Öncelikle inanan müslümanların sayısı 2 milyara yaklaştı..

Ki; O Allah Rasulu, "benim sahabelerim gökyüzündeki yıldızlar gibidir, hangisine tabii olursanız hakikate erersiniz!" hakikatine kulak vermiş miyim ki?

Yobaz kurnazlığını senden daha az zeki olan muminlere geçirirsin.

Vesselam.

O yüzden soru yanlış sorulmuş! Asıl sorulması gereken;

Beyefendilik esastır ötesi yoktur.

Bizler sahabe efendilerimizin hayatlarına baktığımız zaman, onlar bu ümmetin en hayırlı insanları olmalarına karşılık, o gözleriyle Rasulullah'ı görmelerine rağmen, tenine dokunmalarına rağmen,

Galileo'ya inanmayanlar dini referans gösterdiler.

Argo ile sövmeyi ayırt edemiyorsan sokağa çıkma.

Bugün Avrupa, hala o kutsal kitaba inanıyor. Neden? Çünkü biliyorlar ki bir yaratıcı var. Bir mucize var. İlahi bir güç var. Ve bu güç, üzerine bastığımız toprak parçasını sürekli hareket ettiriyor. Sürücü yok. Yakıt yok. Ama hareket var. Rota var.

Veya;

Çünkü İslam'ın ilk şartı Allah'ın varlığına inanmaktır. Kişi önce onun varlığına inanacak ki; sonra da doğru dini seçebilsin.

Benim inancıma göre insanları inanmaya sevk etmek, bu uğurda çalışmak farzdır. Cihaddır. Cihad zaten çabalamaktır. Kimisi savaşmakla eş tutsa da. Ve yine benim inancımda bu dinin hakim kılınması emri vardır.

Görmeden işkembeden sallamadı.

"Acaba ben ne zaman inandığım gibi yaşamaya başlayacağım?" olmalıydı.

Bir tarafta "ulan", bir tarafta "beyefendilik esastır" cümlesi. Sorun işte burada.

Tek bir din vardır! O da:

İnsanoğlu ne zaman öğrenecek?

Sahabelerin gittiği yoldan gidebilmiş miyim?

Bunları yazıp, karşı tarafa karşılık vermeye gayret eden ben?..

<i> İnsani yönümüz terakki ederse </i> meleki ve daha ilerisine çıkarız

Dünya var olabiliyorsa, cennet neden var olamasın? Güneş var olabiliyorsa, cehennem neden var olamasın?

inneddine indellahi islam!

nebe suresi son ayet çok açık:

O yüzden açılan konu başlığının insanoğlu'nu ilgilendirmesinden ziyade, evvela o soruyu insanın kendisine sorması gerek hissinin vurgusunu yapmayı yeğledim...

Üzerinde yaşadığımız dünyanın yuvarlak şekilde olup, kendi kendine, değirmen taşı gibi döndüğüne inanmayanlar...

"insanoğlu ne zaman inanacak?" diyorsam, şunu iyi bilmeliyim ki, "ben nefsime uymuş ve kendimi kandıran bir acizim" gerçeğiyle yüzleşmem gerekiğini çok iyi bilmeliyim.

Üstelik Galileo teleskop ile diğer gezegenlerin yuvarlak olduğunu ve eksen hareketlerini tespit ederek bunu söyledi.

... o gün inkarcı kişi -- keşke toprak olsa idim- diyecektir...

İşte, Galileo gibi olanlar, parçalara bakıp buna benzer şeyleri sorguluyor. Galileo'da teleskopla dünyayı görmedi. Parçalardan hareket etti. Ve dünyanın yuvarlak olduğunu, sürekli döndüğünü fark etti.

İnsanın bitkisel, hayvansal, insani, meleki yönleri vardır...

Birader "İnanmak" iğrenç birşeydir.

"insanoğlu ne zaman inanacak?" derdine düşeyim daha kendi derdime düşmediğim halde, kendi inancımı sorgulamadığım halde, nereden gelip nereye gittiğimin muhasebesini yapmadığımı bildiğim halde...

Onlar bu gerçeği ancak uzaya çıkıldığında, gözleriyle görünce kabullendiler.

tedenni ederse hayvani ve daha altına düşeriz...

Konunun başlığında ve içeriğinde; insanları düşünmeye, Yaratan'ın varlığını fark ettirmeye yönelik bir gayret vardır.

<i> Terakki de ancak Daimi-Bakinin zikri ile mümkündür... </i>

Galileo, gözleriyle hiç görmediği halde, "İnanın, dünya dönüyor" diyordu. İnanmayanlar ise yerden bir avuç toprağı alıp havaya attı. Toprak öylece geri yere düştü.

Ne demek doğru dini bulmak?

Hiç bir zaman çünkü göremeyecekler.

İnandık kazandık diyen dingil futbolcu lafıdır.

Tayyip gibi.

Senin korteksin zayıf.

Allah katında kaç tane din var ki, insan Allah'ın varlığını kabul etmesiyle beraber doğru dini bulabilsin gibi bir söz kullanabiliyorsun?

derken neyi kastediyorsun?

Hani? dedi. Hani dünya dönüyordu? Niye dönmedi? Dünya dediği, ayağımı bastığım bu toprak değil mi? Bak, dönmüyor işte.

Bunu dert edinen ve buraya yazma gereği gören sen, acaba inandın mı? İnandıysan inandığın gibi yaşadığının ya da yaşamadığının farkında mısın acaba?

Neden peki?

Galileo ile dalga geçti. "Yuvarlak olsa, altakiler düşerdi" dediler. "Dünya dönse, hissederdik" dediler. "Hem dünya bir toprak parçası. Toprak nasıl kendi kendine dönsün" dediler.

Galileo'ya inanmayanların dayandığı tek nokta, üstün sandıkları zekaları ve yine zekalarıyla değiştirdikleri sözde kutsal kitaplarıydı.

İnanmış mıyım? İnancım gereği, Allah celle celalülüne kul, aleyhisselatü vesselama ümmet olabilmiş miyim?

Ve de;

Ahiret gününde, gözleriyle görünce mi?

Bütün dert bu mu? Ya da bu mu olmalı?

Ama senin inancın ne der, cihadı sadece kendi içinde ve kendinle mi yap der, onu bilemem işte.

İnanan herkes; "Acaba ben ne zaman inandığım gibi yaşamaya başlayacağım?" sorusunu kendine sormalıdır.

ayrıca diğer dinlerden de Allahı kabul eden çoktur... fakat Allahın sıfatlarında hataya düşüyorlar... Onlarla sayı 4 milyarı bulur sanırım... geri kalanda bunlara baksa inanır...

Önemli olan, o gün, Galileo olabilmekti. Görmeden bunu fark edebilmekti. Bu nedenle biz bugün Galileo'yu biliyoruz. İnanmayanları ise zulmedenler olarak, cahiller olarak anıyoruz.

İnsanoğlu derken şunu unutmayalım..

Lakin bu, insanları inanmaya, bu yolda düşünmeye davet etmekten kişiyi alıkoymamalı.

Peki sizce insanoğlu Cennet-cehenneme ne zaman inanacak?

Ben daha kendi yaşantı mı sorgulamadan, kendi inancımı hakikate koymadan ve bunun derdi ile dertlenmeden, buraya gelip de;

O aleyhisselatu vesselamın vefatından sonra, kaç defa ama kaç defa, sırf yaşantılarından sebep "acaba ben münafık mı oldum?" diye tevbe etmişler, göz yaşı dökmüşler, ve her gün her geçen günden daha çok Rabb'lerini zikretmişler, aleyhisselatu vesselamın miras bıraktığı kur'an ve sünnete sımsıkı sarılmaya gayret etmişlerdir!

"... sonra da doğru dini seçebilsin."

Bir şeyi izah ederken, ince eğleyip sık dokumak şart!

Senin ya da benim, buradaki maksat evvela insanları doğruya teşvik etmek değildir. Zaten böyle düşünen nefisler her zaman kaybeden taraf olmuştur.

Kutsal ne demek ulan?

Dindarlar ahiretin olmadığına ne zaman inanacak?