Aklı yok saymak, ancak inkarcı aklın işidir..

verilen ömür sermayesinin belli, nefes sayısının bile sayılı olduğu nisyanı ile hareket ediyoruz bazan,

gençliğime de güvenmem, ölen hep ihtiyar mı?

onuda başkası yaptırır gerisi yalan...

Yok yok ki; akıl gerçeği hayallerden ayırmak içindir..

İki ellede tutsanız, dört ellede tutsanız ömür sermayesi tükenip gidiyor,

Ömür sermayesini tüketirken bu sermayenim kim tarafından neden hangi amaçla verildiğini çözen hayata galip başladığı gibi, hayatın sebebi hikmetini çözmüş oluyor..

Geride kalan ömür sermayemize bakıp doğru yada yanlış yaşadığımızı düşünmekle ilintilidir hayattan memnun olup olmamak..

her ölüm erken ölümdür

Mü'min ise, ölüme kadar kaçmaktansa, aklı ile Allah'a teslim olan kişidir..

bir mezar taşıdır insandan geriye kalan

onu bakileştirmeden ne bu dünyada huzulu nede bakii alemde mesrur olmayacağımız su götürmez bir gerçektir...

çünkü hayatta iken kessin olan şeyin sadece ölüm olduğunu kabul edip öyle haraket etmek gerekiyor..

Ölüm hakikatini idrak edenin iki dünyada mesrur olacağını, ölümü akla getirirken bile tebessüm edeceğini düşünüyorum,

bu günü düşünürüm, dün geçti yarın var mı?

Hayat o kadar garip birşeydirki bazen unutuveriyor o girdabın içindeki kişi bu girdabın bir nihayeti olduğunu,

hayatın ya kırkına, ya ellisine merdiven dayadığımızda anlıyoruz ahiret için yaratıldığımızı bu dünyanın bir meydanı imtihan olduğunu ömür sermayesini tüketmek üzere iken anlıyoruz bi nevi..

Allahın verdiği kutsal ömrü siyasete alet etme

gidenlerin ardından bakarken birgün o yola bizlerinde çıkacağını akıl etsekte bu hakikati hep akılda canlı tutamamıyoruz işte..

Kimimiz hayatın sadece dünya için verildiğini sanıp onu baki alemdeki hayatın numeneleri hükmünde olduğunu unutuyoruz,