arkadaş senin ruhun 80lerde. seni de 80liler arasında görmek istiyoruzz.

artık kendimi salı günleri seksenler dizisiyle o yıllara götürüyorum.

neden ki

evet biz gerçekten çocuktuk şimdikiler çocuk mu yav...

dizlerim misket oynamaktan parçalardı annemden yiyeceğim dayak bile umrumda olmazdı.

akşam ezanında evde olmayıp babamdan az azar işitmedim.

saatlerce hiç sıkılmadan o yılları anlatabilirim.

epictetus adlı bir filozoftu

ahh. yaşım yetmedi o yıllara fakat bende 90lı yıllarda çocuktum.

ben hatırlamıyorum unuttum :))) önümze bakalım :)))

bende 80 lerin çocuğu olarak şimdiki nesil adına üzülüyorum, gerçekten 80 ler harikaydı...

bilmiyorduk çoğu şeyi.

tatlı gelmiştir herşey.

bilmemekte ayıp sayılmazdı şimdiki gibi.

herşey daha doğaldı hatta insan ilişkileri bile..

gerçekten öyleydi, komşuluk ilşkileri şimdiki gibi yapay değildi anlayış vardı

teknoloji bebeleri

yeniyıla zeki mürenle ya da nesrin topkapıyla girmek, emel sayının yağdır mevlam su şarkısını söylerken ağlamasını seyredip şaşırmaktı..

güzeldi..

o halde tekrardan çocukluğuma dönemeyeceğime göre, ileriye bakmak gerek!!

orası öyle ama ben biraz mazoşistim galiba..

oyun bilmezler

adike naşitle iyi uykular çocuklar programını seyredip öyle uyumaktı..

masal bilmezler

herakleitos ne demişti :

rahmetli ananemden çook azar işitirdim ama bildiğimden de geri kalmazdım, hep son ses joe cooker, lambada falan dinlerdim :)

insanın çocukluğu anavatanıdır diyen yazar kimdi?

ahh. ahh. diyorum ve susuyorum.

eh 90larda fena sayılmazdı..

veli toplantısı dendimi dizlerimin bağı çözülürdü. şimdiki gibi veliler öğretmen dövmezdi ceket iliklerdi karşısında.

belki çocukluğumuzdan kaynaklı bir durumdur.

doğan cüceoğlunun içimizdeki çocuk adlı kitaplarını okumuştum oradan aklımda kalan, ama doğru mu hatırlamıyorum

zaman su gibi ama, geçmişi döndüremiyoruz ki

aynı nehirde 2 kez yıkanamzsın!!

o yüzden geleceğe umutla bakmak lazım diyorum

bembeyaz yakalı önlük giymek, silgisini boynuna asmış bir çocuk olmak demekti.