Osmanlı'da ilk medrese Orhan Gazi tarafından 1330'da bir kilisenin camiye, bir manastırın da medreseye çevrilmesiyle vücuda getirilmiştir. Bu medreseye vakıf olarak da Kozluca köyü ve çevresi verildi. Müderrisliğine de zamanın büyük Türk alim ve mütefekkirlerinden Şerafeddin Davud-u Kayseri ile Siraceddin Umuri'nin şakirdi olan Taceddin-i Kürdi tayin edildi.

A. MALAZGİRT ZAFERİNDEN ÖNCEKİ TARİH DÖNEMLERİ

Bu aşiretlerin köklerinin bağlanmak istendiği diğer bir topluluk da Kaldeli'lerdir. Dil bilginlerinden F. Rödiger ve A. F. Pott, diller arasında yaptıkları karşılaştırma sonunda, 'Kürtçe' adıyla oluşturmak istedikleri dilin, Kaide kökenli olması ihtimalini reddettiler. Bu tezin yerine bu defa da bu aşiretlerin konuştukları, Türkçe'nin bir ağzı olan dili, İrani menşeye bağlamayı uygun gördüler.

bugün 2 şehitim daha var, dogu kökenli kardeşlerim Allah rahmet eylesin...

Orhan Gazi İlk Medreseye Onu Müderris Yaptı, Tabiatta Ne Varsa Enerjiyle Olduğunu Dile Getirdi[İlk Osmanlı Alimi Davudi Kayseri

Bazı ilim adamlarına, bilhassa Macar kökenli olanlarına göre, "kürt" bir Türk boyunun adıdır ve M. S. 7. asırda Orta-Asya'da yaşayan ve oradan ayrılarak ta Macaristan'a da ulaşan "Turani" bir gruptur. Nitekim, Elegeş'te bulunan "Kürt El-Kan'ı Alp Urungu'nun anıtmezarı? bunun en açık delilidir. Ancak, "kürt" olarak nitelenen bu Türk boyunun ne Guttiler ile, ne de Karduklar ile bir ilgisi vardır.

Son söz: Hiç kimse görmek istemeyen kadar kör değildir.

" ogullarınızı askere göndermeyin" diyerek...

illa bir yerlerde kürd lafını karıştıracaksın yani 4 unsur...

Siz "Ebu Meymun Caban el-Kurdi" adında bir sahabenin olduğundan da habersizsinizdir.

Bazılarına göre, "kürtler", M. Ö. 401 yıllarında, Ksenefon'un Doğu Anadolu'da rastladığı ve Anabasis adlı kitabında sözünü ettiği Karduk'ların soyundandır.

Osmanlı Devleti'nin kuruluş döneminde yetişen alim ve velilerden. Asıl adı: Davud bin Mahmud bin Muhammed, lakabı Şerefüddin. Davud-i Kayseri diye meşhur olmuştur. Doğum tarihi kesin olarak bilinmemekte ise de, 1258 veya 1261 senelerinde doğduğu tahmin edilmektedir. Kayseri'de doğmuştur. Karaman'da doğduğunu söyleyenler de vardır. 1350 senesinde iznik'te vefat etti.

Dursun Fakih'in mezarıOruç Bey tarihinde ise bu konudan şöyle söz edilmektedir: Osman Gazi önce gelip Bilecik'i ve İnegöl'ü feth etti. Osman Gazi'nin ilk Cuma namazını Karahisar'ı aldıkta Dursun Fakih derlerdi bir kişi vardı, o kıldı. İlk önce Osman adına hutbey o okudu. Bayram namazını da kıldı. Hicri 689 yılında (1288-1289) seyyah Evliya Çelebi de Seyahatnamesi'nde Osman Gazi'nin sikke ve hutbe sahibi padişah olduğunu, ilk hutbenin Dursun Fakih adındaki tanınmış imam tarafından okunduğunu söylemiştir.

suskun gönül

Türkiyenin en büyük sorunu olan Kürt sorununun çözülmesi amacıyla Kürtlerin kültürel haklarını, bu topraklarda eşit ve insanca bir yaşam sürmeleri gerektiğini savunuyorum, bunun herhalde islamiyete ters düşen bir tarafı yoktur. Sizki?İran ve asimile edilen HazaraTürkleri...? konusunu açmış kişisiniz, azıcık empati ile beni anlayabileceğinizi umuyorum.

b. Diğer bir nazariyede, Kürt adı altında toplanmak istenen aşiretler, İrani menşeye bağlanmak istenmektedir. Bu hususta, ilk akla gelen isimler F. Rödiger, A. F. Pott olup yukarıda da izah ettiğimiz üzere, menşe meselesinde İran unsurunu kabul ederler. Bu konuda araştırmaları ile tanınan Minorsky de Med-İskit menşeini kabul eder.

2- Nihayet-ül-Beyan fi Dirayet-iz-zaman. Bu eserinde felsefecileri bilhassa Aristo ve Ebu'l-Berekat el-Bağdadi'yi tenkid etmiştir.

ESERLERİ

Yazınızdaki bütün iddialara cevap verecek ne zamanım ne de bilgim var, ayrıca bu tartışmanın yeri bu başlık da olmamalıdır fakat bunlardan önemli gördüğüm iki hususa değineyim:

7- Şerh-ul-Kasidet-İl-Mimiyye.

Elegeş Yazıtı ve Kürt İsmi

Bütün bu farklı ve çelişik tezler, yetkili ilim ve fikir adamlarınca çökertilince, bu sefer "bölücü çevreler", kendilerine yeni "bir tarih kökü" bulmak ümidi ile M. S. 10. asırda yaşıyan Mervanoğulları emirliğine tutunmak istemişlerdir. Ancak, bu küçük beyliğinde bir "Arap emirliği" olduğu anlaşılmıştır. Yine aynı çevreler, M. S. 12. ve 13. asırlarda yaşayan Eyyubi Hanedanı'na sahip çıkmak istemişler, ancak ilim adamları, Eyyubi Devleti'nin ahalisinin umumiyetle Arap ve idarecilerinin de Türk olduğunu isbatlamışlardır. Nitekim, Selahaddin-i Eyyubi'nin ağabeyisinin adı Turanşah'tır. Diğer kardeşlerinin adları ise Tuğtekin ve Böri'dir. Selahaddin'in dayısının adı, Şihabeddin Mahmut b. Tüküş idi. Selahaddin'in annesi, özbeöz Türk'tür. Gene, Selahaddin'in hanımlarından birisi olan Unar Bey kızı İsmatüddin Amine, Türk'tür. İki eniştesi Türk'tür. Bunlardan birisi Unaroğlu Sadeddin Mesut, diğeri ise Muzafferüddin Gökböri idi." 1(1 B. Ögel., H. D. Yıldız, M. Eröz., F. Kırzıoğlu,. B. Kodaman., A. Çay. Türk Milli Bütünlüğü İçerisinde Doğu Anadolu, Ankara 1985. s. 177-178.)

Doğu ve Güney-Doğu'da yaşayan ve çoğu konar-göçer aşiretler halinde bulunan halk kitleleri etrafında araştırma yapan ilim, fikir ve siyaset adamlarının sayısı pek çoktur. Konuya, daha çok, İngiltere, Rusya, Fransa, Amerika Birleşik Devletleri, İran, Ermeni, Alman ve Macar çevreleri ilgi duymuş ve bu konuda çeşitli yayınlar da yapmışlardır.

Osman Bey zamanında çeşitli savaşlara da katılmış, gazilere vaaz ve nasihatlarda bulunmuş olan Dursun Fakih, Şeyh Edebali'nin talebesi, damadı ve Osman Gazi'nin bacanağıdır. Bir çok kaynakta adı, Osmanlı Devleti'nin kurulmasında hizmetleri geçen, Ahi Şemsettin, onun oğlu Ahi Hasan Edebaliğoğlu Şeyh Mahmud ve Cendereli Kara Halil Paşa gibi kişilerle beraber anılan Dursun Fakih'in de bir Ahi büyüğü olduğu tahmin edilebilir.

İran'ın Sava şehrine giderek, Sadreddin-i Konevi'nin talebelerinden Kemalüddin Kaşani'nin talebeleri arasına katılıp, onun sohbetlerinde bulundu. Onun rehberliğinde tasavvuf yolunda ilerleyip, yüksek derecelere kavuştu. Aynı zamanda zamanının fen ilimlerinde yüksek bir dereceye ulaştı. Onun ilimdeki üstünlüğü, derecesinin yüksekliği Anadolu'da meşhur oldu. Bu sırada İznik'i fetheden Osmanlı Sultanı Orhan Gazi, ilk olarak yaptırdığı Orhaniye Medresesi'ne Davud-i Kayseri'yi müderris tayin etti. Vefatına kadar bu medresede ilim öğretip pek çok alim yetiştirdi.

4- Tahkiku Ma-il-Hayat ve Keşfu Esrar-İz-Zulumat.

1- Matlau Husus-il-Kelim fi MaaniFüsus-il-Hikem. Muhyiddin İbni Arabi'nin Füsus ül-Hikem adlı tasavvufi eseri üzerine yazdığı şerhtir. Bu eser, ilk defa Tahran'da, ikinci defa olarak Hindistan'da basılmıştır.

İlk Osmanlı medresesinin ilk müderrisi olan Davud-i Kayseri'nin talebeleri, Osmanlı Devleti'nin ilk ilmiye heyetini teşkil etmiştir. Hayatını ilim öğrenmek ve öğretmekle geçiren Davud-i Kayseri, 1350 yılında İznik'te vefat etti. Çandırlı Halil Paşa Camii'nin karşısında ve bugün Çınardibi denen yerde defnedildi.

Yukarıdaki izahlardan da anlaşılacağı üzere, kasıtlı olarak araştırma yapanların havada kalan bütün iddialarına rağmen, ilmi bir yaklaşımla meseleye, bir çözüm bulmak isteyenlerin ortaya koydukları husus, ?Kürt? teriminin bir ırk veya millet anlamını ifade etmediğini göstermektedir.?6(6. Türk Milli Bütünlüğü İçerinde Doğu Anadolu s. 59-63)

Karacahisar alınınca, Cuma namazı kılalım ve bir kadı isteyelim dediler. Dursun Fakih derler bir aziz kişi vardı. O halka imamlık ederdi. Hallerini ona söylediler. O da gelip Osman Gazi'nin kayın atası Edebali'ye söyledi. Daha söz bitmeden Osman Gazi geldi. Sorup isteklerini bildi. Size ne lazımsa onu yapın dedi. Dursun Fakih, Hanım! Sultan'dan izin gerektir dedi. Osman Gazi dedi ki: Bu şehri ben kendi kılıcımla aldım, bunda sultanın ne dahli var ki ondan izin alayım? Ona sultanlık veren Allah bana da gaza ile hanlık verdi. Eğer minneti şu sancak ise, ben kendim dahi sancak kaldırıp kafirlerle uğraştım. Eğer o, ben Selçuk Hanedanındanım derse, ben de Gökalp oğluyum derim. Eğer bu ülkeye ben onlardan önce geldim derse, Süleyman Şah dedem de ondan önce geldi. Halk razı oldu. Kadılığı ve hatipliği Dursun Fakih'e verdiler. Cuma Hutbesi ilk önce Karacahisar'da okundu. Bayram namazını orada kıldılar. Bunun tarihi hicretin 699'unda vaki oldu.

suskun gönül demişki:

6- Şerh-ul-Kasidet-it Taiyye.

ne alaka var, tacettini kürdi?

ana babalarından gelen tepkileri duymadın sanırım:" pkk ve onun sözünü dillendirenler, kürt falan degiller, onlarla bizim işimiz yok, onlar kime hizmet ettiklerini bile bilmiyor "diye yarım yamalak Türkçeyle söyleyebiliyorlar...

Edebali'nin vefatından sonra onun dergahında ders okutan ve Orhan Bey'e müşavirlik yapan Dursun Fakih'in şiirleri de vardır. Ölüm tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte 14. yüzyılın ilk yarısında vefat ettiği sanılmaktadır. Türbesi Söğüt'ün Küre beldesinin bir kilometre yakınında Konik Tepe'de bulunmaktadır.

"Kürt" adı üzerine etimolojik açıklama:

Davud-i Kayseri, enerjitizm, yani tabiatta var olan her şeyin esasını ve bütün tabiat olaylarını enerji ve enerji değişimiyle açıklayan bir fizik doktrininin kurucusudur. Enerjitizmin kurucusu olduğu iddia edilen Alman kimyacı Wilhem Ostwald'dan yaklaşık altı asır önce yaşayan Davud-i Kayseri, alemi, görünür ve görünmez, maddi ve ruhi, her türlü varlıkların toplamı olarak tarif etmiştir. Alemdeki bütün varlıklar, Allahu Teala'nın isimlerinin ve sıfatlarının tecellisi, akisleridir. Tabiattaki her şey atomlardan ve moleküllerden meydana gelmiştir. Ona göre, tabiat kendi özünde enerjiden aşka bir şey değildir. İlk enerji olan Kur'an-ı Kerim'in Fussilet suresi, 11. ayetinde bildirilen "Duhan" birçok şekiller aldı ve varlıkların şeklini belirleyen su, hava, ateş ve toprak gibi ilk dört unsura dönmüştür. Varlıkların atomlardan ve moleküllerden teşekkül ettiğini, onların farklılıklarının atomların sayı ve diziliş farklarından kaynaklandığını söyleyen Davud-i Kayseri, kendinden önceki Yunanlı atomculardan farklı olarak, ilk defa atomların enerji yüklü olduğunu söylemektedir. Suyu, beyaz atom ve hayat sırrı olarak nitelemiş, belki de ondan statik ve dinamik enerjinin önemini ilk defa anlatmak istemiştir.

Birer iddiadan ileri geçmeyen bu nazariyeler, ister istemez ilim adamlarını menşe araştırmalarında dil ve sosyal yapıya eğilme yoluna itmiştir. Görülmüştür ki, "Kürt" adı verilen toplulukların dillerinde mevcut olmayan "Kürt" terimi, menşe olarak gösterilmek istenen İrani unsurlarda , Ari dillerde yoktur. Arapça'ya ise bu terim Türkçe'den girmiş olup Türk'ün çoğulu etrak nasılsa, Kürd'ün çoğulu ekrad da o şekilde alınmıştır. Kürd veya ekrad olarak Arap kaynaklarında görülen bu terim, en eski devirlerden itibaren, Araplarca "göçebe / konar-göçer" yerine kullanılmıştır. Bunu, konuya oldukça açıklık kazandıracak bir misalle belirtmek mümkündür. 451 yılında, Kafkasya üzerinden Mugan?ın güneyinde yerleşmiş olan Akhun Türk topluluklarından, XII. yüzyılda, Harzemşahlar döneminde Mugan Türkmenleri olarak bahsedilmektedir. Halbuki, bu Türkmenler, Arap kaynaklarında Ekrad-ı bilu sükkan, yani, "iskan edilmemiş Kürtler' olarak geçmektedir. Bu husus, açıkça, Arap kaynaklarının yerleşik hayata geçmemiş Türkmenleri, diğer Türk topluluklarından ayırdetmek için "Ekrad" adıyla belirttiklerini ve bunun herhangi bir ırki anlamı olmadığım göstermektedir.

başlıgı yedin de, bari bir işe yarasın 4 unsur...

Ebu Hanife Ahmed Dineveri'nin (820-896) ?Ahbar el-Tival? adlı eserindeki haritada Kürdistan tabirini kullandığını da bilmezsiniz bence.

sahabeleri de bu işe alet etmeye kalkıyorsun, hadi digerlerine bu nagmelerle utandırmaya yanlış bir söz sarf ettiklerine inandırırsın da, açtıgım başlıkta Türk soylarının yaşadıklarıyla senin bir kürt olarak yaşadıgın her ne haltsa, nasıl kıyaslayabiliyorsun...

ilk osmanlı alimi kayseri bu tabiri sevmedim...

Kürt kelimesi kur-ti anlamında sümercede, "Yiğit, Kahraman, Bahadır" anlmaında Farsçada da yer almaktadır.

Öyle veya böyle, bugün kendisine Kürt diyen, Kürtçe konuşan 10-15 milyonluk bir halk var, ve bu halk haklarını istiyor. Gerisi laftır.

İlim ve fazilette yüksek, güzel ahlak sahibi, çok ibadet eden, dünyaya önem vermeyen ve çok merhametli bir zat olan Davud-i Kayseri, başta tasavvuf olmak üzere kelam sahasında eserler vermiş ve felsefeyi tenkid eden eserler yazmıştır. Bu eserlerden bazıları şunlardır:

gene bir yerlerden haklı sebebplerle ezilmişlik duygunu su üstüne çıkarmak için ugraşıyyorsun ama karşında sana ve sen gibilere prim verecek, türk sinemasındaki gözyaşı döktürecegin, küçük emrah ceylan gibi salaklar yok ortada... ya da AÇILIMA soyunan forum üyesi bir başbakan...

dursun fakih, osmanlının ilk kadısı ünvanı varken, alimliği geri plana düşmüş sanırım bu arada kardeş...

Bütün bunlara rağmen, çeşitli yerli ve yabancı araştırıcı, Kasıtlı olarak 'Kürt' sözüne etnik bir menşei bulmaya çalışmışlar ve hala da çalışmaktadırlar. Bu çalışmaların sonunda, ilmi gerçeklere tamamen aykırı, çeşitli teoriler ortaya atılmıştır. Ortaya atılan bu teorileri iki kategoride toplamak mümkündür. Bunlar:

Bu manaları şöyle sıralaylım: kar yığını, çığ, dallarından yay, kamçı, değnek gibi şeyler yapılan bir çeşit kayın ağacı, ayva ağacı, Kürüd şeklinde yazılanı ise, merih yıldızı demektir. Uygur Türkçesi'nde de manası anlaşılmayan bir kürdüş kelimesi vardır. Beyşehir gölü kenarındaki Kürtler/Köyünde , kelime, süpürge otu manasına gelmektedir.'

Bunlar, kendi emel ve niyetlerine göre, tarih tezleri geliştirerek, Malazgirt Zaferi'nden önceki müphem ve karanlık dönemleri yorumlamak istemişlerdir. Biz, bu karmaşık tarih yorumlan üzerinde gerekli inceleme ve tenkidlerde bulunma hakkını, konunun mütehassıslarına bırakarak, umumi hatları ile bu iddialardan bazılarına işaret ederek geçmek istiyoruz.

Dursun Fakih, Osmanlı Beyliği'nin kurucusu Osman Bey'in divanında yer alan ve o devirde tefsir, hadis ve fıkıh gibi konularda ilim sahibi bir bilgin idi. Fakih adı fıkıh ilmiyle ilgilenenlere verilen addır. Bir gün, bir toplantıda Osman Bey'e Allah'ın kendisine Müslümanlar'ı bir araya toplayıp idare edecek basiret ve kudreti verdiğini söyleyerek adına hutbe okuma teklifi yapmış ve Karacahisar'ın fethinden sonra Cuma namazında Osman Bey adına ilk hutbeyi okumuş olduğu rivayet edilmektedir. Bu olay, Aşıkpaşaoğlu tarihinde şu şekilde yer almıştır:

Bazılarına göre, "kürt" diye bir kavim vardır ve bunlar, M. Ö. 10. ve 9. asırlarda, bütün "Şark"ı istila ederek büyük bir imparatorluk kuran Medler'in soyundandır ve "Ari ırkın" bir kolundandır.

orda geleni gideni olmayan bir tepede diye dursun fakihi unuttuk mu?

o tarihte kürt diye bir kavram mı kelime mi varda, geveledin bu cümleyi?

tarihe bak, o tarihte kürtlük namına bir söz olamayacagını anla, cahilliğinle beraber milleti bu gergin anında, çok iyi tarih biliyor-uzman gibi netten yazılar ekleme bana karşı...

Bunların yanında, meşhur Macar alimi Rasonyi, eski Macar kabileleri arasında "kürt" ismine rastlanıldığını, "bu boyun, büyük ihtimalle, Türk Yazıtlarında geçen Türk konfederasyonuna bağlı" olabileceğini belirtir4.( 4 L. Rasonyi, Tarihte Türklük, Ankara 1971, s. 114, 121; M. Eröz, Doğu Anadolu'nun Türklüğü, İstanbul 1975, s. 12-13.)

İlk önce Kayseri ve çevresinde ilim tahsil etti. Siraceddin Urmevi'den Arapça, mantık, kelam, usul-i fıkıh ve diğer dini ilimleri öğrendi. Kayseri'de zamanının usulüne göre tahsilini tamamladıktan sonra, ilmini ilerletmek maksadıyla Mısır'a gitti. Kahire'de üç-dört sene kalıp hadis-i şerif, tefsir ve diğer akli ve nakli ilimleri tahsil etti. Zekası, çalışkanlığı ve ilimdeki yüksek derecesiyle akranları arasında çok parladı.

zenci habeşli bilale, ne zenciligi söz konusu edilmiş, ne habeşli köle oldugu hatırlatılmıştır...

(Bak: http://www.mizgin.net/modules. php?name=News&file=article&sid=2117 )

Diğer Türk lehçelerinden Kazakça'da "Kürt" kelimesi, "kalın kar yığını", Kürtük, yeni yağmış kar; Şor Türkçesinde "Kürt", çığ; Tarançiler'de "Kürt", yeni yağmış kar; Kazan Tatarcasmda "Kört", kar yığını; Çuvaşça'da "Kürt" karların dağda teşkil ettiği saçak şeklindeki çıkıntı veya "kar yığıntısı"; Uygurca "körtük", kar denizi veya kar çölü; Teleütler'de "körtük", kar yığını; Soyonlar'da "körtük veya hörtük", kar yığını; Karakırgızlar'da "Körtük veya kürtkü" kar yığını; Yakutlar'da "kurtçuk", kar yığını anlamına gelmektedir. Hatta, Fin asıllı Çermisler'e de "Kürt" terimi, aynı anlamda geçmiştir.

Kürtlerin Farslarla coğrafya ve dil olarak yakınlığı düşünüldüğünde Kürd kelimesinin "yiğit" anlamına geldiğini söyleyebiliriz. Belki de sümerlerin dağlı kelimesi zamanla yiğit anlamı verecek şekilde Farsçaya geçmiştir. Aynı kelime Arapçada yine Kürtlerin göçebeliğinden dolayı sıfat gibi kullanılmış olabilir. Halkımızın Amerikalı zenciye Arap demesi gibi.

çocuuk

Bu konuyu derinlemesine inceleyen ilim adamlarımız , "Türk Milli Bütünlüğü İçerisinde Doğu Anadolu adıyla, 1985 yılında Ankara'da yayınladıkları kitabın 59-63 sayfaları arasında şöyle diyorlar: "Türk kültür bütünlüğünü ortaya koymadan önce, bölücü unsurların, etnik bir mana vermek istedikleri 'Kürt' sözü üzerinde durmak gerekiyor. Ancak, görülmektedir ki, Orta-Doğu'da oluşturulmak istenen sun'i bir millet'e ad olarak verilen Kürt teriminin açıklanması, bugüne kadar, bu meselenin ideologları tarafından dahi mümkün olamamıştır. Bunun başlıca sebebi, Kürt aşiretleri olarak iddia edilen Kurmanç, Zaza, Lur ve Kalbur ağızlarında bu terimin olmamasıdır. Dolayısı ile terimin açıklanması, zoraki olmakta ve hiçbir ilmi hükme dayanmamaktadır.

Öte yandan Hüseyin Namık Orkun, Türk Tarihi adlı eserinde, Rasonyi'nin sözünü ettiği bu Türk asıllı "boy"un, varlıklarını asırlarca sürdürdüklerini, bunların Selçuklularla akraba olduklarını savunur5.( 5 H. Namık Orkun, Türk Tarihi, C. III., Ankara 1946, s. 226-227.)

3- Keşf-ül-Hicab an Kelamı ve Rabb-il-Erbab. Kelam ilmine dairdir. Mu'tezile'nin ve Kerramiye fırkasının bozuk inanışlarına cevaplar verilmektedir.

Bazılarına göre, "kürtler", M. Ö. 1900-1800 tarihleri arasında Süleymaniye yakınlarında yaşıyan Lullu Kralına ait bir kitabede adı geçen Gutti'lerin soyundandır.

erbakan hocanın bir lafı var, bilirsin bu sözü:

sen o dediğin sahabeyi çok tanıyorsun sanırım, bu kadar baglı olduguna göre Efendimiz devri ve 4 halifelerde ; ırksal bir ad sorunu bile olmayacagını da bilmen gerekirdi...

" hadi ordan, hadi ordan, patlayacak dedim sana o balon"...

eyvallah kardeş, dursun fakihi biliyorum da ben, tabiri hoş görmesekte alıntı yapılan yazıdaki cümleyi degiştirmedik...

a. Kürt adı altında toplanmak istenen cemaatler, tarihin derinliğinde kaybolmuş eski bazı kavimlere dayandırılmak istenmektedir. Mesela, bunlardan Ksenefon'un sözünü ettiği Karduk ve Kardu'larla günümüzdeki bu Türk aşiretleri arasında bağ kurulmak istenmektedir. Ancak, bu iddia kısa zamanda çürütülmüş ve Th. Nöldeke, M. Hartmann, Weissbach gibi şarkiyatçılar, Kürt terimi ile Kardu terimi arasında etimolojik olarak herhangi bir bağ bulunmadım ilmen isbat etmişlerdir.

Kürtçü çevrelerle temas kuran, "Kürt Teavün Cemiyeti'nin kurucuları arasında bulunan, "kürtçülük cereyanının" bir numaralı savunucularından olan ve faaliyetlerine 1908 yıllarında başlayıp 1933 yıllarında Paris'te yayınladığı "La Question Kürde" adlı kitabı ile gerçekleri görmeye ve hatasını düzeltmeye çalışan meşhur Dr. M. Şükrü Sekban, adı geçen kitabında, "kürt" adını verdiği insan topluluklarının "TURANİ" olduklarını itiraf etmek zorunda kalmış ve bu konuda Alman araştırmacıların tezlerinin doğruluğunu kabul etmiştir.2 (2 M. Şükrü Sekban, Kürt Meselesi, Ankara 1979, s. 17 vd.)

senin aglamaklı bu emrah cümlelerinle, açılıma taraf olan bdpli meclisteki anti Türkler, ailelere tavsiyede bulunuyorlarmış:

git bu yakarışını allaha, ya da açılım özentisine giren Türklükten utanan adam bozmalarına söyle anlat, hatta akifin dediği gibi " gel beraber aglayalım ey bülbül" şiirini okuyunda, akifte tükürsün...

5- Esasu'l-Vahdaniyye ve Menbeu Ferdaniyye.

Diğer yandan, Asur salnamelerinde, ne Kardu, ne de Kürt kelimesine tesadüf edilmektedir. Asurlar, bu isimde bir millet tanımıyor. Bu tarihi gerçekler "Kürt" isminin, bir millet ismi olması nazariyesini tamamen çürütmektedir.

Bir uruk veya boy adı olarak "Kürt" kelimesinin tarihte ilk defa, Yenisey'deki Göktürk Kitabeleri'nde rastlıyoruz. "Bengütaşı"ndaki kısa bilgiden anlaşıldığına göre, sözü edilen Kürt uruğu, Göktürkler içinde yaşıyordu ve beylerinin adı "Alp Urungu" idi. Bir Türk kültür merkezi olan Herat'dan üç fersah yukarıda Herirud nehrinin sol sahilinde, Timuriler devrinde pek meşhur olan "Ulenknişin yaylasının batısında bir köy vardır ki, adı "Kürtnişin"dir. Görüldüğü üzere, Türkçemizde bu kelime bulunmakta ve oldukça zengin manalar ifade etmektedir.

?Efendimiz devri ve 4 halifelerde ; ırksal bir ad sorunu? olmadığını daha doğrusu ırkın değerlendirme ölçütlerinden biri olmadığını elbette biliyorum, bunun böyle olması kişiler tanımlanırken ırk isimlerinin kullanılmadığı anlamına gelmez. İsimlere baktığımızda sırf tanıma, tanıtma, ayırt etme amaçlı olarak isimlerle beraber ırkın, doğum yerinin, kabile isminin kullanıldığını görüyoruz. Selman-ı Farisi, Bilal-i Habeşi, Ebuzer el-Gifari, Süheyb-i Rumi vb. Hal böyleyken Kürdi kelimesinin kullanılmış olması akla uzak değil.

"Orhan Gazi İlk Medreseye Onu Müderris Yaptı" cümlesini "Orhan Gazi İlk Medreseye Onu ve Taceddin Kürdi'yi Müderris Yaptı olarak düzelteyim. Taceddin Kürdi aynı zamanda Şeyh Edebali'nin de kayınbabasıdır.

Bu anıt-mezar, Yenisey'in beş kolundan biri olan Ulu-Kem Çayı'na soldan karışan Elegeş Suyu'nun sol kıyısındadır. Topraktan yüksekliği 3,20 m. ve en geniş yeri 60 cm. gelen tektaşlı bu anıttaki Göktürk alfabesi ile yazılmış 12 satırlık kitabede şöyle denmektedir: "Kürt El-Kan Alp Urungu, altunlug keşigim bantım belde, Elim, tokuz kırk yaşım'". Evet, bu kitabenin 8. satırı böyle diyor. Yani: "Kürt ilhanı Alp-Urungu'yum. Altunlu okluğumu bağladım belde, Elim / Devletim, otuzdokuz yaşında öldüm3".(3 W. Radloff, Arbeiten der Ordum, Expeclition Atlas des Alterthü-mer der Mongolei, Saintpetersburg 1893, Tabi. LXXIII ve LXXV1II; H. Namık Orkun, Eski Türk Yazıtları, C. I., İstanbul 1940, s. 13, 179, 185.)

O tarih dediğin (1330'lar) neki ben daha eskilerden bahsedeyim: