renklerin içine beni hapsetti..

adım mesut, göbek adım bahtiyar.. diye bi şarkı söylerdi zeki müren

ısmarladığım çayı soğutan

oturduğum bankın boş yerinin sahibi

ne de silgi yerinde durdu..

bu ne biçim bi başlık :S

ne kalemler yazdı onu

aman aman Esralar benden uzak dursun 2 taneydi ikisindende cok acı cektim :S kaderin cilvvesimi neyse esra koleksiyonu olacka herhalde :S

Son sıralarde artık ilkler...

sevenleri çoktu kendisi BEY di kibiri AZ

sürüklerdi ovalardan derin vadilere

avucumu ısatan EL di...

adı ''der'' di soyadı ''s''

calıs calıs bitmiyor su aof yle kps...

Irzına geçildi birer birer

adı siyahtı soyadı pembe

o zambak kokusu BALZAC'ı çağırıstırırdı beynimde...

aklıma o geldi nedense bu başlığı okuyunca

banamısın demeden yemekte yapardı bulaşıkda yıkar kariyrde çocukta yapar :)

Yüreğimin içinde ufacık bir Damlaydı, yüreğimin yangınında buhar oldu uçtu... yağmur olup ne zaman yağar kim bilir... o çok ama çok hassastı... Adı DUYGU'ydu soyadı SAL...

Gitti ve yok tek bir iz...

adı dosttu, soyadı kalleş

adı cefa idi soyadı kar