verdin mi desteğini, sordun mu halini,

hayal edemeyeceğin kadar yakın...

Hissettin mi DOSTLUĞU? Demiş diğeri.

Sen görmemezlikten gelsen de vardır bir yoldaş her köşesinde

Belki de saklanılan bir hayal yontusu ya bir miniğin haykırırışı, ya da yüreği yaralı bir kuşun feryadı...

Demiş; paylaştın mı sevgini, korkunu, ümidini ve yenilgini,

Karşılığı olmadan verilir mi hiç yürekteki sevgi?

Dedikodusunu yapamayacağın kadar temiz, kokusunu alamayacağın kadar uzak

Ya KORKU nedir? Diye atılmış diğeri

Kalbine sığmayacak kadar geniş

Sormuşlar bir bilgine: HAYAT ne? Diye

Peki, SEVGİ nedir? Demiş biri

Bilgin demiş:

bunu derken işaret etti insanın en derinden yaralanan yerini...

Bilinmezde değildir bilirim, demiş yerini kaygılı ve tasalı.

Dostluk dediğin; tek bir ruhun, iki ayrı bedende dirilmesi

Aradın boşuna heryeri ama unuttun en kolay yeri besbelli

yolladın mı yüreğini, ağladın mı onun gibi.

Merbalar efendim,

Bir yağmur damlasındaki barut kokusu.

Peki ya UMUT nerededir? Diye atılmış bir umut avcısı.

Demiş bilgin; iki yönlü bir yol devam eder bilinmeze.

Bazen çıkarsın zorlukla dar bir yokuştan bazen de aşarsın dertleri sanki uçuyormuş gibi inerek buradan.

Peki DOST kimdir? Diye sormuş biri.