hep duyarız yaşımız geçkinde olsa ruhumuz genç diye. galıba gençlerınde tam tersi. yaşları genç fakat ruhları yaşlı gençlik. umutsuz azimsiz tembel yorgun gençlik...

önemli olan gözlerdeki umut...

off yumu ben öyleyim sanırım. aslında olgun bir tipim yaşıma göre acaba bundan mı bendeki durgunluk yoksa ben de genç ihtiyarlardan mıyım... çözemiorm bazen

yaşım gen ama ruhumun olgun olduğunu düşünüyorum. fakat hayata karşı isyanım yok tam aksi elimdeki tecrübeler bana genç yaşlarımda biel hata yapma olasılığımı düşürmüştür.. yani memnunum, en azından kendi yaşıtlarım laylaylom, hayatın gerçeklerinden bihaberken, ben onlardan farklı olduğumu görüyorum.

hepimizde bi bıkkınlık bi umutsuzluk sanki 95 yaşına gelmişizde hayattan elimizi eteğimizi çekmişiz. bendede aynı durum morlale kendımden bılıyorum zaten.