en çok harflerin sessizliği yakışıyor..

söyle bana nasıl çiziyorsun içime bu masum çocuğu

can suyu olur kelimeler

şimdi o uzağa bakan masum yüzün ve dahi çenen..

tebessüm bile devrik eylemlerle güzel..

yangın bir ejderhaydı yutuyordu koca sokağı

ve öznenin yitikliği...

ama içime çizdiğin masum çocuk beni vuruyor.. her gece her gece kurşuna diziyor.. her sabah işlediği cinayeti unutup gözlerimden öpüyor.. biliyorum gözümden öpme derdin.. şimdi mü-temadiyen gözlerimden öpüyorsun..

Alıntıyım... biraz ondan biraz bundan ama tamamen senden :/ olmadı bu dimi farkındayım:/

cok direndi ateş

kelimelerle vardığı vuslata...

aklıma ateşin dansı geliyordu hep yangın yerinde.

herdafasında suyun akıp bir yol bulmasına..

mecalsiz kalıp yıkılıyorum büyük bir gürültüyle..

senden aldığım ışığı yansıtırım güneşim...

satırarası doluluğunca boşluk..

ben ateşin dansını seyrediyordum.

kale'm kırıldı der;

şairler..

serpil evet onun ay'ı idim.

her şair biraz ressamdır...

bulduğunu sandığı zamanlarda hüzün elinden tutar.

ne çok devirirler cümleleri..

yaz sıcağında ıslak bir zemin gibi...

hep onu arar..

ve o dans!!

ve ateşin dansına dönüştü yangın..

nasıl birleştiriyorsun haaaa!!!

ben sadece senin ayın'ım..

ve bir apansız döngü başlar.

o kadar ki beni ayakta dutan duvarlarıma zerk oluyor..

ve bakar ki hayalle gerçek örtüşmez..

ayı mıydın? estağfurullah

"aşk" vuslatın olmadığı yerde kök salar...

Şiir yazmayı sevdiğim için mi kadınları seviyorum.. Kadınları sevdiğim için mi şiir yazıyorum.. Bilemiyorum.. -kuzeybeyi-

yıkılırken seni de eziyorum kır çiçeklerim gibi...

iki kere içime işliyor..

sen cekip gidip karanlıkta olsa heryer..

senin ışığın benden yansır farkındamısın.

çizer

her dökülen sözlerde

aşkın elbisesini

Bana şiirler yazdıran kadın diyorum...

yıkılan kale'lerine...

sanattan anlamayanlara mesela serpğile.

yüzünde masumla ukalayı..

sen çocukluğunda çelik çomak oynardın o uzaktan seyrederdi seni

maestro...