bu sözlerin üstüne yorum yapmak manasız kelimeler kifayetsiz kalır sükut lazım

Teşekkür ederek yanıma yaklaştı ve küçük bir çocuk gibi şemsiyemin altına girdi. Nurlu yüzü yağmur damlacıklarıyla ıslanmış ve yanacıkları pembe pembe olmuştu. - Torunlarımdan biri menenjit geçirdi, diye devam etti. Ziyaret saati bitmeden dolaşmak istemiştim.

çok güzel olmuş...

teşekkür ederim kardeşim allah razi olun

Saatime baktıktan sonra:

Sonra, ben cemiyetin iman selameti yolunda ahiretimi de feda ettim. Gözümde ne Cennet sevdası var, ne Cehennem korkusu. Cemiyetin, yirmi beş milyon Türk cemiyetinin imanı namına bir Said değil, bin Said feda olsun. Kuranımız yeryüzünde cemaatsiz kalırsa, Cenneti de istemem orası da bana zindan olur. Milletimizin imanını selamette görürsem, Cehennemin alevleri içinde yanmaya razıyım. Çünkü vücudum yanarken, gönlüm gül-gülistan olur. Bu sözlerin sahibi bir başkasıyla kıyaslanabilirmi yorumları beklerim arkadaşlar saygılar

ikra kardeş

Böylesi bir hayat yaşamış olan Said Nursi, dört dörtlük bir mazlumdur. Mazlumları mukayese etmeyi sevmem ama onun yaşadığı zulmün yarısını bile yaşamamış Nazım Hikmet için yaptıklarımızın ve söylediklerimizin hiç olmazsa yarısını Said Nursi için söylesek fena mı olur?"

"Said Nursi'nin çektiği acılar

Attığı her adım takip edildi.

Ben şunu bilir şunu söylerim:

Bu laf üzerine attıkları kahkahalarla bindikleri araba sarsılmış ve sinirlerim allak bullak olmuştu.

İçeriye doluşan ve arkadaş oldukları anlaşılan adamlara:

abi nasıl olay?

- Herhalde varmış!. dedi. Şoför dahil beş kişiyi, teyzenin gideceği hastaneye kaldırmışlar. Göz ucuyla yaşlı kadına baktım.

yaşanmış bir olay ise parmak ısırtır...

Bakanlar Kurulu kararıyla kitapları toplatıldı.

- Teyzenin arabaya falan ihtiyacı yok be kardeşim!. dedi. Okuyup üfledi mi, oraya uçuverir.

- İlk önce biz gelmiştik, dedim. Sırayı bozmaya hakkınız var mı?

Arabayı çalışır vaziyette bırakıp ileriye doğru yürüdü ve biraz sonra dönerek:

ama değilse de uyduranın ellerine sağlık :)

Sıcak bir tebessümle:

Afyon Hapishanesi'nde yattı.

- Bir şey olmuş mu? dedim. Yaralı falan var mı?

- Bu vakitte yol tıkanmazdı!. dedi. Sebebini anlasam iyi olacak.

- Kısmet işte!. diye tekrarlıyordu. Koca bir kamyon gelip sana çarpsın. Hem de Hakkari'den gelen bir kamyon...

- Biraz beklerseniz, aynı dolmuşa binebiliriz!. dedim. Oraya geldiğimizde size haber veririm.

Heyecanla:

- Yirmi dakikanız var!. dedim. Hastane yakın ama, bu havada araba bulunmuyor.

:))))))))))))))) hoştu

Şoför, şaşkınlık içinde:

Ön koltukta oturanı:

Neyi savunmuş olursa olsun, neyi söylemiş olursa olsun, hangi inanca sahip olursa olsun...

Barla'da sürgün kaldı.

Mezarı bir gecede söküldü, naaşı bilinmeyen bir yere defnedildi.

Daha sonraki dolmuş, biraz geç geldi. Arka koltuğa yan yana oturduk. Yaşlı kadın, yapacağı ziyaretten ümitsiz görünmesine rağmen şikayet etmiyordu. Üstelik de yol çok kalabalıktı. Şoför meraklanarak:

Sakinleşmeye çalışarak:

Eskişehir Hapishanesi'nde tecritte tutuldu.

- Kısmete bak yahu!. diye söylendi. Bizden önce kalkan dolmuşa kamyon çarpmış.

Durağa herkesten önce geldiğimiz için, dolmuşa da rahatça bineceğimizi zannediyordum. Ancak araba yanaştığında, arkamızda duran kişilerin bir anda hücum ettiğini gördüm.

Yanına sokularak:

Kitaplarını okuyanlar bile tutuklandı.

Burdur'da ikamete mecbur edildi.

- Hayrola teyzeciğim!. dedi. Bir derdiniz mi var?

Coşkun'un satırları:

- Hak istiyorsan, Hakkari'ye gideceksin arkadaşım!. dedi. Hem oradaki haklardan K. D. V. de alınmıyormuş.

Denizli Hapishanesi'nde yattı.

Bir acelesi olduğunu, onu görür görmez anlamıştım. Sağanak halinde yağan yağmura aldırış bile etmiyor ve bükülmüş beline rağmen, sağa sola koşuyordu.

Emirdağ'da sürgün kaldı.

- Ben biraz daha bekleyebilirim!. dedim. Ama şu yaşlı teyzenin hastaneye yetişmesi gerekiyor.

Hürriyet Gazetesi yazarı Ahmet Hakan Coşkun, Bediüzzaman Said Nursi ile Nazım Hikmet arasında 'mazlum' mukayesesi yaptı. Said Nursi'nin çektiği acıların uzunca bir listesini çıkaran Coşkun, önümüzdeki günlerde tartışma yaratabilecek bir çıkışa imza attı.

- Buralara yabancıyım evladım!. dedi. Hastane tarafına giden bir araba arıyorum.

Tekrar kopan kahkahalarla birlikte araba uzaklaştı. Yaşlı kadına baktım, öylece susuyordu.

Hakkında onlarca dava açıldı.

Şoför lafa karışıp:

Kastamonu'da sürgün kaldı.

Solgun dudaklarıyla bir şeyler mırıldanıyor ve sanki onlar için dualar ediyordu.