Binlerce, onbinlerce kağnı arabası; Kastamonu ve Zonguldak'tan, Çorum ve Yozgat'tan, Tokat ve Sivas'tan, Niğde ve Kırşehir'den ordumuza erzak ve silah, cephane taşıyordu. Askeri malzeme taşıyordu ve hepsinin başında kadınlar, geliler ve nineler, analar vardı.

29 mayıs 1921 tarihli bir rapor.. raporu tutan İngiliz subayı Mister Cockhill, Yunanlı teğmen Kaçarosun Türk lere yaptığı zulmü anlatmaktadır..

Bütün Türkler toplanıp

Yozgat Milletvekili olan Süleyman Sırrı Bey de, bu durumları gözüyle görünce, O da mavzerini alıp; Sakarya cephesine koşmuştu. Süvariler arasında GÖNÜLLÜ BİR ER olmuştu.

Yunan Orduları Başkomutanı General Papulas'ın askerler ne diyordu?

Polatlı'daki Dua Tepe, Kartal Tepe, Çal Dağı, Mangal Dağı düştü, düşecekti. Başkomutan M. Kemal Paşa komutasındaki 56.500 kişilik Türk Ordusu 114.000 kişilik süper donanımlı Yunan Ordusu karşısında ölüm kalım savaşı veriyordu.. 1921 Ağustos-Eylül..

Bu asil kadının bu jesti karşısında biz yaralılar bile yüzümüzün kızardığını hissettik ''

Sakarya Savaşı sırasında Ankara'ya gelen Amerikalı, İngiliz, Fransız gazeteciler; yollarda kağnı arabalarının yanında nineler ve çocuklu kadınlar gördükçe şaşırıyorlardı. Kadınlar asker gibi çalışıyorlardı. İçlerinde hamile kadınlar da vardı.

Kurtuluş savaşında söylenmiş bir Kadınlar Destanından bazı bölümler..

Sakarya Meydan Savaşını kazandığımız zaman İstanbul'daki saraylarda HAÇLILARA emirerlik eden Hain Padişah Vahdettin ile Şeyhülüslam Dürrizade Abdullah ve saltanat-hilafet yanlıları, vatan hainleri, Hilafet Ordusu mensupları üzülmüştü. BAK: General HARRİNGTON ve İşgal Kuvvetleri İngiliz Yüksek Komiseri RUNBOLD ile ünlü Fransız Gazeteci Franklin Bouillon'un anıları..

DİKKAT!.. Allah rızası için bile, TÜRK olan makinist yoktu.

Söğüt ve kavak olan odunlar da bitince tren durdu. Aynı yüzbaşı, bu sefer trendeki vagonların tahtalarını parçalattırarak, o tahtaları lokomotif kazanında kullandırıp trenin Polatlı'ya ulaşmasını sağladı.

Sakarya savaşının birinci günü (23 Ağustos 1921) Sakarya da yaralanan Albay Hulusi Atak Keskin hastanesine götürülürken Yahşihan a kadar dekoville daha ileriye kağnı arabasıyla taşınır. Gerisini onun kaleminden okuyoruz.

Bu konudan hareketle bir kaç hatalı din görevlisine hakaret dar bir bakış açısı. O kimseler ya esirdi ya da din alimi olacak kadar dini tam bilmeyen menfeat perestler. Dini dünya için satanlar da her devirde olduğu gibi o zamanda çıkıyor. İlla da din adamlarını hedef almak da art niyet düşünürüm.

Kağnı arabalarıyla gelinler, nineler, dedeler yol boyunca Ankara'dan Polatlı'ya doğru yayan gidiyorlar ve askeri malzeme taşıyorlardı.

kızlar ve kadınlar yollardaydı. Batı Cephesine cephane taşıyorlardı.

Cephedeki silah dedi, cephane bekliyor, oraya cephaneyi yetiştirmeliyim. Geri dönemem..

kadın değil erkek canım...

Mücessem bir hüzün halinde kalplere damlayan umumi sükutu bozan hiçbir ses yoktu? Kafileye yaklaştık ve selamlaştık.

26 Ağustos 1922 tarihinde Büyük ATATÜRK'ün komutasında başlatılan BÜYÜK TAARRUZ öncesinde, her askerimizin tüfeği yoktu.. Türk Kuvvetleri 8.659 subay, 199.283 askerden oluşuyordu ama toplam 207.942 askere karşılık tüfek mevcudumuz; 100.352 tüfek + 2.025 hafif makinalı tüfek, 839 ağır makinalı tüfek olmak üzere; toplam 103.216 idi.

Mustafa Kemal Atatürk; KURTULUŞ SAVAŞI yıllarında (1919-1922) tüm ulusu seferber etmişti. Dedeler, nineler, kadınlar ve erkekler omuz omuza tek bir ideal için sefer olmuşlardı.. Kanımızı, canımızı bile feda ederek bir zafer kazandık. Tüm dünya şaşkınlık içinde, bu MİLLİ uyanışı alkışlayıp takdir etti.

Onlar ne mel'undu, ne mel'un?!..

Siz gelmeseniz biz gideriz

Tüm Anadolu ve Trakya; Ankara-Polatlı'dan gelecek haberleri 22 gün boyunca izledi durdu.

Oğullarım biz taşırız

Kurtuluş Savaşında yaşlı ve genç, kadın-erkek herkes, ATATÜRK'ün MİLLİ MÜCADELE harekatına katılmıştı. Gavurlarla yerli Rum ve Ermeniler ile vatan hainleri, eşkıya milleti hariç; herkes omuz omuza mücadeleye katılmıştı.

"Ankara Kalesine Yunan Bayrağı dikeceğiz. Mustafa Kemal'i yakalayıp boynuna bir ip geçirdikten sonra yerlerde sürükleyerek Atina'ya götürüp orada ipe çekeceğiz, asacağız!.." diyorlardı.

Bu durum hangi millette var?..

Harpten kaçan erkekmidir?

Elimizde bir iki tren lokomotifi vardı ama makinistler ya Ermeni, ya da Rum idi.. Onlar da nazlanıp duruyorlar ve "hastayım" diye bahane yaratıp buluyorlardı.

''Kar sepeliyor, millet malıdır, nem kapmasın evladım!'' dedi ve yorganın uçlarını iyice serdi. Kar sepelemeye başlamıştı; o zaman anladım ki cephaneleri ıslatmamak için bu fedakarlığı yapıyor. O vakit, deminki merhametimden utandım bile?

Kağnı ile cephaneyi

O dönemde çoğu din adamı milli mücadeleye destek vermişti ve bu forumda benim ilk aklıma gelenler, Anadolu kadını için Maraş'ta Fransız askerlerini yere seren Sütçü İmam ve kara bulutlar dağılsın diye kara çarçaflarla mitinglerle konuşma yapan Halide Edip'in Anadolu'ya gidişinde misafir eden Ata Efendi aklıma geliyor.

Anadolu kadınları; Kurtuluş Savaşında Büyük Atatürk önderliğinde, canını dişine katarak ordumuza arka çıkarken; Hain Vahidettin ve Şeyhülislam Abdullah HAÇLILAR için çaba sarfediyor, Hilafet Ordusunu üstümüze salıyordu.. Çıkartılan 24 şeriat isyanı da işin cabasıydı.

Hem edibe Halide hanım, kadın değil erkek canım

Türkler evlerine girip kapılarını kapayınca Yunanlılar köye girdiler ve hemen bütün evlere taksim oldular. Başlarında bir teğmen vardı. Evden çıkartılan kadın kız çocuk ve erkekler süngülerle dürtülerek meydanlığa toplandı. Hepsi durmadan dövülüyordu. Genç kızlara feci sarkıntılıklar yapılıyor ve elbiseleri süngü ile yırtılıyor. ve göğüsleri kesiliyordu. Yunan teğmenin yanına gittim. bu vahşete neden lüzum gördüğünü sordum rumca bir şeyler söyledi ve beni azarladı. Tüylerim diken diken olarak daha feci manzaralara şahit oldum... kızlar, kadınlar bağırıp çağırıyorlardı yunan askerlerine yalvarıyorlar ve ayaklarına kapananlara merhamet edilmiyordu evlerin pencerelerinden alevler çıkmaya başlamıştı büyük ağacın altında bir genç kadın koyun gibi bağlandı ve boğazlandı karnı deşilerek çocuğu bir türk erkeğine uzatıldı. bu feci manzara bir saat sürdü... hava kararıncaya kadar vahşet devam etti..''

Şeref zafer biz Türklere

Erzurumlu Güllü hanım, Pembe kadın, Ayşe hanım

Yaranızı biz sararız

Kastamonulu, İnebolulu, Zonguldaklı, Çorumlu, Yozgatlı, Ankaralı

Sakarya Meydan Savaşı öncesi ve sonrasında; en güvenilir aracımız "kağnı arabaları" olmuştu. Kervan kervan Ankara'dan batıya doğru akıyorlardı.

"Hiç bir ulusun, TÜRK KADINI kadar vatan ve milleti uğrunda ölüme koşan kadını yoktur.." K. ATATÜRK

Özellikle Sakarya ve Dumlupınar Savaşlarında; Kastamonu-Zonguldak, Çorum-Yozgat-Çankırı, Niğde-Kırşehir-Konya tarafından Ankara'ya yol alan kervanların içinde ve arabalarının yanında yürüyen 7'den 70'e genç-ihtiyar-kadın ve kızlar, gelinler arabalarıyla erzak ve cephane taşıyorlardı. Bunu; yerli yazarlarımız dışında İngiliz ve Fransız olan gazeteciler de bizzat görüp tesbit etmişlerdi.. Bilelim ve akledelim..

Sakarya Savaşı sırasında, Polatlı'ya acilen cephane ve erzak götürülmesi gerekiyordu.

Evet.. Bizim Anadolu Kadınının Sakarya ve Dumlupınar Meydan Savaşları öncesinde ve sonrasında gösterdiği üstün fedakarlık hiç bir ulusta yoktur. Hiç bir ulusun kadınları, TÜRK KADINI gibi fedakar olamaz. Zaten bir benzeri de olmamıştır.

ATATÜRK; Büyük zaferden sonra onlara layık oldukları tüm yasal hakları kazandırmayı görev bilmiştir.

Düşman kanın biz içeriz

Bu sözlerden erkeklere

?Birgün evvel yağan karların doldurduğu uzun yollardan geçerek mahkememiz müfrezesiyle, Çerkeş önlerinde kağnılarla cephane taşıyan bir kadın kafilesine rast gelmiştik. Beyaz bir geceyi andıran bir gündü; güneş bulutlara girmiş, tabiat kefenlenmişti.

'' Kağnılı yolculuğumuzun ilk günü akşamı, güzel, ağaçlıklı bir su başında bir yerde konakladık. Etrafımızdan vızır vızır geçen kol ve katırların çoğunu kadınlar sevkediyordu. Bu kafilelerin birinden hafif bir çığlık duyuldu. Buna müteakip bir duraklama ve telaş eseri görüldü. Bir müddet sonra güzel bir müjde ile karşılaştık. Cephane kollarında bulunan hamile bir kadın bir erkek çocuk dünyaya getirmişti. Bu kadını hastaneye yatırmak üzere geri çevirmek istediler. Fakat yorgunluk ve çektiği ıstıraplarla benzi solmuş bu hasta kadın :

GERÇEK TARİH okuyunuz! Uyduruk ve yalan olmasın! Belgeleriyle olsun!

Kurtuluş Savaşı kadınlarsız, analarsız ve bacılarsız düşünülebilir mi?

Franklin Bouillon; "Böyle bir manzarayı, dünyanın hiç bir ülkesinde göremezsiniz.." diye yazmıştı.

Hiç bir ulusun kadınları, BÜYÜK TÜRK MİLLETİ KADINLARI kadar hamiyetli ve fedakar, cesur olamaz!..

Memleketi kurtaralar

Okuduğumda canımı yakan beni gözyaşlarına boğan bir olay vardır bunu sizlerle paylaşmak isterim.. Güzel ülkemin Güzel kadınları bunları yaşadı ve duam odurki bir daha yaşanmasın..

Fransız gazeteci ve bir ara yetkili elçilik yapan Franklin Bouillon, Büyük ATATÜRK önderliğinde Kurtuluş Savaşını kazandığımız zaman; "Kağnı arabası, traktörü yendi!.." ifadesini kullanmıştı.

Bunların içinde Şeyhülislam da vardı, Halife ile Şeyhler de!.. Bunların gözünde gavurlar daha makbul idi.

Arkasına sardığı peştamalı içinde ara sıra hıçkıran bir çocuğun üzerine bile örtmeden yorganını niçin arabaya serdiğini sordum; ?üşümezmisin sen nine?... Bak çocuk donacak yorganı örtsene!? diye arabanın üstünü işaret ettim. Bu sözü garip bir tarzda karşıladı, benim cevap beklediğimi anlayınca, mukaddes bir şeye teveccüh eder gibi kağnıya doğru koştu.

Cephaneden sorumlu Yüzbaşı, makinist olup hastalığını bahane ederek nazlanan Rum'u ikna edemeyince, sinirle tabancasını çekip namlusunu Rum makinistin ağzının içine sokmuştu. Rum makinist treni çalıştırdı ama kömür bulunamadığından tren Malıköy'de tren yarı yolda durdu.

Harpten geri biz dönmeyiz

Padişah ve şeyhülislama, haçlılara yardım edip onlara arka çıkanlara ve tüm nankör ve hainlere en ağır beddualarımla..

Hanım hanım bunlar hanım

Biz soğuktan yamaçlar altında bile titrerken, tek yorganını da arabaya örten bir ninenin çıplak ayaklarla karları çiğnediğini görünce, içimde takdirle karışık bir merhamet sızladı.

kurtuluş savaşı kadınları denince genellikle elde silah cephede savaşan kadınlar akla gelmekte kadın kollarında çalışan miting alanlarında konuşan kadınlar bilinmektedir.. ya bilinmeyenler duyulmayanlar.. Perde arkasında yaşananlar.. bunları ne kadar biliyoruz.

Arkamızda erzakını

Kurtuluş Savaşında yediden yetmişe herkes bu vatan uğrunda kanlarını ve terlerini seve seve döküp her türlü fedakarlıkları yaparken; HAÇLILAR ile İstanbul'da dostluk kuran; hain Vahidettin ve Şeyhülislam Dürrizade, bu uyanışı yoketmek için, İngilizlerin emrirlerine amade idiler. FETVA üstüne fetva yayınlıyarak, Mustafa Kemal ve arkadaşlarının katlini vacip görüyorlar ve cariyeleriyle İstanbul'da saltanatlar sürüyorlardı. Keyiflerine diyecek de yoktu.

Franklin Bouillon'un dediği gibi; "KAĞNI ARABASI, Traktörü yendi.."

Aradaki fark büyüktü ve 104.726 askerimizin tüfeği yoktu. Bu kahraman askerler silahsızlıktan sızlanınca; onlara "Yunan askerlerinden elde edeceğimiz tüfeklerle sizi de donatacağız!.." deniliyordu.

Kurtuluş Savaşındaki kadınlar, ATATÜRK'ün kurduğu ordularına hizmet ederken, bazı din adamlarımız da o bed Haçlılara hizmet ediyorlardı.

ilk kadın mitingi kastamonuda yapılmıştır.

Büyük ATATÜRK, Kurtuluş Savaşını yönetirken, yediden yetmişe tüm Anadolu insanını seferber edebilmeyi başarmış bir lider ve önderdir.

Dilediler uyaralar

Dehşet geldi erkeklere

Ana hakkın unutmayız

Kurtuluş Savaşı'nın kadın kahramanları, güzel bir konu.

Düştü öne bu analar

Kurtuluş Savaşı'nda kağnı kolları