Neydi o bir zamanlar, Sevmişliğim, sevilmişliğim...

Ne bu kurumuş nehir; gözyaşım..

Gamlı, yıkık eylül sonuma, Bir ilk yaz tazeliği getirdin..

Sarıl sımsıkı, tenim ol, beni bırakma

Başım dönüyor, of başım dönüyor yaşamaktan

Çiçekler açtı dokunduğun, Çimler büyüdü yürüdüğün..

Lavlar fışkırıyor göz bebeklerimden

Gökyüzünü kara bulutlar sarmıştı, Katar gidiyordu kuşlar uzaklara..

Çimenler sararmıştı.. Rengi solmuştu tüm çiçeklerin...

Ve güller katmer oldu güldüğün yerde!

Yaşanmamış bir mevsim gibiydi bahar.!

Başımda senin kuşların kanat çırpıyor şimdi..

Oldurduğun yemişlerin ağırlığından, Dallarım yere değiyor...

Benimle meydan oku her çaresizliğe..!

Beni kötü yakaladın haziran...

Güneşi batmadan saçlarının,

Ne bu kadere boyun eğmişliğim, Ne bu acıdan korlaşan yürek...

bu zamanlar yoksa bıze dusman mı?

Baksana; parmak uçlarım ateş

Deli deli esiyordu rüzgar

O heyheyler, o delişmenlikler neydi

Ne bu ardımdaki kül yığını...

Gün boyu senden bir meltem esiyor yanan alnıma...

Cana can katan güneşinle..

Dağılmıştı yazdan kalan ne varsa

Benimle uyu, benimle uyan

sen yaz saatı uygulaması ben kış saati

Hadi gel, tut ellerimi, benimle yan

Önümdeki diz boyu karanlıklar da ne

Pırıl pırıl engin denizinle girdin içime

Uykusuz gecelerim seninle apaydınlık

Bir eylüldü başlayan içimde, Ağaçlar dökmüştü yapraklarını...

senı bır saat ılerı almıslar benı bır saat gerı

Ölme diyorsan; gitme kal öyleyse

Ölebilirim artık.!

Birlikte varalım on üçüncü aylara...!

Masmavi göğünle...

ortak bır takvımımız bıle olmadı

Bir dolunay doğuyor bakışlarından