Bir sigara sarmaya başladı. Temiz giyinmişti.

eminim ki;

Arkadaşım:''Ne oldu Ali Dayı, senin madalya ile maaş işin?''diye sordu.

Durdu, bir nefes çekti sigarasından:''Madalyayı da, maaşı da istemem dedim. Almayacağım.''

Dürerler bir eyyam gelir

Bir nefes almış Padişah,''Boşuna talaş etmişsin''demiş!

Devlet adamlarına!

Kendisine şehit tazminatı ve aylığı bağlamak istemişlerdi ve REDDETTİ. Ben hakkı olduğunu alması gerektiğini söyleyincede :

Ama çok zorladıkları bir gerçek :((

Üç şey gerek adam olmak için:''Bir akıl, biri okul, biri huy''

Padişah''Bu ne talaş?''diye sormuş

Kimi partilerin durumu!

Bir felek öyküsü...

Bir gençce, biri yaşlı. Arkadaşımla tanışıyorlarmış. Çömeldiler ağacın gölgesine. Güzel bir yüzü vardı yaşlı olanın. Düzgün bir Türkçe konuşuyordu öğrenim görmüşcesine.

Yaşlı köylü anlatmış:''Bunca yıl kaldın ilçemizde, Kaymakam Bey, hiç bir şey yapmadın bu süre boyunca. Nası anımsyacağız seni, neyini anacağız?Dik şu fidanı gider ayak;tutarsa ona bakar seni anarız;Kaymakam diktiydi, deriz''Ne tür duygular içinde kalmış Kaymakam bilinmez ama, dikmiş fidanı. Fidan tutmuş. O gün bugün adı,''Kaymakam Ağacı''kalmış...

Okulumuzda ücretli hadmelik yapan Hatice Teyze vardı,

Bana döndü.''Bey, yarım yuf kayla gün geçirdik Kurtuluş savaşında. İnsan açlığa dayanabiliyor ama, ille susuzluk! Dayanamıyorum susuzluğa.''

bağlanıyormuş. Kızdı yeniden:

Susuz kalanlar, testiyi kıranlardan hiç hesap sormayacaklar sanmakta kimileri, bugünlerine bakıp,-Tarihsel yanılgı-dedikleri bu olsa gerek.

-m. ycsy evet böyle insanlar, böyle ulus

bu tür olaylar, bu tür insanlar hepimizin çevresinde vardır... ve hepimiz takdir, tebrik edip minnet duyarız bu insanlara...

Bir halk ozanı diyor ki...

yarınlar dibi görünmeyen su gibi sanki.

Yüreğinde yurt sevgisinin zenginliği,

Ozanın''akıl''deyince ''kurnazlık, açıkgözlülük, üç kağıtçılık''anlayanlara;

''Merak buyurmayın, efendim, söndürüldü tutuşan talaşlar. Telaşım bundandı işte.''

''Biz o işleri madalya almak için mi yaptık, söylesene?''

Hızlı YAŞARKEN I

''Bir gün senin defterini

-feleğin gözü nerde bilinmezde gözü kör olanlar var galiba!

''Talkın'' verip ''salkım''yutanlar...

Gelinde anlatın ne demek istediğini...

Şeyh Sadi, birbirinin eteğine yapışma çabasında olanlara şöyle diyor:

-parya umut parlıyor demek bugünün koşullarında hayalprest olmaktır ve bir yanılgıdır bence.

Bir gün huzuruna biraz geç gelmiş,''telaş''içinde.

-baybaydar biz böyle bir milletiz sanırım.

''Efendimiz demiş Vezir hecelerin üstünde durarak,

Ve fakat;

Biraz daha konuşuldu.''Hoşça kalın''deyip ayrıldılar yanımızdan, uzaklaştılar ormanda. Arkadaşım övgüler yağdırdı Ali Dayıya. Seksen yaşını çoktan aşmış Ali Dayı. Birinci Dünya savaşına hep cephede katılmış. Ardından Kurtuluş Savaşı, başından sonuna dek. Kahramanlıklar göstermiş savaşta. Varlıklı da değilmiş. Ama gönlü, varlıklı kaç kişinin göğsünü doldurup taşar!

''okul''deyince, yalnız ''çarşaf gibi''diplomasıyla öğünüp kasılanlara;

Dikkatle bakınca, ceketindeki yamalar görünüyordu.

Yazın Marmaris dolaylarındaydık. Bir arkadaşla dolaşıyorduk ormanlarda. Yolun yanında dinleniyor bir şeyler yiyorduk. İki kişi belirdi yolda ;geldiler, selamlaştık.

Kamu aklını başına

Ne güçlükler içinde, nası büyük, nasıl başarılı bir çalışma yaptıkları, sonuçları ve o dönemin en büyük devletlerine karşı bir barış savaşını tek başına verişi, düşündürücü, öğreticidir!

Bir zamanlar, ilçelerden birine bir kaymakam atanmış. Uzun yıllar kalmış bu ilçede. Sonra merkeze alınmış. İlçe halkı uğurlamaya gelmiş kaymakamı.

Aynen öyle Biçareee,

Çıkmış o kağıt, onaylanmış, olmuş artık senin iş, dediler.'' Güldü.

yaşı 75e dayanmıştı nerdeyse. Oğlu doğuda şehit düşmüş. Her yıl bu şehadet gününde okula pasta yapar getirirdi çayla beraber içer ardından da hep birlikte dua ederdik anmak için.

Kafayı hep ''kimin haklı?'' olduğuna takmayıp ''Neyin doğru olduğunu dÜşünürseniz'' sorunları daha rahat çözersiniz demiş, Stephen Willlams.

Kaymakam bir anlam verememiş yaşlı köylünün davranışına:''Ne olcak bu fidan?''demiş.

Kadın yine ağlayarak cevap vermiş:''Bilirim, yoktu ama zavallı pek özenirdi''

Farkımız...

Padişahın biri ''telaş''yerine hep ''talaş''dermiş. Vezirinin derdi, nası düzeltsin bu yanlışı, Padişahın yüzüne vurmadan.

Umut ta buradan parlıyor ya..

Hammarskjold?uygitsincilik? düsturundan söz ederken şöyle diyor, çevresine kimin daha hizmet ettğini arama çabası içinde:?Bu çevreye kim daha içten bağlılık göstermektedir?

''Çingenenin biri ölmüş. Karısı hüngür hüngür ağlar ve ikide bir.''Ah benim kadife şalvarlı kocacığım''dermiş.

Gülmüş Sultan.''Bir parmak farkı olsa gerek aramızdaki!.''

kaçımız hakkımız olan birşeyden dahi, hak gözettiğimiz için vazgeçeriz?

bu halk azizdir. bunu bir kez daha anladım anlattıgınız olayla:(

''Elli yıl sonra bana İstiklal Madalyası vereceklermiş'' Maaş da

babaydar

Yunus'tan dizeler...

Dereler bir eyyamgelir''

İnce mesaj...

Bir Sultan'la Veziri, arkadaş gibi tartışırlarmış ara sıra.

kaçımız yaptığımız işlerde hesap gütmeyiz?

Bir yaşlı köylü, elinde bir fidanla yaklaşmış kaymakama;uzatmış

Bir kızdı Ali Dayı:''Ne olacak?''

Katip Çelebinin şu sözünü düşündürmüyor değil ihtiyarın dedikleri:''Eğer sufinin ''Hak, Hak'' dediği iki yüzlülük ise kurbağanın gönül aralığı ile ''vakvak'' demesi daha iyidir.''

Vicdanıyla hesaplaşmasında, bir şeylerin aksadığı sonucuna varıp da, bütün içtenliğiyle eleştirileri dile getiren mi?Yoksa, karşı çıkması gereken bir kendini koruma kaygısıyla, gözlerini kapayan ve eleştirilerini susturan mı?

''Telaşım şundandı:Evde patlıcan kızartmak için talaş toplamışlar. Telaşla tavayı devirmişler;yağlar talaşların üzerine dökülmüş. Bir telaş, bir telaş. Ateşi talaşlardan çevreye sıçramış. Telaş büsbütün artmış''Padişah kesmiş vezirin sözünü:''Ne oldu bu işin sonu, çabuk söyle''buyurmuş merakla.

Biri dayanamamış :''Ayol senin kocan fakir bir çingeneydi. Kadife şalvarı falan yoktu ki...''

kaçımız onlar gibi yürekten davranabiliriz?

Hız çağımızın sanırım en büyük tutkularından. Yalnız otomobillerin, uçakların füzelerin saniyede ne kadar gittikleri değil söz konusu olan. Günlük yaşamımızda yurt ya da dünya sorunlarını düşünmemize de ''pek vakit'' yoktur. Gazete başlıklarıyla, radyo ve televizyon ''flaşlarıyla, sloganlarla'' düşünüp davranma alışkanlığındayız. Olup bitenleri gerçek, derin nedenlerini, nereye varmak için hızla gittiğimiz, bütünü gören bir bakışla kavrayıp düşünmeye vakit bulamıyoruz.

TÜRK'ün onuru;

Tarihte yerinizi ısmarlama ders kitaplarıyla kurtarırsınız ancak... alıntı

İç ya da uluslararası savaşlar, insanları kırıp geçiren açlıklar, sosyal dengesizlikler, doğal çevremiz her gün biraz daha kirletilip çirkinleştirmeler sürer giderken;uzay serüvenlerine, silahlanmaya, gelişmiş ülkelerde çöp tenekelerini de dolduran yiyeceklere insanların harcadıklarını görünce, bilimsel gelişmeleri bilinçsiz teknolojik uygulamaların nası yoklaştırdığına tanık oldukça kalın çizgilerle bir kez daha inandım hızlı yaşarken meydana gelebilecek tehlikelere.

Feleğin gözü tepesindeymiş.

Hal hatır soruldu. Sonra bir ''madalya''konusu ortaya atıldı.

Olur mu oğlum nasıl boğazımdan geçer, devletimiz varolsun diyordu :((

Tarihsel yanılgı...

Kimin ne değerde olduğunu anlamak için, tutup yerden kaldırır, başının üstüne çıkartır, bir süre bakar incelermiş. Gerçekten değeri varsa, başının üstünde kalırmış. Yok, değersizsiz ise başının üstüne çıkarttığını, o yüksekliklerden alıp yere çalarmış!

Bir takım yüce kavramlar yozlaşırken, en kutsal duygular sömürülürken tek yapabildiğimiz iri iri laflar etmek...

Çok körlüceyiz..

Dedim dedik haller...

Bir gün Vezir Sultan'a sormuş:''Aslında senden akıllı, senden bilgeliyim. Nedir aramızda bu farkı yapan?Parmağını oynatsan, kellemi uçuru verirler hemen!''

''huy''bilgiyle donatılmış aklı, büyük çoğunlukla yararına kullanma huyunu edinememişlere! her halde bu sözü.

''Yakasına kadar çamura düşen biçarenin eteği nası''ak'' kalır!''