Benden benliğim gitti hep mülkümü dost yuttu

Seni nere koyam benden içeri?"

Dinin terk edenin küfürdür işi

Cenneti cehennemi, cümle vücudda bulduk

b) Bütün niteliklerin Allah dan geldiğini kavramak, Allah dışında bir niteliğin bulunamayacağı kanısına ulaşmak.

İsteyüben bulımazam, ol benisem ya ben hani

Şah didarın gördüm ayan hiç gumansuz belli beyan

c) Allah özünden başka bir öz bulunmadığı sonucuna vararak kendi varlığının yokluk olduğunu bilmek.

Kişinin gönlünde HAK'kı görebilmesi için cezbe, muhabbet, sırr-ı ilahi denen üç ilke vardır. Bunlardan birincisi bütün varlıklardan yüz çevirip Allah a yönelme, İkincisi Allah'dan başka bir varlığı sevmeme, Allah ın ancak sevgiyle bilinebileceğine inanmaktır. Üçüncüsü de Allah gerçeği sırrına varmadır. Bunun da üç kuralı vardır.

Allah isminin işaret ettiği mananın en güzel tarifini, İhlas Suresi yapmaktadır; "De ki, O Allah Ahad'dır. Allah Samed'dir. Lem yelid ve lem yuled'dir. Ve lem yekun lehu küfüven Ahad'dır." . Yani sonsuz, sınırsız, bölünmesi parçalanması, cüzlere ayrılması mümkün olmayan Tek.. Hiçbir şeye ihtiyacı yoktur, ihtiyaçtan beridir. O, ancak Mahlukatın ihtiyacını karşılar. Doğmamıştır, herhangi bir varlık O'nu doğurmamıştır. O da herhangi bir şeyi doğurmamıştır. Allah'ın benzeri ve misli yoktur, çünkü O; VAHİDÜ'L-AHAD olan varlıktır.

"Hu vel Evvelu vel Ahiru ve'z- Zahiru vel Batın? (Hadid 3)

Cümle BiR onu BiRler, cümle ona giderler

(Biz O'na şah damarıdan daha yakınız) "Ve fiy enfisukim efela tubsirun"(Zariyat 21)

Alem ilmi okuyan, dört mezhep sırrın duyan

Haktan ayrı ne vardır, Kalma guman içinde

Bu canlara hükm'edenin, kim idiğim bildim ahi"

bütün alevi pirlerinin, uluarının, önderlerinin ''ORİNAL'' elyazmaları dahl bütün kaynak ve kitabeler mevcut...

Anı gören Zatındır

İki cihan seyrini, cümle vücudda bulduk

Bu bir acaip haldir bu hale kimse ermez

"Bende baktım bende gördüm benim ile bir olanı

Dolayısıyla evrende var saydığımız tüm varlıklar onun varlığının değişik suretlerde tecellileri olup kendi başlarına varlıkları yoktur. Bu çokluğu, ayrı ayrı varlıklar var zannetmenin sebebi ise beş duyudur. Beş duyunun tabiatında olan eksik, kısıtlı algılama kapasitesi, bizi yanıltır ve çoklukta yaşadığımızı var sandırır. Ayrı ayrıymış gibi algılanan bu nesnelerin, ve herşeyin kaynağı Allah'ın esmasının manalarıdır. Manaların yoğunlaşmasıyla bu "Efal Alemi" dediğimiz çokluk oluşmuştur. Bir adı da "Şehadet Alemi" olan, ayrı ayrı varlıkların var sanıldığı; gerçekte ise Allah isimlerinin manalarının müşahede edildiği alemdeki çokluk Tek'in yansıması, belirişidir. Bu izaha tasavvufta Vahdet-i vücud denir.

".. Ve iz kale rabbiküm lil melaiketi inniy cailun fil ard halife.." (Bakara 30) . Halife olan varlık, vasfını ötede bir tanrıdan almamaktadır. Bu idrak, O'nun özünden gelmektedir. Esma-ül Hüsna'nın yoğunlaşması ve zuhura çıkması ile?Halife? adını almıştır. Halifenin müstakil bir varlığı yoktur. Bundan ötürü, aslında mevcut olan tüm özellikler onda mevcuttur. Bu ayeti ve yapılan yorumları Et-Tin Suresindeki bir bölüm ayetle özdeşleştirebiliriz. Şöyle ki; "Lekad halaknel insane fiy ahseni takvim sümme redetnahü esfele safiliyn" (95/4-5) . Esma'nın ilk zuhura çıkışı ile var olan; mükemmel şekilde yaratılan varlık, Ruhu Azam , diğer adıyla İnsan-ı Kamil'dir.

"Beli" kavlin dedik evvelki demde

çorum hitit üniversitesi alevi-bektaşi araştırma merkezi sitesine herkesi bekliyorum...

"Feeynema tuvellu fesemme vechullah" (Bakara/115) Allah'ın Vech'i yani yüzü, bildiğimiz şekil, suret anlamına gelmemektedir. Zahir göz ile bu yüzü tesbit etmek mümkün değildir. Zira, Allah'ın yüzü Vahid olan manadır. Mana ise, beş duyunun ötesinde, basiretle algılanabilir. Basir isminin manası, bireyin kendi Vech'ini görebilmesine vesile olur.

Mani evine daldık, vücuda seyran kıldık

O bölge köylerinden birinde, Yunus adında, rençberlikle geçinir, çok fakir bir adam vardı. Bir yıl kıtlık oldu. Yunus'un fakirliği büsbütün arttı. Nihayet birçok keramet ve inayetlerini duyduğu Hacı Bektaş'a gelip yardım etmeyi düşündü. Sığırının üstüne bir miktar alıç koyup dergaha gitti. Pirin ayağına yüz sürerken hediyesini verdi;bir miktar buğday istedi. Hacı Bektaş ona lütufla muamele ederek, bir kaç gün dergahta misafir etti. Yunus geri dönmek için acele ediyordu. Dervişler Pir'e Yunus'un acelesini anlattılar. O da: "Buğday mı ister, yoksa erenler himmeti mi?" diye haber gönderdi. O buğday istedi. Bunu duyan Hacı Bektaş tekrar haber gönderdi: "İsterse o alıcın her tanesince nefes edeyim!" dedi. Yunus buğdayda ısrar ediyordu. Hacı Bektaş üçüncü defa haber gönderdi: "İsterse her çekirdek sayısınca himmet edeyim" dedi. Yunus yine buğdayda ısrar edince;emretti, buğdayı verdiler. Yunus dergahtan uzaklaştı. Yolda yaptığı kusurun büyüklüğünü anladı. Pişman oldu. Geri dönerek kusurunu itiraf etti. O vakit Hacı Bektaş, onun kilidi Taptuk Emre'ye verildiğini isterse ona gitmesini söyledi. Yunus bu cevabı alır almaz hemen Taptuk dergahına koşarak kendisini YUNUS yapacak manevi eğitimine başladı.

Ayrı ayrı manalar izhar eden varlıkların kendilerine ait bir varlığı olmadığı, varlığın Allah'a ait olduğunu idrak Tevhid, bunu yaşam biçimine dönüştürmek ise Vahdet'tir.

Aşk ile gider iken iz buldum can içinde."

Cebnab-ı Hakkın bu alemi yaratmaktan maksadı bilinmekliğini istemesidir. Ortaya çıkan şeylerin belirişine sebebse Adem 'i dilemektir. Varlığa ilahi sıfatlar, sırrına ise Adem denir. Adem-insan, mevcudattın bir özetidir.

Ma'şuk bizimledir bile, ayrı değil kıldan kıla

Baştan ayağa değin Hakk'tır ki seni tutmuş

- Sarıköylü ve Karamanlı oluşu meselesi hala belli değildir. Yüzyıllardan beri halk arasında yaşayan inanca göre O, Sivrihisar yakınında Sarıköy'de doğmuş, çiftçilikle meşgul olmuş, Taptuk Emre adlı bir şeyhe intisap etmiş, tekkelerde yaşamış ve veliliğe erişmiştir. Anadolu'da on ayrı yerde <> mezarı olduğu ileri sürülen Yunus Emre, halk arasındaki inanca ve bazı tarihi kaynaklara göre Sarıköy'de ölmüştür. Orada yatmaktadır. Bugün, Eskisehir-Ankara yolu üzerindeki Sariköy istasyonu yakininda, Yunus Emre'nin türbesi ve bir müze bulunmaktadir.

"Yunus sen diler isen, dostu görem der isen

Dilerisen deyüverem, ezeli vatandayıdım.

bu durum örnek sünnilerin biir den çok yunusun varlığı tezin çürütmesi için yeterlidir

İlm ile hikmet ile, kimse ermez bu sırra

?Her nereye baksam Allahı görürüm? Hz. Ali , ?Görmediğim Allaha ibadet etmem? Hz. Ali

Sen seni bil seni

"Aklın ererse sor bana, ben evvelde kandayıdım

Bu ne mezheptir, dinden içeri

2. Melekut Alemi: İkinci taayyün, İkinci Tecelli, Misal ve Hayal Alemi, Emir ve Tafsil Alemi, Sidre-i Münteha ve BERZAH da denir.

"Bir vücuttur cümle eşya, ayni eşyadır Huda,

Hakk'tan ayrı ne vardır, kalma güman içinde

Ne gök varıdı ne yer, ne zeber vardı ne zir

Kafir ola inanmayan ol didara bakan benem

Ol kıldı bize vefa, ondandır ihsan bana

Türk milletinin yetiştirdiği en büyük tasavvuf erlerinden ve Türk dili ve edebiyatı tarihinin en büyük şairlerinden biri olan Yunus Emre'nin hayatı ve kimliğine dair hemen hemen hiçbir şey bilinmemektedir. Yunus'un bazı mısralarından, 1273'de Konya'da ölen, tasavvuf edebiyatının büyük ustası Mevlana Celalettin Rumi ile karşılaştığı anlaşılmaktadır; buradan da Yunus'un 1240'larda ya da daha geç bir tarihte doğduğu sonucu çıkarılabilir. Bilinen hususlar onun Risalet-ün-Nushiyye adlı eserini H.707 (M.1308) yılında yazmış olması ve H.720 (1321) tarihinde vefat etmesidir. Böylece H.638 (M.1240-1241) yılında doğduğu anlaşılan Yunus Emre XIII. yüzyılın ikinci yarısıyla XIV. yüzyılın ilk yarısında yaşamıştır. Bu çağ, Selçukluların sonu ile Osman Gazi devrelerine rastlamaktadır. Yunus Emre'nin şiirlerinde bu tarihlerin doğru olduğunu gösteren ipuçları bulunmakta; şair, çağdaş olarak Mevlana Celaleddin, Ahmet Fakıh, Geyikli Baba ve Seydi Balım'dan bahsetmektedir.

Söz karadan aktan değil, yazıp okumaktan değil

Büyük mutasavvıflardan Sunullah Gaybi divanında geçen Keşfül Gıta kasidesinde ;

"Çün ki gördüm ben Hakk'ımı, Hakk ile olmuşum biliş

Her nerdeysem orda hazır, nere bakarsam ordadır?.

Yunus Emre adı, her Türk ve Türk kültürünü tanıyıp seven herkes için bir şeyler ifade eder. Şiirlerinde, her devrin okuyucusu ya da dinleyicisi kendini etkileyecek bir şey bulmuştur. İlk kez Yunus, şiirlerinde büyük ölçüde Türkçe kullanmıştır. Yunus'la birlikte dil, daha renkli, canlı ve halk zevkine uygun bir hale gelmiştir. Gerçi şiirlerinin bir çoğunda, aruz veznini kullanmıştı, fakat en güzel ve tanınmış şiirleri Türkçe hece vezniyle yazılmıştır. Böylece, şiirleri kısa zamanda yayılarak benimsenmiş ve ilahi olarak da söylenerek günümüze dek ulaşmıştır.

Bu cümle canda oynayan damarlarımda kaynayan

a) Bütün eylemleri yok sayarak yalnız Allah ı düşünmek, bütün eylemlerde Allah dan başka bir varlık olmadığına inanmak.

<a href="https://forum.memurlar. net/konu/2076674/"> hiçlik makamı

Hakk'dan ayrı değil idim, ol ulu divandayıdım..." "Bu cihana gelmeden sultan-ı cihandayıdım... Sözü gerçek, hükm-i revan ol hükm-i sultandayıdım."

1. Ceberut Alemi: Birinci taayyün, Birinci tecelli, İlk cevher ve Hakikat-ı MUHAMMEDİYE olarak da bilinir.

Cenab-ı hak varlığını zuhura çıkarmadan evvel gizli bir varlıktı. Bilinmeyen bu varlığa, Gayb-ı Mutlak , La taayyün , Itlak , Yalnız vücud, Ümmül Kitap , Mutlak Beyan ve Lahut Alemi de denir.

Korkum onu buluncaydı, korkudan kurtuldum ahi.

"Hakk cihana doludur, kimseler Hakk'ı bilmez

Cümle dil onu söyler, her BiR tebdil içinde

Kanda istersen anda HAK, cümle vücudda bulduk

İnsanın kendi benliğindeki Allah'a ulaşabilmesi için kendi benliğinde "seyretmesi" gerekir. Bu, çok güzel bir yoldur. İnsana da şah damarından daha yakın, ruhunun, canının ta içindedir.

Bu bir acaib sırdır, ilme kitaba sığmaz

Girdim gönül şehrine, daldım onun bahrına

Biz ol vaktin dost idik, Azrail ağyar iken.

Baştan ayağa değin, Haktır ki seni tutmuş

Aciz kaldı bu yolda, bu aşka el uramaz

Böylece bütün evrenin, Allah isimlerinin manaları olduğunu anlayan bir mutasavvıf için, cana yönelerek Allah'ı kendi içinde bulmak, en doğru yoldur. Yunus,

Ben kuş dilin bilirim, söyler SÜLEYMAN bana

Benim canım uyanıktır dost yüzüne bakan benem

Alimle davi kılar, Veli değme göz görmez

ADEM yaratılmadan can kalıba girmeden şeytan lanet olmadan arş idi seyran bana

Zatı ve şahsıyla tanıyamadığımız Allah'ı, tecellileriyle ve sıfatları ile tanırız. Allah'ın zatı sıfatlarla, sıfatlar da varlıklar, hareketler ve olaylarla perdelidir. Varlık perdesini aralayan bir kişi hareketleri, hareketler perdesini geçen sıfatların sırlarını, sıfatlar perdesini aralayan da zatın nurunu görür ve orada erir.

Gelsin beri dosta giden; hur-u kusur Burak nedir?"

Gelelim Kelime-i Tevhid'in diğer yönlerine; Birinci manada "la ilahe" "tanrı yoktur ", ikinci manada ise, var olduğunu kabullendiğin varlıklar ancak Allah'ın vücuduyla kaimdir. Ayrı ayrı varlıklar görme. "Ayrı ayrı varlıklar yok, Allah var!.." demektir.

Tüm rasullerin özelliği, onda toplanan özelliklerden birinin temsili ve ifadesidir. O zulümsüz, bütün bir nur ve mana olan asli gayedir. O, tüm mevcudatın Rasulü, sebebi, mevcudatın ve mevcudatın bir özü olan ademin yaratılış gayesidir. O, güzelin mazharı ve?Allah için? olan SEVGİLİDİR. Allah ona, ?seni yaratmasaydım eflaki yaratmazdım? demiştir. Et-Tin Suresinde, ?Ahsen-i Takvim? olarak belirtilen O?dur. Yeryüzü İnsan-ı Kamilleri ise, O?nun vekilleridir. Ve insanlara bu ozelliğe erişme yeteneği verilmiştir. Tasavvufi eğitim işte bu yeteneği geliştirerek talipleri, kendi yetenekleri ölçüsünde İnsan-ı Kamil yapma eğitimidir.

Yunusun sözleri hak, cümlemiz dedik saddak

Yunus Emre Türbesi

Ben hazrete tutum yüzüm ol aşk eri açtı gözüm

Cisimler alemi dört ruhdan oluşmuştur.1-İnsani Ruh,2-Hayvani Ruh,3-Nebati Ruh, 4-Madeni Ruh. Bu alem cereyan ve deveran üzerine kurulmuştur. Deverandan cereyan, cereyandan ise hayat meydana gelmektedir. Bu bir kanundur. Böylece varlıkların her biri esmanın mazharı olup, Külli iradenin hükmünü yerine getirmekte ve nefsine yani zannına göre Rabbini bilmektedir. Bu durumlar dunyada ilahi bir duzen, değişmez bir kuraldır. Allahın tezahürü böyle gerektirmekte olup, bütün varlıklar onun kader çizgisi içinde kulluk görevini yerine getirmekle yükümlüdür. ?Her bir birim varoluş gayesinin gereğini meydana getirmek üzere görevlendirilmiştir. Ve kişi ilm-i ilahide, şu anda hangi hareket üzere ise o biçimde programlanmış olarak vardır. ? Hz. Muhammed . Aslında varlıklar bir bütündür. Fakat parçaları ile karakter taşırlar. Bütün eşya ve varlıklar insanda biraraya gelir. Evrenin başlangıç ve bitiş noktası insandır. Sonsuz varlıkların ayetleri, secdegah ve kıblesi de her an için insandır. Kelime-i tevhid de bu durum bir sır olarak ifade edilmektedir. Cenab-ı Hak : La ilahe illallah diyerek varlığını ve birliğini ortaya koymuş Muhammedün Resulullah demekle de anlam ve maksadı açıklamıştır. Biraz daha açarsak; "La ilahe" demekle sıfatının belirişinden önceki varlığını gizli olan Rablığını açıklamış,"illallah" demekle de varlığı tecelli ettikten sonraki durumu yani yaratılmışlar alemini ifade edilmiştir. Burada eşyadaki varlığı ve ilahi sıfatları ispat edilmekte olup bu da aslının yansıması olan Ceberrut, Melekut ve Mülk alemleridir. Bu alemlerdeki beliriş fanidir fakat bunların aslı bakidir. Kısaca bilinmekliğine sebebtir. Aslında bütün bu bolümlemeler ve izahatlar anlatım içindir. Aslında ayrı gayrı yoktur. "Muhammedün Resulullah" ile de varlığına delil olarak bilinmesi ve tasdik edilmesini istemiştir. Hükmünün icrasının onunla olduğu anlatılmış oluyor. Bu da onun rahmet ve şefaat edici olduğunu müjdeleyerek sanatındaki hikmeti beyan etmiş oluyor.

Yunus EMRE, İslam tarihinin en büyük bilgelerinden olup yaşadığı ve yaşattığı inanç sistemi; Kuran'ın özüne ulaşarak, Tek olan gerçeğin sırlarını keşfetme ilmi olan tasavvuf ve Vahdet-i Vücud tur.

Bu inanç sisteminde tek varlık Allah'dır. Allah bütün bilinen ve bilinmeyen alemleri kapsamıştır, tektir, önsüz sonsuzdur, yaratıcıdır. Eşi, benzeri ve zıddı yoktur. Bilinen ve bilinmeyen tüm evren ve alemler onun zatından sıfatlarına tecellisidir. Alemlerdeki tüm oluşlar ise onun isimlerinin tecellisidir. Her bir hareket, iş, oluş onun güzel isimlerinden birinin belirişidir.

Onsekizbin alemin cümlesi BiR içinde

Kur'an okuyan kendi, kendi Kur'an içinde.

Gösterdi bana kendozum ayet-i kul denen benem

Çalap aşkı candaydı, bu bilişlik andaydı,

Bu ne küfürdür imandan içeri

Fena olmayan suret, şahına vasıl olmaz

isteyenler bakabilir..

Yedi gök yedi yeri, dağları denizleri

Yunus Emre, gizli ve örtülü olanın Allah değil insan olduğunu şöyle ifade ediyor:

Sen senliği elden bırak, tenden içeri candadır."

Anda gördü Zatını

Bizim bildiğimiz manada, bir suretle var olan ve?beşer? ismini alan insan değildir. Öz Ruh'un, yoğunlaşmasıyla birimlilik alemi ve insan meydana gelmiştir. Bilinen anlamdaki insanın, bu Ruhu tüm kemalatı ile algılaması, "Halife" adını almasına neden olmuştur.

Ey sözlerin aslın bilen, gel de bu söz kandan gelir

"Sayrı olmuş iniler, Kur'an ününü dinler

"İstemegil Hakk'ı ırak, gönüldedir Hakk'a durak

Konşuyuduk cümlemiz, nur dağın yaylar iken."

Çarh-ı felek yoğidi canlarımız var iken

Taşra isteyen kendi, kendi nihan içinde."

Her kancaru baktım ise hep görünendir cümle Hakk?.

- Yunus Emre, dünya kültür ve medeniyet tarihinde bir merhale olmustur. Kültürümüzün en değerli yapı taşlarındandır. Zira Yunus Emre, sadece yasadigi devrin değil, çagimiz ve gelecek yüzyillarin da ışık kaynağıdır. Allah ve cümle yaradılmışı içine alan sonsuz sevgisinden kaynaklanan fikirleri, dünya üzerinde insanlik var oldukça degerini koruyacaktir. Yunus Emre'nin amaci, sevgi yoluyla dünyada yasayan tüm insanlarin, hem kendileriyle hem evrenle kaynaşmasını sağlamak ve sonsuz yaşamda ebedi hayata doğmalarını sağlamaktır.

Kimse yok BiR den ayruk, söylenir BiR içinde

3. Şehadet ve Mülk Alemi:Üçüncü taayyün, Nasut , His ve Unsurlar Alemi, Yıldızlar, Felekler , Mevalid ve Cisimler Alemi diye bilindiği gibi, Arş-ı Azam da bu makamdan sayılır.

Sonra Allah bilinmekliğini istemiş ve varlığını üç isimle belirlemiş taayyün ve tecelli ettirmiştir.

Bu yürüyen halktan değil, halık avazından gelir

Gayrı ne hacetindir

Adem, Havva kandaydı, biz onunla yar iken.

Tüm bu oluşlar Kuran'ı Kerimde "Altı günde yaratıldı" ayetiyle beyan edilirken Altı günden maksadın mutasavvıflarca, gün değil hal'e ait olduğu kabul edilir. Bu haller Allahın insanlara lutfettiği görünmeyen şeylerden altı sıfatıdır: Semi, Basar, İdrak, İrade, Kelam ve Tekvin . Cenab-ı Hakkın Zatına ait bu sıfatların Ademin kutsal varlığında belirmesi,"İnsan benim sırrımdır" sözünün bir hükmüdür. Varlığın başlangıcı ve son sınırı ise Aşk'tır. O yuzdendir ki sayılan bu alemler Aşkın cezbesiyle pervane haldedir. Cenab-ı Hak varlığını, kudret eliyle zuhura getirmiş ve üç isimle taayyün, tecelli ve tenezzül etmiştir. Buna yaratış sanatı , Belirme cilvesi ve Birlik oyunu (Zatından sıfatına tecelli etmesi ile kendi varlığını kendinde zuhura getirip, birlik ve vahdetini ahadiyet sırrına meylettirmesi) denir. Bunda zaman ve mekan kaydı yoktur. Ancak "An" vardır. Çünki mutlak zaman içersinde batın , zahire cıkıp farkedildikten sonra, alemlerin nurları ve ilahi olaylar bilinmiştir. Daha sonra şekil ve renkler görülüp, ayrı ayrı unsurları oluşturacak şekilde birleştiğinde isimler meydana çıkmıştır . Ve böylece zahir alem belli olup mutlak varlık bilinmiştir.

Nitekim ben beni buldum, bu oldu kim Hakk'ı buldum

Anlaşılır ki bilinen tüm mekan ve zamanlar izafi ve zan imiş sadece tek bir "An" varmış.

"İstediğimi buldum eşkere can içinde

Şeriat ehli ırak eremez bu menzile

Tevrat ile incili, Furkan ile Zeburu

Irak sefer bizden kala, dostu yakın buldum ahi.

La-mekana kavm oldum mekanım yağma olsun

Unuttum din diyanet, kaldı benden

Aynadır görenlere ol gönüller içinde."

"Ve nahnu ekrabu ileyhi min habliveriyd"

Ey dün ü gün Hakk isteyen, bilmez misin Hakk nerdedir?

Henuz bir demdir, ol vakt u bu saat

Bilmezmisin cahillerin nice geçer zamanesi

Hem denize karışmağa ırmak olup akan benem

Bunlardan beyanı cümle vücudda bulduk

nitekim, saru saltuk pirimizde de görüleceği gibi, bir den çok mezarı bulunmaktadır, Arnavutlukta, bosna hersekte, ve aleviliğin yayıldığı macaristan da saru saltuk pirimizin kabirleri mevcuttur.

O Makam zaman ve mekanın olmadığı hiçlik, yokluk makamıdır ki, orada sadece Allah vardır.

Ol bildi sıfatını

Yunus kim öldürür seni, veren alır gene canı

Söz aslını anlamayan, sanır bu söz benden gelir

Konunun anlaşılması için bugünün bilimsel bulgu ve verilerinden de yararlanabiliriz. Şöyleki; Bugün, bilim çevrelerince, Evrenin yapısı ve bununla direkt bağlantılı olarak, Evreni algılayan yorumlayan insan beyninin işleyiş tarzı hakkında bir takım görüşler ortaya atılmaktadır. 1940'lı yıllarda fareler üzerinde bir takım deneyler yapıldı. Farelerin beyninin bir kısmı alındı ve göstereceği tavırlar izlendi. Sonuçta fare, kendisine öğretilen yolu, beyninin bir kısmı alınmadan önceki gibi bulabilmekteydi. Yine görme merkezinin yüzde 98'i alınmış bir kedi, görme fonksiyonunu eskisi gibi yerine getirebilmekteydi. Bu durum, bilimadamlarını şaşırttı. Nörofizikçi Karl Pribram, beynin holografik özellik gösterdiğini düşünerek, bu husustaki çalışmalarına ağırlık verdi. 1960'lı yıllarda hologram prensibi ile ilgili okuduğu bir yazı, kendisinin düşündükleriyle paraleldi. Pribram'a göre, beyin fonksiyonları holografik olarak çalışmaktaydı. Beyinde görüntü yoktu, peki o zaman neyin hologramı oluşmaktaydı. Gerçek olan neydi? Görünen dünya mı, beynin algıladığı dalgalar mı, yoksa bundan da öte bir şey mi? Bugünkü fizik anlayışımıza göre Evren, birbirini kesen pek çok elektromanyetik dalgalardan meydana gelmiştir. Bu tanıma göre, uzayda boşluk yoktur, her yer doluluktur. Ünlü fizikçi David Bohm, atomaltı parçacıklarla ilgili araştırmaları neticesinde Evren'in de dev bir hologram olduğu kanısına vardı. Bohm'un en önemli tesbitlerinden biri, günlük yaşantımızın gerçekte bir holografik görüntü olduğudur. Ona göre Evren, sonsuz ve sınırsız "TEK" bir holografik yapıdır ve parçalardan söz etmek anlamsızdır.

Yunus, evrenle kaynaşmıştır, her nereye baksa orada Hak'kı müşahade eder. Orada son derece dinamik, canlı, sürekli bir oluş vardır. O oluşa katılma, Allah'ın tecellilerini bir başka gözle görmektir. Evrende asıl olan aşktır, sevgidir. Aşkın kaynağı Allah katındadır ve oradan bir parça aşk bütün evrenlere yayılmıştır. Allah'ın oluşu idare eden sevgisi bütün varlık ve olaylarının en içine, onu karakterize edecek şekilde yerleşmiştir. Varlıkların ve olayların gerçek anlamına, oradan evrenin anlamına ve Allah gerçeğine ulaşmak için, her şeyin özüne doğru gidilmelidir. "Fena mertebesi"ne ulaşan mutasavvıf, ancak o mertebede kendisini Allah'ın halifesi gibi görüp bütün oluşa, Allah'ın bu evren ve evrendeki varlıklara çizdiği boyutlar içerisinde, ama bütün zaman ve mekanlarda, bütün varlık katmanlarında ve hallerinde katılır. Nihayet, "sonun başlangıçla birleştiği safha" ya geçilir.

Ben kuş dilin bilirim, söyler SÜLEYMAN ban

Hep hüviyettir görünen, yok Huda?dan maada... "

Yunus canını terk et, bildiklerini terk et

Onu sen senden iste, o senden ayrı kalmaz."

Sen seni bil sen seni "

beni beğen miyür müsünüz?

Geçer iken Yunus şeş oldu dosta

Ki kaldı kapıda andan içeri

Görünen sıfatındır

"Yunus'tur eşkere nihan, Hakk doludur iki cihan

Suretime can olanı kimdurur bildim ahi.

"Nereye bakarısam dopdolusun

çünkü alevi terminolojisinde insan, ruh göçünden sonra biten bir şey değildir, doğduğu yere ayrı kabir, büyüdüğü yere ayrı kabir, öldüğü yere ayrı kabir yaptırılır.

Salihli kazası civarında Emre adlı, yetmiş evlik bir köyde. taştan bir türbenin içinde, Taptuk Emre ve çocukları ile torunları yatmaktadır. Türbenin eşiğinde de, bir başka mezar vardır. Bu, Yunus'un bir çok mezarlarından biridir. Yunus Emre kapı eşiğine kendisinin gömülmesini vasiyet etmiş... Şeyhini ziyaret edecekler, kendi mezarını çiğneyerek geçsinler diye

<> = sünni ve alevi kesim arasındaki tartışmalarda hep hep yunusun iki mezarı olduğu daha doğrusu iki ayrı yunus olduğu söylenmektedir, oysa ki bu yanlıştır.

Seçmedin ondan beni, bir kezden ol oldum ahi.

Kulli dillerde söyleyen kulli dili diyen benem

her kaynakça ayrı sayfada olduğu için, HEPSİNE BAKAMADIM...

YUNUS ve HACI BEKTAŞ

Yunus bu cezbe sözlerin cahillere söylemegil

"Kim bildi efalini

Kalu bela söylenmeden, tertip-düzen eylenmeden

İnsanı Allah'a karşı perdeleyen en büyük şey, onun kendi varlığıdır. Allah, apaçık olan bir gizli ve büsbütün gizli olan bir apaçıktır! Allah'ın zatı sıfatlarda, sıfatlar fiillerde, fiiller varlıklarda ve olaylarda ortaya çıkmaktadır. Allah bütün yarattıklarının her zerresinde her an hazır ve onları sürekli yönlendirmektedir. O "göklerin ve yerlerin nuru" (Kuran-ı Kerim 24/349) olarak her an her yerdedir. O, her an, her yerde tecelli etmektedir. "O her an yeni bir şe'ndedir." (Kur'an-ı Kerim 55/29). Her şey her an değişmektedir ve değişim onun kudreti ve iradesinin açılımıdır. Allah bütün evrende, bir taraftan her varlığın en küçük zerresinin içinde, bir taraftan bütün evrende en büyük olayların her anını idare eden bir mutlak varlık halinde bulunmaktadır. Allah ismiyle işaret olunan, sonsuz ve sınırsız bir varlıktır Orijin yapı... Mana, enerji ve madde platformlarında değişik isimler alır. Allah kavramı, mananın bile özünde mütalaa edilmelidir. Bu idrake, Kelime-i Tevhid ile ulaşılır ve Allah isminin manası rastgele bir şekilde değil, Kur'an'da ifade edildiği gibi anlaşılmalıdır;

Yaratıldı MUSTAFA, yüzü gül gönlü safa

mısralarıyla, Evvel ve ahirin izafiliğini, meydana gelen her şeyin ilahi tecelliden ibaret olduğunu anlattığı bu şiirde, Hüviyetin zuhurunu dile getirir ve Zatına duyduğu aşkla güzelliğini seyretmek isteyen o Tek ve Mutlak olanın zuhura gelme muradıyla, gizli hazinesinin fetholup sırrın keşfedilir hale gelmesi için, Arşı, Kürsiyi, unsurları, nebat, ve hayvanı geçtikten sonra, en kemal haliyle kendini ancak insanda seyrettiğini anlatır.

kaynakçaları GAZİ ÜNİVERSİTESİ HACI BEKTAŞI VELİ ARAŞTIRMA MERKEZİ SİTESİNDEN BULABİLİRSİNİZ...

?Sadece Allah vardı başka hiçbir şey yoktu işte bu an da o andır? Hz A

Hak cihana doludur, kimseler Hakkı bilmez

diye başlayan şiirinde, özümüzde Allah'ın bulunduğunu şöyle ifade ediyor:

Bilim bu tesbitleri henüz yapmamış iken, Tasavvuf ehli kişilerin çok uzun yıllardan beri, dille getirdiklerini düşündüğümüzde, esasında çok farklı şeyler söylemediklerini görüyoruz. Üstelik, onlar bunu bir hal olarak yaşarlarken, bir kısmı yaşadıkları bu hakikatı dışarıya aksettirmemiş, bazıları ise, içinde bulundukları toplumun anlayış seviyesine uygun, bir tarzda açıklamaya çalışmıştır.