Maşallah maşallah, ne güzel, Rabbim daim eylesin

o çok zikir çekiyor yav. bir de sormuş geçenlerde. çok zikir çekiyorum sakıncası var mı diye.

bu konudanda anlaşılıyor kı insan nefsini terbiye edebilmek için bir kamil mürşide varmalı tek başına elbette zikir çekilir ama kalbının ne kadara ihtiyacı olduğunu bilemezsin.. illa mürşid illa mürşid..

Rabbim herkese O'nu düşünen bir beyin ve kalp versin. Gerçekten herkese nasip olmuyor. zikir gerçekten gönül işi. oturup şimdi 1000 tane şu zikri çekeceğim demekle olmuyor.

Allah Rasülü , ümmetinin zikir delisi olmasını istiyor ve şöyle emrediyor:

ben yolda yürürken, arabaya binerken sürekli zikir çekmeye çalışırım. Yoksa yolda boş şeylere takılır aklım kafam günaha girerim. Yda işyerinde bile bilgisayara bilgiler girerken zikir çekerim. Bİz hem çalışıp hem sakız çiğneye biliyoruz değil mi? O zaman hem çalışıp hem zikirde çekebiliriz. Eğer biz sivrisinek Allah'ı sürekli zikrediyorsa biz niye zikretmeyelim.

Nice binilen hayvan vardır ki sırtına binenden daha hayırlıdır ve Allah Teala?yı ondan daha çok zikretmektedir.? (Ahmed, III, 439)

akşama kadar yapılan hata veya günahların bu namaz ve tesbih ile muhasebesini yaparız.

en azından akşam namazından sonra evvabin kılıp 100 tane istiğfar çeksek iyi olmaz mı.

İşte bu hassasiyet sebebiyledir ki mü?minler, Allah?ı zikrettikleri için zerreden kürreye kadar bütün varlıklara ulvi bir nazarla bakmalıdır

?Efendim! Size ne takdim etsem azdır. Lakin hangi çiçeği koparmak için elimi uzattıysam, onu «Allah, Allah! diyerek Rabbini zikreder bir halde buldum. Gönlüm onların zikirlerine mani olmaya razı gelmedi. Çaresiz ben de elimdeki, zikrine devam edemeyen, şu solgun çiçeği getirmek zorunda kaldım?

dervişin zikri neyse fikri de odur derler.

DAĞLAR TAŞLAR ZİKREDERKEN?

Büyüklerden birisi der ki :

Diğer müridlerin neşeyle elindekileri takdiminden sonra, Aziz Mahmud Efendi, boynunu bükerek bu kırık ve solmuş çiçeği üstadına takdim eder.

?Yedi gök, yer ve bunlarda bulunan herkes O?nu tesbih eder. O?nu hamd ile tesbih etmeyen hiçbir şey yoktur. Ne var ki siz, onların tesbihini anlamazsınız...? (el-İsra, 44)

Bayezıd kardeşim haklısınız ama, insanda şeytanın vesvesesi ve nefs gibi iki düşmanı oldukça zor biraz. Hele birde İMAN ve İRADE sağlam değilse, zayıfsa artık heran kandırılmaya müsait oluyor insan... Bu düşmanları küçümsememek lazım. Birde benlik var ki oda hiç aradan çıkmıyor. Eğer, Peygamber ahlakıyla ahlaklanmış bir öğretmeniniz bir yol göstericiniz olmazsa, nefis "ALLAH çok affedici nasılsa affeder diye kandırıyor sürekli. Bende şimdi gider ayak acele ile bişeyler yazıp duruyorum ama başlık sahibi kardeşim, daha açık bir şekilde açıklar herhalde bu konuyu.

Bir kamil mürşide varmadan olmaz... :) Yani hasta kalplere ancak doktorlar müdahale edebilirler... En güzeli bu olsa gerek diye düşünüyorum. Çünkü çağımızın ruhu hasta... Kendi başımıza bir yerlere gelemeyiz sanırım...

hayırlı akşamlar herkese...

Ama ne kadar ne şekilde, nasıl zikir çekmeli...?

Kur?an okumak gibi ibadetler insana sevap kazandırır; ancak kalbin tedavisi zikirle olur.

Abdestli olarak Euzu besmele ile yenen yemek ve içilen su, midede bizim adımıza zikreder.

inşallah kardeşim...

Madem demektesiniz ki şu kadar zikredeceğim dmeekle zikir olmuyor, Bakalım Sahabe efendilerimiz nasıl zikretmiş bir kaç örnek:

ne sakıncası olacak. zikir çeke çeke mecnun olsak keşke.

bu samimiyetin hepimize örnek olsun inşallah...

Cenab-ı Hak, yarattığı canlı-cansız bütün mahlukatına kendini tanıtmış ve onları daimi bir surette zikirle vazifelendirmiştir. Bu sebeple mahlukatın hepsi, bizim idrakimiz dışında, kendi dillerince ve hususiyetleri mucibince, tabii ve periyodik bir zikir halindedir.

Hz. Safiye r. a. Validemiz bir gün Rasulullah yanıma geldiğinde, dörtbin tane hurma çekirdeği ile zikrediyordum. sözü buna bir örnektir.

Zikir Ehli her şeyin Hakikatını ne de güzel bilmekte, Güzel bir misal:

esenkevıs

Birde o bize hiç kızmadan rızıklandırıyor, sağlık veriyor, huzur veriyor hiç diyor mu? Bu günde vermeyeyim olmaz diye o zaman bizde onu anmalıyız.

?Hayvanlarınıza, onları yormadan güzelce binin ve güzel bir şekilde bırakın, dinlendirin. Onları yollardaki ve sokaklardaki konuşmalarınız için kürsü edinmeyin.

Peygamber Efendimiz, yolda giderken bir grup insana rastladı. Binek hayvanlarının üzerinde durmuş Onlara şöyle buyurdu:

Sahabeler

Biz nasıl ki birisine iyilk yapınca teşekkür bekliyoruz o zaman RAbbimde bizden zikir bekliyor. Bilmiyorum çektiğim zikirlerden bir kaçı bile kalpten söylemeye denk gelirse belki rabbim kabul eder.

Zikir hakkında onlarca ayet vardır ki yazmakla bitmez,,

RABB'im bizlerede en güzel şekilde Kendisini zikretmeyi nasip etsin...

Hayvanlar dahi zikirde bizlerin önüne geçerken biz neden bu zikrullahı kalbimize yerleştiremiyoruz...? zikredemiyoruz...

Çünkü eğer kalpten çekelim az olsun öz olsun diyoruz ya hep ama o zaman boş vakitlerimizde ya gıybe yapıyoruz yada aklımızdan kötü şeytanı şeyler geçiyor. Bence nerde olursak olalım sürekli zikir çekelim. ZAten ağız başlayınca bir süre sonra kalbe inermiş zikir.

aklımda bir hikaye vardı ama hatırlayamıyorum. o da bir hayvanın zikr çekmesi ile ilgiliydi. onu gören ya da duyan başka biri bu halinden utanıyordu kendisinin. buna benzer bir şeydi.

Hakim b. Deylemi r. a.'ın rivayetine göre, Aşere-i Mübeşşereden Sa'd b. Ebi Vakkas r. a. da çakıllarla zikrederdi.

Hocam bütün hayvanlar kendi lisanınca zikrediyorlarmış zaten. Ramazan bayramında bizim yeğenler netten bir sivrisineği dinlettirdiler. O çok rahatsız olduğumuz ses varya, işte onu bir araştırmacı merak etmiş sesi çeşitli aşamalardan geçirmiş ve sonuç "ALLAH"'a varıyor. Her yerde her şeyde olduğu gibi...:)

çok güzel ya... çokk :)

Şu misal de, bu hususta ne kadar manidardır:

?Evladım Mahmud! Herkes demet demet çiçek getirdiği halde, sen niçin sapı kırık, solgun bir çiçek getirdin?

Bir başka örnekte de, Ebu Hüreyre r. a.'ın ikibin düğümlü bir iple zikir çekdiği naklediliyor.

Bu misaller Hayatüs-Sahabe adlı meşhur eserde detaylarıyla anlatılmıştır.

esen kevis nerede.

Beyazid kardeşim,

Hak dostlarından Üftade Hazretleri, birgün müridleriyle bir kır sohbetine çıkar. Emri üzerine bütün dervişler, kırın rengarenk çiçeklerle bezenmiş yerlerini dolaşarak hocalarına birer demet çiçek getirirler. Ancak Aziz Mahmud Efendi?nin elinde sapı kırılmış, solgun bir çiçek vardır yalnızca...

güzel bir paylaşım oldu ve de hatırlatma :) Sağolasın.. Allah razı olsun.

benimde aklıma şu takılıyor mesela kalpten etmek lazım doğru ama nence boş vakitlerde çalışırken yemek yerken sürekli zikir yapmak lazım.

siz işyerinde tesbihle mi çekiyorsunuz yani boş zamanlarınız da...?

bilen varsa yazsın buraya.

Kadı Mahmud edeple başını önüne eğerek cevap verir:

Allah ı düşünmek bir zikirdir. O nun yarattıklarına baktıkça O nu hatırlamak bir zikirdir.

Üftade Hazretleri, diğer müridlerini de irşad maksadıyla, onların meraklı bakışları arasında, sanki işin sır ve hikmetinden bi-habermiş gibi sorar:

Hayırlı akşamlar...

Sarı çiçekle içli içli hasbihal eden Yunus Emre?nin; ?Benim bir karıncaya, ulu nazarım vardır? buyurması da bu hikmetin veciz bir ifadesidir.

Ama bizler bu zikirden gafiliz öncelikle kendi nefsim adına söylüyorum

zikir matik var boş vakit derken çalışırkende aklımla kalbimle zikir çekiyorum.

maşallah, barekallah esenim. yalnız bunları her yerde söyleme, dünya nimetini kıskanan olduğu gibi, ahiret nimetini de kıskanan olur, nazar değmesin sonra kardeşime:)

?Yüce Allah?ı o kadar çok zikredin ki, insanlar size deli desinler.?