- Hasan bu ne hal?

?Aşk olsun? dedi.

?Nurun ala nur olsun? dediler.

Zalimleri analımki yeni nesil onları mübarek yada evliya zannetmesin...

Güzel kardeşi, kulağı duymayana hakikatı duyuramazsın, gözleri kör olana güneşi gösteremezsin, Merhameti olmayana acıyı hissettiremezsin, bu tipleri iyi bilirim, onlarcası ile tartıştım, sitelerine üye oldum hep yazılarımı değiştirdiler yada kaldırdılar, yazdığım kaynaklara yalan dediler çıktılar işin içinden...

Ne diyelim, gönülden bir aminden başka...

Evliya olsun yada olmasIN

arkadaşlar cevap bile vermezmiş:)) bak bi daha güldürdünüz. neyin cevabını vereceksiniz. ortada gerçekler var. sizin gibi körü körüne birinin dediğine bağlılık yok. zaten bu gerçeklere karşı hala Yavuz Sultan Selimin evliyalığını savunmak en basit tabirle pişkinlik ya da cahilliktir.

"Aşk'a aşık olana mevcudatın pervane olması çok görülmese gerek.."

Yavuz Sultan Selim Han, Mısır'ı fethettiğinde bir süre orada kalır. İdareyi eline alıp kendi hakimiyetini yerleştirmek için bu elzemdir. Bu sırada bir çadırda kalıyor.

Cevap oldukça düşündürücüdür.

sizde gayret ediniz başbakan yada cumhurbaşkanı olunuz öyle kıyas edelim hım...?:)

Fakat cariyenin aşkı dayanılmaz seviyeye ulaşıp da kalbine sığmaz hale gelince, ne yapacağını bilemez halde Halifeye açılmaya karar verir. Lakin aradaki uçurum cariyeyi iyice çıkmaza sokar ve kararsız hale getirir. Bir yandan aşkının dayanılmaz baskısı, diğer yandan aradaki devasa farkın kendini engellemesi arasında bocalayan cariye Halifenin karşısına çıkma cesaretini kendinde bulamadığından, yazıyla ilan-ı aşk etmeye karar verir. Ve üç kelimelik bir not yazarak Halife hazretlerinin yatağına bırakır. Notta sadece üç kelime yazılıdır: "Derdi olan neylesin?"

Pek siz toplum için, dininiz için neler yaptınız, bir dikili taşınız varmıdır. Paylaşında bilgilenelim kardeşim...!

Sizinde sadece Yavuz Sultan Selimi tek taraflı olarak değerlendirmeniz dar kalıpta düşündüğünüzü göstermez mi

güzel paylaşım Allah razı olsun.

Cihanın hükümdarı olan YAVUZ SULTAN SELİM HAN ın hakkında konuşurken ağzınızı temizlerseniz iyi olur. 8 yıllık iktidarında memaliki osmanlıyı 2,5 kat byüten doğudaki malum tehlikeye karşı anadolu topraklarını koruyan bu zat-ı muhteremin br evliya olduğunu hatırlatırım.

Yavuz Sultan Selim i evliya olarak gören derin tarihçi arkadaşlara soralım. hangi evliya halifesine savaş açıp onu ve binlerce müslümanı öldürüp iktidarını güçlendirmek için başka bir müslüman ülkeye savaş açar? Yavuzun yaptığı tüm seferler doğuya yani islam ülkelerinedir. iktidar hırsının bi, nlerce müslümanın kanından daha değerli olduğunu kim savunabilir. evliyaymış sadece gülüyorum:)))

- Şimdi Allah ile birlikte olma zamanıdır sultanım!

Akşam çadırına gelip de yatağının üzerinde küçük bir kağıt parçası bulan Yavuz Sultan Selim Han, kağıdı okuyunca bu notu yazanın, çadırını süpüren cariye olduğunu anlar. Ve kağıdın arkasına cevabını yazar: "Derdi neyse söylesin." Kağıdı aynı yere bırakır. Sabah olunca da çıkıp gider. Bir müddet sonra Cariye temizlik için çadıra geldiğinde ilk iş olarak kağıdı arar. Kağıdı bıraktığı yerde duruyor bulur. Kaparcasına kağıdı alıp okuduğunda heyecanı bir kat daha artar.

?Cemalin nur olsun? dedi.

Yüzlerce cevap verseler yine anlamak istemezsiniz. İyisimi siz gülmeye devam edin bakalım. Nasılsa birgün biryerlerde sizin anlayacağınız şekilde bir anlatan çıkacaktır...

?Aşkın cemal olsun? dediler.

çok hoş bir hikaye..

allah razı olsun yavuz sultan selim han dan islamiyeti korumuş, hizmet etmiş tüm hükümdarlardan, allahın sevgili kullarıdır onlar... mekanları cennet olsun inş... bizde onların nesliyiz yaa insan inanamıyor... onlar nerdeee biz nerelerdeyiz...

çok güzeldi. Yüreğine sağlık. :)

cevap bile vermem. arkdaşın dediği gibi sırıtmaya devam et. yapabildiğin tek şey bu zaten.

Yavuz Selim Han "Buyurunuz, sizi dinliyorum" deyince, cariye bütün cesaretini toplamaya çalışırken, titreyen ellerini gizlemek için elleriyle dirseklerini tutarak kollarını kavuşturur. Heyecandan yüzü kıpkırmızı olmuştur. Kalbi yerinden fırlarcasına atarken, titrek ve mahcup bir sesle: "Efendim..." der. "Cariyeniz..." ve cümlesini tamamlayamadan "Allah!" diye feryad ederek yığılıp kalır. Kalbine sığmayan aşkını söyleyemeden ruhunu teslim eden cariyenin, bu tertemiz aşkı karşısında Koca Halife gözyaşlarını silerek etrafındakilere şöyle der: "Gerçek aşkı şu cariyeden öğrenin. Zira aşık, maşukunun yolunda olur ve o yolda ölür."

Hayatı muhteşem zaferlerle dolu olan Yavuz Sultan Selim, kısa fakat dolu dolu geçen hayatında küçük bir çıbana yenik düşer. Son anlarında yanında Hasan Can vardır. Yavuz, Hasan Can?a sorar:

Halifenin cevabından cesaretlenen cariye, kağıdı çevirip dünkü notunun altına şu cümleyi ekler: "Korkuyorsa neylesin?" Akşam olur. Halife çadıra döner. Kağıdı okur ve cevabı yazar: "Hiç korkmasın söylesin." Sabah bu cevabı okuyan cariye artık kararını vermiştir: Aşkını bu akşam halifeye söyleyecek. Ne olacaksa olsun artık. Ve o gün temizliği bitirdiği halde gitmeyip Halifeyi beklemeye başlar. Yavuz Sultan Selim Han akşam çadıra dönünce cariyeyi kendisini bekler bulur. Cariye, Halifeyi görünce hemen ayağa kalkıp temenna durur.

Yavuz Sultan Selim?in konuşmaya mecali kalmamıştır. Mushaf-ı Şerif?i işaret eder. Hasan Can güzel sesiyle Yasin-i Şerif?e başlar. Okumaya başlamasıyla yüzünde huzurun izleri halelenir. Sonra latif bir tebessüm yayılır etrafa. Koca Sultan belki de ilk kez böyle tebessüm eder dünyaya.

Ayrı bir başlık açarsın, iftiralarını orada sıralarsın kardeşim, iyi baktıysanız bu başlıkta bahsedilen mevzu o değil...!

- Bre Hasan, sen bunca zamandır, bizi kiminle bilirdin?!

peki özür dileriz kardeşim yanlış kıyas ettik, şu durumda hayalen dahi karşılaştıralamayacak kadar uzaktasınız o zatla...

Konunun ruhuna aykırı sözleri sarf etmeyelim, iftiralardan uzak olalım, akıllı olalım...!

Mekke ve Medine'nin hizmetkarlığı nasip olmuş, Kutsal Emanetleri Ülkemize getirmiştir. bugun milyonlarca insan ziyaret ediyor, nasipleniyor Elhamdulillah.. Dunyada bu hizmete nail olan bu şerefe nail olan başka hangi insan vardır...

Şöyle yapalım öyle ise...

yakıcı çöl güneşinin altında, kızgın kumların üzerinde giderken atından inen ve uzun bir müddet bu şekilde giden Selim'e veziri "sultanım artık atınıza binseniz de, ardınızda yürüyen askerimiz yorgunluktan telef olmasa... siz yürüyorsunuz diye onlar da atlarına binmiyorlar," diye ricada bulununca, "ne diyorsunuz!.. Fahri Kainat Efendimiz önümde yürürken ben nasıl atıma binerim," diyen bir ulviyete sahipti o. Aşk'a aşık olana mevcudatın pervane olması çok görülmese gerek...

Kıyas meselesine gelince

Yavuz Sultan Selim Han hakkında sadece şunu söylemek dahi ne kıymetlerini anlatmaya kafidir.:

Mühim olan asırlar geçmesine rağmen hala onu hayırla anan insanların olması, hatırlaması ve o zatın asırlar geçmesine rağmen inşaa ettirdiği camilerin, mescitlerin hizmetlerin devam etmesidir..!

Çadırı süpürüp temizleyen, yemeği yapan Mısırlı bir cariye vardır ki, Yavuz Selim Han sabah çıkınca, cariye geliyor, akşama kadar çadırı temizleyip yemekleri hazırlayıp gidiyor, akşam olunca da Yavuz Selim Han çadırına dönüyor. Cariye nasıl olduysa bir kaç defa Yavuz Sultan Selim Hanı görür ve Ona aşık olur. Lakin ümitsiz bir aşk. Zira bir tarafta koskoca Cihan Padişahı Halife-i Ruy-i Zemin, diğer tarafta basit bir cariye...

benle bir padişahı karşılaştırmanız aslında dar kalıpta düşündüğünüzün bir ifadesi.

Bu satırları bir yazıda okumuştum çok hoşuma gitmişti. Bizde Allah için sevenlere, O'nun için ölenlere, bu yolda benliklerini yok edenlere, öldükten sonra dilden dile dolaşanlara selam olsun deyip, Rabb'imin katında nur üstüne nur olsunlar diyelim. Kıyamete kadar da nurlarını yansıtsınlar şu kararmış gönüllere...

Zalim demekle kendinizin o sıfata daha layık olduğunuzu düşünmeye başladım kardeş...

Aşkından değil kelle gider korkusundan belkide ölmüştür gariban cariye... Yavuz bu çünkü sağı solu belli olmaz. 40 bin civarı Türmeni ve on binlerce Müslümanı katleden biri sonuçta...