sindir diyen de olmaz

birisi kalkıp ben hz osman oldum diyemez buna imkanda yok.

2-Ondan melekler haya eder ben haya etmez miyim?

koton.

1-Daha kızlarım olsaydı onları da Osman'a verirdim.

Hz. Ebu Bekir, ?Resulullah iyidir. Beni sana O gönderdi.? deyince Hz. Talha?Allahü tealaya sonsuz şükürler olsun. O sağ olduktan sonra her musibet hiçtir.? buyurdu.

Dört hak mezhebin bütün müçtehitleri, sahabe-i kiram arasında geçen ayrılıkları şöyle değerlendirmişlerdir: Sahabe-i kiramın her biri kendi başına birer müçtehittir. Kur'an ve hadiste açıkça beyan edilmeyen konularda içtihat yapma, en evvel onların hakkıdır. Fıkıh biliminin yönteminde kesinleşmiş bir kuraldır ki, bir kimsede içtihat rütbesi varsa, o kimse, başkasının içtihadına uymaya mecbur değildir. Ashap arasında çıkan muhalefetler, münakaşa ve muharebeler içtihat farklılığından doğmuştur. Haşa, nefsani arzuların, isteklerin bu ayrılıklarda payı yoktur. Çünkü, onlar sohbet-i nebevi ile kin, adavet, düşmanlık gibi kötü sıfatlardan arınmışlardır. Nefisleri böyle süfli şeylerden temizlenip pak olmuş, ulviyet kazanmıştır.

de ÖVMEM.

Hz. Talha, ?Müminlerden öyle yiğitler vardır ki, Allah ile olan ahidlerine gösterirler. Onların bir kısmı ahdini yerine getirdi , bir kısmı ise şehid olmayı bekliyor? (Ahzab 23) ayet-i kerimesine muhatap olmakla şereflendi.

Bu haliyle dahi savaşa devam ediyordu. Sonunda, başından aldığı şiddetli iki kılıç darbesi kendinden geçerek bayıldı. Bunu gören Peygamberimiz yanına gelen Hz. Ebu Bekir?e hemen Hz. Talha?ya yardıma koşmasını emrettiler. Hz. Ebu Bekir onu baygın bir vaziyette buldu. Hemen başını kaldırdı ve yüzüne su serpti. Hz. Talha ayıldı. Ayılır ayılmaz ilk sorduğu soru?Resulullah nasıl, ne yapıyor? olmuştur.

neden boyle yaklasıyorsunuz.

İki gunu birbirine eşit olan bizden değil denmişken

Mekkeli müşrikler bu yenilgiyi unutamamış bir yıl sonra tekrar Medine?ye hareket etmişlerdir. Uhud?da iki ordu yine karşılaştı. Uhud gazası hicretin üçüncü senesinde vuku buldu. Bu muharebede fedakarlık gösterenlerin en meşhurları arasında Hz. Zübeyr ile Hz. Ebu Dücane de bulunuyordu. Uhud muharebesi başlarken, müşriklerden deve üzerinde bir adam meydana çıktı. Çarpışmak için er diledi. Herkesin kendisinden çekindiğini, geri durduğunu görünce, dileğini üç kere tekrarladı.

bir düşünün resulullahın haya ettiği hz osmana. islamın dört halifesinden birine hakaretler yapılabiliyor hangi vicdan sahibi insan müslüman bunu kabul edebilir acaba hz osman ra nın islama yaptığı hizmeti onu eleştirenlerden hangileri yapmıştır. el insaf el insaf el insah

"Sizden biriniz ölü kardeşinin etini yemek ister mi?" (Hucürat suresi, 12)

kişinin Talha demişsin ama Hz. Talha diyeyim ben

ayrıca bu konu kafamı mesgul etmez.

Aklı selim olmayanları dısa atarsak zaten sahabeye dil uzatan yok.

Evet, sahabe-i kiramın her biri İslam dininin tesisinde birer müçtehittir. Bilindiği gibi, içtihat eden bir kimse, yaptığı içtihatta isabet ederse iki sevap kazanır; isabet edemediği takdirde içtihat etmesine mükafat olarak bir sevap alır. Canlarıyla, başlarıyla, her şeyleriyle İslam'a mal olan, O'nun yüceltilip yayılmasından başka bir gayeleri olmayan o seçkin insanların içtihatları da yine İslam'ın yüceltilip yükseltilmesi içindir. Bu aşk, bu azim onlarda o derece ileri gitmişti ki, Uhud Muharebesi'nde Peygamber Efendimize zıt görüş bildirmekten çekinmemişlerdi. "Biz, İslamiyet?in başarısını şunda görüyoruz," diye görüşlerini açıkça ortaya koymuşlardı. Sahabenin çoğu Resulüllah Efendimize zıt içtihatta bulunduklarından, Peygamberimiz onların içtihadına uymaya mecbur oldular. Daha sonra gerçekleşen olaylar Peygamberimizi haklı çıkardı. O zaman Kur'an-ı Azimüşşan'ın nazil olması devam ettiği halde, Cenab-ı Hak ashabı uyarıcı bir ayet bile indirmedi. Herhangi bir ayetle herhangi bir ikazda bulunmadı; bilakis peygamberimize eskisi gibi onlara fikir danışmaya devam etmelerini emretti. Resulüllah Efendimiz de onları ayıplamadı, yine bağrına bastı, şefkatle kucakladı, bu emir gereğince onlarla fikir alış verişine devam etti. Sadece bu hal dahi, sahabe-i kiramın, Allah ve Resulü indindeki beğenilirliklerini ve dinde içtihat sahibi olduklarını en açık bir şekilde göstermeye yeterlidir.

Böylece sevgi ve bağlılığın en güzelini göstermiştir. Eshab-ı kiramda bu aşk, bu muhabbet, bu iman olduğu için, Resulullaha böyle gönül verdikleri için Peygamberlerden sonra insanların en en üstünü olmuşlar, onun için onların verdiği bir avuç arpa sadaka, onlardan olmayanların verdiği Uhud Dağı kadar altın sadakadan daha kıymetli olmuştur.

birileri hz osmana yağmacı dediler oysa hz osman ne kadar malı varsa hepsini islama feda etti.

buyrun işte nesil hanım yada bey,

Savaş çok şiddetli geçiyordu. Peygamber efendimiz: ?Allahım! Şu bir avuç İslam cemaati helak olursa, artık sana yer yüzünde hiç ibadet olunmaz? diyor, durmadan Allahü tealadan yardım diliyor ve O?na yalvarıyordu. Hz. Zübeyr?in Bedir harbi esnasında gösterdiği kahramanlık çok büyüktü. Vücudunda yaralanmadık bir yer kalmamıştı. Hz. Zübeyr?in oğlu Urve der ki: ?Hz. Zübeyr bilhassa üç kılıç darbesi almıştı. Bunlardan biri boynunda idi. Yara o kadar derin bir iz bırakmıştı ki, içine parmağımı sokabiliyordum.? Bedir muharebesi müslümanların galibiyetiyle neticelenip, 14 Eshab-ı kiram şehid oldu. 70 müşrik öldürüldü.

Müşrikler, Osman 'a isterse Ka'be'yi tavaf edebileceğini bildirmişler, ancak o, Resulullah tavaf etmeden, kendisinin de tavaf etmeyeceği cevabını vermişti. Hudeybiye'de bulunan sahabiler ise Resulullaha: "Osman Beytullah'a kavuştu, onu tavaf etti; ne mutlu ona" dediklerinde Resulullah ; "Beytullah'ı biz tavaf etmedikçe, Osman da tavaf etmez buyurmuştur" (Vakidi'den naklen, A. Köksal, a. g. e., 178-179).

Bütün gazalarda bulundu. Çok yaralandı. Mısır?ın fethinde de bulundu. Zengin olup, bütün malını Allah için dağıtdı. Eshab-ı kiram şehid olunca yetimlerine vasi olur, onları beslerdi. Deve Vak?asında Hz. Talha ve Hz. Aişe ile birlikde, Hz. Ali tarafında değildi. Harbden çekilip namaz kılarken, İbn-i Cermuz tarafından, 36 (m. 656) yılında, altmışyedi yaşında şehid edildi. Hz. Ali bunu işitince çok üzüldü. Namazını kendi kıldırdı. Hz. Ali, Zübeyr, Talha ve Sa?d bin Ebi Vakkas aynı yılda doğmuşlardır. İman ettiği zaman, amcası çok kızmıştı. Bu yüzden onu, bir hasıra sarar, ateşe sokar çıkarır ve küfre dönmesini putlara tapmasını isterdi. O ise?Asla küfre dönmem der, yapılan bütün işkencelere büyük bir sabır ve metanetle tahammül ederdi.

SAdece Ehli Beyte sövenleri ÖVMEYENLER var onları kasımak istemis arkadas.

Efendimiz onlar gökteki yıldızlar gibi diyor hangisine tutunursanız doğru yolu bulursnuz diyor keşke onlrın hayatını örnk alabilsek ona göre yaşyabilsek

ki baslıga gelen de olmadıgına göre diyen olmamıs şu aşamada diye biliriz.

ne o sahabelere dil uzatanları siz içinize sindirebiliyormusunuz yoksa?

Kaldı ki, o yargıladığımız kimseler, ashabın ileri gelenleridir. Bir kısmı Cennet'le müjdelenmiştir. Bizim dedikodusunu ettiğimiz o kişileri Kur'an ve Peygamber Efendimiz medh ü senada bulunmuştur.

Hakka Sarıl kardeşim

Hz. Zübeyr bin Avvam anlatır: ?Annem yanında getirdiği iki hırkayı çıkarıp: ?Bunları, kardeşim Hamza için getirdim. Onu bunlara sarınız? dedi. Hz. Hamza?yı kefenlediler ve Hz. Ebu Bekir, Hz. Ömer, Hz. Ali ve Hz. Zübeyr bin Avvam kabre indirdiler. Aynı kabre, onun gibi şehid olan, Hz. Abdullah bin Cahş?ı da koydular.

Hz. Ümmü Seleme diyor ki; ?Biz Habeşistanda huzur içinde yaşarken Necaşi?nin üzerine Habeş?ten bir adam geldi. Saltanatını elinden almak istedi. O adamın, Necaşi?ye üstün gelmesinden korkuyorduk ve çok üzüldük. Çünkü o hükümdar olsaydı bize hayat hakkı tanımazdı. Necaşi de onun, üzerine yürüdü. Savaş Nil nehrinin öbür tarafında oluyordu. Durum çok kritikdi. Necaşi?nin galip gelmesini istiyorduk. Eshabdan bazıları: ?Kim savaş cephesine gidip bize haber getirecek? deyince; Hz. Zübeyr bin Avvam?Ben giderim!? deyince?Peki, sen git? dediler. O, müslümanların yaşı en genç olanı idi. Hz. Zübeyr bin Avvam?a bir su tulumu şişirdiler ve göğsüne astılar. Sonra Nil?in üzerinde yüzdü ve orduların karşılaştığı Nil?in öteki tarafına geçti. Onların yanında hazır bulundu. Biz ise Allahü tealaya, Necaşi için düşmana galip gelmesi ve O?na memleketinde kalması için kudret vermesine dua ettik. Biz durumun ne olacağını beklerken Zübeyr uzaktan göründü. Koşuyordu. O elbisesiyle işaret ediyor ve şöyle sesleniyordu: Müjde, Necaşi zafere erişti ve Allahü teala onun düşmanını helak etti ve ona memleketinde kalmaya kudret verdi. Şimdiye kadar onun gibi sevindiğimizi bilmiyorum. Necaşi, Allahü tealanın izniyle o kafiri mağlup ederek sağ salim sarayına döndü. Mekke?ye, Resulullah?ın yanına gelene kadar biz onun yanında güzel bir hayat sürdük. Sonra Eshab-ı kiram, Mekke?den Medine?ye hicret edince biz de Habeşistan?dan hicret ettik.?

Şayet, sahabelerin ayrılığı Hakk katında meşru ve makul olmasaydı, elbette bunun için onları engelleyecek bir emir indirilirdi. Nitekim sahabe-i kiram, Peygamber Efendimizin yanında yüksek sesle konuştuklarında şu uyarı ayeti indirilmiştir:

Hz. Talha biraz sonra sapa sağlam kalktı ve düşmanla yine harbetmeye başladı. Müşriklerden Ebu Zatülyed, bir ata binmiş?Ben Ebu Zatülyed?im. Bana Muhammed?i gösteriniz? diye bağırarak Resulullah?a doğru geliyordu. Hz. Talha onun önünü kesti, mızrağını bu müşrikin göz bebeğine sapladı ve onu bağırtarak öldürdü.

bunu demek icin Hz. Talhayı sadece tevatürden degil ilmel aynel Hakkel yakin bilmek gerekmez mi...

Ama bence siz bu başlıgı acayım, şöyle birileri gelsin itiraz etsin de icimizi döküp rahatlayalım demişsiniz sanki.

Biri Ben de onlar gibi oldum dese eleştirse kabul edecek kadar genişmisin?Olup olmadıgını tartabilecek kadar genismiyiz?

sahabeleri eleştirecek konumda olmayanlar anlayışıyla hareket ederler.

3-Osman Cennette benim kardeşimdir.

Hicretin altıncı yılında müslümanlar, Umre yapmak için Mekke'ye hareket ettiklerinde, Hz. Osman da onların arasındaydı. Ancak, putperest Mekke yönetimi, müslümanları Mekke'ye sokmama kararı almıştı. Bunun üzerine Hudeybiye'de karargah kuran Resulullah , müşriklerle diyalog kurarak, maksatlarının yalnızca umre yapmak olduğunu onlara bildirmek istiyordu. Resulullah , bu iş için Hz. Ömer'i görevlendirmek istemiş, ancak Hz. Ömer, bir takım geçerli sebepler ileri sürerek Hz. Osman'ın daha uygun olduğunu söylemişti. Bunun üzerine Resulullah , elçilik görevini Hz. Osman'a verdi. Daha önce elçi gönderilen Hıraş b. Umeyye el-Ka'bi'yi Mekkeliler öldürmek istemişlerdi (İbn Sa'd, a. g. e., II, 96). Müşriklerin hırçın davranışları böyle bir elçiliği tehlikeli bir hale sokuyordu. Resulullah , Hz. Osman 'a şöyle dedi: "Git ve Kureyş'e haber ver ki, biz buraya hiç kimse ile savaşmaya gelmedik. Sadece şu Beyt'i ziyaret ve onun haremliğine saygı göstermek için geldik ve getirdiğimiz kurbanlık develeri kesip döneceğiz ". Hz. Osman , Mekke'ye gidip, müşriklere bu hususları bildirdi. Ancak onlar; "Bu asla olmaz. Mekke'ye giremezsiniz" karşılığını verdiler. Onların red cevabı İslam karargahına Osman 'ın öldürüldüğü şeklinde ulaştı. Onun dönüşünün gecikmesi bu haberi destekler nitelikteydi. Bunun üzerine Resulullah , yanındaki bütün müslümanları, ölmek pahasına müşriklerle çarpışmak üzere, bey'ata çağırdı. Bey'atu'r-Rıdvan adıyla tarihe geçen bu bey'atlaşmada Resulullah sol elini sağ elinin üzerine koyarak, "Osman ALLAH'ın ve Resulünün işi için gitmiştir" dedi ve onun adına da bey'at etti. Müşrikler bu durumdan korkuya kapıldıkları için anlaşma yolunu tercih etmişlerdi (İbn Sa'd, II, 96, 97).

resululullahın sav sevdiği bağrına bastığı melekler osmana haya ediyor dediği o güzel insana nasıl olurda bir müslüman hakaret eder

Hz. Talhanın, Uhud?un bu anında vücudunun her yeri heyecandan ve Resulullaha bir zarar gelir korkusundan tirtir titriyordu. O Uhud günü Resulullah?a bir zarar gelmemesi için en çok uğraşan en fazla canını hiçe sayanlardan idi. Eshab-ı kiramdan birçoğu bazı anlar Resulullahın yanından ayrıldıkları halde Hz. Talha bir an ayrılmamış idi.

Sağlığında Cennet ile müjdelenen Eshab-ı kiramdan. Nesebi; Huveylid bin Esed bin Abduluzza bin Kusey torunudur. Eshab-ı kiramın büyüklerindendir. Hz. Hadice?nin erkek kardeşinin ve Resulullah?ın halası olan Hz. Safiyye?nin oğludur. Dördüncü olarak imana geldi. Hz. Ebu Bekir?in damadı idi.

Ehline

Resulullahı sırtına alarak Uhud kayalığına taşıdı. Hz. Talha işte bu Uhud günü Talhat-ül Hayr lakabı ile şereflendi ki ona bu lakabı Resulullah vermiştir. Kayalıklara gelince Peygamberimiz bir kayanın üzerine çıkmak istedi. Fakat gayet zayıflamış ve üst üste iki zırh giymiş ve kendisine yetmişten ziyade kılıç vurulmuş olduğundan takat getiremedi. Bunun üzerine Talha oturdu ve Resulullah omuzuna basarak taşın üzerine çıktı. O zaman Resulullah efendimiz?Talha Resulullaha yardım ettiği zaman Cennet ona vacib oldu? buyurdular.

Hicbir sey yokken bu konuyu kasıma ortamı oluşturmak istemeniz dikkate ve taktire şayan!

İşte bu sırada alemlerin efendisi, iki cihanın sultanı Hz. Muhammed Mustafa oraya teşrif ettiler. Hz. Talha?nın bütün vücudunu mübarek elleriyle mesh ettiler, sıvazladılar ve ellerini açıp?Allahım ona şifa ver, Ona kuvvet ver? diye dua buyurdular.

İslam alimleri ansiklopedisi

Şimdi, insafla düşünelim. İçtihatta Peygamber'le farklı düşündükleri halde, ne Allah, ne de Resulüllah tarafından uyarılmayan sahabeleri, aralarında çıkan ayrılıklardan dolayı biz mi yargılayacağız? Zerre kadar vicdan ve basiret ve anlayışı olan bir kimsenin bu cinayete tevessül etmemesi icap eder.

Peygamber efendimiz , Medine?ye hicret ettiği zaman, Hz. Zübeyr bin Avvam?ı, Ensar?dan Ka?b bin Malik ile kardeş yaptı. Hicretten iki yıl sonra Mekke?li müşriklerle Bedir savaşı yapıldı. Bu savaşta müslümanlar 313 kişi, Mekke?li müşrikler 1000 kişi idi. Peygamber efendimiz, Bedir muharebesinde Hz. Zübeyr bin Avvam?ı, sağ kanada kumandan tayin etti ve?Melekler, alametli ve nişanlıdırlar, siz de kendinize birer alamet ve nişan yapınız!? buyurdular. Bunun üzerine Zübeyr bin Avvam başına sarı bir sarık sardı. Her iki taraf bütün güçleriyle saldırıya geçti. Zübeyr bin Avvam buyurdu ki: ?Bedir günü ben müşriklerden Ubeyde bin Said?le karşılaştım. O baştan ayağa kadar zırha bürünmüş, gözlerinden başka bir yeri görünmüyor ve at üzerinde bulunuyordu. Çocukluktan beri büyük karınlı olduğu için kendisine denirdi. O?Ben Ebu Zat-ül-Keriş?im. Ben Ebu Zat-ül- Keriş?im? diye meydan okuyordu. Elimdeki mızrağımı hemen onun gözüne sapladım. Ubeyde yıkılıp öldü. Ayağımı yanağına bastım olanca kuvvetimle mızrağımı çekip çıkardım. Fakat mızrağımın iki tarafı eğilmişti.?

yapmayın etmeyin desem acaba sıratı bulurlar mı

?Allahım ona şifa ver kuvvet ver!?

Allahın

Haddimizi tecavüz ederek İslam'ın temeline kanlarını akıtan o seçkin cemaati yargılamaya kalkar ve birini haklı çıkarıp, diğerini tenkit edersek, o hidayet yıldızlarına hiçbir leke süremez, ancak kendi elimizle kendi felaketimizi hazırlamış oluruz.

muaviyeyi sahabe kabul ederseniz, ona tabi olursanız İmam Ali ile savaşırsınız...

?Gördüm ki, Eshab-ı kiram dağıldı. Müşrikler hücum ettiler ve Resulullahı her taraftan kuşattılar. Resulullahın önünden mi, arkasından mı, sağından mı, yoksa solundan mı gelen taarruzlara karşı duracağımı bilemiyordum. Bir önden gelenlere bir arkadan gelenlere koştum onları uzaklaştırdım. Nihayet dağıldılar.?

Ayrıca bence onlar gibi olmadan onlara avukatlıga da soyunmayalıp. Vara yoga tartısmalara agızlara sakız etmeyelim.

Hz. Osman, Medine dönemi boyunca sürekli Resulullah ile birlikte olmaya gayret gösterdi. Ashabın en zenginlerinden biri olması, onun İslama ve müslümanlara herkesten çok maddi yardımda bulunmasını sağladı. Bilhassa kafirler üzerine sefere çıkan orduların techiz edilmesinde aşırı derecede cömert davrandığı görülmektedir. Tarihçiler onun Ceyş'ul-Usra diye adlandırılan Tebük seferine çıkacak ordunun techiz edilmesine yaptığı katkıyı övgüyle zikretmektedirler. O, bu ordunun yaklaşık üçte birini tek başına techiz etmiştir. Asker sayısının otuz bin kişi olduğu göz önüne alınırsa bu meblağın büyüklüğü rahatça anlaşılır. Yaptığı yardımın dökümü şöyledir: Gerekli takımlarıyla birlikte dokuz yüz elli deve ve yüz at, bunların süvarilerinin teçhizatı, on bin dinar nakit para (A. Köksal, IX,162). Onun bu davranışından çok memnun olan Resulullah ; "Ey ALLAH'ım! Ben Osman'dan razıyım. Sen de razı ol" (İbn Hişam, Sire, IV,161) diyerek duada bulunmuş ve; Bundan sonra Osman'a işledikleri için bir sorumluluk yoktur" (Suyuti, a. g. e.,169) demiştir.

Hz. Osman, bu arada Mekke'deki güçsüz müslümanlarla görüşmüş ve onları İslam'ın yakında gerçekleşecek olan fethiyle teselli etmişti (Asım Köksal, İslam Tarihi, VI, 177).

Uhud savaşında, Hz. Talha bin Ubeydullah?ın her yeri kılıç ve ok darbeleriyle delik deşik olmuş, vücudunda yaralanmayan ve kana bulanmayan bir yer kalmamış idi. O gün vücudunda altmışaltı büyük yara açılmıştı. Küçükler ise vücudunda sayılamıyacak kadar çoktu.

4-Bugünlerden sonra Osman'a günah yazılmaz.

Zübeyr bin Avvam ?Anneciğim! Resulullah geri dönmenizi emrediyor? deyince, Hz. Safiyye: ?Eğer ona yapılanı bana göstermemek için geri döneceksem, zaten ben kardeşimin cesedinin kesilip biçildiğini öğrenmiş bulunuyorum. O, bu musibete Allah yolunda uğramış bulunuyor. Biz Allah yolunda bundan daha beter olanlarına da razıyız. Sevabını Allahü teala?dan bekliyeceğiz. İnşaallah sabredip, katlanacağız? dedi. Hz. Zübeyr bin Avvam, gelip bunu bildirince, Peygamberimiz ?Öyle ise bırak görsün? buyurdu. Hz. Safiyye, Hz. Hamza?nın cesedinin yanına oturup sessizce ağlamaya başladı. Onunla, Peygamber efendimiz de sessizce ağladılar.

Bu hususu hiç unutmamalı, ashap arasında çıkan ayrılıklarda mümkün olduğu kadar temkinde bulunmalı, haddimizi bilmemekten büyük ölçüde sakınmalıyız.

bende bu tezatı dile getirdim

olup olmadıgının sence TAKDİR mercigi var mıdır?

Hz. Osman, Veda Haccı esnasında da Resulullah 'in yanındaydı. Resulullah müslümanları ilgilendiren bir çok meselede Osman 'ın yardımına müracaat etmiştir (H. İ. Hasan, a. g. e., I, 256).

şimdi ben diyorumki. evet peygamber dışındakiler eleştirilir. ama onu eleştirecek ilmin olsun ki öyle eleştir. mesela bir hz osman olursan eleştir. bir talha bir zübeyr oluabilirsen bir ömer bir ali olursan eleştir ama eğer olamıyorsan sus sadece sus

ben farklı bişey mi dedim. bu başlık durup durduğu yerde açılmadı ki. sen hz talha olamamışsan hz osman olamamışsan ne diye onu eleştirirsinki haddinmidir.

herbirisi peygamber aşığı bir müçtehiddi onlar.

temcit pilavi gib onceki gunlerin tartısmalarına musteri olmak istemem.

Yahu buralarda alevi-ehli beyt asıgı vb. varsa gelsin didiselim demek.

Muharebe bitmişti. Peygamber efendimizin vefatı şayiası Medine?ye ulaşınca, Hz. Safiyye hatun hemen Uhud?a hareket etti. Uhud meydanına gelince, oğlu Hz. Zübeyr?i ve Hz. Ali?yi görüp, önce Resulullahın halini sordu. Hz. Ali?Hamd olsun iyidir? deyince ferahladı. Fakat Hz. Safiyye?Bana onu göster? deyince, Hz. Ali, Peygamber efendimizi işaretle gösterdi. Peygamberimiz yaralı idi. Peygamberimizin sağ olduğuna şükretti. Hz. Safiyye, baba-anne bir kardeşi olan, Hz. Hamza?nın durumunu da görmek istiyordu. Peygamber efendimiz Hz. Safiyye?nin gelmekte olduğunu görünce, Hz. Zübeyr bin Avvam?a: ?Anneni geri çevir, kardeşinin cesedini görmesin? buyurdu.

Mekkeli müşrikler Resulullahı her yandan kuşattılar. Hz. Zübeyr bin Avvam ve arkadaşları, Peygamber efendimizin etrafında pervane gibi dönerek, gelen oklara, kılınclara vücutlarını siper ettiler. Pek çok Eshab-ı kiram çarpışa çarpışa şehid oldu. Düşman gerilemişti, zafere yaklaşılmıştı. Zafer sevinciyle yerlerini terk eden sahabenin bulundukları yerden, düşman süvarileri saldırıya geçti ve Peygamber efendimize kadar sokuldular. Peygamberimiz yaralandı. Eshab-ı kiram hemen toplandı, neticede savaş tekrar müslümanların lehine döndü.

Zübeyr bin Avvam , Allah yolunda kılıç sıyıranlardan ilki idi. Bir gün, durup dururken?Redulullah yaralandı, öldürüldü!? diye vehimlendi ve hemen kalıcını sıyırıp, Mekke?nin yukarı taraflarında bulunan, Peygamberimizin yanına koşarak geldi. Peygamber efendimiz O?nu görünce?Ey Zübeyr! Ne var? diye sordular. O da?Seni yakaladılar, bir zarar yaptılar diye içime doğdu? dedi. Bunun üzerine Peygamber efendimiz, ona ve kılıcına dua buyurdular.

Cenab-ı Hak bu ayet-i kerimede bir mümini gıybet etmenin ölü eti yemek kadar çirkin ve mümine yakışmayan bir davranış olduğunu bize haber veriyor. Ya gıybet edilen bu mümin, sahabelerden, hem de onların en ileri gelenlerinden biriyse, artık meselenin tehlikesini siz takdir ediniz.

sindiremiyorsan sindirmezsin

peygamber için elini kolunu vücüdunu ailesini fedA edenler di onlar.

Sa?d bin Ebi Vakkas bu hali haber verdikten sonra; ?Biz Resulullahın yanına döndüğümüz zamanlar Hz. Talha?yı hep O?nun etrafında dönerek çarpıştığını ve kendisini Resulullaha kalkan yapıp koruduğunu gördüm.? buyurmuştur.

HZ. ZÜBEYR BİN AVVAM?ın hayatı-1:

"Ey iman edenler! Seslerinizi Resulüllah'ın sesinden yüksek çıkarmayın, 0'nun yanında, birbirinizle yüksek sesle konuştuğunuz gibi konuşmayın. Siz farkına varmadan amelleriniz boşa gider." (Hucürat, 2)

insafla düşünelim. İçtihatta Peygamber'le farklı düşündükleri halde, ne Allah, ne de Resulüllah tarafından uyarılmayan sahabeleri, aralarında çıkan ayrılıklardan dolayı biz mi yargılayacağız

DİL UZATAN-KILIC cekenleri

hz osman ra Bir yahudinin mülkiyetinde olan Rume kuyusunu yirmi bin dirheme satın alarak bütün müslümanların istifadesine sunmuştu. Bu kuyunun müslümanlar için ne kadar önemli olduğu Resulullah 'in şu sözünden anlaşılmaktadır: "Rume kuyusunu kim açarsa, ona Cennet vardır" (Buhari, Fezailu'l-Ashab, 47).

Beni sorarsanı sahabeye degil Mahluk u Hudaya, Dinde kardes-Hilkatte eş olan kimsye dil uzatılmasını sevmem.

Bunun üzerine Hz. Zübeyr bin Avvam, başına sarı bir sarık sararak meydana yürüdü. Birden devenin üzerine sıçrayıp, kafirin boğazına sarıldı. Deve üzerindeki bu mücadele devam ederken, Peygamber efendimiz?Onu yere düşür? buyurdu. Hz. Zübeyr bin Avvam o müşriki yere düşürdü. Üstüne çöküp boynunu kesti. Peygamber efendimiz ?Eğer, Zübeyr, onun karşısına çıkmasaydı, halkın çekindiğine, sakındığına bakıp, ben çıkacaktım.? buyurdu. Teke tek mücadelelerden sonra savaş iki tarafın hücumuyla başladı. Hz. Zübeyr bin Avvam ve Mikdad bin Esved, Mekkeli süvarileri karşılayıp, bozguna uğrattılar. Hz. Zübeyr bin Avvam ve Mikdad bin Esved, biner süvariye denk tutulurdu. Hz. Zübeyr bin Avvam, müşriklerin sancaktarı, olan Kilab?ı öldürdü ve 7 arkadaşı ile Peygamber efendimizin yanında şehid oluncaya kadar ayrılmamak üzere yemin ettiler. Müşriklerin okçuları, Peygamber efendimizi ok yağmuruna tutunca, Eshab-ı kiram Peygamber efendimizi ortalarına aldılar. Atılan oklar Peygamber efendimizin sağından solundan geçiyor, ya önüne düşüyor veya arkasından aşıp geçiyordu.

Hucürat suresinde, müminlerin su-i zandan sakınmaları şöyle emredilmektedir:

Hz. Talha bin Ubeydullah Uhud savaşında üstün gayretler, kahmanlıklar göstermişti. Savaş anına kendisi şöyle anlatır:

Hz. Osman ile ilgili HADİS-i ŞERİFLER:

talha ve zübeyr. kimdir bilirmisiniz sahabelerin büyükleri. üstelik cennetle müjdelenen on sahabelerden ikisi. ve birileri kalkmış bu insanlara hakaret edebiliyor düşünün Allah resulunun bağrına bastığı insanları birileri yeriyor

HZ. ZÜBEYR BİN AVVAM?ın hayatı-2:

Müşriklerden çok keskin nişancı, attığını vuran bir okcu vardı. Bu Malik bin Zübeyr idi. Bu hain Peygamberimize nişan alıp bir ok attı. Resulullahın başına doğru gelen bu oka başka hiçbir şekilde karşı koyamıyacağını anlayan Hz. Talha elini açarak oka karşı tuttu. Ok elini parçaladı. Parmaklarının bütün sinirleri kesildi. Elinin kemikleri kırıldı. Atılan oka elini tutması, candan çok ötelere yükselmiş bir aşkın, kemale gelmiş bir imanın, muhabbet ile yanan, anlatılamayan hakiki bir sevginin fiili olarak ortaya çıkmasıdır.

biri oldum der sen cıkıp onun gibi olamassın olamadın dersin sonsuza kadar surer bu konu.

İman edenler arttıkça Mekke?de müşriklerin müslümanlara yaptıkları işkenceler çok şiddetlendi. Peygamber efendimiz Sahabilerinin işkenceler altında kıvrandıklarını görünce, ?Siz, bari yer yüzüne dağılın!... Yüce Allah, sizi yine toplar!? buyurdu. Eshab-ı kiram da : ?Ya Resulallah! Nereye gidelim? dediler. Peygamber efendimiz mübarek eliyle Habeş ülkesinin bulunduğu tarafa işaret ederek, ?İşte oraya Habeş ülkesine gitseniz iyi olur. Habeş hükümdarının yurdunda hiç kimse zulme uğramaz. Orası doğruluk yurdudur. Allahü teala, sizi belki orada ferahlığa kavuşturur!? buyurdu. Bunun üzerine, aralarında Hz. Zübeyr bin Avvam?ın da bulunduğu 15 kişilik ilk Muhacir kafilesi, müşriklere duyurmadan Mekke?den ayrıldılar. Habeşistan hükümdarı Necaşi, gelen muhacirlere çok iyi davrandı. Rahat ve huzurlarını sağladı. Eshab-ı kirama sorduğu sorulara olgun cevaplar alınca müslüman oldu.

Resulunun

durduk yere bu baslıgı acmak.

Hz. Talha bin Ubeydullah, İlk imana gelenlerden ve aşere-i mübeşşeredendir. ?Talha, ile Zübeyr, Cennette komşularımdır? hadis-i şerifi ile medhedildi

Rukayye'nin vefat edişinden sonra Resulullah , Hz. Osman'ı diğer kızı Ümmü Gülsüm ile evlendirdi. Hicretin dokuzuncu yılında Ümmü Gülsüm vefat ettiğinde Resulullah şöyle buyurmuştu: "Eğer kırk tane kızım olsaydı birbiri peşinden hiç bir tane kalmayana kadar onları Osman'la evlendirirdim" ve yine Hz. Osman'a "Üçüncü bir kızım olsaydı muhakkak ki seninle evlendirirdim" demişti . Resulullah 'in iki kızıyla evlenmiş olduğu için iki nur sahibi anlamında, "Zi'n-Nureyn" lakabıyla anılır olmuştur. Zatü'r-Rika ve Gatafan seferlerinde Resulullah , onu Medine'de yerine vekil bırakmıştır (Suyuti, a. g. e., 165).

zanla haraket etmek hoşuna gidiyor galiba. zan iyi bişey değildir yapma

Hz. Osman Bedir savaşı hariç, müşriklerle ve İslam düşmanlarıyla yapılan bütün savaşlara katılmıştır.