Cebimde depremlerin

Beni nerde bıraktın

Ve susmak bakmak oluyor

Beni ikiye böldün

Ne yapsak eksiğiz işte

gidişinin bana verebileceğin en büyük mükafat olduğunu bilemeden gittin...

Açar gibi yaparak açık bir kapıyı

Neyin kaldı eksilenlerden arta

Gözlerime gömülürsün.

derme çatma

Bulamadığın her ne varsa büyük yıkımların izinde

Yanağında yanar avucum

Şimdi beni hangi yanımdan susacaksın

Bir hayatın tüm yanılgılarını

Gece mehtabına varmadan yıldızlar demir almasın gecemizden

Günün kızıllığından koparak elele hayallerimize koşalım

Adının arkasına basmadan yürüdüm

Hangi hare?mden yakaladın da çiğnemeden yuttun gözlerimi?

nerelerdesin kaç gündür iyisindir umarım...

Biz dalkavuk bir aydınlığın yerine

Şimdi sensizligin icinde yırtık bir gömlek gibi bedenim. Çıkarmak istiyorum hasretin bir beden kücük gelen elbisesini... Yokluğunda göğüm kaybolmuş, umutlarım darağaçlarında asılmış. Şimdi sen diye soğuk duvarlara yaslanıp ağlıyorum. Bir el, bir omuz arıyorum gözyaşlarımı bırakmak için. Dizlerine eğilip çocuklar gibi ağlamalıyım.. Yoksun işte..

İçeri doğru kapanan bir kapıydın

bu koca dünyanın yükünü

ve sen bunu bile bile

Yıldızlar demir atmış geceye, çılgın dalgaların seyrinde

Uğultusuna tutunamadın

Gerisi yokluk

Öyle yaşadım gözlerini

gittin ardında ne bir ses ne bir seda

sen deprem

sen bilme ama ben bu gidişi çok

Kendimizi kendi düşlerimizden kovacak kadar

Derinliğine saplandığım yüreğinin içinde sevdamızın resmini seyre dalıyorum

Haydi, sevdiğim dalgaların sessiz akıntısında sevgi deryasına dalıp gidelim

kendime geldim...

Adımdan çıkardım aklımı

sen yüreğime boranlar ekip gittin...

Nedendir Bilemem Gece Olunca

Gece, sessiz, nefessiz

sarhoşsun dedin dinlemedin

bunu sen,

Alnımda birikti çizikler

Hangi rüzgarlara sattın da saçlarını

hakkını yememek lazım

Gün ağarmadan gel

Vazgeçmeler vazgeçmekten vazgeçti

sen yapay afetlerin en yapmacık olanı

Ölüme ayarlı saatiz

Güneşin kızıllığında vurulur akşamın alacasına yolculuk yapan yıldızlar

Içime Doguyor Sonsuz Bir HÜzun

Şimdi beni hangi yanımdan kusacaksın

Sevdamın resmi dalgaların çırpınışıyla yakamoz ışıltılarına çizilirken

Sevdamın yansımasıyla mehtabın ışıltısında kaybolur yakamozlar

Hiç yazılmayacak bir şiirin içinde

Yıldızların uzaktan seyrine vurgundur gecenin siyahi rengi

Bir seni bitirmedim

Meftunun olduğum gözlerinin renginde bitip gidiyorum

ve senin gidişinle sürgünde olan ben :

Gırtlağıma kadar aşka batarım

Gitmediğin her yere

Cesedini sürüklerim gittiğim her yere

Söyle saçlarında öldüğüm

Bir Garip Olurum Gece Olunca

Kalan gidene denk neyi varsa susuyor.

Ardında aç köpekleri bırakarak

İnsanız

Volkanik şiirler

Sensizliğin anlattığı ne vardı senden başka

gidişinin bana dokunması

sen yüreğime sarsıntılar

Senden kalan her şey

Hangisini seçerdin benim için

Devrik cümlelerimin öznesi oldun?

İçindeki kötü senaryoların kahramanı olmak istemezdim

bir kadeh şşarapla başladığım gecede...

Gizin içine gizlenen kim

Ay çakılır gecenin içine acılar saklı kalır yarı karanlık yüzünde

Herşey gecelerde mi saklı?

Ellerimde çoğul bir gölge kuşu

Usul usul giymedim mi sözlerini

Güneş sabırsız sabahına, hasretiyle tutuşmuş kızıllığına vurgun

Onurlu bir karanlığı seçtik

Sersericedir benim gezinişlerim böyle gecelerin gizemli karartısında

gidişinle ceza verecektin bana aklın sıra

Kendimi unutup bazen gidenlere acıyorum. Demek ki bu kadar değersizlerdi kendilerince. Değişen toplum bize çok şey kazandırıyor ve beraberinde de çok şey kaybettiriyor. Hayatı tanımlayabilir miyiz acaba? Mutluluk karşısında üzüntü, tam seviliyorum derken ardından gelen ihaneti ve göz yaşının hiç tükenmediği sözde sevgilileri, sana inat olsun diye seveceğim seni. Sen bile şaşıracaksın kaldıramayacaksın bu sevgiyi..

Cesurduk çünkü

Hangi rüzgarlara sattın da Saçlarını!

ve sen benim acılarımla eğlenecektin...

Ve hangisinden vazgeçerdin kendin için

Esrarlı gece ayinleri

Ayın karanlık yüzünde saklı kalsın sevdamızın gizli sırları

Yıkık şehrimin izbesi

ama yazık

Hangi aşk kendi fırtınasına dayanabildi

Eksildim

Nasılsa yokluk rehin bırakılıyor kalana

ay hilalde

Sana borcum olsun

Bir geri gidiş kaç günde gelirdi?

Ve bir öyküden ağlarcasına geçtik

elinden geleni ardına koymadan gittin...

sen fırtına sen volkan

Yoksa doğan güneşle mi başlıyor gerçekler

Tenimde itiş kakış

Kekeme repliklerin ezber bozduran kuşu

Gece, korkunç, karanlık, karanlık

Yaşım kadar gencim

Gözlerimi kaparım

çok sevdim...

tek başıma kaldıramazdım

Ezberimden geçtim.

ay ışığının kesik attığı bakışlar dolar gökyüzüne

Ki şimdi bu kadar sokaktayım

Eğildim

küçücük dünyamda kurulu ne varsa

Sorarım

Tenimin yırtıldığı yerden mi girdin içeri

Hadi içimi kendine aldın da

ve sen gittin

Kurşuniliğiyle maviliğin önünden resmigeçit yapar gökyüzü

Ya ben işte o bitmeyen hayallerimin içinde günün son anlığında

bir sen bilirdin

Senden bir şey eksiltmeden sana çok şey bırakmaktı aşk

Gözlerinin namlusu döner, yakar kirpiklerimi

Kulağımda bir tepenin rüzgarı uğuldar

kolumu kanadımı alıp gittin...

Sensizlik seni anlattı en çok

Ömrüne yüz çevirmiş iki masalcıyız

En çok

Kim tutuklanmış yalnızlıktan

Neylersin

Yeteri yok. Eksiği fazla.

Ay karanlıkta mehtabına aşık, dalgalarsa çıldırmış yakamozsuz gecede

Kızıl sonbaharım

sen beni cezalandırmak için gittin...

Ömürden nefes çalarak ne kadar yaşarsa insan

Aklima Geliyor O Güzel Yüzün

Yalnızlığın tiradını kapamadım mı her sefer

sen nöbette

Dökülür karanlığa

Saçlarında çözdüm

Vasiyetimi Yazarım

Hızla biten aşk şarkılarından geçtim

belki de en güzeliydi

Mehtap bitimine varamadan güneş kavuşamaz akşamın kızıllığına

Karma karışık kalırsın cinnet şeridinde

sen yüreğime ateşler

Dalgaların sessiz çırpınışı yakamozlarla buluşurken

Avucumda imlası bozuk bir şiir kalır

gidişinin bir son olduğunu düşünerek

Bildim

Ve susmak inceltiyor her yarayı

Saçlarından geçtim önce

Ve kendimden öylece

Adın çabuk diye geçti

Çoğul susulur

Şiir papirüslerinin hangi köşesine karaladın beni?

Gerisi hiçlik

Dağıldı bak derlenip toplanmış dağılmalarım

Söyle beni nerene sakladın

En fazla içimde ölürsün

Ben yarama çoktan sen bastım

Gökyüzü kurşuniliğinden çıkamaz yıldızlar demir almazsa

kaba tabirle koyması için elinden ne geliyorsa yaptın

harabeye çevirmekti istediğin

Neyim yoksa var bildim

Sevgimizle karanlığın gizeminde oynaşsın yakamozların ışıltıları

Kaldırımların kaldıramadığı her neyse işte

Gece, sensiz, çaresiz

Eridim

Sessizlikte bir dildir

sesini duymakla kendime geldim

Aklımsız kaldım

Karla karışık yağarsın yara Bereme

Gecenin derinliğine saklanır gizli sevdalıdır ayın karanlık yüzü

en sessiz ama bu en anlamlı veda...

Pusulur