aslında anlayacağımız bir durum

bu na göre müslümana yakışmayacak bir yaşantı yaşarsanız ölümde ona göre acı ve eziyetli olur.

Bazı dini kitaplarda ve youtube da bulunan videolarda ölümün herkes için acı verici olduğu yazıyor ve söyleniyor. Kıssalar ile anlatmak istiyorum

Salih bir kul ise yine kiramen katibin bu sefer o kişiye dua ederler, Allah sana rahmet etsin, cennetine koysun şeklinde konuşurlar, Azrail meleği güzel bir suretle gelir ve o kişinin canını fazla acı çektirmeden alır, bu kişi o an itibariyle de ilelebet mutluluğa kavuşacaktır inşallah.. Kişinin akibeti öldüğü anda belli olur inşallah amelimiz iyidir ve iyi amel işleyerek yaşar öyle de ölürüz..

Allah son nefeste imanla can vermeyi nasip etsin... Amin

İşte, kabrime girdim, kefenime sarıldım. Teşyiciler beni bırakıp gittiler. Senin af ve rahmetini intizar ediyorum. Ve bilmüşahede gördüm ki, Senden başka melce ve mence yok. Günahların çirkin yüzünden ve masiyetin vahşi şeklinden ve o mekanın darlığından, bütün kuvvetimle nida edip diyorum:

Hz. Musa ya Allah Teala sormuş, ya Musa ölümü nasıl buldun diye.. O da kendimi tencerelerde kaynatılıyor gibi hissettim şeklinde cevap vermiş. Hz. İbrahim a sormuş ya halilim ölümü nasıl buldun diye, o da kendimi bir kasabın elinde diri diri derisi yüzülüyor gibi hissettim şeklinde yanıtlamış. Allahu Teala da halbuki biz sana ölümü kolaylaştırdık şeklinde cevap vermiş her ikisine de. Hz. Muhammed efendimiz de vefat etmeden evvel şiddetli bir hastalığa yakalanmış, ateşli bir hastalıkmış bu ve acı çektiği yüzünden belli oluyormuş. Hz. Fatma demiş eyvah babacığım acı çekiyor, Peygamberimiz de üzülme evladım bugünden sonra baban acı çekmeyecek şeklinde yanıt vermiş.. En hafif ölümün acısı 300 kılıç darbesi kadardır yazıyordu ve peygamberler bile acı çekmişse diğer insanlar hayli hayli acı çeker.. Namazlarda sekeratımı kolaylaştır diye Allaha dua edersek iyi olacağını da yazıyordu

"Ey Halık-ı Kerimim ve ey Rabb-i Rahimim!

"El-aman, el-aman! Ya Rahman! Ya Hannan! Ya Mennan! Ya Deyyan! Beni çirkin günahlarımın arkadaşlıklarından kurtar! Yerimi genişlettir! İlahi, Senin rahmetin melceimdir ve Rahmeten li'l-Alemin olan Habibin, Senin rahmetine yetişmek için vesilemdir. Senden şekva değil, belki nefsimi ve halimi Sana şekva ediyorum.

İşte kabrimin başına ulaştım, boynuma kefenimi takıp kabrimin başında uzanan cismimin üzerine durdum. Başımı dergah-ı rahmetine kaldırıp bütün kuvvetimle feryad edip nida ediyorum: "El-aman, el-aman! Ya Hannan! Ya Mennan! Beni günahlarımın ağır yüklerinden halas eyle!"

evt ölmeden tam anlayamayacağımız duygu

Senin Said ismindeki mahlukun ve masnuun ve abdin, hem asi, hem aciz, hem gafil, hem cahil, hem alil, hem zelil, hem müsi', hem müsin, hem şaki, hem seyyidinden kaçmış bir köle olduğu halde, kırk sene sonra nedamet edip Senin dergahına avdet etmek istiyor. Senin rahmetine iltica ediyor. Hadsiz günah ve hatiatlarını itiraf ediyor. Evham ve türlü türlü illetlerle müptela olmuş, Sana tazarru ve niyaz eder. Eğer kemal-i rahmetinle onu kabul etsen, mağfiret edip rahmet etsen, zaten o Senin şanındır. Çünkü Erhamürrahiminsin. Eğer kabul etmezsen, Senin kapından başka hangi kapıya gideyim? Hangi kapı var? Senden başka Rab yok ki dergahına gidilsin. Senden başka hak mabud yoktur ki ona iltica edilsin."

O kabir, bu dar-i faniden firak-ı ebedi ile ebedü'l-abad yolunda kurulmuş, açılmış evvelki menzil ve birinci kapıdır. Ve bu bağlandığım ve meftun olduğum şu dar-ı dünya da, kati bir yakin ile anladım ki, haliktir gider ve fanidir ölür. Ve bilmüşahede, içindeki mevcudat dahi, birbiri arkasından kafile kafile göçüp gider, kaybolur. Hususan benim gibi nefs-i emmareyi taşıyanlara şu dünya çok gaddardır, mekkardır. Bir lezzet verse, bin elem takar, çektirir. Bir üzüm yedirse, yüz tokat vurur.

nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz, nasıl ölürseniz öyle dirilirsiniz nasıl dirilirseniz öyle haşrolunursunuz,.

ben yaratanın hayırlı kullarına acı çektireceğini düşünmüyorum. Allah, şefkat sahibidir. kimin başına ne gelirse kendinden dolayı gelir. halis kullarına acı vermez diye düşünüyorum. ama düşüncelerimiz önemli değil. her şey başımıza gelince tarafımızdan görülecektir. yine de Allah ödevini yapan kullarına sıfır vermez, takdir ya da teşekkürname verir diye düşünmekteyim.

(Senden başka ilah yoktur. Sen birsin. Senin hiçbir şerikin yoktur. Dünyada son, ahirette ve kabirde ilk söz: Şehadet ederim ki Allah'tan başka ilah yoktur; yine şehadet ederim ki Muhammed Allah'ın Resulüdür.)

Ölümün verdiği acı kabirden dirilene kadar devam eder yazıyor ve bahsedilen de bu şekilde, ancak bu acı tahammül sınırları içerisindedir inşallah yani bu konuda fikrim yok, kaynakları söyleyim, Kalplerin Keşfi , youtube da da aratırsanız imam gazali diye, anlatıyor birisi bunları, eğer kitabı okumak isterseniz de dini kitap satan hemen her yerde bulabilirsiniz.. Ölümde acı çekmekten ziyade başka olaylar daha dikkat çekici ben onları açıklamak istiyorum

Ölümün insana acı verip vermediğini anlamamız için ölmemiz gerekecek... Ancak ölümden dönenlerin anlattığına göre parlak ışığa doğru koşuyormuşuz... Bu da insana ümit veriyor!

Benim su-i ihtiyarımla ömrüm ve gençliğim zayi olup gitti. Ve o ömür ve gençliğin meyvelerinden elimde kalan, elem verici günahlar, zillet verici elemler, dalalet verici vesveseler kalmıştır. Ve bu ağır yük ve hastalıklı kalb ve hacaletli yüzümle kabre yakınlaşıyorum. Bilmüşahede, göre göre, gayet süratle, sağa ve sola inhiraf etmeyerek, ihtiyarsız bir tarzda, vefat eden ahbap ve akran ve akaribim gibi, kabir kapısına yanaşıyorum.

İyi amelden kasıt sevapları günahlarından fazla olan müminlerdir, kötü amel ise hem bunun tam tersi hem de kafirler ve münafıklar grubudur ancak herkesin cezasının aynı olmayacağı ve mükafatının da aynı olmayacağı kesindir, herkes amellerine göre yargılanır, kimseye zulmedilmez buyuruyor Allah.. Müminler cehenneme girseler de muhakkak oradan çıkıp cennete gireceklerdir, onların kabir azapları da kıyamete kadar değildir, günahı ölçüsündedir. Bir şey daha var ki Cuma günlerinde, Bayram günlerinde ve Ramazan ayında Kafirler ve münafıklar dahil azap çeken kimselerin üzerinden kabir azabı kaldırılır şeklinde anlatılıyor.. Ahiret günü affedilmenin de ihtimal dahilinde olduğu anlatılıyor. Buradan da anlıyoruz ki Allahın merhameti çok çok fazladır, buna göre elimizden geldiği kadar çok iyilik yapmalıyız ve ibadetleri terk etmemeliyiz

rabbimiz azrail aleyhisselama mü'min kulumun canını hafif al buyurmuş.

Her zaman ümitle yaşayın! Yoksa, ümidini kaybeden, her şeyini kaybeder!

benim dedem yanımda ölmüştü ben ozaman 15 yaşındaydım hiç acı çektiğini görmedim ölmeden 5dk önce sesiz sakin etrafını izliyordu gözlerini yumdu sonbir nefes aldı okadar Allahın sevgili kulllarına ölüm kolay olur

blue vaters kardeş bilgilerin için teşekkür ederim

("Her gelecek şey yakındır." İbn-i Mace, Mukaddime:7.) sırrıyla ben şimdiden görüyorum ki, yakın bir zamanda, ben kefenimi giydim, tabutuma bindim, dostlarımla veda eyledim. Kabrime teveccüh edip giderken, Senin dergah-ı rahmetinde, cenazemin lisan-ı haliyle, ruhumun lisan-ı kaliyle bağırarak derim: "El-aman, el-aman! Ya Hannan! Ya Mennan! Beni günahlarımın hacaletinden kurtar!"

ALLAHIM inşallah hayırlı güzel ve farkında olarak ölmeyi nasip etsin

İnancını adam gibi yaşayan(gösterişten uzak, takva ehli O nun dediklerinden çıkmayan neden acı çektirsinki?

Kişi öleceği anda dünya ile arasına perde iner, kiramen katibini yani sevaplarını ve günahlarını yazan melekleri görür. Eğer bu kişi kötü amelliyse bu melekler ona beddua ederler, bizi kötü amellerine şahit ettin, hep şer işlerle uğraştın, hayır işlemekte çok yavaş ancak şer işlemekte çok istekli davrandın. Bizden yana Allah sana hayır vermesin.. Yani hakkımız haram olsun derler. Ardından Azrail meleği çok korkunç bir suretle gelir, canını hışımla alır o kişinin, bu an itibariyle de o kişinin felaketleri başlar, kabir azabı ve ahiret günü hesabının zorluğu, ceehennem azabı filan..

Ey Rabb-i Rahimim ve ey Halık-ı Kerimim!