Mürşidi tanımak

Her ilim sahibine alim denmez. Mal ve mevki sahibi olmak için ilim öğrenen ve ilmi ile amel etmeyen, İslam alimi değildir. Buyuruluyor ki:

İlmihal okuyan bilir ki, mürşid kendi kendine olmaz, yerden ot biter gibi bitmez. Bir müslüman kendi kendine evliya olabilir, ama asla mürşid olamaz. Mürşidin, icazetli bir hocadan icazet alması şarttır. Hocasının da icazetli olması şarttır. Bu silsilenin Peygamber efendimize kadar dayanması da şarttır.

CEVAP

İbadetler içinde, sahih, doğru, halis olan ibadetler vesile olur. İbadetlerin sahih olması için, doğru iman, temiz ahlak sahibi olmak ve şartlarına uygun yapmak lazımdır. Mesela, namazın sahih olması için, abdest almak, kullanılan suyun temiz olması, namazı vaktinde kılmak ve kıbleye karşı kılmak, namazdaki ayetleri, tesbihleri ve duaları doğru okumak ve diğer şartları, vesileleri bilmek ve yapmak lazımdır. Her ibadetin de böyle şartları, vesileleri vardır. Bunlar, senelerce çalışarak öğrenilir. Bunlar düşünmekle öğrenilemez. Bunları bilen ve yapan alimlerden işiterek veya kitaplarını okuyarak öğrenilir.

Sual: Günümüzdeki yazarlara ve profesörlere, alim denir mi?

Sual: Müctehid olmak için hangi kitapları okumak lazımdır?

bir dönem akılcılar, acaba şu hadis sahih midir, şurada ne denmek istenmiştir diye araştırırlarken birden nakilciler peydah oldu. dediler ki, bizde velayet var, velilik, evliyalık var. dolayısıyla biz her an peygamberin huzurundayız. biz bir sözün hadis olup olmadığını direk kendisinden öğreniyoruz. siz istediğiniz kadar araştırın. bu işler akılla olmaz. velayet lazım. fakat siz anlamazsınız.

Ehl-i sünnet itikadını ve İlmihal bilgilerini iyi bilen hemen anlar. Yani dört hak mezhebi bilip birisine uyan kimse, hakkı batıldan ayırır. Bilmeyen ayıramaz. İstidracla kerameti karıştırır. Bid'at ehli bir kimse, deniz üstünde yürüse, havada uçsa da evliya olamaz. İstidrac ile kerameti ayıramayan bunu anlayamaz.

Her ilim sahibine alim denir mi?

Sual: Kur'anda vesileden bahsediliyor. Vesile nedir?

Müctehid olmak için Arabi ilimleri ve Kur?an-ı kerimi ezbere bilmek, her ayet-i kerimenin manay-ı müradisini, manay-ı zımni ve iltizamisini bilmek ve ayet-i kerimelerin geldikleri zamanları ve gelme sebeplerini ve ne hakkında geldiklerini, külli ve cüzi olduklarını, nasih veya mensuh olduklarını, mukayyed veya mutlak olduklarını ve kıraet-i seba ve aşereden ve kıraet-i şazzeden nasıl çıkarıldıklarını bilmek, hadis kitaplarındaki, yüz binlerce hadisi ezberden bilmek ve her hadisin ne zaman ve ne için irad buyurulduğunu ve manasının ne kadar genişlediğini ve hangi hadisin diğerinden önce veya sonra olduğunu ve bağlı bulunduğu olayları ve hangi vaka üzerine buyurulduğunu ve kimler tarafından nakil ve rivayet olunduğunu ve nakledenlerin ne halde ve ne ahlakta olduklarını bilmek, fıkıh ilminin üsul ve kaidelerini tanımak, 12 ilmi ve Kur?an-ı kerimin ve hadis-i şeriflerin işaretlerini, rumuzlarını ve açık ve kapalı manalarını kavramak ve bu manalar kalbinde yer etmiş olmak, kuvvetli iman sahibi olmak ve itminan ile dolu, nurlu ve saf bir kalbe ve vicdana malik olmak gerekir.

Alimler hariç, insanlar helak olmuştur. İlmiyle amel edenler hariç, alimler de helak olmuştur. İhlaslı olanlar hariç, amel eden alimler de aldanmıştır. O halde gerçek alim, ilim, amel ve ihlas sahibi salih kimsedir.

Eshab-ı kiram kitabında buyuruluyor ki:

Fen bilgileri de, bilenlerden uzun zamanda öğrenilmektedir. Böyle, imanı, kalbi temiz, doğru din alimlerine müderris, muallim ve mürşid denir. Mürşid demek, su üstünde yürüyen, havada uçan, kaybolan şeyleri bilen, okuyup, üfleyerek hastalara şifa dağıtan kimse demek değildir. Ahkam-ı islamiyeyi, yani kalb, ruh ve beden ile yapılan ibadetleri bilen, yapan ve başkalarına da öğreten Ehl-i sünnet alimi demektir. Her müslüman, Maide suresindeki emre uymak için, böyle bir alimden veya kitaplarından farz ve nafile ibadetleri öğrenmelidir!

Bütün bu üstünlükler, ancak Eshab-ı kiramda ve sonra, 200 yıl içinde yetişen, bazı büyüklerde bulunabildi. Daha sonraları, fikirler, reyler dağılıp, bid?atler çıkıp yayıldı. Böyle üstün zatlar azala azala, 400 yıl sonra, bu şartlara haiz olan, yani mutlak müctehid olarak meşhur olan görülmedi.

aynı durum şu anda da geçerlidir. işin ilmini yapanlar alim değildir. ama sarık, cübbe ile babadan gelme posta oturup şeyh takılanlar alimdirler. onları her sözü zaten ayettir çünkü direk Allahtan alırlar, ve her an peygamberle birliktedirler.

Görüldüğü gibi 1909 yılından sonra yazılan din kitaplarından, ancak nakli esas alanlar muteberdir. Ayet ve hadisleri, yazarının kendi görüşlerine göre açıklananlar veya ilhamla yazılanlar muteber değildir.

Sultan ikinci Abdülhamid hanın tahttan indirilmesiyle din işlerine de fesat karıştı. İttihat ve terakki fırkasına kayıtlı olan cahiller, hatta masonlar, din işlerinde yüksek mevkilere getirildi. İlk iş olarak, sultan Abdülhamid hanın son şeyhülislamı Muhammed Ziyaüddin efendi, görevinden alındı. Bu yüksek makama 1910?da Musa Kazım getirildi. Bu zat, koyu ittihatçı ve masondu. İslamiyet?e uymayan hareketlerinden ve sapık yazılarından dolayı, ikinci Abdülhamid han tarafından Irak?a ve Fizan?a sürülmüş olan bölücü kimseler, İstanbul?a getirilip, kendilerine din işlerinde vazifeler verildi. Bu cahil ve partizan kimseler, bozuk, sapık din kitaplarının yazılmasına, yayılmasına, önayak oldular. İkinci Abdülhamid han zamanında yazılan din kitapları, bir ilim heyeti tarafından kontrol edilirdi. Tasdik edilip, izin verilenler bastırılırdı. Böylece, o tarihlerde basılan din kitaplarına güvenilir. 1909?dan sonra, din kitapları yetkili alimler tarafından kontrol edilmez oldu. Bu kitaplardan, ancak önceki muteber kitaplardan vesikalar vererek yazılanlara güvenilir.

Ehl-i sünnet alimleri ise buyuruyor ki:

Allahü teala mealen, buyuruyor. (Maide 35) Mezhepsizler, diyor.

sevk zincirine riayet edenlere denir.

evet bu mesele her zaman vardı. akılcılar ve nakilciler.

Hadis-i şeriflerde buyuruluyor ki:

Müctehid olmak için

Mevduat-ül ilim kitabının bölümünde, Kur?an-ı kerim ilmi, içinde şaşılacak, akıllara durgunluk verecek sayısız acayip haller bulunan engin bir denizdir. Öyle yüksek ve metin bir dağdır ki, ondaki hayret veren şeyleri öğrenmek, her sırrına erişmek imkansızdır. Bu ilmin sayılmayacak kadar dalı vardır, denilerek altmışın üstünde tefsir ilminin kolları bildirilmiştir.

Yüksek din bilgileri, tefsir, usul-i kelam, kelam, usul-i hadis, ilm-i hadis, usul-i fıkıh, fıkıh, ilm-i tasavvuftur. Bu 8 ilmi öğrenebilmek için gerekli alet ilimleri ise 12 dir. Bunlar, sarf, iştikak, nahv, kitabet, iştikak-ı kebir, lügat, metni lügat, beyan, meani, bedi, belagat, inşa ilimleridir.

Alim, çok kitap okuyana, çok bilene, diploma sahibi olana değil; dinini doğru bilene, hakkı batıldan ayırabilene denir. Kıyamet yaklaştıkça ilim azalır, din adamlarına güvenilemez. İki hadis-i şerif meali:

Din alimi olmak için, Kur?an-ı kerimi ve manalarını ezbere bilmek, binlerle hadis-i şerifi ve manalarını ezbere bilmek, İslam?ın 20 ana ilminde mütehassıs olmak ve bunların kolları olan 80 ilmi iyi bilmek, dört mezhebin inceliklerine vakıf olmak, bu ilimlerde ictihad derecesine yükselmek, tasavvufun en yüksek derecesinde olmak lazımdır.

Sual: Herkes birisine mürşid-i kamil diyor. Bir kimsenin mürşid-i kamil olduğu nasıl anlaşılır?