Gözleri sevgi ile gülümseyen, insanlar gelmiş oturmuş sofraya bu defa.

"Peki" demişler ve içmeye teşebbüs etmişler.

hiç kimse ama hiç kimse seni üzmeden edemiyor sevdiğin insan bile. Anacığından başk kim senin için gözyaşı döker. Bana canım annem yeter ve bizim Allah'tan başka kimsemiz yoktur. Bizlere Rabbimiz yeter.

Ermiş; "Bu kaşıkların ucundan tutup öyle yiyeceksiniz" demiş.

En sonunda aç kalkmışlar sofradan.

Tabaklar içinde sıcak çorbalar gelmiş ve arkasından da derviş kaşıkları denilen bir metre boyunda kaşıklar.

"Bana canım annem yeter, bizim Allah'tan başka kimsemiz yoktur" cümlesinden anlayabildiğimi yazmaya çalışmıştım. Yanlış anlamışım ne var. Düşüncelerimizi buraya yazarken birileri sağlamasını yapsın diye yazmıyor muyuz. Aşkolsun. Bakın Sizin neden böyle anladığınıza da ben bir anlam veremedim. Bunda darılacak, sataşacak ne var. Meşhurluk falan sİzin dilinize yakışmıyor Dostum. Daha güzel kelimeler arayalım birlikte.

amelinizde rıza-i ilahi olmalı. eğer o razı olsa bütün dünya size karşı olsa, size bir ehemmiyet yok. eğer o size karşı olsa, bütün dünya yanınızda olsa bile sizi kurtaracak kimse yok. Önce Allah rızası. Sonra Ana-Baba rızası...

Ve kim kardeşini düşünür de doyurursa o da kardeşi tarafından doyurulacaktır.

Fakat o da ne?

"Bakın göstereyim" demiş ermiş.

Hayat pazarında alan değil, veren kazançlıdır..

Hikaye Yenişafak yazarı Yaşar Süngü'dendi.

"Buyrun" deyince her biri uzun boylu kaşığını çorbaya daldırıp, sonra karşısındaki kardeşine uzatarak içmişler çorbalarını.

"Şimdi..." demiş ermiş, "Sevgiyi gerçekten bilenleri çağıralım yemeğe."

Kaşıklar uzun geldiğinden bir türlü döküp saçmadan götüremiyorlar ağızlarına.

Önce sevgiyi dilden gönüle indirememiş olanları çağırarak onlara bir sofra hazırlamış.

İnsanlardan neden bu kadar soğumuş olduğunuzu bilemeyiz tabi. Haklı olabilirsiniz. Buna rağmen anne ile sınırlandırmak da kolay olmasa gerek. Kötüleri, olumsuzlukları inkar etmiyorum. Ama başka iyiler ve iyilikler de vardır. Ararsak bulabiliriz, bu mümkün. Başka türlü hayatı yüklenip yürümemiz zorlaşır. Bize düşen aramak, bulmak.

Hoş güzel de, anneciğini sevmenin temelinde yine Allahın kendisi var, ayrıca bir emri zaten;ebevyne itaat... Yalnız başlık ile içerik biraz uyuşmamış. Şirk denilemez ama bir ortaklık mevzu bahis olmuş... Bunu gizli şirk konusunu işleyen kaynaklarda bulabilirsin...

"İşte" demiş ermiş, "Kim ki hayat sofrasında yalnız kendini görür ve doymayı düşünürse o aç kalacaktır.

Bazen oluyor ki en sevdiğin, en yakının bile bir "sitre-i münteha"da seni yalnız bırakmak zorunda kalıyor.

Böylece her biri diğerini doyurmuş ve şükrederek kalkmışlar sofradan.

Bir gün sormuşlar ermişlerden birine; "Sevginin sadece sözünü edenlerle, onu yaşayanlar arasında ne fark vardır?"

İnsandan soğumak mı?Çıkarsama yeteneğiniz sizi ilerde meşhur biri yapabilir:)... Ne alaka anlayamadım.:(

Size bir hikaye düştü pazar sabahı.

Yalnız Allah yeter bize..."... De ki: Allah bana yeter. O'ndan başka ilah yoktur. Ancak O'na tevekkül ettim. O, yüce Arşın sahibidir."