Soralım kendimize: ?Sahabi? denildiğinde hangi notlar düşülebilir bir beyaz kağıda?

Ahiret endişesi onlara benzesin diye...

Kardeşlik duygusu onlara benzesin diye...

Cömertliği onlara benzesin diye...

İnancı miras olarak bulmuş insan değil sahabi.

Beynini, kalbini ve davranışlarını, İslam?ın potasına atmak ve oradan taptaze bir imanı kuşanmış olarak çıkmak.

?En yüksek seviyedeki Allah dostları bile sahabenin seviyesine erişemez? diyen o olduğu halde, o, adeta sahabeden izler kuşanabilmek için bir emekleme halinde yaşamıştır hayatı...

Kur?an?ı yeni nazil oluyor gibi derin bir idrak içinde okuyarak değil mi?

Yüz akı ile Rabbin huzuruna çıkmak, yüz akı ile Rasulullah?ın yanına sokulmak ve?Ben bir ömür boyu, ümmetin olmak için çalıştım, sana komşuluk şerefine nail olabilir miyim? diyebilmek... Bir kutlu tebessümle buluşabilmek...

Ahiret eksenli yaşamak mı?

Uhuvveti, sahabe kardeşliği seviyesine çıkarma azmini kuşanarak...

20?inci yüzyıl gibi, insanoğlunun derin kişilik krizi yaşadığı bir çağda, insan, nasıl kuşanır bu müstesna şahsiyet dokusunu?

İsar mı?

İnfak mı?

Peygamber?in eline tutunabilmeyi, insan olmak addeden, kurtuluş addeden, güzellik addeden, erdem addeden insan...

En bariz özelliği ne?

Musa Efendi Hazretleri...

Onlara benzesin ki, Rasulullah?ın güzelliğinden bir iz düşsün kişiliğine...

Hayatının özeti ne?

Arınma cehdini, bir hayat neş?esi halinde yaşayarak...

Yüreğinde hep Mahşer ortamı tedirginliği, ama yine yüreğinde hep mağfireti ilahiyye neşvesi kuşanarak...

yaptıkları ile insanların nazarında yer etmişler.

İman hassasiyeti onlara benzesin diye...

Deruni bağlılığı onlara benzesin diye...

Hayat titizliği onlara benzesin diye...

Allah?ın yarattığı her şeye -Allah düşmanları dışında- muhabbetle bakarak...

ne kadar mübarek insanlar...

ve gönüle girebilmişler

Bir ince kuyum işçisi... Bir müzehhip kendi hayatı üzerinde çalışan... Bir nakkaş, kendi gergefinde Rabbin huzuruna çıkacak bir kişilik dokuyamaya çalışan... Kendi kendini tasfiye eden bir elmas parçası...

Peygamberden sonra, ilk filiz veren İslam insanı.

Allah Razı olsun değerli kardeşim, şu forumda içimizi ferahlatan arkadaşlarımızdan birisin.. Allah bu gayretlerini en güzel şekliyle mükafatlandırsın. Amin.

mevlam en azından bizlere de idrak etmeyi nasip eder inşallah.

Bu genel çerçevenin altına?insanın güzelliği? adına ne yazsanız yanlış olmaz sahabi için.

Hücrelerine kadar yeniden inşa edilmek.

Musa Topbaş Efendi Hazretleri...

İslam ümmetinin ilk çekirdeği.

Hep deriz ya, ?Yarın mahşer gününde Müslümanlığımız Ebu Bekir?in Müslümanlığı ile birlikte tartıldığında nasıl bir netice ortaya çıkar? Ömer?in, Osman?ın, Ali?nin Müslümanlığı ile tartıldığında -ki orada onlar için ayrı bizim için ayrı terazi kurulmayacak- nasıl bir netice ortaya çıkar?. ?

Nezaheti, zarafeti onlara benzesin diye...

Kardeşlik mi?

Canı vermek ölçüsünde fedakarlık mı?

Kendi kendini yeniden inşa şuurunu kuşanmış olmak, kendini, yeniden inşa için ilahi bir rehberliğe sunmuş olmak.

20?inci yüzyılda sahabe gibi bir İslam kıvamı kuşanılabilir mi?

Rasulullah?ın?yıldızlar gibi? diye nitelediği ashab-ı kiramdan izler kuşanmak için çaba göstermiştir bir ömür boyu. Kalbinde hangi yıldızlar parıldardı kimbilir?

Azameti ilahiyyeyi kalbinin en ince dokularında hissedip, kulluk bilincini, kalbin en ince dokularına nakşederek...

İslam?dan önceki her şeyi bırakmak ve İslam?la yeniden kendini bulmak.

Alsanız götürseniz mahşer yerine, Livaül Hamd?in altında durmaya yakışır, Kevser havuzunda Rasulullah?ın avucundan su içmeye yakışır.

Havf ve recayı bir kalb disiplini haline getirmek mi? Cenneti de bir adım ötede, cehennemi de bir adım ötede hissetmek mi?

Allah Rasulünün terbiye sistemini, -adına tasavvuf denilmiş sonun- hem kendi hayatı için hem elele tutuştuğu dostları için bir hayat yolculuğu haline getirerek.

Din adına her şeyi tek tek idrak eden insan.

?Kişiliği Peygamber eliyle, Peygamber diliyle, Peygamber bakışıyla, Peygamber nefesiyle yoğrulan insan.

Alsanız götürseniz 14 asır öncesine, Hicret?te izinden yürümeye yakışır, Mescid-i Nebevide, sahabe-i kiramın arasında, o kutlu huzuru teneffüs etmeye yakışır.

Rasulullah?a sevdası onlara benzesin diye çabalamıştır ömür boyu.

Bağlılık mı?

Fukara dostu olarak.

Onlara benzesin ki, kalbi açılsın Salllahü aleyhi ve sellemin kalb nuruna, gözünün ışığı yansısın gözlerine kutlu çağrısı ulaşsın dimağına...

Bir özel nesil sabahe nesli. Peygamberin eliyle dokunmuş bir eşsiz desen sahabe deseni...

Tevazuu, mahviyeti onlara benzesin diye...

Azameti ilahiyye karşısındaki tezellülü onlara benzesin diye...

Civanmertlik mi?

Herhalde şunlar değil mi?

Rabbimiz umduklarına nail olduğu bir ebedi hayat ile mükafatlandırsın. Cennet ve Cemalini, sevgili Rasulünün komşuluğunu ikram etsin. Amin.

Allah razı olsun ecmain.

Allah yolundaki fedakarlığı onlara benzesin diye...

hepsi o dönemde iz taşıyor.

Havf ve recayı bir hayat disiplini haline getirerek.

Ebubekir?e tutunarak, her sahabide Rasulullah?tan bir iz arayarak ve o izle buluşup, Allah Rasulüne çıkan bir yol edinerek...

Tam teslimiyet.

Ebu Bekir?in yanında durursa yabancı kalmaz, Ömer?in, Osman?ın, Ali?nin? Allah hepsinden razı olsun- yanlarında durursa, onların dünyasına uzak durmaz.

Yeniden doğmuş olmak.

Seherlerini Rasulullah ile buluşma anı haline getirerek... Ondan akıp gelen altın silsilenin halkalarına kalbini rapt ederek...

Rasulullah sallalahü aleyhi ve selleme tutunmak için, onlarca asır öncesinden uzanan eline sarılarak, ya da onlarca asır öncesine elini uzatarak...

Adanış mı?

Muhabbet mi?

O, herhalde farkları en aza indirebilmek için gayret göstermiştir bütün hayatı boyunca...

Ahmet Taşgetiren

Vererek, hep vererek, vermeyi bir hayat tarzı haline getirerek...

Şayet 20?inci yüzyılda bir sahabe hayatı nasıl yaşanır diye sorulacak olsa, ona ve onun, rahle-i tedrisinde yetiştiği Mahmut Sami Ramazanoğlu hazretlerine bakmak yeterlidir.