Bedeninden bir damarı çekilip çıkartılan birinin halini hiç sorma. Ya bütün damarları kökünden çekilen kişinin durumu nasıl olur, var sancısını sen kıyas et..! O haldeyken acı ve ıstırap içerisinde ruhu çıkarılan birinin durumu nasıl olur! O, bir değil bütün damarları çekilen biridir.

mantığa bak

ölüm acısını ölen bilirmiş

Resulullah ölüm döşeğinde olan bir hastanın ziyaretine gitti; yanına vardığında şöyle dedi: "Onun çektiği acıları ben bilirim! Onun her bir damarı ölümün acısını ayrı ayrı hissetmektedir."

ben bilinçsiz gülerek ölen adam biliyorum

Allah Resulü Efendimiz bir duasını şu şekilde yapmıştır:

Tefsir alimi Mücahid Nisa suresinin, "Kötülükleri yapıp yapıp da içlerinden birine ölüm gelip çatınca, 'Ben şimdi tövbe ettim' diyenler için kabul olunacak tövbe yoktur" ayetinin tefsirinde şöyle demiştir:

İstisnalar kaideyi bozmaz. Herkes gülerek ölmez elbette. Eğer herkesin yakinen bildiği ölüm acısını inkar ediyorsan hiç tartışmaya bile gerek yok... Yani bu da inkar ediliyorsa pes doğrusu..!

Resulullah'a ölümden ve onun şiddetinden sorulduğunda şöyle cevap vermiştir: "Ölümün en hafifi, yünün içinde bulunan pıtrağa benzer; hiç pıtrak yünsüz çıkar mı? Elbette ki onunla beraber yün de gelir."

Artık rengi solmuş, çehresi ekşimiştir. Rengi asıl yaratıldığı şey olan toprak rengine dönmeye başlamıştır. Elem ve ıstırap içine ve dışına vurmuştur; öyle ki, göz bebekleri yukarıya dikilmiş, dudaklar kasılmış, dili büzüşmüş, gözleri morarmış ve parmak uçları yeşil gibi bir renk almaya başlar.

Sonra her uzuv yavaş yavaş ölmeye başlar. Önce ayakları soğumaya başlar, sonra bacakları, ardından da uylukları... Her aza acı üzerine acı, bela üzerine bela hissetmeye başlar ve nihayet can gırtlağa kadar dayanır. İşte o zaman, bakışlarını dünyadan ve ailesinden çevirir. Artık önceden tövbe etmemişse tövbe kapısı ona kapanır, kendisini hasret ve pişmanlık kuşatır. Bu hususta Resulul-lah Efendimiz şöyle buyurmuşlardır:

Allah müslümanlara ölüm acısını ehven eylesin. AMİN...

ne diceksin şimdi

"Can boğaza dayanmadıkça kulun tövbesi kabul olunur."

Ölüm acısının şiddeti kişinin imanı ile alakalı olacak. Bir nefeste kolaylıkla can vermeyi nasip etsin Rabbim herkese..

Canın çıkışı anında duyulan acı ise bizzat ruhta olur ve onun bütün kısımlarını kapsar. Zira tepeden tırnağa; damarlardan, sinirlerden, mafsallardan ve eklemlerden kıl diplerine kadar bütün vücuttan çekilip çıkarılan ruhtur. Bu sebeple onun vereceği keder ve acıyı hiç sorma!

İMAM-I GAZALİ - İHYA-İ ULUMİDDİN

İşte canın çıkma anında acı bizzat ruhun kendisine isabet eder ve ruhun bütün kısımlarını kaplar. Vücudun derinliklerine nüfuz eden ruhun her zerresi bu acıyı hisseder. İnsanın vücudunun herhangi bir yerine bir diken batsa, kişinin hissedeceği acı, ruhun dikenin battığı yerdeki mevcudiyeti kadardır, Yani dikenin acısını hafifletmek için vücudun her zerresine yayılmış olan ruh o bölgeye yardım için koşar ve acı dağılır. Yanığın acısının şiddetli olmasının nedeni ise ateşin bedenin her bölümüne dağılarak sirayet etmesindendir. Yanan azanın gözüken ve gözükmeyen her yerine ateş değmiş gibidir. İşte bu sebeple etin etrafında olan ruhun diğer parçaları da bu acıyı hissederler.

astral seyahat vakaları var veya uykuda da ruhun bedenden çıktığı söyleniyor, bir acı da duymadığımıza göre ölüm anında neden acı duyulsun? islam'a göre duyuluyor ama bilimsel veriler pek öyle demiyor, hasta biri ölmeden önce acı çekip inliyor ise de o ölüm acısı değil, hastalıktan kaynaklanan ağrılardır.

şu okumadığınız yazıları yapıştırmaktan bıkmadınız

Kim bilecek peki ölüm acısını, diriler mi? Senin mantığın nasıl bir mantık peki..? Harika bir cevap verdin yani di mi? Hiç işte yorum olsun..!

Nitekim ölüm sancıları hakkında şöyle denilmiştir: "Ölüm kılıç darbelerinden, testere ile biçilmekten ve makaslarla doğranmaktan daha acı verici bir olaydır."

acı çekmiyo işte

Bunun sebebi şudur: Bir organın kılıçla kesilmesiyle ruha acı vermesinin nedeni kesilen yerin ruhla dolaylı irtibatlı olmasıdır ve dolaylı acı hissedilir. Fakat doğrudan doğruya ruhu kesen ve biçen bir şeyin ona verdiği elem ve ıstırabın nasıl olduğunu bir düşün!

"Ey havariler! Allah'a dua edin de şu ölüm sancılarını bana hafifletsin. Ben ölümden öyle korktum ki, korkum beni ölümden ölüme sürükledi."

"Allahım! Ruhu sinir aralarından, damarlardan ve parmak uçlarından çekip alan sensin. Ölüm acısını bana ehven eyle." Hasan-ı Basri şöyle anlatmıştır: "Bir keresinde Resulullah sahabelerine ölümden, onun verdiği sıkıntı ve acıdan bahsetti; sonra, 'Onun acısı üçyüz kılıç darbesi kadardır' buyurdu."

Dayak yiyen biri bağırıp yardım dileyebiliyorsa bu, onun bedeninde ve dilinde güç ve kuvvetin hala var olduğu anlamına gelir. Öüm anını ve acısını yaşayan bir kimsenin bu şiddetli sancılar içerisinde iken bağırıp çağıramayışının nedeni; acının en muazzam safhaya ulaşıp bu acı ve sızıların bütün bedenini kaplaması, etrafındaki insanlardan yardım dilemeye bile güç ve kuvvetinin kalmayışındandır. O anda insanın aklı karışmış hatta gitmiş; dili ise tutulmuştur. Etrafındakiler ise ona yardımda bulunmaktan aciz kalmışlardır. Eğer az bir gücü varsa o da ancak göğsünden ve boğazından hırıltı şeklinde çıkar. Şayet iniltilerinden birazcık olsun kurtulabilse etrafındakilere seslenmek ve onlardan yardım dilemek ister, ama buna güç yetiremez.

İnsanların ölüm sancılarının büyüklüğünü bilmelerine rağmen ondan sakınmamalarının nedeni cahil olmalarındandır. Bu nedenle ayrılık acısını ölüm acısından daha zor olduğunu zannederler. Çünkü bir şeyi daha meydana gelmeden önce bilmek Allah'ın izni ve müsaadesi ile ancak peygamberlik ve velayet nuru ile mümkündür. Bu sebeple peygamberlerin ve evliyaların ölümden korkuları çok büyük olmuştur. Öyle ki, İsa ashabına şöyle demiştir:

Ölüm acısının kıyas yoluyla anlaşılmasına gelince: Şüphesiz ki içinde ruh olmayan bir aza/organ acı duymaz. Acıyı ve sancıyı hisseden ruhtur. Ne zaman ki bir vücudun azası yaralansa veya yansa bunun etkisi ruha dolaylı olarak bedenden ruha şeklinde sirayet eder, azaya isabet eden maddi zarar nisbetinde ruh etkilenir. Acı veren şey ete, kana ve diğer uzuvlara dağıldığından ruha bu acıdan çok az bir şey isabet eder. Ama bu acılar böyle dolaylı değil de doğrudan doğruya ruha isabet eden, parçalara ayrılmayan bir acı bulunursa o gerçekten büyük, şiddetli ve dayanılmaz olur.

ÖLÜM SANCILARININ ŞİDDETİ ve RUHUN ÇIKIŞ ŞEKLİ

ölümden dönenler; bedenlerinden adeta uçarcasına çıktıklarını, hiçbir acı ve ağrı duymadıklarını, çok büyük huzur duyduklarını belirtmişler, şu anda parapsikoloji ve tıp bu konuyu araştırıyor, ölüm anı nasıl, neler oluyor, bunlar araştırılıyor, ama ilk izlenimler bu şekilde, öyle dinen inandığımız gibi bir acı duyma olayı hiç rapor edilmemiş.

"Bu vakit ölüm meleğinin kişiye göründüğü vakittir. O vakit Azrail'in yüzü yavaş yavaş görünmeye başlar. İşte bu sebeple can çekişme anındaki peş peşe gelen sancılar ve ölüm acısı öyle şiddetli olur ki, nasıl olduğunu hiç sorma!"

Ölüm sancılarının verdiği acıyı onu tadandan başkası bilemez. Ölüm acısını tatmayanlar ise onu çektiği diğer acılara kıyas ederek ya da insanların son nefeslerini verirken geçirdikleri hallere bakarak anlamaya çalışırlar.