-Öpüp kokladın mı.

-Merv reislerinden Haris Abdurrahman?ın.

-Yerden aldın mı?

-Aldım.

-Sen bu kadarını söyle, o anlar.

-Siz burada... Hayrola?

-Bu ev kimin?

-Sen dün gece çamurdan bir kağıt buldun mu?

Ama Bişr eski Bişr değildir. Ayakları işrethaneleri dolaşsa da gönlü hakikatleri arar.

Nefeslerin buhar olup savrulduğu ilik donduran bir kış günü. Gün doğalı çok olmuştur ama genç adam yeni yeni doğrulur. Gözlerinde bir ağırlık vardır, şakakları zonklar. Hep öyle olur, eğlence ile geçen gecenin sabahı mahmurluk basar ve kulakları uğuldar. Karnı tok, sırtı pektir ama huzursuzdur. O sıra kapı çalınır. Hizmetçi koşup açar. Soğuk hava içeri girer köşeleri dolanır. Kapıdaki adam kadife yumuşaklığında bir sesle sorar ama duvarlar yankı yapar:

-Anlayamadım?

-Sana Rabbimizden haber var.

-Biliyorum, bana çok kızıyor.

-İşte Allahü teala da ismini temizlediğin gibi seni temizledi ve o kağıda hürmet ettiğin için adını aziz kıldı.

Bişr fırlar ama meçhul ihtiyar yok olmuştur. Acaba adı menkıbelerde geçen Hızır aleyhisselam o mudur?

Ulema Bişri arar, sorar, malum yerlerde bulurlar. Onu dışarı çıkarırlar. Rengi sapsarıdır. Korkuyla sorar.

Bir gece ama şakır şakır yağmur yağan bir gece evine dönmektedir. Çamur içindeki bir kağıt dikkatini çeker. Üzerinde besmeleyi görünce yerden alır. Çamurlarını siler, öper, koklar. Eve gelince gül yağları ile siler duvara asar. O gece Merv alimleri rüyalarında Bişr?i görürler ki onların bile özlediği manevi ikramlar içindedir.

-Aksine seni çok seviyor.

-Kendileri yoklar mı?

Genç adam tutulur kalır. Bir an oyun ve eğlence ile geçen gecelerinden iğrenir. Kendine yeni bir istikamet çizecektir ancaaak.

-Elbette hürdür.

-Yok ama oğlu var.

-Bişr mi?

-Güzel kokular sürüp duvara astın mı?

-Buldum.

Ancak çevresi onu, ona bırakmaz. Öyle ya hem böylesine zengin hem bu kadar cömert arkadaş kolay bulunmaz. ?Yoldaşını bırakmak delikanlılığa sığmaz? der, eteğine yapışırlar. Koluna girer, meyhanelere sürüklerler. Yine o malum geceler, defler, kadehler, dümbelekler...

-Hür olduğu belli, çünkü kul gibi yaşamıyor.

Bişr-i hafi...

-Astım.

-Peki o hür müdür, kul mudur?

Bişr son kez meyhaneye girer, arkadaşlarıyla vedalaşır. O anı hatırlamak için hayatı boyunca yalınayak dolanır çünkü tevbe ettiğinde ayakları çıplaktır. İşte bu yüzden adı?Hafi? kalır.

-Ama nasıl olur?

Rabbinden haber var

-Kokladım?

güzel.. daha öncede duymuştum...

-Evet.