zamanla güven olur, hemen şimdi birine güvenmek olmaz. olursa bile adı başka şey olur..

insanı paranoyak ediyor şüphecilik..

bana güven demekle güven olmazz..

hayat işte

karşıda güven yoksa bizler nasıl güvenebiliriz

sahteee sahteee sözler sahteee

hepinize ayrı ayrı teşekkür ederim arkadaşlar

ne güzel bir söz değil mi?

bana güven gerisini merak etme sen

şüpheyle yaşamak çok zor olsagerek,

beşaşet teşekkürler yorum için

karşılıklı sağlıklı bağımlılıklarımız olmalı, sonuna kadar kayıtsız bir güven demiyorum ama insanların tamamına bakış açımızı olumsuz etkileyecek bir güvensizliğin önüne geçmeliyiz...

elagözlü evet aslında heryerde sorar oldum. sormayı bir kenara bırak defalarca sorulması da insanların ne kadar güvensiz yaşadığının büyük bir kanıtı..

içerideki benlik ateşimiz de, ateşini saklayan gerçek maskeliyi(şytn? görmediğimiz için, herkes bize maske...

ama o güveni yıkmak sadece 1dk. sığar

neden herkes bu kadar sahte, kendi sahtesini görmediği için..

hüzüngecesi evet bizleriz ama karşıdakinin tavrıda çok önemli bu konuda. güvenemiyorsa ne yapabilir insan?salt bir düşünceye saplanıp kalmış bir zihniyetten ne beklersin...:S

'neden her yüzde bir maske.'

işte bu hastalık şuan heryerde, herkeste mevcut,, tüm sorun bu :S

aslında

Kendi kendime hep sorar oldum; ''neden her yüzde bir maske..! ''

rapunzel ciddi olamazsın :S

hayatınız boyunca tam anlamıyla birkaç kişi üzerinde güven yaratabilirsiniz. o kişilerlede büyük ihtimallle doğrularınız çakışıyordur.

Kimseye güvenmeyip hep tedirginlik yaşayarak bişeyleri kaybetmektense, güvenerek kazanabileceklerime bakarım.

ya insanlara güvenmeye güvenmeye insanın kendiside güvenilmez biri olur çıkar bence,

kudretsolmaz güvenmek iyidir aslında ama karşındakiler güvenilmeye değerse eğer. öbür türlü çekilmiyor çünkü :S düşünsenize güvenmeyen insanlarla yaşamınızı sürdüğünüzü..

Güvensizliği abartarak sakın hasta durumuna düşmeyin.

güven olayı kendiliğinden oluşmalı kendiliğinden olmalı,

Kimseye güvenemez oldum, neden herkes bu kadar sahte?

güven evet... oysaki nekadar güğüzel birşey ama malesef güvensizlik olarak kullanıyoruz artık.. öyle bir insanlıkla karşı karşıyayızki kimseye arkanı dönemiyorsun... çünki her dönüşün seni yaralıyor... arkadaşlık, dostluk, aşk, sevgi hepsinde yanılıyoruz... başkaları değil birbirimiiz güvnsiz yapan yine bizleriz...

Peki bunun bir sınırı var mı sizce, ne dersiniz?

Kendi kendime hep sorar oldum;

dikkati elden bırakmamak lazım..

hiç akıllanmam bu konuda nedense. Yine güvenirim, kendi sınırlarım dahilinde.

inan bunu bende sanalda daha fazla sorar oldum.

bu kadar abartmanın manası yok..

Kimseye güvenemez oldum,

Ne olursa olsun güvenmeyi öğrenmeliyiz.

elagözlü evet aynen öyle..

kendinden başkasına güvenmiceksin buzamanda..

seviom bu çocuğu

Güvensizliği bir hastalık olarak görüyorum ben. Güvensiz bir insanın hayatı yaşaması bir işkenceye dönüşebilir. Görsel ve somut şeyler dışında hayal gücü ve tahminleri kullanarak güvensizlik ortamı yaratmak hoş değil.

güven kazanmak zaman alır.. önce..

insanların iyi olduğunu düşünmeli önce, sonra tanıdıkça onlarla ilgili yerleşik yargılara varmalıyız. sonsuz güven zaten yok...

zatenyoktular abartmakla kalsaydı keşke ama gerçeklik tarafı yok sayılamaz,, o da sizin fikriniz.

elbetteki eylül ben her iki tarafında hatasından bahsettim yokksa kendimde kimseye kolay güvenmeyen biriyimdir.. fakat yaşadığımız sürece güvenmek ve sevmek zorundayız..

abartmışsınız...