Gözü pek bir biçimde hareket etmez, patika yollarda bastığın yere dikkat etmezsen?

Yalnızca uyursan değil arkadaşlar.

Ancak kardeşçe yaşamamızı istemeyen dış güçler, ısrarla bölmeye çalıştılar, çalışıyorlar. Ne yazık ki, toprak reformunu gerçekleştiremeyen hükümetler, Doğu ve Güneydoğu?daki bir kısım yurttaşlarımızı yoksulluğa, toprak ağalarının ve terörün kucağına ittiler.

Eğer, dört mevsim her türlü sebze-meyvenin yetiştiği, üç yanı denizlerle çevrili, her türlü yeraltı ve yerüstü zenginlikleri bulunan, Batıdan Doğuya, Güneyden Kuzeye tarihsel zenginlikleri olan bu cennet vatanda halkların kardeşçe yaşaması engelleniyorsa, bunun sorumlusu ne Kürtler, Türkler ne de diğer halklardır. Bizim kardeşçe, barış içinde yaşamamızı engelleyenler, fitne ve fesad tohumları ekenler, bana göre, başta ABD olmak üzere, iki yüzlü, sahte demokrat Avrupa ülkeleridir.

Televizyonlarda konuşan kimi gençlerin, özgürlüklerinin ellerinden alındığı, dillerini konuşamadıkları, kültürlerini yaşamadıkları sözlerine, bana göre, kendileri de inanmıyor.

Verilen kumanyayı beğenmeyip, aç kalmayı yeğlersen?

"insanın" "sevdiklerinin" "bekleyenlerinin" "hasretin"

Ülkesini içtenlikle seven, Doğu ve Güneydoğu?da askerlik yapanların ne koşullarda askerlik yaptığını, ne tür özverilere katlandığını görmek isteyen tüm yurttaşlarımızın bu filmi mutlaka izlemesi gerekir.

Dağda nöbet tutulan mevzilerde karanlıkta sigara içerek yerini belli edersen?

bana sorarsanız da çok beğendim, çok etkilendim inanın bir kez daha gidip izleyesim var.

Benim gibi, askerliğini Güneydoğu?da yapmış kişiler filmden çıktığında size şunu söyleyebilir: Ya bu film, benim yaşadıklarımın yüzde birini anlatmış ancak. Her birimizin Güneydoğu?da yaşadığı o kadar çok öykü var ki, hepsini anlatması olanaksız. Bırakın bizim yaşadıklarımızı, Hakan Evrensel?in kitabına aldığı öyküleri bile anlatmaya çalışsa, bu filmin süresi 24 saat olması gerekir. O zaman da film sinemada değil, televizyonlarda dizi olarak gösterilir.

Ülkemizin Doğu ve Güney Doğu bölgesinde askerlik yapmanın ne demek olduğunu, ülke topraklarının her karış toprağının özverili askerlerimiz tarafından nasıl, hangi koşullarda savunulduğunu, bu savunma sırasında yaşanan duyguları, sevgiliye duyulan özlemleri, kavuşamamaları çok güzel anlatan bir film. Tamamen gerçek yaşamdan alınan, değerli yazar Hakan Evrensel?in derlediği Güneydoğu öykülerinden yalnızca biri.

ayrıca bir filmin açık saçık sahneler de olmadan konusu kaliteli olduğu takdirde bu kadar etkileyici olması da bütün "sanat için soyunurum, bunlar sanatsal ögeler" diyenlere ölçülmüş, biçilmiş, tam yerine oturmuş kapak olduğunu düşünüyorum; zaten düşünüyordum artık somut bir şekilde de ifadesi oldu.

güzel bir şeyler vermeye calışıyor ama merak uyandıracak pek bir şey yok bazı yerleri cok uzatıyor fragmanlardaki o komutanın bir söyleyişi var orası cok süper ondan sonrası bence boş

Açlıkla, yoksullukla, işsizlikle mücadele eden eğitimsiz gençler, bana göre, istemeyerek ülkemize, kendi yöresinin insanına düşman kesildiler.

filmi iyi ya da kötü olarak değerlendirmek görecedir aslında.

Bu ülkede Kürdü, Ermenisi, Rumu, Gürcüsü, Çeçeni, Azerisi, Tatarı, Çerkezi, Yahudisi, evet hepsi Türkler gibi, hatta Osmanlı?dan günümüze kadar, daha da çok üst düzeyde görevlere gelmişlerdir. İçlerinde Cumhurbaşkanı olan da , TBMM Başkanı ve Dışişleri Bakanı olan da , İçişleri Bakanı olan da , Ordu Komutanı olan da , Sadrazam , Defterdar, Vezir olanlar da vardı? Hiçbirisi de ülkesine ihanet etmedi. Kardeşçe yaşamayı ilke edindiler.

kötü olmasının tek nedeni merak uyandırmaması mıdır onu merak ettim?

bana iyi diyenleri kınıyorum var mı benim aksimi söyleyen

şarkta memur mahsunun filmi hakkında ne düşünüyosun merak ettim

bu filmden önce böyle "karakol baskını oldu 10 şehidimiz var" tarzı haberlerde sadece şehitlerimiz ve ailelerine üzülüyordum. şimdi o 10 şehidin nasıl şehit olduğunu, hangi şartlarda yaşadığını, son anda nasıl olduklarını -bir nebze- daha anlamış oldum. herşeyden önce psikolojik savaşın da işin içide olduğunu farketmiş oldum. çelik gibi sinire sahip olmanın ne demek olduğunu da. Mete Komutanın hem eşini kırmadan telefonu kapatmasını isteyişi hem de o teröristle konuşma tarzı beni hakikaten etkiledi... herkesin etkilendiği sahneler farklıdır. farklılıklarımız ahengimizdir..

bir film ile insanın milli duyguları depreşmemeli zaten bu duygu herzaman zinde olmalı ama bu filmden duygulanmadan çıkmayı aklım almadı doğrusu. milli duygu faso fiso diyenlerin de en azından insani değerler çerçevesinde etkilenebileceğini düşünüyorum nacizane. orada herkes gibi senin benim gibi bir insanın hikayesi var çünkü..

izlemedim ama yeğenim çok beğenmiş kardeşimde komutanın konuşması hariç gerisi güzel değil diyodu

Dağda yürürken, tüfeğini omuzuna alıp, yere bakarsan?

?Uyursan ölürsün.?

Ölürsün?

Bütün televizyon kanallarında boy gösteren dizilerde oynayan, türkü okuyan Kürt sanatçıları sevgiyle, ilgiyle izlemiyor muyuz? Onlar Kürt diye, televizyonu mu kapatıyoruz? Ne kendinizi ne de Batı?nın sahte demokratlarını kandırın. Dürüst olun. Kardeşçe yaşamayı ilke edinen hiçbir Kürt, Ermeni, Rum ve diğer halklara kimse haksızlık yapmaz, yapamaz.

Ne mutlu Türkiye Cumhuriyeti yurttaşıyım diyene.

Teröristler sana ateş ederken, sen?Anacağım ben buralara gelecek adam mıydım? diyerek sırtını bir kayaya dayayıp ağlarsan?

Askerlerini bu şekilde uyaran çok Uzman Çavuş, Astsubay, Teğmen, Asteğmen, Üsteğmen, Yüzbaşı, Binbaşı ve diğer rütbelerde komutanlar olmuştur.

"kendini ötekileşirmenin nereye vardığının hikayesi"...

Karanlıkta hedef gözetmeksizin belirsiz yerlere ateş edip, mermilerini israf ederek tüketirsen?

neden kötü?