Allahım yetmez mi artık bu gidişat?

Beni bogmak için tel oldu yahu!

ALLAH VE İNSAN

Tel tel ve iplik iplik dikseler de ağzımı;

Falan, dağın ardında;

son ver artık bu git geller,

arkadaşların vücüdünun herbir organı olsaydı dostun sadece kalbin olurdu...:)

Padişah aldığı bu teklif karşısında şaşkınlaşır ve bü yük bir haz duyar... Haz duyar, çünkü ömründe ilk defa biri ona, padişah olduğunu bilmeden, sırf bir insan olarak, karşılık beklemeksizin bir iyilik yapmayı teklif etmektedir.

verdin derdimi, çaresi Sende.

biten başlıklar sonucu her şeyi burda yazmak istiyorum..

Ne rüzgar var ne de yel

Seni bırakıp gitmez

GÜZEL

aralık-kasım döneminde askere giden, kısa dönemlerin ne kadar zamanı kaldı?bilenler yazsınnnnn lütfen..

Sonra 4. Murad da Habib babanın yanına süzülür. Beraber sessizce yıkanmaya başlarlar. Bu arada, hamamın büyük salonundan gelen tef, dümbelek, şarkı, türkü sesleri ortalığı çınlatmaktadır...

Ve yanındakini, görüntüsüne uygun, kendi gibi fakir bir delikanlı zanneden Habib baba yumuşak bir sesle konuşur:

Benim de yerim bu el oldu yahu

Hamamcı vezirler der almak istemez... Padişah ise, ne olursun der, bastırır ve padişah galip gelir... Habib babanın yıkanmakta olduğu odayı göstererek, genç padişahın kulağına fısıldar:

dost hasreti zor imiş,

Ne gözlerin ne saçın

açılan geri kapanmıyor.

Ellerime uzanan dudakları tepeyim;

Saçları boynumda dalgalandı da,

"söz agızdan çıkmadan sahibinin esiri, agızdan çıktıktan sonra sahibi; sözün esiri olur "der hz. Ali..

Habib babanın gözü, genç hamam arkadaşının sırtına takılır. Biraz kirlenmiş gibi gelir ona... Allah hikmeti gereği dostuna, o yanındakinin tedbil-i kıyafet etmiş padişah olduğunu ilham etmemiştir...

Tılsımını eskitmez

"sen gelsen yeter" yavuz bülent bakiler: öyle bir dost sevgisi anlatılmaz sanırım...

'Baba şu odada hızla yıkanıp çık, parada istemem. Yeter ki vezirler, senin farkına varmasınlar.'

üniverstenin ilk günlerinden beri dost olmaya mahkumduk, kolay kolay anlaşamazdım kimseyle: o kadar ki reisle bile kavga edecek seviyeye gelmiştim.

(1977)

Güzel Allah ' ım, senden ne gelecekse gelsin ;

Muradı muradında,

Hatırımı kırdın sen

dost acısıyla ttalısıyla sahip olduğun en kıymetli hazinen... bürsürü cümle kurmak istedim anca bukadarını birleştirebildim... dostluk adına dost adına...

DÜZEN

DOSTUN CİNSİYETİDE PEK ÖNEMLİ DEĞİLDİR.. ASLOLAN YÜREKTİR.. İNANMAKTIR.. DOSTUN TENİ DOSTA HARAMDIR... TUTULAN EL DOSTUN ELİDİR.. ET VE KEMİK DEĞİLDİR... DOSTLUK EVRENSELDİR.. TOPLUMSAL BİR OLGU DEĞİL, AKSİNE BİREYSEL BİR İHTİYAÇTIR... BENİ ETKİLEYEN EN BÜYÜK DOSTLUKLARIN BAŞINDA CAHİT SITKI TARANCI İLE ZİYA OSMAN SABA DOSTLUĞUDUR.. O SEVGİDİR İŞTE.. O İNANMAKTIR.. O SEVGİ VE MUHABBETLE DOSTLUKLRINIZIN KALICI VE SONSUZ OLMASINI DİLERİM...

dost deyince düşünmeli insan ; gerçekten var mı?

ve erarslan kardişim bu başlık... yani dostluk.. çıkarsızca.. yalansızca.. hiçbir art niyet beslemeden.. bir telefonla karşında dimdik durabilen... akıttığın gözyaşında da, yanağındaki gamzelerin meydana gelmesinde de hep seninle olan... bir anneye anlatılamayan olan, bazen babadan kaçış... bazen olmayan kızkardeşin... yahut abin... birgün yaşınızın önemine bakmadan tekrar çocuk olduğun.. günler aylar geçsede ilk karşılaşmanda yine aynı yerden hiçbirşey olmamış aralara mesafe girmemişcesine sohbete en koyu demiyle devam edebildiğin... tıkanmadığın... eee... sonra.. demeden sanki senelerdir görüşmüyormuşta şimdi karşındaymışcasına herşeyi paylaşabilmek...

de insan, tabiatı geregi kendi denginde canlılarla da dost olmak gereksinimi duyuyor ister istemez...

Belli ki; yakınımız yoktur Allahtan gayrı...

Ondan ibret alan, el oldu yahu!

ali dede bu çok ama çok güzel bir yazı muradhanın elden keseyi bırakması az bile... habib babanın hikayesi çok güzel... teşekkur..

burda 1 dost, 1 kardeş,2 gardaş sahibi oldum ... deger vermiyorlarsa bile canları sagolsun.. tez gel şu yeşiller içinden beni anlayan ilk dostum...

ÖPMEK

ahmet yılmaz

bitir Allahım, ümidim Sende.

O başımın tacı el oldu yahu!

'Baba' der, 'gel bende senin sırtını keseliyeyim de ödeşmiş olalım.' Habib baba, teklifin kimden geldiğinden habersiz, tebessümle;

DOSTLUK ÜSTÜNE BİR KAÇ SÖZDE BENDEN

Allah diyen, gel, seni ayağından öpeyim!

'Baba' der, 'görüyormusun şu dünyayı... Sultan Murad'a vezir olmak varmış... Bak adamlar içerde tef, dümbelek hamamı inletiyorlar, sen ve ben ise burada iki hırsız gibi...'

Ufuk varmakla bitmez.

gerçek dost, sen onu ararken; en yakınındadır, sen onu uzak sansan da...

DOSTUN ÖZELLİĞİ İŞTE BU.. HOŞGÖRÜLÜ VE DÜRÜST... BEN

eyvallah, dostum ve bacım... bu başlıgı nefsim için açtım aslında: ama dostlugun kıymeti, kıymetli ellerde artıyormuş...

Gençlik bahçesinde sel oldu yahu!

Ben bu halden ibret almadan göctüm.

'Ne olursun' der, 'kimseye varlığımı belli etmem, aceleyle yıkanır çıkarım. Bu tozlu bedenle Rabbime ibadet ederken utanıyorum. Binbir dil döker. Hamamcı ehl-i insaftır... Dayanamaz... Kabul eder... Hamamın en sonundaki odayı göstererek...

Geleceksen çabuk gel

yine gönlüm hoş degil... gel artık?

(1939)

Habib baba Sultan Murad'ın cümlesini tamamlamasına fırsat bile bırakmaz, kendi hükmünü söyler... Sultan Murad'ın Habib babadan duydukları, ağzı açık bırakıp, keseyi elden düşürten cinstendir:

sizin için canından geçecek ya da sizin canınızdan vazgeçecek olduguna inandıgınız kaç kişi var şu portakal büyüklüğündeki dünyada..

dostum, bitir şu işi de gel artık... şafak karanlık deme sakın.

çaglayanlar durdu gönlümde,

Filan toprak altında;

"dost istersen Allah yeter"b. s. n

Yar O Ki...

Yar o ki, hep yadında;

Yaşlı Habib Baba, uzun bir kervan yolculuğunun sonunda İstanbul'a gelmiştir. Yolculuğunun tozunu, yorgunluğunu atmak için bir hamama gider... Niyeti, şöyle iyice bir keselenip, paklanmak... Bedenini de ruhuna denk kılmaktır.

Anladım işi, sanat Allahı aramakmış;

(1976)

Katlime ferman olsan

BEN DOSTLARI ÜÇE AYIRMIŞIMDIR HEP.. BİRNCİSİ;HEP VERDİĞİN, DEVAMLI ALAN, ARADA BİR GÖRDÜĞÜN VE VARLIĞI İLE YOKLUĞU BELLİ OLMAYANLARDIR... İKİNCİSİ;YILDIZLARA BENZER, SEN İSTEDİĞİNDE ULAŞAMAZSIN... BULUTSUZ HAVALARDA GÖK YÜZÜNDE TEK TÜK GÖRÜNEN YILDIZLAR İŞTE... ÜÇÜNCÜSÜ İSE;HAYATIN ANLAMINI BİLEN, HİÇ BİR ÇIKAR UMMADAN YÜREĞİNİ ORTAYAKOYANDIR.. SENDE YÜREĞİNİ ORTAYA KOYMUŞSUNDUR.. ÜSTELİK ONU ÇOK ÖZLERSİN.. GECE DÜŞÜNE GİRER. İKİDE BİR SESİNİ DUYMAK İSTERSİN.. ASLINDA, ONDA BİRAZ DA KENDİN VARSIN...

BENCE;SEVGİDİR, PAYLAŞMADIR... ÇOK ÇOK İNANMAK VE GÜVENMEKTİR, DOSTLUK... BAZAN, BAŞINI KUCAĞINA KOYDUĞUN, AĞLAMAK İSTEDİĞİN İKLİMSİZ BİR TANIDIK LİMANDIR. BAZAN, KÖRÜ KÖRÜNE İNANILAN YALANCI BİR MEVSİM.. ÇARESİZLİĞİNDE TUTTUĞUN BİR GÜÇLÜ EL, YADA GÜCÜNÜ VERDİĞİN KARŞILIKSIZ PAYLAŞTIĞIN SIRDIR, ACIDIR, NEŞEDİR... KISACA HAYATA TUTUNMANIN ADIDIR DOSTLUK...

Hep sırtımdan vurdun sen

AĞIZIMI DİKSELER

Bu türkümde sen yoksan

kocatepe 9.4.09

(1978)

TEK KELİME

Ve bu merak padişahı, tebdil-i kıyafet ettirerek, hamama getirmiştir.

Bu türkümde sen yoksun

'Be evladım' der, Habib baba, 'Sultan Murad dediğin kimdir? Sen asıl Alemlerin Sultanına kendini sevdirmeye bak ki, O seni sevince sırtını bile Sultan Murad'a keselettirir...

'Olur evlad' deyip, sultanın önünde diz çöker. Bu arada, Sultan Murad kese yaparken bir yandan da Habib babayı yoklar, ağzını arar...

agızdan çıkınca susturulmuyor.

Çünk ta derinden bagrımı yaran,

'Bugün' der, 'Sultan Murad'ın vezirleri hamamı kapattılar, dışarıdan müşteri alamıyoruz.'

:)tebessüm...

dert adamı yer imiş,

Dostun YÜZÜNDE GÖRDÜĞÜMÜZ ASLINDA KENDİ YÜZÜMÜZDÜR. KENDİ YÜERĞİMİZİN DOST BİR YÜZDE BİZİM GÖZÜMÜZE YANSIMASI.. HAKKINDA KİTAPLAR DOLUSU TANIMLAMA

Bu türkü kendim için

İnsan, yaklaştığınca yaklaştığından ayrı;

okul dostları, dost gönüller... gel son 40-45 günlük süre ve hakikatli dostum; sag salim Şırnaktan ;yeşilliklerden soyunarak gel gayrı... çok özledim seni;tek dostum ve sırdaşım...

yüregimde bir sızlanma,

Necip Fazılın 17-18 yaşlarında yazdıgı ilk şiirlerden biri

onun mekanıda yeride hep bellidir... organ nakline açığız ama kalp naklinin mümkünü yok.:)

Memnuniyetle Habib babanın önünde diz çökerken: 'Buyur baba' der, 'ellerin dert görmesin'

Göz yasları diriltmez

haberlerde Şırnakta; 2 asker şehit,1 asker yaralı diye duydum.

Az önce yaşananlar bir kez daha tekrarlanır...

Marifet bu, gerisi yalnız çelik? çomakmış...

ya gitmekte zor, gelmekte zor.. neden?

Tek ses duysalar; Allah? Yoklayanlar nabzımı.

Tarlama harman olsan

Sermayem tek kelime, Allah azze ve celle...

Bu arada içerideki alemin sesleri hamamı çınlatmaya devam etmektedir. Habib baba, 4. Murad'ın sırtını bir güzel keseler... Fakat padişah kuru bir teşekkürle yetinmek istemez.. Ne de olsa insandır ve o da her insan gibi kendine yapılan iyiliklerin kölesidir.

dostum ; ne zaman biter senin derdin?ya gelsen ayrı bir dert ya; gelmeden emekli ol, yanına beni de iste bir an önce... makbule geçer...

eyvallah..

Sen ki ; rahmetinle de, kahrınla da güzelsin..

canın sağolsun aslan kardeşim, hasretle bekliyoruz :)

gördüm gerçegin özü de Sende,

Ne var ki, pazarlığa girişicek ecelle;

her sözüm kolay anlaşılmazdı benim, bende sana, sende bana karşı bir dostluk ışıgı vermişti Rabbim. Sana her şeyi anlatırdım, her şeyin kavgasını yapardım; ama asla kırılmazdık bir birimize...

NE ZAMAN YÜZÜMÜ BİR DOSTUN YÜZÜNDE GÖRDÜYSEM, BİRİNE ISINDIYSAM SONUNDA HEP ACI ÇEKMİŞİMDİR..

Ezelden ebedek, işte İslam düzeni!..

buldur gönlümün şifasını,

Habib baba üzülür... Rica, minnet eder, yalvarır...

Dostumsun...

Bir şey göster kadında,

Doğan güneşler her gün aynı da her gün yeni;

evet paylaşabilmek.. paylaşabilmek... bir sen bir ben birde Rabbim şahit...

Seslen, seslen, işitmez

SEN YOKSUN

Habib Baba, 4. Murad devrinin gizli, kimsenin bilmediği Allah dostlarındandır. Yaşlıdır, fakirdir, gariptir. Fakat Rabbinin katında da alemlere denk bir değerin sahibidir.

bir süre foruma veda ediyorum, hepiiz Hakka emanet olun...

Habib baba sevinerek kendine gösterilen yere girer. Yıkanmaya başlar... Ve bu arada hamamcının karşısında yeni bir müşteri belirir. Boylu, poslu, genç, yakışıklı biridir bu gelen. Onunda görünümü fakirdir... Ama sadece görünümü... İkinci müşteri kılık değiştirmiş, 4. Murad'dır. O gün vezirlerinin topluca hamam alemi yapacaklarından haberdar olan padişah merak etmiştir.

derdimi bilmiyorum, nedir çaresi?

'Hele bir bakalım' demiştir, 'bizim vezirler, hamamda benden uzakta, kendi başlarına ne yaparlar, nasıl eğlenirler?'

'Evladım' der, 'Sırtın fazlaca kirlenmiş, müsade edersen bir keseleyivereyim.'

OYSA AŞIK VEYSEL TANIMINDA BUGÜNE KADAR DAHA MANİDAR BİR YORUM YAZILAMAMIŞTIR. O,"KARNIN YARDIM KAZMA İLE BEL İLE, TIRMALADIM... EL İLEN, YİNE KARŞILADI BENİ GÜL İLEN, BENİM SADIK YARIM KARA TOPRAKTIR"DERKEN YAR, DOSTTUR. DOST İŞTE BÖYLE BİR ŞEYDİR..

susmaya devam etseydim keşke,

Bak gününü gördün sen

Bu türkümde yok niçin

Külümü savurdu yel oldu yahu!

Allahım ; senden geldik sana dönecegiz...

İSLAM

Hürriyet mi dileğin, Allahın tuttuğu ol!

Neye vardın, vardın da?

İNSAN OLDUĞUMUZ İÇİN BOZULMAYAN DOSTLUKLAR YOKTUR. YIKICI YANIMIZIN BİRGÜN İLLEDE BİR YANLIŞI OLABİLMEKTEDİR..

Derdime derman olsan

bul artık gönlünün derdini,

Eskimez ve eskitmez.

Zaman ve mekan üstü biricik rejim, İslam...

Alemi benim, beni kendin için yarattın!

Gel beri, kurtuluş ordusunun tuğu ol!

(1973)

HAYATIMDA BİR KAÇ DOST GÖRDÜM.. ÜÇÜNÜDE KAYBETTİM.. HALA BİR YERLERDEN ÇIKIP GELECEKLER DİYE ÖĞRENCİLİK YILLARIMIZIN GEÇTİĞİ O ŞEHRE GİDERİM.. BAZEN ÇOK ÜMİTSİZLİĞE KAPILDIĞIM OLUR.. HAYATIN ANLAMININ KALMADIĞI, BİR YANIMIN HEP BOŞ OLDUĞUNU GÖRÜRÜM.. ONLARIN MEMLEKETLERİNE GİDER, MEZARLARINI ZİYARET EDERİM.. RÜYALARIMA GİRERLER.. SARILIR DOYA ÖPERİM.. HASRETİM İÇİMDE BÖYLE HAFİFLER.. ACABA YAŞASALARDI, BU SEVGİ BÖYLE DEVAM EDERMİYDİ..?BİLMİYORUM, KENDİ ADIMA SÜRERDİ DİYE DÜŞÜNÜYORUM..

YAZILMIŞ BİR KONU HAKKINDA YAZMAK BİRAZ ZORDUR.. AMA BEN SİZİNLE SADECE DOSTLUK KAVRAMI HAKKINDA NELER DÜŞÜNDÜĞÜMÜ PAYLAŞMAK İSTERİM... HERKESİN DEĞER YARGILARI VARDIR.. HERKES KENDİ DUYGU PECERESİNDEN BAKAR VE BİR DOST TANIMI ÇİZER..

YAKINLIK

HABİB BABA

her dem ahu zar imiş,

Necip Fazıl Kısakürek

eyvallah Koraycan... da...

" Değilmi ki bir -Aşk yarası taşımayan yürek, ya deliye aittir ya ölüye " ..

Her fikir, her inanış, tek mevsimlik vesselam;

Fakat hamamcı Habib babayı içeri sokmak istemez.

(1972)

Ateşte yaktıktan sonra nefesi

'Şu odada bir ihtiyar yıkanıyor. Sende sar peştemali beline gir yanına... Beraber sessizce yıkanın, bir an evvel çıkın... Ve ekler: 'Aman ha! Vezirler varlığınızı bilmesinler.'

maddiyata deger vermediğimiz içindi her halde bu dostluk: senden sonra dostum hiç olmadı... taki bu foruma girene kadar:

Seni aramam için beni uzağa attın!