Çağımız planlama ve düzenleme yapma, düzen/sistem kurma çağıdır. Önce planlama yapılarak işyerleri inşa edilmektedir. Tarım alanındaki tarım arazileri parsellenip bir aileye yetecek parseller haline getirilmeli, her türlü üretim sektöründe imalathaneler inşa edilmelidir. İkinci kademede imalat yapmak isteyenlere "dayanışma ortaklıkları" tarafından "teminatlı belge" verilmeli, 'bu adam şu işi yapabilir' denen belge/sertifika verilmelidir. Eğer o iş tek başına yapılamıyorsa, o işi yapanlar bir araya geliyor ve "ortaklık" kuruyorlar, "üretim kooperatifi" kuruyorlar.

Azalma azsa uzaktan gelmez, komşu ambarlardan alınarak ihtiyaç karşılanır. Yani bir ambardaki ihtiyaç komşu ambarlardan bölüşülerek karşılanır. Eğer toptan bir azalma veya artma varsa ona göre ithalat veya ihracat yapılır.

REŞAT NURİ EROL ...

Bir örnek verelim: Diyelim ki Doğu Karadeniz bölgemizdeki bir ilimizin bucağında fazla emek vardır. Burada inşaat yapılacaktır. Ne var ki inşaat yapmak için inşaat malzemesini almak zorundadır. Buradakiler bal üretir satar. Diyelim ki dünyanın uygun bir ülkesine bal gider, oradan da gerekli inşaat malzemeleri gelebilir. Bütün mesele karşılıklı olarak fiyatların uygun olması, ulaşımın sağlanması ve karşılıklı alış-verişin gerçekleşmesidir.

Bu sistemin uygulamasını nasıl yapacağız?

Evet, üretimi gerçekleştirdik ve depoladık.

Bu sistemde tüccarlar ortadan kalkmıyor, sadece karlı gördükleri yeri belirliyor ve alıp satıyorlar. Bilgisayar ve internet aracılığıyla haberleşme ve anlaşmalar yapılmış oluyor. Dünyanın neresinde olursa olsun, bir ambarda mal azalmışsa orada fiyat yükselmiştir, hangi ambarda çoğalmışsa orada da fiyat düşmüştür. Mal oradan oraya hareket edecektir.

Üretim-tüketim planlaması ve dengesi bu şekilde sağlanır.

Böylece ambarlar daima yarıya kadar dolu kalır.

Çağımız dünyasında hala bu tarım dönemi gelişmesi ve uygarlaşması yani o dönemdeki üretim anlayışı devam etmektedir. Biri bir malın pahalı olduğunu görünce onu üretmektedir. Ne var ki bu işi ancak büyük sermaye başardığı için "üretim tekelleri" oluştu.

Bunun için "merkezi büyük ambarlar/depolar" oluşturulur. Örnek olarak semtte bir malın ambarı varsa, ilçede de aynı malların ambarı vardır. İlçedeki ambarda mal azalırsa pahalanır, tüccarlar ilçe ambarlarına götürürler, çoğalırsa onun üretimi durur. İlçelerdeki ambarlar bölge ambarlarına bağlıdır. Bölgedeki ambarlar dünyadaki bütün ambarlarla irtibatlıdır. O halde nerede bir mala ihtiyaç varsa dünyanın diğer yerlerinde imal edilir.

Eskiden kimin ne üreteceğine, kimin ne tüketeceğine piyasa karar veriyordu, fiyat karar veriyordu.

Davos'ta Dünya Ekonomik Forumu!!! Mısır, Tunus, Cezayir, Fas, Moritanya, Sudan, Ürdün, Umman, Yemen, Suudi Arabistan, Arnavutluk'ta gelişme ve ayaklanmalar; insanlar açlıktan, işsizlikten, yokluktan, yoksulluktan bunalıp kendini yakıyor!!! MISIR'da onlarca ölü, binlerce yaralı!!! İnsanlar ve ülkeler yanıyor, insanlık "zalim" dünya düzenine "adil" bir alternatif arıyorken; "Adil Düzen"e ne dersiniz?

İnternette fiyatları yayınlıyor. Üretici akşam üstü bakıyor; ham maddesini kaça alacağına, hangi tezgahta ne imal ederse ve hangi ambara verirse en karlı iş yapmış olacağına akşamdan karar veriyor, ertesi günü onun üretimini yapıyor.

Bu sistemde tamamen "serbest ekonomi düzeni" sağlanmıştır. İşçiler patronların emrinde değil, doğrudan bilgisayarların emrinde olurlar. Tüccarlar da tekel oluşturmazlar ama ticaretlerini oturdukları yerden yapabilirler.

İstanbul'da, diğer illerimizde, ilçelerimizde, bucaklarımızda, köy ve kasabalarımızda "kooperatifler" kuracağız. Önce "bakkalları" ortak edeceğiz, bakkallarımıza yeterince mal temin edeceğiz, onlar satacaklar. Buralarda mal satmamız için üreticilere sipariş vereceğiz, "Kooperatif Ambarları/Depoları" üretilen mallarla dolacak. Böylece önce İstanbul'da ve diğer illerimizde bu sorunu çözeceğiz... Sonra ilçelerimizde, bucaklarımızda, köy ve kasabalarımızda çözeceğiz... Böylece bütün Türkiye'de bu sorunu çözeceğiz... Sonra dünyada çözeceğiz... "Adil Düzen" mucizesi işte budur... İstanbul ve Türkiye, işte bu şekilde dünyanın ekonomi merkezi olacaktır... Ve's-selam...

İşsizlik çok önemli bir sorun olarak var olmaya devam ettiğine göre, bu sorunun çözümü üzerinde durmalıyız. "Adil Ekonomik Düzen" bu sorunu nasıl çözmektedir?

Ambardaki fiyatları bilgisayar stok durumuna göre hesaplayacağından az olan mallar pahalıdır, o mallar öncelikle imal edilir; çok olan mallar ucuzdur, o mallar imal edilmez, aksine fiyatları ucuzlatılarak çok tüketilir.

Üretim sektöründen artan emekler ise inşaat sektörüne aktarılacaktır.

Sonra çapa gibi kara saban gibi şeyleri herkes üretemediği için meslekler farklılaşmaya başladı... Bu farklılıkları ve farklı üretimleri paylaşmak için pazarlar kuruldu... Sonraları ticaret daha da gelişti...

Mallar doluluk oranına bakılarak ona göre imal edilir.

Gelen malları alacak, isteyenlere satacak. Sermayesi faizsiz, bizden...

Şimdi ikinci sorun çıkıyor: -Üretilen mal tüketim yerine nasıl ulaşacak?

Bu sorunun çözümü için "ambarlar/depolar" yapıyoruz. Gerek "ham madde", gerek "ara madde" ve gerek "mamul madde ambarları/depoları" tesis ediyoruz...

Bilgisayar ve programı var; fiyatı o koyuyor, değiştiriyor, ayarlıyor...

DEVAM EDECEK...

Çağımızın en önemli sorunlarından işsizliğin asıl kaynağı ve sebebi de işte budur.

Üretim için "dayanışma ortaklıkları" kurduk, "teminatlı belge" verdik, "bu adam şu işi yapabilir" denen "belgeyi/sertifikayı" verdik. O iş tek başına yapılamıyorsa, o işi yapanlar bir araya geliyor ve "ortak üretim işletmesi" kuruyor, "üretim kooperatifi" kuruyorlar. Depolama sorununun çözümü için "ambarlar/depolar" yaptık; "ham madde", "ara madde" ve "mamul madde ambarları/depoları" tesis ettik. Depoda bilgisayar ve programı var; fiyatı o koyuyor, değiştiriyor, ayarlıyor... Ambardaki fiyatları bilgisayar stok durumuna göre hesaplayacağından az olan mallar pahalıdır, o mallar öncelikle imal edilir; çok olan mallar ucuzdur, o mallar imal edilmez, aksine fiyatları ucuzlatılarak çok tüketilir. Üretim-tüketim planlaması ve dengesi bu şekilde sağlanır. Malı ürettik, depoladık, sattık; bundan sonrasında ulaşım/nakliye sorunu önümüze geliyor. Bugün de bu sorun üzerinde duralım...

Takriben on bin sene evvelinde insanlar avcılık ve çobanlık dönemlerinden tarım dönemine geçtiklerinde önce tek çeşit ürün ekmeye başladılar... Sonra birileri değişik ürünler ekmeye başladı... Sonra bunlardan bazıları bazı yeni ürünleri üretti...

Bu şekilde ilçelerde, illerde, bölgelerde, ülkelerde, kıtalarda oluşturulmuş "Kooperatif Ambarları/Depoları" sayesinde dünya hem tek pazar haline gelmiş, hem de herkese aş ve iş bulunmuş olacaktır.

Ambarcılık/depoculuk yapana burasını ciro üzerinden kiralıyoruz...

Şimdi ise "serbest piyasa" oluşmadığı için "tekel sermayeler" veya "devlet" karar veriyor. Ancak bu merkezler halkın ihtiyaçlarını tam olarak bilemedikleri için neyin üretileceğine, neyin üretilmesi gerektiğine doğru planlayıp karar veremiyorlar. Merkezdekiler çalışanların ve üreticilerin imkanlarını bilinmesi gerektiği şekilde bilemedikleri için de kimin neyi üreteceğine karar veremiyorlar.

Malı ürettik, depoladık, sattık; bundan sonrasında nakliye sorunu önümüze gelir. Gelecek yazıda bu sorun üzerinde duralım ve "Adil Düzen"i tamama erdirelim.