Artık parmakları ve kulakları varmış kerataların...

Büyüdükçe anlamışlar ki, yolun sonu yakın...

'Öyle güzel bir dünyada yaşıyoruz ki' demişler, '... bize ne mutlu...'

ayette önce ölümü sonra hayatı zikr eden ALLAHIN TA KENDİSİDİR..

uydurduğumuz bir şeydir.'

müslüman sadece müslüman kardeşine değil, hiç bir insan kardeşine düşmanlık etmez.. ama aklı selim hiç bir müslüman çıkıp da ben ermişim, veliyim demez...

estağfurullah, elimiz mübarek falan değildir haşa... hem yaş itibariyle benim sizin elinizi öpmem gerekir.. saygılar...

"Hayrola ne var? Neden böyle korku içindesin? Derdin nedir? Söyle bana..."

'Ne biliyorsun' diye itiraz etmiş öteki, 'Sen hiç Anneni görmedin

"Ey canlar koruyucusu, mazlumlar sığınağı Süleyman! Sen her şeye muktedirsin. Kurt, kuş, dağ, taş senin emrinde. Rüzgarına emret de beni buradan ta Hindistan'a iletsin. O zaman Azrail belki beni bulamaz. Böylece canımı kurtarmış olurum. Medet senden!"

ikizlerden biri efkarla...

Adam yalvarır:

inşikak-19:ki siz boyuttan boyuta/halden hale mutlaka geçeceksiniz.

Gün gelecek, bu güzelim hayat bitecek;

Ebu Hureyre 'den, dedi ki: Rasulullah şöyle buyurdu: "Yüce Allah buyurdu ki: Kim benim bir dostuma düşmanlık ederse, ben ona ;p savaş ilan ederim Kulum üzerine farz kıldığım şeyden daha çok sevdiğim,, herhangi birşeyle bana yakınlaşmaz Kulum nafilelerle bana yaklaşmayı sürdürür; sonunda ben de onu severim Onu sevdim mi, artık kendisiyle işittiği kulağı, kendisiyle gördüğü gözü, kendisiyle yakaladığı eli, kendisiyle yürüdüğü ayağı olurum Eğer benden birşey dileyecek olursa andolsun ki a veririm Ve andolsun ki, bana sığınacak olursa, şüphesiz ki ben de u himayeme alırım

nefsimiz ölecek, ruhumuz berzah aleminde kıyameti bekleyecek:)

"Bu sabah karşıma Azrail çıktı. Bana hışımla baktı ve hemen uzaklaştı. Anladım ki, benim canımı almaya kararlı..."

'- Ben gitmek istemiyorum' diye diretmiş öteki; 'doyamadım ki daha

ölümün yeni bir hayata başlangıç olacağını güzel bir teşbihle anlatmış can dündar..

İkisi de çevrede olup biteni fark etmiş...

CAN DÜNDAR EFENDİ HALT ETMİŞ...

Atasözü

SEN GERÇEKTEN HAKKINI HELAL ET KARDEŞİM...

"Haydi git, bu akşam o adamın canını Hindistan'da al!"

'Belki de o sadece zihnimizdedir. Anne inancı bizi rahatlattığı için

Ne rahat, ne güvenli bir dünyaymış bu...

ŞEYH UÇMAZ, MÜRİDİ UÇAR...

nev-a-nev

ölünce ölmüş değil.. ölünce esas diriliş olacak...

ALLAH İÇİN SİZİ SEVDİM... GERÇEKTEN... ARTIK HERKEZİ SEVİYORUM... CANLARIM BENİM...

bu yazıyı daha önce de okumuştum

BU SABAH KARŞIMA AZRAİL AS. ÇIKTI!!!

Öğleye doğru Hz. Süleyman, divanı toplayarak gelenlerle görüşmeye başlar. Bir de ne görsün, Azrail da topluluğun içine karışmış, divanda oturmaktadır. Hemen yanına çağırır:

ALLAH DOĞRU SÖYLEYENLERİN EN DOĞRUSUDUR... GERİSİ ONUN KULUDUR...

Sormuş karamsar olan:

'- Ama mukadderat alnına yazılandır; dua et, belki doğumdan

Dayanılmaz sancılarla ikizler beklenen günün geldiğini anlamış.

Azrail sandıkları bir el kesmiş onları hayata bağlayan kordonu,

Sarılıp birbirlerine, karanlıkta uyumuşlar öylece...

Onları besleyip büyüten kordonu fark edince

Süredursun ana rahmindeki tartışma, ikizler büyüyüp gelişmişler.

Karanlıktaymışlar.

Haftalar geçmiş, ikizler gelişmiş.

iki türlü hayat vardır,1. dünyevi hayat 2. uhrevi hayat.

İki embriyo, bir ana rahminde...

Hz. Süleyman, adamın haline acır. Rüzgarı çağırır ve:

Elleri, ayakları belirginleşmiş.

'Buraya nereden geldik, biz nasıl olduk' diye sormuş ikizler...

başlığa binaen fikrimi yazmak istedim

Sıcak, ıslak, sevgi dolu...

biz şuan dünyevi hayatı yaşıyoruz... yani ölüm bir bitiş degildir...

SANA BÜYÜK HAKSIZLIK ETTİĞİMİ ANLADIM...

Rahme sığmaz olup tekmeleşmişler.

can dündar

ÇOK CİDDİYİM...

Ve 'ömrümüz bitti' diye çığlık çığlığa ağlaşmışlar.

hayata...'

"Peki ne yapmamı istiyorsun?"

Sonra başlamış bir varoluş tartışması:

başımıza neler gelecek?'

(186) Kullarım, beni senden sorarlarsa, , gerçekten ben yakınım. bana dua edince, dua edenin duasına cevap veririm. O halde, doğru yolu bulmaları için benim davetime uysunlar, bana iman etsinler

VER O MÜBAREK ELİNİ ÖPEYİM..:)

sonra hayat vardır.'

Gel zaman git zaman, çevreyi keşfe girişmişler.

O kordonla kendilerini var eden Anne'lerine şükretmişler.

'Birçok giden/ memnun ki yerinden/ çok seneler geçti/ dönen yok

'Annemiz' demiş biri, 'O bizi var etti, bize can verdi.'

Bu karanlık dünyayı ve hayatın kaynağını deşmişler.

"Ey dünyanın ulu sultanı! Ben, o adama öfkeyle, hışımla bakmadım. Hayretle baktım. O yanlış anladı. Vehme kapıldı. Onu, burada görünce şaşırdım. Çünkü Allah bana emretmişti ki:

Ve günlerden bir gün, yer sarsılmış, duvarlar kasılmış.

Buruşuk kollarıyla birbirlerine son kez sarılıp vedalaşmışlar.

Adam telaş içinde:

Şiirle cevaplamış iyimser olan:

Her şeyden habersiz bekleşiyorlarmış, sudan bir beşiğin içinde...

geç kaldınız.. siz bizi sevmezken, biz sizi seviyorduk:)

seferinden...'

"Bu adamı hemen al. Hindistan'a bırak!" emrini verir. Rüzgar bu... Bir eser, bir kükrer. Adamı alır ve bir anda Hindistan'da uzak bir adaya götürür.

tamam asos kardeş tamam, en güzelini sen bilirsin, en doğrusundan sen anlarsın.. peki peki anladık:)

'- Bir gün bize hayat veren kordon kesilecek. Ondan sonra

Hz. Süleyman'ın sarayına kuşluk vakti saf bir adam telaşla girer. Nöbetçilere, hayati bir mesele için Hz. Süleyman'la görüşeceğini söyler ve hemen huzura alınır. Hz. Süleyman benzi sararmış, korkudan titreyen adama sorar:

ki...':

Ağlaya ağlaya karanlık bir koridordan öbür hayata çıkmışlar.

Gözleri çıktıkça meydana,

KİM ALLAHIN VELİLERİNE DÜŞMANLIK EDERSE!!!

'- Buradaki hayatımızın sonuna yaklaşıyoruz' diye fısıldamış

Karanlık bir yolculuk, onları bir başka diyara çekecek.

"Ben de bu adamın yüz kanadı olsa, bu akşam Hindistan'da olamaz. Bu nasıl iştir, diye hayretlere düştüm. İşte ona bakışımın sebebi bu idi."

"Ey Azrail! Bugün kuşluk vakti o adama neden hışımla baktın? Neden o zavallıyı korkuttun?" der. Azrail cevap verir: