Şöhretli kişilerin yaşamlarının kamuya daha açık ve sorgulanabilir olduğu gerçeğinin, yurttaşa onların popolarını izleme hakkı vermediğini, bunun bir suç olduğunu, kime, nasıl anlatmalı acep? Başbakan, seçim konuşmalarında söze sıklıkla?Alevi değil misin? diye başlayarak, Sünni seçmene Kılıçdaroğlu?nun Aleviliğini de hatırlatıyor. Bu davranışın adını bilmeyen var mı? Erdoğan?ın, Hopa?da biber gazına maruz kalıp kalp krizi geçirerek vefat eden KESK üyesi Metin Lokumcu hakkında?Tabii bu arada bir tanesi de kalp krizi geçirerek, kimliğini bilmiyorum, üzerinde durmaya da gereğini duymuyorum, ölmüş? diyebilmesi ise ne hukukun ne de anayasanın konusu olur! İfadeler, muhalife karşı oluşan vicdanın göstergesi ve burada, söz kalmıyor artık!

İfade hürriyeti konusu her açıldığında, ?Kürt sorunu, Alevi sorunu eskiden konuşulamazdı, artık serbest? diyenler, ancak başkaca bir şey söylemeyenler, koskoca bir temel haklar rejiminin içini boşaltıyor. Ülkenin tek sorunu Kürt/Alevi siyaseti olmadığı gibi, herhalde?konuşulabiliyor? oluşundaki övünç payını, AKP?den çok o siyaset adına mücadele edenler alır.

Aynı Türkiye?de, heykeller Başbakan emriyle parçalanıyor, karikatüristler özür dilemek zorunda kalıyor, hemen her konu yazılı ve görsel basında dine uygunluk açısından da tartışılıyor ve seçim meydanlarında açıkça, sürekli olarak dini duygulara hitap edilip ayrımcılık, kadın düşmanlığı boyutunda cinsiyetçilik yapılıyor. Hal böyle olunca, muhtelif anayasal/yasal güvenceler, sahip çıkılmayan, yavan ve işlevsiz hukuk metinleri olmaktan öteye geçemiyor. Mesela, HSYK?nin üye sayısı artırılıp seçim yöntemleri değiştirilerek?demokratik meşruiyeti? sağlandı ya, genç hakim savcılar arasından?seçilen? 16 kişi arasına bir tek kadın üye girebildi! Ama neyse ki 10. maddede?devletin kadın erkek eşitliğini sağlayacak tedbirleri alacağı? yazıyor. Yaşasın!

Bitmedi! Arınç?ın vecizeleri: ?Bunlar özel hayat, bunların siyasetle ilgisi yok? diyemezsiniz. Toplumu aldatmaya kimsenin hakkı yok, sadakat denen bir şey, aile bağlarının güçlü olması gereken bir şey var. Artık TCK?da zinayı suç sayan bir madde de yok işin kötüsü? Yıllardır?vatan, millet, Sakarya? diyenlerin, yanındaki aşüfteye dönüp de? bu sağcılar yuvarlaktır, zaten bunların hiçbir şeyine güvenilmez? diye hakaret etmenin? Hedefi ileri demokrasi olan Arınç, zina suç olmadığı için çok kederli ve gizli görüntülerin toplumu ilgilendirmesi gerektiği kanısında. Bu arada kadının sıfatı, ?aşüfte?. İnternet yasaklarıyla ilgili Boyner?e verdiği tepkide de, ?iktidara gelirlerse porno sitelerini serbest bırakırlar? buyurdu. Seksle imtihan hiç bitmeyecek!

Son örnek, E. Bağış?tan olsun. AB?nin Türkiye?ye baktığında gördüğü ilk yüz olan Müzakereci Bakan, hükümetin AB hedefini ne kadar ciddiye aldığının kanıtı. Geçen hafta, Müjde Ar?ın siyasetçilere yönelik hoş ve klişe eleştirisinin ardından, bomba bir espri patlattı Bakan: ?O bizim gençlerimizin rüyalarında her zaman olmuştur!? İnsan, ?er gazinosu? seviyesindeki bu cinsiyetçiliğe?pes!? demekte dahi zorlanıyor. Demek ki AB?den sorumlu olmak için tek kriter?İngilizce bilmek?.

Du bakali n?olecak?

Temel hakların ruhuna el...

MURAT SEVİNÇ: Ankara Üni., SBF

Büyük hukukçu Tarık Zafer Tunaya?nın bir kitabının adı, İnsan Derisiyle Kaplı Anayasa. Sürekli gelişen temel haklar, yüzyıllar boyu süren siyasal mücadelelerin sonucunda elde edildi. İnsan canı pahasına. Burjuvazinin icadı ama işçi sınıfının katkısı azımsanamayacak ölçüde. Demokratik anayasalar, temel hakların güvence altında bulunması açısından can alıcı sözleşmeler. Bu nedenle anayasalar insan derisiyle kaplı. Hak ve özgürlükler, siyasal savaşımda gelinen noktayı sergilerken o mücadele için gerekli araçları da tanımlar. Haliyle ancak yurttaşın sahiplenmesiyle yaşayabilir. Sahip çıkılmayan metinler ise kuru ve anlamsız kağıt parçalarıdır. Bu nedenle yurttaşın, ihsanla değil de mücadeleyle kazandığı hakları törpülemek daha zordur. Ezcümle, haklar/özgürlüklerin mevzuatla güvenceye bağlanması çok önemlidir de, sahip çıkan yoksa ancak turşusu kurulur!

Hükümet mensuplarından önce, yürütmenin siyasal açıdan sorumsuz başı olan Cumhurbaşkanı?nın Bin Ladin?in ardından söylediklerine bakalım: ?Teröristler ve terör örgütlerinin başlarının sonu, eninde sonunda canlı veya cansız bir şekilde ele geçirilmektir? Tabii ki, büyük bir memnuniyetle karşılıyorum.? Memnuniyetle karşılaması bizi ilgilendirmez. Yurttaşı ilgilendiren?bu şekilde ele geçirilmiş? oluşuna sevinmesi. İşte bu ifadeler, ?bilmem kim insan mı ki insan hakkı olsun? düşüncesinin şahikası. Soru cümlesinde Ladin yerine istediğiniz ismi koyabilirsiniz. Bin Ladin, çocuklarının önünde öldürüldü. Silahsızdı. Cenazesi, inançlarına aykırı şekilde defnedildi. Oysa bir şahsın, her ne suç işlemiş olursa olsun insan olduğu ve hakları bulunduğu, insan hakları hukukunun özüdür. Sonuç: Yeteri kadar güçlüyseniz, tüm hakları çöpe atabilirsiniz! Merkel, benzer sözler sarf ettiğinde pek çok Alman siyasetçi ve aydından tepki gördü. Ancak Türkiye?de bu sözler yenilip yutuldu.

Bin Ladin, Baykal ve Lokumcu

05/06/2011 www.radikal.com.tr

Propaganda sürecinde siyasetçilerin ama özellikle TBMM çoğunluğunu da etkisi altında bulunduran yürütme organını temsil edenlerin bazı açıklamaları, bırakın evrensel ilkeleri, Türkiye?de uğruna neredeyse 150 yıldır uğraş verilen hakların canına okur nitelikte.

İkinci örnek, 2010?da anayasaya kişisel verilerin korunmasına dair hüküm eklendiği için gururlanan Başbakan?ın özel yaşam algısı: ?Kendisinden önceki , beline hakim olamadı, gitti. Bahçeli de çıkmış?Ak Parti iktidarı insanların özeline giriyor? diyor. Yahu kendi eşiyle mi bir şey oluyor da özeli oluyor. Buna nasıl?kendi özeli? dersin. Özel değil bu... Genel, genel... Bu, genel bir ahlaksızlıktır.? Pes ve bravo! Demek ki artık herkes, bir kişinin resmi nikahlı eşi ile yaşadıkları dışındaki her eylemini kaydedip yayabilir. İlk ağızdan bu izni almış bulunuyoruz!

Propaganda sürecinde siyasetçilerin, özellikle AKP'nin bazı açıklamaları, bırakın evrensel ilkeleri, Türkiye'de uğruna neredeyse 150 yıldır uğraş verilen hakların canına okuyor

Seksle imtihan

Anayasa dahil her mevzuat parçası, siyasal alandaki mücadelenin, güç dengesinin sonucu. Bu gerçek, sahip çıkmayı, metnin kendisinden daha değerli hale getirir. Yukarıda aktarılan yürütme organı mensuplarının ifadelerine gösterilen kitlesel bir tepki oldu mu? Kadınlar, Aleviler, Kürtler, bizler, sokaklara dökülüp kınadık mı? Herhangi bir soruşturmaya konu oldu mu? Hayır! Örneğin bu satırların yazarı, yüzde 10 baraj saçmalığına dair defalarca yazdığı ve yazmayı sürdüreceği için kendisini fena halde aptal hissediyor. Biliyor ki, iktidara göbekten bağlı olanlar dahil, memleketin tüm yazar çizeri bir araya gelse, Başbakan?ın parmak şaklatması kadar değeri yok! Peki neden, sıkılmadan hep aynı şeyleri yazan her birimiz, kendimizi çok kötü hissetmiyoruz ve yazılanların bir işe yarayacağı sanısıyla yaşıyoruz? Ne tuhaf! Seçim ardından, her Allah?ın günü ne denli antidemokratik olduklarını haykırarak sergileyen bu isimler ve benzerleri, bir araya gelip özgürlükçü bir anayasa hazırlayacak öyle mi? Yanıtı, Aziz Nesin versin: ?Du bakali n?olecak?