paylaşım için tşkler :)

burda anlatıyoruz çünkü burda yargılama, lafı ağzına tıkama ya da önemsemez geçiştirmeler yok. belki de gizliliğin verdiği bir cesaret, rahatlık...

Teşekkür ederim.. O açıdanda bakabiliriz;)

belki de otobüsten inince unutulacaktır söylenenler, dinlenenler, yapılan yorumlar, o anki hisler ama birine anlatmışsınızdır ve o da sizi can kulağıyla dinlemiştir. paylaşmanın verdiği hafiflikle son bulur yolculuklar...

ama yabancı birine içini dökmekle ilgili söylediklerine katılıyorum canım arkadaşım.

Paylaşmak bir anlamda insanın yükünü almasada hafifletmektir.. Akıl akıldan üstündür demiş eskiler.. İnsan başkasına çok güzel akıl verirken kendi sıkıntılarında kendine yardımcı olamıyor.. Buda insanın farklı bir yönü.. Kendi başına gelen bir olayı bir başkası yaşamış ve anlatıyor olsa hiç düşünmeden çözüm yollarını sıralarken, kendinde çözüm yollarının çoğu tıkanmış oluyor..

durumum itibariyle çok yolculuk yapıyorum, uzun bir yolculuk bazen yolculuğumu birkaç koltuk arkadaşı değiştirerek tamamlıyorum hatta, önce insan hikayeleri dinlemek benim için keyifti, fakat daha sonrasında geçen yıllarla beraber insanların nezaketten uzak, bencil ve umursamaz olduğuna gözlemledim. yani 2001 deki koltuk arkadaşlarımın tarzı 2009da çok farklı, yani şuraya bağlıycam, birbirimizi hatta en yakınlarımızı dinlemiyor oluşumuz bence zamanla erozyona uğrayan değerlerimizin sonucu.

Tarafsız gördüğün gibi sosyal bir sorun.. Ve insan reelde kendini ifade etmeli katılıyorum..

Soruyu soranlar şaşırmışlar:

olayın içindeyken her yönüyle bakamıyoruz duruma. bazen de mantık devre dışı kalıyor, dediğin gibi başkasına verilen akıllar, çareler akla bile gelmiyor.

Beğenerek okuduğum bir hikayeyi paylaşıyorum.. Hepimiz hikayedeki gibi bir terzi arayışında değilmiyiz..

İçinde doğru bir tespitin var.. Sosyal bir sorun olarak görüyorum bunu.. Belkide biz burada normalde hiç dinlemeyecek insanları yorumlarıyla bir nevi dinliyoruz.. Burayı çekici kılan da bu olsa gerek. Ancak bu bir sosyal sorundur.. Reel de kendini ifade edebilmek en doğrusudur..

O kişiyle bir daha karşılaşmama gibi bir durum var.. Yüzümüzede vuramayacak yada koz olarak kullanmayacaktır..

?Terzimi severim? diye cevap vermiş.

yazdıklarına çoook katılıyorum:)dinlemeyi bilmiyoruz ama anlatmayı da bilmiyoruz. bizi gerçekten seven biri bizi dinlemez mi hiç anlatmak istediğimizde?şahsen ben dinlerim yani:))karşımızdakiler herzaman dikkatli olamıyor bizi yaşarken... içimizdekileri dışa vurmazsak bazen ve hep anlaşılmayı beklersek, bu da haksızlık kanımca...

Bu kadarmı:)Teşekkür ederim..

paylaşıım güzel

Duvarlarımız vardır kiminin pamuk ipliğinden, kiminin sarmaşıklardan, kiminin ise betondan ördüğü vb... Herkesin anlatabileceği bir hikayesi vardır o duvarlar arkasında. Hiç düşündünüzmü bu duvarlara girilmesini ve iznimizi bir yolculuğa çıktığımızda yanımıza oturan kişiye gizli kalmış hiyakeyimizi, derdimizi açtığımızı.. İnsan nedense bazen yanındakilerinden daha çok tanımadıklarıyla yada uzaktakilerle paylaşma isteği duyuyor.. Aynen buradaki nikler gibi.. Bu farklı nikler arkasında ailemizden birileri yada arkadaşlarımız belkide olabilir.. Bilmediğimiz yönlerini ancak burdan öğrenebiliriz... Çünkü dinlemeyi bilmiyoruz.. Bizimle paylaşılmak isteneni dikkatimizi vererek dinlemiyor yada evet anladım diyerek cümlesinin bitimine izin vermeden keseriz.. Yada önyargıyla bitirmeden konuşmasını "Aman bunumu dert ediyorsun"diye geçiştiririz.. Ve bu şekilde burada anlatmak gereği duyarız.. Farklı düşünen varmıdır paylaşımlarınızı bekliyorum:)Şimdiden teşekkürler?

güzel hikaye derya. ve tabii yazdığın düşünceler de... haklısın. ama yolculukta ben şunu gözlemledim;insanlar anlatmış olmak için anlatıyorlar... beni dinlemelisinizden ziyade ben anlatıyorum bak diyorlar... kulağının içine soka soka:))biraz kaba oldu ama.

?Aman üstat, dünyada sevecek o kadar çok kimse varken terzide kim oluyor? O da nereden çıktı? Neden terzi? diye tekrar sorarlar:

Teşkkür ederim.. Eklemek istediğin varmı?

Bilge, bu soruya da şöyle cevap vermiş:

ügneb hoşgeldin.. Seninde ifade ettiğin gibi rahatlık hissi:)

farklı düşnmüyorum yazdığınıza katılıyorum

?Evet dostlarım, ben terzimi severim. Çünkü ona her gittiğimde, benim ölçümü yeniden alır. Ama ötekiler öyle değildir. Bir kez benim hakkımda karar verirler, ölünceye kadar da, beni hep aynı gözle görürler.?

özellikle yolculuklarda birbirini tanımayan 2 insan yan yana geliyosunuz. evet bi daha nerde görücem mantığıyla başlanıyor bişeyler anlatılmaya... sonra da karşısında gerçekten dinleyen ve hatta yorum yapan birisi varsa başlıyor dökülmeye...

Bende teşekkür ederim..:)Hep üzerinde düşündüğüm bir durumdu.. Her yolculuğa çıktığımda şaşırdığım hikayeler dinledim.. Acaba güven verdiğim içinmiydi yada öncesinde belirttiğim gibi olmasından dolayımı idi.. Sanırım ikinicisi.. Yabancı insanları daha iyi ve pür dikkat dinleriz..

Bir bilgeye sormuşlar,

hoşbuldum...

?Efendim, dünyada en çok kimi seversiniz?

haklısın deryacım

Bazen ben düşünmüyor değilim, yaşadığım şehrin kalabaklığı arasında gezdiğimde yüzlere baktığımda sanal ortamda tanıdığımız dinlediğimiz insanlar olabileceğini.. Belkide bu kişiler reel ortamda dinlemek için fırsat vermediğimizi yada veremeyeceğimizi..

güzel ve doğru düşünceler bunlar, katılmamak elde değil...