Alman Disiplini mi Yoksa "Şımaracak Tabi Benim Prensesim/Prensim O" mu?

Disiplinden yanayım ama çocuğun seviyesine inerek, konusarak, anlatarak...

Şimdi Enseye Şaplak-Göze Parmak İnsanlarız ama Hepimiz Anne-Baba Olucaz. Hiç Düşündünüz mü Çocuğunuzu Nasıl Yetiştirecekiniz?Geçenlerde Karşılaştığım Manzara. arkadaşımın Oğlu Geliyor Salona,6 Yaşında Çok Tatlı Bir Velet

Alman disiplini ağır bence. Öyle bir kültürümüz olmadığı icin bir süre sonra önce paylayıp, sonra yağlama modunda yaşarız. Bu durum çocuğu arsız yapar. "Amaan odada yarım saat takılırım nasılsa" mantığı oluşur.

Mesela Babasının Hoşuna Gitmeyen Birşey Yaptığında Babasının Ağzından Sadece Şunlar çıkıyor "Ata. Odaya."

Yine de Benim Fikrim Değişmedi, Kızımın Saçını Çekenin Canını Alırım ama Çok Şımartıp Dizginlerimden Çıksın da İstemem

arkadaş olmak varken neden ebeveyn rolünü bu kadar ağır oynuyorsunuz

Siz Nasıl Bir Çocuk Eğitimi Düşünürsünüz?

Çocuk İçerdeki Odaya Gidiyor Yarım Saat Orda Kalıyor Tek Başına, Cezasını Çekiyor ve Çıkıyor İtiraz Yok Tıpış Tıpış Aslında Hoşuma Gitmedi Değil Bu Alman Disipliniymiş