Saatim hala Yirmibir Ocak İkibinonyedi, 08:54'de durduğu gibi duruyor..

Şiir okurum hakikate yakınlaşırım..

Güzel bir anlatım.. Beğendim..

Eskiden yokmuş böyle aylar, ikisi uydurukça..

"Ocak" "Aralık" olunca şimdiki "ocak" isimsiz kalmış, ne diyelim demişler: "ilkay" "önay"

Konuşmak için yalana gerek yok..

Ne demişti Asaf Halet:

Göz gözü görmezken, göz kendine körken..

- Kalbini çürütürsün..

Hüznüm var, "hayal" ya da olandan değil..

Sorma, cevapla..

İki gündür takmaya devam ediyorum saatimi..

Bizim hayatımızda kıyası olmayanlar var; aklımızdan bile geçirmeyiz: esas güzellik..

Çürümüş bir kalbin peşinde kırılmış bir kalp..

Sonra ondan da vazgeçerler.. Uydurmaya uydurduk.. "Ocak'ı" ileriye alalım, arada kalan günlere "Aralık" diyelim.. Ömrümüzün bir kısmı aralıkta geçiyor:

Güzel bir gün dilerim.

Fakat deha iyi anlamak isterim..

Olacak..

Saatimse Yirmibir Ocak İkibinonyedi, 08:54'de durmuş..

Başlık için teşekkür ederiz..

Sanıyorum düşüncelerimiz farklı frekanslarda..

Olabilir..

Kalbimiz incinse de..

Katılmıyorum bu görüşe..

"Şans.." Bazısı diğerleri için kendisini şans sanır.. Bizse şansın kendisini bir şey sandığını hiç görmedik.. "Baksana talihe.. "Şans" yoktur.. "Şans" yoksa kendini tüketme şansızlık ta yoktur..

Bildiğim/iz öncesinde cevap oluşumuz..

Güneş sıcaklığıyla, ışığıyla köhne bir yapının tahtalarını çatırdatırcasına uyanışına vesile oluyor insanın, kıpırdanışlar.. "İşlerlik.."

Oldu..

Anlaşılmayan, saklı, belki zuhuruyla alaya alınan yanımızın kendimize izahımızdır..

Güzel bir gün dilediniz..

Oldu oldu..

Sevgi mesela, kıyasa başlarsan sevgini azaltırsın..

Eflatun "Sormak, cevap vermekten daha kolaydır.." demiş.

<a target="_blank" rel="nofollow" href="http://i. hizliresim.com/ZMyg5z. jpg"><img src="http://i. hizliresim.com/ZMyg5z. jpg" rel="nofollow" />

Susarsın, olur biter..

"ibrahim

Elbette mümkündür, güzelin güzeli var: ne güzeller var: biz birine tevcih etmişiz yönümüzü, bir olduğu için en güzeli.. Oyalananın, eğleşenin güzeli çok olur.. Sözümüz meclisten dışarı, aramızda..

Önemli olan güzelin güzeli değil zaten..

- Allah "ocaksız" kalana yardım etsin!.

Yoksa yoldan önceki cevaplar hayal kırıklığı ile sonuçlanabilir..

Saatim Yirmibir Ocak İkibinonyedi, 08:54'de durmuş ya..

Yolu, soruyu gören, bilen sorsun..

Hatırlamıyorum.. "Hayal.."

Derinin derini var..

Bense "hayal kırılığı" yaşayıp yaşamadığımı hatırlamıyorum..

Biz cevabız, iddialı değiliz, iddialı olan sizsiniz; hani o ilk sorunuz, içiniz küf tutmadan, tükenmeden hemen önce sorduğunuz.. Biz cevabız; mamafih, sizin cevabınız değiliz..

Düşünmek ve irdelemek lazım..

Bazısının ayağı bir taşa takılır, düşer.. "Düşmek.." Taşın ve kendisinin neden orada olduğunu düşünemez, etrafa bakınır.. Uzanacak bir el.. Yapışır o ele kalkar ayağa.. Peki ya taşı oraya atan o uzanan el ise.. "Düşmek!." Öylesi bir hadise değil, toparlan ayağa kalk, tozunu toprağını silkele..

Güzel bir sabah..

dediğim buydu..

- Şık ve güzel..

- Hayranlık uyandırır..

Kala kala mesela ile yaşarsın..

Biz hakikatimize göz açmadık ki görelim..

Kalpler görüyorum..

Bulunsun, lazım olacak..

Olur..

gönlümü put sanıp kıran kim"

Kıyas olunan "şık" ve "güzel" olan değil.. Bir cam parçası, bir parça metal.. İşleyen emek şık ve güzel.. Kıyas bu da değil.. Kıyası yapan ben değilim, kıyaslık olan düşünsün..

Teşekkür ederim..

Güzel bir gün dilerim..

Yola çıkılmış, düşünülmüş, söylenmiş söz..

Sohbetimiz yare tatlı olsun..

- Hakikatim..

"Hayal kırıklığı, hayali kırmak.." "Hayal, hulya.."

Bilene, görene kafi olanı..

Güzel bir gün..

Arayışlarına köleleşmiş, parça parça olmuş kalpler..

Tebessümlü..

Kimi dünden "küflü, paslı" yakışmıyor: sabaha, yeni güne: dünün de kabahati yok; o öyle, şimdi uzaklaşsın şöyle..

Oysa o benim hakikatim..

Şiir oku hakikate yaklaş..

Eflatun "Sormak, cevap vermekten daha kolaydır.."

Bizim cevabımız yolun öncesine tekabül eder..

- Olabilir..

Yolun başında sorular olmalı.. Olmalı ki yol yön çizsin.. Anlam bulsun.. Daha iyi anlamak isterim

"Ocak" o zamanlar "ocak" değilmiş; kış uzun, olur mu ki bir ay "ocak" başında oturmak.. Hem o "ocak" yaz kış tüterdi.. Kaldı ki bir milletin varlık meselesine remz olmuş: <i>"Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak..</i>"

Sormam, cevaplarım..

Biz cevabız, insana ya da eşyaya değil, imtina ettiğimiz kendimiz..

Aniden havalanan bir güvercin..

Bir ara "Aralık'a" "Ocak" demişler..