- ?Pek geniş olan ilahi rahmete sınır çektin yahu!? buyurarak bedevinin hatasını düzeltmeye çalıştı.

Resulün kokusu üstünde

Namaz kılan müslümanlar hakkında ne düşünür?

Namaz, Peygamber, Çocuk

- ?Allahım! Bana ve Muhammed?e rahmet et; ikimizden başka kimseye de rahmet etme!? diye dua etti.

Her Müslüman Bir Davetçidir

Bir gün Efendimiz Mescid-i Nebevi'de ashabı ile oturmuş konuşuyorlardı. Bu sırada bedevinin biri içeri girdi. Bedeviler çölde zor hayat şartları altında yaşayan genellikle görgüsüz kimselerdir. Adam iki rekat namaz kıldıktan sonra ellerini kaldırıp:

Melekler iner

İyilerle olalım, salihlerle, Kamil velilerle, alimlerle, ariflerle.

Rabbimi gönülden sevenlerine

RABB'UL Aleminin emri ilahisine uyarak :

Ama gelin görünüz ki, necis, pis olan, bir köpek iyilerle buluduğu için, onlardan ayrılmadığı için cennete girecek 3 hayvandan biri olmuş, cennete girecektir..

BÖYLELERİ DERKEN...?

Bir daha camiye ayak basmazsa, bunun günahı kime ait olur?

BİR Uveysi düşünün ki YÜCE NEBİYİ 'İ GÖREMEDİ yandı, tutuştu göz yaşları sel oldu aktı.. ama görmek nasip olmadı,, AMA o sürekli yüce Nebiyi düşündü HEP aşkıyla, a muhabbetiyle yandı kalben hep ona yöneldi feyz aldı, terbiye oldu, kemale oldu öyle ki YÜCE NEBİ ona mubarek hırka-ı şeriflerini hediye etti, Sayısızca insana şefaat edeceği, duasının makbul olduğu mujdesi verdi.

?Bu mescidler idrar ve benzeri şeylerle kirletilmek için değil, Allah'ı anmak, namaz kılmak ve Kur'an okumak için yapılmıştır? (Buhari, Vudu' 58, Edeb 80; Müslim, Taharet, 98-100; Ebu Davud, Taharet 136; Tirmizi, Taharet 112).

Bana öyle geliyor ki, müslümanlara dinlerini öğretirken, her birinin aynı zamanda birer İslam davetçisi olduğunu gereğince anlatmıyoruz. Birçokları, insanlara doğru yolu gösterip onları uyarma göreviyle yani irşad vazifesiyle yalnız din görevlilerinin yükümlü olduğunu sanıyor. Söz konusu ettiğimiz aksaklıklar da daha çok bu anlayıştaki müslümanlar arasında görülüyor.

zamanımızda hala cemaatin içinde böyleleri var

Yüreğimi burkan o manzara hala gözümün önünde, bir türlü unutamıyorum.

öyle bir yol ki

Şimdi din hizmetlisi kardeşlerimle hasbihal etmek ve onları bu mesele üzerinde düşündürmek istiyorum:

Çocuk kararını vermiş olmalı ki, yanındaki henüz namaza durmuş iri yarı adamın önünden geçmekte iken, bu zat namazını bozup çocuğa bir tokat aşketti. Sonra da çocuğu kolundan tutup eski yerine fırlattı. Neye uğradığını bilemeyen, o tokadı hangi hatası yüzünden yediğini anlayamayan yavru, adama şaşırmış paniklemiş gözlerle bakmaya başladı. Namaz kılarken önünden bir çocuğun bile geçmesine tahammül edemeyen o mü'min ise, başını öfkeli öfkeli iki yana sallayıp bir lahavle çektikten sonra, çocuğa tek kelime söylemeden tekrar namazına durdu. Henüz namaza başlamamış olan cemaatten biri çocuğu kolundan tutarak dışarı çıkardı.

Şimdi o yavruyu düşünüyorum. Kim bilir nasıl bir duyguyla camiye gelmişti. Belki o gün oruç tutmaya heves etmiş, cuma ezanının körpe ruhunda uyandırdığı neşeyle camiye koşmuştu. Belki de yavrusunun camiye alışmasını isteyen annesi göndermişti onu cuma namazına. Camideki amcalarından takdir beklerken, ?aferin yavrum? diye başının şefkatle okşanmasını umarken o haşin tokatla karşılaşan çocuğu çok merak ediyorum. Keşke ben de namazımı bozup o yavruyu kucaklayıp teselli etseydim. Kırılan kalbini tamir etmeye çalışsaydım.

Yok mu bu insanlar var var ama çok az.. eğer biz onlardan uzaksak.. O'nları anlatan kitaplar okuyalım, bilgi edinelim, bu da mı öyle ise zahiren de beraber değilsek MANEN onlarla olalım. onları düşünelim, onları rabıta edelim, gönül bağı kuralım, feyz alalım kalben O Dostlardan,,

Canım Cananım Seyda Sultanım

Bu yüzden değilmidir ki; Ulu'l Azam peygamberlerden olan Hz. Nuh as. evladı, özbe öz oğlu, kötülerle bulunduğu için o tufanda helak olmuştur, imansız gitmiştir. yada Lut As.'ın hanımı aynı şekilde kötülerle bulunduğu için, onlarla arkadaşlık ettiği için ALLAH CC. azabına uğramıştır..

O zamanlar Mescid-i Nebevi'nin zemini kum ve topraktı. Bedevi biraz sonra kalkıp Mescid'in bir tarafına gitti ve abdest bozmaya başladı. O zamana kadar böyle bir şeyle karşılaşmayan sahabiler bağırarak adamın üzerine yürüdüler. Hz. Peygamber araya girdi, arkadaşlarını sakinleştirdi ve onlara şöyle buyurdu:

eğer ben görseydim böyle bir hareketi, o adamın namazını bitmesini bekler, o çocukcağızı yanıma alır ve cami çıkışında keratanın keskin kısmıyla alnının ortasına indirirdim, o zaman anlardı namazın hikmetini :)

Sonra bedeviyi yanına çağırdı ve ona şunları söyledi:

O yıl Ramazan'ın ilk cumasını kılıyorduk. Bulunduğum yer itibariyle önümde iki adam, bir çocuk vardı. Çocuk 7-8 yaşlarındaydı. Pırıl pırıl yüzlü, hareketlerinde camiye yeni gelmeye başlayanların ceylan ürkekliği vardı. Yanındakilerin hareketini göz ucuyla takip edip aynını yapmaya çalışıyordu. Farz kılındıktan sonra sünneti beklemeyenlerin telaşlı çıkışını gören çocuk, bir ara onlarla beraber çıkıp çıkmamakta tereddüt etti. Camide kalanların bir kısmı bu esnada cumanın son sünnetine durmuştu.

Her birinin İslamiyet?in temsilcisi olduğunu, dini benimsetip yaymakla görevli bulunduğunu cemaatimizin kafasına iyice yerleştirelim. Hataların kükreyip kabarmakla düzeltilemeyeceğini, aksine bu hareketin hata yapanları isyana yönelteceğini, bundan da Allah katında bizim sorumlu olacağımızı anlatalım.

Derdimin dermanı

Camide usulüne uygun davranmayı, kusursuz namaz kılmayı bilemeyen gençleri asık bir suratla azarlayan yaşlı müslümanları görür gibi oldum. Bir defasında, saçları omuzlarını döven, favorili bir genci caminin bir köşesinde el açıp dua ederken gören cemaatten bazısının, varlığıyla sanki camiyi kirletmiş gibi ona hayret ve öfkeyle, ?ne işi var bu zibidinin bizim camimizde? dercesine baktığını görmüştüm.

şimdi sıra Gavs-ı SANİ de

O sırada ben namaz kılıyor görünsem de artık huzurumu yitirmiştim. Namaz kıldığı esnada kendisiyle oynamak isteyen, elbisesini çekiştiren çocuklara Peygamber Efendimiz?in nasıl davrandığını hatırladım. Onları itip kakmak şöyle dursun, aksine ayağa kalkarken çocuğu omuzuna alarak doğrulan Resul-i Ekrem?in davranışındaki üstün manayı sezmeye çalıştım. Namaz-Peygamber-çocuk, bu üçlünün birbiriyle sarmaş dolaş olduğunu ve adeta birbirine karıştığını ve o çocuğun ileride kendini bunlardan ayrı düşünmesine imkan olmayacağını düşündüm.

Adıyaman Kahta Menzil'de

kaside böyleleri derken. yani camide çocuklar ses çıkarıyor veya oynuyor diye camiyi o çocuğa dar eden dışarı atanları söylüyorum hala var yani maalesef.

EY GÖNÜL, durma sende gel.. bir KAMİL MÜRŞİDE varmayınca olmaz,,, geçilmez bu dağlar tepeler, tuzaklar yollarda dolu, böcekler çiyanlar...

- ?Bırakın adam işini görsün. Sonra idrarının üzerine bir kova su döküp temizleyiniz.

Bunu duyan Nebiy-yi Muhterem Efendimiz:

fatal. biz şiddeti eleştirirken sende şiddetle düzeltirim demişin be mübarek şu hadis sana ne hatırlatıyor zarara zararla karşılık yoktur neyse enazından sen kerata ile vuruyorsun:)

SEYYİD MUHAMMED RAŞİT HZ. ne güzel buyurur: "Kurtuluşu bir tek şeyde görüyorum, kurtulanlarla beraber olmakta..."

Bu yazıyı okuyanların, hafızalarını yokladıkları takdirde, bizzat yaşadıkları böyle olayları hatırlayacaklarından eminim.

?Bir Kadir Gecesi camiye gitmiştim. Yanımda oturan yaşlı kadın gözlerini belerterek eteğimden öyle bir şiddetle çekti ki, nerdeyse eteğim yırtılacaktı. Meğer uzun olmasına özen göstererek giydiğim eteğim olması gerekenden daha kısaymış. Şimdi camiye gitmeye çekiniyorum. Öyle bir davranışla karşılaşmaktan korkuyorum.?

değil mi, ya bende şamarı indirseydim ense köküne :)

Canım Cananım Seyda Sultanım (GAVS'UL AZAM SULTAN SEYYİD ABDULBAKİ HZ.

İslamiyet?i büyük bir süratle cihana yayanlar asık suratlı, hırçın, kaba saba adamlar değil, güler yüzlü, tatlı dilli, munis, şefkatli ve müsamahakar insanlardı. Onların üstün ahlakı, hoşgörü ve sempatik davranışları sözlerinin dinlenmesine ve kabul görmesine zemin hazırladı. Onların başkalarıyla güzel geçinmesi, sevilir ve ülfet edilir kimseler olması İslam?ın da sevilip benimsenmesine vesile oldu.

PEYGAMBER BAZAN yönünü dönerek Buyururdu ki: "Karen bölgesinden rahmet kokuları gelmekte...

Çünkü siz güçlük değil, kolaylık göstermek üzere gönderildiniz.?

Vallahi sende

altın silsile

Prof. Dr. M. Yaşar Kandemir

şamarlardan çok çektik. küçükken teravihte gülüyoruz diye bizi camiden kovarlardı sabır ve tahammül yoktu. ama şimdi sabır ve tahammülüe dahada ihtiyacmız çoğaldı. camiler çocuksuz kaldı.

Gonca Gonca güller açmış yüzünde

Sadıklar, doğrular, salihler, veliler, o insanlardır ki,

Bundan sonra o yavru camiye, namaza yine gelir mi acaba?

Şu hale göre müslümanları birer din davetçisi olarak hazırlamak ve yetiştirmek durumundayız. ?Allah?ın elçisinde bizim için güzel örnekler bulunduğunu? söyleyerek Efendimiz?in hoşgörüsünü onlara benimsetmek zorundayız. Yaptığı yanlışlık ne kadar büyük, kendisi de ne kadar kaba ve cahil olursa olsun, bir müslümanı kaybetmemek ve gücendirmemek için müslümanların gösterebileceği hoşgörüye misal olmak üzere en güvenilir hadis kitaplarımızda bulunan bir olayı burada hatırlatmak istiyorum:

Öğrencisini yetiştiren bir öğretmen gibi, cemaatimizi bu konuda uyaralım. Kusurunu gördükleri çocukları ve gençleri güler bir yüz ve güzel bir tavırla eğitemeyeceklerse, onları kendi haline bırakmanın daha uygun olacağını öğretelim.

Seyyidler sıra sıra peşinde

Cemaatin anlayışsızlığından şikayet eden bir kız çocuğu bana şunları söylemişti:

Sevgili Efendimiz?i, halka gösterdiği yumuşak tavrı sebebiyle takdir eden Yüce Rabbimiz?in ona?Eğer sen kaba ve katı yürekli olsaydın, insanlar etrafından dağılıp giderlerdi? (Al-i İmran 3/159) buyurduğunu kendilerine hatırlatalım.

HADİS-i Şerifte bildirildiği üzre "Onlar görüldükleri vakit ALLAH CC. hatırlatırlar."

(Tevbe 119)

Güzel dinimizin sadece şekilden ibaret olduğunu zanneden bazı insanlar, namazın, orucun ve diğer ibadetlerin ruhumuzu eğitip temizlemeye vesile olduğunu düşünemiyorlar. Başkalarının kalbini kırmak, gönlünü incitmek pahasına da olsa ibadetlerini usulüne uygun olarak yaptıkları zaman cenneti garanti altına alacaklarını sanıyorlar.

Camilerde gördüğüm başka hadiseler geldi gözümün önüne: