birey olmak ayrı toplumun zararına haşere olmak ayrı değil mi?

Sayın beren beril evet yalnız kalmak istemeyiz peki neden? Bunu yine kendimiz için yaparız, öyle mutlu olduğumuz için, yolda tebessüm eden insanları görmek, sabah evden çıkarken denk gelen komşumuzun günaydın demesi hangi insanı mutlu etmez? Öyleyse çevremizdeki insanların mutluluğu bir nevi bizim mutluluk kaynağımızdır peki bireysel mutluluklar toplumsal mutluluklara dönüşüyorsa bireyi ne mutlu eder? Yazdıklarımdan materyalist bir bakış açısıyla baktığımı sanmayın lütfen yapılan bir araştırmaya göre bireyin mutluluğu belli bir standarta göre ekonomik durumuyla orantılıymış, bu cümleyi okuduktan sonra yazılabilecekleri tahmin ediyorum '''''''Benim bir tanıdığım var adam çok zengin ama sebze dışında birşey yemesi yasak''''' lütfen böyle istisnayı örnekleri yazıpta beni çileden çıkarmayın.

tekil mutluluklar, herşeye rağmen her türlü imkansızlığa rağmen gülebilen oynayan çocuklar gibidir... kimi evde oynar en iyi oyuncaklarla, kimi dışarda çamur içinde... her ikiside mutludur...

mutluluk mu öyle bir şey yok bence tek gerçek istemektir

çok diplomatik bi soru olmuş. :)

Tam bu bireyci foruma göre bir konu...

Mutlu olmanın her ikisinde de ayrı yeri vardır. Öncelikler de duruma, şartlara ve zamana göre değişkenlik gösterebilir. Değişen dünyadaki yeni değerlerin fertleri ve toplumları ne kadar mutlu edebildiğinide düşünmek lazım. Geleneklerimizin içinde bizim sevmediklerimizi çıkarabiliriz. Ama örfünü adetini bilmeyen bireyler ve toplumlar da sıradanlaşmanın ötesine gidemezler. Şunu unutmayalım ki biz biz yapan kültürümüz, geleneklerimiz ve göreneklerimizdir. En iyi yapılacak şey şudur; kültürüne bağlı yeniliklere açık birey ve toplumlar yetiştirmeliyiz. Tabi yeniliklerinde biz bizlikten çıkarmayanları almamız lazımdır.. Yeni çıkan herşeyin de doğru olduğunu ve insanları mutlu edecek birşey olacağını söyleyemeyiz. Sentezin doğru bir şekilde yapılması gerekir..

Ancak mutlu insanlar mutlu toplumları oluşturabilir. bu aynen şunun gibi bence: bir binanın 1. katı olmadan 3. katı yapmak mümkün olmaz. bireyleri mutlu olmayan, mutlu toplumdan bahsedilemez...

bütün genellemeler yanlıştır, tıpki benim yaptığım gibi.

güzel yorum

birey olduğumuz kesin de..

Önce ben kavramı olduktan sonra ben olarak birey mutlu olmadan toplumunda bundan nemalanması mümkün olmayacak sanırım.

Mutluyum, mutlusun, mutluyuz.

mutluluk bireyseldir. bireylerin mutluluğu toplumsal mutluluğu oluşturur... Ancak toplum mutlu olduğunda bireysel mutluluk olacak diye bi beklenti içinde olunmamalıdır... mutlu insanlar mutluluk toplumunu oluştururlar hep kalabalıktırlar... mutsuzluk tek başınalıktır. mutsuzlar hep yalnızdır... karışık bi durum ya :)

Kanımca, sorulması ve yanıtlanması gereken asıl soru şudur: Öncelikli olan ferdin mutluluğu ise bu mutluluk toplumun genel olarak huzurlu ve dengeli oluşundan soyutlanabilir mi? Yani kısaca, değişen dünyada yeni değerlere ayak uydurup milli ve geleneksel değerleri bir kenara mı itelim? Yoksa, toplumu birarada tutan kültürel bağlara önem verip kısıtlamalar mı getirelim?

yumurtamı tavuktan, tavukmu yumurtadan çıkar sorusuna nasıl ki net bir cevap verilemiyorsa bunada net bir cevap vermek zor...

toplumsal sistemler bize bencilliği öğretiyor bizde bunun insan doğasında olduğunu sanıyoruz oysa eskiden beri yalınız kalmak istemeyiz buda paylaşımcı olduğmuzu gösterir

istediğini alınca mutlu olursun insan bu ya hep bencildir birşeyler verdiği için mutlu olan kimse görmedim ben. gülmek mutluluk değildir. huzurlu olmak ise toplum kurallarına uymakla eşittir bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın hesabı.

onları mutlu eden harekettir... ama en önemlisi, onları mutlu eden kıt akıllarıdır

Bence kendini iyi hisseden insanlar her zaman mutludur.. Kim mutsuz olmak her daim kendini üzmek isterki.. İnsan zamanın şartlarına göre sıkılabilir, dertlerinden dolayıda üzülebilir ama unutmayalım ki herkesi en ufak hatta ufacık birşey bile mutlu edebilir.. Polyana buna en iyi örnektir..:D

o'da hayatın icinden değilmi:)

onlarda toplumun icinden cıkıyor..

Mutlu tekil şahıslar mutlu çoğul şahışları türetiyor sanki.

mutluluk tekildir çünkü herkes kendi mutluluğu için çabalar...