?Nasıl bilirdiniz? sorusu kulaklarında çınlar. ?Merhumu nasıl bilirdiniz? Bilsen de bilmesen de?iyi bilirdik? dersin. Son bir iyilik olsun diye. Herkes aynı şeyi söyler: ?iyi bilirdik.? Çünkü herkes aynı düşünür; ben de olabilirdim şu an bu musalla taşında. O yüzden adeta incitmemek için uğraşır insanlar. Keşke hep böyle olabilseydim dersin. Hep incitmemek için uğraşan. Hep şu an taşıdığım duyguları taşıyan. Hep boş verebilseydim dünyalık ne varsa. Hiç bir şey büyütülmeye ve ebedi hayatı mahvetmeye değmez diye düşünürsün.

Artık eşimin kalbini kırmayacağım.

diyelim ki bunu yaptık. bunun faydası ne olacak?

"tüm kilometreleri sıfırla yeniden başla sarıl islama bağlan resulullaha"

bece bazılarının format atması lazım. şu anda ne isler, onun tam tersini olmaları lazım.

Arkası kesilmeyen sözler verirsin kendine;

sizin için çok sevindiğim için; halinize imrenerek bakıyor ve sizin adınıza çok gülüyorum, mutluluğumdan.

YENİDEN BAŞLAMAYA NE DERSİN NASUH TEVBESİNE VARMISIN hadi tüm kilometreleri sıfırla yeniden başla sarıl islama bağlan resulullaha

Bir cenazeye gidersin. Musalla taşının üzerinde daha dün görüştüğün biri vardır. Upuzun tabutta yeşillere sarılmış. Musalla taşı en vurucu anlamına bürünür karşında. Ki o musalla taşı her gün yanından geçip gittiğin bir taştı. Ama şimdi öyle değil. Üzerinde en sevdiklerinden birisi var. Tabutun dili olsa ne söylerdi acaba? Nasıl bir şey şu tabutun içinde upuzun ve cansız bir şekilde yatmak? İçin ürperir. Kendini yoklarsın o an. Hayatını... yaptıklarını... yapacaklarını. Pişman olursun yaptığın bir çok şeye. Pişmanlığın karamsarlığa iter seni. Kurtulmak istersin o anki düşüncelerinden. Başka düşüncelere dalmak, dikkatini dağıtmak, insanları seyretmek belki... Ama bir türlü olmuyor. Herkesin yüzünde garip bir ifade vardır. Soğuk, donuk ve anlamsız. Herkesin bakışları buğuludur. Keskin bir sessizlik var. Tamam dersin içinden. Tamam bundan sonra her şeyin anlamı değişecek benim için.

çünkü insan sıfatına ulaşanlar bazen kontrollerini kaybedip, farklı davranabiliyorllar.

sizin insanlarla iletişim kurabilmeniz çok güzel. böyle konuşarak anlaşabilmeniz de çok güzel.

eğer bu mesajı anlayamadıysanız, size daha açık bir şekilde anlatmayı deneyebilirim. tabi eğer isterseniz. ve kontrolünüzü kaybetmezseniz.

bazı insanlar vardır ümitsizdirler umutsuzdurlar çok günahkarız bizden artık kul olmaz derler ben derimki onlara YENİDEN BAŞLAMAYA NE DERSİN NASUH TEVBESİNE VARMISIN hadi tüm kilometreleri sıfırla yeniden başla sarıl islama bağlan resulullaha ve göreceksinki

Dostlarımızın kıymetini ancak düşmanlarımızla karşı karşıya kalınca,

Hakka Sarıl, ifade çok güzel gerçekten, tebrik ederim :)

Sağlığımızın kıymetini ancak bir hasta görünce,

Yeni bir başlangıç yapayım dersin.

Yoldaki karıncayı bile incitmeyeceğim.

Her gün gelip geçtiğin bir yol vardır. Her gün hızlıca geçtiğin. Bir gün bir kaza görürsün. Araba takla atmış. Belli ki hız yapmış. Duramamış. Öndeki garibana çarpmış. Hem kendini mahvetmiş hem de vurduğu adamı. Polisler, ambulanslar, sağlık görevlileri. Bacakların titrer bir an. Ben de olabilirdim dersin içinden. Yerde yatanlar vardır. Ölü mü? yaralı mı? Bakamazsın. Sessiz ve yavaşça uzaklaşırsın oradan. Hayatın bütün hızı durur bir an. Tamam dersin. Bundan sonra doksandan yukarı çıkmak yok. Arabanın içi bir anda ölüm sessizliği ile dolar. Ayağın basamaz gaza. Söz verirsin kendine. Artık hız yapmayacağım. Kıl payı kurtulduğun kaza anları gelir aklına. Öndeki arabayı sıkıştırdığın, sağdan solladığın, hız limitini bilerek aştığın, arabanın performansını denediğin anlar gelir aklına. Ve hepsinden nasıl kıl payı kurtulduğunu anlarsın.

mesajımın öncesi kaybolup iki nokta halini almış.. =)

teşekkür ederim senin niçkinde çok hoş böyle güzel mesajlı niçk aldığın için ben teşekkür ederim

Kapıma geleni boş çevirmeyeceğim.

khvkbst _ iTŞibfd

Bir ömür geçer. Yıllar yığınla durur arkanda. İçi acı dolu, pişmanlık dolu. Keşkeler dolu. Artık eskisi gibi bakmıyorsundur hayata. Artık etrafında ibret nazarı ile bakacağın yaşlı göremiyorsun. Çünkü bizzat o yaşlı kendin olmuşsundur. Etrafında seni kendine getirecek hadiselerin konusu sen olmuşsundur. Sevdiklerin bir bir gitmiş. En sadık arkadaşın; hatıraların ve yanlızlığın.

bize güzel bir örnek olurdunuz bu konuda kvbh...

cümlesi gerçekten mükemmel ve çok önemli.. keşke söylenen kişi de nasiplenebilse işte bu daha önemli..

=)ikinci ve en önemli sorunu da hesap günü seni YARATANa sorarsın.. =)

arada resetlemek hayatı iyi fikir

sizler gibiler eğer insansa;

Zaman geçer hissiyatın körelir, duyguların küllenir. Bir haber izlersin ve?yeniden? dersin. Bir arkadaşının bir kaç sözü, yüzüne tokat gibi çarpar. Seni alıp götürür. Her şey boş dersin içinden. Her şey yalan...

bu ara hep bunu düşünüyorum. Ölüm gelip çattığında herşey yarım kalacak, okuduğun kitap, verdiğin sözler kısacası herşey. En önemlisi geride kalanlar arkandan ne söyleyecek. Tevafuk oldu konu. Ders alabilmeyi nasib etsin rabbim. Teşekkürler paylaşım için.

Ve kendine kızarsın... Nasıl yapmışım ben bunları! diye.

Ve hep merak edersin?Nasıl bilirdiniz? sorusu senin için sorulduğunda arkada kalanlar ne diyecekler? Ve senin gidişin kaç kişiye yeni başlangıçlar yaptıracak?

Gurur kilometresini,

şöyle bir cevap güzel olurdu:

Omuzlara alınınca tabut, her şey biraz daha anlamını yitirir. Bu gidiş?son? ama sonsuz?a giden bir yolculuktur. Kimseyle dünyalık hesabı kalmamıştır gidenin. Ve ne de kimseye söyleyeceği dünyalık bir sözü vardır. Zaten varlığı ve haliyle söylenecekleri söylemiştir.

ben kesinlikle hiçbirşeyden haberi olmayan gözü bağlı şaşkın avanak bir öküzüm. gerçekten, başka birşet değilim.

Yeni bir başlangıç yapacağım hayatımda. Bitti artık dünyalık heveslerim. Yeni günle yeniden dirilecekmiş gibi olursun.

Ve Musalla taşına daha yakın hissedersin kendini.

Ayrı bir heyecan düşer içine. İçin içine sığmaz. Tüm kilometreleri sıfırlamak istersin;

insanlaşmak.

Verdiğimiz sözler hep yarım kalıyor. Kendimize verdiğimiz sözlerde tam bir irade gösteremediğimiz gibi, Rabbimize verip yerine getiremediğimiz sözler çoğu zaman gündemimizden çıkabiliyor. Basit ve geçici telaşeleri hayatımızın gayesi haline getirebiliyoruz. Kendimize verdiğimiz değer, hayatı ve içindekileri nasıl algıladığımız ve yaşantımızı hangi gayeler uğruna dizayn ettiğimizle ilgilidir.

Her gün yeni bir başlangıçtır. Her doğan güneşle yeni bir hayat bahşediliyor bize. Bu gün bir diğerinin aynısı değil. Günlerin hep aynı olduğu duygusunu iç dünyamızda oluşturan biziz. Hayatımızın akışını sıradanlıktan kurtarmak için yeni başlangıçları, bir takım hadiseleri yaşamadan yapabilmeliyiz.

Yaşlı bir insanın hayata tutunma gayretini görürsün. İrkilirsin birden. Bir ona bakarsın bir kendine. Bir gün ben de dersin... Acaba ben de mi? sorusunu soramazsın. Takılır boğazına. Günlük telaşeler içine dalarsın. Bazen unutursun etrafındakilere ne kadar kabalık ettiğini. Onları ne kadar kırıp döktüğünü. Hayıflanırsın içinden. Keşke söylemeseydim. Keşke öyle davranmasaydım. Ama kırdığın kalbin sahibiyle belki bir daha karşılaşmayacaksın. İçinden hep bir ses gelir. Neden? Neden yaptın? Tamam söz dersin. Bundan sonra daha iyi olacağım. Yemin edersin. Bir kızgınlık içinde kendine en kat?i sözleri verirsin.

Civarımdaki fakir fukaranın derdi benim derdim olacak.

böyle bi rahatlık ve cesaretin ve hatta lüksün olur mu sormaya onu bilemem.. =)

Nereden başlamalıyım? Nereden ve nasıl? diye düşünürsün.

beni düşünmeye sevkediyor sizin gibi insanlar.

.. çünkü nasuh tevbesi herkese nasip olmaz, şu hal üzere kuvvetle muhtemel sana da nasip olmayacağı için, bir faydası olmayacağı belli de.. yine de ALLAH bilir..

Nefis kilometresini,

Gençliğimizin kıymetini sadece yaşlı bir insanın acizliğini görünce hatırlamak gibi bir gaflete kendimizi kaptırmadan, bir etki altında kalmadan yeni başlangıçlar yapabilmeli ve ruhumuzun dirilik kıvamını her an koruyabilmeliyiz.

Günler birbiri ardınca gelip geçerken hayatımızı bir plana koyamama, hep bir şeyleri yapamama şikayeti içinde keşkelerle yaşıyoruz. Hatta rastgele yaşamak gibi bir gafleti üzerimizden çoğu zaman atamıyoruz. Bu hal belli bir noktadan sonra akıntıya kapılmamıza sabep olabiliyor. Yahut rüzgar önündeki bir yaprak misali nereye gideceği belirsiz bir şekilde savrulabiliyoruz.

allaha tapınıyor olmak, sizi bir adım önde tutuyor. ve insanlaştırıyor. beni ise öküz kalmaya mahkum bırakıyor.

Hayatı daha mütevazi, daha itidalli ve kulluk vazifesini daha bilinçli yerine getirmek için illa beklenmedik bir hadise ile karşılaşmamız gerekmez.

allaha şöyle şöyle şöyle faydası olacak.

Çocuklarıma daha iyi davranacağım.

birincisi bana ne faydası olacak?

Hayatımızın kıymetini ancak bir ölüm hadisesine şahit olunca,

'bir nazari peygamber fahmi elmasa kalbeder buna misalmi istersin islamdan önce ömer islamdan sonra ömer'

Benlik kilometresini,

Gaflet kilometresini...

ikincisi ve en önemlisi; allaha ne faydası olacak?