? İstersen unu ben öğüteyim sen çocuğa bak, istersen sen unu öğütünceye kadar ben çocuğa bakayım, dedim. Fatıma:

Habib'in yanında olmak istiyor.

Dinimle ilk teması elde edip, fikretmeye başlayınca Allah?ın ve Resulünün bize örneklik olacak hangi şahsiyetleri ortaya koyduklarını merak etmeye başladım. Zaten Resulullah?ın hayatını bir çırpıda birçok değerli alimin kaleminden okuyup bitirince örnek alacağım kadın modeller de yavaş yavaş belirmeye başlamıştı. Artık bir muamma değildi, İslam?ın kadın kimlikleri?

Hz. Fatıma ve Ali örnek bir İslam ailesi oluşturdular. İhtiyaçtan fazlasını elde tutmadıkları gibi ihtiyaçları olduğu halde muhtaçlara verdiler, kendileri sabrettiler. Bir elbiseleri olurdu genellikle ve onu gece yıkayıp gündüz tekrara giyerlerdi. Hatta bir defasında Hz. Fatıma babasının yanına üzerinde kısa, başını örtse ayağı, ayağını örtse başını açıkta bırakan bir elbise ile çıkmıştı... Onun kısa yaşantısında gösterişe, giyim kuşama, eşyaya, leziz yemeklere, ayıracak zamanı olmadı. Onun ve peygamberin terbiyesinde yetişen diğer kadınlar gözünde giyim, iffeti koruyacak, tesettürü sağlayacak bir örtüden ibaretti. Hatta tesettür farz kılındığı zaman üstlerine elbise örtmeye bulamayan kadınlar yatak çarşafları ve perdelerle tesettür emrini yerine getirdiler. Hz. Fatıma'nın evine normal ziyaretlerini yaptığı bir günde Hz. Peygamber bir köşede nakışlı bir örtü görür, kapıdan geri döner ve ardından Fatıma'ya şu ikazı yapar: "Bir peygambere zevki çeken şeylerle donatılmış bir eve girmek uygun değildir" Fatıma o örtüyü derhal kaldıracak bir daha da bu görüntüleri evine sokmayacaktır.

Resul-i Ekrem Efendimiz bir gün kızının hastalandığını duydu ve ziyaretine gitti. İmran İbni Husayn da yanında idi. Kapıya varınca tıklattı ve selam verdi. Hz. Fatıma derhal kapıyı açtı ve : "Buyurun babacığım" diyerek içeriye aldı. Sevincinden hastalığını unutmuş gibiydi Efendimiz: "Kızım yanımda İmran İbni Husayn var başını ört!" buyurdu. Hz. Fatıma : "Babacığım bundan başka örtüm yok. Onunla başımı örtsem vücudum açıkta kalıyor." dedi. Fahr-i Kainat Efendimiz: "Örtüyü düz olarak değil, değirmi köşeli olarak ört ki her tarafını kapasın" buyurdu Sonra İmran İbni Husayn da içeri alındı. O da "geçmiş olsun" dileğinde bulundu dua ederek izin istedi.

Hz. Fatma eşine cevap verdi:

Hz. Fatıma baş tacımızdır! O bizim annemizdir! Bizim, ilahi vahiyle eğitilen öğretmenimizdir. Sadece ona bakarak yolumuzu bulmanın sevinciyle ona sımsıkı sarılabilmeliyiz. Kendini kaybetmişlerin kendini bulacağı mümbit bir vahadır o! Çölde susuz kalanların suyu bulup kanmaları gibi hayat bahşeder biz iman eden kadınlara?

Vahiy tamamlandığında İki Cihan Güneşi Efendimiz bu müjdeyi kızına ve damadına bildirdi. Her ikisi de sevinçlerinden üç günlük açlığın verdiği sıkıntıyı bir anda unutuverdiler. Kıyamete kadar okunacak bir kitapta övülmek ne büyük bir mükafattı.

O, Zehra ve Betül lakablarıyla meşhurdu. Zehra; "Ak yüzlü, nur yumağı, beyaz, parlak, ve aydınlık yüzlü kadın" manasına, Betül ise; "Dünyevi heveslerden uzak, ibadet için kendisini Allah'a yönelten, iffetli ve namuslu kadın" anlamına gelmekteydi.

eyvallah sinnura her ne için olursa olsun yapılan bu şey cahilliktir. hz fatımanın efendimizin kızı olması onu yeterince değerli kılar farklı arayışlara hiç gerek yok..

Cebrail'in bana öğrettiği şu kelimeleri her namazın sonunda okursan, hizmetçiden daha iyidir. Bunlar: Otuz üç defa: "Subhanallah" otuz üç defa: "Elhamdülillah" otuz üç defa da: "Allahü Ekber" demenizdir.

bizim annemizdir..

Zaman su gibi akıp gidiyor, günler bir bir geçiyordu. Hz. Fatıma 'nın çeyizleri alınmıştı. Düğün hazırlıkları tamamlanmış fakat günü belirlenmemişti. Hz. Ali ile kardeşi Akil düğün mevzuunda görüşmek üzere birlikte Resul-i Ekrem Efendimizin hanesine geldiler. Kapıda Ümmü Eymen'e rastladılar ve durumu ona açtılar. O da: "Bu iş için bana biraz müsade edin. Ben size yardımcı olayım. Meseleyi önce Resulullah zevcelerine açar ve bir cevap almaya çalışırım." diyerek onları geri döndürdü.

firakın boğazına attığı düğüm az da olsa çözülüyor.

Ne engin merhamet!.. Ne derin şefkat!.. Ne yüce muhabbet!.. Allah'ım bizlere de bu üstün ahlaktan hisseler nasib et!.. Amin.

Resul-i Ekrem Efendimiz'in Mekke dönemi böylesine çetin geçti. İslam'ın yayılması için bütün bu eza ve cefalara sabretti. Zira zafer, sabırdan sonra idi. Bu sebebten o kendine yapılanlara aldırmaz, kin tutmaz ve kişileri Allah'a havale ederdi. Bir gün yine yolda giderken azgın bir müşrik, Efendimizin üzerine toz toprak ve pislik attı. Üstü başı toz-toprak olan ve elbiseleri kirlenen Efendimiz eve döndü. Nur topu yavrucuğu Fatıma, kapıyı açınca babacığını tanıyamadı ve ağlamağa başladı.

Biraz sonra Hasan da koşarak yanımıza geldi. Kardeşine muhabbetle sarıldı. Allah Resulü onları bu halde görünce çok sevindi ve:

? Ben hamur yapmayı tercih ederim, efendim! dedi.

O, Rahmet Peygamberi babacığının dar-ı beka'ya uçtuğu zaman elem ve kederini: "Ey Allah'ın davetine koşan babam!.. Ey mekanı Firdevs olan babam! Ey ölüm haberini Cebrail'den alan babam!... Ey Rabbine kendisinden daha yakını bulunmayan babam!..." ifadeleriyle dile getirdi.

en candan dostlara...

Seyyidler neslinin kaynağı olan bu aile muhabbet dolu sıcacık bir yuva oldu. Orada sevgi, saygı şefkat, merhamet, hizmet, firaset, nezaket ve nezahet gibi üstün ahlaki meziyyetler yeşerdi. Acısıyla tatlısıyla hayatı olduğu gibi kabul eden aile ferdleri, dünyanın sıkıntılarını da birlikte sabır ve rıza ile göğüslediler. Evin içindeki hizmetler Hz. Fatıma'ya dışardaki işler de Hz. Ali'ye bırakıldı. İç ve dış hizmetleri paylaşma yönüyle onlar bir bütünün iki parçası haline gelmişlerdi. Hz. Fatıma yerine göre el değirmeninde arpa öğütüp ekmek yaptı. Yemeğini pişirip, temizliğini yaptı. Ev işleriyle uğraştı. Değirmeni çevirmekten avuçlarının içi kabardı. Ama yokluktan, yoksulluktan hiç şikayet etmedi. Zahidane bir hayat yaşayıp kimseye dert yanmadı.

Ebu Hüreyre anlatıyor:

? Allah Resulü?ne gidip ondan bir hizmetçi iste! dedim.?

"Kızım Fatıma! Muhammed Mustafa'nın kızıyım diye sakın namazı terk edeyim deme. Beni hak peygamber olarak gönderen Allah'a andolsun ki, beş vakit namazı vakti içinde kılmadıkça cennete giremezsin" buyurdu.

Hz. Fatıma vefatına yakın günlerde Hz. Esma'ya: "Ölünce beni erkekler arasına perdesiz çıkaracaklarını düşünerek çok utanıyorum." demişti. O zaman kadınların cenazesi kefene sarılıp perdesiz götürülürdü. Hz. Esma, Habeşistan'da hanım cenazelere hurma dalından çadır gibi örgü yaptıklarını görmüştü. Hz. Fatıma 'ya bunu anlatmıştı da hoşuna gitmişti. O zaman böyle bir tabut yapılmasını söylemişti. İslam'da tabuta konarak kabre götürülen ilk kadın cenazesi Onun mübarek naşı olmuştur. Cenaze-sini Hz. Abbas veya Hz. Ali kıldırmıştır. Vasıyyeti üzerine geceleyin Hz. Ali, Hz. Abbas ile oğlu Fazl tarafından Cennetü'l-Baki'aya defnedildi.

Ümmü Seleme annemiz söze devamla: "Ya Rasulallah! Hakikaten Hatice dediğiniz gibiydi. Cenab-ı Hak onu ve bizleri Cennette cemeylesin. Şimdi onun kızı Fatıma'yı düşünsek. Amca oğlun Ali düğünlerinin yapılmasını istiyor. Siz ne buyurursunuz?" dedi. Efendimiz: Ali bana böyle bir şey söylemedi." buyurdu. Ümmü Seleme annemiz de: "Ya Rasulallah! Ali mahcubiyetinden, edebinden size söyleyemez." dedi. Fahr-i Kainat Efendimiz: "Öyleyse Ali'yi çağırın." buyurdular. Ümmü Eymen koşup Hz. Ali'yi çağırdı. Mahcubiyetinden sıkılarak huzura giren Ali bir kenara oturdu. Fahr-i Kainat Efendimiz: "Ya Ali düğününüzün olmasını arzu ediyor musun?" buyurdu Ali de: "Evet" dedi. Bunun üzerine Resul-i Ekrem Efendimiz: "Fatıma'nın çeyizi tamamdır. İnşallah bu vazifede yerine gelecektir." buyurdu. Ümmü Seleme annemize haber gönderip 10 dirhem istedi. Gelen parayı Hz. Ali'ye uzattı ve: "Ya Ali! Bir miktar hurma, biraz tereyağı biraz da yoğurt al gel" buyurdu.

? Çocuk orada mı? Çocuk orada mı, diye telaşla seslendi.

"İyiler şüphesiz kafur katılmış bir kadehten içerler. Bu Allah'ın has kullarının içtikleri ve akıttıkça akıttıkları bir pınardır. O kullar, şiddeti her yere yayılmış olan bir günden korkarak verdikleri sözü yerine getirirler. Onlar, kendi canları çekmesine rağmen yemeği yoksula, yetime ve esire yedirirler. Biz sizi Allah rızası için doyuruyoruz; sizden ne bir karşılık ne bir teşekkür bekliyoruz. Biz çetin ve belalı bir günde Rabbimizden korkarız." " (İnsan Suresi; 5 - 10)

Onu düşünceli ve durgun görünce Hz. Fatıma üzüldü. Ne olduğunu ve onun zihninden geçirdiklerini öğrenebilmek için şefkatle: "Ya Ali sizi durgun görüyorum. Üzücü bir şey mi oldu diye söze girdi ve; Eğer bu dünya ile ilgili ise kederlenmeğe değmez. Ahiret ile ilgili bir husus ise nedir sizi üzen şey?" dedi. Muhterem eşinin sorusunu cevapsız bırakmak istemeyen Hz. Ali başından geçen olayı anlattı ve Efendimizin sorduğu soruya cevap veremediğini söyledi. Hz. Fatıma soruyu öğrenince gülümsedi ve "Ya Ali! Babamın yanına var ve bu suali şöyle cevaplandır." diyerek açıklamalarda bulundu. Hz. Ali bu izahatten memnun oldu. Gönlüne hoş geldi ve Efendimizin huzuruna koştu: "Ya Rasulallah! Sağ, sol, ön, arka diye insanın yönleri vardır. Kalbin de böyle. Ben Allah'ı aklım ve imanımla, sizi ruhum ve imanımla, Fatıma'yı, insaninefsim ile, Hasan ve Hüseyini de babalığın tabii icabı ile seviyorum." dedi. İki Cihan Güneşi Efendimiz bucevaba tebessüm etti ve: "Ya Ali! Bu sözler ancak Peygamber ağacının dalından alınmış meyvelerdir." buyurdu...

Hazreti Fatıma Mekke'de babacığının yanından ayrılmadığı için bu tür eza ve cefaları çok gördü. Yine bir gün Kabe'ye varmışlardı. Müşrikler baabacığının etrafını sararak: "Şunu şunu söyleyen sen değil misin?" diye hakaret ettiler. Hatta azgın bir müşrik İki Cihan Güneşi Efendimiz'in yakasından tutup sıkıştırdı. Küçük Fatıma çok korktu ve titreyerek yere yıkıldı. Efendimiz ise hiçbir telaşa gerek duymadan hak olarak söylediği sözleri tekrar ederek: "Evet bunları söyleyen benim"buyurdu. Bu esnada Hz. Ebu Bekir yetişti ve: "Rabbim Allah'tır dediği için bir adamı öldürecek misiniz?" diyerek müdahale etti ve azgın müşrikleri oradan uzaklaştırdı.

?Fatıma?nın hamile olduğu bir gün, ekmek pişirirken karnı tandırın keskin tarafına değdi. Çok korktuk. Ben Fatıma?ya:

_ArTeMiS_ vardır kardeşim, bu dünya bomboş dönüyor değil ya... görebilmek için "Ali" bir bakışla bakmak gerek belki.

Fahr-i Kainat Efendimiz damadını ve kızını evliliklerinin ilk altı ayında devamlı sabah namazına çıkarken kapılarının önünde durup: "Ey Muhammed'in ev halkı! Haydi Namaza!" diye çağırmış ve peşinden; "Ey Ehl-i Beyt! Allah sizden günah kirini gidermek, sizi tertemiz yapmak ister." mealindeki Ahzab suresi 33. ayetini okumuştur. Bir defasında da sabah namazı dönüşünde damadının evine uğramış ve kızını uykuda bulunca, namazını kılmadı zannederek şöyle seslenmişti:

terbiye, şefkat, sadakat, sabır... ve tabii en önemlisi Peygamberi ahlakla bütünleşmişler.

Kaynak:Mustafa Eriş, Altınoluk Dergisi

Hz Fatıma benim için değerlidir. Buna mukabil muteber hadis kaynakları peygamberin eşlerinden örneklerle doludur. Yani Hz Fatıma hakkındaki bilgiler genelde sözlü gelenek ürünüdür ve diğer kaynaklara göre daha zayıftır. Bunun hikmeti müslümanları herhangi bir aşırılıktan korumaktır. Allahu Alem

Ancak tv denen sihirli kutu yavaş, yavaş insanları kendine bağlayıp yönlendirmeye başlayınca, gerçekten büyülenmişçesine onun ekranlarından gösterilen kişiler örnek alınmaya, taklit edilmeye başlandı. Aradan çok değil bir on yıllık zaman geçtikten sonra dini duyarlılık hızla azaldığı gibi o muhterem zatlar da ebediyete göçer oldular. Onların sembolize ettiği örneklik de onlarla beraber ebediyete yollandı. Artık tv denen büyülü kutudan görünenler insan topluluklarına vaziyet etmeye, ruhları ve zihinleri şekillendirmeye şahsiyetsiz şahsiyetler yaratmaya başladı.

Hz. Fatıma çok hassas ve yufka yürekliydi. Kimsenin üzülmesini istemez, acı çekmesine dayanamazdı. Allah Rasulü babacığı rahatsızlandığı zaman hemen yanına koşardı. "Vah babacığım!..." diyerek üzülürdü. İki Cihan Güneşi Efendimiz de: "Sabret kızım! Sabır güzeldir!" buyurarak onu teselli ederdi. Birgün şiddetli ateşler içinde iken etrafındakilere:

"Hamd olsun Allah'a ki, verdiği nimetlerle övülen O'dur! Kuvvet ve kudretinden dolayı kendisine ibadet edilen O'dur! Mülk ve saltanatından dolayı kendisine boyun eğilen O'dur! Azabından korkulan, yanındaki nimetleri umulan O'dur! Yerde ve göklerde hükmünü yürüten O'dur! Kudretiyle halkı yaratan, hikmetiyle mümtaz kılan ve izzetiyle sağlamlaştıran O'dur! Gönderdiği dini ve Peygamberi Muhammed'le halkı şereflendiren O'dur!

hatice ninemizdir...

Hz. Fatıma hiçbir zaman sorumluluğunu unutmadı! Babasına layık bir varis olduğunu yetiştirdiği çocuklarla ispatladı. Çocuklarının İslam tarihi içindeki işlevlerini biraz olsun biliyorsak, İslam?ın bize taşınmasında onların emeğinin olduğunu da kavramış oluruz. Çocuklarımızın nasıl eğitileceğini ondan öğrendik. O bir anne olarak en mükemmel örnekliği gösterdi. Bir eş olarak aldığı yükümlülüklere bağlılığını, eşine, cihadında benzersiz yardımlarını, yuvanın nasıl korunması gerektiğini de ondan öğendik. Mütevazı bir dünya geçimliğine yüksünmeden, dünyaya tamah etmeden razı olmayı da?

Hz. Fatıma, çok zor olan hayat şartlarına rağmen Allah Resulü?ne hizmeti ihmal etmeden çocuklarına gözü gibi bakar, onlara çok güzel annelik yapardı. Ancak ömrü vefa etmediğinden anneliği çok uzun sürmedi. İlahi hikmet gereği çocukları henüz çok küçükken onlardan ayrılarak Dar-ı Beka?ya göçtü. Vefat ettiğinde, çocuklarının en küçüğü 2-3, en büyüğü 7-8 yaşlarındaydı. Buna rağmen Allah Resulü?nün dikkat çekecek kadar çok sevdiği torunları Hz. Hasan ve Hüseyin?in anne ve dedelerin çocuklarla olan ilişkiler noktasında bizi aydınlatan pek çok anısı oldu. İşte bu anılardan yalnızca bir kaçı:

Lise çağlarında iken bana örnek ve sembol olacak uygun kişiler arardım. İlk öğretmenim elbette ki annemdi. Ondan birçok güzel şey öğrendim. Şahsiyetimin ilk tohumlarını o attı. Ona çok şey borçluyum biliyorum. Ancak bir süre sonra onun örnekliği gerekli olsa da yetersiz kalmaya başlamıştı. Ben ve benim gibiler çocukluktan ergenliğe, oradan gençliğe doğru hızla yol alırken, kendimize model alacağımız örnek şahsiyetleri aranırdı gözlerimiz. Fakat bir türlü arayışlarımız son bulmuyordu. Karşımıza bizi biz edecek güçlü karakterler, kendini gerçekleştirmiş şahsiyetler çıkmıyordu. Bazen çıkar gibi oluyor sonra büyük bir hüsranla hiç de örnek alınamayacak denli nefsani kişilikler olduğunu anlayınca manen uzaklaşıyorduk onlardan.

Hz. Fatıma bu göç ile çocukluk ve gençlik yıllarını geçirdiği Mekke-i Mükerreme'ye veda etti. Medine-i Münevvere'de huzurla yaşamağa başladılar... Babacığı Hz. Aişe annemizle, ablaları da Hz. Osman ile evlendi. Kendisi de evlilik çağına ulaşmış 16-17 yaşlarına girmişti. Nebiler sultanı Efendimizin son çiçeği olarak ona talib olanlar çoğalmıştı.

en mert eşe sahip...

İnsanlığın en çok ihtiyaç duyduğu şey model insan ve örnek hayatlardır. Allah Resulü?nün evinde, dizinin dibinde yetişmiş sevgili kızı Hz. Fatıma?nın örnek hayatı, ailenin temel direği, geleceğin mimarı ve çocuklarımızın ilk eğitimcisi olan annelerin ihtiyaç duyduğu hayattır. Hz. Fatıma?nın yaşamı günümüz kadınlarına, evlat, eş ve özellikle anne olarak ailevi ve sosyal hayatlarında ideal bir mümin portresi çizmektedir.

Hz. Fatıma vahyin beşiği sevgili babacığının sohbetlerinden çok istifade etmişti. Rasulullah 'in terbiyesinde yetiştiği için onun feyziyle gönlünü doldurmuş, ilim, edeb, haya gibi üstün ahlaki meziyyetlerle kendini yetiştirmişti. Bir gün Resul-i Ekrem Efendimiz Hz. Ali'ye: "-Ya Ali, Allah Teala'yı sever misin?" diye sordu. O da: "Evet! Ya Rasulallah severim." dedi. Efendimiz: "O'nun Rasulünü de sever misin?" dedi. Hz. Ali heyecanlanarak: "Evet ya Rasulallah!" dedi. Efendimiz tekrar: "Kızım Fatıma'yı da sever misin?" diye sordu. Hz. Ali hiç tereddüt etmeden. "Evet"dedi Efendimiz: "Hasan ve Hüseyin'i sever misin?" dedi. O da: "Evet ya Resulallah severim." diye cevap verdi. Resul-i Ekrem : "Ya Ali, gönül bir tane, sevgi ise dört. Bir kalbe bu kadar sevgi nasıl sığıyor? buyurdu. Hz Ali bu suale bir türlü cevap veremedi. Düşünceli bir vaziyette evine döndü.

Hz. Fatıma geride gözü yaşlı sevgili kocası Hz. Ali ve beş çocukbıraktı. Hasan 8; Hüseyin 7; Ümmü Gülsüm 5; Zeyneb 3; Rukiye 2 yaşlarındaydı. Üç ablasının ismini, üç kızında yaşatmak istemişti. Kendisi de 28 yaşlarındaydı. Bir çocuğu da küçükken vefat etmişti. Sevgili babacığından 18 hadis-i şerif rivayet etmişti.

Rahmet ve Şefkat Peygamberi Efendimiz iyice ağırlaştığı birgün kızı Hz. Fatıma'yı yanı başına çağırdı. Babacığının ateşler içinde yandığını gören Hz. Fatıma: "Vah babam, vah Peygamber babam" dedi. İçinin yanıklığını bu ifadelerle dile getirdi. İki Cihan Güneşi Efendimiz biricik kızının başını kendine doğru eğip kulağına bir şeyler fısıldadı. Hz. Fatıma ağlamağa başladı. Sevgili kızının ellerinden tutarak tekrar kendisine doğru çekti ve yine kulağına bir şeyler söyledi. Bu sefer Hz. Fatıma'nın yüzünde tebessüm belirdi. Üzüntü ile sevinç bir arada yaşanınca Hz. Aişe annemiz merak edip Hz. Fatıma'ya sordu. O da şimdi söyleyemiyeceğini belirteyerek özür diledi. İki Cihan Güneşi Efendimiz sevgili kızına: "Cebrail aleyhisselam her sene bana bir kere Kur'an-ı Kerim'i arz ederdi. Bu sene iki kere okudu. Anladığım ecelim yaklaşmıştır..." buyurdu. Hz. Fatıma hıçkırıklara boğularak ağlamağa başladı. Rahmet Peygamberi babacığı onu teselli etmek ve sabrını artırabilmek için tekrar ona: "Ehl-i beytimden bana ilk kavuşacak olan sensin."buyurdu. Sevgili kızına fazla ayrı kalmayacaklarını duyurarak sabır diledi.

İşte bu sisli puslu ortamın içinde bir umut ışığı arayan gençler gibi ben de sonunda ufukta bir aydınlık görünce oraya yönelmiştim. Gelip durduğum durak tam da beni ben eden değerler manzumesiydi. İslam ile tanışmaya, anlamaya, düşünüp tefekkür etmeye aşırı bir iştiyakla yönelmiştim. Rabbim ne umudumu ne gayretlerimi boşa çıkarmadı.

Yaptığım çörekleri ona veririm? diyerek eşi ve kendi payını gelen miskine verdi. O gün iftarlarını su ile açtılar. Ertesi gün yine oruç tuttular. Hz. Fatıma yine bir miktar arpadan çörek yapmıştı. Hz. Ali gelince, iftar sofrasını hazırladı. Yemeğe başlayacakları sırada kapıya bir yetim geldi. İçerdekilere seslenerek:

Hz. Ali adamın sesini duyunca eşine:

Hilal Çelikkol

Hz. Fatıma da babacığını çok seviyordu. Onu gölge gibi takib etmek istiyordu. Uhud savaşında babacığının yaralandığını duyunca bütün tehlikeleri göze alarak yanına vardı. Yanağına doğru akan kanı temizledi ve kül bastırarak durdurdu. Yarasını tedavi etmeye çalıştı.

Rasulullah'ın Neslini Devam Ettiren Nur Yumağı

O zamanlar daha yeni, yeni tv. ler çıkmış, henüz toplumdaki yıkıcığı pek fazla hissedilmiyordu. Fazla yaygın da değildi. Toplum henüz öz kaynaklarından fazlaca uzaklaşmış değildi. Hala örnek sayılabilecek insanlar vardı. Yaşlı kimse anlamına gelen şeyhler, pir-i faniler vardı mesela. Bu yaşlılar hikmetli sözler eder, iyiliğe hayra, Allah?ın rızalığına çağırırlardı. Aile büyükleri içinde?sofu? diye nitelendirilen pek mülayim, İslam?a bağlı, temiz ahlaklı zatlar bulunuyordu daha?

Bunun için seni ne kınar, ne de kayıp sayarım.

Hz. Fatıma zamanımız Müslümanları tarafından henüz keşfedilmemiş bir cevherdir! Model demeye bin şahit isteyen, zamanımız şişirilmiş kadın örneklerine baktığımızda O?nun örnekliğine ne denli muhtaç olduğumuzu da anlıyoruz. Dünya kadınları daha örnek şahsiyeti bulamadılar ki, esfel-i safiline düşenleri? örnek? kabul ederek peşlerine takılıyor. Güzelliklerinden başka hiçbir sermayesi olmayan film yıldızları, gizli işsizliğin semiren top modelleri, mankenler, artist diye idol kabul edilenlerin gayri meşru eşleri, dizi filmlerin yıldızları? ?onlardan ne köy olur, ne kasaba? dediğiniz daha düzinelerce model? Cehennem yakıtı beşer soysuzları? Allah?ın verdiği akıl, irade ve seçim hürriyetini kendi lehine kullanamayan akıl yoksunları? Kadın olmanın, kul olmanın, anne olmanın, eş olmanın anlamını ona bakarak anlayacakken görmezden gelenler?

Yetimin sesini duyan Hz. Ali kendi ve eşinin çöreklerini gelen yetime verince o gün de su ile iftar ettiler. Üçüncü gün yine oruç tuttular. Akşam sofra kuruldu. Bu kez kapıya Medine?de bulunan esirlerden biri geldi. Aç olduğunu söyleyerek yiyecek istedi. Sofradan çörekleri alan Hz. Ali çöreklerini esire verdi.

Selam ve dua ile...

Önce önü alınamaz bir furyaya kapılarak tv. sever bir toplum olduk, sonra toplumca tv. nin beyin yıkayıcı tüm olumsuzluklarını aldık. İstisnasız verilen her şeye sorgulamaksızın inandık. Başlangıçta inanmayanlar bile zamanla bu dehşetli manipülasyonların etkisine girerek dejenere oldular. Artık ev muhabbetleri mumla aranır olmuştu. Kumanda aletine sahip olmak dünyaya hükmediyor duygusu yaşatıyordu insanlarımıza.

Fahr-i Kainat Efendimiz evlenecek bir kimseyi tebrik edeceği zaman "Allah bunu senin için mübarek kılsın! Allah'ın bereketi senin üzerine Olsun! Allah ikinizi hayırda birleştirsin!" diye dua ederdi.

- Selamun aleyküm ey Ehl-i Beyt! Ben ümmeti Muhammed?in miskinlerinden biriyim. Gerçekten çok açım. Karnımı doyuracak bir şeyler verir misiniz? Beni burada doyururun ki Allah?ta sizi vaad ettiği cennette doyursun!

Hazreti Fatıma ile Hazreti Ali Sohbet Ediyordu:

Hazreti Fatıma radıyallahu anha Nebiler Efendisinin son çiçeği... Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem Efendimizin dünyada neslini devam ettiren nur yumağı... Kızlarının en küçüğü... Cennet gençlerinin efendileri Hz. Hasan ve Hüseyin'in anneleri... Hz. Ali kerremallahu veche efendimizin zevcesi... Eli değirmen döndüren "Fatıma ana" diye anılan bir sultane anne...

Hz. Ali , Rasulullah 'in huzurundan gayet neşeli bir şekilde çıkıp mescide vardı. Peşinden Efendimiz teşrif etti ve Bilal'e yönelerek; Muhacir ve Ensar'ı toplamasını söyledi. Ashab-ı kiram mescidde toplanınca Fahr-i Kainat minbere çıktı ve:

Resul-i Ekrem Efendimiz'i, Ümmü Seleme annemizin evinde buldum. Kapıyı çaldım ve selam verdim. İçeri buyur ettiler. Efendimiz bana yanında yer gösterdi. Ben de edebli, mahcub ve heyecanlı bir vaziyette başımı öne eğip oturdum. Halimi anlayan Efendimiz "Ya Ali! Öyle zannederim ki bir muradın var." buyurdu. Ben de: "Ya Rasulallah! Anam-babam sana feda olsun. Senin bereketinle sırat-ı müstakimi bulduk. Hayatımın sermayesi sensin. Nice zamandır ona cüret edip söyleyemedim." diye söze başlayınca bana tebessüm etti ve: "Herhalde Fatıma'yı istemeye geldin." buyurdu Ben de: "Evet" dedim. Bunun üzerine: "Fatıma'ya mehir olarak verebileceğin neyin var?" diye sordu. Ben de: "Bir kılıcım, bir devem bir de küçük zırhım var." dedim. Efendimiz: "Kılıcın sana lazımdır. Deven bineğindir. Zırhını sat Ya Ali!" buyurdu ve sözüne devamla: "Hak Teala kendi katında Fatıma'yı sana nikahladı. Senden önce melek gelip, bana bu hali haber verdi." dedi.

- Rabbim, Muhammed?in Ehl-i Beyti açlıktan ölüyor! diyerek yalvardı. O sırada Cebrail gelerek:

Hz. Fatıma Annemizin Hz. Hasan Hz. Hüseyin?den başka üç çocuğu daha oldu. Peş peşe olan bu çocuklar: Muhsin, Ümmü Gülsüm ve Zeyneb?di. Bunlardan Muhsin fazla yaşamayıp küçük yaşta vefat etti. Hayatında anne, kardeş acısı tadan Hz. Fatıma Muhsin?in vefatıyla evlat acısını tattı.

İnsan yeter ki bir arayışa karar kılsın, mümkünü yok amacına ulaşıncaya kadar Rabbinin desteğini almaya hak kazandığına inanıyorum. Bahsettiğim süreçten geçtiğim için biliyorum, sonunda kendime örnek alacağım şahsiyeti bulmuştum. O Tam da benim aradığım özelliklere sahip, peygamber ocağının en merkezinde yaşamış, vahye şahitlik etmişti. Böyle bir şahsiyetten ancak insanlığa rahmet bir örneklik çıkacağı gün gibi aşikardır.

Yanık Yüreğin Ağıtları

fatıma anamızdır..

- Ey Hasan?ın babası, bu ne hal! Haydi, kızım Fatıma?nın yanına gidelim! buyurdu.

o ise babasını istiyor,

Rasul-i Ekrem Efendimiz, o paradan bir miktarını alıp Bilal'e verdi. Bununla çarşıdan koku almasını tenbih etti. Düğün için gerekli zaruri ihtiyaçları çeyizleri almak üzere bir miktar daha aldı ve Hz. Ebu Bekir 'e uzattı. Paranın kalan kısmını da müminlerin annesi Ümmü Seleme 'ya emanet olarak gönderdi. Hz. Ebu Bekir , Selman ve Bilal yardımcıları birlikte çarşıya çıkıp çeyizlik eşyaları ve diğer ihtiyaçları temin ettiler. Çeyiz olarak alınan eşyalar şunlardı:

Gerçekte, Fatıma isteseydi çok lüks bir hayat sürebilir, bir değil birçok hizmetçisi olurdu. Müslümanlar Hz. Peygamber'in biricik kızı razı olsun, iyi bir hayat sürsün diye tüm varlıklarını onun önüne sürebilirlerdi. Ama o lüksün yerine çileyi seçti; tıpkı İslam toplumunun diğer fertleri gibi. Fakirlere kölelere, zayıflara baktı, zenginlere değil. Hz. Fatıma annesi Haticetü'l-Kübra'dan kalan bütün mirası İslam yolunda Allah için Resulullah'a vermiş ve evlendiği zaman sıkıntılarla karşılaştığında da bunda hiçbir pişmanlık duymamıştı.

gülümsüyor "bana ilk sen geleceksin" deyince...

O Benden Bir Parçadır

ZAMAN 02 Kasım 2009, Pazartesi

Şu ihtiyaç sahibi miskini gördün mü?

Kapımıza gelmiş, açlıktan kıvranıyor.

O babasının anasıydı gerçekten? Sadece babasının mı? Ümmetin de anasıdır! Annelerimizin örnek aldığı kadın kimliği Hz. Fatıma?da somutlaşmıştı. Vahyin ocağının ne büyük bir sorumluluğu olduğunu idrak edersek O?nun da ne büyük bir sorumlulukla vazifelendiğini anlamış oluruz. Bir kadın olarak Allah?a kulluğun zirvesini onda görmekteyiz. İbadetinde Rabbin rızalığına talip olmanın, vecd içinde vahye kanmanın örneği de o?dur.

Hz. Fatıma sevgili babacığının ateşinin yükseldiğini gördükçe adeta kendi kendine eriyordu. İçinin yanıklığını, ıstırabını: "Vah babama!.. Vay babamın çektiği ıstıraba..." diyerek dışa vuruyordu. Efendimiz de sevgili kızını teselli edebilmek için: "Kızım! Bugünden sonra baban hiç ıstırab çekmeyecektir. Kızım! Sakın ağlama! Ben vefat ettiğim zaman?İnna Lillahi ve inna ileyhi raciun' de!.." buyurdu.

Hz. Ali ile Hz. Fatıma arasında kurulan evlilik ümmete ibretler dolu örnek bir yuva oldu. Karı ile koca arasındaki sevgi saygı, samimiyet, hizmet ve güzel geçime en iyi örnek bir yuva. Bu yuvanın fertlerinden birisi üzgün olsa diğeri onun üzüntüsünü gidermek için gayret eder ve evdeki eksikleri görmezden gelerek musamaha ile karşılardı. Müşterek hizmet ve sohbet zeminleri oluşturularak birbirlerini dinler ve dertleşirlerdi. Fakat beşer olarak küçük kırgınlıklar da olmaz değildi.

Hz. Ali ile Hz. Fatıma 'nın dünya evleri üstün ahlaki meziyyetlerle donatılmıştı. Nurlu Neslin devamını sağlayan, bu evlilikte iltifat, saygı, edeb, iffet ve kıymet bilme önde gelen meziyyetlerdendi. Birbirlerinin fikir ve düşüncesine çok değer verirlerdi. Görüş ayrılığı olsa dahi müşterek bir noktada birleşirlerdi. Dava şuuruna sahib, samimi, sıcak bir aile kurmuşlardı. Bir muhabbet ocağı olmuştu onların birlikteliği. Öylesine bir muhabbetle birbirine bağlanmışlardı ki, gel-geç sevdalar onlara tesir edemedi. Ebedi hayatı kazanmak ve Allah'ın rızasına erebilmek onlar için her şeyden önce gelirdi. Kendileri yemez, ihtiyaç sahiplerine yedirirlerdi. Kapısına gelen fakiri reddetmezlerdi. Kendileri muhtaç oldukları halde başkalarına verirlerdi. Onların bu güzelliklerini, cömertliklerini ve isar halindeki davranışlarını Allah Teala Kitab-ı Keriminde övmüştü. Şöyle ki:

Medine'ye hicret ettikten sonra Hz. Fatıma'yı Hz. Ebu Bekir, Hz. Ömer ve daha başka sahabiler babasından istediler. Ancak Peygamberimiz bu istekleri nazikçe geri çeviriyor ve bekliyordu. Hz. Ali de Fatıma'ya talib oldu ve Peygamberimiz kızının bu konudaki görüşünü alarak Allah'ın vahiyle izin vermesinden sonra Ali ile Fatıma'nın evlenmelerine karar verildi. Daha sonra nikahları da Mescid'de kıyıldı. Mehir olarak Hz. Ali'den dört yüz dirhem gümüşü uygun gören Efendimiz onun zırhı ve atından başka bir şeyinin olmadığını öğrenince zırhını satmasını söyler. Hz. Ali dört yüzseksen dirhem gümüşe zırhını satar ve bunun dört yüz dirhemi mehir olarak Hz. Fatıma'ya verilir. Ancak Fatıma bu mihri çok bulur; kendisine en güzel mihrin kıyamet günü İslam ümmetinin Peygamber'in şefaatiyle affedilmesi olacağını söyler ve bu konuda dua eder. Ancak kendisi için ayrılan dört yüz dirhemi düğün masraflarına harcanmak üzere hibe eder. Nikah mescidde Peygamberimizin bir hutbesi ile ilan edilir: "Allah'a hamd... yüce Allah evlenmeyi bir görev, adalet, ve geniş bir hayır kılmıştır. Şimdi Allahu Teala bana kızım Fatıma'yı Ali b. Ebı Talib'e nikahlamamı buyurmuştur. Ey ashabım ben de sizi şahit kılıyorum ki Ali b. Ebi Talib mevcut gelenek ve Allah'ın emriyle söyleyeceğim şeyi kabul ederse dörtyüz dirhem gümüş mehirle kızım Fatıma'yı kendisine nikahladım. Yüce Allah kendilerinin varlıklarını biraraya getirsin ve bunu kendilerine mübarek kılsın. Rabbim nesillerini temiz, kendileriyle çocuklarını geniş rahmetinin anahtarı, yüce hikmetinin kaynağı ve Muhammed ümmetinin güvenlik sebebi kılsın... Rabbimden kendim ve sizin için mağfiret dilerim." Hz. Ali'nin şartları kabul etmesi üzerine sade bir törenle nikah kıyılır ve misafirlere bal şerbeti hurma ve gül suyu ikram edilir. Daha sonra hurma, yağ ve süzülmüş yoğurttan yapılan bir de düğün yemeği verilir. Yemeğin az olmasına rağmen yedi yüz misafirin yediği halde Allah'ın bereketlendirmesi ile yetip artar.

Cahiliye geleneğinde ağır işlerde ezilen kadınların aksine Hz. Fatıma sadece evin iç işlerinden, Hz. Ali de dış işlerinden sorumlu olacaktı.

Hz. Fatıma böylesine yoksul ve fakirlik içerisinde bir hayat sürdü. Birgün arpa öğütmek için el değirmenini çevirmekten avuçlarının içi kabardı. Bunu Hz. Ali'ye göstererek bir çare aramasını arzu etti. Hz. Ali da dilersen babacığına durumu açabilirsin dedi. Medine'ye esirlerin getirildiğini duyan Hz. Fatıma babacığından bir hizmetçi vermesini istedi. Rahmet Peygamberi Efendimiz kızına: "İstediğinden daha hayırlısını size haber vereyim mi?"

? Hamur yapmak mı istersin, yoksa ekmek pişirmek mi, diye sordu. Cariye:

en tatlı çocuklara...

Babasından ayrılıp Hz. Peygamber mescidine bitişik, zemini toprak eve yerleşirken çeyiz ve ev eşyası olarak şunları götürmüştü: Üç adet minder, bir halı. bir yastık iki eldeğirmeni, bir su tulumu, bir su testisi meşinden bir su bardağı, bir elek, bir havlu, bir koç postu eski bir kilim, hurma yaprağından örülmüş bir sedir, iki elbise, uzunlamasına örttüklerinde ayakları enlemesine örttüklerinde baslarını açıkta bırakan bir küçük yorgan.

O şanslı bir genç hanımefendiydi. Peygamber babası ve anneler sultanı Hz. Hatice'nin yanında onların gözetiminde eğitimini tamamladı. Rahmet ve şefkat pınarından doyasıya içti. Fakat küçük yaşta çok çileler çekti. Çocukluğu Kureyş'in zulum, baskı ve ambargoları altında geçti. Daha henüz ömrünün baharını yaşarken anneciğini kaybetti. Mekke'de Müslümanlara eza ve cefalar arttı. İşkenceler dayanılmaz hal aldı. Bunun üzerine babacığına hicret izni verildi. Daha sonra da aile efradı ile birlikte kendisi de Medine-i Münevvere'ye hicret etti.

Hz. Ali ile evliliği vefatına kadar süren Hz. Fatıma'nın, Hasan, Hüseyin, Muhsin, Ümmü Gülsüm ve Zeyneb adında üçü erkek ikisi kız beş çocuğu oldu. Resulullah'ın soyu Hasan ve Hüseyin kanalıyla devam etti. Çocuklarının herbirini İslam ahlakı ve üstün ilimle yetiştiren Hz. Ali ve Fatıma kendilerinden sonra İslam bayrağını dalgalandıracak Hz. Hüseyin ve Zeynep gibi fertler kazandırdılar ümmete.

selam hidayete tabii olanlara olsun...

Hz. Ali anlatıyor:

Asırlardır Hz fatıma anlatıldı bu topraklarda, bu nedenle hoca hanıma göre hakkında bir surenin olmaması mümkün değil, ayrıca "kişilerin kutsiyeti Kuranda geçmesiyle orantılıdır" düşüncesi de hoca hanımı bu uydurmaya itmiştir. Halbuki Hz Fatımanın değeri Kuranda geçmesiyle ölçülmemeliydi. Tabiki bu uydurma sadece orada bulunnları etkilemek için yapılmış ve devamı gelemiyecek bir durumdur. Ancak böyle bir duruma fırsat vermemek için aklı başında olanların gerekli titizliği göstermesi gerekir.

Hz. Peygamber kızını evlendirmekle ondan kopmadı, ilişkileri azalmadı; yine her sabah onları namaza kaldırır, bir yolculuğa, sefere çıkacağı zaman en son vedalaşacağı kişi Fatıma olur; döndüğünde ise hanımlarından önce ona uğrardı. Hz. Peygamber bu yeni yuvaya çok önem veriyor; İslam ümmetinin geleceğini bu yuvanın etkileyeceğini bilerek onları yönlendiriyor, eğitiyordu. Hz. Ali ve Hz. Fatıma arasında işbölümünü bizzat kendisi yapmıştı.

modelim sen isen gerçekten, vaktim az...

Rabbimiz bizi de onların yolunda gidenlerden, onlarla beraber haşrolanlardan eylesin...

Üç gündür hiçbir şey yemeyip yalnızca su ile iftarını açan Hz. Ali, adağının zamanı dolunca dördüncü gün, Hz. Hasan ile Hüseyin?in elinden tutarak Allah Resulü?nün yanına gitti. Açlıktan rengi solmuş, bitkin düşmüştü. Allah Resulü onu bu halde görünce:

Bir defasında kapıya vardı ve içeri girmeden geri döndü. Hz. Fatıma buna çok üzüldü. Hz. Ali eve geldiğinde hanımını üzüntülü gördü. Sebebini sordu. O da: "Ya Ali: Rasulullah geldi kapıdan içeri girmeden geri döndü, gitti" dedi. Buna Hz. Ali da çok üzüldü. Derhal sebebini öğrenmek üzere Rasulullah'akoştu, Fatıma'nın üzüntüsünü arzetti. Eve niçin girmediğini sordu. İki Cihan Güneşi Efendimiz birazcık sitemle: "Benim dünya ile ne işim var? Benim işlemeli perde ile ne işim var?" buyurdu. Hz. Ali meseleyi anladı ve hemen ailesine döndü ve Efendimizin hoşnutsuzluğunu haber verdi. Bunun üzerine Hz. Fatıma : "O perdeyi ne yapmamı emrediyor" dedi. Yine Rasulullah'ın huzuruna varan Hz. Ali'ye: "Fatıma'ya söyle; O perdeyi filan oğullarına göndersin" buyurdu. Bunun üzerine o perde yerinden indirilip ihtiyaç sahiplerine gönderildi. Rasulullah'ın istemediği bir şeyi onlar hiç istemezlerdi. Allah Rasulü babacığını memnun etmek onların en büyük arzusuydu. Bunun için sevgide kusur etmemeğe son derece dikkat ederlerdi. Efendimiz de damadı ve kızını çok severdi, fırsat buldukça onları ziyaret ederdi.

Hz. Fatıma, ağır hayat şartları içinde çocukları fazlalaştıkça işlere yetişmekte zorlanmaya başladı. Onun yaşadıkları bu zorluklar tatlı birer anı olarak bize kadar geldi.

Kitapsız ve ilimsiz bir tahsil hayatı da bizlere yeni ve dinamik ufuklar açmıyordu maalesef. Zaten baştan itibaren okuma özürlüydük. Okuyanlar ise kendi öz dinamiklerinin eserlerini okuyup aydınlanacağına, batının kültürel emperyalizminin rüzgarına kapılıp batıdan çok batıcı olmaya başlamışlardı. Gençlik hızla kişiliksizleşiyor, amaçsızlaştırılıyor, günü birlik yaşantılara özendirilerek nefsaniyetin gayyalarına atılıyordu. İster bilinçli bir toplum mühendisliği açısından bakın, ister çağın getirdiği değişimin zorunlulukları deyin, sonuçta kendini bilmez bir gençlik yetişiyordu. Ne kendiyle ne toplumuyla barışık olmayan, topluma vereceği hiçbir ideali olmayan tamamen benmerkezci bir egoyla yetişen bir gençlik içinde hala arayışlarını sürdüren ve hala varılacak bir menzilin olduğuna inananlar vardı pek tabii?

Sabret Kızım

Model yokluğundan şikayetlendiğimiz en çaresiz anda hayatlarımıza doğan bir güneş gibi bizi vahyin merkezine ulaştıran, paklayan, durulaştıran ve şahsiyetleştirendir O! Onun örnekliğini sahiplenen toplumlar artık medenileşmiştir. Onun yokluğu ise önce kadının sonra gençliğin, sonra neslin, sonra da toplumun fesada uğraması demektir.

nesil hocam, onları tanıyıpta hayran olmamak mümkün mü...?

Kadınlar, Hz. Fatıma'nın her halini model alabilir

Rasulullah 'in hizmetinde bulunan dadısı Ümmü Eymen bu meseleyi Ümmü Selleme annemize söyledi. O da Hz. Aişe 'nın evinde toplandıkları bir sıra da Efendimize durumu arzetti ve: "Ya Rasulallah! Haticetü'l-Kübra hayatta olsaydı bize söz düşmezdi. O bu işi tamamlardı." diyerek söze başladı. Vefakar Efendimiz, Hz. Hatice annemizin ismini duyunca; "Onun gibi hatun nerde bulunur? Herkes beni yalanlarken o tasdik etti. Bütün malını İslam yoluna sarfetti." buyurdu. Onun hizmetini ve büyüklüğünü bu vesileyle tekrar duyurdu.

Kalan unu öğüttükten sonra Allah Resulü?nün yanına gittim. Gecikmiştim,

Allah tarafından kendine, evine komşu edecek kadar dost görülen Hz. Hacer, neredeyse bir peygamber makamına layık görülen ve vahiyle taltif edilen Hz. Meryem, Peygamberimizin eşsiz eşi Hz. Hatice ve onun pak ailesinin tek varisi olmakla şereflenen, Peygamber soyunun devamı olan Hz. Fatıma? İnsanlık tarihine yöne veren karizmatik birçok örneğimiz, modellerimiz varmış meğer!

Ablaları da ağlıyordu. Peygamber babacığı ise kendilerine gülümsüyordu: "Zararı yok, su ile temizlenir" diyordu. Böylece nur parçası yavrularını sukunete kavuşturmağa çalışıyordu. Fakat küçük Fatıma ise hıçkırıklarını tutamıyordu. Onu susturabilmek için: "Ağlama kızım. Yüce Allah, babanı koruyacaktır." buyurdu ve ona Allah'ın hıfz u emanında olduğunu duyurdu. Bu şekilde onun korku ve endişelerini gidermeğe gayret etti.

bu yoğunlukta gelde oku.:)

Yeni gelin ve damata bu duaları yaptıktan sonra onların arasındaki muhabbeti kuvvetlendirmek için kızına: "Vallahi Ey Fatıma! Ben seni, ailemin en hayırlısına nikahladım! Allah hakkı için erin iyi erdir. Sahabenin evvelidir. İslam'da büyüğüdür. İlim de en derinidir. İmamların kadısı, İslam'ın kahramanıdır. Zinhar ona isyan eyleme ve emrine muhalefet etme!" diye nasihatta bulundu. Damadına da: "Ey Ali, Fatıma'nın hakkına riayet eyle! Onu hoş tut. O benden bir parçadır. Eğer onu üzersen, beni üzmüş olursun." buyurdu. Her ikisini de Allah'a emanet ederek oradan ayrıldı.

O, yaşının küçük olması sebebiyle ve bilhassa anneciği Hz. Hatice 'nın vefatından sonra babacığının yanından hiç ayrılmadı. Bazan babasının elini tutup Mekke sokaklarında gezdi. Bazan da babasının peşini takip etti. Müşriklerin işkencelerine maruz kalan babacığına yardımcı olmağa çalıştı. Bir gün babasıyla Kabe'ye gitmişlerdi. Kureyş Müşrikleri onları görünce toplandılar ve fısıltı halinde birbiriyle konuşmaya başladılar. Babacığı Kabe'nin yanında namaza durdu. Secdeye vardığında Ukbe İbni Ebi Muayt adındaki azgın müşrik, bir deve işkembesi getirerek babasının sırtına koydu. Geriye çekilip uzaktan birbirleriyle gülüşmeye ve dalga geçmeye başladılar. Buna çok öfkelenen küçük Fatıma babacığının sırtından o ağırlığı kaldırıp elbisesini temizlemedi. Fahr-i Kainat efendimiz secdeden başını kaldırdı ve o azgın kişilere ellerini açarak: "Allah'ım bu azgınları sana havale ediyorum Ya Rabbi! Kureyşi sana bırakıyorum" buyurdu.

Hz. Fatıma ve Ali ailesi cömert bir aile idi. Oruçlu oldukları bir günün akşamı iftar için hazırladıkları bir miktar yiyeceği sofraya koymuşken kapıya gelen bir yoksula verirler ve suyla iftar edip ertesi gün yine oruç tutarlardı.. O akşam bir yetim, üçüncü akşam bir esir gelir ve her defasında bir parça yiyeceklerini aç oldukları, canları çektiği halde yoksula, yetime ve esire yedirirler, kendileri de sadece su ile üç gün oruç tutarlar. Kur'an-ı Kerim'de İnsan suresinin şu ayetleri bu olay üzerine nazil oldu "... İyiler de karışımı kafur olan bir kadehten içerler; bir kaynak ki Allah'ın kulları ondan içerler, fışkırtarak akıtırlar. Adaklarını yerine getirirler ve şerri salgın olan bir günden korkarlar. Yoksula, yetime ve esire sevdikleri yemeği yedirirler. 'Biz size sırf Allah rızası için yediriyoruz, sizden karşılık ve teşekkür beklemiyoruz. Çünkü biz suratsız, çok katı bir gün dan ötürü Rabbimizden korkarız' derler. Allah da onları o günün şerrinden korumuş onlar e parlaklık ve sevinç vermiştir..."

? Nerede kaldın ey Bilal! diye sordu. Ben:

Hz. Ali zırhını alıp çarşıya çıktı. Yolda Hz. Osman ile karşılaştı. Zırhını satacağını söyleyince Hz. Osman istediği bedeli 480 dirhemi verdi ve satın aldı. Sonra ona: "Ya Ali! Bu zırha sen benden daha layıksın. Lütfen hediyem olarak kabul eyle." diyerek geri verdi. Hz. Ali , bu muhabbet ve hediyeye çok sevindi. Zırh gömleğini ve parayı alarak İki Cihan Güneşi Efendimize getirdi. İki seçkin ashabının karşılıklı muhabbetinden ve yardımlaşmasından pek memnun kalan Efendimiz. Hz. Osman'a dua etti. Onun nazik davranışını takdir etti.

1 adet kadife yorgan, 1 adet yüzü deri içi lif dolu yastık, 3 adet minder. 2 döşek, 1 koç postu, 1 adet topraktan yapılmış su testisi, 1 su tulumu, 1 elek, 1 kilim, 2 adet Yemen işi, üzerleri gümüşle işlenmiş elbise, 2 adet el değirmeni, 1 meşin su bardağı, 2 adet çanak çömlek, 1 adet hurma yaprağından örülmüş sedir.

? Ona merhamet ettiğin için Allah da sana merhamet etsin, diye bana dua buyurdu.?

? Ben çocuğa bakayım sen unu öğüt, dedi.

buyurdu. Fatıma, "sütten kesilmiş" anlamına gelmektedir.

Ey bütün insanlığın hayırlısının kızı!

gamze alıntılarının büyük bir çoğunluğunu okudum.. Ben bayan iken hayranımdır bir davası olan ve davası için mücadele edebilen kadınlara. Onların çektikleri güçlüklere bakarken gıpta ederim.. hani insan kendi rahatlığını görüp şükrederken ben bu rahatlığımdan rahatsızımdır çoğu kez.. sancılanırım.. hz fatıma, hz hatice, hz aişe ve efendimizin çevresindeki diğer kadınların ortak özelliği çok akıllı, sabretmeyi bilen, anlayışlı ve herşeyden de önemlisi davasının farkındalığıyla hareket eden ve o yüzden karşılaştıkları güçlükleri peygamberi ahlakla ahlaklanmış olmalarının verdiği o sonsuz tevekkülle alt edebilen asırlarının dava kadınları olmalarıdır.. Allah bizleri cennette onlarla birlikte olmayı nasip etsin..

Hz. Fatıma'ya Hz. Ali de o derece değer verirdi ki dönemin şartları gereği müslüman erkekler birden fazla kadınla evlenmek durumunda kaldıklarında Hz. Fatıma da Hz. Ali'nin diğer erkekler gibi başka bir kadınla evlenmek isteyebileceğini düşünerek, ona eğer evlenmek isterse bu konuda kendisinden yana bir problemin olmayacağını söylemiş, ısrar etmiş, Ali ise Peygamber kızının üzerine herhangi bir kadın almayı kendisine yakıştıramadığı için buna yanaşmamıştı. Hz. Fatıma bizzat babası Resulullah'a çıkmış ve Ali'nin bir başka kadınla daha evlenmesi gerektiğini söylemiş ama Rasulullah kızının bu isteğini geri çevirmiştir. Hz. Fatıma İslam'a yararlı olacağını varsayarak Hz. Ali'den kendi üzerine herhangi bir kadını almasını isteyecek derecede, fedakar, kendi çıkarını değil ümmetin geleceğini düşünen bir örnek İslam kadınıydı.

? Allah?ın verdiği ve aldığı her şey Allah?a aittir. Her canlının bir ömrü vardır. Sabret! Ve ecrini Allah?tan bekle, buyurdu.

Küçük Muhsin hastalanmış ve her geçen gün hastalığı biraz daha artıyordu. Allah Resulü onu sık sık ziyaret ediyor durumunu soruyor, hastalığına çare arıyordu. Ancak çare yoktu. Oğlunun hastalığı artınca Hz. Fatıma, Efendimize haber göndererek evine çağırdı. Peygamber Efendimiz sahabileriyle birlikte Hz. Fatıma?nın evine gitti. Kızını teselli ederek, evlat acısını dindirmeye çalıştı.

"Hz. Ali ile Hz. Fatıma'nın nafile oruç tuttukları bir akşam vakti kapılarına bir fakir gelir. "Allah için" diyerek birşeyler ister. Onlar da kendileri için hazırladıkları iftarlıkları olduğu gibi fakire verirler. Peşpeşe üç gün aynı vakitte akşam ezanı okunacağı zaman değişik kılık ve kıyafette yoksul, garib birileri kapılarına gelir; "Allah için" diyerek dilekte bulunur. Hz. Ali ile Hz. Fatıma birlike hazırladıkları iftarlıkları olduğu gibi bu yabancı garib kimseye verirler. Kendileri üç gün birşey yemeden peşpeşe su ile oruç tutarlar. Onların bu güzel hali, gönüllerindeki engin infak şuuru Allah Teala'nın hoşuna gider ve şu ayet-i celile ile methü sena edilirler. Mealen:

? Allahım! Ben onları seviyorum. Sen de onları sev. Onları sevenleri de sev, buyurdu.?

Yeni bir hayat başladı. Nurlu bir ocak kuruldu. İki Cihan Güneşi Efendimizin neslini devam ettirecek bir nur yumağı oluştu. Bu mesut evlilikten "seyyid" "şerif" ünvanlarıyla anılan bahtiyar insanlar dünyaya geldi. Cennet gençlerinin efendileri ve cennet hurilerinin hanımefendileriyle nurlu nesil devam etti.

Fazilet ve yakin sahibi Fatıma!

Şeyda Hekimoğlu

Eşinin arzusu dışında hareket etmedi

Uzman Psikolog Mücahid Gültekin de, Hz. Fatıma'nın çocukken aldığı eğitim ve çocuklarını eğitme yöntemlerini anlattı. Günümüzde aile, gençlik ve çocuk açısından trajik bir tabloyu yansıtan veriler olduğunu kaydeden Gültekin, uyuşturucu, intihar gibi eğilimlerin her geçen gün arttığını belirtti. Özsaygısı olmayan 'salla gitsin' gençliğinin yetiştiğini söyleyen Gültekin, "Modern hayatın psiko-eğitimini Hz. Fatıma'nın hayatına götürürsek bir örümcek ağı gibi örülmüş olduğu görülecektir. Hayatımızda çocuklarımızı eğitirken Hz. Fatıma'yı model alırsak sağlıklı aile ortamları oluşacaktır." dedi.

Ey Cennet Hanımlarının Seyyidesi! Binlerce dua ve selam sana?

Hz. Fatıma Annemizin peş peşe beş çocuğu olmuştu. Çocukların birbirine yakın zamanlarda doğması, onun işlerini daha da zorlaştırdı. Bir yaşından beş yaşına kadar tam beş çocuğa aynı anda bakıp bir de o günkü şartlarda ev işlerini yapmak, gerçekten altından kalkılacak gibi değildi. İşlerin yoğunluğundan bazen istenmeyen durumlarla karşılaşıyordu.

Halini Allah?a arz ederek, miskinlikten kurtulmak istiyor?

"Ey kızım Fatıma! Ey halam Safiyye! Allah katında makbul olan ameller işleyiniz. Yani bana güvenip tembellik etmeyiniz. Çünkü Ben, sizi, Allah'ın azabından kurtamam!..." buyurdu. İnsan için ancak çalıştığının karşılığının verileceğini duyurdu. Kişiyi ancak iman ve amelinin kurtaracağına dikkat çekti.

Kesin o zamanda kıskanırım onları:)

Platformun kurucu üyelerinden Yasemin Çoban, bir kadının hayatının tüm devrelerinde Hz. Fatıma'yı model alabileceğini ifade etti. Çoban, "Modern dünyanın 'kendine güven', 'tüket at' mantığı gibi kadınlara dayattığı Müslümanlık ahlak ve kültürüne uymayan modeller var. Biz de genç kızlara, bayanlara model olarak Hz. Fatıma'yı sunmak istiyoruz." şeklinde konuştu.

Bana İlk Kavuşacak Sensin?

Hz. Fatıma 'nın acıları bitmeyecek ve yüreğinin ateşi sönmeyecekti. Sevgili babacığından ayrıldığı günden sonra güldüğü hiç görülmemiştir. Kabr-i şerifi ilk ziyaret eden Hz. Fatıma oldu. Gözyaşları içerisinde mezara bakarak bir süre öylece kalakaldı. Sonra sevgili kocası Hz. Ali'ye dönerek: "Allah'ın Rasulü'nün üzerine toprak atmaya gönlünüz nasıl razı oldu?" dedi. Yüreğinin yanıklığını isyana varmayan ağıtlarıyla şöyle dile getirdi: "Üzerime öyle musibetler döküldü ki, şayetonlar gündüzlerin üzerine dökülseydi, kararır da gece olurdu."

İki Cihan Güneşi Efendimiz Ümmü Seleme annemizle Ümmü Eymen'den Fatıma'yı giydirip kuşatmalarını istedi. Bir deve getirilip süslendi. Hz. Fatıma bindirildi. Yuları Selman-ı Farisi 'ın eline verildi. Huzur ve neşe içerisinde Hz. Ali'nin evine getirildi. Böylece kadınlık aleminin hanımefendisi Hz. Fatıma şanına yakışan bir sadelik içinde gelin oldu. Bu mesut düğün hicretin 2. yılının Zilhicce ayında yapıldı.

Umarım anlaşılmışımdır.

Ümmü Eymen'in anlattığına göre Resul-i Ekrem Efendimiz kendisi gelinceye kadar Hz. Ali'nin Fatıma'nın yanına gerdeğe girmemesini emir buyurmuştu. Efendimiz gelip kapıyı çaldı. Dadısı Ümmü Eymen karşıladı. Selam verdi. İçeri girmek için izin istedi. İzin verilince girdi ve: "Kardeşim burada mı?" diye sordu. Ümmü Eymen: "Ya Rasulallah! Kardeşin kim?" dedi. Efendimiz de: "Ali ibni Ebi Talib" buyurdu. Dadısı: "Sen kızını onunla nikahladığına göre o nasıl kardeşin olur?" dedi. Efendimiz: "Evet! o öyledir." buyurdu. Yani o benim dinde kardeşim olur. Fatıma ile evlenmesinde bir sakınca yoktur dedi. Sonra bir kapla su getirtti. Abdest aldı ve Hz. Ali'yi çağırdı. Abdest suyundan göğsüne iki omuzunun arasına serpti. Sonra Hz. Fatıma'ya da aynı şekilde davrandı ve: "Allahümme barik fima ve barik lehüma fi neslihima= Allah'ım bu evliliği mübarek kıl! Onlara ve nesillerine mübarek kıl." buyurdu ve: "Ey Allah'ım! Fatıma ve zürriyeti hakkında kovulmuş şeytandan sana sığınırım." diye dua etti. Hz. Ali için de aynı duayı tekrar ederek: "Allah'ın ismi ve bereketiyle gir zevcenin yanına." buyurdu.

"Onu sevenleri, Allah'ın Cehennem'den uzaklaştıracağı için kızıma Fatıma adını verdim."

Bu yorum size garip gelecek, size yakın zamanda şahit olduğum bir olayı anlatayım belki hak verirsiniz. Bir hoca hanım Hz Fatımayı anlatıyor Kurandaki fatıma suresinden alıntılar yaparak. Bakakaldım, acaba hangi sure diye düşündüm durdum, olur ya halk arasında fatıma suresi diye bilinen bir sure vardır. Ama Kuranda peygamberin sadece eşi ile ilgili ayetler var.

O, hassas ruhlu, zayıf yapılı idi. Yaşından beklenmeyecek derecede yüce bir ahlaka sahibti. Üstün bir zekası, halim ve selim bir yapısı vardı. Son derece mütevaziydi. Söz ve davranışlarında vakurdu. Çok az konuşurdu. Ağzından çıkan sözler inci danesi gibi hikmetler saçardı. Cömertti, zahidane yaşamayı severdi. Ev işlerinde maharetli ve becerikliydi. İki Cihan Güneşi Efendimizin bir parçası ve kalbinin meyvesiydi. Bu sebebten ona Peygamber'e hısım, akraba ve damat olabilme şerefine erebilmek için ashab-ı kiramın büyüklerinden dahi talepler gelmişti. Önce Hz. Ebu Bekir sonra Hz. Ömer dünür olmuştu. İki Cihan Güneşi Efendimiz bu yakın dostlarına: "Fatıma hakkında Allah Teala'nın emrini bekleyelim." buyurmuştu. Bu haberler Medine'de yayılınca Ebu Talib ailesi Hz. Ali'yi bu konuda acele davranması için uyardı. Onun da gidip talib olmasını istediler. Fakat o: "Ebu Bekir ve Ömer'den sonra bana verirler mi?" diye çekindiğini söyledi. İkna ederek onu istemeğe razı ettiler. Evliliği ile ilgili olarak Hz. Ali kendisi şöyle anlatır:

Ne güzel çeyiz!.. Ne mütevazi eşyalar!... Ne sade hayat!... Ne mutluluk!.. Ne kolay evlilik!.. Günümüz insanına ne ibretli ders!.. Gençlerimize ne eşsiz örnek!... Allah'ım cümlemize hisse almayı nasib et!... Amin.

Hz. Ali efendimiz anlatıyor:

Bu dualarda ifadesini bulan Ehl-i Beyt sevgisinin Peygamber sevgisi ve dolayısıyla Allah sevgisine vesile olacağına inanan müminler, bu sevgiye özel bir önem vermişlerdir.

Hz. Fatıma Peygamber babacığının kendisine sır olarak söylediği sözlerle teselli bulmağa çalışıyordu. Beş çocuğu, üçü kız, ikisi erkek etrafında pervane gibi dönüyorlardı. Ama o ilahi kaderin kaza safhasına çıkacağı zamanı bekliyordu.

Emrin başım üzerine ey amcaoğlu!

- Allah size selam gönderdi ey Muhammed! Ehl-i Beytini kutla! Onlara şu ayeti oku:

? O kullar, şiddeti her yere yayılmış olan bir günden korkarak verdikleri sözü yerine getirirler. Onlar, kendi canları çekmesine rağmen yemeği yoksula, yetime ve esire yedirdiler. ?Biz sizi Allah rızası için doyuruyoruz; sizden ne bir karşılık ne de bir teşekkür bekliyoruz.? .? buyurdu.

Hz. Fatıma eşini dinleyerek Efendimizden bir hizmetli istedi. Kızı Fatıma?nın artık ev işlerini yapmakta çok zorlandığının farkında olan Efendimiz, kızına yardımcı olması için bir yardımcıyı gönderdi.

"Halk arasında konuşulanları duyan azadlı kölem bir gün bana: "Ey Ali! Fatıma'nın Rasulullah 'den istendiğini biliyor musun?" dedi. Ben de: "Bilmiyorum." dedim. Tekrar bana: "Ey Ali! Rasulullah'a gidip Fatıma'yı sana nikahlamasını istemekten seni alıkoyan nedir?" dedi. Ben de: "Yanımda birikimim yok." dedim. O da: "Rasulullah'a gidersen, muhakkak sana Fatıma'yı nikahlar!." diyerek bana gitmemi ısrar etti. Ben ise bu konu için Rasulullah 'in huzuruna çıkmaktan çekiniyordum. Fakat akrabalarımın hepsi bana: "Fatıma'yı Rasulullah'tan bir de sen iste." diye teşvik ediyordu. Sa'd ibni Mu'az , bu hususta beni ikna eyledi. Nihayet çekinerek, sıkılarak da olsa Rasulullah 'e bu teklifi götürmek üzere evden çıktım.

Bir gün Hz. Fatıma?nın yanına uğradım. Değirmende un öğütüyordu. O un öğütürken oğlu Hüseyin bir tarafta ağlıyordu. Tam da namaz vaktinin geldiği bir zamandı. Mescide gidemedim. Fatıma?ya:

cümlemizden ciceğim.

Birgün Resul-i Ekrem Efendimiz kızını ziyarete gitmişti. Damadını evde göremeyince kızına: "Amcanın oğlu nerede?" diye sordu Hz. Fatıma da: "Aramızda ufak bir şey geçti. O sebeple çıkıp gitti." cevabını verdi. Bunun üzerine İki Cihan Güneşi Efendimiz dışarı çıktı ve Sehl İbni Sa'd 'a: "Ya Sehl git Ali'ye bak. Nerede ise bana haber ver." buyurdu. Sehl doğru mescide koştu. Hz. Ali'nin orada uyumakta olduğunu gördü. Dönüp geldi ve mescidde yattığı haberini verince Efendimiz kalktı mescide gitti. Hz. Ali toprak üzerine uzanmış uyuyakalmıştı. Rahmet Peygamberi Efendimiz damadını bu vaziyette görünce mübarek elleriyle yüzündeki tozları sildi. Üstü başı toprak olduğu için "Ey Ebu Turab kalk!" diye seslendi İki Cihan Güneşi Efendimizin sesini duyan Hz. Ali derhal ayağa kalktı. Üstü başı toz toprak içinde olmuştu. Fahr-i Kainat Efendimiz elbisesini temizlemeğe yardım etti ve elinden tutarak evine götürdü.

Bir defasında Hz. Ali ile Hz. Fatıma karşılıklı sohbet ediyorlardı. Birbirlerine iltifatlarda bulunuyor ve: "Hangimiz Allah'ın Rasulü'ne daha sevgilidir? Kızı mı? Damadı mı?" diye konuşuyorlar ve tatlı tatlı gülüyorlardı. Tam bu sırada Resul-i Ekrem yanlarına çıkageldi. Onları neşeli görünce pek sevindi. Babacığına çok düşkün olan Hz. Fatıma gülümseyerek: "Babacığım. Ali ile sizin yanınızda hangimizin daha sevimli olduğumuz üzerinde konuşuyorduk." dedi. Bunun üzerine Rahmet Peygamberi Efendimiz hem kızına hem de damadına beslediği derin sevgiyi şöyle ifade etti: "Kızım sen, babanın evladına olan tabii sevgisinden dolayı bana Ali'den daha sevgilisin. Fakat Ali de benim gözümde senden daha kıymetli ve daha çok izzet sahibidir." buyurdu. Her ikisini de değişik yönlerden sevdiğini duyurdu. Her fırsatta Onların aralarındaki muhabbetin artmasına gayret etti.

Yüce Allah, karşılıklı hısımlıklarla nesebleri birbirine katmayı emir buyurmuş ve bununla günahları ortadan kaldırmıştır.

Her çocuk gibi bir gün Hz. Hasan ile Hüseyin hastalanmıştı. Hz. Ali, Hz. Fatıma ve cariyeleri:

Bundan sonra ocağı yakmak için odun toplamaya gitti.?

teşekkürler gamze kardeş...

Kadınlık aleminin en parlak yıldızı, her yönü ile yolumuzu aydınlatan hanımlar sultanı Hz. Fatımatü?z-Zehra, Hz. Ali ile yaptığı güzel evlilikten yaklaşık bir yıl sonra, hicretin üçüncü yılı, Ramazan ayında dünya tatlısı bir evlada sahip oldu. Hz. Hasan?ın doğumu, aile özellikle Hz. Fatıma için çok güzel ve özel bir başlangıç oldu. Artık o bir anneydi. Bu bambaşka bir duyguydu. Onun bu duygusunu diğer annelik duygularından ayıran önemli ve özel kılan bir yanı vardı. Bu, Hz. Fatıma?nın Allah Resulü?nün soyunu devam ettiren neslin annesi olmasıydı.

Hastalığı ağırlaştıkça ümmetini daha çok düşünüyor ve onları cehennemin korkunç alevlerinden kurtarmak istiyordu. Yine etrafında bulunanlara: "Namaza... Namaza dikkat... Namaza... Namaza... devam ediniz!..." buyurarak İslam'ın ana direğini iyi muhafaza etmek gerektiğini vurguluyordu.

Müslümanların çektiği sıkıntılar ve savaşlar bu aileyi de etkiliyor, Hz. Fatıma da diğer müslümanlar gibi yarı aç yarı tok yaşıyordu; Peygamber kızı olmasından dolayı hiçbir ayrıcalığı yoktu. Hz. Ali'nin ekonomik durumu genelde iyi olmamasına rağmen Beytü'l-Mal'den haklarından fazla bir şey almadılar. Hz. Ali ticaret yapıp dünya malı biriktirme yerine Hz. Peygamber'in katipliğini yapıyor, İslam ümmeti için ilim biriktiriyordu. Hz. Fatıma ise avuçları kabarana kadar un öğütüp kendi işini kendi yapıyordu. Bu yuvada katı kurallar yoktu; Hz. Ali ev işlerinde Hz. Fatıma'ya yardımcı oluyordu. Hz. Fatıma da Hz. Ali'ye. Fatıma'nın ev işlerinde çok yıprandığını gören Hz. Ali Peygamberimize gelerek bir hizmetçi verip veremeyeceğini sorduğunda Hz. Peygamber, "Ya Fatıma, Allah'tan kork; Rabbinin farzını ifa et; eşinin hizmetine bak. Yatağına girdiğinde otuz üç defa tesbih oku, otuz üç defa hamd et, ve otuz dört defa tekbir getir. Bunların toplamı yüzdür; bunları okuman senin için daha hayırlı olacaktır" diyerek bu isteği geri çevirdi; onlar da razı oldular.

Gönüllü kadınların kurduğu Hz. Fatıma Platformu tarafından İstanbul Fırat Kültür Merkezi'nde Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed'in kızı Hz. Fatıma'yı anma programı gerçekleştirildi. Bu yıl 6'sı düzenlenen programda, Hz. Fatıma'nın evlatlık, eşlik, annelik, toplumsal sorumluluk ve kulluk yönleri anlatıldı. Platformun kurucularından Necla Saygan, kadınların önem verdiği gerçek kariyer ve ilmin Hz. Fatıma'nın hayatında görüldüğünü belirtti.

enter biz derken?

Zor şartlara rağmen annelik

Hz. Ali siparişleri alıp huzura getirdi. İki Cihan Güneşi Efendimiz hurmaları bir kaba boşaltıp mübarek elbisesiyle ezdi. Biraz un, yoğurt ve tereyağı ile karıştırarak tatlı bir düğün yemeği yaptı. Arapların meşhur "Hays" adını verdikleri bu yemeği tabaklara koydu. Bu velime hazırlığından haberdar olan Sa'd İbn Ubade katkı olmak üzere derhal bir koyun kesti getirdi. Bir başka sahabi yağ, un v. s. getirdi. Hazırlıklar tamam olunca Resul-i Ekrem efendimiz: "Ya Ali! Ashab-ı Kiramı davet et! Dostlarını davet et!" buyurdu. O da dışarı çıkıp ashabı davet etti. Gelenler onar onar içeri alınıp sıra ile sofraya oturtuldu. Bu şekilde sofralar dolup taştı. Gönülleri bereket, rahmet kuşattı. Hz. Ali o gün velime yemeğinden yediyüz kişinin yediğini nakletmiştir.

- Ey Muhammed?in ev halkı! Ben muhacirler çocuğuyum. Babam şehit oldu. Beni doyurun ki Allah?ta vaad ettiği cennette sizi doyursun.

Ey müslümanlar! Yüce Allah Fatıma'yı Ali'ye nikahlamamı bana emir buyurdu. Sizler şahit olunuz; Fatıma'yı 400 miskal gümüş mehirle Ali'ye nikahladım." buyurarak kısa ve öz bir hitabede bulundu. Sonra Hz. Ali kalktı ve: "Söze Hak Teala'ya hamd ederek başladı. Peşinden Rasulullah kızı Fatıma'yı bana nikahladı. Onun mehri benim küçük zırh gömleğimdir. Ben buna razı oldum. Sizler de bu akde şahid olun" dedi. Ashab-ı Kiram bu hayırlı işe çok sevindi. Cümlesi ayrı ayrı Hz. Ali'yi tebrik etti. Sonra Resul-i Ekrem , Ali'nin evine geldi ve: "Ya Ali! Var git küçük zırh gömleğini sat, parasını bana getir." buyurdu.

- Çocuklar iyileşirse, Rabbimize şükretmek için üç gün oruç tutacağız, diye nezrettiler. Çocukların ikisi de kısa zamanda iyileşti. Hz. Fatıma, eşi ve hizmetlisi oruç tutmaya niyet ettiler ama evde iftar için yiyecek hiç bir şey yoktu. Hz. Ali ücretini daha sonra ödemek üzere bir miktar arpa satın aldı. Hz. Fatıma arpanın bir kısmı ile evde bulunan herkese birer çörek pişirdi. Hz. Ali akşam namazından sonra iftar etmek için evine geldiğinde Hz. Fatıma sofrayı kurdu. Sofrada ekmek, biraz hububat ve biraz da tuz vardı. Tam yemeğe başlayacaklardı ki kapıya bir fakir geldi ve seslendi:

Ben çocuğa bakayım sen unu öğüt

Beyi ve çocuklarıyla ehl-i beyt'i teşkil eden ümmetin hanımlarının seyyidesi...

Saygan, "Kadınlar olarak bir modele ihtiyacımız var. Hz. Fatıma'nın hayatı gündeme geldikçe model olarak örnek olduğunu görüyoruz. Toplumda kadın, eş, kul, insan olarak kadınların nasıl bir tutum belirleyeceğinin cevapları ondadır. Toplum üzerinden bizlere modern dünya daha fazla özgürlük vaat ediyor.

Hz. Fatıma , Peygamber babasının engin sevgisi ve bol şefkati altında büyüdü. Babacığındaki merhameti ve güzel ahlakı, anneciğindeki asaleti, cömertliği, babacığına karşı hizmet, hürmet ve muhabbeti gördü. İslam uğruna çektiği sıkıntılara nasıl katlandığını ve o yolda fedakarlığın en güzel örneklerini bizzat yaşarak öğrendi. Tam bir iffet ve izzet-i nefs numunesi olarak bütün güzellikleri hayatına nakşederek kendisini yetiştirdi.

Gerek Allah Resulü?nün gerekse diğer kızlarının erkek çocukları vefat etmiş, Efendiler Efendisi?nin soyunu Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin devam ettirmiştir. Allah Resulü bu gerçeği şu hadis-i şerifleri ile dile getirmiştir. ?Her insanın soyu, erkek çocuğu vasıtası ile devam eder. Benimki müstesna. Benim soyum Fatıma ile devam edecektir. Ben onların babasıyım.?

Cennet hurilerinin hanımefendisi...

O, Bi'setten yaklaşık bir yıl önce Mekke'de doğdu. Resul-i Ekrem efendimiz ona Fatıma adını verdi. Deylemi'nin Ebu Hureyre 'den rivayet ettiği bir hadis-i şerifte:

Hz. Ali ilim şehrinin kapısı, harb meydanlarının korkusuz arslanı, alim, mücahid bir yiğit!.. Hz. Fatıma'da Rasulullah'ın ciğerparesi, pırlantası ve nur parçası, kendi dünyasının hanımefendisi bir bahtiyar!.. Hz. Aişe annemizin bildirdiğine göre insanlardan Rasulullah 'e en sevgili olan Hz. Fatıma idi. İçeri girdiğinde Efendimiz ayağa kalkar ve yerine oturturdu. Bir sefere çıkarken veya seferden döndüklerinde önce mescide girer, iki rekat namaz kılar ve sonra sevgili kızına uğrardı. Onunla bir müddet sohbet ederdi.

Ne mutlu ki bana O?nu bulabildim. Artık yolumu hiç şaşırmayacağım. Kimliğimi, aidiyetimi, şahsiyetimi ne olursa olsun kaybetmeyeceğim! O bana ve tüm kadınlara vahyin yolunu gösteren sönmeyen bir meşaledir! Allah O?ndan razı olsun!

yazının hepsini okudum çok güzel bir yazı paylaştığın için Allah razı olsun, gerçekten model almamız gereken insanlardan biri

?Allah Resulü kızı Fatıma?ya, ona hizmet etmesi için Fidde en-Nevbiyye isimli bir cariye gönderdi. Cariye çok becerikli bir hanımdı. Allah Resulü ona sıkıştığında ve zorda kaldığında okuması için bir de dua öğretti. Cariye, Fatıma?nın yanına gelince, Fatıma ona iş bölümü yapmayı teklif ederek:

? Fatıma?ya uğradım. Yardıma ihtiyacı vardı. Onun un öğütmesine yardım ettim, dedim. Allah Resulü buna çok sevindi ve:

Abdullah İbni Mesud Kabe hareminde Resulullah Efendimize bu tür eziyet edenlerin sonlarının çok feci olduğunu şöyle anlatır: "Allah Hakkı için o azgın müşrikleri Bedir günü gördüm. Hepsini katlettiler. Bir kısmını sürüyerek Bedir kuyusuna attılar".

"Ey insanlar! Siz bana karşı hiçbir şeyle delil bulamazsın! Zira, Ben ancak Allah'ın kitabı Kur'an-ı Kerim'in helal kıldığını helal, haram kıldığını da haram kıldım.

Hazret-i Fatıma radıyallahu anha annemizin hayatı, kıyamete kadar gelecek İslam hanımefendilerinin örnek alacağı ibretlerle, ahlaki meziyyetlerle doludur. O'nun evliliği, çeyizi, ev işlerindeki becerisi, mahareti, beyine karşı samimi, sevgi dolu hizmetleri, komşuluk münasebetleri, ilmi, irfanı ve infakı günümüze ışık tutmaktadır. O, eşyanın kölesi, hizmetçisi olmadı. Allah ve Rasulünün sevdiği yolda samimi kul olabilmek için gayret etti. Hayatını bu hedef ve gaye içerisinde geçirdi. Fahr-i Kainat Efendimiz kızını ve torunlarını çok severdi. Onları görmek için sık sık damadının evine giderdi.

Hangimiz Daha Sevgili?

Cenab-ı Hak'tan Hz. Fatıma annemizin ahlakından hisseler alabilmeyi ve cümlemizi şefaatine nail eylemesini niyaz ederiz. Amin.

Biz bunu Hz. Fatıma'nın kulluğuyla Allah'a kilitlenmiş, biçimsellik ve konfordan uzak olan kalbindeki mutmain konforlukta buluyoruz." diye konuştu.

?Bir gün Allah Resulü ve bir grup sahabe ile birlikte aramızda hiçbir konuşma olmadan sessizce yürüyorduk. Allah Resulü gruptan ayrılarak Fatıma?nın evine gitti. O sırada Fatıma çocukları ile meşguldü. Onları güzelce yıkayıp, güzel elbiseler giydiriyor, kokular sürerek takılar takıyordu. Bizi görünce Hüseyin koşup Allah Resulü?nün yanına geldi ancak annesinin Hasan ile henüz işi bitmediğinden yanımıza gelmemişti. Allah Resulü onu ortada göremeyince:

Bilal-i Habeşi anlatıyor:

Rahmet Peygamberi baba-cığının vefatından altı ay geçmişti. Hz. Fatıma da hastalanıp yatağa düştü. Hicretin on birinci yılı, Ramazan ayına girilmişti. Rahatsızlığı şiddetlenince çocuklarının dışarı çıkarılmasını Hz. Ali'den istedi. İçeriye anneciğim dediği Ümü Rafi' ile Hz. Esma binti Umeys girdi. Kendisine abdest aldırıp yalnız bırakılmasını istedi. Rabbime dua ve niyazda bulunmak istiyorum dedi. Derin bir niyaz halindeyken nazenin bedenini odanın içinde bırakarak ruhunu Rabbine teslim eyledi.

Eve gittiklerinde Hz. Fatıma?nın da bitkin düştüğünü, karnının sırtına yapıştığını gördü. Açlığın şiddetinden gözleri kararıyordu. Allah Resulü onların açlıktan bu hale geldiğini öğrenince gözyaşlarını tutamadı. Ellerini açarak Rabbinden yardım istedi: