Ben vazgeçmeyeceğim. Yani vazgeçemeyeceğim yinede. İlaçlar tam tedavi etmiyor, psikoterapi görmeliyim biliyorum bana tavsiye edebiliceğiniz liyakatli ve inançlı bir doktor var mı?

Merhaba arkadaşlar,

Kötü tecrübelerinizi unutmaya çalışın. Formasyon derslerinin birinde hoca bir konu vermişti sınıfa anlat diye. Çok iyi de hazırlanamamıştım. Kem küm ederek, kağıttan okuyarak falan anlatmıştım. Çok kabiliyetsiz hissetmiştim kendimi bu konuda. Rezil olmuş gibi hissediyordum :) Ama unuttum gitti. O günlüktü o hazırlıksız yakalanmıştım. Böyle kötü tecrübeleri çok büyütmemek lazım.

Hocam dediğiniz kadar istekliyseniz yaparsızız Allah'ın izniyle. Kimse öğretmen olarak doğmuyor. Öğretmenlik de tecrübeyle öğreniliyor. İlk derse girdiğim günü hatırlıyorum da 9. sınıf öğrencilerinin karşısında elimi kolumu nereye koyacağımı bilememiştim heyecandan. İnsanı yenileyen, tazeleyen o heyecan zaten.

Ben de ne zaman caysam iki yıllık farklı bir bölüm rahat rahat okuyayım kendimi sıkmıyım desem, yine aklım gönlüm ilahiyatta kalıyor.. Ondan başka birşey beni mutlu etmez çünkü biliyorum.

nedense öylesine yazılmış bi yazı gibi geldi bana

Ama herşey Allah tan. Herşeyin hayırlısı. Yeniden sabırlı olup deneyeceğim. İnşaallah tedavi olursam daha iyi olurum.. Yine olmazsa.. artık bu sevdadan vazgeçerim demeye de dilim varmıyor ama..

Dua ediniz kardeşinize inşallah.

bunu gerçekleştirebilmek için uzun yıllar vermeniz gerekecek farkında mısınız?

Allah razı olsun.

benim size tavsiyem psikoloğa tekrar gidin tam olarak iyileşememiş olabilirsiniz. iyileşince bu söylediğiniz sorunlar olmaz inşaallah. hastalığım var diye düşünmeyin, hayatınızdaki eksileri düşünmemeye çalışın, hep aklınıza olumlu şeyler getirin, üzücü şeyler dinlemeyin olumlu düşünen sizi mutlu eden insanlarla vakit geçirin iyileşmenin de kendi elinizde olduğunu unutmayınız. ilahiyat okumaya istekli olmanız bu bölümün sizi mutlu edeceği hayatınıza bir anlam katacağı açık size tavsiyem; siz besmeleyi çekin ve bu istediğiniz ilahiyatı okuyun Allah yardım edecektir:)

:) saol kardeşim ümitlendiriyor sözlerin fakat bende ki aşırı heyecanın da bir kaç tık üstünde farklı bir şey.. tatlı heyecan gibi değil, konuşmama nefes almama engel oluyor nerdeyse ama yeneceğime inanıyorum Allah ın izniyle. Bir de insanlara hitap etmem gereken bir meslek, tir tir titreyen bir insan ne kadar etkili olabilir ki.. bir de utanç hissi veriyor bana. ne oluyor bana diyorum ya, kendime çok güvendiğim ve başarılı olduğumu bildiğim halde neden bu aşırı panik heyecan anlam veremiyorum kendime şaşırmış durumdayım.