- Bir şey, ahirette işe yaramayacaksa, ona başarı denmez. Muvaffak olmuş insan, kendini ateşten koruyana denir.

Nazil olduğu günden bu yana tam 14 asır geçmiş olmasına rağmen, Kur?an?da öyle bakir ve emsalsiz mes?eleler vardır ki, bunların hakikatına henüz ilimlerin elleri ulaşamadığı gibi, ilmi seviye de fersah fersah onların gerisinde bulunmaktadır. Pozitif ilimler, Kuran?ın gösterdiği ufuklara ulaşıncaya kadar, kim bilir daha kaç defa sarsılacak, kaç defa değişecektir. Beşer tarihinde kendini kabul ettirmiş nice nazariyeler vardır ki, zamanla hepsi de unutulmuş ve onların yerlerini yenileri almıştır. bir gün gelecek, mutlaka ilim yuvalarından kapı dışarı edilecek ve bu şekilde ilimler sarsıla sarsıla Allah?ın sarsılmaz ve değişmez Kelamı?nın ihtiva ettiği hakikatlere ulaşacaktır. Bu sebeple, sürekli sarsılan ve değişen müsbet ilimlerin arkasından, sarsıntı ve değişme nedir bilmeyen o mualla beyanı koşturmamalı ve onu ilimlere uydurmaya çalışmamalıyız. Nedir öyleyse yapılması gereken?

bilim allah'ın kainatı ve insanı hangi kaideler üzerine yarattığını anlama gayretleridir.. allah'ın büyüklüğünü, kudretini en iyi idrak edecek olanlar alimlerdir.. bu bakımdan dinimiz alimleri çok önemli görür..

Buyurdu ki:

Kuran?ın ilmi gelişmelere değil, ilmi gelişmelerin Kur?an?a tevfikini takip etmeliyiz.

Kendisini?Cehennem ateşi?nden koruyamayan insan, ne yaparsa yapsın muvaffak olmuş sayılmaz.

kul yüksek derecelere ne kadar ulaşırsa ulaşsın, Yüce Allah'tan isteklerini kesmemelidir Zira Allah'tan istekte bulunmak, O'nun önünde zilletini, huzurunda boyun eğişini açığa vurmak demektir...

ihlaslı bir şekilde amel etmeyen ilim sahibi mum'a benzer etrefını ışıtır ama kendisine yakar

Ve ekledi:

iman bilim neye yarar?

kanaatim bu yönde...

biri şöyle demiş: parasız iman da olmaz. onun için önce dünya hayatı için gerektiği kadar bilim öğreniyoruz ve para kazanıyoruz. sonra ahiret hayatı için iman gücümüzü ve maneviyatımızı artırıyoruz. bu şekilde iki dünyada da mutlu mesut yaşıyoruz. başka ne amacımız var zaten...

Kur?an ve ilimler münasebeti mevzuunda düşülen vahim hatalardan birisi de, Kur?an?ı mevcut ilimlerin peşinden koşturmak ve onlara tabi kılmaktır. İlimleri Kur?an?dan, Din?den ve imandan ayrı ve müstakil görmek bir tefrit, Kur?an?ı müspet ilimlerin peşinden koşturmak ve onu adeta bir fizik, kimya, tıp, matematik, astronomi kitabı saymak da bir ifrattır.

Ebu Bekri Susi hazretleri, bir gün talebesine sordu:

- Bilmiyoruz efendim.

İlmi gelişme ve buluşları Kuran?ın arkasından koşturmalıyız.

NE ALAKA...?

Çok büyük ve enerji yüklü Güneş?i küçücük ve soluk bir meteora nasıl uydu yapabilirsiniz? Kainat ve insanı, ta başlangıçtan Kıyamet?e bütün yönleriyle ele alıp inceleyen ve haritasını çizen Kur?an?ı nasıl küçük bir dünya haritasından, hatta bir dağ silsilesi resminden ibaret görebilirsiniz? Kıvrım kıvrım akıp geçtiği, akıp geçerken de suladığı vadileri, ovaları, hayat verdiği bağ ve bahçeleri, şelaleler halinde döküldüğü dağları, tepeleri ve deltalar meydana getirerek ulaştığı ummanları hiç hesaba katmadan, sadece çıktığı yere bakarak?işte nehir? demek ve o nehrin hikmetini, faydasını ve şümul sahasını, sulayıp geçtiği bir bahçeden veya yatağının bir yerindeki altın madeninden ibaret görmek ne derece yanlışsa, aynı şekilde Kur?an?ı, değişip duran ilimlerin bugünkü seviyesiyle bir görmek, hatta henüz ispatlanamamış ilimleri, Kur?an?a şahit yapmak ve Kur?an ayetlerini bu ilmi buluş ve nazariyelere tatbik etmek aynı derecede, hatta daha büyük bir yanlıştır. Kur?an ayetleri, yeni ilmi gelişme ve nazariyelerle te?life çalışılmamalıdır. Evet, Kuran?ın hakkaniyeti için hemen ilmi mesned ve takviyeler, payanda ve koltuk değnekleri aramaya kalkışmak, O?nu küçültmek olur. Yine, 20?nci asrın herhangi bir diliminde tespit edilen ilmi bir mes?eleye, ?Kur?an bunu anlatıyordu? deyip Kur?an?dan delil bulmaya çalışmak, ille de pozitif ilimlere Kur?an?ı teyid ettirmek ve her yeni tespit karşısında?Kur?an?da bu da vardı; şu ayet bununla ilgiliydi? gibi iddialarda bulunmak, ilimler karşısında içine düşülen bir kompleksin ve Kur?an?ı ikinci derecede görmenin ifadesidir. İlim ve fenler devamlı değişmekte, bugün doğru kabul edilen çok şeyin, yarın yanlış olduğu ortaya çıkmakta.. sürekli yeni nazariyeler üretilmekte ve bir ilim adamının hakikat diye takdim ettiğini bir başkası pekala çürütebilmektedir. Halbuki, Kuran?ın ifade ettiği hakikatler sabit, değişmez, yanılmaz ve ebedidir...

OLAY BU KADAR BASİT VE NETTİR...

kafa kafayada gelebilirler...

Fakat, aynı sehpada İslam?ı idam etme düşüncesi de neden? Hiç İslam tarihinde, dünya dönüyor dediği için bir insan afaroz edilmiş midir? İslam?dan başka hayata nasıl hayat olduğunu 11-12 asır insanlığa gösteren bir ikinci sistem gelmiş midir? İlimler adına bütün dünyaya asırlarca muallimlik yapan İslam?ı, ilme karşı ve gelişmeye mani diye idam sehpasına çıkarmak, düşmanca bir garaz ve insafsızlık değildir de nedir? Yoksa bunun sebebi, İslam?ı hayatımızdan tecridle, heva ve hevesimiz istikametinde bir hayat sürmek midir; veya, batının kendi menfaatleri uğruna kasden attığı bir çelmeye alet mi oluyoruz?

Başarı nedir?

Batıda din, hiç bir zaman bütünüyle hayatı kuşatamamış ve hayata hayat olamamıştır. Dün de bugün de kiliseden çıkan, yine kendi küfür, küfran ve bataklık dünyasına dalmaktadır. Üç asırlık safvet döneminden sonra Hristiyanlığın Konstantin tarafından kilisenin loş ve sevimsiz duvarları arasına hapsedilmesi ve esasen tahrife uğrayan İncil?in yanısıra yine muharref Tevrat?ın da?Kitab-ı Mukaddes? olarak kabul edilmesi neticesinde, günlük birkaç ahlaki kaide dışında Din?in Avrupa insanına vereceği bir şey kalmamıştır. Bu sebeple, batılı ilmi bizden alırken, manasından ve gerçek muhtevasından tecerrüd ettirerek almış ve Rönesans?la birlikte tamamen maddi bir dünyanın dar ve katı kalıpları içine hapsetmiştir. Evet, dün inkar etmekle beraber, bugün Maurice Bucaille, Alexis Carrel, Karlyle ve Garaudy gibi mütefekkir ve ilim adamlarının da itirafıyla ilmi bizden aldığını kabul eden batılı, onun gerçek yönünü, Allah?a götüren bir ışık oluş keyfiyetini bir yana bırakıp, bütünüyle maddi ve karanlık bir hayatı yaşamada soğuk bir vasıta haline getirmiştir onu. Dolayısıyla, gerçek mana ve muhtevasından uzaklaştırılmış dinle, maddi tutkulara esir edilmiş bir ilmin, yani?bilim? in çatışması gayet tabii ve normaldir.

s. aleykum GÜZEL BİR KONU... ama lutfen kimse kopyala yapıştır yapmadan buyursun, azıklarında ne varsa koysunlar ortaya paylaşalım

EN BÜYÜK NİMET AKIL NİMETİDİR..

E, ne demişler:

- Başarı nedir bilir misiniz?

KUL AKLI SELİM OLARAK YARATICISINI BULUR İLİM ÖĞRENİR VE DAHADA İYİ TANIR RABBİNİ, İYİCE İMANI KUVVETLENİR..

akıl seni havalimanına getirir ama uçağa aşkla binersin yürekle aşk yürek olmadan yürüyemezsin.

yarıştırmadan bir şey diyemem :)

alim ki hayreti yok, ne boş yere gayrette..

emirosmanlı

ALLAH VERDİĞİ NİMETLERİ KULUNUN ÜZERİNDE GÖRMEK İSTER..

Bilimin el yordamıyla üzerinde çalıştığı kainat, esasen Cenab-ı Hakk?ın kudret ve irade?siyle yazdığı ve bir plan, program, ölçü ve dengeye göre tanzim ettiği eşya ve hadiseler kitabı; gerçek ilimler ise, Allah?ın kainattaki icraatından, kainattaki İlahi kanunlarla eşya ve hadiselerin münasebetinden süzülmüş raporlardan ibarettir. Bundan başka, Allah?ın bir de Kelam sıfatından gelen Kur?an kitabı vardır ki, Allah , bu Kitabı?yla kainatı anlatır, kainattaki eşya ve hadiselere ışık tutar. Kainatı bir düzen ve ahenk içinde kuran Yaratıcı, kurduğu bu düzeni Kur?an?la ifade eder. İnsan da, bu iki kitabın bir başka biçimde yazılmış şeklidir. Kur?an, kainat ve insan, bu şekilde Allah?ın isim ve sıfatlarının değişik şekillerde tecelligahı olarak, birbirleriyle fevkalade bir iç bağlantı halinde, birbirlerini şerh ve izah eden ve neticede Allah?ı tanıtan üç külli muarrif, üç külli kitaptır. Şimdi, bu üçü nasıl birbirine ters olabilir, nasıl birbirini nakzeder ve nasıl birbirinden ayrı düşünülebilir?

?Evliyanın sözünde rabbani tesir vardır?.

- Kendisini?Cehennem ateşi?nden koruyamayan insan, ne yaparsa yapsın muvaffak olmuş sayılmaz.

BİR DE GÜZEL BİR ÜNİVERSİTE BİTİRDİMİ.. TADINDAN YENMEZ O MÜSLÜMANIN...:)

bizim kastettiğimiz konu nedir. . sizin bahsettiğiniz nedir..

İnsan gerçek ilmi, kainatı ve Kur?an?ı okuyarak elde eder; elde ettiği bu ilim neticesinde kendini tanır veya değişik bir yolla önce kendini tanır, sonra da kainatı ve Kur?an?ı okur. Kainat, ilimler ve Kur?an, tıpkı bir insanın iki gözüyle bakışı gibi ilerde bir noktada birleşirler. Nasıl bir insanın iki gözü farklı bakmaz ve farklı bakışa sahip değilse, Kur?an ve gerçek ilimler de, aynı şekilde birbirinden farklı değillerdir. Bu mevzuda ileri sürülen farklılık, sadece bunu ileri sürenin bakışındaki şaşılığı ele verir. Öyleyse ilk düzeltilmesi gereken, bu tür bakış çarpıklıklarıdır. Laboratuarlarda kainata, eşya ve hadiselere Kuran?ın adesesiyle bakabilen mana ve ışık insanları, ilimleri gerçek yerine oturtacak, ilimleri ve insanlığı?bilim? in götürüp bıraktığı çıkmazdan kurtaracak ve Yahudi maddeciliğiyle, hristiyan spiritualizmine son vereceklerdir. Biz, sadece Kur?an?ı okuyup kainat kitabını bir yana bırakamayacağımız gibi, Kur?an?ı bırakıp, akılları kainatta boğarak kaba, katı ve soğuk materyalizme de yol açamayız.

İLTİCA kardeşim, asıl sen güzel bir konuya el attın. herkes kendi düşüncelerinden çok kopyala yapıştır modunda. başkalarının düşündüğü gibi düşünmeyi bırakıp, kendi doğrularımıza göre de yaşayabiliriz diye düşünüyorum. birini taklit edersen; taklit ettiğin kişiyi geçemezsin. olabileceğin tek şey: taklit ettiğin elemanın değişik bir versiyonundan başka birşey değildir.

ilim ayrıdır iman ayrıdır ilim imana dayanır iman olmadan ilim olmaz bilim ise imanı tasdik eder ama görüntü gerçek değildir. görüntü ile gerçek arasındaki farkı ilim bilim sayesinde ayırırız.

çünkü aklı olmayana hiçbir mukellefiyet yoktur...

Sonra izah etti:

haklısınız kardeşim

İslam?ın hayata hayat veren sentezi budur. Bir taraftan Cenab-ı Hakk?ın isimlerinin tecellilerine birer tercüman olan bütün ilim dallarını kucaklamak, diğer taraftan da dünya ve ahiret saadetine götürücü bütün yolları hidayet tayflarıyla aydınlatan Kur?an?a sarılmak.. işte İslam?ın insanlığa kazandırmak istediği yüce idealin en basit ve en kısa hülasası bu terkiptir.

GRUNDFOS HEAT

akıl çok önemli, akıldan kimseye zarar gelmemiştir, gelmez.

AKIL- İMAN- İLİM - AMEL- İHLAS- MARİFETULLAH- EBEDİ SAADET..

Mes?elenin bir yönü daha var. Muharref Tevrat ve İncil, İlahi Söz olma adına kendilerinde pek çok yanlışı barındırmaktaydı. Daha çok kendi zamanlarındaki dini mes?elelere çözüm getirmek ve?dindar?lara hitap etmek için?din adamları?nca kaleme alınan?Kitab-ı Mukaddes?, her zamana, her seviyeye ve her mekana hitap edici vasfıyla İlahi dilini kaybedince, kainatta değişmekten ve tahriften masun İlahi hakikatlerin keşfi karşısında şüphe gubarına ve inkar rüzgarına maruz kaldı. Mesela, Kitab-ı Mukaddes, dünyanın yaratılışına ve insanın yeryüzüne gelişine belli ve kesin seneler biçiyor, kainatın altı günde yaratılışını pazartesi, salı... larla ifade ediyor ve Allah-insan münasebetini Hz. Adem ?in Cennet?ten çıkarılışı kıssasında -haşa- rakip iki kralın münasebeti gibi takdim ediyordu. Böyle bir kitabın esasen, kainat?ın keşfine yönelen insana verebileceği fazla bir şey de yoktu. Sonra, batılı, ahlaki bakımdan da olsa Din?in hayatına müdahalesine fazla mütehammil değildi. İşte, böylesi sebepler, batıda Din?le ilmi birbirine hasım ve muhalif iki ayrı istikamete ve iki ayrı kutba çekti. Hıristiyanlık, gelişen hayat şartları ve?bilim? adına kaydedilen ilerlemeler karşısında, taşın altında kalıp solmaya ve çürümeğe yüz tutmuş ve ısı, ışık ve su gibi temel ihtiyaçlarını karşılamaktan mahrum bırakılmış bir yaprak misali kendi varlığını, kırpık ve eksik mevcudiyetini kabul ettirme imkanı bulamıyordu. Gün yüzüne çıkmak istediğinde ise, artık vakit çok geçti; bilim, almış başını gidiyor, eşya ve hadiseler kendisini refüze ediyordu. Elinde kala kala tek bir kuvvet unsuru kalmıştı Hıristiyanlığın: Afaroz! Buna karşılık, zamanında yine kendi elleriyle taşın altına koyup hayattan tecrid ettiği ve neticede soldurduğu Hıristiyanlığı, batılı bu defa reformuyla yine bizzat kendisi idam sehpasına çıkardı... Bu, afaroza bir misillemeydi.

- Başarı, öldükten sonra, ahirette işe yarayan şeydir.

tek cumle demek istiyorum "AKIL" önce gelir..

Gençler boyun büktüler:

İlmi gelişme ve buluşların karşısına Kur?an?ı bir endam aynası olarak koymalıyız, yani: ?Ey ilimler, işte bakın, siz esas ve özünüzü bu Kur?an?da bulacaksınız. Zira, Kur?an sizin nihai şeklinizi ve varacağınız hakikatı haber vermekte ve kaderinizi çizmektedir. Bakın da, gerçek şekil ve mahiyetinizle bu Kur?an?da kendinizi görün. Eğer, daha henüz bu seviyeye gelememişseniz, haydi çalışıp-çabalayın ve Kur?an?daki nihai şeklinizi ve gerçek mahiyetinizi kazanmaya bakın? demeliyiz

ya da boşverin. açın erkan oğur'dan "zülfü kaküllerin amber misali" ni dinleyin. rahatladığınızı hissedeceksiniz

Evet, biz ilim adına hiç bir zaman imanımızdan, ibadetimizden, Allah?a ve Resulü?ne olan bağlılığımızdan kıl kadar sapmadık; tam aksine ilim, imanımıza, ibadetimize, Allah ve Resulü?ne olan bağlılığımıza güç kattı. Aydınlık çıkış noktalarımız vardı; Cenab-ı Hakk adına kainatı keşfetme düşüncesiyle hareket ediyorduk. Her yeni keşif, ruhlarımızda yeni bir iman, aşk ve heyecan meydana getiriyor, hamle ruhumuzu yeniden kamçılıyor ve?daha yok mu? diyerek daldıkça dalıyorduk. İnci, mercandı hep çıkardığımız; hem secdeye varıyor, hem rasathaneye koşuyor; din ve ilim diyerek salih daireler meydana getiriyorduk. Okumayı, yazmayı, çizmeyi ve araştırmayı ibadet neşvesiyle yapıyorduk; kaos, karadelik ve tıkanıklıklar yoktu ilim semamızda. Bilim kurgunun çok ötesinde Mi?rac?a inanıyor, aynı yolda yolculuk yapmaya çalışıyor, namazı bunun esası sayıyor, mu?cizeleri bilip kabul ediyor ve hep Allah?a yaklaşma gayesi güdüyorduk. Evet, bizde bu esaslar üzerinde gelişen ilimlerin gayesi Ma?rifet-i İlahi, neticesi de Muhabbet-i İlahi ve zevk-i ruhani idi.

bu kavramların hepsini ayrı ayrı tanımladıktan sonra konuyu konuşmak gerekir diye düşünüyorum.

Her şeyden önce belirtmeliyiz ki, din-ilim tenakuzunu iddia eden kişilerin bahsini ettiği şey, ?ilim? değil, ?bilim?dir. İlim, ?aydınlık? kokan?din? kokan bir kelimedir; hakikat soluyan ve kişiyi Sırat-ı Müstakim?e götüren bir ışık kaynağı, bir gerçekler manzumesidir. ?Bilim? denilen şey ise, kendisine biçilen elbise, yüklenen fonksiyon ve kazandırılan mana ile karanlıklar, kaos ve karadelikler manzumesidir. İlim, bizde doğup büyümüş, aslını ve çekirdeğini bizden almışken, bilim, rasyonalizmiyle, pozitivizmiyle batının mahsulüdür. Bu bilim, hakikatı ve bütün hakikatlerin kaynağı mutlak hakikatı inkarla işe başlar ve hatalar, yanlışlar, ihtimaller üzerinde gide gide güya doğruya varmaya çalışır. Oysa, elde bütün yanlışların vurulacağı, bütün gerçekdışıların tartılacağı bir hakikat olmadan, doğruya nasıl varılabilir? Her şeyi değişir gören bilim, bir?Değişmez?in varlığını kabul etmeden, değişmeler ve değişenler üzerinde nasıl çalışabilir? Değişmez kaideler ve sabit hakikatler olmadan deneyin, tecrübenin ve gözlemin halledeceği hiçbir şey yoktur. Onlarla insanın dünyasını aydınlatmak mümkün değildir.

burun farkıyla biri alır geçer...

GERÇEK İLİM GERÇEK İMAN GERÇEK BAŞARI!!!

alimin uykusu cahilin ibadetinden üstündür..

kuyruğu etrafında dönen kedi hayrette,