Birincisi... Farkındalık.

İftar saati. Televizyon açık.

Çocuğun kelimenin sözlük anlamı olarak karşılığını bilmeye ihtiyacı yok çünkü! Niyetin hayattaki yeri nedir, onu bilmek istiyor.

Üçüncüsü... Niyet. Bazen kafama takılıyor...

İkincisi... Dönüşüm.

Yanı başımdaki masada babasıyla oturan ve elindeki gazoz şişesini üfleyip duran sevimli kız çocuğu birdenbire irkiliyor. Sonra babasına dönüp soruyor: "Niyet ne demek?"

Bir kır lokantası...

Anlıyorum babayı...

Toltek Kızılderilileri hayatı "Tanrı'nın niyeti" olarak görürler ve insanda da üç "manevi ustalık"tan söz ederlermiş.

Adamcağız zor durumda kalıyor.

Belki oruç ibadetindeki yeri açısından "niyet etme"nin ne anlama geldiğini anlatabilecek...

Iıı, eee seslerinden sonra lafı karıştırmayı tercih ediyor.

Ekrana güllerin, şelalelerin görüntüleri geliyor ve tok sesli bir erkek konuşmaya başlıyor: "Yarabbim... Niyet ettim, senin rızan için oruç tuttum.."

Oysa gencecik baba da içten içe "ah ben de tam olarak bir bilsem" diyor, fark ediyorum.

Ama "niyet" nedir, onu anlatmak zor.

Bugünün gençleri "iyi niyet", "kötü niyet", "art niyet" deyimleri hakkında ne düşünüyorlar acaba?