Cesur olduk cahillikte, ilme uzak kaldık! Hükümetler kurup, devletler kurtardık ve fakat kendi asli işlerimizi hep savsakladık, üstün körü yaptık? Bilgi sahibi olmadığımız konularda fikir yürütmekte üstümüze olmayan bir?toplum? olduk!!!

Derdim; bizi biz yapan bağların çözülmesi,

İşte bu durum, zihinlerimizi esir ettiğimiz fraksiyonlara nefes aldıran durum; böylece bizi daha kolay güdecekler? Aksi halde söz konusu fraksiyonlar etkisiz hale gelecek, işlevsiz kalacak?

Ben Türküm?

Kapında bir asker gördün mü hiç?

Türkü, kürdü, Lazı, Çerkezi?

Seviyorum seni Kürt, seni de Laz? Çerkez seni sevmediğimi sanma, heyy sizler de? Çünkü sen alnı secdeye değensin, çünkü sen ALLAH diyensin, çünkü sen Müslümansın? Sen benim için Yakutistan?ın bilmem neresinde kurtlara tapan Türk?ten evlasın? Sen benim dinde kardeşim, yolda arkadaşımsın?

Aşağıda okuyacağınız yazı 2007 yılının Ekim ayında kaleme alınmıştı... Türkiye o zaman 13 şehidine ağlamıştı, tıpkı bugün 7 şehidine ağladığı gibi ve 1 yıl önce de Dağlıca şehitlerine ağladığı gibi...

Yani güzel ülkemin?ben?i, ?sen?i değil, ?herkesi?

Halis Mutlu

Yani Türkiye?nin dört bir yanı?

İman ettiğimizi söylediklerimize sımsıkı sarılalım; ALLAH diyelim ayağa kalkalım?

Gel, bizi biz yapan değerlere dönelim; gel, bu fetret dönemine son verelim?

Vallahi, işte o zaman adalet olacak, işte o zaman diyar-ı Dicle?de kuzu rahat otlayacak, çoban suyunu rahat içebilecek!...

Senaryo aynı, oynatanlar aynı, ağlayanlar aynı, şehit olanlar aynı...

Derdim; toplumsal şuurun küflenmesi?

İman etmiştir buna ve onun içindir ki imanının gereğini ifa etmekten geri kalmıyor?

Yananı da konuşmayacağım!... Onu anlamak için yanmak gerek, ateşin ciğere düşmesi gerek? Öyle uzaktan laf ebeliği yapıp, ?yandı yürek kebap oldu? türküsünü çığırmakla?acı? hissedilmez, ciğer kavrulmaz, yürek kor olmaz!?

Kolay değil; bir gecede cahil bırakılan bir neslin evlatlarıyız? Değerlerimize yabancılaştık, toplum olmaya katkı sağladığımız topluma yabancılaştık?

Yeter artık diyelim hep beraber! Son verelim bu fetret dönemine? ?Yek?te?Biz? olalım, diri olalım?

Kendimize yabancılaştık!!!

Bak ne olur bak!...

Timsah gözyaşları ise laf salatası yapanların...

Konya, Kars, Gaziantep, Malatya, Çorum, Şanlıurfa, Denizli, Erzurum, Samsun, Diyarbakır, Niğde?

Yakanı dert etmiyorum; çünkü onun görevi o? İman etmiş, yakıp yıkmaya, kan akıtıp öldürmeye? ?Ayrılığı? hedef seçmiş ve bu yola baş koymuş? Yürekler yanarmış neyine? Taptıklarının buyruklarını uygulamak için, köy de basar, mayın da patlatır, can da yakar, kan da akıtır!...

Ne farkı var; Samsun, Denizli, Konya, Gümüşhane, Uşak ve Çorum?daki Mehmetler'in evinden!...

Gel, marjinal, bizden olmayan fraksiyonlara geçit vermeyelim, kurtaralım zihinlerimizi bunların esaretinden? Meydan vermeyelim artık bunlara?

Zihinlerimizi esir ettik sekülerliğe? Fert fert kendimizden geçtik, sonra kof beyinlerle toplum olduk! Her geçen gün hayatımız anlamsızlaştı, çünkü hayatı anlamlı yaşamaz olduk? İçimiz başka dışımız başka oldu!...

Senin adına ortada dolaşıp?savunuculuk? yapanlar seni savunmuyorlar? Senin haklarından dem vuranlar senin için çırpınmıyorlar? Bunu anlaman bu kadar zor olmamalı; bak Şanlıurfa?daki Mehmed?in evine, bak Kars?taki Mehmed?in evine, bak Yozgat'taki Mehmed?in evine, bak Kilis?teki Mehmed?in evine?

Gel, ne olur gel!...