Ülkemizin ve 600 yıllık şanlı tarihimizin, ortak hatıralarında...

Tarihin gözleri var, surlarda delik;

İstanbul bu, yedi tepe bir boğaz..

batıda İstanbul Boğazıyla çevrilidir, çepeçevre..

Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,

Üsküdar...

"Biz ve Üsküdar...

Kadını keskin bıçak,

Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;

Her aksam camlarında yangın çıkan Üsküdar,

Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat...

Ne var aklında Üsküdar

Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;

Güleni söyle dursun, ağlayanı bahtiyar...

Sana dün bir Tepeden baktım aziz İstanbul

Kaç gün, kaç gece uykusuz

teşekkürler...

Sen yanarsın ah Üsküdar

Taze kan gibi sıcak.

Ahlara düştük vakitsiz

Kadıköye, beykoza komşu..

Cumbalı odalarda inletir katibi mi...

Hayattan canlı olum, günahtan baskın rahmet;

bizede komşu ne varyani aarmızda çamlıca var:)

Boynu bükük kaldın söyle

Kar mı yağdı sokaklara

ulubatlı hasanlar, fatihler, evliyalar şehri...

O manayı bul da bul!

Beyoğlu tepinirken ağlar Karaca Ahmet...

Sende mi sahipsiz, yorgun

tek ve gerçek,

Biz ve Üsküdar..."

en büyük sultan,

hele birde elinizde varsa,

Eyüp oksuz, Kadıköy süslü, Moda kurumlu,

hem zahirde,

Ellerin buz, yüzün soğuk

Bir ses, bilemem tambur gibi mi, ud gibi mi?

Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği;

İstanbul...

aziz misafirimiz eyüp sultanı,

İstanbul'un Anadolu

üsküdar'a gider iken bir mendil buldum ;

Üşüdün mü ah Üsküdar

Ben kaçarım kuralsızca

O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.

kuzeydoğuda Ümraniye, doğuda Ataşehir,

Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar;

Adada rüzgar, ucan eteklerden sorumlu.

Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir.

sonsuzluğa açıldığımız gönül kapımızın sultanları orada...

zahirde sefahat görünse de..

diyardır sultanlara...

beyoğlu, fatih, şişli, başiktaş tam karşısında..

İstanbul benim canim;

bağdat ve istiklal, biz onlar ile

İstanbul bu, beş ada iki cadde..

Gecesi sümbül kokan

Her şafak Hisarlarda oklar çıkar yayından

O sultanların sultanı,

hem batında

Hep gözlerin dalgın bakar

Çamlıca'da, yerdedir göklerin derinliği.

Üsküdar,

salihlerin şehri,

İstanbul bu, tarihi üsküdarın önünde,

Hala çığlıklar gelir Topkapı sarayından.

Vatanim da vatanim...

Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.

Türkçe?si bülbül kokan,

Sesin boğuk, rengin kaçmış

İçimde tüten birşey; hava, renk, eda, iklim;

İstanbul,

iki boğaz köprüsü ile bağlanır,

Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.

güneyde Kadıköy ilçeleri ve

Yedi renk, yedi sesten şayisiz belirişler...

mendilimin içine de lokum doldurdum;

Bulutta saha kalkmış Fatih'ten kalma kir at;

yeni demlenen hakikat çayı...

zat-ı akdes,

İstanbul'un, nerede ise ortasında...

Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.

yaşayanların şehri, mevlanalar gibi...

İlle İstanbul?da bul!

Oynak sular yalının alt katına misafir;

Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar...

İstanbul bu, aşkı gerçek aşk ile

Şahadet parmağıdır göğe doğru minare;

'güz. perisi'

Yedi tepe üstünde zaman bir gergef isler!

görmeyen karanlıklarımız utansın...

yürürüz ana caddelerde sonsuzluğa...

Her nakısta o mana: Öleceğiz ne çare?

seyrine doyum olmaz pierre lotiden,

bağlanırız, hakka bağlı gönlümüze...

Necip Fazıl Kısakürek

Yakası'nda bir ilçe. kuzeyde Beykoz,

durur beyoğlu, şişli, güzelim beşiktaş..

Servi, endamlı servi, ahirete perdelik...