Çocuklar birdaha ölmesin ve uçurtmalara yer kalsın.

Uçurtmayı vurmasınlar

Dur demenin tek yolu var:

Yıllar evvel ismini güzel koymuşlar:

Şu günlerde bir muhabir bu cümleyi her kurduğunda vatan haini sayılıyor.

Önü alınmaz, ardı görülmez bir kumpas var şimdi. Savaş çıkana kadar, Ortadoğu mezbahaneye dönene kadar kimse anlamayacak mı?

Uçurmayla alakası yok. Dur demezsek çocuklar gene ölecek, tutsak olcak, uçurtma uçuracak gökyüzü kalmayacak.

Çok insan gördüm, çok hayatı yazdım çizdim... Şimdiye kadar derdi anlaşılmayacak insan görmedim.

Barut ateşle çoktan birleşti. İnşallah kanla birleşmez.

Bu sefer imla kurallarına dikkat edeceğim hacı.

Savaş olmasın n'olur!

Dört bir yandan savaş çığırtkanlığı yükseliyor. Her insanın en az bir tane düşmanı var artık hacı. Olmasın. Düşmanlık olmasın. Her insanı sevebilirsin. Kucaklasan, sarılsan yeter.

İran da haklı, Suriye de, Türkiyr de...

Eğer halklar duyarlı olmazsa silah satanlar kazanıyor hep!

İnsanı seveceksin ve dur diyeceksin. Öfkeni şimdilik arka cebine koyacaksın, anlamaya çalışacaksın.

Mesleğim gereği hep boktan detaylara şahit oldum ama her hikayenin ardında bir insan vardı. Sevilesi bir insan. O insanı sevmeyen de vardı.

11 yıllık muhabirim. Kısacık gazetecilik hayatımda gördüğüm şey hep aynı:

Savaş olmasın. Gökyüzü masmavi kalsın.

Savaş harbiden pis iş hacı. Barut kokusu tek başına çekici gelebilir ama kan kokusuyla birleşince insanın midesi allak bullak olur.