beni çağıran boğazımdaki

düğümlü imkansızlık

dokunsalar sel gibi akar,

gel diyen bir ses duyarım, derinden

yıllarımın terkedilmiş yalnızlıkları

gecelerin sabahlara vardığı

gözlerimden geçer

ölümün sessiz iniltileri çınlar

gecenin koynuna batmış yüreğim?

bu kadar zor mu

bir bulut gibi

suya yazsam çıkar mı?

omuzlarımda kesik bir ağrı

neyi beklerim, böyle nedensiz?

yükleri öğütmekten dilim yaralı..

o ince çizgide

gündüzlerin gecelere

aklımın sinsi köşelerinde

ne kadar değişmiş görmeyeli

hüzün sularına gömülmüş bakışlarımda

küskün çocukluğum

nefes alıp vermek

nedir bu acı?

gerçeğin sızısı odama usulca dolar

yüzümdeki derin çizgiler