?Benim için de iste!

Ayetinin sırrına mazhar olarak düşmanlarına karşı çok merhametli ve çok insaflı davrandığına en büyük bir kanıt ve sarsılmaz bir ispat ve bir burhanı bahir ve ihbarı bilgayp mucizelerindendir. Bu naklin Muaviye?nin şan ve şerefiyle ne uzaktan ne yakından hiçbir alakası yoktur. Belki tersine O?nun aleyhindedir.

Muaviye?nin cinayetlerinden biri de şudur; Sıffin savaşında insanlar arasında çağırır, der ki hanginiz Ammar?ın başını bana getirirse, O?na bir davarcık altın vereceğim. Hemen sonra Muaviye?nin yanına Utbe oğlu Velid ve Huri Selvinin oğlu ile Ammar?ın başını getirirler. Herkes der ki ben öldürdüm. Muaviye der ki Amr ibni As?ın yanına gidin, size O hüküm versin, kime karar verirse malı o alsın. Amr Selvi?ye karar verir ve Cehennem?le müjdeler.

Muaviye ve Amr İbni As?ın hakkındaki fasıklık hükmünün asıl kaynak ve merkezi, menbaı Sa?sa ile Ebul Musa El eş?aridir. Biz değiliz.

?Ey insanlar! Üzerinizde çok kaldım. Sizi usandırdım. Artık ayrılmak istiyorum. Siz de benden ayrılmak ister oldunuz. Fakat size benden daha iyisi gelmez. Nitekim benden evvel gelenler, benden daha iyi idiler. Kim Allahü tealaya kavuşmak isterse, Allahü teala da ona kavuşmak ister. Ya Rab! Sana kavuşmak istiyorum, sana kavuşmamı nasib eyle! Beni mübarek ve mes?ud eyle!?

İbni Teymiyye, Muaviye?yi Hadisteki kasdedilen İslam halifelerinden saymış ve yine Şıhata der, İbni Kaym diyor ki; ?Muaviyenin zemmine ait hiçbir hadis yoktur. ?

?Amel bir kab gibidir, sonu iyi olursa evveli de iyi olur.?

Sonra Abdullah ibni Zübeyr?e rastgelir. O da der ki;

Hülasa; Muaviye, Kur?anı Kerimi dünyevi maksatlar için kazma kürek gibi alet olarak kullanmıştır. Kur?anın kadir ve kıymetini düşürmeye çalışmış, riyaset ve siyaset kirine bulaştırmaya çalışmıştır. Muaviye?den sonra din siyasi işlerde kullanılmaya başlanmıştır ve bizim bu anki siyaset tarihimize kadar da devam etmiştir.

O?nun cinayetlerinden biri de; adamdan hile ile nikahlı karısını boşattırması ve oğlu Yezid?e nikah ettirmek istemesidir. Çünkü Yezid nikahlı bu kadına sevdalı olmuş ve bundan dolayı hasta olmuş, babası da oğluna yardım etmek niyetiyle adamın nikahlı ailesini hile ile boşattırıp Yezid?e nikah ettirip O?nu bu sevdadan kurtarmak istemiştir.(Ğaraibül Hikayet adlı kitabın 18. sahifesinde zikredilmiştir.)

Muaviye, kavmi ile beraber büyük ve aşırı bir emevi ve arap ırkçılığına sahip idiler. Buna delil şudur: İstanbul?u fetheden Osmanlı padişahlarından Sultan Muhammed Fatih hakkındaki Hadisten bahsetmemeleridir. Rasulullah buyurmuştur ki;

Türkçesi Muaviye?yi dinleştirmeyin! Onun vasıtasıyla İslami devletlerin seçimlerinde kan dökülmesi örf adet olmuştur. Hatta bu hastalık başka devletlere de bulaşmıştır. Muaviye?nin cinayetleri sayı ile bitmez.

Hazret-i Muaviye İslamın yayılmasında çok kıymetli hizmetlerde bulundu. Sicistan, Sudan, Afganistan, Buhara, Hindistan?ın kuzey kısmı, Tunus bunun zamanında alındı. Kıbrıs Bisanstan kurtarıldı. Kudüs geri alandı. Yine zamanında, İstanbul kuşatıldı; her sene yüklü vergi vermek şartıyla kuşatma kaldırıldı.

Hatta bazı falcılar fal açarken, derlermiş, benim falım İmam Caferi Sadık?ın falıdır. Sizlere yazıklar olsun! Yazıklar olsun! Siz O?nun ilminden mezhebinden, içtihadından bahsetmiyorsunuz da falından bahsediyorsunuz. İmamları falcı etmişsiniz. Evladı Rasulleri Şii ve Rafizilik ateşi ile yakmışsınız. Halbuki bu bulanık iki havuzu Ali Rasulü harcatmak için kuran da Muaviye ve Mervandır.

Fıkıhta?buğat? ın hükmü ne ise Muaviye?nin hükmü de odur. Fıkıhta Muaviye ismi zikredilmemiş, ancak O?nun hükmü zikredilmiş, ta ki Rafizilik ve Şiilikle ittiham edilmesin. Çünkü bunlar türlü türlü hile ve sahtekarlıkla Ali Rasulün haklarını müdafaa etmiş görünmüşler, Ehli Sünnet ise bunların yüzünden Ehli Beytin hakkını savunmakta zorluk çekmişler, Ehli Sünnetin hasları hariç. Diğerleri Ehli Beyti avamı nas derecesinde görmüşler. Onlara bir meziyye farkı vermemişler. Ve Muaviye?nin eteğine sarılmışlar. Emeviler korkusundan O?nun hakkında?radyallahü anh? kelimesini kullanıyorlar, haşa! Sümme haşa!.

Muaviye bulutunun dağıtılması?Hardı katat?dan daha zor oldu. Ve gece karanlıkta yürümekten, doğum sancılarından daha beterdir. Çünkü Emevi devleti yüz senelik hakimiyetleri döneminde Muaviye hürmetini getirip, itikadi ve dini esaslardan kılmışlar. Başkasının itikadında Muaviye?yi sevmeyen dini sevmeyen gibi olur. Çünkü Muaviye?yi dinleştirdiler. Bu koku bütün İslam devletlerine de serpildi. Böylelikle, kavimden kavime, o zamandan bu zamana kadar sürüp geldi.

Açık bir delildir ki, hizipçilik islamda yasaktır. Kur?anın tavsiyesine muhaliftir. Çünkü Kur?anı Kerim bütün kıble ehline İslam ismini vermiştir. İslamın dışında başka bir isim takmak Müslümanları taifeciliğe, cemaatçiliğe böler. Tarihi tecrübe ispat etmiştir ki İslam isminden başka bir isim altına giren bir Müslüman envai çeşit tahribatlara, münakaşalara müptela olmuştur. İtikatta hak ehli olsalar bile kendilerine değişik isimleri taktıklarından bölünmeleri vazgeçilmez oldu. Allah?a doğru giden yolların insanların nefesleri kadar çok olması mümkündür. Ama kalpte isim birdir. O da İslam ismi. İkinci bir isim olmaz. İsimlerde parçalanma, kalıpta parçalanmaya yol açar, o vakit savaşlar başlar,

?Bütün günahları Allah?ın bağışlaması umulur, yalnız müşrik olarak ölenin ve kasden bir mü?mini öldürenin afvolması umulmaz.?

Efendimiz buyurmuştur; Yani seni baği bir topluluk öldürecek ve o yerde de Cebrail, Mikail var. Başka bir rivayette de şöyle buyurur;

İşin acayibi şudur ki, ben acizane bu kitabı yazan Ehli Sünne Velcemaate bağlı biriyim, onların terbiyesiyle yetiştim. Medreselerde onlardan okudum, icazetimi onlardan aldım. Hal böyle iken, Muaviye?nin kötülüklerini neşretmekten korkuyorum. Ehlisünne velcemaat yüzünden. Ta ki benim hakkımda sui zan kullanmasınlar. Çünkü Muaviye Emevi cebri yüzünden Ehlisünne içinde tanınmamış, tanıtılmamıştır. Sözlerimiz dünyada dolaşacaktır, adreslerimiz gizli kalacaktır. Bizi mazur görün, mazur görün?

Peygamberimizin, ?Ya Rabbi, onu doğru yolda bulundur ve başkalarını da doğru yola götürücü kıl? ve?Ya Rabbi! Muaviye?ye yazı ve kitab öğret, onu azabından koru? ?Ya Rabbi! Onu memleketlere hakim kıl? dualarıyla şereflenmiştir.

Ömer Tikle de rivayetlerinde azınlık kelimesini kullanmış, Şıhata ise çoğunluk kelimesini kullanmış, iki rivayet arasında büyük bir zıddıyet vardır. Çünkü azınlık çoğunluğun zıddıdır. Şıhata Sakar Ebu Derda?yı Muaviye ravilerinden saymıştır. Bu da çok yalandır. Çünkü Ebu Derda; yeminle söylemiş ki; ben Muaviye?nin durduğu memleketlerde durmayacağım. Muaviye kavmi, Muaviye?yi müdaafasında bütün yalanları, iftiraları kendisine sığınak, senet ve delil olarak kullanmışlar. Allah bizi ve ümmeti Muhammediyeyi bunların şerrinden korusun, muhafaza eylesin. Amin. Ve onların Cehennemdeki yerleri olan Sakar?dan da korusun, bunların isimleri sakar olduğu gibi mahşerdeki dönecekleri yer de sakar olabilir.

Halbuki bu sahabeler Muaviye?nin şerrinden Allah?a sığınıyorlardı. Nasıl O?na asker olurlar? Bunlar hep Muaviye?nin olmadığı beldelere kaçmışlar. Hatta Ubade bin Samit şöyle demiştir: ?Muaviye?nin içinde bulunduğu şehirde bulunmayacağım.? (Kavaidüttahdis shf. 310)

Hz. Muaviye vahy katibidir. Vahy katibliğine alınması, Cebrail aleyhisselamın bildirmesi ile olmuştur. Hz. Cebrail?in getirdiği Kur?an-ı kerimi ve Peygamberimiz?in mektublarını yazardı.

Emevilerin daha büyük bir yalanı Ebu Derda?ya isnat etmişlerdir. Sanki O şunu demiş; Namaz kıldıranlar içinde Rasul namazına en fazla benzeyen Muaviye namazıdır. (Şıhata Sakar shf 92)

Ebul Musa Eş?ari; Amr ibni As?ın fasık olduğunu ifade etmiştir. Çünkü Ebu Musa diyor ki; İbni Abbas, beni fasık olan Amr ibni As?ın hilesinden korkuttu, ben uyanamadım. Hz. Sa?sa Sıffin savaşında Muaviye?nin fıskını itiraf etmiştir. (Ravzatül Ahbab Cilt 3 sahife 86) ve Sa?sa şöyle diyor; Ey Muaviye! Cenabı Hak Kur?anı Keriminde sana fasık demiştir. Tarih ulemaları teker teker zikretmişler. Fakat O?na fasık diyen ayet tarih kitaplarından alınmış, herhalde şu ayet olsa gerek.

?Allahü teala kime iyilik murad ederse, onu din alimi yapar ve dinene zarar verecek şeyleri ona bildirir. Ona doğruyu gösterir.?

O?nun cinayetlerinden biri şudur; Kays oğlu Dahhakı Mekke?ye göndermiş ve emretmiş ki bütün meskenleri, evleri tahrip edeceksin. Yıkıp yakacaksın, bütün su kuyularını kurutacaksın. (Ravzatül ahbab cilt 3 sahife 546, 547?de zikredildiği gibi)

Yani ilk Kayser?in köşküne saldırıp savaşanın günahı mağfiret olunmuştur, Kayser Kostantiniye demektir.

Ebi Berze diyor ki; ben Rasulullah ile beraberdim. Efendimiz türkü sesini işitti buyurdu ki, hele bak! bu ne sesdir, ben yukarı çıktım baktım ki, Muaviye ve Amr bin As türkü söylüyorlar, geldim, Rasulullah?a söyledim, Efendimiz buyurdu ki; Rabbim bunları fitnelikte boğ, Cehenneme sok.

O?nun lakabı Takiyyüddin, künyesi Ebul Abbas, imam, muhakkik, hafız, müctehid, muhaddis, usuli ve nahvi, vaiz ve hatip derlermiş. Hatip, katip ve kudve de derlermiş. 661 yılında Harran?da doğmuş. Üç yüze yakın eser yazmış. adında meşhur eserleri vardır. Şam?da 728?de vefat etmiştir. (Fevatül vefiat kitabının cilt 1. Sahife 35. ) sonra Hanbeli mezhebini terk etmiş, haricilik ve vahhabiliğe kaymıştır. Eski takvalığını ve güzel akidesini bırakmıştır. O?nun vahhabi ve harici olduğuna dair şu ispat vardır. Medinei Münevvere?de İslam Üniversitesinde müderris, harici, vahhabi Medhali Rebi Hadi?nin oğlu Doktor Muhammed (Hakikati Sufiyye adlı kitabında şu sözleri ileri sürüyor. Eskiden ve şimdide bizim alimlerimiz tarikat sofularının dalaletinin reddi için çok kitaplar yazmışlar. O kitaplardan biri Telbisül İblis adlı İbni Cevzi?nin eseridir. İbni Cevzi 597?de vefat etmiştir. Ve bu sufilerin reddine önem veren yani Ehli Sünnet velcemaate belki harp ilan eden ulemalarımızdan biri Şeyhül İslam İbni Teymiyye?dir. Ehli sünne tarafından her türlü sıkıntı ve cefaya maruz kalmış, hapse atılmış, hapiste ölmüştür. Doktor Muhammedin kitabının 32. sahifesinde şöyle diyor; ?Elkullabü evliyaüssufiyye?, ?sufi veliler köpeklerdir.? demiştir. Burada velilerden Ehlisünnet evliyalarını kasdetmiştir. Onlara köpekler sıfatını takmıştır. Bu doktor kitabının başka bir yerinde vahhabiliğini ispat etmek için şöyle diyor; Eğer Ahmed?in tabii mütevehhib ise ben ikrar ederim ki vahhabiyim.

Hz. Muaviye devri, islam fetihlerinin devam ettiği bir devirdir. Elhasıl; Hz. Muaviye da dahil olmak üzere hiçbir sahabe hakkında, yaptıklarından dolayı itham ve su-i zan edilemez. Bu, hem Hz. Peygamberin hadisleri ile ve hem de ehli sünnet alimlerinin ittifakı ile caiz değildir ve yapanlara lanet edilmiştir.

Yani, Yezid ana ile kızı bir arada, bacı ile bacıyı alıp birarada evlenirdi.

Onun zemmine ait hadislerden biri de şudur:

Hz. Muaviye, Peygamberimizden çok hadis rivayet etmiştir. Bu hadis-i şeriflerden birkaçı şunlardır:

Bunu bilin ki siyasetlerde dini mübinin alet ve maşa olarak kullanılmasının piri Muaviye?dir. Bu hile ile Haydarı Kerrar?ın Sıffin?deki askerini dağıtmışlar, cematini parçalamışlar, kuvvetini zayıflatmışlar, her türlü zafiyete mahkum etmişler. Çünkü Kur?an Sıffin?de inmemiştir, daha önceden Muhammed üzere inmiştir. Emri bil ma?ruf ve nehyi anil münker görevi Halifei Zişanın görevidir. Ve O?nun emri ile olur, umumi davalarda Muaviye?nin hakkı yoktur. Muaviye ancak, umumi davalarda memur olur, amir olamaz. Onun için Müslümanların başında her an bir halifenin bulunması farz kılınmıştır. (Mezahibül Erbaa Cilt 5 sahife 78?e müracat ederseniz davamızın doğru olduğu anlaşılacaktır. ?)

Yezidin bu kötü fiilde bulunduğuna dair Tarihül Hulefa?nın naklidir. Nakil şudur:

Allah aşkına fethedilen bir daha fethedilir mi? açılan bir kilit bir daha açılır mı? ve doğan bir çocuk bir daha doğurtulur mu?

Bkz. Canan İbrahim, Kütüb-i Sitte muhtasarı tercüme ve şerhi XIII. 30-33; I. 518-530

Muaviye?nin kavminin en büyük yalanlarından biri de, Ammure denilen şimdi ki Ankara savaşlarından bahsetmişler. Bu savaşta da Ebu Derda ?ı Muaviye?nin askerlerinden saymışlar. (Şıhata Sakar sahife 110)

Adiy Muaviye?nin huzuruna girdiğinde, Muaviye sorar;

Evet, Şıhata Sakar şöyle diyor; İslam şeyhi İbni Teymiyye şöyle demiştir. ?İslam ve şeriat Emevi döneminde bütün dönemlerden açık, üstün ve geniş olmuş?.

Onun dini mübine yaptığı muhalefetten biri Sıffin savaşında Kuranı Kerimi mızrakların ucuna takıp hakem meselesini ortaya atmasıdır. Kuranı Kerim sanki yeni inmiş gibi, siyasi ameller hususunda çok muazzam bir şekilde kullanmıştır. Ve Muaviye?den sonra siyasetlerde dini mübinin alet olarak kullanılması müslümanlar arasında bir alışkanlık haline gelmiştir.

Gerçek şudur; İslamiyeti resmiyete sokmak, siyaseti ve resmiyeti islamiyete değil. Bu emir, dört halifei kiramlardan sonra Muaviye vasıtasıyla ters döndü, hakikatler alt üst oldu, zorlaştı.

Eba Eyyubel Ensari ise Hz. Ali tarafından Medine valisi idi. Muaviye tarafından azledilip, arandı yakalandı, bey?ata mecbur kılındı. Bey?attan sonra da hemen İstanbul?a kaçtı. Fakat bu bey?at cebridir; isteyerek olmamıştır. O cebri bey?atı kendilerine şan ve şeref kabul etmişlerdir. Bu dediklerimize şüphen varsa Ravzatül ahbab?ın üçüncü ve dördüncü cildine ashab bahsine bak. Muaviye kavmi bu sahabei kiramları yalan ve iftira olarak getirip Muaviye?ye asker etmişlerdir.

Hz. Osman devrinde fetih hareketleri oldukça genişlemiş ve bu yüzden fethedilen bölgelerin gelenekleri de İslam'a etki etmeye başlamıştı. Bunun neticesi olarak emirler, sadelikten ayrılarak dünyevi bir yaşantının içerisine girmişlerdi. Saraylar, köşkler, konaklar yapılmaya. Hizmetçiler tutularak işler onlara gördürülmeye başlanmıştı. Rasulullah'ın, Hz. Ebu Bekir ve Hz. Ömer devrinin sadeliği unutulmuştu. Bu sadeliği unutmayanlardan birisi de Ebu Zerr idi. O, sade yaşayışını sürdürmekte ısrar ediyordu. Mal ve servet biriktirme hırsı yoktu. Debdebeli bir hayat tarzını seçenlere gereken ikazları yapıyor; bu durumun onlara kötülükten başka birşey vermeyeceğini, bir gün bunların hesabının sorulacağını söylüyordu. Ve sık sık delil olarak: "Altın ve gümüş depo edip Allah yolunda sarfetmeyenlere elim azabı müjdele..." mealindeki ayeti okuyordu. Hz. Muaviye ve emirlerinin yaşantılarını sürekli eleştiriyordu. Bu yüzden Şam'da fesat çıkardığı iddiasıyla Ebu Zerr , Hz. Osman 'a şikayet edildi. Hz. Osman, Ebu Zerr'i Medine'ye çağırdı. Hz. Ebu Zerr Medine'ye geldikten sonra Hz. Osman'a, "Benim dünya malına ve dünya metama ihtiyacım yoktur!" diye haber gönderdi. Hz. Ebu Zerr'in Medine'ye gelişi halk üzerinde büyük bir tesir ve hayret icra etti. Fakat Ebu Zerr, Medine'de fazla kalmayarak Mekke civarında bulunan Rebeze mevkiine giderek oraya yerleşti. Onun bu hareketini Hz. Osman da tasvib etti. Hz. Osman ona birkaç koyun ve bir deve verip bunlarla geçimini sağlamasını söyledi.

?Ben sadece bir haznedarım. Her kime gönül hoşnutluğu ile bir şey versem, Allah onu ona hayırlı kılar. Yine her kimse bir şeyi, isteği ve aç gözlülüğü sonucu verirsem, onun durumu yiyip yiyip doymayana benzer.?

Amr der ki; Sana ailen var mı diye sorduğunda, yok de! Bir daha O?nun yanına gittiğinde, ailem yok de. Çünkü o kadın ile cinsel ilişkiye girme hevesi Yezidde hastalık olmuş, şifasını onda arıyor. Vakta ki Adiy Muaviye?nin yanına gittiğinde bir daha sorar. Ailen var mı? O da yok der. Muaviye katiplerine bunun dediğini yazın! der. Onlar da yazarlar. Ve O?nun ailesinin boş olduğuna fetva verir. Üç ay iddeti dolduktan sonra büyük bir mal ile Hz. Ebu Hüreyre?yi Ümmü Halidi istemek için Medine?ye gönderir. Ebu Hüreyre Medine?ye girince Abdullah ibni Ömer?e rast gelir. Olayı O?na söyler, O da der ki;

Yani Ammar?ı öldüreni Cehennemle müjdeleyin. Ammar nerede ise hak oradadır. Güneş devaran ettiği müddetçe Ammar haktan ayrılmaz. (Ravzatül Ahbab Cilt 3 Sahife 517) Rasulullahın bu hadisinin tabirinden anlaşılıyor ki; Muaviye ve etbaı?buğat? tır. Yani asilerdir.

Yani?İstanbul gelecekte fetholunacaktır, Onu fetheden komutan ne güzel komutandır, askeri de ne güzel askerdir.? Kostantiniyye?nin asıl fatihi, hakiki fethedicisi Türk komutan iken, öğülen af ve mağfiret ile anılan da emevi Muaviye?dir. Ve böylelikle çok Afrika memleketleri sahabei kiram döneminde fethedilmişler, onların fethi Muaviye?ye isnat edilmiştir. (Şıhata Sakar?da söylediği sahife 121) Halbuki Muaviye?den çok önce fethedilen Afrika memleketlerine kendi idaresinde memur göndermiştir.

Yani keşke falan adamı dost tutmasaydım. Onun yüzünden azaba müstehak olmayaydım.

Ey Müslümanlar! Siz Emevilerin hadisi şeriflerdeki tahrifatlarına hiç dikkat etmiyor musunuz? Hususan deniz savaşlarında ki hadislerde. Çünkü ilk deniz savaşını başlatan Hz. Osman?dır. Emeviler de getirip Muaviye ve Yezid?e mal ederler. Halbuki Muaviye, Osman?ın memurudur, amiri değildir. Emeviler Hadisin başında?evvel? kelimesi koymuşlar. Bu kelimenin başta eklenmesinin sebebi, Muaviyeye şamil gelmesi için, affı içindir. Eğer Hadis sahih hadis olsa lazım gelir ki, ikinci üçüncü deniz savaşlarını yapanlar affolunmazlar. Bu da Rasulullah ?a apaçık yalan isnadıdır.

?Gerçek, benim ve ashabımın üzerinde bulunduğu itikaddır.? buyurmuştur

Hz. Ebubekir zamanında Suriye tarafına giden orduya kardeşi yezid ile katılmıştır. Hz. Ömer zamanında ise Dimeşk Valisi olan kardeşi Yezid, valiliği kardeşine vefatı anında bıraktı ve Hz. Ömer bunu onayladı.

?Ehli kitab, dinlerinde 72 fırkaya ayrıldılar. Bu ümmet ise 73 fırkaya ayrılacak, hepsi Cehennemde olacak, yalnız bir tanesi müstesna, o da Ehl-i sünnet velcemaattır. Ümmetimden bir kavim ortaya çıkacak ki, bunlar, köpeğin sahibi peşinden koştuğu bir nefsin arzularına uyacaklardır.?

İbni Teymiyye başlangıçta Hanbeli idi. İsmi Ahmet Abdulhalim?in oğlu, O?da Abdulhalim?in oğlu, O?da Abdusselam?ın oğlu. O?da Abdullah?ın oğlu, O?da Hıdır?ın oğlu, O?da Muhammed?in oğludur. Ve bunlar Harran?lıdırlar.

Tarih ilmini araştırırsanız anlarsınız ki: Muaviye kavmi; ashabı kiram derecesini, ehlisünnet velcemaatin meziyyetini, muhkem bir kalkan, kuvvetli bir zırh, muhkem bir kale ve kalın bir setr yapmış Muaviye?nin kötülüklerine ve cinayetlerine, dini İslama karşı yaptığı düşmanlığına karşı. Onlara göre Muaviye?ye itiraz eden; ehlisünnet ve ashab dostu sayılmıyormuş, Halbuki ehlisünnet velcemaat ve sahabei kiram ile Muaviye arasında ne yakından, ne uzaktan hiç alaka yoktur. Maalesef bunlar ehlisünnet velcemaatin şan ve şerefini dünya hakimiyetleri için alet ve vesile kullanmışlardır; sapmış, sapıttırmışlar, kanmış, kandırmışlardır.

Ali Rasul?den Hakikat Sedaları;

Eba Zerri Ğıfari ise Muaviye, O?nu Zübde?ye sürgüne göndertmiştir. Çünkü Eba Zerr?in Rasulullah?tan şu rivayeti vardır: Rasulullah buyurmuştur; ?Her kim Hilafet üzere Hz. Ali ile mücadele ederse O?nu öldürün.? Eba Zerr?ı Ğıfarinin sürgün hikayesi Tenbihül-Ğafilin?in son bölümünde yazılıdır. En son Eba Zer Zübde köyünde vefat eder, cenazesini yolcular kaldırır.

?Yarın Adiy Senin yanına gelince, sor ki ailen var mı? Eğer var derse Sen bir şey demeden elini yüzüne vur!

Muaviye kavminin büyük hilelerinden biri de şudur ki;

Bir de zemmine ait İmam Hüseyin?in İbni Abbas?a söylediği rivayet var. Hz. Hüseyin şöyle diyor: ?Ya Eba Abdillah! Biliyor musun? Rasulullah Yezid ile babası Muaviye hakkında ne tehditli, alçaltıcı hadisler söylemiştir. Ben buna nasıl bey?at edeyim? bu da delildir ki, Muaviye?ye ait bütün zem hadisleri sahihtir. (Ravzatul ahbabın 4. c imam Hüseyin bahsine bak)

Hz. Muaviye ömrünün son günlerinde okuduğu bir hutbede şunları söyledi:

?Beni de unutma. Benim için de iste!

Eğer Asya Müslümanlarına dikkat ederseniz, onların bölünmelerine ve parçalanmalarına sebep değişik isimleri kendilerine takmaları olmuştur. Sonra bu değişik isimlerle parçalanmaları ülkelerinin de parçalanmalarına, bedenlerinin parçalanmalarına sebep olmuş, küçük küçük devletlere bölünmüşler, hatta Afrika kıtasındaki memleketlerde çok Müslümanların isimleri lehçeleri bir iken onlara takılan isimlerden dolayı parçalanmışlar. Taarüfte kabile ve şubelerin isimlerin değişik olmasına ihtiyaç vardır. Kur?anı Mecidde buyrulduğu gibi. Ancak bu tearüf beden ve cisim itibarıyla olmuştur. İtikat üzere değil. Bu ilimden tatmış olanlar üzere gizli değildir.

Ey Kıble Ehli! Sizi Muaviye meselesinin müzakeresine davet ediyoruz. Bu asırda O?nun tanınması ve tanıtılması Ehli Sünnet vel Cemaatten teşekkül eden ictihadi ve ilmi bir şura ile olmalıdır. Korkmayın bizim asrımız Emevi Asrı değil! Zorlama, tehdit, korkutma yok. Vakta ki bu şurada hakikat güneşi doğarsa Muaviye?nin bütün hareketlerinde hatalı olduğuna hüküm verilirse o vakit bütün Müslümanlar üzerine alemde şu ayete yapışmak farz olur.

Hz. Osman zamanında ise tüm Suriyenin valisi oldu. Hz. Osmanın vefatından sonra Hz. Ali?ye biat etmedi ve Hz. Osman?ın katillerinin kanını istedi. Topladığı taraftarlar ile Sıffin de Hz. Ali ile çarpıştı. Hz. Ali vefat edip, Hz. Hasan halife olduğunda ise, Hz. Muaviye ile çarpışmayı fitne çıkması endişesiyle bırakıp halifeliği Hz. Muaviye?ye bıraktı ve Hz. Muaviye Küfe?ye gelip halktan biat aldı.

Mağfirete uğrattıkları Yezid; Medineye saldırır, askerleri tarafından bin bakire kız bozdurulur, hatta saldırıda askerlerine emreder, üç günde her şeyi helal ettirir, nefsini ilah kabul edip helal haramı kendisi verir. Bu acayiplik ile Bedir intikamını müslümanlardan almıştır. Çünkü Bedir?de onun babasının kafir ordusuna karşı savaşan Medine ahalisi idi.

Ebu Hüreyre getirdiği malları da Hüseyin?e verir. Muaviye?ye döner. Muaviye?ye der ki; bizim mallarımız elimizden çıktı. Başkasının eline geçti. Ebu Hüreyre der ki;

Cenab-ı Hak, Eshab-ı kiramın hepsinden razı olduğunu bildiriyor. Eshab-ı kiram aralarındaki bazı meselelere rağmen birbirlerini çok severlerdi. İstisnasız Eshabın hepsini sevmek Ehli sünnetin şartıdır. Hz. Muaviye de Eshab-ı kiramdan hatta büyüklerindendir. Ayrıca Resulullah efendimizin kayın biradedir. Bunun için O?nun da son sözlerine yer vermeden geçemedik.

Bu Muaviye kavmi, Fransız Napolyon ile beraber Muaviye?yi övmekte ortak olmuşlar. Çünkü bir ara Napolyon Şam?a gittiğinde Muaviye?nin mezarını ziyarete gider. Derler ki; bu Ebu Süfyan?ın oğlu Muaviye İslam padişahlarından biridir. Neden diğer İslam padişahlarını ziyaret etmiyorsun da bunu ziyaret ediyorsun? Neden bunu tercih ettin? Napolyon der ki biz hıristiyan alemi, Muaviye?nin minneti altındayız. O?nun sayesinde yaşıyoruz. Eğer Muaviye İslam hareketini durdurmasaydı şimdi hiçbir hıristiyan yoktu. Hep Müslüman olmuşlardı. İslam hareketini hezimete uğratan tek Muaviyedir.

Ey Kabei Mükerremeye beş vakit namazında dönenler! Ve dünyanın her kıtasında bulunan mü?min ve mü?mineler, müslüm ve Müslimeler! Ali Rasul sesini dinleyin! Ama kabul kulağıyla, kalpleriniz ve ruhlarınızla!

Napolyonun sözü şuna işaret ediyor ki; Muaviye İslam perdesi altında islamiyeti durdurmuştur. Ve hidayet ehli değildir. Rasulullah ?e isnat edilen ve Muaviye kavmi tarafından sık sık dile getirilen ve Muaviye?nin şan ve şerefine kaynak gösterilen;

İbni Teymiyye yalnız tarikat sofularına itiraz etmemiş, Hz. Ömer ve Hz. Ali?yi de hedef almış, Fetavayi Hadisiyenin 114 ve 115. sahifelerindeki fukaha ibaresinden anlaşılır ki; İbni Teymiyye Ashabı Kirama itiraz etmiş. Yalnız, Muaviye?yi savunmuş ve O?nu övmüştür. Çünkü ikisinin de yolu birdir, ya da ikisi de bir yoldadır ve aynı itikattadırlar.

Muaviye?nin cinayetlerinden biri şudur. Hz. Osman?ı aldatarak onun eliyle Ebu Zeri Gıfari?yi en kötü Zübde denilen yere sürdürmüştür. Bu mesele Minhal adlı kitabımızda uzun uzadıya zikredilmiştir.

Ebu Derda ise Muaviye hakkında Ubade bin Samit gibi demiştir.

Muaviye?nin faziletine ait bazı mevzu ve zayıf hadisleri inşa etmektedirler, onun zemmine ait sahih hadislerin sıhhatini bozmak için. Sanki şunu diyorlar: biz sözlerimizde doğruyuz, muhaliflerimiz değil; biz hadislerde neye mevzu dersek mevzudur, her ne kadar Muaviye?nin methine ait olsa da; ve neye sahih dersek sahihtir, her ne kadar onun zemmine ait olsa da; bu hile ile Muaviye?nin ayıplarını müslümanların gözlerinden gizlemişler. Ama biz Ali Rasul hizmetcileri ise buna inanıyoruz ki: Muaviye?nin zemmine, alçaltılmasına ait bütün hadisler sahihtir ve övgüsüne ait bütün hadisler mevzudur. Çünkü Rasul hayatında Muaviye ile babasının ahzap ve bedir askerleriyle Rasulullah?a saldırmaları, daha sonra Ali Rasul ile savaşmaları, Muhacir, Ensar, Ashab, Tabiin ve Ebrarları öldürmeleri buna delildir ki, onların zemmine ait hadisler sahih, övgülerine ait hadisler ise mevzudur. Tarikatı Muhammediye sahibinin haşiyesinde şunu demiştir:

Yine Muaviye?nin cinayetlerindendir; Büşr adlı bir zalimi üç bin kişilik bir askerle Medine?ye, oradan da Yemen?e savaş için gönderir. Yemen?de Abdullah ibni Abbas?ın oğulları Abdurrahman ve Kasım?ı öldürtür. Bu katilden sonra İbni Abbas can korkusundan gidip Muaviye?ye bey?at eder. Adamın iki oğlunu öldürtür, O?ndan bey?atı almak için. Allah aşkına böyle bey?at olur mu? Daha sonra İbni Abbas?ın kendi meşhur ulemalarından olduğunu alet olarak kullanıp, ?benim halifeliğim gerçektir, çünkü İbni Abbas bana bey?at etmiştir.? demiş, bu cebri bey?atı kendi hilafetinde haklı olduğuna delil göstermiştir.

Muaviye?nin zemmine ait hadislerden biri Ebi Berze?nin rivayetidir:

? O?ndan sonra ne yapacağız?

?İnsan arkadaşı ile tanınır.?

İbni Teymiyye?nin Muaviye?yi methetmesi, Ömeri Tikle de kitabının 9, 82, 92 sahifelerinde bahsetmiştir ki, İbni Teymiyye Muaviye?yi övmüştür. Muaviye kavminin, birbirlerini son derece tekzip ettikleri yerler vardır. Şıhata Sakar ve Ömeri Tikle gibi. Mesela Tikle kitabının 52. sahifesinde şöyle diyor; Bu gerçektir ki, Muaviye Rasulullah?tan en az hadis rivayet edendir. Şıhata da eserinin 45. sahifesinde şöyle diyor; Muaviye Rasulullah?tan çok hadisler rivayet etmiştir. Ha sahih olsun ha senet olsun, mesanidden olsun. Muaviye?den sahabeler ve tabiinler de çok hadis rivayet etmişlerdir. Muaviye?nin Rasullahtan rivayet ettiği hadisler 163 adettir. İbni Abbas, İbni Ömer, Ebu Derda, Numan bin Beşir, Cerir Beceli ve başkası Muaviye?den hadis rivayet etmişler.

Sonra elbette onlara önlerinden, arkalarından, sağlarından, sollarından sokulacağım ve sen, onların çoklarını şükredenlerden bulmayacaksın! dedi.7/Araf-17

Bazı insanlar derler ki; biz Ali?yi hak biliyoruz. Muaviye?ye hata nispet etmiyoruz. Bu sözün ilim ve irfandan yoksun olduğu anlaşılır. Ve bu söz Emevi terinden teraşşuh etmiş, şu ayete de tam muhaliftir. Ayet şudur.;

?Ümmü Halidi mi özledin? Evet der. Hz. Hüseyin Ümmü Halidi çağırır. Der ki;

Ebu Zerr tabiaten fakir, zahid ve inzivayı seven bir sahabi idi. Dünyaya hiç değer vermezdi. Bundan dolayı Hz. Peygamber kendisine Mesihu'l-İslam lakabını takmıştı. Nitekim Ebu Zerr , Rasulullah'ın irtihalinden sonra bu lakaba uygun olarak dünya ile alakasını tamamen keserek inzivaya çekildi. Medine'nin bağı bahçesi onun için bir harabeden başka birşey değildi. Hele Hz. Ebu Bekir de vefat edince Ebu Zerr tamamen içine kapandı. Yüreğindeki acılara tahammül edemez hale geldi. Medine'den ayrılıp Şam'a yerleşti.

KAYNAK: HAYATU'SAHABE

Muaviye?nin batıl üzere olduğuna dair delil, batıl ehlinin O?nu savunması ve müdafaa etmesidir. Bunlar; İbni Teymiyye, İbni Kaym, ibni Cevzi gibi vahhabi ve harici alimlerdir. Allahü Teala Kur?anı Keriminde buyurur;

Yezid ile babası Muaviye?nin övgüsüne ait bazı mevzu hadisler de vardır, biri şudur:

?Muhakkak halife kızını sana vermek ister. Fakat şunu bilmelisin ki halife kızları kuma üstüne gitmezler. Ya ne yapayım? der.

Hz. Muaviye Ebu Süfyan ve Hind ?ın oğludur. Kendisi Mekke?nin Fethi?nden önce Müslüman olduğunu ve bunu ailesinden gizlediğini söylemiştir. Mekke?nin fethinden sonra Huneyn Gazvesi?ne katılmış ve ganimetten pay almıştır.

Muaviye?yi savunup tercih eden İbni Teymiyye?nin nasıl bir şahsiyet olduğunu açık delillerle ispat edeceğiz, inşallahü Teala. El ictihadü fil İslam Kitabının 179. sahifesinde; İbni Teymiyye?nin tarihi ve menşei şöyle anlatılıyor.

Ey Müslümanlar! Akaidi konularda yalnız Ehli Beytin sesini dinleyin! Ne Rafizi ve Şiileri ne de Emevi ve Etbaalarını dinleyin! Çünkü Rasulullah Ehli Beytini kurtuluş gemisi olarak göstermiş, başkasını değil. Evet, Muaviye bir öldürücü zehirdir. Müslümanlar mecburi olarak bununla müptela olmuşlardır. Ali Rasul müdafaası Rafiziler yüzünden terk edilmiş, hatta bazı ehli hak görünenler eserlerinde on iki imamlara?eimmei şiin? şii imamlar demişler. İmamı Caferi Sadık?tan bahsedildiğinde hem müctehid, hem usulül-fıkıh ilminin kurucusu, ictihad kapısının da açıcısı olan bu zattan fal ile bahsetmişler. Yani İmamı Caferi Sadık?ı ictihattan çıkarıp falcı göstermişler, bu kadar da zulüm olur mu?

Ey Müslümanlar! Hz. Ali?ye karşı gelenler işte bu tiyniyette insanlardır.

Muaviye kavmi mevzu hadisleri kendi heva ve nefislerine göre inşa etmişler, kendi şan ve şereflerine delil kılmışlar. Onların Kostantiniye savaşından dolayı mağfirete uğrattıkları Yezid, karı ve kızı ile beraber bir yatakta cinsi ilişkiye girerdi, hem karı hem de kızı ile beraber olurdu, iki kız kardeşle bir arada ikisiyle de bir yatakta ilişkiye girerdi, şu Ayeti Kerimeye hiç inanmazdı.

Amr der ki;

Yani mü?min ile fasık bir olur mu? Bunlar bir olmaz. İman edenler, Salih amel işleyenler için cennetül me?va konaktır. Ama fasık olanların yerleri ateştir. Her ne kadar çıkmak isterlerse, bir daha ateşe döndürülürler. Ve onlara denilecektir ki, siz bu ateşten tadın! Çünkü bu ateşe inanmıyordunuz!

Bu sırra binaendir ki İslam kazıyesi akim kaldı. Neticesiz ve hapsedildi. Sahabei kiram zamanındaki devleti islamiyenin ateşi söndü, ulemaları da sağırlaştı, efratları da şaştı. Kanunları da yasaklandı. Kuvvetleri dağıldı. Himmetleri yok oldu. Hedefleri kayboldu. Okları yanlış hedefe döndü. Usul ve visal ipi kesildi. Bu hastalıkların hepsinin sebebi Muaviye?nin eliyle Evladı Rasullerin yok edilmesinden meydana geldi. Öyle ise Muaviye bütün tahribatlarıyla gebe kaldı ve doğurdu.

denilen nakil; eğer hadis ise Muaviye?nin hidayet ehli olmadığına ve evvelin ve ahirin içerisinde Cehennemin içinde en ağır ve en zor ve şedid azap O?nun azabı olduğuna büyük bir kanıt ve delil olup, Ahirzaman Peygamberi Muhammed ?in

? Ben hiç elimi senin eline sürdüm mü? O da yok der. O zaman sen boşsun serbestsin, kocana git. Gayem seninle evlenmek değil, seni tekrar kocana kavuşturmak idi. der. Ve şu söz darbı mesel olmuştur. ?Rubbe Sain Ligaidin? Yani nice çalışanların kazancı oturanlar içindir.

Şıhata?nın 105. sahifesinde yapılan nakle göre İbni Teymiyye demiş ki; İslam uleması ittifak etmiş ki Muaviye bütün İslam padişahlarının en efdalidir.

Muaviye?yi öven ve savunanlardan İbni Kaym ise en son Teymiyye akidesine dönmüş, Teymiyye gibi Hanbeliliği terk etmiştir. İbni Kaym hakkında?El-ictihadü fil İslam? Kitabı şöyle diyor. İbni Kaym?ın ismi Muhammed Ebu Bekir?in oğlu, o da Eyup Zerinin oğlu Dimeşkli imiş, lakabı Şemsüddin, meşhur İbni Kaymı Cevzi usulli, muhaddis, nahvi, edip, hatip imiş. 691?de Şamda doğmuş, orda yetişmiş, Şam ulemalarından ders almış. İbni Teymiyye?ye tabi olmuştur. İbni Teymiyye?nin muhabbeti ona galip gelmiştir. Çok söz ve fiillerinde O?nu taklid etmiştir. Bundan anlaşılır ki O da vahhabiliğe dönmüştür.

Biz Ali Rasul, İslam sedasıyla bütün Müslümanlara sesleniyoruz. İslam isminde birleşin! Gurupculuk, cemaatcilik isimlerini kendilerinize takmayın! Ama ameli ibadetlerde farklar olabilir . Akaidde ise hem isim hem şekilde birleşmek gerek, çünkü İslamda doğru akide birdir, ikincisi yoktur. İşte bu manada Rasulullah

Asırdan asıra karinden karine, bu dinin siyasette kullanılma töresi devamlı canlı kalmıştır. Kur?anı Kerimin siyasette kullanılma meselesi fıkıhta mevcuttur. Usulül fıkha müracaat edilirse, istihfaf bahsi bununla ilgilidir. Çünkü Kur?anı Kerimi mızrakların ucunda havaya kaldırmak, halkı yeniden Kur?ana davet etmek apaçık bir riyaset siyasetidir. Çünkü Kur?anı Kerimin yirmi üç senelik nüzulü zamanında davetiye görevi Rasulullah?ın eliyle bitmiştir. Bu davet ancak gayrimüslime yapılır. İslama yalnız onunla amel etmek düşer. Hz. Ali?nin etbaının çoğu ensar ve muhacirinler idi. Hepsi Kur?anı Kerime inanmış ve itikat etmiş idiler, duyuruya ihtiyaç yok idi. Aklıselime sahip olan anlar ki Muaviye?nin gayesi Kur?anı Kerimi dünyevi maksatlarına alet etmektir. Sıffin Harbi gibi.

Kişi sevdiği ile beraberdir.

Yani bazı ehli sünnenin cahilleri Muaviyenin faziletine dair hadisler icad etmişler. Rahviye oğlu İshak diyorki; Muaviye?nin faziletine ait hiçbir sahih hadis yoktur.

Ortada kalmışlar, ne o yana ne bu yana. Bu münafık sıfatıdır. Ehli Sünnetin büyüklüğüne, üstün derecelerine, yüksek rütbelerine şehametine yakışmaz.

Hz. Muaviye H. 60 yılında (diğer bir rivayette H 50 yılında ) vefat etmiştir. Hz. Muaviye İslam?ın seçime dayalı hilafet sistemini saltanata çevirmekle tenkid edilmiştir. Ancak şu unutulmamalıdır ki, Hz. Muaviye de bir sahabedir ve Resulüllahın hiçbir ayrım yapmadan bütün ashabını hangisi olursa olsun dil uzatanı lanet etmiştir. Bütün ehli sünnet uleması, bunu mühim bir esas olarak kabul etmiştir. Ayrıca, o zamanda olan olaylarda kaderin payını da ihmal etmemek gerekir. Resulüllah , sahih hadis kitaplarının ifadesi ile, Hz. Muaviye hakkında hayır dua etmiş ve Hz. Ömer?den bir rivayette Hz. Muaviye için?Allah?ım, onunla hidayetini ulaştır? diye dua ettiğini bildirmektedir. (Tirmizi Menakıb hadis no:3842)

Şeytan; İnsanlara Sağından, Solundan, Önünden ve Arkasından Yaklaşır

?Sen bu malları babandan miras almadın. Bu mallar Allah?ın malıdır, Rasulün malıdır, evladına geçmiştir. Muaviye maksadına kavuşamaz. Sonra Adiy Medine?ye Hz. Hüseyin?in yanına gider. Derin bir nefes alır, ah çeker. Hüseyin der ki;

Bu davetiyeden evvel Muaviye, Hz. Ali?nin amirlerinden bir amiri 2.000 dirhem altınla rüşvet yoluyla kandırmış, bu amir bu rüşvet karşılığında Hz. Ali?nin askerlerini bölmüştür. Çok önceden Hz. Ali?nin ordusuna sızmış, Kur?anı Kerimin mızraklara takılıp kaldırılması da ta önceden planlanmıştır. Muaviye, böylece tahkim meselesini icat edip, şeriat ve hilafet meselesini iptal etmiştir. İşi fitnelik, şeytanlık ve ahmaklık şurasına bırakmıştır, cebir ve tehdit yoluyla, Hz. Ali?nin rızası olmaksızın. Eşhas gibi bazıları tarafından tehdide uğramıştır. Ve tahkim olayının başında?İnne lillehi ve inne ileyhi raciun? demiştir.

Muaviye?nin oğlu Yezid, bir duvar üstünde güzel bir kadın görür. O?na aşık olur. O kadın Hatemin oğlu Adiyy?in ailesidir. Güzel bir kadın imiş, ismi de Ümmü Halid. Yezid O?nun sevdasından dolayı hasta olup, kendini yalandan yatağa atar. İnsanlar Yezid?in ziyaretine taife taife gidip gelirler, fakat hastalığını kimseye demez. Muaviye?nin baş danışmanı Amr ibni As şöyle der; hiç kimse Yezid?den bu sırrı alamaz, ancak Annesi alabilir.

Yani her ümmetin bir firavnu var, bu ümmetin firavnu da Muaviye bin Eba Süfyan?dır.

Peygamber efendimiz kendisine, ? Benden sonra ümmetimin yerine hakim olursun. O zaman iyilere iyilik et! Kötülük yapanları da af eyle!? buyurmuştu. Resulullahın bu hayır duasının bereketiyle, İslamiyet Hz. Muaviye zamanıda bu kadar yayıldı.

Hz. Muaviye Huneyn gazasında Resulullah?ın önünde babası ile birlikte kahramanca çarpıştı. Tebük gazvesine katıldı. Veda Haccında bulundu.

Tahsilül hasıl bütün kurallarda yasaktır. Muaviye kavmi, Allah?tan korkmadan bütün hadisleri kendi hesaplarına tahrif ediyorlar. Ve Onların tek korktukları dünya riyasetinin kendi ellerinden çıkmasıdır. Ona kanıt olarak Şıhata Sakar?ın 64. sahifesinde şöyle bir hadis nakli geçiyor:

Hiçbir İslam müctehidi zina yoluyla meydana gelen çocuğa nesep hakkını vermemiştir. Ama Muaviye vermiştir. Bütün İslam müçtehidlerine muhalif olarak. Hatta Ziyadı Sıffin savaşında büyük bir oyunla Hz. Ali?nin askerinden ayırmıştır. Hz. Ali bu ilhakı duyduğu zaman Ziyad?a mektup gönderip der ki; ?Ben seni layık gördüğümden memleketlere vali gönderdim. Sakın Muaviye?nin hilesine kanma, Onun tuzağına gelme! Muaviye?nin seni nesebine ilhak etmesiyle ne sana nesep tespit edilir, ne de O?nun terekesinden sana mal düşer. Ey Ziyad! Bil ki Muaviye Şeytandır. İnsana önden, arkadan, sağdan, soldan gelir, yoldan çıkarmak için her çareye başvurur. O?nun şerrine karşı uyanık ol!? (Ravzatül ahbab Cilt 4 Sahife 68) Haydari Kerrarın bu makalesindeki sözüyle şu ayete işaret ediyor;

Şeyh Ahmet Şehabettin şöyle cevap verir; ?İbni Teymiyye bir kuldur. Allah O?nu rezil etmiş ve saptırmıştır. Gözlerini kör, kulaklarını sağır etmiş, O?nu zelil etmiştir. Çok İslam müçtehidleri onun hallerinin bozuk, sözlerinin de yalan olduğuna karar vermişlerdir. İbni Teymiyye?yi öğrenmek isteyen varsa O?nun hakkındaki Ebul Hasan Sebki sözlerini ve Veledüd-tac sözlerini ve Şeyh İmam Iz beni Cemaa sözlerini ve o zamandaki yaşayan ulemanın sözlerini Şafilerden, Malikilerden, Hanbelilerden okusunlar. ?

Muaviye fitnesi süfyani ve deccali bir fitnedir. Ve Rasul tabiriyle firavuni bir fitnedir. Muaviye çok İslam memleketlerini tahrip etmiş, yerlerini harabe bırakmıştır. İslam şiarını büyük bir şekilde sarsıtmış, bunları yaparken, hep İslam ve hilafet ismini kullanarak hedefe varmada gayret göstermiştir. Ve bu tahribatı kavmine de öldükten sonra miras bırakmıştır. Muaviye vasıtasıyla kıble ehli dağılmıştır. Değişik akaid derelerinde paramparça olmuşlardır. Bunun yüzünden çok Müslümanlar, irtidada girmişler, hatta mürted olanlar İslam dinini taklid yoluyla oyun ve rakslarını ibadetlere benzeterek din kabul etmişlerdir. İslama zıt olarak. Kıyamsız, kuudsuz, rukusuz, secdesiz dönüşleri ve hareketleri alay yoluyla ibadetten saymışlar. Bunlar, Haydarı Kerrarın muhabbetini kalkan ve şemsiye olarak kullandılar. İslam onların kalplerinde eskiden sevilirken, sonradan buğz edilen, sevilmeyen bir din haline geldi. Onun vasıtasıyla Ali Rasul sırrı kalkmıştır. Kadir, şan ve şerefleri tahrip edilmiştir. Müslümanların çok büyük bir kesiminde Ali Rasul Avamı nas tan bir nas olmuştur; farksız, istisnasız, itibarsız, hürmetsiz olarak. Muaviye vasıtasıyla Dinin ipi kopmuştur. Ve Din?de çatlaklar, yarıklar, delikler açılmış, küfür ehli, dalalet ehli bunlardan istifade ederek dine saldırmışlardır. Hırsızlık yapanın had cezasını affetmesi gibi çok tahribatlar yapılmıştır. Bunun vasıtasıyla İslam heybeti sarsılmıştır. Hürmeti çok gönüllerde zafiyete uğramıştır. Bu sebeble, çok ulemalar sövülmüş, dövülmüş ve öldürülmüşler ve hatta alim ulemaların siyaset insanları tarafından ezilmeleri, üzülmeleri Muaviye?den miras kalmıştır. Bu irsiyet, kıyamete kadar da devam edebilecektir. O?nun emri ile, Oğlu Yezid hilafete seçilmiştir. Seçildikten sonra Medine?nin bin bakire İslam kızları O?nun emri ile bozulmuş, O?nun emri ile zina işlenmiştir. O?nun emri ile halife seçilen Yezid Anayı kızı ile birlikte, bacıyı bacı ile birlikte kullanmıştır. Yezidin hilafete seçilmesi ile Kerbela olayı vuku bulmuş, Ali Rasulün imhasına gidilmiş, Ali Rasulün aileleri çıplak olarak develere bindirilip, Kufe sokaklarında ibret olsun diye gezdirilmişler. Muaviye vasıtasıyla İslami akideler, şubelere bölünmüş; Şii, Sünni, Vahhabi gibi. İslam itikadda birliğini kaybetmiştir. O?nun vasıtasıyla Ehli Sünnet çok kıble ehli tarafından ittiham altına alınmıştır. Ve Ehli Sünne hak, hanif bir yolda iken bütün bir kıble ehlini kendi hükmü altına alamamıştır. Bunun da tek sebebi, Muaviye?nin eteğine yapışmalarıdır. Müslümanları Muaviye?nin kirinden ve terinden temizleme zamanı gelmiştir. Ehli sünne vel cemaatın amel ve itikadlarında Muaviye?ye karşı sessiz kalmaları dışında başka bir noksanlıklarına rastlanılmamıştır. Muaviye?nin Ehli Sünnenin içinden kovulmasıyla bütün İslami şubelerin birleşmeleri çok kolaydır. Bütün kıble ehlinin bir kelime üzerinde toplanmaları kolaydır. Ehli Sünnenin bir kısmı Muaviye?yi kovmaktan korkar, zanneder ki Muaviye?yi kovdu mu Müslümanlar bölünür. Halbu ki, iş böyle değildir, tersidir. O?nun ile birleşmede Müslümanların ayrılması, kovulmasında Müslümanların birleşmesi vardır. O?nu dinleştirmeyin! Helak olursunuz

Hülasanın hülasası şudur; Müslümanların particiliğe, hizipçiliğe, bölücülüğe dökülmeleri bu harpten sonra vukubulmuştur

Bu doktor, bazı mektuplarında? Kasidei Bürdiyedeki, şirk, irtidat, küfür hiç gizli değildir.? Ve bizim okuduğumuz Mevlidi Şerifi icat edene kafir diyor. Bu doktora göre, Hz. Süleyman Çelebi ve Şeyh Ahmet Batevi Müslüman değillerdir. Rebiülevvel ayında mevlit okuyan tüm Müslümanların küfrüne fetva veriyor. Vahhabiler, vahhabi olmayan ehlisünnet velcemaati asla Müslüman kabul etmezler. İbni Teymiyye, vahhabilik görüşüne, akidesine kaydığı için Mekkeli Heytemli İbni Hacer?in oğlu Şeyh Ahmet Şehabettin Fetavayi Hadisiye Kitabının 114. sahifesinde İbni Teymiyye hakkında şöyle buyurur; İbni Teymiyye?nin Tarikat ehli üzere itirazı Şeyh Ahmet?ten sorulmuştur. ?Tarikat sofuları üzere bu lafızlarla İbni Teymiyye için çok itirazlar vardır. O?nun fıkıhta ve usulde harika bilgisi vardır. Sen İbni Teymiyye için ne buyurursun? demişler.

?O da benim için de iste! der. Ebu Hüreyre Ümmü Halidin yanına gidince der ki; bu adamlar seni ister. Hangisini tercih edersen, seni ona nikahlıyalım. Ümmü Halid der ki; bana bunların vasıflarını söyle. Ebu Hüreyre der ki; bunlardan birinin dünyası var, dini yoktur. O Muaviye?nin oğlu Yeziddir. Diğer ikisinin din ve dünyası vardır. Birinin dini vardır, dünyası yoktur. O da Hüseyin?dir. Ümmü Halid der ki; beni dilediğin biri ile evlendir. Ebu Hüreyre der ki; iş senin elinde. Ümmü Halid der ki; Eğer sen gelmeseydin ben meşvere için seni çağıracaktım. Ebu Hüreyre O kadına der ki; Ben Rasulullah?ın öpüp sevdiğini hiç kimseye tercih etmem ve O?na nikah ederler. Hz. Hüseyin?in gayesi O?nu emanet alıp bir daha kocasına kavuşturmaktır. Çünkü Adiy?ailem yok? sözüyle kinaye kelimelerini kullanmış olup, niyetinde talak yoktur. Kinayelerde de fıkhi esaslara göre niyet şarttır. Muaviye ise hile ile O?nun talakına fetva vermiş, O?nun gayesi kendi maksadına kavuşmaktır, ister hak olsun, ister batıl.

Muaviye, Yezidi anasından iki sene sonra almıştır. O?nun anası Meysun?dur. Bu ana ise başkasıdır. Yezid, babasının evinde dünyaya gelmemiş, annesi O?nu çölde doğurmuştur. Amr ibni As der ki; ?anası O?nun ile baş başa kalırsa o sırrı öğrenebilir.? Bunlar da böyle yaparlar, Anası onun sırrını alır, babasına söyler. Nasıl ki kıssa sahibinin ibaresinde?fe erselu leha? kelimesinden öyle anlaşılır. Muaviye Amr?a der ki, bu işte hile nedir, ne yapalım? Amr der ki; O?nun kocasına çok mal verip, Medine?den getirteceksin, onlar da büyük bir mal ile kocasını Medine?den Şam?a getirttiler. Vakta ki Adiy Muaviye?nin yanına gider, Muaviye O?na büyük bir servet verir. Adiy çıktıktan sonra Muaviye Amr?a der ki;

O vakit İslam alemi kurtulur. Biz defalarca bunu söylediğimiz gibi bütün parçalanmadan, ayrılmadan, ihtilaftan, deniz dalgaları gibi birbirine saldırmaktan kurtulur. Birleşme, dayanışma, alem Müslümanları arasında doğar. İslam dini rahat eder. Bu risalede yazdığımız bilgiler bunu netice veriyor.

Bir başka Hadisi Şerifte de buyurur;

Muaviye?nin cinayetlerinden biri, Sahabei Kiramların Sıffin savaşında geçiş güzergahını kapatıp, onların Fırat suyundan su içmelerini Ebu Aver adlı bir asi komutan eliyle men ettirmesidir. Sonra Haydarı Kerrar elçisi Sa?sa?ı Muaviye?ye gönderir. Sa?sa Muaviye?ye şunu der; Ey Muaviye! Cenabı Hak kafirleri, münafıkları ve senin gibi hainleri bu sudan men etmemiştir. Ama sen Sahabei kiramları men ediyorsun. Ey Muaviye! Sen o değil misin ki? Masiyeti irtikap ederek içki içiyordun, sarhoş olup mescide geldin, sabah namazının farzını dört rekat olarak kıldırdın. Selamdan sonra cemaate dedin. Ey dostlar! Bugün keyfim yerindedir. İsterseniz birkaç rekat daha ilave edeyim. Hz. Osman senin bu suçunu duyup, Şam?a çağırıp, şarap içme cezasını sana uygulamıştır. Cenabı Hak Kuranı Keriminde sana fasık demiştir. (Ravzatül ahbab Cilt 4 Sahife 86) O ayet Secde Suresinin 18, 19, 20. ayetleri olsa gerek.

Fakat İslam tarihçileri emevi tehdidinden ayetin yerini gösterememişlerdir.

HZ. MUAVİYE KİMDİR?

Rasulullah buyurur ki;

?Ailen var mı? O da var deyince Muaviye elini yüzüne vurur. Adiy dışarı çıkınca Amr tekrar O?nun yanına gelir. Ve der ki;

?Ya Rabbi, onu doğru yolda bulundur!?

Muaviye?nin büyük bir bataklıkta olduğuna dair en büyük delil; Semiye oğlu Ziyadı Hz. Ali?ye karşı kullanmak için babasının nesebine ilhak ettirmesidir. (Ziyad zina yoluyla Ebu Süfyana nisbet edilmiştir. Sahih bir nikahla değil. Buna tüm tarih kitapları şahittir. Taberi, Ravzatül ahbab Cilt 3 sahife 66)

Biz Ali Rasul diyoruz ki, Doktora yazıklar olsun! Peşpeşe dememiş ki ben müslümanım. Ben vahhabiyim demiş.

EHLİ SÜNNETİN KAYNAKLARI DEMİŞSİN AMA ORTADA NE BİR HADİS VAR NE DE ELLE TUTULUR BİR KAYNAK

Yani Cenabı Hak buyuruyor ki; Size haram kılınmıştır, analarınız, bacılarınız, halalarınız, kardeşlerinizin kızları, bacılarınızın kızları, süt anneleriniz, süt kardeşleriniz, hanımlarınızın anneleri, süt bacılarınız, evlatlık kızlarınız, oğullarınızın kızları, oğullarınızın aileleri bir de iki bacıyı bir araya getirmek. (Nisa Suresi Ayet 23.)

(Haktan sonra dalaletten başka ne vardır? Yunus Suresi Ayet 32)

Sonra Hz. Hüseyin?e rastgelir.