Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk

İhtimalini sevdim

Ve bu hasret öyle uzun sürdü ki, adam gibi hasretleri

Dikenleri saymazsak

Ben seninle bir gün veyselkarani'de haşlama yeme

Kırmızı boyalarla umut ikliminde harfler yazılıyordu

Yaz sıcağı toprağa çekiyor da tenimin çatlamaya hazır

Sürgünü

Ankara'da karbonmonoksit sonbaharlar yaşanırdı o zaman

Ankara'ya usul usul karbonmonoksit yağıyordu

Bir de camların buğusuna yazı yazma imkanı

Ben senin, beni sevebilme ihtimalini sevdim

Terli coğrafyasında olma ihtimalini sevdim

bir ufukta bitiyor yüzün

Haber bültenleri

üstünde ilkbahar bir entari;

Türetmeyi

komşu ellerle sarmalanıyorsun

Bültenleri

Ben seninle herhangi bir insan elinin

ŞU ANDA O ŞİİRİ DİNLİYORDUMM PAYLAŞMAK İSTEDİMMMM BENİ ALDI UZAKLARA GÖTÜRDÜ SİZDE GİDİN İSTEDİM O GÜZEL ESKİ GÜNLEREEEE

Ankara'ya usul usul kurşun yağıyordu

Sana şiirler biriktiriyordum fen bilgisi defterimde, ama

Ben, senin benimle tunalı hilmi caddesi'ne gelebilme

Yanımızdan geçen kara trenlerle yarışıyordum, yanağım

senin karasularında olmak

mayınlı bir gülümsemeyle

sürgülerken özümü,

Ağbilerimizden öğrendik, s harfinden orak çekiç figürleri

Bir yol üstü lokantasında

Otobüs camının garantisinde

Muş ovasının yalancı maviliğini

İhtimalini seviyordum

Sınıfça gidilen pikniklerde kıçımıza batan platonik

Türk dil kurumu'na inat bir türkçeyle

ne kadar övülsen az

Ben seninle, ağrı dağına mistik ve demli bir çay kıvamında

ismindeki sesli harfleri

Korkuyordum

Çatışmaların ortasında sevimli bir çocuk yüzüydüm sadece

Ve belli bir saatten sonra sokağa çıkmamayı öneriyordu

Ve hiç bir mahkeme tutanağında geçmedi Adım

Disiplin kurulunda tartışılan aşkım olmadı benim

Yumurta kokan arkadaşlarla paylaşılan kahverengi

ne kadarını sustuk konuştuklarımızın

Griliğine götürüyordu

Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum, suni

Okul servisi seni hep zamansız, amansızca bir lojman

AMA BAZEN...

yeniden

Olmaktan

Çocukluğuma yaklaştıkça büyüyordum

avazım çıktığı kadar susuyorum

Çarşıdan bizim eve giden, ömrümün en uzun

Sonra iniyordum otobüsten

İlkokulun silgi kokan, tebeşir lekeli yıllarında

sanki

Ben seninle sadece bilmek zorunda kalanların bildiği

Teneffüs saatlerinde

Ve kapalı mekanlarda sevişmeyi öneriyordu haber

Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam

Oysa ankara'da hiç sevişmedim ben

Ne yana baksam dağ ve deniz sanıyordum

Doğubeyazıt'ın herhangi bir toprak damında

eski bir öyküye başlamak...

DİNLEYİN BANA TEŞEKKÜR EDECEKSİNİZZZ...

yıkmalı mı diyorum bazen.. birçok şeyi geride bırakıp anılara çizik çekip.. yeni bir başlangıç için kaçmalı mı diyorum bazen! niyetinde değilim aslında... yeni umutların yeni sayfaların ama şeytan dürtüyorsa beni Kacmali mı diyorum bazen! gitmeli mi diyorum bazen neresi... önemli değil.. nasılı önemliyse ve kapıya her ba... kışımda dönüp dönüp çarpmalı mı diyorum bazen! yırtmalı mı diyorum bazen.. bir kaç sayfa yaşanmışlık toplasan gün etmeyen mutluluk ve tüm bu çekilen umutsuzluk üstüne tüm bu hayatın üstüne.. üstüne üstüne GİTMELİ Mİ DİYORUM BAZEN!..[

Kontrgerilla

Sıralarda

Çünkü sonunda annem oluyordum, babam kokuyordum sonunda

yüzündeki o billur akşam kahvaltısı

Zap suyunun sesini başına koyuyordum şarkılarımın

Solculuk oynamaya başladık

Ömrümün en ihtiyar yolunu koşuyordum

Pütürlü duvarlara ve

Özlemeye başladım herkesi

Otobüs oluyordum

Bir ülkeden bir iç ülkeye

yanıyorsun...

ve başka bir gökyüzü başlıyor

Ben doktor oluyordum sen hemşire, geri kalanlar

Listesinin

Sonra otobüs oluyordum, kırık yarık yolların çare bilmez

Özlemeye başladım sonra

Sen yoktun

Gevrekliğini

Bizim kemalettin tuğcu'larımız vardı

Ben seninle bir gün van'daki bir kahvaltı salonunda

Ömrümün en kısa, ömrümün en çocuk

Otobüs oluyordum bir süre

Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum

Oysa hiç kurşun yaram olmadı benim