bir daha düzeltilemeyecek sözler

Felaket senaryolarının başrollerinde

telefonla birlikte ışığı da kapatıp

Kumral tenl... erde yönünü şaşırmış bir mavi...

hayatta ise duyurun ne olur duymalı bunları

Kanıksadıklarımın inkarına gidiyorum yavaş yavaş.

akşamın altını, gümüşe dönüyor

Düşleyen yüreğince şu çiçeğin;

Karın her yere özenle inişini

sen inat et...

eskiden tahammül sınırlarımız genişti şimdi oda kalmadıki sevgi zaten yok

yada hep karşılık bulamadın

dokunup ustaca gizlice açışı gibi ilk gülünü

edemeyeceğin kadar çok sevmiştim!!!!!!!

beyaz bembeyaz tabiatımla

Ya da beni kapatmaksa isteğin ben

Derin sitemlerin hırçın denizlerinde

şimdi aynısını sen yapıyon.

Kıyıya hasret attığım kulaçlar.

yaz çiçekleri, cam çiçekleri ölüyor

Her gece bir başka karanlık içim.

Kara kuru bir huzursuzluğun pençesi üstümde...

yüreğinize sağlık çok güzel...

bahsetmediğim çok şey var daha

Kolayca açar beni en ürkek bir bakışın

bana kanatlarımı bıraktırdığınız kadar.

Her türlü yaşantının kendi sessizliği var gözlerinin:

bana ihaneti öğrettiğiniz

bütün bunlar cinayet demeye

Parmaklar gibi kapamış olsam bile kendimi

Kükürtsüz bir havanın solukları ciğerimi doyuran

ve açan; yalnız anlıyor içimde bir şey

en az,

Duyulmaya muhtaç zafer çığlıkları özlemim..

bunlar da önemli elbette

yani aslında korkuyorum

Ve hayatım kapanırız güzelce birden

Dibi görünmeyen bir kuyuda tutsak,

"Tahammül edemediğin gibi"ne güzel bir cümle..

çünkü sevmek sana göre değildi beliki

Fırtına öncesi sessizliklerdeyim.

yazın yönünü değiştireceğim ben

bütün bunlar kıyamet

sırları soracağım ben,

Bir şey dokunamayacağım kadar bana yakın

okyanusundan, beni boğan dalgalarından,

söylemeye korkuyorum.

tahammülsüzdü ne olacak...

Sen, günah ve siyah...

çınlarken içimde,

Kimsenin yağmurun bile yok böyle küçük elleri

çok aşıksınız ne olur bunları ona söyleyin

Bilmiyorum nedir bu sende olan bu kapayan

Seni tahmin ettiğin kadar değil, tahammül

keske duyabılse...

Varla yok arasında bir yerdeyim

sen çatıyı kur.

Karambole sallanan kurşunlara hedef yüreğim.

sen hayatın anlamını ara.

Hiç gitmediğim bir yerde sevinçle ötesinde

ben yumuşak tuşlarına basacağım hayatın

sen yolculuğa çık.

size,

En ince kımıltında bir şey var içime gömen beni

gözlerinin sesini güllerden derin olan)

bütün bunlar cinnet

yastıklarda kuruyan gözyaşından

bol şanslar deyişiniz, şanslar deyişiniz, deyişiniz

Her biri ayrı cepheden saldırmış üç düşman...

bunun beni ne kadar kırdığından

Bir ses etseniz uçuşup gidecekler. Kazara bir sözcük düşürseniz yere, onun boşluktaki hışırtısıyla kaçışacaklar saklandıkları kovuklara. Her sözcüğün özenle kurulması gerek, ses tonunuz sessizlikle mırıltı arasında gidip gelmeli ki incinmesinler. Onlar, hayat meydan savaşına çıkmadan kendilerini mağlup ilan eden kızlar. Gönüllü mağlupları hayatın.

hiç bahsetmedim.

nasılsın diyerek başlayan telefonlarınız

tenimde kalan tuzundan ve

Hortlamış geceye karşı savaş vermekteyim..

'iyiyim' diyorum.

Sen hep yaprak yaprak açarsın beni Baharın

ben arka bahçeyi özleyeceğim

bu odanın alacakaranlığından,