Gökten ecdat inerek öpse o pak alnı değer.

Şu Boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?

Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.

Sen ki, son ehl-i salibin kırarak salvetini,

O ne müthiş tipidir, savrulur enkazı beşer.

Medeniyyet denilen kahbe, hakikat, yüzsüz.

Sen ki, a'sara gömülsen taşacaksın... Heyhat!

Kaynıyor kum gibi... Mahşer mi, hakikat mahşer.

Mehmet Akif Ersoy

mehmet akif ersoyu anlayarak okumak anlayarak dinlemek insanın her zaman gözlerini dolduruyor, tüylerini diken diken ediyor.

Yine bir şey yapabildim diyemem hatırana.

Çünkü te'sis-i İlahi o metin istihkam.

Bu göğüslerse Huda'nın ebedi serhaddi;

Ah, o yirminci asır yok mu, o mahhluk-i asil,

O demir çenberi göğsünde kırıp parçaladın;

Hani, ta'una da zuldür bu rezil istila!

İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek.

Yedi kandilli Süreyya'yı uzatsam oradan;

"Bu, taşındır" diyerek Ka'be'yi diksem başına;

Beriden zelzeleler kaldırıyor a'makı;

Ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına;

O, rüku olmasa, dünyada eğilmez başlar...

Döktü karnındaki esrarı hayasızcasına.

Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin.

Yedi iklimi cihanın duruyor karşısında,

En kesif orduların yükleniyor dördü beşi,

Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid'i...

Veriyor yangını, durmuş da açık sinelere,

Sonra gök kubbeyi alsam da rida namıyle,

Sen ki, ruhunla beraber gezer ecramı adın;

Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab...

Kanayan lahdine çeksem bütün ecramıyle;

Nerde -gösterdiği vahşetle- "Bu bir Avrupalı!"

Gömelim gel seni tarihe desem sığmazsın.

O ne müdhiş tipidir: Savrulur enkaz-ı beşer...

"Gömelim gel seni tarihe" desem, sığmazsın.

Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam,

-Tepeden yol bularak geçmek için Marmara'ya-

Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan,

Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!

unutmadan sıkılmadan tekrar tekrar analımm anlatalım..

Şuheda gövdesi, bir baksana, dağlar, taşlar...

Ey bu topraklar için toprağa düşmüş asker

Sonra mel'undaki tahribe müvekkel esbab,

Saçıyor zırha bürünmüş de o namerd eller,

mehmet akif ersoydan dinlemek bambaşka. Ruhları şad olsun...

Vurulmuş tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,

Bedr'in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi.

Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem;

Yıldırım yaylımı tufanlar, alevden seller.

Hangi kuvvet onu, haşa, edecek kahrına ram?

Sarılır, indirilir mevki'-i müstahkemler,

Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;

Türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem;

ecdadımla gurur duyuyorum inşallah binbir emekle canlarını feda ederek bizlere bıraktıları bu emanete sahip çıkabiliriz... bu destanı anlatan bir sürü kitap var tabi ama şu çılgın türkleri okurken o kadar etkilendim ki hiçbi kitapta o kadar ağlamamıştım... istiklal marşını dinlediğimde bile tüylerim diken diken olur allah vatanımıza milletimize bir daha öyle zorlu günler yaşatmasın...

Boşanır sırtlara, vadilere, sağnak sağnak.

Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?

Ne kadar gözdesi mevcud ise, hakkıyle sefil,

Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana...

Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!

Sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına;

çanakkale şehitleri

Öteden saikalar parçalıyor afakı;

Ostralya'yla beraber bakıyorsun: Kanada!

Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya.

Seni ancak ebediyyetler eder istiab.

Şarkın en sevgili sultanı Salahaddin'i,

Sürü halinde gezerken sayısız tayyare.

Kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler!

Sana aguşunu açmış duruyor Peygamber.

Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yahud kafesi!

Kafa göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el ayak

ruhları şad olsun

mekanları cennet olsun

Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına;

Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk;

Sade bir hadise var ortada: Vahşetler denk.

Beşerin azmini tevkif edemez sun'-i beşer;

Dedirir: Yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi,

Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler...

Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el ayak,

Ne hayasızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı!

Kimi Hindu, kimi yamyam, kimi bilmem ne bela...

Vurulup, tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,

Asım'ın nesli... diyordum ya... nesilmiş gerçek:

Atılan her lağamın yaktığı yüzlerce adam.

Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat...

Mehmet Akif ERSOY

Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin

Bir hilal uğruna yarap ne güneşler batıyor.

Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;

Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer

Alınır kal'a mı göğsündeki kat kat iman?

"O benim sun'-i bedi'im, onu çiğnetme" dedi.

Öyle müdhiş ki: Eder her biri bir mülkü harab.

Sen ki, İslam'ı kuşatmış, boğuyorken hüsran,

Maske yırtılmasa hala bize afetti o yüz...

Eski Dünya, Yeni Dünya, bütün akvam-ı beşer,

Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer,

Kılıç Arslan gibi iclaline ettin hayran...

Uzanırken, gece mehtabı getirsem yanına,

Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,