kalbim 20 yıllık uykusundan yerinden hopladı

birazdan susarsın

beni hafife alamazsın sevgili

kendi suçum dedim azrail anladı sen anlamadın

uyan patfon hayat benimle değildi

kalemleri bıraktım bu seni unutmam demek

ama senden hiç kopmamdım

uyuda geçsin yoksa kendine yazık edersin

sana bir söz verdim artık sözümü tutmam gerek

zavallı kalbim neden yanımda yoksun

orgusuzca sorarrım

biraz aglayıp huzura kavuşmak istedim

elim yazıyor inatla sana

dizime kadar küle bulandım ateşim ol bu gece

hatıra cebimde

bahçelerine aşk ekip öfkeme kin topladım

kalbimin derinliklerine senin adın var

gel otur yanıma sana sonkez anlatacaklarım var

az uyuyup sensizge kalkmalıyım

odamı dagıtıyorum sana inat

henus ben şiirler yazarken elim aklım uçtu gitti

göz yaşlarımdan deniz oluştu

farklı insanlarda olsakda sıkıntımız aynı

biraz başım çatlar

kimse bilmez ama bende

bu ayrılıgı paylaşalım kederi bana bırak

ben aşkı yaşamak istemiştim sadece

hayal kurmak gibi bişey değil seni beklemek

bugun gittin peki yarın

ben halkın içinde hakkı düşünmüştüm

aşk tomar tomar

bileklerimi param parça ettim gözüm aydın

yagıyor işte yagmur

şikayetçiyim şua ara aşktan

aş ateşi herkesi yakıyormuş

kısılıyor gözlerim

sen sevmedikten sonra ne suçu var papatyanın

biz aşkımızı içimize gömerde giderdik

yarın cumartesi benim izin günüm

fakat bir garıp yanı vardı sen benimle değildin

hadi gel benim ol

sana söylicem sadece sen varsın

gözlerimin çukurlarınından aşagıya in

bu adam ölmek için hergün kendine söz veriyor

bir sana aşıgım birde saçlarının gölgesine

yaşadıkların güzel değil anlatacakalrıma

beni mutlu et

kimsesiz bıraktın lan beni