Bendeniz de şeksiz şüphesiz herşeyde hayır vardır inancında isem de, yürek yaramın tazeliğinden olsa gerek, o sözleri pek içimi sindirememiştim.

Başına o gelenlerden sonra hala buradaysan, unuttuğunun resmidir heralde...

Gece gündüz bütün hücrelerimi istila etmişti, o derece ki, aklımı bile tutsak etmişti ve bu tutsaklığın sebeb olduğu divanelik yüzünden, Allah muhafaza yolda seyrederken az daha arabamın motorunu yakıyordum.

"Gitmesinde bir hayır vardı gitti, çünkü o şerdi.. Ben de yaşadım ve kurtuldum demen içindi tüm bu olanlar. Çok şükür, binlerce kez hamdolsun ben kurtuldum, o kişiden."

Kurbanlık koyun gibi buralara takılırsan, yine bi benzeri olur.

Şimdi ise gerçek hayata yeniden döndüm, telefon olması gerektiği yerde, yani cebimde, elimde ise kitabım :))

Bir musibet daha yaşamamanı dilerim.

Saatlerimi bilgisayar başında geçiriyordum o gelecek diye. Gündüz de elimde cep telefonu. Öğrencilerimden meslektaşlarımdan utanıyordum.

Sohbet ve Tanışma'da "Kimi benden çok seversen onu senden alırım..." başlıklı bir konu açmıştım. Orada 'Sokataki Kedi" rumuzlu bir arkadaş, ki ona şimdi çokça duacıyım, aşağıdaki satırları yazmıştı:

Hem de büyük bir ders oldu, ama hafıza-i beşer nisyan ile malul derler, inşaallah bir daha aynı hataya düşmem.

İbret alınsın ve de sanalda gönül ilişkisi kurmak isteyenler iki defa düşünsün diye yazıyorum...

Görünen köyde klavuz istemez.

Deme öyle kardeş :(

Biraz zaman gerekli buradan kurtulmak için, alışkanlıklar bir anda bırakılamıyor.

İnternet dünyasından, şimdi ne ismini ne cismini hatırlamak istediğim, histen yoksun bir duygu simsarına fena halde tutulmuştum saf saf.

Ama şu an itibariyle, tam anlamıyla hamd etme makamındayım, arkadaşın ne kadar doğru söylediğini şimdi daha iyi anladım, kendisinden Allah razı olsun.

Bu da sana ders olsun.