Bir gün bir fakih, bir dükkana kitabını bıraktı ve gitti. Tekrar dükkana geldiğinde dükkan sahibi fakihe: «Burada bir testere unuttun deyince, fakih «Ben testere değil, kitap bıraktım diye cevap verdi. Dükkan sahibi: «Ne fark eder, marangoz testere ile ağacı keser. Siz de insanların boynunu kesersiniz dedi.

?İlim ziyaret edilir, başkasını ziyaret etmez. Alimin ayağına gelinir, Sultan da olsa alim ayağa gitmez.? cevabını verir.

Hiç kimse yağmura tepsi tutarak su biriktiremez. Cenab-ı Hak bu yağmuru toprağa indirir. Toprakta bu yağmur süzülüyor, kanallar meydana geliyor. Bu kanallar tekrar dünyaya çıkıyor. Tertemiz su belirli bir yerde toplandıktan sonra dağılıyor ve herkes bir musluğa gelip su içiyor.

Balık kokarsa tuzlanır ama tuz kokarsa ne yaparız! Alim kayarsa alem kayar, alimler istikamet ehli olursa insanlar da ıslah olur.

Alimlere buğz etmek küfürdür. Çünkü, hiçbir sebebe dayanmadan onlara buğz etmek, şeriat ilmine buğzetmektir ve küfürdür.

Bu husus hakıkında ibretlik bir Hadise...

?Daha önce yaşamış alimler cahillikle suçlanır.? buyurarak haber vermiş, bunun kıyamet alametlerinden olduğunu bildirmiştir.

İlmi ve Alime kıymet verilmesi adına çok güzel bir misaldir.

?Öyle bir zaman gelir ki, alimler fitne unsuru olur, camiler ve hafızlar çoğalır, ama, hemen hemen alim hiç bulunmaz.?,

Malik bin Enes?i zamanın halifesi iki çocuğunu okutması için saraya çağırttığında İmam Malik, :

İbn Fadl, bu kimsenin öldürülmesini emretti. Bunun sebebi, dükkan sahibinin, fıkıh kitabını hafife almış olmasıdır. Bundan da anlaşılıyor ki, şeriat dışı kitapları hafife almak insanı küfre götürmez.

Yani esasında her yere yağan rahmet, su, bir musluktan içilmek ihtiyacına haiz. Musluğa gitmeyen suya kavuşamaz. Onun için kavuştuğumuz muslukların yani, Bu kıymetli, hidayet vesilesi, Peygamber varisi Alimlerimizin kıymetini iyi bilelim. Onlara dil uzatan ahmakları da uyarmak kaydı ile üzerimizdeki bu görevi vazifeyi ifa etmiş olalım inşallah...

Bu durumu Resulullah efendimiz ondört asır önce:

Alimleri hafife alanların ahireti, ümerayı hafife alanların dünyası, dostlarını hafife alanların mürüvveti yıkılır.

Her ne olursa olsun, insanın iki şeyden birine tabi olmak durumu vardır. Ya kendine tabi olur ya bir alime tabi olur. Kendine tabi olan kendi gibi olur. Ama bir alime tabi olan ya alim olur yada inşallah onlarla sevdikleriyle haşredilir.

Bugün İslam alimlerini, fıkıh kitaplarını hafife alan, alay eden ahmaklar, cahiller türemiştir.. Güya Bilim, Medeniyet alanında bunlarsan dolayı ilerlenememiş, geri kalmışızdır. Pek çok yerde bu tip insanlarla karşılaşabilirsiniz..

Alimleri, alim oldukları için hafife almak, ilmi hafife almak demektir. İlim ise Allah'ın sıfatıdır. Bu sıfatı hayırlı kullarına lutfiyle verir ki bunlar peygamberlerin yerine şeriatın delilleri olsunlar.

Alimler yeryüzünün kandilleridir, peygamberlerin halifeleridir. Gök ehli onları sever, denizdeki balıklar bile onlar için istiğfar eder.

Aliyyü'l-Kari'den naklolunmuştur.

Harun Reşid de çocuklarına Muvatta?yı okutmasını rica edince, ?Allah bu ilmi sizden daha yüce kılmıştır. Şayet siz onu üstün tutarsanız yücelir, onu zelil kılarsanız ilmin de değeri düşer, ilme gidilir, ilim ayağınıza gelmez.? cevabını verince halife çocuklarını camiye İmam Malik?in halkasına gönderir.