Kumral saçlarında nisan yağmuru

çiçeklendi postane

Gül dikiyorum elimin değdiği yere

Saatler yorgun düşmeden zamana

Hazdan dudakların olsun bir lale

hepimiz aynı güldeniz.

Önce dallar sonra yapraklar öpsün.

Ben öpmeden önce yanaklarını

Hadı git!!!!...

Olanca suların sağlığı için

engel olamaz dağ deniz

içinde sevgi varsa

İnsancıl amacımıza

Dönüşlerin ihanetın kadar alçak olmasın.

Bir parça mavi deniz

Varsın teller, tüller, öpsün...

Ne Böyle Sevdalar Gördüm, Ne AyrılıklarNe zaman seni düşünsem

Ağzından en serin, hem de en duru

Seni düşündükçe

Atlara su veriyorum

Hasta bir mevsimde ölmeliyim

Erhan Tığlı

Eğilsin yıldızlar tutsun elinden

Seni her gün göller, ırmaklar öpsün.

Din dil ırk ayrı olsa da

Alır beni

Mektup yazdım dostane

Kayalardan akan kaynaklar öpsün.

Üşüsün yüzündeki sevinçleri, çocukluğumun.

Senin ak alnından gök gözlerinden

her yer olur pastane

Aşk diyorlar mukaddes hayale

Çiçekler koklasın parmaklarını

Yaşamanın öz suyusun bir içim

Bozdurup sevaplarımı günah işlemeliyim sevgiden yoksun kalırsam

Ardında yamalı bir yüreğin iplerını söküp öylece git..!!

Bir ceylan su içmeye iner

Gözlerimi ağlayışlara bağışlamalıyım senden sonra.

Çayırları büyürken görürüm

Güller, karanfiller, zambaklar öpsün.

Gittikçe uzaklaşmalı yollar...

Bakınca sararmalı gökyüzü.

Yazın ak yüzünden gölgenin moru

Gecelerden sonra şafaklar öpsün.

Her akşam seninle

Ve sen de düşesin o sonsuz hale

Sende kemal bulmuş renk, şekil, biçim

Daha bir seviyorum dağları

Yeşil bir zeytin tanesi

Çimenler okşasın ayaklarını