"Kimin yanında müslüman kardeşinin gıybeti yapılır da gücü yettiği halde onun gıybetinin yapılmasına engel olmaz veya onu savunmazsa, Allah, o kimseyi dünyada da ahirette de zelil eder."

Allah Rasulü -sallallahu aleyhi ve sellem- bir başka hadis-i şerifinde de:

Ağızdan çıkan her söz, kişiyi maddi ve manevi tanıtan/ifade eden bir takdim şeklidir. İmanda kalp ile tasdikten sonra, dil ile ikrar şart kılınmıştır.

Hazret-i Aişe -radıyallahu anha- anlatır:

Yüzüne karşı söylenildiği takdirde insanı rahatsız edecek, her söz "gıybet" sayılmıştır. Bu sözün doğru olması halindedir. Kişiyi rahatsız edecek söz, gerçeği yansıtmayan, yalan veya yanlış bir söz ise buna "iftira" denilmektedir.

"-Kardeşinize kendisinde bulunan bir özellikle gıybet ettiniz!" buyurdu.

Bir gün Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- ile otururken karşımızdan Hazret-i Safiye -radıyallahu anha- geçti de ben Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e:

Şimdi de Rasulullah'ın bulunduğu bir meclise misafir olalım. Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- ashabıyla otururlarken başını göğe kaldırdı, sonra indirdi, sonra yine kaldırdı. Bu hareketin sebebi kendisine sorulunca:

"Şu topluluk, Allah'ı anıyorlardı. Bunun üzerine meleklerin taşıdıkları sekinet kubbe gibi onların üzerine indi. Bu sekinet, onlara iyice yaklaşmıştı ki, içlerinden bir adam, batıl bir söz söyledi. Böylece sekinet hemen onların üzerinden kaldırıldı." buyurdu.

"-Filanca yedirilmedikçe yemez! bindirilmedikçe binmez!" dediler.

Dünya ve ahirette bizim huzur ve refahımızı isteyen dinimiz, bizlere çok fazla yük yüklememiştir. Sadece bizleri, iki cihanda da koruyacak, madden ve manen yükseltecek hak ve sorumluluklar yüklemiştir. Biz de bu hak ve sorumluluklara dikkat ettiğimiz ölçüde selamet buluruz. Bu sorumlulukların başında dilimizi korumak gelir. Bu hususta Peygamber Efendimiz'in şu tavsiyesini hatırlatarak yazımızı tamamlayalım:

Bir gün ashab-ı kiram, Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yanında bir adamdan söz ettiler ve:

Allah razı olsun..

Eğer söylenen şey, bahsi geçen kişiyi, duyduğunda rahatsız edecek bir ifade ise, bu her durumda gıybettir. Ve gıybet, ayet-i kerimede anlatıldığı üzere, ölmüş kardeşinin etini yemek kadar kerih görülmüştür.

Bu sebeple gıybeti tasdik etmek, gıybet yapılan yerde sessiz kalmak da gıybet sözünü bizzat söylemek gibidir. Allah Rasulü -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur:

"Kişi bir söz söyler ve onda bir mahzur görmez. Halbuki o söz sebebiyle yetmiş yıl cehennemin dibine düşer."

"Kişi, Allah'ın rızasına uygun bir söz söyler ve buna kalbinde bir önem vermez. Ancak Allah Teala bu sözden dolayı onu pek çok derece yükseltir. Yine kişi, Allah Teala'yı öfkelendiren bir söz söyler ve bunu önemsemez. Fakat bu söz sebebiyle cehenneme yuvarlanır." buyurmaktadır.

Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-:

"-Safiyye'nin boyunun kısa olması sana yeter!.." dedim. Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-:

Bunun yanında insanın hem kendi iç dünyasında, hem de sosyal hayatında rahatsızlık doğurabilecek düşünce ve faaliyetlerden uzak durması için de birtakım yasaklar/cezalar belirlemiştir. Özellikle çevremizle iletişim kurmamızı sağlayan ağzımızdan çıkan "söz"e çok dikkat çekmiştir.

"-Ey Aişe! Öyle bir söz konuştun ki, denize atılsa, denizi bulandırır ve kokuturdu!.." buyurdu.

"Kişi, cennete öylesine yaklaşır ki, cennet ile arasında ancak bir karış mesafe kalır. Bu durumda bir söz söyler ve bundan dolayı cennetten, buradan San'a'ya kadar bir mesafe uzaklaştırılır."

Maşaallah, güzel başlık güzel yazı. Allahü teala razı olsun.

"Her kim, gıyabında kardeşinin kusurlarını söyletmezse, kıyamet gününde Allah da onun kusurlarını örtmeyi tekeffül eder." buyurmaktadır.

Yine Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-

dil susunca baş selamet bulurmuş derler.. ama konuşulmadanda anlaşamayız.. konuşmalı ama hayır konuşmalı.. güzel konuşmaya çalışmalı.. hoş olmayacak kelemlardan uzak kalmaya çalışmalı..

"-Ben, bunu onun yüzüne de söyledim/söylerim." demek de gıybeti hafifletmez.

Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- de şöyle buyurmuştur;

Peygamber Efendimizin de dikkat çektiği gibi, gıybet, bir müslümanın kendisinde var olan bir eksiklik veya hatasını ifade ederek onun manevi şahsiyetine saldırmaktır.

"Size en kolay ve bedeninize en hafif gelecek ibadeti haber vereyim mi? Bu, hayır konuşmadığın zamanlarda susmak ve güzel ahlaklı olmaktır."

İslam Dini, her türlü emir ve yasaklarıyla insanın iyiliğini ve güzelliğini esas almış ve bu konuda ona birçok kolaylıklar sağlamıştır. Yolda eziyet veren dikeni kaldırmanın mükafatından tutun da niyet edip gerçekleştiremediğimiz güzel işlere, karşılaştığımız insanlara selam verip hal-hatır sormaya bile mükafat vaad etmiştir.