Git de şen şakrak geçen günlerine gün ekle,

Henüz layık değilken tomurcuk kadar aşka,

Uzaklaş ellerimden uçabildiğin kadar.

Sırf sana üzülüyor, sırf sana acıyorum!

Hadi git, ne bir adres, ne bir hatıra bırak,

Öyle bir uzaklaş ki karda kalmasın izin.

Ne vedaya gerek var, ne de mektuba hacet,

Her darbene tahammül edecektir bedenim,

Sanma ki hüsranını görmeye ömrüm yetmez.

Güllere de aşk olsun gene sen kokacaksan!

Fallara da aşk olsun gene sen çıkacaksan!

Şirin ol katlanayım dağ gibi külfetine.

Gururum mani olur perişanıma benim.

Hadi git, benden sana dilediğince izin,

Git ki gamlı yüzümün hüznüyle dolmasınlar.

Git de Allah aşkına bir selama muhtaç et!

Zannetme ki, pişmanlık, mutluluk kadar ırak!

Yari Ferhat olanın ellerle ülfeti ne?

Beni kahkahaların sustuğu yerde bekle.

Kopsun nerden inceyse artık bu bağ, bu düğüm!

Cemal Safi

Oysaki hep yedekte, hep elde var saymıştın.

Mademki aşk tablosunun takdirinden acizsin,

Sanırlar ki sen beni biricik yar saymıştın;

Günahıma girmeden, katilim olmadan git!

Mademki benli hayat sana kafes kadar dar,

Hercai arılara meyhanedir çiçekler,

Her gece daha berbat, daha vahim gördüğüm.

Git ki siyah gözlerin arkada kalmasınlar,

Korkulu düşlerimi yorumdan kaçırıyorum;

Git de çağdaş ressamlar modern resimler çizsin.

Kim bilir şerefinden kaç kadeh içecekler!

Günahıma girmeden, katilim olmadan git! ...

Çünkü herkes beni Kays, seni Leyla bilirler.

Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit,

Kahrımın nedenini söylesem irkilirler;

Sanma ki fasl-ı bahar geldiğim gibi gitmez,

Sana gül bahçesini kim açar benden başka!