Beni afetmeni ölürcesine istediğimde anladım..

Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek en çok sevdiği

Neden hiç ağlamadığını anladım..

Gözyaşımı kahkaya çevirdiğinde anladım..

''Sana ihtiyacım var, gel! '' diyebilmekmiş güçlü olmak,

Yüreğinde aşk olmadan geçen hergün kayıpmış,

Sevgi emekmiş,

Çok acıttığında anladım..

abi demem kızarsan garanti osun:))

Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil..

Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,

Git dediklerinde gittiğimde anladım..

Fakat, hakedermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,

baklava abi senmisin:)

acıtabilirmiş,

Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,

Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,

Yüreğini elime koyduğunda anladım..

Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım..

Sana ''git'' dediğimde anladım..

millet hala uyanmadınız mı

deneme amaçlı:))

Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek,

Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,

Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terkettiğinde anladım..

Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş,

Gerçekten pişman olduğumda anladım..

Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..

Bende anladım. Görmek için bakmak gerekiyormuş, tüm yalanlara gözümü kapattığımda anladım...

Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,

Kendi yolumu çizdiğimde anladım..

Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,

Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş...

Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,

Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..

Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım.