ve dışavurdukça iç çekişimiz mısralarda

Beni geceler bile anlar oldu

bağımlılık ruhlarımızla besleniyor,

gide gide kalmışım bu yerde

İlkay AKKAYA

hayat bir paradokstur bazı dönemler, ama bizi belki de en çok dürten bu dönemlerin birikimidir, yığılmalarıdır

önemsemediğim tüm nesneler

ömrüm geçmiş ve tüm kalelerim zaptedilmişti

Gidersin temelli susarım gülüm

savaşamıyorsan zaten baştan kaybetmişsindir

Kalmasın gök mavisi ezgimde

hatamı farkettiğimde artık çok geçti

gelmelerin güzelliği için bazen gitmeler gerekli

Zordur gitmelerin tümü...

kaçarken geride bırakdıklarımın etrafında daire çizmişim

katılıyorum only

büyük dairelere hapis edilmişim

kimi zaman kimi şarkılar ses oluyor anlatamadıklarımıza

gitmek gerekiyorsa gitmelii...

DAİRELER HAPSEDİLMİŞİM

büyük bir gürültü ile parçalandı

Su yeşili akmasın yüreğimde

Evet belki de bu dönemlerdir Mecnun a gerçek aşkı bulduran...

Yorgunum gitmelerin tümüne

Yangın yemiş türküler gibi git

Çok doğru kaçışlar, gidişler, yaşanalar sadece bize daire çiziyo ve biz kaçmaya çalıştıkça çıkıyo karşımıza...

Yıldızların en uzağı gibi susarım

Son bir çırpınış belki vardır gücüm...

İçimdeki çocuk öksüz kalsın

dairelerin içine hapsedilmişim

bir varoluşun anlatımı öyleyse, bazen de gözyaşıyla süsleyerek

aslında hiç gidememişim

koşarak yaklaştığım insanlar

İki gündür sürekli bu şarkıyı dinliyorum. Bağımlılık yaptı...

üzerine titrediğim her şey

Tamamlanmış yalnızlık olur ömrüm

Evett İç sesimizin dışa vurumu şarkılar belkide...

Hadi git

Yorgunum bağlandı elim kolum,

ve insanı aşktan öte anlatan

Bir dairede farklı noktalarda ama merkeze aynı yakınlıkta...

İçimizi çektikçede hüzünlerimiz, ağlayışlarımız nadirende olsa sevinçlerimiz...

Varsın yokluğun zehir gibi yaşansın

Gitmelerin tümü zordur. Sadece yardan ayrlık değildir bazen anneden ayrılıştır bazen babadan belki de çok sevdiğin bir arkadaştan. Ya da beslediğin bir hayvandan. Ya da yaşadığın şehirden ayrılıştır...

zordur gitmeler sevdiklerinden ayrılmalar her ayrılık gönllü değildir ki

artık gidemiyorum bile o kadar ki yorgunum

uğruna köle yaptı kendilerine beni

Varoluş acısıyla tatlısıyla kimi zaman göz yaşımızı süs yaparız yüzümüze kimi zamansa gülücüğümüzü...

Yangınlar başlar sustuğum yerimden

Yaralanmış bir akşam vakti ömrüm

gözyaşımız ve gülücüğümüz, varlığımızın damgası olur hayata belli ki

kaldığım yere yabancilaştım

En sağır yara olursun yüreğimde

lanet olsun ya

Düş de git yüreğimden sessizce

İçim acır ürperirim ormanlarca

Bütün ezgilerin sustuğu duraktayım

Sen anlamadın gülüm suskunluğumu

Gittiğimde değişek mi bir şeyler bilsem ah bir bilsem!

uçarak uzaklaştılar benden

Bir solukta sussun ayrılık gülüm

gidene git diyip teşfik etmek aslında gitmelerin ta kendisidir :)

kaçmışım herşeyden hapise daire çizmişim