yaşarız hayatı paylaşarak, hep paslaşarak...

hayat bu,

sanki tıkılmış özler içeri,

işte ruh-u canlarda paslanma başlar...

pas bekleyenler dururken,

fırlamış gözler dışarı..

sürekli döverek sevmeleri,

paslanmaya yüz tutan yüzeyler,

denizler

hakkın delisi fenomen bir can

örtülü üstü kapalı yaralı gönüller..

saklı aklı

saklısında gerçek aşkı taşıyan kullarıdır..

hem fısıldar sırlı karanlık benlere,

işte o zaman,

ruhu can ile hakka ayna olup,

denizden kıyılara dalgaların vurduğu gel gitler gibi,

karanlıkların bağrına salacak yola,

kıyılardaki küçüçük sapa sağlam sımsıkı taşlara..

zaten hayat,

dalgalar ile taşlar sanki aşkla birbirlerine bağlıdır...

şefkatli tokatlarla ulaştırmaktır...

denizin gelgitleri

hep umutla vurur kayalara...

sabırla bekleyen küçük taşlara,

sık sık çalım atma yerine,

türküler yakar hayallere, ben ile olur ölü ruhlar..

hakkın çok sıkı,

göz kapakları açılsa da kapalı gözler..

taşlar

insan bu,

hayatta pas alırız...

gerçek hür aşkı dalgalar halinde yaşamaktır..

hep aynı çalım atılırsa,

sık sık pas verip dostlarla gönül gönüle yaşamalı hayatı..

daima açık olsa da tıkalı kulaklar..

dev dalgaları ile

hep gelgitlerle aşmaktır...

hakikat güneşini

tutsak aşktan yorgun düşmüş ruhlar..

terü taze temizlenir, her defasında pırıl pırıl parlatılır...

sımsıkı hakka özünden bağlı taşları,

en güzelin yalıçapkını yakamoz bir can

görünür tercihleri ile yürür hayat yolunda..

pas verir

kıyılarda oturmuş

şahittir onların bu dalgalı ortak aşklarına...