Size dayatılan dogmalardan uzaklaşıp salavat çarpıtmasının köklerinin hangi düşüncelere dayandığını anlamak için yaklaşır ve araştırırsanız bunun dil ile bazı kelimeleri söylemek ile uzaktan yakından alaksı olmadığı açıkca görülecektir..

Yüce Allah peygamberimizi övme sadetinde onu kendi güzel isimleri ile tavsif buyurmuşlardır: And olsun, size kendi içinizden öyle bir peygamber gelmiştir ki, sizin sıkıntıya düşmeniz ona çok ağır gelir. O size çok düşkün, müminlere karşı da çok şefkatli , ve merhametlidir . (Tövbe suresi, 128)

Salavatın binlerce değişik çeşidi vardır. Bunların her birinin faziletleri farklıdır. Ortak olan noktaları peygambere dua ve selam temennilerinde bulunmaktır. Nitekim salavatlarda Arapça değişik çekimlerde bulunan salat dua, selam ise esenlik demektir.

salavat olayına biraz değinelim.. Rabbimiz hakkaten de bizden resulune yönelik dil ile yerine getirilen bir ritüeli mi istemekte yoksa şeytani bir anlam çarpıtmasıyla toplumda yer tutan bu ritüelin aslında bir uydurma olduğunu asıl salavattan kastın, Kur'an yoluna, islam yoluna, resül yoluna mallarımızdan destekte bulunmamızı mi istemektedir?

<i><u>Salavat fiili bir eylemdir.. Ezbere yerine getirilen söz öbekleri değil..</u></i>

Peygamberimizin dua ve selam temennilerine şefaat de denir. Yani şefaatin aslı ve hakikati dua ve selam temennisidir. Sanıldığı gibi şefaat sadece ahret ve günahkarlar için geçerli değildir. Peygamberimiz türbelerinde cennet bahçelerinden bir bahçe içerisinde bulunmaktadır. Ümmetinden kendisine salat u selam getiren her fertten gerçek manasıyla haberdar olmaktadır. Onlara dünya yaşamında karşı karşıya bulundukları sıkıntıların, problemlerin ortadan kalkması veya hafiflemesi için dua ve selam temennileri ile yüce Allah katında şefaatte bulunmaktadır. Ahrette günahkar müminlerin Allah tarafından affedilmesi yanında diğer müminlerin Allah katında yüksek makamlara ulaşması, cennetteki derecelerinin artması da peygamberin şefaati ile mümkün olmaktadır.

Tevbe suresi 103. ayet

Yüce Allah , bizlere peygamberimize salavat getirme nimetini nasip eylesin. Peygamberimizin dualarını ve şefaatlerini her daim üzerimizde bulundursun. Amin.

Ahzap suresi 56. ayet

Peygamberimize dua ve esenlik temennisinde bulunmak ne demektir? Peygamberimizin buna ihtiyacı var mıdır? Peygamberimize yüce Allah Makam-ı Mahmudu vaat etmiştir (bk. İsra suresi, 9). Allah , sözünde durur. Caymaz. Ondan öte bir makam ve derece de bulunmamaktadır. Bu nedenle peygamberimizin , ümmetinin duasına ihtiyacı yoktur. Zaten bir kişi bu düşünce ile salavat getiriyorsa, yani ben getirdiğim bu salavatlarla peygamberin manevi yükselmesini sağlıyorum, ona makam ve derece kazandırıyorum, diye aklından geçiriyorsa yanlış bir itikat içerisindedir. Büyük bir edepsizlikte bulunmaktadır. Bunu İmam-ı Rabbani Mektubatında da bu şekilde açıklamaktadır. Peygambere karşı bu büyük edepsizlik mutlaka bir gün itikatta yanlış yollara sapmayı doğuracaktır. Kişi kendisini peygamberden üstün görürse, ki kalbinde bu duygu bir an geçse bile, Allah göstermesin, imanında büyük yıkımlar yaşayabilir. Dinin temelinde peygambere iman, özellikle peygambere karşı edep önemli bir rükündür. Hucurat suresi bunun üzerine inmiş, müminleri bu konuda değişik hususlarda uyarmıştır.

Tabii burada yeri gelmişken şunu belirtelim ki, ruh çağırma seanslarına gelenler cinlerdir, genellikle onların en azgınları bulunan şeytanlardır. Bu, başka bir konudur. Medyumlar ruhlarla ilişki kuracak kabiliyette değildirler. Onlar ancak cinlerle konuşabilirler. İlahi nurları müşahede edecek seviyeye ulaşmadan peygamberlerin ve velilerin ruhlarını görmek, onlarla görüşmek kimseye müyesser olmaz.

Salavat ile bir Müslümana şu itikat kazandırılmaya çalışılır: Hz. İsa taraftarları zamanla onu ilahlaştırdılar. Allahın oğlu olarak yücelttiler. Halbuki o ancak Allahın bir kulu ve peygamberiydi. Bu tehlike bütün peygamberler için de söz konusu olabilirdi. Yüce Allah , insanların peygambere imanda sağlam bir itikada sahip olmaları için peygambere salavat getirmeyi emretmiştir: Şüphesiz Allah ve melekleri peygambere salat ediyorlar. Ey iman edenler, sizler de ona salat ve selam edin! (Ahzab suresi, 56)

Allah peygambere dua eder mi?

Resül, müminlere salat etmektedir..

Ahzap suresi 43. ayet

Allah, müminlere salat etmektedir..

Salavatın anlamını, önemini şu hadis-i şerif bana ziyadesiyle hissettirmiş ve düşündürmüştür: Bir sahabi peygamberimize gelerek, ya Rasulallah ben sana çok salavat getiriyorum. Acaba bunu ne kadar yapmam gerekir, dedi. Peygamberimiz dilediğin kadar yap, buyurdular. O zaman sahabi dualarımın dörtte birini sana salavata ayırsam uygun olur mu, dedi. Peygamberimiz dilediğin kadarını ayır. Ama daha fazla yaparsan senin için hayırlı olur, buyurdu. Sahabe o halde üçte ikisi yeter mi, dedi. Peygamberimiz yine aynı karşılığı verdi. Bunun üzerine sahabe dualarına ayırdığı bütün zamanı salavat getirmeye ayıracağını söyledi. Peygamberimiz o zaman o sahabeye şöyle buyurdular: Böyle yaparsan Allah bütün sıkıntılarını giderir ve günahlarını bağışlar.

O, odur ki sizi karanlıklardan aydınlığa çıkarsın diye size <u>acıyor/destek veriyor.</u> Melekleri de öyle yapıyor. Zaten O, inananlara karşı çok merhametlidir.

Allah'ın izni olmadıkça hiçbir benlik iman edemez. Allah, pisliği, aklını kullanmayanlar üzerine bırakır.

Ne zaman bir sıkıntıyla, problemle karşılaşsam hemen salavat çekmeye başlarım. O sıkıntının veya problemin ortadan kalktığını veya hafiflediğini mutlaka müşahede ederim. Bunu kendi özel hayatımda binlerce kez tecrübe ettim. Peygamberimizin çektiğim salavatlarla bana dua ettiğini düşündüğüm için onunla bu zaman zarfında kalbi bir rabıta da kurmuş olurum. Bu durum peygambere imanımı daha yakinleştirdiği gibi onunla aramdaki ilişkiyi her geçen gün daha da güçlendirmektedir. Salavat peygamberin aramızda yaşayan samimi bir dost; her sıkıntımızda, problemimizde yardıma koşan bir büyüğümüz gibi kabul edilmesini sağlamaktadır.

Çağımızda Vahhabilik, Selefilik gibi mezhebi akımların etkisi ile salavatın manevi, yani hakiki yönü pek dikkate alınmamaktadır. Yok sayılmaktadır. Peygamberi ilahlaştırmamak için böyle bir gayretin içerisinde bulunulmuştur. O zaman da salavatın bir anlamı olmamaktadır. İnsanlar salavat getirmekten uzaklaşmaktadırlar. Salavatın önemi ve faziletlerinden habersiz olmaktadırlar. Peygamber tıpkı her insan gibi ölümle aramızdan ayrılmış ve bu dünya ile insanlarla ilişkisi olmayan biri konumuna getirilmiş bulunmaktadır. Halbuki binlerce evliya şahittir ki, peygamberimiz ölümünden sonra da diridir. Ümmetinin içerisindedir. Bu dünyadaki insanların diriliğindeki dirilikten daha üstün bir dirilikle diri olarak türbesinde cennet bahçelerinden bir bahçe içerisinde yaşamaktadır. Ümmetinden her bir fertle de yakından ilgilidirler, ilgilenmektedirler. Salavat getiren her kişinin salavatını almakta ve ona salavatta ve şefaatte bulunmaktadır. Zaten bu durum onlarca hadis-i şerifle de doğrulanmaktadır. Ehl-i sünnet inancı da bu düşünceyi, inancı gerektirmektedir.

Salavat getirme dünya ve ahret hayatında üzerimizde bulunan sıkıntıların ve problemlerin ortadan kalkmasını veya hafiflemesini sağlarken günahlarımızın affedilmesini ve peygamberimizin şefaatlerinin üzerimizde bulunmasını da gerçekleştirir. Bunlar hadis-i şeriflerde belirtilen hususlardır. Hiçbir kimse ameli ile cennete giremez. Herkes ancak Allahın rahmeti ile kurtuluşa erebilecektir. Bunun için her insan peygamberin şefaatine muhtaçtır. Çünkü Allahın rahmeti, peygamberin duası ve şefaati ile iner.

Bu dünyadaki bütün Müslümanlar doğal olarak peygamberimiz ile görüşmek, konuşmak isterler. Hatta onun yaşadığı devirde de hayatlarını birlikte yaşamak gönüllerinden geçebilir. İşte salavat bu işlevi bir dereceye kadar karşılamak için vardır. Kim peygambere salavat getirirse onunla iletişime geçmiş olur. Zira peygamberimiz hadis-i şeriflerinde, salavatları kendisine getirmekle görevli meleklerin bulunduğunu, ümmetinin her bir ferdinin salavatını alıp ona karşılık verdiğini belirtmektedir.

Bir insanın hayatında en az bir kere peygambere salat getirmesi bu farzı yerine getirmesini sağlayacaktır. Tabii bir Müslümana yakışan edep ölçüsü onun adının geçtiği her yerde ve zamanda salavat getirmektir. Peygamberimizin adının geçtiği halde ona salavat getirmeyenleri hadisi şerifler çeşitli şekillerde uyarmıştır. Hadis-i şeriflerde bu gibi kişilerin burunlarının sürtüneceği belirtilmiştir. Ayrıca bu tür kişiler insanların en cimrisi diye de vasıflandırılmıştır.

Peygamberimizin şefaatinin üzerimizde her daim bulunması için belli bir sayıdaki salavatı her zaman virt edinmek akıl karıdır.

Ne zaman mevlit törenlerinde bulunsam peygamberimizin ruhaniyetinin de mutlaka oraya geldiğine sadat-ı kiramın himmetiyle şahit olmuşumdur. Öyle ki peygamber adına düzenlenen konferanslarda, törenlerde de bu keşif bana hep ayan olmuştur. Şimdi şöyle düşünmekteyim ki, böyle ilgili törenlere bizzat peygamberimiz ev sahipliği yapmakta, gelenlere de manevi hediyeler vermektedir. Müminlere sarılmakta, onlarla musafaha etmektedir. Peygamberimiz , adına düzenlenen hiçbir törenden habersiz olmamaktadır. Ruhaniyetiyle ve dostlarının da ruhaniyetleriyle bizzat oraya teşrif etmekte ve orayı şenlendirmektedir.

Salavat ruha bir rahmet duygusu tattırır. Bir müddet salavat getirdikten sonra ruhun rahatladığını, yakıcı bir susuzluktan sonra suya kanan bir insanın yaşadığı serinlik hali gibi bir duyguyu yaşattığını herkes tadabilir.

Yani Allah ve melekleri sadece peygambere değil, <u>müminlere yönelikte salat etmektedir </u>

Salavat öyle bir özellik taşımaktadır ki, ona hayran olmamak elde değildir. Şöyle ki: Salavat şeklen peygambere dua cümlesi mahiyetindedir. Salavatta duaya muhtaç bir kul olarak peygamber konumlandırılmaktadır. Bu sayede peygamberin ilahlaştırılması önlenmektedir. Kendisinden önce peygamber olan Hz. İsanın başına gelen şeyden peygamberimiz bu sayede korunmaktadır. Salavat manevi yönü ile yani hakikatte ise peygamberimizin salavat getirene dua ve şefaatte bulunmasıdır ki, bu yönü ile gizlenmiştir. Kişinin peygambere imanına bırakılmıştır. Kişi inancı ve itikadı oranında getirdiği salavatla manevi olarak destek gördüğünü düşünmektedir. Peygamber salavat getirene dua ve şefaatte bulunmakta, bu sayede yüce Allah da o kişiye yardım etmekte, içerisinde bulunduğu sıkıntıyı, problemi ya ortadan kaldırmakta ya da hafifletmektedir. Bu sayede salavat ile bir insan hiçbir zaman peygamberini ilah konumuna yükseltememekte, fakat manevi olarak onunla olan bağını güçlendirmekte, Allah ile olan ilişkisinde peygambere yakışan ve yaraşan konumu verebilmektedir. Kişi salavat sayesinde yüce Allahın istediği ve razı olduğu bir şekilde peygamber inancını, peygambere imanı muhafaza edebilmektedir. Geliştirmektedir.

Peygamberimiz şu anda ahret hayatındaki yaşamı sırasında ümmetinden, ümmetinin fertlerinden uzak değildir. Levh-i mahfuz bir kitap gibi peygamberimizin önünde durmaktadır. İstediği an kendisine salavat getiren her bir kişinin geçmişteki, şimdiki, gelecekteki her şeyini bilmektedir. Bu nedenle salat ve selamla kendisiyle iletişimde bulunan her bir kişi ondan maddi ve manevi sıkıntıları, problemleri için dua almakta, Allahın izni ve yaratmasıyla büyük maddi ve manevi ikramlara nail olmaktadır. Bu pek çok hadis-i şerifle müjdelenen bir husustur.

Muhsin İyi

Allah, resüle salat etmektedir..

ayette <u> yusalli aleykum </u>ifadesi yer almakta..

İnsan dualarında farkına varmadan şer de isteyebilir. Nefis cihetiyle Allahtan zenginlik isteyen pek çok Müslüman vardır. Halbuki zenginlik, içerisinde büyük fitnelerin olduğu bir dünya nimetidir. Her insan için hayırlı olmaz. Örneğin zekatla imtihanda herkes başarılı olamayabilir. Yüce Allah engin rahmetiyle çoğu Müslümanlara bu türden fitne kapılarını açmamaktadır. Dünya yaşamında bizim için neyin hayırlı neyin hayırsız olduğunu bilememekteyiz. Salavatla peygamberimizin dualarını üzerimize düşürdüğümüzde bilerek veya bilmeyerek bizim için hayırlı olan şeylere dua etmiş oluruz. Hususiyle dualarda Allaha hamd u sena ettikten sonra salavatlara daha bir önem verirsek kurtuluşa, dünya ve ahret hayatında mutluluğa erebiliriz.

Bunların mallarından bir sadaka al ki, onunla kendilerini iyice temizleyip aklayasın. Onlar için<u> dua et</u>, <u>çünkü senin duan onlar için bir sükunettir.</u> Allah Semi'dir, Alim'dir.

Salavat, Salavat-ı Şerife, Salat u Selam, Peygambere Salavatın Önemi, Faziletleri

Ayetlerde;

Dua, ibadetin özüdür. Gayesidir. İbadette insan riyaya düşebilir. Bu taktirde, Allah göstermesin, yapılan ibadetler insanın aleyhinde olur. Ama kabul gören bir dua dünya ve ahret hayırlarına vesile olur. Onun için bir dua çeşidi olan salavatların önemi çok büyüktür.

Şu bir gerçek ki, <u>Allah ve melekleri, o Peygamber'e destek verirler/onun şanını yüceltirler</u>. Ey inananlar! Siz de <u>ona destek olun/onun şanını yüceltin ve ona içtenlikle selam verin.</u>

Ruh, Allahtan ilahi bir nefhadır. Rüyada peygamberi gördüğünde onu tanır. Kim olduğunu bilir. Eğer gördüğü kişi hakkında peygamber mi, değil mi diye bir kuşku duyulsa, o zaman o görülen kişi peygamber varisi bir velidir. Onun için peygamberimiz şöyle ifade buyurmuşlardır: Rüyada beni gören beni görmüştür. Zira şeytan benim suretime giremez.

Yunus suresi 100. ayet

Peygamberimize imanı sadece tarihi bir şahsiyete iman olarak algılamak doğru değildir. O taktirde bu iman çok sığ olur. Derinlikten, anlamdan yoksun kalır. Her an ufak bir şüphe ile toza ve dumana karışabilir. Onun ruhaniyetinin aramızda olduğuna inanmak, özellikle salavat getirdiğimizde onun bunu aldığını ve buna karşılık verdiğini kabul etmek peygambere imanın yakinleşmesini ve derinleşmesini sağlar. Bu iman ve itikat sayesinde onu rüyada görmek mümkün olur.

Salavatta görünüşte peygamberimize dua ve selam temennilerinde bulunulur, hakikatte ise peygamberimizin dua ve selam temennileri salavat getirenin üzerine gelir. Yani peygamberimiz salavata muhtaç değildir ama bizler onun dua ve selamlarına çok muhtacızdır. Çünkü peygamberimize salavatı Allah ve melekleri yapmaktadır. Biz salavatı Allahın emri olduğu, peygamberimizin hadis-i şeriflerde çokça tavsiye ettiği ve bizzat salavatın bizim yararımıza olduğu için getirmek isteriz.

Çoğu kişi ömürlerinde bir defa da olsa peygamberimizi rüyalarında görmek isterler. Bunun yolu da ona çokça salavat getirmekle olur. Çokça salavat kişinin ruhunu peygamberimizin ruhaniyetiyle karşı karşıya getirir. Onu bir gün de olsa rüyada görme saadetini sağlayabilir. Peygamberi rüyalarında çokça görenlerin ortak vasıfları ona çokça salavat getirmeleri ve ehl-i beytine, hususiyle peygamberimizin soyundan gelen dini açıdan doğru ve güzel insanlara, peygamber yolunda yürüyen kişilere, yani sadat-ı kiramlara hürmet etmeleridir.

ayette, <u> yusallune </u>ve <u> sallu aleyhi </u> ifadeleri geçmektedir.. Zaten suistimal edilen asıl sözcükler bunlardır.. Kur'an ayetleri birbirlerini tefsir eder .. Şimdi de bu ayeti daha iyi anlamamızı sağlayan Tevbe suresi 103. ayete göz atalım..

Ölen insanların ruhları Berzah alemine intikal eder. Genellikle onların bu dünya ile bir ilgileri olmaz. Ama peygamberlerin ve velilerin ruhları böyle değildir. Onlar ölseler bile istedikleri anda istedikleri yerde ruhları ile bulunabilirler. Bu yüce Allahın onlara ve bizlere verdiği bir nimettir, rahmettir. İsimleri hürmetle anıldıkları anda o yerde hazır ve nazır olurlar. Nakşibendiyye tarikatında hatme-i haceganda zikirden sonra sadat-ı kiramın isim ve unvanlarının uzun uzun anılıp dua buyrulmasının bir nedeni de onların ruhaniyetlerinin zikir meclisine teşrif etmelerini sağlamak, bu sayede himmetlerini almaktır.