Ey yar!

Yeter ki acısız yaşansın?.

Seni alıp gizlesem yüreğimde? Gözlerimde? Mavilerimde? Herkesten gizlesem istiyorum?

Hep mi kanacak bu yürek!? Hep mi kanayacak!? Dinmiyor sızım? Kapanmıyor yaralarım? Ne halimden anlayan var, ne de bir yoldaşım?. Yalnızım?.! Yalnızlık en kara geceden daha kara!.. Aşk adına ne varsa, hepsi terk edip gitmiş beni? Öylece umutsuz, çaresiz, sessiz kalmışım? BEN ACIYI, SEVDA SANMIŞIM?!!!

Madem aşkım bu kadar korkutuyor herkesi, madem sevdamın büyüklüğünü görüp kaçıyorlar!!! ÖyLeyse ne ismim, ne cismim kalsın geride! Savrulup gideyim toz bulutlarıyla, hiçkimsenin erişemeyeceği topraklara?!

Mutlumusun?...

keske hic yasanmamis olsaydin, kacak sevdalarimin pususu olmasaydi yuregin, sen de son bulmasaydi umutlarim, korkmasaydim baska kalpler siginmaktan, kacmasaydim baska sevdalardan...

eh katlancaksınız sayın hazan zorda olsa :) şimdi size kaynak verirsem bidaha böyle konuşma şansımız olmaz demi bak ne güzel merabalaşıyoruz :)

of ya off

Asik oldugum kente bile dusman kesildim, lanet olsun...

Bir de uzaklığın var ki dayanılmaz...

Köşe başlarında ninni gibi agıt sesleri üşüşüyor kulaklarıma.

çok güzel... anlatılmış

:D baştaki kelime

Yanlış senaryolara intiharlar biriktiriyorum...

Çünkü bilmiyorlar sevmeyi? Aşkı bilmiyorlar? Suçlu sayıyorlar birbirine yanan iki yüreği, suçluyorlar? Filmlerde olur sanıyorlar; iki kişilik dünyayı? Bu yaşamda kurdurmuyorlar? Sadece sevmek yeter diyorum.. Yetirmiyorlar?

Sorularla yoruyorlar, yorumluyorlar, değiştirmeye çalışıyorlar? Kendimce yaşamak istediğim ne varsa, alıp kendilerince bir aşka zorluyorlar? Başka renklerle lekeliyorlar mavimi.. Mavilerimi çalıyorlar?

bulmak zor olmuyo sidas:)

Al işte!?

Tesekkur ederim sevgilim!

merhaba sayın hazan nasılsınız :)

AÇIM BEN SAF SEVDALARA!

Sevdam, mutluluğum, cankuşum... Sen varsan, varım bende... Öyleyse benimle ol. Bir aşkın nasıl tutkulu, nasıl saf, nasıl sonsuz yaşanacağını gösterelim herkese. Bir tek gün bile pişman olmayacağına söz veriyorum...

Dilinde çürüttüğün o şarkı, kaleminde yanan o şiir kime yol oluyor?

Kimse bilmesin istiyorum sana olan aşkımı? Saklasam seni yüreğimin en güzel, en gizli köşesine, kendimce sevsem? El değmeden, göz değmeden, söz değmeden; tertemiz bir aşka sevsem seni, ömür boyu sürse yeni yağmış karlar gibi lekesiz, sessiz, kimsesiz?

ağır bi yazı olmuş sayın yıldız :)

Yalnış yollarda yürümekten, yürüyüp de bir menzile erememekten yoruldum!?

kelimeler dansta

YALANLARA BULAŞMAMIŞ AŞKLARA!!

Yaklaştırmasam sana sözleri, sesleri, gözleri? Bedeller ödetmesem, ödesem de ödetmesem? Üzmesem seni, üzülsem de üzmesem? Ezdirmesem sevdamı, ezilsem de ezdirmesem?

seni unuttum, umudumu karanlığa gömüp bir kadehde gidişinin

DÜRÜSTLERE, GÜVENİLİRLERE!!!!!!

Korktum bu savastan, kactim kalbine saklandim, en guvenli yer sandim...

Hangi gökyüzünde mutlusun?

Bu kaçıncı firar?

Susarak haykırıyorum sana sessizliğim oluyorsun.

Afedersin, ama yüreğinde kaç gardiyan çalışıyor?

ehh insan biraz dikkat etmeli değilmi sayın yıldız :)

kırmızı kaplı şekerlerle kandırdım.. Gidişinin ardındaki gerçekleri

Cüzzamlı yağmurları damlıyorsun içime.

SENİNLEYKEN BEN...

Kahroluyorum. Mahpusluk çeken bir mahkum gibi günleri, saatleri sayıyorum. Ya geleceksin, ya geleceksin, yoksa çürüyüp gideceğim bu kapkara zindanda. O zaman gel, gel ki yüreğim kavuşsun özgürlüğüne. Bir kuş gibi uçup konsun senin yüreğine. Bak o zaman bir daha karanlık olur mu? Bir daha zindana düşer mi bu adam? Sana baktıkça kendimi hiç keşfedilmemiş bir kıtanın topraklarında buluyorum. Adım adım dolaşıyorum seni. Sana dair ne varsa hepsini öğrenmek istiyorum. Keşfetmeye aç bir kaşifim ben, ancak senin topraklarınla doyuyorum. Sana her gün yeniden, bir kez daha aşık oluyorum. Bu aşka ben bile şaşırıyorum ama şaşkınlığım beni mutlu ediyor. Seviyorum seni,

sayısını hatırlamıyorum firarların :)

unutup yalan hasretinlede aklımı avuttum. Ya şu sensiz yarım yanlış atan

AÇIM, HİÇ BİRŞEY BEKLEMEDEN SEVENLERE!!!!

Kelimeleri durdurmayı öğrendimde, birtek gözyaşlarıma söz geçiremiyorum?!!!

Ben hayata ve aşka karşı üzerime düşen herşeyi hakkıyla yerine getirirken, böyle acı çekmek reva mı!? Ya da gerçek hayat başka bir boyutta, bu gördüğüm rüya mı!? Gittiği yerden dönse, ?Hata yapmışım!? dese, sevdiğini söylese, geçer mi bu KALP AĞRISI!? Diner mi AŞK ACISI!? Korkuyorum acıya alışmaktan? Korkuyorum HER ACIYI SEVDA sanmaktan?!!!

Beni kirpiklerinden astığın günden beri milyon defa ölüyorum...

"hadi" olacaktı kopyala yapıştır ancak bu kadar...

şerefsizliğine çaktım diyelim,. Yüreğimede pembe yalanlar söyleyip

o kalbin ihanet yuvasi oldugunu farkedemedim, kendi cehennemimde yanip kavrulurken, serinligin pesinde sigindigim yerden, gercek sanip gordugum ruyalardan uyandirdigin icin;

Cik git artik ruyalarimdan, yikma kentlerimi daha fazla, gerilla savaslarina gucum yok, tek siginagim savastigim cepheyken, GIT nolur!... Harabeyim artik, GIT...

bu yazıların kaynağını söylesende hepsini okusak sidas zor oluyo tek tek:)

gülüyorum sana:)

Hic gormedin degilmi, hic hissetmedin beni, sevdam oyle usuldu, öyle derindiki, hic bilmedin, belki de bilmeyi hic istemedin, bu yuzden hep mutsuz son yazdi romanlarimin sonunda...

kalbin ritmini hangi yalancı saatin tiktakına uydurayım onu çözemedim..

İHANETLERLE ANILMAYAN İNSANLARA!!!

sanki

Simdi tum tumcelerim uc noktayla bitiyor... sonu yokmus gibi davraniyorum, bitmemis gibi, koyamiyorum noktalari, korkuyorum... her defasinda yeniden cumleye baslamak belki de asil korkum, hic yeni cumlem yok henuz... ve gozlerin, civilenmis her satirima, her harfime, öyle belirgin ki izleri, bakmaya korkuyorum, okumaya cesaretim yok...

KALP GÖZÜYLE, GÖREBİLENLERE!!!!!

sevmiyorum Istanbul'u eskisi gibi, kacisim bu yuzden o sehirden, kacarken almadim bavuluma aski, ama yinede pesimden suruklemisim...

komiksin sidas:)

merhabalar sidas kolay gelsin:)

Oysa;

sayın hazan hiç değişmemişsiniz :) hala aynısınız

Ben hangi kimim?

özur dilerim sevgilim!

Gidişinden hasretler yapıyorum kendime sonra yine ölüyorum.

Her adım bir intihar dirilemem artık.

Teslim olmak ölumdur, GIT!

Yine ağlıyorum!!!

Ellerini tuttuğumda?ben? oluyorum. Büyüyorum. İçimdeki sevda ateşi büyüyor, bir yangın oluyor suyla sönmeyen. Ah nasıl atıyor kalbim bir duyabilsen... Kalbinin atışından yorulur mu insan? Ben yoruluyorum... Adını duyduğumda titriyorum. İçimdeki sevda telleri titriyor. Eriyorum. Su olup akacağım sanki. Su olsam da sana akmak için bir yol bulurum ben. Ayaklarının dibinde bir göl olurum. Sen bu aşk suyuyla yıkanırsın. Seni düşündüğümde-ki bir tek an bile yok seni düşünmeden geçen- hasretin tutsağı oluyorum. Hasret dedim de, seni özlemenin bu kadar zor olacağını bilmezdim. Bir sarmaşığa dönüşüyor hasretin. Bütün bedenimi sarıyor. Hasretten şikayet etsem de aldırma sen. Kavuştuğumuzda yaşadığım bahtiyarlık kötü olan ne varsa hepsini silip atıyor. Senin yanındayken dört mevsim bahar oluyorum. Seni o baharın en nadide çiçeği yapıyorum. Çiçek çiçek açıyorsun yüreğimde, kokunla başımı döndürüyorsun. Bir bahardan diğerine uzanırken zaman, sensizliği aklıma bile getirmek istemiyorum.

Kapandı sesine isyan eden bu ağız.

Yüreğim bir firara daha tanıklık etti işte!.. Hep hüzünle hatırlanacak dünler? Nasıl geçeceği meçhul bugünler ve gelmeyecek yarınları yaşamanın zamanı şimdi!.. ?Ondan bana ne kaldı!? diye düşünüyorum da, aklıma yalanlardan başka hiçbirşey gelmiyor?! O mu daha çok USTAYDI, yoksa ben mi çok SAFTIM!? Anlayamıyorum? Hiçbir soruya yanıt bulamıyorum!

Hiç böyle olacağımı düşünmezdim oysa? Bitmez sanırdım! Tükenmez bilirdim! ?GİTMEZ? derdim?! GİTTi?!!! Giderken geride bir enkaz bırakacağını bile bile gitti?! Ne kaldı şimdi bana acıdan başka!? Susmaktan ve acıyı yaşamaktan başka, ne gelir elimden!?

?Her aşk biter!? derler ama; böyle yıkıcı, böyle yakıcı olması gerekmiyor ki bitişlerin? Hem benim AŞKIM bitmedi! Bitmeyecek de? Daha hiçbirşey yaşamadan, hayatı paylaşmadan nasıl bitsin!? Bu yürek onun için atmaya devam ederken, nasıl tükensin!?

Geceye satıyorum düşlerimi, yalnızlık kentine göçüyorum ve her yağmur gibi kendimi ağlıyorum. Susuyorum. Aklıma düşsen yalnızlık oluyorum

Sevdam bir çığa dönüşüyor. Bana engel olmaya kalkacak ne varsa, kim varsa hepsini bir çırpıda silip süpürecek kadar büyük bir çığa...

Şimdi böylesine zayıfken, böylesine kırılmışken, yine yalnış bir yola saparım ben!.. Yüreğimin sızısını dindirecek diye, yalnış kollara sarılırım!.. Sonra yine gelsin hüzün, gelsin acı?

Saçlarında dalgalanan o hüzün kimin?

farkındaysanız bende size gülüyorum sayın hazan :))