Köylüler ihtiyar adama kahkahalarla gülmüşler. Ama aradan 15 gün geçmeden, at bir gece ansızın dönmüş.. Dağlara gitmiş kendi kendine. Dönerken de, vadideki 12 vahşi atı peşine takıp getirmiş. Köylüler, ihtiyar adamın etrafına toplanıp özür dilemişler..

-Gene haklı olduğun kanıtlandı. Oğlunun bacağı kırık, ama hiç değilse yanında. Oysa bizimkiler belki asla köye dönemeyecekler. Oğlunun bacağının kırılması, talihsizlik değil, şansmış meğer..

Bir kaç damlam kalbine aksın.

düşüncem diyom yok neyi düşünüyon diyo

Acele karar vermeyin. O zaman sizin de herkesten farkınız kalmaz. Hayatın küçük bir parçasına bakıp tamamı hakkında karar vermekten kaçının. Karar aklın durması halidir. Karar verdiniz mi, akıl düşünmeyi, dolayısı ile gelişmeyi durdurur. Buna rağmen akıl insanı daima karara zorlar. Çünkü gelişme halinde olmak tehlikelidir ve insanı huzursuz yapar. Oysa gezi asla sona ermez. Bir yol biterken yenisi başlar. Bir kapı kapanırken, başkası açılır. Bir hedefe ulaşırsınız ve daha yüksek bir hedefin hemen oracıkta olduğunu görürsünüz.

hafif oluyordu ağır

zopaa?

-Bir kez daha haklı çıktın. Bu atlar yüzünden tek oğlun bacağını uzun süre kullanamayacak. Oysa sana bakacak başkası da yok.. Şimdi eskisinden daha fakir, daha zavallı olacaksın demişler..

vermemek lazım

Gamzen olayım... Gülümse...

demin aramış boynerden, vay şu vay bu, ayda 35 liraya abone ol bilmem ne

sevinç oluyordu hüzün

nereye yetişiyoruz ki...

kapkarakedi çok güzel bir öğüt biz insanlar için, keşke bu söylenenleri uygulayabilsekte peşin hükümlü olmasak, şu da bir gerçek, bir kapı kapanır bir kapı açılır, her karanlık günün mutlaka bir aydınlık sabahı vardır mamafih insanoğlu...

Gözlerin olayım...

soluğumuz acele

Bilinen bir tek gerçek var. Benim oğlum yanımda, sizinkiler askerde. Ama bunların hangisinin talih, hangisinin şanssızlık olduğunu sadece Allah biliyor. Lao Tzu, öyküsünü şu nasihatla tamamlarmış:

Oğlum bacağını kırdı. Gerçek bu.. Ötesi sizin verdiğiniz karar. Ama acaba ne kadar doğru.. Hayat böyle küçük parçalar halinde gelir ve ondan sonra neler olacağı size asla bildirilmez..

Saniyeler sürsün düşüncelerine karışışım

Uykularında gezeyim her gece

Ben Seni Seviyordum...

arasına ayraç koy, sonra okursun ehueheueheuuuu

Birkaç parçam sende...

acele karar vermemek lazım :)

bahar oluyordu kış

acele işte..

Herşey beni sana hatırlatsın.

Belki hiç... belki seviş...

-Karar vermek için gene acele ediyorsunuz. Sadece atın geri döndüğünü söyleyin. Bilinen gerçek sadece bu. Ondan ötesinin ne getireceğini henüz bilmiyoruz. Bu daha başlangıç.. Birinci cümlenin birinci kelimesini okur okumaz kitap hakkında nasıl fikir yürütebilirsiniz?..

-Sen haklı çıktın.. Atının kaybolması bir talihsizlik değil adeta bir devlet kuşu oldu senin için.. Şimdi bir at sürün var..

Bir resim... Bir şiir... Bir hikaye...

Asırlar sürsün hayatıma katığın

Buğulu buğulu gülümse...

Sevdiğin olayım... Gülümse...

iyi ki acele karar vermemişim :P))))

Beni sevmekten vazgeçme o zaman oldu mu?

yaşantımız acele

ya cok uzun yaa. yokmu ozetliyecek biri:)

Birkaç hafta sonra, düşmanlar kat kat büyük bir ordu ile saldırmış. Kral son bir ümitle eli silah tutan bütün gençleri askere çağırmış. Köye gelen görevliler, ihtiyarın kırık bacaklı oğlu dışında bütün gençleri askere almışlar. Köyü matem sarmış. Çünkü savaşın kazanılmasına imkan yokmuş, giden gençlerin ya öleceğini ya esir düşüp köle diye satılacağını herkes biliyormuş. Köylüler, gene ihtiyara gelmişler..

İhtiyar

-Bu herif sahiden bunamış.. diye geçirmişler..

-Karar vermek için acele etmeyin. Sadece At kayıp deyin. Çünkü gerçek bu.. Ondan ötesi sizin yorumunuz ve verdiğiniz karar. Atımın kaybolması, bir talihsizlik mi, yoksa bir şans mı, bunu henüz bilmiyoruz. Çünkü bu olay henüz bir başlangıç. Arkasının nasıl geleceğini kimse bilemez..

AZ kalıyorduk ve hep TEK BAŞINA...

Dudağından öpeyim

Kavuşan olayım... Gülümse...

millet kafayı yemiş

Uyanınca gülümse...

Belki yağmur... belki güneş...

Belki su... belki de aş...

Cumhurbaşkanı Gül, son Azerbaycan seferine bilumum işadamlarını ve tarafsızlık havası verecek tarzda 13 gazetenin temsilcisini aldı. Uçağa alınan gazete temsilcileri arasında Vakit Gazetesi temsilcisi de var. Benim yanıtını aradığım soru ise şu: Gazete seçimindeki kıstas nedir? Mesela neden Cumhuriyet Gazetesi davet edilmemiştir? Milli Gazete neden es geçilmiştir? "Farklı inançlara saygısızlık, kişilere küfür ve hakaret, Yahudi düşmanlığı" gibi belirgin vukuatları olan Vakit uçağa alınırken, mesela Özgür Gündem Gazetesi hangi gerekçeyle uçağa alınmamıştır?

-Siz erken karar vermeye devam edin. Oysa ne olacağını kimseler bilemez.

Belki bir taş... belki ateş...

Belki gidiş... belki dönüş...

tatlı oluyordu acı

-Seni ihtiyar bunak.. Bu atı sana bırakmayacakları, çalacakları belliydi.

Belki gerçek... belki bir düş...

sıcak oluyordu soğuk

Beni Hatırla... Beni Sev...

İhtiyar,

BİZ olamıyorduk!...

Bir sabah kalkmışlar ki, at yok.. Köylü ihtiyarın başına toplanmış

Tenine değen olayım... Gülümse...

Birkaç parçan hep bende kalsın

-Siz erken karar verme hastalığına tutulmuşsunuz. O kadar acele etmeyin.

acele karar vermeyin

yakın oluyordu uzak

Köylüler bu defa ihtiyarla dalga geçmemişler açıktan ama, içlerinden

Hayat böyle küçük parçalar halinde gelir ve ondan sonra neler olacağı size asla bildirilmez..

Bir hafta geçmeden, vahşi atları terbiye etmeye çalışan ihtiyarın tek oğlu attan düşmüş ve ayağını kırmış. Evin geçimini temin eden oğul şimdi uzun zaman yatakta kalacakmış. Köylüler gene gelmişler ihtiyara..

gün oluyordu gece

Beni düşünmekten vazgeçme oldu mu?

acele...

Ben seni seviyordum

biyerden hatırlıyorum bu lafı :))))

Krala satsaydın, ömrünün sonuna kadar beyler gibi yaşardın. Şimdi ne paran var, ne de atın demişler..

Çin düşünürü Lao Tzu nun çok sevdiği bir öyküdür. Bir köyde ihtiyar bir adam varmış.. Çok fakirmiş ama dillere destan bir beyaz atı yüzünden kral bile onu kıskanırmış.. Kral at için ihtiyara nerdeyse hazinesinin tamamını teklif etmiş ama adam satmaya yanaşmamış.. -Bu at, bir at değil benim için.. Bir dost.. İnsan dostunu satar mı dermiş hep..

her şerde bir hayır, her hayırda bir şer olabilir

Sen beni seviyordun

Bir kaç damlam gözlerine.

gerçek oluyordu düş