Son aylarda yaşanılan hukuksuzluklara atıf yapan çok güzel bir yazı..

Ökçesiz?in verdiği ders

...?KENDİ ekibimle yöneteceğim? zihniyeti hukuk şemsiyesinin altında korumaya alınamaz. Bir rektörün ekibi olmaz. O, bir?primus inter pares? bir akademisyen olarak, meslektaşlarını bu ve buna benzer sözlerle rencide etmek hak ve yetkisine sahip değildir. Fakülteler de, bir bilimsel bütünlük olarak, doğası gereği bilimsel ve idari özerk yapılardır. Bir fakültenin dekanı, bilimsel yetkinliği ile aslında aynı zamanda o birimin duayenidir. Onun şahsında bu yargıya varılmış olması da bir kamu yararı arayışının gereğidir. O fakültenin bir profesörünün bu liyakati tercihte önceliğini temellendirmeli, liyakatsizliği de öneri listesine alınmamasının haklı gerekçesini oluşturmalıdır.

Bu günlerde böyle bir başka ders de Akdeniz Üniversitesi Hukuk Fakültesi?nden Prof. Dr. Hayrettin Ökçesiz tarafından bu üniversitenin rektörü İsrafil Kurtcephe?ye verilmiş bulunuyor. Bu rektör, kendi üniversitesinin Hukuk Fakültesi?nde kadrolu ve kıdemli profesör varken, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi?nde görevli kıdemsiz bir profesörü, kadrosu Ankara Hukuk Fakültesi?nde kalmak ve haftada Antalya?ya birkaç gün gidip gelmek üzere dekan atamış bulunuyor. Gerekçesi de?kendi ekibi ile? çalışmak istemesiymiş. Prof. Dr. Ökçesiz, rektörün ve YÖK?ün bu atamasını Danıştay?a götürmüş bulunuyor. İşte, Ökçesiz?in bu dilekçesi de, rektör ve YÖK için tam bir ders niteliğinde. Bu nedenle, yerimiz elverdiği ölçüde bu dilekçeden bir-iki bölüm sunuyorum sizlere.

... Bir yandan ideolojik, tarafgir hal ve tavırlarla tesis edilmiş ve ettirilmiş, öte yandan yasaya ve hukuka bu denli açık biçimde aykırı bulunan, kurumum ve şahsım açısından ise telafisi imkansız zararlara yol açacak olan, akademik terbiyeyle dahi açıklanması güç bu işlem in yürütmesinin durdurulmasını ve iptalini arz ve talep ediyorum.?

Üniversite, bilimin evrensel senfonisinin çalındığı büyük bir orkestradır. Tek telden, tek sesli, emir-komuta zincirinde hayatını idame ettirenlerin yönetip, yönetildiği asalak bir kurum değildir. Kanunun mantığı bu kısır durumun sürmesini sağlamak olamaz. Fakültelere liyakatli ve kadrolu profesörlerinden başka, fakülte dışından profesörleri dekan atamakla bilimin ve bilimcilerin, öğrencilerin, kamuoyunun rencide edilmesinin bir gerekçesi bulunmalıdır. İdare bu gerekçeyi telaffuz etmek zorundadır. Dirliği, düzeni kadrolu bulunduğu fakültede olan, kıdemsiz, bir yeni profesörün haftada ancak birkaç gün, zorlanarak gelip gidebileceği ve görev yapmaya çalışacağı fakültemizde işlerin ne denli rasyonel, verimli, başarılı bir biçimde yürüyebileceğini elbette herkes merak edecektir. ... Atandığı fakülteye ilgisi, kadrolu gitmeyi düşünemeyecek kadar zayıf olan bir profesörün tercih edilmesinde o kişiye, üniversiteye ve YÖK?e biçilmiş misyon acaba daha gerçekçi bir bakışla ne olabilir? Böyle bir tercihin kamu yararına ne denli uygun düştüğünü her iki kurum dürüstçe açıklamalıdır. Bunlar böyle bir tercihin çok kaba bir keyfilik ve militan bir tavır içermediğine kamuoyunu nasıl ikna edebileceklerdir?

Muhalafet partileri yaşanılan olaylara tepki gösterse de bu yetersiz kalmakta, Askeriye de sözde ergenekon olayı ile yıpratma çalışmalarına maruz kaldığından onlar da ses çıkaramamaktadır.

Bu satırları yazarken Savcı Zekeriya Öz?ün kendisi de öngörmeden büyük bir şans yakaladığı ister istemez aklıma geldi. Öyle ya, büyük ve saygın hukukçu Sabih Kanadoğlu?nun ifadesini alacak olursa, gerçekten düşünde bile görse inanamayacağı bir ders alacağı kuşkusuz. Hem de bedava tarafından.

Anayasasında laik, sosyal bir hukuk devleti ibaresi bulunan Türkiye Cumhuriyeti Devleti, Anayasadan ve kanunlardan gün be gün sapmakta, basiretsiz iktidar; hukuksuzluklarına her gecen gün bir yenisini eklemektedir..

ÇETİN YETKİN

... Bir rektörün bilimin doğasından gelen bu örgüyü yıkarak, görmezlikten, bilmezlikten gelerek bir fakülteyi basit bir idari yapı olarak algılaması, orada yapılan işin muhtemelen ezbercilik ve nakilcilikten ibaret olduğunu sanması, fakülte ve bilim kavramlarının tüm anlam alanlarının tahribine götürecektir. Tüm diğer rektörlerin ve YÖK?ün her defasında bu dava konusu yolu izlemesi, ülkede bilimin ve üniversitenin çöküşünü daha çok hızlandıracaktır. Tüm bu nedenlerle bu dava, bu tür muamelelere maruz bırakılmış ve bırakılacak fakültelerin, aynı konumdaki meslektaşlarımın, öğrencilerimin onurunu savunmak için de açılmıştır.

Beklenilen, umud edilen sesi; biz Türk Milleti olarak çıkarmalıyız.. Lütfen ülkede yaşanılan hukuk dışı olaylara kayıtsız kalmayalım..

HUKUK, insanın ana rahmine düşmesinden ölümüne değin yaşamını düzenler, yönlendirir; hatta öldükten sonra bile cesedi ile ilgili işlemlerin, malvarlığının ne olacağını belirler. Hukukun bu düzenlemeleri dışına çıkanlar, yine hukukun yaptırımları ile karşılaşırlar. O nedenle, yaşamın doğal akışından kendiliğinden anlaşılamayacak olan ama hukukun kapsamında bulunan davranışlarda bulunacak olanlar, hukukçuların görüşlerine başvururlar.

Bir rektörün ekibinden olmak asla burada aradığımız liyakatin ölçütü değildir. Rektörler her zaman kendisi gibi düşünmek zorunda olmayan, ölçülü, başarılı, medeni cesaretli meslektaşlarını yönetimden uzak tutmakla ülkenin bilimine ve ülkenin geleceğine ne denli zarar verebildiklerini nihayet kavramış olmalıdır. İlgili kanun normu bu sakıncayı gidermeye yönelik bir biçimde yorumlanmalı, böylelikle rektörlere, yarattıkları bu tehlike bu yolla gösterilmiş olunmalıdır.