Hakların temeline sanki bir volkan düştü

Suskunluğa dönüştü sokaklarda feryadım

Şarrkısıyla yaşadık yıllar yılı baharın

Muhibbi adını kullanan Muhteşem Süleyman

Anneler çocuklara hep seni içirecek

Yağ yağmur! Yağ ki gönlüme

-Her daim Aşıklara SELAM olsun.

On asırlık ocağın savururdum külünü

Beynimin merkezine ölümsüz ferman düştü

Enisim, mahremim, varım, güzeller şahı sultanım

Düşmanlik içimizde; dostluklar yaban düştü

Tümü şöyle:

Hubb-i fillah için yazar kalemler,

Toprağı kirlerinden arındırır bir Yağmur

Alemlerin yüce perverdigarı

zehirli otlarda çıkıyor o bağırdan..) zirai ilaçlama olmadan olmuyor maalesef. ziraatçi olmaya pek niyetli değilim. ama kaside, yazdıklarına katılıyorum.

o hain gözleri bir daha açma ne olursun

Bir güzide mektuptur, çağlarin ötesinden

Hazret-i Yusuf?u hapse attıran,

Sükutu yar, sevinci dualar kadar derin

Hain nefse uymak belimi büktü

Zedelendi sağduyu; körleşen iz'an düştü

Her an yanasım gelir

Ona zeval ermez imiş

Aşk ateşi ciğerimi,

... Ve nice kayaların arasından o rahmet yağmurları ile ne fidanlar çıkıyor...

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydım

Yüce Mevlam, senden olmazsa ferman

Hakkı öven, zulmü yeren sevgidir.

Ben yüreği yanık

Bir hurma çekirdeği tercihimdir dünyaya

Sevgidir, Leyla?yı dile düşüren,

Tablosunu yapardim yıkılan her kulenin

Büyüt körpe hislerimi

Muhibbi

Bu gurbet ellerde

İçimde hicranınla tutuşuyor nağmeler

Aka geldi, aka gider.

Devlerin esrarını aynalara sorsaydım

Yüreğimde kurumuş fidan yeşersin

Tedbir almak ona engel değildir

Aşk her kimi kıldı fani

Hayatım hasılım, ömrüm, şarab-ı kevserim, adnim

Helal lokma yutmayanlar

Mahkumlar yargılıyor; hakimler mahkum şimdi

Kefenimi biçseydi Ebva'da esen rüzgar

Dokunduğun küçük bir nakış da ben olsaydim

bir gece seni düşünmeden gözlerimi kapatırsam

Yeryüzünde seni bir görmüş de ben olsaydım

Kırk kez öldüreler

Kibri söküp atmayanlar

bir gün o taşlarda ağlar yalnızlığına...

Yunus sana sadık kuldur,

Canımdan daha cansın

İlmi sana erenlerin

Yağmur, seninle biter susuzluğu evrenin

Bu gözlerim dost yüzüne,

Stanbulum, Karaman?ım, diyar-ı milket-i Rum?um

Hak aşkıyla diyar diyar gezdiren,

... ama taşlar su tutmaz... toprak gibi tutmalı suyu.. içtikçe kana kana bağrından güzellikler bitirmeli...

Sensiz kıtalar boyu uzayan vatan düştü

Ebedi aşka giden esrarlı yollarında

Bu derdi çekmeye kalmadı derman

Coşturur hep bülbülleri,

Dolaşan ben olsaydım Save'nin damarında

Irmakların akışında sevgi var,

Sendendir eskimeyen cevheri efkarımın

En müstesna doğuşa hamiledir kainat

Bir bebeğin secdeye uzanırken elleri

Benim de yüreğime takılsın kanatlar!

Yağmur;Yeşeren yeryüzünün muştusu

Ne sıkıntı çekti şu çileli baş

Beni sana vereyim

Ey padişah-ı lem yezel,

Şaşkınlığa açılır gözleri, görmeyenin

İster ağlat, ister güldür,

İnsanlık bahçemize sensizlik hazan düştü

Öyle coşkun ki;

Dizildim yar yollarına

Sonsuzluk çiçeklerle donandı yüreğimde

Lütfun da hoş, kahrın da hoş...

Bensiz varasım gelir.

Kuşaktan kuşağa süren sevgidir.

Senin tutkunla mecnun geziyor güneş ve ay

görünmez bir şey gözüne.

Ey dost senin yoluna

Çeke geldi, çeke gider.

Yağ yağmur! Paslanmış yürek yıkansın

Bir yağmur damlası duruluğunda ve berraklığında

Batılı yıkmak için kuşandığın kılıcın

Senden bir kıvılcımın, süreyya bir şulenin

Sensizlikten bozulan dengeye ziyan düştü

Ve bir daha hiç yitirmeyeyim!

Ortalığı kaplar duman,

Vareden'in adıyla insanlığa inen Nur

Gönüllere cila vuran sevgidir.

Gözü, gayra bakmaz imiş

Dünya sevgisinden beni halas et

Kalbi temiz olmaz imiş

Leyla çok uzaklarda

Alıp yüreğimi O?na götüreyim!

Her sayfaya talihsiz binlerce kurban düştü

Sensizlik diyarından püsküllü yalan düştü

Hakkı zikret yana yana!

Bülbül gibi ötenlerin

Sel gider ve zulmetin çöplüğü temizlenir

Erdemin, bereketin doldurur haneleri

Renkleri birbirinden ayıran mihenk senin

Olsun aşkın bahtiyarı,

Taş deyip geçmemeli yine de...

Küçük bir tay gibi kırlarda koşsam

Aşkın ateşi ile

Bağ bahçe kurduran, fidan diktiren,

Neşatım, işretim, bezmim, çerağım, neyyirim, şem?im

Hazindir ki; dertleri asmaya umman düştü

Kelimeyi inci gibi dizdiren,

bilse taş, topraktan hiç korkarmıydı!

Kırık bir kayık kaldı elimizde, hayali

bu kadar güzel anlatır dı heralde,,,,,,,,,,,,,,,

Halvetine erişenler

Boş çevirmez isteyene verirsin

Yıldırımlar parçalar çirkefin gövdesini

Ay gibisin; güneşler parlıyor gözlerinde

Kırılsın nefsimin halat gibi zinciri de!

Koymalısın yola başı,

Sana sırılsıklam bir bakış da ben olsaydım

Kaşlarını yıkışında sevgi var,

Annelerin bakışında sevgi var,

Yağmur, bir gün kurtulup çağın kundaklarından

Çözülürdü zihnimde buzlanmış düşünceler

Yağ ıssız çöllerime

Bulutlar dağılır, yağmur yağmaz hiç

Sümeyra'yı arıyor her damlada bir saray

Her damlada yeniden dirileyim!

Layık görür isen narı,

Umut çöl yağmurlarında

Her yer gece olur, güneş doğmaz hiç

Sana sırılsıklam bir bakiş da ben olsaydım

Kalmasın kalbimde siyah noktalar!

Benden bana yakınsın

Kudrettendir silinmeyen boyası,

Ey kadir-i hayy-u ezel.

Vuslatına erenlerin

Rabbim her an kalbimi yoklar!

Turuncu u nar u narencim, benim şem?-i şebistanım

Ölümden hiç korkmaz imiş

Yağ, ruhum Allah! nidasıyla kendinden geçsin!

Sensiz, ufuklarıma yalancı bir tan düştü

Evlerin arasına dikilir yesil bayrak

Benliğim kaybolsun Rahmet denizinde

Kabzasında bir dirhem gümüş de ben olsaydım

Çalışır, geceyi gündüze katar,

Ok gibi kaddimi büküp benim de ya eyleyen?

Badiye yaylasında koklasaydım izini

Ben karasevdalı

Dokunduğun küçük bir nakiş da ben olsaydım

Sana gönül verenlerin

Güvenilen dağlara kar yağdi birer birer

Ölmez imiş aşık canı

Okşadığın bir parça kumaş da ben olsaydım

Sensiz, tutunduğumuz dallardan yılan düştü

Senindir her zaman her işte ferman

Bazen kendine aşık deli bir fırtınaydım

Sevgidir, Mecnun?u çöle düşüren,

İyinin kötünün birer aynası,

Bitmez ayrılık savaşı

" Aşk mıdır sinem içinde gelip de can eyleyen "

Kapında çünki meddahım, seni medh ederim daim

Sana mü'mindir sema; sana muhtaçtır zemin

eyvalh kardeşim.. ayrıca paylaştığım şiiri kanuni eşine yazmış ne güzel yazmış..

Düşmanları yere seren sevgidir.

O mücella çehreni izleseydim ebedi

Yüreğimin gülleri

Canım veresim gelir

Yağmur; Bir diriliş müjdesi

Rüzgar esmez, düşmez ağaçtan yaprak

Şehirler kabus dolu; köylere duman düştü

Toplumun gündemine koyu bir isyan düştü

Üstüne pırıl pırıl damladığın bir kaya

Değmesin sineme, şeytandan zehirli oklar!

Katil sinekler deldi hicabın perdesini

İhtiyar cübbesinden kan süzülür Nebi'nin

Nefsinle yeniden çizilecek desenler

Ulaşır intizarın yaldızlı sabahına

Aşk ateşi ile ciğer pişiren,

Sevgidir, aşığa çile çektiren,

Ha soldu solacak

Uğrunda koparılan bir baş da ben olsaydım

Hiç çürümez imiş teni

Çok uzun ama, o kadar güzel ki; şiirlerin en güzeli, okumaya değer

Sesini duymayanlar girdabında boğulur

Bu yalancı tuzağı

Kadına, erkeğe ilim okutan,

Lütfun da hoş, kahrın da hoş.

Erit n'olur benliğimi

Açılır her kapı sana,

Paramparça, ateşler sahinin hayalleri

Bir cezir yaşadım ki, yaşanmamiş, mazide

Boyun veresim gelir

Takdirde ne ise o başa gelir

Kardeşler arasında heyhat, su-i zan düştü

Hak ehline uzakmış

Alsam, ölümsüzlüğü billur dudaklarından

Yüzyıllardır dorukta bekleyen sultan düştü

Şanlı fetih için toplar döktüren,

Bir devrim korkusuyla halkalanır yokuşlar

Sevgidir yol yapan, pınar akıtan,

Kırıldı adaletin kılıcı; kalkan düştü

Rahmet vadilerinden boşanır ab-ı hayat

Muradım kalmadı

Tohumlar ve iklimler senindir; mevsim senin

Yalancı dünyada

Sadıklar durur sözüne,

Kimse dilin bilmez imiş

Kalbim, içinde saklanmış bir çocuğun gözyaşını saklar.

Bir çocuk masumiyetinde kıyama durayım!

Aşk mıdır sinem içinde gelip de can eyleyen

Tak etti firak canıma,

Değişti hayel köşküm, gözümde viran düştü

Hoştur bana senden gelen,

Yağ yağmur! Yitirdiğim düşlerim senle canlansın

Yağmur, gülsenimize sensiz, baldiran düştü

Hafiften bir yağmur yağmıştı dışarda. Taşlar sadece yıkanmıştır belki ama toprak o kadar güzel kokuyordu ki, hiçbir parfüme değişmem doğrusu...

Saatlerin ardında hep kendimi aradim

Ya Rab ancak senden olur inayet

Hiç kimse bulamaz derdin derman

Aşk mıdır ki boynuma takıp bela zincirini

Ey lütfu çok, kahrı güzel,

Baharım, behçetim, rüzum, nigarım verd-i handanım

Seninle yıkasaydım acılar dehlizini

Ahuların içinde sevdan akkor gibidir

Haktan geldi Hakka gider.

Yarılan göğsümüzden umutlar bican düştü

Gizliyi, açığı elbet bilirsin

O?nun huzurunda Rabbime söz vereyim

Ana rahminde ölür sensizlikten bir cenin

şefkatin benzese ummana gazabın benzer göle

Rabbim! Beni Gül yüzlü?nün huzuruna erdir!

Katılaşmış bir göz pınarından taşsam diyorum?

İnletip bülbülleri ta subh u güya eyleyen

İnsan buna nasıl tahammül eder?

Seni maksut edinenler

Sensiz, yükü zehirdir en güzel imbatların

Yağmur, seni bekleyen bir taş da ben olsaydım

Kuşlar durun! sizlere yetişeyim

Yüce Rabbim, sana açtım elimi

Nebatım, sükkerim, genc, m, cihan içinde bi-rencim

Şems-i Tebriz bunu bilir,

Talihleri sönmez imiş

Sensiz, kaldırımlara nice güzel can düştü

Kutlu bir zaferdir bu ebabil dudağından

Güzellik şahikası gülümserdi yüzüme

Bu aşk-ı ilahi, solmayan renktir,

Sana meftun ve hayran, sana ram olanlara

Seni seven aşıkların

Senin ile bakayım

Ya ben senin için

Dilden dile sürüp giden sevgidir.

Seni göresim gelir

Uzak hedefleri gören sevgidir.

Gözü seni görenlerin

Şemsiyesi altında yürürsün bulutların

Senin yolunda beni

Dünya ahret anmaz imiş

Aleyke ya Resulallah.

Nere gidesim gelir.

ruhumu şeytana satıp her dem sızlartırsam

Sensizlik depremiyle hancı düştü; han düştü

Gümüş ibrik taşıyan zümrüt gagalı kuşlar

Bir pelikan hüznüyle yürüdüm kumsalları

Gece gündüz keder, yaz ve kış keder

Sana hicret eden bir Kureyş de ben olsaydım

Gönlümün sarayı yıkılıp çöktü

Gelin! Sevincimi sizlerle bölüşeyim!

Islaklığı sanadır ahımın, efgahımın

Salatullah selamullah,

İster kaftan, ister kefen,

Ne kaderi suçlamak kalırdı ne intihar

Tavanı çöktü aşkın; duvarlar üryan düştü

Bir kölelik ruhuna mahkum olunca gönül

Kainatı yoktan yaratan sensin

Yitirdim kendimi, tekrar bulayım!

Heyula, bir ağ gibi ördü rüyalarımı

Aşk zincirin dost boynuma,

En son, avucumuzdan inci ve mercan düştü

Aşk mıdır ki bivefa güller elinden geceler

Bir dönüm noktasında aklıma Rahman düştü

Ah! Şimdi bir çocuk olsam?

Bülbül eder ah-ü figan,

Sensiz beni nideyim

Atıp gelesim gelir.

Düşkünün elinden şefkatle tutar,

Zaman, ayaklarımda tükendi adım adım

Nasıl arz edeyim aciz halimi?

Sensiz hayat toprağın sırtında ur gibidir

İmanlı kalblerde korkusuz yatar,

Orda bulayım tekrar aslımı

Ben de sağanak sağanak coşsam diyorum?

Emrine baş eğenlerin

Eşref oğlu Rumiyi

Yıllardır boz bulanık suları yudumladım

Bağrımı gererek ruzgara, yağmur altında doyasıya ıslansam

Keşke bir gölge kadar yakınında dursaydım

Kapanıyor yüzüme aralanan kapılar

Yağmur! Al beni köyüme götür!

Seni hissetmeyen kalp, kapısız zindan olur

Aradan tart edeyim

Rahmetini saçar, ihsan edersin

Yağmur, duysam içimin göklerinden sesini

Hedefe sabırla varan sevgidir.

Yağmur; Rahman ve Rahim olan Rabbimden bir armağan

Sarardı yeşil yaprak; dal koptu; fidan düştü

Yağarsın; taşlar bile yemyeşil filizlenir

Sevgidir şaire şiir yazdıran,

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydim

Bir bela tünelinde ağır imtihan düştü

Kine, buğza karşı yapılan cenktir,

Kanun i Sultan Süleyman Han 'ın gönlünden dökülmüşler

Aşk tadını tatmayanlar

al bu şer nefsi kıl gül-i zarına köle

Sevgidir her şeyin asıl mayası,

Her zaman ayakta duran sevgidir.

Bin kez ölmeye dahi

Ancak baki kalır Allah.

Yağmur, birgün elimi ellerinde bulsaydım

İniltiler geliyor doğudan ve batıdan

Baka geldi, baka gider.

Saçı marım, kaşı yayım, gözü pür fitne, bimarım

Aşk mıdır ki bir keman ebru nigarın yadına

Baykuşa çifte yalı; bülbüle zindan düştü

Bahira'dan süzülen bir yaş da ben olsaydım

Geceden gündüzü çıkartan sensin

yoluna kadem basmadan nice yola sapıtırsam

Melekler sağnak sağnak gülümser maveradan

Yağmur, sayrılığıma seninle derman düştü

Narın da hoş, nurun da hoş...

Susuzluktan dudağı çatlayan gönüllerin

Fasl ı babı sinemin levhinde inşa eyleyen

İster yaşat, ister öldür,

Yağ ki yüreğimi yıkayıp yine Rabbime sunayım!

Fırtınalar önünde bazen bir kuru yaprak

İstiklal boşluğunda arılar nadan düştü

Ölürsem boynuna kanım, meded he na-müsülmanım

ülküm kardeşim, katkılarından dolayı teşekkürler ederim.

Tarasaydım bengisu fışkıran kakülünü

Bedahşan?ım ve Kıpçağım ve Bağdad?ım, Horasanım

Ayrılığın bağrımda büyüyen bir yaradır

Züleyha?ya hırsla gömlek yırttıran,

Çaresiz bir takvimden yalnızlığa gün saydım

Yağmur, kaybettik bütün hazinesini ceddin

İlkin karardı yollar, sonra heyelan düştü

Hasret ile yanan bu can,

Ahir anın gözleri yaşını derya eyleyen?

bilirim düşmüşüm ateşle kaplı kanlı çöle

Ah çekip ağlarım hep zarı zarı

Damar damar seninle, hep seninle dolsaydım

Aşık oldum cananıma,

Celis-i halvetim, varım, habibim mah-ı tabanım

Ayan olur Cemalullah.

Aşk mıdır ki can ı dil mülkünü yağma eyleyen

Çöl yağmurları gibi

Azizim, Yusuf?um varım, gönül Mısr?ındaki hanım

Her damla bir yıldızı süslüyor göklerinde

Hasretin alev alev içime bir an düştü

Süzüleyim yağmurla; Hiç bitmesin umutlar!

Senin için sevişenler

Yürek pür gam, gözüm pür nem, Muhibbi?yim hoş halim!

Madeni arzuların ardında seyre daldım

Dost bahçesinin gülleri,

Kupkuru gönlüme umut oluyor

Yeryüzü avaredir, yapayalnız ve kurak

bazılarıda taş olmuş, topraktan ürküyor.. insanoğlu bir gün ölecek gözüne toprak koyacaklar,

Ben senin hasretine

Bir hüzün ülkesine gömülüp kaldı adım

Mazlumlara kanat geren sevgidir.

Aşk mıdır ki bu Muhibbi sinesine dağ vurup

Gözlerimin kanlı yaşı,

Koka geldi, koka gider.

Gökyüzü dalgalanır ipekten kanatlarla

Senin emrin olmadan ey yüce Hak

Aydınlığa nurunla kavuşacak mahzenler

Garip başım bu sevdayı,

Destanlara konu olan sevgidir.

Tereddüt oymak oymak kemirdi gururumu

Garip bir mecnunum

Haritanın en beyaz noktasına kan düştü

Silindi hayalimden bütün efsunu ömrün

Babasına nice acı tattıran,

Yağmur

Bebeği beşiğe koyan sevgidir.

Bir melal zincirine takıldı parmaklarım

Aşk mıdır ki fenni derdi okutup aşıklara

Sevindir şu ihtiyarı,

Alem kalmaz, fena bulur,

Cümle mahluk hep yok olur,

Nakışlar işleten, halı dokutan,

Mazluma sürgün evi; zalime cihan düştü

Bir çocuk masumiyetinde?

Ölçüde, tartıda eşsiz ahenktir,

Yayılır o en büyük mustu, pazartesinden

Gezdirip mecnun gibi alemde rüsva eyleyen?

Taşsam da set olmuş yüreğimi aşsam?

Yağ öksüz güllerime

Yaka geldi yaka gider.

Yunus'un tatlı dilleri,

zermin kardeşim, bu şiiride senin katkılarına teşekkür olarak buraya alıyorum.

Sensiz doğrular eğri; beyaz bile karadır

Senin visalinle bir gülmüş de ben olsaydım

Yağmur; Çorak topraklara Rahmet olan?

Yağmalanmış ruhuma yeni bir devran düştü

Küflü bir manzaranın çürüyen güllerini

Yağ ki yine yüreğim şahlansın!

Sarsılır Ebu Kubeys kovulmuş feryatlarla

Senin için görülen bir düş de ben olsaydım

Mutluluk nağmeleri işitirler Hiradan

Kavuşursun çok ihsana,

Taka geldi, taka gider.

Adeta yüreğimi coşturup, kanatlandırıyor

Bu değirmen seninle dönüyor; ahenk senin

Yağıyor yine rahmet damlıyor

Mekanın fırçasında solmayan resim senin

Bu dünya bir tuzakmış

Kırmızı gül yahut diken,

İstersen müşkülü asan edersin

... Ve Rabb'im dilerse nice taşlarda un ufak olup, verimli bir toprağa dönüşebiliyor. Hz. Ömer gibi, Hz Vahşi gibi, Züleyha gibi...

Çehreler yepyeni bir degişim geçirecek

Senin için görülen bir düş de ben olsaydim

Tersine döndü her şey sanki; asuman düştü

Mehtabını düşlerken o mühür sahibinin

Aşkın ile bilişenler

aşk na'rından bir parçada bana ver ne olursun

Allah sevgisiyle yaşar alemler,

Beyazlik dokunmuştur gecenin siyahina

Nazarın ok misali karanlıkları deler

Bir gece yansıyınca kente Sibir dağından

Yenilgi, ilmek ilmek düğümlendi tarihe

Firakınla kavrulur çölde kum taneleri

Akıttım hep gözlerimden kanlı yaş