İnsan bedenini iç alemde ben şöyle düşünürüm hep. 2 şeyden oluşur... biri nefis dğeri ruh... sıkışıp kalmış topu topu iki şey... bunlardan ruhu çok doyurursak, ruh şişer şişer şişer ve nefis i sıkıştırır... büyük kısım ruhun olur ve nefis artk kendini pek dinletemez... tam tersi nefisi doyurur onun istediklerini yaparsak nefisss şişer şişer şişer ve ruhu sıkıştırır... artık nefis söz sahibi olur... hani bazen deriz ya ; içim daralıyor, kendimi kötü hissediyorum bence nefsimizi doyurup ruhumuzu sıkıştırdığımız için... rabbim hep ruhumuzu doyurmayı nasip etsin inşallah :)

"hani bazen deriz ya ; içim daralıyor, kendimi kötü hissediyorum bence nefsimizi doyurup ruhumuzu sıkıştırdığımız için..."

ne güzel bir tespit olmuş bu böyle:)

Sudaki Köpek

? Bu yolda ilk önce kim sana kılavuz oldu, diye sordu. Şibli şu cevabı verdi:

Ey oğul! Sen de kendi gözünün önünden kalk! Sana perde olan sensin. Sende bir kıl kadar varlık kalsa ayağına ağır bir zincir vurmuş demektir.

inşallah...

Feridüddin Attar, İlahiname

Vaktiyle adamın biri Ebu Bekir Şibli k. s.?a:

nefs, durgun su gibidir. dıştan bakılınca paktır. ama biraz karıştırılınca bulanır ve altındaki kirler üste çıkar. İşte nefs böyledir. nefs, denemekle hangi mertebede olduğunu belli eder...

amin...

? Bir gün su kıyısında bir köpek gördüm. Öyle susuzdu ki bir zerrecik takati kalmamıştı. Suda gördüğü kendi aksini başka bir köpek sandığından korkuyor, su içemiyor, su kıyısından kaçıyordu. Nihayet susuzluktan perişan bir hale geldi. Dayanamadı, birdenbire kendini suya attı. Böylece korktuğu diğerköpek kayboldu, gözünün önünden gitti. Yani düşmanı yine kendisiydi, o an ortadan kalkıverdi. Bu hakikat bana böyle apaçık görününce iyice anladım ki nefsim bana perde. Bunun üzerine kendimde fani oldum, nefsin arzularını terk ettim ve işim yoluna girdi. İşte bu yolda bana ilk önce bir köpek böyle kılavuzluk etti.?