akm'nin arkasındaki dolmuş yolundan geçerken şahit oldum : ellerinde poşetle, telaşla koşan bi genç ile ters yönden gelen yetmiş yaşlarında, kızıl takkeli bi dede karşılaştı... tam yanyana geçerlerken dede yaşından beklenmeyen etkileyici gür sesiyle bağırdı ; "yavaş git oğlum... yol bitmez..." çocuk bunu duyduğuna dair hiçbi tepkide bulunmadı.. aynı telaş ile koştu gitti.. aynı yoldan geçen onun üzerinde kişi... sesi duydular da umursamadılar mı yoksa duymadılar mı? kimse yüzüne bile bakmadı dedemin... sonra bu ses akm'nin boyaları pörsümüş yer yer dökülmüş kavisli duvarında yankılandı... dedeme çevirdim bakışları... yol biteyazdı... yollar ayrıldı... bu söz eve kadar tekrar tekrar tekrar kafamda yankılandı "yavaş git oğlum... yol bitmez..." ;)