Kendisinden daha aşağı olan bu varlıklara baktığında insan, Rabb'inin insanı ne kadar da mükafatlandırdığı, hayatı ne kadar da kolay yaşanır bir hale getirdiği, omuzlarına yüklemiş olduğu sorumlulukları, aslında kendi kafasında büyütüp kendini çıkmazda hissettiği kadar, oysa taşıyamayacağı bir yükün olmadığını, her şeyin kendisini Allah'a yaklaştırmak için bir nimet, fırsat ve şükür sebebi olduğunu görecektir insan.

Allah ve Rasulu'ne olan bağlılıklarının hesabını yapmayanlar,

Bir erkek, neden kadınından razı değildir?

sorularının her bir cevabı, elbette insanın kendi yüreğinde saklıdır ve verecek bir cevabı muhakkak vardır.

Münafıklık alametlerini kendilerine yakıştırmayanlar,

Tegabun ne demekti?

Sahi! Bir insan neden çalışma gereğinde hisseder kendini? Babaya muhtaç olmamak için mi? Kendi ayaklarının üzerinde durmak için mi? Kendisinin görmediğini, sahip olamadıklarına, çocuklarının sahip olup görebilmesi için mi? Ya da bir araba veya ev almak için mi? Yoksa yatırım yapıp bir birikime sahip olmak için mi?..

Saatlerce, günlerce ördüğü ağına bir rızık gelmesi için, günlerce yerinden kıpırdamadan, ördüğü ağına rızkının gelmesi için sabrederek bekleyen örümceğin bir kere olsun şikayet içinde olmaması,

Toprağa bir tohum atıp, bir patatesin olgunlaşması, bir karpuzun meydana gelmesi, bir ağacın dallarında sayısını sayamayacağımız kirazların oluşmasın da, bir ekmeğin ekmek olabilmesi için beklediği zaman dilimlerinin hesabını yaptığımızda ve çok daha örneklerle beraber çoğaltacağımız bu hakikatleri önümüze koyduğumuz da,

Sahi!

İnsan bu dünyada gayret eder. Kah kendi için, kah ailesi için... Öyle ki zaman zaman bunu dahi dillendirerek, "bunca saat çalışmalarım" diyen bir erkeğin samimiyeti ne ise, gençliğini, ömrünü ve saçını başını "size feda ettiğim" diyen bir kadın da aynı derdin sahibi olarak samimidir ve haklıdır da. Çünkü insan, fıtratı gereği bir gayret uğruna yoktan var edilmiş, kimileri bu gayretin bilincinde olarak Hak uğruna bir mücadele içerisinde olurken, kimileri unutkanlığından veya dünyaya aldanmışlığından sebep, dünyanın peşinden koşan bir maratoncu misali, bitmek tükenmek bilmeyen bir nefis mücadelesi içinde bir hayat yaşamakta...

Çocuklarımıza gerek biz öğreterek, gerekse yazın Kur'an Kurslarına göndererek öğrenmelerine vesile oluruz elhamdülillah!

Tegabun'laşmış bir hayatı hayat diye yaşıyoruz maalesef...

Sabah ve yatsı namazlarında camiye namazlarını kılmaya gitmeyenler,

Yırtıcı bir hayvanın hayatta kalabilmesi için, görmüş olduğu avını, attığı adımların hesabını yapması, gözünü kırpmadan avını takip etmesi ve yakalamak için bütün enerjisiyle beraber koşup gayret etmesi,

Peki!

Yeter ki insan, duymak istesin Rabbinin sesini!

Yaşam dediğimiz hayatımızı şöyle bir düşündüğümüz de, hayatını bir gayret uğruna yaşayan insan, zengini ve fakiriyle beraber, meşakkatli bir yolculuk içinde bu günlere geldiğini söylemekte, herkesin kendine göre yaşanmış olan zor bir hayatın içinden geldiğini iddia etmektedirler.

Karıncaların yirmi dört saat boyunca rızkının peşinde olması,

Sözümüze ve özümüze baktığımızda, yaşantımızı Kur'anızımın hangi suresinin hangi ayetlerinde yer aldığımızı görmek istediğimiz de,

Bir kadın, niçin eşinden memnun olmadığını, başkalarına söyleme gereği hissetmektedir?

Meşakkatliği kendi üzerinde çok büyük bir dert olarak gören, kimi zaman böylesi bir durumda olduğu halde bile şükrünü dile getirdiğini söyleyen insan,

Yeter ki insan, görmek istesin Rabbini!

Rasulullah aleyhisselatü vesselamın hayatını sınava gireceğim diye, oradan soru gelecek hissiyatıyla okuyup öğrendiğimiz gibi, Rasulullah'ın hayatını hayatımıza örnek almanın gayreti içinde olduk mu?

Kur'an-ı Kerim'i, hafızlık yapmak merkezli, namazda sure okumak için ezberleme, okuyup sevap kazanmayı ummak, cenazelerde kabir başında okumak merkezli yaptığımız gibi, hayatımızda yaşama merkezi olarak görüp kabul edebildik mi?

Görevleri imamlık olduğu halde bilhassa sabah ve yatsı namazlarında camilerin boşluğundan huzursuzluk duymayan ve uykusu kaçmayanlar,

Bir insan neden evlenir ve evlendiğinde beklediği nedir ki, beklediğini bulamadığını iddia etmektedir? Veya evlilikten beklentisi, şu an ki mutlu olduğunu hissettiği bu andan ibaret midir?

Bir evladın ilgisi anne ve babasından çok, kendisine hiçbir şey katmayacak bir oyuna neden ilgi duymaktadır?

Doğru bildiğini zannedip yanlış yaşayan bir hayatın içinde kendimizi as aldatıyoruz.

Biz cum'a akşamları Kur'anımızı okuruz elhamdülillah!

Arıların, Rabb'lerinin sunmuş olduğu rızıkları elde etmek için çiçekten çiçeklere konması,

Yaşantımızın doğru olmadığının hissiyatında olup, Kur'an'a sarılarak, eksikliğimizi görmek, bulmak gibi bir arayış içinde olabildik mi?

Kardeşlerim,

Neden vardır bizdeki bu huzursuzluklar? Niçin mutlu olamıyoruz? Neden elimizdekilerle beraber elhamdülillah diyerek, ailece mutlu bir aile portresi içinde yer alamıyoruz?

Fakat, nacizane görüşüm şudur ki;

Yeter ki insan, sımsıkı sarılsın kendisine verilen Kur'an ve Sünnet emanetlerine!

Hiç kendimizi bu Kur'an'da aradık mı? Rabbim burada benden bahsediyor diyebildik mi?

İmamlık yapacak makama gelir, insanlara vaaz ve nasihat verecek konuma da gelebiliriz elhamdülillah!