Selim Gündüzalp

Değişmek ve dönüşmek isteyen her insana, bu mübarek Ramazanla bir imkan daha sunuyorsun. Belki de bu son fırsattır, belki de bu son Ramazandır? .

Gerçekten de öyle midir? Hayır ve asla. En küçük nimetin dahi, bir an olsun yokluğunu düşünün bir bakalım? Mesela bir anlık hava nimeti ya da bir bardak su, ne kadar değerlidir. Gönderdiklerine ve Sana muhtacız. Bizler ki, sevgine açız.

ALLAH?IM, şimdi de Cennetten bir mevsim sunuyorsun bize. Yine binbir rahmetinle ve nimetinle dopdolu manevi bir ticaret mevsimi bu. Uhrevi bir sergi açıyorsun önümüze.

Senden hiç bahsetmediler. Sana yönelecek sevginin ve şükrün adresini değiştirdiler. Bu sürgün, bu uzaklık yetti artık. Sussalardı keşke, hiç konuşmasalardı. Belki de çok daha da iyi olacaktı. Sadece ikramlarından bahsetseler ve nimetlerini gösterseler yeterdi. Bakın işte deselerdi, hiçbir şey bizim değil, hiçbir şeyi biz yaratmadık. Ne ağacı, ne meyveyi, ne güneşi, ne havayı hatta en küçük bir canlıyı bile biz yapmadık. Kalbe sevgiyi, merhameti, fedakarlığı biz koymadık, Bütün bunları veren, gönderen sadece O Rahmandır, O Allah?tır deselerdi, yeterdi. Bir zamanlar buralarda kimsecikler yoktu, ıssızdı. Dahası bu dünya, bu kainat da yoktu. Ama bizi gönderen bizi yaratan biri vardı.

?Bir kez Allah dese aşk ile lisan,

BİZ Senden nasıl vazgeçeriz Allah?ım. İçimize; sevgini, şefkatini Sen koymuşsun. Kalbimiz Seninle sevginle atıyor. Bunun için biz de Sana doğru atılıyoruz, o uçsuz bucaksız Rahmetinin kucağına sığınıyoruz. Onca günaha, onca hataya, onca isyana rağmen o hiç tükenmeyen emsalsiz şefkatinden ve merhametinden ümitvarız, af diliyoruz.

Dökülür cümle günah mislü hazan.?

SEN VAZGEÇMEYENSİN; kullarını asla terk etmeyensin. Onlar gaflete dalıp seni unutsalar da, Sen her daim onları kollayansın. Her ihtiyaçlarını bilensin. Görüp gönderensin. Kim kimin eliyle ne getiriyorsa veren Sensin. Nimetlerin arkasındaki sebeplerin eliyle iş görensin. Toprak bir servis penceresi; ağaçlar, elementler, gök, güneş herşey öyle. O perdelerin gerisinde iş gören Sensin. Senin binbir güzel ismin görünüyor. Hiçbir perde, Senin rahmet ve şefkatini örtemez, gizleyemez. Sebepler sadece ve sadece Senin izzet ve azametinin incecik bir perdesidirler.. İman gözümüz, deler geçer bu perdeleri. Aşar bu engelleri. Sen Azizsin. Sen Rahmansın vazgeçmeyensin. Kimin üzerinde kendini aşan bir kıymet, bir değer bir güzellik varsa Sendendir hep. Ey Rahman, herşey Senden armağan?

?Bir gün Hz. Peygamber bir kadının çocuğunu alıp, şefkatle bağrına bastığını görünce, sahabelere şöyle der: ?Bu kadının şu çocuğuna olan sevgisinden Allah?ın size olan şefkati, merhameti ve sevgisi çok daha fazladır.? Biz Seni anne babamızdan daha şefkatli bilmedikçe; bu dünya gurbetinde rahat yok bize, huzur yok yüzümüze. Kalbimiz bomboş, sevginden yana fakiriz. Görünürde her şeye sahibiz. Ama paramparçayız. Gönül tahtını yabancılar istila etmiş. Nefsin elinde oyuncak olduk. Halimiz Sana malum perişanız. Sen yine de hiç vazgeçmeyensin, kulların Senden vazgeçse de nimetlerini hiç eksiltmeyensin. Sen aziz olan Allah?sın, Rahman?sın. Burada şükrünü ifa edenlere, kabirde ve ahirette de nimetlerini vereceğini müjdeleyensin. Rahim?sin.

Sen vazgeçmeyensin. Sen bizi hiç ama hiç terk etmeyensin.

Bu şerefli aydaki oruç ibadetinin sevabını ise, sadece Sen biliyorsun ve saklı tutuyorsun. Madem böyle. Biz de Senin için, nefsimize en ağır gelen bir fedakarlığa, Senin rızan için kalkışıyoruz ve Bismillah deyip başlıyoruz. Kur?an?ına sarılıp, emirlerini tutacağız. Yemekten içmekten kesileceğiz. Sen istediğin için, Seni Razı etmek için. Bunu içtenlikle aşkla ve şevkle yapacağız. Belki de insaniyetten terakki edip melekleşeceğiz. Madem Sen bizden vazgeçmiyorsun, biz de emirlerini dinlemekle Senden vazgeçmeyeceğiz.

Binbir ihtiyaç içindeyiz ama imdadımıza ve ihtiyacımıza koşan Senden başkası yok. Halimizi, derdimizi açıp, paylaşacağımız Senden başka gerçek dostumuz, gerçek sevgilimiz yok. Bir yaşa gelmeden, çevremizdekiler birer birer çekilip gitmeden anlayamıyoruz bunu. Güneşi, suyu, havayı lütfeden, kainatı ve dünyayı önümüze seren, bizi yaşatan, hayatı veren Sensin. Sen ki, Rahmansın, kullarından asla vazgeçmeyensin.

Bu mübarek ayda Senden uzaklarda kalan ama yinede Sensiz olamayan nice kulların var. Onları da rahmetinle affeyle. Bir fırsat daha nasip eyle. Ramazan hürmetine, güzel isimlerinle, sonsuz merhametinle affeyle.

Herşeyi bilip gönderen Sensin. Sen asla vazgeçmeyensin, nimetlerini üzerimizden hiç eksiltmeyensin. Bu nasıl bir şefkattir anlamak zor. Belki bir nebzecik olsun şu örnekle:

Her şeyin sahibi olan Allah vardı.

Bugün, alev alev yanan bir ekmek fırınının önünde durup, uzun uzun seyrettim içerisini. Dehşetle titredi bedenim. Gözlerim doldu ürperdim. Rabbim, dayanamam ateşine dedim. Hz. Peygamber : ?Günah işleyenlerin en hayırlısı, günahına tövbe edenlerdir,? buyuruyor. Ne olur günahlarımı yak, beni yakma Ya Rab. Tövbelerimle yıka, günahlarımdan arındır beni. Ne olur elimden tut, ruhumu günahlarla üşütmeme izin verme. Dayanamam azabına. Cehennemin o dehşetli ateşine. Allah?ım. Sen kulundan vazgeçmeyensin. Biz Senden uzaklaşıp, vazgeçsek de. Her an, her gün, her hafta, her yıl nimetlerinle bizi kuşatansın. Affından, rahmetinden uzakta bırakmayansın. Her an sayısız fırsatlar sunansın?

Senden eserdir diyerek?

?Severim her güzeli,

O sonsuz rahmetin ve şefkatin olmasaydı ne olurduk biz?

Ne güzel demiş Süleyman Çelebi:

?Emir, demiri keser,? derler. O emir Senin emrinse eğer demir de boyun eğer. Nerede kaldı ki, biz boyun eğmeyelim.. Önümüze koyduğun nimetlere, izin verdiğin süre içinde dönüp bakmayacağız, el uzatmayacağız. Sen hiç bir şeye, hiçbir ibadetimize muhtaç değilsin. Çünkü Samed?sin. Ama biz Sana muhtacız. Ve bizden yapmamızı istediğin her emre ve her ibadete bizler muhtacız.

Şimdi dünya gurbetinde yaşıyoruz zannıyla Senden uzaklarda dolaşıp durmaktayız. Bir ömür böyle gitmez bu ya. Sevgini, şefkatini fark ettiğimiz bir gün bu sürgün bitecek. Sana doğru çatlarcasına koşacağız. Rahmetine sığınacağız. Sen ki, Rahmansın, kullarını darda komazsın, yaban ellere bırakmazsın. Sen asla vazgeçmeyensin. Her iş Seninle özel, her iş isminle güzel.

BİZ, bizi yaşattığını unutsak, bunca nimetlerine arka dönsek de, Sen yine bizden vazgeçmeyensin. Gündüzleri güneşlerle, geceleri pırıl pırıl yıldızlarla aydınlatansın. Baharı binbir nimet yüklü vagon yapıp, mevsim be mevsim gönderensin. Bizden istediğin ne ki, sadece bir şükür, bir hamd ve bir teşekkür? Onca sayısız ikramına karşı. Bunu da unuturuz yapmayız. Ya çoğu defa gafletle ya da ucuz tarifeden saydığımızdan gönderdiklerini. Belki de şükre layık görmeyiz.

Hz. Peygambere ve ashabına salatü selam olsun. Sana da sonsuza kadar hamd-ü senalar olsun.

Güzelsin, Cemalsin.

Bir şarkıdaki gibisin;

ALLAH?IM, ah Allah?ım Seni bize çok yanlış tanıttılar, çok eksik anlattılar. Gözümüzün önünde açılı duran kainat kitabından okumadılar. Arıyı, balı, meyveyi, göğü, güneşi sevmeyi bildiler. Ama bu nimetleri, bu güzellikleri veren,

Cennet kapılarının açılıp, cehennem kapılarının kapandığı ve şeytanların bağlandığı bu mübarek aya eriştik şükür. Kur?an?da ismi geçen o tek ve eşsiz aya, Şehrü Ramazana ulaştık şükür.

Ramazana, Kur?an?ına, orucuna, iftarına, sahuruna, namazlarına selam olsun.

Mübarek Ramazan?da, biz de boynu bükük Senin kapındayız.

Ne olur vazgeçme bizden, silme adımızı lütfen, inanmış kullarının listesinden. Üzerimize bir çizgi çekme lütfen. Ebediyen sürsün bu sevincimiz. Ne olur Senden uzakta bırakma bizi. Ruhumuza cehennemi haletleri yaşatma. Amin? Vazgeçme ne olur bizden.