Güzelliğin olmasa efendim,

Divanelere döndük, yaya kaldık yolunda.

Hüdhüdlerimizin mil çekildi gözlerine.

Derd ile ağlayandın; hem derde salandın!..

dönüşlerinin ahengini kırdılar.

Şehitlerimiz kefenlerinden sıyrıldı senden sonra;

kapılanıp kaldık umutların kapısında.

baş kaldırdık önce ve sonra yıkılışlar gördük hep efendim.

Çelik mermere çarptı, iradeye ateş düştü yokluğunda.

Ellerimiz vardı açıldıkça dolan, uzandıkça verilen;

Sana muhtacız!..

YANİ İŞİN ÖZÜ GEÇİKTİM BEN SANA, AŞKINA GEÇİKTİM.. RÜYALARIM YETMEDİ, HE NE KADAR GÖRDÜYSEMDE-SONUÇTA RÜYAYDI.. hayatım yetmedi sana doymaya... EY DÜNYANIN EN GÜZEL İNSANI, YÜCE MEVLAMIN EN SEVDİĞİ KULU--geçiktim ben sana AŞKINA GECİKTİM..

kanlarımız sahralar doldurdu.

Yolunda yürümekten üzerimize düşen,

Hani bir aşk idin, bir güzellik idin sen, güzellikle askın kesiştiği

Gel ey sevgili!

ve sen gitmiştin efendim.

düşündüm, çoğu zaman hüzünlendim.. seni sevenler-birbrini sevemez oldu... bunuda seni sevdiklerini söylerek yaptılar... sen hep umudu vaad ettin, hep güzel şeyleri miras bıraktın.. hep tutunacak bir dal aradık, sen yokken.. ama hep yalnız kaldık, hiçbirşey seni anlatamadı bize.. SADECE BAKA KALDIM, HEP ARKANDAN...

Suretleri ve canları iman ile sen şekillendirmiş,

Dillerimiz dilim dilim edildi efendim.

Aldandık, hep aldandık.

OYSA SEN GECİKMEDİN BİZİ SEVMEKTE,

Kucak kucağa güneşlerimiz söndü,

aşkın o aynanın cilası idi hani.

Yokluğunda kaybettik önce varlığımızı ve sonra yok eyledik aklımızı da.

kimi güler, kimi ağlarken yitirdiler kendilerini.

Sana en fazla muhtacız

böğrümüzde kaldı ellerimiz.

baska söze ne hacettt

"La" ile "Illa"yi i'caz ile sen dillendirmiştin.

Bize sevmeyi unutturdular ilkin;

Ve sen gitmiştin.

Sen gitmiştin...

aşkı hiç bilmeyecekti cihan;

Kelimelerimiz anlamlarını yitirdi,

Bölük bölük kadınlarımız,

Ve sen gitmiştin...

En fazla sana muhtacız.

Gönüllerimiz billur kadehler gibi çalındı sengsarlara;

Vurgunlar yedik pes pese efendim...

Biricik sığınağımız, varlığımızın övüncü, yüz akımızdın.

Hanım idik halayık olduk;

dostumuz düşman içinde.

Saadetle yasamış, saadet çağını yaşatmıştın.

dudak dudağa denizlerimiz kurudu

Uyandır bizi uykumuzdan...

Güzelliğin cihanı gösteren bir ayna;

prizmada.

Kendi gönlüne ihanet edenlerimiz, gönlün kendisine ihanet ediyorlardı artık.

Ve sen gitmiştin efendim...

sonra sevginin ne olduğunu...

biz ser işler olduk.

grup grup erlerimiz,

Gönül yurdunda çaresizlerin çaresi, hastaların merhemiydin.

Hasretinle akan zamanlarda cevherimiz özden, madenimiz mıknatıstan ayrıldı.

Doğ ufkumuza, sar dünyamızı, gir gönlümüze yeniden...

Bir gelişle gel, bir gülüşle gel.

bay idik köle edildik.

Kendimizi unuttuk, seni bilmez olduk...

Artık düşmanlarımız dostlar arasında;

Sevgili!

Aşk pazarında mezat hep güzelliğine; güzellik yurdunda yollar hep aşkına

kutlu erlerimiz tutsak oldu nefis ordularına...

velhasılı güzeel söylemiş dursun ali erzincanlı..

Hasretinden akıllar yitirildi efendim,

Sana en fazla muhtacız.

Sana muhtacız...

aşkın olmasa güzelliği hiç anlamayacaktı.

Seninle birlikte her şeylerimiz gitti.

Yanmış igsilerle kara bahtımıza kara resimler çizdiler.

Sen gidince, ey sevgililer sevgilisi, güvercinlerimiz tuzaklara esir düştü;

Hayırları söyleyip gitmiştin,

gönüller gölgelere düştü.

Uzun uzun emellere kapıldık,

durmuştu efendim...

demet demet çocuklarımız,

Hiçbir şey kazanmadık ayrılığında, efendim,

Aşk dervişleri avare, pejmürde, hercayi rüzgarlara kapıldılar,

GECİKTİYSEMDE, GECİKTİĞİMİ SANDIM,

Delilimizi yitirdik, delillerimizi yitirdik.

sevilmeyi hakedenler sevilir,, BU YÜZDEN EN GÜZEL İNSAN-EN SEVİLEN KUL.

hiç kar elde edemedik.

ırmaklarımız mecralarında susuzluğa mahkum edildi.