Sağlık ve esenlik dilerim.

yukarıdaki ikili mefhumlardan ilki Rahman, ikincisi Rahim ile alakalı.

Arapça güzel bir dil, ancak arapça konuşurken Arapça sözcük kullanılmalı,

esirgeyen kelimesi ise hiç olamaz. bilakis "esirgemek", türkçede bile cimrilik gibi olumsuz çağrışımlara sahip. kasıtlı değil ise çok yanlış bir çeviri.

Umarım bir gün Türk Dil Kurumu büyük bir çalışma yapar, Türkçenin özüne döneriz,

Bence her sözcüğün her dilde eş anlamlısı vardır,

Allah Rahman ismi gereği tüm yarattıklarının gönüllerine göre bağışlarda bulunuyor, Rahim ismi gereği de gönlünü yalnızca Allah'a yöneltmiş Mü'minlere hem bu dünya da hem de ahirette bağışlarda bulunuyor, bu bağılşar maddi olmayabilir, tüm peygamberler, dışardan acı çekiyor gibi görünse de gönülden çok mutlu olduklarını düşünüyorum,

Rahman sözcüğü meallerde genelde esirgeyen olarak dilimize çevrilmiş, kötülüklerden esirgeyen olarak algılanabilir tabi ancak esirgeme sözcüğünün sözlük anlamı birşeyi ya da malı hep kendinde saklayıp başkasıyla paylaşmayan olarak biliyorum, örneğin bir mutluluğu benden esirgedin der gibi,

ne kadarını bilirsek o kadar iyidir.

celal ve cemal kavramları,

ya da, vahidiyet ve ehadiyet kavramları yardımcı olabilir.

vahidi ve ehadi tecelliler,

Aklınızı veya sıhatinizi bir kasa elmas ile değişirmisiniz?

O yüzden insanları hep Allah'a yönlendirmişler,

Değerli yorumlarınızı beklerim,

Selam.

Türkçe konuşurken Türkçenin dil yapısına göre yabancı sözcük kullanınca hiç hoş durmuyor.

öncelikle şu iyi anlaşılmalı; tam tercümesinin mümkün olmaması demek, aynı zamanda eş anlamlı bir kelimenin de olmaması demek. Rahman kelimesinin eş anlamlısı bir kelime zaten yoktur yani.

Bu sözcüklerin Türkçedeki eş anlamlısını çok merak ediyorum, internette biraz araştırdım, meallerde okudum, emin olamadım,

Örneğin bazı Peygamberlere dışardan bakan onları yoksul sanardı, hatta kuranda yazılana göre "altından ırmak akan bahçesi olması gerekmez miydi? ya da yanında koruyucu bir melek olması gerekmez miydi"diyenler bile olmuş, acaba peygamberlerin ve onlara uyan mü'minlerin bildiği diğer insanların bilmediği nimetler mi vardı? Bence böyle bir durum vardı, Zülkarneyn aleyhisselama mal, mülk teklif etmişler o da Ya Rabbinin bana bağışladığı nimetler yeter demiş,

Bağış sözcüğü bağdan geliyor, yani birisine bağışta bulununca gönüller birbirine bağlanıyor,

Gören ve idrak eden bağışlananı bilir, küçük olan ile değişmez.

orası öyle.

Osmanlı devleti zamanında arapça, farsça sözcükler kullanılmış, cumhuriyet devrinde fransızca, ingilizce ve diğer dillerden sözcükler almışız, böyle olunca yeni türkçe sözcükler türetilememiş,

iki kelime de Türkçe'ye tam tercüme edilemez. anca eksik, kırık-dökük bişeyler söylenebilir.

Rahman, yine sadece Rahman olarak çevirilmeli ve açıklaması ayrıca uzun uzun yazılmalı.

Rahim sözcüğü de sadece mü'minlere ahirette bağışlayan olarak çevrilmiş, sadece mü'minlere bağışlayan sözü doğru olabilir ancak benim takıldığım sedece ahirette mi bağışlar?Bu dünyada da sevdiği mü'minlere diğer insanların bilmediği nimetler bağışlıyor olamaz mı?

Umarım dini forum ailesinden bu konuda yardımlarını alabilirim,

Yine de anlamını bilmek işimize yarayacaktır,

Rahman isminin eş anlamlısı esirgeyen olmasa gerek, doğru mudur?

Ben bildiğim kadar, kendi düşüncemi söyleyim;

Her işe başlarken Rahman ve Rahim Allah'ın adıyla başlamalıyız,

Türkçemiz normal seyrinde gelişseydi şimdi konuştuğumuz dilde yabancı sözcükler çok az olurdu,