bu uygulamaya göre başbakanlık müsteşarlığı, büyükelçilik, din işleri başkanlığı gibi en üst düzey kamu yöneticiliği makamına oturabilmek için 12 yıl hizmet yeterli sayılmaktadır. 657'nin 24 yıllık süresi bir kat azalmıştır. 657, 12 - 10 - 8 yıl hizmetin hangi kurumlarda -kamu yönetiminde- geçirileceğini belirlemiş ve bunun "fiilen çalışma süresi" olmasını şart saymıştır. oysa tasarı yer göstermeden ve fiili çalışma süresini belirtmeden "hizmetin bulunması"nı şart saymaktadır.

burada kapalı olan nokta, yukarıdaki "gözönünde bulundurma"yı, yani değerlendirmeyi kimin ve neye göre yapacağıdır. gerçekten, memurlara ilişkin bütün bu kararları kim verecektir? tasarı, bu çok kritik iki soruya açıklık getiren herhangi bir düzenleme öngörmemiştir.

ancak bu katılık, özellikle özelleştirme ve ademi merkezileşme süreçlerini destekleyecek bir katılıktır. getirilmek istenen uzmanlık sistemi, personel varlığını bire-bir örgüt yapısına bağlamıştır. böylece bir kamu

üst kademe yöneticilik ve diğer yönetim görevleri, yükselmek üzere çalışan bütün bir gövdeyi "disiplin-ceza ve performans-ödül" sistemiyle değerlendirme yetkisine sahip olan tepe görev yerleridir. "piramidin siyasallaşmış tepesi" tüm gövdeyi elbette doğrudan etkileyecektir. gövdenin "uzmanlık", "sözleşmelilik" sistemine doğru çekildiği akılda tutulursa, ortaya çıkacak bürokratik bünyenin partizanlık, akrabalık, iş çevreleri, vb. çıkar bağları temelinde hareket eden bir mekanizmaya dönüşeceği tahmin edilebilir.

"memurların başarı, yeterlik ve ehliyetlerinin tespitinde, kademe ilerlemelerinde, derece yükselmelerinde, emekliye ayrılmalarında veya hizmetle ilişkilerinin kesilmesinde, hizmet gerekleri yanında özlük dosyaları göz önünde bulundurulur." (tasarı md. 10; 657/md 109)

tasarı yöneticilik görevleri için değerlendirmeyi "sicil sistemi" dışına çıkarmış, disiplin ve ödüle bağlamıştır; buna aşağıda değineceğiz.

Son olarak; memurlar. net yönetiminin bu konuyu ACİLEN anasayfaya taşıması gerekmektedir. Adı ve ekmek teknesi "MEMURLAR" olan bir platformun bundan daha büyük bir önceliği yoktur, olmamalıdır.

3. uzmanlık, üst ve orta düzey genel yöneticilik görevlerine yükselmeyi önler. dolayısıyla, memuriyette en alttan girip en üst kademeye yükselmeye dayanan kariyer sistemi sona erdirilmektedir.

tasarı'da öngörülen uzmanlık sistemi, "kurum bazlı", "yöneticilik yasaklı", "güvencesiz" istihdama geçiş demektir.

tasarı bir taşla iki kuşu vurmaktadır: (1) kamu hizmetlerini, yani sosyal devleti, (2) kamu hizmeti görevlilerini.

memur, kamu görevlisi, çok azı 'kırtasiye işleriyle' uğraşan büyük bir kamu hizmeti gövdesidir. bu gövde, bireysel rekabete dayalı bir "performans değerlendirme" sistemiyle ülkemizin ve halkımızın sorunlarını çözemez; aksine kendisiyle birlikte bütün bir ülkenin çözülmesine yol açar.

1. "aylıktan kesme", en fazla sayıda suçun cezası haline getirilmiştir.

Bu tasarı, devletin birçok aygıtının "sahibini", "amacını" ve işleyişini değiştirebilecek bir tasarı. Değerlendirilmesi de buna göre yapılmalıdır.

2. bir yıl içinde iki kademe ilerlemesi cezası almak, memurluktan çıkarma nedeni haline getirilmiştir.

(2) siyasal iktidar ab müktesebatına uyuyor; ne var ki bu müktesebat sözü edilen sendikacıların sandığı gibi "ileri haklar düzeni" değil.

memur kadrolarının kaldırılması durumunda, memurun istihdam edileceği kurum ve yerleştirileceği görev, siyasal iktidarın kararına bırakılmıştır. "kadro kaldırma yetkisi" tüm kamu sistemini sürekli tehdit edecek bir yetki olarak kullanılabilecek serbest yetkiye dönüştürülmüştür.

örneğin bir içişleri uzmanı'nın içişleri bakanlığı dışında iş görmesi olanaksızdır. böyle biri kurum değiştirmek istese, uzmanlık sözünün tanımı gereği, diğer kurumun uzmanlığına sil baştan başlaması gerekecektir. bu, günümüzde yönetime ve kamu görevlilerine oldukça esnek bir çalıştırma-çalışma düzeni sunan sistemden oldukça katı bir istihdam sistemine geçilmek istendiğini gösterir.

Lütfen, aşağıdaki özetle yetinmeyiniz. Makalenin tamamını okuyunuz ve bu makaleyi tüm arkadaşlarınıza, özellikle de MEMUR arkadaşlarınıza okutun, birlikte tartışın.

tasarı'nın neyi değiştirdiğini tam olarak anlayabilmek için, 657 sayılı devlet memurları kanunu'ndan başka bir düzine yasa metnini de bilmek, bunları incelemek zorunluluğu vardır.

sonuç

tasarı'ya göre tüm yaşamı yabancı kuruluşlarda ya da özel sektörde geçmiş kişilerin, buralarda geçirdikleri sürelerin tamamı, kamuda geçmiş gibi sayılabilecektir. daha düşük yöneticilik makamlarına atanmak sözkonusu olduğunda ise, dışarıdaki hizmetin ençok altı yılı geçerli sayılacaktır.

yukarıda özetlenen model, küresel yeni-sağcılığın yeni tip-devlet modelidir ve uygulama ayrıntıları abd yönetim örneğinden devşirilmektedir:

tasarı'da yeni olan, en üst düzey görevlere atanmak için dışarıdaki hizmetin ençok altı yılını sayma koşulunun tümüyle kalkması; bunun daha alt düzey yöneticilikler için geçerli sayılmasıdır.

tasarı, bir yasanın falanca maddesini başlığıyla birlikte değiştirdiğini belirtmekte; ancak değiştirdiği maddenin yaptığı değişiklikle hiçbir ilgisi bulunmamaktadır. ortadan kaldırılan madde başlığı "danışma kurulları ile ilgili yönetmelik", tasarı'nın getirdiği başlık ise "kamu personel bilgi sistemi"dir. mevcut yasada yapılmış bir düzenleme, bu konuyla ilgisi olmayan bambaşka bir konuyla doldurulmaktadır.

tasarı aynı maddede, "kamu kurum ve kuruluşları yürütmekte oldukları hizmetlerin özelliklerini göz önünde bulundurarak memurlarının başarı, verimlilik ve gayretlerini ölçmek üzere, devlet personel başkanlığının uygun görüşü alınmak kaydıyla, değerlendirme ölçütleri belirleyebilir" cümlesiyle konuyu kapatır. bundan, başarı-ödül uygulamasını aşan bir 'değerlendirme ölçütleri'nden söz edildiğini düşünebiliriz; ancak bu durumda "-leyebilir" biçimindeki ifade akıl karıştırmaktadır. buna göre kurumlar zorunlu değildir; iş takdirlerine bırakılmıştır.

kurumu daraltılmak ya da yok edilmek istendiğinde ya da görevleri başka bir kuruma devredilmek istendiğinde, buna ilişkin karar, başka bir karara gerek olmadan, kadroların kendiliğinden kaldırılması anlamına gelecektir. örneğin tarım bakanlığı'nın görevlerinin il özel idarelerine devredilmesi kararı alındığında, görevlerle birlikte uzmanlık kadroları da yeni yere gönderilebilecektir. yukarıda, kadroların kaldırılmasına getirilen kolaylıklarla ilgili başlıkta belirtilen "memuriyet güvenceleri"nin kaldırılması, işte bu uygulamaları mümkün kılmak için öngörülmüştür.

üst kademe yönetim görevlerinin özel sektöre açılması, ingiltere'de thatcher ve sonra blair hükümetleri olmuştur. bu sisteme geçildikten sonra yöneticilik makamları başta olmak üzere geniş bir emekliye ayrılma furyası başlamış; daha genç çalışanlar istifa yoluyla görevden ayrılmayı seçmiş; kamu hizmetlerinin yetişmiş personel eliyle yürütülmesi önemli bir soruna dönüşmüştür.

üst kademe yöneticilik makamları siyasal kadroların ve özel sektör aktörlerinin iş görme yerlerine dönüştürülmüştür. bunlar, hükümetle gelip hükümetle gitmekle birlikte, emir-komuta makamlarında kamu kaynaklarına yön veren ve bütün bir yönetim aygıtını ve personelini yönlendirip değerlendiren kadrolar olarak iş göreceklerdir. emirlerinde çalışacak olanların memurluk güvencelerinden yoksun oldukları ve bir yandan disiplin bir yandan da bunların takdirlerine bağlanmış ödüllemeye dayalı performans değerlendirme sistemine bağlandıkları düşünüldüğünde, bu yeni elitin etkilerinin yalnızca genel politika belirleme ile sınırlı kalmayacağı, doğrudan uygulamanın ayrıntılarına da uzanacağı açıkça görülür.

gerçekte kapsamlı bir yönetsel dönüşüm öngörmekte, ama bunu bütünü görülemez kılan parçalar haline getirerek ve genel gerekçede de bütünü açıklamaktan kaçınarak yapmaktadır. tasarı, "asgari hizmetler"i üstlenmiş neoliberal devletin idaresini kurmayı amaçlamaktadır. uzmanlık sistemi, bu amacın aracıdır.

-- kadro kaldirma yetkisinin genişletilmesi --

bu yolla örneğin emniyet genel müdürlüğüne özel bir güvenlik firmasının sahibi, bayındırlık bakanlığı müsteşarlığına ülkenin en büyük müteahhitlerinden biri, diyanet işleri başkanlığına "hükümete yakın cemaat"in lideri, denizcilik veya ulaştırma müsteşarlığına başbakanın oğlu veya onun en sevdiği kaptanı atanabilecektir."

Tasarının çıkmasıyla birlikte, özellikle "Memurun İş Güvencesinin" kalkacağı söylentileri hepimizin dikkatini çekti.

bu hükümle birlikte, kamu yönetiminin üst düzey yöneticilik makamları, siyasal iktidarla gelip gidecek "siyasal kadrolar"a dönüştürülmektedir. memuriyet kariyer sisteminin taşıyıcısı olan "piramidin tepesi" kariyer sistemine kapanmaktadır.

Hala düşünüyorum;

bu özelliğin açık kanıtı, tasarı'da "kadro kaldırma yetkisi"nin adeta yönetmelik mantığıyla düzenlenmiş bulunmasıdır. tasarı, kamu personel istihdamında şimdiye kadar görülen özelleştirme kaynaklı tasfiyeden daha geniş ve sürekli bir tasfiye sürecine hazırlanıldığını göstermektedir.

durum tuhaftır. bazı sendikacıların "istihdam koşullarının ab'deki gibi olması" isteği hükümetçe kabul edilmiş; bu plan gibi büyük bir resmi belgeye emir olarak girmiş; hükümet ve bürokrasi bu emir doğrultusunda taslaklar üretmiş; ama isteğin sahipleri ortaya çıkan şeyi kabul edilemez bulmuşlardır. bu durumda iki olasılık vardır:

buna göre, tasarı üç ilgili tarafın taleplerini karşılamak amacıyla hazırlanmıştır: bunlar memur sendikaları, sivil toplum kuruluşları ve çalışanlar olmak üzere üç kesimdir. bunların siyasal iktidarca "makul ve uygun" bulunan isteklerini karşılamak, tasarı'nın hazırlanma nedenidir. demek ki tasarı siyasal iktidarın tasarladığı bir yönetim modelini uygulamaya geçirmek için değil, isteklere karşılık vermek için hazırlanmıştır.

kamu personel rejiminde "idari görev", yöneticilik görevi demektir. bu görevler yalnızca memurlar tarafından doldurulabilir; memurların da bu işleri görebilmeleri için en yüksek ilk dört derecede bulunmaya yetecek fiili hizmet süresini doldurmuş olmaları gerekir. böylece yöneticilik yalnızca yüksek öğretim görmüş olanlar için erişilebilecek bir mertebe haline getirilmiş, asıl olarak kapalı kariyer sistemi gereğince "içeriden yükselme" ile doldurulan makamlar olarak kurgulanmıştır.

işten çıkarma haberi, tasarı'nın madde-4'ündedir. bu maddeyle 657 sayılı yasanın 91. maddesi değiştirilmektedir. 657 / 91, "kadroları kaldırılan devlet memurları" başlığını taşır.

Nasıl olur da ekmeğini kazandığı konuda bu kadar duyarsız olur bir insan?

tasarı memuriyeti "memura bağlı nedenler"e değil, asıl olarak "hizmet gerekleri"ne göre sürdürülebilecek ya da sona erdirilebilecek durumlara bağlamıştır. "hizmet gerekleri", hiçbir biçimde personel ya da onun sendikaları tarafından belir-lenmez; bu, 'işveren' tarafından belirlenen durumdur. böylece, yukarıda üzerinde durduğumuz "kadroların kaldırılması"na ilişkin hükmün neden getirildiği daha net anlaşılabilir.

mevcut sicil sistemi kaldırılmaktadır. yerine "sopa ve havuç" sistemi olarak disiplin/ceza - gösterge/ödüle dayalı bir sistem getirilmektedir. bu, memuriyetle değil ancak sözleşmeli istihdam ile bağda-şabilen bir sistemdir; tasarı tüm kamu istihdamında sözleşmeliliği temel tür haline getirmeye yönelmiştir.

medyanın tasarı'nın çalışanlar lehine birkaç hükmüne gösterdiği abartılı ilgi, tasarı lehine kamuoyu oluşturma çalışmalarının parçası olarak değerlendirilmelidir.

Önce memurların neyin ne olduğunu anlaması gerekir. Maalesef görünen o ki kimsenin umrunda değil.

tasarı gerçekte bir modele oturduğundan, henüz düzenlenmemiş ama tasarı yasalaşırsa başka adımlarla gündeme getirileceğini ileri sürebileceğimiz şu işlemler yapılacaktır:

tasarı'nın açıkça adını koymadığı değerlendirme sistemine, işletmecilik disiplini'nde "performans değerlendirme" adı verilir. bu, bir yanı ceza ve bir yanı ödül, günlük deyişle "sopa ve havuç" anlayışına dayanan bir sistemdir. sistem, insan doğasının bencil, çıkarcı, tembel bir varlık olduğu kabulüne ve çalışma adı verilen şeyin bireysel doyumdan ibaret olduğu görüşüne dayanır.

"özellikle son yıllarda toplumsal hayatta yaşanan gelişme ve değişimler sebebiyle, ilgili kesimlerin talepleri artmış, bu durum, kamusal hayatta hizmet gören memurların haklarında, yükümlülüklerinde, iş ve işlemlerinde tabi olacakları kurallarda da değişimi zorunlu kılmıştır. sendikal örgütlenmeler sonucu yapılanan memur sendikaları yanında, muhtelif sivil toplum kuruluşlarının ve çalışanların da makul ve uygun görülebilir talepleri, konu hakkında yeni düzenlemelerin gerçekleştirilmesinin dayanaklarından birini oluşturmaktadır."

tasarı'nın öngördüğü değişiklikler maddeler halinde temel olarak beş noktada toplanmaktadır:

Bu tasarı, sadece memurların özlük haklarını, çalışma koşullarını değiştirmiyor.

(2) devletin çekirdek yönetiminde memuriyet-kariyer sistemi tasfiye edilmekte, sözleşmeli-kadro sistemi asıl kılınmaktadır.

Tasarı yasalaştıktan sonra her şey için çok geç olabilir.

Bunun dışında; benim makaleyi okurken kendim için yaptığım "altı çizilmiş" bölgelerin de bir derlemesini aşağıda bulabilirsiniz. Genelde birbirinden kopuk parçalardan oluşan bir "özet" olduğu için anlatım bozukluklarına rastlayabilirsiniz. Benim tavsiyem, makalenin tamamını okumanızdır.

(1) yöneticiler, (2) uzmanlar, (3) büro memurları.

(4) değerlendirme sistemi "disiplin" ile "ödül" uçları üzerinde yükselen "performans sistemi"ne dönüştürülmektedir.

Ankara Üniversitesi, Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde, namı diğer "Mülkiye"de öğretim üyesi olan Prof. Dr. Birgül Ayman Güler; "657'yi değiştirmek" adlı bir makale yayınladı. Makalesinde, yeni kanun tasarısını her yönüyle incelemiş ve bu tasarının -benim bulabildiğim kadarı ile- tek açıklayıcı kaynağı olmuş. Makalenin orjinal adresine buradan ulaşabilirsiniz.

Aşağıdaki özet, benim sözlerim değildir. Makaleyi okurken altını çizdiğim kısımlardan oluşmaktadır.

o halde, durumu net bir biçimde anlayabilmek için "istihdamla ilgili ab müktesebatı nedir?" sorusuna yanıt vermeliyiz.

öngörülen yeni bünye, anayasada değiştirilemez hükümlerden biri olan "sosyal devlet ilkesi"nin en temel mekanizmasını ortadan kaldırmaktadır. günümüzde sayısı 3 milyon olan kamu personelinin iş güvenceli kariyerini tehdit etmektedir.

Biz memurları; doğrudan ilgilendiren 657 ile ilgili bu değişikliği şimdi hiçbirimiz umursamıyor. Hepimizin aklında sadece, doğum izinlerinin arttırılması, şehirdışına çıkışlarda amir izninin kaldırılması gibi şeyler kaldı...

Zaten öğretmen alacağına binlerce imam almasıda bu ileri amacın kanıtıdır.. hadi mühendisi, memur u geçelim... ülkenin geleceği ve bilinçli nesiller için öğretmen alınmalı bence; o kadar kadro imamla falan, doldurulucağına...

büro memurları için ise nasıl bir düzenleme tasarlandığı konusunda henüz herhangi bir ipucu yoktur. ama bunları içine alan yeni bir değerlendirme sistemi getirildiğini gözönünde bulundurursak ve bu sistemin de sözleşmeli istihdamla iş görebilecek bir düzenek olduğunu söylersek, memurluk sisteminin bütünüyle ortadan kaldırılacağını tahmin etmek güç olmaz.

şimdiki yasaya göre "kadrosu kaldırılmış olanların memurlukla ilgileri, emeklilik ve bu kanunda yazılı aylık ve aile ödeneği hakları ile yükümlülükleri devam eder" hükmü açıkça yazılıdır. bu cümle, memurluk güvencesi kurumunu düzenleyen en temel hükümlerden biridir. tasarı en temel haklardan birini düzenleyen bu açık cümleyi gereksiz görerek kaldırmıştır. memurluk güvencesini oluşturan bu hükmün yokluğu, kadrosu kaldırılan memurun memurluk dışında başka statülerdeki kadrolarda çalıştırılmasını mümkün hale getirir.

ab'nin istihdam koşulları müktesebatı, otuz yıldan bu yana "esnek", "sözleşmeli", "performansa dayalı", kısacası "gece bekçisi devlet"in mevzuatıdır. ab ülkelerinde 20. yüzyıldan kalma "refah devleti" mevzuatından geriye kalan pek birşey yoktur; gelecek ise neoliberal devletin bürokrasisine yöneliktir. memur ve işçi sendikacısı, ab mevzuatından ileri istihdam hakları devşirmek bir yana memurluk ve kamu işçiliğinin, en sonunda da sendikaların tasfiyesinden başka birşey bulamaz.

anayasal değiştirilemez temel ilkelerinden biri "sosyal devlet"tir. kurulmak istenen yeni rejim, "holding tipi" bir devlet yönetimi modelini desteklemektedir. tasarıda açıklanmaksızın hedeflenen yeni tip-devletin temel özelliği, "kamu hizmeti sunmamak"tır; devlet bu işleri özel sektöre ve bazılarını sivil toplum kurumu görünüşü altındaki şirketleşmelere terk edecektir. o nedenle "kamu hizmeti görevlileri"ne gerek duyulmamakta, yani memuriyet sistemi kaldırılmaktadır.

Aşağıda bir makale ile ilgili bilgiler bulacaksınız. Bu makalenin yazarını, bilimsel olarak yetkinliğini araştırın lütfen. Eğer tatmin olursanız hemen ardından da makaleyi okuyun. Benim bulabildiğim en ayrıntılı ve en yetkin değerlendirme bu makaledir. Sizden de "okuduğunuz bilgilerin kaynağına" dikkat etmenizden başka bir şey istemiyorum...

Bu tasarı, sadece sizin kamu kurumlarındaki işlerinizi de değiştirmiyor.

(1) siyasal iktidarın "kadro kaldırma yetkisi" sık ve yaygın kullanılabilir kılınmaktadır.

Bu paragraf özetliyor aslında yapılmak isteneni, artı üst düzey yöneticileri özel sektörden dönemsel olarak devşirmek ve al düzeydeki memurlarınsa iş güvencesini bitirmek, ve netice de devletin temel düzenini, sosyal devlet ilkesinin aksi yönde bu yasayla bozarak ve iyi bir yasaymış gibi gösterip oldu bittiyle, ülkenin temellerine dinamit koymaktır bu hükümetin yaptığı...

"anayasal değiştirilemez temel ilkelerinden biri "sosyal devlet"tir. kurulmak istenen yeni rejim, "holding tipi" bir devlet yönetimi modelini desteklemektedir. tasarıda açıklanmaksızın hedeflenen yeni tip-devletin temel özelliği, "kamu hizmeti sunmamak"tır; devlet bu işleri özel sektöre ve bazılarını sivil toplum kurumu görünüşü altındaki şirketleşmelere terk edecektir. o nedenle "kamu hizmeti görevlileri"ne gerek duyulmamakta, yani memuriyet sistemi kaldırılmaktadır..."

hizmetlerde uzun erimli planlama, kurumların kendi hedeflerini diğer kamu kurumlarının ve genel olarak devletin hedefleriyle bütünleştirme, günlük geçici eşgüdüm mekanizmalarıyla kotarılabilen işlerden değildir. bu, zamana yayılmış ortak çalışmaların ve ortak yetişme süreçlerinin ürettiği içsel eşgüdüm mekanizmaları gerektiren bir zorunluluktur.

şimdiki durumda (1) müsteşar, (2) genel müdür, (3) daire başkanı, (4) şube müdürü, (5) şef olmak üzere beş kademeli olan hiyerarşik kademelenmede son ikisinin kaldırılması tasarlanmaktadır. incelediğimiz tasarı'nın kamu yönetimi sisteminin tümünde değişiklik yaptığını söyleyebiliriz. sistem üç bölümlü kurgulanmaktadır:

tasarı, yeni görevin eski sınıftaki dereceye eşit olma zorunluluğu" yerine "niteliklerine uygun bir göreve" atanmayı yeterli saymaktadır. nitekim, eş-görev zorunluluğu kaldırıldığının iki kanıtı vardır:tasarı, yeni atanılan görevin mali hakları daha düşükse, bir geçiş dönemiyle, memurun daha düşük mali haklarla çalıştırılabileceğini söylemektedir.

1. uzmanlık yalnızca ana hizmetlerle sınırlı değil; tüm hizmet birimleri için geçerlidir. dolayısıyla öngörülen şey, memuriyetin uzmanlığa dönüştürülmesidir.

2. uzmanlık, göreve değil kuruma bağlanmış bir tanımdır. bunun anlamı, personelin örgüt yapısına bağlanmasıdır. kurum yerelleşirse, bölünürse, küçültülürse, ortadan kaldırılırsa, bu işlem personel için kendiliğinden geçerli olur.

Artık gerçekten okumaya, araştırmaya ve en önemlisi "İLGİ DUYMAYA" başlamanız lazım.

Bir kaç hafta önce meclise getirilen ve oldukça gürültü koparan 657'de değişiklik öngöre tasarıyı hepiniz hatırlarsınız.

(3) üst kademe yöneticilik makamları özel sektöre ve serbest meslek sahiplerine açılmaktadır.

yapılmak istenen, "sınıflandırma modeli"dir; sistem bizdeki gibi 10 "sınıf"a değil 17.000 sınıfa dayanır. bunlara bizde kullanılan sözcükle 'norm-kadro' adı da verilebilir. ilerleme- yükselme, işte bu dar kadro hücreleri içindeki hareketlerdir; bizdeki kariyer ilkesinde olduğu gibi 10 hizmet sınıfında en yüksek yöneticilik görevlerine gelmek değildir.

"uzmanlık" dışındaki memurluklar da kadro-tanımlı yani sözleşmeli hale getirilecek; kadro ilgası ile memurluğun ilgası tek işlemden ibaret kılınacak, yani kadro kaldırılırsa kişinin kamu göreviyle bağı da kesilecek; böylece kamu personel sistemi özel sektör personel sistemi ile özdeşleştirilecektir.

genel gerekçe'ye bakarsak tasarı'nın hazırlanış amacı şöyle açıklanmıştır:

(1) siyasal iktidar ab müktesebatına uymak için yapıyorum diyor; ama yapmıyor ve ab'yi aldatıyor.

tasarı'yla yapılmaya çalışılan şey, sağlık kurumlarında uygulanmıştır. ortaya çıkan durum "bıçak parası", gereksiz tahliller ve ilaçlar, sağlık makinesi mezarlığına dönmüş sözde sağlık kurumları sistemidir. okullar bireysel başarısının peşindeki öğretmenlerle, karakollar bireysel başarı için 'kafa avcılığı'na soyunmuş polislerle, mahkemeler bireysel performans peşindeki savcı-yargıçlarla iş göremezler. kamu hizmeti bireysel değil, kollektif iştir. bu nedenle, kolektif çalışma rejimleri gerektirir.

tasarı herşeyden önce bu hükmü nedeniyle, 1.700.000 memuru, hiçbir istisna olmadan, kadro ve görev güvencesi üzerinde kapsamlı değişiklikler yapılacağı haberi nedeniyle doğrudan ilgilendirmektedir.

kamu hizmetine 9. dereceden giren bir yüksek okul mezunu memur, yöneticilik görevlerine 15. yılında atanabilir. özendirici uygulamalarla bu süre 10 yıla kadar düşürülebilir.

üstkademe yöneticiliğin siyasallaşmasi ve özelleşmesi

(5) izin hakları ile kadın ve özürlü çalışma koşullarında yapılan iyileştirmeler, ilk dört özellik ve sendikal mücadele karşısında verilen ödünler ve tasarı'nın geri niteliğini örtme amaçlı hükümlerdir.

şimdiki yasada "kadro kaldırılması sebebiyle açıkta kalan memurlar varken bunların sınıf ve derecelerinde boşalacak kadrolara başkaları atanamaz" denir. tasarı'yla yapılan değişiklikte bu cümle de çıkarılmıştır. böylece, kadro kaldırma işleminin, o kadrodaki memurdan kurtulma işlemine dönüştürülmesi yolu açılmıştır.

sicil sistemine son verilmesi ve "sopa - havuç sistemi"ne geçiş

Kimileri bunun gereksiz endişe olduğu söylerken, kimisi de bu tehlikenin altını özellikle çizdi. İddiayı yapan diyebileceğimiz, yani iş güvencesinin kalktığını iddia eden kesime karşılık hiçbirimiz metinde böyle maddeler bulamadı. Bu konuda böylece kapandı ve gitti.

Not: Bu konuyu öncelikle "Genel İdare Hizmetleri" başlığında açtım. Fakat sevgili memurlarımızın hiçbir şekilde ilgilenmediğini gördüm.

her türlü hizmet kamu hizmeti ortadan kalktığı ölçüde küresel rekabete açık tutulmuş olacaktır.

bazı konfederasyonlar ile sendika yönetimlerinin "türkiye içsel dinamiklerle değil, ab-çıpası sayesinde batı dinamikleriyle demokratikleşir; istihdam koşulları ab müktesebatına uyumlu hale getirilmelidir" yolundaki görüşü, kamu istihdamındaki ileri hakların elden çıkmasını kolaylaştırmaktan başka birşeye hizmet etmeyecektir.

kendi içinden yükselmeye dayalı kariyer sistemi yönetsel kural ve uygulamaların güvencesi iken; bunlar siyasal iktidar ve üçüncü kişiler/piyasa unsurları bakımından amaçlara ulaşmanın, "yenileşme"nin, "hızlı iş"in, "tasarruf"un engelleri olarak görülmektedir.

özetle, genel gerekçe'ye göre, tasarı gidilecek yönü belirlemiş bir siyasal iktidarın yol aracı değildir. getirdiği hükümler, (1) örgütlü ya da bireysel olarak personelin, (2) kamu hizmetinden yararlananların -müşteri/yurttaşların, (3) personel yönetimi işlemleri sırasında yaşanan sorunları görerek idarenin isteklerini yerine getirmek için doğmuştur. genel gerekçe'de böylece değişikliklerin sahibi siyasal iktidar yön gösteren yüksek profil sahibi bir aktör değil, "hizmetkar devlet anlayışı"na dayanan düşük profilli bir aktör olarak belirmektedir.

şimdi "657'yi savunmak", bu paramparça edilmiş yasayı savunmak değil, sosyal devleti ve yaklaşık üç milyon emekçinin siyasal, sosyal, mali haklarını savunmak anlamına gelmektedir.

tasarı, özelleştirme, yerelleştirme, ortadan kaldırma yollarıyla kamu hizmetini tasfiye etme politikasının önünü açmaktadır. uzmanlık sistemi, bu amacın aracı olarak öngörülmüştür. uzmanlık, devlet memurlarından bazılarını cezbedebilir. elde edileceği umulabilecek yararlar kalıcı değil geçici niteliktedir. bu uygulamanın ardından, özellikle sağlık, milli eğitim, tarım, bayındırlık ve iskan, kültür ve turizm gibi uzmanlıklar, görevler il özel idaresi ya da belediyelere devredildiğinde görevle birlikte devre tabi tutulacaktır. görev ve kurum kapatılmış, tasfiye edilmişse kadrolar da aynı sona uğrayacaktır. memuriyet güvenceleri bu yolu açabilmek amacıyla kaldırılmış, kamu yönetimi onları kendi düzeyine yükselteceğine, özel sektör şirketlerinin istihdam kurallarına doğru geriye savrulmuştur.