bana mı dediniz?

her şey herkesin istediği gibi olmuyor biliyorum..

ewet en vefalı

O Gülleri Ben Dudakları Severdim...

terkeden sevgiliye isyan ediyorum

hemde nasıll vefalı hiççç yalnız bırakmaz beni :))

cevabı bilseydim sitem etmezdim zaten...

sırasımıydı diye

ideali ne

güzel söz.

ben tüm soruların cevabında kendimi buldum ya siz?

İşte Sevmek Denilen Öykü Bu...

evet tek sorumlu o çünkü yalnızım

ben askla yalnizlik arasinda kalan bir sevda kadiniyim.. yasamak icin bir umudum gelecek icin hayallerim vardi.. bu hayat ta yasantima neler sigdirmadim ki.. acilar kederler huzunler... herkes diyor ki ben asik oldum.. ben ask adamiyim falan filan dior... ask nedir sizce tarifi varmidir... ask öyle birsey ki bazen insani alip mutlulugun en guzel yerine koyar.. bazende acidan kederden baska birsey degildir.. simdi diyeceksinizki sanki ask yasamis gibi konusuyorsun.. evet yasadim hemde en guzelini en acisini yasadim.. hayat taki her insan sever ama asik olamaz.. ask bambaska birseydir... bezen beynimize yuregimize bir civi gibi saplanir... aylar gecer yillar gecer ama hala o beynimizdedir... nereye baksak nereyi görsek aklimiza o gelir.. ask ve askimizz.. bende sevdim hemde ölumune sevdim.. onun icin kendimi benligimi unuttum... savastim askim icin savastim mucadele ettim ama olmadi ne yaptiysam olmadi.. hep bir idalim vardi bu acimasiz hayati yenilmeden ben bu hayati yenmek istiyordum... ama olmadi yenildim... askim icin öyle bir yola girmistim ki ne sonu vardi nede basi... battikca batiyordum... soguk kis gecelerinde yuregime sevgi yerine nefreti örttum gunlarce aylarca yalniz yasadim... dertlerimi sorunlarimi gökteki yildizlarla paylastim.. bir dusunun sonu olmayan bir batakliga saplanmistim... onu herseyden cok ama cok sevmistim... artik ne kendi kendimle kavgalarin sonu geliyordu nede keşkelerin faydasi vardi... gunun birinde arkama dönup baktigimda cevremde hic kimse kalmamisti... ne bir dost ne bir arkadas.. koca bataklikta tek basima kalmistim... hic kimse elini uzatmadi... herseyden herkesten kactim kendimden bile kactim... ve baktım ki bana benden başka kimseden fayda yok silkelenip yeniden ''ben '' demeye başladim. sonra asik olmadim... hep yenilmekten hep ezilmekten korktum... tekrar yikilmaktan korktum.. simdi huzurluyum cunku beni hayata baglayan meleklerim var...

Bir yer ki gelip geçilir kalınmaz sürekli. herkes bir şeyler bırakır orada.. Kimi çocuk, kimi sevgi, kimi para kimide hiçbirşey... Kısaca geriye sadece bir iz kalır işte geçenden iyi kötü... Kişiliğiyle orantılı, özbenliğiyle bağlantılı izler...

KALBİMLE GURUR DUYUYORUM... KIRILDI, ÇALINDI, YANDI, KANDIRILDI AMA HALA ÇALIŞIYOR... HERŞEYE VE HER ACIYA RAĞMEN...

Ne Günden Umutluyum

nasıl olsun isterdin

Yalnızlığın Ölümden Ne Farkı Var?

kalabalıklar içinde yalnız hissettiğiniz ve sesinizi kmsenin duymadıgı anlarda en çok kime? neye? itiraz ediyorsunuz siteminiz kime?

ama yani yanıtınız benimde öyle onu demeye getirdim...

Yazgımız gelip gitmektir. Fakat bu yerde bizden bir iz kalması bizi sonradan hatırlatacak bir şeylerin kalması düşüncesi, içimizde o hiç büyümeyen çocuğun eline bir balon tutuşturur..

çok şükür ki içimde hiçç büyümeyen bir çocuk var saolsun varolsun yoksa ben nasıl ben olurdum ;)

... İşte Yaşamak...

Yalnızım...

çok güzel cümle

Gülünce Dudakları Gonca Bir Güle Benzerdi

yokmu bunun bir ortası?

Bir yer ki gelip geçilirde içimizde ayrılmak istemeyen görünmez bağlarla bir köşemiz kalır orada.. fakat gelip geçmek gereği demir bir eldir yakada... Geçilecektir.. Gidilecektir... ve içimizden bizi o yere bağlayan ince telcikler yıllarca uzar uzar...

evetse cevap hakkı doğar

Bir Dostun Hisleri İçin

Bir tatlı yanılgıdır bu. Bir küçük aldanıştır...

doğru yanıtı bulmuşsun bize neden soruyorsun ki

Nice insanlar gördüm kalpleri bomboş ama mutlu, çok az insanlar gördüm kalpleri sevgiyle dolu ama aşk ateşiyle yanıp kavrulan, hüzünlü ve mutsuz...

Ne Geceden Korkum Var

herşeyin sorumlusu olarak onu görüyorum yalnız kaldığımda.

tşkrlr ;)

ben kendimi ifade ettim... provakörlük yapmanın ne anlamı var ki...

kalabalık içinde yalnız kalmanın dayanılmaz hafifliği :)) en son ilk sevgilimden ayrıldığımda bu duyguyu yaşamıştım... çaresizsin.. duymuyorsun ve ruhun azapta.. bedenen ise sorma zaten her hücren ayrı bir işkence türünü tadıyor... tabiki kendime kızdım çünkü işsiz güçsüz adamsın ne işin var beyaz eşya mağazaalrı olan birinin kızını sevmeye velev ki kızda beni sevsin... babası duyduğu ilk anda tepkiyi vermişti zati.. neyse sonuçta 2.5 yıldan sonra onu kaybedince nişan alışverişi yapıyolardı Allahım beni gördü elindekiler yerde.. donduk ve ben nasıl kaçıp kendimi meyhaneye atmışım saatin öğleden sonra 1 inde gece eve arkadaşalrım getirmiş.. sonraki günler yalnızsın uzun bi süre.. nasılsın diyene küfredesin geliyo.. zor bi soru ya en sevdiğim arkadaşım.. türkçe harfleri bırak ecnebice karakterlerdende faydalansam açıklayamam... genede sen bana bakma :)) ben senin baktığın yönde olurum

ben ve yalnızlığım. aslında yalnızlık ve ben olmalıydı yazıya giriş ama bencilliktenmidir yoksa narşistlikten mi kendimi çok sevmemdenmidir bilemedim neden öyle başladığımı. saçmalama isteğine karşı duramadım yalnızlıktan bir nebze olsun uzaklaşıp halk arasına karışmış olmak için mi yazıyorum onu da bilmiyorum. ben ben ben neyim ben kimim ben neden yalnızım ben?yalnızlık yanımdaysa yalnız olmayabilirmiyim?insan ne zaman yalnızlıkla konuşur ne zaman yalnızlıkla kavga eder ne zaman yalnızlığıyla mutluluğu paylaşır?evimdeki o güzel kadın tablosu yalnız olmama mani mi yoksa o mu yalnızlık denilen şey?beyaz ve siyah arasındaki fark kadar belirgin midir yalnızlıkla yalnız olmamak. yalnızlığın karşıt kelimesi nedir acaba. kalabalıklar içinde yalnızım diyenlere ne demeli ki öyle bişey olduğunda insan terketmeli mi olduğu mekanı. saçmalıyorum işte içimden geldi saçmaladım ben yalnız bir adamım kimse bilemez içimdeki o yngını.

provakatör olacaktı...