bu zamanın insanları çok farklı; hataları affetmesini bilmiyorlar, karşısındaki insanların acı çekmesini istiyorlar ve bundan zevk alıyorlar.:)bu da mutsuz ve umutsuzluğa davetiye çıkartıyor bence..

tutamadım gitti gittide gitti

hatasız kul mu var be yaa kudret...

doğrusun ama buradki bnm hatam ise deger verenın bnm oluşu bu da benı kırıyorr::((

bu yanlışlığıda kabullenemiyorlar malesefff...

siz değer veriyorsunuz ama değer verdiğiniz insanlar, bir bakmışsınız ki belli bir amaca ulaşınca kendisine değer verene ihanet etmeye başlar..

benim bu durumlarda aklıma şu söz geliyor; "severken birini, yarın kaybedeceğin kadar sev" sözü aslında çok şeyi anlatıyor...

bir anlık hatalardan kaynaklanıyordur bence:))

evet size katılıyorum:((

yani her zaman ihanet edilmeye hazır olmak lazım..

yeni başlangıçlar özellikle her açıdan başlangıçç ama olmazz olmuyoo olamıyor derken aaaa uçmuşşş görysun ama yok tutamıyorsun güç yok istek yokk ooffffffff bunalımdayımm bu ne yaa

elimden püff diye uçup gitti dıyoruz yaa... neye dıyoruzz nıye kalmaz kii dursa ya yerinde...