Ramazan bin aydan değerli bir hediyedir...

ramazanının başında, ramazanın ortasında ve ramazanın sonunda hala aynı kişi miyiz?

ruhen bir adım bile ilerleyemedik mi?

Ramazan arınmayla yoğuşmaktır,

Ramazan herkesle elele tutuşmayı tekrar hatırlamaktır,

Ramazan Tefekkür zamanıdır,

Ramazan pörsüyen ruhların canlanma demidir,

değişik bir yaklaşım.

Ramazan bizim için tam da Sizin dediğiniz anlama gelir. Amenna. Biraz çocukları düşünürsek eğlencenin de gerekli olduğunu anlarız. İbadetlere hediye, eğlence ile başlayamamanın sıkıntısını çekiyor bizim kuşağımız. Ne bileyim dedelerimiz omuzuna alıp gezdirseydi çarşıda pazarda bizi. En azından maça götürseydi, sinemaya götürseydi, hissetseydik yaşasaydık ramazanı çocukluk algılarımızla. Teravihe gidemezdik dayak yeriz bir çocuğun gülmesinden dolayı bütün arka safın sabileri olarak. Bir kez yanağımızdan makas alınmadı. Sevilmedik okşanmadık.

Ramazan Kendini yenileme fırsatıdır,

ama maalesef güzel bir başlangıç yapan çadır iftarlarımız amacından saparak eğlence mekanlarına dönüşmeye başlamıştır. elbette sınırları içinde eğlence meşrudur ama Ramazanın asli gayesinden uzaklaşılmaktadır.

Ramazan zalime karşı bileniştir,

Ramazan var edilenin var Edenle kesintisiz irtibatıdır,

Ramazan kendinle, ailenle, çevrenle, toplumunla, insanlıkla barışa devam ahdidir,

başkaları değil biz kendimizi eleştirelim ve yanlışın neresinden dönersek kardır.

Bu eksikleri eğlenceyi katarak bertaraf edemez miyiz. Maskaralığa kaçmadan. Ramazanda karagöze, hayvanat bahçesine götürdü amcam-dayım beni desin çocuklar. Ramazanda fark görsünler. Yetişkin yerine koymayalım yavruları.