Kız, mahcup bir ifadeyle;

Delikanlı alaca karanlıkta yürürken, yumuşak bir şeye çarptığını fark etti. Eğildi baktı. Aman Allahım! Ayaklarının arasında, bir kalp duruyordu. Tıpkı resimlerdeki gibi, diri ve kanlıydı. Onu büyülenmişçesine avuçlarına aldığında, dehşetten; çıldıracaktı. Kalp tıp tıp atıyordu ve sımsıcaktı.

iyi bari biri okumuş:) yerinde olmasına sevindim iyi sakla:)

?Terk ettin ha. ? diye mırıldandı. ?Terk ettin demek?..?

?Elindekinin sahibini, neden gidip anne ve babana sormuyorsun?

Delikanlı, sanki ellerine yapışıp bir başka uzvu haline geliveren kalpten kurtulmak istiyor, fakat ne olduğunu bilmediği, kestiremediği duygular tarafından engelleniyordu. Bir müddet sonra sakinleştiğinde, onun sahibini bulmak için en yakındaki evin kapısını çaldı ve zincir; aralığından bakan genç kıza ;

Yaşlı adam, okumakta olduğu Kutsal kitabi yavaşça kapatırken;

?Bu kalp sizin mi acaba? ? diye sordu. ?Hala atıyor da?..?

sizde bakın o boşluk vardır belki

Unutulan Kalp

Delikanlı, yumuşacık halıların üzerine damlayan kanları ayağıyla örtmeye çalışırken;

?Yandaki eve sorun, onların olabilir.?

?Her ikisi de yaşlanıp bunadı.? diye söylendi genç? ?Bir bebek gibi alaka görmek istediklerinden, üç gün önce kavga edip onları terk ettim.? ihtiyar adam, büyük bir üzüntüyle

hayır okudum :) çok güzel gerçekten. Allah'tan benim kalbim hala yerinde :D

Beyefendi, ışıl ışıl parıldayan kristal kadehinden höpürtülü bir yudum çekerek;

Delikanlı, söylenenlere karşı kayıtsız görünüyordu. Oysaki yaşlı adam, beklediği cevabi çoktan almıştı. Delikanlıya doğru emin adımlarla ilerledi ve iki eliyle kavradığı delikanlının gömleğini bir hamlede yırtarak göğsünü açıverdi. Delikanlının sol göğsünde, avuçlarında tuttuğu kalp büyüklüğünde kanlı bir boşluk vardı.

okumadı kimse dimi:)

Kızın gösterdiği ev, göz kamaştırıcı bir villaydı. Kapıyı açan hizmetkarlar, onu üst kata çıkartarak evin beyine götürdüler.

?Bu kalp sizin mi? diye sordu. Biraz önce buldum onu.

?Ben kalbimi, her şeyimle Allah?a verdim evlat? diye gülümsedi.

Delikanlı, hızla soğumaya başlayan ve atışları gittikçe yavaşlayan kalbi bitişik kulübedeki yaşlı ihtiyara koşturarak;

?Ben kalbimi, üç ay önce rastladığım bir vefasıza kaptırdım? dedi.

?Ben kalbimi dünyaya sattım, canikom? diye sırıttı. ?Komsu evde bir yaşlı bir ihtiyar var, belki o bilir sahibini?.?

?Bu sizin mi? diye sordu. ?Çabuk olun, neredeyse duracak.?