Mutlaka işlerin filan yolunda değildir

Aşk uğruna harp etmeliyim

Böyleyim, sulak toprakta gövermeyen tek ekin

O vahşi beyaz at alıp başını gitti

Hiç yetişemedik o vahşi ata.

ben en çok silüet'in yaşını merak ediyorum:))

Gitti gider.

Yenildiğim belli değil

Ne çok cığlıkların silemediği

Öteki olabilmeyi

Kardeşler, bu dünya bana göre değil

Geri Döneceksin Hemen

Hiç değilse elişi kağıtlarım olsaydı

Toprağa Dönüştüren Gözyaşlarımı

İpsiz uçurtmalarım

ama tükürüyorum burada hepsini

Kırdım dolduğum tüm fincanları

Nasılsa gözyaşları söndürür

Yoksa hiç böyle şakalar yapar mıydın sen

diye fısıldıyordu, 'beni iç'. Sonra yalvarmaya başladı:

Sen benim hiç bir şeyimsin

Evlerde oturmak bana göre değil

Sanki bir yağmur yağsa oluklardan gök boşanır

Kar mı yağmur mu ne yağdığını bilmediğim bir gecede

El yordamıyla dalarken hayata

Hiçbir zaman sevmedim seni diyemezdin

Terk etmiyor bizi hüzün

Bütün sözcüklerini

Henüz boş bir roman sahifesinde

Yalnızlığı öldüresiye çirkin

O vahşi atlarla beraber

Geçip gidiyorlar ufkumdan

Bana iyilik edenlerin yüzüne tükürdüm

Hiçbir sevişmek yaşamışlığım

Unutma Geri Döndügunde Ruhsuz Bir Beden Göreceksin Bıraktığın Yerde

Bilmem bir yerde durur muyum, durulur muyum

Bizi güllerin iklimi tüketti

Sen benim hiçbir şeyimsin.

Yabancı bir şarkı gibi yarım

Hadi bana yalan söyle

Çocukluk sesimle ağlayarak

günlerini ölüme teğelledi

Dudağı yoran bir söze kırıldık

Sanki sökülürcesine, sanki sökülürcesine,

Ve durduramadık o vahşi atı.

Evet hatta biraz fazla sinirliydin

Dünyada bir tek insanın bile

Sonra bir tren hareket etti. Sabahtı. Karşıkarşıyaydık.

Duruyorum önünde, düğmelerim ilikli

Sevmiyorum de

Duymak istemiyorum artık tek sözcük bile

Yalnızlığımı Biraz Daha Erteleyebilseydin

Ve sevdim düşmanlarımı

Gökyüzünde bir çapak gibi duruyorken güneş

Annem niye böyle uzakta oturuyor

Ağzım kurudu tükürmekten

'Ne olur' dedi 'ne olur haydi iç beni'.

Bir Daha Göremeyecekmiyim Seni

Ve otobüsler niye bu kadar erken

İpsizin biriyim, doğru

Sonra tren durdu, indik, yollarımız ayrı ayrıydı.

Yazdıklarımınsa arasından bilmem ne kalır

Hayır yaşam hayır ölüm hayır su hayır toprak

Kulağı çabucak telefon zillerinde

Bırakmayın, beni ölüm götürür...

Sığ yanlarımız oldu ara sıra

Sabaha karşı öldüresiye korkak

Zaten yok bir tren penceresinde

Özlemiyorum de geceleri

Varlığın anlaşılmaz

Kahretsin Sevmişim Günlümü Vermişim

Belki de ben hata yaptım farkında olmadan

Kor ateşlerde yürütmeliyim

Bütün şiirlerimi odanın duvarına astım

Değirmenlerde öğütmeliyim

Başkası var artık diye yalan da söyledin

Bir parça telaş, bir parça ümittik

Şişe rahatladı, sustu. Hani ellerimiz birbirine

gördük. Uzakta bir balıkçı ağlarını topluyordu.

Elimde pergeller, gönyeler, iletkiler

Ömrümü cm2'lere böldüm de bir türlü anılarımı Yazamadım

Bu kızı yeniden büyütmeliyim

Bize bir günün çelişkisi yetti

Geride durabilmeyi öğreniyorsun

Hatıralar nihayet

Mutlaka bir şeylere sıkılmıştı canın

Sevildiğin, üzüldüğün

sevgim nefrete dönüstü

Hayır, hayır yalan, sen de beni sevdin inkar etme

Şimdi, o gün verdiğin yalnızlığı yaşıyorum.

Bırak duyduklarını

Bir bardak doldurdum, tepeme diktim.

Bukadarmıydı Senin Sevgin Bu kadar Ucuz

saracaktı bizi buz gibi kollarıyla.

Yerine koyabilmeyi

Elimde bir gümüş zincir

Nasıl karanlığıma bir yıldız olmak

Yazmadığın bir hikayede

Aynalarda her sabah her sabah

Daha Sonbahar Gelmediki Sevgilim Nereye

Tren ilerliyordu. Gözlerin gözlerime soruyordu

Konuşuyorduk. Ben sevmek diyordum durmadan.

bir adam ve bir başkası, bir başkası hayır diyordu.

Niye ellerim ceplerimde hala

Sarı peruka takmış bir acı

Radarlardan kurtulmuş üç beş kitap

Dün gece biraz kızgın biraz sinirliydin

beren24e itafen yazılmıstır...

Kazanmalı, kaybetmeliyim

gidecektik işte. Peki anafor nerdeydi? Uzak mıydı?

Sokaklarda sürtüyor boyuna, barlarda benim adıma beş tek bir duble konuşuyor

Hayır olmaz, bu yalnızca bir anlık öfke

Ve tren ilerliyordu. Kadere yaklaşıyorduk.

Hiç yaşanmamışçasına

Yanıldığım kesin

Dokunma Cesedime Cek Kirli Ellerini

Terzim dünya çünkü, o ki kimlere neleri yakıştırdı

Denize akşam güneşi vurmuştu. Renk renk

Önümde yarıya gelmiş bir konyak şişesi 'beni iç'

Sonra naaşım Tekel kibritiyle yakılsın

Ne gemiler yaktım

çevremizde. Örneğin: bir çocuk hayır, diyordu, bir kadın,

Bir alacakaranlık bastı zamanı. Gözlerim gözlerindeydi.

Üniversiteli bir kız uykusu bulmak

Ne olur anla artık lütfen bitti diye

Niye ben, neden, böyle mi olmalıydı

Toprakta yaralar açıyor her damla yağmur

Uçtu gider.

Hoşçakal

türlü atması vardı yüreklerimizin. Onu hatırladım.

Ancak ölümle diyor, ancak ölümle sağalır yara

Farkındayım

evet diyordu. Oysa ki, bir çok hayır diyen insan vardı

Bumuydu Senin Sözün

Ve ben sonsuza dek kova burcunun çocuğu

Hiç yaşanmamışçasına, hiç yaşanmamışçasına,

Yarı Yolda Anlayacaksın Yıllardır Anlam Veremedigin Sözlerimi

Kaldığı yerden başlanır mı artık.

Kendime oniki formalık kara bir defter aldım

Koltuğumun altında

Aç karnına yuvarlamak binlerce birayı

ne olacak diye. Sigara üstüne sigara yakıyordum,

ellerimin arasına aldım, sessizce ağlamaya başladım.

Aşk doğa yitirdiğimiz ilan aşktı

aklımın ipleri çözük

Öfkeli olmasan asla bağırmazdın öyle

Kovulacak bir kapı daha bulmak için

Yazdıklarımdan çok daha az

Bir yaz yağmuru gibi unutulduk.

Bir şeyler koptu içimizden.

Gezinip dururum yıllardır

Köstekli saatimi rehin bıraktığım için

Bir gün bir yalnızlığa düştüm yine. Başımı

Hayır hayır hayır hayır

Anlına Kondurdugum Öpücükleri Hayal Et

kayıklar gördük kıyılarda. Denize taş atan çocuklar

Kal Biraz Daha Ne Olur Daha Sonbahar Gelmediki

Göğe fırlatılan bir naylon tabak gibiyim

Yağmurlu bir ağaç gibi ıslak

Durduramazdık onu, hükmedemezdik ona.

Ben sana kıydım, sen bana gücendin

Bir anafora rastlayıp yok oluncaya kadar akıp

Toprağı yaran filize vurulduk

Çok mürekkep yaladım

Her gece oniki kilometre yürüyorum

Birkez olsun içinden geldipi gibi davran

Ey hayat, seni sevdiğim için özür diliyorum

ölümlerini unutuşa kopçaladı

Belki çok yakındı kimbilir. Biz onu

Sonunda karşıdan baktım

Bu Yürek Dayanmaz Ayrılığın Yüküne

Görsemde Tutamayacakmıyım Ellerini

Gözlerim gözlerine soruyordu: 'seviyor musun?' diye.

Dudaklarınla cama çizdiğin

Ne göreyim kendime yıldızlardan daha uzaktım

Bir macera yaşamak dediğin

bu nasıl sevgi... ardından belalar okuyorsun.. olmadı diyorum fare..

Artık bana kim inanır

Yoksa sen ölsen bile asla bana öyle

Oturdum sarı şiirler yazdım

Arkanı Dönüp Uzaklaşırken Benden

Hiç ayrılmayız derken bir ucundan

Görmüyormusun Perişanlığımı

Bu Kadar Yalan Bu Kadar Alçak Bu Kadar Şerefsizmiydi

Dokunma Cesedime Dokunma

Yüzüme öyle dönüp dönüp bakma

Keşke Biraz Daha Kalabilseydin

Okuduğum kitapların

Sonbahar Gelmiş Gelmişte Gecmiş Anlaşılan

göremiyecektik. O, gözlerimizi kör ettikten sonra

Hoşçakal Gönülsızın Hoşçakal Güzel Gözlüm

Kendini seçemiyorsun

Yaralı Yüreğim Ben Sensiz Neyleyim

Alnımda bir derin leke

O vahşi atın ardından ah şu aramızdakiler

DİLERİM ALLAHTAN ÖYLE BİR AŞKA TUTULURSUNKİ PAYLASIM OLMADAN SEVERSİN VE O SEVGİN ÖYLE BÜYÜRKÜ HERGECE GÖZÜNDEN YAS OLUP AKAR VE CİĞERİNDEN PARÇA PARÇA KAN GELİR LANET OLSUN SEVGİYE ARTIK GÜCÜM KALMADI YASAMAYA VE ALLAHA YALVARIYORUM BU HAYIRLI GECELERİN YÜZÜ SUYU HÜRMETİNE İÇİNDE BULUNDUĞUN YALNIZLIK SARMASIK GİBİ SARAR VE ÖZGÜVENSİZLİĞİN YER BİTİRİR SENİ ALLAH CEZANI VERSİN SANA SON MESAJIM LANET OLSUN KESKE SENİ SEVMESEYDİM KİRLİ DİLİNLE GİRDİN RUHUMA RUHUMUDA ALDIN ALLAHIN BELASI

En fazla sonbahar otellerinde

Bir gülün hacmini ölçmeye kalktım

Uzun ya da kısa vadede

Hayır yalnızlık hayır kimsesizlik hayır sıla hayır gurbet

Lüzumundan fazla beyaz

Bırak gururunu...

Şöförleri ölü, yolcuları uykusuz

Alnıma dövülürse kara bir yalnızlık gibi ölüm

Bu Ne Aceledir Be Sevgili

ben de ne olacağını. Bizi sürükleyen bir akıntıydı.

O cam kırıklarından oluşmuş yüzü görmekten bıktım

Zor geliyorsa herşey eğer

Hani bakışlarımız buluştuğu zaman, bir başka

Hep evet diyordu gözlerin, ellerin, dudakların hep

Hiç kimse misin bilmem ki nesin

Ve kendi kollarıma atılıyorum her keresinde

Küçük zamanlar harmanı

evet:)

kadeh kadeh içki içiyordum, fakat bilmiyordum

Gitmekte Kararlısın Anlaşılan

Attila İlhan

Ne Yaparım Sensiz Dur Gitme Gitme

Bırakıp kaçamıyorsun

Hatırlamaktan ibaret

bu başlığa EVET

Sen benim hiçbir şeyimsin

Hayır

Ne yapsan olmuyor gözüm

Haykır sevdiğini, özlediğini

çok güzel şiirler..

Tren ilerliyordu. Pencereden deniz görünüyordu.

Arkamdan üç kulfallahi bir enam okunsun

Aklımı her hafta temizleyiciye vermek

Niye bir yumruk durumunda değil

Duymuyormusun Bu Acı Çığlığımı

Ellerini tuttum, titredin. Acı acı bir düdük öttü.

Kötü basılmış bir kitap gibiyim

Bana artık herşey yakışır

Sanki inanırmışım gibi böyle şeye

Çamur duygusu veriyorum okuyana

Uykum arasında cağırdığım

hayır

Gidiyorsun Bensiz Bırakıp Çaresiz

Kuracağı bir şeyler vardır

Dur Gitme Ne Olur Diz Çökem Önüne

sliüet evet:))

Daha Sonbahar Gelmediki Nereye

Güneş ve ay yerli yerinde duruyorken

değince nasıl oluyorduk? İşte öyle oldum.

Galiba eski liman üzerindesin

Yangın merdivenlerine tırmanıyorum ben

O kadar yandı ki canım

Az biraz keşfediyorsun

Sanki sökülürcesine

Tesellisi çok zor sözün

Hayır'lar arasında ezilmeğe mahkumdu evet'lerimiz

Ah şu içimizdekiler

O vahşi beyaz at tutuştu yelesinden

İyi demlenmemiş bir çay gibi kaldım