hayat işte

Başın saolsun arkadaşım :( gerçi biz küstük sanırsam biara. hatırlamasamda pek. Çok üzüldüm Allah rahmet eylesin.

az önce anneannemi kaybettim hafta sonu onun yanına gitmiştim ama ruh yok bende

neden bu kadar duygusuz ve ruhsuzum

üzülmek sana yakışmıyo ayrıca..

öyle bi insan senin anannen olmuş.. ne mutlu sana..

yakınlarımı kaybettigimde neden üzülmüyorum ben

kabullenmek... işte bu

ve hayat... hayatın bizi bi bişekilde idare etmesi yönlendirmesi...

telefonda annemi aradım gelemeyecektim yetişemem cenazeye bana cok uzak annemle konusurken iki ağladım sonrası yine yok burdan cıkıp otursam salonda boş boş sadece sessizce düşünecem

bizim dışımızda gelişen olaylar...

Gözümden yaş akmıyo herşeye rağmen

gerçekten çok doğru bir tespit o kadar çok şey kaybediyorsun ki bir zaman gelior dünyada kendi yaşantında yada başkalarının hayatında ne olursa olsun umaursayaamıyorsun üzülemiyorsun...

Ölümü kabullendiğimiz içindir murat.. için rahat olsun.. mekanı cennnet olsun..

insanlar yaşadıkları olaylara göre savunma mekanizması kurarlar.. sende de böyle olmuş duygusuz ve ya ruhsuz değilsin tepki vermemeyi öğrenmişsin hepsi bu..

olayların üst üste gelişi...

yahu senin çevrende birileri varmı

bana neler yapan kadını oturdum izledim düşündüm bazen içim titredi ama sonra fos

muratttt basın saolsun arkadasım :((

akanlarda bi anlık duygular sonunda bir anlık hatıralar yüzünden

zaten üzülüyosun...

Duygunu kaybetmişsin hocam malesef bazı insanlar duygularımızla oynuyor sonrada bizi duygusuzluğa itiyor ama çok şükür ben duygumu daha kaybetmedim çünkü yapılanlar beni yıldırmadı aksine dimdik ayakta tuttu.

artık izne gittigim an yumurtayı tereyaglı yapacak birisi yok, içine kırmızı biber atacak sen böyle seviyon diyecek her işi kendi yapacak utandıgım halde yaptırmak istemedigim halde cayımı bile dökecek kadın yok