Yoksa yaşadığımı sanmak mı?

kanın yürekten akması gibidir

Geç olduktan sonra neye yarar...

Çiçekler damlıyor gecenin parmaklarından

Kıvılcımını hissediyor,

Kafamızın dışında?

Varlığında yokluğunu yaşamak mı zor?

Benimse gözlerim kan çanağı?

Bir ırmakta bir damlayım ama kayıplarda deniz

O yok belkide, ben hala onu arıyorum...

Karanlığın insanı delirten bir ihtişamı vardır

Senin kocaman sararmış gözlerin vardı

Yıldızlar aydınlık fikirler gibi havada salkım salkım

Ama ulaşamıyorum,

Hasta mıydık o zamanlar? Değildik oysa?

Ağlamak

Yoksa nedensiz ağlamak mı?

gülebildiğimi hissediyorum

ÖZDEMİR ASAF

Bu gece dağ başları kadar yalnızım

ağlayabiliyorum..

Toz mu kaçmıştı gözlerimize?

Sakla saklayabildiğin kadar aşkı

Ağlamak istiyorum ağlamak

evet ağlayabiliyorum ne mutlu

Peki, kötü zamanlar?

Sevin ağlayabiliyorsan

Ağlayamıyorsan

Gözlerim gözlerini arıyor durmadan

Akan yaşlarım

Yüreğimde bir iz var, gözyaşlarımın bıraktığı bir iz

Dudaklarımda eski bir mektep türküsü

Sana birşey yapamam

Dönüp dolaşacak bulacak sahibini

nefes aldığımı

Gül ağlıyorum ağlıyorum diye

AĞLAMAK

Orada bir ışık var görüyor,

Sevin ağlıyorsan

Ağlıyorsam bir nedeni var demek mi?

Unutmak kadar kolaydır inan

Ağlamak neydi, anlatsana

Ağlamak rahmettir merhamettir ama göz yaşının kıymetini bilmek gerek. Yok yere akıtmamak gerek o bir kaç damlayı..

Nerdesin?

Gül ağlayabiliyorum diye

Bilinmeyen bir yolda bilmediğim bir yere varıyorum

Atilla İlhan

Karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim

SEni boğacak!

Sen Gülerken Herkes Seninle Birlikte Güler Ama Ağlarken Yalnız Ağlarsın...

ağlamak insanın yeniden doğmasıdır..

yaw yine keder üzüntü, yok mu başka işiniz, mutlu olmak gibi?:))

Ağlamam bir daha.