yalnız bu sistem bi yerde bamlar bana göre, herkesin gözünü devlet kapısına diktiği bi dönemde -haklı olarak tabi- gidişat iyi değildir, devlet buna önlem almalı,

çocukken sırasıyla süper kahraman, karateci, futbolcu vs. olmak istiyordum. sonra hedefler gerçekçi olmaya başladı, doktorluk, bilim adamlığı, pilot vs. olmaya karar verdim. içimde biryerlerde hep çok özel biri olacağım hissi ve umudu vardı. hayaller kurulur, gelecekteki güzel sevgiliyle amerikanvari hayatlar kurgulardım. şimdiyse memur olmaya çalışıyorum. komik olan tarafı ise o bile kesin değil:)

Atanırsam ilk maaşımla kurban keseceğim valla. Sonra da hanıma bi bulaşık makinesi alacağım başımın etini yiyor :)