aciz..

kahırların en büyüğü gelip şuradan öteye geçemiyor sonra..

mal gibi cümleler yazarken nasıl bulacaksam.. dilenci gibi oldum.. pehh.. bir beyaz mendilim eksik..

en gürültülü ahvaliyle başladı

gülünesi acı..

ne acizim oysa biliyorum da devam ediyorum gene..

susayım.. sonra iyi olayım.. gibi yapayım...

lanet okurken buluyorum kendimi..

şöyle okka dolusu Allah belasını versin diyorum ''korkulara''...

ne lanet okumalar, ne başka bir söz

ne saçma..

büyük laflar ettiği sanalardanım o anlarda susarken ben..

neleri götürür..

yazmakla geçer mi sanıyorum..

işlemine de hatana da...

ne çok haketmemişlikler ile birlikteyiz...

var olan tek şey nedensiz kalışların bıraktıkları...

bu da herneyse olsun..

Annem buradayken farklı olacak mı acaba...

herneyse...

ne boş..

gel de gör hata nasıl yapılır..

geriye bıraktıgı acizlik ne derecedir..

en manasızı da lanet sonrası..

morelimi biryerlerden bulup getirmeliyim.. ders çalışmam lazım..

yazık oluyor yazık.. oldukça yazık..

o da pehh..

ev resmi çizeyim...

saçmalamaktan bıkıyorum..

gözü körken ben daha sıkı kapatmalıyım bakışlarımı..

hata imiş..

ne yersiz..

her şey o buşluğun doldurulmasındaki tılsımda değil miydi

bıktım beklemekten.. kendimi beklemek ne zormuş..

nefret ediyorum tamam deyip sonrasında yok saymaktan o tamamı..

bulutlu bir yüreğin yağmur olup

hak ettiğin senin olsun..

öldürülmeyi hakediyor...

gel.. çekinme...

yapıldıktan sonra neler bırakır..

neden kopyla yapıştır yapamıyruz.

aslında bu koca boşluk

iyi devam et hatana.. benden farkın yok ki..

yanına bir de çam ağacı...

deyip kalıyorum her dem oldugu gibi..