Ve o dalgalı muharebe meydanı ise, şu fırtınalı dünya yüzüdür ki; durmuyor, dönüyor, bozuluyor ve her insanın aklına şu fikri veriyor: "Madem herşey elimizden çıkacak, fani olup kaybolacak. Acaba bakiye tebdil edip ibka etmek çaresi yok mu?" deyip, düşünürken birden semavi Sada-yi Kur'an işitiliyor. Der: "Evet var. Hem, beş mertebe karlı bir Surette güzel ve rahat bir çaresi var."

hayat en çok acıya dair, gerisinde de az biraz sevinç, az biraz kahkaha, az biraz ayrılık...

Hem de bana satmak ise, bana asker olup benim namımla tasarruf etmek demektir. Adi bir esir ve başı bozuğa bedel, ali bir padişahın has, serbest bir yaver-i askeri olursunuz.

bu senin konu şeye benzemiş hu hu komşu komşu oğlun geldi mi -geldi-ne getir-inci-boncuk-kime kime-sana bana-başka kime-kara kediye -kara kedi nerde... falan filan >:))

İşte ey akıl, dikkat et! Meş'um bir alet nerede... Kainat anahtarı nerede... Ey göz, güzel bak! Adi bir kavvad nerede... Kütüphane-i ilahinin mütefennin bir nazırı nerede... Ve ey dil, iyi tad! Bir tavla kapıcısı ve bir fabrika yasakçısı nerede... Hazine-i hassa-yi Rahmet nazırı nerede...

BİR SONRAKİ GÖNDERECEĞİM YAZIYI SABIRLA OKUMANIZI İSTİYORUM ÇOK ÖNEMLİ...

-Yok! Padişah kimdir? Ben mülkümü satmam, keyfimi bozmam...

MUHASABE YAPALIM KENDİ KENDİMİZE...

-Baş üstüne, ben mal-iftihar satarım. Hem, bin teşekkür ederim.

SUAL: Nedir?

O KADAR YAZILARDAN BU ÖZETİ Mİ ÇIKARDIN

NEREDEN GELDİĞİNİN...

BEŞİNCİ KAR: Bütün o aza ve aletlerin ibadeti ve tesbihatı ve o yüksek ücretleri, en muhtaç olduğun bir zamanda, Cennet yemişleri Suretinde sana verileceğine; ehl-i zevk ve keşif ve ehl-i ihtisas ve müşahede ittifak etmişler.

hayatım kalbimin sesine dair, o ne demişse hep haklı çıkmıştır çok nadir mantığımı devreye sokarım, bu yüzdende hep mutlu olmuşumdur!!!

Bir zaman bir padişah, raiyetinden iki adama, her birisine emaneten birer çiftlik verir ki; içinde fabrika, makine, at, silah gibi her şey var. Fakat fırtınalı bir muharebe zamanı olduğundan, hiçbir şey kararında kalmaz. Ya mahvolur veya tebeddül eder gider. Padişah, o iki nefere kemal-i merhametinden bir Yaver-i ekremini gönderdi. Gayet merhametkar bir ferman ile onlara diyordu: Elinizde olan emanetimi bana satınız. Ta, sizin için muhafaza edeyim, beyhude zayi olmasın. Hem, muharebe bittikten sonra size daha güzel bir Surette iade edeceğim. Hem, guya o emanet malınızdır; pek büyük bir fiat size vereceğim. Hem, o makine ve fabrikadaki aletler, benim namımla ve benim tezgahımda işlettirilecek. Hem fiatı, hem ücretleri, birden bine yükselecek. Bütün o karı size vereceğim. Hem de siz, aciz ve fakirsiniz. O koca işlerin masarifaatını tedarik edemezsiniz. Bütün masarifatı ve levazımatı, ben deruhde ederim. Bütün varidatı ve menfaatı size vereceğim. Hem de terhisat zamanına kadar elinizde bırakacağım. İşte beş mertebe kar içinde kar... Eğer bana satmazsanız, zaten görüyorsunuz ki, hiç kimse elindekini muhafaza edemiyor. Herkes gibi elinizden çıkacaktır. Hem beyhude gidecek, hem o yüksek fiattan mahrum kalacaksınız. Hem o nazik, kıymetdar aletler, mizanlar, istimal edilecek şahane madenler ve işler bulmadığından; bütün bütün kıymetten düşecekler. Hem idare ve muhafaza zahmeti ve külfeti başınıza kalacak. Hem emanette hıyanet cezasını göreceksiniz. İşte beş derece hasaret içinde hasaret...

Nefis ve malını Cenab-ı Hakk'a satmak ve ona abd olmak ve asker olmak; ne kadar karlı bir ticaret, ne kadar şerefli bir rütbe olduğunu anlamak istersen, şu temsili hikayeciği dinle:

İşte ey nefs-i pürheves! Şu misalin dürbünü ile hakikatın yüzüne bak. Amma o padişah ise, ezel-ebed Sultanı olan Rabbin, Halıkındır. Ve o çiftlikler, makineler, aletler, mizanlar ise, senin daire-i hayatın içindeki mamelekin ve o mamelekin içindeki cisim, ruh ve kalbin ve onlar içindeki göz ve dil, akıl ve hayal gibi zahiri ve batıri hasselerindir. Ve o Yaver-i Ekrem ise, Resul-i Kerim'dir. Ve o Ferman-ı ahkem ise, Kur'an-ı Hakim'dir ki, bahsinde bulunduğumuz ticaret-i azimeyi, şu ayetle ilan ediyor:

İşte bu beş mertebe karlı ticareti yapmazsan, şu karlardan mahrumiyetten başka, beş derece hasaret içinde hasarete düşeceksin.

BEŞİNCİ HASARET: Hayat-ı ebediyye esasatını ve Saadet-i uhreviye levazımatını tedarik etmek için verilen akıl, kalb, göz ve dil gibi güzel Hediye-i Rahmaniyeyi, Cehennem kapılarını sana açacak çirkin bir Surete çevirmektir. Şimdi satmağa bakacağız. Acaba o kadar ağır bir şey midir ki, çokları satmaktan kaçıyorlar. Yok, kat'a ve asla! Hiç öyle ağırlığı yoktur. Zira helal dairesi geniştir, keyfe kafi gelir. Harama girmeye hiç lüzum yoktur. Feraiz-i ilahiyye ise hafiftir, azdır. Allah'a abd ve asker olmak, öyle lezzetli bir şereftir ki, tarif edilmez. Vazife ise: Yalnız bir asker gibi Allah namına işlemeli, başlamalı. Ve Allah hesabıyla vermeli ve almalı. Ve izni ve kanunu dairesinde hareket etmeli, sükunet bulmalı. Kusur etse, istiğfar etmeli. Ya Rab! Kusurumuzu afvet, bizi kendine kul kabul et, emanetini kabz etmek zamanına kadar bizi emanette emin kıl. Amin demeli ve ona yalvarmalı...

KİM OLDUĞUNUN...

ÜÇÜNCÜ KAR: Her a'za ve hasselerin kıymeti, birden bine çıkar. Mesela: Akıl bir alettir. Eğer Cenab-ı Hakk'a satmayıp belki nefis hesabına çalıştırsan, öyle meş'um ve müz'iç ve muacciz bir alet olur ki; geçmiş zamanın alam-ı hazinanesini ve gelecek zamanın ehval-i muhavvifanesini senin bu biçare başına yükletecek, yümünsüz ve muzır bir alet derekesine iner. İşte bunun içindir ki: Fasık adam, aklın iz'ac ve tacizden kurtulmak için, galiben ya sarhoşluğa veya eğlenceye kaçar. Eğer Malik-i Hakiki'sine satılsa ve onun hesabına çalıştırsan; akıl, öyle tılsımlı bir anahtar olur ki: Şu kainatta olan nihayetsiz rahmet hazinelerini ve hikmet definelerini açar. Ve bununla sahibini, Saadet-i ebediyeye müheyya eden bir Mürşid-i Rabbani derecesine çıkar. Mesela: Göz bir hassedir ki, ruh bu alemi o pencere ile seyreder. Eğer Cenab-ı Hakk'a satmayıp belki nefis hesabına çalıştırsan; geçici, devamsız Bazı güzellikleri, manzaraları seyr ile şehvet ve heves-i nefsaniyeye bir kavvad derekesinde bir hizmetkar olur. Eğer gözü, gözün Sani-i Basir'ine satsan ve onun hesabına ve izni dairesinde çalıştırsan; o zaman şu göz, şu kitab-ı kebir-i kainatın bir Mütalaacısı ve şu alemdeki Mu'cizat-ı san'at-ı rabbaniyenin bir seyircisi ve şu Küre-i arz bahçesindeki rahmet çiçeklerinin mübarek bir arısı derecesine çıkar. Mesela: Dildeki kuvve-i zaikayı, Fatır-ı Hakim'ine satmazsan, belki nefis hesabına, mide namına çalıştırsan; o vakit midenin tavlasına ve fabrikasına bir kapıcı derekesine iner, sukut eder. Eğer Rezzak-ı Kerim'e satsan; o zaman dildeki kuvve-i zaika, Rahmet-i İlahiye hazinelerinin bir nazır-i mahiri ve Kudret-i Samedaniyye matbahlarının bir müfettiş-i şakiri rütbesine çıkar.

öööyle gider

İKİNCİ KAR: Cennet gibi bir fiat veriliyor.

BİRİNCİ KAR: Fani mal, beka bulur. Çünki Kayyum-u Baki olan Zat-ı Zülcelal'e verilen ve onun yolunda sarfedilen şu ömr-i zail, bakiye İnkılap eder, baki meyveler verir. O vakit ömür dakikaları, adeta tohumlar, çekirdekler hükmünde zahiren fena bulur, çürür. Fakat Alem-i bekada, saadet çiçekleri açarlar ve sünbüllenirler. Ve Alem-i berzah'ta ziyadar, munis birer manzara olurlar.

konunun kırmızı başlığından bahsettim ben muhteviyatı değil okumadım karnım çok ağrıyooo yaaa niye ki :)

Ve daha bunlar gibi başka aletleri ve azaları kıyas etsen anlarsın ki: Hakikaten mü'min Cennet'e layık ve kafir Cehennem'e muvafık bir mahiyet kesbeder. Ve onların herbiri, öyle bir kıymet almalarının sebebi: Mü'min, imanıyla Halıkının emanetini, onun namına ve izni dairesinde istimal etmesidir. Ve kafir, hıyanet edip nesf-i emmare hesabına çalıştırmasıdır.

PADOLYA-SANA İÇİMDEN SADECE YAZIK DEMEK GELİYOR!

DÖRDÜNCÜ HASARET: Acz ve fakrın ile beraber, o pek ağır hayat yükünü, zaif beline yükleyip zeval ve firak sillesi altında daim vaveyla edeceksin.

Diğeri mağrur, nefsi firavunlaşmış, hodbin, ayyaş, güya ebedi o çiftlikte kalacak gibi, dünya zelzelelerinden dağdağalarından haberi yok. Dedi:

İKİNCİ HASARET: Emanette hıyanet cezasını çekeceksin. Çünki en kıymetdar aletleri, en kıymetsiz şeylerde sarfedip nefsine zulmettin.

karakedi nerde mi? ya bu kadar tesadüf olabilir padolya

ÇIKARACAĞIN SONUÇ BU OLMAMALIYDI :)

güncel

GÜNCEL

Biraz zaman sonra birinci adam öyle bir mertebeye çıktı ki, herkes haline gıbta ederdi. Padişahın lütfuna mazhar olmuş, has sarayında saadetle yaşıyor. Diğeri, öyle bir hale giriftar olmuş ki: Hem herkes ona acıyor, hem de "müstehak!" diyor. Çünki hatasının neticesi olarak hem saadeti ve mülkü gitmiş, hem ceza ve azab çekiyor.

burdayım :))

ÜÇÜNCÜ HASARET: Bütün o kıymetdar cihazat-ı insaniyeyi, hayvanlıktan çok aşağı bir derekeye düşürüp hikmet-i ilahiyeye iftira ve zulmettin.

BİRİNCİ HASARET: O kadar sevdiğin mal ve evlad ve perestiş ettiğin nefis ve heva ve meftun olduğun gençlik ve hayat zayi olup kaybolacak, senin elinden çıkacaklar. Fakat günahlarını, elemlerini sana bırakıp boynuna yükletecekler.

HAYATIMIZ NEYE DAİR...

NEREYE GİDECEĞİNİN FARKINDA OLMAYAN İNSANLAR GELİP BURADA KAFAMIZI KARIŞTIRMAYA ÇALIŞIYOR VE ŞEYTANIN AVUKATLIĞINI YAPIYOR.

YapaLım;)

Onlar, şu iltifatı ve fermanı dinledikten sonra, o iki adamdan aklı başında olanı dedi:

ELCEVAP: Emaneti, sahib-i hakikisine satmak.. İşte o satışta, beş derece kar içinde kar var.

DÖRDÜNCÜ KAR: İnsan zaiftir, belaları çok. Fakirdir, ihtiyacı pek ziyade. Acizdir, hayat yükü pek ağır. Eğer Kadir-i Zülcelal'e dayanıp tevekkül etmezse ve itimad edip teslim olmazsa, vicdanı daim azab içinde kalır. Semeresiz meşakkatler, elemler, teessüfler onu boğar. Ya sarhoş veya canavar eder.

BİLENLER BİLİR, BİLMEYENLER LÜTFEN ANLAYARAK OKUYUN...