?Sevmek? yaratıcı tarafından insanın fıtratına yerleştirilmiş ve yüceltilmiş bir duygudur. Ömür boyu başkalarına düşmanca tavırlar sergilemekten geri kalmayanlar bile sevgiye sahip çıkmaktadırlar. Sevginin zıttı kin, düşmanlık ve adavettir. Bu kötü ve zarar verici hasletleri davranışlarıyla gösterenler bile hiçbir zaman kin ve düşmanlık gibi sıfatlara sahip çıkmamaktadırlar. Bu durum gösteriyor ki, sevgi ve muhabbet sözcükleri bizatihi güzeldirler. Sevgi ve muhabbet kelimeleri adeta mucizevi bir güce sahiptirler. Çünkü bu iki sözcük, yaşamın devam ettirilmesinde birinci derecede etkili olan ve çoğu zaman insanı ölümün kıyısından kurtaran birer sihirli sözcüktürler. ?Hoşgörü? ya da?müsamaha? kelimeleri ise, sevgi ve muhabbet kelimelerinin sonuçlarıdır. Çünkü sevginin değerini bilen sever. Seven mutlaka hoşgörülü olur. Hoşgörü, Hz. Peygamber?in eliyle insanlığa sunulan kutlu uygarlığın temellerinden birisidir.

ilk dört parağraf Rahmetli Muhsin Yazıcıoğlu'nun sözleri, ne kadar geniş bir pencereden bakmış değilmi...

Neyseki ilk dördünün kime ait olduğunu açıkladın... Diğer cümleler sana mı ait? :))

böyle başlıklar açılırmıydı ya bu foruma :)

Bir hayalim var: Kürt-Türkmen, Alevi-Sünni ayrımı olmadan, zengin-fakir ayrıcalığı görülmeden imtiyazsız, sınıfsız, kaynaşmış bir Türkiye istiyorum...

Halk arasında bir insanı kötülemek ve ayıplamak istedikleri zaman?mutaassıptır? derler. Fakat birisinden övgüyle söz etmek istediklerinde?müsamahalıdır? ya da?hoşgörülüdür? derler. Halkın hoşgörü ve taassuba atfettikleri değer budur. Biz burada konunun daha çok din ile olan ilişkisi üzerinde durmak istiyoruz. Mü?minler iki türlü hoşgörülü olmak zorundadırlar. Birincisi; yabancı din mensuplarına karşı gösterecekleri hoşgörüdür. Diğeri de Müslümanların birbirilerine gösterecekleri hoşgörüdür. Farklı dinlere mensup olan insanları sevgiyle ve hoşgörü ile karşılamak İslam?ın evrensel bir din olma özelliğinden kaynaklanmaktadır. Eğer İslamiyet baştan beri geniş bir hoşgörü esasına dayanmasaydı, dünyayı istila etmiş olan mutaassıp Hıristiyanlara, kendilerinden başkasını insan yerine koymayan Yahudilere ve bağnaz putperestlere rağmen bu kadar geniş kitlelere ulaşabilir miydi?

KATKISI OLAN HERKESE TEŞEKKÜRLER, BURAYA YAZARKEN AMAÇ ÖNEMLİ, EĞER AMACIMIZ ÜZÜM YEMEKSE BAŞIMLA GÖZÜM ÜSTÜNE :)

Her şeyden önce 'öteki' tabiri, kişilerin, cemaatlerin, toplumların, devletlerin kendi/lerini tanımlamak için kullandıkları ve genel kullanım alanına bakınca muhtaç oldukları bir kavram. Çünkü herkes kendisini öteki üzerinden tanımlıyor, farklılıklarını 'ötekine' işaretle gösteriyor. Bu açıdan baktığınızda aynı hanede yaşayan karı, koca için, anne, baba için, erkek kardeş, kız kardeş için bile öteki. İnsan ferdi ve ete-kemiğe bürünüp toplumda varlık sahnesine çıkmış tüzel kişiliğe sahip kurumların/yapıların gerçekten kendi kimliklerini ortaya koyabilmek için ötekiye ihtiyacı var mı ayrıca ele alınıp tahlili gereken bir husus; ama bu bir gerçek.

bir günde kaç başlık açıyon

İlahi dinler kardeşliği esas alır...

Kısacası; Adriyatik`ten, Çin Seddi`ne kadar kaynaşmış, güçlü bir Türk dünyası hayal ediyorum. Büyük bir Türkiye hayal ediyorum...

yazı sana göre güzel olabilir. paylaşman da elbette normal çünkü burası forum ortamı ve insanlar hoş bulduğu şeyleri paylaşmak için burdalar. Sorun şu ki, insanlarımız alıntı yaptıklarında eser sahibinin ya da söz sahibinin de isimlerini zikrederlerse ne kaybeder? ya da kendimiz yazmış gibi göstererek ne kazanıyoruz? bu da benim hassas olduğum bir nokta olduğu için düşüncelerimi açıklamak istedim.

ÖTEKİ!!!!

Bir hayalim var: Başını örtenle, açanın aynı üniversitede yasaksız, kavgasız kardeşçe yaşadığı bir ülke hayal ediyorum...

Birbirimize olan sevgi, saygı ve hoşgörümüz, doğaya ve diğer insanlara doğru genişledikçe; kin, nefret, düşmanlık ve sömürünün olmadığı, hak hukuk ve nefaset ilkelerinin yaşama geçirildiği, insanın ve emeğin değer bulduğu bir ülke ve dünya yaratabiliriz. Milletçe varoluş sorumluluğumuzu yerine getirmenin mutluluğunu yaşayabilmek için;

İslam?ı hoşgörüden ayırmak, başka bir ifade ile başka din mensuplarına karşı sert ve acımasız olmak, İslam?ın evrensel bir din olma özelliğine aykırıdır. Zira hoşgörüden yoksun olan bir din cihanşümul değil, olsa olsa bir kabile dini olabilir.

Ötekileşmeye gelince; hakim ve güçlü unsurlar tarafından çeşitli sebeplerle ötekileştirilen kişi ve gruplar bir anlamda pasif olduğu için suçsuz ve masum kabul edilebilirler. Hatta bazıları bunun kendileri hakkında İlahi iradenin verdiği hüküm, dolayısıyla ezeli ve ebedi kaderleri olarak da görebilir ve inanabilirler. Fakat bu bakış açısının ve kabullenişin yanlış olduğu ortadadır. İnsan iradi bir varlıktır. Hayvandan farklı olan bu özelliği zaten onu insan yapmış, Allah'ın yeryüzündeki halifesi makamına yükseltmiştir. İnsan nesne değil, öznedir. İlahi emir ve yasaklar istikametinde tarih yapmak için buradadır. İlahi değerlere uygun olmayan gidişata dur demek, tarihe yön vermek, yanlış yere akan hadiselerin akış seyrini değiştirmek onun en birinci vazifesidir. Bu açıdan ötekileşme sürecine sokulan kişi, grup, millet ve devletler ötekileşmemek için her şeye rağmen mücadele etmek zorundadırlar. Özellikle inanç esasları gereği kainata bir mehd-i uhuvvet -kardeşlik beşiği- nazarıyla bakan, ötekilerini Hz. Ali'nin beyanıyla 'yaratılışta kardeşi' olarak gören zihniyetin temsilcileri, içine girilen tutumun yanlışlığını diğerlerine en gür sesleri ile anlatmalıdır. Şimdiye kadar Ademoğluna felaketten başka bir şey getirmeyen ve getirmeyecek olan ötekileştirme çabalarını tiyatro oyunu seyreder gibi seyretmemeliler.

Ötekini niçin ötekileştiririz? Başkalarının benim gibi olmasını, benim gibi düşünmesini, kısacası bana tabi olmasını ve benden bağımsız özgür ve özgün varoluşuna saygısız davranmayı doğru gördüğümde, ötekileştiririm ötekini. Ötekileştirme, kişiler arasında problemler yarattığı gibi, toplumlar ve kültürler arasında da aynı şey söz konusudur. Çatıştırılmak istenen?uygarlıklar?, aslında önce ötekileştirilmektedir. Batı Doğu?yu ötekileştirmiştir bugüne kadar, AB de bizi ötekileştiriyor, ABD ise bütün dünyayı...

ya başlık sahibini dövmekse baknz:Ben:D

Özetle; ötekileştirme insanın kendi hemcinsine karşı almış olduğu fikri ve fiili bir tavrın adıdır. Belki de bir hastalıktır bu. Bir canavar misali hasmını yemeden önce ona verdiği bir isimdir. Menfaatlerini korumak, ziyadeleştirmek, arkadan gelen nesillerin istifadesine müncer olacak şekilde baki kılmak için yaptığı şuurlu bir tercihtir. Belki de bir entegrasyon, asimilasyon aracıdır. 'Ya hep, ya hiç' mantığının gözetildiği hayatiyetini devam ettirebilmenin ön şartıdır. Ya da gün geçtikçe zayıflayan, yok olmaya yüz tutan değerlerini yıkılmadan ayakta tutabilmek için ihtiyaç duyduğu düşmanın icadı için ortaya yine şuurluca konmuş bir uygulamadır.

Ne demek abicim yaaaaa:)))ben kaçtım müdür cık diyo emir demir kesermiş her zaman:))) Allaha emanet olunnnnn...

Kaldı ki, hoşgörüden bahseden sayın Yazıcıoğlu'nun vakti zamanında yakalandığında "Çatlı'yı serbest bırakmazsanız Ankara'nın 150 yerinde bomba patlatırız" tehdidiyle Çatlı'nın bırakılmasını sağlamış, Piyongotepe katliaminin ardından idamla yargılanmış, delil yetersizliğinden salıverilmiş, s eçim vaadi olarak Barzani'yi asma sözü veren (http://www.ensonhaber.com/gundem/66855/barzaniyi-asma-vaadi.html), Hrant Dink cinayetinin mahkeme dosyasında adı zikredilen (http://arsiv.ntvmsnbc.com/news/444196. asp), Madımak otelinde yanan insanları kimin kışkırttığı ile ilgili şaibelerde ismi hep zikredilen (http://www.bizimhaber.com/haber-Madimak-toreninde-Yazicioglu-gerilimi-156786) bir insanın "hoşgörü, kardeşlik, ötekileşmemek" v. b. konularla birlikte anılması da hoş olmayan bir ironi. Yine de Allah günahlarını affetsin diyebilirim ama ben hakkımı helal etmedim, eden etsin...

evet eski başlıklarda hoş görü ile ilgili bir başlığımı ararken çıktı karşıma, okudum ve hoşuma gitti, herkesin okuması için başlık açtım, niye rahatsız oldun...

İlahi dinler Hz. Adem'in oğulları ile başlayan bu süreci önlemek amacıyla gelmiştir. Allah'ın ve yüce peygamberlerinin bu çerçevede ortaya koyduğu prensipler, emirler, yasaklar insanlığı ne kadar geniş coğrafyaya yayılırsa yayılsın tıpkı bir aile gibi kardeşane yaşamaya yetecek yeterliliktedir. Bir başka ve daha net ifadeyle İlahi dinlerde ontolojik, siyasi, iktisadi, kültürel, dini farklılıklar, insanların hemcinslerini ötekileştirmesine dayanak olabilecek bir öğreti bulmak imkansızdır. Hatta bu yasaktır, günahtır, haramdır, dünyevi ve uhrevi cezayı gerektirir. 15 asırdan bu yana uzayıp giden İslam tarihi boyunca çeşitli dönemlerdeki kırılmalar hariç Müslümanların Müslüman olmayan unsurları ötekileştirmemesinin, genel-geçer insani prensipler ya da ortaklaşa kabullenilen anlaşmalar doğrultusunda herkesin kendi kalarak ortak bir platformda yaşayabilmesinin sebebi de budur. Müslüman olmayan unsurlara zimmi ya da azınlık denilmesi kimseyi aldatmasın. Onlar pratikteki kaymalar hariç teorik temeller itibarıyla hiçbir zaman öteki değildir ve olmamıştır. Ama aynı şeyi Batı dünyası için söylemek imkansızdır. Başlangıçtaki şarkı güftesi de bunu göstermiyor mu? Ya da tarih boyunca yaşanan savaşlarda Müslümanların karşılaştığı davranış modelleri? Miloşeviç'in şüpheli ölümü nedeniyle 90'lı yılların başlangıcında Avrupa'nın göbeği Bosna'da cereyan eden hadiseler yeniden hafızamızı yeniledi geçenlerde. Hem de dönemin süper güçlerinin nedamet kokan, 'ah keşke daha önce müdahale etseydik, soy kırımına seyirci kalmasaydık' beyan ve itirafları ile birlikte.

'Ötekileşme' ve 'ötekileştirme'; insan irade ve fiilinin 'öteki' kelimesi üzerindeki tasarrufu ile ortaya çıkan ve birbiri ile alakalı olsa da birbirinden farklı iki anlama sahip olan iki kavram. Önce ötekileştirmeyi ele alalım; ötekileştirme yukarıda da işaret ettiğimiz gibi kimliğimizin adeta bir parçası. Bu açıdan masum ve gerekli bir şey gibi gözüken bu ameliye, toplumsal açıdan gruplaşmaların, hizipleşmelerin merkezi sebebi durumundadır. Zamanla ortak paydaların unutulması, menfaat paylaşımındaki hırs, hakimiyet ideali ve tutkusu gibi unsurların devreye girmesi ile grupları düşman haline getiriyor. Bu safhadan sonra kendisini tanımlamak için ihtiyaç duyulan ötekiler, birbirilerini yemekle beslenen düşmanlar haline geliyor. Yerkürede birbirlerine yer tanımıyorlar. Hakimiyetlerinin, menfaatlerinin hatta varlıklarının önündeki tek engel olarak görüyorlar birbirlerini. Ne büyük törenlerle şaşaalı biçimde imzalanan evrensel insan hakları beyannameleri bir anlam ifade ediyor, ne de evrensel adalet ve eşitlik ilkeleri gözetilerek yapılan hukuki anlaşmalar. Dün, bugün cereyan eden ve etmekte olan bütün dahili ve harici düşmanlıkların, kavgaların, çatışmaların, savaşların temelinde maalesef bu felsefe yatmaktadır.

Ben, ötekilerle birlikteyim. Benim için öteki bireyler, birer öteki olduğu gibi, ben de onlara göre bir?öteki? olarak varım. Öteki kim? Annem-babam, kardeşim, arkadaşlarım, sevgilim, eşim, çocuklarım... Bir bakıma benim dışımdaki bütün bireyler ötekidir. Öteki, başkasının varlığını/varoluşunu ifade eden ontolojik bir kavramdır. Ancak bu kavram, etik-politik ve estetik değer yargılarından ve bakış açılarından da bağımsız değildir. Bu nedenle ötekini düşünürken, ona yönelirken ve ona doğru eylerken, ?ötekileştirme? tutumundan kaçınmak gerekir. Ama yaşamda sık sık düşeriz, ötekileştirme tuzağına. ?Öteki?ne yönelik bilincimizin bulanıklığı/çarpıklığı bu durumun başlıca nedenlerinden biridir.

Bknz:

aynı gök kubbenin altında bu kavga niye?

Bütün vatandaşlarımızın, ayyıldızlı bayrağın altında şerefle yaşadığı bir Türkiye hayal ediyorum...

okumadım şimdi yoğunum

milliyetcilik duyguları kabarmış abisinin:))

kimin yazısını arakladın? bu cümleleri bu hassasiyetle, imlasına varana kadar düzgün biçimde sen yazmış olamazsın. Bari alıntı yaptığın kişiyi yaz da "sen yazmışsın gibi" algılanmasın... Yazanın emeğine saygın olurdu. Ben de böyle dürüst üyelerle aynı forumu paylaşmayı hayal edeyim bari...

peki :) anladım...

Tekrar başa dönelim; Batı dünyası zihnen ve fiilen asırlardan beri öteki ilan ettiği ve onun için hayvanlara eş değer gördüğü dünyanın temsilcileri ve muhatapları olarak her birimiz önyargı duvarlarını -üç-beş nesil sonra bile netice alınacak olsa- aşacak, dini, dili, kültürü ayrı olsa da onlarla en azından insan olma ortak paydasında birleştiğimizi göstermek zorundayız. Ötekileşme, kim ne derse desin ve nasıl düşünürse düşünsün bizim kaderimiz değildir.

inş. göreceğiz çok yakındır görmeye.

Kendimi anlamam-bilmem ve yaşamam için ötekine ihtiyacım var. İnsan olmak, kişi olmak, ancak ötekilerle birlikte söz konusudur. Ötekileştirme, insanın insan olma kimliğine yabancılaşmasıdır. Köle-efendi diyalektiğini aşamayan bir dünyada, ötekilerle ilişkilerimiz hep kırılgan ve çarpık olacaktır. Ötekileştirme, anlamayı ve diyalogu da imkansız kılar.

Ötekileşme insanın kaderi değil...

E BUYRUN DÖVÜN OZAMAN :)))))

Diğer taraftan Hz. Peygamber Hıristiyanların korunması için bir ferman yayınlamıştı. Fermanın özünde dört madde vardı: a) Hiçbir kiliseye müdahale edilmeyecektir. b) Din adamlarının ibadetlerine karışılmayacaktır. c) Hiçbir Hıristiyan zorla İslam?a sokulmayacaktır. d) Hıristiyanlarla komşuluk ilişkileri eskiden olduğu gibi aynen devam edecektir.27 Hz. Peygamber?in bu anlayışı, Müslümanların muhtelif kıtalarda kurdukları medeniyete ışık tutmuş ve her safhada hoşgörü esas alınmıştır.

KİŞİLERİN FİKİRLERİ ZAMANLA DEĞİŞEBİLİR, KİŞİLERİ DEĞERLENDİRİRKEN BAKIŞ AÇIMIZ ÖNEMLİ, ÖN YARGI İLE, GÖRMEK İSTEDİĞİMİZ VE KAFAMIZDA KALIPLAŞTIĞI GİBİ DEĞİLDE OBJEKTİF GÖREBİLİRSEK, SORUN HALLOLACAKTIR... A VEYA B ŞAHSI BEN BURDA KİŞİLER ÜZERİNDEN KONUŞMAM, AMA YUKARIDA BELİRTİLEN 4 PARAĞRAF BENİM İÇİN ÖNEMLİ... VE BUNLAR BENİMDE HAYALİM...