"Aşina bir çehre yok ve sanki etraf bomboş;

paylaşım için Allah razı olsun...

kolaymı öyle geçmekkk

Ademden beri hep gösterilen sonsuzluk yolu. Buyol zor, yol dik, bu yol kimini üşütür dağ başlarında dondurur. Kimimi çölde çölde kavurur sıcaktan kurutur. Ama gidenler şikayet etmez üşür ama elbisesini yanındakine verir. Çok susamıştır ama suyu yanındakine uzatır. Ölürler ama kokmazlar. Düşerler ağlamazlar. Bilirler tüm bunlar her iki yolunda köprününde sahibinden.

Her insanın önünde iki yol ve sonunda kesiştiği bir köprü sırat vardır. o köprü kimine kılıncın ağzı kadar ince kiminede otoban kadar geniş.

Mehmet Akif Ersoy

Yollar eğri-büğrü ve yokuşlardan da yokuş:

amin.

Sonsuz olanı, geçici olanla kaybetmek gerçekten büyük kayıp.

Allahtan dileğim o köprüden geçenlerden olmak. İnşallah salihlerden oluruz.

ben sıratı geçemem kalırım ortada...

Yolun biri berbat, tuhaf tuhaf işlerle dolu. O yolda gidenler gerisindekileri düşünmez, az ileride gördüğü menfaat için önündekini ezer. Bu yol yaşayan ölülerle dolu, kokuşmuş haldeler ve birbirlerini adeta yiyerek ilerliyorlar. Onlar mutlumu? Bazen mutlu. Ellerindeki bitene kadar, oyncakları bozulana kadar, gece bitip ayılana kadar. Hep keşkelerle dolu bir yol. Bu yolda manasızca tükenen bir ömür. Arkasından gittikleri şeytanında geçemeyeceği son durak sırat.

Önce yol...

Amin yaşam gayemiz sıratı geçmek inşaAllah.

sırat-ı müstakimden ayırmasın yeter ki...

Cehennem olsa gelen, göğsümüzde söndürürüz

Herşeye rağmen bu yol ne tatlı ve gariblik ne hoş!"

Önce "yol" mu, "yoldaş" mı?

Yol O'nun, varlık O'nun gerisi angarya...

Çile, ızdrab; çığlık, inilti işte yol!

Bu yol ki Hak yoludur, dönmek bilmeyiz, yürürüz

Köprü üstünde durdurmazlar ya düşeceksin yada geçeceksin.