ve aslında 'sol' rüzgarın bir dönem islam toplumlarında gür esmesinin yarattığı tahribatın sorumlusu da sağcılaştırılan din algısıdır. başka türlü de ezilenlerin sesi olan biricik kaynağıyla islam'ın bağrından genç nesillerin kopartılıp marxistleştirilemezdi.

Hele din simsarı tam bir sülük. O da tatlı sularda yaşar, eziyete fazla gelemez, kolay yoldan kazanmayı çok sever. Dine sülük gibi yapışır ve yirmi iki sindirim sistemi olduğu için ağırlığının kat kat fazlası rant emer?

Servet yığma hayallerine kapılma!

kuran müslümanı şimdi ekle bakalım yazıyı hata verecekmi yine..

Hazırlan dedi Cibril karardı mehtap

Tarih, vahyedilmiş dinin karşısına dikilen ve sağcı yorumlarla türetilen alternatif bir din üzerinden yükselenlerin korkunç bir düşüşle sahneden yok olup silinenlerin örnekleriyle doludur

?Müslümanlar hep fakir kalmalıdır? demiyoruz. ?Müslümanlar din üzerinden servet yığamazlar? diyoruz. Başka kapıya!

Dünyevileşmiş bu zihniyet, iktidarını koruma altına alan sağcılık ile menfaatlerinin muhafazasını temin eden bir dini muhafazakarlığı terk etmediği sürece din ile dindarlar arasında örülen bu kalın duvarın ortadan kaldırılması mümkün görünmemektedir. Sözü edilen sağcılık ile dini muhafazakarlık, insanları mahkum eden ve seçkinci azınlığın hizmetine sunan yapıyı tersyüz etmek için gelen dinin, gerçek özüyle bağdaşan bir yorumlama girişiminin önündeki en büyük engeli de oluşturmaktadır.

Sondan bir önceki ayete dikkat ediniz?

Bakın, ?Alak? suresinden hemen sonraki?ilk mesajlar? da ne denmişti;

İnsanlar arasında sosyal ve siyasal eşitlik sağlamak anlamına gelen adalet ilkesi, tüm Peygamberlerin yaptığı mücadelenin ana omurgasını oluşturur. Sağcılaşan dindarların çıkmazı, ekonomik ve siyasal taleplerini din üzerinden gerçekleştirmek istemelerini meşru olarak görmelerinden kaynaklanıyor.

Özellikle İslam dini, geldiği toplumun değer yargıları doğrultusunda farklı statüler edinen ve yöneten-yönetilen, efendi-köle, güçlü-güçsüz, zengin-fakir gibi kategorilere ayrılan insanlar arasında tevhid ve adalet ilkelerini tebliğ etmede hiçbir fark gözetmemiştir.

Dinin Dinamizmi-Sünniliğin Sağcılığı

Hayyulayemuttur yaşayan yerinize oturun

Genellikle meallerde?Yaptığın iyiliği başa kakma? diye çevrilen fakat aslında?Servet yığma hayallerine kapılma? demek olan bu ayet din baronluğu ve simsarlığının panzehiridir.

Ama banlanınca eğlenceli olmuyor pek:)

Tarih, vahyedilmiş dinin karşısına dikilen ve sağcı yorumlarla türetilen alternatif bir din üzerinden yükselenlerin korkunç bir düşüşle sahneden yok olup silinenlerin örnekleriyle doludur.

Salih amel Haricilerin ve Mu?tezile?nin sandığı gibi imanın bir parçası değildir. Ama onun zorunlu bir sonucudur. Hariciliğin yaratmış olduğu teröre karşı Mürcie?nin ve Ebu Hanife?nin ameli imandan ayırması doğru idi fakat Mürcie?nin ve Ebu Hanife?nin iman tanımları yanlıştı.

Güzel ahlakı kuşan!

Kur?an?ın daha ilk ayetlerde ısrarla peygamberin bir kahin, mecnun veya sihirbaz olmadığını söylemesi bu nedenle çok manidardır. Aslında bu, tarih boyunca Tanrı, Kitap, Peygamber gibi dini değer ve sembollerin yakasından bir türlü düşmeyen din baronları ve simsarların köküne kibrit suyu dökmek demekti.

Valla hata veriyor gülümser yazının adresini senin özeline koyacağım inş. sen başarırsın:)

bazen yasakları kırmak eğlenceli oluyor.. Adrenalin :))))

Ey din baronu! Ey simsar! Dinle Kitap?tan?

O günün efendilerini kızdıran ve karşı bir tavır almalarına sebep olan husus, dinin dillendirdiği bu adalet ve eşit statü ilkesiydi. Eğer din sadece tevhid içerikli bir mesajla yetinmiş olsaydı geldiği toplumun sosyal ve siyasal çıkarlarıyla bütünleşerek sağcılaşma sürecine girer ve bu toplumda egemen olan statüyü olduğu gibi koruyup statükonun vazgeçilmez bir unsuru haline gelirdi.

Çünkü sağcılaşma sürecini başarıyla tamamlamış zihinlerin, statükoyu rahatsız edici bir duruş almaları mümkün değildir. Artık gemide onlar da vardır ve bu gemi batmamalıdır. ?Hepimiz bu gemide yaşıyoruz? önermesinin mantıksal sonucu, tüm ihtişamıyla bu zihniyetin vazgeçilmez karakterini oluşturmaya başlamıştır bile.

Demek ki risalet, kahinlik, mecnunluk ve bezirganlık gibi baron ve simsar yatağı asla değildir!

Zaten kelime-i tevhidin manasıda bütün ideolojilere/sistemlere "LA" demek değilmi..?

Tasavvuf?un birçok akımında iman bireysel düzlemde yaşanırken, mistik idealler çoğu zaman politik ve dünyevi olanı?terk? etmeyi gerektirdiği için değerlilik yaşantıları hüzün, korku, sabır, ağlama vs. gibi olumsuz yaşantılardı. Bu anlamda mistik tecrübe yatay olanı terk etmiş, Allah ve Ahiret'e doğru dikey bir yürüyüştür . Mistik idealler yaşamın ağırlık noktasını yaşamın içine değil, Allah?a ve öteye yerleştirmiştir.

Peygamber vasıtası ve vahiy kanalı ile hitap ettiği toplumu, özellikle Mekke döneminde iman, ahlak, siyaset alanlarında yoğun bir eleştiriye tabi tutmuştur. Siyasetin özü modern seküler dünyada anlaşıldığı gibi güç kullanma sanatı, yalan, menfaat kavgası, hile değil de, pratik ahlak ise , Allah, Peygamber ve inananların desteği ile (Hizbullah, 5/56; 58/22) büyük bir siyasi mücadeleye girişmiştir. Aşağıda ilahi hakk din?in son yenileniş tecrübesini , dolayısıyla dinin doğuş anındaki özünü dikkate alarak?Sünni? yorumun tarihi süreç içerisinde başlıca dört alanda nasıl sağcılaştığını ortaya koymaya çalışacağım:

dinin siyasetten tamamen uzak tutulmasi bizim dusuncemizde yanlistir... eger din siyasetten tamamen uzak durma amacini tasisaydi efendimiz ben sadece peygamberim aranizdan bir devlet baskani secin derdi...

Yani anlayacağınız Mekke?deki dini sembol ve değerler etrafında tam bir simsarlık ve baronluk hüküm sürüyordu. Mekke?nin ileri gelenleri Kabe?ye sülük gibi yapışmış emiyorlardı.

?Ehl-i Sünnet Ve?l-Cemaat? tabirindeki?Sünnet? tabiri Peygamberimiz Hz. Muhammed?in fiil, takrir ve sözlerine delalet eder. ?Ehl-i Sünnet? ise Peygamber?in Sünnetine bağlılığı, teorik düzeyde kendini bu sünnet ile meşrulaştırmayı ifade eder. Tabirdeki?Cemaat? ise bu sünnete bağlı çoğunluğa uymayı, birliği, bütünlüğü, tefrika çıkarmamayı, itaatı, uyumu, ittibayı ifade eder. ?Sünnet? kavramının etimolojik kökeninin adet, gelenek, töre, sürekli gidilen yolu ifade etmesi; ?cemaat?in ise istikrarı, statükoyu, devamlılığı, birliği, bütünlüğü, itaati, otoriteye bağlılığı işaret etmesi?sağcılık?ta buluşmaktadır. Fazlur Rahman?ın gösterdiği gibi, Peygamber?in sünneti ilk hicri asırda büyük şehir merkezlerinin geliştirmiş olduğu bölgesel örfler ve o şehirlerdeki alimler tarafından canlı bir şekilde yenileniyordu . Fakat daha sonra Şafii?nin ray değiştirmesi ile?Hadisler? sabit sünnetler olarak yaşayan sünnetin önünü kesti. (Fazlur Rahman, 1997: 45 vd.)

?Çoğalma temenni etme!?

katkıda bulunan arkadaşlara tşk.

?Bilmiyorum belki çıkamam bir daha buraya

Önce kendi elbisenizi temiz tutun. Yani güzel ahlak sahibi olun. İnsanlar sizin elinizden ve dilinizden emin olsun. Her biriniz birer el-Emin olun. Kokuşmayın, tefessüh etmeyin, pisliğe, hırsızlığa, yolsuzluğa bulaşmayın. Kendi ahlaki enerjinizle yükselin. O sizi götüreceği yere götürecektir.

Kahinler ve mecnunlar da halkın dini duygularını, umutlarını ve gelecek beklentilerini sömürüyorlardı. Firavun?un büyücüleri gibi buradan besleniyorlardı. Verdikleri sırlı, tılsımlı, büyülü bilgiler ve kehanetlerden dolayı rant elde ediyorlar, din iman işlerinin sadece kendilerinden sorulacağını, bu işin kompedanının kendileri olduğuna inanıyorlardı.

?Sen ey yalnızlığa bürünen!

Yaşadığımız coğrafyanın insanları üzerinde önemli bir etkisi olan dinin, insanlar arasında karmaşık bir şekil alan ilişkileri yeniden tesis etmek ve bu insanlara hükmeden statükonun çıkmaza giren egemenlik vasfını tekrar muktedir kılmak için uysal ve özür dileyici bir yoruma tabi tutulması sağcılaşan zihniyet açısından kaçırılmaması gereken bir imkandır.

Bunların hepsinde?engelleme, çevirme, bir yerde toplama? manası var. Hatta bizde Erzurum ve Artvin yöresi halk oyunlarına Ermenice?den geçen grup, topluluk, insan çemberi anlamında?bar? deniyor. Bu durumda bar, çember halinde yapılan dans oluyor;

şimdiye kadar hiç banlanmadım.. bakalım hangi güne nasip olacak :)))

yazilanlarin ozu usttaki paragrafta mevcut... dinin afyon oldugu sozu sosyalist dusncelerin kurucalarina aittir... soslayizmin temel gayesi bu dunyada cenneti kurmaktir... cunku tek bu dunya vardir sosyalizmde... ve baska bir dunayda ahitere ve cennete inanlar bu dunayda cenneti kuramaz... onun icin sosyalizm hic bir dinle bagdasmaz... bu bagdsmazlik iste islami sagcilarin kucagina iten durum...

İlhami Güler

ehemmiyetine binaen...

?Baron? kelimesi Orta Latince?de?engel? anlamına gelen?barra? dan geliyor. Fransızca?ya?barre?, İngilizce?ye de?bar? olarak geçmiş? Türkçe?de kullanılan bar, ambargo, bariyer, baraj, barfiks, barmen, baro kelimeleri de bu kökten.

Kendisinden nemalanılan ve statükonun bekası için seferber edilen dini yorumların, felsefi özünü yitirmesi ve toplumun ihtiyaçlarından uzak bir mecraya sürüklenmesi din ile dindarlar arasında aşılması günbegün zorlaşan bir engel oluşturdu. Bu engelin aşılması iktidara, güce ve servete endekslenmiş zihinlerin ellerini dinin yakasından çekmesi ve dinin rahat bir nefes almasıyla mümkün olabilir.

İşte sırtım! Hakkı olan gelsin almaya

Zaten tarih boyunca muktedir olma sorunuyla yüz yüze gelen iktidarların, içeriğini ihtiyaç duydukları argümanlarla doldurup amentüleştirdikleri?fırka-i naciye? sloganı, İslam siyaset geleneğinin en karakteristik özelliğini oluşturmaktadır. Yine bu iktidarlar tarafından?fırka-i dalle? olarak isimlendirilip dışlanan muhalefet hareketleri, geleneksel siyaset anlayışının kendisini dini yorumlar dahilinde meşrulaştırma çabalarının birer kurbanı olmaktan kurtulamamıştır.

Allah, Kitap, Peygamber davası aynı zamanda bir?kamu? davasıdır. İyilik, adalet, özgürlük gibi insanlık davasıdır.. Yüce değerler ve evrensel ülkülerdir. Bunlar paraya, servete tahvil edilemez. Kişisel rant için araç ve atlama tahtası olarak kullanılamazlar.

Daima Rabbinle birlikte ol ve güçlüklere göğüs ger? (Müddesir; 1-7)

Ehl-İ Sünnet Ve?l-Cemaat-Sağcılık İlişkisi

Bu davaya atılanlar, örneğin her biri birer?kamu? alanı olan belediyelerden, devlet kurumlarına kadar, tıpkı peygamberin yaptığı gibi, Mekke?de nasılsa Medine?de de öyle yaşar, Hira?dan indiği elbise ile Aişe?sinin kucağında hayata veda eder.

Bahçası var bağı var

Kurmay dostum bununla ilgili çok güzel yazı varda koyamadım sistem error veriyor...

Dahası var?

Sağcılığın Antropolojik ve Teolojik Kaynağ Sağcılık, insanın iradi olarak seçmediği etnik köken, cinsiyet, din, mezhep, memleket gibi kategorileri mutlaklaştırma; politik ve kültürel düzlemlerde istikrar, statüko ve itaatten yana olma; tarihe hamasetle yaklaşma; otorite ve devleti yüceltme; popülerlik, uyumluluk, mutedillik ve tepkisizliği itiyat edinme anlamında bireysel ve toplumsal bir alışkanlıktır. ?Milliyetçilik ve Muhafazakarlık? birer politik akım olarak bu alışkanlıkların bilinçli olarak değer haline getirilmesi (Bora, 1997: 74); ?Gelenekçilik? ise bunun fikri düzeydeki adıdır. İnsanların ve toplumların?sağcı? oluşunun biri antropolojik diğeri teolojik iki nedeni vardır:

Hayır! gidemezsin kim gitti dersi vurun

Yani peygamber ğaybtan bilgiler veriyor, vahiyler alıyor; fakat onu kahinlerin ve mecnunların kendilerine saklamaları gibi kendine saklamıyor. Hepsini açıklıyor ve bu açıklamalarından dolayı kahinler ve mecnunlar gibi ücret istemiyor. Vahiy onun mesleği, aldığı bilgiler de servet kaynağı değil? Bu vahiyleri kendini zengin etmek için okumuyor. O bir din tüccarı, iman simsarı, Kabe baronu, umut hırsızı, kahin, rahip, mecnun veya parlak sözlerle göz boyayıp insanların cebine göz diken bir şarlatan değil? Allah?tan aldığı ne varsa onu olduğu gibi ileten vicdanın ve merhametin evrensel sesi o!...

DEVAMI..

İnsanları, bu dünyada taşıdıkları inançlar ve ahirette uğrayacakları muamele bakımından vasıflandırmak için din dilinde kullanılan bu iki argüman politize edilerek onların siyasal otorite karşısında takındıkları konumlarına indirgenen bir içerikle kullanılmıştır. Allah ile kul arasındaki ilişkinin mahiyet ve sonucunu ifade eden bu din dilinin politik birer argümana dönüşmesi, din-siyaset ilişkilerini içinden çıkılmaz bir konuma sürüklemiştir.

Ehlü?l-Hadis ve onun teolojik uzantısı Eş?arilik, teorik düzeyde ameli imandan ayırmayıp, pratikte Mu?tezile ve Haricilikten daha mutedil bir yol izlediyse de; giderek Sünniliğe Mürcie?nin iman anlayışı yerleşti ve sonuç olarak iman ve amel birlikte zayi oldu. Akide -iman değil- dinin zorunlu unsuru, amel ise, olsa iyi olur; ama olmasa da?mümin? ve?Müslüman? olunur, şeklinde anlaşıldı. Bu gelişme, Kur?an?daki?iman?ın düpedüz sağcılaşması idi. Zira, artık Müslüman ve mümin olma, sürekli kalp ve beden fiilleri işleyerek uyanık ve dinamik olmaktan çıkmış; taklit yoluyla inanç ve alışkanlık yoluyla amele dönüşmüştür.

Baron ruhlu ve simsar tiynetli olanların bunu anlaması hayli zor ama?Servet yığma hayallerine kapılma? ayetinin çağları aşıp gelen evrensel mesajı bu değilse nedir?

Hz. İbrahim?den sonra üç kez yenilenen Tevhid dininin vahiy inzal süreçlerine baktığımızda Peygamber kanalıyla halka iletilen mesajın iman ve salih amel olmak üzere dogmasız, canlı, dinamik bir praxis olduğunu görüyoruz. Zatı itibariyle mutlak, kutsal ve aşkın olan Allah, zamanın ve mekanın içine vahiy yoluyla, yani rölatif kanallar kullanarak insanlara değişmeyen mesajını o şartlara göre şeriat olarak yorumlamıştır (Güler, 1998: 52 vd.).

Sonra bu işlere başlarken servet yığma hayallerine, zengin olma sevdalarına kapılmayın. Allah, Kitap, Peygamber davası bunun kapısı değildir. Bu kürsüden konuşuyorsanız bunun bedeline katlanmak zorundasınız. Bu bedeli ödeyerek yaşayacaksınız. Aksi halde o kürsüden inin. Servet ve zenginlik arıyorsanız bunun yolu Allah, Kitap, Peygamber davası değildir. Rızkın onda dokuzu ticarettir. İnsanların barınma, giyinme, yeme ihtiyaçlarını giderecek işler yapın mesela; dağları delin, kervanlar oluşturun, atölyeler kurun, ihracat, ithalat yapın, alın, satın? Şeriatta bütün bunlar caizdir ancak kazandığınızı yine bölüşmek, paylaşmak şartıyla?Fakat bu kapı yani Allah, Kitap, Peygamber kapısı servet yığma ve zenginlik yarışına girme yeri değildir. Aksi halde?din baronu? ve?din simsarı? olursunuz. Yolundan gittiğiniz peygamber bunları ortadan kaldırmak için gelmişti. Okuduğunuz Kitap insanlıkta artık bunlara son vermek için nazil olmuştu?

Hayatın sosyal ve siyasal tüm alanlarını kuşatma altında tutmak isteyen bir akım anlamında kullanacağımız sağcılık, tüm zamanların geçerli dominantları olarak kabul gören kutsal-manevi değerler üzerinden kendine meşruiyet arama ve insanlara tahakküm etme güdüsünü vazgeçilemez bir karakter olarak sürdürmektedir.

Bir insan anlamadı bizi?

Bizde ata barı var

Güçlü olanların güçsüz olanları ortadan kaldırmaya yönelik bir sömürge şeklinde kendisini dayatan bu ilişki biçimi, tarihin her döneminde hakim olmanın çeşitli yollarını bulabilmiştir. Sömürge üzerine kurulu ilişkiler ağını yaşayan insanlar, ya sömürdüler ya da sömürüldüler. Sömürülenler hep çoğunlukta oldu ve sesleri çok cılız çıktı.

Her ne kadar din, belirli bir azınlığın yerel ve tarihsel çıkarları doğrultusunda sağcı bir yoruma tabi tutuluyorsa da gerçekte dinin böylesi bir yaklaşımı benimsemesi mümkün değildir. Tüm dinlerin toplum içerisinde gerçekleştirmek istedikleri ana hedef tevhid ve adalettir. Her iki ilke de bireylerin ve toplumun özgürleşmesini sağlar.

?Simsar? çok eski bir kelime olduğuna ve Aramice gibi Arapça?nın atası bir dile yüzyıllar öncesinden girdiğine göre simsarlık çok eski meslek?

Bu nedenle simsarlar tarih boyunca Allah, Kitap, Peygamber gibi?tatlı suların? etrafında bitmişler ve bunlara sülük gibi yapışarak emmişlerdir.

İşte insanlardaki bu bir kere mevcut olmuş veya yaşanmış olan görgü birikintilerini terk etmeme, daha ziyade onlar üzerinde ısrar etme eğilimi çok çeşitli şekil ve muhteva alabilen mühim bir motif, temayüller zümresidir. Bütün muhafazakarlık temayülleri buna istinad ederler, aynı zamanda vatan duygusu, özleyiş ve ölülere bağlılık hususiyetleri de bu esasa dayanmaktadır. Sonsuz denecek kadar çok sayıda mantıki olmayan insan hareket ve fiili vardır ki, hep böyle motiflendirilir. (Çağatay, 1977: 162) O halde sağcılık temayülü, insanların ve toplumların fıtratında var olan, içinde bulunulan doğal halin mutlaklaştırılmasıdır. Bir fikir ve irade olmaktan çok gayri şuuri ve içgüdüsel bir durumdur. Bu durumda ahlak programlarının, ibda ve inşa anlamında fikri ve felsefi hareketlerin muhtevası, insanın bu doğal haline bir karşı-duruştur.

Ancak dinin hakim olan statükoyla bütünleşme serüvenini başlatarak sağcılaşma sürecine girmesi fazla bir zaman almadı. Statükonun vazgeçilmez bir unsuru haline dönüştürülen dini yorumların yukarıdan aşağıya doğru indirgemeci bir vasıfla tüm dindarların bakış açılarını ve yaşam felsefelerini etkilemesi kaçınılmaz bir son oldu.

İnsanın çıplak tabiat üzerinde yaşamak için bir imkan olarak kurmuş olduğu kültürel dünya, bir taraftan insanın rölatifliği ile malul iken; diğer taraftan tabiat ve insan varoluşunun devingenliği ile sürekli çürütülür. Sağcılık, işte bu rölatifliğin ve çürümenin farkında olamama halidir. Kültürlerin ve onların maddi gövdeleri olan milletlerin, ümmetlerin hayatiyetlerini sürdürmeleri sağcılıktan uzaklaşıp, uyanık, müteyakkız, dinamik, devingen olmayı gerektiriyor. Sağcılığın karşıtı olan dinamiklik, başkaldırı, özgürlük, sürekli eleştiri vb. bazı hususlara 18. yüzyıldan itibaren?sol? denmektedir. Fakat?sol? tabiri sağcılığın bütün karşıtlarını tüketmez. Bu nedenle sağcı olmayanın zorunlu olarak?solcu? olduğu söylenemez. Ayrıca tarihte ve günümüzde birçok?sol? hareketin sağcılaştığı da bilinen bir husustur. Sağcılığın zorunlu karşıtlığı dinamizm, ?varoluş?un ve değişmenin farkında olma, eleştiri silahını elden bırakmama, alışkanlık veya nam-ı diğer adet, töre, örf ve gelenekler içinde uzun süre mayalanıp çürümeme ve etnik köken, cinsiyet, din, mezhep ve memleket gibi iradi olmayan verili tarihsel kategorileri mutlaklaştırmamadır.

Kötülüğe bulaşma!

bu rada durumu bir parantezle aciklaylim ama devlet baskanliginda bu durumu gormek pek mumkun degil...

?Simsar? ile?sülük? arasında şöyle bir benzerlik var: Sülük, tatlı sularda yaşayan, vücudunda yirmi iki sindirim kesesi olduğu için bir kezde ağırlığının sekiz katı kan emebilen bir hayvan.

Haykır: Allahuekber!

Dinin özü Kur?an?da sık sık tekrar edildiği üzere?iman? ve onun zorunlu sonucu?salih amel? (Kur?an?da 60?dan daha fazla tekrar edilir) ise, bizatihi dinamik bir süreçtir. İman, Allah ile sürekli bir ilişki, salih amel ise insanlar ile sürekli bir ilişkidir. İman, ne tek başına aklın, ne de ahlaki anlamda salt teslimiyet ve iradenin bir başarısıdır. Kur?an?da bunlar birbirinden ayrılmaz.

Deniyor ki: Yani?Allahuekber? diyerek meydanlara atılanlar! Rabbinin büyük adını yüceltmek isteyenler! Büründüğü yalnızlıktan çıkıp ayağa?kalkarak? insanları uyanışa çağıranlar!

Daha sonra üzerinde duracağımız gibi, bu ilişki kutsal olmayan, içkin ve rölatif bir ilişkidir. Ne var ki, Tanrı?nın ve peygamberin tarihten çekilmesi ile çok geçmeden yukarıda üzerinde durduğumuz antropolojik nedenden dolayı insanlar bu ilişkiyi Tanrı gibi mutlak, kutsal ve aşkın bir hale getirirler. Böylece de din sağcılığın beşiği olur. Bu üç dini tecrübe de doğuş anı ve erken dönemlerinde son derece dinamik, rölatif iken, daha sonra dini olan kişi, nesne ve hükümler Tanrı?nın niteliklerine bürünmüştür.

Gerek ekonomik güç gerekse siyasal iktidardan yana tavır alma olarak isimlendirebileceğimiz sağcılığın, kendi huzur ve refahının bir teminatı olarak gördüğü dini, yine kendi çıkarları doğrultusunda yorumlama çabası, beraberinde dinin sağcılaşmasını ve dindarların da sağcı bir duruş sergilemesini getirmiştir. Belki de dindarların iktidar olup kendilerini muktedir görmelerinin yolu bu sağcılaşma sürecinin tamamlanmasından geçmektedir.

Sağcılığın antropolojik ikinci kökeni yaşla ilgilidir. İnsanlar ortalama kırk yaşından sonra sağcılaşırlar. Bu, tecrübe ve akılla ilgili bir şey değil, daha ziyade beden ve şuuraltı ile ilgili bir husustur

Statükoyu koruyan, her zaman ve zeminde hakim olmanın yollarını arayan, güç odaklarına içtenlikle bağlı kalan, iktidar, güç ve sermayeden yana tavır koyan, dini ve toplumsal değerleri muhafaza eder gibi görünen bir içerikle ortaya çıkan sağcılık; doğadaki diğer canlılar arasında varolduğu düşünülen bir ilişki biçimini insanlar arasında da geçerli kılma amacını taşır.

b) Teolojik Neden: Tarih boyunca dinlerin genel olarak sağcılığın yatağı olduğu bilinen bir husustur. Neden birçok?dindar? katı muhafazakar, gelenekçi, statükocu, değişime karşı istikrardan yana, itaatkar, otoriter, dogmatik, mutaassıp ve de fatalisttir? Kanaatimce bunun en önemli nedeni dinlerin merkezindeki Tanrı tasavvurudur. İlkel ve beşeri dinleri bir kenara bırakıyoruz. İbrahimi teistik ilahi dinin tarihteki üç yenilenişinde Tanrı mutlak, kutsal ve aşkın olarak temellendirilir. Bu, Tanrı?nın ahlaki değil, somut olarak içkinleştirilmesine karşı haklı bir tepkidir. Ancak, Tanrı?nın insanlıkla ilişkisi böyle değildir.

Kara toprak bile anladı da

Bugünkü tabirle çeketi ile gelir ve çeketini alır gider?.

Allah bunu daha ilk ayetlerinde peygamberine yasaklamıştır. O da ömrü boyunca buna bağlı kalmıştır. Bu bilinçli bir tercih, asil bir tavır, klas bir duruş, evrensel bir mesajdır.

Atamızdan yadigar

DR. RAMAZAN YILDIRIM

Kalk ve uyanışı başlat!

Böylece insanlar için diriliş ve uyanış vesilesi olan din, bu sağcı ve muhafazacı yorumlarla kitleleri uyuşturan bir afyona dönüşmekte ve asli mecrasından uzaklaşıp vahyedilmiş özelliğini yitirerek türetilmiş bir yapaylığa indirgenmektedir.

Yani: Yapacaklarını getiri beklentisiyle yapma? İyiliği yay ve yaşa ama iyilikten servet yığan, onu para, makam, mevki elde etmenin aracı olarak görenlerden olma... Yaptığın peygamberlikten dolayı maddi karşılık bekleme? Allah?ın peygamberi olmanın getireceği ayrıcalığı zengin olmak için atlama tahtası olarak kullanma? Din baronları gibi ayet alıp ayet satma? Din istismarından uzak dur! Sadece Allah rızası için, sırf iyilik için çalış? Peygamberliği servet yığılan bir meslek olarak görme? Allah?ın dini üzerinde sektör oluşturulmasına asla izin verme... Şu Kabe?deki Tanrı ve kutsallık istismarına dayalı dini oligarşiyi yık! Bir zamanlar İsa da mabede girerek masaları sandalyeleri din adamlarının başına çalmış ve?Allah?ın evini ticarethaneye çevirdiniz, ey engerek soyu!? diye haykırmıştı? Çünkü Allah?ın evi servet kapısı değildir! Din sektör, vahiy meta, peygamber pazarlamacı, sana inananlar da müşterin değildir! Bunlar üzerine kurulu istismara son ver! Çünkü din yalnızca Allah?a has kılınmalı, vicdanın ve merhametin yalın sesi olmalıdır?

Mürcie?nin ve Ebu Hanife?nin iman tanımı hiçbir kalp fiili içermeyen, salt zihinsel tasdik ve kesin kanaat idi. Kalp, fiilleri içeremezdi, çünkü imanı soyut zihinsel tümellere indirgemişti: Birisi?Ben Ka?be?ye ve Hz. Muhammed?e inanıyorum; fakat Ka?benin Mescid-i Haram?daki Ka?be, Muhammed?in de 571?de doğan Abdullah?ın oğlu Muhammed olup olmadığını bilmiyorum? dese onun imanı sahihtir ve iman artmaz, eksilmez, her müminin imanı birbirine eşittir.(Ebu Hanife, 1981: 1 vd.)

Ayvası var narı var

?Ehl-i Sünnet Ve?l-Cemaat? dediğimiz büyük tarihsel gövdenin oluşum sürecinin başlangıcına baktığımızda, bunun fikri boyutunun?ulema? tarafından Kur?an ve Sünnet?in?doğru? yorumu olarak teşekkül ederken; siyasal düzlemde Muaviye?nin iktidarı?güce? dayanarak elde etmesi ve pekiştirmesi süreci olarak gerçekleştiğini görüyoruz. ?Ehl-i Sünnet?, tarihte başta Emeviler olmak üzere daha sonra sırasıyla?Abbasiler?, ?Selçuklular? ve?Osmanlılar?ın Resmi Devlet ideolojisidir. Bu devletlerde iktidarda olan sultanlar iktidarlarını meşrulaştırmak ve sürdürmek için ihtiyaç duydukları sembolik kapitalleri?Sünnilik? kanalıyla devşirmişlerdir.

?Simsar? kelimesi ise Arapça?ya ta Aramice?den geliyor. Aramice?de?srsür/spsir? aracı, mahabbet tellalı demek. Yüzyıllar boyu aynı anlamı koruyarak Arapça?ya aracı, komisyoncu manasında geçmiş. ?İstismar? da birinin iyi niyetini kötüye kullanmak, sömürmek demek?

YAZININ DEVAMI..

Kur?an daha ilk ayetlerde dedi ki: ?O, ğayb hakkında cimri değildir.? (Tekvir; 24)

Kahinler kehanetlerde bulunur, mecnunlar gizli güçlerle konuşarak onlardan gelecekle ilgili haber aldıklarını söylerler, tefeci bezirganlar da Kabe?nin etrafını çevirerek gelen hediyeleri iç eder ve onlardan geçinirlerdi. 7-8 büyük tefeci bezirgan Mekke?nin kaderine el koşmuştu. Kabe?ye gelen kurbanlık , deve ve sığırları iç etmeye dayalı bir düzen kurmuşlardı .

Demek ki?baron?; engelleyen, çeviren, çembere alan, bir yerde toplayan, kendi tekeline alan, çembere aldığı şeyin etrafına?baraj? ören, buna uymayana?ambargo? uygulayan demek?

ve diger konu muhafakarlik... biz tevhid akidesine inanlarin kendilerini muhafazakar olarak tanimlamasina hep hayretler icinde karsilamisizdir... orta cag avrupasinda feodalizmin yikilmasina karsi duranlari niteleyen bu sifatin tavhid akidesine inanlara ve hz. ibrahimden beri sure gelen musluman lafzinin onune gecmesi bizi en hafif mana da uzmektedir...

İslam?ın ilk doğuş yıllarında?kahin? ve?mecnun? denilen kişiler devrin simsarları, Ebu Leleb, Ebu Cehil ve Velid bin Muğire gibi tefeci bezirganlar da baronlarıydılar..

İman, akletmenin, yani kalbin bir başarısıdır. İman aynı anda ruhi, kalbi, manevi, zihni, iradi, ahlaki bir süreçtir. İman Allah?a karşı boyun eğme saygı, huşu, sevgi, güven, minnettarlık gibi değerlilik yaşantıları şeklinde kalbin fiilleridir. Bu nedenle de Kur?an?da ifade edildiği gibi artar-eksilir (9/124; 8/2). Kalbin sürekli yumuşak tutulması (39/23; 36/70) dolayısıyla da iman?ın sürekli tazelenmesi ve edi lmesi gerekir. Bakımı yapılmayan kalp zamanla paslanır (83/14) katılaşır (2/74; 6/43; 87/16) ve sonunda mühürlenir (2/7; 6/46; 45/23).

Bu durumda?din baronu? da, dini sembol ve değerleri tekeline alan, bunların etrafına çember ören, ?baro? gibi herkesi bu çatı altında toplamak isteyen, ?bar? gibi herkesin burada oynamasını isteyen, dışta kalana?ambargo? uygulayan ve aforoz eden, dini değerlerin etrafına?baraj?, önüne de?bariyer? koyarak kendi tekeline alan demek oluyor?

Sünnilik imanı?altı?, İslam?ı da?beş? olmak üzere?şarta? bağlayarak tarihi süreç içerisinde bir dogmalar ve ritüeller dinine dönüşmüştür. ?Kelime-i şahadet?in papağanca telaffuzu bu dine girişin anahtarıdır. Oysa?Eşhedü=Ben şehadet ederim? ifadesi hem coşkusal, hem de fiili bir yaşantıyı işaret eder. Allah, göklerin derinliklerinde sıfatlarıyla bilinecek bir varlık değil; müminlerin, muhsinlerin, muttakilerin, sabredenlerin ... günlük yaşamlarında, yeryüzünde sürekli beraber oldukları (2/103; 9/36; 16/128) her an karşılaşacakları bir Varlıktır . İnanç veya akide hakkında sadece konuşulan bir şey ; iman ise yaşama ve eylemin bizzat kendisidir.

Ayette geçen?umn/umniye? hayal, kuruntu, temenni, ?istiksar? da çoğalmak, zengin olmayı istemek, servet biriktirmeyi talep etmek demek. Nitekim Tekasür suresinde de bu anlamda kullanılmıştır; ?Bir zenginlik yarışıdır gidiyorsunuz; ta mezarlarınıza varıncaya kadar süren? (Tekasur; 1)

Demek ki daha ilk ayetlerde, yani daha işe yeni başlamışken, hareketin henüz başındayken, peygamberliğe daha yeni başlamışken peygamber uyarılıyor:

Teşekkürler kurmay...

Kur?an?ın oluşum sürecinde ortaya koyduğu imanın muhtevası zorunlu olarak eylemi gerektiriyordu. Müminler politik, hukuki, iktisadi, ahlaki süreçlerde imanlarını öfke, nefret, buğz, merhamet, sevgi, takva şeklinde değerlilik yaşantıları; emr-i bil-ma?ruf-nehy-i ani?l-münker , cihad, yardım vs. şeklinde eylem olarak ortaya koyuyorlardı. Ahlaksızlığın kesinlikle imansızlıktan kaynaklandığını Peygamber: ?zina eden adam mümin kalarak zina edemez, hırsızlık yapan, hırsızlık yaptığı anda mümin değildir? (İbn Mace, Sünen, Fiten Bahsi, Hadis No: 3; Tirmizi, Sünen, İman Bahsi, Hadis No: 11; Ebu Davud, Sünen, Sünnet Bahsi, Hadis No: 15) diyerek ortaya koymuştur.

a) Antropolojik Neden: Ünlü İtalyan Sosyologu Pareto?ya göre insanların mantıki olmayan fiil ve hareketlerinin saikleri insanların temayülleridir. Bunlar insanlarda duygu, hassasiyet ve heyecan yaratarak bir fiil ve hareketin amili olurlar. Pareto bunlara?Residus? adını verir. Bakiyeler, insanlarda zaman zaman değil, daimi olarak müessir oldukları için sabittirler. Bunlar münferit şahıslarda değil, insanların çoğunluğunda müessiriyetleri müşahede edilebilecek durumdadır. Başlıca altı grup halinde tasnif ettiği bu bakiyelerden birine Pareto: ?Residus de a Persistance des aggrégates = Birikmiş istikrar bakiyeleri? adını verir. Bu eğilim, birçok gerçekler, şahıslar veya tasavvurlar arasında hakikaten de uzun zaman mevcut olup, gerçek istinadgahlarını kaybetmiş unsurları muhafaza etme temayülüdür. Örneğin: Herhangi bir insan veya sosyal zümre ile olan münasebet kıymet ve manasını kaybetmiş olmasına rağmen bu bağlanışın fiiliyatta devam etmekte imiş gibi duyulması hadisesi. Veyahut, bir insan bir mahalde uzun zaman oturmuşsa burası onun zihninde onunla herhangi bir bağlanışı kalmadıktan sonra da tesirini muhafaza eder. Bir başka örnek: Uzun zaman meriyyatta kalmış bir müessesenin, meriyetini kaybettikten sonra da gayrişuuri olarak devam ettirilmesidir.

Ancak cılızlaşan bu sesler, bir çığlığa ve haykırışa dönüştüğünde ortaya farklı önlem şekilleri çıktı. Bir kesimin tehlikeye giren güvenliğini sağlamak amacıyla alınması kararlaştırılan bu önlemlerin en bariz şekli, din üzerinden bazı yönlendirmelerin yapılmasını zorunlu kılmış olacak ki dinin emniyet supabı görevini ifa edici yorumları, büyük bir ilgiye mazhar olma özelliğini hiç yitirmedi.

Dikkat ediniz!

Dinin amacı insanlar arasında slogan düzeyine indirgenen ve rant elde etmeye yönelik olarak kullanılan bazı ilkelerin seslendirilmesi değildir. Gerçekleştirilmek istenen hedef, sosyal bir adaletin sağlanması ve insanları birbirinden uzaklaştıran farklı katmanların ortadan kaldırılmasıdır.

SAĞCILAŞAN ZİHNİYETİN DİN İSTİSMARI

Dinin özüyle bağdaşmayan yorumlar, dini insanlar için bir diriliş ve saadete eriş vasıtası olmaktan çıkarmakta ve hayatın tamamı kendisine dar edilerek yılgınlığa mahkum edilen yığınların sığındıkları, sığındıkça uyuştukları bir ağlama ve teselli bulma duvarı haline getirmektedir.

Günlerden bir gün ümmi yani?halkın bağrından çıkan?, din baronu ve simsarı çevrelerin hiç birisinden gelmeyen bir?öksüz? çıkıp da?Yıkılsın Ebu Leheb?in düzeni, yıkılsın!? diye haykırınca telaşa kapıldılar ve onu asla affetmediler. Türlü düzenler kurarak, önüne?bariyer?ler çekerek, ?ambargo?lar uygulayarak engellemek istediler. Çünkü onlar Kabe?nin?baronu? ve?simsarı? idiler. Allah bula bula bu öksüzü mü bulmuştu? Vahiy Mekke?nin ve Taif?in iki?baronu?ndan birine indirilmeli değil miydi?!!

Geride birkaç kap ve Kitap?

Gülümse abla güncel yazmak yasak değil miydi:)

a) İman Düzeyinde:

Bu tanım, giderek imanı yaşanan canlı, dinamik bir süreç olmaktan çıkararak?akaid?e dönüştürüp?Amentü? olarak sayısal kurallara indirgedi. Bu durumda: ?Pekin şehrinin varlığına inanıyorum? ile?Allah?a inanıyorum? kesin hükümleri arasında insanda etki uyandırmama bakımından bir fark kalmıyordu. Zira, ikisi de birer haber olarak zihinde gerçekleşen kesin tasavvurlardı.

Simsar da öyle?

burada bizim dusuncemiz insanlarin islami sagciliga yada solculuga yamama gayretinden geldigi noktasinda... islam bu iki dusuncenin ufkununda otesinde cozumler sunan bir dunya ve devlet sisitemi...

sagcilik ve solculuk sifatlarinda islamin almasi gereken yer nedir sorusu ekonomik acidan degerlendirildiginde sermayenin kimin elinde olacagi ile ilgili konuda da durum ve algilama isalmi yine sagciligin statukocu durumuna itmekte... cunku islam mulkiyet hakkini insanlara verdiginden solculukla bu minvalde de derin ucurumlarla ayriliyor..

Tabi bunlar peygamberimiz bunları yapacağından söylenmiyor. Sonraki çağlarda peygamberin yolundan yürüyen, onun kürsüsünden konuşan, Allah, Kitap, Peygamber davası güden, her devirde yeniden uyanış hareketleri başlatmak isteyen, bunun için?hizmete? soyunanlara sesleniliyor.

islam dünyevi ideolojilerle entegre edilemez.

Özellikle de sağcılaşan zihniyetin başvurduğu bu yorumlar üzerine inşa edilen din istismarı hem geçmiş tarihimizin hem de günümüzün bir problemi olarak varlığını farklı argümanlarla devam ettirmektedir.