belayımı

Bir köşede gülüşümü bırakıyorum. Bir gece yıldızlara bakarken, gözlerimi.

tesekkur ederım zaten sonuna alıntı dıye yazmıstım:)

Ardıma bakmadan gidiyorum Bir daha geçmeyeceğimi bildiğim yollardan. Her adımda dağılıyorum.

bu başlık güzelmiş

Çığlıkların paçalarımdan süzülüyor, Kimseler görmüyor...

Hatırlamadığım kadar uzakta kaldı ilk kırıntılarım.

çok güzel bir yazı... kimin yazdığını öğrenebilir miyim_?

Bir yap-bozum sanki, Tek parçamı bile bulamadan, Yeniden dağılıveriyorum. Nerede başladı bu...

Sessizce gelip toplamasını bekledim O hep beklenen, ama hiç gelmeyenin...

eskiciler parlatırlar.

Tükenmeyen yollarda, bilinmeyen geleceklere Yürüyerek geçiyor yaşam.

efendim teveccühünüz

alıntı olunca kımın yazdıgı bılınmıyor demek ;)

Hiç durmadan, koştururcasına yürüyorum, Durursam uyanacağım, Yaşam bitecek sanki...

demekki:) bence alıntı, ç olmuş gibi:))) güzel olmuş.. tekrar emeğine sağlık..

İstesem de bulamam yüreğim. Bir daha geçmeyeceğim bir yolda, Bir eskiciye bıraktım seni, paramparça...

what...?nasıl yani..:))

Uyandığımda bitecek bir rüya gibi.

iidir yani.

evt Ç :) sagolun eyvallah yorumlarınız ıcın

supermemur tabiki yani ben

güncelleyeyim dedim..

Kim geri getirebilir, Bir daha geçmeyeceğim bir yolda, Bir eskicide kalan, O bir parçası hep eksik yüreği... alıntı

Sokak lambalarında, sessiz gölgelerimi. Günbatımının kızıllıklarında çocukluğumu, Gündoğumlarında, sabah çiğlerine karışan gözyaşlarımı...

Bir parçam, ellerimden düşer gibi, Kayıp gidiyor benden...

İşte böyle sürüyor yaşam Yolun birinde eksilip, Bir başkasında biraz artan...

Her yiten parçada sessiz bir çığlık attı yüreğim, Sel olup aktı da, kimseler görmedi.

alıntı da kimden? yazan kişi kim? bu yüreğin sahibi ve bu sölerin sahibi kim? onu soruyom:)

bekle birisinin tozlu ayaklarına takılır bir gün...:))

Yüreğimde bir telaş, bir heyecan; -Beni tamamla artık! -der gibi çırpınan... O değil miydi daha yolun en başında Bin parçaya bölünüp dağılan...

tenks... kardelen bakalım konuşan güzelnasıl bulaçak..:))?

neyi nasıl bulacak

Siyah beyaz bir fotoğrafta düşlerimi... Oysa düşlemek ne güzeldi çocukken. Nerden bilirdim yaşamın Böyle parçalanarak süreceğini Ve ömrümün, kendimi toplamakla geçeceğini...

biraz "taraf"lı olmuş gibi sanki

vayy yere bakan güzel laftı ha

ya konuşan hocam. tek kelimeyle süper ya. o na yollasam belki anlar ne halde oluğumu