Hayatı gerçek zanneden insanlar

o saf insanlar da diğer çoğunluğa katılıyor

"<u>O</u><u> adam hiç doğmamış olsaydı, onun için daha iyi olurdu</u><u>.</u>" düşüncesi.

Çok yaşlı ve bir o kadar yorgun olmamın etkisi olabilir. Beynimin tedavi edilemeyecek bir bölümündeki tümörden hiç bahsetmiyorum :)

Hayatı gerçek zanneden insanlar ın anlamakta zorluk çekeceği, <u> basit </u> düşünüldüğünde kavranabilecek durumdur.

mutlu olmak istiyorsanız;

ben ölmeden önce; uğrunda ölünecek birçok neden im vardı.

sakinleşmeli insan, sessiz leşmeli

Yanlış tespit...

bu organizasyon da <u> tuhaf bir şeyler var </u>: sanki sürekli kötülüğün ortaya çıkması için düzenlenmiş gibi

<u>Bir dikili ağacının olmamasını umursamamak</u>

Sonuç olarak ulaşılacak bir asalet yok. Sadece alelade bir durum var.

Her şeyin bir düş, birkaç görüntü den ibaret olduğunu bakalım ne zaman anlayacağız.

bir de, şair değil de, yazar dersek daha doğru olur; çünkü bir önceki mesaj, üçüncü romanının son paragrafını oluşturuyor

şimdi ise; yapılacak <u>tek bir yanlış</u>, sanki <u>tüm doğrular</u>ı götürecekmiş gibi geliyor

artık, gençliğinde seni sevindiren, seni heyecanlandıran, seni üzen, seni sinirlendiren olaylar artık bir anlam ifade etmemeye başlar. mesela ben, 8 yıldır kimseyle kavga etmedim

umarım ileride daha iyi bir insan olurum, hayattan böyle bir beklentim var.

bu şairimizin anlaşılma gibi bir amacı yok. aslında insanlar onu anlamadığında kendini daha iyi hissediyor.

ben ölmeden önce; halı sahaya giderdim. maç yapardım halı sahada, hırs yapardım, faul yapardım, <u>özür dilemezdim</u> . arkadaşlar daha sakin oynamamı söylerlerdi. maç bittikten sonra izleyenlerden biri: "sizin maçtan kemik sesleri geliyordu" derdi. sonra yorgun yorgun, bir arkadaşımın arabasıyla eve bırakılırdım.

ve işin daha eğlenceli tarafı; her birinin en az üç dakika kadar süreceği

Acıyın doğmamış çocuklarınıza

Hikayeye devam edeceğinizi düşünüyorum. Eski yaratıcılığınız yok olmuş gibi değil de aksine doğru zamanı bekliyor gibi. .

" bu dünyada bir ömür boyu sevmeye ya da kırılmaya değer bir şey görmüyorum " cümlesi gibi

Eğer doğmamış çocuklarınıza bir iyilik <u>yapmak</u> istiyorsanız; onları <u>yapmayın</u> . Bu, onlara <u>yapabileceğiniz</u> en büyük iyilik olurdu.

İnsanlar eskiden daha çok savaşırlardı; şimdi daha az

ben ölmeden önce; insanlarla kavga ederdim, onlardan çok sağlam dayak yerdim, doktor sol kaşıma dikiş atarken, " buraya daha önce de dikiş atılmış " derdi.

çünkü çoktan öldüm

"naçizane görüşünüz" konusunda haklı olmanız ümidiyle, değerli yorumlarınız için teşekkürler

Yavaş yavaş öğreniyorlar, <u> insanlaşıyorlar. </u>

Ama hakikaten, daha yaşım genç, pozitif düşüncelere sahip olabilmeyi umuyorum bundan sonra. Hayattan böyle bir beklentim var.

İnsanlara gelince; onlar sınır koyarlar. Milletleri için, dinleri için, para için, petrol için savaşıp birbirlerini öldürürler, belli zaman aralıklarıyla...

sadece bekle, elde etmek için hiçbir şey yapmana gerek yok

Tam olarak, değersizliğin içinde küçük bir değer bulabilir miyiz diye yaşıyoruz; ama öyle bir şey yok.

Tatil günü, sabahın sekizinde akla gelebilecek olandır.

Bunun yaş ile bağıntısı belki şöyle olabilir: süreç geçtikçe yükümüzün artması ve hücrelerimizin geri sayıma başlaması nedeniyle ortaya çıkan mutlak orantısızlık.

Bunu bile bile yapıyoruz.. Ufacık şeylere takılıp üzülüyoruz.. Burda hayatın cilvesi..

Eğer ruhumuzun bir sonu varsa ; o zaman gerçekleşecek olan andır.

Eğer varlığımızın bir sonu varsa ; o zaman gerçekleşecek olan andır.

Öleceğiz

artık hiçbir şeyin, uğrunda kavga edilecek kadar önemli olmadığını düşünüyorum

Dünya haritası incelendiğinde, ortaya çıkacak gerçektir.

Tüm dertlerimizin bitip, tamamen huzura kavuşacağımız o an

Şartlanmışlığımızı yenip, sakinleşmemiz lazım; fakat yapabilme potansiyelimiz yok. <u>Bizden öncekiler ne yaptıysa aynısını yapacak olanlarız.</u>

Umutsuzluk en büyük hastalık değil midir? O yüzden kalmıştır mutlaka demek istiyorum.

zannediyorum <u>saflık</u> doğuştan gelen bir özellik; kızlar ve erkekler için de durum aynı diye düşünüyorum

Şaka gibi olan gerçektir.

İnsanlar eskiden daha çok çocuk yaparlardı; şimdi daha az

zamanı geldiğinde, tam olarak orada olacağından emin olabilirsin

gülümserkenki halinden bahsetmiyorum

sen, yine de bir araba al, bir ev al, evlen, birkaç tane çocuk yap, <u> onların büyümelerini falan izle </u>...

Yeterince kötü biri olduğunuzda, insanlar size saygı duymaya başlayacak.

şimdi durum şu; artık yok; çünkü ben zaten anlamsız bir şekilde öldüm.

Bu akşam, yarın sabah, bu hafta içinde, bu ay, bu yıl, önümüzdeki on yıl içinde...

Tam olarak anlayamadım, hayatı .

insanların kafalarını karıştırıp, biraz daha farklı düşünmelerini sağlamak istiyor. işin kötü tarafı; yaklaşık her 1000 kişiden sadece 3 ü tarafından saygı görüyor düşünceleri

şairimizin tüm bu söylediklerine rağmen,

fakat <u>hayat denen değersiz organizasyon</u> , saf olanları bile değirmeninde öğütüyor ve sonuç olarak;

bu durumun size huzuru getirmesini dilerdi bu şairimiz, sanırım

<u>Hayatı kapatıp gitmek</u>

pislik içinde yaşayan domuzlara dönüşüyoruz

N a t s u e,

sıyrılmalı

Ayrıca insanların saygıları giderek azalıyorken size karşı duyulması bende de tam tersi mantığı kurdurtuyor..

Bunun basit bir sebebi var: akarsuların canı sıkılmaz ; fakat insanların canları sıkılır ve insanlar <u> eğlenmek </u> ister...

iyi ile kötü arasındaki fark giderek azalmalı

Akarsular sınır tanımaz

İnsanların neredeyse hepsi korkutucu bir şeylere dönüştü.

Eğer onların başaramadıkları işleri de kolaylıkla yapabiliyorsanız, size hayran olacaklardır

çok eğlenceli

ben ölmeden önce; <u>dört yanlış bir doğru</u>yu götürürdü. <u>üç yanlış yapsan bile doğrudan arta kalanlar</u> olurdu.

Bazı insanlar, rüyalarında olmamış olayların olduğunu görür ve sevinirler

siz, yine de bir araba alın, bir ev alın, evlenin, birkaç tane çocuk yapın, <u> onların büyümelerini falan izleyin </u>...

ve eskiden aklıma gelmeyen cümleler ilgimi çekiyor

Toplum, ne olduğu belli olmayan bu yaratıklarla şekillenecekse; yapılması gerekendir.

Fakat iyi insan kaldı mı?

bir iyi varsa, ona eşlik eden ve o iyiyi bile değersizleştiren yüz kötülük varmış gibi...

Sıranı bekle, saniyeleri sayacaksın

Uyuyan bir insandan kimseye zarar gelmez; <u>keşke başlangıçta kimse onu uyandırmamış olsaydı</u> <u>.</u>

Eğer hayata küçük ayrıntı larıyla bakacak olursak ne kadar gülünç görünür. Mikroskopta görülen bir damla su gibidir hayat, tek hücrelilerle kaynayan tek bir damla. Telaşla koşuşturup <u> birbirleriyle mücadele etmeleri </u>ne nasıl güleriz. İster su damlasında isterse insan hayatının küçük süresi içinde olsun bu <u> korkunç etkinlikler </u> komik bir etki yaratıyor.

Hikayeye devam edebilir miyim, bilmiyorum. Eski yaratıcılığım yok olmuş gibi. İncelik ve derinlik de kayboluyor yavaş yavaş. İnsanların bana daha fazla saygı duymasından anlıyorum bunları.

<u>Akarsuların devlet sınırlarını önemsememesi</u>

<u>Basit bir eğlence</u>den ibaret olduğunu...

İnsanları anlamaya çalışmak en büyük yanılgı değil mi? Bununla zaman harcamak?

Ben ölmeden önce; dört yanlış bir doğruyu götürürdü

Bazı insanlarsa, rüyalarında olmuş olan olayların olmamış olduğunu görür ve sevinirler

Ya da nitelik olarak her ne kadar berbatlaşan büyük bir grup olsa da kaldığına inanıyorum..