insanlar kanser denince...

yeter ki dayanabilme gücü olsun evelAllah...

ve evelAllah şimdi her şey iyidir şükür...

dediğim gibi kanserden korkmuyorum...

yeter ki erken teşhis olsun...

şu anda bu yazıyı okuyunca böyle bir haber alsam ne hisssederdim bunu düşündüm

bu neye göredir...

sanki adını ağzına eline alırlarsa kanser olacaklar...

bense git gide endişeleniyordum onun için ve ona ulaşmak için elimden geleni yapıyordum ama nafile.. gittiği ülkedeki tedavi olma şansı olan bir şehri komple arattım.. fakat sonuç alamadım.. her geçen gün geçmek bilmiyordu sanki msn yi açıp bekliyordum.. telefonun başında adeta nbetteydim sanki...

oysa ki kanserin kazandırdığı pek çok güzel olgu vardır...

hayatı her iki cihan için yaşabilen için anlamlıdır...

1500sem evet herkesin bildiği gibi o benim artık korkmuyorum

ama seninle ya da burayla ilgisi yok...

güzel fikirler edindik...

emanete sahip çıkmayı bilmeliyiz...

bir şekilde vuku bulacaktır...

onunla durabilmek başedebilmek de evladır bizler için...

üstesinden nasıl gelinir öğrendik...

gerçek dostlar kimdir anlıyorsun...

ve yine biliyorum insan başkasını nasıl düşünsünki kendini bile düşünemezken... ama bak sana benim başımdan geçen bir olayı anlatayım, gerçektende yaşadığım bir olay...

şükürlerimize şükür kattık...

biliyorum insan bu durumdayken hiç bir şeyi düşünemiyor düşünsede sağlıklı bir şeki, lde düşünemiyor ama yaşanacak acılar varsa ve engellenemiyorsa bunları paylaşıp hafifletmek sevdiklerinede güç verir. iletişimi asla koparma.. NASIL Kİ SEN İYİLEŞMEYİ BEKLEYİP KURTULMAK İSTİYORSAN SENDE ONLARIN UMUDUSUN.. ÖNCE KENDİN SONRADA SENİ SEVENLER İÇİN GÜÇLÜ OL UMUTLU OL...

kader deyip de salmamak gerek kendimizi...

ama o sebepten ama bu sebepten...

evet kaderdir ama...

germeseler olmaz...

yoksa yani öyle öcü değil...

güçle dirayetle duayla umutla...

hücreler her yerini sarmış...

babamda biz bunu yaşadık...

Annesi o an sanki ondan önce ölmüş gibiydi. Sevdiği kişiyi kaybedeceğini duymasının yanında zor bir görevde ona verilmişti artık nasıl yapabilirdi ki?Diğer aile üyelerine nasıl söyleyebilirdi böyle birşeyi? Artık gözyaşı istemiyordu ama mecburdu.

durumu iyidir...

güçlüyüm...

şubatı bile ya çıkarır ya çıkarmaz dediler...

ve acımadan...

Kız içeri en yakınını annesini çağırdı doktor ile birlikte. Belki de hayatta en çok acı cekmesini istediği kişiyi çağırdı sanki onu cezalandırır gibi?Ve acı sonuc ona söylendi;Ben kanserim!!!!!

bak pınar babam için son evrede...

tevekkülle evelAllah aşılamayacak sorun yoktur...

benim yazdıklarıma yorum yokmu:((

kızda bunları öğrenince beni kendinden uzaklaştırmaya çalışıyordu.. bunu hissediyordum fakat yine önemsemedim...

kanserle yaşanabiliyor pekala...

Hastalığa inadına gülümse. Moralini bozma ve hep olumlu şeyler düşün. Hastalık senden korksun ve baş edemeyeceğini anlasın. Çok zor bir durum biliyorum. Ama en azından derdimiz çaresiz değil. Rabbim daha büyük dertler vermesin...

yılmıyorum yıkılmıyorum...

mesela...

evet her şey kaderdir ama Yüce Rabbim'iz bize irade vermiş pes etmeyin uğraşın elinizden geleni yapın sonrada tevekkülm edin demiş.. bu kızda kadere Allahın izniyle karşı gelebilir. asıl hayata bağlanmaya karar verince hayalleri olunca yaşamaya başlamış sayılır.. oysaki herkes pes ettiği için yenilmiyor mu hayata... önemli olan umutla vazgeçmeden elinden geleni yapıp hayata sımsıkı sarılmak...

ama kul yaşarken hastalıkta dahi tevekkülünü yapabilmelidir...

evet ya yaşam her dönemde her şeyde anlamlı...

zor anında kimler yanında görüyorsun...

evelAllah...

ölümden kaybdan acıdan ziyade...

onları bu güzel insanlıkları sana çok güzel güç veriyor...

anlık tepki verdim çok özür...

bir zamanlar bir kızı çok sevdim ama bu kız onu ne kadar sevdiğimi tahmin bile edemezdi.. onunla iyi anlaşıyordukta.. fakat bir gün bana hasta olduğunu söyledi ben çok önemsemedim.. aradan 1- 1 buçuk ay geçtiki hastalığının ciddi olduğunu öğrendi.. ve yurt dışına gitmek zorundaydı, tedavisi çok yorucu ve zaman alıcıydı ama ben yine önemsemedim hastalığını...

Yalnız değilsiniz. Mutlu olmamız şart. Her şeye rağmen o lanet hastalığa rağmen. Rabbim hepimizin yardımcısı olsun...

robot muyum ben be...

kanserin ne olduğunu ben de iyi bilirim...

Baba inanmamıştı. Gözyaşları yine ortalardaydı. Ona inanmamış etrafına soruyordu olamaz diye. Çocuğun yakasını tutmuş, ?neden? diye haykırıyordu, ?neden benim kızım? diye... ?25 yaşında umut dolu bir kızın suçu neydi? diye inliyordu...

Ailesi gelmişti geliş nedenlerini bilmeden. Babası endişeli ama umut dolu gözlerle çocuğa baktı ne olduğunu hemen bilmek istercesine. O an tek bir söz çıkabildi çocuğun ağzından:"Kanser!!!"...

kanserde birlik beraberliğin alasını yaşıyorsun...

umut verenleri duacılarını destekçilerini moral verenlerini...

ne korkuyorum...

Ama bazen nedenleri bilemeyiz, acısını çekmek zorunda olsak bile...

Belki de kanserin güzel tarafı bu işte. İnsanlara zamanları varken hayatı yaşamaları gerektiğini gösteren, nefret ettiği birşey için ağlamak yerine güçlü olup ondan intikamını almayı gösteren kanser...

kesinlikle haklısın umutlarla yasamak lazım ama burda umut falan kalmıyor...

o bu şu oldu...

derken tedavi için yurt dışına uçtu... ve sadece oraya sağ salim vardığını söyledi sonrada haber beklemeye başladım..1-2-3...9,10,11.. gün geçmesine rağmen hiç bir haber alamadım ondan onun neler yaşadığını hangi durumda olduğunu bilmeden...

hayır sana değil...

Kızın söylediği sözler;

Ama sonuç olarak boyun eğilmesi gereken KADER...

bir de kazandırdıkları vardır...

Bir kız düşünün; 25 yaşında, hayata sarılmış, geleceği için savaşan mutlu bir kız. Bir kız düşünün; umut dolu, neşe dolu, hayatı, yaşamayı seven... Bir gün o kız ansızın bayıldı. Tüm arkadaşları olanın şaşkınlığı ile etrafında toplandı. Biri onu kucakladı ve hasteneye kaldırdı. Tüm sevenleri onun için ordaydı. Tüm dostları hüzünlü gözlerle olanları anlamaya çalışıyordu. Ve doktor çıktı. Kıza en yakın kişiyi ve ailesini sordu. Ailesi çok uzaklardaydı, sadece dostları vardı yanında, onun için endişelenen dostları...

ok önemli değil.. bnde birden yanlış bir şey mi yazdım diye endişelendim...

pek çok güzel dostluklar oluşturduk...

Sanırım bu sözler, bazı şeyler için yeterliydi. Ağlamak yerine kaderden intikamını alacaktı. Hayatını yaşayarak, gülerek mutsuz olmasını isteyen kaderden intikamını alacaktı...

hep derim bunu...

ha ölüm gerçektir...

özbeöz aynen bende anlıyorum evet dediklerin kesinlikle doğru kimin ne olduğunu, güçlü olman gerektiğini, yaşamın hala güzel olduğunu anlıyorsun...

ha sorun hepten gitmese bile yine de...

bizimle benimle olan herkese çok ama çok müteşekkirim...

özbeöz bana mı kızdınız?

yazdıklarının ebatı bile kıstas yapılıyor...

ve hiştttt sakın gülmeyi unutma.. sevdiğin insanlar içinde gül..

ne de acizleşiyorum...

her insanda kanser hücresi var zaten...

"insan nefret ettiği biri için nasıl ağlamıyorsa, ben de nefret ettiğim kader için ağlamayacağım, onun yerine insan nasıl nefret ettiği kişiden INTIKAM alıyorsa, ben de kaderimden intikam alacağım!!!"

İnsan nefret ettiği biri için nasıl ağlamıyorsa, ben de nefret ettiğim kader için ağlamayacağım, onun yerine insan nasıl nefret ettiği kişiden INTIKAM alıyorsa, ben de kaderimden intikam alacağım!!!

ben olmam diye düşünemeyiz ya...

yok hiç bir haber alamıyordum ama yinede umudumu kesmedim çünkü kesemezdim.. geçen süreyi hatırlamıyorum çünkü o kadar zor geçmştiki sanki 15-20 gün değilde 1,5 2 yıl gibiydi.. son günlerde yemek bile yiyemiyordum.. iyice zayıflamış ve çirkinleşmiştim.. ta ki.. bir gün yine üzgün bir şekilde msn i açıp onun e mailini görene kadar... ama e mail geldiğini görünce ne kadar çok heyecenlanıp sevindiğimi anlatamam.. adeta yaşadığım bütün geçmeyen günler birden silinmişti sanki hafızamdan... ve aralıklarla ondan haber alıyordum.. o kadar çok seviniyordumki anlatılamaz bir duygu kaplıyordu içimi ondan herhangi bir haber alınca...

ama şükürle evet şükürle evelAllah...

anlıyorsun...

ve ben bunları çok iyi biliyorum...

elbette korkmaman gerekiyor.. çünkü sen yalnız değilsin.. seni sevenler var gerçekten ve ne olursa olsun yanında kalacak insanlar var... asil korkması gerekenler yanında kimsesi olmayanlar hasta olmasalarda kimsesi olmayanlar korksun SEN değil..

iki kelamda bile bulunmak istemezler...

tırsıyor...