hayat zaten bir ironidir... kendine güveni kaybetmemek gerek...

ve bencil olan yara almadan hayatı kotarır..

bana güvenildiğini hissedersem o insana sonsuz güvenirim ve pek çok şey paylaşırım

kime neye guveneceğini bilmeden

herşeyin neden neden...

kimseye güvenmiyorum diyen birine güvenmem mesela

kimseye

Bu ne tezatlık!!

bana güven sen gerisine karışma...

herkes aldatıyor birbirni

bunu yazarken bile kendime yalan söylüyorum aslında! hiç öyle biri olamadım karşımdakine hep güvendimm ama karşıdaki boşsa ben ne yapayım! İşte kaybeden o oldu:)))

Herkes güvensizlikten yakınırken, kendinide güvenilir görürken dünyada kime güvenmeli insan?

yok yok! insan sonuna kadar kimseye güvenmemeli!!!

insan guvenmek istyor birine

Allaha güven, saye sarıl, hikmete ram ol

karşındakine güvendiğin ölçüde, güven duyulur sana da

Kimseye güvenmiyorum diyen bir insan zaten bencildir..

budalaysa birkaç kişiye...

karşılıklı güven yoksa paylaşım ve arkadaşlık da yok demektir

neden içi dışı bir olmazki

guvensiz de yaşanmıyor ki

İnsan güven duymadanda nasıl yaşabilir, yaşasabile hayatı kendine sıkıntı ve mutsuzluk yaratarak geçirir...

güvenmekten korkma, güvenin zedelendiğinde ders almayı bil

koşulsuz olarak sadece yaradana güveniyorum ve sığınıyorum bunun dışında aileme güveniyorum gerisi boş çıkar menfaat ilişkileri paylaşımcı bir insan olarak bir çok insanla bir çok şeyi paylaşırım gizlim saklım olmaz ne yaşam tarzım hakkında nede düşünce bazında kendimi saklamam paylaşırım ama güvenirmiyim?hayır

ikisi kullanılmalı

tecrübe ve şüphe diyorum,

kendine...