kitabının 503. sahifesinde diyor ki, (Resulullah hayatda iken, düa etmesini istemek caizdir. Hatta, diri olan her salih kimseden, düa etmesi istenir. Nitekim, hazret-i Ömer, Mekkeye ömre yapmağa gideceği zeman, Resulullah, dedi. Dirilerin, cenazeye ve kabrde olanlara da düa etmeleri caizdir. Fekat, kabrde olandan düa istemek caiz değildir. Allahü teala, işitmiyenlerden düa istemenin şirk olduğunu bildirdi. Ölüler ve gaib olan, uzakda olan diriler, işitmez ve cevab vermezler. Bunların faide ve zararları olmaz. Eshabdan ve onlardan sonra gelenlerden hiçbiri, Resulullahın kabrinden birşey istemedi. Peygamber öldükden sonra, ondan birşey istemek caiz olsaydı, Ömer?radıyallahü anh? yağmur yağmasını Ondan isterdi. Halbuki, kabrine gelip, Ondan düa, yardım istemedi. Diri ve hazır olan hazret-i Abbasdan düa istedi). 70. sahifesinde diyor ki, .

Vehhabiliği, elime geçirdiğim küçük bir kitapçıktan öğrendiğimde "tam bana göre" demiştim... Çünkü insanın içindeki putlar dahil her şeyi kırıyordu... Hz. Ömer de bunu yapmamış mıydı? Peygamber'in dinlenmek için bir süre durduğu ağaca sahabenin biraz fazla meylettiğini görünce, kendisini Musa'nın emanetçisi olarak görmüş ve Harun'un başına gelenler kendisinin başına da gelmesin diye, peygamberin gölgesinde, gölgelendiği ağacı kestirmişti. Çünkü onun sorumluluk bilinci; "Fırat kenarında bir kuzuyu kurt kapsa benden sorulur" mantığıydı... İşte bana göre vehhabilerin de yaptığı buydu...

yalan yanlış bilgilerin olması vehhabilik... bidat bir nevi...

günümüzün vehhabileri İslamiyete en çok zararıdokunan kesimdir. çünkü onlar ibni teymiyenin öğretisini benimsediler ve cihad anlayışını iman rükunlarından üstün gördüler, hak yoldan saptılar... selefi tarikatının söylemlerine bakarsanız halen daha cihad aşağı cihad yukarı.. başka muhabbet göremezsiniz..

Yeni bir yazı dizisi başlatıyoruz. Bu dizide vehhabilik inanışının nasıl kurulduğu, vehhabiliğin ne olduğu etraflıca ve her yönüyle anlatılacaktır. M3sülümanlar 3 ana gruba ayrılır. Ehli sünnet vel cemaat (4 hak mezheb), Şiilik ve vehhabilik .

Öte yandan Vehhabiler, ameli yönden olduğu gibi, iman noktasından da zahire bağlı kalmışlardır.

1? Amel, ibadet, imanın parçasıdır diyor. Bir farzı yapmıyan, mesela farz olduğuna inandığı halde, bir nemaz kılmıyan kafir olur diyor. Bunu öldürmeli, mallarını taksim etmelidir diyorlar. Bunlar in 17, 48, 93, 111, 273,337 ve 348. ci sahifelerinde yazılıdır.

Kısaca Vehhabiler, Kur?an ve Sünnet'e dönüş gibi, gerçekten her münevver Müslümanın samimiyetle benimseyip gerçekleşmesi için gayret göstereceği masum bir anlayışı, neticede bir zulüm ve taassub vasıtası kılmış ve böylece, açık dedikleri ictihad kapısını, daha da sıkı bir şekilde kapatmışlardır; çünkü dinin açıklanmasında yalnızca şekle, birtakım dar kalıplara ve görünüşe takılıp kalmak, aslında taassubdur ve dini kısırlaştırmak demektir.

Sonuç olarak şunları beyan etmekte yarar bulunmaktadır:

Seyyid Kutb da, Zümer suresinin 3. ayetini tefsir ederken, diyor. Bu yazıları ile vehhabi olduğunu ilan ediyor.

devam edecek.

Meslekler, mezhepler ne kadar batıl da olsa, içinde mutlaka bir hak ve hakikat tarafı bulunabilir. Kaldı ki, her bir mezhebin içinde veya mensuplarının efkarında doğru ve yanlış tarafları bulunmaktadır. Vehhabiliğin de içinde bütün aşırılıklar ve yanlış itikat ve davranışların yanında bir takım doğrular bulunmaktadır. Yanlışlarını bu büyük İslam cemaatinin içinde azınlıkta olduklarından dolayı tashih edeceklerinde ve zamanla diğerlerinin içinde eriyip gideceklerinde şüphe bulunmamaktadır. Tarihte gerçekten büyük hatalar yapmışlardır. Ümit edilir ki, bu yanlışlar tekerrür etmez. Hz. Ali?nin ifadesi ile?Hakkı arayıp da batılı bulan, batılı arayan gibi değildir.? Onlar, kısır görüşleri ile hakkı aramak üzere yola çıkmışlar ve İslam ümmetinden bir kısmının aşırılıklarına tepki olarak ortaya çıkmışlardır. Ancak onlar büyük İslam kitlesinin gösterdiği itidali gösterememişler ve aşırılığa adeta aşırılıkla karşılık vermişlerdir

ErdemKılıç,

Neşet Çağatay, Vehhabilerin akıl, nakil ve amel konularında kendilerine örnek aldıklarını söyledikleri Selefiyye?nin, Ahmed b. Hanbel?in ve İbn Teymiyye?nin görüşlerini karşılaştırarak sonuçta Vehhabiliğin ayrı bir mezhep sayılması gerektiğini söyler. Çağatay, Vehhabilerin temel prensiplerini sayıp açıkladıktan sonra, bunların dışında bazı feri meselelerde de Ehl-i Sünnet?ten ayrıldıklarını dile getirir bunlar şunlardır:

İmam-ı Birgivi, risalesinde, hadis-i şerifini yazmakdadır. Kabrdeki meyyitde his bulunduğunu bildiren çok hadis-i şerif vardır. Eshab-ı kiram ve Tabiin-i ızam i ziyaret ve istigase ederdi. Bunun için çok kitab yazılmışdır. Hısn-ül-hasinde düa adabını anlatırken buyurmakdadır.

Adem?aleyhisselam?, Cennetde iken, Cennetin her yerinde ve Arş üzerinde yazılı gördü. Onun, Allahü tealanın en sevgili kulu olduğunu, bundan anlamışdı. Bunlar, oralarda islam harfleri ile yazılı idi. Demek ki, o harfler, insan yapısı değildir. Dünya ve Adem yokken, o harfler vardı. Bütün kitablar ve sahifeler, islam harfleri ile gönderilmişdir. Bu düalar gösteriyor ki, Allahü tealanın sevdikleri ile tevessül etmek, yani onları araya koyarak, onların hatırı ve hurmeti ile Ondan istemek caizdir.

Allah ehli sünnet mensuplarını onlardan sakındırsın...

İbni Abidin?rahmetullahi teala aleyh?, 5. cild, 524. sh. de buyuruyor ki, .

Aşağıdaki bilgilerin çoğu den alınmışdır:

Hadikada, 182. sahifede diyor ki, (Buharinin, Ebu Hüreyreden?radıyallahü anh? haber verdiği hadis-i şerifde, denilmekdedir. Bu hadis-i şerif gösteriyor ki, farzlarla birlikde nafile ibadetleri yapan, Allahü tealanın sevgisini kazanır. Bunların düaları kabul olur. Said bin İsmail Ebu Osman Hayri Nişapuri?rahmetullahi teala aleyh? buyuruyor ki, bu hadis-i şerif, onun görmek, işitmek, gitmek, tutmak gibi her çeşid istediklerini, hemen ihsan ederim demekdir). hadis-i şerifi de, Allahü tealanın, sevdiği kullarına, ölü iken de bu kuvveti vermiş olduğunu göstermekdedir.

Yahu senin doğrun sana, benden AMELİN İLERİ İSE, CENNETE GİDERSİN, RAHMETEDE MAZHAR OLURSAN. Yok değilsen, cehenneme.

Onlara göre iman, daha önce de söylenildiği gibi, söz ve ameldir; artar ve eksilir, ?İman, kalple tasdik, amel, dil ile söylemek ve rükünleri ile yerine getirmektir.? Buna göre ameli yerine getirmeyen kimse, Vehhabilere göre imansızdır. Bu ise, Müslümanların cumhurunun görüşlerinden uzaklaşıp, doğrudan doğruya Haricilerin anlayışını benimsemek demektir.

Kur?an-ı Kerim ve hadisleri, Allah?ın sıfatlarını ve müteşabihleri bu anlayışla ele almak, kaçınılmaz bir şekilde insanı teşbih ve tecsime götürecektir. Bunun içindir ki, Vehhabiler ağır, fakat haklı tenkid ve hücumlara uğramışlardır.

vahhabilik için İslamoğlu "gulat-ı ehl-i sünnet" tabirini kullanmıştı.

Bunun için, kabr ziyaret edenlere, Evliyanın mezarları ile teberrük edenlere, hastası iyi olmak için veya gaibi bulunmak için bunlara nezr yapanlara mani olmamalıdır. Adak yaparken, Evliyaya adak demek mecaz olup, türbeye hizmet edenlere adak demekdir. Fakire zekat verirken ödünc verdiğini söylemek gibidir ki, böyle söylemenin caiz olduğu bildirilmişdir. Burada söze değil, manaya bakılır. Bunun gibi, fakire verilen hediyye, sadaka olur. Zengine verilen sadaka da hediyye olur. İbni Hacer-i Hiytemi?rahmetullahi teala aleyh?, Evliyanın kabrlerine nezr yapılırken, onun çocuklarına veya talebesine yahud orada bulunan fakirlere sadaka olması gibi başka bir , yani, başka bir hayr niyyet edilirse, bu nezrin sahih olacağına fetva vermişdir. Böyle nezrlerin, niyyet edilen kimselere verilmesi lazımdır. Şimdi türbelere yapılan nezrlerin hepsinde böyle niyyet edilmekdedir. Veliye nezr sözünden bunu anlamak lazımdır. Geçmiş Evliyaya dil uzatmak, onlara cahil demek, sözlerinden islamiyyete uymıyan manalar çıkarmak, öldükden sonra da keramet gösterdiklerine inanmamak ve ölünce velilikleri biter sanmak ve onların kabrleri ile bereketlenenlere mani olmak, müslimanlara sui zan, zulm etmek, mallarını gasb etmek gibi ve hased, iftira ve yalan söylemek ve gıybet etmek gibi haramdır.

VEHHABİLİK, HANBELİ KOLUNDAN ÇIKMADIR. Yani sünnilğin bir koludur. Yani aranızdan çıkmıştır, böyle yüzlerce mezhep vardır, SÜNNİLİKTE.

hadisinde, buyuruldu. Eshab-ı kiramın büyüklerinden Bilal bin Haris?radıyallahü anh? Resulullahın kabri yanına gelip, dedi. Yağmur yağdı. Putlar, bize şefaat edecekdir diyen kafirler, putlara tapınıyorlardı. Şefaat istiyen mü?minler ise, Peygamberlere ve Evliyaya tapınmaz. Feth-ul-mecid kitabının 209. sahifesinde diyor ki, (Kur?an-ı kerimde, ve buyuruldu. Şefaat istiyen kimse, kendine şefaat etmesi için Peygambere izn verileceğini nereden biliyor? Sonra razı olunmuşlardan olduğunu nerden anlıyor da şefaat istiyor?). Bu sözleri, hem hadis-i şeriflere uygun değildir. Hem de kendisini yalanlamakdadır. Çünki, aynı kitabın 208. sh. de demekdedir. Ezandan sonra okunması emr olunan düada, Allahü tealanın, Peygamber efendimize?sallallahü aleyhi ve sellem? fazile ve vesile derecelerini vad etdiği bildirilmekdedir. Bu düayı okuyanlara ve salevat getirenlere ve kabrini ziyaret edenlere şefaat edeceğini bildirdi. Bunlar gibi, daha nice hadis-i şerifler, dilediğine şefaat etmek için kendisine izn verilmiş olduğunu göstermekdedir. hadis-i şerifi, imanı olan herkese şefaat etmesine izn verileceğini bildiriyor. Şevahid-ül-hak 130. sh. deki kırk hadisden 13. de, buyuruldu. Bu hadis-i şerifi Buhari bildiriyor. tevessül demekdir. Yani vesile etmek, yardımını, düasını istemek demekdir. Ondan şefaat istemek, Onu vesile ederek, Allahü tealadan son nefesde imanla gitmeği düa etmek demekdir. Feth-ul-mecid kitabının birçok yerinde, mesela 323. sh. de, diyor. Halbuki, Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem?, derdi. Vefatından sonra, Eshab-ı kiram?radıyallahü teala anhüm ecma?in? bu düayı okurlardı. Taberaninin bildirdiği hadis-i şerifde, buyuruldu. İbni Hacer-i Mekki, İzah-ul-menasik haşiyesinde, bu düa çok tecribe edilmişdir buyurdu. Ebu Davüdün ve başkalarının bildirdikleri hadis-i şerifde, Resulullah, seferde iken akşam olunca, buyurdu.

İbn Abdilvehhab?a göre, ictihad kapısı her zaman ve herkese açıktır. Başkalarını taklid etmek dinden çıkmaktır. Vehhabiler ictihad kapısını herkese açmış olmalarına ve bir mezhebe bağlanıp ictihad kapısını kapalı tutmanın felaket ve taassub getirdiğini söylemelerine rağmen, bizzat kendileri taassub ve kısır görüşlülükten kurtulamamışlardır.

Gerçekten çok hoşuma gitmişti; farzlardan ödün vermemeleriyle, pervasız, katı tavırlarıyla, insanın ruhunu her an dinç tutacak bir düşünce akımı diyordum... Hiçbir olumsuz yanlarını görmüyordum kendimce, hatta İngilizler tarafından kurulduğu düşüncesine bile kulaklarımı kapatıp iftira diyordum... Ta ki tüm mezarlara hatta Peygamber türbesine bile göz diktiklerini öğrenene kadar!..

Boşuna müslümanlar şöyle, böyle deyip, MEZHEP MİLLİYETÖİLİĞİ YAPMA..

Ali Ramiteni hazretleri buyurdu ki, . Yani, Huda dostlarının huzurunda tevazu eyleyiniz, yalvarınız da, sizin için düa etsinler. İstigase, yani bir Veliye tevessül de, bu demekdir.

tamam:)

Bu günün mum dikme adetlerine ta o günden karşı çıkıyordu. Ve içimden diyordum, belki vehhabiler şu an gerektiği gibi varlıklarını sürdürüyor olsa her ramazan, akın akın gidilen türbelerin sakinleri bu kadar rahatsız olmazlardı diye...

Milleti KNEDİ ÇEVRENİZ GİBİ SANMA ALGISINDAN VAZGEÇİN ARTIK.

Ahmed bin Seyyid Zeyni Dahlan?rahmetullahi teala aleyh?, Mekkenin müftisi ve reisül uleması ve Şafi şeyhul-hutebası idi. Birçok eserleri olup, , ve kitablarında bunların içyüzlerini açıklamakda, yanlış yolda, sapık olduklarını ayet-i kerime ve hadis-i şeriflerle göstermekdedir. da, şöyle demekdedir:

bir suudi kralının saraylarına bakıp, bir de hz. Peygamber'in doğduğu rivayet edilen mübarek evin haline baktıktan sonra hala vehhabilik nasıl savunulur anlamak zor!

Ancak bu hususta da, kendilerinin itimat ettiği kimselere tam bir bağlılık söz konusu değildir. Çünkü dinde onların sözleri de görüşleri de kesin bir delil olamaz. Kesin delil, ancak Kur?an ve Hadisin, te'vilden uzak zahiri hükümleridir. Bu bakımdan Allah ve Resulü?nden başka, haramı haram, helali helal kılacak yoktur; çünkü Kur?an ve Sünnet, uyulması gerekli bütün kanunları koymuştur. Kanun koyma ve ahkam çıkarmada akla ve te'vile yer yoktur. Kur?an ve Sünnet'te belirtilen hususların zahirine sımsıkı yapışılır ve hiçbir mezhebe bağlanmadan her şey Kur?an?ın zahirinden çıkardır. Kur?an-ı Kerim kesin delildir. Rivayet ve dirayet yönünden sabit olan hadisler de delil olur. Müteşabih ayetler de delildir; ancak bunlar te'vil edilmeksizin zahirlerine göre hükmolunur.

Vehhabiler, diğer bütün İslam mezhepleri gibi Kur?an ve Hadisi temel kaynaklar olarak görmekle beraber, onları anlayıp tatbik etme hususunda onlardan ayrılmış ve yalnızca İbn Abdilvehhab ve kendilerince muteber sayılan kimselerin görüşlerine bağlı kalmışlardır.

Abdülvehhab oğlunun, Ehl-i sünneti, puta ve mezara tapan kafirler gibi bilmesi ve Ehl-i sünneti öldürmeğe ve mallarını almağa halal demesi, nasslara yanlış mana verdiği içindir. Buharideki hadis-i şerifde Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve sellem?, buyurdu. Bir hadis-i şerifde, buyurdu. Bu hadis-i şerifler, böyle zındıkların meydana çıkacağını ve bunların dalaletde olduklarını haber vermekdedir.

Hadika 2. cild,126. sahifede diyor ki: Resulullah ile ve Eshab-ı kiram ile ve Tabiin ile, bunlar öldükden sonra da, Allahü tealaya tevessül etmek, yani bunların hurmeti için, dilekde bulunmak caizdir ve meşrudur. Tevessül etmek, şefaatini istemek demekdir. Ehl-i sünnet alimleri, bunun caiz olduğunu bildirdi. Mutezile fırkası ise inanmadı. Tevessül edenin düasının kabul olması, tevessül olunanın kerameti olur. Yani, öldükden sonra keramet göstermesi olur.

Vehhabilerin bu sözlerini, yine kendi kitabları yalanlıyor. in201. sahifesinde, diyor. Demek ki, Resulullahdan başka mü?minler de, herkesin işitemiyeceği sesleri işitirmiş. Bu taşlar hazret-i Ebu Bekrin elinde iken de tesbihlerinin işitildiği, aynı haberin sonunda bildirilmekdedir. Hazret-i Ömerin, Medinede hutbe okurken, İranda harb eden ordu kumandanı Sariyeyi görerek, dediğini ve Sariyenin işiterek, dağı ele geçirdiğini bütün kitablar bildirmekdedir. Puta tapanlar için gelmiş olan ayet-i kerimelerle, bu sözlerini isbata kalkışıyorlar. Halbuki, mü?minler , Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vetteslimat? ve Evliyaya?aleyhirrahme? ibadet etmez. Allahü tealanın sevgili kulları olduğuna ve Allahü tealanın, bunların hatırı ve hurmeti ile, kullarına merhamet edeceğine inanır. Zararı, faideyi yaratan, ancak Odur. Ondan başka ibadete kimsenin hakkı yokdur, der. Kabr ziyaretine gidip, kabrdeki zat vasıtası ile Allahü tealaya düa eder.

SAÇMALAMA, sen inanmışsın yada Senin gibiler ÖYLE inanmış Şİİ'liğin öyle kurulduğuna.

4- Sigara ve nargile içenlere, içki içenlere olduğu gibi kırk değnek vurulur

yaşasın vahabbilik.

3? Mezarlar üzerine türbe yapmak ve türbelerde nemaz kılmak ve orada hizmet ve ibadet edenlere kandil yakmak ve ölülerin ruhlarına sadaka adamak, caiz değil imiş!... Haremeyn ehalisi şimdiye kadar kubbelere, dıvarlara tapınıyor imiş. olan ve olan müslimanlar bunun için müşrik oluyormuş. Bunları öldürmek, mallarını yağma etmek halal imiş. Kesdikleri leş olurmuş.

2? Peygamberlerin?aleyhimüsselam? ve Evliyanın?kaddesallahü teala esrarehümül?aziz? ruhlarından şefaat istiyen, bunların mezarını ziyaret edip, bunları vesile ederek düa eden kafir olur diyorlar.

AKILA HİTAP EDEN, ŞUURLU MÜSLÜMAN GİBİ YAZILAR YAZIN.

devam edecek...

3- Zekat vergidir. Hükümetin vergi almadığı kazançlardan da zekat alınmalıdır.

İbn-i Teymiyye'yi över gibi cümleler sarfedilmiş. Mücessimeden olduğu ve Ehl-i sünnet'in kendisini gayet sert ifadelerle eleştirmiş olduğu unutulmuş sanırım.

(Neşet Çağatay, ?Vehhabilik?, İ. A., XIII, 264).

Kötü olunca, HİÇ SİZDEN OLMAZ; İyi olunca KESİN SİZDEN anlayış, hezeyandan başka birşey değildir.

2- Müslümanlığı ameli tevhid inancına göre yerine getirmeyenlere harp ilan edilir ve bu gibilerin kestikleri kurbanlar yenmez.

İbni Abidin nikah sözleşmesinde diyor ki, (Allah ve Resulullah şahid olsunlar diyerek evlenmek caiz değildir. Hatta böyle söylemek küfr olur diyenler vardır. Resulullah gaybı bilir demek olur. Allahdan başkası için gaybı bilir diyen kafir olur dediler. Halbuki, Tatarhaniyyede, Huccede ve Multekıtde küfr olmaz diyor. Çünki, Allahü teala herşeyi Resulünün ruhuna bildirir. Peygamberler, başkaları için gayb olan birçok şeyi bilirler. Cin suresinin 26. ayetinin meali, ise de, akaid kitablarında, Evliyanın kerametlerinden biri, gaybların çoğunu bilmeleri olduğu yazılıdır. Mutezile fırkası ve onların izinde olanlar, bu ayet-i kerimeye dayanarak, Evliya gaybı bilemez diyorlar. Bunlara cevab olarak deriz ki, bu ayet-i kerime, gaybın vasıtasız olarak ve yalnız vahy getiren meleğe bildirilmesini haber veriyor. Peygamberlere ve Evliyaya diğer melekler vasıtası ile veya başka vasıta ile bildirilmekdedir. Tefsir-i Mazheride bu ayet-i kerimenin tefsirinde buyuruyor ki, (Allahü teala, Evliyasına vasıtasız da bildirir. Hazret-i Ömere Sariyeyi gösterdi?radıyallahü teala anhüma?. Musa aleyhisselamın annesine, oğlunu denize koymasını, yine geriye göndereceğini ve Peygamber yapacağını bildirdiğini haber veriyor. Havarilere vahy gibi bildirdiğini ve hazret-i Meryeme, dediğini haber veriyor. Bunlar Peygamber değildi. Veli idiler).

kendilerine SELEF diyen bir takım insanlarla karşılaştım. tuhaf namaz kılma şekiller var ve BİZ HERŞEYİ BİLİRİZ havasında burunlarından kıl aldırmayan kibirli insanlar

Bidat sahibi, sapık olanlar buna inanmadı. İmam-ı Münavi Camius-sagir şerhinde, bu cahillere cevab vermekdedir. İmam-ı Sübki buyuruyor ki, . Resulullahın ismi ile kasem ederek, yani Resulullah hakkı için diyerek, Allahü tealadan birşey istemenin caiz olduğunu, İbni Abdüsselam uzun bildirmekdedir. Resulullahın varisi olan Evliya ile de kasem caiz olduğunu, Ma?ruf-i Kerhi bildirmekde ve risalesi yazmakdadır. 151. sahifesinde diyor ki, herhangi bir müctehidin caiz olur dediği birşeyi yapana mani olmamalıdır. Çünki, dört mezhebden birini taklid etmek caizdir.

amma ki meselenin İbn-i Teymiye'ye dayandırılması yanlış. İbn-i Teymiye yaşasaydı vahhabileri tasvip etmezdi. Vahhabiler İbn-i Teymiye'yi kullanmıştır, hepsi bu.

1- Namazın cemaatla kılınması farzdır ve her müslüman beş vakit namazda camiye gelmek zorundadır.

Vehhabiliği kuran, Mehmed bin Abdülvehhabdır. 1699 da, Necdde, Hureymile kasabasında dünyaya gelmiş, 1791de, Der?iyyede ölmüşdür. Önceleri, seyahat ve ticaret için, Basra, Bağdad, İran, Hind ve Şam taraflarına gitmiş, 1713 de Basrada, ingiliz casuslarından, Hempherin tuzağına düşerek, ingilizlerin etmek çalışmalarına alet olmuşdur. Eline geçirdiği, Ahmed ibni Teymiyyenin, Ehl-i sünnete uymıyan kitablarını okumuş, diye meşhur olmuşdur. Düşünceleri, ingiliz paraları ve ingiliz silahları karşılığında, köylüler ve Der?iyye ehalisi ile reisleri Muhammed bin Sü?ud tarafından desteklendi. Sapık din adamı Ahmed ibni Teymiyyenin fikrleri ile Hempherin yalanlarının karışımına denir. kitabının basıldığı 1888 senesinde Necd emiri, Abdüllah bin Faysal idi.

Mezarları ziyaret ile tevessül eden kafir olsaydı, Peygamberimiz ile de tevessül edilmezdi. Halbuki, O, dünyaya gelmeden önce ve dünyada diri iken ve vefatından sonra, hep tevessül edilmişdir. Şevahid-ül-hak 153. sahifede yazılı, İbni Mace hadisinde, Peygamberimiz , yani derdi ve böyle düa ediniz buyururdu. Hazret-i Alinin?radıyallahü anh? annesi Fatımayı?radıyallahü anha? kendi mubarek elleri ile mezara koyunca, buyurduğunu, Taberani ve İbni Hibban ve Hakim ve Süyuti bildirmekdedir. Eshab-ı kiramın büyüklerinden Osman bin Huneyf bildiriyor ki, iyi olması için düa istiyen bir amaya, abdest alıp, iki rekat nemaz kılmasını, sonra okumasını emr etmişdir. Bu düa, Merakıl-felah ve bunun Tahtavi haşiyesi ve türkçe tercemesi olan Nimet-i islam kitablarında, Hacet nemazı sonunda ve Şifaüs-sikam ve Nur-ül-islamda ve Dürerüsseniyyede de yazılıdır. Eshab-ı kiram?radıyallahü teala anhüm ecmain?, bu düayı hep okurdu. Hakimin bildirdiği sahih hadisde buyuruldu ki, Adem?ala Nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam? Cennetden çıkarılınca, çok düa etdi. Tevbesi kabul olmadı. Nihayet deyince, düası kabul oldu ve buyuruldu. Bu hadis-i kudsi, Mevahib ve Envarın başında da yazılıdır. Böyle olduğunu, Alusinin Galiyye kitabı da, 109. sahifesinde uzun bildirmekdedir. Bu düalarda bulunan kelimesi, hurmet, kıymet demekdir. Sevdiklerine verdiği kıymetli dereceler hatırı için istemekdir. Çünki, hiçbir mahlukun, hiçbir bakımdan, Allahü tealada hakkı yokdur.

allah affetsin ne diyim

Mehmedin babası Abdülvehhab, iyi bir müsliman idi. Bu ve Medinedeki alimler, Abdülvehhab oğlunun sözlerinden, yeni bir yol tutacağını anlamış, herkese, bununla konuşmamasını nasihat etmişlerdi. Fekat, 1150 de, Vehhabiliği ilan etdi. Yazdığı kitablarda ve hele bunların en meşhuru olan de ve torunu Abdürrahman bin Hasenin buna yapdığı adındaki şerhde, ikiyüzelliden fazla, bozuk inanışları vardır. Bunlardan bazısı 2. sh. de yazılıdır. Bozuk inanışlarının temeli, üç meseledir:

devam edin..

Resulullahı hayatda iken de, vefatından sonra da, vesile ederek düa etmek sahihdir ve caizdir. Bunun gibi, Evliyayı ve Salihleri vesile ederek düa etmek caiz olduğunu hadis-i şerifler göstermekdedir. Hazret-i Ömerin yağmur düasına çıkarken hazret-i Abbası götürmesi, Resulullahdan başkası ile de tevessül olunabileceğini göstermek için idi. Ehl-i sünnet alimleri buyuruyorlar ki: Tesiri veren, yaratan, icad eden, faide ve zarar veren, yok eden ancak Allahü tealadır. Onun şeriki yokdur. Peygamberler ve bütün diriler ve ölüler, tesir, faide ve zarar yaratamazlar. Hiçbir şeye tesir yapamazlar. Yalnız, Allahü tealanın sevgili kulları oldukları için, onlarla bereketleniriz. Onlar da, dirilerin tesir etdiğine, ölülerin tesir etmediğine inanıyorlar. Feth-ul-mecid kitabının 70, 77, 98, 104, 239, 248, 323, 503 ve 504. cü sahifelerinde, diyor. 70. sh. de, diyor. 136. sh. de, diyor. 208. sh. de, diyor. Halbuki bu kitab, kendi kendini yalanlamakdadır. Çünki, 200. sh. de, diyor.

Bunları te'vil ederek tefsirde bulunmak küfürdür. Bu yüzden Allah?ın sıfatları hakiki sıfatlardır. Gerek zat, gerek sıfatlar hakkındaki ayetler, olduğu gibi kabul edilir. Bunlardan teşbih manaları çıkacak diye zahiriyle anlam vermekten kaçınmak doğru değildir. Eğer böyle olsaydı Allah?ın Resulü bildirirdi?.

Vehhabiler, kendilerine?Muvahhidun? derler ve kendilerini İbn Teymiye?nin açıkladığı şekilde Ahmed b. Hanbel?in mezhebini devam ettiren Sünniler olarak görürler. Nitekim onlar, ?Biz, itikadda Selef, amelde de Hanbeli mezhebindeniz. Esasen Ahmed b. Hanbel, itikad hususunda Selef mezhebinin nascı kolunu temsil eder. Onun ameldeki yolu da budur. Binaenaleyh biz, amelde ve itikadda Hanbeliyiz; Vehhabi diye bir şey yoktur. Muhammed b. Abdilvehhab, ilmen ve fiilen bu mezhebi yenileyen bir Şeyhülislam olmaktan başka bir şey değildir? derler. Ancak bunların amelde ve itikadda yeni birtakım esaslar kabul ettiklerini, taassuptan kan dökecek derecede ifrata vardıklarını, fikir ve vicdan hürriyeti tanımadıklarını, birçok konuda Ahmed b. Hanbel ve İbn Teymiye'den ayrıldıklarını ileri sürenler de vardır. Bu bakımdan Vehhabiliği müstakil olarak ele alınmak durumundadır.

Vehhabilik, ne şekilde görülürse görülsün, aşikar olan cihet şudur:

O zeman, Muhammed?aleyhisselam? dünyada yokdu. 313.000 sene sonra dünyayı teşrif edecekdi. Adem?aleyhisselam?, Onu nereden bildi?