Şimdi ikindi vakti. Secdeye koy alnını. Zamanın Sahibini selamla. O'na konuş, O'nunla konuş; dualarını fısılda. Sonsuzluğa tutun hece hece.

Şimdi hatırla ki, sen de bir zamanlar yokluğun karanlığında yitiktin. Kimsenin adını bilmediği, hatırını saymadığı bir yetimdin. Hatırla ki, Rabbin seni yokluğun gecesinden varlık ufkuna eriştirdi. Unutulmuşluğun gecesinde bırakmadı seni. Rabbin seni sahipsiz de bırakmadı.

Şimdi ikindi. Şimdi ikindi namazı vakti.

Yatsı : Kışın, beyaz kefeniyle yeryüzünü örtmesine...

Şimdi yatsı vakti. Şimdi yatsı namazı vakti.

İnsanın ömrüne göre:

İkinci sabah : Kabirden kalkışına işaret ediyor.

Namazın, Belirlenmiş Beş Vakte Tahsis Edilmesi üzerine..:

Sabah vakti : Anne rahmine düştüğü zamana..

Öğle Namazı

Şimdi sabah! Şimdi sabah namazı vakti...

Yatsı Namazı

Şimdi seher vakti. Sıyrıl gafletin gecesinden. Sehere aç gözlerini. Rabbine aç kalbini. Uyan. Uyan ve an seni hiç unutmayan Rabbini. Herkes unutsa bile seni unutmayan Rabbini herkesin O'nu unuttuğu anda an! Kalk! Kalk ve miracına eşlik et En Sevgilinin .

Vakit seher. Zamanın rahmine sabahın nutfesi düştü az önce. Gün doğuyor yine ve yeniden.

Şimdi akşam. Herkesin senden uzaklaşacağı ölüm anını hatırla ki, sen de şimdi herkesten ve her şeyden uzaklaşıp Rabbine yanaşasın. Seni sen yokken de bilen Rabbin, sen öldükten sonra da bilecek elbet.. Herkesin unuttuğu yerde seni bir O hatırlayacak. Hatırını yalnız O bilecek.

İnsan, namaz vakitlerinde, kainatın, dünyanın ve kendisinin ömürlerini, bir günlük sayfada okur, bir günlük perdede seyreder, tefekkür eder.

Gece vakti : Kış sonuna

Akşam : Güz mevsimi sonunda pek çok mahlukatın vefatına, kış uykusununa çekilip, gözden kayboluşlarına...

Hatırla ki, senin de akşamın olacak bir gün. Ömrünün ışıkları solacak. Hayatının perdesi çekilecek. Dudaklarında donacak gülüşün güneşi. Zaman uçurumun olacak; gelen günün güneşi sana doğmayacak.

Öğle : İnsanın yaratılıp da, dünyaya gönderildiği zamana...

Sabah Namazı

Kainatın bir ömrü vardır.

Alemin ömrüne göre:

Yatsı : Bu alemin artık bütün bütün kapanmasına...

İkindi : Güz mevsimine...

Risale-i Nur Külliyatı'ndan...

Şimdi akşam vakti. Şimdi akşam namazı vakti

İnsan nasıl ki başka bir aleme geçecek, dünya da, kainatla beraber başka bir aleme geçecektir.

Düşün ki, unutuşun koyu karanlığı çökmüş üzerine. Yokluğuna çoktan alışılmış. Unutuluşun hepten kanıksanmış. Kimsenin özlediği bile değilsin artık.

Akşam vakti : Vefatına...

Öğle : Yaz mevsimine...

SENAİ DEMİRCİ

Vakit öğle... O kadar gürültü var ki ortalıkta.. Kalbinin sesini duyamıyorsun bile. Ruhunun sonsuza uzanan emellerine kör olmak üzeresin. Telaşların arasından sıyrıl, yer ayır ruhuna. Kalbini sonsuzluğa bitiştir. Alnını secdeye değdir.

Dünyanın bir ömrü var,

Vakit Yatsı. Gün çoktan öldü. Güneş ışıklarını topladı. Gece hükmediyor aleme. Güneşin saltanatı bitti. Işıklar tükendi ufuklarda. Renkler ellerini çekti eşyadan. Gül soldu, gün soldu. Göğe yöneldi gözler.

Akşam : Kıyametin kopması zamanına...

insanın da bir ömrü vardır.

Hatırla bunları. Hatırla ki, çoklarının Seni unuttuğu bu gece, herkesi unutup Sen de O'nu hatırla. Çoklarının ışıklara kanıp sahte renklerin kuyularına daldığı bu gece, Rabbini an, Rabbine kan, Rabbine uyan.

Öğle : Gençlik kemaline...

Bu beş vakitte, bu 3 ömür zamanlarındaki büyük değişimlere işaret vardır.

İkindi vakti : İhtiyarlığa..

İkindi Namazı

Sabah namazı : İlkbahara..

Sen de O'nu an şimdi.

Akşam Namazı

İkinci sabah : Kıştan sonra yeni gelen bahara işaret eder...

Vakit öğle... Güneş göğün en yüksek noktasında. Tıpkı gençliğin gibi. Şimdi gün de bir delikanlı.. Heyecanlı ve telaşlı... Sanki hiç bitmeyecekmiş gibi, hiç akşam olmayacakmış gibi... Oysa, güneş şimdi batmaya başladı. Zirveye erişen herkes gibi o da alçalmaya başladı. Akşama akıyor ışıklar artık. Bil ki gün akşamlıdır; bil ki yazın sonu hazandır.

Gece vakti : Berzah alemine...

İkinci sabah : Haşir sabahına işaret ediyor.

İnsanın bir gençliği, bir ihtiyarlığı olduğu gibi, dünyanında gençliği ve ihtiyarlığı vardır.

Şimdi öğle vakti. Şimdi öğle namazı vakti

Yatsı: : Geride hatırlanan şeylerinin de unutulduğu zamana..

Sabah : Semavat ve arzın yaratılmasından, birinci gününe..

Hatırla ki, Sen de unutuşun kara gecesine yuvarlanacaksın. Bir adın kalacak geriye. Bir mezar taşın hatırlayacak belki Seni. Belki o da unutacak.

Evet... namaz vakitlerinde insan, kainatın, dünyanın ve kendisinin ömrünü, birgünlük sayfada okur, birgünlük perdede seyreder, tefekkür eder.

''Umutlar kuyuya düştüğü yerde, bir YuSuF yürür sabrın üstüne''

Vakit akşam. Gün ölmek üzere. Güneş ışıklarını topluyor eşyanın üzerinden. Kızılca kıyameti kopuyor dünyanın. Kara kefenini giyiniyor gün. Gülün rengi soluyor, eşyanın cezbesi yitiveriyor.

İkindi : Asr-ı saadetin yaşandığı devre..

Hatırla ki, sen de bir ömrün ikindisine yürüyorsun. Tenin soluyor. Gözlerinin feri çekiliyor. Öbür kıyısındasın artık nehrin. Güz yaprakları gibi. Hem dalındasın hayatın hem de düşmeye hazırsın. Rüzgarı bekliyor gibisin. İnceldiğin yerden kopmaya hazırsın. Hoyrat bir rüzgar artık zaman.

Dünyada mevsimler olduğu gibi, insanında ömründe mevsimler vardır.

Dünyanın ömrüne göre:

Vakit ikindi. Gün ihtiyarladı. Güneş solgun rengini bırakıyor güller üstüne. Hüzün renkli bulutlar sardı göğü. Güneşin saltanatı bitmek üzere. Zevale akıyor ışıklar.

Gece vakti : Kabir alemine

Kainat yaratıldığı gibi, insan da yaratılmıştır.