Sanki hergün batımı kızıl nar eziliyor.

Kararttın tarihin altın çağını?

Hala ulaşmak zor sendeki gize.

Rüzgarımol es bana

Hem baharsın hem karsın

Güneşi görünce geceyi saran

Sensizliğe mahkum harabe kula

Eserse çöllerden vuslat rüzgarı

İmtihan kuşkusu gibi

Sende sevgi, sende insaf yok mudur?

Akşamdan geceden günden vazgeçtim

Sular hep çıldırıyor, buzullar çözülüyor.

Ve susuzluk ne demek

Senle ölüm süs bana

Hicranlar kül eder gönül dağını,

Ey ömür mısraı aradım seni

Bu çocuk ne kadar şirin demişler

Bir hüzzam besteyle, ör sevdiceğim.

Dil ehline, göz civana gülümser

Eyvah sır sır eyvah şiire kandım

Sensiz ne yurdum var ne yerim dedim

Yıldızlar altında mahzun gölgemi

Gözlerim kamaştı az ışığı kıs!

Belki kavuşursam üzerim dedim

Güllere yalvardım sen koksun diye

Kırdın aşk atımın ön ayağını;

Derde hedef oldum sen oksun diye

durak bilmez kalbe duraksın verda

mor ufuklar gibi yakınsan aşka

Yalnızlık bir hiçti yalnız kalmasan

Ay sulara, toprak cana gülümser

Aşıkım, sabrım kıt ve de yorgunum,

Ey gönlümü kapan çelet mıknatıs,

Çözümsüz bilmece aşkın esrarı

Tacını bulmaya gittiği yerden

Beş vakte yeşeren kutsal orman

Kerem kendi suretini görmeden

Bir garip hikaye bir meçhul konu

Gayrı isyan doldum yar

Manayı sükuta döndüresiye

Kalbini kumlara ser sevdiceğim.

Yürü dersen dağ-taş demez yürürüm;

Ateşe ve suya yeminle

Aşkım kıvranırken gül pençesinde

Cananın dünyasında perçemler düzülüyor.

-Aynaya atılan taşın-

Rüzgar sensin ey şair

tek gerçek yalansa gözlerim yalan

sırrımı çözmeden atma kendini

Yaşlı gözlerinle sar sevdiceğim.

Boğul,

bana gölgem kadar ıraksın verda

Sen yoktun yanımda sen yoksun diye

coşup dalgalarca yıkma bendini

Yaprak yaprak ellerim

Kelle sökmeye başlar iman tarlamda

iltifat etmezdim harabe köşke

Kozasının içinde bunalan kelebeğim

Sanki bir başkası gibi

Boşluğa düşmesi gibi

sır ağladim bir sen gördün yaşımı

Vuslat sana, hasret bana gülümser

Kelime kelime sardım gölgeni

Sevdicek rüyada bir kanlı çiçek

Hem darağacından bıktım usandım

bıraksın şu kalbin bıraksın verda

Barışmak sensizlikse

Sen artık aslı-na bürün demişler

?Küstüm? lerin damar damar bar tuttu;

Yağmuru şemsiyesiz sevdiğimiz gün

Çaldığın yılları ver sevdiceğim.

Her sabah kaktığımda turfanda

sevda dergahında çıraksın verda

Ruhum pervazlanır nebülözlere

Yağmur mu öpecek, gül dudağını

Bırak hasret haykırsın

Ben seni göreli benden vazgeçtim

Ne topalım, ne sağırım, ne körüm,

Ve öylesine yakın ki

Ben senin uğruna senden vazgeçtim

yürüdüğüm gerçek izlerim yalan

Çileyle yıkanmak sevenin karı

Ben yokum nefesten başka

Tetik kadar hassas, kuşça özgürüm.

Var bile bir yoktu sen var olmasan

Öylesine insan ve Müslüman ki

Senden sana savuran

Bir dur desem bin vuran

Anlamazsın bildim yar

Gel kendini as bana

Bir gerçeksin bir sırsın

Seninle tanıdı her şey kendini

İçimizdeki ateşin sadece bizi yaktığını...

Ayrılık acısını bir ah?la içe çektim,

Bilmem ki nereden tanırdım O'nu

Ferhat doğduğu gün isim vermeden

Yokluğunu çalıyor içimdeki orkestra,

Yarin hayali bana bir pençe vurup geçti,

Sandım ki haritası göklerde çiziliyor.

Sonsuza dek küs bana

Ney üfler gölgesi kuşa

Mansur gülü dermiş güle mersiye

bunu bir profilde görmüştüm ama hatırlayamadım şimdi :S

Susamış düşünde su olmuş birden

Başak başak ellerim?

Mavi bir gülücüğün on çeşit yorumu var

Bilmem ne zaman nasıl

Yoktu ağlamasan göklerde keder

Kalemi ortadan, kır sevdiceğim.

Günün her anında hasreti vuran

Kendinden dinle

Öylesine dost, öylesine can ki

Kelime var oldu konuştuğun an

yagmurum dedikçe kuraksın verda

Aynaya atılan taşın

Senin sözlüğünde hiç af yok mudur;

Islanırken seninle...

Kara biter, yol dayanır denize,

Ne başı malumdur ne belli sonu

kalbine söyle de artık peşini

Hayat sensiz işkence

Gölgemi gittiğim yere sürürüm

Yolculuk nereye sor sevdiceğim

Darağacın oldum yar

Kimi görsem yollarda benim gibi umarsız

İnsanların üşüdüğünü görmeden bildik,

Yaşadın diye var zaman ve mekan

Zehiri tadınca küsersin bala

Beni yakıp kavuran

Hem her dem haykırdım şiirim diye

Kuş derken kuş sesi gibi

Gönlüne borçludur aşk ahengini

Ne bakarım, ne giderim yabana.

renkleri bilmem ki gözlerim yalan

Ölümümü gözlerinde görürüm.

Bir muamma kaldı senden geriye

Senden sorarlarsa ne derim dedim

solgun bir renk bürüyünce düşümü

Sus Bana

Sana serenat var, bülbül sesinde

Aldığım her nefes sen olur musun

Bildiğin neyse de, ben bilmiyorum.

Kırık bir aynada gördüm galiba

Ülkemin toprağına yar kadem bastığında

Her sabah duyduğum sese yürürüm

Aşık kelebeğin ölüm ağını

Yüreğim sevdaya açılan gemi

Hala güneşe doğru kartalca süzülüyor.

Kalbimi ikiye yar sevdiceğim.

Sen vuslatı sus bana

Kumlar kurak deniz lal

Ne bu ömür benim ne de can benim

Saati sevgiye kur sevdiceğim.

Kafası olmadan geri gelecek

Bir meçhul çağrıyla düşersin yola

Aşk deyince duman çöker gözlere

Düşümde Yusuf'un düşü

Vermedin hatıra yırtık resmini

Görmek istiyorsan, aşkın cismini

Allah?a, adak ellerim?

Bulutlar bile yoktu

Her gece dolaşık düşler görürüm

Güldüğün gün yaratıldı gülmeler

Yarından vazgeçtim dünden vazgeçtim

okyanusun kalbi olsaydım keşke

Ak süt kara taşı içti içecek

Duyduğum her bir ses sen olur musun

Erir mi var ve yok gün gelir bir de

Kafası elinde geçmiş nehirden

Kaslarım yanmış gibi durmadan büzülüyor.

Kusmuş kara yılan aşk ilacını

Es hadi aşka dair

İki esrik ak kuğudur abdest sularında

Gerisi hep vesair

Vaktaki gönlümü kaptırdım sana

Ney eyledin ruhu aşka

Kayıtsız kaldığım an yüreğim üzülüyor.

Gözyaşlarım sustu, nankör ismini

Aşk şair aşktır asıl

Pamuk sularında ak-pak ellerim?

Gelir geçer her fasıl

Yürek dalga söz kumsal

Yapışmış aşk atının gök yelesine

Yanmayı bilince buzlarda duran

Susar mı şu gönül bir gün gelir de

O kadar mı büyük suçum, kusurum?

Hakim sensin artık aşk celsesinde

Çalmışlar O yokken O'nun tacını

sen sustukça geçitleri kar tuttu.

Ne zaman umrumda ne mekan benim

Sana giden yolun hepsi uçurum.