- Ziyafete gitmiştim.

Fazileti olmayan insan, hayvanların en kirlisi, en vahşisi, en muhteris ve en doymak bilmez olanıdır.

Büyümemiz için bize gereken gerçekliktir,

Eğer beklemeyi bilir ve beklemekten yorulmazsan, başkaları seni aldatırken sen yalanla iş görmezsen veya onlar senden nefret ederken, sen nefret etmeye yanaşmazsan ve bütün bunlara rağmen fazlasıyla iyi görünmez ve fazlasıyla hakimane konuşmazsan.

Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için.

İspanya'yı aldıktan sonra İspanya kralı ona "Sen para için savaşıyorsun" diye

?Ah sevgili ayna! İmreniyorum sana! Çünkü kim sana baksa, kendini görür; bana bakanlar ise, sadece beni görür!?

siz yinede gülümseyin..

İyi de kardeşim bu tecrübe denen şeyin sırrı neymiş? Usta derin bir iç geçirmiş ve şöyle demiş:

Neyse hak vaki olmuş, adam ruhunu teslim etmiş. Eş dost toplanıp ağıt yakarken, oğlanı almış bir düşünce. ?Ben şimdi bu adamı çoraplarıyla nasıl gömerim? diye. Bir hoca bulup sormuş acele tarafından. Ama müspet cevap alamamış. ?Olmaz? demiş hoca,

Seni pohpohlayanlar olabilir, ya da bir yıldız olduğunu söyleyenler...

İmanla bağlanın.

Soruyu soranlar şaşırmışlar:

?Merak etme! Bana bakacak yüzü kalmayanların gözü, hep sana döner!?

Bürüneceğiniz mahiyeti doğru tespit edin...

Köylü, bugün dahi pek çoğumuzun farkında olmadığı bir ders vermişti.

- Yanlış kararlar!

Bir gün yemekten sonra gelinin kayınvalidesi ve kayınbabası evi süpürmek üzere süpürgeyi alırlar. Maksat gelini uyandırmaktır...

Öyle sıcak ve samimi olun ki

- Kulaklarımla duydum.

Kimseye bir faydası yoktur...

Kızın yanaklarına yeniden renk gelmeye başlamıştı, ama küçük çocuğun yüzü de giderek soluyordu.. Gülümsemesi de yok oldu. Titreyen bir sesle doktora sordu:

Kendini beğendirmen gereken odur, gerisini boş ver...

Yıllar boyunca tüm dünyayı aldatabilirsin

Ve o yüzün neler söylemek istediğini gör...

Bu cevap, toprağın beğenisine gitse de, tekrar dedi:

- Tek kelime demiş:

Ayna toprağa şöyle cevap verdi:

Seninle sonuna kadar beraber olan da yine odur...

Adamın biri Hasan-ı Basri hazretlerine gelir. 'Biliyor musunuz der, filanca sizin hakkınızda olmayacak şeyler söylüyor?

Yaşlanıp akıllanınca, dünyanın değişmeyeceğini anladım. Ben de düşlerimi biraz kısıtlayarak sadece memleketimi değiştirmeye karar verdim ama o da değişeceğe benzemiyordu.

haykırır."Biz ise şerefimiz için." Napolyon cevap verir "Herkes kendisinde

Gülümseyiniz... "Dale Carnegie"

?Beni mezara çoraplarımla gömün.?

İçten gelmeyen bir gülümsemenin de

Eski zamanlarda bir kral, saraya gelen yolun üzerine kocaman bir kaya koydurmuş, kendisi de pencereye oturmuştu. Bakalım neler olacak? Ülkenin en zengin tüccarları, en güçlü kervancıları, saray görevlileri birer birer geldiler, sabahtan öğlene kadar. Hepsi kayanın etrafından dolaşıp saraya girdiler. Pek çoğu kralı yüks... ek sesle eleştirdi. Halkından bu kadar vergi alıyor, ama yolları temiz tutamıyordu. Sonunda bir köylü çıkageldi. Saraya meyve ve sebze getiriyordu. Sırtındaki küfeyi yere indirdi, iki eli ile kayaya sarıldı ve ıkına sıkına itmeye başladı. Sonunda kan ter içinde kaldı ama, kayayı da yolun kenarına çekti. Tam küfesini yeniden sırtına almak üzereydi ki, kayanın eski yerinde bir kesenin durduğunu gördü. Açtı. Kese altın doluydu. Bir de kralın notu vardı içinde.

Mektupta şunlar yazılıymış:

Umut, uyanık adamın rüyasıdır.

- Tamam, servetin yarısı senin, demişler.

Yıllar önce, bir ayakkabı şirketinin sahibi pazar araştırması yapmak üzere Afrika?ya aralıklı olarak iki pazarlamacı gönderdi...

Sevecenlik yalnızca güçlülerden beklenebilir...

-Beğendiğine sevindim. Kime okuttun?

Kalbiniz neye bağlanırsa varlığınız onun mahiyetine bürünür.

Rüzgar Gibi Geçti"nin Amerikalı yazarı Margaret Mitchell, romanını yayınlayıp, büyük sükse yapıncaya kadar adı sanı duyulmamış sıradan bir ev kadınıdır. Margaret Mitchell'a bu romanından sonra uzaktan yakından kutlamalar yağmaya başlar. Bu arada yazarın komşusu bir kadın kıskançlık duygusuyla karışık bir kutlama sunar:

"Aman üstad, dünyada sevecek o kadar çok kimse varken terzi de kim oluyor?

- "Eğer kurtulacaksa, veririm kanımı" dedi.

Yalnızca boyumuz uzar...

Çünkü gölgemizle yüzleşebiliriz; böylece belki de büyüdüğümüzde,

Ne denli yaşlı ya da etkileyici olurlarsa olsunlar...

Gözleri görmeyen bir kişi, bu durumundan kurtulmak için çareler aramaya başlamış. Başvurmadığı hekim ve bilge kalmamış, kimse ona yardımcı olamamış.

Düşünebilir fakat kendi düşüncelerine körü körüne bağlanmazsan.

yüreklice düşün...

Evvela en mühim vasiyetini bildirmiş. Demiş ki :

Fikir imanla bağlanırsa kudret haline gelir...

- Orada ne arıyordun?

Adalet önce devletten gelir.

Başka başka yerlerde, o benim için yaşıyor, keşfediyordu ben de onun için.

Siz Sagolun y a r e n. Yüreginize saglık.

Birkaç ay sonra giden ikinci pazarlamacı ise patronunu arayıp heyecanla;

"Nasıl olsa bu ölü elimizde... Biz şu canlı olandan başlayalım" demişler ve hamalı sorgulamaya başlamışlar.

?Belli ki içimi rahatlatmak içindir sözlerin. Söyler misin bana, sana bakanlar, hiç dönüp bakar mı bana?

zihninizde yaşattıkça gerçekten

Arzu öyle bir şeydir ki, hiç doymak bilmez; bir çok insanların hayatı, arzuları doyurma yollarını aramakla geçer.

Onu birisi size

Gözleri görmeyen kişi, yollara koyulmuş, dağ tepe dolaşmış, fakat dertsiz tasasız birini bulamamış; tam umudunu kesmek üzereyken, bir köyde karşılaştığı yaşlı bir adam, ona bir umut vermiş, ?Şu dağın tepesinde bir çoban yaşar? demiş; ?Onun hiç derdi tasası yok gibi gözükür.?

Ona da?Peki? demiş çocukcağız.

öyle olmaya başladığınızı göreceksiniz...

İnsanlar arzularına son olmadığı için, bu arzuları tatmin edecek vasıtalara da son olmamasını isterler.

Çünkü çoğumuz hiçbir zaman büyümeyiz...

Eğer aynadaki yüze ihanet edersen...

-Kitabın tahminlerin ötesinde güzel. Kime yazdırdın?

Toprak bir gün aynaya dedi ki:

Birinci pazarlamacı araştırmasını bitirdikten sonra patronunu arayıp şöyle dedi;

Onları daha iyi anlayabilirsiniz...

iyi yaşamayı sonraya bırakan kimse;

"O ip kimin? Nereden aldın? Niye aldın? Nasıl aldın? Nerelerde kullandın?" Sabaha kadar sorgu sual devam etmiş, adamın hesabı bitmemiş. Sabahleyin kabirden çıkmış.

- Doğru kararlar.

Onu satın alamazsın;onu dilenemezsin, onu çalamazsın.

Mutluluğa ancak beynimizi ve yüreğimizi gücümüz yettiğince

- Tecrübe.

?Eğer hiç derdi tasası olmayan birini bulur ve onun gömleğini gözlerine sürersen, gözlerin o an görmeye başlar? demiş.

- Walter Lipmann

Korkuya kapılıp hedef değiştirmeyin...

Siz ısrar ettikçe fırsatlar çıkacaktır...

Unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi bir şey vermediği için.

Söylediğin hakikatlerin reziller tarafından akılsızları aldatmak için değiştirilerek kullanıldığını işitmeye tahammül edebilirsen.

O da nereden çıktı? Neden terzi?"

Senin hakkında yargısı geçerli olan...

Yaşamında hükmü en fazla geçen kişi aynadan sana bakan kişidir...

Kan nakli ilerken, ablasının gözlerinin içine bakıyor ve gülümsüyordu.

Eğer aynadaki yüz senin dostunsa.

Kendimizi ve gölgemizi görmemiz gerekir...

Bir gülümsemenin insana hiç bir masrafı yoktur.

güçlenip toplum içinde sorumlu yetişkinler olduğumuzda, dünyada yapılan kötülükler, katlanmak zorunda olduğumuz adaletsizlikler, azap ve acı karşısında çaresizlikle teslim olmaya, ya da gördüklerimizi inkar etmeye daha az eğilimli oluruz...

İnsan erdemini ya da kötülüğünü aşan bir bütünlük...

"Efendim, dünyada en çok kimi seversiniz?

- O, "Ben süpüreceğim." Diğeri; "Ben süpüreceğim." diye...

Eğer zafer ve yenilgiyle karşılaşabilir ve bu iki boş şeye karşı aynı şekilde kayıtsızca hareket edebilirsen.

O kadar kaynaşmıştık ki ayrı ayrı yerlerde olmakla aramızdaki gönül birliği bir kat daha zenginleşiyordu...

Ailenin yeni gelini hiç iş yapmazmış.

Size gülümsemeyen bir insanla karşılaşırsanız

?Ölümümden sonra, ilk başın sıkıştığında bu mektubu açarsın? demiş sonra.

Kör kişi, dağa yönelmiş ve zar zor tepeye dek çıkarak çobana ulaşmış. Kendisiyle uzun uzun söyleşerek, bir derdi, tasası olup olmadığını denetlemek istemiş, çoban, hiçbir derdi, tasası olmadığını söylemiş ve huzurlu bir sesle şükretmiş.

İyi, basit; kötü ise çok yönlüdür.

Onun bu durumuna çok sevinen kör adam, oraya kadar gelmesinin nedenini açıklamış ve çobana, isteğini bildirmiş: ?Şu gömleğini ver de, ben de dünyayı bir seyredeyim? demiş.

Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için.

Birbirimizden uzaklaşmakla hayatımızı daha fazla doldurmuş, imkanlarımızı genişletmiş oluyorduk...

Cesur açıkgöz ve samimi olun...

Sadece git aynaya ve kendine bak...

Herkes sana güvenebilirse, fakat bu güven de sınırsız olmazsa.

- Fitnecinin evinde

Kısacık bir ana sığan gülümseme bir hafızada ömür boyu yaşayabilir...

Nihayet gelin beklenen müdahaleyi yapar:

En tehlikeli sınavdan geçtiğini bilirsin

"Bu altınlar kayayı yoldan çeken kişiye aittir" diyordu kral.

Mevkilerini para ile satan kimseler, masraflarını geri almak yoluna düşerler

Bir şeyi savunmak...

W. Shakespeare

Çoban bir süre sessiz kaldıktan sonra, şu karşılığı vermiş: ?Fakat, benim gömleğim yok ki!..?

Bu kadar basit bir sermaye ile elde edeceğiniz kazançlar ise büyük olabilir...

Ve dünya seni bir gün için kral yaptığında,

akıp geçmesini bekleyen köylüye benzer...

"Dostlarım, evet ben terzimi severim. Çünkü ona her gittiğimde, benim ölçümü yeniden alır. Ama ötekiler öyle değildir. Bir kez benim hakkımda karar verirler, ölünceye kadar da, beni hep aynı gözle görürler.

Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğinin kıymetini bilmediği için.

Hayatın tadını bir aradaymışız gibi çıkarıyorduk...

Hatta bir aradayken birimizden biri işsiz kalıyordu...

Eğer kalbin, sinirlerin ve kasların bitmiş, içinde yalnız?dayan? diyen iradenden başka bir şey kalmamışsa ve sen onları tekrar çalıştırabilirsen.

Hiç kimse gülümsemenin meydana getireceği faydaları reddedecek kadar zengin değildir.

- "Hemen mi öleceğim?.."

Yıllar önce hastanede çalışırken, ağır hasta bir kız getirdiler. Tek yaşam şansı beş yaşındaki kardeşinden acil kan nakli idi. Küçük oğlan aynı hastalıktan mucizevi şekilde kurtulmuş ve kanında o hastalığın mikroplarını yok eden bağışıklık oluşmuştu.

Çok zengin bir adamcağız, ölümünün yaklaştığını hissedince, oğlunu yanına çağırmış.

- Çorba, börek, pilav, tatlı, dolmalar, köfteler, meyveler, şerbetler... Bir sürü şeyler işte.

Yapmak için bütün hayatını verdiğin şeylerin bir an içinde yıkıldığını görür de tekrar eğilir, yorgun vücudun ve yıpranmış aletlerinle onları yeniden yapabilirsen.

İşte bu masalın da anlattığı gibi, maddi şeyler değil insanı dertsiz, tasasız eden, mutluluğun asude, rengarenk çiçekli bahçesine ulaştıran!..

Bilgiye, kendimizi bilmeye ihtiyacımız var...

oysa ırmak,

Sevilmekten korkuyor, kendisini sevilmeye layık görmediği için.

Boşuna yaşamamış olmaktır...

Acımasız olanlar güçsüzlerdir...

?Oğlum, gördüğün gibi ben bunca zenginliğime rağmen yanımda bir çorap bile götüremiyorum. Sen düşün gerisini...?

Hayatın gayesi önemli olmaktır... Saygın olmak... Sevmiş olmak...

Duygularını ifade etmekten korkuyor, reddedilmekten korktuğu için.

Ne düşmanların ne de dostların seni incitebilirse.

İşte o zaman içindekilerle beraber bütün dünya senin olur, hatta bundan daha da önemlisi, sen bir insan olursun oğlum.?

?Herkes aynı şeyi düşünüyorsa, hiç kimse fazla bir şey düşünmüyor demektir...?

Bana en büyük iyiliği kendine iyilik etmiş olduğu zaman olur...

Margaret Mitchell cevap verir:

Günün birinde bir bilge, ona şöyle bir öneride bulunmuş:

?Dinimizce uygun değil böyle bir şey.? Başka hocaya sormuş, o da?Olmaz? demiş. Çocuk çaresiz, ölüyü de artık bekletmeden gömmek lazım. Aklına birden babasının?İlk başın sıkıştığında aç? diyerek bıraktığı mektup gelmiş. Hemen mektubu arayıp, bulmuş.

Çünkü annen, baban ya da eşin değildir...

?-Burada bizim için hiçbir fırsat yok, çünkü hiç kimse ayakkabı giymiyor...?

Oysa aynadaki yüz, senin ancak onun gözlerinin içine bakamadığın zaman, sadece bir budala olduğunu söyler...

?Etrafında herkes şaşkına dönmüş, yollarını şaşırmış ve bundan seni mesul tutarken, sen kendi tuttuğun yoldan ayrılmaz ve başını dik tutabilirsen.

Yalnız fotoğraf çektirirken değil, fotoğraf çekerken de

Ve şimdi ölüm döşeğinde yatarken birden fark ettim ki önce yalnız kendimi değiştirseydim, onlara örnek olarak ailemi de değiştirebilirdim. Onlardan alacağım cesaret ve ilhamla, memleketimi daha ileri götürebilirdim,

Zayıf, daima adalet ve eşitlik ister, halbuki bunlar kuvvetlinin umurunda bile değildir.

Herkes aslında yalnızdır...

?Ey kara toprak, ne beyhude bir dert ile dertlenmişsin. Bilmiyor musun? Ben, bana bakanların bugününü gösteririm. Oysa sen, sana bakanların yarın... ından haber verirsin...?

Bilge, bu soruya da şöyle cevap vermiş:

- Peki neler ikram etti?

Bir yere gitmek ona hoş geliyor, yahut bir işine yarıyorsa, uzakta olması bana yanımda olmasından daha tatlı gelir...

Zenginin biri ölümden ve kabirdeki yalnızlıktan çok korkuyormuş. "Öldüğüm geceyi kim kabre girerek sabaha kadar benimle geçirirse servetimin yarısını ona bağışlıyorum" diye vasiyet etmiş.

sudem:)

Küçük, doktoru yanlış anlamış, ablasına vücundaki bütün kanı verip, öleceğini sanmıştı.

Cesaret kuvvetle birleşince büsbütün artar.

Kayınpeder ile kayınvalide başlar tartışmaya;

Düşmanlarınızı düşünüp de zaman kaybetmeyin...

Halkla gezerken kişiliğini, krallarla gezerken halkla ilişiğini koruyabilirsen.

Korkuyu bilmeyenler gerçekte yürekli değildir...

gir bu yola seve seve...

Aklınızı hedefinizle yoğunlaştırın...

Bütün bunları içinde tutuyorsun da o üç beş kelimeyi niye tutamıyorsun?

- Nerede?

Kaldı ki haberleşme imkanı varsa insan ayrı düşmüş de sayılmaz...

- Nerden biliyorsun?

Fakat, payına düşen kalp acısı ve gözyaşları olur,

kederlilere neşe, hastalara sıhhat verir.

sudem üzerinde gerçekten düşünülmesi gereken yazılar teşekkür ederim çok güzedi devamını bekliyorum 2. yazının devamı olabilecek güzellikte bir yazı buda...

Kendin için verdiğin mücadelede dilediğini elde ettiğin zaman...

Eğer ömrünün her saatine 60 dakikalık değer verebilmişsen.

Ona iyilik etmeyi onun bana iyilik etmesinden daha çok istemekle kalmam; kendine her edeceği iyiliğin bana da iyilik olmasını isterim...

Hepimizden farklı olarak sürekli doğru kararları nasıl alabildiğini sormuşlar.

- Aman, demiş hamal, istemem, kalsın. Ben, sabaha kadar bir ipin hesabını veremedim. O kadar servetin hesabını nasıl veririm?

olmayan şey için savaşır."

Çünkü gülümsemeye en çok ihtiyacı olanlar gülümseyemeyenlerdir...

Genç ve hür iken, düşlerim sonsuz iken, dünyayı değiştirmek isterdim.

Doktor durumu beş yaşındaki oğlana anlattı... ve ablasına kan verip vermeyeceğini sordu. Küçük çocuk bir an duraksadı. Sonra derin bir nefes aldı ve

"Terzimi severim," diye cevap vermiş.

Usta'ya başarısının sırrını sormuşlar. - İki kelime demiş:

Hayal kurabilir ve hayallerinin esiri olmazsan.

Güçlü ve faydalı olma düşüncesini

her sıktığınız ele ruhunuzu da katın...

ancak gönül rızasıyla verir.

Gülümsemeyi onlardan esirgemeyin.

Ve anlaşılmak ister, ama hiçbir zaman bir başkasını tümüyle anlayamayız...

İnsanları çocukmuş gibi görürseniz...

İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için, sevmekten korkuyor.

Ve ölmekten korkuyor, aslında yaşamayı bilmediği için.

Gerçek dostluğun ne olduğunu bilirim; bildiğim için de dostumu kendime çekmekten çok, kendimi ona veririm...

Öldüğünde "Kim birlikte kabre girip sabahlamak ister?" diye araştırmışlar. Kimse çıkmamış. Nihayet bir hamal,

"Benim sadece bir ipim var, kaybedecek bir şeyim yok. Sabaha kadar durursam zengin olurum." diye düşünerek kabul etmiş. Vefat eden zengin ile birlikte defnetmişler. Sorgu sual melekleri gelmiş. Bakmışlar kabirde bir ölü, bir canlı var.

hiç durmadan akıp gidecektir...

Gülümseme korkaklara güç,

yolunda bir ırmakla karşılaşıp da

Anlamamakla beraber kabul etmiş oğlu. Adam bir de mektup tutuşturmuş oğlunun eline.

Gülümseyiniz...

?-Afrika?da inanılmaz fırsatlar var... Burada hiç kimsenin ayakkabısı yok? dedi...

Hiç kimsede gülümsediği için fakir düşmez...

İyice yaşlandığımda, artık son bir gayret ile, sadece ailemi, kendime en yakın olanları değiştirmeyi denedim, ama maalesef bunu kabul ettiremedim.

Bir bilgeye sormuşlar:

Gülümseme yorgunları dinlendirir.

etkinleştirdiğimizde ulaşırız...

"Her engel, yaşam koşullarınızı daha iyileştirecek bir fırsattır."

Ben vaktiyle dostumdan ayrılmaya yarar bile buldum...

Ve sırtını sıvazlayanlar olabilir

Hayatını ve hayatın içerisinde istifade edilen lütufların hesabını vermek hafife alıncak şey değildir.

Ve ayna toprağa acı bir gülümseyişle şunları söyledi:

Hayatta elde ettiğin tüm kazanç ve başarıları bir yığın yapar ve hepsini bir yazı-tura bahsi için feda edebilirsen ve kaybeder, sonra da baştan başlayabilirsen ve bütün talihsizliklerini unutup kimseye bundan bahsetmezsen.

- Aaaa!!! Ne ayıp şey!.. Bir gün biriniz, bir gün biriniz süpürün!... Ne var bunda kavga edecek...

Çünkü yüreklilik, düşlenebilene karşı koyma gücüdür...

Mümin SEKMAN

kim bilir belki dünyayı bile değiştirebilirdim!..."

Ve hepimiz bizi çok sevene bile bir parça yabancı kalırız...