Hasan-ı Basri k. s. diyor ki: ?Dünya üç gündür: Dün içindekilerle beraber geçip gitti. Yarına gelince ona ulaşmayabilirsin. İşte bugün senin günündür, onu iyi değerlendir.? (İmam Beyhaki, Kitabü?z-Zühd, 47)

"Ben kimi, ne kadar, nasıl dinliyorum anlamaya çalışıyor muyum?"

bertrand russel e göre dünyanın en önemli sorunu can sıkıntısıdır.

şimdi daha mülayim oldum:) belki biraz terbiye oldum... biraz da anladım shakespeare'i; olmamış birşeyin olmuş olmak ihtimali olmadığı gibi, herşey olmak lazım olduğu surette olmuştur.

gidiyorum diyorum ama gene de bir kaç soru bırakayım geride, bakarsın benim için birileri çözer...

çocuklarımıza bir şey veremediğimiz gibi laf anlatamamaktan sıkılıyorum... Yapmacık hareketlerden, sevgi gösterilerinden, herkesin kendini dev aynasında görmesinden sıkılıyorum...

hayatın anlamsızlığından, herkesin dedikodu yapmasından, dedikoduyu severek dinlemesinden, TV. de aile yapımızın altına fitili yakılmış dinamit gibi programlar konulmasından, kimseyle bunları paylaşamamaktan,

dinler görünmek ayrı karıştırmayın gerçekten dinledin mi işte herkesin kendine sorması gereken soru;

Neden insanlar önce kendini dinlemeyi düşünmez, neden kendine bakmaz, neden bu kadar çekememezlik, neden bu umursamazlık, neden bu ahlak çöküntüsü neden, neden, neden...?

Dünya Üç Gündür

"kalpler ancak Allah'ı anmakla huzur bulur". huzuru bunda bulamayan boş yere kendini yormasın... çünkü insanın o en derinlerinde yatan dileklerine hiç birşey karşılık veremiyor; ne en güzel mekan, ne en güzel müzik, ne en güzel geyik, ne de en güzel film vs. en anlamlı ve erdemli sorularını da başka hiçbir şey cevaplayamıyor...

benim eski halim:)

söylediğimde insanların bunları umursamamasından, iki kişinin bir araya geldiği zaman hemen bu konulardan konuşmasından sıkılıyorum... Ahlaksızlığın boynumuza kadar çıkmış olmasından,

sesini açıp bunları duymamaya, düşünmemeye çalışıyorum. Pek başarılı olduğum da söylenemez ya her neyse ben sonuçta kaçak dövüşmeyi seçiyorum...

Bunların karşısında ben ne yapıyorum;kaçıyorum, herşeyden, herkesten uzak yapayalnız olmayı seçiyorum. kalabalıklarda bile yalnız kalmayı seviyorum... Bazen kafam öyle doluyor ki, dinlediğim müziğin

belki yalnız resim için blog yapsam daha iyi olurdu... okuma ve düşünme üzerine kimseyi yormaya hakkımız yok...

bu yüzden, kendi içine dönmeli. belki de heraklius gibi kendi içinde yuvarlanıp, gitmeli. dediğiniz gibi, kendine sorularını sorup, kendini bulmalı, Rabbini bilmeli. "kendini bilen Rabbini bilmiştir" ya...

Bu soruları istediğiniz kadar uzatabilirsiniz. Bunlara cevap bulamamaktan sıkıntım, herkesin ağzında bir sakız "kimse beni anlamıyor", peki sen kimseyi anlamaya çalıştın mı, yahut dinlemeye?