Fazilet'in küllerinden doğan iki partiden bugünkü iktidar partisinin öne çıkması ise liderinin özellikle İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı döneminde gösterdiği performansı ve karizması sayesindedir.

Yeni Şafak, 30 Ocak 2010

Fakat iktidar olmak için birilerini eleştirmek yeterli midir? Sadece muhalefet etmek bir partiyi iktidara taşır mı?

Türk siyasetinde görülen o ki, hiçbir parti iktidarı halinde yapacağı icraatları inandırıcı biçimde seçmene anlatma ihtiyacı hissetmiyor. Sadece iktidarı eleştirerek veya ideolojik tabanını tahrik ederek siyaset yapıyor. Seçmenin önüne inandırıcı bir proje ve acil eylem planı koyamıyor.

Çarşamba akşamı TV 8'de Numan beyi dinlerken bunları hatırladım.

Numan Kurtulmuş diğer parti liderleri gibi sırf muhalefet ederek siyaset yapmıyor. Eleştiriyor ama yeri geliyor AK Parti iktidarına destek de veriyor. Konuşunca seçmeni etkiliyor. Ayrıca kendince çözüm öneriyor mesela, herkese 800 TL. maaş gibi seçmeni etkileyecek ve akılda kalacak projeler üretiyor. Bazen kantarın topuzunu o da kaçırıyor ama diğerlerine bakınca Numan beyin muhalefet üslubu Türkiye'nin ihtiyaç duyduğu seviyeli muhalefet üslubu olarak tezahür ediyor.

Muhalefetin hedefi sadece iktidar partisinden kurtulmak olunca inandırıcı olamıyor. Dikkat ederseniz, hem muhalefet partileri hem de yeni kurulan partilerin öne çıkan söylemleri iktidar partisinden kurtulma dışında bir fikir içermiyor. Hatta birileri iktidar partisinden kurtulmak için kimi partileri bir araya getirmeye çalışıyor, birleştiriyor. Tek hedefleri iktidar partisinden kurtulmak.

RP 1983 yılında kurulmasına rağmen meclise ancak 1991 yılında girebilmiştir. Teşkilatın aktif faaliyetine 1989 yılında kazandığı belediye başkanlıklarında gösterilen performans eklenince 1991 yılında meclise girebilmiş, o başarıyı 1994'teki belediye başkanlıklarının destansı hizmetleri takip etmiş, seçmen ancak icraatları gördükten sonra RP'ye yönelmiş ve 1995 seçimlerinde onu birinci parti haline getirmiştir.

Ona muhalefet edenlerin hemen hemen hiçbiri seçmeni cezp edecek liyakat ve ehliyeti bir türlü sergileyemiyorlar. Muhalefet liderlerinde seçmenin itibar ettiği karizma ve başarılı bir icraat dönemi yok. Hani karizma ve icraat olmaz da umut veren bir program ve güçlü bir kadrosu olur, o da yok. Her lider oturduğu koltuğu korumak için partilerindeki kaliteli insanları tasfiye etmekte maharet sahibiler. Saldırgan bir üslup ile siyaset sahnesini gladio arenasına çevirdiler. Vatandaş hangisini dinlese sinirleri bozuluyor. Muhalefet partilerine daha doğrusu liderlerine kendi partilileri bile canu gönülden alkış tutmuyor. Dolayısıyla da oylardaki konjoktürel kıpırdanışlar bir kenara bırakılacak olursa muhalefet iktidara talip görünmüyor aksine kan kaybediyor.

54. Hükümet iki sene iktidarda kalabilseydi, RP 1999 seçimlerinde tek başına iktidarı yakalayabilirdi. Kamu çalışanları hala Erbakan'ın verdiği zammı şükran duygularıyla yad etmektedir. Refah'ın yükselişi 28 Şubat olağanüstü sürecinde temelli kapatılarak frenlenmiştir. Tüm engellemelere ve yaşanan tüm olumsuzluklara rağmen Fazilet 1999'da yüzde 15 gibi büyük bir oranla meclise girmeyi başarmıştır. Çünkü seçmen hizmetin ne olduğunu bu camianın belediyeleri ve on bir aylık hükümet ortaklığında görmüştür.

Son 20 yıl içinde istikrarlı biçimde büyüyen ve iktidara yürüyen iki parti vardır. RP ve AK Parti.

SP'yi güçlü kılan en önemli faktör de Numan beyin liderliği gibi görünüyor.

Siyaset program, proje, beyanname ve acil eylem planları üzerinden yapılmadığı için, ideolojik partilere itibar etmeyen ve iktidarı belirleyen seçmen kitlesi partilerin liderine bakıyor. Hangisi iktidara talip olmadan önce güven verici bir maziye sahipse ona yöneliyor.

Son yerel seçimlerde İstanbul gibi önemli bir şehirde bazı belediyeleri SP'ye kaptırdığı oylar sonucu kaybettiği hatırlanacak olursa, AK Parti'yi SP dışında etkileyecek bir parti de görünmüyor.

Gariptir mi diyelim, kaderin cilvesi midir diyelim, yetiştikleri arazi mümbittir mi diyelim, bilemiyorum ama muhalefet içinde her geçen gün güçlenerek büyüyen, umut veren yine aynı köklerden filizlenen Saadet Partisi'nden başkası değil.

İktidarların zamanla yıpranması doğaldır. Çok başarılı bile olsalar muhalefet, iktidarın yapamadıklarını yahut başaramadıklarını gündemde tutarak iktidar partisini yıpratabilirler.

Mecliste temsil edilmese de Numan bey çok önemli bir siyasi misyon ifa ediyor, iktidarı uyarıyor ve iktidar partisini etkileyecek bir muhalefet sergiliyor.

Resul Tosun

Bu iki partinin başarısına bu gözle baktığımızda seçmenin bu tabii kurala nasıl uyduğunu rahatlıkla görebiliriz.