yazmasaydın inanırdım

merak ettiklerimi ertelerken daha çok huzur duyuyorum. bu güzel.

başka yöne çekilmese..

ben yine durmam...''

anlamadan geçilmese..

maç sonu evde en çok azarı da ben işitirdim..

''kimseyi beklemeden..

cümle dediğin karşılık beklememeli..

acımasız olduğunda acımam.. bunu öğrendim..

hep yineleniyorum..

sonrasında da ''meğer harcım değilmiş...''

Yani alışveriş mi bu?

Sadece... yalın... karşılık olmadan kurulsun. anladım ki daha doğru olan bu..

değil.. tebessüm..

yanlışım yok..

hatta en kötü olan da bu..

sor bana pişman mısın..

sanılmasın...

nasıl da panik olurdum..

o vakit gördüm ki. asıl ben değil çabalayan..

aldırış etmemek bana en çok tanıdık gelenim..

yılmaz erdoğan dinlerdim. müsaitleştirebilseydim ...

birazdan en güzeli de bulacagım..

çabaladım sonuçta..

ağır oluyor bazan kelimeler..

bu kötü..

en çok içimden edebi terk eden kelime ve cümleler geçerken sakinleşiyorum..

kimseden istemeden..

çay içip ders çalışabilirsin

bizim bir de tozlu toprağa beleli içte tükettiklerimiz vardı. ailecek..

kliptendir bu yazdığım:abimlerle köyde maça giderken ben hep kaleci olurdum...

harfi merakla bekleyeceğim

riyaya da lüzum yok.

ama yüzeydeymişler gibi yapıp kaldırıyrum..

anlamış gibi mi yapmalı.. anlamadığında pat diye sormalı mı.. srarken soru işaretini de unutmalı mı..

bu daha da güzel..

alıp başımı da az eyleşeyim..