Sayfa sayfa sana düşüyorum?

Acıdıkça kanayan bir masaldın bende, ömrüme susuşlar dağıtan.

Sana?söz? dedim; sözden öte gönülde bitmemiştin.

Aynamızda ayrı gökleri yansıtırız.

Yaz yaz tükenmiyordun.

Gece karanlığında kör adımlara sordum seni. Bende değilsen neredeydin ki?

Dilediğince uçabilirsin.. ..

Yazdıkça bitmeyen ;ya da bittikçe daha çok yazılan.

Yazdıkça daha çok kanardım.

marifet divanımız keremkar eşik

Ama sonunu asla bulamadım.

İnan bana bensiz hayatta seni hep mutluluklar bekliyor olacak...

Sormasınlar bana, anlatamam

Alıp götürüyor tüm harflerimi..

Sana paylaştırılmış her acına ben yüreği kefil gösterdim..

Sen sustukça ben kırık kelimelere, sonu olmayan cümlelere başlardım.

Limanım noktasız sözler olurdu, ben sustukça kalemim sana çoğalır, sana ağlar ve sende can yitiği olurdu.

Teşekkürler sevgilim...

Ayaza vurmuş bir hayata göç değiyor.

kısa bir süreliğine de olsa yarımlığımı, yalnızlığımı unutturduğun için

Çünkü senle ben,

Her rüzgar, saçlarında dolaşmaya gelecek...

Hüzünlere sarılıp sana ağlardım, sana yazardım.

Artık mutluluğa kanatlanma zamanın geldi sevgili...

Yolumu sende kaybetmiştim.

Ve her durakta sana virgüllerce üşüdüğüm?

Sayfalar yetmeyecekti biliyorum.

Gidiyorum, yazdıkça gidiyorum.

Ünlemlerim vardı sana, içime düşüşlerimde büyüttüğüm.

sükuna ermesin hiç fer/yadımız

Ben sana harf harf çoğalırken, sen susardın.

Sularında hasretleri taşıyan

Yazmalıydım.

Varlığımda acı çekmektense,

Ayrı kaynaktan doğmuş

Bensiz olsan da;

Bir yağmur davetinde ıslanıyor sayfalar.

Unutmadan bir teşekkür borçluyum sana;

Her şey bitti artık... Maviler kadar özgürsün artık...

Yürek mürekkebim tükendikçe acırdı içim.

Boş bir sayfa gibi ömrümde yazılmayı bekliyordun.

Hadi git...

Ellerim uyuştu, sana söz yetmedi.

Yamaçlara çarpan gözlerimi senden koparmak en zor cümleydi.

Yalnızlıklarımı koydum ceplerime ve devam ettim ;sana yolcuydum.

Her harfte kelimelerce sen olurken, ben imlası bozuk bir düş oluyordum.

Başka denizlere koşan iki ırmağız.

Yolların hep Cennete çıksın sevgili..."

Harflerin benden intikamıydı bu ; yakama yapışan suretine inat yazacaktım!

Çünkü sensiz bir yerde yaşarken bile her nefesimde bin dua saklı olacak sana...

Parmak uçlarım kan lekesi bir yaşamdan seni koparırdı.

Birbirimize uzak topraklarda tüketirken yılları

Yokluğumda mutlu ol...

Soru işaretleri vardı içimde, cevabı dipsiz kuyulara gömülü?

Gözlerin pişmanlıklarında, günahlarında kalmasın...

Razıyım sonuma; gözlerimin ardındaki seni koyup karşıma gidiyorum.

Ve ben noktasını kaybetmiş, son sözü yitirilmiş bir yazı oluyorum.

"Topla cümlelerini dudaklarımdan. ..

Sen yüzünü aydınlığa çevir sadece..

Çünkü; mutluluklar en çok sana yakışıyor sevgili...

Giderken sakın ardına bakma...

Her güneş, gözlerine doğmaya,

Yazdıkça acırdın bende, acıdıkça daha çok yazardım seni?

Ben yazdım, kanadım; sen okumadın.

Haykırışlar biriktirirdim, her kelimede sana düşerdim.

Yaz yaz bitmedi.

... Ve de yaşattığın tüm mutlulukların için...

Mürekkebi ellerine bulaşmış birinin iç kanamalı yazdıkları oluyorum, soluyorum, okunmuyorum.