aşk çok sayıda yan etkisi olan güzel bir hastalıktır

aşk hayattır

Aşk, kişinin bir başkasıyla ruhen bütünleşmesi ve onu kendisinin bir parçası olarak görmesi, hatta onun varlığını kendisinin önüne geçirmesi halidir. Aşık olan kişi, karşısındakini biraz da gözünde büyüterek idealize eder. Yani zihnindeki imgeye aşıktır. Bu yüzden terk edildiğinde, adeta bir parçasını kaybetmiş gibi olur. Bu kaybın oluşturduğu yas, bazı kişilerde çok uzun sürebilirken, bazılarında ise sürekli bir saplantıya dönüşebilir. Aşk, sıra dışı bir yaşantıdır. Kişinin her gün yaşayabileceği bir durum değildir. Aşk, başka bir deyişle kara sevda, patolojik bir durumdur. Pisa Üniversitesi?nden Donatella Marazziti ve Domenico Canale, Psychoneuroendocrinology Dergisi?nde yayınlanan ünlü araştırmalarında, yakın zamanda yoğun, derin ve çılgınca bir aşk yaşayan kişilerle, yalnız yaşayan ya da uzun süreli bir ilişki içinde olan kişileri karşılaştırmışlardır. Moodist hastanesi olarak her türlü psikolojik problemlerinizde daima yanınızdayız. Daha fazla makale ve iletişim bilgileri için mood. ist sitesini ziyaret ediniz. Aşık olan kişilerde kortizolun çok daha yüksek düzeylerde salgılandığı gösterilmiştir. Kortizol, stres durumlarında salgılanan ve immun sistemi baskılayan bir hormondur. Yani eski Türk Filmleri?nde gördüğümüz, ?aşık olup vereme yakalanma? klişesinin bilimsel bir temeli vardır. Oysa Ohio Eyalet Üniversitesi?nden Ronald Glazer ve Jan Kiecolt-Glaser, yapıcı bir şekilde tartışarak sorunlarını çözen çiftlerde immün sistemin güçlendiğini ortaya koymuşlardır. Yani sağlıklı bir sevgi, sağlığa olumlu etki yaparken, tutkulu bir aşk olumsuz etki yapmaktadır. Aşk, bilişsel yetileri de olumsuz etkiler. ?Aşkın gözü kördür? derler. Leiden Üniversitesi?nden Henk Steenbergen ve arkadaşları, Motivation and Emotion Dergisi?nde yayınlanan araştırmalarında, yeni başlamış tutkulu bir aşk yaşayan kişilerde dikkat ve seçme gibi bilişsel işlevlerin bozulduğunu göstermişlerdir. Diğer yandan aşk, beyinde dopamin ve noradrenalin denilen nörotransmiter moleküllerin salınımını da arttırır. Rutgers Üniversitesi?nden Helen Fisher ve arkadaşları, bu nörobiyolojik etki nedeniyle, aşkın beyinde kokain gibi bağımlılık yapıcı maddelere benzer bir haz etkisi uyandırdığını; terk edilmenin de uyuşturucu yoksunluğuna benzer bir tabloya yol açtığını bildirmişlerdir. Kara sevdaya yani patolojik aşka tutulan kişiler, tıpkı madde bağımlılarında olduğu gibi, zarar görseler de bu ilişkiyi sürdürmek, hep aşık oldukları kişiyle birlikte olmak isterler. Sevdiklerine toz kondurmaz, kusurlarını görmez, olumsuzlukları hep başka şeylere bağlarlar. Bu, tıpkı bağımlılardaki inkar mekanizmasına benzer. Ayrıca yine madde bağımlılığında olduğu gibi, sevdikleriyle beraberken tüm dünyayı ve dertlerini unutabilirler.

Bağımlılık değilde, bağlılık olsa daha iyi olur. Hadi onu da geç; aşk olsun...

ooouuuwww...:S yine de o hastalıga yakalanmak istiyoruz işte :)