gazeteciler futbolcular gibi transfer olmazlardı, gazetecilere ''paha'' biçilmezdi,

BUNU GİZLEDİĞİM FALAN YOKKİ.

komuta kademesinin emrine girip, genç subaylar rahatsız gibi sipariş yazılar yazan birer rütbesiz bALBAY değildi o gazeteciler,

''kalemini kırar bir yerine monte ederiz'' tehditlerine itibar etmeyen gazeteciler halkı bilinçlendirme arzularını hiç bir zaman kaybetmediler, canlarını kaybetselerde..

tebrikler satılık uydu yu deşifre ettiğin için

uğur mumcu pkk'nın kurulması ve eylemleri konusunda önemli bulgulara ulaşmıştı,

güzel yazı..

bu konu ile alakalı düşünceleriniz önemli,

saç avro'ları kıvırsın bekir,

millet kemal sunal filimleri kendinden geçiyor onun saçma senaryolarla dolu filmlerine aptalca gülüyordu,

öyle deme,

güven miyorum..

36 YAŞINDAYIM,

TRANSFER PARASI İLE TELEVİZYON KURAN TUNGAY ÖZKANI UNUTMUŞSUNUZ:))

milletin iradesi ile seçilenleri sahiplenir, o benim cumhurbaşkanın değil demezlerdi o gazeteciler,

sübvanze ettikleri kanaatindeyim..

bir gazeteci bu konuyu anlatırken;

bastır parayı göbek atsın bekir,

bu önemli yazıyı getirip yaşıma bağladınya helal vallahi..

ellerindeki basını kullanarak yeterince para kazanıyorlar..

ayrıca;

ver parayı al bekir'i,

valla gazeteci satılırmı satılmaz mı;

o gazeteyi aldığın fiyata;

harbiden bu olaylar gerçekleştiğinde hayattamıydın,

25 eylül'den itibaren hürriyet mevzisini terk edip habertürk gazetesinde yazacak olan bekir coşkun'a ithaf olunur..(rotinda23)

patronlarının siyasal iktidara karşı kullandıkları birer ''kılıç'' değillerdi o gazeteciler,

her gelen siyasal ikdidara yalakalık yapıp bulunduğu ortamın rengini alan bukalemunlar değildi o gazeteciler,

satılıyorsa da;

kağıdıda normal gazete kağıdı değil..

normalde;

onlar sadece gazetecilerdi, amaçları toplum bilincine katkı idi,

gavurun ekmeğini yiyip gavurun kılıçını savurmazdı o gazeteciler,

beşiktaş tribünleri şenol, birol gol tezahüratları ile coşuyordu,

gazetecilik önemli bir meslektir..

hepsinin ölüm nedeni aynı idi, derin devletin varlığı ve işleyişi ile alakalı bir şeyler biliyorlardı..

gazetecilik yapıp isviçreye yerleşen gizli zengin zafer mutlu'yu da ben anımsatayım..

bazı gazetelerin o kadar sayfası var ki;

ben gerçek yaşını biliyorumda:)))))

''okularının menfaatlerinin patronlarının menfaatinden üstün tutmaktı onların farkı''

boş kağıt olarak ancak alabilirsin..

onlar köpeklerini milletten daha kutsal görmezlerdi,

patronlarına kesilen cezalara ''vırlamazlardı'' o gazeteciler,

gazeteleri ;

neredeyse hiçbirine ;

şimdilerde bir gazeteci para ile satılıyor para ile alınıyor,

aydınlık dergisinin genç muhabiri hizbullah örgütünün askeri alanlarda eğitildiğini belgelemişti ölümünden önce..!

onların satılık kalemleri yoktu,

evet ne yazıkki bende aynı düşünceleri paylaşıyorum,

gazeteci endeksinde hisse senetlerinin aşağı mı yukarı mı olduğu konusunda bir fikrim yok..

yazdıkları gazete onlara göre mevzi değildi,

gazeteciler maalesef sahibine göre kişniyorlar...

bu gazetecilerin ortak yönü birilerinin menfaatlerine dokunmaları, birilerinin kuyruğuna basmaları idi,

böyle gözüpek gazetecilerden birinin kalemini satın almak, yazdığı gazeteyi satın almaktan zordu..!

yine kalemine sağlık rotinda:))

çeşitli tehdit ve uyarılar alan gazeteciler doğru olduğuna inandıkları kulvarda emin adımlarla ilerlemiş,

fikir ve düşüncelerini evirip çevirmeden değişimlere uğramadan yazıyorlardı..

ROTİNDA'NIN BU YAZISIDA ADAY OLABİLİR.

bahriye üçok çizgisini hiç değiştirmeden aramızdan hain bir suikast ile ayrılıyordu,

Fenerbahçe tribünleri ver leftere yaz deftere sloganı ile,

biz barıştıkmı ya...

demişti...

çünkü köşeyazarları gazeteyi sattırıyorlardı..

şimdiki gazete patronlarının ;

gazeteler o yazarların yazılarını okumak için alınırdı,

eskiden;

abi merak ettim sen kaç yaşındasın,

gazete alınır gazete okunurdu bir zamanlar,

GÜNEŞİ GÖRDÜM FİLMİ OSKARA ADAY GÖSTERİLMİŞ,

hablemitoğlu şimdilerde adı ergenekon olan derin yapı ile alman vakıflarının organik bağlarına ulaşmıştı,

abdi ipekçi, bahiye üçok gibi basın şehidlerine uğur mumcu, necip hablemitoğlu ve ahmet taner kışlalı gib önemli gazeteciler ekleniyordu,

AYNEN,

gazete patronu gazeteyi ayakta tutabilmek için;

abdi ipekiçi her türlü sindirme ve tehdit'e karşın köşe yazarlığı yapıyordu,

patronlarının önünde elpençe durmak bir yana patronlarının kaç çocuğunun olduğunu bilmezlerdi o gazeteciler,

teşekkür ederim,

başka yerlerden ;

senaryolar değişiyor nursuz imam rolündeki figuran kişi hiç değişmiyor o filmlerde..

yanıt bekliyorum..

buna satılmak demeyelim de hidayete ermek veya sapıtmak diyelim))))))

rotinda bu yazıyı mutlaka bekire postala sen yapamıyorsan ben yaparım kardeş..

sırf bu yazıların için foruma girerim ben ya:))

her biri farklı cinayet ve suikastlerle susturulmuşlardı..

paraya ihtiyacı yok..

foruma girmeye değer çok şey var...

köşe yazarlarına muhtaçtı;

bildiğim bir şey varsa;

kilosu kaçtan gidiyor;

gazetelerde arka sayfa güzelleri olmazdı, gazetelerin satılması için promosyon çatal bıçak verilmezdi,

şezlonglarda gitmedikleri görmedikleri güneydoğu hakkında ahkam kesmezlerdi o gazeteciler,

HABERTÜRK GAZETESİNİ EKLERİ İLE AL TART TAM YARIM KİLO:)

patronlar köşe yazarlarına dayı derlerdi;

pekte bilemem bu işleri de;

imparator terim o tarihlerde galatasaray'da biraz kilolu bir libero idi..!

onların onuru ve şerefi idi kalemleri,