dengesizliğimi dengeleyen tek terazi.

neden bukadar korkusuzca atılıyorsun denilince

ve dikkatlice kendimize sormamız gereken bir soru olsa gerek.

havf ve reca, evet.

Ramazan öncesi şu devrede günlük hayatımızı yükselerek mi yaşıyoruz, yoksa düşüşe geçerek mi?

elif_gibi, bu cevabı okuduğuma sevindim, teşekkürler.

görerek;keşfederek ve hissederek...

ya bunlar için zamanımız kısıtlı ise?

Önümüzde kutlu Ramazan ayı var. İnşallah hep yükselecek, hep İslami aşk ve şevkle irtifa alacağız. Buna şimdiden seviniyor, hazırlanma gereği duyuyoruz. Çünkü Ramazan'da irtifa kaybeden başka aylarda yükselemez. Onun için zihni hazırlığımız kesin ve kati olmalıdır...

eksiler az artılar fazla olsun diye.

gamze zaten emin olmak insanı günaha daha da adım adım hızlandırır.

okuduğum yazarın yazısının konu başlığı idi.

havf ve reca arası dengeyi kurmak lazım.

ordan sağlam çıkmak çok zor.

ve umutla inşallah düşmeyenlerden oluruz.

zaman zaman empati kurarak düşünürüz bunları;

ve geçmişe dönüş yok

bazı pişmanlıkların da tarifi yok... ne dilde, ne halde.

evet elif. Mim'e mimlenmem lazım galiba... ne esre, ne ötresiz...

o zaman cevap veren sizdiniz.

-İşlediğiniz sevaplardan ciddi şekilde seviniyor, maruz kaldığınız günahlardan da aynı ciddiyette üzülüyorsanız manevi hayatınızda düşüş yok, demektir.

bu ne ya... "örnek olarak" demek istemiştim orada.

ruhum nerelerde ki halini bileyim...

"günü gününe eşit olan zarardadır."

her gün namaz kılıyoruz, Kur'an okuyoruz, tesbih çekiyoruz ... hep aynı şeyler... ne değişmeli peki, ne? nasıl bir değişim, dönüşüm, başkalaşım olmalı?

ve bu durumda olan insan sürekli sevap işlemeli

sakin ol gamze:)

hatta sormuştum size

değerlendirmeliyiz.

onceki hayatındanki eksiler artı olsun daha çok sevap işleyeyim demişti.

anı düşünmemiz lazım

adım adım ilermekten mi bahsediyorsunuz hocam?

ve devamında durum böyle değil de tam aksi ise;

Sizce? :))

bu soruyu;

Onun yerine hergün bir farklı inceliği keşfedebiliyormuyuz veya dini hayatımıza ayrı bir süs ayrı bir güzellik iliştirebiliyormuyuz ;

her an bunu düşünerek artı yonde ilerlemek var.

ama bunun vicdan azabını insan ömrü boyu çeker ve çekmelidir de

onca dikkatsizlik ve kalbin dağınıklığı varken, kişi nasıl emin olsun sevabından...?

kimsenin nereye gideceği belli değil.

-İşlediğiniz sevaptan ne kadar seviniyorsanız o kadar müminsiniz, irtikap ettiğiniz günahlardan da ne kadar pişmanlık hissediyorsanız o kadar Müslüman'sınız! Meselenin özü budur.

ya bütüne ulaşamazsak?

bu sözleriniz müslümanın özelliklerinden zaten.

peki ya daha önceden işlediğimiz günahlar, bugün daha fazla sevap işlememize engel oluyorsa ve her gün bunun vicdan azabıyla kavrulmakta isek?

Mümkün oldukça hayatımızda bizi sevindirecek sevabı çoğaltmalı, yine mümkün oldukça bizi üzecek günahı da azaltmalı, hatta günahımızı üzerimize yıkılacak dağ gibi büyük görmeli, hep vicdan azabı çekmeliyiz. Şayet düşüşe geçen bir hayata yönelmek istemiyorsak. Neden böyle olmalıyız? Çünkü sevabından sevinen insan, kendisini sevindiren şeyi eninde sonunda daha çok yapmaya yönelir. Günahından üzülen insan da, kendisini üzen şeyi eninde sonunda hiç yapmamaya yönelme gereği duyar. Böylece bu duygular, insanın manevi hayatını düşüşten kurtarır, istikametine yönelmesine sebep olur. Yeter ki imanın işareti olan sevabından sevinip günahından üzülme duyguları zayıflamasın.

soruyorum...

Bu durumda halet-i ruhiyemiz nasıl olmalı?

ebu cehilin oğlu ikrime savaşlarda en önde idi

Tümden Yükselerek devam ettirdiğimizi söylemek çok zor, büyük cesaret ister.

İnşaAllah düşüş yoktur..

rabbim nasip eder inşaallah.

hayat bunu gerektiriyor.

şimdi rüzgar yön değiştirdi.

tümün yerine bunun gibi bileşenlerin muhasebesini yapmamız daha kolay olur belki..

o yuzden devamlı ilerlemek gayesiyle yaşamak lazım.

şuan yer mi değiştirdi durumlar?

kendime sinirlenince elimde mi titriyor, ne...

ve karamsarlık denizine hiç düşmemek lazım

meli malı çok gibi görünse de

Günün sorusu bu gibi geliyor bana. 'Bunu anlamak mümkün mü?' diyebilirsiniz. Maneviyat büyüklerinin yaptıkları değerlendirmelere bakınca böyle bir tespitin mümkün olduğunu görmekteyiz. Dini hayatınızda yükselme mi var yoksa düşüş mü? Yani tekamül mü söz konusu, yoksa tesafül mü?

Daha henüz sevap namına çok birşey yapamadım, günahlarım tepeme yıkılıp altında kalmasam bari..

poor hocam bu soru hep aklımdan geçiyor

anı rıza-i ilahi şekilde

şu dünyanın binbir türlü esrarından birini olsun sır perdesini aralayabiliyormuyuz?, belki senelerce üzerine gittiğimiz nefsi bir zaafımıza karşı skorbortta üstünlüğe geçebiliyormuyuz ;

poor hocam insan iç dünyasına dikkatle bakarsa bunun cevabını bulacaktır. çünkü insan kendini kandırmayı başaramaz.

bu sorular muslumanların ortak noktalarıdır aslında;

-İşlediğiniz sevaptan sevinmiyor, maruz kaldığınız günahtan da üzülmüyorsanız, düşüş başlamış, irtifa kaybederek yaşanıyor demektir. Çünkü, sevabından dolayı sevinmek, günahından dolayı da üzülmek imanın özelliğindendir. Bu özelliğini koruyan kimse, kendisini sevindirecek sevapları yapmaya istek duyacak, üzecek günahlardan da uzak kalmaya gayret gösterecektir. Kaybetmediği üzülme ve sevinme duygusu, ona bu azmi ve gayreti verecektir. Hep yükselerek devam edecektir.