bende anlamıyorum, mutlu anılarımı yazdığım bir günlüğüm olsaydı keşke.

dikkat et, önemli kısımları beyninde resmet... olayları güzünde canlandır... daha iyi hatırlarsınız...

hani olurya okuyunca çok güldüğünüz bir fıkra vardır, bi gün içinizden gelir zar zor toparlayıp anlatırsınız lakin okurken duyduğunuz keyfi yansıtamazsınız dinleyenlere o komik fıkra değildir sizin anlattığınız.

iyi bir anlatıcı olmak, akıcı ve zevkle dinlenen bir hikayeci olmak.

nedir bunun püf noktası?

kötü şeyler unutulmuyor ama güzel anlar, anılar çok çabuk uçup gidiyor zihnimden.

güzel anları anıları hatırlamanın yolu nedir?

ama o kadar okunan kitap, seyredilen film, dinlenen fıkralar, yaşanan onca güzel anı nereye gider lazım olduklarında?

arkadaşım şimdi ne diyelim sana.. çok karışık cevabı var bunu.. senin ilgilerin yeteneğin ve karşıdakilerin algısından kaynaklanır bazı şeyler...

hmmm ona bişi diyemiyorum :) ama demek ki çok güzel değil ki ya da grçektn çok önemli görmüyorsun ki unutuyorsun..

kimileri vardır dün yediğini bırak on yıl önce gittiği restoranda ne yediğini hangi gün gittiğini, çıkan yemeklerin fiyatlarını bile sayıp döker, 20 yıl önce yaşadıklarını sanki şimdi yaşıyorcasına akıcılıkla anlatır.

beynimin ilgili loblarına elektriknmi gitmiyor ne? :(

unutmak istediklerin hiç çıkmaz aklından!!!

neden nerde yanlış yapılırda, başkası anlatınca komiktir de sizde o cazibesi kaybolur o fıkranın?

neden insanlara birşeyler anlatmak istediğimde hafızam yeni doğmuş bebek gibi bomboş?