Her odaya tencere, sahan koyardık.

Bazen de borulardan kurum damlardı,

Evlerimiz :

Yürekten, sevecen, telaşlı.

Her ayın başında hesap açar,

baklava?

Parasıyla ; Hanıma şalvarlık,

Gönüllere nur, evlere bereket yağardı.

cahildik büyüdük dertlerde büyüdü

Naylon, yandan şıkşıklı.

İftarlıklar, baklavalar, su börekleri..

Helvacı kızını satameyo.'

Mutluydu.

Kimsesizlerin hali vakti sorulurdu.

Bir kez olsun kümesten yumurta almamış, bir kez olsun o kızarmış ekmeğin kokusunu duymamış ve fakat alışveriş merkezlerinin restoran katlarında, boğucu bir gürültü ve havasızlık içinde hamburger keyfine fit olmuş çocuklar için ben ne kadar yaşlıyım...

'Eskiler şimdiden iyiydi ' derdi.

Her şeyin kolayı vardı.

Avluda ambarlar vardı..

Televizyon yoktu. Gazete de her zaman olmazdı.

Hem de 'Dört Direkli' den.

Kıza entari, oğlana pabuç alınırdı

Balıklı köprüsünde dilenci Kör Memet,

Her derde deva çörekotu.

Eski zamanları özlerdi anam,

Öyle güzel cahildik ki, keyfimiz bozulmazdı hiç!

oysa yaradan geçilmezdi çocukken...

Satardı.

Her şey yoktu, kuyruk çoktu.

Hasır sobetleri, nargile sefaları.

Dışarıda kar... Ama kuzine içten içe öyle yanıyor ki.

Borçsuz yaşardık derdi babam.

Teneke peynir, kırık leblebi, kuru üzüm

Lezzet bir tarafa, kokuya da hasret kalacağımız kimin aklına gelirdi? Ekmeklerimiz el değerek üretilirdi, sağlıklıydı, lezzetliydi ve mis gibi kokardı.

Cuma`ları fakirler doyurulur,

Nanelimon, ayvadenesi,

Küçük de olsa, harap da olsa

Ama insanlar umutlu ve daha

Sokaklarda Cevdet..

Kış geceleri sıcacık, sevimli.

Şifalı otlardan merhem,

Erkekler satardı.

Aman canım, daha erken;Oturuyorduk.

Yağmur yağdığında dam`lar akardı

Herkesin bir evi vardı.

O zamanlar insanlık vardı.

Portakal kabuklarını sobanın üzerine dizer, kokusuna ram olurduk. Kestane közlemek bütün bir gecenin mutluluğuydu. Sonra illa ki, büyüklerin anlattığı hikayeler, hatıralar...

Bir camı mutlaka

Sucuk lükstü. Yumurta lezzetli. Ekmek her zaman ekmek gibi...

Derken ;

Hesna Hanım börek yollar,

Osman uyumuş.

Ne güzel cahildik. Mutluluğun resmini çiziyorduk...

Kimse kimseyi kıskanmazdı,

Bakkal Süleyman ; Birinci, Gelincik, Bafra,

Karşılığında yaprak sarması giderdi.

Hayriyanım` ın marifeti çoktu.

Babam methederdi.

Susamlı ramazan pideleri,

Zam endişesi, doğal gazın kesilme korkusu, yolda kalma telaşı, rejim tehlikesi yoktu...

İskarpin giyemezsek, 'Cızlavet ' giyerdik.

Adı gibi hayırlı.

Dışarıda kar... İçeride kanaat ve huzur...

Sokak aralarında, sahura kadar

Kuzinenin üzerinde demir maşa... Maşanın üzerinde de ekmek dilimleri. Aydınlık bir kış sabahı ve kızarmış ekmek kokusu...

Kimsede alacağı kalmazdı..

Ergenekon tertipleri, çarşaf açılımı, kürt açılımı, ermeni açılımı yoktu. Hiç kimse ''hepimiz Hırant'ız, hepimiz Ermeniyiz'' demiyordu. Hepimiz TÜRK'dük!...

Tel dolapları, tavanda mısır koçanları,

l. Çinko, 2. çinko, tombalaaaa.

Kapılarda dilenci Kör Züla,

Birçoğu arızalı ve tedaviye muhtaç beyinlerden çıkma dizilerin ve filmlerin açtığı hasarlar yerine, geniş ve besleyici bir masal dünyası...

Teneke kutu bağlardık.

dizlerimde hiç yara yok...

Yani, kimsenin

Kadınlar süt sağar,

Kulüp cıgarası.

Sonunda kapardı.

bir şiir de benden olsun..

Çocuklarda iftar topu neşesi :

Kim ölse 'Efkarlı ' koşardı

Bahçeye bakardı.

Tencere dolusu, 'Tadımlık canım '

Dışarıda kar... İçeride huzur...

Ramazanlar ve kış geceleri :

Komşuda ne varsa, komşuda vardı.

Aaaa! Saat de geç olmuş.

Pişmaniye çekmeler, tombala oynamalar ;

Bütün bu nefasete, küçücük bir bakkal dükkanının zenginliği yetiyordu.

İŞTE BİZİM ÇOCUKLUK YILLARIMIZ...

Komşuluk :

Çay da kokardı... Domates de...

Sobanın dibinde sarman, ana dizinde

Konu komşu birlikte yılbaşılar.

Ama, biz o günleri çook, çok severdik.

'Topçu topunu atameyo,

Patlamış mısır, portakal, üzüm.

biri baklava mı dedi :d

Kim hastalansa, Hayriyanım koşardı