Sevmeyen fedakar davranamaz zaten.

60 lı 70 li yıllarda kaldı sineye çeken kadın modeli, kadın çalışıyorsa parası varsa evinin geçimini sağlıyorsa, onca yıl sabretmişse ve hala eş adayı bir adım öne ilerlememişse, kadın en nihayetinde sado-mazoşist bir ilşkiye rest çekiyor, sevgi -saygı karşılıklıdır, kimse dört dörtlük değil ama sevgini bariz belli edemedikten sonra beni anlamaya çalış falan beli bir saatten sonra asla kayda değer olmuyor... ayrılan kadınlar daha mutlu mesut oluyor erkek tamamen karmaşık bir ruh halinde yaşıyor

Ama hiçbir zaman birinin sevgisine ihtiyaç duyulmamalı.

kimse kimseyi yaptıklarından dolayı kınamasın, ayetlerde yazıyor nokta kadar kınadığın dalga geçtiğin şeyi yaşamadan öteki dünyaya gitmeyeceksin... Allah insanları bir imtihandan geçiriyor kaliteli bir ortamdan gelirsin layığına düşmezsin, sabır gösterirsin, Allah insanları insanlarla terbiyelendiriyor diyorum sabreden mukafata erer, belli vakitten sonra rabbim yardım eder sabredeni layığına verir diğeride kaybettiği ile kalır :/

Ne sevmeden yaşanılır ne de sevilmeden.

sevgi değil maddi açıdan sen arba dediğin için dedim bir daha oku

günaydın arkaşım, iyiyim seni gördüm daha iyi oldum. Sen de iyisindir umarım. Bir kadının sevemediği bir erkeğe onca yıl tahammül etmesi çok ilginç geliyor. Ben bir saat bile dayanamazdım :)

bir arkadaşım vardı bölümden başlığınıza uyan özelliklere sahipti, bizlere karşı çok bencildi, sanki hayat onun etrafındaydı bizde gezegenleri olarak ona hizmet etmek zorundaymışız gibiydi, ne özür diler ne umursar falan... ünüversite bitti asla kimselerle çıkmadı sonra biriyle evlendi, bizlere yaptığı gibi eşinide idare edememiş adamın feci dayak olayından sonra adam evi terketti, o seneler önce bizlerin anlattığı duygusal şeyleri öylesine dinliyormuş gibi yapan bu arkadaşım şimdi bizlerin ne demek istediğini birebir yaşıyor ve şuan tek görüşen benim, telefonda ağlar hala hep kendinden bahseder eşinin onu anlamadığından oysa tablo ortada arkadaşım aşırı bencildi eşini idare edememesi belliydi yani, adam evi terkederken bir tesbihin eksik demiş sadece bu laf zoruna gitmiş, dayak yemiş zoruna gitmemiş, ben bayanım bana nasıl bunu diyebildi diyor...

bazı görmemişlikten de ne oldum delisi olup görgüsüzlerde var neyse laf uzar görmüş geçirmişle sonradan görmüşlerin hali tavrı her türlü ilşkilerinede yansıyor adam paraya önem veriyor kadın ota çiçeğe, muhabbete...

sevginin sonradan görmüşlüğü olmaz.

maalesef bu sekılde yetısen insanlar kendıne guvenı eksik ve güvensiz halde yetişiyor... birazda hırçın olabilıirler...

Sevgi ilişkilerdeki diğer bütün duyguları besleyen can damarı. Saygı, sadakat, düşünce, sorumluluk, ince fikirlilik, empati vs vs. Eğer birey hayatının bir noktasında bunun eksikliğini hissetmişse bu kişinin ilerde topluma sağlıklı uyum sağlaması, etrafına sevgi dolu yaklaşması imkansız gibi bir durum oluyor. İlişkilerde sadece bir kişinin vericiliği üzerine kurulmadığı için son karanlık ve derin bir yalnızlık oluyor.

Yaşayamadıkları çocukluğunu çocukları ile birlikte yaşıyorlar.

O yüzden biri sevmiyorsa terkeder...

aile sevgisi çok önemli anne baba evlada değerli olduğunu hissettirerek büyütürse kişi başkalarınıda sevip saymayı bilir, aile sevgisinden yoksun hep aşağılanmış itilmiş bir birey bastırılmışlığı çevreinede yansıtır o yüzden çok zor diyorum, kuş gördüğü yuvayı yapar, davul dengi dengine... çok nadirdir kendini böyle ortamdan çekip geliştiren yani anne babayı örnek almadan kendi evladına ya da çevrsine annesinin ya da babasının göstermediği sevgiyi vermekte zorluk çekmeyen...

ayetlerde yazıyor kimseyi kınamam vardır bir bildiği derim demek ki başkalarında olmayan tek nadir bir özelliğe sahiptir SADAKAT gibi, sadece bu özelliğinden ya da özünde gerçekten çok iyi bir insan olduğunu bildiğinden bir insan bir insana hoşgörüyle katlanabilir... eğer dayak yoksa, kısıtlama yoksa sadece sevgisini yeterince gösteremiyor diyede birine çok da yüklenmek merhametsizlik olur... annesi babsı tarafından dövülerek büyütülmüş mesleği olarak da hep ezilmeye mahkum işi psikopatlığa vurmuş çok kişi var, böyleleri hayatta karşısına çıkan sadece onu tek anlayan bir kişiyle asla ayrılığı istemiyor, aileden gelen sevgisizliğinden dolayı karşı tarafa beni anla demek istiyor seni delicesine seviyorum ama senn istediğin şekilde gösteremiyorum, beni terkedersen intihar ederim diyebilecek kadar yürekten sever, bağlıdırda ama gel gör ki asla huyundan vazgeçmez, böylesini idare edebilmek sanat işidir, ama en nihayetinde idare eden kişide yorulur böylesinide birgün terkeder gider...

Karşılıklı olmayan sevgi sakat bir ilişkiyi doğurur. Hep bir taraf verirse paylaşmak diye birşey kalmıyor.

Sevgi olmadan ilişkiler sürdürülebilir mi?

Hayatında anne baba sevgisi görmemiş, sevmeyi hissetmemiş, yaşamamış ya da sevgiden korkan birinden sevgi beklemek ne kadar doğru?

Lakin seviyorsan birini o zaman o da sevmeli seni.

İnsan her durumda büyür. Bir yerlere gelir. Ama sevgi ile büyüyen etrafına sevgi dağıtır. Allah kimseyi sevgisiz bırakmasın.

aile içinde hep sevgi görmüş, önemsenmiş çocuklar; etraflarınada sevgi dağıtır, kendine güvenleri vardır ve insan ilişkileri daha sağlıklı olur. sevgisiz büyümüş, hep aşağılanmış, ilgisiz kalmış çocuklarda özgüven eksikliği olur. dolayısıyla bu insanlar daha bencil olup, benmerkezci olmaya çalışırlar, özgüven eksiklikleri doruklarda olur, herşeyi başkalarından bekleyip, kabahati kendilerinde değilde hep başkasına yüklerler.. suçlu olan hep başkalarıdır.. misal; evliliğinde sorun varsa, kendisinde değil eşindedir sorun.. işyerinde sıkıntısı varsa;kesinlikle patron kötüdür.. tam bir zincirleme.. birşeyin eksikliği, başka şeylerinde yokluğunu getiriyor.. sevgisizlikten başlıyorsun, onun eksikliği bir çok noksanlık getiriyor.. herşey çocuklukta.. iyi birer ebeveyn olmalıyız..

hep hayatta seven sevilen olmak ayrı bir güzellik. Hepimiz bu güzellliği yaşayalım.

ama bu yönde eksikligi tamamlayacak bır sevgı ıle tamamlanabılır dıye dusunuyorum...

Fedakarlıklar sevgimiz nispetinde yapılır.

herkesin çocukluğuna inemeyiz sevgiyi hak ediyorsan evren sana sevecek ve sevilicek birini gönderir

Bu şartlarda büyüyen insanlar sevginin değerini daha iyi anlıyor bence. Ailenin değerini daha iyi biliyorlar.

bana göre anne babasından sevgi görmemiş bir insanın herkesten daha fazla sevgiye ihtiyacı vardır. ona sevgi gösteren birini bulduğunda da eminim kaybetmek istemez oda sever ve bağlanır. ancak sevgisini göstermeyi beceremeyebilir. çünkü ailesinden görmediği için sevgi nasıl gösterilir bilmiyordur.

günaydın sayın agnostik arkadaşım nasılsınız...

son yazılana katılıyorum, erkek annesinden babsından sevgi saygı görmemişse evlendiği eşine canı gönülden bağlanıyor, ama birşeyler hep eksik bir birlikteliktede bir kadın ne kadar evliliğini sürdürebilir o da bir soru?

Ben bunu şöyle anlatırım. 18 yaşında kendi arabasına sahip olan bir çocuğu düşünün 30 yaşında ailesinin ona aldığı bir arabaya ne kadar bakar. Ama 30 yaşında kadar hiç arabası olmamış ailesinin de yok kendisinin çektiği kredi ile borçlanarak araba sahibi 2 el bile olsa o araba ya gözü gibi bakar toz konsun istemez üzerine. Daha önce sahip olamamıştır. Ailesinde görmemiştir. Kıymetlisidir onun.

laf olsun diye