Yalnızlık!

İş ile ev arasında sıkışmış hayatımızda, insani münasebetleri unutmuş, arkadaşlığın, komşuluğun, aile içi ilişkilerin kaybolmaya yüz tuttuğu günlere de geldik nihayet.

çok şükür...

Hala ev gezmesi yapan ailelerdenseniz, bunu mutlaka devam ettirin ve akşamları ev gezmelerine çocuklarınızı da mutlaka götürün. Çocuklar annesinin, babasının arkadaşlarını bilsinler, farklı insanlar tanısınlar. Siz de onların arkadaşlarıyla, arkadaşlarının aileleriyle tanışın. Sizin evinize misafir geldiğinde de çocuklarınız odalarında çıkmazlık yapmasınlar. Hiç olmazsa çıkıp bir hoşgeldiniz desinler, biraz otursunlar. Misafirliğe gitmediğiniz zamanlarda da mümkün mertebe ailecek beraber oturun. Siz salonda televizyon seyrederken, eşiniz mutfakta bulaşık yıkıyor, çocuklarınız odalarında internete giriyor olmasın.

Makineleşme ve bireyselleşme toplumumuzu yalnızlaştırdı. Öyle ki, yalnızlaşma, diğer modern toplumlar, endüstrileşmiş toplumlar gibi en önemli sosyal meselemiz, bir anomi haline geldi. Modern hayat, çalışma hayatının yoğunluğu ve maddi kazancın ön plana çıkması beraberinde manevi buhranları da getirdi. Toplumumuzda geniş ailelerin yerini çekirdek aileler alalı çok oldu. Giderek küçülen aile yapımız, aile fertlerinin de kabuğuna çekilip kendi alanlarını korumaya başlamasına sebep oldu. Bu hal bir gerçeği karşımıza çıkardı: yalnızlık.

Böyle yapılmadığı için çocukların anne-baba ile ilişkileri sınırlı. Birlikte bir şey yapma zevkini, birbirine ait olma hissini kaybetmişler. Bazı aileler çocuklarını pahalı okullarda okutmakla övünebiliyorlar. Lakin çocukları bir sorun yaşadığı zaman anne-babalarına açılmak yerine niye okulun psikoloğuna gidiyorlar? Çünkü anne-babaları onlar için çok uzakta.

Kendini yalnız hisseden kişiler, hadiselerin sadece olumsuz yönlerini görür. Yalnızlık psikolojisiyle sıkıntılar olduğundan daha şiddetli hissedilir. Yalnızlık beraberinde mutsuzluk ve umutsuzluğu da getirir. Kendini yalnız hisseden kişi karamsarlaşır, sorunlar karşısında çaresiz hisseder. Yardıma ihtiyacı olsa da yardım istemeyebilir.

Çocuklarımız gün gelecek 'en yakın arkadaşınız kim' sorusuna 'internet' cevabını verecek. Öyleyse evinize internet bağlatmak bir zaruret mi sorusu aklımıza geliyor. Hadi bağlattınız, hiç olmazsa kotalı olsun ve mesela sadece akşamları açık olsun, veya sadece gündüzleri.

Yalnızlık zamanla beyin ve beden işlevlerinde de bozulmaya sebep olabilir. Acı ve üzüntülerin paylaşarak azalacağını herkes bilir. Oysa kişi kendini yalnız hissettiğinde yeni bir şey öğrenmek, olaylara farklı açılardan bakmak bile güçleşir. Kişi kendi doğrularına sıkı sıkıya kenetlenir. Bu ise insanları uzaklaştırarak veya en azından yakınlaşmaların mani olarak daha da yalnızlığa iter.