Kopyala yapıştır aşklar yaşadık belkide,

Bilmiyorum...

Ben, üşüyorum; şöminede kül gibi...

Lokmamı kırsam bile paylaşmak için; avucumda kalıyor... Sözüm, dudağımda kalıyor ve gözüm; kucağında kapanıyor yine, yalnızlığımın!..

Topluyorum, topluyorum, toplayıp duruyorum kendimi yalnızlığımla...

emin olmak işte :))

Üşüdükçe, uzuyor; uzadıkça üzüyor ve sis çöküyor içime!..

Hımmm çok açıklayıcı olmuş :)

Fırınlar tutuşmuyor çırasız, kaynamıyor tencereler ocaksız...

Ben, bir... Ve bir de yalnızlığım, asla "iki" etmiyor!..

Çalıntıyı alıntı yaptık...

İçime bakmaktan!

Az değildik bir iken; fazlaydık, ve yoğunduk... Çoğulduk, ve zengindik... Çoktuk bir ken!

Ya şimdi?..

zaten dört mevsim var ya mavi _sevda, olmadığı mevsim olur mu ya...

Belkide kendimize ait hiç dizelerimiz olmadı...

Sen olsaydın, ne koyardın yokluğunun adını?..

Uzadıkça, üzüyor gece!..

Topraktan kök... Ve çeneden diş sökülür gibi koptu elin avucumdan; bir beyaz güvercin gibi oturuyorken parmaklarımın arasında!..

Adı var da her şeyin; ne deniyor olmadığın mevsime?..

:)))) nerden biliyorsunuz insanlar hakkında emin olmadan konuşmayın

Üşüdükçe, uzuyor gece...

Yokluğundan daha soğuk bir mevsimi tanımadım ki... Bilmiyorum sensizlikten daha soğuk bir mevsim...

Korkuyorum;

Üşüyorum...

Beni duygulandırmayan söz karşımdakini etkiler mi?

çok güzel çok etkileyici.. merak ettim kime ait bu sözler acaba...

Sis çöküyor içime!..

Toplanmaya çalışsam da olmuyor... Doksandokuz parçamın her biri bir köşede; boncuklarım saçılmış bir araya gelmiyor!..

Bilerek, yokluğundan soğuk mevsim olmadığını!..

Benden çıkmayan hiçbir söz seni bulmaz...

Kalbimden kopmayan hiçbir söz benim değil,

öyeldir efendim genelde açıklayıcı yazarım :))

Mevsimler, dökülüyor kurşun rengi ağaçlardan; kavruk sarı!..

demekki var efendim :))) dört mevsimin dışındada mevsimin olduğunu gösterir sevdalar bazen sayın solmaz :))

Üzüyor üşüdükçe ve içimi sis bastıkça, hatırlıyorum; sen ve ben "bir" olurduk... Bir "bütün"lüktü bu birlik, çokluktu; yokluk değil...

Böceklere terkedilmiş yuvalar gibi, şimdi boomboş avuçlarım...

Mevsimler dökülüyor kurşun rengi ağaçlardan; kavruk sarı, ve savruk sarı bir yel esiyor içimde!..

Emin olmak derken :))

Üşüyor gece...