İşte Ey Cana Candan daha yakın Dost sen bu kelimelerin sahibisin...

Her yaşın ayrı bir güzelliği var dostluğun da...

hayır benim dostluklarım değişmez...

Ne güzel anlatmış Üstad seni...

sizlerin de dostluğu benimki gibi değişti yani kendimi sorgulamayayım :)

şimdikilerde kanki, kanka, ganga... diyor zaten, dostluk kavamıda değişiyor zamanla..

Benim için 15yaşlarında dostlarım çok önemliyken,20li yaşlarda sadece önemliydiler,25lerdeyse yine önemliler ama sanki zamanla iş güç, eş telaşı derken dostluğun değil ailenin önemli olduğunu kavradım. Sanırım ya güçlü dostlukları oluşturamadım ya da bu zamanda dostluk kavramı çok güçlü değil?

Saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu olmalı insanın... "Nereden çıktın bu vakitte" dememeli bir gece yarısı telaşla yataktan fırladığında; "Gözünün dilini" bilmeli; dinlemeli sormadan söylemeden anlamalı... Arka bahçede varlığını sezdirmeden mütemadiyen dikilen vefalı bir ağaç gibi köklenmeli hayatında; sen her daim onun orada durduğunu hissetmelisin. ihtiyaç duyduğunda gidip müşfik gövdesine yaslanabilmeli kovuklarına saklanabilmelisin. Kucaklamalı seni güvenli kolları... dalları bitkin başına omuz yaprakları kanayan ruhuna merhem olmalı... En mahrem sırlarını verebilmeli en derin yaralarını açıp gösterebilmelisin; gölgesinde serinlemelisin sorgusuz sualsiz... Onca dalkavuk arasında bir tek o sözünü eğip bükmeden söylemeli yanlış anlaşılmayacağını bilmeli. Alkışlandığında değil sadece asıl yuhalandığında yanında durup koluna girebilmeli. Övmeli alem içinde baş başayken sövmeli ve sen öyle güvenmelisin ki ona övdüğünde de sövdüğünde de bunun iyilikten olduğunu bilmelisin "hak ettim" diyebilmelisin. Teklifsiz kefili olmalı hatalarının; günahlarının yegane şahidi... Seni senden iyi bilen sana senden çok güvenen bir sırdaş... Gözbebekleri bulutlandığında yaklaşan fırtınayı sezebilmelisin. Ve sen ağladığında onun gözünden gelmeli yaş..

kavram değişmez aam insanalr değişiyor zamanal... körleşiyor duygularıda... dostluklarıda...