Islanır ruhum, hasret bulutlarının kırkikindi sağanağında. Yedi renkli ebem kuşağının altında hasretle ıslanan yediveren gülleriyim.

Gözyaşının yalnızlıklar ülkesindeki saltanatıdır hasret.

Hasretin yorgunluğu omuzlarımda.

Kaybolmuş yılların hasretiyle yanmaktayım nicedir. Hasret ipini omuzladım, vurdum kendimi yollara. Ayrılık acısını, kavuşma ümidini besteledim bülbülün soluklarında. Yalnızlık mahkumuyum kimsesiz loş sokaklarda.

Biz bu dünyadan değil miydik?

Avunamadık

sızıntı dergisi onur duyarak okuduğum ve yazılar gönderdiğim bir dergidir sayın tiihl bilgine :)

Saadetinden geçtik

Ve ben, bir şarkının titrek ve gözyaşı yüklü mısralarında, okuduğum bir kitabın hasret kokulu sayfalarında yaşarım hasretin dayanılmaz sıcaklığını. Ve üşürüm sensizliğin soğukluğunda.

Hasretin kucağında yorgunluğumu atmaya çalışıyorum. Üşüyorum sensizliğin kuytuluğunda. Özgürlük gemisinin hasrete tutsak mahkumuyum çaresiz.

Hiçbirini bulamadık

Hasret; gönüllerde açan bir yaradır, her dokunuşta kanayan... Yürekte taşınan paslı bir hançerdir, gözyaşlarıyla arınan. Günler ızdırapla kararır, gece dayanılmaz kızıllığa bürünür... Yürekteki paslı kilitler çözülür gözyaşlarıyla hasret kuşağında.

Kendimize hüzünler icadettik

Bazen hasretimden yanar gözlerim, bazen prangalar eskitir yüreğim.

Yoksa biz...

Ümidine razıydık

Yok artık daha neler

Beni, iç dünyamdan koparıp başka dünyalara götüren yarım kalmış bir şarkıdır hasret.

HERİF SINIZTI DERGİSİNDEN ARAKLAMIŞ.

Hasret türküsü hep uzaktakilere mi yakılır? Yoksa omzuna başımı dayadığım, gözlerinde gözlerimin hasretini dindirdiğim yakın hasretlere de türküler yakmalı mıyım?

Gecenin maviliğinde düşlerin misafirine, gündüzün beyazında hayallerimin vefasına hasretim.

Gün ışığındaki hissemize razıydık

Gündüzünde gözyaşı bestelediğim, gecesinde hıçkırıklar eşliğinde Rabbime sunduğum, gecenin asudeliğine hasretim...

Handan, hamamdan geçtik