Çünkü sen çok özel biri olmasaydın Allah seni seçmezdi anneciğim. Her ne yaparsan yap, beni toplumdan uzak tutma anneciğim. Basta da söylediğim gibi insanların bakışlarına aldırış etme ve beni gittiğin her yere götür çünkü seninle her şey çok daha güzel anneciğim. Seni çok seven meleğin kocaman öpüyor ANNECİĞİM?

Dünya Otizm Farkındalık Ayı

Neden hep dalıp dalıp gidiyorsun, neden bana hep üzgün üzgün bakıyorsun, neden hep ayni soruları tekrarlıyorsun, neden kendini suçlamaktan vazgeçiyorsun, neden hep kızgınlık duyuyorsun?

bütün sonurların çözüm noktasıdır, koşulsuzca sevilmek ve sevmek.

evet çekilir gibi birşey değil ve yineevet başıma gelse aklımı kaçırabilirim. Allah böyle birşeyle beni imtihan etmesin. herkesin bir sabır sınırı var.

LÜTFEN 4 DAKİKANIZI AYIRIP İZLEYİN:

ama hissettiğim asla acımak değil, farklı bir duygu

Canım Anneciğim

Değişmem konusunda bana sabırlı bir şekilde yardım edin!

Siz dayanağım olmazsanız bunu başaramam.

Beni uyarın! Ama öfkeyle değil.

"farkındalık" o zaman gerçekleşiyor. senin yazdıklarının farkındalık oluşmadan anlaşılması mümkün değil, o nedenle bu dopdolu sayfa bu kadar boş, bomboş başlıklar tıklım tıklım

Biliyor musun, çünkü Allah seni seçti anneciğim. Babama ve diğer akrabalarımıza bizi yalnız bıraktıklarını düşündüğün için kızma sakin. Çünkü onlar senin kadar güçlü değiller anneciğim. Bak göreceksin, biz ilerleme kaydettikçe onlarda şaşıracaktır ve bize katılacaklardır. Sen ve ben çok özeliz. Şimdiye kadar birbirimize öğrettiklerimizi bir düşünsene. Ne kadar da çok şey öğrendik. Yasadığımız toplumda bile daha önce farkında olmadığımız şeylerin farkına vardık. Ve anneciğim biz kazanacağız. Bir gün kendi başıma okula gidebileceğim, koşup oynayabileceğim, bağıra bağıra şarki söyleyebileceğim, yaramazlıklar yapıp şımaracağım. Hatta sen balkondan?hadi oğlum, geç oldu. Eve gel artik? diye arkamdan sesleneceksin anneciğim. Bende sana?ama anne biraz daha oynamak istiyorum? diyebileceğim. Bütün bunları seçilmiş olan senin sayende yapacağım.

VİDEOYU İZLEYEMENLER İÇİN ;

ben ağladım...

buraya sahte laflar yazmanın da anlamı yok gerçi, dediğim gibi, yaşamayan bilmez

ya rabbim çok şükür

Somut düşünürüm. Dili sadece sözcüklerin anlamına göre yorumlarım. "Koşturmayı bırak" yerine "Arkandan atlı mı kovalıyor" derseniz aklım karışır.

Benden utanma! İnsanların bakışlarına aldırma! Beni gittiğin her yere götür! Eğer kendi kendime yeterli hale gelmemi istiyorsan, sakın anlamadığımı düşünme. Beni konsere, tiyatroya, sinemaya götür anneciğim. Belli mi olur, bakarsın sen ve ben belki de toplumun özel çocuklara bakış açısını değiştiririz; ha ne dersin anneciğim? Hadi kalk anneciğim, denize gidelim bana yüzmeyi öğret. Hep evde oturmaktan SIKILDIM! Artik sadece okula giderken dışarı çıkıyorum. Tamam, sana söz veriyorum, akşam döndüğümüzde bütün ödevlerimi yapacağım anneciğim. Sana verilen görevin çok zor olduğunu biliyorum. Ama unutma, yalnız değiliz. Çok yavaşta olsa, ben öğreniyorum, gelişiyorum, büyüyorum. Yakında duygularımı sana sesli olarak söyleyeceğim. Şimdi güçlü olma zamanı anneciğim. Etrafımızdaki melekleri düşün anneciğim. Ne demişti melekler?senin annen var korkma. O seni korur ve sana her şeyi öğretir. Allah senin için en iyisini seçti?. Sen varken anneciğim, hiç korkmuyorum.

Halbuki ben meleklere: ?beni bu halde dünyaya gönderirseniz ben orda ne yaparım diye sorduğumda: ?Korkma dediler, orada senin annen olacak. Biz senin için en iyisini seçtik. O sana bizden daha iyi bakacaktır. Sana birçok şeyi o öğretecektir. Ama unutma ki senin de ona öğreteceğin birçok şey var. O sana öğretecek, sen ona öğreteceksin ve bir gün kendi kendine yasayabileceksin? dediler.

Hatta gerektiğinde beni cezalandırın! Ancak cezalandırırken bile gözlerinizde sevgiyi görebileyim.

sizin farkındayız

Sınırlı sözcük dağarcığıma karşı anlayışlı olun. Duygularımı tarif etmek için doğru kelimeleri bilmiyorsam ihtiyaç duyduğum şeyi size anlatmak benim için oldukça zorlaşabilir. Acıkmış, incinmiş, korkmuş, aklı karışmış olabilirim ve bu duygularımı size aktaracak kelimeleri bilmiyor olabilirim. Vücut dilime ve rahatsızlık duyduğumda gösterdiğim tepkilere dikkat edin. Bir de bunun tam tersini düşünelim. Yaşımın çok ilerisinde bir düzeyde adeta küçük bir profesör gibi konuşuyor olabilirim. Bu türde konuşmalar dildeki eksiğimi telafi edebilmek için çevremde yaşananlarda, izlediklerimden, okuduklarımdan ezberlediğim replikler olabilir. Buna "ekolali" denir. Kullandığım kelimeleri ya da içeriklerini anlamıyor olsam da size yanıt vermek zorunda olduğumda buna başvurabilirim. Dil benim için çok zor olduğundan görsel odaklıyımdır. Bana söylemek yerine yapmam gereken bir şeyi bana gösterin. Ve bunu defalarca tekrarlamaya da hazırlıklı olun.

Söylediğiniz bir şeyi yapmadığımda, bunu neden yapmadığıma, yapamadığıma bakıp beni anlamaya çalışın. Mizacımın öncelikli ihtiyaçlarını bilerek, onları vermek konusunda gayret edin.

OTİZMLİ BİR ÇOCUKTAN MEKTUP VAR

otizmli aileler önce yakınları tarafından daha sonra kendi aileleri tarafından sıklıkla olmasa da en son baba tarafından terkediliyor.

Sabır, sabır, sabır... Otizme bir eksiklik olarak değil, farklı bir yetenek olarak bakmaya çalışın. Evet, sohbet sırasında gözlerinize bakmıyor olabilirim. Ama yalan söylemediğimi, oyunlarda hile yapmadığımı, arkadaşlarımla dalga geçmediğimi, insanlara

Duyusal algılarım bozuktur. Gündelik yaşam içerisinde sizin çoğunlukla fark etmediğiniz kokular, sesler, tatlar, görüntüler, temaslar benim için çok rahatsız edici olabilir. Yaşadığım çevre benim için genellikle tehdit edici bir ortamdır. İçine kapalı ya da kavgacı görünebilirim ama aslında bu kendimi koruduğum anlamına gelir. Sıradan bir market alışverişi benim için tam bir kabus olabilir. Seslere karşı aşırı hassas olduğumu bir düşünün. Aynı anda konuşan onlarca insan, günün indirimli ürününü tekrar tekrar anons eden mekanik bir ses, kasadaki işlem sesleri, alışveriş arabalarının tekerleklerinin çıkardığı gıcırtılı ses vb. Bu uyaranları beynim filtre edebilir ama bu ciddi anlamda aşırı yüklenmedir benim için.

Ben "otizm"i olan bir çocuğum. "Otistik" değilim. Otizm karakterimin sadece bir bölümüdür. Beni tek başına tanımlayacak bir kavram değil. Siz düşünceleri, duyguları, yetenekleri olan bir birey misiniz, yoksa sadece şişman, gözlüklü ya da sakar bir kişi mi?

UNUTMAYALIM OTİZM OLMAK ONUN SUÇU DEĞİL...

çekilir şey değil öyle mi? unutmayın bu dünyada her şey insanlar için, ileri de ne olacağımız belli değil, bu bilinçle yaşayın ki sonradan aklınızı yitirmeyin

önyargılarla yaklaşmadığımı hiç fark etmediniz mi? Evet belki bir sonraki Michael Jordan olamayabilirim ama detaycı bakış açım ve olağanüstü odaklanma kapasitemle bir sonraki Einstein, Mozart ya da Van Gogh olabilirim. Günümüzde bu kişilerin de otizmli olduğu düşünülüyor.

Allah otistik çocukların annebabalarına kuvvet versin çekilir birşey değil. çok zor.

Sosyalleşme konusunda bana yardım edin. Dışarıdan bakıldığında parktaki çocuklarla oynamak istemediğimi düşünebilirsiniz. Oysa bazen bunu nasıl yapacağımı?yani onlarla nasıl konuşmaya başlayıp oyunlarına katılabileceğimi- bilmiyor olabilirim. Diğer çocukları beni oyunlarına davet etme konusunda cesaretlendirmek işe yarayabilir.

Bu arada bende de otizm belirtileri var... (

Onlar otistik degıl;Otizm li cocuklar...

onlar çok savunmasız ve onların aileleri, anneleri, babaları çok ama çok özel...

2 Nisan, tüm dünyada otizm konusunda farkındalık yaratmak ve otizm ile ilgili sorunlara çözüm bulmak amacıyla, 2008 yılında Birleşmiş Milletler tarafından?Dünya Otizm Farkındalık Günü? (2nd April World Autism Awareness Day) olarak ilan edilmiştir. 2 Nisan?da başlayan?Otizm Farkındalık Ayı? çerçevesinde tüm dünyada otizmle ilgili araştırmaların teşvik edilmesi ve bilinirliğin artırılarak, erken teşhis ve tedavinin yaygınlaştırılması hedefleniyor.

Bana sahip olduğunuzu sandıkça hata yapıyorsunuz.

Beni dilediğiniz gibi şekillendirebileceğinizi veya tamamen size ait olduğumu düşündükçe yanılıyorsunuz. Ben size bunun tam aksini İspat ettikçe de hayal kırıklığına uğruyorsunuz. Lütfen beni anlayın.

SEVGİLİ ANNEM VE BABAM;

Lütfen beni koşulsuzca sevin. "Keşke şöyle olsaydı..." "Keşke bunu yapabilseydi..." türünde düşünceleri kafanızdan uzaklaştırın. Siz ailenizin tüm beklentilerini karşılayabildiniz mi? Otizm benim seçimim değil.

... Lütfen beni koşulsuzca sevin...

Beni sevin! Ama kontrol etmek için değil.

otistik yakını olmak çok başka o zaman daha içten yaşıyorsun

semerkand yazdıklarını okurken gözlerim doldu:(

anne ve çocuk yel değirmenlerine tüm maddi manevi zorluklara tek başlarına karşı koyup mucize yaratmak zorundalar. yaratıyorlar da...

? ve size zor gelen, sizi üzen, rahatsız eden, öfkelendiren yönlerimi beni yargılamadan ve başkalarıyla kıyaslamadan söyleyin.

otizm farkındalık zamanı. sevgi sabır ve ilgilendikleri konularda eğitimle ailelerin üstün gayretiyle üniversite de öğrenim görenlerin olduğunu unutmayalım. mesela CEM VARDARCI bu mucize çocuklardan, gençlerden sadece biri. Üniversitede keman ve piyano eğitimi gören Vardarcı, müzik sayesinde insanlarla daha kolay diyalog kurabilen, daha sosyal ve hedefleri olan bir kişi haline geldi. hayal gibi gözüksede olmayacak birşey değil.

Benim sadece ben olduğumu kabul edin. Saçım, gözüm, kaşım size benzeyebilir ama benim sizden farklı bir kişiliğim ve eğilimlerim var.

Vucuttaki elektrolit dengesinin bozulması sebebiyle ortaya çıktığını biliyorum. Erken teşhis ile bazı gıdalardan uzak durulması ile bu hastalığın tedavisine cevap verenler var.

onları her an hatırlamak lazım, destek olmak lazım

Hadi anneciğim başlayalım çalışmaya. Öncelikle ben sana ceza olarak değil, ödül olarak gönderildim. Ben senin ödülünüm. Bunun farkına varmalısın ve anneciğim bu ödülde suçlu aramana gerek yok. Bir an önce nedenler üzerinde durmaktan vazgeçip, sonuçlar üzerinde yoğunlaşmaya başlamalısın.

Beni kendi ufkunuza değil, benim yapımın ihtiyaç duyduğu ufka doğru kanatlandırın.