Çünkü AŞK vardı yüreğinde, gerçek AŞK..

Gül'e dost oldun, Gül'ün kokusunu duydun,

Sokaklar sessiz...

Senden asırlar sonrasında.

Fetih Suresi?nin indiği ortamı yaşatsın bize ezanın. Bir öndere olan ihtiyacımız sinelerimizi dağlamasın artık. Erihna ya Bilal, Resul ?ün ardı sıra bağladığımız saflar yeniden sıklaşsın

Ya sevmezse O beni..

Kelimelerin ve dahi herşeyin Rabbine sığınırken,

Küfrün necis eli, en kutsal değerlerimize bile dokunmanın cür?eti içinde. Necaset gözlüğüyle görenler, örtüsüne tahammül edemiyor bacılarımızın. İnancını yaşamak isteyenlere ha bire daraltılıyor dünya. Bundan daha acısı da ey Bilal, kabahat işleyen insanların suçluluğu var inançlı insanlarda. ?Ehad!? diyecek insanları ne çok özlüyor gözlerimiz, bir bilsen! Erihna ya Bilal, dağ taş göğsünü gere gere İslam?ını haykırsın.

Birkez bile isyan etmedin siyahi tenine..

En azgın belaların ortasında yapayalnız kaldık. Bizi bağrına basacak bir Habeş ülkesi, adaletine güveneceğimiz bir Necaşi yok bugün. Yüzümüzü nereye çevirsek, yeryüzü daralıyor üzerimize. Vatan olacak bir Yesrib?e, evini paylaşacak Ensar?a büyüyor hasretliğimiz. Nereye dönsek Taif yüzlüler çıkıyor karşımıza. Üzerimize ha bire taşlar atılıyor sefih ellerden.

Hangi kelimelerle anlatabilirim ki acizliğimi?

Eriyip gidiyoruz bir kardeş kavgasının içinde. Sen-ben mücadelesinin üzerine kuruluyor bütün hesaplar. Gücümüz tükendi birbirimizle uğraşmaktan. Dağılıp parçalandık, bölünüp yutulduk. Sonra da azgın iştahlıların kursağında yem olduk. İmanla fethedilen topraklar bir bir çıktı elimizden. Kardeşliğimizi unutalı üşüştü üzerimize çakallar. Köleler konumuna düştük kendi vatanımızda. Erihna ya Bilal, uhuvvet anlamını bir kez daha bulsun

Yıldızlardan parlak yüreğinle,

Ey siyah gül! ..

Ehad! dedin, daha da yüreklendin..

Gözlerimi yıkasam, dost kabul edermisin beni?..

Bedeni siyahlar içinde olan,

siz şairmisiniz?

Korkuyorum bu günlerde ey Bilal! ...

Ey siyah gül!..

Ve şeytan hiç zorlanmıyor işini yaparken!..

Korkudan üşümüş ellerimi tutsan, dua etsen bana..

Ya Bilal,

Lambasını yitirmiş siyahi sokaklar..

Tenim siyahi değil belki, tenim kimseyi rahatsız etmiyor..

Kesif bir kuşatılmışlığın içinde çırpınmanın yorgunluğudur üzerimizdeki. Kasırgalar, zayıf bedenimizi oradan oraya çarpıp durmakta. Nicedir güneşe hasret gözlerimiz ufku tarıyor umut içinde. Uzayan bu gece ne zamana dek?Ne zamana dek sürecek güneşe hasretliğimiz ey Bilal?

O sevmezse sen de sevmezsin diye korkuyorum..

Siyahlar içinde yer gök,

Okunan ezanlarda sesini duymuşçasına yad ederken seni,

Uykusuz kaldığım siyah gecelerde, gözlerimi yakan siyahi yüreğim..

Vakit gecenin derinliğinde demleniyor şimdi..

Şimdi ben yüreğimi görmek istesem,

alıntı

Öyle zor ki buralarda yaşamak

Evlerde şeytanlar hüküm sürüyor artık,

Kalbimiz çelik bir mengeneyle sıkılıp duruyor. Necis ayaklar sinelerimizi çiğnemekte. Küfrün kirli pençeleri gırtlağımızı sıkıyor acımasızca. Boğulduk boğulacağız, daha ne duruyorsun ey Bilal? Ferahlat bizi, en hüzünlü anlarında ferahlattığın gibi Sevgililer Sevgilisini.

Şimdi gözlerimde hayalin,

Resul ?ün hüzün ve şikayetini daha iyi anlıyoruz şimdi. Erihna ya Bilal, Cebrail dağlar meleğini bir kez daha getirsin

Bedenin taşlarla zulmedilip, yüreğin satın alınmak istenirken,

Ve siyah çiğ taneleri düşüyor gözlerinden, günahtan kararmış yüreğime...

bana ait değiller.

Karanlık sokaklar karşılar ancak gözlerimi,

Siyah Gülüm...

Ve ama yüreği yıldızlardanda parlak zat!..

Garip bir zamanın çocuklarıyız. İman, elimizde bir kor parçası, yakıyor inan. Sırtımızda ateşten bir gömlek, giymek ne zormuş ey Bilal! Ahir zamanmış içinde yaşadığımız. Ve bundanmış demek sünneti ihya etmenin fazileti. Dağlar gibi belaların altında eziliyoruz! Lut ?un çaresizliğidir an be an yaşadığımız. Erihna ya Bilal, sabahın yakın olduğu müjdesi bize de verilsin.

Ve dahi seni bile bile, Senden öte O'nu bile bile,

O'nu seviyorum..

Erihna ya Bilal, ateş bir kez daha serin ve selamet olsun.

Kalabalık yalnızlıklar sardı şehirleri,

Peki ya yüreğim...

Ama gözler hep boşlukta, bedenler yalanda...

O'nun dostlarından başka kimsem yok derdimi söylemeye..

Yüzüm yok bir harf bile söylemeye

Dillerde kutsal kelimeler geziniyor bolca,

Bismi hü!...

Seni seviyorum ey Bilal,

Senden asırlar sonrasında yaşayan bu acize dua etsen...

Gül'ü seviyorum çünkü,

Yüreğine sığındın her '' siyahi köle '' seslenişlerinden..

Gözlerinden dökülen siyah çiğ taneleriyle yıkasam yüreğimi,

Üzerimizdeki ölü toprak silkelensin, kırılsın boynumuzdaki esaret zincirleri. Kainata meydan okuyan iman bir kez daha dolsun sinelerimize. İmdadımıza gelsin yeniden Cebrail ?in önderliğinde melekler, kalplerimize sekineyi indirsin. Kafirin kalbi bir kez daha çatlasın, ?Yürü ya Hayzum!? nidasıyla.

Yüreğimde ne var diye sorsam..

Terketmişken bedenimi siyahi boşluklara,

Hançereni yırtarcasına yükselt sesini yeniden, insu cin duysun tekbirlerini. Bizi de ağlat, Kudüs?te, Ömer ve arkadaşlarını ağlattığın gibi.

ama yok kimsem... O'ndan başka,

Hangi kelime seni anlatmaya muktedir ki?