"... Muhammed 63 yaşında vefat etti. Vefatından yaklaşık 40-50 yıl sonra öğretisi tamamen şekil değiştirmiş bir hale gelmişti. Yöneticiler inanç ilkelerini kendi tahtlarını koruyacak şekilde yorumlatıp hüküm konusunda yaratıcıya ortak olmanın yollarını aramaya başlamışlardı. Öyle ki, günümüze gelindiğinde Müslümanlar birçok konuda İslam adına İslam?ın ilkeleri ile savaşır hale getirilmişlerdir. İslam, tarihin akışında adım adım önce Arap aklı ve kültürü, sonra Fars mitolojisi ve daha sonra Türk saltanatına kurban edilmiştir. Araplar Allah?ı bedevi akıllarının savunucusu olarak, Farslar mitoloji masallarının ozanı olarak, Türkler ise krallarının emirlerine koşan vezir olarak görmüşlerdir. Şiiler imamet, Sünniler saltanat aşığı oldular. Her ikisi de tevhitten uzaklaştı. Sömürüye boyun eğen dervişler türedi. Bir de hakiki imanın en az bilgi ile elde edilebileceğine inananlar grubu oluştu. Yani bilgisizlik imanı mükemmelleştirir düşüncesi ile tevhidi birleştirmeye çalıştılar. Çoğunluk İslam?ı namaz ve oruç gibi birkaç ritüele, hacı hoca diplomasına, sofuların uyduruk vaazları ile egemenlerin din adına yaptırdıkları merasimlere hapsetti. Her bir güç kendi emrindekilere zulmünü meşrulaştırmak için dini ilkeler sıraladı. Erkek karısını ve çocuğunu Allah adıyla dövmeye, amir memurunu Allah adıyla cezalandırmaya, zengin fakiri Allah adıyla aşağılamaya, güçlü güçsüze Allah adıyla işkence yapmaya başladı. Allah adaletten uzak, yalnızca sonsuz güce sahip bir ilah olarak görülmeye başlandı. Öyle ki, sonsuz kudrete sahip ve insanlara çok kötü azap edebilen, çok fazla merhamet gösterebilen, ne zaman ne yapacağı belli olmayan bir yaratıcı algısı oluşturuldu. Allah?ı hoşnut etmek için yöneticilere itaat etmenin yanında bol bol zikir yapmanın gerekliliği önemli iki ilke olarak piyasaya sürüldü. Bu bağlamda Müslümanlar adil olmak yerine bir günde bilmem kaç bin defa sübhanallah demenin ve yöneticilere kayıtsız şartsız boyun eğmenin Allah?ı daha çok hoşnut edeceği kanaatine vardılar. Onlarca cemaat oluştu ve her bir cemaat Kuran?daki mükafat ayetlerini kendilerine, ceza ayetlerini sevmediklerine mal etti. Bu nedenledir ki birçok Müslüman topluluğu kendini fırka-i naciye olarak bilip diğer fırkaları azaba uğrayanlar olarak görmüştür.

Bu sömürünün bozulmadan devam edebilmesi için tonlarca hadis uyduruldu. Bu gün yeryüzünde İslam?ın özü olan adalet duygusuna bağlı pek az Müslüman görürüz. Daha çok ritüellerin, ulusçuluğun, sömürünün, geleneklerin, modern tüketim köleliğinin içine batmış, pagan inançların içinde debelenen, gücün ve aptal ideolojilerin kölesi olmuş, insan haklarına ihanet eden ama İslam?ı yaşadığını sanan kuru kalabalıklarla karşılaşırız. İslam uğruna Muhammed?le , özgürlüklerle, adaletle savaşan Müslümanlar görürüz. Şayet bugün bir peygamber gönderilecek olsaydı, kesinlikle Müslüman toplumuna gönderilirdi diyebiliriz. Bugün Müslüman topluma Allah?ın adaletinin ne olduğunu ve ne olmadığını anlatacak öğretmenlere ihtiyaç vardır..."

güzel tespitler. teşekkürler. buhariperestler üşüşür şimdi

"Beden Köleliğinden Akıl Köleliğine İnsan" isimli kitaptan