arkadaşındır kardeşindir sevgilindir eşindir giden ve sana düşen onun yokluğunda dimdik durmaktır...

abim çok dua ederdi şehit olmak için ve Rabbim dualarını kabul etti..

Öeleceği malum olan aslında hiç ölmeyen ruhaniler

ruhları şad olsun...

Rauf Denktaş ifadesiyle bizi siz değil ''uzun uzun yeşilli adamlarınız yendi''

Müftü duasına devam eder "memleketimize kast edenleri aamaçlarına ulaştırma, birliğimizi bozanlara fırsat verme, düşmanlarımızı kahr eyle, ordumuzu muzaffer eyle... "

Tören mangası naaşa doğru ilerlemeye başlarken acılı eşten bir feryat daha duyulur, kalan son gücüyle... Manga al bayrağa sarılı tabutu omuzlara alır, bandonun hüzünlü marşıyla uygun adımda uçağa doğru ilerler biz son selamımızı verirken... Naaş yerleştirilir, aile diğer kapıdan uçağa alınır ve memleketine doğru yola çıkar...

Naaş tören mangasınca alınır helikopterden, kendisi için hazırlanan masaya konur... Sonra bir subay geçer mikrofonun başına; "Şehit uğurlama tören programını arz ediyorum. Şehitin öz geçmişinin yapılması, duanın edilmesi, uğurlama..."

AMA MAALESEF BU ÜLKENİN ACI DA OLSA BİR GERÇEGİ BU OLAYLAR.

şehit olmak herkese nasip olmaz..

Prim Yapmak?!!

Cümlemizin başı sağolsun...

allah helak etsin bunları ya valla usandım lanet okumaktan yeter demekten yazacak çok şey var ama bunları yazmaktanda yoruldum sadece duygularımızı dile getiriyoruz başkada birşeyler yapamıyoruz ne kadar kötü bir durum

Şehitler Çıkmasın! Ölmesinler ARTIK!

SUBAY VE CENTİLMEN ELBETTEKİ ŞEHİTLERİMİZ BU ÜLKENİN GURURLARIDIR VE ATEŞ DÜŞTÜĞÜ YERİ YAKAR. ONLARA SAYGIMIZ SONSUZDUR.

Gelen bir telefondan öğrenirsin bazen; "devrem duydun mu", "hayırdır kardeşim", "... şehit olmuş gece", "...", "mayına basmış", "offf çocuğu kaç yaşındaydı?"...

son söz dökülür subayın ağzından; "Şehit er... vatanın bölünmez bütünlüğü uğruna şehit olmuştur"

şehit çıkmayan ev var mı?

Uçak havalanana kadar selam verirsin arkasından... Yapacak başka birşeyin yoktur artık...

"Allah için, Peygamber için, Şehitimiz için el Fatiha"... Besmele sesi gelir ağızlardan ve son dualar edilir silah arkadaşına...

Ya da bir haber kanalının son dakika başlığının altında görürsün... Bazen 4 yıl beraber okuduğun; aynı masada yemek yediğin kardeşindir o, bazen yüzünü gördüğün ama tanımadığın birisi, bazen de görmesen de, tanımasan da aynı üniformayı giydiğin için gönül bağın olan silah arkadaşın...

! işte öyle bir şey!; müsait olduğun bi vakit şu "prim yapma" meselesini açıklar mısın?

yapma arkadaşım ya tüylerim diken diken oldu son yorumunu okurken

Müftü gelir sonra kürsüye ve eller semaya kalkar... Amin der dudaklar, her cümlenin sonunda... "ailesine sabır ver ya Yabbi" "Amin"; "Şehidimizi cennetine kabul eyle ya Rabbi" "Amin"; "cennetinde peygamber efendimize komşu eyle ya Rabbi" "Amin"... işte o anlarda başlar artık damlalar yanaklarda süzülmeye. Ne kadar alışık olursan ol...

"Şehitin özgeçmişini arz ediyorum; Şehit er/uzman çavuş/astsubay... " Kaç yaşındaymış acaba dersin, "Allahım çok gençmiş", Evlimiydiki "Allah eşine sabır versin", Ya çocuk "yetimlerim..." Kafandaki her sorunun cevabı geldikçe, kalbine bir kor daha düşer, yakar, kavurur...

mekanları cennet olsun nur içinde yatsınlar tüm şehitlerimiz

Şırnak mayın patladı! Kalleşler!

Pistte sıraya geçersin. Sessizlik hakimdir ortama; herkesin başı önündedir, sanki hayatın anlamı orada yazıyormuşcasına bakarsın asfalta.. Ve bir helikopter sesi duyulur önce, sonra görünür, üzerinizde bir tur atar ve iner... Helikopterin kapısı açılır, bir eş iner o kapıdan, her iki kolunda da arkadaşları vardır; "Allah'ım inşallah çocuk inmez" diye dua edersin için için.. Kadının mecali yoktur yürümeye, çoğu zaman ağlamıyodur da; tükenmiştir gözyaşları çünkü...

LAKİN ŞÖYLE KONULARINA BAKIYORUMDA HEP BÖYLE BİR, ACI, HEP BÖYLE BİR AYRILIK, YALNIZ, HOŞ DEĞİL BU GİBİ KONULARI BURDA DRAMATIZE EDEREK BURADA KENDİNE MAL EDİP PRİM YAPMAYA ÇALIŞMAN ETİK DEĞİL ARKADAŞIM...

Normalleşen duygular! İçler Acısı! Vatan Evladı ve Ana Kuzusu!!

"Adı neymiş?", "Evlimiymiş, çocuk?; yapma ya!" cümleleri çokça dolaşır ağızlarda...

Öyle ya; verdiği söze, ettiği yemine yiğitçe sadık kalmıştır O. "... seve seve, hayatımı feda eyleyeceğime, namusum üzerine and içerim..."

Alışıksındır aslında ölümlere... O kadar çok arkadaşın şehit olmuştur ki artık; hayatın normal bir işlevi gibi gelir sanki bir ruhun ötelere göçmesi... Havaalanında beklersin, naaşın gelmesini.. Kalabalıktır; sessizce konuşur herkes birbiriyle. Kargo uçağı pistte bekler, arkasında tabutun konulacağı masa vardır. Daha da geride tören mangası son provalarını yapıyordur..

geride kalanlar için dayanılmaz olsada, şehit olan için bulunmaz bir nimet...

Allah şehitlerimize rahmet, ailelerine sabır, kalanlara da Onların neden şehit olduğunu anlama yeteneği versin... Amin...

Derken görevlinin sesi duyulur; "Arkadaşlar, yerimizi alalım, şehitimiz gelmek üzere!"

BİLMİYORUM NASIL BİR PSİKOLOJİ İÇİNDESİN AMA BU BENİM ACİZANE FİKRİM...

EyvaALLAH!

bence kalmadı gibi:((