dünyada yaşayan hiçbir insan onları eleştirme ehliyetine sahip olamaz!

1- Vahyin atmosferi

bu o yıldızların nurunu söndüremez...

Usulü?d-din açısından sahabe dinin önemli bir rüknünü oluşturmaktadırlar Onlar hem sünnet-i seniyyeyi hem de Kuran-ı Kerimi bize ulaştıran en güvenilir emanetçilerdir Bütün sahabe, hadis edebiyatı açısından adil ve güvenilir kabul edilmektedir Yalan onların semtlerine asla yaklaşamamıştır Dini muhafaza hususunda insanüstü bir gayret ortaya koymuşlardır Bu yönleriyle seviyelerine ulaşmak mümkün değildir Hiçbir veli sahabe-i kiramın seviyesine ulaşamaz Hasan Basri Hazretlerinin ifadeleriyle en büyük bir veli, en küçük sahabi kabul edilen Hazreti Vahşi?nin atının ayağında bir toz olamaz Onları bu derece yükselten hususları, Üstad hazretleri gibi zatlar birkaç bölümde değerlendirirler

Efendimiz , önde gelen ve işin başında bu dine sahip çıkanlara ayrı bir ehemmiyet veriyordu Mesela; bir gün Hazreti Ömer ile Hazreti Ebu Bekir arasında bir tatsızlık olur Durum Efendimize intikal edince kaşlarını çatar ve?Arkadaşımı bana bırakmalı değil miydiniz? Hepinizin beni yalanladığı bir dönemde o bana sahip çıktı ve dediklerimi, getirdiğim hakikatleri tasdik etti? buyurur

"Ebu Bekr evde mi?" diye sordu. "Hayır!" cevabını alınca, o da doğru Aleyhissalatu vesselam'ın yanına geldi ve selam verdi: Aleyhissalatu vesselam'ın yüzü renk renk olmaya başladı. Bu hal, Hz. Ebu Bekr radıyallah'ı korkuttu. derhal diz çökerek:

3-Dine Hizmetleri

efendimizn şu halini nazara aldığımda eleştiri yada ilmi gerçeklik namına söylediğimiz şeylerin efendimizin nazarında nasıl karşılanacağını kestirmek güç değil!

Sahabe sevgisi, imanın bir delili olarak ortaya konmakta ve onların hayatı örnek bir hayat olarak nazara verilmektedir Onları seven, Allah Resulünü sevmiş; onlara kin besleyen de Allah Resulüne kin beslemiş sayılır Günümüzde selef-i salihine karşı saygısızlığın hat safhaya ulaştığı bir zamanda bize düşen, onlara karşı saygıyla dopdolu olmak ve çevremize onların güzelliklerini anlatmaktır Onların hata gibi görünen yanlarını ise hiç nazar-ı itibara almamaktır Başta Kuran-ı Kerim, Cenab-ı Hakk?ın onlardan razı olduğunu ve günahlarını bağışladığını bildirmektedir Bunun yanında bize saygı tavsiye etmekte ve?Onlardan sonra gelenler : Ey kerim Rabbimiz, derler, bizi ve bizden önceki mümin kardeşlerimizi affeyle! İçimizde müminlere karşı hiçbir kin bırakma! Duamızı kabul buyur ya Rabbena, çünkü Sen Raufsun, rahimsin!? buyurarak bize vazifemizi bildirmektedir

ister kabul ederler, ister buğz, isterlerse inkar...

Allah Resulü , ?Ensarı ancak mümin sever; ondan ancak münafık nefret eder? buyurur Aslında Ensar için söylenen bu hususiyet bütün sahabe için de söz konusudur Efendimiz , hem ferdi manada hem de umumi manada muhacir için de aynı şeyleri ifade eder Nitekim Hazreti Ali için?seni ancak mümin sever; senden de ancak münafık nefret eder? buyurmuştur...

ölçü : ölçü koyanlar tarafından koyulmuş.

"Ey Ebu Bekr! Allah sana mağfiret etsin!" buyurdu ve bunu üç kere tekrar etti. Sonra da Ömer radıyallahu anh, davranışından pişman oldu. Ebu bekr radıyallahu anh'ın evine gitti ve:

Sahabe-i Kiram, Peygamber Efendimiz ?ın risalet yönünü görmüş ve onun o vazifesinin muhatabı olmuşlardı Üstad Hazretleri, vahiy ilham farkını ortaya koyarak ilhama mazhar olan kişilerin vahye muhatab olan insanların seviyesine yükselemeyeceğini ifade eder Ayrıca, sohbetteki insibağ da önemli bir husus olarak ortaya konmaktadır Küçük-büyük her insanın sohbetinde bir insibağ oluşmaktadır Sohbete muhatab olan insanlar, sohbet eden zatın halet-i ruhiyesine şahid olurlar ve onun maneviyatıyla bezenirler Efendimizin sohbetinde bulunan Sahabe-i Kiram da Onun boyasıyla boyanıyor ve ulaşılmaz bir seviyeyi ihraz ediyorlardı Evet, sohbet-i nebeviye öyle bir iksirdir ki, bir dakikada ona mazhar olan bir zat, seneler seyr-ü süluka mukabil hakikatin envarına mazhar olur Üstad Hazretleri bir misal olarak da şunu zikreder: ?Bir bedevi adam, kızını sağ olarak defnedecek derecede bir kasavet-i vahşiyanede bulunduğu halde, gelip bir saat sohbet-i Nebeviyeye müşerref olur, daha karıncaya ayağını basamaz derecede bir şefkat-i rahimaneyi kesbederdi Hem cahil, vahşi bir adam, bir gün sohbet-i Nebeviyeye mazhar olur; sonra Çin ve Hind gibi memleketlere giderdi, o mütemeddin kavimlere muallim-i hakaik ve rehber-i kemalat olurdu?

2-Yaşadıkları ortam

Sahabe Efendimizin ve İslamın en sadık emanetçileri oldular Dine en zor zamanda sahip çıktılar ve onun hem gelişmesinde, yayılmasında hem de bugünlere doğru ve arızasız bir şekilde ulaştırılmasında büyük emek sarf ettiler Hayatlarını istihkar etmişler, ölümü göze alıp dini öyle anlatmaya çalışmışlar Bu hususta yapılması gereken her türlü fedakarlığı da yerine getirmişler Yerinde mallarını vermişler yerinde de canlarını Efendimiz , bu özelliklerinden dolayı onları hususi bir konumda değerlendirir ve adeta onlara toz kondurmaz?Benim ashabıma ilişmeyiniz, kötü söz söylemeyiniz Sizden biri Uhud dağı kadar altın infak etse, ashabımın infak ettiği bir kilo kadar şeye mukabil gelmez? der Bu hakikati Tevbe sure-i celilesindeki şu ayet-i kerime de ortaya koymaktadır: ?İslam?da birinci dereceyi kazanan Muhacirler ve Ensar ile onlara güzelce tabi olanlar yok mu? Allah onlardan razı, onlar da Allah?tan razı oldular Allah onlara içlerinden ırmaklar akan cennetler hazırladı Onlar oralara devamlı kalmak üzere gireceklerdir İşte en büyük mutluluk, en büyük başarı!?

Kuran-ı Kerim de Sahabe-i Kiram?ı dine olan hizmetleriyle zikretmekte ve onları örnek olarak bizlere sunmaktadır Haşir sure-i celilesindeki şu ayet-i kerimeler bunu ortaya koymaktadır: ?Allah?ın nasib ettiği bu ganimet malları o hicret eden fakirlere aittir ki, onlar Allah?ın lütfunu ve rızasını talep etmek, Allah?ın dinine ve resulüne destek vermek için yurtlarından ve mallarından edildiler İşte imanlarında sadık ve samimi olanlar ancak onlardır Bunlardan önce Medine?yi yurt edinip imana sarılanlar ise, kendi beldelerine hicret edenlere sevgi besler, onlara verilen ganimetlerden ötürü içlerinde bir kıskanma veya istek duymazlar Hatta kendileri ihtiyaç duysalar bile o kardeşlerine öncelik verir, onlara verilmesini tercih ederler Her kim nefsinin hırsından ve mala düşkünlüğünden kendini kurtarırsa, işte felah ve mutluluğa erenler onlar olacaklardır?

Hadis-i şerifte sahabe sevgisi, hususiyle Ensar sevgisi imanın bir delili olarak zikredilmektedir Burada maksat, imanı sadece Ensar?ı sevmeye hasretme değildir Belki asıl maksat Ensar sevgisinin sadece müminin kalbinde olabileceği, münafığın kesinlikle onları sevemeyeceği hususudur Bu manada Allah Resulü , ?Ensarı ancak mümin sever; ondan ancak münafık nefret eder? buyurur Aslında Ensar için söylenen bu hususiyet bütün sahabe için de söz konusudur Efendimiz , hem ferdi manada hem de umumi manada muhacir için de aynı şeyleri ifade eder Nitekim Hazreti Ali için?seni ancak mümin sever; senden de ancak münafık nefret eder? buyurmuştur

Hazreti Osman, sahabenin en sıkıntılı döneminde, susuzluktan kıvrandıkları bir anda Efendimizin işaretiyle Rume kuyusunu Müslümanlar için satın almış ve Müslümanların hizmetine sunmuştu Tebük seferi hazırlığında?ceyşü?l-usre? denen İslam ordusunun hazırlanmasında büyük bir emek sarf etmiş, ticaret için hazırladığı üçyüz kadar deveyi yüküyle birlikte sadaka olarak vermişti Buna mukabil Efendimiz de?Bundan sonra Osman?a yaptıkları zarar vermez? buyurmuştu

ALLAH ONLARIN ŞEFAATİNE MAZHAR EYLESİN.. ayaklarındaki toz ve zerre olamayız...

SAYIN EDİTÖRÜN YAZDIKLARI..

kedi misali ulaşamassa mundar... der..

içi boşaltılmış saygı ve sevgiden bahsetmiyoruz..

"Allah beni size gönderdi. Size tebliğ ettiğim zaman hepiniz bana: "Sen yalancısın" dediniz. Ebu Bekr ise: "Doğru söyledin" dedi ve bana canıyla, malıyla yardımcı oldu. Siz arkadaşımı bana bırakırsınız değil mi?" buyurdular ve iki veya üç kere, bu sözü tekrar ettiler."

Hadis-i şerifte imanın zıddı olarak nifak zikredilir Aslında imanın zıddı küfürdür, inkardır Ancak, sahabe sevgisi, kafir için zaten düşünülemeyeceğinden burada nifak zikredilir Kafir zaten uluhiyeti ve risaleti inkar ettiği için sahabe sevgisini evleviyetle inkar edecektir Asıl mesele, ?inanıyorum? diyen ve Rasulüllah?ı tasdik eden insanlar için söz konusudur Çünkü Rasulüllah sevgisi imanın bir buutudur Dolayısıyla Onun en yakın yaranını sevmek de imanın bir göstergesidir Tabii, bunun zıddı da nifak belirtisi

mevla bizi sahabe sevgisinden ayırmasın

"Arkadaşınız biriyle çekişmiş olmalı!" buyurdular. Ebu Bekr selam verdi ve:

yererimde severimde anlayışı sahebeler için geçerli olamaz..

hani günde en az 17 defa diyoruz ya ... işte bu herşeyi açıklıyor...

"Ey Allah'ın Resulü! Bu meselede , ben zulmettim!" dedi. Aleyhissalatu vesselam :

Buhari, Fezailu'l-Ashab 5, Tefsir, A'raf 3.

gökteki yıldızlara ulaşamayan sadece onların dedikodusunu yapar...

Enes bin Malik Hazretleri rivayet ediyor: Rasulüllah şöyle buyurmaktadır: ?İmanın bir alameti ve delili de Ensar?a muhabbet beslemektir; nifakın bir belirtisi de Ensar?a buğzetmektir?

" Benimle İbnu'l-Hattab arasında bir şey oldu. Üzerine yürüdüm, sonra da pişman oldum. Beni affetmesini taleb ettim, kabul etmedi. Bunun üzerine sana geldim!" dedi. Aleyhissalatu vesselam da:

Sahabe içinde gerçekleştirilen bu inkılap, onların her şeylerine de yansımaktaydı Yalan ile doğru, doğu-batı gibi birbirinden uzaktı ve hemen tanınmaktaydı Doğruluk cephesini Efendimiz temsil ederken, yalanı da Müseylime temsil ediyordu Sünnete olan en küçük bir muhalefet, nifak gibi karşılanıyor ve İslamı yaşama üzerinde hassasiyetle duruluyordu Bütün bu yönlerinden dolayı Efendimiz , ?Asırların en hayırlısı benim içinde bulunduğum asırdır, sonra onları takip edenler, sonra da onları takip edenler? buyurur

Sahabe-i Kiram, yeni bir döneme başlamışlar, her biri hayatına yeni bir sayfa açmıştı Cahiliye yeni bitmiş ve her alanda bir diriliş nümayandı Her zaman yeni şeyler öğreniyorlar, her gün yeni bir ayetin nüzulüne şahitlik ediyorlardı Hayatları vahiyle iç içe bulunmaktaydı Bir gün namaz emri geliyor, başka bir gün oruç, sonra infak Bir zaman yaptıkları bir iyilik semalarda yankılanıyor ve Allah?ın rızasına ulaştıkları vahiyle ifade ediliyordu Farklı bir zaman da ortaya koydukları bir ictihad hatası hemen ikaz ediliyor ve onları iki büklüm ediyordu Bu derece bir canlılık yaşayan insanların da ne kadar canlı oldukları izahtan varestedir Üstad hazretleri, sahabenin büyüklüğünü hayretle düşündüğü bir anda mazhar olduğu bir secdeyi anlatır eserlerinde: ?Bir zaman kalbime geldi, niçin Muhyiddin-i Arabi gibi harika zatlar sahabelere yetişemiyorlar? Sonra namaz içinde?subhane Rabbiye?l-a?la? derken, şu kelimenin manası inkişaf etti Tam manasıyla değil, fakat bir parça hakikati göründü Kalben dedim: Keşke, bir tek namaza bu kelime gibi muvaffak olsaydım, bir sene ibadetten daha iyi idi Namazdan sonra anladım ki, o hatıra ve o hal, sahabelerin ibadetteki derecelerine yetişilmediğine bir irşaddır?

evet haklısın yeni bir moda çıkmış. oda hiç kimse eleştirilmez değildir. sözü...

kabul ettik başımızın üstüne koyduk...

evet efendimizin sahabelerine olan düşkünlüğünü onlara olan muhabbetini okudukça günümüz sahebe eleştirmenlerinin düştüğü çukurun ne kadar derin olduğunu görüyorum...

Amin!!!!

Ebu'd-Derda der ki: "Bundan sonra, Ebu Bekr'e hiç eziyet edilmedi."

bu içten içe münafıklığın dışa vuruşudur.. onları sevmemek onlara dil uzatmak..

Ebu'd-Derda radıyallahu anh anlatıyor: "Ben Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın yanında oturuyordum. Derken, Ebu Bekr radıyallahu anh elbisesinin eteğini tutarak çıkageldi. Öyle ki, dizleri açılmış durumdaydı. Aleyhissalatu vesselam :

hadis şerifte bırakın diğer sahabeleri ve bizi, hz ömer hz osman hz ali gibi büyük sahabelerin bile diğer sahabeler hakkında söz söylemesine müsaade edilmiyor...