Çan sesini duy, tekbiri dinle,

Bakarım evrene, şaşar şaşar kalırım.

Anladım ben asıl gerçek ne,

Senin hokkabazlar unutmuşlar geleceği.

İşte onlara orda vicdanim secde eder.

güzel şiir demi ama racona ters:D

Şu şaşılacak şeyler hani doğaüstü,

Bendedir iyilik, kötülük tohumu.

tevfik fikret, insanın 70 yıllık bir ömür için dünyaya geldiğini düşünecek kadar cahil, nasipsiz birisi. herşeyi somut olarak düşünüyo. göremiyorsa, o göremediği yoktur. ama insan Allah'ı görse kim inanmazdı o zaman. ne anlamı kalırdı yaradılışın?maksat gözün gördüğüne inanmak, görmediğine inanmamak deil, asıl marifet görmediğine inanmaktır. gördüğüne göz inanır, diğerine ise kalp. göz gün gelir kör olur ama insan hala kalple görmeye devam eder. kalp ise ancak ölümle görmeye ara verir...

İşte bundan böyle benim vaktim böyle geçer.

Molla Sırat hazretlerine yani,

Git ara kiliseyi, dolaş Kabe'yi,

Her kanat bana bir melek sesi getirir.

islama göre yaşamayı nefislerine kabul ettiremeyenler, nefsilerinin kabul ettiği yaşantıyı yaşarlar. sonra da yıkıcı cümleler kurarlar.

Ben de dolaştım sizin gibi cami cami,

Canımı adamıştım dinime, canımı.

dostlar edebiyat dünyamızın önemli polemiklerinden biri de 1900 lerin başlarında mehmet akifle tevfik fikret arasında yaşanmıştır bildiğiniz üzere m. akif islami görüşleriyle ön plandadır ona göre insanlığın kurtuluşu dinde '' islamda'' dır t. fikrete ise laik düşünceye sahiptir ve kitaplı dinlerin tamamına karşıdır bu yüzden m. akif t. fikreti sapkınlıkla suçlar ve t. fikretin robert kolejinde öğretmenlik yapmasından hareketle onu para için protestan klisesinde zangoçluk bile yapabilecek karekterde olduğunu söyleyerek onu eleştirir tevfik fikret ise onun bu suçlamalarına tarih-i kadime zeyl adlı şiiriyle cevap verir:

Ulu Tuba'ya ben de tırmandım.

Paraya hiç dayanmayan bir şairmişim,

Sen o güzel dini anlatma bana,

Bağlanmıştım körü körüne,

Bizi Hakka götüren yol başka.

Tanrı önünde ben de oldum iki kat,

Yeniden dirilmek bizim nemize gerek.

İsa ile Musa, aldatılan ve aldatan,

İşte benim bundan böyle tapınmam bu.

insanoğlu elde edemediği bir şeyi benimsemez bir o kadar da onu kötüler.

Tapınmakta biraz minnacık bir kuşla,

Tanrıyı da sevmiştim peygamberi de.

Ben de çıktım melekler katına.

Senin şu saydıkların var ya hani,

Varırım hep böyle ta mezara dek,

Onlar hep masal, hep kafadan atma,

Zangoçluğu yakıştırıvermişler.

Ben de namaz kıldım, oruç tuttum,

Ve sonra bir şaire zangoç dememek...

O dinden senin kadar ben de anlarım.

tevfik fikret necio fazıl kısakürek e denk gelseymiş keşke:D

TEVFİK FİKRET

Bir masa.. üzerinde kitapların bulunduğu, kalemlerin yazmakta tükendiği bir defter.. Defter ki o kadar yıpransa da buna boyun eğen;ufalmayı, tükenmeyi, yok olmayı isteyen;lakin bunu beceremeyen.. Mahkum, varlığa mahkum bir defter.. kimsenin onu bu durumdan mahrum edemediği..

Kitabım işte yeryüzü kitabı,

Ve bir tül, beyaz, çiçekli, insanın içini açan.. açan;lakin bu odadaki çiçeği solduran..

?Ey insanlar!?diye seslenen biri, birileri, herkes.. Lakin hiçbiri birbirini duymayan.. ki kötü bir tiyatro,?muhavere-i tebabüliye?yi oynayan...

Bir perde, o kirli pencereyi kapatan.. kapatan;lakin kendisini kapatamayan..

Pıtrak gibi işte gökyüzünde mescitler.

Benim dinim insan gibi yaşamaktır.

-Açılırdı hayalimde cennet yolu,

Ben de lailahe illallah derim.

Nasibini alamamış bir insanoğlu, yazık.

?Keşke biz de toprak olsaydık.. Olsaydık da onun kadar saf, temiz, çiğnenseydik;lakin bundan hiç şikayet etmeseydik.. Keşke biz de onun gibi olabilseydik.. Günah işlemeyi unutsaydık da onca çiçeğe, böceğe bir sığınak, bir ev olabilseydik.. Hayat kaynağının köklerine tutunma fırsatı bulsaydık.. Büyüseydi üzerimizde bir çiçek, tohum verseydi ve.. başka bir çiçek, birçok çiçek daha... Koklamaya gelseydi minikler, tutsalardı elleriyle, lakin koparmasalardı.. Koparmasalardı da ondan sonra gelecek bir başka canlı, bir arı, bir kelebek, sığınsaydı o yaprakların arasına;sevinseydi güzel çiçek.. Sevinseydi kelebek, arı, böcek.. Ve sevinseydim.. Sevilseydim.. Buğday, arpa, başak verseydim de güldürseydim o çileden çil çil olmuş yüzünü bir teyzemin..

Ben yaradılışın kulu.

Akif'in bu eleştirisinden sonradan pişman olduğu biliniyor. Yani Tevfik Fikret'e yönelik genel tavrından değil, sadece "para karşılığı protestanlara zangoçluk etmek" tabirinden... Bunun dışındaki tabirleri yerindedir.

Yani yıldızlı bir kürsünün üstadına,

Şiirin son bölümünü okumadım ama görülen o ki küfrünü açığa vurmuş.

Hepsini hepsini yaptım, halt ettim!

Lütfen bize ne güzel

17 Mayıs 2011 00:41 Düzenle Sil

Gölgeler baktım, gölgeler, gölgeler...

Benim ayinim düşünüp yapmaktır,

bizim ne duygulu insanlar olduğumuzu, aşk dolu olduğumuzu anlatmış. bir de gerçekçi olduğumuzu...

Bilgin şairine yani İslam dininin,

Bir ses, birçok ses ve tüm sesler.. dışarıdan, o açık pencereden duyulan.. Kuş cıvıltıları, çocuk sesleri, insana huzur veren o sesi rüzgarın.. Ve bir araba sesi, tüm düşleri yıkan.. yıkan, bir daha kurulmamacasına bozan.. Hayatın bu manasızlığını bizlere duyuran..

Zaten oğlu da Amerika'ya gidip papaz olmuştu. Papazlıkta epey yüksek derecelere ulaşmıştı.

Karanlık bir oda.. açık pencere.. Güneşin bile arada bir uğradığı unutulmuş bir mekan.. Kirli bir pencere.. pencere ki bir hayatı, diğer hayattan ayıran.. Görünenle görünmeyenin serhaddi...

Kanmıştım senin kandıklarına.

Haydi dön geri, dön geri, dön oğlum!

Ben de okudum o Tanrı kitabını,

İşte insanoğlu bir yerde böyle sapık,

Ezanı duydum mu bayılırdım,

Taşır insanların hem aşkını, hem acısını,

Gitgide görüyor işin içyüzünü de,

Çünkü ne dendiyse inanmıştım,

O büyülü değnek, bir koca kuyruklu yalan.

Size edebi saygılarımı sunarım efendim,

insan gibi yaşamak da ne oluyor yav. bir insan ahireti düşünmüyorsa onun hayvandan ne farkı var. o da yiyor, içiyor, uyuyor, geziyor, çiftleşiyor, belki üzülüyor belki seviniyor. çoğu hayvan çoğu insan dan daha faydalı.

tevfik fikret necio fazıl kısakürek e denk gelseymiş keşke:

Bağrımdaki şu deli, şu ince yürek.

bhdrediz :)

tevfik fikret diyor ki:namaz kıldım oruç tuttum, ezan dinledim... belli oluyor yani. yaptığı bu ibadetler de de tıpkı şiiri gibi sığ ve anlamsız.

Şeytanı da düzme, Allah'ı gibi,

Zangoçluk edermişim protestanlara gider.

İki karyola, dağınık, darmadağan.. Üzerinde bir İNSANın yatabileceğine inanılmayan.. Ve bir saat.. saat ki zamanı bir kerecik olsun durdurmayan, bunu yapmayan..

Herkese ama herkese, zararım ne hacet, yararım dokunsaydı.. Kendime dahi.. Kendime ki, var olduğum müddetçe kimseden tek bir laf işitmeseydim;almasaydım kimsenin ahını, günahını... Almasaydım bedduasını dünyanın... Taşımasaydım, bütün yeri göğü üstümde taşısam da o ağır küllüğü... Küllüğü ki kapkara olmuş yanmak, yakılmaktan.. Kapkara etmiş, değen, değdireni kendine.. Ve kapkara edecek, daha imkan verilirse kendisine...?

Artık öyle rahat, öyle rahat ki içerim,

İnanmışım: Taparım ben varlığa,

İnsan gibi yaşamaktır bugün gerçek din,

Ortada bir gerçek var ki Tevfik Fikret'in sesi sönük bir mırıltı şeklinde binde bir ya hatırlanıyor, veya hatırlanmıyor. Fakat o yalan, efsane dediği paygamberlerin ahlak, erdem, asalet ve kahramanlıkla bezenmiş ulvi sesi kıyamete kadar ufuklarda yankılanacaktır.

Ve beynimden vurulmuş gibi devrildim.

Dolardı yüreğime cehennem korkusu-

Şu da bir hakikattir ki hiçbir Tanrı inkarcısı materyalist kainatı, varlığı, canlı ve cansızı peygamberler kadar derin bir merhamet ve muhabbetle sevememiştir.

Ve doğruluk ve alçakgönüllülük ve sıkı dostluk,

Yaradılışın kuluyum ben artık,

facebook.com/kureseltefekkur

teşekkür ederim esonto çok güzel paylaşım...

?KEŞKE BİZ DE TOPRAK OLSAYDIK?

Bir ishak kuşu da, lailahe illallah der,

tevfik fikretin tarihi kadim eserindeki şiirlerini de tavsiye ederim

Bugün hiç durmadan arıyor insan,

Şimdi benim ne cennet ne cehennem umurumda.

Bir korkak kuşku yaratmış bunların topunu.

Sonra baktım bir karanlık uçurum.

Ama onlar bugün çok uzaklarda.

Yüreğe doğan o sözleri ben de dinledim.

Ama Fikret'in Akif'e yönelik saldırılarında kantarın topuzunu kaçırdıktan sonra en ufak bir "hatadan dönme" erdemi görülmez.

Beni Hakka bir örümcek götürür.

Müslüman oğluyum ben ne de olsa.

Ne tapılan tanırım ne taptıran tanırım,

Ağır gelmiştir nefsine dine uymak, inanırım Allah'a ama inanmam peygambere demiş kıvırmıştır, ne yardan ne serden geçemeyen tipler

bunları Türkçe yazmış, arapça yazsaydı ayet sanılabilirdi...

tefvik fikret yazmışım yanlışlıkla, doğrusu TEVFİK FİKRET olcak...

Ama aldanmış olmayasın sakın üstadım,

Kendi yapar putunu,

İnsan gibi yaşamak.

İşte buyuran bunlar benim vicdanıma.

Anladım Hanya'yı, Konya'yı,

Ve o odada bir insan ki insanlığından şüphe duyan.. Yapması gerekeni ve kendi yaptıklarını;bu dünyanın manasızlığını, hayatın onun için nasıl da boş olduğunu düşündükçe kahrolan... Ve daha o doğmadan önceki günahkarların çığlığını, bağrışını hala kulaklarında duyan.. Duyan ki onun da onlara katılmasıyla:?Ya leyteni küntü türab..? seslerini bir avazdan çığıran..:

Nasıl koşardım o Tanrı sesine!

Umduğun, beklediğin şeyler nerde hani,

Sonra tapar yine kendi.

hayırsız evlat anasına babasına bir bardak su getirmezken, eşşekler yüzlerce kiloyu taşıyor insanlar için.

Ayırt edemem kendimi bir kayadan.

ne büyük ne anlamlı dizeler yazmış tefvik fikret.

Ne işim var peygamberle benim,

Ortada bir tek şey göreme.

Ben de tesbih çektim, dua ettim,

Buda'sı düzme, Ehrimen'i düzme, Yezdan'ı düzme.

Ve el uzatma ve koruma ve insaf ve acıma,