bi bana mantıksız gelmemis o zaman..

belki de tam aktaramamısımdır, uzun zaman gecti üstünden, hatırladıgım kadarıyla.. ama birbirlerini tanımadıkları kısmını net hatırlıorum, hikayenin genel konusu böyleydi...

tanımadıklarından bahsedio kitapta, kendimi sorumlu hissettim, bu kadar muhalefet olunca:):)

ayrıca erkeğin evliyken bir başkasıyla evlenmesi de yanlış. demek ki demek ki erkek kadın kadar sevmemiş

sonuç:)

ve yine 5-6 sene sonra hayat bu iki aşkzedeyi adamın bulundugu ülkede bulusturuyor...

white gercekdışı görünüo olabilir ama alıcı gözle bakılmamıstır o an, tanımamıs olabilir... zaten adam yıllarca savaşmış, görünüşü değişmiştir... gözlerine dikkatli baksa tanımaması imkansız, haklısın..

dalgalı bi denizde sürekli dalgaya karşı kulaç atarsın ama ilerleyemezsin ya... dalga sen yoruldugun anda seni kıyıya vurur...

kitabın ismini yazarını hatırlamıorum...

... adam kücük bi tepeye sade bi ev yapmış... kadın evlendigi adam ve 2 kızıyla seyahate cıkıyor... arabaları bozuluyor ve yardım icin tepede gördükleri tek eve dogru yürüyorlar...

herşeye eyvallah

hikayede acı verecek bişe yok bence. sonuçta ikiside birbirlerinden habersiz. yapılacak bişey yok. yalnız benim anlamadığım şey şu. hadi kadın adamın öldüğünü sanıyor. ya erkek hiç mi aramamış sevdiğini?

hatta üzülmüstüm..

o cümle bana bi kitabı hatırlattı..

sonsuza kadar mutlu yaşadılar ama ayrı ayrı yazmış birisi başlıgında...

bana hissettirdikleri güzeldi, paylaştım...

insan sevdiğinin gözlerini bin yıl da geçse tanır

kadın, evinin önünde bir şeylerle ugrasan, bi zamanlar sevdigi adamla yüz yüze geliyor... ne yazık ki ikisi de birbirlerini tanımıyorlar... gerisi önemli deil zaten... araba onarılıyor, kadın bir zamanlar sevdigi adamı tanımadan onun bulundugu ülkeden ayrılıyor... aslında tanısaydı da bir şey degismeyecekti... ikisi de ayrı ayrı kurdukları hayatta mutlu bi sekilde yasıyorlar...

ve sesini..

sen nasıl bi sonuc cıkardın dikensizgül

birbirlerini tanıyamamaları gerçek dışı..

savaş zamanı yaşanan bi aşk hikayesi... büyük bi aşkla evleniyorlar ama adam savaşa katılmak zorunda kalıyor... aradan yıllar geçiyor, kadın artık adamın yüzünü bile hatırlamazken, hala sevgisini icinde hissediyor...6 senenin sonunda öldügü haberi geliyor kadına... oysa ki adam ölmemiş, esir düştügü yerden uzak bi ülkeye kaçmış...

tabi ki sana değil muhalefet,

hikaye de güzel de

herkesin yorumu farklıdır tabi... bu benim cıkardıgım sonuc... hikayenin bana carpıp, hissettiklerimle birlikte yansıması...

ikisi de mutlu yaşamış.. hikaye güzel bitmiş gibi görünüyor...

selvi boylum al yazmalım

mantıksız geldı yaaaa. tanımamak mumkunmu...

muhalefet sana deıl.. pınk.. ama mantıksız geldı bana sanırım daha bı cok kısıye...

ayrıca teşekkür ederiz paylaştığın için de

nedense bu son bana acı verdi... bitmeyen ne var ki dedirtiyor adeta..

kadın 2-3 sene icinde acısını kalbine gömüp başka birini sevmeye baslıyor... adam da bulundugu ülkede baska birini sevip evleniyor...