Ayrıca bu güne kadar Allah yolunda olmuş, O'nun emirlerini yerine getirirken yasaklarından kaçmış, Efendimiz'in sünneti seniyyesine harfiyen ittiba etmiş hiçbir kimse gösterilemez ki, bu yaptıklarından gerek dünyada gerekse ahirette pişman olmuş veya huzursuz olmuş olsun. Eğer biz bu noktada problemler yaşıyorsak, şunu çok iyi bilmeliyiz ki, yine bunun sebebi, Allah'a hakkıyla yönelemeyişimizdir.

doğru.

Eskiden bende, o dediğin önyargı vardı, her kapalı bayanı nefsini öldürmüş olarak, dindar olarak görürdüm, artık öyle olmadığının farkındayım

Kendi hür iradesiyle, sırf Allah rızası için, nefsini yenmek için kapanan bayanların daha az yanlış yaptıklarını, daha mübarek kullar olduğunu görüyorum

kapalıları şöyle görmek gerek. en azından nefsinin bir yönünü köreltmeyi başarmış. yoksa diğer yönlerden farkı yok ki.

Bir de öncelikle bizler maddi konularda kendimizden alttakilere, manevi hususlarda da bizden üstün olanlara bakmalıyız. Dünyada derdi olmayan insan var mıdır ki?! Bizim sahip olduğumuz her şey Allah'tandır. Bizler de sahip olduklarımız da O'nun mülküdür. Ve Cenabı Hak mülkünde dilediği gibi tasarruf eder. <u>Bize düşen kadere rıza gösterip, bize verilenleri en iyi şekilde değerlendirip neticede onları birer cennet sermayesi haline getirmektir. </u> Hem bazen bizim kötü gördüğümüz bazı şeyler hakkımızda hayır olabilir. Bu dünya itibariyle olmasa da ahirette olur.

Kendi "hür iradesi"nden kastım şuydu: kimse örtün dememiştir, kişi sadece kendi isteğiyle örtünmüştür...

Aslında bu sorular uzayıp gidebilir. İşte biz<u> eğer bu tür soruları düşünür ve kafamızda bunlara doğru bir cevap verebilirsek, yani iyi bir kul olmamız gerektiğinin zaruretine ve kendi istek ve dileklerimizden ziyade Allah'ın isteklerinin ön planda olması gerektiğini kabul edersek, istekli olduğumuz içimizin coştuğu zamanlarda ibadetlerimizi yaptığımız gibi, soruda da belirttiğiniz gibi, içimizin bunca sıkıntıyla dolduğu zamanlarda da ona kul olmaktan dur olmayız</u>. Yoksa kulluk düşüncesi ibadet etme arzusu eğer tam içimize oturmadıysa,<u> </u> <u>neşeli olduğumuz zamanlarda Allah'a yönelirken, belirttiğiniz gibi içimizi bu tür olumsuzlukların kapladığı anlarda, namazdan niyazdan uzaklaşabiliriz.</u>

Kişinin Allah'tan uzaklaşmasında bir kısım yanlış düşüncelere kapılmasında etkili olan bir husus vardır ki, o da şeytanın vesveseleri ve nefsin aldatmasıdır. Yani bizim, hiç boş durmayan ve her fırsatta bizi isyana günaha çağırıp teşvik eden ezeli düşmanımız şeytanın aldatmacalarına karşı da son derece teyakkuzda olmamız gerekiyor. Tabii ki, nefsimiz, <u>kötü arkadaşlar, dünyanın cazibedar güzellikleri </u>de bizi Allah'a karşı gelmeye çağıran diğer faktörlerdir. Bundan dolayı bizim bütün bunlara mukavemet edebilmemiz için, aynı derecede bize ölümü hatırlatan, kulluk vazifemizi unutturmayan şeylere sıkı sarılmamız ve bunlarla da bir o kadar haşir neşir olmamız gerekiyor.

kapanmak farz, yalan söylememekte, hani müslüman cimri olur korkak olur yalancı olamazdı?

Ama sırf ailesi istediği için, çevresinde öyle görüp, içinden pek gelmesede bende kapanayım bari diyenlerinde hayatta olmadık işlere bulaştığını, Allah'ın razı olmayacağı biçok şeyi çekinmeden yaptıklarına şahit oluyorum

bunun altında kapalıyı aziz tutma olduğunu düşünüyorum.

ama yinede insan kondurmak istemiyor:))

bir farzın bir farza üstünlüğü varmı bu durmda?

hayır ama şöyle bak Allahın bir farzını yerine getirebilmiş, ben yapamıyorum o yapmış, o becermiş, kapanmış demekki daha iradeli, daha emirleri yerine getiren diyorsun, ama tam tersi davranışlar görünce insan soğuyor.

Örtü takan kadın nefsini terbiye etmez, nefsi ne istiyorsa tam da onu yapıyordur. Nefsi terbiye ediyormuş diye milleti kandırmaya çalışmanın alemi yok... gerçi siz de farkında değilinizdir eminim..

<u>Biz yaklaştıkça kesinlikle din bizden uzaklaşmaz.</u> Yani kul Rabbim deyip onun kapısının tokmağını çaldığında bizim hiç şüphemiz yoktur ki, Allah "buyur ey kulum" demesin. Ama o kapıyı çalmasını iyi bilmek gerekiyor. Çünkü neticede kalpler ancak Allah'ı anmakla mutmain olur, sükun bulur.

Yok yaw öyle miymiş?

Bende şöyle bir tespitte bulunacam, bu benim nacizane fikrim, katılıp katılmamak size kalmış tabi

Kendi hür iradesi kısmı geniş bir kavram.

Örtü takmanın ciddi ciddi nefsini terbiye etmek olduğunu mu düşünüyorsunuz?

İnsan hayatının her döneminde, ibadet aşkı iştiyakını duymayabilir, Allah'a bağlanma gibi hususlarda hep aynı çizgide olamayabilir. Bunun için bizler, dünyaya gönderiliş gayemiz nedir, niçin burada bulunuyoruz, yani vazife ve sorumluluklarımız nelerdir, acaba bizi her şeyden önce insan olarak bu dünyaya gönderip bizi maddi ve manevi birçok nimetle serfiraz kılan Cenab-ı Hakk'ın bizden isteği nedir ve biz onun verdiği nimetlere karşı şükrümüzü nasıl eda edebilirir...

doğru. herşeyde samimiyet esas değilmi zaten.

Dinden soğuyandan hayır gelmez. Bir kere soğuyanın işi bitmiştir, dinsizliğe yol alıyor demektir.

soğuman yanlış. aynı şey sana da emredilmiş çünkü. o melek değil ki.

Burada üzerinde düşünmemiz gereken diğer bir nokta da şudur. Bizi yaratan Allah olduğundan, bizi en iyi bilen de O'dur. Dolayısıyla dünya ve ukbada mutlu olabilmemiz de ancak onun bize gönderdiği kutlu mesaja kulak vermemiz ve Alemlere rahmet olarak gelen o Yüce Nebi'nin arkasından gitmekle mümkün olacaktır. Zaten biz her ne kadar bir takım zorluklara maruz kalsak, günahlar işlesek, yanlış yolda olsak da, O'nun kapısından başka gidecek kapımız olmadığından, bütün zorlukları yine O'na dehalet etmekle aşacağız. Bilemeyiz belki bu yaşadıklarımız bizim için ayrı bir imtihan vesilesidir. Bize düşen yaşadığımız müddetçe O'na bağlı kalmak ve yolunda olmaktır.

kimi kapanır, kimi çok dürüsttür.

Aslında öncelikle bizi bu tür düşüncelere iten saikleri teşhis etmeliyiz. Acaba, imani esaslar içimize tam oturmadığından kafamızda şüpheler mi var veya Allah'ı isimleriyle sıfatlarıyla yeterince tanımıyor muyuz, yoksa Alemlerin Yaratıcısı'na karşı ibadet ve duanın ne mana ifade ettiğini tam kavrayamadık mı? Yani öncelikle bizi bu duruma iten nedenleri anlamalı ve daha sonra bunların çözümü adına neler ortaya koyabileceğimizi düşünmeliyiz. Ve gerekirse, bilgili zatlara durumumuzu anlatıp onlardan yardım alarak, derdimize derman olacak kitapları okuyarak, sohbet ve vaazlar dinleyerek ve <u>her şeyden önemlisi yeniden sağlam bir azim ve kararlılıkla neticede kendimizle ilgili problemlerin çözümünün yine bizim irademizin hakkını vererek üstesinden geleceğimizin farkına vararak yolumuza devam etmeliyiz. </u>Tabii ki bu arada <u>kesinlikle dua ve niyazı</u> da elden bırakmamalıyız.

Sen kapalı mısın?

ya da herkesin nefsinin yenebildiği şey farklı demek lazım

<i>Uslüba bak sen:))</i>

dinden soğuma zaten yanlış yapan inançlıları gördükçe kalbi yeni yeni ısınanlar için geçerli olur bu durumda, bizdeki durum bu sözünü ettiğimiz kişilerin bağlı bulunduğu grup ve cemaatlerden soğuma şeklinde tezahür ediyor.

Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin, O'na çok güvenin, vaat ettiği ebedi güzellikleri düşünün ve O'nun yolunda olun. Allah darda kalanların yardımcısıdır.

Yani kendimize <u> hayırhah arkadaşlar edinmeli, </u> <u>dini kitapları özellikle imani meseleleri anlatan kitaplar okumalı, sahabe efendilerimizin veya büyük insanların hayat menkıbelerini tetkik etmeli, ölümü düşünmeli, güzel sohbet ortamlarında bulunmalı ve kesinlikle ibadeti taatımızı terk etmemeliyiz. </u>

<u>Ama biz fırsatları değerlendirmesini iyi bilmeliyiz. </u> Allah'ın cevap vermediği hiçbir dua yoktur. Ama bazen dualarımızın sonucu bizim istediğimiz gibi çıkmayabilir.

<i>Saçını göstermiyorsa nefsini terbiye ediyordur..</i>

Bulunduğunuz hal, bir kabz hali olabilir. Kabz, tutulma, canı çıkacak hale gelme demektir. Evet, Allah bazen imtihan etmek için insanın kalbini sıkar. Bu sıkışma, bazılarında kısa sürer bazılarında uzun. Bu dönemlerde yapılacak şey, Allah sığınmak ve bol bol istiğfar etmektir. Eğer böyle değerlendirilirse, sonu selamet ve genişliktir.

Bir gün dayanamayıp facebook profilimin linkini vereceğim o zaman ancak anlayacaksınız bu durumu ya neyse.. Örtülü kadın çok dindar anlamına gelmeeeeeeeeeeeeeeeeeeeez

Kendi hür iradesi ile takar örtüyü ama yine de her naneyi yiyebilir, günah işleme özgürlüğü adı altında.

Mesela biz doktora bana şu ilacı ver deriz de o bize hakkımızda daha faydalı olan farklı bir ilaç verir. Kesinlikle ümitsizliğe düşmeden, <u>yeniden O'na yönelip kaldığımız yerden devam etmeliyiz.</u>

<i>hikmet. net</i>

ben bazı kapalı olduğu halde çirkin davranışları olanlara kızarken bir arkadaşım'' o da nefsini o kadar yenebilmiş''' diye düşün demişti, mantıklı geldi.

ben de kapalıyım. kapalıları aziz gördüğüm filan yok. hatta böyle düşünenlere kızıyorum. din sadece bize ait değil. kapalılar tüm emirleri yerine getirir diye de birşey yok.

Ya arkadaş siz şaka mısınız?Örtü takmanın nefsi terbiye etmekle zerre kadar alakası yok.