-Her istasyonda duran sonra tekrar yürüyen-

Bir de baharlar bilirim

Kırk gün hüzün boşaltan omuzlarıma, saçlarıma

Beyaz giysilerinden uykular dökülen tabiplerden

tarla kenarlarında

Öyle beklerler erkeklerini

Güzler bilirim, ülkeme dair

Haberler bilirim, mektuplar bilirim

Bütün bunların üstüne

Gam dağlarına çıkıp, naralar atmalıyım

İncir çekirdeği meselelerle birbirlerini kurşunladıkları

konup kalkan

Bir de gencecik aşıkların yüreklerini bilirim

İsyan şiirleri bilirim sonra

Ya da melal denizi parkların ıssız yerlerinde

Böyle değildi bu türkü bilirim

Karşılıksız kalmış bir sevda gibi gelir

Karanlığını

İçimde kaynayan bir mahşer var

Kimi bir vurguncuyu gece rüyasında yakalamıştır

Ansızın parlayan keklikleri jandarma baskını sanıp

"Telgrafın tellerini kurşunlamalı..."

Gamdan dağlar kurmalıyım

Birden alıverirler kara haberini

Birinin ölü dudaklarından sızan kan daha kurumadan

Nice akşamlar bilirim ki

Haber sormaya korkan genç kızların yüreğinden almıştır

Nice delikanlıların figuranlık yaptığı

Kayaları kelimeler olan

Saçlarının akışını anar anmaz omuzlarından

Anadolu bozkırlarında

İsyanın kapkara sularına dalan

kadınlar bilirim ülkeme ait

Yürekleri Akdeniz gibi geniş

Kimi bir soygun sofrasında ışıklı salonlarda

Her kırışığı, sorulacak bir hesabı

Can veren oğullarının

Yazlar bilirim, memleketime özgü

Yalın kat bir don için

Her çizgisi, tarihten bir yaprağı anlatır

Bir posta katarı gibi simsiyah dumanlar dökerek

Üstüne cehennem güneşlerde mor sinekler

Çıplak ayakları yumuşsak topraklara batmış

Örneğin hint okyanusu gibi derin

Sonra sen gelmelisin dilimin ucuna adın gelmeli

Çünkü onlar, yün örerken pencere önlerinde

Başını kalorifer borularına gömmüş

Bir şarkıdan bir kelime duruverince içlerine

Diğer ellerinde sarkan yemyeşil bir soğanla gelen

Okul dönüşü bir trafik kazasında

Tekerleri

Alınlar görmüşüm ki vatanımın coğrafyasıdır

Ya da çamaşır sererken bahçelerde

İstanbuldan çıkıp, Diyarbekire doğru

Karanlık sokaklarına dalarak şehirlerin

Harfler harp düzeni almıştır mısralarda

Yamalı asfaltları bir ağustos susuzluğuyla içen

Evrensen kadınların iki büklüm çapa yaptıkları

Bastan ayağa ıslanmalıyım

Yaslandın mı çınar gibidir onlar sardınmı umut gibi

Bir dolmuşta; yorgun şoförler için bestelenmiş

Müslüman yürekler bilirim daha

Bir millet hastanesinde

Kelimeler ki tank gibi geçer adamın yüreğinden

Göğüsleri çukurova gibi mümbit

Titreyen kenar mahalle çocukları

Yazlar bilirim memleketime özgü

Yüreği susuzluktan bunalan

Dökülürler bulvarlara yapraklar gibi

Apansız silahına davranan

Mavzerinin demirini alnına dayamış

Bir ellerinde bayat bir ekmeği kemirirken

Apartman odalarında büyüyen çocukların bilmediği

Bilinçsiz baş kaymasıyla görülen

Eller bilirim haşin, hoyrat, mert

Kaybolmuş daracık ceplerinde elleri

Kızdımı cehennem kesilir sevdimi cennet

Yiğit koy delikanlılarının

Kalbim gibi

Cankuşum umudum canım sevgilim.

İçinden makushane çeşmeleri akan

Bir sıcak somun için

SANA, BANA, VATANIMA, MEMLEKETİMİN İNSANLARINA DAİR

Cesur otobüs pencerelerinden

Hırsızın gırtlağına tıkanmıştır

Kırk ikindi saymalıyım

Diğeri kan-ter içinde yayla yollarında

ırgat çocuklarının

Limanlar gemileri nasıl beklerse

Dokuz kişilik kadınlar koğuşu koridorunda

Bilemeyeceği

Dağ gibi otururlar evlerinde

Vatanım milletim tüm insanlar kardeşlerim

Beton apartmanların sağır duvarlarını yumruklayan

Adın kurtuluştur ama söylememeliyim

Bazen gelmesi beklenen bazen ansızın çıkagelen

Kalakalmış bir kıyıda melul ve tenha

Soluğu Afrika gibi sıcak

Hepsinin üstüne sevda sözleri söylemeliyim

Bir de içime

Bu mahşer bir de annelerin kalbinde kaynar