Veliler şimdiden, 3-6 yaşına giren çocuklarına iyi bir gelecek hazırlamak için, okul ve öğretmen arayışına girdiler. Okulların durumunu araştırıyorlar.

şimdi bu hikayeden ne anlamalıyım?

İnsanlar doğar, yaşar ve ölürler. Hayvanlar da öyle, bitkiler de öyledir.

neyini ibret alacağız anlamadım ben

Senin dolu dolu cümleler kurmanı bekliyoruz, Ya Seydi?

Kızcağız 6 yaşına gelince ilkokula başlatıldı. Ancak bir kaç hafta sonra, öğretmenleri ve okul idaresi onu 3 ncü sınıfa nakletti.. Böylece ilkokula 3 ncü sınıftan başlamış oldu.

yada övünmek...

anlasan kurcam

ya dövülmek,

benim ki sadece kalem/klavye karalamasıdır...

Yaşamda başarılar da vardır, başarısızlıklar da vardır... Bizler, başarıları, başarılıları örnek alalım.

Başlık konusu guzel de

İbret alınsın diyedir.

belki de her birimiz için birer gedik.

Bu çocuk, henüz iki yaşına geldiğinde alfabeyi öğrendi. Harfleri ve heceleri, rakamları öğrendi. Ve konuşmaya başladı. Dört yaşına geldiğinde matematikteki dört işlemi kavradı. Dünya haritasındaki ülkeleri saymaya başladı. Haritada bulmaca çözer gibi, dağları ve denizleri, nehir ve gölleri öğrenmişti.

İlköğretimden sonra Ankara Fen Lisesini kazanan kızcağız, 14 yaşında Ankara Fen Lisesini bitirdi. Yanlış okumadınız ha, tam 14 yaşında Ankara Fen Lisesini bitirerek, 14 yaşında Hacettepe İngilizce Tıp Fakültesine girdi.. Bu okul 7 senelik olduğu halde, anılan genç kız 5 senede bitirerek 19 yaşında Doktor oldu.. Evet, 19 yaşında bir Doktor.. TUS'u da kazanarak aynı yerde Uzmanlık eğitimi almaya başladı ve 5 senelik bu bölümü de 4 senede tamamlayarak 23 yaşında Uzman Doktor oldu. Bu çok değerli Uzman Doktor beni de tedavi edenlerdendi.. Şu anda ise Doçent Doktordur.

Her ikisi de Fizik öğretmeni olan anne ve baba, kızlarının erken öğrenmesini engellemek için, evdeki kitapları ve ansiklopediler, radyo ve televizyonu elden çıkardılar. İnterneti kaldırdılar, bilgisayarı da!..

dövmek/dövülmek kadar,

ibretlik hikaye insani zaaflar, iyilik, kötülük, başarısızlık, mücadele, azim vb unsurlar içerir

Her şeyin başında sağlık var.. Sağlıklı olmadıkça hiç bir şey olmaz, yapılamaz. Ayakta kalmak şart oluyor. Ayakta kalmak önemlidir!..

Beş yaşına geldiğinde, kızın üstün zekalı olduğunu düşünen anne ve baba, onu Ankara'daki Gazi Üniversitesine götürerek IQ' sünü ölçtürdü. Yanılmamışlardı. Kız, üstün zekalıydı.. Hayatı ve dünyayı çok erkenden öğrenmeye başlamıştı.. Yaşından ve emsallerinden çok, çok ilerideydi.

Çocuk, 5 yaşına geldiğinde çarpım cetvelini de ezberlemişti.

Bir toplumu iyi insanlar yüceltirken, kötü insanlar o ülkeyi batırır.

Başarılı insanların başarıları, sanki bize aitmiş gibi sevinmeliyiz. Onlarla gurur duymalıyız!.. Selam!

Doğarken ağlıyoruz, bebekken de ağlıyoruz, kaybederken de, yaşarken de? Niye ki? Hayatın çok acı olduğunu bildiğimizden mi, bilmediğimizden mi?.. Hep, çok çetin sınavlarla uğraşıp duruyoruz.

Sınav dediğimiz şey, doğumdan itibaren başlıyor ve ömür boyu devam ediyor. Ölümden sonra da sınav var. Yargılanıyoruz.

Bir bebek doğdu. Kız olarak hayata ağlayarak girdi.. Annesi ve babası, bir lisede Fizik öğretmeniydi.

İster okuyalım, isterse çalışalım.. Her gün sınavlardan geçiyoruz.

Ömür denilen,

ve her ikisi de bazen kendimizin bazen de elin elinde/dilindedir...

Doğum giriş, ölüm de çıkış gibi değil mi?

Her gün izlediğimiz haberlerde nice acı haberler alıyoruz. İçimiz yanıyor. Bu da hayatın acı yönüdür.

Evde, çocuğun erken öğrenmesini sağlayan ne varsa, hepsini ortadan kaldırdılar.

Uzayda da var bir kara delik.

Evlilik de bir sınavdır. Orada da sınavlardan geçeriz.. Her konuda sınavlardan geçeriz.. Öldükten sonra dahi, sınavlar devam eder!.. Yargılanırız.

Not: Yaşam/ömür elbette yazdığım kelimelerin ötesinde sayılır,

Üniversite onu anne ve babadan istedi. Hayat boyu öğrenimini üstleneceklerdi. Ancak, kızın anne ve babası bunu kabul etmedi. "Çocuğumuz, emsalleriyle birlikte ve onlara paralel büyüsün,," dediler.

bu kız Allah'ın verdiği, hiçbir şey tarafından alt edilemeyecek bir lütfa sahip

hayat içinde iki şey vardır,

İçi boş cumleler kuruyosun

övmek/övülmek..

Anne ve baba, "çocuğumuz, çocukluğunu yaşayarak büyüsün,," demişlerdi.

burada ibretlik bir hikaye yok

Ama hayatın içinde mutluluklar da var... Sevinçler de var!.. Başarılar da var!.. Kazançlar da var. Ya kaybettiklerimiz?.. Elbette onlar da var.

sadece fizikçi anne ve babalar mı çocuk yapsın sonucunu çıkarıyoruz şimdi?

Hayatta övünülecek olaylar da vardır.