Bir tebessüme gittiğim kapılardan kovulacak

Değermiydi lan

GÜLDÜM,

Lan benim suçum benim günahım sevişmeyipte sevmekmiydi

Umut denizlerinde boğulacak

KALDIM,

Sensiz geçen her saniyeme bin gözyaşı dökmedimmi

yanağımda bir gül soldu..

Ulan sen öl dedinde

gittim.. Öldüm...

Bu kadarmı kolay bir delikanlıyı harcamak

Neyi istedinde alamadın ki

Değermiydi sırf kazandı desinler diye

Usturayla kollarıma baş harfini kazırken acı hissetmedimmi

Ve o bahçenin her köşesine kaktüs çiçeklerinden nakış dokumak

Tüm gerçeklerimi yalanlarına kefil yaptın

Bumu senin sevda ilkelerin

Bumu aşk kanunların, bumu yasaların

ÖL DEDİN ÖLDÜM!!!

GELSENE DEDİN BANA

Suçum hayata farklı pencerelerden bakarak ehilleşmekmiydi

Sevda çöllerinde yanacak adammıydım ben

Seninki tatlı canda benimki oyuncakmı

ÖLSENE DEDİN BANA

Bir kibrit gibi cayır cayır yakılacak adammıydım lan ben

gitmek çok kolaymış.

Lan bu içine tükürdüğümün dünyasında

kalmak daha ağır...

Bembeyaz yüreğime kömür karası acılardan bir bahçe kurmak

Neden diye sorma; "öl dedin, öldüm..."

GÜLSENE DEDİN BANA

Ben bu bedeni toprağa gömmedimmi

gözlerimde bir damla yaş..

GELDİM,

Sen öl dedinde ben ölmedimmi

Ağladığım zaman dahi güldürmekmiydi

KALSANA DEDİN BANA

zor olan gitmek mi kalmakmı denirse... yaşanmışlıklara sırt çevirip gitmek gibi zoru yok kanımca

Ne istedin küçük dünyamdan, minik umutlarımdan

Verilmiş bir söz bu, sonucu bilinerek başlanmış bir lades. Tıpkı, kanatlarını güneşe yönelten İkarus gibi, üç gün kelebek olmak için kozasını ören aceleci tırtıl gibi, yalancı bahara çiçeklenen erik ağacı gibi... Neyse yaşanacak olan yaşanmalı. bir gün, bir yıl, bir mevsim, asır ya da bir dakika... Neyse o, ama dolu dolu...

Nazım Hikmetin bir dörtlüğünü hatırlattın bana yanılmıyorsam şöyleydi;

bende gitmeyi tercihederdim

hımm.. güzelmiş.