Aynı çağlarda İslam coğrafyasında durum neredeyse bunun tam tersidir. Söz gelimi drahoma yerine erkeğin kadına dini bir vecibe olarak ödemesi gereken bir mehir bulunur, kadının kimlik ve kişilik haklarına yönelik bir varlığı tescillenmiş olur. Ne zaman ki mehirde had aşılıp uygulama başlık parasına dönüştürülmüştür, buradaki düzen de bozulmuştur. Üstelik bu uygulama töre kabul edilince mehir parası hızla dini sınırları aşıp kadının hakkı olmaktan ziyade kız evinin bir kazanç kapısına dönüşüverir. Ortaçağ Hıristiyan dünyasındaki drahoma kadının, İslam dünyasındaki başlık parası ise erkeğin otoritesiyle doğru orantılı olarak kullanılmış; parayı veren taraf diğerine karşı bunu bir baskı unsuru gibi kullanmış, sonuçta ya kadının, ya erkeğin hakkı çiğnenmiştir.

bılmem nedendır ne olur şimdi bakk:))kırma bızı

yolu yordamını bılır, akşam eşıne guzel guzel yemekler yapar,, karşısına geçıp çançan çene yapmaz:)))

abdül abdül :))

Buradaki kadın, zannederiz modern zamanların duvar saati yerinedir; hiç sesi kesilmediği yetmezmiş gibi saat başlarında da bağırır durur.

O çağların İslam dünyasında bu anaerkil otoriten ailenin tam aksine, ataerkil bir yapı hüküm sürer, ağzı var dili yok hale getirilmiş kadın, kocasının sevgisi ölçüsünde bir dönem baş tacı, ardından da hizmetkar derekesine düşürülerek yok sayılıverir. Dörde kadar evlenmeye cevaz verildiği için de kadınların kocalarına karşı asla açılmayan çeneleri birbirlerine karşı hiç kapanmaz.

mayıssssssssss:;)

bi kendini belli edip gidiyosun, nese hazırlıklı gel, konumuz erkeklerin kadınlardaki bu konuşma güdüsünü ortaçağa kadar indirgemeleri, kadınların erkekleri düğünden sonra telef etmeleri ama erkeklerin kadına şiddetin o günden bu yana hiç değişmediğini görmemeleri..

bunu bilmek/söyleyebilmek o inciyi daha da değerli kılar

aralıkta gelen mayıss...

yaw bırakın bu gelmıs gecmıs orta cagdakı olaylar abdul tarıhı esermısın yavrum sen ::))))

ne yedısı 77tane fark var,,,

mayıs mayıssss:))))

sen nıye kendını ortaçag hırıstıyan kadınlarıyala bır tutuyosun bakalım, bızım kadınlarımız öle mı ya, erını bılır evını bılır çenesını bılır dılını tutar, ekonomısını bılır, dıni dıregını bılır...

mayıs sen taaa aralıga kadar geldın,,,

abdül, özrün kabahatinden büyük :) tamam ben elin hristiyan kadınıyla bir tutmuyorum kendimi elbet, ama senin bu sayıklarında kulağını tırmalıyor insanın,, tamam belki güzel şeyler demek istiyorsun güzel örnekler veriyorsun konuyu güzel biryerlere getirmek istiyorsun ben seni anlıyorum da, bu yazdıklarını okuyan bayanlar bunları senin dediğin şekilde görmez.. yazdıklarında müslüman kadını çenesini tutacak bacağını kırıp evinde otracak az konuşacak çok iş yapacak erkeğine hizmet edecek gibi birşey çıkıyor :)

mayıs, okyanusun dibindeki inciye vakıf olmuşsun..

bu konuya sonra bakacam.

Ortaçağ'da Batı dünyasında evlenmek de boşanmak da çok zor imiş. Bilhassa Katolik kilisesinin çok ağır kurallarla gençleri canından bezdirdiği bilinir. Yılın belli zamanlarında evlenmenin yasak oluşu gibi. Yine o çağlarda iki yortu veya bayram arasında evlenmek geleneğe aykırı görüldüğü için kilise böyle bir talepte bulunana dünyayı dar getirirmiş. Normal zamanda evlenme dileklerini kiliseye bildirenleri papazlar araştırır, en ufak bir bit yeniği sezdikleri durumda evliliğe izin vermezler, hatta onları birbirine düşman edecek şartlar hazırlarlarmış. Söz gelimi para için yapılacak bir evlilik olduğu ortaya çıkarsa kilise adına paraya el koyup düğünü bozarlarmış. Kızlarını evlendirecek babaların yığınla drahoma hazırlaması şartı bir yana bu drahomanın yarısına yakın bir meblağı da kiliseye bağışlaması şart imiş. Dünürlük yemeği, söz kesme, nişan ve düğün gibi geleneklerin hepsi o vakit de var imiş. Ancak bütün bunlar kilisenin bilgisi ve kontrolü dahilinde yürütülmek zorundaymış. Daha söz kesildiği andan itibaren düğün sürecini bir papaz takip eder ve nikahı da o kıyarmış.

yukarıdaki örnekteki konu ile günümüzün gazete manşetlerindeki kadına şiddet arasındaki 7 farkı bulun?

nerrdeee amelie, bildiklerim bilmediklerim arasında kum tanesi gibi

Ortaçağ Hıristiyan dünyasında bir evde tahammül edilemeyecek üç şey bulunurmuş: Ocaktan odaya yayılan duman, ahırdan gelip mutfağa üşüşen sinekler ve öfkeli bir kadın.

Yine o zamanlarda delikanlılığında neşeli yaşayıp özenli giyinen, saçlarını tarayıp çevresiyle ahbaplık eden bir damadın, düğünden birkaç yıl sonra sökük elbiseler ve kirli ayakkabılarla dolaşan, saçlarını taramak bile istemeyen, bıkkın, bezgin bir koca haline dönüşüvermesi hemen her mahallede rastlanan hallerdendir. Aile kavgalarında sesi çok çıkan da, komşuya koşup ortalığı birbirine katan da aynı kadın olmuştur çünkü.

ortaçağda fazla konuşan kadınları bu cadıdır diyerek bir ırmağa atarlarmış, eğer kadın ırmakta yüzme bilmediği için boğulursa 'vahh vahh yanılmışız meğer masummuş bu kadın bak boğuldu'derlermiş, eğer hasbel kader kadın o ırmakdan sağ sağlim çıkarsa 'biz demedikmi cadı diye, bakın sular bile kabul etmedi onu'diye karaya çıkan kadını cadı kazanında yakarlarmış..

abdl konu ilgimi çekti ama uzun yazmışın. onun için yarın bi bakayım diye yazdım ki konunu kaybetmeyeyim. yarın sorgulayıp bulayım diye yazdım o yorumu..

abdül bu ozamanla o zamanı kıyaslamıyosun değil mi

meselaaa?

Ne diyelim; sevgilerini parayla ölçenlerin haline bakıp ibret almak için yirmi birinci yüzyılı beklemek zorunda kalan insanoğluna hakikaten yazık!...

tabıkıde kıyaslıyorummmm

bahsettiğin örnekte çok konuşan kadından örnekelr vermişsin, ozamanda erkeleri mülayim göstermişsin ama cadı avına çıktıklarını unutuyorsun

bilemem neden :)) tüm konsantırasyonumu bozdun :)))))