Belki de; şanslı bendim! 2. şans bana verilmediği için. Şimdi bakıyorum da, boşu boşuna üzülüp dertlenmişim. İyi ki?Geriye dönüp bakmak yok? diyebilmeyi geç kalmadan öğrenmişim.

Aşk için Tanrı hakikati aşkı için

Ne tuhaf. Dinmek bilmeyecek gibi geliyor bu yağmur. Hep bitti oysa?

Heyecanla ve özene bezene olmadıktan sonra kimseye yemek yapmayacağım!

Sadece bilirsin.

Ben de her seferinde sanki bahçeyi kazmışımda hazine bulmuşum gibi heyecanla ve öneminin üzerine basa basa anlatırım ya dinlesin işte. "Ya evet çok mühim bir şeyler olmuş" falan desin bi de sonunda...

Ben kadın gibi kadın olmayı istedim?

İstanbul için savaşırım

Aklıma gelmedi saymak, yedi yılda kaç med, kaç cezir olur? Sadece yüzüne yükselip, yüzünden akan bendim.. Sayamadım!

Ve kılıcımın ucunda Ayasofya küçük bir bilya gibi

Gerçeği koğaladım hayal meyal görünen kelimeler arkasında

Bursa'dan gelen yeşil bu denizi boyadı gökten sonra

Sahiplenilmeyi özledim.

Yüreğim yırtılıyor çınlıyor ağlıyor yüreğim

Bir düşünelim. Hiç yalanlarımıza rağmen sevildiğimiz, sevdiğimiz olmadı mı? Hiç kimseye örnek olamayacak kadar serseri biri ruha bağlandığınız? Odamızı dağıtmıyoruz diye bize aşık olan var mı? Peki pilavın son tanesini bitirmediğimiz için bizi terk eden? Koşullarla sevmenin ve sevilmenin neredeyse doktorasını yaptığımız halde, aklımız başımıza bir çocuk kadar geldiğinde istemiyor muyuz koşulsuz sevmeleri tekrar? Gerçekten özgür olabilmek için dünyanı bütün vazolarını kırabilirim gözümü kırpmadan! Siz?

Bugün yaşım 26 oluyor, hayat bana bir sürü şey öğretti hepsini yaşayarak, hepsi için bedeller ödeyerek öğrendim hepsini. Hayattan aldığım her bir gerçek dersinin bedellini, acıyla, gözyaşıyla, düşüp, düşüp tekrar kalkarak ödedim. Bugün hayattan öğrendiğim derslerin dökümünü çıkarıyorum. Ne kadar acı çekersem çekeyim mutluyum hayatın bana öğrettiklerinden. En önemlisi hayattaki en önemli şeyin verdiğim kararlara saygı duymam gerektiğini, kendime olan saygımın benim ayakta kalmamı sağladığını, kendimi sevmemin hayatın en önemli şeyi olduğunu öğrendim. Ve kendimi seviyorum. Ben iyi ki varım diyebiliyorum?

Sökün eder her sabah ufkun bir ucundan yeniçeriler

soluyor içimde.

Kıskanılmayı isteyen kadınlara gelincede, biri benim.. Buradayım işte. Hiç anlamamıştım, niye hiç kıskanılmadım diye. Ama, anladım ki, bunun sırrı; ne güzellikte, ne seksilikde, ne de almış olduğun eğitimde.

Saat 05.15.. 05.30'da yola koyulman gerek, ama 15 dakika önce uyanayım istedim, uyandıktan sonra 15 dakika daha hiç kırpmadan kirpiklerimi, yüzüne bakayım diye.. Bana gelirken kardan, buzdan yumuşayıp su çeken, ayaklarının ıslanıp, buz kesmesine neden olan botların sobanın ardında aslında hala kurumadı. Ben sana hala doymadım..

açmaz kapıyı inadına.

şükür be psikom :)

Kanlı canlı özgürlüğünü ay kesmesi

İstanbul olacak yine gerçek özgürlüğün türküsü

Yemişler ötesini berisini

Göğe çıkan İsa yere insin diye

Ya tutarsın ya da tutmazsın ya da tutmuş gibi yaparsın işte.

O Tanrı'nın kılıç halindeki hilali

Mutlu bir çocukluğum oldu, çocukluğumu, çocukluk anılarımı hala gülümseyerek hatırlarım. Sonra büyüdükçe, insanları tanımaya başladıkça üzerime bir zırh geçirmeye, etrafıma duvar örmeye başladım. Zaman geçtikçe öğrendim ki insanlardan zarar geliyor en yakınındakiler bile. İnsanı aslında sadece Seni Seviyorum diyenler zarar veriyor, üzüyor ve yaralıyor. Ve ben bunu öğrendikçe kalınlaştırdım duvarlarımı, kimsenin girmesine izin vermedim oraya.

Hep bitti oysa...

herkesle çekirdek çitlenmez

Sabah Karacaahmet'te öten şafak kırmızısında savaş borusu

Birlikteliği özledim.

yine de

Anneanne usulü el örgüsü, bej rengi dantel perdeleri, fındık kabuğuyla kızarmış ördek sobanın ardında sabaha hazır olsun diye kurumaya bıraktığımız botlarını, kavuniçi rengi 2 yanan mumu, ördek sobanın üzerinde yanık turunç kokusu veren portakal kabuklarını, tirbüşon bulamadığımız için çatal, bıçak, kerpeten, çekiç kullanarak açtığımız kırmızı şarap şişesini, şarap içerken elimi tutmanı, yanağıma öpücük kondurmanı, mis kokan yatağındaki sevişmelerimizi ve sevişme sonrasında birbirimize sarılıp dinlenirken, yorgun fısıldaşırken, kırmızı şaraptan daha kırmızı olmuş yanaklarımızı... Daha ne söylesem uykum var, ama gözlerimi kapamak istemiyorum, zaman kısıtlı, uyuyarak boşa harcamak istemiyorum seninle olan zamanı.

Ben yaşadıkça o yaşayacak bende

Dokununca titremeyi özledim.

Büyürüz, sevilmek için paralarız kendimizi, çalış çabala, vazo kırma, yemeğini bitir, gerekirse yalan söyle, kendini gizle. Hepsini yaparız. Amaç iyi gözükmektir aslında olmasak bile?

Zulme karşı savaşabilirim

iyü ediysin..

che_guevera:)

Ben erkek gibi güçlü görüneyim istemedim!

Kısacası AŞK, kıskançlıkla beslenip büyüyorsa, insanların duygularını da doyurabiliyorsa, ?bırakın! ? derim şikayeti..

Bir bakıyorsun kelebekler gibi... Konmak istemiyor yüreğin hiçbir yere. Çünkü o kadar hafif ki mutluluktan. Bir de bakıyorsun kurşun gibi ağır; kontrolünden çıkmış her şey uçuruma doğru yuvarlanıyorsun göz göre göre?

Gök sofrasında bir çeşni bir garnitür gibi

Çin ipeğinden örülmüş şeytan kozasını bölen

Destek..

Kara-düşünce fırtınalarıyla yüklü kurşun levha havaları

Ölümümü kutlayan Arz oğullarıyla

Ölümün biliyorum ey İstanbul diriliş içindir

Yanarmış yürek böyle

zorlamış hırsız

-hesapta her ben sen eder-

Bazen gökkuşağıdır daha yağmur dinmeden gelen. Hep orada kalması istenen ama aslında hep hayal olan?

Sonra aşkı tanıdım, belki de aşık olduğumu çok sevdiğimi sandım. Zırhlarımı açtım O?na. Ördüğüm duvarların ardına aldım O?nu. Seviyordum ve O benim yaşamım olacak sanıyordum. Hayatımın sonuna kadar Onunla yaşayıp Onunla nefes alacağım sanıyordum. Gözüme çarpan bütün eksikliklerini, bütün hatalarını, bütün yanlışlarını göz ardı ederek, herkesin karşı çıkmasına rağmen gidip evlendim Onunla. Ama hayat sabretmem gerektiğini bir daha hatırlatmaya başladı. Eğer mutlu olmak istiyorsam sabredecektim, ama evliliğimde bu kez sabretmem işe yaramadı. Evlenmeden önce göz ardı ettiğim bütün hatalar, bütün o yanlışlar büyüyerek kocaman olup dikildiler karşıma. Hepsi hayatıma maddi ve manevi darbeler olarak, acı olarak, çıktılar karşıma. Onunla birlikte hayattan yine bir dolu şey öğrendim. Korkmayı öğrendim mesela, pişman olmayı, gözünü tavana dikip kaybettiğim hayallerimi ve pişmanlıklarımı düşünmeyi öğrendim. Şiddetin, aşağılanmanın, hakaretin, sözsel ve fiziksel eziyetlerin insanın içinde hayatının sonuna kadar geçmeyecek yaralar açacağını ve bu yaraların ne yaparsam yapayım geçmeyeceğin, geçemeyeceğini öğrendim. Birini affedememenin, kırgınlığının acısının çok büyük olduğunu, ama hala affedemediğin kişiyle aynı masada yemek yemenin ne kadar utanç verici olduğunu öğrendim. Ve acı çekmenin dayanılmaz olduğu noktada ardıma bakmadan çekip gidebileceğimi bu acıları çekecek kadar sabırlı olduğumu ve bütün bunları yapabilecek kadar cesur olduğumu öğrendim.

Bulutlar yaralı insanlar zehir saçan fırtınalar

Peki bugün?

Birliğin şarkısını işittim dinledim derinliklerinde

HAYATTAN ÖĞRENDİKLERİM

Kadınsı duygular istedim?

Merkezefendi'de tüket maddeyi yırt maddeciliğin kefenini

Hayatım boyunca sabırlı olmayı, sabredersem eğer istediklerimi elde edebileceğimi öğrendim, öğretildim, ama ben hep sabırsızdım hayata karşı. Hep istediklerim çok çabuk olsun istedim ve bunun için gerçek anlamda ciddi bedeller ödedim.

ölüm aşkla özetlenir.

Kurumuş toprağı ıslata ıslata

kilitlenmemiş öğüt

Ben hiç erkek gibi bir kadın olmayı istemedim!

Hayatın bizim gibilere yakıştırdığı güçlü kadın portresi ve kahrolası boyun eğmez karakterimizde. Böyle davranan, tavır alan kadınların, yaradılışından kaynaklanan doğal çekicilik ve güzelliklerini bazen yitirdiklerini, bazen de bu elektriği karşısındakine veremediklerini fark ettiğimde, geç kaldım ama, buruk da olsa sevindim cevabını buldum diye.

Şam'da son sınırı manevi medeniyetlerin

Acaba doğru olan; hala iki kişiyken tek başına olmak mı? Tek başına kalıp da daha az kırılmayı göze almak mı?

Saydın mı kaç bin med, kaç bin cezir?

Su şırıltısından gök gürültüsüne değin

Sedeflerinden yapılmış İstanbul camilerinin taşları

Ayla birlik yaralandım

Kayboldu o deniz o kentle birlikte Rabbim bildir bana

Özgürlüğümüz elimizden alınır daha hiç özgür olmamışken üstelik?

Yüzüne gelip, yüzünden gittim..

Çalışırken düşünmek istiyorum sonra onu! Aklımda olduğu için gülümsemek istiyorum ara ara... Gülümsediğim için daha çok çalışmak...

Denizden denize yükseldim

Darbeleriyle Batı çeliğini lime lime eden

Askerim...

Ben erkek gibi arkadaş olayım istemedim!

O zaman kıskançlık da var aşkın olduğu yerde. Aşk gözü kör etmekse, çılgınlık da giriyor içine. Bir de heyecan, kalp çarpıntısı hissediyorsa insan içinde!

Ben hep kadın gibi kadın olmayı istedim?

İşte bu çok klasik ve bilinen; sık duyduğumuz ve içi boş gibi gelen ama aslında her harfi?binlerce ton ağırlığında? net ve basit bir cümle? :

Ve kalakalmış kaldığı yerde

Bu hafta kendi hikayemi anlatmak istiyorum sizlere, aslında öyle yazsam roman olur tarzında bir hayat hikayem yok belki ama hayattan öğrendiklerimi sıralarsam upuzun bir liste çıkarabilirim.

Ben erkeğimin kadını olayım istedim?

Ben erkek gibi sevişmeyi istemedim!

Şimdi ben istesem İstiklal caddesinde birinin elini tutup gezemem mi?

En derin yaradan daha fazla acır tokadın patladığı yanak. Sana kıyanlar ve senin kıydıkların hepsi beraber atar çünkü o?gerçek? tokadını yüzüne.

Doğrul ve kalk ayağa

Sebebini bilmeden

İstanbul'dur bu otuz yıl kana kana yaşadığım

Herkes bir ilişki yaşar. Aşkı bulan, seven herkes sevdiğinle beraber olabilmenin, yaşayabilmenin yollarını arar. Gün gelir! Bu yolu bulup da birleşen yaşamlar; kimi zaman önemli, kimi zaman da sudan bir sebeple sarsılıp, mutluluğun yerini üzüntülere ve geri dönüşü imkansız hale getiren kavgalara bırakırlar. Bazen de ilişkilerini bitirip ayrılırlar. Bu kararı tek taraflı ya da birlikte alırlar. Çoğu zaman, bir taraf için dünya durur, nefes alamaz boğulur. Evin her köşesinde onu arar, varsa kalan eşyalarınla avunur. İlişkisi bitmemiş, ya da kaldığı yerden devam edecekmiş gibi düşünüp kendini kandırır.

sevda inadına.

Gerçek geliyor, çok bağıracağım, kulaklarınızı tıkayın!

Yıldızlar geceleri yeniden görünsün diye

Çekirdek mutlaka olsun![/C

O kadar çok sevsin ki; hata yapmaktan ödüm kopsun!

Ne biçim hayal kurduk gelecekle ilgili?

Bir kış çocuğum ben, o yıl ben doğacağım gün başlamış kar yağmaya, artık dünyaya gelmek için öyle sabırsızmışım ki doğmak için hastaneyi yetişmeyi bekleyememiş yolda bir arabanın içinde gelmişim dünyaya. Hayat bana daha doğarken sabrı öğretmek için olsa gerek sabırlı kadın anlamına gelen Sabriye olmuş adım.

Hepimiz hayatımız da 2. bir şans istemiş, bazen de verilmedi diye üzülmüşüzdür. Verilmiş olsaydı bu fırsat, yapmazdık bir daha aynı hataları diye düşünmüşüzdür. Bu kandırmacadır kendimizi, boşuna geçiririz yüzleşmekten kaçarak vaktimizi. Bu şansı bize vermesini istediğimiz kişi, aslında kafasında ve yüreğinde zaten bitirmiştir ilişkiyi.

Çeşmelerinde ayı yaşadım

"Benim duvarımdan yüksek duvar haraptır"

Hücrelerine kadar hissetmeli dna"larına kadar bilmeli insan!

Bu gün yepyeni bir sayfa daha başlatıyorum hayatımda, hayat defterimde yeni bir yaprak daha çevirdim, bu sayfaya ne yazacağımı, neler yaşayacağımı daha neler öğreneceğimi bilmiyorum ve beni nelerin beklediğini, daha ne acılar çekeceğimi bilmiyorum.

İlgilenilmeyi özledim.

GÜLAY KANARYA cnm ablam benimm...

Ve bir gün gelir öğreniriz gerçeği?

Postalların kurumadı hala, kurumuş gibi yaptın. Sen kuru bir ekmeği mutlaka bir çiçekle,2 mumla zenginleştirip, içine aşkını kattın. ben öğrenciydim, profesör, sen askerdin general gibi yaptın..

Bu yeryüzünden ve gökyüzünden ötedeki şehirdir

perdeler sıkı sıkı kapalı

Ve içimdeki fahişeyi özledim.

Ruhumuzun susadığı hakikat olan

Ben hiç erkeğimin anası olmak istemedim!

Bunun için savaşırım ben

Soludum bölük bölük ahiretin

Ve trenler şifreli düdükleriyle trajedileri perdelerken

yaaa öle işte psikomm...

Semerkant'tan kalkıp gelmiş erlerin gözüyle gör her yeri

Biri o kadar çok sevsin ki beni hatalarımı da sevsin istiyorum!

Benim güneşimin üstüne doğmadığı hayat hayat değil

Ey kozmiğin kemirdiği bir kent gibi yükselen yapı

arkadaşı sızıdır

Denizi yüklendim adeta denizle evlendim

Bir kaç çeşit yemek yapmak İstiklal caddesinde sıkı sıkı elini tutmak belki film izlemek ama mutlaka çekirdek çitlemek bi yerlerde çay içmek Pazar sabahı kahvaltısı etmek uzun uzun sahilde yürüyüş yapmak gibi küçük ama zor heveslerim var!

Bilmek!

Mübarek toprağın anlamından bile yoksun

Altın madeni gibi pırıl pırıl kalır ve solmaz

İstanbul'u yeniden Tanrı şehri yapmak

Fazlası tam aksine, zararlarda getirse ilişkiye ölçüsünü kaçırmayanlar adına eminim ki Kıskançlık, ilişkiyi diri tutan, bağlılığı sağlayan, ilgiyi canlandıran, birlikteliği heyecanlandıran ve o.. halde, aşkın olmazsa olmazlarından.

Hangi coğrafyadaydık?

Beklenen; Tekrardan başlamak, yeniden bir adım atmak ve de bunun için gerçekten bir şans daha tanınmasıysa çok iyi düşünmek lazım bunu aslında. Onca hayal kırıklığının ardından 2. bir şans geri getirir eski duyguları diye bekleniyorsa; Geçmişin her bir göz kırpmasın da, arkana dönüp baktığın da geride kalanlar aynı değil, aynı kalmadığını görüyorsun ve anlıyorsun ki o artık bambaşka.

Aşk karşındakini benimsemek, olduğu gibi kabul etmekse, kıskançlık da bunun devamıdır.. Kabul edilmesede.

İşte bu yüzden çabuk büyümek isteriz. Büyüyünce geçecektir çünkü. Masumiyetimiz gider yavaş yavaş. Onlara benzeriz, çünkü onlarda bizi sevmediğinden yapmazlar bunları. Onlarda benzemişlerdir kendinden öncekilere. Bizler de büyürken bütün yara nedenlerini inkar ederek büyürüz. Yaralarımız kanarken yaralar açmayı öğreniriz küçücük bedenlerde.

Dinecek mi bu yağmur?

kapıyı açabilmek için

Liseyi bitirdiğim anda çalışmaya başladım. Çalışırken ve bir şeyler başarabilmenin doyumuna ulaştığımda mutlu hissettim kendimi. İş hayatım da bana bir sürü şey öğretti. Kendimi korumam gerektiğini, insanlarla samimiyet dozunu fazla kaçırdığımda benden başka, başka beklentilere girdiklerini, bazı değerlerim olması gerektiğini ve hiçbir şey için değerlerimden ödün vermemem gerektiğini öğrendim mesela. Sonra kendi yaptığım iş dışında da başka işleri de öğrenmem gerektiğini, bir şeyleri başarabilmenin anahtarının kendine güvenmek, karşımdakini dinlemek, çalışmak ve gülümsemek gerektiğini öğrendim. Her değiştirdiğim işim bana farklı bir şeyler öğretti, değerlerimi taşıdığım çantama yeni, yeni değerler ekledi.

2. ŞANS..

Ne tuhaf,

Severmiş de sevilmezmiş

Bir deli rüzgara kapılmış gidiyoruz. Yönü, mesafesi sonu belli olmayan bir yere. Günlük saplantılar, saçma takıntılar, sayısız mantıksızlıklar? Konuşmadıkça kocaman oluyor her şey içinde. Suyun içinde hacminin on katına ulaşan sünger parçası gibi. Her zerresi acıyla dolarak. Kendin bile şaşırıp kalıyorsun olanlara. Senden çıkıyor her şey. Küçücük şeylerin kıymeti artıyor kaybedince.

İçimin sesi rüyamın öfkesi merhametimin şehri

YILMAZ ERDOĞAN

Oysa bazen tek bir söze ya da bir bakışa yıkılır bütün duvarlar...

Islak bir yeşil sebebiyle

öksüz.

Deniz öfkenin köpükleriyle benekli

Ben erkeğimin bana?seksisin? demesini istemedim!

Ya bundan sonrası? Hiç ikinci bir şans olmayacak mı? Bu kadar acımasız mı hayat? Bu kadar mı hissiz?

Şimdi ben yalnız olmak istemesem yalnız olur ve bunları da yazıyor olurmuydum?

Taştaki oymalarını incele bir er gözüyle

Kimbilir belki o da dirilecek benimle

Melike Melis ÖNEŞ

Bazen gözyaşlarımı da katar kendine. Bunu da severim işte, alıp götürmesini gözyaşlarını. Dibe vurdurur insanı bazen ama daha kuvvetli çıkılır oradan ardından açan güneşle.

Uçuyorum göklerin kubbesine bir ikram gibi

umutlar tek tek kayboldu

Ben erkeğin üstünlüğünü istedim?

İstanbul'da parça parça

Ayrı ayrı beyinlerde ayrı ayrı kurgular senaryolar. Oluşturulan setlerde sahnelenen ayrı oyunlar? Çözüme değil açmazlara götüren çırpınışlar. Aslında gösterilen çabalar düzeltmeye yönelik evet. Ama hayat bu işte öyle yerlere sürüklüyor ki insanı.

Loş boşluklara sığınmış kan rengi bir huzur arzusu

Gerçekten seviyorsan şans vermek, gerçekten seviliyorsan da şans verilmesini beklemek gibi bir şey olmamalı. Sevgi de şansın pazarlığı yapılmamalı. Gerçekte; Şansı veren karşısındakinin istediği gibi olmasını buyuran, şansı alan da onun istediği gibi olmayı kabul edip onaylayan. Sevgi dede, aşkta da! Nasılsan o değil midir? Tabii ki olduğun gibi kabul etmek ve edilmektir. Benliğini içine sindirmek, sindirtebilmektir. Böyle olunca da zaten şansa ihtiyacın yok demektir. Yani sevginin, aşkın ihtiyacı şans değil! İhtiyacı, sadece karşılıklı emek vermektir.

ayaz yolun yokuşundan

EMRE KALCI

-Ama gizleyerek saklayarak itiraf etmeyerek-

Bir de şu yakın geçmiş duvarları olmasa kafa da hiç karışmaz ya olsun!

aşk acıdan sebeplenir...

Bazen sıcacık arkadaşlarla ev sohbetidir yağmur, sıcacık evlerde. Mis gibi kahve kokusudur bazen. Bazen sırılsıklam zavallı bir köpek yavrusudur sokakta, insanın gözlerini dolduran. Bazen battaniye altıdır elinde şöyle güzel bir kitapla. Bazen şen şakrak bir miskinliktir, kıkırdayan, içinde hayat bağıran küçük bir çocukla.

BİRİNİN KADINI OLMAK İSTİYOR CANIM...

her aşk biraz kendinin katilidir...

zehirlenmiş yüzünde

Bunu zaten bilirsin.

Çocukken açılır, koşulsuz severken koşulları öğrenmeye başladığımızda oluşur ilk yaralar. Tabağımızdaki yemeği bitirirsek daha çok severler bizi. Son pilav tanesinin bizden önemli olduğunu düşünürüz çoğu zaman. O ağlamasın diye, biz ağlarız...

Neden mi?

Nereye gidiyor hayat hangi alev çukuruna götürüyor bizleri yada pamuk kadar yumuşak bulutlara? Kimse bilmiyor. Bilemez de? Geleceği görmek konusunda yapacağımız hiçbir şey yok yaradılış itibariyle? Bu imkansız. Peki bize düşen ne?

Bağdat'ta ebedi bağı ruhun ve ilahi hikmetlerin

Çam denizle gülüşsün

Hayaletler gibi kaçmış gizliliklere

Padişah türbeleriyle örtülmüş maskelenmiş şehzade mezarlarıyla

Ağlarmış gizlice

fazla bişi yok başla ufaktan okumaya akyıldız:)

İstesem benimle birlikte çekirdek çitleyip aynı anda film seyretmeyi de başarabilecek birini bulamam mı bi arasam?

Gücü onlarda görmek istedim?

anahtarı elinde...

Tozlanmamış gün doğuşu için

Camileri mezarlıkları çeşmeleri ve sebilleri

Ve sen ey Avrupa yerin dibine batacaksın bitmez tükenmez suçlarına karşılık

Başka hiç kimse tarafından dokunulmamak konuşulmamak bakılmamak hatta!

Sonra karanlıklardan çıkan kartallar tünemiş üstüne

Aslında istenen, karşılığında verilen bütün 2. şanslar! Sonu hazırlayan, karşılıklı görmemezlikten gelinen senaryolar.. Finali ise; şansı verse de sonun da giden ortada adı konan suçlu ve geride kalan kırgın, şansını kullanamadığını sanan ve gittikçe hırslanan mazlumu oynayan diğer bir oyuncu.

Servilerinde ayla birlik bölündüm

Ben kayalarını denizin ahenkleştirdiği kıyılarda

Herkesin eli tutulmaz

Ben fikirler uyuşsun istedim?

Ve derken birden karaya sıçradım Ayasofya

Gecenin tüyleri savruluyor havaya

Git Sümbülefendi'ye servilerden sor olan biteni

Taşın demirin mermerin ve tozun metafizik kadrine bile düşman

Ey Allah'a açılan ve kapanan ulu kapı

Ben erkek gibi hep kararları veren olayım istemedim!

uyuyor içerde.

Ben sevgilim denilsin istedim?

- Sana bir şans veriyorum.

Ben sadece beni sevsinler istemedim!

İslam ruhunun kristalleşmiş heykeli

Repliklerin bir anlamı yoksa kimseyle film seyretmeyeceğim.

Şam'ın kılıç kardeşi

Ve ben kardan geldim ama denizi üstlendim

O yeşil ötesi ışığı o güneşi tahlil eden su çizgisini

Düşünerek emin olunmaz bir anda ya olunur ya olunmaz.

Bağdat'ın dervişlik ortağı

Birinin elini tutmakla birinin elini sıkı sıkı tutmak arasında çok fark var!

herkesle film seyredilmez

-güneş ışıkları dünden beter-

Denizle yaşadım denizle öldüm

Birinin kadını olmak istiyor canım; biraz korunmak biraz şımarmak...

Olan İstanbul için

Şehrimin altına özgür Tanrı aşkını yazmak

Fırtına yaprak yaprak dökülüyor

Savaşırım doğudan daha doğu

güzel yazı..

Zaten çekirdeği unutsun bile asla olmaz!

Kendimi yazarak daha iyi ifade eden biri oldum, her geçen gün kendimi biraz daha iyi tanıdım. Beni üzenleri ve üzmeye çalışanları hep susarak, suskunluğumla cevap verdim. Suskunluğum benim en büyük silahım oldu. Sevgimi sarılarak, öfkemi susarak, mutluluğumu gülerek, acımı gözyaşlarımla kendi kendime ağlayarak yaşadım.

Gerçek özgürlüktür kölelik değil Tanrı'ya kulluk

Ben hiç erkekle eşit olmak istemedim!

İstanbul mezarlıklarını aydınlatan ayla

"Biliyo musun ne oldu?" ile başlayan heyecanlı cümlelerimin sonuna kadar tahammül etsin istiyorum biri bana. Mutlaka ipe sapa gelmez bir şey olmuştur ama dinlesin sonuna kadar. Ya bi yavru kedi macerası ya da işte ona benzer bir şeyler olmuştur.

Hiç sanmam!

Sakinlik ve huzuru özledim.

Bunun için kanım helal olsun

Gel barışın köprüsü ol içimizde dışımızda

Çünkü: İki kişilik istektir yaşanacak ilişki. Bırakalım bu şans alışverişlerini. Ne şansa ne de başka bir şahsa ihtiyaç gerektirmeyen tek bir duygu vardır! Onun da adı SEVGİ.

Ayrıntıları setleri bahçeleri

kendini vurmaya hazırdır

Bağdat'tan dal, Şam'dan yaprak Diyarbekir'den çizgi

Yok olduysa bu şehir ruhu ruhuma sindi

Ben hiç erkek gibi hesap sorayım istemedim!

Kabus ruhumu çalmak isteyen hırsız

Servi için savaşırım çınar için savaşırım

Gerçek tokat gibi patlar sonunda suratlarımızda.

Ben erkeğin omzunu istedim...

Yakınımdakileri sevmek istedim?

Öldükten sonra denizin gözlerini gördüm

Yeniden sularından içelim kana kana

herkesin kadını olunmaz da o yüzden!

Sen vardın orada, sen olduğun için;ben o kenti karşılıksız sevmiştim..

O bir kılıçtır Doğudan Batıya uzanıp

Sabahları uyandığımda "günaydın sevgilim" mesajları görmek istiyorum telefonumda. Gün içinde özlediğim birisi olsun istiyorum. Özlemek istiyorum birini. Çok özlersem dayanamayıp gidip sarılmak istiyorum. Dayanamamak istiyorum!

Ben susabilmeyi istedim?

İstanbul'a gel oruç günleri gez gör ve dinle derinden

Kimin elini tutacağını yani.

Sanki sonsuza kadar ağlayacak gök.

Tuz deniz damlasında gülsün

Oysa severim yağmurları. Keyiflidir yağmur. Götürür insanın içindeki karanlığı suyuna katarak. Şemsiye de kullanmam ben pek, bırakıveririm sağda solda çünkü. Yürürüm yağmurlarda, o yüzüme vurur, onu ne çok sevdiğimi...

Paylaşabilmeyi özledim.

gün yarım saatte aydınlanır

her aşk biraz kendinin hırsızıdır...

Yağmurlar diniyor her zaman. Gökler susuyor en sonunda, bağıra bağıra korkutsa da çocukları.

Acaba güzel olan 2. bir şansı yakalamak mı? Yoksa belki de ileri de mutlu olacağımızı bilemeden bu şansı kaçırmış olmamız mı?

Ceyno Gür TOKEL

Burada sizi bekleyen bütün bir insanlık var

Tek istediğimiz koştura koştura, bağıra bağıra, özgürce oyun oynamaktır. Bundan önemli bir şey olmadığını, bunun hayatın amacı olduğunu düşünürken odamızı dağıtmamanın daha önemli olduğunu anlarız bir süre sonra. Buyurun size bir başka yara. ?Derli toplu olmazsan o kadar da sevmeyiz seni? yarası.

Bütün seslere düzen vermiş ebedi mehter

Ve ne acıdır ki bunları küçücük yüreğimizde kocaman sevgilerini taşıdığımız insanlardan öğreniriz. İyi olmazsan seni annen bile sevmeyebilir gerçeği o küçücük kalplerin küçücük bedenlerini yaralar.

Ve hep bunu özledim.

Köşedeki masanın üzerinde nehalenin üzerinde eski çaydanlığı görüyorum, içinde ne zamandan kaldığı bilinmeyen bayatlamış çay çöküntüsü var eminim. Çaydanlığın arkasında büyük ihtimalle çocukluğundan kalma, üzerinde; becerikli bir komşunun orlondan ördüğü açık mavi ve dekolte giysisiyle bacaklarını doğuya, batıya açıp oturmuş, bir kolu kuzeyde, bir kolu güneyde naylon bir oyuncak bebek. Çok önemli olmalı senin için, baş köşede olduğuna göre... Birde yan tarafında duran kapısı kırık oyuncak bir araba...

Kadınlığımı Özledim...

hüzünlenmemiş yüzsüz

Öyle bir aşk yaşadık ki, senin askerliğin bitmedi, benim talebeliğim..

ve sönük.

Gerekirse

Çıt çıkmıyor dünyadan, her çıt yağmurun bu gece. Olmayanlar ağır basıyor geceye. Olması gereken yerde olmayanlar...

Ben İstanbul'da dağıldım zerre zerre

beğendiğim yazıları sizlerle paylaşmak istiyorum zaman zaman sizde sevdiğiniz yazarların beğendiniz yazılarını bu başlıkta paylaşın hadi bakalım:))

Kutsallığın ballı biberli çilekli çile kevserini

Hep İstanbul'da kırık dökük

Sonra yalnız kalınca tekrar ördüm duvarlarımı bu kez daha kalın ve daha sert, bu kez o duvarların ardına kimseyi almayacağıma söz verdim kendime. Ne yaşamış olursam olayım, ailemin hep ardımda durduğunu, babamın benim üzüntülerimle kahrolduğunu, artık ne olursa olsun hiç kimse için O?nu karşıma almamam gerektiğini, hayallerimin peşinden koşmam gerektiğini, hayallerimi gerçekleştirmenin gücünün bende olduğunu, çalışırsam ve istersem mutlaka yapabileceğimi, öğrendim.

Yaşayın doyasıya!

İnsan başı yalnız Tanrı önünde eğilecektir

Kıskanılmayı özledim.

SEZAİ KARAKOÇ

İçinde kıskançlık barındırmayan ilişki şekline?olgun aşk? denilse de, kıskanan insanlara?özgüven eksikliği? denilip etiketlense de, düşünmezler ki, kıskanılmamak nasıl bir histir kadına göre.

İstanbul damla damla içimde birikti

Taşlarına adeta resmim işledi

Serin ve kilim nakışlı kızıl gözlü dev bir cam gibi

Dönüp bir köşeden ötede kaybolurken

Kim kırdı bu oyuncağı! ? O kadar da özgür değilsin? yarası yoldadır. Kendi oyuncağını bile kırmaya hakkın yoktur. Küçük bir çocukken kırmanın ne olduğunu bilmezken, bu bağırmanın ne ile alakalı olduğunu anlamamız da güçtür. Anlamadığımız korkutur bizi. Korktuğumuzu kızdırmamak için daha iyi bir çocuk olmamız lazımdır. Gizlemeyi, yalanı ve korkuyla gözlerimizi kırpıştırarak sevmeyi öğreniriz.

Yumuşacık duyguları özledim.

?Bir şeye sahipken elimizdekinin kıymetini bilmek? veya koskocaman bir :KEŞKE

kararlı hissiz

kader

Mucize muştusuyla

Bakışından irkilmeyi özledim.

Çok özlüyorum.. İzini kaybettim.

Kozmik bakış metafizik sezgi

Benim güneşimden öteye kimse gidemez

Evrensel İslam Barışının zaferi için

GÜLAY KANARYA

Ben hep kıskanılan kadınları kıskanmışımdır. Kıskanılmaktan hoşlanmayan kadın var mıdır? Varsa da, eminim çoğu numaradır. Üç, beş kadının bir araya geldiği zaman yaptıkları konuşmalarda, ya kocalarının kıskançlıkları , ya da yaşadıkları, yaşamakta oldukları cinsel hayatlarla ilgili konulardır.

Sabriye NİŞANCI

Mermer tozu gelip gelip içimde oluştu bir şehir

Ve derken Ayasofya yüzüme çarpan karanlık

silahı elinde...

Biri bana söylesin, peki nedir bu kadar yara?!!!

Ve ben elini sıkı sıkı tutmayacağımı bildiğim hiç kimseyle İstiklal caddesine gitmeyeceğim!

Beyaz güvercin kanadı köpüklerinde kubbelerini gördüm camilerin

Gülay Kanarya

Orada ağlamayı özledim.

Daima dinleyici konumunda olan ben ise hep düşünmüşümdür! Bendeki eksiklik acaba nedir diye.

Su tenimizle barışsın

Yaklaştıkça büyüyen

Kadınım denilmesini özledim.

- Artık bu sana verdiğim son şans!

Halbuki! Bir ilişki ya vardır ya da yoktur. Ortasını düşünmek sadece can yakar, acıtır.

Madde dönüşür binbir şeye ama ruh kaybolmaz

İçinden gelmeli...

İşte ben o şehri yaşadım yıllarca

Savaşçıyım ben atalarım gibi

Ben hep anne olmak istedim?

Okan Korkmaz

Kek yapmayı da öğrenmek lazım aslında bi ara!

Ben erkek gibi bağıran olmak istemedim!

Açıklaması yok.

Eskişehir'de, Eskişehir'den de eski, iki katlı bir evi, giriş kapısının önündeki kar kaplı çıplak ağaçları ve özellikle dallarını, çam kokulu sofayı...

kendini vurmak için

Keyfin iyi yani..

Bir at gibi soluyorsun kulelerinle

olup biteni

Fark edilmeyi özledim.

Aşk romantikliği de getiriyor beraberinde.. Düşünüyorum da ya, ne mutlu bunları yaşıyorum diyebilenlere.

O yeniden güneşin güneş ayın ay ve dünyanın dünya

Deneyerek bulmazsın.

Kıyamete kadar söylenecek türkü

arkadaşı kendidir.

her aşk biraz benliğin tatilidir

Yumuşak çizgileriyle ortaya çıkan

İnsanın insan olduğu o günde

Parçalanmış silinmiş sönmüş

Doğrudan daha doğru olanı bulmak için

Kıskanılan kadınlar şikayet ederler etmesine de, ederken bile.. Dikkat edin! Hep bir tebessüm vardır yüzlerinde. Karşısındaki adamların sevgisinden, beğenilerinden son derece emin ve emin olmanın getirdiği güven vardır yaşadıkları birlikteliklerde.

saolasın bak bi yazı daha gülay ablamdan:))

iyilik psikom senden naber? paylaşım yapıomm:))

Kemiklerinle etin arasında

Yeryüzüne ayı indir o bir şehir olsun

Ben erkek gibi özgürlük istemedim!

-Fazla çıkardılar göğe-

- Bak! Bu şansını da kullanamadın.

beyaz tenin kokusundan

Sonsuz güç topla korku ve muştuyla

Hangi ütopik şehirlerde yitirdik geleceğimizi?

Nereye gittiğini bilmeden

Kadın gibi sorgulanmak istedim?

Bizi kimse aslında çok iyi bir insan olduğumuz için sevmez!!!

göç yarım saatte hazırlanır

Ben?güzelim? denilsin istedim?

nazlımmmm

elindeki anahtarla

Ben erkek gibi hiç baba olmayı istemedim!

ben şimdi bunları nasıl okuyacam

Kalk ve kavra ruhum bir kadavra gibi solan bu göksel yapıyı

Anneyken bile bu duyguyu özledim.

İnsanın en hoşa gitmeyen özelliği bu işte. Bilinçsiz tüketmek zamanı, duyguları, mutlukları?Ne acı, ne kötü, İç içeyken veya yaşıyorken bu güzel duyguların belki de farkında bile değilsin?Normalmiş gibi her şey. Mutluluklar sıradan. Gülüşler konuşmalar her şey. Ta ki kaybedene kadar.

Bitecek mi bu yağmur?

Gerçek...

Yok olur her şey bir anda. Sel gibi? Kısacık zamanda binlerce metreküp sular akar üzerinden. Her şey hayal olur. Sanki hiç yaşanmamış gibi. Sanki gerçek değil de az önce o onları bir filmi izlerken görmüş gibi. Bir uğultu kulaklarda. Koskoca bir boşluk, kimsesizlik uçsuz bucaksız yalnızlık?

Ben yapmam!

Keşke?

Keskin çizgili özgürlüğünü

Savaşabilirim bugün bütün dünyayla

Gel ey Muhammed ve İsa hakikati

Yalan da olsa gülermiş

Bir kartal taşırken yere düşmüş

dinlenmemiş terinde

Ruhumuzla ışısın diye

SEN ASKERDİN, BEN ÖĞRENCİ

Kıskansın istiyorum biri beni! Sorsun istiyorum "neredesin" diye "Hımm kim aradı bakayım" diye! Ben sormam ama korkmasın. O sorsun!

Bana hesap sorulsun istedim?

Askerdin Sen, ben de öğrenci...

Şans vermek, şans almak! Sadece karşılıklı oyun oynamak, birbirini oyalamak ve hatta kandırmak. İtiraf etmekte zorlanmak. ?Bitti? kelimesini kolay kullanamamak. ?Sıkıldım artık? demeyi haykıramamak.

Biraz korunmak biraz şımarmak...

Yaşanansa sadece uzatmaları oynamak.

ALINYAZISI SAATİ

Ben erkek gibi gözlerim uzaklarda olsun istemedim!

Birini sevmek istiyorum; hiç kimseyi sevmediğim gibi biri sevsin istiyorum beni hiç sevilmediğim gibi...

Ebedi hakikat budur

İslam Milletinin dirilişinde

naber cirkün?

Öyleyse indir ruhunun teslim bayraklarını indir göm toprağa

Kaçarmış insan kendinden

aşk yarım saatte ölümlenir.

İçtim sıcak bir yaz günü içilen buz gibi bir vişne şurubu benzeri