Arabistan'a Hak dininin ışıkları ilk defa, tarihten önce yaşamış olan Hz. Hud ve Hz. Salih sayesinde girmişti. Daha sonra Hz. İbrahim ve Hz. İsmail in devri başladı. Bu iki peygamber, Hz. Muhammed 'den yaklaşık 2500 yıl önce yaşamışlardı. Hz. Muhammed dan önce Hicaz topraklarına gönderilen en son peygamber ise Hz. Şuayb idi.

"Bunlar yemin ederek diyorlardı ki, kendilerine bir uyarıcı, korkutucu gelirse, dünyanın her milletinden daha dindar ve dürüst olacaklardır." (Fatır; 42)

başka bir ayette:

Kur`an`da ehl-i kitabın müşriklerle bir tutulmayarak, hiç olmazsa iffetli kadınlarının, yemeklerinin ve kestikleri hayvanların helal kılınması 3, Kur`an`ın bu zümreye karşı duyduğu yakınlığın ve gösterdiği şefkatin en bariz örneklerinden olsa gerek.

cennete gideceğini söylüyor

oradan buradan iy alıntı yapmışsın ama kurana ve paygamber sünnetine hiç bakmamışsın ben sana burada ayetler ile karşılık vereceğim

"Ehli kitap ve müşriklerden kafir olanlar, kendilerine Allah'tan açık bir delil, kutsal kitapları okuyan bir peygamber gelmedikçe kendi vazgeçmeyeceklerdi". (Beyyine; 1-2)

"Önceleri kitapla şereflendirilmiş olanlar arasında uyuşmazlık olmadı, ama daha sonra onlara açıklaması geldi". (Beyyine; 4)

Yeryüzündeki dinlerin en hayırlısıdır.

113-Onların hepsi bir değildir. Kitap ehli içinde, gece saatlerinde ayakta duran, secdeye kapanarak Allah'ın ayetlerini okuyan bir topluluk da vardır.

Diğer ehl-i kitab`a gelince... Bugün için, kendi kitaplarının aslı da ellerinde bulunmayan ehl-i kitabın `imanı` için ne söylenebilir? Kur`an`ın söylediği gibi söylemeliyiz. Kur`an ehl-i kitaba diğer inanç sahipleri yanında hususi bir yakınlık duyuyor ve imana çağırıyor: `De ki: `Ey ehl-i kitap! Gelin, sizinle aramızda bulunan ortak bir sözde buluşalım: Ancak Allah`a ibadet edelim; O`na hiçbir şeyi ortak koşmayalım; Allah`ı bırakıp, bir birimizi Rab olarak benimsemeyelim!` Eğer yüz çevirirlerse, `Bizim Müslüman olduğumuza şahit olun` deyin!` 1

yukarıdaki ayette de belirtildiği üzere iman ayrı birşey ama dil ile inandık demeleri islam dairesi içine girmelerine yetiyor yani bedeviler daha tam iman etmiş değil ama dil ile ikrar etmeleri onların islam olmasına yetiyor

"Ben bildim ki Muhammed?in dini,

1,3 sene önce yazılmış bir makale. acaba bu günlerde de yeni bir araştırma yapılmıştı. bu kiliselerin sayısı artmış olabilir. bu karara vatikanın cevabı ne olmuş acaba buda merak konusu ama olumlu önemli bir gelişme

"Ey Ehli Kitab, Benim Peygamber'im, Resul'lerin silsilesi uzun müddet durduktan sonra, size hakikati izah etmek için gelmiş bulunuyor. Bundan böyle, bize müjde ve haber veren herhangi biri gelmediğini iddia edemezsiniz. Onun için bakın, size müjde ve haber veren gelmiştir". (Maide; 19)

Buda imam tahaviden:

3.1.1. Araplar Öteden Beri Bir Peygambere İhtiyaç Duyuyorlardı

Şüphesiz İslamiyet Allah katında en makbul, en son ve en mükemmel dindir. Ve hiç şüphesiz İslamiyet`in bu vasfını bilen ve Hazret-i Muhammed`in son Peygamber olduğunu bildiği halde kabul etmeyen ve yüz çeviren birisinin, Allah`ın bir olduğuna iman etse de ehl-i necat olduğunu söylemek mümkün değildir. Ancak Bediüzzaman`ın ifadesiyle `adem-i kabul başkadır; kabul-ü adem başkadır.` Bilmeyenlerin ve kasıtsız bulunanların durumu bunlarla bir değildir. `... işitmeyen veya bilmeyen adamlar, Peygamberi bilmiyorlar veya düşünmüyorlar ki kabul etsinler; o noktada cahil kalıyorlar. Marifet-i İlahiyeye karşı yalnız `La ilahe illallah` biliyorlar; bunlar ehl-i necat olabilirler.` 5

"Bunlar daha önce diyorlardı ki, keşke bizde geçmiş kavimlerin zikri olsaydı biz Allah'ın güzide kulları olacaktık." (Saffat; 167-169)

Demek, bundan evvel Ehl-i Kitab'ın doğru yoldan saparak çeşitli grup ve topluluklara ayrılmalarının sebebi, Allah'ın kendilerine açık bir delil ve işaret göndermemesi veya doğru yolu göstermemesi değildi. Bunun aksine, kitap sahipleri Allahu Teala'dan doğru bilgi ve hidayetin gelmesinden sonra kötü yola saptılar. Bu itibarla, sapıklıklarının sorumluluğu tamamıyla kendilerine aitti. Aynı şekilde bunların kutsal kitapları tahrif edildiği için gerçek değer ve anlamlarını yitirmiş, yol gösterici özelliklerinden yoksun kalmışlardı. Bunun üzerine, Cenab-ı Hak kendi Peygamber'ini açık ve parlak bir delil olarak onlara gönderdi ve bu Peygamber'in vazifeleri arasında semavi kitapları düzeltmek, asıl şekillerine sokmak da vardı. Böylece Allah'ın hücceti, yani son delili de verilmiş oldu. Kur'an-ı Kerim'de bu husus Bakara; 213-253, Al-i İmran; 19, Maide; 44, Yunus; 93, Şura; 13-15, Casiye; 16-18 surelerinde etraflıca ele alınmıştır.

"Ve gerçek şudur ki, geçmiştekilerden sonra Kitabın varisi olanlar ıstıraplı bir şüphe içinde bulunuyorlar" (Şura; 15)

153- Hasan-ı Basri dan Rasulullah in şöyle buyurduğu rivayet edilir: "Müşrikler, "La İlahe illallah" deyinceye değin onlarla savaşmakla emrolundum. Bu sözü söyledikleri zaman şeriata göre hak ettikleri cezalar dışında can ve mallarım benden korumuş olurlar. Hesaplarını da Allaha vereceklerdir.

Yahudi ve Hıristiyanlardan Allah`a ve Allah`ın son Resulü olan Hazret-i Muhammed`e iman eden bahtiyarların, sırat-ı müstakim üzere olduklarından, dolayısıyla ehl-i necat olduklarından şüphemiz yok. Habeş Kralı Necaşi gibi, Yermük savaşı esnasında Müslüman olarak iki rek`at namazdan başka namaz kılmak nasip olmadan şehit düşen Rum Komutan Cerece gibi, Prens Bismark gibi, Mister Karleyl gibi, Yusuf İslam gibi ehl-i kitap iken Kur`an`ın şefkati ile ihtida eden bahtiyarların sayısı bir hayli fazla.

yukarıda ki ayette kuran ehli kitabı aramızda ortak olan söze çağırıyor ayetin son cümlesinde ise müslüman olmanın şartını çok açık bir şekilde ortaya koyuyor

Ehl-i kitabın, geçmişte her ne kadar Allah`ın sıfatlarını yanlış tanımış ve yanlış inanmış olsalar da; günümüzde eski batıl inançlarından her geçen gün biraz daha uzaklaşarak `Tevhid İnancına` yaklaştıkları ve hatta çok yerlerde `Tevhid İnancına` ulaştıklarını şükranla görmek mümkün. Geçmişin kini, husumeti ve adaveti de günümüzde bulunmadığına ve yerini dinsizlere karşı `ehl-i Kitap` olmanın verdiği dini bir duygu ile ittifak ve yakınlaşmaya bıraktığına göre; bu aşamada Bediüzzaman Hazretlerinin ifade buyurduğu gibi eğer Müslümanlar İslam ahlakını kemaliyle yaşarlar ve fiilleriyle gösterirlerse, bu dinlerin tabilerinin cemaatlerle İslamiyete girmeye 4 taraftar olabileceklerini nazara aldığımızda, günümüz ehl-i kitabının iman noktasında bir hayli müsbet mesafe aldığı söylenebilir.

Saffat suresinde de aynı konuya şöyle değinilmektedir.

islamiyetin son dine ait bir özel isimmi diğer dinleride kapsayıcı bir isimmi olduğu ulema arasında tartışmalıdır.. tartışmalı olmayan husus ise lailahe illalaha muhammedun resulullah eklemeyenin kurtulamayacağğı.. tek kurtuluş yolu fetret ehli için mümkün görünüyor... muhammedun resulullah demeden kurtuluşun olmayacağğı konusu üzerinde icama vardır.. senin kitaplarda ayı birşey yazıyorsa lütfen khangi mezhep veya alime aitse o görüş öğrenmek isterim.

madem ehli kitaptan bir olan Allaha iman edenler islam dairesi içinde değilde neden Allah kilise ve manastırları koruduğunu buyuruyor

bunlar ban yetmez illaki bir alimden bana delil getir diyorsan al sana imam serahsinin görüşleri:

Kişiler Ne Zaman Müslüman Sayılır?

şöyle bir girizgah yapabilirm.. gerçi burda senin delil getirmem gerek zira ben hangi kaynağı okuduysam ehli necat değildir der sadece tevhid ehli olursa ve fetret kapsamında sayılırsa gibi ekstrem durumlardan bahseder.. o nedenle dediğim gibi senin okuduğun ve herkesin kabul edebileceği bir kaynak varsa o kaynağı bilmek isterim:

Şüphesiz, inananlar ile, Yahudiler, Hıristiyanlar ve Sabiilerden "Allah'a ve ahiret gününe inanan ve salih ameller işleyenler için Rableri katında mükafat vardır; onlar korkuya uğramayacaklar, mahzun da olmayacaklardır" . bakara 62

başka bir ayette ise

Zübeyir Bey: `Ehl-i kitap kimlere deniyor? Müslüman da ehl-i kitaptan sayılır mı? Ehl-i kitap ehl-i necat mıdır? Kurtuluşa ererler mi?`

kardeşim islamiyettten başka zaten din yok adem peygamberden son peygambere kadar gelen dinin adı islam başka din yok ki ama farklı şeriatler var

Demek oluyor ki, kafirlerin küfürlerini terk etmelerinin tek çaresi, bir peygamberin kesin delillerle gelip, neyin doğru neyin yanlış olduğunu açıkça kendilerine anlatmasıydı. Bu demek değil ki, bu parlak ve açık delillerin gelmesiyle kafirlerin hepsi bir anda küfrü terk edeceklerdi. Bu konuyu şöyle izah etmek lazımdır: Açık bir delilin yokluğunda müşrik ve kafirlerin acıklı durumlarından kurtulmaları büsbütün imkansızdı. Fakat delilin gelmesiyle onlardan bazısı için kurtuluş yolu açılmış olacaktı. Küfürlerinden vazgeçmeyen ve hatalarında ısrar edenlerin sorumluluğu ise kendilerine ait olacaktı. Hiç olmazsa, bundan böyle Allah'ın kendilerine hidayet yolu göstermediğini öne süremezlerdi. Kur'an-ı Kerim'de bu husus muhtelif vesilelerle muhtelif şekillerde dile getirilmiştir. Mesela, Nahl suresinde, "doğru yolu gösterme sorumluluğu Allah'a aittir" denilmiştir. (Ayet; 9). Leyl suresinde şöyle buyurulmuştur: "Yol göstermekten Ben sorumluyum" (ayet; 12). Nisa suresinde şu satırlara rastlanır: " , Nuh ve daha sonraki peygamberler gibi senin tarafına vahiy gönderdik. Bu peygamberler müjde vermek ve haber vermekle mükellef kılınmışlardı. Böylece bu peygamberlerin gelişinden sonra insanların Allah'a şikayet edebilecekleri herhangi bir sebep kalmasın" (ayet; 165). Şu ayetlere de dikkat edelim:

3.1. GEÇMİŞTEKİ PEYGAMBERLERDEN SONRA HZ. MUHAMMED 'E PEYGAMBERLİK VERİLMESİNİN SEBEPLERİ

Her peygamber ve onu takip eden diğer peygamberlerin devri geçtikten sonra, Kitabullah son nesillere gelinceye kadar bir hayli tahrife uğramış ve bu nedenle İnsanlar, kitaba inanmakta tereddüt etmişlerdi. Allah'ın kitapları hakkında insanların bu tutumu şöyle açıklanabilir. Tevrat ile İncil eski hüviyetlerini tamamıyla kaybetmişlerdi. Bu kitapların ne muhteva ne de dilleri korunabilmişti. Allah'ın kelamı, tefsir, te'vil, tarihi ve semavi rivayetler, efsaneler ve din adamlarının farklı yorumlarıyla tanınmaz hale gelmişti. Tercümeleri o kadar kabul gördü ve yayıldı ki asılları ortadan kayboldu. Bu kitaplarla ilgili tarihi vesika ve deliller de ya iyice muhafaza edilmedi ya da kasten ortadan kaldırıldı. Sonuçta, ellerdeki nüshaların Hazreti Musa veya Hazreti İsa'nın Allah'ın kelamı olarak insanlara takdim ettikleri nüshaların aynısı olup olmadığını tesbit etmek de zorlaştı. Bunun yanı sıra, azizler, rahipler, din ve bilim adamları bu kitaplarla ilgili olarak din, ilahiyat, felsefe, hukuk, fizik, psikoloji ve sosyal bilimleri ilgilendiren öylesine karmaşık tartışmalar açtı ve ideoloji ile doktrinler ortaya attılar ki, İnsanlar için doğru yolu bulmak büsbütün güçleşti. Allah'ın kitabı asıl şekli ve güvenilir haliyle ortada bulunmadığı için insanların, Hak ile Batıl'ı ayırt edecek bir belge veya kaynağa başvurmaları tamamıyla imkansızlaştı.

"Bu kitabın gelmesinden sonra artık siz diyemezsiniz ki, bu kitap bizden önceki iki topluluğa verilmişti ve bizim onların ne okuduğundan haberimiz yoktu. Artık siz diyemezsiniz ki, Kitap bize nazil olsaydı, biz onlardan daha dindar ve yüksek ahlaklı olacaktık." (En'am; 156-157)

`Ehl-i Kitap` tabiri, her ne kadar sözlükte `Kitaba tabi olan` manasında Müslümanları da içine alıyor olsa da; ıstılahta Kur`an`dan önce indirilen İlahi Kitaplara inananlar manasında Yahudi ve Hıristiyanlara verilen unvandır.

yukarıda ki ayetlerde ve daha bir çok ayette lailahe illallah lafzına inananların islam dairesi içnde olduğunu açık bir şekilde orataya koyuyor

Cehm?e göre küfür de yüce Rabbi bilmemektir. Halbuki ondan daha çok Rabbini bilmeyen kimse de yoktur. Çünkü o Yüce Allah?ı mutlak varlık olarak kabul etmiş ve bütün sıfatlarını selbetmiştir, bundan daha büyük bir cahillik de olamaz. Buna göre bizzat kendisinin kendisi hakkındaki tanıklığıyla, kendisi de kafir olur.

Onlar, haksız yere, sırf, "Rabbimiz Allah'tır" demelerinden dolayı yurtlarından çıkarılmış kimselerdir. Eğer Allah'ın, insanların bir kısmını bir kısmıyla defetmesi olmasaydı, içlerinde Allah'ın adı çok anılan manastırlar, kiliseler, havralar ve mescitler muhakkak yerle bir edilirdi. Şüphesiz ki Allah kendi dinine yardım edene mutlaka yardım eder. Şüphesiz ki Allah çok kuvvetlidir, mutlak güç sahibidir. (hac 40) buyruluyor

Eğer kınanmaktan yahut bana sövüleceğinden çekinmemiş olsaydım,

iyi haber.. iseviyet tasaffi edecek. şirke ait bulanıklığından durulacak.. ve islamiyete inkılap edecek... hadislerde buyrulmuş.. amenna ve saddakna dedirten bu haberlerin geriside gelecek.. ümidimiz o yönde..

De ki: "Ey kitap ehli! Bizimle sizin aranızda ortak bir söze gelin: Yalnız Allah'a ibadet edelim. Ona hiçbir şeyi ortak koşmayalım. Allah'ı bırakıp da kimimiz kimimizi ilah edinmesin." Eğer onlar yine yüz çevirirlerse, deyin ki: "Şahit olun, biz müslümanlarız."

Bedeviler, inandık dediler; de ki: İnanmadınız ve fakat Müslüman olduk deyin ve inanç, henüz gönüllerinize girmedi sizin ve Allah'a ve Peygamberine itaat ederseniz yaptığınız iyiliklerin sevabından hiçbir şey eksilmez, şüphe yok ki Allah, suçları örter, rahimdir. hucurat 14

bu aşağıdaki seyyid kutubtan:

Kitabın müellifi İmam Muhammed der ki: Rasulullah Allah'ı birlemeyen putperestlerle savaşıyordu. Onlardan kim "La İlahe İllallah" dediyse, bu sözünü İslam ı kabul ettiğine delil sayardı.

Üçüncü Bölüm: HZ. MUHAMMED 'İN PEYGAMBERLİĞİNİN ZARURETİ VE BUNUNLA İLGİLİ DELİLLER

böyle bi kabul ediş varsa hakikaten neden hiç duyulmamış..

ayrıca bir kişi tek olan Allaha iman ediyor ise isalm dairesi içinde dir geri hesabı Allaha aittir unutmayalım

Allah-u Teala «Cizye vermeyi kabul eden kitap ehlini islam dinine girmek için zorlamak ve onlara cebretmek yoktur.. buyuruyor. İmanın hakikatinin c&bredilen ve zorlanan şeyde kılınması caiz değildir. Yüce olan Allah şöyle buyuruyor : «... Artık kim azgınlığa ve sapıklığa sevkedenleri tanımayıp da, Allah'a iman ederse, o muhakkak ki kopması mümkün olmayan en sağlam kulpa tutunmuştur. [40

Bir diğer ayette de şöyle bir çağrı var: `Ey ehl-i kitap! Sizler bildiğiniz halde Allah`ın ayetlerini niçin inkar ediyorsunuz?` 2

"Muhterem hocam selamlar. Hristiyanların Hz. Peygamber'in peygamberliğini kabul edip etmedikleriyle ilgili bir hatıramı nakletmek istiyorum. Hollanda'nın Kampen Protestan Universitesi'nde bir uluslararası sempozyuma katılmıştım, tebliği sunduktan sonra yakından tanıdığım bir Protestan papaz itiraz etti bana; neden Hristiyanlık'la da ilgileniyorsun, sadece İslam'ı anlatsan daha iyi olmaz mı diye. Ben de bu mümkün değil çünkü Hz. İsa aynı zamanda bizim de peygamberimiz; Tevrat ve İncil kitabımız; biz sizin gibi değiliz; maalesef siz Hz. Muhammed'in peygamberliğine inanmıyorsunuz demiştim. Hollanda'nın önde gelen Protestan Papazı Dr. Slomp: "Hayır, dedi, yanılıyorsun, biz Hz Muhammed'in peygamberliğine inanıyoruz." Ve şunu anlattı: 1984 yılında Avrupa'nın 114 kilisesi toplandı, bu konuyu tartıştı ve sonunda Hz. Muhammed'in hayatının, Tevrat'taki peygamberlik kıstaslarına uyup uymadığı tartışıldı ve altı kriter birer birer uygulandı. Sonunda peygamber olduğu ortaya çıktı ve 114 kilise mensubu ortak imza ile açıkladık. Ben bu kitabı Hollandaca, İngilizce ve Fransızca olarak yayınladım. Müslümanlardan alkış bekliyorduk ama kimseden bir tepki almadık."

Bu arada ünlü teolog Hans Küng'ün meşhur İslam kitabında sorduğu enteresan bir soru var: ?Biz Müslümanların, Yunan felsefesinin etkisi altında şekillenen teslis akidesine gelmesini mi bekleyeceğiz? Neden Muhammed, bu fasit felsefeyi tashih eden ve İncil ile Tevrat'ta anlatılan beklenen peygamber olmasın!"

"Ehli Kitabın Hali-3" adlı yazıdan alınmıştır.

114. Onlar, Allah'a ve ahiret gününe inanırlar. İyiliği emrederler. Kötülükten men ederler, hayır işlerinde birbirleriyle yarışırlar. İşte onlar salihlerdendir.

katılıyorum

Peygamberlerin bir millete gönderilmesinin maksadı ve gayesi, bir resul veya peygamber olmaksızın, doğru yolu bulmalarına hiçbir imkan olmadığı için, onların doğru yolu bulmalarına yardımcı olmaktır. Bir peygamberin varlığı onun nübüvvetinin bir delilidir. Peygamber'in başlıca vazifesi, geçmişteki kutsal kitapların akıbetine uğramamış ve yanlış itikat ve ananelerin ilave edilmesi ile değerini kaybetmemiş olan Allah'ın doğru ve gerçek kitabını ümmetine iletmektir.

3.1.2. "Açık Bir Delil"in Gereği

bu da maturidinin tevhid adlı kitabından.. dikkat edersen kitap ehli kafir olarak nitelendirilmiş

Hayrettin Karaman "31 Agustos 2008 Pazar" Yenişafak Gazatesi

başka bir ayette ise:

zira peygamber fendimiz veda hutbesinde : ben insanlar ile lailaheillallah deyinceye kadar mücadele etmek ile sorumluyum onlar bunu söyledikleri zaman canlarını ve mallarını korumuş olurlar hesapları ise Allaha aittri diyerek zaten tevhidin islam dairesi içine girmek için yeterli olacağını göstermiştir

Kitab ehli de Peygamber -Sallallahu aleyhi vesellem-in peygamberliğini kendi öz çocuklarını tanır gibi tanıyorlardı. Fakat ona iman etmediler, aksine onu inkar eden kafirler oldular, ona düşmanlık ettiler. Nitekim Ebu Talib de aynı şekilde bunlara göre mü?mindir, çünkü o şöyle demiştir:

115. Onlar ne hayır işlerlerse karşılıksız bırakılmayacaklardır. Allah, kendisine karşı gelmekten sakınanları bilir. buyruluyor

sadece islam olanlar cennte gideceğine göre bu ayet yukarıda yazılı olan şartları yerine getiren ehli kitabında

Hristiyan veya Yahudi oldukları halde Hz. Muhammed'in peygamber olduğuna inanan kimse olur mu?" diye soranlar da var. Bir ilim adamı arkadaşın bunlara cevap teşkil eden yazısını aşağıya alıyorum:

Bu durumda Son Peygamber`in tebliğinden uzak bulunmuş, cahil kalmış, kendisine Allah`ın son dini ulaştırılmamış, kalbinde son din ve son Peygambere karşı herhangi bir kin, iğbirar ve olumsuz tavır bulunmayan; bununla beraber Allah`ın var ve bir olduğunu tasdik eden bir ehl-i Kitab`ın ehl-i necat olduğunu; binaenaleyh Cennet ehli olduğunu söylemek mümkündür.

Arabistan halkı ve özellikle Kureyşliler, Hz. Peygamber'in nübüvvetinden önce Yahudiler ile Hıristiyanların bozuk ahlakını görerek işte böyle yakınıyorlardı. Aynı konuya En'am suresinde de değinilmiştir:

hayırlı olsun

Bunu gönül hoşluğuyla kabul ettiğimi ve açıkladığımı görecektin."

Hatta İblis dahi el-Cehm?e göre imanı kamil bir mü?mindir, çünkü o Rabbini bilmeyen birisi değildi. Aksine o Rabbini bilen birisiydi."Dedi ki: Rabbim, diriltilecekleri güne kadar bana mühlet ver." (el-Hicr, 15/36); "Rabbim, beni azdırdığın için..." (el-Hicr, 15/39); "Dedi ki: İzzetin hakkı için hepsini mutlaka azdıracağım." (Sad, 38/82)

Bu kitabın İngilizce versiyonunu Akgündüz hoca elde etti ve şimdi elinin altında.