diğerleri etrafında karalar bağlayıp ağlarken.

yitik bir şehrin korkularını emziren bütün gecelerini

sen ufaklara dalıyorsun..

bir adın kaldı dayanabildiğim hüzünlerden

herkes gidecek gülüm bugün ben yarındasen kimbilir

son kez git ve bir daha dönme..

bir ilkbahar mevsiminde solacak sandılar

kimi zaman "evet son kez git ve bir daha dönme"

bilerek yaşayacaksın hayatını

daha genç derken umutsuzken.

zaman durdurulmuş sanki

sevmiyorum bazen bu hayatı.

hastanenin penceresinde

son baharda yeşerdi gençliğim yeniden hayat merhaba dedim

içeriye hapsolmaktı

ölüm beni burda değil başka bir yerde yakalayacak ditorsun.

gideceksin bu diyardan

erken geç yok ölüm için

sıran gelince

baharı yok artık. herşeyi mahşere bıraktı.

evet garipti ölüm

buğulu bir camdan seyrediyorum

yav illa aşık mı olmak lazım birşeyler yazmak için. üstelik Türkçe öğretmeniyim ben. şiir yazmam gayet normal.

helede genliğin baharındaysa..

yazdıkça iyi geldi. bu raporlu arkadaşa teşekkür ediyorum. zor bir anda gösterdiği yakınlık için.

ama sonra bunuda unutuyorsun. gülüyorsun eğleniyorsun.

kalbimi yıkan

ölüme tutunmayacaktın.

kime aşıksın abla

bu yüzden anımsadığım zühre

dök içini ahsen..

aşikar cümlelerle sinsi ızdırapların ardına adını kazıyorum

dışarıyı seyrederken

beni avutan

ama bunu bir sen biliyorsun

ölüm ne garip şey.

eylül ayı geçmedi bir türlü...

gelmeyeceğini bile bile. canın daha çok yanıyor.

gençlik baharım

hem başka bu.

ölüm yokluk ve yalnızlık değil

çok erkendi. onun değildi daha sıra. neden bu kadar acele etti ki. herkesin sığdığı bu koca dünya ona mı dar geldi.

ve zahir bir hayata feryatlar bırakarak

insanların telaşlarını görüp

fırtına dindi.

çok kötü

bazende tam kıyısındasın ölümün seni beklediğini biliyorsun

sonun nerede olduğunu bilmeden

tutunmayacaksın ama yanı başında olduğunu

cennet bahçelerinde rahat uyu CAN'ım. birgün elbette vuslatı görürüz.

ama geride kalanlar için

ölüme bile alışıyor insan. ne garip. bazen ağırlığı çöküyor. özlüyorsun. bir gelse diyorsun.

ama sen ona inat kıyıya yaklaşmıyorsun..

bir eylül günü..

ve bu yüzden adına zahir cümleler bırakmam

kadere isyan değil ama. gitmeseydin.

yalnızmısın acaba. melekler varmıdır yanında arkadaşlık eden. özlüyormusun sende.

sanal yada reel paylaştıkça azalıyor dertler..

kimi zaman "gidenler unutmaz geride kalanları"