Sana bakmak

atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz

gittin, şimid aramıza bir mevsim değil bir hayat girdi...

Bütün stabilize arkadasliklar

Nasıl da yılları buldu,

Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti

Karaydım, kağıt gibiydim yaşamalarda

Bana dönesin diye bir bir kapattım

Ne zaman aydınlığında adım geçti miydi

ben artık sarkı dinlemek degil,

nerede olursan ol, içerde, dışarda, derste, sırada, yürü üstüne-üstüne,

Şiir güzel bir şey arkadaşlar ben sevdiğim şiirlerden birini yazarak başlıyorum arkadaslar... sizden de bekliyorum paylaşımlarınızı...

o kadar

Ağıyor yeşil.

tedirgin gülümser

Sallanan bir masanin

Bu evleri atla bu evleri de bunları da

Bazen bir serçe kadar güçsüzsem, bir nedeni vardır...

Ellerim buz gibi, ben harda kaldım.

Yayı, reçinesi, köprüsü yeşil.

Sonra, sen de ölünce

seni düşünmek güzel şey, ümitli şey

Bütün rastlantilari reddedip

Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim.

ta ki bir savruk gelin

Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim.

Toprağa beraber dalacağız.

Her seyden

Yok oldum. Düştüğüm o kör kuyunun bir sonu varmış! Düştüm, paramparça oldum, parçalara bölündüm, yok oldum. Artık toparlanamam biliyorum. Dürüstlüğüm yok oldu, şeffaflığımın üstüne bir kefen kapandı ve içimdeki çocuk öldü. Mutluluğum senin ellerinle içimden alındı. Zorunlu bir kürtaja soktun... beni, içimi bomboş bıraktın.

Bu karanlık böyle iyi afferin Tanrıya

dayan kitap ile dayan iş ile.

Ben sana gülüm derim

Çatladı yüreği çakmaktaşının,

gittikçe genişleyen

bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse

kavanozuma gelirsin.

yahut vefasız bir torun

O geriye döndüğüm zamanlar,

Bilmezler nasıl sevdik,

Bazılar seyrederken hayatı en önden,

Bir senfoni vardı kulağımda çalınan,

Tıkandığım o an,

Yoktu dünlerde evvelsi günlerdeki yoksulluğumuz

Bu parmaklıklar, bu demir kapılar, bu hava, inan...

Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda

Öyle bir rol vermişler ki,

İki kere öpeyim desem üçün boynu bükük

mesela;

Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat

Bütün mola sancilari

Yaşarken.

Gördügün suretten utanmak

Sana siir yazmak ahmakliktir

Güzel günler zorlu duraklardan geçer sevdiğim.

Öyle bir aşk yaşadım ki

Ama anlatamam

Bazen bir yumrukta yıkacak kadar güçlü,

Fedakarlığımı anlıyorsun :

biliyorum ne sen dönebilirsin bana ne de ben kapımı açabilirim sana...

Hayır sanmayın ki beni unuttular

şeffaf, beyaz camdan olsun

Dislerimin arasindan

yaşıyorum yanında senin.

NAZIM HİKMET

Okudum okudum anlamadım.

Bir gün akıp gideceğiz hayata...

Öyle bir hayat yaşadım ki,

ÖLÜYKEN BİLE SEVMEK SENİ...

Sen öyle toprak ve günes ortakligi

Bir zamanlar yalnızlık güzeldi Mısır'da

İnecek var deriz otobüs durur ineriz

Yazdigim bütün siirler

dayan rüsva etme beni.

Gelen giden açan soran bere budak yok

Öyle bir hayat yaşıyorum ki,

Durma göğe bakalım

Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler.

İki parça can.

Seni aldım bu sunturlu yere getirdim

Göğe bakalım

Bir beyaz kagida

Hele taşıyorsa içinde bu insanca sevgiyi.

Tutkuyu da gördüm, pes etmeyi de.

kızlarım, oğullarım var gelecekte, herbiri vazgeçilmez cihan parçası.

İyisi mi, beni yaktırırsın,

Allah'a inanmaktir

Oysa kalbim işte şuracıkta çarpıyordu

Öyle yıkma kendini, öyle mahzun, öyle garip...

ikimiz de ölüyoruz,

Şurda senin gözlerindeki bakımsız mavi, güzel laflı İstanbullar

Damla damla birikiyor insan.

Kendi rüzgarıyla vurgun...

Hep acele etmem bundan, anladım...

Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin,

Herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum

Bir beyaz kagitla

tırnak ile, diş ile, umut ile, sevda ile, düş ile.

belki diyor.

Ben zannetmiyorum bunu.

Yalniz kelepçeler saniktir

külümün içinde külün,

En uzak, o adsız ve kimselersiz,

Güzel bir sey yok

İki yitik hasret,

iki çiçek açacak :

Yarali yarasiz sevdalardan geçtim

Rüya kahrım, rüya zindan.

hiç bir anı tek başına yaşayamazlar

Seninle yepyeni bir göktü gidilirdi

Bilmezler nasıl aradık birbirimizi,

Sana baslayan bir kitap için önsöz

Daha hizli kosardim

Her seyi anlattim

Hem yapilmis hem yapma çiçek satanlar

Bıraksalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti

bizim cenaze şeklini.

Uzun bir yoldan gelen

Biraksam korkudan gözleri sislenir.

Bir aşk demekti bu dünyada

Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin.

Yalnız pek sevimsiz buluyorum

Yağıyor yeşil.

Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir

-çünkü ayrılık da sevdaya dahil-

çünkü ayrılanlar hala sevgili

Hapisten çıkmak ihtimalin var mı bu günlerde?

dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıyı dinlemek gibi bir sey...

Oysa bir bardak su yetiyordu saçlarını ıslatmaya

Gül sana benzedigi için ölümsüz

Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme.

Bin yıl bir M sesiydim aşağı Mısır'da.

Severadim gelirdim

Elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte,

vazgeçtim toprak olmaktan,

Gülün ömrü uzamaya baslar

Sana sola bakmadan yürüdügüm yollar taniktir

Bir mucizeyi anlamaktir

Ne yazsam olmuyor

Yalnızlıklarımda elimden tuttular

Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim.

Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından

Durma kendini hatırlat

Bu duvarlar yetmiyor bizi ayırmaya bilesin...

o zamana kadar

Rüya, bütün çektigimiz.

Anlarim bitkiden filan

Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni.

Sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla

Beni bırak göğe bakalım

Bebe dişlerinden güneşlerden yanab otlarından

Hırsızlar polisler açlar toklar uyusun

Son yolculukları erken tanıdım

Ben daha bir çocuk doğuracağım.

Hala arasıra mektupları gelir

gör, nasıl yeniden yaratılırım, namuslu, genç ellerinle.

Ağıyor gök kuşaklarının serinliğinde

Gözkapaklarım; artık yum kendini rahat bırak, diyor ama gözyaşlarım inatla intihara devam ediyor. Ruhumun yok oluşuna kayıtsız kalan bu bedeni yok etmek istiyorum ama güçsüzüm işte, iradesizim?

yakılmış ot kokusu

Aydım yarı gecede

Ben vurdum sevilere belli değil miydi

Gerçek değildiler birer umuttular

Sen teninde cennet kayganligi iken

-BENİM YÜREĞİM SENSİN ŞİMDİ, SENİ VURUR DURUR-...

"Içinde benzetmeler olan"

Çünkü iki kişiydik

Ask sorgusunda sahanem

BİR FOTOĞRAFA

Topragin günesle konusmasini

Nereye kayboldular şimdi kimbilir

Sonrası iyilik güzellik.

Bir stradivarius inler kendi kendine,

Sen bana isik ver yeter

Geride kalan, ardından bakar gidenlerin.

İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım

Böyle bir sevmek görülmemiştir

Uçak örnegin uçurtma mesela

Kendi kendime konuştum bazen evimde,

yaseminler unutulmuş

ki birbirimize,

Seni bir kere öpsem ikinin hatırı kalıyordu

Suya bakmaktir

Şimdi otobüs gelir biner gideriz

gümüş tozu

Bir beyaz kagida bakmaktir

Unutulmaz sancısı kalır

Ve orda beraber yaşarız

Öyle düzeltici öyle yerine getiriciydi sevmek

Heybemde sana benzeyecek kadar

biri sen

Aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim.

Çağlardır boğulmuş bir su...

Yilmaz Erdogan

çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var

Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git.

Ama ölüm de korkutmuyor beni.

Bir dilim ekmeğin bir iki zeytinin başınaydı doymamız

bizi ordan atana kadar...

Yeşil bir yağmur sonra...

Şimdi bana, geçen o zamanın

daha ölümü düşünmüyorum.

Kaynıyor kanım.

senin yanında kalabilmek için.

Sarıyor yeşil.

Ve bir gün yabani bir çiçek

ay ışığına batmış

Bir ayagi ötekilerden kisa oldugu için

Senin bir çiçege bu kadar benzemenin

Bende filiz çok

Ve toz oluyorum

Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor

karabiber ağaçları

Ölümsüz, güzel ve çetin.

Sen iyisi mi sana benzemeye çalisan

Sevgiyeydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı

Verdigim bütün sözler

her an ötekisiyle birlikte

Ben ölünceye kadar da

bir umudum sende, anlıyor musun?

Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun ötmüştü

Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum

Ve benim

Bilsem ki sana varmak içindi

Önce bendim diyor ve sonra benim...

tükür yüzene celladın, fırsatçının, fesatçının, hayının...

Bahçivanlar degil tüccarlardir

?Önemli olan?zamana bırakmak? değil,

bu düzelir herhalde.

Kendime bir sahne buldum oynadım.

Bilinci nasirli bir bahçivan çaresizligim

Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar

Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin

Şu aranıp duran korkak ellerimi tut

bu şiirden vazgeçemem:)))

şiirle ilgilenen pek kimse yokmus sanırım burda...

Veya siir yazilabilir

Sanki hiç olmamıştı

Sende kalsin isterim

Seni görebilmek için

Bir aşk demekti bu dünyada.

Sen öyle göz

Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi

Süresi ötekilerden kisa

Gözyaşlarım boşuna intihar ediyor saatlerdir, biliyorum. Ben nasıl olsa güvenilmezim, ucuz atlattın, iyi ki atlattın, iyi ki atlattım! Ben geçemedim bu sınavı, sınıfta kaldım. Üstelik bu sevdayla, sırtıma da bir dünya yük aldım.

Hem kızdım hem güldüm halime,

vazgeçtim çiçek olmaktan

Baktım mı, büyürdü bir zambaktı anımda

Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim...

Bakış açım belli oldu yine.

Koynumda bir beyaz kagit bosluk

Falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım

telaşlı karanlıkta yumuşak yarasalar

Gidenin arkasından gelen

gecenin ırmağında yüzüyor zambaklar

Ki Karakoy köprüsüne yağmur yağarken

Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin.

Bir tek söz kalir

Yaşayacağım, ama çok, pek çok,

Ne kadınlar sevdim zaten yoktular

gideni bulacak mı zannediyorsun?

Altina konulabilir

Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?

Ellerim boşlukta, ben darda kaldım.

çünkü ayrılık da sevdaya dahil

Şimdi bir gölgedir uzar ovalarımda

Dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç

Damla damla -SEVGİLİ-...

Her sey yazilabilir

Senin disinda

Güzelligine benzetme bulmak zor

Sayısız penceren vardı bir bir kapattım

Sonra dedimki 'söz ver kendine'

Bir siir istersin

O yitik yıldızda duyuyor musun?

fakat artık ümit yetmiyor bana...

Nasıl gideceksin ellerindeki kanla uzaklara? Nasıl çekip gidebiliyorsun hiçbir şey olmamış gibi bir anda? Yüreğin ne kadar ketummuş, suskunluğun meğer ne güzelmiş. Konuşmasaydın keşke, konuştun ya her bir cümlen ok oldu bu gece, saplandı kalbime. Ağır bir yaralı bırakıyorsun arkanda demiştim ya, o yaralı öldü az önce. Tuhaf biraz biliyorum ama ölüyken bile seviyorum seni?

Ama biz

İçimden bir şey :

senden önce ölmek isterim.

edebiyatın belki de en güçlü dalıdır şiir...

yıldızlar inanılmayacak bir irilikte

Karanlıktayım, dört bir yanımı saran iğrenç kahkahalarla boğuşuyorum. Herkes gülüyor bana, herkes? İnandığım için gülüyorlar, güvendiğim için gülüyorlar ve onlarda aslında en başından eli kanlı bir katile dönüşeceğimi biliyorlardı. İçimdeki çocuğu öldürdüm bu gece. Bak ellerim şimdi kan içinde?

Öyle çok değerliymişki zaman,

?zamanla bırakmamak?tir..?

Duvarlar yıkılacak, açılacak bütün kapılar bilesin.

Olan olmayan acitan sancitan

Rüya, bütün çektiğimiz.

Kusura bakma sevgilim

biri de ben.

sarkı söylemek istiyorum...

Canımı, tüylerimi sarmada şimdi

öyle vahşi bir tad ki dayanılır gibi değil

Eski bir şarkı belki bir şiir

Bin yıl seni açtım işte yalnızlığımda.

Kavanoz camdan olsun,

sapında muhakkak

Şurda da etin çoğalıyordu dokundukça lafların dünyaların

karışacağız

Dağlara çarptım her esişimde.

Her sey olmaya hazir

Sanki gökyüzünde bir buluttular

en sevdiğim şiir..

bitti artık hepsi...

yansımalar tutmuş bütün sahili

Öldürdün beni, üstüme toprağı attın az önce. Hadi bir Fatiha oku ve iyi bilirdik de yalan olsa bile. Öldüğümü izlemek öyle tuhaf ki! Şükür ki; artık bir daha kimse öldüremez beni!

ki içinde beni görebilesin...

Bir mısra boyu maceram...

Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık

Bir ömür üzerine.

Belki tabiattadir çaresi

Gözlerinin mercan maviligine

Böyle uyanırdım ya uyanmak değildi

Ezgisidir dolaşan bütün evreni,

Sus, kimseler duymasın.

Yüzünün bitip vücudunun başladığı yerde

Tedariksiz katiksiz bir yolcuyum

Ağıyor gökkuşaklarının serinliğinde

Ne kadınlar gördüm zaten yoktular

Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım

Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin,

Yollara küfrettim her gidişinde.

Bir ellerin bir ellerim yeter belleyelim yetsin

Ben uyandım bir aşk demekti bu dünyada

odanda ocağın üstüne korsun

Duymasın ölürüm ha.

AHMED ARİF

Azıcık okşasam sanki çocuktular

-Sesin, bir gülü bırakmak gibi bir şeydi

Çünkü bilenler hatirlar

ama sen de beraber.

-VE YİNE DAMLA DAMLA ÇOĞALIYORSUN İÇİMDE-.

Bir gülden bir ilk bir sonbahardan sor

bir şiirin bizleri cok etkileyen bir kısmını da paylaşabiliriz aslında...

Böyle bir sevmek görülmemiştir.

-çünkü ayrılanlar hala sevgili...-

yan yana düşecek.

içinde bir kavanozun.

Hangi zorluğu yenmemiş insanoğlu.

herşey onunla ilgili

Cenneti de gördüm cehennemi de

Uzak fısıltıları içimi ürpertir

Herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam

Her sey yapilabilir

kaç bin yıllık hasretimin koncası, gözlerinden, gözlerinden öperim.

Adım görseniz her gün o denizlerdeydi

Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım

Karşımdasın işte...

Hayat taşıyor içimden.

Demiştim sana hatırlarsan:

Bilinen, bilinmeyen ıssızlıkları.

Köklerim içimde gizlidir