24 saatten birini hakka vermeyene insan denilir mi?

İşte en korkuncu hüsranın, helakin, haybetin!

alıntı:)

l1) Yine Mithat Cemal'in bir tesbiti vardır: "Dalkavukluk etmeyen adam gördüm; fakat dalkavukluktan hoşlanmayan adam görmedim. Bunun bir müstesnası vadır: Akif.."

Allah rahmet eylesin. Ruhu şad olsun. Amin...

"Beni konuşturma! Neredeyse kalbim duracak," dedi. Ben anlatması için çok ısrar edince başından geçen olayı ağlaya ağlaya şöyle anlattı:

Öyle salgınmış ki me'lun: Kurtulan bir ferd yok!

13) Şöyle anlatırdı: "Bir ingiliz'e sormuşlar; Bu kadar an'aneci olduğunuz halde nasıl terakki" ettiniz? ingiliz cevap vermiş: Bizde en yeni an'ane 600 seneliktir, en eski teceddüd 6 saatlik" Akif de böyleydi, 14 asırlık an'aneyle 14 saatlik teceddüdün beraber yürümesini isterdi.

Yaralanmış temiz alnından uzanmış yatıyor

12) Akif için dört şey çamur kadar pisti; Cimrilik, ikbal şımarıklığı, kibir, maddi pislik.

Mehmet Akif Ersoy

Bu hissizlikten insanlık hem iğrensin, hem ürpersin!

okumak lazım önce. tanımak... ve anlamak.

1) Çok iyi derecede Arapça bilirdi, ama sesinde Arapça yoktu; halis ve akıcı bir cengaver Türkçe'siyle konuşurdu, .

Bunun üzerine Efendimiz Aleyhissalatü Vesselam "Senin istifa ettirdiğini, biz de istifa ettirdik." buyurdu.

küçük bi anısını yazmak istiyorum sözünün eri olan Mehmet Akif'in

anlamadıktan sonra... ahh ah.

Haya Öğren

Paylaşımlarınız için sizede teşekkür ederiz. Bir başlık daha açılmış ama olsun. Ne kadar açılsa azdır yinede. :)

2) Arap edebiyatına çalışırken Akif bakar ki şevahid hep ayetler... Telmihler de öyle... Ve nihayet başka türlü olmayacağını anlayınca 6 ayda Kuran'ı ezberledi.

Üç buçuk soysuzun ardından zağarlık yapamam

Duygusuz olmak kadar dünyada lakin derd yok;

"Efendim, ben Abdülhamid Han cennet mekanın devrinde orduda bir binbaşıydım. Emrim altında olan bir birliğim vardı. Bu askeri görevime annemin ve babamın vefatına kadar devam ettim. Fakat onlar vefat edince istifa etmek istedim. Çünkü bir hayli servetimiz vardı. Bu mal ve mülkün başında durmak, onların çarçur olmaması için gerektiği şekilde ilgilenmek gayesiyle, bir istifa dilekçesi yazıp Sadaret makamına gönderdim. Dilekçemde dedim ki: "Annem de babam da vefat etti. Falan yerde mağazalarımız, filan yerde gayrimenkullerimiz vardır. Netice itibarıyla bunlarla ilgilenecek, ticari işlerin yürümesi için mağazaların başında duracak bir nezaretçiye ihtiyaç vardır. Bu vesileyle şayet kabul buyurulursa, görevimden istifa etmek istiyorum."

Budur cihanda en beğendiğim meslek; sözün odun olsun hakikat olsun tek.

6) Kuvvet şımarıklığı en İğrendiği şeydi. Kendisine haksız yere ve ağız dolusu söven bahçıvanı önce dövmüş, sonra da bir taşın üstüne oturup ağlamıştı.

Sabah namazlarını kılmak için Sultan Ahmet Camii'ne gidiyorum. Her sabah ne kadar erken gidersem gideyim, mihrabın bir kenarına oturmuş olan, saçı sakalı bembeyaz olmuş ihtiyar bir adamı, ümitsizce bedbin bir şekilde durmadan ağlarken görüyorum.

Yumuşak başlı isem kim demiş uysal koyunum?

Allah rahmet eylesin ruhunu şad eylesin bizleri de şefaatine nail eylesin inşallah

bu büyük insandan öğrenmemiz gereken çok şey var... lakin kaç kişi safahatı okumuş, kaçı ezbere bir şiirini bilir diye sorsak kim bilir kaç kişi çıkar.

"Fazilet hissi insanlarda Allah korkusundandır. "

Allah razı olsun bu şiiri paylaşmayı düşünüyordum ben de tevafuk olmuş.

Kendi sağlam... Hissi ölmüş, ruhu ölmüş milletin!

Allah Rahmet eylesin bizleri de şefaatlerine nail eylesin

Artık iki yüzlüleri sevmeye başladım. Çünkü yaşadıkça yirmi yüzlü insanlar görmeye başladım.

Ne ibret, yok mu, bir bilsen kızarmak bilmeyen çehren?

/Zulmü alkışlayamam, zalimi asla sevemem,

9) Kütüphanesindeki kitapların tamamını okumuştu. Bir kitabı önce toptan, sonra tenkit ederek okur; dördüncü okuyuşta bazı tesbitler yapardı. Az eseri çok okurdu.

5) Caddelerden daima kaçar, evine ve işine tenha sokaklardan giderdi. Caddeden geçmeye mutlaka mecbursa, gözlerini meçhul bir noktaya diker, caddeyi kendi hesabına tenha bir sokak haline getirirdi. Kaynakwh webhatti.com: Kaynakwh webhatti.com:

eyvallah yine de başlık için. onları hatırlamak da güzel, dimi...

Kanayan bir yara gördüm mü yanar ta ciğerim

Hatırlar mısın? Doğduğun zaman, sen ağlardın gülerdi alem. Öyle bir yaşam sür ki, mevtin sana hande olsun. Halka matem...

Efendimiz Aleyhissalatü Vesselam, Yıldız Sarayı'nın önünde duruyor, bütün Türk ordusu Efendimizin huzurundan geçerek büyük bir disiplin içerisinde teftiş veriyordu. O esnada orada Osmanlı padişahlarının ileri gelenleri de vardı. Sultan Abdülhamid Han cennet mekan ise, edebi hürmetle, kemerbestei ubudiyetle Kainatın Efendisi'nin hemen arkasında duruyordu. Bütün ordular huzurdan tek tek geçiyordu. Derken sıra, benim istifa etmeden önce komutam altında bulunan birliğe geldi. Fakat birliğin başında kumandanı olmadığı için askerler darma dağınıktı.

8) Eserinin beğenilmesi onu çocuk gibi utandırırdı, başka yere bakardı...

Gelenin keyfi için geçmişe asla sövemem.

Şüheda gövdesi baksana dağlar taşlar

7) Mithat Cemal'in Akifle İlgili şu tesbiti enteresandır "Akif hayatımın 33 senesidir. Bu 33 senede o, bir tek defa bayağı olmadı. Onun iç yüzüne baktığım vakit gökyüzüne, denize bakar gibi ferahlardım. Sonra 63 senelik hayatını öğrendim; bu ne berrak 63 senedir, siyah ve pis tek bir dakikası yoktur.'"

Beraber ağlamazsın, sonra, kör dersin, sağır dersin.

Bir cuma, günü Mithat Cemal?le sözleşirler. Mithat Cemal?in evine gidecektir. O gün adam boyu kar yağar. Hiçbir vasıta işlemez. Mithat Cemal?in evi Çapa?dadır. Öğle yemeğinden sonra Mithat Cemal?in kapısı çalınır. Akif, bıyığının yarısı donmuş bir halde kapıdadır. Nasıl gelmiştir? Beylerbeyinden, Beşiktaş'a bir vapur işler. Beşiktaş'tan Çapa?ya kadar vasıta bulamaz ve o kadar yolu yürür. Mithat Cemal, karda, tipide Mehmet Akif?in o kadar mesafeyi nasıl yaya yürüdüğüne şaşar. Akif?te Mit:hat Cemal?in şaşkınlığına şaşar ve şöyle der: "Gelmemem için kar, tipi kafi değil, vefat etmem lazımdı. Çünkü geleceğim diye söz vermiştim."

Biri ecdadıma saldırdı mı hatta boğarım,

İnsan ismini anarken bile toplanma ihtiyacı duyuyor.

Boğamazsam hiç olmazsa yanımdan kovarım.

"Hünkarım, sizden istifamın kabulünü rica edeceğim, durumum ise böyleyken böyle" diyerek istifa sebebimi anlattım. Bunun üzerine bir müddet derin derin düşündü. Yüzündeki ifadeden istifa etmemi istemediğini anlıyordum. Ben bunu sezince istifa konusunda biraz daha ısrarcı oldum. Abdülhamid Han cennet mekan, benim böyle ısrar ettiğimi görünce, bakışlarını bana çevirip, öfkeli bir tavırla ve sanki beni elinin tersiyle iter gibi hareket yaparak, "Haydi seni istifa ettirdik!" dedi. Tabii ben istifamın kabul edilmesi sebebiyle çok sevindim. Ve hiç vakit kaybetmeden memleketime dönüp işlerimin başına geçtim. Derken bir gece müthiş bir rüya gördüm. "Alemi manada, bütün ordular bir araya toplanmış teftiş ediliyordu. Son savaşı vermek üzere, memleketin şarkında ve garbında savaşan tüm orduları bizzat Peygamber Efendimiz teftiş ediyordu.

"Ey Abdülhamid! Bu ordunun kumandanı nerde?!" buyurdu. Bunun üzerine Sultan Abdülhamid, mahcup bir halde başını önüne eğmiş olarak, hürmeti edeple Efendimize:

Bir hilal uğruna Ya Rab ne güneşler batıyor

4) 18 yaşındaki Mithat Cemal, Akifle yürürken bir şiirini okumuş. Uzun bir sessizlik olmuş. Şiiri tekrar okumasını İstemiş Akif Mithat Cemal tekrarlamış. Bu esnada Mithat Cemal sormuş; "Neden şiirlerinizi kitaplaştırmıyorsunuz?" Akifin cevabındaki nezakete dikkat edin: "Ben şiirlerimi ne diye bastırırım? Siz bu yaşınızda benden güzel yazıyorsunuz!"

Bu dilekçeyi yazdıktan bir müddet sonra, doğrudan doğruya hünkardan bana bir yazı geldi. Heyecanla gelen mektubu açtım ve okudum. Orada istifamın kabul edilmediği yazılmıştı. Öyle anlaşılıyordu ki, istifa dilekçem bizzat padişaha gönderilmişti. Ben istifa dilekçemi yenileyip, bir daha verdim. Fakat bana yine aynı cevap geldi. Bunun üzerine bizzat sultanın huzuruna çıkıp, kendisiyle şifahi olarak görüşüp istifamı vereyim diye düşündüm. Abdülhamid Han gerçekten çok celadetli bir padişahtı. Ben yaveriyle görev icabı uzun zaman bir yerde kalmıştım. O, sultanın hallerini bize anlatırken 'Abdülhamid faytonda giderken faytonun sağında ve solunda bulunanlar neredeyse nefes almaya bile korkarlardı' derdi. Efendim Allah ona rahmet eylesin, Abdülhamid Han evliyaullahtan bir zattı. İşte ben durumumu anlatmak için bizzat o celadetli ve haşmetli padişahın huzuruna çıktım ve:

Bırak tahsili, evladım, sen ilkin bir haya öğren!

Adam aldırma da git, diyemem aldırırım

"Ya Resulallah! Bu ordunun kumandanı istifa etti. Bu konuda çok ısrar ettiği için biz de onu istifa ettirdik.." dedi.

O kadar ağlıyor ki, ağlamadığı tek bir dakikaya rastlayamadım. Bunun sebebini çok merak ediyordum. Nihayet bir gün o yaşlı zatın yanına sokuldum ve 'Muhterem' dedim,

Çiğnerim, çiğnenirim, hakkı tutar kaldırırım/.

Bu hali gören Efendimiz Aleyhissalatü Vesselam, Abdülhamid'e dönüp:

Mehmet Akif Ersoy, (d. Mehmet Ragif, 20 Aralık 1873, İstanbul - ö. 27 Aralık 1936, İstanbul), baba tarafından Arnavut, anne tarafından Özbek asıllı Türk olan Cumhuriyet Dönemi şairi, veteriner hekim, öğretmen, vaiz, hafız, Kur'an mütercimi, yüzücü, milletvekili.

Kesilir belki, fakat çekmeye gelmez boyunum.

Ne irfandır veren ahlaka yükseklik ne vicdandır.

3) Mısırda bazen bütün Ramazan hatimle teravih kıfdırırdı. Fakat bu teravih namazlarına her zaman cemaat bulamaz, oğlu Tahir'in önüne cemaat diye geçip imam olurdu. Hatimle kıldırılan bu teravih namazları uzayınca Akif "Bazen arkama dönüp bakıyordum, o da kaçmış!" derdi.

Mehmet Akif Ersoy.

Onu dindirmek için kamçı yerim, çifte yerim,

"Niye bu kadar ağlıyorsun? Allah'ın rahmetinden bir insan bu kadar ümitsiz olur mu?" Yaşlı gözlerle bana baktı ve:

10) Bir işin "takriben" Akif e yalan kadar çirkindi. Kırmızıya pembe diyorsanız cürümdü. Ona dörtte gidecekken dördü çeyrek geçe gitmişseniz, geç kaldığınız bu 15 dakika kabahatti,

Milli şairimiz Mehmet Akif Ersoy, Sultanahmet Camii'ne her gittiğinde orada iki... gözü iki çeşme ağlayan yaşlı bir zata rastlamaktadır. Bu yaşlı zat, başından geçen çok ilginç bir olayı kendisine anlatınca, Mehmet Akif Ersoy bundan çok etkilenmiş, bu yaşlı zatla aralarında geçen konuşmayı bizlere şöyle nakletmiştir:

Uzun ama bu yazıyı okumayanlara tavsiye ederim.

"Ağlarım, ağlatamam, hissederim, söyleyemem. Dili yok kalbimin ondan ne kadar bizarım."

Bazı şahsiyetler vardır, hem eserleriyle, hem de şahsi hayatlarıyla ölümsüzleşmişlerdir, istiklal Marşı şairimiz ve meşhur şiir klasiğimiz Safahat'ın şairi Mehmed Akif bunlardandır. . Akifin yakın dostu olan, güçlü şair ve edip Mithat Cemal'in "Mehmed Akif" isimli eserini üçüncü defa okudum. Ama bu sefer kelimenin tam manasıyla "okumaya" gayret ettim. Tarih, edebiyat, sanat, şiir ufkunda seviye elde etmek ve kültür bakımından derinlik kazanmak isteyenlere hararetle tavsiye ederim bu kitabı... Sadece şiiriyle değil; mekaleleriyle, İdareciliğiyle, mücadelesiyle, muallimliğıyle, hatipliğıyle, kültür admlığıyla,:

O rüku olmasa dünyada eğilmez başlar

Türkiye Cumhuriyeti'nin ulusal marşı olan İstiklal Marşı'nın güftekarıdır. "Vatan şairi" ve "milli şair" unvanları ile anılır. Çanakkale Destanı, Bülbül en önemli eserlerindendir. II. Meşrutiyet döneminden itibaren Sırat-ı Müstakim dergisinin başyazarlığını yapmıştır. Kurtuluş Savaşı sırasında milletvekili olarak 1. TBMM'de yer almıştır.

Duygusuz Olmak

Hele hak namına ölsem haksızlığa tapamam.

Mehmed Akif Ersoy'un tabutu otomobilden çıkarıldığında üzerinde hiçbirşey yoktu. Sadece çıplak tahtalar vardı. budurumu gören gençler ağlayarak tabutun üzerini bayraklarla örtmüşler en üste de Kabe örtüsünü örttüler. Sonra tabut Edirnekapsı'na kadar omuzlarda taşındı. Kur'an ve İstiklal marşıyla defnedildi. Rahmet olsun ruhuna.

Bu ezanlar-ki şehadetleri dinin temeli, ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli.