Ferhat ÇELİK / İSTANBUL-DİHA

Kimsenin umurunda değil!

Ölümden döndü, sakat ama burada

'Çılgın Proje' değil aş istiyoruz

Etrafımızda toplanan "işsiz işçiler"in her biri farklı biçimlerde anlatsalar da aslında söylediklerinin birçoğu benzer. 5 yıldır günlük işlerde çalışmak üzere her gün bu "köle" pazarına geldiğini belirten Erzeromlu Doğan Erbek, haftada ortalama 150 lira kazandığını belirtiyor. 7 kişilik ailesinin günde neredeyse sadece 15 TL civarında ekmek harcaması olduğunu ifade eden Erbek, içinde bulundukları yaşam koşullarını tarif ediyor. İnşaatta meydana gelen göçükte yaşamını yitiren arkadaşları Satılmış Özdemir için "Ekmek parası için, altı çocuğunun geleceği için o yaşına rağmen gidip inşaatlarda çalıştı. Şimdi o öldü de kim duydu ki... Sultanbeyli'de bir garip ölmüş altı çocuğu yetim, eşi dul kalmış kim bakacak bunlara" diyerek yaşananlara tepki gösterdi.

daha dogrusu keske öğrenebılme imkanımız olsada öğrensek

Halk memnun demekki hiç acımıyorum artık insanlara

İstanbul'da iki gün önce günlük işlerde çalışan 62 yaşındaki 6 çocuk babası Satılmış Özdemir'in çalıştığı inşaatta kazdığı çukurun üzerine toprak çökmesi sonucu hayatını kaybetmesi hamalların koşullarını hatırlattı. Modern kölelik pazarında iş arayan ameleler, "Ne iş olursa yaparım" diye ölümüne iş arıyorlar. "İstikrarlı" ekonominin görünmeyen yüzü "köle pazarları olarak bilinen amele pazarlarında kayıtdışı, sigortasız, güvencesiz ve "Ne iş olsa yaparım" diyen binlerce insan ölüm terleri döküyor.

Pazarda bekleyen işçilerden 4 çocuk babası Nezir Çelik de, yaşadığı işsizlik nedeniyle kendisini bulduğu amele pazarında Başbakan'a "Çılgın proje değil, iş ve aş istiyoruz" diye seslendi. Çoğunlukla gün boyu süren bekleyişlerine rağmen herhangi günlük işte çalışmadan evinin yolunun tutması nedeniyle faize binmiş 4 bin 300 TL'lik elektrik faturasının bulunduğunu belirten Çelik, borcunu ödeyecek durumu bulunmaması nedeniyle cezaevine girme korkusu içerisinde bulunduğunu ifade etti.

AKP'nin "büyük ve istikrarlı ekonomisi"nin görünmeyen ve duyulmayan yüzü "köle pazarları" olarak bilinen amele pazarlarında kayıtdışı, sigortasız, güvencesiz ve "Ne iş olsa yaparım" diyen binlerce insan ter döküyor. Uykunun en güzel yerinde uyanıp geldikleri pazarlarda en ağır ve tehlikeli işlerde düşük ücretle ölüm ve sakatlanma gerçekliğine rağmen bekleyişini sürdürüyor. Amele pazarında iş arayanlar, Başbakan'a "Çılgın proje değil, iş istiyoruz" diye sesleniyorlar.

Daha iki gün önce öldü

satılmış özdemir acaba son seçimde oyunu hangi partıye vermiştir

08.07.2011

bunu öğrenme imkanımız olsaydı bazı konular bır nebze olsun anlasılabır olacak

Daha "hamal" ile "amele"nin ne olduğunu bilmeyen adamlar sosyal mesaj veriyor!

Hamallar ölümüne çalışıyor

Hayatını kaybeden Satılmış Özdemir gibi günlük işçilerin yoğunlukla toplandığı Sultanbeyli Merkez Camii önünde bulunan "amele pazarı"nda birkaç işçi ile konuşmak için yanlarına yaklaşırken, banklarda, cami içinde, parklarda oturan onlarca insanın bir anda etrafınızı sarıp "Ağabey işçi mi lazımdı?" demesi 'istikrarlı ekonomi'nin somut bir örneği. İşveren değil de gazeteci olduğumuzu öğrenen hamallar, bu sefer nasırlı ellerini uzatarak, değişmeyeceğine inansalarda yaşadıkları sıkıntıları, çektikleri zorlukları tek tek anlatmaya başlıyorlar.

bırazda ayıp olacak

Yakın zamanda güvenlik önlemlerinden yoksun sigortasız çalıştığı bir inşaatın 3. katından düşmesi nedeniyle ayağından sakatlanan 45 yaşındaki Nurettin Özarslan ise, amele pazarındaki mesaisine zorunlu olarak ara vermek zorunda kalan işçilerden. Maddi yardım almak için çaldığı tüm devlet kurumlarının hepsinin kapısının suratına kapandığını söyleyen Özarslan, çevresinde bulunan insanlardan utana sıkıla borç alarak ailesini geçindirmeye çalıştığını söylüyor. Özarslan'ın ayağının biraz daha iyileşmesi halinde yeniden iş bulmak umuduyla pazara geleceğini söylemesi insanların düştüğü çaresizliği gözler önüne seriyor.

şu %50 meselesi gibi

bıraz konu dısı

ancak konu bu yöne girmişken sormak ıstedım

İstanbul Sultanbeyli'de günlük işlerde çalışan 62 yaşındaki 6 çocuk babası Satılmış Özdemir'in çalıştığı inşaatta kazdığı çukurun üzerine toprak çökmesi sonucu hayatını kaybetmesi onların çalışma koşullarını gözler önüne seriyor. Milyonları bulan bir işsizlik hali içerisinde modern çağın köle pazarları olan "amele pazarları"nın yolunu tutmaya mecbur kalan "vasıfsız" işçilerin "ne iş olursa yaparız" mecburiyeti, işverenler için de cazip hale geliyor. Öyle ki gün boyu ağır iş yükü altında 30-40 lira için çalışan işçiler bile işverenin bu tür kısa işler için sigorta yapmasına gerek olmadığını kanıksamış durumda.

Ağabey işçi mi lazımdı?

Yeşil kartı yok muymuş bu insanların? Olanların ne ayrıcalığı var veya olmayanların ne suçu var? Devlet bu işe neden bir standart getirmez?

önce satılmıs özdemır'e allah'tan rahmet yakınlarınada sabır dılıyorum

Ekmek parası için öldü kim duydu?