sürpriz yapabileceğini,

landı; ama işin ilginç tarafı tüm telaş ve pişmanlıkları güneş doğup batıncaya kadar yaşadı. Farkında olmadan rezil etti bu gününü. Oysa yarın, bugüne dün diyor dünde bugün için yarın diyordu. Bir türlü beceremedi. Bir eliyle yarına, diğer eliyle düne yapıştı. Bu günü eline yüzüne bulaştırdı... Mutsuz oldu insan. Ve ne gariptir ki yarının telaşı da, dünün pişmanlığını da hep bugün yaşadı; ama bugünü hiç yaşamadı... Ne yarın ne de dün!!!

Ahirete nispetle

nasıl yaşarsa

Azrailin her an

dünyaya neden sığmadığını

Dikenin hemen yanı başındaki

Biz tecritteyken bile civcivindeydik! yaşamın

Fark etmeli.

Fark etmeli insan.

Her şeyi bırakıp gidiyorum işte!

Dercesine apaçık kaldığını

Üstadı andırır gibi olsa da hal-i perişanımız,

Tanpınar ne içinde, ne de dışındaymış zamanın!..

nasıl sığmak zorunda kalacağını

Ve ona göre yaşamalı.

meb peşindeyim haberin olsun :))

Fark etmeli

O beğenilmeyen gömleklere

Eşine seni çok seviyorum! Demenin

Bir gündür,

Yaratılmışların en güzeli olduğunu

gizlendiğini fark etmeli.

Gülün hemen dibindeki dikeni

üç gündür,

Kapısında beklerken şimdi bu guguklu damın

-bu da yine Can Yücelden-

Ekmek kırıntılarını yemekte

Evinde kedi, köpek beslediği halde

öyle öleceğini

ama kendisinin

ölürken de aynı avuçların

güzel hazırlanmış mükellef bir sofrada

nasıl yaratıldığını fark etmeli.

Annesinden doğarken

Ömür dediğin

aşırı beslenme yüzünden sarkan göbeğini

mantıksızlığını fark etmeli.

ömür dediğin

Fark etmeli sonra.

gülü fark etmeli.

Yemek yediğini

Bir damlacık Sudan

O da bugündür --

Sadece üçünü giydiğini ama

yarın meçhuldür

buğünü anlık yaşayamıyoruz

dün bugun yarın

Hayvanların yolda, kaldırımda, çöplükte

dün geldi geçti

Çok zaman önceydi. O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey yoktu. İnsanlar güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı. Bir daha hiç olmayacakmış gibi dolu ve anlamlı. Derken zaman diye üç parçalı bir şey icat etti inSan. Bir parçasına dün dedi, diğer parçasına bugün, öteki parçasına da yarın. Sonra fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu. Dünü düşünüp pişman oldu, yarını düşünüp telaş

Zenginliğin ve bereketin

dünü unuttuk

Fark etmeliyiz çok geç olmadan

Sofradayken önünde biriken

Şu çok geniş görünen dünyanın,

Anne karnına sığarken

Henüz bebekken

Mutluluk yolundaki müthiş gücünü

Dolabında asılı 25 gömleğinin

avuçlarının sımsıkı kapalı olduğunu,

Tertemiz teslim aldığı gırtlağını ve

Ve kefenin cebinin bulunmadığını

hep yarınlarda aklımız.

En sonunda bir metre karelik yere

Anne karnı gibi olduğunu

çocuk sahibi olmaktan korkmanın

Dünya benim! Dercesine

Baskın yeteneğini

Arka sokaktaki komşusunun

muhtaç olduğunu fark etmeli.

--O halde