Allah Teala Resulü'nün arzularına değer verirdi. Medine'de bulundukları ve Beytü'l-Makdis'e yani Kudüs'e dönerek namaz kıldıkları sırada Peygamber Efendimiz Kabe'ye doğru namaz kılmayı çok ister, Allah'a boyun bükerek gönlündeki niyazı O'na sessizce sunardı. Kainatın Rabbi, Habib-i Ekrem'ini daha fazla merakta bırakmadı ve şu ayet-i kerimeyi indirdi: "Resulüm! Yüzünü sık sık göğe çevirdiğini görüyoruz. Seni memnun olacağın bir kıbleye döndüreceğiz. Haydi yüzünü Mescid-i Haram'a çevir!" . O günden itibaren Kabe mü'minlerin kıblesi oldu.

Allah'ın Sevgilisi'nin sevgilisi olan Hz. Aişe annemiz hakkında bir zamanlar çıkarılan bazı dedikoduların tamamen asılsız, onun melekler gibi temiz olduğunu bizzat Allah Teala bildirdi (Nur suresi (24), 11-21). Bütün bunlara bir de Resul-i Kibriya'nın sevgili amcası Hz. Hamza'nın "şehitlerin efendisi" olduğunu ilave edersek, onun aile fertlerine Cenab-ı Hakk'ın ne büyük değer verdiğini hayranlıkla görürüz. Biz de, Allah'ın değer verdiği herkesi en kalbi ve deruni bir muhabbetle sevmek gerektiğini bilir ve severiz.

Cenab-ı Mevla, Resul-i Ekrem'in hanımlarını mü'minlerin annesi kabul etmiş, Kainatın Efendisinin vefatından sonra onların bir başkasıyla evlenmesini ebediyyen yasaklamıştır .

Bu gerçeği onun ümmetine de hatırlatmış, sakın ha, ona, birbirinize davrandığınız gibi davranmayın, ona birbirinize seslendiğiniz gibi seslenmeyin , benim Kur'an'da yaptığım gibi, "Ya Resulullah!", "Ya Nebiyyallah!" diye hitap edin, buyurmuştur.

Allah Teala Peygamber-i Zişan'ın sadece şahsına değil onun aile fertlerine de önem vermiş, ayıp ve çirkin sayılacak her şeyi, her günahı onlardan gidermek ve kendilerini tertemiz yapmak istediğini belirmiştir .

YAKINLARININ DEĞERİ

Alemlerin Rabbi sadece onun yakınındaki insanları değil, onun çevresindeki mekanları da övüp yüceltmiştir. Gönüller Sultanı Efendimiz, mü'minlerin gönül kabesi olan Mescid-i Nebevi'sinde kılınacak bir namazın, diğer yerlerde kılınan bin namazdan daha üstün olduğunu bildirmiştir (Müslim, Hac 505-510). Yıllarca içinde yaşadığı Mekke ile Medine harem-i şerif sayılmış, mü'minlerden orada son derece saygılı ve edepli davranmaları istenmiş, orada Kitap ve sünnet'e aykırı iş yapanlara lanet edilmiş, ibadet ve tövbelerinin kabul edilmeyeceği hatırlatılmıştır (Buhari, Fezailü'l-Medine 1; Müslim, Hac 467).

''cennette benim komşularım kimdir biliyormusunuz''

Bütün bunlar ve benzeri nice deliller Peygamberler Sultanı'na yakın olan canlı, cansız her varlığın Allah Teala tarafından üstün şeref madalyasıyla taltif edildiğini göstermekte, Kainatın Efendisi'nin Kainatın sahibi yanındaki üstün yerini ortaya koymaktadır.

Allah Teala, Resul-i Ekrem Efendimiz'in sadece aile fertlerine iltifat etmemiş, onun yakın dostlarını da cennetle müjdelemiştir. Kendisine gönülden iman edip destekleyen ashab-ı kiram Kur'an-ı Kerim'de muhtelif ayetlerde övülmüş, Peygamberler Sultanı hem onları hem de onlardan sonra gelen tabiin ve bir sonraki tebe-i tabiini de "nesillerin en hayırlısı" diye methetmiştir (Müslim, Fezailü's-sahabe 210-214).

ALLAH'IN SONSUZ LUTUFLARI

- ismim anıldığında salat ve selam getirenlerdir...

kimdir ya resulallah

Resul-i Ekrem Efendimiz yaratılmışların en üstünüdür. Allah kimseye vermediği kıymeti ona vermiş, şanını, şerefini yüceltmiş, hiçbir peygambere nasib olmayan özellikleri, üstünlükleri, mucizeleri ona bağışlamıştır.

Efendimiz, derin bir muhabbetin meyvesi olan sevgili kızı Hz. Fatıma'yı çok severdi. Onun bu sevgiye layık olduğunu Allah Teala hazretleri de onayladı. Şefkat Pınar'ı Efendimiz, "Kendisine meleğin geldiğini ve Fatıma'nın cennetliklerin hanımefendisi olduğunu müjdelediğini" haber verdi (Hakim, el-Müstedrek, III, 151). Resul-i Kibriya cennetlik kadınların en faziletlilerini sayarken önce Hz. Hatice ile onun sevgili yavrusu Hz. Fatıma'nın, sonra da Firavun'un Hz. Musa'ya iman eden hanımı Hz. Asiye ile Hz. Meryem'in adlarını zikretti (Ahmed b. Hanbel, Müsned, I, 293). Yine bir defasında Cebrail aleyhisselam Peygamberler Sultanı'na geldi ve Hz. Hatice'ye hem Cenab-ı Hakk'ın hem de kendisinin selamını iletmesini söyledi, ardından da o vefalı eşine cennette, oyulmuş inciden yapılma bir köşkün verileceğini müjdeledi, artık onu bu güzel mekanda hiçbir gürültünün, hiçbir yorgunluğun rahatsız etmeyeceğini söyledi (Buhari, Umre 11, Enbiya 45, Edeb 23; Müslim, Fezailü's-sahabe, 69, 71-78). Resul-i Muhterem Efendimiz sevgili kızı Hz. Fatıma'nın iki ciğerparesi Hz. Hasan ile Hz. Hüseyin'in "cennet gençlerinin iki efendisi" olduklarını bildirdi (Tirmizi, Menakıb 30).

Allah bizi onun şefaatına nail eylesin .

Prof. Dr. M. Yaşar Kandemir

İşte bu sebeple bizler Peygamberler Sultanı'ndan söz ederken, onu yabancıların yaptığı gibi adıyla anmayız, hatta ona peygamber olduğu için veya müslümanlar öyle inandığı için saygılı davranmak düşüncesiyle "Hz. Muhammed" diyenler gibi de yapmayız. Onun gözümüzü aydınlatan, gönlümüzü ışıtan derin sevgisini göstermek için kendisini "Muhammed aleyhisselam, Peygamber aleyhisselam, Resul-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem, Peygamber Efendimiz, Peygamber-i Zişan Efendimiz" gibi saygı ifadeleriyle birlikte anarız.

ona, birbirinize davrandığınız gibi davranmayın, ona birbirinize seslendiğiniz gibi seslenmeyin , benim Kur'an'da yaptığım gibi, "Ya Resulullah!", "Ya Nebiyyallah!" diye hitap edin, buyurmuştur

Allah Teala, gönülleri iman nuruyla aydınlanan mü'minlere, ona nasıl saygı göstereceklerini öğretmiş, huzurunda onun sesini bastıracak şekilde yüksek sesle konuşmamalarını, birbirlerine seslenir gibi ona yüksek sesle hitap etmemelerini emretmiş, aksini yapanların, farkına varmadan amellerinin sevabını kaybedeceklerini hatırlatmış ve ona saygısızca davrananların geri zekalı birer zavallı olduklarını haber vermiştir . Bu ilahi terbiyeden bizler de nasibimizi almak durumundayız. Zira bizler, Kainatın Efendisi'ni görme şerefine ermesek de, bahtiyar ashabı gibi ilahi feyzin yansıdığı sohbet meclisinde bulunup burcu burcu kokan gülünü dermesek de onun cihana bedel hadis-i şeriflerini okuyup dinleme bahtiyarlığına kavuşmuşuz, elhamdülillah. Kur'an-ı Kerim'i duyduğumuzda veya okuduğumuzda ona nasıl saygı gösteriyorsak, hadis-i şerifleri duyduğumuz veya okuduğumuzda da Resul-i Ekrem Efendimiz'in huzurunda bulunuyormuşuz gibi onun sözlerine saygı göstermeliyiz. Bu sözlerin herhangi bir kimsenin değil, kendisini Allah'ın yücelttiği en büyük insanın sözleri olduğunu bilmeliyiz. Cenab-ı Mevla'nın şu müjdesi ne güzeldir: "İşte o Peygamber'in ardınca giden, ona iman edip saygı gösteren, düşmanlarına karşı ona yardım eden ve kendisine indirilen ışığı izleyenler, işte onlar kurtuluşa erenlerdir" . Kurtuluşa ermeyi en büyük hedef bilenlerin ona iman etmekle kalmayıp kendisine en üstün saygıyı göstermeleri de gerekmektedir.

İşte bizim Efendimiz, isteklerine ve gönlünden geçenlere Cenab-ı Hakk'ın böylesine önem verdiği yüce bir insandı. Peygamberini canından da çok sevmesi gereken bizlerin, Efendimiz'in buyruklarını, daha doğru bir ifadeyle ebedi kurtuluşa ermemiz için bize tavsiye ettiği şeyleri canla, başla yapmalıyız. Çünkü o bizim Peygamberimiz, Efendimiz, rehberimiz, şefaatçimiz, kurtarıcımız, kısacası her şeyimizdir.