kitaplarının bir çoğu küçükle başlayan nadide yazarlardan biri.. lan yoksa adamın küçük objelerle ilgili bir saplantısımı var acaba..

unutmadı da..

Baba yanıbaşında bugulu gözlerle bakarken minik yavrusuna şimdi ne yapacağını düşünüyordu.

Kendini iyice soyutlamıştı babası hayattan, günü kurtaracak kadar para kazansa yeterdi, kendini şarap şişelerinde boğmayı tercih etmişti, aynı evin içinde iki yabancılardı Melek'le. Evet adını Melek koymuştu kızının, bu karısının hamileliği boyunca düşündüğü isimdi, başka bir isim düşünemedi bile Melek koydu küçük kızının ismini...

Herkes bir üstteki cümleye kendi cümlelerini ekleyecek. Bakalım ortaya nasıl bir hikaye çıkacak.. Yaratıcılıklarınızı bekliyorum. Başlıyorummm...

Evet yıllardır hiç görüşmediği ve tüylerini ürperten bir ses... Kızına gitme, bu kapıdan o adamla çıkarsan bir daha giremezsin derken beyninde son kez çınlayan o sesi nasıl unuturdu...

Soğuk ve yağmurlu bir gecenin sabahında gözlerini açmıştı minik kız dünyaya.. Yumuk yumuk ellerinden tutacak bir annesinin olmayışınaydı belki de hayata attığı ilk çığlığın nedeni...

bütün aksilikler üstüste mi gelirdi yahu... Daha dün işten çıkarılmıştı halbuki daha kötüsü ne olabilir ki diye düşünürken ödenmemiş kiralar yüzünden ev sahibi de evden çıkarmıştı onları..

Annesi ona can verirken vermişti canını. Babası aslında çok iyi bir adamdı ama eşinin ölmesini hep kızından bildi. Onun her gözüne bakışında şimşekler çaktı bakışlarında o yağmurlu gece geldi gözlerinin önüne...

kemalettin tuğcu etkisi hemen hissediliyor...

Bütün sıkıntıların üstüste geldiği bir zamanda çalan bir telefonla bir ışık görünmüştü melek ve babası için. Sarhoşluktan zar zor yerinden kalkan baba ahizeyi kaldırdı ve karşısında yıllar önceden gelen bir ses...

6-7 yorum daha yazılsa.. eminim yatak odasında bitecek bir potansiyele sahip bir konu.. hergün dejavu yaşanır bu konuda.. içim pis lan benim..