?Yeryüzünde böbürlenerek dolaşma? (el-İsra, 37)

hakiki tevazu, kulu ilahi azamet karşısında yokluğunu itiraf ile boyun eğmeye sevk eder Allah?ım! Aciz hizmetçin kapına geldi Selam verir Peygamber torunu Hazret-i Hasan o yoksullarla birlikte oturur ve

?Kulumu sevince Ben onun konuşan lisanı, akleden kalbi, işiten kulağı, gören gözü, tutan eli ve yürüyen ayağı olurum? (Buhari, Rikak, 38; Mecmau?z-Zevaid,

Sen bu toprağın bir tozu iken, seni üstün bir varlık yaptım Sen bir hamle daha yap da, topraklığı, yani tevazuu kendine sıfat, huy edin?

her halükarda mütevazı olmak, Hakk?ın muhabbetine vesile olur? buyrulmuştur

Bunu layıkıyla görebilen bir insanda ise büyüklenmeye, varlık ve benlik iddiasına mecal kalmaz, engin bir tazim ve edeb halinde

Toplumun bütün kesimlerine açılan bir şefkat ve muhabbet kucağıdırlar Zira Cenab-ı Hak, kendi ahlakıyla ahlaklanmış olan bu salih kullarını sevmiş ve sevdirmiştir? (Meryem, 96)

?Bu ekmeğin sadaka olmadığını bilseydim sizinle birlikte yerdim Ardından da

?Haydi kalkın, bizim eve gidelim!? der? (Ebşihi, el-Müstatraf, Beyrut 1986, I, 31)

Bu sebepledir ki Hak dostları, fani vücutlarından sonra da mazi olmazlar, unutulmazlar, sevenlerinin gönüllerinde yaşamaya devam ederler Zira ahirette kişinin sevdiğiyle beraber olacağı, nebevi bir vaaddir

Bizler de şayet Hakk?ın sevgili kulları olan velilere muhabbet duyuyorsak, ahirette onlarla haşrolunmayı arzuluyorsak, onların ahlaki güzelliklerinden nasib almaya çalışmalıyız Bu itibarla Hak dostlarının ahlakına bürünmeye çalışmak için, güzel ahlakın, onlardaki muhteşem tecellilerini çok iyi idrak etmek icab eder

Sadece yürürken değil,

"HERHANGİ BİR KONUYU İDRAK EDEMİYORSAN, HİÇ DEĞİLSE İNKAR ETME"

İmam-ı Şarani?el-Bahrü?l-Mevrud? adlı eserinde der ki:

Bu yönüyle tasavvuf da, sırf dünyadan el-etek çekmek, Yunus?un buyurduğu gibi yalnızca tac ile hırkaya bürünüp belli evrad u ezkar ile iktifa etmek değildir Bu da ancak ilahi azamet ve kudret akışları karşısında hiçliğini idrak ederek her nefeste?Aman ya Rabbi!? niyazı ile yaşamaya bağlıdır

Yine arifler sultanı Hazret-i Mevlana?nın:

?Kılıç, boynu olanın boynunu keser? Gölge, yerlere döşenmiş olduğundan hiçbir kılıç darbesi onu yaralamaya muvaffak olamaz Bu meyanda da Mesnevi?de şöyle buyrulur:

Dolayısıyla ihlas ve tevazu, Hakk?a kulluk mes?uliyetlerimizin ifasında hayati bir ehemmiyeti haizdir Mevlana Hazretleri, bu hakikati şu teşbih ile izah eder

merhabalar arkadaşlar şükür kavuşturana...

?Ben kul oldum, kul oldum, kul oldum Her köle azad edilince sevinir? niyazında olduğu gibi,

?Bir manevi mecliste en çok istifade eden, orada en çok tevazu ve mahviyet gösterendir

Görmüyor muyuz ki, yağmur suları bile daima çukurlar ve ovalarda toplanıyor, derelerde akıyor

Ayet-i kerimelerde, mağrur adımlarla ve çalım satarak yürümek, men edilmiştir Nitekim bu ahlak-ı hamide, Hak dostlarının da şiarı olmuş, tasavvufta?nazar ber kadem? tabiriyle bir düstur haline getirilmiştir

Şeyh Sadi-i Şirazi ise, tevazuun manen yükseliş sırrına dikkat çekmek üzere suyu hikmet nazarıyla okuyup şöyle buyurur

Rabbimiz veli kullarına, ihlas ve samimiyetlerine mukabil, gönüllerde tasarruf salahiyeti ihsan eylemiştir Bunun için de müstesna bir tesir bereketine mazhar olmuşlardır Bunlar, esen hayat rüzgarları karşısında çok geçmeden kaybolup giderler, geriye en ufak bir iz bile bırakmazlar

Risalet Güneşi Efendimiz?in as. sünnet-i seniyyesini titizlikle hayatlarına tatbik gayreti içinde bulunan Hak dostları, tıpkı nurunu güneşten alan mehtap gibi, o nebevi ahlakın güzelliklerini yansıtan berrak bir ayna mevkiindedirler

İNKAR ETMEK YENİ MODA BİLMİYON MU?

?Sel, heybetle aktığı için baş aşağı yuvarlanıp gidiyor?

Hak Teala?nın kullarında görmeyi murad ettiği tevazu hali, ilahi müjdelere nailiyet vesilesidir? (el-Hac, 34-35)

?Tevazu sebebiyle sureta alçalsan bile, Allah senin gözlerine, doğru görmek basiretini ihsan eder hadis-i şerifinin sırrına muttali olursun Mütevazı insan, hizmet ehlidir, merhametlidir, şefkatlidir

Oturuşlarında, kalkışlarında, giyim-kuşamlarında, konuşmalarında, sükutlarında, duruşlarında, yürüyüşlerinde, velhasıl her hallerinde bu edebin tezahürü içinde bulunurlar? (el-Furkan, 63)

?Alan Sen?sin, veren Sen?sin, kılan Sen! Ne verdinse odur, dahi nemiz var!? diye Hakk?a iltica eden Hüdayi Hazretleri gibi, kulluğunu itiraf ile hamd, şükür ve rıza halinde bulunur

İlahi kudret ve azamet karşısında hiçliğini idrak etmek, Hakk?ın dilemesiyle yokluktan varlığa çıktığımız gibi, varlığımızı da O?nun lutf u keremiyle sürdürebildiğimizi, her an ve her nefeste O?na muhtaç olduğumuzu bilmek, kulluğumuzun özünü teşkil eder

?Küçümseyerek insanlardan yüz çevirme ve yeryüzünde böbürlenerek yürüme? (Lokman, 18)

İşte gerçek bir tevazu hali, mü?mini Rabbine ve O?nun yarattıklarına karşı böyle bir duygu derinliği içinde yaşatan, yüksek bir kulluk edebidir

Peygamber Efendimiz, as. Allah Teala?nın şöyle buyurduğunu bildirir: