gülümse orada sahih hadisleride yazdım sen şimdi bu sahih hadisleri kur ana aykırımı buluyorsun. sahih diyorum dikkat et.

habibi?

deliliniz nedir sayın sükut et?

kimin şefaat edeceğine karar veren ALLAHTIR şı kişi bize şefaat edecek dersek hataya düşeriz. bnu biz bilemeyiz.

Ayrıca, ?Şefaatim, ümmetimin büyük günah işleyenleri içindir? anlamındaki hadisi şerif de bilinmektedir. Bu hadisi şeriften, şefaatin sanki sadece büyük günah işleyenler için olduğu, diğerlerine şefaat edilmeyeceği gibi bir anlam çıkacağı için bunun sahih olamayacağı söylenmişse de, durum böyle değildir. Konuyla ilgili olan diğer hadisi şerifleri de hesaba kattığımızda bunun anlamının şu olduğunu görürüz: Hz. Peygamber ümmetine şefaat edecektir. Bu şefaat onların durumuna göre farklı etkilerde olacaktır. Günahları az olanlar bu şefaat sayesinde azaptan tamamen kurtulacaklardır. Bazılarının da günahlarının yarısı, ya da daha azı veya daha fazlası silinecektir. Hatta büyük günah işleyenler dahi, eğer Allah?a şirk koşmadan ölmüşlerse, bundan nasibini alacaklardır. Bunu şöyle de düşünebiliriz: Hapis cezalarına on yıllık bir indirim geldiğini varsayalım. Dokuz yıl ve daha aşağısı cezası kalanlar tamamen tahliye olurlar. Kırk yıl cezası olanların cezası ise otuz yıla düşer. Ama müebbet ceza alanlar bu indirimden yararlanamazlar. Allah?a şirk koşarak ölenlerin cezası müebbettir. Dolayısıyla onlar bu şefaatten yararlanamazlar. Çünkü onlar zaten Hz. Peygamber?in ona icabet eden ümmetinden değillerdir.

FARUK BEŞER

evet üstadım ilginç. merak ettim açıkçası. nerede diyor islamoğlu bunu?

tango sahih hadislere söz demen hoş değil. onların söz olduğuna dair delilin var mı?

torpil yok. bu kesin. ama şefaat olabilir:))))

üstadım, delil derken ayeti kastetmiştim. hadis olduğu söylenen sözleri değil...

Hz. Peygamber?in şefaatçi kılınacağında şüphe yoktur. Bu konuda pek çok sahih hadis vardır. Buhari ve Müslim başta olmak üzere, hemen bütün kaynaklarda yer alan şu hadis-i şerif bunlara sadece bir örnektir: ?Her peygamber?in çok özel bir duası vardır. Ben de Allah?ın izniyle bu özel duamı, kıyamet günü ümmetime şefaat için saklamak istiyorum?

onlardan yola çıkmak daha doğru olmaz mı.

tango yazıyı okumadığın şu sorundan belli.. lütfen istirham etde bi oku.

Allah kullarını çeşitli vesilelerle affetmek ister ve bundan hoşlanır. Bu sebeple ahirette sevdiği kullarına, şefaat etme izni verecektir. Böylece hem affetmek istediği kulları için bir bahane yaratmış, hem de sevdiği kullarının değerine dikkat çekmiş olacaktır.

olabilir. miiiiii

'Şefaatim büyük günah işleyenler içindir.' sözü sahih hadis midir? Yahut anlaşılması gereken ne olabilir?

Bu açıdan Kur?an-ı Kerim?in şefaatten sözeden ayetleri çok anlamlıdır. Şefaat Kur?an-ı Kerim?de pek çok ayette geçer. Gerçi bunun böyle olması dahi başlı başına şefaatin bir gerçekliğinin bulunduğunu anlatır. Ama bu ayetlere bakan insanlar, onların şefaatle ümitlendirdiklerini değil, kimsenin şefaate ümit etmemesi gerektiğini vurguladıklarını görürler. ?Öyle bir günden korkun ki, o gün hiç kimse kimse için bir şey ödeyemez, hiç kimseden şefaat kabul edilmez, karşılık alınmaz, yardım da göremezler? (2/48,123) Bu anlamdaki ayetler birden çoktur. Bunlara bakıldığında kıyamet günü hiç bir şefaatin olamayacağı anlaşılır. Ancak şu anlamda da ayetler vardır: ?O gün hiç kimse şefaat hakkına sahip değildir, ancak Rahman?ın katında bir ahdi olanlar müstesna? (19/87). ?O gün şefaat fayda vermez. Ancak Rahman?ın izin verdiği ve konuşmasına razı olduğu kimseler müstesna? (20/109). ?O gün şefaat fayda vermez, ancak Allah?ın izin verdikleri müstesna...? (34/23). ?De ki şefaat tümüyle Allah?a aittir...? (39/44). ?Onlara şefaat edenlerin şefaati fayda vermez? (74/48). İşte yukarıdaki ayetleri bunlarla beraber düşündüğümüz zaman meselenin şöyle olduğunu görürüz:

Durum böyle olduğu içindir ki, Hz. Peygamber bir gün yanındakilere şöyle söylemişti: ?Ey Abdi Menaf Oğulları! Sizin için Allah katında hiç bir şey yapamam, kendinizi kurtarmaya bakın. Ey Peygamberin halası Safiyye senin için de... Ey Peygamberin amcası Abbas, senin için de... Ey Peygamberin kızı Fatıma, senin için de hiç bir şey yapamam, sen de kendini kurtarmaya bak? Yani eğer insanlar kendilerini kurtarmaya bakmazlar ve şefaat edilmeye layık hale gelmezlerse, Hz. Peygamber dahi kendi istediğine şefaat etme gücüne sahip değildir. Önemli olan Allah?ın bir kimseyi şefaat etmeye, ya da edilmeye layık görmesi ve ona bu imkanı vermesidir.

Bazı evliya zannedilen insanların, ya da alimlerin kesin şefaat edeceklerini söylemek, falan şeyhin kendisine tabi olanlara şefaat edeceğini söylemek gibi inanışlar ise batıl inanışlardır

''Peygamberlere şefaat izni verileceği kesindir''

Hz. Peygamber?in dışında onun ümmetinden bazı insanların da şefaat edebilecekleri konusundaki hadisler ise bu kadar sağlam/sahih değillerdir. Ancak Tirmizi?deki hasen/sağlama yakın bir hadiste şöyle buyurulur: ?Ümmetimden öyleleri vardır ki, büyük bir kalabalığa, öyleleri de vardır ki, bir kabileye, bir gruba, bir tek kişiye şefaat edebilecektir?.

BUDA ŞEFAATLE İLGİLİ M. İSLAMOĞLUNA SORULAN SORU VE CEVABIDIR.

3. Hz. Peygamber dahil kimseden şefaat dilenmez, "şefaat ya Rasulelleh" denmez. Ancak Allahtan onu kendisi için şefaatçi kılması istenebilir.

dostum m. islamoğlu cehennemin bile bir gün yok olacağını ifade ederken bunlarıda ibn teymiyye cevziyyeye dayandırırken. sen şefaati eleştiriyorsun hemde ayetlere ve SAHİH hadislere rağmen.

Peygamberlere şefaat izni verileceği kesindir. Bunun dışındaki insanlara şefaat izni verileceği çok kesin değildir. Ancak Allah?ın veli kullarına da şefaat izni vereceğine dair hadislerde işaretler vardır ve bu umulan bir durumdur. Ancak kulların şefaate güvenmeleri ve kurtuluşlarını şefaate bağlamaları boşunadır, anlamsızdır ve doğru değildir

CEVAP: "Şefaatim büyük günah işleyenleredir" hadisi senet olarak bazı imamlar tarafından sahih sayılmıştır ve bu hadis "Büyük günah işleyenler de Allah'ın rahmetini ummalıdırlar" anlamına gelir. Bu da doğrudur; hangi günahı işlerse işlesin kişi Allah'ın rahmetinden umut kesmemelidir.

?Üç zümre kıyamet günü şefaat edebilecektir: Peygamberler, sonra alimler, sonra da şehitler? anlamındaki hadis ise bazı alimlere göre zayıf, bazılarına göre de uydurmadır. Dolayısıyla bundan hareket ederek günümüzde bazı insanların şeyh efendileri, ya da değer verdikleri zatların kendisine uyanlara şefaat edeceğini söylemelerinin hiç bir dayanağı yoktur. Çünkü her şeyden önce o zatın Allah katında değerli olduğuna dair bir delil yoktur. Değerli ise Allah?ın ona şefaat izni verip vermeyeceği belli değildir. Böyle bir inanış günümüzde İslam akidesi açısından tehlikeli boyutlara kadar götürülmektedir.

Bütün Ehl-i sünnet alimleri, ittifakla, şefaati kabul etmişlerdir. Alimlerin büyüklerinden olan İmam-ı A"zam, "Peygamberler, alimler ve salihler, günahkarlara şefaat edecektir" buyurdu. Önce, Onun ümmeti, Sırattan geçip Cennete girecektir. Sonra bütün Peygamberler şefaat edecektir.

- Allahu Teala, buyuruyor. Resulü de açıklıyor:

buda ilginç. çürüt bunları hadi.

109- O gün, Rahman'ın kendisine izin verdiği ve sözünden hoşnud olduğu kimselerden başkasının şefaatı fayda vermez

[Necm 26

- "Kıyamette şefaat edeceğim. Ya Rabbi, kalbinde hardal zerresi kadar iman olanları Cennete koy diyeceğim. Bunlar Cennete girecekler. Sonra, kalbinde az bir şey olanlara, Cennete girin diyeceğim."

Şef?, çift demektir. Şefaat kelimesi de bu kökten gelir ve anlamı, ikili oluşturma, çift olma demektir. Birisinden şefaat dileme, sanki başaramadığı bir iş konusunda o kişiyi yanına alma, bu işi onunla beraber başarmak isteme anlamına gelir. Haz. Peygamber?in şefaatini istemek de bu anlamdadır. Sanki kişi, yaptıklarıyla Allah?ın azabından kurtulma ümidinde değildir. Bu sebeple Hz. Peygamber?in beraberliğini, onun Allah katındaki değerini yanına almayı istemekte ve bunu Allahtan talep etmektedir. Mesela bir resmi dairede birisinin desteğini istemek de, ondan şefaat dilemek demektir. Çünkü yapacağı işini sadece kendisi olarak değil, hatırlı bir insanın beraberliğinde yapmak istemektedir.

ŞEFAAT

Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:

43-52-Bütün bu uyarılara karşı müşriklerin yegane tutundukları tutamak şefaat davası olduğu için buyuruluyor ki: Yoksa Allah'tan başka şefaatçiler mi edindiler? Allah'a karşı yalan söyleyen, "Biz onlara ancak bizi Allah'a daha çok yaklaştırsınlar diye ibadet ediyoruz." (Zümer, 39/3) diyen, Allah çocuk edindi diyen o müşriklere "De ki: Onlar hiçbir şeye güç yetiremezler ve akıl erdiremezlerse de mi ?" (Zümer, 39/43) Bu önce putların şefaati davasını iptaldir. Diğerleri hakkında da şöyle buyuruluyor: Bütün şefaat Allah içindir. Onun da sahibi O'dur. O'nun izni olmaksızın huzurunda kimse şefaat edemez. Şefaat izni verilenler de hep O'nun rızasını düşünerek şefaat edebilirler. Çünkü "Göklerin ve yerin mülkü O'nundur..."

la havla vela guvvete illa billa hil aliyyil azim.

Buhari, Müslim

- "Ahirette ilk şefaat eden ve şefaati kabul olan ben olacağım."

- "Ümmetimden, şirk üzere ölmeyen herkese Allah"ın izni ile şefaat edeceğim."

"İsra Suresinin ayet-i kerimedeki "Makam-ı Mahmud" bana verilecek şefaat hakkıdır."

Sadece Allah"ın dilediği ve razı olduğu kimselere şefaat etmesi için izin verilen, göklerde nice melekler vardır."

sukut, ayeti kerimelerin hiçbirinde açık olarak peygamber efendimizin şefaat edeceğine dair bir cümle geçmiyor ki..

Bu hadis-i şerifleri dikkatli okursanız şayet, günah işleyenlerin azap çekecekleri de bildirilmektedir. Yani herkes direk cennete girecek diye bir hüküm yoktur. Bu hadisler kişileri "Nasılsa kurtulacağız, o halde günah işleyelim!" düşüncesine asla sürüklememektedir!!!

Sonuç olarak diyebiliriz ki, şefaat Allah?ın kendisine şirk koşmadan ölen kulları için son bir lütfü ve ceza indirimidir. Kişiler sevaplarına ve günahlarındaki hafifletici sebeplere göre bundan yararlanabileceklerdir. Bunu da Allah sevdiği kullarının hatırına yapacaktır ve bu yetkiyi de onlara kendisi verecektir. Peygamberlere şefaat izni verileceği kesindir. Bunun dışındaki insanlara şefaat izni verileceği çok kesin değildir. Ancak Allah?ın veli kullarına da şefaat izni vereceğine dair hadislerde işaretler vardır ve bu umulan bir durumdur. Ancak kulların şefaate güvenmeleri ve kurtuluşlarını şefaate bağlamaları boşunadır, anlamsızdır ve doğru değildir. Bunu umabilirler ama buna dayanamazlar. Bazı evliya zannedilen insanların, ya da alimlerin kesin şefaat edeceklerini söylemek, falan şeyhin kendisine tabi olanlara şefaat edeceğini söylemek gibi inanışlar ise batıl inanışlardır.

tabiki habibine.

YORUM SİZLERİN.

- "Kıyamet günü en önce ben şefaat edeceğim."

İmanını muhafaza ederek ölen herkes şefaate kavuşacaktır. Duha Suresi"nin "Elbette Rabbin sana verecek, sen de razı olacaksın" mealindeki beşinci ayet-i kerimenin tefsirinde Resulullah Efendimiz; diye buyurduğu tefsirlerde bildirilmiştir. .

2. Allah?ın şefaat etme yetkisi vereceği kulları vardır. Ama onları da sadece O seçer. Onlar, O?nun razı olduğu ve sevdiği kullarıdır. Öyleyse sizler şefaat bekleme ve şefaat dileme yerine, Allah?ın razı olduğu kullarından olmaya bakın.

bu senin kanaatin gaLİBA oysa yazdıklarımız ayet ve hadis.

- "Her peygamberin, müstecab bir duası vardır. Ben duamı, ümmetime şefaat etmek için ahirete sakladım."

1. Kıyamet günü?hiç kimseden şefaat kabul edilmez?. Yani hiç kimsenin şefaat dileme hakkı yoktur. Kimse buna güvenmesin. Böyle bir talebi olursa bu, sırf o istedi diye kabul edilmeyecektir.

şimdi görüldüğü gibi ALLAH KİME İZeN VERECEKTİR şefaat için.

Hz. Peygamber, ya da onu izleyen alimler ve şehitler kıyamet günü Allah katında şefaatçi olabilecekler midir? Yani bazı günahkar insanların kurtuluşu için araya girip onların bağışlanmasını isteyebilecekler midir? Alimlerin, velilerin şefaatini istemek caiz midir?

Bu konu kelam kitaplarında bir akide meselesi olarak ele alınmış ve geniş geniş anlatılmıştır. Sünni geleneğe göre şefaat haktır ve olacaktır. Ancak yine bu gelenek içerisinde şefaat dairesini çok geniş tutanlar olduğu gibi, onu sadece Hz. Peygamber?e verilecek bir hak olarak görenler de vardır. Ama genel kabul şudur:

O gün hiç kimse şefaat hakkına sahip değildir, ancak Rahman?ın katında bir ahdi olanlar müstesna? (19/87). ?O gün şefaat fayda vermez. Ancak Rahman?ın izin verdiği ve konuşmasına razı olduğu kimseler müstesna? (20/109). ?O gün şefaat fayda vermez, ancak Allah?ın izin verdikleri müstesna...? (34/23).

''nasıl olsa affedileceğiz'';''ateş bize birkaç günden fazla dokunmaz'';''yanarız ve çıkarız''... mantığı, yanlış şefaat anlayışının birer ürünü değil midir?