Çok güzel, Allah gerçekten isteyene istediğini verir.. samimiyet önemli.

herkese nasip olsun inşallah.

"içinizde işaret arayanlar için size zaten yeteri kadar göstermedik mi? etrafınıza bakın, yıldızlara bakın, güneşe bakın, suya bakın, bunlar ilim insanları için işaretlerdir!"

... bir mum yaktım, pencereyi açtım, perdeleri açtım. o ruhani hisleri yakalamaya çalışıyordum. güzel bir yaz akşamıydı. melbourn'da. melbourn'un görebileceği en güzel yazlardan. oturup düşünüyordum, bugün son olması lazım, bu akşam o akşam. bütün o ruhani ve ilmi delilleri araştırdım. dağlar kadar... bir annede embriyonun oluşumu, bütün bu muhteşem kanıtları gördüm fakat ufak bir kıvılcıma ihtiyacım vardı. sanki bir uçurumun ucundayım. atlamaya hazırım ama bir şeyin beni itmesi lazım gibi. işte oturdum orada. çok sessizdi. kur'an okuyordum, sonra durdum. dedim ki. allah, bu benim beklediğim vakit. şimdi islam'a hazır olduğum vakit. tek istediğim, bir işaret. yalnızca ufak bir işaret, çok büyük bir işaret olmasına gerek yok. mesela bir yıldırım düşmesi olabilir . ya da evimin yarısının yere düşmesi gibi filan sadece küçük bir şey senin için çok küçük birşey. sen dünyayı yarattın, hadi! işte orda oturdum. ben de mum ateşinin filmlerdeki gibi yukarıya yükselip yanmasını bekliyordum. sonra dedim ki; tamam, şimdi, hadi! sübhanallah! hiçbir şey ama hiçbir şey olmadı. açıkçası çok hayal kırıklığına uğradım. işte orda oturdum ve "allah, işte bu sana bir fırsat " dedim. ben burdayım, bir yere gitmiyorum dedim. bir fırsat daha vericem dedim. belki meşguldün, dünyanın öbür tarafında hala gündüz. dünya'da bir çok olay oluyor. belki bu defa bi arabanın egzozundan çıkan gürültü olabilir. küçük bir işaret. tamam bu sefer evin yarısını bide mum'u istemiyorum, onu unutalım! belki bir kuş düşebilir içeriye, umrumda değil, ne olursa! dedim ki: tamam, hadi, şimdi! sübhanallah! kesinlikle hiçbir şey olmadı. yani, aha şu oldu bile diyecek birşey olmadı. şu duvardaki çatlak, yeni olmuş olabilir diyebileceğim birşey bile olmadı. kesinlikle hiçbir şey olmadı. gerçekten çok büyük bir hayal kırıklığına uğradım. işte orada otururken kendi kendime: işte buraya kadar, son şansımdı islam, ve ben onu bulamadım. kur'an'ı tekrar elime aldım. en son okurken kaldığım sayfayı açtım. sübhanallah! bir sonraki sayfanın ilk ayeti;

hayranlıkla tekrar tekrar izlediğim videoyu paylaşmak istedim.

ünlem anlamadım neden var

ya müslüman olupta aşağıdaki videoda ki fiilleri yapanlara ne demeli?

sübhanallah!"

e tabi hadi ben müslüman oldum demekle her şey bitmiyor. önemli olan nasıl yaşadığımızdır. ne kadarını yapabiliyoruz ne derece müslümanız sorgulamak gerekir. buradaki tartışmaların bazıları da buradan kaynaklanmıyor mu müslümansınız ama adam öldüyorsunuz diyorlar. işte burada elimizi başımızın arasına koyup düşünmek gerek.

Maşallah!

kalbine düştü mü o arayış Rabbim gösteriyor işte bir şekilde