geç saatlere kadar oynardık. yazın su ile ıslatırdık birbirimiz. evcilik oynar ve erkek çocuklarına roller verir onları kumanda ederdik. daha neler neler...

sokakda oynamayı özledim bide sinek zehiri atılınca bagıırrdık zehirciii geliyoooooo dye.. beyaz duamn içinde koşardık. eve saçlarmız yağ içinde gelirdik..

Çocukluğumu özlemiyorum çünkü hala içimde bir yerlerde yaşıyor:) Allahtan büyüdüm, yoksa bizimkiler daha uzun süre bana katlanamazlardı her halde:P

toprak sahada futbol oynıyarak ve celik comak oynarken milletin camını kırıp kacarak bir cocukluk:))

Ne güzeldi çocukluğum elma şekerim ve kocaman kurdalem vardı hiç bilmezdim karanlığı kocamandı herşey gözlerimi açar büyükçe hayran hayran bakardım ağaçlara kuşlara ve çiçeklere...

Bir de dedemi özlüyorum. O kadar.. :((

büyük olmak daha güzel ;özlediğim de sadece kusursuz bi dünya olduğuna inanmak

kardeşler arasında ayrım yapılan bi çocukluktu.

Çok yaramaz bir çocuktum ve çocukluğumdan hala izler taşıyorum. Ağaçtan düştüğümde dizimi vurduğum yara izim hala duruyor:)

çocukluğunu özleyenler var mı? ben çocukluğumdaki özgürlüğü, oyunları, masumiyeti özlüyorum. ya siz?

bende mi bi gariplik var? niye o kadar özlüyorum?

Ben sadece oyunlarımı özlüyorum, yoksa dönmek istemem, ders çalış dur, tekrar çekemem valla... :))

Demek çok güzel bir çocukluk geçirmişsin. Ben 5,5 yaşımda okula başladığım için hiç de özlemiyorum.