bu kadar zor olacağını tahmin etmemiştim. ?her zamanki gibi, biri geldi ve gidiyor, alıştım buna? demiştim. Ve her zamanki gibi yıkılmıştım. Göğsüme öyle bir öküz oturmuştu ki, git gide dibe batıyordum. taşıyamıyordum kendimi, yükümü. O küçücük bedenimle ne de ağır yükler altına girmiş kalbim. Oysa çok erkendi, ölmek için. Yaşanacak onca gün varken, ölmek için çok erkendi be.

aşk acısı falan çektiğimden değil çok sıcak olduğu için uykum yoktu şimdi gidiyorum iyi geceler

Ne yapayım işte, sende biraz insaf et. Çok seviyordum seni. Çok aşıktım. Kendimi tüm masumiyetimle sana teslim etmiştim. Ama sen, sen bunu reddettin. Neden bilmiyorum ama sana yetemedim. Ya da fazla geldim. Çok sevdiğim için gittin belkide. Hiçbir fikrim yok. Olsun. Yine de teşekkür ediyorum. Seninleyken yaşadığımı hissetmiştim. Şimdi de öldüğümü hissediyorum. Bana yaşarken ölmeyi, ölürken yaşamayı öğrettin.

beterin beteri vardır!

zamanla geçecektir takma kafana eğer üzülmesi gereken birsi varsa o da sen olma derim giden gitmiştir gittiği gün bitmiştir kilitle ki kapını bir daha dönüşü olmasın girecek bir kapı bulamasın ne üzülüyorsun be...

Allah yardımcın olsun.

Bu cümlelerin sahibi çok şanslı mı desek? yoksa salak mı?

:( halaaa tam olarak atlattım diyemiyorum

aman 30 u gecince insan sallamıyor bu şekildeki duyguları

NEDEN UYUMMUYONUZZZZZZZZZZ

Adana çık aradan

Eğer bu kadar sevdi isen ya beraberken sevdiğini o kişiye gösteremedin yada bu kadar sevdiğinin farkında değildin

bu güzel kalbi kaybettiği için?

ben bu filmi acısını yeni atlattım gibi...

Bir zamanlar çok tanıdık bir duyguydu bu...

bu kadar narsist olma hayat gözlerde:D

lanet olsun!!!

Sayın Erdeniz, çok güzel cümleler kurmuşsunuz, tebrik ediyorum sizi.

Sanki ben artık ben gibi değilim. Çok farklılaştım. Önce yaşamayı unuttum. Sanırım hissedemiyordum. Sadece nefes aldığımın farkındaydım. Bir de sigara içtiğimin. Onun dışında mutluluk, huzur, sevinç, umut gibi tüm hisler yerini kocaman bir boşluğa bırakmıştı. Biraz zor oluyordu. Bu boşluk öylesine derindi ki, içine çekiyordu tüm benliğimi.

Yıkım sonrası ayakta durmaya çalışan bir bedendim sadece. Yaşamak işlevini yerine getiren bir kalbim vardı sadece. Ama kalbim, dayanamıyordu. Her gün o kocaman boşluğun beni yok etmesine dayanamıyordu. Eskisi gibi atmıyordu. Delicesine atmıyordu. Usul usul, sudan çıkmış bir balığın yaşadığı şoku yaşar gibi atıyordu. Sahi, sen gidince sudan çıkmış balığa dönmüştüm. Önce biraz afalladım, sağa sola saldırdım, ardından yavaşlamaya başladı her şey. Sonrası ise kocaman bir boşluk.