zeze arabaların arkasına asılıyor diye ben de arkasına asılacak araba için çok pusuya yatmıştım

cicili kizmiyom:)))

nivea kızcak şimdi şaka yapıyorum bakın onceden belırteyım:))

zeze'nın hıkayesı..

polyana nedense hiç yoktu satırlar arasında..

ilkokul sıralarında acının tarifini öğrendiğim kitap..

gozyaslarımın ıslattıgı sayfaların sahıbı..

birkaç gun once bır kıtapcının rafında gorup avuclarıma aldım, eski bir dostu okşarcasına..

zeze ölmemişti

ben ölmek istemiom

masumiyetin acısı

şükretmek lazım hepimize tren çarpabilirdi :)

sonuçta sükür var:)

ne ağlamıştım o kitabın sonunda

portakal çiçeklerini bu kadar sevmem zeze'nin bilinçaltıma oynadığı bir oyun mudur Freud?

kucuk kucucuk bır cocuga bu yapılmamalıydı.. ögrenme ne denlı acı bır olgu oluverdı onun ıcın..

güzel kitabtir... zeze :(

ikinci..

hayatın acimazsizliği...

kesilen portakal fidanı..

nivea :)) çok şekersin.

ya mumuia askol ya :(

zezenin güçlülüğü..

Bu başlığı görünce ortaokul yılarıma gittim. Ah zezem beni ne kadar da etkilemişti. hızımı alamamış güneşi uyandıralım ve deli fişeği de okumuştum. kitap okumamı sevdiren kitaplardan biri. hüzünlendim şimdi:(((

çok gaddarca bır hıkaye..

zezeyi ösledim:(