anlatıyorum okuma mutlaka oldumu

Fikir çilesinden büyük işkence.

Gençler şiirleri o kadar güzel okuyorlardı ki, sabaha kadar dinleseniz bıkmazdınız. Her şiirin bizde bir hatırası vardı. Hatıralar içinde kaybolmuş gibiydim. İsmimin anons edilmesi ile kendime geldim. Önceden bir hazırlığım yoktu. Yine her zamanki gibi?zuhurata tabi? olacaktım. ?Ben ne biliyorum ki ne söyleyeyim? En fazla bir saat kadar bana katlanacaksınız? diyerek söze başladım. Şu söyleyeceklerim tevazu değil. Ben hiçbir şey bilmem. Sadece haddimi bilirim, bir de her şeyi Bilen?i bilirim. Bu da biiznillah bize yeter. Ölçüye tartıya gelmeyiz. İnançlarımızdan taviz vermeyiz. Toplumun gündeminde ne olursa olsun, bizim gündemimiz daima tektir: ?O da vatanımız-milletimiz, dinimiz ve devletimiz?dir. Biz bunları söyleyince, ?devletimiz? sözüne bazı itirazlar oluyor. Tarihte 16 devlet kurduğumuz, dünyaya asırlarca ferman okuttuğumuz yalan mı? Devlet olmadan bunları nasıl yapabilirdik?

Son Peygamberin hırkasında!

N. F. KISAKÜREK

Yalnızlık gurbette hepten zor, zordan da öte bir zor! Çilede yalnızlık, elde değil, sinedeki kor... Anlamadan sevenler, bilmeden hakaret edenler... Çileden nasibi yok, aşka istidatsız benler... Bağışla, Efendim, sana yakışmak isterdik...

Ok çekti yukardan, üstüme avcı

Bir zehir kıymak gibi, beynimde.

Ne azap, ne sitem bu yalnızlıktan,

Niçin küçülüyor eşya uzakta?

Sonum varmış, onu öğrensem asıl?

Yandıkça gelişen tılsımlı kütük.

Ey yedinci gök, esrarını aç!

Yüküm var, bulamaz pazarlar dirhem.

Bir zerreciğim ki, Arş'a gebeyim,

Bir ömür gözyaşı cezasındalar.

Dev sancılarımın budur kaynağı!

Allah rahmet eylesin şiirlerini okudum nasıl yazmış hala inanamıyorum

Ateşten zehrini tattım bu okun,

Bir biri ardınca kazasındalar.

Yeşil asmalarda depreniş, şehvet;

Yıldızları tesbih tesbih çeker de,

Mekanı cennet olsun...

Üstad?la hayatta, toplam 5 saat bir arada bulunmayanlar, sayfalar dolusu yazılar yazıyorlar. Hayali derin tahliller yapıyorlar. Ciltlerle kitap yazıyorlar. Kendilerini Necip Fazıl uzmanı gibi gösteriyorlar. Koca Üstad, böylesine birtakım ezbercilerin diline mi düşecekti? Ne kadar acı?.. Böyledir bu yalancı dünya!.. Bilenler susar, bilmeyenler konuşur. Tıpkı içi boş bir tenekenin, dolusundan daha fazla tangırtılı sesler çıkardığı gibi... Gençler şiirleri duyarak okuyorlardı. Hele genç bir edebiyat öğretmeninin, 3 bölümlük?Kaldırımlar? şiirini ezberden bir okuyuşu vardı ki, rahmetli Üstad sağ olsaydı, herhalde gözyaşlarını tutamazdı. Ben de çok duygulanmıştım.

Nizam köpürüyor, med vakti deniz;

Ne cennet tasası ve ne cehennem;

Bir gemi demir aldı.

Vatanım, sevgilim, dostum ve hocam!

Hakka esaret halkasında.

Yollar bir yumaktır, uzun ve dolaşık.

Ve aşksız yobaz... İşi gücü,

Namazda arka saf hizasındalar.

-Bizim davamız yokuş yukarı çıkmanın davası, onlarınki ise yokuş aşağı yuvarlanmanın...

İşte akıllılık, işte sarhoşluk!

Bir an yabancıya kaysa gözleri,

-Mikroba merhamet, hastaya merhametsizliğe varır.

Bildim seni ey Rab, bilinmez bilinmez meşhur!

Her fikir içimde bir çift kelepçe.

Zamanın raksı ne bir yuvarlakta?

Yollar ki, Allah'a çıkar, bendedir.

?İslam alemi? denilen 2 milyarlık dev bir uyanırsa, başlarına neler geleceğini çok iyi biliyorlar. Bütün mazlum milletlerin öncüsü ve örneği Türk kavmidir. Bundan korkuyorlar. Onun için bizi İslam aleminden koparmaya çalışıyorlar. Gidi gavurlar!.. Başınıza çalınsın AB?niz!..

Artık barınamam gölge varlıkta.

Şu gaflet yükü insana bak;

İçiçe mimari, içiçe benlik;

Allah rahmet eylesin. Üstadı cok severim mekanı cennet olsun inşallah.

Yetiş körlük, yetiş, takma gözde cam!

Bu mu, rüyalarda içtiğim cinnet,

Bela mimarının seçtiği arsa;

Kustum, öz ağzımdan kafatasımı

Yandı sırça saray, ilahi yapı,

Nesin sen, hakikat olsan da çekil!

Makine dimdik demirden put,

Hem geçmiş zamanın, hem geleceğin.

Nihayet konuşma sırası bize gelmişti. Dinleyiciler bir hayli yorulmuşlardı. Hele çocuklar yerlerinde duramıyordu. Onların ilgisini çekmek çok zordu, ama Allah?ın izniyle o zoru başardık.

Mekanı bir satıh, zamanı vehim.

Size şerbet, bana kum dolu çanak.

Ezel senedinin imzasındalar.

Allah rahmet eylesin

Gaiblerde bir ses geldi: Bu adam,

Gençler, programa çok güzel hazırlanmışlardı. Rahmetli Üstadımız Necip Fazıl?dan şiirler okudular. Bu, bir saat kadar sürdü. Okunan şiirlerin her birinin bizde birer izi ve hatırası vardı. Onun için şiirler okunurken, ben 50 sene öncesine çoktan gitmiştim. Kendimi Ankara Hapishanesi?nde, Üstad?ın harika sohbetlerinin birinde buluyordum. Onun hikmet dolu sözlerini, sonu gelmeyen umutlarını, gerçekleşmesi zor hayallerini, hülasa, heyecanlarını, hüsranlarını, hicranlarını düşünüyordum. Olaylar bir sinema şeridi gibi gözlerimin önünden geçiyordu. Rahmetli Üstad çok defa, garip bir derviş gibi, teslimiyet ve tevekkül içinde olurdu. Bazen de çok mes?ud olduğunu söylerdi. Bunun sebebini de şöyle açıklardı: ?Bu gece İtalyan riviyerasında imişim gibi rahat bir uyku uyudum. Kendimi 100 Napolyon gücünde hissediyorum? derdi.

Bir bardak su gibi çalkandı dünya;

göz kaptırdığım renkten, kulak verdiğim sesten,

yarın elbet bizimdir elbet bizimdir,

Sanırım gittiği diyar bendedir.

Bir asa kes bana, ihtiyar ağaç!

-İçimizde bu kadar perişan hale getirilmeseydik, dışımızda bu kadar hürmetsizliğe uğramayacaktık.

Gönlüm uçmak dilerken semavi ülkelere; ayağım takılıyor yerdeki gölgelere

Arzı boynuzunda taşıyan öküz?

Kahredenden ziyade, sevilenden korkulur."

ALLAH DİYENE

Hayatın öte yakasında.

Ben ki, toz kanatlı bir kelebeğim,

Ver cüceye, onun olsun şairlik,

İçine nefs sızan ibadetlerin,

Sen, bütün dalların birleştiği kök;

Annemin duası, düş de perde ol!

paylaşımlarınız için hepinize ayrı ayrı teşekkürler arkadaşlar..

Ve uçtu tepemden birdenbire dam;

ne taze ölüyü mezar

Dipsizlik gölünde, inciler benim.

Her şey, her şey şu tek müjdede;

Hayat perdenin arkasında;

Biçkisi kader makasında.

Atomlarda cümbüş, donanma, şenlik;

Biga?daki gecede, rahmetli Üstad?dan şiir okuma faslı aşağı-yukarı 1.5 saat kadar sürmüştü. Psikologların dediğine göre, insan beyni 1.5 saatten fazla süren bir konuyu, artık doğru-dürüst algılayamazmış. Okunan, Şairler Sultanı Necip Fazıl Üstad?ın şiirleri olunca, zaman ve dinleme kapasitesi mefhumları hükümsüz kalıyordu.

Suda ezel fikri, ebed duygusu.

Birden kucağına düştüm gerçeğin.

Sanki burnum, değdi burnuna un,

Mevsimden mevsime girdim böylece.

-Kültür, bilmek değil, bilmeyi bilmektir.

Batı, Batı der çırpınırlar,

-İnsan ve cemiyet, kendini hesaba çekme kalitesine ulaşınca aradığını bulur.

Devleti televizyona benzetebiliriz. Televizyonu nasıl programlarsanız öyle görüntü alırsınız. Devletimizin bugünkü işleyişi hoşumuza gitmeyebilir. Ancak onu değiştirmenin yolu?devlet düşmanlığı? değildir. Programcıları Olur biter. İşte sail milletimiz de demokratik yoldan her seçimde bunu yapmak istiyor. Bazı seçtikleri, zaman zaman kazaya uğruyorlar. Bazıları da?Neyzen? diye seçildikleri halde, oraya gidince?zurnacı? çıkıyorlar. Buna millet ne yapsın?

Ensemin örsünde bir demir balyoz,

İçimdeki kadar iniş ve çıkış.

Bunları söyledikten sonra, söz ister istemez?vahdet?e milli birlik ve beraberliğe gelmişti. Alevisi-Sünnisi, Kürdü-Türkü, Lazı-Çerkezi, Abazası-Gürcüsü, Arnavutu-Arabı, Boşnağı-Pomağı, ilericisi-gericisi, Atatürkçüsü-şeriatçısı ile biz bir milletiz. Küfür de tek bir millettir. Acilen içerde kaynaşıp kucaklaşmalıyız. Özelde?Ortadoğu?nun, genelde de bütün insanlığın kurtulmasını istiyorsak, buna mecburuz.

"kader, beyaz kağıt üzerine sütle yazılmış yazı,

ne hasta bekler sabahı

O ERLER Kİ...

O'nu hayır ve rahmetle anıyoruz..

Deliler köyünden bir menzil aşkın,

Bugün Necip Fazıl Kısakürek'in vefatının 26. yılı..

Her rengi silici aşk ötesi renk;

-İmanın ticaretini yapanda, iman arama

Bir kanlı şafakta, bana çil horoz,

"Yolcu benmişim gibi,

Vatan ırakta kaldı."

geçti istemem gelmeni

Hayırla anılmak insan için ikinci bir ömürdür.. el-Mütenebbi

Namazla Cennet takasında.

Bütün bir kainat muşamba dekor,

Binbir avizeyle uçsuz maddede.

Minicik gövdeme yüklü Kafdağı,

Ve çevre çevre nur, çevre çevre nur.

-İnsanın zabıtası imandır.

Bütün bir insanlık yalana teslim.

Günü her dem dolup her dem başlayan,

Selam sana haşmetli azap;

Karınca sarayı, kupkuru kelle...

Lafımın dostusunuz, çilemin yabancısı

Aylarca gezindim, yıkık ve şaşkın,

Herkesin bildiği dilden bir isim!

seni beklediğim kadar...

Cansız etiket markasında.

Benliğim bir kazan ve aklım kepçe,

Bir fikir ki, beyin zarında sülük.

evet üstadım bizimdir inşallah,

Her gün elim tokmakta,

Necip Fazıl KISAKÜREK

Yetişir çektiğim mesafelerden!

-Fikir besler, siyaset öldürür. Siyaset, fikrin kendisi değil; posasıdır.

elindeyse, beyazdan gel de ayır beyazı"

Allah rahmet eylesin.

Derdi gücü 'nasıl' ve 'niçin'...

Ne çıkar, bir yola düşmemiş gölgem;

Evet, her şey bende bir gizli düğüm;

ÖLÜM GÜZEL ŞEYDİR BUDUR PERDE ARDINDAN HABER;

Söndü istikamet, yıkıldı boşluk.

Tutuyor önümde bir mavi ışık.

Canım kurban, başı secdede,

O rengin kavuran beyzasındalar.

ÖLÜM GÜZEL OLMASAYDI HİÇ ÖLÜR MÜYDÜ PEYGAMBER...

Annem belki toprakta.

Dibi yok göklerden yeter ürktüğüm,

Bir anda kül etti can elmasımı.

Ne yalanlarda var, ne hakikatta,

Ku'ran kalbi kör ezbercide,

BENDEDİR

Biricik meselem, Sonsuza varmak...

Gece bir hendeğe düşercesine,

Öteler öteler, gayemin malı;

Büyücü, büyücü ne bana hıncın?

Otursun yerine bende her şekil;

Kaçır beni ahenk, al beni birlik;

Benim gönlüm Allah diyene...

Atlas sedirinde mavera dede.

Yorgan, Allahsıza kadar sığınak.

Sadece Allah'ın rızasındalar.

Ey insan, sana son sığınak,

Gözsüz görüyorum rüyada, nasıl?

Eski esvaplarım, tutun elimden;

Gözümü yumdukça gördüğüm nakış.

Tabut gıcırdamakta

Tam dört asırdır Müslümanlık,

Zamanda herşey kopuk, kesik;

Toprakta sürünme ezasındalar.

Gördüm ki, ateş de, cımbız da yokmuş,

Dediklerin çıktı, ihtiyar bacı!

Aynalar söyleyin bana, ben kimim?

Yalvardım: Gösterin bilmeceme yol!

Söyleyin, söyleyin, ben miyim yoksa,

Kapandım yatağa son çare diye.

Üstad?la orada bir seneden fazla beraber kalmıştık. Her konuşmamızın ve tartışmamızın altında o çile ve irfan yuvasının silinmez mührü vardı. Aradan tam yarım asır geçti. Üstad?ın ruh dünyasının röntgeni hala hayalimde muhteşem bir tablo gibi yepyeni ve taptaze duruyor.

Annem belki yatakta,

Beklenen

VEHİM

anlatamam cümleler yetmez...

-Sabır, çekilen şeyi duymamak değil, ona dayanmayı bilmektir.

Sırrını ararken patlayan gülle?

Kendinden varlık cakasında.

Bu kükürtlü duman, nedir inimde?

"Bir kalbim var ki benim, sevdiğinden burkulur:

Bağlı, perçin üstüne perçin,

Al sana hakikat, al sana rüya!

Kültür, sanat ve edebiyat forumunda da vasiyetinden bir bölüm sunmuşlar. İlgilenenlere..

Bir fikir ki sıcak yarad kezzap,

-En hakiki sosyalistler hayvanlardır. Birbirlerinin ağzındaki kemiğe atılırlar.

Uyku, katillerin bile çeşmesi;

Üstaddan vecizeler:

Konferansta ne söyleyeceğime dair en küçük bir hazırlığım yoktu. Her zamanki gibi?zuhurata tabi? olacaktık. Televizyonlardaki canlı yayınlarda da öyle değil miydik? Oralara da hazırlıksız çıkardık. Aklıma estiği ve içimden geldiği gibi konuşurdum. Rabbim bizi hiçbir zaman mahçup etmedi. Söyleyen biz olduk, söyleten O oldu. Bütün endişem, benim hatalarımdan dolayı, mukaddes davamıza bir gölge düşmesidir. Tevekkül ve teslimiyet olunca, o da olmuyor. Rabbim dilerse, küçücük bir sivrisineği, koca Nemrut?un başına musallat eder. Ve ona kafasını tokmaklata tokmaklata, kendi kendini öldürtür. Yani, canlı yayın programlarındaki başarı bize ait değildir. Rabbimizin bu aciz kuluna bir lütf u keremidir.

Bir zamanlar Arabistan, Mısır, Irak, Yemen, Sudan, Cezayir, Libya, Tunus, Fas bizim eyaletlerimizdi. Kahire, Bağdat, Halep, Şam vesaire de vilayetleri idi. Yunanistan, Bulgaristan, Macaristan, Lehistan ve Viyana?ya kadar olan Avrupa ülkeleri hakimiyetimiz altındalardı. 23 milyon kilometrekare vatanımız vardı. Biz oraların mirasçısıyız. 20. asrın başlarında cihan imparatorluğumuzu yıktılar. Bizi bir avuç mübarek Anadolumuza hapsettiler. Şimdi onu bile bize çok görüyorlar ve parçalamak istiyorlar. İstiklal Savaşımızla bir paçavra gibi yırtıp attığımız Sevr?i bize uygulamaya çalışıyorlar. Birtakım boş vaatlerle bizi kandırıyorlar. 40-50 senedir peşlerinden koşturup süründürüyorlar ve sömürüyorlar.

Hürriyet nerde söyleyeyim:

İki büklüm, Allah diyene!

Her gece rüyamı yazan sihirbaz,

Ne ölüm terleri döktüm, nelerden!

Aşağı-yukarı bunları söyledikten sonra, rahmetli Üstad?la yaşadığımız hapishane hatıralarımızdan biraz bahsettik. Sonra da TV?lerde canlı yayın tarışmalarından bölümler sunduk. Alkışlar ve kahkahalar arasında kürsüden indik. Hiç farkına varmadan 2.5 saat konuşmuştuk. 2 saat önce?az konuşacağız? diye verdiğimiz sözde bile duramamıştık. Benim kendime hayrım yok ki, başkalarına da olsun. Keşke ben de kendimi gençlerin beğenip sevdiklerinin binde biri kadar beğenip sevebilseydim.

gelme artık neye yarar?

Mesafe ekinim, zaman madenim.

yokluğunda buldum seni

İnsanoğlu ruh laçkasında.

Yepyeni bir dünya etti hediye

Batı tükürük hokkasında.

Issızda yakarışların yankılanır da, fezada bir çift muzdarip el daha bilmem kanatlanır mı? Rahmet çağlarken el'an gözlerinden art arda, bari bir haldaş çıkar da yüreği ıslar mı? Bağışla, Efendim, sana yakışmak isterdik...

Biga?dan çok güzel duygularla ayrıldık. Fırtına Yayınları için orada bir kitapevi açacaklardı. Pomak kardeşim, Müdür Mustafa Bey?den o konuda yardımcı olacağına söz almıştık. Saygıyla hayırlı haberini bekliyoruz.

Ve hevesler damakta...

gün doğmuş gün batmış, ebed bizimdir

Akıl, kırık kanadı hiçin;

Sanki erdim çetin bilmecesine,

Bir an irkiliyorum:

Biliyor, biliyorum:

Boşuna gezmişim, yok tabiatta,

Yok mudur, sizin köyde, çeken fikir sancısı."

Pencereye koştum: Kızıl kıyamet!

SON SIĞINAK

Camdan keskin, kıldan ince kılıcın,

Hapishaneler, insanların ruhen çırılçıplak soyundukları yerlerdir. İnsana, içeriye düştüğünün daha ilk saatlerinde bir teşhis koyarlardı. O, ömrünün sonuna kadar sürerdi. Başka bir ifade ile, hapishaneler insanın bir saatte dosdoğru anlaşılabildiği yerlerdi.

Gökte saman yolu benim olmalı;

Din, üfürükçü muskasında.

Yaram var, havanlar dövemez merhem;

Diz çök ey zorlu nefs, önümde diz çök!

700 kişilik salon hıncahınç doluydu. Ayakta kalanlar bile vardı. Biz içeriye girince bir alkış koptu. Alkışlar ve övgüler bizi her zaman korkuturdu. Çünkü hak edilmemiş tezahürat ve iltifatlar insanı gurur ve kibre düşüren gizli bir tehlikedir. Fahr-i Kainat Efendimiz bir hadisi şeriflerinde şöyle buyururlar: ?Gurur ve kibir, karanlık bir gecede, kara bir karıncanın, kara bir kaya üzerindeki ayak izleri kadar gizlidir.? Bu konuda kul uyanık olmalı ve her an haddini bilerek Allah?a sığınmalıdır.

bırak vehmimde gölgeni

Açıl susam, açıl! Açıldı kapı;

Gezdirsin boşluğu ense kökünde!

Üstad, bir dev, bir dahi idi. Yalnız kitaplardan öğrenilemezdi. Onu bazen Himalaya dağlarının Everest tepesinde, bazen de Hint Okyanusu?nun dipsiz derinliklerinde görürdünüz. Yükseklikler ve derinlikler tabiatta da bir arada bulunmaz mı? Dünyanın en yüksek dağı, Hint yarımadasındadır. Dünyanın en derin denizi de Hint Okyanusu?ndadır. İşte Üstad da öyleydi.

Bana Üstad?ı anlat deselerdi. Sözü hiç uzatmazdım. Onun sadece şu 3 beytini söyleyerek kürsüden inerdim: ?Kaf dağını assalar belki çeker de bir kıl... Bu ifritten sualin kılını çekmez akıl...? ?Nurtopu günlerimin kanına girdim. İlahi emaneti yedim, bitirdim...? Ve: ?Surda bir gedik açtık, mukaddes mi mukaddes!.. Ey kahpe rüzgar artık ne yandan esersen es!? Sadece bunları söyleyerek kürsüden inerdim. Böylece Üstadımın halini, çilesini, fikirlerini, umut ve temennilerini kısaca anlatmış olurdum.

Lugat, bir isim ver bana halimden;

Süslenmiş gemiler geçse açıktan,

Şimdi gözüm, büyük sanatkarlıkta.

O erler ki, gönül fezasındalar,

Hayattan muhacir; eşyadan öksüz?

Biga?da da yine öyle bir tevekkül ve teslimiyet içindeydik. Alkışlar, övgüler, şamatalar, gürültüler... Bunların hepsi boştu. Aslolan, Allah?a gerçek bir kul olabilmekti.

Ey her yerin garibi,

Kime ne, aşılmaz duvar bendedir,

Gün bitiyor şafakta;

Sonsuzluk, elinde bir mavi tulbent,

Nizam köpürüyor, ta çenemde su.

Suda bir gizli yol, pırıltılı iz;

Yoktur ölüm, Allah diyene!

Heybem hayat dolu, deste ve yumak.

affet senden habersiz aldığım her nefesten...

Gök devrildi, künde üstüne künde...

Teselli pınarı, sabır memesi;

Akrep nokta nokta ruhumu sokmuş,

Ufuk bir tilkidir, kaçak ve kurnaz;

ne de şeytan bir günahı

Bu nasıl bir dünya, hikayesi zor;