Kamil mürşidler, kulların Allah Teala?ya yönelişlerine şahid olmakta, tevbelerinin kabulü için ayrıca yüce huzurda yalvarmaktadırlar. Kamil mürşidler naz makamında niyaz ettikleri için, onlarla birlikte yapılan tevbeler Allah katında daha sevimli ve daha temiz bir amel olarak kabul görmektedir.

Mürşit elinde tövbe eden, onun terbiyesine giren insanın hali de böyledir..

Bu konu çok ayrıntılı düşünmesi gereken bir konu. çünkü sırf bu yüzden tarikattan çıktım. daha doğru çıkarıldım, insanları gercegi anlattığım için. bu soruların cevabı kuran da var. bu arada topluluk olmak her zaman ğüzel. fakat Kuran izinde. Kuranı en iyi yaşayan Hz. Muhammed yolunda.

Ayrıca Allahu Teala takvaya ulaşmak ve güzel edebi korumak için yardımlaşmamızı (Maide/2),

İstiğfar tek başına yapılabilir, fakat tek başına tevbe yapmak ve o tevbeyi korumak dünyanın en zor işidir. Bunun için Yüce Rabbimiz:

Çünkü, gerçek bir şeyhin eli, hakikatte Resulullah 'in eli gibidir. Zira o şeyh, Resulullah 'in vekilidir.

Tevbe ise değişmektir. Tevbe, ölü kalbi diriltmektir. Tevbe, bozuk hali ve kötü arkadaşı terketmektir. Tevbe, kötülüklere iyilik diye sarılmış nefsi ıslah etmektir.

Cenab-ı Hak, günahla nefsine zulmeden kullarına en güzel tevbe şeklini şöyle tarif etmiştir:

Demek ki ümmet için en hayırlı tevbe, Allah?ın Habibi Hz. Peygamber?in huzurunda yapılan, onun da şahitlik yaptığı, ayrıca dua ve istiğfarla desteklediği tevbedir. Büyük müfessir Fahruddin Razi bu ayetin tefsirinde der ki:

?Ey Peygamber! İnanmış kadınlar bey?at için sana geldiklerinde bey?atlarını kabul et ve onlar için Allah?tan mağfiret dile. Şüphesiz Allah, çok bağışlayan, çok esirgeyendir.? (Mümtehine/12)

Bu kimsenin imandan değil, ihsandan zararı vardır. Yani kamil mürşidle elde edeceği büyük menfaatları farkedemediği için birçok hayırdan mahrum kalır. Ancak güzel niyeti ve edebinin kendisini bir gün o cevherle buluşturması umulur.

Bir kimse bir Mürşid-i Kamil'e teslim olduğunda, hem tevbe etmiş ve hem de ona biat etmiştir. Şeyhin elinden tutup tevbe eden kimse, Resulullah 'in elini tutmuş gibidir.

Bir Allah dostunu şahit tutarak yapılan tevbede, tevazu ve yakaran kalp vardır. Bu durumda insan, kibrini kırmış, nefsini zelil etmiş, acizliğini anlamış, hiçliğini görmüş, ihtiyacını bilmiş ve ilacına koşmuş olmaktadır. Böyle bir tevbeyi hafife almak münafıkların sıfatıdır ve o kimsenin şu ayette anlatılan kimselerden olmasından korkulur:

Bazı alimler bu konuda şöyle buyurmuşlardır:

?Hiç şüphesiz şeytan, cemaatten ayrılan kimseyle beraberdir. Onun içine yerleşip, istediği yola çeker.?

Böyle bir ağaç bir bahçivan gözetiminde, bir bakıcı nezaretinde büyürse, yetiştirilirse hem çok güzel olur, hem de bol meyve verir. Çünkü ona emek verilmiş ve üzerinde tasarruf vuku bulmuştur.

Bir mürşidle tevbeye davet eden kimsenin davet ettiği mürşid kamil ve kendisi de samimi ise, bu davetiyle sevap kazanır. Davetine uyan ve tevbe edip istikamet bulan kimsenin işlediği hayırlardan bir hisse de kendisi alır. İtiraz ve tenkid edenin ise ona bir zararı olmaz.

Müminlerin en temel işi, günahlardan temizlenmektir. Bu ortak bir vazifedir. Efendimiz bu vazifemizi şu temsille belirtiyor: ?Müminler, iki el gibi devamlı birbirlerini temizlerler.?

?Ya Rabbi! Bütün yapmış olduğum günahlardan ben pişmanım. Keşke yapmasaydım. İnşaallah bir daha ben yapmayacağım.?

Önce şunu belirtelim ki, hepimiz Yüce Allah?a istiğfar ve tevbe etmekle mükellefiz. İkisi de farzdır.

?Müminlerin günahları için istiğfar et!?

?Onlara: ?Gelin, Allah?ın Peygamberi sizin için mağfiret dilesin.? denildiği zaman başlarını çevirip kaçarlar ve sen onların kibir içinde uzaklaştıklarını görürsün.? (Münafikun/5)

Takvaya ulaşmak ve istikameti korumak için sadık kulları ile beraber olmamızın gerektiğini belirtiyor. (Tevbe/119)

?Rasulüm! Hem kendi kusurun, hem de erkek ve kadın müminlerin günahları için istiğfar et!? (Muhammed/19)

İstiğfar, Allahu Teala?dan affını istemek, bağışlanmayı istirham etmektir. Bu dil ile yapılır, sonuç Allah?a bırakılır.

Takvaya ulaşmak ve marifetullahı tahsil etmek için kendisine bey?at ve intisab edenlere mürşid-i kamilin istiğfar etmesi, Kur?an-ı Hakim?in emri ve edebi gereğidir. Cenab-ı Hak, Rasulullah Efendimize şöyle emir vermiştir:

?Hz. Peygamber ile birlikte yapılan tevbenin bir faydası da, tevbe yapanın istiğfarındaki gaflet ve kusurlarının Hz. Peygamber?in istiğfarı ile giderilmesi ve ilahi huzura sahih ve sağlam bir tevbe olarak ulaşmasıdır. Çünkü kendileri için istiğfar eden Peygamber?i Allahu Teala seçmiş, onu vahyi ile şereflendirmiş, kendisi ile kulları arasında bir elçi yapmıştır. Bundan dolayı, onun şefaat ve vesilesiyle huzuruna gelen bir şeyi geri çevirmemektedir.?

Bakıcısız ve bahçıvansız, dağbaşında, kendiliğinden büyüyen ağaç, yaprakla donansa bile meyve vermez. Meyve verse bile lezzetli olmaz. Bağ ve bahçe meyvelerinin lezzeti gibi olmaz.

Mürşid deyince cemaat akla gelir. Mürşid-i kamilin imam olduğu cemaatin niyeti ve hedefi dinin ihyası ve Allah?ın rızasıdır. ?Gel mürşid elinde tevbe et!? demek, ?gel şeytana karşı cemaat kalesine gir, nefsin hücumuna karşı müminleri siper et, onların dua ve sevgisi ile kendini koruma altına al, Allah yolunda kardeşlerinle kuvvetlen, dağınıklık ve yalnızlıktan kurtul!? demektir.

Böyle bir daveti kabul etmeyenlerin bir kısmı mazur, bir kısmı sorumlu olurlar.

?Şüphesiz Allahu Teala, ümmetimi dalalet üzerinde bir araya getirmez. Allah?ın eli cemaatle birliktedir. Kim cemaatten ayrılırsa ateşe gider.?

Kendi yolunda toplu halde, birlik ve dirlik içinde olmamızı istiyor. (Al-i İmran/102-103)

Tevbe, özü, sözü ve her yönüyle Allah?a dönmektir. Tevbe, nefis, şeytan ve kötü şartlarla mücadele etmektir. Tevbe, Yüce Allah?ın seveceği bir hale gelmektir. Bu ise hem dilin, hem kalbin, hem de bedenin işidir.

Tasavvuf büyükleri, elinden tutan kimse ile şu şekilde tevbe etmektedir:

Ayrıca, hadis-i şeriflerde Allah yolunda birlik ve dirlğin insanı nasıl dirilttiği, yalnız kalanın ise nasıl felakete gittiği şöyle anlatılmıştır:

Mazur olan kimse, tevbe etmeye karşı çıkmaz, tevbenin farz olduğunu bilir. Allah dostlarını sever, sevilmesi gerektiğini söyler ve onlarla beraber olmayı ister. Fakat bu zamanda gerçek mürşid kalmadı diye daveti ihtiyatla karşılar.

?Sizin cemaat halinde olmanız gerekir. Ayrılıp tek başına kalmaktan sakının. Şüphesiz şeytan, tek kalanla beraberdir . İki kişiden ise çok uzak durur. Kim iman selameti ile ölüp cennetin tam ortasında olmak istiyorsa, cemaate yapışsın. Kimi iyilikler sevindiriyor, kötülükler üzüyorsa, o gerçek bir mümindir.?

Sorumlu olan kimse ise ya cahil, ya da bilen birisidir. Cahil kimse, dinde olan bir şeye yok demekle veya hayrı şer, şerri hayır görmekle mesul olur. Bilenin ise benlik ve kibri kalbini öldürür. Bu kimse yalnızca kendi bildiğini hak görür, başkasına hak vermez. Önüne konan ayeti kendince yorumlar, hadisi inkara gider, alimlerin sözlerini küçümser, hep ben bilirim der ve hayra yönelen kimsenin yolunu keser. Bundan dolayı mesuldür.

"Şeyhin eli, Resulullah 'in eli, O'nun eli de Allah Azze ve Celle'nin kudreti mesabesindedir. Gerçek şeyh, Resulullah in halifesidir. Resulullah 'de, Allah-u Teala'nın halifesidir."

Bugün yeryüzünde Allahu Teala?nın şahidi ve halifesi sıfatını taşıyan, Rasulullah?ın varisi ve ümmetinin terbiyecisi olan kamil mürşidler de, ümmetle yaptıkları tevbe ve istiğfarda Efendimiz?in ayette anlatılan sıfatını temsil etmektedir.

Bir mümin, diğer mümin kardeşine: ?Gel, bir Allah dostunun elinde tevbe et, istikamet bul.? diye tavsiyede bulunduğunda bazıları bu daveti hoş görmekte.

Bazıları ise: ?Ben tek başıma tevbe edemez miyim? Tevbe için başkasına ne hacet? Tevbe için tekkeye-Mekke?ye gitmenin ne gereği var? Ayrıca mürşidle tevbe dinde var mı? Allah ile kul arasına kimse giremez.? diye itiraz ve tenkitte bulunmaktalar. İlk bakışta çok makul gözüken bu itiraz ve tenkit gerçekte ne kadar haklı?...

İstiğfar ve Tevbe aynı şey değil

?Ey iman edenler! Hep birden Allah?a tevbe ediniz ki, kurtuluşa eresiniz.? (Nur/31) uyarısında bulunmuştur.

?Şüphesiz müminlerin birbirlerine yaptıkları dualar onları destekler.?

diyorlar ki şu hoca Allah dostu. ne kadar cahilce bir yaklaşım. sen onun Allah dostu oldugunu nerden biliyorsun. Allah tan yoksa bir söz mü duydun. Allah onu dost olarak kabul etti mi?Aklınızı kullanın

fakat çok dikkat edin. sakın ama sakın şirke düşmeyin. eger kuran izinden yürürseniz gerçeği daha iyi anlarsınız.

Tevbe, ancak cemaatle kolay

fazla vaktim olmadıgı için çıkıyorum netten.

?Eğer onlar kendilerine zulmettikleri zaman sana gelseler de Allah?tan bağışlanmayı dileseler, Rasul de onlar için istiğfar etseydi, Allah?ı ziyadesiyle affedici ve esirgeyici bulurlardı.? (Nisa/64)