Bu durumu hiçbir mü'min için ileriye sürmemiz caiz değildir. Hatta cehennemi gerektirecek bir husus kendisinden sadır olmadığı müddetçe de hiç bir mü'mine cehennemliktir, diyemeyiz. Böyle bir şeyi mü'minlerin en faziletlileri olan zatlar hakkında iddia etmek nasıl caiz olabilir?!

?Süleyman Davud'a varis oldu..? (Neml: 27/16),

Onların zahiri ve batini hallerini, seyyiat ve hasenatını ve ictihatlarını tafsilatlı bir şekilde bilmeyebiliriz. Bundan maruz sayılırız. Bu hususta katı olarak fikir beyan edersek, bilmediğimiz mevzuda fikir beyan etmiş oluruz.

Selam ve Allah'ın rahmeti Onun üzerine olsun! Sen bizim göremediğimizi görüyorsun, diye cevap vermiştir.

İkinci görüşe göre şahitlik kabul edilir. Şafii, Ebu Sevr ve İbn-i Münzir bu görüştedirler. Bununla beraber yalnız kocanın şehadeti kafi değildir. İmamın , bir erkek ve bir kadının şehadetiyle hüküm vermesi caiz olmadığı hususunda müslümanlar ittifak halindedirler. Kaldı ki, ekseriyet yalnız kocanın şehadetini kabul etmemektedirler.

Yine Sahihaynde bulunan bir başka hadiste Rasulullah :

Hatta Rasulullah 'in kendisini sevdiği kişiye buğzetmek de nifakın çeşitlerindendir.

59)Rafizi şöyle diyor:

Doğru kabul edilse de bu söze Ebubekir için hiçbir kusur yoktur. Çünkü Çumhur-u ulemaya göre kocanın hanımı için yaptığı şahitlik merduttur. Kocanın şahitliğini kabul edenler dahi ikinci bir erkeğin veya iki kadının daha şehadette bulunmaları halinde kabul ediyorlar. Müddeinin yemini olmadan bir tek erkek ile bir tek kadının şehadetiyle hükmetmek ise caiz değildir.

Binaenaleyh Ebubekir'e buğzetmek münafıklığın en büyük alametlerindendir.

Netice olarak Ebubekir, Fatıma'yı üzmekte Ali 'den daha uzak olduğu anlaşılmış oldu.

?Peygamberler, miras olarak Dirhem veya Dinar bırakmazlar. Onların bıraktıkları miras ancak ilimdir?.

Rafizinin: ?Aişe, Rasulullah'ın sırrını ifşa etmiştir.? şeklindeki sözüne gelince şöyle diyoruz:

Sahihte de Ömer'den rivayet edildiği gibi Rasulullah'ın bu zevceleri Aişe ve Hafsa'dır. Ama rafiziler hatalardan bahsetmiş olan ayet-i kerimeleri kasdederek onları çeşitli şekillerde yorumlamışlardır.

?Katından bana bir oğul bağışla ki, bana ve Ya'kub oğullarına mirasçı olsun.? (Meryem: 19/5-6),

?Fatıma, geceleyin defnedilmesini ve onlardan hiçbirisinin cenaze namazını kılmaması için tavsiye etmişti...? şeklindeki iddiası da yukardaki iddialar gibi asılsızdır.

Ebu Davud'un rivayet ettiği bir hadiste de Rasulullah şöyle buyuruyor:

Tabii ki böyle bir gereklilik batıl olduğu gibi Onun gereği olan tekfir de kesinlikle batıldır.

?Münafık'ın alameti üçtür...?

?Hişam b. Muğire oğulları, kızlarını Ali b. Ebi. Talib'e nikahlamak için benden izin istediler. Ben ise onlara izin vermiyorum. İzin vermiyorum, yine izin vermiyorum. Ancak ibn-i Ebi Talib kızımı boşar ve kızlarını nikahlarsa . Muhakkak Fatıma benden bir parçadır. Onu sevindiren şey Beni de sevindirir. Ona eza veren her şey de bana eza verir.? (Buhari Fedail: 12, 16, 29, Cuma: 29, Nikah: 109, Müslim Fedail: 96, Ebu Davud, Nikah: 13)

?Allah 'a yemin ederim ki, isminizi silmem,? buyurmuşlardır. Bunun üzerine Rasulullah bizzat kendisi antlaşma kağıdını Ali'nin elinden alarak ismini silmiştir.

Ebubekir'in Fatıma'ya sıkıntı verdiği farzedilmiş olsa dahi, onu hiç bir zaman herhangi bir şahsi arzu için yapmamıştır. Aksine Allah ve Rasulüne itaat ve hakkı sahibine vermek için, Fedek arazisini Fatıma'ya teslim etmemiştir.

?Hişam b. Muğire oğulları, kızlarını Ali b. Ebi Talib ile evlendirmeleri için benden izin istediler. Onlara izin vermiyorum. Tekrar onlara izin vermiyorum. Tekrar onlara izin vermiyorum. Ancak Ali kızımı boşamak ister ve kızlarıyla evlenirse . Muhakkak Fatıma benden bir parçadır. Onu üzen beni de üzmüş, ona eziyet veren de bana eziyet etmiştir.? (Buhari Fedail: 12, 16, 29, Cuma: 29, Nikah: 109, Müslim Fedail: 96, Ebu Davud, Nikah: 13)

?Peygamberler, miras olarak dirhem veya dinar bırakmazlar. Onların bıraktıkları miras ancak ilimdir.? (Buhari İlim: 10, Ebu Davud İlim İbn Mace Mukaddime: 17) mealindeki hadisine dayanarak bu işi yapmıştır. Kur'an'ın hükmü ise bu hadise muhaliftir.

Bunun içindir ki ashab arasında vuku bulan münakaşalar hususunda susmayı tercih etmek, hakikati iyice bilmeden fikir beyan etmekten hayırlıdır. Çünkü bu konularda yapılan konuşmaların çoğu bilmeden yapılan konuşmalardır. Bu ise haramdır. Kaldı ki bu meselelerde konuşurken malum olan hakka karşı gelmek gibi havai bir durum varsa konuşmanın haram olmaması nasıl mümkün olabilir?

Ey Bedir yaranı bundan böyle ne dilerseniz işleyiniz, ben sizi affetmişimdir! diye taltif buyurmuştur,? dedi. (Buhari Meğazi: 9, Cihad: 141, 195 İstizan: 23, İstitabe: 9, Müslim Fedail: 161, Ebu Davud Cihad: 108)

Hiç kimse mezkur hadisi bu lafızlarla rivayet etmemiştir. Aksine Ali Ebu Cehl'in kızını zevce olarak almak istediğinde Rasulullah ayağa kalkmış ve bir hutbe irad ederek şöyle buyurmuştur:

Ehl-i sünnetin çoğunluğuna göre büyük günahlar da büyük sevablar ve musibetlerle imha edilirler. Temel görüşleri bu istikamette olan ehl-i sünnet:

Rasulullah , İbn-i Abbas'a hitaben:

?Maktul, karşısındakini öldürmeğe azimli idi? buyurdular. (Buhari İman: 22, Fiten: 10, Müslim Fiten: 14)

Bu ayet-i Kerimede Allah bir kavim zikretmiştir ki, Onlara mal verildiğinde memnuniyetlerini, verilmediğinde de memnuniyetsizliklerini izhar ediyorlar. Bu özelliklerinden dolayı da onları zemmetmiştir. Fatıma'yı buna benzer bir hususiyetle medheden Onu zemmetmiş sayılmaz mı?

?Bu benim oğlum, Seyyid'dir. Allah bu benim oğlumla yek diğeriyle harbeden iki İslam cemaatini barıştıracaktır.? (Buhari, Sulh: 9, Fedail: 2, Menakıb: 25, Ebu Davud Sünnet: 12, Tirmizi Menakıb: 30)

?İki müslüman kılıçlarıyla karşı karşıya geldiklerinde katil ve maktul cehennemdedir.?

?Ali kocandır. Elbette lehinde şahitlik edecektir? diyerek şahitliğini kabul etmemiştir. Halbuki bütün hadis alimleri Rasulullah'ın Ali için:

Fatıma, Rasulullah 'dan bir hizmetçi istemişti. O da Ona hizmetçi vermemiş ancak kendisine bir kaç kelime öğretmiştir. Mademki Fatıma'nın Rasulullah'tan vermekle mükellef olmadığı ve hatta isteyip de kendisine vermediği şeyi istemesi caizdir. Rasulullah'ın halifesi olan Ebubekir'den aynı şeyi isteyip de, Ebubekir'in Ona icabet etmemesi de caizdir. Buradan da kendisine verilmesi, vacip olmayan bir şeyi istemesinden dolayı Fatıma'nın ma'sum olmadığı anlaşılmış oldu.

Buhari'de beyan edildiği gibi Rasulullah'ın Aişe'ye muhabbeti son derece kuvvetli idi. Bunu bütün Ashab da bildiklerinden, Rasulullah'ın Aişe'nin yanında bulunduğu gecelerde O'na hediyeler gönderirler; Rasulullah'ın diğer hanımları, Aişe'nin bu mazhariyetine gıbta ederlerdi.

Aksi halde cehalete duçar olur. Bütün konuşmalarında tenakuza düşer ve neticede bu sapıkların, haline benzer bir hale mübtela olur.

Dolayısıyle rafiziler Rasulullah'ın :

?Onlardan biri cehennemi gerektirecek bir durum üzerine vefat etmediğine göre, cennet ehlinden olmadıkları hususunda onlara dil uzatılamaz? diyorlar.

?Sana ancak münafık olan buğzeder? (Müslim İman: 131, Nesai İman: 20) mealindeki hadis'in mefhumuna dahil oluyorlar.

?Hatib size karşı kendisini amma doğru müdafaa etti,? buyurdu. Ömer:

?Aişe, Talha ve Zübeyr'in Osman'ı öldürmüş diye Ali'yi itham ettikleri ve bu sebeple Ona karşı savaştıkları? şeklindeki iddialar tamamen yalandır.

Bu sebepten dolayıdır ki, Aişe diğer hanımlardan üstündür. Nitekim Ümmet başkasına nazaran Ondan daha çok fayda görmüşlerdir. İlimde ve yaşta başkalarının erişemediği dereceye yükselmiştir.

Sonra Abd-i Şems oğullarından olan damadından bahsederek:

?Ali hakla beraberdir. Ali neredeyse hak da oradadır. Havuz başına gelinceye kadar ikisi birbirinden ayrılmazlar.? buyurduğunu rivayet etmişlerdir? şeklindeki iddiası en büyük yalanlardandır. Çünkü bu hadisi ne sahih ve ne de zaif bir senedle hiç kimse Rasulullah'dan rivayet etmemiştir. Hal böyle iken nasıl?Bütün muhaddisler rivayet etmişlerdir? denilebilir?

Ben Kureyş'le andlaşarak bağlılık kurmuş bir kişiyim. Fakat hiçbir zaman ben, Kureyş'in mahremi ve samimi bir ferdi olmadım. Ya Rasulullah! Maiyetinizde muhacirlerden bu kadar kimseler vardır ki, bunların Mekke'de ailelerini, mallarını koruyacak akrabası vardır. Neseb cihetiyle olan bu boşluğu, Mekkeliler arasında minnettarlar kazanarak doldurmak ve bu suretle akrabamı himaye etmek istedim. Yoksa bu işi dinimden dönmek fenalığıyle işlemedim. Ve ben, müslüman olduktan sonra asla küfre razı olmadım.?

?Biri Medineye tenezzül etmediği için Onu terkederse mutlaka Allah Ona hayırlısını verir.? (Buhari Fedail Medine: 5, Müslim Hacc: 499) buyurduğunu söyledikten sonra:

Sahip olmadığı bir sıfattan dolayı şeyhini bu şekilde seven herkes bu durumdadır. Bazı kimselerin şeyhlerinin her işte müridlerine şefaatçi olduklarını, onlara rızık verdiklerini, destek olup onların her zorluğunu giderdiklerini ve gaybı bildiklerini iddia edip bu gibi şeylere inanmaları gibi. Rasulullah bir hadislerinde şöyle buyuruyorlar:

Rafizinin:

?Ebubekir Fatıma'nın mirasını yemiştir.? şeklindeki iddian da yalandır.

Masum bir şekilde evinde otururken şehid edilmiştir.

Daha sonra Rasulullah , sözlerini şöyle açıklamışlardır:

?Ey inananlar! Benim de düşmanım, sizin de düşmanınız olan onları dost edinmeyin. Onlar size gelen gerçeği inkar etmişken, onlara sevgi gösteriyorsunuz; oysa onlar, Rabbiniz olan Allah'a inandığınızdan ötürü sizi ve Peygamberi yurdunuzdan çıkarıyorlar. Eğer sizler Benim yolumda savaşmak ve rızamı kazanmak için çıkmışsanız onlara nasıl sevgi gösterirsiniz? Ben, sizin gizlediğinizi de, açığa vurduğunuzu da bilirim. İçinizden onlara sevgi gösteren kimse, şüphesiz doğru yoldan sapmıştır.? (Mümtehine: 60/1)

?Ümmü Eymen cennet ehlinden bir kadındır.? hadisini rivayet etmişlerdir? şeklindeki iddiası, bir cahilin lehine getirmek istediği ve fakat aleyhinde olan bir iddiadır.

?Ey Peygamberin eşleri! Eğer ikiniz de Allah'a tevbe ederseniz, kaymış olan kalbleriniz düzelmiş olur.? (Tahrim: 66/4) ayetinden de anlaşıldığı gibi Allah onları tevbeye davet etmiştir.

?Ey insanlar! Siz, Muhammed 'e olan hürmetinizi, Ehli Beyt'i içinde muhafaza ediniz? buyurmuşlardır.

Rasulullah'ın vefat ederken onlardan hoşnud olarak ayrıldığı da tesbit edilmiştir. Allah ve Resulünün kendisinden razı oldukları zat'a kim buğzederse etsin asla ona zarar vermez.

Musa ve İsa'nın peygamberliklerini ispatlamaya çalışan yahudi ve hıristiyanın Rasulullah 'ın Peygamberliğini zemmetmesi gibi.

?Nifakın alameti ensar'a buğzetmektir.?

?Allah size açıklamak ve sizden öncekilerin yollarını göstermek ve tevbenizi kabul etmek ister. Allah Bilen'dir, Hakim'dir.? (Nisa: 4/26)

Süleyman 'a da babasından kalan miras, ilim ve peygamberlik mirası idi. Bu mirasdan maksad, mal olsaydı Davud'un yalnız bir oğlundan bahsedilmezdi. Böyle bir miras, Davud'un diğer oğullarına da şamil olurdu.

İkinci manaya göre ise, Ehl-i sünnetten bazıları :

Müslim'de rivayet edilen bir başka hadiste Ashab'tan bazıları, Malik b. Duhşum 'ın münafıklığını iddia ederek Rasulullah'dan kendisine beddua etmesini isteyince, Rasulullah . Malik b. Duhşum'un evinde kıldığı namazı bitirdikten sonra:

?Ümmü Eymen bir kadındır, şehadeti kabul edilmez ? sözünü Haccac, Muhtar b. Ebi Ubeyde ve emsalleri dahi söylemiş olsalar doğru konuşmuş sayılırlar. Çünkü bir müddeinin zahiren başkasına ait olan bir mala talip olması durumunda kadının şehadeti kabul edilmez. Kaldı ki böyle bir söz Ebubekir'den rivayet edildiğine göre nasıl doğru olmasın?

?Evet severim? cevabını verince, Rasulullah:

Bunun üzerine ashab:

Hülasa Hatice ve Aişe'nin tafdili meselesinin tafsilatlı anlatım yeri burası değildir.

Daha sonra Rasulullah , Abd-i Şems oğullarından olan damadından bahsederek:

?İkiyüzlülerin içinde?O her şeye kulak kesiliyor? diyerek Peygamberi incitenler vardır...? (Tevbe: 9/61),

?Ashab, Osman'ın öldürülmesi konusunda icma' ettiler.? şeklindeki sözü de tamamen, çirkin bir iftiradır. Müslümanların Cumhuru, Osman 'ın katlini emretmedikleri gibi, Ona rıza da göstermemişlerdir. Müslümanların çoğu da Medine'de değildi. Aksine - Mağrib ile Horasan arasında - onlar çeşitli ülkelerde cihad ediyorlardı. Osman'ın öldürülmesi olayına müslümanların seçkinlerinden hiçbirisi karışmamıştır. Aksine O yüce zatı yeryüzünün müfsidleri ve kötü güçlerin reisleri öldürmüşlerdir. Ali' den rivayet edildiğine göre O şöyle buyurmuştur:

Birinci manaya göre Ebubekir Rasulullah'ın halifesidir. Çünkü Onu gerisinde bırakmış ve vefatından sonra Onun makamına geçmiştir. Hilafeti hak eden de Odur. Bunun böyle olduğu zarureten bilinmektedir. Nitekim Şiiler ve başkaları da Ebubekir'in işbaşına geçtiği konusunda ihtilafa düşmemişlerdir. Ebubekir Rasulullah'ın yerine geçerek müslümanlara namaz kıldırmış had leri tatbik etmiş, ganimet mallarını bölüştürmüş, onlarla beraber savaşmış, müslümanlara vali ve komutanlar tayin etmiştir. (Ali de Ebubekir'in arkasında namaz kılanlardandır. )

Onu öldürünüz, derdi. Talha, Zübeyr ve onbinlerce müslüman nasıl Aişe ile beraber olup Ali'ye karşı savaşmayı caiz gördüler?

Onun için mirasla ilgili olan ayetin umum ifade eden hükmünden Fedek arazisi yukarıda rivayet ettiğimiz hadisle tahsis edilerek müstesna kılınmıştır. Kafirin, kasden adam öldürenin ve kölenin de ayetin hükmü dışında kalarak mirasçı olamıyacakları hususu da böyledir.

?Katından bana bir oğul bağışla ki, bana ve Ya'kub oğullarına mirasçı olsun.? (Meryem: 19/6) ayet-i kerimesi de böyledir.

?O Allah'tan başka ibadete layık ilah olmadığına ve Benim Allah'ın resulü olduğuma şehadet etmiyor mu? buyurarak, ashabın isteğini reddetmiştir. (Malik b. Duhşum: Ensardan ve Evs kabilesindendir. Avf b. Ömer' in oğullarından olan Malik, Bedir savaşına katılmıştır. Rasululah Dırar Mescidini yakmak üzere gönderdiği iki kişidendir. )

Bütün bunlardan anlaşılıyor ki;

Tekrar izin vermiyorum. Muhakkak ki Fatıma, benden bir uzuvdur. Onu üzen beni üzmüş, Ona eziyet eden bana eziyet etmiştir. Ancak Ebu Talib'in oğlu, kızımı boşamak ve kızlarını nikahlamak isterse .?

Ali'ye olan muhabbetiniz de hıristiyanların İsa'ya karşı olan muhabbetlerinin cinsindendir. Yeni Onu övmede o kadar mübalağa ettiler ki, Allah 'ın İsa'ya münasib gördüğü makama rıza göstermediler. Ali'nin rivayet ettiği bir hadiste Rasulullah şöyle buyuruyorlar:

Rasulullah Fedek arazisini Fatıma'ya hibe ettikten sonra bu durumun ehl-i beyt ve müslümanların indinde meşhur olmayıp yalnız Ümmü Eymen ve Ali tarafından bilinmiş olması nasıl mümkün olabilir?

?Ebubekir'in tekbaşına rivayet ettiği hadis sahih olsaydı, Allah 'ın Kur'an-ı Kerim'de temiz kıldığını haber verdiği ehl-i beyt'in caiz olmayan birşeyi irtikab etmiş olmaları gerekirdi.?

Binaenaleyh Hatice bu hususta Rasulullah'a en hayırlı hanımlarından idi. Çünkü O ihtiyaç anında Rasulullah'a yardımcı olmuştur.

Rafizi şöyle diyor:

Binaenaleyh cehennemi gerektirecek bir şeyi işlemeleri imkansızdır.

Birisi: ?Fatıma, hakkından başkasını istememiştir? diyecek olursa, bu söz bir başkasının?Ebubekir, yahudi ve nasrani de olsa hiç kimsenin hakkını yemez. Nasıl olur da bütün kadınların efendiyesi olan Fatıma'nın hakkına mani olur? sözüden evla değildir. Kaldı ki Allah ve Resulü, Ebubekir'in bütün malını Allah yolunda infak ettiğine şahitlik etmişlerdir. Böyle bir zat'ın halkın hakkına mani olması mümkün müdür?

Rasulullah , açık veya gizli nassla Ebubekir'i halife olarak tayin etmiştir, diyorlar. Bunların açık veya gizli nass ileriye sürerek Ebubekir'in hilafetini ispatlamaları hususundaki delilleri, şiilerin Ali hakkında iddia ettikleri nasslardan daha kuvvetlidir. Çünkü Ebubekir'in hilafeti ile ilgili ve tesbit edilmiş olan deliller oldukça çoktur, Ali'nin hilafetine delil olarak getirilen deliller ise ya uydurmadır veya muhtevalarında onun hilafetine delalet edecek bir mana yoktur.

?Sen Ali'ye karşı savaşacaksın ve Sen Ona karşı zalimsin.? buyurmuşlardır. Aişe, Allah'u Teala'nın:

Rafizi devamla şöyle diyor:

Rasulullah, vefat ettiği hastalığında Aişe'nin yanında kalmak istediğini açık bir şekilde söylemeyerek?Ertesi gün nerede kalacağım? buyurmuşlardır. Daha sonra Rasulullah , hastalığını Aişe'nin evinde geçirmek için zevcelerinden izin istemiş, Onlar da izin vermişlerdir. Neticede Aişe'nin evinde vefat etmişlerdir. Vefat ederken de Aişe'nin kucağında bulunuyordu.

Ey Rafiziler! Eğer müslümanlar Osman'ın hilafetinde icma etmeselerdi, öldürülmesi hususunda ittifak ettikleri söz konusu olabilirdi. Yine de müslümanların Ebubekir'in biati üzerindeki icma'ları, Ali'nin biatı ve Osman'ın katli üzerindeki ittifaklarından daha büyüktür. Nitekim Sa'd b. Ubade'den başka hiç kimse Ebubekir'in biatından ayrılmamıştır. Ki, Allah da Onu atfetmiştir. Daha önce de cennetle müjdelenen kişinin, ma'sumiyeti söz konusu olmadığı için günah işleyebileceğini açıklamıştık.

Rafizinin, Fatıma babasına varıp Ebubekir'i şikayet edinceye kadar Onunla ve arkadaşıyla (Ömer konuşmıyacağı hususunda yemin ettiğini zikretmesi aynı şekilde Fatıma'ya isnad edilmiş ve ona layık olmayan bir haldir. Çünkü esas şikayet Allah 'a yapılır. Nitekim ayet-i kerimede kendisinden bahsedilen salih kul Ya'kub :

?Umumiyette insanlar, ne de çok cidalci oluyor? buyurmuşlardır.

Bu iddian rafizilerin ilk iftiralarından değildir. Eğer Fatıma miras yoluyla Fedek arazisine talip çıkmışsa hibe iptal olmuştur. Fedek arazisi Ona hibe edilmişse miras iptal olmuştur. Eğer bu hibe Rasulullah'ın hastalığı esnasında vuku bulduğu iddia ediliyorsa, Rasulullah?ın, hastalığı esnasında birisine hakkından fazlasını tavsiye etmekten münezzehtir. Yok eğer sıhhati zamanında Fedek arazisini hibe etmişse bu hibenin o zaman teslim edilmiş olması şarttır. Aksi takdirde hibe eden, sözle hibesini yapar, fakat kendisine hibe edilen zata o hibeyi teslim almazsa cumhuru ulemaya göre bu hibe batıldır.

Yine bir gece Rasulullah Ali ve Fatıma'yı ziyarete gitmiş ve:

Erkeğin hanımına yapacağı şahitlik konusunda da alimlerin iki meşhur görüşü vardır.

İctihad eden zat hata etse de söz konusu olan cezaya duçar olmaz. Nitekim Allah mü'minlerin duası konusunda şöyle buyuruyorlar:

?Ebubekr'in rivayet ettiği ve?Biz Peygamberler topluluğu, miras bırakmayız, ne bırakırsak sadakadır? mealindeki hadis, sahih olsaydı, Abbas kısrak, kılıç ve sarığa sahip çıkmak istediğinde verdiği karar ile onları Ali'ye bırakması caiz olmazdı.?

Bir defasında Fatıma, Rasulullah'dan mal istemişti de Rasulullah Ona mal vermemişti. Bu hadise Ali 'den mervi olup sahihaynda mevcuttur. Şöyle ki:

Ehl-i sünnet, bu yüce zatların hata işlemelerini, küçük veya büyük günah işleyip ondan tevbe etmelerini caiz görmüşlerdir. Bu hususta ittifak halindedirler. İşlenen günahtan tevbe edilmese de küçük günahlar büyük günahlardan sakınılmakla affedilirler.

?Bütün muhaddisler, Rasulullah'ın: ?Muhakkak Fatıma benden bir uzuvdur. Ona eziyet eden bana eziyet etmiş, bana eziyet eden de Allah 'a eziyet etmiş gibidir, buyurduğunu rivayet etmişlerdir.? İddiasına gelince şöyle diyoruz:

54)Rafizi şöyle diyor:

Bu hadis uydurduğunuz hadislerin ilki değildir. Şüphesiz ki bunun aslı yoktur.

Halbuki Ali 'nin gayesi Fatıma'nın üzerine evlenmek idi. Dolayısıyla Fatıma'ya eziyet olacaktı. Ama Ebubekir'in durumu hiç de öyle değildi.

?Aişe'nin diğer kadınlara olan üstünlüğü, tirid'in diğer yemeklere olan üstünlüğü gibidir? (Buhari Etıme: 25-30, Fedail: 130, Enbiya: 32-46, Müslim Fedail: 70/89)

Babacığım! Herkes seni kızlarına darılmış sanıyor. Bak işte Ali, Ebu Cehl'in kızıyla nişanlanıyor! demiştir. Bunun üzerine Rasulullah kalkarak bir hutbe irad etti ve şöyle buyurdu:

Binaenaleyh Rasulullah , vefatından sonrası için Ebubekir'den başkasını halife olarak tayin etmemiştir. İste bunun içindir ki, Ebubekir halife olmuştur. Nitekim mutlak halife vefatından sonra Rasulullah'ın yerine geçen veya vefatından sonrası için halife olarak - Rasulullah tarafından - tayin edilen zattır. Bu her iki vasıf da ancak Ebubekir'de mevcuttur. Onun için halife O'dur.

57)Rafizi şöyle diyor:

Hüdeybiye'de Rasulullah , müşriklerle sulh yaparken buna benzer bir durum meydana gelmiştir. Şöyle ki:

?Halife? nin lügat manası birisine halife olan ve Onun yerine geçen kimse veya başkası tarafından istihlaf edilen kimse demektir. Şiiler ve bazı zahiriler ikinci manayı kasdediyorlar.

Yalancı olan El-Muhtar, yıkıcı olan da Haccac b. Yusuf'tur. Mezkur Muhtar'ın babası salih bir zat olan Ebu Ubeyde es-Sekafi'dir ki, mecusilerle yapılan savaşta şehid düşmüştür. Kız kardeşi de saliha bir hanım olan Safiyye binti Ebi Beyde olup, Abdullah b. Ömer'in hanımıdır. Muhtar ise kötü bir adam idi.

Erkeklerden kimi seviyorsun? dedim.

Rafiziier ve bid'at ehli ise nefsi arzularına uyarlar ve sözlerinde de tenakuza düşerler. Şöyle ki:

Allah , Tevbe suresinde burada tümünü zikredemiyeceğimiz ve münafıkların sıfatı olan daha birçok alametler zikretmiştir. Eğer rafizinin hadis diye iddia ettiği metinde:

?Benden iste ve benden yardım talep et!? buyurmamışlardır.

Ashabın gecikmelerinin sebebi, durumun değişerek Mekke'ye girme ihtimalini ummalarından idi. Bazıları da şöyle diyorlar:

Allah bu hususta şöyle buyuruyor:

Cahil rafiziler, Fatıma'yı üzmenin küfür oduğunu söyler ve bununla Ebubekir'i tekfir etmeğe kalkışırlarsa Ali'yi de tekfir etmeleri gerekir.

53)Rafizi şöyle diyor:

Bu hüküm umumi olup rivayet ettikleri hadisi de tekzib etmiştir. Başka ayetlerde şöyle buyurulur:

Aynı şekilde Allah , o yüce zatlardan hoşnud olmuşsa onların gazabına da rıza göstermiştir.

?Biz miras bırakmayız. Bizim terkettiğimiz sadakadır? şeklindeki ahdini bildikleri için, mezkur emir ve ahde uymadıkları takdirde Rasulullah'ı üzmüş ve Ona eziyet etmiş olacaklarını gayet iyi biliyorlardı. Binaenaleyh onlar Rasulullah'ın bu ahdini yerine getirmişlerdir.

Evvela; Şüphesiz ki Allah şöyle buyurmuştur:

?Vallahi Muhammed'in akrabalarına iyilik etmek, kendi akrabalarıma iyilik etmekten bana daha sevimlidir.?

Siz bir yandan bunu söylerken öte yandan Ebubekir ve Ömer'in Rasulullah'ın emrini ve vasiyetini değiştirdiklerini iddia ediyorsunuz, deriz.

Ya Rasulullah! Hayatımız Allah 'ın yed-i kudretindedir, bizi uyandırmak isterse uyandırır, demiştir. Bunun üzerine Rasulullah geri dönmüş ve elini dizine vurarak:

?İbn-i ömer: Biz münafıkları ancak Ali'ye buğz etmekle tanırdık, şeklinde bir hadis rivayet etmiştir.?

Bu hadiseden de anlaşılıyor ki kişi te'vil ederek kardeşini tekfir ederse, her ikisi de kafir olmazlar.

Rasulullah , Zem'a, kızı ve zevcesi olan Sevde 'den ayrılıp diğer hanımlarına gitmek isteyince. Sevde Rasulullah'ın izni ile nöbetini Aişe'ye devretmiştir.

Rafiziler, hakikatleri görebilenlerin yanında gizli olmayan kusurları ehi-i beyte yapıştırmışlardır.

?İşlediklerinize karşılık, size miras verilen işte bu cennettir.? (Zuhruf: 43/72),

Hatib b. Ebi Beltea'nın bu müdafaası üzerine Rasulullah orada bulunanlara:

?Bütün muhaddisler Onu rivayet etmişlerdir? diyen kimse, insanların en cahili ve hakkı inkar edenin ta kendisidir. Rasulullah , Ümmü Eymen'in cennet ehlinden olduğuna dair haber verdiğini takdir etsek dahi, bu haber yine Rasulullah'ın başkası hakkında:

Şu açık bir gerçektir ki, bir kimse halifeden mal ister, halife de hakketmediği için talebini reddeder, üstelik halife o malı akraba ve dostlarına da vermez, aksine onu bütün müslümanlara verdiği halde, malı isteyen o kimse için?Halifeye darılmış? denecek olursa; bu kişi, halife ona mal vermediği için ondan darıldığı açıkça ortaya çıkmış olur ki, halife de:

?Ali hak ile beraberdir. Hak da Ali'nin bulunduğu yerdedir. Havuzun başına gelinceye kadar bu ikisi birbirinden kesinlikle ayrılmayacaklardır.? dediğini rivayet etmişlerdir. Bunun üzerine Fatıma darılmış ve babasına kavuşup Ebubekir'i şikayet edinceye kadar Onunla konuşmayacağını ahdetmiştir. Yine bütün muhaddisler Rasulullah'ın:

Rasulullah'ın:

Rafizinin hadis diye rivayet ettiği ve?Ali ile savaşacaksın? mealindeki söz ise yalandır.

Rafizinin; ?Ali , Fatıma'ya şahitlik etti. Fakat Fatıma'nın kocasıdır diye Ebubekir, Ali'nin şehadetini reddetti? şeklindeki iddiası yalandır.

Şüphesiz ki Fatıma'yı inciten şey Rasulullah'ı da incitir. Yeter ki Fatıma'yı inciten şey Allah 'ın emrine muhalif olmasın.

?O, bana söz verdi. Ve bana karşı doğru hareket etti. Ben ne bir haramı helal ve ne de helali haram kılmış değilim. Fakat Rasulullah'ın kızı ile Allah düşmanının kızı ebediyyen bir erkeğin yanında bir araya gelemezler.? buyurmuşlardır. (Buhari Fedail: 12, 16, 29, Cuma: 29, Nikah: 109, Müslim Fedail: 96, Ebu Davud, Nikah: 13)

Ali Medine'den çıkmıştır. Ondan önceki halifeler gibi bu şehirde kalmamıştır, bu sebepledir ki iki yakası bir araya gelmemiştir, derse Ona şu cevab verilir:

?Bütün muhaddisler, Rasulullah'ın Fatıma'ya:

Rafiziler, durmadan Ali'den sadır olmuş fiillerle Ebubekir, Ömer ve Osman'ı ayıblıyor ve hatta tekfir ediyorlar. Eğer Ali bu fiillerden dolayı me'cur veya ma'zur ise şüphesiz ki, onun kardeşleri olan halifeler ondan daha çok ma'zurdurlar ve daha çok sevaba layıktırlar.

Bu hadis Buhari'de olup hadis alimleri tarafından rivayet edilmiştir. Cennetle müjdelenenlerle ilgili hadis de sünen kitaplarında mevcud olup, Abdurrahman b. Avf ve Said b. Zeyd'den rivayet edilmiştir. Binaenaleyh bu hadisler hadis alimleri nezdinde malumdurlar. Ama bu rafiziler, Rasulullah'ın cennetle müjdeledikleri zatları tekzib ediyor ve iddialarınca cennetle müjdelenen bir kadının şehadetini kabul etmediklerini iddia ederek onları tenkid ediyorlar. Bunların cehaletinden ve inadından daha büyük cehalet ve inad var mıdır?

hz. ebu bekir ile başladılar, hz. ömere sonra ibni abbasa saldırdılar...

Bir şeyin hakikatini bilmeden onun hakkında fikir beyan etmek de haramdır.

Bana ne oluyor ki kızmıyayım? Emir vermeme rağmen emrime itaat edilmiyor! buyurdular. Ümmü Seleme :

İyiler, tacirler ve münafıklar da namazını kılmışlardır. Ama onların namazı kendisine fayda vermemişse de, asla ona zarar vermemiştir. Yine Rasulullah , ümmetinde münafıkların da bulunduğunu bilmesine rağmen ümmetinden hiç birini kendisine salat ve selam getirmekten alıkoymamıştır. Aksine O, hepsinin kendisine salat ve selam getirmelerini emretmiştir. Hal böyle iken Fatıma'ya nisbetle yukarda zikrettiğimiz Rafizinin iddiası Fatıma'ya medih olması mümkün müdür?

evet şimdide efendimiz 'in en sevdiği 2. hanımı ve müslümanların anası hz. aişe hakkındaki asılsız iddialarına şeyhul islmaın verdiği cevaplara geçelim...

Halbuki bize göre bir kişi bir başkasının hanımıyla konuşur, onu evinden çıkarır ve onunla sefere çıkarsa insanlar arasında kadının kocasına en şiddetli düşman o kimse olacaktır. Talha, Zübeyr ve diğer müslümanlar nasıl oldu da Aişe'ye itaat ettiler?

?Ya Rasulullah, beni bırak da şu münafık'ın boynunu vurayım!? dedi. Rasulullah:

?Sadakalar hakkında sana dil uzatanlar vardır. Onlara verilirse hoşnud olurlar, verilmezse, hemen öfkeleniverirler.? (Tevbe: 9/58),

Ya Rasulallah! Kurbanını getireyim de boğazla. Berbere de söyle saçını kessin, dedikten sonra Rasulullah kendi ismini muahedenameden silmek üzere Ali'ye emir vermiş fakat Ali :

Bu müfteri lerin hayret edilecek sözlerinden biri de şudur:

?Ehl-i sünet, Ömer'e?Faruk? lakabını verdiler. Rasulullah , Ali için?Ali ümmetim'in farukudur? demesine rağmen Ona?Faruk? demediler.? diyor.

Ebubekir ve Ömer'in bu hususta hüküm vererek onları birisine terkettiklerini kim nakletmiştik?

Rafizi'nin: ?Bütün muhaddisler, Rasulullah 'ın:

Buhari, Müslim ve diğer hadis kitaplarında rivayet edilen ve İfk hadisesi ile ilgili durum da böyledir. Şöyle ki:

?Siz namaz kılmaz mısınız? buyurması üzerine Ali :

?Biz Peygamberler miras bırakmayız...? hadisi sahih olsaydı Ebubekir'in, Rasululah'ın miras olarak bıraktığı katır, kılıç ve sarığını Ali'ye terketmesi caiz olmazdı. Nitekim Abbas bunlara sahip çıkmak isteyince Ebubekir, onların Ali'ye verilmesi için hüküm vermiştir. Bütün bunlardan başka Bahreyn'den Beytülmale mal getirildiği sırada Cabir , Ebubekir'in yanında bulunuyordu. Ebubekir, Cabir'den hiçbir delil istemeden Rasulullah'ın Ona vadettiğini vermiştir.?

Yukardaki durum aşağıdaki ayet-i kerimelere benziyor. Şöyle ki:

Aişe eski cahiliyyede olduğu gibi açılıp saçılmamıştır. Evlerde oturma konusundaki emir, emredilen maslahatın temini için evden çıkmaya münafi değildir. Kadının efendisiyle hac, umre veya sefere çıkması gibi.

Kim ehl-i sünnetin yolunu tutarsa konuşması istikamete girer ve ehl-i hak ile ehl-i i'tidalden olur.

Bazı mürid ve talebeler de tabi oldukları şeyh ve üstadlarını medhetmeğe çalışırken diğerlerinin şeyh ve üstadlarını zemmetmeleri gibi.

?Fatıma'yı inciten beni incitmiştir.? şeklindeki sözleri örfi olan incitmeye hamdedilmesi evladır. Çünkü Rasulullah'ın emirlerine itaat etmek farz olup onun zıddı büyük bir ma'siyettir. Fakat Fatıma'yı incitecek bir şeyin yapılması, Rasulullah'ın emirlerine isyan gibi değildir. Böyle olsaydı Ali'nin hareketi Allah ve Rasulüne isyan olurdu. - Çünkü Fatıma Ali'nin bu talebine karşı incinmişti -

?Onlardan, ?Bana izin ver, beni fitneye düşürme? diyen vardır.? (Tevbe: 9/49),

Bu işlerin Rasulullah'dan sonra Ebubekir tarafından yapıldığı ittifakla sabittir. Binaenaleyh Ebubekir'in Rasulullah'ın halifesi olduğu kesinleşmiş oldu.

?Rabbimiz! Eğer unutacak veya yanılacak olursak bizi sorumlu tutma.? (Bakara: 2/286)

?Kurbanınızı boğazlayın ve saçınızı kesiniz!? buyurduğunda Ashabdan hiç kimse ayağa kalkmamıştır. Bunun üzerine Rasulullah kızarak Ümmü Seleme'min yanına girdi. Ümmü Seleme:

Nitekim bir ayet-i kerimede şöyle buyuruyor:

?Allah 'ın beka ve ebediyyetine yemin ederim ki, sen yalan söylüyorsun. Vallahi biz, elbette onu katlederiz. Sen muhakkak münafıksın ki, münafıklar hesabına bizimle mücadele ediyorsun? diye mukabele etmiş.

?Ağaç altında biat edenlerden hiçbiri cehenneme girmeyecektir? buyurmuşlardır. (Müslim İman: 175, Tirmizi Menakıb: 57-58)

?Bütün muhaddisler Onu rivayet etmişlerdir? ifadesi ancak mütevatir olan haberlerde mümkündür. Rasulullah'ın miras bırakmadığına dair hadisi ashabın ileri gelenleri tarafından rivayet edilmesine rağmen onu inkar edip, Ümmü Seleme'den bahseden hadis hakkında da:

Ali'nin fetvaları da Ebubekir, Ömer ve Osman'ın fetvaları gibidir. Fetvalarında onlardan daha isabetli olmadığı gibi, tercih edilen fetvalarda da onlardan ileri değildir. Rasulullah'ın Ona karşı olan rıza ve övgüsü de diğer halifelere karşı olan rıza ve övgüsünden büyük değildir. Hatta birisi, Rasulullah'ın Osman'a itab ettiği bilinmemesine karşılık Ali'ye bazı yerlerde itab etmiştir, derse uzak görülmez. Nitekim Ali , Ebu Cehl'in kızıyla evlenmek istediğinde, Fatıma Onu Rasulullah'a şikayet ederek:

Rafizinin hadis diye iddia ettiği ve?Muhakkak Medine benim veya senin vasıtanla düzelebilir? mealindeki söz de uydurma bir yalandır. Çünkü Ali , Bedir, Hayber, Hüneyn ve daha başka savaşlarda Rasulullah ile beraber iken, Rasulullah O'ndan başkalarını Medine'ye istihlaf etmişti. Ebubekir de Üsame'nin başına getirildiği orduda değildi. Aksine Rasulullah , hastalığının başlangıcından beri Ebubekir'i namaz kıldırmak için yerine vekil olarak tayin etmişti. Kaldı ki hiçbir zaman ordu komutanlarına?Halife? ismi verilmemiştir. Çünkü ordu komutanları Rasulullah'ın vefatından sonra Ona halef olmadıkları gibi, hayatından da herşeyde ve mutlak olarak Rasulullah'a halef olmamışlardır.

64)Rafizi şöyle diyor:

55)Rafizi şöyle diyor:

?Fatıma, babasının Fedek arazisini kendisi, ne hibe ettiğini söyleyince, Ebubekir kendisinden bir şahit getirmesini istemiştir. Fatıma da Ümmü Eymen'i şahit olarak getirmiş, fakat Ebubekir:

evet görüldüğü gibi şia Hz. ali dışında kim var gözünü kırpmadan saldırıyor iftira atıyor...

Rafiziler de fezailde birbirine yakın olan zatlardan bazılarının hatasız ve ma'sum olduklarını iddia ederken diğer bir kısmını da fasıklık ve küfürle itham ediyorlar. Böylece cehaletlerini ve iddialarındaki tenakuzlarını ortaya koyuyorlar.

?İyilik yarışında önceliği kazanan Muhacirler ve Ensar ile onlara güzelce uyanlardan Allah hoşnud olmuştur, onlar da Allah'tan hoşnuddurlar.? (Tevbe: 9/100).

Az veya çok olsun mal hususunda iki kişinin arasında hüküm vermenin hükmü böyle ise, birçok hususlarda ashab arasında hüküm vermenin hükmü nasıl olacaktır?

?Ya Rasulullah! Kadınlardan hangisini seviyorsun? dedim.?

?Hadisi Ebubekir tek başına rivayet etmiştir? şeklindeki iddian yalandır.

Bir kimse, Allah ve Rasulunün emrettikleri şekilde kendisi hakkında hüküm verilmesini ister, fakat verilen hükmü kabul etmez, üstelik hükmü verene darılır ve onunla konuşmamağa yemin ederse bu durum hiç bir zaman o kimseye medih olmaz. Hakime de zem teşkil etmez. Aksine darılan ve konuşmayan kişiye medihten ziyade zem olur.

Binaenaleyh fitne vuku bulunca Allah 'ın koruduğu kimseler hariç herkes Onun kirine bulaşır.

?Ehl-i sünnet, Aişe'yi Rasulullah'ın diğer hanımlarından üstün tuttular. Halbuki Rasulullah Hatice'nin meziyetlerini çok anıyordu.?

Lakin burada anlattıklarımızın maksadı; ehl-i sünnetin Aişe'nin yüceliği, ve sevgisi hususunda! ittifak ettiklerini beyan etmektir.

Muhaddisler, böyle bir şeyi Rasulullah'dan rivayet etmemişlerdir. Güvenilir hadis kitaplarında da böyle bir şey yoktur. Sahih veya hasen de olsa isnadı bilinmemektedir. Biz, Fatıma'nın cennetlik olduğuna ve Allah 'ın ondan razı bulunduğuna şahitlik etmişsek, aynı şekilde Allah Teala'nın Ebubekir, Ömer, Osman, Talha, Zübeyr, Said ve Abdurrahman b. Avf'dan da razı olup, onların cennetlik olduklarına da şahitlik etmişizdir. Allah bazı yerlerde o yüce zatlardan razı olduğunu da beyan etmiştir.

forumda bazı kardeşlerimizin farkına varmadan şiadan etkilenerek hz. osman kötü yönetim sergiledi gibi yanlış yorumlarına büyük müctehid şeyhul islamın cevaplarını naklediyoruz...

?Arz, Allah'ındır ve onu kullarından dilediğine miras olarak verir.? (A'raf: 7/128) mealindeki ayetler buna delalet ederler.

Ehl-i sünnet adaletli davranırlar. Onların sözleri adalete uygun olup, aralarında tenakuz yoktur.

?Peygamber, eşlerinden birine gizlice bir söz söylemişti. O, bunu Peygamberin diğer bir eşine haber verince, Allah da Peygambere durumu bildirmiş, O da bir kısmının yüzüne vurmuş bir kısmının yüzüne vurmaktan geri durmuştu. Eşine, gizlice söylediği şeyi başkasına nakletmiş olduğunu bildirince, eşi: ?Bunu sana kim haber verdi? demiş, O da: ?Bana, her şeyi bilen ve her şeyden haberdar olan Allah haber verdi.? demişti.? (Tahrim: 66/3)

Binaenaleyh bu istihlaf mutlak istihlaf değildir. Onun için bunlardan hiçbirine?Rasululah'ın Ali'yi Harun 'a benzetmesi de mutlak değil istihlafin manasından kaynaklanmaktadır. Musa , münacat'a giderken Harun'u İsrailoğullarına istihlaf etmiştir. Ama Rasulullah'ın durumu böyle değildir. O Ali'yi istihlaf ederken halkın büyük bir çoğunluğu Onunla beraber idi. (Harun Peygamber idi. Ali ise Peygamber değildir. Sonra Musa'ya Harun değil Yuşa' halef olmuştur. Harun, Musa'nın kardeşidir fakat Ali Rasulullah'ın kardeşi değildir. )

60)Rafizi şöyle diyor:

Rafizi şu ayeti kasdediyor:

İkisi ateşte biri de cennettedir. Hakkı öğrenip ona göre hüküm veren kişi cennettedir. Hakkı öğrenip onun hilafına hüküm veren ile insanlar arasında cahilane hüküm veren kimse de cehenemdedir.? (Ebu Davud Akdiye: 2)

61)Rafizi şöyle diyor:

Rasulullah da şöyle buyuruyorlar :

?Hakikaten Allah ağacın altında sana biat etmekte oldukları vakit, o müminlerden razı oldu.? (Feth: 48/18)

Binaenaleyh Ebubekir'in herhangi bir maksat için değil de, sırf Rasulullah'a itaat olsun diye Fatıma'ya karşı takındığı tavır Ali'nin tavırını düşünen kimse Ebubekir'in tavırını Ali'nin tavırından daha üstün olduğunu gayet iyi anlayacaktır.

?Fatıma benden bir parçadır...? buyurduğunu rivayet etmişlerdir. Durum böyle olunca:

?Rasulullah Mekke'yi fethetmek isterken yapılan hazırlığın gizli kalmasını emretmişti. Buna rağmen Hatib, Mekke müşriklerine bir mektup yazarak Rasulullah'ın bazı hazırlıklarını onlara bildirdi. Allah da bir vahiy ile durumu Rasulullah'a haber verdi. Bunun üzerine Rasulullah , Ali ve Zübeyr'i çağırarak Onlara:

Rafizinin Fatıma'dan bahisle Onun Ebubekir'e darıldığını ve ölünceye kadar Onunla konuşmadığını anlatması da haddi zatında bu durum Fatıma'ya yakışmayan bir durumdur. Bunu delil olarak ileriye süren ancak cahil olabilir. Her ne kadar bu durumu medih diye anlatmaya çalışmışsa aksine Fatıma'ya kusur isnad etmiştir. Çünkü Ebubekir'in verdiği kararda darılacak hiçbir şey yoktur. Üstelik Ebubekir ancak hakkın doğrultusunda hüküm vermiştir. Öyle bir hüküm vermiştir ki müslümanın Onun hilafına hüküm vermesi caiz değildir.

Yine bir insanın önceden yalan söyleyip, bilahare tevbe ederek cennete girmesi de mümkündür.

Bu hadisi Buhari ve Müslim, Ali b. Hüseyin Zeynülabidin ve Misver b. Mahreme'in rivayetlerinden nakletmişlerdir. Hadisin irad edilmesinin sebebi Ali'nin Ebu Cehl'in kızını istemesi olmuştur. Bu sebep de hadis'in metni dahilindedir. Hadis'in iradına medar olan sebebi, hadis'in metninden çıkarmak asla caiz değildir. Aksine sebebin metne dahil olması ittifakla vaciptir. Rasulullah hadisinde :

?Muhakkak ki, bu şehrinizde, bu beldenizde bu gününüzün haram olduğu gibi kanlarınızı dökmek, mallarınızı almak, namuslarınızı selbetmek de haramdır.?, (Müslim Hacc: 164)

Aişe, Rasulullah'ın hanımları ve mü'minlerin valideleri hükmünde olan bütün hanımlardan Rasulullah'a daha çok sevimli, hürmet bakımından da mü'minlerin indinde daha yücedir.

Hatta birbirleriyle mukateleye girişecek kadar birbirlerine girmişlerdir. Nihayet Rasulullah mimberden inerek onları yatıştırmıştır.

O zat, Allah 'ın hükmü ile Allah 'tan hoşnud olup, Onun hükmü de Allah 'ın rızasına muvafık olur.

?Allah kendisine ortak koşulmasını elbette bağışlamaz, bundan başkasını dilediğine bağışlar.? (Nisa: 4/116) buyurmuşlardır.

58)Rafizi:

?Medine çirkin şeyleri kendisinden uzaklaştırır, güzel şeyleri de barındırır? (Buhari Fedail Medine: 2, Müslim Hacc: 488, Muvatta: 4)

?Öyle ise Aişe'yi sen de sev!? buyurdular.

?Aişe'yi ? buyurdular.

Onlardan hiç birisi rivayet etmediği halde, bütün ashab ve alimler rivayet etmişlerdir, diyen kimseden daha yalancı var mıdır?

Ali ve diğer ashabın Rasulullah'ı kızdıracak şekilde emrine behemahal icabet etmeyip gecikmelerini günah diye nitelendirecek olursa, Ona verilecek cevap, Aişe'nin sır mevzuunda günah işlediğini iddia edene verilecek cevabın aynısıdır. Bazı alimler Hudeybiye musalahasındaki gecikmeyi te'vil ederek şöyle diyorlar:

Ehl-i sünnet Aişe'nin Rasululah'ın bütün hanımlarından üstün olduğu hususunda ittifak etmemişlerdir. Ancak Aişe'yi tafdil edenlerin delili Rasulullah'ın şu hadis-i şerifidir:

Allah rızası için değil de, sırf nefsi bir arzu için konuşan da aynı akıbete müstahaktır.

Ama biz biliyoruz ki, Fatıma ve daha bir çok ashab hakkında anlatılan bu gibi hadisler yalandır. Bazı hadisleri de te'vil etmeye çalışmışlardır. Fatıma ve bazı ashabın kusurları olmuşsa ma'sum olmayışlarındandır. Onlar Allah 'ın dostları ve cennet ehlinden olmalarına rağmen kusurları olmuş, Allah da onları atfetmiştir.

?Allah'a ve ahiret gününe inanan adam Ensar'a buğzetmez.? (Tirmizi Menakıb: 24)

Ya Rasulullah, beni bırak da şu münafık'ın boynunu vurayım! diyerek Hatib'i münafıklıkla ittiham etmiş ve katlini mubah görmüştür. Buna rağmen bu durum her ikisinin imanına zarar vermemiştir. Çünkü her ikisi de cennet ehlindedirler.

Aksine Onlar Ali'nin tarafına geçen, Osman'ın katillerini istemişlerdir. Onlar Ali'nin Osman'ın şehid edilmesinden kendileri kadar uzak olduğunu gayet iyi biliyorlardı. Fakat Osman'ın katilleri Ali'ye sığınınca katillerin öldürülmesini istediler. Halbuki Onların ve kendileriyle beraber Ali'ninde katilleri öldürmeye güçleri yoktu. Çünkü katillerin kendilerini müdafaa edebilecek kabileleri vardı. Fitne de vuku bulunca akıllılar, sefihlerin ve fitnecilerin hakkından gelemediler. Allah cümlesinden razı olsun. Bütün fitnelerdeki durum böyledir.

Rasulullah , şöyle buyurmuşlardır:

Ali'nin , Osman, Ebubekir ve Ömer'in öldürülmelerini mubah gördüğünü iddia ediyorlar. Onlara göre bu hususta Ali'ye yardımcı olmak insanı Allah 'a yaklaştıran iyi amellerdendir. Bu şekilde inanan bir kimse:

Daha önce bu tertemiz kılma ameliyesinin şu ayet-i kerimenin manasına muvafık olduğunu açıklamıştık. Allah şöyle buyuruyor:

?Allah'ım! Hamd sana mahsustur. Halimi sana arzediyorum. Yardım sendendir. Taleb sana yapılır. Sana tevekkül edilir.?

Ebubekir'in, Fatıma'ya mal yermesi vacip olmadığına göre, vacip olmayan bir şeyi terketmesinden dolayı zemmedilemez. Velevki verilecek bir şey mubah olsun. Fakat istenilen malın verilmesi mubah olmadığını takdir edecek olursak, Ebubekir Onu vermediği için medhedilmesi gerekir. Bütün bunlara rağmen ne Rasulullah'ın hayatında ve ne de vefatından sonra Ebubekir'in herhangi birisinin hakkını yediği asla vaki değildir.

Hatice'nin iyiliği ise yalnız Rasulullah'a münhasır idi. Ümmet Aişe'den istifade gördüğü gibi Ondan istifade görmemiştir. Çünkü Hadice zamanında din tamamlanmamıştı ki, dinin tamamlanmasından sonra İman eden ve Onu iyice öğrenenler gibi ilimde ileri olsun.

Nitekim Buhari'de bulunan ve Ali'den naklen gelen Hatib b. Ebi Beltea'nın kıssası da bu kabildendir. Üstelik Hatib Bedir ve Hudeybiye ehlinden idi. Ali'nin rivayet ettiği hadisten de anlaşıldığı gibi;

Şehid edildikten sonra Osman'a Muaviye ve Şam ehli, Hüseyin'e de El-Muhtar b. Ebi Ubeyde es-Sakafi ve taraftarları sahip çıkmışlardır. Aklı başında olan kişi Muaviye'nin el-Muhtar'dan daha üstün olduğu hususunda asla şüphe etmez. Çünkü Muhtar Peygamberliğini iddia eden bir yalancıdır. Hatta Rasulullah :

?Evlerinizde oturun? (Ahzab: 33/33) mealindeki emrine muhalefet ederek, müslümanlar Osman'ın katline icma ettiler diye Ali'ye karşı büyük bir ordu ile savaşmıştır. Her zaman Ali için:

Çünkü Allah şöyle buyuruyor :

?Bu sure inince aralarında?Bu, hanginizin imanını artırdı? diyen ikiyüzlüler vardır.? (Tevbe: 124)

Netice olarak Hz, Fatıma'nın Fedek arazisi ile ilgili meselede yalnız Ali'nin şahitliği ile hüküm vermek caiz olmadığı gibi, bizzat kendisinin de kendi lehine hüküm vermesi de caiz değildir.

Bu ayetler aynı zamanda, kaderi inkar eden rafizileri ilzam ediyor. Çünkü rafizilere göre Allah 'ın?iradesi? ?emir? manasındadır. Yani istediğini yapar manasında değildir.

umarım bilerek veya bilmeden şia'nın bu asılsız iddialarına alet olanlar ve forumda başlıklar açanlar bu mütiş açıklamaları okurlar ve tevbe ederler...

Hazret-i Osman-ı Zinnureyn'in 'ın çok büyük hizmetleri olmuştur. Allahü teala ondan razı olsun, hizmetlerinin ecrini arttırsın!

Aişe , Rasulullah'ın ümmeti'ndinde oldukça mübarek bir sahabiyyedir. Hatta Üseyd b. Hudayr, teyemmüm ayetinin Aişe sebebiyle nazil olduğunu söylemişlerdir. Münafıklar ifk hadisesinde Ona iftira edince Allah , bir ayet-i kerime ile Onun ma'sumiyetini beyan buyurmuşlardır.

Dolayısıyla Allah , unutkanlık veya hata eseri olarak mü'minlerden sadır olacak günahı affetmiştir. Hata eden müctehidin durumu da böyledir. Yani hatası affedilmiştir. Allah , mevzu bahis olan bu yüce zatları mü'minlerle olan kıtallerinden dolayı affederse, Aişe'nin affedilmesi evladır. Çünkü O içtihadına binaen evinde oturmamıştır.

lakin onların derdi tüm sahabe iledir...

Bu hadis, sahih olup Buhari ve Müslim de mevcuttur.

?Allah sizi zorlamak istemez, Allah sizi arıtıp üzerinize olan nimetini tamamlamak ister ki şükredesiniz.? (Maide: 5/6),

Allah şöyle buyuruyor:

Amr b. As şöyle diyor:

Bu cahilden başka hiç kimse mezkur iddiayı Fatıma'ya isnad etmediği gibi, ancak cahil olan ve Fatıma'ya layık olmayan bazı şeyleri ona nisbet edebilenler bunu ileriye sürebilirler. Bu iddia doğru olsa da övülecek hayırlı bir iş değildir. Çünkü müslümanın kıldığı cenaze namazı, müteveffaya ulaşan bir sevaptır. Sonra insanların en kötüsü dahi olsa, insanların en faziletlilerine cenaze namazı kılarsa onun bu namazı kesinlikle ona zarar vermez. İşte Rasulullah 'ın cenaze namazı...

Binaenaleyh böyle bir zatın hükmüne razı olanlar onun gazablandığı meselede gazablanırlar. Çünkü başkasının gazabına rıza gösteren, onun gazablandığı şeye de gazablanması gerekir.

Rafiziler, Fatıma'ya eziyet etmek, dolayısıyla babasına eziyet olduğu için çok büyük bir cürümdür, diyorlar. Halbuki her ikisine yapılan eza mukayese edilecek olursa Rasulullah'a karşı yapılan ezadan kaçınmanın daha vacip olduğu ortaya çıkacaktır. Ebubekir ve Ömer'in durumu da böyledir. Yani Rasulullah'ı üzecek ve Ona sıkıntı verecek hallerden kesinlikle kaçınmışlardır. Ebubekir ve Ömer Rasulullah'ın:

Bunu ancak cahil olan iddia edebilir. Bir müslüman kalkıp da, müslümanların cenaze namazını kılmamaları için vasiyet ederse onun vasiyeti yerine getirilmez. Çünkü müslümanların kılacakları cenaze namazı her halükarda o müslümana rahmettir. Yine bir kişi kendisine zulmetmiş olan zalimin, kendi cenaze namazını kılmaması için tavsiye etmesi o kişi için bir iyilik kabul edilemez. Bu tavsiyesinden dolayı da medhedilmez. Böyle bir durumu Allah ve Resulü de emretmiş değildir. Binaenaleyh bu gibi vasiyetleri yapmış diye Fatrma'yı medh ve ta'zim etmek isteyen kimse, şunu iyi bilsin ki bunda hiçbir medih yoktur. Aksine medih bunun hilafındadır. Kitap, sünnet ve icma buna delalet etmektedirler.

buraya kadar görüldüğü gibi sahabe zincirinin en önemli halkalarına saldıran şia bu noktadan sonra hz. osman ve hz. muaviyeye saldırıya geçecektir...

şimdi gelelim Hz. Ebu Bekr hakkındaki asılsız iddialara büyük müctehidn verdiği cevaplara...

Ya Rasulullah! Vallahi size ben yardım edeceğim. Eğer bu Evs'den ise biz onun boynunu vururuz. Eğer Hazrec kardeşlerimizdense ne yapmak lazımsa siz emredersiniz, biz emrinizi yerine getiririz, demiş. Bu defa da Sa'd b. Ubade ayağa kalkmış. Bu da Hazrec kabilesinin büyüğü idi. Sa'd b. Muaz'a karşı:

?Ebubekir, Fatıma'nın mirasını vermemiştir. Bu hususta yalnız kendisinin rivayet ettiği bir hadise dayanmış ve Fatımanın mirasını yemiştir. Çünkü ona sadaka helaldir. Ebu bekir, Rasulullah 'ın:

Ehl-i sünnet ise, hata sahiplerinin hatalarından dolayı tevbe ettiklerini, bunun içinde Allah Onların makamlarını yücelttiğini söylüyorlar.

Haddi zatında Cemel vak'asında onlardan hiçbirinin savaşmağa niyetleri yoktu. Fakat savaş iradeleri haricinde vuku buldu.

?Evlerinizde oturun; eski cahiliyyede olduğu gibi açılıp saçılmayın..? (Ahzab: 33) emrine muhalefet etmiştir? iddiasına gelince şöyle diyoruz:

Binaenaleyh tevbe etmemeleri düşünülemez. Kaldı ki onların yüce makamlara sahip oldukları sabit olmuştur. Çünkü onlar Peygamber Efendimizin cennetteki hanımlarıdır. Allah , onları dünya ve zinetleri ile; Allah, Resulullah ve Ahiret gününün saadeti arasında muhayyer kıldığında onlar Allah 'ı Resulünü ve Ahiret saadetini tercih etmişlerdir. Bunun içindir ki Rasulullah O ezvac-ı tahiratın üstünde evlenmeyi kendine haram kılmıştır. Bilahare bunun mubah olduğunu söyleyenler de olmuştur. Nihayet Rasulullah vefat ettiğinde onlar hayatta idiler. Ve Kur'an'ın nassı ile mü'minlerin valideleridir. Zaten daha önce, işlenen günahların tevbe, iyilik ve çeşitli musibetlerle affedildiklerini açıklamıştır.

Musa 'da duasında şöyle buyuruyor:

Bilindiği gibi Ebu Cehl'in kızını Fatıma'nın üzerine taleb etmek, Fatıma'yı üzmüş ve ona eziyet etmiştir. Aynı şey Peygamberi de üzmüş ve Ona eziyet etmiştir. Eğer bu durum sahibine erişmesi gereken bir tehdid olsaydı, Ali b. Ebi Talib'e ulaşması gerekirdi. Eğer sahibine ulaşması gereken bir tehdit değilse Ebubekir , tehdit hususunda Ali'den daha uzaktır. ?Ali , tevbe ederek Ebu Cehl'in kızını istemekten vazgeçmiştir.? denilecek olursa, bu durum Ali'nin masum olmadığını gerektirir, deriz. Fatıma'yı üzen ve Ona eziyet veren kimse tevbe etmekle Onun hatasının yok olması caiz ise, günahtan yok edici iyiliklerle aynı hatanın affedilmesi de caizdir.

Nitekim yukardaki ayeti kerime Rasulullah'ın hayatında nazil olmuş, ondan sonra Rasulullah Aişe ve Hafsa ile beraber veda haccına gitmiştir. Ayrıca Aişe'yi kardeşi Abdurrahman ile Umreye de göndermiştir. Veda Haccı ise ayetin nüzulünden sonra ve Rasulullah'ın vefatından en azından üç ay kadar önce idi. Bunun için Rasulullah'ın ezvac-i tahiratı, Ömer'in hilafetinde hac ettikleri gibi, diğer zamanlarda da hac etmişlerdir. Ömer 'de, onların deve katarlarına Osman veya Abdurrahman b. Avfı gönderiyordu. Binaenaleyh ezvac-ı tahirattn bir maslahat için sefere çıkmaları caiz ise, Aişe'nin de Cemel vak'ası münasebetiyle müslümanların maslahatı için sefere çıkışı da caizdir. Çünkü O bu konuda ictihad etmiştir.

Ashab'a nisbet edilen seyyiat'ın büyük bir kısmı yalandır. Bir kısmında da ictihad etmişlerdir. Fakat insanların büyük bir kısmı onların ictihadlarını anlamamışlardır. Yaptıkları ictihadlarda günah işlemiş oldukları takdir edilse de, bu günah ya tevbe ile ya günahları imha eden bir iyilikle veya günahlara keffaret olan çeşitli musibetlerle affolunmuştur. Nitekim cennet ehlinden oldukları hususunda delil varid olmuştur.

Sahihte sabit olduğu gibi Rasulullah'ın bu zevceleri?Aişe ve Hafsa?dır.

şimdi ise sırada hz. aişe var...

?Rasulullah Aişe'ye:

?Ey Hatib, bu ne iştir? diye sordu. Hatib şöyle cevap verdi:

?Onu üzen beni üzmüş, ona eziyet eden bana eziyet etmiştir? buyurmuşlardır.

Evvela, Aişe'ye nisbet ettiğin yukardaki sözleri nereden aldın?

Kabul edilir bir te'villeri olsaydı Rasulullah kızmazdı. Fakat onlar bu gecikmeden dolayı tevbe etmişlerdir. Kaldı ki iyilikleri bu gibi hatalarını imha etmiştir. Ali de bu Ashabın arasında idi. Allah cümlesinden razı olsun.

Herşeyden evvel Allah , bütün ehl-i beyti günahtan arındırdığını haber vermemiştir. Böyle bir şeyi iddia etmek Allah 'a iftira etmektir. Hatta biz Haşim oğullarından olup, günahlardan arınamayan çok kimseyi biliyoruz. Hassaten rafizilerin indinde bu böyledir. Çünkü rafizilerin indinde Haşim oğullarından olup Ebubekir ve Ömer'i seven kimse günahlardan arınmış değildir. Binaenaleyh Allah , ehl-i beytin tümünü günahlardan arındırmış değildir. Çünkü Allah şöyle buyuruyor:

Nitekim Rasulullah'ın Emir'lerine isyan kendisine isyandır. Rasulullah'a isyan ise Allah 'a isyandır.

Sonra Rasulullah bir takım ricalin isimlerini saydı. Hatice'ye gelince O, İslam'ın ilk günlerinde hiç kimsenin faydalı olamıyacağı şekilde Rasulullah'a faydalı olmuştur.

Rasulullah , o gün Mescid-i Saadette bir hutbe irad ederek ve bu iftirayı ilk önce ortaya atan Abdullah b. Übey b. Selul'den naşi söz söylemekte ma'zur tutulmasını isteyerek:

?Hişam b. Mugire oğulları, kızlarını Ali b. Ebi Talib'e nikahlamak üzere izin istemişlerdir. Oysa ben izin vermiyorum. Tekrar izin vermiyorum.

Bunun üzerine Sa'd b. Muaz ayağa kalkarak:

Ama her şeye rağmen Ebubekir ve Ali Allah 'ın yüce dostlarından, kurtuluşa eren salih kullarından ve cennet pınarlarından içecek olan ilk müslümanlardandırlar. İşte bunun içindir ki, Ebubekir :

?İtaat iyiliktedir .?

?Ehl-i Sünnet, Ebu Bekir'i?Rasulullah'ın halifesi? diye isimlendirdiler. Halbuki Rasulullah, ne hayatında ve ne de vefatından sonrası için Ebubekir'i halife bırakmamıştı. Ehl-i sünnet Ali'yi ?Rasulullah'ın halifesi? diye isimlendirmediler. Halbuki Rasulullah, Ali'yi Medine'ye istihlaf etmiş ve Ona:

Bütün bu hükümlerde müslümanlar ittifak etmişlerdir. Kadının cennet ehlinden olması da şehadetinin kabulünü vacip kılmaz. Çünkü Onun yanılması caizdir.

Onun için nifakta en ileri gidenleri Ebubekir'e buğzedenlerdir. Çünkü ashab arasında Rasulullah'a en sevimli olan zat Ebubekir olduğu gibi, Rasulullah'ı en çok seven de yine Ebubekir idi.

Üsame 'nin, Ebubekir'in hilafeti için kızdığı hususundaki iddia ise soğuk bir yalandır. Çünkü Üsame , tefrikadan ve hilafetten en uzak duran zatlardan idi. O, Ali ve Muaviye'nin taraftarlığını yapmayarak aralarındaki savaştan uzak durmuştur. Ondan sonra Üsame Kureyş'ten olmadığı için bir noktada zaten halife olamazdı. Rasulullah, Üsame'yi Ebubekir'in de içinde bulunduğu orduya komutan tayin ettikten sonra vefat ettiğini kabul edecek olsak dahi, malum olduğu gibi bilahare Ebubekir halife seçilmiştir. Binaenaleyh orduyu sefere çıkarması veya çıkarmaması, Üsame'yi komutanlıkta bırakması veya azletmesi halifenin hakkıdır. Bu durumu ancak cahil olan inkar edebilir.

Gerçek olan şu ki Allah ?ın, bir kişiyi tertemiz kılmak istemesi, o kişinin temizlendiğini gerektirmez. Dilerse onu temiz kılar, dilerse kılmaz. Kaderi inkar eden rafizilere göre ise, Allah 'ın birini temiz kılmasına gücü yetmez.

Kaldı ki Ebubekir ve Ömer , Rasulullah in geri bıraktığı malın birkaç mislini Ali ve çocuklarına vermişlerdir. Bütün bunlardan başka Ömer , Rasulullah o mal ile nasıl tasarruf etmişse onların da aynısını yapmaları için, Rasulullah'ın terekesini Ali ve Abbas'a teslim etmesi, Şiilerin Ebubekir ve Ömer'e yaptıkları töhmeti reddeder.

Nitekim Nasibi'nin bu yalanı, Osman'ın katli, icma ile olmuştur, diyen rafizinin yalanından daha büyük değildir. Hatta müslümanlar Osman'ın katlini Hüseyin'in katline nazaran daha büyük bir felaket telakki etmişlerdir. Ordular Osman'a yardım ettikleri kadar Hüseyin'e yardım etmemişlerdir. Osman'ın taraftarları. Onun düşmanlarından öç aldıkları kadar öç almamışlardır. Osman'ın öldürülmesiyle meydana gelen fitne ve fesad, Hüseyin'in öldürülmesiyle vuku bulan fitne ve fesattan daha büyük olmuştur.

?Allahım! Karada, denizde, sahilde, dağda Osman'ın katillerine lanet eyle!?

?Ümmü Eymen cennet ehlinden bir kadındır? şeklinde rivayet edilen hadise gelince, İslami eserlerin hiç birisinde böyle bir şeyin mevcudiyetini bilmiyoruz. Alimlerden hiçbir alim de onu rivayet etmiş değildir.

?Ümmi olan Peygamber beni ancak mü'min olan sever ve münafık olan bana buğzeder diye bana açıkladı.?

(Nusayriler: En büyük İblis Ömer, sonra Ebubekir, sonra Osman'dır diyorlar. )

Fatıma'ya?Kızım! Sen de benim sevdiğimi sevmez misin? buyurdular. Fatıma da:

62)Rafizinin:

Rafizinin?Bütün muhaddisler, Rasulullah'ın:

Rasulullah'ın Ali'yi Medine'ye istihlaf etmesi de yalnız Ona has olan bir iş değildir. Nitekim İbn-i Ümm-i Mektum, Osman b. Affan ve Ebu Lubab b. Abdülminzir'i de muhtelif zamanlarda Medine'ye istihlaf etmiştir.

Kadının mirastaki payı da erkek payının yarısına, diyeti de erkek diyetinin yarım diyetine tekabül eder.

Osman'ın halife olmasına rağmen nefsini müdafaa etmemesi, Hüseyin'in halinden efdaldir. Onun şehid edilmesi de Hüseyin'in şehid edilmesinden daha çirkindir. Çünkü Hüseyin halife olmadığı halde, Ona talip çıkarak savaşmış nihayet şehit edilmiştir. Hasan ise işbaşına geçmek için savaşmadığı gibi, savaşı terketmekle müslümanların arasını islah etmiştir. Hatta Rasulullah Onu şu şekilde medhetmiştir:

Ebubekir , Allah ve Rasulü için hicret eden zatlardan idi. Bu yüce zat, hiçbir zaman gayesi bir kadını nikahlamak için hicret eden birisine benzetilemez.

Bütün alimler, İbn-i Ömer'e yapılan bu isnadın yalan olduğunu gayet iyi biliyorlar. Çünkü nifakın birçok alametleri vardır. Nitekim Rasulullah şöyle buyuruyorlar:

?Ya Ömer! Hatib, Bedir gazasında hazır bulundu. Ne bilirsin? Ola ki, Allahu Teala Bedir'de bulunanların yüce cihadlarına muttali' olmuştu da:

Rafizinin: ?Osman'ın öldürülmesinde Ali'nin hiçbir suçu yoktu? şeklindeki sözü de kendi kendini nakzediyor. Çünkü Rafizi daha önce belirttiğimiz gibi?Ashab Osman'ın öldürülmesi üzerine icma etmişlerdi? diyerek Ali'nin , Osman'ın katlini mübah görenlerden ve buna ısrar ederek Onu gerçekleştirenlerden olduğunu iddia etmişti. Gerek Ali'nin taraftarları ve gerekse Osman'ın bazı taraftarlarının bu suçu Ali'nin taraftarları ve gerekse Osman'ın bazı taraftarlarının bu suçu Ali'ye isnad etmeleri aşırılıklarından başka bir şey değildir. Fakat müslümanların Cumhuru bu iddianın Ali'ye tevcih edilen bir iftira olduğunu gayet iyi biliyorlar. Ama rafiziler:

?Medine ancak benim veya senin vasıtanla düzelebilir? demiştir. Rasulullah, Ebubekir ve Ömer'in de içinde bulunduğu Orduya komutan olarak Üsame'yi tayin etmiş ve O'nu azletmemiştir. Ona da?Rasulullah'ın halifesi? dememişlerdir. Ebubekir işbaşına gelince Üsame kızmış ve O'na:

Ashab arasındaki ihtilaflarda cahilane veya bilinenin hilafına konuşan kimse mutlaka cezaya müstahaktır.

Bu mal senin değil başkasının hakkıdır, demesine rağmen, O kişinin darılmasında medih söz konusu olabilir mi?

Ya Rasulullah! Seni kim kızdırdı? Allah onu üzsün! dedi. Rasulullah:

Halbuki her ikisi de Allah 'ın dostlarından ve cennet ehlindendirler.

Görülüyor ki Allah birbirlerine karşı savaşmalarına rağmen mü'minleri kardeş kılmıştır.

?Sakif kabilesinden iki adam çıkacaktır ki, biri yalancı, diğeri yıkıcıdır? buyurmuşlardır.

Yani Zekeriyya'nın bir varis için duası aynı manadadır. Nitekim Zekeriyya da Peygamberliğine varis olacak bir evlad için dua ediyordu. Yoksa bir marangoz olan Zekeriyya'nın tevarüs edilecek bir malı olmadığı gibi Yahya da insanların en zahidi idi.

?Kadılar üç tür :

Ya Rasulullah! Katilin durumu bellidir. Peki maktulün suçu nedir? Diye sormaları üzerine, Rasulullah :

Malı Allah için vermiyorum. Çünkü malı müstahakkından alıp ona hakketmeyene vermem bana helal değildir, demesine karşılık, malı isteyen de: basit bir pay için darılmıyorum, demiştir. Böyle bir hadiseyi Fatrma'ya isnad edip, onu menkıbe haline getiren kimseden daha cahil kimse var mıdır?

Aişe hiçbir zaman savaşmak için çıkmamıştır. O müslümanların arasını islah etmek için çıkmıştır. O, çıkışında müslümanların maslahatı bulunduğunu düşünmüştü. Fakat daha sonra çıkmamasının evla olduğunu anladı. Onun içindir ki Aişe , bu çıkışını her hatırladığında mendili ıslanıncaya kadar ağlıyordu. Onun gibi diğer bütün ashab-ı kiram da savaşa katıldıkları için pişman olmuşlardır. Nitekim Talha, Zübeyr ve Ali de pişman olmuşlardır. Allah cümlesinden razı olsun.

Bunlar Rasulullah'ın huzuruna nasıl çıkacaklar?

?Sonra Kitabı, kullarımızdan seçtiğimiz kimselere miras bıraktık.? (Fatır: 35/32),

Yine Rasulullah , Allah ve mü'min kulların, Ebu Hüreyre ve annesini sevmeleri için dua etmişlerdir.

?Ümmü Eymen cennet ehlinden bir kadındır? dediğini rivayet etmişlerdir. Daha sonra Fatıma, Ali'yi şahit olarak getirmiş. Ali de Fatıma'ya şahitlik etti. Fakat Ebubekir:

Bu iddia olsa olsa Fatıma'ya isnad edilmiş bir iftiradır. Rasulullah miras bırakmışsa Onun hanımları ile amcası da bu malda müşterektirler.

?Vallahi sen yalan söylüyorsun. Sen Onu, öldüremezsin ve öldürmeğe muktedir değilsin? demiş. Bu defa da Üseyd b' Hudayr ayağa kalkarak Sa'd b. Ubade'ye karşı:

Bütün ehl-i sünnete göre Bedir savaşına katılanlar cennet ehlindendir. Mü'minlerin valideleri de cennet ehlindendirler. Bunun için de hata ve günahlardan arınmış olmalarını şart koşmamışlardır.

Ali'nin derecesinde olmayan müctehidleri takdirde cezaya duçar olmadıklarına göre Ali'nin , içtihadından dolayı cezaya duçar olmaması evladır. Aynı cevap Aişe için de caridir. Müctehid ictihadda bulunur ve hata ederse kitap ve sünnete göre o müctehidin hatası affedilmiştir.

?Biz, münafıkları Ali'ye buğzetmeleriyle tanırdık? denilseydi bu sözün manası doğru olabilirdi. Münafıkların ensara, Ebubekir'e, Ömer'e ve diğer ashaba buğzetmekle tanındıkları gibi.

?Aişe, Rasulullah'ın sırrını ifşa etmiştir.?

?Onu işittiğiniz zaman, erkek-kadın mü'minlerin, kendiliklerinden hüsnü zanda bulunup da?Bu apaçık bir iftiradır? demeleri gerekmez miydi? (Nur: 24/12)

Sonra kişinin cennet ehlinden olması şahitliğinin kabul edilmesinin vacip olduğuna delalet etmez. Çünkü hata etmesi caizdir.

Yine Osman'ın öldürülmesi Allah, Resulü ve mü'minlerin indinde, Hüseyin'in öldürülmesinden daha az çirkin olmamıştır. Çünkü Osman , ensar ve muhacirinden ilk müslümanların ileri gelenlerinden idi. O, Ali, Talha ve Zübeyr'in tabakasından idi. O bütün müslümanların biatında icma' ettikleri halife-i müslimin idi. O ümmet arasında kılıç çekmemiş, velayeti için hiç kimseyi öldürmemiştir. Aksine O kılıcıyla müslümanların safında kafirlere karşı savaşmıştır. Onun kılıcı -Ebubekir ve Ömer'in devrinde olduğu gibi- hilafeti zamanında kafirlere karşı çekilmiş, kıble ehline karşı da kınına konulmuştur. Halife olmasına rağmen kendisini öldürmek isteyenlere karşı sabretmiş, nefsini müdafaa kabilinden de olsa onlara karşı savaşmış ve nihayet şehid edilmiştir. Şüphesiz ki, O, uğradığı bu zulümden dolayı büyük ecirlere nail, katilleri de büyük günahlara duçar olmuşlardır.

?Cennet ehlindendir? diye haber vermesi gibidir. O, on zat'ın cennet ehlinden olduklarını haber vermiştir. Hatta bir hadislerinde:

?Ey Fatıma! Allah senin darıldığına darılır, rıza gösterdiğine de rıza gösterir.? dediğini rivayet etmişlerdir.? şeklindeki iddiası da yalandır.

Hadisi Ebubekir, Ömer, Osman, Ali, Talha, Zübeyr, Said, Abdurrahman b. Avf, Abbas, Rasulullah'ın zevceleri ve Ebu Hureyre Rasulullah dan rivayet etmişlerdir.

?Sen münafıksın, münanfıklar hesabına bizimle mücadele ediyorsun?, demiştir.

hz. muaviye belki bu işin son halkası oluşundan ve hz. ali ile savaşmasından ötürü daha şiddetli davrandıkları sahabedir...

?Bana itaat eden Allah'a itaat etmiştir. Emir'ime isyan eden de bana isyan etmiş gibidir.? (Buhari Ahkam: 1, Müslim İmaret: 33, Nesai Beyat: 27)

Sonra?İrs? kelimesi ilim, Peygamberlik, mal, hülasa intikal edebilecek her şeyi ifade eder.

?Aişe, Osman'ın öldürülmesinden sonra kimin halife seçildiğini sormuş ve Ali'nin seçildiğini öğrenince, Osman'ın kanını talep etmek üzere Ali'ye karşı savaşmıştır. Halbuki Osman'ın öldürülmesinde Ali'nin suçu yoktu.?

?Bu kadındır. Şehadeti kabul edilmez? demiş. Halbuki bütün raviler Rasulullah 'ın Ümmü Eymen hakkında :

Akıl sahibi olan herkes gayet iyi biliyor ki, Rasulullah , bir hüküm verir, Fatıma da Ona aykırı bir şey istemeğe kalkışırsa, Rasulullah'ın hükmüne uymak daha evladır.

63)Rafizinin:

?Ey Fatıma! Allah senin darıldığına darılır, rıza gösterdiğine de rıza gösterir.?,

Nitekim bu hatadan daha büyük olan günahlar, tevbe, iyi amel ve çeşitli musibetlerle yok olurlar. Sonra Ali'nin bu günahı, Allah 'ın ancak tevbe ile affettiği küfür gibi bir günah değildir. Böyle olsaydı Ali , Rasulullah hayatta iken İslamdan dönmüş olacaktı. Bilindiği gibi Allah , Ali'yi böyle bir şeyden tenzih etmiştir. Ali'nin , Rasulullah'ın vefatından sonra irtidat ettiğini söyleyen hariciler bile hiçbir zaman Onun Rasulullah'ın hayatında irtidat ettiğini söylememişlerdir. Çünkü Rasulullah 'in hayatında irtidat eden ya tekrar İslam'a girmiş veya öldürülmüş olması gerekirdi ki, her ikisi de vaki olmamıştır. Ali'nin bu hatası şirkten küçük ise gerçekten Allah :

Biz de onların cennet ehlinden olduklarını böylece bilmiş olduk.

?Ehlim hakkında bana eza eden bir şahıs hakkında bana kim yardım eder de benim için ondan intikam alır? Vallahi ben, ehlim hakkında hayırdan başka bir şey bilmiş değilim. Bu müfteriler bir adamın da ismini ortaya koydular ki, bu zat hakkında da ben iyilikten başka bir şey bilmiyorum. Bu fazitetli kimse şimdiye kadar ehlimin yanına girmemiştir, ancak benimle beraber girmiştir? buyurmuşlardır. (Buhari Şehadet: 15, 30 Hibe: 15 Cihad: 64, Meğazi: 11, 34 Tefsir: 3, Eyman: 18, İtizam: 28, Tevhid: 35, 52, Müslim Tevbe: 56, Nesai, Taharet: 194)

?Aranızda yalnız zalimlere erişmekle kalmayacak fitneden sakının, Allah'ın azabının şiddetli olduğunu bilin.? (Enfal: 8/25)

Çünkü Rasulullah'a itaat etmek vacip olduğu gibi isyan etmek de haramdır. Kim Rasulullah'a itaat etmekten sıkıntı duyarsa, Ona eziyet verdiği için hata etmiş sayılır. Kim de Rasulullah'a itaat ederse şüphesiz ki emirlerine uygun hareket edip Onu hoşnud etmiştir. Fakat Rasulullah'a itaat olsun diye değil de, herhangi bir maksad İçin Fatıma'yı üzen kimsenin durumu böyle değildir. Yani o kişi itaatkar kabul edilemez.

?Aişe, her zaman Osman'ın öldürülmesini istiyordu. O her zaman: Ahmak'ı öldürünüz, Allah ahmakı öldürsün, diyordu. Osman'ın öldürüldüğü haberi kendisine ulaşınca da sevinmiştir.?

Nitekim Ali halife olunca Rasulullah'ın terekesini paylaştırmadığı gibi, arazinin ilk üç halife zamanındaki seyrini değiştirmemiştir. .

evet buraya kadar ki açıklamalarda büyük müctehid islamın güneşi şeyhul islam ibni teymiyye; efendimiz 2in vefatından sonra hz. fatıma ile hz. ebubekir arasında yaşanan ufak çaplı kırgınlığı ve bunun ardındaki nedenin nefsi değil hadise dayalı bir olay olduğunu açıkladı...

Bunun içindir ki, Hatice, Fatıma, Aişe ve Onlardan başka cennet ehlinden oldukları bilinen hatunlardan her birinin başlı başına şehadeti Kur'an'ın nassına göre erkeğin yarım şehadetine tekabül eder.

Allah , bunu seviyor, istiyor ve emrediyor. Kim Allah 'ın emrettiği doğrultuda hareket ederse Allah 'ın sevdiğine nail olur. Aksi halde nail olmaz. Bu konuyu başka yerlerde daha geniş bir şekilde ele almıştık.

Ben senin üzerine emir olarak tayin edildim. Seni kim üzerime istihlaf etti? diyerek üzerine yürümüş, nihayet Ebubekir ve Ömer Üsame?nin gönlünü yapmışlardır.

Çünkü; Allah bir şeyi emrettikten sonra kimi incitirse incitsin Rasululah mutlaka onu yerine getirirdi. Bu, mutlaka böyledir.

Bunun üzerine Allah , şu ayeti kerimeyi indirdi:

Salisen: Rasulullah'ın ezvac-ı tahiratı hakkında zikredilen hataların benzeri cennetle müjdelenen ashab ve ehl-i beytin bir bölümü hakkında da zikredilmiştir. Nitekim Ali , Ebu Cehl'in kızını Fatıma'nın üstüne alıp nikahlamak istediğinde Rasulullah ayağa kalkarak şu hitapta bulunmuştur:

Ahmed'den rivayet edilen bu görüşlerden birincisine göre erkeğin hanımı için yaptığı şahitliğin kabul edilemiyeceği istikametindedir. Ebu Hanife, Malik, Leys b. Sa'd, Evzai, İshak ve başkaları da bu görüştedirler.

?Öyleyse bir işi bitirince diğerine giriş ve ümid edeceğini yalnız Rabbinden iste.? (İnşirah: 94/7-8)

Eğer bir kısmı rivayet etmişlerdir, dolayısıyla sahih olabilir deseydi belki mümkün olurdu. Fakat bu haber kesinlikle yalandır. Rasulullah , birçok yönden bu haberden münezzehtir. Evvela, havuzun başına bir çok kimse gelecektir. Hak ise havuzun başına gelecek şahıslardan bir şahıs değildir. Sonra şahısla beraber olan hak onun sıfatıdır. Ondan ayrı bir şey değildir. Yani şahıs olamaz. Bütün bunlardan başka mutlak hak yalnız Rasulullah ile beraberdir. Eğer Ali nerede ise hak orada olsaydı. Onun da Rasulullah gibi masum olması gerekirdi. Rafiziler cahil oldukları için bunu iddia ediyorlar. Ama Ali'nin , Ebubekir , Ömer , Osman ve başkalarından masumlukta -ki hiçbirisi masum değildir - evla olmadığını bilenler rafizilerin bu iddialarının yalan olduğunu gayet iyi biliyorlar.

İlim ehli bu hadisenin sıhhati üzerinde ittifak etmişlerdir. Hadise mütevatir olup, tefsir, hadis, fıkıh, siyer ve tarih alimlerince ma'lumdur. Ali , halife iken zamanında vuku bulan fitneden sonra da bu hadiseyi anlatıyordu. Onun bu hadiseyi fitneden sonra anlattığını katibi olan Abdullah b. Ebi Rafi nakletmiştir.

büyük müctehid ibni teymiyye bize şunuda göstermiş oluyor ki şia'nın tek derdi hz. muaviye ile değil...

Öte yandan Ebubekir'den hakkını talep etmeğe kalktığında onlardan hiçbiri Rasulullah'ın kızına yardımcı olmadı.?

?Hüseyin müslümanların icmaı ile öldürülmüştür. Çünkü hiç kimse Hüseyin ile çarpışıp Onu öldürenlere mani olmamıştır? şeklindeki iddiasına benzer.

Yine birisi kalkar ve Rasulullah 'ın:

Fakat açık bir gerçektir ki rafiziler, insanlar arasında en çok tenakuza düşen bir güruhtur.

Binalenaleyh ne bir kadın ve ne de bir tek erkeğin onların aleyhinde şehadette bulunması kitap ve sünnete göre mümkün olmadığı hususunda bütün müslümanlar ittifak etmişlerdir. Evet hibe gibi konularda bir şahit ve hibeyi isteyenden de yemin gerekir.

Saniyen: Mezkur ayette Aişe ve Hafsa'nın hata işledikleri söz konusu olsa dahi, onlar hatalarından tevbe etmişlerdir.

?Sadakalar hakkında sana dil uzatanlar vardır. Onlara verilirse hoşnud olurlar, verilmezse, hemen öfkeleniverirler. Eğer onlar, Allah ve Peygamberinin kendilerine vermiş oldukları şeylere razı olsalar ve?Allah bize yeter, O ve Peygamberi bol nimetinden bize verecektir; doğrusu biz Allah'a gönül bağlayanlardanız.? deselerdi daha hayırlı olurdu.? (Tevbe: 9/58-59)

?Eğer mü'minlerden iki topluluk birbirleriyle savaşırlarsa aralarını düzeltiniz; eğer biri diğeri üzerine saldırırsa, saldıranlarla Allah'ın buyruğuna dönmelerine kadar savaşınız; eğer dönerlerse aralarını adaletle bulunuz, adil davranınız, şüphesiz Allah adil davrananları sever. Şüphesiz mü'minler birbiri ile kardeştirler; öyle ise dargın olan kardeşlerinizin arasını düzeltin; Allah'tan sakının ki size acısın.? (Hucurat:49/ 9-10)

Bunun için Ali zahiren kıza talip olmaktan vaz geçmekle kalmamış, aksine kalben de o kızdan vazgeçmiş ve işlediği hatadan dolayı da içten tevbe etmiştir.

Allah münafıkların sıfatlarından bahsederek şöyle buyuruyor:

?Ben üzüntü ve tasamı yalnız Allah'a açarım? (Yusuf: 12/86) buyurmuşlardır.

Rafiziler ise Ali'yi bulunduğu makama göre sevmiyorlar. Hatta bir cihetten Onun vasıflarına buğz ediyorlar. Hıristiyan ve yahudilerin Rasulullah 'ı tasdik edenlere buğz ettikleri gibi - ki Musa ve İsa 'ın Rasulullah'ın nübüvvetini tasdik ettikleri gibi - Ali da kesinlikle Ebubekir ve Ömer'i sevenlere buğzediyorlar.

Onun için münafıklar arasında Nusayriler, İsmaililer ve benzerleri gibi sapıklar kadar Ebubekir'e buğzeden yoktur.

?Peygamber, eşlerinden birine gizlice bir söz söylemişti. O, bunu peygamberin diğer bir eşine haber verince, Allah da durumu Peygambere bildirmiş, O da bir kısmının yüzüne vurmuş bir kısmının yüzüne vurmaktan geri durmuştu...? (Tahrim: 66/3)

Ya Rasulullah! Kadınların Ebubekir'in kızı hakkında Allah'tan senin için adalet istiyorlar, dedi Rasulullah :

?Allah çocuklarınız hakkında, erkeğe iki kadının hissesi kadar tavsiye eder.? (Nisa: 4/11)

Mevzubahis olan bu üç zat da ilk müslümanlardan idi. Buna rağmen Üseyd b. Hudayr, Sa'd b. Ubade'ye:

Allah 'ın kendisinden hoşnud olduğu zatın rızası da Allah 'ın rızasına muvafık olur.

?Ya Rasulullah, acele etme, kerem buyur!...

Bütün bu anlattıklarımızdan anlaşılıyor ki, ictihad ettikten sonra hata etmemek yüce kişi olma şartlarından değildir. Kaldı ki biz, Osman'ın ma'sum olduğunu da iddia etmedik. Başkası hakkında konuşulacağı zaman bilerek ve adaletle konuşulması lazımdır. Cehalet ve zulümle yapılan konuşmalar ehl-i bid'atın işidir.

Rafiziler: Rasulullah , Onu sevdiği ve Onu ordu komutanı olarak atadığı için Ebubekir ve Ömer Onun gönlünü almışlardır, diyecek olurlarsa Onlara:

Ey Rafizi!

Biri kalkar da:

65)Rafizi şöyle diyor:

?Şimdi gidiniz, Hah bostanına kadar ilerleyiniz. Oraya vardığınızda yolcu bir kadın bulacaksınız, yanında da bir mektup vardır. Onu alıp getiriniz!? emrini verdi. Ali ve Zübeyr, Rasulullah'ın haber verdiği şekilde hareket ederek mektubu getirdiler. Rasulullah:

Bu durum Rasululah 'ın şu hadisi gibidir:

Süleyman'ın, Davud'un malına varis olmasından da medih ifade eden bir sıfat yoktur. Çünkü iyi olsun kötü olsun kişi babasına varis olur. Süleyman 'ın Davud 'a varis olduğu hakkındaki ayet-i kerime Süleyman ve nübüvvet gibi kendisine has olan meziyetlerini medih içindir. Halbuki mala mirasçı olmak halk arasında müşterek olan adi bir şeydir. Binaenaleyh faydası olmadığı için bu gibi şeyler bize anlatılmamalıdır.

bundan sonra ise olayların yine yaşanma sırasına göre ŞİA'nın hz. ebu bekir hz. osman ve hz. muaviye hakkındaki asılsız iddilarına cevap verilecektir...

Ey Rafızi!

Bu iddia Ebubekir ve Ömer'e isnad edilen en açık yalanlardandır. Aksine Ebubekir'in bu işteki gayesi terkedilen şeylerin terkedildiği şahsın yanında kalmasını temin etmektir. Nitekim Ebubekir ve Ömer, Rasulullah 'in terekesini Ali ve Abbas'a havale ederek onları meşru yerlerde harcamalarını kendilerine bırakmışlardır.

?Ey Peygamberin ev halkı! Şüphesiz Allah sizden kusuru giderip sizi tertemiz yapmak ister.? (Ahzab: 33/33)

?Ey Aişe! İşte bu Cibrildir, sana selam veriyor? buyurunca, Aişe:

?Babasını?, buyurdular. (Müslim Fedail: 33, Ahmed: 2/384)

Saniyen, Aişe'den sahih olarak rivayet edilen haberlerden anlaşıldığı gibi, senin iddia ettiğinin tam aksine O, Osman'ın şehid edilmesini şiddetle kınamış. Onu şehid edenleri zemmetmiş, hatta bu hadiseye iştirak ettikleri için kardeşi olan Muhammed b. Ebi Bekir ve diğerlerine beddua etmiştir.

?Aişe, Allah-ü Teala'nın:

Ali'nin bu hadiseyi anlatmaktaki gayesi de Ensar ve Muhacirin'in bütün yaptıklarına rağmen affedildiklerini beyan etmek için idi. Kaldı ki, Talha ve Zübeyr bütün müslümanların ittifakı ile Hatib b. Ebi Beltea'dan üstündürler. Hatib'in müşriklere mektup yazmakla Rasulullah'a ve ashabına karşı onlara yardımcı olmasından dolayı işlediği suç, Talha ve Zübeyr'e isnad edilen suçlardan çok daha büyük idi. Buna rağmen Rasulullah , öldürülmesini yasaklamıştır. Hatib'in cehenneme gireceğini söyleyen de yalan söylemiştir. Çünkü Hatib, Bedir ve Hudeybiye ehlindendir. Allah onları affettiğini haber vermiştir. Yine buna rağmen Ömer :

Allah münafıkları zemmederek şöyle buyuruyor:

Ümmü Eymen ise, Ümmü Üsame b. Zeyd'dir. Rasulullah'ın dadısı idi. Muhacir hanımlarından olup hürmeti hak etmiştir. Lakin rivayet Rasulullah'a ve ilim ehline yalan isnad etmekle olmaz.

Salisen, farzedelim ki ashabtan biri - Aişe veya başkası - gazaba geldiği bir sırada Osman'dan sadır olan ve hoşuna gitmeyen bir hareketten dolayı Onun aleyhine bir söz sarfetmiş olsa bile bir tek kişinin sözü asla hüccet değildir. Böyle bir söz ne Onu harcayanın ve ne de kendisine tevcih edilen zatın imanına zarar vermez. Aksine her ikisi de Allah 'ın dost kulları ve cennet ehlindendirler. Hatta ashabtan biri, diğerinin katlini veya küfrünü kendi zannına binaen caiz görmüş olabilir.

?Ey inananlar! Mallarınızı aranızda haksızlıkla değil, karşılıklı rıza ile yapılan ticaretle yeyin, haram ile nefsinizi mahvetmeyin. Allah şüphesiz ki size merhamet eder.? (Nisa: 4/29),

Aişe ise Peygamberliğin son devirlerinde ve dinin kemal bulduğu sıralarda Rasulullah'a eşlik etmiştir. Onun için Aişe , henüz nübüvvetin başında Rasulullah'a eşlik edenlerden dini ilimlerde daha fazla ileri gitmiştir.

?Aişe, hatası olmadığı halde Ali'ye karşı savaşmak üzere çıkmıştır.? şeklindeki iddiası, Aişe'ye iftiradır. Her iki tarafın da çarpışmayı kasdettiklerini takdir etsek dahi onların bu durumu şu ayet-i kerimeye dahildir. Allah şöyle buyuruyor:

Birgün Rasulullah'ın hanımları birleşerek Fatıma'yı Rasulullah'ın yanına göndermiş ve Aişe'nin nail olduğu iltifattan kendilerinin de pay almak istediklerini Ona söylemişlerdi. Fatıma da Rasulullah'ın huzuruna vararak:

?Osman icma' ile öldürülmüştür? şeklindeki iddian, Nasibi'nin:

Medine'de vuku bulan kargaşalığı göz önüne alarak müslümanlar, Osman'a yardım etmemişler ve gevşeklik göstermişlerdir, deniliyorsa. Onlar bu durumun bu dereceye varacağını bilmedikleri için söz konusu tavrı takınmışlardır. Yine onlar işin Osman'ın öldürülmesine kadar gideceğini asla tahmin etmemişlerdir. Onlar Onun öldürülmesi hususunda asla bir araya gelmemişlerdir.

Sulhtan sonra Rasulullah ashabına:

?O bana söz verdi. Ve bana karşı doğru hareket etti .? buyurdu. (Buhari Fedail: 12, 16, 29, Cuma: 29, Nikah: 109, Müslim Fedail: 96, Ebu Davud, Nikah: 13)

?Birbirinizi kötü lakaplarla çağırmayın? (Hucurat: 49/11),

Bilindiği gibi bütün gayretini bir konuda toplayan kimse, gayretin çeşitli konulara dağıtan kimseden daha başarılı olur. Binaenaleyh Hatice bu yönden Rasulullah'a daha fazla faydalı olmuştur. Fakat bütün iyilikler yalnız bir cihete inhisar edilemez. Nitekim Ashab-ı kiramdan imanı kuvvetli olan, canıyla ve malıyla cihad etmiş öyle zatlar var ki -Hamza, Ali, Sa'd b. Muaz, Useyd b. Hudayl gibi- bizzat Rasulullah'a hizmet etmiş zatlardan -Ebu Rafi', Enes b. Malik gibi- daha üstündürler.

Gerçekten o kişi mazlum da olsa onun o darılması ancak dünya içindir. Hem de malı hakketmediği halde töhmeti adil hakime tevcih etmek mümkünmüdür? Üstelik o hakim:

Yukarıdaki hadiseden de anlaşıldığı gibi biri kalkıp da:

Ali ve Ona karşı savaşanlar kılıçlarıyla karşı karşıya gelmişler ve müslümanların kanlarını helal kılmışlardır. Binaenaleyh cezaya duçar olmaları gerekir, diyecek olursa, Ona verilecek cevap şudur:

?Ali'nin , Osman'ın öldürülmesinde suçu yoktu.? diyebilir mi? Bu sözün ifade ettiği tenzih, olsa olsa ehli sünnete layık olan bir tenzih olabilir.

?Bir şey istersen Allah'tan iste. Yardım dilersen Allah'tan dile? buyurmuş,

Ebubekir mirası kendi şahsı için iddia etmemiştir. Çünkü Rasulullah'ın bıraktığı tereke ona hak edenlerindir. Ebubekir ise sadakaya müstahak olanlardan değildir. Başta Ali olmak üzere bütün ashab da Rasulullah'ın gerisinde bıraktığı malın miras olmadığına inanmışlardır.

Üsame; Ebubekir'e kızmış, kendisi ve Ömer Onun gönlünü almışlardır. Bir başka yerde Ebubekir ve Ömer'in Ali'yi, Abbas'ı, Haşim ve Menaf oğullarını kızdırdıklarını ve onların gönüllerini almadıklarını iddia ediyorlar. Cidden bu iddia gülünçtür. Çünkü Ebubekir ve Ömer'in Kureyş eşrafını kızdırıp, mal ve akrabası olmayan ve ondokuz yaşında olan zaif birisinin gönlünü almalarında ne gibi bir faydaları olabilir?