büyük kısmını kırptım, kendim yazayım anladığımı dedim hatta yazdımda, sonra araştırmacı yazara haksızlık ederim diye korktum.. kopyaladım...

haytiden girdin su sorunuda çıkıtın

AB; gerek yarattığı siyasal yapılanmanın bize uzanan şekliyle gerekse oluşturduğu ortak müktesebatın bağlayıcılığı ile Türkiye'yi su sorunları konusunda en çok etkileyecek olan ülkedir. Çünkü birliğin su müktesebatı tamamen?Ortak Havza Yönetimi ? düşüncesine dayanmaktadır ve bu konuda birlik oldukça ısrarlıdır. Birliğe üyelik için müzakerelerin başlamış olması çok uzak olmayan bir zamanda AB ile Fırat ve Dicle Nehirleri'nin statüsünü müzakere edeceğimizi de göstermektedir. Mevcut başlıklardan sonra Türkiye'nin Avrupa Su Çerçeve Yönergesi kapsamında su konusunu müzakere edeceği ve bu konuda ister istemez direktifin gereklerini kabule zorlanacağı muhakkaktır.

Medyanın konuya duyarlılığı artırılmalıdır. Ancak medya konuya?savaş? kelimesinin cazibesiyle yaklaşmanın yerine daha gerçekçi ve Türkiye'nin su sorunları konusundaki uluslar arası konumunu zora sokmayacak şekilde yaklaşmalıdır. Aksi durumlar uluslar arası arenada Türkiye aleyhine delil olarak kullanılacaktır.

Kendi topraklarından geçen Asi Nehri'nin % 90'ını kullanan Suriye, topraklarından geçen Fırat Nehri söz konusu olunca bu nehre hiçbir katkısı olmamasına karşın % 22 civarında su istemektedir. Suriye yine hiçbir su katkısı olmamasına karşın Dicle'den de % 4 pay istemektedir. Türkiye'nin yeterince su bırakmadığını ileri süren Suriye'nin tutumu?İsteyenin bir yüzü vermeyenin iki yüzü kara? deyişini andırmaktadır.

Avrupa Birliği uzun zamandır Irak Yönetimi'nin görüşlerini dile getirdiği bir platform ve şikayet merci olmuştur. Su sorununun özellikle ABD ve AB'nin içinde olduğu uluslar arası platformlara taşımak isteyen BAAS Rejimi'ne kapısını açan AB artık Irak'ın kuzeyindeki Kürt Otonom İdaresi'ni Fırat ve Dicle Nehirleri konusunda resmi muhatap olarak kabul etmekte, bu konuda Türkiye'yi federal yönetim ile masaya oturmaya zorlamaktadır. Bu yaklaşımdan cesaret alarak Kürt Otonom İdaresi bu yıl birkaç defa Fırat ve Dicle konusunda Türkiye'yi AB'ye şikayet etmiştir. Şaşırtıcı olan ise Barzani idaresindeki peşmergelerin bu girişimlerin Türk Medyasında satır arası da olsa yer almayışıdır. Ancak idarecilerin gerekse kamuoyunun bu konuda oldukça bilinçli olması gerekmektedir.

sorudan kaçamazsınız:):)

busaaaatte sua sabuna tokunanamm:)))))))))))

Hem milli kalkınma hem de bölgesel kalkınma açısından böylesine önemli bir projeyi hayata geçirmeye çalışan Türkiye'nin karşısında gerek bölgesel gerekse küresel ölçekte pek çok sorun vardır. Bunların en başta geleni de GAP'ın üzerine inşa edildiği Fırat ve Dicle Nehirleri'nin?sınır aşan sular? mahiyetinde olmasından kaynaklanan sorunlardır.

Ayrıca Türkiye, her iki nehri?Tek bir havza? olarak kabul ederken Birliğin ifadelerinde?İki ayrı su havzası?ndan bahsetmesi de çok önemli bir konudur. Normalde her iki nehir de sularının büyük kısmını Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu olarak bilinen?21 No'lu Havza?dan toplamaktadır. Geriye kalan suların da çok büyük kısmı İran'dan kaynaklanmaktadır. Aynı zamanda aynı su toplama havzasından beslenen bu iki nehir Basra Körfezi'ne 110 km kala birleşerek tek bir nehre dönüşmektedir. Fakat Avrupa, iki nehri iki ayrı havzanın suyu olarak değerlendirip meseleyi parçalara bölerek halletmeyi düşünmektedir.

İMF ve DB, kredi talebinde bulunan ülkelere verilecek krediler karşılığında o ülkenin girişeceği her su projesi için aşağı kıyıdaş ülkenin onayını alma şartı koşmuştur. Bu düşünceden hareketle Keban Barajı'na kredi vermeyen Dünya Bankası yine GAP için tek kuruş kredi vermemiştir. Ivır zıvır onlarca konuya/projeye kaynak sağlayan Dünya Bankası'nın dünyanın en büyük beş projesinden birisine kredi vermemiş olması meselenin önemi açısından konuyla ilgilenen herkesin aklının bir köşesinde tutması gereken bir konudur. İMF'nin de yaklaşımı benzer şekildedir.

Ancak bu kuruluşlar ulvi maksatlar ve cilalı formatlarla lanse edilmişlerdir. Bu yıllarda öne çıkan temel argüman; ?küresel ısınma ve iklim değişikliklerine bağlı olarak çevre sorunlarının arttığı ve su kaynaklarının kirlenerek azaldığı? şeklindedir.

Gerek küresel sermayeye eşgüdümlü ABD yönetiminin saldırgan eğilimlerin artması gerekse hukuksal düzlemde önemli yenilikler getiren Avrupa Birliği'nin genişlemesi ile Avrupa'da ortaya çıkan uluslar üstü yapı, küresel sermayeye retoriğini geliştirmede çok önemli imkanlar sunmuştur. Bu dönemde yaşanan küresel sermaye kaynaklı finansal krizler de (1994, 1997, 1999, 2000, 2001 Krizleri), küresel sermaye'nin İMF öncülüğünde kendi yarattığı krizlerin çözümü için mağdur edilen toplumların doğal kaynaklarının peşkeş çekilmesinin önünü açmıştır. İlginç bir şekilde krizi yaratan küresel sermaye sorgulanmazken kapitalizmin ve sömürünün tıkandığı ülkelere, milli kaynaklarını özelleştirme ile sermayeye açması reçete olarak sunulmuştur.

Su konusundaki kamu hizmetlerinin özelleştirilmesinden derhal vazgeçilmelidir. Bugün pek çok şehrin şebeke suyunun vatandaşa ulaştırılması özelleştirilmiş durumdadır. Vatandaşın parasıyla yapılan büyük yatırımlar su dağıtımı özelleştirilmeleriyle küresel sermayeye peşkeş çekilmektedir. İvedilikle bu tutumdan geri dönülmelidir.

zaman kaybetme:)

Stratejikboyut.com

Eğer ki su konusunda bir sermaye ağırlıklı yapı kaçınılmaz olursa bu konuda güçlü hukuki bir çerçeve oluşturularak?yoksulun yaşamsal ihtiyaçları? kapsamındaki suya erişim konuları garantiler altına alınmalıdır. Ayrıca sermayeleşmede ulusal sermayeye ayrıcalıklar getirilmelidir.

sn kartal yapacak bişey yok burda..

?Dünya Su Konseyi? gibi su üzerine oluşturulmuş bütün su organizasyonları kendisini finanse eden küresel sermayenin söylemleri doğrultusunda sınır aşan nehirleri?tek bir havza olarak kabul ederek? bu havzaların yönetiminin ülkelerden alınarak oluşturulacak uluslar üstü kuruluşlara verilmesi gerektiğini ileri sürmektedirler.

Sonuçlar ve Yapılması Gerekenler;

su konusunda uluslar arası kuruluşların yaklaşımları aşağıdaki şekilde sıralanabilir;

Avrupa ilgi çekici bir şekilde?Filistin?İsrail Sorunu?nun çözümünü Fırat ve Dicle Nehirleri'nin paylaşımına bağlamaktadır. Bu konuda yorumu okuyucuya bırakıyorum.

Yukarıda adı geçen tüm kuruluşların merkezi ve akıl hocası konumundaki ABD ise tüm 20. yüzyıl boyunca petrol için götürdüğü barış ve demokrasiyi su konusunda da götürmek istemektedir. Bu konuda fazla teferruata gerek yok düşüncesindeyim. Ancak bölgemizde başlayan terör sorunu ile ABD'deki su çalışmalarının aynı tarihlere rastladığının hep akılda tutulması gerekir. Ayrıca 36. Paralel'in kuzeyinde ayrı bir yönetim yaratan ABD'nin su konusunda Türkiye aleyhtarı tüm görüşlerin dile getirildiği platformlara kucak açtığının da bilinmesi gerekir.

Küresel sermayenin su konusundaki temel yaklaşımı ise?Su kaynaklarının ticarileşerek bedelini ödeyenin bu kaynakları kullanması? şeklindedir. Ayrıca kamu otoritelerinin yönetişim anlayışı doğrultusunda?Su hizmetlerinin yürütülmesinden elini çekmesinin gerektiği? ileri sürülmektedir. Son yıllarda kamu idarelerinin düşen hizmet kalitesine bağlı olarak?ambalajlanmış su?ya dayalı sektörün hızlı bir çıkış yapması da bu anlayışın artık devlet idareleri tarafından kabul gördüğünü göstermektedir. Bu konuda Nestle ve Coca Cola gibi firmaların çabaları da dikkate değerdir. Halk tarafından cazip bulunan kelimeleri kendilerine marka ismi yapan bu firmaların diğer markalaşmış ürünlerini satan market ve satış noktalarına aldıkları ürünler yanında ambalajlanmış su ürünlerini dayatmaları dikkate değerdir. Toplumsal bilincin bütün bu girişimleri sorgulaması gerekirken ülkemizde iyice kök salmış durumda olan liberal anlayış doğrultusunda teknik olarak bir şey yapmak mümkün olmamaktadır.

ceviz üşengençlik yapma, harika bir yazıymış o kadar uğraştım yarı yarıya özetledim:)

okmadım

konu değiştirmeyiniz sn kartal...

Nil Nehri'ne tek başına sahip çıkan Mısır'ın bu yaklaşımını önemsiz/anlamsız hale getirecek bir ülkenin varlığı Mısır yönetimini önemli ölçüde rahatsız etmektedir. O ülke ise Nil gibi doğduğu ve suya döküldüğü ülkeler farklı olan Fırat ve Dicle Nehirlerinin memba ülkesi olan Türkiye'dir.

1980'lere kadar gelişmiş batının su konusundaki temel önermesi?hidrolik misyon? olarak adlandırılan, büyük barajlar etrafında bir kalkınma ve gelişme yaratma şeklindedir. Bu anlayışa göre bölgesel ve milli kalkınma için baraj ve büyük sulama projeleri önemli bir araç olarak kabul edilmiştir. Bu düşüncenin önemli batı ülkelerinin yanında Hindistan, Bangladeş, Mısır ve Türkiye'de de önemli örnekleri vardır. Bizim hidropolitiğimiz açısından önemli sorunlar çıkaran Mısır'da bu anlayışın örneği olarak Nasır'ın Assuan Barajı'nı bizde ise Keban Barajı'nı örnek olarak verebiliriz. Hatta bu politik anlayış bizde o kadar derinleşmiştir ki başta?Barajlar Kralı Süleyman Demirel? olmak üzere Türkiye DSİ kökenli teknokratlar cumhuriyeti olmuştur.

Fırat ve Dicle Nehirleri ise Türkiye'nin yanında Suriye ve Irak arasında problem olan bir konudur. Fırat Nehri ana kaynağını Türkiye'den alarak (Suyunun % 88'ini Türkiye'den alır.) Suriye'ye girmekte oradan da Irak topraklarına geçerek denize 110 km kala Dicle Nehri ile birleşmekte oradan sonra ise İran-Irak arasında soruna neden olan Şatt-ül Arap adıyla denize dökülmektedir.

imkanım olsa şöyle bakan filan olsam elimden geleni yaparımda, şimdilik okuyup anlatmadan en azından kopyalamadan başka bişey gelmiyor elimizden...

İşte sırf bu yüzden temel amacı Türkiye'nin gözünü korkutmak olan Su Savaşları senaryosu, en çok da Mısırlı yetkililer ve uluslar arası kimliği olan Arap bilim adamlarınca dillendirilmektedir.

1 saattir uğraşıyorum..

ırak savaşında nerdedin?

sanki su üzerine yapılmış geniş çaplı araştırma ürünü bir kitabın genişletilmiş son baskısı gibi...

bi dert bi sorunmu var de bana

Barajlar Kralı Demirel'in sık sık tekrar ettiği gibi Türkiye su konusunda?Ölüyle korkutulup sıtmaya razı edilmek? istenmektedir. Aslında bu yöntem global sistemin bütün taleplerinde kullandığı bir yöntemdir. Eğer ki muhatabın laf dinleyecek hali yoksa onlarca değişik senaryo dünya kamuoyunun ve işbirlikçiler sayesinde ülke kamuoyunun önüne çıkartılır ülke yönetimlerine bir nevi?Ya gel otur şu masaya ya da defol git? mesajı verilir. Bunun çeşitli konularda komşu ülkelerimizde olduğu gibi bizim ülkemizde de onlarca örneği vardır.

Şu veya bu şekilde bölgede suya dayalı bir çatışmanın çıka cağı kesin. Bu yüzden?aman savaş çıkmasın? endişesiyle çekingen politikalar uygulamanın bir faydası yok. Kuzuyu yemeye niyetli kurt misali birileri buradaki suyu tıpkı petrolde olduğu gibi ajandanın üst sıralarına taşımışsa artık bundan kaçış yok. O halde ne yapılması gerekir?

Global statüko su savaşları diyerekten yönünü yüz yıl önce olduğu gibi yine doğuya dönmüşse?kader? mukadderdir. Çünkü batı bir şeyi gündeme getirmişse?Ya vereceksin ya da gel de al? diyebilmelisin. Bunun için yapılabilecek tek şey korkuyla savunmaya geçmek değil?Gelecekleri varsa görecekleri de var? diyebilmektir

Su konusunda Türkiye'nin başını bu denli ağrıtan komşularının eskiden beri gelen söylemlerinin yanında AB, ABD, Dünya Bankası, IMF , BM gibi ülke ve kuruluşların bu iki nehre ilişkin yaklaşımları da dikkate değerdir.

Bu yapılanmanın ve çalışmaların başlamasıyla su kaynakları konusunda ele alınan ilk bölge ne hikmetse Ortadoğu Bölgesi olmuştur. Dünyadaki sera gazlarının büyük kısmını ürettiği halde sera gazı salınımı sözleşmesini imzalamaktan imtina eden Amerika; kirlettiği dünyayı felaha erdirmek için işe Ortadoğu'dan başlamayı tercih etmiş ve çalışmaların odağına Fırat ve Dicle Nehirleri'ni koymuştur.

Daha önce de belirttiğimiz gibi dünyada 260'ın üzerinde sınır aşan su vardır. Meriç Nehri, Aras Nehri, Asi Nehri, Fırat ve Dicle Nehirleri bu nehirlerin Türkiye'yi ilgilendirenleridir. Meriç ve Aras Nehri'nin statüsü daha 1920'lerdeki anlaşmalarla tanımlandığı için bugün bu nehirlerle ilgili bir problem yoktur. Ancak Asi Nehri ile Fırat ve Dicle Nehirleri'nin statüsü gerek?Hatay Sorunu? gerekse?Musul Sorunu? dolayısıyla hala sorunlar yaratmaktadır.

Suriye, Hatay'ın 2. Dünya Savaşına girme koşuluyla Türkiye'ye Fransa tarafından verildiğini ancak Türkiye'nin bu savaşa girmemiş olmasından dolayı Hatay'ın geri Suriye'ye iadesi gerektiğini ileri sürmektedir. Bu yüzden hem Hatay Sorunu hem de Hatay'da denize dökülen Asi Nehri, Suriye için anayasal bir sorun niteliğindedir ve Suriye ile Türkiye, 50 yılı aşkın bir zamandır Asi Nehri problemini yaşamaktadır.

Türkiye su konusunda Kalkınma Planları'na endeksli olarak ilk önemli hamlesini Keban Barajı ile yapmıştır. Daha sonra bu başlangıcın çok daha kapsamlı bir devamı olarak GAP'ın inşasına başlamıştır. GAP, benzerleri içerisinde dünyanın ikinci en büyük entegre projesi olarak dikkat çekmektedir. GAP bir sulama ya da hidroelektrik projesi olmanın çok ötesinde bir?sosyo-ekonomik ve kültürel kalkınma projesi? olarak dünyadaki tüm benzerlerinden ayrılmaktadır.

Bu önemine karşın GAP için ayrılan kamu yatırımlarının payı DPT'nin görüşleriyle örtüşür biçimde sürekli düşmektedir. 1990?1994 arası % 7,8, 1995?1999 arası % 6,86 olarak ayrılan kamu yatırımları payı 2000?2004 arasında % 6,1 düzeyinde gerçekleşirken 1990'larda ortalama % 8,5 olan pay son yıllarda ortalama olarak % 6,5'lara düşmüş durumdadır. Türkiye'nin bir nevi hayatını ortaya koyduğu bu proje için ayrılan kamu kaynaklarının derhal artırılarak hem ekonomik sorunlara çareler üretecek verimliliğe getirilmesi hem de bölge ülkelerinin GAP'a olan bakışlarının esnetilmesi gerekmektedir.

BM ülkelere kabul ettirmeye çalıştığı su yolları ile ilgili taslak metinde su havzalarını bir bütün olarak değerlendirirken anlaşmayı imzalayacak büyün ülkelere su sorunu olan her bölgeye içeriği net olmayan müdahale imkanı vermekte, anlaşmayı imzalayan her ülkeyi sorunun direkt tarafı olarak kabul etmektedir. BM'nin hazırladığı bu taslağı birçok ülke imzalamış olmasına karşın Çin, Burundi ve Türkiye kesin bir şekilde reddetmiştir. Ayrıca BM'nin Genel Sekreterliğini de yapmış olan Mısır eski Dışişleri Bakanı Boutros Ghali'nin BM söylemi olarak dile getirdiği yaklaşımların da BM çevrelerinde hala tekrarlanıyor olması Türkiye açısından oldukça sıkıntılı durumlar yaratmaktadır.

Diğer önemli konu ise Türkiye'nin bu senaryolara kulak asmadan Fırat ve Dicle ile ilgili görüşlerini daha da netleştirmesi, görüşlerini her platformda çekinmeden dile getirmesi gerekmektedir. Eğer ki birileri bize?Suyumu bulandırıyorsun? diyorsa artık onlar savaşı göze almış demektir. Türkiye de bunu hesaba katarak ve?Sıtmaya razı olmadan? çalışmalar yapmalıdır. Bunun sonu ölüm diyecek olanların da şunu iyi bilmesi gerekir ki Fırat ve Dicle yoksa Türkiye zaten yaşamıyor demektir.

Avrupa'nın bu konudaki temel yaklaşımı Birlik içindeki su kaynaklarının tüm Avrupa'nın ortak malı olduğu şeklindedir. Birlik içindeki herhangi bir su sorununun çözümü de birliğin meselesidir. Gerek Türkiye ile ilgili?İlerleme Raporları? gerekse İlerleme Raporları'nın bir eki olan?Etki Raporları? bölümlerinde, Fırat ve Dicle Nehirlerinin önemine ve?Ortadoğu Barışı? için arz ettiği öneme vurgu yapmaktadır. AB, raporlarındaki ifadelere bakılırsa Türkiye'nin üyeliği durumunda sınırlarını Basra Körfezi'ne kadar uzatacaktır< . Çünkü tüm nehir havzasını bir bütün olarak gören Avrupa, nehir boyunca çıkacak tüm sorunların birinci derecede müdahilidir ve gerek siyasi gerekse ekonomik olarak havzanın tamamında söz sahibi olacaktır. Türkiye'yi AB'ye ancak 50 yıl sonra alabileceğini telaffuz edebilen bir Avrupa'nın Fırat ve Dicle Havzası konusundaki acelesinin arkasındaki sebeplerin araştırılması gerekmektedir.

okusana yavv:)

bi dakka, kitap okuma müziğim adagio de albinoni yi açayım, başlıyorum okumaya...

1980'lerden itibaren gelişen devlet yönetiminde?adem-i merkeziyetçilik ? ve kamu yönetiminde?deregülasyon? düşüncesi su politikaları açısından da tartışılır olmuştur. Özellikle Dünya Bankası ve OECD tarafından geliştirilen kamu yönetimi düşünceleri bahsettiğimiz bu alacakaranlık döneminde ulus devlet ideolojilerinin global statüko karşısındaki direnişini kırmak için postmodern birer sembol olarak kullanılmışlardır.

bein bu başlıktean kovamassınnnnnnnnnnnnn

sana müteşekkir olacaktır!

Maddi kısıtlar nedeniyle tamamen bitirilmesinin daha on yıllar alacağı ileri sürülen GAP, işletmeye açılan kısımları ile hem bölgesel sorunların çözümünde hem de ülkemizin kalkınmışlık sorununu aşmasında çok önemli bir yere sahiptir. Proje içerisinde Atatürk Barajı'nın yanında daha pek çok büyük HES projesinin olduğu hesaba katılırsa Türkiye'nin sadece GAP'ta üreteceği elektrik enerjisi ile tüm Ortadoğu Bölgesi'nin elektrik enerjisi ihtiyacını karşılayabileceği rahatlıkla söylenebilir. Ayrıca bölgedeki büyük kısmı sulanabilir tarım arazilerinin sulu tarıma açılması tüm Ortadoğu Bölgesi'nin gıda ihtiyacının bu proje ile karşılanabilmesini sağlayabilir.

Görülüyor ki her iki ülkede bu nehirlere katkılarının çok üzerinde bir oranda su talep etmekte kimi zaman bu iki ülkenin talebinin toplamı nehirlerin toplam kapasitesine yaklaşmaktadır. Bu tutumlarıyla bu ülkeler Türkiye'ye adeta?Sen bu suları hiç kullanma? demektedirler. Asıl ilginç olan ise debisine hiçbir katkıları olmadığı halde bu ülkeler yerine göre Türkiye'nin talebinden fazla su talebinde bulunmaktadırlar.

15 dk sonra ilk sorun geliyor:))

tmm hersaman husurlu ol bihusuzsluk varsa beni bul

Kişi başına günlük kentsel su tüketiminin dünya ortalaması 150 litre iken sanayileşmiş ülkelerde bu rakam 265 litre civarında, su kaynakları yeterli olmayan Arap ülkeleri ortalaması 158 litre ve sürekli su zengini olduğu ileri sürülen Türkiye'de ise 111 litredir. Sanayileşmiş ülkelerde suya erişebilen insanların nüfusa oranı % 99 iken Ortadoğu ve Arap ülkelerinde bu oran % 75, Türkiye'de de % 85 civarındadır.

Fırat Nehrine katkısı sıfır düzeyinde olan Irak ise Fırat sularının % 43'ünü isterken sularına % 48 civarında katkıda bulunduğu Dicle Suyu'nun da % 83'ünü kullanmak istemektedir.

huzur sen bunun özet olduğuna emin misin?

Türkiye ise bu konuda hakça ve makul kullanım hakkının önlenemeyeceğini, daha önce Mezopotamya'da tarıma dayalı medeniyetlerin var olmuş olmasının gelecekte bu sulardan başkasının yararlanmasını kısıtlayamayacağını ileri sürmektedir.

noldu okıs yaf

Ortadoğu ülkelerinin büyük kısmı su kıtlığı ve su krizi yaşarken birçoğunun kendisine ait bir su kaynağının da olmadığı dikkat çekmektedir. Ancak Türkiye kaynaklarının henüz % 35 kadarını tüketirken Ortadoğu bölgesi kapasitesinin nerdeyse tamamını kullanmaktadır. Sorunu yaratan temel faktörlerden birisi de bölgedeki birçok ülkenin hızlı nüfus artışının yanında kapasitelerinin sınırlarını da zorluyor olmalarıdır.

huzur de bakim sen nie son günlerde böle hasas oldun

huzur senin sorduğun bu soruyu al, uluslararası ilişkiler fakültesi dekanına hediye et,

Denebilir ki Nil demek Mısır demek, Mısır demek Nil demektir. Bu bakımdan Mısır kendini Nil'in tek sahibi olarak görmektedir. Ancak Nil Nehri dokuz ülkeden geçerek Mısır'a ulaşır. Değişen sanayi ve sosyo-ekonomik koşullar sonucu diğer ülkeler de artık Nil Nehri'ni etkin bir şekilde kullanmaya başlamıştır. Bu kullanımın sonucu olarak Mısır; Etiyopya, Sudan gibi Nil Nehri'nin geçtiği bu ülkelerle savaşın eşiğine dahi gelmiştir.

1953 yılında DSİ'nin kuruluşu ile Amerikancı hidrolik misyon çerçevesinde su politikaları geliştirmeye başlayan Türkiye, günümüz itibarıyla mevcut teknik potansiyelinin henüz düşük bir kısmını ekonomik potansiyel sınıfına dahil edebilmiştir. Özellikle hidroelektrik üretiminde istenen seviyeye ulaşılamamıştır. Mevcut su kaynaklarının ancak % 35'ini ıslah edebilmiş olan ülkemizin hidrolik kaynaklardan enerji üretme yeteneği de % 35 seviyesindedir. Yani ülkemiz su kaynaklarındaki mevcut ekonomik potansiyelini ıslah ederek enerji üretiminde tam kapasiteye ulaşabildiği zaman şu anki hidrolik enerji üretiminin tam on katına ulaşma imkanı ekonomik olarak mümkündür<

Dünya üzerinde 261 sınır aşan su var. Sorun da bu suların kimler tarafından nasıl yönetileceği konusundan doğmaktadır. Önümüzdeki dönemde Türkiye'yi su politikalarının merkezine oturtacak olan konu da bu sulardan sadece ikisi olan Fırat ve Dicle Nehirleridir.

Bölgede güçlü ve önemli bir varlığı olan Türkiye'nin sınır aşan sular konusunda kaynak ülke lehine kabul edilebilecek bir statüko yaratması Mısır'ın Nil Politikası açısından adeta bir felaket olacaktır. İşte bu yüzden Mısır, politikalarını uluslar arası arenada ve de resmi konumuyla BM'de dillendiren Boutros Ghali, ısrarla Türkiye'nin suyu komşularına karşı stratejik bir silah olarak kullandığını ileri sürmüş, Ortadoğu Bölgesi'nde gelecekte çıkacak savaşın Türkiye'nin neden olacağı bir su savaşı olduğunu sürekli dillendirmiştir.

Türkiye hidrolik enerji üretiminde yeni bir strateji belirlemelidir. Eğer ki DPT yönetimi hidrolik enerji üretimini yağış düzensizliğinden dolayı verimsiz olarak görmeye devam ederse girdilerinin % 100'ü ithal edilen doğalgazdan enerji üretimini savunan bu anlayış köküyle tasfiye edilmelidir. Görüşünde daha da ısrar ederlerse işlevini kaybetmiş olacağından DPT lağvedilmelidir.

sen bunlrın hepsni yapıyon mu de heele

Bu senaryonun başgediklisi hiç şüphesiz Türkiye'dir. Türkiye'yi merkez alan senaryoların merkezi ise ilginçtir ki Mısır'dır. İkinci merkez ise Arap ülkelerinin vatandaşı olarak bilinen Kürt yazarlardır. Bunların da başını yine bir Mısırlı olan Boutros Ghali'den oldukça etkilendiği de bilinen Adel Derwish çekmektedir. Daha önce Türkiye'ye karşı mücadele eden teröristler için destansı hikayeler dizen Derwish bununla da yetinmeyip?Su Savaşları? isimli bir kitap neşrederek su savaşları senaryolarının en bilineni ünvanını elde etmiştir.

sen bunları okudundamı yapıştırıon gece gece yaff:))))))))))))

Son yıllarda geri kalmış birçok geri Latin Amerika ülkesinde olduğu gibi ülkemizde de su dağıtım şebekelerinin özelleştirilmesi, su kaynaklarının kamusal mülkiyetinin el değiştirmesi, su kredileri adı altında krediler verilmesi gibi uygulamaların hepsi bu anlayışın bize yansımaları olup özenle takip edilmesi gerekmektedir.

Bu nehirler konusunda Suriye görüşlerini Fırat Nehrine dayalı olarak daha önce oluşturmuş olduğu tesislerin ihtiyaçlarının engellenemeyeceğine dayandırmaktadır. Irak'ın görüşü ise hukukta?müktesep haklar? diye bilinen geçmişte kazanılmış olduğu ileri sürülen haklara dayandırılmaktadır. Irak'ın görüşünün temelini tarihsel Mezopotamya Uygarlığı oluşturmaktadır. Irak'a göre?Tarih boyunca bu bölgedeki uygarlığın dayandığı temel öge su kaynaklarıdır ve Türkiye tarihten gelen bu kullanım haklarını engelleyemez? şeklindedir.

Su Savaşları senaryolarının artık her platformda dile getirildiği bir ortamda Türkiye'nin ne yapması gerektiği çok bileşenli ve karmaşık bir konudur. Yapılacaklar birkaç girişimle sınırlı olamayacak kadar çoktur. Bu konuda ülke idaresinin tek bileşenli çözümler yerine bölgeye özgü daha sofistike çözüm arayışlarına girmesi gerekmektedir.

Ülkemizdeki konuya ilişkin sivil toplum örgütlenmelerine Türkiye'nin sınır aşan sular konusundaki hassasiyeti gerekli şekilde izah edilerek bu kuruluşların?çevre kirlenmesi? başlığı altında Türkiye'yi suçlayıcı yaklaşımları terk ederek ulusal menfaatler doğrultusunda yerel ve küresel ölçekte çalışma yapmaları sağlanmalı gerekirse devlet otoritesince finansal açıdan desteklenmelidir.

2-Üçte ikisi su ile kaplı olan dünyamızda içilebilir/kullanılabilir su kaynaklarının toplamı ancak % 2 civarındadır. Bu kaynakların da çok büyük bir kısmı buzullardadır. Bölgelere göre tüketilebilir kişi başı su miktarı yıllık olarak;

Asya'da 3.000 m3, Batı Avrupa'da 5.000 m3, Afrika'da 7.000 m3, Kuzey Amerika'da 18.000 m3 ve Güney Amerika'da 18.000 m3 civarındadır. Dünya genelindeki kişi başı düşen su ortalaması ise 7.600 m3 civarındadır. Dünya genelinde ve bölgeler genelinde kişi başı su miktarları bunlar iken sürekli su zengini olduğu vurgulanan Türkiye'nin yıllık kişi başı su miktarı 1.600 m3 civarında, Türkiye ile sürekli su sorunu yaşayan Ortadoğu bölgesinin su miktarı ise 900 m3 civarındadır.

AB ile müzakerelerde ve diğer ülkelerle yürütülen ilişkilerde su konusunun gündeme gelmesi şiddetle reddedilmeli, muhatapların ısrarı karşısında emsaliyet yaratacak hususların şimdiden tüm doneleriyle tespiti gereklidir. Bu konuda özellikle Mısır tarafının görüşlerinin bertaraf edilmesi gerekmektedir.

Su konusunda çarşaf çarşaf makale hazırlayan bilim adamı adaylarının birilerine yaranma kaygısı ortadan kaldırılarak daha bağımsız ve ulusal su programına uygun çalışmaların yapılması sağlanmalıdır. Türkiye'nin eli sınır aşan sular hukuku konusunda akademik çalışmalarla güçlendirilmelidir.

Ne zaman su konusu dünya gündemine gelmiştir, o gün bu gün bir çatışma senaryosu almış başını gidiyor. Aslında bir değil onlarca senaryo var. Ancak hepsinin ortak noktası bir?su savaşı?nın çıkacağı ve bu savaşın Fırat ve Dicle Nehirleri'nin yüzünden çıkacağı şeklindedir.

Öncelikle Türkiye GAP'ı olabildiğince süratle bitirmek ve ekonomik kalkınmasını hızlandırmak zorundadır. Projenin bitirilmesi hem Güneydoğu Anadolu hem tüm Türkiye hem de Ortadoğu Bölgesi için yeni imkanlar ve zenginlikler yaratacaktır.

Türkiye'nin su politikaları konusunda en önemli kuruluşlardan birisi olan DPT'nin özellikle hidroelektrik santralleri konusundaki ifadeleri ve yaklaşımı önemlidir. Çünkü DPT gerek 2000 yılındaki 8. Kalkınma Planı'nın girişinde gerekse daha sonraki raporlarının pek çoğunda, kuraklığa bağlı olarak hidroelektrik santrallerimizin % 70 ve daha altında kapasite ile çalıştığından hareketle, ?Türkiye'nin enerji stratejisini doğalgaza dayalı bir şekilde yeniden yapılandırması gerektiğini? ileri sürmektedir. Oysaki bugün dünyanın en büyük ikinci doğalgaz ihracatçısı olan Norveç enerji üretiminin % 99'unu hidroelektrik kaynaklarla sağlarken birçok gelişmiş Avrupa ülkesinde bu oran % 50'nin üzerindedir. DPT'nin bu yaklaşımı, Türkiye'nin su kaynakları üzerinde yeni yatırımlar yapmasının savaşlara neden olacağını öne süren küresel statüko ile birebir örtüşür bir nitelik taşımaktadır ve sorgulanmaya muhtaçtır.

her zamanki halimmm:)

huzur öyle bişeye teşebbüs edersen vururum!

Özellikle 1990'lar su kaynaklarının yönetimi konusunda küresel sermayenin gemi azıya aldığı bir dönem olarak belirginleşmektedir.

Ghali'nin bu propagandasının temel amacı kaynak ülke konumundaki Türkiye'nin elini zayıflatarak suyun aşağı kıyıdaş olarak tabir edilen sonraki ülkeler olan Suriye ve Irak lehine güçlü bir statüko yaratarak buradan Mısır için bir emsaliyet oluşturabilmektir. Eğer ki Fırat ve Dicle konusunda Türkiye ileri sürdüğü tezlerden uzaklaştırılabilirse Mısır ileri sürdüğü tezler konusunda yaşadığı yalnızlıktan kurtulacak, kendi kaynak ülkelerine karşı güçlü bir koz elde edecektir. Bu bakımdan Türkiye'nin Fırat ve Dicle üzerindeki her hak kaybı Mısır için bir kazanç anlamına gelmektedir. Tersi de doğrudur. Çünkü memba ülke olarak Türkiye'nin yaratacağı her statüko, Nil'in memba ülkeleri için birer emsal teşkil edecek Mısır için bir kayıp yaratacaktır.

1990 sonrasında küresel su politikalarının oluşturulmasında daha önce?Think thank kuruluşlarının mutfağında pişirilen görüşler? resmi kuruluşlarca devşirilerek sorunlu ülkelerin sofrasına taşınmıştır. Özellikle finansal krizler ve geri kalmışlığa bağlı sorunlar dolayısıyla bu kuruluşların kapısını çalan Türkiye gibi ülkelere sağlanan kredi ve finans destekleri sırasında su ve çevre ile ilgili şartlar ileri sürülmüştür.

1-Petrol, hala günümüzün jeopolitiğini belirleyen temel faktör olma özelliğini sürdürürken- 1980'lerden itibaren?global statüko? açısından stratejik açıdan petrolün yerine hazırlanan jeopolitik unsur olarak?su kaynakları sorunu? ön plana çıkmaya başlamıştır

Teknik malumatı bir kenara bırakarak Türkiye'nin su politikasının durumuna gelirsek;

iyi tamam ceviz gibi arazi olun bakalım:)

Bunlar ve daha birçok makro ve mikro çözüm araçları şimdiden yeterincenin ötesinde planlanarak hem hükümetlerin ve kamu kurumlarının hem de vatandaşın konuya hassasiyeti artırılmalıdır.

3-Literatüre göz attığımız zaman su konusundaki çalışmaların 1980'li yılların başlarında ortaya çıkmaya başladığını görürüz. İlginç bir şekilde, BM bünyesindeki Dünya Gıda Örgütü , Dünya Sağlık Örgütü gibi kuruluşlar da bu yıllarda düzenledikleri rutin gıda ve sağlık konferanslarında?su kaynakları? konusunu gündeme taşımaya başlamışlardır. Yine bu yıllarda BM'nin çalışmalarına paralel olarak ABD'de su konusunda faaliyet göstermek üzere gerek devlet destekli gerek global statükoyu biçimlendiren küresel sermaye tarafından desteklenen ve oluşturulan STK'lar ve think thank kuruluşlarının kurulmaya başlandığı görülür. Bu tip kuruluşların ilk oluşum yeri ABD'dir ve kuruluş tarihi de 1984'tür. Yani bizdeki PKK terörünün fiilen başladığı yıl olan 1984. Kel alaka dediğiniz duyar gibi olsam da ilginç bir çakışma var.

1980'ler ise su konusundaki anlayışın çok önemli kırılmalar yaşadığı yıllardır. Bu yıllarda su politikalarında su kaynaklarının havza genelinde ele alındığı, suyun yönetiminin havza bütünü açısından ele alınmaya başlandığı yıllardır. Yine bu yıllarda suyun kamusal bir mal olduğu düşüncesinin yerine suyun ticari bir emtia olduğu tartışılmaya başlanmıştır.

evt okudum hatta özetledim ama vezgeçtim dedim ya

iyi oku soru soracam ona göre:))

Churchill'in "Bir damlası bir damla kandan değerli" dediği petrolden sonra su en önemli değerlerden birisi. Peki Türki'nin su politikaları neler? Önünde ne tür engeller var? Sınırı aşan sular sorunu nedir? AB'nin su politikalarımıza etkiler neler?Küresel Statüko'nun Yeni Arayışları: Su Kaynakları hangileridir?Siyasal Liberalizm Ve Su Kaynaklarının Ticarileşmesi meselesi nedir?Su Savaşları Senaryosu teorileri nelerdir?'su' daki Uluslar Arası Kuruluşların Rolü nedir?Türkiye'nin Hidropolitiği ve Önündeki Engeller nelerdir?AB'nin Su Politikalarımıza Etkileri nelerdir?Sınırları aşan sular sorunu nedir?ve de yapmamız gerekenler nelerdir?

Suriye, sırf bu sorun karşısında Türkiye'nin elini zayıflatmak için on yıllar boyunca PKK'yı Bekaa Vadisi'nde beslemiş fakat 1998 yılında TSK'nin katı tutumu karşısında pes ederek terörist başını ülkesinden çıkarmıştır. Daha sonra Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer ve o dönemki siyasilerin girişimleri ile Suriye? Türkiye ilişkileri farklı ve dostluk içerikli bir boyuta taşınmış bu sorun şimdilik gündeme getirilmez olmuştur. Günümüzde ise Suriye? Türkiye ilişkileri tarihinin en parlak günlerini yaşıyor olduğu için Asi Nehri konusu şimdilik hiçbir şekilde gündeme gelmemektedir. Fakat unutulmaması gereken bir şey var ki o da; henüz Suriye Anayasa'sına göre Hatay, Suriye'nin toprağıdır. Ancak artık iki ülke arasındaki vize uygulamasının bile kalktığı şu dönemde bu sorunun barış ve kardeşlik ilişkileri kapsamında daha ılımlı bir şekilde çözülmesi imkan dahilindedir.