Hepimiz bunları unutup bildiğimiz yoldan ve yanlışlardan devam ederiz.

klerimizi daha alçak bir ses tonu ile de aktarabilecekken niye bağırırız? ? diye tekrar sormuş.

Aranıza mesafe koyacak sözcüklerden uzak durun. Aksi takdirde mesafenin arttığı öyle bir gün gelir ki, geriye dönüp birbirinize yakınlaşacak yolu bulamayabilirsiniz.?

Hep Hintli, hep Kızılderili, hep Buda veya Konfüçyüs gibi insanların, ermişlerin sözleri...

?Peki, iki insan birbirini sevdiğinde ne olur? Birbirlerine bağırmak yerine sakince konuşurlar, çünkü kalpleri birbirine yakındır, arada mesa

Onun için sevmem böyle hikayeleri, yanlış anlaşılmış olmasın. Paylaşım güzel ama bana hitap etmez.

Kim ki okuduklarından ders çıkarmış? Kim ki evet tam da öyle dediğimiz meselelerde kendini değiştirmiş?

Okunurken de, evet ya deniliyor.

Ya sonra?

fe ya yoktur ya da çok azdır. Peki, iki insan birbirini daha da fazla severse ne olur? Artık konuşmazlar, sadece fısıldaşırlar çünkü kalpleri birbirlerine daha da yakınlaşmıştır. Artık bir süre sonra konuşmalarına bile gerek kalmaz, sadece birbirlerine bakmaları yeterli olur. İşte birbirini gerçek anlamda seven iki insanın yakınlığı böyle bir şeydir.?

Hintli bir ermiş öğrencileri ile gezinirken Ganj nehri kenarında birbirlerine öfke içinde bağıran bir aile görmüş. Öğrencilerine dönüp?insanlar neden birbirlerine öfke ile bağırırlar? diye sormuş. Öğrencilerden biri?çünkü sükunetimizi kaybederiz? deyince ermiş?ama öfkelendiğimiz insan yanı başımızdayken neden bağırırız? O kişiye söylemek istedi

Ben burda susarım abla...

Öğrencilerden ses çıkmayınca anlatmaya başlamış: ?İki insan birbirine öfkelendiği zaman, kalpleri birbirinden uzaklaşır. Bu uzak mesafeden birbirlerinin kalplerine seslerini duyurabilmek için bağırmak zorunda kalırlar. Ne kadar çok öfkelenirlerse, arada açılan mesafeyi kapatabilmek için o kadar çok bağırmaları gerekir.?

Daha sonra ermiş öğrencilerine bakarak şöyle devam etmiş: ? Bu nedenle tartıştığınız zaman kalplerinizin arasına mesafe girmesine izin vermeyin.

Gerçeklerle yüzleşmek bu hikayeden daha acı ve daha zor.

Hikayeler ve hayaller ile uzaya da gidilir ama gerçekler hep yanı başımızda...