sen tılsımını kaybetmiş kadın

sen ruhunu kaybetmiş kadın

ben oturmuş yazıyorum

ürkek çekingen berhavda dolaşıyor şimdi sensizlikte.

saçlarından bir tutam düşüyor suya

ben onulmaz bir şairim

bu şiir senden utanıyor çünkü haketmedin

yüzünün aya benzemesinde ve daha neler...!!

baktıkça çoğalıyor yıldızlar gecede

kesilen yoldu şiirim

henüz gözlerine değmediği için.

geçitisiz dağ köprüsüz ırmak

kıyıyı yalayan denizdi

ben yazıyorum içimde güzelleşiyorsun.

sen okumuyorsun satıyorum şiirlerimi üç kuruşa

ben öpüyorum çenenden.

benim öyle bi şiirim yok!!

parmaklarının inceliğinden

bu şiir senden utanıyor değmediğin için.

o şiir şimdi senden utanıyor