Ben ölmeden önce, uğrunda ölünecek birçok nedenim vardı

sanat ve estetik

emin değilsin yani:)

yaşlılık depresyonuna girmişin

sanırım bunları gerçekten yapmış olmanın da etkisi vardır böyle düşünmemde

mesela ben, 8 yıldır kimseyle kavga etmedim

insanlar sanattan anlamıyor

şaka mı vay

ben ölmeden önce yani 19 yaşımdan önce; uğrunda ölünecek birçok nedenim vardı.

ve eskiden aklıma gelmeyen aptal cümleler ilgimi çekiyor

ben ölmeden önce; insanlarla kavga ederdim, onlardan çok sağlam dayak yerdim, doktor sol kaşıma dikiş atarken, "buraya daha önce de dikiş atılmış" derdi.

artık, gençliğinde seni sevindiren, seni heyecanlandıran, seni üzen, seni sinirlendiren olaylar artık bir anlam ifade etmemeye başlarlar.

Hayatın bir oyun olduğunu tamamen kabul etmiş bulunuyorum

olabilir, eğer doğru söylüyorsam

yukarıdaki mesajı 32 yıl önce yazmışım, arşivimde görünce paylaştım

şimdi durum şu; artık yok; çünkü ben zaten anlamsız bir şekilde öldüm.

"bu dünyada bir ömür boyu sevmeye ya da kırılmaya değer bir şey görmüyorum" cümlesi gibi

sanat iyidir, paylaştığım ikinci mesaj siyaset değil bence sanat içeriyor, bu benim fikrim tabi. belki de değersiz bir saçmalıktan ibarettir

"ben ölmeden önce; halı sahaya giderdim. maç yapardım halı sahada, hırs yapardım, faul yapardım, özür dilemezdim."

bence insanlığın en büyük eksiği:

forumum en yaşını almış üyesi olmalısınız

normal değil mi? 59 yaşındayım. 12 yaşında torunum var

şimdi ise; yapılacak tek bir yanlış, sanki tüm doğruları götürecekmiş gibi geliyor

fazla siyaset izliosun izleme

ben ölmeden önce; halı sahaya giderdim. maç yapardım halı sahada, hırs yapardım, faul yapardım, özür dilemezdim. arkadaşlar daha sakin oynamamı söylerlerdi. maç bittikten sonra izleyenlerden biri: "sizin maçtan kemik sesleri geliyordu" derdi. sonra yorgun yorgun, bir arkadaşımın arabasıyla eve bırakılırdım.

artık hiçbir şeyin, uğrunda kavga edilecek kadar önemli olmadığını düşünüyorum

çünkü çoktan öldüm

şu kısım hoşuma gidiyor:

insanlar çok kaba ve sıradan

ben ölmeden önce; dört yanlış bir doğruyu götürürdü. üç yanlış yapsan bile doğrudan arta kalanlar olurdu.