Gencecik Sidar'ın ölümünden sonra oh olsun diyenlere bir çift sözüm olacak,

Yıllardır evlat acısı yaşayan anne, babaları anladınızmı şimdi.?

Öyle ya ölüm kara haber illede evladınız polis asker yada dağda terörist iken gelecek değil ya,

Bu bir yaşam biçimi haline geldi nerede ise..

"Baba olmadan babanızı anlayamazsınız.."

Onun sizi nasıl düşündüğünü, her kötülükten her tehlikeden nasıl sakınmaya çalıştığını, ancak evlat sahibi olup baba gibi davranmaya başladığınızda anlıyorsunuz..

Yıllardır bu ülkede Anneler babalar 20'li yaşlardaki fidanlarının cansız bedenlerini kucaklamakta, onlara yaşatılabilecek en büyük acı'ya düçar olmaktadırlar,

Oğul...

Ankara Çankaya'da Bir şehidin adı verilen sokakta oturan Sırrı sakık'a bu yazı, Rabbim hiç kimseye evlat acısı vermesin..

Anne Baba için evlat acısından daha büyük acı yoktur,

Rabbim vaad etmiş kınadığınız başınıza gelmeden ölmezsiniz diye..

Olan bitenlerden sonra 30 yıl boyunca fakir fukara çocuklarının öldüklerini yazdık, ne bu taraftan askere giden zengilerin siyasetçilerin çocuklarını olmadığı, ölmediğini salık verdik, nede diğer tarafta zenginlerin, ağa'ların ve siyasetçilerin daha sarih bir ifade ile Bdp'lilerin çocuklarının dağa çıkmadıklarını yazdık çizdik, kandırlmış gençler dedim bir kaç gün önceki yazımda hatta 3 hayat, 3 hayal yazımda Uludere virajlarında Bdp'lilere sarılan gençlerin silahlar çalışırken barışın geleceğine inanacak kadar saf olduğunu, Istanbuldaki düğün hazırlığındaki polis Bülent ile barış beklentisi içindeki o teröristin yıkılan hayallerini aynı yazı içinde kaleme almıştım..