O kadar hasretiz ki tebessüm etmeye...

Yanlış anlamalar, ilk kızgınlıklar, tanışmalar.

sözün bittiği yer'e adım adım ilerlemek!!!

Nene ne ya, anaane diycez heral.

Benim kutladığım bütün günler kötü bir güne denk geliyor var ya :/

eskisi gibi değil belki ama orda bi yer var sana bize ait

- Mukaddes davalarda Ölüm bile güzeldir.

Söz'e başlamışken devamını da okumak isterdik bu güzel paylaşımınızın, sizin klavyenizden.

4 Ocak 2012 akşamı.

solan bir gül'ün yerine papatya değil yine bir gül açar.

Evet 11 kişiydik galiba. Şimdi yine 11 kişiyiz 1 giden 1 gelenle. Gelenler olur mu bilmem de kimse gitmese, gidemese. Bi'daha haber alamamak, beraber "erdemli geyiklerin" zirvesine çıkamamak, bunalımın dibine vuramamak çok kötü be. Çok çaresizce. Her şeyden vazgeçtiren, dünyayı boşverdiren bir çaresizlik.

iyilik uğruna başı belaya girse bile iyiliklerini denize atmak ister

gül sonzuza dek gül'dür

Ve bildiğim şudur ki; yanıyordur şimdi O'nun da içi.

paylaşmak mutluluğu, hüznü

Günümüz kutlu ola.

ulu çınar olup gölgesinde korumak ister

Bildiğin yerdeyiz kovboy, unutulmadın.

Müsebbibi;sensizlik..

Kederi ve hüznü yoldaş etmiştir kendine, bilirim. Belki bana en çok benzeyen O'dur, ama onu sevmemin tek nedeni bu değildir. Yüreği gül kokulu, insana insan olduğu için değer veren, kilometrelerce ötedekinin acısına yanan, bir kötü gün dostu mu demeli, şimdi onu da bilmem.. Daha ötesi olduğuna hep emindim çünkü.

Şimdi niye yazıyorum bunları, onu da bilmem. Bir görev şehidi haberi dağlarken yine içimi, aklıma aynı yoldan giden biz-kardeşlerim- geldi aklıma. Kimbilir o da buralarda bir yerlerde kelimelerini bırakmıştı bir sınav telaşında, belki arasak hala da bulabiliriz buralarda.. Hoş, geride bıraktığı iki yetimin ve gözü yaşlı eşinin yanında ne önemi var ki bunun.

Söz nerde başlar nerde biter bilmez haldeyim. Bildiğim bu süreçte kazandığım insanlar için "iyi ki" diye başlayan, "şükür" ile biten bir süre güzel cümle kurabileceğim.

Sonra bir gün.. Bir kara haber geldi çattı, hala dilim varmasa da en sevilen, en değerlilerimizden, zekasıyla samimiyetiyle ışıldayan o yüreği kaybettik.. Kara haber çok da tez duyulmadı bu kez. Haberi bize 17 gün sonra gelmiş, aynı gün içinde hepimiz yine farklı şehirlerde ağlaşır olmuştuk. Ama ne çare.. Söylenecek sözlerin tükendiği o an, biz de tükenmiş gibiydik. Yine birbirimizden destek aldık, o güzel yüreğin ailesini ailemiz belledik, ablasının güzel sesine alıştık. Kardeşinin yerini tutmayacaktık biliyorduk ama.. Kardeşimin emanetleri dedi o bize, gül yüreği acısını içine gömdü bazen, bizim gözyaşlarımızı da sildi kendiyle beraber.

emeğinize sağlık güzel bir paylaşım olmuş sevgi tomurcukları dağıtıyor gibi

ÇOK GÜZEL yüreğinize sağlık..

Ne için uğraşacaksın ki zaten? Dayanamayıp kalbin bir anda dursun diye mi? Ya da seni devletin koruyamadı diye şerefsizin birinin kurşununu kafandan yemek için mi?

Hüzün kovan kuşu'm.

Sanırım hala bekliyorum.

görev şehidine Allah Rahmet Eylesin.

Bide şu var aklıma geldi, genelde herkesin nenesi dedesi benim doğumgünümde ölmüş, vay arkadaş.

21 pare top atışı başlasın.

Seni özlemenin kitap okurken uykuya dalıveren hali oluyor bazen dünya, bazense bir hayal olup çıkıyor çoğunlukla olduğu gibi ansızın. O vakit diyorum ki, işte şimdi oldu, taşı sıksan suyunu çıkarırsın artık, güçlüsün sen. Sonra taş pencereyi kırıp içeri düşüyor, geriye atacak mecalden yoksun bir el titremesiyle aynı hayalden tekrar güç alıncaya değin bekliyorum.

"İyi ki tanıdım seni çok şükür" diyerek ortaya bir karışık atıp, şimdilik sonlandırayım.

sevgi de çömert kin de cimri olmak çok mu zor.

Sizleri seviyorum.

Sonra 5 Ocak'ın ilk saatleri.

Artıyor özlem. Lakin elini kaldıracak güçten aciz bir beden şu günlerde sahip olduğum. Çeşitli versiyonları var bu özlemin.

Hele biri vardır ki onlardan..

Mutluluklarımızı değil ama acılarımızı paylaşarak mutlu olmayı öğretiyor hayat.

kalemine yüreğine sağlık

Ama bu akşam, O'nun da olduğu grubun yıldönümü.

Bir cümle de ben ilave etmek istiyorum, Abdurrahim Karakoç'tan :

Biz sen, ben, e, g, g, a, h, t, t, y

Sağlıcakla kalasın.

biz de seni çok seviyorum

Sonra.. İstenilen hiçbir şey olmadı. Kaybedenler kulübüne dönüştü, gülen gözler. Oysa kazanılan çok şey vardı, o hengamede bir türlü farkedemediğimiz-ki arkadaşlar seçilmiş kardeşti, biz seçmiştik kardeşlerimizi bilmeden-

bilirim

zifir geceler de sözün başladığıyerde olmak ister

Öksüzlük..

--Sözün başladığı yerden--

tek bir gözyaşına bin gözyaşı akıtmak ister

can sıkıntısından ve gerçekten bi taktik alabilir miyim umuduyla girmiştim o başlığa aylar önce, kaynak araştırması yapıyodum. bu "hakkınızı helal edin" de nesi oluyor demiştim. yer yer gülümseyerek yer yer de kahkahalar atarak sayfalarda boş boş ilerlerken, sonlara doğru gözlerim dolmaya başlamıştı...

dostu'nun dar günlerinde dar ağacında olsa bile yanında olmak ister

Alıştığımız o kelime öbeğini kullanamayacağım, Sözün bittiği yer demeyeceğim. Çünkü asıl tam da şimdi söylenecek çok şey var, olmalı.

Mecalsizliktir adı; ki bilinir aslında siz'sizlik.

Bildim nickini o zaman, oradaki tüm yazıları ezberlemiştik. Artık bakmaya dayanamıyorum.

özletip öksüz bıtakmayın sevdiklerinizi

ağlarken ağlamak gülerken coşmak işter

eskisi gibi olmasa da temelince öle güzel şeyler var ki acısıyla tatlısıyla hiç kimse konuşmasa bile yetiyor duruşu.

Ben öncelikle sevgi yoksunu bu ülkede, o güzel insanlara söylemek istedim. Bu yolda yürümeye devam eden güzel kardeşlerim ; hepinizi çok özledim.

ne mutu gül yüreklerle gülmek. gül yüreklerle ağlamak

Biz üç kişiydik diye başlayan bir şiir hatırlıyorum; biz kaç kişiydik, sanırım tam olarak bilmiyorum. Aynı sınavın peşinden koşarken yolu bir şekilde aynı forumda buluşmuş bir avuç ya da sanırım iki avuç yürektik biz. Ortak bir yaşamın kıyısında, çok da içine sızmadan, belki de sızamadan yürürken denk gelmiştik birbirimize. Kimimiz çok yakındı, kimimiz daha az ama gerçekti hepsi, hepimiz gerçektik. Baktık yetmiyor burası, küçük pembe panjurlu bir aile grubu oluverdik. Canımız sıkıldıkça yazdık, yazmak yetmedi konuştuk kimi zaman, bazen o da yetmedi gittik, gördük, sarılıp ağlaştık. Biz'dik çokça. Aynı okulların farklı sıralarında, farklı okulların benzer sıralarında, aynı şehirlerin ayrı yollarında, farklı şehirlerin ortak sularında.. Ve tabii aynı sınavın sorularında, sonra onların bunalımlarında, bitmek bilmez ünlemlerinde ve soru işaretlerinde bulmuştuk birbirimizi.

Özlemin cuma akşamı halinde, dualarda buluşuruz biz iyisi mi..

Kime ve neye dair?

karşılıksız sarılabilmek sıkı sıkı.

bu güzel baylaşıma iki satır yazmamak bana zül'dür

Misal, seni özlemenin Emre Aydın vaktindeyim şu an.