şlardır. Mustafa Kemalin yanında savaşanlar Suriye Filistin çocuklarıdır.

şeydir. "

Keşke öyle olsaydı..

Daha önce söylediğim gibi artık emperyalistlerin türkler ve Arapların arasını açmasına ve açık olan aranın kapanmasına çalışmalarına gerek yok. Bunu çok güzel yapan türkler ve Araplar zaten.

Allah'a Emanet Olun.

İbni suudi ile olan çeşitli konulardaki müzakerelerine dair ingiliz Philby'nin tuttuğu notlar ilginç bilgiler vermektedir. Philby'nin bir toplantıda ingilizlerle suudilerin ittifakı karşısında ihvanın tutumu hakkındaki sorusu ibni suud tarafından şu şekilde cevaplanmıştı

Bunu ister sırtından vurma ister bağımsızlık için isyan etme deyin sonuç değişmez tarihi sabitelerle aynıdır. Ve biraz bu konulara ilgili olan herkesin bildiği birşeydir. Arap isyanı Vehhabilik boyututla 1750 li yıllardan beri Osmanlı devletinin başını ağrıtan bir süreçti. Tarihi ve dini dinamiklere dayanan İsyan fitili 1744 yılında bugünkü Riyad'a yakın Diriye kasabasında Muhammed bin Abdülvehhab ile Muhammed bin Suud arasındaki ittifakla ateşlenmişti. Haricilik benzeri radikal fikirleriyle ortaya çıkan ibni Abdülvehhab bu sözleşmeyle İbni Suuddan siyasi-askeri bir destek almış oluyordu. Dini fanatizm ve siyasi gücün bu nikahı asırlar boyu tazelenerek ve ilk günkü şevkinden pek fazla birşey kaybetmeyerek günümüze kadar gelmiştir. İbni Abdülvehhabın yaydığı fikirler kendilerinden başka herşeyi müşrik sayan Haricilerin kendi dönemi itibariyle bir tenasühü niteliğindeydi. Bu puslu bakış altında Osmanlı tasavvufu, türbeleri v. s. gibi ameli bitad olarak kabul edilen yaygın dini yapısıyla karşı tarafa müşrik olarak gözüküyordu. Haricilerin siyasal tarihine baktığımızda başta Hz. Muaviye ve Hz. Ali olmak üzere küfürlerine hükmettikleri idareye isyanı kendi üzerlerine en büyük vazife kabul etmişlerdi. Zalim veya müşrik idarenin hegemonyasını yıkma ideali Harici savaşcılara tarihin çok ender şahit olduğu efsanevi mücadeler içine sokmuştu. Harici zihniyet gücünü Kuranın çok az toplulukların kendilerinden kat kat üstün kuvvetleri mağlup etmesinden alıyordu.. Bu fanatizmin yansıması Vehhabi tarihinde de pek çok kez kendini başarıyla gösterebilmişti.

Demişsiniz.

İşte olayın çıkış noktası da buydu.. Müşrik olan yönetimi isyan dinin emrettiği bir şeydi.. Vehhabi hareketi daha 18. yüzyıldan itibaren bu bakış açısıyla Osmanlıya bakmıştı.. Öneri kitaplarda verdiğim Tarihi Vehhabiyyan adlı Osmanlı Paşasının işlk elden tanıklığını anlatan kitap kan dolduran Vehhabi vahşetiyle doludur. Bu fanatizm de kaynağını hiç şüphesiz katı çöl bedeviliği refleksinin Harici bakışla imtizacından almaktaydı.

kaldınnak davasında idi."

Vahhabi İsyanları, uzun yıllar Osmanlının ve İslam dünyasının başına bela olmuştur. Halen daha da beladır. Onların Araplık dertleri falan da yok, Vahhabi olmayanların çoğu zaten şirke düşmüştür onlara göre. Bunu kitaplardan ya da belgelsellerden öğrendiğim gibi bizzat Vahhabilerle konuşarak da bu bilgiyi teyit ettim. Şirke düşmüş biriyle de savaşmağın kafirle savaşmaktan pek farkı olmuyor, isyan etmelerinde anormal durum yok.

dahi, Arapların hareket ve mizaçlarına uygun oldugundan, bu sebepler kendi mezheplerinin revaç bulmasına yeter bir kaziyye idi ise de, kuvvetli bir akrabaııga dayanmadıkça mezhebinin kolaylıkla şöhret bulup yayılamayacagını anladığından Vıldi'l-Huleyfe'de oturan Deriyye şeyhi Muhammed b. SuUd'un yanına giderek "Benim mezhebime tabi olur ve dediğim yola gidersen az vakit zarfında bUyük kuvvet ve Şam'a malik olursunuz" diye onu kandırarak kendi mezhebine dahiletmiştir. Bunun üzerine Muhammed b. Suüd'un halkı da ona tabi olmuştur ve sözde

"3- Cezayir ve o bölgeleri gezen bir arkadaşım oradaki insanların biz Türklere Hay-un Nas yani yeryüzündeki en hayırlı insanlar oarlark bahsettiklerini söylemişti. Bir kısmın yaptığı yüzünden herkesi suçlamak bize yakışmaz."

Naci Kaşif Kıcıman / Medine Müdafaası ve Doç. Dr. M. Ali Büyükkara, İhvan?dan Cüheyman?a Suudi Arabistan ve Vehhabilik gibi kitapları okumanızı önenririm.. Okumadan araştırmadan fikir sahibi olmak tam bir ilmi sefalettir. Çocuklara anlatılan masallar misali Hazır kalıplara sarılmamak lazımdır.

kısmından).

3- Cezayir ve o bölgeleri gezen bir arkadaşım oradaki insanların biz Türklere Hay-un Nas yani yeryüzündeki en hayırlı insanlar oarlark bahsettiklerini söylemişti. Bir kısmın yaptığı yüzünden herkesi suçlamak bize yakışmaz.

Şimdi sana vesikalaırla anlatayım da tarih bilgin biraz gelişsin:

dini ihya, aslında dünya menfaati için bu yola gitmişlerdir20?

Resmi tarihin palavralarından biridir bu Arap isyanı yalanı. 100 kere cevap versemde bazı emperyalistlere satılmış beyinler bu yalanı ısrarla tekrar etmektedirler.

?İngilizlerin bölgedeki siyasi temsilcisi W. Shakespear, 1914 Şubatında Riyad?a gelmiş, bu vesileyle İngilizler ile Suudiler arasında sıcak yakınlaşmalar tesis edilmişti. I. Dünya Savaşı çıkınca bu dostluk daha da pekişti. Osmanlı?nın ittifak çağrısına red cevabı veren İbni Suud, bunun hemen arkasından, Osmanlı heyeti hala Riyad?da iken, İngilizlere ittifak teklifinde bulundu?. Artık büyük savaşta Osmanlı?nın Necd valisinin safı belli olmuştu. Bu birliktelik, İbni Suud?a İngiltere-Hindistan İmparatorluğu?nun şövalyelik nişanı verilmesiyle pekiştirildi.? (s.46)

Resmi tarihin palavralarına sen de kanmışsın anlaşılan. Araplar Osmanlı zayıflayınca bile Osmanlıya isyan etmediler. Osmanlı parçalanırken bizde kendi çaremize bakalım şeklinde bir şerif hüseyin ingilizlerle anlaşarak tek bir arap devleti kurmak istemiştir. Şerif hüseyin parçalanan Osmanlı üzerinde arapların da kendi devleti olsun istemiştir, Osmanlı askerine saldırması tamamen palavradır çünkü yanında topu topu çölden topladığı 150-200 kişilik savaş bilmeyen cahil adam vardır. Karşısında ise 15000 kişilik düzenli ağır silahlı Osmanlı ordusu vardır. Ağır silahı olmayan 200 kişiyle 15000 kişilik ünlü Fahrettin Paşanın ordusuna saldırdı demek kadar komik birşey olamaz. şerif hüseyin fahrettin Paşaya Kutsal bölgeden Osmanlı çekildiğinde kutsal bölgenin kendine teslim edilmesini istemiştir. hadise bundan ibarettir.

Yine aynı yerden :

bir nokta varki onuda bilmek lazım.

Elbette böyle diyenler vardır ama çoğunlukta değil azınlıktadır.

Hatırlarsan Türkiye ile Fransa arasındaki yakın zamanda gerçekleşen?soykırım? krizinde Cezayir Başbakanı Fransa'nın tarafını tutarak Başbakan Erdoğan'a?Kanımız üzerinden çıkar sağlama? demişti.. İşte bizi bu derece sömürgeci olarak görüyorlar öyleki yanıbaşlarında Fransızların yakın tarihindeki soykırımını unutmuşlar, sanki onlarla hiç problemleri yok ama bize karşıu derinden bir "husumet" saklıyorlar..

Ben olaya başka bir boyutla bakmak gerektiği kanaatindeyim.

Eyüp Sabri Paşanın Tarihi Vehhabiyyan,

Yine sen Cezayirden örnek verdiğin için bende o bölgeden örnek vereyim:

Tam tersine Araplar Osmanlı ordusunda sonuna kadar savaşıp şehit olmu

Artık bu güçlerin bu çaba için çalışmalarına gerek yok. Onların yapması gereken bu işi zaten biz yapıyoruz.

Arap ülkelerinin yöneticimi kesimi Türkleri elbette sevmez, paraları İsviçre bankalarında, emperyalistlerin destekledikleri iktidarda.

Emperyalist güçlerin tarihi analiz edip vardıkları sonuç: Araplar tek başlarına güçlü devlet kuramazlar, Araplar güçlü devlet liderleri çıkaramazlar, ancak Türklerle beraber çok güçlü devlete sahip olabilirler. Bunun için Türkler ve Arapların arası açılıp milliyetçilik akımlarını yaymalıyız.

AhmedNazif arkadaş:

Senin sevgi temsilcişliğ ypman çok iyi de biliyormusun bir çok yerde bizleri gavur gibi görüyorlar. Osmanlıyı filimlerinde gavurdan beter yansıtıyorlar.. Suriyelimi seni seviyor, Mısırlımı? S. Arabistanlımı?.. Elbette içlerinde bilinçliler var ama bu ekseriyetimi yoksa ekalliyetimi yansıtıyor?

?İbni Suud şunları söylemektedir:

Doç. Dr. M. Ali Büyükkara, İhvan?dan Cüheyman?a Suudi Arabistan ve Vehhabilik, Rağbet Yayınları, İstanbul, 2004.

zamanlarda Mekke şerifi tarafından Istanbul'a gönderilen feryatnamelere Osmanlı Devletinin tam cevap vermemesinin nedenlerine de değinir. Ona göre, VehMbiler üzerine çok büyük bir hazırlık yapılması gerekliydi. Ancak Avrupa'nın karışıklığı bıma engelolmakta idi. Hicaz'da bulıman kuvvetlerle iktifa olunmak istenilmişse de, bımların yetersiz oluşları karşısında, VehMbiler güçlerini artırmaya devam

Cevdet Paşa, bu ifadeleriyle Osmanlı yönetimini Vehhlibilik hareketinin asıl maksadını anlayamamak ve onu İstanbul'da daha önce vuku bulan Kadızadeliler hareketine benzeterek küçümseyen zihniyeti tenkit eder. Ancak, muhtelif

Cevdet Paşa, Arapların mizaçlarının İbn Abdilvehhab'm ışını kolaylaştırdıgından bahisle şöyle der: "Yagmagirlik yolunda insanların malını almak

Bu duygularla yüklü olan İbni Suud, bir başka toplantıda da Hıristiyanlarla ilgili bazı Kur?an ayetlerini okumuş, sonra da Philby?e dönerek kendisini kuzeni saydığını, zira hıristiyanların İshak Peygamber, Arapların da İshak?ın kardeşi İsmail Peygamber evladından olduklarını, Türklerin ise Tatar kökenli evlad-ı İblis?ten olduklarını açık yüreklilikle ifade etmişti.? (s.48)

Doç. Dr. M. Ali Büyükkara şu bilgileri veriyor :

Cevdet Paşa'nın verdiği bilgiye göre, Necidli olan Muhammed b. Abdilvehhııb'ın içinde bulundugu Arap toplumu cehalet ve zulmet içinde bulunmakta ve onlarda sadece İslam'ın şekli ve imanın ismi bulunmakta idi. Muhammed b. Abdilvehhııb'ın sözlerini reddedecek bilgileri bulunmayan halkın arasında onunla ilgili iki görüş dogmuştu. Bazıları onu Şam'da ilim tahsil etmiş ulemıldan bir zat olarak görürler ve sözlerini kabul ederlerdi. Bazıları da onun, tabi oldukları Hanbeli' mezhebine aykırı düşüncelerini görerek, ona MUseylimetü'lKezzab nazarıyla bakmakta idiler. İbn Abdilvehhab da, "Altı yüz seneden beri insanlar dalıılette kaldı. Şimdi Ehl-i İslam denilen taifeler hep mUşriktir. Kanları heder ve malları Muvahhidine helaldir" diyerek halkı

"Gerçek bu: Araplar Türkleri HİÇ sevmez"

Cevdet Paşa, tarihi bilgileri sunarken sosyolojik bazı tespitlerde de bulunur. Ömegin, Vehhiibilik ile yagmacı Arapların meşrepleri arasındaki uygunluktan bahseder. Vehhiibiligin yayılmasındaki önemli nedenlerden biri olarak bu hususa vurgu yaparak şöyle der:"

Barbaros H. Paşaya KORSAN demişti ve yine Osmanlıya hakaret eden başka cümlesi.. Zannetmeki o bölge halkının bir kısmı aynen böyle düşünmüyor

Arap kökenli gazeteci Hüsnü mahalinin dediği gibi:

söylediklerinizin yüzde 99 una aynen katılıyorum yalnız

Tarihi Cevdetden bir iki alıntı :

Eğer kitaplarla aranız değilse

2- Bu konuyu ısıtıp ısıtıp durmak yerine bizim asıl düşmanlarımız olan ingiliz, abd, israil ve tüm batı ülkelerinin bize şimdiye kadar yaptıkları zulümleri ve eziyetleri anlatsak daha doğru olur kanaatindeyim. Şu anda bizim yaptığımız bir sineğin ısırmasını konuşup, yılanların üstümüze saldırmasına aldırmamak gibi bir şey. Avrupa, Haçlı seferlerinden başlayarak günümüze kadar kaç Türk ve Müslüman katletti biliyor musunuz? Kaba bir hesapla 1 milyara yakındır. Eğer konuşacaksak bunları konuşalım.

Değerli kardeşim,

DEMİŞ. KEşke bu sevgin platonik olmasada karşılık bulsaydı daha bir anlamlı olmazmıydı?Hacca gidenlere bir sor bakalım genel bakış nasıl?Vatandaş beni Kuran biliyorummu diye test ediyor.. Belliki birisi onun minnacık beynine Türkler hakkında fena fikirler sokmuş.

Şerif Hüseyin gibi milliyetçilik, makam, mevki, para, hırsa kapılıp isyan edenlerin sayısı az olsa da buldukları imkan fazla olduğundan çok etkili olmuşlardır. Onlarda daha sonra özellikle Vahhabiler karşısında perişan olup, rezil bir hayata mahkum olmuşlardır.

Tarih-i Cevdet, VI, 120-121 (VI, 167). Tarih-i Cevdet, VII, 182 (VII, 230). KIş. Muhammed b. Abdivehhab, Kitiibu 't-Tevhid, s. 94 (Abdurrahman b. Hasan, Fethu 'I-Mecfd şerhi Kitabi 't-Tevhid, Riyad ts..'in metin

Selamlar.

"Akdeniz'de İslami bir cihatla karşı karşıya kalacağız. Bin Ladin'in adamları gelip karada ve denizde fidye isteyecekler. Barbaros'un, korsanların, Osmanlıların gemilere fidye ödettiği zamanlara geri döneceğiz. Gerçekten bir dünya krizi ve herkes için felaket olacak"

oldukları ve kanları ile mallarının kendi mezhebindekilere helal oldugu

İhvan teşkilatı ibni suudun türklere olan mücadelesinde en önemli askeri güç kaynaklarından birini oluşturdu vehhabi zihniyetinin kurumsallaşmış bir temsilcisi olan ihvanın osmanlı ile mücadelesi osmanlıya karşı 18. ve 19. yüzyıllardaki suudi vehhabi güç birliğinin tekrarıydı...

Senin atan "Türk Arapsız yaşayamaz; kim ki yaşar der, delidir/Arabın Türk, hem sağ gözüdür, hem sağ elidir" derken onunkisi?İbni Suud şunları söylemektedir:

Ya akıl var mantık var, Araplar sayıları yüz milyonları bulan bir millet, hatta milletler topluluğu. Elbette isyan edenleri de olur, devleti için ölenleri de. Bizim içimizden olmuyor mu ki de kalkıp Arapları eleştiriyoruz.

İsyan edenler bellidir etmeyenlerde belli. Ve bu tarihen sabittir. Tarihte de bu Arap isyanı olarak geçer. Başka bir ifadede değil. İster Türk tarihinden ister se Arapça kaynaklardan bulacağın şey aynıdır. Ayrıca ben her nekadar Hz. Muhammedden dolayı Arap milletine bir sevgi ve sempati görevim varsa da bu senin şu anda yaptığın gibi toptancı bir kutsama görevini ifade etmez. Benim vazifem iyi olanları iyi bilmek, iyi vasıflarıyla anmak kötü olanların ise yanlışlığını ifade etmekten öte birşey değildir.. Eğer diyorsanki Araplar öyle bir millettirki onların kötüsü olmaz, içlerinden kötü huylu ve kötü karakterli kimse çıkmaz bu soyolojik veya tarihi gerçeklere uymaz. Kuranın ifadeleriyle bile çelişir.. Bu şekil toptancı kabuller bizleri gerçeklerden uzaklaştırır.."Harikalar diyarı" romanların konusudur bizim değil!

Hiç bir grup genellenemez. Hepsinin benzeri bizim milletimizde de görülmüştür.

Senin başlıktaki ifade ne oranda geneli kapsıyorsa burdaki ifade de o kadr geneli yansıtıyordur farklı bir şey anlamak için kendini zorlama.!

Her konuda resmi tarih yalan ümmetçilerin yazdıkları doğru :) Her konuda böyle yapıyorlar " Resmi tarihin yalanları" ya çok gülünç adamlarsınız :)

Maalesef o bölgenin halkından "bir kısmı" Osmanlıyı sömürgeci olarak görmektedirler.. Bu sömürgeci edebiyatı Osmanlının sınırlarına dahil olan ülkelerde var.. Öyle anlaşılıyorki muhakemesiz beyinlerine bu fikri esas sömürgeci olan Fransızlar, İngilizler v. s sokmuş..

Cevdet Paşa'nın nakline göre, Muhammed b. Abdilvehhab halkın altı yüz yıldan bu yana dallilette kaldığı, bu nedenle de Ehl-i İslam denilen taifelerin hep mUşrik

4- 1. Dünya Savaşı sıralarında Şerif Hüseyin ve yanındakiler dışında hiçbir Arap kabilesi Osmanlı'ya karşı savaşmamıştır. Hatta birçoğu, 'bizi bunlarla başbaşa mı bırakıp gidiyorsunuz' diye Türk Askerinin önüne geçmiştir. Falih Rıfkı Ata'ın Zeytin ağı isimli eserine bakın oarada neler yazıyo.

Yine hemen yanındaki sabık Libya liderinden örnek verelim:

hiç olmazsa şu videoyu bir dinleyin anlatan şahıs "Resmi tarihin palavralarına" savaş açmış M. Armağan olması belki ilgini çekebilir:

... Bu noktada Ahmed Cevdet, Muhammed b. Abdilvehhab'dan şöyle söz eder: "Deriyye adlı yerde birkaç yıldır ün salan Muhammed b. Abdilvebbab adlı ne idigü belirsiz şahıs, bid'at sandıgı işleri

'Kadızadelilere benzetilerek AbdÜıvahhlib'ın dinin dışındaki bu hal ve hareketleri, Mekke şerifleri Zeydiyye mezhebindendir de ondan ötürü mü, onlara düşmanlık ederler, yoksa başka anlamı mı vardır gibi akıl almaz ihtimalleri sürmeleri şaşılacak

1-Unutmayalım Arapların hepsi bize ihnet etmedi. Bunu sizler de belirttiniz. Fakat Araplar içindeki bazı kendini bilmezler -ki bunlar hiç bir zaman çoğunluk değildi- Osmanlı'ya ihanet etti ve cezasını çekti. Arama motoruna Rauf denktaş ile Şerif Hüseyin anıları yazın ve Şerif Hüseyin in nasıl pişman olduğunu Rauf Denktaş'ın ağzından dinleyin.

Koca bir Millete iftira atıyorsun bunun vebali vardır. Eğer Araplar Osmanlıyı arkadan vurmuş olsaydı nüfusları en kalabalık milletti, Osmanlı çok önceden Arap coğrafyasını kaybederdi, hangi imparatorlukta sayısal olarak en çok olup yüzyıllarca başkalarının egemenliği altında yaşayan millet var.

Dolayısıyla kendi açımızdan "arkadan vurma" olarak tanımladığımız bu isyan Vehhabi tarihinde gayrımeşru idareye, yine dini saiklerle yapılması farz olan -kişilerin tercihine bırakılmamış- en kutsal ibadet yani "cihad" olarak yerini buluyordu.. Sahaben Zeyd bin hattabın türbesini yerle bir eden aynı el Osmanlıya karşı da kılıç kullanmaktan geri durmamıştı. Hem de öyleki bu süreçte Osmanlı düşman cenahında iken İngiliz ehli kitabının güneş batmayan devleti herzaman daha ehven bir konumda tutulmuştur

İsyan edenlerini genellemek de yanlış olduğu kadar sadık kalanlarını da genellemek de hatalı.

Vehhlibiler, gerek Zeydiyye mezhebinde bulunan şeriflere gerek EW-i Sünnet ve'I-Cemaattan olan btltün İslam olanlara kMir ve müşrik nazarıyla bakarak bunca mtlsliminin demıeri heder ve malları kendilerine helal olmak itikadında bulımup, yağmagiran Arapların meşrebine dahi bu akaid-i batıla tamam mülayim ve muv8fık gelmekle mezheb-i mezkfu Cezıretü'l-Arab'da kemal-i sürat ile münteşir olmakta bulunmuş ve daha Abdülhamid Han devrinde Mekke şerifi tarafından feryatnamelere durum arz edilmişken o vakitten beri geregi gibi işin üzerine egilip ne oluyor diye araştıran, eleştiren olmamıştı, Durum böyleyken hala meşveret meclislerinde Vehhlibiler, daha önce İstanbul'da bagnazlıkla ortaya çıkan

Arapların Osmanlıyı arkadan vurduğuna şüphe mi var? Dünya alem biliyor.

Bunların yanında Türk askeriyle beraber savaşan, askerlerimizin çekilişi karşısında göz yaşlarına boğulan Araplar da olmuştur.

kışkırtmaktayd. ı.

İbni Abidinmi emperyalistlere satılmış beyin, yoksa Eyüp Sabrimi Ahmet Cevdet Paşamı.. Konuya hakimiyetsizliğini böyle sakil dolgu cümleleleriyle gidermeye çalışma..

Gerçek oymuş, bizdeki medya milli menfeatler için mi çalışıyor da onlardaki medya çalışsın.

Tüm bunlara rağmen Araplar bizim kardeşimizdir. Osmanlıya isyanları hata idi.

görüşündedir.

Azınlıkmış Türkleri seven, gitmeyenlere anlat sen onu.

. Bilginin aslına ulaştığınızda orda hiçbir öcü veya benzer masalsı

korkunun olmadığını sizin de farkedeceğinize inanıyorum.. Allahın verdiği aklı böyle ucuza harcamayın.

Ayrıca Osmanlının cephelerinde savaşıp şehit olan sakat kalan yüzbinlerce Arap için ne diyeceksiniz? Onlara da dua ediyormusunuz?

Ahmet Nazif arkadaş