Velhasıl günlerce ve gecelerce güneşlere ve aylara durmadan ve dinlenmeden seni soruyorum hala bir haberini alamayışımı şikayetle söylüyor anlatıyorum. Senin beni unutma ihtimalini hatırlayıp çıldırıyorum bazı günler ve bazı geceler yüzünü eskisi gibi hayal edemeyeceğimden korkup kahroluyorum.

bir de mevlananın aşknamesini okumanızı tavsiye ederim. ben daha okumadım :)

Aşksız geçen bir ömür beyhude yaşanmıştır. Acaba ilahi aşk peşinde mi koşmalıyım, yoksa dünyevi, semavi ya da cismani diye sorma! Ayrımlar ayrımları doğurur. Aşkın hiçbir sıfat ve tamlamaya ihtiyacı yoktur. Başlı başına bir dünyadır aşk.

Ya onların aşk uğruna yaşadıklarını bilir miyiz? Yani pervanenin mum ışığıyla yaşadığı aşkın hikayesini

ama büyük sabır ister.

Aşka methiyeler dizer üstad;

Ayrılığından dolayı yardım dilenmeye takatim yok senden kapında kendini kaybedenlere gıptayla geçen ömrümde bir takate de ihtiyacım kalmadı artık.

?Hani Leyla?ya sormuşlar;

Hekimlerin ilacını bulamadığı, derman olamadığı tek derttir aşk. Hatta onlar çare bulsalar bile aşık bu ilacı istemez. Bu açıdan bakıldığında Mecnun, modern tıbbın bütün tedbirleriyle bile asla tedavi edilemeyecek bir aşk hastasıdır.

?Öyle ki, sevgili gizli bir hazinedir de bilinmesi aşığı kıskandırır? der bir eserinde. Hatta?Şimdiki gençler galiba gizli kalması gerekeni açık ettikleri ve sevgililerinin adlarını dillendirmekle kalmayıp aradaki macerayı da başkalarıyla paylaştıkları için aşkın gülümseyişlerini ve zenginliklerini ıskalıyorlar?

Sonra tevbeler ediyorum. Seni unutma ihtimalini düşündüğüm için.

?İsterler ki Allah aşkı seven ile sevilen arasında eşit bölüştürsün... Oysa Aşk bu demek değildir. Seveni sevmek kolaydır marifet o sevmediği zamanda sevebilmektir.?

Demek olur ki:

-Ey sevgili! Yüzünü görmek benim için uğruna ölünecek bir hasret iken, o şerefi postacıya mı bağışlasaydım?..

Aşk olmak isteyen sevginin, geçmesi gereken merhaleleri aktarır ve bu merhalelerin sonunda aşığı maşukta kaybeder, seven ile sevileni aynileştirerek seveni sevilende yok ederek, sevilenin kimliğine bürüründürür. Ve son sözünü söyler:

Sarmaşık bir ağacı dıştan sarar, yemyeşil gösterir ama içten içe kurutur. Nice çınarlar, nice selvi boylular aşkın sarmasıyla içten sararmış kurumuştur, dışı yeşil görünür hala.

?Aşk iğnesi ile dikilince bir dikiş, kıyamete kadar sökülmez imiş, hayatı aşka bölünce hayat çogalır ; bütün hayatları toplasan geriye aşk kalır?

Azap kelimesi azp kelimesinden türüyor. Azp lezzet demek. Azabın ne olduğunu buna göre ölçün ve düşünün. İşte kanadının ucunu bir defa yaktığı zaman pervane ilk azabı duyar; fakat öyle bir lezzettir ki o azap? Bu azap ve ondan alınan lezzet, insanı yavaş yavaş nefsinden sıyırıp vuslatı mümkün kılar. Bu sefer daha büyük bir cesaretle kendini ateşe atarcasına gider ışığı kucaklar.

Bulutların üstünden bıraktım kendimi

Aşk derdiyle hoşem el çek ilacımdan tabib

Geceleri balkonda ışığın etrafını alan pervane böceklerini fark etmiş miydik hiç?

"Ey tabib! Aşk derdiyle başım hoş benim; yaramdan el çek sen. Bana derman hazırlama ki senin merhemlerin benim ölümüm sayılır." Çünkü eğer aşk yarası iyileşirse sevgiliden uzaklaşmış olacak, belki de onu sonsuza dek kaybedecektir. Oysa aşk öyle bir şeydir ki acılar içinde lezzet, elem içinde mutluluk olunca gerçekliğine erilir. Şair bir yandan aşksız yaşayamayacağını, asıl ölümün aşksız kalmak olduğunu vurgularken diğer yandan ilaçların genellikle acı olduğunu zikrederek sanat da yapmaktadır.

iskender pala aşkı divan edebiyatı ile edebi şekilde anlatması benim de çok hoşuma gitmişti. özellikle pervanelerin ışığa aşkını tarifinde.

Elbette ben daha büyük aşığım diye cevap vermiş.

Çünkü ben aşkımı kimseye söylemedim; o ise bir dağ delisi gibi davrandı, sevgimizi dillere düşürdü.?

sarışın mavi gözlümün aşkına kadın sevmedim, pişmanın onu kaybettiğime, o evlenecek sanırım nişanlandı

Ya tam ortasındasındır, merkezinde ya da dışındasındır, hasretinde

Fuzuli'nin aşk derdine tabip istemeyen tavrı da biraz bu yüzdendir. Hani der ya:

Kılma derman kim helakim zehr-i dermanındadır

sen mi daha büyük aşıksın, yoksa Mecnun mu? diye.

.../'Bugün nasılsın ey kainatın başı dönmüş yıldızı? ' diyorum ona hasbıhal ediyorum; 'Ne haldedir sevgilim hoş mudur sofaca mıdır İstanbullar sultanı bugün? ' diye tekrar soruyorum. 'Hiç benim bulunduğum yerden daha kederli bir aleme doğdun mu sen; hiç aşkta altüst olmuş bencileyin bir firkatzede üzerine parladın mı? ' diye sitem ediyorum bazen...

"Aşk, uyumadan önceki son şey, uyandığı zamanki ilk şeydir"

...//İ. PALA

Aşk bir sarmaşıktır ve en iyi bir tanımı da budur. Aşk kelimesinin kökeni de oradan gelir.

...//AŞKNAME

?Devamlı artmayan bir duygunun aşk olması ne mümkün?. Aşkı devamlı çoşan, kabaran ve büyüyen sürekli güçlenen bir duygu olarak tanıtır

Ayine adlı eserinde. Mirat?ta ise aşk kelimesinin bir diğer anlamını sunar?sevgide ölçüyü aşmak, sınırın ötesine geçmektir Aşk?. Bu nedenle her sevginin aşkın yerini alamayacağını ifade eder aslında.

Ey aşk yoluna düşen kişi yüzünü kendine çevir kendi yüzüne bak. Ey aşık sana aşık olan ancak sensin senden başkası değil

Sevgili eşiğinde ölene değil sağ kalana şaşmak gerekir der bir bilge ama ben senden uzakta aşkınla hasta ama aşk sayesinde sıhhatteyim. Araya bunca yılın hasreti girmişken bir gün seni görmeye dayanabilir miyim bilmem ama her sabah seni görüyor ve yüzünden aldığı güzellik ile insan içine çıkıyor diye güneşe eşiğini döne dolaşa senden nur çalıyor diye her akşam mehtaba bakıyorum bilesin.

Edebi yönüm hiç yok. İskender Pala başlığına babazula şarkısı yazdım:S

Ve burada ateş pervaneyi yakar kavurur. Bir buğday tanesi gibi toparlayıp yere düşürür. Artık pervane?hakkal yakin? biliyordur vuslatı. Bu fenadır. Bu canını verdiği noktadır. Mumun bundan haberi bile yoktur belki. Olmasına da gerek yoktur. Bu pervanenin aşkıdır çünkü. Aşkı uğruna can veren pervanenin aşkı. Ama öbür taraftan mum da yanar. Onun aşkı da, acısı da kendincedir. Önce can ipliğine bir ateş düşer ve yanmaya başlar mum? Sonra içindeki o yangını söndürmek için gözyaşı döker. Ateşi su söndürür çünkü. Ama mumun gözyaşları onun ateşine daha da bir güç verir, elemi arttıkça artar. Ve erir can ipi, sevgilinin yolunda yok olana dek?

Hakiki aşık başını yere eğdi, gözlerinden yaşlar boşandığı sırada cevap verdi:

Sonun düşünmeden duygular sarınca beni..

-A gönlüme hükmeden!.. Bunca yıl geçti, yolunu gözledim. Ne bir haber, ne bir mektup?.. Meğer ne kadar vefasızmışsın?...

Aşk bir farkına varış, bir idrak seviyesidir? ?Aşk odu önce ma?şuka, andan aşıka düşer.? derler, malum. Yani aşk ateşi önce sevilene ondan sonra sevene düşer. Önce sevilende bir ateş yanmalı ki pervane onun etrafında dönsün, pervane o ateşi görsün, sonra aşkının farkına varsın? Pervane aşkını ispat edebilmek için gördüğü anda ışığı, etrafında dönmeye başlar. Bir cezbedir bu. Bu cezbenin gittikçe daralan bir çemberi vardır. Işığın etrafında döner, döndükçe biraz daha yakından dönmek ister. Işığı gördüğü anda aşkı ilmel yakin olarak tanıyan pervane, onu aynel yakin bilmek istediği için gittikçe mumun etrafındaki çemberi daraltıyor. Çember daraldıkça pervanenin aşkı artıyor, şevki artıyor, coşkusu artıyor. Coşkusu arttıkça da cesareti artıyor. Aşk cesaret işidir, neticede. Ve pervane cesaretle kanadını şöyle bir değdirir ateşe. İlk lezzettir işte o acı. Acı verir, yakar içini. Ama ona verdiği acı o kadar hoşuna gider ki, daha fazla dönmeye başlar. Acı ve lezzet? Birbirine zıt bu iki duygunun bir arada olması nasıl mümkün? İşte bu noktada, azabın ve acının lezzet olmasındaki sırrı yakalamak gerek.

?Asıl olan Aşktır gerisi vesairedir.?

Genç, mahallesinden bir kızı sevmişti. Sonra yolları ayrıldı ve genç gurbete gitmek zorunda kaldı. Aradan uzun yıllar geçti, içindekiaşktan zerre miktar eksilme olmadı. Geri dönebildiğinde sevgilisi ona sitem etmiş ve şöyle demişti:

süper...

"Aşk bakmakla güzelleşir konuşmakla zenginleşir ama dokunmakla bozulur?

Eflatuna yapmış olduğu aşk tarifinden dolayı sen yanlışsın aşk artmaz eksilmez bir duygu değildir demekten çekinmez ve sorgular;