Osmanlı Devleti, yıkılışın sancılarını çekmeye başladığı son devirlerde, özellikle İkinci Abdülhamid'in saltanat yıllarında ve İttihad Terakki'nin iktidarı sırasında hem halka moral vermek, hem de kendine yeniden meşruluk kazandırmak için geçmişe dönmüş, kuruluş ve yükseliş dönemlerindeki güzel günleri gündeme getirmiştir. Bunun için eski zamanlardaki isimlerden istifade edilmiş, meselá yeni askeri birliklere?Söğüt? ve?Ertuğrul Alayları? denmiş, o yıllarda doğan şehzadelere?Osman?, ?Ertuğrul? ve?Orhan? gibi ilk hükümdarların ve beylerin isimleri verilmiş, bu arada eski söylentiler yeni ilávelerle gündeme getirilmiş ve efsaneyi andıran bol bol da hikáye yaratılmıştır.

uydurma olup olmadığını iddiaalarla ispat etmeye çalışmak komik olur

Meşhur Louvre sarayında helanın unutulmuş olması, o zamanki Avrupa?nın temizlik hususundaki halini ortaya koymak için kafidir. Nitekim bir zamanlar Fransa?da şemsiyenin, sokağa atılan kirli sulardan korunmak için kullanılmış olduğu da rivayetler arasındadır.

Gerek sultanların talimatları, gerekse ahali ve askerlerin tavır ve davranışlarında pek bariz bir şekilde görülen bu hassasiyet, düşmanlarımız tarafından bile itiraf ve ikrar edilmiştir. Bu yüksek faziletin yaşandığı Osmanlı?da tabii bir netice olarak birçok ticari ve iktisadi antlaşmalar senetsiz yapılmıştır. Tek bir kişinin yıllarca dağlardan altınlar naklettiği halde hiçbir tecavüze uğramaması da, Osmanlı?daki eşsiz doğruluk ve namus mefhumunun başka yerlerde misli görülmemiş bir tezahürüdür. Memlekette görülen birtakım hilekarlık, sahtekarlık ve eğrilik gibi menfiliklerin, müslüman ahaliden ziyade gayr-i müslimlere münhasır olduğu yabancılar tarafından da açıkça ifade ve itiraf edilmiştir.

?Türkler?in namuskarlığını ifade etmek hususunda bir an bile tereddüt edemem. Ben dalgın bir kimseyim. Muhtelif dükkanlardan öteberi satın alırken bazen kesemi, bazen vakti anlamak için baktığım saatimi eşya yığınları arasında unuttuğum çok olmuştur. Bazen de vereceğim paranın iki mislini bıraktıktan sonra, dükkancının fazla verdiğim parayı görmesine vakit kalmadan çekip gittiğim olur. Fakat şunu ifade edeyim ki, benim bütün bu hallerime rağmen Türk dükkanlarında hiçbir şeyim ve bir tek meteliğim bile kaybolmamıştır. Zira dükkancılar, vaziyeti anlar anlamaz peşimden hemen adam koştururlar. Eğer dalgınlığımın neticesini anladıktan sonra dükkana dönememişsem, o zaman da unuttuğum şeyi iade için ikametgahımın bulunduğu Beyoğlu?na kadar adam gönderirler. Bu hal bir kez değil, defalarca tahakkuk etmiştir.?

Bildiklerini öğretenler unutmazlar.

İnsanlar vardır, şafak vaktinde doğar, akşam ezanında ölürler. Dünya, senin gözlerinin gördüğügibi büyük değildir. Bütün fethedilmemiş gizlilikler, bilinmeyenler, ancak senin fazilet ve

Temizlik hususunun kusursuz olması için köylere varana kadar her tarafta hamamlar yapılmıştır. Türk evleri, son derece temizdir. Ayakkabılarla asla içeri girilmez. Her yer, namaz kılınabilecek derecede pırıl pırıldır. Evlerde hayvan beslemek diye bir şey yoktur. Hatta kuş bile sokulmaz. Bu güzel hasletlerin tabii bir neticesidir ki Osmanlılar, umumiyetle gürbüz yapılı, kuvvetli kimseler olarak tebarüz etmiştir. Batılıların kendi ifadeleriyle o dönemdeki temizlik mahrumu obur Avrupa?nın tek bir şehrinde bile bütün Osmanlı mülkünden daha çok sakat ve biçimsiz insanlar vardı.

Varlıklıya karşı onurunu koruyup, mazlumlara karşı hoşgörülü, alçak gönüllü olmak. -

Tarih yazmak, tarih yapmak kadar mühimdir. Yazan yapana sadık

Murat Bardakçı efsanesi bitiyor

Sayfa 2'de Vahdettin'in kızı Ulviye Sultan'ın evliliği 1916 olarak gösteriliyor ki, doğrusu 1914 olacaktır. (Nitekim kitabın 62. sayfasında doğru tarih yazılı.)

?Türkler, dini bir vazife olarak günde beş vakit namaz kılmak ve birçok defa abdest almakla mükelleftirler. Onlar bu şekilde ruhen de temizleneceklerine inanırlar.? der.

Şeyh Edebali?nin Osman Bey'e Öğütleri Uydurma mı?

Edebali gibi bir Horasan Piri?ni hemen hemen Anadolu topraklarında yaşayan, biraz da tarihle ilgilenen herkes bilmektedir. Baba İlyas müritlerindendir. Hacı Bektaş ve diğer Horasan Erenleri ile yakın ilişki içinde bulunmuştur.

Osmanlılar?daki dini yaşayış, imanı güçlendirdiğinden ve ictimai dengeyi sağladığından hırsızlık ve gasba giden yollar vakıf müesseseleri ile kapanmış oluyordu. Maddi ve manevi zaferlerin temelindeki müessir, helal kazanç idi. Yavuz

Şu üç kişiye; yani cahiller arasındaki alime, zengin iken fakir düşene ve hatırlı iken, itibarını kaybedene acı! Unutma ki, yüksekte yer tutanlar, aşağıdakiler kadar emniyette değildir.

Nitekim Daily News gazetesinde neşredilen bir mektupta batı hıristiyanlığının ikaz edilerek ibret almaya ve intibaha davet edilmesi de, bundandır.

?Müslüman Türkler arasında hayanın bir neticesi olarak kibir ve gurur adeta yok olmuştur. Çünkü kibir ve gurur, İslam?ın pek şiddetli bir şekilde yasakladığı menfiliklerdendir. Şöyle buyurulur:

A. Brayer şöyle der:

Fransız şairi Lamartine de, seyahatnamesinde İstanbul?dan ayrılırken Eyüb Sultan?da bir kahvenin önünden hareket edişini şöyle anlatır:

?Osmanlı, yıkanıp temizlenmeyi hiçbir zaman ihmal etmez. Takatten düşse bile çocukları, uşakları veya hanımı vasıtasıyla yıkanıp temizlenir. Öldüğü zaman da cenazesi bile şeriat ahkamına göre yıkanıp temizlenmeden tabutuna konulmaz. Oysa Avrupalılar, hastalandıklarında veya takatten düştüklerinde temizlik kaygısını umumiyetle unutuverirler. Ölünce de evinde bulunabilen en kötü beze sarılıp dikildikten sonra tabuta konulurlar. Ailesi cesedinin en sathi bir şekilde temizlenmesini aklından bile geçirmez.? demektedir.

Belki birileri bize bu sözlerin hangi tarihi kaynakta geçtiğini söyleyebilir...

her okuduğumuzda veya dinlediğimizde yüreğimiz akıp gitmekte...

uyumsuzluklar, anlaşmazlıklar bize; adalet sana.. Kötü göz, şom ağız, haksız yorum bize; bağışlama sana... Bundan sonra bölmek bize; bütünlemek sana.. Üşengeçlik bize; uyarmak, gayretlendirmek, şekillendirmek sana..

Bunlardan dolayı eski Türk zabıtası adeta işsiz bir zabıta şeklindedir. Avrupa müelliflerini asırlarca hayretler içinde bırakan bu ulvi ahlak seviyesinin başlıca amili, elbette ki Kur?an-ı Kerim?dir. Zira diğer dinlere mensub kimselerde bu seviye görülmemektedir.

Ancak kaynakların incelendiğinde onun bir Alevi piri olduğu her noktada ortaya konmaktadır. Zaten ilk Osmanlı Devleti?nde ki dinsel hoşgörü ve hümanist yapı bu pirlerin öncülüğünde kurulmuştu.

Bir efsaneyi bitirdiğini iddia ettiği yazıda Siyonist lider Theodor Herzl'in Abdülhamid'le görüşme tarihini 2 yerde 19 Mayıs 1901, 2 yerde ise 19 Mayıs 1902 olarak veriyor. Aynı yazıdaki bu basit çelişkiyi bile fark edemeyen birinin başkasında suç bulmaya yüzü kalmamalı, ama nerde? Üstelik verilen 19 Mayıs tarihi de hatalı. Çünkü Herzl, günlüğüne evet 19 Mayıs tarihini atmıştır ama dikkatli okunduğunda daha önce fırsat bulup da yazamadığını söylemekte ve huzura cuma günü çıktığını kaydetmektedir. Üstelik 19 Mayıs günü pazara denk gelir. Yani görüşmenin doğru tarihi 17 Mayıs 1901'dir.

?Şayet askerlerimin torbasında yabancı bağlardan koparılmış meyve görseydim, Mısır seferinden vazgeçerdim. Haramla zafer elde edilmez!? sözü meşhurdur.

15 Mart 2009 günü "Haber Türk"ün sürmanşetini görenler gözlerine inanamamış olmalı. Haberde Abdülhamid'in Siyonistlerle vatan pazarlığı yaptığı belirtiliyor, Osmanlıca bir 'belge'nin eşliğinde "Abdülhamid'in adı etrafındaki bir efsane de son buldu." deniliyordu.

Sultan Selim Han?ın:

?Tevazu insana necabet verir.?

Yalnızlık korkanadır. Toprağın ekim zamanını bilen çiftçi, başkasına danışmaz. Yalnız başına kalsa da! Yeter ki, toprağın tavda olduğunu bilebilsin. Sevgi davanın esası olmalıdır. Sevmek

Müslüman Türk şu cevabı verdi:

Külyutmaz yazarımız "sevilen"i, "sevilmez", "hüve"yi "nüve" yapabiliyor (s. 556-7). 564'teki "bendenizde" kelimesinin doğrusu ise "kalbimde"dir.

Bütün Osmanlı kaynaklarında yazılanları silip atan yazarımız, Vahdettin'in kızı Sabiha Sultan'ın sözlü hatıralarını esas alıyor (s. 610) ve Vahdettin'in annesi Gülistu Kadınefendi'nin, kocası Abdülmecid'den 4 yıl sonra öldüğünü yazıyor. Halbuki Gülistu Kadınefendi, kocasından bir ay önce ölmüştür ve dolayısıyla hiç dul kalmamıştır! Yani Vahdettin önce annesini, sonra babasını kaybediyor ve üvey anne elinde büyüyor. Hanedanın verdiği belgeleri kritik etmeden kullandığı için Sabiha Sultan'ın iki yerde çelişkili ifadelerde bulunduğunu da göremiyor. Suat Hayri Ürgüplü'ye Vahdettin'in, babasının ölümünden birkaç ay sonra doğduğunu söyleyen Sabiha Sultan, Belge 20 olarak sunulan yazılı hatıralarında (s. 491) ise Vahdettin'in babasını 6 aylıkken kaybettiğini yazıyor. Bir insan hem babasının ölümünden birkaç ay sonra doğacak hem de 6 aylıkken babasını kaybetmiş olacak! Pes yani!

?Şeyh Edebali?nin Babai çevresine bağlı oluşu ve Hacı Bektaş ile bağlantıları, Bektaşi tarikatı ve ilk Osmanlılar arasındaki ilişkilerin incelenişinde mühim öğelerdir. X1V. yy. da başlayarak, bilhassa adı Yeniçerilerin piri olduktan sonra Hacı Bektaş?in ulaştığı ehemiyete yol açan da şüphesiz onların korumaları olmuştur? İlk Osmanlıların ilgisi dolayısıyladır ki, Bektaşi tarikatı imparatorluk içindeki üstün yerini almış ve üst derece bir halk tarikatı olarak benimsenmiştir.?6

evet buda önemli bir nokta tarık buğranın kitabını okuduğumda şöyle bir yazı geçiyordu

shotoge hume

Oğul!

Ba?ynyzy, bahçenizi viran byrakmayynyz.

Kaynaklar her ne kadar Edebali ile ilgili değiştirici bilgiler vermiş olsalar da sonuçta yollar aynı yere çıkmaktadır. Kimi kaynaklar bu büyük Şeyh?i, Baba İlyas?ın halifesi gibi gösterirken, kimi kaynaklar da onu bir Ahi Şeyhi olarak noktalamaktadır.

Bilecik Edebalı zaviyesine kendisiyle birlikte hanımı, kızı, zamanın büyüklerinden Molla Hattab-ı Karahisar, Şeyh Muhlis Baba ve isimleri bilinmeyen bazı yakınları defnedilmiştir.

?Türkiye?de sofradan kalkılır kalkılmaz mutlaka ellerle ağızlar yıkanır. Önünüze sıcak suyla sabun getirilir. Büyüklerin konaklarında ya gül suyu veya güzel kokulu başka bir su da ikram edilir. Bunlarla da mendilinizin bir ucunu ıslatırsınız.? der.

?Türkler sıhhatli yaşarlar ve az hasta olurlar. Bizim memleketlerdeki böbrek hastalıkları ve daha bir sürü tehlikeli hastalıkların hiçbiri onlarda yoktur. İsimlerini dahi bilmezler. Öyle zannediyorum ki, Türkler?in bu mükemmel sıhhatlerinin başlıca sebeplerinden biri de sık sık yıkanmaları ve yiyip içmedeki itidalleridir. Onlar, gayet az yerler. Yedikleri de, hıristiyanlar gibi karma karışık değildir.? der.

Tavernier:

Durdent:

Ahi reisi Şeyh Edebalı kendisini dinleyenlere;

?Osmanlı?da yol kesme, ev soyma, dolandırıcılık ve yankesicilik gibi hadiseler adeta meçhul gibidir. Harp halinde olsun, sulh halinde olsun, yollar da evler kadar emindir. Bilhassa anayolları takip ederek bütün Osmanlı mülkünü en mutlak bir emniyet içinde baştanbaşa dolaşabilmek her zaman mümkündür. Daimi bir seyr u seferle yolcu adedinin çokluğuna rağmen vukuatın fevkalade azlığına hayret etmemek kabil değildir. Nice yıllar içinde ancak nadir hadiselere tesadüf edilebilir.?

Thevenot:

adaletinle gün ışığına çıkacaktır. Ananı ve atanı say! Bil ki bereket, büyüklerle beraberdir. Bu dünyada inancını kaybedersen, yeşilken çorak olur, çöllere dönersin. Açık sözlü ol! Her sözü üstüne alma! Gördün, söyleme; bildin deme! Sevildiğin yere sık gidip gelme; muhabbet ve itibarın zedelenir...

ne diyeyim ben şimdi hangi kaynağı gösterebilirim ki

şeyh edebalinin gazi osmana tavsiyeleri ilk defa burada dile getirilmiştir

Tevazu, zenginlere karşı kibirli, yoksullara karşı. alçak gönüllü olmaktır.

Şeyh Edebalı 1206 yılında Karaman'da doğdu. Selçukluların Şeyh'ül İslam'ı Şeyh Sadrettin Konevi ve Mevlana Celaleddini Rumi'nin çağdaşıdır. Künyesi İmadüddin Mustafa b. İbrahim b. İnac el-Kırşehri'dir. Edebalı ilk tahsilini Karaman'da yaptı. Hanefi hukukçusu Necmeddin ez-Zahidi'nin öğrencisi oldu. Daha sonra Dımaşk'a giderek Sadreddin Süleyman b. Ebül-iz ve Cemalettin el-Hasiri gibi dönemin tanınmış alimlerinden dini ilim tahsil etti. Şam'dan ülkesine dönünce tasavvufa yöneldi. Eskişehir yakınlarında bulunan İtburnu Köyü'nde bir zaviye kurarak halkı irşada başladı. Aşıkpaşazade zaviyesinin hiç boş kalmadığını, Edebalı'nın gelip geçen fukaranın hertürlü ihtiyacını gidermeye çalıştığını, hatta bu maksatla koyun sürüsü bulundurduğunu kaydederler.

Ylimden payyny almamy? olanlar, kendilerini ölmü? bilsinler

Bundan dolayıdır ki, Osmanlı?nın yürüyüşünde vakar ve ihtişam olmakla beraber asla kibir ve azamet yoktur. O, daima yavaş sesle konuşur. El ve kol hareketlerinde hiçbir zaman mütehakkimane bir eda sezilmez. Hizmetinde tatlılık ve kolaylık vardır.?

Asıl ölüm, ilimden payını almayanlarındır.

Siz karar verin şimdi: Biten kimin efsanesiymiş?

Kişinin gücü, günün birinde tükenir, ama bilgi yaşar. Bilginin ışığı, kapalı gözlerden bile içeri sızar, aydınlığa kavuşturur. Hayvan ölür, semeri kalır; insan ölür eseri kalır. Gidenin değil, bırakmayanın ardından ağlamalı... Bırakanın da bıraktığı yerden devam etmeli. Savaşı sevmem. Kan akıtmaktan hoşlanmam. Yine de, bilirim ki, kılıç kalkıp inmelidir. Fakat bu kalkıp-iniş yaşatmak için olmalıdır. Hele kişinin kişiye kılıç indirmesi bir cinayettir. Bey memleketten öte değildir. Bir savaş, yalnızca bey için yapılmaz. Durmaya, dinlenmeye hakkımız yok. Çünkü,

?Osmanlı Türkleri, diğer faziletleri kadar namuskarlık, dürüstlük ve doğruluk gibi Kur?an?ın en kıymetli ahkamına dayanan meziyetleri itibariyle de şayan-ı takdirdirler. Onların medh ü sena edilecek meziyetlerinden biri de, verdikleri söze sadık olmalarıdır. Onlar, başkalarını aldatmaktan ve emniyeti suistimal ile birkısım insanların saflığından istifadeye kalkışmak ve istismar etmekten büyük bir vicdan azabı duyarlar. Kendi aralarındaki bütün muamelelerine yerleşmiş bulunan bu kemali, hangi din ve mezhebe mensub olursa olsun, bütün yabancılara karşı da aynı şekilde gösterirler. Bu noktada müslimle gayr-i müslim arasında hiçbir fark gözetmezler. Çünkü onlar, her türlü gayr-ı meşru kazançları İslamiyet bakımından haram sayarlar ve meşru olarak kazanılmamış bir servetin ne bu dünyada, ne de ahırette hiçbir hayrı olamayacağına kat?i surette iman ederler.? demektedir.

ama araştırılmayan, araştırılmasına izin verilmeyen ve hatta arşivlerde küflenen o kadar çok tarihimiz var ki

sözlerin edebalıya ait olmaması onun değerini azaltmaz, ona aitse sözler daha kıymet kazanır...

En büyük zafer nefsini tanımaktır. Düşman, insanın kendisidir. Dost ise, nefsi tanıyanın kendisidir. Ülke, idare edenin, oğulları ve kardeşleriyle bölüştüğü ortak malı değildir. Ülke sadece idare edene aittir. Ölünce, yerine kim geçerse, ülkenin idaresi onun olur. Vaktiyle yanılan atalarımız, sağlıklarında devletlerini oğulları ve kardeşleri arasında bölüştüler. Bunun içindir ki, yaşayamadılar.. (Bu nasihat Osmanlıyı 600 sene yaşatmıştır.) İnsan bir kere oturdu

?Dostlarımdan biri anlattı: İçinde bin kuruş bulunan bir torba ile İstanbul?dan Beyoğlu?na dönüyordum. Tophane iskelesi?ne çıkarken torbam yırtıldı. İçindeki bütün paralar da dökülüp rıhtımın üstüne dağıldı, bazıları da denize yuvarlandı. Ben «eyvah bile diyemeden hemen oradaki halk, paraların üstüne üşüştü. Herkes bulabildiği kadar topluyordu. Ben şaşkınlıktan donmuş bir vaziyette ne yapacağımı bilemiyor, sadece bu hareketleri büyük bir endişe içinde takip ediyordum. Ne göreyim! Herkes, topladığı paraları deniz kenarında kalan torbama koyuyordu. Bunun üzerine içim biraz ferahladı. Hatta kayıkçılar da, suya dalıp, denizin dibine gitmiş olan kuruşları çıkarmışlardı. Bütün bunlara karşı cömertlik göstermek istedimse de vazifelerini yapmış olduklarından bahsederek her biri bir tarafa çekildi. Zaten o kadar kalabalıktılar ki, hepsine bahşiş yetişmezdi. Toplanan bütün paralar torbaya konduktan sonra bir hamal da onu yüklenip doğru evime kadar götürdü. Eve girdikten sonra büyük bir merak içinde paramı hemen saymaya başladım. Birçok ziyana uğramış olduğumu zannediyordum ki, bin kuruşumun da tam olarak torbada olduğunu görünce hayretler içinde kaldım. Gözlerime inanamadım; bir daha saydım. Evet tek bir kuruşum bile eksik değildi.?

Du Loir, Devlet-i Aliyye?de müşahede ettiği emniyet ve asayiş hakkında şöyle der:

MUSTAFA ARMAĞAN

Veriniz, elleriniz yumuk kalmasın.

murat bardakçı gerekçe sunmalıdır açıklama yapmalıdır

zaman yok, süre az!..

en önemlisi bilgi sunmalıdır...

Şeyh Edebali'nin öğütleri olduğu iddia edilen ve Deniz Bey'in odasının duvarında asılı duran sözler de, Abdülhamid zamanında yazılmış bu fabrikasyon efsanelerdendir. Eski tarihlerin hiçbirinde geçmezler ve Osmanlı Devleti'nin kuruluş devrini anlatan Áşıkpaşazáde, Şükrullah ve Nişancı Mehmed Paşa gibi tarihçilerin eserlerinde bu öğütlerin bahsi yoktur.

? Burada birisi kalmalı!? dedim.

EDEBALİ?DEN ALINAN SÖZLER

Edebalı, mutasavvıf olmasının yanında ilk Osmanlı kadısı ve müftüsüdür. Dönemin birçok fakihi ile görüşmüş ve onlardan ders almış, çok sayıda talebe yetiştirmiştir. Önde gelen öğrencilerinden aynı zamanda damadı Dursun Fakih, Edebalıdan sonra Osmanlı Devleti'nin ikinci müftüsü ve kadısı olmuştur. Mevlidi Şerif'in yazarı Süleyman Çelebi, Mahmut Paşa yönüyle ikinci kuşaktan Şeyh Edebalı'nın torunudur.

Ödünç aldy?ynyzy fazlasy ile iade ediniz.

Baltacı?nın Prut seferi esnasında, bir müddet Osmanlı ordugahında da bulunmuş olan meşhur seyyah de La Motraye:

ise, sessizliktedir. Bağırarak sevilmez. Görünerek de sevilmez!.. Geçmişini bilmeyen, geleceğini de bilemez.

Baykal?ın duvarındaki şeyh öğütleri, İttihadçı imálátı

Şeyh Edebalinin türbesi ni ziyaret ettik ALLAH kısmet etti, manevi havası mükemmel ama heryerde aynı yazılar.. meşhur öğüdü yeni yeni şeyler yazmak güzel olmazmı,,,

EDEBALİ

Murat Bardakçı

Osman! Geçmişini iyi bil ki, geleceğe sağlam basasın.

Osman Bey rüyasını Şeyh Edebalı'ya anlatır. Edebalı rüyayı şöyle yorumlar:"Oğul Osman, Hak Teala sana ve soyuna hükümranlık verdi mübarek olsun, kızım Malhun Hatun senin helalin olsun."der. Edebalı'nın bu yorumu üzerine Osman Gazi Malhun Hatun ile evlenir.

Sayfa 25'te iktisat tarihçiliğine soyunan yazar, Osmanlı'da ilk dış borçlanmanın 1855'te yapıldığını sanıyor. Oysa ilk dış borcu, bundan bir yıl önce almıştık (24 Ağustos 1854).

Cömert olmak, eli kapaly tutmak.

?Dostum M. W?nin yemiş mevsiminde Çeşme ile İzmir arasında ekseriyetle ulak olarak kullandığı Bucalı Mustafa isminde fakir bir köylü vardı. Bu adamcağız altın torbalarını yüklenerek İzmir?den umumiyetle akşamları hareket eder, bütün gece yol yürür ve sarp dağlar aşmak suretiyle otuz fersah gittikten sonra ertesi sabah kıymetli yüküyle Çeşme?ye varırdı. Bazen yolun bir kısmını katır üstünde katettiği olurdu. Fakat dağlara yaklaşınca daha çabuk gitmek için hayvanından inerdi. Sisamlılar?dan başka korktuğu yoktu. Fakat Mustafa onlara hiç rast gelmediği için, hiçbir zaman karşılaşmayacağına hükmediyordu. İşin asıl şaşılacak tarafı, yol boyunca herkesin onu tanıması ve taşıdığı yüklerin ne olduğunu bilmeyen kalmamasıydı. Buna rağmen İzmir tacirleri içinde parasını o kadar tehlikeli bir yoldan göndermekte tereddüt eden yoktu...?

Güçlü, kuvvetli, akıllı ve kelamlısın. Ama bunları nerede ve nasıl kullanacağını bilmezsen sabah rüzgarlarında savrulur gidersin.. Öfken ve nefsin bir olup aklını mağlup eder. Bunun için daima

Charles Mac-Farlane, bir Türk düşmanıdır. Buna rağmen şu itirafı yapmaktan kendini alamaz:

Haklı olduğun mücadeleden korkma! Bilesin ki atın iyisine doru, yiğidin iyisine deli derler.

Beysin! Bundan sonra öfke bize; uysallık sana... Güceniklik bize; gönül almak sana.. Suçlamak bize; katlanmak sana.. Acizlik bize, yanılgı bize; hoş görmek sana.. Geçimsizlikler, çatışmalar,

Edebali tekkesinde Kuran okurken, kendisine konuk olan Ertuğrul ne okuduğunu sorar, arkasından söylenenleri tekrar eder hoşuna gitmiştir. Edebali zaman zaman Kuran?dan ayetler okuyarak, Ertuğrul Gazi ve Osman?a örnekler göstermiştir. Her zaman Edebali?den bilgi alıp, yararlanan Osman Gazi Şeyh?in kızı Mal Hatun?a aşık olmuştur. İki yıl Osman Mal Hatun?u şeyhinden alamaz. Üçüncü yıl Şeyh?Benim kızım Mal Hatun senin helalin oldu? diyerek Osman Gazi?ye kızını vermiştir.

Edebali?nin tekkesi de diğer Horasan Erenleri ile ilişki içerisinde olup, her türlü gereksinimleri ve felsefi dünya görüşüyle de aynı telden çalmaktadır. Edebali?nin tekkesinde bulunan ilim ve bilim Anadolu içlerine kadar yayıldığı gibi, Anadolu toprakları dışına da taşmaktadır.

İşte bu süreçte küçücük bir beylik olan Osmanlı Beyliği?ne destek veren Horasan Erenleri olan Alevi pirleri, bu Beyliğin kısa sürede büyüyüp, bir devlet kuracak duruma getirmişlerdir. Hacı Bektaşlar, Sarı Saltuklar, Abdal Musalar, Geyikli Babalar ve niceleri Osmanlı Devleti?nin kuruluş süreçlerinde bilginleri, yöneticileri, öğretmenleri olmuşlardır. Taa ki, ne zaman Alevi inancının ve Alevi?nin toplumsal yaşamının Osmanlı devlet erkanına ve feodal toprak beylerine ters gelmeye başlamasıyla bu ilişkiler tersine dönmüş, 15. yy. lın ortalarından başlayarak kopmaya ve adeta da Aleviler Osmanlı Devleti?nce düşman olarak görülmeye başlanmıştır.

Şeyh Edebalı geleceği görebilen bir kişiliğe sahipti. Neyin ne kimin kim olduğunu bilen bir insandı. O gelecekteki Türk birliğini, Kayı Boyunun dolayısıyla Osman Bey'in kuracağını sezmişti. Tüm Kayı Erenleri edebalıdan feyiz almıştı.

bu sözlerin şeyh edebaliye ait olup olmadığı değil

Sayfa 451'de "şerzemme" diye bir kelime geçiyor. Doğrusu "şirzime"dir.

?Yeryüzünde sakın azametle yürüme, insanlardan nazarlarını gururla çevirme!?

Doğru söze ne denir... Allah razı olsun kardeş..

Ba?, bahçe, ev, bark viran byrakylmayacaktyr. Çünkü gidemedi?in yer senin de?ildir. -

? Ne lüzumu var? Merak etmeyin; eşyalarınız bir hafta gece-gündüz burada kalsa bile dokunan olmaz.?

Dr. Brayer de:

Ki?i, bildi?ini ö?retecektir.

Atatürk 1931 yılında ne kadar güzel söylemiş... Birileri yapılan tarihe saygı duyacak.. Onu olduğu gibi objektif bir şekilde bize sunacak.. Her düşünce her fikir kendi ekseni etrafında tarihi ele alırsa olacağı bu... Zamanında yahudiler masonlar ve onların kendini bilmez uşakları sayesinde 2. abdulhamithana Kızıl sultan deme gafletini göstermişiz... Niye vatan topragını para karşılığında satmadı diye... Yani öğrendiğimiz tarih yalan tarih arkadaşlar... Okullarda gösterilen tarih gerçekten uydurma bir tarih... Bize ait olmayan.. Ama suç bizde.. Arşivler açılsa gerçek gün yüzüne çıksa o zaman bu kadar yaygara olmaz.

ayağını sürçtürmeyecek akıl ve kalp versin. Sen ve arkadaşlarınız kılıçla, bizim gibi dervişler de düşünce, fikir ve dualarla bize vaat edilenin önünü açmalıyız. Tıkanıklığı temizlemeliyiz.

Fransız generallerinden Comte de Bonneval:

OSMANLI İMPARATORLUĞUNUN MANEVİ KURUCUSU ŞEYH EDEBALI

?Haksızlık, tefecilik, tekelcilik ve hırsızlık gibi suçlara Türkler arasında rastlamak mümkün değildir. Gerek vicdani bir akideden, gerekse ceza korkusundan dolayı olsun, Türkler o kadar dürüstlük gösterirler ki, insan ister istemez onların doğruluklarına hayran kalır.? der.

Bir şeyin varolduğunu ispatlamak, olmadığını ispatlamaktan daha kolay olsa gerek. Mesela size suçlu olmadığınızı ispatlayın desem olur mu?

479'da okuyamadığı için boş bıraktığı iki kelime benden olsun: "bir ferd-i millet..."

?Mütekebbir ve mağrur olandan Allah nefret eder!?

Ödünç alınan bir mal, para, emtia geri verilecektir.

A. de la Motraye şöyle der:

Ertuğrul Gazi?nin. oğlu Osman Gazi, Anadolu topraklarına geldiklerinde Müslümanlıkla pek ilgileri yoktu. Öğrenmeleri gerekli tüm bilgileri ve Kuran-i Hz. Muhammed hakkında ne öğrendilerse Edebali tekkesinde öğrenmişlerdir.

Edebali?nin Ebul Vefa?nin bir mensubu olduğunu Katip Çelebi?Vefaiyye tarikatına mensup Edeb Ali? diye vermektedir.?

Tarık BUĞRANIN osmancık adlı kitabını okumak şeyh edebalinin bu sözlerini en güzel şekilde yorumlamak olacaktır heralde...

okadar çok ziyaretçisi varki,,, orda okumak çokdaha güzel oluyor,, insanlarımız okusun öğrensinler,

eylül_elif

Aşağıda Bardakçı'nın kırdığı cevizleri okuyacaksınız. Kendisi gibi günlerce ve tam sayfa yazma imkanım olmadığından ne yazık ki günah galerisinin sadece bir kısmını gezdirebileceğim sizlere.

Özellikle Osmanlı Devleti?nin Anadolu ile stanbul havalisine münhasır olan kısımlarında herhangi bir zabıta vukuatına pek rastlanmamıştır. Nadiren meydana gelen zabıta vukuatının da, umumiyetle hıristiyan unsurlar ve bilhassa Rumlar tarafından tertip edildiği tesbit olunmuştur. Bu hakikat, Osmanlılar?ın ahlaki seviye itibariyle ne kadar ileri bir millet olduğunu göstermeye kafidir. Gerçekten Osmanlılar?da yankesicilik, dolandırıcılık, hırsızlık, ihtikar ve sahtekarlık tamamıyla meçhul şeyler olmuştur. Öyle ki, evlerin kapıları her zaman ardına kadar açık bırakılabilir ve yahut tahta bir mandalla tutturulabilirdi. Dükkanlar da aynı vaziyetteydi. Köyler ve Türkmen aşiretleri arasında da bu emniyet vardı.

Ben de bu söz üzerine ısrar etmeyip oradan öylece ayrıldım. Döndüğümde hayretler içerisinde her şeyi yerli yerinde buldum. Hem de o sıralarda o yoldan Osmanlı askerleri mütemadiyen gelip geçiyordu. Bu göz kamaştırıcı gerçek, Londra kiliselerinin kürsülerinden bütün hıristiyanlara ilan edilmelidir... İçlerinden bazıları belki rü?ya gördüklerini zannedeceklerdir; ama artık uykularından uyansınlar!..?

böyle yazıyordu

Ağaç dikin, çünkü ağaç medeniyetin temelidir.

sözlerdeki DOĞRULUK öne çıkmalı :)

Bugün kendi eşyamla arkadaşım olan eski bir Macar zabitinin eşyasını nakletmek üzre bir köylünün yük arabasını kiraladım. Sandıklar, port-mantolar, denkler, paltolar, kürkler, atkılar hep açıktaydı. Buralarda yatağın hayali bile mevcut olmadığı için, ben, gece üstüne uzanmak üzere biraz kuru ot satın almak isteyince son derece nazik bir Türk bana refakat teklifinde bulundu. Sonra da öküzlerini koşumdan çıkarıp bizim bütün eşyamızla beraber sokağın ortasında bıraktı. Ben onun uzaklaştığını görünce arkasından seslendim:

Bütün bunlar neyse de, Latin harfleriyle yazılı bir metni bile hatasız okuyamadığını söylersem lafı uzatmama gerek kalmayacak. Ürgüplü'nün Sabiha Sultan'la konuşması sırasında aldığı notların kitapta yayınlanan tek sayfasında tam 2 hata buldum. Bardakçı metni şöyle okumuş: "Kendi kendime çok dikkatle dinlediğim bu anıları, kendisi ile yalnız konuşmamız sırasındaki sualli-cevaplı bilgileri serpiştirerek tarihe emanet ediyorum." (s. 511) Halbuki orijinalinde Ürgüplü, "kendisi ile" değil, "kendimden"; "sırasında" değil, "esnasında" diyor. Yani Latin harfleriyle kaleme alınmış bir el yazısını bile kaşını gözünü yarmadan aktaramayan bir tarihçi karşısındayız.

?Harekatında mütevazi ol, yavaş sesle konuş!?

Osmanlılar, doğruluk hususunda eşsiz, namus konusunda da da son derece hassas bir gönül yapısına sahiptirler. Bu halleri, pek yüksek ve müstesna bir fazilet arzeder ki, bu da, Kur?an-ı Kerim ile sünnet ahkamından kaynaklanır.

? Niçin?

?Temizlik imanın yarısıdır!? hadis-i şeriflerini nefis hüsn-i hatlarla yazarak evlerinin ve

Bakıyorum da sözlerin Edebali'ye ait olduğu ispatlanamayınca, canım önemli olan kimin söylediği değil, ne söylendiği noktasına gelmişiz. İyi o zaman hadi hep beraber büyüklerimizin ağzından söz uyduralım. Önemli olan içerik nasıl olsa:

Bazılarını büyüteç yardımıyla okuduğum belgelerdeki hatalardan birkaçı şunlar:

"Şahbaba"nın 52. sayfasında Sultan Reşad için "Sakalı kana boyanır inşaallah!" bedduasını savuranın Münire Sultan olduğunu söylerken, "Son Osmanlılar" kitabında (2006, s. 73) bu sözü annesi Sezaidil Hanım'a söyletiyor. İyi de kim etti bu bedduayı? Bağrı yanık anne mi, yoksa kocası idam edilen kızı mı?

Yanımdaki Türk hayretle sordu:

Geçmişe körü körüne bağlanmamak gerekir diyor kimi kalem sahipleri. Doğru söylüyorlar, haklılar. Sözlerine bir şeyi ilave etmeyi unutuyorlar, körü körüne bağlılık olmamalı ama cahilce hasımlık hiç olmamalı. Bu sebeple bir tarafın sevdiğini diğeri yererken dikkatli sözcükler kullanmalı ve geçmiş geçmiş olduğu için karalanmamalı. Sözler sağlam delilleri barındırmalı. Öyleyse geçmiş şahit olanların sözlerinden nakledilmeli.

?Bu memlekette hemen hiçbir cinayet hadisesi olmaz! Eğer bir-iki fevkalade hadise zuhur edecek olursa, onlar da ya ani bir feverandan yahut da yol kesen haydutların şekavetlerinden ibarettir.?

Horasan Erenleri hem Selçuklu, hem de Osmanlı devletinin ilk yıllarında o ülkenin birer yöneticisi gibi sorumlu davranıyor, aynı sorumluluk içerisinde de görevlerini yerine getiriyorlardı. Örneğin Osmanlı Devleti?nin oluşumunda Osman Gazi?ye kızını vererek kayınbabası olan Edebali, Osmanlı Devleti?nin hem ilk kadısı hem de müftüsü pozisyonundadır.

ama murat bardakçının kendini sorgulaması gerektiğine inanıyorum yinede

Neresinden tutsanız elinizde kalan bu yazıya aynı gün Ülke TV'deki programımda gereken cevapları verdim. Çok geçmeden gazetesinde köpürürken gördüm onu. Güya ben ve benim gibi Abdülhamid'i sahiplenenler, onun sırtından geçiniyormuşuz! Bir kere Abdülhamid'den geçinebilmek, tek kelimeyle şereftir. Ama sizin gibi çamur atarak değil, bu mazlum insanın hakkını tarihin dişlerinin arasından söküp alarak geçinmek. İkincisi, yıllar yılı hanedanın sırtından geçinen, verdikleri belgelerle yalan yanlış kitaplar yazan, belgeseller yapan ve bunları fahiş fiyatlarla satan birinin (mesela "Şahbaba"nın fiyatı tam 44 TL'dir) kalkıp da birilerini Osmanlı'dan geçinmekle suçlaması yavuz hırsızlık değilse nedir? Üç: Kimseyi beğenmeyen hazret, ne yazık ki doğru dürüst Osmanlıca okuyamamaktadır.

İlim-sahiplerini koruyunuz, Ağaç dikiniz.

o açıklasın neye istinaden böyle bişey dediğini

Gülüp geçtim, zira yeni hiçbir şey yoktu. Hem orada anlatılanları 22 Şubat 2009'da bu köşede yazmıştım hem de bütün uğraşmalarıma rağmen yazıda "Abdülhamid efsanesi"ni bitiren belgeyi bir türlü göremiyordum. Sürmanşete çekilen belge ise Sultan'ın Siyonistlere vatan sattığını değil, tam tersine, Filistin'e Yahudi göçünü yasakladığını söylüyordu!

yoktur demekle olmuyor kanıt göstermek gerekir

?Yemeklerden evvel ve sonra elleri yıkamak, Türkler arasında vazgeçilmeyecek derecede umumi bir adet hükmünü almıştır.? diye ilave eder.

?Temizlik imandandır!?

Bir facia olan "Talat Paşa" kitabındaki okuma hatalarına ise maalesef yerimiz kalmadı. Arzu ederse "Ereğli"yi nasıl "Erkilet" okuduğunu veya hem de başlıkta "Mülhakatından" kelimesini nasıl "Mültecilerinden" okumayı başardığını da yazarım.

A. L. Castellan?ın Osmanlı?daki eşsiz namusa dair anlattığı şu hadise, çok ibretlidir:

Yine gazetenin ilk sayfasında Abdülhamid'in Yahudilere Mezopotamya'ya yerleşmeyi teklif ettiği belirtiliyor ve "az daha İsrail, Kuzey Irak'ta kurulacaktı" deniliyor. Bir kere Mezopotamya, Kuzey Irak'tan ibaret değildir. Basra Körfezi'ne kadar uzanır. 2. Siyonistler ne düşünürse düşünsün, Abdülhamid için bu bir toprak satış görüşmesi değildir. Bir Osmanlı belgesinde denildiği gibi Mezopotamya'da "üç aile şuraya, beş aile buraya" yerleştirilecek, toplu yerleşim olmayacak ve kesinlikle Filistin'e yerleşilmeyecektir. Bu, dedesi II. Bayezid'in Yahudilere kucak açması türünden bir Müslüman hükümdarın zor durumda kalan gayrimüslimlere sığınma hakkı tanıması işlemidir.

ibadethanelerin duvarlarına asan Osmanlılar, bunları daha ziyade gönüllerine yerleştirerek kendilerine şiar ve düstur edinmişlerdir. Bu temizlik, hem maddi hem de manevi olarak gerçekleştirilmiştir. Çünkü temizlik, dini vazifelerle iç içedir. Günde beş vakit namaz için abdest alınmak suretiyle yüzler, eller, ayaklar ve ağızlar mütemadiyen temizlenmiş olurdu. Ayrıca her yemekten evvel ve sonra mutlaka eller yıkanırdı.

İsveç?in stanbul sefirliğini yapan ve bu esnadaki tedkikleri ile Osmanlı müesseseleri ve teşkilatı hakkında yedi ciltlik bir eser yazan d?Ohsson:

mu, yerinden kolay kolay kalkmaz. Kişi kıpırdamayınca uyuşur. Uyuşunca laflamaya başlar. Laf dedikoduya dönüşür. Dedikodu başlayınca da gayri iflah etmez. Dost, düşman olur; düşman, canavar kesilir!..

Memurlar. net forumu Türkiyenin muasır medeniyet seviyesinin üstüne çıkmasında hayati rol oynayacaktır.

Bu sözlerin hemen hemen hepsi, gayr-i müslim kimselere aitti. Kendi içimizdeki gözlerle ecdadı tanımaya çalışmak taraflı bir sonuca götürebilir belki ama, kimi zaman Osmanlının hasımları sayılabialecek seyyahların söylemiş oldukları sözler, ne temzi ve pak bir ecdada sahip olduğumuzun isbatı.

Faydaly ile faydasyzy bilenler bilgi sahipleridir.

?Kibir cehaletten ileri gelir, alim asla mağrur olmaz.?

İşte "Şahbaba" (8. baskı, 2002) kitabındaki bazı hatalar:

? Eşyalarımızı beklemek için.? dedim.

kalmazsa, değişmeyen hakikat insanı şaşırtacak bir nitelik alır.

472'de Vahdettin'in kızı Ulviye'ye yazdığı mektupta şöyle bir cümle geçiyor: "Bilmiyorum, yine bir suizanna mı kapıldın!" Oysa mektubun orijinalindeki cümle şu: "Bilmiyorum, yine ben suizanna mı kapıldım." Gördüğünüz gibi anlam tamamen değişiyor.

İngiltere?nin İstanbul sefirliğinde bulunmuş olan Sir James Porter, bir Türk ve İslam düşmanı olmasına rağmen şunları söyler:

"Toprağa bağlanın. Suyu israf etmeyin. Mirasınızın sağlam kalmasına dikkat ediniz. Veriniz, cömert olunuz elleriniz yumuk kalmasın. İlim sahiplarini koruyunuz. Ağaç dikiniz. Ödünç aldığınızı fazlasıyla iade ediniz. Kuran-ı Kerimi güçlü olmak için okuyunuz. Bağınızı bahçenizi viran bırakmayınız. Hadis ezberleyiniz. Bildiklerini öğretenler unutmazlar. Asıl ölüm ilimden payını almayanlaradır. Faydalı ile faydasızı bilenler bilgi sahipleridir..."der ve tavsiyelerde bulunurdu.

zamanında biz de bu konudaki şüpheler üzerine bir başlık açmıştık...

?Bu muazzam payitahtta dükkan sahipleri, herkesçe malum vakitlerde dükkanını açık bırakıp namaza gider. Geceleri evlerin kapıları alelade bir mandalla kapatılır. Buna rağmen senede yalnız üç-dört hırsızlıkvak?ası bile olmaz. Ancak ahalisi sırf hıristiyanlardan ibaret olan Galata ile Beyoğlu?nda ise hırsızlık ve cinayet vak?alarının yaşanmadığı birgün bile geçmez. Taşralarda da iffet ve istikamet aynı derecededir. Son zamanlarda Daily News gazetesinde neşredilen mektubunda bir İngiliz seyyahının anlattığı şu menkıbeyi lütfen okuyun:

Nereden geldiğini unutma ki, nereye gideceğini unutmayasın.

Ben de:

Şeyh Edebalı ahi teşkilatının reisi idi. Ahi Şehliğinin Edebalı'dan sonra kime geçtiği bilinmemektedir;ancak daha sonra I:Murat'a intikal etmiştir. Bilecik'in Osmanlılar tarafından fethedilmesinden sonra zaviyesini buraya taşıyan Edebalı, aynı şekilde dini hizmetlerine devam etmiştir. Osman Gazi'nin vefatından sonra kızı ve torunu Alaaddin Bey ile Bilecik'te Edebalı'ya Kozağaç köyünün öşür ve hasılatı verilmiş, kızı Rabia Hatun da kendilerine verilen bu köyü tekkeye vakfetmiştir. Şeyh Edebalı uzun bir hayat sürdükten sonra 726(1326)yılında Bilecik'te vefat etti. Zaviyesinin mescid olarak kullanılan odasına defnedildi.

1326 da öldüğü bilinen bu Horasan Ereni?nin diğer arkadaşları gibi, doğum tarihi de karanlıktır. Ancak Karaman?da doğduğu çeşitli kaynaklarda bildirilir. Edebali, okumuş ve Horasan okulundan gelen bir ailenin çocuğudur. Kendisi de Anadolu?da bulunduğu sürece okumayı, kendisini geliştirmeyi bir görev olarak bilmiştir. İlk derslerini bir Hanefi fıkıhçısı olan Necmeddin ez-Zahidi?nin yanında almıştır. Ardından Dimaşalı?da dönemin tanınmış tasavvufçularından öğrenim görmüş, Dimaşah?dan Anadolu?ya dönünce tasavvuf düşüncesine büyük bir ilgiyle sanılmıştır. Önceleri zaviyesini Eskişehir?e kurmuş olan Edebali daha sonra Ertuğrul ailesiyle tanıştıktan sonra Bilecik?e yerleşerek orada öğrencileri ve müritleri ile tekke dönemine devam etmiştir.

Misafir olarak kaldığı bir gecede gördüğü rüya şöyle idi. Şey Edebalı'nın koynundan çıkan bir ay geldi kendi koynuna girdi. Göğsünden bir ağaç bitti. Öylesine büyük bir ağaç oldu ki dalları gökleri, kökleri tüm dünyaya sardı. Gölgesi bütün yeryüzünü tuttu. İnsanlar o ağacın gölgesinde toplandılar. Ulu dağlara ve dağların eteğinden çıkan coşkun sulara hep o ağaç gölge etti.

şeyh edebalı osmanlının kuruluşunda bizzat rol oynamıştır, yol göstermiştir. dursun fakihi, akçakocayı, çandarlı kara halil i osman bey ile irşad eden yol gösteren kişidir..

?... Yola çıkışımızı seyretmek için halk etrafımıza toplanmıştı; fakat hiçbir hakarete uğramadığımız gibi eşyamızdan da hiçbir şey zayi olmadı. Osmanlı?da doğruluk, sokaklarda dahi bir fazilet halindeydi. Kahvenin önündeki ağaçların altında oturanlar ve yoldan gelip geçen çocuklar, at ve arabalarımıza eşyalarımızı yüklerken bize yardım ettiler. Yere düşen öteberilerimizi ve unuttuğumuz şeyleri toplayıp kendi elleriyle bize getirdiler.?

sabırlı, sebatkar ve iradene sahip olasın!.. Sabır çok önemlidir. Bir bey sabretmesini bilmelidir. Vaktinden önce çiçek açmaz. Ham armut yenmez; yense bile bağrında kalır. Bilgisiz kılıç da tıpkı ham armut gibidir. Milletin, kendi irfanın içinde yaşasın. Ona sırt çevirme. Her zaman duy varlığını. Toplumu yöneten de, diri tutan da bu irfandır.

Yükün ağır, işin çetin, gücün kıla bağlı, Allah Teala yardımcın olsun. Beyliğini mübarek kılsın. Hak yoluna yararlı etsin. Işığını parıldatsın. Uzaklara iletsin. Sana yükünü taşıyacak güç,

Sayfa 16'da Necip Fazıl Kısakürek'in "Vahidüddin" kitabı hakkındaki bilgiler tamamen yanlıştır. Güya kitap 1975'te çıkmış da, çıkar çıkmaz toplatılmış imiş. Bir kere kitap 1968'de çıkmış olup külyutmaz tarihçimiz elindeki nüshaya iyi bakarsa, 7 yıl sonra yapılan 2. baskısını tuttuğunu görecektir. 3. baskısı 1976'da yapılmıştır, toplatma kararı da işte bu baskı içindir.

Topra?a ba?lanyn, suyu israf etmeyiniz, mirasynyzyn sa?lam kalmasyna dikkat ediniz.

Diğer taraftan Osmanlı?da doğruluk ve namus anlayışı, yalnız kendilerine değil, ırk ve mezhep ayırımı yapılmaksızın bütün milletlere karşı tatbik edilen umumi bir şuur halindedir. Bu gerçeği birçok misallerde görebilmek mümkündür. Fatih Sultan Mehmed Han devrinde Osmanlı mülkünü tedkik eden papazların, kızlarını bir medreseye gönderip de sabahleyin onlardan aldıkları Türkler?in namusları hakkındaki malumat ve benzeri gerçekler, kendilerini İslam ile şereflendirecek kadar tesirli olmuştur.

?Ben Osmanlı mülkünde takriben ondört sene kaldım. Bütün şekavetler gibi hırsızlığın da son derece nadir olduğunu gördüm. Hususiyle İstanbul?da hiçbir hırsızlık hadisesi olmadığına şahid oldum. Yol kesip haydutluk yapanların cezası ağırdı. Ondört sene içinde bu cezaya altı haydut çarptırıldı. Bunlar da hep Rum ırkından idi. Türkler?de yankesicinin olduğu malum değildi. Bunun için ceplerin, el çabukluğundan korkusu yoktu...? der.

İmandan bir şube olan haya ve buna bağlı olarak gönle yerleşen tevazu, Osmanlı?nın mümtaz vasıfları arasındadır. İffet ve ismet mefhumunun hayata tatbiki hususunda Osmanlılar, son derecede hassas davranmışlar ve bu sayede cemiyet nizamını ayakta tutabilmişlerdir. Edeb ve haya ile tevazunun menbaı olan İslam?a pek sıkı bir şekilde bağlılık göstermişler, birçok mevzuda olduğu gibi bu hususlarda da asla taviz vermemişlerdir. Öyle ki, bir kadının saçına uzanmaya yeltenen kafir elini, bir harp sebebi saymışlardır. Onlar, haya esaslarına riayetle yükselmiş ve öz benliğini koruyabilmişlerdir. Bugünkü tabirle o yapının halkı; ?temiz toplum? halinde tarihte tebarüz eden müstesna bir mevkii haiz olmuşlardır.

velhasılı kelam bu nasihatlar ister şeyh efendiye ait olsun, ister buğraya ait olsun güzel şeyler...

burada biraz bensiz kargaşa olmuş gibi :) .

467'de okuyamadığını söylediği kelimeyi hayrına ben yazayım: "İhtar".

Söğüt ve Domaniç yaylaları, Selçuklu Devleti tarafından aşiretine yaylak ve kışlak olarak verilen Osman Gazi sık sık Edebalı'nın zaviyesinde misafir olarak kalırdı. Orta Asya'dan getirdikleri bir takım özelliklerden dolayı alim ve sufilere karşı son derece hürmeti olan Osman Gazi, mübarek günlerde Edebalı'nın zaviyesine giderek dini ve idari konularda, onun görüşlerini alırdı.

Ey Oğul!

Ubucini de şahid olduklarını şöyle ifade eder: