teşekkür ederim sakin olamıyorum, onca sene okuyum emek vereyim sonra sonuç ne olsun bi hiç koca bi hiç, etrafıma bakıyorum neyse herkes güllük gülüstanlık insanlar çırpınmadıkları halde her konuda şansları gülerken ben bu kadar bahtsız olmak zorunda mıyım diyorum bu kadar mı kötü bir insanım diye düşünmekten alamıyorum kendimi, sonra kendimden zor durumda olan insanlara baktığımda da nankörlük ettiğimi düşünerek bikez daha kızıyorum kendime, arkadaşlarımın anlayışsızlığı ben sinirlerim bozuk diye dert yanıyorum o kalkmış bana matematik anlatır mısn boş zamanında diyor kpss ye hazırlancakmış, anlatırım diyorum ama bu kadar da anlayışsız olunmaz ki ben zaten işsizlikten dert yanarken kendi derdimle uğraşırken sorulacak sorumu bu sorulur ama zamanı bu mu yani off of

tavsiyeden hazzetmesem de..

bunun için ne yapmam gerektiğini bilmiyorum ben çocukluğumu özledim insan canlısı biri olarak insanlardan nefret etmeye başlamak istemiyorum

ne oldu

Basini omuzlarima yaslayip, aglayabilirsin.

içindeki gücün farkına varman için büyük olaylar bekleme

valla da yaşarken oldum, beni bu hale getiren içimdeki kapasiteyi körelten sistemin içine tüküreyim ne diyim ki, allah kahretsin ki önümdeki 2 seçenekten hep yanlış olanı seçiyorum, bu daha ne kadar böyle gidecek bilmiyorum

Dok icindekileri...

sakin olun, geçmiş olsun :(

Tamam, baska zaman alirsiniz da nedir kendinizi boyle hissettiren sey?

kaç yıl oldu mezun olalı?

yok ben almayım onu da şuan bilgisayarı parçalayabilirim sinirimden alemin enayisi gibi hissediyorum kendimi

çok doğru söylüyorsun, bana en iyi gelen şey, bana en iyi gelen şeyin acı tecrübesi var üzerimde. durumumu dostlarımla paylaşmak ama bu konuda öyle şeyler yaşadım ki artık onu da yapamıyorum hatta sevdiklerime dert yanma korkusu var, zamanında dosttan da öte kardeşim dediklerimle yaşadığım acı tecrübe artık etrafımdailere bişey anlatamama sebep oldu. o insanlarla görüşmüyoruz artık o derece siz düşünün ne kadar büyük bi sorun oldu. arada deniyorum dostuma değil de arkadaşıma anlatayım diye onun sonucunda da böyle bahsettiğim anlayışsız tavırlar. 2. iyi gelen şeyse ailemle birlikte olmak, şükür ki babam yanımda ablam yanımda kardeşlerim. ama annem yok en önemli eksiğimiz yok, diğerlerine karşı dert yanacak olsam herkes zaten ayakta durmaya çalışıyor benimle uğraşsınlar bir de istemiyorum 4 yıl oldu annemin yokluğu hepimiz alışmış gibi yapıyoruz, ama o kadar büyük bi eksiklik ki

değerimi bilen insanlarla paylaşmaktan kaçınmamın sebebi de budur malesef, arkadaşa yazdım

Bu konuda yalniz degilsiniz...

her anlamda gerçekten dibe vurduğum an, aklım başıma geldi ve etrafımdaki herkesi, bütün sıkıntıları silip çıkmayı başardım... eminim sen de yapacaksın... sadece inan kendine.

senin değerini bilen bir dostunla muhabbet buradan daha iyi gelecektir..

senin bahsettiğin etrafındaki insanların anlayışsızlığı gibi konular benimde özellikle işsiz kaldığımda canımı çok fazla sıkar, aslına baktığımızda olaylar ortalama bu şekilde ilerler hep ama bazı şeyler ters gittiğinde gözümüze batar hale gelirler yorgunluklarımız ağır bastığı için. kendini yalnız hissetme yani bu konuda bir tek sana olmuyor. bu dönemlerde yapılabilecek en iyi şeylerden birisi seni mutlu eden ne varsa saçma gelse bile onu yapmak

internetten uzak dur..

sana acil güç takviyesi lazım..

hep böyle gidecek

hep böyle gitmez umarım, hayır sorun işsizlikten çok insanların anlayışsızlığı ve sadece iş değil başka konularda da ailevi olsun dostluk olsun böyle sıkıntılarım olması, biliyorum herkesin sorunu var ama insanları bu kadar çok seven biri olarkaneden bu kadar hassasım ve üzülüyorum sürekli, bu kişiliğimi nasıl değiştirebilirim bilmiyorum, bu kadar hassas olmaktan artık nefret ediyorum, çünkü hep geçmişteki eksikleri ve yanlışları yanımda taşıyıp önümdeki fırsatlara da negatif bakar oldum asıl ben yok oldu diyorumya hakkaten ben böyle değildim hırslıydım ne ara böyle oldum bilmiyrm

Allah kolaylık versin..

geçenlerde dua ettiğin durumun sonucu negatif oldu sanırım :/ öyle olduysa da vardır bir sebebi böyle düşünmek gerekiyor elimizde olmayan şeyler için üzülmeye değmiyor

çok iyi anlıyorum seni

bende o şanssızlar içindeyim

herşey için saolun arkadaşlar en azından okuyup da ilgilendiğiniz, fikir verdiğiniz için çok teşekkür ederim, sanırım benim için en iyi çözüm şöyle bir kendimi silkelemek olacak umarım biran önce bunu yapabilirim

sistemin gençlerimize verdiği hayal kırıklığı. suçlu sen değilsin