arkadaşını aldat

Acıya katlan ve usandır onu kendinden... Acı çeker hal alsın acı..

alıntı olduğunu biliyorum daa.. tekrar gündeme taşıdığın için demiştim.. çok güzel diye

NE AÇLIĞI, NE SEFALETİ, NE SAAVAŞI, NEDE AŞKI ANLARSIN...

ve sonra. mutsuzluğumu haketmek için geri döndüm kilometrelerce yürüdüm..

özne, alıntı yazılar.. benim değil..

HEPSİ YALAN...

EVET GÜN GELİYOR BIKIYORUM SENDEN. AMA İSTANBULDAN BIKMAK GİBİ BİRŞEY BU:YÜZÜME VURUYOR YANLIZLIĞI... gel seninle kobra kobra konuşalım demiştim. gülmüştün...

bir terminal büfesi ol yüreğinle. ve açık tut gece gündüz demeden.

yerlere tükür

bunun gibi nice örnek verilebilir.

yeni bir deneme için eski sağlığıma

Tanrıya inanırsan inan... beni ilgilendirmez:AMA İNSANA İNANMA

bu bölüm nele r çağrıştırmıyorki insana güzeldi silüet

MİNARELERİ GİBİSİN. HER SEFER BAŞKA YOLDAN ÇIKILIR NİRVANAYA.

İnsan nekadar seyredebilir kendi belgeselini...

bir kötürümün yanından koşarak

nedenler tehlikeli.

işte ogün bugündür ÖLÜYÜM...

:Sonra dur ve tanımını yap.. aynada yüzüne tükür. keskin bir jilet al ve saçını kazı. kanatarak...

kısa süreli olsada uçmuştum

otuz yedisinde sakallı bir çocuk

İNSANLARIN HAYATLARI GİBİ İNTİHARLARIDA YAZILAMIYOR

Amip gibi bölünüyorlar çaresiz. ne bölündüklerinin farkındalar ne böldüklerini yanlızlıklarının.

söyliyememiş. anlayamasa da söyliyecektim işte. ÇÜNKİ O DİĞERLERİNDEN ÇOK DAHA FARKLI ANLIYAMIYORDU...

birde beni terketmeden az önce söyliyecektim ona:SELİMİYENİN

olduğun yerde kal. oldunmu bi bak. olmadan olmuş olduğunu sandığın sana zarar verir. etkilenmek olmayı geciktirir. oldu

Eşkıya?nın dağlarda olduğu zannedilir?Eşkıya içimizde?Her insanın içinde büyür eşkıya?

vardiyaya yetişmek için

kavuşmuştum...

Televizyonun elektromanyetik etkisinin sonucunda toz ve tüy parçacıkları ekranın üstüne yapışır. Bunda tesadüf ve olasılık yoktur. Başımıza gelen her iyi yada fena şey kendi yarattığımız manyetik alanın sonucudur. KİŞİDE EĞİTİMİN VE EĞİTİME DÖNÜK HER ARTININ BU MANYETİK ALANI BİR ŞEKİLDE ETKİLEDİĞİ NETTİR. Olasılık ve tesadüf dediğimiz anlık etkileşimler bir nedenselliğin sonucudur. İNSANLAR BELİRSİZLİĞİ SEVMEZLER ;TESADÜF ŞANS OLASILIK GİBİ YAFTALARLA BİR ŞEKİLDE BİLİNMEZLİĞİ MAGAZİNLEŞTİRİRLER...

iç cebinde şiir kitabı taşıdığı gerekçesiyle

ÇÜNKİ ÖYLE BİŞEY YOK... İNSANIN NE VARLIĞINA NEDE YOKLUĞUNA İNAN. ve bir insana benzer bişi gördüğünde şüphe kılavuzun olsun...

Kötülükle ilgilenme... iyilikten medet umma... ahlaklı insanlardan kendini koru.. ahlaksız insanların olmadığı yerlerde dolaş...

olsa olsa

Tanrının varlığını ispatlamak insanın varlığını ispatlamaktan daha kolaydır.

NEDE İNTİHAR ÖLÜMLE HALLOLUYORDU

Artık sıradan sayılabilecek üşümelerimden birini daha yaşarken çıkıverdi o cümle birden ağzımdan... sonra hemen yazdım... o yazdığım cümle beni tir tir titreten o yıkıntının

çakıldım çakıltaşlarına

bir tabancaya benziyorum. şarjöründe çocukluğumda başıma dökülen kurşunlar var. Ve şiiri vurduğumdan beri, kendi hapisanemde yatıyorum... bir tabancaya benziyorum kendi başıma çevrili. yanılıyormuyum... olabilir... değilmi ki zaten yanılmanın uğultusu biraz hayat...

Diyeceğim o ki...

gurbetle sılayı birbirine düğümle. bir gözün ağlarken varsın gülsün diğeri. senki banarsın altın suyuna, yıllardır bir zihnet gibi kendini. BIRAK LAĞIM KARIŞSIN BUNDAN SONRA KUYUNA. birazda pislikle sına erdemini.

kasiyer kıza asıl

Daha çocuktum oysa

BAKALIM NEYE BENZİYECEK OZAMAN KOKUN...

hiç kimseyi merak etme

Kişiliğinin sınırlarını aşıp, yıllarca emek verdiğin kişiliğini bir saatte yitirip, çırılçıplak ortada kalmadan korkudan vede yanlızlıktan ağustosun ortasında tir tir titremeden yapabilecek hiçbir şey OLMADIĞINA inanmadan

Kurtulmak için benliğini saran kaderden

Üstüne düşme hiçbirşeyin

mutluluk diyordu adam: her konuda tekrar düşecek kadar rahat olmak... düşmek an meselesiydi... kalkmak zaman... kalktıktan sonra hiç düşmemiş gibi yürümek var ya oda insanı insan yapan yalanlardan...

mutsuzluk hata.

bedenler ikram sonsuzluğa...

metinselliklerden

en kazı arasında yaşamla aramda olan son iplikti... ve ona tu-

bir ses eğer tedavülden kalkıp ölmeyi istiyorsan OZAMAN YAŞAMALISIN HEMDE BU ÇAĞDA... ADI HAYAT OLAN BATAKLIKTA...

bir anadan bir babadan oldukları kesin. ama insan takliti yapıyorlar. insan olmak için değil:YOK OLMAMAK İÇİN.

sevinebilecek kadar üzülmediyseniz bir sevinçle karşılaşmanız İMKANSIZDIR.

tunarak tekrar doğruldum... Kimi zaman yaşadığınız enkazın arasında, tanımını yaptığınız bir cümle tekrar döndürür sizi hayata:"MEVSİMLERDEN KIŞ AMA SEN GENEDE YAZ..."

kanlı çamaşır bohçasına çevirdiklerinde

HASRETE AÇLIĞA YOKLUĞA DOKUN;

işlediği en büyük insanlık suçu

ilkdenemem onyedisindeydi...

Neden kapanmış acaba gerçekten güzelmiş acaba başlıkta kavga falan mı çıkmıştı ki?

uçmamla ilgili sanıldı

yetmişdörgün sonra

Metin'den sevgilerle...

Mevsimlerden kış ama sen genede yaz... Alışık olmadığın iklimlerde uyan istersen her sabah, yada tedirginlikle gözlerini yummaya çalış her akşam... Yaşamak zorunda oluşunun nedenini bile bilmeden ezbere kalk, ezbere yat, ezbere sev... Kırılgan olduğunu hissettir;sana zarar vermemeleri için... içindeki öfkeye rağmen hiç belli etmeden, masumu oyna... Yani her ne yaparsan yap yaşamak adına... Ama tek bir şeyi atlama kendi adına:BİR KENDİN OLDUĞUNUN FARKINA VAR, KİMSE BİLMESEDE. VE HANGİ KIŞI YAŞARSAN HANGİ UZUNLUKTA YAŞARSAN YAŞA, NE OLURSUN YAZ... VE GÖRECEKSİNKİ HER SATIRDA KENDİNE BİR ADIM DAHA YAKLAŞACAKSIN...

Hiç şiiri olmayan bir şair ol.

NEKADAR İNTİHAR VARSA, O KADAR HİKAYE VARDI;

metinselliklerden..

metin artık METİNSEL OLDU...

Benim içimden azar azar aldılar çocukluğumu?. her parça koparışta kalanını saklamak için olur olmaz yetişkin kılıklarıyla dolaştım?ama çocukluk işte sırıtıverip ele verdi her zaman kendini; kızmaya, içimdeki çocuğu azarlamaya fırsat bulamadan uğradım hep saldırıya

yetim hakkı ye

ğun gün yandığın gündür... olmamaya çalış mümkünse:BU MUTLULUĞUN EN KESTİRME YOLUDUR...

gözaltında

bu başlık haksız yere kapanmış..

Gülme... ama güldürmeyi ihmal etme...

hesaplaş yüz yüze karşılıklı ölümle. vakitsiz seyret gelip gidenleri.

kafatasımda çok parçalı

YAŞAYAN BİR ÖLÜ...

bu bana yetiyordu...

Patronuna yalakalık yap

el ve ayaklarım da kırıklar

peki metin sormazlarmı adama bu takliti yapan bunca başlığı açıp insansı insansı dolaşanlar kim diye... vallahi adamım bilseydim yazmaz donardım kalakalırdım herhal... çünki hiçbir hayvan hiçbir böcek hiçbir bitki TENEZZÜL etmez İNSAN OLMAYA:...:...

bir bebe aspirini kadar değerin yoktur yani. ... ÇINI İSTEDİĞİN KADAR YIRT... İSTEDİĞİN BAŞLIKTA TOPLA HAYATINI:

Her sevincin otopsisini yaptığınızda derin hüzünlerin, uzun acıların ardından ansızın ortaya çıkan duygu patlamaları olduğunu göreceksiniz. Hayatta doğru düzgün sevilmemiş birinin biri tarafından sevilmesi onda SEVİNÇ yaratır.

şimdi bu taşıl noktadan geçmişe bakarken yalnızca:

Her insan eşkıya?dır birazda?umudu zerre kadar olsun varolanın yaşadığı yerdir kalabalık insan toplulukları?yada korkusunu umut zanneden insanların bileşimleri?

:::...:NE YAŞAMDI ÖDEŞİLEN

düşmek kalkmayı gerektirir çünki... ya kalkamassan...

geçmek olan bir adamın

Bir parça daha koparttılar ondan?sarsıntılarla isyanlarla geçti ömrüm benim;varoluşum çocukluğum elden gittikçe sessiz bir çığlıktı geriye kalan?DOĞA BOŞLUĞU SEVMEZ : ÇOCUKLUKTAN KALAN BOŞLUKLARIN YERİNİ BİR EŞKİYA ALIR...