Yerleşik yargıları olmadı hiç

Bağlanacak kadar kalmadı hiçbirinde

Sarsılan gök, yarılan toprak

umutlardansa nefret etti daima

Oysa bütün köprüler yakılmalı ayrılık vakti

Aynı kadınla sevişerek sabaha varmak

yasıkk:PPp

yollara düşerdi o hep aynı ıslıkla

Galiba kendinizi pek enteresan sanıyorsunuz. Büyümeyen adam sendromu bu, ama yaşlanıyorsunuz. Küstah taklidi yapan erkekler familyasından. Milyarlarca zavallı adam midemi kaldıran. Ya siz hala bıkmadınız mı hiç kendinizden? Evinden uzak yalnız kovboy triplerinizden?

seçme zorunda kalmadı yaşamayı

Nerede bir yangın, nerede tehlike

Pervasız bir acemi, bir çılgın

soluk soluğa yaşamak istedi dünyayı

Dinsizdi, özgür sayılırdı belki

Durup beklemeye, geri dönmelere vakti olmadı.

Yaşamak işte öylesine kucaklardı onu

en iyi benimdir

Ve büyük yolculuklarla başlar

Yüzyıllık bir yağmur başlar

Ne zaman yollara düşse biterdi acılar

düşünüyorsun

Ölüme ve aşka durmadan kement atan

arkadaşlar şırnak cizre nasıl bi yer özellikle bir asker için ama bilg. müh.

Sevince deli gibi severdi

Buz tutmuş bir dünya ortasında

Yollara düşerdi o hep aynı ıslıkla

Ama atıldı yine de serüvenlere

Soyu tükenen bir bilgeydi belki de...

Okyanus dalgalarının sesleriyle dol bu ömre

bir şahin gibi bulutlara kurdu

Ay bile soğuktur o zaman

nasıl bağlanmadıysa yere ve zamana

Ama bağlanmazdı özgürlüğe de

O liseli kız hangi kentte kaldı

Gizlice buluşmaya gelen ve ölürcesine

Çürük bir diş gibi kanırtıp kentleri

Ne de dönüp bakardı geriye bir kez olsun

bira kadın uykusuzluk kitap

polyanna ben hep böleyim

Bekleyişleri kemiren çakal sesleri

Ve başarısız eylemler çağında o

Ama kendi kafasıyla düşünen ve hakkında

Yaşanmaz onların ölgün gölgesinde

bundan iyidir ;)

Pervasız severdi sevince

Ama vakti olmadı hesabını tutmaya

Atlas yataklara sererek yaşamanın anlamını

ama en iyi konusuna gelinceeee cık hiç sanmıorumm :)

Soluk soluğa yaşadı kentleri, aşkları

Ey o büyük yolculukların ürperten heyecanı

Aralıksız doldururdu acıların bohçasını

Anısız kalınmıyor artık ne yapılsa

Hiçbir yerde yeterinden çok kalmadı

dumanlı sevdaların yörük çadırını

Anılarsa birer çıban izidir

Dünyanın ağzını kanlar içinde bırakmalı

-fransızın hazin sonu-

Sensiz olursam yaşayamam diyen

Önünde dağlar, uçurumlar

negatif korelasyon..

Ve zaman uysal bir kısrak gibi dinginleşti mi

Kent görünmez olunca arkada

Belki yatkındı büyük yolculuklara

ve bütün gemileri yakıp

Ne bilir ömrün değerini bir çılgın

Ve cehenneme dönse de bir ömür

puhahaha :D

Ayrıntıların izi kalmamış artık

Dağların, denizlerin üzerinden

Her yolculuk yangınların başladığı yereydi

Dudaklarında öpüşlerin gül esmerliği

O yalnız kaybetmesini öğrendi ömründe

Yürek burkulması ve hüzün ve keder

İkinci EL Övqü TüccarLarı Varsın ßoL ßoL Konu$sun. ßénim Satacak MaLım Yok Ki Öwqüyé İhtiyacım OLsun..!

Belki sağanak boşanır apansız

Ne kalmışsa bir önceki serüvenden

kafayı yemek üzeriyim evet

Güneşin batışını seyretmek ölümdür biraz

Yoktu bağlandığı herhangi bir şey

Ve her nasılsa keklik sekişli

Nerde doğmuştu ve ne zaman kopup

Çelik uğultularla burgaçlanırken

Bulutlar gibi çekilip giderdi seslerin arasından

mutlu muydu, hiç düşünmedi böyle şeyleri

Anıları aşkları ve bir kenti

Her kıpırdanışında açılıverir uzun ince bacakları

dağlara tırmana atlar gibi

birader:))

eyvah gözü kadın gördü kaççççııııınnnnnnnn:PPp

Biraz da serüvendi yaşamak

Dar gelir ufuk ve mutluluklar çevreni

O mutlaka oradaydı birdenbire

Ve o sarışın

benim olduğum yerde

Her sabah yeni bir şeyler görebilmeli

boyun eğmedi kendine bile

Gitmişti o kentten anımsamıyor artık

Ona yakışırdı aşklar ve yolculuklar

Gül yüzlü sular fışkırırdı toprağın karnından

Çaresiz çıkılacaktır o yolculuklara

Başarısız ihtilallerden kendine kalan

korkardı korkulara düşmekten zaman zaman

öle diosan öledir :))

Apansız başlardı yolculuklar

Bir ömrün olgunlaştıramayacağı

kendime işkence etmek istersem :)

İstese de kalamazdı vakti gelince

Sürüp gider mi ilk öpüşmenin esrikliği

Hırçın bir okyanustur yürek

Ve hep kar yağardı nedense

Hangi saatinde olursa günün

benden iyi olduğunu mu

bağlanmadı kendine de ömür boyu

Dövüşmek ancak ona yakışırdı

Avucundan dökülen kum taneleriydi her şey

Durmadan kar yağardı yol boyunca

Mekan tutmak ve her akşam aynı ufukta

pervasız bir acemi

Gül bahçeleri, sessiz koru ve orman

Kaçabilir mi binlerce kez ölmekten

Ki bir ömrün karşılığıdır serüvenler

Şikayetsiz yaşadı yaşadığı her günü

can sıkıntısından açtım sadece

Ve nasılsa yok olup giderdi hüzün

İçinde kıpırdanıp durur ufuk çizgisi

mislina birader hiç bilmiyorum

the world ıs yours

egoist manyağın tekiyim diyosun..

soyu tükenen bir bilgeydi belki de

Mutlaka bir şeyler değişmeli her/gün

egoistlikle nasıl bir korelasyon kurdun

sana methiyeler düzüyorum daha ne istiosuunn:Pp

Ve sinsi bir hastalığa dönmeden alışkanlıklar

hep yanıldı ve yenilgilere uğradı

Yoktu yüreğinde pişmanlıkların izi

acemilikler toplamı ve bir çılgın

Ne bir serseriydi ne de yılgın bir savaşçı

Vakti olmadı acıların hesabını tutmaya

Ölümdür biraz hep aynı yatakta

polyanna sen şiir sevrsin al senin olsun bu

Aynı eşyayı kullanmak eskimektir biraz

Ki serüvenler daima büyük aşklar

ufaklık

Korkular geçiren o kız nerededir şimdi

mislina kadınsınız o halde

belki korkusuz sayılmazdı büsbütün

O eski konaklar gibidir anılar

Bir aşkın sevinci dolardı yüreğine

Hangi sokaktaydı ilk sevgili ve hala

belki bi gün okurum..

Yollara düşülmeli habersiz ve sessiz

Aşkların, ayrılıkların ve acıların

iyice saçmaladın

- ki onlar daima birer yalnızdılar

artvinliyim olsun

Soluk soluğa yaşamalı insan

Ve bir bulut gibi sıyrılıp gidilmiştir

Kurmadı güzel gelecek düşleri

Kuşatıyor yolları, aşkı ve ömrü

Titreyen kandiller gibi sönmek üzeredir

egoistlik arttıkça iyi olma özelliğin azalıoo..

Yangınlarla geçti ömrü ve hep yalnızdı

öyle görüyorsan öyleyimdir ;)

Beklemedi anılar sarnıcının dolmasını

sıradan bir gezgin değildi hiç

dövüşür gibi yaşadı yolculukları

ama atıldı yine de serüvenlere

Geride kalan ne varsa soluktur şimdi

Geyik sesleri yankılanınca yamaçlarda

Ve herhangi bir şeyle eşit olmaksızın

Durgun bir su gibi aktı mı yaşamak

Yalnızca kendini yaşamayı nereden bilebilir

Üşüten bir acıydı belki her ayrılık

en sonunda olacağı buydu :Pp

Kavaklarsa oynak bir çingene kızı

saol ama çok uzun okumuorum o yüsden..

Ölüm fermanları çıkartılan biriydi belki

Yok olup gider her şey, belki kül olur

Çıkarıp atardı o zaman deli bir ırmağa

Kitapları hep aynı raflara sıralamak

Hep yanıldı ve yenilgilere uğradı

Üst üste yaşanmakta ayrılıklar

Ne bir veda sözcüğü dökülürdü dudaklarından

O afeti devran bekler mi hala

Bir buz parçasıdır

Serüvenlerle geçsin yaşamak

Ama bir şey vardı yine de

Bırakıp gidebilirdi apansız