nilaycım ümitsiz aşklardan ziyade tarihçilerde hep mantık ve idealler ön planda. idealleri anlarım ama hayatta herşey mantıklı olmak zorunda değil. insan bu... duygularıyla hareket etmezse androidlerden farkı kalır mı?sürekli kendi duygularıyla savaş halindeler. onları ayakta tutan gururları ve sapma göstermeyen fikirleri. inatçılar yani... sanırım bu yüzden tarihçi oluyorlar... ... kendileriyle savaşırlarken aslında farkında olmadan doğanın kanunlarıyla savaşıyorlar. onlar için aşk zayıflık... istisnalar elbette var... ben sadece genel olarak konuşuyorum...:)))saygılar nilay hocam...

Hem de tek yolcusudur

Sanığıdır.

O yüzden

Yargılanmasında

Olanları, olmayacakları.

Gözlerini aradı gözlerim usulca...

İçine örtük.

Penceresi

Lambasında

Yarı uyanık geçen buhranlı bir gecenin ardından,

Gün gibi.

Süpürür hep..

Her leke

Sen giderken bir bir söndü umudumun nuru.

Yüreğim delirir bu alacakaranlık ikliminde.

Bir ışık

İşte çiğnetmedi namusunu çiğnetmeyecek"mısralarında

Onun için

Şehitlerin kanlarıyla bayandım

Ne nefret dolu sloganlara karıştı nefretim

Bir sözde saklanmış bir yalanı

Hem bilgesi,

Her hücresi seninle dolsun,

Bir sen şahitsin sefil yalnızlığıma

Saklamak için biraz da acımı, acı gerçekten

Titrer

Sevdam zor gelecek baharı bekler

Beni sevgimle herşeyi paylaşma zevkinden mahrum bırakan gururumla bir başıma kalmışken, ne büyük metropollerin baş dönüren ışıkları ne de mutlak mutluluktan bihaber kalabalığın kuru kahkahaları unutturabildi ufkumdaki bir çift yıldızı. Yılların elimden almaya çalıştığı yaşama gücümü, dişimle tırnağımla koruduğum zaman dilimlerinde, ümitsizliği ve hüznü ihrac eden saatleri saymak yerine, sadakatin ve tebessümün sıcaklığını aradım o bir çift yıldızda. Adım gibi biliyorum ki tevekküle sığınmış bir kalbin varacağı tek noktadır niha-i saadet. Lakin hayati bulgularım henüz tükenmemişken, gitmek zorunda olduğumu okuyorum baktığım her yüzden. vazgeçilmez olan birşeyden vazgeçmek mecburiyetinde bırakarak, beni kendine daha çok yaklaştıran Yaradana binlerce şükür ki şakağımdaki namluya gülümser gibi gülümsüyorum yari hatırlatan herşeye... ve artık gitsem diyorum...

Ve ben senden son kez çekip gideyim...

Kara nakaratlarda tutsak benim

Turanı düşleyip gülümsüyordum...

Kendi ben?inin

Tümü birdenbire?dir.

Boyuna onu arar..

derine inerek düşünürsek alakalı nilay hocahanım

Ne yazabilen,

Anımsar

Hep yener

Sonra olacakları..

Üşüyen

Kendi çölünde..

Kendi ordusunu.

Ne de dinleyebilen.

Bir tarih okurum iki yürekli

Yalnız?ın adına

Anlatır anlatır ona

Ne anlatabilen,

Avuçlarıma bir vuslat ışığı ver gideyim

Yalnız gözlerin kalsın yaşlı gözlerimde

Yalnız?ın

...:)))Allah onların eksikliğini göstermesin... ben de siz tarihçilere bir edebita parçalayayım bari...

Seni sevdikçe, yıldızlar dökülecek yüreğime hilaller için

Bir zamanlar güldüğünü

Önceden sezer

en iyisii susmak ve arkadaşları haklı çıkarmak:) biz aşkımızı içimizde yaşıyarak mutluyuz.. gerçi siz bunu çok güzel ifade etmişssiniz teşekkürler arkadaşlar.

İşte bir tarihçinin günlüğünden alınmış olan satırlar...

Duyacaklarını düşünür.

Kendisiyle çıkar.

Bir ateş çemberinin tam ortasında,

en sevdiğim şiirdir.

Hİç kimse konuşamaz..

Ama şimdi iyice görüyor

Duymuş olduğunun sağırı,

Sen?idir.

Yadellerde açan benim

ŞEHİTLER ÖLMEZ VATAN BÖLÜNMEZMİŞ

Önceleri bir toz gölgesi sanki;

eeee... körle yatan şaşı kalkıyor nilaycım...:))

aman ilkecim sende, tarihçiler geçmişe bağlı insanlardır. korkuç duygusal olurlar, sorun şu ki ifade etmekte zorlanırlar ve gelecekten hafif hafif çaktırmadan korkarlar. İşte suskunluklarının en temel nedeni bu olsa gerek, bu zinciri ancak okul bitip hayatla yüzleşince kırarlar. Ben de böyle olmuştu açıkçası ama ilkelerinden taviz vermezler bak bu doğru. Bazılarımız daha açık olsa da genel de sabit fikirli varlıklarız. Duygularıkmızı saklarız genelde biz ama bir açığa çıktımı da bir daha susmaz yüreğimiz emin ol. Sanırım Dünya tarihinin çıkar savaşlarından mürekkep olduğunu en keskin bilme gerçeği tarihçileri daha tutarlı ve mantıklı olmaya iteer.

Bakmaz kendi gözlerine bile.

Ve hangi gerekçe, bu sebebe kalkan olabilirdi?

Hiç düşünmediğim şeyleri düşündüm birden;

İkinci bir yalnızlıktır

Kendi öyküsünü

Bakışları.

Uykunun duvarında başladı..

Evladı-ı Fatihandan miras bir neslin katlini,

Ayna.

Kendi kendisinin

Ve sen gidiyordun...

Örümceğin ağını

bence de gelecekten korkuyorlar biraz:)geçmişle içiçe oldukları için. temkinli davranıyorlar...

İkinci uykusuna.

?Burada?

Yani bir ömür gidiyordu,

Bir ordudur

Tadını çıkaramaz

Tarihin ciddi mevzularından biraz farklı olarak, siz tarihçi arkadaşlara bir soru sormak istiyorum... Bay olsun bayan olsun tarihe gönül vermiş birçok tarihçi arkadaşım oldu. Hepsinin ortak bir noktası vardı. İçin için gizli sevdalar yaşadılar ve bunu ne dile getirdiler ne de ihtimaller üzerine hareket ederek sevdalarına ulaşmak için bir çaba sarfettiler. Kaybettiklerini anladıkları anda bile gözlerinden bir damla yaş düşmedi. Onları çözmek için hep detaylara inmek zorunda kaldım. Bu tarihçilerin aşktan korkan korkaklar olduğunu mu gösterir...? yoksa asil sevdalar yaşayan asil çocuklar olduğunu mu...?Ne dersiniz... biliyorum bu soru ya cevapsız kalacak ya da kamofle edilmiş kısa, net ve ayrıntı gerektiren cümleler kurulacak...:)))

Hangi sebep haklı çıkarabilirdi;

Paylaşacak biri vardır;

Sana selam ey şanlı Türk sancağı"

Duyduklarını unutur,

Sen giderken bir yemin ettim Kur'an üstüne.

Görece?siz dünyasında

Söylenmemiş bir sözü.

Bin yıl yaşar

Sözünde durması

Her susadığında

Batmakta olan gemisinin..

Sımsıkı sarıldım söylediğimiz serhat türkülerine

Gemisinden,

Sen herşeyi süpürebilirsin;

asil sevdalar yaşayan, asil milletin asil çocuklarıdırlar elbette.

Yalnız?ın yalancılığıdır

Şahadet parmağım çizsin resmini semaya,

İlk gidişin değildi ama bukez sondu.

Sen giderken hiç ağlamadım...

Ne de uğultular eşliğinde yürüyen yığınlara

Sakladığı bir şey vardır;

Yalnız

Sobasında

Hem kaptanı

Her duruşması ertelenir

en sevdiğim şairdir.

nilay sağol paylaşımın için. muhteşem güzel şiirmiş. ellerine sağlık. kaydettim:)

Gözlerini kaçırır

ve artık bikliyorum ki

Okulda ya da yaşamda..

Bir an?da

Yalnızsa,

"Akşam üstü Kampüs girişinde kıpkızıl bir resim çizdim çocukluktan miras medfun yüreğime. Buğulu zihnimde büyüdü hayal meyal hatırladıklarım. Sonra salıverdim fikrimin dirginlerini yılların ötesine. Eğilerek yükselenlere inat, ezildikçe yücelen bir kalbin en vazgeçilmezini keşfettim o an...

Bi konu da daha hakılısın ki bu konu edebiyatta açlsa bir dünya cevap gelirdi.

Hüzzam bir şarkı misali girme yüeğime,

Kendi türküsünü

Kimler pusu kurmuştu bu sevdanın asil çocuklarına?

Karanlığa dönük

Ne öyle paramparça ne öyle yıkık dökük ama tastamam ayakta durmaya çalıştığım bu hayatta rüzgar nereye atarsa orada yaşamaya ve orada mutlu olunabilecek birşeyler bulmaya mecbur olan insanlar gibi yaşamayı gaflet saydım hep. Çünkü biliyorum ki gideceği limanı bilmeyen geminin kaptanına rüzgar yön verir;ve fırtına onu mutlaka ıssız bir adaya fırlatıp atacaktır.

Sonbaharı süpüremezsin.

ben de sevdim nilay... çok saol...

doğrudur trtato, doğrudur ilke:))

suskun... medetkar...

Kendi davaasının..

Görmüş olduğunun körü

Öldürür öldürür ölür.

Ayrıca;

Yarin gözleriyle gözlerime bak gideyim"

deyemez..

Bir gönül...

Düşünemezsin

Boşa yüreğini yüreğimle yorma

Dışına kapanmıştır,

Hiç olmadığım kadar güçlüydüm aslında

Kimse

Hem delisidir

Gözlerinden.

Adını işlerken alnıma, yemin olsun...

Hem kölesidir

Hiçbirisinin.

Boyuna yerini değiştirir,

Tozlu sayfalardan bir gül düştü yüreğime

YALNIZ?IN DURUMLARI

Biri bulsa diye.

Ölür ölür öldürür,

"Asım'ın nesli diyordum ya nesilmiş gerçek

Sonsuz savaşlarında

Hem efendisi,

Yaşadığımı hissettiğim sürece seni seveceğim

yok ilke o kadar değiliz ya. Hepimiz için geçerli değil, ediğin gibi biri tarihçi olmak zorunda değil ama ben de rastladım öylesine. Ama onun aşkı olmaz aşklardandı, susmak ve sevdiğinin başkasıyla evlenişini izlemek durumunda kaldı. Bundan dolayı da hiç pişman olmadı, "olması gerekeni yapmıştı" kendince...

Gözlerime bak, kim olduğunu unutmadan

Avuçlarında.

Yalnız?ın adı okunduğunda

Sonra bir yumak yün gibi.

Yalnız?ın odasında

Kavgasının.

edebiyatçı olduğunu biliyorum ilkecim ama tarih merakını takdir ediyorum.

Oysa omuzlar üstünde yürüyen biri vardı ki...

Bir gözde okunduğundan

Kendisinin.

bu arada başlıkta dediğim gibi... tarihçilerin bu soruya cevap yazmayacaklarını adım gibi biliyordum. şaşırmadım. birtek nilay hocam yazdı...trtato da dokor zaten... bu başlığı edebiyatçılara sorsam bir günde en az 20 kişi yazardı...:)))velhasıl garip adamlar bu tarihçiler...

Ben de edebiyatçıyım ama tarih dinleyerek okuyarak büyüdüm. Ben aşık olsam ben de susar kalırım. Aslında bir aşkı bangır bangır bağırmak aşkın uhreviyatını bozoyor. Tarihçiler aşkı kendi dünyalarında kendilerince yaşayarak ona efsunkar bir koku veriyorlar. Ev arkadaşım da tarihçiydi sınıfından birine tutuldu fakat okul bitene kadar yemekhanede aynı masayı bile paylaşmadılar. herkez hissederdi aralarındaki bağı ama onlar ancak okul bitip atamaları olunca biraraya geldiler. YÜZ ÜSTÜ ÇOK SÜRÜNDÜN AYAĞA KALK SAKARYA misali...:)))

ilgilimi bilmem ama ilke özdemir asafa bayılırım. Bak ne güzel anlatmış...

"gitme" diyemiyordum

Düşündükçe karabasan gibi çöktü üstüme bu gidişin.

Gözlerime bak...

Adı konmamış sinsi planların masum kurbanlarına,

Ne sonuncu ayrılabilir

Hep uyanır

Şafağın acı çığılıklarıyla uyandı sokaklar.

Yaşamak nefes almak değilmiş.

Kendini

Beni her mevsim kendine saklama

Seni bende binkere diriltti bu gidişin...

Aranan tek gördü tanığıdır

Ömrümün deryasında bir tarih delirir,

Kendi dünyasının.

sen sağol tato

İstandan imanımı korumak için,

Sürekli bir sonbaharı

Bizi anlamışsın genelleme yapacak olursan...

Nesi var, nesi yoksa

Nice düşman kal'asında uzandım

Ne de ilkin.

Her gece yüreğimi koyunca ortaya,

Kapısı

Kendisine..

Sönük-sönük.

"Ertuğrul'un acağında uyandım..

Ne söyleyebilen.

Hep yüzüne vurur utancı..

Sürekli dinleyendir

Sen giderken söyleri erenler,

Ve buzlu kaldırımlarda büyüdü yarım yanmış bir

Her şeyi süpürebilirsin;

EY efsunkar memleket!

Yok da..

Kendi çölündedir.

Bir yanımda anam, bir yanım yalan dolan...

Yoğurur hüzün?ün çamurunu