tecrübe diyebilmelidir insan daha güçlenmek için..

Ayak seslerinle bütün camlar pencereler inerken

başlayamayandan kastımı anlamıyorsun ki ayna.. sen de ne kadar olumlusun hep:)

Bir şehri bir tekmeyle benim üstüme yıkarken

Kendini üzme kedicik... deep sen de üzme kandini.. beterin beteri var..

Sustu içimdeki

Düştü elindeki

Bir melekti

Kalbim burada kalırken

sessizce kimsesizce... gönderdim...

But, I've been coming to this platform for you!

Yüzümde ne acı ne keder

I can't reach you, why?

bir şarkı ancak bukadar yakın anlatabılırdı benzer duyguları...

Bir veda saçlarımdan tutup beni yerlerde sürüklerken

kelebeklerözgürdür tek kelime ile "müthiş" tespitler teskr ederim

başlamadan nasıl bitiyorki

başlamıstı coktan... o içinde büyürken uyandı bir melek uykusundan anladın ki artık sancılı bır dogum sürecindesin kusacaksın onu hucrelerınden ve korktun... onu yok etmek ıstedın ama bırseyı gözardı ettin yok ederken de içinde buyurken de "o" nasılsa dısarıya cıkacaktı... ve işttee yüzyüze kaldıgım gercek...

sen hiç nereye acıldıgını bılmedıgın karanlık bı kapıdan gırıp arkadandan o kapıyı kapatp içerde kalırmıydın?

Yorgun yüzündeki

ne güzel başlamadan bitmesi

Anlıyorum deep çok iyi anlıyorum ama... :) olumlu bakmak gerekir...

ben tecbüre istemiyorum. yaşayayım ve bitmesin istiyorum..

bazen de susmak gerekir... aslında sen içinden avazın çıkana kadar bagırırken bir su gibi dingin olmak... bilmesin kimseler engin denizlerinde yasattıgın canavarlarını...

çok anlamsız burası...

ahh bu delilik sarsar bedenımı yok olmak anıdır şimdi...

Kağıttan kayıklarla denizler geçilmiyor... ne yazıkki...

Ellerim sessiz soğuk ve suskun öyle dururken

Gözlerimden yaş yerine sessiz harfler damlarken

Sana son kez bakarken

Sen sen sen giderken

işte öyle birseydi... söz yok anlam yok mantık yok sadce bır cekım gucu koybolan onunla bırlıkte... sadce bazen hani insan birseyler hisseder de bunun karsısına koyacagı kelımelerın olmadıgını bilir yaa buydu hersey... tanrıyı göremez fakat hissederiz varlıgından emınızdir... bnm hıssetıkelrım buydu... varlıgından emın odugum hıslerım... korkunc gelen gücü... bunları duymayacak olman belkıde bukadar kolay yazdıran... hiçbir zaman kahramanı olamayacagımı bildigm bır filmdin... siyah beyaz... baslamadan bittin...

Ben ben ben kalırken

now, you can...

kedicik aynı hisleri paylaşıyorum.. başlamadan bittin...

Bir dua dudaklarından düşüp paramparça olurken

yazıldıkça eskilen bir mısra gibi bazen çok şey geçer de içinden sen o duygularla yaşdıkça o his kendini eksiltir durur senin içinde.. başlamadan bitmesi diye bir şey yok... başlamıştı çoktan...

vazgeçmeseydin sende.

gerçekleğine inandığında sahteliyordun belkide en can yakan çağrılarına o'nsuzluğun. var ile yok.. gitti ile geldi arasındaki artçılarda sallanıyordu sarsılıyordu düşlerin umutsuzca... bitti dediğin yerde üç nokta duruyorsa hala bir umut vardır devam edeceğin yola.. başlamdı dedğin yerde bir şey kopup gidiyor aslında kalbinin ilk çoşkuyla çarptığı ana...

Bir kalp burada kalırken

bazen vazgecmek gerekir... tanımadan vazgecmek... çok ıstemek ama vazgecmek ilgınc bir çelişki gibi görünsede vazgecmektir aslında bazen degerli kılan... kalmak mı daha zodur gitmek mi?

vazgecmek güzeldir

Başlamadan bitemez imkansız...

Yalnızlık gittiğin yoldan bana geri gelirken