Allah insanı Kur'an aydınlığından mahrum bırakmasın, yoksa gerçekten şirk tuzağına o kadar yakın ki. İnsanlarımız şirkin ne olduğundan bihaber. Şirkin ne içerdiğinden bihaber. Şirk=Allah'a ortak koşmak diye öğretildi bize, ama şirkin ana kaynağından hep uzak tutulduk, acaba tesadüf mü bu?

belki şöyle denilebilir. Allahım Resulünün şefaatini nasip eyle..

Bu tartışmanın dışında, kullandığınız üslup ne kadar kötü. Basit bir insandan bahsetmiyorsunuz veya basit bir varlıktan, siz O'nun özelliklerine kavuşamasınız, siz kendiniz gibi birinden bahsetmiyorsunuz bahsettiğiniz yüce varlıkta hepimizin yaratıcısıdır . Hz. Peryagamber Efendimizden bahsederken ve Allah 'den bahsederken saygılı olmalısınız.

sizin kavlinize göre sahabe müşrik, tebe-i tabiin imamları müşrik, maturidiler, eşariler müşrik, bir siz müslümansınız öyle mi?

"öyle bir günden çekinin ki o gün kimseye yardım edilmez.." diyen ayet putperestlele ilgili olsa dahi sonuç değişir mi? burada kim hariç tutulmuş..

ayetlerin zahiri manalarını bile hatta putperestler hakkındaki ayetleri bile mü'minlere genelleyecek kadar mutezileye, haricilere rahmet okutan kim?

şefaate, ya resulallah affedilmem için Rabbine niyaz et anlamı verilmesi de durumu kurtarmaz.. zira burada da Resulün ölüyken duyduğu ve Allaha dua edebileceği ön kabulüyle hareket edilir. kaldı ki orada yaşadığı arada bir çıkıp insanlara yardım ettiği sohbetlere falan katıldığı evlendiği falan da söylenir. velhasıl bu da şirktir. zira Allaha ait sıfatlar peygamberine atfedilir.

Bu da Allah'ın, şefaat yetkisi verdiği kullarının büyüklüğünü göstermek gibi hikmetlere mebnidir.

tarih boyunca da bu hep böyle anlaşılmıştır.

malum yakın zaman önce kutlı doğum haftasını kutladık. Böyle dönemlerde çok duyduğumuz bir söz Şefaat ya resulallah sözü ;gaybi anlamda bi insandan yardım dilemek, mesala kabirlerden yardım dilemek şirk olduğuna göre şirk olmuş olmuyor mu? Peygamberimiz hayattayken bile şefaat ya resulallah diyen olmuş mu?

Günah ve sevap değerlendirmesini Allah yapar. dilediği kulunu kurtarır, dilediğini kurtarmaz. Bağış Allah'a aittir.

b) Sıfatlarında,

şefaatin yeri-zamanını bildiren hadis-i şerifler var. elbette ki başı sıkışan hakkında son karar verilmeden yapılacağı malum. önemli olan da bu.

Rab edinme Allah'ın işine, hükmüne ortak olma isteği peygamberimizde hiç olmayacak iştir. Eden kendine eder. Günahların bağışını Allah'tan başkası yapamaz.

- "Ya Rasulullah, beni affet" manası değil,

Şirk değildir!!! Söyleyen müslümansa hem de rabbani bir ilim adamıysa, aşk adamıysa, ilahi aşk uğruna canını vererek bedel ödediyse şirk değildir. Allah'a giden tek yol Muhammed Mustafa'dan geçer anlamındadır o söz! Onsuz Allah'a ulaşılmaz anlamındadır. O olmadan Allah inancı da kemal bulmaz demektir. Bir kimseyi şirkle itham etmek için kalbini yarıp bakmak lazım. Niyetleri ve kalpleri bilen sadece Allah'tır. Yargılayacak olan da Allah'tır. Hiç kimse ilahi aşk uğruna canını vererek bedel ödeyen bir kimseyi şirkle itham ederek yargılamaya kalkmasın, yoksa ahirette hesabı çok ağır olur!!!

Şefaat konusununda çok yanlışlarımız var...

- Aslolan kişisel gayrettir. Şefaat, ikincil plandadır. Kişinin hiçbir gayreti olmaksızın bir şefaat ile kolaycacık affedilmesi Rahmet-i İlahi açısından tabii ki mümkündür ancak hiç kimse böyle bir kolaycılığa düşmemeli, Allah'ın rahmetini suistimal etmemelidir.

zira kurtuluşun talep edildiği makam Allah değildir.

Demek şefaate izin var...

Şirk, Allah'a;

Şefaat tabii ki Allah'a aittir. Peygamber Efendimiz'in şefaati dahi sınırlıdır. Ama bu şefaat hiç yok demek de değil.

şefaat ya Resulallah, şefaat ya falan, şefaat ya fulan demek açıkça şikrtir.

direk Allah'tan istenebilecek bir şeyin Allah üzerinden başkasından istenmesi... böyle bir durum yok. başkasından dua istemeyi de şirk saymanız lazım bu mantığa göre.

"Resulünün şefaatini nasip eyle" duası da, "Ya Rasulullah bana şefaat et " talebi de aynı kapıya çıkar. zihinleri çarpıtmaya kalkmayın.

Kuran tevbe /31 ayetinde mealen hahamlarını ve papazlarını rab edindiler diye aşırıya kaçan inanış sahiplerini eleştirir.

sahih hadislere baktığımızda, mesela bir amanın peygambere efendimize gelip bana şefaat et demesi, (peygamberimizin de 2 rekat namaz kıl sen de dua et ben de edeyim) hep dua manasındadır. üstelik dua istenilen de isteyenin hemen karşısındadır.. aynı şey peygamberimizin amcasıyla ilgili hadiste de geçer. zira o da hayattadır ve ondan dua istenilmektedir.

kanlı canlı birinden, isteği işitebilecek birinden dua istemek niçin şirk olsun? ama öldüğü halde ölünün kabrine gidip ondan dua etmesini istemek veya sen istanbuldayken mısırda olan birinden dua istemek şirktir. zira burada Allaha ait sıfatlar bunlara yüklenmiş olur.

- Hiç kimse Allah'ın iradesine baskı uygulayamaz,

Şefaat, Allah'ın izin verdiği rasullerine ve diğer salih kullarına bir lütfu, ve nimetlendirmek istediği kulları için bir vesiledir.

çocuğun kendi işini görebilmesi için babasıyla arasına bir arkadaşını sokması gibi.

"kızım fatima babana güvenme, Allah katında sana faydam olmaz"

Af yetkisi değil. Bu konuda tek yetkili Allah'tır. Allah'tan başka Ğafur yoktur.

"şefaat bütünüyle Allah a aittir"

Af talebi değil demişsiniz af yetkisimi? rahmetinin artıma yetkisimi? sizce nedir? zamanı nerdedir?açarmısınız.

kıvırmayalım, mert, olalım kafa karıştırmayalım. Allahtan başka bir varlıktan şefaat dilenmek, o kişiyi ilah kabul etmek anlamına gelir.. bizde endad erbab yakınlaştırıcı kavuşturucu uçurucu yoktur. üstelik en büyük günahtır. Şirktir.

lafı dolandırmaya karıştırmaya gerek yok.

hz peygamberin şefaat ya musa, şefaat ya isa veya şefaat ya fulan dediğini veya sahabenin, ölü olduğu halde veya yanında olmadığı halde peygamberden veya bir başkasından, şefaat ya resulallah, şefaat ya falan dediğini ispat edemezseniz peygambere ve ashabına iftira etmişsiniz demektir.

Allahın reddettiği, yasakladığı müşriğin, putperestin kendisi değil; yaptığı iş, sahip olduğu inançtır. bu inanca kim sahipse kendine ne derse desin o kişi Allah katında müşriktir.

ama burada da bir mantıksızlık var. zira direk Allahtan istenebilecek bir şey, niçin Allah üzerinden bir başkasından istensin..

Allah = Muhammed demek tabii ki şirk

"Muhammed ancak bir peygamberdir. ondan önce nice peygamberler geldi geçti. ölürse veya öldürülürse gerisin geriye mi döneceksiniz"(Aimran 144)

Bu vesileye sarılmayan hüsranda.

muhammed peygamber iyi anlaşılmalı iyi tanınmalı, ki buda inançlıyım diyen her insanın görevidir, allaha giden tek yolun peygamberimizde değil <u>tebliğ ettiği kuran</u> dan geçtiğini adam akıllı bi öğrenmek lazım enam51 le allahın huzurunda toplanacakları kuranla uyar, allahın huzurnda onlar için ne bir dost nede şefaatçi vardır der enam 104 te de peygamberimiz, ne ederseniz kendinize iyilik edersen yararına kötülük edersen zararına ben size bekçi değilim der ayrıca bizler fatiha suresinde olduğu gibi sadece allahtan yardım dilemeliyiz

hem bu ayet neden indi? çünkü müşrikler, Allah ile kendi aralarına koydukları, velilerin, evliyaların, putların Allah katında kendilerine şefaat edeceklerine inanıyorlardı. var mı bir farkımız?

tabii ki öyledir. ama şefaat talebinin bu söylediğinize aykırı bir yanı yok. şefaat taleb etmek af talep etmek değil ki.

şefaat, kurtuluş talebi değil, yardım talebidir. "bana şefaat et" demek, "beni kurtar" demek değil, "bana yardım et" demektir.

şirki müptezel hale getirmeyin. "şefaat Ya Rasulallah" demekle şirk olmaz.

sorununuz varsa, Peygamber Efendimiz'le , sahabelerle, hadisleri rivayet edenlerle, ümmetin imamlarıyla halledeceksiniz. bu milleti pozitivist/dogmatist bir İslam'a davet etmeyeceksiniz. kur'an'ı bir kavramlar sistematiği gibi okuyup bir felsefe metini haline getirmeyeceksiniz. Kur'an'ı sözlüklerden değil, Peygamberden ve sahabeden öğreneceksiniz. Onlar nasıl anlamışsa öyle anlayacaksınız. Ya değilse en fazla filozof olursunuz, Kur'an müslümanı filan değil.

Selam.

a) Zatında,

"yalnız sana kulluk eder, yalnız senden isteriz/medet bekleriz/sığınrıız"

kıvıran kim?

mutedil hocam bari siz yapmayın, tabe-i tabiin şefaati sizin gibi mi anlamış? hangi sahabe ölü birinden şefaat dilenmiş yahu? hangi sahabenin "şefaat ya resulallah" dediği işitilmiş. vaki değil..

"Şefaat Ya Rasulallah" diyerek Peygamber Efendimiz'in ALLAH'IN İZNİ İLE şefaat edeceğine inanıp O'nun şefaatini celp etmek için Allah'a iyi bir kul olmaya çalışmak ve Rasulünün sünnetine tabi olup ondan yardım istemekle şirk olmaz.

Yani, a) Bir'den fazla tanrı var demek veya iyiliği Allah kötülüğü insan yaratıyor zannetmek, b) Allah'ın sıfatlarının başkalarında da aynen bulunabileceğini düşünüp öyle iman etmek, ve c) Güneşin doğuşu, yağmurun yağışı, insanların rızık kazanması gibi şeyleri Allah'tan başkasının yaptığını zannetmek ve öyle inanmak... Şirktir.

Akla şöyle bir soru gelebilir; Madem şefaat, Cenab-ı Hakk'ın izin verdiği kişilere, yine izin verdiği kişiler için af dileme lütfunda bulunmasıdır, neden doğrudan affetmiyor da meseleyi onların dualarına bağlıyor.

bu ayet tamamen putperestlerle ilgili. bağlamından koparmakla asıl kıvırmayı yapan sizsiniz.

bu yaptığınıza terminolojide kıyas-ı fasid denir. yani bozuk kıyas.

- Hiç kimse Allah'ın izni ve rızası ve iradesi olmadan şefaat edemez,

"öyle bir günden çekinin ki o gün kimse kimseye yardım edemez, kimseden fidye alınmaz, kimseden şefaat kabul edilmez"

Eğer bu kavramları çok basite indirgiyorsanız vahlar olsun size. Asıl şirk kendi içinizdedir!!!

c) İcraatinde ortak koşmaktır.

Müşrikler de cehaletlerine hep bir bahane üretirlerdi, bence de siz gidin maç konuşun efendim, en doğrusunu yaparsınız.

- İnkarcılar için şefaat yoktur, olmayacaktır. Şefaat, iman edenlere mahsustur. (Müddessir 48 ve Mümin 18 ile sabit)

şefaat ; yapılan iyi eylemlerin sonucu alınan yardımdır, peygamberimizn sırf peygamber sıfatından dolayı ettği duada kimse günahlarından arınmaz yardım görmez ki bu peygamberimzn en yakınından olan babası için de mümtehine44 te örnek olarak verilmiş sana yardım edemem allahtan geleni geri çeviremem sadece senin için dua edebilirm der güç allahtadır allahın dostu ortağı yoktur allah kimseyi gücüne ortak etmez

Şefaat, Allah'ın rağmına bir şey değildir. O'nun verdiği kesin hükmü geri çevirecek bir şey de değildir. O'nun iradesine bir müdahale de değildir.

zaten çoğu ayet, bu bizleri ilgilendirmiyor, bu müşriklerle ilgili, bu yahudilerle ilgili denerek müslümanlar için iptal edilmiş. tıpkı hristoyanların yaptığı gibi..

(Sebe 23, Taha 109, Necm 26, Enbiya 28 ile sabit)

- "Ya Rasulallah, affedilmem için Rabbine niyaz et" manası anlaşılır.

"O'nun izni olmadan kimse şefaat edemez."

şefaat, kendinden başka bir kişiye kendinin affedilmesi için dua Allah'a dua etmesi talebinde bulunmaktır. özü itibariyle böyle.

yani mesela; "Şefaat Ya Rasulullah" deyince,

ben de kullanırım dua ederken peygamber efendimizin şefaatine nail olabilmeyi nasip eyle Allah'ım diye, herşey O'ndan isteniliyor,

"her kim peygambere kul olduysa işte o öldü. her kim de Rabbine kul olduysa o bakidir" ebubekr

şefaat ile günah çıkarmayı aynı şey zannediyorsanız ya da birbirine benzetebiliyorsanız, boşverin, maç konuşalım biz.

Şefaat ile ilgili esaslar şunlar;

Allahın izin verdiği bir yetkiden dolayı peygamberimizi eleştirmek olmaz, şefaat haktır

Allah= muhammed

demek şirk midir?

İnsanı en ince detayına kadar değerlendirebilecek ve hüküm verebilecek tek varlık Allah'tır.

bu şirk kelimesi de çok bol keseden kullanılıyor, herşeyden evvel şirk diyebilmek için şirk niyeti olmalı ee niyet varsa zaten bu şirkdir ya da değildir demek yersiz olur, eğer niyet yok ise hatalı kullanım yapılıyor olabilir, burada hata gösterilebilir, üçüncü bir hata ise şu olabilir kişi şirk olduğunu bilmeden Allah'tan değil bir kuldan af şefaat yardım vs. isteyebilme ihtimali var bu riskli olan, şirk midir değil midir bu da, niyet gerekli özen kişinin özel durumu vs. Allah taktir edecektir yalnız tehlikelidir.

Hiristiyan papazları kendilerine günah çıkarmaya gelen kişileri kendi şartlarına uygun hareket ettiklerini düşünürlerse günahklarını bağışladık derler. Buna yetkili olduklarına inanırlar.

İslam'ın ana kavramlarının yüzlerce yıldır yanlış öğretildiğini zanneden birisi daha..