Tezatlarım benim, benim tekrirlerim

Gönül gözüyle görecek, duyacaksın. Gönül diliyle konuşacaksın. Bilmez misin gönlü kainat bile kuşatamaz dar gelir. Gönül dilinden anlamam konuşamam, dayanamam bu çileye karşılıksız hiçbir şey veremem diyorsan; talip olmayacaksın Yusufluğa. Yusuf olmak için Yusuf gibi yürek gerek, gönül gerek, iman gerek. Züleyha değilsen eğer peşine düşmeyeceksin Yusufların. Kendi ayarında birini seveceksin ki mutlu olasın.

ya yüreğimi beslediniz yazdıklarınızla fora ve derya teşekkürler.. ayrıca doğru yolda olduğumu bir kez daha farketmemi sağladınız... sağolun...

Her babayiğidin harcı değildir Yusufluk ve her kadının harcı değildir Yusuf yüreklileri taşıyabilmek, layık olabilmek, Züleyha olabilmek!...

ne hoş bir paylaşım.

Ah benim yusuf? um, ah benim, ah/senim, dedi, başka bir şey diyemedi.

Yusuf diye yazdı, namenin en başına, sayfanın tam ortasına.

Yusuf dedi Züleyha, sayfanın ortasına. Hala hitaptaydı kalemi, bir satır ileri geçemedi.

Züleyha'nın Yusuf'a Mektubu

canım çekildikçe aradan saf aşktan ibaret kalayım.

Bir hikaye anlat bana sabra dair, nur-ı aynım, bir hikaye anlat; gerçek olsun. Kalbinin rengi damlarken hani, çekik gözlü nakışlar vuruldu sevinçleri, onu anlat. Yanağına düşen her güneş damlası yeni mağlubiyetler asardı boynuna ve eksik olan şey hep bir adım önde giderdi hani, onu anlat.

Ne güzel ifade etmiş "yitirdikçe bulayım, öldükçe doğayım"

aşkım yeter, tenimin beni hapsettiği zindandan aşkımın kanatlarıyla geçip gideyim.

Papirüsten ezilmiş kağıdı, sivri kalemi aldı eline.

nazan bekiroğlu'ndan

Nil?in sesi geliyor, gelsin, sesim nil?e gitmiyor gitmesin.

SABAH SABAH YÜREĞİMİZE BU MUHABBETİ DOLDURAN FORA ELLERİNE SAĞLIK...

Gizli bahçelerden geçen yeşillerin ıslak çoğulluğu.

Sularıma dökülen karanlık, yoklarımı örten aydınlık

yusuf aşkına inandı, vazgeçmedi, zulme uğradı, zindanlara atıldı, ama hiç bir çile onu inandığı yolundan alıkoyamadı.. bilakis, eyyübca sabretti, yoluna çıkan engellere.. aşkının karşılığını züleyhadan değil, asıl sahibinden bekledi... asıl sahibin büyüklüğüne inanarak.. bu kadar çetin imtihana tabi olan buna sabredip tevekkül eden bir aşığa.. ilahi aşktanda bir mükafat gecikmedi.. o daha asıl ödül gününe ulaşmadan dünyadayken ödülünü züleyhayla aldı.. ya asıl mükafat gününde bunun ödülü hiçde azımsanmayacak kadar değrli olsa gerek..

Gözlerimle gören ey, gözleriyle gördüğüm.

Gün geçtikçe çoğalan benzetmelerim,

Muhabbeti kolay giyilir libas olmayan,

Züleyha devam etti:

Züleyha sayfanın ortasından devam etti, Yusuf, dedi.

Ey kalbimle seven

yitirdikçe bulayım. öldükçe doğayım.

Ey kalbiyle sevdiğim.

Ah benim! Ah benim!

Ey içimdeki yıldızlar mütercimi, ölü olmayan kuşlarım benim

Ey adı gelecek zamanların ve mekanların insanlarına adımla bile kalacak olan,

Ey adım adıyla bile yazılacak olan

yusuf gibi kuyulara atılmayı göze almak, zindanlara atılmayı göze almak... ve yusuf gibi sabredip, yusuf gibi aşkın şerefine leke sürdürmeden kıyamete dek bu sancağı hakkıyla taşıyabilmek.. herhalde bu aşkında hak katında biçilmiş bir bedeli olacaktır..

rabbini bilen züleyha ilk dua olarak hemen oracıkta, rabbim, dedi, gözlerimden bu acıyı kim silecek benim? kim yıkayacak gözlerimin içini? kim yıkayacak acılarla dolup taşan kalbimi?

Zaman ve mekan sizi ayıramayacak. Nerede olursan ol, her daim sevdiğinin yanında olacaksın. Üzüntüsüne üzülecek, sevincine sevineceksin. Sanma ki beraber olmak için yan yana olmak lazım. Gönüller beraberse mesafenin ne önemi var!..

Sesi bana gelmeyen, sesim ona gitmeyen ey.

Vahayı terk edip çölün rahmetine düşen defterim,

aşkla var olduğum yerde yine aşkla yok olayım.

neydiki yusufun aşkını kıymetli kılan.. ve züleyha uğruna zindanlarda karanlığa iten.. ve aynı aşkla vuslata erdiren... yoksa bizim bildiğimiz aşk değilmiydi.. satır satır yazdığımız destanlar, nutuklar, şiirler bir kuru gürültüden ibaret söz kavgasımıydı... bizim aşk dediğimiz; istediğini vermediğinde sırtını dönmekmiydi.. yoksa vefa yoluna, menfaat taşlarıyla set çekmekmiydi.. eğer yusufun züleyhaya olan duygusu aşksa!.. bizimkisi nedir?..

Yusuf dedi züleyha, namenin tam ortasına, sayfanın başına.

En derin kuyusunda kaybolduğum ey,

İçinden binlerce Yusuf ses verdi.

fora sağol paylaşımın için...

züleyha'nın ilk duası

rabbim, dedi züleyha çıkar aradan takılıp kaldığım tenimi, kaldır aradan saf aşkla aramdaki perdeleri.

hemen arkasından da, olsun, dedi. rabbim, her şeye razıyım. hepsine razıyım. yeter ki aşktan azad etme kalbimi. yeter ki göz yaşlarımın serininde yıka içimi.

aşkım yeter, tenimin kafesiyle düştüğüm kuyudan aşkımın tüyleriyle yükseleyim.

Konuşan ağacım bana, konuşan ırmağım benim.

Mısır?ın ruhuna mürekkebinin kokusunu uçuran Yusuf?um.

bu mektubu parça parca yazacağım ki rahat okunsun diye...

Züleyha, kalbi acının anlamına dair sınırlarda dolaşmaya başlayınca Yusuf?a bir mektup yazmaya karar verdi. içindeki hallere tercüman olacak sözcükleri bulup da yusuf? a göstermek istedi. Dedi, her vasfın karşılığı bir sözcük var nasılsa. Bende halimi arz edeyim sözcüklerle Yusuf?uma.

ve Züleyha'nın Mektubu...

aşkım yeter, muhabbet denizinin kıyıları ne denli sınırsızmış göreyim. aşkım yeter varlığımın anlamı neymiş, çözeyim.

yeter aşkım, yeter ki aşkımın kalbime düştüğü yere kadar yükseleyim.

Sözcüklerim, lügatim, lisan hacmimce vasıflandırdığım vasfım

Işıklı yağmurum.

Ayıplanmaktan korkmayacaksın. Sevgini gurur madalyası olarak taşıyacaksın göğsünde, kim ne derse desin... Sevgin için zindana atılmayı da attırmayı da göze alacaksın. Karanlıklar sırdaşın, böcekler yoldaşın olacak. Bileceksin sonunda ayrılık olduğunu. İsyan etmeyeceksin, vuslat beklemeyeceksin.

Bir satır ileri geçsem hitaptan, dedi, yanacağım. Ses verdi içinden bir ses: yan o zaman, yan o zaman!

rabbim, acıya razıyım ama gözyaşım bende kalsın. razıyım yoklukta var olayım.

Dağ lalesi, Çöl çiçeği

ben yusufta adaleti, hikmeti, tevazuyu, haya ve imanı, aşkı, sabrı, iradeyi ve gayreti buldum.. peki ya züleyhanın yusufta bulduğu neydi?..

Ah benim yitik ezel gülü vasfınca sahiplendiğim, ah beni ezel gülü vasfınca sahiplenip de sahiplendiğini henüz bilmeyen sevgilim,

Ama muhabbetinden asla rücu etmediğim

Bizimkisi karşılık beklemek, menfaattir..

göz yaşlarımı ve aşkımı alma, onlar bende kalsın. bedel olsun. ödül olsun. bağış olsun. yoksulluğum zenginliğim olsun.

Nil sularına dökülmüş kandillerin aydınlığı

Gönül diliyle konuşacaksın. Bilmez misin gönlü kainat bile kuşatamaz dar gelir. Gönül dilinden anlamam konuşamam, dayanamam bu çileye karşılıksız hiçbir şey veremem diyorsan; talip olmayacaksın Yusufluğa. Yusuf olmak için Yusuf gibi yürek gerek, gönül gerek, iman gerek. Züleyha değilsen eğer peşine düşmeyeceksin Yusufların. Kendi ayarında birini seveceksin ki mutlu olasın.

3 harfe sığmayan aşk.. işte bu olsa gerek..

Sabır bir hazine ki... Yılanlar bekler gerçek!... Bir hazine ki... Tek miskali Yusuf'lar satın alır... Bir hazine ki... Beşiği ab-ı hayat sukunetiyle süslenen bebekler büyür hendesesinde nur-ı aynım ve tahammül renkli güzellikler yansır eşyaya bakışlarından.

14 şubatı yaşayacak aşıkların... aşkın kıymetini anlayabilmesi dileğiyle..

İçinden bin Yusuf daha ses verdi.

rabbim, her şeye razıyım. hepsine razıyım. yeter ki aşktan azad etme kalbimi. yeter ki göz yaşlarımın serininde yıka içimi...

Fora eline yüreğine sağlık.. Çok hoş..

bildiğimiz ama unuttuğumuz şeyleri yeniden hatırlattın bize...

Yitik tahtına gönlünce kurulan çöl misillemesi sevdiceğim,

Yusuf olmaksa muradın ya da Züleyha; Korkmayacaksın ölümden. Ölümün ayrılık değil kavuşmak olduğunu bileceksin. Dünyaya kafa tutacaksın tek başına. Yandaş yoldaş aramayacaksın. Bir Allah'ına bir kendine güveneceksin sadece. Yol arkadaşın terk etse bile seni yarı yolda, aşkına sahip çıkacaksın sonuna kadar. Tek başıma taşıyamam demeyeceksin. Ölünceye kadar taşıyacaksın şerefle. Karşılık beklemeyeceksin. Sevmek olacak tek amacın. Sevilmemişsin ne fark eder.