Hubble teleskobuyla yapılan gözlemler mantıksızcıydaydı demek. Evrendeki bütün galaksilerin birbirinden uzaklaştığını gözlemlemek mantıksızca yani. Einstain'in da kalkıp hata ettim demesi de ayrı bir mantıksızlık. Bir fizikçi olarak bu mantıksızlığın perde arkasını anlatayım.

Onlara göre şunu demek de cehaletliktir:

Andrei Linde, kozmoloji profesörü ("The Self-Reproducing Inflationary Universe" Scientific American, vol.271, 1994, s48)

Dogmalık bir şeye körü körüne inanmaksa, bir şeyin yok olduğuna körü körüne inanmak da dogmalıktır.

Ben hala ateizme inanıyorum ama bunu Big Bang karşısında savunmanın pek kolay ve rahat bir durum olmadığını itiraf etmeliyim.

Stephen Hawking'in Evreni, David Filkin, BBC Books, Aksoy Yayıncılık, Aralık 1998, s.90

Dennis Sciama

Deneysiz, hesapsız, tamamen düşüce ürünü olan felsefenin ve deneyin, hesabın ve düşüncenin birleştiği fiziğin yorumları. Varın gerisini siz yorumları...

herşey kendi akış süreci içinde şartlar oluşunca kendiliğinden oldu. öyle olabildiği için böyle...

George Politzer (Felsefenin Başlangış İlkeleri, İstanbul: Sosyal Yayınlar, 1989, s.84)

Ben bilimsel işlerimde her şeye şüpheci yaklaşım ama bir Yaratıcı'ya inanmam vicdanımla benim aramdaki meseledir. Yaptığım birçok bilimsel araştırmada benim vicdanımı destekliyor.

ne hesabı ne kitabı?

Yıllarca dinlere dogma deyip, bilimde dogmaların kullanılamayacağını, şüpheciliğin esas olduğunu ileri sürdüler. İş bilimin Yaratıcı ile ilişkisine gelince kesinliğe atlayıp kendilerine uyanan evet deyip, karşılarındaki nobel ödüllü bilim adamları bile olsa cehaletle suçladılar.

Fiziksel çalışmalar gösteriyor ki enerji maddeye dönüşebilse bile sıfır hacimli bir durumda bu mümkün değildir. Acaba böyle bir bilimsel düşünce olması mı mantıksız?

Anthony Flew (Hanry Margenau, Roy Abraham Vargesse. Cosmos, Bios, Theos. La Salle IL: Open Court Publishing, 1992, s.241)

Big Bang modeli bir ateist açısından oldukça sıkıntı vericidir. Çünkü bilim, dini kaynaklar tarafından savunulan bir iddiayı ispat etmiştir. Evrenin bir başlangıcı olduğu iddiasını.

Sabit durum teorisini savunanlarla onu test eden ve bence onu çürütmeyi uman gözlemciler arasında, bir dönem çok sert çekişme vardı. Bu dönem içinde ben de ir rol üstlenmiştim. Çünkü gerçekliğine inandığım için değil, gerçek olmasını istediğim için "sabit durum" teorisini savunuyordum. Teorinin geçersizliğini savunan kanıtlar ortaya çıkmaya başladıkça Fred Hoyle bu kanıtları karşılamada lider rol üstlenmişti. Ben de yanında yer almış, bu düşmanca kanıtlara nasıl cevap verilebileceği konusunda fikir yürütüyordum. Ama kanıtlar biriktikçe artık oyunun bittiği ve sabit durum teorisin bir kenara bırakılması gerçeği ortaya çıkıyordu.

Einstain, bilimsel verileri kullanarak daha önce evrenin geliştiğini hesaplayınca o dönemlerdeki yaygın olan sabit evren kuramına bu durum uymayınca bir çare düşünür ve kozmolojik sabiti üretir. Yaptığı hesaplarla elde ettiği denkleme bu sabiti ekleyince sabit evrene uyan sonuç ortaya çıkar. Bunun için hata ettim demesi mi mantıksızlık?

Klasik olarak Big Bang teorisi, evrenin tüm parçalarının aniden genişlemeye başladığını kabul eder. Ama evrenin tüm parçaları genişlemeye nasıl aynı anda başlayabilmişlerdir?

Evrenin patlama hızı inanılmayacak kadar hassas bir kesinlikle belirlenmiştir. Bu nedenle Big Bang her hangi bir patlama değil, her yönüyle çok iyi hesaplanmış ve düzenlenmiş bir oluşumdur.

İtirafta bulunmanın insan ruhuna iyi geldiğini söylerler. Ben de bir itirafta bulunacağım:

?Diyalektik felsefede, hiçbir şey, kesin, mutlak ve kutsal değildir. Diyalektik felsefe, her şeydeki ve her şeyin içindeki geçici niteliği açıklar; kesintisiz varoluş ve yokoluş süreci ve daha aşağıdan daha yukarıya doğru sonsuz akış süreci dışında hiç birşey onun karşısında duramaz. Ve diyalektik felsefenin kendisi de düşünen beyindeki bu sürecin salt yansımasından başka birşey değildir.?

Evren yaratılmış bir şey değildir. Eğer yaratılmış olsaydı, o taktirde, evrenin Tanrı tarafından belli bir anda yaratılmış olması gerekirdi. Yaratılışı kabul edebilmek için, her şeyden önce, evrenin var olmadığı bir anın varlığını, sonra da, hiçlikten bir şeyin çıkmış olduğunu kabul etmek gerekir. Bu ise bilimin kabul edemeyeceği bir şeydir.

zaten olabilmiş birşey için bir de olasılık hesabı yapıp doğaüstü hayali varlıkların mucizesi olduğunu zannetmek ilkel ve ahmakça bir iştir. kim yapmış olursa olsun...

Big Bang teorisi evrenin tek ve büyük bir patlama ile başladığını kabul eder. Ama bildiğimiz gibi patlamalar maddeyi dağıtır ve düzensizleştirirler. Oysa Bin Bang çok gizemli bir biçimde bunun tam aksi bir etki meydana getirmiştir. Maddeyi birbiriyle birleşecek ve galaksileri oluşturacak hale getirmiştir.

Emri veren kimdir?

Yoksa bir gidilen yolun tersini yürürsek kaynağına varırız mantığı mı saçma acaba? Evren genişliyorsa ve bu sürekli aynı şekildeyse o zaman evrenin bir merkezden, bir noktadan genişlemisi düşüncesi mi mantıksız?

Sir Fred Hoyle (The Intelligent Universe, London, 1984, s.184-185)

Ateizm, felsefeyi kullanarak hiç bir bilginin gerçekliğinin kesin olmadığını ileri sürdü yıllarca. Tek bir bilgi hariç. Bir Yaratıcı'nın varlığını kesin olarak reddetti. Oysa yaratıcı vardır ya da yoktur demek de kesinlik ister, bu bilgide kesinliği konuştu.

Paul Davies, fizik profesörü (Superforce: The Search for a Grand Unified Theory of Nature, 1984, s 184)

adam mantıksızca hayal kurmuş sende buna fizik diyorsun.

... Lemaitre iki yıla kalmadan ummaya cesaret edemediği bir haber aldı. Hubble galaksilerden gelen ışığın kızıla doğru kaydıklarını gözlemlemişti ve Doppler etkine göre bu evrenin genişlediği demekti. Artık yalnızca bir zaman sorunuydu. Einstain zaten Hubble'in çalışmalarıyla ilgileniyordu. ve Mount Wilson Gözlem Evi'nde kendisini ziyaret etmek niyetindeydi. Lemaitre de aynı sıralarda California Teknoloji Enstitüsi'nde bir konferans vermeyi ayarladı ve Einstain ve Hubble'yi birlikte bir köşeye sıkıştırmayı başardı. Kendisinin "ilk atom" kuramını adım adım anlatarak tüm evrenin "dünü olmayan bir günde" yaratıldığını söyledi. Gereken bütün matematik hesaplarını yapmıştı. Lemaitre sözünü bitirdiğinde kulaklarına inanamadı. Einstain ayağa kalkmış ve o anda duyduklarının "o güne kadar dinlediği en güzel ve en tatmin edici yorum" olduğunu bildirmiş ve "kozmolojik sabiti yapmanın yaşamının en büyük hatası olduğunu" itiraf etmişti.