"- Dur!" dedi. Durdum ve dönüp Resulullah 'a baktım. Bir de ne göreyim, iki gözünden de yaşlar akıyordu."

aglamayı bilmiyorsan gulmekten utan diye laf vardır...

başlığın adından hüzün geçiyordu da, yanlış anlaşılmasın, paylaşmak için yazdım.:)

Öyledir.

"O, dedi, cehennemde bir vadidir; cehennem, o vadiden her gün yüz kere Allah 'a sığınma taleb eder."

sonbahar en güzel mevsimdir zaten

"Yaşarmayan gözden,

hüzün de güzeldir... yalan bence külliyen yalan

GİY HÜZNLARİNİ ;RABBİNE SESLEN ;HAYKIR ONA YAKALŞ EN GÜZELİİ NAPAYIM GÜLMÜŞÜM HEP HÜZÜN IYIDIR

Allah hüzün elem vermesin..

Hüzün taşıyan ruh taşıyor demektir.

Ve tabi ki "yerinde ve zamanında uyku" da güzeldir...

"- Kur'an'ı bana oku!" dedi. Ben :

:) hüüzn kuyusunu okuyordum da hemen bu başlık aklıma geldi:)

hüznün adresiyim ben

Allah'a sığınırım!"

"Hüzün kuyusundan Allah'a sığının!" buyurdular. Oradakiler:

SOLGUNLUK TİMSALİSİN, YÜZÜN BENZİN SARAMIŞ

Hüzün taşıyan muhabbet taşıyor demektir.

"Ey Allah'ın Resulü! denildi, oraya kimler girecek?"

Ürpermeyen kalpten,

Peygambere Efendimizin "Ben hüzün Peygamberiyim" diye bir sözü mü vardı? yanlış mı hatırlıyorum.

"- Evet, ben onu kendimden başkasından dinlemeyi seviyorum!" dedi. Ben de ona Nisa suresini okumaya başladım. Ne zaman ki, "Her ümmete her şahid getirdiğimiz ve ey Muhammed, seni de bunlara şahid getirdiğimiz vakit durumları nasıl olacak?" mealindeki ayete (41. ayet) geldim.

Hadiste geçen Kur'an kelimesiyle, Kur'an-ı Kerim'in tamamı değil, bir kısmı kastedilmiştir. Yani Resulullah : "Bana Kur'an'dan bir parça oku" demek istemiştir.

hüzünle kendini bulursun, cok gülmektense hüzünlü olmak iyidir...

agır ama, olsun...

Faydasız ilimden

Nevevi: "Kıraat sırasında ağlamak ariflerin ve salihlerin şiarıdır" der. Gazali de kıraat sırasında ağlamanın müstehab olduğunu söyler. Ayet-i kerime de tilavet karşısında ağlayanları över: "Ağlayarak çeneleri üstüne kapanıyorlar ve bu onların derin saygısını artıyor" (İsra 109).

başlıktaki "güzel" kelimesiyle alakası yok...

BAZI İNSANLARA DERİZKİ, KALBİNİN GÜZELİGİ YÜZÜNE VURMUŞ, O İNSANALRA BAKTIGINIZDA YÜZÜ HÜZÜN KOKAR, O GÖRMÜŞTÜR FANİ DÜNYANIN GERCEKLERİNİ, GECMİŞTİR YÜREGİ ONLARDAN HER ACIDAN BİR DERS ALMIŞTIR, HAKKA DAHA Bİ YAKIN OLMUŞTUR BELKİ ESKİSİ GİBİ GÜLMEZ OLMUŞTUR ;AMA YÜZÜNDE HÜZÜNLÜ TEBESSÜMLER KONDURULMUŞTUR;ARTIK O YÜREGİNDE YARATANI HER AN HİSSETMEYE BAŞLAMIŞTIR ;HANİ BAZILARI VARDIR ASIK OLURLAR SEVERLER BİRİLERİNİ ;ONSUZ OLAMZLAR ;AMA BAZILARI VARDIR ;HÜZÜNLERİNİ GİYMİŞTİR YANLIZDIR DİGER ASIKLARA GÖRE ;AMA ASLINDA YANLIZ OLMAYAN ODUR O HÜZNÜNLE BERABER KOCAMAN YÜREGİYLE ;DUALARIYLA RABBİNE YAKIN OLMUŞTUR, ANLAMIŞTIR CÜNKİ YALANDIR HERSEY ;SEVSEDE BİRİNİ, ÖZDE YİNE RABLADIR, AGLARKEN, GÜLERKEN, YÜRÜRKEN, RÜYALARI BİLE DEGİŞMİŞTİR ARTIK ;HER AN DUA HALINDEDIR O, HERAN Bİ SESLENSE BİR SES DUYACAKTIR ONU, ÖLE YAKİNKİ KİMSENİN OLMADIGI KADAR, O KARDA ACAN KARDELENE BENZER, ODA ZOR SARTLARDA ACAR, HÜZNÜN CİCEGİDİR, HÜZNÜNDE, ALLAH ASKINI BULMUŞTUR, BEN KARDELENİ İFFETLİ, AHLAKLI, HANİ YÜZÜNE BAKTIGINIZDA HÜZÜN KOKAN KADINLARA BENZETIRIM, RABBİM ONALRLARLADIR, HAYATIN ZORLUKLARINA KARSI, RABBİM HER ZAMAN BİLİRİMKİ HÜZÜNLERİMİ GİYSEMDE BENİM YANIMDADIRIR...

Resulullah'ın bir başkasından Kur'an dinlemeyi sevmesi, arz ve mukabele müessesesini sünnet kılma gayesine raci olduğu gibi, başkasından dinlemek, daha iyi anlamaya, ayetler üzerinde daha iyi düşünmeye, imkan sağladığı için de olabilir. Zira okuyan, kıraat ve kıraat kaideleriyle meşgul olduğu halde, dinleyen boştur, düşünmeye, tefekküre, daha iyi anlamak için zihni gayrete imkan ayırabilir. Resulullah , burada dinlemeyi müesseseleştirdiği gibi, Übey İbnu Ka'b'a da okuyarak, hem tilavetin adabını, kaidelerini talim buyurmuş, hem de kıraatı müesseseleştirmiş, sünnet kılmıştır (bak 4458. Hadis).

(2004)- Hz. Ebu Hüreyre anlatıyor: "Resulullah bir gün:

(Bakara Suresi:74)

"- Sana indirilmiş bulunan Kur'an'ı mı sana okuyayım?" diye sordum. Bana:

Bence sonbahar da güzeldir.

"Oraya dedi, amellerinde riya yapan kurralar girecektir!..."

11. (915)- İbnu Mes'ud anlatıyor: "Resulullah bana:

"- Sonra bunun arkasından yine kalbleriniz katılaştı, şimdi de taş gibi, ya da taştan da beter hale geldi. Çünkü taşlardan öylesi var ki; içinden nehirler kaynıyor, yine öylesi var ki, çatlıyor da bağrından sular fışkırıyor, öylesi de var ki, Allah korkusundan yerlerde yuvarlanıyor... Ve sizin neler yaptığınızdan Allah gafil değildir."

YOKSA SENİ BU MİLLETİN HÜZNÜ MÜ SARMIŞ...

"Ey Allah'ın Resulü! Hüzün kuyusu da nedir?" diye sordular.

Hüzün somurtmak değil bir de. Belki acı çekerken gülümsemektir.

Şarihlere göre, rivayette belirtilen Resulullah 'ın ağlaması, ümmetine karşı duyduğu merhametten ileri gelen bir ağlamadır. Zira tilavet edilmiş olan ayet ümmetinin ahiretteki ahvaliyle ilgilidir. Resulullah bir an için, ümmetinin her zaman iyi olmayan ameline şehadet edeceğini ve bunun da onların cezalanmalarına müncer olacağını, sonra onlar lehine şefaat taleb edeceğini, vs. gözü önünde canlandırarak acıyıp ağlamıştır.

:)Anlaşıldı.

Hüzün taşıyan kalp taşıyor demektir.

AÇIKLAMA:

HÜZÜN, HÜZÜN KUYUSU?

İbnu Hacer, ağlayabilmenin yolunu şöyle açıklar: "Kişi, Kur'an'da zikri geçen şiddetli tehditleri ve cehennem azabıyla ilgili vaidleri Cenab-ı Hakk'ın bu husustaki kesin kararlarını düşünerek kalbini korku ve hüzünle doldurur. Sonra bu hususlara giren taksiratına, eksikliklerine nazar eder. Buna rağmen hüzün hissedip gözleri yaşla dolmazsa, bu husustaki eksikliğine ağlasın, zira böylesi bir tefekküre rağmen hüzün duymamak en büyük musibetlerdendir."

Allah hiç kimseyi hüzün kuyusuna düşenlerden eylemesin, bu dünyadaki hüzünle yoğrulmayı takvayı nasip eylesin...