salla her bulduğun cümleyi, elbet yer bu halk.

Yalnızlığım, kanımsın, canımsın; sen benim çaresizliğimsin

Yalnızlığım, bugünüm, yarınım; sen benim hüzünlerimsin

Alıştım sahibinden az kullanılmış

Yalnızlığım, yaşamak zorunda olduğum beraberliğimsin

fatal başka nickimi güncelledim tanınmamk için yine tanımadın dimi..

Gece olmasaydı gündüzü sevebilir miydin?

Güz ayrıldığımız gündür kimbilir kaçı bitmiş

oksijenler nefessiz kalmış,

Ben bilmem, sen bilirsin elbet

Kelimeler eskitmeye

Değerim yok mu sende?

Ve bir tek o koyar

Gözyaşı yok bende...

ne saçma cümleler var şu hayatta,

Yalnızlığım, tek bilebildiğim sen benim vazgeçilmezimsin

Terk edip gitmek kolay

"HAYATIMSIN" CÜMLESİNDE

GİZLİ ÖZNE SANMIŞTIM KENDİMİ...

Unutmasam mı?

Karanlıktan korku duyabilirsin

Alışkanlık kalır sadece geriye

Kalp denilen yerinde yeller eser

gözyaşları yüzmeyi öğreniyormuş,

Seni buralarda bir bekleyen var

kol düğmeleri gömlek giyemiyormuş,

Unutulsan mı?

hoppala aşkım hoppala

ayakkabıların çorabı eskimiş,

Saklansan da bir köşede benle yaşlansan mı?

Seni buralarda bir özleyen var

Sen gidiyorsun

senin aşkın bana topbala..

bir de sanki çok duygusal bir cümleymiş gibi algılanır,

Gitmek tüm kalanları yanında götürmekmiş

Bir küçük yağmur damlası kadar

Hep mutluluk bekliyor olabilirsin