inşallah toparlarsın en yakın zamanda..

annemin başındaki örtüyü

ÜYE BENDE TÜM KARELERİNDEN TÜM HARFLERİNİ SİLMEYE ÇALIŞIYORUM Bİ ZAMANLAR EMEKLE İŞLEDİKLERİMİ

çektirdiğin acıları işliyorum ve unutmuyorum..

fotoğrafa rütüş atar gibi

köşeleri rengarenk figürleri

ilk bakışta görünmeyen

film izler gibi

babamın duydu dolu gülüşünü

benim yazdıklarım sadece aşk adına biri için değil

zamanın tik tak sesleri

oysa görünenin yüzünde saklıydı

sihirli konağımın

öyle dolu ki beynimiz

tüm karelerini işliyordum beynime duvarımda saklı kalan beni.

yüreğime iliştirdiğim sesi

sessizce gidişlerini

tüm karelerini işliyordum beynime

köşeleri rengarenk duvarlar gibi

gecenin en derin sessizliğini

en ince detay

kare?

kilim dokur gibi

hayaller

duvarların korkunç sezişlerini

bütün gizemli sahneler..

kayboluşun öyküleri

dokunuşların çığlıkları gibi..

suskunluklarına anlam yüklemelerimi

başlığımı özledim:)

işliyordum beynime

dolduruyordu kareler göz bebeklerimi...

öyle kalın kıvrım kıvrım çizilmiş ki çizgileri

hercai güçlü olmak lazım bu durumlarda

sildin mi yoksa bütün gerçekleri...

ve işlediğim her kareyi oyunlarla süslüyorum

yaşadığım yer annem babam herkes için bende değerli olan..

yüreğimde saklı kalan nağmeler gibi

türk filmlerindeki ağır çekim misali:)

tşkrler iyi dileklerin için üye

ve ben hala neden duvarlar kadar sefil...

son perdelerini...