Bu ayeti birçok kimse?önce birlik ve beraberlik içinde olun ve sonra hepiniz toptan Allah'ın ipine sarılın? tarzında anlamakta ise de, Elmalılı merhumun dikkat çektiği gibi, bu hatalı bir anlayıştır. Topluca hareket etmemiz bizi Allah'ın ipine sarılmaya götürmez, tam tersine, Allah'ın ipine gereği gibi tutunduğumuz zaman bir arada ve birlik içinde yaşamanın imkanını elde etmiş oluruz.

Dayanışma, paylaş ma, uyum, sevgi-saygı, şefkat-merhamet? insana asli karakterini veren, ama aynı zamanda?birlikte' yaşandığında ortaya konabilen hususlardır.

İtikatta Ehl-i Sünnet ve'l-Cemaat olduğumuzu söylerken, aslında bu noktayı dile getirmiş oluruz. Rasul-i Ekrem s. a. v. Efendimiz'in ve kutlu Sahabe'nin yolu üzere bulunmak ve onlardan tevarüs ettiğimiz değerler etrafında?cemaat? halinde, yani?toplanmış? olarak, hep bir arada yaşamak, Allah'ın ipine sarılmanın tabii bir neticesidir.

Aksi halde ne huzurumuz olacak, ne de gözyaşı dinecek.

Bütün bunların temelinde elbette inanç vardır.

Batı hayranlığı ve sonuç yavaş yavaş özden kopuş, kendi manevi değerlerine yabancılaşma... Yine de ümitvarız çünkü bu millet çok şeylere göğüs germiş, herşeye ve herkese inat özünden kopmayanlar, değerlerine sahip çıkanlar da olmuş. Ve onların sayesinde bugün bu huzuru yaşayabiliyoruz. İnşaAllah gelecek nesiller en güzeli, en doğruyu araştırıp bulacak ve ölerek yaşatmayı bizlere öğretenlerin dua ve himmetleriyle bütün dünyaya bir kez daha örnek bir millet olduğumuzu gösterecektir. Yeter ki bizler nemelazımcı, ya da bana değmeyen yılan bin yaşasın gibi bencil söz ve davranışlardan uzak duralım. Yeter ki bizler zaferle değil, seferle yükümlü olduğumuzu unutmayalım...

Kore savaşı sırasında bir kısım Batılı devletlerin askerleri yanında bir miktar bizim askerimiz de Kuzey Kore'nin eline esir düşer. Bir süre sonra bu esirler serbest kalır ve ülkelerine döner. Batılı askerlerin, ülkelerine döndüklerinde psikolojik problemler yaşadıkları gözlenir. Bu ülkeler konunun Türkiye boyutunu öğrenmek için uzmanlardan oluşan bir ekip kurarak ülkemize gönderirler. Kore'de esir kalmış askerlerimiz üzerinde yaptıkları araştırmalar sonucunda, hayata hemen adapte olduklarını ve herhangi bir psikolojik problem yaşamadıklarını hayretle müşahede ederler. Elbette sebebi anlamakta da geç kalmazlar: Büyük aile modelinin sağladığı dayanışma ve paylaşma?

Ayette bunun aksini yaptığımız zaman başımıza gelecekler hakkında da son derece önemli bir uyarı yer alıyor: Birbirimizle didişecek olursak içimize korku düşecek ve gücümüz, kuvvetimiz dağılıp gidecektir.

cemaatler,

Bu ayette birlik-beraberliğin, yani?cemaat? olmanın üç ilkesi verilmektedir:

işte poşetten huzur çıkmıyor sayın editörüm... bizim başlıklar hemen hemen birbirini tamamlıyor mu ne?

Bu sebeple atamız Hz. Adem a. s.' dan beri hep aileler, gruplar,

Hele de bir Allah'a, aynı Peygamber'e, aynı mübarek Kitab'a inanan müslümanlar olarak kendi kendimizi zayıflattığımızda, bütün yeryüzünde güzellikler soldu,

? Hablullah, Allah Teala'ya vuslat sebebi olan delil ve vasıta demektir ki, rivayetlerde Kur'an, taat ve cemaat, ihlas, İslam, Allah'ın ahdi, Allah'ın emri diye tefsir edilmiştir. Bu ayetin cemaat ve içtimaiyyeti emir buyurduğunda şüphe yoktur. Bununla birlikte burada?cemaat', Hablullah'ın aynısı değil, ona sımsıkı sarılmasının neticesidir.? (Hak Dini Kur'an Dili, 2/ 1153-1154 )

Evet, sağlıklı bir toplumsal hayat için, farklı yapı ve yaratılıştaki bireylerin uyum içinde olması gerekiyor. Peki bunu sağlayan nedir?

birlik-beraberlik ruhunu yaşatmanın dini ve toplumsal açıdan önemini ortaya koymakta ise de, özellikle günümüzdeki duruma ilişkin ayrı bir fasıl açmamız gerekiyor. Tefrikanın, ayrışmanın ve bölünmenin, ?özgürlük', ?tercihlere saygı' gibi sloganlarla alabildiğine özendirildiği bir zaman diliminde yaşıyoruz.

Bizi Cenab-ı Hak yeryüzünün, insanlığın şahitleri olarak vasıflandırdı.

Artık yeniden Allah'ın ipine sımsıkı sarılmamız gerekiyor.

Burada hep birlikte sarılmamız emir buyurulan?Allah'ın ipi? benzetmesi, Din'in temel kaynağı olan Kur'an'ı anlatmaktadır. Elmalılı Hamdi Yazır merhumu dinleyelim:

?Ben siftah yaptım, öteki alışverişinizi de komşu bakkaldan yapın.? diyebilen esnaf, iftar sofrasına garibansız oturmayan ev sahibi, ?alan el' almakla rencide olmasın ve?veren el' vermekle gurura, riyaya bulaşmasın diye?sadaka taşı' uygulamasını keşfeden toplum nerede şimdi? İzmit depreminin yaşattığı acı ve ızdırabı, çocuk kaçırmak, talan ve soygun yapmak için vesile edinenler bizim insanlarımız mıydı?

Şuurumuzu biraz uyanık tuttuğumuzda fark etmekte gecikmiyoruz ki, bu aslında bize?dayatılan' bir birey, aile ve toplum modelidir. Örnek aldığımız toplumların bildiği tek tarz budur ve biz onlar gibi olmaya karar verdiğimiz için bizi kendilerine benzetmek istemeleri gayet normal. Peki bize ne oluyor?

Bir arada yaşamanın hem ilkelerini, hem de imkanlarını veren?inanç', birbirimize dayanmanın ve bütünleşerek bir?beden' oluşturmanın en önemli vasatıdır. Birbirimize ya da ortak değerlerimize inancın kaybolması halinde Kur'an'ın?öldürmeden daha beter? olduğunu haber verdiği?fitne' (Bakara, 191) durumu ortaya çıkar ki, bireylerin de toplumun da iki cihan saadetini dinamitleyen en büyük hastalık budur.

Gerek Kur'an, gerekse Sünnet, müminlerin birlik ve beraberlik içinde bulunmasına büyük bir hassasiyet göstermiş, birlik ve beraberliğin kaybedilmesi halinde ortaya nasıl bir manzara çıkacağını çarpıcı ifadelerle dikkatlerimize sunmuştur.

Aynı örnek üzerinden gidersek, fonksiyonunu ve kendisinden beklenen uyumu gerçekleştiremeyecek şekilde bir hasar ve sakatlığa maruz kalan bir uzvumuz nasıl bütün bedenimizin ahenk ve huzurunu olumsuz etkilerse,

?Büyük aile' tipinden?çekirdek aile' tipine geçmemizde de, şefkat ve merhamet timsali aile büyüklerinin yerini sevgisiz büyüklerin, edep ve saygı örneği gençlerin yerini saygısız küçüklerin almasında da aynı hastalık baş rol oynuyor: Modernleşme.

Bunun anlamı, insan denen canlının, hemcinsleriyle bir arada yaşamaya hem yatkın hem de muhtaç olarak yaratılmış olmasıdır.

insanlık yolunu kaybetti.

Ne zaman aramıza tefrika ve ayrılık girmişse ateşlere düştük, ağır bedeller ödedik.

toplumsal ahenk ve huzur için kendisinden beklenenleri yerine getirmeyen, yani hasar ve arızaya maruz kalmış birey ve gruplar da aynı şekilde toplumsal huzur ve ahengi olumsuz şekilde etkiler.

Bir taraftan nice zaferlere imza atarken, diğer taraftan kültür ve medeniyet değerlerimizle dünyaya insanlık öğrettik.

Şüphesiz her milletin kendine özgü karakter özellikleri vardır. Örf ve adetlerden kültüre, oradan da medeniyete kadar uzanan çizgide bu karakter özellikleri somuta dökülür, hayata yansır ve bir mensubiyet halesi oluşturur.

Hepimizin çok iyi bildiği bir ayette, ?Hep birlikte Allah'ın ipine sımsıkı yapışın; parçalanmayın. Allah'ın size olan nimetini hatırlayın: Hani siz birbirinize düşman kişiler idiniz de O gönüllerinizi birleştirmişti ve O'nun nimeti sayesinde kardeşler olmu ştunuz. Yine siz bir ateş çukurunun tam kenarında iken oradan da sizi O kurtarmıştı. İşte Allah size ayetlerini böyle açıklar ki doğru yolu bulasınız.? ( Al -i İmran, 103) buyurulur.

Toplum bünyesi bir yönüyle canlı bir beden gibidir.

Elmalılı merhumun mezkur ayetin tefsiri sadedinde altını çizdiği?cemaat? kavramı, meselenin özünü oluşturmaktadır. ?Allah'ın ipi?ne sımsıkı sarıldığımız takdirde oluşacak olan muhkem yapı, itikadımızı da, amelimizi de içine alacak şekilde bütün bir duruşumuzu ifade edecek kadar önemli ve kapsamlıdır. Madem ki Allah'ın ipine sarılmak bizi bir arada yaşamaya götürecektir ve Allah'ın ipine sarılmaktan başka bir seçenek söz konusu değildir; o halde şunu söylemek durumundayız: Eğer bir toplumda fitne, ayrışma ve tefrika varsa, o toplum Allah'ın ipine gereği gibi sarılmamış demektir!

Günümüzde birer ayrışma ve parçalanma vesilesi olarak öne çıktığı görülen etnik farklılıklarımızın, cemaat aidiyetlerimizin ve benzeri diğer?özel'liklerimizin aslında dozu iyi ayarlandığı zaman birer toplumsal renklilik ve canlılık vesilesi olduğunu bilen bir geçmişten geliyoruz. Rasul-i Ekrem s. a. v. Efendimiz'in, savaşlarda her kabileye ayrı bir sancak vererek farklılıkları tatlı rekabetlere dönüştürdüğünü biliyoruz.

?Allah'a ve Rasulü'ne itaatten ayrılmayın ve birbirinizle çekişmeyin/nizalaşmayın; sonra içinize korku düşer ve kuvvetiniz gider ve sabırlı olun; çünkü Allah sabredenlerle beraberdir.? ( Enfal, 46)

SÜNNET VE CEMAAY EHLİ OLMAK?

toplumda çözülmeler başlamadığına eminmiyiz.

Güç bir türlü doymak bilmeyen muhterislerin, sömürgenlerin eline geçti.

toplumumuzda insanlar parası veya makamı kadar değerli olmaya başladı. haberleri izlediğimizde ahlaki değerlerimizi kaybetmeye başaladığımı aşikar.

Birinci ilke, Allah Teala'ya ve Rasul -i Ekrem s. a. v. Efendimiz'e itaatten ayrılmamaktır. Kur'an ve Sünnet neyi nasıl emretmiş ise onu öylece tutmak, içimizde herhangi bir sıkıntı duymaksızın?teslim olmak?tır.

Toplumun en temel yapı taşı olan bireylerin ortaklaşa benimseyip bağlandığı ve paylaştığı inanç? Ortak değerlerin en alt seviyesi diyebileceğimiz örf-adetten en üst seviyesi olan medeniyete kadar bir toplumun kendini ifade ettiği bütün alanlarda en temel belirleyici?inanç?tır.

Ve ayetteki üçüncü uyarı: Sabredin! Cemaat halinde ve birlik-beraberlik içinde yaşarken karşılaşabileceğimiz olumsuz durumlar, çeşitli sıkıntı ve meşakkatler olabilir. Toplumsal bünyeye fitne mikrobunun bulaşmasına vesile olmaktansa, sabretmemiz halinde Yüce Rabbimiz, yardım ve lütfuyla bizim yanımızda olacağını beyan buyurmaktadır.

Bu noktada sözü fazla uzatmaya gerek görmüyoruz. Genel olarak dünya müslümanlarının durumuna baktığımızda, küresel emperyalizm karşısında niçin bu kadar pasif, ürkek ve kompleksli bir İslam dünyası gördüğümüz sorusunun cevabı buradadır. Aynı durumun ülkemiz için de söz konusu olmaması, hiç şüphe yok ki, yine yukarıdaki ayetin uyarısına kulak vermemize bağlıdır.

Birbirimizi sevmemiz,

cemiyetler,

kendimizi toparlamamız gerekiyor.

KİMİN AKINTISINA KÜREK ÇEKİYORUZ?

?İnsan sosyal bir varlıktır? deriz.

?... tam olarak ne diyorsunuz?

Şimdi aynı ailenin bireyleri, aynı mahallenin sakinleri, aynı milletin mensupları ve aynı dinin bağlıları arasındaki şu uçurumlara bir bakın! Birbirimizle ayrışmak ve gayrılaşmak için adeta özel bir çaba sarf ediyor gibiyiz. Bu topraklar üzerinde yüzyıllar boyunca bir arada uyum içinde yaşayan bizler, ?... Sizi kavimlere ve kabilelere ayırdık ki, tanışasınız.? (Hucurat, 13) diyen bir Kitab'ın müminleri olarak taşıdığımız etnik ve kültürel farklılıkları birer ayrışma unsuru değil, kaynaşma vesilesi kılmayı bildik.

milletler olarak bir arada yaşayagelmişiz.

KORE SAVAŞI...

Her biri ayrı fonksiyon ve yapıdaki uzuvlarımız, sağlıklı bir bünyenin kendisinden beklenen canlılık ve iş görürlüğü nasıl büyük bir uyum ve iş birliği ile gerçekleştiriyorsa,

yani aslında çokta huzurlu olduğumuz söylenemez..

Sahip olduğumuz değerler ve ait olduğumuz kültür ve medeniyet bize her zaman bir arada olmayı, birbirimize dayanarak ayakta durmayı öğretti. Biz bu sayede geçmişte muhteşem medeniyetler kurduk, insanlığa insanlık öğrettik.

kusurlarımıza müsamaha

İkinci ilke, birbirimizle çekişmemektir. Bundan maksat, aramızda çıkabilecek görüş ayrılıklarını birbirimizi hırpalayarak, küstürerek ve birlik beraberliğimize zarar verecek şekilde davranarak çözme yoluna gitmemektir.

sağlıklı bir toplumsal hayat için de onu oluşturan farklı yapı ve yaratılıştaki bireylerin benzer şekilde bir uyum ve işbirliği içinde olması gerekir.

BİZİ BİR ARADA TUTAN NEDİR?

Uzak ve yakın tarihimiz şahit ki, bir ve beraber olduğumuzda bileğimizi bükebilecek kimse çıkmadı.

Burada aklımıza, ?Peki Allah'ın ipine sarılmanın yolu-yöntemi nedir? diye bir soru gelebilir. Bu yerinde sorunun cevabını da elbette yine Kur'an ve Sünnet verecektir:

ALLAHIN İPİNE HEPBİRLİKTE SARILMAK OLSUN İŞİMİZ..

ve dua ile karşılık vermemiz,

Bizler, gerçekten özel bir tarihin ve coğrafyanın çocuklarıyız. Böyle olduğumuz için de dost-düşman herkesin gözü tarih boyunca hep üzerimizde oldu. Tarihten tevarüs ettiğimiz tecrübeler, bize birlik-bütünlük ruhunun ne büyük badireler atlatmamızı sağladığını yeterince öğretmiş olmalı.

Bizim güçsüzlüğümüz hakkın, adaletin zayıflaması anlamına geldi.

Ders alalım ki tarih bir daha tekerrür etmesin!