Onlara ne kadar minnettar olsak yetmez. Onbeşinde onsekizinde bir gül bahçesine girercesine kara toprağa giren şanlı ecdadımıza and olsunki, Bu cennet vatanı böldürmeyeceğiz...

Şüheda gövdesi, bir baksana dağlar, taşlar...

Gidenin geri dönmediği düşenin tekrar kalkmadığı

Dirinin illede ölüm dediği Şehidin cenk ettiği yerdi Çanakkale

Ne büyüksün ki, kanın kurtarıyor Tevhid'i...

Çanakkale içinde vurdular beni

Anne ben gidiyorum düşmana karşı

Talebenin alim?in silah kuşandığı İlimi bırakıp cenk?e daldığı

O, rüku olmasa, dünyada eğilmez başlar,

Sevdalıların birbirinden ayrı düştüğü vatan sevdasının ağır bastığı

Anneler babalar ümidi kesti

Ölümün en şerefli şekli can vermenin en güzel yeri

çanakkaleyi anlamak için;

Altında yatıyor aslan yiğitler

Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş asker!

Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.

Çanakkale'den çıktım yan basa basa

Çanakkale içinde bir dolu testi

Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer."

Çanakkale içinde aynalı çarşı

şimdi senin yarattığın bir toplumu yeniden varettiğin bir milleti kimler yönetiyor uyanda bir bak...

Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!

çok etkilendiğim dizeler,

Şehitlerimizin ruhları şad olsun. saygıyla eğiliyorum önlerinde.

Anafarta'ya varmadan koptu kıyamet

Yalnız birileri bu iman mücadelesini bile şövenist bir mücadele olarak lanse etme peşinde.

<a href="http://www.izlesene.com/video/muzik-muzik canakkale-sehitleri/467404" target="_blank" title="müzik - çanakkale Şehitleri">müzik - çanakkale Şehitleri | <a href="http://www.izlesene.com" target="_blank" title="izlesene">izlesene.com

Atalarımızın destan yazdığı yedi düvele karşı durduğu

Çanakkale içinde sıra söğütler

Mustafa Kemal Atatürk

Hastahaneden kurtularak halen harbe iştirak edemediğim için beni mazur görünüz, affedeniz muhterem kumandanım.."

Kundaklık bebenin şehit olduğu Öyle bir yerdi Çanakkale

Türk ırkının kanıyla boyadığı öyle bir yerdi Çanakkale

Hücum denilince ölüme koştuğu öyle bir yerdi Çanakkale

çok şükür ki, henüz çanakkaleyi tartışır hale gelmemişiz. mutluluk duydum.

Zaferin ancak ölümle alındığı korkunun olmadığı yerdi Çanakkale

Minnettarız,

çanakkaleyi görmek lazım.

Çanakkale Savaşları başlı başına bir Türk Destanı... O yokluk ve kıtlık içinde en kudretli devletleri oraya gömen bir Milletiz.

Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!

Yaralanmış temiz alnından uzanmış yatıyor:

Of gençliğim eyvah

Ciğerlerim çürüdü kan kusa kusa

Ana kuzularının yara aldığı bir neslin feda edildiği yerdi Çanakkale

Anıt kabire gelip kendi deyimleriyle SAP gibi duranlar sap geldi saman gidecekler...

Ölmeden mezara koydular beni

Al kan olmuş suları bir tas içilmez

Orda yapılan bir ırk mücadelesi olsaydı mümkün müydü dünyanın en güçlü ordularına karşı o direniş?

Çanakkale köprüsü dardır geçilmez

Çanakkale'den çıktım başım selamet

"Sağ kolumu kaybettim, zarar yok, sol kolum var. Onunla da pekala iş görebilirim. Beni müteessir eden ve yüne kıtama iltihak edip düşmanla çarpışmama mani olan şey yaramın henüz kapanmamış olmasıdır.

O direnişdeki güç, ırktan, damardaki kandan değil, imandan kaynaklanıyordu.

Bedr'in aslanları ancak, bu kadar şanlı idi.

Vatan deyince hiçbirşeyi görmeyen gözler var asil ırkımızda.

SAĞ KOLUMU KAYBETTİM AMA SOL KOLUM VAR"

Seddülbahir ve Conkbayır'ın büyük kahramanlarından biride Bombacı Mehmet Çavuş 'tu. Bu kahraman Anadolu çocuğu, İngilizlerin siperlerimize fırlattığı el bombalarını korkusuzca hemen yakalar, karşı tarafa fırlatır ve zararını kendilerine dokundururdu. İngilizler bunu anlamış olacaklar ki bombaları bir kaç sayı saydıktan sonra fırlatarak Mehmet Çavuş 'un iadesini önlemeye çalışmışlardı. İşte böyle bir bomba Mehmet Çavuş 'un elinde patlayarak sağ elinin bileğinden kopmasına sebep olmuştu. Bu yiğit delikanlı vazife şuuruyla hastahaneden tabur kumandanına yazdığı mektupta şöyle diyordu:

Tüysüz yetimlerin cephe kazdığı mermi karşısında süngü taktığı

Çanakkaleyi en güzel yukarıda alıntılanan Akif'in sözleri ifade ediyor.