?Mor Mürekkep (Deneme; İyiadam Yayınları, 1999)

Aklımla kalbimin, halimle sözümün, teslimiyetimle ve vehmimin arasında kaldım ben. Aklımı gösteren ismimle aşkımı gösteren ateş arasına düştüm, o uçurumda yittim ben. Aynı anda iki şey olunamadığı için aşkın saltanatında, o uçurumda yitirdim ben.

Birden bir meczub, ehil arslanları, atları ve arabaları aşarak Züleyha?nın tahtırevanının önüne dikiliverdi, yürüyüş durdu. Züleyha tül cibinliği aralayarak bu duraklamanın nedenini anlamak istedi.

II- Dilencinin Züleyha?ya Gülümsemesi

On dört yaşında babasının vefatıyla beraber ailenin ekonomik ve sosyal rengi değişir. Konaktan apartman dairesine geçiş yazarın içe dönük ruh yapısının teşekkülünde ve duyarlılığının şekillenmesinde etkili olmuştur. Daha sonra yüksek tahsil için aileden uzaklaşması bakışlarını dış dünyaya çevirmesini Anadolu?yu ve insanını tanıtmasını sağladı. Öğrencilik yıllarında halk edebiyatı ve Orta Asya estetiğinin peşinde idi. Bunu bir ölçüde ilk hikayelerine de yansıttı. . Gerek sanatkar, gerekse akademik kişiliğinin gelişmesinde hocası Orhan Okay?dan teşvik ve destek gördü.

Aşkım yeter, tenimin beni hapsettiği zindandan aşkımın kanatlarıyla geçip gideyim.

diye gidiyor " Cümle Kapısı"'nın arka sözü...

Rabbini bilen Züleyha ilk dua olarak hemen oracıkta, Rabkim, dedi, gözlerimden bu acıyı kim silecek benim? Kim yıkayacak gözlerimin içini? Kim yıkayacak acılarla dolup taşan kalbimi?

?Şair Nigar Hanım (İnceleme; İletişim Yayınları, 1998)

Aşkım yeter, muhabbet denizinin kıyıları ne denli sınırsızmış göreyim. Aşkım yeter varlığımın anlamı neymiş, çözeyim.

Gözlerinin önünden geçerken Yusuf?un dahil olduğu eski zaman düşleri, efendiyi köleye, köleyi efendiye dönüştüren hikayenin özeti. Züleyha bir sesle irkildi. Bir dilenciydi bu. Elinde asa, sırtında yırtık bir hırka vardı. Gözlerinde; düşenin dostu olan o yeganeden başkasına güvenmemenin emniyeti.

Rabbim, acıya razıyım ama gözyaşım bende kalsın. Razıyım yoklukta var olayım.

Züleyha gülümsedi, mamur sarayların ve yıkık sarayların kentinde bütün dilenciler bir eşi daha bulunamayacak devletle donandılar.

nihade.. yok onun gibi bi kadın daha..:)

Göz yaşlarımı ve aşkımı alma, onlar bende kalsın. Bedel olsun. Ödül olsun. Bağış olsun. Yoksulluğum zenginliğim olsun.

Ama sen şimdi ben olmuşsun. Belin bükülmüş, Mısr?ın aysız gecelerine benzeyen saçların beyazlamış, Nil?in pürüzsüz sathına benzeyen tenin buruşmuş. Yoksul düşmüşsün, aç ve yalnızsın. Keşke ben de senin yerinde olmuş olsam da ellerinden tutabilsem. Ama gel gör ki sana verebilecek hiçbir şeyim yok, kalbimin dışında. Böyle diyerek dilenci Züleyha?ya gülümsedi. Gülümsemesinde dilencinin şefkat vardı.

tavsiye ederim, bu kadın muhteşem yazıyo..

İki gülümseme öykü I- Züleyha?nın Dilenciye Gülümsemesi

Aşkla var olduğum yerde yine aşkla yok olayım.

?Cümle Kapısı (Deneme, Timaş Yayınları, 2004)(TYB 2003 Yılı Deneme Ödülü)

Şirine topu topu 2 kişi miyiz Bekiroğlu okuyan?

gündüz güncellersem okuyanlar çıkar sanırım.. o da olmassa tanıtmış olurus dimi:)

bugun gündüz guncelleyelim bote ki daha fazla insan tanışsın..

Dedi: Züleyha, bir zamanlar ne kadar, hem ne kadar yardım ettiğin bu yoksulu sen elbet hatırlamazsın. Ölümün ürpertili uçurumunun kıyılarından tutup da geri çekiverdiğin onca muhtaç arasından bu silik soluk simayı elbette bulup çıkaramazsın.

?Yusuf İle Züleyha / Kalbin Üzerine Titreyen Hüzün (Şark Mesnevisi, Timaş Yayınları, 2000)

?Nun Masalları (Öykü; Dergah Yayınları, 1997)

Rabbim, dedi Züleyha çıkar aradan takılıp kaldığım tenimi, kaldır aradan saf aşkla aramdaki perdeleri.

Gözlerini kaldırarak Züleyha?nın yüzüne bakmaya başladı meczub. Züleyha, dedi, sevindir beni. Züleyha kölelerine meczubun sevindirilmesi için işaret etti.

isimle ateş arasında kitabında, bi insan bi kadını ancak bu kadar güsel anlatabilir ;)

La da öyle..

Züleyha gülümsedi, açıldı bütün beyaz zambaklar, bütün bahçelere bahar geldi.

Kendi ifadesiyle, kendini asıl buluşu mezuniyet sonrası yıllara rastlar. 1979 yılında apartmandan tekrar eski, müstakil ve bahçeli bir eve taşınırlar. Böylece sanatkarımız, ruhunu harekete geçiren atmosfere yeniden kavuşur. Daha sonra bir İstanbul seyahatinde hayatına Osmanlı ve Topkapı girer ve bu saray giderek, adeta bir tutkuya dönüşür. Ama onu çeken Osmanlı?nın zaferleri ya da yenilikleri değildir. ?Saray?ı özellikle insani yanı ile yakalamaya çalışır.

Çıldırmak üzereyim.

yassam yasabilsem onun gibi..

KARA YAĞMUR

okumuyorum gelemez miym yani

nun masallarını bende okuyamadım daha, okursan anlatırsın:)

Aşkım yeter, tenimin kafesiyle düştüğüm kuyudan aşkımın tüyleriyle yükseleyim.

?Mavi Lale (Deneme, İyiadam Yayınları, 2001)

Cem, tavsiye ederim bu kitapları oku..

ben geçen yıl tanıştım.. çok geç kalmışım diyorum..

ben yazım şekline hayranım..

İsimle Ateş Arasında -arka kapak

Dilenci ve Züleyha?ya dair

Züleyha, dedi, sevindir beni, bana gülümse. Başka bir şey istemem.

O günden sonra Mısr?ın lisanına, sadaka vermek anlamına gelen yeni bir deyim yerleşti: Züleyha?nın gülümsemesi.

Doğduğu ay (3 Mayıs), ruh dünyası ve ardından şiir ve hikayelerinde hep yer almıştır. Altı yaşına kadar oturdukları, konak yavrusu denilebilecek büyük evde yaşadıkları, hikayelerinin şuur altı malzemesini hazırlamıştır; ?Çini dolap tutamakları, billur kapı kolları, vitraylardan süzülen efsunlu hava, kapı yanında açan filbahri çiçekleri, taş duvarlardan fışkıran yabani incir dalı, kocaman halının göbeğine düşen sarı ikindi güneşi, geceleri yatağa uzanan dalga sesleri ve bu seslerle karışan martı çığlıkları.? Bütün bunların izdüşümleri daha çocukluk yıllarında sanatkar ruhunu yoğuran dünyanın temelini teşkil etmişlerdir.

Acımasız bir yaşlılık ve çok kollu bir ahtapota benzeyen hastalık tarafından kuşatılmışsa da kalbinden daha fazla acıyan bir yeri yoktu. Züleyha hala aşktı.

?Halide Edib Adıvar (İnceleme; Şule Yayınları, 1999)

kıskandığım tek roman kahramanı..

Başını önüne eğen meczub sessiz ve sakin, geldiği gibi çekiliverdi.

Bir gün Züleyha, arkalığına beyaz sümbül dalları işlenmiş tahtırevanıyla geçiyordu kütüphanelerin ve tapınakların kenti olan kentinin sokaklarından.

Yusuf İle Züleyha'dan...

Köleler mor renkli kadife bir keseyi uzattılar avcuna ama meczup oralı bile olmadı.

ZÜLEYHA?NIN İLK DUASI

daha önceden hiç duymamıştım adını bu yazarın malum kitaplarla pek haşır neşir değiliz.. başlığı okuyunca araştırdım biraz okunası bir yazar.. özellikle nun masalları dikkatimi çekti.. sayende yeni bir yazarla daha tanışıcaz.. savulll :)

Züleyha, bu sesi hatırladı ve yüzüne dikkatlice bakınca, aşkını reddettiği silik bir yığın sima arasından bir zamanların ordu kumandanını tanıdı, Mısr?ın en güçlü komutanını. Usulca gülümsedi.

Korkmuyorum, korkmuyorum ki mahkumu olduğum bu azabı akılcı gözle seyretmek mecburiyetinde kalmayayım. içinde bulunduğum, vasata abes gelebilecek nizamı akılcı gözle seyredip acı çekmemi benden kim isteyebilir? Acıdan başka nasibim ne? Neden geceler boyu, neden günler, haftalar, aylar, yıllar ve evet evet asırlar boyu, bu gri ürpertinin hem içinde hem de dışında yaşıyorum? Sabrını sonuna kadar zorlama. Bırak kendi halime beni. Neden duvarlar hem bende ve hem bende değil? Neden ben onların hem içinde ve hem de dışındayım? Neden hem bu günde ve hem de dündeyim? Gerçekten hem de dünde miyim? Neden seni işte şu ilk görüşte tanıyor ve neden hem de kimliğini araştırıyorum? Neden benim kimliğim seninkini bulmama bağlı? Buraya nereden düştüm? Yerim burası mı? Burada mı olmam gerek? Bugünki kimliğim ne? Ya daha evveli? Ya daha evveli ve daha daha daha evveli? Ya sen?

Bu tanımlardan biri sorgusuz sualsiz teslimiyet anlamına gelirken. diğerinin. sorgusuz sualsiz teslimiyetin kurulumu demek olduğu. Böylece aşkın mutlak tanımının mümkünler aleminde na-mümkün olduğu. Yalan değildi güzel kokunun ezel hatırasını taşıdığı. Yalan değildi bazı şeylerin hep bir şeyle bir şey arasında bir ürperti gibi asılı durduğu.

Ben uydurdum bütün bu hikayeleri. Ama size şunu söylüyorum ki: Daha yüksekte duran bir gerçeği işaret etmek için bunca hikaye uydurdum. Demek istediğim. hepsi yalanken anlattıklarımın. anne kalbinde bir çocuk yokluğunun işaret ettiği acı yalan değildi. Yalan değildi eşi zalim avcı tarafından vurulan turnanın zaruri ölümü. Yalan değildi kemalin arkasından zevalin geldiği. Olgunlaşan her şeyin sonunda bozulduğu. Bir şey bozulurken onunla birlikte başka şeylerin de bozulduğu. Yalan değildi devletlerin insanlar gibi. aşkların da devletler gibi ömürleri olduğu. mahiyeti safiyet olan aşkı en çok karanlıkların boğduğu. Yalan değildi aşkın birbirine uymayan iki tanımının olduğu.

O gün Züleyha, ki o artık ne zengin ne de genç ve güzel bir kadındı, çok kez ölmüştü de gövdesinde bir kez bile ölümü duymamıştı kalbinde, bacaklarındaki derman kesilince yavaş yavaş, olduğu yere çömeliverdi. Sırtını dayadı da bir duvara yumdu gözlerini.

Çıldırmaktan korkmuyorum.

Hemen arkasından da, olsun, dedi. Rabbim, her şeye razıyım. Hepsine razıyım. Yeter ki aşktan azad etme kalbimi. Yeter ki göz yaşlarımın serininde yıka içimi.

dadaş ya sen de olmasaydın:)))

Belki hepten çılgınım.

Züleyha?nın kalbi Yusuf?u yitirdiğinden bu yana hiç olmadığı kadar genişledi. İlk kez Züleyha derin bir nefes alabildi.

"... Kelimeyle değil, cümleyle duşunduğumu farkettim ben. Muhal farz bile olsa "Her şeyi özetleyecek bir cümle" tutkum, mana biriminin cümle olmasından. Karmaşık cümlelerle konuşmayı sevmem. öyle duşunmemde. Baska türlü anlatamıyorum, bu yuzden mazurum ben..."

nihade.. içimin karanlık yanı..

Nun Masallarından...

kelimeleri öyle bi söylüo ki kimse sanki o şeyi daha önce düşünmemiş..

boteci, başlık için pek mersi..

Ateşe düşen yaş kütüğün önce boğula boğula, sonra alev alev, sonra köz, yanması gibi Züleyha da yanıyordu. Ne bir çığlık, ne bir şikayet. Çıt yok! Züleyha dayanıyordu. Züleyha?nın içinde büyüyen hu yangını, bunu kendisi de bilmiyordu. Bir ah?tı Züleyha sadece. Kelam yoktu, eylem yoktu. Yürüyordu ama yürüdüğü yolun mahiyetini henüz fark etmiyordu.

gel fransıs.. kapımıs açık..

Yeter aşkım, yeter ki aşkımın kalbime düştüğü yere kadar yükseleyim.

Bir gün Züleyha, ki o artık Yusuf?un özlemiyle bütün serveti ve bütün gücü de, gençliği ve güzelliği gibi kendisini terk etmiş bir kadındı, bir zamanlar görkemli alaylar eşliğinde ve bir ışık topu halinde geçtiği kentinin sokaklarından sessizce geçiyordu. Adımları hastalıklı ve ağırdı.

Hikayelerine ayrılarak anlatılmış bir romanda son kez yemin ediyorum ki: Vallahi yalan değildi!

cam ırmağı taş geminin başlangıç hikayesine bayılıyorum..

inançla ilintili gibi

okunmaya değer sayılı yazarlardan biri..

Görkemli bir alayla geldiğini görenler saygı ve hayranlıkla kenara çekiliyor ve Mısr?ın parlak seheri Züleyha?ya yol açıyorlardı. Zengin ve güçlüydü, en fazla da güzeldi. Ve kimse kırmızı gülleri saçına Züleyha gibi takamazdı.

?La: Sonsuzluk Hecesi (Roman-Mesnevi, Timaş Yayınları, 2008)

Günahı ve ihaneti bu dünyada su öbür dünyada ateş arıtacakken. suyla arınmayan aşık kalbinin ancak ateşle durulduğu. Belki de bu yüzden bir büyük yangının koptuğu. Bir ocağın; kelama mecbur çileden yenik elemden ibaret bir kalpten kopa gelen yangınla tutuşup kül olduğu.

Yusuf ile Züleyha inançla ilgili zaten fransız..

?Cam Irmağı Taş Gemi (Hikaye, Timaş Yayınları, 2006) (TYB 2006 Yılı Hikaye Ödülü)

haklısın, bence Bekiroğlu hakettiği ilgiyi gormüyor ya da insanlar tanımıyor.. ben Zaman gazetesiyle tanıştım yazılarıyla ondan sonra kitaplarını hatmettim..

Yitirdikçe bulayım. Öldükçe doğayım.

isimle ateş arasında hiç bıkmadan usanmadan 4 defa okuduğum ve hala okumayı düşündüğüm bi kitap bu kadar mı güzel yazılır bu kadar mı güzel harmanlanır bir hükümdarlığın çöküşü ile bir aşk hikayesi diğerleride çok güzel tabii ama bu kitap mükemmel bir şey

Dergah mecbuaları ve Zaman Gazetesi?nde yayınlanan Bekiroğlu?nun eserleri:

Ve bildi ki durur gibi görünen hayat, devamlı değişmektedir ve şehin gedaya dönüşmesi zannedildiği kadar da zor değildir. Yeni bir deyim daha girdi Mısr?ın lisanına bu anlamda; Dilencinin Züleyha?ya gülümsemesi.

Bütün istediği Züleyha?nın, kendisine Yusuf?tan haber getirecek birisiyle karşılaşmak, onun soluk alıp verdiği havayı içine çekmek, onun adımlarını ya da gözlerini iz düşürdükleri yerden toplamaktı. Züleyha böyle var oluyordu. Yittiğini zannediyordu da zahirini görenler, Züleyha böyle büyüyordu.

Canım çekildikçe aradan saf aşktan ibaret kalayım.

?İsimle Ateş Arasında (Roman, Timaş Yayınları, 2002)