Emo kelimesinin emotional''dan geldiği, bu yavruların pek bunalımlı pek güvensiz ve duygusal olduğu, topluma uyum sağlayamadıkları için böyle takıldıkları söyleniyor.

Hemen ardından, daha acım ve şaşkınlığım hüküm sürerken, annem kısık sesle,

okuma yazmayı zor söküyorsa ''disleksik'', hüzünlüyse ''depresif'',

yerinde duramıyorsan, etrafa saldırıyorsan bir tane çakarlardı,

Hep söylüyorum, biz çocukken midemiz bulanınca ekmek yedirirlerdi,

uykun kaçıyorsa "Oyuncaklarını düşün, güzel rüyalar görürsün" şeklinde konu

Annem, her Türk annesinin uzmanı olduğu ''mıncırma'' hamlesini oldukça sert ve uyarısız gerçekleştirmişti.

Okuma yazmayı öğrenemiyorsan ya, "Tembel"din ya "Yavaştan, sağlam

Taksim''de kaldırımlarda filan oturuyorlar.

köşesine oflaya poflaya nemli gözlerle dolaştım. Saçımı taramadım, denize

sayende ben de bildim :D

Aha onlar Emo!

hatırlamıyorum ama o 10 gün, üstelik de yaz tatilinde, evin o köşesinden bu

Ülkenin gençlerine bak.

bi de küçükken top oynardık. top kasıklara isabet edince ağrı olursa işe geçer denirdi:)

yüzünü yüzüme yaklaştırarak "Alırım ayağımın altına" diye başladı ve "Karnın tok sırtın pek! Aklını başına topla! Sıkılıyorsan da git bakkala evin alışverişini yap, sonra da gel yemek kitabından bir kurabiye pişir, akşam misafir var, hadi yallah..." şeklinde bitirdi!

kadar da hep mutlu mesut, uyumlu, üretken biri olarak yaşadım. Şimdinin

var mı aramızda:))

o kadar uzun geldiki okumaya üşendim. Birisi bana kızıp köpürmeden özet geçse fena olmazdı hani..

ne iş:)

Aklımda bulunsun bilahare okuyayım. Herkes izne gitti kafa durdu mesaiden.

aşırı hareketliyse ''hiperaktif'' diye nitelendirilmeye başlandı ve o sinameki yetiştirilen tipsizler şimdi büyüdüler! O kadar ilgi alaka sonrası ola ola ne oldular? Emo!

Kanaatimce pedagojinin zirve yaptığı yıllardı o yıllar.

ilkokul öğretmenim yaptırmıştı bi kez:)

Mıncıran mutlu, mıncırılansa artık efendi bir insandır! Aynen öyle oldu.

Malumunuz eti mıncırılan ergen olay yerinde fazla kalamaz, mıncırandan tırstığı için kendisine yalakalık yapar, arzu ettiği aktiviteleri gerçekleştirir.

bunalım takılıp bir işin ucundan tutmayan emo''larının başında, bizim zamanımızın anne babaları olacaktı ki. Ohoo... Muma dönerdi hepsi! Bir kere her şeyden önce bütün o yüzü gözü saçla kaplı eşek herifleri bir eşek tıraşına götürürlerdi, kesin!

Bizim zamanımızda punk vardı ya, onun gibi bir akım, ama bir halta yaramayanı!

halledilirdi!

bunları sokakta görünce sebepsiz dalası geliyor insanın

Tercihen bel veya bacak bölgesinden bir alan seçilir, elle kavranır ve et, 180 derece çevrilir!

onu bilemem:)

Çünkü sonra sonra, koşup oynadıktan sonra öksüren çocuk ''astım başlangıcı'',

grip "Yatınca geçer"di, başın ağrıyorsa "Çocukların başı ağrımaz" denirdi,

NE DERDİM KALDI NE DE TASAM

birkaç saniye geçmişti ki, acı ve can havliyle bir metre havaya sıçradım.

Mıncırma sonrası ne derdim kaldı ne tasam! Emo''luğum o gün bitti, bu yaşa

güzel ama değil mi

Apartmanlarda büyüdü çocuklar... N'apsın garibanlar? Dersane dersane gezdiriyor anaları babaları...

Mıncırma, malumunuz evlat artık poposuna terlikle vurulmayacak kadar büyüdüyse, ancak tekdir ile de uslanmıyor ve hakkı kötekse kullanılan, konu komşu, bitişik ev duyar ihtimaline karşı avaz avaz bağırmak yerine geçen bir terbiye şeklidir.

susup otururdun.

Hüzünlü bir çocuksan "Yazar olacak herhalde" derlerdi,

ama başını bi yere çarpsan ekmek çiğneyip koyulurdu.

Ay kıyamaam! Zamanında, kendi ergen yıllarımda bu akım

dar pantolonlu, converse''li, siyah ojeli ergenler var ya...

eskiden çocuklar sadece çocuktu, şimdi hepsi emocan oldu diyo.

HERKESİN KEYFİN KAÇIRDIM

sağlam öğreniyor"dun!

Hani beş-altı yıldır etrafta saçlarını gözlerinin tekini kapatacak şekilde öne öne tarayan, miskin görünüşlü, asık suratlı, beti benzi atmış, sıska,

kolay gelsin o zaman..

sokakta bira içen, gelen geçenden ihtiyacı var diye değil, hayat tarzı sandığı için para dilenen, dünyanın bütün derdi sırtındaymış gibi davranıp,

Emo ne?

o değil de, Gülse Birsel'in bi yazısı var. çok hoş, paylaşim dedim..

ben bu yazıyı biliyorum:)

daha dünyada yokken 10 gün emo takılmışlığım vardır! Kafam neye bozuktu

"Sıkılıyorum... Hayat çok anlamsız" cevabımın üzerinden sanırım

ama yazı çok zevkli okumalısın;)

gitmedim, sohbetlere katılmadım, tebessüm bile etmedim. Akşamları karabasan gibi yemek masasına çöküp herkesin keyfini kaçırdım. Bir akşamüstü, balkonda otururken annem "Ne bu surat her gün, senin derdin ne kızım aaa..." şeklinde pedagojik bir açılım yaptı.