Dalgaların seslerini duyabiliyorsunuz... Balıklar sürüler halinde bir o tarafa bir bu tarafa hareket ediyorlar...

Hele o sardunyalar yok mu?O en sevdiğim çiçek... En sevdiğim rengi ATEŞ KIRMIZISI... Diğer renkleri de güzel... Pembe, beyaz...

Güneş yakmıyordu ama ılık bir şekilde içimizi ısıtıyordu... Kış güneşi...

Ama herşeyden önce bu güzel manzarayı bu kadar sevimli kılan başka bir şey vardı...

SEVGİ... İçimdeki o büyük sevgiydi her şeyi bu kadar etkileyici kılan...

Green arkadaşım sen önceki satırları okumadın mı?

Ve NERGİSLER tabiki... Nergis kış mevsimi ortaya çıkıverir bizim orda... Sanki bahar gelmiş gibi gülümser size... İçinize yaşama sevinci dolar birden...

oalyın kahramanları kım?

Denize yakın bir şekilde sıralanmış küçük evler... Bahçeler... Bahçelerde değişik türden çiçekler...

Çok güzel ya...

kalemin kuvvetli ozman.. nergis.. hadi bakalım devam et bende seni dinliyorum burda o mavi gök ve yeşil deniz karışımda..

Küçük bir sahil kasabasıydı orası... Yemyeşil ormanlar, masmavi bir deniz, gökyüzü alabildiğince geniş... Deniz kuşları adeta dans ediyor gökyüzünde... Bulutlar şekilden şekile giriyor...

Egenin güzel bi kasabasıydı orası... Deniz kenarında yemyeşil ormanlarla kaplı güzel şirin bir balıkçı kasabası... Sahilde küçük bir rıhtım vardı... Orada balık tutmaya çalışmıştık da tutamamıştık... Tahtadan yapılmış uzun bir rıhtımdı... Denizin içinde gibi hissediyorduk kendimizi o rıhtımda yürüken...

İçimde müthiş bir yaşama sevinci vardı o gün... Deniz havası insanı etkiliyor böyle işte...

Evet nerde kalmıştık...

Her yağmur yağdığında içimi tuhaf bir his kaplardı... Mutlu mu üzgün mü?Yoksa yepyeni yarınlara olan heves ve umutlarla kaplanmış gizli bir heyecan mıydı?Bilmiyorum belki hepsinin birleştiği bir duyguydu bu...

Deniz kokusu, o iyotlu koku... Derin derin içimize çekiyorduk onu...

O gün beraber denizin o masmavi sularında, güneşin batışını seyretmiştik. Güneşin denizde batışını izlemek çok ender olarak görülebilecek bir şeydir...

İşte iki insan var orda görmedin mi?

bukadarmı yani..

Ve o gün anlamıştım aslında onu ne kadar çok sevdiğimi... Ve hikayemiz böyle başlamıştı...

nergis hikayenin düzenlemesini mi yapıyor napıyor, yok oldu

ya nergis bu hikayede doğa üzerine ama bi iki insancıkta koy arasına san bunları yazdıran ne sebeb olan önvcü olan ne?

Mandalina, limon ağaçları... Sapsarı meyveler dallarında ağaçların... Mis gibi limon kokusu sarar etrafı...

Gelincikler var gözünüzher çevirdiğiniz noktada... Kıpkırmızı bir şölen gibi adeta baharın gelişini müjdeliyor bize...

O rıhtımda bazen uzaklara dalıp gidiyorduk... Denizin o derin maviliği, uzaklarda denizle gökyüzünün birleştiği ufuk çizgisi... Dalgaların insanı başka diyarlara götüren o sesi... O rüzgarların yüzünüze vurması...

Mis gibi kokar nergisler... Sanki bu dünyaya ait olmayan bir halleri vardır onların. Harkülade bir özellik taşır bu çiçek...

Sardunyalar renk renk...

GREEN ARKADAŞIM SEN OKUMAYA DEVAM ET... DEVAMINI DA YAZACAM... KENDİM YAZDIĞIM İÇİN BİRAZ ZAMAN ALIYOR...

Ortancalar, nergisler, laleler, hüsnüyusuflar, hercailler...

Egenin o şirin kasabasında mevsimin kış olup aslında ilkbaharın habercisi meyve ağaçlarında çiçekler açmaya başlamıştı...

Mevsimlerden kıştı... Ama Egenin her zaman ki tatlı güneşli havası vardı... Gökyüzünde tek bir bulut bile yoktu... Güneş pırıl pırıl parlıyordu... Ve hafif bir meltem rüzgarı esiyordu denizden sahile doğru...

evet yemek molası bitti... nerde kalmıştık...

bunun gerisi yokmu yaww...

bu hikaye nereye bağlanacak onu merak ettim sonunu şimdiden sbırsızlıkla bekliyourm...

Egenin kışı böyleydi işte... Bazen de bardaktan boşalırcasına yağmur yağardı bizim orda... Kışın kar yağacağına yağmur yağardı... Ama öyle böyle değil... Aniden bastırıverirdi yağmur bizi şaşırtırcasına aniden etraf göle dönerdi...

Kahramanları yok... Bu bir DOĞA GEZİSİ...

Ve papatyalar... Sapsarı iri papatyalar... Papatya tarlaları var orada... O zeytuni renkteki zeytinliklerin arasında...

Kaktüsleri de unutmayalım... O devasa boyuttaki kaktüsler...