Yüreğimi..

sessiz çığlıklar yankılatma diyar diyar...

kıyarlar...

bu oyun UYANDIRMA beni..

Yine nisan yağmurları yağacak şehre, saçlarımı ıslatacağım rahmetinde ve haykıracağım

Korkuyoum bilemezsin, gelip almalarından korkuyorum seni sevdiğim..

Söylemek sevdiğine sevdiğini. Zor olan söylemek midir peki. Zor olan söylemek gibi görünse de asıl zorluk söyleyememek. Hep içinde tutmak sözlerini. Her an çıkacak sözleri tutmak yürekte. Zaptetmek duygularını.. Olur ya çıkar bir yerlerden diye tetik üstünde durmak.

Bilmezler yalnız yaşamayanlar,

Görmesinler diye gülücüklerden duvar örüyorum nedensiz...

Üzülürsün diye "Bana"

zaman durur.. yer kavramını yitiririm...

Gülümse.. Gülümse ki Güneş doğsun içime...

tut elimi, tut elimi ki göz göze gelişimiz kadar olsun en uzak mesafe...

Sen ki kıyamazsın bana,

mavisevdamdan şiir kitabı bekliyorum..

ey bana en sevgili, ne onları günaha koy ne de beni!

"Sana" rağmen "Sana"

Acıyı soluyorum görmediğim gözlerinden. Muştu ısmarladım üveyklere ellerimden, gökler ağlarken hasretinden, ya benim gözlerimdeki rahmete ne demeli, elemli, dertli?Bu kor ellerimi yakıyor lakin sen içimdeki ateşsin?

Üzme yüreğini üşürüm;

Sevgili,

nefesinden düşen kelimeler yakıyor şimdi ruhumu,

Dili tutulur kalbimin.. Sağır olurum dünyaya...

Farkedip almalarını istemiyorum seni benliğimden...

Üzme yüreğini; eririm sensiz sokaklarını arşınladığım bu diyarda.

bırak ısıtayım parmak uçlarını, kirpiklerinden düşen hüzne tutmuştum gönlümü.

yusufun korunmuş meyliydi züleyhayı kurtaran,

Kıyamıyorum...

Sen kıyamazsın bana ;

?Nerdesin ey yar

Bilmezler.

Nerdesin!!! nerdesin?

Yapamadıkların mı yoksa yapamadıklarım mı yargılar beni?

Özlüyorum...

çok geç anladığım yanlışlarım kadar sevdim...

masumiyetini yitirsede kader sahnesinde oynadığımız

Senin lügatında beni tanımlayan hangi kötü kelimenin geniş anlamında siler yüzümü?

Can'a CAN katan kelimelerini haykır kalbimin sağırlaştığı duvarlarına..

Anlamalarından beni iyice sensiz bırakmalarından korkuyorum...

Ve sebepsiz gülücükler ardına saklıyorum yüreğimi..

Seni sensiz yaşamaya alıştım ya, iyice sensiz kalmak istemiyorum...

Her ne sebep olursa olsun üzme yüreğini yada üşütme beni.

Sızlar yüreğim...

Yokluğuna alıştım diyorum. Yalan söylüyorum. Böyle öğrenmişim sadece?Aslında alışmak diye bişey yok, ben biliyorum! Katlanmak onun adı?Katlanıyorum?Sensiz geleceğe katlanıyorum.. Senle geçmişin çıkıp gelen hayaline katlanıyorum?Ben katlanıyorum sen düşünme beni?Sen mutluluğuna alış. Alış gitsin?

Doğrumu kaçıncı köyünden kovarsın bu kez?

Zamanın ve mekanın, tüm aşkların kefenlerini getirdim sana, yeminler getirdim dergahına, günahkar düşlerim kadar içimdeki baharları getirdim sana.

İyice sensiz kalmaktan ürküyorum, çaresiz saklıyorum seni herkesten...

Yüreğimdeki seni...

çünkü ben seni seninle hüzne bürünen

senin güzelliğinden de dillerini doğrayacak yüzlerce ay yüzlü tanıdım

Üşüdüğümü duysan kendini ateşlere atarsın belki, yanıp yanıp beni ısıtmak için.

Seni görüp güçsüzlüğümü anlamaları ürkütüyor beni...

"Sana" rağmen "Seni..."

Kelime oyunları kurma.. Resmiyet tattırma sözcükleri kalbime damıtırken...

Kaç kelam eskitti cümlelerin, kaç geceye ilişti sitemlerin?Kaç uçurum boşluğunda son buldu ümitlerin?

Ötesi berisi yok işte.

Bu kadarmış her şey..

Nasıl korku verir sessizlik insana;

Ne yaparsan yap

tebrkler.. bam teli eline sağlık :)

Bakma bana öyle soğuk soğuk... içim titrer.. buz tutar bedenim...

Özlemimi..

Bir la gerek şimdi bana bir la, la'nın sırrı yokluktan geçer,

Seni üzerler,

Kaç hüzün iliştirecektim nefes aralarına, kaç çile boşaltacaktım gecenin kucağına, kaç soluksuz ölüm girecekti rüyalarıma?Zifiri karanlık, yüreğimin caddesine sinmiş, sessiz?Kalp kaldırımları yollara sızmış, kimsesiz?Yürek zarında küçük bir uğultu kalmış, nefessiz?

Sensiz kalmaktan korkuyorum ya sensiz olduğumu biliyorum da aynı zamanda...

başlık için ben teşekkür ederim mavisevdam

rica ederim efendim tüm başlıklarımız hizmetinizde

ve bir mazallah'tı vuslata ulaştıran...

Sevdanı fısılda sana adanmış her zerreme...

İnan çok korkuyorum görürler diye yüreğimi..

Bir cana hasret,

Seni gözlerin ağlar görürüm,

"Seni Seviyorum" diyememek. Kaçan trenlerin ardından hüzünlü bir bakış. Geriye dönük hayalleri dolu gözlerle izlemek. Söylenmeyenlerin acısıyla yaşamak. Söylendiğinde her şeyin daha kötü olacağını bilerek susmak. Susmak bir ömür boyu. Ve söylenmeyenleri bir şekilde kaleme almak, nadir de olsa..

Nasıl koşar aynalara,

Ben ki üzülen yüreğinde zindan hayatını yaşarım gecelerce.

Sevgimi saklıyorum..

İnsan nasıl konuşur kendisiyle;

Herşeyi inkar etmek varken "itiraf etmek"

Sana" rağmen maviyim en güzelinden...

Söylemek.. Söylememek.. Söyleyememek..

Aşkımı sabrımla bileyledin, gelmedin oysa senin için sırattan geçmiştim.. Nerdesin!!! nerdesin?

umudum kadar sevdim...

Emniyeti sonsuz olana emanet edip, gözüme son bakışını nakışladığın bu diyarda eririm üzülürsen.

Üzme yüreğini üşürüm, üşüdükçe dua ile ısınsam da, duama duanı katmadan sevindiremeyiz melekleri ruhum.

lütfet sen de maazallah ile koru sevdiğini!

durma öyle uzak uzak... katma aramıza erişmesi imkansıza dayalı mesafeleri...

Koparmalarından yüreğimden...

"Sana" rağmen "seni" göğsümdeki sıcaklıkta saklıyorum

ve yine biliyorum ey la sen yoklukla birlikte sonsuzluğun hecesi...

katkılarınızdan dolayı teşekkür ederim sayın ulsgkc...

Korkuyorum...

Çünkü onlar aşığın duasını maşuğun kine harmanlamadan mutlu olamazlar