Evet, vermek istemeseydi, istemek vermezdi. Yani ebedilik arzusunu insanin icine veren, elbette, insanin ebedi bir aleme gidecegini ispat ediyor.

Yani her sene her asıl belki her hafta canlılar bitkiler ve herşey tazeleniyor.

Zalim izzetinde, mazlum zilletinde kalıp buradan göçüp gidiyorlar.

Nasıl ki bir akarsuyun üstündeki kabarcıkların parlayıp gitmeleri ve arkasından gelenlerin aynı parlamaya gosterip kaybolmaları gösteriyor ki, o parlamalar suyun veya akarsuyun parlaması degildir.

Halbuki kerem ise, in'am etmek ister. Merhamet ise, ihsansız olamaz. İzzet ise gayret ister. Haysiyet ve namus ise, edebsizlerin te'dibini ister.

Sen de bilirsin ki o parlamalar gökteki güneşin yansıyan parlamalarıdır.

Halbuki ömür kısa, emeller kısa olup ölüm o arzu ve isteklerin karşısına çıkıyor.

Sen diyorsun: "Nasıl bu koca memleket tahrib edilip, başka yere kurulacak? "

İKİNCİ SURET:

Insanin daima genç kalma arzusu insanin ebedi bir gençliği var ve geleceğine isaret etmeye yetmez mi.

Aynen öyle de asırlardan beri gelip geçen hayat sahipleri olan insanlar, hayvanlar gibi canlılar, hayata gelip görünüp sonra ölmeleri, arkalarından gelen canlıların nesillerin aynı hayata gelip sonra ölümleri gösteriyor ki;

İşte görüyorsun ki: Her saat, senin aklın kabul etmediği o tebdil-i diyar gibi çok inkılablar, tebdiller oluyor.

Hic o cekirdek zanneder miydi, aklına hayaline gelir miydi, kendisi haşmetli bir ağaç olacak, dallarla budaklarla, yaprak elbiseleriyle süslenecek, sonra binlerce meyve verecek...

herşey bumudur?

yapıyor. Ta suretleri alınıp terkib edilsin ve neticeleri hıfzedilip yazılsın. -Nasılki, manevra meydan-ı imtihanının herşeyi kaydediliyordu ve yazılıyordu.- Demek, bir mecma-ı ekberde muamele, bunlar üzerine devam edip dönecek. Hem bir meşher-i a'zamda daimi gösterilecek. Demek şu geçici, kararsız vaziyetler; sabit suretler, baki meyveler veriyorlar.

öncelikle öbür taraf varmı yokmu bunu kimse bilemez.

Onun sahibi elbette insan meyvesinin nazik kalbini müteessir etmez.

Demek şu saltanat sahibinin pek büyük bir keremi, pek geniş bir merhameti var. Hem pek büyük izzeti, pek celalli bir haysiyeti, namusu vardır.

Bizde bu duygular bu derecede yüksek ise, Allahın kendi zatında ne derece yüksek olduğu düşünülsün.

işte kainat bir ağaç gibi, insanda onun içinde, tum kainatın kendisine hizmet ettiği mükemmel bir meyvedir.

Şu toplanmak, dağılmak ve şu hallerden anlaşılıyor ki: Bu görünen sür'atli içtimalar, dağılmalar, teşkiller, tahribler içinde başka bir maksad var. Bir saatlik içtima için on sene kadar masraf yapılıyor. Demek bu vaziyetler maksud-u bizzat değiller. Bir temsildir, bir takliddirler. O zat mu'cize ile

Hiç mümkün müdür ki: Bir saltanat, bahusus böyle muhteşem bir saltanat, hüsn-ü hizmet eden muti'lere mükafatı ve isyan edenlere mücazatı bulunmasın. Burada yok hükmündedir. Demek başka yerde bir mahkeme-i kübra vardır.

Allah Insani boyle ebedi isteklerle programlayip sonra da onu öldürüp son bulmasina musaade eder mi sizden soruyorum

Iste boyle bir Allah, insanı toprak altında bırakmayıp huzuruna alacak, nasıl ki o çekirdeği ağaç yapıp, o ağacın ellerini yapraklarla, çiçeklerle, meyvelerle dolduruyor; işte begenmediginiz o Allah olan Rabbiniz itaat edenlere akla hayale gelmez bir inkişaf verip, ebedi olarak ellerini akla hayale gelmez hediyelerle dolduracak.

Halbuki şu memlekette o merhamet, o namusa layık binden biri yapılmıyor.

daimi bir hayat sahibi var ki; sürekli olarak kainatı ve onun içindeki canlılara hayata mazhar edip, onlara hayat verip sonra tekrar ölümleriyle hayattan terhis ettiriyor.

Iste küçücük bir cekirdek böyle ise, insanın başına neler gelecek, onu aklınıza havale ediyorum

Iste böyle bir zat hele ki değil bir sineğin hayatını muhafaza etmek, küçücük bir çekirdeği bile toprak altında bırakmayıp göklere yükseltip haşmetli bir ağaç yapıyor.

Demek bu ihtifalat; bir saadet-i uzma, bir mahkeme-i kübra, bilmediğimiz ulvi gayeler içindir...

Onlar ölmeleriyle, ebedi bir hayat sahibinin hayatını ispat ediyor.

Bir ağaca verilen değer onun meyvesi içindir. Ağaç. Sahibi ağaca o kadar masraf yapsın. sonra ondan cikan meyvesini söküp atsın. Böyle masraf böyle meyveler içindir.

Insandaki ebedi arzu ve istekler insanın ebedi bir hayata gittigini ispat etmeye yetmez mi.

Bak senin gibi sersemlerden başka, herkes vazifesine gayet dikkat eder. Kimse zerrece haddinden tecavüz etmez. En büyük şahıs, en büyük bir itaatle mütevaziane bir havf ve heybet altında hizmet eder.

mantıklı bir dindar yanıtlasın :)))

BİRİNCİ SURET:

insanlar arasindaki sevgi, aşk, ahlak, hoşgörü, adaletin icraatı, elbette o zatın insanların kalbine yerleştirdiği duygular olarak, o zatın yani Allahın kendi zatinda olan sevgiyi muhabbeti göstermeye kafidir.

inşallah vardır diye umut ediyorum.

Demek bir mahkeme-i kübraya bırakılıyor.

Bu gidişata, icraata bak! Nasıl en fakir, en zaiften tut, ta herkese mükemmel, mükellef erzak veriliyor; kimsesiz hastalara çok güzel bakılıyor. Hem gayet kıymetdar ve şahane taamlar, kaplar, murassa' nişanlar, müzeyyen elbiseler, muhteşem ziyafetler vardır.