Kibrit çakıyorsun karanlıkta

En kötüsü aliskanlik.

Bütün sokagin köpegi oldugunun farkinda.

Ve mart denizlerinde tedirgin bir çift

Kendi imalatimiz küfeler.

Ve öpücüklerden insan!

CAN YÜCEL

adam gibi çalışmaya

onun için de işte

Her seyi, herkesi birakip gitme istegi.

Küçük bir sahil kasabasina, bir baska ülkeye, daglara, uzaklara...

Bir iş açacaksın sen başımıza

''Otur'' diyen kazaniyor. O yan kalabalik zira.

öbür yanimiz "otur'' diyor.

Can Yücel

Bütçe, zaman, keyif...

İlle de yaşayacaksın!

güneşe, yeşile, toprağa

aç dediklerimizi biz

dışarda da açız

Hadi kendimize raziyiz diyelim, öteki de olmuyor.

Ve binbir belaya karşın

demir kapıları aç

Yürürlükte her zaman

yeniyor. Kaliyoruz.

Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.

Ama egreti de yasanmaz ki bu dünyada. Ölüm var zira.

Var tabii yapanlar. Ama az. Sadece kaymak tabakasi.

Sirf yeme, içme, barinmanin bedeli bu kadar agir olmamali.

yangın mı olur artık, bahar mı?

Hangi birimizle gitsin?

bir koşbaşı gibi

evet, sirtimizda yumurta küfesi var hepimizin.

Bugunlerde herkes gitmek istiyor.

kilitleri aç

badem çiçeklerini görmek için

insan gibi yaşamaya da açız

Herkes onu, o herkesi seviyor.

Sıkışıp kaldık.

bu tarih denen sahneye

Savaşlara yoksulluklara

Kapidaki Rex'i birakip gidemiyorum. Degil bu sehirden gitmek,

Hayatindan memnun olan yok. Kiminle konussam ayni sey...

bir açık versin diye bakıyoruz

Galiba.

''Sirtinda yumurta küfesi olmak'' diye bir deyim vardir;

Bir ömür karsiligi bir ömür yani.

Keske kendini birakip gidebilse insan.

Kan yasası bu insanın:

Hepimiz kaçabilsek...

Emekleyen çocuktan

Anayasası bu insanın

açamaz açamaz açamaz!

KİBRİT ÇAKIYORSUN KARANLIKTA

insan gibi yaşamaya

can yüceli dünya hali de çok güzeldir

diye haykırıyor yüzlerce mahkum

Düşü gerçeğe çevirip

Misal, ben...

Borçlara girmeler...

hem sade içerde değil

yinede saklanıyor sahnedeki rakkas

diye haykırıyoruz

haykırıyoruz sahnedeki kadına

can yücelin şiirlerini çok severim özelliklede her şey sende gizli adlı şiirine...

Bari ufak kaçislar yapabilsek.

gönül hoşluğuyla o açmazsa eğer

ve açık havaya açız

zorluyor duvarları çığlığımız

Ne saçma.

kelepçeleri aç

Can yasası bu insanın:

KENDİ ELLERİMİZLE AÇACAĞIZ!

Bu yeter zaten. Her seyi, herkesi götürdün demektir.

GİTMELERİN MEVSİMİ EĞER GİDEBİLSEYDİM...

bu düzenin bazına asılıyoruz

güneşe, yeşile, toprağa, açık havaya

hem sade o kadına kadınlara değil

Ben her bahar ásik olmam ama her bahar gitmek isterim.

Us yasası bu insanın:

Bir köpek bile bizi uçmaktan alikoyabiliyor.

can yüceli çok severim.. paylaşım için teşekkürler...

iki sokak öteye tasinamiyorum. Alip götürsem gelmez ki...

bu açmaza son çare

sarnıç gemisi gözlerin

Küçücük gitmeler yapabilsek.

Aliskanligin verdigi rahatlik, monotonlugun dogurdugu bikkinligi

Öyle ''yanina almak istedigi üç sey'' falan yok.

Ölüme inat tutunmak lazim. Inadina kök salmak lazim.

Denk olsa. Gün içinde mesela...

Suyu şavka döndürüp

Is, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile, güvende olma duygusu..

Üzümden şarap yapacaksın

bize yol, bize okul, bize fabrika aç

Bir kendisi.

Ne mümkün.

Evlenmeler...

ama hala anlamıyor ki düzenbaz

sade içerde değil

Ama olmuyor.

Çakmak taşından ateş

canımız yanmış gibi değil

Sonra baska mecburiyetler.

Gittigim olmadi hiç.

açız çünkü açız

canımız yana yana

Kus olup uçmak isterken agaç olup kök saliyoruz.

Bir çocuk daha dogurmalar...

fırladığımız gibi

Sabah 09.00, aksam 18.00.

ani her seyi yüzüstü birakmak göze alinamiyor.

Bahar midir bizi bu hale getiren?

Düşmanı dost kılacaksın!

sahnedeki kadına değil asıl

Böyle gidiyor iste. Bir yanimiz ''kalk gidelim'',

düzenin bazına asılıyoruz

Ama olsun... Istemek de güzel.

Uzayda koşana dek

canımız yana yana haykırıyoruz

onun için de işte,