Uygulanışı o kadar çok şekillenmiş ki o bahsettiğiniz hatalar her iki tarafta oluşmuş. Bireysel özgürlüğün uç noktasında yaşayan da var, ona sınır koyan da.

Neden bu başlığı açtım. Çoğumuz kökensel davranışımızı bilmiyor. Birbirimize yaptığımız zulüm düşüncelerin kökenin çarpışması aslında.

Ben bu yazıyı siyaset için yazmadım. Davranışsal şekillerimizin tohumunun kaynağını keşfettiğim için yazdım.

Yani günümüzdeki çatışmanın kökeni bu iki akımın yansımalarıdır.

Yunan bireysel özgürlük kavramı oluştururken, konfiçyus öğretilerinde ise itaat etme, saygı kavramı ön plandadır.

Aslında şu an birbirimizi yiyorsak, kaynağı yunan ve çin düşünürlerin dünyaya yaydıkları akımdır.

Bizdeki etkisi bireysel özgürlük, sizdeki davranış şekli saygı ve itaat üzerine. Kaynaklarını yazdım.

Saygı ve itaat kavramına hakim olanlar ise saygının ve itaatın oluşabilmesi için bireysel özgürlüğe sınır gelmesi gerekliliğine inanıp içselleştirenlerdir.

Valla tam anlayamadım demek istediğini.

Bu akımların şekillenmiş hali çatışma halinde demek istedim.

Bireysel özgürlükten hoşlananlar, saygı ve itaat kavramına hep tu kaka gözüyle bakmış. Çünkü saygı ve itaat kavramlarına engel gözüyle bakmış.

"; tıpış tıpış gibi mi?

Bireysel özgürlük doğuşunun kaynağı ile saygı ve itaat kavramlarının doğuşunun kaynağı etkilenmez. Kaynaklar belli.

Yunan tarihi millattan önce 500 lü yıllarda demokrasi kavramını oluştururken aynı yıllarda çinde konfiçyus yaklaşımı doğmuştur.

Ülkemizde oluşan çatışma budur.

Bireysel özgürlükler noktasında; kendini dindar olarak tanımlayan kitlelerin talep ve mağduriyetlerinin giderilmesi ve karşılanması noktasında niçin gerçekçi ve tatminkar bi şekilde sol siyasetçiler politika üretemedi? Ki Türkiye'de ' sol ' denince akla dine -dini hayata muhaliflik anlaşılıyor. Bu bilinçaltını sol görüşlü insanların ve siyasetçilerin oluşturduğunu inkar edemezsiniz sanırsam. Niçin dini bir hayat sürme taleplerini bireysel özgürlükler kapsamında saymıyorsunuz? Bu çifte standardizasyon ortada dururken bireysellik iddiası havada kalmıyor mu?

Ben de senin dediğinin tan tersine inanıyorum. Şartlanmış -yeminli bir şekilde siyaset yapma tercih belirlemek muhalefettekilerin şiarı gibi da sanki. Söyledikleriniz muhalefet gerekçeleri, ağlamak isteyip te bahane arayan çocuğun bahaneleri veyahut da kuzuyu yemek istegi olan kurdun bahaneleri gibi gerçekçi olmayan bahanelerle muhalefet yapmak için zorlama deliler bulduğunuz itikadındayım. Bu tarafa geçince ise, iktidar seçmeni olarak kendimde ve çevremde olan hissiyatı söyleyeyim. Tamamen hasbi ve fevri. Ben ilk defa mitinge yerel seçinden önce idi, paralele tepki olarak gittim. Toplulukta da siyasete verilmek istenen ayara olan öfkeyi bizzat gördüm. Muhalefet ise durumdan gayet memnundu. Sonraki Erdoğan'ın mitinglerinde netten takip ettim. İnsanlar hasbi olarak meydanları dolduruyordu. Öyle ki Bahçeli bile inanamamamıştı kalabalığa. Kısa kesiyorum. Tıpış tıpış ise kk'nın chp lilere söylediği cümle idi Ekmeleddin için ;)

Bireysel özgürlük akımı ekonomik olarak kapitalizme daha uygundur. Çin saygı ve itaat kavramından uzaklaşıp bireysel özgürlük kavramına geçince kapitalizme daha iyi ayak uydurdu.