Demirin tuncu, insan p.. kaldı.. Ne yapalım üstad.

Lise yıllarını hatırlıyorum da üniversite sınavına hazırlanmak benim için gerçekten büyük bir keyifti. Antremanlar ve derslerle geçen günlerimi çok özlüyorum. Üniversite bittikten sonra sanki hayat bir anda aktı, monoton yıllar üst üste binince zamanın nasıl da geçtiğini anlayamadım. Eskiden ufacık şeylerden keyif alırken artık çok büyük şeyler bile heyecan vermiyor. Teknolojinin gelişmesi mi, insanların eskisi gibi samimi olması mı yoksa hayatın sorumlulukları mı bilmiyorum fakat hiç bir şey eski samimiyetinde ve tadında değil artık...

belki de yıllanmış olmak insana böyle hissettiriyordur çünkü insan gün geçtikçe hiçbir şey beğenmiyor bizden 100 yıl öncekilerde böyle diyordu şimdi bizler böyle düşünüyoruz