Sınav bitmek üzere...

farkında olamamaktır yaşadıklarımız...

Bu konuda ümitsizliğe düşmek doğru değil.. bir bakmışsınız hiç söz dinlemeyen bu insanlar belki yarın dinleyiverir ve sakınmaya başlar.. bütün sakınmazsa, belki biraz sakınır..

Sınavda üç soru sorulmuştu. Her sorunun üç-dört tane şıkkı vardı. Her türlü dokümanın serbest olması, soruların ne kadar zor olduklarını anlatmaya yeter herhalde...

Elektrik bölümü üçüncü sınıf öğrencisiyken belki de dünyada hiç yaşanmamış bir olay yaşadım...

Yok, iklim23 benim okuduğum Halit Ertuğrul'un Düzce Depremiyle ilgili bir kitabıydı. Okumanızı tavsiye ederim. Gerçek yaşanan bir olayı anlatıyordu. Çok akıcı ve etkileyiciydi. Kitabın konusu da zaten konu başlığı ile çok ilgili aslında.

Bir kendimize soralım bakalım, biz sınavın neresindeyiz..

ben hep hayal kırıklığı yaşadım

Ümitsizliğe kapılmamak lazım.."Sevgi diliyle" her şey aşılabilir diye düşünüyorum.. en azından aşabilmek için capa sarfetmek de önemli..

her kapı yüzüne kapanır...

İnsan, kainatta düşünme yeteneği olan tek varlık. Ve ben de?insan? olarak yaratılmıştım. Vücudumdaki elementlerin aynısı hayvanlarda da var; ama hiçbir hayvan medeniyet kuramadı. Hayvanların hiçbir türünde?istikbal? endişesi yok; oysa bende var. Bu nedenle üniversiteye girmiş, meslek sahibi olmaya çalışıyorum. Gel gör ki sınavda uyukluyorum. Olacak şey mi?

Her halde tebliğde bulunup öğüt vermek, tebliği terk etmekten evladır..

Müslüman kendini düzeltmeye çalışırken, diğer insanların ve günahkarların da iyi insan olması ve hidayete ermesi için gayret eder..

insanlar

Amin. Teşekkür ederim. Allah cümlemizden razı olsun..

Uyandığım ilk anda nerede olduğumu çıkaramadım. Çıkaramadım çünkü... Aklım başıma geldiğinde tam bir saatten fazla uykuda kaldığımı anladım. Dünyada belki de hiç yaşanmamış bir olayı yaşıyordum. Bu nedenle ilk uyandığım an, sınavda olduğum hiç mi hiç aklıma gelmedi. ?Burası neresi? Ben neredeyim? diye aklımı toparlamaya çalışırken sınavdaki arkadaşlarımı fark etmeye başladım. Önümde defterleri kalemleri de görünce jeton düştü. Şaşırmış, çok mahcup olmuştum. Dersin hocası da bir prof?tu. Hocamızdan da çok utanmıştım.

Yüce Rabbim gaflet uykusundan çok geç olmadan hepimizi uyandırsın...

Başımdan geçen bu olay, hayatı ne derece algıladığımı sorgulamam için iyi bir ders olmuştu. Bana verilen ömrü uykuda mı geçiriyordum? Uyanık görünüyorsam ömür sahifelerimi neyle dolduruyordum? Bedenimin, ruhumun ve tüm ihtiyaçlarımın sahibi olan Allah?a karşı ne derece dürüsttüm?...

Bir kitap okumuştum da, orada bir insana ulaşmanın 100 kapısı vardır. Hepsini denemek lazım diyordu. Yani uyarmak, tebliğ etmek için o kapıları tek tek yoklamak gerekiyormuş. Hemen pes etmemeli. Fakat bu arada kendimizide unutmamalıyız.

Peygamber Efendimiz o kadar zorluklara rağmen tebliği bırakmamıştır..

Değerler üstü kıymeti haiz olan?hayat?ın esprisi nedir? Elimle, gözümle, ilmimle tanık olduğum her mevcudun bir hikmeti var da kainattaki bütün mevcutların hizmet ettiği?hayat?ın bir hikmeti yok muydu? Hayatın gerçek hikmetini biliyor muydum? Hayat sınavında sorulan soruyu tam olarak anlayabilmiş miydim? Sabahları uykudan uyandığımda dünyanın cazibedar oyuncaklarıyla?gaflet? denilen başka bir uykuya mı dalıyordum? Hayat sınavının bitimine acaba kaç saat kalmıştı? Geri kalan sürede geçer not alabilecek miydim?...

Tebliğ vazifesini yerine getirme, herkese son nefesine varıncaya kadar bir nevi farzdır..

sn. iklim23;

en büyük kahır farkında olmamaktır, uyuduğumuzun bile farkında değiliz..

Bu sorunun cevabı çok açık: Sınavdan geçer not alamazdım...

Hazret-i Ebu Bekr-i Sıddik müslüman olduğunda:

ya doğrusu yok işte

şimdi çalmaya üşeniyorum kapıları galiba

Uyandıktan sonra sınavın bitimine bir saat bir süre kalmıştı. Hemen soru kağıdına yöneldim. Kaldığım yerden devam ettim. Sonuçta bu sınavdan geçer not almıştım.

100 kapıysa ;yüzünüde çal

Biz elimizden geldiğini yapmalıyız bu konuda..

Allah razı olsun tefekkür ne güzel ifade etmişsin nerede ve ne durumda oldugumuzu..

uyanmak istemeyenleri bırakmalı mı acaba kendi hallerine?

peki biri açılırsa diye? devam ediyordu

Sınavın süresini ve neresinde olduğumuzu bilmemek.. ya hiç uyanmazsak ya vakit var sanıyorken dünya döndükçe mışıl mışıl uyumaya devam ediyorsak... gözümüzü aniden kapatıp bir an sonra açtığımızda bir yangının içinde uyanırsak...

Acele edin! Uyananlar halen uyumakta olanları uyandırsın! Henüz fırsat varken, içinizdeki merhametin sesini dinleyin, uyuyan kardeşlerinize acıyın.

Peki, ya bu sınav bitinceye kadar hiç uyanmasaydım ne olurdu?

Evet, sınav henüz bitmedi. Soruları bir daha baştan okumak lazım: Mevla bizden öncelikle ne istiyor?...

Demişti. Kendimizi kurtardık, gerisini boşver dememeliyiz. Bu yolun esası hizmettir.

Zor bir dersten sınava girmiştik. Sınav süresi üç saatti. Sınavda her şey serbestti. Defter, kitap ve her türlü doküman serbest... İsteseniz kütüphanenizin tamamını sınava getirebilirdiniz.

Haklısınız, çok zor bir durum ; ama Peygamber Efendimizin zamanından daha zor değil sanırım..

ne yapmalı onlar gibi mi olmalı?

daha doğrusu

Bu uyarma konusunu sn. poor ço güzel açıklamış..

sizin dediğiniz gibi değil tebliğ falan geçti artık

Bu üç sorunun ikisinden hiçbir şey anlamamıştım. Sanki bu dersi hiç görmemiştik... İlk anda soru kağıdını alıp sınavdan çıkmayı düşündüm. Ancak yanımda dersle ilgili çok sayıda doküman vardı. Kolaya teslim olmayı kendime yediremedim. Sınavda kalmayı ve soruları çözmeye karar verdim. Şu kitap, bu defter, öteki kitap... Olmadı. Sil baştan başla... Kafa kalmadı. Bunaldım. Başımı sıranın üstüne koyup biraz dinleneyim, dedim. Dinleneyim derken uykuya dalmışım. Göz kapama değil, resmen uykunun ta kendisi... Uyuduğumu, uyanınca anladım. Sıranın sertliğiyle yüzümün yarısı da sertleşmişti.

yoksa onları uyandırmaya çalışmaktan vaz mı geçmeli?

ben sevdiğim insanları usulünce uyarmaya çalışıyorum

o kitabı bende okudum

iyiyi bulan ve bulamayanlar diye ikiye ayrıldı

okuduğun kitap "her şey seninle başlar mıydı "?

tefekkür

İmtihan zor, ama her doküman serbest. Hayatın değerini gerçek anlamda idrak etmiş ve silinmez izler bırakmış büyüklerin kitaplarını okumak, hatta onlardan kopya çekmek bile serbest. Yeter ki azmimi yitirmeyeyim... Başkalarına değil, bizatihi kendi öz nefsime karşı dürüst olabilsem, Cenab-ı Hakkın inayetine ve merhametine nail olabilirim.

- Ya Resulallah ! 6 arkadaşım daha var, onları da çağırayım mı?..

Herhangi bir fenalığın aslını silmek mümkün olmasa da hızını azaltmaya çalışmak da göz ardı edilmemelidir..

Uykuda uyandığım ilk an nerede olduğumu çıkaramamıştım. Bir şaşkınlık yaşamıştım. Bir de uyku sersemliği var... Bu şaşkınlık ve zihin sersemliği beş-on saniye devam etti. Eğer bu şaşkınlık beş-on saniye değil de sınav bitinceye kadar devam etseydi, uyanmış görünmenin hiçbir faydası olmayacaktı. Yine başarısız olacaktım...

ama bu uyarı onların bana olan nefretini körüklüyor

iyiyi bulamayanlar tebliğden de bişey anlamaz oldu

Yazar: Yakup Yasir

Dinleneyim derken uykuya dalmışım...

kimine göre bizimkisidir belki uyku