Her şeyi ile örnek bir insan olan peygamberimiz, davet yolunda karşılaşacağımız musibet ve belalara, insanların bizi kınamasından dışlanmaya kadar ama her şeyde bize nasıl bir tavır takınacağımızı hayatıyla bildirmiştir.

Hz. Zeyd vücudunu Allah Rasulü?ne siper ederken bu cahil kavme şöyle sesleniyordu:

Gazabını bana çevirmenden öfkeni üzerime indirmenden, gökleri ve yeri aydınlatan karanlıkları dağıtan, dünya ve ahiret işleri onunla yoluna giren kerim Zatının nuruna sığınıyorum.

O şefkat ve merhamet Peygamberi, uğradığı bu feci muamele karşısında bile beddua etmeyip; ? Hayır, benim kavmim bilmiyor.? dedi.

Hz. Adem ile başlayan nübüvvet zincirinin son halkası olan Peygamberimiz , her şeyiyle örnek bir insandı. Onun hayat hikayesi başka insanlarınkine benzemez. Onun hayatının her karesinde bizim için dersler vardır. O, aynı zamanda fiilleriyle ve konuşmalarıyla Kur?an?ın adeta bir tefsiri, bir haşiyesi hükmündedir.

?Ey Taif halkı! Taşladığınız kimsenin bir peygamber olduğunu biliyor musunuz?!.?

Bugün İslam aleminin yaşadığı felaketler ve işgaller hep bu İslam? a hizmet adına başvurulan şiddet ve sertlik yüzünden değil mi?

Allahın Resulü İslam? a davet etmek ve Müslümanlar için bir sığınak bulmak ümidiyle Mekkeli ailelerin ve amcası Abbas? ın da bağ- bahçe edindiği Taif şehrine gitti. Taif?te yerleşmiş olan Sakif kabilesini Allah ?a iman etmeye davet etti. Fakat ne yazık ki onlar da Rasulullah?ı reddettiler. Üstelik Arap örfünün gereği olan misafirperverliği de göstermediler. Hatta ayak takımını kışkırtıp Rasulullah? ı taşlamaya sevk ettiler.

Muhammed Zahid Yıldız

Hiç şüphesiz Peygamberimiz ? in İslam?a davet metodunun en önemli özelliklerinden biri şefkat ve merhametidir. Tevbe Suresi 128 ve 129 ayette Allah u Teala şöyle buyuruyor. ?Andolsun size kendinizden öyle bir Peygamber gelmiştir ki, sizin sıkıntıya uğramanız ona çok ağır gelir. O, size çok düşkün, müminlere karşı çok şefkatlidir, merhametlidir. Yüz çevirirlerse de ki: Allah bana yeter. O?ndan başka ilah yoktur. Ben sadece O?na güvenip dayanırım. O yüce Arş?ın sahibidir?.

Resulullah efendimiz şehri terk ederken ayakkabıları Allah yolunda dökülen mübarek kanıyla dolmuştu. O?nu, atılan taşlardan korumaya çalışan fedakar sahabi Hz. Zeyd de yaralanmıştı.

Beni bütün kabalığıyla karşılayacak bir düşmanıma mı?

İSLAMİ HAYAT DERGİSİ

Mekke döneminde Allahın Resulü çok zor dönemler geçirdi. Alay, hakaret, işkence devirlerinden sonra bütün ilişkilerin kesildiği bir boykot uygulandı. Yoksul Müslümanların sığındığı Ebu Talip mahallesinden bebek ağlamaları yükseliyordu. Açlık had safhaya ulaşmıştı. Ebu Talip, yeğenine tabi olma cesareti gösteremese de oğullarının imanına mani olmuyor, onları himaye ediyor, müşriklere teslim etmiyordu.

Efendimizin eski düşmanlarına karşı böyle kerim davranışı, birçok kabilenin kendiliğinden İslam? a girmesine vesile oldu. Mekke Fethi sırasında Resulullahın?affedilmeyecekler? listesinde bulunan Ebu Cehlin oğlu İkrime, Yemen? e kaçmıştı. Hanımının ricası üzerine Rasulullah onu affedeceğini söyledi. İkrime Rasulullaha gelerek iman etti. Daha sonraları yapılan tüm savaşlarda en ön saflarda bulundu. Kılıçla yola gelmeyen İkrime adeta Resulullahın sıcak şefkati ile feth olmuştu.

Kabilesinin yaşlısı olduğu için müşrikler de onun hatırını sayıyor, Peygamberimiz ?i öldürmekten uzak duruyorlardı. Ama Ebu Talip?in vefatıyla birlikte Peygamberimiz için en zor dönem başlamıştı. Artık Allah? ın Resulü için Mekke?de tebliğ etme imkanı kalmadığı gibi, can emniyeti dahi kalmamıştı.

?Allah?ım gücümün tükenişini, çaremin bitişini ve insanların gözünde değersiz görülüşümü sadece Sana şikayet ediyorum.

Peygamberimiz hiçbir zaman nefsi adına intikam almadı, hatta bedduada dahi bulunmadı. Amcası Hz. Hamza?ya yaptığı çirkin muameleye rağmen Vahşi?yi ve Ebu Süfyan?ın hanımı Hindi de affetti.

Ey merhamet edenlerin en merhametlisi! Beni kime havale ediyorsun?

Efendimiz gereksiz yere savaşa girmezdi. Hudeybiye? de sırf barış olsun ve savaş çıkmasın diye, tüm sahabelerin karşı olduğu ve zahiren Müslümanların aleyhinde gibi görünen o anlaşmayı imzaladı. Anlaşma gereği düşmana iade edilen Hz. Ebu Cendel?in sitemlerini içi yanarak dinledi. Savaşa giderken bile, ?Düşmanla karşılaşmayı temenni etmeyin! Allah?tan afiyet dileyin! Onlarla karşılaştığınız zaman sabredin! Bilin ki, cennet, kılıçların gölgeleri altındadır.? diye tavsiyede bulunurdu.

Yoksa işimi eline verdiğin bir yakınıma mı?

Çünkü Resulullah? ın terbiyecisi bizzat Allah u Teala? dır. Bundan dolayı her Müslüman Peygamberimiz in hayatını tüm detaylarıyla öğrenmelidir. Peygamberimizin hayatını bilmek, günlük ibadetlerimiz ve muamelelerimiz için gerekli olduğu gibi İslam? a hizmet ederken karşılaşacağı sorunları çözmek için de gereklidir. Bir tebliğcinin de ne yapacağını, nasıl bir tavır takınacağını bilmesi bakımından Peygamberimiz in hayatı en güzel örnektir.

Günümüz Müslümanları Resulullahın bu şefkat ve merhametini iyi anlamaları lazım. Zira bizim işimiz daha zor. Çünkü Resul ü Ekrem efendimiz ve sahabe i kiram İslam? ı müşriklere tebliğ ediyorlardı. Ama günümüz tebliği daha büyük bir hassasiyet ister. Biz ise kendini Müslüman gören ama dini imanı ve ameli tahrifata uğramış bir toplumla karşı karşıyayız. Öyleyse daha nazik, daha şefkatli olmalıyız. Netice itibarı ile bu tebliğden ziyade bir tashih ameliyesi olacağından nasihat ve hikmet temel meşrebimiz olmalıdır.

Peygamber Efendimizin şefkati; O?nun en güçlü olduğu ve intikama güç yetirebileceği zamanlarda da en yüksek bir şekilde tezahür ederdi. Mesela geçmişte kendisine böyle kötü muamele eden Sakiflileri Huneyn savaşında yenmiş ve ailelerini esir olarak ele geçirmişti. Onları böyle boyun eğdirdikten sonra istese geçmişteki çirkin davranışlarının ve uzun zaman İslam?a düşmanlık etmelerinin cezası olarak kötü muamele edebilirdi. Ancak Efendimiz ganimetten kendi payına düşen hissesiyle esirleri satın alıp ailelerine iade etti. Onu gören ashabı da hisselerine düşen esirleri salıverdiler.

Peygamberimizin Taif?te uğradığı muameleye karşı takındığı tavır bunun en güzel örneğidir.

?Ya Resulullah! Emir buyur, bu kavmi helak edelim!? dediler.

Sen razı oluncaya kadar Senin rızanı dilemeye devam edeceğim. Kötülükten sakınma, iyiliğe güç yetirme sadece Senin yardımınladır? diye niyazda bulundu.

Sen bana kızgın olmadıktan sonra başkasının düşmanlığına hiç de önem vermem. Şu kadar var ki, senin afiyetin beni de içine alacak kadar geniştir.

Başta Cebrail -aleyhisselam- olmak üzere melekler, Allah Teala?dan izin alarak Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-?in yanına koştular:

Daha sonra bir ağacın altına oturdu, ellerini Allah? a açarak: