15. Bununla ilgili rivayetler Buhari, "Kitab Bid'ul-Halk' ve "Kitab'ül-Tıb" da vardır. İbn Mace, Nesai, Ebu Davud ve Barekutnide de mevcuttur.

Peygamberlere Saygısızlık İfade Eden Hadisler

Dünyanın hiçbir bilim ve sanat dalına, bir kimsenin böylesine az incelemeyle herhangi bir eleştiri getiremeyeceğini bilmiyor muydunuz?

Hz. Muhammed , bunu kesin bir emir olarak söylememişti. O'nun asıl amacı, ihramı açıp böyle yapabileceğimizi söylemekti. Nitekim biz Kabe'yi tavaf, Safa ve Merve arasında sa'y yaptıktan sonra ihramlarımızı çıkardık ve hanımlarımıza gittik. O sırada ihramlarını çıkarmaktan çekinenlere Hz. Muhammed buyurdu ki:

1. Hz. Aişe'nin yıkanmasıyla ilgili hadis, Buhari, Kitab'ul Gusl'ün "Sa' ve Benzerleri ile Gusletme" bölümünde vardır. Burada Hz. Ebu Seleme şöyle buyuruyor: "Ben ve Hz. Aişe'nin kardeşi, Hz. Aişe'ye gittik. Ve Hz. Aişe'nin kardeşi kendisinden Peygamberimizin guslü hakkında sordu. Bunun üzerine Hz. Aişe aşağı yukarı sa'ya eşit bir kap getirtti, gusletti ve başına su döktü. Öyle ki aramızda bir perde vardı," Bu hadise itiraz edenlerin ilk hatası Hz. Ebu Seleme'yi yabana birisi olarak görmeleridir. Halbuki Hz. Ebu Bekir'in kızı Ümmü Gülsüm, Ebu Seleme'ye sütünü emzirdiği için Hz. Aişe'nin de süt yeğeni olmaktadır. Gerçekten de bu meseleyi Hz. Aişe'ye sormaya giden sözkonusu iki kişi de o'nun mahremiydiler ve aralarında yabancı kimse yoktu. İtiraz edenlerin yaptıkları ikinci hata, bu meseleyi abartmalarıdır. Çünkü rivayette yalnızca perde olarak geçmesine rağmen, bunlar tarafından perdenin çok ince olduğu eklenmiştir. Bu ilave için "Eğer o perde ince olmasaydı Hz. Aişe yıkanırken nasıl gözükecekti ve aksi halde perde asarak yıkanmasının ne faydası olacaktı?" diyorlar. Halbuki eğer bunlar o iki kişinin hangi meseleyi araştırmak için teyzesi ve ablasına gittiklerini bilselerdi, kendiliğinden cevaplarını alabileceklerdi ve perdenin ince olup olmadığım düşünmelerine gerek kalmayacaktı. Aslında öğrenilmek istenen şey gusül yöntemi değildi. Gusül için ne kadar su gerektiği tartışılıyordu. Bazı kişilere ulaşan rivayete göre Hz. Muhammed, bir sa' dolusu suyla gusül yapardı. Bazı kişiler de bu kadar suyu yetersiz görüyor ve cenabet guslüyle, temizlik amacıyla yapılan gusül arasındaki farkı göremedikleri için yanlışlığa düşüyorlardı. Hz. Aişe onlara guslü öğretmek için aralarına, başını ve yüzünü o iki şahsın görebileceği şekilde, bir perde asmış ve suyu getirtip başından aşağı dökmüştü. Hz. Aişe böyle yapmakla iki şeyi anlatmak istemiştir: Birincisi, cenabet guslü için sadece vücudun üstüne su dökmek yeterlidir, ikincisi, bu amaç için bir sa' dolusu su yeterli bir miktar olmaktadır.

Cevap:

Bilmiyorum, siz hangi kelimelerden, "Eğer bu bileşim beyazımsı olursa erkek, yoksa kız çocuğu doğar" anlamını çıkardınız. Sizin hangi ibarenin tercümesini, "Eğer birleşme sırasında erkek kadından daha önce boşalırsa çocuk babasına, yoksa annesine benzer" şeklinde yaptığınızı da bilemiyorum.

Üçüncü "yalana" gelince: Esasen bu, İncil'de peygamberler adına uydurulmuş anlamsız efsanelerden birisidir.

Hz. Muhammedin , dünyanın en şiddetli sıcağı ve en şiddetli soğuğunu cehennemin sadece iki nefesine denk tutması, kışın sabah namazlarını ve yazın öğle namazlarını eda etmek için dışarı çıkmaktan çekinenleri uyarmak içindir.

Birinci hadise şöyledir: Hz. İbrahim'in kabile fertleri müşrikçe bir festivale katılmak üzere şehir dışına çıkarken kendisinin, "Ben hastayım" diyerek, geride kalmasıdır. Bunu yalan olarak niteleyebilmek için müstenid bir yoldan Hz. İbrahim'in tamamen sağlıklı olduğunun kanıtlanması gerekir. Fakat bunu ne Allah, ne de O'nun Rasulü bildirmiştir. O halde buna neye dayanarak yalan diyebiliriz ki?

5. Hz. Ebu Zer, "Peygamberimiz bana güneş hakkında: "Güneş, battıktan sonra Allah'ın huzurunda secdeye kapanır ve yeniden doğmak için sabaha kadar yalvarır durur" buyurdu demiştir.

Bu kısa tenbihten sonra, sizin ve hadisi inkar edenlerin fitnesine aldanan diğer kişilerin araştırmanın gerçek yöntemini öğrenmeleri açısından, yazdığınız hadislerin herbiri üzerinde detaylı olarak duracağım.

Bilime ve Akla Aykırı Hadisler

Bu hadiste doğma ve batmanın dünyanın değil de, güneşin dönmesinin sonucu olarak görülmesi meselesine gelince, buna itiraz edenler, şu iki noktaya çok iyi dikkat etmelidirler: Birincisi; Peygamberler, fizik, astronomi ve kimya meselelerini anlatmak için bu dünyaya gelmemiştir. Onlar irfani hakikati tebliğ etmeye, düşünce ve eylemi tashih etmeye gel-miştir. Onlarm işi dünyanın veya güneşin nasıl hareket ettiğini izah etmek değildir. Onların mesajı şudur: "Dünya ve güneşin sahibi ve hükümdarı sadece Allah'tır. Herşey, her zaman O'na ibadet eder."

Müstenid rivayetlere göre Rasulullah'ın hep oturarak küçük su döktüğünü öğreniyoruz. Bunu özellikle belirtmeliyim. Fakat bu sefer, bir özürden dolayı, O burada böyle bir yola başvurmuştur. Hz. Huzeyfe yukarıda geçen rivayeti, o zaman bazı kişilerin ayakta küçük abdest yapmayı kesinlikle yasak olarak nitelemeleri üzerine aktarmıştır.

Ahlaki Açıdan Ayıp Sayılan Konulardaki Hadisler

"Aranızda Allah'tan en çok korkan benim. Eğer ben kurbanlığımı yanımda getirmeseydim, sizinle birlikte ben, de ihramdan çıkardım. Bunun üzerine onlar tatmin oldular ve söylediğine uydular."

Aynen burda olduğu gibi her akla yatmıyoır gibi görünen hadisin bir izahı vardır.. dolayısıyla metin tenkidi yapıpda hadisleri reddetmeye çalışanlar bilmelidirki hadislerde metin tenkidi yerine kendi zekalarının tenkidini yapmaları gerekir... zira problem hadisin metninde değil işlevini yapmayan beyinde olabilir..

İncil'in kendi beyanına göre o zaman Hz. Sare'nin yaşı doksandı. Bu hikayelerin ikisinin de yalan oldukları anlaşılıyor. Hz. Muhammed'in bu yalanları onaylayacağına biz hiçbir şekilde inanmayız.

"Rasulullah'ın sahabileri için öğle namazından daha zor bir namaz yoktu." Yaz aylarında Arabistan'ın öğle sıcağını görenler bu rivayeti daha iyi anlarlar. Şimdi hadisin asıl metnine gelelim:

İkinci hadis, Sabra El-Cüheni'den aktarılmıştır: "Mekke fethi sırasında Hz. Muhammed bizzat mut'a'ya izin verdi. Nitekim ben bir çarşafa karşılık bir kadınla mut'a yaptım. Fakat aynı savaştan sonra Hz. Muhammed Allah'ın kıyamet gününe kadar mut'a'yı haram kıldığını ilan etti." Bu hadislerin dışında Müslim ve diğer muhaddisler bu meselenin çeşitli yönlerini aydınlatan daha birçok hadis toplamıştır. Şimdi şu soruyu sorabiliriz: Eğer muhaddisler bu hadisleri toplamasaydı, İslami kanunların tedvininde mut'a'nın caiz veya haram olmasına nasıl karar verilebilirdi?

Hz. Ebu Hüreyre'ye gelince: Onun Rasulullah'a yanlış bir söz nisbet etmeyeceğinden hiç şüphemiz yoktur. Bizim için bu ravilerin yalan söylemiş olabileceklerini düşünmekten daha zoru ve kesinlikle mümkün olmayanı, bir nebinin yalan söylemiş olabileceğine veya Allah esirgesin Rasulullah bir peygamberi yalan söylemekle suçlamış olabileceğine inanmaktır. Dolayısıyla biz, bu konuda kesinlikle bir yanlış anlama olduğunu ve bundan dolayı da Rasulullah'ın sözünün doğru olarak aktarılamamış olduğunu düşünmek zorundayız. Böyle düşünmeye mecbur oluşumuzun nedeni de, Hz. İbrahim'in sözde "yalanından" ikisinin kesinlikle yalan olmadığıdır. Üçüncü sözde yalanı ise esasen Beni İsrail'in uydurması ve yalanıdır. Onlar İncil'de bunu, yani yalanı, bir kez değil, iki kez Hz. İbrahim'e nisbet etmişlerdir.

10. Bu anlamdaki hadisler Buhari?nin "Kitab'ul Enbiya", 'Kitab'ul Cihad" ve "Kitab'ul İman ve'n Nüzur" bölümlerinde vardır. Söz konusu çeşitli hadislerde, Hz. Süleyman'ın hanımlarının sayısı 60, 70, 90, 99 veya 100 olarak geçmektedir. Her hadisin senedi değişiktir. Muhaddislere ulaşan bunca senedin asılsız olduğunu söylemek çok zordur.

Şimdi normal olarak, "Bu üç olay akli açıdan yanlışsa, neden raviler bu hadislere kitaplarında yer vermişlerdir?" şeklinde bir soru çıkıyor ortaya. Bu soruyu şu şekilde cevaplamak mümkündür: Hadislerin içeriği ile ilgisi vardır. Rivayet tamamen senede bağlıdır. Ravilerin sorumluluğunu aldığı husus, sağlam kaynaklardan Hz. Muhammed'in dönemi ile ilgili mümkün olduğu kadar çok bilgi toplamaktı. Nitekim onlar bu hizmeti gerçekleştirmişlerdir. Bundan sonraki iş, dirayet ehlinin işidir. Onlar hadislerin içeriğine bakarak işe yarayan şeyleri almalıdırlar. Ehli rivayet eğer kendi anlayışlarına göre dirayet işini de yapsaydı ve içerikleri eleştirerek reddetseydi, biz bugün çoğu şeyden yoksun kalırdık. Dolayısıyla şunu söylemek yerinde olur: Ehli rivayet, işlerinin çoğunu senetleri eleştirmekle sınırlamış ve içerikleri eleştirenlerin işini kolaylaştırarak gerekli malzemeyi toplamıştır.

Burada Kur'an bir fizik meselesini açıklamayı hedeflemediği gibi, Hz. Muhammed'in hadisi de bir fizik dersi verme amacı taşımıyor. Kuranın dünya sıcağıyla cehennem sıcağını mukayese etmesinin arkasındaki amaç, sıcaktan dolayı cihad etmekten kaçınanları cehennemden korkutmaktı.

Bu hadislerde ifade edilen asıl konunun ilme ve ahlaka aykırı düştüğünü ortaya koyan bir delil varsa, lütfen yazınız.

Rasulullah , Hz. Süleyman'ın sözünü, "Ben zevcelerime gideceğim ve her zevcemdem bir mücahid doğacak" şeklinde de nakletmiş olabilir. Hz. Ebu Hüreyre de bu sözü "bir gecede hepsine gideceğim" şeklinde anlamış olabilir. Bu tür yanlış anlamalar birçok rivayette bulunmaktadır. Bu rivayetlerden bazıları daha sonra nakledilen rivayetlerle açıklanmış, bazıları da olduğu gibi kalmıştır. Sözlü rivayetlerde bu tür karışıklıkların olmasını normal karşılamak gerekir. Yukarıda zikredilenler gibi birkaç örneği alarak bütün hadis birikimini itibarsız kılmak makul bir insamn işi değildir.

"İnşaallah" lafzını söyleyip söylemediğine gelince: Hiçbir rivayette Hz. Süleyman'ın kasdi olarak 'inşaallah' demekten kaçındığı zikredilmemiştir. Dolayısıyla bunun peygamberlere saygısızlık ifade edecek hiçbir tarafı yoktur. Siz, "birisi "inşaallah" demesini istemiş, fakat Hz. Süleyman buna kulak asmamış." ifadesini nerede gördünüz? Hadisin asıl metni aynen şöyledir: "Arkadaşı, O'na "inşaallah" de dedi, fakat O söylemedi." "Bunun anlamı şudur: Hz. Süleyman'ın ağzından bu söz çıkınca, yanında oturan birisi "inşaallah" demiş, Hz. Süleyman da onun demesini yeterli bularak, kendi diliyle bunu tekrarlamamıştır.

Mut'a konusuyla ilgili olarak fıkıh imamlarının karşısında araştırmaya açık birçok soru vardı. Mesela Hz. Muhammed açıkça mut'a'ya izin vermiş miydi? Verdiyse ne zaman vermişti, ya da menmi etmişti? Men etmişse ne zaman ve hangi sözleriyle men etmişti? Mut'a, bizzat Hz. Muhammed tarafından mı men edilmişti? Yoksa Hz. Ömer kendi yetkisiyle mi bu geleneği yasaklamıştı?

Burada sadece şu anlatılmak istenmektedir: Güneş her zaman Allah'ın emrindedir. Onun doğması ve batması Allah'ın emriyle gerçekleşir. Güneşin secde etmesinin, bizim namazda ettiğimiz gibi secde etmek anlamına gelmediği açıktır. Bilakis bunun anlamı Kur'an'da tanımlanan dünyadaki her şeyin Allah'ın huzurunda secde etmesi, yani tamamen Rab'lerinin emrine tabi olmasıdır. Sonra güneşin batısı da tek değildir. Kur'an'a göre birçok batı vardır. Çünkü güneş her an dünyanın bir yerinde batıp diğer bir yerinde doğar. Bu nedenle izin isteyip doğması ve batmasının anlamı, her zaman Allah'ın emrine tabi olması demektir. Güneşin batıdan doğmasına gelince; bu imkansız bir şey değildir, yerçekimi kanununun aniden değişmesi ve gezegenlerin hareket ettiği yönün her an tersine dönmesi imkan dahilindedir. Fizik ve Astronomi uzmanlarından hiçbiri yerçekimi kanununu değişmez görmemekte ve bunda bir değişme olmasının veya tamamen bozulmasının imkansız olduğuna inanmamaktadır.

2-3. Hz. Sabra el-Cüheni ve Hz. Cabir'den aktarılan hadisler Müslim'in Mut'a nikahı babında mevcuttur. Fakat öyle görünüyor ki itiraz edenler, sırf itiraz etmek için hadisleri taramaya başlamış ve bunu yaparlarken bu iki hadisi de listelerine eklemişlerdir.

"Güneş de konulmuş olduğu yerde akıp gider. Bu, üstün ve bilen Allah'ın takdiridir."

"Onlar bu şiddetli sıcakta cihada çıkmayın dediler. Ey Peygamber! Onlara de ki, cehennem ateşi bu sıcaktan daha sıcaktır."

Hz. Cabir'in bu olayları anlatmaktaki gayesi, ihrama girerek hac'dan önce Mekke'ye ulaşan bazı kişilerin tavaf ve sa'y yaptıktan sonra ihramdan çıkmalarının helal olup olmadiği kuşkusuyla ilgiliydi. Bu gibi kişilerin, hac zamanı geldiğinde, Harem'den ihrama başlanmasının caiz olup olmadığı kuşkusunu gidermek için bu hadisi aktarmıştı.

İkinci bir rivayete göre, bir kadının sorusuna Hz. Aişe de şaşırmıştı ve bunun üzerine Rasulullah şöyle cevap vermişti:

10. Hz. Ebu Hüreyre'den rivayet edilen bir hadis de şu şekildedir: "Süleyman bir gün şöyle dedi: Ben bu gece karılarımla sevişeceğim ve her biri bir kahraman doğuracak ve onlar Allah yolunda cihad edecektir" demişti. Birisi Hz. Süleyman'dan inşaallah demesini istemiş, fakat o buna kulak asmamıştı. Bu nedenle de Hz. Süleyman kanlarıyla sevişmiş olmasına rağmen biri dışında hiçbiri hamile kalmamıştı.

Yukarıda belirttiğimiz vasıflar dahilinde hadisi araştırma yeteneği olmayanlar ya hadisi hiç okumamalı, ya da okudukları zaman en azından kendi kendilerine bir hüküm vermemelidirler.

Fakat Hz. Ebu Hüreyre'nin Rasulullah'ın sözlerini tam olarak anlayamamış veya dinleyememiş olabileceğini söyleyebiliriz. Rasulullah , Hz. Süleyman'ın çok hanımının olduğunu, hatta yahudilerin bu sayıyı 60,70, 90, 99 veya 100 olarak bildiklerini söylemiş ve Hz. Ebu Hüreyre de bunu, Rasulullah'ın söylediği bir söz sanmış olabilir.

Çok iyi bilinmelidir ki, bir rivayetin senedinin sahih olması, onun her yönden doğru ve aynen kabul edilmesini gerektirmez. Günlük hayatımızda da böyle olaylarla karşılaşıyoruz. Bir başkasının konuşmasını aktaran kişi meseleyi olduğu gibi aktarmaya çalıştığı halde çeşitli eksiklikler söz konusu olmaktadır. Mesela, konuşmanın bütünü hatırlanmayınca, onun bir bölümü aktarılıyor veya iyi anlayamaymca yanlış anlam veriliyor. Konuşmanın ortasına doğru oraya varan kişi, önceki şeyleri bilmez. Böyle eksikliklerden dolayı çoğu zaman rivayet edenin iyi niyeti ve dürüstlüğüne rağmen hadise aynen aktanlamıyor. Aynı şey olaylar ve eylemlerin beyanında da söz konusu olabiliyor.

4. Hz. Cabirin bu rivayeti, Müslim?in, ihrama girme ve çıkma yöntemlerini içeren rivayetleri toplamış olduğu Kitab'ul Hac?cın ihramla ilgili bölümündedir. İmam Müslim, Hz. Cabir'den birçok rivayet aktarmıştır. Hz. Cabir diyor ki: Biz sadece hac niyetiyle Medine'den yola çıkmıştık. Dört Zilhicce'de Hz. Muhammed Mekke'ye vardığında bize buyurdu ki:

1. Peygamberimizin nasıl guslettiği sorulduğunda; Hz. Aişe, leğen getirttirerek aralarına bir perde asıp, arkasında erkek kardeşi ile bir yabancının da bulunduğu bir anda gusletti.

"Çocuğun annesine benzemesinin bundan başka bir nedeni var mı? Kadının suyu erkeğinkine galip gelince çocuk dayılarına ve erkeğin suyu kadınınkine galip gelince çocuk amcalarına benzer."

13. Ümmü Şerik; "Peygamberimiz kertenkelenin öldürülmesini emretmiştir. Çünkü kertenkele, Hz. İbrahim'in atıldığı ateşi üfleyerek alevlendirmişti" diyor. Sorum şu: Bir kertenkelenin nefesi ateşi nasıl alevlendirebilmektedir? Bu güç ona nereden gelmiş? Ayrıca bir tek kertenkelenin suçu yüzünden bütün kertenkele neslinin cezalandırılması adaletle bağdaşır mı?

4. Yine Hz. Cabir, "Biz Zilhicce ayının beşinde ihramdan çıktık ve kadınlarla o kadar çok seviştik ki, beşinci gününden sonra Arefe için yola çıktığımızda hala meni damlaları vardı." demiştir.

7 ve 8. hadisler Müslim, Kitab'ul Mahid'in "Erkek ve Kadının Menisinin Tarifi" bölümünde ve Buhari "Kitab'ul İlim", "Kitab'ul Gusl", "Kitab'ul Edeb" ve "Kitab'ul Enbiya"nın değişik bölümlerinde yer almaktadır. Fakat siz bunların anlamını bile yanlış nakletmişsiniz. Çeşitli rivayetlerde asıl anlatılmak istenen esas şudur: Ümmü Süleym gelip, Rasulullah'a : "Rüyasında kadın da erkeğin gördüğünü görürse ne yapmalıdır?" diye sordu. Rasulullah'a : "Gusül yapsın." buyurdu. Bunun üzerine Ümmü Süleym taaccüble: "Kadına da aynı şey olur mu? İnzal ve ihtilam kadınlar için de sözkonusu mu?" diye sorunca, Rasulullah'a : "Evet", buyurdu. "Değilse çocuk annesine nasıl benzer? Erkeğin suyu koyu ve beyazımsı, kadınınki ince ve sarımtırak olur. Bunlardan galip gelene ya da öne geçene de çocuk benzer."

Yoksa siz böyle bir incelemeyi hadis konusunda yeterli mi görüyorsunuz? Siz hadisin bazı kısımlarını esas konulardan o denli soyutlayarak ve tamamen önemsizleştirerek bize iletiyorsunuz ki, bu yöntemle bilim ve sanat üzerinde yazılmış dünyanın herhangi bir kitabından yapılacak alıntılar, ancak sırf alay konusu olarak sunulabilir.

Adalete Aykırı Hadisler

İlk iki olay, Kur'an-ı Kerimde vardır, fakat bunlardan hiç birini Allah yalan olarak nitelememiştir. Gerçekte de bunların yalan olduğunu gösteren hiçbir delil yoktur.

Sorularınız, bende sizin bu kitapları gerektiği kadar okumadığınız izlenimini uyandırıyor. Belki de hadis inkarcıları tarafından nifak amacıyla "İtiraz Edilebilir Hadisler" ismi altında yayınlanmış listelerden biri gözünüze çarpmıştır. Siz de bu kadar araştırma zahmetiyle yetinerek bu listedeki hadislerin Buhari ve Müslim'in herhangi bir nüshasında olup olmadığına üstünkörü bakıp tatmin olmuşsunuzdur. Nitekim, bu hadisler orada bulunmaktadır. Fakat belirttiğiniz hadislerin yer aldığı bölümlerin tamamını okusaydınız, şüphelerinizi giderebilecek cevaplan kendi kendinize bulabilirdiniz.. Belki de siz bazı hadislerin metinlerini bütünüyle okumadan bu yıkıcı grubun yazdığı yanlış açıklamaları bana aktarıyorusunuz. Bu tür kişilerin cahil halkı aldatabilmesi bir yana, sizin gibi yüksek eğitim görmüş kişileri de kolayca etkileyebilmesi çok üzücüdür.

12. Buhari'de, Allah'ın Sıddık Nebi olarak nitelediği Hz. İbrahim'in söylediği üç yalandan bahsedilmiştir. Bu yalanların üçü de o kadar ağırdır ki o, hesap gününde, şefaat etti inekten utanacaktır.

Hz. Peygamberin hadisi şerifleri hakkında kalbimdeki saygı, Ehl-i Hadis'inkinden hiç de az değildir. Dolayısıyla sürekli, hadisi reddedenlerin şerrinden beni koruması için Allah'a dua ediyorum. Fakat bazı hadisler hakkında zihnimde devamlı kuşkular uyanıyor. Aşağıda size bildireceğim hadisleri ve bunlar hakkındaki kuşkularımı inceleyip tereddütlerimi gidermenizi rica ediyorum. Bu arzumu yerine getirirseniz size çok minnettar kalacağım.

"Sıcağın şiddeti cehennemin üflemesindendir" cümlesinin anlamı, kesin olarak dünya sıcağının cehennemin üflemesiyle meydana geldiği şeklinde değildir. Bunun anlamı şu olabilir: Sıcak, cehennemin üflemesinin bir benzeri veya onun cinsindendir. Çünkü Kur'an'da "Min" kelimesi cins beyan etmek için çokça kullanılmıştır ve Kur'an'da bunun bir çok örneği vardır. Mesela; ayetlerinde de "min" kelimesi cins için kullanılmıştır.

Bazen bu eksiklikleri diğer başka rivayetler giderirler ve hepsini bir araya getirince herşey anlaşılmış olur. Bazen sadece tek bir rivayet mevcut olduğu için böyle bir eksikliği rivayet ilmine dayanarak gidermek mümkün olmayabilir. Bu durumda dirayet yoluyla esas konunun ne olduğu hakkında bir yorum yapılır. Yani o rivayet olduğu gibi kabul edilebilir mi? Veya o rivayet Rasulullah'ın'in mizacına ve konuşma üslubuna uygun düşüyor mu? Bu hususlar araştırılır.

2. Mut'a hakkında Hz. Sabra, iki arkadaş Beni Amir'in bir kadınına gittiklerini ve ona hizmetlerini sunduklarını anlatmıştır.

3. Hz. Cabir, "Biz, Peygamberimiz ve Hz. Ebu Bekir zamanında, bir avuç un karşılığında kadınları kullanırdık. Hz. Ömer bizi bu hareketimizden menetti." demiştir.

MEVDUDİ

Bu açıklamadan sonra, siz de, itiraz edilecek bir şeyin olup olmadığını yeniden düşünebilirsiniz. Hatta bir karara da varabilirsiniz. Böyle birşey için boşu boşuna sağlam senedli bir hadisi inkar etmeye gerek var mı? Ve bütün hadislerin geçersiz olmasına bu hadis delil olarak gösterilebilir mi?

14. Bu rivayet Müslim'in, Kitabu's Salat" babının "Sütretü'l-Musalli" bölümünde vardır. Burada İmam Müslim, kendisine 'sütre' hakkında ulaşan muteber senetleri toplamış ve tüm yönlerini gözlerimizin önüne sermiştir. Herhangi bir rivayetten bir netice alıp, bununla yetinmek doğru değildir. Ancak bütün rivayetlere kapsamlı olarak baktıktan sonra bir sonuca varılabilir. Bu hadislerden anlaşılan esas husus, Rasulullah'ın namaz kılanların önüne sütre koymasını emretmesidir ve "Bir şahıs sütre koymadan açık bir yerde namaz kılmaya başlarsa, önünden kadınlar, köpekler ve eşekler geçer" buyurmasıdır. Bunu duyan bazı kişiler, şunu söylemeye başladı: Kadın, köpek ve eşeğin namaz kılanın önünden geçmesiyle namaz fasit olur. Bu sözler, Hz. Aişe'ye ulaşınca dedi ki:

Son cümlede yaz ve kış mevsimlerinin cehennemin bu iki üflemesinden meydana geldiği gibi birşey söylenmemiştir. Hadis-i şerifin tercümesi şöyledir: "Rabbi ona kış ve yaz için birer kez olmak üzere iki kez nefes alması için izin verdi. Onun nefesleri sizin gördüğünüz en şiddetli sıcağa ve en şiddetli soğuğa benzer."

11. Hz. Huzeyfe: "Bir defasında Peygamberimiz bir çöplüğe doğru yürüdü ve gözümün önünde küçük abdest yaptı" demiştir.

Birincisi, Hz. Cabir b. Abdullah'ın; "Biz Hz. Muhammed ve Hz. Ebu Bekir döneminde mut'a yapardık ve sonra Hz. Ömer kendi döneminde bunu yasakladı" şeklindeki rivayetidir.

Bu hadisin asıl metninde "Biz çok seviştik ve Arefe için yola çıktığımızda menimiz akıyordu" diye birşey kesinlikle yoktur. Halbuki söz konusu durumu açıklığa kavuşturmak için sahabiler,"Kadınlarımıza gittikten sonra, menimiz aktığı halde Arefe'ye gitmek için bize emir mi veriliyor" diyerek taaccüblerini dile getirmişlerdir.

Bu ve buna benzer birçok sorudan dolayı fikıh imamları ve muhaddisler bütün rivayetleri toplamak zorunda kaldılar. İmam Müslim'in sırf bu nedenlerle kitabında naklettiği söz konusu iki rivayeti hadis inkarcıları özellikle seçmişdir:

Söz konusu hadislerin çoğu Buhari'den alınmıştır. Bize göre Kur'an-ı Kerim'den sonra en doğru kitap Buhari'dir. Acaba Buhari?nin de Kur'an-ı Kerim gibi kelimesi kelimesine doğru ve değişmemiş olduğunu söyleyebilir misiniz?

Bu yalanlardan ikisi Kur'an-ı Kerim de de zikredilmiştir. Fakat üçüncüsüne Kur'an-ı Kerimin hiçbir yerinde rastlanmamıştır. Bu yalana göre Hz. İbrahim , korkusundan zani bir padişaha, karısını kız kardeşi olarak tanıtmıştır.

Bu hadise itiraz etmeden önce, Rasulullah'ın bundan asıl amacı ne olabilir, diye iyice düşünün. Kendisi bir fizikçi gibi mevsimdeki değişmelerin nedenlerini mi anlatmak istiyordu? Yoksa bir nebi olarak sıcağın şiddetini hissedenlere cehennemi mi tasvir etmek istiyordu? Kur'an ı ve Hz. Muhammed'in hayatını okuyan birisi, hiç tereddüt etmeden O'na birinci hususu değil de, ikinci hususu uygun görecektir. Hz. Muhammed'in yazın öğle namazının serinlikte kılınmasını emretmesinin amacı, cehennemden korkutmaktı ve cehennemi hak edecek işlerden men etmekti. Tebuk Gazvesi sırasında Rasulullah'ın söylediği bu sözler Kur'an-ı Kerim'in söyledikleriyle eş anlamlıdır:

Son sorunuz, Buhari?nın, Kur'an-ı Kerim'den sonra en doğru kitap olup olmadığı hakkındaydı. Bunun kısaca cevabı şöyle: Dünyada en güvenilir yoldan bize ulaşan kitap Kur'an-ı Kerim'dir. Çünkü Kur'an-ı Kerim'i bize binlerce kişi mütevatir olarak nakletmişlerdir. Fakat bundan sonra en güvenilir yollardan bize ulaşan kitap Buhari?dir. Çünkü diger kitaplara nazaran bunun hazırlayanı senetleri daha çok araştırmıştır. Doğrulukla ilgili hüküm, sadece senedler için geçerlidir ve senetlerin sahih olduğu kesin olarak doğrudur. Dirayet yönünden hadis metinlerinin eleştirisine gelince daha önceden de söylediğim gibi, bu işin rivayetinin, uzmanlık sahasıyla büyük ölçüde alakası yoktur. Bu yüzden Buhari'deki bütün hadislerin eleştirilmeksmn, olduğu gibi kabul edilmesiyle ilgili iddia doğru değildir.

7. "Erkeğin menisi beyaz, kadınınki ise sarıdır. Boşalmadan sonra bu ikisi birleşince, eğer bu birleşim beyazımsı olursa erkek, aksi halde kız çocuğu doğar.

14. Bir rivayete göre namaz kılarken önden kadın, eşek veya köpek geçerse namaz fasid olurmuş.

Bu olay şöyle yorumlanmahdır: O bir zararlı hayvandır ve diğer zararlı hayvanlar gibi insana düşmanlığı vardır. Dolayısıyla bütün hayvanların içinden sadece bu hayvan, Hz. İbrahim ateşe attmldığında ateşi üflemeye çalışmıştı. Burada önemli olan, hayvanın insan karşısındaki tutum ve tavrıdır. Kelere ateşi alevlendirecek gücün nereden geldiği üzerinde durulacak bir konu değildir. Çünkü bu hadisin hiçbir yerinde ateşin kelerin üflemesiyle alevlendiği kesinlikle söylenmemiştir.

Bazı Hadislere İtirazlar Ve Cevapları

Gerçek şudur: İslam'dan önce cahiliye zamanındaki nikah yöntemleri arasında "Mut'a nikahı" da vardı. Yani bir kadınla, bir miktar ücret karşılığı, belli bir süre için nikah kıyılabilirdi. Hz. Muhammed'in metodu ise şuydu: Allah'tan bir şeyin menedilmesi emri gelmedikçe yürürlükte olan hiçbir adeti yasaklamazdı. Hz. Muhammed , bunlar hakkında ya susardı ya da, bazen gerektiği takdirde, bunlara uymaya izin verirdi. Nitekim aynı durum mut a nikahı için de sözkonusu oldu. Başlangıçta Hz. Muhammed , mut'a geleneği için susmayı tercih etmiştir. Sonra, herhangi bir savaş ya da yolculuk sırasında, cinsel ihtiyaçlarının fazla olduğunu söyleyenlere izin de vermiştir. Fakat bu durum, yasak emri geldikten sonra, kesin olarak yasaklanmıştır. Bu hüküm herkese ulaşamadığı için bazı kişiler bilmeden mut?a?ya devam etmiştir. Nihayet Hz. Ömer kendi hilafeti döneminde bu hükmü dört bir yana duyurmuş ve bütün gücüyle mut'a geleneğini engellemiştir.

Sorunuzu cevaplandırmadan önce hakkınızdaki bir şikayetimi belirtmek istiyorum. Bütün hadislere referans olarak Buhari ve Müslim?in cilt ve sayfa numaralarını vermişsiniz. Halbuki bu kitaplar dünyanın yüzlerce matbaasında, değişik boylarda ve defalarca basılmışlardır. Sizdeki baskının diğerleriyle aynı olup olmadığından emin olamayız. Bu tür kitapların referansını verirken her zaman kitabın adı ve bölümün başlığının verilmesi gerekir ki, istenen hadis kolayca bulunabilsin.

9. Bu manaya gelen hadisler, Buhari'nin "Kitab'ul-En-biya" "Kitab'ul-İstizan" ve 'Kitab'ul Akika" bölümlerinde vardır. Fakat her yerde "ihtetene" kelimesinin açık anlamı, Hz. İbrahim'in, kendi sünnetini kendi eliyle yapmış olduğu ihtimalini taşımaktadır. Eğer bir kimse kendi işini yapabiliyorsa, neden bir cerrahı çağırıp seksen yaşındayken bu işi yaptırsın? Sonra, Müsned-i Ebi Ya'la'mn rivayetine göre, kesin olarak biliniyor ki, Hz. İbrahim bu işi kendisi yapmıştır: Allah'tan sünnet olma emri gelince, Hz. İbrahim bir berber aleti alıp sünnet olmuş, sünnet olduktan sonra çok ağrı çekmişti. Bunun üzerine Allah'tan vahiy geldi: "Ey İbrahim sen acele ettin, yoksa biz sana bunun aletini söylerdik." Hz. İbrahim ar etmişti; "Ey Rabbim! Ben, Senin emrine uymakta gecikmeye tahammül edemedim."

Soru:

Bazı sarihler bu hadisteki kelimelerin lügat manasını alıp gerçekten sineğin bir kanadında zehir, öteki kanadında ise panzehir olduğunu sanmışlardır. Onlara göre yiyecek bir şeye sinek düştüğünde batırıp çıkarılmalıdır. Bazılarının anladığına göre Rasulullah'ın amacı böylece yersiz bir kibiri tedavi etmekti. Çünkü bazı kimseler sinek düşünce sütü ya da bütün yemeği bırakıp içmez ya da yemezlerdi ve yemeği ya atarlardı ya da hizmetçilerine yedirirlerdi. Bunun içindir ki Rasulullah yemeğe bir sinek düştüğünde onu yemeğin içine batırıp yemeğin yenmesini buyurmuştur. Çünkü "sineğin bir kanadında hastalık vardır" demek, sineği görünce içinizde kibir hastalığı doğmaktadır demektir. Diğer kanadında şifa vardır demek ise, onun yüzünden yiyecek ve içeceklerinizi döktüğünüz ya da hizmetçilerinize yedirdiğiniz gurur ve kibir hastalığının ilacı vardır demektir. Bu manayı başka hadisler de teyid ediyor. Bu hadislerin birinde rivayet edildiğine göre, Rasulullah tabakta yemek bırakılmasını sevmezdi. Peygamberimiz tabağı iyice temizledikten sonra sofradan kalkmayı emretmiştir. Bu emrin sebebi, tabağında yemek bırakan kişinin geri kalan yemeğinin ya atılmasını ya da bir başkası tarafından yenilmesini istemiş olmasıdır.

İncilin "Doğuş Kitabında bu olay bir kez değil, iki kez yer almaktadır. İlk olay Mısır'da geçmekte ve İncil'in kendi diliyle şöyle anlatılmaktadır: "Abraham karısı Sare'ye: "Sengüzel bir kadınsın ve Mısırlılar seni görünce benim karım olduğunu bilecekler. Beni öldürecek, ama seni sağ bırakacaklar. Bu nedenle benim kız kardeşim olduğunu söyle" dedi. ... Mısırlılar baktılar ki kadın çok güzel... Kadını hemen Firavunun evine götürdüler... Fakat Tanrı, Firavun ve onun ailesini Abraham'ın karısı yüzünden büyük belalara uğrattı. Bunun üzerine Firavun, Abraham'ı çağırıp: "Bana ne yaptın? Neden onun karın olduğunu söylemedin'? Ben onunla senin kız kardeşin diyerek evlenmek istemiştim" dedi.

Çeşitli Konular

6. Hz. Ebu Hüreyre'nin bu rivayeti, Buhari'de "Namaz Vakitleri" bölümünün "Elebrad bizzuhurfi şiddetilharr" babındadır. Siz bu hadisin özetini bile doğru vermemişsiniz. Hadisin doğru tercümesi şu şekildedir. Rasulullah : "Yaz mevsiminde öğle namazını serinlikte, geciktirerek kılınız. Çünkü sıcağın şiddeti cehennemin üflemesindendir. Cehennem Allah 'a halinden şikayet edip benim parçalarım birbirini yiyor, dediğinde; Allah Teala cehennemin iki kez nefes almasına izin verdi. Yani kışın ve yazın birer kez olmak üzere. Yazın aldığı nefes, sizin en şiddetli sıcaklarınıza ve kışın aldığı nefes, sizin en şiddetli soğuklarınıza benzer" buyurmuştur.

Bu hadis Buhari'de, "Kitabu'l-Vud'nun birçok bölümünde yer almıştır. Diğer hadis kitaplarında da vardır. Fakat hiçbirinde Hz. Huzeyfe'nin "Rasulullah gözlerimin önünde, ayakta küçük abdestini yaptı" anlamında bir söz söylediği görülmemiştir. Siz bu sözleri nerede gördüğünüzü söyleyebilir inisiniz? Hz. Huzeyfe'nin rivayetinin aslı şöyledir; "Rasulullah ile beraber yolda yürüdüğümüz bir sırada, duvarın arkasındaki bir çöp yığınına doğru gitti ve sizden herhangi birisi gibi, ayakta durarak küçük su dökmeye başladı. Ben yanından ayrılıp uzaklaşmak istedim ama bana arkasında durmam için işaret etti ve ben de arkasında durdum, işini bitirinceye kadar öylece ayakta kaldı". Rivayetin aslından da, Rasulullah'ın duvar ve çöp yığını arasında durarak, yani her iki taraftan da kendisini perdeleyerek küçüksu dökmüş olduğu ortaya çıkmaktadır. Hatta gözükme imkanının hiç kalmaması için Hz. Huzeyfe'yi de arkasında durdurmuştur.

Nitekim Ahmed b. Hanbel'in Müsnedinde Zeyd b. Sabit'in şöyle bir rivayeti vardır;

Bir başka rivayete göre yahudi bir alimin evlat hakkındaki sorusu üzerine Hz. Peygamber şu cevabı verdi: "Erkeğin suyu beyazımtrak ve kadınınki sanmtrak olur. Bu ikisinin birleşmesi sırasında erkeğin menisi kadınınkine galip gelirse, Allah'ın emriyle oğlan doğar. Kadının menisi erkeğinkine galip gelirse Allah'ın emriyle kız doğar."

13. Bu hadis Buhari'de "Kitab'u Bid'il Halk" bölümünün "Müslümanın En Hayırlı Malı Dağda Otlatılan Koyundur" babında ve "Kitab'u Ehadis'il Enbiya" bölümü "Allah Teala'nın 'Vettehazellahü İbrahime Haille' Buyurması" babı "nda zikredilmektedir. Bununla ilgili bütün hadisleri topladığımızda görülüyor ki Hz. Muhammed keleri zararlı hayvanlar arasında saymıştır. Bazı rivayetlere göre, diğer zararlı hayvanlar gibi bunun da öldürülmesini buyurmuştur. Nitekim Hz. Aişe'den bu konuda gelen en doğru rivayet Buhari?dedir. Bu rivayete göre Hz. Aişe şöyle buyurmaktadır: "Rasulullah , keleri zararlı hayvan olarak saymıştır. Fakat ben bunun öldürülmesiyle ilgili hükmü duymadım." Müsned-i Ahmed ve İbn Mace'de ki Hz. Aişe'nin rivayetinde "öldürülmesi" lafzı da vardır. Hz. İbrahim'in ateşine üflemesi de. Fakat Hafiz İbn Hacer'in Fethül-Bari'de yazdığı gibi, "Buhari'nin rivayeti daha doğrudur." Sonra Buhari'nin bu rivayetinde şu kelimeler de vardır: "Hz. Sa'd b. Ebi Vakkas'ın iddiasına göre Rasulullah bunun öldürülmesini emretmişti". F'akat bu rivayette, Hz. Sa'd b. Ebi Vakkas'tan bunu kimin duyduğu açık değildir. Darekutni'de bu rivayet: "İbn Şihab'tan, o'da Hz. Sa'd b. Ebi Vakkas'tan" şeklindedir. Fakat İbn Şihab Hz. Sa'd'i görmemiştir. Onun için bu bu rivayet munkatı'dir.

9. Hz. Ebu Hüreyre, Hz. Peygamberin "Hz. İbrahim seksen yaşındayken sünnet olmuştur" buyurduğunu rivayet etmiştir.

Daha sonraki Ummü Şerik'in rivayetine göre, öldürülmesinin nedeni de açıkça belirtilmiştir. Bunun nedeni, kelerin Hz. İbrahim'in ateşine üflemesidir. Burada iki şeyin birbirine karıştırılmış olması mümkündür. Birincisi; en doğru rivayete göre, Peygamberimizin bu hayvanın zararlı bir hayvan olduğunu söylemesidir. İkincisi; Hz. İbrahim'in ateşine üflediğine dair halk arasında meşhur olan hikayesidir. Eğer Ümmü Şerik'in rivayeti doğruysa, bunun anlamı, yalnızca biri Hz. İbrahim'in ateşini alevlendirmeye çalışmıştı diye kelerin bütün neslinin öldürülmesi gerektiği şeklinde değildir.

8. "Sevişme sırasında erkek kadından daha önce boşalırsa, çocukları babasına; aksi takdirde annesine benzer.

İlginç olan şudur: İncil'in kendi beyanına göre o zaman Hz. İbrahim'in hanımı Hz. Sare'nin yaşı 65'ti. İkinci olay da Güney Filistin'de geçer: 'Abraham, karısı Sare hakkında: "O benim kız kardeşimdir" dedi. Cerar padişahı Ebi Melik, Sare'yi yanına çağırdı. Fakat o gece Tanrı, Ebi Melik'in rüyasına girdi ve buyurdu ki: "Bak sen şu aldığın kadından dolayı helak olacaksın. Çünkü o'nun kocası var... Ebi Melik Abraham'ı çağırıp: "Sen bana ne yaptın? Ben sana ne yaptım ki, sen bana ve saltanatım üzerine büyük günah getirdin?" dedi.

Şimdi siz düşünün: Eğer bir peygamberin anlattıklarım kendi çağdaşları bile anlamasaydı, sonraki nesillere onun öğretisi nasıl ulaşabilirdi? Bundan bin beşyüz yıl önce, eğer bu hadis, duyanların güneşin doğuşu ve batışının güneşin değil de dünyanın hareketinden dolayı olduğunu anlayacakları bir şekilde söylenmiş olsaydı, bugün bu olay ilmin bir mucizesi olarak anılacaktı. Ancak acaba size göre o dönemin insanları bu mucizeyi nasıl karşılayacaktı? Sonra, bu hadis vasıtasıyla anlatılmak istenen asıl şey başka türlü nasıl anlatılabilirdi? O devrin insanları böyle "İlmi Mucizeler" yüzünden imandan mahrum kalsaydı, bu mucizeler size ulaşamadığı için onları nasıl takdir edebilecektiniz?

Yoksa onlar, mut'an'ın gerçeğini anlamaya çalışsalar ve bunun hakkında fikıh imamları arasında doğan tartışmalar ile bu tartışmaları sonuçlandırmak için muhaddislerin, mut'an'ın caiz veya haram olması hakkındaki butun rivayetleri ne amaçla kitaplarında topladıklarım öğrenselerdi, belki de hadisi inkar amacıyla bu hadisleri de listelerine almaya kalkışmazlardı.

5. Hz. Ebu Zer'in rivayeti olan bu hadis, Buhari'de "Rid'ül Halk" babının "Güneş ve Ay'ın Sıfatları" bölümünde yer almaktadır. Özetini vermiş olduğunuz hadis, o şekliyle doğru değildir. Hadisin doğru çevirisi şöyle: "Rasulullah : "Güneşin battıktan sonra nereye gittiğini biliyor musun?" diye sordu. "Allah ve O'nun Rasulü daha iyi bilir"diye cevap verdim. Rasulullah: "Güneş, Arş'ın altında secde eder ve yeniden doğudan doğmasına izin ister ve ona izin verilir. Bir zaman olacak, güneş secde edip izin isteyecek ama verilmeyecek, tersine gitmesi emredilecek ve güneş batıdan doğacaktır. " buyurdu ve daha sonra şu ayeti okudu:

"Öyleyse siz kadını kötü bir hayvan yerine koydunuz. Sizler bizi eşek ve köpeklerle eş tutmuşsunuz. Halbuki Hz. Muhammed gece namazı kılarken ben onunla kıble arasında bir cenaze gibi yatardım."

15. "Bir sinek içecek bir şeyin içine düşerse, tamamı içeceğin içine batırılıp çıkartılmalıdır. Çünkü kanatlarının birinde hastalık, diğerinde şifa vardır.?

"Aranızda yanlarında kurbanlık getirmeyenler ihramlarını açsınlar ve hanımlarının yanına gitsinler."

6. Hz. Ebu Hüreyre: "Cehennem, Allah'a nefesinin daralmasından şikayet etmiş ve nefes almak için izin istemiş. Allah Teala da cehenneme bir yılda iki defa nefes alması için izin vermiş. Bu nedenle de yaz ve kış diye iki mevsim doğmuştur." hadisini rivayet etmiştir.

İkinci nokta ise; bir tebliğci, kendi döneminin bilimsel araç ve gereçlerini bırakıp binlerce yıl sonraki şeyleri hakikati öğretmede eğitim aracı olarak kullanırsa, bu iş tebliğin hikmetine ters düşer. Onların anlatmak istediği şeyler kendi dönemlerinin bilgi birikimini kullanarak gerçekleşebilir. Peygamberler, yüzlerce yıl sonrasının bilgilerini anlatmaya kalkışsaydılar, insanlar onların esas eğitim alanlarını bırakır, bu adamlar hangi zamandan bahsediyor, diyerek bunu tartışmaya başlar ve neticede hiç kimse onların tebliğinden etkilenmezdi.

12. Bu rivayetler Buhari'nin "Kitab'ul Ehadis'il-Enbiya" ve Müslim'in "isbatü'ş Şefaat" bölümünde mevcuttur. Ayrıca diğer hadis kitaplarında da vardır. Bütün bu rivayetlerin senetlerine ve yollarının çokluğuna bakacak olursak, bunların Hz. Ebu Hüreyre'den aktarıldığına hiç şüphe kalmıyor. Çoğu sika olan bu kadar çok ravinin bile bile bir sahabinin adını kullanarak, bir hadisi uydurabileceğini düşünemeyiz.

İkinci olay şudur: Hz. İbrahim kendi kavminin puthanesine girerek büyük put hariç bütün putları kırdığında halk kendisinden şüphelenmiş ve çağırıp sormuşlar: "Bizim putlarımızı sen mi kırdın?" diye. Hz. İbrahim cevaben: "Hayır dedi, işte şu büyükleri yapmış, onlara sorun, eğer konuşurlarsa " buyurmuş. Bu ayetin ifadelerinden de açıkça anlaşılmaktadır ki, Hz. İbrahim bunu, bir yalan olarak değil de, şirke karşı bir delil olarak söylemiştir. Esas amacı, soranlara şunu anlatmaktı: "Sizin ilahlarınız felaketlerinin hikayesini bile söyleyemeyecek kadar biçaredirler ve sizler de aslında bu büyük ilahınızın hiçbir şey yapamayacağını biliyorsunuz." Karşısındakinin ne söylediğini anlayan sıradan bir kişi bile bu sözlere yalan diyemez. Bizim, Rasulullah'ın , bu sözleri yalan olarak niteleyebileceğim düşünmemiz mümkün değildir.