Batıdaki gavurlar; Rönesans ve Reform, Keşif ve İcadlar, Hukuk ve Sanayi devrimleri yaşarken, icad üstüne icadlar yaparken biz cahil hacıların elinde kalmıştık.

unutun şu osmanlıyı artık. dünyada hiçbir ülke bizim gibi tarihiyle yatıp tarihiyle kalkmıyor.

balkan ülkelerine saldırıp boyunduruk altına alıp ağır vergilere bağlayan üstüne oraya tek bir çivi çakmayan kimdi

Birazcık araştır ve oku, o dediğin milletlerin geçmişlerine nasıl sahip çıktıklarını görürsün. Kılıçla alakalı kurduğun cümle ne kadar sığ bir düşünceye sahip olduğunun kanıtıdır...

artık devir bilim ve teknolji devri bu çağda bilime ayak uyduramayan devletler yokolmaya mahkumdur.

Hilafet ve saltanatçılar da, aynen Haçlılar gibi ATATÜRK'ü sevmezler.

1600-1700-1800'lü yılları heba edüp de cehalete gark olunca, koskoca Osmanlı 300 yıl boyunca "cahiliyye devri" yaşamıştı. Allah bir daha o karanlıkları göstermesin!. Kurtuluş Savaşı vermek zorunda bırakmasın!

Ülkemizin içerde ve dışarıda ̧ derin buhranlar anaforunda kıvrandığı ve global buhranın yeniden ayyuka çıktığı bir esnada ̧ böyle bir mevzu çok tuhaf karşılanabilir; bugün itibariyle birbirine taban tabana zıt ve bir araya gelmesi imkansız "iki uç kavram" şeklinde düşünülebilir. Buradan hareketle ̧ "21. yüzyılda yıldızımız yeniden parlayacak mı?" gibi "uçuk" bir soruya cevap aramak ̧ ilk bakışta abesle uğraşmak olarak görülebilir. Fakat millet olarak ̧ şu an her şeyden daha fazla üzerine adeta ölü toprağı serpilmiş insanlarımızın yeni bir heyecana ̧ dinamizme ̧ gayrete ve ruha ̧ hava ve su kadar ihtiyaç duyduğu da inkarı mümkün olmayan bir gerçektir. Birkaç asırdır ̧ biricik asli davamızın ve yegane gündemimizin ̧ bu hayati konu olduğunu hatırdan çıkarmayalım. Bizim gibi ̧ geride şan ve şerefle dolu muhteşem bir geçmiş bırakan bir milletin ̧ gelecekte güçlü ve belirleyici olması ve yeniden kendine gelmeyi düşlemesi kadar tabii ne olabilir ki? Milletçe ̧ varlığımızı tekrar ispat edebilmek için ̧ "yeni tutamaklar ve dayanaklar" bulmak ̧ her zamandan daha ziyade mecburiyet arz etmektedir.

Cahilliğin bu kadarı ancak tahsil ile mümkündür...

Dayatmacı ̧ tekçi ̧ statükocu ve devletçi anlayıştan kurtulmak; "köklü bir zihniyet inkılabına gitmek" ̧ yarının umutlu Türkiye'sinin temellerini oluşturacaktır. "Çağdaş devlet" söylemi ̧ samimiyetle hayata geçirildikçe ve güçlü-kutsal devlet anlayışından ̧ fert egemenliğine geçtikçe ̧ geleceğin mutlu limanlarına o ölçüde daha sağlam demir atabiliriz. İnsanlara para karşılığında cennet satan ̧ büyücü avcılığı yapan ̧ dinden aforoz eden Ortaçağ Avrupa'sından bugünkü çağdaş Batı çıkabiliyorsa; bağnazlıkta onlarla kıyas kabul etmeyecek kadar iyi olan milletimizin ̧ bu değişimi yaşayamayacağını söylemek; herhalde en ağır haksızlık ve insafsızlık olacaktır. İki dünya savaşının enkazı altında kalmış bir Almanya ̧ ya da iki atom bombası yemiş bir Japonya gibi ̧ bu ülke de neden kalkınamasın; süper devlet olmasın? ABD eski devlet başkanı Bill Clinton'ın ̧ Kasım 1999'da ülkemizde yapılan AGİT toplantısında sarf ettiği şu sözler bile ̧ Batılıların geleceğimiz hakkında son tahlilde bizden daha iyimser olduklarını göstermeye kafidir: "... İnanıyorum ki ̧ gelecek yüzyıl ̧ Türkiye'nin bugünkü ve gelecekteki rolünü belirlediği yol ile önemli ölçüde şekillenecek. Çünkü Türkiye ̧ Avrupa ̧ Ortadoğu ve Orta Asya'nın kesiştiği noktada bulunuyor. Eğer Türkiye istikrarlı ̧ demokratik ̧ laik bir Müslüman ulus olarak Avrupa'da tam olarak yerini alabilirse; gelecek daha iyi olacak."

21. Yüzyıl ve Düşlerimiz

sırf gayrimüslim diye iki kat vergi alan kimdi.

Kaynakça: Yeni Ümit Dergisi ̧ "Kendi Medeniyetimize Doğru" ̧ Nisan-Mayıs-Haziran 1998 ̧ Sayı: 40 ̧ s.2-5; Yeni Ümit Dergisi ̧ Sayı: 41-42 ̧ s.2-5 ̧ 2-4; Birol Uzunay ̧ "Türklerin Vadedilmiş Yüzyılı" ̧ Aksiyon Dergisi ̧ 6-12 Kasım 1999 Sayısı ̧ s.32-38; Harun Odabaşı ̧ Nihal Bengusi Karaca ̧ "Açıl Sistem Açıl" ̧ Aksiyon Dergisi ̧ 27 Kasım-3 Aralık 1999 Sayısı ̧ s.31-38.; M. Ali Eren ̧ "Türklerin Zamanı" ̧ Aksiyon Dergisi ̧ 16-22 Kasım 1996 Sayısı ̧ s.36-38; İsmail Çolak ̧ "Mekanize Reform Histerisi" ̧ Tarih ve Medeniyet Dergisi ̧ Ocak 1998 ̧ Sayı: 46; Alaeddin Yalçınkaya ̧ "21. Yüzyılın Yıldız Ülkesi" ̧ Tarih ve Düşünce Dergisi ̧ Şubat 2000 ̧ Sayı: 4 ̧ s.32-35; Ali Aslan ̧ "Zambiya Kadar Özgürüz" ̧ Zaman Gazetesi ̧ 25 Aralık 1999 ̧ s.10; Zaman Gazetesi ̧ 18 Aralık 2001 ̧ s.8; Erol Güngör ̧ Türk Kültürü ve Milliyetçilik ̧ s.77-78; Tahsin Banguoğlu ̧ Kendimize Geleceğiz ̧ s.12; Hallett Carr ̧ Tarih Nedir? ̧ s.135; İsmail Çolak ̧ Osmanlı'nın Gizli Tarihi ̧ İstanbul ̧ 2008 ̧ 6. Baskı ̧ Nesil Yay. ̧ s.82-87.

Bu kompozisyonu yazan öğrenci ecnebi ülkelerinde yetişmemiş bizim ülkemizin eğitim sisteminde yetişmiş.

araplar peygamber soyundan gelir diyerek askerlik yaptırmayan araplara 1. sınıf türklere 2. sınıf insan muamelesi yapan kimdi

Osmanlı tarihinin en canlı eğitim hamlesi, Abdülhamid dönemine rastlar. Sevan Nişanyan'ın hesaplamalarına göre Türkiye, Abdülhamid dönemiyle kıyaslanabilecek bir okullaşma düzeyine yeniden ancak 1950'li yıllarda ulaşabilmiştir. Mesela 1895'te TC sınırlarına tekabül eden bölgede bine yakın (835) ortaokul ve lise bulunuyorken 1923'te bu sayı 95'e düşmüştür. 1895'teki yüz bine yakın öğrenci sayısı (97.837), 1950-51 sezonunda aşağı yukarı aynı seviyede seyretmektedir (90.356). Öncesiyle kıyasladığımızda Abdülhamid dönemindeki eğitim patlaması daha görünür hale gelir. Tahta geçtiği yıl 250 olan rüşdiye sayısı 1909'da 900'e, 6 olan idadi sayısı 109'a çıkmıştır. 1877'de İstanbul'da sadece 200 tane modern ilkokul varken 1905'te 9 bine çıkmıştı. Her yıl ortalama 400 ilkokul açılmıştır ki, bu, Cumhuriyet döneminde bile kırılamamış bir rekordur.

Mazimiz kadar muhteşem bu bilgiler ̧ bugünümüz ve geleceğimiz adına ne anlam ifade ediyor veya neler çağrıştırıyor? İbni Haldun'un dediği gibi; "Geçmişler geleceğe ̧ suyun suya benzemesinden daha çok benzer." hükmünce; geçmişin azamet ve şevket devrelerindeki harikulade haller ̧ daha güçlü ve aydınlık bir gelecekte ̧ yeniden zirveleri tutabilmede ̧ en büyük "dayanak ve esin kaynağımız" olmalıdır. Bu zorlu yolda ̧ tarih şuuru ve mantığı başlıca "azığımız ve projektörümüz" mevkiindedir. Zaten ̧ geleceğin dünyasındaki mevkiimizi ve ömrümüzü belirleyecek hayati kıstasların başında; güçlü bir tarih hafızası ve şuuru gelecektir. Medeniyetler ve devletler tüm zamanlarda ̧ hep bu sağlam ve yıkılmaz tarih bilinci üzerine kurulmuştur. İstikbale dair ideal/kızıl elma arayışımızın yegane adresi ̧ ihtişam ve ibretlerle bezeli tarih ummanıdır. Tahsin Banguoğlu'nun şu mükemmel tespitlerine ̧ tüm yüreğimiz ve benliğimizle katılmamak ve aydınlık yarınlara yürüyüşümüzde rehber edinmemek elde değildir: "Biz tarih boyunca lider bir millet olagelmiştik. Yeniçağda da taklitçi ̧ kuyruk değil; her zaman olduğu gibi geleceğe yön veren motor olmalıyız!"

yunanlılar antik çağda yaptıkları savaşları cıkardıkları filozofları vs unuttu yeniden olurmu demiyolarlar

Koca Osmanlıyı ABDULHAMİD, REŞAD, hain VAHİDETTİN batırdı. Yoksa, ne zorumuz vardı ki; 1919-1922 yıllarında KURTULUŞ SAVAŞI verelim? AKLET!

İşte o kompozisyon. "1299 yılında Söğüt ve çevresine inen küçük ve kara bulut yavaş yavaş büyüdü ve tüm Balkanları sardı. Bu kara bulutun altında tüm insanlar kendilerine olan saygınlıklarını yitirip bir kişi için çalıştılar. Elde ettikleri her şeyi bir haine verdiler. Sonucunda da çoğu bu hainin emri ile öldürüldü. İşte tüm bu zamanlarda ne güneş doğmak, ne kuşlar ötmek, ne bulutlar dans etmek ne de bayraklar dalgalanmak isterdi. Bu kara bulut ve onun doğurdukları, 1918 yılına kadar sürdü ve 1918'den sonra yavaş yavaş dağılmaya başladı."

almanlar nazileri fransızlar napolyonu ingilizler güneş batmayan imparatorluklarını unuttu

DEDE ALİ; yarım eğitim almış olduğun nasıl da belli?.. Yoksa; çok akıllı ve zeki, kafalı, çalışkan olduğumu herkes bilip aklediyorlar.

Ya DEDE; Araplar savaşmayı ne bilsinler? Savaşa girdiklerinde "Yallah, Yallah" deyu tabana kuvvet kaçışmadılar mı? Hala öyleler!

Keşke sen de okumuş olsaydın!..

batılı ülkeler gittikleri yerde ne haltlar işledi demi batılı ülkelerin sömürdüğü kuzey afrika ve asya ülkelerinde yaşayan insanlar çok severler o ülkeleri birde osmanlının egemen oldugu ülkelerde yaşayan insanlara sor bakalım ne diyecek osmanlı hakkında sana. neden dünya türkiyeden nefret ediyo sanıyosun.

Osmanlının yıldızları ayaklar altına alınıp, Vahdettin zamanında TESLİM bayrağı da çekilince, ATATÜRK ile BÜYÜK TÜRKİYE devrimleri yapılmıştı.

osmanlı o dönem çağa ayak uyduramayan diğer ülkeler gibi bitti artık bilimiyle sanatıyla kültürüyle teknolojisiyle fabrikalarıyla yaptığı buluş ve icatlarıyla adından söz ettirecek modern türkiyenin hayalini kurmalıyız.

DUY, BİL ve AKLET!.. Sanmam ya, her neyse?..

saldırdıkları ülkelerde ölen insanların cocuklarını alıp devşirerek kendi askeri yapan

Ya DEDE..

Hain Vahidettin; 30 EKİM 1918 tarihinde gavurlara "TESLİM BAYRAĞI" çekti. Nerde?.. MONDROSS'ta teslim olup gavurların süngüsü altında yaşamayı kabullendi, işgallere uğradık.. Ülkeye gavurlar hakim oldu.

Trakya ve Anadolu'nun işgal edilmesini; "şeriata uygundur" diyerek tasvip eden ol hain Şeyhülislam Dürrizade Abdullah da fetvasıyla desteklemişti.

Yarım eğitimli olduğun yazından da içindekilerden de besbellidir. OKU!

OSMANLILAR "cahiliyye dönemi" ne gark olmasaydı batmazdı ve biz de Büyük Atatürk önderliğinde kurtuluş Savaşı vermezdik.

Şu anda; okuma yazma oranı % 97 dir. Bana göre yine de azdır. Böyle olmasaydı, az olmasaydı; DEDE ALİ'ler olmazdı.

DUY, BİL ve AKLET!..

İlk kız okulları II. Abdülhamid zamanında açılmıştır. Nitekim bilgili bir kişi olan Abdüllatif Suphi Paşa'nın ilk defa bir kız sanat okulu açma teşebbüsünde tereddüt geçirmesi ve titizlenmesi üzerine Abdülhamid, Sen mektebi aç, ben arkandayım, diyerek açıktan destek vermiş ve çevresini, daima kızların okuması için ilk adımları atmaya teşvik etmiştir.

osmanlıdan sonra yıldızımız yeniden parlarmı? kusura bakma o devirler geçti artık 100 bin tane adamın eline kılıç verip sağdaki soldaki ülkeleri istila ederek ve ordan kazanılan ganimetle yürütülen bir ekonomi tarzı olamayacağından osmanlı mantığıyla yıldızımızın parlaması mümkün değil

Kızıl Elma'ya Götürecek Manifesto

İlsinho, biraz tarih okumanı tavsiye ederim. Araplar Peygamber soyundan geliyor diye askerlik yapmıyordu mesnetsiz bilgilerle nereye kadar gidersin bilmiyorum. Google Osmanlı'da seyyidlik diye yaz ve öğren. Araplarla seyyidlerin farkını. Sarıkamış da şehit olanlarında kaç binin Arap olduğunuda öğreniver. Tarih bilgim kıt ama bakıyorum da çok şükür diyorum...

Kara yobaz ve gericiler yüzünden okuma-yazma oranımız; % 3 idi.

bu örnekleri çoğaltmak mümkün.. neyse

1923'de; toplumdaki okuma yazma oranı; sadece % 3 idi.

Her şeyden evvel ̧ tarihi perspektif ve muhteşem mazimiz ̧ bu mevzuda "ümitli" olmamız icap ettiğinin en esaslı ve sağlam "dayanağı"dır. Geleceğe ümitli bakmamızı sağlayan; güç ̧ moral ve ilham kaynağımız ̧ hiç kuşkusuz geçmişin altın sayfaları ve parlak tablolarıdır. Dünyayı titretip ̧ üç kıtaya hükmeden ̧ tarihe yön veren ̧ kıtaların ve devletlerin varlık ve geleceklerini şekillendiren ve nihayet muazzam medeniyetler kuran bir geçmişin torunları olarak istikbalden ümidi kesme; karamsarlık ve miskinliğin dehlizlerinde kaybolma ̧ bize yakışacak hasletler olamaz. Aksi takdirde ̧ şanlı geçmişten habersiz yaşayan ̧ devraldığı mirası reddeden "haramzadeler" derekesine düşeriz. Bu anlamda ̧ "mazisi itibariyle gelecekten en fazla ümitli olması ve geleceğin dünyasında en ağırlıklı yeri edinmesi gereken milletlerin başında biz gelmeliyiz."

BİL ve AKLET!

Osmanlı zamanında yıldız mı kalmıştı?.. Hepsi dökülmüş toprak olmuştu.

Destur!.. Has DUR!..

Ayrıca; 1914-1918 yılları içinde, onlar gavurlarla birlik olup, bize saldırmış ve hayınlık etmişlerdi. Ne Sarıkamış'ı Mübarek, ne Sarıkamış'ı?.. Sarıkamış savaşı sırasında, onlar HAÇLILAR ile birlikte dost idiler ve üstelik de bize haince saldırıyorlardı.

Muasır Medeniyetten Vaat Edilmiş Asra

1600-1800'lü yıllarda "CAHİLİYE DÖNEMİ" yaşadık. Tam 300 senedir.

Padişah Vahidettin ile Şeyhülislam Dürrizade Abdullah, bizi HAÇLILARA

Büyük ATATÜRK olmasaydı, Osmanlıdaki CAHİLİYE DEVRİ sürmüş olacaktı.

Emice şunu iyice anladım ki senden bir nane olmaz ...

güzel tespitler...

DUY, BİL ve AKLET!.. Pek sanmam ya, neyse?..

Türkiye'nin ̧ yüzyıllardan beridir elindeki en büyük kozu ̧ hiç şüphe yok ki stratejik ve jeopolitik mevkisidir. Geleceğin dünyasında ̧ yıldızı en çok parlayan bölgelerden olan Avrasya'nın tam ortasında köprü ve denge ülke olarak Türkiye ̧ arzın en cazip ve kıskandırıcı bir noktasında bulunmaktadır. Bütün kötü gözlerin ve emellerin üzerinde odaklandığı bu coğrafyada ̧ güçlü ve caydırıcı olabilmeyi her zaman becerebilir ve onun bize sunduğu avantajları çok iyi kullanabilirsek; önce bölge ̧ ardından da dünya devleti olmamız kaçınılmazdır. Yeter ki ̧ her anlamda birlik ve beraberliğimizi koruyalım; güç ve kudretimizi yitirip zafiyet göstermeyelim. Anadolu coğrafyasıyla ̧ tanıştığımız andan itibaren yıldızımız hep barışık olmuş ve bize parlak ve güçlü bir siyasi gelecek bahşetmiştir. Büyük Selçuklu ̧ Anadolu Selçuklu ̧ Osmanlı Devleti ve Türkiye Cumhuriyeti gibi dört cihan devletini ̧ bu coğrafyada kurmaya muvaffak olmuşuzdur. Bu coğrafyaya hükmetmenin ̧ bahtımızı ve istikbalimizi yeniden açmanın yolu ise ̧ vatanımızın stratejik önemini ve potansiyel dinamiklerini ̧ kaynaklarını; güçlü bir siyasi iradenin eliyle dahiyane bir biçimde işletip kullanabilmekten geçmektedir. Osmanlı'nın siyasi tecrübeleri ̧ yolumuzu aydınlatacak bu mevzudaki en büyük kılavuzlarımızdandır.

görüyoz sonra bilime önem veren 7 milyonluk israile ortadoğuda 200 milyonluk bilimdışı arapın nasıl sesini cıkaramadığını.

Memlekette okul mu vardı?.. Olanlar da, sadece % 3'lük idi.

İlkokula başlayalı tam 60 sene oldu. Yaklaşık 40 senedir de, üniversite sonrasında edindiğim özel merak gereğince TARİH okuyorum.

moğollar cengiz hanı unuttu yeniden dünyayı istila edecek güce ulaşırmıyız yeniden kavimler göçü yaratacak savaşlar yaparmıyız demiyolar

Cumhuriyetle doruk noktaya ulaşan birkaç asırlık yenileşme serüvenimiz içinde ̧ biz ekstra bir yolla ̧ medeniyet nimetlerini elde etme ve paylaşma kavgası verirken; günümüzün gelişmiş milletleri ̧ her şeyi insana ̧ ahlaka ̧ eğitime ̧ kültüre bina ederek; bizim takılıp kaldığımız her noktayı adeta uçarak geçmişler ve bugünkü zirvelere ulaşmışlardır. Halbuki ülkemizin muasır medeniyete ulaşamaması ve beklenen rönesansı gerçekleştirememesi; coğrafi konumumuzdan ̧ imkanlarımızın kıtlığından ve insanlarımızın kabiliyetsizliğinden değil; doğru modernleşme esprisinin kavranamamasından ̧ düşünce fukaralığından ̧ ilim ve hakikat aşkının yerini dimağları körelten şabloncu ve statükocu anlayışın almasından kaynaklanmaktadır. Daha ̧ Alman Birliğinin sözünün bile edilmediği 19. asrın başlarında ̧ biz yenilenme rüyaları görürken Almanya; üzerinden adeta silindir gibi geçen iki dünya harbinin onca tahribatına rağmen ̧ bugün Avrupa'nın tek süper devleti olma iddiasındadır. Bizden yarım asır sonra ̧ yenilenme sıtmasına tutulan Japonya ise ̧ yakın tarihindeki iki büyük atom bombası sarsıntısına rağmen ̧ bir hamlede bütün sıkıntıları aşıp bizi geçmiş ve bugün dünyayı idare eden güçlü devletler arasındaki yerini almıştır. Biz yeniden diriliş nağmeleriyle teselli olup; iki yüz yıllık bir yolculuktan sonra varacağımız hedeften daha çok ̧ çıkış noktasının dedikodularıyla birbirimizi kemirirken onlar; çoktan rönesanslarının meyvelerini toplamaya ve Batıyla aralarındaki mesafeyi kısa zamanda kapatmayı başarmışlardır. Japonya ̧ dünyadan alacağı şeyleri alırken de atacağı şeyleri atarken de hep milli kimliğine sadık kalmış; tarihine sövüp reddetme ve mana köklerini inkar etme yoluna sapmamıştır. O hep ̧ az gelişmiş bir ülke olarak bulunduğu nokta ile hedeflediği zirve arasındaki uçurumları realistçe hesaplamış; tutarlı projeler üretip bütün problemlerini milli ve ahlaki temellere dayalı bir toplum organizasyonuyla çözebileceğine inanmıştır.

CEHALET içinde olunmasa işgale uğramaz, KURTULUŞ SAVAŞI da vermezdik!

yıldızımızın parlaması için modern dünya gibi insan haklarımızı demokrasimizi sanayimizi ticaretimizi galiştirmeliyiz.

Tarih şahittir ki ̧ genlerimizi dokuyan; güçlü devletler kurup ̧ "cihan hakimiyeti" ̧ "nizam-ı alem" ve "ila-yı kelimetullah" davası gereğince lider ve denge unsuru millet olma tutkusu ̧ tabiatımızın en belirgin vasfı olagelmiştir. Erol Güngör'ün şu tahlilleri bu noktada oldukça isabetlidir: "Dünyada Türkler kadar eski bir tarihe sahip olan pek az millet gösterilebilir. Bu kadar uzun bir macerası olan bir millet hala yaşadığına göre ̧ her şeyden önce eşi az görülür bir hayat gücüne sahip demektir. Türk Milleti ̧ şimdiye kadar hiç esir olmamış ̧ üstelik bugün Birleşmiş Milletler Teşkilatı'nın millet sıfatını verdiği birçok toplulukları idaresi altında tutmuştur." İngilizlerin dünyaca meşhur tarihçisi Arnold Toynbee'nin şu nefis görüşü ̧ tüm zamanlardaki değişmez konumumuza dikkat çekmektedir: "Dünyada ̧ imparatorluk kurabilecek iki millet vardır. Bunlar Batı'da İngilizler ̧ Doğu'da ise Türklerdir." Kaşgarlı Mahmud'un ̧ "Divan-ı Lügat-it Türk"ündeki şu kanaatler ise; dün yerine getirdiğimiz ̧ bugün ve gelecekte de layık/aday olduğumuz ̧ "yeryüzünün hakiki mirasçılığı" görevinin sahibi konumunda bulunduğumuzu ̧ bize yeniden hatırlatmaktadır: "Gördüm ki ̧ yüce Allah devlet güneşini Türklerin burçlarında doğdurmuş. Göklerdeki daireleri onların devletlerinin çevresinde döndürmüş. Onları yeryüzünün hakanı kılmış!"

Sonuç: MONDROS MÜTAREKESİ.. 30 EKİM 1918 ve BATIŞ..

Osmanlıyı, zevk-ü sefalı PADİŞAHLAR ile CEHALET katletti.

Yıldızımızın parlaması eğitim sistemi ile mümkündür.

ne zamanki bilime gereken önem verilir yıldızımız ozaman parlamaya başlar. osmanlının selcuklunun hun ların falan yaptıklarını düşünüp iç çekerek değil.

dünya tarihini sadece saygıyla anıyor yeniden yaşatalım ütopyaları içine girmiyor almanlar nazilerden nefret ediyor.

Osmanlının 1600, 1700, 1800 yılları hacıların telkiniyle CAHİLİYYE DEVRİ yaşamıştık.

Tanzimat'tan beridir kendimizi ̧ özgüvenimizi ve potansiyelimizi kısır çatışmalarla tüketmekten henüz vazgeçmiş sayılmayız. Türkiye ̧ o günden beridir ̧ Batılılaşma eksenli bir modernleşme sancısı çekmekte; ancak yanlış anlayışlar ve çarpık uygulamalar sebebiyle ̧ hedeflediği "muasır medeniyet"e hala ulaşabilmiş değildir. Bu yapı ̧ zihniyet ve asırların biriktirdiği problemler yumağıyla ̧ arzuladığımız "Türk Rönesans'ı" nasıl gerçekleşecek; 21. yüzyıl ̧ yıldızımızın bir defa daha parladığı "Türk Asrı" olabilecek mi? Yaklaşık iki-üç asırlık suskunluk ve aymazlığımız son bulacak mı? 21. yüzyıla ̧ "vaat edilmiş yüzyılımız" diyebilecek miyiz? Bugün itibariyle ̧ bu tabirler ̧ içi boş ve realitede iflas etmiş gibi görünse de kendimizi birazcık ırgalayıp hesaba çeksek ̧ önümüzdeki bütün problemleri dahi ̧ "bizi parlak bir geleceğe ulaştıracak olan ümit ve azmimizi kamçılamaya vesile kılsak" ne kaybederiz ki?

yoksa 600 yıl hüküm sürdükleri coğrafyada insanlığa hatta müslümanlığa bile hiçbir katkısı olmayan bir yapıyı örnek alarak yıldızımızın yeniden parlaması hayalden öteye geçemez.

Bilinip akledile!.. Cahal kalınmaya!.. Okuyalım ve çalışalım.

Kurtuluş Savaşını kazandığımızda onlar gavurlara sığınarak kaçtılar.

Bilhassa ABDULHAMİT, REŞAT, hain VAHİDETTİN dönemi çok berbat geçtiğinden, KURTULUŞ SAVAŞI vermedik mi?.. 1919-1922 yıllarında neler çektik, neler?..

iranlılar persi unuttu yeniden asyanın tüm ülkelerine sahip olacak dünyanın en güçlü ordularını kurarmıyız demiyorlar.

Aslında; asıl kafir olanlar kimdi?

1600-1700-1800'lü yıllarda "koyu taassup ve eğitimsizlik" nedeniyle CEHLALET içinde geçiren Osmanlılar; ABDULHAMİT, REŞAT ve VAHİDETTİN kardeşlerin yeteneksizlikleri yüzünden CAHİLİYYE DEVRİ içinde kaldı..

Osmanlıyı satan ve yıldızını söndürenler; 1600-1700-1800 yıllarında padişahlık edenler ile o yıllarda hoca-hacılık eden cahillerdi.

Nasıl olmasın ki; yerli ve yabancı tarihçiler ̧ 15. ve 16. yüzyılda ̧ hükmettiğimiz coğrafyalara Türk-İslam mührünü vurduğumuzu ve bu zaman diliminin "Türk Asrı" olarak onaylandığını ̧ kendi adımıza şeref ve iftiharla belirtmektedirler. Bu ̧ öyle bir asırdır ki ̧ Osmanlı Devleti'nin "Muhteşem Süleyman'ı" ̧ sözde Fransa Kralı'na bir vali gibi hüküm gönderebiliyordu. "Ufukların Efendisi" sıfatıyla ̧ tek başımıza bir kıtayla savaşabiliyor; bize karşı sayısız "Haçlı İttifakları" teşkil eden Avrupalı Devletleri hezimete uğratıp dize getirebiliyorduk. Kısacası ̧ siyasi dengenin yegane ölçü taşı ve milletlerarası siyasi arenanın en kudretli ve azametli lideriydik. Hatta tarihçi Abdülkadir Özcan'ın değerlendirmesine göre dünya üzerinde ̧ günümüz Amerika'sından daha etkili ve rakipsizdik; kendi başımıza bütün dünyanın ̧ yapıcı manada tek hükümran gücüydük. Zira yakın zamana kadar ABD'nin karşısında siyasi hakimiyeti paylaşan SSCB vardı ve dünya iki kutuplu idi. Tarihçi Yılmaz Öztuna'nın tespitine göre Osmanlı ̧ tam 316 sene (1453?1769) dünyanın en süper devleti vasfını korumuştur. (Ki ̧ Osmanlı yıkılırken bile gelişmişlikte 22. sıradaydı; oysa bugün modern Türkiye 73. sıradadır.) Osmanlı'yı sırasıyla; İngiltere (1769?1799) ̧ (1813?1936) ̧ Fransa (1799?1813) ̧ Almanya (1936?1941) izlemiştir. II. Dünya Savaşı'ndan bugüne kadar ise ̧ ABD hakimiyetini sürdürmektedir.

KURTULUŞ SAVAŞI verdiğimizde, ülkemizdeki okuma-yazma oranı % 3 idi.

Ya DEDE; has ailenin ağırlığı kadar okudum. Tam tamına 60 sene oldu.. 1960'larda Ankara MALİYE-HUKUK-İKTİSAT dersleri okurken, anne ve baban o tarihlerde minicik çocuklardı ve mahallelerinde yumaklarla ve çomaklarda oynuyorlardı.

Muhteşem Geçmiş ̧ Geleceğimizin Referansı

Abdulhamit, Reşat, Vahidettin gibi yeteneksiz padişahların devr-i idareleri yüzünden; 1919-1922 yıllarında verdiğimiz KURTULUŞ SAVAŞI sırasında, koskoca toplumumuzun okuma-yazma oranı % 3 idi. Evet % 3..

Cehalet!..

Allah her türlü belalarını versin! Yedikleri içtikleri de haram ola!

Hacılar ne diyordu?.. "Okuyanlar kafir olur ha?.."

Edirne/Keşan'da kompozisyon yarışması düzenleniyor ve ikincilik ödülü ecdadına küfreden kompozisyona veriliyor.

İlsinho, Osmanlıyı batıya ayak uyduramamış bir devlet kalıbıyla tahayyül etmeyi bırakın artık, çünkü kabak tadı vermeye başladı. Şunu unutmayın ki bir yer gönül ile değil de silah ile fethedilirse verilen intiba hep zorbalık olarak bilinecektir. Sizlerin gelişmiş olarak gördüğü ilkelerin gittikleri yerlerde ne halt işledikleri belli. Elhamdulillah ki Osmanlı zayıfları sömüren bir devlet olmadı...

Büyük ATATÜRK her zaman olmayabilir, gelmeyebilir.

Esasen ̧ böyle bir iç muhasebe ve kendimizi ve konumumuzu sürekli ciddi bir sorguya çekme; hayat belirtilerimizin ve bizi biz yapan "ruh gücümüzün" hala canlı; özgün plan ve projeler üretme ve bunları uygulamaya koyma kabiliyetine sahip olduğunun bir alameti kabul edilmelidir. Bu hususta ̧ Edward Hallet Carr'ın şu sözü ̧ gayet yerindedir: "Gelecekte gelişmeye inancını kaybeden bir toplum ̧ geçmişindeki ilerlemeyle ilgilenmekten de vazgeçer." Maalesef ̧ halihazırda toplumumuzda ̧ geleceğe yönelik karamsarlık ̧ güvensizlik ve azimsizlik hat safhada seyretmektedir. Devlet ve millet bazında ̧ geleceğe dair elle tutulur ̧ sistemli bir projemiz/programımız yoktur. Zihni tıkanıklık ̧ ufuksuzluk ̧ günübirlik yaşama ve en önemlisi de kendine itimatsızlık ̧ aşamadığımız büyük engellerdendir. Milleti millet yapıp ayakta tutan dinamiklerde ̧ dünden bugüne mühim ölçüde tahrifatlar olmuştur.

Okuda Cahilliğin gitsin emice...

Sonuç itibariyle ̧ "kendimiz olarak" bu yüzyılda yeniden bir yapılanma ve zirveye yükselme düşlüyor ve medeniyet adına orijinal bir üslup arıyorsak; içimizde ruh ve mana köklerimizi tahribe programlanmış ne kadar yabancı düşünce ve anlayış varsa ̧ hepsinin işgaline son verip ̧ mutlaka kendi kültür atlasımız üzerine düşünce tarzımızı ̧ inanç sistemimizi ve hayat felsefemizi işleyebileceğimiz bir yol takip etmemiz gerekmektedir. Nurettin Topçu'nun şu müthiş tespiti ̧ bu noktada ne kadar isabetlidir: "Kendimizi ̧ yine kendimizde aradığımız şu anda ̧ ruh dünyamızda bir rönesans yapmak; devletimizin Anadolu'da kurulduğu günden bu yana kazanılmış en büyük zafer olacaktır." Eğer ̧ buraya kadar zikrettiğimiz hususların icaplarını layıkıyla yerine getirmez ve yeterince realist davranmazsak; ayakları yere sağlam basmayan ̧ tatlı hülyalar veya ham hayallerle beslenen; kuruntular peşinde koşan divane toplumlar durumuna düşmekten maalesef kurtulamayız. Bediüzzaman'ın şu sözleri bize bu konuda yol gösterici olabilir: "Eski hal muhal ̧ ya yeni hal ya izmihlal !"

Ya DEDE; Biraz olsun TARİH OKU!

satmışlardı. Tüm ülke İŞGAL edilmişti.

TARİH OKU ve ÖĞREN! Yalancı ve uyduruk, yarım yamalak tarih değil ha?

Kurtuluş Savaşında, gerici ve yobazlar da Haçlılar ile omuz omuzaydı.

Çocuklarımızı zehirlediler yıllarca.

Cumhuriyet kurulduğunda okuma-yazma oranımız; sadece % 3 idi. % 3..

Potansiyel Kaynaklarımız ve Geleceğimiz

Ömrümün 60 senesi okumakla geçti. Tamamen dolu dolu!

"Mazimiz kadar muhteşem bu bilgiler ̧ bugünümüz ve geleceğimiz adına ne anlam ifade ediyor veya neler çağrıştırıyor?"

Büyük ATATÜRK önderliğinde yaptığımız KURTULUŞ SAVAŞI: 1919-1922