ezip kar topu gibi yaptık

aklım hep başka birinde kalmazdı..

iyiyken yiyeceğim kadarının çok azını yerdim

hava atışıyla maça devam ederdik

üzerimdekileri çıkarırken uyanır

sokak karanlık tek ışık sokak lambasıydı

çöpleri karıştırır

iyileştikten sonra kapansaydı tamamen...

KUÇUK BİR KIZ ÇOCUGUNUN SIRADAN SENARYOSUNU OYNUYORDUM

ayağımada büyük bir bot geçirirdim

şişene kadar su içerdim

çıcukken iğneden korkardım hasta olduğumda da doktor hep iğne verirdi, iğne zamanım geldiğindeyse tüm mahalle çığlıklarımı duyardı:)) ama babam en sevdiğim meyve olan şeftali alırdı ve ben onunla kanardım hep hasta olmak isterdim:))

uykuya dalma problemim olmazdı..

patlak topu ayaklarımızın altında ezerdik

eve dönerken sebze ve meyvelerle yer değiştirirdim

yatakta halsiz beklerken babam gelir

kucağına alıp yatağıma götürürdü

ben çocukken yüreğim böyle günlerce sızlamazdı..

günlüğümü tuttuğum ilk defterimi saklıyorum

sonra gördüm ellerim boş gölgem bile bana yabancı

ŞARKILAR SÖLERDIM BAGIRA BAGIRA ANLAMINI DAHA YENI IDRAK ETTIGIM AŞKA SERZENİŞLERDE BULUNURDUM

giderken el arabasının içine otururdum

akşam eve yiyecek getirmesini söylerdi

poşetin içinde muzlar gofretler kuruyemişler

yine çalamadım

verin demek yetmiyormuş ya bazen...

kardelen

uyurdum

kibrit kutuların ön ve arka yüzlerini alır

elinde poşetler

ilkokulda müzik dersinde flüt öğrenmeye çalıştım

İP ATLARDIM LAMBADA AYAKKABILARIMLA

küçükken karlarla kaplı bir yerde yaşardık

iyileşti sonra..

power rangers izlerdim

3 5 cümlede koca sayfayı doldururdum

her akşam 10 gibi abimin mahallediki arkadaşlarıyla maçı olurdu

savaş başladı

havası inince sibopun etrafındaki çamuru temizler şişirirdim

BAZEN YOKLUĞUN DA TADINA VARIP GELEN EN GÜZELLİĞE SEVİNÇ ÇIĞLIKLARI ATAN

savurdum tüm zerresine kadar dönüp bakmadım bile

verin kırmızı ayakkablarımı

son söylediğin gözümde canlandı

oyunumuz patatesin tam gözüme isabet etmesiyle bitti

abim arada seslenirdi bana

gizli saklı yazardım

abimlerin maçının başlamasını beklerdim

bütün yaralar öyle olsaydı keşke...

bi kaçtanesini tadar

köşede duran taşın üzerine oturur

sonra banyoya sonra da televizyonun karşısına geçer

karşımda görünce mutlu olur

ELBİSELER DIKER HERGUN SAÇLARINI TARARDIM OYUNCAK BEBEGIMIN

ne çok ağlamıştım... öğretmenimin yarayı temizlediği ilaç ne çok yakmıştı canımı... ne çok bağırmıştım

ilkokulda düşmüştüm bi kez... beton zeminin kenarına çarpmıştı sağ dizim

küçük bi iz kaldı o yaradan.. acımıyor..

hem maçı hem de sokak lambalarından süzülür gibi düşen kar tanelerini seyrederdim

verin oyuncaklarımı

bi et parçası kopmuştu... nasıl kanamıştı

hatırlayınca hem üzülüp hem gülümsüyosun

kağıt oynardık

BEN ÇOCUKKEN VARLIĞIYLA HERŞEYIN

büyükbabamla pazara giderdim

yorganıma sarılır

arıları kovup poşetin içine elimi daldırır üzüm koparırdım

usulca eve girer

kız üşüycen eve git

ayakkabımın içindeki toprağı temizlerdim

patatesin bana doğru hızla gelişini ve elimdeki patatesi bırakıp ağlayarak eve koşuşumu hatırlıyorum

nem mutlu çocukluk sonra noldu?

Çocukluğumun ramazanını hatırladım şimdi, kolalı şeker kokusu geldi burnuma, halbuki ben hiç kola sevmem ama çocukken şekerini seviyormuşum demekki, ezan sesi ve kolalı şeker tadı...

her sayfasında kalp resmi var

arkadaşlarımla beraber dağa çıkar alıç toplardım

günlük tuttum

salonda kimse yoksa doğru mutfağa koşar

oyuncaklarım vardı beni bekleyen beklettim onları

evimizin arka avlusunda arkadaşlarımla maç yapardım

kucağında ya da yanıbaşında sızar kalırdım

arkadaşlarda olmayan kibrit kutusu arardım

ben tüm kalın beni ısıtacak kıyafetlerimi giyerdim

ikiye bölündük

AĞLAMAZDIM KOLAY KOLAY

çalanları kıskandım

Erkek çocuklarıyla tırnaklarımın üzeri kazınana kadar misketlerle kuyu denilen oyunu oynar erkek çocuğu gibi maç yapar, gazoz kapağı oynardım, karanlıktan korkmaz garip bir endişe duyardım

ah be boşluk çocukluğuma götürdün beni:(

elimde poşet merdivene oturur

ERKEKLERLE MAÇ YAPAR

ama bende tık yok o maç bitmeliydi..

çocukken boş kola kutularunı ayaklarımla ezer topuklu ayakkabı gibi onlarla yürürdüm, çıkardığı sesler beni mutlu ederdi büyüdüğümü hissederdim. şimdi ise anlıyorum ki sadece hissetmek güzelmiş yaşamak diil

günlüğümle ilkokul arkadaşlarımın dedikodusunu yapardım

yeniden yaşayıp anlatmış gibisin

karanlık olmadan eve dönerdim

yanından kalkıp yatmaya gitmezdim

geçen hafta aldığım üzüme elimi sürmedim.

çocukken herşey güzeldi..

beyaz çoraplarım kıpkırmızı olmuştu

başımı yastığa kor

arkadaşlarla çöpteki bayat patatesleri topladım

kabahati flütte bulup yenisini aldım

annem uyumadan uyumak istemezdim

hastalanınca annem babamı arar

iştahım olmazdı

ÇELİK ÇOMAK OYNARDIM ELLERİMİN EN ÇATLAK OLDUGU YAŞLARIMDA