çok güzel bir yazı traurig hanım

İçimde bir iç, içimi kemiriyor...

-alıntı-

Kuran hak ve adalet ölçülerini vermiş, vicdanların nasıl rahat edeceğini göstermiştir. Onun ölçülerne aykırı söz ve gelenekleri itirazsız onaylar ve kabul edersen, istediğin kadar dinden imandan bahset vicdanın rahat edemez. Çünkü vicdan Kuran'a karşı nefsin yaptıklarını bilir.

ya kalpler kararmışsa şuursuzca atılan kahkahalar karartmışsa yürekleri anmak yeter mi?

Çok güzel bir paylaşım teşekkür ettik efendim.

Ruhumu adımlıyorum Rabbim, kalbimi koru. Hangi hedefin kurşunu, hangi, savaşın mağlubu sevdanın aşığı ve hangi acının sızısıyım bilmiyorum. Rabbim sen oku dedin ve ben ruhumun yakasını bilmem hangi şeytana kaptırarak, okuya okuya cehaletimi büyüttüm sadece. Ağlayan ben miyim; yoksa içimdeki cenaze töreninde gözyaşı döken kalabalığın sesi mi işittiğim? Bilmiyorum. Artık varlığı, insanı ve tabiatı heceleyemiyorum. Okumayı unuttum mu Rabbim? Kalbime karanlıkların kumaşlarından biçilmiş bir kaftan mı geçirdim? Alnım secdede iken, ruhuma yeryüzünün putlarını mı kutsattım? Yumruklarımı sıka sıka kavgadan kaçıp, öfkemi bileye bileye ehlileştirildim mi yoksa? Öfkeme ve yumruğuma mukayyet ol Rabbim!

allah lafzı herşeye dermandır.

Alem-i suğra forumun demirbaşı, gögüs ve bel kemiğidir. renksiz forumu renkliye çeviren NTSC-PAL sistemidir. Suğrasız alem meyvasız ağaç gibidir :))

ruhun acı çekmesi, çekilen vicdan azabı, sen bile kendini affetmezken seni yaradanın huzuruna utana sıkıla çıkarak affet demek o kadar acı ki!!!

Ruhumu bekliyorum Rabbim. Günahlarımın sevaba çalan yalanlarıyla, sevaplarımın günahı andıran ayrıntılarından yapılma bir çardağın altında gölgeleniyor ve bekliyorum. Korkunun ve ümidin çıldırtan anaforunda; korkuya ciğerimi parsellettirip, ümide ruhumu talan ettiriyorum. İhanet uğramadı kalbime hiç. İhanetin rengini ayırt etmekte zorlanmaz hiçbir kalp ve dokularına ihanet sızan kalp artık imana tahammül edemez olur. Rabbim ümidimi sakın, korkumu bana sevimli kıl. Bir hain değilsen ve hala nefes alıyorsan, ümit korkunun ciğerleri ile soluyabilir, korkunun nabzı ümidinin damarlarından atabilir pekala. Ruhumda esen rüzgarın serinliğinden medet umuyor, şiddetinden korkuyorum. Korkumun tükenmemesini ümit ediyor, ümidimin tükenmesinden korkuyorum. Korku ve ümidin kesiştiği noktada, tüm varlığımla secdeye varıyor, tüm varlığımla ruhumun yolunu gözlüyorum.

"göz"e sahip çıkmak lazım.

İçimde saraylar devriliyor Rabbim. İçimde günahkarlarca kurulmuş şehirlerin neon ışıkları yanıp sönüyor. Ruhumu bir şarap fıçısının içinde terbiye ederken Rabbim, dudaklarımı kadehlerden ne diye köşe bucak kaçırıyorum!

o kadar kirlenmiş ki ruhlar, kirin arkasındaki ruh görünmüyor artık.

ruhun can çekişmesi çok feci bir şey.

ve o zaman da nedamet başlıyor.

ne kadar da yürek parçalayıcı cümleler bunlar. o kiri çıkaracak deterjanı bulsalar bari.

zamanla anlaşılıyor.

çünkü ruh kirliliği daha sinsi bir şekilde oluşuyor.

Arka raflardakileri çıkartalım artık ortaya. Şöyle tozlarını bir silelim o zaman.

Bir köşeye çekilip ağlarken, benliğime ninniler mi söylüyordum? Bilmiyorum. Bir kedi gibi yatırıp da nefsimi kucağına, onun yumuşak tüylerine dualardan okşayışlar mı dokunduruyordum. Seccademin üzerinde topallıyor muydum Ya Rabbi! Kabe güneşinin ekseninde bir ahir zaman dünyası gibi dönüp dururken ruhum, yoksa farkında olmadan günahlardan yükselen ehramlar mı tavaf ediyorum. Kalbim benim en büyük günahım Rabbim! Ruhum en büyük kusurum. Sana teslimim.

Selam.

dünyanın maalesef gerçekleri bunlar...

Ruhumun Peşinde...

göz ile gonul arası bağ çok kuvvetlidir.

çok güzel paylaşımlar yapılmış güncellemek istedim daha çok insan okusun diye..

göz günaha alışınca gönülde peşnden gider.

ruhun ozgurluğu de ancak kul olma biliciyle başlar.

ruhun dejenere olması kadar kötü birşey olamaz.

Çok haklısın kardeşim çook...

beden kirliliği gibi gorunmediği için

arka raflarda saklı duruyor.

Ruhumu tutuşturuyorum Rabbim. Onu tutup bir molotof gibi, firavunun üzerine savuruyorum. Zulmü nerede arıyorum Rabbim, neden tüm şarapneller elimde patlıyor. İnancıma karşı gene inancım için muhkem cepheler kuruyorum. Bir cepheden diğerine koşuştururken, kalbimin en zayıf noktalarından patlayan vecizeleri, saçından topuğuna kadar yalan gözyaşlarına tahvil ediyorum. Rabbim seni kandıramayacağımı biliyorum. Seni kandıramayacağıma olan inancımı göklere çıkararak, sana olan güvenimi ruhumun kapalı kapılarının ardında pazarlık mevzuu yapıyorum. Bir yetimin başını okşarken ya da bir düşküne el uzatırken gözlerimle çaktırmadan gökleri süzüyorum. Bir elimin verdinden diğer elimin haberdar olmaması için o kadar çaba harcıyorum ki, bu çabanın verdiği yorgunlukla gidiyor ve diğer elimin üzerine kıvrılıp yatıyorum. Namazda arka safları tercih ederken, takvamın önünde şapka çıkarıyorum. O kadar mütevazı oluyorum ki, benliğim kibrinden kudurarak, eğilmekten iki büklüm olan bedenime cennetten güzide bir köşe beğenmeye kalkıyor.

evet ruhlar, hayatlar, duygular kirlenmiş...

aslında temizlenmesi en zor olan ruhtur.

hoşbuldum nehar hocam. kendimi yeniden başlattım:)

İçimde garip bir sızı coşkularımı dansa kaldırıyor. İçimde garip bir umut yıkıldığım yerden elimi tutup beni ayağa kaldırıyor. İçimde bir yığın isim, içimde bir yığın renk birbirini vuruyor. Sinir krizleri geçiren bir anne evlatlarını boğazlıyor. Bir orta doğu, tepeden tırnağa kan ve saçından topuğuna gözyaşı, göğsümün duvarlarını yumrukluyor. Filistinli bir çocuk, sapanını vicdanıma doğrultmuş tetikte bekliyor. Okuduğum kitaplar sayfalarını yoluyor, şiirlerim harflerini paralıyorlar. İçimde bir Mecnun Leyla?sını tokatlıyor. Çimde Ferhat?ın kazması, içimin mezarını kazıyor.

çok doğru söyledin elif kardeş günahlar öyle mi sıkıştırıyoki ruhu..

bizim kalpleride istikametin doğrultusuna cevir yarab.

alem-i suğra sanırım kısa zaman önce ayrılmıştınız, geri dönmüşünüz, iyi de etmişiniz. Hoş geldiniz. :)

hüsnü zannınız için eyvallah hocam... inşallah öyledir. niyet hayır, akıbet hayır demişler.

cunku kalpleri evirip çeviren allahtır.

kalpler ancak allahı anmakla huzur bulur.

Teşekkürler arkadaşlar işte böyle başlıklara bayılıyorum. Hepsi birbirini tamamlıyor ya, okuması da zevkli oluyor. Çok istifade ediyoruz.

ruhlar ozgur olmadıkça bu sürer gider.

Kalbimi koru, kalbime dokun, kalbimde solu?