Tabi 80'in ikinci yarısı içinde dünyaya gelenler içinde durum pek içaçıçı değil. Onlar da teeli olmayan hayatların orta yerine doğdular.

Sana iki nesil arasında şöyle bir örnek vereyim;Genç olan kişilerin konuşmalarına kulak ver "bak benim cep telefonum şöyle, bak senin pantolonun şöyle, iddaa sonucu ne olur, maç nasıl biter"pespayelikleri. Yaşı orta ve daha fazla olnaların konuşmaları"Bak şu 100 milyara daire almış, bak benim arsamın değeri şu, bak şu oğluna şurda düğün yapmış" şeklinde her ikisi pespaeyeli. Bak çevrene dolu böyle insan var. Hiç kimse fikirlerden bahsetmiyor. Herkesin işi gücü maddiyat...

Geçmişi küçümsemiyoruz. Anlatmaya çalıştığımız şey, 80 sonrası Türkiye'nin bir yabancılaşma vartasına düşmesidir.

Sır muhalefet olsun diye muhalefet etmek de ilginç bir durum olsa gerek.

Biz sadece burada bir resim çekiyoruz. Çocukluğunu yaşamak saldım çayıra Mevlam kayıra demek midir? Sokakta sabahtan akşama kadar oyun oynamak demek midir? Yada sabahtan akşama kadar masa başında A, B, C, D şıkları arasında gidip gelmek midir?

Bütün toplumu, yaşı kaç olursa olsun 12 eylül darbesi ve Özal hükümeti paracı hale getirdi. Yaşı 27 olanla, yaşı 50 olan arasında hiç bir fark yok.. Ve bunun sonucunda çok insan mutsuz...

Yıkılmış, parçalanmış bir dünyaya, darbeyle gözlerimizi açtık.

Önümüze ekmek konmasını değil ekmeği üretmeyi istiyoruz.

Rica ederim

Sen sadece 80 sonrası doğanları mı benci, paracı zannediyorsun?

Belki kayıp, kayıplık.

Çoğumuz babalarımızın sürgün edilmiş hayatlarında bir tutamak aradık.

80 yılında doğan bence 5-6 yaşına kadar olanlardan bişey hatırlamaz. 75 doğumluyum. tepebaşında otururduk o yıllarda. kapımızın önünde yapılan çatışmaları, babamın işten amcamın üniversiteden eve gelemeyişini çok iyi hatırlarım. belki ailesinin durumundan etkilenen olabilir ama 80 sonrası kendini çok da şanssız saymasın, 86 ve sonrası çok da kötü değildi öncesine göre. bu arada ben de eve çok su taşıdım bacak kadar boyumla.

68 ve 78 kuşağının mutlu olma sebebi tamamen "toplumcu" bir yapıda olmalarıdır. şimdi kim toplumcu herkes "bireyci".

ne demiş bu arkadaş anlamadım :)

ben 75liyim ve çok su taşıdım eve

bu ne ya...

80 liyim ve acayip şanssızım.. neye elimi atsam kuruyor:)

Sana öyle geliyor.

Hayat tüketmek değil üretmektir, biz de üretmek istiyoruz.

Hayır. Bunların hiçbiri yaşamak demek değildir. Hayatı yaşamak hayatın hakikatlerinden kopmadan adım adım ilerlemek demektir.

80 lerin başında doğan niye şanssız olsun 80 lerin hemen öncesi ülkeyi kan götürüyodu sokaklar bile ikiye ayrılmıştı, ya daha önceleri tüp kuyrukları vs. elektrik olmayan evlerde çocuk olmak? o aralar çocuk olmak dahamı kolay saçam bir başlık :)

bir yazi okumustum turkiyede en mutlu genclik 70 li yillarin gencligiymis diye... o zamanlar boyle degilmis hicbirsey... gencler umut doluymus... bir de simdiki genclige bak... hakkaten kayip nesil olduk... yazik

O yıkık dünya kim ne derse desin, çocukluğumuzdan, eğitim hayatımızı oradan iş haytımıza çok zararı oldu.

Arkadaşım anlamadığınız şey ne biliyor musun?

Yazık...

Sanki tarihin o yılları yaşanmamış gibi birşey.

Zor bir çocukluk dönemini aşmaya çalıştık.

O dönemdeki insanlar hiç yoktan kendi yaşam formlarına yabancı değillerdi. Ama 80 sonrası hayatın heralanı yabancılaştırıldı.

Ben de öyle diyorum.

Bazen kendime soruyorum çocuk oldum mu diye. Herşeyi ayrıntısı ile hatırlıyorum ama o hatırladıklarım içerisinde çocukluk yok. Sanki hemen adam olmuşum gibi.

Budanmış, kısıtlanmış hayatları değil üretken hayatları istiyoruz.

Değişen zihniyetler, hükümetler, egitim sistemleri hepsi bizim dönemimizde en agir olarak yasandi, simdi üni okudu çogumuz hala bahtsiz kaderimize umut baglayip, kaderde n varsa o olacak diyerek umutlaniyoruz, belki birseyler degişir diyerek her gecenin sabahinda aynı hayal kırıklıklarıyla uyanarak yine tv de aynı programlara robot gibi bakar olduk. Yinede umudu kaybetmemek güzel 80 li de olsak, degişim zamanında olmus oldugundandir umudumuz, belki bir gün yine hersey degişicek umududur bizi yaşatan :) Keske en az terbiye alanımız susam sokagi izlemiş, bariş mançodan aci kelimeleri söylememeyi öğrenmiş, en terbiyesizimiz de Kemal Sunal filmlerini dillerindirenlerden olussaydi, belki o zaman daha kolay olurdu hersey. Büyüdük ve kirlendi dünya :)80 ' lere dönmek gerek, ve hiç ilerlememek, eger bunlar devam edicekse...

Ajitasyonu hiç sevmiyorum ama zaten gerçeklerin yerini hiçbir ajitasyon da tutmuyor. Yaşadıklarımız...

Teşekkürler.

Bence sen muhtemelen 90larda doğmuş bi tipsin, profilini de çok ciddiye almıyorum nasıl olsa bilgilerde değişiklik yapılabiliyor. Senin ailende sürgün edilnmiş kişi bulunabilir, ama bu her ailenin istisnasız aynı olayı yaşadığı anlamına gelmez, zor bi çocukluk diyosun bizim evin olduğu yerdeki toplam çocuk sayısı bile benim çocukken sahip olduğum arkadaş sayısından az, benim çocukken oynadığım oyunlsarı anaokulunda öğretmiyolar,"sanki hemen adam olmuşum gibi"diye bi ifade kullanmışsın adam olmayı bırak insan olmak bile ayrıdır, iş hayatına atılmakla eşanlamlı değildir adam olmak, eğer sen yaşadığın günleri değerlendiremiyorsan yaşadığın çocukluk da kayıptır, ergenlik de, hatta 2 günün aynıysa 1! ini olmamış say, ekmek kuyruğu, su kuyruğu diyenlere de isteyen hala halk ekmek kuyruğuna girebilir, marketlerde satılmayan 25 kuruşluk ekmekler için beklemek beklememek bazıları için tercih meselesidir bazıları için ekonomik meseledir, su taşımak kısmına gelince biçok ailede anne-babanın tanışma öyküsüdür"susadım çeşmeye gitmez olaydım durumu", yani bizden önceki jenerasyon da yaşamış bu kuyrukları, kişinin elimi attığım yeri kurutuyorum demesi-kendini şanssız görmesine de diyeceğim çok fazla laf yok ama ben de haziranda sokağa güllük gülistanlık hava diye çıkarım örneğin, evden çıktıktan sonra tüm barajları dolduracak kadar yağmur yağar, gittiğim yere bereketimi de götürürüm, mesela en son fb-bursaspor maçında bursadaydım, bursalıların ilk şampiyonluk kutlamalarına şahit oldum, hayat tüketmek değil üretmektire gelince hammaddeyi alabilmnek için de bi meblağa katlanmak gerekiyor ya da derya baykal gibi dönüştürme yolu ile tasarımlar yapar satarsınız ama alan çıkar mı yoksa kendiniz mi kullanırsınız allah bilir, bu arada ben de yıllardır giriyorum kpss'ye ama tüm 80'lere laf söylemem, iktisatçıysan dünyadaki 29 buhranını bilirsin, yani kriz bizden önce de vardı sonrasını da ekonomi-istihdam olayları etkileyecek... deseydin ki 9 üniversite açılıyomuş, bu zamana kadarki tüm mezunlar sanki iş hayatında aktif rol oynuyo anlardım ama 60lar,70ler,80ler,90lar,00lar dediğinde olayın rengi farklılaşıyor...

Ben de anlayamadım.

Ya kardeşim, özellikle de benim gibi 81 doğumlular çok daha şanssız. Girdiğim sınavlardan anadolu lisesi sınavı soruları çalınmıştı iptal edildi. Üniversite sınavı soruları çalındı iptal edildi. 2şerli girdik bu sınavlara. İptal edilen özellikle üniversite sınavım çok iyi geçmişti.

Ya işte o dönemde Türkiye makas değişikliğine gitti ve işler bu hale geldi. Maneviyat hep dışlandı. Maddiyat üzerinden işler yürütülmeye başlandı. Yani oraya dönüp neyi yitirdiğimiz hakkında bir ipucu edinmeden geleceğe de yönelemeyiz.. Tabi bu sadece 80'den de ibaret değil. Daha öteleri de var bu işin.

Nerden bakarsanız bakın Türkiye'nin en bahtsız nesli 80'li yılların ilk döneminde dünyaya gelenlerdir.

daha ötesi varmı?

ne diyim halmimize bin şükür diyelim, rabbim beteriyle imtihan etmesin.. ama keşke 80 li olmasaydım..

Bir iktisatçı olarak şu refah devleti kavramını hep bir palavra olarak gördüm.

İşsizlik had safhada sen sadece e tüketiyorsun ya diyorsun.

içerik biraz farklıymış:) Direk başlığa yorum yazdık:D

Yoksa fakirlik o gün de vardı, bugün de var.

Kaç taneniz tüp kuyruğuna, ekmek kuyruğuna girdi. Kaç taneniz evde su akmayınca defalarca çeşmeye su taşımaya gitti.

Bir de düzgün bir hayat herşeyi tüketebilmek imkanını elde tutmak demek değildir.