hemen okumasa bile itap almak iyi hissettiriyor insana kendini..

Adam Mark Twain'e gülümseyerek şöyle dedi:

- arkadaşı şöyle diyor :

dolambaca ne gerek var. direkt çok güzelmiş dese olmaz mıydı?

editör bunu beğendi:)

Mark Twain bir gün trende karşısında oturan adamın, kendi kitaplarından birini okuduğunu görür. Biraz muhabbet ettikten sonra adamın kendisini tanımadığını anlar ve sorar:

türk bir yazar bir cafede oturuyor ve bir kişinin kendi yazdığı kitabı okuduğunu görüyor çok seviniyor hemen arkadaşını arıyor ve dostum şuan yan masada ki adam benim yazdığım kitabı okuyor bu muhteşem bir duygu..

-O kadar kötü mü?

> emin olun, öyle bir imkanım olsa okuyana 100 dolar verecem :)

ana fikir ne burda?

Mark Twain bu sözü duyunca hem üzüldü hem de öfkelendi. Ancak hiç belli etmeyerek tekrar sordu:

> lakin mutlaka oku,

diğer ikisi, Kuyucaklı Yusuf ve İçimizdeki Şeytan,,

evet haydut'a katılıyorum, süper ötesi bi kitaptı.

lale çok güzel kitap okurum ama anlatamam güzelce /:

"""" 50 doları kaybettin 100 doları görünce daldın konuya dimi:P

okunmalı 3'ü de..

"meryem kızım, bir erkeğin suçlayan parmakları şaşmaz bir pusula gibi her daim kadını gösterir"

mesela,

üstekine bişeyler bırakıyosun ama :)

üsttekini sevmedim

ders bitti çocuklar :)

bazı kitapları gerçekten kafamdan silip bir daha okuyabilsek dediğimiz olmuyor değil ;)

kürk mantolu madonna :D

teşekkürler hayduts, bu kadarı bile fikir verdi az da olsa :) sağol

bu da bir eksiklik demi :DD

sabahattin ali'nin topu topu 3 romanı var zaten,

beleş kitap kapmaya çalışıyorum

güzelmiş :)

harika bir roman..

-Kitap nasıl?beğendiniz mi?

kitap hakkında biraz bilgi verir misin hayduts arkadaşım, merak ettim de fikirlerini paylaşırsan sevinirim.

-Hiç okumamış olmak için 100 dolar verirdim.

geçersiniz inşallah, en son hangi kitabı aldınız?

kitabı kargo yap bana

yandaki olsa düşünürdüm

bin muhteşem güneş/khalad hosseini

ilk hikayeyi okuyunca aklıma bu geldi niyeyse.. paylaşmak istedim..

muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı, ancak birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gidecekti. bir ruh ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden, meydana çıkıyordu... biz ancak o zaman sahiden yaşamaya -ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk. o zaman bütün tereddütler, hicaplar bir tarafa bırakılıyor, ruhlar birbiriyle kucaklaşmak için, herşeyi çiğneyerek, birbirine koşuyordu"

sanırım yeterli :)

bir hikayede benden

-Tam tersine... ilk kez okumanın keyfini yeniden tatmak isterdim...

boş mezar başlığıda var:)

-peki diğer 45- 50 kişi ne yapıyor. onlarda da var mı kitabın?

d&r nın her önunden geçişimde mutlaka uğrar bir roman alırım. şuan bırıkmiş durumda deli olacam...:

"şimdi aramızda noksan olan şeyin ne olduğunu biliyorum." dedi. "bu eksiklik sana değil, bana ait... bende inanmak noksanmış... beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanmadığım için sana aşık olmadığı zannediyormuşum... bunu şimdi anlıyorum. demek ki, insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar... ama şimdi inanıyorum... sen beni inandırdın. seni seviyorum. deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum... seni istiyorum... içimde müthiş bir arzu var... bir iyi olsam!"

şuan aöf derslerimi gecmek zorundayım ve roman okuyamıyorum...