Nitekim aynı bapta, Cabir b. Abdullah ?ın Hz. Peygamber?e bir soru sorduğu ve o konuda ayet ininceye kadar Resulullah?ın hiçbir cevap vermediği de rivayet edilmiştir.

İddia: Selef-i salihinin bu güzideleri, kapılarına pervasızca "Burada her soruya cevap verilir, kimseye soru sorulmaz" diye levha asanları görselerdi, acaba ne yaparlardı?...

Her soruya cevap verme iddiası bir olgudur.. Yaşanmıştır.. Tecrübe edilmiştir.. Bu test başarıyla sonuçlanmıştır..(13) Böyle bir tecrübenin karşısına İmam Malik'ten veya çeşitli asardan rivayetle çıkamazsın.. Bu olgunun karşısına ancak soru sorupta sorusunun cevabını alamayanın varlığını göstererek çıkabilirsin.. Şunu da hesaba katmak gerek: İslamın ilk devirlerde kitap telifi çok daha azdı.. Yazılı değil sözlü kültür hakimdi.. Alimler sözlü gelenekle bilgi naklini sağlardı.. Bu durumda bilgiye ulaşmanın en önemli yolu soru sormaktı.. Günümüzde ise artık pek çok soruyu istediğin kitaba sorup oradan yanıtını alabiliyorsun.. Yani kitap okumak, bir nevi soru sormak ve sorulara cevap aramak demek.. Üstad 90 tane kitabı okuduğuna göre yeterince soru sormuş ve hata cevapları hıfzetmiş demektir..

"Benim için bir minder konsa ve ben onun üzerine otursam Tevrat ehline Tevrat'larıyla, İncil ehline İncil'leriyle, Kur'an ehline Kur'an'larıyla hükmederdim."

İddiaya Cevap: Demek ki, insanların bir kısmı, soru sorar, bir kısmı?sorulara cevap vererek- öğretmenlik yapar, bir kısmı bu alimleri dinler, bir kısmı da bunları sever. İlimdeki unvanı Bediüzzaman, Allah?ın kitabını öğretmek uğruna yıllarca hapishaneleri Medrese-i Yusufiye yapan bir kahraman, insanların iman ve İslamiyet yolunda mesafe kat etmeleri için her şeyini feda etmiş bir müceddid-i zaman bir zat-ı mübareki bu hadisle vurmaya çalışmak, ön yargının nasıl bir körlük virüsü olduğunun açık göstergesidir.

İddiaya Cevap: Bediüzzman?ın sorulan her suali, Kur'an?ın veya hadisin sarahatinden, icmadan veya kıyastan bildiği bilgilerle cevabını vermiştir. Aksini iddia eden, delilini ortaya koysun. Başta İmam Gazali, diğer müçtehitler ve alimlerin verdikleri fetvalar, açıktan veya zımnen birer sualin cevabıdır. Bilgisizce bir konuda hüküm vermek ne kadar yanlış ise, bildiği bir konuda insanların ihtiyaç duyduğu bilgileri açıklamaktan çekinmek de o kadar yanlıştır.

-Allah?ın en çok sevdiği yerler mescitler, en fazla öfkelendiği yerler de çarşılardır, haberini verdi.

İddiaya Cevap: Zaten Bediüzzamanı, zamanının bedii yapan, onun bu harikulade durumudur. Unutkanlığı bilmeyen bir hafıza, en zor problemleri çözen bir zeka, keramet derecesinde ileriyi gören bir ön sezi, iman nuruyla bakan bir feraset.. Çocukluğundan beri yüzlerce alimlerin şahit olduğu bu durumu, tarihi bir realite olarak ortada dururken, bunu inkar etmeye yönelik çabalar, birer komik olaylar olarak gelecek neslin zihinlerine kazınacaktır.

İddiaya Cevap: Bu sözler ve iddialar, ancak-Allah?ın peygamberlerine ve onların hakiki varislerine yaptığı özel ikramını, onlar hakkında gösterdiği sonsuz rahmetini, dilediği kimseye yapacağı ihsanlarını hazmedemeyen bir kişinin sözleri ve iddiaları olabilir..(1)

İbn Mace, İ?tisam,3/22.

(14) Ayrıca bkz: http://ahmednazif.blogspot.com.tr/2014/08/peygamberimiz-hz-muhammedin-ben-bile.html

-Bilmiyorum, Cibril ?e sorayım, buyurdu. Bunun üzerine Cibril ona gelerek:

İddia: İlim öğrenmenin fazileti hakkında o kadar çok hadis vardır ki, onları burada nakletmek mümkün değildir. İsteyenler hadis kitaplarının "İlim" bölümlerine baksınlar. Sadece soru sormak hakkındaki rivayetlerin birkaçını nakledelim:

Hadi Metodolojisi Bilimi

Yazının üst kısmı Niyazi Beki Hoca'nın.. Alt kısımdaki değerlendirmeler benim..

İddiaya Cevap: Bunun manası: böbürlenerek, kibirlenerek, kendisini beğenerek insanlar arasında üstünlük taslamaya çalışan kişilerle ilgilidir. Bediüzzaman gibi cumhur-u ulemanın-hem ilmine hem de takvasına- saygı duyduğu bir şahsiyete karşı bunu söylemek, O'nun ilmine, takvasına, faziletine ve tevazusuna şahit olan kişileri de tamamen itham etmek ve onları yalancı durumuna düşürmek anlamına gelir. Din düşmanlarının dünyanın her tarafında zafer naraları attığı ve Kur'anı söndürmek için var güçleriyle çalışan mihrakların kol gezdiği bir ortamda, Kur'an namına ilmine merak uyandırmak ve sahip olduğu ilme itimat kazandırmak için böyle ifadeleri kullanmayı hikmet ve insaf dairesinde değerlendirmek gerekir. Çünkü, yeri geldiğinde alimin alim olduğunu söylemesi bir farz-ı kifayedir. Kaldı ki, Heysemi, bu hadisin zayıf olduğunu belirtmiştir- bk. Mecmau?z-zevaid, 1/186

İmam Gazali, bu konuda da şöyle demektedir:

Tarihçe-i hayatında bir dönemin ifadesidir.. Üstat bu levhayı Eski Said dediği dönemde ve 21 yaşında iken İstanbul Şekerci İşhanı'nın kapısına asmıştı..(2) Bunu asmasının Üstadın yanında belli bir sebebi de vardı: İstanbul?a gelmeden evvel, birgün Tahir Paşa, "Şark ulemasını ilzam ediyorsun, fakat İstanbul? a gidip o denizdeki büyük balıklara da meydan okuyabilecek misin?" demişti. İstanbul? a gelir gelmez ulemayı münazaraya davet etti. Bunun üzerine İstanbul?daki meşhur alimler, grup grup ziyarete gelip sualler soruyorlar ve o hepsinin de cevaplarını sahih olarak veriyordu. Bundan maksadı, Şarki Anadolu?daki ilim ve irfan faaliyetine nazar-ı dikkati celp etmekti. Yoksa, Molla Said, katiyen hodfüruşluğu sevmezdi. Her türlü gösteriş ve alayişten müberra olarak hareket ederdi. İlim, cesaret, hafıza ve zeka itibarıyla pek harika idi. Aynı derecede, belki daha ziyade olarak, halis ve muhlis idi. Tasannu ve tekellüften katiyen hoşlanmazdı. İstanbul?daki ikametgahının kapısında şöyle bir levha asılı idi: "Burada her müşkül halledilir, her suale cevap verilir; fakat sual sorulmaz. (3)

İmam Gazali şöyle der:

Böyle had ve hududu tayin edilmeyen, yani "şu veya bu ilimde veya mevzuda, kim ne isterse sorsun" diye bir kayıt konulmadan ilanat yapmak ve neticede daima muvaffak olmak; beşer tarihinde görülmemiş ve böyle ihatalı ve yüksek bir ilme sahip böyle bir İslam dahisi, Asr-ı Saadet müstesna şimdiye kadar zuhur etmemiştir.

Abdullah İbn Mesud demiştir ki:

"Molla Said! Miran aşireti reisi Mustafa Paşaya gidiniz ve kendisini tarik-i hidayete davet ediniz. Yaptığı zulümden vazgeçerek namaza ve emr-i marufa müdavim olmasını tavsiye ediniz. Aksi takdirde öldürünüz."

Nitekim aynı bapta, Cabir b. Abdullah ?ın Hz. Peygamber?e bir soru sorduğu ve o konuda ayet ininceye kadar Resulullah?ın hiçbir cevap vermediği de rivayet edilmiştir. Bu konuda birçok hadis vardır. Örneğin:

Biz böyle isek bir de üstada gelelim: Üstadın ezberinde olan hadis ve fıkıh kitabı sayısı:

"Dilim ağzıma konulunca kalbimde bin tane ilim kapısı açıldı. Her bir kapının da bin tane kapısı vardı."

(7) http://www.risaleinur.com.tr/kulliyat/2127.html

"Bütün ulemayı ilzam etmek benim haddim olmadığı gibi, beni de nehre atmak senin haddin değildir. Fakat ulemaya cevap verince sizden birşey isterim ki, o da mavzer tüfeğidir. Şayet sözünde durmazsan, seni onunla öldüreceğim" der. Bu muhavereden sonra Paşa ile birlikte atlarla Cezire'ye giderler. Yolda, Paşa kat'iyen Molla Said'le konuşmaz. Bani Hanı dedikleri mevkie gelince, yorgunluğundan Molla Said orada biraz yatar. Uykudan uyanır uyanmaz etrafında bütün Cezire alimlerinin, kitapları ellerinde beklediklerini görür. Biraz görüştükten sonra çay ikram edilir. Cezire alimleri Molla Said'in şöhretini işittikleri için, mebhut ve hayran bir vaziyette çaylarını bile unutarak Molla Said'in sualine intizar etmekte idiler. Molla Said ise kendi çayını içtikten sonra, dalgın dalgın karşısında bulunan bir-iki alimin çayını da içer, onlar fark edemezler. Mustafa Paşa, hocalara hitaben,

.. XXI- Usul-i hadis ilmi (3 Kitap)

a-Salisen: Dinar'ın Baraklı imamı Süleyman'ın ehemmiyetli mektubuna karşı yazınız ki: Türkler hakkında sena-i Peygamberi muhakkaktır. Birkaç yerde Türklerden ehemmiyetle bahsetmiş; hadis var. Fakat bu hadisin hakiki sureti ne olduğunu, yanımda kütüb-ü hadisiye bulunmadığından bilemiyorum. Fakat manası hakikat ve Türk milletinin sena-i Peygamberiye mazhar olduğu hakikattir. Bir numunesi Sultan Fatih hakkındaki hadistir. (6)

İbn Ömer on meseleden sorulsa, dokuzuna sükut eder de ancak birine cevap verirdi. İbn Abbas dokuzuna cevap verir, yalnız birinde sükut ederdi. Fakihlerin "Bilmem" dedikleri, "Bilirim" dediklerinden çok fazla idi. Süfyan-ı Sevri, Malik b. Enes, Ahmed b. Hanbel, Fudayl b. İyaz, Bişr b. Haris bunlardandır. Abdurrahman b. Ebu Leyla diyor ki: Bu mescitte Resul-i Ekrem?in ashabından 120 tanesine yetiştim. Hepsi de kendilerine bir mesele sorulduğunda veya bir fetva istendiğinde, bunu başkalarına havale eder ve cevap vermek istemezlerdi. Hatta, birine bir şey sorulduğunda, onu diğerine havale eder, havaleden havaleye tekrar kendine gelirdi, kimse cevap vermek istemezdi.

Enes devamla dedi ki: "Ben sağıma soluma bakmaya başladım. Bir de ne göreyim, herkes elbisesini başına sarmış ağlıyordu. . Derken, münakaya falan ettiği zaman, babasından başka birisine nisbet edilen bir kimse ilk konuşan oldu: "Ey allah'ın Resulü! Babam kimdir?" dedi. Resulullah : "Baban Hüzafedir" buyurdu. Hz. Ömer de: "Rabb olarak Allah'tan, din olarak İslam'dan, peygamber olarak da Muhammed'den razıyız. Fitnelerden Allah'a sığınırız" dedi. Hz. Peygamber de: "Hayır ve şer her ikisinin de bugünkü kadar bol indiğini hiç mi hiç görmedim. Bana cennet ve cehennem gözle görülecek hale getirildi ve onları şu duvarın önünde gördüm." dedi.

Yine Hz. Ali ,

Bununla beraber, Abdullah b. Abbas?ın bildirdiğine göre, Yahudiler, Hz. Peygamber ?e gelip senden-peygamberlerden başkasının bilemeyeceği- bazı şeyler soracağını söyleyince, o da hiçbir kayıt koymadan?Dilediğiniz şeyi sorabilirsiniz? dedi (Hafız Heysemi, Taberani?nin bu rivayetinin sahih olduğunu söylemiştir (bk. Mecmau?z-zevaid, 6/314-315)

Nahl, 16/43.

rahat okuyabilmek için:

Hocalar dediler:

Böyle had ve hududu tayin edilmeyen, yani "şu veya bu ilimde veya mevzuda, kim ne isterse sorsun" diye bir kayıt konulmadan ilanat yapmak ve neticede daima muvaffak olmak; beşer tarihinde görülmemiş ve böyle ihatalı ve yüksek bir ilme sahip böyle bir İslam dahisi, şimdiye kadar zuhur etmemiştir .

Said Nursi kırk sene evvel İstanbul?da iken, "kim ne isterse sorsun" diye, harikulade bir ilanat yapmıştır.

"Sana söyledim ya, onun için geldim" der.

Buhari, İ?tisam, 3/22.

İddiaya Cevap: Ortaya koyduğu 130 risalesiyle harika bir ihya hareketini gerçekleştiren, açıkladığı iman esaslarıyla insanları manen yeniden dirilten Bediüzzaman?ı hadiste; cehaletlerinin kurbanı olarak bir adamın ölümüne sebebiyet verenlerden biri gibi göstermek çok büyük ve çirkin bir iftiradır.

Ahiret alimlerinde aranan diğer hususiyetlerden biri de, sorulduğunda fetva vermekte acele etmemek, ağırdan almak ve kurtuluş yolunu aramak için çekingen davranmaktır. Eğer, sorulan her suali, Kur'an?ın veya hadisin sarahatinden, icmadan veya kıyastan biliyorsa cevabını verir, yok eğer şüphe ettiği bir şeyden sorulmuşsa: "Bilmem" der.

Ahmed Ziyaüddin Gümüşhanevi, Ramuz el-Ehadis, çev. Abdülaziz Bekkine, Milsan 1982, 1/223. Hadisi Ebu Nuaym, er-Rafii ve İbn Asakir rivayet etmişlerdir.

Ruhların hastalanması veya sıhhat bulması kuvvetlilik-zayıflılık derecesine göredir. İşte bu hastalıklar giderilirse, ruhlar ledün ilminin mevcudiyetini kabul ve itiraf ederler, fıtratlarının temiz ve saf olduğunun farkına varırlar.

İddia: İmran b. Hıttan şöyle demiştir: "Ben, Aişe?ye ipek hakkında sordum. Aişe:

Tekhafızoğlu: Hz. Peygamber bile böyle mutlak bir iddiada bulunmamıştır.

Tarihçe-i Hayat, 37, İlk Hayatı/O Zamanki Hayatına Kısa Bir Bakış; İctimai Reçeteler I, 14, Tarihçe-i Hayat/O Zamandaki Hayatları Şöylece Tasvir Olunur.

"'Ben alimim' diyen, cahildir." dediğini kesin olarak biliyorum.

(11) http://ahmednazif.blogspot.com.tr/2014/12/ilham-ve-ledun-ilmi-2-risale-i-nur-ve.html

Bu konuda birçok hadis vardır. Örneğin:

b- Üstad Hazretleri 15 yaş civarında iken başından geçen olay Tarihçe-i hayatta şöyle anlatılır:

Bunun üzerine, biraz latife ettikten sonra Molla Said bu alimlere karşı,

Mustafa Paşa çadırın direğinde asılı bulunan Said'in kılıcına işaret ederek,

Tarihçe-i Hayat, 47, İlk Hayatı.

(10) http://www.ilimdunyasi.com/mucemus-sagir/hadis-rivayet-edenlerden-sahit-istendi/?wap2

"Ulemadan sor! "

İşte bu öyle bir mertebedir ki ona insani öğrenimle nail olmak mümkün değildir. Yalnızca kendisine ledün ilmi verilenler buna erişebilir.

İddia: Abdullah İbn Mesud demiştir ki: "Ey insanlar, Allah?tan korkun! Sizden bir şey bilen, bildiğini söylesin. Bilmeyen de 'Allah bilir' desin. Zira, sizden birinizin bilmediği bir şey için 'Allah bilir' demesi de ilimdir. "

-İbn Abbas?a git, ona sor, dedi. İbn Abbas?a gidip ona da sordum. O da bana:

XXIV- Fıkıh İlmi (6 Kitap)

"Böyle had ve hududu tayin edilmeyen, yani "şu veya bu ilimde veya mevzuda, kim ne isterse sorsun" diye bir kayıt konulmadan ilanat yapmak ve neticede daima muvaffak olmak; beşer tarihinde görülmemiş ve böyle ihatalı ve yüksek bir ilme sahip böyle bir İslam dahisi, şimdiye kadar zuhur etmemiştir ."

Ebu Davud, Sünnet, 14/4674.

"Seni hidayete getirmeye geldim. Ya zulmü terk edip namazını kılacaksın veyahut seni öldüreceğim" demesinden, Paşa hiddetlenerek dışarı çıkar. Biraz dolaştıktan sonra yine çadıra girer ve Molla Said'e niçin geldiğini tekrar sorar. Molla Said,

5. Tekhafızoğlu'nun yanlış kıyası

"Kılıç kesmez, el keser" cevabında bulunur.

Sahih-i Müslim'deki hadis numarası: 4355 (14)

-Ey Allah?ın Elçisi! Allah, nereleri daha çok sever, nerelere daha fazla öfkelenir? dedi. Resulullah:

Mustafa Paşa, tekrar dışarıya çıkarak biraz gezindikten sonra içeriye girer. Bediüzzaman'a,

Salisen; Abdullah b. Amr b. As?ın bildirdiğine göre, Hz. Peygamber şöyle buyurmuştur: Kim kendisine soru sorulduğu zaman ilmini ketm ile, bildiğini söylemezse, kıyamet günü ateşten bir gem ile gemlenir? Bu hadis sahihtir. (bk. Mecmau?z-zevaid, 1/163)

İddia: "Ulemadan sor! "&#123;Ramuz, 1/295. Hadisi Hakim rivayet etmiştir.&#125;

Tarihçe-i Hayat, 579, Afyon Hayatı/Risale-i Nur Nedir? Bediüzzaman Kimdir; Şualar, 524, Onbeşinci Şua/Elhüccetü?z-Zehra/Risale-i Nur Nedir? ve Hakikatlar Muvacehesinde Risale-i Nur ve Tercümanı Ne Mahiyettedir Diye Bir Takriznamedir.

İddiaya Cevap: Evvela; Bediüzzaman?ın soruların dokuzuna cevap veren İbn Abbas ?a uymasının ne sakıncası vardır? Nitekim, hadis-i şerifte,?Sahabelerim yıldızlar gibidir, hangisine uyarsanız, doğruyu bulursunuz? buyurulmuştur.

XXII - Hadis ilmi (11 Kitap)

(1) http://www.sorularlarisale.com/printarticle. php?id=9844

İctimai Reçeteler I, 23-24, Tarihçe-i Hayat/Ders; Tarihçe-i Hayat, 44, İlk Hayatı.

Her şeyden önce Allah?ın Kitabı sormayı emretmektedir:

Tekhafızoğlu : İmam Şafii dedi ki: Ben, İmam Malik?e kırk sekiz meseleden sorulup da, otuz iki tanesine "Bilmiyorum" diye cevap vermiş olduğunu biliyorum.

Müslim, Sıfati?l-Munafikın ve Ahkamihim, 7/39; Buh&amp;#257;ri, Tefsir, 30/294.

Üstad Bediüzzaman'ın şahsi aleminde ve Allah ile başbaşa kaldığı vakitteki portresine bir göz atalım:?Ey Halık-ı Kerimim ve ey Rabb-i Rahimim! Senin Said ismindeki mahlukun ve masnuun ve abdin, hem asi, hem aciz, hem gafil, hem cahil, hem alil, hem zelil, hem müsi?, hem müsin, hem şaki, hem seyyidinden kaçmış bir köle olduğu halde, kırk sene sonra nedamet edip Senin dergahına avdet etmek istiyor. Senin rahmetine iltica ediyor. Hadsiz günah ve hatiatlarını itiraf ediyor. Evham ve türlü türlü illetlerle müptela olmuş, Sana tazarru ve niyaz eder. Eğer kemal-i rahmetinle onu kabul etsen, mağfiret edip rahmet etsen, zaten o Senin şanındır. Çünkü Erhamürrahiminsin. Eğer kabul etmezsen, Senin kapından başka hangi kapıya gideyim? Hangi kapı var? Senden başka Rab yok ki dergahına gidilsin. Senden başka hak mabud yoktur ki ona iltica edilsin.? ( 17. Lem'a)

Tekhafızoğlu'nun işlediğinin aksine mükemmel alim vardır: Duyduğunu ve gördüğünü unutmayan İmam Şafii, bir milyon rivayeti ezbere bilen İmam Ahmed bin Hanbel, muazzam fıkhı ve dirayetiyle herkesi kendine hayran bırakan İmam Azam, Ledünni ilmin mazharı İmam Ali, kusursuz hafızası ve müthiş dehasıyla Hz. Üstad mükemmel alimlerdi.. İlminin genişliği ve şaşırtıcı hafızasıyla İbn Teymiyye de birikim ve donanım itibariyle mükemmeldi.. Ancak ilmini mükemmel kullanamadı..

İddiaya Cevap: Başta İmamı Şafii olmak üzere, Mezhep imamları olarak İslam alimlerinin verdikleri sayısız fetvalar, -Alimler arasında la edri=bilmiyorum sözünü fazla kullanmakla meşhur olan- İmam Malik?in bu ihtiyatlı prensibini kendileri için uygulamadıklarının kanıtıdır.

İddia: Hiç kimseye soru sormamanın hükmünü de yine asardan araştıralım:

Resulullah?ın öfkelenmesinin sebebi, kendisine yöneltilen soruların "Babam kim?", "Devem nerede?" gibi sorular olmasıydı. "Bana istediğinizi sorun" cümlesi, Resulullah?tan işte böyle bir haldeyken sadır olmuştur. Yoksa Said Nursi?ninki gibi her soruya mutlak olarak cevap verme iddiası olmamıştır. Kaldı ki, kendisi Allah?ın Resulüdür, vahiyle muhataptır. Allah?ın bildirmesiyle kendisine sorulan sorulara cevap verebilir.

O da bana:

"Affedersiniz, bir sualin cevabını yanlış söylediğim halde farkına varmadınız" diyerek cevabını tashih eder.

İddia: "Hiçbir ulemadan soru sormazdı. Yirmi sene daima mucib kaldı. Bu hususta kendileri derlerdi ki: "Ben ulemanın ilmini inkar etmem. Binaenaleyh kendilerinden sual sormak fazladır. Benim ilmime şüphe edenler var ise sorsunlar onlara cevap vereyim. Şu halde sormak şüphe edenlerin hakkıdır."

Hiçbir ulemadan soru sormazdı. Yirmi sene daima mucib kaldı. Bu hususta kendileri derlerdi ki: "Ben ulemanın ilmini inkar etmem. Binaenaleyh kendilerinden sual sormak fazladır. Benim ilmime şüphe edenler var ise sorsunlar onlara cevap vereyim. Şu halde sormak şüphe edenlerin hakkıdır."

İddiaya Cevap: Bu hadis-i şerif, Bediüzzaman gibi asrın en yüksek bir ilim dahisinden soru sorulmayı hazmetmeyenlere çok güzel bir şamardır.

Resulullah :

Cabir b. Abdullah ?tan rivayet edildiğine göre; Resulullah , yanlış fetva verip arkadaşlarının ölümüne sebep olanlar için buyurmuştur ki:

İlim öğrenmenin fazileti hakkında o kadar çok hadis vardır ki, onları burada nakletmek mümkün değildir. İsteyenler hadis kitaplarının "İlim" bölümlerine baksınlar. Sadece soru sormak hakkındaki rivayetlerin birkaçını nakledelim:

Munziri, Tergib ve Terhib, 1/191. Hadisi, Taberani rivayet etmiştir.

Bir de şimdiki alimlere bak da, işlerin nasıl tamamen tersine döndüğünü gör. Çünkü, şimdi kaçınılması gereken aranıyor, aranması gerekenden kaçınılıyor.

"Efendiler! Bendeniz vaad etmişim, hiç kimseye sual sormam. Binaenaleyh, suallerinize muntazırım" der.

Hiç kimseye soru sormamanın hükmünü de yine asardan araştıralım:

Buhari, Tefsir, 196/246.

2. Mükemmel alim yok mudur?

İstanbul?daki ikametgahının kapısında bir levha asılı idi: Burada her müşkil halledilir; her suale cevap verilir, fakat sual sorulmaz.

"İbn Ebu Talib?e git de ona sor! Çünkü o, bunu benden daha iyi bilir. O, Resulullah ?la birlikte sefer ediyordu."

Herhangi ilme sorulan suale bila-tereddüt derhal cevap verirdi. Sorulacak suallere cevap vermeye hazır bulunduğu gibi kimseye sual sormayacağını da beyan ederek bu kararda yirmi sene sebat etti.

Hz. Ebu Bekir, "Senden başka bu hususta bilgisi olan var mı?" diye sordu. Muhammed bin Mesleme buna şahitlik edince de nineye 1/6 hakkını verdi. (10)

(5) http://www.sorularlarisale.com/index. php?s=modules/kulliyat&amp;id=3264

Tekhafızoğlu, "Her suale cevap verilir, fakat sual sorulmaz" cümlesinin karşısına asarda gelen ilimde eksikliği ve bunun ikmaili için soruyu terğib eden rivayetleri öne çıkarmış.. Yerli yerinde kullanmadığı asar ile konuyu umumi hükümlere getirmiştir.. Oysa burada umumi değil özel bir durum var. O özel durum ise az kişiye nasip olan bir kemal durumu. Takhafız umumun hükmüyle hususi ve nadir olanı unutturmaya çalışmış.. Verdiği naslar doğrudur ama o nasları da doğru yerde kullanmak gerek.. Ayrıca doğrudan o naslar ile mukayyet olmayan bazı hususilikler de var:

İddiaya Cevap: Demek ki, Abdullah İbn Mesud da?bu ifadeyle - manen Bediüzzaman gibi allamelere, ?Allah?tan korkun! Bir şey biliyorsanız, bildiğinizi çekinmeden söyleyin? diye tavsiyede bulunuyor. Bediüzzaman da bunu yapmıştır.. Bununla beraber, Risale-i Nur?da?en iyisini Allah bilir? cümlesi onlarca defa geçmiştir.

o rü'yada mazhar olduğu bir hakikatı sonradan şöyle anladık ki: Molla Said, Hazret-i Peygamberden ilim talebinde bulunmasına karşılık; Hazret-i Resul-ü Ekrem Aleyhissalatü Vesselam, ümmetinden sual sormamak şartıyla ilm-i Kur'anın talim edileceğini tebşir etmişler. Aynen bu hakikat hayatında tezahür etmiş. Daha sebavetinde iken bir allame-i asır olarak tanınmış ve kat'iyyen kimseye sual sormamış, fakat sorulan bütün suallere mutlaka cevap vermiştir." ( Tarihçe-i Hayat 35) Soru: Hz. Peygamber bile böyle mutlak bir iddiada bulunmamıştır. İmam Buhari, Sahih?inde İtisam Bölümünün 8. Babını "Peygamber kendisine vahiy indirilmeyen konularda sual sorulduğunda 'Bilmiyorum' der yahut kendisine o konuda vahiy indirilinceye kadar, o soruya cevap vermezdi. Peygamber : 'Biz sana Kitabı hak ile indirdik ki, insanlar arasında Allah?ın sana gösterdiği biçimde hüküm veresin; hainlerin savunucusu olma!' (Nisa, 4/105) kavlinden dolayı, rey ile de kıyas ile de söz söylemezdi." şeklinde isimlendirmiştir. Hemen ardından da İbn Mesud ?ın şu sözünü rivayet etmiştir:

Burada şunu unutmamak gerek.. Üstad hazertleri ilgiyi kendine değil Kuran ve Risale-i Nura çekmiştir:

Şabi diyor ki: 'Bilmem' demek, ilmin yarısıdır. Bilmediğinde Allah için sükut edenin alacağı mükafat, konuşandan az değildir. Zira bu, nefse en ağır gelen cehaleti kabul etmektir.

Ebu Davud, Tahare, 125/336. Hadisin ravilerinden Zübeyr b. Harik?in kuvvetli olmadığını Darekutni söylemiştir. İbnü?s-Seken ise, bu hadisi sahih görmüştür. (Haydar Hatipoğlu, Sünen-i İbni Mace Tercemesi ve Şerhi, Kahraman Yayınları, İstanbul 1982, 2/244.) Hadis, Abdullah b. Abbas ?tan da rivayet edilmiştir. (Ebu Davud, Tahare, 125/337; İbn Mace, Tahare ve Süneniha, 93/572.) İsnadının munkatı olduğu Zevaid?de belirtilmiştir. Beyhaki de, hadisi müteaddit tariklerden rivayet ederek, onun zayıf olduğunu söylemiştir. (Hatipoğlu, age, 2/243-244.)

"Şüphesiz Allah Teala, ilmi insanlara ihsan ettikten sonra zorla söküp almaz. Lakin insanlardan ilmi, bilgileriyle beraber alimlerin ruhlarını kabzetmek suretiyle alır. Artık geride birtakım cahil insanlar kalır. Onlara halk tarafından dini sorular sorulur, onlar da şahsi reyleri ve arzuları ile cevap verirler ve böylece hem halkı dalalete sürüklerler, hem de kendileri saparlar."

İddia: Her soruya cevap verme iddiası bir yana, alimlik iddia etmek bile zemmedilmiştir. Nitekim, İbn Ömer demiştir ki: Resulullah?ın: " Ben alimim' diyen, cahildir." dediğini kesin olarak biliyorum.

Müslim, Tahare, 24/85.

"İlim üçtür: Konuşan Kitap, yerleşen Sünnet ve üçüncüsü de 'Bilmem' demektir."

Ramuz, 1/295. Hadisi Hakim rivayet etmiştir.

Bir keresinde Resulullah ?a hoşlanmadığı bazı şeyler soruldu. Sahabiler bu soruları çoğalttıklarında Resulullah öfkelendi ve:

Sahabenin ve ilk alimlerin davranışı böyle idi. Abdullah b. Ömer?den fetva istendiği zaman: İnsanların işlerini boynuna alan şu emire git de, bu meseleyi onun boynuna geçir, derdi. İbn Mesud: İnsanların her sualini cevaplandıran, ahmaktır, derdi. Yine İbn Mesud: Alimin kalkanı "bilmem"dir. Eğer kalkanı kullanmakta hata ederse, hasmının silahına hedef olur, demiştir. İbrahim b. Edhem diyor ki: Şeytanın en çok gücüne giden şey, alimin bazı meselelerde konuşup, bazılarında sükut etmesidir. Şeytan der ki: "Şuna bakın, bunun bu sükutu yok mu, konuşmasından benim için çok daha fenadır."

Hz. Musa ?ya "İnsanların en alimi kimdir?" diye sorulduğunda, "Benim" demişti. İlmi Allah?a havale etmediğinden dolayı, Allah onu kınayıp azarladı ve ona "Senden daha alim, kulum Hızır vardır" diye vahyetti. Musa, onu bulmak için yollara düştü. Ona sorular sordu. İşte "ulu?l-azm" bir resulün bile bu konudaki hali böyleydi...

Abdullah Tekhafızoğlu:

Tillo'da iken, bir gece Şeyh Abdülkadir-i Geylani Hazretlerini rüyasında görür. Geylani Hazretleri kendisine hitaben,

593 - Hz. Enes anlatıyor: "Hz. Peygamber 'e sorular sordular. Soruda öylesine aşırı gittiler ki, birgün minbere çıkıp : "Sorun, her sorunuza cevap vereceğim" dedi. Cemaat bu sözü işitince, korkuyla başlarını öne eğdiler. Başlarına mühim bir hadise gelmekte olmasından korktular.

Şureyh b. Hani mestlerin üzerine mesh meselesini sorunca, annemiz yine cevap vermemiş ve şöyle demiştir:

-İbn Ömer?e sor, dedi. Ben de gidip İbn Ömer?e sordum. "

İmam Malik, kendisine sorulan bir soruya "bilmiyorum" diye cevap verince "Bu mesele basit bir meseledir" denildi. O da sinirlenerek "İlimde basit bir şey yoktur" diye cevap verdi." Demek ki İmam Malik millete basit gelen soruları bile bir hikmete binaen cevapsız geçmiştir.. Bu cevapsız bırakma sorunun cevabını bilmediği anlamına gelmez.. Bir sebebi mükemmelliyetçilik olabilir.. Her ne kadar bilmiyorum dese de bunu külliyen habersizlik ve cahillik olarak anlamamak gerektiği "basit soru" kısmından çıkarılabilir..

"Uzeyr?in peygamber olup olmadığını bilmiyorum, Tübbeu?nun mel'un olup olmadığını bilmiyorum. Zülkarneyn?in peygamber olup olmadığını bilmiyorum." buyurmuştur.

Cevap: Burada yanlış kıyas yapılıyor.. Evet aynen öyledir.. Hz. Aişe cevaplamak istemez, İbn Abbas cevaplamak istemez belki; İbn Ömer de cevaplamak istemez ama elinde hadis ve fıkıh kitabı olan ve bu kitapların içindeki bilgileri iyice öğrenmiş sıradan bir ilahiyatçı bu ikisinin cevaplamak istemediğine 1 dakikada en kapsamlı cevabı verebilir.. Her ne kadar Hz. Aişe ve İbn Abbas ashabın en alimlerinden olsa da bunların da bilmediği hadis-i şerifler olabilir.. Her hadisi bilmeleri mümkün de değildi.. Buna rağmen biz elimizdeki K. Sitte ile veya herhangi bir fıkıh külliyatıyla meselelere daha kapsamlı bir şekilde nüfuz edebiliriz.. Bu durum bizim -haşa- onlardan daha alim olduğumuzu göstermez..

3. Üstad ve "Bilmiyorum"

Reddiyenin Reddiyesi; Niyazi BEKİ

İddiaya Cevap: Kişinin bilmediğini daha iyi bildiğine inandığı bir kimseye havale etmesinden daha tabii ne olabilir ki.. Bediüzzaman?ın bilmediği halde bir konuyu söylemekten çekinmediğini gösteren bir bilgi gösterilebilir mi?

(2) http://www.yeniasya.com.tr/ali-fersadoglu/her-suale-cevap-verilir-fakat-sual-sorulmaz_218847

İmam Gazali'nin şu tespiti ne kadar da doğru: Bazıları da ömürleri boyunca ilim öğrenirler. Günlerini ilim tahsili ve birtakım nazariyeleri tetkik etmekle geçirirler. Fakat mizaçları bozuk olduğundan hakikatleri anlayamazlar. Çünkü mizaç bozulunca ilaç fayda vermez. Ayrıca Tekhafızoğlu şu tespitin de kapsamına girip girmediğine kendisi karar versin:

Abdülazim b. Abdelgani b. Abdillah, Ebu Muhammed Zekiyyuddin el-Munziri, et-Tergib ve?t-Terhib: Hadislerle İslam, çev. Heyet, Hikmet Yayınları, İstanbul 1989, 1/329. Hadisi Ahmed, Ebu Ya?la, Hakim ve Bezzar rivayet etmişlerdir. Lafız Bezzar?ındır. Hakim: Hadisin isnadı sahihtir, dedi. Ayrıca bazı değişikliklerle Taberani ve İbn Hibban da rivayet ettiler.

6. Üstad soru sormuyor muydu?

İddia: İmam Gazali şöyle der:

(12) http://www.risaleinur.com.tr/kulliyat/2179.html

(4) http://ahmednazif.blogspot.com.tr/2014/12/ilham-ve-ledun-ilmi-2-risale-i-nur-ve.html

İddia: "İlim üçtür: Konuşan Kitap, yerleşen Sünnet ve üçüncüsü de 'Bilmem' demektir."

İddiaya Cevap: Hz. Peygamber de bir insan olarak ancak Allah?ın bildirdiği şeyleri bilmesi kadar tabii bir şey olamaz. Daha vahiy gelmeden, bir konuda bir şey söylemesi düşünülebilir mi? Bediüzzaman?haşa- peygamber mi ki, o da vahiy bekleyip öyle konuşsun. O, bilgisini, vahiy olarak indirilmiş Kur?an?dan ve Kur?an?dan bilgilerini alan İslami kaynaklardan almıştır. İlmi doksan temel kaynağı hafızasına aldığı ve her üç ayda onları tekrar tekrar gözden geçirdiği bilinen Bediüzzaman?ın bu harika ilmini hazmetmeyip onu çürütmek için her yola baş vuranın aklen ve kalben malul olduğunda tereddüt etmemek gerekir.

İddia: Hz. Musa ?ya "İnsanların en alimi kimdir?" diye sorulduğunda, "Benim" demişti. İlmi Allah?a havale etmediğinden dolayı, Allah onu kınayıp azarladı ve ona "Senden daha alim, kulum Hızır vardır" diye vahyetti. Musa, onu bulmak için yollara düştü. Ona sorular sordu. İşte "ulu?l-azm" bir resulün bile bu konudaki hali böyleydi..

"Eğer bilmiyorsanız, zikir ehline sorunuz!"

"Ey insanlar, Allah?tan korkun! Sizden bir şey bilen, bildiğini söylesin. Bilmeyen de 'Allah bilir' desin. Zira, sizden birinizin bilmediği bir şey için 'Allah bilir' demesi de ilimdir. "

"Ben okumuş değilim; fakat Molla Said ile mücadelenizde mağlup olacağınızı şimdi anlıyorum. Zira bakıyorum ki, siz düşünmekten çaylarınızı unuttuğunuz halde, Molla Said kendi çayını içtikten başka, iki-üç bardak da sizin çayınızı içti."

Cevap: Tekhafızoğlu, Üstadı hiç bir vakit bilmiyorum dememiş biriymiş gibi tanıtıyor.. Oysa Üstad yeri geldiğinde bilmiyorum demekten veya hata yaptığını itiraftan da çekinmemiştir.. Yukarıda dediğim gibi "Her suale cevap verilir, fakat sual sorulmaz" cümlesi bir döneme aittir.. Hayatın her evresini kapsadığı söylenemez.. Üstad Hazretleri mutlak ilim iddiasında bulunmamıştır.. Bilmediği soru için bilmiyorum da demiştir:

Gazali, İhya, 1/72.

<i>Her soruya cevap verme iddiası bir olgudur.. Yaşanmıştır.. Tecrübe edilmiştir.. Bu test başarıyla sonuçlanmıştır.</i>. Böyle bir tecrübenin karşısına İmam Malik'ten veya çeşitli asardan rivayetle çıkamazsın.. Bu olgunun karşısına ancak soru sorupta sorusunun cevabını alamayanın varlığını göstererek çıkabilirsin. .<i>Şunu da hesaba katmak gerek: İslamın ilk devirlerde kitap telifi çok daha azdı.. Yazılı değil sözlü kültür hakimdi.. Alimler sözlü gelenekle bilgi naklini sağlardı.. Bu durumda bilgiye ulaşmanın en önemli yolu soru sormaktı.</i>. Günümüzde ise artık pek çok soruyu istediğin kitaba sorup oradan yanıtını alabiliyorsun.. Yani kitap okumak, bir nevi soru sormak ve sorulara cevap aramak demek.. Üstad 90 tane kitabı okuduğuna göre yeterince soru sormuş ve hata cevapları hıfzetmiş demektir..

c- Fakat münasebat-ı tevafukiyeye dair işaretler, mutlak ve mücmel ve külli surette sünuhat-ı ilhamiyedir. Tafsilat ve teferruatta bazan perişan zihnim karışır, noksan kalır, hata eder. Bu teferruatta hatam, asla ve mutlaka zarar iras etmez. Zaten kalemim olmadığından ve katip her vakit bulunmadığından, tabiratım pek mücmel ve nota hükmünde kalır, fehmi işkal eder. (8)

o rü'yada mazhar olduğu bir hakikatı sonradan şöyle anladık ki: Molla Said, Hazret-i Peygamberden ilim talebinde bulunmasına karşılık; Hazret-i Resul-ü Ekrem Aleyhissalatü Vesselam, ümmetinden sual sormamak şartıyla ilm-i Kur'anın talim edileceğini tebşir etmişler. Aynen bu hakikat hayatında tezahür etmiş. Daha sebavetinde iken bir allame-i asır olarak tanınmış ve kat'iyyen kimseye sual sormamış, fakat sorulan bütün suallere mutlaka cevap vermiştir.

"Bana istediğinizi sorun!" buyurdu.

d-Aynı tefsiri, tebyizle beraber gönderiyorum. Ona bakarsınız; fakat tenkide uğraşmayınız. Çünkü benim listem takribidir, daha tahkiki yapmadım. Tefsir ise, çoğunda rivayete istinad eder. Hem bazı Sure-i Mekkiyede Medeni ayetler girmiş. Belki hesaba dahil etmemiş. Mesela, Sure-i Alak'ta hurufu yüz küsur demiş. Muradı, en evvel nazil olan nısf-ı evveldir. O doğru söylemiş. Ben ise, eski mahfuzatıma istinaden mecmu-u sureyi zannettiğim için onun savabında hata etmişim.(9)

Sonra o hocalardan bir kısmı Molla Said'den ders almaya gelirler.

Molla Said, bu rüyayı görür görmez, hemen tedarikini yaparak Miran aşiretine doğru Tillo'dan hareket eder, doğruca Mustafa Paşanın çadırına girer. Paşa orada bulunmadığından, biraz istirahat eder. Sonra Mustafa Paşa içeri girer. Orada hazır olanların hepsi kıyam ettikleri halde Molla Said yerinden bile kımıldanmaz. Paşanın nazar-ı dikkatini celb edince, aşiret binbaşılarından Fettah Beyden kim olduğunu sorar. Fettah Bey, meşhur Molla Said olduğunu bildirir. Halbuki Paşa, ulemadan hiç hoşlanmazdı. Şüphesiz bunun üzerine daha fazla kızmış ise de, izhar etmemişti. Molla Said'e niçin buraya geldiğini sorunca, Molla Said cevaben,

Allah Resulünün bile böyle bir iddiası olmadığı halde, Said Nursi nasıl olur da her soruya cevap verir, üstelik "tereddüt etmeden" ve "mutlak bir isabetle"?...

(3) http://www.risaleinur.com.tr/kulliyat/2131.html

Bu hocalar kırk kadar sual sorarlar. Umumuna cevap verdikten sonra, her nasılsa Molla Said bir sualin cevabını yanlış söylediği halde karşısındakiler doğru telakki ederek tasdik etmişlerdi. Meclis dağılınca Molla Said hatırlar; hemen arkalarından koşarak,

Tekhafızoğlu: "İlim üçtür: Konuşan Kitap, yerleşen Sünnet ve üçüncüsü de 'Bilmem' demektir."

Üstad soru sormuyor muydu?

Örnek verelim: Nineye miras konusunda Hz. Ebubekir sıkıntı yaşıyor: Hz. Ebu Bekir'e bir nine gelerek torununa mirasçı olmak istediğini söyledi. Ebu Bekir , "Ben Kur'an'da nine için miras hakkı olduğunu bulamıyorum. Peygamberin de ninenin bir hakkının olduğunu söylediğini bilmiyorum" dedi. Orada bulunan Mugire "Resulullah nineye 1/6 verdi" dedi.

İddia: Cabir b. Abdullah ?tan rivayet edildiğine göre; Resulullah , yanlış fetva verip arkadaşlarının ölümüne sebep olanlar için buyurmuştur ki:

Tekhafızoğlu: İmran b. Hıttan şöyle demiştir: "Ben, Aişe?ye ipek hakkında sordum. Aişe:

İddia: İmam Şafii dedi ki: Ben, İmam Malik?e kırk sekiz meseleden sorulup da, otuz iki tanesine "Bilmiyorum" diye cevap vermiş olduğunu biliyorum.

Sözler, 702, Teşrin-i Sani (1950) de Ankara Üniversitesinde bir konferanstır.

TV'de program yapan Cübbeli, Hatiboğlu ve İslamoğlu v. b. gibiler bile kendilerine yöneltilen her soruya iyi-kötü cevap verir gibi gözüküyorsa hafızasında 90 kitap bulunan bir hafıza şampiyonu, ihlas abidesi, benzersiz deha -eğer vermek isterse-neden her soruya cevap veremeyecekmiş?

İmran b. Hıttan şöyle demiştir: "Ben, Aişe?ye ipek hakkında sordum. Aişe:

İddia: Allah Resulünün bile böyle bir iddiası olmadığı halde, Said Nursi nasıl olur da her soruya cevap verir, üstelik "tereddüt etmeden" ve "mutlak bir isabetle"?...

İslam Hukuku (11)

Ata, "Said b. Müseyyeb?i ziyaret ettim ve kendisini ağlar gördüm. Sebebini sorduğumda, kendisinden bir şey sorulmadığı için ağladığını söyledi" demiştir.

O Zat-ı zihavarık; daha hadd-i büluğa ermeden bir allame-i biadil halinde bütün cihan-ı ilme meydan okumuş, münazara ettiği erbab-ı ulumu ilzam ve iskat etmiş, her nerede olursa olsun vaki olan bütün suallere mutlak bir isabetle ve asla tereddüt etmeden cevap vermiş, ondört yaşından itibaren üstatlık payesini taşımış ve mütemadiyen etrafına feyz-i ilim ve nur-u hikmet saçmış, izahlarındaki incelik ve derinlik ve beyanlarındaki ulviyet ve metanet ve teveccühlerindeki derin feraset ve basiret ve nur-u hikmet, erbab-ı irfanı şaşırtmış ve hakkıyla "Bediüzzaman" unvan-ı celilini bahşettirmiştir.

İddiaya Cevap: Hz. Peygamber ?ın soru sormalarından öfkelendiği imajını ön plana çıkarmak için özellikle bu hadisin gösterilmesi, Yine Buharide geçen ve öfkeden hiç bahsetmeyen rivayete yer verilmemesi, bir art niyetin göstergesidir. İşte o rivayet:

Bazıları da: Hakiki alime bir mesele sorulduğunda cevabın çetinliğini düşünerek, dişi yeni çekilen adamın vaziyetini alır, demişlerdir. İbn Ömer : Üzerimizden geçip cehenneme gitmek için bizi köprü yapmak mı istiyorsunuz? derdi. Ebu Hafs Nisaburi: Hakiki alim, suali cevaplandırırken, kıyamette "Bu cevabı nereden buldun" diye sorulacağından korkan zattır, demiştir. İbrahim-i Teymi kendisine bir mesele sorulduğu zaman ağlar ve: Başkasını bulamadınız da, bana mı muhtaç oldunuz? derdi. Ebu?l-Aliye, er-Riyahi, İbrahim b. Edhem ve Süfyan-ı Sevri ancak iki-üç kişi veya bunu geçmeyen kimseyle konuşurlar ve cemaat çoğalınca dağılırlardı.

-İbn Abbas?a git, ona sor, dedi. İbn Abbas?a gidip ona da sordum.

İddiaya Cevap: Bu iki menkıbe, alimlerin eskiden beri kendilerinden soru

(9) http://www.risaleinurenstitusu.org/index. asp?Section=Kulliyat&amp;Book=BarlaLahikasi&amp;Page=168

İslam Nazari Hukuku

İddiaya Cevap: Hz. Hızır peygamber olmadığı için elbette fazilette ve külli ilimlerde Hz. Musa ile kıyaslanmaz. Fakat,-Hz. Musa?nın bilmediği- bir takım hususi esrar-ı ilmiyeyi ona verdiğini Kur?an bize bildirmektedir. Hz. Musa?nın başından geçen bu hadise gösteriyor ki, Allah peygamberlere bile vermediği bazı ledünni ilimleri başka has kullarına verebilir, Kimsenin bu ilahi taksimata itiraz etme hakkı da yoktur. Şu bilinmelidir ki, haset her şeyden önce hasetçiyi yakar kül eder, kalp gözünü kör eder.

Aişe ve İbn Abbas sahabenin alimlerinden olmalarına rağmen, sorulan her soruya hemen cevap vermemişler, soru soranı başkasına yönlendirmişlerdir.

Tarihçe-i Hayat, 32, İlk Hayatı.

(8) http://www.risaleara.com/oku. asp?id=3118

İddiaya Cevap: Bu ayette, -bilenlerin bilmeyenlere değil- bilmeyenlerin bilenlere sorması emrediliyor. ? soru sorma? levhasıyla ilgili bu tarihi realite de gösteriyor ki, bu asrın bir müceddidi olan Bediüzzaman hazretleri, sorulacak suallere cevap vermek makamındadır. Bediane ilmini ümmetle paylaşmak durumundadır.

-Enes b. Malik anlatıyor: Güneş tepeye geldiğinde çıkıp öğle namazını kıldı ve minbere çıkıp kıyametten bahsetti ve orada vukua gelecek büyük olaylardan söz etti. Sonra?her hangi bir şey sormak isteyen sorsun. Bilesiniz ki, bu yerimde durduğum sürece ne sorarsanız mutlaka onu size bildireceğim? diye buyurdu. Bunun üzerine insanlar hıçkıra, hıçkıra ağladılar, O da?Bana sorun? sözünü tekrar edip durdu. Derken, Abdullah b. Huzafe es-Sehmi, kalktı ve?babam kim? diye sordu. ?Baban Huzafe?dir? diye cevap verdi. Sonra yine defalarca?Bana sorun? sözünü tekrarladı. Bunun üzerine Ömer dizleri üzerine dikildi ve? Biz Rab olarak Allah?a, din olarak İslam?a, peygamber olarak Muhammed?e razı olduk? dedi. Bunun üzerine peygamberimiz bir müddet sukut etti, ardından şöyle buyurdu: ?Şu anda bana cennet ve cehennem bu duvarın arkasından arz edildi / gösterildi; daha önce hayır ve şerri hiç böyle görmemiştim?(Buhari, Mevakit, 11)

Cevap: Bu İmam Malik'in tarzıdır.."Heysem b. Cemir'in şöyle söylediği rivayet edilmiştir: "İmam Malik'e sorulan kırk sekiz meseleden otuz iki tanesine 'bilmiyorum' dediğine şahit oldum. Bazen ona elli soru sorulur hiç birine cevap vermez ve şöyle derdi: Bir kimse bir mesele sorulduğu zaman önce kendisini cennet ve cehenneme arz etsin sonra cevap versin."

Emirü'l-mü'minin Hz. Ali b. Ebu Talib şöyle demiştir:

Buhari, Libas, 25/53.

Hele yenilir yutulur cinsten olmayan şu cümleler, bin dört yüz küsur yıldır her ilim dalında birçok zahmetle yetişmiş İslam ulemasına karşı, büyük bir küfran-ı nimettir:

Tekhafızoğlu: İmam Gazali şöyle der:

"Bu pis kılınçla mı?"

Tekhafızoğlu bu eleştirisinde İmam Gazali'den çok alıntı yapmasına rağmen ilmi buralara yetişmediği için verdiğim alıntıları atlamıştır..

"Onu öldürdüler. Allah da onları öldürsün! Bilmediklerini sorsalardı ya! Cehaletin şifası ancak sormaktır. "

Cübeyr b. Mut'ım dedi ki: Bir adam Resulullah ?a:

Yine Hz. Ali, bir başka sözünde şöyle der:

Tekhafızın verdiği rivayetlerin haricinde de rivayetler var.. Ve onlardan birinde Hz. Peygamber bana istediğinizi sorun diyor: Ebu Musa'nın bildirdiğine göre:Hz. Peygamber'den hoşlanmadığı bazı şeyler soruldu. Bu gibi sualler çoğalınca öfkelendi. Ondan sonra halka: "Bana istediğinizi sorun!" buyurdu. Birisi : Benim babam kimdir? dedi. "Baban Huzafe'dir "buyurdu. Bir başkası kalkarak: Benim babam kimdir, Ey Allah'ın Resulü? diye sordu. "Senin baban Şeybe'nin azatlısı Salim'dir "buyurdular. Ömer b. Hattab Allah Resulü'nün yüzünde öfkeyi görünce: Ey Allah'ın Resulü! Biz Allah'a tevbe ediyoruz, dedi.

Nitekim, Hz. Ali; ?Sorun, bilmediklerinizi bana sorun, benim gibisini bulup sormazsınız. ?(bk. Ebu Yala, Bezzar-Hafız Heysemi, hadisin sahih olduğuna işaret etmiştir. Bk: Mecmau?z-zevaid,4/269)

Görüldüğü gibi Peygamber Efendimizin de sorulan her soruya cevap vereceğini beyan ettiği bir hutbesi vardı.. Hz. Ali'nin yukarıda naklettiğim sözleri de aynı manaya geliyor.. İşte Resul-i Ekrem ve işte onun mübarek neslinden Hz. Üstad. Yazıda başka da eleştirilecek yerler var.. Çok uzadığı için burada bitiriyorum..

Ahiret alimlerinde aranan diğer hususiyetlerden biri de, sorulduğunda fetva vermekte acele etmemek, ağırdan almak ve kurtuluş yolunu aramak için çekingen davranmaktır. Eğer, sorulan her suali, Kur'an?ın veya hadisin sarahatinden, icmadan veya kıyastan biliyorsa cevabını verir, yok eğer şüphe ettiği bir şeyden sorulmuşsa: "Bilmem" der. Eğer, kendi içtihadı ve tahmini ile zannettiği bir şeyden soruluyorsa ihtiyati tedbir olarak, varsa daha iyi bilene havale eder. Akıllılık, bu anlattığımızdır. Çünkü, içtihat tehlikesini yüklenmek büyük iştir. Haberde şöyle gelmiştir:

Tekhafızoğlu: Hz. Peygamber bile böyle mutlak bir iddiada bulunmamıştır. İmam Buhari, Sahih?inde İtisam Bölümünün 8. Babını "Peygamber kendisine vahiy indirilmeyen konularda sual sorulduğunda 'Bilmiyorum' der yahut kendisine o konuda vahiy indirilinceye kadar, o soruya cevap vermezdi. Peygamber : 'Biz sana Kitabı hak ile indirdik ki, insanlar arasında Allah?ın sana gösterdiği biçimde hüküm veresin; hainlerin savunucusu olma!' (Nisa, 4/105) kavlinden dolayı, rey ile de kıyas ile de söz söylemezdi." şeklinde isimlendirmiştir. Hemen ardından da İbn Mesud ?un şu sözünü rivayet etmiştir:

Saniyen; Hz. Aişe, Hz. Ebu Hureyre, Hz. Ömer, Hz. Ali, Hz. Abdullah b. Abbas; Hz. Abdullah b. Mesud, Hz. Abdullah b. Ömer, Hz. Abdullah B. Amr b. As gibi onlarca büyük sahabinin binlerce fetvasının bize kadar intikal etmesi, yukarıdaki ifadenin hususi bir bağlamda söylenmiş olduğunu göstermektedir. Bununla beraber, Bediüzzaman lakabıyla mümtaz bir şahsiyet olduğu dünya-alemce bilinen Üstad Said Nursi?nin kendi çağında?aranması gereken bir allame-i asır olduğuna? kendisini tanıyan ve?ön yargısız olarak-eserlerini okuyan binlerce İslam alimi şahitlik etmektedir.

Buhari, Tefsir, Maide 12; Rikak 27; İ'tisam 3; Müslim, Fedail 134- 138, (2359); Tirmizi, Tefsir, Maide (3058).

Gazali, İhya, 1/177-180.

İmam Şafii dedi ki: Ben, İmam Malik?e kırk sekiz meseleden sorulup da, otuz iki tanesine "Bilmiyorum" diye cevap vermiş olduğunu biliyorum.

Cevap: Aşağıdaki Hz. Enes rivayetinde Hz. Peygamber tüm sorulara cevap vereceğini ifade etmiştir.. Ve sorulan 2-3 soruya hem de gaybın alanına girmesine rağmen anında cevap vermiştir..

sorulup Allah rızası için o sorulara cevap vererek halka ve hakka hizmet etmek istediklerini gösterdiği gibi, aynı zamanda Bediüzzaman?ın da insanları kendisine bilmedikleri konuları sormalarını temin etmek, çağın ihtiyacı olan sorulara cevap verecek ilmi ehliyete sahip olduğunu göstermek için? burada her suale cevap verilir? levhasını asması, son derece doğru bir hizmet aşkı ve nazik bir davranış olduğunu gösteriyor.

(13) http://www.bediuzzamansaidnursi.org/merakedilenler/her-soruya-cevap-verilir-seklindeki-bazi-iddiali-sozleri-baska-zatlar-da-soylemisler-

"Peygamber ?e ruhtan soruldu da, o konuda ayet indirilinceye kadar sükut etti."

İddia: Hele yenilir yutulur cinsten olmayan şu cümleler, bin dört yüz küsur yıldır her ilim dalında birçok zahmetle yetişmiş İslam ulemasına karşı, büyük bir küfran-ı nimettir:

Her soruya cevap verme iddiası bir yana, alimlik iddia etmek bile zemmedilmiştir. Nitekim, İbn Ömer demiştir ki: Resulullah?ın:

Süfyan-ı Sevri, Askalan şehrine gitti. Orada bir müddet beklediği halde, kendisine bir şey soran olmayınca, "Bu diyarda ilim ölmüş, artık benim beklememe lüzum yok, vasıta temin edip gideyim" dedi. Şüphesiz böyle demesi, öğreticiliğin üstün değerine ve faziletine hevesi ve ilmin devamını sağlamak arzusundandı.

"Benim Cezire'de çok alimlerim var. Eğer hepsini ilzam edebilirsen senin dediğini yaparım. Eğer ilzam edemezsen seni Fırat Nehrine atarım."

XXIII- Usul-i fıkıh (4 Kitap)

Bediüzzaman,

Cevap: Üstad Hazretleri de aynen böyle yapmıştır.. Diş dolgusu hususundaki ihtiyatına hayran olmamak elde değil.. Bizim gözü kapalı cevap verme cüretinde bulunduğumuz basit gibi gördüğümüz bu meselede İmam "Malik-vari" o kalplerin üstadı şu teennili cevabı veriyor: "Haddim ve hakkım değil ki, ehl-i içtihadın vazifesine karışayım. Fakat buumumü?l-belva zaruretine karşı, fetvalara taraftar olmadığım halde diyorum ki:..." (5)

Oysa sıradan bir ilmihal kitabını okuyan için bile ninenin mirasının 1/6 olacağı bilgisi aşikardır.. Şimdi buradan hareketle Hz. Ebubekir'den daha fazla bildiğimiz iddia edilebilir mi? Haşa.. O, İbn Teymiye'nin de dediği gibi ashabın en bilgilisi idi..

İbn Mace de Sünen?inin Mukaddime?sinde Reyden ve Kıyastan Kaçınma Babı açmıştır ki, muradı Kitaba ve Sünnete dayanmayan şahsi arzulardan kaçınmak gerektiğini beyandır. Hemen her hadis kitabında bu anlamda bir bölüm vardır. İşte mezkur bapta rivayet edilen bir hadis:

Tarihçe-i Hayat, 34, İlk Hayatı; İctimai Reçeteler I, 11, Tarihçe-i Hayat/Rü'ya.

(6) http://www.erisale.com/?locale=tr&amp;bookId=10&amp;pageNo=404#content.tr.10.404

1. "Her suale cevap verilir, fakat sual sorulmaz" sözü üstadın tüm hayatına şamil bir söylem değildir:

"İlim hazinedir, anahtarı ise sualdir. O halde sorunuz ki, Allah da size rahmet etsin. Böylece sualle dört sınıf ecir kazanır: Soran, öğreten, dinleyen ve bunları seven."

"Hz. Musa zamanından beri Tevrat'ın şerhinin kırk yük olduğu anlatıla gelir. Eğer Allah Teala bana izin verseydi, sadece Fatiha'nın elifinin şerhi kırk yük olurdu" demiştir. İlimlere bu derece vukufiyet ancak ilahi, semavi ve ledünni bir yolla olabilir. Allah Teala bir kula hayır dilerse kendisi ile onun arasındaki perdeyi kaldırır. Bu şekilde birtakım kevni sırlar o kula aralanır ve bunların manaları o kişinin zihnine nakşedilir. O da bu hakikatleri, Allah'ın dilediği kullara açıklar. (4)

Selef-i salihinin bu güzideleri, kapılarına pervasızca "Burada her soruya cevap verilir, kimseye soru sorulmaz" diye levha asanları görselerdi, acaba ne yaparlardı?...

Molla Said,

"İşte şimdi hakkıyla bizi tam ilzam ettiniz!"

Değerlendirme:

İddiaya Cevap: Bediüzzaman?ın ahir zaman müceddidi olduğunu anlarlardı. Ayrıca, onun Hz. Ali?nin manevi evladı ve alem-i manada rihle-i tedrisinde oturup kendisinden ders alan özel öğrencisi olduğunu anlarlardı.

7. Sorun her sorunuza cevap vereceğim:

Bundan sonra Mustafa Paşa, ahdettiği mavzer tüfeğini hediye eder ve namaz kılmaya başlar. (7)

Hem Üstadımız, Risale-i Nur hizmetini herşeye tercih ederler ve buyururlardı ki: "Yirmi senedir Kur'an-ı Hakim'den ve Risale-i Nur'dan başka bir kitabı ne mütalaa etmişim ve ne de yanımda bulundurmuşum; Risale-i Nur kafi geliyor." Evet, Feyyaz-ı Mutlak tarafından bütün hakaik-i Kur'aniye kalb-i münevverlerine ilham ve ilka-ı külli ile ifaza olunur da Kur'an-ı Mucizi'l-Beyandan başka neye muhtaç olur? Bundan şüphesi olanlar, Risale-i Nur'a dikkat etsinler. (12)

İddia: İmam Gazali, bu konuda da şöyle demektedir:

Gazali, İhya, 1/37.

İddia: Herhangi ilimden sorulan suale bila-tereddüt derhal cevap verirdi. Sorulacak suallere cevap vermeye hazır bulunduğu gibi kimseye sual sormayacağını da beyan ederek bu kararda yirmi sene sebat etti.