" Ayetlerini, iyiden iyiye düşünsünler ve temiz akıl sahipleri öğüt alsınlar diye sana indirdiğimiz mübarek bir kitaptır." (Sad Suresi -29)

dikkat dağıtacak okadar çok şey var ki ona vakit ayırmayı düşünmedim bile

yani kendi adıma:)

Düşünebilmek, insan hayatındaki en önemli nimetlerden biridir. Düşünmek insanı, etrafında gördüğü, işittiği, hissettiği her şeyin, Allah?ın o muhteşem yaratma sanatı ile gerçekleştiği gerçeğine götürür.

düşünme eylemi için zaman ayırmıyoruz.. en büyük eksiğimiz bu bizim.. düşünmüş insanların düşündüklerini ezberlemeyle geçiyor ömrümüz.. onların düşündükleriyle farklı ufuklar kendimize..

herşeyde ALLAH'I görebilmek ne büyük bir marifet...

İnsan unutkandır malesef. En derin acısını bile bir iki ay içinde unutur. Yeniden kahkahalara boğulabilir. Bu durumu biraz da olsa engelliyebilmek için gerçek kalbi hissetmek gerek. İç dünyadan uzaklaşmamak, oranın ortamına mümkün mertebe kulak vermek gerek.

Düşünen insan, yaşamdaki amacının ne olduğunu, neden yaratıldığını, Allah?a karşı sorumluluklarını, ölümü, ahireti aklından çıkarmaz

İnsana bir zarar dokunduğunda, yan yatarken, otururken ya da ayaktayken bize dua eder; zararını üstünden kaldırdığımız zaman ise, sanki kendisine dokunan zarara bizi hiç çağırmamış gibi döner-gider. İşte, ölçüyü taşıranlara yapmakta oldukları böyle süslenmiştir. (Yunus Suresi -12)

Dini gereği gibi yaşayamayan insanlar ise, şeytanın da telkinleri ile bütün bu konuları düşünmekten özellikle kaçınırlar. Dünya hayatında oyalanacak o kadar çok konu vardır ki, düşünmeye fırsat bulamazlar.

Ancak, başlarına bir kaza veya hastalık gelip de, dünya hayatında oyalanacakları konulardan uzaklaştıklarında, o zaman Allah?ı düşünmeye ve eski günlerine tekrar dönebilmek için dua etmeye başlarlar. Sağlıklarına kavuştuklarında ise hasta ve aciz hallerini çok çabuk unutur ve eski yüzeysel yaşantılarına geri dönerler.