Şeriat istemek demek ülkeyi iç savaşa götürmek istemekten farksızdır...

Şükrü Kaya değişikliğin nedenlerini ve amacını anlatıyor

1937 yılının hemen başında yapılan bir anayasa değişikliği, CHP?nin altı ilkesini anayasal metin haline getirdi. Partinin ilkeleri ile devletinki özdeşleşti. Sorun değildi; çünkü zaten başkaca bir parti bulunmuyordu. O tarihten 1961 anayasasına kadar geçen dönemde Türkiye Cumhuriyeti?nin ilkeleri cumhuriyetçi, milliyetçi, halkçı, devletçi, laik ve inkılapçı olarak açıklandı. O tarihten bu yana bu ilkelerin nasıl yorumlanması gerektiği, sadece geniş kamuoyunda tartışılmakla kalmadı; fakat belki daha da önemlisi ilkelerin sahibi olan CHP içinde de tartışıldı. Galiba tartışma hala devam ediyor.

kemalist devrimden pek hazzettiğimi söyleyemem.. sevmem yani.

Milletvekiline dokunulabilseydi ne Birinci ne de İkinci ne de diğer meclisler olurdu... Tam aksine milletvekili dokunulmazlıkları daha da yahkim edilmeli... Ancak milletvekilleri de Türk Milletini temsil etme olgunluğunu gösterebilmeliler... Kimin temsilcisi olduklarının şuurunda olmalılar...

işin garip tarafı, 1937 yılında 6 oku anayasaya koyan diktacı chp, 1950 seçim beyannamesinde "tek parti devrinin icabı olan 6 umdeyi anayasadan çıkaracağız" diye vaatte bulunmuştu

Milli Görüşçüler doğruyu söyleyemez mi, doğruyu söyleme tekeli kimde ki, kimden müsaade alınacaktır? Hayır, Milli Görüş ile alakası yok söylediklerim Türkiye'ye dair ve bir takım tarihi olaylar ile desteklenmiş ve de yazılı gerçeklerden ibarettir... Ben demokrat bir insanım ve aldığım terbiye de hakikati gizleme gibi bir durumu sindirmemi engellemekte...

Toroslar;

Sen demokrat olup aynı zamanda şeriat hukuku mu istiyorsun?

Bu arada, meclis yeni anayasa gündemi ile açılmış, benim tek isteğim var bu ideolojinin artık gömülmesi ve Türk milletinin kendi kaderini kendisinin tayin edebileceği yolların açık tutulması, tabii bunun için gözümüzü açmalıyız, haklarımıza sahip çıkmalayız, zaten hakkına sahip çıkmaya çabalayan insan sorumluluk bilincinde olan insandır.

Savunmada güçlü sesler

Çok kez sanıldığının aksine altı ok bir hamlede benimsenmedi. Aksine partinin 1927 yılında yapılan ilk kongresinde, parti tüzüğüne partinin üç oku geçirildi. Bunlar, cumhuriyetçilik, milliyetçilik ve halkçılıktı. Bu ilkeler parti programında yer almıyordu; çünkü partinin o sırada henüz bir programı yoktu! 1935 yılında kabul edilen ilk parti programında geriye kalan üç ilke ile altı ok tamamlanmış oldu ve bir daha da yeni bir ok ilave edilmedi.

lakin, senin kadar hararetli, isyankar, ateşli ve de idealist de değilim :)

13 senede ne değişmişti ki 6 ok anayasadan çıkarılmak istendi?

toroslar,

Hüsnü Kitapçı, konuyu çok daha sade ele almıştı: CHP?nin ilkeleri anayasaya geçmekle artık?millete mal oluyor?du. Anayasa değişikliğinin pratikte önemli bir fark yaratmayacağı açıktı. Kitapçı, altı ilkenin Atatürk?e ait olduğunu belirttikten sonra, ?bu kadar isabetli kararlarını uzun zaman görerek, onun fiiliyat vadisinde, fiiliyat sahasında tahakkuk eden neticelerine baktıktan sonra bize düşen iş? diyordu, ?bu işaret ettiği noktalarda yekvücut olarak birleşmek ve onun gösterdiği umdeleri hırzıcan edecek şekilde kabullenmektir.? Kitapçı ardından devletçilik ilkesini yorumluyordu: ?Bu vasfa istinaden devlet gerek nazımlığını ve gerekse başarıcılığını üzerine aldığı bir işte kullandığı elemanlar eğer bir iş yapan şahsi teşebbüs sahibi kadar o işe kendini bağlamazsa ve huzur ve rahatını feda etmezse, devletçilik vasfına ihanet etmiş olur ve bu vasıf semeredar olmaz; aynı zamanda Atatürk?ün devletçilik vasfını haiz bir ferdi olamaz.? Hayli net bir devletçilik tanımıydı; lakin geriye dönüp bakıldığında bu tanıma uygun bir devletçilik uygulamasına ne ölçüde rast gelinmişti sorusunu yanıtlamak pek güçtür. Kitapçı?ya göre, kamu menfaatiyle şahıs çıkarını bağdaştırmak için meclisin inceden inceye çalışması gerekecekti. Kitapçı, o zamana kadar sürüp gelen ve bundan sonra da sürüp gidecek olan devletçilik tartışmalarının kritik noktasına değindiğinin herhalde bilincindeydi.

Anti;

Bahsettiğin mevzuu çok derin mevzuudue, şeriat insanı dışalmıyor ki, Allah Kur'an'da İnsan'a "hiç akletmez misiniz, akleden için bunda deliller vardır" deyip duruyor ve bu sözler ile İnsan'a sıkça hitap ediliyor... Yani çelişen birşey yok... Demokratlık tercihlere saygıyı gerektirir... Ben isteyen insasn istediğine inanabilir ve inandığının da üstünlükleri ile içinde yaşadığı sistemi değiştirebilme kanallarının açık olması gerektiği görüşündeyim... Varsa bir fazileti gösterir cunhur da kabul ederse sıkıntı olmaz... Cumhuriyet te budur...

Hadi ülkenin yarısından çoğu istedi oldu diyelim, sence diğer 35 milyon insan sessiz mi kalır?

Menteşe?nin inkılapçılıkla ilgili olarak ortaya attığı iddiaları da yanıtlamaya çalışan Kitapçı, inkılapçılığın ne olduğunu ve olmadığını açıklama gayretindeydi; bu, ilerleme ve gelişme için vazgeçilmez bir ilkeydi. İleriye gitmek için inkılapçılık şarttı. Ayrıca, ?Atatürk?ün işaretini bu memleketin hüsnüniyetle kabul etmesi, bu memleketin ve bu milletin menfaatine?ydi.

Altı ok ve sonraki anayasalar

ben çekindiğim, korktuğum için değil, senin algının ne olduğunu öğrenmek için sordum.. nasıl bir idealin var onu sordum..

rafıım hoş geldin.. :)).

Bahsettiğimiz eşşek, eşşek te uslu durduğunu daha göremedik...

Dönemin İçişleri Bakanı Şükrü Kaya, mecliste değişikliğin nedenlerini ve amacını anlatmaya çalışıyordu. Bunun için kendisine?büyük şefler?i tarafından görev verilmişti. Kaya, konuşmasının başında birdenbire tarihe atlıyor ve dönemin Türk tarih tezine uygun bir şekilde, ?zaten insanlık tarihi Türklerle başlamıştır?, ?Türk olmasaydı belki tarih olmazdı ve muhakkak ki medeniyet de başlamazdı? diyordu. ?Türkün olmadığı bir tarih karanlık ve kaotik olur?du. Bu romantik girişten sonra Kaya, yeni kurulmakta olan devlet sisteminin ilkelerinin başında devletçilik gelir demekten kendisini alamamıştı. Anayasaya da yazılmakta olan ilkeler, sadece CHP?nin ilkeleri değildi; aksine yeni kurulan devletin ilkeleriydi. Anayasa değişikliği, ?Atatürk?ün prensiplerine milletçe beraber bağlılığımızın ve samimi ilgimizin hukuki ifadesi? sayılıyordu. Atatürk?ün ortaya koymuş olduğu ilkeler, Türktü; yani köken olarak ulusun kendi seciyesinden, onun ihtiyaç ve gereklerinden türemişti; aynı zamanda Türkçüydü de. Hepsinin ortak özelliği milli olmasıydı. Halkçılık ise, ?halka doğru, halk için değil, halk tarafından ve halkla beraber sistemi?ydi. Ayrıcalık sistemine karşıt bir ilkeden söz ediliyordu. Kaya, laiklikten ne anlaşılmak gerektiğini de şöyle anlatıyordu: ?Bizim istediğimiz hürriyet, laiklikten maksadımız, dinin memleket işlerinde müessir ve amil olmamasını temin etmektir. Bizde laikliğin çerçevesi ve hududu budur.? Kaya şöyle devam ediyordu: ?Biz diyoruz ki, dinler, vicdanlarda ve mabetlerde kalsın; maddi hayat ve dünya işine karışmasın; karıştırmıyoruz ve karıştırmayacağız.?

Hakkı Kılıçoğlu, laikliklik ilkesi karşısında bu ilkeye?biraz yan bakan, hatta kafa tutan? bir kurum olduğundan söz etmişti; diyanet işleri başkanlığı. Kendisi?dinlerin ve dindarların hasmı değil?di; ancak bütün dini işleri vicdanlara bıraktıktan sonra bir devletin resmi bütçesinde, bilhassa Teşkilatı Esasiyemizin bu yeni ikinci maddesi karşısında yeri olmayacağı kanaatindeyim.? demekteydi. Kılıçoğlu, sözünü kesmeye çalışan hatiplere karşı bunu?ölünceye kadar her vakit söylerim? de diyecektir. Ona göre, laiklikle diyanet işleri başkanlığı birbiriyle uyum içinde bulunamazdı; bu bakımdan vakıflar yasasında yapılacak bir düzenlemeyle bu sorun çözülebilirdi. Bir yandan?laikiz diyorsunuz? diyordu, fakat diğer taraftan?ama hala müftüleriniz var diyorlar? şeklinde konuşuyordu.

Eğer şeriat hukuku gelirse, ülke ya birkaç yıl içinde bölünür ya da bir kuru ekmeğe muhtaç hale gelir...

eğer bu millet referandumda Şeriat hukukunu oylarsa ben galip çıkarsa, çıkıp tek kelime etmem..

Menteşe hala itirazlarını sürdürmeye çalışıyordu; bazı endişeleri vardı; devletçilik devletin şeklini tanımlıyordu ve ardından devletçilik aleyhine propaganda da devlet şeklini değiştirmek suçlaması içine yerleşiyordu. Bunun ceza yasasında yeri vardı ve cezası çok ağırdı. Fakat Menteşe bunun anayasanın diğer ilkeleriyle nasıl bağdaşabileceğini anlamış değildi. Devletçilik ilkesini savunan Refet Bele, diğer yandan karşı propagandanın serbest bırakılmasından da yanaydı. Devletçilik aleyhine olan bir kişi acaba anayasanın bu ilkesini değiştirmek için taraftar toplamaya çalışamaz mıydı? Yanıt aslında belliydi ve hatta verilmişti, ama emin olmak için olacak?yapamaz? sesleri meclisi doldurmuştu. Oysa Bele, ikna yöntemiyle yapılacak bu türden faaliyetlerin önünün kesilmesine karşıydı. Yine de eksik kalmasın diye olacak Ali Rıza Türel, söz alarak, devletin ve hükumetin bu yasaya aykırı bütün faaliyetleri yasaklamak yetkisi bulunduğunu hatırlatmak ihtiyacını hissetmişti. Böyle bir durumda ceza yasasının ünlü 146. maddesi gereğince iş idama kadar giderdi.2 Şubat 1937 tarihinde anayasa değiştirildi. Altı ok anayasal ilkeler haline geldi. Artık bu ilkelere karşı çıkmak anayasayı zorla değiştirmek anlamına geldiğinden, ceza yasasına göre ağır suçtu. Tuhaf olan nokta, devletçilik dışında hiçbir ilkeye karşı çıkılamayacağına ilişkin genel oydaşmadır. CHP içinde devletçilik tartışması ana anlaşmazlık konusu olduğundan, bu meselede üyeler daha hassas davranmak ihtiyacını hissetmişlerdi.

CHP ve altı ok

Ben cmhuriyetçiyim, cumhuriyet milletin kendini idaresi ise -ki bu şu demektir millet kendi hayat hakkını tayin etme kuvvesini karakterinde bizzat barındırır ve bu devredilemez- şeriat isterse millet ben saygı gösteririm... Siz neden milletten bu kadar korkuyorsunuz ki, cumhuriyet milletin kendisini ifade etmesidir... Bari cumhuriyetçi geçinilmese...

Bu ülkede şeriat istemek, onbinlerce insan için mezar kazılmasını istemek demektir...

Ya bu domokrasiden dem vuranlar neden hiç milletvekili dokunulmazlığından seçim barajından bahsetmez..

Parya tek derdin bu mu yani, bravo gündemi çok güzel takip etmişsin..

Küçük ve mırıltı halinde eleştiriler

O kadar kolay mıydı?

Yaklaşık altı ay öncesine kadar CHP Genel Sekreteri olan Recep Peker de, değişikliğin kararlı savunucusuydu; şöyle diyordu: ?Şimdiye kadar CHP?nin şuuru içinde beslenip büyümüş olan ve partinin kendi hususi ve profesyonel politika telakkisi içinde kalan hayati esasları, biz bu madde ile Teşkilatı Esasiye Kanunu?na eklemekle yurdun müşterek resmi ve kanuni bir rejimi haline sokmak istiyoruz.? Peker, bu esasların anayasal ilkeler haline gelmesiyle birlikte, ?Profesörlerden, günün politikasıyla uğraşmayanlara ve işlerin başında bulunan müdür arkadaşlardan, mesela devlet demir yollarının makasçısına kadar? bütün vatandaşların bu esaslara inanacak, bunları sevecek ve itaat mecburiyeti altına gireceklerini açıklıyordu. Daha da ötesi, Peker?e göre; ?herkes kararını verirken kendini bu esasların çerçevesi içinde hissetmek mecburiyeti altına girecekti.? Ve artık bu kanun çıkınca, ?resmi hüviyeti olsun olmasın bütün vatandaşların tertip ettiği milli bünye müşterek ana esaslarla beraber inan sarsılmaz, büyük ve daha kuvvetli bir kütle haline gelecekti.? Peker, konuşmasında Menteşe?ye yanıt vermeye devam ediyordu: Altı ilkeye karşı çıkmak, bunları uygulamamak ya da bu ilkelere karşı muhalefet göstermek mümkün değildi; yasaktı ve cezası da vardı. Bu anlamda; milliyetçiliğin karşıtı olan?beynelmilelcilik? yasaktı; sınıfçılığın ya da devletçiliğin karşıtı olan liberallik yasaktı. Laikliğin karşıtı olan?klerikallik? ile inkılapçılığın karşıtı olan?irtica? lehinde hiçbir faaliyette bulunulamayacaktı.? Peker?e göre, halkçılık, sınıf kavgalarından memleketi koruyan ilkeydi. Diğer yandan liberalizm, ?devletin hayatı için çok fena ve çok zararlı?ydı. Kısaca, liberalizm her görüldüğü yerde ezilmeliydi!

Benim hiçbirşeyden korkum yok, herkes birden ihya olabilir, bu Allah için zor değildir... Kaldı ki, Türkiye Cumhuriyetinin hangi esaslar çerçevesinde de kurulduğunu hepimiz çok iyi biliyoruz... İslam'ın siyasal ve askeri bir güç olarak yaşayacağının ialnıdır Türkiye Cumhuriyeti ve onun içinde Teşkilat-ı Esasiyemizde ikinci madde "devletin dini din-i İslam'dır" şeklinde belirlenmiştir... Şimdi biz kimiz ve neyi inkar ediyoruz, farkında mısınız, biz varlığımızı inkar ediyoruz... İslam'ın esas olduğu bir yapılanmada vatandaşlık kavramı vatandaşlıktan kardeşeliğe yöneliktir; oysa öteki türlü etnik yapıları ön plana çıkaran bir vatandaşlık kavramı ortaya çıkmaktadır, bu ise etnik çatışmalara sebep olmaktadır; vatandaşlığımızı kardeşliğimiz ile berkitmez isek zaten elimizde ilelebet payidar olacak bir cumhuriyet ve devlet kalmayacaktır... 50 yıldır bunun acılarını yaşıyoruz, gidişat ta vahim ve bunu hepimiz biliyoruz. Allah millete zeval vermesin, yine bu işi düzeltecek olan millettir...

eğer halkın 3 te 2 si şeriat isterse, Şeriat gelmek zorundadır.. çünkü bu halkın iradesidir, halkın takdiridir, diğer 3 te 1 muhalif te kendi hakları saklı tutulmak kaydıyla saygı göstermek ve benimsemek zorundadır...

Anayasa komisyonu başkanı Şemsettin Günaltay; tıpkı Şükrü Kaya gibi, altı ilkenin de Türkün tarihinden kopup geldiğini ileri sürüyordu; Türk milliyetçi ve devletçi olduğu sürece yaşamıştı. Cumhuriyetçilik Türkün ruhuydu. Yaklaşık yirmi yıl sonra Başbakan olacak olan Günaltay; Menteşe?nin sorularını açık yüreklilikle yanıtlıyordu: ?Türkün esasları? olarak tanımladığı ilkelere karşı muhalif fikirler ortaya atılabilecek miydi sorusunu, basitçe?hayır? şeklinde yanıtlıyordu. Anayasaya muhalif bir hareket nasıl?cürüm? oluşturuyorsa, bu takdirde?bu esaslara muhalefet de aynı şekilde cürüm sayılacaktı.? Muhittin Baha Pars da, altı oku anayasaya koymakla, ?bu memleketin müebbet hayatı için esas ittihaz etmiş olduğumuzu evlatlarımıza da ilan etmiş olduk? diyordu. General Refet Bele?ye göre, aslında?gayet iyi düşünülürse?, ?bu memleketin dini olan İslamlık, laik bir dindi.? Bele?ye göre, devletçilik ilkesi, pek çok kişinin sandığının aksine, yalnızca ekonomik alanla sınırlı kabul edilemezdi; aksine onun siyasi alanı da kapsaması gerekirdi. Çünkü, sınıf mücadelesi denilen bir gerçek vardı ve her ne kadar Türkiye sınıfsız bir milletse de, zaman içinde sınıflar oluşabilirdi. ?Bugün sınıfsız, yarın sınıflı? olabilirdik. Servet küçük bir zengin grubun eline geçebilir, fakirin karnı aç kalabilirdi. O halde devletçilik, sınıflar arasında meydana gelebilecek bu türden siyasi çatışmaları da ortadan kaldırma imkanına sahip olan bir ilkeydi.

2002'de "Dokunulmazlıkları Kaldıracağım" diyen AKP ne oldu da iktidara gelince bu sözünden caydı?

idealizm tehlikelidir, rafıım...

Nasılsın?

Rafıım;

Evet, başka hiçbir derdim yok Allah'a şükür ki... Ölmüş gitmiş bir ideolojiyi gömmek... Bu ölüyü bu millet daha da yük edinmez, bilesiniz!

Türkiye, 6 Ok Kıskacına Nasıl Sokuldu?

Mantıklı düşünmek gerek...

"Eşşek uslu durur..."

Teşekkürler Rafıım..

2,8 milyon BDP seçmeni var bu ülkede... Bu seçmenin içinden gelen de bir PKK var ve sadece 5000 tane silahlı militanı var... Ve bu PKK son 30 yılda bu ülkeyi 300 milyar dolar zarara uğrattı... On binlerce insanın ölümüne, binlerce güvenlik birimimizin şehit olmasına sebep oldu...

Dikkat etmelisin!.

Cevap:Kurtuluş savaşının kazanılması üzerine halkın M. Kemal'e teşekkür amacıyla verdiği yetkiyle sokuldu.

Şeriat Hukuku için referandum mu yapılmalı diyorsun yani rafıım?..

2-3 ay içinde ne değişti?

parya,

Altı oktan bazıları sonraki anayasalara da geçti; mesela 1961 anayasasının başlangıç bölümüne?Türk milliyetçiliğinden hız ve ilham alarak? cümlesi yerleştirildi. Ne hikmetse Atatürk milliyetçiliği tanımı henüz icat edilmemişti. Diğer yandan, aynı anayasada cumhuriyetin nitelikleri sayılırken milli ve laik ilkeler zikredilmiş; ?Atatürk devrimlerine bağlılık? cümlesi ile herhalde geriye kalan ilkeler hatırlatılmıştı. Elbette cumhuriyetçilik, cumhuriyet idaresinin değiştirilmesinin dahi önerilemeyeceği formülü altında sıkıca vurgulanmıştı. Sonra sıra 1982 anayasasına geldiğinde, son formül yinelenmiş ve?Atatürk milliyetçiliği? ile laiklik ilkesine özel bir göndermede bulunulmuştu. Elbette bir zamanlar Refet Bele?nin mecliste yaptığı konuşmada özellikle belirttiği şekilde devletçilik, bütün anayasaların ruhuna işlemişti. 1961 anayasasında yer alan sosyal devlet ilkesi, aslında devletin ekonomik ve siyasal alandaki geniş faaliyet alanlarını belirtmek üzere kullanılmıştı. Sonraki anayasa da bu formülü aynı şekilde sürdürdü. 1961 anayasasının aksine son anayasa, devletçiliği daha çok siyasal anlamda benimsemişti. Devletin ön plana çıkışı, kişinin devlet karşısında cüce kalması, aslında bu anayasa anlayışının bariz bir sonucuydu. Devletin siyasal alanda güçlenmesi, buna karşılık ekonomik alanda piyasa ekonomisinin hakim olmasına gayret, bu anlamda ta 1930?lardan gelen bir uyuşmazlığın ve tartışmanın, devletçi ekonominin sonunu göstermekteydi. Siyasal alanda hakimiyetin tamamen devlete bırakılmasının getirdiği sonuçların kalıcı olmasına çalışılmıştı. Fakat zaman içinde bu iki alanın kendi içinde bir çatışma yaratıp yaratmayacağı sorusu pek de öngörülmemiş gibidir.

Ne kadar kan akacağını hesap edebiliyor musun?

75 milyon türkiye vatandaşının 50 milyonu ŞERİAT İSTİYORUM derse, olay bitmiştir!!..

Cemil Koçak / Star, 1.10.2011

milletten korkan kim rafıım..

İç savaşın boyutlarını sen düşünebiliyor musun?

Bunu diyorum...

Recep Peker sahnede

Lancel

Halil Menteşe ise, CHP?nin ilkelerinin anayasal ilkeler olarak kabul edilmesi için geçerli hiçbir neden göremediğini açık yüreklilikle savunuyordu. Dahası, devletçilik diyordu, ?mesela devletin şekli meyanına giriyor; şimdi ekonomide liberal taraftarı ferdiyatçı bir vatandaş ortaya çıkar da propagandaya başlarsa? şeklinde devam ederken; Rasih Kaplan anında yanıtını veriyordu: ?Öbür dünyaya gider deriz.? Bu yanlış arnlamaya imkan vermeyecek yanıt karşısında Menteşe yine de iyiniyetini bozmuyordu anlaşılan: Bunu söyleyen kişi devletin şeklini değiştirmeye kalkışmak suçlamasıyla acaba polisçe yakalanıp mahkemeye mi verilecekti? Milliyetçilik ilkesi de sorunluydu; ona göre, ?milliyetçiliği devletin şekli meyanına koyarken?, uluslararası akımlara karşı hükumetin eline bir?silah? verilmiş oluyordu. Ancak eğer bir komünist ortaya çıkıp da, komünist faaliyetleri nedeniyle mahkemeye verildiğinde, devletin şekli olarak tanımlanan inkılapçılıktan yararlanmaya kalkarsa ne olacaktı? Menteşe bu soruyu sorduktan sonra birazcık yanıtını da veriyordu: Komünist kendisinin de inkılapçı olduğunu, bu nedenle devletin şeklini değiştirmeye çalışmaktan dolayı yargılanamayacağını ve cezalandırılamayacağını ileri sürerse, ne olacaktı? Sonunda komünizm propagandası da inkılapçılık tanımı altına girmez miydi? Bu sorular mecliste?komünistlik istemiyoruz? sesleriyle karşılık bulmuştu.

İtirazlar sürerken kabul

Eğer şeriat getirilmeye kalkarsa bunun karşısında en az 35 milyon insan olur... Bu kadar insan içinde özgürlük için silahlanmayı göze alabilecek yüz binlerce insan çıkacağını hesap edemiyor musun?

dostum hayırdır? radikal bir milli görüş çizgisinde gördüm seni..

Meydanı boş buldular galiba. Eşek uslu durur ama tepti mi adama feleğini şaşırtır. Az kaldı bu devran döner elbet.