Sözlerini bitirirken:

''Ey Allah'ın Resulü, mazluma yardım ederim ama zalime nasıl yardım edeceğim?''

Ebu Bekr gitti, ardından Hz. Ömer geldi ve o da Resulullah'ın huzuruna girmek için izin istedi. Peygamber Aleyhisselam onuda yattığı yerden kabul etti. Bir süre sonra o da gitti. onun gitmesinden sonra Hz. Osman geldi ve izin istedi.

Hz. Aişe dayanamayıp hemen sordu:

Resul-i Ekrem Efendimiz, Ashab-ı Suffa'nın ihtiyacını gidermeye çalışırdı. İcabında, Hane-i Saadetlerinin ihtiyaçlarıyla ikinci derecede meşgul olurdu. Bir kere Hz. Fatıma , el değirmeni ile un öğütmekten yorulduğundan şikayet ederek bir hizmetçi istediğinde Efendimiz ciğerparesini reddetmiş ve şöyle buyurmuştu:

Hz. Peygamber anlatıyor:

Peygamber aleyhisselam, bu manzara karşısında tebessüm etti ve''sen ona şefkat duyuyormusun?''diye sordu.

ülküm bacım Rabbim cümlemizden razı olsun inşaAllahüteala

''Bu gece mutlaka bir sadaka vereceğim!''diyerek, sadakasını yanına alıp evinde çıktı. Fakat, farkına varmadan onu bir hırsızın avucuna sıkıştırıverdi.

O adam ise:

''Kendisinden meleklerin bile haya duyduğu bir insandan ben haya duymayayım mı?''

Sahabeler arasında, şakacı biri vardı. bir gün yine konuşuyor ve etrafındakileri güldürüyordu. Peygamber Aleyhisselam, şaka ile elindeki çubukla onun böğrünü dürttü. Bunun üzerine adam birden ciddileşti:

''Ya ResulAllah, bir başkası için böyle yaptığna hiç şahit olmadık!'' diyerek hikmetini sorduklarında şöyle buyurdu:

amin gönül dostum..

Büyük Günahlarım da Var!

bütün temennimiz peygamber ahlakıyla ahlaklanmak değilmi ki :((

Dua niyetine amin diyelim. Ona layık olamamaının acziyeti ve korkusu sardı yine beni gönül dostum...

Adam:

''Ben bunu arz etmiştim Ey Allah'ın Resulü!'' dedi..

Peygamber Aleyhisselam:

O küçük sıska su dağıtıcısı çocuk, Allah'ın aslanı, ilim şehrinin kapısı, Hazret-i Ali idi ve hep O'nun yanında var oldu..

Hemşom çok güzel bir konu açmışsın Allah razı olsun.

özlem sevilene duyulur ne mutlu sana..

Başlıkta, içeriği de tek kelimeyle harika...

''Onun zulmetmesine engel olursan, bu da ona bir yardımdır.''

Peygamberimizin hayatından seçilmiş öyküler..

"Andolsun, size kendi içinizden öyle bir peygamber gelmiştir ki, sizin sıkıntıya düşmeniz ona çok ağır gelir. O, size çok düşkün, mü?minlere karşı da çok şefkatli ve merhametlidir." (TEVBE-128)

Rabbim doğru yoldan sapmaktan muhafaza eylesin..

''Ey Allah'ım bir hırsıza sadaka verdiğim için sana hamdediyorum. Ancak mutlaka bir sadaka daha vereceğim''dedi. Ertesi gece yine sadakasını yanına alarak evinden çıktı. Anacak bu sefer de, gecenin karanlığında fark edemediği için, sadakasını zina eden kötü bir kadına verdi.

''Ama üzerinizde gömlek var'' dedi.''Benim üzerimde yoktu, kısasın tam olması için çıkarmalısınız!''

kesinlikle hocam, okuduğum zaman kalbimde titreme hissettim ve paylaşmak istedim, katı kalpler yumuşar belki bir bahane ile..

Bir gün bir adam, Peygamber Aleyhisselam'ın yanına gelerek:

''Ağlama Ey Ebu Hureyre! Burada çekilen açlık, insanı ahiret azabından kurtarır''buyurarak, onu teselli etti...

Yine bir gün, Ashab-ı Suffanın başlarına durmuş, hallerini tedkikten geçirmişti. Fukaralıklarını, çekmekte bulundukları zahmetleri görmüş, şöyle buyurarak onların kalplerini hoş etmişti:

''Allah'tan sevap umarak, cihad etmek istiyorum''dedi.

hiç kimse Onun kadar sevilmedi. hiç kimse Onun kadar özlenmedi...

hatıra, unutmuş olan, unutmayı kabullenen içindir.

''Evet ey Allah'ın elçisi'' diye cevap verdi.

Peygamber Aleyhisselam ona şöyle cevap verdi:

''Mazlum da olsa, zalim de olsa kardeşinize yardım edin!''

ya unutulmayan...?

Efendimiz'e ehli beytine, ashabına sonsuz kere salat ve selamlar olsun.

unutmayana hatıra gerekmez. aklında, gönlünde kalan herşey onun için hatıradır zaten...

Adam ise ''Ey Allah'ım!'' diyordu.''Bir hayat kadınıda sadaka verdiğim için sana hamdolsun. Ancak yinede bir sadaka daha vereceğim''

ALLAH razı olsun.

''Ey Allah'ın Resulü, bir hastalığınız mı var?''diye sordu.

''Ebu Talib'ten sonra, bana bu kadıncağız kadar iyilik eden olmadı. Ahirette cennet elbiselerinden bir elbise giymesi için, onu kendi gömleğime sardırdım. kabre ısınması içinde oraya uzandım.

"unutmak istemediklerine" diyelim o halde, hatıra...

saygı sevgiyi gerektirir, sevgi ise itaati..

''İçinizde bana yardımcı olacak yok mu?''diye sordu.

Ve o gecede sadakasını yanına alarak sokağa çıktı. Ancak bu sefer de zengin bir adama sadaka verdi.

aminn diyerek bir öykü daha eklemek istiyorum..

''Haydi yap! buyurdu.

Peygamber Aleyhisselam, onun gelişiyle birlikte yatağından doğruldu, üstü başını düzeltti ve içeriye öyle buyur etti. o da bir süre odada kalıp, sonra gitti.

Peygamber aleyhisselam'ın huzuruna, kucağında minik yavrusu ile beraber, bir sahabi geldi. Sahabi sık sık çocuğuna sarılıyor, onu öpüp kokluyordu.

O, varlığıyla, yaşadığı dönemi bir saadet asrına dönüştürürdü. O asırda yaşayan herkes, her zaman olduğu gibi bugün de, bütün insanlık için çıkarılacak dersler, başvurulacak çareler, dinlenilecek öğütlerle doludur...

Allah'ın son peygamberi, bütün peygamberlerin reisi şöyle bir cevap verdi:

''Senin sadakaların kabul edildi.''

Her ne olursa olsun sevgiliden konuşmak daha güzel, daha tatlı...

o da demiş ki; ne zaman aklımdan çıktı ki...

''Evet''diye cevapladı adam.

demekki ben varım demek, Onunla var olmaktı...

Başka bir rivayette ise Resulullah şöyle demiştir.

canım bende tam tersi düşüncedeyim.. hatıra unutamadığın yaşanmışlara denmez mi?

Peygamber Aleyhisselam bir gün mescidde kendi başına nafile namaz kılıyordu. Anacak namazını oturarak kılıyordu. Ebu Hureyre kendisini böyle görünce koşup yanına vardı. Namaz bitince de:

''bugün Annem vefat etti'' buyurmuştur. bizzat kendisi cenaze namazını kıldırmış ve defnedileceği kabir çukurunun içine yatmış, ondan sonra Fatıma hatunu kabrine indirmişti.

Peygamber aleyhisselam saadetli hanelerinde idiler. Kendisini ziyaret etmek üzere hz. ebu bekr geldi. Resulullah o sırada, yatağı üzerine yatmakta idi. Ebu Bekr, Hz. Aişe vasıtasıyla odaya girmek için izin istedi. Resulullah onu buyur etti.

''Sen ona nasıl şefkat duyuyorsan, Allah da senin bu şefkatinden daha fazla şefkati sana duyar.''

''Annen Baban sağ mıdır?''

Peygamber Aleyhisselam aynı soruyu üç kere sormasına rağmen, hazır bulunanlar arasında sadece o küçük çocuğun sesi duyuldu:

Adamın bu talebi üzerine, Peygamber Aleyhisselam gömleğini kaldırıp böğrünü açtı. Adam Resulullah'ı kucaklayıp böğrünü doya doya öpmeye başladı ve:

Ebu Hureyre, bu cevabı duyunca ağlamaya başladı. Peygamber Aleyhisselam, onun ağladığını görünce, kendi durumunu unutup:

Öteki:

OSMAN GELİNCE

''Öyleyse evine dön ve onlar için çalış!''buyurdu.

Sonsuz salat ve selam..

Bir gün, Mekke'nin ileri gelenlerinin davet edildiği bir yemek verildi. Onlar devete geldiler, sofranın başına kuruldular, yeyip içiyorlardı. Resulullah, kendilerine birşeyler anlatmak, Allah'ın ayetlerinden okumak ve Peygamberliğinden haber vermek ümidi ile fırsat kolluyordu. Bir ara konuşmaya başladı son ve hak Peygamber olarak gönderildiğini ve yakınları olarak bu konuda kendisine yardımcı olmaları gerektiğini anlattı.

Birisi:

Bir adam:

unutulanı anmak içindir hatıra...

Peygamber aleyhisselam, onun bu cevabı üzerine şöyle buyurdu:

''Allah'ım bir hırsıza, bir hayat kadınına, birzengine sadaka verdiğim için sana hamd ediyorum'' yatıp uyudu. Rüyasında kendisine şöyle denildi:

''Ey Allah'ın Resulü, Ebu Bekr ve Ömer gelince halini hiç bozmadınız. Ama Osman gelince kendinize çeki düzen verdiniz. Bunun sebebi neydi?''

Sabah olduğunda herkes:

O, beni doğuran annemden sonra annemdi. kendi öz çocukları aç dururken, önce beni doyururdu...

Sahabeler şaşırdılar, korktular ve kızdılar. Ama Peygamber Aleyhisselam:

Ona layık bir ümmet olmadan onun için birşeyler yazmak o kadar ağır ve zor ki, gerçekten çok zorlanarak yazıyorum.

''Ben varım ya ResulAllah!''

Sabah olunca herkes:

"Kızım! Sen ne söylüyorsun? Ben henüz Ehl-i Suffa'nın maişetini yoluna koyamadım."

Sabah olduğunda halk yine dedikodu yaptı.

RABB'im affetsin bizleri. Kendisine layık bir kul ve habibine layık bir ümmet eylesin.

bir alime sormuşlar; ne zaman Allah'ı zikredersin?

Peygamber Aleyhisselam bir gün ashabına dedi ki:

''Osman çok utangaç birisidir. Ben istifimi bozmadan eski halimde iken içeriye aldığım taktirde, geliş sebebini bana açmadan gideceğinden korktum.''

Sevap İstiyorsan

''Bu gece bir hırsıza sadaha verilmiş!''diye dedikodu yaptı.

Sahabi:

İslamiyet güneşinin ilk doğduğu yıllardı. Peygamber Aleyhisselam, Allah'ın kendisine emrettiği üzere, dini tebliğ etmek için çalışıyor, çabalıyordu. Hazreti hatice validemiz ise, bütün malını-mülkünü O'nun emrine vermiş, Allah'ın dinine hizmet uğruna harcıyordu.

Allah'ın Resulü ona sordu:

herşey unutulur... Kendini unutturmasın yeter ki.

Ben Varım Ya ResulAllah!

Kardeşine Yardım Et

''Bu gece bir hayat kadınına sadaka verildi! diye dedikodu yaptı.

Ashabdan bazıları:

Resulullah şöyle cevap verdi:

''Sırf Allah rızası için verdiğinden;o hırsız, hırsızlık yapmaktan, o hayat kadını, zina etmekten tövbe etti. Ve o zengin, senin halinden ibret alıp, Allah'ın kendisine verdiğinden sadaka vermeye başladı.''

''Ey Allah'ın Resulü, canımı yaktınız!'' dedi.''Müsaade edin kısas yapayım!''

Rabbim cümlemizden razı olsun hemşom..

"Ey Ashab-ı Suffa! Size müjdeler olsun ki; her kim şu sizin bulunduğunuz hal ve sıfatta ve bulunduğu durumdan razı olarak bana mülaki olursa, o benim refiklerimdendir."

Allah Resulü'nün bu sözlerine bir tek, o sırada yedi yaşında olan ve ziyafettekilere su dağıtan sıska bir çocuk cevap verdi:

Peygamber Aleyhisselam'ın amcası, Ebu Talib'in hanımı Fatıma hatun vefat ettiği vakit Peygamber efendimiz onun için için gözyaşı dökmüş ve:

Bunları okuyupta gözlerin dolmaması elde mi?!...

''Ya Ebu Hureyre, günlerdir ağzıma götürecek bir şey bulamadım. Açlık takatimi kesti, ayakta duracak dermenım kalmadı, onun için namazı oturarak kıldım.''

Keşke onun bize düşkün olduğu gibi, biz de ona düşkün olabilsek. Keşke benliğimizi onun benliği ile eritebilsek, nefsimize din kardeşimizin nefsini tercih etsek, ve keşke onun ahlakıyla ahlaklanabilsek...

''Bu gece bir zengine sadaka verildi!''

Ebu Bekr odaya girdiğinde, Peygamber Aleyhisselam, halini hiç bozmamış yatmaya devam etmişti.