Bu en çok sevdiği eşi günün her saatinde yanında, gözünün önündeymiş, sultan ondan ayrılmayı aklının ucundan geçirmezmiş. Yüreği ve merhameti geniş olan sultan, üçüncü eşini de severmiş. Ancak nedense bu eşinin günün birinde kendisini terk edebileceğinden korktuğu için, onu çok kıskanır, üzerine titrermiş. Öyle de olsa, ona sahip olduğu için gurur duyar, başkalarına tanıtmaktan özel bir zevk alırmış.

Diyordum ki içimden "Çok gitmeden kıvrılırsa titreyen bacakları, yüklenirim sırtındaki yükün yarısını!.." Nitekim çok geçmeden dedi ki:

Eski zamanlardı. Yolların olmadığı zamanlar... Demek ki fakirdi bizim gibi çoğunluk, bu nedenle taşınacak yüklere talip olacak hamallar bulmak zor olmuyordu...

yıllarca beklesen de

?Tam son nefesimi vermek üzere olduğumu düşünüyordum ki, kapak açıldı ve ustanın nazik eli beni çekip dışarı çıkardı. Derin bir nefes aldım, hasret kaldığım serinliğe kavuşmuştum. Beni yüksekçe bir rafa koydu ve usta şöyle dedi:

Ve biliyorum ki?

Hindistan da çok ünlü bir ressam varmış...

?Sonra beni alıp bir tahtanın üzerine koydu. Burada döndüm, döndüm, döndüm. Döndükçe başım da döndü. Sonunda yine haykırdım:

Daha çok yolculuğa çıkar,

Biraz yürüyünce, eski bir kuyu bulmuş,

Doyasıya dondurma yer, boş verirdim kuru nimetlere.

Ölmekteyim?

Yanımdaki hamalla yola çıktık.

İlkbahara yalınayak girer,

""Anlayana sivrisinek saz anlamanaya davul zurna az""

Ama yeni baştan başlayabilse idim eğer,

Boyamasaydım, hayatında renk olmayacaktı.

İşte hani onlardan,

Bakışım kısaydı, ama şimdi beni harika bir sanat eseri yaptığını görüyorum.

Ranga Guru üzülmemesini ve yeniden resme devam etmesini önermiş.

Ertesi sabah bir emirle, bütün oduncuları sarayda bekçilik yapmaya çağırmış. Üstünde pırıl pırıl üniforması, belinde fiyakalı kılıcıyla mutluluktan uçarak nöbet tutmaya başlamış adam. Nöbeti bitip, muhafız alayı komutanından maaşını istediğinde, sarayın her on beş günde bir ödeme yaptığını öğrenmiş. Evine dönerken güzelim kılıcı iki haftalığına rehin vermiş. Aldığı parayla yemek istediği her şeyi satın almış ve neşeyle aslını aratmayacak tahta bir kılıç yapmaya koyulmuş.

Gündoğumlarını kaçırmazdım asla;

Öyle bir şansım olsa idi eğer,

Sarayın kraliçesi, hanım sultan olan kudretli hükümdarın birinci eşiymiş. Onu en çok seven, karşılık beklemeden sadakat gösteren, sağlığına ve hükümranlığına en büyük katkıyı sağlayan bu eşi olmasına rağmen sultan, birinci eşiyle pek ilgilenmezmiş. Farkında olup olmadığı bile kuşkuluymuş. Oysa o da hep yanında dolaşır, gölgesi gibi bir an olsun sultanı yalnız bırakmazmış.

inşanlah bunu anlarsınız!!!!!

Yanında termometresi, bir şişe suyu, şemsiyesi ve

Alıntı

suyun yükselip gelmesini

Ama usta bana bakıp gülümsüyordu:

Sultanın eşleri

Ona?Evet? dedim.

Sabah dinlenmiş olarak yeniden tekrar taşırsın yükünü. Bizim işimiz, bugünü yarına taşımak, bugünün altında yok olmak değil.

?Usta usta! Lütfen izin ver buradan çıkayım!?

?Ustam! Sana güvenmediğim için beni affet!

Ve ben kahve fincanı, şu sözlerin ağzımdan çıktığını hayretle fark ettim:

Şimdi arzu ettiğim her şey var üzerinde.?

Kadın şimdi hayret içindeydi. Önündeki kahve fincanı konuşuyordu!

Defnecim attım.. Sen yoksun bukez :)

KISSA:

Ama usta sadece gülümsedi ve; ?Daha değil!? diye cevapladı beni.

?Sarayın gizli kapısından çıkan kral, mutluğun anlamını öğretebileceği biriyle karşılaşmak istiyormuş. Şehrin en fakir mahallesinde dolaşırken, açık bir pencereden yayılan coşkulu bir şükran duası duymuş. Cılız bir mum ışığının aydınlattığı kırık dökük birkaç eşyadan ibaret küçücük odada, çatlak sürahisi, bir lokma yiyeceği için, ?Teşekkür ederim Tanrım?, diyormuş adam, ?bana verdiğin her şey için?

Geçerken oradan deve üstünde bir bedevi,

alaya almış cahil mağripliyi:

Yalnızca iyi ve güzel olanları tatmak isterdim yeniden.

?Evet bu sensin!? dedi usta. Senin acı ve sıkıntı diye gördüğün şeyler sayesinde böyle mükemmel bir fincan haline geldin.

Seçim senindir: ?Ya bir bardak su olacaksın ya da göl?

Bu manzarayı gören kral dayanamayarak, ?İyi akşamlar? diye seslenmiş. Adam da gülümseyerek kimliğini asla tahmin edemeyeceği yabancıyı içeriye davet etmiş. ?Neden böyle sevinçlisiniz? diye sormuş kral.

Yalnızca düşlerin değil.

anlattığım bu insanlara ait...

bundan ne anlayacağız diye soranlara bende diyorum ki

Hele dağlara tırmanmanın keyfini.

?Lütfen usta! Yapma, gıdıklanıyorum!? dedim. Onun cevabı ise aynıydı: ?Henüz değil!?

hazine bulmuş gibi mutlu olmuş.

Eğer seni bir çamur parçası iken üzerinde çalışmasaydım, kuruyup gidecektin.

Yaşlı kadın, bir antika dükkanından aldığı yüzyıllık fincanı özenle salon vitrinine yerleştirdi. Fincanın biçimi, üzerindeki işlemeler, renkler onun bir sanat eseri olduğunu söylüyordu. Ödediği fiyatı hatırladı; hayır, hiç de pahalıya almamıştı.

Genç olduğumu, ondan kuvvetli olduğumu, bunun gibi bir bunakla yola çıkmamın ne büyük hata olduğunu düşünüyordum.

Çocuklarla daha çok oynardım,

Bir zamanlar büyük ve güçlü bir sultan varmış, muktedir sultanın dört eşi varmış. Sultan en çok dördüncü eşini sever, ona özen gösterir, bir dediğini iki etmezmiş.

HİSSE:Her bilgi, hakikat denizine açılan bir kuyu ağzıdır. Akıl kovanı o tükenmez denize at, idrak ipiyle ve çekme gayretiyle hikmet suyunu elde et, kana kana iç. Eğer o şerbetten nasibini alamadıysan hala, kendini sorgula, düzelt önce. Bil ki kuyu derin değil, elindeki ip kısadır.

deryaaaaaaaaa burdaysan bana msj at!

Bir saat kadar sonra yine durdu, oturdu, dinlendi. Ben kızgınlıkla dolandım etrafında... "Yükünü indirip sen de dinlen", demesine aldırmadım, ona daha çok kızdım...

Aynı akşam penceresini tıklatan davetsiz misafirini minnet ve sevinçle ağırlamış. Üniformasını gururla göstererek, başından geçenleri safça anlatmış. ?İki hafta içinde neler olacağını kim bilebilir ki? demiş, ?Görüyorsun, Tanrı sayesinde yaşamım düzeliyor?

Teşekkür ederim.?

Teşekkür ederim.. Dilerim faydalı olmuşumdur..

İlk üç eşine karşı hayatı boyunca cömert davranan, sevgisini, ilgisini hiç eksik etmeyen sultanın durumunu, uğradığı derin hayal kırıklığını tahmin edebiliriz. Aklına birinci eşi gelmiş; ama ona sormamış. Hem üç eşinden aldığı olumsuz cevaplardan hem de zaten ömrü boyunca ona gerektiği, hak ettiği ilgiyi göstermediğinden ona sormaya cesaret edememiş. Ama birinci eşi her şeyin farkında, ilk üç eşten aldığı cevapları duymuş. Yatağının ucuna ilişmiş, büyük bir sevgi ve metanetle, "Sultanım, ben yanındayım, nereye gidersen git seninle olurum, seni takip ederim." demiş. Sultan, çok şaşırmış, üzülmüş, içini derin bir pişmanlık duygusu kaplamış. Yakınarak ve utanarak: "Keşke bir şansım daha olsaydı, sana hakkını verirdim." demiş.

Usta çocuğa?Tuzu yanına al gel, gidiyoruz? dedi. Çırak ustasının peşine takıldı. Bir süre sonra civardaki gölün kıyısına geldiler. Usta çırağa?Bütün tuzu göle dök? dedi. Çırak söyleneni yaptı. Usta?Şimdi gölün suyundan iç? dedi. Çırak içti. ?Suyun tadı nasıldı? diye sordu usta. Çırak, ?Çok güzeldi? dedi. ?Peki tuzun acısını hissettin mi? diye sordu bu kez de. Çırak?hayır? dedi.

?Şimdi tam istediğim gibi oldun. Kendine bir bakmak ister misin?

Döner tezgahın üstüne koymasaydım, ufalanıp toz olacaktın.

Ellerini açıp uzatmış kuyunun dibine doğru,

O ihtiyar, bir bacağını azıcık uzatmış halde sessizce dinleniyorken, ben huzursuz bir şekilde ayakta dolanıyordum.

Ne kadar zaman geçtiğini fark etmedim. Uyumuştum da uyandım mı, yoksa bayılmıştım da ayıldım mı anlamadım... Baktım kendi kocaman yükünün üzerine benim bavullarımı da bağlamıştı. Küçük tasına birazcık su koyup dudağıma dayadı, içtim. Sonra koluma girerek;"Hadi kalk, dedi. Bana yaslan.

Ustaların çıraklarına sadece edindikleri mesleği, zanaatı değil hayatı da öğrettikleri, en geniş ve gerçek anlamıyla öğretmen oldukları dönemde Hintli bir ahşap ustası yaşıyordu. Bu ustanın çırağı büyüdü, ahşap işlemeyi ve hayatı öğrendi, kendi işini kurup başlattı. Bir süre sonra dostlarından biri oğlunu getirdi, ustadan onu yanına çırak almasını istedi.

Sonbahara dek unuturdum pabuçlarla yürümeyi.

Okul sıralarında başlıyor savaş. Leyla ile mecnun aşkı örnek gösteriliyor. Kavuşamayıp acı çeken sevgililer yaşamımızda bir yer ediniyor. Yada büyük bir komutanın zaferlerinden bahsediliyor. Öldür emri verdikçe ve öldürdükçe rütbe alıyor. yeni ölümlerin önü açılıyor... Bir film seyrediyoruz mesela. Başlarkenİlk aklımıza gelen " acaba katil kim?" . Katil insan öldürdüğü için katilOnu yakalayan ise katili öldürdüğü için kahraman! Ne tuhaf bir hayat bu

eeee ne anlayacaktık burdan bardağa girmeyelimmi yani

İçine az buçuk da ciddiyet katılmış.

Bir ayna getirip önüme koydu. Gördüğüme inanamıyordum. Aynaya tekrar tekrar baktım ve?Bu ben değilim. Ben sadece bir çamur parçasıydım.?

Birkaç gün sonra gittiği meydanda görmüş ki resmine hiç dokunulmamış, fırçalar da, boyalar da kullanılmamış... Çok sevinmiş ve koşarak Ranga Guru'ya gitmiş ve resme dokunulmadığını anlatmış.

yolu çöle düşmüş.

Korkmazdım daha çok riske girmekten

?Derken beni aldı ve fırına koydu. Kapıyı kapayıp ısıyı arttırdı. Onu şimdi fırının penceresinden görebiliyordum. Fırın gitgide ısınıyordu.

Ama sana asıl güç ve kuvveti veren ikinci fırın oldu.

su sana hiç gelir mi?

Herkes bu ressamın yaptıklarını kusursuz kabul edecek kadar beğenirmiş... Ve onu "Renklerin Ustası" anlamına gelen Ranga Çeleri olarak tanısa da; kısaca Ranga Guru derlermiş...

hepsi de güzel ve anlamlı alıntılardı.. emeğine saülık..

Sil baştan yapabilseydim eğer?

Mağripli bir seyyahın

?Bana hayranlıkla baktığının farkındayım. Ama bilmelisin ki, ben hep böyle değildim. Yaşadığım sıkıntılar beni bu hale getirdi.

çırağa gölden su içtiren ustayı kınıyorum belki o suda hastalık vardı!

Ve elbette çok daha coşkulu olurdu sevdalarım,

Salarken yükünün ipini "Sen de dinlen hadi" dedi. Benim canım sıkılmıştı bu işe.

Aklımdan şöyle geçiyordu: Beni yakarak öldürecek?

Sakın emeğini bilmeyenlere sunma ve asla bilmeyenle tartışma!...

Çektiğim sıkıntılara dayanamayıp:

yeniden başlamayı istememek için anı yaşa... an bu andır dem bu demdir...

Fakat bu çırak sürekli yakınıp duran, her şeye bozulan bir çocuk çıktı. Tahta getirmeye gidiyor, döndüğünde ellerine kıymık battığından uzun uzun yakınıyordu. Bir iş teslim etmeye gidiyor, döndüğünde yoldan, sıcaktan, müşterinin tavrından yakınıyordu. Usta çocuğa bir şeyler anlatmaya çalışıyordu ama sözlerinin hiçbir etkisi olmuyordu.

kovayı atıp da çekmedikçe ipini,

Sonra yine durdu. Bana da "dinlenmemi" söyledi yine ama dinlenmedim. Yarım saat sonra "dinlenelim mi" diye sordu, aksi aksi başımı salladım...

?Lütfen beni bu şeyin üzerinden kurtar. Artık dönmek istemiyorum!?

?Tanrı?ya şükürler olsun! Kral su taşımayı yasaklamıştı bugün. Ne yapacağımı bilemezken oduncularla karşılaştım. onlara yardım edebileceğimi söyledim. Böylece ormandan şehre odun taşıdım. Hem temiz hava aldım, hem de çok para kazandım? keyfi kaçan kral, sarayına dönmüş ve adama acı çektirmenin yollarını düşünmeye başlamış.

Tadını çıkarırdım gün ışığının,

Sıcak fırına sokmasaydım, çatlayacaktın.

HAMAL KISSASI

Sevgili Raciçi Mesleğinde usta olman yetmez, bilge de olmalısın. Emeğinin karşılığını ne yaptığından haberi olmayan insanlardan alamazsın... Onlara göre senin emeğinin hiç bir değeri yoktur...

Raciçi denileni yapmış...

Raciçi yeniden yapmış resmi ve gene Ranga Guru'ya götürmüş. Tekrar şehrin en kalabalık meydanına bırakmasını istemiş Ranga Guru... Ama bu defa yanına bir palet dolusu çeşitli renklerde yağlı boya, birkaç fırça ile birlikte... Ve yanına insanlardan beğenmedikleri yerleri düzeltmesini rica eden bir yazı ile birlikte bırakmasını istemiş.

- Sen artık ressam sayılırsın Racaçi.. Artık senin resmini halk değerlendirecek. Diyerek resmi şehrin en kalabalık meydanına götürmesini ve en görünen yerine koymasını istemiş. Yanına da kırmızı bir kalem koyarak halktan beğenmedikleri yerlere çarpı koymalarını rica eden bir yazı bırakmasını istemiş.

?Demek istiyorum ki, ben bir zamanlar çamurdan ibarettim ve bir sanatkar geldi. Beni eline aldı, ezdi, dövdü, yoğurdu.

Halbuki bir yükü "taşımak" bizim işimiz, "altında ezilmek" değil!.. Unutma ki bir yük, taşıdıkça ağırlaşır. Dinlenerek sen yükünü hafifletiyorsun! Belki günün birinde hamallığın şekli değişir. Belki o günleri ben göremem. Ama sen kavuşursan o zamanlara, aman ha, kafanın içinde de sakın yük taşıma... Akşamları bırak ve hafifle...

Fırını açıp beni içeri iteleyip kapağı kapattı. Isıyı bir öncekinin iki katına çıkardı. ?Bu sefer beni gerçekten yakıp kavuracak!? diye düşündüm. Pencereden bakıp ona yine yalvardım, ama o yine?Daha değil!? diyordu. Ancak bu defa ustanın yanaklarından bir damla gözyaşının yuvarlandığını gördüm.

Ne yapacağını kestiremeyen zavallı adam, titreyen elleriyle tahta kılıcın sapına yapışmış öylece duruyormuş. Aniden gelen bir ilhamla, ?Eğer bu adam suçluysa o zaman kılıcım başını kessin; ama suçsuzsa kılıcım tahtaya dönüşsün!? Halk heyecanla nefesini tutarken, kral sessizce gülmüş. Ve saygıyla eğilerek onu kutlamış?

Onun yetiştirdiği bir ressam olan Raciçi ise artık eğitimini tamamlamış ve son resmini yaparak Ranga Guru'ya götürmüş ve ondan resmini değerlendirmesini istemiş...

Ağır ağır gider ve bir süre sonra gene dinleniriz." Dediğini yaptım. Omzundan güç aldım, ama asıl anlattıkları iyi geldi bana. "Ben yılların hamalıyım, dedi. Nice pehlivan yapılı adamlar gördüm. Çoğu, dinlenmek istemediklerinden yükleriyle birlikte kendilerini de toprağa serdi sonunda... Yolda gördüğümüz saçılmış kuru kemiklerin çoğu,

Kekeleyerek: ?Nasıl? Anlayamadım? diyebildi yaşlı kadın.

Ertesi gün, ülkesinde ayakkabı tamirini yasaklamış. Akşam yeniden fakir mahallenin yolunu tutuğunda, adamı bu sefer daha büyük bir minnetle dua ederken bulmuş. Nedenini sorduğunda, ?Kral ayakkabı tamirini yasakladığından ne yapacağımı şaşırdım? demiş adam, ?Birden önüme yaşlı bir kadın çıktı. Koca bir kova suyu taşımaya çalışıyordu. Ona yardım ettim. Karşılığında bana para verince, bütün gün insanların su taşımalarına yardım ettim ve ayakkabı tamirinden dah afazla para kazandım. Tanrı?nın yardımıyla hayatım gün be gün düzeliyor?

Her saniyesini verimli geçirenlerden biriydim.

"Mola vakti. Gel biraz dinlenelim!...

Bir gün usta çırağını köye tuz almaya gönderdi. Çırak ustasının söylediği gibi, tuzu alıp döndü. Usta bir bardak su getirmesini söyledi. Çırak bir bardak suyu da getirdi. Usta, Şimdi o tuzu suyun için at? dedi. Çırak ustasının söylediğini yaptı. Sonra usta?Şimdi o suyu iç? dedi. Çırak suyu içti ve tabii ki içer içmez de tükürdü. Öfkeyle ustasına bakarken, usta?Nasıldı tadı? diye sordu. Çırak nefretle, ?Çok acı? dedi.

?Pencereden onun yüzünü görebiliyordum. Hala gülümsüyor ve?Daha değil!? diyordu.

"Ne molası, dedim ona hayretle. Ben daha terlemedim!.." Sözüme aldırmadı. Durdu. Çöktü.

İhtiyardı. Kendinden büyük bir yük almıştı. Benim sırtımda ise birkaç bavul vardı sadece, onunkinin çeyreği...

Hiç bilmediğim yerlere giderdim gidebildiğimce.

Hayranlıkla fincanı seyretmeye devam etti. Derken, birden fincan dile geldi ve kadına şöyle dedi;

En çok sevdiği dördüncü eşine, ölüm yolculuğunda kendine eşlik edip etmeyeceğini sormuş. Aldığı cevap kalbine bıçak gibi saplanmış. Herkesten çok sevdiği, üzerinde titrediği eşi kısa ve net olarak, "Hükümdarım, mümkün değil." diye cevap vermiş. Üzülmüş, sarsılmış ama yine de ümidini yitirmeden üçüncü eşine sormuş: "Hayatım boyunca seni sevdim, sen benimle birlikte ölmeyi kabul eder misin?" Üçüncü eşi de, hiç tereddüt etmeden, "Hayır, hayat çok güzel. Sen ölünce ben yeniden evleneceğim." diye cevaplamış. Sultan adeta yıkılmış, ölüm acısı gibi bir acının ta kalbine saplandığını hissetmiş. Çarnaçar ikinci eşine dönmüş ve, "Her zaman yanımda oldun, beni hiç yalnız bırakmadın, ne zaman yardım istesem elini uzattın, kendimi senin yanında hep güvende hissettim, ölüyorum. Tek başıma bu yolculuğa çıkmak istemiyorum, bana eşlik eder misin?" İkinci eşinden de şu cevabı almış: "İsterdim; ama bu konuda sana yardımcı olamam. Senin için yapabileceğim tek şey, sana mezara kadar eşlik etmektir. Senin için yas tutacağımdan da emin olabilirsin; ama elimden başka şey gelmez!"

BRAVO DERYA06

Kaçıncı molasıydı hatırlamıyorum, birden bire dizlerimin bağı çözüldü. Kafamın içinde uçuşan kara kara sinekler sustu, çöküp kaldım. Kayış kolumdan çıktı, sırtımdaki bavullar kaydı.

?Henüz değil!?

Oysa ikinci konumda onlardan hatalarını düzeltmelerini istedin, yapıcı olmalarını istedin... Yapıcı olmak eğitim gerektirir... Hiç kimse bilmediği bir konuyu düzeltmeye kalkmadı, cesaret edemedi...

?Boyalı fırçayla bana hafif hafif dokunmaya başladı. Fırça her tarafımda geziniyor ve bu arada ben gıdıklanıyordum.

?Be ahmak,

Raciçi denileni yapmış... Ve birkaç gün sonra resme bakmaya gittiğinde görmüş ki, tüm resim çarpılar içinde ve neredeyse görünmüyor... Çok üzülmüş tabii. Emeğini ve yüreğini koyarak yaptığı tablo kırmızıdan bir duvar sanki. Alıp resmi götürmüş Ranga Guru'ya ve ne kadar üzgün olduğunu belirtmiş.

Gerçek hayatta hepimiz dört eşi olan bir sultanız: Dördüncü eşimiz bedenimizdir; güzel görünmesi için ne kadar zaman, kaynak ve çaba harcarsak harcayalım öldüğümüzde bizi terk edecektir. Üçüncü eşimiz sahip olduğumuz servetimiz ve statümüzdür. Ölür ölmez başkalarının eline geçer. İkinci eş ailemiz ve dostlarımızdır. Tüm sorunlarımızı onlarla paylaşırız, ölünce bizim için gözyaşı dökerler; ama bizimle ahirete gelmezler. Birinci eşimiz ise ruhumuzdur.

Bu denli titiz olmazdım hiç, öyle bir şansım olsaydı eğer.

Çünkü yarınlarda bizi bekleyenler var, taşıdıklarımızı bekleyenler..

ilkini okudum derya güzeldi. tşk paylaşimın için..

?Sonra beni nazikçe tutup yine fırına doğru yürümeye başladı. Korkudan ölecektim. ?Hayır! Beni yine fırına sokma, lütfeeen!? diye bağırdım.

Ranga Guru ise; Sevgili Raciçi, sen birinci konumda insanlara fırsat verildiğinde ne kadar acımasız bir eleştiri sağanağı ile karşılaşabileceğini gördün...

Usta çırağı karşısına oturtup anlattı: ?Hayattaki bütün olumsuzluklar işte bu bir avuç tuz gibidir. Eğer sen küçük bir bardak su isen, nasıl tuzun bütün acısını tattıysan, hayatın bütün olumsuzluklarından da öyle etkilenirsin. Eğer sen kişiliğinle ve gönlünle bu önümüzdeki göl gibi isen, hayatta karşılaşabileceğin bütün olumsuzluklar seni, o bir avuç tuz gölün suyunu nasıl etkilediyse öyle etkiler, bir bardak suda tattığın acıyı vermez sana.

Her ölümlü gibi sultanın da bir gün vadesi dolmuş, artık dünyada yiyeceği lokma, alıp vereceği nefes kalmamış. Ölümcül bir hastalığa yakalanmış. Kesin olarak öleceğini anlamış. Öldükten sonra yapayalnız kalmaktan çok korktuğu için, eşlerinden hangisinin ölüm yalnızlığını kendisi ile paylaşmak isteyebileceğini öğrenmek istemiş.

?Ayakkabı tamir ederek kiramı ve masraflarımı çıkaracak kadar para kazandım bugün. Tanrı?nın yardımıyla her geçen gün hayatımın iyiye gittiğine inanıyorum,? cevabını vermiş adam. Aradığını bulduğunu anlayan kral, teşekkür ederek ayrılmış.

harika bir paylaşım.

Dertlerim de yaşamın gerçeğini taşırdı,

Dersin artık sona ermesi gerektiğine karar veren kral, ertesi gün ölüm cezasına çarptırılan bir suçlunun kafasının adam tarafından kesilmesini emretmiş. Sarayın avlusuna bakan bir pencerenin gerisinden merakla adamın bu sınavı nasıl atlatacağını izlemeye koyulmuş?

Ne mutlu ozaman:)

Ama heyhat, seksen beşindeyim artık

Ben teşekkür ederim...

Beni benden fazla sevip iyilik yapacağını fark edemedim.

?Bir saat kadar sonra, fırını açtı ve beni çıkardı. Şimdi rahat nefes alabiliyordum, fırının yakıcı sıcaklığından kurtulmuştum. Beni masanın üstüne koydu ve biraz boyayla bir fırça getirdi.

teşekkür ederim.

Fırının duvarlarına vurmaya başladım. Bir taraftan da bağırıyordum:

Hiç bilinmeyen yollara dalardım,

gücü tükenmiş, azığı bitmiş.

beklemeye koyulmuş.

Kusursuz olmaya çalışmaz, rahat bırakırdım yüreğimi.

Hayatında resim yapmamış insanlar dahi gelip senin resmini karaladı...

Paraşütsüz yerinden kıpırdamayanlardan biriydim.

?Yeter! Lütfen dur artık!? diye bağırmak zorunda kaldım.

İyice hafiflemiş olarak çıkardım yolculuklara.

Az gitmiş uz gitmiş,

Oturup saymazdım eski yanlışlarımı.

Aynı anlara geri dönebilseydim eğer,

Her sözü ferman olan sultanın ikinci eşine olan sevgisi ve ilgisi de az değilmiş. Kendisine karşı her zaman iyi ve sabırlı davranan eşi, ne zaman bir derdi olsa daima yanında olur, ona destek verirmiş. Birinci ve ikinci eşinin kendilerine özgü özellikleri var; ama sultan en çok kendini üçüncü eşinin yanında huzurlu ve güvende hissedermiş.

?Ben sana gösteririm? diye içinden geçiren kral, ertesi gün su taşımayı yasaklayan bir yasa ilan etmiş. Akşam merakla adamın penceresinden içeriye göz attığında, masanın yiyeceklerle donatılmış olduğunu görmüş. Hayretini saklamayarak: ?Görüyorum ki yine iyi bir gün geçirmişsin? diye seslenmiş.

Bana zarar vereceğini düşündüm.

Benim sıkıntı ve acı diye gördüğüm şeyleri bana verdiğin için teşekkür ederim?

ufkum her zaman geniştir)))faydalı oluyorsun güzel yazılarınla

Ranga Guru ise;

Asırlar önce krallık dönemleri vardı. Halk kral için çalışıronu mutlu etmek için uğraşırdı. Yüzlercebinlerce insan sadece bir kişinin mutluluğu için yaşardı... Biz kendi başımıza mutlu olamaz mıydık?yada mutluluk çok mu zor bir şeydi desadece birini seçipyüzlerce insan seçilen kişinin mutluluğu için yaşardık?!. mutlu olmak için kaç kişi gerek?kaç ölümkaç zulüm?... Şimdilerde etrafımıza baktığımızda mutlu olan birisi varsaOnun mutluluğu yüzünden acı çeken birileri daha var... İnsanlar çok akıllıca bir sistem geliştirmişler. Buna " silahsız soygun "da diyebiliriz. Ortada kesicidelici aletler yok ama bir o kadar etkili beyinler var. Zeki olan ayakta kalıyor. Buna da beyin ölümü diyebiliriz... Kazandığımızda birileri kaybediyorsaBu mutluluğun gerçek adı ne?Bundan neden mutlu oluyoruz?Hani bizler hayvanlardan farklıydık! Hani bizim beyinlerimiz vardı!... Isırarak değildeaç bırakarak zulüm ederek öldürdüğümüzde bunun adına insanlık mı diyoruz?. Öyleyse ben insan olmak istemiyorum... Bana geçici mutluluk nedir diye soran olursaGüneşin batışı derim. Gün boyu savaşmaktan yorgun düşen beyinleren azından dinlenmek için akşam vaktini beklediklerinde ve o an geldiğinde mutlu oluyorum... Keşke herkes uykuya daldığı an kadar gerçek ve zararsız olsa. Doğduğumuz an kadar akıllı olmayacakmıyız bizler?... Keşke herşeye yeniden başlasak. Mesela bir öğretmenimiz olsa ama bize hiçbir şey öğretmese.! Hep saf kalpli yaşasak. Ne olduğunu bilmediğimiz halde ısrarla " ben büyüyünce doktor olacağım " desek ve büyüyünce o doktorun ne iş yaptığını yine bilmesek... Kıymanınetinelmanınarmudun kilosunun kaç para olduğu bizi ilgilendirmese. Önümüze yüzlerce şeker almaya yetecek kadar para ve de sadece bir şeker koyup " seç " deselerbizde o tek şekeri seçsek... Ana haber bültenleri yerine çizgi film seyretsek. Açık oturumlarda ilk okul aşklarımızdan bahsetseler... Kısacası yaşımız ilerlese de hep çocuk kalabilsek... Ne garip bir çelişki! Ben mutluluğun nerede gizli olduğunu öğrendim. Fakat bunun içinde yaşayıp öğrenmemiz gerekiyorsa demekki bizler hiçbir zaman mutlu olamayacağız.