İmam Azam rahmetullahi aleyh de zengindi. Bir gün, sonradan zenginleşmiş olan biri, ona dedi ki:

Aramızdaki fark şudur; Ben sürülerimi ahıra bağlıyorum, sen ise kalbine bağlıyorsun

? Biz bulunca dağıtıyoruz; bulamayınca da şükrediyoruz.

Biri, zenginken dünyaya sevdalı değildir; parayı ayağının altına alır? Öteki, fakirken bile, zenginlik hülyaları taşır? Bir yandan maneviyatçı geçinir, diğer yandan da madde için kırk takla atar.

? Aramızdaki fark şudur; Ben sürülerimi ahıra bağlıyorum, sen ise kalbine bağlıyorsun!

Malın mülkün şımartmadığı, mütevazı zengine ne mutlu?

? Peki, siz ne yapıyorsunuz?

Çünkü böylesi zenginler, varlığı, kazancı, karı kendilerinden değil, Mevla?dan bilirler. Hiç bir zaman, şükürden ayrılmazlar

? Bulunca ne yapıyorsunuz, bulamayınca ne ediyorsunuz? Diğeri de şu cevabı verdi:

İki dostu sohbet ediyordu. Biri dedi ki:

Müslüman?ın parası cebinde olur, kalbinde değil, Müslüman parayı kullanır; para Müslüman?ı değil, Müslüman, hiçbir şartta paranın kulu olmaz!

İmam Azam, bu soruya şu cevabı vermiş:

Zenginken fakirane yaşamak fazilettir.

? Biz bulunca şükrediyoruz; bulamayınca sabrediyoruz.

Güzeller Güzeli, ?Kanaat, tükenmez bir hazinedir? buyurur.

? Olmadı!

Fakirliğinden utanan ve zenginliğiyle gururlanan Müslüman, sünnete uygun davranmış olur mu? Müslümanın üstünlük ölçüsü takvadır. Onun da iddiasında bulunmak, takvaya terstir

Kanaat edebilmek için ahiret boyutlu bir güçlü iman gerekir. Aksi halde, bütün ömrünü bu dünyadan ibaret bilen kişi, azla yetinmek şöyle kalsın, çoğa bile kanaat edebilir mi?

? Ya İmam, seninki kadar değilse de benim de malım, mülküm, sürülerim oldu. Ama bu mallara sahip olduktan sonra, namazlarımı eski halimle, huşu ve huzur içinde kılamıyorum. Çünkü namazda aklıma, sürülerim geliyor, dikkatim dağılıyor. Sen, bunca malın mülkün sahibi olarak, nasıl namazı hakkıyla kılabiliyorsun?

Fakirken zengin yaşamak batırıyor. Kişi bir özentiyle, olmayan parasını da harcayıp perişan hallere düşüyor

Sabreden zenginler ve şükreden fakirler.