-biz üstelik bir de otomobil veririz.

söz konusu olan kişi de, bir o patrona bakar, bir bu patrona bakar, kararsızdır, kimi seçse ki? sonunda en çok veren birini seçer. niçin? çünkü tutsak, esir bir insandır. kabul etmesi ricaları ile çağrılan ve yüzin dinar verilmek istenen bu kimse, işte toplumu doğa zindanından kurtarabilecek insandır yahut insanı toplum zindanından çıkarabilecek bir ideolog veya toplumbilimcidir, ya da insanı tarih zindanından çıkarabilecek feylesofun ta kendisidir.

bana uymaz. teşekkür ediyorum... zahmet olmuş...

bu din garip geldi, başladığı gibi yine garip devam edecek, ne mutlu gariplere!

o kadar katı ve sert bir ruh bu kadar yumuşak ve latif olabiliyor. demek ki dış etkenler bu katılığı ona vermiş, o da mensup olduğu toplumsal çevre düzeni farklı olduğundan böyle olmuştur. şimdi çevresi değişince, yeni çevresi onda bu letafeti ortaya çıkarmış oldu. ne bu letafet dolayısıyle onu aşırı övmemiz, ne de o katılık dolayısıyla suçlamamız gerekir. bu sosyolojizm?dir ve bir ölçüde doğrudur da!

-beyefendi, bu filan sınıfta ikinci olan öğrencidir. ne verirsin buna?

aslında ben ne naturalizm?i, ne sosyolojizm?i, ne de historizm?i tümüyle yadsıyorum; üçünü de kabul ediyorum. ancak benim kabul edişim şu anlamdadır: insan-ki asıl onu anlatmak istiyorum-, bu varlık seçebilir, seçme yeteneği ve imkanı vardır. bu varlık kendi gelişim ve olgunlaşma süreci içinde gerçekten de bir açıdan ve bir bakıma doğal ve maddi bir oluşum, bir görüngü, bir bakıma tarih?in biçimlediği bir görüngü, bir bakıma çevre ve toplumun biçimlediği bir görüngüdür. bir boy düzeni içinde, boy düzeni yaşama biçimi bireylerin üzerinde ruhsal ve düşünsel özellikler meydana getirebilir, boy düzeninde yaşayan bu yaşama biçimini seçmiş değildir, hiç kimse bunu seçmemiştir, özel bir toplum ve üretim düzeni onları ister istemez çadırda oturan göçebilir durumunda kılmıştır, üretim düzenleri bunu gerektirmiştir. tabii şartlar da bir başka topluluğun avcılığa koyulmalarına, avcı olmalarına, ormanda yaşamalarına yol açmıştır. ya da yine bu şartlar bazı boyların başka özellikler kazanmalarını, sonunda tarım aşamasına girmelerini, bu aşamada da yerleşik düzene geçmelerini, köy ve kentlere yerleşince de artık değişmesini sağlamıştır. bu değişim seçimle olmuş değildir. üretim düzeni biçiminin bireye etkisinden dolayıdır. yani?beşer? gerçekten de doğa?nın onu oluşturduğu gibi, gerçekten de tarih?in onu biçimlemekte olduğu olur. halı desenleri çizmekle uğraşan ve çok büyük bir sanatkar olan terhan sanatkarlarından birisi anlatıyordu:

Ali Şeriati

hiç su içmiyon herhalde:)

jean isole diyor ki:

Ali Şeriati mi? :// Kesinlikle tavsiye etmem, uzak durun.

maharetmiş gibi söylüyor birde.. çor çocuk var forumda örnek falan almasınlar seni :)

çiğ tanesi,

50 sayfalık bir kitap tavsiye ederim.

fakat benim söylemek istediğim şudur: sosyolojizm?i, materyalizm?i, naturalizm?i veya tarihselcilik akımı bütünü ile yadsımak ve onların temel etken olarak ileri sürdüğü şeylerin hiçbir etkisi olmadığını ileri sürmek istemiyorum. aksine bu etkileri kanıtlamak ve doğrulamak istiyorum. fakat sözüm şudur ki insan, oluşum süreci içinde, bu zorlayıcı güçlerin baskısından kurtulur, kurtulabilir.

Bu alıntıdan anlaşılacağı gibi Ali Şeriati'ye göre Hazret-i Adem "aleyhisselam" Cennet'teki "tüketime yönelik hayata" isyan etmiş ve "keyif çatma ve hayvanlara yaraşır tüketim cennetinden" çıkarılmıştır. Gerçekte Ali Şeriati bu yoruma zihnine hakim olan tüketim karşıtı sosyalist ideolojisinin etkisiyle varmıştır.

Vrdiğim linki okuyan okudu, değerlendirmesini yaptı, hatta oradaki mani bakımdan mahsurlu kısımları da özellikle belirtmek isterim. Belki sen bu kitabı okurken farkedemediğin için kitabın reklamanı yapıyorsun. iyi niyetli olduğuna inanmak istiyorum, ama verdiğim linki oluduğun halde kitabı savunursa o zaman Müslüman kardeşler değerlendirmelerini yaparlar

cezaevinde mahkumlara halı dokumacılığı öğretmeye çağrıldım. ben şunu ileri sürdüm: bir kimseye gerçekten zarif ve sanatkarca halı dokumasını öğrettiğim ve o iyi bir sanatkar olabildiği takdirde, onun bağışlanmasını, affını isteyeceğim, siz de kabul edeceksiniz! şartımı kabul ettiler. kendilerine öğreticilik ettiğim kişiler çoğunlukla ağır suçlar işlemiş olanlardı ve?kötülük?, katı yüreklilik gözlerinden belliydi. işte bu kimselere halı dokumasını öğretmeye başladık. halı dokumasında gözlerin ve parmak uçlarının dikkat etmesi gereken zevk inceliği, renkleri iyi tanıma ve ayırma ve birbirleriyle uyuşturma için gerekli ince zevk ve duygu, halının zarif ve sanatkarca nakışlarındaki güzellik, bütün bunları tanımaya başlıyor ve sonra dokuyorlar, yaratıcılıklarını tadıyorlardı. bütün bunlar ruhu o derece inceltiyor ve duygu veriyordu ki, belki kan dökmekten ve öldürmekten zevk alan adam, sanatla uğraştıktan bir süre sonra ruhsal bir güzellik kazanıyor, öyle ki kimi zaman bir arada oturup ben şiir, örneğin irfani şiirler okumaya başladığımda, aynı adamın gözyaşları yavaşça süzülmeye başlıyordu.

-biz mi beyefendi? 15.000 riyal veririz.

bu alıntıyı okuycama kitabı alır okurum:)

hint fakirleri gibiyim ben :) münzevi :)

rahatsız etmeye geldim.. ali şeriati kendisi için derki..

bir yazar, baştan aşağı silaha, tepeden tırnağa altına garkolmuş, fakat içindeki dermansız bir dert dolayısıyla acı çeken bir şehzadeyi öyküsünün kahramanı olarak anlatıyordu. o, bugünkü fransa?nın bu şehzadeye benzediğini söyler. sadece bugünkü fransa değil, çağdaş insan her zamankinden daha çaresiz fakat silah kuşanıp altınlara garkolmuş şehzadedir.

İnsan kendi zindanını tanımalıdır, zira özgür sanır kendini!

Çocukluğumdan beri kahvaltı kültürüm yok :) çay da içmem, sevmem. öğle yemeğini hafif tutarım, akşam da bi çorba içerim, belki makarna.. :)

teşekkürler Mütefekkir.

Sığ zihinlere sahip insanlarca söyledikleri çarpıtılmış, anlatmak istediği asıl meramı göz ardı edilmiş, "şu sahabiyi eleştirdi şuna hazret demedi" gibisinden incir çekirdeğini doldurmayan sözlerle haksızca hakaret ettiler, işkence ettiler, öldürdüler.

Duyduğum her Hacc kelimesinin yanına ilintilediğim "Ali Şeriati" ve " Hacc " kitabı.

-ben bir de şoför veririm.

öğlen zorluk çekmeyeyim diye abdesti sabah aldım, bu sıralar biraz tembellik üşengeçlik var :)

Ali Şeriati tehlikeli bir insandır. Çünkü hak demektedir, hukuk demektedir, tevhid demektedir, aşk demektedir, emek demektedir, bilim demektedir, özgürlük demektedir, zalimlere başkaldırın, isyan edin demektedir.. Ali Şeriati'den Seyyid Kutub'tan İzzetbegoviçten kimler rahatsız olur:

Çift kutuplu dünyada müslümanları empreyalizmin de sosyalizmin de batağından çıkarmaya çalışmıştır.. birilerinin iddia ettiği gibi kesinlikle islam'ı sosyalizm'e değil, sosyalizmi islam'a uyarlamıştır. tevhidi savunmuştur, bilimi savunmuştur, sanatı anlatmıştır..

başka bir güçlük de şuradadır: insan bilim ile, doğa?nın zindanından, tarihin zindanından, toplumsal kurallara egemen düzenin zindanından kurtulabilir. fakat yazık ki, kendi zindanından bilim ile kurtulamaz. çünkü bilginin kendisi de tutsaktır. bu bilimin kendisi, bir tutsağın bilimidir. ?kendi?m dendiğinde, bunun kendisinde gömülü bulunan özgür ben olduğunu algılayamamaktadır. özgür bir ben olarak değil, salt ve genel anlamı ile bir insan, bir kendi olarak ancak algılayabilmektedir. doğa, toplum ve tarih zindanından boşanması gerekmekte ve boşanmaktadır, gelgelelim sonra anlamsızlık ve boşluk içine düşmektedir. burada bir formül sunmak istiyorum: bu alanda bir yasa var ki adem?in yaratılışı?nın başlangıcından bugüne değin doğrudur ve geçerlidir. insan, maddi yaşayışında bu yolu boylar, fakat unutmayalım: ancak maddi yaşamı için bu yasa geçerlidir. insan?ın önce ihtiyacı, gereksinimi vardır. sonra bolluğa, refaha erişir. daha sonra boşluk ve anlamsızlık duygusuna kapılır. bundan da başkaldırmaya geçer. sonunda perhizkar ve içe dönük bir dönem gelir. egzistansiyalizm ve hippilik akımı bu yasaya uygun olarak belirmiştir. bizim eski ağalar ve soylularımızın tasavvufa düşmeleri, hind ve çin ağa ve soylularının gizemci bir?nirvana? anlayışı içinde maddi yaşamı yadsımaları da bu yasaya dayanır. bugünün burjuvazi düzeninde yeni neslin tüketimi ve maddi yaşayışı hippice yadsımaları da bu yasaya göredir ve bundan başka da olamaz.

insanı zorlayıcı dört güç vardır... ilk olarak, irade sahibi, bilinçli ve yaratıcı insan, ilk zorlayıcı gücün, doğa?nın baskısı altındadır, bu zorun tutsağıdır. natüralizm, tabiat temeline özellikle yaslanmaktadır ve oldukça önemli bir gerçeklik payı vardır. ikinci zorlayıcı güç, tarihin baskısıdır. tarih felsefesi buna, bu temele dayanmaktadır. emerson?a? tarih nedir? diye sorulunca, ?nedir tarih olmayan ki? diye karşılık vermiştir. var olan her şey, tarihin ürünüdür. tarih?i temel belirleyici sayan görüşe göre benim niteliğimin yaratıcısı, benim tarihimdir. tarihim benim elimde olmadığına göre ben de kendi elimde değilim. üçüncüsü sosyolojizm?dir. toplumu temel ve asıl belirleyici kabul eden, bireyi yadsıyan, toplumun bireyi oluşturduğunu ileri süren görüştür.

holllanda?da rotterdam?da kentin büyük meydanının ortasında çok ilgi çekici bir heykel vardır. heykel taştandır, ancak bütün eklemleri birbirinden ayrılmıştır. mesela boyun azıcık yana eğri, dirseği kolunun yanına doğru, diz ve bilekleri de böyle! öyle ki meydan?ın ortasında duran bu heykele uzaktan baktığınızda, hafif bir yer eserse bu heykel yıkılıp-dökülür diye içiniz oynar. oysa heykel taştan yontulmuştur. heykeltraş, ikinci dünya savaşı?ndan sonraki insanı simgelemek istemiştir. fakat, bu heykel çağdaş insanın simgesidir. her zamankinden daha güçlü, kaya gibi, fakat her zamankinden çok mahvolacağı tasası içinde. bu niçin böyledir? çünkü üç zindandan kurtuluş onu şimdiye değin sahip olmadığı büyük bir güç vermiş, ancak yine aynı adam, buradan merih?in bombalama gücünde olduğu, buradan karmaşık bir makineye ayküresine veya uçsuz-bucaksız uzaya yöneltip gidebilir durumda büyük bir bilgin olduğu halde, başka bir yerde aylığına 10 riyal zam yapılıncı oraya gidecek ve buraya karşı çıkılacak ölçüde zayıf olabilecektir. köleliğin afrika?nın bazı yörelerinde henüz var olduğunu işitirdim. çok geri kalmış ve bozulmuş yarı vahşi bazı afrika kabileleri bulundukları bölgeden alıp başka bir yörede sattıklarını duyardım. fakat kendi gözlerimle gördüğüm kölelik batı?nın kendisinde cambridge?in merkezinde sorbonne?un merkezinde idi. kaçak pazarlarda vahşi kabile mensuplarının değil, en üstün insan beyinlerinin pazara çıkarıldığını gördüm. artırma masasına çekiç vuruluyordu: -sen ne veriyorsun!- o ne veriyor! deniyordu. kara çin?inden, sovyetler?den kuzey amerika?dan, avrupa?dan önemli firmaların büyük sermayedarları geldiler.

O toprakların ziyareti bu kitap okunmadan eksik kalır!

kışın aynı abdestle ikindiyi de aradan çıkarıyordum ama yazın zor oluyor beea :) günler çok uzun :)

kolayca ele geçirilemeyen bu korkunç dördüncü zindandan, insan, aşk gücü ile kurtulabilir. aşk, akıl ve mantığın ötesinde, bizi kendimize başkaldırmaya ve kendimizi yadsımaya çağırır. gereğinde bir ülkü veya başkası uğruna fedakarlık etmeye çağırır. bu, insan olma sürecinin en üst aşamasıdır.

"İnsanın Dört Zindanı" Adlı kitabından bir alıntı:

Göz atmak isteyenler için parça parça alıntı yaptım..

ilmihalleri açıp "hangi sureleri okursak bonus sevaplar kazanırız" onu öğrenin, hangi duaları okursanız cennetteki hareminizi renklendirirsiniz onu öğrenin.. çocuklar ölüyormuş, arka sokaklarda hayatlar sönüyormuş, türkiye gibi müslüman bir ülkede 65 tane resmi utanç evi varmış, zulümler oluyormuş şehirler bombalanıyormuş bunların önemi yok.. akşamları altıncıklarınızı sayın, 3 kuluhuallahu bir elham okuyun, uyuyun..

"Adem Cennet'te olduğu ve başkaldırmadığı sürece insan değil bir melek . Fakat insan Cennette ve Cennetin tüketime yönelik hayatı içinde isyan eder ve o meyveyi yedikten sonra vaat edilen Cennet değil, keyif çatma ve hayvanlara yaraşır bir tüketim cenneti olan Cennet'ten çıkarılır. Ödül olarak vaadedilen Cennet, Adem'in tardedildiği Cennetin karşıtıdır."

ben bu sözüne de bayılırım.. o mümin di.. buna inanıyorum.. onu seviyorum..

sözlerimin özü: o özgür kılıcı, yaratıcı, bilinçli insan; doğa, tarih ve toplum düzeni zindanlarından bilim ile kurtulur. dördüncü zindandan ise din ile kurtulur, aşk ile kurtulur. radhakrishnan?ın (18888-1975 hind feylosofu) dediği gibi: ?biz insanlar, insan olma ödev ve sorumluluğu ile, bir işbirliği andına çağrılıyız. nasıl bir ahd ve and? öyle bir and ki, bu and ile insan, tanrı ve aşk, başka bir yaratış ve başka bir insan için koyulurlar. budur insanın sorumluluğu?

Seyyid Kutub, İzzetbegoviç, Mevdudi, İkbal ve daha niceleri.. Bunlar da tehikeli değil mi? Kapitalizmin sömürüsüne dur dedikleri için inadına tevhid dedikleri için..

boy 1.94 cm, kilo 94 :) askere gitcem 4-5 kilo vermem lazım :) sıkıntı yok yani :)

oradan bir diğeri atılır:

Poor hocam tavsiye etmeyişinizin nedenini öğrenebilirmiyiz?

ali şeriati yi birileri sürekli dışlıyor nedense analyamam nedenini hiç.. bunu forum için söylemiyorum sadece..

haydi abdestleri alalım caminin yolunu tutalım...

Hacc bir yaşam provasıdır.

Sosyolojiyle, psikolojiyle ve felsefeyle ilgilenenlerin mutlaka okumaları gerekn bir eser..

Çeviri: Prof. Dr. Hüseyin Hatemi

Zalimler, din sömürücüleri, emperyalist köleler, sübyancılar, dini kendi tekellerinde sanan bezirganlar, müstekbirler, hainler, felseyi bilimi kendi tekellerinde sanan seküler paganlar, bağnazlar, doyumsuzlar.. vird çekerek , şıhının eteğini öperek cenneti kazandığını sanan budalalar ve daha niceleri.. bunlar rahatsız olurlar, oldular, dayanamadılar, hapislere attılar, işkenceler ettiler ve en sonunda şehit ettiler.

Ali Şeriati'de bir "dikduruş" sembolü.

Başlık sahibi kusura bakmasın, yukarıdaki yazım, yanlış başlığa gitmiş. :)

Ali Şeriati - İnsanın Dört Zindanı - İşaret yayınları

beni şiiler dışlıyor sünni diye, sünniler dışlıyor şii diye.. hamdolsun...

üçüncüsü:

Her dindar görünene ve her dini esere güvenmemek lazım. Bu adam hakkında bilgi sahibi olmak isteyenler buyursunlar:

halbuki ondaki aşk.. sevgi.. dava derdi.. eşsizdir.. hayranıyım açıkcası.. o birilerini rahatsız etmiş olmasaydı zaten.. zehirlenerek şehit edilmezdi zaten..

rahatımı kimseye bozdurmam :)

Ümm-ü eymen kardeşimiz sadece başlığı açıp soru soran arkadaşı samimi bulmadığını belirtmiş. Ona edepsiz diyen arkadaşa şaşmak lazım. Bu forumun en edepli üyelerindendir paylaşımlarını takip ettiğim kadarıyla...

İran'ı beğenirsiniz beğenmezsiniz.. İran İslam devriminin fikirsel temelini atmıştır. Emperyalizme siyonizme başkaldıran, korkmadan usanmadan dünyanın orta yerinde "LA İLAHE İLLALLAH"ı haykıran bir toplum var orda.. Sünni ülkeler ABD'nin zilyetliğinde İran'ı vurmak için askeri üs kurmakta yarışırken bizim sünni alimlerimiz "şeytan uzun tırnakların üstünde oturur mu? gece banyoda sıcak su dökmek haram mıdır?" bunları tartışıyorlar.. oysa ali şeriati de öyle yapmalıydı değil mi? yaşadığı şii toplumu için "hüseyine ağıt yakan cennette peygambere komşu olur mu? kerbelanın toprağı yaraya sürülürse yara iyileşir mi?" gibisinden soruları sormalıydı bunları tartışmalıydı, hayatını bunlarla tüketmeliydi, değil mi?!! çocuklar ölüyormuş, nesiller tükeniyormuş, emperyalistler işgal ediyormuş, müslüman kadınlara tecavüz edilyormuş, bunların ne önemi var.. hem isyan da ne demek? başkaldırmak da ne demek değil mi?!

gelgelelim, kendi kendinin ne ölçüde zebunu olduğunu görüyoruz. bu yüzden de köle durumuna gelmiştir. bir köle insanlığı özgür kılamaz. kendisi de üç önceki zindandan kurtulmuş olsa bile özgür değildir. işin çetin yanı şuradadır ki bu dördüncü zindan insanın kendi boyutları arasında, insanın bir parçası gibidir. bilgin insan, kendi dışında olan zindanlardan kurtulsa bile, kendine karşı başkaldırıp özgür olamaz.

ali şerati ve hacc kitabı mükemmel... en çok sevdiğim eserler arasındadır.. bende diyorum ki insan önce bu kitabı okumalı sonra gitmeli hacca.. gidecekse... Allah rahmet eylesin yazarımıza da.. mekanı cennet olsun inş..

insan, onlara erişemediği sürece günlük maddi istek ve özlemlerine değer verir, erişince de boşluk ve anlamsızlığa düşer. insanın ülküsü, özlemi, öylesine yüce olmalıdır ki, bir noktaya bağlı kalmasın. yoksa bu ülkü, duruş ile, durak sonuçlanır ve duruş da anlamsızlık ve boşluk bunalımına iletir. doğaldır ki, kendi zoru içinde tutsak olan insan doğa?ya egemen olsa bile yine de silahlı bir acizdir.

o öyle derdi..

cuma vakti!

İnsanlar yoksulluktan kırılırken malları yığmayın, biriktirmeyin denildiğinde "ama falanca sahabi de zengindi, falanca imamın şu kadar devesi vardı" diyerek kapitalizmi meşrulaştıran sözde alimlerden değildi o. bunları söylediğinde göbeği kendisinden önce yürüyen alimler "sahabilere laf söylüyor, onların ismini söylediğinde selam getirmiyor, hazret demiyor" diye tekfir ettiler. Çölde açlıktan ölen sahabi Ebuzer'in hayatından örnekler verdi o.. Gençlere onu örnek gösterdi.

Kendisi bir Şii'dir ve buna rağmen ŞİA mensubu hocaları bile kendisinden hazzetmemektedir. Ne Şia'ya yaranabilmiştir, ne ehl-i sünnete. Çünkü alıntıdan da anlaşılacağı üzere Sosyalist ideoloji altında olayları yeniden yorumlamaktadır.

az önce Ali Şeriati başlığına yazdığım ;

Bundan sonra isteyen bu kimseyi okusun, istemeyen okumasın.

Bu vatandaş resmen İslamiyetteki ilim geleneği ve gereği olan nakilden ayrılarak kendi kafasına göre Cennete ve Hazret-i Adem'e bile dil uzatmış SOSYALİZME göre tekrar yorumlamıştır. Kaldı ki Sahabelere "rıdvanullahi teala aleyhim ecmain" bile laf uzatmaktan çekinmediği eserleri vardır.

"Sizi rahatsız etmeye geldim!"

dördüncü zindan, zindanların en kötüsüdür, insan bu zindanda tutsakların en acizi durumundadır. bu zindan, ?kendim?dir. şaşılacak şeydir ki tarihin akışı boyunca insan önce anılan üç zindandan kurtuluşunu daha ileri ölçüde saylayabilmiş olmasına, bugün bu üç zorlayıcı gücün baskısından her çağdakinden daha fazla kurtulmuş bulunmasına, bu üç zorlayıcıya her zamankinden fazla egemen olmasına karşın, dördüncü zorlayıcı güç, yani?kendi?si, kendi zindanı karşısında da her dönemden daha çok, hatta teknoloji?ye sahip bulunmadığı, doğal bilimleri bulunduğu, toplumbilim ve tarih felsefesini kavramamış bulunduğu dönemden daha çok çaresiz, acizdir. çağdaş insanın bu dördüncü zorba gücün tutsağı durumunda kalışı, ilk, ikinci ve üçüncü zindandan kurtuluşunu da yararsız ve anlamsız kılmaktadır. çağımızda doğa, tarih ve toplum zindanından kurtulan insan anlamsızlık ve boşluk duygusunun bunalımına düşmektedir. niçin? çünkü özgür değil, dördüncü zindanın tutsağıdır. önceki üç zindandan kurtulması ile mutsuzluğu da başlamaktadır. bir yazarın dediği gibi, bir zorlayıcı gücün sınırları içinde uykuya dalan insan için?ne yapayım bilmiyorum!? bunalımı, eziyet ve zahmeti yoktur. çünkü bir girişimde bulunmaz. gelgelelim çağdaş insan?ne yapacağı? konusu her zamankinden fazla güç sahibidir. ne var ki?ne yapması gerektiği?ni de her zamankinden az bilmektedir. bu üç zindandan kurtulmuş olması gereken, doğaya egemen veya kendi toplumuna egemen olan insan kendi zindanı içinde çaresi ve tutsaktır. niçin öz zindanından çıkamıyor peki? bu zindandan kurtulmak zordur çünkü. zordur, çünkü üç önceki zindanın benim varlığımı çevreleyen dört duvarı vardı ve ben orda tutsaktım. tutsak olduğumun bilincinde idim. yerçekimi gücünde idim, hatta göçebe olduğum dönemlerde bile bu bilincim vardı. irmak kenarında olduğunu, şu halde ister istemez balıkçılıkla geçinmem gerektiğini, yöremde yalnızca orman bulunduğunu, şu halde yazgımın avcılık olduğunu biliyordum. bu zorlayıcı güçleri geçmişte duyumsuyordum. ne var ki bu dördüncü zindanın duvarları çevremi kuşatmıyor. bu zindanı kendimle birlikte taşıyorum. bu sebeple, bu zindanın bilincine varmak ve onu tanımak, bütün diğerlerinden de güçtür. zindanla tutsağı birleştirmektedir. hastalık ve hasta birleşmektedir. bu sebeple bu hastalıktan sağalmak çetindir.

cumaya daha 1 saat var:)

Bir şeyler yazacaktım mütefekkir duygularıma tercüman olmuş Allah ebeden razı olsun kardeşim. Hariciler ile başlayan tekfir hastalığı, ehl-i bid'at fırkalara ait bir psikolojinin ifadesidir gerçi ben bunların derdinin islam olduğundan da şüpheliyim ya bunların derdi SIRÇA KÖŞKLERDE yaşayan efendilerinin saltanatı.