Genişlettin ey yar! Dünyadan bunaldığım her vakit, yağmur yağmur yüreğime, damla damla gözlerime düştün. Semalarda yerim yok bilirim, arşlardan ta ki gönlüme düştün. Yaralar bedenimde yol çizerken adeta, tuz değil, sen gönlüme tılsım sürdün. Dünya zemininde ayaklarım kayarken bir bilinmezliğe, tut n?olursun bırakma bilmediğim alemlere? Gece ve ben iki biçare yine kapındayım. Soluklanmak istiyorum Ya Rab! Gece yeminli konuşmuyor benimle. Gece küskün bana, yalnız bıraktım onu gelirim diye. Gitmedim ona Ya Rab! Geceler bensiz geçti, seccadeler eşsiz, yıldızlar yoldaşsız kaydı. Geceye söz verdim gelirim diye, gitmedim. İhanetim var ona.. Gece yeminli.. Ben sana bugün yalnız geldim. Terkedilmiş sevdaların mekanından geliyorum. Yıllanmış sevgilerin koynundan. Ayrılıklardan geliyorum. Yalnızlıktan?Gönlümün tenhasından geliyorum. Gecenin günahlarımı örtmeyen mahremiyetinden geliyorum. Dünyanın arkamdan yırttığı gömleğimle. Kimsenin duymadığı ama kulağımı çınlatan aff sesleriyle geliyorum. Ademin utangaç bakışlarıyla, Nuh?un terk-i diyarıyla bir Yunus affı edasıyla geliyorum. Daraldım Ya Rab! ?kabul? ümidinin ferahlığıyla geliyorum. Yüreğim üşüyor artık, mahşeri bir yalnızlıkla geliyorum. Aç Ya Rab n?olursun aç göğsümü tekrar bir köz değdir. İçimin vahalarından kurtar beni. İnşirah inşirah inşirah? Ayet ayet genişlet beni.

Rahmetini serp taşlaşan gönüllere ey!..

"Selam olsun ömür seccadesini gönül dergahına serenlere" diyebilmeyi ne çok isterdim, ama biliyorum ne yüzüm var ne de hakkım...

İnşirah?İnşirah?İnşirah?Hara düştüm, dilime kan değdi yüreğime ot... Dara düştüm Ey Rab bana bir inşirah.. Ah-u efganımı bir dinleyiver, bu gece çok karanlık? Katran karası olmuş göğsümü bir açıver?Daraldım?Bir bakıver..

Acziyetimi alarak koynuma, bir derviş hırkasıyla, sevgili Eyyub'unun sabrını yüklenerek gelebilmek isterdim kapına...

Ey gökyüzünü kudretiyle sürmeleyen!

Hayatın koylarından çıkıp senin limanına yöneldim Yar Rab! Sen ki sana gelmeyene dahi lütfederken, bilirim geri çevirmezsin beni kapından. Nihayetsiz acziyetimle, dünyevi arzuların kıvrımlarından, yokuşlu yollarından, ben kendimden geçerek sana geldim bu gece. ?Kün? diyerek eyleyiverirsin diye bir ferman, ben ahvalimi dökerek sana geldim Ya Rab!. Benim sana anlatmaya halimi kelama ne hacet, sen beni bilirsin benim halim zaten aşikar. Kurtar n?olursun bitsin artık bu esaret! Nefsaniyetin haysiyetini huzurda kırmaya geldim. Bakıp görmeyen gözlerimi sende açmaya, atıp yanmayan kalbimi sende yakmaya, her boşluğa sayan ama her daim seni anmayan dilimi konuşturmaya, sana muhtaçlığın şerefini başıma taç etmeye geldim. Sevdası her şeyden ala n?olursun aç yüreğimi ben senden bir inşirah istemeye geldim? İnşirah inşirah inşirah ayet ayet ferahlamaya geldim. N?ola ahh n?ola Ya Rab, ben sende kalmaya geldim. Bir inşirah ayeti kadar sana yönelmeye geldim?

Yeri göğü bağrına basan ey!

?Biz senin göğsünü açıp genişletmedik mi?(inşirah/1)

Beni mahzun koyan, beni kesretin zincirlerine vuran, beni zehriyle uyutan kıskanç zamanın ellerinden düşüp sana iltica etmişim... Mülteciyim kapında Ey Sevgili... Dilenciyim, gönül gözü topal. Aşkına dilenciyim, mahzun koyma Ya Fettah... Beni kapıların arkasında bırakma. Hayırlı kapıların açılsın yüzüme, taze günlerin avucunda bir sarmaşık olayım her dem sana açılan, her dem seni zikreden. Bir kapıyı kapatıp bin kapıyı açan ALLAH?ım. Bir şerri, musibeti, bin hayra bağlayan, ummadıklarımı, düşünemediklerimi, bilemediklerimi esrarınla kalbime düşüren Rabbim. Mültecinim kapında, uzak seferlerden gelmişim, kabul buyur, aç nurlu ikliminin kapılarını sonuna kadar. Aç ki bir gül gibi katmerleşip açayım her seherde Hu Hu, diyerek...

Yücelttin ey yar! En şerefli varlık olarak açtım dünyaya gözlerimi. Mahlukata halife eyledin. İns-an makamında ruhuma can verdin.. Verdin de ben kıymetimi bilemedim. Aklımı sürgün ettim mantığın hiç uğramadığı yalancı uğraşlara. Her mevsim yağmur yağarken ruhuma, nadasa bıraktım kurak gönlümü. Her insan ektiği biçer değil mi Ya Rab! Günah ektiğim bahçelerde kara güller büyüdü, kokusuz renksiz. Işığım bir mumun aydınlandığı kadar, verdiğim bir aldığım kadar fakat ben olamadım bir senin bana biçtiğin değer kadar. biraz mağrur, biraz bizar, biraz da kendimi şekva ile geldim. Değersizliğimi bilerek, mecruh bir hal ile geldim işte? Sen şanımı yüceltirken, ben bir o kadar acziyetimle, nasır tutmuş ayaklarımla, kör olmuş gözlerimle, karalanmış hanemle geldim. Kalbimi avcuma sıkıştırarak, rengini kimse görmesin diye saklayarak getirdim. Amansızım, dermansızım, fermansızım. N?olursun Ya Rab yeniden yücelt beni gönül gözümden geçir beni. Gözyaşına gark eyle beni eyle ki insan bileyim kendimi. İnşirah inşirah inşirah... Ayet ayet yücelt beni.

?Senin şanını ve ününü yüceltmedik mi?(inşirah/4)

İşte, zaman her saniyesini balyozlamaktayken ömrün, verilmemiş hesapların korkusuyla, titreyen yüreklerimize bir lahza umut adına geldik kapına... Ahh... gelebildik mi, bir haber var mı affa dair?

Umutları sen yazdın. Ye'sten korunmayı Sen yazdın. dua edin cevap vereyim dien Sensin... Vadinde hulfetmeyen Sensin... Hazineleri sonsuz olan Sensin... Duamız var ve senin kapında dualı halimize güveniyorum Rabbim... Bize rahmetini yağdır, toprağımıza insanımıza... Aç rahmet kapılaını ey Rabbim...

SEVİLAY AYSAL

Meryem örtülerimi örtünebilseydim... Tur Dağı'ndaki o ses bir yankı bulabilseydi ruhumda insanlığım adına. Önünde bütün ruhumla secde edebilseydim...

?Yalnız Rabbine yönel.?(inşirah/8)

Rahman ve Rahim sıfatlarını Sen yazdın kalblerimize...

Attın ey yar! Ben bilemedim yükümün azaldığını ama sen hafiflettin beni. Dünyanın omuzlarıma yüklediği bu ağırlık, yüzümü yere düşürmeye başlamışken, bu yükü benden alarak belimi sen doğrulttun. Rükuya eğilen bir beden senin karşında yüce makama erdi. Secdeye değen baş, merhametinle sana erdi. Oysa ben bilemedim. Kirlenmiş yüreğimle, sözlerimi dünyaya aşina ettim kapıldım bu misafirhanenin işvesine. Aydınlanmıyor gözlerim, yeşermiyor kırık düşlerim. Yoksa Ey Rab ben, sen olan benliğimi çoktan mı tükettim? Ben düştüğüm zindanda ezilecek kadar günah topladım. Yüküm ağır? Tüm zerrelerim affına sığındı? Mecalsizim, hissizim, bir o kadar da cahilim? Al yükümü Ya Rab n?olursun al belimi büken bu yükü tekrar hafiflet beni. Doğrult ki beni, yüzüm sana dönebileyim. Elimi sana açabileyim. İnşirah inşirah inşirah? Ayet ayet doğrult beni.

Öğrendim ki dua, aşığın maşuğuna bir haber salmasıdır; gözyaşlarıyla yazılmış bir mektubu. Ve bir bekleyiştir, iştiyakla, korkuyla, ümitle bekleyiş...

Bize duayı öğreten Sensin...

?Yükünü senden alıp atmadık mı? O senin belini büken yükü.?(inşirah/2)

Sanadır münacatım, yalnız sana olsun aşkım, lutfeyle...