a) Düsünmek, aynen fiziksel hareket gibi bir enerji harcamayi gerektirir. Insan ise dogal olarak enerji sarfindan kaçar. Ezber ise düsünmeyi gereksiz kildigi için bu dogal egilime uygundur. Kisi ezberledikçe bunun rahatina alisir ve düsünmez olur. Çogu insanin "düsündügünü" sandigi sey ise ezberledikleri arasinda yaptigi gezintidir.

ÖĞRENMEK; Süreç olarak hafıza kodlama, depolama ve ara-bul-geriye getir süreçlerini içeriyor.

Bilinçli, nitelikli, kişilikli bireyler, İNSAN gibi İnsanlar yetiştirmeye değil,

Ögrenciyi-insanı merkez alan egitim sistemlerinin çok çesitli uygulamalari vardir. Bu uygulamalarda kati sinirlarla belirlenmis ve belirli bir süre içinde gerçeklestirilmesi gereken bir ders programi yoktur. Ögrenci, kendi egitsel gereksinimlerinin ve becerilerinin farkina vardirilir. Ögretmen, ögrencinin kendi gereksinimlerini kendisinin fark etmesine yardimci olur. Ögretmen "ögretici" konumundan çikar; ögrenmenin gerçeklesmesi sirasinda yönlendirme, destekleme ve paylasma gibi yaklasimlarla ögrenciye yardimda bulunur ve ögrenme isini ögrenci kendi istegiyle gerçeklestirir.

EZBERCİ BİR EĞİTİM SİSTEMİNDE;

sınavla dolu bir ülkede labaratuvara girip deney yapmak zaman kaybı olarak görülüyor

hep deriz yaparak yaşayarak öğrenme gerçekten en etkilisi bu

Sümerler?den beri süregelen, tekrarlayarak mekanik öğrenmeye dayalı yaklaşımların pek iyi sonuç vermediğinin bilimsel çalışmalarla ortaya konmasına karşın, bugün hala, hazır bilgilerin öğrenciye öğretildiği, özünde ezber olan eğitim sistemleri geçerliliğini korumakta.

-Sorunlari çözmek amaciyla yapmasi gerekenleri ögrenmelidir.

"Ögretme"den "ögrenme"ye geçisteki bu farki su örnekte görebiliriz: Sahilde yürüyen çocuk, kiyida ölü bir köpekbaligi bulur ve biçaginin da yardimiyla onu incelemeye koyulur. Bu, dogal bir ögrenme ortamidir.

Bir baska çocuk ise laboratuvarda masaya konulmus olan köpekbaligi ile karsilasir. Masaya, köpekbaligini incelemesine yardim edecek aletler de konularak gerekli her sey saglanmistir, ama bir sey hariç: Ögrencinin köpekbaligina olan "merak"i. Merak ve ilgi olmadan bu laboratuvar çalismasi gereksiz bir is olarak kalabilir.

birde öğrenmeyi öğretmek gerek

ÖRNEKLEME EĞİTİM :) TÜM ÖĞRETMENLERE SAYGILAR :)

En genel öğrenme yöntemi olarak, okuyarak öğrenmek bilinmektir. Okuyarak öğrenme ise, mevcut ve gelenekselleştirimiş eğitim sisteminde ezbere dayandırılmış durumdadır.

Geleneksel yaklasimda oldugu gibi, ögrencinin bilmesi gereken bilgilerin reçeteler halinde sunulmasi yerine, her ögrencinin farkli gereksinim ve isteklerini hesaba katan bir egitim düzeni tercih edilmelidir.

Ögrenmeyle ilgili fizyolojik çalismalar da ezber yoluyla ögrenmenin yalnizca hatirlamayla ilgili zihinsel süreçlerin gerçeklesmesine yardim edebilecegini gösteriyor. Oysa, düsünen, yaratabilen ve sorun çözebilen bireyler yetistirmek için, ögrencilerin hatirlama düzeyinden daha ileri zihinsel süreçler gerektiren kavrama, uygulama, analiz, degerlendirme, neden-sonuç ilişkisi ve sentez vb davranislari da kazanmis olmasi gerekiyor.

Ders kitapları Ankara ÇAnkaya ya da Bahçeli çevresinde yaşayan çocuklar baz alınıp hazırlanınca teori ile pratik arasındaki uçurumda haliyle artıyor.

Geleneksel eğitim sisteminde egemen sistemin ve resmi ideolojinin öğretileri temel alınıyor. Bu sistemde insan öznesi nesneleştirilmiş durumda olup, öğrenci ise edilgin bir role sahip.

görerek, deneyerek bıde hata yaparak ogrenme :)

En etkili öğrenme elbetteki yaparak ve yaşayarak, teoriyi pratikle yoğurarak gerçekleştirilebilir. Ülkemiz bu fırsatı yıllar önce KÖY ENSTİTÜLERİ'ni kapatarak elinin tersiyle itmiş oldu.

kopya yazmak. üniversitede sınavlarda küçük kağıtlara kopya yazardım. o kadar dikkat ediyormuşum ki yazdıklarıma, sınav esnasında çıkan soruları kağıdı çıkarmadan cevapladığımı gördüm. özet çıkarmak diyelim

Etkin ögrenme denilen, ögrencinin ögrenme isinin tam merkezinde oldugu yönteme bakarsak, gerçekten ögrenme sansina sahip olan ögrenciyle bu sansa sahip olmayan ögrenciyi birbirinden ayirt edebiliriz.

'şehir çocuğuna gerkli öğretim başka, köy çocuğuna başka, Enstitülererde yeterince bilgi mesleki bilgi veriyoruz... öncelik tanıyoruz pratik bilgillere. Bununda bel kemiği, çalışmaya gidecekleri yer köy olduğu için tarım

Yasamini kolaylastirabilecek hangi becerilere sahip olmasi gerekir?

Oysa, okulların % 100?e yakın bir çoğunluğu ilke ve gerçekleri ezberleterek öğretmeyi tercih ediyor.

Teori ile pratik arasındaki çelişkiyi gösteren anlamlı bir örnekti.

Oysa sayfalarca, hatta ciltlerce okunan kitapların, anlattığı veya öğrettiği şeyleri, sadece zihinde tutmanın yada ezberlemenin salt öğrenmek olmayacığı bilimsel bir gerçektir.

Malesef haklısın tombili arkadaşım.

-EN İYİ VE ETKİLİ "ÖĞRENME" YÖNTEMİ HANGİSİDİR?

Kodlama dış dünyadaki uyarıcıların hafızaya kaydedilebilecek biçime dönüşmesine, depolama kodlanan bilginin tutulmasına ve ara-bul-geriye getir işlemi de depolanan bir bilginin gerektiği zaman aranıp bulunup çıkarılmasına verilen ad. Kısa süreli hafızada bilgi bir kaç dakika saklanıyor. Ancak, bilgi uzun süreli hafızaya aktarıldıktan sonra uzun süre boyunca saklanabiliyor. Uzun süreli hafızaya aktarılmayan bilgiler kayboluyor. Uzun süreli hafızada bilgiler anlamlarına göre kodlanıyor. Hatırlanması gerekenler ne kadar anlamlandırılmışsa ve bilgiler arasındaki ilişkiler ne kadar iyi kurulmuşsa o kadar iyi hatırlanıyor. Öğrenilen bilginin anlam ayrıntıları ne kadar iyi işlenirse, bilgi hafızada o kadar iyi saklanıyor. Bu bilgilerin ışığında, ezberlemenin, bilgileri sadece kısa süreli hafızaya kaydetmeye yarayabileceği açıktır.

Üniversitelerdeki eğitim öğretim irdelemeye, anlamaya, kavramaya, tartışmaya, muhakeme yapmaya ama özellikle yaratıcı fikirleri geliştirmeye yönelik olsaydı bugün sadece birey olarak değil ülke olarak da daha farklı bir düzeyde olabilirdik diye düşünüyorum.

Bana kalırsa okuyarak, anlamaya çalışarak, anladıklarını belli bir tartışma süzgecinden geçirerek kavramaya çalışmanın yanında görsel yöntemlerle uygulanan öğrenme de etkili bir yöntemdir.

Kisacasi, düsünen, sorunlara çözüm getirebilen ve yaratici olan bireyler yetistirmek tercih edilmektedir artik.

Ayrıca eğitim sistemimizde beyinleri körelten, zihinlerin gelişimini sekteye uğratan ezberci eğitim öğrenmenin önünde bir engel teşkil etmekle birlikte bunun yanında karakterin gelişimi önünde de bir engeldir.

-Bir grup, toplum içinde çaba harcayarak, ortak bir üretim yapmayi ögrenmelidir.

Bilinmesi gereken bilgilerin listesini yapmak çok kolaydir. Bunlari, ögretmenin sinifta ardi ardina siralamasi da pek zor degildir.

yaparak yaşayarak öğrenmedir. hayatta unutamaz ınsan

Ögrencinin bu edilgin deneyimi onun biyolojiye olan ilgisini ancak azaltmaya yarar. Örnegin, etkin ögrenmeyi temel alan egitim sistemlerinde cografya dersinin gezilerek ya da tv, video, fotograf gibi görsel malzemeden yararlanarak ögrenilebilecegi, fizigin en iyi buzda araba sürerken, trigonometrinin en iyi model ev ya da köprü yapmaya çalisirken anlasilabilecegi düsünülür. Burada da görüldügü gibi, ögrencinin almasi gereken bilgilerin ve bu bilgilerin düzeninin yasamin dogal akisinda rastlanabilir nitelikte olmasi tercih ediliyor.

Okuyarak öğrenmenin etkinliği elbette yadsınamaz. Ancak okunan kitap, dergi, gazete, mecmua vs. içerisinde anlatılanların gerçek yaşamla olan bağının kurulması, ilgi ve tutarlılığının sınanması, mantık süzgecinden geçirilerek neticasinde zihinde pekiştirilmesi gerekir, gerçek bir öğrenme için.

evt ne yazıkki öyle, öğrenciler o zaman içinde test çözmenin daha mantıklı olduğunu düşünüyor isteksiz bir grubada deney yaptırmak yaşayarak görerek öğretmeye çalışmak zor

Sosyal Bilgiler dersinde meslek tanıtırken ne olmak istersiniz diye soramıyorum çünkü bildikleri meslekleri saymalarından ve onları örnek almalarından korkuyorum..

Üretimin olmadığı yerde öğrenme de olamaz. Beyinlerimiz üretebilmeli ki öğrenebilsin ve öğretebilsin.

Öğrencide, verilen her bilginin doğru olduğu ve sorgulanmaması gerektiği duygusu yaratılıyor.

Bu açıdan pek çok şey okumak, bunları teorik bilgi olarak hafızada tutmak, tek başına öğrenmeye yetmemektedir.

Gerçek bir öğrenme süreci, enformasyonun sebep-sonuç ilişkisi kurularak mantık süzgecinden geçirilmesi, sentezlenmesi, teorinin pratikle buluşması, özümsenmesidir.

c) Ezber, ögretmenin ve egitim kurumlarinin islerini çok kolaylastirir. Ezberleneceklerin bir listesi yapilip, okullara dagitilir. Ezber diger yandan ögretmenlerin de nasil bir ögretme yöntemini uygulayacaklari konusunda yapmalari gereken çalismalarin geregini en aza indirir...

-Okumayi bilmelidir.

zaten kişiye göre değişio bu

Öğrenme kişinin çabasıyla gelişir. Öğeremeye yönelik olumlu tutum yani mativasyon öğrenme sürecindede olumlu sonuçlar doğuracaktır. Bu insanın kendi elindedir, herşeyden önce insan öğrendiklerini anlamlı kılmaya çalışmalı, olumlu düşüneler içinde öğrenmeye çalışılmalı aksi halde sıkıcı bir hal alır öğrenme süreci vede sonu olumsuz olur.

Ezberci eğitim ülkemizde maalesef ilkokuldan başlayarak üniversiteye kadar uzanmaktadır.

EZBERCİLİK, DÜŞÜNEN BEYİNİN KELEPÇESİDİR.

Bu güzel ve anlamlı bir paylaşım için, teşekkür ederim defne arkadaşım.

b) Ezber, hazir bilginin bellege yerlestirilmesi olup yaraticiliga taban tabana zittir. Yaraticilik sorgulamayi, ezber ise sorgulamamayi esas alir. Ezberleyen kisi, sorularini dahi ezberlenmis kaliplaridan seçer. Duruma göre soru soramaz. Sorun çözme ise bir anlamda dogru soru sorabilme becerisidir. Ezber bunu yok eder. Dolayisiyla ezberci kisi kolay yönetilebilen bir kisidir.

Öğrenmenin bir çok aracı, bir çok da çeşidi vardır.

bütün yöntmlerin karışımı

-Gerçek yasamin ne oldugunu ve yasam içinde kendi rolünü anlamalidir.

sadece sınavlara ve elemeye endekslenmiş bir eğitim sisteminde laboratuarda deney yapmak zaman kaybı. Yani sınayarak deneyerek anlamlandırarak öğrenmek, ne yazık ki zaman kaybı-zul olarak görülüyor.

Bu sorunun yanitini vermek oldukça zor.

Ögrenmeyi daha etkin hale getirmeyi hedefleyen egitimin, bireysellestirilmis ders programlarini temel almasi ve ögrencinin kendisinin de içinde bulunmayi tercih edecegi durumlar ve bunlarla ilgili becerileri kazandirmaya dönük olmasi gerekir.

Bir insan neler bilmelidir?

Clement, Ross, Holyoak, Gentner, Foss ve DiSessa gibi çok sayıda bilim adamının yaptığı çalışmalar, öğrencinin ancak kendisi için anlamlı olan şeyleri kavrayabileceğini gösteriyor.

-Karar vermeyi ögrenmelidir.

Peki, bu sirada dogrudan ögrenciyle ilgili olan "ögrenme" isinde ögrenci ne yapar?

Egitimde hedefler belirlenirken, ögrenmenin bireysel bir süreç oldugu, ögrenme hizinin bireylere göre degistigi, bireylerin ilgi alanlarinin ve gereksinimlerinin birbirinden farkli oldugu unutulmamalidir.

Öğrenciye bilgiler, "Bu böyledir, böyle olduğu için öğrenmeniz gerekir, niye öğrendiğinizi sormayın." yaklaşımı içinde sunuluyor.

Geleneksel egitim yöntemlerini terk ederek, insanın merkez oldugu egitim sistemlerinin uygulanmasi gerektigini önerenler bu sorulara su yanitlari veriyorlar:

Burada sözü geçen "etkin" olma durumu, kimin en çok konustuguyla ilgili olmayip, ögrenilmesi istenen hedeflerin farkina varilarak, ögrenmeyi gerçeklestirmek için sarf edilmesi gereken çabadir.

yaparak yaşayarak öğrenem en iyi yöntem diye öğretildi ama benim çocuklarım daha trafik lambası görmemişken ya da kaldırım görmemişken ben onlara belediye alt yapısını anlatmaya ve gecekondulaşmanın çok kötü sonuçlar doğurduğunu anlatmaya çalışıyorum. hepsi gecekondudan bozma derme çatma evlerde yaşarken yaşadıkları yeri dünyanın merkezi sanarken kitabi bilgilerin ve yöntemlerin ne kadar komik olduğunu bir kez daha görüyorum..

DiSessa?ya göre, ögrenciler gerçek yasamda fizikle ilgili bir sorunla karsilastiklarinda okulda ögrendiklerini kullanamiyorlar. Bu çalismalar ögrencinin kalip olarak aldigi degil, ancak anlamli buldugu bilgiyi günlük yasamina kolayca aktarabildigini gösteriyor.

Bu noktada akla gelen temel soru şudur;