Bugün dünden de rezil

Fetişizm

Ozan Arif

Lider fetişizmi tarihte, yakın tarihte ve günümüzde bir çok toplumlarda görülen bir olgudur. İnsanlar Erich Fromm (1900-1980)?un deyişiyle rahat etmek için kendi özgürlüklerini bir lidere veya ideolojiye feda ederler. Hulasa hürriyetten kaçarlar. Böylece sorumluluktan kurtulurlar. Hitler, Stalin, Mao, Kim İl Sung ve Saddam lider fetişizminin en somut ve çarpıcı örnekleridir. Bilindiği gibi Stalin dönemine Sovyet siyaset edebiyatında şahsiyete perestiş devri denmektedir.

Esas olan yukarıda bahsedilen şekilde olmasına rağmen, maalesef bizim ülkemizde uygulama böyle olmamaktadır. Bütün planlarını AB ve ABD ekseninde hazırlayanlar, ancak onların direktifleri içerisinde hareket etmektedirler. Devletin bekasına kast edenlerle mücadelenin şekli ve zamanından tutunda, ekonomiden siyasete, eğitimden sağlığa, her şeyimiz, başkalarının fikir ve insafına bırakılmıştır.

biz, birbirimzi anlıyoruz, istediğin yere taş atabilirsin, olmazsa benim üstüme atarsın, sorun degil benim için... eyvallah kardeş

Bir daha belirtelim ki ortaya koyduğumuz görüşlerle devlete karşı olduğumuz sanılmasın. Dünya durdukça devletler varlıklarını sürdüreceklerdir. Çünkü insanlar hiç bir zaman kendi başlarına bırakılamazlar. Eğer bırakılırsalar, toplumda tabiat kanunları geçerli olur ki bu da en hafif deyimle felaket hatta kıyamet demektir. Böyle bir vaziyette ne mal, ne can, ne de ırzı korumak mümkündür. İslam alimleri sırf bu yüzden düzeni sağladıkları can mal ve ırza tecavüzü önledikleri için zalim devlete itaati dahi gerekli görmüşlerdir. Devlete karşı değiliz, ona saygılıyız, kanunlara uyarız. Devlet bizim devletimizdir. Halkımız devlete olan saygısını ve sevgisini Allah devlete millete zeval vermesin duasıyla gayet güzel özetlemiştir. Ancak onu kutsallaştırmaya, fetiş haline getirmeye, ona tapınmaya da gerek yoktur. Yani Ömer Seyfettinin Ferman hikayesindeki gibi devleti körü körüne kutsamanın bir anlamı yoktur. Sırf bu yüzden devlet hatalarını göremiyor ve Türk insanı zeki olmasına rağmen inisiyatif kullanamadığı, devlet de her hangi bir teşvikte ve yöneltmede bulunmadığı için sosyal ve müsbet bilimlerde bir varlık gösteremiyor.

'ya devlet başa ya kuzgun leşe'

Oluyor yalan değil.

3 kasım 2002 seçimleri sonrasında MHP genel merkezi de halkı tebaa görme yanlışına düşmüş, hiç bir tenkidi kabul etmemiştir.

Gelinen bu durum gerek devletin bekası ve gerekse milletin refahı açısından hiç de iç açıcı değildir. Tarihi şanlı sayfalarla dolu olan bu millet, gerektiği zaman nasıl davranacağını da bilmekten aciz değildir. Yapılanlara karşı sessiz kalması milletin devletini hala baba sıfatında görmek istemesinden kaynaklanmaktadır. Milletimiz hala;?Baba devlet mutlaka benim dertlerime çözüm bulacaktır? mantığını korumaktadır.

Halihazırdaki Türk devletini Mankurtlar idare etmektedir ve Türk devleti 1952?de Natoya girdikten sonra bağımsızlığını kendi eliyle ABD ve Avrupaya teslim etmiştir. Bunun sebebi Türklerin şarklı ruhlarında yatmaktadır. Gerçekte Türklere zorla bir şey yaptırılmaz, ama iyilikle her şey yaptırılabilir.

Milletimiz, devletini seven milletine aşık ekonomiden siyasete, kültürden sağlığa, her türlü projesini milli çıkarlar üzerine bina eden ve hayalinde?kainat devleti? olan, her türlü proje ve donanıma sahip kadroları kendine iktidar etmek için eğer çalışmalara bugünden başlamazsa; geleceğini kendi elleri ile karartmayı tercih ettiğinin resmidir.

Düşülen hal, ?mandacılık sendromudur? biz biz olmaktan çıktığımızın halidir. Bütün planlarını AB üzerine bina edenlerin iflas halidir.

Mesela Eski Türklerde hükümdar kutlu idi ve kutunu kaybettiğinde hükümdarlık hakkını da kaybederdi. Bilge Kağan kitabelerde kendisinden Tengri teg tengride bolmuş Türk Bilge Kağan olarak bahseder. Gök Türk, anlam itibariyle kutsal Türk demektir. Uygurlarda da durum aynıydı. Kağanlarına ıduk kut, yani ilahi ruh diyorlardı. Uygur kağanlarının unvanları ay tengride kut bulmuş veya kün tengride kut bulmuş şeklinde başlıyordu. Tuna Bulgar Türklerinde de aynı ilahilik ve fevkaladelik görülür. Bulgaristanın Madara yöresinde bulunan Grekçe kaya kabartmasında han için?Tanrı tarafından gönderilen Tanrıya benzer Melemir Han? ifadesi yer alır.

Ferman hikayesinin kahramanı Tosun beye annesi iki şeye, padişaha ve devlete karşı gelmemesini öğütler. Devlet hizmetine giren Tosun bey verilen vazifeleri başarıyla yerine getirir. Başarılarından ötürü?vücudunun bir gün devlet için zararlı olabileceği? düşünülerek idama mahkum edilir. İdam emri kendisine verilerek ifası için Niş paşasına gönderilir. Başarılarına vakıf olan paşa emri yerine getirmek istemeyince Tosun bey kılıcını çeker, devletin emrini uygulaması için paşayı tehdit eder ve kendi idamını sağlar.

Devlet her şeyi bilir mi?

Kutsallık temelini dinlerden alır, daha açıkçası kutsallık dine göredir. Dinin haricinde olan hiç bir şey kutsal değildir. Bugünkü devletler laik olduklarına göre haliyle kutsal olamazlar.

Biliyor yalan değil.

Ne yol aldık ne menzil

Tarih boyunca kutsal devlet anlayışı

kızan kızsın kardeş, soguk suyla söndürürler kendilerini.

Sonuç

Türkiyede lider fetişizmi bizzat devlet tarafından her türlü vasıta ile halka empoze edilmeye çalışılmıştır.

Türk sağında devletin eskiden beri kutsal kabul edildiği bilinen bir hadisedir. Devletin değil hükümetin kusurlu, hatalı olduğu, ferdin hiç bir şeyi devletten iyi bilemeyeceği, her hangi bir hususta devlet bir şey yapmıyorsa veya yapamıyorsa, devletin muhakkak bildiği bir şeyin olduğu, Türk insanının avam ve havasında aksiyom olarak kabul edilmiş, devlet adeta kutsal ve tapınılan bir kavram haline dönüştürülmüştür.

19 mayıs 2003 günü bir düğün vesilesiyle bulunduğumuz Trabzon?da cep telefonumuz çaldı. MHP genel merkezinden eski bir bürokrat arıyor ve Kıbrıs kitabımız hakkında bilgi istiyordu. Gerekli bilgiyi verdikten sonra sözü?MHP?nin Kıbrıs hakkında yeteri ölçüde faaliyet yapmadığına? getirdik. Muhatabımız açtı ağzını, yumdu gözünü. Baktık ki, karşımızdaki insanın mukaddesine dokunmuşuz; bir şey demedik. Vatandaş da monoloğuna devam etti.

türk kimliğini çözümlemede anahtar olacak cümlelerden biri. devletin yerini hiçbirşeyin tutmayacağını, devletin var olmak için olmazsa olmaz koşul olduğunu ifade eden bir söylemdir bu. hatta ölmeyi ve bilumum leşyiyici mahlukata yem olmayı devletsiz kalmaya yeğleyen anlayışın öz ifadesidir.

Türk milliyetçiliği ve genel olarak Türk sağı, Osmanlıdan ve Türk milliyetçiliğinin ilk mensuplarından devletin kutsallığını, devletin her şeyi bildiğini, ona karşı gelmemek gerektiğini aynen tevarüs etmiştir .

Halbuki öyle değildir. Mesela Türk ordusu habire pohpohlanıp durulur. Şayet 20-30-40-50 sene evvel Türk ordusunun hiç bir teknolojik gücü olmadığı söylense, vurgulansa, üçüncü bin yılın başında Türk ordusu tank tamir edemeyecek seviyede değil, tank yapacak seviyede olurdu.

babalık vasfın ölüyor,

Geliyor yalan değil.

Soluyor yalan değil.

Oysa devlet mekanizması cumhurbaşkanından en alttaki memuruna kadar tahsilli tahsilsiz, dürüst gayri dürüst, liyakatli liyakatsiz insanlardan oluşan somut bir mekanizmadır. Dolayısıyla devletler insanlar tarafından idare edildikleri için bir çok hata yapan mekanizmalardır. Daha doğrusu devletler hiç hata yapmasalardı, düzensizlikler, puroblemler, karışıklıklar, sıkıntılar husule gelmez, her devlet ebediyen mevcut ve müreffeh olurdu. Demek ki devletler de hata yapıyor. O halde devletlerin kutsal olup olmadıklarının, başka bir deyişle hatasız olup olmadıklarının sorgulanması anının geldiği aşikardır. Eğer isnat edilen kutsallığı sorgularsak, devlet hatalarını görür, kendine çeki düzen verir, puroblemleri halletmesi daha kolay olur.

Devletin her şeyi bilmesi eskiden, mesela Osmanlı zamanında mümkündü ve doğruydu. Çünkü o zaman bilgili, kültürlü insan azdı. Dolayısıyla devleti idare edenler hem bilgi, hem tecrübe bakımından tebaadan üstünlerdi. Ancak günümüzde böyle bir şey düşünülemez. Artık devlet her şeyi bilemez. Fertler bazı hususlarda devleti arkada bırakmışlardır. Mesela Türk devleti 1950?lerde 1960?ları, 1970?leri, 2000?leri görememiştir. Devlet, 10-15 yıl önce Azerbaycanı bir çok ülkücüden daha iyi bilmiyordu. Bugün de bildiği şüphelidir.

O halde bugüne kadar güçlü bir iradeyle devlet kuran Türk devlet teşkilatlarında " devletin, babalıgı rolü" üstüne neler söylersiniz!

Türklerde felsefenin, yani düşünme ve düşünce disiplininin kuvvetli olmaması, karşılaştığımız bozuklukların birincil sebebidir. Zira düşünme ve düşünce olmayınca sebep-sonuç ilişkisi çözülememekte, genellikle meselelere sonuçtan bakılmakta, bu da meselelere yanlış teşhis konulmasına ve haliyle yanlış tedavi uygulamasına sebebiyet vermektedir.

ozan arif neylesin,

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="324754475972475447595d4657415b1c515d5f">

Devletin kutsallığı fikri Osmanlılarda da vardı. Lakin bu kutsallık Osmanlı devrinde bilinçsizdi, ancak Osmanlının son yıllarından ve cumhuriyetten sonra bilinçli hale gelmiştir.

millişef dediğin adam kim? ben cuhelayım, tanımıyorum onu, kim ki?

Görüldüğü üzere devletin kutsallığı meselesi yalnız Türklerde değil, bütün toplumlarda vardır. Çünkü devleti idare edenler diğer insanlar üzerinde hakimiyetlerini kolaylaştırmak, sürdürmek ve isyan edilmesini önlemek için kırallara, hakanlara, hükümdarlara kutsallık izafe etmişlerdir. Hükümran olan kutsal olunca başında bulunduğu devlet aygıtı da kutsal olmakta ve tebaa için itaat edilmesi gereken bir otorite olarak ortaya çıkmaktadır. Buna misyonlar, hedefler, dini gerekçelerle destek sağlanmakta, neticede devletin veya devletlerin kutsallığı olgusu kurumlaşmakta, yapısallaşmaktadır.

Uğur Kepekçi

Devlet Kutsal mıdır, Devlet Fetişizmi nedir?

İşte bu sebeplerden ötürü ülkücü gençlik Türk toplumunda demokratik kültürü en zayıf olan kesimlerden biri olmuştur.

Devletin kendisini, devlete ait bir unsuru veya mekanizmayı, kurumu, partiyi, ideolojiyi, hatta şahsı kutsal kabul edip onu eleştirmemek, her yapılanı doğru kabul etmek, onu kutsamak, hatta neredeyse ona tapınmak fetişizm olarak kabul edilebilir.

Halkın karnı yine zil

2. Ordu fetişizmi

Türk milliyetçiliğinin gelişmeye başladığı Osmanlının son zamanlarında bir çok yazar ve düşünür, devlete ve padişaha karşı gelmeme olgusunu eserlerinde işlemişlerdir. Mesela Ömer Seyfettin Ferman hikayesinde bunu pek güzel anlatmıştır :

Kıyamet ondan kopar

Aslında yapılanlar; kendilerinin çözümünün olmadığının ikrarından ibarettir.

Devletin bekası ve milletin refahı için demokratik yolarla iktidar edilen siyasiler, ne devletin bekası ne de milletin refahına yönelik kalıcı çözümler sunmaktadırlar. Her halükarda; olan aziz milletimize olmakta, eza ve cefayı yine kendisi çekmektedir.

Bal tutup parmağını

devlet, kendi yapacaklarını hükümetler eliyle yapıyorsa," gelen- gideni aratıyorsa" nasıl bir devlet sistemi bu? ben çözemedim..

Çalıyor yalan değil.

"at izi, it izine karışmış" nerde Türk devletini yaşatacak o adamlar.. Bozkurt töresiyle yüklü bir Türk devlet anlayışını yaşama ve yaşatma kolay mı kardeş?

Ölüyor yalan değil.

Ancak bugünkü duruma baktığımızda 2203 senelik Türk ordusunun hiç bir silahını doğru dürüst yapamadığını, tank bile tamir edemediğini, bu sebepten katrilyonluk tank ihalesini 55 senelik İsrail devletine verdiğini, sadık müttefik olarak her verilen görevi bazen piyon olarak kullanılma pahasına da olsa yerine getirdiğini görüyoruz. Halbuki onu fetiş haline getirmeseydik, iyi niyetle tenkit etseydik, bu söylediklerimiz şu anda muhtemelen mevcut olmazdı. Katrilyonlarımız da ülkede kalır, emeklimizi günde bir simit alan duruma düşürmezdik. Umarız bundan sonra öyle olur.

Devlet bir mekanizmadır. Devleti idare edenlerle büyür veya zayıflar. Hele günümüzdeki demokrasilerde devleti idare edenler özel, olağan üstü insanlar değillerdir. Eskiden kırallık, padişahlık, imparatorluk devirlerinde öyleydi. O zaman kişiler kendi çabalarıyla devlet kurar, devleti kendi malı saydıkları için onu oğulları arasında paylaştırırlardı. Osmanlılardan önceki Türk devletleri hep böyleydi ve yıkılışlarının esas sebeplerinden biri de buydu.

5000 yıllık tarihi olan?ulu çınara? kurt düştü, hala görmediniz mi?

Orta asyadan beri Türklerde ; devlet " deyince aklımıza neler gelir?

Ozan Arif neylesin?

milli şefe yada ampulcülere devlet mi diyecez. devleet benim içimde thomas more ütopya sı varya öyle bişey

Bugün dünyanın şeffaflaştığı, küreselleştiği bir çağda, kitle iletim araçlarının devlet organlarından önce haber verip aldığı bir çağda fert ve toplum her zaman devletten ileridedir. Bugün dış işleri bakanlıkları ajansların gerisine düşmüş vaziyettedir.

2 makalenin elbette dogruluk ve yanlışlık noktaları bulunmaktadır. ama ne olursa olsun; Türklerde, devlet deyince gerçekten "baba "olarak görülmüş ve yaşatılmıştır. Devlette, halkına ; bir ana- babanın şefkatini göstermiştir, ta ki son zamanlara kadar özellikle M. Kemal dönemi bitinceye kadar.

Bugün ise aynı şeyi düşünmek için akla uygun bir sebep gösterilemez. Dışarıda devleti onlardan iyi idare edecek binlerce, belki milyonlarca tahsilli, bilgili, kültürlü, dürüst insan vardır. Türk devletini idare edenler ne akıllı, ne becerikli, ne de cesurdur. Yalnızca iyi ayak oyuncusudur. Devlet makamlarına gelmelerinin esas sebebi de iyi ayak oyuncusu olmalarından dolayıdır. Bu sebepten devlete özel bir önem atfetmeye gerek yoktur.

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="9eebf8ebf5deebf8ebf5f1eafbedf7b0fdf1f3">

Kısaca bütün devletlerde idareci ve hükümran olanlar kendilerini tebaadan ayırmışlar ve kendilerine üstünlük, başka bir deyişle kutsallık izafe etmişlerdir.

Türkün tarihinde gerek devlet olarak gerek millet olarak, hiç bu kadar aciz bir vaziyet arz etmemiştik. Çıkın sokaklara; bakın insanların yüz ifadelerine, Sorun insanlara hallerini?

Şeyh Edebali, Osman gaziye; "devleti yaşatki halkın- halkını yaşatki devlet yaşasın " demiştir vasiyetinde..

Halinden memnun, gerek milletin gerekse de devletin geleceğinden emin olan kaç kişiye rastlarsınız?

Tarih boyunca devlet kuran ve idare eden hükümdarların, padişahların, kıralların, imparatorların tebaalarından farklı ve üstün olduğu istisnasız kabul görmüş bir olgudur. Zira eğer böyle olmasa, yani idare edenler üstün olmasa, tebaası üzerinde nasıl hakimiyet kurabilir? Hakimiyet kurması için tebaadan farklı olması, üstün olması, olağan üstü özellikler taşıması, daha doğrudan bir ifadeyle kutsal olması gerekir. Tarihe baktığımızda bütün devletlerde bu düşüncenin tezahürleri açık seçik görülür.

Devletin kutsal olduğu fikri hemen her devlette mevcut olmuş, Türkiyede Osmanlıdan miras olarak alınmış, Cumhuriyet devrinin milliyetçi-sağcı Türk siyasi tarihçi ve yazarlarınca idealleştirilmiştir.

muhabbetler ve katılımlarını için...

Türkler İslamiyetle şereflendikten sonra hem eski Türk ananesinin, hem de sünni ideolojinin tesiriyle devlete karşı çıkmayı doğru bulmamışlardır . Sünni ideoloji otoritesizlik yüzünden İslamiyette kutsal sayılan mal, can, ırzı korumak amacıyla devlet zalim olsa bile devlete karşı gelmeyi uygun bulmaz. Çünkü anarşi dönemlerinde hiç bir şey güvende değildir. Dolayısıyla alimler ve halk ululemre uymayı bir vazife telakki eder. Şii ideoloji ise ehl-i beytin halifelik ve hükümdarlık hakkının gasbedildiğine inandığı için kendi idelojisinin iktidarda olmadığı bütün rejimleri gayri meşru sayar ve bu tür devletlere baş kaldırmayı dini bir gereklilik olarak görür. Bu durum İranda şii İslam devriminin neden husule geldiğini açıklar. Bu sebeple şii topluluklar her zaman aktif olmuşlardır.

Ülkücü gençler geçmişte bütün işkencelere rağmen?devlet benim devletimdir, her şeyi yapar, ne yaptıysa doğrudur? mantığını işletmiş ve onu kutsal kabul etmekte devam etmişlerdir.

Kimileri daha da ileri giderek?Çeçenler Ruslara niye baş kaldırıyorlar, Ruslar bin yıllık devlettir? gibi acayip ve garaip fikirler bile öne sürmüşlerdir.

Devlet millet içindir, millet devlet içindir. Kaldırın bir tarafı ne devlet kalır, ne millet. Devletler milletin çıkarlarını, güvenliğini ve sağlığını korumak için vardır. Onun içindir ki; ?Yapılan bütün kanunlar, icraatlar ancak ve ancak milletin menfaatlerine yönelik olmalıdır.?

Osmanlılarda ve İslam devletlerinde padişah mutlak hakimdi ve yer yüzünde Zıllullah, yani Allahın gölgesiydi. Tebaası ise kuldu. Hatta Osmanlılarda yoksa da Azerbaycan Türklerinde Şahkulu, Alikulu, İmamkulu gibi özel isimler mevcuttu .

takılıyorum kemal tahirin devlet ana eserine gönderme yapıyorum. devlet anadır, devlet babadır eyvellah fakat devlet ile hükümetler karıştırılmış zaman zaman

Osmanlının kutsal devleti

Şunu en başta belirtelim: Türk sağında var olan devletin kutsallığını, başka bir deyişle fetişizmini sorgulamamız, tamamiyle iyi niyetledir. Felsefi anlamda devlete karşı olan nihilizm, anarşizm, Leninizm ideolojileriyle hiç bir alakamız olmadığı gibi, devletin manevi şahsiyetini ve gücünü zayıflatmak maksadını da gütmüyoruz. Devleti eleştirmenin, devletin yanlışlarını düzeltmeye yarayacağına inanıyoruz. Zira devletin kutsal görülmesi veya devlet fetişizmi sebebiyle Türk sağında herkes devletin yaptığını doğru görmektedir.

Üstelik devleti kutsallaştırma demokratizmi ve belli çerçevede fikir hürriyetini de öldürüyor.

Türk insanının bu vasfı bugün de devam etmektedir. Yalnız ordunun da milletine, onun manevi değerlerine biraz daha saygılı ve müsamahalı olması lazımdır. Böyle olduğu takdirde orduya olan sevgi ve saygı devam eder.

Bir yer biri bakar

Sağ görüşlü, milliyetçi, mukaddesatçı aydınlar düşünme ve düşünce disiplinine vakıf olmadıklarından ötürü camialarını aydınlatamamışlardır. Devlet, ordu, parti, lider fetişizmi ile kendilerini okuyanları, dinleyenleri aldatmış, kandırmışlardır. Hatta Kemal Tahirin Devlet Ana romanının adını devletin babalığını gölgeliyor diye tenkit etmişlerdir .. Kimileri Alman Nazizminin dayandığı Hegelin devleti ve kuvveti yücelten felsefesini devlet fetişizmine temel olarak almış, o kadar ki işi neredeyse fena fid-dövle, yani devlette yok olmaya kadar vardırmışlardır.

ALINTI

Uzatmış ayağını

Babalık vasfın kesin

Getirilen yeni düzenlemeler ile artık teşhis ve tedavi işlemleri çok zor bir dönemece girmiştir. Bunun ne manaya geldiğini ancak sağlığını kaybedip bir sağlık kurumuna müracaat edenler hemen öğrenecektir.

Olan yine fakire

Doluyor yalan değil.

Başa geçen onu yem

Sırtı gelir mi yere?

Kuran kurmuş ağını

Türk insanında fetişizm yalnız devlete yönelik değildir. Ordu fetişizmi de mevcuttur.

Yalıyor yalan değil.

3. Parti ve lider fetişizmi

Devlet baba nerdesin?

20. asırda dinin insan toplumlarındaki öneminin azalması ve daha değişik bir devlet şeklinin, demokrasinin ortaya çıkması, devlet anlayışında ve kavrayışında önemli değişikliklere yol açmıştır. Devletler büyük ölçüde kutsallıklarını kaybetmişler, millete ve ferde daha çok önem vermişler, vatandaşlarını idarede kuvvete daha az veya gerektiğinde baş vurur olmuşlardır.

Devlete Baba vasfını kaybettirenler, milleti adeta canından bezdirmiştir. Vatandaş kendi güvenliğini, sağlığını kaybetmekle kalmayıp, geleceğinden umutlarını kaybetmiştir.

"devlet baba nerdesin

Felaket apar topar

Yalan Değil

Yönetime talip olanlar, iktidar olunca, hemen her siyasi gibi enkaz edebiyatı yaparak, çözümsüzlüklerine bahane olarak kendilerinden öncekileri suçlamakla yetinip, adeta çözümün?başka bahara? kaldığı mesajını tercih etmektedirler.

AKP iktidar olduğu günden bu yana adeta devletin?babalık vasfı? unutulur oldu. Bir baba düşünün evladı hasta, şifa için kapı kapı dolaşmakta derdine çare bulmakta zorlanmaktadır. Zaten hastalıklarla sürekli başı dertte olan vatandaş, bir nebze olsun dertlerine çare bulmakla meşgul olurken Maliye bakanlığının 1 Temmuz tarihli bir genelgeyle derdine dert katılmıştır.

Akl?ı selim, kalbinde vatan ve mukaddesat duyguları taşıyan herkesi dün ile bugünü muhasebe etmeye davet ediyorum. Yapılacak muhasebenin geciktiği ve gereğinin yapılmadığı her gün?devletin bekası, milletin geleceği? tehlikeye girecektir.

Devletler neye göre kutsal kabul edilir?

Devletin her şeyi mutlak surette bildiği düşüncesi Türkiye dışındaki Osmanlı topraklarında da devam etmiş , oradaki Türk toplumları?Türkiye en iyisini bilir? düşüncesiyle cumhuriyetten sonra herhangi bir mücadeleye girişmemişlerdir . 1989?dan sonra Bulgaristan ve 2003 eylülünden sonra Kerkükteki hareket nihayet?Ankaranın bir şey bilmediğini anlamış? ve kendi inisiyatifleriyle yollarına devam kararı almışlardır.

Boynu altında kalsın, ampulün, atın, devenin...

Fetişizm çeşitleri: 1. Devlet fetişizmi?

Vurgun ile kasalar

Aykırı Bakış

Hatta sağ kesimde sendikal hareketler ve mesleki derneklerin hak araması bile devlete karşı gelmekle özdeşleştirilmiş, sağ sendikalar devletten bir şey istemeyi devleti yıkmakla eş anlamlı gördükleri için kanuni haklarını bile kullanmaktan imtina etmişlerdir. Tabii bu politika onlara çok şey kaybettirmiş ve geçim sıkıntısı içindeki işçi ve memurları sol sendikalara itmiştir.

Eskiden sık kullanılan?Allah hekime hükümete muhtaç etmesin? sözü şiddetle milletin gündemine oturmaktadır. Devlet?millet barışı bir darbe daha yemiştir.

ben, M. kemalden sonra Türk devletinde yiğit "vatanı- milleti seven " bir adam gçrmedim, sen gene bir kaç tane sayıyorsun!!

Devlet, normal bir siyasi oluşum olmaktan öte " babadır",. dolayısıyla bunun için, " açları doyurur, çıplakları, giydirir, zorda kalanın zorunu çözüme kavuşturur, eksikliklerini giderir, mutlu ve refah bir toplum yaşatma içinde olmak zorundadır.

Türk milleti gerçekten asker bir millettir. Tarihinde kurduğu devletler, yetiştirdiği büyük komutanlar ve devlet adamlarıyla ne kadar övünse yeridir. Bu bakımdan ordusunu peygamber ocağı olarak görmüş ve onu her zaman sevmiş, saymış, kutsallaştırmıştır. Türk milleti evladını askere neşeyle, düğün bayramla gönderir, eğer evladı askerde şehit olursa ağlamaz, aksine sevinir, övünç duyar.

eraslanım devlet baba diyelim ama kemal tahir kızmasın sonra

Devletinden baba şefkati göremeyen milletin, devletine karşı aidiyet duyguları zayıflamakta, böylece devlet millet düşmanlarının ekmeğine yağ sürülmektedir. Toplumda bu durum gayet ciddi bir vaziyette hissedilmeğe başlanmıştır. Tehlike sinyalleri kulak tırmalamaktadır.

Rüşvet ile keseler

Vah zavallı Türkiye'm!

yalan degil "der ozan arif...

Dr. Yusuf Gedikli

Çin imparatoru göğün oğlu sanını taşıyor, kendisini bu sanla yüceltiyordu. Eski Romalılar imparatorları senato kararıyla ilahlaştırıyorlardı. Doğu Roma imparatorları kendilerini Tanrının seçkin kulları olarak gösteriyorlardı. Rus çarları ilahi bir kuvvete sahip olduklarını ve Allah tarafından Rusyayı idareyle görevlendirildiklerini söylüyorlardı. Hatta Deli Petro daha da ileri giderek kendisine itaat edilmesini Tanrının istediğini bildiriyordu. 1. Dünya savaşındaki Alman imparatoru 2. Wilhelm, Tanrının ruhunun kendisinde olduğunu, Hitler ise Tanrının kendisine bir misyon yüklediğini iddia etmişti.

Halkımızın büyük bir kısmında görülen devletin her şeyi bildiği, ne yapıyorsa doğru yaptığı, yanlış bile olsa bunun öyle icap ettiği, yapılanların veya yapılmayanların arkasında mutlaka bilinmedik bir şeyin bulunduğu ve bizim onu bilemeyeceğimiz düşüncesi de doğru değildir. Eğer böyle olsaydı mesela Kıbrıs meselesi çoktan halledilmiş olurdu. Demek ki bir şey yapılmıyorsa bilindiğinden değil, bilinmediğindendir.

Torpil ile masalar

kardeş, hükümetler de devletin temsilcisi sayılmaz mı?

Zengin zengindir bre

Devlet millet içindir

Selçuklulardan, Osmanlıya kadar, bu düzen devam etmektedir.

M. Kemal ölümüyle, başa kim gelirse gelsin, "babalık vasfının ölmesi " için elinden gelen çabayı harcamışlardır..