Bilirim gelmeyişini;

Sen benim kördüğümüm, tutamadığım gözyaşım

Bir yavru martı soluğunda asılır bakışlar

Gecelerin en yalnızında

ötelemek isterdim öteleyeldiğim kadar öteleyebilmek keşke elimde olan bişey olsaydı:(

Göğün parlak yıldızına

Zor bir daha, daha da güvenmek

Sensiz oldu dünyaya gözlerimi açışım. Sensiz ve sessiz başladım nefes almaya. Şimdide zamansız ve mekansız bir yerden sana seslenişim. Belki yüzünü göremiyorum, sesini duyamıyorum ama hissediyorum varlığını!... Biliyorum duyuyorsun sesimi.

ama sen bunu yapamadın, çünkü acizdin güçsüzdün

Huzur, kaygı, öfke,

hüzün, saygı, hırs,

ve hangi nefes giderir özlemi?

Uzağı yakın kılandır.

Karardı gökyüzü... Şimdi her şey bir sis bulutunun ardında gizli... Her şey ve sen, o duvarın ardındaki acı gerçek... Derin nehirlerde boğdum çığlıklarımı, gayya kuyusuna attım bir daha çıkarmamak üzere "seni seviyorum"larımı, karlar yağdırdım anılarıma... Artık ne sen, ne senden gelen... Ölmeye yattım; bölme uykularımı...

ötelemek çare değil dostum

Bana düşen kabullenmek, zor da olsa

Kendi ellerimle topladım bavulunu... Sen sadece seyrettin gözbebeğine yerleştirdiğin anlamsız ve ikircikli bakışla. Gitmen gerekiyordu ve içimizden biri daha cesur olmalıydı. Ayrılığın böylesi daha az can yakardı çünkü; en azından birimiz için... Sessizliğin çaldığı zamanı lüzumsuz sözlerle doldurmamak için şarkılara yüklendik sonra... Ve ben, ardına asacağım son bakışımı hazırlayıp "haydi" dedim zor da olsa, "gitme vakti...".

arzu, bakış, düş,

Martı mı gariptir vebaliyle

Yok saydım, yok etmeye yetmeyeceğini bile bile. Şimdi içimde bir yumru, tam da ses tellerimin üzerine çöreklenmiş engel oluyor söyleyemediklerime... Oysa ben seni...

Ki o martı...

Anılar hiç incinmedi her adımında bir başkasına basarak gidişinle. Taşıyacakları son bir iz daha bırakmıştın sadece üzerlerinde. Hem, kısa sürecekti burukluğun, biliyorum. Mutluluğun, anlam veremediğin bu yolculuğun kırgın selamına örtü olacak hissettirmeden. Geride bıraktığın sadece yaşanan, yaşanması gereken olarak kalacak sana ait her şeyle...

Çağrıya boyun eğip

Kaç gecenin kaç yıldızından fal tuttum unuttum. Her birinde bir başka güzelliğin asılıydı. Tuttuğum her falda, kopardığım her yıldızda biraz daha karardı yüreğim, biraz daha kabardı. Sonra her yıldıza bir şarkı yaftaladım ve her şarkıya bir göz yaşı...

Nihai uykusuna

vazgeçmek değil çaresiz kaldım...

Sen.. acının ölümün ta kendisi. sen.. çaresi olmayan hastalık. sen.. içimin acıyan yüzü vazgeçtim senden...

Martılardan medet uman ben mi?

"Zor kadere emanet ettim seni

Ki o yıldız...

Bir var...

Sen gittin ya;

Bencil bir histeriye tutulmuşuz. Sormuyoruz, sorgulamıyoruz isteğimizin de isteğinin aynı olup olmadığını. Ya değilse?.. Kulaklarımızı tıkıyoruz olanca gücümüzle iç sesimizin vereceği cevabı duymaktan korkarak. Denize doğru çevirip yüzümüzü ağır adımlarla yaklaşıyoruz ufuk çizgisinde bizi bekleyen maluma, son yolculuğumuzda. Tuzlu bir ıslaklık bedenimizi sarıyor ayaklarımızdan başlayarak. Cebimizde bir tek dolunaylı geceler, ufukta en parlak haliyle gözümüzü kamaştıran aşk, beynimizde sadece o aykırı sevgili ile uzaklaşıyoruz güvenli kıyılarımızdan sessizce, ufka doğru?

Güneşin ışığında üşüdüm. Sevdamın denizinde boğuldum. Sağır oldum, dilsiz oldum, kör oldum. Sen gittin ya. Aydınlığın ortasında karanlıktım. Zamanın içinde zamansızdım. Havadaki yağmur damlaları gibi ansızdım. Sen gittin ya. Ateşten çıkan alev gibi yalnızdım. Aşkın yanında sevdasızdım. Hayallerin sofrasında geleceğe açtım. Sen gittin ya.

Semalar gidişine ağladı, bulutlar yokluğuna yas tuttu. Güneş tebessümünü unuttu. Sen gittin ya. Denizde dalgalar durdu. Yıldızlar geceyi unuttu. Güller açmadı, seni aradı. Sen gittin ya. Çöller susuzluğuna susuzluk kattı. Ağaçlar özleminle sarardı, soldu. Bıraktığın izlere gözyaşları kum oldu. Sen gittin ya. Yapraklar özlemine yaşardi. Fidanlar devrildi. Okyanuslar kurudu. Hayat yoruldu. Pınarlar kan oldu. Sen gittin ya.

Ki o soluk...

bence plak takılmış sardırmak lazım

sevinç, gülüş, dokunuş,

Vazgeçtim... Vazgeçişlerin en zorunu denedim sende. İçimde giderek büyüyen bir kara deliğe hapsedip seninle ilgili ne varsa, öteledim tüm istek ve özlemlerimi. Yok saydım, yok etmeye yetmeyeceğini bile bile. Şimdi içimde bir yumru, tam da ses tellerimin üzerine çöreklenmiş engel oluyor söyleyemediklerime... Oysa ben seni... Ben sana... Ben...

Bilinmezin kuytusuna

sorunun üzerine gitmeliydin,

Hangi adım sondur sevda yolunda

Sonra malum düşüş