Kalbim!.. Uzaklara gitmek istiyorsun. Buraya ait değilsin. Başka diyarların özlemi kuşatıyor seni. Uzaklar, başka bir diyarın iklimi çekiyor seni, hissediyorum bunu. Bir gemi ayrılınca limandan, bir tren hareket edince istasyondan kıpırdayışlarından anlıyorum bunu. Yağmurlar dindiği zaman, kuşlar yorulduğu zaman, gün solduğu zaman ayaklanışından anlıyorum gitmek isteyişini. Akıp giden bulutlara, kanat çırpan kelebeklere, uzanıp giden yollara bakışından anlıyorum gitmek isteyişini.

güzeldi sayın kedi paylaşım için teşekkür ederim :)

Belle ki ben ölmüşüm, kıtalar düştü ellerimden

Ölmek isterim her geçtiğim istasyonun sensizliğinde

Kirpiklerinde tutunan asude bir şebnem olurum

Merhametinle kuşat beni ey Yar!

Bağında gezinen bir ceylanım ey Yar!

kediler öyledir efendim :)

ayrılık yüreğimi uyuşturuyor karıncalandırıyor nicedir.

Ve zaferler sabra

29.11.2008

Vuslat desem her mevsim sonbahar olur

Çiçekler açar düşlerimde gülümsemelerin

Düşlerimi, gözlerimi, canımı?

Demir tekerlerinde kırılan gürültü gibi

Ale?l-rasi ve?l-ayn

Bülbül söylene dursun

al senin olsun...

yalnız ellerinde can bulan

Kana bulansa bülbül

?Bülbülün bin teklifine

İstanbul?a, Varna?ya, Ulanbatur?a, Londra?ya?

Anlatamam, hicranla yanar gövdem.

Hangi göz ki Sana ağlamaya doymuş?

İkliminde ihya olmaya geldim.

Sıyrılarak dumanların arasından dağlara doğru

Rikkatle gezinir yerlerde gölgem.

Bülbül dala dolanmış

ne zamandır böyle deli atmayan

selamlar :)))

Her şeyimi al, Sen?inim ey Yar!

Gülün tekmili tektir?

Taşımak isterim aşina bir gülü -saklayarak- kırgın kalbimde

Kalbimin titremeleri hüsnüne hayran,

Cemalinden mahrum, her an kovulsam da,

Yorgunum, yaralıyım, biçareyim,

Şu gönlümü dinledim de ey Yar!

Yüreğimi sınaması son bulsun ikiyüzlü soruların

Üzerini yoksul karıncalar örtsün sırlarımın

kedi neylerse güzel eyler :P)))

Bağlar ellerimi dokunuşu gözlerinin

Yaşmak yaparım şiirlerimi yüzüme

gözlerim senindir

yokluğunda sana ağlayan

üşüyünce ceplerimde zor ısınan

bunca zamandır içimi ısıttığını

Uzak, alabildiğine uzak ışıklara müjdeler vererek

sıcaklığınla yumuşayan

Uzak hep uzak ışıklara şarkılar söyleyerek

Dilenci bir rüzgara kapılır düşerim

beynimi uyuşturuyor özlemin...

hüzünlü ama vefalı haykırışlar sanki

varlığında sevinçten parlayan

özledim seni...

güzel şiirlerin hep daim olsun

O bembeyaz suyuna dalmaya geldim.

Hüznümden tenha yolların çilesi okunur

baktığında yüreğini dağlayan

Divaneyim ağlamak yerine gülen.

Ellerinden akan tasalı bir su olurum

benimle olduğunu bilmenin

Adın bitsin çiçek gibi göğsümün göçüklerinden

Yanıp Mevlana gibi dönmeye geldim.

Nazar kıl ki dirileyim ey Yar!

bil ki yaşları içine akıtıyordur...

Her yanımı kapladı karanlıklar,

Sen?in rahmetin var, benim günahkar başım,

eldivenle bile buz tutan

Medine?ye, Taşkent?e, Girne?ye, Kahire?ye?

Küssün ırmaklar denize, kuşlar gökyüzüne, meyveler ağaca

Yaslı bir keman sesi gibi çek sızılarını yüzümden

Bir gün yorgun düşer susarsa bu gözler,

Derdin sahibi güldür

yazan:kapkarakedi

Göğe imdat edince

Her çağrışımda bağırarak adını sokaklarına şehrin

Uzak, boyuna uzak ışıklara ıslıklar çalarak

Dala dolansa bülbül

Kabul et ki, her dem esirin olayım,

Kalbimde üşür mavi yeşil bütün renkleri aşkın

Kalbim!.. Çırpınan bir kuşsun sen içimde kıpır kıpır. Gün geldi kanatlarını kırdım. Şimdi o hafif tüylerin yağıyor içime. Kanayan bir kuşsun şimdi tenhalıkta. Göğsümün kafesinde boğdum seni. Marziyatının ne olduğunu bilemedim. Bilemedim duadan kanatların olduğunu. Seni diri tutanın, Allah?ın zikri olduğu bilemedim. Meğer seni yatıştıran bu İlahi zikirmiş. Azığını bilemedim.

rica ederim sayın mavi sevdam ;))

Ey Sevgili, rızanı almaya geldim...

Hece hece bölerek hüznü

Bilirim hep ağır basar rahmet kefe?n.

Bir zerreciğim ki suyunda boğulmuş.

yeni yeni anlıyorum.

Faruk Beteri

Kalbim!.. Bu asırda öksüz kalışını anlıyorum senin. Sahte şarkılar derdine derman olmuyor. Sonsuzlukta yankılanacak nağmelerin meftunusun sen. Bu fani dünyanın aşkı dindiremez sonsuz hasretini. Çünkü Rahman?ın arşısın sen.

Eski, isli bir tren olurum seferler düşleyen

Toprak okşasın aşina gülün yetim sürgünlerini

yüreğim senindir

Kalbim, en kırılgan yanım! Biliyorum, seni elden ele dolaştırılan bir gül gibi çok hırpaladım. Kanatları kırık bir kuş eyledim narin varlığını. Teli kopuk, mızrabı kırık bir sazsın şimdi. Sessizliktir şimdi bahtına düşen. Sustun. Dilini, kitabeni çözemedim. Nakışlarındaki çizgilerin ince, derin manasına muttali olamadım. Sendeki nazik nağmeyi keşfedemedim. Sesine-soluğuna ve canhıraş çığlıklarına sağır kaldım. Çığlığın yeri göğü kaplamışken yanından kayıtsız, vurdumduymaz biri gibi geçip gittim. Bazen başı öne eğik, eli böğründe sahipsiz bir çocuk oldun cami avlularında. Merhamet kokan ellerini uzatırken gelip geçenlere, gözlerinde yüzyıllık bir arzunun izleri vardı. Kimi zaman da, özellikle daraldığın demlerde, daracık pencereli, loş ve rutubetli bir atmosferi olan küçücük bir hücrede hürriyeti özleyen bir mahkumun haletine büründün. Mahkum ettim seni karanlık, soğuk küf kokan taş duvarlara. Ne gelenin vardı ne gidenin. Sokakta oynayan çocukların bağrışları yalnızlığını çoğaltıyordu. Limandan ayrılan gemilerin düdükleri, gelip geçen trenlerin homurtuları, dalından düşen yaprakların hüzünlü hali, sessiz gecelere düşen ayın şavkı bir daüssılaya dönüşüp hasreti bocalıyordu içine.

Kaç tane renk var ki nurun ile solmuş?

Kalbim ne kadar katran gibi olsa da,

çok sık birlikte olmasak bile

Belle ki ben ölmüşüm kıtalar düştü ellerimden

Bilsem bile sonum yedi kat cehennem.

yorgun düşüp susmasa seviniriz

?Göze bakınız, nasıl bir sanatla yapılmıştır ve beden onun görüntüsünde insan anatomisini ne harika bir surette resmetmiştir?. Dr. Houdret ise?bana öyle geliyor ki, Antik çağdan beri göz ve vücudun diğer kısımları arasındaki imtiyazlı münasebetin varlığı biliniyordu? demektir.

Bir gülsün sen beden bahçesinde. Soğuklar vurdu nazenin yapraklarına. Rengin cazibesini yitirdi. Kan kırmızı rengin göçüp gidince ardında sükutun teslim aldığı bülbüller kaldı. Vefasız rüzgarlar, sararmış yapraklarını gözlerden ırak kuytulara sürükleyip götürdü. Kupkuru dallar, bir de avare bülbüller kaldı orta yerde. Göğe doğru duaya durmuş dalların diliyle?Gitme kalbim!? diyemedim. Konuştuğum kelimeler, sensiz ne kadar da samimiyetsiz ve kifayetsiz. Kokunun sinmediği, renginin değmediği kelimeler başını sokacak bir evi olmayan kimsesizler gibidir; dolanır dururlar orta yerde. Kimse sahiplenmez onları. Bekleyeni, arayanı, özleyeni yoktur onların. Kanatlanan, filizlenen, dipdiri kelimelerin membaısın sen.

Dokunmak için bir kere nefesine

Yıkılırsa eğer içimde sevdanın sütunları

Kan rengine boyanmış

Gülün HikayesiGüle diken batınca

sevginle heyecandan çarpan

Nasip et sığınayım dergahına ey Yar!

ellerim senindir

Son kelamında Sen?i anmıştır bil ey Yar!

Bir ömür eşiğinde kalmaya geldim.

Gözlerinin köprülerinden geçip sonsuzluğa

Bir mızrağım hayatın göğsünü delen.

Yapma bir aşkı bırakıp vagonlarına hırpani şimendiferlerin