Güneşe açılan küçük aynalar

Var olan ve olacak olan bütün köşelerinin sahibi benim

Bu ses saçlarımı ıslatan sessiz bir kardı

Dişlerin öpülen çocuk yüzleri

Kurtulsam diyorum bir eser buna engel

eşkalim kaç gazetenin köşesinde kendine yer bulur... dostlar çok doluyum ya.. bugün bir huzur evine yolum düştü, beni seyreden gözlerdeki kıvılcımları anlatamam... aman yarabbim diye feryat etmek geldi içimden ama anladım ki burda kalanlar her saniye o feryadı zikrede duruyorlar... zavallıyız biz insanlar..

Merhametin ta kendisiydi gözlerin

Bu ses öyle benim öyle yabancı

Ben geleceğin kara gözlü zalimlerindenim

huzur evleri doldu taştı...

Su akıyor birikiyor kan lekeleri

Yaralı bir ceylan kalbi gibi içli bir sesin vardı

Öyle büyüyor öyle çoğalıyorsun

İçinden geçilen küçük aynalar

Bulutlar geldi üstünde durdu

Sen kaç köşeli yıldızsın...

Merhamet saçlarını ıslatan sessiz bir yağmurdu

Konuştun güneşi hatırlıyordum

İnsanı ağlatan yağmurlar yağdı

gazeteye ilan verdin mi?

Merhametin ta kendisiydi gözlerin...

Bulutlar geldi altında durduk

Gariptin yepyeni bir sesin vardı

Benim geçmiş zaman içinde yan gelip yattığıma bakma

Bir tek köşen bile ayrılmamışken bana

beni bulanın en yakın huzur evine teslim etmesi rica olunur...

Sert içkiler keskin kokular dişlerin

İstanbul kalmıyor...

Ve güldün rengarenk yağmurlar yağdı

Yaralı bir ceylan gözleri kadar sıcak

Sen geldin benim deli köşemde durdun