Hiç kırmadı aglamadı sandım onu bir melek,

tşkler...

Bir al bayrak asmıs idi o gün kendi evine.

"Ne yalan söyleyeyim, ağladım."

Okumayıda unuttuk zaferlerimizide...

tarihçi-yazar

Selahaddin Efendi cevap verir; Ayşe Hanım sen okuma yazma bilmezsin, okuma bilen bir yakınını getir de hesabı o çıkarsın!. Bunun üzerine Ayşe hanım, komşusunun kızı Gülşah?la beraber dükkana gider.. Selahaddin Adil Efendi Ahmet Rıfkı bölümünü açarak veresiye defterini Gülşah?ın önüne koyar!. Kız, defteri incelerken biden gözleri dolar ve hıçkırıklarla ağlamaya başlar!. Bu duruma şehit annesi Ayşe Hanım da diğer müşteriler de şaşırırlar.. Gülşah?ın yanına gelirler.. Gülşah onlara veresiye defterindeki kırmızı harflerle yazılmış satırları gösterir.. Şöyle yazıyordur defterde: ?BU HESAP, AHMET RIFKI?NIN KANIYLA ÖDENMİŞTİR. VESSELAM. O ana kadar hiç konuşmayan Selahaddin Adil Efendi, dükkanın da bulunan insanlara döner ve gözlerinden dökülen yaşlarla birlikte şu sözleri söyler!..:?Ahmet Rıfkı, bu vatan uğruna canını feda etti!.. Buna mukabil biz birkaç parça mal vermekten mi çekineceğiz! Katbekat helal olsun!.. Hiç olmazsa Allah katında bizlere şefaatçi olur!..? Demekteydi.

Din hasmının kalesine dikilmisti o sancak.

VEFA LİSESİ MUALLİMİ AHMET RIFKI

Anasından Hasan Çavuşa Mektup

hayırlı olsunn o zaman :) .

Bütün dünyanın dağdağa ve debdebelerini unuttum.

Biz tarihi unuttuk, dinlerken sıkıldık

Kadir'e mektup yazdım.

Geçen gece ben bu cengin rüyasını görmüstüm.

Kitap HakkındaYorumlarBenzer KitaplarÖdeme Seçenekleri

Boyutları : 135-195

Köy giyindi kusandı, hep namazgaha gittiler.

?Gözlerimi açtığımda kendimin yabancı insanların arasında gördüm. Nasıl korktuğumu anlatamam. Çünkü İngilizler bize Türkleri barbar, vahşi kimseler olarak tanıttı ya... Ama dikkat ettim. Yaralarımı sarmışlar. Bana hiçte öfkeli bakmıyorlar. Kendime geldim iyice bu defa çantalarında bulunan yiyeceklerden ikram ettiler bana. iyi biliyorum ki onların yiyecekleri çok çok azdı. Bu haldeyken bile kendileri yemeyip bana ikram ediyorlardı. Şoke oldum doğrusu. Dedim ki; kendi kendime: Bu adamlar isteseler şu anda beni öldürürler. Ama öldürmüyorlar... Veyahut isteseler önceden öldürebilirlerdi. Halbuki beni cephenin gerisine götürdüler. Biz esirlere misafir gibi davranıyorlardı. Bu duygularla "Yazıklar olsun bana" dedim." Böyle asil insanlarla niye ben savaşıyorum. Niye savaşmaya gelmişim.

Biz 18/Mart/1915?de Dünyanın görülmemiş büyüklükteki düşman donanmasına mukayese kabul etmez güç farklılığına rağmen, o boğazı geçilmez eden Mücahidin-i Müslimin ve Osmaninin yanında, Allah ün yardımı, Hz. Peygamber in ruhaniyetlerinin yardımlarıyla devlet-i mukaddesemizin bir zaferi daha altun harflerle tarihe yazdıran kahramanlığını her evlad-ı va tan minnetle yad etmektedir. O şehitlerin şefaatlerine nail olmak her birimizin duası olup, artık dünyada kalmamış olduğunu kuvvetle muhtemel sandığımız gazilerimizin nurlar içinde yatmalarını temenni ederken, 2007 senesinde kaleme aldığım ve Yeni Dünya yayınlarından neşir hayatımıza dahil olmuş bulunan?Bir Başka Açıdan Çanakkale?adlı kitabımızın 184. ve 185. sahifesinden yaptığım alıntıyı değerli okurlarıma arz ediyorum.

-Pekala, dedim. Aldım baktım, sütlü çay...

Yazar : EKREM ŞAMA

Kategori : TARİH - COĞRAFYA-SAVAŞLAR

Nasihat-amiz mektubunu, Divrin Ovası gibi güzel, yeşillik bir ovacığın ortasından geçen derenin kenarındaki armut ağacının sayesinde otururken aldım. Tabiatın yeşillikleri içinde mest olmuş ruhumu bir kat daha takviye etti. Okudum, okudukça büyük dersler aldım. Tekrar okudum. Şöyle güzel ve mukaddes bir vazifenin içinde bulunduğumdan sevindim. Gözlerimi açtım, uzaklara doğru baktım. Yeşil yeşil ekinlerin rüzgara mukavemet edemeyerek eğilmesi, bana, annemden gelen mektubu selamlıyor gibi geldi. Hepsi benden tarafa doğru eğilip kalkıyordu ve beni, annemden mektup geldi diyerek tebrik ediyorlardı.

ŞU BOĞAZ HARBİ; BİR BAŞKA AÇIDAN ÇANAKKALE SAVAŞLARI

O sancak ki Türklügün sanlı namus gömlegi.

· Sayfa Sayısı : 126

Dört asker doğurmakla müftehir şanlı Türk annesi!

Yaradanım sana nasip ederse sahadet,

Avantajınız : % 40

Benim gözlerim dolu dolu ihtiyara bakarken o devam etti: ?Talihin cilvesine bakın ki o zaman ölmek üzere iken yaralarımı iyileştirerek, sıhhate kavuşmama çaba sarfeden Türkler idi. Şimdi de Amerika gibi bir yerde yıllar sonra yine iyileştirmeye çaba sarfeden bir Türk... Ne garip değil mi? Avustralya 'dan Amerika'ya gelirken bir Türkle karşılaşacağımı hiç tahmin etmezdim. Size minnettarım. Siz Türkler gerçekten çok merhametli insanlarsınız. Bizi hep kandırmışlar... Buna bütün kalbimle inanıyorum. Peşinden nemli gözlerle "Bana adınızı söyler misiniz? Dedi. "Ömer" cevabını verdim. Gayet merakla tekrar sordu: Peki niçin Ömer ismini, vermişler sana? Babam müslümanların ikinci halifesi isminden ilham alarak bana Ömer adı vermiş. Yahu senin adın müslüman adı mı?

Fakat bu sırada düşünüyorum. Ben validemin sayesinde onun gönderdiği para ile böyle süt içeyim de, annem içmesin, olur mu? Şevket neden içmiyor?

evt oldu:)

Çanakkalemizin toprakları kan kokarken biz başka şeyler kokladık, sigara dumanı, nargile kokuları.

Muhtargilin Ahmet sehit olmus haber geldi dün.

Gömelim gel seni tarihe desem, sığmazsın.''

Aslında bu yazı, bir bakkalın mahallenin nesi olduğunu anlatan olmasıdır.

Temin Süresi : 3 Gün

Barkod No : 2002291100029

Odur kulluk Hakka, vatan millet için ne devlet

Allah korusun ocagımda sensin kolum kanadım.

Çanakkale'den Türkiye Cumhuriyeti doğacaktır. Bu yönüyle Çanakkale Muharebeleri, Türkiye'nin mukaddimesidir, Türkiye, Çanakkale Savaşlarının neticesi..

"Amerika 'ya gittiğim ilk yıllar ( 1957) lisanım pek o kadar iyi değil. Newyork'da Medical Center Hospital adlı bir hastahanede görev almıştım. Fakat vazifem kan almak, kan vermek, serum takmak, elektrokardiyoğrafi çekmek gibi işler.. Hastaya o kadar önem veriyorlar ki yeni doktorlar hemen direk olarak hasta muayenesine, tedavisine verilmiyor. Diğer zamanlarda da laboratuarda çalışıyorum. Bir hastaya gittim. Yaşlıca bir adam. Tahminen yetmiş beş yaşlarında. İngilizce konuşuyorum. Kan vereceğim kolunuzu acar mısınız? Çünkü adamcağız kanser hastası olduğu halde üstelik kansızdı. Elimde kan torbası da var tabii ki.. pazusunu açtım. Baktım pazusunda dövme şeklinde bir Türk bayrağı var. Çok ilgimi çekti benim. Kendisine sormadan edemedim. Siz Türk müsünüz?

Ahmet Rıfkı?nın şehitlik haberi kısa zamanda İstanbul?a ulaşır!. Annesi haberi alır. Çok üzülür. . Ama imanı bütün bir hanım olduğundan hadiseyi tevekkülle karşılar.! Aklına veresiye yiyecek aldığı bakkal gelir!. Doğruca ona gider ve şöyle der: ?Selahaaddin Efendi; oğlum Ahmet Rıfkı Çanakkale de şehit düştü.. Şehitlik künyesi, eşyaları, ikramiyesi bir heyetle bu sabah bana ulaştırıldı. Yedi aydır senden veresiye alırız, ne kadar borçluysak verelim de oğlum borçlu yatmasın!.

O güzel çayırın koyu yeşil bir tarafında, çamaşır yıkayan askerlerim saf saf dizilmişler. Gayet güzel sesli biri ezan okuyordu.

-Efendim, şu derenin kenarında yayıla yayıla giden sürü yok mu?

Ey Allah'ım, bu ovada onun sesi be kadar güzeldi. Bülbül bile sustu, ekinler bile hareketten kesildi, dere bile sesini çıkarmıyordu.

Konu komsu esi dostu hatırlayıp anarsan,

Kitabın Orjinal Adı : ŞU BOĞAZ HARBİ; BİR BAŞKA AÇIDAN ÇANAKKALE SAVAŞLARI

Fakat yukarıdaki bülbül bağırıyordu: "Validen kaderine küssün, ne yapalım. O da erkek olsaydı, bu çiçeklerden koklayacak, bu sütten içecek, bu ekinlerin secdelerini görecek ve derenin aheste akışını tetkik edecek ve çıkardığı sesleri duyacak idi."

ŞEHİTLERİMİZE..

Olmus idi telli duvaklı nurlu sehit gelini.

Dünyanın en güzel yerleri burası imiş. Yalnız bu memleketlerde düğün olmuyor. İnşallah düşman asker çıkarır da, bizi de götürürler, bir düğün yaparız, olmaz mı?

Hasan Etem

Sonra kendisine imanın ve islamın şartlarını anlattım. Kabul etti. Hem kelime-i Şahadet getiriliyor, hem de çocuklar gibi ağlıyordu. Yaşlılık bir yandan, hastalık bir yandan bir de yıllardan beri içinde kavuşmak isteyip de bilemediği için kavuşamadığı İslamiyet olan hasretin sona ermesi bir yandan bu yaşlı gönlü duygulanmıştı... Mırıldandı: Siz Müslümanlar tesbih çekersiniz bana da bir tesbih bulsan da ben de yattığım yerden tesbih çekerek Allah'ımı ansam olur mu?

"Fransızlar, Türkler gibi mert bir milletle savaştıkları için daima iftihar edebilirsiniz. Hiç unutmam. Savaş sahasında döğüş bitmişti. Yaralı ve ölülerin arasında dolaşıyorduk az evvel, Türk ve Fransız askerleri süngü süngüye gelip ağır zaliyat vermişlerdi. Bu sırada gördüğüm bir hadiseyi ömrüm boyunca unutamayacağım. Yerde bir Fransız askeri yatıyor, bir Türk askeride kendi göleğini yırtmış onun yaralarını sarıyor, kanlarını temizliyordu. Tercüman vasıtası ile şöyle bir konuşma yaptık:

Basım Tarihi : 2006-3

Kurban kesip hatmi serif indirdiler, hep ona

Yolla taksın yavukluna ziynet bulsun kakülü.

İlgili Kategoriler

Onlar öldüler biz geçmişe gömdük,

Düsmanların siperleri bastan basa les dolmus.

· Yitik Hazine Yayınları

ANZAKLI ÖMER

Şu 1915 yılındaki Çanakkale Savaşları... Akif ́in ifadesi ile "Şu Boğaz Harbi"... Modern teknoloji ile donanmış süper güçlere, iman dolu göğsüyle karşı durarak, dünya yaşadıkça unutulmayacak destanlar yazan Mehmetçikler. Düşman ordusunun kurmay heyetinde görev yapan Albay Aspinall, "Çanakkale Seferi ́nin ta başından sonuna kadar, Allah hep Türklerden yana olmuştur." diyor. Hangi olaylara şahit olmuştu da bunu söylemek zorunda kalmıştı. Öyle olaylar ki, düşman için hep felaketlerle sonuçlanmış, bu güne kadar makul bir izahı yapılamamış ve uzun yıllar kendileri tarafından sansür konulduğu için konuşulup yazılamamış. Yapılan savaşların kronolojik olarak bir özetini verirken, bilhassa düşman ordusunun başına gelen bu neviden olayları, objektife yerleştirerek geniş bir şekilde okuyucuya sunmaya çalıştık. Bunu yaparken de, bütün bu olaylarla ilgili belge ve kaynakları da not etmeyi ihmal etmedik ki, okuyucumuz, söylenenlerin, abartı, hayal mahsulü veya masal olabileceğini düşünmesin. İşte bir de bu açıdan Çanakkale Savaşları...

Imam dedi; Çanakkale?de ulu sanlı cenk olmus.

RUHUNUZ ŞAD OLSUN...!!!

-Evet, dedim. Evet ne kadar güzel.

Bir tas dikip Ahmet sehit oldu diye yazdılar.

Gece, gündüz hayır duanızdan geri kalmadım,

"Ey benim Yarabbim! Şu kahraman askerlerin bütün dilekleri; ism-i celalini İngilizlere ve Fransızlara tanıtmaktır. Sen bu şerefli dileği ihsan eyle, ve huzurunda titreyerek, böyle güzel ve sakin bir yerde sana dua eden biz askerlerin süngülerini keskin, düşmanlarını zaten kahrettin ya, bütün bütün mahveyle!"

ŞU BOĞAZ HARBİ; BİR BAŞKA AÇIDAN ÇANAKKALE SAVAŞLARI Kitabının açıklaması

HUZUR BAK BAYAĞI KONU OLDU GÖZÜNN AYDINN :) .

Ben onunum utanmasın beni Hak?tan istesin.

Kapak Cinsi : KARTON

Diyerek bir dua ettim ve kalktım. Artık benim kadar mes'ut, benim kadar mesrur bir kimse tasavvur edilemezdi.

Valideciğim, on paraya yüz dirhem süt, hem de su katılmamış. Koyundan şimdi sağılmış, aldım ve içtim.

Sürme çekmis, kına, ile süslemisti elini,

metin hasırcı

Yayınevi : GONCA YAYINEVİ

BİR ÇANAKKALE ŞEHİDİNİN SON MEKTUBU

Yaşlı gözlerle sınıftan çıkar ve mektebin idaresine dilekçesini verir.. Arkadaşlarıyla, talebeleriyle vedalaşır, evine gelir. Ahmet Rıfkı hayatta tek varlığı yaşlı annesi Ayşe Hanımdır.. Vefa semtindeki evlerinde beraberce oturmaktadırlar!. Durumu annesine anlatır, ondan hakkını helal etmesini ister!. Ardından mahallenin bakkalı Selahaddin Adil Efendiye uğrar ve şöyle der:

İndirimli fiyat : 9,60 - TL

Meraktan ağzım açık yaşlı Avustralyalıyı dinliyorum. Savaşın dehşetli anılarını anlatırken hastalığına rağmen tir tir titremeye başlamıştı. Devam etti:

Sen bilirsin yavuklusu kumral saçlı Emine,

Odasına vardığımda gördüğüm manzara aynen şöyleydi: Sağ elinde tesbih açık duran sol kolunun pazusunda dövme Türk bayrağı, göğsünde imanı ile, koskoca Anzaklı Ömer son anlarını yaşıyordu. Hemen başucuna oturdum. Kendisine kelime-i şahadet söylettirdim. O şekilde kucağımda teslim-i ruh etti...

Onlar önce vatan dedi, biz keyif

Onlar canlarını unuttu, siperlerde 3 dakikaya bir asker arkadaşının ölümüne tanık olurken...

Eger köyde ölen kalan var mı diye sorarsan,

Selahaddin Adil Efendi, Ahi?lik dersi almış bir esnaftı ve iyi bir mü?mindi!.. Ey bu vatan?ın ger çek kahramanları.. Yarbay Hasan?lar, Fransızca öğretmeni Ahmet Rıfkılar, Seyid Onbaşılar, Ayaşlı Ecir?ler, Pehlivan Ahmet oğlu İsmail Çavuşlar, Teğmen Arif?ler, Mektebi Sultani talebesi Celal İbrahim?ler, Yunusoğlu Nistrova?lı Kadir Çavuş?lar, Hukuk öğrencisi Hasan Ethemler, Ah metler, Mehmetler, Hasanlar, Hüseyinler Sizlere Mehmed Akif Bey?in inşad ettiği şu beyitle sizi anıyorum: ?EY ŞEHİT OĞLU ŞEHİT İSTEME BENDEN MAKBER /SANA AĞUŞUNU AÇMIŞ DURUYOR PEYGAMBER? Şimdi herkese soruyorum?Mahalle bakkalının yaptığını hangi alış veriş merkezi yapar? Buna cevap kolay değildir. Çünkü ortada insan ruhu değil, makine ile birleşmiş şirket ruhu var. Böyle bilesiniz alış veriş merkezlerini ilerleme sananlar.

Biz unuttuk onları, onlar gibi olmayı, vatanımızın bize emanet olduğunu, unuttuk toprağımızı, anadolunun köylü çocukları olduğumuzu, nerden geldiğimizi, kimlerden olduğumuzu, sevmeyide unuttuk, sahiplenmeyide..

- Fiyatı : 3.90 TL -

Kaşlarını yukarıya kaldırarak " Hayır " manasına işaret yaptı. Ama ben hala merak ediyorum: Peki bu kolunuzdaki Türk bayrağı nedir? "Aldırma işte öylesine bir şey dedi. Ben yine ısrarla dedim ki: ?Fakat benim için bu bayrak çok önemli. Dikkatimi çekti. Çünkü bu benim milletimin bayrağı, benim bayrağım...?Bu söz üzerine gözlerini açtı. Derin derin yüzüme baktı ve mırıltı halinde sordu:

· ISBN : 978-9944-766-13-5

(17 Nisan 1915)

Fakat sen merak etme. O parayı vermese, adliyedeki adam vermezdi. Hani nasıl aldık. Yalnız zaman ister.

Sen düsünme millet bize gözü gibi bakıyor.

Herkes, her şey, bütün mevcudat onu, o mukaddes sesi dinliyordu. Ezan bitti. O dereden ben de bir abdest aldım. Cemaat ile namazı kıldık. O güzel yeşil çayırların üzerine diz çöktüm.

Manastırlı M. Hasip

Gözlerimi biraz sağa çevirdim güzel bir yamacın eteklerindeki muhteşem çam ağaçları kendilerine mahsus bir seda ile beni tebşir ediyorlardı. Nazarlarımı sola çevirdim cığıl cığıl akan dere, bana validemden gelen mektuptan dolayı gülüyor, oynuyor, köpürüyordu... Başımı kaldırdım, gölgesinde istirahat ettiğim ağacın yapraklarına baktım. Hepsi benim sevincime iştirak ettiğini, yaptıkları rakslarla anlatmak istiyordu. Diğer bir dalına baktım, güzel bir bülbül, tatlı sedasile beni teşhir ediyor ve hissiyatıma iştirak ettiğini ince gagalarını açarak göstermek istiyordu.

Bu ingiliz milleti ne yalancıymış ne kadar Türk düşmanıymış" diyerek pişman oldum. Ama bu pişmanlığım fayda etmiyor ki... Bu iyiliğe karşı ne yapsam düşündüm durdum günlerce... Nihayet bize serbest bıraktılar. Memleketime döndüm. işte memlekette Türk milletini ömür boyu unutmamak için koluma bu dövme Türk bayrağını yaptırdım. Bu bayrağın esrarı bu işte?

Ellerimi kaldırdım, gözlerimi yukarı diktim, ağzımı açtım ve dedim :

Toprağın üzerindeki kan gölüne yansıyan ay yıldıza, şehitlerimize ve Atamıza binlerce kez saygılarla...

Piyasa Fiyatı : 16,00 - TL

Çanakkale de, kızılca kıyametin koptuğu günler. İstanbul?da düşmanın Ç. kaleyi geçtiği söylen tileri, her meslek erbabından kişilerin akın akın Çanakkale?ye gitmesine sebep oluyor.. Herkes, vatan toprağını düşman çizmesinin altında çiğnetmemek için çaba sarf ediyor.. Bunlardan biri de İstanbul?da Vefa Lisesin de Fransızca öğretmeni olarak görev yapan Ahmet Rıfkı Bey!..

Çantayı al, sandığa koy. Ben sana vaktiyle anlatmış idim., bu dünya böyledir.

Onlar Atam dedi biz Atatürk...

3. İNSANLIK DERSİ :

Plevne?de yatan sehit baban eve gelmisti.

?Selahaddin Amca, düşman Çanakkale de, hançerini vatanın bağrına saplamış, Allah?ın izniyle onu çıkarmaya gidiyorum.. Senden isteğim, anamı iaşesiz bırakma!. Kısmetse dönüşte borcumu öderim!.

Onlar açlıktan öldü, soğuktan titredi, tarih yazdılar, zaferler kazandılar,

Cana millet bilin anın ugrunda ölmeyi.

Fakat valideciğim, sen yine müteessir olma. Ben seni, evet seni mutlaka buralara getireceğim. Ve şu tabii manzarayı göstereceğim. Şevket, Hilmi de senin sayende görecektir.

Sayfa Sayısı : 504

Onun erlik ocagını söndürmüstü kör felek.

paylaşımınız için teşekkürler:) bana Çanakkale ile ilgili kitap önerir misiniz?

Çavus oldum diye yazdın, tabur cenge girerken,

Çanakkale Savaşlar'ında savaşıp, bir kolu ile bir ayağını kaybeden Fransız Generali Bridges, yurduna döndükten sonra anlattığı bir savaş hatırasında şöyle diyor:

Fiemanillah

1957 yılında İstanbul Tıp Fakültesi'nden mezun olup ihtisas yapmak üzere ABD'ye giden doktor Ömer Musluoğlu görev yaptığı hastahanede başından geçen çok enteresan bir hadiseyi şöyle anlatıyor:

Fransız Generali BRIDGES

Gönderildi onun gökte yatan sanlı ruhuna.

· Basım Tarihi : 03 - 2009

?Yıl 1915. Sen hatırlamazsın o yılları. Çanakkale diye bir yer var Türkiye'de, orada savaşmak üzere bütün Hıristiyan devletlerden asker topluyorlardı. Ben Anzak'tım Avustralya Anzak?larından... İngilizler bizi toplayıp dediler ki: Barbar Türkler Hıristiyan dünyasını yakıp yıkacaklar. Bütün dünya o barbarlara karşı cephe açmış durumda. Birlik olup üzerine gideceğiz. Bu savaş çok önemlidir. Biz de inandık sözlerine vaadetlerine... Savaşmak isteyenler arasına katıldık.? Avustralyalı Anzak ihtiyar anlatmaya devam ediyordu: ?Bizim beynimizi yıkayan ingilizler, Türklere karşı topladığı askerlerin tamamını Çanakkale'ye sevkediyorlarmış. Bizi gemilere doldurup Mısır'a getirdiler o zaman. Mısır'da şöyle böyle birkaç ay talim gördük. Atış talimi. Ondan sonra da bizi alıp Çanakkale'ye getirdiler. Savaşın şiddetini ben ilk orada gördüm. Öyle ki denize düşen gülleler suları metrelerce yukarı fışkırtıyor, gökyüzünde havai fişekler, geceyi gündüze çeviriyordu zaman zaman... Her taaruzunda bizden de Türklerden de yüzlerce insan hayatının baharında can veriyordu. Fakat biz hepimiz Türklerdeki gayret ve cesareti uzaktan gördükçe şaşırıyorduk. Teknolojik yönden çok çok üstün olduğumuz gibi sayı bakımından da fazlaydık. Peki onlara bu cesaret ve kuvveti veren şey neydi? İlk başlarda zannediyordum ki İngilizlerin bize anlattığı gibi, Türkler barbarlıktan böyle saldırıyorlar. Meğer barbarlıktan değil, kalplerinde ki vatan sevgisinden kaynaklanıyormuş. Bunu nereden anladığımı söyleyeyim. Biz karaya çıktık. Taarruz edemiyoruz. Bizi püskürtüyorlar. Tekrar taaruz ediyoruz. Bizi tekrar püskürtüyorlar. Tekrar taaruz ediyoruz. Derken böyle bir taarruzda başımdan yediğim bir dipcik darbesiyle kendimden geçmişim.?

Bugünün etkisi ertesi güne sürmedi hiç.

Sevincimden aglayarak hayır diye yormustum.

Tabii dedim Müslüman olmak çok kolay.

4 Nisan 1331

Derelerden, tepelerden seller gibi kan akmıs.

Bu sözden de anladım ki dedelerimiz savaş esnasında Hakk?ı zikretmeyi ihmal etmiyormuş. Neyse uzatmayayım hemen bir tesbih bulup kendisine getirdim. Hasta yatağında tesbih çekiyor, biz de gerektiğinde tedavisiyle ilgileniyorduk. Fakat benim için o daha bir başkalaşmıştı. Müslüman olmuştu. Bir gün yanına gittiğimde samimi bir şekilde rica etti. Beni yalnız bırakma olur mu? Ne gibi Ömer amca? Ara sıra gel de bana islamiyeti anlat! sen çok güzel şeylerden bahsediyorsun. O sözleri duydukça kalbim ferahlıyor. O günden sonra her gün yanına gittim. Bildiğim kadarıyla dinimizi anlattım.

Sen o kanlı derelerden topladıgın sümbülü,

İşte bu geçen dakikalar anında, hizmet eri:

Oglum Hasan, üç aydır ki mektubunu almadım,

Arka sıralarda oturanlardan biri ayağa kalkarak konuşur: ?Hocam;mektebimizde ve mahallemizde eli ayağı tutan ağabeylerimiz Çanakkale?ye gönüllü gittiler ama siz hala buradasınız!. Biz de gitmek istiyoruz ama yaşımız tutmuyor, söyler misiniz bize, vatanımız elden giderse sizin verdiğiniz eğitim ne işe yarar?.? Muallim Ahmet Rıfkı?nın konuşacak hali yoktur!. Çocuklar elbette haklıdırlar ve o an kararını verir. Kendisi de Çanakkale?ye gitmelidir!. Vatan için, Hakk ve Hakikat için düşmanla çarpışmalıdır..

Salih Gülen

Korkak düsman geri kaçmıs, toplarını bırakmıs,

· Etiket Fiyatı : 3.90 TL

Ben "Evet, Müslüman adı" deyince yüzüme baktı baktı, birden doğrulmak istedi. Ben mani olmak istedim. Israr etti. Ama niye ısrar ediyordu? İhtiyarın ısrarına dayanamayıp yatakta oturmasına yardım ettim. Gözleri dolu doluydu. Yüzüme bakarak dedi ki: ?Senin adın güzelmiş. Benim adım şimdiye kadar Mr. Josef Miller idi.

O sehidin remmetullah duasını ettiler.

Bir kurumla oturmustu, köyün dibek tasına,

Sükür, bolluk, zat, zahire her taraftan akıyor.

Valideciğim, çamaşır falan istemem, paralarım duruyor, Allah razı olsun.

"Bu Fransız yaralanınca cebinden yaşlı bir kadın resmi çıkardı. Birşeyler söyledi, anlamadım ama herhalde annesi olacaktı. Benim ise kimsem yok. İstedim ki, o kurtulsun, anasının yanına dönsün". Bu asil ve alicenap duygu karşısında hüngür hüngür ağlamaya başladım. Bu sırada, emir subayım Türk askerinin yakasını açtı. O anda gördüğüm manzaradan yanaklarımdan sızan yaşlarımı dondurduğunu hissettim. Çünkü, Türk askerinin göğsünde bizim askerinkinden çok ağır bir süngü yarası vardı ve bu yaraya bir tutan ot tıkamıştı. Az sonra ikisi de öldüler..."

Kaderim bu, sehit olmus benim sanlı yigidim,

?Hasan Gazi oldu.? Diye bana müjde vermisti.

Şimdiden sonra "Anzaklı Ömer" olsun.

Ahmet Rıfkı önce İstanbul?da kısa bir eğitim görür ve sonra Çanakkale Düztepe?deki birliğine bölük komutanı olarak gider. Çeşitli cephe ve siper savaşlarına katılır. 19/Aralık/1915 günü İngilizlerin döşediği mayınlardan bir tanesi kendisine isabet eder ve bu göğsü iman dolu genç Türk subayı şehit olur.

ISBN No : 975-97510

-Ey Türklerin Ulu Tanrısı! Ey şu öten kuşun, şu gezen ve meleyen koyunun, şu secde eden yeşil ekin ve otların, şu heybetli dağların Halkı! Sen bütün bunları Türklere verdin. Yine Türklerde bırak. Çünkü böyle güzel yerler, seni takdis eden ve seni ulu tanıyan Türklere mahsustur.

O güzel kız yesil örtü örtmüs idi basına.

-Mustafa bu sütü nereden aldın? dedim.

Elinizdeki eser Çanakkale'de yaşanan kıyameti biraz olsun gösterme niyetiyle hazırlandı. Çanakkale Kıyameti'ni bilenlerin memleketlerinin kıymetini hatırlaması için

Çanakkale Savaşları komutanı.

Fakat günden güne eriyip tükeniyordu. Kaç gün geçti tam hatırlamıyorum. Hastanenin genel hoparlöründen bir anons duydum. "Doktor Ömer! Lütfen 217 numaralı odaya gelin!" Dedim ki içimden "Bizim Ömer amca galiba yolcu?" hemen yukarı çıktım.

çalışıyorum şuan:)

Dedi; Ahmet beni artık ahrette beklesin.

Çanakkale Deniz Zaferimizin 95. yıldönümü hasebiyle aklımıza düşmesinin sebebi de Mahalle Bakkalı?nın sahip ve işleticisi yani kimisinin Selahaddin Adil Bey? i, gençlerin Adil Ağabeyi, çocukların ise bakkal amcası olup,1. cihan harbinin yokluk, imkansızlık içinde geçen dört senenin ilk senesinde yaşanmış bir muallim yani öğretmen ile talebelerinin, bakkal Selahaddin Adil Bey?le, muallim Ahmed Rıfkı Bey?in Validesi Ayşe hanımın başından geçen vak?ayı, Çanakkale destanının cephe gerisi sosyal hayatının, insan olana gözyaşı döktüren hikayesidir.

Şevket merak etmesin, o görür, belki de daha güzellerini görür.

''Sana dar gelmeyecek makber?i kimler kazsın?

Mehmet Akif ERSOY

1915 yılının Mayıs ayın da Ahmet Rıfkı her günkü gibi mektepten içeri girer.. koridorlarda sessizlik hakimdir. İlk dersi 1. sınıflaradır ve aynı suskunluk o sınıfta da vardır. Talebeler başlarını önlerine eğmişler öylece sıralarında oturuyorlardır.. Selam Verir Ahmet Rıfkı, ama çocuklar selama cevap vermezler!. Ahmet Rıfkı şaşırmıştır ve talebelerine dönerek şöyle der: ?Çocuklar nedir bu hal?. Lütfen biriniz bunu bana izah etsin!..

ÇOCUK AŞMIŞSINN KENDİNİ :)) .

"Olsun. Peki doktor beni Müslüman eder misin? Müslüman olmak zor mu?" Şaşırdım. Nasıl da birdenbire Müslüman olmaya karar vermişti. Meğer o yaşa gelinceye kadar içten içe hep düşünüyormuş da kimseyle konuşamadığı için, soramadığı için konuşamıyormuş.

Sen onbası olmus idin, Aksehir?den giderken

-İşte onun çobanından 10 paraya aldım.

Tarihin Yıkılmaz Kalesi Çanakkale

18 Mart'da hatırladık 19 Mart'da unuttuk..

Osmanlı?da mahalle bakkalı

Oğlun

Onlar harbe gitti biz Amerika'ya, onlar ölüme gitti biz tatile,

Valideciğim, evdeki senet vesaireyi kimselere kat'iyyen vermeyin ve sorarlarsa biz bilmiyoruz deyin.

Zafer için her cengine yedi hatim adadım.

· Bizdeki Fiyatı : 3.90 TL %0

Yeri belli olmak için mezarını kazdılar.

?Siz Türk müsünüz? ?Evet Türk'üm...? İhtiyar gözlerime bakarak tanıdık bir göz arıyor gibiydi. Anlatmaya başladı:

Sonra gördüm sag elinde yükselmisti bir bayrak,

Onlar evlatlarını unuttu, evlerinin yolunu, eşlerinin kokusunu, biz de onları.

Kız kalırım varmam ele benim canlı şehidim.

-Efendim, çayınız, buyurunuz, içiniz, dedi.

Bir Çanakkale gazisi görmüştüm. Yıllar sonra da olsa Müslüman Türk milletine olan sevgisi sayesinde kendisine iman nasip olmuştu.

Çanakkale, gırtlağına bıçak dayanan bir milletin en tabii karşılığı vermesi ve sömürgecilere dur demesinin diğer adıdır. Türk tarihinin en kanlı zaferi; et ile demirin, ateş ile suyun kapışmasıdır Çanakkale. Bu ölüm kalım harbi tarihin şerefli sayfalarından biri olur, Çanakkale Sahne-i Harbi milletin hafızasına bir destan olarak kazınır.

- Niçin öldürmek istediğin askere yardım ediyorsun? Mecalsiz haldeki Türk askeri şu karşılığı verdi:

Valideciğim,

Araştırma - İnceleme , Diğer ,