İsterseniz ağlayan ağacın nasıl sustuğunu ve Peygamberimizden ne istediğini Mu?cizat-ı Ahmediye risalesinden takib edelim: ?Cennet?te beni dik ki; benim meyvelerimden Cenab-ı Hakk?ın sevgili kulları yesin. Hem bir mekan ki, orada beka bulup, çürümek yoktur.?

hoş geldin kardeş...

merhaba arkadaşlar selamüm aleyküm

hoşgeldiniz:)

krizalit senle ilgilide aslında şöyle masumane bir baslık açılabilirdi

Yirmi Dördüncü Söz?den hatırlanacak olursa, hayvanlar ve kuşlar aleminin, nebatat ve bitki alemine hususan güllere olan aşkını, onların bir temsilcisi olarak ilan eden bülbülden bahsedilir. Onun hazin nağmeleri sanki bütün kuşlar adınadır. Aynen bunun gibi, eşyanın hem Resul-i Ekrem Efendimize, hem de zikr-i İlahiye olan hasreti adına, bir kuru direk, aleni ve açık olarak ağlamış diye düşünmek gerekiyor. Geri kalanın manevi ya da gizli ağlamalarını duymak ise akıl ve kalb kulağının hassasiyetine bağlı.

Firaktan ağlamaların yanında, visaldeki sevinç ve şükür de unutulmamalıdır. Allah?ın Resulünün nuraniyeti ile hazır bulunduğu nurani meclislerde, ders mekanlarında, hava zerrelerinden elektriğe ve ışığa kadar eşyanın ve onlardaki müekkel meleklerin ve ruhaniyatın zikri ve o sohbete katılmasıyla ifade ettikleri şükür, muazzam bir sürur ve sevinçtir. Bu sevinç ve lezzetten ve muazzam sevaptan mahrum kalmak akıl karı mıdır?

Kainat ve yeryüzü muazzam bir mescid ve hatta muazzam bir dershane. Ancak mescitlerde ön saflar ya da Mescid-i Nebevi?de bir bölüm sevap ve faziletçe diğer kısımlardan nasıl çok farklı ise, mescitler ve dershaneler de kainat mescidinden o kadar farklıdır. Koca kainat bunlar sayesinde ayaktadır. Elbette kuru direk gibi eşya ancak birilerinin onu götürmesiyle mescide gidebilirdi. İnsan öyle mi? Bu mekanlara gitmek için hür ve serbest ve kazandığı sevap attığı adımla başlıyor.

Gözümden akarcasına değil gönlümden akracasına sel olup nefisimi orda boğarcasına ağlasam...

vay be güzel bir düşünce kendi nikine uygun baslık açmak...

SEYHANLI YAZITLARI

Bu yazıda tam gececel...

kazanışlarım buraya yansıyacak inşallah..

Peygamberimizin ifadesinde hem büyük bir tevazu var, hem de büyük bir hakikatın beyanı var. Evet kuru direğin ağlamasının sebebi, hem Peygamberimize olan hasrettendir, hem de Allah?ın zikredildiği yüksek bir mevkiden ayrılmaktandır. Bediüzzaman Hazretlerinin bu gerekçeyi ve izahı zikretmesi önemlidir.

Peygamberimizin mu?cizelerinden olan, mescitte yeri değiştirilen kuru direğin ağlaması meşhurdur. Fahr-i Kainat Efendimizin hutbe okurken dayandığı kuru direk, geçici bir ayrılığa dayanamamış, mescitteki yüzlerce sahabenin şahadetiyle dokunaklı bir şekilde ağlamıştır.

Bu arkadaş geldi göründü kayboldu.. :)

Gerçekte canlı cansız, zerrelerden yıldızlara kadar bütün mahlukat hissiyatını ve kainat mescid-i kebirindeki zikir ve ibadetini; gerek hal diliyle gerekse konuşma diliyle kendine mahsus bir tarzda ifade eder. Kur?an-ı Kerim muhtelif surelerde ferman eder: ?Yerde ve gökte ne varsa Allah?ı tesbih eder.? Her biri kendi makamında; kimisi hasretle, kimisi sevinçle, kimisi aşkla?. Öyle olmasaydı küçücük bir arı karmakarışık yeryüzünde yolunu, dev gibi gök cisimleri o uçsuz bucaksız fezada yörüngesini nasıl bulabilirdi? Küçücük karıncalar rızıklarını, koca yıldızlar yakıtlarını nasıl temin edebilirdi?

güzel yazı beni çok etkiliyor "medine" yi özletiyor..

o savaşı burda mı verip kazanacan kurban

bende şöyle bir baslık açsam nasıl olur acep

Bardaktan boşalırcasına değil, semadan boşalırcasına yağan yağmur gibi...

hadra yağmurları ne güzel yazmışsın eline gönlüne sağlık teşekkür ederim çok güzeldi

Kuru bir direğin talebini geri çevirmeyen şefkatli Nebi, elbette, doğduğunda?ümmeti ümmeti? diyerek ağladığı ümmetinin de taleplerini geri çevirmeyecektir. Yeter ki onun yolunda olalım ve ağaçlar kadar olsun ona iştiyak ve meyil gösterelim.

Biz de, özellikle felaket ve helaket asrının insanı olan bu zamanın insanı, Kur?an ve iman hakikatlarına, onun ders ve sohbetlerine daha fazla şevk ve meyle müstehakız ve onlardan daha fazla ihtiyacımız var.

A+ | A-

Hoşgeldin...

Allah?ın Resulü?ne muhabbet

Yine Risale-i Nur?da geçer: ?Meşhur Hasan-ı Basri, şu hadise-i mu?cizeyi şakirdlerine ders verdiği vakit, ağlardı ve derdi ki: ?Ağaç, Resul-i Ekrem Aleyhissalatü Vesselam?a meyl ve iştiyak gösteriyor.. Sizler daha ziyade iştiyaka, meyle müstehaksınız.?

uzun aradan sonra yine buradayım araya ayrılık girdi.. ama gönlüm hep buradaydı..

bu aralar yeni yeni arkadaşlar geliyor, ne mutlu bize:)

Sebep, ?Sen olmasaydın Habibim, felekleri yaratmazdım? hitabına mazhar olan Peygamberimizden muvakkaten bir ayrılıktır. Uğruna ve yüzü suyu hürmetine yaratıldığı Alemlerin Efendisine destek olmaktan ve hizmet etmekten terhis olma hüznüdür. Ancak bir gerekçesi ve bir sebebi daha vardır ki, bizlere eşyanın hakikatını ve melekutunu ve insan olan insanın vazifesini ve misyonunu hatırlatır, ikaz eder. Mektubat?ta bahsedildiği gibi Peygamberimiz izah ediyor: ?Onun mevkiinde okunan zikir ve hutbedeki zikr-i İlahinin iftirakındandır ağlaması.?

KRİZDEN ÇIKMA YOLLARI

yok kendi nefsimde

Gerçekte, Peygamberimize olan hasret ile, Allah?ın zikredildiği mescidleri, medreseleri, dershaneleri birbirinden ayrı düşünmemek gerekiyor. Çünkü zaman ve mekan ne kadar değişirse değişsin, her nerede ve her ne zaman olursa olsun, bir makam ve mevkide marifetullahtan bahseden ilim varsa ve orada Alemlerin Rabbinin sıfat ve isimlerini ve manalarını zikreden iman ehli varsa, Peygamberimiz oradadır. Zikir ve manası yoksa da derin bir hasret vardır. Hele bir zamanlar derslerin, sohbetlerin yapıldığı mekanlar artık tenhalaştı ise, müdavimleri ve talebeleri ihmalkar ise?Evimizde de okusak olur? ya da?okuduklarımız ve dinlediklerimiz yeter? deniliyorsa, oradaki eşyanın feryat ve figanlarını duyamayışımız kalb ve akıl kulağımızın zafiyetindendir, sağırlığındandır.

ben basit bir memurum ben bilmem maliye bakanım bilir onu

hoşgeldin bu arada

şimdi yine eskiye dönmek için buradayım.. kaybettiklerimi kazanmak için... kendi nefsimle savaşımı kazanmak için...