türkiye de 80 den bu yana gençleri hep siyasetten uzak tutma politikasını gütmüşler:))

Yorumuma ekleme yapmak istiyorum, arkadaşların yorumlarına da katılarak...

Meraba arkadaşlar... Anlayamadığım bir husus hakkında istişare edelim. Gündeme dair siyasi konularda yorum yapması gerekirken gençliğin önü şöyle kesiliyor bence; okuldayken eğitim yuvasında siyaset yapılmaz derler, eve geliriz ailemizle paylaşalım deriz bu defada büyüklerin yanında siyaset konuşulmaz derler, daireye gideriz memur adama siyaset olmaz derler, arkadaşlarla otururuz ya eğlence kız yada film muhabbetleri varken siyaset mi konuşulur derler. E peki biz ne zaman siyaset konuşacağız? Yada şöyle sorayım bizi yönetenlerde bizim gibi siyasetten bihaber mi muktedir oldular acaba? Buyrun münazaraya...

gece gündüz barlardan çıkmayıp, okey masalarında 4. sünü aramak daha mı hoş?

çocuk ülkesi, tarihi, gelecğei hakkında düşünemesinde ne yapsın?

Bu söyledikleriniz, siyasetin sadece birileri ve bir kesim tarafından ifşa edilmesini isteyen kişilerin sözleridir. Buna tarihsel-toplumsal literatürde: "oligarşi" denir. Yıllarca "Halk kendi kendini yönetir, ülkenin tek sahibi halktır, cumhuriyet halkın yönetimidir, halkın üstünde bir makam yoktur"... masallarıyla büyütüldük.

Aslında kapitalizmden başka ne beklenebilir ki?

Günümüze bakalım: siyasete ilgili, siyasetle yaşam arasında bağ kuran genç bir kuşak yok artık. Umut verici adımlar var; ancak yeterli değil! Umutsuz yaklaşmak istemiyorum; fakat gerçeklere sadık olmaktan yanayım. Günümüz kuşağına tek öğretilen "para, seks, sahip olmak, başarmak, yükselmek..."yani düzenin devamını sağlayıcı işlev görmeleri... İnsanlar neden düşünsün, neden bir başka dünyanın mümkün olduğuna dair umutlarla siyasetle uğraşsınlar? Bütün bunlara ne gerek var?..."siz sahip olun, tüketin, herşeyi ama herşeyi tüketin!" verilen mesaj bu! İnsan etiği artık metayla ölçülüyor...

düşünemeyen bir nesil yetiştirilmek isteniyor. ailelerin hassas olduğu noktaları elbet anlıyoruz ama koyun gençlik için bu kadar çaba harcanmasını anlayamıyorum.

Şimdiki gençliğin bir ideali yok! Kafası oldukça karışık bir gençlik duruyor karışımızda, hep tüketmeyi bilen... Gençleri hep eleştiriyoruz, belki bunda haklılık payımız var; ancak birimizin kurtuluşu birbirimize bağlı değil mi? Hepimiz sistemin birer parçasıyız, sadece bilinçli bir kısmımız bir nebze bunun dışında kalabiliyor... Bunun "farkında" olan eğitimli kesim haricinde işçi, emekçi kesimin, ezilen kesimin gençleri daha duyarlı davranabiliyor toplumsal meselelere... çünkü koşullar ne kadar zorlarsa kişiyi, o kadar isyanını biler; birileri de dikilir karşısına "yapamazsın!" der... Düşünme, konuşma, işitme, aç kal, işsiz kal, sisteme uyum sağla; ama sesini sakın çıkarma!

sadece ders çalış, bırak ülkeyi yönetenler ne yaparsa yapsın. düzen hakkında yorum yapmak size mi kalmış

Bir genç benim asıl düşmanım kim diye sorabiliyorsa kendine tabi en zor olan bu zamanla düşmanının savaş şeklini ve araçlarını çok rahat anlayabiliyor.

Bu ülkede ideolojik düşüncelerin içi nerdeyse tamamen boşaltılmış durumda ve ortada büyük bir kavram kargaşası var.

illet olduğum sözler bunlar.

Kendini sürekli kılmak için, insanlığı ve düşünceyi yok etmesi gerekiyor... işte bütün mesele bu! ;)

M. Mungan'ın güzel bir sözü vardır: "Ya içindesin bu çemberin ya da dışında kalacaksın.../Kendin içindeyken, kafan dışındaysa..."

anlamıyorum...

Zihinler o kadar bulanık ki gençligin işi gerçekten çok zor...

60-80 dönemi arasında siyasetle ilgilenen büyük bir gençlik kitlesi vardı. Olumlu veya olumsuz... ama ilgiliydiler, ülke meselelerinin kendi meseleleri olduğunun bilincindeydiler. Karşı çıkıyorlardı; çünkü siyaset, kapalı kapılar arkasında, meclislerde, köşklerde, parti binalarında yapılanın çok ötesinde birşeydir; siyaset yaşamın ta kendisidir!

Tabi bunun tam tersi olanlarda oluyor fakat birçokşeyi feda ediyor.

gençler kahveye gençler tribünlere gençler discolara:))yeter ki siyasetten uzak durun:)))

İzledigi programlarda kimin, kimin adına, kimin çıkarları için konuştugunu da anlayabiliyor ve o saatten sonra sorgulayan araştıran ve herşeyi verildigi gibi kabul etmeyen biri oluyor ama teoride bunları bilmeninde hiçbirşey oldugunu anlayınca geriye nasıl bir örgütlülük oldugunu sormaya başlıyor kendine ve biraz başı belaya girdikten sonra en başa geri dönüuyor ve sistemin iyi adamı oluveriyor.

kızım, oğlum aman siyasete buluşma... aman okuluna git gel kimseyle muhatap olma.