Cihan darında kesb-i nik nam it"

Hüdayi halvet-i Sultan'a geldik.

Yazı biraz düzensiz oldu. Beyitler karışmış vaziyette. Ama olsun... Konu gayet açık ve gerçekten Devletin en icra mevkiindekiler ile din ilimlerinin arasındaki kuvvetli bağ, tam bir teslimiyet içinde yürüyüp gitmiş sonuna dek...

Onlar gerçeklerin er yada geç ortaya çıkmak gibi bir huyları oldugunuda hesap ediyorlarmı acaba?

Yeterki din, dil, tarih doğru anlaşılsın, doğru yaşansın. Onları kendi çıkarlarına, yada birilerine alet olarak, kandırılarak yanlışa kullananlar, sahtelerine itimat edip gerçekleri görmeyenler, görmek istemeyen zavallılar da ancak kendilerini ve bazılarını kandırıp dursunlar bakalım...

İnsan onların arasındaki böylesine bir sevgi, saygı uyum ve anlayışa hayranlık duyuyor... Bir işte, bir oluşta eğer güzel bir anlayış, samimiyet varsa herşey mümkün. En baştada zafer...