herkezin kararı kendine oda kabul edecek birisini bulmalı öyle mutlu olur.. isteyerek gönül rızası ile olmadıktan sonra sonradan sokma akıldan hayır gelmez.. yoksa edebiyat kabul etse NOLUR çokmu huzur verir o eve çokmu mutlu etcekti.. herşey gözüne batcaktı en ufak bişeyi dağ yapacaktı. dır dır dır çocuğun beynini yerdi çocuk arada kalcaktı yazık olcaktı.. boşver işte yol yakınken kurtulmuş senden bi nevi..

bırakın annesiyle yaşayıp onu kabul edecegi biri olsun zira o kadının Allah uzun ömür versin ama 10 yılı kalmıstır beş yılı kalmıstır ondan sonra rahat ederler, her kaynana kötü gibi bi algı var kızlarda ama kendi anneleri kalmak istese emirlerine amade olurlar,

ne yapardınız?

evlene bilinecek bir sürü kız bulunur ama bakılacak bir tane anne vardır.

Gün gelecek sende anne olacaksın

ama siz sevmiyosunuz galiba cünkü onun gibi seven olup olmayacagını düşünüyosanız sadece onun sevgisinden etkilenmişsiniz galiba

empati.

arkadaşım seni biraz anlıyorum cocugada üzülmüyo degilim zira sevmek karısık iştir 30 kusur yaslarında bir insan baska bir insan için ağlıyosa ergen olmadıgı halde helal olsun derim

adam seni seviyo sen adamı pek sevmiyosun kannımca

sadece 30 yasında olman ve adamın seni sevmesi sana + yönler geliyo o yüzden vazgeçemiyosun

ya git kendine kendin gibi ruhsuz birini bul seni bu yaşta sevmiş de bunuyorsun.. ruhsuz insan.. aynısıda senin başına gelir bigün tasalanma.. dünya bir günlük değildir..

ben forumdaki insanları anlayamıyorum çevremde onca erkek varken karısını sevdigi için karısının hasta annesini hastanelerde gezdiren ona evinde bakan

beni seven insan annemede saygı göstermek zorundadır.

kendi istekleriniz varsa vazgeçin arkadaşım

elbet bu yaptıkların senden çıkacak bir gün

yok artık ya komik olmayın be ya

o zaman göreceksin

30 yaşındayım.. öğretmenim.. beni çok seven biri var.. üni den sınıf arkadaşım. yıllardır beni sevdğini sölüyor.. bi kaç ay önce ulaştı bana.. ama babasını çok küçükken kaybetmiş annesine çok düşükün.. dün ayrıldık.. çünkü ben kayınvalde ile yaşamayam dedi.. cidden de öle.. ben hiç ev işinde filan öle becerikli değilim.. rahatıma düşükünüm.. kısacası yapamam.. akıl akıldan üstündür dedim.. ne dersiniz arkadaşlar...

yargılamadan önce bi düşünün haksılık etmeyin.. annem beniçok rahat büyüttü.. ya evimde ayağımı uzatıp tv bile izleyemeyceğim.. ben sıkıntıya gelemem.. bi gün olmsa başka gün bi şeyden sorun çıkcak..

ne sevmeye ne sevmemeye geliyosunuz, hayat bazen insandan fedakarlık ister anneniz sizi cok rahat büyütmüş olabilir fedakarlık yapacak gücünüz varsa yapın yoksa babasını yıllar önce kaybetmiş elinde sadece annesi kalan birisinin hayatında onu mutsuz edecekseniz durmayın derim

ya ben kötü biri değilim :(( uzaktan nasıl görünüyo bilmem ama.. liithum evet hem de hiç yok.. ben yabani sayılırım komşu teyzelerin yanında 5 dk oturmuşluğum yok.. çok sıkıntı çekeceğimi düşünüyorum.. oysa o annesine vefa duygusunu ödemek istiyo.. peki ya ben benim ne sitediğimin önemi yok mu.. abisi ve ablası da var ama hep bizde kalmalıymış.. saray önemli bi hastalığı yok kadının..

aynı kefeye kendinizi koyun babanız yıllar önce vefat etmiş annenizle beraber yaşıyosunuz erkek arkadaşınız cok rahat büyümüş ve annenizle oturmak istemiyo ama annenizden vazgeçemiyosunuz

yazık vicdan yok galiba

düzen üzerine düzen kurulmaz. kayın validenin de senin de evin ayrı olmalı tabiki kayın validenin önemli sağlık sorunu falan yoksa. insan kimi zaman kendi annesiyle bile anlaşamayabiliyor. herkesin evi ayrı olmalı ki kimse kimseyle yüz göz olmasın. evleriniz yakın olabilir ama

bumin kağan onu seviyorum ama onsuz da yaşayabilrim.. hem sevginin filan bazı sorunlar karşısında nasıl eriyip gittiğini bilcek yaştayım.. ama evet 30 yaşındayım ve sevlirmiyim diye bir daha böyle düşünmüyor değilim..

herkesi kendime muhatap almadan cvp vereyim.. gülçin ben annesiyle ilgilenirim kesinlikle hem de.. asla huzurevi filan demedim demem de anneni istemiyorum da dememdim demem de.. ama aynı evde yaşayamam dedim.. bana göre değil dedim.. çünkü gerçek bu.. insanlar ev arkadaşlarıyla anlaşamıyorlar.. ama bu evlilik bu yaşımdan sonra bi sorun olursa napayım ben boşanayım mı.. aileme ne diyeyim.. nefret ediyorumşu düşdğüm konumdan.. ama ömür bu..

boşver edebiyat bıraktığın mırakmadığından efdaldir.. bidaha arama çocuğu yazık etme ona bırak onu olduğu gibi herşeyiyle kabul eden birisini bulsun.. senden ona hayır gelmez.. git sende kendine isdediğin gibi birini bul.. ama o çocuktan uzak dur..

seninde oğlun olacak senden ayrılmak istemeyecek evlenip

edebiyat senin kafandaki mutlu evlilik tarifine uymadığı için ayrılmak zorunda kalmışsınız. Üzücü bir durum ama doğru kararı vermişsin. Yaşında genç daha. Umarım karşına, ortak paydalarda buluşabileceğin biri çıkar.

kızların anneleri nasıl kızların yanında olmuyorsa kayınvalidede olamaz bravo iyi karar vermişsin ama şu var evini yakın tutup onu ziyaret eder hatrını sorarsınız yani tümden tek bırakmazsınız bir çöüzm bu olabilir.

Sevmek fedakarlık etmektir eğerki bunu düşünmeniz bile onu tam anlamıyla sevmiyorsunuz demektir napalım o zama anne babalarıda eski bir eşya gibi sokağamı atalım şu düşünce bile insanı ürkütüyor herkes kendi rahatını düşünüyor bencil ve merhamet duygusundan yoksun bugün ona yarın sana bir işi yapmadan önce empati krun biraz sonra mantığınızla düşünün eğer anne babalarınızı huzur evine yada başka bir yere gönderip mutlu bir hayat yaşayacağınızı zannediyorsanız fazla hayalcisiniz demektir ve asla gerçek hayatta huzuru yakalayamazsınız böyle konuların açılması bile çok acı!!!

Ne ekersen onu biçersin

eğer ben olsaydım sen olmaz demeden annemle yaşamayı kabul etmiyorum dediğin anda bende bu ilişki yürümez derdim.

eşi olmayan bir kadın yalnız kalmamalı.. keşke kızlar sevgililerini bırakacağına adamlar onları bırakabilse

Yani eğer çok seviyorsanız erkek arkadaşınızı, bir orta çözüm yolu bulunabilirdi. Ama sonuçta bu bir seçim. Buna saygı duymak lazım. Sonuçta edebiyatın hayalindeki evlilikte anneye yer yoksa, bunu zorlayıp mutsuz bir evlilik yapması da doğru değil.