Ya da ziyaretine gittiğimiz hastanın yüzündeki sevinç ifadesini unutabilir miyiz? Sağlığında olduğu kadar, hasta iken de hatırlanmak insana önemsendiğini, varlığının bir anlamı olduğunu hissettirir. Çevremizdekilere bu günlerinde maddi-manevi destek vermek, Allah?ın rızasını kazanmaya vesile olan bir insanlık görevidir. Hastalanmak nasıl günahların affına bir sebepse, ziyaret etmek de arkadaşlık hakkını ifa edip sevap kazanmaya sebeptir.

cenazeler, düğünler, hastalık zamanları, başa gelen büyük musibetler...

Biyerinden başlamalıyız, değil mi. Kimseye gitmemişsin, ziyaretçi bekliyorsun. Adet bitmiş, bitiyor. Biz kılımızı kıpırdatmıyoruz. İtimadı anlatan değer verdiğim bir müfessir 'Buradan çıkınca herkes bir dostundan üç günlüğüne para istesin. Ve bir saat sonra gitsin geri versin, teşekkür etsin.' diye harekete geçirmişti dinleyenleri. Öyle ya alan geri getirmiyor, adet olmuş. Bu yüzden itimat ortadan kalkmış. Nasıl yeşerteceğiz güzel adetleri.

- ?Bilmiyor muydun ki, benim filan kulum hasta olmuştu da sen onu ziyaret etmemiştin. Eğer sen onu ziyaret etseydin, benim rızamı onun yanında bulacaktın!? Anlaşılıyor ki, insanların büyük-küçük, zengin-fakir birbirine gösterecekleri sevgi Yüce Rabbimize duyacakları sevgiyle bir olarak değerlendiriliyor.

Yazdıklarıyla aynı kare içerisinde olan dede ali arkadaşa sonsuz teşekkürler.

Bu adeti yaygın hale getirmeliyiz.'kimse yorgan döşek yattığımı görmedi' deme hakkımız ne zaman doğar. Kendimiz ziyarette ne kadar mesafe aldık, kaç kişi ziyaret ettik! Onun yarısı kadar ziyaretçi bekleyebiliriz. Aslında böyle bir karşılık bekleme hakkımız-niyetimiz olmamalı. Görevimizi yapıp kenara çekilmeliyiz. Burada kasdettiğimiz çocuğa çoluğa, diğer insanlara örnek olmak.

biraz ilgi, biraz gayret ve ilahi rızanın kazanılmasına duyulan istek bizi eyleme geçirecektir.

insana ilaç gibi gelir...

Sahabilerden Bera b. Azib diyor ki: ?Rasulullah bize hastayı ziyaret etmeyi, cenazenin peşinden kabire kadar gitmeyi, aksırıp hamd edene yerhamukellah demeyi, yemin edenin andını yerine getirmesinde yardımcı olmayı, mazluma yardım etmeyi, davet edenin davetine icabet etmeyi ve selamı yaymayı emretti.? İnsanlık ve nezaket ölçülerini bu haberden daha güzel ne anlatabilir? Hasta ziyaretinde bulunmanın önemini, şu rivayet de çok net izah eder: Yüce Allah kıyamet gününde: - ?Ey ademoğlu! Ben hasta oldum da, sen beni ziyaret etmedin!? buyurur. O insan der ki:

tüm bunlarla yalnız mücadele etmek çok zor..

Kendimiz nasıl desteğe muhtaç isek, dost akraba ve komşularımızı acı günlerinde biz de yalnız bırakmamalıyız. Hafif bir soğukalgınlığında sıcak bir çorba ile çıkıp gelen komşumuzun vefası hangimizi duygulandırmaz? Ya da ziyaretine gittiğimiz hastanın yüzündeki sevinç ifadesini unutabilir miyiz?

özellikle yaşlı ve hastalarımızın ömürlerinin son demlerini bir nebze tebessümle geçirmeleri biz genç kuşağın elinde.

Şu fani dünyada başımıza bir kaza, hastalık ya da bir felaketin gelmeyeceğini nereden bilebiliriz? Böyle zamanlarda kendimiz nasıl desteğe muhtaç isek, dost akraba ve komşularımızı acı günlerinde biz de yalnız bırakmamalıyız. Hafif bir soğukalgınlığında sıcak bir çorba ile çıkıp gelen komşumuzun vefası hangimizi duygulandırmaz?

estağfirullah kardeşim...

Allahu Teala buyurur ki:

bazen akrabanın ya da komşunun önem ve değerini çok fazla idrak edemeyebiliyoruz... bu tür olaylarla maddi anlamda mücadele edebilecek güçte dahi olsak manevi olarak birilerinin telkinine, desteğine ihtiyaç duyuyoruz.. eşyanın tabiyatı bu...

Gücümüz yettiği halde iyiliği esirgemek, kötülük yolunda atılmış bir adım değil midir? Teselli bekleyen komşu, aranılmayan bir dost, ziyaret edilmeyen hasta... dotlarımızın iyi ve sevinçli günlerine ortak olduğmuz gibi üzüntülü günlerini de paylaşmak, insan olmanın bir gereğidir.

- ?Ya Rabbi! Sen alemlerin rabbi olduğun halde ben sana nasıl hasta ziyareti yapabilirdim?