Gül yüzlü şehadet gülleri derin,

Nede koyuya inat pembe tonlarını

Hayattan zevk almayan

Ellerimde ağlayan güllerle

Şimdi ben kapındayım

Bana güllerimi güllerimi verin

Ayın on dördü yüzünün nişanesidir

artık sevgim yok

Bu güzel hayatta bir ben miydim yalnız kalan

Gurbetteki bu yalnızlığım

Bir ben miydim her türküde gözleri dolan

tam 15 yıl sonra güle kavuştuk:))

Canisi olduk gülistanında güllerinin,

Gurbet elinde yalnızın arayanım yok

Bana güller derin kırmızı güller verin

Nur ki; said olmuş, husrev olmuş izindeyiz!

Sana geldim senin için geldim

Bu hayatta ağlamak isteyen

Güllere can, nurlara nur katanlar geliyor

Dünyada ne faydalar var faydasızlıktan gelen.

Nasıl yaşıyorum

Kan rengi hüzünlü şehit edalı,

'Zaman ihtiyarladıkça Kur'an gençleşiyor'

Bir ben miydim ağlamak istiyorum

way be 90lı yılların parçası ne inlerdim ama...

Dardayım yalnızım ağlıyorum anla sana

Sevginin tarifini aşkın sıcaklığını

halden anlayanın tılsımındadır

?Hadi gülümse?

Seni bana bir tek onlar getiriyordu

Ağlamak istiyorum

Ağlamak istiyorum ağlayacağım

Genç adam ellerinde bir buket çiçek, sahile koşarak geldi... Gözleri şöyle bir sahilde gezindi, aradığını göremeyince ilk gördüğü banka oturup sevdiğini beklemeye başladı. Ellerinde yine her zamanki çiçeklerden vardı. Sevgilisinin en sevdiği çiçekler bunlardı. Kırmızı, kıpkırmızı, kan kırmızısı güller... Sanki dalından yeni koparılmış gibi tazeydiler, buram buram kokuyorlardı, sevgi kokuyor, aşk kokuyor en önemliside özlem ve hasret kokuyordu güller... Hepsinin üzerinde damlalar vardı. Sanki ağlıyor gibiydiler. Genç adam güllere baktı, sanki onlarla konuşuyormuş gibi, " Neden ağlıyorsunuz, bakın ben ne kadar mutluyum " dedi. Az sonra sevdiğini göreceği için kalbi yine deli gibi atmaya başlamıştı. Ne zaman onu düşünse, onunla buluşacağını hayal etse kalbi yine böyle yerinden çıkacakmış gibi oluyordu. Senelerdir birbirlerini sevmelerinde rağmen ikiside sevgisinden hiç birşey kaybetmemişti.. Onları hiç birşey ayıramazdı... Ne hasret, ne ayrılık, nede ölüm... Genç adam telaşla saatine baktı. Sevdiği yine geç kalmıştı, 1 dakika geç kalmıştı. Üstelik o, sevdiğini bekletmemek için dakikalarca önce koşarak geliyor, onu beklemeyi bile seviyordu. Oysa o her zaman bunu yapıyordu. Devamlı kendisini bekletiyordu. Herkesin bir kusuru olurmuş diye düşündü... Ve gözlerini önündeki uçsuz bucaksız denize dikti.. Denizin sonu yok gibiydi, tıpkı sevdiği kıza olan aşkı gibi denizinde sonu yoktu. Sonsuzluğa uzanıyordu... Aslında bugün onlar için çok özel bir gündü. Kendi aralarında sözleneceklerdi. Delikanlı öncebunu sevdiğine açmış, sonrada gidip 2 tane yüzük almıştı. Bu kadar önemli bir günde bari, onu bekletmemeliydi.. Ama alışmıştı artık beklemeye, zararı yok biraz daha beklerim diye düşündü. Güllerin yaprakları nedense hala yaşlı idi. Bir türlü anlamıyordu onları. Herşey bu kadar güzelken neden ağlıyorlardı ki? İşte az sonra sevdiği gelecek, ona sarılacak, kucaklaşacaklardı... Sonra söz yüzüklerini takıp, evliliğe ilk adımlarını atacaklardı. Genç adam öyle heyecanlıydı ki sevdiğine kavuşmak için can atıyordu... Martılara baktı, birbirleriyle oynaşıp, uçuşan martılara... Ne kadar güzel dansediyorlardı havada. Tekrar saatine baktı genç adam. Endişelenmeye başlamıştı. Sevgilisi yine geç kalmıştı, hemde çok... Bu kadar geç kalmaması gerekiyordu. İşte hergün burada buluşmak için sözleşmiyorlar mıydı? Her gün sahilde, martılara bakarak, denizin onlara anlattığı masalları dinleyerek birbirlerine sarılıp hasret gidereceklerine söz vermiyorlar mıydı? O zaman neden gelmemişti yine?... Aklına kötü düşünceler gelmeye başladı. Hayır.. hayır.. olamazdı. Sevdiğine birşey olamazdı. Onsuz hayat yaşanmazdı ki... O ölse bile devamlı benimle yaşar diye düşündü genç adam. Bunun düşüncesi bile hoş değildi. Gözlerini yere indirdi. Gözyaşlarını kimsenin görmesini istemiyordu. Zaten nedense etrafındaki insanlar ona sanki kaçık gibi bakıyorlardı. Rahatsız olmaya başladı bakışlardan. Artık bıkmıştı... Yine sevgilisi geldi aklına.. Neden gelmedi acaba diye düşünmeye başladı. Gözlerini kapattı. 7 sene oldu dedi. 7 senedir hergün bu sahildeydi, sevdiğini bekliyordu. Daha fazla dayanamadı. Kalbi parçalanacak gibi oluyordu. Gözlerinden bir damla daha yaş güllerin üzerine damladı... Yine gelmeyecek galiba, en iyisi ben onun evine gidiyim diye mırıldandı... Hiç olmazsa gülleri her zamanki gibi yanına koyar, ona vermiş olurdu... Genç adam ayağa kalktı. Sevdiğiyle buluşmak üzere, yeşil tepenin ardındaki kabristana doğru yürümeye başladı...

Gül kokulu yare, yare gönderin

nasıl yani sayın kedi anlayamadım :)

Bir tek onda buldum aşk şarkılarını

Hazan ve hüzün bitti, gül ve nur devrindeyiz,

Yalnızlığıma bir çare bulamadım.

O hasreti kollarım sarsam

Bilmem bilir misin sevgilim

Sevdiğim aradığım o insanlara

Ben de bilmiyordum senin tanımadan önce

Derdimi anlayan yok dertliyim

Sevilen bilir mi, hasret ne demek? Vuslata erer mi sevmek bilmeyen? Ne aşılmaz dağlar vardı, vuslat aşkı deldi geçti; ne tükenmez yollar vardı, sonu vuslat diyen geçti?

Su hayatlığını kazandı pazartesinden

Gül; candır, nur; canan, ikisi de sendendir

Yada hayatın kırmızıya çalan koyu tonunu

Gün olur yaprağı düşer güllerin,

Bu güzel hayatta bir ben miydim ağlayan

Gül ki; kokmuş yüreklere amberdir teninden

Ölsem ölsem yine dirilsem derim,

O türküde ben etkilendim

Ağlamak istiyorum ağlamalıyım.

Doyasıya bir ağlasam

Sevdam güle döner ben de gülerim,

Belki kurtulurum ağlarsam

Ne faydasız sevgiler var, maddi ve adi! Gerçek vuslat bekleyen Hakk?tan geçer mi?

ne yıllardı be

Gitmeliyim burdan gideceğim uzaklara.

Sevmeyi bilmeyen, kavuşmak ister mi? Vuslata ermeyenin içinde yangını diner mi?

Hem de en koyu renklilerini seçtim

Çalan türküden uzun hvadan oldum param parça.

?Nar nuru yakmaz?, nur narı da içine aldı

Özledim seni anneciğim

Oysa şimdi sezen dinliyorum

Bir sevgi ki, uğruna ölmeye değer.

Şarkılar bile anlamsız gelirdi

Telefon almışım telefonumu tuşlayan yok

O türküde yalnızlığıma ağladım

beyhude kederlerde sözüm kalacak...

Mavileri solmuş olsa da umut şehirlerinin..

Hayattan ümidim kesildi derdayım

Bu can ten evinden çıkar giderim

ağlamak, ağlamak istiyorum.

Bir burukluk var içimde, kimsesizlikten gelen.

O türküde ben beter oldum

Aşık değilim ama çaresizim

Neler düşlemektesin

Ağlamak istiyorum beni anlayan yok.

O hasreti kollarıma sarsam.

Sen şimdi ne yapmaktasın

Bu hayattan yok olan

Ne sevgiyi ne aşkı

Bir türkü çalıyor yüreğim param parça

Güller ağlar bana bu derdi güller anlar

Ne yapıyorum

Etkileniyorum etkiliyor bu uzun hava

Nur; ateşe su, senden bize nurlu gül kaldı..

şiirlere şarkılara gömülmemek gerek:))))

Bir ben miydim hayata küsen ağlamak isteyen.

Ağlamak istiyorum.

mustafa demirci mükemmel yaa...

Güllere vurgunum güllere sevdalı,

Her bittiğinde yeni baştan