- Ben sanki orada hazır bulunmuşum gibi bana Hüseyin'in öldürülüşünü anlat.

- Eğer böyle yaparsam ibn Ziyad benim evimi yıkar.

? İşte senin tevbenin zamanı geldi. Eğer ahdettiklerini yaparsan, sen hakiki tevbe yapmış sayılırsın. Yoksa eskiden yaptıklarından hepsinden sorulursun! dedi.

iddia 7: Binaenaleyh Ehl-i Sünnet; Rasulullah 'in fitne ile ilgili hadislerini de nazar-i dikkate alarak isyanın terkedilmesine karar vermişlerdir. Bu fikride akaid kitaplarında zikretmişler, yaptıkları işkencelerden dolayı idarecilere karşı savaşmamayı ve sabretmeyi emretmişlerdir. Bu gibi idarecilere karşı savaşan birçok ilim adamı olmuşsa da Ehl-i Sünnet bunu tasvib etmemişlerdir. İsyankarlara karşı olan savaş ile, Emr-i Bilma'ruf ve nehy-ı anilmünker'e müteallik olan savaş, fitne kıtaline benzetilebilir, fakat aynı değildir. Bunu burada genişçe anlatmak da yeri değildir. Zaten Rasulullah 'ın bu husustaki hadislerini iyice düşünen kimse, bu işin en doğrusunun hadiste açıklandığını anlar. Hatta bunun içindir ki, Hüseyin , Irak ehlinin kendisine yaptıkları davetiye üzerine Irak'a gitmek isteyince, İbn-i Ömer, İbn-i Abbas ve Ebubekir b. Abdurrahman b. Haris b. Hişam gibi ileri gelen din alimleri, Hüseyin'e Irak'a gitmemesini tavsiye etmişlerdir. Çünkü bu zatlar, Hüseyin'in şehid edileceğini tahmin etmişlerdi. Hatta bu alimlerden biri Hüseyin'e : Allah seni ölümden korusun, derken; bir diğeri de: Eğer çirkin kabul edilmeseydi seni bağlar, Irak'a gitmene mani olurdum, demiştir. Tabii ki bu zatlar Hüseyn'e nasihat etmekle hem Onun hem de müslümanların maslahatını düşünüyorlardı. Allah ve Resulü, fesadı değil islahı emreder. Fakat insanın ictihadı bazan isabet bazan da hata eder. Netice de Hüseyin'e nasihat eden alimlerin görüşünün isabet ettiği ortaya çıktı. Çünkü O'nun Irak'a gitmesinde ne dünya ve ne de dinin bir maslahatı vardı. Aksine zalim ve isyankarlar Rasulullah 'ın torununu zülmen şehit ettiler. O'nun şehid edilmesiyle de en büyük fesad zuhur etmiştir. Hüseyin evinde otursaydı, meydana gelecek olan fesad elbette daha az olacaktı. Üstelik Hüseyn'in niyetinde olan iyiliği celp ve kötülüğü bertaraf etme arzusu, hiçbir fayda vermedi. Aksine Irak'a gitmekle ve şehid edilmekle fitneler arttı.

cevap5:Bu apaçık bir hatadır. Gerçek tam tersidir. Yezid'e gitmek isteyen Hz. Hüseyin; kabul etmeyenler ise karşı taraftır.. Bunu Şeyhulislam'ın talebesi İbn Kesir bile böyle kaydeder: Bazı kimseler, Hz. Hüseyin'in, Ömer b. Sa'd'dan kendisini Şam'da bulunan Muaviye oğlu Yezid'e götürmesini ve buradaki askeri birliklerin oldukları yerde karşı karşıya bırakılmalarını talep etmişti. Ömer ise, ona şu cevabı vermişti:

Bazıları dediler ki: Hüseyin, Ömer b. Sa'd'dan, kendisiyle birlikte Yezid'in yanına gitmesini veya kendisini Hicaz'a dönmek üzere bırakmasını, yahut sınır boylarına gidip Türklerle savaşmasına müsaade etmesini istemiş, Ömer de bu durumu Ubeydullah b. Ziyad'a yazmış Evet, kabul ettim." deyince orada bulunan Şimr b. Zücevşen kalkıp şöyle diyerek müdahalede bulunmuştu:

Hz. Ali'nin kızı kimin olsun diye pazarlık yapılır:

?Ehl-i Sünnetin en büyük tarihçisi? İbni Cerir Taberi'den:

Soru 2: Efdal olmanın yolu dine ve ilme hizmetten ; küfre ve zulme karşı direnmekten, bu uğurda önünde tecavüze uğrayan kız kardeşine?dayanacağız kardeşim? demekten, ve zulme ve nifaka boyun eğmek yerine o boyuna yağlı ilmeği geçirmeyi tercih etmekten değil de Peygamber neslini katlden ve masum, çaresiz Medine kadınlarını, Resulullah'ın komşularını?sıra tecavüzü?nden geçirmekten ve tecavüz, yağma ve katliam çığlıklarına maruz bırakılan Resul-i Zişan'ı enindar etmekten mi geçiyor? Veya Yezid'in zulümlerinde bizim bilemeyeceğimiz derin hikmetler/bize görünmeyen perspektifler mi vardır? Bu hafifletici sebepleri/hikmetleri?ne hikmetse? Şia propagandasına?namağlup? Mısıroğlu gibi tarihçiler görebiliyor da biz neden göremiyoruz? :

Bu Muhammed Nefsü'z-Zekiyye'nin öldürülmesiyle isyan bastırıldı. Irak'da ayaklanıp birçok şehirleri eline geçiren ve Kufe'-ye de hücum etmiş olan kardeşi İbrahim de öldürülerek isyan önlendi.

- Ey İbn Ziyadi Eğer seninle bu kadınlar arasında bir akrabalık bağı varsa, bunlarla beraber takvalı bir erkeği de refakatçi olarak gönder ki İslam adabına uygun olarak kendilerine refakat etsin. İbn Ziyad, onlara bir süre dikkatle baktı. Sonra yanındaki meclis arkadaşlarına baktı ve şöyle dedi:

İmam Malik, Muhammed Nefsü'z-Zekiyye ile beraber Mansur'a karşı ayaklanma için fetva verdiyse bunun hesabını verdi: Kendisine dayak atıldı, işkence yapıldı. Ebu Hanife'nin durumu Malik'den daha dehşetli idi. Derslerinde ihtilalcilere yardım yapmayı açıkça söylüyordu. Hatta o kadar ileri gidiyordu ki, Mansur'un bazı kumandanlarını ihtilalcilere karşı savaşmaktan bile vazgeçirtiyordu. Şunu naklederler: Mansur'un kumandanlarından olan Hasan b. Kahtabe Ebu Hanife'nin yanma gelip giderdi. Dedi ki:

Not:Ehl-i Sünnet alimlerinin fasık ü zalim Yezid hakkındaki görüşlerini ayrı bir başlıkta inceleyeceğim..

Hicri 63 (27 Zilhicce), Miladi 683 yılında, 27 Ağustos'ta meydana gelen ve İslam tarihinin en kanlı olaylarından biri olan "Harre Vakası", Emevi saltanatının işlediği bir sahabi katliamıdır. Haçlı engizisyonundan birkaç asır önce meydana gelen bu katliam, kilise engizisyonuna ilham veren dinci cinayetlerin en büyüğüdür. Emevi Arapçılığına/milliyetçiliğine karşı çıktıkları için, Peygamber kenti Medine'de, 80 küsuru sahabi olmak üzere, yaklaşık on bin kişi katledildi. Ödül olarak, "Peygamber kenti, üç gün boyunca Emevi katillerine mubah kılındı". Yani canilere, istedikleri her şey serbest ilan edildi. Bu serbestlik üzerine, yaklaşık 900 kadının ırzına geçildi. Bu tecavüzden doğan babası belirsiz çocuklara, İslam kaynaklan, "Harre Evladı" demektedir. Bazı sahabiler, öldürülmedi ama ağır işkencelerden geçirildi. Bunlardan biri olan Ebu Said el-Hudri sakalları tel tel yolunarak acılar içinde feryat ettirildi (İbn Ku-teybe; el-İmame ve's-Siyase, 1/180-190). İşte amel defterinde Hz. Hüseyin'in kanı ve Harre vakası gibi birinci seviyeden usta işi katliamlar bulunan Yezid, en önemli suçu milliyetçi, sosyalist, darbeci Nasır'a direnip?fitne, fesat çıkarmak olan ? Seyyid Kutub ve ilme hizmet etmek olan Hamidullah'tan daha efdaldir..

Seadet-i Ebediyye'den seçmeler :

a- Yezid, Harre katliamı mağdurları olan binlerce Medine sakini ve tecavüze uğrayan yüzlerce kadın için de?yalnız kaldığı zamanlar? ağlamış mıdır?

- Ey Hüseyin, nereye gidiyorsun?

2- İbn Arabi, Ahmed b. Hanbel'den aktardığı yukarıdaki rivayetten sonraki yorumunda, İmamın, Yezid'e çok değer verdiğini iddia etmişti. Bu ise en başta Ahmed b. Hanbel'e yapılmış büyük bir haksızlıktır. Çünkü İmam birçok sözünde Yezid'in konumunu belirtmiş ve bu konudaki düşüncesini dile getirmekten hiçbir zaman çekinmemiştir. Mesela; birgün oğlu ona şöyle bir soru sormuştu: "Ey Babacığım! Bazı insanlar Yezid'i sevdiklerini söylüyorlar. Siz bu konuda ne dersiniz." İmamın cevabı gayet nettir, der ki: ?Ey Oğlum! Allah'a ve ahiret gününe inanan bir insan nasıl Yezid'i sevebilir?" Bu sefer oğlu der ki: "O halde niçin ona lanet etmiyorsun?" İmam bu soruya ise şöyle cevap verir: "Ey Oğlum! Hiç babanı birini lanetlerken gördün mü?"

http://www.tamilmihal.de/kitap/2-01-unutulmus-sunnetleri-meydana-cikarmagi-ve-bid%E2%80%99atden-sakin... Kostantin zemanında, oğlu Yezidi büyük bir ordu ile İstanbula cihad etmeğe gönderdi. Kostantin zemanında, oğlu Yezidi büyük bir ordu ile İstanbula cihad etmeğe gönderdi. 970? YEZİD: Emevi halifelerinin ikincisidir. Hazret-i Mu?aviyenin oğludur. Yirmialtıncı yılda Şamda tevellüd etdi. de vefat etdi. senesinde halife oldu. 61 senesinin Muharrem ayında Kerbela faci?ası oldu.

ARAF 28

İkaz:Aşağıdaki kaynaklar ve o kaynaklardan yapılan alıntıların belki de en az yarısının uydurma, zayıf, şüpheli, güvenilmez kaynak/alıntılar olduğu inancındayım.. İslam tarihinde her ayrıntı maalesef mevsuk rivayetler üzerine bina edilememiştir.. Konuların neresine ve ne kadar uydurma ve yalanın sızdığını nerde sahih nerde Şia serpiştirmesi rivayet var olduğunun ayrımını yapmak büyük bir uzmanlık gerektirmektedir.. İslam tarihi kaynaklarından daha henüz böyle bir rontgenden geçirme ve ayıklama yapılamamıştır.. Maalesef ne hadis ilimleri ne de Tarih ilimleri İmam-ı Azam zirvesinde devasa bir ilmi kamet görmemiştir. Görmediği için de güvenilirlik etrafındaki tartışma az veya çok sürüp gitmektedir.. Biz de var olan kaynaklar üzerinden değerlendirme yapmak zorundayız..

-Farz-ı muhal- Yezid'in emriyle yola çıkan, Emevilere bağlılığı ve Peygamber evladına kiniyle tanınan Müslim bin Ukbe komutasında Medine üstüne salınan ordunun katlettiği veya tecavüz ettiği kişilerden biri olsaydınız yine de böyle aşk ile sever miydiniz Yezid'i?

yazıma esas aldığım video: http://www.youtube.com/watch?v=fmj1RiRpzX8

Şeyhülislam -Allah rahmet etsin şöyle dedi: İnsanlar, Muaviye b. Ebi Süfyan'ın oğlu Yezid hakkında ikisi aşırı, mutedil olmak üzere üç fırkaya ayrıldılar: Aşırılardan birine göre o, münafık bir kafir idi. Rasulullah'a olan kinine su serpmek, ondan intikam almak Bedir gazvesinde ve diğer savaşlarda Ali b. Ebi Talib ve diğerlerinin eli üzere öldürülen dedesi Utbe. dedesinin kardeşi Şeybe, dayısı Utbe'nin oğlu el-Velid ve diğer akrabalarının öcünü almak için Rasulullah'm torunlarını öldürmeye çalıştı. Dediler ki: Bu yaptığı Bedir savaşından kalma bir kin ve cahiliye damarıdır. Onun dili üzere de şöyle bir şiir söylerler: " O yüklü develer görüldüğünde ve o başlar Cirun tepesinde yükseldiğinde,

bırakın. Böyle dedikten sonra Ali'ye dönüp: "Haydi kadınlarınızla beraber sen de git" dedi.

"Allah'a yemin ederim ki senin şu kırbacın, Rasulullah 'm öpüp emdiği bir ağza vurmuştur, dikkat edesin! Bu adam, kıyamet gününde huzur-u mahşere gelirken şefaatçisi Muhammed olacaktır. Sen oraya gelirken senin şefaatçin ise İbn Ziyad olacaktır." Ebu Berze, böyle dedikten sonra oradan ayrılıp gitti.(el bidaye ve'n-nihaye.. İbni kesir bu rivayeti

"Ben Resülullah aleyhissalatu vesselam'ın şu benim abdestim gibi abdest aldığını, sonra da şöyle söylediğini gördüm: "Kim bu şekilde abdest alırsa geçmiş günahları affedilir, namazı ve mescide kadar yürümesi de nafile olur." Buhari, Vudü 25; Müslim, Taharet 8, (229).

Genel olarak şöyle söylenebilir : Tartışma Yezid'in iyi veya kötü bir kişi olduğu etrafında değil daha da temelde mümin veya kafir bir kişi olup olmadığı noktasındadır. Ehl-i sünnet dilini lanete alıştırmamakta haklıdır. Çünkü isim vererek kafirleri lanetlemek sonu gelmeyecek ve sevap getirisi olmayacak boş bir iştir.

1. video: http://www.youtube.com/watch?v=6nUumNf4jpw

"halbuki hz hüseyin vakasında garibimin hiç bir kusuru yok. hiç"

Velid, sulhü sever bir adamdı. «Peki, şimdi, evine dön. Halk, bey'at için toplandığı zaman, sen de, onlarla birlikte gelir, bey'at edersin. dedi. Mervan «Eğer, bu, şimdi yanından ayrılacak olursa, onu, bir daha hiç bir zaman ele geçirmeğe kadir ve muvaffak olamazsın! Hatta, onunla, senin aranda çarpışma olur. Sen, bu adamı haps et. O, yanından gitmeden, ya bey'at eder, yahut onun boynunu vurursun! dedi-Hz. Hüseyin, yerinden sıçradı. «Ey mor suratlı adamın oğlu! Yalan söyledin! Vallahi, sen alçaklaştın. Günah

- Peki, bu kadınların bekçiliğini kim yapacak, bunların işiyle kim uğraşacak? diye sordu. Halası Zeyneb de ona sarıldı. ibn Ziyad'a da şöyle dedi:

Abartılı hassasiyet: Bu yaklaşıma göre Yezid için melun demenin hiçbir mahzuru yoktur. Doğru olan görüş te budur. Bu konuda tartışmayı abartılı hassasiyet noktasına taşımanın reel durumla örtüşmediği bir hakikattir. Reel durumla örtüşmez çünkü ;Biz nelere lanet etmedik ki diyeceğim kendi adıma aleyhte delil olacak. Yezid konusundaki tartışmanın bu lanet etme-etmeme boyutunu soyut bir tartışma ve havassa ait bir hassasiyet olarak görüyorum. Hiç şüphesiz Yezid "melun" sıfatını sonuna kadar hak eden işler yapmıştır. Onlardan biri Hz Hüseyin'i şehit ettirmek ve ikincisi-bence daha da önemlisi- Harre katliamına onay vermektir. Bu kirli saltanat kariyerine bakıldığında Yezid'in başına mel'un sıfatının eklenmesi günah getireceğini zannetmiyorum. Çünkü böyle bir isimlendirme, tavzih makamında Yezid'in işlediği melanetlerin büyüklüğüne atıf yapıyor. Hele ki bazılarında bu konuda kafa karışıklığı görülüyorsa, Yezidin melun olduğunun altı özellikle ve kalın çizgilerle çizilmelidir..

Bu verilerin ışığında, Hamidullah ile Yezid'in kıyası, ?kıyas-ı maalfarık?tır. Çünkü Yezid, müslüman ; Hamidullah ise Ebedi cehennemlik olduğuna göre küfr ehli olmalıdır .. Merhum Hamidullah'ın sevaplarını alıp trilyon kere trilyon ile çarpsan bile Yezid'e ulaşamaz.. Çünkü onun gideceği ve ebedi içinde kalacağı yer cehennem ateşi olarak tayin edilmiştir.. Yezid ise yaptıklarına karşılık cehennem ateşinde yansa bile (ki bu da şüphelidir, çünkü onun komutanlığını yaptığı çok değerli islam ordusunda Eyüp sultanlar şehid olmuştur, belki o mihmandar-ı Nebiler gibi büyük sahabiler ona şefaat edip kurtaracak kim bilir müslümanlığı oradan çıkışı için bir kurtuluş vizesi olacaktır.. Yezid en kötü ihtimalle bir müddet Hamidulah'la aynı mekanı paylaşsa da, oradan Allah'ın tevfik ve inayetiyle kurtulacak ve çıkarken?bye bye? yaptığı Hamidullah gibi kişiler Cehennemin simsiyah ateşi içinde ilelebet yanmaya devam edecektir .. Öte yandan ; Yezid Mücahiddir, islam ordusunun büyük komutanıdır, Emirdir.. Yüzüğünde Rabbünallah yazmaktadır.. ... Aynı Yezid hakkında tarih Hz. Hüseyin'in, evlatlarının, amca çocuklarının, yaranlarının hunharca katledilmesinde önemli bir pay ve Harre katliamında büyük sorumluluk izafe etmektedir.. Harre katliamını hatırlayalım:

"Tarih" adlı eserinde Ebu Cafer b. Cerir et-Taberi, Ammar ed-Duheninin şöyle dediğini rivayet etmiştir: Ebu Cafer'e dedim ki:

Seyyid Kutb denilen bir ahmak... Seyyid Kutbun bu cahilce, ahmakca yazıları, Mısrda fitne çıkarmasına, onbinlerce müslimanın zindanlarda çürümelerine, çoklarının ölmesine sebeb oldu.

- Sen, mü'minlerin emirisin. Hakimiyeti elinde tutuyorsun, Zalim olarak sövüyorsun ve hükümdarlığına güvenerek bizi eziyorsun. Allah'a yemin ederim ki Yezid utanır gibi oldu ve sustu. Sonra o Şamlı adam kalkıp şöyle dedi:

Çirkin bir iş işledikleri vakit, ?Biz atalarımızı bunun üzerinde bulduk, Allah da bize bunu emretti? derler. De ki: ?Şüphesiz, Allah çirkin işleri emretmez. Siz bilmediğiniz şeyleri Allah?ın üzerine mi atıyorsunuz?

İddia bu. Haklılık noktası ise Yezid hakkındaki savunmacı, aklayıcı, mazur gösterici hatta yukarıdaki örnekte olduğu gibi, sempati sergileyici ince bir kılcal damar - maalesef- ehl-i sünnet bünyesinde varlığını sürdürmüştür. Bu damarın geçmiş ve şimdiki temsilcileri her zaman var olmuştur. Ne yazık ki tamamıyla kurutulamayan bu bataklığın beslendiği siyasetin zehiriyle kirlenmiş fikirsel akıntı asla ehl-i sünnetin genel ilkeleri, yol ve yöntemleri olmamıştır. Böyle olduğu içindir ki ehl-i sünnet içinde Yezid hep çirkinliğin ve nefretle anılmanın sembolü olarak bilinmiştir. Yezid'e lanet edilebileceği veya edilemeyeceği tartışması onun düzgün bir kişilik olup olmadığı tartışması değil, aksine ehl-i sünnet geleneğinde bir kişiye ismen lanet etmenin caiz olup olmadığı tartışmasıdır. Cumhura göre kafir olduğu ortaya çıkmadıkça hiç kimseye lanet edilmez. Bunun yanında, Yezid konusunda genelde tarafsız bir çizgiye yakın duran İbni Teymiyye'ye göre bile Yezid'e lanet içtihadi meseledir. İçtihadın girdiği yerde genel prensipler aranmayacağı malumdur. Bu yaklaşım Yezid'e lanet fikrini daha da kolaylaştıracak bir ölçü vermektedir..

Yezid, Müslüman idi. Namaz kılardı. İslamiyet?e düşman değildi. Yüzüğünün taşı üzerinde Rabbünallah yazılı idi. Kerbela olayına o da üzülmüştür.

"Kim şu abdestim gibi abdest alır, arkasından iki rek'at namaz kılar ve namazda kendi kendine konuşmazsa geçmiş günahları affedilir."Buhari, Vudü 24, 28, Savm 27; Müslim, Taharet 3, 4, (226); Ebu Davud, Taharet 50, (106); Nesai, Taharet 27, 2 8, 93, (1). Tek bir abdestin ve namazın tüm geçmiş günahları affettirici potansiyele haiz olduğu doğrudur ama bunu kurallaştırıp kesin kanaat haline dökmek ve her bir örnekte geçerliliğini aramak yanlıştır.. Çünkü o noktada Gafurur Rahimin iradesi devre dışı bırakılır. Oysa hadisteki ana vurgu yapılan cüzi ibadete değil af ve mağfiretin büyüklüğünedir. Tüm bu açıklamalar Konstantiniyye hadisi için de aynı şekilde geçerlidir.. Özel hale indirgenmiş ve kesinleşmiş bir aftan bahsetmekten ziyade Allah'ın mağfiretinin enginliğini ve Allah'ın dilemesini anlamak gerek.

- Hayır, Allah onu öldürdü.

Cevap 3:Öncelikle bir yanlışı düzeltelim.. Videonun 50. saniyesinde geçen Yezid'in bu seferi Muaviye'nin Şam valiliğin döneminde olmuştur sözü atmasyondur.. Doğrusu Hz. Muaviyenin Şam valiliğinde değil Hicri 52. yılda yani Halifeliği döneminde olduğudur.

Abdulmuğis b. Züheyr :Yezid'in fazileti hakkında bir kitap yazma?şerefine? nail olan Abdulmuğis b. Züheyr'e gelince. Her ne kadar bu kişi hakkında teracim ve tabakat kitapları Bağdat evliyalarından ve alimlerindendir bilgisini veriyorsa da bu bilginin reel manada benim için bir değeri yoktur. Ne adı geçen kitabı ne başka kitabı ne de diğer fikriyatı günümüze ulaşmış ve ehlisünnet fikir havuzu içinde kendine önemli bir yer edinmemiş bu alim gerçekten bu kitabı yazmışsa bu onun için büyük bir hatadır. Kişi sevdiğiyle beraberdir hadisine göre imkan olsaydı bu alime Yezid ile mi yoksa Hz. Hüseyin'lemi haşredilmek istersin diye sorulduğunda ikincisini söyleyeceği açıktır, ancak hangi akla hizmet böyle bir kitap yazmış gerçekten insanın aklı şaşıyor... Unutulup gitmiş bu tarihi kişilik üzerinden ehl-i sünnet fikir çeşmesinden akan dupduru suyun kirliliği çıkarımını yapmak fazla genellemeci olacağı için geçersizdir..

Sonra Yezid, Hz. Hüseyin'in kadınlarım, kızlarını ve çocuklarını Medine'ye güvenilir bir adamla birlikte göndermesi için Numan b. Beşir'e emir verdi. Yanlarına adam ve at da verdi. Hz. Hüseyin'in oğlu Ali de onlarla beraber olacaktı. Daha sonra Yezid, kadınları hilafet makamındaki haremliğe yerleştirdi. Orada misafir etti. Hz. Muaviye ailesinin kadınları ağlayıp Hz. Hüseyin'e matem tutarak onları karşıladılar. Bu matem üç gün sürdü. Yezid, öğle ve akşam yemeklerini mutlaka Hz. Hüseyin'in oğlu Ali ile Ömer'i yanına alarak yiyordu.

Cevap 2:

iddia 4:Sonra Yezid konusunda üç fırkaya ayrılmışlar. Bir fırka onu lanetlemiş; bir fırka onu sevmiş ve birisi de ona ne sövmüş, ne de onu sevmiştir. İmam Ahmed'den ve onun ashabı ile diğer müslümanlardan mutedil olanların hepsinden nakledilen, sonuncu görüştür. İmam Ahmed'in oğlu Salih şöyle diyor: "Babama dedim ki: Bir topluluk Yezid'i sevdiklerini söylüyorlar. Ey oğul dedi, Allah'a ve ahiret gününe inanan, Yezid'i sever mi? O halde niçin onu lanetlemiyorsun? dedim. Ey oğul dedi, babanın bir kimseye lanet ettiğini hiç gördün mü?Mehna şöyle demektedir: Yezid b. Muaviye b. Ebi Süfyan'ı Ahmed'e sordum: O öyle biridir ki, Medine'de yaptığını yaptı, dedi. Ne yaptı? dedim. Rasulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in ashabından bazısını öldürdü ve bunun dışında birtakım şeyler yaptı, dedi. Başka ne yaptı? dedim. Medine'yi yağmaladı, dedi. Kendisinden hadis nakledilir mi? dedim. Hayır, kendisinden bir hadis bile nakledilmez, dedi. Üçüncü görüş ise şöyledir: O, müslüman sultanlardan olup hem iyilikleri, hem de kötülükleri vardır. Hz. Osman'ın hilafeti döneminde doğmuştur. Kafir değildir. Ne var ki kendisi sebebiyle Hz. Hüseyin şehid edilmiş ve Harre baskını vuku bulmuştur. Ne sahabi, ne de Allah'ın salih kullarındandı. Akıl, ilim, Sünnet ve Cemaat ehlinin hepsinin görüşü budur.

Haccac, Yahya b. Ya'mür'ün sözüne son derece kızar,

- Hayır, asla olmaz. Meğer ki dinimizden çıkıp başka bir dine giresin

Lafızlara bakarsak tüm günahlar tek namazda affediliyor.. Affın derecesi niyete ve Allah'ın dilemesine bağlı olarak kayıtlıdır. Bu hadisteki zahiri manaya göre tek bir abdest ve namaz Konstantiniyye seferine katılan ilklerden olmaktan potansiyel olarak daha fazla af taşır..

Yezid elindeki bir çubukla Hz. Hüseyin'in mübarek ağzına vurur:

1- İsa'nın tekrar dünyaya gelmesi, Kur?an ile çelişmiyor mu? Son peygamber olan Muhammed'den sonra İsa gelemez. Eğer gelirse son peygamber İsa olmaz mı? Eğer İsa peygamber olarak gelmeyecek denirse, o zaman da İsa?nın peygamberliği inkar edilmiş olmaz mı? CEVAP :Bir Müslüman, İsa veya Muhammed diye konuşmaz. Aleyhisselam der veya en azından hazret kelimesini kullanır. Bu ifadeler dönmemiş olduğunu, yani Yahudiliğe devam ettiğini göstermez mi?...

videosu kaldırılmış.. benzer videolar için;

O, evvela Emevilere karşı ayaklanan Peygamber'in akraba-siyledir. Sonradan bu işi Abbasiler sırf kendi ellerine alıp Hz. Ali'nin evladını mahrum bırakınca, Hz. Ali evladının Abbasilere karşı ayaklanmasını haklı gördü. Emevileri din ve şeriatv bakımından hiçbir suretle hak ve hakimiyet sahibi görmüyordu. Fakat işi kılıca sarılmağa vardırarak isyan etmiyordu. Belki de bunu yapmayı kuruyordu, fakat bazı sebepleri hesaba katarak buna imkan görmüyordu. Zeyd b. Zeynelabidin, 121 Hicri yılında Hişam b. Abdu'1-Me-lik'e karşı ayaklanınca, rivayete göre, Ebu Hanife: «Onun bu çıkışı, Hz. Peygamber Efendimiz'in Bedir Harbine çıkışına benzer demiştir. Kendisine:

işledin. Benim boynumu vurmağa, ne sen kadir olabilirsin, ne de, o kadir ola bilir! diyerek Velid'in yanından çıkıp gitti. Mervan, Velid'e «Sen, benim sözümü dinlemedin. Vallahi, sen, böyle bir fırsatı bir daha ele geçiremezsin! dedi.

- Şu şehre gitmek istiyorum.

- Benim Ali adında başka bir kardeşim vardı. İnsanlar, onu öldürdüler.

Mel'un Yezid: Risale-i Nur'da bu konu şöyle işlenir:?Haccac-ı Zalim, Yezid ve Velid gibi heriflere ilm-i kelamın büyük allamesi olan Sadeddin-i Taftazani, ?Yezide lanet caizdir? demiş; fakat?Lanet vaciptir? dememiş. ?Hayırdır ve sevabı vardır? dememiş. Çünkü, hem Kur'an?ı, hem Peygamberi, hem bütün Sahabelerin kudsi sohbetlerini inkar eden hadsizdir. Şimdi onlardan meydanda gezenler çoktur. Şer?an bir adam, hiç mel?unları hatıra getirmeyip lanet etmese, hiçbir zararı yok.? (Emirdağ Lahikası, s. 178)Tam bu noktada, Bediüzzaman'ın da Yezid ve Velid için mel'un sıfatını kullandığını hatırlamak gerekir.. Kalbinde kin ve nefrete zerre kadar hayat hakkı tanımayan Bediüzzaman'ın bu yaklaşımı bazı düşünce sapmalarına yeniden ayar verilmesi açısından önemlidir..

Bu adam cüppeliyle beraber şeytanın oyuncaklarıdır. Bu kadar açık ve net. Osmanlıya körü körüne hayran, kıla tüye, sarığa, takkeye, fese, metreye, kiloya, alfabeye, demokrasiye, para birimine daha bunun gibi bir sürü ıvır zıvıra kafayı takmış ataperest, mezhepçi bir adam. Ne olursa olsun atalarının yolundan yanlış da olsa asla şaşmamayı kendine bir amaç seçmiş.

Küçük Zeynelabidin Kurtlar sofrasında parçalanıp çakallara yem olmaktan zor kurtulur:

Üstte Rafizilere isnat ettiği bu küfür sözlerini başka yerde rivayet edilir ki kalıbıyla yalın halde vermesi bu rivayetin bir doğruluk ihtimalinin olduğunu akla getiriyor. Demek ki Şeyhülislam bile farklı zamanlarda sorulan sorulara farklı cevaplar vermiş. Bir kısım yorumları arızalı olsa da en azından Yezid hakkında seleften gelen rivayetlerin çevrelediği sınırların dışına taşmamaya çalışmıştır.

"Ben Resülullah aleyhissalatu vesselam'ın şu benim abdestim gibi abdest aldığını, sonra da şöyle söylediğini gördüm: "Kim bu şekilde abdest alırsa geçmiş günahları affedilir, namazı ve mescide kadar yürümesi de nafile olur." Buhari, Vudü 25; Müslim, Taharet 8, (229)."Kim şu abdestim gibi abdest alır, arkasından iki rek'at namaz kılar ve namazda kendi kendine konuşmazsa geçmiş günahları affedilir."Buhari, Vudü 24, 28, Savm 27; Müslim, Taharet 3, 4, (226); Ebu Davud, Taharet 50, (106); Nesai, Taharet 27, 2 8, 93, (1). Tek bir abdestin ve namazın tüm geçmiş günahları affettirici potansiyele haiz olduğu doğrudur ama bunu kurallaştırıp kesin kanaat haline dökmek ve her bir örnekte geçerliliğini aramak yanlıştır.. Çünkü o noktada Gafurur Rahimin iradesi devre dışı bırakılır. Oysa hadisteki ana vurgu yapılan cüzi ibadete değil af ve mağfiretin büyüklüğünedir. Tüm bu açıklamalar Konstantiniyye hadisi için de aynı şekilde geçerlidir.. Özel hale indirgenmiş ve kesinleşmiş bir aftan bahsetmekten ziyade Allah'ın mağfiretinin enginliğini ve Allah'ın dilemesini anlamak gerek.

iddia: Buhari'de bulunan ve İbn-i Ömer'den rivayet edilen bir hadiste Resulullah şöyle buyurmuşlardır: ?Konstantiniyye'ye savaş açacak ilk ordu affedilmiştir.? Konstantiniyye'yi fethetmek için ilk çıkan ordu, Muaviye'nin teçhiz edip başına oğlu Yezid'i tayin ettiği ordudur. Hatta Ebu Eyyüb El-Ensari gibi ashabın ileri gelenleri de bu ordunun içindeydi.

cevap 6:Ne ilginçtir ki Yezid'in fasık ve zalim olduğunun ispatını karşıdan isteyen İbni Teymiyye bizzat kendisi de Yezid'e Fasık ve Zalim demiştir:

Cevap : Şeyhülislam İbni Teymiyye de çok iyi bilmektedir ki böyle hadisleri masumluk, günahsızlık veya günah işlemeden korunmak, cennetlik olmak şeklinde anlamak yanlıştır.. O yüzden hadiste geçen "affedilmiştir" müjdesi tüm günahlardan değil niyete de paralel olarak Allahın dilediği kadar affedilmeyi ifade eder. Ömrünün sonuna kadar yayılan bir affedilmenin kastedilmediği açıktır.. Eğer bu hadisteki affı alır ;

(Yezid, herkesin yanında ağladığı gibi, yalnız kaldığı zamanlarda da çok ağladı. Kızları ve hemşireleri de beraber ağladılar. İmam-ı Hüseyin?in mübarek başını altın tasa koyup, dedi.

? Ebu Hanife'ye gidip geliyor, dediler. işte imam-i A'zam hakkında rivayet olunanların bir kısmı budur. Eğer bu rivayet doğru ise onun bu yaptığı şey, Mansur'un nazarında devlet için en tehlikeli bir iştir, demekti. Çünkü bunda Ebu Hanife mücerret tenkit sınırını aşıyor. Gönlünde beslediği taraftarlıkla iktifa etmiyor, işi daha ileri götürüyor, faal sahaya döküyor demektir. Bunda iş yalnız fetvaya münhasır kalmıyor. Halbuki müftüye düşen Allah'ın dini hakında nasihattir. Fesadı önlemektir. Hakka riayetten başka bir şey gözetmemektir.

... Yezid ve Onun gibilerinin gayesi fasık olmak idi, denilebilir. Buna rağmen muayyen fasıkı lanet etmek emredilmiş bir şey değildir.

Aşağıdaki alıntılar M. Ebu Zehra'nın kaynak niteliğindeki Ebu Hanife adlı kitabından:

Mısıroğlu nun benim dalalet dönemlerimde büyük hayraniydim. Izlemedigim videosu kalmadı diyebilirim. Hatta mehmet akife bile düşman olmuştum bu adam yüzünden. Muaviye gibi yezid gibi adamlara sempati duymaya başlamıştım. Bu adam köleliği, cariyeligi, mürtedin öldürülmesi, kardeş katli, rabita ve bütün din adına uydurulan hurafeleri, din dışı şeytan işi pislikleri savunması, dini mahfeden şeytani emevi ve abbasileri savunması ve bu konuda işine gelen hadisleri kullanıp geri kalanlara hiç deyinmemesi zamanla ben de bu adamın sağdan yanasan şeytan olduğu görüşünü çok kuvvetlendirdi.

Mevdudi ve Seyyid Kutb gibi mezhebsizlerin, sapıkların, din cahillerinin ısyana teşvik eden, fitneyi körükliyen zararlı, uydurma tefsirlerine, kitablarına aldanmamalıdır...

[Yezid'in Hz. Hüseyin'in ölümü üzerine verdiği tepkiler tam bir tiyatrodur... öyle olmasaydı da böyle olsaydı yakınmaları inandırıcılıktan uzak timsah gözyaşlarıdır.. Ne acıdır ki bazı kendini bilmezler şuna buna peşkeş çekilmenin sınırına kadar işkenceye maruz kalan Resulullah'ın kız torunlarının gözyaşlarına Yezid'in bu timsah gözyaşlarından daha az değer vermiştir..:Hz. Hüseyin'in yasça Sükeyne'den daha büyük olan kızı Fatıma şöyle dedi: «Ey Yezid! Rasulullah'm kızları şu anda esir midir? Yezid onlara: «Ey kardeşimin kızı, işte benim de arzulamadığım şey bu idi. deyince Fatıma: «Allah'a yemin ederim, bizim bir yüzüğümüz bile bırakılmadı. dedi. Bunun üzerine Yezid: «Sizin başınıza gelmiş olanlar sizden alınanlardan daha büyüktür. diye karşılık verdi.

- Sana Hicaz'daki malımdan bir kısmını vererek daha iyi bir çiftlik

cevap 7: Hüseyin Algül Kerbela adlı kitabında diyor ki:.. Hz. Hüseyin'in gerek Ehl-i Beyt muhibbi olarak bilinen Kufe'li Hucr b. Adi'nin öldürülüşüne gerekse bunun peşinden iktidarın kendisine karşı uyguladığı yakın siyasi takibe canı sıkıldıysa da sabırlı davrandı ve siyasi hayatla ilgili ölçüsüz bir harekete girişmekten kaçındı. Bütün bu olumsuzlukları sabırla karşılayan Hz. Hüseyin'in tahammül sınırlarını zorlayan şey Yezidin babası tarafından kendi sağlığında halife olarak belirlenmesi ve halkın topyekun biatının istenmesiydi. Bu gelişme karşısında Hz. Hüseyin "babadan oğula intikal tarzındaki Bizans usulü"nün uygulanışına evet diyemezdi. İster istemez böyle bir uygulamaya karşı çıkmak durumundaydı. İç dünyası, özü, eğitimi ve dünya siyasetine ait birikimi itibariyle adeta buna zorlandığı söylenebilir. Çünkü Hz. Hüseyin gibi bir şahsiyetin İslam siyaset düşüncesiyle ve Hulefa-i Raşidin devri siyaset geleneğiyle temelde özdeşmeyen böyle olumsuz bir gelişmeye boyun eğmesi ve tepkisiz kalması düşünülemezdi... Gerçi onların tepkeleri sonucu değiştirmedi ama bu durum tarihe kişilikli insanların islam siyaset düşüncesinin özüne aykırı düşen ciddi bir olumsuzluğa karşı tüm baskılara rağmen doğru olan davranıştan vaz geçmeyeceklerine, yanlışa boyun eğmeyeceklerine dair önemli bir dipnot olarak geçti.. Bu davranış müteakip devirlerde benzeri durumlarda doğruyu savunacaklar için önemli bir referans oldu... Çünkü islamın temel doğrularına inanmış önder nitelikli insanların tüm toplum kesimlerini ilgilendiren ve sosyal dengeleri bozucu özellik taşıyan böyle bir uygulamaya ilgisiz kalmaları düşünülemez.. Hz Hüseyin islam dünyası için tehlike teşkil eden kötü gidişatı durdurmayı ve değiştirmeyi denedi ama muvaffak olamadı... O temel islami değerlere uymayan önceki yöneticilerin uygulamalarında ortaya çıkan islam siyasi geleneğine ters düşen tahribatı tüm toplum kesimlerini ve müslümanların gelecek yüzyıllarını kapsayacak bir yanlışlığa, hak ve adalet duygusuyla karşı çıktı ve düzeltmeye çalıştı.. O kötülüğe karşı direndi ve bu uğurda şehid düştü..

... Yezid'i sevmemenin de iki gerekçesi vardır:.. İkincisi: Hal ve tavırlarında zalimliğini ve fasıklığını gerektiren hususlar kendisinden sadır olmuştur. Hz. Hüseyin'in durumu ve Harre halkının durumu gibi.

Aşağıdaki alıntılar el bidaye ve'n-nihaye' den

İddia 2:Yezid bu facianın haberini alınca müteessir olmuş ve evinde oturup ağlamıştır. Yezid asla onları esir etmemiştir. Aksine onları techiz ettikten sonra ihtiyaçlarını karşılamış ve memleketlerine göndermiştir. Çünkü, Muaviye , Yezid'e Hüseyin'in , hukukuna riayet etmesi ve yüceliğine hürmet göstermesi için tavsiyede bulunmuştu.

Büyüklerinden bir çoğunu öldürdük

"Keşke Hüseyin'in isteklerinden birini yerine getirebilseydik de onun ölümüne sebep olmasaydık. Allah İbni Mercane'ye lanet etsin! Hüseyin'i öldürmek suretiyle halkın bana gücenmesine ve idaremden nefret etmesine yol açtı, insanların kalplerine benim için düşmanlık tohumları ekti. İyi olsun kötü olsun herkes Hüseyin'in öldürülmesini kafasında büyüterek bana buğzeder oldu.""

Soru 5: Yezid'in dolaylı avukatlığını yapan ve Seyyid Kutub ve Hamidullah, Esed gibileri de sapık veya cehennemlik olarak görenler acaba Seyyid Kutub ve Esed gibilerle mi yoksa Yezid ile mi haşredilmek ister? (illaki böyle 2 şıklı bir mecburiyet yok ama diyelim ki soru kitabın bu sayfasından gelsin) Dinde zorlama olmayacağının farkındayım lakin, Vallahi Azimüşsan, kafatasının içinde mercimek kadar da olsa beyin taşıyan kişilerin, Yezid'in mıntıkasından olabildiğince uzaklaşarak Şehit Seyyid Kutub gibilerle haşredilmek isteyeceğini tahmin ediyorum... Madem öyle biraz insaf! En azından Yezid'e gösterdiğiniz sempati ve hüsn-ü zan

- Adın ne senin?

Ve buna benzer daha nice şeyler söylediler.

Dönmemiş?Yahudi dönmesi? Esed

yazıma esas aldığım video:http://www.youtube.com/watch?v=fmj1RiRpzX8

? Bir seneden beri onun aklında bir bozukluk var, biraz aklını kaçırdı, onun yerine ben gideceğim. Bu şerefe ben ondan daha layıkım, dedi.

Hamidullah mı Efdal Yezid mi?

- Onu Öldür, diye emir verdi. Hüseyin'in oğlu Ali de:

- O zaman çiftliğimi elimden alır.

- Niçin konuşmuyorsun, neyin var senin?

Muhammed Nefsü'z-Zekiyye 145 senesinde Medine'de Ebu Ca'fer Mansur'a karşı ayaklandı. Horasan halkı ve diğer bazı yerler de ona sadakatle bağlı ve taraftar idiler. Fakat bunlar uzakta idiler. Sadakat ve sevgi bakımından ona bağlı olmakla beraber kuvvetçe ona yardım yapamıyorlardi. Rivayet olunduğuna göre Muhammed Nefsü'z-Zekiyye ile bir olup Abbasilere karşı çıkmanın meşru olduğu hakkında İmam Malik Medine'de fetva vermiştir. ibn-i Cerir Taberi ve ibn-i Kesir tarihlerinin kaydettiklerine göre: İmam Malik, Abdullah oğlu Muhammed Nefsü'z-Zekiyye'ye bi'at: etmeleri için halka fetva veriyordu. Ona :

? Bizim boynumuzda Mansur'un bi'atı var, dediler.

"O yüklü develer göründüğünde ve o başlar Cirun tepelerinde yükseldiğinde. Karga öttü. İster öt ister ötme dedim, ben Peygamber'den alacağımı aldım."

Bedir'e karşılık olsun diye. tam da karşılık oldu."

Öyleyse ehl-i sünnet içinde Yezid hakkında iki değil gerçekte tek görüş vardır. O da Yezid'in iktidarında yaptığı kötü işler, şahsi hatalar ve nefret ile bakılan tarihi hatalar. Yezidin elindeki bir bardak temiz suya bakanların Karadenizin suyuyla temizlenemeyecek pisliklerine de bakması gerekir.. Yezid'i savunmacı olarak ortaya çıkan?kıl?cal damar ise bu genel görüşün yanında tamamen marjinal kalmakla birlikte ehli sünneti temsil etme konumundan fersah fersah uzaktır.. Bünye temiz olmakla birlikte o bünyede tıraşlanması gereken böyle kılların uzaması veya var olması bünyeyi toptan kirli hale sokmaz.

c-Eğer hakikat buysa, bu durumlar için Timsah göz yaşları deyimi yerine?Yezid'in gözyaşları? daha anlamlı durmaz mı?

Yılan yılandan başka bir şey doğurur mu?

- Hz. Hüseyin, Müslim b. Ukayl 'ın kendisine yazdığı mektup üzerine Kufe'ye doğru yola çıktı. Müslim, mektubunda Hz. Hüseyin'e, Kufe'ye gelmesini tavsiye ediyordu. Hz. Hüseyin, Kadisiye'ye üç mil mesafedeki yere varınca Hür b. Yezid et-Temimi karşısına çıktı ve ona sordu:

Değerlendirme: Bu grubun kaynaklardan yaptıkları alıntıların değerini ve doğruluğunu daha önce incelemiştik.. Şimdi ise başka bir noktaya değinmek istiyorum :Velev ki bir kişi Hz. Muhammed'e saygı ifadesi olan herhangi bir ön takı veya salavat ekleriyle beraber hitap etmese bu kişi hakkında dinsiz, Yahudi v. s. denebilir mi? ?Savunduğunuz din? sizin bu hareketinizi savunur mu?.. Tekfirin bile bir seviyesi vardır.. Bu kadar ucuzuna ise pek alışık değiliz.. Dildeki sevgiden çok kalpteki sevgiye bakılır: Bir defasında Resul-i Ekrem , ?Ey Aişe, senin kızdığın ve memnun olduğun zamanları ben bilirim.? buyurdu. Hz. Aişe, ?Nasıl biliyorsun, ya Resulallah? diye sordu. Peygamberimiz, ?Memnun olduğun zaman?Muhammed?in Rabb?ine? diye yemin ediyorsun. Kızdığın zaman ise İbrahim?in Rabb?i hakkı için.? diyorsun!? Hz. Aişe validemiz, Peygamberimizi sevindiren ve ona olan saygısını ifade eden şu mukabelede bulundu: ?Evet, ya Resulallah, vallahi öyledir. Fakat ben sinirli olduğum zamanlarda sadece sizin isminizi dilimden bırakırım, sevginiz ise daima gönlümde yaşar.?

[Muaviye b. Ebi Süfyan, ölüm döşeğine düşünce, oğlu Yezid'i yanına çağırdı. Ona Hz. Hüseyin hakkında bazı nasihat ve vasiyetlerde bulundu: «Iraklılar, Hüseyin b. Ali'yi ayaklandırmadan bırakmazlar. Eğer, o senin üzerine yürür de sen ona galebe çalarsan, onu affet. Çünkü o, akrabalık yönünden başkasına benzemeyen, hakkı, en çok gözetilecek olan bir zattır «Hüseyin'i kolla. Çünkü, o, insanların, insanlara en sevgilisidir. Ona karşı akrabalık hakkını gözet. Kendisine yumuşak davran. Ondan herhangi bir muhalefet görürsen, onun babasını öldüren, kardeşini geri durduran Allah, sana kafi gelecektir! dedi

Hz. Hüseyin'i öldürenlere isabet eden bela ve musibetlerle ilgili olarak rivayet edilen hadislere gelince bunların çoğu sahihtir, onu öldürenlerden olup da dünyada bela ve musibetlerden kurtulan çok az kimse olmuştur. Bunlar bir hastalığa yakalanmadan dünyadan çıkıp gitmiş değildirler. Çoğu delirmiştir. Hz. Hüseyin'in öldürülmesiyle ilgili olarak Şiiler ve Rafıziler, çok yalan ve asılsız haberler nakletmişlerdir. Burada bu haberlere Örnek olarak yeteri kadar nakilde bulunduk. Bazı nakillerimizde de şüphe vardır. İbn Cerir ve diğer hadis hafız ve imamları, eğer bunları anmış olmasalardı, bu haberleri buraya almazdım. Naklettiğim haberlerin çoğu, Şii olan Ebu Mihnef Lut b. Yahya'ya aittir ki o da hadis imamları nezdinde rivayet bakımından zayıf bir kimsedir. O, sadece haber hıfzeden bir kimse olup bu gibi haberler başkasının nezdinde mevcut olmayıp onun nezdinde mevcuttur. Bu sebepledir ki konuyla ilgili eser tasnif eden müelliflerin çoğu ona dil uzatmışlardır. Doğrusunu Allah bilir..

Ebu Davud, Cenaiz 7, (3097).

Hatta İbni Teymiyye bile kitabının ilerki kısımlarında doğrusunu vermiştir:... Hüseyin , onlardan ya Yezid'egitmek veya memleketine gitmek için kendisine müsaade etmelerini istedi.

Hamidullah Ebedi Azabtan kurtulamaz : Parisde, Profesör olunca, Resulullaha çatan, Hamidullah kurtulamaz, ebedi azabdan.

? Fukahadan kiminle görüşüp konuşuyor bu?

Cevap 1:

Yukarıdaki 3 mükemmel yazıyı ve bu yazılarda konuyu polemik tarzında işleyiş şeklini başka bir kaynakta böyle detaylı ve doyurucu olarak bulamazsınız.. Konuya ilgili olanlar baştan aşağıya okuyup ne demek istediğimizi anlasınlar ve bir şey soracak veya itiraz edecekse öyle etsinler..

İddia 1:Yezid, Hüseyin'in katlini emretmemiştir. Fakat Irak valiliğinden O'nu vazgeçirmesi için İbn-i Ziyad'a mektup yazmıştır.

Ebu Mihnef, Said'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: «İbn Ziyad, Hüseyin'in oğlu Ali'ye bakınca muhafızına: "Git, şu çocuğu yakala. Eğer buluğa ermiş ise onu götürüp, boynunu vurun." diye emir verdi. Muhafız gidip Ali'yi yakaladı, eteğini kaldırdı: "Evet, buluğa ermiş!" deyince ibn Ziyad: "Götür ve boynunu vur!" dedi. Ah de ona dedi ki: "Eğer seninle şu kadıncağızlar arasında bir yakınlık varsa kendilerine muhafızlık edecek birini onlarla beraber gönder." İbn Ziyad da ona: "Sen gel!" dedi ve onu kadınlarla beraber gönderdi.

Öldürün emrinin olmaması öldürmeyin diye emrinin olmadığını veya bu sonuca gidecek olaylar zincirinin önünün açılmadığını göstermez. Direkt olmasa da dolaylı şekilde öldürme emrini verdiği ve bu süreci desteklediği kesindir.. Hz Hüseyin zalim Yezide biatı reddetmesinden başlayıp saltanatına başkaldırdığı süreçte masada var olan en önemli alternatif ya Hz Hüseyin'in bu davasında muzaffer çıkıp Yezid iktidarını alaşağı etmek veya bu yolda canından olmaktı. Kılıcın hakem olarak belirlendiği bir davada başka bir sonuç çıkması mümkün değildi.. O dönemin iç siyasi hesaplaşmalarının tarihi karakteri ve bu yenilenin çoğu kez boynunun vurulması bunu gerekli kılıyordu.. Bir kere Emevi iktidarı Yezid, Haccac, Müslim bin Ukbe, Abdülmelik, Ubeydullah bin Ziyad,.. gibilerin elinde olabildiğince acımasızlaşıyordu. Bunların gözünde devletin devam ve bekası için kişiler -isterse Peygamber torunu olsun- feda edilebilirdi/edilmeliydi de.. Böyle bir başkaldırıyla Emevi devletine kafa tutmak şöyle dursun bundan çok daha hafif bir tehdidin bile ucu ölüme çıkması her an muhtemeldi. Emevi devleti kendi siyasi otoritesini ve mevcudiyetini devam ettirme yolunda hiç bir şeyi feda etmekten çekinmiyordu... Bir örnek:

- Vallahi sen de o öleceklerden birisin, vay senin haline! Bakın bakalım bu çocuk buluğa ermiş midir? Vallahi öyle sanıyorum ki, bu artık erkekleşmiştir.

- Hayret ediyorum, bu akrabalık bağına! Vallahi öyle anlıyorum ki, eğer Ali'yi öldürecek olursam bu kadın da onunla beraber ölmeyi candan isteyecektir. Madem böyle, çocuğu

Cevap 4:Şeyhülislam İbni Teymiyye insanların Yezid konusunda üç gruba ayrıldığını verdikten sonra bunlardan 3. yü açıklama sadedinde kafasının epey bir karışık olduğu görülüyor.. Yukarıki tasnife bakarsak bu 3. grup onu ne seven ama ne de sövmeyen gruptan oluşur.. Örnek olarak verilen İmam Ahmed'in sözlerine alırsak İmam'ın onu sevmekten ne kadar uzak olduğunu verdikten sonra ona lanet etmeyişinin Yezid'e ait bir hususiyet değil -velev ki kafir bile olsa- insanlardan hiçbirine karşı göstermediği bir tavır olduğunu tespitten sonra aşağıda verilen 3. grup için 2. versiyon tarife göre bu gruba girenlerce Yezidin hem iyilikleri hemde kötülükleri vardır o nedenle ne sevilmeyi ne de sövülmeyi hak eder. Ama iyiliklerinin de olduğunu kabul eder. Her iki 3. grup birbirinden tamamen farklıdır.. İmam Ahmed'in içinde bulunduğu ilk 3. grup Yezidden nefret eder gibi durmaktadır ama ahlaki prensib gereği dilini böyle bir melun için bozmaz ;ikinci versiyon 3. grup içinse Yezid nerdeyse iyilikleri ve kötülükleriyle dengede nötr durumdadır. Biz müslümanların sultanıdır. Pasif bir yergiden maada Yezid'e karşı bir husumete gerek yoktur.. Aslında Şeyhülislam diyor ki 3. grup var 3. gruptan içeru.

Mansur kızdı. Kardeşi Hamid b. Kahtabe orada idi.

Yezid hakkında kurulan bu olumlu cümleler onun hakkında lanetin faziletli bir iş olmadığından çok Yezid hakkında tarafsız veya nötr kalma düşüncesine matuf gibi algılanmaktadır.. Aynı grubun sitelerinde çok değerli alimler, sırf belirli bir mezhebin kayıtları altına girmediğinden-ki kişisel bir tercihtir bu, sorumluluğu kendilerine aittir- sıkı bir şekilde eleştiriye tabi tutulmuştur. İbni Hazm, İbni Rüşd, Şevkani, Abduh, Ebu Zehra, İkbal, Reşit Rıza, Mevdudi, Zuhayli, M. Hamidullah... hakınmda -sırf mezhepsiz diye-insafsızca eleşirilerde bulunan ve mezhepsizlik üzerinden yoğun propagandalar üreten Aynı grubun Yezide sıra gelince olabildiğince müsamahakar ve lehte delil toplama gayretine girişmesi gerçekten anlaşılır gibi değildir. Oysa yüzüğünün taşı üzerinde Rabbünallah yazdığını görüpte peygamber şehrinde kılıçtan geçirilen ve ırzına geçilen yüzlerce mazlumu göremeyen ve yüzüğünde yazandan ziyade peygamber torununa ve savunmasız bir kaç yaranına yapılan zulüme odaklanamayan bu astiğmatik bakış net görüntüye ulaşmakta epeyce zorlanacaktır.. M. Hamidullah veya İkbal veya Zuhayli gibi ilme çok büyük katkıları olan alimler v. b. gibiler için Savcı önlüğünü giyip Yezid hakkında avukat kisvesine bürünmek ne büyük talihsizliktir.

Rafiziler için böyle sözler söylemek kolaydır...

Seadet-i Ebediyye'ye göre Yezid, Büyük Şehid ve Dava adamı Seyyid Kutub'tan ve ilim adamı Hamidullah'tan efdaldir:

Benim için Yezidin fazileti hakkında kitap yazan bu alimin ilminin ne bir değeri ne de şeyh, alim, muhaddis makamında bir otoritesi yoktur. Ehli sünnet mezhebini teşekkül ettiren beyin işçileri (4 mezhep), hadis , kelam bellidir. Bunların haricinde kim ne demişse kendinedir. Ehli sünnet için bağlayıcı olmaz. Ve onların bozuk fikirleri üzerinden ehli sünnet mezhebi sorumlu tutulamaz. Bunu yapan aynen müslümanın hatası üzerinden islam dinini yargılayan ateistin haline benzer.

Hz. Hüseyin'in Maruz kaldığı Faciada Yezid'in Rolü ve Sorumluluğu:... Bu tür bir algılamaya göre Hz. Hüseyin, Yezid'in siyasi otoritesine karşı bir başkaldırıda bulunmuş... bu tarz bir okumaya göre o,"Allah'ın mülkü dilediğine vereceği" hikmetini ihmal etmişti. . Bu açıdan Yezid Hüseyin'in Kufe'ye gelişine seyirci kalamazdı.. Hz. Hüseyin'in Şam'a gelmesi, görüşme imkanı tanınması, Hicaz veya bir serhad şehrine gitmesine izin verilmesiyle problem farklı bir çözüme kavuşabilirdi.. Ancak Yezid'in diliyle Mercane'nin oğlu acele etti.

b)Hz. Muaviye'nin ölümüyle beraber habis Yezid'e beyat alınmaktadır. Bu esnada Medine'de yaşanılan tartışmalar Hz. Hüseyin'in şehadetinin ilk işaretçisidir:

Taberi'den almış olmalıdır.. Her durumda bu rivayetin bizim yanımızda çok fazla bir değeri yoktur. Çünkü kaynağı şiidir)

Ali sustu, cevap vermedi. İbn Ziyad, ona dedi ki:

Bu yüzdendir ki Yezid'in bu orduya komutan olarak tayin edilmesi -veliaht olarak düşünüldüğü için- iyi bir kariyer planlaması izlenimini vermektedir.. Şeyhülislam İbni Teymiyye de çok iyi bilmektedir ki böyle hadisleri masumluk, günahsızlık veya günah işlemeden korunmak, cennetlik olmak şeklinde anlamak yanlıştır.. O yüzden hadiste geçen "affedilmiştir" müjdesi tüm günahlardan değil niyete de paralel olarak Allahın dilediği kadar affedilmeyi ifade eder. Ömrünün sonuna kadar yayılan bir affedilmenin kastedilmediği açıktır.. Eğer bu hadisteki affı alır ;

Hz. Hüseyin'in katlinde Yezid'in kabahati yokmuş?.. Harre katliamında da yok mu?... Amerikan ordusu dünyanın bir yerinde bir cinayet işlese bu Amerikan Başkanından sorulmayacak ta Dominik Cumhuriyeti'nin Başkanından mı sorulacak? Dinimizde ne zamandan beri bir kişinin komutasında şehid olan biri aynı zamanda ordu komutanına da kurtuluş vesilesi oluyor?.. Videodan çıkardığım sonuç ; Yezid o kadar da kötü biri değilmiş!.. Peki Mısıroğlu Hoca'ya göre kötü kim? Kötü ; son yüzyılın?entelektüel dehası? , islamiyeti Batı insanına tebliğ için çaba sarf etmiş, Beşerileştirilmiş Yahudiliği ve Hristiyanlığı olanca çarpıklıklarıyla deşifre etmiş Muhammed Esed gibiler mi?:

Bu çizgideki 2. bir örnek :http://www.mehmetoruc.com/detay. asp?i=48

Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: "Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki:

Yezid buna üzüldü. dedi. İbni Mercane, Ubeydüllah bin Ziyadın adıdır. Yezid, müsliman idi. Nemaz kılardı. İslamiyyete düşman değildi. Yüzüğünün taşı üzerinde yazılı idi.

Bu şiir tamamen küfürdür. Kuşkusuz Yezid hakkında farklı görüşler ileri sürülmüştür...

251. mektub: Oysa bu grubun çok atıf yaptığı İmam Rabbani 251. mektubta şöyle der:Fasıklar güruhundan olan, saadetten yoksun Yezid'e lanet etme hususunda çekingenlik gösterilmesinin sebebi, Ehl-i sünnet ve'l-cemaat'in kabul ettiği şu esasa dayanır. Ebu Cehil ve karısı gibi kafir olarak öldükleri kesin olarak bilenen cehennemlik kişiler dışında, küfre düşmüş bile olsa şahıs adı vererek lanet okumak caiz değildir. Bu. Yezid'in laneti hak etmediği anlamına gelmez. Zira ayet-i kerimede buyrulmuştur ki "Allah'a ve Peygamber'ine eziyet edenler var ya; Allah dünya ve ahirette onlara lanet eder" (Ahzab 33/57).

? Öyle ise siz neye ona katılmadınız? denilince:

CEVAP

Ebu Mihnef, Humeyd b. Müslim'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: «Hüseyin'in oğlu Ali huzura getirilip kendisine takdim edildiği zaman ben de ibn Ziyad'ın yanında idim. İbn Ziyad, ona sordu:

Rafizinin Haklı Eleştirisi:

«Şayet halkın, onun atalarını aldattıkları gibi onu da aldatıp yarı yolda bırakmayacaklarını bilsem; onunla beraber ben de; savaşırdım. Zira hak imam ve halife odur. Hilafet onun hakkıdır. Ben ona malımla yardım ettim. Bin dirhem göndererek ona bi'at ettim. Elçiye özürümü ona arzetmesini söyledim.

Soru 3: Yezid hakkında sempati besleyenlere soruyorum : At sahibine göre kişner miş..

Ebu Mihnef, Hz. Ali'nin kızı Fatıma'nın şöyle dediğini rivayet etmiştir: «Yezid'in huzuruna oturduğumuzda Yezid bize acıdı, lütufta bulundu ve bize bir şeyler verilmesini emretti. Sonra Şamlılardan kırmızı tenli bir adam kalkıp Yezid'e şöyle dedi: "Ey mü'minlerin emiri, şu kadını bana ver." Ben de parlak yüzlü bir kadındım. O adamın böyle demesi karşısında sarsılıp korktum ve beni onlara vermesinin caiz olacağını zannettim. Benden daha büyük ve akıllı olan kız kardeşim Zeyneb'in eteğine sarıldım, ama o bunun caiz olmayacağım biliyordu ve o adama dedi ki: "Vallahi yalan söyledin ve alçaldın. Bu ne sana, ne de Yezid'e caiz olmaz." Yezid öfkelendi ve ablam Zeyneb'e şöyle dedi:

kadarlık bile olsa el-insaf!

"Oğlum Halid'le vuruşmaya var mısın?" Böyle yapmakla Yezid, onunla şakalaşmak ve oynamak istiyordu. Ömer: "Bana ve ona birer bıçak ver ki, onunla vuruşayım." dedi. Yezid, onu alıp bağrına bastı ve: "Bu, benim öteden beri tanıdığım bir tabiattı, yılan yılandan başka bir şey doğurur mu?"

Mansur, yanındaki güvendiği kimselere sordu :

- Yalan söyledin, vallahi bu benim için caizdir. Eğer almak istersem kız kardeşini alırım.

Ali sustu. ibn Ziyad, ona dedi ki:

"Kim abdest alır, abdestini güzelce tamamlar ve hatasız iki rekat namaz kılarsa Allah onun geçmiş günahlarını affeder"

Benzer içerikli hadisler:

Bütün bunları güya kendi kendine konuşan ve bir durum değerlendirmesi yapan Yezid, en sonunda yine kendine şu soruya sorar:"Ben Kufe önlerine geldiğinde Hüseyin'i Şam'a getirtip evime konuk etseydim, bazı imkanlar sunup onu razı etseydim ne kaybederdim?Belki siyasi otoritem biraz sarsılmış olurdu ama buna karşılık Resulullah'ın haklarını korumuş olurdum. Böylece insanlar bana kin beslemez ve lanet okumazdı"

"Hz. Osman radıyallahu anh abdest aldı ve dedi ki:

- Ey ibn Ziyad! Bize yaptıkların yeter artık. Bizim kanımızı içmekten doymadın mı? Bizden kimi hayatta bıraktın? Böyle deyip yeğeni Ali'ye sarıldı, onu kucaklayarak ve şöyle dedi:

a)Mel'un Yezid'in Hz. Hüseyin'in katlini emretmediği hem doğrudur hem yanlıştır, yanlışlık tarafı daha ağır basmaktadır.. Doğrudur çünkü direkt olarak öldürün diye bir emrinin olmadığına inanılmaktadır.. Böyle bir emrinin olmamasında Hz. Muaviye'nin oğlu mel'un Yezid'e Hz. Hüseyin için vasiyetlerinin de payı büyüktür..

? Siz zor altında bulu vermiştiniz, dedi. Halk İmam Malik'in bu sözü üzerine ona bi'at ettiler. Malik evinden çıkmıyordu.

? Senin yaptıklarına hakikaten nadim olduğun Allah indinde gerçekse bir Müslüman öldürmekle kendinin öldürülmesi arasında muhayyer bırakılsan da kendi öldürülmeni tercih etsen ve asla eski yaptıklarına dönmeyeceğine Allah'a ahid versen ve eğer bunları tutarsan işte senin tevben budur.

Denilmiş ki:"Yezid, zalimliğine, caniliğe sebep olmasına rağmen, İslamiyete düşman değildi. Namaz kıldığı İslamiyete yaymak için cihad ettiği tarihi bir gerçektir."Peygamber Torununun haince katline sebebiyet veren ve Peygamber Şehrinin talan edilmesine onay veren ve yazar tarafından cani ve zalim olduğu ikrar edilen bu şahsiyetin islamiyeti yaymak için cihad sevdalısı olmakla tavsif edilmesine mi şaşmalı yoksa hem cani hem zalim hem de mücahid nasıl olunuyormuş diye mi sormalı bilmiyorum.

c)Hz. Hüseyin de bu işin sonucunun öldürülmeye çıktığının farkındaydı ;Yapacağım alıntılar konusunda Türkçe eserler içinde mümtaz bir yeri olan Emevi-Haşimi ilişkileri Doç. Dr. İbrahim Sarıçam adlı kitaptan:... Bu gelişmeler üzerine Hz. Hüseyin yakınlarından bazılarını da yanına alarak Mekke'ye gitti. Medine'den ayrılmadan önce dedesinin kabrini ziyaret ederek şunları söyledi:''Ya Rasulallah! Senin yanından istemeyerek ayrılıyorum. Seninle aramıza girdiler. Şarap içen, günahkar Yezid'e biat etmeye zorlandım. Bunu yaparsam kafir olurum, şayet biat etmezsem öldürülürüm...'' ... Acaba Hz. Hüseyin'in Medine'yi apar topar terk etmesinin gerçek sebebi neydi? O, Medine'de kendisini emniyette hissetmediği için mi veya bir isyan hazırlığı yapmak maksadıyla mı Mekke'ye gitmiştir? Her şeyden önce belirtmek gerekir ki, o Yezid'e biat etmemekte kesin kararlı idi, daha önce Muaviye'nin tüm ısrar ve tazyiklerine rağmen onun veliahtlığını kabul etmemişti. Şimdi ise halife olarak hiç tanıyamazdı. Hatta Yezid'e biat etmenin günah olduğu görüşünde idi. Biat etmemesine Beni Ümeyye'nin asla müsamaha göstermeyeceği de anlaşılıyordu. Hatta Yezid'e Mervan'ın böyle bir tavsiyeye cür'et edebilmesi ve Hz. Hüseyin'in Mekke'yi derhal terk etmesi noktalarından hareketle, kaynaklarda Yezid'in, valiye, biat etmeyenlerin öldürülmesini emrettiğine dair yer alan bilgilerin doğru olabileceği kanaatı hasıl olmaktadır. Biat etmeyenlerin boynunun vurulmasına dair Yezid'in emri Hz. Hüseyin'in kulağına gitmiş de olabilir. Bu sebeple Hz. Hüseyin'in sürekli olarak biat için tazyik edilmesinden ve biat etmediği takdirde bir suikaste kurban gitmesinden endişe ettiği için Medine'yi terk ettiğini söyleyebiliriz... Hz. Hüseyin'inn biat etmemesinin Yezid b. Muaviye nezdindeki yankısına gelince, Ibn A'sem'e göre Velid b Utbe, onun biat etmediğini Yezid'e bildirdi. Yezid de valiye yazdığı mektupta Medine halkından ikince defa biat almasını, şayet biat etmezse bu mektuba vereceği cevapla birlikte Hüseyin'in başının kendisine gönderilmesini istedi. Bunu yaptığı takdirde valiyi mükafatlandıracağını bildirdi. Velid ise, şayet Yezid kendisine dünyanın tamamını bağışlasa dahi Resulullah'ın torununun öldüremeyeceğini söyledi.

Haccac; Hz. Hüseyin'in, kız çocuğundan olduğunu ileri sürüp «O' Peygamber Aleyhisselam'ın

"Ağaç altında benimle sözleşenlerden hiç biri Cehennem'e girmez." , Allah Bedir ehline muttali olmuş ve onlar affedilmiştir. (Müslim, no 2494).?Hatıb Bedir savaşına katılmıştır. Ey Ömer! Ne biliyorsun ki belki Allah Bedir?e katılanların kalplerine baktı ve şöyle dedi: ?Dilediğinizi yapın. Ben sizi affettim.? hadislerindeki afla eş değer tutarsak esas bu hadislere haksızlık etmiş oluruz..

iddia 3:Buhari'de bulunan ve İbn-i Ömer'den rivayet edilen bir hadiste Rasulullah şöyle buyurmuşlardır: ?Konstantiniyye'ye savaş açacak ilk ordu affedilmiştir.? Konstantiniyye'yi fethetmek için ilk çıkan ordu, Muaviye'nin techiz edip başına oğlu Yezid'i tayin ettiği ordudur. Hatta Ebu Eyyüb El-Ensari gibi ashabın ileri gelenleri de bu ordunun içindeydi.

Benim de ilmine saygı duyduğum alimler arasında bulunan İbni Arabi'nin bu sözleri ve -şükürler olsun ki kendi hatasını yine kendisi ele veren bu isim karıştırması-kan donduracak ölçüdedir. Artık bu hatanın büyüklüğü için?gaf? değil?Kaf? dağı denilse sezadır.. Hangisine daha çok şaşılmalı bilmiyorum. Melun Yezidi savunmasına mı yoksa onu Sahabiden sayma veya İmam Ahmed nazarında değerli bir kişilik olduğunu sanmasına mı?

İmam Azamın devrindeki Siyasi Hareketler Karşısındaki Durumu:

Sırtlanlar, etek altı kontrolü yapıyor:

Soru 4: Şiilerin Hulasat-ül-mesaib kitabının 393. sayfasında diyor ki:

Karnede, sözlü hanesinde, bir eksi var bir de artı, eder on üzerinden 5: Öteki durumda savunmacı ve aklayıcı bakış her ne kadar bu melanetleri kabul etse de onların karşısına Buhari'deki Konstantiniyye hadisini koyarak, adeta bir eksi bir artı sonuç nötr hesabına gidiyor.. Ve bunu da?ne eksilt ne artır? tekerlemesiyle formülize ediyor. Oysa bir savaşa katılmanın getirisi olan sevap nerede yüzlerce kişinin canına, ırzına girilmesine sebebiyet verecek iktidarın sahibi olmak, sahibine göre kişneyecek atlar edinmek nerede!. Şahsi bir kulluk olan Cihattan gelen fazilet nerede, Resulullahın mescidine baka baka utanmadan tecavüzden ve kılıçtan geçirilen sahabiler ve sahabi evlatlarının ahı, hiçe sayılan toplumun, Resulullah'ın evlatlarının, Resulullahın şehrinin ve dinin hakkı nerede. Bunun ayrımını yapamayan muhakemeye yazıklar olsun..

Bu arada Şamlı bir adam ayağa kalkarak ve Fatima'yı kast ederek: «Bunu bana bağışlayıver! deyince Fatıma kız kardeşi Zeyneb'in elbiselerini yakaladı. Zeyneb Fatma'dan daha büyük idi, Yezid'e şöyle dedi: «Yalan söyledin ve çok alçakça hareket ettin. Böyle bir iş ne sana, ne de ona düşer. Bu söz üzerine Yezid gazaba geldi ve şunları söyledi: «Allah'a yemin ederim, sen yalan söyledin, bu bana düşer ve ben onu bağışlamayı istesem bağışlayabilirdim. el Kamil fit-Tarih ]

Bunun üzerine Yezid, öfkelenip ayağa kalkmak istedi. Sonra ablama şöyle dedi:

Domuza domuz demek: Domuza domuz demenin faydası olmadığı gibi, Yezid'e lanet etmek te faydasızdır... Hatta bu hayvanı ismiyle anmamak bile edebi incelikler arasında algılanmıştır: İmam Malik r. a.?ın nakline göre, Hz. İsa r. a. yolda bir domuza rastlar. Ona: ?Selametle yoldan çekil!" der. Yanında bulunanlar: "Bunu şu domuz için mi söylüyorsun? diye sorarlar. O ise domuz kelimesini diliyle telaffuz etmekten çekindiğini ifade eder ve?Ben, dilimin, çirkin şeyi söylemeye alışmasından korkuyorum!? cevabını verir. (Muvatta, Kelam 4, 2-985).. Böyle bir edebi incelik gereği Yezid'e lanet etmeyen ehl-i sünnet bu yaklaşımında ayıplanamaz.. Ehl-i sünnet'in Yezid'e bakışının genel karakteri bu olsa da her zaman bu genelin sınırlarından taşan bazı marjinal ve uç fikirler olagelmiştir. Bu uçlardan biri nispeten kabul edilebilir. Bunlara göre Yezid'in lanet edilmesi sevap olmasa da meşrudur.

b)"Yezid asla onları esir etmemiştir" cümlesi ibnül Esir'in meşhur El-Kamil Fi?t-Tarih adlı meşhur kitabındaki bilgiye terstir.

O da tevbesinde sebat etti. Hazırlandı, kendim ölümün kucağına atarcasına Mansur'un yanma girdi; ve:

ibn Ziyad'm bu emri üzerine Mürri b. Mead el-Ahmeri gidip Ali'nin eteğini kaldırıp baktı ve: "Evet, buluğa ermiş" di. Bunun üzerine ibn Ziyad:

Rafizi kısmen haklı olarak diyor ki:... nasibilerin büyük imamlarından ve hadisçilerinden birisi olan Abdulmuğis b. Züheyr?den?biz de Ehli Beyt?i seviyoruz? iddacısı olarak Ehli Beyt imamlarından birinin fazileti hakkında kitap yazması beklenirken bakın ne yapmış. bu adam kalkıp Kerbela?da imam Hüseyini şehid eden alkolik Yezid?in faziletini ıspat etmek için bir kitap yazmış... ez-Zehebi?Siyeru alemun nubela? adlı kitabında bu ismi şöyle tarif ediyor: Abdulmuğis b. Züheyr b. Züheyr b. Ulvi, şeyh, imam, muhaddis, zahid, salih, Ebu İz b. Ebi Harb el-Bağdadi el-Harrani. Bu kişi Yezid?in fazileti hakkında bir kitap telif etmiştir ki, onda acaip haberler vardır. Eğer bu kitabı telif etmemiş olsaydı daha iyi olurdu ve ibni Cevzi ona reddiye yazmıştır. ez-Zehebi, ?Siyer?, 21/159.. Rafizi devamla ; Yezid gibi alçaklığı belli olan birisinin faziletini ıspat etme amacı ile kitap yazan kimse Yezid?den daha kötü birisidir ama ne var ki, ?biz Ehli Beyt?i seviyoruz? iddasında bulunan kimseler böyle birisini imam, salih ve zahid olarak kabul etmektedirler.

- Allah, Hüseyin oğlu Ali'yi öldürmedi mi?

? İşte ben, de bunu yapacağım ve hiçbir Müslüman öldürmeyeceğim, Allah'ıma söz veriyorum, dedi.

1- Ahmed b. Hanbel'in hutbeden aktardığı rivayet, Yezid b. Muaviye'ye değil, abid ve zahit bir alim olan Yezid b. Muaviye en-Nehaiye (ö.75/694) aittir. Tamamen isim benzerliğinden kaynaklanan bir hata ile ibn Arabi şahısları tahlil etmeden, birbiri ile uzaktan yakından alakaları olmayan farklı iki Yezid'i birbirine karıştırmıştır. Yezid b. Muaviye en-Nehai döneminin meşhur abid zatlarından ve sahabeden Abdullah İbn Mesud'un takdir ve övgüsüne mazhar olmuş, daha sonrada Fars illerinde İslam askerleri arasında savaşırken şehit olmuş önemli bir şahsiyet iken, İbn Arabi; Yezid b. Muaviye'yi o zannetmiştir. Bunu yaparken de ciddi bir tahlile girişmemesinin altında yatan sebep hiç şüphesiz savunmacı tavrın zihnine yaptığı telkinlerdir.

İkinci alıntı:

Velid, Yezid'in yazısını okuduktan sonra, Hz. Hüseyin'i, Yezid'e bey'ata davet etti.

Bu, Hz. Ali torunlarından İbrahim b. Abdullah'ın ayaklanmasından önce idi. İbrahim isyan edince Mansur ona İbrahim'e karşı gitmesini emretti; isyanı bastırmayı ona teklif etti. O da İmam-ı A'zam'a geldi ve olup biteni anlattı. O da :

Soru 1: ?Bu kafa?ya göre Hz. Aişe'nin durumu ne olacak?

80 küsuru sahabi olmak üzere, yaklaşık on bin kişi katledildi,

? Beni, ona katılmaktan halkın bendeki emanetleri alıkoydu. Bana birçok emanet bırakmışlardı. Onları ibn-i Ebi Leyla'ya bırakmak istedim kabul etmedi. Emanetler bende iken bilinmeyen uzak yerlerde ölmekten korktum, dedi. Başka bir rivayette şu özürü ileri sürdüğü söyleniyor:

- Sen, baban ve deden; Allah'ın, babamın, kardeşimin ve dedemin dini ile hidayet buldunuz.

Bu rivayetten de anlaşıldığı gibi Ahmed b. Hanbel hiç de, Yezid'e iddia edildiği gibi değer ve kıymet vermemektedir. Dahası İmam'a bir gün Yezid'in rivayet ettiği hadislerin alınıp-alınmayacağı sorulunca, şöyle cevap verecekti: "Ondan değil hadis, hikmetli sözler bile rivayet edilmez." İşte Ahmed b. Hanbel'in bu sözleriyle, Yezid'i nasıl değerlendirdiğini çok iyi görüyor ve İbn Arabi'nin nasıl bu iddiaları dile getirdiğine hayret ediyoruz.

-Sonraki kuşaklar nazarında lanetlenmek için elinden ne gelirse yapan-

Hz. Hüseyin'den geri kalanlara esir muamelesi yapılmış elleri kolları bağlanarak Kufe'ye sevk edilmiştir. Orada Kufe valisinin alaylı sataşmalarına maruz kalmışlar daha sonra horlanarak Şam'a gönderilmişlerdir. Acaba bu acı tablolar ortadayken hangi gerekçe Yezid'in sorumluluğunu göz ardı ettirebilir.?

alırım. Ömer b. Sa'd, bu teklifi uygun görmedi.

Nefsü'z-Zekiyye'nin İsyanında Ebu Hanife'nin Durumu

3- İbn Arabi'nin en vahim, hatası ise Ahmed b. Hanbel'in Yezid'i sahabeden saydığı iddiasıdır. Çünkü bu iddianın elle tutulur hiçbir yanı yoktur. Onlarca kaynak Yezid'in doğum tarihini Hz. Osman'ın hilafet yılları olan hicri 26. yıl olarak gösterirler. Dolayısıyla Allah Resulü'nden yaklaşık 16 yıl sonra dünyaya gelmiş birini kim sahabi olduğunu iddia edebilir ki? Hiçbir aklı başında insanın söyleyemeyeceği böyle bir sözü İmam Ahmed b. Hanbel'e isnat etmek ise çok büyük bir haksızlık değil midir? İbn Arabi bir taraftan Yezid'i böyle avukat edası ile savunurken, beri taraftan da Hz. Hüseyin'i eleştirmekte, hatta daha ileri giderek, Hz. Hüseyin'in dedesinin şeriatına göre öldürüldüğünü söylemektedir. Bu konuda çelişkili sözler söyleyen İbn Arabi'nin kendisi de İmam Hüseyin için ne diyeceğini şaşırmış, neyi nereye kadar savunacağı konusunda oldukça zorlanmıştır.

"Kim abdest alır ve abdestini mükemmel kılar, sevab ümidiyle müslüman kardeşini hasta iken ziyaret ederse, ateşten, yetmiş yıllık yürüme mesafesi kadar uzaklaştırılır."

CEVAP:Yezid, Müslüman idi. Namaz kılardı. İslamiyet?e düşman değildi. Yüzüğünün taşı üzerinde Rabbünallah yazılı idi. Kerbela olayına o da üzülmüştür.

İbni Arabi ve vahim karıştırması:. .. İbn Arabi'nin kitabındaki en sorunlu bölüm, hiç şüphesiz Emir Muaviye'yi? (Ö.60/680) savunma adına oğlu Yezid'i (Ö.64/683) temize çıkarma noktasında ileri sürdüğü düşüncelerdir. İbn Arabi, Yezid'i savunmasına delil olarak önce büyük mezhep imamlarımızdan, Ahmed b. Hanbel'in, (Ö.241 /855) Kitabu'z Zühd adlı eserinden bir alıntı yaparak başlar. İddiasına göre Yezid bir gün hutbede şöyle demiştir: "Sizden biri hastalandıktan sonra şifa bulup iyileşmeye başladığında, kendini gözden geçirip yaptığı en faziletli ibadeti bulsun ve ona sıkı sıkıya sarılsın, sonra da yaptığı en kötü ameli bulsun ve onu terk etsin." İbn Arabi, Ahmed b. Hanbel'den, Yezid'in sözü diye aktardığı bu rivayeti verdikten sonra şöyle demektedir: "İşte bu rivayet Yezid'in Ahmed b. Hanbel'in yanında nasıl bir değeri olduğunu göstermektedir. Öyle ki, onu sözlerine değer verdiğimiz kendilerine tabi olduğumuz sahabe ve tabiinin ileri gelenleri arasında anmıştır. Hatta tabiini anmaya başlamadan önce onu sahabe arasında zikretmiştir." İbn Arabi'nin bu iddiaları ve Ahmed b. Hanbel'den rivayet ettiği cümleler aslında hiçbir tahlile tabi tutulmadan, biraz da zorlama ile sırf birilerini savunma adına ileri sürülmüş düşüncelerdir. Çünkü, bu düşünceler ilmi ve tarihi hiçbir kaydı olmayan fikirlerdir. Öncelikle şunu söyleyelim ki; Büyük İmam, Ahmed b. Hanbel'i çok az tanıyan ve eserlerini bilen, İmamın asla böyle bir sözü Yezid için söyleyemeyeceğini bilir. Kaldı ki; Yezid'i sahabe olarak ise asla kabul etmeyeceğini ve onu defaatla zulümleri sebebi ile kınadığını da bilir. Hal böyle iken İbn Arabi nasıl böyle bir iddiada bulunabilir? eş-Şankiti, İbn Arabi'nin bu temelsiz iddialarına kitabında cevap vermektedir. O önce İbn Arabi'nin iddiasına yer vermekte ve bu iddiada üç önemli hata yapıldığını söylemektedir.

Soru 6: Pek çok zayıf hadis nakletmesine rağmen dinimizislam.com'un muteber saydığı ve hadiste çokça başvurduğu ibni Asakir, "Tarih" adlı eserinde Yezid b. Muaviye'nin dadısı Reyya'nın biyografisinden bahsederken Hz. Hüseyin'in kesik başı Yezid'in Önüne konulduğunda Yezid'in şu şiiri okuduğunu söylemiştir : "Ah nerede, Bedir'de şehid olan atalarım, Hazreçliler, onların mızrak darbeleri karşısında paniğe kapılmışlardı." Bu şiirle mel'un Yezid, Allah Resulü'nden ve onun tebliğ ettiği dinden Bedir'de kafir olarak ölen atalarının rövanşını aldığını söylemektedir.. Soru şöyle : http://www.dinimizislam.com/detay. asp?Aid=791

- Ey Allah'ın düşmanı, sen yalan söyledin.

Ehl-i sünnet kelam alimlerinden Taftazani ve Cürcani'nin bakışı da buna yakındır.

b- Ne zamandır Şii kaynaklarını böyle konular için delil niyetine kullanır olduk?

Hem aff kapısı her zaman açıktır:Biri günah işler veya kendine zulmeder, sonra pişman olup, Allahü tealaya istiğfar ederse, Allahü tealayı çok merhametli ve af ve mağfiret edici bulur.) Hadisteki Konstantiniyye'yi fethe çıkan ilk orduya vadedilen affı özel bir manaya ve özel bir konuma yükseltgemeye delil yoktur.. Zaten realite de Bedir ehli, Beyat-ı Rıdvan ehli denir ama Konsantiniyyeyi fethe çıkan ilk ordu ehli denmez. Özel bir konum aramaktan ziyade teşvik etmek ve hedef göstermek diye anlaşılırsa hadisin ruhundaki Nebevi gayeyi daha iyi yansıtmış olur.. Hadisteki af şu hadisteki gibidir:

- Hayır, vallahi Hüseyin ve adamları senin hükmüne boyun eğmedikleri takdirde bu olmaz. Vallahi duyduğuma göre Hüseyin ile Ömer b. Sa'd, iki karargah arasında orta bir yerde oturup görüşüyor ve gece boyunca konuşuyorlarmış." İbn Ziyad da: "Ne güzel bir görüş ileri sürdün" dedi.

1. video:http://www.youtube.com/watch?v=6nUumNf4jpw

(Alevi propagandası mağluplarından biri olan Taberi'ye göre )

? Benim işim sana malum, benim için tevbe yolu var mı? Ebu Hanife ona şu cevabı verdi:

Yezid savunmacılığı Abdülmugis ile sınırlı değildir. Birkaç alıntı örnek te ben vereyim:

Seyyid Kutub'un yaptığına Cihad denmez.. Cihad'ı Yezid yapmıştır :

Bir haksızlıktan söz edilecekse bu Yezid lanetliğine değil, Onun bu şeytani iktidarına karşı hak ve adaleti tesis etmek için dikilen Hz. Hüseyin'e ve evlatlarına karşı olabilir.. Gerçi ehl-i sünnet Hz Hüseyin'in hakkını teslim etmiş ve Yezid'in ismini bile tiksinti ile anmıştır ama arada Mısıroğlu Hoca gibi bilgi ve muhakeme kazalarına uğrayan talihsizler de çıkabilmektedir..

anında ruhlarını alır. Zümer,42.) "Hiçbir kimse Allah'ın izni olmadan ölmez."(Al-i İmran, 145.)

- Ben, Hüseyin oğlu Ali'yim.

iddia5:Hüseyin ise halife değildi. O başta halifeliğe talip idi. Bilahare bu talebini uygun görmedi. Ancak Yezid'e götürülmek üzere teslim olması istenince, bu isteği reddederek şehid edilinceye kadar çarpışmıştır.

Sual: Polonyalı Yahudi dönmesi M. Esed?in, internetteki şu suallerine bir cevap verir misiniz?

- Ali ona şu ayetlerle karşılık verdi: "Allah, öleceklerin ölümleri

iddia 6:Yezid'e ve başkalarına lanet eden kimsenin; Yezid'in fasık ve zalim olduğunu, fasık ve zalim olan kimsenin bizzat lanet edilmesinin cevazını ve yaptığı cürümlerden tevbe etmeden Yezid'in öldüğünü ispatlaması gerekir.

Karga öttü. İster öt ister ötme dedim. Ben Peygamber den alacağımı aldım."

Daha sonra şöyle olsaydı böyle olsaydı tarzında söylenmiş sözler siyasi havayı yumuşatmayı hedeflemiş olabilir. Eğer Yezid Kufe valisi İbni Ziyad'ı, katillerin başı Şemir'i ve yakın çevresini görevden alsaydı ve cezalandırsaydı Yezid'e ait bu ah-vah cümlelerinin samimiyetinden söz etmenin anlamı olurdu. Halbuki hiç bir görevden alma veya cezalandırma yapılmamıştır.. Başında Mervan Bin Hakem gibi yaşlı ve tecrübeli bazılarının bulunduğu Ümeyyeoğulları lobisinin de arzusunun bu doğrultuda olduğunu Mervan'ın Medine'deki sözlerinden hatırlıyoruz.. Diğer yandan Hz. Hüseyin'in Kerbela çadırını kurmaya zorlandığı gün 2 Muharrem idi. Şehid edildiği gün ise 10 Muharrem.. Bu iki tarih arasında 8 gün vardır.. Yezid'in her gelişmeden adım adım haberdar edilmesi uyarısını dikkate alırsak vali ile merkez arasında belirli bir haberleşmenin olduğunu tahmin etmek zor değildir... Bütün bu günlerdeki karşılıklı yazışmalarda Hz Hüseyin'in ya "biatı ya başı" diye Yezid'den çıkmış sarih bir emir yok ise de bunun aksini belirten bir bilgi de yoktur. Halbuki Hz Hüseyin'in biata zorlanması ama kesinlikle öldürülmemesi belirtilebilirdi. Hatta Hz. Hüseyin'in çevresindeki fedaileri de teker teker şehid edildikten sonra bile yalnız kalan Hz. Hüseyin esir alınıp Şam'a götürülebilirdi.. Hz. Hüseyin'i öldürmeyi planlayanlar mevcut iktidarın bundan memnun olacağını umdukları için bunu yaptılar.. Müslim bin Akil'in öldürülmesi üzerine Yezid tarafından Kufe valisinin tebrik edilmesi ve mükafatlandırılması İbni Ziyad'ı Hz Hüseyin'in kanına girme konusunda cesaretlendirmiştir..

Yine İbn ez-Ziba'ra'nın Uhud günü söylediği şu şiirini okuduğunu söylerler:

Yezid ona şu karşılığı verdi:

Hz. Hüseyin «inna lillahi ve inna ileyhi raciun. Allah, Muaviye'ye rahmet etsin. Sana da, büyük ecir versin. Bey'at işine gelince, benim gibi bir adam, gizli olarak bey'at edemez. Zaten, halkın önünde açıklamadıkça, bu bey'ata sen de, razı olmazsın.

İbni Kesir'in itirafı :

Sual: Yezide lanet etmek caiz midir, o kafir mi idi?

Bir gün Yezid, çok küçük yaşta olan Hüseyin oğlu Ömer'e şöyle dedi:

zürriyetinde olamaz, sayılamaz! der. Mecliste bulunan bilginlerden Yahya b. Ya'mür «Ey Emir! Sen, yalan söyledin! diyerek Haccac'ın-iddiasını reddeder.

Yezid elindeki bir çubukla Hüseyin'in ağzına vurup şöyle dedi: "Bizim nezdimizde kıymetli olan adamların başlarını gövdelerinden ayırıyorlar. Ama onlar daha asi ve daha zalim idiler."

İmam Rabbani :Diğer bir garip örnek kitaplarında İmam Rabbaninin mektubatını önemli bir referans olarak alan Hüseyin Hilmi Işığın Saadet-i Ebediyye'si ve aynı grubun çizgisinde görüş beyan edenler yazarlardır:Bunlar?Ümmetimden İstanbul?a ilk sefer yapanları Allah mağfiret etti? hadisinden hareketle Yezidin de mağfirete nail olabileceği imasında bulunurlar. Oysa genel bir teşvik unsuru içeren böyle bir hadisten bireysel af ve mağfiret çıkarmak çok uzak bir tevildir. Daha evvel de dediğimiz gibi:

Hz. Hüseyin geri dönmek istedi. Beraberinde Müslim b. Ukayl'ın kardeşleri de vardı. Ancak ona dediler ki: "Vallahi kardeşimizi öldürenlerden öcümüzü almadıkça veya bu uğurda canımızı vermedikçe geri dönmeyeceğiz." Hz. Hüseyin de onlara: "Siz öldükten sonra benim için yaşamakta hayır ve fayda yok." dedi ve yoluna devam etti. Sonra İbn Ziyad'ınsüvarilerinin ilkleri onun karşısına çıktılar. Hz. Hüseyin, bu durumu görünce Kerbela'ya döndü. Tek yönden savaşmak için arkasını Kasyata ile Halfe'ye dayadı. Orada bineğinden inip çadırlarım kurdu. Arkadaşlarının kırkbeşi süvari, geri kalan yüzü de piyade idi. Ömer b. Sa'd b. Ebi Vakkas, İbn Ziyad tarafından Rey valiliğine atanmıştı. Ona şu talimatı da vermişti: "Şu Hüseyin'in hakkından gel, ondan sonra Rey'e gidip valilik görevine başla." Ömer, kendisini Hüseyin'i öldürme görevinden affetmesini istediyse de Ziyad, onu bu görevden affetmedi. Ömer de: "Bari bu gece düşünmem için bana müsaade et." dedi. O da durumu düşünmesi için o gece için kendisine müsaade etti. Sabah olunca Ömer, İbn Ziyad'm kendisine verdiği emri kabul etti ve yola çıktı. Karşısına çıktığı zaman Hz. Hüseyin, ona şöyle dedi: "Sana teklif edeceğim üç şeyden birini kabul et. Ya beni bırak, geldiğim yere geri döneyim, ya da bırak Yezid'e gideyim veya bırak da sınır beldelerinden birine gideyim." Ömer, onun bu tekliflerini kabul etti. Durumu bir mektupla Ubeydullah b. Ziyad'a bildirdi. Ancak Ubeydullah b. Ziyad: "O elini elime koymadıkça ve bana bey'at etmedikçe bu tekliflerini asla kabul etmeyeceğim. Kabul edersem adam değilim." dedi. Hz. Hüseyin de: "Hayır, vallahi onun bu isteği asla olmayacaktır, ona bey'at etmeyeceğim." diye cevap verdi. Savaşa başladı. Hz. Hüseyin'in bütün arkadaşları öldürüldü. Öldürülenler arasında kendi ailesinden on küsur genç de vardı. Bir ok geldi, kucağındaki oğluna isabet etti. O da çocuğunun vücudundaki kanı siliyor ve şöyle diyordu: "Allah'ım! Bizi yardım etmek için buraya davet eden, ama sonra bizi öldüren bu kavimle bizim aramızda sen hükmünü ver." Sonra bir fistan getirilmesini emretti. Fistanı önden cübbe gibi yardı ve giydi. Kılıcını eline alarak meydana çıkıp savaşmaya başladı. Nihayet öldürüldü. Onu, Mezhiç kabilesinden bir adam öldürüp başını kopardı ve kesik başını İbn Ziyad'a götürüp şöyle dedi: Haydi atıma altın ve gümüş yükle. Çünkü ben o büyük efendiyi öldürdüm. Anası ve babası itibariyle en hayırlı insanı, Nesebi itibariyle en soylu olanı öldürdüm." İbn Ziyad da kesik başı Hz. Muaviye oğlu Yezid'e gönderdi. Götürenler, kesik başı Yezid'in önüne bıraktıklarında orada Ebu Berze el-Eslemi de vardı.

Bu iki haberden anlaşılıyor ki, o İmam Zeyd b. Ali Zeynelabidin gibi bir adil imam tarafından olmak şartiyle, Emevilere karşı isyanı şer'an caiz görüyordu ve kendisi de mücahidlerle beraber kılıç sallamağı arzu ediyordu. Fakat o bununla iyi neticeler alınacağından emin değildi. Böyle yapmak haklı ve yerinde bir iş, lakin buna kuvvetle katılanlar ve andla bağlı kalpler bulunmadığından bir netice çıkmayacağı da belli idi. Bununla beraber bu işe arka çevirip katılmıyanlardan olmak da istemezdi. Onun için teyit edenlerden olduğuna delil göstermek maksadiyle mali yardım göndermiştir. Mal da takviye kuvvetidir.

Mevdudi ve Seyyid Kutb gibi mezhebsizlerin, sapıkların, din cahillerinin ısyana teşvik eden, fitneyi körükliyen zararlı, uydurma tefsirlerine, kitablarına aldanmamalıdır. Cihad, devletin, ordunun, düşmanlarla, kafirlerle, sapıklarla harb etmesi demekdir. Müsliman devlet olsun, kafir devlet olsun, adil olsun, zalim olsun, kendi devletine ısyan etmeğe, vatandaş kanı dökmeğe, birbirine saldırmağa cihad denmez. Fitne, fesad çıkarmak denir...

Hazreclilerin atılan oklardan nasıl korktuklarını.

Mısıroğlu üstadınız yezidlik etmiş :)

d) Yapacağım alıntı Prof. Dr. Hüseyin Algül'ün Kerbela adlı kitabının 164-169. sayfalarından :

adresindeki hipoteze göre islam alimlerinin kitaplarında uydurma hadis olmaz..20. yüzyılda geliştirilen bu teoriye İbni Asakir'in naklettiği bu rivayet te girer mi, yoksa sırf onun bu rivayeti uydurmadır da geri kalanı mı sahihtir? Yine aynı?ehl-i sünnet alimlerinin kitaplarında yalan rivayet olmaz? kuralına göre İbni Cerir'in ravilerinden biri olan Ebu Mihnef, Kasım b. Bahit'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Hz. Hüseyin'in kesik başı, Muaviye oğlu Yezid'in önüne bırakıldığında elindeki bir değnekle onun ağzına vurdu. Sonra da şöyle dedi: "Bizimle şunun arasında geçen hadise, tıpkı Husayn b. Hammam el-Mürri'nin tasvir ettiği gibidir; "Bizim nazarımızda aziz olan adamların başlarım gövdelerinden ayırıyorlar. Ama onlar, daha asi ve daha zalim idiler." Yezid'in elindeki kırbaçla Hz. Hüseyin'in kesik başının ağız kısmına vurması üzerine orada bulunan Ebu Berze el-Eslemi, Yezid'e şöyle dedi:

?Senin gönderdiğin cihete gitmiyeceğim, eğer senin hakimiyetinde bu yaptıkların Allah'a itaat sayılıyorsa bundan en fazla nasibi olan benim, eğer senin emrinle bu yaptıklarım günahsa artık yeter. Bu kadarı kafi.

«Ya bana, yüce Allah'ın kitabından açık bir delil ile sözünü isbat eder, canını elimden kurtarırsın, yahut, seni öyle bir ölümle öldürürüm ki parça parça ederim! der...

"Keşke Bedir'deki büyüklerim göreydi

- Defol! Allah sana bir ölüm hibe etsin."

İlginç tarafı bu alıntıyı bile sitelerinde vermelerine rağmen bu pasajın tam olarak ne anlattığını anlamamış izlenimini vermeleridir.. İmam-ı Rabbani hazretleri açık bir şekilde Yezid'in laneti hakettiğini, ama prensib olarak ehli sünnet laneti hoş karşılamadığını söylerken H. H. Işığın Yezidin yüzüğünün üzerinde yazan şeye teveccüh etmesi, bu basit ayrıntılar üzerinden genel resmi ıskalaması anlaşılır bir tutum değildir. Ayrıca Yezid hakkında mütesahil bir yaklaşım sergileyen İbni Teymiyyenin bile Yezidin imanı konusunda kafasının karışık olduğu şu iki alıntıdan rahatlıkla görülebilir:

Ya bu adamı o kadar iyi tanıyorum ki. Hastasıydım bu adamın. Adam milli duyguları, din sandığımız duyguları o kadar iyi okşuyor ki adamı dinlerken mest olurdum, kendimden geçerdim. Ama işte birazcık araştırınca, olayların iç yüzünü görünce ve özellikle de kuranı okuyunca, kurandaki gerçek islamı öğrenince, nerede yalan söylüyor nerede doğru söylüyor çok rahat görebiliyorsun. Bu adam dört tane doğru söyler ondan sonra araya bir tane öyle bir yalan sıkıştırır ki cahilsen hayatta farkedemezsin. Kendini o kadar inandırmış ki bazı şeylere delilsiz, ispatsız anlatır, dinleyenleri de kandırır kendini de kandırır.

- Ey İbn Ziyad! Allah aşkına eğer sen mü'min bir kimse isen bunu öldürdüğün zaman beni de onunla birlikte öldür. Hz. Hüseyin'in oğlu Ali de ibn Ziyad'a şöyle dedi:

Birgün, meşhur Haccac'ın huzurunda bir toplantı yapılır. Hz. Hüseyin'den söz açılır.

"Ağaç altında benimle sözleşenlerden hiç biri Cehennem'e girmez." , Allah Bedir ehline muttali olmuş ve onlar affedilmiştir. (Müslim, no 2494).?Hatıb Bedir savaşına katılmıştır. Ey Ömer! Ne biliyorsun ki belki Allah Bedir?e katılanların kalplerine baktı ve şöyle dedi: ?Dilediğinizi yapın. Ben sizi affettim.? hadislerindeki afla eş değer tutarsak esas bu hadislere haksızlık etmiş oluruz.. Hem af kapısı her zaman açıktır:Biri günah işler veya kendine zulmeder, sonra pişman olup, Allahü tealaya istiğfar ederse, Allahü tealayı çok merhametli ve af ve mağfiret edici bulur.) Hadisteki Konstantiniyye'yi fethe çıkan ilk orduya vadedilen affı özel bir manaya ve özel bir konuma yükseltgemeye delil yoktur.. Zaten realite de Bedir ehli, Beyat-ı Rıdvan ehli denir ama Konsantiniyye'yi fethe çıkan ilk ordu ehli denmez. Özel bir konum aramaktan ziyade teşvik etmek ve hedef göstermek diye anlaşılırsa hadisin ruhundaki Nebevi gayeyi daha iyi yansıtmış olur.. Hadisteki af şu hadisteki gibidir:

Rivayet edilir ki, Hüseyin'in eşyalarıyla yakınları Yezid'e getirildiklerinde Yezid'in evinde ağlama ve feryat sesleri yükselmiştir. Yezid, Hüseyin'in yakınlarına iyi davranmış ve onlara değer vermiştir. Oğlu Ali'ye de, kendisinin yanında veya Medine'ye gitmek arasında muhayyer bırakmış ancak o, Medine'ye gitmeyi tercih etmiştir. Dımaşk camisinde 'Ali b. Hüseyin'in Zindanı" ismi verilen yerin aslı yoktur. Bununla birlikte Yezid, Hüseyin'i öldürenlere had uygulamamış; onları cezalandırmamıştır. Aksine saltanatını koruma endişesiyle Hüseyin'in taraftarlarını öldürtmüştür. Ayrıca Hüseyin'in öldürmesi üzerine bazı beytler söylediği de nakledilir ki bunlar, sarih küfrü gerektiren sözlerdir. Şu beyitlerde olduğu gibi:

- Geri dön, arkanda ümid edebileceğin bir hayır ve iyiliği senin için bırakmış değilim.

a)Yezidin bu ağlayışı sahte gözyaşları olabilir riya yüklü böyle bir amel sevap değil günah kazandırır.. Veya bu ağlayışı samimiyse ya ne yaptığını bilemeyen, hesap edemeyen ama iş olup bittikten sonra salaklığıma doymamayayım diyen birinin ağlamasıdır ki bu ağlama çok kısa süreli bir etkiyle geçer gider salaklık baki kalır.. Ya da babasının vasiyetini tutamamanın verdiği üzüntünün sonucu olarak ağlamıştır. Yezid'in evinde oturup ağlamasının bir değerini olmadığını yukarda açıkladık.. Eğer bu ağlamasında samimi olsaydı ve pişmanlık mahiyetinde olsaydı hicri 61. yılda yaşanan Kerbela vakasını daha da geliştirip hicri 63'teki Harre vakası şeklinde hortlatmazdı.. Kerbela onun kalfalık işiyse Harre de ustalığını konuşturmuştur. Ve tüm bunları 3-4 yıl gibi çok kısa bir dönemde becermiştir. Eğer uzun yaşasaydı tarihin masum yüzüne daha ne derin çizikler atacağını da görebilecektik.. Emevilerin devlet otoritesinde komutan-emir arasındaki ilişkiyi bilmeyenler belki bu 2 acı vakayı komutanlara veya valilere yükleyip Yezid'i temize çıkarmak isteyebilirler ama bu tarihsel realiteye terstir. Komutan yüklendiği misyonda, aldığı görevde "Emirin" iradesini uygular.. Onun verdiği yetki kadar zulüm yapar.. Onun çiğne dediği kadar toprağı çiğner, onun yık dediği kadar evi yıkabilir.. Hz Ömer zamanında Hz. Muaviye zerre kadar hata yapsa Hz. Ömer eliyle hesaba çekileceği şuuruyla Şam'ı idare etmiştir. Halife seçtiği vali veya komutan nedeniyle halka karşı da Hakka karşı da sorumludur.. Gelişigüzel seçim yapmak işi ehline vermemek olacağından bunun vebalinden kurtulamaz..

- Bana böyle mi mukabelede bulunuyorsun? Aslında senin baban ve kardeşin dinden çıkmışlardı.

Sen, çıkıp halkı bey'ata davet ettiğin zaman, bizi de, çağırırsın. dedi.

- Ey mü'minlerin emiri, bu kadını bana hibe et.

Aslında senin baban ve kardeşin dinden çıkmışlardı.

İhtilalcilerle beraber neden çıkmadığı hususunda zikrettiği sebepleri, kılıç taşımağa ve kavgada insan yaralamağa alışık değildi de bu sebeple cihada katılmadığından, kendini mazur göstermek için ileri sürdüğünü söylemek istemiyoruz. Böyle bir şeye ihtimal bile vermeyiz. Çünkü Ebu Hanife içindekinin aksini söyleyen kimselerden değildi. Kanaatinin hilafına bir şey söylemez, her şeyi samimiyetle söyler. Hayatını bu yüzden tehlikelere bile maruz bırakmıştır. Bunları kuvvetli bir irade ve cesur bir kalble karşıladı. Korkmadı, zaaf göstermedi.

900 kadının ırzına geçildi:

- Ben senin evini eskisinden daha güzel yaparım.