hocam paylaşımınız çok güzel..

Süfyan Sevri şöyle diyor:

Ne ile doluyuz biz? Din ile mi dünya ile mi? Ünsiyetimiz kiminle? Muhabbetimiz kime? Kimi zikrediyoruz, düşüncelerimiz kim için yoğunlaşmış?

Artık biliyorum ki, her namazımı kulluk planında yeniden keşfetmek zorundayım. Her namaza, miraç duygusuyla durmak zorundayım. Her niyet eşiğinde namazları aramaktan kurtulmak ve net yönelişlerle Rabbimin huzuruna doğrulmak zorundayım. Tekbiri, kıyamı, kıraatı, rükuyu, secdeyi net niyetlerle yapmak zorundayım.

Rasulullah 'ın niyete ilişkin hadis-i şeriflerini hatırlayalım bir:

"İnsanların mükafatları niyetleri nisbetindedir."

"Allah'a mülakat zevkine, ancak Allah'ı severek ve bilerek ölenler erişebilir. Zaten onu, ancak bilen sever. Onunla, ancak O'nu çok seven ünsiyet eder. Ünsiyet, zikrin devamı ile marifet de fikrin devamı ile hasıl olur. Muhabbet ise marifete tabidir. Gönül dünya meşgalesinden ayrılmadıktan sonra, devamlı olarak zikir ve fikir ile uğraşamaz. Dünyadan arzu, istek ve şehvetlerini kesmedikten sonra da dünya meşgalesinden ayrılamaz. Ne zamanki dünyalıktan uzaklaşır, kötülükten ve kötülüğe meyletmekten çekilir, onları çirkin görür, nefret eder, hayra meyleder ve onu irade ederse, ancak o zaman dünyalıktan ayrılabilir. Hayrat ve taate meyletmesi de ahiretteki saadetinin buna bağlı olduğunu bilen bir hastanın ameliyata meyletmesi gibidir.

"Mü'minin niyeti amelinden hayırlıdır."

Evet, sadık niyet... Niyette sadakat...

Ve tam niyet... Kesin niyet. Eksiksiz niyet. Saf niyet. Som niyet. Pür niyet. Arınmış niyet.

Gazali, Allah dostlarının niyete ilişkin tavırlarını anlatırken şunları kaydeder:

bir insan bir şeyi yapmaya niyetlenir. Fakat niyetinin doğrultusunda hedeflediği şeyi değil de yanlışlıkla farklı veya yanlış bi şey yapar. Ama muhakkak yapar. Sonra bakar ki yanlış yapmış ve der ki ben bunu böyle yapmak istememiştim. Kalpleri en iyi bilen Allah olduğu için Allah niyetine bakar. sonsuz merhamet sahibidir çünkü. Niyet edip beklemek çok saçma bu durumda.

"Niyetsiz amelde hiçbir fayda yoktur."

hani zıt olan grup var ya

"Niyetsiz ve gaflet içinde yapılan amellerde ne az, ne de çok, hiçbir hayır yoktur.

Gazali, niyet açısından "kalbde din cephesi galip olanlar"ı bir kefeye, "gönlü dünyaya meyledip, dünyalığı galip olanları" bir başka kefeye koyuyor. "Din'le dolu olanların niyetleri de hayra yönelmeye hazırdır" diyor, "dünya adamları" ise niyeti kolay bulamaz, diyor büyük alim. "Hatta farzlarda bile bu niyeti zor elde eder" diyor.

Ömer b. Hattab şöyle diyor:

"Kalbde din cephesi galip olanlar da çoğunlukla hayra niyet hazır olur. Gönlü dünyaya meyledip, dünyalığı galip olan kimse kalbinde iyilik niyetini kolaylıkla bulamaz. Hatta farzlarda bile bu niyeti zoraki elde edebilir... Basiret sahibi insanların ibadetleri, Allah'ın Celal ve Cemalini sevdikleri için, O'nu zikir ve fikirden başkası için yapılmaz. Onların asıl ibadetleri zikir ve fikirdir. Diğer ibadetler bunu takviye için sonradan gelir."

Rasulullah buyuruyor:

Rasulullah "Beni Hud Suresi ihtiyarlattı" buyuruyor. Hud Suresi'nin 112'inci ayetinde "Emrolunduğun gibi dosdoğru ol" buyruluyor. Bu buyruğun yüklediği sorumluluk, bir peygamberi ihtiyarlatacak bir ağırlık taşıyor demek ki...

"İki saf karşılaştıkları vakit, melekler iner ve tesbit etmeğe başlarlar; falanca dünya için, falanca hamiyetli-cesaretli desinler diye, falanca asabiyet -milliyet kaygısıyla savaşıyor, diye yazarlar. Sakın "falanca Allah yolunda öldürüldü" demeyin. Ancak Allah'ın adını yüceltmek için savaşanlar Allah yolundadır."

"Ameller niyet iledir. Ve herkese neye niyet etmişse o vardır. Kim ki Allah ve Rasulü yolunda hicret etmişse, hicreti Allah ve Rasulü'nedir. Kim ki dünyalığı elde etmek veya bir kadınla evlenmek için göç etmişse, onun da hicreti niyet ettiği şeyedir."

İşte kapısında durduk İslam'ın. O kapıyı çalmadan önce, dünyayı ahireti bir muhasebeden geçirip, bu iki dünyada İslam'ın anlamını ve kendi konumumuzu değerlendirip, "Niyet ettim İslam'a" diyebilmek önemli. Niyet, bir kazanma iradesidir; Allah'ın sevgisini kazanma iradesi... Miras kalmış bağlılıklardaki niyetsizlik hayatımızdaki boşluk ve bereketsizliklerin de sebebi olmalı. İslam'a yeniden niyet etmeli, İslam içinde her davranışa bir niyet diriliği yüklemeli...

"Her taat, niyet ve amelden meydana gelir. Niyet de amel de hayır cümlesindendir. Fakat taat cümlesinden olan niyet amelden hayırlıdır.

Geçmişin salih uluları, niyetleri olmadan amel etmezlermiş; boş yaşamamak bu, gaflette ömür tüketmemek.

Meselenin püf noktası bu olmalı.

yapanı da aşırı diye adlandıran...

Acaba bugüne kadar o anın niyetini bulmadan kaç namaz kıldım? Ve acaba "namazından habersiz olanların muhatap olduğu tehdit"e kaç kere muhatap oldum? Ve acaba, Rabbın namaza yüklediği inşa edici özü bulamadığımız için mi bizler kul olmakta bocalıyoruz?

DAVET ALLAHADIR. HAYDİ ALLAHA ULAŞMAYI DİLEMEYEN KALMASIN..

Gazali'den son söz olarak şunları almak istiyorum:

bu konuda çok tıkanıyorum :(

önemli olan niyettir deyip harekete geçmeyen hatta geçmesine gerek yok diyen kişilere nasıl bir yaklaşımınız oluyor acaba?

"Dünya işleri ile meşgul, gafil bir kalb ile alnını secdeye koyan kimsenin bu hareketinden kalbine bir şey gitmez. Bu gibi amellerin varlığı yokluğu gibi olur. Maksada ulaşmağa nisbetle varlığı yokluğu gibi kabul edilen şeye batıl denir. Bunun için de "Niyetsiz amel batıldır" denmiş ve bunun manası da gafletle yapmış olduğu ibadet olmuştur"

Ama bütün iş, Allah'tan geleni kavramakta. Allah'ın emrini "Allah emri" gibi, "dosdoğru olmayı" da Allah'ın vahyinde yer alan ölçüde içine sindirmekte... Her şeyin içini boşaltan bir duyarsızlıkla , bir tek ayet değil, Kur'an'ın bütünü bile okunur da, insanın saçının tek teli ağarmayabilir.

Rasulullah Tebük Seferinde buyuruyor:

"Bilmiş ol ki, Allah Teala'nın kuluna yardımı, niyeti mesabesindedir. Kimin niyeti tam olursa, Allah'ın ona olan yardımı da tam olur. Niyeti ne nisbette eksilirse Allah'ın yardımı da o nisbette azalmış olur."

Mü'minin niyeti amelinden hayırlıdır."

"Medine'de öyle kimseler var ki bizim kat ettiğimiz mesafe, çiğnediğimiz topraklar, kafirleri kızdıracak şekilde attığımız her adım, infak ettiğimiz her şey ve çektiğimiz sıkıntı ve açlıktan alacağımız mükafat gibi onlara da mükafat vardır. Çünkü onları mazeretleri geri bırakmıştır."

Allahın bize emanet olarak verdiği ruhu sahibine teslim etmemizi üzerimize farz kılmış. Tam 12 kere. Ve hidayetin tanımı Kuranda Allaha ulaşmayı dileyerek ruhumuzu Allaha ulaştırmak olarak tanımlanıyor. Tek bir KALBİ DİLEK ile mümkün. Gerisi Allah hallediyor.

böyle bir kişiye yanıtınız / söyleminiz ne olur?

sizler gibi düşünenler için tabiki yeterli:)

Niyetin namazın farzlarından oluşundaki hikmeti burada keşfettim işte. Birden anladım ki, her namazda o vaktin namazını arıyorum. Abdestimi alıyorum, seccadeyi seriyorum, namaz için hazırım. Acaba hazır mıyım? Niyet? Niyet nerde? Namazın dünyasına girmek için son kapı niyet. Niyet netleşmeden namaz iklimine intikal edemezsin. Niyetin netleşmesi, şuurun "ancak sana ibadet ederiz, ancak senden yardım dileriz" ölçüsünde bir kulluk yoğunlaşmasına yönelmesi... O vakti bulmak için, dilim vakitler arasında dolaşıyor. Sabaha, öğleye, ikindiye niyetleri yokluyorum. Ama sonunda anlıyorum ki akşamı kılacağım. Gönlüm uzunca bir arayıştan sonra karar kılıyor akşamda. Evet akşam namazını kılacağım. Şuur o anda tebellür ediyor, karar seçiliyor ve niyet netleşiyor. Niyet arınıyor ve ben namaza duruyorum.

Azalar kalbin hizmetçisidir. Aranan kalbdir... Taat ve ibadetten maksat azaların değil, gönlün vasıflarını değiştirip düzeltmektir. Secdelerden maksat, alnın havadan yere indirilmesi değildir. Maksat kalbin özelliğini değiştirmek, tekebbürden tevazua meylettirmektir. "Allahu ekber" demekten maksat, dilin değişmesi ve hareket etmesi değil, kalbin Allah Teala'yı ta'zime yönelmesidir.

Acaba benim namazlarım da böyle mi?

niyetin önemli olması şu açıdan geçerli...

"Mış gibi... " diye nitelenen bir ilişki türü var. "Bağlıymış" gibi yapmak... "Teslim olmuş" gibi yapmak. "İslam'ı yaşıyormuş" gibi yapmak vs. Bunların tümü içi boş, sadece yapanı aldatan davranışlar... "Allah katına etleri ve kanı çıkmaz kurbanlarınızın" buyuruyor Allah Rasulü... Ancak özünde takva varsa, yani "Allah'a yönelik sevgi, saygı" varsa bir yüceliş tılsımı ile yükleniyor ameller. Akşama kadar aç durmamız değil Rabbimizin oruçla istediği, sadece eğilip kalkmamız değil namazdan beklenen... Bunların her birinin özüne, "Allah'a kulluk, O'na yakın olmak, O'nun sevgisine muhatap olabilmek, O'nun razı olduğu kul olabilmek" şuuru hakkedilebildiği, nakşedilebildiği takdirde ruhumuz Arş'ın kapısını çalabiliyor...

Temel sorular bunlar.

Rahmetli ninem, namaza niyet ederken "Durdum divanına, uydum Kur'an'ına, cümle melekler şahit olsun, hem dinime, hem imanıma. Yönüm kıbleye, kıblem Kabe'ye..." der, öylece tekbir alırdı. Bir namaza ne anlamlar yüklerdi, dini niyette özetlerdi adeta...

Kaç zamandır namazlarımı arıyorum. Maun Suresi'nin beşinci ayeti kalbime öyle bir tedirginlik yükledi ki, duygularım perişan. "Veylün lil musallin. Ellezine hüm an salatihim sahun. Vay o namaz kılanların haline! Ki onlar, kıldıkları namazdan habersizdirler."

Allah yolunda attığımızı sandığımız adımların niyetini yoklasak bir, acaba yüzde kaçı net çıkar? Yüzde kaçı dünyalık için, yüzde kaçı başka bir şey yolunda?

Ve İmam Gazali, İhya ve Kimya-yı Saadet'teki müstakil bahislerde niyet konusunda şöyle diyor:

Bir söz söylemez, bir adım atmazsınız ki, onu tesbit eden bir rakib ü atid görevli bulunmasın. Demek ki ne yaman kılıç sallamak değil maharet, kılıcın kavislerine Allah rızası yüklemek. Dökülen terlerden, çekilen çilelerden, dünyevi hesapları, nefsi tortuları, kavmi sapmaları süzüp arındırmak. Cihadı gerçek cihad haline getirmek...

Müthiş bir sınav değil mi?

Bu da niyet terbiyesi...

arkadaşlar niyetin ÖLMEDEN EVVEL RUHUNUZU ALLAHA ULAŞTIRMAK olmalıdır.

"Eskiler nasıl amel edeceklerini öğrendikleri gibi, nasıl niyet edeceklerini de öğrenirlerdi."

İslam'la ilişkimizde yapılacak bir niyet sorgulaması perişanlıklarımızı teşhir eden bir muhakeme safhası olurdu muhakkak.

"Amellerin efdali, Allah'ın farzlarını eda, haramlardan kaçınmak ve Allah katında sadık niyettir."

Gaflet yeter. İslam'ın içinde gafil olmak yerine, kapısından arınmış bir niyetle girmek daha evla...

bu konuda efendimiz örneğimizdir. o günahsız olmasına rağmen ibadetlerini herkesten fazla yapardı bu yeterli değilmi

Seherde cepheler için göz yaşı dökenle, ribatlarda nöbet bekleyeni aynı yüceliklere taşıyan niyet...

Salim b. Abdullah da bir başka Ömer'e, Ömer bin Abdülaziz'e şöyle yazıyor:

Ahmet Taşgetiren

bir sorum olacak:

İslam hayatımıza, doğumumuza, ölümümüze anlam kazandıran temel değerimiz. Ancak hayatımızın her alanına onun bir umdesini, niyet duruluğu, netliği içinde taşıyabildiğimiz takdirde...

önemli olan niyettir diye bir şey yapmaya gerek duymayan

"Onlar niyetleri olmadan amel etmezlerdi. Çünkü niyetin, amelin ruhu olduğunu, sadık olmayan niyet ile amelin riya ve yorgunluk olduğunu, böyle amelin yakınlığa değil, uzaklığa vesile olduğunu bilirlerdi. Aynı zamanda niyetin yalnız dilde, "niyet ettim", demek olmadığını, Allah'ın rahmetiyle kalbden doğup harekete geçmek olduğunu, bunun da bazı vakitlerde mümkün, bazı vakitlerde mümkün olmadığını bilirlerdi.

Neden? Çünkü amelin özüdür niyet. Amelin yöneleceği alanı tesbit eden iradedir. Ameli güzelleştiren veya çirkinleştirendir. Amelin ana maddesidir. Niyet hayırlı ise amel hayırlıdır. Ancak niyettir ki, ameli ebedi muhasebe düzeninde yerli yerine oturtur.