sevdiğim bir örnek vereyim;hz. musa ile Allah arasında geçen bir diyalog;musa Allah'a sorar;Allah'ım tamam yarattın ama bunca acıyı da niye verdin? der,

Kurandaki bu sözlerin sırf Tevrat'taki sözleri doğrulamak için söylenmiş olduğunu da düşünebilirsiniz. Eğer bu söz konusu olsaydı bu durum Kuran'ın Tevrat'ın değiştirilmiş olduğunun açık bir kabulü anlamına gelirdi. Oysa Kuran Tevrat'ın değiştirildiğinden bahsetmez onun yerine sürekli olarak Kuranın onu tasdik ettiğini söyler. Kuran Tevrat ve İncilin peygamberlerine sahip çıktığı gibi o kitapların varlığına ve kutsallığına da sahip çıkmış, onların değiştirilmiş olduğundan bahsetmemiştir.

Kendilerine hıyanet edenleri SAVUNMA; çünkü Allah hainliği meslek edinmiş günahkarları sevmez.'4/106-107

birşeyi yere bırakmanın ya da yere atmanın etikliğini neye göre belirlersin? salt atmak mıdır? örneğin zırcahil elindeki birşeyi yere bırakmış ya da hızla onu atmışsa yorumumuz ne olmalı, zırcahil elindekini istemiyor ona kızıyor mu demeliyiz?

Hz. Musa yapınca caiz diğerleri yapınca günah diyen yok ki. İlla çarpıtacak yer mi arıyon?

Öfkeyle hareket etmiş bariz ortada bu kadar zorlama ve dolambaçlı yorumlar yapmaya gerek yok. Hangi peygamber günahsız ki neden bunu kabullenmek istemiyorsunuz?Buyurun hz muhammed için bile ayetler vart:

şimdi gelelim bana sorduğun soruya;hz. musa Allahın elçilerinden biri, ben ise Allahın kullarından biri, hz. musa görevi misyonu olan biri ben ise neredeyse kendi namına yaşayan biri, hz. musanın yaşadıkları başka benim yaşadıklarım başka, musaya verilen vazife başka bana verilen başka,

aslında başlı başına bu ayet bile kutsal metinlerin kutsallığını göstermek de diye düşünüyorum,

bir bakalım Tevrat'ta olay nasıl anlatılmış:

'peygamber yüzünü ekşitti ve geri döndü, amanın kendisine gelmesi sebebiyle, ne bilirsin belki o arınacak."

kafalarında yarattıkları profillere kızarlar bir de, fight clup'da edward norton'un kendi kendiyle dövüşmesi gibi:)

günah olduğunu kim söyledi zır cühela?

Yani Hz. Musa'nın bu özelliğini bilenler için pek de ilginç değil.

Yeşu, bağrışan halkın sesini duyunca, Musa?ya, ?Ordugahtan savaş sesi geliyor!? dedi.

Burada nasıl olurda hz. musa Allahın kelamı olan yazılı bir kaynağı yere atabilir?Allah ile konuşan onun varlığı hakkında bu kadar yakın ilişki içerisinde bulunan bir peygamber bunu nasıl yapabilir?Çok ilginç..!

olayı "öfkeye yenilmek" gibi yüzeysel bir duruma indirgemek yerine bu manalara bakmak lazım.

öncelikle ayette geçen "ilqa" kelimesinin saygısızlık motivasyonuyla yere atmak, fırlatmak olmadığını biliyoruz. "İlka", bir kenara bırakmaktır. Belki hışımla bırakmaktır, ama atmak-fırlatmak değildir.

Hz. Musa'nın öfkesi beşeriyetine, hüzün ise Risaletine aittir. Bir peygamber hem beşer hem Rasuldür. Müsaade edin de biraz da beşeri özellikler göstersinler :)

sonra, velev ki atmış olsun, bu atışın bir amacı olmaz ki. öfke anında ne amacı olacak? sadece öfke belirtisidir, başka da bir anlamı yoktur.

zırcahil,

"Yanlarında içinde Allah'ın hükmü bulunan tevrat varken nasıl oluyor da seni hakem yapıyorlar.. (Maide-43)"

Atmazsın dimi?Niye atmazsın peki?Yanlış/günah olduğu için olmasın?

öfkelenince, akıl baştan gidince, öfke beni yönlendirir olunca Kur'an'ı atabilirim, ama bu Kur'an'a saygısızlık olmaz.

evet, sen yanlış biliyorsun.

namu,

Attı diyenlerin içinde işe yarar bir tek Diyanet var.

kanarasa

hz. musa yaratıcıya sinirlenmiyor, ayetlere sinirlenmiyor, yanlış yoldaki kavmine sinirleniyor ve öfkenin şekli bize gösteriliyor, hz. musa bir isyan için de değil, yaşadığı durumdan üzüntü ve öfke duymuştu ve sonrasında levhaları yerden alıyordu yeniden, teşbih maksatlı söylemiyorum yalnız iblis de Allah'a yakındı ama kibre yenildi, Allah'ı bilip inanıyor muydu? evet, ancak için de dominant bir duygu vardı ve ona yenilmişti,

Tamam peki namutedil ben yanlış biliyormuşum. Kuran'ı yere atmak hata/günah değilmiş. Musa da o amaçla atmamış zaten kutsal kitabı vs..

?Ne yenenlerin, Ne de yenilenlerin sesidir bu; Ezgiler duyuyorum ben.?

Bil ki Allah?tan başka hiçbir ilah yoktur. Hem KENDİNİN, hem de inanmış erkek ve kadınların GÜNAHLARININ bağışlanmasını dile! Allah, gezip dolaştığınız yeri de, içinde kalacağınız yeri de bilir.47 / MUHAMMED - 19

Bu soruyu bana sorman saçma çünkü benim kutsal kitabım falan yok.

Sana sorayım mesela , sen Kuran'ı yere atar mısın?Hangi amaçla attığını sormuyorum bile.

katılmıyorum sana, bana hümanizmin, mülayim davranmanın, ses çıkarmamanın tepki göstermemenin, sessiz kalmanın, tavır duruş ve eylemle, iç dünyada yaşanılan hissiyatların dışa vurulmamasının doğru olduğunu kanıtla, bura da doğrunun çizgisini kim belirliyor, Peygamber davranışı böyle olmalıdır gibi bir çizgi belirleyemezsin, önce doğruyu bilmen tanımlaman gerek...

soruna yeniden dönersek;Allah'a bu kadar yakın olan musa, Allah kelamı bir yazıyı yere atabilir mi,

"Musa'nın ÖFKESİ yatışınca LEVİHLERİ aldı. Tevrat'ın yazılı olduğu o levihlerde, hidayet ve rahmet, Rablerinden korkanlara aittir diye de yazılmıştı" A?raf / 154

Allah böylece, senin geçmiş ve gelecek GÜNAHLARINI bağışlar? (Fetih 1-2

Burada atılan ise kutsal sayılan bir kitap. Elinden düşürmek başka, istemli olarak yere atmak farklı.

Harun, ?Öfkelenme, efendim!? diye karşılık verdi, ?Bilirsin, halk kötülüğe eğilimlidir. Bana, ?Bize öncülük edecek bir ilah yap. Bizi Mısır?dan çıkaran adama, Musa?ya ne oldu bilmiyoruz? dediler. Ben de, ?Kimde altın varsa çıkarsın? dedim. Altınlarını bana verdiler. Ateşe atınca, bu buzağı ortaya çıktı!? (Mısır'dan Çıkış -32 (15-24))

"Musa döndü, elinde antlaşma koşulları yazılı iki taş levhayla dağdan indi. Levhaların ön ve arka iki yüzü de yazılıydı. Onları Tanrı yapmıştı, üzerlerindeki oyma yazılar O?nun yazısıydı.

Hasan Basri Çanta, Ömer Nasuhi Bilmen, Elmalılı Hamdi Yazır gibi referans alimler, ayrıca Suat Yıldırım, Ali Bulaç, Celal Yıldırım gibi isimler de hep "YERE BIRAKTI" manasını vermişler.

teşbihde hata olmasın eğer benim insanlara tebliğ onları doğru yola iletme gibi net bir vazifem olmuş olsaydı ve beni çileden çıkaracak bir kavim olsaydı elbette öfkemde şuan ki benden farklı olabilirdi, neden işi şekle büründürüyorsun ki, manayı kaybeddirip,

Bak, Kur'an ne güzel ders vermiş işte. Tevrat "parçalamak"tan bahsetmiş. Kur'an bu ayetle aynı zamanda Tevrat'ın tahrif edilen bu yerini de düzeltmekle aradan çıkarıvermiş. Daha ne intihal mintihal, konuyu saptırmaya çalıyıyon?

kutsal bir kitap olması önemli değil elinde, o örnekde şunu göstermeye çalıtım, birşeyi bırkmak, hiddetle bırakmak, birşeyi analiz etmeye yetmez, örnek olarak seni verdim herhangi birşeyi attığında ya da hiddetle bıraktığında senin o şeye kızdığını mı gösterir? cevap:hayır,

Hem, olayda niye nefsi hesabına bir kızgınlık olmadığını görmüyorsunuz?

evet ben Kuran'ı hiddetle yere bırakmam ancak ben hz. musanın yaşadıklarını yaşamıyorum ki, kıyas edebileceğin bir konu değil, buradan bir önerme çıkaramazsın,

Musa ordugaha yaklaşınca, buzağıyı ve oynayan insanları gördü; çok öfkelendi. Elindeki taş levhaları fırlatıp dağın eteğinde parçaladı. Yaptıkları buzağıyı alıp yaktı, toz haline gelinceye dek ezdi, sonra suya serperek İsrailliler?e içirdi.

evvela attığını kabul etmiyoruz, "bırakmak" diye bir fiil var. hadi en fazla "öfkeyle bırakmak" olsun.

Musa, kavmine kızgın ve üzgün olarak döndüğünde, ?Benden sonra arkamdan ne kötü işler yaptınız! Rabbinizin emrini beklemeyip acele mi ettiniz? dedi. levhaları ATTI ve kardeşinin SAÇINDAN TUTTU, onu kendine doğru ÇEKMEYE BAŞLADI. ?Ey anam oğlu? dedi, ?Kavim beni güçsüz buldu. Az kalsın beni öldürüyorlardı. Sen de bana böyle davranarak düşmanları sevindirme. Beni o zalimler topluluğu ile bir tutma.?

Eğer gerçekten de bu olay Tevrat'tan alıntı yapılmış olmasaydı ve Musa Allahın sözleri yazılı olan bu levhaları güzelce bir kenara bırakıp sonra onları tekrar alsaydı bundan Kuran hiç bahsetme gereği dahi duymazdı. Çünkü kimse kalkıp da "Musa Harun'un yakasına yapışınca acaba elinde levha var mıydı yok muydu?" gibi asıl konunun dışındaki saçma bir ayrıntının peşinde asla olmazdı.

Hz. Musa'nın bunu yapmasıyla da normal bir müminin bunu yapması arasında fark yoktur.

Gerçi Fethullah da 'Kuran'ın babası öldü' diye fırlatmıştı elindeki Kuran'ı dimi?Belki de kutsal kitabı yere fırlatmak günah değildir, ben yanlış biliyorumdur.

ayetlerde anlatılmak istenileni görmek lazım diye düşünüyorum ve farkedilirse peygamberlerin de hatalı davrandıkları olmuş ve ayetler bunu bize göstermiş...

Ve Allah?tan MAĞRİFET iste, çünkü Allah, çok yarlığayıcı, ziyadesiyle esirgeyicidir

Musa şöyle yanıtladı:

Şimdi bir peygambre bu yakışmaz. Şiddet içeriyor resmen.. Kardşini daha dinlemeden onun saçını çekebiliyor. Hiddetinden gözü kör olacak kadar Allahın kelamını yere atabiliyor.

Niye meallerden işinize geleni alıyorsunuz?

nasıl ki bir insan yaşanmış bir olayı kendisine kitaptan okuyan birisinden dinledikten sonra oturup onu tekrar kendi anlatmak ister, işte Tevratta daha düzenli ve ayrıntılı olarak geçen olayların Kurandaki anlatımları da aynı bu şekildedir.

Kur'an'ı hakaret maksadıyla yere atmak günahtır.

hala atmaktan bahsediyorsun.

Tevrat'taki Musa Allahın kendi yazdığı taşları fırlatmamakla da kalmamış aynı zamanda parçalamış. Kuranda bahsi geçen bir çok konuda olduğu gibi bu mevzu da Tevrat'tan alıntı yapılarak aktarılmıştır.

Musa'nın bunu yapması ile normal inançlı bir vatandaşın bunu yapması arasındaki fark nedir?Niye Musa yapınca hata veya günah olmuyor?

Hz. Musa en celalli peygamber. Celallenmesi ise nefsi hesabına değil, yine hak ve hakikat namına.. Kur'an'da bu özellikleri anlatılır. bu da onlardan birisi.

Güya "eleştiri" yapıyorsunuz ya, eleştiri her eleştirilen şeyin 1-2 olumsuz gibi görünen yerini alıp onun üstüne üstüne gitmek midir?

soracağın soru bu olamaz, şu olur;hz. musanın yaşadıklarını yaşamış olsan aynı tepkiyi verir miydin? ki bu da yine bana değil bir peygambere Allah'ın başka bir elçisinde anlam ifade edebilecek bir soru olabilir...

ayetinde bahsettiği gibi o zamanki Tevrat'ta Allahın hükmünün yer aldığını dahi açıkça söylemiş, İncil ve Tevrat sahiplerini kendi kitaplarına salık vermiştir.

Allah'ın kelamını yere fırlatması günah değil diyorsan başka tabi namutedil, ben günahtır diye düşünüyordum da...

Ayrıca mealcilerin yarısı attı şeklinde tercüme etmiş. Öfkesine yenilen bir peygamber

Kutsal Kitap'ta bahsediliyor üstelik bu durum, peygamberlere melaike gibi profiller de çizilmemiş, hani Kuran'da mühürlenmiş der ya Allah kimseyi mühürlemiyor, göz göre göre insan kendini mühürlüyor ve sonrasın da Allah bizi zaten mühürlemiş gibi dandik bir yoruma gidiliyor,

ve her ayet de anlatılandan ziya de gösterilmek istenilen insanı bi kez daha şaşırtıyor,

Rabbimle olan dostluguna hayranim.

Hem, ortada bir Tevhid'den dönme durumu var. Bu ise levhalardan daha önemlidir. Çünkü tevhid/iman yok ise, levhaların bir işlevi olmayacaktı. Levhaların yere bırakılması (evet, ısrarla yere bırakılması diyorum, tarih boyunca öyle anlaşılmış) bize bunu ders veriyor. Yani Kur'an'ın bu ayrıntıyı anlatması, İtikadın hukuktan, imanın amelden daha önemli olduğunu ders vermesi içindir.

Peygamberlerin hatasız/günahsız oluşu nerede kaldı?

ilginç, düşünsenize bir peygamber Allah'a böyle bir soru soruyor, ancak samimiyetle, kibir barındırmadan öğrenmek ve bir nesle öğretmek için vs, Allah'ın cevabı da buna delil:''musa bu kez haddi aştın ama sor, biliyorum ki sen kibirle sormuyorsun bunu, bundan sonraki nesil öğrensin diye soruyorsun'' der,

ve elka el elvaha : levhaları bıraktı

Harun?a, ?Bu halk sana ne yaptı ki, onları bu korkunç günaha sürükledin? dedi.

şu hep alıntı yaptığınız meşhur meal sitelerindeki yerlere bir baktım da;

sen bu Kutsal Kitapları çok anlamamışın anlaşılan, Tevrat Zebur İncil ve Kuran'da anlatılanlar elbetteki benziycek ve 3 Kitap tahrif edildiği için elbetteki birbirinden ayrılacak, Kuran'dan sonra gelen bir Kitap var mı, yok, bitti,

kanarasa,

Hakaret maksadıyla bir Müslümanın tevrat ve incil'i bile yere atması günahtır.

arkadaşım doğru bir analiz yap ve şunu söyle bir yanlışın kıstası nedir?O ayet de gösterilmek anlatılmak verilmek istenilen nedir? eğer başka bir mesaj alıyorsan yeniden konuşalım...

ayet de hz. musa kendisini kötü temsil eden kavmine sinirleniyor, öfkesiyle levhaları bırakıyor, fırlatıp atmak gibi bir durum değil, zaten 150 ve 154. ayetlerde öfke gösteriliyor,