"Elhamdülillah müslümanım" diyen müslümanların Adem'den son peygamber Hz. Muhammed Mustafa sallalahu aleyhi vesellem'e kadar peygamberlerin geldiği ve kıyametin kopacağı ana kadar yegane dinin İslam olduğunu söylemeleri,

Bazen süküt etmekte, her yazılana cevap vermemekte, tartışma ortamlarından sakınmakta bir nevi inandığın dini yaşadığının bir göstergesi, birileri içinde cevap niteliği taşımamaktadır.

Din; tartışmak için değil, yaşamak için vardır. Dünden bu güne kadar her kim tartışmalara girdiyse, bildiği ve inandığı inancın doğruluğunu anlatmak ve kabul ettirmek için iftira yolunu seçtiyse, zülmü hoş gördüyse, çocukları, kadınları yok hükmünde görüp canlarına kıydıysa ve insanlar arasında sınıf ayrımına gittiyse, ırkçılık yapıp, maddiyata her kim önem verdiyse, muhakkak ki kaybetmiş ve kaybetmeye de yüz tutmuş bir kimliğe bürünmüş bir hal almış demektir.

İnanan veya inanmayan insanlara baktığımızda, bağlı olduklarını söyledikleri, doğru olduklarını kabul ettikleri, "hakikat ve mutluluk budur!" diye samimi duygularını ifade ettikleri maneviyatın özü, inandıkları ve benimsedikleri inancın adı dindir arkadaşlar...

İnsanın yaratılış gayesi tevhid. Tevhid ise Allah'a kulluk ve O'nu ibadette birlemektir. Kişinin namaz, oruç, kurban gibi ibadetlerini yalnızca Allah'a yapması ve bir bütün olarak hayatı Allah'ın şeriatına göre düzenlemesi, yalnızca O'nun yasa ve kanunlarına boyun eğmesidir. (Bk. 1/Fatiha, 5)

Müminin varlık amacı tevhid olduğundan, değişmez ve ilk sırada yer alan "Ana gündemi" de her zaman tevhiddir. (Ayrıca bk. 38/Sad, 27)

İnançlarımızı tartışmayalım, yaşayalım...

Bundan sebep,

Şu an içerisinde bulunmuş olduğumuz platforma baktığımız da, inandığını söyleyen de söylemeyen de düşüncelerini bilgi dahilinde, ahlak ve seviye çerçevesinde ifade etmek yerine, fevri davranmaya hazır, hoşuna gitmeyen bir cevap ile karşı karşıya kaldığında, uslubunu sertleştirmekle haklı olacağını zannetmekte, inanmadığı bir dine hakaret edip, iftira yollarını seçip, düşüncesini ifade ettiğini sanmaktadır.

O yüzden diyorum ki bizler,

Hiç unutmamak gerekir ki,

Hak kadar haksızlığın varlığına inandığımız, Melek'ler kadar Şeytan'ların varlığından haberdar olduğumuz, iyilik kadar kötülük kavramında gerçek olduğunu kabul ettiğimiz, gündüz kadar gece de var dediğimiz ve her şeyin bir zıtlığa sahip olduğuna inandığımız gibi, birileri için hak din İslam diyenler kadar, Hristiyanlık, Yahudilik, Mecusulik, Zerdüştlük, Taoizm, Hinduizm, Budizim, Sihinizm, Ateizm gibi gibi sayacağımız, varlığını bildiğimiz inanışlarında var olduğuna, bir takım insanların da bu inanışların doğru ve gerçek olduğunu iddia etmeleri kaçınılmaz bir gerçektir.

Bu durum maalesef, arkadaşlar arasında konuşurken, bir ilim meclisi içerisinde bulunurken de, televizyon programlarında unvanlara, makamlara sahip olan "bilim veya din adamları"nın dahi yaptığını görüyor, çözüm namına hiçbir şey elde edemediklerine, dinleyenlerin bile hayret içerisinde kaldıklarına şahit oluyoruz.

Düşüncelerimizi elbet ifade edelim. Fakat bunu yaparken, karşı tarafı rencide edici, inancına dokundurucu, yapıcı olayım derken kırıcı olmaktan çekinmeli, inandığımız inanca yakışır şekilde hayatımıza idrak etmeli, örnek olmalı, hal ve hareketlerle beraber bize yakışanı yapmalıyız diye düşünenlerdenim.

Din, insana özünü hatırlatan, neden var olduğunu hissettiren ve dine olan bağlılıkla beraber, asıl mutluluğa ulaşacağına inandığı, yaşamaya gayret ettiği en doğru bilgidir insan için.