6- Güzel sıfatların tamamına zirve seviyede sahiptir.

5- Ahlakının güzelliği doğruluktandır

Bir baba, öz evladındaki kötü bir ahlakı onlarca nasihatine rağmen bazen değiştiremiyor.

2- Peygamber olmayan kimse peygamberi taklit edebilir mi?

Fransız Tarihçisi Alphonse Marie Louis de Lamartine şöyle diyor: <i>Şayet gayenin büyüklüğü, vasıtaların küçüklüğü ve neticenin azameti insan dehasının üç ölçüsü ise, modern tarihin en büyük şahsiyetlerini bile Hz. Muhammed'le kıyaslamaya kim cesaret edebilir! O şahsiyetlerin en meşhurları ancak maddi kuvvetler kurdular. Halbuki Hz. Muhammed maddi kuvveti olmaksızın; orduları, hukuk sistemlerini, imparatorlukları, kavimleri, hanedanları ve dünyanın üçte biri üzerindeki milyonlarca insanı harekete geçirdi. İnsan büyüklüğü hangi ölçüyle ölçülürse ölçülsün acaba ondan daha büyük bir insan bulunur mu?</i>

Öyle bir asırdan bahsediyoruz ki, vahşetin en kötüsü sıradan bir adet gibi işleniyor: Kızlar diri diri toprağa gömülüyor...

Siz yalan söyleyen ve insanları aldatan birisinde; takva, zühd, samimiyet, cesaret gibi sıfatları bulabilir misiniz? Bulamazsınız, nerde kaldı, bütün güzel hasletler, hem de zirve seviyede onda olacak...

<i>"Bu, ünlülerin ilk listesi. Bu sayı 200-300'e bile çıkarılsa Hz. Muhammed'in listenin başındaki yeri sabittir. Ben ünlüleri incelerken bazı sabit kriterler ortaya koydum. Bunlardan biri de ünlülerin insanlık tarihinde bıraktıkları geniş ve derinlemesine izlerdir. Benim, ünlülerin en ünlüsü olarak Hz. Muhammed'i tercihim ise, O?nun hem peygamberliği, hem de dini ve dünyevi seviyede fevkalade başarılı olmasıdır. İnsanlık; ahlaki, felsefi ve hukuki olarak İslam'dan daha mükemmel bir din görmemiştir. İnanıyorum ki, Hz. Muhammed gibi her yönüyle mükemmel bir insan bir daha gelmez."</i>

Peki siz bir zatı görseniz: Hakim değil. Maddi hiçbir imkanı ve zorlayıcı hiçbir kuvveti yok. Hem öyle bir kavim ki, bu kavim hem gayet kalabalık, hem de inanç ve adetlerine son derece bağlı. Hatta bu inanç ve adetler onların ikinci fıtratı olmuş.

Evet Zıtlar bir arada cem olamıyor. Yani bir insan hem sadık hem yalancı, hem takva sahibi hem günahkar, hem cömert hem cimri, hem merhametli hem merhametsiz, hem imanı var hem imanı yok, hem zühd sahibi hem dünyaya düşkün olamıyor. Yani iki farklı sıfata aynı anda sahip olunamıyor. Gece geldiğinde gündüzün gitmesi gibi, kötü bir haslet geldiğinde güzel haslet gidiyor, güzel haslet geldiğinde de kötü haslet gidiyor.

B- Peki, bir peygamber olmaz ve insana vazifesini bildirmezse, insan bu vazifeleri nasıl icra edecek? Mesela siz, peygamberlere inanmayan birisi olarak, sizi yaratan Allah'a ibadet edecek olsanız, nasıl ibadet edersiniz? Namaz kılamazsınız, oruç tutamazsınız, bunlar gibi başka şeyleri de yapamazsınız; çünkü bunlar ancak bir peygamberin öğretmesiyle yapılabilir. O halde nasıl ibadet edeceksiniz?

Okuma-yazma bilmeyen bir zat, bir ilmin ve fennin alimleri arasında olsa ve o ilim ve fende fikir beyan etse; onların ittifak noktalarında onlara muvafık olsa, ihtilaf ettikleri noktalarda ise onlara muhalefet edip, onların hatalarını düzeltse ve yanlışlarını gösterse; bu onun ilminin çalışarak tahsil edilmediğine, aksine Allah'ın ona bir ihsanı ve vehbi bir ilim olduğuna delildir.

Hem küçük bir sinek bir kartalı taklit edemez. Dikkatli nazarlara kendini bir kartal olarak gösteremez.

Ve madem tarih ve siyerin şehadetiyle, Hz. Muhammed güzel ahlaka ve doğruluğa zirve seviyede sahiptir, o halde asla yalana tenezzül etmeyecek ve yalan onda bulunmayacaktır.

Tüm bu izahlardan sonra akıl ve vicdan sahibi herkesin peygamberlerin olmasının ve gönderilmelerinin gerekli olduğunu kabul edeceğini umuyoruz. peygamberlik mesleğinin varlığını ispat ettikten sonra asıl konumuz olan Hz. Muhammed 'in Allah'ın resulü olup olmadığı konusudur ki şimdi bu konuya geçelim. Peygamberlerin gönderilmesinin gerekliliği ile bu zatın peygamberliği arasındaki alakayı gösterelim

Hz. Muhammed 'in alemde yaptığı bu inkılabı görmeyenlere ve peygamberliğini kabul etmeyenlere sesleniyoruz.

Mesela: Gece ve gündüz birbirine zıttır. Bu sebeple ikisi aynı anda var olmaz. Gece gelirse, gündüz gider; gündüz gelirse, gece gider.

Evet Allah var ama peygamberlik diye bir şey yoktur diyen bir kimsenin <i>"Peygamberler yoktur"</i> sözü, Allah'ın hikmet sahibi olmaması neticesini verdi.

Sizlere nakledebileceğimiz daha yüzlerce beyanat var. Ama sözü uzatmamak için bu kadar nakille yetiniyoruz. Ve diyoruz ki kemal odur ki dost değil düşman dahi tasdik etsin.

Ya <i>"Allah hikmet sahibidir."</i> deyip. Bu durumda hikmetinin tahakkuku için peygamberler göndermesi gerektiğini de kabul etmek zorunda kalacaksınız.

Çıplaklık yaygın ve ayıp kabul edilmeyen bir olay... Yol ortasında ihtiyaç gidermek, herkesin gözü önünde yıkanmak, mahrem yerlerinin açılmasına aldırmamak normal kabul ediliyor. İbadetler bile bu sapkınlıktan nasibini almış. "İçinde günah işlediğimiz elbiselerle Tanrımıza ibadet edemeyiz." anlayışıyla Kabe'de anadan doğma tavaf ediliyor.

Dilerseniz biraz daha açalım...

Her varlık niçin bir sanat harikası olarak yaratılıyor? Onlara verilen bu kadar ehemmiyetin sebebi nedir?

Güzel ahlakın hakikat zeminiyle olan bağı doğruluktur. Doğruluk, adeta kalbin vücuda kanı pompalaması gibi, güzel ahlakın her hasletine kan pompalar. Bütün güzel hasletler, ancak sıdk ve doğruluk ile hayat bulabilirler. Bir kişide doğruluk yoksa, güzel ahlak o kişide yerleşmez ve bütün güzel hasletler ölür gider.

Dolayısıyla, şu alemde peygamberlik denilen bir hakikat varsa, Hz. Muhammed de peygamber olmalıdır. O?nun peygamberliği kabul edilmezse, peygamberlik mesleği hakkında konuşulabilecek hiçbir şey yoktur. Kim peygamberlik müessesini kabul ediyorsa, bu zatın peygamberliğini de kabul etmek zorundadır. Zira peygamberlere peygamber dedirten bütün haller ve sıfatlar bu zatta mevcuttur.

Bilinmek için şu alemi yaratan zat, nasıl olur da bilinmenin en kolay yolu olan, bir elçi vasıtasıyla kendini bildirmez. Eğer bilinmek istemeseydi, bu alemi yaratmazdı. Madem yaratmış, o halde bilinmek istiyor. Ve madem bilinmek istiyor, o halde peygamberler göndererek kendini bildirmeli ve tanıtmalı değil mi?

Bu gömme işlemindeki metotlardan birinde bu işi bizzat anne yapıyor. Şöyle ki: Nikah sırasında verilen karara göre, anne doğumunu, çölde açılan bir çukurun yanında gerçekleştiriyor. Çocuk eğer erkek ise kundaklayıp alıyor, fakat kız doğduğu takdirde hemen çukura atıp üzerine toprak dolduruyor ve kabilenin diğer kadınları da bu olaya tanıklık ediyorlar.

Allah-u Teala, insanlara ihsan ettiği nimetlere karşı, insanların, kendisine ibadet etmesini, şükretmesini ve emirlerine itaat etmesini istemiş; buna mukabil Hz. Muhammed O'na hakkıyla ibadet etmiş, nimetlerine şükretmiş, azami mertebede emirlerine itaat etmiş ve bunları insanlara emretmiştir.

Ölmek üzere olan biri, eğer 50 kişiyi kendi yerine öldürmeyi adamışsa, bu adak onun yakınları için mutlaka yerine getirilmesi gereken bir şart oluyor. Ve bir kişiye karşılık elli kişi öldürülüyor.

İşte bizim vazifemiz, şu varlıklarda tecelli eden ilahi isim ve sıfatları keşfetmek ve o isim ve sıfatlarla Allah'ı tanımaktır. Yaratılış gayemiz budur.

Bu emsalsiz icraatın sahibi olan zatın peygamberliğini nasıl kabul edilemez? Ve bu kabul edilmediğinde O'nun bu icraatını neyle izah edilebilir?

Tüm bu anlattıklarımızdan sonra peygamberleri inkar edebilmek için neyi kabul etmek zorunda kalacağımıza bir bakalım.

2- Bu alem bu kadar nimetlerle donatılmıştır. Buna karşı insanın vazifesi, bu nimetlere karşı şükretmek ve nimet sahibine ibadet etmektir.

Bunlar gibi daha 50 vazife daha sayabiliriz. Ancak konuşmamızın odak noktası insanın vazifelerinin tamamını öğrenmek olmadığından kısa kesiyoruz. Şimdi sorumuz şu: İnsanı böyle vazifelerle bu dünyaya gönderen zat, hiç mümkün müdür ki, bir elçisi vasıtasıyla bu vazifeleri insana bildirmesin ve bu vazifelerin eda ediliş şekillerini insana öğretmesin?

Ve madem her dediği doğrudur, o halde bu zat Allah'ın peygamberi olmalıdır. Zira bu zat, "Ben Allah'ın peygamberiyim." diyor. Her halinde son derece sadık ve doğru olan birinin böyle bir meselede yalan söylemesi mümkün değildir.

İşte Hz. Muhammed bunu yapmıştır. O, küçük bir kuvvet ve küçük bir himmetle, asırlarca devam eden birçok büyük adeti, hem de inatçı ve adetlerine aşırı derecede bağlı bir kavimden, az bir zamanda kaldırmış ve yerlerine öyle yüksek bir ahlakı yerleştirmiştir ki, bunun tarihte emsali yoktur.

Amerikalı Prof. Bosworth Smith şöyle demiştir: <i>"Şöyle bir göz atmakla Hz. Muhammed'in bütün vasıflarını ve kahramanlıklarını görmek mümkündür. Bunlardan bazıları peygamberliğinin ilk günlerinde ve bazıları da peygamberliğinden sonra olmuştur. Eşsiz mucizelerini gördüğüm zaman, O'nu rütbe bakımından insanların en büyüğü ve en yücesi olarak mütalaa ediyorum. Hatta insanlık O'nun bir benzerini görmemiş ve görmeyecektir de..."</i> (Mohammed and Mohammadanism, London 1874)

Ve bunu yaparken zerre miktar tereddüt, telaş, korku eseri göstermeyip, tam bir metanet ve kalp huzuruyla bu davayı neşrediyor.

Maddiyatta cereyan eden bu kural, maneviyatta da geçerlidir. Şimdi bu kaideyle Hz. Muhammed 'e bak:

Madem öyle 1- Allah var. Ve 2- Allah son derece hikmet sahibidir. Peki, son derece hikmet sahibi olan Allah, bizleri ve bu kainatı niçin yaratmış olabilir?

Yine açlık ve tokluk birbirine zıttır. Tokluk gelirse açlık gider; açlık gelirse tokluk gider.

En yaygın uygulama ise, kız çocuğunun yedi yaşına geldiğinde öldürülmesi... Baba, anneye ölüm şifresini, "Kızı hazırla da dayısına götüreyim." şeklinde veriyor. Hiçbir şeyden haberi olmayan zavallı kız çocuğu, en güzel elbisesini giyip süslendikten sonra babasının elinden tutarak çöle doğru yol alıyor. Bir akraba ziyaretinin sevinci ve neşesiyle...

Bunca kanun koyucu, şiddetli cezalara rağmen hırsızlık gibi bir suçu önleyemiyor.

Sadece birkaç adete muhalefet etmiyor; inançlarında ve damarlarına kadar işlemiş adetlerinde onlara muhalefet ediyor.

Bu eserde Efendimiz 'in peygamberliği, Allah'ın izniyle iki kere iki dört eder katiyetinde ispat edilecektir. Bu eserle amacımız; Müslümanların imanını kuvvetlendirmek, onları şüphelerden korumak, akıllarındaki sorulara cevap vermek ve iman nimetinden mahrum olanların imanına vesile olmaktır. Başka hiçbir gayemiz ve amacımız yoktur. Tek gayemiz, bu eserle imana hizmet ederek Rabbimizin rızasını tahsil etmektir.

İşte zor olan bu işi, Hz. Muhammed kolayca yapmış. Kimse O'nu davasından vazgeçirememiş. Düşmanlarının arasında yaşamış, ama bildiğini haykırmış. Ve haykırmakla da kalmayıp, söylediği her şeyi bizzat kendisi yaşamış. Bu zatın peygamber olduğuna inanmayacağız da kimin peygamberliğine inanacağız?

Yine bu kaideye binaen, Şeytanlar Meleklere karışamaz ve onlarla dost ve arkadaş olamaz.

Akıl, göz, dil gibi bu kadar kıymetli cihazlar ve duygular bana niçin takılmış?

3- Yine hiç mümkün müdür ki, Allah-u Teala bu alemdeki her mevcut üzerine, varlığının ve birliğinin delillerini koysun; daha sonra varlıkların üzerindeki bu delilleri insanlara ders verecek peygamberleri göndermesin?

"Tarihteki yüz büyük insan" adlı kitabıyla bütün dünyada yankılar uyandıran Amerikalı bilim adamı Prof. Michael Hart, kitabının ilk yayınlandığı tarihten on yıl sonra Kahire'de katıldığı bir ödül töreninde sorulan: <i>"Kitabınızın yayınlanmasının üzerinden neredeyse 10 yıl geçti. "Tarihteki yüz ünlü adam" kitabınızda birinci yeri Hz. Muhammed'e ayırmıştınız. Hala bu görüşünüzde ısrarlı mısınız?"</i> şeklindeki soruya şu cevabı vermiştir:

Şunları bir düşünün:

Şimdi "Allah'a inanıyorum fakat peygamberliği kabul etmiyorum" diyen muhatabımıza başka bir soru soracağız: Madem Allaha inanıyorsunuz acaba inandığınız Allah hikmet sahibi midir? Yani her işinde birçok gayeler ve faydalar mı vardır? Yoksa eğlence ve oyun olsun diye öylesine mi yapar ve yaratır? Ona Allah dediğimize göre, elbette her işinde bir hikmet, her fiilinde bir gaye ve her yaratmasında birçok faydalar vardır.

Allah-u Teala bizi ve bu alemi niçin yarattı? Yaratılışın gayesi nedir bunu hiç düşündünüz mü? Yani

İslam öncesi Arap toplumunun vahşet düzeyi için söyleyeceğimiz her söz eksik ve her örnek yavan kalır. Ama bu vahşeti biraz daha iyi anlayabilmek için devam etmeliyiz ta ki Hz. Muhammed S. a. v in bu toplumda yaptığı o muhteşem inkılabı daha iyi anlayalım.

O halde muhatabımız Allah'ı kabul eden ama Peygamberliği inkar edenlerdir. Muhataplarımızdan bir isteğimiz var. Aramızda bir altın kuralımız olsun. Bu altın kural da şudur: Akıl ve vicdan aramızda hakem olsun. Birbirimizle inatla değil, hakkı ortaya çıkarmak için konuşalım. Aklımızın ve mantığımızın kabul ettiği bir şeyde inatla birbirimize muhalefet etmeyelim. Şimdi Allah'ı kabul eden ama Peygamberliği inkar eden kişiye bir soru sormak istiyoruz: Sorumuz şu...

Evet Biliyoruz, çünkü tarih ve siyer bunları bize naklediyor. Tarih ve siyer kitapları ortada, siz de araştırın, eğer O zatın kemaline dair farklı bir şey bulursanız, gelip gösterin. Ama bütün tarihi didik didik etsenizde, böyle bir şey bulamazsınız.

Bunlar gibi, bir kimsenin bir sıfata zirve seviyesinde sahip olup, o zirveye yakın duran kötü bir haslete düşmemesi çok zordur. Kişi tek bir sıfat da bile bunu zor yakalar. Mesela, çok cömerttir, ama israf da yapar. Çok cesurdur, ama cesareti sebebiyle zulüm de işler. Çok ibadet eder, ama ibadetini beğenerek riyaya veya ucba düşer. Halbuki Hz. Muhammed böyle değildi. O hem güzel ahlakın her hasletinin zirvesindeydi, hem de asla o zirveye yakın kötü bir haslete düşmezdi.

Peygamber olmadan O'nu tanımak mümkün değildir. Bunun delili de, vahye mazhar bir peygambere ulaşamayan veya ulaştığı halde onu inkar eden insanların ateşe, Güneş'e, puta, hatta ineğe ve diğer varlıklara tapmasıdır. Onlar bir yaratıcının varlığını keşfetmişler, ancak Allah'ı bulamayarak Güneş ve ateş gibi varlıklara tapmışlar. Demek, bir insanın tek başına Allah'ı bulması öyle kolay bir şey değil. Bir yaratıcıya inanabilir, ama yaratıcının kim olduğu hususunda hataya düşer. İşte Allah-u Teala, kullarının yüzünü o ilah zannettikleri yaratıcılardan kendine çevirmek için peygamberler göndermiştir ve göndermelidir.

Hem şunu da unutmamak gerek, birbirine yakın olanlar birbirini taklit edebilir, uzak olanlar ise birbirlerini taklit edemezler. Mesela, bir Albay bir Generali taklit edebilir ve insanları aldatabilir. Ancak bir çoban bir Generalin tavrını takınarak insanları aldatamaz. Sathi nazarları kısa bir süre aldatabilse de yapmacık tavırları ehli dikkatin nazarından kaçmayacak ve General olmadığı kısa bir süre sonra anlaşılacaktır.

Bütün temiz vicdanlar ve selim fıtratlar Hz. Muhammed 'in Allah'ın elçisi olduğunu tasdik eder. Çünkü kalbin huzuru ve vicdanın tatmin olması ancak hakkın kabullenilmesiyle mümkündür. Vicdanı temiz olan insan, hakikati görünce ona karşı meyleder. Ve gerçeği söyler; batıla karşı bağlılık gösteremez. Zaten bu sıfattaki kişinin maksadı gerçeği bulmaktır. Bu insanlar başka dinlere mensup olsalar da insaf ile gerçeği konuşmaktan kaçınmazlar.

Hz. Muhammed yaratılışın hikmet ve gayelerine tam hizmet etmiş ve bu hikmet ve gayeleri insanlara ders vermiştir. Mesela:

Ya da <i>"Allah hikmet sahibi değildir. Oyun ve eğlence için bu alemi yarattı." </i>diyeceksiniz. Bu durumda peygamberlik mesleğine inanmak zorunda değilsiniz. Dilediğiniz gibi inkar edebilirsiniz. Ama bu durumda, inandığınızı söylediğiniz Allah'ın, hikmet sahibi olmadığını kabul etmeniz gerekir.

Bir seçeneğiniz daha var, o da şu: Biz alemin yaratılış gayeleri olarak bazı maddeler saydık ve <i>"Bu maddelerin tahakkuku için peygamberlere ihtiyaç vardır."</i> dedik. Siz bize peygamberlere ihtiyaç olmayacak başka hikmetler ve gayeler göstermelisiniz. Ve daha sonra: <i>"Allah bu gayeler için bu alemi yaratmıştır. Bu gayelerin tahakkuku da peygamberlerin varlığına bağlı değildir"</i> demelisiniz. Bu sayede, Allah'ın hikmetini kabul etmiş, ama farklı hikmetler göstererek peygamberlerin gerekli olmadığını ispat etmiş olursunuz.

Suçun kişiselliği diye bir kavram bilinmiyor. Suçlu yakalanamamışsa, ceza ele geçen yakınlarına veriliyor.

Bütün güzel sıfatları kendinde toplayan bu zat, "Ben Allah?ın peygamberiyim." diyor ve peygamberliğini yüzlerce mucize ile teyit ediyor; Şimdi şunu soruyoruz: Bu zatın sözüne nasıl inanılmaz ve o yalancılıkla nasıl itham edilebilir.

Güzel ahlakı bir ağaca benzetsek ve her güzel haslet bu ağacın bir meyvesi olsa; sıdk ve doğruluk bu ağacın suyu ya da kökü olurdu. Nasıl ki ağaca su verilmezse ya da kökü kesilirse ağaç kuru gider ve meyveleri çürür; aynen bunun gibi, güzel ahlak ağacının suyu ve kökü olan sıdk ve doğruluk olmazsa, diğer bütün hasletler yok olup gider. Bütün güzel hasletlere hayat veren, kuvvet veren, onların devamını sağlayan yalnız sıdk ve doğruluktur.

İrlandalı dramatist, sosyalist düşünür ve 20. yüzyılın önde gelen tiyatro yazarlarından George Bernard Shaw şöyle diyor: <i>İnsanlığın sorunlarının üst üste yığılarak neredeyse çözülmez hal aldığı günümüzde Hz. Muhammed'e her zamankinden daha fazla muhtacız. Eğer O aramızda olsaydı, bütün bunları oturup bir fincan kahve içme rahatlığı ile çözerdi.</i>

6- Yine hiç mümkün müdür ki, Allah-u Teala insanı yaratsın, her şeyi onun hizmetine versin, onu bu kadar duygu ve cihazlarla donatsın; daha sonra onu başıboş bıraksın? Niçin yaratıldığını, vazifelerini ve onlardan ne arzu ettiğini peygamberleriyle bildirmesin?

Şimdi, acaba siz büyük bir hakim olsaydınız, inatçı ve adetlerine son derece bağlı küçük bir topluluktan kaç adeti, ne kadar zamanda kaldırabilirdiniz?

Ve madem hikmeti sebebiyle, bu kainatı oyun olsun ya da eğlence için değil; gayet yüksek hikmetler ve gayeler için yaratmıştır,

Alman Şair ve Yazar Johann Wolfgang von Goethe şöyle diyor: <i>Hiç kimse Hz. Muhammed'in prensiplerinden daha ileri bir adım atamaz. Avrupa'ya nasip olan bütün başarılara rağmen, bizim bütün kanunlarımız İslam medeniyetine bakarak çok eksiktir. Biz Avrupa milletleri, büyük medeni imkanlarımıza rağmen, Hz. Muhammed'in son basamağına varmış olduğu merdivenin daha ilk basamağındayız.</i>

Aynen bunlar gibi, peygamber olmayan zat da bir peygamberi taklit edemez. Zira aralarında uzaklık vardır. Eğer taklit etse, kısa bir zaman insanları aldatabilir. Ancak yapmacık tavırları dikkat ehlinin nazarından kaçmayacak ve eninde sonunda foyası ortaya çıkacaktır.

Peygamberlerin gönderilmesinin zaruri olduğunu anlatmaya çalıştık. Zira bu alemin yaratılış gayesi ancak peygamberlerle tahakkuk ediyor ve Allah'ın hikmeti bunu gerektiriyor. Peygamberler olmazsa hem bizim hem de alemin yaratılışı manasız oluyor. Sonsuz hikmetin sahibi olan Allah, böyle bir manasızlığı yapmaktan münezzehtir.

7- Güzel ahlak ile kötü ahlak birarada bulunmaz

4- İnsan çok kıymetli duygular ve cihazlar ile donatılmıştır. Akıl, göz, dil, kalp gibi dünyadan daha kıymetli cihazlar ona verilmiştir. Buna karşı insanın vazifesi, o duygu ve cihazları, layık olduğu yerlerde ve O'na ibadette kullanmaktır.

Evet Büyük bir hakim, inanç ve adetlerine bağlı küçük bir topluluktan, küçük bir adeti ve zayıf bir hasleti kolaylıkla kaldıramaz.

İnanç biçimleri bütünüyle saçma... Ölünün mezarına bir deve bağlayıp hayvan açlıktan ölünceye kadar orada tutuyorlar. Sözde, Kıyamet günü ölü mezardan kalkınca o deveye binecek!

Ya da siz bir mahallede yaşıyorsunuz... Bu mahallenin sakinleriyle birbirine tamamen zıt fikirleriniz ve hayat görüşleriniz var. Mahallenin her sakini sana karşı ve sana, hakaret ediyor. Bu durumda sen görüşlerini ne kadar savunabilir ve onları ne kadar yaşayabilirsin?

Daha sayabileceğimiz çok madde var. Ancak konuşmamızın odak noktası, insanların Allah'a karşı vazifeleri ve yaratılışlarının hikmeti olmadığından sözü kısa kesiyor ve şunu demek istiyoruz:

Bu kabul için, yani kainatın oyun ve eğlence olarak yaratıldığını kabul etmek için de Allah'ın hikmet sahibi olmadığını kabul etmek gerekir. Zira ancak hikmetsiz bir zat, oyun ve eğlence için bu kadar masraf yapar ve bu kainatı yaratır. Hikmeti olanın bunu yapması mümkün değildir.

Bütün temiz vicdanlar ve selim fıtratlar Hz. Muhammed 'in Allah'ın elçisi olduğunu tasdik eder. Çünkü kalbin huzuru ve vicdanın tatmin olması ancak hakkın kabullenilmesiyle mümkündür. Vicdanı temiz olan insan, hakikati görünce ona karşı meyleder. Ve gerçeği söyler; batıla karşı bağlılık gösteremez. Zaten bu sıfattaki kişinin maksadı gerçeği bulmaktır. Bu insanlar başka dinlere mensup olsalar da insaf ile gerçeği konuşmaktan kaçınmazlar. Belki şu anda şöyle düşünebilirsiniz. Tamam, bazı bilim adamları ve filozoflar böyle güzel sözler söylemiş olabilir. Ama bu sözlerin tam tersini söyleyen yüzlerce bilim adamı da var. Siz bu bilim adamlarının sözlerine karşı ne diyeceksiniz?

Hem iftiracı, yalancı, itikadsız bir adam, ömrü boyunca daima en doğru, en emin, en dindar bir kimsenin keyfiyetini ve vaziyetini en dikkatli nazarlara karşı telaşsız göstermesi ve dahilerin nazarında bu yapmacık hallerinini gizlemesi mümkün değildir.

Hem çok cesur olacak, hem de asla zulmetmeyecek.

9- İlahi bir ihsan olan ilmi, risaletini tasdik eder

Daha önceden hazırlanmış ölüm kuyusunun başına geldiklerinde, baba bir şey arıyormuş gibi kuyuya eğiliyor, onunla beraber 7 yaşındaki masum kız da... Sonra kendi babası tarafından bir çöl kuyusuna savrulan kız çocuğunun feryatları... Ve babanın, çocuğunun üzerini toprakla doldurması... Tarihler Asım oğlu Kays isminde bir bedevinin bu vahşeti tam 12 kez tekrarladığını anlatıyor.

Yani biz sadece, "Güzel ahlakı var, o halde peygamberdir." demiyoruz. O zat "Ben peygamberim." dediği için, sözünün doğruluğunu, hayatıyla mukayese ediyoruz. Acaba yalan söyler mi? Acaba dünyaya düşkün mü? Acaba zulmeder mi? diye sıfatlarına bakıyoruz. Sonra görüyoruz ki, kötü ahlakın zerresi O'nda yok, güzel ahlakın her hasleti ise O'nda zirve seviyede bulunuyor. Sonra bütün diğer delilleri de üst üste koyuyor ve bu zatın peygamberliğine öyle hükmediyoruz. Yoksa hükmümüz, sadece bu zatın güzel ahlakına dayanmamaktadır.

Ben niçin varım?

Ve madem yalan onda bulunmayacaktır, o halde söylediği her söz hak ve her işi doğru olacaktır.

Yine hikmet sahibi bir sanatkar, nihayet derecede manalı tablolar yapsın, bu tabloları bir müzede teşhir etsin ve bu müzeye insanları davet etsin; daha sonra bu tablolardaki manaları seyircilere ders verecek vazifelileri göndermesin ve bu manaları seyircilere inkar ettirsin? Bunlar hiç mümkün müdür? Her bir varlık son derece sanatla yapılmış bir tablo hükmündedir. Bu tablolar Dünya müzesinde teşhir ediliyor. Seyirci olarak da bizler davet edilmişiz. Bizler nasıl olur da bu tablolar üzerindeki manaları bizlere ders verecek peygamberleri inkar edebiliriz.

<i>Ben bu hayret uyandırıcı insanın hayatını inceledim. Benim görüşüme göre onu insanlığın kurtarıcısı olarak tanımamız lazımdır. İnsan büyüklüğü, hangi ölçüyle ölçülürse ölçülsün acaba ondan daha büyük bir insan bulunur mu?</i>

Şimdi, hakim olmayan ve zorlayıcı hiçbir kuvveti bulunmayan bu zat, bu kavmin inançlarını tamamen değiştirse; onların kötü ahlaklarını yok edip, yerlerine en güzel ahlakı tesis etse ve bunu çok kısa bir zamanda yapsa, bu zatın harikulade bir zat olduğundan şüphe eder misiniz?

Mola verdikleri yerde ilk iş olarak dört tane iri taş buluyorlar. Bu taşlardan üçünü ocak yakmakta kullanıp, en güzel olanını da başköşeye oturtuyor ve Tanrı olarak etrafında tavaf ediyorlar.

Bizler bir çocuğa bile sözümüzü geçiremezken Halbuki bu zat, düşmanlarına bile sözünü geçirmiş ve onları kendine itaat ettirmiş. Kalplerinin sevgilisi ve akıllarının muallimi olmuştur. Onlardan kötü ahlakı def etmekle kalmayıp yerine en güzel ahlakı tesis etmiştir.

"Allah'a İnanıyorum, Fakat Hiçbir Peygambere İnanmıyorum" Diyenlere...

Yani Siz Allah'ın varlığına inanıyorsunuz. O Allah ki, bu alemi kendini bildirmek ve tanıttırmak için yaratmıştır. Zira her güzellik ve kemal sahibi, kendini göstermek ister. Nihayetsiz güzelliğin ve kemalin sahibi olan Allah da kendini göstermek ve bildirmek için bu alemi yaratmıştır. Bu alemi, bu gaye için yaratan Allah'ın peygamberler göndermemesi ve kullarına kendini bizzat elçileri vasıtasıyla tanıtmaması hiç mümkün müdür?

Video Metni

Yine bir yıldız böceğinin bin sene, kendisini dikkatle izleyenlere hakiki bir yıldız olarak görünmesi mümkün değildir. Çünkü birbirlerinden gayet uzaktırlar.

"Hz. Muhammed Allah'ın peygamberidir." diyoruz. Ancak sadece Allah'a inanıyorum ve hiçbir peygambere inanmıyorum diyen bu konuda ikna edilmeyi bekleyen o kadar çok insan var ki. Bu bölümde bizler peygamber efendimizin s. av. peygamberliğinden evvel peygamberliğin gerekliliğini izah edeceğiz. Öyle ya, peygamberliğe inanmayan bir kişiye, bir insanın peygamberliğini nasıl izah edeceksiniz?

Hz. Muhammed 'in sahip olduğu vasıfları ve zatının kemalini tahlil edeceğiz. Yani Hz. Muhammed 'in peygamberliğine, güzel ahlakını ve zatının kemalini delil yapacağız. Öyle ya, Güneş'in varlığını ispat etmek için, Güneş'in kendisi yeter. Başka şeylere müracaat edip yorulmaya gerek yoktur. Kim başını kaldırıp semaya baksa, aleme nurunu saçan Güneş'i çıplak gözüyle görebilir.

Eğer öğretmezse, insan bu vazifeleri nereden bilecek ve nasıl eda edecek? İnsanın Allah'ı tanıması, sevmesi, isim ve sıfatlarıyla bilmesi, ona şükretmesi ve ona ibadet etmesi Mesela, sizler bu vazifeleri şu ana kadar biliyor muydunuz? Bu durum, peygamberlerin varlığını zaruri kılmıyor mu?

1- Hiç mümkün müdür ki, Allah-u Teala bu alemi bilinmek için yaratsın; daha sonra peygamberler göndermeyerek kendini bildirmesin ve tanıttırmasın?

Madem yaratılışımızın gayesi budur. O halde Allah'ı kabul edip peygamberlik yoktur diyen kimseye soruyoruz

Şimdi bir düşünün, bir anne, bir baba, kızını diri diri toprağa gömebiliyor. Böyle bir vahşet ve böyle bir merhametsizliğin hakim olduğu zamanda, Hz. Muhammed peygamber olarak gönderiliyor. Ve çok kısa bir zaman sonra bu kavim, bir karıncayı incitemeyecek derecede merhamete sahip oluyor. Adeta her biri bir şefkat kahramanı kesiliyor. Acaba böyle ruhi, kalbi, vicdani bir inkılap hiçbir kanuna tatbik edilebilir mi?

Almanya'nın güçlü bir imparatorluğa dönüşmesinde en önemli rolü oynayan ve ilk şansölyesi Prens Bismarc şöyle diyor: <i>Muhtelif devirlerde, beşeriyeti idare etmek için Allah tarafından geldiği iddia olunan bütün indirilmiş semavi kitapları tam ve etrafıyla tetkik ettimse de tahrif olundukları için hiçbirisinde aradığım hikmet ve tam isabeti göremedim. Bu kanunlar değil bir cemiyet, bir hane halkının saadetini bile temin edecek mahiyetten pek uzaktır. Lakin Muhammedilerin Kur'an'ı bu kayıttan azadedir. Ben Kur'an'ı her cihetten tetkik ettim, her kelimesinde büyük hikmetler gördüm. Muhammedilerin düşmanları, bu kitabın Muhammed'in zatının eseri olduğunu iddia ediyorlarsa da en mükemmel bir dimağdan böyle bir harikanın meydana gelebileceğini iddia etmek, hakikatlere göz kapayarak kin ve garaza alet olmak manasını ifade eder ki, bu da ilim ve hikmetle izah edilemez.</i>

4- Yine hiç mümkün müdür ki, Allah-u Teala yeryüzünü adeta bir sofra hükmünde yaratsın; baharı bu sofraya bir gül destesi yapsın; insanların bütün iştahlarını ve zevklerini tatmin edecek nimetleri bu sofraya koysun; daha sonra bu nimetlere karşı kullarından şükür istemesin ve bu nimetlere nasıl şükredileceğini bir peygamberi vasıtasıyla bildirmesin?

İnsanlar küçücük meselelerde ve küçücük topluluklarda insanlara muhalefet edip fikirlerini açıkça söyleyemiyorlar. Söylediğinde de, ufacık bir muhalefet görse, hemen geri çekilip davasından vazgeçiyor. Bizler bunu kendi hayatımızda çok defa yaşamışızdır. En yakınlarımıza, "Sigarayı bırak, zararlıdır." gibi onların da yararına olan bir sözü söylemiyoruz. Onlardan gelecek tepkiden çekinerek söylemekten vazgeçiyoruz.

Bu eser hazırlanırken Bediüzzaman Said-i Nursi hazretlerinin Risale-i Nur Külliyatı kaynak eser olarak kullanılmıştır. Bu vesileyle Üstad hazretlerini de rahmetle yad ediyoruz. Allah O'ndan razı olsun ve şefaatlerine bizleri nail eylesin.

İman bu kadar ehemmiyetli iken, maalesef günümüzün Müslümanı imanın kıymetini hakkıyla idrak edememekte, bu sebeple de imanın muhafazası hususunda gereken gayreti göstermemektedir. Hatta bırakın gayreti, bu uğurdaki çalışmayı bile boş görmektedir.

Şimdi bu kaideyi Hz. Muhammed hakkında düşünelim:

Savaş ve baskınlarda esir alınan insanlar ya satılıyor ya da zevk için diri diri yakılıyor.

Bu öyle bir hadisedir ki O zatın peygamberliğine başlı başına bir delildir ve tarihte böyle bir inkılabı kimse yapamamıştır. Batılı bilim adamları ve bir çok filozof dahi dahi bu noktada ittifak etmiş ve Hz. Muhammed 'in kemalini ve alemde yapmış olduğu bu müthiş inkılabı kabul etmiştir. Kimsenin yapamadığını yapan bu zat, eğer peygamber değilse nedir?

Yanlarında taşıdıkları oyulmuş Tanrıları -kazara- deveden düşürdükleri zaman da inip almaya üşeniyor ve birbirlerine "Tanrınız düştü, kendinize yeni bir tanrı bulun." diyorlar.

Peygamberlerin olmaması için, insana tevdi edilmiş vazifelerin olmaması gerekir. Yani insana; Allah'ı bilmesi, tanıması, sevmesi, O'na şükretmesi ve O'na ibadet etmesi gibi işler emredilmemiş olmalıdır.

Aynen bunun gibi, kim de Hz. Muhammed 'in peygamberliğini görmek isterse, O'nun zatına bakması yeterlidir. Zira sahip olduğu sıfatlara ancak bir peygamber sahip olabilir.

Ve madem bu gayeler; insanın Allah?ı bilmesi, tanıması, sevmesi, O?na şükretmesi, O?na ibadet etmesi gibi işlerdir,

<i>"İnsanın sahip olduğu en kıymetli şeyi nedir?"</i> diye sorsak, ne cevap verirdiniz?

Bırakın İslam alimlerini, John Davenport bile Peygamberimizin hayatının titiz bir şekilde kaydolduğunu ve tarihte hiç kimsenin hayatının böyle en ince teferruatına kadar kaydedilmemiş olduğunu söylüyor. Yani tarih, Peygamberimizin aldığı nefesleri bile kaydetmiştir.

Ve madem hikmet sahibidir,

İşte size üç yol... Ama inanın, aklınızı çıkarıp atmadan ikinci ve üçüncü yoldan gitmek mümkün değildir. Hikmet sahibi olan kişi, saydığımız hikmetsizlikleri yapmaz.

<i>Ben şunu iddia ediyorum ki: Muhammed mümtaz bir kuvvettir. İlahi kudretin böyle ikinci bir vücudu imkan sahasına getirmesi ihtimalden uzaktır. Seninle aynı asırda yaşayamadığımdan dolayı müteessirim ey Muhammed! Beşeriyet senin gibi mümtaz bir kudreti bir defa görmüş, bundan sonra göremeyecektir. Ben, heybetli huzurunda kemal-i hürmetle eğilirim.?</i>

Ve tek başına onları mağlup edip, büyük devletleri ve imparatorlukları kendisine itaat ettiriyor.

Şimdi tercihimizi yapalım:

<u>Haydi en büyük filozoflardan yüz taneyi seçip o asra gidiniz ve orada ahlakın ve maneviyatın inkişafı hususunda çalışınız. Muhammed-i Arabinin o vahşetler zamanında o vahşi bedevilerde yaptığı bu icraatı, sizin filozoflarınız, şu medeniyet ve terakkiyat devrinde yüzde bir nisbetinde yapabilirler mi?</u>

Bir okul ya da bir mahalle değil; Arap yarımadası ve bütün dünya kendisine düşman...

O halde insana bu vazifelerini öğretecek peygamberlere ihtiyaç vardır ve onların varlığı zaruridir.

Allah-u Teala insanlardan, kendisine iman etmesini istemektedir. Buna mukabil Hz. Muhammed hem O'na iman etmiş, hem de O'na iman etmelerini insanlara emretmiştir.

Bir doktor, sigara gibi küçük bir alışkanlığı bir tiryakiye bıraktıramıyor. Hayati tehlikesi olduğunu söylemesine rağmen sigaradan onu vazgeçiremiyor.

Boğarak öldürme gibi suçlarda hem suçlu hem de onun yakınlarından üç kişi daha öldürülüyor. Bu gibi uygulamalar da doğal olarak kan davalarını başlatıyor. Kan davaları her yeri kuşatmış...

Bal arısından, ipek böceğine; süt fabrikaları olan inek, koyun ve keçiden; bulutlara, güneşlere ve aylara kadar her şey niçin bana hizmet ediyor? Niçin hepsi benim için çalıştırılıyor?

Allah-u Teala, yaratmış olduğu sanat eserleriyle, insanların, kendi sanatını takdir etmesini istemiş; buna mukabil Hz. Muhammed hem O'nun sanatını takdir etmiş, hem de insanlara takdir ve tahsin etmeleri gerektiğini tebliğ etmiştir.

Hem çok tevazu sahibi olacak, hem de asla zillete düşmeyecek.

Bir kısım ana-babalar ise, kız çocuğunun utancıyla yaşamayı seçiyor ve nesiller bu şekilde devam ediyor.

Araplar şeklini beğendikleri her taşa "Bu bizim Tanrımızdır." diyerek tapınıyor. Daha güzelini bulduklarında ise eskisini bırakıp onu Tanrı yapıyorlar. Kazara çölde putsuz kaldıkları zaman koyun sütüyle çöl kumunu harç yaparak güneşte kurutuyor ve ona tapınmaya başlıyorlar. Ya da uzun yolculuklara çıkacakları zaman küçük heykelcikler şeklinde un helvası yapıp, yol boyunca onlara tapınıyor ve yiyecekleri tükendiğinde ise oturup o helvadan Tanrıları yiyorlar.

<i>Birbirine uygun işlerde birbirlerine karşı bir meyil ve yakınlaşma vardır. Birbirine zıt işlerde ise, birbirinden kaçış ve uzaklaşma vardır.</i>

Yine hikmet sahibi bir zat, her harfinde onlarca mana olan bir kitap yazsın, bu kitabın her sayfasına bir kitap kadar mana yüklesin; daha sonra bu kitabı ders verecek muallimleri göndermeyip bu kitabı anlaşılmaz bıraksın. Bu hiç mümkün müdür? Hikmet sahibi bir zat, böyle bir hikmetsizlik yapar mı? Sinekten tut, ta yıldızlara kadar her bir varlık bir kitap hükmündedir. O kitapta Allah-u Teala'nın isim ve sıfatları yazılmıştır. Yine her bir varlık üzerine, O'nun birliğinin ve varlığının delilleri konulmuştur. Siz nasıl oluyor da bu kitaplardaki isim ve sıfatları insanlara ders verecek, üzerlerindeki işaretleri izah edecek peygamberleri inkar ediyorsunuz? Peygamberler olmasaydı, bu varlıklar üzerinde yazılan isim ve sıfatları ve onların üzerindeki tevhid delillerini okuyabilir miydik?

Bu esere böyle bir giriş yaptık, zira bu eserde çok kıymetli bir iman hakikatinin delillerini işleyeceğiz. İstiyoruz ki, imana ait olan bu eserin kıymeti bilinsin ve layık olduğu ciddiyetle seyredilsin.

İnsanın en büyük gayesi, imanı muhafaza etmek ve iman ile kabre girmek olması gerekirken, imana müteallik işler birçok kişi için son sıradadır. Öyle son sıradadır ki, bir filmi saatlerce seyreder, ama imana ait bir videoya 5-10 dakika sabredemez. Her gün hiçbir kıymeti olmayan onlarca sayfayı okur, ama iş üç beş sayfalık imani bir meseleye gelince bu ona yük gelir. Bunları söylüyoruz, amacımız asla kırmak ve incitmek değildir. Amacımız sadece sizlerin ebedi hayatına hizmet etmektir.

Annie Besant şöyle diyor: <i>Arabistan'ın bu büyük Peygamberinin hayatını ve şahsiyetini inceleyen; nasıl öğrettiğini ve nasıl yaşadığını bilen herkesin bu güçlü Peygamber için ürpertici bir saygıyla dolmaması mümkün değildir. Kitabımda söyleyeceklerimin pek çoğu çoklarının bildiği şeyler olsa da ben onları ne zaman yeni baştan okusam, bu Arabistanlı muallim için hep yeni bir hayranlık ve yeni bir saygı duyuyorum.</i> (The Life and Teachings of Muhammad, Madras, 1932)

Yani hem çok cömert olacak, hem de asla israf yapmayacak.

Bu vazifelerin ve emirlerin olmaması için de bu kainatın oyun ve eğlence için yaratılmış olması gerekir. Yani -haşa- Allah oyun oynamak ve eğlence için bu kainatı yarattı ve yaratırken hiçbir maksat ve gaye takip etmedi. Bunu kabul etmemiz gerekir.

Meşhur İngiliz düşünür Thomas Carlyle şöyle diyor: <i>Kral ve vezirler gibi azamet ve debdebe perdeleriyle gizlenmiş değildi. Kendi hırkasını kendi yamalar, kendi ayakkabısını kendi tamir ederdi. Harbe gider, ashabı ile istişare eder, emirlerini onlarla beraber verirdi. Nasıl bir insan olduğunu her yönü ile kavminin bilmesi için böyle yaptı. Ona artık, siz ne isterseniz öyle deyiniz. Dünyada taç ve ihtişam sahibi hiçbir imparatora, yamalı bir hırka içindeki bu insan kadar hürmet ve itaat edilmemiştir. 23 yıllık dünya imtihanı, gerçek bir kahraman için lüzumlu bütün unsurları taşımaktadır. İnsanlar her şeyden daha fazla Muhammed'e kulak vermelidir. Diğer bütün sözler, onun karşısında boş sözlerdir.</i>

Acaba okuma-yazma bilmeyen bir zatın kendi başına bunu yapması mümkün müdür? Onun bu hali, O'na verilen ilmin ilahi bir ihsan olduğunu göstermez mi? İlahi bir ihsan olan bu ilmi de O'nun peygamberliğini ispat etmez mi?

İçki alışkanlığı o boyutlara varmış ki, lisanlarında hepsi de içkiyi ifade etmek üzere kullanılan kelimelerin sayısı 100'ün üzerinde.

Onlardan kelebekler gibi bir kısmı, sadece birkaç hafta yaşıyor, bir kısmı birkaç gün... Buna rağmen her birine ne kadar masraf yapılmış ve ne kadar ehemmiyet verilmiş. Rengarenk boyanmış, en kıymetli cihazlar takılmış... Bunun sebebi nedir? Bu süsleme ve böyle sanatla yaratma niçindir?

<i>"Doğuştan sürmeli göz, sonradan sürmeli göz gibi değildir." </i>Yani fıtri olanla olmayan hemen ayrılır. Suni ve yapmacık olan bir şey, ne kadar mükemmel de olsa gerçeğinin yerini tutamaz. Ondaki sunilik ve yapmacıklık hali, ehli dikkatin nazarından asla gizlenemez.

Acaba, böyle bir zatın müstesna bir zat olduğundan ve "Ben Allah'ın peygamberiyim." diyorsa, O'nun Allah'ın peygamberi olduğundan şüphe edilir mi?

Evet, Hz. Muhammed'i inkar eden bilim adamları da var; ancak arada şöyle bir fark var: O'nu öven ve O'nu kabul edenler, O'nun hayatını araştırarak bu neticeye varıyorlar. O'nu inkar edenler ise hiçbir araştırma yapmaksızın sadece zanlarıyla ve vehimleriyle konuşuyorlar. Yani bir grubun sözü ilimden ve araştırmaktan geliyor. Diğer grubun sözü ise, gözlerini kapamaktan ve cehaletten ileri geliyor. Bu iki gruptan sözü kabul edilecek olanlar, araştırma neticesinde konuşanlardır. Zanlarıyla hükmedenlerin sözü, hakikatte itibarsızdır.

Evet bütün halleriye, sözleriyle, hareketleriyle hayatı boyunca emaneti, imanı, emniyeti, ihlası, ciddiyeti, istikameti gösteren ve ders veren bir zatı en emniyetsiz, en ihlassız, en itikadsız farz etmek, akıl ve vicdan ile bağdaşmayan büyük bir hezeyandır.

Bir öğretmen, o kadar çabasına rağmen bazen bir öğrencinin kötü ahlakını yok edemiyor.

Onun peygamberliği kabul edilmediğinde şu saçmalığı kabul etmek gerekecektir. Alem-i İslamın semasında pek parlak ve daima hakikat nurlarını yayan ve kemalat güneşi kabul edilen Hz. Muhammed Sallallahü Aleyhi ve Sellemin mahiyetinin haşa bir yıldız böceği olduğunu ve en yakınında olanların ve dikkatle ona bakanların bunu fark edemediklerini ve o yıldız böceğini bir güneş sandıklarını kabul etmek lazım gelir ki bu da ancak akıldan istifa etmekle mümkündür.

Lezzetleri ve şekilleri farklı bu kadar nimetler bana niçin sunuluyor?

Madem O zat, güzel ahlakın her hasletiyle donatılmıştır, o halde mutlaka sıdk ve doğruluk sahibidir. Zira öğrendiğimiz bu kaideye binaen, doğru olmasaydı, ahlakı bu derece güzel olamazdı.

Bundan da şu anlaşılıyor: Ya bu zat dünyanın en doğru insanıdır ya da en yalancı insanı... Doğru insanı dediğimizde, peygamberliğini de kabul etmek zorunda kalıyoruz. Yalancı insanı dediğimizde de karşımıza tarih ve siyerin naklettikleri güzel ahlakı çıkıyor. Tarih ve siyer bizi yalanlıyor.

Her güzellik ve kemal sahibi, kendi güzelliğini görmek ve göstermek ister. İşte bu sırla, Allah-u Teala da kendi güzelliğini ve kemalini görmek ve göstermek istedi ve bu kainatı yarattı. Seyretme vazifesini de bize yani insana verdi.

Ve madem sıdk ve doğruluk sahibidir, o halde her dediği doğrudur ve yalanı olamaz.

Allah-u Teala nihayetsiz bir güzelliğin ve kemalin sahibidir. Bu alemde gördüğümüz bütün güzellikler ve kemaller; O'nun zatının, isim ve sıfatlarının zayıf yansımaları ve tecellileridir.

Şu an belki bulamazdık, ama varsın bulamayalım, çok mu gerekli ki diyebilirsiniz?

4- İnanç ve adetleri değiştirmesindeki muhteşem icraat

Şimdi soruyoruz : Evlatlarını diri diri toprağa gömebilecek kadar merhametsiz, her türlü kötü ahlakı icra edebilecek kadar vahşi ve batıl adetlerde mutaassıp olan o asrın insanları, Hz. Muhammed 'in dersiyle ve terbiyesiyle, kısa bir zamanda öyle bir değişime uğradılar ki, aleme rehber ve muallim; insanlara mürşid ve imam oldular. Acaba böyle harikulade icraatı yapabilen bir zatın, Allah'ın peygamberi olmamasına hiç imkan ve ihtimal var mıdır?

Yine yaz ve kış birbirine zıttır. Yaz geldiğinde kış gider; kış geldiğinde de yaz gider. İkisi yan yana bulunamaz.

Dr. Gustav Weil şöyle diyor: <i>Muhammed, halkının parlak bir örneğiydi. Karakteri tertemiz ve saftı. Evi, yemeği, elbisesi nadir bulunan bir sadeliğin sembolüydü. Yani ne arkadaşlarından gördüğü özel bir saygı şekli vardı, ne de kölelerinin kendisi için yapabileceği bir hizmeti kabul etme iddiasındaydı. Her an herkes için ulaşılabilir bir insandı. Hastaları ziyaret ederdi ve herkese acırdı. Yardımseverliği, cömertliği ve toplumun refahı için çalışma isteği sınırsızdı.</i>

Bırakın sahip olduğu diğer sıfatları, sadece onun imanını anlatmak için bile saatlerce konuşmak lazımdır.

Putperestlik son derece hakim... Mekke dışına çıkması gereken biri, şehrine ve Kabe'ye duyduğu bağlılığın eseri olarak yanında Kabe duvarından alınmış bir taş götürüyor. Sonraları dışarıdan başka taşlar da Mekke'ye getirilmeye başlanıyor, Kabe bunlarla dolu...

3- Bu alemdeki her şey insanın hizmetine verilmiş ve insan bütün mahluklara üstün kılınmıştır. Buna karşı insanın vazifesi, kendisine bu iyiliği yapan zatı sevmek ve kendini O'na sevdirmektir.

Acaba bu soruların cevabını hiç düşündünüz mü?

1927 Hukuk Kongresi Başkanı Shebol şöyle diyor: <i>Hz. Muhammed'in insan olması itibariyle bütün insanlık muhakkak iftihar eder. Çünkü O zat, okuma-yazma bilmemesiyle beraber, 13 asır evvel öyle kanunlar ve esaslar getirmiş ki, biz Avrupalılar 2.000 sene sonra onun kıymetine ve hakikatine yetişsek en mesut ve en saadetli nesiller oluruz.</i>

Madem Allah var ve bu kainatı yaratmış,

Hayvanlar canlı canlı kesiliyor ve etleri bu şekilde yeniliyor. Kanları akıtılarak olduğu gibi içiliyor. Bazen de kan, önce kaynatılıp, bazı tatlandırıcı bitkiler de üzerine eklenerek içiliyor. İçecekleri kan olan bir kavimden bahsediyoruz...

Allah bu kainatı niçin yarattı?

Hikmet sahibi bir zat, milyonlar harcayarak bir okul yapsın ve bu okulu öğrencilerle doldursun; daha sonra bu okulda ders verecek öğretmenleri göndermeyip öğrencileri başıboş bıraksın ve hikmetini inkar ettirsin. Bu hiç mümkün müdür?

Bu soruya cevap vermeden önce şunları da bir düşününüz!

Peki Bütün bu güzel sıfatlara sahip olduğunu nereden biliyoruz ki? diyebilirsiniz.

8- Davasında tam bir metanet ve sebat göstermesi

1- Bu alem bu kadar sanat eserleriyle donatılmış. Buna karşı insanın vazifesi, o sanat eserlerinde tecelli eden isim ve sıfatları keşfetmek ve Allah'ı isim ve sıfatlarıyla tanımaktır.

Allah-u Teala, her varlığı adeta bir kitap hükmünde yaratarak isim ve sıfatlarını o kitapta yazmış ve insanların, kendisini bu isim ve sıfatlarıyla tanımasını istemiş; buna mukabil Hz. Muhammed hem O'nu isim ve sıfatlarıyla tanımış, hem de bu isim ve sıfatları insanlara ders vermiştir.

Her evin putu başka başka... Aile üyeleri evden çıkarken son olarak putlarını selamlıyor ve geri döndüklerinde de ilk iş olarak yine puta saygılarını sunuyorlar. Bir de kabilelerin ortak putları var ki, bunlar genellikle Mekke'de Kabe civarında. Sayıları 360'tan fazla.

Peygamberlerde bulunan iman, Allah bilgisi, Allah sevgisi, takva, zühd, ibadet ve şükür gibi bütün sıfatlar ve haller, Hz. Muhammed 'de -hem de- zirve mertebede bulunmaktadır.

Bakınız,<i> "Allah'ım sana hamd olsun."</i> sözü bile peygamberlerin sözüdür ve bu şükrü insanlara onlar öğretmiştir. Hatta Allah'ı kabul edip peygamberlik yoktur diyen kimseler <i>"yaratıcı"</i> demeyip <i>"Allah"</i> demektedirler. Allah ismini kimden öğrenmiş ve yaratıcının isminin Allah olduğunu kendileri mi bulmuşlardır. Bizler O'nun ismini öğrenmek için bile peygamberlere muhtacız. Ona Allah diyoruz, çünkü bu ismini bize peygamberiyle bildirdi. Acaba peygamberler O'nun Allah ismiyle müsemma olduğunu bildirmeseydi, bunu kendimiz keşfedebilir miydik? Ya da peygamberler hangi sözlerle şükredilir ve şükür nasıl yapılır, bunu bize öğretmeseydi, nasıl şükredeceğimizi kendimiz bulabilir miydik?

Kuraklık zamanlarında ise, bir ineğin kuyruğuna bir demet çalı bağlayıp tutuşturarak ineği dağlara salıyorlar ve böylece yağmurun yağacağına inanıyorlar.

Peygamberler insanlara hangi dersleri vermişse, Hz. Muhammed de insanlara aynı dersleri vermiştir.

Ama Peygamberimizin onlardan farkları var. İlk önce, Peygamberimiz güzel sıfatların tamamına, hem de zirve seviyede sahip. Diğer güzel insanlar ise sadece bir iki sıfata sahip olabiliyor. Ayrıca bu zat, "Ben Allah'ın peygamberiyim." diyor, diğerlerinin ise böyle bir iddiası yok. Yine bu zat, iddiasını yüzlerce mucize ile teyit etmiş, diğerlerinde ise bu mucizeler yok.

İşte bu Dünya da misaldeki okul gibi bir okuldur. Bu okul nihayetsiz masrafla yapılmış ve insanlık, ders görmek için bu okula gönderilmiştir. Bu okulun öğretmenleri peygamberlerdir. Siz nasıl oluyor da bu okulun öğretmenleri olan peygamberleri inkar ediyorsunuz? Öğretmenler olmasaydı, hiç okul açılır ve biz öğrenciler bu okula davet edilir miydik?

Yani birisini düşünün... Okuma-yazma bile bilmiyor ve bu haliyle fiziğe damgasını vurmuş bilim adamlarının arasında bulunuyor. Bilim adamlarının ittifak ettiği noktalarda, onlara: "Siz doğrusunuz." diyerek katılıyor. İhtilaf ettikleri noktalarda ise onların karşısına çıkıp: "Doğrusu budur." diyerek onların hatalarını düzeltiyor ve doğruyu onlara gösteriyor. Herhalde bu işi yapan kişinin ilmi ve bilgisi, okumak ve çalışmakla kazanılmamış olup, ilahi bir hediyedir. Bunda şüphe edilmez.

<i>"Dünyayı önüne serelim, sen bu davadan vazgeç." </i>diyorlar, O: <i>"Bir elime Güneş'i, diğer elime Ay'ı verseniz ben bu davadan vazgeçmem." </i>diyor. Bütün sıkıntılara sabrediyor. Kimse O'nu, imanından zerre miktar çeviremiyor.

Peygamberler hangi vazifeyi icra ettiyse, Hz. Muhammed de aynı vazifeyi icra etmiştir.

Bakınız, şimdi size bir tablo yapacağız. Şu alemdeki fiillere bakarak, insandan beklenen vazifeler tablosu...

Öyle küçük bir dava değil; onların damarlarına dokunan ve kabullenmeleri son derece zor olan büyük bir dava ile ortaya çıkmış.

Madem zıtlar bir arada toplanamıyor; o halde güzel ahlak ile kötü ahlak da bir insanda bir arada bulunmayacaktır.

Bu genel kaideyle, şimdi Hz. Muhammed 'e bakalım, O, güzel ahlakın bütün hasletleriyle donatılmıştı. Bu da O'nun sıdkına ve doğruluğuna işaret eder. Zira doğru olmasaydı, o güzel hasletler onda asla gözükmeyecekti. Zira doğruluk gittiği zaman, güzel ahlak kurur ve meyveleri çürür gider. O zaman:

5- Yine hiç mümkün müdür ki, Allah-u Teala bu kadar nimetiyle kendine kullarını sevdirmek istesin; daha sonra kullarına, sevgisine ulaşma yollarını bir elçisi ile bildirmesin?

Bir de düşün: Dinini değiştir, dinin sapıklıktır. Adetlerini bırak, bu adetler insan olanda bulunmaz, gibi sözler edeceksin. Ve onların her eziyetine karşı dayanıp zerre miktar tereddüt göstermeyecek ve sözünden dönmeyeceksin. Bunu her insanın yapması mümkün değildir.

Eş, evlat, mal, mesken, makam ve daha birçok şey sayılabilir. Evet, bunların hepsi kıymetlidir; ancak en kıymetli değil...

A- Hem yine Allah-u Teala, şu kıymetli ve lezzetli nimetleri yaratmakla insandan şükretmesini istiyor. Bu sebeple bu kadar nimetleri yaratmış ve onun sofrasına koymuştur. Peki, eğer Allah bir peygamberi ile insanlara nasıl şükredeceklerini öğretmezse, insanlar şükrün eda şeklini nasıl öğrenecekler. Mesela, Allah'ı kabul edip peygamberlik yoktur diyen kimseye sorsak siz Allah'a nasıl şükredersiniz. Muhtemelen Allah'ım sana hamd olsun, diye cevap verecektir.

Eğer Hz. Muhammed peygamber olmasaydı, çok kısa bir zaman sonra peygamber olmadığı anlaşılırdı. Halbuki o kadar dikkatli nazarlar altında hiçbir yapmacıklığı hissedilmemiş. Tarih ve siyer, dost ve düşman olan herkes O'nun güzel ahlakını ve sıfatlarını anlatmakla bitiremiyor. Bu da ispat eder ki, o zat yapmacık tavırlar takınmıyor, her hali fıtridir. Bu durum da ancak O zatın Allah'ın peygamberi olmasıyla izah edilebilir.

Şimdi siz, güzel ahlakın her neviyle donatılan bu zatın, yalancıların en yalancısı olmasına ihtimal verebiliyor musunuz? Buna, Şeytan bile ihtimal verdiremez.

Bu kaideyi biraz açalım: Mesela, siz bir üniversitede okuyorsunuz... Üniversitenin kuralları ve bütün öğrencilerin görüşleri de size muhalif... Siz bu durumda, inandığınız şeyleri orada ne kadar haykırabilir ve gelecek baskılara ne kadar dayanabilirsiniz?

Soruları çoğaltabiliriz, ama daha fazla uzatmıyor ve soruyoruz, bunlar hiç mümkün müdür?

Hem <i>"Kemal odur ki, dost değil, düşman onu takdir etsin."</i> İşte bu bahiste Peygamber Efendimiz ve Kur'an'ın kemalini takdir eden yabancı filozofların ve dünya çapında binlerce ilim adamının görüşlerinden bazılarını beyan edeceğiz. Onlar bu sözler ile Kur'an'ın ve Hz. Muhammed 'in hakkaniyetine canlı şahitler olmuşlardır.

Ama başta demiştik ki, Allah-u Teala hikmet sahibidir. Bunu kabul etmiştik. Eğer hikmet sahibi ise ve bu kadar nimetlerle bizden şükür bekliyorsa; o halde sadece nimeti yaratmakla kalmayacak, şükretmeyi de insana öğretecektir. Yoksa bu kadar nimetin yaratılmasının hikmeti kaybolmaz mı? Bu durumda nimetlerin yaratılışı hikmetsizliğe dönüşmez mi?

Küçük bir topluluk düşünün... Bu topluluk son derece inatçı ve adetlerine son derece bağlı bulunsun ve bu adetler onların damarlarına kadar karışıp benliklerine işlemiş olsun. Siz de -faraza- böyle bir toplulukta büyük bir hakimsiniz. Acaba büyük bir hakim olmakla birlikte, çok çalışıp gayret göstererek bu küçük ve inatçı kavimdeki kaç adeti değiştirip yerlerine güzel ahlakı tesis edebilirsiniz?

Hatta nice padişahlar gelmişler, o kadar kuvvet ve ihtişamlarıyla, ufak tefek adetleri kaldıramamışlar. Ne kadar yasaklasalar ve ceza verseler de o işin önüne geçememişler.

Hem çok affedici olacak, hem de Allah'ın hakkını asla çiğnetmeyecek...

Nasıl bir iman ki bu, diğer semavi din mensupları O'na karşı; kendi kavim ve kabilesi, hatta amcaları O'na karşı; bütün devletler ve dünya O'na karşı; ama bu durum zerre miktar O'nu davasından vazgeçiremiyor. Zerre miktar telaşa ve tereddüde düşüremiyor.

Ve madem söylediği her söz doğru olacaktır, o halde o zat Allah'ın peygamberi olmalıdır. Zira 23 sene boyunca ısrarla "Ben Allah'ın peygamberiyim." demiş ve bütün davasını bu söz üzerine bina etmiştir.

Şimdi bu kaideyi, Hz. Muhammed hakkında düşünelim: Eğer O'nun imanı, ibadeti, takvası, cesareti gibi sıfatları fıtri olmasaydı ve O bu sıfatları suni bir şekilde takınmış olsaydı, yani hareketlerinde yapmacıklık olsaydı, her halini izleyen sahabelerin dikkatinden bu asla kaçmazdı. Hemen suni ve yapmacık hareketleri hisseder ve yüzlerini O zattan çevirirlerdi. Ama bu kadar dikkatli incelemelerine rağmen, suni hiçbir hareketini görememişler ve her hareketindeki fıtriliğe parmak basmışlar. Bu da O zatın bu sıfatlarda yapmacık olmadığına işaretle peygamberliğine delalet eder.

2- Yine hiç mümkün müdür ki, Allah-u Teala bu alemi bu kadar sanat eserleriyle donatsın; daha sonra bu sanat eserlerine dikkati çekecek ve bu eserlerde tecelli eden isim ve sıfatları insanlara ders verecek peygamberleri göndermesin?

Bu hakikate İngiliz bilim adamı olan John Davenport şöyle diyerek dikkat çekiyor: "Meşhur peygamberler ve fatihler arasında, tarih-i hayatı, Hz. Muhammed'in tarihi gibi, en ince teferruatına kadar, en sağlam şekilde kayıt ve zapt olunan bir kimse gösterilemez."

Peygamber Efendimizin hal ve hareketleri İslam'ın kaynağıdır. Bu sebeple Sahabeler Peygamberimizin her hareketini ve halini kaydetmişlerdir. Daha sonra bu kayıtlar senetleriyle birlikte bizlere kadar ulaşmıştır.

Ya da Allah'ı tanımak istiyorsunuz, O'nun isim ve sıfatlarını nasıl keşfedeceksiniz. Bakınız, Allah ismini bile peygamberlerden öğrendiniz. Diğer isim ve sıfatlar için ne yapacaksınız? İşte bu bilmediğimizi bize bildirecek peygamberler lazım.

Sözün özü şudur: Hz. Muhammed 'in peygamberliğine; Allah'a olan sarsılmaz imanı, takvası, dünyaya karşı zühdü, cesareti, ibadeti, tevazusu, cömertliği, affı, merhameti, güvenilirliği, metaneti ve güzel ahlakın diğer bütün hasletleri delildir. Bütün bu güzel hasletler bu zatta zirve seviyede bulunuyordu. Güzel ahlakın böyle her nevine zirve seviyede sahip olmak ve bu hasletleri zıtlarına inkılap ettirmemek, ancak bir peygambere nasip olabilir.

Asla yapamazlar. Çünkü Hz. Muhammed 'in yaptığı bu muhteşem icraat, ilahidir ve onun en büyük mucizelerinden biridir.

Okuma-yazma bilmiyor, yani ümmi... Din hususunda ilim tahsil etmiş olan Yahudi ve Hıristiyan alimlerin arasında. Bir de Allah inancı olmasına rağmen Allah'a yaklaşmak için putları aracı yapan putperestler var... Bu zat, onların ittifak ettiği; Allah vardır, Cennet ve Cehennem vardır, Melekler vardır, Allah peygamberler göndermiştir gibi hususlarda onları tasdik ediyor ve onlarla muvafakat içinde. Aralarında ihtilaf olan konularda ise; Hz. İsa peygamber midir? Hz. Meryem masum mudur? Allah'ın isim ve sıfatları nelerdir gibi konularda, onlara doğrusunu göstererek onları irşad ve ıslah ediyor.

Peygamberlerin gönderilmesinde hangi hikmetler varsa, bu hikmetlerin tamamı Hz. Muhammed 'de gözükmüştür.

Kumara gelince, böyle bir toplumsal çürüme içerisinde kumarın da müstesna bir yeri olacağı belli. Bazıları her şeyini kaybettikten sonra son olarak kendini oyuna koyuyor ve o kez de kaybettiği takdirde kazanan tarafın kölesi haline geliyor. Yani köle olma kabullenilerek kumar oynanıyor...

Şimdi bizim ve bu alemin niçin yaratıldığını anlamaya çalışalım.

En kıymetlisi imandır. O iman ki, kabir onun ile aydınlanır. Mizan onun ile ağır gelir. Sırat'tan onun sayesinde geçilir. Cennet'in kapısı o anahtar ile açılır. Allah kulundan onun sebebiyle razı olur. O olmazsa, kişi bu dünyanın sultanı da olsa boştur ve ehemmiyetsizdir. Zira o olmazsa, her şey kabir kapısına kadardır.

Allah-u Teala, insanı yaratmış ve bütün mahlukatı insanın emrine vererek ondan kendisini sevmesini istemiş; buna mukabil Hz. Muhammed hem O'nu şanına en yakışır şekilde" sevmiş, hem de insanlara O'nu sevmenin ve O'nun tarafından sevilmenin yollarını öğretmiş.

Mahatma Gandh i şöyle diyor:<i> "Milyonlarca insanın kalbine tartışmasız hakim olmuş birinin hayatını öğrenmek istiyordum. Okuyunca kesin olarak inandım ki, o yıllarda İslam'ın bir yer kazanmasında kılıcın bir rolü yoktu. Peygamberin tam olarak kendini geri planda bırakması, sözüne sadakati, vicdanlılığı, onu takip edenlere ve dostlarına özverisi, yiğitliği, korkusuzluğu, üstlendiği görevde Allah'a tam güvenmesi kesin ve yalındı. Bu özelliklerle bir zorluğun üstesinden gelmek için ille de kılıç taşımak gerekmiyordu... Peygamberin hayatını anlatan kitabın ikinci cildini bitirdiğimde, bu muazzam hayata dair daha fazla okunacak bir şey olmayışından dolayı son derece üzgündüm."</i> (Young India, 1924)

3- Hz. Muhammed hakkında yabancı filozofların sözleri

Şu noktaya da dikkatinizi çekmek istiyoruz: Eğer bu zat doğru söylemiyorsa, o zaman -haşa yüz bin defa haşa- Allah'a iftira ediyor ve yalan söylüyordur. Öyle ya, bu ikisinin ortası yoktur. O, ya doğruların en doğrusudur. Ya da -haşa yüz bin defa haşa- Allah'a iftira edebilecek kadar haddi aşmış, yalancıların en yalancısıdır. Bu ikisinin ortası yoktur.

Bu delilin hakkını vermek çok uzun zaman ister. Bu sözümüze binlerce siyer ve tarih kitapları şahittir. Zira Peygamberimizin güzel ahlakını anlatan ciltler dolusu kitap yazılmıştır. Meselenin detayını bu kitaplara havale ederek sadece bu zatın Allah'a imanındaki kuvvetine bakalım:

Hadi öyle diyelim. Ama sadece güzel ahlaka sahip diye birisine peygamber diyemeyiz ki? Güzel ahlaka sahip olan bunca insan var, hepsi peygamber mi? diyebilirsiniz.

Peygamber olmayan birisi, ancak bir peygamberde bulunabilen; imandaki nihayetsiz kuvvet, takva, dünyaya karşı zühd, cesaret, cömertlik ve zirve mertebede bulunan diğer sıfatları nasıl taklit edebilir? Bu sıfatlara sahip olmayan birisinin, kendisini bu sıfatlara sahipmiş gibi göstermesi ne kadar devam edebilir?

İnançlarının batıl olduğunu ve adetlerinin sapıklık olduğunu onlara haykırıyor.

Küçük bir kavimde ve küçük bir meselede, insanların adet ve inançlarına muhalefet etmek, bilhassa onların hadsiz inadına karşı tam bir metanet ile sebat göstermek çok nadir bir şeydir ve ancak müstesna insanlarda gözükebilir.

Biz sadece bir okul ve bir mahalleden örnek verdik. Şimdi gelin, Hz. Muhammed 'e bakalım, o ne yapmış?

Konumuzun odak noktası, o asırda Arapların durumu olmadığından bu kadar örneğin bir nebze de olsa o asrın durumunu anlamaya yeteceğini düşünüyoruz. Tüm tarih ve siyer kitapları o asrın resmini bizlere böyle çiziyor.