Bilinç anlamında, insanların beden boyutundan sıyrılmaları oranında zamanda ileri ya da geri gitmeleri ise, zaten mümkündür. Normal velilerin beyin gücüyle, üst düzey velilerin ise, ruh beden seyahatiyle gerçekleştirdikleri dünya dışı varlık bağlantılarında ise, zaman aşılarak, geçmiş ve gelecek zaman ayrımı ortadan kalkmaktadır.

Allah için söyle ey nefis!.. Bu hal ile vasfedildin mi hiç?.. Bütün geceyi tek bir secdeyle, sabaha kadar başını kaldırmadan veya rükua gidip sabaha kadar belini doğrultmadan geçirdin mi?

Cennet zorluklarla kuşatılmış haldedir. Zorlukları mümin dünyada, kafir ise ahirette çeker. Cehennem de çekici güzelliklerle donatılmıştı. Kafir dünyada bunlardan lezzet alır, mümin ise ahirette. O halde hangi gurupta yer aldığına bak!?

Mekanda yani, iki yer arasında bedenen bir anda yer değiştirmek mümkündür ki buna, tayyı mekan adı verilir. Ancak, bu o an için dünya üzeriyle sınırlıdır.

Sadaka veren arif kişi, sadaka dağıtmak üzere çıktığında, karşılaştığı ilk yoksula sadakasını verir. Ama onu bırakıp başka bir yoksula sadakasını vermek üzere yoluna devam ederse, kuşkusuz Rabbinin rızasından nefsinin hevasına uymaya intikal etmiş olur ve ariflerin divanından çıkar. Çünkü bu Risalet gibidir. Risaleti tebliğ hususunda insanlar arasında ayırım yapılmaz?

Ben hakkımı onun yanında bırakmam. Gücümün yettiği kadar dininden alırım, ya da zahitlerin ve dünya ile bağlarını kesenlerin yaptığı gibi benim eşyamı geri verir. Nitekim yüce Allah şöyle buyurmuştur: Benim kullarım üzerinde senin bir hakimiyetin yoktur. (İsra Suresi, 65. Ayet) Benim onlara karşı bir hüccetim, onlarda bir hakkım yoktur, eğer benim hakkımı bırakırlarsa. Ama bu adam bana haksız yere saldırıda bulundu. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: Size kim saldırırsa, onun saldırısının misliyle ona saldırın. (Bakara Suresi, 194. Ayet) Şimdi kim zalimdir?.. Adam: -Ben, dedi. Şeyh: -Öyleyse Şeytana dünyasını ver, o da sana ahiretini versin, dedi. (79,80)

Muhyiddin İbn Arabi? ?Ruhu?l Kuds? den Yansımalar

In: Muhyiddin İbn Arabi Comment!

(Abdullah el Hayat ile) el Adis camiinde karşılaştığım zaman on veya on bir yaşındaydı. İki yün abası vardı. Rengi soluktu, çok düşünürdü? Derin bir vecdi ve cezbesi vardı. Bu tarikatta bana bir takım fetihler nasip olmuştu. Ama hiç kimse beni bilmiyordu. Onunla kendimi mukayese etmek istedim. Ona baktım, tebessüm etti, bana baktı. Ona işaret ettim, O da bana işaret etti. Allah?a yemin ederim, kendimi onun karşısında kalp bir dirhem gibi gördüm.

Bir adam efendimiz Ebu Medyen?e geldi ve şöyle dedi: -Ey Efendimiz! Şeytan bana eziyet ediyor. Onu benden uzaklaştırmanı umuyorum. Şeyh ona dedi ki: -Senden önce de Şeytan gelip seni bana şikayet etti. Adam: -Peki, sana ne dedi? diye sordu. Şeyh dedi ki: -Şeytan bana şunu söyledi: -Ey Şeyh!.. Biliyorsun ki, dünyayı Rabbim olan Allah benim için yarattı. Onu benim zimmetime verdi. Dünyayı benim hissem kıldı. Beni ona sahip yaptı. Filan adam geldi, bana saldırdı, bana ait olan şeyi aldı. Ben de onun peşinden koşup hakkımı almaya çalıştım. Allah?a yemin ederim, onlardan hiçbir insana durduk yere yönelmedim, hiç kimseyi onlardan almadım, yerimden ayrılmadım. Sadece bahçemi ve malımı korudum. Ondan bana ait bir şey alanın peşine düşer, hakkımı isterim. Biliyorsun ki filan adam gelip beni sana şikayet edecek. Ben ondan önce gelip olayı sana anlatmak istedim.

?Zamanda yolculuk, teoride mümkün olsa da pratikte iş böyle olmuyor. Çünkü sistemde olabilirler var, olmazlar var. Bir de olabilirlerin olmazlığı var. Bunları çok iyi irdelemek gerekir.

İmam namazda?Amme? Suresini okudu : Biz yeri bir döşek ve dağları da kazıklar yapmadık mı?.. (Nebe Suresi, 6 ve 7. Ayetler) Ayetini okuyunca imamın okuyuşuyla ilgim kalmadı. Onun sesini duymaz oldum. Sözünü ettiğimiz Şeyhimiz Ebu Cafer?i gördüm. Şöyle diyordu: -Alemin döşeği ve kazıkları müminlerdir. Müminlerin döşeği ve kazıkları ariflerdir. Ariflerin döşekleri ve kazıkları Nebi?lerdir. Nebilerin döşekleri ve kazıkları Resullerdir. Bu arada yüce Allah?ın anlatmasını dilediği başka hakikatler de anlattı. Bu sırada yeniden imamı duymaya başladım: Konuşan doğruyu söyler.. İşte o kesin olarak gelecek gündür.. Ayetini okuyordu.

Üveys el Karani akşama girdiğinde, ?bu gece rüku gecesidir? der ve sabaha kadar rüku ederdi. Bir başka gece, ?bu gece secde gecesidir? der ve sabaha kadar secde ederdi. Akşam olunca evde ki bütün yiyecek ve giyecekleri sadaka olarak yoksullara verirdi. Sonra şöyle derdi: -Allah?ım! Bir kimse açlıktan ölürse, beni bundan sorumlu tutma. Allah?ım! Bir kimse çıplak olduğu için ölürse, beni ondan sorumlu tutma?

Bu şekilde yani, tayyı zaman ile o anları seyir etmekse daima mevcuttur. Bu nedenle, ne gelecekten günümüze somut olarak gelenler var, ne de biz böyle bir şeyi gerçekleştireceğiz.

Bana dedi ki: -Çalış? çalış? Ne mutlu ne için yaratıldığını bilene!. Benimle ikindi namazını kıldı, ayakkabılarını aldı, bana selam verdi ve gitti. Ben de evini bildiğim için arkasından gittim. Ama ondan bir ize rastlamadım. Onu sordum, hiç kimse bana onunla ilgili bir şey söylemedi. Onu görmeden rahat edemedim? Ondan sonra O?nu hiç görmedim. Şu ana kadar onunla ilgili bir haber de duymadım. Allah velilerinden kimisi küçük, kimisi de büyüktür. Allah onlardan razı olsun.

Bazı istidraç sahiplerinin, zamanda yolculuk ederek geleceği değiştirdikleri sözü ise, cinni boyutun kaygan zemininde sapmaları ya da cinlerin o birimler üzerindeki oyunlarından kaynaklanmaktadır. Kaldı ki, Hz. Hızır ? ın ya da Hz. İsa ? ın zamanda yolculukları bile, daha önceki yazılarımızda belirttiğimiz şekilde geleceğe doğrudur. ?

Ancak, dünya üzerinde bu anlamda zamanda yolculuk yaparak, o dönem birimleriyle bağlantıya geçmek, o zamanlarda etkilerde bulunmak ise, sistemin?Ricali Gayb? ile işleyişini göz önünde bulundurduğumuzda bunlar, teoride mümkün görünse de pratikte, sistemin farklı işlemekte olduğunu bize göstermektedir.

Osman bin Mazun meclise girdi. Üzerinde çizgili bir elbise vardı. İyice eskimiş ve yırtık yerlerini tüylü bir deriyle yamalamıştı. Rasulullah onun bu durumu karşısında duygulandı!.. Ashab da duygulandılar. Buyurdu ki: -Yavaş olun! Bir gün gelecek, sizden biriniz bir giysiyi çıkarıp başkasını giyerken, önüne kasenin biri konulup biri kaldırılırken, Kabe?nin örtülür gibi evlerinizin duvarlarını değerli kumaşlarla örterken haliniz ne olacak? Dediler ki: -Ya Rasulullah! Bunun olmasını ve bize bolluk ve rahat geçimin isabet etmesini isterdik. Buyurdular ki: -Bu olacak ve siz bu gün onlardan daha iyisiniz.(75) Ona dedim ki: Rasulullah , ölüm döşeğinde olan Osman b. Mazun?un yanına girdi. Üzerine kapandı ve öptü. Sonra şöyle dedi: -Allah sana rahmet etsin ey Osman! Ne sen Dünyadan bir şey aldın, ne de Dünya senden bir şey aldı. Şimdi Allah için söyle ey nefis! Seni sana karşı insafa çağırıyorum. Söyle bana; eğer şu anda üzerinde bulunduğun halde Rasulullah zamanında olsaydın ve de ölmek üzere olsaydın, Rasulullah sana karşı da böyle davranır mıydı?

Rasulullah yağmurun, Allah katından belli bir ölçüye göre yağdığını ve bu talebin yağmurun belli bir ölçüyle yağması gerçeğine uygun olmadığını biliyordu. Bu yüzden: Kafirler gibi mi yağmur isteyeyim?.. diyerek bu talebi reddetti. Böyle bir talepte bulunan adamı bundan alıkoymaya yönelik öğüdünde nice ilimler gizlidir. Rahat, konfor ve maddi genişliğin devamlılığını kafirler topluluğuyla irtibatlandırdı ve müminin, nefsini zorluk ve sıkıntı ile rahat ve konfor arasında dolaştırdığını, bazen bolluğu, bazen de yokluğu yaşattığını dile getirmiş oldu.

Necid bölgesinden bir adam Rasulullah?ın yanına gelerek şöyle dedi: -Ya Rasulullah!.. Kuraklık yaşıyoruz, helak olduk, Allah bize rahmetini ulaştırmadı. Allah?a dua et, bize yağmur yağdırsın? Bunun üzerine Rasulullah Efendimiz dua etti. Adam gitti. Bol yağmur yağmış, o sene ihya olmuşlardı. Sonra ertesi yıl bir daha geldi ve dedi ki: -Ya Rasulullah!.. Bizim için Allah?a dua ettin, önceki senemiz ihya oldu. Bu sene için de dua et. Bunun üzerine Rasulullah şöyle dedi: -Kafirler gibi mi yağmur isteyeyim?.. Hayır, memleketine geri dön. Şu lafzın ihtiva ettiği sırlara bak!..