sizde bizdiniz..

güzeller güzellinin elçileri el sallamakta..

sizin bize bizimde size mahkum olmamızdı...

asla yan yana gelmez...

ama o zaman kendinizi

o kendi ellerimizle devirdiklerimize dönüp,

var var ki inkar edebilirsin...

sen izin verir de, bizim illere doğarsa,

bizler koskoca yalancılarız...

aşkımız ortak..

yalnızlığa demir atanlar için...

bir doktara gidin..

benzeri yoktu

şimdi çok sıkıldık bu şarkıdan...

ve onu unutmak için içtiğin şarap..

zira,

aynı yerde demirleyenlerdir...

nerede üzüm şarabı...

hepsi dönmekte...

tüm dönenler gibi...

gemiye 'ne olur binin' diyorlar,

şimdi o ortak aşkın hatırına...

Hiç kimse size, içinizdeki bilginin şafağında halen yarı uykuda olandan bir zerre fazlasını açıklayamaz..

nuh'un gemisi yaklaşmıştır...

önemli olan liman olmamaktır

duyur...

unutturmak için bizleri baktığımız güzele mahkum ettiler..

duyur ey güzeller güzeli..

ey bilginin şafagındaki...

o şarkıyı söyleye söyleye..

ve sizi, yokluğa bağlayan,

Melekler kapımı çalacak tık tık

kendinizden başka...

Güneş gölgelere pranga vurunca

sadece

evet, her ikiside şarap etkisi yapar ama..

yalnız insanın terledenide olmaz

güneş, yıldızlar, samanyolu dünya

çatılara sakladığın

nereye gidiyorsun... dönün,

artık yorgun düşmüş olmalısın..."

apaçık işaretçilerindendir...

kendi ruhuna girmek

siz dışa bakarken,

şarkımızı değiştirmenin zamanı gelmiştir...

İş olup bitti...

bir gün hakikat ışığı,

o gün boyu

ve kozmik odanızı görmenizin,

hakkı kabul etmeyen ancak kalplerini örtenlerdir...

dillerinin kolayca yalana,

nasıl olur da kainatı,

bu şarap

hissetmiyor musun?

siz onun,

var mı? bir ömür sizi böyle, kapıda bekleyen dostunuz...

sevgilimiz ortak..

varken,

amaliyatla akıl iptal ediliyor mu?

içteki mana güzelliğin daldık...

dolayıp, teşhir edenlerdir...

oysa biz sizdik,

kendinizi bu kadar hiçliğe mahkum ederek

perdeler kalktı..

siz de tüm dönenler gibi

yarı uykuda olandan dedin..

hep örtü hep örtü hep örtü...

ne demek istediğimi anlarsınız...

ve onun uydusu ay,

ne demek olduğunu, en iyi bilenlerdendir...

bağlarken de kendini inkar ettiren,

evirin kendinizi,

fettan mı fettandı..

dünya dönüyor ve güneş merhaba diyor her gün

sizi bu kadar korkutan,

Beyaz kelebekler benim olunca

oradaki harabeleri görür de

Bu dediklerimi anlamışsanız, ki öyle ümit ediyorum

içine hiçbir

sorun..

hakikat teke dönüştü,

bir kelimedir..

yüzbinlerce,

size büyük bir pişmanlık olarak geri dönecektir...

ama işin ilginç tarafına bakın ki,

biz onları yalanlarken,

devri mi?

o benim işte...:((

hala diyorsan bir ben...

insana, sanki

bu mahkumiyet,

eğer ölmediysen sabaha kavuşursun..

ama çoktan yola çıktı...

devirdiniz kendini,

şimdi oda dönmeye başlıyor...

sen o şafaktaki bilginle

anlayamadık, daldığımızı...

istesekte istemesekte

hem ne kadar katısın...

gelir önüne konur bir ben...

yıktık bizdeki tek gerçek benlik sahibini...

alın size heykel?

evet, sadece onu anlatan,

aynı güzele baktığımız bize unutturdular..

girdiğin gönül sarayını yıkar, geçirirsinde arkanda bir virane bırakırsın...

sonsuz güzelliğini,

ve hakikat sarayına girmek vaktidir...

evet, iş olup bitti...

Biz sizden,

ama sadece döneceğiz zamani bekliyor, sabırla...

içelim hakikat şarabını..

ve kendinizi görmenize rağmen,

hala kendinize gelememişseniz...

tıpkı kamera çevirir gibi çevirirseniz,

sizde bizde dalgındık..

nerede, seni hakikat sarayına sokan

ve pek çok sevdiğin benlikten uzaklaşmak

o mahkum ettiğin bize,

çoğu zaman

sizi incitmeyelim...

dönmekten asla korkmayın...

Ben gülerek alıyorum hayattan intikamımı :)bu gülümsede hayat için gelsin soğuk ve sevimsiz tarafından :)

var olanı inkar, yalancılıktır..

size başka bir tavsiye daha...

aramıza hoş geldiniz...

intikamınızı alın..

kendi ismiyle seslenilmediği için çok incinir..

nerede hakikat şarabı..

denemeye değmez mi?

bizde bakalım...

eğer eğlenmekten fırsat bulup,

edlilebiliyorsa,

devirin kendiniz,

o hayatı yaşatır.

sn baykal bile çözüldü,

ama bir şeyi inkar

diğerinde ise

oturmuştur ülkemin dağına..

eşi yoktu

dıştaki o sonsuz güzelliğine,

sizi kendinize korkarım ölüm getirir...

etrafı kırıp dökemessin,

yalan hakkı kabul etmemektir..

ayetlerindendir,

cehenneme girmeden

sadece onun varlığına delil olur, asla yokluğuna değil...

ve varlık içinde hiçliğe demir atmışsanız

bu farkı fark edeceğini umarak...

sonra da bize hiç aydınlık olmaz mı diyorsunuz?

ki biz incinmeyelim..

biraz salıver de 'yarı uykuda' dediğin bizler,

uyanalım,

ayıkken girdin oraya..

etrafa kendini anlatmaktan bitap düştüğü akşamlarda

Ben diye diye...

In solis sis tibi turba locis

nerede seni bu benlik sarayından,

bedenlerini cömertçe etrafa,

bilinmek isteyen

bir gün bakarsınız demir alırsınız yelkenler fora!!!

birinde girdiğin sarayda

şimdi, gönül sarayımıza,

o, bizlerin tek aşkıdır...

siz, kendinizi aydınlıkta karanlığa bağlamışsınız,

onun içine koymaya kalkarız...

eğer böyle diyorsan bir ben...

yaşamak var ya,

her ne kadar diğeri gibi olsada,

haydi... haydi... haydi..

iki farklı gerçek teke düştü..

zira varlığı inkar,

yalnızlık

hayatında ayna görmemiş insan gibi konuşuyorsunuz..

kırdıklarımızın, incittiklerimizin gönlünü alma

onu taşıyıp,

doya doya bakın...

o örtülere sarıp

neredeyse bulanık görüyorum...

siz ona doğa demeyin,

onlar bizi sayıları adetince yalanlıyorlar...

sizde bizdensiniz...

incinmemek için ve incitmemek için

Yalnızlığım, insanlar geveze hatalarımı övüp, sessiz erdemlerimi eleştirmeye başladığında doğdu...

sevilmek isteyen zat için var edilmiştir...

yüzen yüzmeyen,

sonsuz hakikatleri duyur...

orda seni hasretle bekleyen...

zira ayıksın..

gizli,

onun varlığına apaçık delildir...

bizi yarı uykuya mahkum etmişsin...

gerçek kopuktan, gerçek dönmeyenden,

bak tebessüm ediyorlar...

aman Allahım bu nasıl bir uçurumdur ki,

korkma, bir defa izin ver...

yoksa bilgisizliğin şafağındamıyız anlarız...

bir ara, inim inim inleyen kalbinize gözlerinizi,

hala ne zaman diyorsanız

ey nemrut yıllarca sende duymadın bu sesi...

Her şey o muhteşem,

korkaklar bir ömür

o zatı muhteşem hep tek di

gönlünce takıl...

her ateist,

dikin ruhunuz heykelini...

iman şarabı,

ey güzel rabbimiz,

heykel istemiyor musunuz?

ne olur artık bu millete,

inkar var olanla ilintilidir...

ve kendinizi bir ömür boyu hiçliğe mahkum etmişseniz,

ve demire öyle sıkı yapışmışsanız,

o, bizleri bir ömür sabırla bekleyen dosttur..

hemen iptal ettirin,

bir yere çakılı kalmanın

Issız yerlerde kendin için bir evren ol

o zatı sonsuzun

iniltileri kalbimi param parça etti...

işte o zaman patlar bir ben...

yıllarca bağlı kaldı,,

klavyede ki harfleri,

dönmeye başlamışsınız demektir..

size hiç bir faydası olmaz.

dönen dönmeyen,

daha nasıl çığlık atayım...

ölürken girilen kozmik oda bilgileri,

hele başka bir isim hiç takmayın..

şimdi o ortak sevgilinin hatırına..

Yeneceğim seni ey koyu karanlık

evrim mi?

bizde o dıştaki sonsuz güzelin

bari son bir kez,

işte o zaman bilginin şafağında mı,

evirdiniz kendinizi,

bizde onu sadece bizim değip,

siz, kendi kendinizi inkar ediyorsunuz..

zira biz insandık, insan nisyandan gelirdi, unutan demek..

biz içe,

fark etmedik dalgınlığımızı,

Allah aşkına

siz her gün aynanın karşısında olmanıza

Her gecenin sabahı olur dimi?peki olmadığı oluyormu hiç? oluyorsa bunu nasıl açıklayabilirsiniz?Bazı insanlar için hiç sabah olmuyorsa ne düşünmek gerekiyor bu durumda? ne diyorsun...

şimdi iş olup bitti...

inkarında var olan,

demek ki

kalplerini hep örtenler

yok yok ki inkar edilsin,

ortak aşkımız vardı... ortak güzele dönük...

onu bir odaya bağlayanları gördü..

sizi hiç kimse kurtaramaz,

sandıklara koyup

o zaman,

beynim zonkluyor..

şeyin giremediği kelime...

zira onu hiç kullanmıyorsunuz...