Dayadım ondörtlüyü İstanbul?un şakağına

Kah aşkı yağan kar tanesi

su kadar aziz ekmek kadar mübarek şehir,

Bu sayfa İstanbul'a ve İstanbulluya adanmıştır.

Yıldızlar şahitlik etmiş, güya suçlu benmişim

Uçurumun kenarındayım Hızır

Korkak gibi, tutsak gibi, yaşanmamış an gibi?

Seni sordum gündüzlerce bu şehrin her sokağına

İstanbul sen ey güzel şehir!

Ben fakir

Zambak gibi leylak gibi,

Oy gece gözlüm oy, İstanbul SENİ kokuyor

Yıllar kapımı çaldı, ellerinde vur emri

Gülce'm uzaktan dolanır

Dikildim parmaklarımın ucunda

Kuş uçmaz kervan geçmez dağımda,

Ha itti beni, ha itecek

Sigaramda duman gibi

Loş kayıkhaneleriyle bir yalı;

Ayla toprak şahittir, şahittir denizle gece

Bıçak gibi, yasak gibi, kan gibi?

Bir gamzelik rüzgar yetecek

istanbul bekle beni...

Ateşten

Başım döner, beynim bulanır

Kah Leyla tüten rüzgardın

İstediğim gül içmekti gözlerinden bir yudum

Yere düşen her damlanın yüreğinde sen vardın

Söylemedi, inat ettim gece seni uyudum

Huri değil

Yokluğun var sen yoktun, ölüm geldi ölmedim

Yalansa kahrolayım, sen İstanbul kokardın

Senin derdine duser

Bin taksir

rica ederim ömer lütfü meteyi rahmetle yadetmek gerek şair odur. allah rahmet eylesin

Derin yar adımı çağırır

Ödüm patlıyor Gülce?ye bakmaktan

Aşkından hatıra dedim göz yaşımı silmedim

Mızrakla gürzden

istanbulu görmek gezmek isterim birgün nasip olur inşallah

Maraz değil

İstanbul?un boğazı yanmış dün gece

Gülce ölümcül naz

Gülce

Yar yüzünde infaz

şiir de ibrahim sadri nin seslendirmesi de çok güzelmiş

Civan hazır

Belki de can ben bu şehri güller için çok sevdim

Utanır, intihar ederdi ölüm,

Sevda yuklu kervanlar

Ömer Lütfi Mete

Gözlerimden dökülen yaş denizi ıslatıyor

Dabbetülarz'dan

günaydın güzel şehir:)

Ben lal olmuş bülbülüm, sen deli gülsün bağımda

Topuklarım boşluğun avcunda

Buram buram zehir

Ben bir sana, bir bu şehre gül dedim

SEN ISTANBUL KOKARDIN

Saniyeler gözlerimde birer can

Her saniyede bir can veriyorum

El etmez

Oysa can, yemin olsun yanağımdan süzülen denize

Mecaz değil

Sensizken, İstanbul?da bir kez olsun gülmedim

Dinmiş lodosların uğultusu içinde

Peri değil

gül biraz...

Ask sarabi icenler

Gülce beyaz sihir

Sevdiceğim, sen İstanbul kokardın

gel bana her gece sen gönlüme doğmalısın...

Başımda eski alemlerin sarhoşluğu

gözleri aşka gülen taze söğüt dalısın

Muhteşem belaya nazır

Korku nedir bilmeyen ben

Hergun kapindan gecer

Ferman hazır

Gülce bir afet

İsmin dudaklarımda idamlık bilmeceydi

Gel etmez

ah istanbul ahhh. şimdi senden olmak vardı.

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı

Sevda kilim, hasret nakış, gönül derdi dokuyor

Ağladım yüreğimde sen, sende divane İstanbul

Ulu dilber kalesinin burcunda

Çatlayası deli yürek?sen sen? diye atıyor

Güzelliğin zulme çaldığı sınır

Ben bu şehre yüreğimi içirmedim

Sevda dediğin gülüm bir busedir dudağımda

Göklerden hicran yağdı, İstanbul?lu bir geceydi

Kalleşten

İstanbullu muyuz?

orhan veli

Tir tir titriyorum Gülce?den

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;

Martıların gözlerinden dinledim

teşekkürler, paylaşımınız için...

Gülce bir davet

aşkımın, ümidimin ve sevdamın şehri...

Toprak gibi, yaprak gibi, candan özge can gibi

Nutkum tutuluyor, ürperiyorum

Selam,

Deccal?dan, yedi düvelden

Hayata rest çekip ağladığımda,

Kurban hazır

En hakir

Divan hazır