamız mümkündür.

Keza yine Nur Suresi'nde de buyrulduğu gibi sahabe arasından bazıları Hz. Resulullah'ın haremini ahlaki sapmayla suçlayacak kadar iftiranın boyutlarını artırmış, Allah'ın gazabını üzerlerine çekerek O'nun Resulüne töhmet ve karalamada bulunmuşlardır. Yine Allah-u Teala'nın, asıl emellerini bilerek haklarında şöyle buyurduğu münafıklar da vardı sahabe arasında:

Bu hadisleri Kurana sorduğumuz zaman yalan olduğu ortaya çıkıyor.

Halifeler mektebine mensup "Peygamberin Ashabının biyografilerini yazan yazarlar", Ashabı tanımak ve kimin sahabi olup kimin olmadığını belirtmek için özel bir kural koymuşlardı, bu cümleden olmak üzere İbni Hacer "El-İsabe" adlı eserinde şöyle yazar:

"Algame, Ömer'in hilafeti döneminde şarap içince Ömer ona had uyguladı. Bunun üzerine Algame İslam dinini bıraktığını söyleyerek Romalılara sığındı. Roma imparatoru onu sıcak bir şekilde karşılayıp "Sen, Amir bin Tufeyl'in amca oğlu değil misin?" diye sordu. Bundan pek alınan Algame "Amir'den başkasını tanımıyorsun galiba!" dedi.

Bu nedenledir ki Hz. Resulullah'ın sahabesi -ki Allah onlardan razı olsun- dört bir yana dağılarak savaşlara, gazvelere ve zaferlere katıldılar; yargı, yönetim ve benzeri işlerde çeşitli önemli görevler üstlendiler. Kendi beldelerinde veya ikamet ettikleri yerlerde, Hz. Resulullah'tan duyup öğrendiklerini halka anlattılar Kendilerinden sorulan sorulara; Hz. Peygamberin o soru ve benzeri sorulara verdiği cevapları dikkate alarak cevap veriyor ve kendi görüş ve fetvalarını belirtiyorlardı. Allah rızasını umarak O'nun helal ve haramlarını, farzlarını ve ahkamını ve resulünün sünnet ve hadislerini insanlara öğretip anlatmaktaydılar. Allah , onları kendi katına alıncaya kadar bütün sahabe böyle yaşadı, Allah cümlesinden razı olsun, cümlesine rahmet eylesin"

"sünnet"sizler kafirlerden bile daha tehlikelidirler."Sünnet"sizlerden Allaha sığınırım.

Bu vakıa Resulullah mescidde durmuş Cuma hutbelerini okurken vuku bulmuştur.

- Ebu Ömer Yusuf bin Abdullah; Muhammed bin Abdulbirr'unmeriyy'ul Kartabi'ul Maliki (hk. 368-463)'nin torunlarından olup tanınmış eser "El-İstiy'ab Fi Esma'ul Ashab"ın yazarıdır.

- Ae, C.1, S.117. Ayrıca, yazarın henüz basılmamış "Uydurma Raviler" eserine de bakılabilir.

akılla izanla izahı olmayan bu adamları savunmakla kalmıyor ilahlaştırıyorlar.

Allah Resulü'nün zevceleri hem sahabidirler, hem de Peygamber hanımı. Eğer bu dinde sırf sahabi olmakla birilerine bir ayrıcalık söz konusu olsaydı, onlar bunu her kesten daha çok hak etmiş olurlardı! Oysa bakın Kur'an-ı Kerim onlar hakkında ne buyuruyor:

Bu hadiste ehl-i sünnete işaret vardır. Çünkü tarih boyunca pek çok bidat fırkası çıkmış, ehl-i sünnetle mücadele etmiş, fakat neticede her zaman ehl-i sünnet galip gelmiştir.

2. Halif'e Ömer'e dayandırılar rivayette ise şu ravilerin ismi geçmektedir:

2-Zeyd-ül Ammi:

"... Halid b. Velid'in yakın arkadaşlarından olan Algame, mürted olup dinden çıktıktan sonra tekrar Medine'ye dönüp kimselere görünmeden akşam karanlığında camiye girip bir köşeye oturdu. Bir süre sonra Hattaboğlu Ömer camiye girerek bir köşede oturmakta olan Algame'ye selam verdi. Ömer'in Halid'e çok benzemesi, Algame'yi hataya düşürmüştü; gecenin karanlığında Ömer'i Halid zannederek onunla -yavaş sesle- konuşmaya başladı. Sohbet koyulaşınca "Ömer seni görevinden azletti mi?" diye sordu. Algame'nin hatasını farkeden Ömer, daha fazla bilgi alabilmek için Halitmiş gibi davranarak "evet" dedi. Algame "Böyle olacağı belliydi" diyerek "Seni çekemeyenler vardı, bu onların işi olsa gerek" diye hayıflanınca, Ömer bu fırsatı kaçırmayarak atıldı: "İntikam almak istersem yardımcı olur musun?" Algame sert bir şekilde itiraz etti: "Neler söylüyorsun sen? Allah'a sığınırım! Ömer'in boynumuzda hakkı var, reisimiz bizim o! Ona el kaldırmaya hakkımız yok bizim!" Bunun üzerine Ömer -ki Algame onu hala Halid zannediyordu- ayağa kalkıp camiyi terk etti.

- Taberi Tarihi, C.1, S.2151.

Tabiki Kur'an'a karşı bu tepkileri gösterenlere Yüce Allah, şeytanı dost ve yoldaş edecektir. Böylece şeytanın kendilerine vahyettiği emirlerin dışına çıkmayacaklardır...

Mü'min 12 : Bu in sebebi şudur: Tek Allah'a çağrıldığınız zaman inkar ederdiniz. O'na ortak koşulunca inanırdınız. Artık hüküm Yüce ve büyük Allah'a aittir.

İşte bu şekilde aklını kullanmayanlara ve inanmak istemeyenlere :

Bir sürü tenkit, itiraz... Sen Müslümanları parçalıyorsun, sen mezhepçilik yapıyorsun, bize Kur'an yeter...

bunları yapan ehlibeyti sevmiş olurmu?

Aynı şekilde; Algame b. Elaset-il Kelbi'nin mürted olduktan sonra Ömer tarafından Huran bölgesine vali olarak atanması olayı da bu iddiayla tamamen çelişmektedir. İsfahani'nin El-Ağani kitabında, Algame'nin biyografisi bölümünde şöyle kayıtlıdır:

İtikatta ve füruatta Mutezile mezhebine bağlı olan kişi ne yapar? Kendi mezhebini savunur, onun propagandasını yapar.

tamam anmasınlar bizim peygamberimizn adını muaviyeleri onların olsun bizene.

Kimlere sahabe denilip denilemeyeceği konusunda Ehl-i Sünnet ve Şia mezhebindeki kıstasları böylece değerlendirdikten sonra, şimdi bu iki mezhebin "Sahabenin adaleti" konusundaki görüşlerini kısaca aktarmaya çalışalım:

açıkça peygamber ilan edemediklerinden sebataycılar gibi yapıyorlar anlayacağın.

Madem siz Ehlibeyti biliyorsunuz. O zaman savunduğunuz sahabe niçin bilmiyordu. Muaviye denen adam niçin Hz Ali a karşı savaştı. Niçin Hz Hasan ı öldürttü. Niçin onunla olan anlaşmasına sadık kalmadı da oğlunu halife ilan etti. Ve o oğlu da yine hz Hüseyin ı şehit etti. Ayşe annemiz niçin Hz Ali a karşı savaştı.

Evet, İbn-i Hacer'de geçen tarif kısaca böyle. "Yüz elli Uydurma Sahabi" adlı kitabımıza başvuran okuyucular, "sahabi"ye getirilen bu yetersiz ve tutarsız tanımlama ve sırf bu bakış açısı nedeniyle, İslama ve Hz. Resulullah'ın sünneti ve hadislerinin başına neler geldiğini açıkça görebilirler.

1-Eğer gerçekten bu rivayet doğru olsaydı ve Resulullah'ın etrafında bulanan sahabenin her birisi gökteki yıldızlar gibi olsaydı, o zaman mesela şu ayetlerin indirilmesinin bir anlamı olur muydu?: "Eğer o ölür ve ya öldürülürse topuklarınız üzerine gerisin geriye mi döneceksiniz."

Ebu Hatem Razi, Celalüddin Suyuti ve Muhammed b. Tahir onun zayıf olduğunu söylemişlerdir. İbn-i Adiy ise "Onun bütün hadisleri münkerdir" demiştir. Zehebi'nin tespiti ise şöyledir: "O, itibarsız ve bir çok münker (hadisin sahibidir.

- Kuzaa kabilesi: Hiydan, Behra, Beli, Cüheyne vb... kabilelerini kapsayan büyük bir kabileydi; İbni Hazm'ın "Cemheret-u Ensab-il Arap" kitabının 440 ve 460. sayfalarında etraflıca anlatılır. Kuzaa kabilelerinin merkezi önce Şeher, sonra Necran, sonra da Şam olmuştur. Bu kabilelerin yerleşim bölgesi Şam'la Hicaz'dan Irak'a varan çok geniş bir alanı kapsıyordu. Bkz. Mucem-u Kabail-il Arap, Kuzaa kelimesi, C.3, S.957.

Bütün bunlar bir tarafa; Hz. Resulullah'ın en yakın sahabesi, onunla en sık ve en samimi görüşen hanımları olduğu halde onlar için bile ayette uyarı ve tehdit geçmekte ve şöyle buyrulmaktadır: "Ey peygamberin kadınları, kim sizden açık bir çirkinlikte ve utanmazlıkta bulunursa onun azabı iki kat olarak artırılır; bu, Allah'a pek kolaydır. Ama kim de sizden, Allah'a ve Resulü'ne gönülden itaat eder ve salih bir amelde bulunursa, ona da ecrini iki kere veririz, ve biz ona üstün bir rızık da hazırlamışızdır. Ey peygamberin kadınları! Siz diğer kadınlar gibi değilsiniz..." (Ahzab, 30-32)

Rasul aramızda iken sesimizi yükseltmeden Kurana bakalım

Ali-i İmran Suresini

Zuhruf 36-37 : Kim Rahman'ın zikrine karşı kör olursa ona bir şeytanı sardırırız; artık o, onun arkadaşı olur. Onlar onları yoldan çıkardıkları halde bunlar doğru yolda olduklarını sanırlar.

Abdullah İbni Abbas'tan şöyle rivayet olunur:

Ehl-i beyt mektebine göre "sahabi"ye getirilen tanım ve tarif, eski Arapça lügatlarında bu terimler için verilen tarif ve tanımlarla aynıdır. Bunlardan bazısı şöyle:

EHL-İ SÜNNET VE ŞİA MEKTEPLERİNDE SAHABENİN ADALETİ MEVZUU

Rivayetin Senedi Üzerine:

28-Kazi Muhammed b. Ali b. Muhammed b. Abdullah-iş Şevkani (Ölüm: 1250 hc.)

- El- El-İsabe Fi Temyiz'el Sahabe, C.1, S.17-22.

"Sahabi, iman etmiş olarak Hz. Peygamber'i gören ve müslüman olarak da ölen kimseye denir. İster Hz. Resulullah'la uzun süre görüşüp konuşmuş olsun, ister kısa bir süre; Resulullah'tan bir söz duyup o sözü rivayet etse de, etmese de; Hz. Peygamber'in safında müşriklere karşı savaşmış olsa da, olmasa da; hatta Allah'ın Resulü'nü sadece bir kez görüp onun meclisinden hiç faydalanmamış veya körlük vb. sebeplerden dolayı onu gözüyle bile göremeyip sadece huzuruna varmış olsa bile "sahabi" sayılır."

Örneğin; Şia ve Hariciler sahabeleri inkar etmişler, Mutezile Kur?an?ı sahabenin anladığı ve tefsir ettiğinden farklı tefsir etmiş, pek çok hadisi de inkar etmişlerdir.

- İbni Hacer'in El-İsabe'si C.1, S.18. İbni Hacer, Ebu Zırae'yi tanıtırken şöyle der:" 11. sınıf güvenilir hadis ravilerinden ve hafız imamlarındandır. H.264. yılda vefat etti; Müslim, Tirmizi, Nesai ve İbni Mace gibi sıhah sahabesi ondan rivayetlerdi bulunmuşlardır. Biyografisi için bkz: Takrib'ut Tahzib, C.2, S.536 no:1479.

Bütün bunlara istinaden ve Hz. Resulullah'ın "Allah'ım! Ali'yi seveni sev, ona düşman olana düşman ol!" buyruğuna binaen Ehl-i Beyt mezhebi mensupları Allah'ın dininin hükümlerini öğrenme hususunda çok ihtiyatlı davranır ve Hz. Ali'nin dostlarından olmayan ve o hazrete karşı düşmanlığa girişen sahabelerden, başka bir deyişle sahabe arasında gerçek yüzlerini ancak Allah'ın bildiği münafıklardan uzak durmaya çalışır ve İslam'la ilgili hüküm ve rivayetler hususunda onların sözlerini ölçü ve kıstas olarak almaz.

Ashabın adaletine gelince, bu mektebin izleyicileri Kur'an-ı Kerim'i izleyerek diyorlar ki: Resulullah'ın Ashabı arasında sinsice nifakta bulunan münafıklar da vardı ve Allah'tan başka kimse onları tanımıyordu. Resulullah'ın harimine ahlaki sapıklık iftirasında bulunanlar, o hazretin canına suikastta bulunarak gecenin karanlığından yararlanıp Hereşi geçidinde Allah'ın Habibi'ni terör etmeye kalkışanlar da işte onlardı. Yine Resulullah onların kıyamet günündeki durumlarını haber vermiş, onları kendisinden ayıracaklarını ve kendisinin "Ya Rabbi! Ashabım!..." diyeceğini, bunun üzerine "Bunların senden sonra neler yaptıklarını biliyor musun? Bunlar senin kendilerinden ayrıldığın andan itibaren gerisin geriye cahiliyete döndüler, mürted ve sapık oldular" denileceğini bildirmiştir.

Yine şöyle buyurmamış mıdır?:

20-Hafız Şemsuddin Ebulhayr Muhammed b. Abdurrahman Es-Sahavi (Ölüm: 902 hc.)

19-İbn-u Emir-il Hac -Şemsüddin Muhammed b. Muhammed b. Muhammed b. Hasan- (Ölüm: 879 hc.)

Ebu Said-i Hıdri de şöyle rivayet eder:

"... Oysa onlar, bir ticaret veya eğlence konusu gördüklerinde -fırsatı ganimet sayarak- hemen ona doğru koştular ve seni ayakta bıraktılar..."

"... Kimin sahabi olduğunun anlaşılması için önderlerin -halifelerin- üstü kapalı olarak belirttikleri kıstaslardan biri de İbn-i Ebi Şeybe'nin "El-Musannaf" adlı eserinde geçen ve kesinlikle sahih kabul edilen şu rivayettir: "Halifeler arasında, savaşlarda komutanları sadece Ashaptan olanlar arasından seçmek bir gelenekti -ilk iki halifenin yöntemi ve sünnetiydi-" .

Veya: "Şirk sizin aranızda karıncanın ayak sesinden de gizli olacaktır."

Son nebi bu dinin erbabımıdır.

bunların ilahı ne yapmış:

Bu ravi hakkında da şu tabirler kullanılmıştır: "Bu adamdan hadis nakledilmezdi." "Hadis hususunda zayıftır." "Alimler tarafından cerhedilmiştir." Şu'be ve bir çok alim ise onun İbn-i Abbas'ı görmediğini iddia etmişlerdir.

Ehl-i Beyt mektebi izleyicileri "sahabi" kelimesini şeri bir ıstılah değil, sadece arapça bir kelime bilmektedir. Onlar derler ki: "Sahib" terimi lügat kitaplarında dost, arkadaş, sırdaş, kafa dengi anlamlarına gelir ve uzun ve köklü dostlukları ifade etmek için kullanılır. Musahibet iki kişi veya kişiler arasında yakın sohbet arkadaşlığı kurulduğunda "sahib" kelimesi ikinci zamire eklenerek tamamlama yaratmakta ve mesela Kur'an-ı Kerim'de de geçtiği bir örnekte olduğu gibi "Ya sahibey'is sicn" veya "Ashab-ı Musa" tamlamalarında sahib ve Ashab kelimeleri "sicn" ve "Musa" kelimelerine eklenerek belirtili tamlama oluşturmaktadır. Aynı şekilde, Hz. Resulullah döneminde de o hazretin sohbet arkadaşlarına "sahib-i Resul" ve yakın arkadaşlarına "Ashab-ı Resul", "Ashab-us Suffe" denilir, "sahib" ve "Ashab" kelimeleri "Resulullah" ve "Suffe" terimlerine eklenerek tamlama yapılırdı.

2-Selam b. Selim:

- Seyf bin Ömer Tamimi'nin biyografisi için bkz: Abdullah bin Saba, C.1.

camilerde Ehlibeyte küfür ettirmiş

Ehl-i Beyt mektebi; Kur'an'da da belirtildiği gibi Hz. Peygamber-i Ekrem'in Ashabı arasında dürüst ve iyi niyetli mu'minler olduğuna ve Allah-u Teala'nın onları övdüğüne inanır. Bu cümleden olmak üzere Allah-u Teala, Şecere Biati'ne katılanlar için şöyle buyurur:

- El-Cerh-i Vet-Tadil,, S.7-9.

Ebulferec İsfahani, "El-Ağani" adlı eserinde şöyle yazar:

Evet bu rivayet bildiğimiz kadarıyla altı sahabiden nakledilmiştir ki aşağıda teker teker ele alacağımız üzere bunların hiç birisinin senedi sağlam değildir:

Mezhepsizler, Telfikçiler, Şia, Mutezile, Necdiler, Hariciler, Afganiciler velhasıl yetmiş küsur fırka nice ayetleri ayrı şekilde yorumluyor, manalandırıyor.

3-Haris b. Gasin:

Yine Ehl-i Sünnet mektebi izleyicileri, eskiden sadece sahabileri ordunun kumandanı ederlerdi, söyleyerek kendi uydurdukları büyük bir çoğunluğu Resulullah'ın Ashabı tanıttılar. "Hamsune Miete Sahabiyy-in Muhtalak" kitabında bunların uydurma sahabiler olduklarını ispatlanmıştır.

Rivayetin Muhtevası Üzerine:

muaviye bunların peygamberi olmuşta haberleri yok.

saymakla bitmeyen zulum entrika islama nifak...

15-Şemsüddin İbn-i Kayyim-il Cevziyye (Ölüm: 751 hc.)

?Bu mesele de en doğru ve sağlam yol, Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem?in arkadaşları arasında cereyan eden hususlarda susmaktır ve onların çekişmelerinden konuşmamaktır.?

UYARI /İKAZ: Allah Resulunun Mubarek dillerinden Dökülen Ve Ayeti Kerime ile Sabit Olan Ashab-ı Kiramın Fazileti hakkında "Ashabın yıldız olması hikayedir" sözünüze dikkat ediniz derim..

Bu hadisi bazı cüzi farklarla nakleden muteber Sihah ve Sünen kitaplarından sadece bir kaçını vermekle yetineceğiz: Sahih-i Müslim, Bab-u Fezail-i Ali , C.7, S.122, Sünen-i Tirmizi, C.2, S.308, Müsned-i Ahmed, C.3, S.17, Es-Sünen-ül Kübra, C.2, S.148, Müstedrek-üs Sahihayn, C.3, S.109, Et-Tabakat-ül Kübra, C.2, S.194, El-Cami-üs Sağır, C.1, S.104, Mecm-üz Zevaid, C.1, S.170, Kenz-ül Ummal, C.6, S.309, İhya-ül Meyyit Hadis: 56, Es-Sevaik-ul Muhrika , S.141,143,148..., Sünen-üd Darimi, C.2, S.431, , Usd-ül Gabe, C.3, S.92-147, Yenabi-ül Mevedde, S.36-37-38...

Hz. Muaviye sahabedir. Onun sahabe olduğunda şüphe yoktur. Hz. Muaviye, Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem?den yüz altmış üç hadis rivayet etmiştir. O, bazı hadiseleri diğer sahabelerden rivayet ettiği gibi, diğer sahabelerde ondan hadis rivayet etmiştir. İmam-ı Nevevi onun hakkında şöyle demiştir:

Hepimiz Kur'anda birleşelim... Ne kadar doğru ve isabetli bir söz ve davet... Lakin büyük bir müşkil var. Herkes Kur'an diyor ama Kur'anın yorumu konusunda ve sahasında ihtilaf çok.

Ehl-i Sünnet mektebine mensup müslümanlar, istisnasız olarak bütün sahabeyi adil bilir ve İslami hükümlerde ve şer'i konularda sahabeye müracaat ederler.

"... Komutanlar, sahabe arasından seçilirdi; sahabe arasında böyle önemli bir görevi üstlenecek biri bulunmazsa, sahabe olmayanlar da seçilebiliyordu."

"Münafıkları kolayca tanımamızın yolu, ali'ye düşman olduklarını bilmemizdi."

Müddessir 49-56: Şimdi o Kur'an'dan yüz çevirirlerken ne mazeretleri var? Sanki onlar ürkmüş yaban eşekleri. Arslandan kaçmaktalar. Hayır, onlardan her kişi kendisine açılmış sayfalar verilmesini istiyor. Yok, yok onlar ahiretten korkmuyorlar. Hayır, hayır, O Kur'an kuşkusuz bir öğüttür. Dileyen onu düşünür. Bununla beraber Allah dilemedikçe onlar öğüt alamazlar. Koruyacak da O'dur, bağışlayacak da.

- El-Ağani, C.14, S.157. İbni Hazm bu mevzuyu özet olarak Cemhere'nin 284. sayfasında anlatmıştır.

Olabilecek Bişeymi?

14-Ahmed İbn-i Abdülkadir Tacuddin İbn-i Mektum Ebu Muhammed-il Kaysi (Ölüm: 749 hc.)

Ebu Hureyre:

Ayrıca yine o dönemlerde kullanılan "Ashab-u bi'at-iş şecere" ve "Ashab-u Suffe" isimlerinde de "ashab" kelimesi tamlamanın ek unsuru durumundadır.

23-Şeyh Aliyy-ül Muttaki-l Hindi (Ölüm: 975 hc.)

Sahabe-i kiram dünyevi endişelere kapılarak veya birbirlerine hased ederek ihtilaf etmemiştir. Nitekim Şeyh İbn-i Hacer, Savaik adlı kitapta der ki:

Evet, yukarıdaki hadise, maalesef bütün ayrıntılarıyla muteber İslam kaynaklarından alınmış tarihi gerçeklerden sadece biridir. Buna rağmen Halifeler mektebi uleması salt rivayetlerine dayanarak Resulullah'ın sahabesini tanımanın ölçü ve kıstaslarını belirleme yoluna gitmiş ve bu yüzeysel yaklaşımın tabii bir neticesi olarak da Seyf b. Ömer gibi zındıklıkla suçlanan birinin uydurduğu insanları Hz. Resulullah'ın gerçek sahabilerinden sayma hatasına düşmekten kurtulamamıştır. Biz burada meseleyi özetle aktardık; daha etraflıca öğrenmek isteyenler "Yüz Elli Uydurma Sahabi" adlı eserimize başvurabilirler.

25-El-Mennaviyy-üş Şafii -Abdürrauf b. Tac-ül Arifin b. Ali b. Zeynülabidin- (Ölüm: 1029 hc.)

?Hz. Muaviye?nin Hz. Ali ile çekişmesi, içtihad yollu yapılan bir çekişmedir. Bilindiği gibi, içtihad yapan bir müçtehid içtihadında isabet ederse iki sevap, isabet edemezse bir sevap alır. Burada Hz. Ali içtihadında isabet ettiği için iki sevap, Muaviye içtihadında hata ettiği için bir sevap almıştır.?

- Şecere veya Rıdvan biati olarak bilinen bu hadise için bkz: Vakıdi'nin Megazi'si, S.604 ve Hutat-ı Mıqrizi, S.291.

- Bkz: Müfredat-ı Rağıb ve Lisan-ül Arab "Sehb" kelimesi.

2. Halife Ömer b. Hattab:

- Ehl-i Beyt mezhebi mensupları bu komplonun Veda Haccı dönüşünde ve Gadir-i Hum hadisesi nedeniyel Cuhfe yakınlarında gerçekleştiğine inanırlar, bkz:Bihar'ul Envar, C.28, S.97.

Diraye ve hadis ilimleri dallarında Ehl-i Sünnet'in en önde gelen alimlerinden biri olan, "Cerh ve Ta'dil" ehlinin İmamı Hafız Ebu Hatem Razi ; bu mevzuda eserinin mukaddimesinde, Hz. Resulullah'ın sahabesinin adaleti konusunda şöyle yazar:

Hz. Muaviyeye gelince,

İsfahani, bu ilginç olayın ayrıntılarını Avf b. Haricet-il Merri'den şöyle nakleder:

Tanınmış hadisçi İmam Ebu Zar'e'den de şöyle nakledilmektedir:

3-Hafız Ebu Bekr-il Bezzar (Ölüm: 292 hc.)

Ehl-i Beyt inancı ve Şia mezhebinde, Kur'an'daki sarih ayetlere istinaden sahabe arasında da münafıklar bulunduğuna inanılır; Allah-u Teala'nın bu münafıkları kınadığı ve kötülediği ayetlerden birinde şöyle buyrulmaktadır:

?İsrail oğullarının başına ne geldi ise, hepsi karış karış Ümmetimin de başına gelecek. Hatta onlardan biri aleni olarak annesiyle zina etse ümmetimden de bunu yapan olacak. İsrail oğulları 72 millete ayrıldı. Ümmetim ise 73 millete ayrılacak. Onlardan bir millet hariç hepsi cehennemliktir.? ?Ey Allahın Resulü o hangisidir? diye sordular. O da?Benim ve ashabımın yolunda olanlar? buyurdu.

"... Ömer, savaşın üstesinden gelebilecek birini bulursa, onu komutan olarak atamayı ihmal etmezdi. Sahabe arasından böyle birini bulamadığı zamanlarda ise "tabiin" arasından, iyi isim yapmış ve bu özelliğe sahip birini seçerdi. Müslümanlarla mürtedler arasındaki savaşlara katılanların böyle bir göreve seçilme şansı yoktu."

Gerçi bir önceki bölümde bir kısmının isimlerini verdiğimiz Ehl-i Sünnet alimlerinin, rivayetin zayıflığını ve uydurma olduğunu teyit ve tasdik etmeleri, bizi rivayetin senedini incelemekten müstağni kılıyor; ama yine de bahsimizin tekmili ve hiçbir şüpheye mahal vermemek için rivayetin senedi üzerinde de kısa bir incelemenin uygun olacağını düşünüyoruz.

8-Hafız Ebu Ömer İbn-i Abd-il Birr (Ölüm: 463 hc.)

"Ey insanlar, sizin aranızda, kendilerine sarıldığınız takdirde asla sapmayacağınız iki değerli ve ağır emanet bırakıyorum; Allah'ın kitabını; o kitapta hidayet ve nur vardır ve itretim olan Ehlibeyt''mi." Bazı nakillerde, "Onlar Kevser havuzu başında bana varıncaya kadar asla birbirlerinden ayrılamazlar. Ve Allah'ı hatırlatıyorum sizlere Ehlibeyt'im hakkında ve Allah'ı hatırlatıyorum sizlere Ehlibeyt'im hakkında ve bakın benden sonra onlara nasıl davranacaksınız" cümleleri de eklenmiştir.

Yunus 100 : Allah'ın izni olmadan hiç kimse inanmaz ve pisliği , akıllarını kullanmayanların üzerine kor.

"Allah Resulü'nün Ashabından birini eleştiren ya da onlardan biri hakkında ayıp ve kusur iddiasında bulunan birini görürsen bil ki o zındıktır . Çünkü Allah ve Resulü'yle, Kur'an'da belirtilen herşeyin doğru ve hak olduğunu biliyoruz ve bütün bunları bize iletip ulaştıranlar ise Resulullah'ın Ashabından başkası değildir. Binaenaleyh Ashabı eleştirenler, bizim İslam hakkındaki şehidlerimizi lekelemek suretiyle onları yalanlamak ve böylece neticede Kur'an ve sünneti reddetmek istemektedirler. Asıl eleştirilmesi ve kirli çamaşırları su yüzüne çıkarılması gerekenler, Ashabı eleştirmeye yeltenen zındık kafirlerdir!"

3-Ashabın en azından bir kısmının arasında çoğu zaman şiddetli ihtilafların yaşandığını, bir çok konuda farklı düşündüklerini, hatta bu ihtilafların bazen kavga ve nizaya ve bilindiği gibi bazen binlerce insanın kanlarının akıtılmasına vesile olan savaşlara dönüştüğünü görmekteyiz . Biz bütün bunlarda, onları mazur bile görsek her birisinin farklı ve bazen taban tabana zıt görüş ve davranışlarının hidayete götüreyeceğini kabul etmemiz asla mümkün değildir. Zira bu, Allah Resulü'nün ümmetini aynı zamanda çelişkili yollara ve hedeflere sevk ve teşvik ettiği anlamına gelir ki bu da hikmet ve hidayet, akıl ve mantık Resulü olan Habibi Kibriya'dan kesinlikle uzaktır. Kısacası bu rivayetin böyle bir muhtevaya sahip olması onun uydurma olduğunu ispatlamaya yeter, artar bile.

Birleşmek mi istiyorsunuz, öyleyse buyurun Ehl-i Sünnetin yorumunda birleşelim.

İbn-i Hacer, bu hadiseyi yukarıdaki şekilde anlattıktan sonra şöyle der: "Ömer, Huran'ın yöneticiliğine dair fermanı Algame'nin eline verdikten sonra "Senin gibi gerçek taraftarlarımın olması dünyadaki her şeyden daha değerlidir benim için" dedi.

bu zihniyet amerikan emperyalizminin zihniyetidir günümüzde

"Biz Ensar müslümanları, münafıkları Ali b. Ebi Talib'e düşmanlıklarından ve onu pek sevmeyişlerinden tanırdık!"

Bundan da daha güçlü ihtimal şu ki, Said tarihlerin de yazdığı gibi Kufe'de bulunduğunda, Muaviye'nin valisinin ve Muaviye taraftarlarının Hz. Ali'ye yaptıkları hakaretlere karşı gelmesi, artı Yezid veliaht tayin edildiğinde de biat etmeyip Mervan'la sert tartışmaya girdikten sonra, Muaviye'nin hilelerinden ve başına gelecek tehlikelerden korkarak kendisini bir nebze emniyete almak için bu rivayeti uydurup, ben Ali'yi de, muhaliflerini de seviyorum imajı vermek istemiş olabilir.

Hadis hafızı İbn-i Hacer, El-İsabe adlı eserinin 3. faslında Ashabın adaleti konusunda şöyle yazar:

Biz bu rivayet hakkında önce bu rivayetin zayıf, itibarsız ve uydurma olduğunu itiraf eden Sünni alimlerin isimlerini kaynaklarıyla birlikte vereceğiz; daha sonra rivayetin senetlerini incelemeğe tabi tutacağız;. ardından da hadisin muhtevası üzerinde durmağa çalışacağız.

Ehl-i Sünnetin yorumunda birleşelim.

Bu hadis iki senedle Said'den nakledilmiştir. Hadisin metnine bakıldığında, da görüldüğü gibi Said, bu hadisi Muaviye zamanında Kufe'de, Kufe mescidinde nakletmektedir.

Münafıkla Mu'mini Ayırdetmenin Kıstasları:

Oğlu içgizi ve fukşiyatçı yezidi halife yapmış.

Yine Ehl-i Beyt mektebi izleyicileri derler ki: Yine o sahabiler arasında Allah-u Teala'nın ve Resul'ünün kendilerini övdüğü çok takvalı, çekinen, gerçekten mu'min, dindar kimseler de vardı. Dolayısıyla Ehl-i Beyt mektebi izleyicilerine göre, Kur'an-ı Kerim'de ve Resulullah'ın hadislerindeki övgüler, sadece mu'min sahabileri kapsar, münafıkları değil. Resulullah da Ashabın mu'minlerini tanımak için Ali b. Ebitalib'i sevmeği, münafıklarını tanımak için ise ona düşman olmayı ölçü olarak belirtmiş ve bunu herkese bildirmiştir.

Allahu talayı asla sevemez çünki habibini üzmüş onu incitmiş birini allah sevmez.

Zehebi "El-Muğni" kitabında, Darekutni'nin onun hakkında "Terkedilmiştir" ve Ebu Hatem'in ise "O Zübeyr'in diline yalan uydurmuştur" dediğini nakletmektedir. Bu ravi hakkında diğer rical alimlerinin yergilerini görmek için İbn-i Hacer Askalani'nin "Lisan-ül Mizan" kitabına bakılabilir.

Yine: "Hasan ve Hüseyin'in, dedeleri, babaları, anneleri, amcaları, halaları, teyzeleri, kendileri ve ikisini sevenlerin hepsi cennettedir" buyurmamış mıdır Allah'ın Resulü?!

2-Cüveybır b. Said:

27-Kazi Muhibbullah-il Behari-il Hindi (Ölüm: 1119 hc.)

Yada: "Çok geçmeden, ümmetim yetmiş üç fırkaya bölünecektir ki onlardan sadece birisi kurtuluşa erecektir..." buyurur muydu?!

İki Mekteb AçIsIndan Ashab Konsunun Özetİ

say gitsin yapmış

nebileri erbab edinmeyiniz. ali imran 80

EHL-İ SÜNNET'İN BU KONUDA DELİL OLARAK SUNDUĞU İKİ MEŞHUR RİVAYETİN DURUMU

?Ashabım hakkında Allah-u Teala?dan korkun! Onları hedef edinmeyin. Kim onları severse, muhakkak beni sevmiş olur ve kim onlara eziyyet ederse, bana eziyyet etmiştir.?

1- Ehl-i Sünnet Mektebine Göre Sahabenin Adaleti:

İbn-i Abdulbir, İstiab'ının önsözünde "Sahabenin tamamının adil olduğu ispatlanmıştır" dedikten sonra, daha önce Ebu Hatem Razi'den aktardığımız örnekte olduğu gibi, sahabenin sadece mu'minleri hakkında buyrulan ayet ve hadisleri ard arda nakleder

Yusuf 106 : Onların çoğu, Allah'a ortak koşmadan inanmazlar.

7-Hafız Beyhaki -Ebubekr Ahmed b. Hüseyin b. Ali b. Abdullah- (Ölüm: 457 hc.)

Hatırlatılması gereken bir diğer husus şudur ki, faraza bu hadis doğru bile olsa, bunun benzeri olan ve diğer bir kısım sahabinin cennetlik olduklarını isimleriyle vurgulayan ve senet açısından daha güçlü ve daha sahih olan hadisler de bulunduğu halde neden sadece bu hadis dillere destan olmuştur? Öyle ki mesela İmam Ahmet b. Hanbel "Bu on kişinin dışında kimseye, 'şu cennetliktir' denmesi caiz değildir" demektedir.

Ne buyurmuş Efendimiz

Bu insanların şirk tabiatına göre :

biz Hz. Muhammed Mustafanın efendimizin ümmetiyiz bunlar

Yukarıdaki ayette geçen övgü ve takdir, Şecere -Rıdvan- Biati'ne katılan sahabelerin hepsi değil, sadece mu'min olanları içindir nitekim biat sırasında orada bulunan Abdullah b. Ubeyy, Evs bin Havli gibi münafık sahabeleri kapsamına almamaktadır.

"İman edip sonra kafir olan , sonra iman edip tekrar inkar eden, sonra da inkarlarında ileri gidenleri Allah ne bağışlayacak, ne de doğru yola eriştirecektir." (Nisa, 137)

Ehl-i Beyt Mektebine Göre Sahabi Kimdir?:

Yunus 82; "Ve suçlular istemese de Allah, sözleriyle gerçeği ortaya çıkaracaktır!"

Şimdi evvela sormak lazım, bu kadar aradan zaman geçmesine rağmen neden o güne kadar Said bu hadisi nakletmemişti. Halbuki Peygamber'den sonra saha-beler, ezcümle hadiste isimleri geçenler arasında çıkan ihtilaflar, kavgalar sırasında en çok bu tür hadislere ihtiyaç duyuluyordu. Eğer böyle bir hadis olsaydı hemen kendisi veya sevenleri ona sarılır ve onu referans olarak gösterirlerdi. Halbuki tarih o zamana kadar böyle bir hadise, herhangi birisi tarafından temessük edildiğini nakletmemiştir.

Üçüncü Bölüm:

b)-"Ashabım gökteki yıldızlar gibidir; hangisine uyarsanız hidayet bulursunuz" Rivayeti:

Yine sahih senetle şöyle buyurduğu rivayet edilmemiş midir?: "Hiç şüphesiz cennet şu dört kişiye müştaktır: Ali b. Ebi Talib, Ammar b. Yasir, Selman-ı Farisi ve Mikdad."

Sonuç olarak Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem?i seven bir kimse sahabeleri hayırla anmak mecburiyetindedir. Çünkü Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem yukarıda geçen hadis-i şerifte buyurduğu gibi: ?Kim onları severse beni sevmiş olur.? buyurmuştur

2-Hafız Ebu İbrahim-il Muzni (Ölüm: 264 hc.)

amerikalılarda muaviyeden almış olsalar gerek bu zihniyeti al gülüm ver gülüm hani

"İmru-ul Kays, 2. Halife Ömer'in vasıtasıyla müslüman oldu ve Halife de buna karşılık hemen orada, henüz bir tek rek'at namaz dahi kılmamış olan bu adama devlet işinde önemli bir görev verdi" .

Durum böyleyken söz konusu rivayeti doğru kabul edip bu amellere bulaşan kimseleri hidayet yıldızı olarak addetmeği siz akıl ve mantığınıza sığdırabiliyor musunuz ki Allah'ın Resulü'ne de böyle bir sözü yakıştırabilesiniz?! yoksa Resulullah kendinden sonra meydana gelecek olaylardan haberi mi yoktu? En azından bu olayların meydana gelebileceğine ihtimal bile vermiyor muydu? Hayır kesinlikle böyle bir şey doğru olamaz. Zira yukarıda örnek olarak zikrettiğimiz ayet ve hadisler, bunun böyle olamadığını ve Allah Resulü'nün bu olaylardan haberdar olduğunu açıkça ortaya koymaktadır. Bu ise bu hadisin kesinlikle uydurma olduğunu ortaya koyuyor. Zira haberdar olduğu halde böyle bir şeyi buyurması asla düşünülemez.

Ehlibeytimi sevmeyen beni beni sevmeyende allahı sevmez.

"Algame, Hz. Resulullah döneminde müslüman oldu; o hazretle görüşüp konuşma şerefine de kavuştu. Ancak, Ebubekr'in halifeliği döneminde İslam'dan çıkarak mürted oldu. Ebubekir, Halid b. Velid'i onu tutuklamakla görevlendirdiyse de Algame kaçmayı başardı. Algame'nin daha sonra geriye dönerek özür dilediği ve tekrar müslüman olduğu söylenir ."

Mümkünü varmı?

"Hasan ve Hüseyin cennet gençlerinin efendisidir" diye buyurduğu hadis ittifakla sahih olarak kabul edilmiyor mu?

Oldukça meşhur olan ve çeşitli nakilleriyle tevatür derecesine varan bu hadis, muhtelif senetlerle birçok sahabiden nakledilmiştir. İbn-i Hacer bu hadisin 27 senetle nakledildiğini söylemektedir. (Es-Sevaik-ul Muhrika, S.226)

"Hattaboğlu Ömer'in halife olduğu dönemlerdi; onunla birlikte bir mecliste oturmuştuk. Bu sırada birisi içeriye girdi; başının sağ ve sol taraflarındaki az saçıyla göze çarpıyordu, ayakları çıplaktı, öylesine ki ayak parmakları birbirinin tam karşısında ve tabanı vücudunun sağ ve sol yanına dönük durumdaydı. Orada oturanları ite kaka ilerleyerek en öne, Ömer'in bulunduğu yere ulaştı ve halifeliğin geleneğine uygun şekilde onu selamladı. Ömer kim olduğunu sorduğunda "Ben Hıristiyanım, adım İmru-ul Kays b. Adıyy-il Kelbi'dir" dedi. Ömer onu tanıdı, "Pekala, söyle bakalım ne istiyorsun?" diye sordu. İmru-ul Kays müslüman olmak istediğini söyleyince Ömer İslam'ı anlattı ve o da kabul ederek müslüman olduğunu söyledi. Ömer bir mızrak istedi; getirdiler. Mızrağın ucuna bir sancak bağlayarak o adama verdi ve onu Şam yakınlarındaki Kuzaa müslümanlarının valisi olarak atadığını bildirdi. İmru-ul Kays, Ömer'in verdiği sancağı alıp o meclisten çıktı, rüzgarda dalgalanan sancağıyla, Kuzaa mıntıkasına doğru yola koyuldu."

"... Allah Resulü'nün sahabesi vahy ve Kur'an'ın nuzulüne şahid olup bunların tefsir ve tevillerini bilen kimselerdir. Allah-u Teala onları Peygamber'ine dost kılmış, ona yardımcı etmiş, dinini ve sünnetini yaymaları ve ayakta tutmaları için seçmiş, Peygamber'ine sohbet arkadaşı olarak beğenmiş ve onları bizlere rehber ve önderler tayin etmiştir. Belirlediği sünnetler, kurallar ve koyduğu kanunlardan, sadır ettiği hükümlere, yaptığı hakemlikler ve verdiği hüküm ve kararlara, serbest ve caiz gördüğü veya men edip yasakladığı şeylere varıncaya kadar Allah Resulü'nün Allah-u Teala tarafından kendilerine tebliğde bulunduğu her şeyi tam anlamıyla kavrayıp anlamış, iyice öğrenip belleklerine yerleştirmiş ve dinde fakih ve alim olmuşlardır. Hz. Resulullah'ın yanında bulundukları için Allah'ın emir ve nehiylerini -yasaklarını- hikmet ve gerekçeleriyle birlikte öğrenmiş ve Kur'an'dan nasıl faydalanılması ve hükümler çıkarılması gerektiğini en iyi şekilde anlayıp kavramışlardır. Allah onları seçip ümmetin liderleri ve önderleri olarak belirlemek suretiyle kendilerine lütufta bulunmuştur; şüphe, tereddüt, hata, kötü zan, kendini beğenmişlik ve başkalarının kusur ve ayıplarını arama gibi hasletleri onlardan tamamen silip uzaklaştırmış ve onları ümmetin adilleri olarak tanımlayarak "... ve böylece insanlara şahid olmanız için sizi orta -yolu izleyen- ümmet kıldım" (Bakara,143) buyurmuş ve Allah Resulü de bu ayette geçen vasat ümmet -orta yolu izleyen ümmet- tabirini "adil ümmet" olarak tefsir etmiştir. Binaenaleyh o hazretin Ashabı, ümmetin adilleridirler; bizi doğru yola hidayet eden önderler, din konusunda Allah'ın hücceti ve Kur'an ve Sünnet-i Resulullah'ın taşıyıcılarıdırlar. Allah-u Teala onlara müracaat edilmesini ve onların yöntem ve yolunun izlenilmesini emretmiştir. Onları örnek almamızı ve onlara uymamızı istemiş ve Nisa, 115'te şöyle buyurmuştur: "Kim de kendisine dosdoğru yol apaçık belli olduktan sonra Peygamber'e muhalefet ederse ve mu'minlerin yolundan başka bir yola uyarsa onu döndüğü şeyde bırakırız ve cehenneme sokarız. Ne kötü bir yaratıktır o!"

İbn-i Hazm "Ebu Süfyan zayıftır" demiştir.

ala mevran yapmış

Halbuki, "Kesinlikle sahihtir" diye tanıttıkları bu rivayet, aslında Taberi'yle İbn-i Asakir'in müsnedlerinde kendi senetleri olarak gösterdikleri Seyf b. Ömer, Ebu Osman, Halid ve Ubade'den naklettikleri rivayetteki şu cümledir:

"Kevser havuzu kenarında Ashabımdan bazılarını bana getirirler. Ben onları tanıyınca -kim olduklarını onaylayınca- onları benden ayırıp götürürler. O zaman ben "Ya Rabbim! Ashabımdı onlar..." dediğimde "Senden sonra onların neler ettiğini bilmiyorsun..." denilir bana"

Taberi bir başka rivayette Seyf'ten şöyle nakleder:

İslam?ın ilk döneminden bu güne kadar bir takım fırkalar ortaya çıkmış, fakat ehl-i sünnetin haricinde hiç biri sahabelerin yolunu devam ettirmemiştir.

Mesela Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin hakkında:

18-Kemalüddin Muhammed İbn-il Hemmam-il Hanefi (Ölüm: 861 hc.)

"Hz. Resulullah'ın hayatta olduğu dönemde, münafıkları Ali'ye düşmanlıklarından tanırdık."

Gördüğünüz gibi Allah-u Teala, değil onlara bir ayrıcalık tanımak, tam tersine sorumluluklarının başkalarına nazaran bir kat daha ağır olduğunu , bundan dolayı da hem sevapları hem de veballerinin başkalarına nazaran bir kat daha fazla olduğunu vurgulamaktadır. Sünni kardeşlerimiz ise yaptıkları yanlışların bir kat vebalini dahi vermek bir yana yaptıklarından sorumlu olmadıklarını söylüyorlar! Ne kadar da uzaktır bu mantıkları Kur'an'ın mantığından!!

Peki böyle davrananlar için ne vardır dersiniz? :

siz savun biz kuranı hatırlatırız. sünnetullah değişmez.

Böylece bu rivayetin bütün senetlerini incelemiş bulunuyoruz; gördüğünüz gibi bu senetlerin hiç biri sahih değil ve bazısında üç, bazısında iki ve bazısında da en az bir tane zayıf ravi olduğunu bizzat Ehl-i Sünnet'in kendi rical kitaplarına ve rical alimlerinin görüşlerine dayanarak ispatlamış olduk.

İsra 94 Zaten kendilerine hidayet geldiği zaman insanları doğru yola gelmekten alıkoyan şey, hep: "Allah, bir insanı elçi mi gönderdi?" demeleridir.

- Huran; Dimeşk eyaletine bağlı çok geniş bir bölgenin adıdır, bkz: Mu'cem-ül Büldan, C.2, S.358.

Herkes kendi mezhebini veya fırkasını müdafaa edecek, ben bir Sünni olarak Ehl-i Sünneti müdafaa edersem kabahat olacak. Yahu böyle saçmalık ve adaletsizlik olur mu?

İbn-i Hacer'in El-İsabe isimli eserinde de şöyle geçer:

İkinci Bölüm:

Enes b. Malik:

Açıklamamız gereken bir diğer husus da şudur ki, "Yıldızlar " rivayetinin bazı nakillerinde "Ümmetimin ihtilafı rahmettir" şeklinde bir söz de yine Resulullah'a isnad edilmiştir ki aynı senetle nakledildiği için o rivayetin zayıf ve uydurma olduğunu söyleyenlerin sözleri doğal olarak bu rivayet için de geçerlidir ki bunlardan bazılarının ismini örnek olarak zikredip geçiyoruz: Hafız İraki, Hafız Muhammed b. Tahir, Tabarani, Deylemi, Muhammed Nasıruddin-il Albani ve...

Tanımam onları ben.

12-İmam Esir-üd Din Ebu Hayyan-il Endülüsi (Ölüm: 745 hc.)

Mezhepsiz olan ne yapar? Mezhepsizlik yapar.

Bu hadislerin uydurma olduğu apaçık bellidir.

3-Ez-Zahhak b. Müzahim:

Bu ravi zayıflığı hakkında rical alimlerinin söylediklerinden bazısı şöyledir: Nesai ve Darekutni: "Hadisi terkedilmiştir." Buhari Ali b. Yahya'dan Şöyle nakletmektedir: "Cuveybır'ın iki hadis naklettiğini biliyorum." Ardından ikisini de naklederek onların zayıf olduğunu ortaya koymuştur. İbn-i Cevzi: "Cuveybır'a gelince, onun zayıf olduğunda icma etmişlerdir." Ahmed b. Hanbel: "Onun hadisiyle iştigal edilmez." İbn-i Muin: "Hiçbir şeye değmez." Cevzecani: "Onunla iştigal edilmez." Ve benzeri bir çok tabir..

"Andolsun, Allah, sana o ağacın altında biat ederlerken mu'minlerden razı olmuştur, kalplerinde olanı bilmiş ve böylece üzerlerine güven duygusu ve huzur indirmiştir ve onlara yakın bir fethi sevap olarak vermiştir" (Fetih,18).

Belki de hiç birisi değil ve bu hadis Said'in diline uydurulmuştur . Yoksa birbiriyle taban tabana zıt düşünce ve tavırlar sergileyen, hatta birbiriyle savaşan, on kişinin hepsinin de cennetlik olması nasıl düşünülebilir?

Kardeşim doğru bir tanedir. Ashabın yıldız olması hikayedir. Şimdi size soruyorum kardeşim Ehlibeyt kimlerdir. Bu konuda bir bilginiz var mı? Eğer bilginiz yoksa biraz anlatayım. Sizin anladığınız anlamda sahabe Ehlibeyti tanımadığı için bizler bu gündeyiz yoksa Ehlibeytin önemini anlayıp onlara saygı gösterseydi karşı gelmeseydi. İslam çok iyi yerlerde olurdu. Ama merak etmeyin Allah nurunu tamamlayacaktır. 12. İmam Mehdi yakında zuhur edecektir. Gerçek sünneti tüm dünyaya anlatacaktır.

"Biz; münafık olanları Allah ve Resulü'nü reddedişlerinden, namazdan kaçmalarından ve Ali'yle düşman olmalarından tanır, bilirdik" .

Evet kardeşlerim, bir şeyin meşhur olması bizi aldatmamalıdır. Nice meşhur görüş ve rivayetler vardır ki ciddi bir araştırma ve incelemeye tabi tutulduğunda, esastan yalan ve uydurma olduğunu görürsünüz. Bugün muhakkik alimler uzun, araştırmaların neticesinde onlarca sahabi ve ravinin uydurma olduğunu ve asla dünyada yaşamadıklarını ve mesela Seyf b. Ömer gibi zındıklıkla suçlanan, dinini dünyaya satmış bazı kıssacı ve yalancı ravilerin hayal ürünlerinden ibarettir. Arzu edenler Allame Murtaza Askeri'nin "Yüz elli uydurma sahabi" ve "Uydurma raviler" kitaplarına müracaat edebilirler. Allah-u Teala cümlemize hakkı hak, batılı batıl görebilen basiretli bir göz ve nurlu bir kalp inayet buyursun. Amin!

- Taberi Tarihi, C.1, S.2457-2458.

Ertesi gün Ömer'in halkı kabul günüydü. Halit'le Algame de gelip bir köşeye oturdular. Bir süre sonra Ömer, Algame'ye dönerek "Ne haber Algame? Halid'e söyleyeceklerini söyledin mi?" diyerek sordu. Algame neye uğradığını şaşırmıştı, "Ey Ebu Süleyman! Sen konuştun mu onunla?" dedi tedirginlikle Halid'e. Halid "Hayır dedi, "Seninle görüştüğümüzden bu yana Ömer'le hiç konuşmuş değilim ki!" Halid kısa bir duraklamadan sonra Algame'nin kulağına eğilip "Sen onu daha önce görmüş ve ben zannederek konuşmuş olmayasın?" diye sorunca Algame her şeyi anladı "Evet, vallahi doğru!" diyerek Ömer'e dönüp "Ey mu'minlerin emiri, sen benden hayır ve iyilikten başka şey duydun mu hiç?" diye sordu. Ömer onu tasdik ederek "Doğrudur" dedi ve ekledi: "Huran'ın yönetimini sana vermemi ister misin?" Algame "Elbette isterim!" deyince halife hemen orada gerekli fermanı hazırlayıp Algame'yi Huran'a komutan ve vali olarak atadı. Algame, ömrünün sonuna kadar Huran'da vali ve komutan olarak kaldı ve orada da öldü."

İki Mekteb Açısından Sahabe Ve Adaleti

Bu hadis doğrumu yalan mı kardeşim.

Camilerde hutbanin yerini değiştirmiş

Hz. Hasanı Zehirletmiş

2-Sahabi ismi ile anılan birçoklarının hayat hikayeleri, bir çok amelleri ve icraatı bu rivayetin doğru olamayacağının bir diğer açık kanıtıdır. Zira bunlardan bugün bile takdis edilen bir çoklarının, yalancılık, birbirine küfretme, iftirada bulunma, zina, şarap içme ve birbirleriyle savaşma ve birbirlerinin kanını dökme gibi Kur'an ayetleri ve Resul'ün sünnetiyle yasaklanan ve yapan kimselerin fasık ve facir olup büyük azapları hak ettikleri, büyük günah ve kötülüklere bulaştıklarını bir çok muteber kaynakta okumaktayız ki makalenin ilk kısımlarında bunlardan bazı örnekleri okudunuz.

Şüphesiz imanlarının arkasından küfreden, sonra da küfrünü artırmış olanların tevbeleri asla kabul olunmaz. İşte onlar sapıkların ta kendileridir." (Al-i İmran, 90)

şimdi soruyorum.

Bozuk ititkadınız buna mani olamaz, kendinizi kandırırsınız daha doğrusu avcunuzu yalarsınız...

Evet, şirk mantığına göre Yüce Allah tek başına din kurucusu olarak kabul edilemez, İslam Dinini kurarken illaki ve mutlaka Yüce Rabb'imizin yanında ortakları olmalıydı... Aksi halde tek ilaha dayanan bu güzel dini kabul etmeyeceklerdir:

ehl-i sünnet ve-l cemaat...

1-Evvela bu hadis en muteber hadis kaynağı kabul edilen Buhari ve Müslim'de nakledilmemiştir. Halbuki Ehl-i Sünnet alimlerinden bir çoğu Buhari ve Müslim'de olmayan bir hadis hemen Buhari ve Müslim nakletmediği için hadisin reddine kalkışırlar.

21-Kemalüddin Ebu-l Meali Muhammed b. Emir Nasıruddin Muhammed b. Ebi Bekr b. Ali b. Ebi Şerif-il Makdisi-iş Şafii (Ölüm: 906 hc.)

Hz. Resulullah bu sahabelerin Kıyamet günüyle ilgili şöyle buyurmuştur:

Allahü teala razı olsun abicim, önemli bir konu, önemli bir zamanlama.

Hadis Zayıf Bilen Ehl-i Sünnet Alimleri:

Tek Allah'a çağrıldıklarında inkar eden müşriklerin göstermiş oldukları ŞİRK mantığının olağan tepkisidir :

24-Şeyh Aliyy-ül Kariyy-ül Mekki (Ölüm: 1014 hc.)

Kurana eş koşma. Çünkü İman konusudur.

Bu senet esastan batıl bir senettir. Zira evvela Hamid b. Abdurrahman ez-Zuhri bir kere sahabi değil tabiidir; tabii olduğu için de Resulullah'tan direk nakli söz konusu olamaz; saniyen Abdurrahman b. Avf'tan nakli de doğru değildir; zira bu adam hal tercemesinde kaydedildiği üzere Hicri 32. yılında, tam Abdurrahman b. Avf'ın vefat ettiği senede veya ondan bir sene sonra dünyaya gelmiştir. Abdurrahman öldüğünde henüz bir bebek olan veya daha dünyaya gelmemiş olan birisinin ondan hadis rivayet etmesi düşünülebilir mi?! Böylece bu rivayetin senedi kopuk bir senet olduğu için muteber sayılmaz.

Cenab-ı Hak, Tevbe süresinde Ashab-ı kiramdan razı olduğunu ve onlar için ebedi nimetler, saadetler hazırladığını şöyle beyan eder:

Aynı şekilde, Hz. Resulullah döneminde de o hazretin sohbet arkadaşlarına "Sahib-ür Resul" ve "Ashab-ür Resul" denilerek tamlama yapılırdı.

Farklı farklı nicklerle ''Kur'an merkezli Din ''yaygarası yapıyorsun ayşe5454, hakkın sesi, vekuran, yeşilışık vs...

- El-İsabe, C.1, S.10. Halifeler mezhebi mensuplarının bu görüşünü Şehid-i Sani de aynı dille aktarmakta ve Diraye adlı eserinde sahabeyi şöyle tanımlamaktadır: Mu'min ve müslüman olarak Hz. Resulullah'ı görmüş olan herkes sahabidir!"

1-Süleyman İbn-iEbi Kerime:

17-Hafız Şehabüddin İbn-i Hacer-il Askalani ( Ölüm: 852 hc.)

2- Ehl-i Beyt Mektebine Göre Sahabenin Adaleti:

6-Hafız İbn-i Hazm -Ebu Muhammed Ali b. Ahmed- ( Ölüm: 456 hc.)

Abdullah İbn-i Ömer:

Kerbelayı Yaşatmış.

a)-"Aşere-i Mübeşşere" Rivayeti:

2-Abdürrahim b. Zeyd: Durumu açıklandı.

Biz sizi müslüman olarak kabul ediyoruz ama.

Necid fırkasına bağlı olan ne yapar? Necdilik yapar.

- Tevbe, 101.

Yine bir başka yerde Allah-u Teala, Hz. Resulullah'ın eşlerinden ikisine hitaben şöyle buyurmaktadır: "Siz, Peygamber'in iki eşi, Allah'a tevbede bulunmanız iyi olur, çünkü kalpleriniz eğrilik gösterdi. Yok, eğer ona karşı birbirinize destek olmağa kalkışırsanız, artık Allah onun mevlasıdır, Cibril de ve mu'minlerin salih olanı -Hz. Ali- da. Bunların arkasından melekler de onun destekçisidirler..." Daha sonra Rabb'ul Alemin şöyle buyurmaktadır: "Allah, küfretmekte olanlara Nuh'un eşini ve Lut'un eşini örnek olarak verdi. İkisi de, kullarımızdan salih olan iki kulumuzun nikahı altındaydı; ancak, onlara -onların davalarına- ihanet ettiler. Peygamber eşi olmaları onları Allah'ın azabından kurtarmadı; kıyamet günü o iki kadına, 'Diğer cehennemliklerle birlikte girin cehenneme!' denilir. Allah, iman etmekte olanlara da Fir'avn'nın karısını örnek verdi, hani o demişti ki 'Rabbim, bana kendi katında, cennette bir ev yap; beni Fir'avn'dan ve onun yaptıklarından kurtar ve beni o zalimler topluluğundan da kurtar!..' İmran'ın kızı Meryem'i de, ki o kendi ırzını korumuştu..." (Tahrim,10-12)

İbn-i Cevzi onun hakkında şu tespitte bulunmuştur: "Naim cerhedilmiştir."

1-Naim b. Hammad:

İbn-i Esir de, Üsd-ül Gabe adlı eserinin önsözünde şöyle yazar:

9-Hafız İbn-i Esakir -Ebu-l Kasım Ali b. Hibetullah- (Ölüm: 571 hc.)

Diğer senede gelince onda da ezcümle "Hamzat-ül Cezri" 'yi görmekteyiz. Onun hakkında ise rical alimleri şu tabirleri kullanmışlardır: "Hadisi münkerdir", "Hadisi terkedilmiştir", "Hadisi atılmıştır", "Bir şeye yaramaz", "Hadis uyduran birisidir", "Bir para etmez."

Keza, aynı "sahabi"ler arasında öyle münafıklar vardı ki Tebük gazvesi -veya bir diğer rivayete göre de Veda haccı - dönüşünde Hureşi Geçidi'nde Hz. Resulullah'ın canına kastederek onu terör etmeye bile yeltendiler.

Ehl-i Sünnet arasında çok meşhur olan ve bir kısım sahabe hakkında sürekli referans olarak gösterilen rivayetlerden birisi "Aşere-i Mübeşşere Hadisi" diye bilinen ve güya Allah Resulü'nün ismini vererek cennetle müjdelediği on kişiyi anlatan rivayettir. Bu rivayet hakkında şimdilik aktarabileceğimiz bazı hususları şöyle sıralayabiliriz:

''Kur'an merkezli Din '', kendilerini ehli sünnet vel?cemaat olarak tarif eden insanları, neden bu kadar rahatsız ediyor dersiniz? Yüce Allah tek başına?ehad? olarak anıldığında yani Kur'an merkezli Din'den söz edildiğinde bunun adını neden hezeyan koyarlar? Neden bu kadar şeytani bir titreme sarar onları?

29-Sadik Muhammed Hasan Han (Ölüm: 1307 hc.)

- El-İsabe, C.2, S.489-496. Algame'yle amcaoğlu Amir arasında bir hadise vuku buluyor ve birbirlerine çirkin sözler sarfediyorlar. Biz burada onları aktarmaya utanıyoruz, Algame'nin Roma imparatorundan alınmasının nedeni de, bu macera olsa gerektir; bak: İsfahani'nin El-Ağani isimli eseri, C.15, S.50-55 ve İbni Hazm'in Cemhere'si, S.284.

Ehl-i Sünnet ve Hilafet mektebine göre kısa bir süre için de olsa Resulullah'a iman ederek onu gören herkes sahabidir; hatta bir saat bile olsa sahabi sayılması için yeterlidir. Bu görüşe göre Resulullah'ın döneminde yaşayan ve o hazreti gören herkes sahabidir. Çünkü hicretin onuncu yılında Mekke ve Taif'de müslüman olmayan ve Resulullah'la Veda Haccı'na katılmayan kimse yoktu. Resulullah'ın hayatlarının son dönemlerinde Medine sakinleri olan Avs ve Hazrec kabileleri arasında müslüman olmayan bir teki kişi bile yoktu; o halde onların hepsi Resulullah'ın sahabisi sayılır!

arapçasını düzgünce okuyun

Cabir bin Abdullah Ensari de şöyle der:

Sebe 5 : Ayetlerimiz hakkında aciz bırakmağa çalışanlara gelince: onlar içinde pislikten acı bir azab vardır.

11-Hafız İbn-i Dihye?Ebu-l Hattab Ömer b. Hasan- (Ölüm: 633 hc.)

"... Çoğulu sahb, sıhab, ashab ve sahabe olan "sahib" kelimesi arapçada dost, arkadaş, sırdaş, kafa dengi ve kendisiyle sıkça görüşüp konuşulan yakın arkadaş anlamlarına gelir ve uzun ve köklü dostlukları ifade etmek için kullanılır; nitekim musahabet uzun bir süre muaşeret ve hem sohbet olma manasını içerir."

İmam Muhammed, Siyer-i Kebir isimli eserde Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem?in şu hadis-i şerifini rivayet etmiştir:

- Fetih,18.

Bu adam yukarıda bahsettiğimiz Abdurrahim'in babasıdır. Şevkani Şöyle diyor: "O ikisi son derece zayıftırlar." İbn-i Sa'd "Zeyd hadiste zayıftır demiştir. İbn-i Adiy ise onun hakkında "Onun bütün rivayetleri ve ondan rivayet eden bütün raviler zayıftır" tespitinde bulunmuştur.

- Tanınmış imam ve fakih Ebu Zırae'nin; Hz. Resulullah'ın Ashabı arasındaki münafık sahabeler hakkında neler düşündüğünü merak etmemek elde değil!

16-Hafız Zeynüddin Abdurrahim b. Hüseyn-il İraki (Olüm: 806 hc.)

Bir diğer rivayette de şöyle geçer:

10-Hafız Abdurrahman Ebu-l Ferac İbn-il Cevzi (Ölüm: 597 hc.)

Rivayetin muhtevası hakkında da birkaç nükteyi hatırlatmakla yetineceğiz:

Halifeler Mektebinde "Sahabi"yi Tanıma Yöntemi:

?Ümmetimden bir taife Allahın emri gelinceye kadar hak üzerinde, daima galib olacak, onlardan ayrılanlar onlara zarar veremeyecekler, onlar bu haldeyken kıyamet kopacak.?

Müşrikler şirk koştukları şeyin farkında değiller. Bakın ayetlere.

kardeşim küçük bir ekleme müsadenle.

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

İsra 95 De ki: "Eğer yer yüzünde uslu uslu yürüyen melekler olsaydı, elbette onlara gökten bir meleği elçi gönderirdik."

Ehlibeyti sevmeyen peygamberini sevemez çünki efendimizn açık emri var.

Abdullah İbn-i Abbas'a dayandırılan rivayetin senadinde ezcümle şu ravilerin ismi geçmektedir:

"Yeminlerini kalkan yapıp Allah'ın yolundan çevirdiler. Onların yaptıkları ne kötüdür! Bunun sebebi şudur: Onlar inandılar, sonra kafir oldular ; bu yüzden kalplerinin üzeri mühürlendi. Artık onlar anlamazlar." Münafikun, 2-3)

"Etrafınızda olan bedevilerden ve Medine ehlinden nifakı adet haline getirmiş nice münafıklar vardır ki sen onları bilmezsin; onları biz biliriz. Yakında onları iki defa azap edeceğiz; sonra da büyük bir azaba döndürüleceklerdir."