İKİNCİ PENCERE

Sağır tabiatla mı, kör kuvvetle mi, sersem tesadüfle mi, aciz, cansız-şuursuz sebeplerle mi izah edebilirsin?

"Her kalb içinde bir telefon bırakmış." dan ne anlayabiliriz?

Varlıklar, varlık ve kimliklerinde, yani varolmalarında ve varolmalarındaki şekillenmeleri/belli bir tarz içinde belirlenmelerinde, sonsuz imakn ve ihtimaller içinde şekilsiz bir surette iken, birden bire, gayet muntazam, hikmetlice, öyle bir kimlik kazanma özelliği veriliyor ki, mesela herbir insanın yüzünde, bütün hemcinslerinden her birisine karşı birer alamet-i farika o küçük yüzde/simada bulunuyor. Yani insanların her birinin siması, yüz şekli, diğerlerinden farklıdır.

Zeminin yüzünde, dört yüz bin muhtelif taifeden/gruptan/canlı ve cansız türlerinden ibaret olan hayvanlar ve bitkiler ordusu, gayet açık ve net bir şekilde görülüyor ki, ayrı ayrı erzakları, suretleri, şekilleri, silahları, elbiseleri, eğitimleri, terhisleri, tam bir ölçü ve düzenle, hiçbir şey unutulmayarak, hiçbirini şaşırmayarak, bir surette tedbir ve terbiye etmek öyle bir mühürdür ki, , güneş gibi parlak bir sikke-i Vahid-i Ehaddir .

Şimdi, ey sersem münkir! Haydi, bunu neyle izah edersin? Senin gibi sersem, aciz, cahil tabiatla mı? Veyahut, hadsiz derece hata ederek, o Sani-i Mukaddese "tabiat" ismini verip, onun mu?cizat-ı kudretini , o tesmiye bahanesiyle tabiata isnad edip, bin derece muhali birden irtikap etmek mi istersin?

Görüyoruz ki, varlıklar, özellikle de canlı olanlar, adeta aniden vücuda geliyorlar.

Gözle görürcesine görüyor ve anlaşılıyor ki; Bütün eşyanın, özellikle canlıların, çok çeşitli ihtiyaçları ve çok çeşitli talepleri var. O talepleri ve ihtiyaçları, hiç umulmadık ve kendilerinin bilmediği, güçlerinin yetemeyeceği, ellerinin yetişemediği yerlerden, münasip ve layık bir vakitte onlara veriliyor, imdada yetiştiriliyor.

Hiçbir cihetle kabil-i taklit olmayan şu mühürleri ve o mühürlerin genel yapısındaki sikke-i samediyeti başka hangi tezgaha havale edebilirsin?

İstidat diliyle bütün tohumlar tarafından;

Her kalb içinde bir telefon bırakmış.

Sonra her mahlukatın her taifesini ve her tabakasını sanat ve inayet düsturuyla tanzim etti.

Halbuki, "Haydi, çevir gözünü bak, bir kusur-bir noksan görebeliyor musun?" sırrıyla, hiçbir karışık alameti yoktur.

İşin ayrıntısı ve güzellikleri, adı geçen bu eserlere aittir.

Kalp içindeki telefondan kasıt, Cenab-ı hakkın kalp ile bilinebileceği olabilir mi?

Sonra o genel ve kapsamlı kanunlar ve umumi düsturların meydanlarında kend iisimlerini tecelli ettirip o alemleri nurlandırdı.

Sonsuz bir kudret ve her şeyi kuşatan bir ilim ve sonsuz bir hikmet sahibinden başka kimin haddi var ki, o hadsiz derecede harika olan şu idareye karışsın?

Ayrıca yine insan, görünen ve görünmeyen duyularıyla, tam bir hikmetle donanmış olması yönüyle, o sima, gayet parlak bir ehadiyet sikkesidir/mührüdür.

ve ihtiyac-ı fıtri diliyle bütün hayvanlar tarafından;

Her bir yüz, yüzlerce yönüyle, bir Sani-i Hakimin varlığına şehadet ve birliğine işaret ettiği gibi, bütün insanların bütün yüzlerinin genel yapısıyla da bütün varlıkların Yaratıcısına mahsus bir mühür olduğunu akıl gözüne gösterir.

Halbuki, bütün yaratılmışların maksatlarının ve ihtiyaçlarının en küçüğüne bile, o muhtaçların kendi kendilerine güçleri yetişmez, elleri ulaşmaz.

İşte, bu nihayetsiz duaların bilmüşahede kabul ve icabeti, herbiri vücuba ve vahdete şehadet ve işaret ettikleri gibi, hepsi birden de, büyük bir ölçüde, açıkça, Rahim bir yaratıcıya ve Kerim ve Mucib'e delalet eder ve baktırır.

Sonra bu genel kanunların ağırlığından feryad eden fertlere Rahman-Rahim isimlerini özel bir şekilde imdada yetiştirdi.

Şu Otuzüç Pencereli olan Otuzüçüncü Mektub, imanı olmayanı inşaallah imana getirir. imanı zaif olanın imanını kuvvetleştirir. İmanı kavi ve taklidi olanın imanını tahkiki yapar. İmanı tahkiki olanın imanını genişlendirir. İmanı geniş olana bütün kemalat-ı hakikiyyenin medarı ve esası olan marifetullahta terakkiyat verir; daha nurani, daha parlak manzaraları açar. İşte bunun için, «Bir pencere bana kafi geldi, yeter diyemezsin. Çünki: Senin aklına kanaat geldi, hissesini aldı ise; kalbin de hissesini ister. Ruhun da hissesini ister. Hatta hayal de o nurdan hissesini isteyecek. Binaenaleyh herbir pencerenin ayrı ayrı faideleri vardır.

BİRİNCİ PENCERE

DÖRDÜNCÜ PENCERE

"Onlara, gerek içinde yaşadıkları alemin her tarafında, gerekse kendi nefislerinde ayetlerimizi göstereceğiz?ta ki Kur?an?ın hak olduğu onlara iyice açıklanmış olsun. Rabbinin herşeye şahit olması yetmez mi?" (Fussılet 53)

Sonra her menzilden, her tabakadan, her alemden, her taifeden, her fertten, herşeyden kendini gösterecek, yani vücudunu ve vahdetini bildirecek pencereler açmış.

BEŞİNCİ PENCERE

Demek ki hiçbir parmak karışamıyor.

Hocam, bu güzel yazının kaynağını da paylaşır mısınız?

O telefonun ahizesi ise ilhamlar, manevi duygu ve düşüncelerdir.

(Bu pencere gerçekten Allah'ın VAR ve BİR ve RAHİM ve İCABET EDEN olduğunu güneş gibi gösteriyor. ihtiyaçları karşılamak, ihtiyaçları bilen ve karşılamaya gücü yeten ve karşılamayı isteyen birisini gerektirir. Susuzluk var ise su vardır, açlık var ise lokma vardır. Her şeyi her şeye uyumlu Yaratan Zat-ı Vacibü'l Vücud değil ise kim olabilir ki?)

Risale-i Nur külliyatından Sözler eserinin 33. sözünün sonundaki şu ifade de gayet sevindri:

Halbuki, ani/hızlı bir şekilde, basit bir maddeden çıkan şeyler gayet basit, şekilsiz, san?atsız olması lazım gelir. Ancak, çok maharetli ve sanat bilgisi gerektiren bir güzellikte ve çok zaman gerektiren bir şey iken adeta özene bezene yapılıyor, gayet güzel nakışlarla ve garip sanatlarla süslü bir şekilde yaratılıyorlar.

Her kalbe bırakılan telefon; İnsanın kalp denilen özelliğinin manevi alemlerle irtibatını sağladığını gösterir. Yani insan, kalbiyle, kalbindeki özelliklerle manevi alemlerle irtibat kurabilir, her şeyde Cenab-ı Hakk'ın mührünü-haberlerini okuyabilir.

Altı günde o kainat sarayının, o yaratılış ağacının esaslarını, hikmet düsturları ve ezeli ilminin kanunları ile ortaya koydu. Sonra yüce ve aşağı tabakalara ve dallara ayırıp, kaza ve kader düsturlarıyla ayrıntılandırdı ve tasvir etti.

Otuç Üç Pencereden kasıt; Allah'ın varlığını ve birliğini gösteren 33 adet pencere demek. o pencereleri teker teker açıp bakınca her birinde farklı şekillerde O'nun varlığını, birliğini, tekliğini, sanat harikalarını, hikmetlerini, ihsanlarını, inayetini görüyoruz.

Şimdi, şu hadsiz percerelerden, elbette haddimizin fevkinde olarak bahse girişemeyeceğiz. Onları ilm-i muhit-i İlahiye havale edip, yalnız Kur'an ayetlerinin ışıkları olan otuz üç pencereyi genel hatlarıyla izah etmeye çalışacağız.

Sonra her şeyi, her bir alemi, o aleme layık bir tarzda; mesela gökleri yıldızlarla, zemini çiçeklerle zinetlendirip süslendirdi.

Şimdi, ey cahil münkir ve ey fasık gafil! Bu hikmetli ve rahmetli faaliyetleri neyle izah edebilirsin?

Her şeyi sanatla yapan sonsuz celal ve haşmet sahibi, her hükmünde hikmet ve adalet bulunan, hikmetle Sani-i Zülcelal, Hakim-i Hakim, Adl-i Hakem ve Bin bir kudsi isimle müsemma olan Cenab-ı Hak, şu kainat sarayının ve yaratılış ağacının varolmasını irade buyurdu.

ÜÇÜNCÜ PENCERE

Çünkü, şu birbiri içinde girift olan canlı ve cansız türleri, hepsini birden idare ve terbiye edemeyen, onlardan birisine karışsa, elbette karıştıracak.

İşte, bu ani bir şekilde bu harika sanatlar ve güzel şeyler, her biri, bir Sani-i Hakimin vücub-u vücuduna şehadet ve vahdet-i rububiyetine işaret ettikleri gibi, genel kapsamı itibariyle de gayet parlak bir tarzda, nihayetsiz Kadir, nihayetsiz Hakim bir Vacibü?l-Vücudu gösterir.

Ey münkir!

Demek o kapsamlı ve genel düsturları içinde özel ihsanları, hususi imdatları, hususi cilveleri var ki, her şey, her vakit, her ihtiyacı için O'ndan istimdat eder, ancak O'na bakabilir.

Mesela sen ey insan, kendine bak: Görünen ve görünmeyen duyuların ve onların ihtiyaçları gibi, elin yetişmediği ne kadar da çok şeye muhtaçsın! Bütün canlıları kendine kıyas et. İşte, bütün onlar, birer birer, varlığı zorunlu Zat'a şehadet ve O'nun vahdetine/birliğine işaret ettikleri gibi, genel yapılarıyla, güneşin ışığı güneşi gösterdiği gibi, işte bu hal ve keyfiyet, gayb perdesi arkasında bir Vacibü'l-Vücudu bir Vahid-i Ehadi , hem gayet Kerim, Rahim, Mürebbi, Müdebbir ünvanları içinde akla gösterir.

merhaba albatros hocam otuzüç pencere derken?

BİSMİLLAH

ve lisan-ı ıztırari ile bütün muztarlar tarafından edilen duaların makbuliyetidir.