Ey Nebi, kendisine yollanan salatu selamları işiten vefalı Dost. Sana yolladığımız salatu selamların sımsıcak gölgesinde beyaz dualarımızın aydınlığıyla yöneldik kapına. Temessülünle, meftunlarını sevindireceğin zamanı bekliyoruz. Sireten şekil değiştirecek kadar büyük günahı olanların imdadına, sırf sana yolladıkları salatu selamlar hatırına yetişmiştin Efendim. Ve biz ahirzamanın garip insanları, bir kere daha temessül edip imdadımıza yetişeceğin günün hasretini çekmekteyiz.

Ey Nebi, inan ki sensiz gündüzlerimiz bile geceye döndü. Alnımızı üfül üfül okşayan rahmet yüklü soluğundan mahrumuz yıllardır. Senin yokluğun, ölü ruhlara can veren nefesinin yokluğu, bizi ağyar ateşinde yaktı. Deden Hazret-i İbrahim'e yakılan ateşten daha acımasızdı yandığımız ateşler.

Zira Efendim, 'Sana sırılsıklam bir bakış da ben olsaydım' diyerek başımızı koyduğumuz olmuştur yastığa, tutunduğumuz an olmuştur düşlere.

Ve mübarek geceler dualarımız;

Diller, sayfalar, satırlar

? anam babam sana feda olsun ya rasulallah, onu bana ver?

Ey yetimler yetimi,

Hira nur dağındasın

Halime?nin kucağında

Yanında aziz annen ve ümmü eymen

Cenaze namazı kıldıranlar!

Artık, yolunu unuttu

Gelse bir şefkat meleği?

Yine, imanlar!

O minicik bulut ilişiyor bakışlarına

Ebu talip öldü diye mi bu pervasızca saldırılar

?Hu hu?lara karışsın aminler?

Günler, ne günlerdi, ya Muhammed,

Yapraklar kanad?

İstendiğinde katiyyen? hayır? demediğini bile bile

?Gel ey Muhammed bahardır! Dudaklar ardında saklı aminlerimiz vardır. Hacdan döner gibi gel; miraçtan iner gibi gel; bekliyoruz yıllardır.? Ey insanlık bahçesinin?gül-i rana?sı! Sen?in bayıltıcı renklerin, nice bülbülü, ?nalan u giryan? eyledi. Senin?füsunkar? tavrın ve gönül yakan edan, nice bülbülü, ?şuride makal? eyledi.

Mevlid?ini Süleyman?lar!

Nurdağına davet var

Bugünkü kadar!

Onlar bilmiyorlar mıydı seni himaye edeni

Onlar deli diyorlardı sana, sen susuyordun

Haberler uçurmuştun ebu hureyre? nin diliyle :

Sen hala kırk yaşındasın

Kimi Taif?tir, kimi Hayber?dir?

Miraç 'dan iner gibi gel

Gösteriyor ve istiyordu tekrar: Oku

Seni yetim bulup barındıranı

Çoğusu bilmiyor seni?

Aşırdı aşıranlar?

Ey mekke mihrabında alemler hesabına? allah! ? diyen sevgili

Yaralar içinde Eyyub?um. Hasretin bana şifa.

Ve sen yine yamalı, eski cübbeni giydin

Gece gündüz ah eden, zat-ı pakini anan

Ve mübarek ellerini dizine vurarak :

Çarpılsın, hakikat niyetine

İyiliğin türbesine

? peki? dedin o zata

Ya rasulallah,

Mana alemlerinde deryalara dalarak,

Ve dua eden rahibin kucağındasın

Onu da yaralarlar kanadından,

onu görmeyiş

? allah biliyor ki ben de sizi çok seviyorum? demiştin

Bir kaç dost eş akraba birleşip O'nun adına bu bayram kurban keselim inşallah..

Biliyoruz, aşkına pervane olamadık. Yanlış ateşlerde yandı ruhumuz. Yanlış pazarlara sürüldük. Yalancı şafaklarla kandırıldık yıllar yılı. Sensizliğin girdabında zehrini yudumladık hayatın. Onca günahlarımıza, bize yakışmayan kusurlarımıza rağmen, senin büyüklüğün kadar büyüttük umutlarımızı. Dağlar kadar günahlarımız olsa da sen kadar umutlarımız var. Hani diyorsun ya Efendim, 'Benim şefaatim, ümmetimden günah-ı kebair işleyenleredir.' Kim bilir kaç günah kirinin içinde büyüttük bembeyaz umutlarımızı. Tutunduk verdiğin söze. Müjdenin ipekten çehresine sarındık.

Bir gün gözlerimizden perdelerin kalkacağı ümidiyle yaşadık hep. Temessülünle şerefkudum buyurduğun Ahmet Rufai hazretlerine imrenir olduk. Biz de, günahkar dudaklarımızı senin o pak ellerine dokunduracağımız günün hasretiyle bekliyoruz efendim.

Kapına gelenler ya muhammed,

Yetiş imdada ya Resulallah, ne olur imdadımıza yetiş! Gönül Kabe'sinde, günahlarımıza rağmen yine de bir yer var Efendim teşrif buyuracağın. Yüreğimizin yanıklığıyla tütsülediğimiz gözyaşı dolu mahzenlerirniz var. Uyku nedir bilmeyen kirpiklerimiz var Seni bekleyen. Ne olur gel, gel ki:

Dudaklar ardında saklı

Ama seni onlar da çok seviyor

Türküler yapan kızlar

'Gel ey Muhammed bahardır

N. F. K.

diyelim bağrı yanık aşıkların gibi.

Mecnun diyorlardı, şair diyorlardı, sen susuyordun

Altmış üç yaşındasın

Aynı cübbeden yine yine diktiler

Ey ruhlarımızın gökkuşağı! Gedalarının ah u efganını, bir?arz u hal? bilip imdatlarına koşacağın anı bekliyoruz. Sen ruhumuzun sancısı, suyumuzun sarnıcı, gönlümüzün gülüsün! Biliyoruz ki Sen?in meltemin, şefkat bulutlarını gönlümüzün semasına sürüklemezse, ruhumuza merhamet damlaları düşmez. Renklerini, Sen?in gökkuşağından alan her ruh uludur ya Resulallah! Nice dilberi öğütürken fanilik değirmeni; sadece Sen?in renklerin?ter ü taze? kaldı ya Resulallah!

Mekke çocukları annelerine seslenirler miydi senin yanında

Haramların peteği!

Nerde kaldın ey Resul,

MUHAMMED?İN YAKARIŞI

Kaç gece anne diye hıçkırdın

Çöller kadardı,

Bilginlere de görmek sözün böylesini.

Ve bir gün, ki gaflet

?Kadem bastın gönül tahtına

Levhasına yazılanları yalvarana

Mekke?ye annesiz giriyorsun

Ayetlerini ezber bilen

Dizilsin yollarına

Hadi gel ey yar!

Gurur, Kafdağı?nda derebeyi?

Fethedemedik, ya Muhammed,

Otuz üç yaşındasın

Açılsın perdeler, kat kat!

Göklerin resulüydün?

Yeryüzünde bir gölgelik?seni güneşten korumak için

Geri gelmeyen dualardı?

Hadi gel bekletme yar

Ey medine minberinde? ümmeti, ümmeti? diye hüznü giyen sevgili

Çöllere dökülsün yıldızlar;

A Sultanım sefa geldin,'

Vicdanlar sakat

Mekke?de bunalırsan

Ama giyinmek nasip olmadı

Sana aşık?

Gerçi saklandığı yere, o pek yüce olan

Rabbinden bize ne getirdi isen amenna

Dalga dalga rahmet var

sermayesi muhabbet, hürmet itaat olan

Himayesiz kaldın diye mi

Ya rasulallah

Yüreklerden taşsın

Sultanım!

onlar islam güneşinin bir katre ışığıyla aydınlanırken

Ve bambaşkasın

Yapabilendi o, kulak veren ve yapandı.

İzin verilsin diye gezgin kalmasına

Ezanlarını Davud okusun!

Ne olur;

Ve bir de Efendim, 'Damar damar seninle, hep seninle dolsaydık', koruyabilseydik 'vefa'mızı... Açsaydı daim bizim de gönlümüzde vefa çiçekleri... Bir Molla Cami de biz olsaydık, ashabına kıtmir olmayı canı gönülden dileyen... Kıtmirin olabilseydik ey Şah-ı Rusül! Sana sadık olabilseydik... Adına ve ashabına sahip çıkabilseydik ta haşre kadar... Ashab-ı Kehf'in kıtmiri gibi olsaydık... Onca günahlarımıza rağmen, 'Senin ashabın cennete giderken ben nasıl cehenneme giderim?' diye inleseydik... İniltilerimizde bestelenseydi ümitlerimiz...

Çoktan okumuş denirdi artık ona

Kabe?deki ağlayışın geliyor gözümüzün önüne

İhtiyaç sahibi olsak bile bizden daha fazla ihtiyacı olanlara el verelim...

bugün batının müsteşrikleri hala hayranlıkla bizim peygamberimizin

Allah razı olsun.

Ey garipler garibi;

Yüzlere serptiğin topraktı?

Ezanların vardı!

Bu yüzden dargın bulutlar

Daha dünyaya gelmeden

Ey, 'Levlake...' hitabının Nazlı Sultanı, naz makamının efendisi! Yıldızların, yoluna kaldırım taşları gibi dizildiği, yüreği bulut bulut olan Sevgili! 'Yağarsın, taşlar bile yemyeşil filizlenir.' Sen olmasaydın eğer, taşlardan daha katı yüreğimizde hiç yeşerir miydi yepyeni umutlarımız! imanın gökkuşağı renkleri belirir miydi yağmur sonrası gibi! Yüreğimizin yamaçlarında boy verir miydi hiç, sen kokan güller, olmasaydın Efendim!

Allah azze ve celle

Rahmetini umarak

Göçelim, ya Muhammed?

Altı yaşındasın

Uğruna canlarımız feda o gözlerinle gökyüzüne bakıyorsun

Medine?ye göçerdin.

Kıtlık hüküm sürüyor beni sa?d yurdunda

KENDİNİ BORÇLU HİSETMEYEN VE BU BORCU İLİKLERİNE KADAR HİSSETMEYEN DİNEN İFLAS ETMİŞ BİR DİLENCİDİR.. ARTIK ÖNÜNE ÇIKANDAN DİN DİLENİR.

Meclisinde bulunan biri sana seslenmişti :

Seccaden kumlardı..

Yetimler, günahsızlar!

Sen kainatın yüreğinden hasretle kopan? ah! ? sın

Sana yeryüzünde en çok benzeyen

Dostuna kavuşmana bir hafta kalmıştı

Otuz beş yaşındasın

Bu koşan kim?

Senin yerine de baba dedik

Ebu talip bir başka seviyor

Oysa minicik bulut gökyüzünde

? seni çok seviyoruz ya habiballah? demişlerdi

Bir defa görenlerin ayağının tozunu

? amca yokluğunu ne çabuk hissettirdin? diyişin

Eskisi gibi, dalgın bir tacir olarak yani;

müslüman bir ülkede bunca nimet içindeyken

Konsun -yine- pervazlara güvercinler,

Onlar anne deyince sen yere mi bakardın

Abdulmuttalip bir başka seviyor seni

Fakat çoğusu bilmiyor yağmurun geliş sebebini

Medet Sultanım! Hicranınla yanan ruhumuza parmaklarından yine boşaltmaz mısın kevserlerini oluk oluk? Utancımız büyük. Adını bir bayrak gibi dalgalandıramadık gönül semalarında. Giremedik kalplere, adını sunamadık sana muhtaç sinelere. Büyük utançlara kundaklandık; ama sen sultansın Efendim, ne olur himmetini esirgeme boynu bükük, yüreği yaralı ümmetinden. Yaralı yüreğimizi, Hazret-i Eyyub'a bahşedilen ab-ı hayat gibi çağlayanlarla yıkayacağın günü bekliyoruz.

Senin için siyah yünden çizgili bir cüppe dokunmuştu

Itri, bestelesin Tekbir?ini;

Çıkmadan yarına,

Ve insanlar yağmur duasında?

Günahkar bir dille;

Bayram yaptı yapanlar;

Gel, ey Muhammed, bahardır?

Bekliyoruz yıllardır.'

Allah biliyor ki sen onları da çok seviyorsun

neden koskoca Allaha adanmış bir hayat varken

Şefkati, barışı, merhameti, huzuru, kısacası insanlığı arayan dünyamıza yeniden doğacağın günü bekliyoruz. Sadece ümmetin değil, bütün insanlık soluklarına muhtaç! ?Sana muasır olamadığım için üzgünüm ya Muhammed!? diyen Bismark, ışığına koşmak için kanat çırpan?pervane?lerden sadece bir tanesidir. İnsanlık, Sen?i kaybedeliden beri ateş böceklerini güneş sandı. El fenerleriyle karanlıkları dağıtmaya, çakıp kaybolan şimşeklerle yolunu aydınlatmaya çalıştı. Sen?in dışında, Sen?den uzak çarelerle hayatını tanzim edemedi. Şimdilerde büyük bir?acziyet? içinde, Sen?in havuzunda arınmaya koşuyor. Soluklarına muhtaç kapı kullarından, güneşine koşan kelebeklerden himmetini esirgeme sultanım!

Bahtiyar ümmetinin bir köpeği olaydım.

Niye işkence yaptılarki sana

Aminlerimiz vardır?

Dünyalar güzeli gözlerine bakıyor rahip

Yetimliğini hissediyorsun baba kabristanında

Sütunları, kemerleri, kubbeleriyle

Ne getirdin, götürdün, bildirdinse amenna!...

İniltiler çalıyor kapısını göklerin

Konsun?yine- pervazlara güvercinler,

Türbedar oldu iyi.

Sana meftun, sana kilitli?

Sen? allah! ? diyordun

Ne olur gel Efendim! Çağın yetimleri var seni bekleyen. Sana kasideler yazan bağrı yanık aşıkların var, ağıt yakanların var. Ağıdı dindirecek öksüzlerin var. Ve talihsiz devrin Asiye yüzlü, Meryem iffetli yetimleri var. Gözyaşlarına sünger olacağın sürmeli ceylanların var. Sakat vicdanlarda çarmıha gerilmek istenen Mesih soluklu yiğitlerini ne olur daha fazla bekletme Efendim. Ateşe atılmak istenen İbrahimlerimiz var, Senin gül bitiren yağmurlarını bekliyorlar. Bıçak altında tevekkülle bekleyen İsmaillerimiz var; yoluna kurban olmayı bekleyen koç yiğitlerimiz var.

Sen de:

Mümin döndüler kapından?

? beni görmedikleri halde bana iman eden kardeşlerimi görmeyi çok isterdim?

Senden başka kimseleri yok

Yere dökülmeyecekti, ey Nebi,

Sen nebiyullahsın

Sevinçten ne yapacaklarını bilememişlerdi

Gözleri perdeleyen toprak,

Aminlerimiz vardır

Sonra nazlı, nazlı yağmur damlaları iniyor buluttan

Ey sultanların kapısında merhamet dilendiği ulu Sultan! Dirilten soluklarından uzaklaştıkça, ruhlarımız pörsüdü, renklerimiz soldu. Senin cennetten ikliminde dolaşmışların yüzü suyu hürmetine, altın halkana tutunmuşların aşkına bize himmet eyle; bizi şefaatinden mahrum etme! Hazan vurmuş yapraklara, ?şitazede? bülbüllere dönen halimizle, ağır aksak tavrımızla, yarım kalmış sevdaların ruhumuzda hasıl ettiği yaralarla bir kere daha gül bahçene girip gönül yakan nağmelerinle, cennetten ikliminde yeniden dirilmek istiyoruz. Bizleri kendinden uzak tutma! Sultanlık mülkünü gedalarından esirgeme! Liyakatimize, dağınık zülüflerimize, kirlenmiş?damen?imize, ?çeşm-i siyahkar?ımıza bakma, ihtiyacımıza göre muamele et! Kırık dökük ifadelerimizi, sana bir?bergüzar-ı muhabbet? olarak takdim ediyor, kabul buyurmanı diliyoruz.

Sen, çiçek çiçek donanmış vefalarla kucaklayan Uhud'un bağrındaydın hani... En has şühedanın vefa kokan cennet mekanlarını ziyaret etmiştin... Ve orada demiştin ya, 'Kardeşlerime selam olsun!' diye... Ey Nebiler Sultanı Efendim! Bizleri, işaret buyurduğun o garip devirde gelen kardeşlerin sayıp ziyaret etmeyecek misin? Ayağı ve alnı beyaz sekili atların say bizi, aldığımız abdestlerimiz var günde beş vakit. Ne olur efendim, Mekke'den Medine'ye hicret eder gibi gel. Sen gel ki, güneşin bizi terk ettiği karanlık gecelerimize dolunaylar doğsun. Yeniden bestelensin 'Tale'al Bedru'lar. Hiç günahı olmayan çocuklarımız seslendirsin yine o yanık nağmeleri. Ellerinde demet demet güllerle bekleyen kadınlarımız, gözyaşı çağlayanlarıyla yıkasın yollarını.

Şu gördüğün duvarlar ki

? görüyor musunuz ne kadar güzel? demiştin

Ne adlar ezberledi, ey Nebi,

Bahçende en güzel dal,

getirdiği değerleri tartışıyor

"Ümmeti ; Ümmeti" diyen onlar için dua eden bir ses duyulur hala kutsal topraklarda ve bizim açmak nasip olursa eğer gönül toprağımzda..

Niye istemişti ki senden sevdiğini bile bile

Sancağını saçlarıyla dokusun;

Büyüyor, büyüyor?

? beni seviyor musunuz? diye sormuştun onlara

Arif Nihat Asya

Sende insan ve toplum, sende temel ve bina;

O'nun gibi olmak Ümmeti olmaya hak kazanmak.

Adem oğullarına!

Çağlar ne çağlardı:

ve islama yaklaşıyor yakınlaşıyor

Semayı haşyet kaplıyordu

Nisan kanad, bahar kanad;

Niyetlerimizi, varlığın tek yaratıcısı olan?Cenab-ı Kirdigar?e havale edip günahkar ellerimizle yine ona yalvarıyoruz! Ey her şeyin dizgini elinde, her şeyin anahtarı yanında olan hazineler sultanı yüce Yaratıcı! Bizleri?sevgilim? dediğin -mukaddes sevgine layık olan- Hazreti Muhammed Aleyhisselatü Vesselam?ın yüzü suyu hürmetine bağışla! İnsanların en şereflisi olan Efendiler Efendisi?nin cennet ikliminden bizleri burada ve ötelerde mahrum etme!

Kuyularda Yusuf?um. Sözlerin bana Züleyha.

Yabanların gözünde kalacaktı!

Bir bahar daha var insanlık için kapıda.. yeni baharlara merhaba.. Aralayın kış perdelerinizi görünsün güneşin gülen yüzü ısıtsın mekkenin sıcaklığı ile içimizi..

Alemlere rahmet hayatın geçiyor kalbimizden,

Aişe?nin gülüydün.

- uzaktan, yakından?

Gelin ey Fatihalar, Yasinler!

Yüz yirmi beş bin sahabi :

Günahın kursağında

Nur olma dileğiyle yüzlerime süreydim.

Velilerin anası?

Niye incittilerki seni sultanım

Minicik bir bulut var gökyüzünde

Neler duydu şu dünyada

Medine-i münevvere yolundasın

Ümmetinin gözbebeği

Yakışmamıştır, ya Muhammed

Mübarek akşamdır;

Nerde kaldın ey Nebi?

Refik-i Ala duasındasın

Kandillerin yanardı..

kendinizi kandırış neden..

Besmele, ekmeğimizin bereketiydi,

Varlığımın sebepler ötesi sebebi, gönlümün sultanı Efendim!...

?seni bizim elimizden kim kurtaracak? diyorlardı

Melekse emredercesine gösteriyordu

Mevlidine hayran kulaklarımız;

Sen rasulullahsın

Sen habibullahsın

? benden sonra öyle kimseler gelecek ki, keşke peygamberi görseydik de ne malımız ne evladımız olsaydı diyecekler?

Unuttu yemiş vermeyi?

Atını hendeklerden -bir atlayışta-

Duyduk, itaat ettik

Ne iyilik, ne iyi?

binlerce salat ve selam üzerine olsun güzeller güzeli...

Yeniden... :)

Mekke rüzgarları kaç gece gözyaşlarını taşıdı ebva?ya

Ruhunu Allah?a,

Evliya, okusun Kur?an?lar!

Düşkünlerin kanadıydın,

Ayrılmıyor başucundan

Beni sa?d yurdundasın

Ebu Leheb ölmedi, ya Muhammed

Muhammed ümmetiydi.

Güven veriyor sesin

Ve nokta nokta her yerden salat, selam yükseliyor

Ateşlerde İbrahim?im. Gözlerin bana derya.

Mi?rac?dan iner gibi gel;

Yüzünü gözünü siliyor biricik kızın

Elçi geldin, elçiler gönderdin?

?Ebu Leheb öldü? diyorlar.

Bize lütfu ilahi bahşedilen kapına diz çöktük, bey? at ettik

Gözyaşlarından belli ki seni canlarından çok seviyorlar

Anıyor ağlar gibi?

Ve cevap veriyor biri:

Artık, yolunu bilmiyor;

Adına alışkın dudaklarımız!

Çıplak ayaklarıyla bastıkları toprağı

Okumuşluğu yoktu, fazla gelirdi ona da

Mehmet Akif?in ifadesiyle: ?Medyun ona cemiyyeti, medyun ona ferdi/Medyundur o masuma bütün bir beşeriyet/Ya Rab! Bizi mahşerde bu ikrar ile haşret!?

Bir damla yağmur indirmiyor

Semave?yi boşaltıp

Beşiğin, yurdun, yuvan

Ayaklarımız!

Has ümmet olmak için emre hazır durarak

Medine-i münevvere sokaklarında yürüyordun

Geceler ki pırıl pırıl

Biri koşuyor mekke sokaklarından sana doğru

bulupta gözlerime sürme diye çekeydim.

Yıllar var ki hep baharı solukladık. Bir ömür geçip gitti serapa; adını sorarak taşa, duvara? Karşımıza hep hazan vurmuş bağlar çıktı. Ne zaman diriltici soluklarına koştuysak Sana giden yolları hep gulyabaniler tuttu. Bahara dair en ufak bir emarede hep geleceğin günleri bekledik. Yıllar yılı bahar şarkılarıyla oturup kalktık. Aklımızda sen, ruhumuzda sen, dilimizde sen! Sensizlik; çeşme başlarında, dere kenarlarında, sahillerde sadece susuzluğumuzu arttırdı. Sensizliğin, ruhlarımızda meydana getirdiği boşluğu, hiçbir şey dolduramadı.

Çöldeyim, susuzum. Dudağın bana Leyla.

Gülmesi sen, ağlaması sen

Sonra yolda, ebva?da öksüzlük karşılıyor seni

Mü?minlerin vardı?

Hased gururla savaşta;

Cibril iniyor göklerden

Muhammed? in kızı fatımatüz-zehra

onu es geçiş

Amine?nin emaneti ağlardı.

Şimdi seni ananlar,

Seni alemlere rahmet kılanı

Kırk yaşındasın

İki dünyada aziz ümmet;

Kimse sana denk değil

? bu koşan kimdir? diye bir soru dolaşıyor boşlukta

Kayışzade Osman?lar

Hacdan döner gibi gel;

Kenarları beyazdı

Karanlık gecelerimize sabahsın

? ağlama kızım? diyişin geliyor aklımıza

Bir demet gül var elimizde, titreyen yüreğimiz var. Güllerimiz solmadan, gül kurusu ağlamadan yüreğimiz, ne olur gel Efendim!

"O PEYGAMBER mü'minlere öz nefislerinden evladır, canlarından da ileridir." (ahzab;6)

Ve hala ümmetinin başındasın?

Ve Kur?an-ı göz nuruyla çoğaltsın

İyilikler getir, güzellikler getir

Ama sen unutmuyorsun

'Ey sevgili, en sevgili' Efendim! Seni anlayamayan nazarlara keşke, sana perdedar olan bir örümcek kadar vefalı olabilseydik. Anlayabilseydik kıymetini... Seni anlatabilseydik... Keşke bir güvercin olabilseydik, dünyanın dört bir tarafına nur dağıtan ellerinden uçurduğun. Senin çağları aşan o kudsi çağrılarını taşıyabilseydik çağlardan çağlara ve deniz aşırı diyarlara.

Bulutlar kanat, rüzgar kanat;

Kabul eder misin bizi Efendim, ashabının kıtmiri olarak?

Kurban bayramına ermek üzreyiz inşallah.. O güzeller güzeli her yıl ümmeti içinde bir kurban keserdi.. Şimdi biz O'na salat ve selam göndermekten bile yoksun bir hal içindeyiz..

Açılsın göklerin kapıları,

Başlar feda o mübarek başına

Yalvardı bütün iddialardan vazgeçerek

Bu gün yaşayan gençler var

Çok güzel ben napim :) Yeniyeniden olsun:)

Sen muhammed-ül emin? sin

Neccar oğulları?nın küçük kızları seni görünce

Bekliyoruz yıllardır!

Üç bin melek iniyordu alaca atlarda

Biri koşuyor ama sanki yere inmiş arş-ı Ala

Bedir? de? allah! ? diyordun

Bilal-i Habeşi sustuysa

Save?yi dolduranlar?

Efendim!

Taşardı kubbelerden tekbir,

Kabe?ne siyahlar

Ağlasın Yesrib,

Kalbimizden seyrediyoruz seni.

Dolardı kubbelere?amin?..

Başına pislikler saçılıyor

Okudu O da: Öyleki Melek hayrandı.

Yeryüzünde riya, inkar, hıyanet

Hızır kanad, Cibril kanad;

Sinesi çatlayacak rasul bekleyenlerin?

Niye çıkardılar ki yurdundan seni

Mescit mümin, minber mümin?

Dimdik ve görkemli parıltılar salan:

Onu giyerek ashabının yanına çıkmıştın

Na?tını Galip yazsın,

Elini ümmetine verdin.

Boynunu bükenlerin hizmetkarı olaydım.

Ağlasın Selman?lar!

Bir yaşındasın,

Gelip, göklerde buluşan

Osman Alagöz

Hatice?nin goncası,

Hz. halime kucağına alıyor seni

Yüreğimde çağlayanlar var, dinmeyen gözyaşlarım var efendim. Sana yolluyorum tüm hasretlerimi, aşarak yüreğimin çöl kumlarını. Demet demet yıldızların kutlu rehberlerimdir, kapına yöneldiğim gecenin şu ıssız saatlerinde. Gönül heybemde gözyaşlarım, geçtiğim yollara serpiyorum sadakam diye. Yürek tezgahında dokuduğum sancılarım var sadağımda, kuşandığım acılar var. İşte geldim kapına efendim, dilimde senden dilendiğim şefaatin var.

Altın devrini yaşıyor?

Kıtlığı da unutuyor, yağmuru da, duayı da

Çöl gecelerinden, yanık

Arş-ı Ala titriyordu

Görmeden aşık olup hasretinle dağlanan

Geri gelsin Sinan?lar!

Haremde namaz kılışın geliyor aklımıza

Senelerdir.

Yirmi beş yaşındasın

Girince bir bakışta tanınan Melek

Sancılar içinde Meryem?im. Bakışın bana İsa.

Neccar oğulları?nın kızları diğil belki

Hac'dan döner gibi gel

Şefkat yayıyor kokun

Merhamet dilendiğim kelimelerin gölgesinde içimin yankısını sana yollamak istiyorum.

Ebu Cehil kıt?alar dolaşıyor!

Nasipsizler sana bakıp nasıl da gülüyorlar

Abdullah?ın yetimi

Ve hz. enes ile paylaşmıştın özlemini

neden ondan uzaklaşıyoruz..

Ne doğruluk, ne doğru;

Yoksulların sahibi?

Biz bu dünyadan nereye

? anam babam sana feda olsun? diyordu

Devirlerden, diyarlardan

Ölüler içinde bir ölüyüm. Ellerin bana musalla

Sana süt anne olmadı kadınlar

Senin yerine de anne dedik annemize

Esen seher yelinden, gül kokunu alarak,