Zamanın ninnisiyle, uykuda geçirmemeli hayatı!

hiç değilse, aynı hataları, aynı bahanelerle tekrarlamaması için!

Çalışmadan başarmayı, sevmeden sevilmeyi,

soluk almak güçleştiğinde, yüreğin susup,

Sağlığını kaybedip, ölümle yüz yüze gelmeden önce,

ama, kapasitesi sınırlı olmalı yüreğinin ki,

Bilmeli; çok kısa olduğunu hayatın;

Karda, yağmurda; sevincine, coşkusuna;

fırtınada boranda; öfkesine, isyanına ortak olabilmeli doğanın!

Yaşam dedikleri bir sınavsa eğer;

inleyen birine

Ağlayana omuz, inleyene çare olabilmeli!

Dostları olmalı, ruhunun ve zihninin sınırlarını zorlayacak!

dağlara dönmeli yüzünü insan.

sevgisiz, soysuz kalarak!

ağlayan birine

neşesizdir kahkahaların;

İlla büyük acılar çekmemeli, küçük mutlulukları fark etmek için!

'gül',

Aklı ve kalbiyle katılabilmeli sohbetlere...

Herkese yetecek kadar büyük olmalı sevgisi;

Hafızası olmalı insanın;

gerçekleştirmeyi denemeli!

Bir yerlerde tıkanıp kaldığında hayat,

Soruları olmalı, yanıtları bulmak için bir ömür harcayacak!

her akşam aynı can sıkıntısıyla eve giriliyorsa,

Başkasının yerine koyabilmeli kendini;

bir gencin düşlerinde geleceği;

seher yeli okşamalı saçlarını...

zaman bulabilsin; bir teşekkür, bir elveda için...

Güneşin doğuşunu seyretmeli arada bir,

değerli olabilmeli hayat!

Hep isteyip de, bir gün yaparım diye ertelediği ne varsa,

Sadece, anlatacak bir şeyleri olduğunda değil,

derin bir soluk alıp, hapsetmeli kokusunu içine...

merhaba dememişsen,

ağlamayı bilmiyorsan,

anlamsızdır elvedaların...

Her geçen gece, ölüme bir gün daha yaklaştığını;

söyleyecek bir şey bulamadığında da dinleyebilmeli!

zamanın bir nehir, kendisinin bir sal olup da,

dememeli!

hiç çaresiz kalmamışsan,

Bir çocuğun ilk adımlarında umudu;

bir yaşlının hatıralarında geçmişi görebilmeli!

el vermezsin kimseye kalkması için,

Dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden,

hakkını verebilsin sevdiklerinin;

Yeni patikalar, yeni yollar seçmeli yüreğini ferahlatacak;

hep vermek ya da hep almak için...

bir fırsat yaşamdan yeni bir şeyler öğrenebilmek için;

değiştirmeye çalışmalı bir şeyleri;

asla vazgeçmemeli sevmek ve öğrenmekten;

Şu; adaletsiz, merhametsiz dünyaya ayak uydurmamalı;

dermanı olamazsın dertlerin;

ne; kendini düşünmekten herkesi unutmamalı!

Tıpkı, her şeye sahip olamayacağı gibi...

herkesi sevemeyeceğini de her şeyi bilemeyeceğini de fark edebilmeli insan!

yeni insanlarla tanışmalı, yeni keşifler yapacak...

Ne, herkesi düşünmekten kendini,

mantığın sürüklemeye başladığında ayaklarını,

bir kaç durak önce inip servisten, otobüsten; yürümeli eve kadar,

Ama küçük, ama büyük; her hayal kırıklığı, her acı;

O dursa da yolculuğun devam ettiğini anlamalı.

yüreğine takmalı güneş gözlüklerini; gördüğünü hissedebilmeli!

Çünkü; hiç düşmemişsen,

mutlu etmeden mutlu olmayı beklememeli!

Baş döndürücü bir hızla geçiyorsa birbirinin aynı günler,

küçük şeylerle başlamalı belki; örneğin,