not :bende kpssden çok çektim

arkadaşım senin yaşadıklarını her işsiz yaşadı herkes okuduğu memleketten nefret etti aldığımız eğitimin ve üniversite okurken ettiğimiz masrafın karşılığını çok da alamadık, bazen ben de böyle yaşamaktansa hiç yaşamamak iyidir demiştim her gün kabus görüyordum ki bu kabuslar hakikaten çok kötüydü, ayrıca iyi bir işin olsa dahi bayramların evde geçiyor klasik bayram tatili yapıyorsun bunun sebebi de işsiz ve parasız olman değil bazı ailevi mecburiyetler ondan dolayı da beklentilerini düşük tut ve her zaman beynini meşgul edecek çok fazla düşünmeni engelleyecek meşgaleler bul o zaman zaman geçiyor

ay çok gençsin

depresyondasın.

üniversiteyi istanbulda okudum. iki sene kadar da çalıştım. tabi bu arada öğrencilikle hiç ilgisi olmayan çalışma hayatının zorluklarını istanbulda geçinmenin zorluklarını yaşadım. ve 4 sene öğrencilik hayatım boyunca istanbula tapan ben istanbuldan nefret ederek memleketime geri döndüm. şimdi kpss ye çalışıyorum. sıkıldıkça kendime türkiyenin herhangi bir ilinden yer beğenmeye çalışıyorum. hakkında yapılan yorumları okuyorum. e tabi bir de doğu hizmeti bölgei sayılması gerek. bunu da düşününce.. ama yer beğenemiyorum. sonra elim gene istanbula gidiyor. semte göre kira fiyatlarına bakıyorum. diğer illerden pek bir farkı yok diyorum. olacaksa istanbul olsun.. ama öyle korkmuşum ki on senelerce istanbuldan, ve hayat beni öyle yormuş ki. bir köyde iki üç arkadaş edinirim. yalnızlıkta çekmem istanbuldaki gibi, sessiz sakin bir hayat yaşarım diyorum sonradan vazgeçiyorum...

evet yalnız kalınmamalı sanırım bu durumlarda ama hiç kimseyle konuşacak halim de yok. konuşunca ne olacak dışarı çıkınca ne olacak şunu yapınca ne olack diyorum hep. sorunlarımı erteliyormuşm gibi geliyor sadece. sonra bir an düşününce ee ne olacak şu diye bu sefer daha çok telaşlanıyorum üzülüyorum. hoş gerçi sürekli böyle düşünerek, üzülerek de bir yere varamıyor insan ama..

kimse yazmıyor diye bakmıyordum. yorum yapan olmuş gene de. kiminiz psikiyatriye git demiş kiminiz çok düşünme demiş kiminiz yedek planlar yap demiş. sorun da bu herşeye karşı isteksizim artık. çünkü zaten çok yoruldum. istanbulda kaldığım yıllarda o kadar çok iş aradım ki. ve sonuç hep hüsrandı. çalıştığım yıllarda da hep zrluklarını çektim. şimdi kendimi savaştan çıkmış gibi hisediyorum. 2009 kpssine yaklaşık bi 7 ay kadar çalışmtşm olmadı işte. branşım ingilizce 72-73 arası bi puan aldım. tekrar hazırlanmak tekrar birşeyler için çabalamak zor geliyor.

pisikiyatriye git

insanlar nasıl mutluluğu yakalayabiliyorlar. keşke bunu öğrenebilsem.

Kafanı bu tür şeylerle yorman yersiz. Gelecek ne getirecek sabretmek gerek.. Derslerine yoğunlaş.. Nasıl iyi puan alabilirim, nasıl çalışmalıyım diye kafanı yor.. Herşey yolunda gider aksilik çıkar yada tam tersi. Gününü zehir etme kendine.. Hep yaşadıklarını tekrar yaşayacaksın diye bir kaide yok.. Bu moral bozukluğu çalışmanada engel olacaktır..

önümde uzun bir kış, ilkbahar ve yaz varken hiç gözüm kesmiyor çalışmayı. zaten öyle yoruldum ki herşeyden. hiç hayat sevincim de kalmadı.

bence tek secenek kpss görüyorsan mutsuz olursun. yedek planlar yapman lazım.. olmazsa ne yaparımda diye.. birde yaşın kaç ki bu kadar karamsarlık içine bence girme.

Haklısın bence sen depresyondasın.

Sözünü varya ben onun...

evet herkes aynı durumda. bir tek en değilsin diyeceksiniz ama bilmiyorum hayat beni çok yıprattı işte. bazıları hiç takmaz. ben hep huzursuzdum. artık birazcık huzur istiyorum.

rüyalarım bozuldu. sıkıntıdayım.

garip garip düşünceşer içersinde olma adamı hasta etme titre ve kendine gel hemen...

Kapşonlu

ben ne yapayım

Sözlük kesildi başıma

bence sen öğretmen olarak atansanda mutsuz olursun gibi bir intiba oluştu bende... bu seferde calıştığin okulu, ili, calışma arkadaşlarını, belki öğrencileri belkide mesleğini sevmeyesin. bu yaşta bu tükenmişlik olmamalı.. sen bir öğretmen olcaksan ders calışamk senin için zorluk değil zevk olmalı. içinde hiç bir heyacanolmadan o mesleği nasıl yapicaksın...

keşke başkalarının ne düşündüğünü, ne hissettiğini bir kerecik olsun bilebilseydim. bir kerecik olsun insanlar neler yaşıyor neler hissediyor. sadece bir başkasının yerine geçebilseydm bir anlığına. bunu şunu için söylüyorum. acaba ben mi çok şey itiyorum. küçük şeylerle mutlu olmasını bilmiyorum, sanırım bu doğru. ama küçük şeylere razı olmasını mı bilmiyorum.. daha yazacak çok şey var ama..

gençlik başımda duman ilk aşkım ilk heyecan

sakın illakı su olsun dıye düşünme

sana tavsiyem yalnız kalma.. git sevmediğin insanlarla sohbet et uğraşacak bişey bul ama yalnız kalma. derin düşünme

her seyin hayırlısını ıstemek lazım

böyle gelgitlerle geçiyor yaşamım. çok mutsuzken hiçbirşey yapamamak. huzursuz da olmak... çok zor...

derdin ne direk söyle...:?

İst1907 arkadaşıma katılıyorum..

Pislik

Birde öğrenilmiş çaresizlik var biz çoğu zaman buna takılıyoruz malesef..

zaten sınava girdim de iyi puan alıp nereye atanacağımı düşünmesi kaldı. ama sonuçları yüzümü güldüren şeyler olmayacağı için, içimde hiç kpss ye çalışma hevesi kalmıyor.

herşey güzel olacak buna inan ve gerçekten de her sıkıntının ardında bir ferahlık vardır.. git uğraşacak bişey bul.. çalış bir yerde gez dışarda ama eve kapanıp düşünme..

uzun mu yazmışm ki?bilmem içimden geçenleri yazıyorum. nedense buraya içimi dökmek istedim bugün. çok insan var birileri görüp birşeyler yazar benim de kafam dağılır diye belki de.

bu senin hayatının kısa kronolojisimi :)))

yazıyı kısa yazsan olmuyomu yani...:(((

moralim bozuk. evet. hiç iyi değilim. bayram da evde geçti. ama sorunum bayramı evde geçirmem değil. kendimle sanırım.