o zaman herkes bırbırnı oldursun kendıne rakıp goruyor dıye kı sızın kafadakı ınsanlardan beklenır

söylenecek laf olsaydı söylerdiniz ama yok evet :)

neyse;

sanki güllük gülistanlık bir dönemde kardeş katli çıktı...

En iyisi burada keseyim ve sözü Tursun Beğ'in cilveli lisanına bırakayım: "Çün nazar-ı ibret ile İstanbul'un üzerine baktı, ayn-ı firaset ile gördü ki ab u hevası ve etraf-ı dil-küşası ve tağ u rağ u sahrası bir suret-i hüsnadur ki, dest-i meşatta-i emn arayiş virmediğünden ve ayin-i din-i Seyyidü'l-mürselin tezyin itmedüğünden, zülf-i pür-çin-i dilber-i nazenin gibi müşevveşü'l-hal ü perişan kalmış idi."

senin aklını alırım adam gıbı yaz yazıcaksan.

Şimdi burdan biri geliyor, bir marifetmiş gibi, şu padişah niye kardeşini öldürdü deyip çıkıyor işin içinden. Kim ister kardeşini yada bir yakınını öldürtmeyi. Bu o kadar basit mi? Ama eğer konu vatansa, koskoca bir milletin birlik ve beraberliği ise, ve bu kardeşlerde söz dinlemiyorsa, sağlıklı düşünemiyorsa, başkaları tarafından kışkırtılıyorsa, o zaman gerekirse kardeş katili bile olunur. Çok acı olsada kardeşsiz yaşanabiliyor ama vatansız yaşayabilirmiyiz.

orta asyadan başlayıp vahdettinin son padişahlığını yaptığı devlette taht kavgalarının yüzde 99u kardeş baba ya da hanedan üyelerini öldürmekten geçmemiş mi?

evet demiş ki:

ya da memlüklüler gibi en güçlü bileğe mi müsade ettiler buyur geç tahta diye.. hah?

29 Mayıs 1453'te gerçekleşen fetihten sonra ise küllerinden bir kere daha doğdu Konstantinopolis. Uyandığında adı artık İstanbul'du. Müslümanların şehri güzelleştirmeyi amaçlayan itinalı yönetiminde ciddi bir canlanma, canlı bir yenilenme, adeta bir diriltme çabası yaşandı ve bu canlılığın asırlar içerisinde şehrin kültürüne olduğu kadar mimari dokusuna, siluetine ve çok renkli beşeri ve dini kompozisyonuna köşesine bucağına varıncaya kadar yansıdığına şahit olundu.

2005 yılında uluslararası bir organizasyona, Dünya Mimarlar Kongresi'ne ev sahipliği yapmıştı İstanbul. Orada çok ünlü bir Batılı mimar , İstanbul'a gelmeden önce bu şehrin sınıf birincisinin Ayasofya olduğuna inandığını ama gelip görünce kararını değiştirdiğini ve İstanbul'un en güzel eserinin Sultanahmet Camii olduğunu söylemişti. Düşünün, aradan kaç asır geçmiş, üstelik Bizans safında olduğunu düşündüğünüz çağdaş bir sanatkara, İstanbul'u ne kadar iyi okuduğumuzu bu şekilde anlatmıştır Sedefkar Mehmed Ağa. Belki de Fatih'in de peşinde olduğu gerçek fetih buydu. İstanbul'un derisi altında saklanan fakat Bizans'ın çıkarmaya gücü yetmediği ikinci İstanbul'u fethetmek. Zamanı fethetmek buydu. 555 yıl sonra biz hala İstanbul'un fethini göğsümüz kabararak kutlayabiliyorsak, 29 Mayıs 1453 Salı sabahı şehrin kapılarından içeriye ellerimizde meşalelerle daldığımız için değil, burayı bir vatan parçası yapmaktaki 'uzun soluklu fethi' ya da belki 'sessiz fethi' gerçekleştirmeyi başardığımız içindir.

kardeş müsaitsen akşam kelleni kesecem hazırda bi isteğin varsa yap içinde kalmasın demiş...!!!

salvatores35 arkadaşım iktidar hırsı ile bazı şeyleri yapmak tabii ki insanlık dışıdır ama devletin bekası adına yapılanlar için aynı düşüncede degilim kaldı ki fatih sultan mehmet gibi fatihler fatihi bir padişahın hangi düşünce ile kardeşlerini katlettirdigini tahmin etmek zor degil bugün benim kardeşim BU VATANA BU HAKLA BU MİLLETE zarar verecek en küçük bir eylem içine girerse hiç düşünmeden vatan derim

sanki... taht kavgaları hiç yaşanmadı... mustafayı babası niye öldürdü sorarım?sebeb neydi? kardeş katlinden miydi?

Kritovulos, Bizans'a daha yakın düşen bir Fatih portresi yontmakla meşgulken, Tursun Beğ'in onun İslam geleneğiyle irtibatını vurgulamış olması değerli ipuçları uzatmaktadır önümüze. Tursun Beğ'in tarihinde dikkatimi çeken pasajlardan birisi, fethin gerçekleştiği gün, yani bu yazıyı yazdığım dakikalardan 555 güneş yılı önce Fatih Sultan Mehmed'in Ayasofya ile bir miktar hasret giderdikten sonra kubbeye çıkışını anlatır. Bıyıkları henüz terlemiş, belki de sakalları bile daha gürleşmemiş olan bu genç adamın, fethin sembolü olacak Ayasofya'nın kubbesinde ne işi vardır dersiniz? Henüz fethin buğusu üzerinde tüterken, İstanbul'u ruhuna içirircesine derin derin seyretmiş ve...

bu böyle biline!!!!!!

hasbinAllah...

kardeşlerini katlederken de onlara mı danısmıs?

aman dikkat.

Yaygın kanaatin aksine, fethin İstanbul açısından keskin bir kırılma noktası, bir kopuş anı olduğunu herhalde söyleyemeyiz. Daha ziyade 'kültürel protezlerin eklemlenmesi' hadisesiyle karşılaşırız. Zaten 1204-1261 yıllarında vuku bulan ve Bizans'ı soyup soğana çeviren Haçlı Latin istilasından sonra İstanbul eski görkemli günlerinden epeyce uzaklaşmış durumdaydı. Üstelik hızla Latinleşmekteydi, Katolikleşmekteydi hatta. Mora Yarımadası'ndan gelen Paleologos hanedanının restorasyon çabaları da gün geçtikçe daralan sınırları ve ufukları genişletmeye yetmeyecekti.

sankı yalan soledık adam katıl yalan mı?

sn salvatores35 bakınız benim tarzım her zaman nettir ve hep söylerim ben sol ideolojiyi benimsemiş BAGIMSIZ TÜRKİYE CUMHURİYETİ için çok şeyi göze almaya yıllar önce kara vermiş bir insanım tabii ki kardeşlik çok ama çok kutsal fakat VATAN namus ise benim için NAMUS SEVGİDEN ÇOK DAHA KUTSALDIR YANİ ÖNCE BAGIZMSIZ BAŞKALARININ BOYUNDDURUGU ALTINDA YAŞAMAYACAGIM BİR VATAN diyorum bu vatana bu hakla ihanet eden kardeşimde olsa silerim gerekirse ihanetini kendi elimle ödetirim

dilşad ne güzel dile getirmiş gezdiği anları...

oyle ya da boyle sonucta bırını olduren katıldır.

evet bencede deniz 06 herkes böyle olmalı vatann olmazsa hiçkimse hiçbir değerr hiçbişeyy olmaz.

kardeş katli padişah işi değil, kanun icabıdır

hemen saldırmaya calısın dogruları ınsanlar duyunca.

cem sultana ne oldu?en basitinden.. yahu osmanlıdan bahsediyoruz... yeni dünyada kız nüfüs fazla olabilir ama gayet erkek evlat ganimetiyle yoğurulmuş bir devlet ve her şekliyle taht kavgasını görüyoruz... tanzimata kadar padişahın yetkilerini kısıtlayan bir yetki var mıydı? kime öldün derse ölüyordu...

af buyur hele osmanlı tarihinde katil! olmayan bir isim zikretsende ben şaşırsam..!

Soran gözlerle 'İyi de bu ağdalı Osmanlıcasıyla ne diyor bu Tursun Beğ?' der gibisiniz. Özetle şunu: 'Fatih ibret gözüyle baktı baktı da İstanbul'a, bu şehrin suyunun, havasının ve gönül açan çevresinin, tepeleri ve ovalarının adeta bir güzelin şeklini andırdığını ferasetiyle gördü. Fakat bu şehre Hz. Muhammed'in dini dokunup güzelleştirmediğinden bu nazenin güzelin kırış kırış olmuş zülfü karmakarışık ve perişan bir hale gelmişti.' Tespit bu: Müslüman eli değmemiş bir şehirdi İstanbul ve perişanlığı bu yüzdendi. Öyleyse ne yapılması gerekiyordu? Bu nazenin güzelin bakımsızlıktan kırışmış olan yüzünü estetik bir müdahaleyle yeniden eski güzelliğine kavuşturmak için kollar sıvanmalıydı. Fatih'in de o ilk Ayasofya seferinden dönüşte bunu yaptığına şahit oluyoruz.

yıllarca fatıh fatıh buyuk kahraman vs derken hıc ılkokul cocuklarına anlatmadınız kendı kardeslerını nasıl oldurdugunu ama gercekler gızlı kalmıyor.

... Serden geçmek,... ve candan geçmek

devlet bekası için salvatore senin aklın ermez...

kendın ıtıraf etmıssın zaten solıcek laf yok

Fatih'in iki resmi tarihçisi vardı. Birisi Kritovulos adlı bir Rum'dur, öbürü de Tursun Beğ'dir. Çok farklı birikimlerden gelen bu iki tarihçinin aynı fetih olayına farklı pencerelerden bakmış olmaları ilginç bir manzara ortaya çıkartmıştır.

Fetihle birlikte İstanbul'a gelen muazzam yatırımları ve bunun sonucunda oluşacak büyük dönüşümü ben daha çok bir yılanın uzun sürmüş bir kışın ardından gömlek değiştirmesi ya da hırpalanmış olan bir vücudun tıkanmış damarlarının açılması gibi değerlendirmek gerektiğini düşünüyorum. İşte 1453'ten sonra sönmek üzere olan Bizans'ın eski görkemli başkentinin soluk ışığı, şehrin yeni ve enerjik sakinlerinin maharetli ellerinde birkaç asır daha parlamaya devam etmiş, ölümsüz bir şehir olduğu iddiasını modern çağlara kadar sürdürmüştür. Mesele de şehrin gözüyle budur zaten. Aslına bakılırsa fetih, bir yerde "daha iyi yönetme iddiası"dır. Osmanlı Devleti yalnız İstanbul'da değil, Asya'da da, Afrika'da da, Avrupa'da da fethettiği şehirler üzerinde bu "Ben senden daha iyi yönetirim" iddiasını pratikte ispatlamış bulunuyordu. Mesela bugün bize, "Madem o kadar fethetmek istiyordunuz, alın şehrin anahtarlarını, Viyana'yı 5 yıllığına siz yönetin!" teklifinde bulunsalar buna cesaret edebilir miyiz? İçimizden samimi olarak bu teklife "Evet" diyebilenimiz çıkar mı? Pek emin değilim. Oysa 15. asır ortasında gencecik bir Osmanlı yöneticisi, dünyanın en uygar şehirlerinden birini daha iyi yöneteceği iddiasıyla ortaya atılabiliyordu. Üstelik iddiasını sadece şehri fethetmekteki becerisinde değil, ona yeni bir ruh üflemek, onu olumlu yönde dönüştürmek ve başarıyla yönetmekteki becerisinde sergiliyordu.

"Keşke biz yönetsek" diyeceğimiz şehir var mı?

Hem, bu kararlar tek kişinin verdiği bir karar değil, o zamanın mahkemesinin verdiği bir kararla yapılmış herşey.

Bu insanlar, tarihi olayları araştırıp, soruştururken acaba ne arıyorlar. Nedenlerini sonuçlarını araştırmıyorlar mı? Tarih denilince akla savaşlar geliyor, savaşlar neticesinde vatanın bütünlüğü, bölünmezliği... Bir sürü iç ve dış düşmanlar... Sinsice planlanmış oyunlar...

gafile kelam... nafile kelam..

yoksa 1. ahmetteki gibi osmanlı 600 sene ekber ve erşad sistemiyle en bilgeyimi tahta aldıda ben bilmıyorum...

bence devşirmeleri bile yönetme getirerek en iyisini yapmıştır nazarımda...

zira şu an ülkemiz yönetimide hanedan ve ailesinin ortak malıdır anlayışı etrafında tavaf ediyoruz!!!

kardeş katline de kılıf buldunuz ya sıze solıcek laf gercekten yok..

Kardeş, kimse kimseyi rakip gördüğü için öldürmüyor, sizin gerçekler dediğiniz tarih anlayışınız bumu? "Serden geçmek" nedir bilirmisin, vatan gibi kutsal değerlerin için; anadan, kardeşten, yardan, dosttan geçmek... Bilmem anlatabildim mi...

Şunu söylemek istiyorum: Osmanlılar Bizans'ın bu ölümsüz başkentinin ihtişamı karşısında ezilebilirler, onun manevi ve kültürel ağırlığı altında kalabilirlerdi. Lakin Avrupalı gözünden bakılınca, beklenmeyen iki şey oldu. Birincisi, 'barbar' dedikleri Fatih ve torunları, Bizans'tan kalan eserleri yok etmek yerine, yaşatmayı tercih ettiler. Onları korumaya aldılar. Ayasofya'nın minareleri bile yapıyı güçlendirmek amacıyla inşa edilmiş, kubbenin açma tehlikesini bertaraf etmek amaçlı payandalardı. Hatta minaresiz bir Ayasofya'nın ne kadar hantal bir gövde olarak kalacağını bir düşünme egzersiziyle kendiniz de bulabilirsiniz. İkincisi ise bu şehrin ruhunu ona o kadar iyi nüfuz ederek okudular ki, şehre yapacakları katkıları adeta o ruhun rahminden sezaryenle değil, kendiliğinden yeniden doğurttular.

katil..