körü körüne uymayın...

DİYECEKSİNİZ Kİ BU YAZDIKLARINLA NE ALAKA?

Nitekim ona göre, Buhari'nin Ebu Hanife'ye cephe alışının başlıca sebebi onun, Nuaym b. Hammad'la olan arkadaşlığıdır. Bu yüzden Buhari, Nuaym'ın Ebu Hanife'ye karşı gösterdiği şiddetli taassuptan etkilenmiştir.

imamaı azam hz. nin amelini işle belki sende olursun büyüyünce!!!

ALLAH resulü as. mın övdüklerine selam olsun!

Ancak o zaman bütün gece tefekkürde kaldığını anlayan imam, müezzine rica eder:

Hangi önder kendisini nütün yönleriyle temsil edebilen bir öğrenci bulabilmiştir ki? İhanetler bir yana eksik ve parçacı her temsil, selefin adı ile halefi anmamanın meşru gerekçesi olmalı.

Teracim kitapları, genellikle Buhari'nin, Ebu Hanife'ye cephe almasında Nuaym İbnu Hammad el Mervezi'nin rolünün olduğuna dikkat çekerler. Bu zat, Buhari'nin sohbetine katıldığı kimselerden biridir. Başlıca hususiyeti de, Ebu Hanife'ye karşı beslediği aşırı taassubudur. Bu sebeple Nuaym, Ebu Hanife aleyhinde yalanlar uydurmaktan çekinmemiş ve Buhari'ye bu meselede müessir olabilmiştir.

Hazreti İmamın senelerce yatsı abdestiyle sabah namazı kıldığı kaydı, hayatını anlatan eserlerin ittifakıyla sabittir. Şu olay ne kadar düşündürücüdür:

CAFERİ TAYYAR...

Mahşer gününde senden intikam almasını bizzat Cenab-ı Hakk'tan dileyebilirim, fakat seni o dehşetli günde O'na da şikayet etmeyeceğim!

Buhari'deki Ebu Hanife?ye olan itirazlarıyla ilgili bu açıklamaya, başka açıklamalar da yapılmıştır. Bunlardan birine göre, Buhari, ilmi seyahatlerden Buhara'ya dönünce, oradaki Hanefi olan bazı alimler kendisini kıskandı. Hatalı bir fetvasını bahane ederek onun Buhara'dan sürülmesini sağladılar. Bu işin başında, Buhari'nin talebelik arkadaşı olan Ebu Hafsı's-Sağir el-Buhari baş rolü oynamıştır. Ebu Hafsı's-Sağir Maveraünnehir'de Hanefiye şeyhidir. Kendisine kötü davrananlara karşı kırılmış olan Buhari Hazretlerinin bir insan olarak hissiyata kapılıp Hanefilere kırıldığı ifade edilir.

Buhari'nin, et-Tarihu's-Sağir'inde naklettiği diğer bir rivayet ise şöyledir: "Humeydi?nin şöyle dediğini işittim: 'Ebu Hanife şöyle dedi:

İmam Buhari Sahihinde eleştirdiği bazı kimseler hakkında isim vermeden?Bazı kimseler şöyle dedi? diyerek eleştirir. Bu eleştirileri, o dönemde Hadisçilerle ehl-i rey arasında var olan tartışmaların bir yansıması olarak kabul etmek gerekir. Buhari?nin?Bazı kimseler şöyle dedi? demekten kastı İmam Azam olduğu meşhur olmakla beraber, bunu bütün rey ekolü ve İmam Muhammed için de kullandığını söyleyen alimler de vardır.

Mekke'ye geldim, önüne oturduğum hacamatçıdan üç sünnet öğrendim. Bana Kabe'ye dön dedi. Sonra başımın sağ tarafından yarmaya başladı ve kemiğe kadar ulaştı".

İbn Hacer'in naklettiğine göre, Süfyan-ı Sevri şöyle demiştir:

evet kaçacak delik ararlar.. utanmak bilmez suratları belki hayatlarında ilk defa olsun utanma şerefine nail olurdu.

bugün yaşayn hanefilik, bağdat hanefiliğidir, hatta daha başkası.

Ancak, ?İmam-ı Azam da bir insan biz de, aramızda fark yoktur.? gibilerden söylenen sözlere birazcık takılmak istiyoruz, izin verirseniz.

Et-Tarihu's-Sağir'inde ise, Nuaym b. Hammad yoluyla naklettiği bir rivayette Fezari'nin şöyle dediğini kaydeder: "Süfyanu Sevri'nin yanında idim. Ebu Hanife'nin ölüm haberi geldi. Süfyan:

ONUN İÇİN MÜMİNİN FERASETİNDEN KORKUN DİYE BUYRULMUŞTUR...

"Senin bana vurdugun bu tokadına bir tokatla karşılık verip, sana bu hareketinin cezasını verebilirdim, fakat vermeyeceğim!

benim ALLAHIN VARLIĞINA VE BİRLİĞİNE 100 TANE DEDLİLİM VAR DEYİNCE BU SÖZÜ DUYAN BİR HANIM VELİ :

övülmüşlere hep selam olsun... yolundan gidenlerede...

? Kandilleri mi söndürüyorsun? diye sorar. Müezzin:

ALAKAYI DA BİLEN BİLİR...:)

böyle büyüklerle yarışmak için çocuk gibi bende insanım bende insanım diyenleri görünce h. efendinin şu güzel sözü aklıma geliyor:İmam-ı Azam da bir insan.. Herkes onunla uğraşmış, fakat o, nurdan bir abide gibi dimdik durmuş ve hiç kimse ile uğraşmamış. İmam Zeyd?i el altından hep desteklemiş... Kritik bir dönemde yaşamış. Bir taraftan Emevi yıkılıyor, diğer taraftan da Abbasi kuruluyor.. ve İmam, her iki tarafı da en güzel şekilde idare ediyor.. Yetiştirdiği talebeler ortada. Hepsi birer abide şahsiyet.. Sohbette insibağ var bu insibağı sözle anlatmak imkansız. Onun için İmam-ı Azam Hazretleri?nin sohbetlerinde nasıl bir manevi iklim meydana geliyordu; bunu bizim bilmemiz mümkün değildir. Öyle zannediyorum ki, bugün İmam-ı Azam?la boy ölçüşmeye kalkanlar, eğer o yüce kamet temessül ile onlara bir kere görünüverseydi, herhalde bugüne kadar dediklerinden hicab eder, ürperir ve saklanacak delik ararlardı...

genelde en azılısına bile kavli leyyini kullanmayı düsur edinmiş h. efendi bu suratsızlara hakettiği dersi vermeden kendini alamaz:

? Hayır kandilleri yakıyorum, sabah namazının vakti girdi, der.

Bizim müçtehitlerimizin böyle kaç geceleri olmuş, ne kadar tefekküre dalmışlar, mana içinde derinleşmişler?

Kimseyi itham etmiyoruz. Etmeye de hakkımız olmasa gerektir. Bu gibi sorular biraz da bizim kendi nefsimize kıyasla meydana geliyor galiba. Bizim yatsı abdestiyle sabah namazı kılmayışımız, yatsıdan sonra tefekküre dalıp sabahı bulma faziletimizin olmayışı, onların da böyle olmadıkları fikrini veriyor herhalde. Ola ki onlarda bu faziletler, ubudiyetler, zühd ve takvalar mevcut ola.

"Buharı şiddetli taassubu ve Ebu Hanife mezhebine aşırı hücumu yüzünden Sahihinde onun tek bir hadisine bile yer vermemiştir. Halbuki o, Ebu Hanife'nin görüşüne muhalif olan sünnetleri araştırmada çok dakiktir. Her-hangibir konuda, hadisi zikrederek, "Allah'ın Resulü böyle buyurdu, bazı insanlarsa şöyle dedi" diyerek Ebu Hanife'ye ve onun hadise muhalefetine işarettte bulunur".

müminlerde onun izinden gider yaşatır...

? Nasıl mı?

Hal böyle olunca bugünün aydınının kendini İmam-ı Azamla kıyaslaması mümkün mü? İlmen yakın olsa bile yaşadığı çağın günahlarla dolu şartları ona İmam-ı Azam gibi manen yükselme imkanı verir mi?

sözleriyle beraber son derece lütüfkar olan bu sözler adamı erittikçe eritti, kendisinin ne kadar haşin ve insanlıktan uzak bulunduğunu, İmam Ebu Hanife'nin ne kadar olgun ve yüce bir insan olduğunu anlamakta gecikmedi. İmam'in eline, ayagina kapandi; özür dileyerek gözyaşı döktü.

yahu durda y nuri kadancık olsun sahip çıkalım.. adam almış tekeline vermem de vermem çok seviyorum hatta sevgimden ölüyorum.. onu kimseyle paylaşamam v. s diyor:)))))))))))))))))))))))))

Bazıları, devlerle uğraşırken kendilerini nasıl maskara ettiklerinin farkında değiller. Biz, kimseye?Sen insan değilsin? demiyoruz ki, ?Sen İmam-ı Azam değilsin? diyoruz. Halbuki o tutturmuş, ?Ben de insan değil miyim? diye soruyor. Öyle soracağına, kendini İmam-ı Azam?a kıyas ederken?Ben de insan mıyım? diye sor. Ben de sana cevap vereyim: ?Biraz düşünmem gerekecek!?

ONLAR ALLAHIN NURUYLA BAKIP NAZAR EDERLER...

AKIL: kendini imamı azam hz. gibi zattan övülmüş olan zattan daha alim olduğunu bilir!!!

ama yazın araştırın faydası olur.

Bugünün aydını öyle mi acaba? İmam-ı Azam gibi gözünü, gönlünü haramdan koruması mümkün mü? Sokakta her adım başına isteyerek, ya da istemeyerek harama bakmıyor mu? Müstehcene gözü ilişmiyor mu? İmam-ı Azamın ömründe bir defa dahi görmediği haramı her gün birkaç defa seyretmiyor mu?

biri birine kafir der ki hayret kafir demek gerçeği örten demektir.

imamı azamı severim.

10- Buhari (Ö. 256)

Seni Halifeye şikayet edebilirim, fakat etmeyeceğim!

vede şu lafı:

demekki birinden biri gerçeği örtüyor.. tabiki kafir diyen ve buna itham olan değil..

? İmam-ı Azam da insan, biz de... Öyle ise neden ille de onun görüşünü esas alacak, ondan dışarıya çıkmayacağız? O da bizim gibi biri olduğuna göre biz de onun gibi içtihat eder, kendi görüşümüzle amel edebiliriz...

Ebu Hanife Kur'an-ı Kerim okurken ayetler ruhunda hafakanlar oluşturur, yüksek sesle ağlardı. Bir gece namazda, "Allah bize lutfetti de bizi vücudun içine işleyen azaptan korudu" ayetini kıraat ederken dili takıldı, müezzin sabah ezanını okuyana kadar aynı yeri tekrar etti. Yine bir yatsı sonrası kıldığı namazda " Bilakis kıyamet onlara vaat edilen asıl saattir ve o saat daha belalı ve daha acıdır." ayetine ulaştığında daha ileriye gidemedi ve sabaha kadar ağlayarak aynı ayeti okudu.

BİR KAÇ tane beyni ve nefsi arızalı ve ceyran kaçıran zevat var... nedenir ki? akıl neyi bilir?

fıkhı ekberide okuyun..

hesabı...:(

Bizim bu gibilerine söyleyecek bir sözümüz yoktur. ?Allah muvaffak etsin, siz içtihat edecek durumda iseniz.? demekten başka.

Kıyamet şu anda kopsa ve benim senden şikayetim işitilebilse, derhal sözümü değiştirir ve cennete sensiz girmek istemedigimi söylerim!"

4 imam içinde şehit olan tek alim sanırım.. bu kadar ı bile onun fazileti olarak algılansa yeterli

yani iddiacı ve yalancı, birde sahtekar akıl..

Fıkhı konularda yetiştirdiği 4000 öğrencisinden önde gelenlerinin derlediği içtihadlarının kollehtif mezhep içinde yaşama şansı bulanları %33 kadar oldu. İçtihad usululundeki mehcuriyet ise diğer mezheplerle aynı kaderi paylaştı.

Ahmed Şahin

nefsini, heva ve hevesini ilah edineni görmedin mi?

buhariyle hanefinin arası nasıldı yaw? hiç merak ettiniz mi?

Bir defa bugünün aydını, fiziki açıdan İmam-ı Azam gibi olabilir; ama fikri ve ruhi açıdan Onun gibi temiz kalması mümkün değildir.

BU ALİM BU SÖZÜ DUYUNCA SENDELİYOR VE YERE DÜŞÜYOR...!

Bana yaptığın bu kötülügü dile getirip, Cenab-ı Hakk'a da şikayet edebilirim, fakat bunu da kat'iyyen yapmayacağım!

birileri hem ebu hanfifeye imamı azam diyor yani azam olduğunu itiraf ediyor hemde içtihatlarını beğenmeyerek acaip acaip şeyler türetiyor. yine tezat yine tezat.

Buhari'nin Ebu Hanife'ye karşı taassubunun ulema nezdinde maruf olduğunu belirten Ebu Gudde, Zeylai? den şu nakle yer verir:

BAZI OLAN BİTENLER DELİL VE İSPAT GEREKTİRMEZ... GÖNÜL EHLİ OLAN FERASET SAHİBİ OLUR...

birileri kendini imamı azamdan daha takvalı daha bilgili zannediyor.:) buna gülünür işte. kedi uzanamadığı ciğere mundar der hesabı.

Süfyan'dan nakledilen bu haberi tenkid eden Kevseri, Sevri?nin böylesine pespaye bir ifade sarfetmiş olmasının tasavvur olunamıyacağını ve senedde bulunan Nuaym b. Hammad'ın varlığının, bu haberin reddi için yeterli olduğunu belirtmektedir. Çünkü Nuaym, Ebu Hanife'yi kusurlu gösteren hikayeler uydurmakla itham edilmiştir. Nuaym'ın Sünneti kuvvetlendirmek için hadis vazettiği ve Ebu Hanife'yi kötüleyen hikayeler uydurduğunu halbuki bunların hepsinin yalan olduğunu Zehebi'den nakleden, Tehanevi, Buhari'den çok, onun şeyhi Nuaym b. Hammad'ı suçlar

doğru söze ne denir.

Müezzin kandili söndürür, evine gidip yatar. Sabah namazı için gelir, kandilleri tekrar yakarken başını kaldıran İmam-ı Azam:

? Mesela: Kaç yatsı abdestiyle sabah namazı kılmışlardır, lütfen söyleyebilirler mi?

"Nasıl ki, İmam Buhari'nin, İmam Malik?le, İmam Şafii'nin içtihatlarını, istidlallerini hürmetle takrir ettik. Evet, İmam Buhari'nin bu iki sahib-i mezheb büyük imamın içtihatlarına iştirakini hürmetle karşılarız. Yalnız hürmet değil, nefret hissettiğmiz bir cihet varsa o da eimme-i mezahibin alem ve akdemi olan bir imamın ilmi şahsiyetini hiçe sayarak, "bazı beni adem demiştir ki" diye ism-i cins ile anılması, sonra muhalifinin hatır ve hayalinden geçmeyen bir vech-i istidlal ortaya koyup sonra da dönüp çürütmesi, en sonu bir de tenakuz dolapları çevirmesidir. İmam Buhari'nin iki sahib-i mezhebin içtihatlarına iştirak ve muzahereti ne kadar şayan-ı ihtiram ise, bu da o nisbette çirkindir. Erkan-ı din'in bir rükn-i mühimmi olan Ebu Hanife hazretlerini "eyyühe'n-nas" sırasına tenzil etmek çok büyük bir cür'ettir".

Zaman zaman birtakım yeni laflar dinliyor, bize göre çok yanlış olan sözleri işitiyoruz. Diyorlarmış ki:

Nitekim Buhari?nin, "Sahih"inde zaman zaman "bazı insanlar dediler ki" diye başlayarak üstü kapalı bir biçimde Ebu Hanife'yi ve onun görüşlerini tenkid ettiği bilinmektedir. Bu konu, bir doktora çalışması olarak incelenmiştir. Buhari'nin, Ebu Hanife'yi, ismini bile anmadan bu şekilde umumi bir ifadeyle tenkid etmesine tahammül edemeyen Kamil Miras hissiyatını şöyle dile getirmiştir:

Büyük muhaddis Buhari de geleneğe uygun olarak Ebu Hanife'yi cerhedenlerdendir. Et-Tarihu'l-Kebir'inde verdiği kısa terceme-i halinde Ebu Hanife'nin mürcii olduğunu, rey ve hadisinin terkedildiğini belirtir.

?Biraz düşünmem gerekecek!?

Aslında Buhari ile Ebu Hanife muasır değildir. Çünkü Ebu Hanife 80-150 yılları arasında yaşamıştır. Yani Buhari hazretleri Ebu Hanife?nin ölümünden tam 44 yıl sonra doğmuştur. Buna rağmen, aralarında bir ihtilaf söz konusudur ve bu gerçektir. Pek çok müellif bu meseleye temas etmiş ve bilhassa Hanefiler, İmam-ı Azam'ı müdafaa için konu üzerine eğilmişler, özel eserler vermişlerdir. El-Lübab'ın sahibi, Abdülgani el-Meydani ed-Dımeşki'nin Keşfu'l-iltibas Amma Evredehu'l-Buhari ala Bazı'n-Nas adlı eseri bunlardan biridir.

"Elhamdülillah! O İslamı ilmek ilmek çözen birisiydi. İslamda ondan daha uğursuz biri doğmamıştır." Dedi.

çok çarpıtıldı günümüzde onu seven ama eserlerinde haberleri olmayan taklitçi leblebiler tarafında:)

dosantos

ee buharide en büyük hadiçilerden diye bilirsiniz değil mi?

normaldir.. arpaları fazla geliyor :)

Bir başka yoruma göre, Buhari de bir fakihtir ve değişik konularda Ebu Hanife?nin verdiği hükümlere aykırı içtihatlar yapmıştır. Böylece aralarındaki içtihat farkı olabilmiştir. Bu durum, sadece Buhari ve Ebu Hanife arasında değil, diğer imamlar arasında da olmuştur.

O ZAMAN SENİN 100 TANE ŞÜPEN VAR DİYOR... VE NOKTA ATIŞINI YAPIYOR...

kufe, Hz. hasan?dan sonra siyasi önderliği şam?a kaptırdığı gibi, ebu hanife?den sonra da ilmi önderliği bağdat?a kaptırdı. o bağdadın hapishanelerinde can verdi. öğrencisi bağdat?ın baş kadısı oldu.

işte rabbül alemin seçer ve yaratır... resulü as. da onu över yaşatır...

Netice itibariyle bu gibi ihtilaflar çok olagelmiştir.. ama bunu her defasında malzeme yapmak, İslamı bilmeyenler tarafından soğuk karşılanabilir ve onları tefrite sürükleyebilir.. aynı zamanda İslam düşmanlarının ekmeğine yağ sürülmüş olur..

İmam Buhari de bir müçtehittir, başkasını eleştirebilir. Bu husus, ne eleştireni ne de eleştirileni küçük düşüren bir davranış değildir. Buhari, kendisine göre sahih hadise aykırı bulduğu görüşleri eleştirmiştir.

Bunu zikreden Humeydi şöyle demektedir: "Yanında Allah'ın Resulünden ve ashabından Hac menasiki ve diğer konularda hiç sünnet bulunmayan kimse nasıl olur da, miras, feraiz, zekat, namaz ve diğer islami işlerle ilgili Allah'ın hükümleri konusunda taklid olunabilir?

diline, dimağına sağlık hocam.

Bir gün,

? Ne kadar mı sürer bu tefekkür?

birileri içtihadı yapılmış meseleleri kurcalamkatan başka ilme sahip mi acaba

Bir kere, İmam-ı Azam Hazretleri evinden mescide, medresesine giderken gözüne asla haram ilişmiyor, gönlüne de haram tasavvurlar aksetmiyordu. Dolayısıyla gözü de, gönlü de günah olan bakışlardan, hayallerden temiz ve masundu.

İmamı Azam'a haşim olan ve onu çekemeyen bir adam, ona gelip bir tokat attı. İmam Ebu Hanife bunun üzerine kendine hakim olarak şöyle dedi:

ondaki akıl, bizdeki akıl...

"Ebu Hanife'nin önünde, şahin önündeki serçeler gibiyiz. O gerçekten alimlerin efendisidir." Nitekim Ebu Yusuf, Sevri?nin Ebu Hanife'ye bağlılıkta kendisinden ileride olduğunu" belirtmiştir.

? Benim bazı hallerim oluyor, onu sadece sen biliyorsun. Sakın bunu başkalarına anlatma.. diyerek durumunun gizli kalmasını ister.

Geride okunan ayetlerin manasına dalan Ebu Hanife, namazdan sonra oturduğu yerden kalkamaz hale gelir, tefekkürüne devam eder.

Bir yatsı namazında cami imamı, Zilzal Suresini okur.

çünkü şehitlerin allah katındaki dereceleri kuranda övgü ile anılır

Bu yorumun haklılığını kavramak için Ahmed İbnu Hanbel'in şu sözünü kaydetmede fayda var. Der ki: "Biz ehl-i reyi, onlar da bizi durmadan lanetlerdik. Bu hal Şafii'nin gelmesine kadar devam etti. O gelince aramızı bulup bizi kaynaştırdı." (bk. İbrahim Canan, Kütüb-i Sitte Tercüme ve Şerhi, 1/193-194)

Holigancılık olmıyacakmış öyle bir rivayet var:))

Bunun, Humeydi'nin düşündüğü gibi Ebu Hanife için bir nakısa değil, esas itibariyle bir medh olduğunu söyleyen Tehanevi, Ebu Hanife'nin kendisine bir harf öğreten kimseye karşı bile müteşekkir ve ibsankar olduğunu belirtmektedir. Aynca ona göre Şafii'nin talebesi olan Humeydi, İmam Muhammed vasıtasıyla, Şafiinin hocası sayılabilecek Ebu Hanife'ye hücum etmekle, aynı zamanda şeyhinin şeyhi olan imama karşı edepsizlik ve nankörlük yapmıştır.

firavun tok idi, kendini ilah sandı!

Günümüzün müçtehitlerinde bu gibi konular ne durumda acaba? Var mı benzeri şekilde amelleri, ihlasları, takvaları?...

Kaldı ki, İmam-ı Azam gibi olmak için sadece bilgili olmak da yeterli değildir. Çünkü Hazreti İmamın yaptığı yalnızca ilimle yapılan şeyden ibaret değildir. O ilme eşit şekilde amel de lazımdır. İhlas da gereklidir. Takva da lüzumludur...

Ancak böylesine bir ubudiyet ve ihlas sahipleri de mütevazı olurlar, kendilerini İmamı Azamla kıyaslamaya kalkmazlar gibime geliyor. Bilmem siz iştirak eder misiniz bu düşünceme?

alim bir zat,: