bir gün mutlaka

en derinden hemdeee

Kaç denizde yitip gittim

birde ankarayı özlüyorumm

Çocukluğumun geçtiği yerlerden çok uzaktayım, yıllar oldu ki görmedim, görsemde nasıl değişmiştir herşey :(

Öyle bir kapı açtın ki ARZUYUM, keşke açmasaydın dedim okuyunca yazdıklarını:) Hani her zaman son demler anılır ya hasretle işte ondan yakın geçmişi özlüyordum fark etmeden ama yazdıklarını okuyunca ahh o çocukluk yıllarım dedim içimden:(((

Aynada güzüne bak o ne kadar değişmişse çocukluğunun geçtiği yer de o kadar değişmiştir. Umarım yanlış bir bağdaşım olmamıştır:D Benim az önce tasvir ettiğim, çocukluğumun geçtiği yerde artık benim dönemimden kalan tek şey binalar, başka HİÇBİR şey yok:((( Portakal bahçeleri bile tarih oldu. Her yer beton yığınları ve sitelerle dolu malesef...

babamı özlüyorum en çok

çocukken deniz kenarında öğlen vakti karpuzla peynir yemeyi özledim :)

halamı özledim..

bende üniversite yıllarımı özlüyoummm

teşekkür ederim.

insanların dürüstlüklerini...

sabahlara kadar sokakta, sahilde oyunlar oynadığım çocukluk arkadaşlarımı, artık üzerinden LANET çevre yolu geçen sahilimi:(, çocukluğumun geçtiği basket sahasını, okulumu, şimdi kimbilir kimlerin oturduğu eskiden yazlık olan ama artık şehrin içinde kalan evimizi: Düşününce neler çıkıyor eskiye dair ama deşmemek lazım daha fazla:)))

kelimelerle ifade edilemez bu özlem:((((

Kırılmış direkler yırtık yelkenlerle

arkadaşımmm

içten sarılmasını kokusunu..

Kaç okyanus geçtim böyle

evimi özlüyorum, gitmek istiyorum artık evim evim güzel evimmmm...

kesinlikle üniversite yıllarımı özlüyorum

aramızda okyanuslar olsa bile sadece seni sadece seni özlüyorum, eminimki yıllar sonra bile sadece seni özliycem :(

başın sağ olsunnnn

Kaç seferden yorgun döndüm

ahhh ankara ankara

sağol, herşey inanlar için Daha yakınlarımızı kaybedenlerde vardır ama benim için özel bi insandı:(

bikez daha herkesi kendim gibi görmemem gerektiğini anladımm :((

Ben en çok çocukluk arkadaşlarımla sokakta oyun oynayarak geçirdiğim vakitleri ve şu anda askerdeki sevgilimi özlüyorum..

kayıp gülll

Şu sıra en fazla 18-25 yaş arası delidolu, mutlu, umutlu, aksiyonlu günlerimi özlüyorum. Dostlarımı, eski kız arkadaşımı ve özellikle O YILLARI ya da GEÇMİŞİMİ özlüyorum. Yalnız hepsi birbirini tamamlayan bir bütündür:)

Üniversitedeki arkadaşlarımı

ananemi özledim, dört sene oldu vefat edeli hep rüyalarıma giriyor, beni sen gelin edecektin :'(

İlkokul yıllarımı özlüyorum, öğretmenimden nefret etsemde... Sokakta erkek çocuklarıyla yuvarladığım bilyeleri, biriktirdiğimiz gazoz kapaklarını, galatasaray çiçeğini, yıllar sonra resmine baktığımda koca kafalıymış dediğim çocukluk aşkımı, dedektifçilik oynadığım Aslı'yı, Ayla'yı, yıllar sonra bulduğum ama bulduğum an yitirdiğim Ceyda'yı, Serkan'ı... Kemer saklanbacını, kısacık saçlarımı, güneşten yanıpta hep esmer sandığım tenimi... Beni yüzüne bakamadığım, içten içe sevip dıştan dışa ters davranıp dalga geçtiğim Sedat'ı, deniz evini, kayabalıklarını, oltaya yem olarak taktığım yengeçleri bile... Kasımpatlarıyla dolu serayı, karanfil kokusunu, gürül gürül yanan sobamızı, üstünde kızaran ekmeğin kokusunu, annemin bir daha yaramazlık yaparsan daha kaynar suyla yakarım seni dediği pazar banyolarını :(((( saflığı, masumluğu gerçek güzelliği özlüyorum...

üniversite yıllarımı gezip tozmayı