sizde keyfini sürün

Allah muhafaza etsin bu yahudi atasözüdür. Bugün sana dokunmaz ama yarın senin çoluğuna çocuğuna dokunur.

Bana dokunmayan yılan; kimi soksun?

valla iyi olurya yanındada şarap içeriz karşında

Bilirim ki her meslektaşım rahatını düşünür bende dahil. Ne var ki, evine yüz metre uzaklıkta bir okula atanıp evinde kendi tabirleriyle anne kucağında öğretmenlik yapmak elbet çok güzeldir ve eminim ki her doğuda görev yapan öğretmen için bu hayalleri süsleyen yegane şeydir. Terk edip gitmek, terk etmek, bu köhne yeri. Ama bu şekilde düşünen bizler ufakta olsa bu hayali kurarken hayat terazisinin diğer kefesinde hayal kuran birini unutur gideriz aslında fakat o insanın hayal kuran bizler kadar pek de bir şansı yoktur. Doğrusunu söylemek gerekirse, onun hiçbir şeyi yoktur. Mesela, ayağına giyecek bir çift ayakkabısı olmadığı için okula gelemez ve onun sırtında yarısı yamalı bir önlüğü vardır ve avucunun içinde sımsıkı tuttuğu yarımdan daha yarım bir kalemi ve sınıfında yanmayan kendini ısıtmaktan bile aciz üzerine alelade bir kapak örtülmüş tezek sobası ve bu insan başını kaldırdığında tahtada kendisine okuma yazma öğretmek için çırpınan fedakar bir öğretmen arar gözleri çünkü nihayetinde onun bir hayalleri yoktur ve herhangi bir yere gidesi. Zaten gitmek istese de gidemez o insan, çünkü o nede olsa bir öğrencidir. Kaderine mahkum edilmeli ve bir öğretmenin hayallerinin maduru olmalı ve katledilmelidir. hiç kimse için bir değeri yoktur çünkü

eee bumudur yani

hııı ozaman yılan seni soksun

Budur evet..

Evet bu başlığa inat söylenen bir söz daha vardır.? İğneyi kendine, çuvaldızı başkasına batır? diye ama sanırım meşakkatten ve bu yangından kaçmanın, elimizde ki iğneyi sağa sola dürtmenin bir anlamı da yok sanırım.

Ama hayalleri gerçeklere dönüşen öğretmenlerimizin hayatına bir anekdot sıkıştırmıştır o öğrenci aslında? sevgili öğretmenim, ben senin geleceğinim, hiç insan geleceğinden kaçar mı? ?