Allah?a iman, Allah?ı tanımayı gerektirir. Peki, nasıl tanıyacağız? Rabbimizi, Kitabullah?ta, ?O Allah ki; ? diyerek tarif ve tavsif edilen isimleri, sıfatları ve fiilleri ile tanıyabiliriz.

İman, amel ve ahlak birlikteliği açısından üzerinde hassaten tefekkür edilmesi gereken bir ayeti zikrederek yazımızı noktalıyoruz. Hakim ve Alim olan Allah Teala Bakara suresi 177. ayetinde şöyle buyuruyor: ?İyilik, yüzlerinizi doğu ve batı taraflarına çevirmeniz değildir. Asıl iyilik; Allah?a, ahiret gününe, meleklere, kitap ve peygamberlere iman edenlerin; mala olan sevgisine rağmen, onu yakınlara, yetimlere, yoksullara, yolda kalmışa, isteyene ve kölelere verenlerin; namazı dosdoğru kılan, zekatı veren, antlaşma yaptıklarında sözlerini yerine getirenlerin ve zorda, hastalıkta ve savaşın kızıştığı zamanlarda sabredenlerin tutum ve davranışlarıdır. İşte bunlar, doğru olanlardır. İşte bunlar, muttakilerin ta kendileridir

Merkebin gölgesiyle uğraşmayanlar için güncel..

Tefekkürün en büyük ibadetlerden biri olduğu, bilinen bir gerçektir. İns ve cinnin yaratılış maksadı ibadet olduğuna göre, tefekkür, bunun için de büyük bir önem arz eder.

Bu soruya, birçok yorumlar yapılarak değişik cevaplar verilmiştir. İmanı, en geniş ve genel manasıyla Allah?ın Nebi?si; Allah?a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, ahiret gününe, kaza ve kadere, hayrın ve şerrin Allah?tan olduğuna inanmaktır, şeklinde tarif etmişlerdir. İmanın başında gelen birinci unsur, Allah Teala?dır. Zaten imandan asıl maksat da Hazret-i Allah?a inanmaktır. İmanın diğer unsurları olan melekler, kitaplar, peygamberler, ahiret, kader, hayır ve şerrin hepsine genel olarak baktığımızda, bize Sübhan olan Cenab-ı Hakk?ı tanıtmak, bildirmek ve sevdirmek maksadına matuf olduklarını görürüz. Allah?a iman etmek diğer iman unsurlarını da beraberinde getirir. Allah?a nasıl iman edeceğiz? Bu sorunun cevabını bize Rabbimiz?in ayetlerini okuyup belleten, bilmediklerimizi ve asla da kendi kendimize bilemeyeceğimiz bilgileri bildiren, kısacası Kitap ve Hikmet?i öğreten en doğru haberci olan Allah?ın Nebisi?nden öğrenebiliriz.

İman edilecek hususlar bellidir. Allah ve Rasulü?nden ne geldiyse hepsine toptan iman edilmesi gerekir. Onun için imanda eksilme veya artma söz konusu değildir. Fakat iman edenler arasındaki asıl fark, imandaki kuvvetten kaynaklanmaktadır. Bu sebepten dolayı mü?min daima imanını canlı, taze ve kuvvetli tutma gayretinde olmalıdır. Bu kuvveti ziyadeleştirmek için de salih amellerle iştigal etmek, iman-amel birlikteliğini iyi muhafaza etmek lazımdır. İman, kalbe yerleşen bir cevherdir. O cevheri cilalamak; paslarını dökmek; onun pırıl pırıl parlamasını sağlamak; karşısındaki iman ehline güven, imansıza da korku salmasını sağlamak lazımdır ki, bu da Allah rızası için yapılan amellerle olur. Bu amellere misal verecek olursak; zikir, kalbin cilalanması ve parlatılması hususunda nebevi bir metottur. Yine tefekkür, Allah yoluna ve yolcularına hizmet de böyledir. Bunların her biri birer salih ameldir. Ve bir mü?minin kalbinde imanın güneş gibi parlamasına yardımcı amillerdir.

Efendimiz bir sohbetinde, ashabına müflisin kim olduğunu sorar. Onlar müflisin, malını mülkünü elinden kaybeden, zarar edip iflas eden kimse olduğunu söyleyince, Efendimiz asıl müflisin, ahirette bütün ibadet ve itaatleriyle geldiği halde ahlakındaki olumsuzluklardan dolayı bütün sevapları elinden alınıp üzerine de günahlar yükletilen kişi olduğunu haber verir.

İman edilecek hususlar bellidir. Allah ve Rasulü?nden ne geldiyse hepsine toptan iman edilmesi gerekir.

Ehl-i Sünnet?e göre amel, imandan bir cüz değildir. Bu prensip genel bir hükmün ifadesidir. Yani bunu şöyle de ifade edebiliriz: Hiçbir ameli olmayanın da imanı olabilir. Tabii ki böyle bir kimsenin imanının olması için, bütün ibadetlerin farziyyetine inanması ve haramları da haram olarak kabul etmesi gerekir. Fakat amelsiz bir kulluk düşünülemediği gibi, bu hal, imanın en alt sınırını teşkil eder. Evet, günah işlemek insanı imansız kılmaz. Hatta büyük günahlar çukuruna düşen biri bile iman sahibi olabilir. Buhari?de anlatıldığına göre içki yüzünden defalarca cezalandırılan birisine, sahabeden birisinin lanet etmesi üzerine Nebiyy-i Muhtar , lanet eden sahabeyi uyarmış ve içki müptelası olan o kişinin Allah ve Rasulü?nü sevdiğini belirtmiştir. Allah ve Rasulü?nü sevmek ise imanın en büyük temel esaslarındandır.

Ancak şu unutulmamalıdır ki, amel, iman için koruyucu bir kalkandır. Amelsiz imanı muhafaza etmek çok zordur. Kur?an?a baktığımızda hep?iman edenler ve salih amel işleyenler? şeklinde, iman ile amelin beraberce zikredildiğini görürüz. Böylece imanın olduğu yerde salih amelin de muhakkak olması gerektiği vurgulanıyor ve amelin, imanın olmazsa olmaz bir şartıymış gibi telakki edilmesinin gerekliliği ifade ediliyor.

Allah?ım, imanlarımızı kemale erdir; ta ki imanın halavetini tadalım! Allah?ım, amellerimizi ziyadeleştir; ta ki sana yakınlık bulalım! Allah?ım, ahlaklarımızı Muhammedi ahlaka tebdil eyle; ta ki Sen?in rızanı bulalım!

Aslolan kulun yaratıcısına isyan etmemesidir. Ancak kulluk eseri olarak sadır olacak hatalardan dolayı Allah?tan af talebinde bulunmak ve salih amellere yönelmek kulun affına sebep olur.

onlara da Kuranı kerimde fasık deniyor tango..

Öyle ise, kusur işlememeye gayret edeceğiz, başarılı olamazsak, tövbe edeceğiz, salih amellere yöneleceğiz ve bu halimizi son nefesimize kadar koruyacağız.

imansız amel edene ''münafık'' deniyor da amelsiz iman edene ne demeli?

?Ahlak güzelliği?, Hz. Peygamber?in ahlakıyla ahlaklanmaktır. ?Yemede haramdan korunup helali gözetmek?, haram yememek ve şüpheli şeyleri yemekten uzak durmaktır.

İman ve salih amel ehli Müslüman'ın, aynı zamanda şu güzellikleri de şahsında muhafaza etmesi gerekir ki, kurulan iman binasının cilası ve süsü olsun.

Bu üç şey müslümanı dengede tutan 3 sac ayağıdır. ayaklardan biri olmazsa denge bozulur.. devrilmek kaçınılmaz olur.

iman insanın iradesini kullanmasıyla, Allah'ın onun içinde yaktığı ışıktır...

İşte Yaratan?la yaratılan arasında bir bağ olduğu ifade edilen imanın, Yaratan?ın yaratılana yüklediği gaye olan ibadetle bire bir ilişkisi vardır. Bu öyle bir ilişkidir ki, birinin varlığı diğerinin varlık sebebidir. Yani bu, iman eden ibadet eder demektir bir manada. İman eden salih amellerle iç içedir. Denilebilir ki amel, iman edenin en büyük vasfıdır.

Zira imansız işlenen hiçbir amel makbul değildir. Sadece temel ile bina olmadığı gibi, amelsiz İslam binası teşekkül etmez. Tavansız bina korunamayacağı gibi, tövbede, iman ve salih amelde devam ve sebat olmadıkça İslam binası da korunamaz, yok olup gider.

ahlakı ve ameli olmayan günahlarının cezasını çektikten sonra cennete gidebilir. Ancak imanı olmayan kesinlikle cennetin yüzünü göremez. ahlak ve amel imanı besleyen unsurlardır.

?Eğer sende şu dört özellik varsa dünyadan kaybettiğin önemli değil: Emaneti korumak, doğru sözlülük, ahlak güzelliği ve yemede haramdan korunup helali gözetmektir? (Münavi, Feyzu?l-Kadir, Şerhu?l-Camiu?s-Sağir, I, 461) Hadiste geçen?emanet?ten maksat; Din, Kur?an-ı Kerim, ve Hadis-i Şerifler, alimlerin bıraktığı eserler, sahip olunan mallar ve çocuklar, ömür, insana emanet edilen sır, makam, üzerinde yaşadığı ülkesi, emri altında bulunan insanlar, insanın kendi maddi ve manevi cihazlarıdır. ?Doğru sözlülük?, lisanı korumak, yalan ve iftiradan uzak durmak, gıybetten, boş sözden, şaka; bile olsa yalandan sakınmaktır.

Allah rızasını ve cenneti.. daha ne olsun.

Mü?min sürekli olarak Allah?a itaat halinde olmalıdır ki, imanı, küfrün rüzgarlarına kapılıp savrulmasın. Çarşıda pazarda, evinde işinde, hazarda seferde, kıyamında kuudünde ve yatar halinde, ferdi veya sosyal hayatında daima iman dairesi içerisinde ve itaat halinde bulunmalıdır. İşte böyle sürekli bir teyakkuz hali, yaratılanın Yaratan?ı ile bağını daha da canlı tutmasını; kendisine şah damarından daha yakın olan Halıkı?na kendisinin de bir yakınlık bulmasını sağlar ki, Garib olan Mevlamız bu güzelliği hepimize tattırsın.

Bundan dolayıdır ki, Rabbimiz Teala Hz. leri Kur?an-ı Kerim?inde şöyle buyuruyor: ?Şüphesiz Ben, tövbe eden, iman eden, salih amel işleyen, sonra da hidayet üzere devam eden kimseyi çok affediciyim.?

iman amel ahlak...

İslam dini kurulu bir binaya benzer; tövbe binaya nisbetle arsa gibidir. İman bu binanın temeli, salih ameller direkleri ve duvarları gibidir.

hayırlı akşamalr... bi sorum olacaktı srabilir miyim izin var mı modaratör!

İMAN, AMEL, AHLAK

Allah?ı bir şekle, bir kalıba sokamayız. Zira O, hiçbir şeye benzemez. Şekilden ve cisimden münezzehtir. Hem bütün şekil ve cisimlerin Halıkı da O?dur. Bütün noksanlıklardan beri, bütün kemal sıfatlarla vasıflı olan da O?dur. Yine O?nu tanıma hususunda Nebiyy-i Ekrem?in bize öğrettiği, daha doğrusu emrettiği bir yol da tefekkürdür.

sadece iman Allah rızasını kazanmaya yetmez. imanı ibadetlerle donatmak gerekir.

buyur çirkin :)) sor tabii. sormak serbest..

iman +amel+ahlak = müslüman

bunlar olmadan cennete giremeyiz öle mi!

iman tasdik ibadetise şüphesiz önemle yapmamız gereken görevlerimizdendir.

Mü?minin, Yaratanı ile bu denli hem dem olmasının neticesinde ortaya çıkan husus ise, güzel bir ahlaktır. Kendisi ile irtibatını sürekli canlı tutma gayretinde olan kuluna Yüce Rabbimiz, kendi ahlakından güzellikler bahşeder. Bu nimetten en çok hisseyab olan ise şüphesiz ki irtibatı en canlı olan ve bizzat Rabbimizin terbiye ettiği Sevgili Peygamberimiz?dir. Zaten O, güzel ahlakı tamamlamak için gönderilmiştir.

Amellerin Cenab-ı Hakk?ın katına yükselebilmesi için gerekli olan en önemli vasıf, imandır. Evet, amelsiz iman en alt seviyede olsa bile kabul görürken; imansız amelin hiçbir kıymeti yoktur. Burada bir sıralama yapmak gerekirse; önce iman gelir, sonra amel. Ameller, kıymetini imanla bulur. Halka hizmet Hakk?a hizmettir, ama hizmet edenin kalbinde Hakk?a iman varsa. Çalışmak da bir ibadettir, ama çalışanda Rabbi?ne karşı ubudiyyet hali varsa. İmansızın yaptığı ameller ıssız bir çölde görünen serap gibidir ki, onu su zanneder. Nihayet ona vardığında orada herhangi bir şey bulamamış, üstelik yanı başında da inanmadığı Allah?ı bulmuştur. İnkar edenlerin amelleri Nur suresi 39. ayette böyle bir misalle anlatılmıştır.

bu üçlemenin kazandırdığı nedir?

Artık ahlakını, övülen nebevi ahlakla bezeyen mü?minin ibadet ve salih amellere ağırlık vermesi?derecetün ala derece?, ?nurun ala nur? olur.

ilk kez duyuyorum. mekke tipi münafık. araştıralım bakalım neymiş.

İMAN-AMEL-AHLAK BİRLİKTELİĞİ

Evet, netice olarak Yüce Yaratıcı ile arasındaki bağı ve yakınlığı sağlam bir zemine oturtabilmesi için Allah yolunun yolcusu olan kulun bu üç hususa önemle dikkat etmesi gerekiyor. İman, amel ve ahlak dengesini iyi ayarlaması, bu birlikteliği asla zaafa uğratmaması gerekiyor. Ahlaksızlığın, ameli iptal ettiği, amelsizliğin de imanı günden güne yok olmaya doğru götürdüğü, imansızlığın ise hem ameli hem de ahlakı hükümsüz kıldığı iyice idrak edilmelidir.

Ayet ve hadislere baktığımızda karşımıza çıkan tabloda en üst sırada iman ve ahlakı görüyoruz. Yüce dinimiz amelden çok ahlaka, suretten çok sirete, kalıptan çok kalbe önem vermiştir. Hatta mü?minin, gündüzleri oruçlu bulunup, geceleri de ibadetle meşgul olanların derecelerini güzel ahlakıyla yakalayabileceği bildirilmiştir. Bu manada, Rabbimiz Teala?nın, Nebisi?ni överken, O?nu, yaptığı ibadet ve itaatleriyle değil de güzel ahlakıyla ön plana çıkarması dikkate şayandır.

Evet, bir Halık ve mahluk söz konusu. Zaten iman dediğimiz husus da bu iki kelime arasında cereyan ediyor. Yaratılanın Yaratanı?nı bilmesi, kabul etmesi, O?na boyun eğmesi, emrine amade olması, O?nun azizliğini ve ebediliğini; kendisinin de acizliğini ve faniliğini kabul etmesidir iman. Yine kendisi yaratılan ve karşısındaki de Yaratan olunca, O?nun her şeyde tasarruf yetkisine sahip tek hükümran olduğuna inanmasıdır, iman. İmana bu zaviyeden baktığımızda karşımıza çıkan özellik?kulluk? oluyor. Yaratılış gayesinin ibadet, yani kulluk olduğunu belirtmiştik.

en güzel birliktelik.

islamoğlu'nun ''mekke tipi münafık'' dediği kesim kimlerdi?hatırlayan var mı?

Bir mü?minin ameli ne kadar çok olursa olsun, ona kıymet bahşeden asıl hususiyet ahlaktır. Ahlakı çirkin olanın yaptığı amellerin bir fayda sağlamayacağına dair rivayetlere dikkatlice bakıldığında ahlaki güzelliğin kurtuluş için olmazsa olmazlar arasında olduğu hemen anlaşılır.

Yine Efendimiz?in, ibadetinin çokluğuyla beraber diliyle insanları inciten bir kadının Cehennem?de olduğunu; abid bir kişiliğe sahip olduğu halde canlı bir hayvana karşı takındığı zalimane bir davranışı yüzünden Allah?ın rahmetinden mahrum kaldığını bildirmesi, insanları, amelle birlikte ahlaki güzelliğe davet ettiğinin ve amellerin ancak ahlakla bir kıvama kavuşacağının açık göstergeleridir.

Nasıl ki imanla amel arasında sıkı bir münasebet varsa, imanla ahlak arasında da öylece sıkı bir ilişki vardır. Hatta amelle ahlak arasında da bu birliktelik söz konusudur. İman, amel ve ahlak ayrılmaz bir üçlü gibidir. Amel imanın, ahlak da amelin neticesidir. İmanın kuvvet derecesi ahlakla ölçülebilir. Yani ahlakı en güzel olanın imanı da o denli kuvvetli ve üstündür. İmanın, kalp ile tasdik, dil ile ikrar olduğu ve İslam?ın da?güzel ahlak? olarak tevdi edildiği göz önünde bulundurulursa, iman ve ahlakın ayrılmaz iki meleke olduğu görülür.

Bu güzellikleri Peygamberler sultanı Peygamber Efendimiz şöyle beyan buyuruyor:

İman-Amel-Ahlak birlikteliği ne kadar güzel bir birliktelik, Allahım sen bu birlikteliği layıkla yapan kullarından eyle bizi.

Kulun bu haliyle sebat ve devamı ise o binanın tavanı yerindedir. Arsasız bina düşünülemediği gibi, şirkten ve küfürden tövbe olmadıkça imandan söz edilemez. Binada temel olmadan bina ayakta kalamayacağı gibi, iman olmadan hiçbir amelin değeri yoktur.

teşekkür ediyoruz paylaşıma...

İman nedir?

amel iman edenin en büyük vasfıdır..