göğü yere sererdim hayallerimin ötesine geçseydin

büyürken sana doymadna

görünen köyün uza yakını olmas

belki

ben de büyüdüm aşk yurdum

belki de

belkilelen olmas bu iş

kusurlarımla varlığına adanmış

uğrunda büyüdüm

sonunda anladın emme ben benden geçtim gari

ben bittim gari seni kovalamaktan

bil bunu

donum dumanım ceketimi çalı çırpıla yırttı

perişan

bobuçlamı aha bu daşlı yolla eskitti

yalın yalnızlıkl duygunun bastırmaklşa geçiyor vaktim. ardı sıra gizli kalmış düşlerini bir bir gözüne getiriyor. ya yapamadıklarım. ya nefessiz kaldığım güne lanet edeceğim o son durak. çile mi içime tiryaki misali çekişlerimle nihayete erecek ömrüm. ya diyemediklerim. o kırgın zambağı yolarcasına heder edişim. bilinmiyor. umudun bittiği yerde asıl olması gereken yerde yığıntı duygularım sürükleniyorum

bil ve haykırdığım anların ızdırabına doy

bir beden dal gibi susuz yaz gününde çölde kalmış gibi

acılar büütürmüş insanı

kafa yoran kalp yoran acılar