Ama bu tebliğ nasıl olmalı. Nasıl yapılmalı.

Söylenenler kalpten çıkarsa kalbe kadar gider. dilden çıkarsa kulağı aşmaz.

İslamiyetin temel prensibi olan Tebliğ, başlı başına bir mesuliyettir. Allah, kuranda "hiç bilenlerle bilmeyenler bir olurmu" diyerek bu mesuliyete dikkati çeker.

Eğer kabul eder ve hidayete ererse içimizi yoklayalım. kendimize paye çıkaran en küçük kıpırtıda büyük gurur tehlikesi vardır. tövbe ve istiğfar edelim.

"Hiç bir kalbe kapısı kırılarak girilmez"

«Bizim üzerimize apaçık tebliğden başkası değildir.(Yasin suresi:17)

Söylediğimiz şeyler de hatalı olabilir. karşıyı dinlemeli ve munakaşadan çok münazarayı kullanmalıyız.

Usulünce yapılan ve muvaffakiyetle neticelenen tebliğin mükafatı büyük olduğu gibi yanlış yapılan ve kaş yapayım derken göz çıkardığımız tebliğin de mesuliyeti az değildir.

Hiç bir kalbe kapısı kırılarak girilmez.!!!!

Tebliğde davetten ve anlatmaktan çok, kabul ettirmeye ve söylediklerimizin doğru olduğunu kanıtlamaya çalışıyoruz.

Tebliğ usulünün konu edindiği İfan Mektebi dergisinin bu ayki sayısında önemli konular işleniyor. istifade etmeniz dileğiyle.

Tebliğde, ücret bi yana teşekkür bile beklenmemeli. Sırf Allah rızası için kalpten yapılmalı.

Eylem ve söylem birliği olmalı. Yaşam tarzımız tebliğe uygun olmalı. Farklı yaşam tarzına sahipken tebliğin etkisi olmaz. elde sigara varken sigara içmeyin demek gibi.

Şübhesiz ki sen, sevdiğin kimseyi hidayete erdiremezsin; fakat Allah, dilediği kimseyi hidayete erdirir. Çünki O, hidayete erecek olanları en iyi bilendir.(kasas suresi:56)

Hidayeti Allah verir. Kendi vazifemizi layıkıyla yapalım. Allahın işine karışmayalım. Bizim vazifemiz tebliğdir. Anlatıp, kabul ve red olayına karışmamamız gerekir.