Ey Allah'tan kaçan kullar. Allah'ınıza dönün!

çok güzel bir yazı Allah razı olsun...

- Allah aşkına, beni bu fareden kurtar yalvarırım! Ve yaşlı adam benim halime ağlıyordu. Bana dedi ki:

Çok hoş bir paylaşım Allah razı olsun. Rabbim bizleri azabıyla cezalandırmasın amin.

- Ey Babacığım! Deyip şu ayeti okudu bana: 'İman edenlerin kalplerinin, Allah'ın zikrine dönmesinin zamanı gelmedi mi?' Ona dedim ki:

güncelle me...

Malik bin Dinar rahmetullahi aleyh, büyük bir tövbe etti.

Çok korkuyordum! Adamın yanına geri geldim ve ona dedim ki:

Ben onun dediği yöne doğru koşmaya başladım. Dev fare hala arkamdaydı, beni kovalıyordu. Ve karşıma cehennemin ateşi çıktı. Yüzümde hissediyordum, o dehşetli sıcaklığı!

- Kızım, bu fare neydi bana anlat? Dedi ki:

O dağın üstünde bir sürü bebek vardı. Ve o dağın üzerinde bulunan çocukların hepsi ağlıyorlardı. Hepsi de aynı şeyi söyleyerek ağlıyor haykırıyorlardı.

Konyevinet

Dedi ki: "Çevremdeki insanlar, yaptığım zulümden dolayı benden uzaktılar...

- Ey Fatma! Babana bak! Babana Bakk!"

"O an, o çocuğun kızım Fatma olduğunu anlamıştım.

Gafil insanlar, Allah'ınıza dönün!

Malik bin Dinar dedi ki:

Evlendim ve bir çocuğum oldu. Adını Fatma koydum. Onu çok sevdim. Ve Fatma büyüdükçe kalbimdeki iman da onunla büyüdü. Kalbimdeki isyan da azaldı onunla. Elimde içki kadehi vardı. Onu, içme isteğiyle doldurmuştum, Fatma onu devirdi. Daha yaşı iki bile değildi. Sanki ona bunu yaptıran Allah'tı!

Hemen gusül abdesti alıp giyinip camiye koştum, sabah namazına! Günahlarımdan arınmak, kendime cennet yolunu çizmek, tövbe etmek, Allaha yalvarmak için.

Diyorlardı ki:

Rüyamda, kıyamet günündeydim! Güneş kararmış, denizler ateşe çevrilmiş, depremler oluyordu durmadan.

Sesler duyuyordum birisi sesleniyordu: 'Ey Filan oğlu filan! Cebbara hesap vermeye hadi!' Diyordu. Ve o çağrılan insanın yüzünün rengi simsiyah olmuştu, duyduğu o korkudan.

Ta ki Fatma üç yaşına basana kadar. Üç yaşını bitirdiğinde, Fatma öldü!"

Öyle bir duruma gelmiştim ki rüyalar beni birbirine atıyordu. Ta ki o rüyayı görene kadar.

Her şey çok kötüye gidiyordu. Şeytan durmadan benimle oynuyordu. Ta ki o gün geldi ve Şeytan bana dedi ki: 'Bugün öyle bir sarhoş olacaksın ki daha önce hiç böyle sarhoş olmadın!' Ve ben, o gece içmeye ve sarhoş olmaya azmetmiştim. Gece boyu içtim... İçtim, içtim!...

Caminin kapısına giderdi ve insanlara seslenirdi. Derdi ki: "Ey asi insanlar. Ey günahkar insanlar!

Adamın dediği yönde koştum deli gibi. Fare hala kovalıyordu, bir adım arkamdan koşuyordu. Beni ısıracaktı. Az kalmıştı... Ta ki karşımda o dağı görene kadar.

- Oğlum, ben çok zayıfım. Seni ondan kurtaracak gücüm yok. Ama şu yönde koş, eminim kurtuluşa ereceksin.

Ve o an, üç yaşında ölüp de cennete gitmiş bir kızım olduğuna çok sevinmiştim. Beni bu dehşetli korkudan kurtarıp Cennete sokacaktı. Kızım beni sağ eliyle tuttu ve kurtardı. Ve sol eliyle fareyi itti. Ben o an korkudan ölü gibiydim. Sonra, tıpkı dünyadayken olduğu gibi onu kucağıma oturttum. Bana:

Fareyle cehennem arasında sıkışmıştım. Ve kendi kendime dedim ki o an. 'Ben bu fareden ateşe düşmek için mi kaçıyorum!' Ve koşa koşa, bana bu yolu tarif eden o zayıf adama doğru koşmaya başladım. Fare de peşimdeydi gittikçe yaklaşıyordu bana.

- Ah! Beni bu dev fareden kurtar! Bana dedi ki:

O büyüdükçe kalbimdeki iman da onunla büyüdü. Allah'a yaklaştığım her bir adımda, içinde olduğum isyanlardan uzaklaştım biraz biraz...

Rabbin sana gece gündüz sesleniyor. Seni çağırıyor!

Allah teala celle celalüh Ümmeti Muhammedden razı olsun, amin...

Birçok insan çağrıldı. Ta ki kendi ismimi duyana kadar.

Ve derdi ki: "Allah'ım! Kimin cennete gireceğini, kimin cehenneme gireceğini sadece sen bilirsin. Ben bunlardan hangisiyim?... Allah'ım! Beni cennet ehlinden eyle, Cehennem ehlinden eyleme..."

Ve insanlar arasında şöyle meşhur oldu:

- O yaşlı ve zayıf adam, senin güzel amellerindi. Sen onu böyle zayıf, böyle güçsüz, böyle çaresiz bıraktın. Onu kendi haline ağlattın. Seni kurtarmasına izin veremeyecek duruma sen koydun! Eğer ben doğmasaydım ve küçük yaşta günahsız olarak ölmeseydim, seni bu dehşetten kurtaracak başka bir şey yoktu!

- Beni görüyorsun, ben çok zayıfım, güçsüzüm, benim seni kurtaracak halim yok. Ama bu sefer şu yönde koş! Bu sefer, inşaallah kurtuluşa ereceksin.

Camiye girdiğim an, imamın okuduğu o ayet, rüyamda kızımın beni kurtardığında okuduğu ayetti!"

- Peki, o zayıf adam? Dedi ki:

baştan sona kadar hepsini okudum ve okurkende tüylerim diken diken oldu çok güzel bir hikaye elinize sağlık Allah razı olsun

O, insanlar arasında, geceler boyu ağlamasıyla bilinirdi

"Allah'ım! Kimin cennete gireceğini, kimin cehenneme gireceğini sadece sen bilirsin. Ben bunlardan hangisiyim?... Allah'ım! Beni cennet ehlinden eyle, Cehennem ehlinden eyleme..."

"Bana bir karış yaklaşana, ben bir dirsek yaklaşırım. Bana bir dirsek yaklaşana, ben bir kulaç yaklaşırım Bana yürüyene ben koşarım!"

Ses beni çağırıyordu. 'Haydi Cebbara Hesap vermeye!' Diyordu.

O an, çevremdeki o insan kalabalığından kimse kalmamıştı. Kıyamet günü, Mahşer yeri bomboştu!...

- O fare, senin dünyada içinde olduğun, işlediğin kötü amellerindi. Onu sen besledin, büyüttün ve onu seni yiyebilecek büyüklüğe sen ulaştırdın! Ey Babacığım! Sen bilmiyor musun ki dünyada işlenen ameller, ahirette, kıyamet gününde, bedene bürünmüş olarak karşımıza çıkar. Ona dedim ki:

Allah'ınıza dönün!

Sonra, bir anda karşımda bir fare gördüm. Çok büyüktü, çok vahşi ve saldırgandı. Çok güçlüydü. Ağzı açık, bana doğru koşuyordu. Ben de duyduğum korku ve dehşetten dolayı ondan kaçmaya başlamıştım. Kaçarken, bir anda karşımda oldukça yaşlı ve zayıf bir adam gördüm ve ona seslendim:

"İman edenlerin kalplerinin, Allah'ın zikrine dönmesinin zamanı gelmedi mi?"

allah razı olsun, hoşuma gitti.

Günlerden bir gün, evlenmeyi arzuladım ve bir çocuk sahibi olmayı...

İnsanların hepsi kıyamet günündeydi. İnsanlar zümre zümre, grup gruptu. Ve ben, o insanların arasındaydım.

Ve Malik bin Dinar rahmetullahi aleyh, devam ediyor anlatmaya: "Kızım Fatma ölünce, durumum eskisinden daha da kötü oldu. Ve bende çevremdeki müslümanlarda olan ve beni bu büyük üzüntüye karşı dayanmamı sağlayacak sabır yoktu.

çok hoştu ama nasip bu işler

Allah razı olsun.. çok güzeldi:(

Bu olayları yaşayan ve bizlere anlatan kişi, Tabiin imamlarının efendisi, Malik bin Dinar...

O an, uykudan ağlaya ağlaya uyandım! Ağzımdan çıkan şu kelimelerle: "Evet Allah'ım! Vakti geldi. Evet Allah'ım, vakti geldi!..."