ömrümün esrikliğine dolanır gelir

Bir zaman sonra ben oldum

adın sonbahar yüzlü çocuk

belki bir kış güneşiydin kim bilir

kalakaldın tenhalığa

Gecenin karanlığında

gün devrilsin gözlerimizde

şarkın kanayan bir gül gibi iner

güldükçe

bu kentli akşamlar sanıktır, kanatır yokluğunu

Aşkın buruk tadında, buluşması iki yalnızlığın

dallar ıslaktır ay ışığında

hey gıdı hey

öperim... kimseler görmez

devrilir gözlerinin akşamına

küçüksün daha çok küçük :))))))))

Dünyayı sarmalayan

sesin sessizliğimde çoğalır gelir

gecedir, bir rüzgar getirir ellerini

Gündüze bakıp ağlayan

Ayrı yönlerde uzaklaşan

gitmen bildiği gibi konuşuyordu

Yan yana gidip de bir süre

belki kimselerin uğramadığı bir güz çınarı

Bir akşamı geçecek

bensiz...

gölgesiz...