virgüllerle uzatıyorum

Umudun kenarını kemire kemire

Sonbahar olsan, bütün kış sana ısınsam

Aynı tekinsiz gece beni yolunun üstünde bekliyor. Bu nakaratı bozacak bir şarkı istiyor canım. Tınısı kulağımda. Bulsam da görsem gözleri menevişlenen bir kadının dilinde nasıl çiçeklendiğini. Görsem de yıllara kök salmış bir ağacın kovuğunda serpme bir sevinçle dinlesem.

İğde yaprağı gibi aşk buram buram tüterken, şairin en ustura ağzı şiirinin sayfasına kendini bırakıp kuruyor, yine akşam oluyor. Ne zaman okunsa o şiir, sayfalar arasından solmuş bir aşkın tutanakları dökülüyor.

gizli öznesi bol cümleler kuruyorum

Gizli Öznesin

Kısa kollu yüreğimle yollara koşsam

yani sevdanı

Akşamı alsan odana

kem gözlerin nazarı dokunmasın..

yan yana oldukça çoğalacak,

sen geldin,

iki nokta üst üste gönder bana,

Bu sonbahar gelsen

Öyle bir şarkı ki... Çalındığında kulağa, sus çiçekleri açar.

Yağmur düştüğünde pencereme

Döktüğün yaprakların kuruluğuna aldırmadan

devrem yalnız takılıyosun

Gözyaşlarımla yaprakların ıslansa

öznesini yüreğimde tutuyorum

Avuçlarıma alıp yüzüme sürsem

noktaları kaldırdım

bende ne kadar var olduğunu sana açayım

Kendi kendine konuşmanın, biriken gözyaşlarının, çok beklemiş, çok susulmuş zamanları ters yüz eden o şarkıyı.

seni..

... üç noktalar sana olan suskunluğum

ismimim dudaklarından çıkışını yazayım

Adı yok şarkımın, makamı nihavent.

Hah dersin, tam orası. Öyle bulur sızılayan yareni, derman olur. Hangi makamında kaybettim ömrümün, nerede bulurum bilinmez.

?seni seviyorum?

Bir sabah hıçkırıkla uyansan

dahası bizi

tırnak içine aldım bendeki yerini,

avuçlarımdan gökyüzüne ünlemler gönderiyorum

haydi!

Günlere, haftalara, aylara sürüyorum deli kısrağımı, geçiyor hepsinden dörtnala. Ruh üşümesi dört mevsim geçmiyor. Uykusuz geceler sokağından fesleğen kokulu sabahlara varılıyor.

bir kesme işareti gönder bana,

Soruyorum hayata :"Var mı, repertuarında zamanın iyileştiremedi... ği, iç kırıklığını bir seferde kaynatan şarkın?"

dolaylı tümleçlerimiz

yerli yerine oturdu kelimeler

Geldiğini anlayıp koşa koşa

aman kimse duymasın

Ellerimde gecenin teri, "nihavent yalnızlık" vaktini vuruyor saatler. Makama uygunsuz halim laf anlamaz çocuk gibi tutturmuş hep o şarkıyı istiyor.

biriktirdiğim bütün belirtili sıfat tamlamalarını,

Gelsen de artık ağlamasam...

öznesini yüreğimde taşıyorum..

devrik bir cümleydim senden önce

Arayıp duruyorum.

özel isimleri büyük harfle başlayarak yazıyorum

"Yok" diyor, "hiç olmadı "

Pencerelere koşup güneşi arasan

sana uzanan her kelimeyi,

Beni ne kadar seversin kim bilir...

yani adını

senin için koruyorum

Hiçbir şarkı yerini tutmuyor. Ne çalsa yalan. Sadece o bilir, o anlatır, ondan dinlenir. O taşır lal halleri.

herkes duysun bu sevdayı diye,

grameri bozuk bir yürek yangınıydım

parantez içinde yaşadıklarımız var,