Allah'u Tealanın yap dedikleri nefsine ağır gelir bunları yapmaz, yapma dediklerinden ise kaçınmayıp pervasızca yapmaya devam eder. İşte bu durumda insan kendi nefsini ilah edinir ve Rabbine ortak koşar.

?Bu ilke, "din" kavramından zorunlu ve dolaysız olarak anlaşılan ve hiçbir gerçek müslümanın, günümüzün güçlü görünümlü cahiliye realitesinin baskısı altında ağzında eveleyip geveleyebileceği, kekemeli ve kem-kümlü ifadeler ile boğuntuya gelmesine meydan vermeye razı olamayacağı kesin bir gerçektir. Bu ilke aynı zamanda müslümanın, yeryüzünde yaşayan diğer insanlarla ilişki kurarken de ölçü olarak tutacağı ve asla gözden kaçırmayacağı bir prensiptir. Müslüman, her dinin ve her mezhebin taraftarına bu ilkenin ışığında not verecektir. Günümüz cahiliye uygarlığının baskısı, müslümanı bu konuda kaypaklığa zorlamamalı, onu söz konusu sapık dinlerin ve mezheplerin taraftarlarını aklamaya, sözde dinlerini yüce Allah'ın kabul edebileceği gerçek bir "din" saymaya; onları dost, yandaş ve müttefik edinmeye sürüklememelidir?

İbn Ebu Hatim der ki; bana babam Mücahid'den nakletti ki Sel-rnan şöyle demiş : Ben Rasulullah'a, beraberlerinde bulunduğum din ehlinden sordum, namazlarını, ibadetlerini zikrettim. Bunun üzerine bu ayet-i kerime nazil oldu.

arkadaşlar başka bir konudaki tartışmayı buraya yazmışım yanlışlık oldu.. son kısım bu konuyla ilgiliydi

Doğrusu Allah, kendisine ortak koşulmasını asla affetmez. Ondan başkasını ise, dilediği kimseler için bağışlar ve mağfiret buyurur. Her kim Allah'a şirk koşarsa gerçekten pek büyük bir günah ile iftira etmiş olur(Nisa/48)

Bir başka ayettede

Bu ayetten dolaylı olarak çıkardığımız bu anlam aslında, "din" kavramının zaruri anlamıdır. Çünkü bu inanç sisteminin yalın ve tartışma kaldırmaz ilkesine göre Peygamberimiz, peygamberlerin sonuncusudur; O, bütün insanlığa gönderilmiştir; buna göre daha önceki dinleri, mezhepleri, inançları, milliyetleri ve yurtları ne olursa olsun, bütün insanlar O'nun getirdiği ilahi mesaja, bu mesajın hükümleri uyarınca inanmaya çağrılıdırlar. İnsanlar, bu mesajın hem bütününe ve hem de ayrıntılarına inanmakla yükümlüdürler. Kim Peygamberimizin peygamberliğine ve getirdiği mesajın bütününe ya da ayrıntılarına inanmazsa sapıktır, doğru yolun dışındadır. Yüce Allah, onun daha önceki dinini geçerli saymaz ve böyle bir kimse bu ayetteki, "Onlar için korku söz konusu değildir, onlar hiç üzülmeyeceklerdir." müjdesinin kapsamına girmez

mesaiyi forumda laklağa ayırıp kul hakkına giren klavye mücahidi memurlarımız yandı desene o zaman :)

Diğer hristiyan ve yahudileri ilgilendiren ise

Ayrıca ibni kesirin tefsirinde de bu ayetin tefsiri şöyledir?

İnsanların günahları ne olursa olsun tövbe edip bir daha yapmadıkları zaman Allah onları affeder. Bu şekilde doğru oldu mu?

Okuduğumuz ayet şu ilkeyi ortaya koyuyor: Kim Allah'a, ahiret gününe inanır ve iyi ameller işlerse, kurtuluşa ermiştir. Yalnız bu ayetten dolaylı olarak bir diğer bazı ayetlerden doğrudan doğruya çıkardığımız anlama göre, kurtuluşa erecek bu kimseler burada söz konusu edilen şartları, yüce Allah'ın sonuncu elçisi olan Peygamberimizin getirdiği talimatlar uyarınca yerine getirmelidirler. Bu takdirde:

Bir örnek verelim mesela. Diyelim ki birisi tüzlerce insanın hakkına girdi,10 kişiyi öldürdü, içki zina ne ararsan var adamda.. Ama tövbe ederse ve bir daha yapmasa o şeyleri Allah onu affeder mi?

Yüce Allah, kul hakkını üerinde hakkı bulunanın hakkından vazgeçip affetmesi durumunda bağışlayacağını bildirmektedir ama şirki kesin olarak affetmeyecektir.

Bunun yanısıra bu kimseler, artık ne daha önceki sapık inançlarından dolayı ve ne de o güne kadar taşıdıkları çeşitli ünvanlar ve adlardan ötürü sorumlu tutulmayacaklardır. Çünkü önemli olan en son ünvandır.

Aşağıdaki ayete göre Allahın affetmediğği günah yokmuş

?Allah tövbe eden herkesi af eder isterse şirke düşmüş olsun ama töve etmeyenlerden dilediğini afeder şirke düşenleri ise tövbesiz asla afetmez?

Burda işin içinden çıklımayacak bir şey yok herşey gayet açık zaten mütefsirler bu ayetleri gayet açık bir şekilde yorumlamışlardır.. aslında paylaştın iyi oldu bu ayetler konu açısın belirgin örnekler olacaktır..

Sonuç olarak Allah'ın affetmeyeceği hiç bir günah yoktur diyebilir miyiz?

Allah'ın affetmediği tek günah vardır: Kul Hakkı

?Allah tövbe eden herkesi af eder isterse şirke düşmüş olsun ama töve etmeyenlerden dilediğini afeder şirke düşenleri ise tövbesiz asla afetmez

Peki burdan neyi anlayacağız bütün günahları af edermi yoksa şirki affetmezmi..

Şirk yani O'na ortak koşmaktır. Bu ortak, bir ilah olabileceği gibi insanın kendi nefisi de olabilir. İnsan kendi nefsini Allah'a nasıl ortak koşar?

Abdullah ibni mesuda soruyorlar ve bu hususu şöyle açıklıyor..

De ki: "Ey haddi aşarak nefislerine karşı israf etmiş olan kullarım! Allah'ın rahmetinden ümid kesmeyin. Çünkü Allah, bütün günahları bağışlar. Şüphesiz ki O, çok bağışlayıcıdır, çok merhamet edicidir.(Zümer/53)

"Tövbe eden o günahı hiç işlememiş gibidir" buyuruyor Peygamber Efendimiz ancak bu tövbe nasuh tövbe olmalıdır yani bir defa kesin karar verip o günaha tekrar dönmemeye azmetmektir.

Süddi der ki bu ayet-i kerime Selman el-Farisi'nin arkadaşları hakkında nazil olmuştur. O peygamberle konuşurken kendi arkadaşlarını anlatmış ve haberlerini bildirerek demiş ki; namaz kılarlar, oruç tutarlar ve sana inanırlardı. Senin peygamber olarak geleceğine şe-hadet ederlerdi. Selman onların medh ü senasını bitirince Allah'ın Nebi'si ona demiş ki, onlar cehennem ehlidirler. Bu Selman'a zor gelmiş, bunun üzerine Allah Teala bu ayeti inzal buyurmuş. Yahudilerin imanı, Hz. İsa gelinceye kadar Tevrat'a ve Musa nın sünnetine tabi olmak idi. İsa gelince Tevrat'a değil Musa nın peşinden gidenler, onu bırakıp ta Hz. İsa'ya tabi olmadıkları için helaka düştüler. Hıristiyanların imanı da İncil'e ve Hz. İsa'nın şeriatına bağlanmak' idi. Hz. Muhammed gelinceye kadar bu iman makbul idi. Muhammed geldikten sonra- Hz. isa'nın izini bırakıp İncil'den dönerek Hz. Peygambere tabi olmayanlar helak oldular. İbn Ebu Hatim der ki; Said İbn Cübeyr'den de buna benzer bir rivayet nakledilmiştir. Ben derim ki; bu rivayet İbn Ebu Talha'nın, İbn Abbas'dan naklettiği rivayetle çelişmez. Çünkü «Bundan sonra kim İslam'dan başka bir din ararsa, ondan asla kabul olunmaz ve o, ahirette hüsrana uğrayanlardandır. ayeti nazil olmuştur. Burada sözkonusu olan, geçmişlerin davranışlarından ve hareketlerinden ancak Hz. Peygamber gönderilmezden evvel kendi zamanındaki peygambere tabi olan kişinin doğru yolda, kurtuluş tari kinde oluşudur. Fakat Hz. Peygamber gönderildikten sonra onun şeriatına uyanlar kurtuluşa erenlerdir, öyleyse yahudiler kendi zamanında Hz. Musa'nın hükmüne göre amel eden musevilerdir

Devamındaki ifadeler ise daha ilgi çekicidir..

En başta da belirttiğim gibi Allah kendisine ortak koşan kullarını tövbe etmeden öldükleri takdirde asla affetmeyeceğini bildirmektedir.

Git Kulum'dan af dile buyurmuştur.

Dünya hayatındaki süresi boyunca işlediği günahlara samimiyet ve pişmanlıkla tövbe etmelidir, tövbe etmeden Allah'ın huzuruna çıkarsa mesela şirk ile ruhunu teslim etmişse bunun telafisi yoktur ve bağışlanmayacaktır. Kul hakkı ile vefat etmişse ve ölmeden evvel Allah'a bundan dolayı yalvarıp bağışlanma dilediyse takdir yüce Allah'ındır. Allahu Teala dilerse hakkına girdiği kulunun günahlarını bağışlayıp bunun karşılığında sen de şu kuluna hakkını helal et diyerek ikisini de bağışlayabilir. İrade ve hüküm O'na aittir.

" Kul hakkından gerisini affederim. Ancak kul hakkı ile gelmeyin" buyurmuştur..

72 milyondan tek tek helallik almak da mesele olsa gerek :)

Bu ayetleri kendi başımıza anladığımız gibi yorumlamaya kakarsak yanılgıya düşeriz.. Kuran ın deiğer ayetlerine de bakılması lazımdır bu hususta ne denmektedir.. bu ayette anlatılmak istenen şudur. Daha önce hiristiyan yahudi veya sabii olanlar geçmişte inandıklarından dolayı sorumlu olmayacaklardır.. Bakınız seyit kutup bu ayetin tefsirinde ne diyor :

dutxuri

Buradaki "müminler"den maksat, müslümanlardır; "yahudiler"den ise İsrailoğulları. "Sabiiler" ise çoğu tefsir bilginlerinin ileri sürdüklerine göre, Peygamberimizin peygamber olarak görevlendirilişinden önce, putperestliği bırakarak belirli bir dine ya da mezhebe bağlanmaksızın tek ilaha kulluk etmeye yönelen bir insan topluluğudur. Aralarında çok az sayıda Arap da vardır. "Hristiyanlar"dan maksat da bilindiği gibi Hz. İsa'nın taraftarlarıdır.

İçki içmek Allah'ın yasaklarından birisidir bundan vazgeçip tövbe eder ve bir daha bu işe yanaşmazsa Allahu Teala affeder ancak insan öldürmeyi kötü görüp bu işten tövbe etmesi o kişinin kesinlikle affedileceği anlamına gelmez çünkü, bu kötülükte hem Allah hakkı vardır hem kul hakkı. Cana kıymanın kötülüğünü bilip bundan sonsuza kadar elini çeken kul Allah hakkını yerine getirmiştir ve bundan dolayı tövbesi kabul eidlir ama canını aldığı insanlar haklarını helal etmediği, bağışlamadığı sürece ilahi affa mazhar olamaz. Öldürdüğü kişilerin haklarını bağışlaması için samimi şekilde Allah'a yalvarmalı, bundan dolayı büyük pişmanlık duyduğunu, vicdanen rahatsızlık hissettiğini gönülden dile getirmelidir.

?Şüphesiz inananlar ile Yahudiler, Sabiiler ve Hıristiyanlardan ?Allah?a ve ahiret gününe inanan ve salih ameller işleyenler için hiçbir korku yoktur. Onlar mahzun da olmayacaklardır? ?(maide/69)

"Onlar için korku söz konusu değildir, onlar biç üzülmeyeceklerdir."

Cevap: Vardır..

Eğer o kişi işini aksatıp da mesaisinden çalarak dediğinizi yapıyosrsa durum vahimdir, kamu hakkını gasp etmektedir.

ben de onu diyorum işte :)

affetmeyeceği günah var mıdır?

"Müminlerden, yahudilerden, sabiilerden ve hristiyanlardan Allah'a ve ahiret gününe inanarak iyi ameller işleyenler için korku söz konusu değildir, onlar hiç üzülmeyeceklerdir."

Soruyu şöyle sorayım. İnsan tevbe edip bir daha o günahı işlemese bile

Allah Teala emirlerine muhalefet eden, müsaade olunmayan fiillerde haddi aşıp yasakları çiğneyenlerin durumunu açıklayarak müs-tehak oldukları cezayı belirttikten sonra, geçmiş milletlerden iyi davranıp itaat edenlere, Allah'ın güzel mükafaatlar yereceğini belirtiyor. Kıyamete kadar da durum böyledir. Kim bu ümmi peygambere tabi olursa onun için ebedi saadet vardır. Onlar için geleceklerinden endişe olmadığı gibi yaptıklarından ve geride bıraktıklarından dolayı da hüzün ve keder yoktur. Nitekim Allah Teala bir başka ayet-i kerime'de şöyle buyuruyor : «Dikkat edin, doğrusu Allah'ın dostları için ne korku vardır, ne de üzüleceklerdir. (Yunus, 62) Ve nitekim melekler ölüm anında mü'min kullara şöyle diyeceklerdir : «Muhakkak ki Rabbımız Al-lah'dır deyip sonra doğrulukta devam edenlere, onlara melekler ölümleri anında; korkmayınız, üzülmeyiniz, size vadolunan cennetle övünün. derler. (Fussilet, 30)