Sizlerin anıları var mı? Ramazan size ne çağrıştır, ilk olarak aklınıza ne gelir?

O halde sen hiç yaşamamışsın ve yaşamıyorsun!

3 sene kadar önce büyük bir şehirde çalışıyordum, gece sahura kalkamamıştım, öğleden sonra kendimi kötü hissetmeye başladım, saat 15:30 gibi olduğu zaman iyice kendimi kötü hissettim ve arkadaşlara ve müdür vekiline dedim, bir arkadaş beni otobüs durağına kadar bıraktı, çok midem bulandığından yanıma poşet almıştım, otobüse bindim tıklım tıklım, yer veren yok, yolu ortaladığımda dayanamaz bir hal aldım, yere çöktüm gözlerimden yaşlar akıyor, Allah'ın bir kulu kalkıp yer vermiyor, terminalin yanına geldiğimizde koltuğun birindeki bir karı koca indi ve kendimi zor bela koltuğa atayım dedim, o ara dayanamadım ve poşete çıkarmaya başladım, bir yandan da ıslak gözlerle etrafa bakıyordum, kimseyi rahatsız etmek istemezdim tamam ama, insanlara o gün çok kızdım ve hasta bir insanın kusmasına bile ıyk mıykkk yapan insanlara el vicdan dedim, bugün bana yarın ne malum size olmayacağını. Günün çoğu gitmişti tabi benim oruçta :(((

hiç bişey anlam ifade etmiyor

Babam memurdu, mesleği itibariyle Şanlı Urfa'dan Çanakkale'ye tayinimiz çıkmıştı. Biz 5 kardeşiz 4 kız 1 erkek, en büyüğümüz o sıralar orta ikiye gidiyor ben ilkokul 2 ye gidiyorum, en küçük kardeşim ise okula bile gitmiyor henüz, Çanakkale'deki ilk Ramazan'ımız, Ramazan'ın ilk günü annemiz ve babamız teravihe camiye gittiler biz beş kardeş evde kaldık, evimiz bahçeli üç katlı bir ev ama biz zemin kattayız ve evin kapısı direkt dışarı açılıyor, salondan direkt dışarı çıkılıyor kapısının da yarısı buzlu cam, salonun lambası doğal olarak yanıyor biz salonda oturuyoruz. Sonra birden bir sürü çocuk sesi geliyor ve kapıya hızlıca vurmaya başlıyorlar " saya saya sayadan, sular akar kayadan, sayacı derler bize, özendik geldik size... " diye devam eden bir şarkı söylüyorlar, hepimiz korkudan tirtir titriyoruz, ne olduğunu anlamıyoruz korkudan lambayı kapatıyoruz, dışardaki çocuklar kapıyı yumruklayıp açın kapıyı, içerde olduğunuzu biliyoruz diyorlar, biz tirtir titriyoruz, annemler gelene kadar lambayı açamıyoruz. Ertesi gün Çanakkale'nin adeti olduğunu öğreniyoruz, çocuklar kapı kapı gezip mani söyleyip şekerleme harçlık falan topluyorlarmış :)))) Ramazan deyince aklıma hep "açın kapıyı, içerde olduğunuzu biliyoruz" cümleleri gelir, ablalarımla ve kardeşimle bir araya gelince anlatıp gülüşürüz :)))