Ebu Hureyre : Peygamber 'in: "Her kimin buluğa ermeden üç çocuğu ölmüşse, bu çocuklar o kimse için ateşten yana bir nevi perde olur yahud o kimse cennete girer" buyurduğunu söylemiştir .

Maziri de şunu söyler: "Zahir o ki: Bundan murad Allah bunu, Hz. Adem'in yaratılışından kırk yıl önce yazmış olmasıdır. Fakat bundan şunun kastedilmiş olması muhtemeldir; "Allah bunu meleklere izhar etti veya bu tarihi izafe ettiği bir fiilde bulundu. Aksi takdirde Allah'ın meşieti ve takdiri kadimdir." En doğrusu da şudur: Hz. Adem'in "Allah bunu, beni yaratmazdan önce bana takdir buyurdu" şeklindeki sözü ile "Tevrat'ta bunu yazdı" demeyi kastetmiş olmasıdır. Çünkü bir başka rivayette şöyle gelmiştir: "Hz. Adem, Musa'ya sordu: "O yaptığın işin üzerime yazılması işinin, Tevrat'ta yaratılmamdan kaç yıl önce vuku bulduğunu gördün?" Hz. Musa: "Kırk yıl!" diye cevap verdi."

"Sen Allah'ın cenneti de cehennemi de yarattığını, beriki için de öteki için de ahali yarattığını bilmiyor musun?" buyurdular."

ÖNCE ŞEFAAT VE KİMLERİN ŞEFAAT EDEBİLECEĞİ HAKKINDA GENEL BİR YAZI:

Kaydedilen iki hadisten birincisi, Müslüman çocukların cennete gideceği hususunda tevakkuf etmeyi, kesin hükme gitmeyi ders verirken, ikinci hadis de müşrik çocuklar hakkında aynı şekilde kesin hükümden kaçınmaya irşad etmektedir.

... Şimdi, bunlar ve bunlar gibi bir sürü soruyu da beraberinde getiren bu meseleyi önce, akaid imamlarının mütalaa ve görüşlerinin hülasası içinde takdim etmeye çalışalım:

"Hz. Adem ve Musa aleyhimasselam münakaşa ettiler. Musa, Adem'e:

/////Nevevi'ye göre de sahih olan üçüncüsüdür.//////

139-... Ebu Hureyre şöyle demiştir: Peygamber şöyle buyurdu: "Her doğurulan çocuk, fıtrat üzere doğurulur. Sonra anası ile babası onu Yahudi yaparlar, yahud Nasraniyaparlar, yahud Meclisi yaparlar. Hayvan yavrusunun eksiksiz tam bir hayvan yavrusu sıfatında doğurulması gibi. Sen o hayvan yavrusu içinde kulağı, dudağı, burnu, ayağı kesik olanını hiç görür müsün?" .

Şefaatı inkar edenlerin, dünyada da ukbada da kazanacakları bir şey yoktur. Çünkü Allah orada kullarına, kulları O?nu nasıl bilip tanımışlarsa, öyle muamele edecektir...

5) Beşinci görüşe göre, toprak olurlar. Bu görüş Sümame İbnu Eşres'ten mervidir.

c. Peygamber'in bu sözünün mücmel olması ve el-A'raf: 172. ayetiyle tefsir edilmiş bulunmasıdır.

Diğer başlıkta yüz bulamadık. Konuyla tam alakalı değil ama burada sorayım :)

2-) Ama bir insan, küfrü meslek ittihaz ederek, onun felsefesini yapıyor ve bilerek Allah?a karşı ilan-ı harp ediyorsa, o, dünyanın en ücra yerinde dahi olsa, inkar ve ilhadının cezasını görecektir.

Evet, şefaat haktır. Birçok ayet ve hadiste şefaattan bahsedilmekte ve böylece onun hakkaniyeti dile getirilmektedir. Yeri geldikçe bu ayet ve hadisleri zikredeceğiz. Biz şimdi önce, sorunun ikinci şıkkı olan?Kimler ne ölçüde şefaat edebilirler? sorularını cevaplamakla mevzua başlamak istiyoruz. Zaten bu kısma verilecek cevap bir cihetle şefaatın hakkaniyetinin de izahı olacaktır.

2) İkinci görüşe göre, "Çocuklar babalarına tabidir, Müslümanların çocukları cennette, kafirlerin çocukları cehennemde olacaktır." Bu görüş, Haricilerden Ezarika'nın görüşüdür. Bunların delili şu ayettir: "Nuh: "Ey Rabbim! dedi. Yeryüzünde kafirlerden tek bir kişi bırakma!" (Nuh 26). Ancak bu ayetin Nuh kavmiyle ilgili olduğu söylenerek karşı çıkılmış. Hz. Nuh'un bu bedduayı, Cenab-ı Hakk'ın ona: "Kavminden, inananlar dışında kimse sana iman etmeyecektir" (Hud 36) diye vaki olan vahyinden sonra yaptığı belirtilmiştir. "Onlar babalarındandır veya onlardandır" şeklindeki hadis, harbilerle ilgili ahkam zımnında varid olmuştur. Bu görüşe karşı çıkanlar, müşrik çocukların cehennemde olacağını tasrih eden ve Hz. Aişe'den gelen bir rivayetin zayıf olduğunu belirtirler.

kafir çocukları demişsiniz hocam

Hadis, hakkın ortaya çıkması için yapılacak münazarada delil ve hüccetler getirmenin, bunların açıklık kazanması için tevbih ve ta'rizde bulunmanın meşru olduğunu; levmin, bilen ve anlayan kimseye kendisinde bu hallerin bulunmadığı kimselere nisbetle daha ağır geldiğini göstermektedir.

çocuklarında şefaat hakkı varmıdır?

İşte bu noktadan hareketle, Maturidi; "insan, aklıyla Yaratıcıyı sezebilir" demiştir. Nitekim cahiliye döneminde ve fetret devrinde bu mesele, çok kimse tarafından hissedilmiştir. Mesela, bunlardan Varaka bin Nevfel ki, büyük Kadın Hatice-i Kübra Validemizin amcazadesidir. Efendimiz Aleyhisselatü Vesselam ilk vahiy gelince, Cebrail'i, Arz ve Sema arasında, bütün buudlarıyla kanatlarıyla görmüş, irkilmiş, ürpermiş ve koşa koşa evine gelmiş ve durumu Hatice Validemize hikaye etmişti. O da Peygamberimizi alıp Varaka'ya götürmüştü. İşte bu zat, daha Efendimiz'e peygamberlik gelmeden, Yüce Yaratıcı'nın varlığını sezmiş, putların hiçbir şey yaratamıyacağını hissetmiş ve aklıyla Allah'ın var olduğuna inanmıştı... Bunlardan bir diğeri de Zeyd idi. Hz. Ömer. Efendimizin amcası... Yer yer putlara sırtını döner ve şöyle derdi: "Bunlara ibadet edilmez, bunların hepsi batıldır, bir Yaratıcı var ama, ben bilemiyorum kimdir?... " Vefat ederken de Hz. Ömer ve oğlu Hz. Said de dahil, aile fertlerini topladı ve şöyle dedi: "Ben Allah in bir dini olduğuna inanıyorum ki, onun gölgesi, emareleri başınızın üzerindedir. " Efendimiz, Peygamberliğini henüz ilan etmiş veya etmemiş; işte o dönemlerde "Ben o dinin gölgesinin başınızın üzerinde olduğunu hissediyorum. O din zuhur ettiği zaman, vakit fevtetmeden hemen dehalet ediniz"diyor, bir çok şeyi aklı ve ferasetiyle anlamış olduğunu gösteriyordu ki, bu da,"insanların elleriyle yapılan bu şeyler asla ilah olamazlar" demekti. Dolayısıyle, insan eliyle dikilen bu put ve heykellerin hiçbiri, insanların ihtiyaçlarını karşılayamaz. Zira, aslında onlar insanlara muhtaç. Kendileri muhtaç olunca, başkalarının ihtiyaçlarına nasıl cevap verecekler ki?

91- Müslüman Çocukları Hakkında Söylenmiş Hadisler Babı

Kafir işlediği küfrüyle ta işin başında, bu şefaat dairesinin dışında kalmıştır. O?na hiç kimse şefaat edemez, etse bile ona fayda vermez.

Kişinin normalde hoş karşılanmayacak bazı davranışları, öfke ve üzüntü gibi bazı hallerinde hoş karşılanabilir. Bilhassa, öfkeli ve hiddetli bir tabiata sahip olanlar daha çok müsamaha ile karşılanır.

Bu hadis, büluğa ermeden vefat eden Müslüman çocukların ahiretteki durumu hakkında bir hüküm getirmektedir: Cennetlik mi, cehennemlik mi olcakları Allah'ın meşietine bağlıdır. Bir sonraki hadiste müşrik çocuklarının durumu hakkındaki münakaşayı genişçe kaydedeceğiz. Burada şunu belirtelim ki, Müslüman çocuklarıyla ilgili hüküm de münakaşa edilmiştir. Çünkü sadedinde olduğumuz hadis, "cennetliktir!" hükmüne ihtiyat getirmektedir. Bu sahih hadisi esas alanlar, bu meselede ihtiyatı tercih etmiş olurlar. Ancak mevzuya temas eden tek hadis bu değildir. Alimlerin büyük çoğunlukla hükme esas ittihaz ettikleri bir Ebu Hüreyre hadisine göre, mü'min çocukları cennetliktir.

"Hani Rabb 'in Adem oğulları 'ndan, onların sırtlarından zürriyetlerini çıkarıp kendilerini nefislerine şahid tutmuş: Ben sizin Rabb 'iniz değil miyim? . Onlar da: Evet , şahid olduk, demişlerdi... "(el-A'raf:I72).

3- HADİSTEN ÇIKARILAN BAZI HÜKÜMLER:

Bu çocuklar ana'babalan için cehenneme birer perde olurlarsa, ana babaların cehennemden perdelenmiş ve korunmuş olacakları evleviyetle sabit olur

İyi ve güzel şeyler hakkında da aynı durum bahis mevzuudur. Mesela; adalet, başkalarına iyilikte bulunma güzel şeylerdir ve bunlar aklen sezilebilir. Kur'an ve Sünnet ise bu mevzuda emirler vermiş, aydınlatmış ve bizi yanlış anlamadan kurtarmışlardır.

Bir deve kervanı yola çıkmış giderken yolda fakir bir dervişle karşılaşırlar. Derviş kervancıbaşına kendisini de almalarını rica eder. Kervancıbaşı bu isteği kabul eder, yola revan olurlar. Bir zaman sonra yolda haramiler kervanı basar ve neleri var neleri yok hepsini alırlar. Dervişe de malı olup olmadığını sorulunca o, "Benim hiç param yok; ama kervancıbaşının değerli bir yeleği vardı, onu almayı unutmuşsunuz." der. Haramiler yeleği alırken kervancıbaşı hiçbir şey söylemez; ama dervişe çok gönül koymuştur. Öyle ya; ona o kadar iyilik yapmasına karşılık böyle bir tavırla karşılaşmıştır.

Ben yanımdaki adamlara: Bu adam kimdir? diye sordum. Onlar: ileri yürü, dediler. Birlikte ileriye gittik. Fırın gibi altı geniş, üstü dar bir deliğe eriştik. Bu deliğin altında ateş yanıyordu. Ateş alevlenip yükseldikçe içindeki insanlar da yükseliyor, hatta delikten çıkmağa yaklaşıyorlardı. Ateşin alevi sakinleşince de aşağı dönüyorlardı. Bunun içinde çıplak erkekler ve çıplak kadınlar vardı.

8) Çocuklar cennetliktir. Nevevi der ki: "Muhakkİk ulemanın seçtiği sahih mezhep budur. Bunlar şu ayeti delil kılmışlardır: "Biz bir peygamber göndermedikçe azap edici değiliz." (İsra 15).

Bu hadis, bu Cenazeler Kitabı'nm 79. babında 112 ve 113 rakamlanyle de geçmiş ve orada da bazı açıklamalar verilmişti.

Peygamberler, evliya asfiya ve şehidler -derecelerine göre- Cenab-ı Hakk?ın onlara bahşettiği seviyede şefaat edebilirler ve edeceklerdir. Ancak, bu mevzuda da yine, zirve Allah Rasulü?dür. O ki fetanet-i azama sahiptir. Her Nebi kendisine bahşedilen sınırsız, fakat bir defaya mahsus şefaat hakkını dünyada kullanırken o, bunu ahirete saklamıştır.. ve ahirette?şefaat-ı uzma?nın sahibi olacaktır. Onun?hammadun?, denilen ümmeti, ?Livaül?hamd?in altında toplanacak ve?Makam-ı Mah-mud?un sahibi ünvanıyla O?nun tarafından yapılacak şefaatte herkes payına düşenle şereflenecek ve kurtuluşa ereceklerdir.

:))Eğer dedeniz bende çok iş var diyorsa ondan da yaşlı sayılırım.. Çünkü kedimi fonksiyonunu bitirmiş geri sayıma geçmiş bir ihtiyar olarak görüyorum:)))

Başı ezilmekte olduğunu gördüğün kimseye gelince, öyle bir adamdır ki, Allah ona Kur'an öğretmiş, o da bütün gece uyumuş, gündüz de Kur'an ile amel etmemişti. İşte hayatında Kur'an 'dan yüz çeviren bu gafil kimse de, kıyamet gününe kadar bu suretle azab olunacaktır.

İlk önce hadislerden başlayalım:AŞĞIDAKİ HADİSLER SAHİH-İ BUHARİDENDİR:

Çocukların, yani büluğa ermeden ölenlerin durumları hakkında ihtilaf edilmiştir. Mesele üzerine birçok rivayetler var. Alimler rivayetlerdeki farklılıklar yüzünden farklı görüşler ileri sürmüşlerdir.

4) Cennet ehlinin hizmetçileri olacaklar. Bazı kaynaklarda gelen zayıf bir hadise göre Aleyhissalatu vesselam: "Müşriklerin çocukları cennet ehlinin hizmetçileridir" buyurmuştur.

Maturidi hazretlerine göre akıl,"hüsün-kubuh"mevzuunda da üzerinde durulduğu gibi, önemli bir unsurdur ve bir ölçüde iyiyi kötüden ayırdedecek kapasitededir. İnsan, aklıyla bir kısım şeyleri birbirinden tefrik edebilir. Bu güzel, bu da çirkin diyebilir. Vakıa aklın, herşeyi sezip bilebileceğini iddia da yanlıştır... Onun içindir ki, Allah iyileri emretmiş, kötüleri de yasaklamış ve bu önemli işi her zaman yanılabilirliği müsellem olan akla havale etmemiştir. Vahy ile bunları tanzim etmiş. aydınlatmış; peygamberleriyle vüzuha kavuşturmuş ve bir nokta muzlim bırakmamıştır. Maturidilere göre akıl, zinanın çirkinliğini. sezebilir. Çünkü onda nesebin zay'i olup karışması bahis mevzuu. Kimin malı kimin evladına kalacak? Şayet bir kadın iffetini koruyamıyorsa ve çocuklarının nesebi şüpheliyse, evet o zaman kimin malı kime kalacak? Öyleyse zinanın aklen çirkin olduğu söylenebilir. Hırsızlığın da aklen çirkin olduğu sezilebilir. Çünkü, başkasının kan-ter elde ettiği şeyler onun elinden almak çirkindir. Aklen içkinin çirkinliği de sezilebilir. Çünkü insanın aklını izale ediyor. Nesiller üzerinde menfi te'siri sürüp gidiyor ve bir kısım hastalıklara da sebep oluyor... Daha bunlar gibi bir kısım şeylerin bir ölçüde akliliği her zaman söylenebilir...

Hadisin geliş sebebi yukarıda da söylendiği gibi, evladının ölümü ile gönülleri yanık ana ve babalara teselli vermektir.

Bu çerçevede ;

Handan hanım sizin sorunuzdan sonra gelen kopya ile sorunuz arasında bir bağlantı aramayınız:)))) İhtiyarlığıma veriniz, yanlış yere kopyalamışım:)

Büyüklerin durumu konusunda fikir ayrılığı var mıdır? Ekseriyetin görüşü ne yöndedir? Bu husustaki fetva nasıldır?

Yani Allah onları yaratırken, onların azablandirmayı gerektirecek bir iş yapmayacaklarını bilir. İbn Battal şöyle demiştir: "Allah onların ne yapacaklarını en iyi bilendir" sözü, üç türlü te'vil edilir:

gözlerimi açın ama hocam oymayın he:)

Teşekkürler Ebu Ubeyde. Allahü teala razı olsun. Zahmet verdik.

6) Bu görüşe göre ateştedirler. İyaz, bunu Ahmed İbnu Hanbel'e nisbet etmiş ise de, İbnu Teymiyye, İyaz'ın burada hata ettiğini, bu görüşün Ahmed İbnu Hanbel'e ait olmayıp, ashabından birine ait olduğunu söyler.

Bazı alimler: "İstikbale matuftur. Yani ahirette cereyan edecektir. Vukua geleceği kesin olduğu için mazi sigasıyla vürud etmiştir" demiştir.

Efendimiz, şefaatının büyük günah işleyenlere olduğunu ifade etmişler ve?Benim şefaatim ümmetimden büyük günah işleyenleredir? buyurmuşlardır. O her hususda olduğu gibi bu mevzuda da bir denge ve muvazene insanıdır. Zaten bütün ümmet O?nun bu ifadeleriyle teselli bulmakta ve Allah Rasulü?nün şefaatına nail olmayı ummaktadır.

b. Bu müşrik çocuklarının büyüyüp iradeli hareket çağına geldiklerinde nasıl yaşayacaklarını, hangi din üzere öleceklerini Allah bilir demek olması;

Haberin izhar ettiği müşkilatı gözönüne alan İbnu'l-Cevzi der ki: "Bu haber, sahih bir hadisle sabit olması sebebiyle, mahiyetine muttali olunamasa bile, inanılması gereken hususlardandır. Manasının hakikatını kavrayamamış olsak bile kabul etmemiz gereken meselelerin ilki bu değildir. Kabirdeki azab ve nimetle ilgili haber bunlardan bir diğeridir. Herhangi bir meselenin izahını yapmakta müşkilat çekecek olsak geriye teslim olmak kalır." İbnu Abdilberr der ki: "Buna göre bu çeşit meselelerde teslim esastır. Tahkik etmek için üzerinde durulmaz. Zira bu çeşit meselelerde bize pek az bir ilim verilmiştir."

Bu ayetle işaret buyurulan umumi bir ikrardır ki, burada mü'minlerin çocukları gibi, müşriklerin çocukları da dahil bulunur.

Ben, yanımdaki iki zata: Sizler beni bu gece gezdirdiniz. Şimdi bana gördüğüm şeyleri haber verip, bildiriniz, dedim. Onlar: Evet dediler: Şu ağzının parçalandığını gördüğyn kimseye gelince, o bir yalancı idi; o dünyada devamlı yalan söylerdi. Bunun yaydığı yalan her tarafa ulaşırdı. İşte bu yalancı, kıyamet gününe kadar yapılmakta olduğunu gördüğün şekilde azab olunacaktır.

?Peygamberin gönderildiğini bilmeyenler; bunlar ehl-i necattır. Bilip de inkar edenler; bunlar ehl-i cehennemdir. Duyan fakat tahkik etmeyen, yanlış işitenler; bunların da necat ehli olması ümit edilir.? demektedir.

"Hz. Adem Musa'yı ilzam etti!"

İbnu'l-Cevzi, bunun bir darb-ı mesel olabileceği ihtimali üzerinde de durmuştur. Bu durumda mana şudur: "Eğer onlar karşılaşsalardı, aralarında böyle bir tartışma geçecekti. Bu temsilde Hz. Musa'nın zikredilmiş olması, ağır tekliflerle gönderilen ilk peygamber olması sebebiyledir."

"Kimin büluğa ermezden önce üç çocuğu vefat ederse bunlar o kimseye ateşe karşı bir perde olurlar. Yahut o kimse cennete girer." Kurtubi, bazılarının "Müslüman çocukların cennete gidecekleri hususunda ulemanın ihtilafı yoktur, icma ederler" dediğini kaydeder. Ancak Nevevi, bu meselede, kaydetmiş olduğumuz Ebu Hüreyre rivayetine itibar edenlerin icmaından bahsedilebileceğini belirtir.

a. Peygamber tarafından bu müşrik çocuklarının cennetlik oldukları bildirilmezden evvel, böyle tavakkuf edilmiş olması;

a. Müşrik çocuklarının babalarına tabi' olması;

Bunun böyle olması da gayet tabii ve normaldir; zira, şefaat edecek olanlar da hissi davranabilir, ölçüyü kaçırabilir ve merhamet-i ilahiden fazla merhamet ileri sürmüş olabilir.. böylece de Rabb?e karşı su-i edepte bulunmuş olabilir. Onun içindir ki, Allah bir mizan, ölçü ve denge vaz?etmiştir. Kim, kime ve ne ölçüde şefaat edebileceği bir takdire bağlanmıştır. Cenab-ı Hakk?ın bütün icraatında bir adalet ve denge olduğu gibi, ahirette vereceği şefaat selahiyetinde de bir adalet ve denge vardır. Eğer bu şekilde bir tahdid ve sınır konulmuş olmasaydı, bazı kimseler şefaatı da dengesiz olarak kullanırlardı. Nitekim belki de sınırsız bir şefaat selahiyeti onların hislerini galeyana getirerek mesela, bazı insanların Cehennem alevleri içinde cayır cayır yandıklarını görünce, şefkatleri kabaracak, kafir-münafık-mücrim tanımadan herkesin Cennete girmesini talep edeceklerdi. Halbuki böyle bir talep bazen, milyarlarca mü?minin hukukuna tecavüz de olabilirdi.

Buhari buluğa ermeden ölen müşrik çocuklarının cennetlik veyahud cehennemlik olduklarına dair hiçbir hüküm ifade etmeyip, tavakkuf etmiştir. Fakat bab altında sıraladığı hadislerden bu çocukların da mü'min çocukları gibi cennetlik olmaları görüşüne meyyal olduğu sezilmektedir

3-) Netice olarak diyebiliriz ki: Allah?ın peygamber göndermediği boş bir kıt?a olmadığı gibi, içinde peygamber gelmeyen uzun bir fetret devri de mevcut değildir. Hemen her devrin insanı, az-çok bir nebinin estirdiği meltemden nasibini almış gibidir. Peygamberlerin adının tamamen unutulduğu ve eserlerini zamanın aşındırdığı yerlerde ise, ikinci bir peygamber gönderilinceye kadar, o devre?fetret devri? denmiş ve o devrin insanlarının azaptan bağışlanacağı ifade edilmiştir. Elverir ki, bilerek ve şuurlu olarak inkar-ı uluhiyete sapılmasın.

1- Bu rivayette mevzubahis olan münakaşa hadisesinin zamanı ve yeri hususunda farklı mütalaalar ileri sürülmüştür:

3. (4844)- Hz. Ebu Hüreyre anlatıyor: "Resulullah buyurdular ki:

140-... Semure ibnu Cundeb şöyle demiştir: Peygamber sabah namazım kılınca yüzünü bize yöneltir ve: "Bu gece sizden kim ru'ya gördü?" diye sorar idi. Eğer birisi ru'ya görmüş ise, ru'-yasını Peygamber'e hikaye ederdi. Peygamber de o şahsın ru'yası hakkında Allah'ın dilediği şeyleri söylerdi.

Dünya fani ve geçicidir. Burada çekilen sıkıntılar da bir cihetle işlenen günahlara keffaret sayılır. Ancak insanların perişan ve derbeder olacakları ve kendilerini kurtaracak yeni bir amele de fırsat bulamayacakları bir gün gelecektir -ki, biz ona ahiret diyoruz-işte o gün, Allah Rasulü bütün insanlığı içine alan şefaatıyla ortaya çıkacak ve?en büyük şefaat? ma?nasına?şefaat-ı uzma?sıyla şefaat edecektir. Elbette Allah Rasulü?nün şefaatının da bir sınırı vardır. Zaten, bütün şefaatlar ancak Cenab-ı Hakk?ın izni ve koyduğu ölçü nisbetinde olacaktır ki? İzni olmadan katında hiç bir kimse şefaat edemez? mealindeki ayet de bize bunu anlatmaktadır (Bakara, 2/ 255).

VERİLEN BUHARİ HADİSLERİ İÇİN KISA AÇIKLAMALAR:

Akide de, iki önemli Ehl-i Sünnet akımından Eş'ariler derler ki: Cenab-ı Hakk'ın adını duymayan, O'na dair hiç bir tebliğe şahit olmayan kimse, nerede, nasıl yaşarsa yaşasın, ehl-i fetret, dolayısıyle de ehl-i necattır. Sizler, Ümmet-i Muhammed olarak Efendimiz'e ait mesajları alıp, dünyanın karanlık iklimlerine götürmemiş iseniz, Eş'ari'ye göre o karanlıkdaki kimseler ehl-i necatdırlar ve kurtulmuşlardır. Cenab-ı Hak, belli bir ölçüde onları mükafatlandıracak ve Cennet'ten istifade ettirecekdir...

Buhari, müşrik çocuklarının durumu üzerine söylenenler hakkında açtığı babda üç hadis kaydeder: Birincisinde tevakkuf ifade edilmiştir; ikincisinde cennette olacakları görüşünü müreccah kılan bir hadis kaydedilir; üçüncü hadiste ise cennetlik olacaklarını tasrih eden bir hüküm mevcuttur. Şarihler bunda hem üç ayrı görüşe delil ve hem de Buhari'nin tercihini görürler: Ona göre esas olan kafir çocuklarının cennetlik olduğudur.

Çocuuk diğer başlıkta ekseriyetin fikri farklı yönde demişti, bunu merak ettiğim için sormuştum. Beklediğim yanıt geldi.

Bu konuda, son olarak şunu da belirtmek lazım : Günümüzün fetret devri olduğunu ifade ederek cehaletin mazeret olabileceğini söylemek, insanlara su-i istimal kapısını açmak demektir. Bu ise önü alınamayacak hataların doğmasına sebebiyet verebilir.(6) endişesini taşımalıyız!

o halde dedemle yaşıt olduğunuzu kabul ediyorsunuz değilmi hocam :)

Kişi kendinden büyükle, evlad babasıyla münazara edebilmektedir. Ancak bunun meşru olması için, münazarada hakkın ortaya çıkması veya ilmin artması veya meselenin inceliklerine vukufiyet kazanılması gayesi güdülmelidir.

Bazı alimler, dünyada ve Hz. Musa devrinde cereyan ettiğini, Cenab-ı Hak, Hz. Musa'nın Adem aleyhisselam'ı görme talebi üzerine, onu dirilterek karşılaştırmış olabileceğini söylemiştir.

137-... İbn Abbas şöyle demiştir: RasuIuIIah 'a müşriklerin ölen çocuklarından soruldu da: "Allah onları yarattığı za-I, man, onların ne yapacaklarını en iyi bilendir" buyurdu .

"Allah onları yarattığı zaman ne yapacaklarını iyi biliyordu!" buyurdular."

Benzer bir yaklaşımı İmam-ı Gazalidede görmek mümkündür :

"Müslümanların çocukları cennetliktir, müşrikler ve çocukları cehennemliktir." Sonra şu ayeti okudu. : "İman edip de zürriyetleri de kendilerine tabi olanlar , biz onların nesillerini de kendilerine kattık" (Tur 2).

"Ne mutlu ona! Cennet kuşlarından bir kuş oldu!" dedim. Aleyhissalatu vesselam:

O delik içinde gördüğün çıplak kimselere gelince, onlar da bir alay zina edicilerdir. Nehir içinde gördüğün kimse ise, riba yiyicilerdir. Ağacın dibindeki yaşlı kimse İbrahim Peygamber 'dir. İbrahim'in etrafındaki çocuklar ise, insan çocuklarıdırlar . O ateş yakan kimse, cehennemin bekçisi olan Malik'tir. Girdiğin birinci ev, bütün mü'minlerin ortak evidir. İkinci gördüğün o muhteşem saray da, şehidlerin sarayıdır. Ben Cibril'im, bu da Mikail'-dir. Sen başını yukarı kaldır, dedi. Başımı kaldırdım, bir de gördüm ki, üst tarafımda beyaz bulut misali bir şey! Melekler: işte burası senin makaamındır, dediler. Ben: Beni bırakınız da şu makaamıma gireyim, dedim. Melekler: Hayır. Senin daha tamamlamadığın kalan bir ömrün vardır. Onu ne vakit tamamlarsan, o zaman menziline girersin, dediler" .

Ben, benim yanımdaki iki zata: Bu adam kimdir ve bu hal nedir? dedim. Onlar bana: yürü, dediler. Birlikte ileri gittik. Nihayet arka üstü yatmış bir adamın yanına geldik. Bunun baş ucunda da bir adam dikilmiş, elinde yumruk büyüklüğünde bir taş var. Bu taşla yatan adamın başım kırıyordu. Taşı başına her vurduğunda, taş yuvarlanıp gidiyordu. O adam da arkasından taşı almak için koşuyordu. O dönüp gelmeden bunun kırılmış olan başı düzeliyor ve tekrar eski haline dönüyordu. Öteki adam dönüp gelince, yine başına vurup eziyordu.

Kur?an-ı Kerim?de Cenab-ı Hakk bize bir dua öğretiyor. Bu dua ile himmetin ali tutulması gerektiği hususuna da işaret ediliyor. Dua şudur: ?Rabbimiz, bize gözümüzü aydınlatacak eşler, zürriyetler bağışla ve bizi müttakilere imam kıl? (Furkan, 25/74). Yani, Allah?ım çocuklarımız, hanımlarımız, gözümüzü aydınlatacak hüviyette olsun. Bize öyle hayat arkadaşları ver ki, din adına bize teşviklerde bulunsun. Evlatlarımız da, daima arkamızdan hayırlar göndersin ve onlar sebebiyle rahmet çağlayanları üzerimize doğru çağlasın dursun! Bizi sadece müttaki olmakla da bırakma, onlara imam ve önder kıl. Bize öyle lutuflarda bulun ki, şu, İslam?a hizmet boyunduruğunun yere konduğu dönemde ve dine hizmetin ar kabul edildiği bir zamanda, dinine hizmet ettir ve müttakiler önünde bize, imamlık payesi ihsan eyle!

Büyükler derken kendisine davet ulaşmamış büyükleri kastediyorsak o noktada Eşari ve Mturidiler farklı iki görüşe sahiptirler :

çocuk deyince akla tertemiz beyin geliyor akla, günahsız halisane bir yaşam.

3) Üçüncü görüşe göre, çocuklar cennetle cehennem arasında orta bir yerde, bir berzahtadırlar. Çünkü, onların cennete girmesini sağlayacak amelleri mevcut olmadığı gibi, cehenneme girmelerine sebep olacak da günahları yoktur.

şimdi hocam diğer başlıktaki cevabınızla burada yazmış olduğunuz menkıbeyle bir bağlantı kurmaya çalışıyorum, fakat benim sorumun cevabını bulamıyorum, acaba biraz gözlerimi açsanız olmazmı?

Estağfirullah..

Buhari buna yakın bir hadisi, bu kitabın "Bir çocuğu ölüp de Allah'ın hükmüne razı ve mağfiretini ümid ederek sabreden kimsenin faaileti babı"nda 6 rakamıyle getirmiştir.

138-... Ebu Hureyre şöyle diyordu: Peygamber 'e, müşriklerin çocuklarından soruldu da: "Allah onların neyi işleyi-ciler olduklarını en iyi bilendir" buyurdu .

ŞEFAAT HAK MIDIR? KİMLER NE ÖLÇÜDE ŞEFAAT EDEBİLİRLER, İZAH EDER MİSİNİZ?

4-) Baliğ olmayan Kafir bir çocuk, mesul olmadığından küfür üzerine ölse bile ehl-i necattır ve inşallah kurtulur! (5)

93- Bab

Şefaat haktır ve gerçektir. Bütün büyükler Cenab-ı Hakk?ın koyduğu sınır dahilinde şefaat edeceklerdir. Şahid olmak da bir bakıma şefaat kabul edilecekse, eğer, Ümmet-i Muhammed bu ma?nada bütünüyle şefaat edecektir.

Doğrudur abi, inşaAllah bakalım.

GAYRETULLAH VE CEZALANDIRMA MÜNASEBETİNE HARİKULADE BİR MENKIBE:

8) Çocuklar cennetliktir. Nevevi der ki: "Muhakkak ulemanın seçtiği sahih mezhep budur. Bunlar şu ayeti delil kılmışlardır: "Biz bir peygamber göndermedikçe azap edici değiliz." (İsra 15).

9) Tevakkuf: Hiçbir hükümde bulunmamak.

"İşlediğin günahla insanları cennetten çıkaran ve onları şekavete atan sensin değil mi!" dedi. Adem de Musa'ya:

Sadedinde olduğumuz Hz. Aişe hadisini esas alanlar bu hususta tevakkufu tercih etmişlerdir. Nevevi, bunlara şu cevabı verir: "Resulullah'ın Hz. Aişe'yi o hükümden men etmesi belki bu meselede delilsiz kesin hükme gitmiş olmasındandır veya, Resulullah , Müslüman çocukların cennetlik olduklarını bilmezden önce bu müdahaleyi yapmıştır." Maziri: "İhtilaf peygamber çocuklarının dışında kalanlar hakkındadır" demiştir. Müsned-i Ahmed'de gelen bir rivayette

1. (4842)- Hz. Aişe anlatıyor: "Bir çocuk ölmüştü. Ben:

Nevevi der ki: "Onun takdirinden murad Levh-i Mahfuz'a veya Tevrat'a veya Elvah'a yazılmasıdır. Kaderin kendisinin kastedilmesi caiz değildir. Çünkü o, ezelidir. Hak Teala hazretleri, vukua gelecek hadiseleri ezelden beri murad etmiştir."

Benim yanımdaki iki zat, benimle beraber ağaca çıktılar. Ve beni bir eve soktular ki, ben asla bundan güzel bir ev görmedim. Burada bir takım yaşlı erkekler, bir takım gençler, bir takım kadınlar ve bir takım çocuklar vardı. Sonra yanımdaki iki adam beni buradan dışarıya çıkardılar. Benimle birlikte ağaca yukarı çıktılar. Ve beni evvelkinden daha güzel ve daha kıymetli bir eve girdirdiler. Burada da bir takım yaşlılar ve gençler vardı.

b. Bu hususta bir hükme varmayıp tavakkuf edilmesi;

Hallac-ı Mansur bir gün bu hadisi şerh ederken, cezbeye gelir ve ölçüyü kaçırarak, Efendimiz?e hitaben?Ey Nebiler Sultanı! Niçin böyle sınır koydun da bütün insanlar için demedin. Sen bütün insanlara şefaat etmeyi talep etseydin, yine de Rabbin Seni mahrum bırakmaz ve Sana bu selahiyeti bahşederdi? gibi laflar eder. Tam bu esnada Allah Rasulü temessül ederek, başındaki sarığı onun boynuna sarar ve: ?Bunu başınla öde, sen zannediyor musun ki ben o sözü kendimden söyledim? der. Hallac kolu kanadı biçilip bir ağaç gibi budanırken dahi tebessüm ediyordu. Çünkü biliyordu ki, bu hüküm ali bir mecliste verildi ve o hükme rıza göstermek gerekirdi...

Ehl-i Sünet için kaderin varlığı ve kulların fiillerinin yaratılması gibi hususlara hüccet mevcuttur.

Hadis, küçükken müslüman çocuklarının cennetlik olduklarına delalet eder. Ceb-riyeciler müstesna, islam alimleri bu mes'elede ittifak etmişlerdir.

Bu Ebu Hureyre hadisi de hemen aynı lafızla, bundan Önceki İbn Abbas hadisinin benzeridir.

Hulasa bu hususta alimler arasında üç görüş vardır:

İmam Eşari hazretleri elde ettiği hükmü,"Biz Peygamber göndermedikçe azab edecek değiliz." (İsra-15) gibi ayetlerden istinbat ediyordu. Evet, Allah Kur'an'da "Peygamber göndermeden azab etmeyeceğiz" diyordu. Öyle ise; Peygamber görmemiş duymamış kimselere azap edilmese gerek.

2. (4843)- İbnu Abbas anlatıyor: "Resulullah 'dan müşriklerin çocukları hakkında sorulmuştu.

Evet, ayet öyle diyordu: ?İşte böylece, sizin insanlar üzerinde şahidler olmanız, Rasul?ün de sizin üzerinize bir şahid olması için sizi ümmet-i vasat kıldık? (Bakara, 2/143).

7) Yedincisine göre çocuklar ahirette imtihan olunacaklar: Kendilerine ateş yükseltilecek, kim içine girerse, o soğuk ve selametli olacak, imtina eden ise azaba duçar olacak. Bazı sahih rivayetler, mecnunlar ve fetret devrinde ölenler hakkında imtihan olduğunu belirtmiştir. Beyhaki, el-İ'tikad'ında bu görüşün sahih görüş olduğunu söylemiş ise de, "Ahiret teklif yeri değildir. Orada ne amel ne imtihan hiçbir şey yoktur" denilerek tenkid edilmiştir. Ancak bu tenkidcilere de: "Bu hal, cennet ve cehennemde istikrar peyda ettikten sonrası için camidir, amma Arasat'ta, buna bir mani yoktur. Nitekim ayette "Her hakikatın bütün çıplaklığıyla ortaya çıktığı gün onlar secdeye çağrılırlar. Fakat güçleri yetmez" (Kalem 42) buyrulmuştur" diyerek cevap verilmiş ve bir Sahiheyn hadisi gösterilmiştir: insanlara secde etmeleri emredilir. Münafığın sırtı o zaman yekpare bir tabakaya döner ve secdeye güç yetiremez."

cehennem ve çocuk hiç bağdaşmıyor..

Hadisin bab başlığına uyan ve delil getirilen noktası burasıdır. İbrahim Peygam-ber'in etrafındaki bu çocukların "insan çocukları" diye ta'bir edilmesi, bunun müslümanların çocukları ve kafirlerin çocuklarına şümulünü ifade eder. Buı. un zahirine göre kafir çocukları ahiret hükmünde müslüman çocuklarına katılmış oluyor. Zira onlar fıtrat üzere ölmüşlerdir. Netice olarak bu hadisten de müşrik çocuklarının cennetlik oldukları açıkça anlaşılmaktadır.

Hadisin bab başlığına uygunluğu, İbrahim'in cennette emzirildiğinin haber verilmesidir ki, bu müslüman çocuklarının cennetlik olduğuna açıkça delalet eder. Bu hadislere göre ilim ve içtihadına güvenilen alimler, küçükken ölen müslüman çocuklarının cennetlik olduklarında ittifak etmişlerdir

Bunun gibi Allah'a iman da güzel bir şeydir. Çünkü insan o sayede itminana ulaşır. Daha hayatta iken başı cennetlere erer ve ötelere ait güzellikleri burada yaşar. Aynı zamanda, imana ulaştıran yol da, akıl ve muhakeme ile sezilecek mahiyettedir. Nitekim çöldeki bir bedevi bile bunu hissetmiştir. Huzur-u Risaletpanahi ye gelmiş ve nasıl bir yolla Yüce Yaratıcı'ya ulaştığı sorulunca: "Bir yerde bir deve tersi, oradan bir devenin geçtiğine, ayak izleri de orada yüründüğüne delalet eder. Şu sema burç burç ahenk içinde, bu yer, vadi vadi güzellikleriyle, bir Alim ve Habir olan Allah'a delalet etmez mi?" diyor. Demek ki bir deve çobanı dahi aklıyla; her şeyi kabzay-ı tasarrufunda tutan, herşeyi ilimle idare eden ve her şeyden haberdar olan bir Zat'ın varlığına intikal edebiliyor. Öyleyse imanda, akliliği bütün bütün kulakardı da edemeyiz.

Efendimiz bir hadislerinde, ahiretten bir tabloyu şöyle anlatırlar: Allah , Hz. Nuh?a soracak: ?Sen, sana düşen vazifeyi hakkıyla yerine getirdin mi? O büyük peygamber cevap verir: ?Evet Ya Rabbi, yerine getirdim. Bana verdiğin tebliğ vazifesini kusursuz eda ettim.? Bunun üzerine Cenab-ı Hakk, Hz. Nuh?dan şahid ister. O da Ümmet-i Muhammed?i şahid gösterir. Bunun nasıl olacağı sorulunca da, şöyle cevap verir: ?Sen onları ümmetlere şahid kıldın.. onlar da ellerindeki Kitap?ta gördüler ki Nuh vazifesini yapmış. Ve işte ben de onları bugün kendime şahid olarak gösteriyorum.?

2- Sadedinde olduğumuz rivayette, Hz. Adem'in kaderinin yaratılmazdan önce yazıldığı mevzubahistir. Bir başka rivayette 40 yıl önce sarahati vardır. İbnu't-Tin: "Kırk yıldan murad, her ayet-i kerimede geçen "Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım" (Bakara 30) ifadesi ile Hz. Adem'e ruhun üflenmesi arasında geçen müddettir." Bazıları: "Bu müddetin başlangıcı levhalara yazılma zamanıdır. Sonu da Hz. Adem'in yaratılma zamanıdır" demiştir. İbnu'l-Cevzi der ki: "Allah'ın kadim olan ilmi, ma'lumatın tamamını mahlukatın hiçbiri yaratılmazdan önce kuşatmış idi. Ancak bunları farklı zamanlarda yazdı. Nitekim Sahih-i Müslim'de gelmiştir ki: "Allah miktarları, arz ve semavatı yaratmazdan elli bin yıl önce takdir etmiştir." Öyleyse, bilhassa Hz. Adem'in kıssasının, yaratılışından kırk yıl önce yazılmış olması caizdir. Bu miktar, ona ruh üflenmezden önce toprak olarak bekleme müddeti de olabilir, bu da caizdir. Nitekim yine Sahih-i Müslim'de geldiğine göre, Hz. Adem'in toprak halinde şekillenmesi ile ona ruhun üflenmesine kadar kırk yıl müddet geçmiştir. Bu hal, bir küll olarak miktarların semavat ve arzın yaratılışından elli bin yıl önce yazılmış olmasına muhalefet etmez."

135-... Enesibn Malik şöyle demiştir: Rasulullah şöyle buyurdu: "Günah işleme çağına ermemiş üç çocuğu ölen hiçbir müs-lüman müstesna olmamak üzere, Allah muhakkak onu, bu çocuklara ihsan eylediği geniş rahmeti ile cennete girdirir" .

92- Müşriklerin Ölen Çocukları Hakkında Söylenmiş Hadisler Babı

Evet, katılıyorum. Bende böyle biliyordum.

Yine bir gün bize sordu ve: "Sizden ru 'ya gören var mıdır?" buyurdu. Biz: Hayır, yoktur, dedik. Peygamber dedi ki: "Lakin bu gece ben şöyle bir ru'ya gördüm: Bana iki adam geldi, bunlar elimi tuttular ve beni^Mukaddes Arz'a çıkardılar. Orada bir adam oturuyordu. Diğer bir adam da ayakta duruyor, elinde de demirden çatal bir kanca vardı. - Musa ibn İsmail'den rivayet eden bazı arkadaşlarımız şöyle dedi:- Ayaktaki adam bu çatal kancayı oturanın ağzının sağ tarafına, ta kafasına kadar sokuyor ve ağzın bu kısmını parçalıyordu. Sonra bu adam onun ağzının diğer tarafını da böyle yapıyor ve bu tarafı da parçalanıyordu. Bu sırada ağzın sağ tarafı iyi olmaya dönüyordu. Bu defa da buraya dönüyor, yine kancayı sokup parçalıyordu.

Ben yanımdaki iki zata: Bunlar kimdir? diye sordum. Onlar da: ileri yürü, dediler. Beraber yürüdük. Nihayet kandan bir nehrin yanına geldik. O nehrin içinde ortasında ayakta bir adam dikiliyordu. -Ravi Yezid ile Vehb ibnu Cerir ibn Hazım şöyle dediler:-Bu nehrin kıyısında da bir adam duruyordu. Önünde de bir takım taşlar vardı. Nehrin içindeki adam yüzerek kenara doğru gelip dışarı çıkmak isteyince, kıyıdaki adam onun ağzının içine bir taş atıyor ve onu geriye eski yerine döndürüyordu. Çıkmak için sahile doğru gelmeye her teşebbüs ettikçe, kıyıdaki hemen ağzına bir taş fırlatıyor ve onu eski yerine döndürüyor.

Bu "Bab" sözü, Ebu Zerr nüshası müstesna, diğer nüshaların hepsinde böylece sabit olmuştur. Bu, kendinden önceki babdan bir fasıl gibidir. Burada gelecek hadisin de önceki bab başlığıyle ilgili ve ona uyan yeri olduğu için böyle getirilmiştir... .

Rabb?in koyduğu şefaat ölçüsünde, şefaat edilecek şahısların buna hak kazanmış olmaları da yer almaktadır. Nitekim bu ma?na ile alakalı olarak, mealen şöyle buyurulmaktadır: ?Artık şefaatçıların şefaatı onlara fayda vermez? (Müddessir, 75/48). Bununla da anlıyoruz ki, şefaat herkese ve sınırsız bir ölçüde değildir. Kim, kime şefaat ederse, muhakkak kabul görür diye bir şart da yoktur. Bütün işlerde olduğu gibi, bunda da İlahi meşiet esasdır.

1) Hammad İbnu Seleme, Hammad İbnu Zeyd, İbnu'l-Mübarek, İshak İbnu Rahuye hazeratı, çocuklar hakkında: "Allah'ın meşietindedir. Dilerse cennete koyacak, dilerse cehenneme" diye hükmederler ve bu mevzuda gelen nasslardan bu hükmü çıkarırlar. Bilhassa müşrik çocukları hakkında Şafii hazretlerinin de böyle hükmettiğini, Beyhaki, el-İ'tikad'ında kaydetmiştir. İbnu Abdilberr: "İmam-ı Malik'ten bu hususta sarih bir hüküm intikal etmedi ise de, onun nokta-i nazarından çıkarılacak hüküm de böyledir. Ancak ashabı, Müslüman çocukların cennete, kafir çocuklarının meşiet-i İlahiye'de olduğunu sarih olarak beyan etmiştir" der.

İşte bu itibarladır ki, başka memleketlerde yaşıyan insanlar hakkında hemen ulu orta, "inanmadı, öyle ise Cehennem'e gidecektir" demiyoruz, diyemeyiz de. Zira, mezheb imamlarının bu şekildeki nokta-i nazarı en azından sükut etmemizi gerektirmektedir...

Evet, belkide Hallac?ın dediği gibi, Allah Rasulü Cenab-ı Hakk?dan bütün insanlara şefaat etmeyi talep etseydi, Rabb?i O?na bu selahiyeti verirdi. Ancak O, Allah?a karşı bizim anlayamayacağımız ölçüler içinde saygılıydı. Rabb?in dediğinden başkasını demiyor ve verilen selahiyet sınırlarını da asla zorlamıyordu..

Diyelimki bize böyel bir soru geldi.. Konu ise milyarlarca çocuğu ilgilendirdiğine göre önemli bir konu.. İslamiyet evrensel ve her meseleyi hallettiğini ve hatta yeni çıkan meseleleri de halledebileceğine inancımız tam.. İç dinamikler, prensibler ve metodlar, eldeki verilerin değerlendirilmesi açısından bu mümkün.. Bu durumda islam alimlerinin bu çetrefilli konuda görüş ayrılığına düştüğünü söylemek başlangıç olarak iyi bir geliş olur.. Ama orda bırakırsak sorunun cevabını vermiş sayılmayız.. Muhatabımnız bizdeb kendisne göre basit bu soruya islam dininin verdiği cevabı ister. Uzatmadan söyleyeyim:İslam dini ise bu çocukların cennette olduğunu söyleyerek cevap verir.

Ben yine yanımdaki iki zata: Bu nedir? diye sordum. Onlar da: Sorma; ileri yürü, dediler. Beraberce yürüdük. Nihayet yeşil bir bahçeye vardık. Bu bahçede büyük bir ağaç vardı. Bu ağacın dibinde de yaşlı bir adamla bir takım çocuklar bulunuyordu. Bu ağaca yakın bir yerde de bir adam vardı ve önündeki ateşi yakmaktaydı.

"Sen, Allah'ın risalet vermek suretiyle seçtiği ve hususi kelamına mazhar kıldığı kimse ol da, daha yaratılmamdan önce Allah'ın bana yazdığı bir işten dolayı beni ayıplamaya kalk !" diye cevap verdi." Resulullah devamla dedi ki:

1-) Bir kimse hiçbir peygamber görmemiş ve fakat inkar mesleğine girerek puta da tapmamışsa, ehl-i necattır. Zira, insanlar arasında öyleleri vardır ki, hiçbir terkip ve tahlil kabiliyetine sahip olmadığı gibi, eşya ve hadiselerin seyrinden de bir mana çıkarması mümkün değildir. Binaenaleyh, böyle biri, evvela irşat edilir, ondan sonra davranışlarına göre ceza veya mükafat verilir.

Kadı İyaz der ki: "Hadiste, Ehl-i Sünnet'in "Hz. Adem'in çıkarıldığı cennet, müttakilere vaadedilmiş olan ve ahirette girecekleri ebediyet cennetidir" iddiasına hüccet var. Mu'tezile ve başka bazıları ise, o cennetin başka bir cennet olduğunu iddia ederler. Onlardan bazıları daha da ileri gidip, o cennetin yeryüzünde olduğunu ifade etmiştir.

Bu görüş sahiplerinin delili: "Allah onların ne yapacağını daha iyi biliyor" hadisidir.

Bazı alimler, bu iki peygamberin berzah aleminde karşılaşmış olabileceklerini söylemiştir. Bu durumda Hz. Musa'nın vefatından sonra ruhları semada karşılaşmış olmalıdır.

BENİM BAŞTA KAFİR ÇOCUKLARI DAHİ CENNETLİKTİR DİYE CEVAP VERİRİZ DEMEMİN MESNEDİ İMAM NEVEVİ'NİN TÜM GÖRÜŞLERİ DEĞERLENDİRİP VARDIĞI SONUÇTUR, VE YAYGINLIK KAZANAN GÖRÜŞ BUDUR :

c. Müşrik çocuklarının cennetlik olmalarıdır.

Böyle bir anlayış, himmeti ali tutmanın ifadesidir. Cenab-ı Hakk?dan O?nun öğrettiği usul içinde şefaat edebilme selahiyeti talep etmekdir. Zaten O vermek istemeseydi, evvela istemeyi vermezdi. Madem ki istemeyi verdi ve nasıl istememiz gerektiğini de öğretti, öyleyse istediğimizi de verecektir. O?nun sonsuz rahmetinden bunu umuyor ve bekliyoruz. O?nun için burada dikkat edilmesi gereken hususun iyi anlaşılması lazımdır. Evet, Rabbimiz?den sadece Cennetin bir köşesine bizi kabul buyurmasını istemek, himmetin düşüklüğüne delildir. Halbuki Allah bize himmetimizi yüksek tutmamızı öğretmektedir. Evet himmetimizi yüksek tutmalıyız, tutmalı ve O?ndan, müttakilere bizi imam kılmasını, onlara şefaat edebilme selahiyetini vermesini talep etmeliyiz...

Şarih Nevevi, muhakkak alimlerin sahilı mezhebi ve tercihi, müşrik çocuklarının cennetlik olduklarıdır, demiştir. Tahkik ehli "... Hiçbir günahkar, başkasının günah yükünü yüklenmez. Biz bir rasul gönderinceye kadar azab ediciler değiliz"(el-lsra:i5) ayetini hüccet getirip, akil ve reşid olmayan çocukların azab olunmayacağına hükmetmişlerdir.

Çünkü şefaatin, böyle şahısların hislerine bırakılmasında, günahkar, sapık, kafir herkesin, bu hissi şefaatten faydalanma ihtimali vardır. Bu ise, bütün varlıkların hukukuna rağmen, dağlar cesametinde günah taşıyan kafire de merhamet edilmesi demektir. Oysaki kafir, kainatta, Allah?a ait bütün güzellikleri, bütün nizamları, bütün hikmetleri inkar, tezyif ve tahkir ettiğinden, mekanlar çapında cinayet işlemiş olacaktır ki, hayatının her dakikası yüzlerce cinayetle karalanmış böyle kapkaranlık bir ruha merhamet, merhamet adına saygısızlığın en büyüğü olsa gerektir.

İmamı Eşariyye ye göre ;kendilerine bir peygamber'in daveti ulaşmayan kimseler de Allah'a iman ile mükellef değildir, azaba müstahak olmanın, tebliği müteakip olacağı hususunu esas alırlar.

Özellikle son alıntıyı okumanızı rica edeceğim.. İki akaid imamının görüşü mükemmmel bir şekilde ifade edilmiş.

Maturidilere gelince ki; bir noktada Mutezile'nin düşüncesi de aynıdır. Derler ki; "bir insan, aklıyla Yaratıcısını bulursa, adını ünvanını bilsin bilmesin kurtulur. Ama aklıyla mücerred olsun Yaratıcıyı bulamamışsa o kurtulamaz."Aslında bu iki görüş aynı olmasa bile, birbirinden çok uzak da sayılmaz. Maturidi'ye göre bir insan nerede olursa olsun; dağda, bayırda, çölde şurada veya burada, güneşlerin doğup batmasından ayların tulu ve gurubuna, yıldızların parıldamasından, zeminin nizam-ı intizam içindeki binbir güzelliklerine, dağların mehip duruşlarından, tepelerin ünsiyetli esintilerine; koruların gürül gürül inleyen ikliminden otların-ağaçların ince ince salınmalarına, çiçeklerin cilve çakıp tebessüm etmelerine kadar herşey O'ndan sırlı birer mesaj ve O Sultanlar Sultanını anlatan beliğ birer lisandır. İşte, aklı başında bir insan göz kamaştıran bu tablolar ve yürekleri hoplatan bu ses ve renk cümbüşü karşısında, herşeyin arkasındaki o gizli eli sezecek ve mutlaka bir Yaratıcı'nın olduğuna inanacaktır. O Yaratıcı'nın ad ve ünvanlarını, O'nun kitap ve elçilerini bilmese de böyle birisi ehl-i necattır.

Buhari buluğa ermeden ölen müşrik çocuklarının cennetlik veyahud cehennemlik olduklarına dair hiçbir hüküm ifade etmeyip, tavakkuf etmiştir. Fakat bab altında sıraladığı hadislerden bu çocukların da mü'min çocukları gibi cennetlik olmaları görüşüne meyyal olduğu sezilmektedir:

DİĞER K. SİTTE HADİSLERİ:

Nitekim hadiste münazara esnasında inkarcılık hali galebe çalmış olan Hz. Musa'ya, Hz. Adem aleyhisselam, babası olmasına rağmen, sadece ismiyle hitap etmiş, ona bu halin dışında yer vermeyeceği şeylerle hitap etmiş, bununla birlikte Hz. Musa'nın faziletini ikrar etmiş, sonra münazarasına devam edip, onun şüphesini bertaraf edecek kendi hüccetlerini beyan etmiştir.

F. Gülen hocaefendiden bu iki akaid imamının görüşlerinmi açıllayan mükemmel pasajı:

Binaenaleyh böyle basit bir düşünce ile dahi, hemen herkes, gökleri ve yeri elinde tutan bir Zat'ı idrak edebilir. Zeyd ve Varaka, yakınlarının vicdanlarında birer çığlık olarak kalakalsınlar, zaman ve mekanın Efendisi ilk talili dostlarını, hakikata erken uyanmış bu halkadan seçip, muhakeme ve aklın dizginlerini vahyin eline vererek sonsuzluğa yelken açıp yürüyecektir...

136-... Sabit, el-Bera 'dan şöyle dediğini işitmiştir: Rasulullah , çocuğu İbrahim vefat ettiği zaman: ' ibrahim için cennette muhakkak bir süt annesi vardır" buyurdu .

İmam-ı Maturidye göre ; kendilerine bir peygamber'in daveti ulaşmayan kimseler de Allah'a iman ile mükelleftir. Yani, kainatta, her biri bir kitap binlerce delil varken Allah?ı bilmeyen mazur olamaz!

madem konumuz çocuk benden size nacizane bir soru gelsin öyleyse hocam:)

Bir zaman sonra, kervan ahalisi bütün varlığını kaybetmiş bir halde bekleşirlerken devletin askerleri çıkagelir. Haramiler derdest edilmiştir. Bütün gasbedilen mallar sahiplerine iade edilir. İşte o anda kervancıbaşı dervişe yanaşır ve der ki: "Baba aşkolsun! Ben sana o kadar iyilik yaptım, sen de tuttun eşkıyalara benim yeleği haber verdin." Derviş de der ki: "Oğlum, bu haramiler o kadar zulmettiler ki; baktım gayretullaha dokunmasına dört parmak kalmış. Senin yelek işte o dört parmak yerine geçti."

Buhari bu hadisi et-Ta'bir, eI-Buyu\ Bed'u'1-Halk, el-Cihad, Ehadisu'l-Enbiya, et-Tefsir, ve el-Edeb... kitablannda da getirmiştir

AÇIKLAMA:

Hadisin bab başlığına uyan kısmı "Her doğan çocuk, fıtrat üzere doğurulur" ifadeleridir. Bu ifade müşrik çocuklarının cennetlik olduklarını'dolayısıyle bildirir. Yani bu hadis, gerek müslümandan, gerek kafirden doğmuş olsun doğan her çocuğun İslam fıtratı üzere doğduğunu bildirmektedir.