Sistemi yıkmak hiç kolay olmaz:)

Burada da orda da SEVGİLİSİN..!

çünkü o sen;

insanlar helak oldu. alimler müstesna. alimler de helak oldu ilmiyle amel edenler müstesna. ilmiyle amel edenler de helak oldu ihlas sahipleri müstesna. muhlisler ise büyük bir tehlike içindedir diyor.

Var mı böyle bir ahhhın, iki büklüm o kapılarda? Yoksa da amelin, var mı O?nun sevgisinden, O?nun utancıyla, nedametle akıtılmış iki damla gözyaşın?

helekennesü illel alimün ve helekel alimune illel amilun... vel huhlisune ala hatarin azim diyor hadisi şerifte.

Eskilerde, böyle bir?Ahhh? duyan bir gönül eri, muhatabına diyor ki; ?Al benim tüm ibadetlerimin ecrini, o?ahhh?ını ver bana..? Vefatından sonra rüyasında halini soran bir dostuna da; ?İşte o?Ahhh? sebebine cennetlerdeyim!? der..

Peki ne lazım o halde?

Şeytan da böyle demedi mi? ?Ben!? dedi..?Üstünüm ondan!? dedi, kıyasladı kendini, gururlandı?Ve kovulmuşlardan oldu!

ne diyeyim kardeş haklısın:))

Ayet-i kerime şu ikazı yapmaktadır:- Yaptığın iyilikleri Allah`tan, kötülükleri ise nefsinden bil!.. (Nisa-79) İşte bu ikaz insanı dengede tutar, benlik ve enaniyet duygusuna düşmekten kurtarır. Nasıl mı kurtarır? Çünkü Allah`ın kendinde tecelli etti

Bir aşağılayış, kaç iyi ameli yok eder!

Aşağıla nefsini!

sadece amelin varsa, kitap yüklü münafıksın...

?O başını bile örtmüyor..?

Peki o ilimle amel etmek insanı kurtarır mı?

?.. O cumaya bile gitmiyor..?

Sakın kıyaslama kendini başkalarıyla! ..

işin içine nefs karışırsa sen o işten uzaksındır.

Anlasana, şeytanın oyunu bu!

BEN faniyim A L L A H ?ım sen B A K İ?sin

Kendi yarattığının, diğer mahlukları aşağılaması, hor görmesi..

ben değil sen diyebilmek;

ALLAHtır.

bu düşer bize yarabbelalemin.

AHMED ŞAHİN

alıntı

Sen de, eğer böyle dersen; Hidayeti için dua ettiklerin varsa mesela, asla kabul olmaz duaların!.. İstersen gece-gündüz namazda, oruçta, ibadette ol, ?Ben!? dediğin, başkaları hakkında hüküm verdiğin, kıyas yaptığın, O?nun makamına göz diktiğin müddetçe Hiçsin!

herşey senden ibaret.

Samimiyet dostum samimiyet...

? Bir gün su kıyısında bir köpek gördüm. Öyle susuzdu ki bir zerrecik takati kalmamıştı. Suda gördüğü kendi aksini başka bir köpek sandığından korkuyor, su içemiyor, su kıyısından kaçıyordu. Nihayet susuzluktan perişan bir hale geldi. Dayanamadı, birdenbire kendini suya attı. Böylece korktuğu diğerköpek kayboldu, gözünün önünden gitti. Yani düşmanı yine kendisiydi, o an ortadan kalkıverdi. Bu hakikat bana böyle apaçık görününce iyice anladım ki nefsim bana perde. Bunun üzerine kendimde fani oldum, nefsin arzularını terk ettim ve işim yoluna girdi. İşte bu yolda bana ilk önce bir köpek böyle kılavuzluk etti.?

yeterki biz doğru sistemi"onu" bulalım.

biz sana müştakız.

Sakın deme; ?Ama benim şu kadar ibadetim var, o namaz bile kılmıyor?

herşey onu çağrıştırırken bu egoizme düşmek gerçek anlamda felaket.

Hakikate iman ettiğim gibi bunun da kolay olmadığını biliyorum.

yani ihlas dereceesine ermiş insnlar bile ayağımız kayar diye endişe içindeler.

"ben" dilini çok kullananların kalp hastalığına daha çok yakalandığını ortaya koyuyor araştırmalar... "ben" demek gerekli gereksiz bütün sorumluluğu üzerine almak demek çünkü aynı zamanda.

Çünkü O, ?Ben? diyene değil, ?Sen? diyene, rahmet nazarıyla bakıyor..

?Ama ben..? ?Ama benim?şu kadar? Sakın sakın deme!

Bir nev?i TANRILIK iddiası!

Bil ki şeytan sana bu yolla yanaşır ve mağlup eder seni..

Ebu Bekir Vasıti hazretleri;?Korku ve ümit kul itaat halini bırakıp benlik sevdasına düşmesin diye nefsi bağlayan iki yulardır?buyurmuş...

Bunun için epey çalışmak ağzımızı alıştırmak gerek.

Ah bilsen ne sinsidir o! Böyle böyle kaydırır ayağını..

Çünkü oturmuş bir sistem var:))

yanlış sistem doğru sistemi bulunca çabuk çöker.

İnsanın dengesini bozan benlik duygusu!

Var mı?

Ayet-i kerime şu ikazı yapmaktadır:- Yaptığın iyilikleri Allah`tan, kötülükleri ise nefsinden bil!.. (Nisa-79) İşte bu ikaz insanı dengede tutar, benlik ve enaniyet duygusuna düşmekten kurtarır. Nasıl mı kurtarır? Çünkü Allah`ın kendinde tecelli ettirdiği iyilikleri nefsine almıyor ki, kibre yönelsin, gurura sapsın, benlik tuzağına düşsün... Ayrıca yaptığı yanlışları, hataları da nefsinden biliyor, kendi kusuru ve hatası olarak görüyor. Bu sebeple hep tövbe, istiğfar halinde oluyor, şımarma ve haddini aşmaya nefsinde gerekçe bulamıyor. İşte bu sağlam anlayış insanı dengede tutuyor. Dengesini böyle kurmayıp da iyilikleri hep kendinden bilen insan ise bir de bakıyorsunuz ki, kibir, gurur örneği haline geliyor, itici ve iddiacı bir tip ortaya çıkıyor. Böyle itici ve iddiacı bir tip haline gelmemek için irşat eserlerinde bizlere misaller veriliyor, ibret alacağımız örnekler sunuluyor. İki tanesini arz etmek istiyorum bugün ibretlerinize. Bakalım yaşanmış olaylar ne mesaj veriyor bizlere... Yaptığı iyilikleri hep kendi nefsinden bilen bir adam, kendisini çevredekilerin en büyüğü olarak görmeye başlar. Bu gibi üstünlük duyguları içinde iken de mescide girer. Efendimiz adamın içindeki benlik duygusunu keşfetmekte geç kalmaz da sorar: - Buraya gelirken içinden ne gibi duygular geçirdin, anlatır mısın? - Bu cemaatin içinde benden değerli biri yoktur, diye düşündüm. - Senin farkın nedir ki, kendini bu cemaatin en değerlisi olarak gördün? Adam, kendine göre yaptığı iyilikleri hayal eder. Bunları kendi yaptığı için büyük olduğu yorumunu yapar. Ama bu yorum kabul görmez. Çünkü insanın iyiliklerini kendine mal etmeye hakkı yoktur. İyiliği yapma imkanını da, şevkini de veren Allah`tır. Bunu nefsine mal etmesi ise bir duygu sapmasıdır. İşte bu duygu sapmasından Allah`a sığınan Efendimiz, orada ellerini açar: - İhfazna ya Rab! der... Bizi böylesi benlik duygusundan koru!.. Derler ki: - Sen de mi Allah`a sığınıyorsun böyle duygulardan? Efendimiz, şöyle açıklar durumu: - İnsanın kalbi, Allah`ın kudret parmakları asındadır. Çevirmesi bir an meselesidir. İnsan niyetini değiştirirse Allah da onun kalbini değiştiriverir, bir de bakarsınız ki, `ben.. ben..` diyerek kendini herkesten üstün görmeye başlayan bir kibir örneği çıkmıştır ortaya! Evet, iyilikleri hep Allah`tan, kusur ve yanlışları nefsinden bilecek insan ki, kibir örneği haline gelmesin, ben bu cemaatin en üstünüyüm.. gibi iddialara yönelmesin. Mütevazı bir insan mütekebbirin teki durumuna düşmesin... Gazali Hazretleri çok kimselerin ayağının kaydığı bu benlik duygusuna kapılanlardan bir ibretli örnek daha verir bizlere. Kimsesiz bir adam sıcak çölde yürüyordu. Önünde ise başında bir bulutun gölge yaptığı bir başka zat gidiyordu. Yaklaşıp boynunu bükerek: - Ben dedi, kimsesizin biriyim. Ne olur yanında yürüsem de başında giden bulutun gölgesinden ben de istifade etsem? Adam olur diyerek birlikte yürüdüler. Ama yavaş yavaş benlik duyguları kıpırdamaya, ben gölgesinde adam barındıran büyük biriyim.. demeye başladı. Bu sırada yol kenarındaki bir çeşmenin başına sapıp su içerek dinlendikten sonra tekrar yoluna devam etti. Ancak artık başında bulut yoktu. Geriye dönüp baktı ki, `ben.. ben..` demeye başladığı andan itibaren kendini terk eden bulut, çeşme başında kalan iddiasız adamın başında gölge yapmakta, kendisiyle birlikte gelmemektedir... Anlaşılan odur ki, Rabb`imiz benlik duygusuna sapan insanları sevmiyor, onlara ihsan ettiği nimetleri geriye alıyor, nefsine mal etmeyen mütevazı kimselere veriyor... Bu sebeple de ayetinde peşinen ikazını yapıyor: - Sende tecelli eden iyilikleri Allah`tan, kötülükleri de nefsinden bil!..` Bil de haddini aşma, benlik iddiasına taşma, kibirli kimse durumuna düşme!..

Duymadın mı, baksana?kötü? bilinen bir kadın, ayakkabısıyla bir köpeğe su içirdiği için cenneti kazandı! Dün?şöyle-böyle? diye hor baktıkların, O?nun sevgilisi oldular!

O var ya O, bir?Ahhhh? için, yürekten ama, ızdırapla, pişmanlıkla, samimi, ihlaslı bir ahhh için, günahla geçirilmiş bir ömrü siliyor! Sanki yeni doğdun gibi.. Afuvv çünkü O ..

bu çok önemli bir konu... açıklamaları çok derin ve pek çok konuyla da bağlantılı.

Konu çok güzel. Yazı da öyle. Ama yazının hakkını vermek o kadar kolay mı?

? Bu yolda ilk önce kim sana kılavuz oldu, diye sordu. Şibli şu cevabı verdi:

Vuslatına eremezsin! Daim gurbetlerde kalırsın..

Ey oğul! Sen de kendi gözünün önünden kalk! Sana perde olan sensin. Sende bir kıl kadar varlık kalsa ayağına ağır bir zincir vurmuş demektir.

Varsa korkma hiç!

BEN günahkarım A L L A H ?ım sen V E D U D?sun

O, önünde iki büklüm gözyaşlarıyla durana kapılarını açıyor..

Karı-koca ilişkilerinde olsun, tüm diğer beşeri ilişkilerde olsun, sakın kibirlenme!.. Gururlanma!.. Kendini üstün görme kimseden!..

Perde olur, O?nunla arandaki rabıtaya..

Sadece ilmin varsa, kitap yüklü eşeksin...

Samimiyetin varsa, işte Rabbin aradığı kulsun...

Vaktiyle adamın biri Ebu Bekir Şibli k. s.?a:

Ah bilsen, bir hor bakış kaç namazı siler götürür!

Bil ki sen alçaldıkça yükseltirler seni..

uzak duranlardan oluruz inşallah...

Feridüddin Attar, İlahiname

Bil ki Allah?ın en sevmediği şey; Tahkir etmek!

?O?böyle, ben böyle! ?.. Sakın!

İlim sahibi olmak insanı kurtarır mı?

bütün varlıkların sahibi