Böylesi bir durumun bizi getireceği nokta, İslam?ın, Kur?an?ın ve Sünnet?in bize gelememesi, bizim henüz İslamileşmemiş zihin yapımızla, idrak biçimlerimizle, ?dil?imizle İslam?a, Kur?an?a ve Sünnet?e gitmemiz olacaktır. Bu da İslam?ın, Kur?an?ın ve Sünnet?in bizi dönüştürmesine değil, bizim İslam?ı, Kuran?ı ve Sünnet?i dönüştürmemize yol açacaktır. Şu an -yani yaklaşık iki asırdır- yaşadığımız süreç, zihnimizi, ?dil?imizi, ?mekan?ımızı, kısacası bir bütün olarak hayatımızı sahici ve sahih İslami kaynaklar ve anlam haritaları teşekkül ettirmediği için, kendimizi dine uydurmak yerine, dini kendimize uydurmak şeklinde tezahür ediyor. Bu süreç, dinin protestanlaştırılması, dolayısıyla sekülerleştirilmesi süreci ve protestanlaşma/sekülerleşme süreci, bir dinin başına gelebilecek en büyük felaket ve dinin hayatımızı ve kendi çağını kurması yerine, hayatımızdan ve kendi çağını kurma imkanlarından uzaklaştırılmasına yol açar.

Vasat olmadan, insan, inançlarını yaşayamaz ve inançlarını hayata geçiremez. İnançlarının teşekkül ettirdiği bir vasatta yaşayamayan insanların, inançlarını yaşabildiklerini, hayatlarına inançlarının yön ve istikamet verebildiğini söyleyemeyiz. Bu, eşyanın tabiatına terstir.

güncelle me...

vasat ortayol manasında mı?

O halde, üzerinde gece gündüz demeden, yılmadan, bıkmadan, usanmadan derinlemesine kafa patlatmamız gereken asıl yakıcı soru şu: Yaşadığımız vasatı, nasıl İslamileştireceğiz ve daha özelde de yaşadığımız mekanı nasıl?Müslümanlaştıracağız?

O halde, izlenmesi gerek yegane yol, mevcut seküler vasatı terk etmek ve vasat ümmet olmaktır. Vasat ümmet olmanın yolu, Efendimiz?in bize söylediklerinden çok, Efendimiz?in bizatihi kendisinin, varlığının ne söylediğine bakabilmek, Efendimiz?in kendisini, konumunu bihakkın idrak edebilmekten geçer.

Efendimiz , tekvini ayettir. Yani, sadece elçi/vasıta değil, her şeyden öncü kuldur. Bu insan, bir de, özel, seçilmiş bir insan olarak Peygamberse, o insanın hakikatin aynası olması tartışılmaz bir hakikat halini alır.

Orta halli, normal demektir...

Batı uygarlığı: Dünyanın tek ontolojik gerçekliği

Efendimiz?in ne söylediğine değil, kendisine ve nasıl söylediğine bakmak

Sadece Müslümanlar için değil, bütün insanlık için, hakikatin üç temel varoluş ve tezahür formunun Hz. Peygamber?in sünnet-i seniyyesinde gizli olduğuna -kısaca da olsa- dikkat çekmiştim. Çok iyi bildiğimiz gibi, Sünnet-i Seniyye, kavil/söz, fiil ve ikrar/hal süreçlerinden oluşur. İşte Sünnet-i Seniyye?de özetlenen bu üç temel boyut, medeniyetin ilim, irfan ve hikmetten teşekkül eden üç temel sütununu oluşturan hakikatin üç tezahür biçimini hem temsil eder, hem de temessül ettirir.

Şu an içinde sürüklendiğimiz çağın vasatı, seküler Batı kültürünün belirlediği bir vasat ve bu vasat, biz ister kabul edelim, ister reddedelim, bizim de vasatımız haline geldi. O yüzden, algılama, duyma, düşünme ve yaşama konusunda geliştirilen ve kullanılan bütün sanat, düşünce ve hayat tarzı vasıtaları, yalnızca seküler Batı uygarlığının bütün dünyada hakim kılınan seküler vasatının ürünü ve bu vasatı sürgit yeniden üreten vasıtalardır. Sinema, müzik, televizyon, internet ve bütün diğer medyalar gibi vasıtalar, Batı uygarlığının seküler vasatının ürünü olarak geliştirilmiş vasıtalardır. Ve seküler kültür, varlığını, seküler vasatın hem ürünü, hem de yeniden üreticisi olarak işleyen bu vasıtalarla sürdürebilmektedir.

Dini kendimize uydurmak mı, dine uymak mı?

efendimizi idrak edebilmek ve sünnetini uygulayabilmek..

burada vasat orta yol anlamındamı bilmiyorum ama en iyi yol vasat olan yol bu yoldan çıkınca dengeler bozuluyor

Ayrıca, yaşadığımız vasat, İslami bir vasat olmadığı için, yani doğrudan seküler Batı uygarlığının algılayış, duyuş, düşünüş ve yaşayış kodlarıyla şekillenen ve şekillendirilen seküler bir vasat olduğu için, her şeyden önce, mekanı Müslümanlaştıramıyoruz. Mekan?ı burada en geniş anlamıyla kullanıyorum. Hem hal, hem de mahal anlamında. Dolayısıyla şehirlerimiz de, şehirlerimizin bütün farklı mekanları da, İslami bir özellik arzetmiyor hiçbir şekilde. O yüzden ev mimarisinden, anıt mimarisine, şehir mimarisinden çevre düzenlemesine kadar geniş bir alana yayılan mekan dünyamız, İslami bir dile ve görünüme sahip değil.

Modern dönemde, İslam?ı modernliğin kavramlarıyla, postmodern dönemde ise -örneğin, demokrasi, insan hakları, özgürlükler gibi- postmodernliğin kavramlarıyla algılamaya, açıklamaya ve özdeşleştirmeye kalkışma yanılgısına düşmemizin temel nedeni işte burada gizlidir.

Mostar Dergisinden Alınmıştır.

Bunun başlıca nedeni, İslam?la kurduğumuz ilişkinin de, İslam?ın bizden talep ettiklerini beyan eden kitabımızla kurduğumuz ilişkinin de, kitabımızın yaşayan misalini oluşturan Efendimiz?le kurduğumuz ilişkinin de, -daha önce de değindiğim gibi- yalnızca bilgilenmeyle, yani epistemolojik düzlemle sınırlı olmasıdır.

islami bize uydurmak!!!!!!!!!!!!!

Yusuf Kaplan

Şunu söylemek istiyorum: Vasat?ını kurabilen ve koruyabilen tek uygarlık, seküler Batı uygarlığı olduğu için, vasıtalarını da sürekli olarak hem daha fazla geliştiren, hem de bütün insanlığın vasıtaları haline getiren Batı uygarlığı dünyanın tek ontolojik gerçekliğidir artık. Özenle ve altını çizerek hatırlatıyorum: Batı uygarlığı, sadece Batı toplumlarının değil, Batı dışındaki bütün toplumların da tek ontolojik gerçekliği katına yükseltilmiştir. O yüzden, örneğin Müslüman toplumların algılama, duyma, düşünme ve yaşama biçimlerini belirleyen şey, İslam?ın ürünü olan İslami vasat ve İslami vasıtalar değil, bu seküler vasat ve bu vasatın ürünü ve yeniden-üreticisi olan vasıtalardır.

Mekanı Müslümanlaştırmak

Bunun yolu, Peygamber tasavvurumuzu sahici ve sahih temeller üzerinden yeniden inşa etmekten geçiyor. Bu gayr-i İslami vasatta, yalnızca Peygamberimiz?in bize Kur?an ve Sünnet üzerinden söyledikleri üzerinde yoğunlaşırsak, bu seküler vasatın algılama, duyma, düşünme ve yaşama biçimleri bizim de her şeyimizi belirleyen bir konuma yerleştiği için, Kur?an?ın ve Sünnet?in bize ne söylediğini, bizden neyi talep ettiğiniz anlamakta çok zorlanırız. Zorlanıyoruz da nitekim.

Efendimiz?le de, Kur?an?la da ve genelde İslam?la da kurduğumuz ilişki, yalnızca söz düzeyinde, epistemolojik düzeyde kaldığı sürece, İslam?ın da, Kur?an?ın da, Efendimiz?in de bize hakikatin kapılarının açılmasına aracılık edebilmeleri çok zordur. Hele de, bütün algılama, duyma, düşünme ve yaşama biçimlerimizin sekülerleştiği, Batılı algılama, duyma, düşünme ve yaşama biçimlerinin her şeyimizi belirlediği bir zaman diliminde, biz istesek de, istemesek de, Batılı, seküler algılama, duyma, düşünme ve yaşama biçimlerinin ötesine geçemediğimiz sürece, onlarla kuracağımız ilişkiler sadece epistemolojik olanla sınırlı kalacak, ontolojik düzeye çıkamayacaktır.

Hal böyle olunca, hakikatin görünümlerine söz yoluyla da, fiil yoluyla da, hal yoluyla da ulaşabiliriz. Hakikatin tam, kamil, bütün?resm?ine ulaşmanın yegane yolu, bu üç yolu da hem ardışık, hem de eşzamanlı olarak katetmekten geçer.

Müslümanlar, bu yakıcı ve yıkıcı gerçeği henüz tam olarak fark ve idrak edebilmiş değiller. Bu gerçeği fark edebilmenin de, idrak edebilmenin de yegane yolu, bu seküler vasatı ve seküler vasatın vasıtalarını terk etmekten ya da bu vasıtaları dönüştürme çabası ortaya koyabilmekten geçiyor.

Bunun da tek ve olmazsa olmaz yolu, İslami bir vasat inşa etmektir. İslami bir vasat inşa edemediğimiz sürece, seküler Batı uygarlığının belirlediği vasatın ürettiği algılama, duyma, düşünme ve yaşama biçimleriyle hayatımızı sürdürme yanlışlığına sürüklenmekten kolay kolay kurtulamayız. Daha da kötüsü ve tehlikelisi, Kur?an?a ve Sünnet?e de, -bu seküler vasat?ı terk etmediğimiz sürece- asla ve kat?a gidemeyiz. Bu seküler vasat?ı terk etmediğimiz sürece Kur?an?a ve Sünnet?e gitme yönünde yaptığımız bütün yolculuklar, aslında, bu vasatın seküler algılama, duyma, düşünme ve yaşama biçimlerini Kur?an?a ve Sünnet?e giydirmekten başka bir şeyle sonuçlanmaz.

İşte bu nedenledir ki, peygamberimiz, bize yalnızca hakikati bildirmekle kalmamış, aynı zamanda, 23 yılda, hakikatin nasıl hayat haline getirilebileceğinin hem hali, hem de mahalli olmuştur. O halde, vasatımızı İslamileştirebilmemiz için, Efendimiz?in bize ne söylediğini bihakkın anlayabilmek amacıyla, Efendimiz?in bizim için neyi, nasıl söylediğinin, yani bizatihi kendisinin bizim için ne anlam ifade ettiğinin tam olarak idrak edilebilmesi zorunludur. Ancak o zaman, Efendimiz vasıtasıyla İslami bir vasatın nasıl teşekkül ettirilebildiği gerçeğini idrak edebilmemiz ve yaşadığımız gayr-ı İslami vasatların ve vasıtaların bizim dini bu vasatlar ve vasıtalarla dönüştürme, kendimize benzetme, dolayısıyla Protestanlaştırma/sekülerleştirme tuzağına düşmekten kurtulabilmemiz imkan dahiline girebilir.

Şu can alıcı tespitlerle yazıyı bitirebiliriz: Kendi vasatlarını kuramayanlar, başka vasatların vasıtaları olmaktan kurtulamazlar. Vasatsız vasıta, yok edicidir; vasıtasız vasat ise, yok olmaya mahkumdur. O halde, vasat olmadan, İslami bir vasat tesis etmeden, hem İslami bir hayat, zihin dünyası ve dil kurabilmemiz, hem de dolayısıyla bütün bunları mümkün kılacak vasıtalar geliştirebilmemiz ve mevcut vasıtaları ve vasatları İslamileştirebilmemiz, dönüştürebilmemiz imkansızdır. İslam?ın bizim ontolojik gerçekliğimiz haline gelmesinin öncelikli yolu, vasatımızı İslamileştirmekten; bunun yolu da Efendimiz?i , dolayısıyla Kur?an?ı ve İslam?ı ontolojik gerçekliğimiz haline getirebilmemizden geçiyor.

İşte bu nedenledir ki, seküler Batı kültürü, bütün dünyanın insanlarının algılama, duyma, düşünme ve yaşama biçimlerini belirleyebilecek konuma yükseltildiği için, yalnızca Batı toplumlarının değil, bütün dünya toplumlarının da tek vasatı, dolayısıyla tek algılama, duyma, düşünme ve yaşama vasıtası haline gelmiştir.

Bugün alemlere rahmet olarak gönderildiği sarahatle bildirilen Efendimiz?in getirdiği hakikat yolu üzerinden gittiğimizi söylememize rağmen, hakikat, bize kendisini açma, yolumuzu aydınlatma, zihnimizin ve?dil?imizin, bir Müslüman zihninin ve?dil?inin işlemesi gerektiği şekilde işlemesini, hayatımızın bir Müslüman hayatının sürmesi gerektiği şekilde sürmesini sağlama sürecinde direniyor adeta.