yok saydım yokluğunu, içimi dolduran yoksun kalmaktı tüm varlığınla

bir anda yok olan suretin, çırpınıyor gözümün önünde. kendini göstermek isteyen muzip çocuk gibi bir oluyor bir olmuyor... olunca dünyam bahar olur, olmayan oldumu. olur olmaz ortaya çıkmaz

yoksa sen miydin gelen, yanımdan geçerken ürperten

avuçlarımı her ovuşturdugumda boşlukğun o soğuklu bulaşır tenime, ısınan yüreğim her daim lütuftur sineme. varsın yokluktan üşüsün tenim, içim santral gibi enerji üretmekte

yok sa...

yüklenmişken heybeme onca zamanı, azar azar kullanalım ne olur kalmasın eksik yanı

öyleki dur durak bilmeyen devamlı esen rüzgar gibi kuğağımda yokluğun uğultusu, nasıl dayanırım bunca zaman, tek tesellim var oluşun

Aslinda anlamlanmaya calisan, ya tamamen yoklukta kaybolacak ya da onun sevgisiyle yeniden hayat bulacak silik kelimeler var, acimsi bir boslukta ucusan...

ne hoştur yokken sevmek seni, istediğin anda bulamamak daha damı bağlar ne sevgini

yok mu yokluğumu alacak gerçek bir varlık, beklediğim devasa buluşmalyı iple çekiyorum

Ilk bakista karisik gibi gelen cumleler, anlamli ve huzunlu...

belkide yok,

varsın ama yoksun bana bunu açıkla

yoksun...

biri ateş biri su bu kadar zıtlığın birleşimi devasa etki yapıyor işte

bir yok oluş hikayesi aramıyorum, varoluşun direnişi benimkisi

yok yok bu böyle olmayacak

yok oldu bi an başlık hayırdır yaaaa

yok mu başka yokluğun onuda gönder, artık kocaman yerin var, senden gelen herşey yer bulur

billur gibi akan cümleler varsın öğeleri eksik olsun bnm için huzurlu sözler

arasında ince bir çizgi var zaten

yükselen duygular yön gösterir insana yıldızlar gibi