?teveffeni müslimen?

Yağmurlar yine yağar ıslatmaz, rüzgarlar yine eser savurmaz?

? Bütün firaklardan gelen feryatlar aşkı bekadan gelen ağlamaların tercümanıdır? Evet, aşk vardır; bekaya? Bekaya bakar kalp,

değişmeyen daimi güzele meftun?

İlk ve sonbaharı soluyor seherlerde? Sevinçlerine çiğ yağdı, kırağı kırdı çiçeklerini? Baharlar bekliyor bağrı, uzak iklimlerden esen meltemlerle serinlemek istiyor?

Araf yollarda avare yürüyor yıllardır...

Ağlama gönül, neyle yesin gidip kaybolanları?

Kalp toprağına düşecek hikmet meyveleri bekliyor o ağacın altında? Sevgiye dost olmuşken sevgili gelmese de olur? Şefkat yoksunu aşk

Küllerin kainata savrulmuştur, kainatsa kalbinde kayıp?

Yıllar yüreğinde yırtık bırakarak yol alıyor? Ne kışta, ne yazda?

Selim kalple sabır ağacına dayanıp şükretmek diliyor?

Serap sevgiler, firak acılar demek?

Arıyor ağlıyor, ağlıyor arıyor? Savruk sinesinden sarı sonbahar

Hayata veda ederken geride Yusufi bir kıssa bırakmak, yokuşlarda yağmurlarla ağlamaya değer? Bedelsiz değildir esir pazarında satılmak, Azizlik esirlikten geçer.

Melal akşamlarda hüzün içiyor?

İkilemlerle ilerliyor Kaf dağının ardındaki sevgiliye kavuşmak için?

Rahmet seni ebede namzet etmişken, neyle yesin geride kalanları? Yunus yüreğinle?kalanlara selam olsun? der yürürsün? Kör kuyularda korunmuş, arınarak yükselmişsindir Azizliğe? Kuyudaki yalnız Yusuf değilsindir, kardeşlerin sevgiyle sarmış, Yakubi şefkat kuşatmıştır? Zirve dekeyken aziz bir terk edişle terk edersin dünya züleyhasını:

dökülüyor toprağa? Hicran damlıyor ümit bulutlarından? Acı çiçekler açıyor avuçlarında?

Yokuşlarda yoruldu yüreği?

Aşkı bilmez Züleyha, Yakubi şefkati anlamaz? Ağlarsan Yakubi ağla? Seveceksen İbrahimi sev, ?La uhubbil afilin? de?

Savruk değilsindir, kök salmışsındır kainatın kalbine? Yine yürürsün yollarda dönüp de arkana bakmadan? Arafta avare değilsindir, yaranını bulmuşsundur; Ya Rahman? Ya Rahim? Ya cemil? Ya Vedud?

Hikmet yağmurlar yağıyorsa selim kalbine?Selam? sana dosttur, Rahmet yaran? Kuyularda yalnızsan korkma, kıssan yazılıyordur kıyamete kadar okunmak için? Yüzünden okunur Yusuf yüreğin? Yazman için güzel sabrı şükürle süsle ve hayata Yusufi imzanı at:

kalp doyurmuyor, neylesin sönük sözleri?

Yağmurlarla ağlıyor yalnızlığına?

?teveffeni müslimen.?

Araf yollar, avare yıllar biter bir gün? Yıkanmış yürekle yürürsün aklın aydınlattığı yolda? Vuslat içer şifa sadır? Sen her şeye yakın, her şey sana yakın? Uzak uzaktır sana? Anlamamak ve anlaşılmamak yoktur artık?