Burada Kuran, Hz. İsa?nın, kendisini izleyenleri yalnızca Allah?a kulluk etmeye davet ettiği kaydedilir; O?nun saf beşeri tabiatı ve faniliği tekrar tekrar vurgulanır. Surenin ilk ayetleri ilahi vahyin hedef ve maksatlarını açıklar. Daha önce indirilmiş olan Tevrat ve İncil gibi Kur?an?da insanları doğru yola, hak dine yöneltmek için gelmiştir ve bu kitaplar birbirini destekler.

Elmalılı Hamdi Yazır bu konu ile ilgili olarak şöyle demektedir: ?Tevrat ve İncil?in de muhkem ve müteşabih ayetleri vardı. Ancak onlarda da asıllar, muhkemlerdi. Tevrat?ta önemli sayılacak kadar bulunan müteşabihler, İncil?de muhkemlere çevrilmekte birlikte bir kısmı yine müteşabih olarak kalmıştır. Kur?an?da da daha önceki kitabların müteşabihleri, muhkemlere dönüştürülmüş. Ancak o kitablarda bulunmayan bazı müteşabihler, İslam?ın çağlar üstü bu son kitabında da zikr edilmiştir.?

kuran büyük bir kitaptır. büyüklüğünü görmek isterseniz konu başlığıma bir göz atın.

((Hz. Aişe?nin şöyle dediği rivayet edilir: ?Allah?ın Resulü ?huvellezi enzele aleyke?l-kitabe?ayetini okudu, buyurdu ki: Kur?an?ın müteşabihinin ardına düşenleri görürseniz bilin ki Allah?ın, kitabında kast ettiği kimseler onlardır. Onlardan kaçının.?))

Allah, ümmü?l-kitab ile muhkem ayetlerin tamamını kastetmektedir, yoksa onlardan her bir ayetin ümmü?l-kitab olduğunu değil. Kanıtlanmaya çalışıldığı gibi eğer bunun anlamı muhkem ayetlerden her biri ümmü?l-kitab olsaydı, bu durumda hünne ümmehatu?l-kitab denmesi gerekirdi.

Merhum Elmalılı?nın söyledikleri, müteşabihin gaybe dair anlatımların insan

Zikredilen diğer bir sebep ise, Yahudilerle alakalıdır. Buna göre ayeti kerime, Yahudi olan Ebu Yasir İbn Ahtab, kardeşi Huyey İbn Ahtab ve beraberindeki topluluk hakkında nazil olmuştur. Bunlar Hz. Peygamber ile, O?nun ve ümmetinin ömrü hususunda tartışmaya girmişler, Hurufu Mukattaa?ları cümel hesabıyla rakama dökerek bir süre tayinine kalkışmışlardı. Bunun üzerine ayet nazil olmuştur:

Kanaatime göre ayetin nüzul ortamı ve?el-Kitab? ve?rasihun? kelimelerinin incelenmesi bir araya getirildiğinde bu ayette anlatılanların ehli kitapla ilgili olduğu ortaya çıkmaktadır. Ancak bu Kur?an?da muhkem-müteşabih ayırımının olmadığını göstermez. Aksine Kitab-ı Mukaddes?de müteşabihlerin yer alması onların, Kur?an?da da mevcut olduğuna işaret sayılabilir. Çünkü bu kitapların hepsinin kaynağı birdir.

yaptığım hatayı söyler misin? ne yapmışım?

yine ben içinizden biriyim siz bu halle nasıl islamı dünyaya anlatacaksınız doğrusu merak edşiyorum.

Yine bu ilk ayetlerde ilahi vahyin tefsir ve te?vilinde gözetilmesi gereken usul hakkında şu önemli ilke ortaya konulur: Allahın peygamberlerine indirdiği vahyin bir kısmı kesin anlamlı muhkem ayetler, bir kısmı da değişik konuları açıklamaya yarayan, derin ve hikmetli manalar taşıyan müteşabih ayetlerdir. Dinin temel ilkeleriyle ilgili ve kesin anlamlı olan muhkem ayetler kitabın anası, dinin anayasası sayılır. Bir takım incelikler, sübjektif gerçekleri ifade eden ve değişik konulara uygulanabilecek çok yönlü, sembolik ve mecazi anlamlar taşıyan müteşabih ayetler ise yoruma muhtaçtır.

Kitab ve çoğul formu kütüb kelimesi, Kur?an?da 261 kez kullan?lmaktad?r. Çeşitli anlamlara sahip olmakla birlikte, bu kelime tam anlamıyla?kitab? olarak çevrilmektedir. Ayette geçen? hüvellezi enzele aleyke?l-kitabe? ibaresinde?Kitab? kelimesinden kast edilenin Hz. Peygamber?e gönderilen Kur?an-? Kerim mi yoksa önceki peygamberlere indirilen Kitab-ı Mukaddes mi olduğu konusunda farklı görüşler mevcuttur.

Bir önceki Bakara Suresi gibi, bu da vahiyden ve insanın ona karşı tavrından söz ederek başlar. Bakara Suresindeki temel vurgu, Allah tarafından vahyedilen hakikatı kabul edenler ile onu reddedenlerin karşıt davranışlarına yöneltilmişti.

Kur?an?daki?el-Kitab? kelimesini semantik olarak çalışan Madıgan, bu kavramın en genel anlamda Allah?ın bütün peygamberlere vermiş olduğu emirlere, otoritesine ve bilgisine delalet ettiğini söylemektedir.

dili ile ifade edilmesinden ziyade, önceki kitapta yer alan bir sırrın daha sonra gönderilen kitapta açık hale gelmesi gibi anlatılması, müteşabihi gizemli bir hale getirmektedir.

Ayetin nüzul sebebi olarak zikr edilen olaylar ister Hıristiyanlar olsun isterse Yahudilerle cereyan etmiş olsun, bunların dinde derinlik kazanmış teologlarının kitabın esası olan açık ayetleri bırakıp müteşabihlerin peşine takıldıklarından ötürü tevhide aykırı inançlara sapmış bulunduklarını göstermektedir.

Nasr Hamid Ebu Zeyd de Al-i İmran 3/7 ayetinin nüzul sebebi olarak nakl edilen rivayetleri klasik kaynaklardan incelemesi sonucunda Yahudilerin, surelerin başlarında bulunan hurufu mukattaa? ile ebced hesabı yaparak Hz. Peygamberin ve ümmetinin ecelini hesaplamaya kalkışmalarına ilişkin rivayeti mantıklı bulduğunu ifade etmektedir. Ki Yahudilerin hesaplamaya kalkıştıkları konunun bilinmesi mümkün değildir. Bu sebeple?ve?r-rasihune fi?l-ilmi yekulune amenna bih? ibaresinin, ayetin öncesinden ayrı, yeni bir başlangıç cümlesi olduğunu söylemektedir.

?Kalblerinde bir eğrilik olanlara gelince? Taberi (ö.310/1108)?ye göre, ayette niteliği?kalblerinde eğrilik bulunmak? olarak yerilenler, ?Kuran?ın, muhtelif te?vil şekillerine göre anlaşılabilmesi mümkün olan Hurufu Mukattaa?nın manalarına tutunan Yahudilerdir.

Burada ayetlerinin müteşabih olduğu bildirilen Kitab, Kur?an değil önceki kutsal kitaptır. ?Kur?an?ın tamamı muhkemdir, anlaşılır, açık anlamlı olarak indirilmiştir. Yine tamamı güzellik bakımından müteşabih ?dir. Fakat tefsirine çalıştığımız bu ayetteki müteşabih ayetlerden maksat, Kur?an?ın ayetleri değil, Kitab-ı Mukaddes?in ayetleridir. Bu müteşabih ayetleri yorumlamaya kalkanlar da Hz. Peygamberin sahabileri olmadığı gibi, ilimde rasih alimler de Kitab ehli alimleridir. Çünkü Hz. Peygamberin zamanında, sahabilerin, Kur?an?ın bazı ayetlerini çeşitli anlamlara çekip yorumladıkları hakkında hiçbir sağlam rivayet yoktur.

M. Demirci, müteşabihler konusunda kaleme almış olduğu kitabında bu konudaki iddiaları genişçe değerlendirir. Al-i İmran suresinin baş tarafında yer alan seksen küsur küsur ayetin Hıristiyanlar hakkında nazil olduğu ve 7. ayette yer alan müteşabihlerin Hıristiyanlarla ilgili olduğu iddiasına karşı çıkar ve sözü edilen ayetlerin hepsinin Hıristiyanlarla ilgili olmadığını söyler; daha sonra?el-Kitab? kelimesiyle kast edilenin önceki kitaplar değil Kur?an olduğunu; çünkü ayette geçen?aleyke? zamirinin Hz. Peygambere işaret ettiğini ilave eder. Son olarak Hz Aişe?den gelen rivayetin sahih olduğuna dair kaynaklar zikr eder.

Bu sure H. 3. yılda Medine?de vahyedilen ikinci veya üçüncü suredir. Bununla birlikte, bazı ayetleri daha önceki bir döneme, yani Hz. Peygamber?in vefatından önceki yıla aittir. Al-i İmran başlığı, 33. ve 35. ayetlerindeki bu uzun peygamberler silsilesinin ortak menşeine yapılan atıftan alınmıştır.

kardeş gerçekten hatırlayamadım hangi alıntıdan bahsediyorsunuz siz

?Müteşabih ayetlere tutunarak, Allah?ın Rasuluyle tartışmaya girenlerin iki husustan birisi için bunu yapmış olmaları mümkündür. Ayetin, müteşabihata sarılarak, kendisinin ve ümmetinin ömrü hususunda Hz. Peygamberle tartışmaya girişen Yahudiler hakkında nazil olmuş olması daha uygundur. Zira, ?onun te?vilini Allah?tan başka kimse bilemez? kavli, Allah?tan başka kimsenin bilemeyeceği bir alana işaret eder ki, bu da Hz. Peygamberin ve ümmetinin ömrüdür; Yahudilerin öğrenmek istedikleri de buydu? Hz. İsa konusu, Cenab-ı Hak tarafından Peygamberine ve müminlere açıklanmış, böylece kapalı bir husus kalmamıştır.?

yoksa başka bir başlığa gönderecektinizde yanlışlıkla buraya mı yazdınız:))

yoksa beni diğer kuranmüslümanıyla mı karıştırıyorsunuz,

Zemahşeri, ümmü?l-kitabı aslü?l-kitabla aynileştirir. O, muhkem ayetlerin niçin ümmü?l-kitab olarak isimlendirilmelerinin sebebine dikkat çekmektedir. O?na göre muhkem ayetler, müteşabih ayetlerin yorumunda temel olarak alınırlar. Taberi, ümmü?l-kitabın, dinin temeli, farzları, hadleri ve insanların ihtiyaç duydukları diğer dini meseleleri ihtiva eden Kur?an?ın esası anlamında olduğu görüşündedir.

Rivayeti Hz. Aişe?ye dayandırılan yukarıdaki sözü de Hz. Peygamberin söylediği kanaatinde değiliz. Bu söz, daha sonra çıkan bölünmeler, ayrılmalar sonucunda her fırkanın, bazı ayetleri kendi görüşünü destekleyecek biçimde yorumlanmaya başlaması üzerine ortaya atılmıştır.

bakın minarebiliş

32 tane ayet 60 tane de hadis ne zamandan beri bi kaç ayet oldu

Surede gerek 3. gerekse 7. ayette geçen?el-Kitab? ile hangi kitabın kast edildiğini anlamak için bu sureden çok önce indirilmiş bulunan Ankebut 45-49. ile Ra?d Suresinin 36-37. ayetlerinde kelimenin kullanımına bakmalıyız.

Bu tefsiri kimden alıntı yapıyorsunuz acaba.

Muhkem ve müteşabih kavramlarının ıstılahi anlamlarının kullanıldığı Al-i İmran Suresinin 7. ayetinin Türkçe meali şu şekildedir:

Al-i İmran 3/7 ayetinde?O sana kitabı indirendir. O?nun bazı ayetleri muhkemdir. Onlar kitabın anasıdır? şeklinde geçen ibarede yer alan?ümmü?l-kitab? terkibi de farklı anlaşılmıştır. Bu terkipteki?ümm? sözcüğü, asıl, kaynak ve kendisine başvurulan gibi anlamlara gelmektedir.

Buna karşılık Al-i İmran?ın ilk ayetlerinde, yanlış yönlendirilmiş bir çok müminin Kur?an?ın müteşabih pasajlarını ve dolayısıyla, daha önce vahyedilen metinleri gelişigüzel bir şekilde yorumlama ve böylece ilahi mesajın gayesi ve özü ile çatışan gizemli tezler çıkarma temayüllerine işaret edilmektedir.

?Rabbimiz! Sen geleceğinden şüphe olmayan bir günde insanları toplayacaksın. Allah, vaadinden dönmez.? duası ile tamamlanır.

Ben bu alıntı yaptığınız kaynağı öğrenmek istedim sadece.

Fatıma o dediğin hadis uydurmadır. Kuran'a aykırıdır. Çünkü dinde zorlama yoktur. Allah'a inanmayanın müslüman olmayanın cezası bu tarafta değil ahirettedir.

9. ayet :

İlk dönem müfessirlerinden Mukatil b. Süleyman (ö.150/767 ) tefsirinde Al-i

?Rabbimiz! Bizi doğru yola ilettikten sonra, artık kalplerimizi saptırma; katından bize bir rahmet bahşet! Sen son derece lütufkarsın.? Ve akabinde

Ya haklısın aslında fatımaya burada cevap vererek konuyu dallandırmamak lazım.

?Medine devrinin 9. yılında Hıristiyan heyetiyle Hz. Peygamber arasında geçen tartışmalar üzerine indiği rivayet edilen bu ayetlerde zikr edilen?el-Kitab? ile Kur?an?ın değil, Kur?an?dan önceki kitabın, yani Tevrat ve İncil?in kast edildiği açıktır. İşte Hıristiyanlarla veya daha genel deyimiyle Kitab ehliyle tartışma üzerine inen bu ayetlerde, Hıristiyanların Kutsal kitabına işaret ediliyor, o kitabın muhkem ayetleri yanında müteşabih ayetlerinin de bulunduğu, yüreklerinde eğrilik bulunan kimselerin, dinin temel hükümlerini açıklayan ayetleri bırakıp, anlamını herkesin kavrayamayacağı müteşabih ayetleri yorumlamaya kalkarak görüş ayrılıklarına, bölünmelere, karışıklıklara sebep oldukları; onların gerçek amacını bilen derin alimlerin ise Kitabın bütün ayetlerinin Allah katından olduğunu söyleyerek gönüllerinin böyle yanlış yorumlara kaymamasını Allah?tan niyaz ettikleri anlatılıyor.

Ayetteki gramatikal probleme gelince, maalesef, önde gelen ilk gramercilerden olmasına rağmen Zemahşeri, bu cümle yapısına ilişkin problemle ilgili görüşünü açıklamamıştır. O, ümmü?l-kitabın anlamı ile ilgili görüşünü desteklemek için ümm kelimesini?kendisine müracaat edilen? şeklinde açıklamanın yeterli olduğunu düşünmüş olabilir.

Kitab?ın aslını bunlar oluştururlar ve kitabın indirilmesindeki amaca uygun olarak te?villeri Allah?tan başkası tarafından da bilinebilir. Müteşabihler ise, Kur?an?da muhkeme nispetle, ?diğerleri?, yani?uhar? sözcüğüyle ifade edilmişlerdir. Bu kelimeden de anlaşılmaktadır ki sayıları azdır ve birkaç sayılı konuya hasr edilmişlerdir. Müteşabihlerin te?vilini ise ancak Allah bilir ve ilimde derinleşmiş olan müminler bu gerçeği görerek, ?biz onlara iman ettik, hepsi de Rabbimizin katındandır derler?; ardından da Rab?lerine dua ederler. Akl-ı selim sahibi olup da ilimde derinleşmiş olan alimler kalplerinde sapıklığa meyli olan ve fitne çıkarmak arzusunda bulunanlar gibi te?vilini Allah?tan başkasının bilemeyeceği müteşabihlerin peşine düşmezler; onları te?vil etmeye yeltenmezler, insanları fitneye götürmezler.

Bu ayette geçen?kitab? kelimesinden kast edilenin Hz. Peygambere indirilen Kuran olmayıp, Kitab-ı Mukaddes olduğunu: kalplerinde eğrilik olup, fitne çıkarmak isteyenlerin Hıristiyanlar; ilimde rusuh sahibi olanların da Peygamberimizin sahabileri değil, Yahudi bilginleri olduğunu söyleyebiliriz.

Hz. İsa?nın kendisini izleyenler tarafından sonradan tanrılaştırılması, bir peygamberin orijinal mesajının böyle gelişigüzel yorumlanması konusunda en belirgin örneklerden birisi olduğu için, bu sure, hepsi de İmran?ın soyundan olan Hz. Meryem?in, Hz. İsa?nın ve ayrıca Hz. Yahya?nın babası Hz. Zekeriya?nın kıssaları üzerinde durur.

hayırdır kardeş ne tefsiri, ne Fatıma sı ne cezası neden bahsediyorsunuz siz, konumuz tefsir, ceza, mükafat ve fatıma değilki ne alaka yani

bunlar sadece ayet

Muhkemattan söz eden ve çoğul formunda mübteda olarak gelen hünne kelimesi ile tekil formunda haber olarak gelen ümmü?l-kitab kelimelerinin garamatikal yapısı bu konudaki nadir örneklerdendir. Bu sözdizimsel uygunsuzluk için şöyle bir neden ileri sürülmektedir.

Peygamber devrinde birlik vardı. Peygamberin kendisinden sonra çıkacak olaylar da gayb haberleridir. Gaybi de ancak Allah bilir.?

Çünkü Peygamber devrinde hiç kimse Kur?an?ı, kendi istediği biçimde yorumlamaya cesaret edemeyeceği gibi henüz onların kültür düzeyleri de böyle yorumlara elverişli değildi. Bu tür yorumlar, bölünmelerin eseridir.

Taberi açıklamalarını şöyle sürdürür: ?Her ne kadar ayet, adı geçen şirk ehli hakkında nazil olmuşsa da, onunla Allah?ın dinine bir bidat sokan, kalbi bu bidata yönelmiş olan, sonra Kuran?ın müteşabih ayetlerinin bir kısmını sırf kendinden te?vil eden, yaptığı bu te?vili hüccet getirip?hak ehli? ile tartışmaya girişen; Hak ehli müminlerde şüphe uyandırmak için, Kuran?ın muhkem ayetlerinin net manalarından sapan; hangisi olursa olsun, kendisi için müteşabih olan her ayetin manasını te?vil yoluyla taleb eden her bidatçiyi içine alır.?

hangi konu tam olarak söyleyinde hatırlıyım bileyim

Bu ayette Allah son peygamber Hz. Muhammed?e inzal ettiği kitabını, insanlar tarafından te?villerinin bilinip bilinemeyeceği noktasında muhkem ve müteşabih olarak iki kısma ayırmıştır. Ayetin mefhumundan anlaşılan?muhkem ayetler? kitabın anasıdır, aslıdır ve çoğunluğunu oluşturmaktadır. Muhkemler?ümmü?l-kitab? olarak nitelenmektedir. Ümm kelimesi; asıl kaynak, kendisine başvurulan gibi manalarda kullanılır. Kullanıldığı manalardan bir diğeri ise, çokluktur. Ümmüt-Tarik denildiğinde, yolun çoğu kastedilir.

cümlesi benim için yeter de artar bile. ha bişey daha diyeyim

Dinsizlerin özellikle müslüman karşıtların anlamakta sıkıntı çektikleri bir kaç ayeti getirip işte islam budur anlayışını

?Bu ayet Hıristiyanlar hakkında nazil olmuştur. Necran?dan gelen Hıristiyan heyeti, uzun süre Medine?de kalıp Hz. Peygamberle Allah?ın birliği üzerinde çeşitli münakaşalar yapmışlardır. İşte Al-i İmran suresinin seksen küsur ayetinin onlar hakkında indiği rivayet edilir. Bu ayet, Hıristiyanların kitabın esası olan açık ayetleri bırakıp müteşabihlerin peşine takıldıklarından ötürü tevhide aykırı inançlara sapmış bulunduklarına işaret etmektedir.?

Zikrettiği rivayetler arasında yaptığı tercih ve genel sonuçlara gitmesi bakımından temayüz etmiş olan Taberi şu değerlendirmede bulunmaktadır:

bi kaç ayet mi

Çeşitli anlamlara gelmekle beraber? kitab? kelimesi de tam anlamıyla?kitab? olarak çevrilmektedir. Ayette geçen?Bunlar kitabın esasıdır.?şeklinde çevrilen hünne ümmü?-l kitab ifadesi, hem anlamı hemde gramatikal yönüyle tartışma konusu yapılmıştır.

?İlahi kelamın özü olan açık ve kesin hükümlü mesajlar ile müteşabihleri kapsayan bu ilahi kelamı sana bahşeden O?dur. Kalpleri hakikatten sapmaya meyilli olanlar, sırf kafaları karıştırırmak için ve ona anlamlar yüklemek amacıyla ilahi kelamın müteşabih olarak ifade edilen kısmına uyarlar; oysa Allah?tan başka kimse onun kesin anlamını bilemez. Bu yüzden bilgide derinleşenler şöyle derler: ?Biz ona inanırız: tümü Rabbimizdendir; derin kavrayış sahipleri dışında kimse bundan ders almasa da.?

eğer timrizi-buhari-gazali hadislerine konuyu getitirsem emin olun korkup kaçarsınız.. sırf putperest diye kadın ve çocukları öldürün

konumuz başlıktanda anlaşılacağı gibi müteşabihatla ilgili

Arapça dilbilgisi kurallar na göre, sözdizimsel formlarıyla ilgili olarak cümlenin mübteda ve haberi arasında gramatikal uygunluk zorunludur. Bununla birlikte, karmaşık/anlaşılmayan özel bir lüzum varsa uygunsuzluk olabilir.

kendi başlığınızda yetmez miş gibi bari diğer kardeşlerimizin başlıklarında yapma!!

minarebiliş

Ayetin devamında gelen 8. ayette, ilimde derinleşmiş olanlar şöyle dua ederler:

İmran suresinde muhkem ayetlerin kitabın özü, esası manasında geçen? hünne ümmü?l-kitab? ibaresini levh-i mahfuzda yazılmış olan ve bütün ümmetlere yasak kılınan muharremat olduğu şeklinde açıklamaktadır.