Maturidiyye ve Eş'ariyye mezhepleri Ehl-i Sünnet inancını temsil etmektedir. Bunlardan başka bir çok itikadi görüş ve mezhepler ortaya çıkmıştır. Bunların başında Hariciyye, Mu'tezile, Mürcie, Cebriyye ve Müşebbihe grupları gelir. Bunların da bir çok kolları mevcuttur. Bu gruplar Ehl-i Sünnet'i temsil etmemektedir.

Biz, İmam-ı Gazali hazretlerinin kitabından bir hadis-i şerif alıyoruz. Mezhepsizler, diyorlar. İmam-ı Gazali hazretleri, bir hadisin Kur'an-ı kerime aykırı olduğunu bilemiyorsa, haşa o kadar cahil ise, biz nasıl bilelim? Yahut O, diyorsa, biz nasıl o hadisin zıt olabileceğini düşünelim? Bir hadis-i şerif meali şöyledir:

Şöyle demiştir: Resulu'llah salla'llahu aleyhi ve sellem'den işitdim, buyurdu ki benim ağzımdan yalan uydurmayınız. Her kim benim ağzımdan yalan söylerse Cehennem'deki yerine hazırlansın. Buhari'ye göre: Rib'ıyy b. Hıraş, Ali b. Ebi Talib 'den Resulu'llah salla'llahu aleyhi ve sellem'in "Benim ağzımdan yalan uydurmayınız. Her kim benim ağzımdan yalan söylerse Cehennem'e girsin." buyurduğunu işittiğini kendisinden duymuş.

"Ümmetim yetmiş üç fırkaya ayrılacak; birisi hariç diğer hepsi Cehennem'de olacak" Oradakiler, hayretle: "O kurtulacak grup hangisidir Ya Resulullah" diye sordular, Efendimiz : "Benim ve Ashabımın yolunda olanlar." buyurdu. (Tirmizi, İman; 18)

ibni haldun okuyun en azından... taaaa yüzyıllar öncesinden bile neleri çözmüş... kur'an da hadis de sünnet de, gelenek de gereklidir... hepsi birden kaynaktır... fakat bütün bu külliyat tarihsel ve sosyolojik bağlam meselesinden bağımsız olarak anlaşılamaz ve yaşanamaz...

teorik olarak anlaşılması mümkün olmadığı gibi pratik karşılığı da olmaz... yani fazlurrahmanın dediği gibi ya güncellenecez ya da zorunlu olarak laik'iz...

CEVAP

Allahü teala, bu mübarek zatlar vasıtasıyla, dinini korumuş ve yaymıştır. Bu zatlara saldırmak, onların kitaplarında uydurma hadis var demek, dinimizi yıkmaya çalışmak olur.

EHL-İ SÜNNET KİMDİR?

Bir kimse, bir söz uydurup hadis dese veya sonradan uydurduğunu itiraf etse, yani bu söz hadis olma şartlarını taşımıyorsa, İslam alimleri, zaten bunu kitaplarına almazlar. Lafzında, manasında, bozukluk olup olmadığını, Kur?an ve sünnete, akla aykırı olup olmadığını anlamak da, bizim değil, muhaddislerin, hadis ilminde müctehid olanların işidir.

16 Şubat 2009 21:12 Düzenle Sil

kendileri virane olunca din de virane olur sanıyorlar herhalde... işte din orada duruyor... onu kavarayabilecek aklınız ve bedel ödemeyi göze alarak yaşayabilecek yüreğiniz varsa viraneliğinizden kurtulmak için gerekli malzemeye sahipsiniz demektir...

Bu kurtulan fırkaya "Fırka-i Naciye" denir. Bu fırkanın bir diğer ismi de "Ehl-i Sünnet ve'l-Cemaat" fırkasıdır.

HERKESİ BUNU OKUMAYA DAVET EDİYORUM:

Fıkıh ve İtikad alanında ortaya çıkan hak mezhepler Kuran ve sünnet çizgisinden ayrılmazlar. Mezhep, yeni bir din değil, dinimizin itikat, ibadet, ahlak ve terbiye alanında hizmet veren kollarıdır. Dinin aslı nasılsa o şekilde bir anlayışla ifade edilmesidir. Hepsi ciddi bir ihtiyaçtan ortaya çıkmıştır. Hepsinin kaynağı Kuran ve sünnettir.

evet ise yanıtınız... o halde artık pratiğe dökme sırası...

ne diyorsun yaw:)))nasıl yoktur... la raybe fih midir bunlar?

Eş'ariyye mezhebinin imamı Ebu'l-Hasen el-Eş'ari'dir. Asıl adı Ali b. İsmail olup, Hicri 260, Miladi 873 tarihinde Basra'da doğmuştur. Nesebi, Ashab-ı Kiram'dan Hz. Ebu Musa el-Eş'ari'ye ulaştığı için ona nisbetle "Eş'ari" diye anılmıştır. Hicri 324, Miladi 936 tarihinde Bağdat'ta vefat etmiştir. Amelde Şafii mezhebine bağlı olduğu için itikadi görüşleri daha çok şafiiler arasında benimsenip yayılmıştır. Malikiler de itikatta bu mezhebi benimsemişlerdir. Maturidiler ile Eş'ariler, çok az konuda farklı görüşlere sahiptirler.

huseyncan sen ne diyon yahuu. sen bu dini yıkmaya mı çalışıyon.. zynp bacı yok diyorsa yoktur :)

Mezhepsizler, mevdu hadisleri tanımak için bazı yollar belirlemişler, kendi akıllarına uymayan ve o kriterlere uyduramadıkları hadis-i şeriflere uydurma diyorlar. Bunlara verdikleri örnekler de, bid?at ehlinin uydurduğu, Ehl-i sünnet kaynaklarında bulunmayan, hadis alimlerinin kitaplarına almadıkları sözler veya manasını anlayamadıkları sahih hadis-i şeriflerdir. Şimdi biri çıkıyor, diyor. İslam alimleri, bunu bilmiyorlar mıydı? O ravinin fasık olduğunu bilmiyorlar denirse, onların bilmediğini, kendileri nereden öğrenmişler? Kendilerinden birkaç asır önce yaşamış bu alimler, ravileri tanımıyorsa, ondan sonra gelenler, o ravileri nasıl tanıyor? Hadisler yeni mi çıktı? Raviler yeni mi çıktı? Naklettiği hadislerin ravileri arasında fasıklar ve yalancılar olduğunu bilemiyordu diyerek cahillikle suçluyorlar. Hadis-i şerifte, mucize olarak bildirildiği gibi, sonra gelenler yani kendisini alim zanneden cahiller, önceki alimleri suçluyorlar.

bende bu başlığın iddiasına katılıyorum..

kuran müslümanı ilk önce ehli sünnet ne demek onu öğren aşağıda oku bakalım neymiş ondan sonra şia hangi fırkadaymış göreceksin hiç bilmiyorsun ne yzaık ki en iyisi sussssssssss...

Bu yorumu yapan ilim adamlarının bilgisi ne kadar acaba.

İman ve İslam konusunda Ashab'ın yerini ve gereğini Allah Resulü Efendimiz şöyle belirtmiştir:

Sapık veya cahil birisi bir söz uydurur, buna hadis der. Ehli olan hadis alimi de, hadis ilminin şartlarının yanı sıra onu Kur?ana arz eder. Bu işi cahiller yapamaz elbette. Bu, hadis alimlerinin, müctehitlerin, ehl-i sünnet alimlerinin işidir.

'eline diline beline sahip ol' doğru sözünün arkaplan öğretisine saihip olma iddiasındakiler kadar diline sahip olmayanı görmedim henüz şu forumda...

Ehl-i Sünnet anlayışını anlatırken Selefiliği de anlatmak gerekir. Selefilik adı, halef-seleften gelir ve selef, Hz. Peygamber 'e en güzel şekilde uyan ilk nesle ve onları güzelce takip edenlere verilen genel bir isimdir. Selef akidesi itikadi mezheplerin ortaya çıkmasından önceki Müslümanların akidesidir. Yani Ashab-ı Kiram'ın ve Tabiin neslinin akidesidir. Bu mezhebin temel anlayışı, ayet ve hadislerin verdiği haberleri olduğu gibi kabul etmektir. Daha sonraları Müslümanların arasında itikat alanında iki hak mezhep doğmuştur. Bunlar, Maturidiyye ile Eş'ariyye mezhepleridir.

sbengisu42

Muhaddisler, bir sözün hadis olması için, birçok şartlar koymuşlardır. Bu şartlara uymayanları kitaplarına almazlar. Ayrıca, her muhaddisin koyduğu şartlar, farklı olabilir. Bu bir ictihad meselesidir. Seyyid Abdülhakim Arvasi hazretleri buyuruyor ki:

Muhaddislerin, müfessirlerin ve diğer İslam alimlerinin, Şevkani, Kardavi, Elbani ve benzerleri kadar Allah korkuları yok muydu? Cahil, gafil veya hain mi idiler? İslam alimi cahil olursa, kim alim olur ki? Gafillik de öyledir. Onlar gafil ise, biz nasıl müteyakkız oluruz? Bu büyük zatlar, nasıl töhmet altında bulundurulabilir? Sıradan bir Müslüman bile, Allah?tan korkar, uydurma bir söze hadis diyemez. Peki Resulullahın vekilleri olan, diye övülen kimseler, nasıl olur da, böyle bir cinayet işleyebilirler? Nasıl olur da, böyle alimler için, Allahü teala, buyurur? Alim, sadece MEZHEPSİZ!!! Şevkani, Kardavi ve Elbani gibi kimseler midir? Kütüb-i sitte sahipleri, alim değil midir? Diğer muhaddisler, müfessirler ve fukaha alim değil midir? Onlara bu büyük suç, nasıl isnat edilebilir?

sayın edit imamı Azama nerde dil uzatılmış ki.. ben hiç bilmiyorum..

son dönemlerde imam-ı azam a bile dik uzatıldığını görüyorum.

başlığa bak hele ehli sünnet kitaplarında uydurma hadis yoktur...:))))) bu kafayla kafa yaparsın anca..

Ehli sünnet kitaplarındada Şia kitaplarında uydurma hadis bol miktarda vardır!!!!!!

Evet, hadis uydurmak veya uydurma bir hadisi kitabına almak, ihmallik, gafillik, cahillik veya hainlikten ileri gelir. Bu çok doğru bir tespittir. Fakat, uydurma bir söze, hadis demek ne kadar yanlış ve tehlikeli ise, hadis kitaplarındaki veya İslam alimlerinin kitaplarındaki hadis-i şerifleri de inkar etmek, o kadar yanlış ve tehlikelidir. Kıyamet alametlerini bildiren, her biri bir mucize olan hadis-i şeriflerden üçü şöyledir:

Kütüb-i Sitte'deki hadisler seçilirken "sıhhat" vasfı düşünülmüştür. Yani hadisin sahih olması ön plana alınmıştır. Bir hadiste aranan ilk şart onun "sahihlik"i yani Hz. Peygamber 'in sözü olmasıdır. Kütüb-i Sitte "sahihlik" vasfını taşıması sebebiyle ümmetçe büyük rağbete mazhar olmuştur. Dini ve dünyevi hayatımızı tanzimde muhtaç olacağımız her çeşit hadis bu altı kitapta mevcuttur.

Sual: Mahmasani isimli yabancı bir yazar, Türkçe?ye çevrilen bir kitabında, Buhari?deki Acve hurması ile ilgili bir hadis için, diyor. Mezhepler üstü hareket eden zatlar, diyorlar. Şevkani, Sehavi, Aliyyülkari, Acluni, Kardavi, Elbani, Ebu Gudde gibi zatlar, kütüb-i sittedeki veya diğer hadis, tefsir ve fıkıh kitaplarında, bir çok uydurma hadis tespit etmişlerdir. Bu hadisleri kitaplarına alan kimseler, muhaddis, müfessir yani İslam alimi olduğuna göre ve hadisini kitaplarına geçirdikleri halde, nasıl olur da, ihmallik, gaflet, cehalet veya ihanet sergileyebilirler?

İtikad ve amelde bütün hak mezheplerin buluştuğu nokta Kur'an ve sünnetin çizdiği noktadır. Bu mezheplerin bütün çabaları Allahu Teala'nın ve Resulünün muradını anlamak, anlatmak ve yaşamaktır.

Hadis kitaplarında uydurma hadis olmadığı gibi, İslam alimlerinin tefsir, fıkıh ve tasavvuf kitaplarında da uydurma hadis yoktur. Müfessir, fakih, mutasavvuf demek, haşa hadis ilminde cahil demek değildir! Sadece aralarında iş bölümü yapmışlardır.

o sizin görüşünüz!!! imamı azamlar geldi geçti bu ümmet üzerinden sizin ilminiz ne boyutta, takvanız ne boyutta ne kadar kimi tanıyorsunuz? hem ehli sünnet ne şia ne bunu bile karıştırmışsınız anlaşılan!

hadis-i şerifi, istisnasız bütün mezhepsizlere göre uydurmadır. Halbuki hadis alimlerinden imam-ı Deylemi, imam-ı Taberani, imam-ı Beyheki, imam-ı ibni Adiy, imam-ı ibni Abdilber gibi muhaddisler ve Hüccet-ül islam ünvanı ile meşhur olan imam-ı Gazali hazretleri sahih olduğunu bildirmektedir. Bu büyük imamların, naklettiği bu hadis-i şerife, nasıl uydurma denebilir ki? Diyelim ki bu hadis-i şerife, imam-ı Buhari mevdu dese, bu hadis uydurma olur mu? Ancak bu hadis, imam-ı Buhari?ye göre mevdu olur; fakat öteki alimlere göre yine sahihtir.

Allah bizleri doğru yoldan ayırmasın..

Mezhepsizler, bir hadise uydurma deyince, onların sözleri delil oluyor da, mezhep imamlarının, İmam-ı Gazali hazretlerinin, İmam-ı Rabbani hazretlerinin, Abdülkadir-i Geylani hazretlerinin sözü, neden delil olmuyor? Mezhepsizlerin anladığı din oluyor da, bu büyüklerin anladığı neden din olmuyor? Mezhep imamlarımızdan, hadis alimlerinden ve diğer İslam alimlerinden öğrendiğimiz bilgilerle, onları sorgu suale nasıl çekeriz?

Ehl-i Sünnet demek, Kur'an ve sünnetin öğrettiği şekilde inanan ve yaşayan Müslümanlar demektir. Ebedi kurtuluşa vesile olacak imanı bilmek ve Allahu Teala'yı tanımak, ancak Ehl-i Sünnet itikadına sahip olmakla mümkündür. Sünnete uymak için Peygamberimiz 'in Kuran'a dair uygulamalarını ve Ashab-ı Kiram'ı tanıyıp, takip etmek gerekir. Çünkü onlar, bizimle sünnet arasında bir köprü vazifesi görmektedir.

Bir örnek verelim:

Demek ki, ictihad ictihadla nakzedilemediği gibi, hadis-i şerif de başka hadis-i şerif ile nakzedilemez. Bir müctehid, imam-ı Şafii?nin veya imam-ı a?zamın ictihadı yanlıştır, zayıftır gibi bir şey söylemez. Söylese de, geçerli olmaz. Hadisler için de, durum aynıdır. Mesela imam-ı Nesai, Taberani?deki bir hadise uydurma diyemediği gibi, imam-ı Taberani de, Nesai?deki bir hadise mevdu demez. Mevdu dese de, ona göre mevdu olur. Mevdu halk arasında uydurma anlamında kullanılıyorsa da, hadis ilminde müctehid olan bir alimin, bir hadise mevdu demesi, onun ictihadına göre, hadis olma şartlarını taşımıyor demektir. Diğer bir muhaddise göre de, mevdu olması gerekmez.

Kütüb-i Sitte Hadis-i Şerif veritabanımız, sitemizin esas muhteviyatını meydana getiren bölümdür. Kaynağı, Prof. Dr. İbrahim Canan hocamızın "Kütüb-i Sitte / Hadis-i Şerif Ansiklopedisi" adlı dev eseridir. Bu eseri hakkında geniş bilgiyi hocamızın kendi kaleminden okuyalım...

DİKKAT DİKKAT!!!!

Şimdi bir hadisin uydurma olup olmadığını anlamak için, Şevkani, Kardavi, Elbani gibi mezhepsizlerin kitaplarına değil, ehl-i sünnet alimlerinin kitaplarında bulunup bulunmamasına bakılır. Ehl-i sünnet alimlerinin kitaplarında varsa o hadis sahihtir. Şevkani, Sehavi, Acluni gibi kimselerin, fıkıh, tefsir ve hadis kitaplarındaki hadislere mevdu demesiyle, o hadisler uydurma olmaz. Hafız Iraki de, İhya?daki hadisleri incelemiş, bazılarına kaynak bulamamış, demiş, mezhepsizler de, hemen yaygara kopararak diyorlar. İmam-ı Gazali hazretleri uydurma olsa, kitabına alır mı hiç?

Din cahilleri, diyorlar. Bunlara soruyoruz: Siz namaz kılıyorsanız, imam arkasında Fatiha okuyor musunuz? Şafiilerin okuması farzdır, Hanefilerin de, okumaması vacibdir, okurlarsa tahrimen mekruh işlemiş olurlar. Mezhepsizler okuyoruz derlerse, Hanefi alimlerine muhalefet etmiş olurlar, okumuyoruz diyorlarsa, o zaman Şafii alimlerine muhalefet olur. Böyle namazı içlerine nasıl sindirebiliyorlar ki? Yahut bir kafir, bir casus Müslüman görünüp, dese, şimdi bunlar, bu haine inanıp, Kur?an-ı kerimi de, içlerine sindiremeyecekler mi? Ona da mı, damgayı yemiş diyecekler? Acaba bunlar, casuslarının, yabancıların, misyonerlerin kurduğu sapık fırkaları içlerine nasıl sindiriyorlar?

parça parça yollamaya çalşacağım inşaAllah zaten az sayılır

Takvayı ilmi Allah bilir siz bilemezsiniz biz buraya elli tane inceleme koyuyoruz diğerlerininde yazıları var aç bak başlıklara gör ezbere konuşma!!!

Bazı kimseler, diyorlar. Peki hadis tenkitçileri dediğiniz kimseler, bu hadis-i şerifleri nerden aldılar? Hangi ravi ile konuşup yazdılar? Elbette Buhari, Müslim gibi hadis imamlarının kitaplarından aldılar.

Ali b. Ebi Talib 'dan :

Maturidiyye mezhebinin kurucusu İmam Maturi'dir . Tam adı Muhammed b. Muhammed'dir. Künyesi Ebu Mansur olup, daha çok Ebu Mansur Maturidi diye anılır. Hicri 238, Miladi 852 tarihinde Semerkand'ın Maturid köyünde doğmuştur. Doğduğu yere nisbet edilerek "Maturidi" diye anılmaktadır. Hicri 333, Miladi 944 tarihinde yine Semerkand'ta vefat etmiştir. Genel usulü, vahiyle birlikte aklı da kullanmak ve gerektiğinde ayet ve hadisleri akılla yorumlamaktır. Hanefiler ve Türklerin çoğu itikatta Maturidi mezhebini benimsemişlerdir.

Buhari?de, Kütüb-i sittede, diğer hadis, tefsir ve fıkıh kitaplarında uydurma hadis var denirse, bu büyük zatlar, ihmallik, gafillik, cahillik veya hainlikle suçlanmış olur. O mübarek zatlara bunlar nasıl yakıştırılabilir? Şevkani, Sehavi, Aliyyülkari, Acluni, Kardavi, Elbani gibi kimseler, uydurma hadisi kitaplarına almazsa, bunlardan çok daha büyük alimler, nasıl kitaplarına uydurma hadis alabilirler? hadis-i şerifini kitaplarına geçirdikleri halde, nasıl olur da, bu cinayeti işleyebilirler?

Ehl-i Sünnet'in içinde farklı mezheplerin hepsi hak dairededir ve doğru yol üzerindedir. Aralarındaki farklılık fitne değil, rahmet olacak şekildedir. Onun için bir mezhebe bağlı mümin, diğer hak mezhebi de tasdik etmelidir.

İslamiyet?i yıkmak isteyen yabancıların maksatları, İslam alimlerine olan itimadı, güveni temelinden sarsmaktır. Yerli gafiller de, bu hainlere alet oluyorlar. Bir alimin kitabında, bir tek uydurma hadis olsa, diğer bildirdiği hadislere nasıl itimat edilebilir, onlara da, şüphe gözü ile bakılamaz mı? Burada gaflet veya cehalet gösteren, öteki hadislerde niye göstermesin ki? İşte böylece, bütün din kitapları töhmet altına girmiş olur. Hadisler, dinde senet olmaktan çıkınca, geriye sadece Kur?an-ı kerim kalır. Onu da, istedikleri gibi tevil ederek maksatlarına rahatça ulaşabilirler. Bu sebeplerden dolaylı, yabancıların ve onlara alet olan mezhepsizlerin oyununa gelmemelidir.

Bir mümin itikadını düşündüğü gibi, fıkhını ve ahlakını da düşünmek zorundadır. Çünkü her birisi diğerinin parçası ve tamamlayıcısıdır. Fıkıh insanın, hayatının her alanında kendi lehindeki ve aleyhindekileri bilmesi demektir. Din; iman, ibadet ve güzel ahlaktan oluşmaktadır.

Hadis sahası o kadar geniştir ki, bu sahaya giren te'lifatı gerekli ciddiyetle değme araştırıcı bile görme firsatı bulamaz. Bu sebeple ta ilk asırlardan beri alimlerimiz, hadislerden çeşitli seçmeler yaparak en zaruri, en faydalı olanları bir araya getirmeye çalışmışlardır. "Kütüb-i Sitte" adı altında şöhret kazanan altı hadis kitabı böylece ortaya çıkmıştır. Yani bunlar seçme hadisleri ihtiva eder.