Hemen hemen her insanda bir balık ekmek zevki vardır. Balık yemeyi severiz. Rakı-balık-fasıl ise senede en az bir kere yaptığımız en büyük keyiflerimizdendir. Bazılarımız her nekadar duyarlı olamasa da bazılarımız da deniz adeta bir tutkudur, sırdaştır, yoldaştır. Deniz kimisinin sermayesidir, ekmek parasıdır.

İşte arkadaşım Su Ürünleri Mühendisi budur. Yazsam daha sayfalarca tutar. Sözün özü ; ülkesinin sahip çıkmadığı Su Ürünleri Mühendisi bu memleketin en duyarlı vatandaşıdır. Tanınmayı, bilinmeyi bekler, sektörün gelişmesini bekler. Su Ürünleri Mühendisi emekçidir?

kadro 657 ye sahip haklardan yararlanma:bunun anlamı 657 kadrolu anlamında mı?

Çalışma alanları çok sıkıntılı ve zor. Yerleşim yerlerinden uzakta, hatta bazen medeniyetten tamamen uzakta, elektriğin, telefonun olmadığı alanlarda,4-5 m dalgaların olduğu denizlerde, ailesinden uzakta asgari ücretle çalışan mühendisler. Peki biz bu mühendisleri ne kadar tanıyoruz? Hatta böyle bir mühendislik olduğunu biliyor muyuz? Tanıyalım o zaman?

-ha bu çipuradır. ha bu levrektur. Sen buna çipura, buna levrek desen de olur balık o, anlamaz ki? ama bizde öyle değil maalesef. Biz o balığın her şeyini adımız gibi ezberleriz.

Su Ürünleri Mühendisi deniz insanıdır. Duyarlıdır, duygusaldır. Deniz için canını verir. En zor şartlarda çalışır, ekmek parası kazanır. İşçisiyle yem çuvalı taşır, balık boylar, palet iter, ağ çeker? sonra da işçisiyle oturur aynı sofrada bir ekmeği paylaşır. O mühendistir ama işçisiyle işçi olur ayırt etmez.

yükselme

Bütün mühendislik bölümlerinin aldığı mühendislik derslerini biz de alırız. Bütün mühendislik fakülteleri gibi biz de dört sene okuruz. Fakat diğer mühendislerden farklarımız vardır. Öncelikle; sektörümüzde bir mühendisin çalışabileceği gibi alaylı diye tabir ettiğimiz insanlar da çalışabilir. Hemen hemen bütün balıkların, sistematikteki yerini, bilimsel isimlerini, anatomilerini öğreniriz. Denizlerde ve tatlısularda yaşayan gözle görülmeyecek kadar küçük canlıları bile ezberleriz, böcekleri, bitkileri, sulardaki organik ve inorganik maddeleri, balık hastalıklarını ve tedavi yöntemlerini, ilaçlarını, antibiyotiklerini, botanik ve zooloji öğreniriz. Bunlar yetiştiricilik alanlarıdır. Avcılık öğreniriz. Av araçları ve avlanma yöntemlerini öğreniriz, olta yaparız, ağ materyallerini öğreniriz ve ağ öreriz. Kaptanlıkta gerekli dersleri alırız. Denizde haberleşme, denizde güvenlik öğreniriz. En ağır hukuklardan biri olan deniz hukukunu öğrenir, ezberleriz. Gemi donanım, seyir planlama, navigasyon öğreniriz. Bir de işleme alanı vardır. Gıda kimyası, hijyen ve sanitasyon, kalite-kontrol öğrenir, şu an sektörümüzde çalışıp, yerimizi işgal eden gıda mühendislerinden işlerimizi geri almaya çalışırız. Bir de balık yemi, yem rasyonu öğreniriz, yem fabrikalarında çalışırız. Fakat Zülfü Livaneli?nin filminde balıkçının dediği gibi,

Türkiye?nin geleceği Su Ürünleri Mühendislerindedir. Avrupa Birliği diye tutturduğumuz o birlik denize, balığa, gemilere önem verir . Türkiye?nin becerip de bunca senede koyamadığı yasaları, kotaları AB uyum yasası çerçevesinde AB getirir, çat koyar. Küresel ısınma diye inim inim inlediğimiz o ekolojik bozuklukta Su Ürünleri Mühendislerine büyük iş düşer. Suyu en iyi, en temiz, en güvenilir ve en ekonomik yolla Su Ürünleri Mühendisleri kullanır ve kullanmayı öğretir. En kaliteli balığı üretir. Yurt dışına pazarlar ve ülkesine para getirir. Herşeyden önemlisi denizi sever, balığı sever. Kaptan olur, insan taşır, yük taşır. Dalgıç olur, arama-kurtarma yapar. Ama ülkesi ona sahip çıkmaz, yasasını çıkartmaz, ÇED raporları vererek kurduğu çiftliğini 2 sene sonra buraya uygun değil bu yapı! Diyerek kaldırtır, zarara sokar, ekmek parasıyla oynar. Ama o mühendis ülkesini, ülkesinin denizini sever, sahiplenir.

Ziraat fakültesinin içinde bir bölüm iken artan ve gelişen sektörde talebin de artmasıyla 1987 yılında Ziraat Fakültesinden ayrılmış ve Su Ürünleri Fakültesi olarak eğitimine devam etmiştir. Denizlerde, göllerde ve akarsularda yaşayan besin olarak kullanılabilecek canlıların yaşayışlarını inceler, üreme dönemlerini belirler, bunların en ekonomik biçimde üremesini ve pazarlamasını planlar, ürünlerin besin değerlerinin korunması için önlemler alır. Ayrıca kaptanlık ve dalgıçlık derslerini alan bu öğrenciler de kaptan ve dalgıç olarak da çalışabilmektedir.

İşte denizde yaşamayı göze almış, kimi zaman hiç düşünmeden deniz için canını feda edebilen, denizden alın terini çıkartan, ailesine ekmek götüren insanlar ; Su Ürünleri Mühendisleri ve Teknikerleri.

Saygılarımla

çalışma şekli

Hafife alınan bir bölümdür bu mühendislik. Fakat 4 senede en çok dersi bu bölümde okursunuz. En basit tabirle çalışma alanlarını saydığımızda 4-5 tane çalışma alanı bulduğumuz bu bölümde 4 senede toplamda yaklaşık 82 ders veririz. Peki veririz de ne olur? Hemen açıklayayım. Okulu 4 senede bitirdiniz( ki bu biraz zor; senede 4 ya da 5 mezun verir bu bölüm). İş bulmanız zor olsa da olası. Fakat bulduğunuz işte yaklaşık bir yıl kova taşırsınız, sifon yapar, yemleme yaparsınız. Yerleşim yerinden uzakta, soğuk, kar, kış, fırtına demeden çalışırsınız. Sırılsıklam olursunuz ama çalışırsınız, zorundasınız!

Kuluçkahanelerde çalışıyorsanız, her şeye dikkat etmek, tedbirli olmak zorundasınız. Kafeste çalışıyorsanız hepten vay halinize!4-5 m dalgalarda açık derin deniz sistemi dediğimiz off-shore kafeslerde dalgalara rağmen yürümeye çalışırsınız ki muhtemelen uzunca bir süre öğrenene kadar sürekli düşersiniz. Bir de o soğukta ıslandığınızla kalırsınız. Ama her şey ; az da olsa bir şeyler öğrenip, para kazanabilmek için. Çünkü bu sektörde bir yerlere gelebilmek cidden zordur ve çok emek ister. Yükü ağırdır, fedakarlık ister.

Onlar denizlerin tek dostu, can yoldaşı.

tarım bakanlığı müfettiş yardımcılığı hakkındaki bildikleriniz?

farklı kuruma geçme