Öyle yorulmuştu ki son atışların heyecanı vardı. KIYAMADIM.

Gölgelerin peşinden koşarken, aslımı nerede kaybettiğimi bilmiyorum. Kim bilir, birinin gölgesidir belki;uçurumun kıyısına itildiğim grileşen anlarım da oldu ama siyaha boyanmadan sıyrılmayı bildim.. ve eğer renkler konuştu ise aldım beyaz kalemi elime... Beyaz olmasaydı, anlamların buzlaşan kalıplarının ağır yükünü taşıyamazdım

Resim mi yaptım, yazı mı yazdım, yoksa yazgıma mı baktım bilmiyorum; tek bildiğim silmeyip sadece beyaza boyadığım

tebrikler:)

Çok etkilendım :(( ... umarım hersey qnlunuzce olur...

sevdan şanslı sanal herşeye rağmen bu cümleleri haketmiş..

keşke her sevda beyaza boyanmayı hak etseydi ya da bu bir kader ise gölgelerin peşinden koşmak bu kadar acı vermeseydi

good job:)

Gölgelerin peşinden koşarken, aslımı nerede kaybettiğimi bilmiyorum. Kim bilir, birinin gölgesidir belki;uçurumun kıyısına itildiğim grileşen anlarım da oldu ama siyaha boyanmadan sıyrılmayı bildim.. ve eğer renkler konuştu ise aldım beyaz kalemi elime... Beyaz olmasaydı, anlamların buzlaşan kalıplarının ağır yükünü taşıyamazdım.

Sevdamı boyadım, çırpınan bir yürek kalmıştı geride, dakikada kaç kere attığını sayamadığım koca bir yürek... Üzüntüleri sığdıramadığım günlerin ardında, lekelemeden yaşatmaya çalıştığım yüreğim...

keşke tüm klavyelere senin gibi, yüregini kelimelere bu kadar güzel dökebilenler bassa...

Sanalizasyon...

en güzel yazılar gece yazılanlardır, neden?

gazel : en sanslı Benim bennnnnnnnnnn :))

L2 : sanada Good Job tşkler :)

insan karanlığın sessizliğinde sadece kendisini dinlediği için mi?

Boyadım seni de sevdam bu sana son güzelliğim!.

Bugüne kadar hiç, alçak kapıların güzelliği tercihim olmadı ki..."Sevdan uğruna kapıları yumruklamaz mısın?" diye sormuştun. Gümbürdeyen davul seslerinden bir haber bir sağıra yumruk sesleri ne fayda.. Sonra düşündüm, ben yumrukladıkça alçaldı altın sırmalı kapılar; demir parçasına döndü tokmaklarıyla...

abi o kişi burdansa hiç uğraşma derim :)

sanal guzel olmuş epeydır gorusemıoruz naber :)

KIYAMADIM.. Bembeyaz bir fona yerleştirdim bu sevdayı, beyaz kalemlerle üstünden geçtim.

eski klavyem, bozuk saatim, solmuş yüzüm, gelgitlerin içinde gidipte gelemeyen benliğim, ısırmaktan kanayan dudaklarım, sonbaharın getirdiği renkler, mütevazi ama acınası bir yorgunluk içimde beni hüzünlendiren, hayatın akışımı böyle düşündüren, yalnızlığımın son hecelerini mi yazıyorum, yoksa sıcak mı bastı nedir yani saçmalamak istiyorum yaa üüf nerdesin be özledim inan ki,

yüreğinden kopup cümlelere dökülen duyguların, kalbimde tarifi imkansız bi sıkışıklık yarattı... keşke böylesi güzel duyguları birisi benim içinde beslese sıkışıklığı mı kalbimdeki... bilemiyorum... duygularının yönlendirmesiyle kelimelerle oynayabilmek, bu herkesin hakkıyla yapabileceği bir şey değil... ve inan ki sen çok güzel yapıyorsun bunu... hep hayran olmuşumdur kelimelerle oynayabilenlere... ben de bazen yaparım ama yapabilirligimden her zaman emin olamam...

Ellerimi teslim ettim klavyenin tuşlarına... Yüreğim, nereye hangi harfi koyarsa;ellerim takipçisi olacak bu yazının... içimden geldi ve asla geriye dönüp değişiklik yapmayacağım.. Uzun süredir inime çekilmiştim... Yazacak o kadar şey varken bir süre ara vermeyi daha doğru buldu yüreğim. Bir tür feragat anlaşması sanırım.

hmmm..:)

abi güzel yazı tşk... ama sana yazık takma :)

Şimdi mutluyum işte..

:)) çökürge forumdan olsa bu kadar dıl dokmeye degmıyen bırı olurdu :))