?Ben, o zaman iman edip de, onların dördüncüsü olmayı ne kadar isterdim?

Yumuşak huylu, edeb ve haya sahibi ve cömert bir zat olan Hz Osnan?ın da Müslümanlar safına katılması müşrikleri fazlasıyla tedirgin etti Kabilesi ferdleri ona eza ve cefaya yeltendiler Fakat o, her türlü eza ve cefaya göğüs gerdi ve hak bildiği yoldan zerre kadar inhiraf göstermedi

Peygamberimiz Hazreti Muhammed'in vefatından sonra, başa geçen dört halifeden üçü harçerlenerek hunharca öldürüldüler.

ya hz aliye ne demeli, o yaşta imanla şerflenmek, ve imanın lezzetini almak. o lahuti esrarlı kokuyu, cennet kokusunu doya doya yaşamak. ne büyük nimet iman, ne büyük nimet resulullah sevgisi. ne büyük nimet hz muhammed sevgisi. ne büyük nimet yaratanın sevgisi ve onu tadabilmek,

güncelle me...

İslama davet karşısında en ufak bir tereddüt göstermeyişini Resulullah Efendimiz onun için bir fazilet sayarak şöyle buyurmuştur:

Gizli davet devresinde İslam ile şereflenen ve bundan dolayı müşriklerin şiddetli işkencelerine maruz kalan ilklerden biri de Bilal-i Habeşi diye bilinen, Bilal bin Rebah Hazretleridir.

... bize de nasip olur mu ki...?

?Ehad Ehad! Allah birdir! Allah birdir!?

bu yüzden hz ali tadmayan bilmez demiş galiba )

Afif-i Kindi, alış veriş maksadıyla geldiği Mekke?de, henüz iman etmediği bir zamanda Peygamberimiz, Hz Hatice ve Hz Ali?yi namaz kılarken görmüştü Müslüman olduktan sonra, o hallerinden gıbta ile bahsederek şöyle demiştir:

Sadece Hz. Ebubekir eceliyle öldü. O dahi çok yaşlı olmasaydı, belki o da diğerleri gibi, yani Hz. Ömer, Osman, Ali gibi harçerlenir idi.

Sonra da daha önce Şam?dan dönerken gördüğü bir rü?yasını Kainatın Efendisine anlattı:

?Sen, atalarının dinini bırakır da sonradan çıkma bir dine özenirsin öyle mi? And olsun ki, tuttuğun bu dini bırakıp, tekrar atalarının dinine dönmedikçe seni salıvermeyeceğim?

Metanet abidesi Hz Osman?ın cevabı şu olurdu:

Hz Ebu Bekir?in akıl ve gönül aleminde bir anda şimşekler çaktı Bu sözleri, küçük yaşından beri çok iyi tanıdığı, zatını candan seven ve sayan ve o ana kadar mübarek dudaklarından hilaf-ı hakikat tek bir söz işitmeyen Muhammedü?l Eminden duyuyordu Hiçbir tereddüt emaresi göstermeden derhal kelime-i şehadet getirerek Müslüman oldu1

?Eşhedü en la İlahe illallah ve eşhedü enne Muhammeden Resulullah!?1

Bu arada müşrikler de boş durmuyorlardı Hidayet güneşiyle gönüllerini aydınlatanlara hor bakmaya, onlara iftira ve sözlü hakaretlerde bulunmaya başlamışlardı Ama bunların hiç biri kainatta en büyük kuvvet olan Allah?a iman hakikatını kalblerine nakşetmiş bulunan bu Saadet Asrının mes?ud insanlarını korkutamıyor, davasından geri çeviremiyor, hatta en ufak bir tereddüde düşüremiyordu İnsanların tehdit ve korkutmaları; Allah?a olan iman ve Ondan korkmanın yanında, rüzgarın önünde bir toz, sel önünde bir çöp gibi zaif ve dayanıksız kalıyordu

Hz Ebu Bekir, derhal Fahr-i Kainatın evine vardı:

ne müthiş bir iman lezzeti olsa gerek,.

?Ey Ebu Bekir? dediler?Büyük iş var! Ebu Talib?in yetimi Muhammed, peygamberlik iddiasına kalkıştı Biz de senin Yemen?den dönüşüne kadar beklemeyi uygun bulduk Artık, sen o dostuna git, ne edeceksen et?

?Vallahi, ben hak ve hakikat dinini asla bırakmam!?

Fakat, vücudunun bütün zerreleriyle adeta bir iman abidesi kesilmiş olan Hazret-i Bilal, ölümü göze alarak şöyle haykırırdı:

Allah yolunda ölenler nedir emice?...

Ümeyye bin Halef?in bütün bu gayretleri boşunaydı Hazret-i Bilal bir kere iman etmişti ve Allah?a teslim olmuştu Gönlü Resulullahın muhabbetiyle gülşen olmuştu Onun için, bu eziyet ve işkenceler altında inim inim inlerken bile davasını müşriklerin yüzlerine yüzlerine haykırmaktan geri durmuyordu:

İman safında yer almada, Hazret-i Hatice ve Hazret-i Ali?yi, Resul-i Ekremin evlatlık edindiği Zeyd bin Harise takip etti

?Ben, Lat ve Uzza?yı kabul etmem Allah birdir! Allah birdir!?

Müslüman olduktan sonra, Hazret-i Ali ile Hazret-i Zeyd?in, Nebiyy-i Ekrem Efendimize gönülden bağlılıkları yeniden tazelendi ve güç kazandı Artık, Efendimizden ayrılmıyor, namaz ve ibadetlerini onunla birlikte ifa ediyorlardı

Hazret-i Ali, zaman zaman Resul-i Ekremle birlikte Kabe?ye gider, orada namaz kılarlardı

?Ya Ebe?l-Kasım! Peygamberlik iddiasında bulunduğun, kavminden ayrıldığın ve atalarının dinini kötüleyip, inkar ettiğin doğru mu? diye sordu

?Andolsun ki; sen ölmedikçe, yahud Muhammed?i ve Onun dinini inkar ve reddederek Lat?a Uzza?ya tapmadıkça bu azabı üzerinden eksik etmeyeceğim!?

Hazret-i Resulullah, daima tebessüm eden parlak bir simaya sahip Hz Osman?a, ?Allah?ın ihsanı olan Cennete rağbet et Ben, sana ve bütün insanlara hidayet rehberi olarak gönderildim!? dedi Resulullahın bu sade, bu samimi ve bu i?cazkar sözleri karşısında Hz Osman adeta kendinden geçer gibi oldu ve şehadet kelimesi kendi kendine mübarek dudaklarından döküldü:

?Ya Resulallah,? dedi?Biz Muan ile Zerka arasında bulunduğumuz ve uyuduğumuz sırada bir münadi: ?Ey uyuyanlar! Uyanın! Ahmet Mekke?de zuhur etti!? diye seslenmişti Mekke?ye gelince sizi işittik!?2

?Ebu Bekir?den başka imana davet ettiğim herkes bir duraklama, bir tereddüt, bir şaşkınlık geçirdi Fakat o, kendisine İslamı anlattığım zaman ne durakladı ve ne de tereddüt etti?

bu sefil halimizle...

İnandığı İslam davasından her türlü eziyete rağmen zerre kadar taviz vermeyen Hazret-i Bilal?i, bu sefer efendisi Ümeyye bin Halef, kavurucu sıcaklar altında, sırtını, güneşin sıcaklığından ateş parçası haline gelmiş kızgın taş ve kumlara sürttürüp yaktırır, ağzına güneşte kurumuş bir lokma et verdikten sonra, göğsüne kocaman bir kaya parçası koydurur ve şöyle derdi:

Resul-i Zişan Efendimiz, küçük yaşlarından beri beraber oldukları Hz Ebu Bekir?in bu sözlerine önce tebessüm buyurdu Sonra da, ?Ya Eba Bekir! Ben sana ve bütün insanlara gönderilmiş Allah?ın Resulüyüm İnsanları bir tek olan Allah?a davet ediyorum Sen de şehadet getir? dedi

Amcası Hakem bin Ebu?l-As, kendisini bir urganla bir direğe bağlar ve döverek şöyle derdi: