Müslüman olduğumuzu beyan etmekle müslüman kimliğimizi esas almak her zaman aynı şey değildir. Bugün bütün dünyayı saran modernizm çoktandır dini?temel? olmaktan çıkarmış; bunun yerine beşeriyeti veya nefsaniyeti koyup, beşer aklını?asıl? kabul etmiştir. Modern dünyada din artık ya nefsaniyetin elinde kişinin istek ve arzularına uydurulan önceliği olmayan bir aidiyet ya da?hükümsüz? bir kimliktir.

Bu anlamda akıl ve feraset insan-ı kamilin vasfıdır. Öyleyse öncelikleri en doğru şekilde tayin edenler kamil müminlerdir. Bu sebeple onlar bizim gibi lafı uzatmak yerine, tasavvuf yolunun usul ve esasları sadedinde önceliklerimizi kısa kısa sıralayıp en güzel tarzda tesbit etmişlerdir.

Sanırım iyi bir Dost edinmekte Muslumanın önceliklerinden olmalı...!

Yar ile şimdi'den...

Nefse hoş gelmesi ve beşeri planda baş döndürücü ilerlemeler sağlaması, bu yaklaşımın müslümanlar arasındada revaç bulmasına, hatta aksi düşünülemez tek gerçeklik gibi algılanmasına yol açmıştır. Farkında değiliz belki ama müslümanlık iddiamıza rağmen tasavvurlarımız, kavramlarımız, zihnimiz modernizmin işgali altındadır. Önceliklerimizi bu kafa karışıklığı ve kalp bulanıklığıyla belirlemeye kalkışınca isabet kaydedemiyoruz. Onun için yeniden müslüman olmak, müslümanlığımızın nelere delalet ettiğini sorgulamak, bu kimliğimiz üzerinde?tefakkuh etmek?, yani derin anlayış ve kavrayış sahibi olmak zorundayız. Hal-i hazırın en önemli, dolayısıyla en öncelikli meselesi budur.

Güzel huy sahibi olmak,

Tek tek isimlendirilmekle beraber, sahip olduğumuz kimlikler uygulamada iç içedir ve her birinin önceliklerinin farklı olması, hatta bazen bu önceliklerin çakışması, yine uygulamada temel bir kimliğin belirleyiciliğini zaruri kılar. Bizim temel kimliğimiz ilk ve en kapsayıcı çerçeveyi oluşturduğu için müslümanlığımızdır. Yani kim ve ne olursak olalım, önceliklerimizi belirlerken müslüman kimliğimizin icaplarını esas almak, bunun ölçülerini hesaba katmak, bütün tutum ve davranışlarımızın bu çerçevede kalmasına özen göstermek zorundayız. Çünkü müslümanlığımız?asıl?, diğer kimliklerimiz?fer? hükmündedir.

bunların yazarın paylaştıkları ve olması gerekenelr. gunumuz dunyasında bunlar hakim değil. sayayım öncelikleri para kariyer iş guc sahibi olmak itibar. menfaat. gunumuzde böyle

O halde niyetlerimizde, tercihlerimizde, hattı hareketimizde önem sırasını doğru belirlemek, buna göre hareket etmek gerekiyor.

Münafi kun Suresi?nin 9. ayetinde, ?Ey iman edenler! Mallarınız ve çocuklarınız sizi Allah?ı anmaktan alıkoymasın. Kim bunu yaparsa işte onlar hüsrana uğrayanlardır.? mealindeki ikazda da zikrin en vazgeçilmez dünya meşguliyetlerine dahi öncelenmesi emredilmektedir.

haklısın kardeşim.

Öncelerimizi doğru tayin edememek, şahsi zarardan öte, ümmet arasında yaygınşaşırsa eğer, ilahi gazabı davet eden bir tehlikeye de dönüşmektedir üstelik.

Dikkat edilirse baştan beri?önceliğimiz şudur? derken, diğerlerinin önemsiz olduğunu söylemiyoruz. Öncelik belirlemek, hepsi de önemli veya gerekli hususlar arasından en önemlisini seçmektir. Bu, diğerlerinin yapılmayacağı anlamına gelmez. Dünyaya da ahirete de faydası olmayan lüzumsuzluklar, boş işler zaten konumuz değil. Nitekim yukardaki ayet?mallarınızı ve çocuklarınızı ihmal edin, bunlar önemsizdir? demiyor. ?Bunlarla meşgul olun, bunlar da önemlidir ama önceliğiniz değildir. Birinci önceliğiniz Allah?ı zikretmek, O?nun varlığını unutmamaya çalışmaktır.? diyor. Benzer bir sıralama yazının başında aktardığımız Cuma Suresi?nin 11. ayetinin hemen öncesindeki iki ayette çok açık bir şekilde yapılıyor. Bu iki ayet?olması gerekeni?, daha önce naklettiğimiz 11. ayet ise?olmaması gerekeni? örnekliyor bize.

Böyle bir davranışın Ashab?dan sadır olması, ulemanın ittifak ettiği gibi, müslüman şahsiyetlerinin henüz teşekkül safhasında da vuku bulsa, Sahabe?nin yüceliğine gölge düşürmez. Zira en samimi müslümanların bile bazen zaaf gösterebileceği, beşeri temayüllerin, hele de bunlar bir ihtiyaca dayanıyorsa, insanı yanlış yönlendirebileceği tehlikesi böylece vurgulanmıştır.

Virdlere devam etmek,

Halkın kusurlarını görmemek,

Allah hepimizden razı olsun kardeşim...

elbette... salihlerle olmak lazım:)

Bu olayı aktaran kaynaklar, mescitte sadece on iki kişinin kaldığını ve Cuma Suresi?nin?Bir ticaret ve eğlence gördükleri zaman hemen dağılıp ona gittiler ve seni ayakta bıraktılar. De ki, Allah?ın yanında bulunan, eğlenceden de ticaretten de hayırlıdır. Allah rızık verenlerin en hayırlısıdır.? mealindeki 11. ayetinin bunun üzerine nazil olduğunu kaydederler.

"elçiye düşen yalnız tebliğ etmek..."

Yiyecek sıkıntısının çekildiği, açlık tehlikesinin baş gösterdiği bu dönemde bir cuma günü gıda malzemeleriyle yüklü bir kervan geliyor Şam?dan. O zamanın adetidir; defl er çalınarak, şarkılar söylenerek hem kervanın gelişi haber veriliyor hem de darlıktan kurtuluyor olmanın sevinci ifade ediliyor.

İnsanlarla iyi geçinmek ve onlara hizmet,

Dikkat edilirse burada azarlama yahut ayıplamaya sebep olan husus, işin malayani eğlence tarafını bir yana bırakırsak, bizatihi beşeri ihtiyaçların karşılanması değildir. Ticaret gibi, sair zamanlarda mübah olan, hatta teşvik edilen bir işin kendisi değil, zamanlaması, yapılış tarzı ve ibadetin önüne geçirilmesi kınanma sebebidir. Hepsi de meşru ve zaruri görev yahut sorumluluklarımız arasında doğru bir öncelik-sonralık sıralaması yapmamız gerektiğini ihtar eder. Kısaca, naklettiğimiz olay, müslümanların önceliklerini belirlemede zaman zaman hata yapabileceklerine dair bir ikaz taşımakta, bizi bu konuda dikkatli olmaya çağırmaktadır.

Uzun lafın kısası dedikleri bu olmalı.

İlahi huzuru, ibadeti, cemaati, Peygamber s. a. v.?in sözlerini terk ederek dünyevi bir ihtiyacı temine yönelmek...

Bizler Efendimiz s. a. v.?in karşılaştığı her durumun bir mesaj taşıdığına, yaşadığı her zorluğun -bilhassa öyle takdir edildiğine göre- bizim için bir ikaz, ders, hisse yahut hikmet barındırdığına inanırız. Nitekim yukarıdaki olay, ?her dönemde yaşanabilecek bir hata?ya işaret eden tipik bir örnektir.

Öyle değil midir? Bütün samimiyetimize rağmen bizim de bugüne kadar çok acil, önemli, hayati gördüğümüz nice meselenin peşine takılıp kulluk sorumluluklarımızı ihmal ettiğimiz olmamış mıdır? Pişmanlıklar, ?keşke?ler, önceliklerimizin önemini sorgulamamaktan doğmamış mıdır? Önceliklerimizi

Nereden geldik, nereye gidiyoruz, niçin buradayız, cevapları unuttuk.

Medine-i Münevvere?de hicretin birinci yılı. Mekkeli muhacirlerle artan nüfusuna ilaveten, bir de kıtlık yaşanıyor şehirde.

Bütün ibadetlerin özü olan zikir, Allah Teala?yı yad etmek, O?nun rızasını umarak emir ve yasaklarını hayata aktarmak, hamd ü senada bulunmak, her an O?nun tarafından denetlendiğimiz hakikatinden gafi lolmamaktır. İbadetler hususi birer zikirdir elbette ama zikir, madem ki kulluğun olmazsa olmaz şartıdır, bunlarla sınırlı değildir. Kur?an-ı Kerim?de akl-ı selim insanlar için, ?Onlar, ayaktayken, otururken ve yanları üzerine yatarken Allah?ı anarlar.? (Al-i İmran, 191) buyurulmak suretiyle her halükarda Allah?ı zikirden geri durmamak gerektiği, bunun zamanla yahut hal ile sınırlanmadığı da anlatılır.

Sonuç Olarak

doğru tayin edememek, şahsi zarardan öte, ümmet arasında yaygınlaşırsa eğer, ilahi gazabı davet eden bir tehlikeye de dönüşmektedir üstelik.

Öyleyse birinci ve değişmeyen önceliğimiz, bütün davranışlarımızın, bu arada her konudaki önceliklerimizin?din?in kriterlerine göre belirlenmesi gerektiğini bilmek, İslam kimliğini kuşanmak, yani?müslüman olmak? ve?müslüman olmayı sürdürmek?tir.

Zikirsizlik gafl ettir. Kendini bilmeyen, kendinde olmayan insanın belirledim zannettiği önceliklerin tutarlı bir yanı yoktur.

Bu dünyada iç içe girmiş birden fazla kimlik veya statüye sahibiz. Müslümanız, insanız, vatandaşız, diyelim ki aile reisiyiz, memuruz, esnafız, bir derneğin, bir fikrin mensubuyuz, vs... Bütün bu kimlik veya statülerin bize yüklediği görevler ve sorumluluklar vardır. Yükümlülüklerimizi yerine getirmek, netice almak, muvaffak olmak için, yapmamız gerekenleri önemine göre sıralar, bazılarına öncelik veririz. Şu halde?önceliklerin belirlenmesi?, kimliklerimizin bize yüklediği sorumluluklar ile hedefl ediği neticeyi dikkate almak suretiyle yapılan şuurlu bir tercih ve sıralama eylemidir. Kendimiz olmayı, sorumluluklarımızı bilmeyi, neticeyi gözetmeyi, akletmeyi ve nihayet standart ölçüleri gerektirir.

Dünya Pazarı Var Ama Ahiret Pazarı da Var

Önceliklerinizin belirlenmesinde kendinizi nasıl tanımladığınız ve ölçüleriniz kadar, temyiz kabiliyetiniz ve ferasetiniz de rol oynar. Neticede ölçüleri kullanmak, bunlara göre bir?ehem ve mühim? sıralaması yapabilmek bir akıl işidir. Hz. Peygamber s. a. v. ?ölümü en çok hatırlayan ve ölümden sonrası için en iyi hazırlığı yapan? kimseleri?müminlerin en akıllısı? olarak nitelediğine göre, öncelikleri en sağlıklı biçimde belirleyenler, ölümü en çok hatırlayanlardır. Ölümden sonrası için yapılan hazırlık da öncelik listemizin başında neyin bulunması gerektiğine işaret eder.

Kulluk dışında dünyevi veya fani herhangi bir kimliğin?esas? kabul edilmesi, insanı zımnen de olsa inkara yahut ilahlaşma tutkusuna sürükler. Bu, insanın asıl kimliğini, dolayısıyla kendini kaybetme halidir. Böyle durumlarda belirlenen öncelikler ne kadar makul görünürse görünsün, bir işe yaramayacaktır. Hakikatte olmayan bir şeye dayandığı, bir kopmuşluğun sonucu olduğu için, belirlendiği zannedilen öncelikler, kapılmanın veya sürüklenmenin ifadesidir. Halbuki?kulluk? mutlak ve gerçek bir?Mevla?yı zaruri kılar. İnsan, Mevlası ile irtibatını muhafaza edip gözettiği müddetçe kul olur, kulluğunun icaplarını yapar. Bu anlamda kulluğu bütün boyutlarıyla yansıtan kavram?zikir?dir.

Müslümanlığımız Ne Kadar Belirleyici?

Olması gereken şu: ?Ey iman edenler! Cuma günü namaz için çağrıldığınız zaman Allah?ı anmaya koşun, alışverişi bırakın. Eğer bilirseniz bu sizin için daha hayırlıdır.? (Cuma,9). Farkındasınızdır; bu ayetler genel olarak bütün insanlara yahut dil ile?müslümanım? diyenlere değil, ?müminlere? hitap etmekte. Türkçeye?koşun? şeklinde tercüme edilen kelime aslında tam olarak gönülden bir tercihi, can atmayı, öne almayı ifade ediyor. Akabindeki 10. ayet ise ikinci plana bırakılan işin de terk edilmeyeceğini, önemli olduğunu anlatıyor: ?Namazı kıldıktan sonra yeryüzüne dağılın ve Allah?ın lütfundan nasibinizi arayın. Allah?ı çok anın ki kurtuluşa eresiniz.? (Cuma, 10)

Önceliklerimizin Önemini Sorgulamak

İnsan zikirle kulluğunu, yani asıl ve temel kimliğini fark edebilir. Ancak zikirle, kulluk şuuruyla kendini Allah?a rabteden insan, konjonktürel rüzgarlar önünde sürüklenip savrulmaktan beridir.

Kur?an ve Hadis?e sımsıkı sarılmak,

Gelin önce kimliğimizi, sonra önceliklerimizi hatırlayalım

biraz uzun ama okumaya değer:) lütfen okuyun derim... :)

Bu ayetlerdeki?malların, çocukların, alışverişin?, dünyevi ihtiyaç, sorumluluk veya meşguliyetlerin sembolü olduğu tefsiri yapılmıştır. Cuma namazı da zikrin sembolü. İhtiyaç da olsa dünyevi meşguliyetler nihayet dünya ile ilgilidir. Ahiret hesabında?zikir? yükümlülüğümüzün yerine getirilmesi kadar hayırlı bir semere vermez. Ebedi olması hasebiyle bizim önceliğimiz ahirettir. Öyleyse dünya pazarı ahiret pazarına mani olmamalıdır.

Sadece Zikir Halinde Kendimiziz

"Bir de bu zamanda insan, arkadaşına çok dikkat etmelidir. Bir kimsenin arkadaşı eğer iyiyse onun içindeki muhabbet o kimseye geçer. Ancak şayet arkadaşı kötüyse onun içindeki dünya sevgisi de o kişiyi de etkiler. İnsanlar yan yana oturduğu kimselerin devamlı tesirinde kalıyor. Onun için bütün evliyalar, müridlerine devamlı arkadaşlarına dikkat etmelerini tavsiye etmişlerdir."

biz olması gerekenleri ne kadar bilir ve idrak edersek, hayatımıza tatbik etmemiz o kadar mümkün olur.

gerçektende çok uzun :))

Asıl Kimliğimiz nedir?

Mürşide bağlılık ve hürmet,

Daha lokal planda belirlenecek öncelikler ise güçlü bir sezgiyi, şartları iyi okumayı, geleceği doğru tahmin etmeyi, kısaca feraseti elzem kılar. Feraset, Cenabı Hakk?ın kamil müminlere bir ikramıdır. Kulluk edeplerine riayetle, zikirle, takva ile kazanılan bir mazhariyettir. Allah?ın nuruyla bakıyor olmanın isabetidir.

biz hakkı bildirelim. olur da biri bu olması gerekendir diye bir şey öğrenir de uygular...

Tevile ve ruhsatlara yanaşmamak.

yazı harika.

Başka bir rivayete göre de bu duruma son derece üzülen Hz. Peygamber s. a. v. daha sonra, ?Nefsimi kudret elinde tutan Allah?a yemin ederim ki, şayet herkes gitmiş ve hutbeyi dinleyen kimse kalmamış olsa idi vadiden üzerinize ateşten bir sel gelecekti.? buyurarak, bu davranışın yanlışlığına ve tehlikesine dikkat çekmiştir.

Bir şenlik coşkusuyla naraların ayyuka çıktığı, gürültülü bir müziğin Medine sokaklarında yankılandığı bu demde müslümanlar cuma namazı için Mescidi Nebevi?dedir. Rasulullah s. a. v. minbere çıkmış, cuma hutbesi için kıyam eylemiştir. Şamatayı duyan cemaatin büyük bir kısmı Hz. Peygamber s. a. v.?i?ayakta bırakarak? dışarı fırlar.

Ayetle kınanan, hadisle yol açacağı felakete işaret edilerek kaçınmamız istenen?hata? şudur:

uzun olduğunu kabul ettim zaten ama okumamak için sebep olarak kabul etmiyorum bunu. kolay gelsin... :)

Hevayı, hevesi ve bidatleri terk,

Hayli zamandır kafamız karışık.

Bu kafa karışıklığı hayatımıza iyice yansıyor artık, önceliklerimizi yitirdik.

başlığı açan arkadaş Allah razı olsun.

kelimeleri sesli anlatıma çeviren proğram yok mu? :))

Ali YURTGEZEN

bende yok:)

Niyetlerimizde, tercihlerimizde, işlerimizde önem sıralaması böyle değildi, böyle olmayacaktı.

İşte mürşid-i kamillerin öncelikler listesinden bazı maddeler:

Müslümanın Öncelikleri

Dostlar ırmak gibidir. Kiminin suyu az kiminin çok.. Kiminde elleriniz ıslanır yalnızca Kiminde ruhunuz yıkanır boydan boya..