öğrenilmiş çaresizlik

gülemiyorum.

hükümsüzdür..

çok donuk bi hayat yaşamaya başladım.. rutininde ötesinde bir hayat ve ruh hali içindeyim

ben kendimi 80 yaşında hissediyorum.. o kadar bunaldım herşeyden, içi geçmiş turp gibiyim..

nasıl oldu demeyin bilmiyorum oldu işte

aslında depresyon değil hem somurtkan olanlar desek... bir şey yaparken hep bir ileri adımı düşündüğünüz oluyormu. ben mesela hiç anı yaşıyamıyorum sürekli bir sonraki günü telaşındayım

bu ruh halinin sebeplerinden biri de hayatın yükünü omuzlarımızda hissetmenin de verdiği bişey olsa gerek

belki nankörüzdür hayata elimizdekiyle mutlu olmayıp hep yarını kovalamaya çalıştığımızdandır mutsuzluğumuz bu günü yakalayamayışımız

"hiç anı yaşıyamıyorum sürekli bir sonraki günün telaşındayım"

benden bahsetmişsin resmen..

sonumuz hayırlı olur inşallah

mutluluğu ve umudu kaybettim aradan aylar geçsin istiyorum bitsin bu kabus diyorum.. yarın da olmasın.. yarının bana ne getireceğini neye uyanacağımı bilmek istemiyorum...

ASLAAAAA hayat herşeye rağmen yaşamaya değer, asla içimdeki yaşam sevinci ölmeyecek... hatta içimdeki çocuk tam 5 yaşında:))))

yaz liste başına.

ben kaybetmiştim... şimdi yavas yavas yakalıyorum...

nasıl kurtulurum bilmiyorum ama sürekli dua ediyorum.

lanet bir şey o ruh hali

yıllar geçti üzerinden artık ben içimde o mutluluk olmadanda yaşayabiliyorum hemde üzülmeden... tek böbrekle yaşamak gibi bişey... ne öldürüyor ne güldürüyor:))

içimde mutluluk sandığım şeyi kaybettim.

Dua etmessen belkide daha kötü olucaktın birde böyle düşün. Dualar her derda derman gibidir yeterki içten olsun.

:( malesef bende öyleyim bir sonraki günü düşünmekten ne içimden geleni yapabiliyorum ne yapmama gerekeni

artık eskisi gibi olmayanlar kendilerinden bir şeyler kaybedenler kısacası depresyona girenler

her şeyi çok kurcalayan bi milletiz biz

evet canım aynen öyle...

tanıdık geldi bana

aslında herşey yolunda hayatımda ama canım hiçbirşey istemiyor ruhum-yüreğim sıkılıyor.

ama ben atlattım çok şükür

deniyormuş ona psikolojide

işleri akışına bırakın

yarını değil hiçbirşeyi düşünemeden mutsuz hissediyorum kendimi.

mutluluğu kaybetsek de umudumuzu kaybetmeyelim o zaman yeniden yakalanabiliyormuş... ama nasıl

Ne zaman böyle hissetsem kuran-ı kerim okurum tavsiyemdir.