şu sözlerimi okuyor

Ek kurumaz menbai sükutun,

beni gülerek mi takip ediyorsun tanrım

Çoktandir tekneyi aldi sular;

en iyi şiirlerin

Ne gelecekler imdada kosar,

patavatsız olmuşum.

Aynada zifiri bir gecedir,

şarkıdan sıkıldım.

sormuyorum.

Altinda su alçalan bulutun.

ölümü özledim anne

sıfırlanıyorum

kendimi bile affediyorum

ve saçmalıyor mu diyosun

Ölmeyi düşünmüyorum...

dışarıya neden çıkmadığımı anladım

Yatıyor yatağında dimdik, upuzun, ölü;

Sarkık dudaklarında asılı titrek bir an;

emre aydın şarkısı dinlerken

öyleyse birazcık akıl ver

Yani hiç sorma bu durumu;)

Bir oda, yerde bir mum, perdeler indirilmiş;

ben dertleşemem biliyo musun

Sen sormuyorum diyeceksin

Çünkü yaLandan anLıyorum anLıyorum demek saçma

fakirleşmişim.

Çoktandir ümitler sende ölüm.

Hayat sahi çok garip sorma diyicem

Sorsaydın anLatacakLarım vardı oysa

HERKES CENNETE İTMEK İSTER AMA KİMSE ÖLMEK İSTEMEZ, OYSA ÖLÜM NE GÜZELDİR, ŞU FANİ DNYANIN TÜM YALANLARINDAN KURTULUŞ VE HAK KA KAVUŞMA DEĞİL MİDİR?

Sütbeyaz duvarlarda çivilerin gölgesi

nefesimi kontrol ediyorum.

yapıcak bişey yok.

oysa ölüm yakışır bana bile.

Sudur akar kendi bildigince,

Bütün zulüm bu suçsuz kalbedir,

her zamanki gibi.

öylesine.

Sözünde durmadi mavi gökler;

kaçırdığım bakışların

yanımda kaza oldu 1

hayat ne garip der geçerim

yatağımdan hızlıca çıkmak kadar zor geldi

Hangi pencereye kossam gece;

biz de gelmezdik

Belli ki, birdenbire gitmiş çırpınamadan.

Ama dertte pek dinLemem

ölüm gelmeden ölüme hazırlanın

ucuzlamışım.

Nedamet yer etti bende ölüm.

Ne gün aslina dönecek bu ten?

Efsanevi yalan nerde ölüm?

Sendedir umdugum müjde ölüm.

teslimiyet giyiniyorum

yaşamak isterken delicesine

uyandığım gecelerin

her insan hayatının bir evresinde kesinlikle düşünüyor buna karar verdim.. bakalım kim kazanacak.. yaşam mı ölüm mü

Ben de hiç dertLeşmem

Isigi günesten zinde ölüm,

Bu benim kendi ölüm, bu benim kendi ölüm;

Ne vefasiz geçmisten hayir var,

ölümümü düşünmek.

hayatıma yön verdiremeyecek kadar

kalkmak istiyorum

ilkbaharın huzurlu akşamında

Artık ne bir çıtırtı ne de bir ayak sesi?

Sabir tesbihim kopmak üzredir.

Bezin üstünde ayak parmaklarının izi;

susarken biri yanımda olsun yeter

Gözleri renkli bir cam; mıhlı ahşap tavana.

Ruha ebediyeti vadeden

Küçük bir çizgi, küçük, titreyen bir an kadar.

Yerde çıplak bir gömlek; korkusundan dirilmiş.

zor olsa da

ne vardı sanki o elmayı yemesen.

Bazen korkuyorum düşününce

AnLayamaz kimse yaşadığımı

Dünyanın dibine vura vura yaşıyorum ve yaşayacağım!

Ne yapsam, gün dogmuyor gönlümce;

Son nefesle göğsü boş, eli uzanmış yana;

başka bir araba az kalsın bana çarpacaktı 3

AnLayamam yaşamadığımı

yalnız kalma daha fazla diye öldürdüm seni

tatlılığı.

Sarkık dudaklarının ucunda bir çizgi var;

Üstü, boynuna kadar bir çarşafla örtülü.

sana kızmam

düşündüm.

Ben de sormadan anLatamayacağım

fazla değil.

Gitmiyor bu can bu tende ölüm.

Mum alevinden sarı, baygın ve donuk benzi.

Bir ürperti sorma

adama dönüp bedduamı ettin diyerek güldüm 4

Bana geldiği zaman, böyle gelecek ölüm

adam el salladı 5

mahalle arasından çocuk sesleri gelirken

dersen.

adamın biri iş bulamadığını söyleyip para istedi 2

SözLerim düğüm düğüm oLacak

derdimi içime atarım

varlığını hissettiğimde

Ne gün kalkacak bu perde ölüm?

gitmek zorunda kalmazdık.

-Tas, toprak, çiçek, su veya maden-

Necip Fazıl Kısakürek

kokladığım saçların

Cahit Sitki Taranci

Gün karariyor gitgide ölüm.

sayesinde ölümümün,

Aksam yeli nedameti söyler;