Alıntı yapılması, yararlanılan kaynakların diğer görüşlerine katıldığı anlamı taşımaz.

(İsra suresi, 17/85) demektedir.

Anne karnını hazırlayan, ceninin orada gelişmesini temin eden hangi kanun ise insanın ruhu da işte öyle bir kanundur.

Alem-i emir ise maddi ölçülere girmeyen ve daha ziyade kanunların hakim olduğu fizik ötesi bir alemdir.

Anne karnında cenin de Allah?ın bu kanunuyla varlığa erer, sperm gelir, yumurtanın içine girer, yumurta kapanır. Daha öncesi de var; spermin gelmesi için prostat bir kısım usare ifraz eder, vasatı kaygan hale getirir ve canlının rahat hareket etmesini sağlar. Sonra yumurta ince bir yerinden kapı aralar, bu misafiri kabul eder. O, içeriye girdikten sonra da?Artık kimseyi almam!? deyip kapıyı kilitler. İşte bütün bunların içinde hükümferma olan kanunlar vardır ki, bu kanunlara ilmü?l-ecinnede -Embriyoloji kanunları- denilmektedir. Bunun gibi bir de kütleler arasında birbirlerini çekme ve itme kanunları vardır ki, alem-i emir denildiğinde işte bütün bu tür kanunlar kastedilmektedir.

allaha ulaşmaktır

Not:Çeşitli sitelerden derlenerek hazırlanmıştır, siteler daha önce açmış olduğum bazı konuların altında yazmaktadır.

Ervah ile münasebet kuran binlerce insan, bunu görüp bilmektedir. Ayrıca bunların tecrübelerinin yapıldığı günümüzde bu meseleleri inkar etmeye asla imkan yoktur.

Bu alemde esas olan madde değil, manadır. Maddi hasselerle manayı kavrama ve yakalama ise mümkün değildir. Biz, duyu organlarımızla bu alemin sadece maddi ve şehadet alemine uzanan fonksiyonlarını görür ve ancak bunlarla alem-i emir hakkında bir fikre sahip oluruz.

İnsandaki ruh da bu kanunlar cinsinden bir şeydir. Cisimleri birbirine çeken iten kanunu ne ise, insandaki ruh da aynı cinsten bir kanundur.

Mesela, maddi aleme ait olan tohum, içinde taşıdığı hayat düğümü itibarıyla, emir alemiyle de alakalıdır. Aslında tohum alem-i şehadetten bir varlıktır; ancak bu tohum içindeki ukde-i hayatiye ve canlanma, neşv ü nema bulma istidadıyla fizik ötesi aleme de açıktır. O, müsait vasatı bulduğu, yani toprağa atıldığı, güneşlendirildiği, sulandığı ve havalandırıldığı zaman, ondaki o ukde-i hayatiye açılıverir ve rüşeym, topraktan başını çıkarır. Derken bir filiz oluverir. İşte bu, ondaki bitme kanunundandır. Ağacın yaprağı, çiçek ve meyvesi hep bu bitme kanunuyla meydana gelir. Fakat biz bu kanunu göremeyiz. Sadece bu kanunun asarını görebiliriz.

Şimdi, bu iki alemi kısaca izah etmeye çalışalım:

Alem-i maddi , gördüğümüz ve şahit olduğumuz şu alemdir. Allah değişik türden varlıkları bu alemde var eder, öldürür, diriltir, renklendirir, soldurur ve sürekli farklı şeyler gösterir. Mesela O, küre-i arzı, üzerindeki ağaçları, ağaçlarda dalı budağı, dalda budakta yaprağı, yapraklar arasında meyveyi halk eder. Bütün bu ibda, inşa ve ihya ve imateler, O?nun alem-i şehadetteki kudret ve iradesinin fiziki eserleridir.

Ruh içine girdiği cisimde hayat ve nizam hükümferma olur; içinden çıktığı zaman da mekanizma bozulup tefessüh etmeye durur.

Bir tohumda rüşeymi tahrik eden, onun neşv ü nema bulmasını sağlayan kanun ne ise, insandaki ruh da aynı kanundur.

Ruh, Kur?an-ı Kerim?de işaret edildiği gibi bir kanun-u emridir. Ruh, alem-i emirden gelen şuurlu bir varlıktır ve alem-i maddiden değildir.

"Ve sana ruh hakkında soru soruyorlar. De ki: ?Ruh, Rabbimin bileceği bir şeydir. Size pek az ilim verilmiştir."

Fakat insandaki bu kanun şuurludur. Aradaki fark da budur. Onun için Kur?an-ı Kerim, Efendimiz?e bu meseleyi anlatırken,

Ancak bütün bu kanunlar şuursuzdur. Şuursuz olan bu kanunların verasında Allah?ın ilmi ve iradesi vardır ve O, bunları ilmiyle, iradesiyle idare etmektedir.

Burada bir hususa daha dikkatlerinizi çekmek istiyorum. Allah Resulü, hulasa-i beşer olarak,"Ruh, benim Rabbimin emirlerindendir." demek suretiyle kainattaki cari kanunlar değil de beşere ait bu zişuur kanunun hususiyetini anlatmaktadır; evet, onun aklı ve şuuru vardır.