Kalbim!.. Uzaklara gitmek istiyorsun. Buraya ait değilsin. Başka diyarların özlemi kuşatıyor seni. Uzaklar, başka bir diyarın iklimi çekiyor seni, hissediyorum bunu. Bir gemi ayrılınca limandan, bir tren hareket edince istasyondan kıpırdayışlarından anlıyorum bunu. Yağmurlar dindiği zaman, kuşlar yorulduğu zaman, gün solduğu zaman ayaklanışından anlıyorum gitmek isteyişini. Akıp giden bulutlara, kanat çırpan kelebeklere, uzanıp giden yollara bakışından anlıyorum gitmek isteyişini.

Visalin adımları, sabrın elinde yürür?

Varlık mana kazanır içten bir yakarışla.

Yalnızlık gurbette hepten zor, zordan da öte bir zor! Çilede yalnızlık, elde değil, sinedeki kor... Anlamadan sevenler, bilmeden hakaret edenler... Çileden nasibi yok, aşka istidatsız benler... Bağışla, Efendim, sana yakışmak isterdik...

Solmakta bütün renkler, hazan yemiş yapraklar,

Zamanın vehmi sönmüş, avucunda sonsuzluk,

Kalbim!.. Çırpınan bir kuşsun sen içimde kıpır kıpır. Gün geldi kanatlarını kırdım. Şimdi o hafif tüylerin yağıyor içime. Kanayan bir kuşsun şimdi tenhalıkta. Göğsümün kafesinde boğdum seni

Uslanmaz karanlığın, aydınlık şafağıdır

seninleyken sürgündeyim

Bir gemi demir aldı.

Terk edilmiş yalnızlık düşerken aynalara,

Gerilim kaybedilip tüketilince derman,

Sense bende tutsak, en kara zindanlarda?

Yaşadığımız her gün bir diriliş faslıdır,

Güneşi al eline kaderinse yolculuk,

Bir gülsün sen beden bahçesinde.

Mevsim artık sonbahar, rengin kaybeder ağaç,

Halden kurtuluverir ışığı kuşananlar.

Sabır güldür zamanda, sabır özlenen gerçek;

Hüzzamla bahsetmek ki, doğru mu sonbahardan?

Mefluç olan ruhlara O'nun yolu sığınak.

Her gece kulağında çınlar titreyen sesim?

Güneş nazlı sevgili, pek göstermez yüzünü.

Kahredenden ziyade, sevilenden korkulur."

Perişan halimizle bir serzeniştir bu. Derdi dert edinmeye davet, kendimizi kendimize şikayettir bu. Gamsızın harcı değil ki; ötelerden gelen bir mesuliyettir bu... "Rabbim, yolunda büyütsün, yolunda yürütsün, yolunda çürütsün." Nefis putu, rahat tutkusu göz açıp kapayıncaya kadar dahi fırsat bulamasın da ölsün.

Mevsim nasıl olsa da, güzelleşir bakışla,

Kaldırımlar kimsesiz çocuklara armağan,

Ümitler, bir mazlumun gözyaşında boğulur?

Duyarsın yüreğimin hüzzam şarkılarını,

Bülbülün sesi gelir hüzünlü sabahlardan.

19.04.2009

Her baharın kalbine esen o güzel rüzgar,

Demem o ki uzaktaki yakınım,

Yazın yeşil tonları çekilince mekandan,

Hep ölgün bakışlarda çoğalır kayıp zaman.

"Yolcu benmişim gibi,

Bir ihtilaç halidir bu demde yaşananlar,

Vatan ırakta kaldı."

Gizlenmek avuçlara ümit ile beklemek,

Sabır, çıkmaz sokaktan kurtuluş deste deste?

Ölüm senfonisiyle inler durur topraklar.

Lafımın dostusunuz, çilemin yabancısı

Bir bahar rüzgarının kanadına takıl git.

Ey güller kadar masum gül yüzlü çocuk!

Düşerken her bir yaprak, çok şey kopar ruhlardan;

Ona da rengin veren, süsleyendir Yaradan.

Her yanda bir vaveyla.. sitem var yaşanandan.

Bir gül eyle bahçende, Sen?den olayım diye?

Bütün varlığım talan, hüznümü sağamadım,

Arınıp kederden temiz pırıl pırıl git.

Çölden Medine?ye yol, kabıma sığamadım,

Sabır güldür zamanda, sabır özlenen gerçek?

Hüsrandan kurtulmaya ezelden gelen hece?

Ümitsiz olan insan bilmeli ki ruhu aç.

Seninleyken sürgündeyim gözlerimde yitirdiğin gözlerinde?

Elbet gecedir, gelir, gündüze ermek de hak!

Ebedi bir dergahta, sonsuzluğu dilemek?

Kalbim!.. Çırpınan bir kuşsun sen içimde kıpır kıpır. Gün geldi kanatlarını kırdım. Şimdi o hafif tüylerin yağıyor içime. Kanayan bir kuşsun şimdi tenhalıkta. Göğsümün kafesinde boğdum seni. Marziyatının ne olduğunu bilemedim. Bilemedim duadan kanatların olduğunu. Seni diri tutanın, Allah?ın zikri olduğu bilemedim. Meğer seni yatıştıran bu İlahi zikirmiş. Azığını bilemedim.

Hüzünlü nağmelere yürekten gelen beste,

O yeşil gözlerini bulandırmasın keder,

İçimdeki zamanlar yaşar sonbaharını,

Ümidimiz senden yine: "Biz sende olmasak bile, sen bizdesin gene."

<i> Tozlu raflardan günümüze... </i>

Sabır ruha kıvılcım, sabır kalbi bilemek,

Sabır her şeyin kalbi, sabır gül, sabır gülzar?

"Bir kalbim var ki benim, sevdiğinden burkulur:

Kalbim!.. Bu asırda öksüz kalışını anlıyorum senin. Sahte şarkılar derdine derman olmuyor. Sonsuzlukta yankılanacak nağmelerin meftunusun sen. Bu fani dünyanın aşkı dindiremez sonsuz hasretini. Çünkü Rahman?ın arşısın sen.

Erişilmez gayenin hayaline sarıl git.

Bakışların firari bir vuslatı kucaklar,

Yıldızlara dokunsun uzanınca ellerin.

İnciten yüreğini, bilirim, taşlar değil, dostun gülüdür. Ya taşı dost atarsa, bu, ölümden önce ölümdür. Mahzun Nebi'nin dertli varisi... Ağlayan mı, gülen mi? Ağlayan bizimle mi ağlar, bizim yüzümüzden mi? Sevenler bizimle mi sever, yoksa bize rağmen mi? Efendim, sana yakışmak isterdik...

Gözlerini süzüyor ulaşılmaz bir sefer,

Taştım taştım sonunda huzuruna ulaştım,

Kapı kapı dolaştım Sen?i bulayım diye,

Kalbim, en kırılgan yanım! Biliyorum, seni elden ele dolaştırılan bir gül gibi çok hırpaladım. Kanatları kırık bir kuş eyledim narin varlığını. Teli kopuk, mızrabı kırık bir sazsın şimdi. Sessizliktir şimdi bahtına düşen. Sustun. Dilini, kitabeni çözemedim. Nakışlarındaki çizgilerin ince, derin manasına muttali olamadım. Sendeki nazik nağmeyi keşfedemedim. Sesine-soluğuna ve canhıraş çığlıklarına sağır kaldım. Çığlığın yeri göğü kaplamışken yanından kayıtsız, vurdumduymaz biri gibi geçip gittim. Bazen başı öne eğik, eli böğründe sahipsiz bir çocuk oldun cami avlularında. Merhamet kokan ellerini uzatırken gelip geçenlere, gözlerinde yüzyıllık bir arzunun izleri vardı. Kimi zaman da, özellikle daraldığın demlerde, daracık pencereli, loş ve rutubetli bir atmosferi olan küçücük bir hücrede hürriyeti özleyen bir mahkumun haletine büründün. Mahkum ettim seni karanlık, soğuk küf kokan taş duvarlara. Ne gelenin vardı ne gidenin. Sokakta oynayan çocukların bağrışları yalnızlığını çoğaltıyordu. Limandan ayrılan gemilerin düdükleri, gelip geçen trenlerin homurtuları, dalından düşen yaprakların hüzünlü hali, sessiz gecelere düşen ayın şavkı bir daüssılaya dönüşüp hasreti bocalıyordu içine.

kapkarakedi

Vuslatlara yabancıyım,

Sabır umut güneşi, sabır kalbde gül bahçe

Yetim çığlıklarıdır sokaklarda duyulan,

Issızda yakarışların yankılanır da, fezada bir çift muzdarip el daha bilmem kanatlanır mı? Rahmet çağlarken el'an gözlerinden art arda, bari bir haldaş çıkar da yüreği ıslar mı? Bağışla, Efendim, sana yakışmak isterdik...

Her sevdanın kaderi, sabrın bağrında büyür,

Çatlamış dudakta Sen, gözde yaş, yağamadım,

Sabır büyük fazilet, onunla birlikte Hak?

Yok mudur, sizin köyde, çeken fikir sancısı."

Keskin hatlar döşenir insanların yüzüne.

Yanında senden uzak, söylenecek her söz tuzak

Karanlığın hesabı yüreğimden sorulur?

Bir gülsün sen beden bahçesinde. Soğuklar vurdu nazenin yapraklarına. Rengin cazibesini yitirdi. Kan kırmızı rengin göçüp gidince ardında sükutun teslim aldığı bülbüller kaldı. Vefasız rüzgarlar, sararmış yapraklarını gözlerden ırak kuytulara sürükleyip götürdü. Kupkuru dallar, bir de avare bülbüller kaldı orta yerde. Göğe doğru duaya durmuş dalların diliyle?Gitme kalbim!? diyemedim. Konuştuğum kelimeler, sensiz ne kadar da samimiyetsiz ve kifayetsiz. Kokunun sinmediği, renginin değmediği kelimeler başını sokacak bir evi olmayan kimsesizler gibidir; dolanır dururlar orta yerde. Kimse sahiplenmez onları. Bekleyeni, arayanı, özleyeni yoktur onların. Kanatlanan, filizlenen, dipdiri kelimelerin membaısın sen.

Bulutların gölgesi düşünce yeryüzüne,

Acılara dayandım Sana geleyim diye,

Şimşek çakar, gök gürler, yağmur yağar sağanak?

Kucaklasın kalbini özlediğin ufuklar,

O'nu bilmeyen ruhlar hem gamlı, hem yaslıdır.

Sabır varlık ağacının solmaz yaprağıdır?

Ürkek bakışlarına gömülür son nefesim.

Bağışla, Efendim!

Ey her yerin garibi,

Gizlenmek avuçlara ümit ile beklemek?

Sabır güzel te?vildir korkulu rüyalara?

Çile çile arındım benden olayım diye?

Grinin en koyusu kaplar da yeryüzünü,

Saplanınca kanına gölgesi hayallerin.