Babam uyanıktı sadece.

Her şeyde Allah?ın Kudret elini gören, kendisini de unutur, başkasını da.

Herkes uyuyordu bir gece.

Çocukken ibadete heveslenir, geceleri uyanır, namaz kılar, Allah?a yakarırdım.

«Neden geceyi uykuyla geçiriyor, kalkıp iki rekat namaz kılmıyorlar? dedim.

Bencil kişi sadece kendisini görür.

Eğer Allah gerçeği gören bir göz bağışlasaydı ona, kimsenin kusurunu görmez, sadece kendi yanlışını görürdü.

Gerçeği gören göz aldanmaz...

Gözlerine kendini beğenmişlik perdesi gerilmiştir.

«Uyanık kalıp halkı çekiştireceğine keşke sen de uyusaydın diye çıkıştı babam.

Kuran okuyordum.