pano kertenkele mi ıyğğğ..

nostalji:)))

ayy ayyy.. çok güzel zamanlardı onlar..

sobanın pisi küfü, isi dumanı yok. sıcak diye tek odada bütün aile tıkışıp kalmak yok. hergün sıcak suyu bulamayıp bütün ailenin aynı gün banyo yapıp çamaşırların aynı gün yıkanması derdi yok. kışlık yakacak odun kömür masrafını hesaplayıp daha yazdan onun derdine düşmek yok.

bizde akşam sobayı yaktık erkek kardeşimin canı sıkıldı kalktı oynamaya başladı o oynadıkça bizde alkışlarla tempo tutturduk kıçıyla sıcak yanan sobaya bi vurdu sobanın boruları yerde evi bi duman aldı hiç unutmam:))))çok komikti halimiz

Yollar bozuk, musluklar bozuk, paralar bozuk ama adamlar sağlamdı..

yanı fırınlı olursa...

bu eşini aldatan adamı sözleyen sizsmiydiniz? tebrik ederim bence doğru yaptınız

yeni dudak çıktı sonra kertenkele gibi:))

benim kuzen saf gibi gidip sobayı öperdi:) bi kere de yanıkken öpmüş amele dudakları yapışmış:))

halılara ) damlayan o zift neydi yaa.. of off illet olurdum. anam bana sildirirdi hep:)

hocam bırde ustunde kestaneler...

kertenkelenin nesi ıyyy... en ıyy varlık insan oldu malesef..

Çok ilginçç..

yemek saatı geldı...

içinde pişen patatesler...

Sobalı tek odaları evlerde küçüklüğümüz daha kolaydı.. Paylaşımlarımız daha fazla..

yok ama bir de şimdi olmayanlara bakın

merhaba

İnsanın evi kendine yabancılaşır mı?

acıktık...:)))

hep biz çocuk kalsak annenle babanda çocuk olmak ister belki o kadar sorumluluğu omuzlamak istemez o zamanda onlara haksızlık olurdu belki..

Kimse kimseyi anlamıyor buna zahmette etmiyor.. Herkes bir yol tutup yürüyor..

her yer tertemiz ama kıymeti yok. her oda sıcak ama evdekilerin birbirinden haberi yok. her imkan var ama şükür yok... huzur yok mutluluk yok...

Botoksa gerek kalmamış :)) Şimdi nasıl oldu dudakları, düzelmişmi zamanla?

gençliğimin kaloriferli evleri

Şimdi çok odalı evlerdeyiz ama ev halkının bile halini hatrını sormaz olduk..

efsanekürt,

benim birader ayaklarımı ısıtcam diye gider çoraplarını yakardı her seferinde.. saf. ev ne biçim kokardı sonra:)

Bencede doğru yaptınız :) ama başlığa dönecek olursak ben sadece memlekete gittiğimizde o hissi yaşadım, sobanın içine patates atıp pişmesini beklemek, kestane, bazlama ımmm bunlar unutulmaz..

Herkes birbirinden ayrıldıkça ayrılıyor, koptukça kopuyor..

daha geçen adı malum sosyal paylaşım sitesinde dolaşıyordu güzel bir yazı. özledim valla o günleri. en çok da soba sıcakken güğümden fokurdayan ve sobanın üzerine düşen su damlaları dans ederya, onu çok özledim.

Haket bu paris hilton da hiç dudak yok. göz desen küçük, surat da iki parmak.. Serveti mi hoş acep.. Bilmiyorum ben çekici bulmuyorum. Selma hayek hoş kadındı.. Şİmdide karaip korsanlarındaki kızı beğeniyorum.. Keira yı..

Her akşam işe giderken baba evinde gitmek zor geliyor.. Zoruma gidiyor.. Kimseye katlanamıyorum.. Çok kötü ama böyle..

eskiden her şey daha sıcak ve daha samimiydi tıpkı o sobadan yayılan ısı gibi...

aynen pano..

Wunder'e katılıyorum.. ailemdeki değişim sürecini hiç beğenmedim.. Mümkün olsaydı o zamanları dondururdum.. Öylece kalsaydı.. Bizler büyümesek, babamız yine eve ekmek getirse.. Babamız genç bir adam annemiz de güzel bir kadın kalsaydı.. Hiç yaşlanmasalardı ve biz hiç büyümeseydik.. Zaman bize, ruhumuza bu kadar fazla dokunmasaydı..

Bizde elini yakan, kolunu basan.. Olurdudu da olurdu.. Bir tarafı yanmış çorap ve eldivenleri hiç hesaba katmıyorum..

Yılmaz erdoğanın bir şiirinde dediği gibi..

Ben bile ayrı bir evde tek başıma yaşama hayali kuruyorum artık..

ben de size katılıyorum, her şey eskide kalsa, yine çarşamba ve pazar günlerimiz yıkanma günü olsa, herkes aynı zamanda akşam yemeği yese vs... çok özlemişim o günlerii ben ya gözlerim doldu yazarken bile