Şeytan, Adem Aleyhisselam yaratılmadan önce var idi, onun yaratılışını gördü. Yaratıldıktan sonra da Adem Aleyhisselam'a ve çocuklarına düşman kesildi. Kur'an-ı Kerim'de "Bir zamanlar meleklere 'Adem'e secde edin!' demiştik. Hemen secde ettiler, yalnız İblis hariç. O diretti." (Taha, 116) buyuruluyor.

... Gençlik çağı, nefsin kaynadığı, şehvetlerin oynadığı, insan, cin ve şeytanların saldırdığı bir zamandır. Böyle bir çağda yapılan az bir amele pekçok sevap verilir. İhtiyarlıkta dünya zevkleri azalıp, güç kuvvet gidip, arzulara kavuşmak imkanı ve Ümitlerin kalmadığı zamanda, pişmanlıktan, ah etmekten başka birşey olmaz. Çok kimselere bu pişmanlık zamanı da, nasip olmaz Bu pişmanlık da, tevbe demektir ve yine büyük bir nimettir Çokları bu günlere kavuşamaz.

Rabbim bizleride tevbesine sadık kullarından eylesin.

Tövbe, günahların verdiği mahcubiyet sancısının bütün ağırlığı ile vicdanın derinliklerinde hissedilmesidir.

Tövbe, ıssız gecelerde yapılan ah u eninin arşa yükselmesidir.

Ebussuud Efendi, "Andolsun biz, daha önce de Adem'e ahit vermiştik. Ne var ki o unuttu. Fakat onu günah işlemekte kararlı bulmadık." (Taha, 115) ayetinin tefsirinde, Allah Teala Hz. Adem ve Hz. Havva'ya bir ağaçtan yememeyi onların menfaati icabı olarak emretmişti, buyuruyor. Allah Teala bu ayet ile hem şeytan sizi aldatmasın, hem de siz şeytana aldanmayın buyuruyordu. Bu ağacın yasaklanması insanoğlunun menfaati icabıdır, ama onlar düşmanları olan şeytanın sözüne aldandılar. Bu mananın yanı sıra, Hz. Adem ile Hz. Havva'nın emri unutarak böyle yaptıkları anlamı da verilmiştir. "Fakat onu günah işlemekte kararlı bulmadık." ayetinin sebebi, Adem a. s.'ın sonradan pişman olup tevbe etmesine bağlanmıştır.

Onlar: ?Sübhanallah,? dediler, ?Bu da ne demek ey Allah?ın Resulu? ?

muslumanın kafirden farkıda budur. musluman yere cok düşer. ama kalkar. ve bu kalkış hep tevbe sayesindedir.

İmam-ı Rabbani Hz.

Peygamber Efendimiz bir hadis-i şeriflerinde;

Hz Peygamber şöyle dedi: ?Şeytan, damarlardaki kan gibi insanda dolaşır Ben, onun kalplerinize bir kötülük atmasından korkarım? (Ebu Davut, Sünnet, 18)

Tövbe, gözlerden akan nedamet yaşlarıyla seccadelerin ıslanmasının adıdır!

Tövbe, günah kirlerinden arınma ve bir daha işlenmeyeceğine dair Mevla?ya söz vermektir.

Şeytanın insanın damarlarında dolaşması, onun insana yakınlığını ifade eder Şeytan, pusudaki düşmana benzer, insanın en küçük hatasını da değerlendirmeye çalışır Öyle ki Hz Peygamber?in arkadaşlarına bile böyle bir olayda?Acaba Peygamberin yanındaki kimdi? şeklinde bir vesvese verdirebilir

Yine bu olaydan öğreniyoruz ki insanlara su-i zanda bulunmamak bir esastır."

Şeytanın secde etmemesini müfessirler şu sebeplerle açıklıyorlar: Birincisi, İblis, Adem Aleyhisselam'a türlü nimetler verildiğini gördü. Allah Teala Adem Aleyhisselam'ı halife yaptı, onu ilimle, bilgiyle donattı. Bu yüzden İblis'in kıskançlığı galeyana geldi. İkinci olarak, İblis, "Ben ateşten yaratıldım, Adem topraktan. Ateş topraktan üstündür." diyerek gurura kapıldı. Üçüncüsü Adem Aleyhisselam'ın genç, kendisinin ihtiyar olmasıydı. Bu da hasedine sebep oldu.

Tövbe, günahtan sevaba geçiştir.

Kaynak: semerkand - serhaber

?Kulunun tevbesi ile Allah' ın hoşnut olması , bir kişinin yiyecek ve içeceği devesi üzerinde olduğu halde, ıssız bir çölde giderken onu elinden kaçırması ve bulmaktan umudunu kesip üzüntülü bir şekilde bir ağacın altına gelerek yan üstü yatarken, işte tam bu esnada devesini yanıbaşında görmesi üzerine, hayvanın yularından yapışarak ve aşırı sevincinden şaşırarak duyduğu sevinçten daha fazladır.? buyurmuştur.

Efendimiz'in bir hadisi'nide ben paylaşayım.

Günaha döndüren, tevbeyi bozan sebeplerin en başında şeytan gelir. Şeytanın vesvesesi ve aldatmasının tesiri altında nefs de insana günahı güzel gösterir.

amin inşallah cümlemizi...

?Hz Peygamber Ramazan ayında itikafta iken akşam vakti yanına uğradım Bir müddet konuştuk Sonra geri dönmek üzere kalktım Uğurlamak üzere de o kalktı Kapıya kadar gelmişti ki Ensardan iki kişi oradan geçiyordu Hz Peygamber?i görünce hızlandılar Rasulullah onlara?Biraz bekleyin yanımdaki eşim Safiyye?dir? dedi

Tövbe, yıkanıştır. Tövbe, Hakk?a dönüştür.

Resülullah : "mağrib cihetinde bir kapı vardır. bu kapının genişliği kırk veya yetmiş senedir. Allah cc. o kapıyı arz ve semaları yarattığı gün yarattı. İşte bu kapı, güneş batıdan doğuncaya kadar tevbe için açıktır...

Şeytanın kandırmasına kapılmamak, ona uymamak farzdır. İmam Gazali Hazretleri de "Şeytanın kalbe giriş yollarını kapamak vaciptir." buyuruyorlar.

Estağfirullah El Azim ve etübü ileyh..

Tövbe, günahlara pişmanlık duyup Allah?tan af dilemektir.

Mehmet ILDIRAR

Hülasatü'l Beyan'da, Araf suresinin tefsirinde ilk defa kıyas yapanın İblis olduğu, kendi görüşüyle kendine kıymet biçtiği ve bu kıyasla "Ben Adem'den hayırlıyım" diyerek ilahi emre karşı geldiği bildirilmektedir.

Ne var ki aynı günahın tekrarlanması tevbenin samimiyetinde noksanlık olduğunu gösterir. Dinimiz günahkar olanın günahlarına tevbe etmesine önem verdiği kadar, tevbeyi bozmamasına, günaha yeniden dönmemesine de o kadar önem verir.

Tevbe, günah işlemekten duyduğumuz pişmanlıktır. Bu pişmanlıkla o günahı bir daha yapmamaya azmederiz. Tevbe edenin bir daha günaha dönmemesi icap eder. Fakat yine günaha dönerse yeniden tevbe lazım gelir.

Rabb'imiz ne kadar da merhametli... Ve dinimiz islam ne kadar güzel.

Dünyada hiçbir insan yoktur ki ona bir şeytan musallat olmasın. Her insana doğduğu anda bir şeytan musallat olur. O şeytan da insanı yoldan çıkarmak için uğraşır. Tek istisnası Peygamber s. a. v. Efendimiz'dir. O buyurmuştur ki: "Benim şeytanım Allah'ın kudreti ile müslüman olmuştur. Bana hayrı emretmekten başka bir şey tavsiye etmez. Beni günaha sevkedici bir vesvese vermez." Efendimiz s. a. v.'in dışında bütün velilerin, bütün alimlerin, bütün müminlerin muhakkak bir şeytanı vardır.

aslında tevbe insanı hep uyanık kılar. her hata yapacağında eski hataların bir bir önüne serilir. ve o an geçmişte duyduğun tüm acıyı hatırlarsın. ve rabbine ne kadar yalvardığın aklına gelir. seni affetmesi için. ve o yüzden artık gunah işlemye yeltendiğinde bir savaşcı edasıyla daha dik durursun.

Peygamber Efendimizin eşi Hz Safiye şöyle anlatır:

Allah Teala şeytanın düşman olduğunu açıkça bildirmiştir: "İblis secde etmeyince, ey Adem, dedik. Bu hem senin için hem de zevcen için büyük bir düşmandır. Sakın sizi cennetten çıkarmasın. Sonra yorulur, meşakkat çekersiniz. Zira ey Adem, senin için cennette acıkmak ve çıplak kalmak yoktur. Burada sen susuzluk çekmeyecek, sıcaktan da bunalmayacaksın." (Taha, 117-119)

Hasan-ı Basri Hz. den rivayet edildiğine göre, Allah-u Zülcelal şeytanı dergahından kovunca, şeytan Allah-u Zülcelal'e: "Ululuğun hakkı için, ademoğlunun ruhu cesedinden ayrılmadıkça, bende onu rahat bırakmam." dedi. Allah-u Zülcelal de şeytana şu cevabı verdi: "Ululuğum ve yüceliğim hakkı için, ben de kulumun canı boğazına gelinceye kadar tevbe kapısını önünde açık tutarım."

Rabbim bu kadar önem verirken biz kullarına nasuh tevbeyle tevbe edenlerden olmamızı nasip eder inşallah...

Bütün bu ayetler kıyamete kadar gelecek olan ümmet-i Muhammed'e korunmaları gereken hususları ve uymaları gereken emr-i ilahiyi bildirmektedir. O da şeytanın düşmanlığından bir an olsun gaflete düşmemeye gayret etmek ve işlenen günahlara samimiyetle tevbe edip bir daha yapmamaktır.

Tövbe, karanlıktan aydınlığa çıkıştır.

Tövbe, şerden hayra dönüştür.

Peygamber Efendimiz böyle bir olay vesilesiyle şeytana karşı daima uyanık olmak dersini vermiştir