Başka bir programda buluşmak üzere diyerek Şekerci Hanından ayrıldığımız gibi İstanbul?a da veda eyledik.

O?ndan dövülüyoruz! Elin gavurunun bombası, bir buçuk milyar Müslüman olarak?Irak?ta değil, Filistin?de değil?tepemizde, yüreklerimizde ondan patlıyor. ondan bizi param parça ediyor! Kalbimizi ve onurumuzu ondan kanatıyor. Yüreğimiz ondan yanıyor. Gözlerimiz ondan buğulu. Gönlümüz ondan kırık.

Bediüzzaman ülkenin birliği için çalışmıştır

Bir?denge peygamberi? olarak Peygamber Efendimizin?sevgi? gibi sevilmeye en ziyade layık bir duyguda dahi?dengeli? olmaya çağıran hadisleri vardır. Ölçüsüz sevginin bakışımızı körelttiğine, geçmişte nicelerinin sevgide ifrattan dolayı saptığına dair uyarılar da içeren bu hadislerin en meşhurlarından biri, ?sevgide ihtiyat? hadisidir.

çünkü zamanda yazıyor.

Kürt meselesinde iktidarın açılım politikasını nasıl buluyorsunuz?

Yazar: Süleyman Kösmene

Hala birbirimize düşmanız Üstadım! Adavete muhabbet ediyoruz biz! Dostluk yok aramızda. Bir bağ yok! Ne dini, ne imani, ne kitabi, ne ilmi, ne siyasi, ne ekonomik, ne askeri. Birlik yok. Beraberlik yok. İş birliği yok. Muhabbet yok.

Son gün de İstanbul?u gezerek, okuma programına hatime çektik?

sadece türköne değil günlerdir birçok gazete köşelerinde birçok aydın onun hakkında senin hoşlanmadığın yazılar kaleme alıyor..

Ki, Ülsever?e göre, ?İlahi güç tarafından yazılmış olan benim inandığım kitabın içinde her şeyin cevabı vardır? yaklaşımı, yanlış.

Yazar: Osman Yüksel Serdengeçti

çağımızın en büyük fikir gazatesi...

Amerika ́da ırkçılığın panzehiri Risale-i Nur

Üstad Bediüzzaman Said Nursi Hazretlerinin görevlendirildiği son asra girdiğimizde Din-i Mübin mensupları, yine o dehşet dolu krizlerinden birisini yaşıyordu. Dünyayı değil; her türlü manevi makamları da, ahireti de, Cenneti de feda edecek ve ehl-i iman yerine Cehennem?e girmeyi göze alacak bir tebliğ ediciye ve yenileyiciye, yani bir müceddide ihtiyaç vardı. Allah, bu ihtiyacı karşılamak üzere, bu asra Bediüzzaman?ı lütfetti.

Tekçi, homojenleştirici yapıdan kendisini kesinlikle ayırt etmelidir. Çoğulculuğu tehdit eden bir unsur değil, zenginlik olarak görmeli.

O hep şunu söylerdi, ?Ben acele ettim kışta geldim, siz cennet asa baharda geleceksiniz.?

Yani eğitimde, resmi dili de ana dili de vazgeçilmez gören bir anlayışa sahip... Bu anlayış yıllar önce hayata geçirilseydi Kürt sorununun bedeli bugünkü kadar ağır olur muydu?

Dini tefekkür alanında nasıl hem gelenekci hem yenileyici bir konumdaysa, siyaset konusunda da hem politika dışı-hem politik bir konuma sahip oldu. Said Nursi, her ne kadar siyasetin dışında durulması yönünde görüşlere sahip olduysa da yeri geldiğinde tek parti zihniyetini sürdüren CHP?ye karşı DP?yi desteklemekten de geri kalmadı.

Bediüzzaman?ın vefatının 50. yılı vesilesiyle Risale-i Nur Enstitüsü ve gazetemizin Fatsa'da düzenlediği etkinlikte konuşan Gazi Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Ahmet Battal, Türkiye?de bir köşe yazarının birkaç gün önce Bediüzzaman?dan bölücü gibi söz ettiğini hatırlatarak, ?Delil nerede, yok. Aksine delil ise çok. Bediüzzaman?Bölünme, parçalanma ve savaş kötüdür. Kürtlük davası ve Kürt devleti hayali pek manasızdır. Kürtler ile Türkler ebediyen kardeştir? demiştir? dedi.

Gelecek yazımda Ohio?daki başka hatıralarımı da anlatacağım inşallah.

İkincisi şiddet karşıtlığı ve siyasetin ön plana çıkarılması. Yine bugün sorunun tarafı olarak görülebilecek bütün kesimlerin fikirlerine baktığınızda sorunun çözümünde şiddetin gerçek manada bir çözüm imkanı sunmadığıdır. Siyasal ve demokratik mekanizmaların ön plana çıkartılması gerektiği söyleniyor. Bu iki temel eksen bağlamında baktığımızda Kürt sorununa bir çözüm imkanı sunduğunu söyleyebiliriz.

Okudukça insan sanki kendisini hayalen o atmosferin içerisinde hissedercesine başka bir halet-i ruhiye ile okuyordu. Okudukça okuyor, okundukça o hissediliyordu. Biz sordukça Üstad cevaplandırıyordu sanki.

Evet, özellikle Kürt meselesi bağlamında iki temel görüşü var Bediüzzaman?ın. Bunlardan birincisi bu ülkede yaşayan insanların birlikteliğinin, sorunların çözülmesinde temel unsur olduğu. Özellikle Kürtler ile Türklerin birlikteliğine vurgu yapan bir bakışı var. Bugün Türkiye?deki Kürt meselesine baktığımızda sorunun bütün tarafları, Kürtler ile Türkler demokratik bir birliğin en temel unsur olduğu noktasında uzlaşıyorlar. Bu anlamda bir örtüşmenin olduğunu söyleyebilirim.

KENDİSİNE TEKLİF EDİLEN RÜŞVETİ KABUL ETSEYDİ KAHRAMANDI.

Fırtınaların yıkamadığı insan: Said Nursi

Bu vesileyle; ilim, fikir ve gönül ehlince anlaşılmayı bekleyen bakir bir alanda vazgeçilmez eserler bırakan Bediüzzaman Hazretlerini bir kez daha rahmet ve dualarla anıyoruz.

Siyah kanı ile beyaz kanının birleşmesi fikri bile, Beyaz Amerika?nın ekseriyetinin tüylerini diken diken etmeye yeter. Bu beyaz Amerikalıların çoğu, siyah kanın beyaz kan ile birleşmesinin, beyaz ırkın yüceliğine bir halel getireceği ve lekeleyeceğini düşünür.

AKP Kürtlerin taleplerini en alt seviyede ele almak istiyor. Bu talepleri de çok yavaş, gram gram vermek gibi bir politika güdüyor. Mustafa Erdoğan?ın dediği gibi, ?Kürtleri AKP?lileştirerek? bu sorunu çözmek istiyor. Bir siyasal partinin toplumsal kesimi kendi değerlerine sahip çıkar hale getirmesi elbette meşru bir talep. Her siyasi parti bunu yapabilir. Ancak bugün baktığınızda çeşitli siyasi partiler de bunu yapmaya çalıştılar, ama işe yaramadı. Şunu rahatlıkla söyleyebilirim: Kürtlerin AKP?ye oy veren kısmıyla DTP?ye oy veren kısmı arasında talepler noktasında çok büyük bir ayrım yok. Mesela anadilde eğitimi hepsi istiyor. Ama hükümet tarafından kültürel hakların yerine getirilmesi konusunda atılan bir adım yok. Bakıyorsunuz anadilde eğitim seçmeli olarak bile konulmadı. Ya da Kürdoloji Enstitüsü kuracağız iddiasıyla yola çıkıldı?ki dünyada bu enstitüler 150 yıl önce kurulmuştur?burada olmadı. Yaşayan Diller Enstitüsü kuruldu. Kürdoloji ismini koyacak bir iradeyi bile gösteremedi. Bu bir yıllık süreç iyi kullanılamadı. Ben bunun AKP?ye doğuda ve batıda oy kaybettirdiğini düşünüyorum. Bu süreci iyi yürütseydi hem ahlaki, hem de siyasi olarak doğru noktada olduğunu gösterirdi.

Müslümanlar olarak bizim, İsraili rivayetleri İslamın pırlanta ve aydınlık aslına, efsanevi hikayeleri İslamın elmas gibi inanç sistemine ve mecazi ifadeleri İslam?ın zümrüt gibi hakikatlerine karıştırdığımızı ve böylece İslamiyet?in kıymetini takdir edemediğimizi esefle bildirmiştin. İslamiyetin de buna ceza olarak bizi dünyada zillet, sefalet ve geri kalmışlıkla tokatladığını haber vermiştin.

kimse yazmasın daha bişey...

Seni anlamadık Üstadım! Aramızdan maddeten ayrılışının 50. sene-i devriyesinde hala seni anlamamış olmaktan dolayı mahcubuz.

Bu dönemde islamın geleneksel öğretim merkezleri ve iletişim ağları ya kapatılmış ya da gözetim altına alınmıştı. Bu yüzden Said Nursi, düşüncesini gözetim altında tutulan camiden neşretmedi. Aynı şekilde modern iletişim araçlarını kullanmak da imkansız hale getirilmişti. Değil gazete, dergi çıkarmak; matbaalarda kitap bastırmak dahi mümkün değildi.

Gözlerinin nuru sönmüş, iç alemlerinin ışığı sönmüş, harabeye dönmüş olan körler; bu nurdan, bu ışıktan korktular. Bu aziz adamı, dillerden hiç eksik etmedikleri "İnkılaba-laikliğe aykırı hareket ediyor" diye, tekrar tekrar mahkemeye verdiler; tekrar tekrar hapishanelere attılar. Kaç kerre zehirlemek istediler. ona zehirler, panzehir oldu. Zindanlar dershane... onun nuru, Kur'anın nuru, Allahın nuru vatan sınırlarını da aştı. Bütün Alem-i İslamı dolaştı. Şimdi Türkiye'de, her teşekkülün, vatanını seven herkesin, önünde hürmetle durması lazım gelen bir kuvvet vardır: Said Nur ve Talebeleri. Bunların derneği yoktur, lokali yoktur, yeri yoktur, yurdu yoktur, partisi, patırtısı nutku, alayişi, nümayişi yoktur. Bu, bilinmezlerin, ermişlerin, kendini büyük bir davaya vermişlerin şuurlu, imanlı, inanlı kalabalığıdır.

Yani, Bediüzzaman?ın?hak ettiği? şekilde değil, ?hak etmediği? şekilde takdir edildiği bir durumdu ortada olan. Bediüzzaman?ı değil, kendisini ve kendi dünya anlayışını merkeze alan, Bediüzzaman?a?pozisyonel? ve?araçsal? bir gözle bakan ve Bediüzzaman?ın hayatı ve düşüncesiyle uyumsuz bir?işlev? yükleyerek gerçekleşen böylesi bir takdir, bende pek de takdir hissi uyandırmamıştı.

Kürtlerin bu politikalardan rahatsız olmalarını sağlayan sosyolojik bir takım unsurlar var. Birincisi Kürtler, ta Yavuz Sultan Selim?den Tanzimat dönemine kadar özerk yaşamışlar. İkincisi Kürtler sayıca çok fazlalar. Herhangi bir toplumsal küme içerisinde zorla tarihsel süreç içerisinde eritilebilecek bir yapıyı ihtiva etmiyorlar. Üçüncüsü kendi coğrafyalarında kaldıkları için dillerini muhafaza etmişler ve kendi bir takım kültürel ve eğitim kurumlarını oluşturmuşlar.

HER KES KUYRUKTA İKEN said nursi, elinin tersi ile verilen rüşveti suratlarına çarpmış..

Ve sadakte Üstadım...

Bugün takvim yaprakları 23 Mart?ı gösteriyor. Bediüzzaman Hazretlerinin ahirete göçüşünün 47. sene-i devriyesi bugün. İslam dini mensuplarının son asırda girdiği krize denk olarak; Cenab-ı Hakk?ın, ?Kur?an?ı Biz indirdik ve O?nun koruyucusu da elbet biziz!?1 ayet-i celilesinde beyan ettiği üzere; bu krizi manevi boyutta göğüsleyen ve krizin büyüklüğü ölçüsünde de fedakarlığı yüksek olan bir mübelliğ ve müceddid göndererek din-i mübinin yeniden ihyasını temin etmesi, herşeyden önce O?nun Rahmetinin şe?ninden değil midir?

Yeni anayasa gerçekten demokratik ve sivil olmalı. Dinsel, kültürel, etnik, cinsel bütün farklılıkları tanımalı. Hiçbir kesime herhangi bir tercih belirtmemeli hepsine aynı mesafede durmalı.

AİD Nursi 1960?ta Urfa?da vefat etti. Bugünlerde 50?nci ölüm yıldönümü nedeniyle farklı etkinlikler düzenleniyor.

Hayatımızın biricik gayesi, gayeler üstü gayesi budur: Allah?ı tanımak, Allah?ı bilmek, Allah?ı bulmak, Allah?tan ümit etmek, Allah?tan korkmak! İnsan olarak kazanmamız farz olan, yaratılış gayemiz olan, kazanmadığımızda dünyada-ahirette bedbaht olmaktan kendimizi kurtaramadığımız en büyük değer budur! Oysa yüz yılımız bu değerlere korkunç şekilde sırt çeviren bir gururla işe başlamıştı! İlerlemenin, dünya saadetinin ve herşeyin bu gururla olacağını sanmıştı!

Ebedi aleme göç etmesinin üzerinden tam yarım asır geçti. Eğer bugün yaşadığımız dünyada biraz kendimiz olabiliyorsak, huzuru hissedebiliyorsak, geleceğe umutla bakabiliyorsak onu mutlaka hatırlamalıyız. Bugün içinde var olduğumuz dünya, sahip olduğumuz güzel şeyler onun eşsiz katkısı ile vücut buldu. Israrla gösterdiği istikamete koyulanların sayesinde bugünlere geldik. Aradan geçen upuzun yarım asır, bize sadece onun ferasetini ispatladı ve üzerimizdeki hakkını gösterdi.

Düşman yol bulup gelmez mi? Çiğnemez mi kanımızı, toprağımızı, onurumuzu, vicdanımızı, insanlığımızı, Müslümanlığımızı? Ağlatmaz mı bizi? Tokat vurmaz mı zalim,?bilmese de?Allah adına, Allah aşkına?

MİLLİ MÜCADELE MEJLİSİ HER HALDE GEREKSİZ YERE SAİD NURSİ HAZRETLERİNİ ANKARAYA DAVET EDİP BİR AY BOYUNCA BOŞUNA AĞIRLAMADI.

Pazartesi günü, Ülsever?in Neşe Düzel?e söyledikleri arasında, başka bir dizi?falsolu? cümlenin yanısıra, benim özellikle dikkatimi çeken, bu minvaldeki sözlerdi. Yanlış anlaşılmasın, Ülsever bu söyleşide Bediüzzaman?dan söz ediyor değildi; ancak Bediüzzaman?a olan övgülerinin de nasıl bir zihinsel işleyişin ürünü olduğunu ele veren ipuçları sunuyordu. Mesela, Fethullah Gülen Hocaefendinin?Biz bir zamanlar dünyaya sadece Kur?an?ın gözüyle bakıyorduk. Sonradan öğrendim ki, dünyaya sadece Kur?an gözüyle bakılmaz. Daha geniş perspektifle bakmak lazım? dediğini ileri sürüyordu; ki, böyle bir sözün söylenmiş olamayacağını ummak istiyorum. Umarım, muhterem Fethullah Gülen?e ve sözlerine daha yakından vakıf olan iman kardeşlerimiz, ?suizanna? yol açabilme ihtimaline binaen buna ilişkin bir tavzihatta bulunurlar.

Manevi makamlara karşı gözü ve gönlü tok bulunan Bediüzzaman ; ehl-i imanın Cehennem?den kurtulması için?Cehenneme girmeyi kabul ederim?2 diyerek tüylerimizi diken diken eder. Gazeteci Eşref Edip?e verdiği beyanatta; ?Ben, cemiyetin iman selameti yolunda ahiretimi de feda ettim! Gözümde ne Cennet sevdası var; ne Cehennem korkusu! Cemiyetin, yirmi beş milyon Türk cemiyetinin imanı namına bir Said değil; bin Said feda olsun! Kur?an?ımız yeryüzünde cemaatsiz kalırsa, Cenneti de istemem! Orası da bana zindan olur! Milletimizin imanını selamette görürsem, Cehennemin alevleri içinde yanmaya razıyım. Çünkü vücudum yanarken, gönlüm gül gülistan olur!?3 diye haykırışı hala kulaklarımızda çınlamaktadır.

Bakın bugün?dil böler? diyen siyasetçilerin aksine Said Nursi, ana diliyle verilen eğitim ve kültürün taşa işlenmiş nakış gibi baki kalacağını ve milli lisanın nakışıyla görünen bir şeyin, içeriği ne olursa olsun, insanlara sıcak geleceğini ifade ediyor.

Üstadım! Müslümanların geri kalmasına öylesine mahzun olmuştun, ciğeri yanmış gibi öylesine feryad ü figan etmiştin ki, bunun sebebi olarak; İslamiyetin özünü ve vahyini terk ettiğimizi, kabuğuna ve dış yüzüne bakıp durduğumuzu ve aldandığımızı, İslamiyeti doğru anlamadığımızı? Bu kötü ve soysuz anlayışımızla İslamiyetin hakkını vermediğimizi ve müstehak olduğu hürmeti göstermediğimizi, bundan dolayı İslamiyetin bizden nefret ettiğini, evham ve hayalat bulutlarıyla sarılarak bizden gizlendiğini haber vermiş, koskoca İslam alemini uyarmıştın. İslam alemini İslamiyeti anlamaya çağırmıştın!

Dava onun için büyük bir kudsiyet taşıyordu. Çünkü onun davası iman kurtarma davasıydı. Bunun içindir ki, sarp kayalıklardan aşağı ayağı kayıp düşerken bile kendi canından önce davasını düşündüğü için,?davam? diye nida etmiştir.

Bir taraftan, yeni şartların sağladığı yeni imkanlardan faydalanılırken, öte yandan politik zeminde de yeni imkanlar veya şartlar beliriyordu. Bu şartlara göre hareket etmek de gerekiyordu. Bu yüzden, Said Nursi yaşadığı dönem içinde politik tavırdan hiç bir zaman uzak durmadı. Siyaset mümkün olanın sanatıysa eğer, O mümkün olanı yaparak hayatını tamamladı.

?Aradan geçen up uzun yarım asır, bize sadece onun ferasetini ispatladı ve üzerimizdeki hakkını gösterdi? diyen Türköne?En az üç nesli içine alan sabır yüklü bir hikaye bu. Başında Bediüzzaman var. Üç nesle yayılan bir tarih boyunca yaşanan tereddütler, katlanılan sıkıntılar, çekilen acılar ve önümüzde duran sonuç: Bediüzzaman?ın hepimiz üzerinde hakkı var? diye yazdı.

27.03.2010

M. KEMAL ÖZEL GÖRÜŞMELERİ YAPMADI.

Ama ne yazık ki bazı kesimlerin korku ve önyargıları da hiç değişmiyor.

Üstadım! Biz İslamı anlamadık!

Yüzyılımızın en yüksek, en fedakar, en merhametli, en insancıl, en kuşatıcı, en kucaklayıcı, en müşfik bir çığlığı olan bu ses, imanın zirvesinden geliyor ve asrımızda bütün beşerin dimağında yankılanıyor!

Yazar: Orhan Alagöz

Allahu Ekber.

Onu diyar diyar sürdüler. Her sürgün yeri, onun öz vatanı oldu. Nereye gitse, nereye sürülse, etrafı saf, temiz mü'minler tarafından sarılıyordu. Kanunlar, yasaklar, polisler, jandarmalar, kalın hapishane duvarları, onu mü'min kardeşlerinden bir an bile ayıramadı. Büyük mürşidin, talebeleriyle arasına yığılan bu maddi kesafetler; din, aşk, iman sayesinde letafetler haline geldiler. Kör kuvvetin, ölü maddenin bu tahdid ve tehdidleri, ruh aleminin ummanlarında büyük dalgalar meydana getirdi. Bu dalgalar, köy odalarından başlayarak, yer yer her tarafı sardı; üniversitelerin kapılarına kadar dayandı.

83 yıllık ömrün tamamı, dipten yukarıya her şeyin altüst olduğu ve birkaç yeni dünyanın peş peşe kurulduğu yılların çerçevesiydi.

Biz Kur?an?ı anlamadık ki? Biz Kur?an?a güvenmedik ki? Biz Kur?an?a el vermedik ki?

Hayat tecrübemiz, buna dair nice örnekle doludur. Bu örneklerin büyük bir kısmının gelip dayandığı son nokta ise, vakıanın?ehl-i dünya? boyutunda müthiş hayal kırıklıkları, ?ehl-i din? boyutunda ise ciddi kalb kırgınlıklarıdır.

Oysa sen uyarmıştın Üstadım: ?Yeis, ümmetlerin, milletlerin seretan denilen en dehşetli bir hastalığıdır ve kemalata mani ve?Ene ınde hüsn-i zanni abdi bi? 4 hakikatine muhaliftir? demiştin.5

Ona davasından vazgeçmesi için, dünyanın bütün cazibedar şeylerini teklif ettiler. Fakat o hepsini elinin tersiyle iterek davası uğruna her türlü meşakkati omuzladı. Aç kaldı, susuz kaldı, dağ başlarında ölüme terk edildi, ama?iman kurtarma davasından? vazgeçmedi. Çünkü karşısında müthiş bir yangın vardı. Alevleri göklere yükselmişti. İçinde imanı tutuşmuş yanıyordu. Böyle bir durum karşısında, tüm dünya zevklerini tadarak, keyif üzerine keyif çatarak durabilir miydi? Asla... Ve duramadığını bir ömür boyu yaşayışıyla gösterdi.

Anayasa vatandaşlık esasına dayanmalı. Devletin birilerine vatandaşlığı bir kimlik empoze etmek için kullandığı bir mekanizma değil, insanlığın farklılıklarını koruyan bir hukuki bağ olarak tanımlamalı.

Seni anlamadık Üstadım!

Bu programda ilk defa kitap bitiren kardeşlerimiz olduğu gibi ilk defa katılan kardeşlerimiz de vardı.

MEJLİS KÜRSÜSÜNDEN HİTAP ETME İMKANI TANIMADI.

O gençlerin ebedi hayatını kurtarmak için, kendi hayatını?feda? etmekten çekinmeyecek kadar cesurdu.

Dünyanın geçirmekte olduğu manevi buhrana dikkat çeken Said Nursi, ?manevi temelleri sarsılan garp cemiyeti içinde doğan bir hastalık, bir veba, bir taun felaketi gittikce yeryüzüne dağılıyor. Bu müthiş sari illete karşı İslam cemiyeti ne gibi çarelerle karşı koyacak? Garbın çürümüş, kokmuş, tefessüh etmiş, batıl formülleriyle mi? Yoksa İslam cemiyetinin ter ü taze iman esaslarıyla mı? Büyük kafaları gaflet içinde görüyorum... Onun için, ben yalnız iman üzerine mesaimi teksif etmiş bulunuyorum? derken, genel öğretisinin dayanağını ortaya koyuyordu. Fakat onun içe dönük bir tarafı vardı ve muhtemelen siyasetle rabıtası buradan geliyordu: ?Bana ızdırap veren, yalnız İslamın maruz kaldığı tehlikelerdir. Eskiden tehlikeler hariçten gelirdi, onun için mukavemet kolaydı. Şimdi tehlike içeriden geliyor... Korkarım ki cemiyetin bünyesi buna dayanamaz, çünkü düşmanı sezmez. Can damarını koparan, kanını içen en büyük hasmını dost zanneder.?

İstanbul?a gelmeden evvel?Nerede okuma programı yapalım? diye istişare ettik. Nihai karar gereği; Üstadın İstanbul?a gelir gelmez ulemayı münazaraya davet ettiği ve ikametgahının kapısına?Burada her müşkül halledilir, her suale cevap verilir; fakat sual sorulmaz? levhasının asıldığı ve İstanbul?a grup grup gelen ulemanın suallerini cevaplandırdığı Şekerci Hanın bitişiğindeki?Şekerci Hanımıza? İzmirli gençlerle, Üstadın tasarrufunun devam ettiği manevi atmosfere adımlarımızı attık.

Bu bölgede yaşamakta olan bir arkadaşımdan konu ile ilgili bir mail aldım ve durumun ciddiyetini kavradım. Zira arkadaşım özellikle Nelsonville?de bir teknik kolejdeki siyahi öğrencilerin tehlike altında olduğu ve sözkonusu terörist grubun bu okuldaki genç siyahi öğrencilerin öldürülmesi konusunda militanlarına çağrıda bulunduğu bilgisini verdi.

Cenneti kazanmak ve Cehennemden kurtulmak, inananlar olarak da, dünyamızı tamamen meşgul eder çoğu kez. Bunda bir sakınca da görülmeyebilir. Amenna! Fakat bu uhrevi amacın da ötesinde, hayatımızı manalandıran, gayeler gayesi olan, aklımızı ve kalbimizi kendisinde kilitleyen bir gaye var, fiil ile gayeyi birleştiren bir yüksek değer var; iman! Sadece iman! İman edilecek herşeye, Kur?an?ın bildirdiği herşeye iman!

tartışma bitti.

Sadece özür dilemek de yetmez değil mi

Ama Üstadım sana veda eylemedik. Çünkü her gittiğimiz yerde ve her mekanda Risaleleri açtıkça yine seninle olacağımızı ve her müşkülümüzü halledeceğini bildiğimiz için seninle kitaplarımızı birlikte götürdük.

O bir iman abidesiydi...

Daha vahimi şu anda 1000 Kürt çocuğu taş atmaktan cezaevinde. Bir toplumun çocuklarını içeri atarak, o toplumu özgürleştirebileceğinize ikna edemezsiniz.

Evet maalesef. 2007 seçimleri öncesinde bu konuda iyi bir noktadaydık. Partilerin hepsi yeni bir anayasa getirme vaadiyle seçime girdiler. AKP?yeni anayasa yapacağım? dedi. DTP destek olacağını söyledi vs? O dönemde ortaya çıkan parlamento aritmetiğine baktığınızda yüzde 47 oy alan bir AKP, yüzde 6 civarı oy alan bir DTP, kısmen de olsa anayasa değişikliğine destek vereceğini açıklayan MHP vardı. 2007?de oluşan parlamento toplumun yüzde 83?ünü temsil ediyordu. Yani temsil noktasında da herhangi bir sıkıntı yoktu. AKP o dönemde yeni bir anayasa taslağı hazırladı. Ancak gündeme getirmedi.

Ülsever örneğini irdeledim ki, takdir de etsek, memnun da olsak, bazı şeyleri abartmayalım.

Halen de o çizgi Türkiye?nin demokrasiyle buluşmasında önemli rol oynuyor.

Sizce Bediüzzaman?ın fikirleri günümüz sorunlarına çözüm buluyor mu?

O her türlü çileye, ıztıraba göğüs gerdi. Her türlü acıyı tattı. Bu uğurda defalarca zehirlendi. Bir saat bile rahat bırakılmadan zindanların küflü duvarları arasında ölüme terk edildi. Hiçbir beşerin takat getiremeyeceği acıları yaşadı. Ama o?iman kurtarma davasından? zerrece taviz vermedi. O hapishanelerin köşesinde mum gibi eridikçe, etrafına yayılan şahikalar demir parmaklıklar arasından süzülüp Anadolu?nun bağrında bir volkan gibi parladığında bütün yarasalar tedirgin olmaya başladı. Tedirginlik arttıkça mengene biraz daha sıkılıyor, acılar biraz daha katmerleniyordu. Fakat o aldırmıyordu. Ölümü bir tebdil-i mekan olarak gördüğü için, hiçbir tehdide boyun eğmeden?bir elime dünyayı, öbür elime ahiretimi almışım, tek dünyalılar karşıma çıkmasın? diyerek meydan okuyordu.

Bediüzzaman

Başbakanın, ?Bu sorun Kürt sorunudur, devletin önemli hataları olmuştur, sorunun çözülmesi için daha fazla demokrasi ve insan hakları gerekir? demesi önemliydi. Fakat bir yıllık sürece baktığımızda ben hükümetin açılımın iddiasıyla mütenasip bir siyasi irade göstermediği kanaatindeyim. Maalesef açılım ciddi manada sekteye uğradı. En ufak bir direnişte, küçük bir karşı çıkışta geri adım atan bir hükümetle karşı karşıyayız. Açılımın gerçek manada bir netice verebilmesi için, silahsızlandırma projesi olması gerektiğini düşünüyorum. Bu PKK?yı nasıl silahsızlandıracağımız, onları nasıl siyasi bünyeye dahil edebileceğimizi önümüze koymayı gerektiren bir süreç. Bence açılım sürecinin sekteye uğramasına yol açacak bir takım adımların atılmasına müsaade edildi. Mesela DTP kapatıldı. Siz siyasi alanı daraltarak açılımı nasıl yapabilirsiniz.

?Bir tek gayem vardır. O da, mezara yaklaştığım bu zamanda, İslam memleketi olan bu vatanda bolşevik baykuşlarının seslerini işitiyoruz. Bu ses, alem-i İslamın iman esaslarını zedeliyor. Halkı, bilhassa gençleri imansız yaparak kendisine bağlıyor.

Şüphesiz Amerika?daki ırkçı gruplarla mücadelemiz devam edecektir. Memnuniyetle ifade etmek istiyorum ki, bu kardeşiniz, Amerika?da Doğu Ohio?da küçük bir kasabada, daha önce hiç Said Nursi?nin adını duymamış bu insanlara, düşmanlıkla nasıl mücadele edeceklerini ve Risale-i Nur?un aydınlatıcı fikirlerini anlatma fırsatı yakaladı.

25.03.2005

Yazar: Metin Karabaşoğlu

Biz, Kur?an?ı anlamadık! İslamı anlamadık! O?ndan yanıyoruz biz! Sen bize İslamı anlayabileceğimiz bir dilde anlatmıştın oysa! Seni okumadık ki biz! Yalnız Filistin?de, Irak?ta değil; evimizin içinde, yüreğimizde kaderin bu tokadını ondan yiyoruz!

mumtazer türköne.

Bahtiyar bir ihtiyar var. Etrafı, sekiz yaşından seksen yaşına kadar bütün nesiller tarafından sarılmış. Yaşlar ayrı, başlar ayrı, işler ayrı, Fakat bu ayrılıkta gayrılık yok! Hepsi bir şeye inanmış, Allaha!.. Alemlerin Rabbı olan Allaha, onun ulu Peygamberine.. onun büyük kitabına..

Türkiye?de yaşayan ve durumundan şikayet etmeyen birçok azınlık var. Kürtler neden rahatsız? Onlara diğer azınlıklardan farklı politikalar mı uygulandı?

Bediüzzaman Said Nursi bir din rehberi veya din alimi olmanın ötesinde kuşatıcı bir toplum önderi idi. Kendi ekseninden uzaklara kayan, dağılan, parçalarına ayrılan toplumu bir arada tutmaya çalıştı: Kırılanları, dökülenleri onardı ve yepyeni bir mimari ile yeniden inşa etmeye girişti. Vefatından elli yıl sonra, geriye, yaşadıklarımıza bakıp hakkını teslim etmeliyiz: Bizlere muhteşem bir miras bıraktı.

Bir devlet vatandaşına bunu nasıl yapar?

Bir Müslüman, vatanını ve vatanı içinde yaşayan yurttaşlarını ve hemşehrilerini sever; aynı zamanda her nerede adaletsizlik ve zulüm olduğunu görse, gidip o kötülüğü def etmek için mücadele eder.

Ben de arkadaşımın bu yardım çağrısına kayıtsız kalamazdım. Ben bir Müslümanım! Adaletsizliğin karşısına dikilmek ve adaleti sağlamak için mücadele etmek benim birincil vazifemdir. Mazlumun hakkını zalime karşı savunmayı ve adaletsizliğin hüküm sürdüğü yerde İslam?ın doğru yolunu ve adalet anlayışını duyurmayı boynumun borcu bilirim.

Mesela?Muhteşem bir Weberian yaklaşımla, tıpkı Protestanlığın kapitalizme uyum göstermesi çabaları gibi, o da para kazanmanın, istihdam yaratmanın, iş kurmanın, verimli çalışmanın ibadet kadar önemli olduğunu daha 1900?lerin başında Müslüman bir ülkede ifade etmiştir? diyerek?Bediüzzaman?ı anlamak/anlatmak?tan bahsediyordu Ülsever.

Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Öğretim Üyesi Dr. Vahap Coşkun, Yeni Asya'nın sorularını cevaplandırdı. Coşkun, "Bu saatten sonra Türkiye?nin yeni bir anayasa yapması zor görünüyor. 'Bu Meclis yeni bir anayasa yapamaz' demiyorum. Bu Meclis meşrudur yeni bir anayasa yapabilir. Ancak politik dengeler ve politik gündem açısından baktığımızda bu meclisin yeni anayasayı gündeme alacağını tahmin etmiyorum" diyor.

İnsanlık tarihi, iman fedakarlarının altın soluklarıyla hınca hınç doludur.

Neredeyse yüz yıl önce gelecekte kurulacak Türkiye?nin Avrupalılığının altı böylesine net çiziliyor.

Biz seni okumadık ki!

Bediüzzaman, şiddete yönelip kendi kendini tüketecek olan toplumsal enerjiyi avucunun içine alıp ehlileştirdi, bu enerjiye biçim verdi; yeni bir insanın, dolayısıyla toplumun ve ülkenin inşasına kanalize etti. Tek parti yönetiminin arayıp da bulamadığı, Menemen gibi kanın bulaştığı hareketlerdi. Bediüzzaman insanı imanı ile tahkim etmeye girişirken, şiddetin de önüne geçmiş oldu. Sadece şiddetin değil, duygusal tatmin peşinde koşan hesapsız eylemlilik halinin de. 1940?larda Atatürk heykellerini kıran ve minareye çıkıp Arapça ezan okuyan Ticani tarikatının bugün geride hiçbir iz bırakmaması, Bediüzzaman?ın haklı olduğuna delildir.

Cumhuriyet tarihi, özellikle tek parti ve darbe dönemleri bu milletin kültürüne, değerlerine, hayat biçimine hunharca saldırılarla geçti. Aslında saldırıya uğrayan inançlar değildi, bizatihi toplumun kendisiydi. Cumhuriyet?in nobran elitleri, kendi ayrıcalıklarını ve iktidar haklarını sürdürebilmek için halkın inançlarına saldırıyor; böylece kendi farklarının altını çiziyordu. Yönetimin uzağında tutulması gereken halk dindardı. İnançlarına bağlı idi. O zaman halkın elindeki yönetme hakkını gaspetmek için, bu inançlara ve hayat biçimine savaş açmak gerekiyordu. Bir devlet ezanın Arapça okunmasına neden engel olur? Kur?an?ı neden ibadet eden insanlara Türkçe okutur? Tek cevabı var: İnsanları inançları yüzünden suçlu ilan edip, suçluların elinden iktidar hakkını almak için. Cumhuriyet tarihimize damgasını vuran, devlet iktidarının kendini sürekli olarak inanç ekseninde üretmesi bu iktidar anlayışının ürünüdür.

Yepyeni bir anayasa şart

Bediüzzaman, Cumhuriyet tarihinin en vandal saldırısı olan 27 Mayıs Darbesi?ne ve yol açtığı depreme tanık olmadı. 1960?lı ve 70?li yıllarda toplum bu vahşi saldırılarla sağa-sola savrulduğu zaman, kanlı şiddet sarmalının sadece gençlikle sınırlı kalmasında, toplumun ana gövdesinin sabırla işine gücüne bakmasında ve yoluna devam etmesinde Bediüzzaman?ın çizdiği istikametin payını teslim etmek gerekir.

RESMi İDEOLOJİ ONU DA UNUTTURDU

Türkiye?nin tarihi süreç içinde çok ciddi değerleri var. Resmi ideoloji bize bu değerlerin tamamını unutturdu. Biz bu değerlerden istifade edemedik. Bediüzzaman var, Ahmed-i Hani var, Hüseyin-i Cisri var, bunları unuttuk. Tarihimizle barışmalıyız. Onların fikirlerinden kendimize bir takım ilhamlar alabilmeliyiz. Bu toplumun bin yıldır birlikteliğinden bahsediliyor. Bir arada yaşamalarını sağlayan temel değerler ne, bu değerleri üretenler kimler? Bu toplumun tarihi 1919?da başlamadı. Tarihteki değerlerden faydalanabilecek basireti gösterdiğimizde, sorunlarımızı daha rahatlıkla çözebiliriz.

Kesinlikle. Yeni bir anayasa olmadan gerçek manada demokratikleşilmesini imkan dahilinde görmüyorum. 82 Anayasası bence bir takım maddeleri değiştirilerek düzeltilebilecek bir anayasa değildir. Bu anayasa devleti bireye karşı korumak için inşa edilmiştir. Siz eğer devleti kutsal bir varlık olarak görür de bunun için bireyin hakkının ihlal edilmesini meşru görürseniz o zaman çeşitli görüşleri mağdur etmeniz kaçınılmaz olur. Nitekim yaşadığımız budur.

O damarı dışlayarak Türkiye?nin kendisi olması ve dünyayla buluşması pek gerçekçi değildi ve olmadı da...

Cumhuriyet döneminde düşünürler yetişmişse, bunlar resmi ideolojinin dışında yer alan kimseler olmuştur. Said Nursi Cumhuriyet döneminde düşünmekten çok başka şeyler de yapmıştır. Bediüzzaman sürgün döneminde rejime karşı etkili fakat ilk bakışta?pasif? olarak nitelenebilecek bir tavır geliştirdi. Onun 1950?lere gelindiğinde bir milyona yakın müntesibi olduğu tahmin ediliyordu.

Kürtler tek milletleştirme projesine 1925?ten itibaren bu anlamda karşı çıktılar. Bu karşı çıkış kendini farklı şekillerde gösterdi. Şeyh Said hareketi, Ağrı hareketi gibi vs.. Devletin bu isyanlara karşı tavrı ise çok sert oldu. Devlet, Kürtlerin hakkını teslim etmek bir yana bu hakkı ortadan kaldırmak için elinden gelen bütün çabayı sarf etti.

Yeni anayasada nelere dikkat edilmeli?

Bediüzzaman?a?hakiki Bediüzzaman? olarak ilgi gösterilmesi ile, zihinlerdeki veya fiiliyattaki bir projenin içinde?işlevsel? bir pozisyon biçerek ilgi gösterilmesi arasındaki fark, her zaman için dikkat etmemiz gereken bir farktır.

GEÇ KALINDI

Hala içimizde yeis ve ümitsizlik! Oysa sen Üstadım, Kur?an?ın?La taknetu min rahmetillah? (Allah?ın rahmetinden ümidinizi kesmeyiniz?3 ayetini kulaklarımızda değil, kalbimizde çınlatalı yine bir asır geçti! Bir asır! Ve hala bizim içimizde ümitsizlik, hala içimizde yeis! Çünkü biz Allah?ın rahmetini de unutmuştuk ki!.. Ağlanacak haldeyiz biz!

GüncelHayatDünyaMedya-PolitikEkonomiRisale-i NurAileSağlıkEğitimEnglishSporBilimTeknikKültürSanatEdebiyat TOPLUMA MAL OLAN İKİ TEMEL GÖRÜŞ

Ohio?nun Nelsonville şehrinde, İslam?ın barış ve adalet anlayışı konusunda bir konuşma yaptım. Türkiye?de Bediüzzaman Said Nursi?nin başlatmış olduğu nurlu ve büyük müsbet hareketten bahsettim. Bu küçük kasabadaki insanlar, Said Nursi?nin, sözleriyle İslam?ın barış anlayışını, nefret ve düşmanlığa karşı nasıl kullandığını ve mücadele ettiğini can kulağıyla dinlediler.

En az üç nesli içine alan sabır yüklü bir hikaye bu. Başında Bediüzzaman var. Üç nesle yayılan bir tarih boyunca yaşanan tereddütler, katlanılan sıkıntılar, çekilen acılar ve önünüzde duran sonuç: Bediüzzaman?ın hepimiz üzerinde hakkı var. Risale-i Nur Hareketi?nin içinde yer almamış biri olarak, bu hakkı ben de teslim ediyor ve bir borcu ifa ediyorum.

Said Nursi bugün Türkiye?nin tartıştığı eğitim ve demokratik açılımın gerekliliği üzerine yıllar önceden farklı fikirler önermiş önemli bir mütefekkirdir.

Oysa sen; ?adavete muhabbet, ehl-i imanı birbirine bağlayan nurani rabıtaları bilmemek, istibdat ve sırf kendini düşünmek? gibi bulaşıcı ve müzmin hastalıkların Müslümanları ortaçağ karanlığına sürükleyeceğini haber vermiştin tam bir asır önce! Üstelik şimdi hayasızca yakılan, yıkılan, vurulan Bağdat?ın biraz berisinde, Şam?da, Emeviye Camiinde, on bin kişiye karşı! Sesini, çığlığını, feryadını tüm İslam alemi duymuştu!6 Oysa o zaman da Müslümanlar yine bir ümitsizlik girdabında boğuluyordu. Yine yürekleri yanıyordu.

Said Nursi

Yapılacak anayasada kesinlikle kamusal kararları, kamunun temsilcilerinin alması lazım. Bürokratların herhangi şekilde bir etkileyiciliğinin olmaması gerekiyor. Yani bu anayasa askeri vesayetten kurtarılmış olmalı.

Oysa, Hz. Peygamberin ders verdiği üzere, başka herşey kadar, sevgilerimiz de?dengeli? olduğu ölçüde değerlidir. Aksi takdirde, bin hakikatli sözünü duyduğumuz bir kardeşimizin hoşumuza gitmeyen bir sözüne tahammülsüzlüğümüz kalbi kırgınlık ve fiili kopmalar üretebildiği gibi, söylediği hakikatsiz sözler ve sergilediği haksız duruşlar gözardı edilerek hoşumuza giden bir sözüyle yüceltilmiş kişiler de bizi çölün ortasında susuz bırakabilirler.

?Sizden kim bir kötülük görürse onu eliyle değiştirsin; buna gücü yetmezse diliyle onun kötülüğünü söylesin; buna da gücü yetmezse kalbiyle ona buğzetsin. Bu ise imanın en zayıf derecesidir.? (Müslim, İman, 78)

Tüm Müslümanlarca İslamiyetten özür dilememiz halinde, ona sadık kalmamız, ona el vermemiz ve ona biat etmemiz halinde, onun sağlam ipine sımsıkı sarılmamız halinde, toprak altında gizlenmiş olsa bile Allah?ın izniyle Hakkın er-geç parlayacağını, tüm dünyaya hakim olacağını, zamanın ve zeminin merhametsizliğinden dolayı az ve zayıf olsa da hakkın taraftarlarının muzaffer olacağını, istikbal sarayının tahtında tek hakikat olarak yalnız İslamiyetin oturacağını bize kesin ifadelerle müjde vermiştin.7

Lise yıllarında kitaplarıyla tanıştığım Bediüzzaman Said Kürdi?nin onlarca ciltlik eserlerindeki fikirlerine katılmasam da, uzun yaşamı boyunca verdiği mücadeleye hep saygı duydum.

Said Nur ve talebeleri

Bu sistem olduğu için hala darbeler gündemde ve hala 12 Eylül darbecilerinin anayasasını değiştiremiyoruz.

Elle çoğaltma, ne kadar süratli olunursa olunsun, kütlevi üretimle karşılaştırılamıyacak kadar yetersiz kalmaktadır. Ayrıca toplumda okur yazar olmayanlar da vardır ve çoğunluktadır. Bu noktada da yazılan metinlerin topluca okunması yoluna gidilmektedir.

Türkiye?nin ana fikir damarlarından birini derinden etkileyen isimlerin başında geliyor.

o söylediyse tamam.

Üç ülkenin yaşadığı tecrübedeki temel farklılık, bu toplumsal hareketlerin peşlerinden sürükledikleri insanları, dayanılmaz bir çekicilik taşıyan şiddetin uzağında tutma ve demokratik hayata dahil etme yetenekleridir. Yönetici elitler topluma savaş açmışken inancı ve sofrası yoksullaşan insanların öfkesini bastırmak ve şiddeti durdurmak zordur.

Bir de Kurtuluş Savaşına girmeden önce Kürtlere özerklik verileceği konusunda tarihi belgeler var. Yeni inşa edilecek bağımsız devletin, Kürtler ve Türklerin birlikte yaşayacakları, kendi özerk yapılarını devam ettirecekleri, kendi kimliklerini koruyacağı konusunda belgeler ve mecliste yapılan bir takım görüşmeler var. Ama özellikle 1920?de Lozan Antlaşmasıyla birlikte Türkiye, her kimliği tanıyan Kurtuluş Savaşı ruhundan sıyrıldı. Tek bir kimlik üzerine inşa edilmeye çalışıldı. Mesela 1924 anayasası vatandaşlığı tanımlarken?Türk? ifadesini ön plana çıkarıyor. 1924?de Kürtçe yasaklanıyor. Kürtçe coğrafi birimlerin isimlerinin değiştirilmesi ta 1916?da İttihat Terakki döneminde başlıyor. Sonra Kürtlerin Anadolu?ya dağıtılması öngörülüyor, vs.. Bu politikaların hepsi Kürtlerde kendi kimliklerinin ortadan kalkacağına dair bir algı oluşturdu ve buna karşı bir direnç gösterdiler. Bu dirence karşı devletin tepkisi ise çok sert oldu. Ciddi asimilasyon politikaları uygulandı. Kürtçe konuştukları için insanlar çarşı pazarda cezalandırıldılar. Böyle devam ediyor?

Tabii, sorunun psikolojik yönünü tedavi etmesi bakımından özür dilemek, önemli bir şeydir. Ancak bizim onarıcı bir adalete de ihtiyacımız var. Bugüne kadar hakları ihlal edilmiş insanların haklarını iade edecek bir adalet anlayışı gerçekleştirmeliyiz. Yani zorla köylerinden, yurtlarından edindirdiğimiz insanları tazmin etmemiz gerekiyor. Başörtüsünden dolayı eğitimini aksattırdığımız insanların bu eğitim hakkını tanıyıp, onların kamusal çalışma alanlarına izin vermemiz gerekiyor. Ama bunlardan önce onları anladığımızı söylememiz lazım. Acıları paylaştığımızı, dertleriyle hemhal olduğumuzu göstermemiz gerek.

Baskı politikalarının çözüm olmadığını Türkiye 1980 sonrası çok iyi görüyor. 1980?83 tarihleri arasında Diyarbakır cezaevinde yaşanan insanlık dışı bir işkence olayı var. Bu vahşet daha sonra PKK dediğimiz oluşumun ana yapısını oluşturuyor. Cezaevinden çıkanlar dağa kaçıyorlar.

Türkiye?yi, geçen 50 yıllık süre içinde iki ülke ile mukayese edebiliriz: Mısır ve Pakistan. Mısır?da İhvan-ı Müslimin, Pakistan?da Cemaat-i İslami ne ise Türkiye?de Risale-i Nur Hareketi odur. Modernleşmenin güçlü savrulmaları karşısında insanlar üç ayrı ülkede bu hareketlerin çatısı altına sığınmıştır. Toplumlar dengesini bu ihya hareketleri ile tekrar kazanmaya çalışmıştır. Toplumda kurulmuş dengelere bakarak söylemek gerekirse bugünün Mısır?ı büyük ölçüde İhvan?ın, bugünün Pakistan?ı Cemaat-i İslami?nin eseridir. Bugünün Türkiye?sinin Risale-i Nur Hareketi?nin eseri olması gibi. Ya aradaki fark?

Ocak ayında, Batı Pennsylvania ve Doğu Ohio?nun Appalachian dağlarının eteklerinde yer alan bölgesinde faaliyet gösteren bir yerel aktivist grup, sözkonusu bölgede Ku Klux Klan ve beyaz militanlardan oluşmuş bir başka terörist grubun siyahi öğrencilere saldırılar düzenlediği ve Ohio?nun Nelsonville şehrinde siyah aileleri rahatsız ettiklerine dair bilgi vererek insani kurum ve kuruluşları ve aktivistleri bu terörle mücadeleye çağırmıştı.

Yeni anayasa, Türkiye?nin yepyeni bir devlet paradigmasına geçmesini ifade ediyor. Aynı zamanda mekanizmalarını, kurumlarını, kuruluşlarını buna göre dizayn etmesi gerektiğini ifade ediyor. 82 Anayasasıyla bunu hiçbir şekilde yapamazsınız. O nedenle ben gerçek manada Türkiye?de yaşadığımız bütün sorunların çözümünde anayasanın önemli bir mihenk taşı olduğunu düşünüyorum. Ve yeni anayasanın toplumsal bir talep haline getirilmesini çok önemli buluyorum.

çağımızın, arzdaki en büyük fikir adamı.

Üstadım! Müslüman olarak üzerimizde bir dehşetli musibet dolaşıyor. Düşman eliyle kaderden tokat yiyoruz! Demek biz hala İslamiyetten özür dilemedik! Hala ona sadık kalmadık! Hala ona el vermedik! Hala ona biat etmedik! Hala onun sağlam ipine sarılmadık!

Güncel manada bütün etnik taleplerden kaynaklı problemlerde ön plana çıkan, 3 önemli unsur var. Bunlardan biri kültürel haklar, diğeri siyasal temsil hakları üçüncüsü ise öz yönetim hakları. Kürt meselesinde bunların çözümlenebilmesi için güçlü bir mekanizma işletmeniz gerekiyor. Bunlar; anayasal ve yasal düzenlemelerdir. Anayasalarda ve yasalarda bütün mevzuatımızı düzeltirken bu kültürel hakları, yönetim haklarını ve temsil haklarını dikkate alan bir bakışla gerçekleştirmek gerekiyor.

Anayasa 1986?dan bugüne kadar 16 defa değiştirildi. 88 madde değişikliğe uğradı, ama bugün hala bir anayasa sorunumuz var. Bu da geçici çözümlerle bu anayasayı adam edemeyeceğimizi gösteriyor. Türkiye?nin gerçekten yeni bir anayasaya ihtiyacı var. Yeni anayasa yapmak demek sorunlarımızın tamamen çözülebileceği anlamına gelmez. Ama sorunlarımızın çözümü noktasında önemli bir yol almamız anlamına gelir.

Herşeye rağmen, sayın Ülsever?i, aynı gazetede yazan ve din ve dindarlar lehine?pozisyonel? dahi olsa olumlu bir görüş sergilememeye yeminli nice müseccel isimle bir tutma adaletsizliğine ve haksızlığına da asla razı olamam.

Bu yaklaşımı canlı tutan ise darbeci zihniyettir.

Van?da kuracağı Arapça, Türkçe ve Kürtçe eğitim yapacak üniversite hayalini anlattığı Medresetüzzehra?da şu tespiti yapar:

GELİŞMELER, EŞSİZ FERASETİNİ İSPATLADI

Coşkun: ?Türkiye?nin tarihi süreç içinde çok ciddi değerleri var. Resmi ideoloji bize bu değerlerin tamamını unutturdu. Biz bu değerlerden istifade edemedik. Bediüzzaman Said Nursi var, Ahmed-i Hani var, Hüseyin-i Cisri var, bunları unuttuk. Artık tarihimizle barışmalıyız. Onların fikirlerinden kendimize birtakım ilhamlar alabilmeliyiz. Bu toplumun bin yıldır birlikteliğinden bahsediliyor. Bir arada yaşamalarını sağlayan temel değerler ne, bu değerleri üretenler kimler? Bu toplumun tarihi 1919?da başlamadı. Tarihteki değerlerimizden faydalanabilecek basireti gösterdiğimizde, sorunlarımızı daha rahatlıkla çözebiliriz.?

Bediüzzaman ́ı anarken

Allah?ım! Bize dinini anlama nimeti ver! Bize sevgili Peygamberimiz Hazret-i Muhammed Aleyhissalatü Vesselama gönderdiğin vahye sarılma lütfu ver! Bize merhamet buyur! Bizi hatalarımızla ve kusurlarımızla yargılama! Bizi bağışla! Bize acı! Filistin?deki ve Irak?taki masum ve mazlum Müslüman?ların üzerinden zalimlerin ateş çemberini kaldır. onlara merhamet et! onları yuvalarından, evlerinden, barklarından, çoluk ve çocuklarından, sağlıklarından ve hayatlarından etme! onları koru! onlara şefkat et! onların acısını bir an evvel dindir! onları ıztırapta bırakma! onları ağlatma! onlardan razı ol Rabbim! Ölenlerine şehadet ver! Mekanlarını Cennet eyle! Kalanlarına sabır, sıhhat ve selamet ver! Düşman kılıcını İslam alemi üzerinden kaldır Rabbim! Müslüman olarak hatamızın büyüklüğünden, cürmümüzün azametinden ve cinayetimizin dehşetinden endişe duyuyoruz, ürperiyoruz, korkuyoruz; fakat yine Sana sığınıyoruz Rabbim! Sana karşı mahcubuz; fakat Sen?den başka kimimiz var ki? Sen Erhamü?r-Rahimin?sin! Müslüman?ları düşman kılıcıyla, ölümle, kanla, musibetlerle, belalarla, acıyla ve ıztırapla terbiye etme. Dinini hakkıyla anlamada Müslüman?lara kolaylıklar ihsan eyle! Amin? Amin? Amin?

Sabah?tan Mahmut Övür de şöyle yazdı: ?Said Nursi bugün Türkiye?nin tartıştığı eğitim ve demokratik açılımın gerekliliği üzerine yıllar önceden farklı fikirler önermiş önemli bir mütefekkirdir. Bakın bugün?Dil böler? diyen siyasetçilerin aksine Said Nursi, ana diliyle verilen eğitim ve kültürün taşa işlenmiş nakış gibi baki kalacağını ve milli lisanın nakışıyla görünen bir şeyin, içeriği ne olursa olsun, insanlara sıcak geleceğini ifade ediyor.?

Ben siyasal iktidarı elinde bulunduran insanlardan şunu beklerim; bugüne kadar toplumun çeşitli kesimlerini mağdur eden insanları anladıklarını, onların acılarını paylaştıklarını, bu acılara sebebiyet verenleri kınadıklarını açık bir dille dile getirmeleri ve mağdur ettiği kesimlerle helalleşmeleri gerekiyor. Bugüne dönük politikalarda da bunu gerçekleştirmemiz lazım. İster Kürt meselesinin çözümü noktasında, ister diğer meselelerin çözümü noktasında insanların gururlarını, onurları incitecek bir takım uygulamalardan, söylemlerden kaçınmak gereklidir.

İSLAMIN merkezden kenara, şehirden taşraya itildiği, resmiden gayri resmiye, meşrudan kanun dışına mahkum edildiği; hatta bir süre müslümanlıkla ilgili her türlü haber ve bilgilerin normal dolaşımda yer almasına, iletişim araçlarında yayılmasına izin verilmediği 1920?lerde ve 1930?larda rejim islamı yok edemedi. Bu hesaplanamayan durum, ?asgari şartlarda dahi islam? diyebilen, günün genel geçer modern yayın teknolojisini kullanmadan tebliğini yapan ve böylece geniş kitlelere ulaşan, bir nevi pasif mücadele yürüten bilim ve maneviyat önderlerinin gayretlerinin sonucudur. Bu önderler içinde Said Nursi?nin kendine mahsus bir yeri vardır.

Yakin derecesinde, şuhud derecesinde bir imanın, bir iman-ı tahkikinin, kainata kainat üstünden bakan bir imanın haykırışıdır bu: ?Gözümde ne Cennet sevdası var; ne Cehennem korkusu!?

Bu fikirler nasıl işlevsel hale getirilebilir?

madımaktaki yoldaşların yanmasıda bu SaİT nursi takipçilerinin devamıdır.

Bediüzzaman ́ı anlamak" ama nasıl

Geçmişe dönük tarafını anlatır mısınız?

?Şarkın yalçın kayalıklarından, bir ateşpare-i zeka, İstanbul afakında tulu etti.?

Said Nursi?nin şu sözleri de çok önemli. Mısır El Ezher Üniversitesi öğretim üyelerinden birinin, ?Osmanlı devletindeki hürriyete, Avrupa?daki medeniyete ne diyorsun? sorusu üzerine Nursi şöyle bir cevap verir:

?Ey iman edenler! Kendiniz, ana babanız ve en yakınlarınızın aleyhine de olsa Allah için şahitlik yaparak adaleti titizlikle ayakta tutan kimseler olun. zengin veya fakir de olsalar . Çünkü Allah ikisine de daha yakındır. Öyle ise adaleti yerine getirmede nefsinize uymayın. Eğer çarpıtırsanız veya çekinirseniz şüphesiz Allah yaptıklarınızdan hakkıyla haberdardır.? (Kur?an-ı Kerim, 4:135)

Yazar: Robert MİRANDA

Amerika?nın bu yerel terörist grupları, Birleşik Devletlerin kırsal kesimlerinde faaliyet gösterir ve beyaz olmayan yahut Hıristiyan olmayan insanlar üzerinde sistematik bir terör uygularlar.

Amerika?da, siyah ırkı kötülemek ve karalamak için doğrudan veya dolaylı olarak bir çok çaba sarfedilmiştir. Bu çalışmaların bir çoğu siyahi aileleri insanlıktan çıkarmak amacıyla yapılmış, baskıcı ve ayrımcı ekonomik ve sosyal politikalar uygulanarak, Amerika?nın siyah nüfusunun, orta sınıf Amerikan toplumu içinde erimesi ve yok olması istenmiştir.

Hem, ?Devlet tarafından el konulan koca bir bankanın yönetim kurulu katında bugün namaz kılınıyorsa,? bu işte bir sakatlık var. Bu sakatlığın menşei ise, ?faiz? değil, ?namaz.? Şu cümlelere bakar mısınız: ?Namaz kılmak insanların en doğal hakkı ama beş vakit namaz kılacaksan, gidersin yakın bir camiye ibadetini orada yaparsın, sonra da gelir bankada işini yaparsın. Ama bugün koskoca bir bankanın yönetim katında namaz kılınıyor. Dedelerimiz, ?Kar edilen, para kazanılan, alışverişin, pazarlığın olduğu yerde din olmaz? derlerdi.?

Niçin Sokrat bu kadar büyüktür? Bir fikir uğruna hayatı hakir gördüğü için değil mi? Said Nur en az bir Sokrat'tır; fakat İslam düşmanları tarafından bir mürteci, bir softa diye takdim olundu. onlara göre büyük olabilmek için ecnebi olmak gerek. O, mahkemelerden mahkemelere sürüklendi. Mahkumken bile hükmediyordu. O hapishanelerden hapishanelere atıldı. Hapishaneler, zindanlar onun sayesinde Medrese-i Yusufiye oldu. Said Nur zindanları nur, gönülleri nur eyledi. Nice azılı katiller, nice nizam ve ırz düşmanları, bu iman abidesinin karşısında eridiler; sanki yeniden yaratıldılar. Hepsi halim selim mü'minler haline, hayırlı vatandaşlar haline geldiler? Sizin hangi mektebleriniz, hangi terbiye sistemleriniz bunu yapabildi, yapabilir?

Mahkemelerdeki müdafaalarını okuduk. Bu müdafaalar bir nefs müdafaası değildir; büyük bir davanın müdafaasıdır. Celadet, cesaret, zeka eseri, şaheseri.

Allah ne büyüktür ki, iman değerlerinin?zirve değerler? olduğunu, bu değerler olmayınca beşerin ne dünyada, ne ahirette hiçbir saadetinden söz edilemeyeceğini haykırarak dünyayı çınlatan, yıkılmayan, kesilmeyen, kısılmayan bahadır bir sesi, Bediüzzaman Said Nursi?yi gönderdi.

Bir kaç haftadır Yeni Asya için yazı yazamıyordum, çünkü Ohio eyaletinin doğu kesimindeki küçük bir kasabada, yine böyle bir terörist grubun faaliyetlerini protesto etmek ve onlarla yapılan mücadeleye destek vermek amacıyla yapılan faaliyetlere katılmaktaydım.

DEMOKRATİK AÇILIMI YILLAR ÖNCE ÖNERDİ

Gelin görün ki, bu nebevi itidal ve ihtiyat uyarılarını, zaman zaman, hatta sıklıkla gözardı ederiz. ?Biz sevdik mi adam gibi severiz? halet-i ruhiyesinin eşliğinde, esneme payı bırakmayan marazi sevgiler dayanır kapımıza. Öyle sevgilerdir ki bunlar, sevdiğimizi adeta?kusursuzluk? makamına yükseltmişizdir. O yüzden de, mesela kendisinden bin hakikatli söz duyduğumuz bir insanı, bize göre?hakikatsiz? tek bir sözü ile karalayabilir; kendisinden yüz hakikatsiz söz duyduğumuz bir başka insanı ise, bir hakikatli sözüyle aklayabiliriz.

Bütün bunları bana düşündüren, Radikal?in Pazartesi nüshasında Neşe Düzel?in Hürriyet gazetesi yazarı Cüneyt Ülsever?le yaptığı bir söyleşi oldu. Zaman zaman, daha doğrusu?bir zamanlar? özgürlükler lehine cesur yazılar yazabilmiş bulunan Cüneyt Ülsever?in Risale camiası, özellikle de camianın bazı kesimleri nezdinde sahip olduğu itibar ise, bundan da ziyade, Bediüzzaman hakkındaki birkaç takdirkar yazısına dayanıyor. Kendi namıma, özgürlükçü yazılar yazdığı bir dönemde yazılmış?takdirkar? yazıları daha değerli bulduğumu; ancak, o?takdirkar? yazılarda dahi ciddi bir?ihtiyat payı?nı hak eden satırlar ve satır araları gördüğümü belirtmeliyim. Sonuçta, bana, ?benim tanıdığım? Bediüzzaman?ın mı övüldüğü sorusunu sordurtan?takdir?lerdi bunlar. Edindiğim izlenim, Ülsever?in dünya algısının bir?protestanlaşmış İslam? anlayışını da içerdiği; Bediüzzaman?ın asla hak etmediği şekilde bu şablona?uydurularak? takdir edildiği idi.

Diğer bir boyut da psikolojik. Son 25 yıllık savaş hem Türklerde hem de Kürtlerde bir travma oluşturdu. Dolayısıyla insanların rehabilite edilmesi gerekiyor. Birbirlerinin haklarına saygılı olmaları, birinin hakkını diğerinin inkar etmediği, aksine güçlendirdiği konusunda bir yaklaşım içinde olunmalı. Bu psikolojik boyutun çeşitli evreleri var. Bir geçmişe dönük bir de bugüne yönelik tarafı var.

Tıpkı 50 yıl önce 27 Mayıs 1960 askeri darbesinde olduğu gibi. Onlar Said Nursi?nin mezarına bile tahammül edemedi. Öyle edemediler ki, 12 Temmuz 1960?ta Urfa?daki türbesine girip, naaşını aldılar ve uçakla bilinmeyen bir yerlere götürdüler.

Kur'an henüz yeni nazil olmuş gibi, herkes aradığını bulmuş gibi bir hal var onlarda. Said Nur ve talebelerini seyrederken, insan kendini adeta Asr-ı Saadette hissediyor. Yüzleri nur, içleri nur, dışları nur Hepsi huzur içindeler. Temiz, ulvi, sonsuz bir şeye bağlanmak, her yerde hazır, nazır olana, alemlerin yaratıcısına bağlanmak, o yolda yürümek, o yolun kara sevdalısı olmak Evet!.. Ne büyük saadet!

Yazar: ABDULBASİR ŞEKER

Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Öğretim Üyesi Dr. Vahap Coşkun: ?Özellikle Kürt meselesi bağlamında iki temel görüşü var Bediüzzaman?ın. Bunlardan birincisi bu ülkede yaşayan insanların birlikteliğinin, sorunların çözülmesinde temel unsur olduğu. İkincisi de şiddet karşıtlığını ön plana çıkarması. Bu iki temel eksen bağlamında baktığımızda Bediüzzaman'ın Kürt sorununa bir çözüm imkanı sunduğunu söyleyebiliriz. Ki, bugün sorunun bütün tarafları bu iki yaklaşımda uzlaşıyor ve örtüşüyorlar.?

. Mümtaz?er Türköne Zaman?daki köşesinde şunları yazdı: ?Eğer bugün yaşadığımız dünyada biraz kendimiz olabiliyorsak, huzuru hissedebiliyorsak, geleceğe umutla bakabiliyorsak onu mutlaka hatırlamalıyız. Bugün içinde var olduğumuz dünya, sahip olduğumuz güzel şeyler onun eşsiz katkısı ile vücut buldu. Israrla gösterdiği istikamete koyulanların sayesinde bugünlere geldik.?

Bu haykırış, gözümüzde ve gönlümüzde sadece Allah sevdasını ve sadece Allah korkusunu yerleştirmek ve sabitleştirmek isteyen bir yüksek sevdanın kulaklarımızda çınlayan sesidir!

?Lisan-ı Arabi vacip, Kürdi caiz, Türki lazım.?

Cumhuriyet yönetiminin binlerce kitap basan matbaalarına, yüzbinlerce tirajı olan gazete ve dergilerine, milyonlara ulaşan radyolarına karşı çok basit, çok iptidai sayılabilecek metodlarla karşı koydu. Alışılmış, genel geçer teknolojileri kullanmadan kendine mahsus ve kadim usüllerle fikirlerini yaydı. Kitapları matbaaları kullanarak çoğaltmak mümkün olmadığı için yazarak çoğaltma yoluna gidildi. Said Nursi?nin düşüncelerini bu şekilde yaymak için nasıl bir gayret sarfettiğini bir mektubundan çıkarabiliriz. ?Risale-i Nura intisab eden kimsenin en ehemmiyetli vazifesi onu yazmak ve yazdırmaktır ve intişarına yardım etmektir. Onu yazan ve yazdıran ve okuyan, ünvanını alır; ve o ünvan altında, her yirmi dört saatte benim lisanımla ve belki yüz defa, bazan daha ziyade hayırlı dualarımda ve manevi kazançlarımızda hissedar olmakla beraber, benim gibi dua eden kıymetdar binlerce kardeşlerim ve Risale-i Nur talebelerinin dualarına ve kazançlarına dahi hissedar olur...?

Bu şeytani düşüncenin kökenlerini, bir zamanlar Amerika Birleşik Devletleri?nde en kötü haliyle yaşanılan kölelik uygulamalarında görmek mümkündür. Bu lanetli düşünceler ciddi manada şerlidir ve bir zamanlar Amerika Birleşik Devletleri?nde kendilerini?Tanrı?nın hizmetkarları? olarak tanımlayan bir takım güçler tarafından uygulanmıştır. Bu tür beyaz gruplardan bazıları, Beyaz Hıristiyan Şövalyeleri , Ku Klux Klan, Dazlaklar ve The Breed gibi ırkçı gruplardır.

İşin 1 Mart tezkeresi, Amerikancılık vs. kısmına girmiyorum.

Tayyip Erdoğan, ?Açılım Said Nursi?siz olmaz? demişti. Sizce bu süreçte Said Nursi?nin görüşlerinden faydalanılmalı mı?

Sen bize Kur?an?dan açık ve net mesajlar getirmiştin. Kur?an?ı anlarsak, Kur?an?a güvenirsek, Kur?an?a el verirsek Müslümanlar olarak yükseleceğimizi, makus talihimizi yeneceğimizi, istikbalin bizim olacağını müjdelemiştin. Kur?an?ın bize, ?Hep birlikte Allah?ın ipine sımsıkı sarılın; bölünüp parçalanmayın. Allah?ın size olan nimetini hatırlayın: Hani siz birbirinize düşman kişilerdiniz de O, gönüllerinizi birleştirmişti ve O?nun nimeti sayesinde kardeş kimseler olmuştunuz?1 emri gereğince şeksiz şüphesiz vahiy olan altın gibi, elmas gibi, pırlanta gibi, nur gibi kudsi kaynaklarımızdan ayrılmamamız gerektiğini hatırlattığın2 günden beri bir asır geçti!

Ben bütün mevcudiyetimle bunlarla mücadele ederek, gençleri ve Müslümanları imana davet ediyorum. Bu imansız kitleye karşı mücadele ediyorum. Bu mücadelemle inşaallah Allah huzuruna girmek istiyorum. Bütün faaliyetim budur. Beni bu gayemden alıkoyanlar da korkarım ki, bolşevikler olsun.?

?Hamdolsun. Bugün öyle bir gündür ki, sürur ve saadet goncalarıyla alem gülistana döndü. Kalbine feyiz ve bereket doldurmak isteyenler, Nurun hakikatlerine koşuyorlar. Sükun ve sürur arayan kalpler, ıztırap ve musibetlerden bizar olanlar, onun reçetesine başvuruyorlar. Şevk ve gayretlerini artırmak isteyenler, fikir ve gayelerine istikamet arayanlar, onun getirdiği hakikatlara teslim oluyorlar. Artık istikbal için revnaklı bir saadetin henüz başındayız. Marifet ziyası biiznillah az zamanda bütün cihanı içine alacaktır.

Said Nursiye hazretleri sıfatını hangi mantıkla yağıştırdığınızı merak ediyorum. O kadar gereksiz ibr insanın vefatının hatırlanmadı yerine bayram ilan edilmesi daha doğru..

Ve ayrılık vakti geldiğinde hüzün sardı bütün benliğimizi.

Kur?an-ı Kerim ve Peygamberimiz Hz. Muhammed?in hayatı şüphe bırakmayacak derecede bize gösteriyor ki, İslamiyet, takipçilerinin mücadele etmelerini isteyen bir dindir. Zira Kur?an-ı Kerim, kendisini okuyanları?iyiliği emretmek ve kötülükten sakındırmak? konusunda defaatle teşvik etmektedir.

Yıllardır mukaddesatları çiğnenmiş vatan çocukları, mahvedilen nesiller, imana susayanlar; onun yoluna, onun nuruna koştular. Üstadın Nur risaleleri elden ele, dilden dile, ilden ile ulaştı, dolaştı. Genç-ihtiyar, cahil-münevver sekizinden seksenine kadar herkes ondan bir şey aldı, onun nuruyla nurlandı. Her talebe, bir makine, bir matbaa oldu. İman, tekniğe meydan okudu. Nur risaleleri binlerce defa yazıldı, teksir edildi.

?Kürdi caiz, Türki lazım?

Şimdi bir buçuk milyar Müslüman olarak yanışımız, yakılışımız, yıkılışımız, vuruluşumuz, perişaniyetimiz, ağlayışımız, feryadımız bundan bizim. Biz Allah?ın dinini anlamadık ki!

Her suale cevap verilir ́

Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Öğretim Üyesi Dr. Vahap Coşkun, Kürt meselesi ve yeni anayasa tartışmalarıyla ilgili bir söyleşi yaptık. Geçen hafta sonu Risale-i Nur Enstitüsü?nün organize ettiği kongreye katılan Coşkun, Bediüzzaman?ın Kürt meselesi hakkındaki fikirlerinin, bu sorunun çözümünde ülkeye fayda sağlayacağını söyledi. Yeni anayasayla ilgili olarak?Anayasa?nın belirli maddelerini değiştirmek yetmez, bize yeni baştan yapılmış bir anayasa lazım? diyen Coşkun, halk olarak önümüzdeki seçimleri anayasa referandumu haline getirmemiz gerektiğini ifade etti.

Said Nursi, asgari şartlarda tebliğini geleneklik metodlar kullanarak gerçekleştirirken, şartlar değiştiğinde kitaplarının, risalelerinin çoğaltılmasına karşı koymadı. 1960?lara doğru risaleleri yayınlanabildi ve böylece yeni bir iletişim dönemi başlamış oldu. Bu onun vefatından bir kaç yıl önceye rastlıyordu. Dolayısıyla yokluğunda sürdürülecek bir tebliğ faaliyetinin araçları belliydi.

Geçmişe dönük tarafından benim kastım şudur. Cumhuriyetin modernleşme projesi son 80-90 yıllık süreçte toplumun çeşitli kesimlerini mağdur etmiştir. Gayri Müslimler Kürtler, Aleviler, Müslümanlar mağdur olmuştur. Demokratik bir devlet geçmişiyle yüzleşmesini bilmelidir. Geçmişte mağdur ettiği her kesimden açık ve samimi bir şekilde özür dilemelidir. Kürtlerden de Ermenilerden de, öğrenim hakkını elinden alıp okula sokmadığı başörtülü kızlardan da özür dilemelidir. Devletin özür dilemesi onu küçültmez. Aksine yapmış olduğu yanlışlardan döndüğünü ifade etmektir.

Sadakte Üstadım!. Bahsettiğin cennet asa bahar geldi. Ektiğin nur tohumları meyveye durdu. İmanını kurtardığın milyonlarca insan bugün dünyanın dört bir yanında, omuzlarımıza yüklediğin hizmet-i Kur?aniyeyi muhtaç olan gönüllere ulaştırmak için, gece demeden gündüz demeden çalışıyorlar. Sadakat davanın bürhanı olan?Risale-i Nurlar? yaklaşık otuz küsur dünya dillerine tercüme edilerek gönülden gönüle bir şelale gibi akıp gitmektedir.

Bediüzzaman birlik için çalıştı

Böyle diyordu o yüce insan. Afakını saran dumanlı havayı görünce bütün benliğiyle haykırıyordu milletinin imanını kurtarmak için.

O?milletinin imanını kurtarmak için cehennemin alevleri içinde yanmaya razıydı.?

Peki bunun için yeni anayasa gerekli mi?

gerçi bu gerçeğe de gözleriniz kapalıdır sizlerin..

Ömrü zaten sürgünler, cezaevleriyle geçen bir fikir adamına, mezarında bile rahat verilmeyen bir sistemden söz ediyoruz.

Bu sorunu silahla ve askeri mekanizmalarla çözemeyeceğimize artık herkes hemfikir. Silahlı bürokrasiye bakıyorsunuz, genelkurmay başkanının sözlerine bakıyorsunuz kendisi bütün orduyu Kandil?e ya da bölgeye yönlendirse bile bu sorunun askeri metotlarla çözülemeyeceği çeşitli şekillerde ifade edildi. Siyasi cenahta da defalarca bu sorunun silahla çözülemeyeceğini belirttiler. Bunu demokratik mekanizmalarla çözmek gerekiyor. Açılım bunun için iyi bir fırsattı.

Hayır, diğerlerinden farklı davranılmadı. Fakat sosyolojik olarak farklı bir durumda idiler. 1920?den sonra yepyeni bir ulus devleti kuruluyor ve yeni devletin iki temel ideolojisi var. Bunlardan bir tanesi laiklik, diğeri ise milliyetçilik. Milliyetçilik bu ülkede tek bir etnik kimliğin hakimiyetini öngören bir ideolojidir. Laiklik ise, Osmanlı?yı Avrupa?ya karşı geri bıraktırdığı düşünülen dinin, kamusal alandan silinmesini öngören bir pratik olarak uygulandı. Anadolu?yu oluşturan toplumlar içerisinde çeşitli özellikler var: Bir kısmı Kafkaslardan ve Balkanlardan göçen insanlar... Bunlar savaşlardan kopup gelen insanlar... Bir kısmı ise buranın otonom halkı. Kürtler, otonom bir halk.

Said Nur, üç devir yaşamış bir ihtiyar. Gün görmüş bir ihtiyar. Üç devir; Meşrutiyet, İttihad ve Terakki, Cumhuriyet. Bu üç devir büyük devrilişler, yıkılışlar, çökülüşlerle doludur. Yıkılmayan kalmamış! Yalnız bir adam var. O ayakta Şark yaylalarından, Güneşin doğduğu yerden İstanbul'a kadar gelen bir adam. İmanı, sıradağlar gibi muhkem. Bu adam, üç devrin şerirlerine karşı imanlı bağrını siper etmiş. Allah! demiş. Peygamber demiş, başka bir şey dememiş. Başı Ağrı Dağı kadar dik ve mağrur. Hiçbir zalim onu eğememiş, hiçbir alim onu yenememiş Kayalar gibi çetin, müdhiş bir irade Şimşekler gibi bir zeka İşte Said Nur!.. Divan-ı harbler, mahkemeler, ihtilaller, inkılablar... onun için kurulan idam sehpaları... Sürgünler... Bu müdhiş adamı, bu maneviyat adamını yolundan çevirememiş! O, bunlara imanından gelen sonsuz bir kuvvet ve cesaretle karşı koymuş. Kur'an-ı Kerim'de "İnanıyorsanız muhakkak üstünsünüz" (Al-i İmran suresi ayet 139) buyuruluyor. Bu Allah kelamı, sanki Said Nur'da tecelli etmiş!

Üstadım! Bu zilletten, bu sefaletten, bu güçsüzlükten ve bu geri kalmışlıktan bizi kurtaracak olanın yine İslamiyet?in merhameti olduğunu müjdelemiştin. Ve tüm Müslümanlara ilan etmiştin ki: ?Öyle ise, ey ihvan-ı Müslimin!... Geliniz! ona tarziye vereceğiz! El birliğiyle dest-i sadakati uzatacağız! Biat edeceğiz! O?nun hablü?l-metinine sarılacağız!?

reddedince tabi ne cüretle reddede bilirki.

Büyük iman ve ilim adamı, mütefekkir Said Nursi vefatının 50. yılında ehemmiyetine yakışır şekilde hatırlanabildi mi? Bu soruya maalesef olumlu cevap veremiyoruz. Vefatının üzerinden yarım asır geçen ve nesillerimizin hakikate ulaşmasında büyük payı olan bu büyük şahsiyetimize rahmetler diliyorum.

GAZİ Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Ahmet Battal, 1920?de Kürt Şerif Paşa ile Ermeni Bogos Nubar Paşa?nın Paris?te Ermeni-Kürk devleti kurulması için anlaştıklarını duyan Bediüzzaman?ın Sebilürreşad ve İkdam gazetelerinde yazdığı yazılarında bu ittifakı lanetlediğini, ?Kürtlük davası ve Kürt devleti hayali pek manasızdır. Kürtler ile Türkler ebediyen kardeştir? dediğini belirtti. Prof. Dr. Ahmet Battal, Risale-i Nur Enstitüsü ve Yeni Asya Gazetesi?nin Bediüzzaman?ın vefatının 50. yılı sebebiyle Ordu?nun Fatsa ilçesinde gerçekleştirdiği?Bediüzzaman Said Nursi ve Demoktarik Açılım? konulu konferansa konuşmacı olarak katıldı. Akademik hayatına başlamadan önce Güneydoğu?da hakim olarak görev yaptığını ifade eden Prof. Dr. Battal, İttihat ve Terakki Cemiyeti?nin 100 yıl önce Türkiye?ye ithal ettiği menfi ırkçılık ile Türkiye?yi dışa kapattığını söyledi. İkinci dünya savaşı sonrasında Türkiye?nin demokrasiye geçişi ile birlikte demokratik açılımın başladığını kaydeden Prof. Dr. Battal, ?Demokratik açılım anti demokratik kapanımın bir sonucudur, yeni bir şey değildir aslında bir anti demokratik kapanıma tepkidir? dedi. Türkiye?de bir köşe yazarının birkaç gün önce Bediüzzaman?dan bölücü gibi söz ettiğini aktaran Prof. Dr. Battal, ?Delil nerde, yok aksine delil ise çok. Bediüzzaman bölünme, parçalanma ve savaş kötüdür demiş. Daha 1920?de Kürt Şerif Paşa ile Ermeni Bogos Nubar Paşa?nın Paris?te Ermeni-Kürk devleti kurulması için anlaştıkları duyulunca Bediüzzaman Sebilürreşad ve İkdam gazetelerinde yazdığı yazılarında bu ittifakı lanetlemiş ve?Kürtlük davası ve Kürt devleti hayali pek manasızdır. Kürtler ile Türkler ebediyen kardeştir demiştir? diye konuştu.

Kürt meselesiyle bağlantılı olarak, son çeyrek asrımızı esir alan bir şiddet ortamı var. Bu problemi bertaraf edebilmemiz için silahsızlandırma programına ihtiyacımız var. Dağlar silahlardan arındırılmadan, Türkiye?de gerçek manada barış sağlanamaz. Bu nedenle bir silahsızlandırma programı yürürlüğe koyup, PKK mensupları dağdan indirilmeli.

Vefatından sonra ise kendisi için mümkün olmayanlar vuku buldu ve geniş bir politik hesaplaşmanın konusu olmaya devam etti. Cereyan eden hadiseler onun Urfa?da bir makamı olmasını önleyemedi, fakat belirli bir mezarı olmasını engelledi. Muhtemelen bunun da bir hikmeti vardı. Çünkü bilinen bir mezarın nasıl bir ziyaretgah olacağı ve nasıl ziyaret edileceği ayrı bir mesele teşkil edebilirdi...

19.02.2010

Bir asırdan beri seni anlamadık Üstadım! Düşman yol bulup gelmez mi? Çiğnemez mi evimizi, barkımızı, yuvamızı, aşkımızı, sevincimizi, hayatımızı? Sızlatmaz mı yüreğimizi? Yakmaz mı gönlümüzü?

Bu saatten sonra Türkiye?nin yeni bir anayasa yapması zor görünüyor. Bu Meclis yeni bir anayasa yapamaz demiyorum. Bu Meclis meşrudur yeni bir anayasa yapabilir. Ancak politik dengeler ve politik gündem açısından baktığımızda bu meclisin yeni anayasayı gündeme alacağını tahmin etmiyorum. Bence yapılması gereken şu: Toplumsal kesimler anayasa talebini çok açık ve net bir şekilde dile getirmeli ve önümüzdeki dönemde yapılacak seçimleri bir fiili anayasa referandumuna dönüştürmeli. Yani partilerden?Siz yeni bir anayasa yapacak mısınız, yapmayacak mısınız? diye kesin bir taahhüt almalı. Bunun arkasından partiler de seçim bildirgelerinde bu anayasa noktasındaki tavırlarını net bir şekilde belirlemeliler. Anayasada yapılabilecek her türlü demokratik değişiklik desteklenmeli. Biz önümüzdeki seçimleri kesinlikle bir anayasa seçimi haline getirmeli ve bu konuda talepkar olmalıyız.

Bu kısa tarihi süreç şunu gösteriyor: Kürt meselesini istibdat yöntemiyle çözemezsiniz. Belki bir süre baskı altına alıp gündeminizden çıkartırsınız, ama mutlak manada bir çözüme ulaşamazsınız. O nedenle Türkiye?nin artık demokratik mekanizmaları devreye sokması gerekiyor. Açılım bu anlamda iyi bir fırsattı. Henüz kaçırılmış değil, kaçırılmaması için ciddi atılımlar olmalı.

İki grup olarak düzenlemiş olduğumuz programı bihakkın ifa etmek için kardeşlerimizle birlikte müşküllerimizi halletmek, şek ve şüphelerimizi izale için dem ve damarlarımıza karışırcasına okuduk ve okuduk.

Yeni anayasa uzun zamandır dillerde, ama herhangi bir gelişme yok. Sizce nasıl olacak?

Hala kendimize karşı ve Rabbimize karşı dürüst değiliz. Müslümanlar olarak sosyal ve siyasi hayatımızda sıdkı, doğruluğu ve dürüstlüğü diriltmemişiz. İşlerimiz hep yalan, dolan, hile, dolap, düzen, vs.? Doğruluğu ve dürüstlüğü öldürmüşüz! Ne dehşetli hastalık!

Böyle bir devlet olabilir mi?

?Osmanlı devleti Avrupa?ya hamiledir. Avrupa gibi bir hükümeti doğuracak. Avrupa da İslamiyet?e hamiledir, o da bir İslam devleti doğuracak.?

bu saİT nursi zatı muhterem kurtluş savaşında çerkez etemin biz türklere oynamış olduğu oyunu aynen devam ettirip ülkeden kazıyıp şeriatı savunan adam değil mi yahu...