Tüm dünya ̧ Saddam'ın 2 Ağustos 1990'da Kuveyt'i işgal etmesiyle Ortadoğu petrolünün üçte ikisine hakim bir konuma geldiğini ve Amerika'nın hayati çıkarlarını büyük bir tehlike altına soktuğunu hemen fark etmişti. Dolayısıyla Amerika ̧ Körfez'e müdahale ederken Kuveyt'i kurtarıp bağımsızlığını tekrar iade etmekten çok ̧ 21. yüzyılda kendisini güçlü ve lider kılacak petrol kaynaklarını hegemonyasına alma hırs ve telaşına düşmüştü. Çünkü Washington ̧ Körfezi ve Akdeniz'i bir "Amerikan Gölü" olarak görüyordu. Cemal Abdünnasır'ın çok yakınında bulunmuş Mısırlı gazeteci-yazar Muhammed Heykel'in de dediği gibi "Iraklılar bir dizi yanlış hesaplar yüzünden Kuveyt'te tuzağa düşmüşlerdi ve onlar saldırı ve işgalin doğuracağı tepkiyi küçümsemişlerdi. Amerika için 21. yüzyılda Arap petrolünün önemini iyi hesaplayamamışlardı."

Mayıs 1997 YAŞ toplantısında "160 subayın irtica bağlantısı nedeniyle orduda atılması", başbakan Erbakan'a onaylaması için" dayatıldı". Bu uygulama, ordu içindeki Gladio'yu yani ABD görevlilerini temizlemek anlamına geliyordu çünkü kontrgerilla, artık Fethullahçı Gladioydu. 28 Şubat kadrosu içinde "ABD'nin Truva Atı olan bir de general vardı:Çevik Bir. Çevik Paşa da hemen sonra TSK tarafından sessizce tasfiye edildi ve sadece bu nedenle bile, "İrtica", 2002 yılı sonuna kadar iktidara el koyamadı. 1994-1998 arasında genelkurmay başkanı olan Org. Karadayı şunları yaptı: ABD ve NATO yuvalanmasını, yani kontrgerillayı genelkurmay karargahından çıkardı. Özel Kuvvetlerin ulusal amaçlar için kullanılmasına yönelik önlemleri geliştirdi.

Arap ülkelerinin ̧ petrol sayesinde ̧ Batılılarca kurdurulan irili ufaklı devletlerle siyasi bağımsızlıklarına kavuştukları tarihen ortadadır. Zengin petrol rezervlerinin ̧ devlet tanımına uymayan ülkelerde ve bölgelerde yer almasından ötürü ̧ ya birtakım şirket veya kumpanyalar devlet şekline büründürülmüş veya kabileler ülke kisvesine girdirilmiş ya da her ikisinin karışımı olmuştu. Devlet sınırları ise imtiyaz sahibi olan petrol şirketlerinin temsilcileri tarafından petrole göre yapay bir biçimde çizilmişti.

İlk Olay: Torumtay'ın istifası. Özal'ın, "kuzeyden Irak'a girme" emrini uygulamamak için Genelkurmay Başkanı Necip Torumtay istifa etti. Böylece TSK, Amerikan planlarında rol almaya direneceğinin ilk işaretini vermiş oldu. O andan itibaren TSK'ya karşı ABD "tetik" düşürmeye karar verdi. "Ergenekon" tertibinin planlanmaya başlanması, o zamandır. Sovyet tehdidine karşı kurulmuş olan Özel Harp Dairesi Amerikan güdümündedir ve Sovyetler yıkıldığı için tehlike ortadan kalkmıştır. Şimdi tehdit, Kuzey Irak'taki ABD varlığından gelmektedi dolayısıyla, "ABD güdümündeki" ÖHD, "ABD'den gelen bir tehdide karşı" kullanılamaz. Geçmişteki kontrgerilla eleştirileri TSK'da zaten belli bir rahatsızlık yaratmıştı.

Şurası muhakkaktır ki 21. yüzyıl ikinci bir petrol yüzyılı olacak ̧ ancak dünya petrol rezervinin üçte ikisine sahip olan ama kullanmasını hala beceremeyen bir Ortadoğu için bu vaziyet ̧ büyük bir talihsizlik ve engeldir. Buna ̧ Ürdün Kralı Hüseyin şöyle işaret etmişti: "Dünyada çıkarılmış ve kanıtlanmış olan petrol yataklarının %65'i bizdedir. Petrol sevkıyatının %40'ı Körfez'den yapılmaktadır. Biz bütün imkanlara sahibiz ̧ sahip olamadığımız ortak görüş ve ileriyi görmedir."

Ortadoğu'nun Petrole Endeksli Kaderi:

Gül'ün yaptığı bu gizli anlaşmadan 3 ay sonra, ABD ordusu "Türk askerinin başına çuval geçirdi". "Çuval geçirme" eylemi, gizli anlaşmanın uygulanması için bir "ihtar"dı. Başbakanımızın o günlerde kullandığı "Müzik notası vecizesi, yine, "anlaşmanın uygulanması gerektiğine" ilişkin TSK'ya yönelik bir uyarıydı. "Biz anlaşma yaptık, Kuzey Irak'tan çık artık" diyordu Başbakan, TSK'ya.

Mesajı alan ABD, aynı sözcüklerle yanıt verdi:

1973'den beri İçişleri Bakanlığ ı içinde örgütlenen "İslamcı Cunta", artık "Fethullahçı Gladio" olarak kontrgerilla içinde TSK'dan boşalan yeri alıyordu. Fethullahçı Gladio nun ilk büyük organizasyonu da 1995 Gazi olayları. ABD ordusu, özellikle Çekiç Güç, Irak'ın kuzeyinde 7500 "CIA Peşmergesi"nden oluşan bir askeri güç örgütlemişti. Eylül 1996'da, Eşref Bitlis Planı gereğince Barzani, Türk Genelkurmayının yönlendirmesi sonucu Saddam yönetimiyle işbirliği yaparak CIA Peşmergelerini dağıttı. 200'e yakın ölü veren CIA Peşmergeleri, ABD tarafından Guam Adası'na taşındı. ABD kaynakları, bu harekatı "ABD'nin Vietnam'da sonraki en büyük yenilgisi" olarak değerlendirdi.

"Arap ülkelerinin ̧ petrol sayesinde ̧ Batılılarca kurdurulan irili ufaklı devletlerle siyasi bağımsızlıklarına kavuştukları tarihen ortadadır. Zengin petrol rezervlerinin ̧ devlet tanımına uymayan ülkelerde ve bölgelerde yer almasından ötürü ̧ ya birtakım şirket veya kumpanyalar devlet şekline büründürülmüş veya kabileler ülke kisvesine girdirilmiş ya da her ikisinin karışımı olmuştu."

"TSK Kuzey Irak'ta sizin bilginiz haricinde eylemler yapmaktadır" Rumsfeld, çuvalı "Erdoğan'ın değil", "TSK'nın başına geçirdiklerini" böylelikle anlatarak Başbakan Erdoğan'ın "içini rahatlatmak" istiyordu.

BİN YILIN MEYDAN OKUMASI (MILLENIUM CHALLENGE 2002) ! ABD, "bu" isim altında, 24 Temmuz 2002'de Nevada çölünde Türkiye'yi işgal tatbikatı yaparak "gözdağı" verdi. Bu, "ABD tarihinin" en büyük askeri tatbikatıydı. ABD'nin yarı resmi ajansı olan ASSOCIATED PRESS, "tatbikatın Türkiye'yi işgal senaryosu üzerine kurulu olduğunu" açık açık yazdı.

Plana göre, bu dava sürecinde komutanlar yıldırılacak ve "1991 öncesinde olduğu gibi" ABD ile tam uyumlu olarak görev yapmaları sağlanacaktır. AB'nin de "bir kriter" olarak dayattığı gibi, TSK "sivil otoriteye" tabi olacak, kendisine Atatürk tarafından verilmiş olan "ulusal bütünlüğü ve laik cumhuriyeti koruma" görevini unutacaktır "AKP sivil darbe ile değil, seçimle geldi" itirazı yapacak olanlara da şunları söylemeliyim: CIA'nın yan kuruluşu Rand Corporation'un yayın organlarında ve ABD strateji merkezlerinin hazırladıkları raporlarda şöyle deniyor:

Petrol gibi büyük bir zenginliği elinde bulunduran Arap ülkeleri ̧ dünyanın en gelişmiş ve mamur bölgesi olması gerekirken maalesef yüz yılı aşkındır siyasi istikrarsızlık ve çalkantıların en yoğun olduğu ̧ emperyalist güçlerin rahatlıkla at oynattığı bir arenaya dönüşmekten kurtulamamıştır.

Özel Harp subaylarımızın Çin'in Uygur bölgesinde ve Çeçenistan'da "kullanılmasına" engel oldu. 1998 yılında genelkurmay başkanı olan Org. Kıvrıkoğlu ABD'nin bölge ülkeleri için tehdit oluşturduğunu "açık bir dille" belirtti. Kıvrıkoğlu, Washington ziyaretini iptal etti ve NATO döneminde "ABD'yi ziyaret etmeyen ilk ve tek Genelkurmay Başkanı" olarak tarihe geçti. Kıvrıkoğlu, "28 Şubat'ı BİN YIL sürdürmeye kararlıyız"diyen komutandı. Demek istediği aslında, "ABD tehdidine karşı, bin yıl da sürse direnilecek" olduğuydu.

Çelik Harekatı öncesinde CIA'nın Moskova İstasyon Şefinin CNN televizyonunda Türkiye'nin '"karışacağını" dünyaya şöyle ilan etti: "Önümüzdeki dönemde dünyanın en çok karışacak ülkesi Türkiye'dir. Şu anda Türkiye, gizli servislerin gündeminde ilk sıraya yerleşmiştir." Gazi Mahallesi olaylarından birkaç gün önce, ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı Holbrooke, Türkiye'nin Kuzey Irak sınırında yaptığı yığınağı durdurmak istediklerini şu "ifadelerle" belirtti: "Kuzey Irak sınırına asker yığıyorsunuz. Önümüzdeki günlerde terör olaylarının artma ihtimali var. Oraya yapacağınız bir harekatta dikkatli olmanızı tavsiye ederim.

Petrol ve Kan Kokusu Bitmeyecek mi?

ABD Savunma Bakanı Rumsfeld'in, "Çuval olayı"ndan sonra Başbakan Erdoğan'a gönderdiği mektupta şöyle deniyordu:

Rakamlar Ne Diyor?

Ulusal devlet ve Kemalizm karşıtı açıklamalar yapan, Milli Egemenlik ve Milli Güvenlik kavramlarının "artık geçersiz olduğu" açıklamalarını yapan Org. Hilmi Özkök, böylece, tarihe "başına çuval geçirilen komutan" olarak kaydedildi. Buna ses çıkarmadı, böylece "Ergenekoncu" olarak suçlanmaktan kurtuldu. "Başına çuval geçirilmesi"ne ve Kuzey Irak'tan çıkarılmasına rağmen "akıllanmayarak" sınır ötesi harekatta ısrar eden TSK'ya karşı, Org. Torumtay zamanından beri hazırlanmakta olan organizasyon artık açığa çıkarılacaktı ve düğmeye basıldı. "ABD'ye direnen 5 Genelkurmay Başkanı" ve destekleyici tüm unsurlar "Ergenekon çetesi" olarak suçlanacaktı.

Konuyu daha anlaşılır kılmak için burada Kuveyt örneğini ele almak isabetli olacaktır: Kuveyt ̧ kurulduğundan kısa bir müddet sonra elde ettiği petrol gelirleriyle bir bolluk ve zenginlik adacığı haline gelmiştir. Yurtdışındaki yatırımları olağanüstü bir miktardaydı ve 100 milyar doları geçmekteydi. Emirliğe her yıl 6 milyar dolardan fazla kar getiriyordu ki bu petrol gelirlerinden daha yüksek bir rakamdı. Arap Bankaları Derneği'nin hesabına göre ̧ Irak'ın Kuveyt'i işgalinden sonraki 2-6 Ağustos 1990 tarihleri arasında Körfez bölgesinden Avrupa'ya 9 milyar dolara yakın para transfer edilmiştir. Eylül başına kadar bu miktar 22 milyar dolara çıkacaktır. İsviçre bankaları ise bu para akınıyla başa çıkamıyorlardı. Mesela ̧ tanınmış bir Kuveytli tüccar ̧ Union des Banques Svisses'e gidip 8 milyon dolar yatırmak istediğini ve bunun için yüksek bir faiz beklediğini söylediğinde aldığı cevap şuydu: "Bankamızın bu paraya ihtiyacı yoktur. Ancak illa yatırmak istiyorsanız bunun için ̧ uyguladığımız genel faizin altında bir faiz verebiliriz." Tüccar şaşa kalmıştı ̧ bir ay öncesine kadar böylesine büyük miktarda para yatırmak isteyen bir kişiye herhalde kral muamelesi yapılırdı. Batı bankalarındaki durum da pek farklı değildi. Kuveyt dinarı şöyle dursun ̧ tüm Arap paralarını bozmayı durdurmuşlardı. Avrupa başkentlerindeki dükkan ve mağazalar ̧ Kuveyt çek ve kredi kartlarının kabul edilmeyeceğine dair levhalar asmışlardı.

Fakat Ortadoğu Müslümanları ̧ bir asırlık petrol ve kan ile yoğrulmuş acı tecrübelerden sonra artık geleceğini Batılı güçlere ipotek etmek veya teslim etmekten vazgeçmeli; kendi kaderini belirleyebilme kudret ve becerisini gösterebilmelidir. Şimdiye değin Batılıların lehinde işleyen dengelerin İslam alemi lehine bozulmasında ve Müslümanların dünya üzerindeki caydırıcılık ve etkisini artmasında petrol ̧ en mühim faktör olmalıdır. Olumsuz gidişata ve kötümser senaryolara rağmen ̧ petrol kozunu elinde bulunduran İslam ülkelerinin istikbalde siyasi ̧ iktisadi ve askeri bağımsızlıklarını tam manasıyla kazanmaları halinde bunu gerçekleştirebileceklerini düşünmek kuşkusuz iyimserlik olmayacaktır.

Genelkurmay Başkanı Doğan Güreş, ÖHD'i yeniden örgütledi, ismini Özel Kuvvetler Komutanlığı olarak değiş tirdi. Yıl 1991. ÖKK'nın PKK'yı hedef alması ve Kuzey Irak'ta kurulan devlete karşı tavır alması, Amerikan denetiminden kurtulma çabasının başlangıcıdır. "Tugay" düzeyindeki ÖKK, "tümen" düzeyine çıkarıldı. Ankara'da ÖKK için yeni bir eğitim tesisi yapımına başlandı ama ABD bundan çok rahatsız oldu, "kullandığı" pek çok kişi aracılığ ıyla, tesis inşaatında yolsuzluk yapıldığı iddiasıyla mesnetsiz davalar açılmasını sağladı, ÖKK eğitim tesislerinin yapılmasını uzun süre felce uğrattı.

Her şey 1991 yılı başında ABD'nin Körfez saldırısıyla baş ladı. ABD, Bağdat'a yürümedi. Bunun yerine Irak'ın kuzeyinde bir Kürt isyanı kışkırttı. Arkasından, Irak Ordusunun 36 enlemin kuzeyine geçmesini önleyerek buradaki Kürt oluşumunu güvence altına aldı. ABD'nin planı şuydu:

Sonuç olarak petrol ̧ bölgede meydana getirdiği buhranlar bakımından ̧ emperyalist güçlerin elinde kalmaya devam ettikçe ve yerini dolduracak bir kudret bulunmadıkça Ortadoğu'yu kan ve ateş çemberi içinde tutma vasfını kolay kolay kaybetmeyecektir. Bu zamana kadar olduğu gibi petrole sahip olmak isteyen ABD ve Batılı ülkelerin bu korkunç mücadelede Müslümanları ̧ insafsızca harcayıp petrole bulanmış kan deryalarına gömmekten zerrece çekinmeyecekleri katıksız bir tarihi gerçektir. Çünkü Amerikan emperyalizminin nihai anlayışına göre ̧ sözüm ona dünyanın yeniden düzene sokulması adına ̧ "Tanrı tarafından vaat edilmiş bir çiftlik " olan yeryüzündeki tüm zenginliklerin "anavatana" taşınmasında hiçbir ahlaki engel yoktur.

Eski başkan George Bush ̧ 20 Ocak 1990'da Amerikan Kongresi'nde yaptığı bir konuşmada 20. yüzyılın bir "Amerikan Yüzyılı" olarak tarihe geçtiğini belirtmiş ve 21. yüzyılın da bir başka "Amerikan Yüzyılı" olacağını iddia etmişti. Bush ̧ ima yoluyla "Yeni bir yüzyıla daha damgamızı vurabilmemiz için Ortadoğu petrolünü ve petrol kaynaklarını mutlak surette kontrolümüz altında bulundurmak zorundayız" demek istemiş ̧ petrol ile güç ve iktidar arasındaki sıkı bağa bir kez daha temas etmişti. Petrole kurban giden başka bir eski başkan Harding de buna şöyle parmak basmıştı: "Dünya iktisadının anahtarı ve istikbalin en kuvvetli teminatı petroldür." Nasıl olsa artık ̧ komünist rejimin çökmesiyle devre dışı kalan Soğuk Savaş Dönemi'nin dişli rakibi Rusya'nın frenleyici etkisi de yoktu ve "dünya hakimiyetini" besleyen petrolü tekeline geçirmek için ABD'nin "kontrol edilemez disiplinsiz kuvvet olarak" Ortadoğu'da istediği gibi cirit atması şimdi daha da kolaylaşmıştı.

CIA Şefinin ve Holbrook'un "haber verdiği gibi",12 Mart 1995 gecesi İstanbul'da Gazi Mahallesi olayları baş ladı. TSK bu tehditi önemsemedi ve Çelik Harekatı yapıldı. NATO tarafından, üye ülkeleri komünizmden korumak için kurulan kontrgerilla örgütleri, İtalyan savcının ispatladığı gibi, CIA tarafından yönetiliyordu ve esas görevleri bu ülkelerdeki hükümetlerin ABD kontrolünden çıkmalarını önlemekti. Türkiye'de ÖHD de kontrgerilla ile bağlantılıydı.1991 yılında Özel Harp Dairesi'nin Özel Kuvvetler Komutanlığına dönüştürülmesi aslında bir "ulusallaştırmaydı" ABD bu kuruluştan dışlanıyor ve hedef, Kuzey Irak'tan yöneltilen tehdite karşı mücadele olarak tanımlanıyordu. ABD, "kontrgerilla yapılanmasında TSK yerine polisi koyma" denemesine girişti.

Petrol, son yüzyıldaki savaşların doğrudan olmasa bile dolaylı sebebidir.

Tatbikatta işgal süresi olarak "96 saat" seçilerek, "hedef ülkenin Türkiye olduğu", "anlayan kişilere" anlatılıyordu. O dönemde Dışişleri Bakanı olan Gül, 2 Nisan 2003 günü ABD Dışişleri Bakanı Powell ile Ankara'da 2 sayfa 9 maddelik bir "gizli anlaşma" yaptığını itiraf etti. Gül, anlaşma içeriğini "açıklayamayacağını", "gizli olduğunu" söyledi. 13 Temmuz 2003'de Doğu Perinçek bu gizli anlaş manın maddelerini açıkladı. Birinci madde: "TSK ve ÖKK 4 ay içinde Kuzey Irak'tan çekilecek" şeklindeydi.

Stockholm Uluslararası Barış Araştırma Enstitüsü verilerine göre Saddam'ın elindeki füzelerin menzilinde bulunan Suudi Arabistan ̧ 1. Körfez Savaşı'ndan sonraki 10 yılda 206 milyar 961 milyon dolar ile en büyük harcamayı gerçekleştirecekti. İşgale uğrayan Kuveyt ise 36 milyar 216 milyon dolar sarf edecekti. Araplar ̧ petrol paralarını ̧ silahların dışında kumar ve lüks hayat sürmenin gerektirdiği alanlarda da hoyratça çarçur etmektedirler. Suudi Kral Faysal ̧ bu gidişat karşısındaki rahatsızlığını 1971'de şöyle dışa vurmuştu: "Dedelerimiz deve kullandı ̧ babalarımız ise araba. Biz ve çocuklarımız uçak kullanıyoruz. Ancak korkarım ki eğer bu şekilde paraların çarçuruna devam edilirse torunlarımız develerine dönmek zorunda kalacaklardır."

Bu harekattan 20 gün önce bir tuğgeneral, Aydınlı k dergisine bir demeç vererek Eşref Bitlis'in uçağının ABD'ye bağlı Gladio görevlileri tarafından düşürüldüğünü açıkladı ve dergi de 25 Ağustos 1996 tarihli sayısında bu haberi yayınladı. TSK, Çelik Harekatını Başbakan Çiller'e haber vermeden gerçekleştirmişti çünkü Çiller'in ABD'ye "örgütsel" bağlılığı TSK tarafından biliniyordu. 28 Şubat harekatının en önemli başarısı, Fethullah Hocaya indirdiği darbe o Fethullah Hoca kaçıp ABD'ye yerleşti.

Tatbikat senaryosu alabildiğine ilginçti. Assoc. Press'egöre, tatbikatın resmi senaryosu şu şekildeydi: Türkiye'de bir "deprem" oluyor ve TSK, karışıklığı önlemek için yönetime el koyuyordu. Bunun üzerine ABD Deniz Kuvvetleri önce Kıbrıs'ı kuşatıyor ve "96 saat içinde" "hedef ülkeyi" iş gal ediyordu. "96 saat", TSK'nın bir dış saldırıya karş ı hazırlanması için gerekli olan minimal süredir ve bu süre, TSK tarafından "kozmik sır" düzeyinde saklanıyordu .

Muhammed Heykel ̧ 3. Petrol Savaşı ̧ s.12- 407; Tayyar Arı ̧ Basra Körfezi'nde Güç Dengesi ̧ Bursa 1992 ̧ s.1-2 ̧ 49 ̧ 52-56 ̧ 251; Şükrü S. Gürel ̧ Ortadoğu Petrolünün Uluslar arası Politikadaki Yeri ̧ s.56-65; Leonard Mosley ̧ Petrol Savaşı ̧ s.47-49; Kubilay Baysal ̧ Uluslararası Petrol Sorunları ̧ s.67; Pierre Fontaine ̧ Petrolün Sırları ̧ s.18; Mim Kemal Öke ̧ Musul Meselesi Kronolojisi ̧ s.12; Lothar Rathmann ̧ Alman Emperyalizminin Türkiye'ye Girişi ̧ s.16 ̧ 151-152; Raif Karadağ ̧ Petrol Fırtınası ̧ s.5 ̧ 10-11 ̧ 269 ̧ 310 ̧ 334; K. Raşidyan Anderson ̧ Irak ve Devam Eden Ortadoğu Krizi ̧ İstanbul 1991 ̧ Pinter Yay; Pıerre Salınger ̧ Erıc Laurent ̧ Körfez Savaşı ̧ İstanbul 1991 ̧ E Yay; Erıc Laurent ̧ Çöl Fırtınası ̧ İstanbul 1991 ̧ İsmail Çolak ̧ Doğu-Batı Kavşağında Osmanlı ̧ s.275-285.

I. Körfez Savaşı'nda ̧ ABD Savunma Bakanı Dick Cheney ve Genelkurmay Başkanı Norman Cshwarzkopf ̧ ABD'nin en önemli hedefleri arasında petrol alanlarını ele geçirmek ve koruma altına almak olduğunu açık bir dille ifade etmişlerdi. Şu halde ̧ ilk savaşın devamı niteliğindeki 2003 yılında başlayan Irak'ın işgali operasyonu için de aynı hedef geçerlidir ve Amerika'nın ilk işi ̧ petrol kuyularını sabotajlardan korumanın önlemlerini almak ve Irak petrolünü ne şekilde kullanacağının hesaplarını yapmak olmuştur.

Suçlama belgeleri aslında çoktan hazırdı, ama Org. Özkök "Ergenekoncu olmadığından", onun görev süresince organizasyon "uykuya" yatırılmıştı. Organizasyonun uykudan uyandırılmasının ilk işareti Org. Büyükanıt'a karşı kullanılan "Şemdinli olayı"dır. O günlerde, Büyükanıt "çete kurmakla" suçlandı fakat sonuç alınamadı. Fehmi Koru, "Taha Kıvanç" imzasıyla Yeni Şafak gazetesinde yayınlanan 30 Nisan 2001 ve 1 Mayıs 2001 tarihli yazılarında "Yeniden kurulsun diye hakkında rapor hazırlanan Ergenekon, çok kapsamlı, bir partiyle irtibatı bulunmayan, 'devleti yapılandırma' amaçlı bir örgüt" demektedir.

"ABD artık ANAP ve DYP gibi partilerle Türkiye'yi kontrol edemez, Fazilet Partisi'nin başına yenilikçi kanadın geçmesi, Tayyip Erdoğan'ın Başbakan, Abdullah Gül'ünde Dışişleri Bakanı olması halinde ABD Türkiye'yi kontrol altında tutmaya devam edebilir." 20 Ekim 1996, Abramowitz: "Erdoğan, Erbakan'ın yerini almalıdır" (bu tarih, 3 Kasım 2002 seçimlerinden 6 yıl öncesidir!)

Araplar petrole sahip olmanın bedelini maalesef çok ağır ödediler ve hala da ödemeye devam etmektedirler. Dünden bugüne yaşanan kanlı darbeler ̧ krizler ve savaşlar ne yazık ki bütün iğrençliği ve ürkütücülüğü ile sürmektedir. Öyle görünüyor ki geçen asırda olduğu gibi bu asırda da Ortadoğu tarihini yazan iki anahtar kelime "petrol ve kan" olacak ve bunun baş aktörü de İngiliz-Amerikan emperyalizmi olacaktır. Ortadoğu uzmanlarından Sorborn Üniversitesi profesörü Dr. Gassan Salama ̧ bölgede asırlar boyunca petrol ve kan kokusunun nasıl koyu bir şekilde birbirine karıştığına şu enfes tespitiyle parmak basmaktadır: "Lübnan dağlarından Afganistan dağlarına kadar havada tuhaf ve belirgin bir koku hissedersiniz. Biraz kafanızı yorduğunuz zaman bunun "ölüm kokusu" olduğunu anlarsınız."

CIA tarihinin en önemli suikastlarından birisi 17 Şubat 1993 günü gerçekleşti:Uçağına yapılan sabotaj sonucunda Org. Bitlis şehit edildi. Ağustos 1994'de Genelkurmay Başkanı olan İ smail Hakkı Karadayı döneminde Eşref Bitlis Planı "uygulandı" ve Kuzey Irak'a Çelik Harekatı yapıldı.35 bin Mehmetçik Mart 1995'de Kuzey Irak'a girdi. Kuzey Irak'a giren TSK, ABD'nin "egemenlik alanı"na da girmiş oldu. Bölge ABD ordusunun işgali altındaydı. ABD'nin Foreign Affairs, Foreign Reports, Mediterranean Quarterly ve Joint Forces Quarterly gibi "yarı-resmi" organlarında "Türk komutanlar hizadan çıktı", "Türk Ordusu ABD-Türkiye ilişkilerini bozuyor" türünden görüşlere yer vermeye başladılar.

Koru, yazısında 24 sayfa olduğunu söylediği bu dokümanın sonunda yazanın adının bulunduğunu da belirtmektedir. Ne var ki, şimdi bu masum tanımlamadan vazgeçilmesi, daha büyük ve kapsamlı bir düzeneğin çalıştırılması zorunludur. Bu günümüzde devam eden Ergenekon davasıdır. ABD'nin belirli-belirsiz "her tür" desteğiyle iktidara gelen AKP, Büyük Ortadoğu Projesi kapsamında ABD'ye "sorun çıkarmadan" eş başkanlık yapabilmek için, başta TSK olmak üzere tüm ulusalcı güçleri saf dışı etmek zorundadır.

1980'li yılların sonuna doğru Gelişmiş Dünya ̧ petrolün pratik bir alternatifinin yakın bir gelecekte bulunmasının mümkün olmadığını anlamıştı. Nükleer enerjinin eksiklik ve zararları gösterdi ki petrole belki 100 yıl kadar daha bir enerji kaynağı olarak başka hiçbir şey ciddi bir rakip olamayacaktı. Uzmanların ̧ bu yüzyılın ilk yarısında petrol kavgasının yeniden kızışıp kara bulutların Ortadoğu semalarında toplanacağı istikametindeki tahminlerini ̧ Körfez Krizi ve Savaşları doğrulamaya devam etmektedir. Bilim adamları ̧ Batılı ülkelerin rezervlerinin en geç 25-30 yıl içerisinde tükeneceğini; buna karşılık Ortadoğu'nun %65'lik rezervinin 80 yıl daha yeteceğini ifade etmektedirler. Halihazırda dünyanın günlük 75 milyon varillik petrol üretiminin 19 ̧6 milyon varilini (%26) ABD ̧ 13 ̧5 milyon varilini de (%18) AB ülkeleri tüketmektedir. Bu durum ̧ petrole bağımlı olan ve ihtiyacının yaklaşık %50'lik kısmını buradan karşılayan ABD ve Avrupalı devletlerin bütün nazarlarını Ortadoğu'ya yöneltmelerine sebep olmaktadır. BP tarafından hazırlanan 2001 Yılı Dünya Enerji Raporu'ndaki verilere göre ̧ petrol ̧ dünya enerji tüketiminde % 40 ile ilk sırayı alıyor ve dünyanın kanıtlanmış en büyük petrol rezervine sahip ilk beş ülkesi Ortadoğu'da bulunmaktadır. Buna göre ilk sırayı 261 ̧8 milyar varil (%38 ̧2) ile Suudi Arabistan alırken ̧ ikinci sırayı da 112 ̧5 milyar varil (%16 ̧4) ile Irak almaktadır. Ki Irak'ın yaklaşık 250 milyar varillik (%20) bir potansiyele sahip olduğu tahmin edilmekte ve bu da ABD'nin 20 yıllık petrol ihtiyacına denk düşmektedir. Ortadoğu bölgesinin toplam petrol rezervi ise 685 milyar varil ve bu potansiyeliyle içinde ABD'nin de bulunduğu Kuzey Amerika kıtasının (63 ̧9 milyar varil ̧ %6 ̧1) 10 katından daha fazla bir rezerve sahiptir.

Petrol servetini elinde bulunduran ABD ve Avrupalı devletler ̧ görüldüğü üzere İslam ülkelerine sadece sadaka türünden bir kogörev lütfetmekle yetinmektedirler. Bunu bile istedikleri şekilde kullanma hakkı tanımayıp Batı'daki bankalarda veya yatırım sahalarında kullanmaya zorlamaktadırlar. Ya da petrol karşılığında bol bol silah satıp bölgeyi silah deposu haline getirmektedirler. Bugün ̧ silah tüccarlarının en gözde müşterisi ̧ petrol zengini Arap ülkeleri iken ̧ haliyle silah pazarlamacılığının da en cazip bölgesi Ortadoğu'dur. Körfez ülkeleri ̧ petrol gelirlerinin önemli bir bölümünü ̧ en iyi silah ve askeri malzeme satın almaya ayırmaktadırlar. Şu rakamlar bu mevzuda oldukça çarpıcıdır: 1970-1980 yılları arasında Araplar ̧ petrolden aşağı yukarı 2 trilyon 400 milyar dolar gelir elde etmişler ve bunun 155 milyar doları silaha olmak üzere savunmaya toplam 1 trilyon dolar harcamışlardı.

Misalen 1922'de Suudi Arabistan ile Kuveyt arasındaki sınırı görüşmek üzere düzenlenen konferansta anlaşmazlık zuhur eder. Ortadoğu haritasına şekil verme işine bakan İngiliz İstihbarat Yetkilisi Sir Percy Cox'un ̧ ilerde Suudi Kralı olacak Abdülaziz es-Suud'a çok sert çıkması münasebetiyle yaşanan şaşkınlık ve şoku ̧ yardımcısı şu ibret ve dehşet yüklü ifadelerle aktarmıştı: "Ben ̧ sultanın haylaz bir çocuk gibi azarlanmasına şaştım kaldım. Sir Percy Cox ̧ ondan ayağını denk almasını istedi. Suud neredeyse ağlayacaktı ve ağlamaklı bir sesle Sir Percy'nin kendisini yetiştirdiği ve bugün bulunduğu mevkiye yükselttiği için hem babası hem annesi olduğunu söyledi ve kendisi isterse krallığın yarısını ̧ hatta hepsini kendisine feda etmeye hazır olduğunu ilan etti. Cox ̧ eline bir harita ve kalem aldı ve Suudi Arabistan ile olan sınırı çizdi." İş başına gelmeleri ve iktidarlarını korumaları ̧ Batının desteği sayesinde olan krallar ve emirler minnet borçlarını bugün ̧ emperyalizmin iktidarını pekiştirmek ve varlığını/çıkarlarını sürdürmek için sık sık suni krizler çıkartıp müdahalelerde bulunmasına davetiye hazırlayarak yerine getirmektedirler.

George Bush ̧ Ağustos 1990'da krizi çözme amacıyla yaptığı ziyaret esnasında Ürdün Kralı Hüseyin'e şunu söylemekten çekinmemiş ̧ bir bakıma Saddam'a ̧ petrolü kaptırmayacağına dair meydan okumuştu: "Petrol bizim hayat tarzımızdır. Ben o adama Körfez'in petrolünün üçte ikisine hakim olmasına izin vermeyeceğim. Bu adam ABD'nin düşmanıdır ve elleri bizim can damarımızdadır. Orada hayati menfaatlerimiz vardır. Ve onları korumaya mecburuz." Aynı konuya ̧ Almanya eski Başbakanı Willy Brandt da Saddam'ı ziyaretinde dikkat çekmiş ve ona şöyle sormuştu: "Onların ̧ sizin Ortadoğu'da üstünlük sağlamanıza ve dünya petrol rezervlerinin üçte ikisini ele geçirmenize izin vereceğine gerçekten inanıyor musunuz?"

Önce Kuzey Irak'ta bir Kürt Devleti kurmak ve sağlamlaştırmak, sonra Irak'ı tümüyle işgal etmek. Kuzey Irak'taki yeni devleti Türkiye'nin güneydoğusu, Suriye'nin doğusu ve İran'ın batısından koparacağ ı parçalarla birleştirerek Büyük Kürdistan'ı, yani ikinci İsrail'i kurmak. Bu projenin ismini biliyorsunuz: Büyük Ortadoğu Projesi Türkiye'deki bu hükümetler, İncirlik'e yerleşen Çekiç Güç'ün görev süresini uzatarak ABD'nin Kuzey Irak'taki Kürt oluşumunu desteklemesine yardımcı oldular. TSK, bu süreçte Kuzey Irak'taki oluşum üzerinden Türkiye'nin bölünme tehlikesini erken algıladı ve ABD ile karşı karşıya gelinmesinin kaçınılmaz olduğ unu da farketti.

ABD'nin Kuzey Irak'taki planlarını bozan bir planı uygulamakta olan Org. Eşref Bitlis, Amerikan Çekiç Güç helikopterlerinin PKK'ya silah ve malzeme attığını saptadı ve bunu bildirdi. Org. Eşref Bitlis, Jandarma Genel Komutanı olarak, Amerika'nın Türkiye'nin toprak bütünlüğünü hedef aldığını gördüğü, bu tehlikeyi önlemek amaçlı, savunmaya yönelik bir strateji geliştirdiği için Amerika tarafından derhal "hedef"e seçildi. Org. Bitlis helikopterle Kuzey Irak'a giderken, bu yolculuk önceden ABD'ye haber verilmiş olmasına rağmen iki Amerikan savaş jeti yakın uçuş yaparak oluşturdukları vakumla helikopteri düşürmeye çalıştılar ama deneyimli helikopter pilotunun dalış manevrasıyla bu girişim sonuç vermedi. Bu saldırıdan hemen sonra telsizle Amerikalılara helikopterde orgeneralimiz olduğu tekrar bildirildi ama Amerikan savaş jetleri saldırıyı tekrarladılar. Helikopter pilotu büyük bir çabayla yeniden dağların arasındaki derin vadilere dalarak kurtulmayı başardı.