Bana?sen şusun ya da sen busun? demeyecek kimse.

Kayınvalide laf sokuşturduğunda sinirlenelim, aile yemeklerinde şakalaşalım, bacanağın övünmelerine sinir olalım, görümcenin böbürlenmelerine bir laf oturtalım, sonra Allah muhafaza ciddi bir sorun olduğunda hep birlikte üzülelim istiyoruz.

İstersem Kürtçe ağıt yakacağım, istersem Lazca türkü söyleyeceğim.

İnsanca yaşamak istiyoruz.

Haklar herkese eşit ve ortak dağıtıldığında artık?ne olduğum? sadece benim için önemli olacak.

Eşit ve özgür olmak istiyoruz.

Kimse bana?hakkımı? vermeyecek, kimse bana?hakkımı? verecek kadar benden üstün olmayacak, kimseden bir hak istemeyeceğim, herkesin sahip olduğu haklara sahip olacağım.

Ve sıradan bir hayat istiyoruz.

Kimse bana ne olmam gerektiğini, ne düşünmem gerektiğini, nasıl ibadet etmem gerektiğini, nasıl yaşamam gerektiğini söylemeyecek.

Bildiğin insan işte.

Ve, şu kadarcık isteğimiz gerçekleşmesin diye insanları öldürüyor, suikastlar düzenliyor, kitleleri kışkırtıyor, savaşlar çıkartıyorlar.

İstediğimiz bu kadar basit.

Bir Pazar öğleninde bol sarımsaklı minik yaprak sarmalar yiyelim, sonra bir gölgelikte uyuyalım istiyoruz.

ne güzel özetlemiş ALTAN TAN... Kalemine SAĞLIK..

İstediğimiz bu kadarcık.

?Olduğum şeyden? dolayı diğerlerinden?üstün? olmayacağım, olduğum şeyden dolayı kimseden?aşağı? da olmayacağım.

Fikirlerimi, inançlarımı isteyen paylaşacak, istemeyen paylaşmayacak ama kimse beni fikirlerimden ya da inançlarımdan dolayı aşağılamayacak.

Nasıl biri olmak istiyorsam öyle biri olacağım.

İzin vermiyorlar.

Hiç derdimiz olmasın demiyorum, bildik, sıradan dertlerimiz olsun, bildik sıradan sevinçler yaşayalım.

Küçük kızgınlıklarımız olsun istiyoruz, karımıza, kocamıza, çocuğumuza, baldızımıza, sevgilimize, iş arkadaşımıza, müdürümüze kızalım istiyoruz.

Ben her ne olmayı seçtiysem, o seçtiğim şeyi diğerleriyle eşit haklara sahip olarak yaşayacağım.

Sarımsağı kıvamında yoğurtlu bir yaprak sarmayı bile bize çok görüyorlar.

Kürtsem anadilimi konuşacağım, çocuğuma öğreteceğim, dindarsam ibadetime gideceğim, istersem başörtümü takacağım, istersem örme takke geçireceğim kafama, istersem bikiniyle gireceğim denize, istersem eşcinsel olacağım, istersem Anıtkabir?e gideceğim, istersem Eyüp Sultan?da dua edeceğim, Aleviysem cemevinde dostlarla yapacağım ibadetimi, istersem bunların hepsine boş vereceğim, istersem proletaryanın haklarını savunacağım, istersem kapitalizme övgüler düzeceğim.

pardon AHMET altan olacaktı.. gerçi altan tan'nın da bu konuda harika yazıları, kitapları var...

İstediğimiz bu kadarcık bir şey.

Sıradan olmak istiyoruz.

İş dedikoduları yapalım, arkadaşlarımızı çekiştirelim istiyoruz.

İnsan gibi yaşayalım istiyoruz.

Bana benzemeyenler bana bir kötülük yapar mı diye endişeler taşımak istemiyoruz.

Kendimize ait dertler, kendimize ait sevinçler, kendimize ait ümitler, kendimize ait endişeler istiyoruz.

Sıradan sevinçler, sıradan dertler istiyoruz.

Ne olacağıma kendim karar vereceğim.

Ama istediğimizi yaşamak mümkün olmuyor bu ülkede.

İstersem şarap içeceğim, istersem üzüm yiyeceğim.

Acaba nerede, ne zaman, kim kimi öldürecek diye endişelenmemek istiyoruz.

İnsan gibi yaşamak istiyoruz.

İşimizi kaybetmekten korkalım, komşuya kızalım, aşık olalım, çocukların okulunu düşünelim, sevgilimizle buluşalım, eşimizle kavga edelim, sonra barışalım, kiranın fazlalığından yakınalım, akrabaların densizliğinden şikayet edelim, başarılı olmak için çabalayalım, tatil hesapları yapalım, oğlanın düğününe nasıl para bulacağız diye dertlenelim, biri güzel bir laf söylesin sevinelim, bir şakaya gülelim.

Bu sıradan hayatı huzurla yaşayabilmemiz için?ne olacağımıza? kendimizin karar vereceği bir özgürlük lazım önce bize.

Kürt olmak istiyorsam Kürt olacağım, Türk olmak istiyorsam Türk olacağım, dindar olmak istiyorsam dindar, dinsiz olmak istiyorsam dinsiz, Sünni olmak istiyorsam Sünni, Alevi olmak istiyorsam Alevi, Ermeni olmak istiyorsam Ermeni, Laz olmak istiyorsam Laz?

O kadar basit ki bunun cevabı.

Büyük, ?kitlesel? kızgınlıklar istemiyoruz.

Bütün insanlar gibi eşit olmak istiyoruz.