Ben beyaz diye peşinden koştum o ise ben siyahım diye kaçtı.

Siyahın asaleti işte bundandır.

Beyaz bir hayat süren insan ne bilsin siyahın ne anlama geldiğini.

Ben halen siyahı beyazdan iyi sananlardanım, kaçmadan saklanmadan gizlenmeden siyahlarımı alıp çıkıyorum insanların karşısına beyazın arkasına saklanıp iyi insanım diye haykırmıyorum.

Karanlıktan o daha çok korkuyordu

Siyah matemin, karanlığın, kötülüğün rengi olmak istememişti ona kimse sormadı ki

Ne yaranın haberi var derdimden ne de bu cümlelerin.

Ne duvar suçluydu ne de hastahane

Suç siyahı kötü beyazı iyi sanan insanlardaydı.

Bir yerde bir araya gelmek zorunda kaldık

Ne benim siyahlığım ne onun beyazlığı fayda etti, sonunda ANKARA gibi GRİ oluverdik.

Göz gözü görmezken bir siyaha bir ışık yakarsınız öyle net görülür ki ne olduğunu ne olmadığını hemen anlarsınız.

Siyaha sormadılar onu kirletirken

Diğer renklerden bir farkı yoktu ama insanlar bilmiyordu

Siyaha boyanmış bir ömrü yaşarsa insan ve sonunda beyazla karşılaşırsa o zaman kıymetli olur beyaz.

Ben kendimi siyaha emanet ettim ki beyazlar uzak olsun benden diye.

Ben siyahtım o beyaz

okuyalım hemen neler döktürmüş...

İstemezdi siyah olmayı matemle anılmayı

Yatmak zorunda olanların yattığı duvarları gri renge boyalı, kimselerinb gelip gitmediği bir hastahane odasının soğukluğu gibiydi ruhlarımız.

Ruhumda ki yaradan dökülen siyah bir kanın pıhtılaşmadan az evvel ki hali bu cümleler.

siyah hep suçlunan

Siyah sırf beyaz sade kalsın diye belki de kendini feda etmiştir.

Siyah aslında beyazdı

Siyah gizlenmez.

beyazın kaderi kirlenmekse

Beyaz aslında siyahtan daha kirlidir.