MECNUN: '' Be adam hadi ben Leyla'yı düşünürken dalgınlıkla seni görmedim önünden geçtim, Sen Mevla'yı düşünürken beni nasıl gördün?''

BİR BABANIN OGLUNA VASİYETİ

ibretlik olaylar..

- Şüphesiz çok memnun olurum.

- Beş bin olmasını?

- Dört bin olmasını istemez misin?

- Zengin olduğunu söylüyorsun ama, sen gerçekten züğürdün birisin. Sen, on bin değil, yüz bin altının olsa yine kanaat etmez, fazlasını istersin. Kanaati olmayan insan zengin sayılmaz. Gerçekten zengin olsaydın yardımını kabul edecektim.

Definden sonra, oğlu babasının bıraktığı mektubu okumaya başladı:

Mecnun gene bir gün avare avare dolaşırken namaz kılan birinin önünden geçer.

'Bu gece de anneme sen hizmet et, ben ibadet edeyim, dedi.

İmam; ?Olmaz, dinimize göre ölü, kefenden başka bir şeyle gömülemez.? diyerek kesin konuştu. Çocuk ne kadar ısrar ettiyse de bir türlü fayda vermedi.

Zaman geldi ve adam vefat etti. Kefeni sarılacağı zaman, oğlu babasının vasiyetini arz ederek, oradakilere; ?Babamın, ayağının tekine eski bir çorap giydirmeliyiz.? dedi.

''Evet, senin yaptığın ibadetlere bizim hiç ihtiyacımız yok. Fakat, kardeşinin annene yaptığı hizmetlere annenin ihtiyacı vardı, karşılığını verdi

'Ben Allah Teala'ya ibadet ediyorum. Kardeşim ise anneme hizmet ediyor. Fakat beni onun yaptığı amel yüzünden bağışlıyorsunuz, dedi. Ses ona:

Yardımını gerçekten zenginsen kabul ederim, dedi. Adam gerçekten zengin olduğunu, bir şeye ihtiyacı bulunmadığını söyledi. Büyük veli sordu:

Allah razı olsun..

- On bin altının olsa çok sevinirsin değil mi?

ANNENİN HİZMETE İHTİYACI VAR

ADAM: '' Ey Mecnun namaz kılıyorum beni görmüyor musun neden önümden geçiyorsun'' demiş.

- Ne kadar altının var?

Adamın biri oğluna dönerek; ?Senden iki isteğim var, birincisi, öldüğüm zaman ayağımın birine eski bir çorap giydirmeyi ihmal etme! İkincisi ise şu ağzı kapalı mektubu beni defnedinceye kadar açma, defnettikten sonra aç oku!? diyerek vasiyetini açıkladı.

'Kardeşi kabul etti. İbadet ederken secdede uyuya kaldı ve o anda bir rüya gördü. Rüyasında bir ses ona:

Varlığımızın yegane sebebi Allah-ü Teala?ya kulluk görevlerimizi yerine getirmeli, aldığımız her nefes için bile şükretmeliyiz. Bir baba vasiyeti ki, bizi en derin düşüncelere saldı.

'İki kardeş vardı. Bu iki kardeşin hizmete muhtaç bir anneleri vardı. Her gece kardeşlerden biri annenin hizmeti ile meşgul olur, diğeri Allah Teala'ya ibadet ederdi. Bir akşam, Allah Teala'ya ibadet kardeş, yaptığı ibadetten, duyduğu hazdan dolayı kardeşine:

Ebu'l-Haseni'l-Harkani hazretleri şöyle anlatır:

- Üç bin altınım var.

Çoğu zaman şu dünya hayatına öyle bir dalıyoruz ki, sürekli bir hırsla yaşıyoruz. Aman daha iyi iş, daha iyi araba, daha iyi ev derken, bir ömrü boşa heba ediyoruz. Evet, yaşamın gerekliliklerini yerine getirmeliyiz ama bu dünyada neden olduğumuzu da unutmamalıyız.

- İsterim

Varlıklı bir kişi İbrahim Edhem?e yardım etmek istedi. İbrahim Edhem:

'Kardeşini affettik, seni de onun hatırı için bağışladık, deyince genç:

?Oğlum! Görüyorsun ya, o kadar malım mülküm olduğu halde, bir eski çorabı bile beraber yanımda götüremedim. Elbette bir gün, sen de benim gibi öleceksin. Sana da birkaç metre kefenden başka bir şey vermeyecekler. Sana bıraktığım malı, iyi harca, sarf edeceğin yerleri iyi seç. Beş vakit namazını ve diğer ibadetlerini sakın aksatma, dinimizin bildirildiği şekliyle tam yap. Çünkü senin kabre götüreceğin amelinden başka bir şey değildir?

kıldığımız namazlar okadar işte. aklımızda neler geçiyor neler...

- Elbette isterim.