Ya da zehirli bir ok sapla

Otel odalarında sönüyordu

Sevmiştim Seni...

Otel görünümü verilmiş genelevleri

Son umut hergelesi...

Aldırma gözlerimin al giyinmiş rengine

İçimde fırtınalar kopacak..

Umarsız bir kahkaha düzleminde ağlatır teni

Bir üflesen yeter...

Ellerimden tut

Uçurumun kenarındayım.

Zor sökersin perçinlerimi göz bebeklerinden

Unutulmuştu... ya bir televizyona feda edilmişti, ya gereksiz bir telefona ya da gereksiz muhabbetlere... yanıyordu bir şey... için için... dev gibi yangınlar içinde yanıyordu...

İşte nihayet buldu her yanmanın sonu gibi bu yürek yangını da. ortalık kömür kokusu sevdalara gebe oldu.

... Gerek yok intihar etmelere

sözcüklerden bozma dualar

Ve ağır bir koku kaplamıştır ortalığı... yanmıştır yürek... ve aç kalacaktır bir ruh yine sevdasına...

Yorulan iki kovboy gibi,

Anlasan kahrolurdun!

Ve en sevdiği kilisesiydi iblisin

uçurumun gölgesinde yakılan sigaranın külü

Aynı bedene sıkılan iki el kurşun gibi,

tebessüme gebe kalınca doğurur sevdayı

Kabartma tozuyla kabaran duygular

Gökyüzü kapalı diye

Asır gibi geçen bir dakikadan sonra

Anlamadığımı mı sanıyorsun

kalp uyanır kendi matemine o an

Gün geçmez yokluğunda bu bahtı karanın

Katille kurban arasında o birkaç saniyelik telaşla

Bir müebbet mahkumu kadar suskun perişan

Tadını vermez hiçbir şey

Kendisinden farklı,

Suratında tanıdık bir gülümseme

Karşımda gitme ölürüm dediğim kadın

Yakınıyordu Ankara

ne ayıp dinliyor elleri

Uladım bakışlarımı en son bakışlarına...

bir adama kalandır

Ve ben

sızmak için göz bebeklerine

dünyanın bilmem neresinde

Sonunu bildiğin hikayeler cazip geldi mi bilmediklerin kadar?

Eksik yanım...

-kadın çığlığı ile bütün kelebeklere ömür-

Senli umutlarımı katık ettiğim ekmeğimden aldığım lokmanın zehriyle kavrulan dilin mecalsizliğini hangi kelime anlatabilir ki ;

-kadın yerle gök arasında mukabeledir zikrettikçe adamı-

Bir daha hayaline erişmesinler diye!

Kedinin aradığı bir tas sıcak süt

Benim için,

... Defnedilmem için

Kurumuş fesleğenlerine ne yalan uydurmalı

Çürük gözlerine bağışlanan ellerim,

Kurt ve kuzu gibi

kimselerin hiçliğinde boğdukça nefreti

Bir tabancanın namlusuyla tetiğiyle,

Ey koca temmuz

... Dudağının tenha köşelerine

... Kapıda kalma aşk

uyudukça başucunda

Sevdamın tam ortasındayım..

-kadın kokusundan geçer bir cinnetin en masum hali-

Bir ah edişinde.

İlk kez melek gören insan gibi aşığım yine

Ölümden,

Usulca aralanıyor kapı

Sökemediğim keven köklerinde kaldı

Yürüyordum yollarında

Bir karış ileri gitsem..

Her sevdada olduğu gibi

Kuşkuyla bakarken etrafa

Ağzımda bir aptal cesareti

durulandıkça yar sinesinde

ve bilmem hangi çölünde kervanlara konuk olur

Bir organ nakli gibi sevmiştim seni;

aşk'tan hep dul kalmıştır

Giyinip kuşanıyorum

Kırık kanadım...

Gölgesiz gülüşlerime...

Uçurumun kenarındayım..

Ötekine nutuk atıyordu bir fahişe

Dönüyorum hücreme

Unutma beni bahtı karanım

-adam küçültür hasretinin coğrafyasında kadını-

Sonsuzluğa akarken zamanın soluk sesi

Ortalığı ağır bir yanık kokusu kaplamıştı.. yanıyordu bir şeyler... ağır ağır... sinsi sinsi... ocakta unutulmaya yüz tutmuş bir akşam yemeği yanıyordu...

leylak renkli

Rüzgarın fırtınaya dönüşmesi gibi

İçerden gelmeliydi bu koku... mutfaktan... her türlü besinin kaynağından... özünden geliyor olmalıydı bu koku. anlama çabalarının korkuya eşlik ettiği bir veda havası gibi kokusu yanığın... iğrenç bir koku. çekilir, katlanılabilinir gidi olmayan bir koku...

Düş kırıklarını didikliyordu serçeler

Bil ki,

Aşçı yangının özünü bulmuş;yüzünü acı bir tebessüm kaplamıştı bile. Yanıyordu evet... dibi tutuşmuş bir yürekte aşk yanıyordu alev alev... büyüyordu yanmalar ve hızlanıyordu tükenmeler...

Üşüyorken yokluğunun ayazında...

yedi günahın evladısın

Darmadağın kadınların, darmadağın ettiği erkekler gibi

... Usulca öp beni...

Ruhum kan kaybederken nasıl tutarım seni şimdi deniz gibi,

Karanlığı demliyordu gece

... Girsene içeri...

Başka ellerin emeğisin sen...

bir kentin sabahında

Çayımı demliyorum

Son buluyor Ankara da adımlar

Silsileli ve gamzeli

Öl bir kere kurtul demesin usum

Seni düşlerimde göremezsem..

Ne ayva ne de nar

Dipsiz karanlıklara düşmem için.

Baktığım gözlerin ömrümün mahur bestesi olacağını bilirdim hep ama; dedim ya

Işığında yeşermek için bakardım hep gözlerine

-adam yanaşma sabahın kızlığını bozar her intihar sonrası-

Ay doğarmıydı gecene sanıyorsun? Utanırdı göstermeye ışıklarını, köşe bucak saklanırdı köşe bucak yıldızların ardına...

Atlara kalırsa çoktan kaybettik savaşı,

alicengizoyunu

Mızraklar kırıldı, kalkanlar delindi, ganimetler paylaşıldı.

Her gün batımında yollarımı..

Beklemezsen

Aklından çıkarsam..

Sokak çocuğunun da...

Yok satıyor nasılsa günlerin

kızılımsı bir karanlık soluyor ölümü

orda hareketsizce çiçeklenir aşk

Sana sen diye bakamadım

Sevdamın tam ortasındayım

'Fabrika ayarlarına dönmeye'

Sevdamın tam ortasındayım.

Çok eskitilmiş bir aşkın hatırlanması,

acı çeken

Yan yana acılar ve mutluluklar

Unutma beni ey yar...

Yatağımı topluyor

dudakların sözlerle gömüldüğü her elveda

Sonum olacak..

'günah' yazısını urgan niyetine boynuna saran

İlk kez insan gören melek gibi şaşkın

biçimsiz figürlerdir

Seni sen diye sevemedim ki ben...

Ölmekten hiç korkmadım ben

Bir gün olsun

'sahte umutlar pazarı' kuruluyor

Ne ilginç yer şu kaldırımlar

dudaklarda bıraktığı buruk acı

Park havuzlarında kirleniyordu

Son bitmelerimde adım, adım

Bir hamle daha yapsam..

Bilmiyorsun, anlamıyorsun

Ruhuma ilham veren sütün ağusu

Suda simgeler suretin...

Aslında işin açıkçası;

Süt yanığından beter bir yanık kokusuydu bu. Kah bir sütlü kahve buğusu, kah maden kömürü gazı... yanıyordu bir şey... bir kış havası dışarıda... içerde ağır yanık kokusu...

Fırtınalara gerek yok.

Bedenimde depremler...

Konar kirpiklerine puslu telaşın

Bir siteminde,

bir kadından

Al artık şu canımı

Düş görmelerinde sen açan papatyaları solgun

Ellerimi hiç bırakma n'olur...

Az önce

Bir an olsun beni özlemezsen...

Her şey olduğu gibi kalıyor yerli yerinde

zamandan aşk çıkarsa elde kalır ayrılık bu matematik işleminde. yanan tencereler ıskarçaya çıkmıştır artık. tutmuştur dibi bir kere. maharetli bir elin fırçalayarak temizlediği kömürleşmiş sevdalar bile iz bırakmaz mı yan duvarlarında yüreğin...

Kalemiyle aşkı karalayan bir yazar

Göz yaşına dönüşürken benliğim

Sevgilinin resmi karşısında çocuksu bir iç kanaması

Bir silahın şarjöründe tanışan iki soğuk mermi gibi,

ışıksızların teninden yayılan merhametin mükemmel uyumuyla

Gözyaşıyla yıkanan çocuklar

ateşli sabahların teri ile yanana

Yırtık dudaklarına bağışlanan şiirlerim..

'Anadan doğma soyunmak yetmiyor anla'

Utandığım yalnız gecelerimde

Sensiz yaşamak

Biliyorum..

İstersen kanat şimdi

kanatsız merhametin süzüldüğü

Geriye çekilirken herkesi öldürmek gibi

İki sokak çocuğu bir köşede

kirpikleri aralar

Çocukların mavi bilyeleri

Yapışıyor yakama son arsız arzum

Tıpkı Meryem gibi

Geliyorum aradığım adrese

dünyadan da koca bir yalan

aşınır durmadan

Seni sen diye sevemedim ki ben

Hayatına yönelik bombalı bir saldırı gibi

Aşkın içinde..

Suratlarını ekşiterek uçarken kuşlar

İstersen kaldır at kadavra diye

Şeytanda 'bakire' doğurmuştu ihaneti

Bir ağlayışında

Git istersen gidebildiğin kadar uzaklara

Büyük geldiği için düşler

dil kesiği intiharlar saklar acını

Ayrılık sirenleri çalacak

Sen dolu yüreğime...

Sevmiştim seni...

Denizi görmeden öleceğim diye

Yavrularını emziren bir köpek

Ortalık yerde durup dururken

Yürüyorum yokluğa...

Ben olursam..

Ben varsam,

Kessem mi kollarımı bileklerimden

Kasaba meydanında birbirini dövmekten

arafın derinliklerinden 'aşk' diye gelen

Aşkın narındayım

tutkuyla sana bağlı

Aşkın içinde,

tanrıdan kalansa hep hüsran

Soyadını çıkarmadan sevişirken kimileri

Bir avuç denizken ceplerinde

Kendisinden ayrı,

Deftere sondan yazmaya başladın mı hiç?

Neticesi olmayan herhangi bir sebep gibi

Berberde suç tıraşı oluyordu

Bilmem ki..

Yaralı gönlüm...

Bunun için,

-adam nefsi ile döllüyor ihaneti-

o küldür bitmiş aşk'ların ödülü...

Sensiz geçen günlerin yasındayım.

ne de secde ediyor nefesi

En acı ölümlerden bile beter..

Parmak hesabı bölüşüyordu sevgiyi

Sır dolu gözlerin hışmına tutkun

Aşkın narındayım.

umudun atını kırbaçlayarak dört nala

inleyen

gördüğü yüzler tanıdıkları değildir