Örneğin, uyumak istedikleri zaman uyuyamaz, uyudukları zaman da bir an önce uyanmak istenciyle bir türlü pozisyon alamazlar. İnsan kılığına girmiş?hareket? gibidirler. Bu tipler tarih, edebiyat, siyaset, din, ahlak, medeniyet velhasıl her şeyin hülasası gibidirler. Canlı ansiklopedidirler. Sürekli hareket halinde bir atlas tahayyül edebiliyor musunuz?

bu üyeliğimi gerçekten hatırlamıyordum, meğer çok üyeliğim olmuş birbirine benzer

insanın kendi başlığının olmamasından daha kötü birşey varsa o da eskiyen başlığını güncellemek zorunda kalmasıdır.

Başkalarının düşündüklerini düşünmek, düşünceye sadece hamile kalmaktır. Bu düşünceler beynimizde yeniden sorgulanmıyorsa beynimizin hamallık yaptığı tüm bilgiler, düşük yapan bir kadındır artık!

akşam, yine akşam, yine akşam, göllerde bu dem bir kamış olsam demeyeceğim elbet, belki de visco yatakta bağlama sapı gibi boylu boyuna uzansam diyebilirm, veyahut puf koltukta film izlerken hülyalara dalsam cümlesi de yabana atılacak bir cümle olmazdı, her neyse bu hamur çok su götürür, haşime de saygısızlık olur.

hayatımdaki en büyük angaryalardan birisi de saç traşı olmak olsa gerek, önce sıra beklersin, sonra berberin senin gbt ni yapmasını beklersin, verdiğin bilgiler ile sohbet mevzusu belirlenir, bi yandan sorular ve yorumlar ile kafa şişerken berber bi yandan da kafanı sağa sola ittirir, eğer, büker. saçı en son yıkarken kulağına parmağını gezdirir, suratında dolaşan ele yüzün buruşur, en sona tütün kolonyası. hep aynı saç stilinin yeniden traşa mahal bırakmayacak şekilde kalacağı bir teknolojiyi dört göz ile beklemedeyiz

iki rest ikisi de yarım blöf ile masadaki chipleri topladıktan sonra masada bu kurt oyuncu fısıldaşmalarını duyar gibi oldum, bir kasılma ve güven ile yükseltmeye başlayınca don gömlek, bi perişan, süklüm püklüm masadan ayrıldım, tabi ayrılırken sankim bağlantım kopmuş da zoraki çıkmışım yoksaaaa heeey hey mesajı vermeyi de unutmayarak

uykusuz bir gece geçireceğini bile bile yatağa giden bir insana tatlı uykular sözü dua gibi kutsal ve hürmetli gelir, tatlı uykular aslanım

açtığı başlığa sahip çıkanları saygıyla anıyorum, başlığıma yazma, defol başlığımdan cümlelerini duyunca bir anaokulunda evcilik oynuyormuş hissi uyanıyor bünyede. burası benim alanım, işaretledim çoktan, ohooooo

kendimde tiyatro yeteneğimin olmadığını farketmem için tiyatroda rol almam gerekiyormuş, gerginlik ve sıkıntının yanında komedi olması gereken bir rolün sıkıntısı, karakterime uymayan karakterin canlandırmasının zorluğu yanında berbat bir oyunculuk sergilediğinin bilincinde olmak özgüveni bitirdi. neyse ki ilkti son oldu, demek tiyatro bana göre değil diğer sanat dallarında belki

vay gadasim,