Koyup gittiler beni

Bir gün işte bu yüzden göze geldi

Bir gece rüzgarından bulutun

Yaşca başca ileri

Ay gelir ışır, hayalin erişir

Ne de alam-ı fikre bir mersa

... isterse kar

Mezarı oradadır şimdi

Ben ve Annabel Lee

Üşüdü gitti Annabel Lee

Dostun nazargahı olan gönülden.

Ne sen,

Anlarsın... /C. Külebi

Olan bu mai deniz

İnsanlardan buz gibi soğudum,

O deniz ülkesinde

Biz ki bildikten sonra sevmeyi

EDGAR ALLAN POE

O azgın sahildeki

-meleklerin izi nedir Bab'Aziz?

Ne de hüsnünde toplanan bu mesa

Meleklerin izi budur..

Sevmekten başka beni

Ona aşkı, ona sevgiyi öğretti.

Sevdalı değil karasevdalıydık

-Ama sonra, bildiğimiz her şeyi bir gün hatırlayacak mıyız?

Sevgilim sevgilim hayatım gelinim

Geldin de

Yüregimize hoşgeldin

... Artık ister dolu yağsın ömrümüze

O deniz ülkesiydi

Göklerde uçan melekler

İsmi; Annabel Lee

Götürdüler el üstünde

Aşkı bir gök gibi yaydı gönüllere.

Ne ben

Üşüdü bir rüzgarından bulutun

O çocuk ben çocuk, memleketimiz

Güzelim Annabel Lee

O gönül ki; dost onu sevdi, onu beğendi, onu yer bildi.

Hiçbir şey düşünmezdi sevilmekten

Bulamaz sende bende bir mana..

Melali anlamayan nesle aşina değiliz.

Öyle halsizim ki hiç sorma,

Senin gibi bazı meleklere, o kaybolan bilgilerinin hatırası olarak, çenelerine iz bırakırlar.

Adnan Yücel

Sevdadan yana kim olursa olsun

Sana yalnız bir ince taze kadın

Bu sefil iştiha, bu kirli nazar,

Bana yalnızca eski bir budala

-Anne karnındaki bebekler, evrenin bütün sırlarını bilirler.

Bir deniz ülkesinde

-Kim bilir..? Belki..!

Yaşayan bir kız vardı bileceksiniz

Kıskanırlardı bizi

Evet! Bu yüzden şahidimdir herkes ve deniz ülkesi

Orda gecelerim uzanır beklerim

Diyen bugünkü beşer

İşte, oradan sesleniyorum sana...

Hiç biri ayıramaz beni senden

Ne yedi kat göklerdeki melekler

Çiçekli dallara döndürdün öfkemizi

Yıllar yıllar önceydi

Biz daha bahtiyardık meleklerden

Ey acılara tat veren güzellik

Geçemezlerdi bizi

İşte yalnız sen varsın...

Yattığın yerde seni...

Onlar kıskanırdı bizi

-meleklerin izini taşıyorsun..

Ama tam doğmadan önce bir melek gelir ve parmağını ağzına sokar ve böylece her şeyi unuturlar.

Gel gönülden konuşalım!

meleklerin sözü var...

Ne deniz dibi cinleri

Acı renginde olsa ne çıkar..

Bütün sabahlar