- Hayatımda ibret alınacak hadiseler varsa başkalarıyla paylaşır ve bu şekilde benden sonrakilerin aynı hatalara düşmemesine çalışırdım.

- Sohbetlerimin ana konusu Allah, Peygamber, Ashab- ı Kiram, Allah Dostlarının hayatı olurdu.

- Ben öldükten sonra amel defterimin kapanmaması için bir eser bırakırdım. Örneğin mescid yaptırır; bir dernek veya vakıfta görev alırdım.

söylesenize var mı?

ben size garanti veriyorum 5 dk içinde hiçbiriniz ölmeyeceksiniz :D

- Ölümü bir son olarak görüp, günümü gün etmeyi hedefime koyardım. Adeta dünyayı cennet haline getirmek için hep konforumu arttıracak şeyleri araştırırdım.

- Oynanmış ve oynanacak maç yorumlarını, araba aksesuarlarını, cep telefonu özelliklerini sohbetlerimin ana konusu yapardım.

- Dost dediklerimi gözden geçirir, ahirette bana eşlik etmeyecek kişi ve işlerden uzaklaşırdım.

2004 yılı Kasım ayı Altınoluk Dergisinden...!

- Mezarlıkları ziyaret eder, aynı yerde bir gün benim de olacağımı tefekkür ederdim.

hep şu an ölsem ne yapardım diye düşünürdüm ama biraz süre vermek daha başka düşüncelere, tefekküre yöneltiyor insanı...

BİRİNCİ YOL:

Hem yarın bana bir hak daha verseydin iyilerden olurdum dememen içindir.

Evet, fıkıh öğrenmekten, ilmihal bilgisi öğrenmekten bahsediyorum.

Doğrudur

dünya telaşıyla hiç ölmiyecekmişiz gibi geliyor öyle yaşıyoruz ama uzak değil ölüm yanı başımızda...

Örneğin bir an önce ne yapacağımızı öğrenmekle işe başlasak çok iyi olur.

ama o yakin nerdeee...!

- ?Hazreti Muhammed diye bir peygamber vardı, hayatımı onun gibi yaşamam gerekirdi? deyip hadis kitapları okurdum. Böylece kabirde ve ahiret aleminde arkadaşlık kuracağım insanlara daha buradayken dost olurdum.

- İnsanların vahye muhatab olması gayesiyle, Allah?ı ve Resulünü tanıtmak için koşardım.

- Başarı için her yola başvurulur düsturuyla hareket ederdim.

- Hiç ölmeyecekmiş gibi hep dünyaya çalışırdım.

1 sene ömrüm kalsa... 1 sene anca günahlarıma ağlardım herhalde:)

- Namaz kılanlardan değilsem, 5 Vakit namaz kılmaya başlayıp kaza namazı da kılardım.

"Rabbimiz ilmimizi artır..."

Ama deseler 1 sene ömrün kaldı 1 seneye kalmadan ölürdük.

- Hayatımın sahibi olarak kendimi gördüğüm için istediğim şekilde bu hayatı yaşardım.

- Ölümün bir son değil, insanın yaptığı uzun seferde bir ara durak olduğunu düşünürdüm. Ölümü bir DOST olarak gördüğüm Allah?a kavuşma vesilesi olarak bilirdim.

Bizim şu anda yaşadığımız hayat hangisi acaba? Birinci mi, ikinci mi yoksa ikisinin karışımı mı?

- Bol bol sadaka verirdim, zekatımı hesaplayıp gerekli yerlere ulaştırırdım.

- ?Dünya ahiretin tarlasıdır? düsturuyla her yaptığım çalışmanın ahirette bir karşılığının olduğu bilinciyle yaşardım.

- Dargın olduğum kişilerle barışır, helallik alırdım.

- ?Kazandığım paraları ben kendi gücümle, bilgimle kazandım? deyip istediğim gibi kullanma hakkına sahip olduğumu düşünerek haram helal demeden harcardım. Fakirleri düşünmezdim.

ne bir senesi 5 dakika sonrasına garantiniz var mı?

- Televizyon, internet gibi araçlarla, ?benim kimseye ihtiyacım yok? dercesine kendime bir dünya kurar, akraba ve komşularla ilişkimi asgariye indirirdim.

İKİNCİ YOL:

aslında 1 sene değil, yarına çıkmaya garantimiz yok. hatta aldığımız nefesi geri vermeye garanttimiz yok.

o halde yarın geç olmasın yapacaklarınızı şimdiden yapın... ,)

o sana verilen süre belki düşüncelerin değişir diye Allah merhametinden veriyor.

aha da saate baktım, ölen olursa yazsın lütfen :D

- Peygamberin; evime, işyerime, düğünüme, tatilime gelmesine izin vermezdim.

Ama çook uzun hesaplar yapıyor ölmeyecekmiş gibi çalışıyoruz. Kırdığımız üzdüğümüz insanlar da cabası.

1 sene değil de 5 sene veya 10 sene ömrünüz kalsaydı ne değişirdi?

- Kur?an?ı hayatıma karıştırmaz, sanki Allah yokmuş gibi bir hayat yaşardım.

- Kur?an? ı Kerim okur, anlamaya ve uygulamaya gayret ederdim; yani hayatımı Allah?ın şekillendirmesini sağlardım.

1 sene değil, belki 1 dakikalık ömrümüzün olacağını bile bilmediğimiz halde bu gafletimiz nedir? Muhakkak öleceğimiz bize bildirilmedi mi?

- Ölüm kelimesini ağzıma almaktan bile kaçar, onu görmezlikten gelirdim. Ölümü unutmak için kendime sürekli olarak ahirette kıymeti olmayan dünyevi meşgaleler bulurdum. Maç, yarışma, konser gibi yerler için gerekirse şehirlerarası sefere bile çıkardım.

- Hac ibadetimi ertelediysem hemen harekete geçerdim. Mümkün oldukça oruçlu olurdum.

- Kafama göre, nefsi arzularıma göre yaşayıp?nasıl olsa Allah affeder? diye kendimi avuturdum.

Evvela eşimden, evlatlarımdan yani ev halkından helallik isterdim. Ev halkı içinde anne baba bulunuyorsa öncelik onlardadır, onlardan alırdım...

- İnsanlarla mal çoğaltma yarışı yapardım. Sonra da?Allah beni sevdiği için çok mal verdi? kanaatini insanlara yayardım.

- Tevbe eder, Allah?a yönelirdim. La ilahe illallah sözünün anlamını öğrenir ve uygulardım.

- Aileme?mirasımı iyi koruyun, ben bunları elde etmek için yaşadım? diye vasiyet ederdim.

- Nasıl olsa dünyaya bir defa geliniyor deyip, vur patlasın çal oynasın tarzında bir hayat yaşardım.