Eskisi gibi hayat bize o kadar da güzel gelmiyor. Bazen gülmek bile zor geliyor.

Herşeye sahip değiliz.. TAbi ki sıkıntılar çekiyoruz.

Her zaman kendimizde olmayanları istiyoruz.

bayram günü evde durmadınız kiminiz.. akrabalar gelip ''ne oldu atanamadın mı... senin iş ne oldu'' gibi sorulardan kaçmak için öyle boş boş sizin evin yakınındaki parklara gittiniz.. içinizden ne olacak.. ne olacağım dediniz...

hayat kimsye acımasız davranmıyor sanırım biz jayata acımasız davranıyoruz. Sahip olduklarımızın Kıymetini bilemiyoruz.

benim de umudum var.. olacakda..

en acısı sevdiğiniz vardı... baktınız olucak gibi değil... bigün aldınız karşınıza ''sonumuz yok'' dediniz...

çok acı şeyler yaşadım daha 24 yaşındayım ama ruhum 60 yaşında

Görelim Mevla neyler;neylerse güzel eyler..

kiminiz büyük hayallerle eğitim fakültesine girdi... anadolunun yüreği temiz çocuklarını bi elmas ustası gibi işleyip onların içindeki cevheri çıkartacaktı... olmadı...

kiminiz ailenizin dişinden tırnağından artırdığıyla üniversite okudu... mezun oldu iş bulamadı... o onurlu baba kahvede senin oğlan, senin kız ne yaptı iş buldumu sorularına ''bi yer var başlıyacak hayırlsıyla''dedi..

elinizi neye attıysanız kuruttunuz... ya sınav kötü geçti ya da mülakatta elendiniz... işte bulamadınız...

ama çıkmadık candan umud kesilmezdi.. bir umut mutlaka vardı... aslında bi umut hep vardır... nefes alıyorsan ve güneş hergün doğuyorsa... umut her zaman var demektir...

nası olucaktı ki, elalemin kızına sefalet çektirmenin ne anlamı vardı.. belli bi süre üzülür sonra unuturdu sizi... daha iyisini bulur, bi yuva kurar, siz de başkasının mutluluğuğla sahte sahte bahtiyar olurdunuz...

hayat bazı kişilere karşı daha mı acımasız oluyor.. sonra bu kişiler tutunamayanlar mı oluyor.. ben de onlardan biriyim..

AMa herşeye rağmen her gün yeni bir gün başlıyor..

Bayramınız kutlu olsun arkadaslar katılımınız için teşekkürler... :)

herşeye rağmen sizde varmısınız... yaşadıklarınızı paylaşabilirmisiniz.. yaşadıklarınıza rağmen :)

Ne sormalı kendime artık? Neresinden tutunmalı bu hayata... ? İçim paramparça artık viraneyim... Sesim yankı oluyor boğuyor beni her adımda... Neye elimi attıysam kök tutmadı savruluyorum düştümmü son mu burası yoksa hala devvammı ediyorum? Düşerken bu kadar acıyorsa canım düşersem ne olur? Hani nerde ümitler, umutlar... Uzlaşamadım şu hayatımlar. Kalpte artık anlam verilemeyen sancılar, sigara içmediğim halde neden soluduğum hava çiğerlerimde tütüyor...

ya atama gelmedi ya da sınav kötü geçti..

Çoğu zman üstesinden geliyoruz. Çoğu zamanda yüzümüzden düşenden bin parça..

ve siz bunun altında ezildiniz... paranız yoktu.. adam yerine konmadınız... her gelen akıl sattı size... ki kendilerine yetmiyoken...