Gerek "fikr", gerekse "tefekkür", beynin düşünme fonksiyonunun ürünleri olduğu için, ancak algılanabilen varlıklar ve olaylar hakkında yapılabilir. Buna göre "fikr" ve "tefekkür", Allah'ın yarattığı ve algılayabildiğimiz varlıklar için söz konusudur ama suret olarak vasıflandırılamayan ve şekil olarak hayal edilemeyen Allah hakkında mümkün değildir. Keza Kur'an'da örneklemelerle, sembollerle anlatılan cennet, cehennem ve diğer detaylardan oluşan ahiret hayatı hakkında da, bizim bulunduğumuz boyuttan farklı bir boyutta bulunduğu (Rad; 35, İsra; 60, Muhammed; 15, İnsan; 16), dolayısıyla bizim de algılayamadığımız bir alem olduğu için, "fikr" ve "tefekkür" yapılamaz. Bundan başka "fikr" ve "tefekkür", insan beyninin ürünleri olduğundan Allah için kullanılamaz. Yani Allah'ın fikir sahibi olması veya tefekkür etmesi mantıksızdır, söz konusu edilemez.

"Tefekkür", Yüce Rabbimizin, üzerinde önemle durduğu ve bizlere zorunlu kıldığı bir eylemdir. Bu sebeple "tefekkür" kavramının herkes tarafından iyice özümsenmesi gerekmektedir.

Sonra yüzünü buruşturdu, kaşlarını çattı.

Takriri Nebi, bir kimseden sadır olan işi Rasülü Muhterem?s. a. v? Efendimiz Hazretleri görüp o işi men etmemesidir.

csrn öncelikle tefekkür nedir ayrıntısıyla onu bir öğrenelim:

En'am; 50: De ki: "Size Allah'ın hazineleri benim yanımdadır, demiyorum. Gaybı da bilmiyorum. Ve size, ben bir meleğim de demiyorum. Ben sadece bana vahyolunana uyuyorum." De ki: "Kör ile gören bir olur mu? Hiç düşünmez misiniz?

Yazdıklarınızdan

Alllah Rızka Kefildir.. Çaşılıp tevekkul edilir. Allah yardım eder inşallah.. çalışmak lazım zümrüt.

İmam-ı Buhari Hazretlerinin zikrettiği vecihle Ebu Bekir Sıddik?R. a? bir gün Hazreti Rasülü Ekrem?sallahü Aleyhi ve selleme?Ya Rasüllullah!!. Ruhaniyetiniz hasebiyle hayalimden hiçbir zaman ayrılmıyorsunuz? buyurdu ki, ruhaniyet hasebiyle hayalde olmaktan murad anlattığımız rabıtadan ibarettir.

Casiye; 13: O, göklerde ve yerde bulunan her şeyi kendinden bir lütuf olarak sizin hizmetinize vermiştir. Şüphesiz bunda düşünen topluluklar için ibret ve deliller vardır.

Nahl; 44: Biz o peygamberleri mucizelerle ve kitaplarla gönderdik. Ey Peygamberim! Sana da Kur'an'ı indirdik ki, insanlara vahyedi-leni açıklayasın. Belki onlar da düşünürler.

Müddessir; 18-25: Düşündü ve ölçü koydu.

Al-i Imran; 190, 191: Göklerin ve yerin yaratılışında, gecenin ve gündüzün gidip gelişinde elbette aklıselim sahipleri için ibret verici deliller vardır.

Mevlana Halid-i Bağdadi 'nin?Mektubat?ında yazıldığı üzre yetiştirmiş olduğu 116 halifesi vardı ve onları irşat vazifesi ile dünyanın dört bir köşesine gönderdi. Onlara kendinize rabıta yaptırmayın diye sıkı sıkı tembih etti. Bunun nedenlerinden biri, rabıta yapılan insanın belli özelliklerinin olması gerekliliğidir.

Rabıtanın, müslümanların birliği, Allah yolunda sabretmeleri şeklindeki anlamı, mürşidi yüceltmek ve bağlanmaktan daha ruhuma hoş gelen bir anlamdadır, mürşide bağlanmak yanlışmıdır değildir fakat çizgiyi aşma riski yüksektir, yinede düşününce göremediğimiz bazı noktaları gösterecek birinden feyizlenmekde güzel, başkasının gözüyle bakmayı ve görmeyi severim son günlerde daha ılımlıyım bu konularda...

Gerçekten de "fikr" denilen ham düşüncelerin bir çoğu vesveseden ibaret, tutarsız, anlamsız, bazıları da Kur'an'ın bildirdiği gibi insanı helak edecek boyutta zararlıdır. Bu durumda, insanın hevasını ön planda tuttuğu ve bu hevanın derecesine göre; içe dönük, imgesel, fantastik, düşsel olarak adlandırılan düşünce ile "fikr", aynı şeymiş gibi algılanabilir. "Fikr" ile "içe dönük düşünce" aynı şey olarak kabul edildiğinde ise, "tefekkür" ile "gerçekçi düşünce"nin de aynı şey olduğunun kabulü lazım gelir. Nitekim "tefekkür" sözcüğünü açıklayan "karar vermek", "hükme varmak" gibi davranışlar ile "gerçekçi düşünce"yi açıklayan "değerlendirme", "yargılama", "problem çözme", "ilke çıkarsama" gibi davranışlar, anlamları itibariyle aynı eksende olan davranışlardır.

Mülk; 10: Ve yine derler ki: "Eğer kulak vermiş olsaydık veya akletmiş olsaydık, sair/ Cehennem halkı arasında olmazdık."

peygamberimiz tavsiye ediyorsa sünnettir. hadis kaynaklarında varmı bu tavsiye.

csrn,

Yine - o mahvoldu - nasıl bir ölçü koydu!

Tefekkürü konu alan ve tefekkür örneğini sergileyen Kur'an ayetleri aşağıda verilmiştir:

A'raf; 176: Ve eğer dileseydik onu o ayetlerle yüceltirdik, fakat o alçaklığa saplandı kaldı ve kendi keyfinin ardına düştü. Artık onun ibret verici hali o köpeğin haline benzer ki, üzerine varsan da dilini uzatır solur, bıraksan da solur. İşte bu, ayetlerimizi inkar eden kavmin misalidir. Bu kıssayı iyice anlat, belki biraz düşünürler.

Saki Kaptan,

Zümrüt, hiç bişey anlamadım

A'raf; 184: Onlar arkadaşlarında herhangi bir cinnet bulunmadığını hiç düşünmediler mi? O, açık bir uyarıcıdan başka biri değildir.

"Tefekkür" mastarı , üç harfli olan "fikr" kökünden türemiştir. "Fikr" ise; "İ'mal ül hatarı fi ş şey'i " demektir (Lisan ül Arab, cilt 7, s. 146).

Sonra, arkasını döndü ve böbürlendi.

düzeltme:

Yukarıdaki açıklamalardan, "düşünme" hakkında şu tespitleri yapmak mümkündür:

Rad; 3: O'dur ki arzı uzattı, orada sabit dağlar ve ırmaklar var etti. Orada bütün meyvelerden iki çift yarattı. Geceyi gündüzün üzerine örtüyor. Şüphesiz bunda tefekkür eden bir toplum için ayetler vardır.

Şunu da Belirtelim ki Allahın zatını düşünemeyiz. Çünkü insan iradesi sınırlıdır. Allahı nasıl Tasavvuf edebilir.

"Düşünme, beynin dolayısıyla yaptığı bir tepkidir. ... Beynimizin işleyişi yalnızca dış uyaranların varlığına tabi değildir. Bir dış uyarıcı olmadan da beynimizin "düşünme" şeklinde faaliyetine devam ettiğini görürüz. O kadar ki, kendimizi en sakin hissettiğimiz, her şeyle ilgimizi kestiğimiz zamanlarda dahi beynin faaliyetini gözlemek kabildir: Yorgun bir insanın hiçbir şeyi düşünecek hali olmasa da, kafasından bir yığın hayaller geçer. Mesela uykusunda rüyalar görür. Böylece zihin adeta boş durmaktan hoşlanmazmış gibi görünmektedir. Burada beyin, kendisine bir?övendire' ödevini gören maddi uyaranlara karşı değil, belki bu maddi uyaranın beyinde bıraktığı bir?iz'e veya onun?sembol'üne karşı tepki gösteriyor denilebilir. ... Aradan bir hayli zaman geçmesine rağmen beyni, aynı olay veya tepkiye davet eden sebep, artık maddi bir uyaran değil, o olayın algılanmasından meydana gelen, ?olay'ın hayalleri, tasavvurlarıdır. Yani beyin o anda olaydan gelen maddi uyaranlarla değil, o olaydan arta kalmış olan?sembol'lerle faaliyet halindedir." (Genel Psikoloji, Lütfi Öztabağ, Remzi Kitabevi 7. Baskı, s. 118-119)

Sonuç olarak, İslam'ın çok önem verdiği "tefekkür"ün; düşünme yetisi başta olmak üzere insan beyninin bir çok melekesinin, aynı anda ve en mükemmel şekilde kullanılması olduğu söylenebilir. Tefekkür için önce akledebilmek, akledebilmek için de bilgili olmak lazımdır. Yani tefekkür, insanın bilgisini arttırır, insanı taklitçilikten kurtarır. Bilgili insan, iyi ve kötü şeylerin ayrımını bilgi ile yapar, her zaman için karlı çıkar ve doğru davranışları ile de başkalarına yol gösterir.

Rum; 8: Kendi içlerinde hiç düşünmediler mi ki, Allah göklerde, yerde ve bu ikisi arasında bulunan her şeyi ancak hak ile ve belirlenmiş bir süre için yaratmıştır? Gerçekten insanların çoğu, Rabblerine kavuşmayı inkar etmektedirler.

- Düşünme, karşılaşılan her nesne ve olguya karşı, beyin tarafından verilen dolaylı bir tepkidir. Ancak bu tepki her zaman etki ile eş zamanlı olarak ortaya çıkmaz.

Bu noktada, "fikr" ve "tefekkür"ün, bilimsel açıklamalarda "ikincil süreç düşüncesi" olarak adlandırılan düşünceyi oluşturan "içe dönük düşünce" ve "gerçekçi düşünce"ye karşılık geldikleri zannedilebilir. Çünkü bilimsel açıklamalarda, beynin bilinçli sürecinin ürünleri olarak "içe dönük düşünce" ve "gerçekçi düşünce"den başka bir düşünceden bahsedilmemektedir. Dolayısıyla "fikr" ve "tefekkür"ü, "içe dönük düşünce" ve "gerçekçi düşünce" ile özdeşleştirmek, en uygun davranış gibi görünmektedir.

Bu soruyu Tasavvufu bizzat Yaşayan arkadaşlar vardır Forumda onlar cevaplarsa daha iyi olur. Ben Kitaplarda Tasavvufu çok araştırıp okudum. o Bilgileri paylaştım. Rabıta dersim falan yok yapmıyrum ben

Mürşidi Rabıta Edenlerin; puta tapanlar ile kıyaslanmasının mümkün pekala biliyosun. Fitne çıkarmak iyi değildir.

Diğer taraftan Kur'an, Müddessir suresinin 18. ayetinde; "fikr" eden kişinin ölçü koyduğunu söylemektedir. Ölçü koymak ise, anlam olarak değerlendirme yapmayı ve hüküm vermeyi de içermektedir. Yani ayette sözü edilen kişi, bilimsel açıklamalarda "gerçekçi düşünce" olarak tanımlanmış davranışlarda bulunmak suretiyle ölçü koymuş ama sonuçta "fikr" ettiği için kınanmıştır. Şu halde Kur'an'daki "fikr" eylemi; bilimsel açıklamalardaki, hevanın ön plana çıktığı "içe dönük düşünce"yi temsil ettiği gibi, "gerçekçi düşünce"yi temsil etmektedir

Yunus; 24: Dünya hayatının misali şöyledir: Gökten indirdiğimiz su ile, insanların ve hayvanların yediği bitkiler birbirine karışmıştır. Nihayet yeryüzü süslerini takınıp süslendiği ve sahipleri kendilerini ona gücü yeter sandıkları bir sırada, geceleyin veya gündüzün, ona emrimiz gelivermiştir, ansızın ona öyle bir tırpan atıvermişiz de sanki bir gün önce orada hiçbir şenlik yokmuş gibi oluvermiştir. Düşünen bir kavim için ayetlerimizi işte böyle açıklarız.

"Ham düşünce üretmek" anlamındaki "fikr" sözcüğünden türemiş olan "tefekkür" sözcüğü ise Lisan-ül Arab'da "teemmül" olarak, "teemmül" sözcüğü de "tesebbüt" olarak tanımlanmıştır (Lisan ül Arab, cilt 7, s. 146). Bu sözcüklerin Türkçe karşılıklarına göre "tefekkür"; "Herhangi bir mesele hakkında iyice, etraflıca düşünmek, zihni yormak, işin bilincine varmak, yani üzerinde düşünülen konuya ait bilgileri ve başka fikirleri karşılaştırmak, aralarındaki bağlantıları inceleyerek bir karara ve hükme varmak" anlamına gelmektedir. Görüldüğü gibi "tefekkür", ham düşünce olmadığı gibi, sadece düşünme yetisinin ürünü de değildir; düşünme yetisi ile birlikte, akıl, muhakeme, hafıza, dikkat gibi diğer melekelerin ortaklaşa ürettikleri bir yargıdır.

sn sihrind,

mürşid neyi düşünerek tefekkür ediyor.

"Tefekkür"ü daha doğru bir şekilde anlayabilmek için; "düşünme" ile arasındaki farkı belirlemek, bunun için de öncelikle "düşünme"nin ne olduğunu bilmek gerekmektedir. "Düşünme" başlığı altında psikoloji ders kitaplarında ve Ana Britannica ansiklopedisinde aşağıdaki bilgiler verilmektedir:

"Tefekkür"ü daha doğru bir şekilde anlamak amacıyla gelinen bu noktadan sonra bize göre yapılacak şey; yazımızın başında Lisan ül Arab kaynaklı açıklamalarını verdiğimiz "fikr" ve "tefekkür" kavramlarının, yukarıdaki bilimsel açıklamaların neresinde yer aldığına ve bilimsel açıklamalardaki tarifler ile Lisan ül Arab kaynaklı tarifler arasında bir fark olup olmadığına bakmak olmalıdır. Ancak, bu bakışın sağlıklı olabilmesi için ise, Kur'an gözlüklerimizin takılı olması gerekmektedir. Çünkü cevabını aradığımız şey, Kur'an'daki "fikr" ve "tefekkür"dür.

Fiili Nebi, Rasülullah Efendimiden sadır olan iştir.

Ankebut; 43: Bu örnekleri insanlara veriyoruz. Ama, bilginlerden başkası akletmez.

@hatice,

var saki. kaptan...

- Kur'an bilinçli insanları muhatap aldığı için, Kur'an'daki "fikr" ve "tefekkür", bilinçli beynin ürünleridir.

Dini konularla pek bağlantı kuramadım

"Düşünme, bireyin zihinsel etkinlikleri ile dış uyaranlar arasında kurduğu bağlantıdır. ... Geçmişte düşünme bilinçli bir deneyim olarak tanımlanmaktaydı. Ancak, uyarıcı durumlar ile bunlara verilen cevaplar arasındaki tüm süreçler bilinçli değildir. Psikanalize göre?birincil süreç düşüncesi', bilinç dışı ve sözcük öncesi bir süreçtir, yani sözcüklerle simgeselleşmemiştir. Örneğin, bir isteğin insanı baskı altında bırakması sözcüklere dökülemez. Bu düşünce türünde karşıtlar bir arada bulunabilir; böyle düşünce mantık kurallarına uymaz, zaman ve yer tanımaz, neden-sonuç bağıntısı taşımaz ve bütünüyle haz ilkesi doğrultusunda, gerçeklikle bağıntılı olmayan bir biçimde gelişebilir. Oysa?ikincil süreç düşüncesi', gerçeklik ilkesine bağlı olarak dış nesnelerin gerçekliğini gözetir, söze dökülür, dil ve mantık kurallarına uyum gösterir. İç ve dış etkilerin yoğunluklarına bağlı olarak düşünce, mantıksal ya da düşsel olabilir. Mantıksal düşünme, yaşanan deneyimlerin sonuçları arasında bağlantı kurma yolundaki usavurmanın yönlendirilmiş ve yapılandırılmış biçimidir. Bu nitelikteki düşünce nesnel, dışa yönelik ve?gerçekçi' olarak nitelenir. Bunun karşıtı öznel, duygusal olan?içe yönelik' düşüncedir. ... ?Gerçekçi düşünce', bir amaç doğrultusunda düşüncelerin bir araya getirilmesi ve düzenlenmesine yönelik mantıklı düşüncedir: Nesneler, kavramlar ya da bilgi kaynakları arasında bağlantı kurma, değerlendirme, yargılama, problem çözme ve yeni çözümler bulma, ilke çıkarsama, tümevarım ve tümdengelim gibi değişik biçimler alabilir. ?İçe yönelik düşünce', temelde düşünenin istek ve fantezileri bağlamında, dış koşullar ya da yer-zaman-nedensellik bağlantıları dikkate alınmadan gelişen düşüncedir. Bu tür düşüncenin tipik örneği, uyaranlara herhangi bir denetim uygulanmadan, düşüncelerin ansızın kendiliğinden anımsandığı serbest çağrışımdır. ..." (Ana Britannica, cilt 11, s. 20)

Bakara; 219: Ey Muhammed! Sana uyuşturucu ve kumardan soruyorlar. De ki: "Bu ikisinde büyük bir günah, bir de insanlar için bazı menfaatler vardır. Fakat günahları, menfaatlerinden daha büyüktür." Yine sana neyi infak edeceklerini soruyorlar. De ki: "İhtiyaçtan fazlasını infak edin." İşte böylece Allah, size ayetlerini açıklı- yor. Umulur ki siz düşünürsünüz.

Bu bilgiler ışığı altında, Kur'an'daki "fikr" ve "tefekkür" kavramları hakkında aşağıdaki tespitleri yapmak mümkündür:

- Kur'an'daki "fikr"; bilinçli bir beyin tarafından üretilen, düşüncelerin ansızın kendiliğinden anımsandığı serbest çağrışımlardan başlayarak, değerlendirme, yargılama, ilke çıkarsama, problem çözme gibi biçimler ihtiva eden "gerçekçi düşünce"nin de içinde bulunduğu, düşünce çeşitlerinin genel adıdır.

Kur'an, "tefekkür" dışında, insanlara gerçek başarının yolunu gösteren iki eylemin daha var olduğunu bildirmiştir. Bu eylemlerden biri "akletmek", diğeri de "vahye kulak vermek"tir:

Her an aklında olma hali iyidir, deyip tavsiye ediyor.

Rabıta edersin yada etmesin bu konuda kimseye zorlama yoktur...

Nahl; 69: Sonra meyvelerin hepsinden ye de, Rabbinin kolay kıldığı yollara gir, diye ilham etti. Onların karınlarından renkleri çeşitli bir bal çıkar ki, onda insanlar için şifa vardır. Şüphesiz ki bunda düşünen bir millet için, büyük bir ibret vardır.

evet sordum ben sorularımı bana bıır bunlarıda anlatsın... ben sızın yazdıklarınızı okudum... aklıma bunlar geldı

Güzel Olmaz mı zaten bunu yapabilse insanlar Ne gerek var Rabıta yapanların rabıta yapmasına, Mürşide bağlanmasına:)

Rum; 21: Yine O'nun ayetlerindendir ki, sizin için nefislerinizden kendilerine ısınırsınız diye eşler yaratmış, aranıza bir sevgi ve merhamet koymuştur. Şüphesiz ki bunda düşünecek bir kavim için nice ibretler vardır.

arkadaşlar rabıta tefekkur ya bırakın bunları... allah vıcdandadır... siz bırı bana bu cari açık ne olcak onu anlatsın bu surıye sınıra nıye mevzılendı bunun dını dayanağı varmı onu anlatsın bu ermenılerı falan anlatsın bırı... özellıklede bu boşta gezen unıv arkadaşları anlatsın bırı butun dın kült ve ımam olanlar atandı bu ne olcak tarıh felsefe coğrafya edebıyat okuyanlar... bıde onları anlatın bana... bıde ulkede tıkım tıkım dolu sınıflar varken hala okul eksıkken nedır bu camıler bu kadar gıden yok bı cuma gunu o da yanı gıtmedı demesınler dıye doluyo... bıde bunları bana bırı burda anlatsın... çünku burdakı arkadaşların bana bunlarında cevabına verecek potansıyelde olduklarını ben gordum... yazılanlara bakılırsa çok geniş öngörülerınız

İnsan şeyhinden uzaktayken onu düşünmeyle, hatırlamayla ve onunla ilgili hadiseleri hatırlamasıyla, her an şeyhiyle birlikte olmaya gayret etmesinde sakınca yoktur Bu şekilde rabıtasını geliştirmeye gayret etmelidir ki tarikatta ilerlemeleri mümkün olsun.

Ama fitneye mahal vermeyelim. Adam gibi duralım yani.

Malümdür ki sünnet, ya kavli nebidir ya fiili nebidir yahud takriri nebidir.

Ancak Onun Esmasınn Tecellieri olan Yarattıkları Kainatı Tefekkur edebilirz. Rabbimizi düşünmemiz ancak bu şekilde olabilir sanırım

- Düşünme, beynin bilinçli sürecinde oluşabileceği gibi , bilinçsiz sürecinde de oluşabilir .

Ancak, bize göre bu yaklaşım noksandır ve bu yaklaşım ile doğru sonuca ulaşmak mümkün değildir. Kur'an, yazımızın sonunda bir çok örneğini vereceğimiz gibi, "tefekkür" sayesinde insanın yanlıştan uzaklaşarak doğruyu bulacağını, gerçek başarıya ulaşacağını söylemektedir. Yani "tefekkür" sonucunda, ödülü cennet olan gerçek başarı söz konusudur. Halbuki "gerçekçi düşünce"nin tarifinde, açıklamalarında, böyle bir başarıya ulaştırma özelliğinden bahsedilmemiştir. Başka bir ifade ile, her aşaması bilimsel gerçeklere dayandırılarak mantıklı bir amaca göre hazırlanmış bir plan tasavvuru, "gerçekçi düşünce" olarak nitelendirilebilir ama gerçek başarıya ulaşmaya hizmet etmiyorsa, "tefekkür" olarak nitelendirilemez. Örnek olarak, nükleer enerjiyi bir imha silahı olarak geliştiren düşünce, "gerçekçi düşünce"dir ama asla "tefekkür" değildir. Bu durumda, bilimsel açıklamalarda yer alan "gerçekçi düşünce" tarifi, "tefekkür"ün açıklamasında yeterli olamamakta, noksan kalmaktadır.

Bakara; 266: Hiç biriniz ister mi ki, kendisinin hurmalık ve üzümlüklerden bir bahçesi olsun, altında ırmaklar aksın, içinde her türlü ürünü bulunsun da, kendi üzerine de ihtiyarlık çökmüş ve elleri ermez, güçleri yetmez küçük, zayıf çocukları olsun. Derken ona ateşli bir bora isabet ediversin de o bahçe yanıversin. İşte Allah, ayetlerini size böylece açıklıyor. Umulur ki, düşünürsünüz.

Şöyle dedi: "Bu, rivayet edilerek gelen bir büyüden başka bir şey değil.

Ancak, "akletmek " ve bu yolla "tefekkür"e ulaşmak herkesin yapabileceği bir şey olmayıp, bilginlere özgü bir beceridir. Yani bilgisizler "tefekkür" edemezler:

Mürşidi Rabıta edip, Terbiyesine girip Hakka vasıl olanları ise sayamazsın..!

Sonra baktı.

Hz Ebubekir Sıddık , Resulü Ekrem?in gelerek: ?Ya Resulullah , her yerde gözümün önündesin. Sen yakındayken de, uzaktayken de sen gözümün önündesin. Hatta defi hacet yaparken de hayalin gözümün önüne geliyor.''diyor. Her an aklında olma hali iyidir, deyip tavsiye ediyor. Bu şeyhi uzaktayken de rabıta yapanlar konusunda bir kaynaktır.

nıye kuramadınkı para olmadımı evde çoluk çocuk aç oldumu ekonomı kötu oldumu ınsan her yola gıder el açar avuç açar hırsız olur

zümrüt ak, Anladım,

Bu, beşer sözünden başka bir şey değil."

Her sadık olan kişiye rabıta yapılamaz. Rabıta yapılacak kişinin belli vasıfları olması gerekir.

Puta tapanlar edebilir mesela. Ne de olsa asıl amaç İlah'a ulaşmak, put sadece vasıta.

Mevlana Halid-i Bağdadi rabıta yapılacak kişiyi tarif ederken;

Ama Tasavvuf erbabının Hayatını okuyunca Manen feyz alıyor insan. Muhtemelen Hayatta olanı Düşünmek, ziyaret etmek daha çok Manevi kazanç sağlar.. Bilenler Yazsın bunu diyelim

o zaman çok merak edıyomda bu sızın burda sayfalarca yazdığınız bılgler ne işe yarayacak..

- Düşünme dolaylı bir tepki olduğundan, bu tepkiyi doğuracak bir etkinin bulunmaması halinde beynin düşünce yetisi harekete geçmez. Mesela duyu organlarının algılama yapamadığı bir ortamda beynin düşünme faaliyetinde bulunması söz konusu değildir.

kamil ve mükemmil kişi

Haşr; 21: Biz bu Kur'an'ı bir dağa indirseydik, Allah'ın korkusundan onu, baş eğmiş, parça parça olmuş görürdün. Bu misalleri, tefekkür etsinler diye insanlara veriyoruz.

Zümer; 42: Allah, o canları öldükleri zaman, ölmeyenleri de uyuduklarında alır. Sonra haklarında ölüm hükmü verdiklerini alıkoyar, diğerlerini de takdir edilmiş bir süreye kadar salıverir. Şüphesiz ki bunda düşünecek bir kavim için nice ibretler vardır.

Bu makamda zahiri sünnetten murat takriri sünnet olmasıdır. Çünkü Rasülü Ekrem Efendimiz Hazreti Sıddıki bu tahayyülden men etmedi.

- Kur'an'daki "tefekkür"; yanlıştan sakındırıp doğruyu buldurmak suretiyle gerçek başarıyı sağlayan "fikr"dir.

Onlar ayakta, oturarak ve yanları üzerine yatarken Allah'ı anarlar, göklerin ve yerin yaratılışı üzerinde tefekkür ederler . Rabbimiz , bunu boş yere yaratmadın, sen yücesin, bizi ateş azabından koru!.

- O mahvoldu - nasıl bir ölçü koydu!

teşekkür ederim, bilgisi olan arkadaşlar varsa ve bildiklerini paylaşırsa sevinirim.

chemystical,

Vahye kulak vermek ise, vahyi kabul etmek ve onunla amel etmek demektir. Vahydeki haberler, Muhbir-ı Sadık olan Allah tarafından bildirildiği için mutlak doğrudur. İnsanoğlu, vahydeki haberlerin, uyarıların hepsine bilimsel bilgi olarak henüz ulaşamamış, onların doğruluğunu ilimle tespit edememiştir. Ama vahyin haberlerini, uyarılarını kabul edenler, yani vahye kulak verenler, bu doğru haber ve bilgiler sayesinde kendilerini kurtarırlar. Yine vahye kulak verenler, zihinlerinde oluşan ham düşünceleri, vesveseleri Kur'an terazisine götürüp tartarlarsa, yani bize göre Şeytan-ı Racim'den Allah'a sığınırlarsa, zihinlerinde oluşanların yanlışlarını hemen görme şansını elde ederler.

Bir Alim der ki: Allahı düşünürken Aklına ne geliyorsa bilki O Allah değildir. Çünkü Bu hal ve kabileyet ile Rabbimizi görmemiz mümkün değildir ve tahammul sınırları dışındadır.

Böyle olmasına rağmen bu kavram Türkçe'de yaygın olarak sadece "düşünme" sözcüğü ekseninde anlaşılmakta ve ifade edilmektedir.

"Vahye kulak vermek" de aynen "akletmek" gibi Kur'an'da "tefekkür" anlamıyla kullanılmıştır (A'raf; 100, Yunus; 67, Nahl; 65-69, Rum; 21-24, Secde; 26, Enfal; 21, 22, Kehf; 101, Kaf; 37).

- Düşünme, kendisini oluşturan iç ve dış etkilerin yoğunluklarına göre; "içe yönelik" veya "gerçekçi" olarak nitelendirilebilir.

Peki her an mürşidi düşünmek yerine allahı düşünerek rabıta yapsak daha güzel olmazmı,

Konuya Kur'an penceresinden bakıldığında Kur'an'ın, "fikr" ve "tefekkür" kavramlarını, beynin bilinçli sürecine ait faaliyetler olarak kabul ettiği hemen görülmektedir. Çünkü Kur'an'ın muhatabı "bilinçli insan"dır. Yani Kur'an'ın "fikr" ettiğini söylediği ve "tefekkür" etmesini istediği insan; Kur'an'ın muhatabı olan "bilinçli insan"dır. Bu tespit, yukarıdaki bilimsel açıklamalar dikkate alınarak ifade edilecek olursa denilebilir ki; "fikr" de, "tefekkür" de, "ikincil süreç düşüncesi" kapsamındadır.

- Düşünme yetisi, kontrol edilemeyen, yani insana boyun eğmeyen, onun iradesi dışında her türlü koşulda faaliyet gösteren bir beyin fonksiyonudur.

Rabıta, Allah Teala?dan gelen feyizlerin insanlara aktarılmasıdır. İnsan, eğer o dereceye ulaşmamışsa fayda yerine insanların zararına sebep olabilir.

Bu son tespitin bazı yanlış anlaşılmalara meydan vermemesi için, bir hususun hemen belirtilmesinde yarar vardır: Gerçek başarının elde edilmesi, insanın oturduğu yerde tefekkür etmesi ile değil, tefekkür ile bulduğu doğruları hayatına geçirmesi, o doğrulara uygun davranması ile mümkündür. Nasıl ki, kuvveden fiile dönüşmeyen yanlış düşünceler sebebiyle kimsenin hesaba çekilmesi, cezaya çarptırılması söz konusu edilemezse, kuvveden fiile dönüşmeyen doğru düşünceler de kişiye ödül getirmez.

"Fikr" " sözcüğü, Kur'an'da sadece Müddessir suresinin 18. ayetinde yer almış ve orada konu edilen kişi, tefekkür etmediği, fikri ile hareket edip kafir olduğu için kınanmıştır:

"Tefekkür"ün alt basamağı mahiyetinde olan "akletmek", Kur'an'da mecazen "tefekkür" anlamında kullanılmıştır (Bakara; 44, 73, 76, 164, 170, 171, 242, Al-i Imran; 65, 118, Maide; 58, 103, En'am 32, 151, A'raf; 169, Enfal; 22, Yunus; 16, 42, 100, Hud; 51, Yusuf; 2, 109, Rad; 4, Nahl; 12, 67, Enbiya; 10, 67, Müminun; 80, Hacc; 46, Nur; 61, Şuara; 28, Ankebut; 35, 63, Rum; 24, 28, Kasas; 60, Ya Sin; 62, 68, Saffat; 138, Mümin; 67, Zümer; 43, Zühruf; 3, Hadid; 17, Casiye; 5, Hucurat; 4, Haşr; 14).

Mevlana Halid , ilk zamanlarda kendisine rabıta yaptırmamış; Abdullah Dehlevi Hazretleri?nin izniyle ve emirleriyle, şeyhinden icazet aldıktan sonra müritlerinin kendisine rabıta yapmasına izin vermiştir. Halifeliğinin ilk zamanlarında kendi şeyhine rabıta yaptırmış. Ne zaman ki Abdullah Dehlevi ona artık sana rabıta yapılabilir, demiş ve bunu emretmiş, o zaman kendisine rabıtaya izin vermiştir.

varsa böyle babayigit gidelim intisap edelim.

?Şeyhinden yazılı ve sözlü icazet almış, kamil ve mükemmil kişi? diye işaret buyurmuştur...

Mevlana Halid-i Bağdadi hayatta iken pek çok halifesi vardı. Mevlana Halid , bu halifelerden bazılarına rabıta yapılmasına izin vermemiştir. Nakşibendi hakikatine erenler, (Mektubat, 48) ? Vücudunda fena olmayan kimsenin rabıtası, salik için fena halini tem?in etmez. Hatta çoğu sefer onu tehlikelere sokar.? demişlerdir.

Furkan; 44: Yoksa onların çoğunu vahye kulak verir veya akleder mi sanıyorsun? Onlar sırf hayvan gibidirler, hatta gidişatça daha sapıktırlar.

Nahl; 10, 11: O'dur ki, sizin için gökten bir su indirdi. İçecekleriniz ondandır ve hayvanları otlattığınız ağaçlar, bitkiler ondan sulanıp filizlenmektedir.

Puta Tapıp Hakka vasıl olan Gördün mü...?

Kavl-i Nebi, Resulu Ekrem Efendimizden sadır olan sözlerdir.

Mürşidin rabıtası nasıl oluyor? Biiliyorsanız paylaşabilirmisiniz.

Mürşidi Rabıta Edenlerin; puta tapanlar ile kıyaslanmasının mümkün olduğunu pekala biliyosun. Fitne çıkarmak iyi değildir.

Onunla size ekin, zeytin, hurma, üzümler ve her çeşit meyvelerden bitirmektedir. Şüphesiz bunda, tefekkür eden bir toplum için işaret vardır.