O da çocuk safiyeti içerisinde:

?-Ey Ebu Bekr! Oğlun bir ayet işitti ve canını verdi. Sen ise bunca yıldır Kur?an okuyorsun, kılın bile kıpırdamıyor. Yoksa kalbin taş mı kesildi? diye hayıflanırdı.

?- Nefsine aşık olan, kibirli, kıskanç, aşağı ve hakir olur. Nefsin galib gelişinin kökünde arzu ve isteklere uymak vardır.?

?-Kamil mü?minin dört alameti vardır. Zikir halinde yaşar. Sükut halinde devamlı tefekkür eder. İbret nazarıyla bakar. Hayırlı ameller işler.?

Belh diyarından bir Allah dostu. Adı Muhammed bin Ömer, künyesi Ebu Bekir, lakabı Varrak?tır. Aslen Tirmizli olup, Belh?de yaşamıştır. Vefatı miladi 917 yılıdır.

?- Allah Teala ile kendi aranda doğruluğu, halkla kendi aranda ise yumuşaklığı sağla.?

Babası : ?-Nedir oğlum bu halin? dedi.

Ebu Bekir Verrak hazretleri zaman zaman oğlunun kabri başına gider, kendi kendine yanıp yakılır ve şöyle tazarru ve niyazda bulunurdu:

Yaşlı zat:

Ebu Bekir Verrak kuddise sırruh hazretlerinin talebelerinden biri, birgün hocasına:

caferim nerelerdesin sen :)

?-Efendim! Bize, hem insanlara hem de Allah?a yaklaştıran bir amel gösterebilir misiniz? diye sorar.

Onun hikmetli sözlerinden birkaçı şöyledir:

Güzel insanınların sohbetlerinden, eserlerinden ve yollarından ayrılmamak gerekir...

Halka sevdiren şey de insanlardan bir talebte bulunmamandır. İnsanlardan bir şey istemezsen onlara yakın olursun.

Ebu Bekir Verrak kuddise sirruh hazretleri selamı aldı.

Yaşlı zat, ayrılma vakti gelince Ebu Bekir Verrak kuddise sirruh hazretlerinden müsaade istedi ve şunları söyledi:

?Ömür boyu görmek istediğin Hızır benim! Bugün benimle sohbet ettin, ama bir cüz Kur?an okumaktan da mahrum kaldın!...? dedi. (Attar, s: 568-569)

?Benimle sohbet etmek ister misin? dedi.

Hikmet, işi sağlam yapmaktır. Hikmetin ilk işareti dile sahip olmak ve sükuttur; ihtiyaç olmadıkça konuşmamaktır.?

?- Evladım! Seni Allah?a yaklaştıran şey, ihtiyacını O?ndan istemendir. Allah?tan talebde bulun! Ona yakın olursun.

?-Babacığım! Bugün öğrendiğim ayet-i kerimenin dehşetinden bir türlü kurtulamıyorum? dedi.

?- Uzuvlarını nefsinin istekleriyle tatmin ederek memnun eden, kalbine pişmanlık ağacı dikmiş demektir.?

Ebu Bekir Verrak kuddise sırruh hazretleri muamelede ve edebde emsalsizdi. Bu yüzden kendisine?Müeddib-i evliya? denilmiştir.

Sanki tüm söylenenlerin sonu sukuta dayanıyor ya Mevlayı O'nun konuştuğundan konuş yada sus ki zararın az olsun deniliyor insanoğluna

Yani sadece Allah?tan isterseniz O?na yaklaşırsınız; insanlardan da hiçbir şey istemezseniz, onlara yakın olursunuz? diye cevap vermiştir

Ebu Bekir Verrak kuddise sirruh ömür boyu Hızır aleyhisselam?la görüşmeyi arzulardı.

Her gün ibret almak maksadıyla kabristana gider gelir, bu esnada da bir cüz Kur?an okurdu.

amin.

Bu ayet-i celilede mealen: ?Eğer nankörlük ederseniz çocukları ihtiyarlatacak bir günden nasıl sakınırsınız? (el-Müzzemmil, 73/ 17) buyurulmaktadır.

?- Alimler bozulunca din ortadan kalkar. Çünkü alimler dinin bağıdır. Bağ çürüyünce neyi bağlayabilir?

Rabbimizin bu ikazından dehşete kapılan çocuk hastalandı. O kıyamet gününün sıkıntıları gönlünü sardı ve bir süre sonra da öldü.

?- Şeytanın bir mü?mini yoldan çıkarma taktiği şudur: O, bir mü?mine ilk önce, ?Kafir ol!? diye vesvese verecek kadar budala değildir. İlk önce o mübahlara karşı hırslandırır. Mü?min, nefsinin helal isteklerine esir düşünce de günah işlemeğe teşvik eder. Sonra ona vesvese vererek küfre düşmesine çalışır.?

O da şu karşılığı verir:

Babası oğluna: ?- O hangi ayettir? diye sordu.

?İsterim!? deyince, beraber yola revan oldular. Yolda giderken, dinlenirken hep sohbet ettiler. Eve dönene kadar, yol boyunca, gidiş ve gelişlerinde sohbetleri devam etti.

Çocuk da hocasının öğrettiği ayet-i celileyi okudu.

Evladım! Seni Allah?a yaklaştıran şey, ihtiyacını O?ndan istemendir. Allah?tan talebde bulun! Ona yakın olursun.

Allahu teala razı olsun...

Verrak hazretleri:

O, ilim ve hikmet hazinesi idi. Hikmet ile nübüvvet arasında şöyle bir ilgi kurardı:

Bir gün, yine bu maksadla evinden çıkarken nur yüzlü bir ihtiyar kendisine selam verdi.

Rabbimiz cümlemizi ehl-i gafletten uzak durup Kur?an?la dost olan kullarından eylesin. Amin.

burdayım sayın doğu ve batı

?- Edeb, konuştuğun zaman dilini, yalnız kaldığın zaman kalbini, dışarıya çıktığın zaman gözünü, yediğin zaman boğazını, sofrada uzattığın zaman elini, yürüdüğün zaman ayağını muhafaza etmek ve bütün işlerinde vaktini korumaktır. Kim azalarını korumaz ve vaktini zayi ederse, onun uzuvları edebsizliğe gider. ?

Hızır?la sohbet etmenin neticesi bu olursa, diğer insanlarla, ehli gafletle sohbet etmenin neticesi nasıl olur acaba?

Alimler sadece Kuranı değil insanı da okuyor.. Ne kadar doğru sözler..

Rivayete göre Ebu Bekir Verrak?ın bir oğlu vardı. Büyüyünce onu mektebe gönderdi. Çocuk bir gün mektepten benzi soluk bir vaziyette ve tir tir titreyerek eve döndü.

?- İnsana nefsinin arzu ve istekleri galip olunca kalb kararır. Kalb kararınca, can sıkılır ve göğüs daralır. Can sıkılır ve göğüs daralınca huy bozulur. Huyu bozulan kimse insanlardan nefret eder. O nefret edince insanlar da ondan nefret eder. Onu kimse sevmez. Bu sefer insanlara düşman kesilir. İnsanları sevmeyen onlara eza ve cefa eder, hatta zulmetmeye başlar. Böyle bir davranışın sonu ise şeytanlıktır.?

?-Ehl-i hikmet peygamberlerin halefleridir. Nübüvvetten sonra hikmetten başka bir kapı kalmamıştır.

Yani sadece Allah?tan isterseniz O?na yaklaşırsınız; insanlardan da hiçbir şey istemezseniz, onlara yakın olursunuz? diye cevap vermiştir.