Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal...

Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma, sakın.

Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?

Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.

Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal:

Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet;

Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.

kaldıralımmı

'Medeniyet!' dediğin tek dişi kalmış canavar?

Doğacaktır sana va'dettiği günler hakk'ın...

Düşün altında binlerce kefensiz yatanı.

Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.

Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar,

Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.

Her cerihamdan, ilahi, boşanıp kanlı yaşım,

Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal!

Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!

Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,

Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.

O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım,

O benimdir, o benim milletimindir ancak.

Ruhumun senden, ilahi, şudur ancak emeli:

Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım.

Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;

Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal.

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.

O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;

İSTİKLAL MARŞI

Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal!

tamamı ırkçı, gerici, anti laik kelimelerle dolu

Fışkırır ruh-i mücerred gibi yerden na'şım;

Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı.

Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır, atanı:

Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın.

Bu ezanlar-ki şahadetleri dinin temeli,

Şuheda fışkıracak toprağı sıksan, şuheda!

O zaman yükselerek arşa değer belki başım.

şu sözlere bakın

Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli.

Bastığın yerleri 'toprak!' diyerek geçme, tanı:

Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli.

Canı, cananı, bütün varımı alsın da hüda,

Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu şiddet, bu celal?

Hakkıdır, hakk'a tapan, milletimin istiklal!