İşte biz tefekkür eden bir kavim için ayetleri böyle açıklarız. (A'raf suresi: 24)

"Ey Rabbimiz, sen bunları boşuna yaratmadın. Sen münezzehsin. Bizi Cehennem azabından koru"

her yediğim lokmada şükrediyorum; sadece ağzıma atıp yutmakla görevliyim, gerisi benim elimde değil. vücudum için gerekli olan her enzim, vitamin gitmesi gereken yere Allah'ın izni ile ulaşıyor...

bakışı ibret, sükutu tefekkür olanlardan oluruz inşallah...

_Zihni bir saat Allah?ın azametiyle meşgul etmek, onun isim ve sıfatlarının kainattaki yansımalarına çevirmek, Allah?ın emir ve yasakları çerçevesinde çizilmiş hukukullah ve hukuku?l-ibad konusundaki taksiratını düşünmek, bir yıl nafile ibadet yapmaktan daha hayırlıdır.

Varlıklardaki nizamı tefekkür ederek Allah-ü Teala?ya iman ediniz.

Onlar ayakta iken, otururken, yanları üstünde iken Allah'ı hatırlayıp anarlar ve göklerin, yerin yaratılışı hakkında tefekkür ederler. "Ey Rabbimiz! Sen bunları boşuna yaratmadın. Sen pak ve münezzehsin. Bizi ateşin azabından koru." (Al-i İmran suresi: 191)

bu konu ile daha detaylı bilgi edinmek isteyen arkadaşlar bu linkten istediği bilgiye ulaşabilir. www.sorularlaislamiyet.com/index. php?s=show_qna&id=4843 -

TEFEKKÜR:

Peki ama tohum nasıl ağaç üretmeyi bilir? Nasıl olur da etrafındaki toprağın içinde gerekli malzemeleri ayrıştırıp bunları tahta dokusu oluşturmak için kullanmayı "akledebilir"? Ürettiği ağacın nasıl bir şekle ve yapıya sahip olması gerektiğini nasıl tahmin edebilir? Bu son soru özellikle önemlidir. Çünkü tohumdan herhangi bir tahta parçası çıkmamaktadır. Tohum, içinde damarlar bulunan, topraktaki maddeleri özümsemek için gereken köklere sahip ve üst kısmı da dallara ayrılan son derece iyi tasarlanmış bir canlı madde üretmektedir. İnsan bile iyi bir ağaç resmi çizmek gerektiğinde zorlanır; ağacın köklerindeki ve dallarındaki ayrıntıları çizmek zor bir iştir çünkü. Oysa tohum, çizmek şöyle dursun, bu son derece kompleks cismi topraktaki malzemeleri kullanarak sıfırdan üretmektedir.

Bir ayette bu gerçek şöyle haber verilir:

evet... benim de hep tefekkür denince tırnak aklıma gelir.

Bu durumda tohumun son derece akıllı bir varlık olduğu sonucuna varırız. Daha doğrusu, tohumun içinde son derece etkileyici bir akıl vardır. Peki bu akıl bu tohuma nereden, nasıl gelmiştir? Nasıl olur da bir çekirdek, böyle bir akla ve hafızaya sahip olabilir?

İbret alacak ve faydalanacak şekilde derin düşünme. Allah-ü Teala?nın sıfatlarını ve nimetlerini düşünme.

dişlerimiz mesela vücudumuzda ki kemikler büyürken dişlerimiz sadece emir doğrultusunda belli bir noktaya kadar büyüyor.. diğer türlü olsa idi kemiklerimiz gibi dişlerimizde büyüse idi ne olurdu şeklimiz.. sonra hücrelerimiz şayet parmak arası hücrelerimiz aldıkları emir doğrultusunda kendılerını öldürmeseler ellerimiz yapışık olurdu.. hepsi bir tefekkür sebebi.. RABBİM sen ne büyüksün..

"akletmeyenlerin üzerine pislik yağdıracağım" ayet-i kerime meali

_Bu külli kaide, her zaman herkes için aynı sonuç doğuracağı anlamına gelmez. Anlaşılması gereken husus; bir sene nafile ibadetlerden daha sevaplı olan bir saat tefekkürün var olduğu ve bu kapının herkes için açık olduğudur. Kişilerin ilmi, takvası, aklı, marifeti ve tefekkür kapasitesinin bunda büyük rolü vardır.

ve bu düşünce öyle güzel bir yere götürürki insanı yaşadıkça hayret hayret ettikçe şükür şükür ettikçede sevgiyle RAHMANA bağlılık artar.

Her yerde, her şeyde O'nun tecellilerini görebilmek, düşünebilmek. Zaten her şey ama herşey O'nu anlatıyor. Döne döne, işleye işleye hiç durmaksızın hep varlığını, birliğini, gücünü gösteriyor bize. Yalnız olmadığımızı gerçekten bizlere şah damardan da yakın olduğunu hissettiriyor... Herşey bir teslimiyet içerisinde. Rabb'im bizide kendisine teslim olanlardan eylesin.

Gaybın anahtarları O'nun katındadır, O'ndan başka hiç kimse gaybı bilmez. Karada ve denizde olanların tümünü O bilir, O, bilmeksizin bir yaprak dahi düşmez; yerin karanlıklarındaki bir tane, yaş ve kuru dışta olmamak üzere hepsi apaçık bir kitaptadır. (Enam Suresi, 59)

buugn çarşıya çıkmıştım. hava da guzeldi. eve doğru giderken yolda insan çok düşünüyor. düşünme fırsatı doğuyor. herşey onun eseri. tum kainat. kainatı okumak lazım. her bakılan yerd eonu görmek lazım. binlerce hamd olsun. alemlerin rabbine

ALLAH herkezi şükürden inandan ayırmasın

doğaya baktığımızda sonbaharda yaprakların döküldüğünü gözlüyoruz, kışa kendilerini nasıl da hazırlıyorlar ve ilkbahar geldiğinde ise ağaçlar yeniden yaprak vermeye başlıyor her geçen gün o yapraklar biraz daha büyüyor ve sonrasında en güzel meyvelerini bize sunuyorlar. nasıl görmezden gelebiliriz en basitinden bir ağaçtaki Yaradan'ın hikmetini...

Allah-ü Teala Kur'an-ı Kerim?de mealen buyurdu ki:

Kuşkusuz bunun tek bir cevabı vardır: Allah tohumu ağaç yapabilecek yetenekle yaratmış, bu işlem için gerekli bilgilere sahip olacak şekilde programlamıştır. Toprağa atılan her tohum, Allah'ın ilmi ile kuşatılmıştır

Fırsat buldukça Allah-ü Teala'nın yarattıklarını tefekkür etmelidir. Mesela eline bakmalı. Parmakları olmasaydı, bir şeyi tutup alması ne kadar zor olurdu. Yahut parmakları hiç kıvrılmasaydı, eller hiç olmasaydı halimiz ne olurdu acaba...?

örneğin hurma ağacı üzerinde biraz düşünelim. Ağaç, bilindiği gibi toprağa atılan bir tohumdan ortaya çıkar. Tohum küçücük bir cisimdir, ama nasıl olur bilinmez, o tohumun içinden kısa süre içinde 4-5 metre uzunluğunda ve yüzlerce kilo ağırlığında dev bir tahta kütlesi oluşur. Tohumun bu dev tahta parçasını yaparken kullanabileceği tek malzeme ise içine gömülü olduğu topraktır.

"Göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün birbiri ardından gelişinde akıl sahipleri için elbette ibret verici deliller var"

o yumuşak dokuyu, deriyi tırnak gibi sert bir madde kaplamasaydı birşeyi tutarken parmaklar geriye doğru gidebilir ve tutulması istenen şey yeterince kavranamazdı.

Bir resme ve ressama, bir mimariye ve mimara, bir musikiye ve musikişinasa hayran kalıp; o rengi, o taşı, o sesi; o eli, o gözü, o dili... ?yaradana? kör, sağır, dilsiz kalmak... aman allahım! ne büyük gaflet...

tefekkür etmek ALLAHI bilmektir. Boş yaşamamak herşeyin bir yaradanı olduğunu düşünüp ona göre hareket etmektir.

?Bir saat tefekkür bazen bir sene ibadetten daha hayırlıdır?(Suyuti, Camiu?s-sağir, 2/127; Acluni, I/310) mealinde bir hadis vardır. Bu hadisi şöyle anlamak mümkündür:

İnsanın günahlarını tefekkür etmesi ve bunlara tövbe etmesi, taatlarını, ibadetlerini düşünüp bunlara da şükür etmesi lazımdır. Mahluklardaki ve kendi bedenindeki ince sanatları, düzenleri, birbirlerine olan bağlılıklarını tefekkür ederek de Allah-ü Teala?nın büyüklüğünü anlaması lazımdır. Aklı başında olan kimsenin tefekkür vazifesini hiç ihmal etmemesi lazımdır. Allah-ü Teala hiçbir şeyi batıl yani boş, faydasız yaratmamıştır. İnsanların anlayamadıkları, göremedikleri faydalar, anlayabildiklerinden kat kat daha çoktur. Tefekkür dört türlü olur demişlerdir. Allah-ü Teala?nın mahluklarındaki güzel sanatları, faydaları tefekkür etmek, O'na inanmağa ve sevmeye sebep olur. O'nun vad ettiği sevapları tefekkür etmek, ibadet yapmaya sebep olur. O'nun haber verdiği azabları tefekkür etmek, O'ndan korkmaya, kimseye kötülük yapmamaya sebeb olur. O'nun nimetlerine, ihsanlarına karşılık nefsine uyarak günah işlediğini, gaflet içinde yaşadığını tefekkür etmek, Allah'tan haya etmeye, utanmaya sebep olur. Allah-ü Teala yerlerde ve göklerde bulunan mahlukları düşünerek ibret alanları sever.

cevreye bakmaya gerek var mı ki insan vücudu mükemmel şekilde yaratılmıs... hersey simetrık... misal kadının legen kemigi hamileligin sonlarına genişliyor ve birbirinden ayrılıyor... ve daha nice örnekler...