illaki namaza geliyor konu.. Dinin direğine..

güncelle me...

huzurlu, sakin başlıkları özler olduk!

"Eğer siz bilmiyorsanız, zikir ehlinden sorun." (Nahl;43)

"Ben de öyleyim." dedi. Beraberce Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem?in yanına gittik. Ben dedim ki:

Sahabe-i kiramdan Hanzala radıyallahu anh şöyle buyurmuştur:

Tasavvuf ehlinin bu yapmış olduğuyla, hıristiyanların yapmış oldukları fiil arasında büyük bir fark vardır. Hıristiyanların yapmış olduğu bu işi, tasavvuf ehline denk tutmak, cehalet ve dalalettir, sapıklıktır.

Bu ayet-i kerimenin ışığında, bu iki konunun birbirinden ne kadar farklı olduğunu açıklamaya çalışacağız.

"Ya Rasulallah! Hanzala münafık oldu." Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem: ?Neden öyle söylüyorsun? buyurdu. Ben:

Oysa bir müridin, mürşidinin yanına gelip, manevi hastalıklarını, hata ve günahlarını aktardığı zaman, mürşidi ona bu hata ve günahlarından kurtulmanın çarelerini anlatıp tavsiyelerde bulunmaktadır.

Üstüne hiçbir yorum yapamadığım gönlüme işleyen bir paylaşımdır..

Tasavvuf ehlinin durumunu, hatalarını mürşidine aktarmasına, sahabe-i kiramın hayatlarından bir örnek vermemiz yerinde olur.

"Biz Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in yanında olduğumuz zaman, cenneti ve cehennemi sanki gözlerimizle görüyor gibi oluyoruz. Onun yanından ayrıldıktan sonra, evimiz-le, çocuklarımızla meşgul olduğumuzdan dolayı, o halleri yaşayamıyoruz.? 0 zaman Ebu Bekir radıyallahu anh,

Konyevi. net

Bu hadis-i şeriflerde de açıkça görülmektedir ki, sahabe-i kiram da Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'e hata ve günahlarını aktararak, bunlardan kurtulmanın çarelerini sormuşlardır.

?... Bana kulluk et; beni anmak için namaz kıl.? (Taha:14)

"Hani tevbe ve istiğfarın? Ben günde yüz kere istiğfar ederim."

Oysa bir kişinin arkadaşlarına kumar oynadığını, içki içtiğini, zina yaptığını aşikar olarak anlatması ve bundan bir lezzet duyması ve pişman olacağı yerde, hiçbir şey yapmamış gibi bu hata ve günahlarını alay ederek anlatmasının, tasavvuf ehlinin fiili ile hiçbir şekilde bağlantısı yoktur.

Hıristiyanların kendi din adamları olan papazların yanına, hata ve günahlarının papaz tarafından affedilmesi niyeti ile gitmeleri ve günahlarını papaza anlattıkları zaman, papazın da "ben seni affettim" demesi düpedüz küfürdür. Günahları Allah-u Zülcelal'den başka kim affedebilir ki?

Bunu dağda yaşayan cahil insanlar dahi söyleyemezken, siz nasıl böyle bir sapık düşüncenin içerisinde bulunabilir, imanınızı tehlikeye attığınız halde, doğruları savunduğunuzu iddia edebilirsiniz? Yoksa siz, Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'in:

bir gün bir arkadaşım anlatmıştı ;

evet aynen öyle kardeşim, ille de namaz...

"Nefsim elinde olan Allah'a yemin ederim ki eğer benim yanımda olduğunuz gibi, evinizde de o şekilde olsanız, melekler sizinle, yollarınızda ve yataklarınızda musafaha ederler. Fakat ya Hanzala! Bir saat öyle, bir saat böyle diye üç defa tekrar etti." (Buhari, İman:36, Müslim, Tevbe:12-13)

Halbuki müridin bu hallerini mürşidine anlatması ve bunları izale etmenin çarelerini araması, yapmış olduğu hata ve günahlardan pişmanlık duymasındandır. Yukarıda zikrettiğimiz hadis-i şeriflerdeki sahabe-i kiramın yaptıklarından farklı bir şey değildir.

Bazı insanlar, bir müridin mürşidine bazı meselelerini, kalbi hastalıklarını, hata ve günahlarını aktararak, bunların çareleri hakkında, ondan tavsiye almalarını, hıristiyanların papazlarına giderek "günah çıkarma"larına benzeterek, büyük bir cehalet ve dalalet ile tasavvuf ehline itiraz etmekte ve saldırmaktadırlar.

faydalandıysanız ne mutlu bize...

Bu cahil kimseler, bir müridin mürşidine bir daha günaha düşmemek, hatalardan kendini muhafaza etmek için vermiş olduğu sözü, neden ashab-ı kiram Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'e hırsızlık yapmamak, zina yapmamak, içki içmemek gibi konularda mutabaat yapmalarına benzetmiyorlar da, hıristiyanlara benzetiyorlar. Açıkça anlaşılacağı üzere, Bunların maksadı tasavvuf ehline dil uzatmaktır. Nasıl bir insan, birisine zehir verdiği zaman onu öldürürse, bunlar da bu fikirleri savunarak, İslam dinine ve mü'minlere zarar vermektedirler.

gencin biri namaza başlarken 3 kere ALLAHU EKBER diye tekbir getirip başlıyormuş. Bunu farkeden birisi de sormuş neden 3 kere diyorsun diye. O da "ben diğer cemaat gibi 1 kere söylediğimde Kabe'yi göremiyorum.. Ancak 3 kez söyleyince Kabe'yi görüyorum ve öyle namaza başlıyorum" şeklinde cevaplamış...

Yani, şeriattır. İnsanın vücudu gibidir. Ancak, bu vücudu ayakta tutan bir de ruh vardır. Ruh olmadığı zaman sanki vücud da yok gibidir.

Birtakım insanlar, bir müridin kalbi hastalıklarını, hata ve günahlarını mürşidine aktarmasını, bunların çaresini öğrenmesini; başka bir kişinin hata ve günahlarını arkadaşlarına gülerek, lezzet alarak, hatta istihza ederek aktarmalarını birbirine eş tutmaktadırlar.

"Bir gün Ebu Bekir radıyallahu anh ile karşılaştım. Bana: ?Nasılsın? diye sordu. Ben de: ?Hanzala münafık oldu.? dedim. ?Ne diyorsun? diyerek çok şaşırdı. Dedim ki:

çok güzel bir paylaşım olmuş Allah razı olsun...

İşte, namaz esnasında kalbin huzurlu olması da namazın ruhudur. Bu kalp huzuru olmadığı zaman, namaz da sanki hiç kılınmamış gibi olur. Bu da hakikattir. Şeriat ve hakikat aynı beden ve ruh gibi birbirinden ayrılmaz bütündür. Hatta bunların farklı şeyler olduğunu söylemek, ayrı tutmak zındıklıktır.

Cahil olan bir kimsenin, kendini manevi hastalıklardan, hata ve günahlardan nasıl izale edeceğini tasavvuf büyüklerinden, zikir ehlinden sorup öğrenmesinin, nasıl bir yanlış tarafı olabilir? Bunda bir hata, bir şüphe aramak çok büyük bir cehaletin eseridir.

Allah-u Zülcelal ayet-i kerimede şöyle buyurmuştur:

"Ya Rasulallah! Yanınızdayken cennet ve cehennemi görüyor gibi oluyoruz. Yanınızdan ayrılınca zevcelerimizle oynaşıyoruz ve işlerimizle uğraşıyoruz, çok unutuyoruz, bu hal bizden gidiyor." dedim. O zaman Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem:

"Müslümanı kötülemek ve sövmek fasıklık, savaşmak ise küfürdür." (Buhari, İman:36) emrini inkar mı ediyorsunuz?

"Ben çocuklarımın arasında, kaba dil kullanan ve sert konuşan bir insan olduğum için Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'e: ?Dilimin beni cehenneme koymasından korkuyorum.? dedim. Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

Allah-u Zulcelal'in: "Beni anmak için namaz kıl." buyurmasının hikmeti, namazı huzurlu olarak kılmaktır. Namaz için abdest almak, tekbir almak, fatiha okumak, rüku ve secde yapmak, namazın gözle görünen kısımlarıdır.

Hz. Huzeyfe radıyallahu anh da şöyle rivayet etmiştir:

Böyle olduğu halde, günümüzde insanların Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'in, hakiki varisleri olan mürşid-i kamillere gelerek manevi hastalıklarının tedavisini öğrenmeleri, hata ve günahlarından kurtulmak için çare aramaları nasıl yanlış olabilir? Yanlışlıktan da öte, küfür ehlinin yaptıklarıyla nasıl denk tutulabilir?