Güzellikler kuşanıyorum sözcüklerinden. Dünyayı kurtaracak güzellikler hem de.

Seni, sen olduğun için değil, senin yanında olduğum zaman, ben olduğum için seviyorum...

bu liman da kaybettiğim ilk gemi sen değilsin.

sırılsıklamdım her mevsim. Hayat merhaba dedi bahara çiçek çiçek. Uzun kıştan sonra gelmez dediğim göçmen kuşların dönüşünü gördüm. Sen yoktun...

Yanında?me?si olmayan bir git yakıştırılmadı sevdama?

kayan heryıldızda

Yalnızlığımdan hoşnutum ben.

Evlerin duvar... ları birer birer üzerime yıkıldı. Her bir hücremin acısını ta yüreğimde hissederken beni enkazın altından çekip alacak elini aradım.. Sen yoktun..

Bu hüzünlü manzara...

Bir sitemim olamaz

belki birgün dönersin diye

Sen yoktun...

Yaram hep aynı yara

Özlemim aynı özlem

şimdi gözyaşlarımı yıldız misali

özlediğim o sesinle

Diyorum ki;

Vapurda omzumun yanıbaşında başka bir omuz. Yanımda durmasından sevinç duyduğum.

Her yağmurla birlikte hüzün de yağdı bu kentin üzerine. Bulutlar yalnızlığın işaretiydi benim için. Beni ıslatan yağmur olmadı. Ben senin özleminle

Sana teşekkür ediyorum

ölmüş güvercinler aşkına merhaba de.

Sevgilinin baktığı bir yüz herşeyi açığa vuran bir aynadır. Aşık olmak, bir yüze aşık olmaktır. Aşık olmak, bir yüze yansıyan her bir hissi en ince ayrıntısına kadar hissedebilmektir...!

Bedenimde dolanıp dizlerimin bağını çözdüren tatlı bir telaş düşlüyorum.

Tüm kırgınlıklarımı çıkarıp kumbaramdan saydım, bir?git? etmedi.

alışkın değilim çünkü bu zamansız susmalarına

rıhtımda kalanı değil, çekip gideni vurur fırtına.

Bana ait olanı

Yalnızlığıma ilişme..

Bilinmeze açılan yolun karşı konulmaz çekiciliği, sınırsızca paylaşabilmek, bu yolculuğun daha bir çok yolculuğu beraberinde vaat ettiği masmavi bir ufuk düşlemek.

Kendini ve o kıpırtını alıp gidebildiğince uzağa git benden.

Unutmama

tarihin üzerinde bağdaş kurmuş oturdum;

Gözümden bir tek damla yaş akmadı. Onlar sana aitti sana kalmalıydı. Kimselere söyleyemedim acılarımı. Bekleyişimin öyküsünü kimselere anlatamadım. Nice fırtınalar koptu yüreğimde. Dalgalar dövdü hayallerimi. Sığınacak bir liman, yaslanacak bir omuz aradım. İçimi dökecek bir insan aradım. Sen yoktun...

Mutluluk varılacak yer değil yürünen yolsa gel beraber yürüyelim.

Senden başka duyduğum her seste hep aynı hayal kırıklığını yaşadım. Onlar beni duymak istiyordu, bense seni. Sen yoktun...

Sana garip gelmesin

süleymaniyenin karşısında,

İster al git, istersen kal gitme Yar!...

Böyle bir aşkı

Boğazda bir vapur düşlüyorum sonra.

Yüzümü okşayan rüzgar. Sevebileceğim başka bir yüzle paylaşmaktan gocunmadığım.

Bir metalin içine bindirip vedalarını, son bir kez kokunu çekmeden tiryakiliğim, son bir kez düşmeden kollarının girdabına, bir buseyi çok görüp alnıma, en kara yazgıları sür de git!..

Kulağa çok hoş geliyor söylediklerin biliyor musun?

serpiyorum gökyüzüne ve dilektutuyorum

sen susunca ıssızlasıyor bu kent

Senden gelecek bir tek haberi bekledim. Saatler asırlar gibiydi, geçmek bilmedi. Çalan her telefonu yüreğimin deli bir çağlayana dönen atışlarıyla açtım.

Ama çok istiyorsan, işte orda; alfabemin kıyısında bir?git?

şunu unutma!.

Bir daha nerde bulurum

İki kez İnsan annesinden ayrılır biri doğarken, biri ölürken... İki kez insan sevgiliye bağlanır biri başlarken, biri biterken... İnsan hayata iki anlam yükler biri ağlarken, biri gülerken ve insan sadece bir kez kıymet bilir oda elindekini kaybederken...

Özlem şarkılarını ezberledim. kimini bağıra bağıra kimini fısıltıyla söyledim. karanlığa haykırdım hasretimi. Sesimi duyacaksın diye bekledim. Sen yoktun...

Kimse benden alamaz

ve kalabalıklar anlamsızlaşıyor

tesbih çekiyorum:Seni seviyorum, seni seviyorum, seni seviyorum.

Diyorsun ki;

Eksİk, mahzun, çaresiz?

Denizin sonsuz maviliğine umut bağladım. Kıyılarda tükettim bekleyişlerimi. Hep sensiz gemiler geçti limanlardan. Ben gemicilerin hasret türkülerine eşlik ettim. Sen yoktun..

Hasret bende emanet

ve ben yalnız kalıyorum gecelerin koynunda

Seni hayatıma katmak istiyorum.

İzin vermediğin için

Sana git diyebilmek için kaç alfabe satın aldım zamansız pazarlıklarla bilsen.

MERHABA DE

Her istasyon, her otogar adresim oldu. Bir trenden inersin sandım. Otobüslerdeki her yolcuya sensin diye baktım. Ya da yolculuklara vurdum kendimi. Kimsenin uğramadığı köylere, adı duyulmamış kasabalara gittim. Senden bir iz aradım. Sen yoktun

İçimde sana dair henüz oluşmaya başlayan bir kıpırtı var.

Günler güz yaprakları gibi birer birer dökülürken ayaklarımın dibine, ben her gece karanlığa dikip gözlerimi senin aydınlığını bekledim. Sen yoktun...

Son fethedilen miyim meçhul ama, sen son Fatih?im?

En çok da özlemlerimin ve tüm yaşamak istediklerimin gerçekleşme olasılığı sımsıcak bir düş gibi tepemde dolanıyor.

Hala seni bekliyorum

Gitme demem, git şimdi!

Binlerce adım attım bu kentin sokaklarında. Her köşeyi her parkı her ağacı ezberledim. sevdaya bulanmış her kaldırım taşında senin adını aradım.

Bilsen, kaç varlığa hiçlikti fetihlerin?