<i> limana yanaşan beyaz bir yolcu gemisini de, vitrinlerdeki yeni sonbahar giysilerini de</i>

<i> aynı gözlerle seyredebiliyorlarsa, elimden ne gelir?</i>

Bir tarafımız hep kırık kalacak belkı ama ihtimal bir kafiye tutturabiliriz. Bütün yorgunluklarımızı yekdiğerinde dinlendirebilir, birbirimize sığınabilir, iki ayrı ırmağın delicesinde değil bir ırmağın derininde akabiliriz. Yeniden diyebiliriz.

Söyle! Ezel meclisinde benim kavlim seninleyken sen başkasıyla mı kavilleştin? Ben elimi sana uzatırken sen elini başkasına mı verdin? Herkes kendi kalbinin içini bilir; ben aşkın hatırıyla geldim sana, sen hayasızlıkla gittin. Öyleyse Azam hainsin.


eksi vermesenize.


Unutmak bu lisanda kaç hecedir?

mevsimler değişiyor. bunlar vivaldi'nin dört mevsimleri gibi değil. dinlendirici olamıyorlar hiç.

<i>- Sana ne oldu? Sensiz yaşayamam.</i>

Karşı çıkmak istediğim evler, koltuklar, halılar, müzikler, öğretmenler var. Karşı çıkmak istediğim kurallar var. Bir haykırış! Küçük dünyanız sizin olsun.

<i>Herkes herkessiz yaşayabilir.</i>

Seni seviyorum demek ruhun ve bedenin bütün zerreleri zikre susamışken, söylenmezse ölmek demekti. Söylemem değildi mesele, söylemezsem ölmemdi.

Hem aynı kalan hem de değişen bir şeydir şiir. (sayfa 18) Hüzün ve Ben.

<i>- Yaşarsın. </i>

Bir yaranın acısını unutmak için gönlünde başka bir yaranın açılmasına razı geldin. Üstelik kendini bu yaraya da koşulsuz devredemedin, sürekli hesaplar yaptın. Aşk değildi bu. Aşk olsa hesap yapacak mecali kendinde bulamazdın. Bu kadar hesap yapmaya ne gerek vardı? Hepi topu aşk işte. Gelir, yaşanır ve günü gelince biterdi.

insan, üzüntülü ve sevinçli zamanlarında kalbinin dayanamayacağından fazlasını duyarlı bir kalple bölüşmek ister.

Yalnız çocuktum ben! (sayfa 99) Hüzün ve Ben.

- bu sözlerin yazarı olacak ne yaşadın Tezer-

SEVİYORUM.

"Ölümü siyah bir kakül gibi alnına düşürmesini bildi."

Bütün bunları aklım almıyor ama kalbime sığıyor.

Senin bakışını duruşunu seviyorum

Bana öyle geliyor ki seni bu kadar perişan eden şey çalışmaktan korku değildir, hayatın henüz bilmediğin bir şeyine biraz vaktinden önce rastlamandır. Yalnız bundan ibaret...

<i>- Nerelisin, diyor garson.</i>

<i>- Hiçbir yerli.</i>

sevgi emekti sevgi gözyaşıydı sizin bundan haberiniz var mı? - kırmızı kadifeli kız-

Rabbim sen en iyisini bilirsin, ... Sen en iyisini bilirsin ve böyle olduysa, böyle olması gerekiyor

Ancak en çok kırmızı kadifeli kız'ı..

<i>Anlatamayacağım. Bu insanlar "Guguk Kuşu" filmini de, Napolyon'un yaşamöyküsü filmini de,</i>

Kederler yalnız şiirde değil, gündelik yaşamda da lavanta çiçeği kokar.

Yabancısı olmadığım bir tek olgu var. O da kendi varoluşum. Belki tek mutluluğum bu. Tek bağlantım. Kendimi kavrayamazsam, tüm varoluşum yitmiş demektir.