Her devlette olağan üstü hallerde basına sansür olabilir br durumdur. 93 Harbi öncesinde ve sonrasında ülkede olağan üstü hal vardı ve azınlık ayaklanmalarının bir nedeni de Avrupa'dan gelen haberlerdi. Azınlıklar ayaklanma, aydın kesim denilen Türkler darbe derdine düşmüş, devletin savaşacak mecali kalmamış, süreki savaşlarla da ülke harap düşmüştü. Ne yapacaktı Abduhamit bu durumda? II. Meşrutiyet ilesanür kalkmıştı da ne oldu? Her gün bir gazeteci faili meçhule kurban gitmeye başlamıştı. Daha sonraları da özgürlük diyen İttihat ve Terakki basına sansür getirmişti.

Nadir Özbek, Abdülhamid üzerindeki kimi şaibeleri teker teker kaldırdığı kitabında taraflı tarihçilerin onu bütün gönüllü ve sivil faaliyetleri yasaklayan acımasız bir despot kılığında sunmalarına da itiraz ederek, bunun tam tersinin geçerli olduğunu vurguluyor; özellikle sosyal yardım alanında sivil girişimlerin onun zamanında arttığına ve kamusal alanın genişletildiğine dikkat çekiyor. Belki siyasi amaçlı derneklere sınırlamalar getirilmiştir ama sosyal yardımlaşmayı amaçlayan derneklere, ister Müslümanlarca, ister gayrimüslimlerce kurulsun, pekala izin verilmiştir.

Kaynak: http://www.archive.org/stream/defteriktbh00istauoft#page/n83/mode/2up

?Kimin uğrunda kurbandır ki, doğrandıkça doğrandı/Şu yüz binlerce sönmüş yurda yangınlar veren kimdi?

Lakin asıl acı olan nokta nedir, bilir misiniz? Sosyal yardımlaşmayı ve bütünleşmeyi sağlayan bu geleneğe Meşrutiyet?ten sonra son verilmiş, bununla da yetinilmeyip Abdülhamid?in kurmuş olduğu hayır kurumlarının neredeyse tamamı tasfiye edilmiştir. Mağdur duruma düşen Kosova göçmeni Fehim?in fakr u zarurete düştüğünü bildiren acıklı dilekçesi binlerce örnekten sadece biridir.

"ŞALVARI ŞALTAK OSMANLI, EĞERİ KALTAK OSMANLI

Nitekim Boğaziçi Üniversitesi öğretim üyesi Nadir Özbek?in çalışmaları, özellikle?Osmanlı İmparatorluğu?nda Sosyal Devlet? adlı kitabı (İletişim Yay., 2004), bize Abdülhamid?in bu iç fetih harekatı hakkında doyurucu bilgiler vermekte, özellikle sosyal refahı artırıcı yardımları nasıl yeni bir gelenek icat ederek örgütlediği ve aynı zamanda halkı da bu organizasyona nasıl dahil ettiğine ilişkin yararlı ipuçları sunmaktadır.

Devletin dayandığı kendi halkına bu denli yabancılaşmasından olsa gerek, Osmanlı devletinde kamu ile ilgili belgelerde, Türkçe sözcüğe 1876 anayasasına değin rastlanmadı. DİN?i ile DİL?İNİ de değiştiren bir ulusa Osmanlı devletinden başka yeryüzünde rastlanmamıştır.

Mukaddime

Yahudiler zamanında abdülhamit han'dan toprak istemişler, benim satılık bir karış toprağım yok diyerek onları kovmuştur.

Milliyetçilik akımlarının etkisi ile etnik kökenlilerin, osmanlı yönetiminden birer birer ayrılmaya başladığı 19. yüzyılın ilk yarısında hatta sonlarında bile, osmanlı yönetiminin Türke olan yaklaşımı değişmemişti.

EKMEDE YOK BİÇMEDE YOK, YEMEDE ORTAK OSMANLI?

Umarız ki, II. Abdülhamid Han'ı hakiki kimliğiyle anlatabilmek adına tasarladığımız bu site, barındırdığı belgelerle bu mesele hakkında bilgiye ihtiyaç duyan her kesimden insanın ihtiyacına cevap verebilir.

Kendisi ile ilgili Abdülhamit'in Kurtlarla dansı isimli kitabı okuyorum, öneririm. Ulusça Atatürk'ü seven Osmanlı'yı karalar, Osmanlı'yı seven Atatürk'ü karalar kmpanyasından vazgeçer trihimizi kahramanlar, hainler gibi yaftalardan kurtarırsak tarihimiz adına önemli gelişmelere katedebileceğiz.

Kimin uğrundadır, Leyla, o makteller, o zindanlar/Helal olsun o kurbanlar, o kanlar, tek sen ey Leyla/Görün bir kerrecik, ye?s etmeden Mecnun?u istila?

Ancak şimdiki mantıkla düşünürsek, yalnızca Müslüman ahaliye yardım dağıtıldığını zannedebiliriz. Ancak yanılırız ki fena halde. Abdülhamid?in Ermeni, Rum ve Musevi cemaatlerine bağış ve yardımları saymakla bitmez ama dilerseniz bir iki tanesini zikredelim. Mesela Abdülhamid pek çok vesileyle Ermeni cemaatinin önde gelenlerine atiyyeler vermekte ve bu hediyelerin sosyal yardım şeklinde cemaatin yoksul kesimlerine ulaştırılmasını sağlamaktaydı. İsmi sonradan Şişli Etfal Hastanesi yapılmış olan Hamidiye Etfal Hastanesi?nden Rum hastanesine her gün 75 okka has ekmek, 50 okka et; Yedikule Ermeni Hastanesi?ne ise 600 okka ekmek, 150 okka et gittiğini, ayrıca her ay 12 bin kuruş?atiyye-i seniyye? tahsis edildiğini bilen kaç kişidir acaba?

Adam gibi adammış mübarek şahıs, aynı zamanda ileri görüşlü bir insanmış.

Abdülhamit'in Araplara ve islamiyete dayanan siyaseti,

Kitapta, her Cuma günü İstanbul?un bir başka semtinde Padişah adına yoksul ahaliye sadaka dağıttırılması ve kurban kesilmesi uygulaması dikkat çekiyor. Yalnız bu semtlerin özellikle kenar ve fakir fukarası bol semtler olmasına özen gösterilirdi. Saraydan bir bendegan o semte gider, padişah adına kurban keser ve etlerini dervişler ve medrese talebeleri de içinde olmak üzere yoksul ahaliye dağıtırdı. Mesela 13 Şubat 1899 tarihli Sabah gazetesin haberine göre saraylı bir komisyon Kağıthane?nin yolunu tutmuş, burada Abdülhamid?in sadakası olan 300 lirayı halka dağıtmış, ardından 18 adet kurban kesilmiş ve etler köyün fakir ahalisine paylaştırılmış, sonra Alibeyköy?e geçilerek orada da padişahın gönderdiği 100 lira sadaka olarak verilmiştir.

Şu milyonlarca öksüz, dul kimin boynundadır şimdi/Kimin boynundadır serden geçip berdar olan canlar?

"Türk" sözcüğü, Anadolu köylüleri için kullanılır olmuştur.

öküz vezir oldu, çakal veznedar". ziya paşa.

Tahtını açık arttırma ile satılığa çıkartmışlar. Tarihine bu kadar ship çıkan bir ülkeyiz işte. Yazık...

Bugünkü toplu sünnet düğünlerinden tutun da, Söğüt?teki Osmanlı Devleti?nin kuruluş şenliklerine, İstanbul?un fethi kutlamalarından?sadaka-i seniyye? uygulamalarına kadar uzanır onun müşfik eli. Bütün bunlarda gözetilen esas gaye, ?Osmanlılar arasında ortak bir kimliğin oluşmasına yardımcı olmak?, ?devlet-toplum ilişkilerini uyumlu ve birbirini bütünleyen bir ilişkiler bütünü olarak yapılandırmak?tı. Bu ve benzeri çabaların, ?Osmanlı?nın yeniden fethi?ni veya bir?iç fethi? amaçladığı, giderek daha iyi anlaşılacaktır.

Saymakla bitmeyince padişahın hizmetleri, önce saymaktan vaz geçildi, sonra da ne yaptı ki dendi.

Akif?in Sultan Abdulhamid?e gönderdiği eleştiri oklarını da içeren bir özür beyanıdır: ?İstikbalde gelecek şedid istibdadı yanlış hissederek o sultan-ı mazluma atılan bu oklar? ve yer yer isyan sınırını taşan dizeler, onun şairliğine verilmelidir ve bu taşkınlık, ?İlahi adalet?e gönül vermiş olmanın, ondan asla kuşku duymamanın da belirtisidir. Nitekim, onca itiraz, serzeniş ve sitemden sonra, ?İslam?ın geleceği?nin Mecnun?undan söz ederek, bizi tekrar umuda çağırır. Leyla bu denli içten çağrıya lakayt kalmayacak ve mutlaka gelecektir. Bu?kahraman ve gürbüz evlat? yeterince acı çekmiştir, bu sancılı süreçten sonra bir huzur, geceden sonra şafak, kıştan sonra bahar gelecektir. ?Bizler acele ettik kışta geldik, sizler cennet gibi bir baharda geleceksiniz? diyen de aynı sırrı söylemektedir. Çünkü bu Mecnun?un gözü Leyla?dan, o temiz amaçtan başka bir şey görmemektedir. ?Bugün yadıyla müstağrak, yarın yadında müstağrak?tır. Şu dizeleri de ancak bu sancıyı bütün varlığıyla hisseden bir ruh söyleyebilir:

Türkü, Türkçüleri baş düşman olarak görmekteydi.

İstanbul ve Bilad-ı Selase?de vaki? kütübhanelerdeki keteb-i mevcudenin her nasılsa şimdiye kadar matlub vechle defterleri tab? ettidirilememiş idi. Amal-i meali istimal-i şahaneleri daima neşr-i ma?arife masruf olan padişah ma?arifperver şehinşah adalet? efendimiz hazretlerinin? mülükdar yerlerine bir ilave-i cemile olmak ve erbab-ı alim ve mütala?anın müracaatını teshil etmek üzere bu kerre Hazreti Ebu Eyyüb Ensari civarınsa sadr-ı esbak Hüsrev Paşa merhumun bina etdikleri kütübhanede mevcud olan kitabların bu kerre tanzim edilen işbu defter-i ma?arif nezaret-i celilesi tarafından tab? ve teşmil kılınmışdır.?

?DEFTER-İ KÜTÜBHANE-İ HÜSREV PAŞA

Halböyleyken, Filistin'lilerin ve Filistin'in durumunu görüyoruz Allah ondan razı olsun o da toprak satmış olsaydı bizimde şuan ki durumumuz Filistin'den farklı mı olurdu?

II. Abdulhamit'i eleştirenler onun b kadar yaptığı güzellikleri bir kenara atarlar ve peki neden yaptı demeden gazetelere getirdiği sansürü örnek vererek saldırıya geçerler.

Osmanlı yönetiminde TÜRK?E yaklaşım o denli aşağılayıcıdır ki, o günlerden kalan aşağıdaki şiir bu yaklaşımı özetlemektedir:

"ne günlere kaldık, ey gazi hünkar,

Bu sosyal yardım faaliyetlerinden birisi de yoksul halka yakacak yardımı yapılmasıdır. Ancak Abdülhamid?in farkı ve orijinalliği, bu yardımları sadece devlet hazinesinden veya belli fonlardan karşılamasında değil, ilk katkıyı kendi cebinden koymak suretiyle halkla beraber organize etmesinde yatmaktadır. Mesela 1888 yılında?iane-i şitaiyye?, yani kışlık yardımı komisyonu oluşturmuş ve bastırılan 3 bin liralık yardım biletinden bin liralık kısmını kendi cebinden satın alarak kampanyayı başlatmıştır. Bundan 6 yıl önceki kışta ise padişahın emrindeki fonları yöneten Hazine-i Hassa Nezareti?nin 500 ton kömür satın alıp padişah adına İstanbul halkına dağıttığını öğreniyoruz.

ABDÜLHAMİD'İ ANLAMAK, HERŞEYİ ANLAMAK OLACAKTIR.

ABDÜLHAMİT ZAMANINDA?TÜRKÜM?DEMEK TÜRKTEN SÖZ ETMEK BÜYÜK SUÇTU

İstanbul

Bu site; yaşadığı dönem içerisinde yanında kendisini anlayabilecek çapta bir deha bulamayan, bir nesle sadece basit siyasi hesaplar uğrunda "kızıl sultan" kimliğiyle tanıtılan ve değeri, dehası ve isabetli politikaları zaman geçtikçe çok daha iyi anlaşılan Ulu Hakan II. Abdülhamid Han hatırasına yayın yapmaktadır.

hey gibi koca Hakan, senin izzetini ; ne anladık, ne anlatabildik...

"TÜRK DEĞİL Mİ, MERZİFON?UN EŞEĞİ, EŞEK DEĞİL, KÖPEKTEN DE AŞAĞI."

ilginç gelebilir hakanın çok geniş bir saksı koleksiyonu vardır zat-ı şahane hormondan uzak durmuştur.

nerden alıntı olduğunu biliyom:))

Belge bulamayınca söylentilerle saldırırlar padişaha.

Mecnun Bey Matba?ası

Her Osmanlı pedişahın bir mesleği de vardır aynı zamanda.. Kuyumculuk, marangozluk, mahyacılık.. Örneğin Sultan II. Abdülhamid'in marangozluktaki hünerini merak edenler şimdiki İstanbul Müftülüğü Şer'iyye Sicilleri Arşivi'nde yer alan defter saklama mobilyalarını görebilirler.. İince hesapları sayesinde fiziki şartlardan dolayı zarar görmemekteler..

Şöyle ki;

Düzeltme: "Eyyün" değil "Eyyüb" olacak."civarınsa" değil "civarında" olacak..

tamam da abdülhamidin güzel tarafını saymişsin, olumsuz olanlar, abdulhamidle birlikte insanlarin özgür düşüne bilmesi, serbest şekilde kendini ifade etmesi önlenmiş, gazetelerin abdülhamidin olumsuz yanlarını yazmalarına sansur getiirilmesi, olumsuzluklardan ve avrupada meydana gelen gelişmelerden halkın haber almasını önlemek için elinden geleni yapması vb. birçok olumsuz tarfı var.. anlayacagın merkezi bir yapıyı oluşturabilmek için halkı islamcılık ve türkçülükle uyutmuş belki de hayır işlerinin nedeni de bu olabilir halkı kendi tarafına çekmek. bence dinin siyasete alet edilmemesi gerekirken tam tersini yapmiş. ayrıca bu abdulhamid sevdası nereden geliyor anlamadım islamcılıksa osmanlıdaki padişahların cogu islamcılıga önem vermişlerdir.. ayrıca abdulhamid yanlılarıda genelde eleştiriyi kabul etmeyen ve cevrelerine kendi otoritelerini kabul ettirmek isteyen insanlardan oluşuyorrr içe kapanık ve diş dünyaya açılmak istemeyenlerden de oluşuyor.. gerçekler bunlar eleştiriye açıkk

Mesela şu?sadaka-i seniyye? meselesini ele alalım. Elbette eskiden de padişahlar sadaka dağıtırlardı. Ancak Abdülhamid?de karşılaştığımız farklılık, bunun törensel bir havaya büründürülmüş olması ve?görünür? kılınmasıdır. Onun döneminde kitle iletişim araçlarının da imkanlarını kullanarak devletin, devletin başı olarak da padişahın her zaman halkın yanında olduğu imajı zihinlere kazınmıştır.

Bu tutum ve koşullar içerisinde "TÜRK" kimliği, yönetimin merkezi olan İstanbul'dan uzak, savaştan savaşa asker toplamak için hatırlanan. Anadolu köylerinde kapalı bir kültür içinde Dil?i ve töreleri ile yaşamıştır. Osmanlı efendisine Türk' demek hakaret sayılmış",

Ulu Hakan Sultan Abdülhamid Han iyi ki yaşamış. mekanı cennet olsun.

Sitemizde kategoriler halinde arşivlediğimiz muteber materyaller sayesinde II. Abdülhamid'i icraat, fikir ve şahsiyet zaviyelerinden hakikate uygun bir biçimde anlatabilmeyi, fotoğraf galerimiz ile sizi biraz da olsa o dönemlere götürebilmeyi ve forum alanımızla da her mevzuda fikir ve bilgi paylaşımını sağlayabilmeyi amaçladık.

Özetle, kış ayları yaklaştı mı, Abdülhamid gerekli emirleri göndererek muhtarlardan her mahallenin yoksullarını, kimsesizlerini ve yetimlerini tespit ettirir ve onlara para ve yakacak yardımı yaptırırdı. Bu arada bazı tek tek isteklere de imkanlar nispetinde cevap verildiği gözden kaçmıyor. Bir dilekçeden, 7-8 yaşlarındaki bir kız çocuğunun yakalandığı mafsal hastalığından dolayı takma bacağa ihtiyacı olduğu öğrenilmiş ve padişah iradesiyle takma bir bacak yaptırılıp kendisine teslim edilmiştir. Yine 12 yıldır yatağa mahkum bulunan Bahauddin ve annesine?sadaka-i fukara? tertibinden ödeme yapıldığını biliyoruz.

Sultan II. Abdülhamid'in kitaba ve kütüphanelere verdiği önemi açıklar nitelikte bir bilgi:

Osmanlı'nın bu yaklaşımına TÜRK?ün verdiği yanıt, bir şiirin dizelerinde şu şekilde yer almıştır:

Eyyün Ensari civarında kaindir.