Endüstride ve teknolojide ilerlemiş ülkere, genelde Avrupa, baktığımızda dinin hayatta çok az bir öneminin olduğunu görüyoruz. Çünkü iş hayatının yoğunluğu, sınav hayatı, teknolojiye ve bilime ayrılan zamanın artaması dini 2. plana atıyor. Hayatını dine uyarlayan insanlar artık dini hayatına uyarlıyor ve zamanla dini unutuyor.

Ülkemizde de çok farklı değil. Eğitim seviyesinin yükselmesiyle ve endüstrileşmenin etkisiyle yoğun bir iş hayatı ve okul hayatı getiriyor. Bu hayat, dine karşı unsurlar da bulunduruyor. Faiz, kadının her iş alanında çalışması, dini yönetimin olmayışı gibi. Bunların da etkisiyle din artık Türkiye'de de 2. planda. En basitinden dini bayramlar, artık bayram değil; iş hayatının temposundan uzaklaşmak için bir tatil fırsatı oldu. Kimse bayram olmasını önemsemiyor.

Kendi çevremden gözlemlerime gelirsek, üniversite neslinin "çok büyük bir çoğunluğu" için din artık hiç önemli değil. İnternetin de etkisiyle ortak bir medeniyet yaşanıyor, haliyle etkileşim çok fazla. Şirketlerde de durum öyle. 2-3 jenerasyon sonra da muhtemelen unutulacaktır.