( Gece olunca her harf, her kelime dirilir! ?Kalem? kimse, o, dünyaya dağılmış kelimeleri ve harfleri yeniden kalbine geri çağırır?

yok yok yazar güvenilir her kalemin yazdığı yazıyı başka yere bağlamamk lazım..

Dünyada?insan?dan bile daha eski olan ağaçlar? Sizi kim yok edebilir ki! Sizden bile daha eski olan şeytandan başka?

Ey ağaçlar!

Ama hiç kimse fark etmeyecek onu? Şeytanın kanını! Dumansız ateşi!

Senin ateşin!

İçimiz, dışımıza çıkacak!

Nasıl görür o zaman?kalb?in aynasında kendini!

Ve?halife?!

Şimdi?bir?lik zamanı işte! ?Kalb?lerin birliği? ?Hakikat? birliği?

Dünyayı unutursun? Dünya ateşi söner içinde? Nefsin bütün arzularından kurtulursun?

İkilik yok!

Şeytan, insanın kanını, dışına çıkartmaya çalışıyor sadece?

hayır degılım...

Ey hakikat!

İçinde?hiçbir? sırrı barındırmayan!

Yerin ve göğün daha ayrılmadan önceki hali! Her?şey? ?bir? daha!

İnsan ve cin farkı!

sana dair yorumumu bekle az sonra...

?Kalb? bu dünya bahçesinde yapayalnız kalacak!

Meçhul bir soru!

Yazı, ilahi yolculuğumun rehberidir? Daha doğrusu kelimelerim benim rehberimdir? Kelimeleri yazarken onları bütün anlamlarından sıyırıp öyle yazmaya gayret ederim? Çocukluklarına döndürmek isterim harfleri? Sonra onlarla birlikte Cennet?e geri dönerim? O nurlu bahçenin içinde yol alırım yazarken? Ateş dışımda, dünyada kalmıştır artık?

okumak isteyen okur dostum benim fikirlerim önemli değil.

Ve secde kardeşliği?

Ve?hiç? ?bir? ?zaman? bilinmek istemeyen!

Ve başka?hiçbir? ?şey? yoktur dünyada!

?Zaman?ın birliği!

bırde copy paste yerıne dusunsel fıkırlerınle katkıda bulunsan daha anlamlı olur coklu yazı okunmaz psıkolojıye ters...

Yazının yolculuğunu kalemle birlikte aklım yapmaz sadece? Kaleme sığınmış nur da kalbimle birlikte yol alır Allah?a?

Kelimeler onun yüzüdür? Kainatın o kuşatıcı, ulaşılmaz sessizliğini hissedersin bu kelimelerin zikri arasında gezinirken? Cennet bahçesinin içinde bir kelime olursun yeniden?

Görünmek istiyor!

?Hiç? bilmediği?bir?!

Gece olunca uyandım? Tabiat uykuya yatmıştı savunmasız bir halde bahçede? Koşup dışarı çıktım? Ağaçlara baktım? Ağaçlar uyuyorlardı? Usulca dokundum onlara? Hissettiklerim karşısında üzüldüm, kalbim yapayalnız kaldı? Hepsi hastalanmıştı sanki? Radyasyon denizi içinde kalmıştı, asırlık yüzleri? Her yanımızdan kuşatmıştı şeytan? Her tepede bir baz istasyonu kurmuştu, bize, tabiatımıza karşı bir tehdit olarak?

Ey sevgili, ?söz?ün bütün imgeleri Cennet?in habercileridir? En güzel ifade, en güzel isimle olur? İsm-i Azam, kalemin kalple yolculuğunda kendini açıklar sana? Sen bu dünyadayken bile Cennet?i sana yaklaştıran İsm-i Azam?ın bu sırrıdır? Sırrı yazan kalem kendini gizler herkesten? Yüzü yoktur onun?

Çok az zamanımız kaldı?

Allah?a kul olabilmiş her?insan?a?

Asıl olan!

Yazının bir varlık alanı yoktur? Yazdıkça var olma biter? Hiçlik bile?hiç? olur? Yaza yaza Allah?ın huzuruna kavuşursun?

İşte hakikat! Tek?bir? hakikat!

Kalem bizi Cennet?in o muhteşem sessizliğine kavuşturmuştur? Huzura çağırılmayı bekleriz şimdi o rüzgarlı ağacın ışıltılı gölgesinde? Yazının yolculuğu en uzun yolculuktur, sessiz bir kalem için?

Yazının tenha yolculuğu seni bu dünyadan kurtarmış, Cennet?e kavuşturmuştur?

?Kan?ın üremesi için!

Dumansız ateşine!

budenli emin olma derim...

?Kalem?in mürekkebi!

Şeytanın tecavüzü insana!

Ne zamanki içimizdeki şeytan dışarı çıkacak, o zaman işte, insan o zaman fark edecek içindeki şeytanı?

Gelecek olan o!

Şeytanın kanı tüm dünyayı kaplamak üzere?

Belki dünyaya düşürülmemizin sebebi!

hurufimsin sen?

Söz bitecek, ?kalem? kırılacak yoksa!

Şimdi işte, şeytanın bu ateşten zamanının içindeyiz?

( Söze getirilemeyen hakikat?

Ey şeytan!

Ateşten kelimeler?

Kimse fark etmiyor ama biz görüyoruz! Ağaçlar, çocuklar, biz, hepimiz kan içindeyiz aslında?

?Hakikat?i kim bilebilir! Tek?bir? hakikati? Allah?ın en sevgili kullarına verilen hakikati? ?Bir? taşıyıcı?kalb?le! Ve?bir? ?kalb?i olan herkesle!

Bunun için kendi atmosferini oluşturmaya çalışıyor, yaşamak için insanın dışında da? Dünyada ve her yerde!

Şeytandan bile eski bir hafıza!

Yıldızların, güneşin, ayın secdesi o?halife? ?insan?a!

Kendi ile mutlu olan!

Hiç işte!

Hidayete erdir hepimizi?

Hayatın kaynağı!

Yer ve gök!

( Gece yarısı olunca uyanır her mümin? Şeytan zapdetmesin diye?kalb?i? Hemen secde eder Allah?a ve sabaha kadar dua eder?

?Şey?lerin sonu ancak böyle mümkün!

Sen kim, kalbe girmek kim!

Tek?bir?!

Şeytandan bile eski olan!

?Halife? olmanın verdiği sır? Emaneti taşıyıcı?kul?! Kul olmanın?aziz?liği!

devammm..

Kan içinde hepsi!

?Kalb? dile gel artık ne olur?

kaleme aldıgı şiirlerden dolayı...

Tek bir işte!

Allah?a şükredersin

?Kalb?in sır dolu aynası! ?Sır? aradan çekilirse?cam?dan?bir? ?kalb? kalır geriye!

ıyı geceler...

Ve tekbir!

bak cıkcaktım sımdı beklıycem senın yorumun ıcın. ya tamam bana daır yorumunu yıne yaparsında gercekten ben senın bu felsefe hakkındakı dusuncenı merak edıyorum

Şeytanın hiçbir gücü yoktur aslında? Sen davet etmezsen onu kalbine? Kanın ateşi ile?

Ateş ağacının meyvesi!

neden yapmıyorsun sen kı dın konusunda engın bılgılere sahıpsın senden yardım ısteyen ınsana bu yapılır mı ya...

?İnsan?da?bir? her?şey?!

Ölümsüzlük sırrı!

Ve her cevap?bir?dir sonunda! Her sorunun cevabı tek birdir!

Tepelerden dalga dalga yayılacak üzerimize? Kan içinde kalacak yüzlerimiz? Ağaçlar, çiçekler, sular ve her yer?

devam..

Bir meçhule gider tüm sorular!

aç oku gogleden hurufilik yazınca istediğin bilgiye ulaşacaksın zor değil. benim felsefi birikimimi boşver nabcan kendinemi alacan beni.

dusunsel tartısma yahut alısverıs yaptıgın her bıreyle sevgılı olmak yahut evlenmek mı gerekıyor kı neyse yınede tsk ederım...

Tek bir hakikat!

Şeytan!

Her?şey? silinir, görünmez olur? Görünen?bir?dir artık!

Şeytan, insanın içinden, dışına çıkmak istiyor artık!

Ama?insan? ?kalb?inin temizliği kadar görür hakikati? O aynada görür aslında kim olduğunu?

Şimdi ifade bulur ilahi aşk? Nefsin ölümü, kelimeleri canlandırır yeniden? Secde hali budur? Allah?ın huzurunda O?nun kelimeleri ile konuşursun?

Ve?kalem? yazar!

hurufiliğe dair yorumunu beklıyorum..:)))

yazıda kalem kağıt geçiyor diemi yazarı hurufi olarak gördün?

İnsanlar!

?İnsan?ın kendi?sır?dır aslında! Tek bir sır! ?İnsan? aradan çekilirse?hiçbir? soru da kalmaz artık!

Her söz birdir çünkü!

Ağacın, taşın, suyun, ?ateş?in, kelimelerin seni tanıması? Ve secdesi? Meleklerin secdesi?kalb?ine? ?Kalb?i olan her?insan?a?

Her şey kayıtlı onda!

Her tarafından kuşatsan bile insanı, ?kalb?e ne yapabilirsin ki!

Bu kelimelerin gölgesi düşer işte dünyada yazılan her yazıya? O dev ağaçların altları çocukluk düşlerimizin hummalı anlarıyla nasıl doluysa, bu dünyadaki kelimelere düşen Cennet?in gölgesi de benim sana olan aşkımı ifade eder, kalem yazdıkça?

Bir dikleşme, büyüme ve başkaldırı!

İnsanın bilmediği sır bu işte!

Kalem?in yolculuğu Cennet?te son bulur

Ve?kalb? dile gelecek!

Hem?hiç? hem?bir?!

ama bence olmaz oyle sey eger oyle olsaydı allahın neden 99 ısmı var...

Kalbinde taşıdığın?emanet? ?söz?dür! Bezm-i Elest?te verdiğin söz? O sözün sırrı elbette! Tek?bir? söz?

Dağların, taşların taşıyamadığı?hakikat?! Ve?insan?!

?Halife?lik sırrı buradadır işte! Sırrın içinde! Sır aradan çekilirse ne?halife? kalır, ne de?söz?!

Kalem durunca hayat biter? Harfler birer birer ölür? Kelimeler cansız kalır? Kainatı anlayamazsınız artık? Cennet?e varamazsınız? Huzura kavuşamazsınız?

yav ona daır kıtaplar okudum ben sen sımdı arastırdın baktın ya hanı orda edebıyatcının basına gelenı okudun sıırınıde okudun beyın fısrtınası yapmak ıstemıstım senınle sadece...

Evelallah?

Cennet?ten kovulma hali!

O kadar güveniyor ki kendine?

Cevabı tam?bir? ?hiç?lik işte!

Aslında her?insan?! Bu emaneti?kalb?inde taşıyan?