ben henüz bir şey anlamdım

bazen soruyorum kendime bir bebek olmak ağlamak annenin en güzel uykusunu kaçırmak biraz büyümek tatlı bir bebekken çocuk olmak artık pek sevimli olmamak bir bakınca ilk okul sıralarından lise çağlarına aşık olmak kopya çekmek sivilce patlatmak askerlik evlilk ilk çocuk birikmiş faturalar ilk ak düşmek biraz kırışıklık kamburluk balğam öksürük iştahsızlık alay konusu olmak iyice yaşlanmak ve azrail elinden tutup götürmek kısa bir trajedi...

hayattan anlamak değil mana çıkarmak değil oyun sahnemizde rolümüzü oynayıp değerlerimizi yoplayıp ebediyete göçmek anllammlı olana kavuşmak.. buradan bi anlama çıkarmaya çalışmamak laazım.

hayat kısa.. her şeye rağmen değerini bilmek gerekiyor..

BU ARADA YANLIŞ ANLAMAYIN BİR İSYAN DEĞİL SADECE HAYATIN NE KADAR KISA VE GARİP OLUŞUNU ANLATMAK İSTEDİM