şu an din denince akla adalet, ahlak, yoksula vardım, yetimi koruma, güçsüze yardım etme değil de; camiler ve minareler, seccadeler, cenaze merasimleri, diyet ramazanlar, aerobik namazlar geliyorsa bu dinin dindar sınıfına, yani ruhbanlara bırakılması yüzünden değilmidir?

Selam.

yahu hani islamda ruhbanlık yoktu. din herkesin ilgilenmesi, bilmesi, ve yaşaması gereken bir olgu degil midir? dini ne zaman ruhbanlara emanet ederseniz, o din yaşamdan çekilir. faiz artar, fuhsiyat yaygınlasır, hırsızlık, yolsuzluk baş gösterir, adam kayırma başlar, şiddet artar, adam öldürmeler artar, fakirler, çocuklar ve savunmasızlara yardım edilmez. toplum da oyuncak misali rituelller ve koca koca camiler ile oyalanır, dikkat dagıtılır. kendilerini eğler.

diyanet bir ruhban kurum degil midir mesela?

diyanetin sürekli personel alması ve toplumda görünürdeki bunca muhafazakar egilime ragmen, ahlak, adalet anlamında bir arpa yolu mesafe kaydedemeyisimiz sanırım ruhban sınıfının benimsenmesi ile alakalı.

Dini, mevki aracı kazanç kapısı görenler ruhbanlar, Allah'tan geleni olduğu gibi anlatanlar da dindarlardır. Ruhbanların en büyük özelliği ceplerine hayır için el uzatmazlar