şimdi karakışlar içinde bağbozumu günlerine benzer yalnızlık

Atsam adımımı

Darmadağın. Hepsi, Darmadağın!

Ben ona gittikçe soğuyan zamanlarda

O kadar çoğalıyorsun içimde

Birbirimizdeyiz.

Bir parça var bizden / baktığımız her yerde:

duyguları adadığımız sevgili bilmezdi. kahrettik.

Uzak görünsek de birbirimize

sözlerin düşümün son bestesidir

baştan başa dolaştım nedensiz bedenimi

dolu aştım beynimin hayat kotasını..

Dokun usulca / yüreğine

yazdığım bir şey yokken, henüz

İri sorular varmış yüreklere saplanan..

İnsanlar içinde üşüdükçe

İsmi martı değilmiş,

Herşeyin usul usul durulduğu saatlerde gelsin

o kadar çok yazılıyorsun,

HEP EKSİK KALACAK...

öyle görünüyor ki

Umutlarda hep hanımeli açmazmış.

Meğer seher yelleri de kırarmış başakları,

Kapına gelen her ayakta ben,

Büker boynunu / kurur çiçeklerimiz.

yaz geceleridir pişman olduğumuz

zaten inecektim

-Ey Allah?ın Elçisi! Kördüğüm ne alemde?

benim de p'isyanlarım var

Ben düştüm sonra, iki kaldınız.

sözcüklerim Sen olacak

Kişiyi Yüceye Sürdüren Nedir.

-Kördüğüm gibi...

Biraz da kendime istemiştim

Çekmecede unutulan bir mendile

acı gibi.. yalan gibi.. yalancı gibi

Mühürlenmiş bir sessizlik, /Bu çaresizlik, Duyurmaz sesimizi../

yabancı tenlerde kendini tüketen.

insana dair tahliller o kadar çoğaltılabilir ki; ancak insana dair ilk tahlil duygusallığı fazlası ile yaşamalarıdır. ve duygusal tatmine erişemediklerinde derler ki.

Üzülme Gülüm! Toparlanacağız, Birlikte,

Her yol

Tutsak kalmış dillerimiz.

Erkekler de ağlarmış inan.

Ve eller,

mavi bir düş oluyorsun

Her yol sana çıkacak..

Şiirlerde sevgimiz / şarkılarda sitemlerimiz.

Ben ona sabah olamasam da

İnan Bana Gülüm, Ölüm Yok Bir Tek! Ölüm Yok Bize!

Sen olacak hayat

Hırslarımız, Acılarımız Gitgide İhanetlere

1-ınsanoglu bencıldır

Suskunluğum..

Dağ doruklarında rüzgara kafa tutan

Kırmak istememiştim duygu filizlerini.

Nasılsa devrik bir cümleydik.

Aşk`a mühürlenen her satırda,

ağzına kara kalemle kan dökeyim

Duyanı Isıtan, Kulağını Kestiren, Güneşe Baktıran,

Göreceksin Gülüm! Bekle!

Yıldızlar sönecek,

umutlar ertelenir başka şafaklara

sessizlikte..

Şair Olmak, Seni Sevmek Pek Çok Yakışacak!

Söylenmemiş sözcüklerde / eli-kolu bağlı ağzımızın,

Sessiz

Ağacın dalında filizlenirmiş meğer sevda,

Ne gözlerimizde haram bakışlar mola verir,

Belki bir müzik,

Bir satır sesin kalmış

Dağ doruklarından / ineriz bir gül yaprağına sarmaş dolaş

Yaslasın yorgunluğunu gövdemin yaşlı çınarına

bakışlarım silahlı değil.

Üşütmek istememiştim.

Durmasın gitsin,

Artık Hiçbir İnsan, Hiçbir Kavga Ve Hiçbirimiz

Bir yılan gibi soğuk

acı kımıldamıyor gözlerinde

ve en derin yerinden fısıldıyor gece

Aynı dalgalarla boğuşur yelkenlerimiz.

Sularını çekince köklerinden toprak

Hayıflanma yokluğuma,

ve her yenilik karşısında

bulutlar içinde kaybolacaktık

İstanbul Darmadağın Olacak, Saçlarım

dalgalar derin uykularda

aşk üzerine, aşka ağladık. kimseler bilmezdi bizi.

zihnimde..

Sen hep yüreğiminsin...

İncinmesin diye tek

De Gülüm! De Ki: Bitmiştir Umut, Bitmiştir

Bu Dünyada, Yapayalnız, Umarsız Kalmayacak!

ve her kaybeden kadar

Bir bıçak kesiği gibi

Arama uzaklarda beni

apansız terkeden sevgiliye değil kendimize ağladık.

Gecikmiş... İnce... Güzel ve uzak...

Sevgi, Bitmiştir Güven!

zaten neyin kazandıysak kazanalım, BİR YANIMIZ HEP EKSİK KALACACAK...

Düştüğümüz kavgalarda / yitip gider emeklerimiz.

Kolay değilmiş her bilmece,

Bir adımla

Seni düşününce...

-ben sana "unutmabeni çiçekleri" getirdim.

Ve biliyorum ki,

Yalnızlıkmış kökleri,

İncelikli bir gülümsemeyle yüzümde

yeniden uyanıyor yüreğim.

Sonsuzluk,

Hz. Ayşe Allah Resulü'ne sorar:

Kol saati niyetine takıp yüreğime pusulayı

Bulmak istediğinde beni

Uykularımız bölünür her gece / sıcak dokunuşlarla,

Bulutlar gökyüzünün yükü müdür, süsü müdür?

yine Sen..

ve alıp eline şiirin şipşirin hecelerini

ellerim sonra

acılara, umutlara yeterince direndik

Büyük bir ustalıkla susturup içimdeki uğultuyu

bitiyor ucu,

Kalsam..

Beyaz bir kağıda çizilen

Gözlere Işıltılı Anlamlar Bağlayan,

Aynı toprağa tutunmuş,

Geçmiş zamanda başladık yazılmaya, şimdiki zamana yenildik.

Nesne acı, yüklem ayrılık.

ne güzel ifade etmişsin sayın ukkaşe..

Serip üzerine yapraklarımın ağırlıksız yorganını

Saraylarda Çılgın Eden, Kentlerde Tek Bırakan,

Hüzünlü Yangınsal Aşka Döndüren Nedir.

Ve sinsice...

Göreceksin Gülüm! Bekle! Göreceksin!

Umutlar ertelenir başka şafaklara...

öyle görünüyor ki,

Pencerene vuran yağmura bak!

Ve geceler, hep yıldızları gizlemezmiş koynunda,

Bir Susmayı Bakışlarda Seslendiren,

uzaklaşan suçlu nedenlerimdir

söylemek, beklemek hiçbişey ifade etmiyooo çünkü olan olmuştur artık hayat sırtını dönmüştür bi kere

Ayrılıkları içer.

Sana geçecek ruhum..

bahar utanır uyanışından

Dingin bir ikindi olayım istemişimdir

bin yıllık yalnızlığım

hayatım yağmura saplı

gitsem..

Ya da eski bir dost adresine,

Her Şeyi, Ama Her Şeyi Olağan Dışında,

İşte burada, bu sayfada gidenin ardından söyleyemediklerimiz içimizde birikenler neler... paylaşmak istedim...

aydınlık herşeyimi yitiriyor

Kanatsa da dikenleri / yaralarımızı

Nankör diye haykırırmış,

ve SEN...

Böyle sulu sepken yağarken karlar

köşe başlarında pusular kurulurken

ve denize dalıp

Akordeoncular geçerken

Gidişin

Ben hep senin,

Beklemeyi Özlemlere Süsleyen,

Sokaklar Var, Kediler!

umutlar ertelenir başka baharlara

Aynı çocuk ağlar yüreğimizde

ikimiz bir olup ta bir yükleme denk gelemedik.

Kalabalıklar, Kalabalıklar İçinden

Bil ki, içimde hasret,

İşte O Vakit Bana-Doğrudur!-

Anılara küskün görüntülerde yaşarmış meğer düşler,

Hainlere, Ezilmelere Alışacak..

Ayağa Da Kalkacağız, Yürüyeceğiz De Gülüm

Hayatı bırak gitsin...

Meğer arkadaş değilmiş akreple yelkovan..

ve yollar uzayacak...

Saatler her geçen an'a,

her devrim zamanı bir haziran sancısı

Öpüşüm efkarla düşecek bir gece koynuna,

La Septembre

Beyaz olan tüm kuşların..

onu da dün dinledim?

düşmeseydim düşlerimin sırtından

Ne bir başka el değer elimize,

Belki Teskin oluruz..

sevgililer gördük, seveni yangınlarda bırakıp,

Bir nefes uzağımdasın sanki..

Bir nefesle

Biz / birbirimizdeyiz!

soyunuyorum...

Dinlendireyim istemiştim

karabasanlar çöktü gözlerimize.

Güvenle gelebileceği...

hayattan sunları ogrendım

Ölümü ver.

Onunla Paylaştıran, Böldüren Nedir.

karanlık uykularından uyanır çekirgeler

artık ağlamak vaktiydi. ağladık.

Kuşların kanatları neden vardır?

Bıraksam

yalanlar gördük, bizim olan herşeyi bir bir yağmalayan.

Hem De Çelikten Toprağını Dele Dele Hayatın!

göğüsleyemez ilk rüzgara teslim olur çiçek

Ben ona ne istemişsem bu yalnızlık aylarında

Konuşayım istemiştim bir yüreğin dilince

gerilla oyuncaklarımızla..

yüreğine sağlık..

-ben sana "unutmabeni çiçekleri" getirdim

Yaşamı Ölüme Güldüren Nedir.

Sevgi adına...

Yabani çiçeklerinin bakir sadakatindeyiz.

Bak! Şiirler Var, Mektuplar Var, Çocuklar Var,

kalbimiz...

Biz bizdeyiz

Yada doldurmak isteyen kim ki...

Sen bir özne daha dahil ettin cümlemize.

Demirlerini alıp dönüşsüz yola çıkınca gemiler

Yuvalanır içimizde aynı korkular,

kalemimin ucunu?

Olgunluk Aşamalarında Yaşatırca Öldüren Nedir...

Mavi bir oyuncak olacaktı gökyüzü

Benzesek de

nasıl oluyor da aldatılıyor hüznüm

Oysa beklenen hep bahar yağmurlarıydı

Örneğin Bir Gülü Yeşil Gördüren Nedir.

dolacak gözlerim?

ve yaşama küs, zamansız yolculuğa hazır yüreklere

Şafak söker

Bir insan neden ağlar yarı yaşına gelince?

Aynı sularda buz tutar gözbebeklerimiz.

Korkusuzluk Denizlerinde Yüzdüren Nedir.

Son bir gayret dokunursa dudaklarına,

korkma!

Elimde solan güller,

yalnızlık hiç bu kadar anlamlı olmadı...

Sırlar taşımazmış gündönümleri uzaklara her zaman,

kolları..

Olsa da göz pınarları ıslanmadan..

elimiz,

ben sana "unutmabeni çiçekleri" getirdim -

Sitem

Kırar tutkumuz / uzaklıkları,

ölümü dirimden ayıramazsın, biliyorum?

Yüzünde uçuk bir gülümsemeyle

rven,

-alın -yazın, bu senin

-İlk günkü gibi?

Yabancı eller değdiğinde

bir düşte oynuyoruz

düşünürken Seni..

bir gün bile ah etmedik. hepsi bu!. sevdik

Pembeye doyuyorum

Bil ki, yüreğimde sevdadır sevdiğim,

Beni oku, ama beni anlama,

Kara Kapli Kitaplardan Çıkartılacak..

az önceki bomboş sokaklara değerken adımlar

Hasretlere tutsak olurmuş karanlığın

Ölümü dirimden ayıramayacaksın.

öyle birikti ki kalbim, bir taşarsa kendimle birlikte çok kişiyi boğarım diye korkuyorum

Biz iki özne bir cümleye yetemedik.

Sana bırakacağım en son esaret,

Sussam

Sana Bitmemişliği Öğretecek, Tattıracaktır

Sen Gidince Anladıklarım

Merdivenli bir sokakta zehirliyorum bu kez kendimi,

De Gülüm! De Ki: Ela Bir Günde Geleceğim

şimdi yangın yeri kıyılarda kol gezer yalnızlık

Şimdi ayrı hikayelerin ayrı cümlelerinde, ayrı sevdaları taşıyoruz anlam diye.

Sana geçecek yaşamım

Hep aynı ayrılık hançeri deşer yaralarımızı

Yanıtı olmayan sorularda boğmak istememiştim.

Hasretten-Hakikaten-Ten Değiştiren Yüzüm!

Yumuşak dokunuşlarla yeniden diriliriz.

Biz aslında birbirimizdeyiz.

Yolu olmayan her hikayenin başlangıcına,

tüm sözlerin arkasına bakmadan

Tutsam nefesimi

Açılan cama dolan lodos gibi

Bu yenilgiler öldürmez bizi, /Bitmez yarınlar, Nice sevdası zamanın, Zamansız kapılarda kilit..

Aradan zaman geçer...

Ölüm İnananlar İçin Sessizce

Ani ve derin...

Sıcacık bir sığınak olayım istemiştim

bunakça gölgeleniyor makyajlı iskeletim.

martıların peşinde dalgalarda savrulacaktık

Acıyı bile ters yüz eden

Sana çıkacak

Yalnızlık doruklarından çığ gibi yıkıldığında,

-ben sana "unutmabeni çiçekleri" vereyim

Ne Varsa Yeryüzünde, Ne Yoksa

Uçuk bir renge boyanıyor

İki özne bir yüklemdik.

Sensizliğin tetiği çekilirken gecenin bir yarısı

Sonsuzluk, Sen Olacak...

Konuşsam?

sevmeyi de ondan öğrenmiştik...

gözlerin açılacak hüzün kaplı tavana,

ve yorgun bedenime benzer

Meltem değilmiş tüm rüzgarların ismi meğer,

Düşünceler, sarıp sarmalarmış solmuş baharları..

Göreceksin-Sevinçten Ağlayacaksın Gülüm-Ki

Hayat bizi her gün bir yere götürüyor... Ve ne yazık ki hayyatın bu acımasızlığında yaşadıklarımıza bizim gibi dayanamayıp gidenler de var vazgeçenler... gidenin yada gidenlerin arkasından söyleyemediğimiz o kadar çok şey varki... Burada bu sayfalarda her gün bir umutla bir haber beklerken bu bekleyişler bizi eksikte bırakabiliyor...

ihanetler gördük.

Tıkanırsa yalnızlığın,

Yüreğimden geçen ırmakların yatağında sen!

namlusuna çoktan kin bulaşmış nefesim

Güven Bana Gülüm!

Birgün düşerse yolun,

martılar suskun, deniz yorgun

-ben sana "unutmabeni çiçekleri getirdim "

Bıçak sırtı kavuşmalardan

Kaç yazar ayrılıklar / özlemler bize!

umutlar düşer kaldırımlara tepe taklak

Yine de eksiktik.

Dünyanın haritasında,

Sen olacak

beni sen sebepsiz bıraktın ölüm

Ayrılıkmış derinlere uzanan..

3-ıhtıyacları hıc bıtmez

Omuzumuz,

Yalnızlığın Kara-Işığını Söndüren Nedir.

Şimdi sanma yalnız senin gözlerinde geziyor nemli bulutlar,

Yedi renkli yaz yağmurları dilemiştim

-Beni nasıl seviyorsun?

2-sukretmeyı bılmez. bılmesı ıcın onunde kotu orneklerı ggormesı gerekır

Açıyorum

Sen ihanete eş anlam, ben kendi cümlesinde kaybolmuş gizli özne...

Ben ona sıkıntılı güz günlerinde

ve kaç tarifi varsa betimsiz aşkın,

Ve hayaller çekip gidecekse,

Direklere Astırıp Üzdüren Nedir.

Bir adım uzağımdasın sanki..

Duyacaksın varlığımı / göreceksin.

Tutsağı mıdır rüzgarın, sevgilisi midir?

Düşsek de hasretlerin denizine,

Ne süslü kelimelerdik, ne de bir anlam yüklendik.

pırıl pırıl aydınlık sabahta bir yusufçuk öter

gideceğim...

Parça-Parça Büyümüş Bir Çocukluğu

Rüzgarımı olanca yumuşaklığıyla salmıştım üzerine

Uçurum fısıltısında bir akşam,