- Babacığım! Ölümden korktuğun için mi ağlıyorsun? diye sordu. Amr ibni As :

Sonra kabrimin yanından hemen ayrılıp gitmeyin. Bir deveyi kesip etini taksim edecek kadar bir zaman orada durun. Böylece siz yanımdayken yerime alışayım ve Rabbimin elçilerine nasıl cevap vereceğimi düşüneyim.?

- "Söyleyecek bir şey yok, madem suçunu da kabul ettin bu suçun cezası kısas. Yani idam." dedi.

Hz. Ömer kendinden beklenen cevabi verir der ki: "Bu kefil babam olsa da farketmez, cezayı infaz ederim."

Bu söz üzerine Hz Ömer; ?Anlat bakalim nasil oldu? diye sorar:

O güruh kameralardan tek tek tespit edilmeli ve oluşturdukları zarar muhakkak kendilerinden tazmin edilmeli... Yok öyle yağma, biz yaptık oldu kolaycılığı...

Sıra davacı gençlere gelir, derler ki: "Biz bu davadan vazgeçiyoruz."

- Hayır, vallahi ölüm sonrasının korkusundan ağlamıyorum, dedi.

- "Ben memleketinde zengin bir insanım. Babam rahmetli olmadan bana epey bir altın bıraktı. Gelirken kardeşim küçük olduğu için saklamak zorunda kaldım. Şimdi siz bu cezayı hemen infaz ederseniz yetimin hakkını zayi ettiğiniz için Allah indinde sorumlu olursunuz. Bana üç gün izin verirseniz ben emaneti kardeşime teslim eder gelirim, bu üç gün içinde yerime birini bulurum" dedi.

- "Ben hali vakti yerinde bir insanım. Ailemle gezmeye çıktık. Kader bizi arkadaşların bulunduğu yere getirdi. Ne yaptıysam atımın bu arkadaşların bahçesinden meyva koparmasına engel olamadı. Arkadaşların babası içerden hışımla çıktı. Atımı oracıkta öldürdü. Bu durum bana ağır geldi. Ben de bir taş attım, babası öldü. Kaçmak istedim fakat arkadaşlar beni yakaladı, durum bundan ibarettir" dedi.

Kendi insanının mallarını yağmalayan, ateşe veren gençlere ait dünkü görüntüler nedense bu olayı hatırlattı bana...

Hz. Amr ibni As ölüm döşeğindeyken bir dostu yanına gelir. Gördüklerini şöyle anlatıyor: Yanına vardık, yüzünü duvara döndü, uzun uzun ağladı. Bunun üzerin oğlu Abdullah:

Üniversitedeki dersimin ardından dün akşam eve geldiğimde ve gün içinde neler olup bitmiş diye haberleri izlemek içi televizyonu açtığımda, IMF toplantısını protesto için yapılan şiddet gösterileri çıktı karşıma. Manzaradan tiksindim.

- Söyledikleri doğru mu diye sorar, Suçlanan genç der ki :

Bunun üzerine Hz Ömer: "Ne oldu, biraz evvel "babamızın kanı yerde kalmasın" diyordunuz, böyle birden vazgeçiyorsunuz?" der.

Bence yaşadığımız açmazlar içindeki en temel sorun da budur.

Doç. Dr. Nihat Hatipoğlu Bey?in köşesinde okumuştum.

Delikanlı söz aldı:

- "Efendim bir özrüm var" diyerek konuşmaya başladı.

Değerli dostlar...

Bu ülkenin kendi halinde, geçim derdinde olan insanlarının mallarını yakıp yıkanlar, bu ülkenin iyiliğini zerrece düşünüyor olabilirler mi? Bu ülke insanına dostluk ve zarar vermeme düşüncesi, IMF düşmanlığından daha kutsaldır bana göre.

Öyleyse vay bizim halimize diyerek konuyu ajite etmek istemiyorum. Şimdi gelin, bu muhteşem insanın kişiliğini yansıtan ve?bu kadar da olur mu, ne insanlar var? dememize neden olacak çarpıcı bir olayı hep birlikte okuyalım. Hakikaten müthiş bir olay, ders almamız gereken önemli bir örnek.

Kefilliğin böylesi...

Uydu mu, uymadı mı, takdir sizindir.

Prof. Dr. Osman ÖZSOY

Bunun üzerine genç anlatmaya başlar, der ki :

Bu söz üzerine Hz. Ömer suçlanan gence dönerek:

Gençlerin cevabı da müthiştir: "İnsanlar, MERHAMETLİ İNSAN KALMAMIŞ" demesinler diye vazgeçiyoruz.?

Eğer dışarıdan gelmemişler ise, kendi ülkesinin, kendi insanının dükkanlarını, araçlarını, mallarını yağmalayan, belkide mahalleden komşusu, memleketinden hemşehrisi olan polisleri taşlayan insanlara ait görüntüler içimde nefret duyguları oluşturdu. Kim bunlar diye sordum öfke ile...

Protesto elbette demokratik hak. Ama yöntem bu mu olmalı?

Doğrusu sadece Müslümanlığımız değil, insanlığımız da büyük hasar altındadır.

Amr Ibni As cevap verir; "Bu kadar insanın içerisinden bana güvendi, beni seçti. "İNSANLIK ÖLDÜ "dedirtmemek için kabul ettim" der.

Genç adam orada bulunanlara tek tek bir göz atar ve der ki: ?Bu zat benim yerime kalır."

Hz. Ömer bu defa başını Amr Ibni As'a çevirir ve der ki:

Kısas hazırlıkları başlarken bu arada kalabalıkta bir dalgalanma olur ve insanların arasından genç görünür. Hz. Ömer gence dönerek der ki, evladım ölümü göze almamak için istersen kaçıp hiç gelmeyebilirdin, neden geldin?" Genç vakurla başını kaldırır ve "AHDE VEFASIZLIK ETTİ" demeyesiniz diye geldim der.

-Evet doğru.

Hz Amr Ibni As tam bir teslimiyet içinde der ki: ?Biz de sözümüzün arkasındayız."

O zat Hz. Peygamber Efendimizin en yakın arkadaşlarından, yukarıda son anlarını aktardığımız Amr Ibni As'dan başkası değildir. Hz. Ömer Amr'a dönerek,

İzleyin bakalım...

- "Ey Amr, sen bu delikanlıyı tanımıyorsun, nasıl oldu da ona güvendin ve onun yerine kefil oldun?"

Düşünün ki, bunları söyleyen koskoca Amr ibni As... Mısır?ın, Filistin?in Fatihi. Sahabenin önde gelenlerinden. Kabirde meleklere nasıl cevap vereceğinin endişesi içinde.

- "Ey Amr, delikanlıyı duydun, kefil olur musun" der. "Evet, ben kefilim sözü" üzerine genç adam serbest bırakılır ve üç günlük süre işlemeye başlar.

Aslında bizim yitik olan cennetimiz, değerlerimiz budur.

Hz. Ömer dayanamaz ve der ki:

Bu çirkin manzaraları daha fazla hatırlamak istemediğimden, üstelik, hangi vasıfta insanların varlığı sayıca artarsa ülkemiz açısından hakiki kurtuluşa vesile olur düşüncesine bir katkıda bulunma adına, bir tarihi portreyi aktarmak istiyorum bugün sizlere. Zihinleri az da olsa kir pastan arındırmak için.

Halife Hz. Ömer arkadaşlariyla sohbet ederken, huzura üç genç girerler. Derler ki: "Ey halife, bu arkadaş bizim babamizi öldürdü. Ne gerekiyorsa lütfen yerine getirin."

Sonra anlatmaya devam etti: Sizden şunu istiyorum; Öldüğüm zaman arkamdan ne ağıt, ne de ateş yakın. Mahrem yerlerimi iyice örtün, kimse görmesin, çünkü melekler beni hesaba çekmek için yanıma gelecekler. Beni gömdüğünüz zaman üzerime toprağı yavaş yavaş atın.

İşte son nefeste kabri düşünen, haline ağlayan Amr İbni As, bu Amr İbni As?tır.

Üçüncü günün sonunda vakit dolmak üzeredir ama gençten bir haber yoktur. Medine'nin ileri gelenleri Hz. Ömer'e çıkarak cinayet zanlısı gencin gelmeyeceğini, dolayısıyla Amr Ibni As'a verilecek idam cezası yerine maktülün diyetini vermeyi teklif ederler, fakat gençler razı olmaz. Babamızın kanı yerde kalsın istemiyoruz" derler.

Bu söz üzerine Hz Ömer:

- "Bu topluluğa yabancı birisin, senin yerine kim kalır, kim kefil olur ki?!"