Bari onu ellerinden almayın bizden sonraki genç nesil Ülkücülerin."

Yemek zamanı ortaya bir kase çorba konmuş. Hoca gülümsemiş:

Aradan yine birkaç gün geçmiş. Bir akşam üzeri, çat kapı, yine çalınmış Hocanın kapısı. Hoca açmış kapıyı, bakmış ki kapıda üç-dört adam dikili. Hoca kim olduklarını sormuş.

Eleştirenlerin hiçbiri de "Ülkücü" değildi tabii ki. Bunlar şu veya bu şekilde AKP'den nemalanan, Ülkücülükle uzaktan yakından alakası olmayan bir takım adamcıklardı.

Adamlar:

Çıka çıka bir eski eş çıktı.

Hoca sormuş:

Ülkücü değil, eşi de değil, eski eşi.

Köylünün biri, bir gün, Hoca?mıza kırda avlamış olduğu bir tavşanı getirip armağan etmiş, ?Pişir de afiyetle ye Hocam? demiş. Hocamız da adama bol bol iltifatta bulunup onu akşam yemeğine buyur etmiş. Tavşanı taze taze fırına verip bir güzel yemişler.

- Ben, size geçen hafta tavşan armağan eden adamım, demiş.

Sonunda biz hep varız.

"İktidarlar gelir geçer.

Adam pişkin pişkin sırıtarak:

Bu arkadaslar kullanılıp kullanılıp atılmayı cok sevıyorlar

Bu insanların dava uğruna yaşadıkları çileleri, günlük malzeme yapmaktan bir vazgeçseler.

- "Abisi mühendis"..

Sormuş kız tarafı;

Bir daha buradan, geçmişte bu "Kutlu Dava"nın bir tarafında şu veya bu şekilde yer almış, birçoğu da benim kuşağım olan arkadaşlara sesleniyorum.

Şimdi, bu işin de cılkını çıkardınız deme hakkına sahip değil miyim Allah aşkına.

Adamlar, su falan demeyip yumulmuşlar sofraya konulan sıcak şeye. Silip süpürmüşler ne varsa. Sonra çekip gitmişler. Ama üç-beş gün sonra yine birileri daha çıkıp gelmiş. Kapıya dayanmışlar.

Baktım cenazede DYP'den bir iki arkadaşının dışında kimse yok.

yazı çok guzel helal olsun durum anca bu kadar ıyı tarıf edılırdı.

- Siz kimsiniz arkadaşlar, tanıyamadım?

Hayatımız bir yerde şu veya bu şekilde sona erecek.

İktidar bugün var, yarın yok.

Bu arkadaşlarımıza seslenmeye devam ediyorum yine.

Adamlar da:

- Siz kimsiniz?

Rahmetli Mehmet Gül bir hikaye anlatmıştı bir zamanlar.

- Bizler, size tavşan getiren avcının komşularının komşularıyız, demişler hep bir ağızdan.

- Ne duruyorsunuz, buyurun! Tasta gördüğünüz şey, o tavşanın suyunun suyunun suyudur? Afiyetle yiyin, için demiş.

- Buyurun dostum, demiş, geçen hafta getirdiğiniz tavşanın suyundan yapılan çorbaya?

Kız istemeye gidenler bakmışlar birbirinin yüzüne, içlerinden biri durumu toparlamış,

Hoca, onları da içeriye almış. Öfkesini belli etmemiş ama bir tas duru su dolu kabı yemek zamanı sofraya koymuş. Adamlar alık alık bakınırken de:

Ülkücülerden her gün ayrı bir post çıkarmayı artık bir terk etseler diyorum.

LÜTFÜ TÜRKKAN-İNTERNETHABER

İmamın?nasıl bilirdiniz?' diye sorup,"helallik" istemesiyle, orada hazır bulunan herkes, can-ı gönülden "iyi bilirdik, helal olsun" desin.

Adam, bu manalı sözlerden hiçbir şey anlamaz görünmüş, yemiş içmiş ve gecenin bir saati, yol ıraktır- yakındır dememiş, çekip gitmiş.

DYP'de Genel Sekreterlik yapmış bir eski ağabeyimizin cenazesine gitmiştim fazla uzak olmayan bir tarihte.

Düğününüzde göremeseniz bile, cenazenizde biz oluruz. "

Bu sütunlarda yazmıştım daha önce "Ülkücünün eskisi olmaz. Olsa da makbul olmaz. Makbul olan?kaşar' ın eskisidir" diye.

Damat boşta gezen hayırsızın biri.

dönüp cevaplamış.

"Bırakın da bizden sonraki nesil sizi iyi hatırlasın

Yerköy'de damada kız istemeye gitmişler.

Hoca, çaresiz onları içeri buyur etmiş. Adamlar o akşam yemeğe kalmış. Sofra kurulup da ortaya çorba tası getirilince, Hoca:

Bu yazımın mürekkebi kurumadan, bu kez Zaman Gazetesi'nde "Ülkücülerden Bahçeli'ye mektup" başlıklı bir yazı daha çıktı.

- Bu tasta, arkadaşınızın getirdiği tavşanın suyunun suyu var, haydi buyurun, demiş.

Yine bizler varız.

Devlet Bahçeli var.

Hoca birden durumu anlamış. Adamı biraz isteksizce, biraz da yarım ağızla buyur etmiş.

Çocuklarımıza bırakacağımız en mümeyyiz vasfımız olan Ülkücülüğümüzü üç günlük iktidarın payandası olma uğruna satmayınız.

Bu yazımı eleştirenler olduğu gibi, "ne kadar doğru tarif etmişsin" diyenler çoğunluktaydı.

sen birde aranızdaki eski kominist yeni sözde ülkücüleri bi ayıklasan...

Taylan Çolaklar değil de, eski eşi imzasıyla bir Hanımefendi yazmış mektubu.

- "Damat ne iş görür?" diye.

- Biz, size tavşan getiren adamın yakın komşularıyız, diye yanıt vermişler.

Kimmiş diye merak ettim. Yine kenarda kalmış, "bak bizi de kullanabilirsiniz, biz de varız" diyen hangi eyyamcı bunlar dedim ki, hiçbir isme rastlayamadım..

Aradan birkaç gün geçmiş. Hocanın kapısı çalınmış. Hoca açmış, bakmış ki ne görsün? Kendisine tavşan armağan eden adam değil mi! Ama Hoca bir ara onu tanıyamamış ve sormuş:

Taylan Çolaklar'ın eski eşiymiş Hanımefendi.