cıkmaz sokaklarda bulduğum.. üç kurus değmeyen kelimelrim.

ben ezildikçe sen asilleşiyorsun. bir elinde kanatların can cırpıyorsun.

kelimelerim raksederde ben oturur ağlarım..

nasıl farketmemişim..

ve sonra hummalı bir kargaşa

Yasalarını senin koyduğun bu aşkın başı, sonu ihanet.

Dili sevmekle ıslanan tüm fiilleri terket! Çünkü aşkta ihanet sevgisizliğe müebbet!

ve sen umarsız salınmaktasın hayalimin dehlizlerinde.

bir roman havasının kıvraklığında ki hüznü duyarım.

Unutma yar! Sevdası büyük olanın efkarı, aklından alır intikamı.

AYNEN ÖYLE REPLİK, KİŞİ İHANETE UĞRADIĞINI ANLADIKÇA BİR NOKTADAN SONRA TARAF BERTARAF OLMAYA BAŞLAR...

ZAT KELİMELER BAZEN KİFAYETSİZ KALIR İHANET KARŞISINDA OYUN KARŞISINDA. KELİMELER SAVAŞMAK İSTER DE BUNA KİŞİNİN GÜCÜ YOKTUR

toz duman

Bu öyküde gündüzlerden çoktu gece. Hesaba kalkılsa elde birikirdi gece. Hesaba girişilse yok olurdu az bir gündüzde. Belki de gece, bu aşkın yaşanma anıydı. Ve belki de gece, aşkın yaşanma şekliydi.

REPLİK, HOŞ YAZMIŞSIN.

ortalık

BAK ŞİMDİ AKLIMA GELDİ HÜZÜNLENDİM YİNE

sen üzerime geldikçe ben kacıyorum.. ben kaçtıkça sen aslına rücu ediyorsun...

bu kadar sarkma demiştim sana hayallerimden bak gördünmü düştün :)

kanat roket neyi varsa kusanıyor sanırm.