Ve Sana ihtiyacım var, gel diyebilmekmiş güçlü olmak.

Beni anlayamazsın,

ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş. Anladım...

kendimi bulduğumda anladım.

istemediğim halde gülümsemenin bende yarattığı ihanetten

Tutsak kalbimin kapılarını kırıp, içine baktığımda anladım.

Tek başına ayakta durabilecek kadar güçlüysen, yanında tutanlar varmış.

Ben de affedemediğin şeyin ne olduğunu anladım.

Neden kendine aşık olduğunu anladım.

çık gel

Seni özlüyorum kabul ettim artık bunu...

Yüreğime işlemişim seni bir dantel gibi ince ince düğümlerle...

sensizliğin şehrinde ateşe veriyorum saçlarımın beyazını

seni seviyorum diyorum kendi kendime

Önce beni boğacaklar özgür ve sevecen

kendi yolumu çizdiğimde anladım.

Hiç bilinmedik yerlerde bırakacağım içimdeki seni, çıkarıp atacağım bir köşeye ya da yakacağım sabaha karşı gün ışırken bir sahilde, sana tüm acıları yaşatacağım, her an sızlayacak içindeki yara ve merhemsiz öyle acıyacak, öyle ağlayacaksın. Sana tüm acıları çektireceğim, kan ter içinde uyanacaksın zorla daldığın uykularından, umutsuz ve mutsuz çığlıklar çınlayacak beyninde, yalnızlığınla tükeneceksin soğuk karyolanda, pencerenden içeri güneş bile girmeyecek, gitgide göbeklenecek ve beni özleyeceksin. Çaresizlik günden güne çürütecek içindeki kasımpatıları, gülleri, bahar bir daha hiç uğramayacak dört mevsim yağışlı soğuk iklimlerine ve sen bir cana, bir nefese hasret zorla yakacaksın sigaranı oysa her şeyin bir sonu var bu dünyada ama olmazsam yaşayamazsın sevgili, olmazsam nefes alamazsın, olmazsam olmazsın. Bensizliğin sonu hiç gelmeyecek ve hiç azalmayacak içindeki acı ben seni unutuncaya kadar!..

Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.

çık gel ki ellerim ısınsın

Özgürleşiyor aşkımız, sevdikçe büyüyor özledikçe yüceliyor.

Beni anlayamamanı anlıyorum,

çık gel ki başkalarına verdiğim cevaplar güçlensin

Seni özlüyorum çünkü seni seviyorum hemde çok..

CAN YUCEL

Her gün içimi ısıtan asıl sensin sıcacık ışıklarında tüm ruhumu saran, her yeni

Neden hiç ağlamadığını anladım.

Sevdikçe daha çok özlüyorum, özledikçe daha çok seviyorum.

Her kavgamızın sonunda çekdiğim sancıları, seni kaybetmek korkusu yüreğimi

Asla değiştirmeden, en katıksız halinle seviyorum seni.

sanki senin için verdiğim kavgalardan insanlar utanacak

Gelip geçecek değil omurgamdaki didişme

sabrımın rengi siyah sanırdım oysa

Çünkü bir tek sen yüreğime yakışırsın.

Sevmek ile sevilmenin yolu önce kendini sevmekten geçermiş.

Sana sevgim şımarık bir çocukmuş her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan.

Meleklerin kanatlarında geliyorsun sen bana her gün, martıların gözlerinde.

seni seviyorum çık gel kendini al gel bana

Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.

Sevgi emekmiş, emek ise vazgeçmeyecek kadar

Git dediklerinde gittiğimde anladım.

Seni Seviyorum Anlıyor musun?

Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım.

sanki seni sevmemin sonucu

Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi.

Affedemem, çok geç demek gururdan başka bir şey değilmiş

Bir insanı herhangi biri kırabilir ama bir tek çok sevdiği acıtabilirmiş.

sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış.

Öpüşüyorlar

istemediğim anlarda denizi seyretmekten

Çünkü gece zamanın katranıdır

Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış.

Özür dilemek değil, affet beni diye haykırmak istemekmiş, pişman olmak.

Dostun seni bir kez terk edermiş, bin kez değil.

İşte en çok bunu, özlüyorum seni sevmeyi özlüyorum.

hala sevgi varsa içinde eğer.

Neden hiç yalnız kalmadığını anladım.

Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,

olmak için

çık gel.. A. Ş. K. I. M..

Bir bıraksam

Harbin bittiğini söyle ayrılsınlar

Gözbebeklerimin içine yerleşmişsin ve dünyada iyiye ve güzele dair ne varsa

umudun mavisindeki en çok bu renge tutkunum bilirsin sen varsın.

Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş,

Bugün tüm hüzünleri terk etme vakti, yokluğun canımı hiç acıtmıyor ve hiçbir günbatımı hatırlatmıyor seni bana. Yeni yeni anlıyorum her şeyin çoktan bittiğini, şimdi her şeyden ve herkesten uzak yudumluyorum demli çayımı.

Acı, doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden.

Gerçekten pişman olduğumda anladım.

Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş.

sanki yüreğim avucumda

doğuyorum.

çık gel aşka inanmayanların yüzünü kızartırcasına

ve sensiz bir sabaha uyanmaktan yoruldum

çık gel ki azrail utansın

Bildiklerini bana neden anlatmadığını anladım.

Yüreğini elime koyduğunda anladım.

Özlemin sancılarıyla bedenim her gün ölse de aslında her güne yeniden

Bu hayata verdiğim her nefesde gittiğim her yerde sende benimle birlikte

Çok acıttığında anladım.

Seni özlemek dayanılmaz hale geldğinde bile hiç isyan etmiyorum.

Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım.

gün duyabilmek için çırpındığım sesini.

Fakat artık dayanılmaz sarmaşıklara

istemediğim içkileri içmekten

bir bıçak gibi kestiği anları bile.

içinde sen varsın.

seni seviyorum

Aslında hep yanımda olduğunu anladım.

sanki yanılmamışlığımın gecesi sabah olacak

Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her bir damla gözyaşını.

çık gel akşamlarımın akşam sefası rengince

Çantamda sevişme askerleri

masumca yaşıyorum seni.

Senin acın için odamda tek başıma hıçkırıklarla ağladığımda anladım.

Ve bir kez terk etti mi seni, affetmek çok zormuş,

varsın.

Biri sana git dediğinde, kalmak istiyorum diyebilmekmiş sevmek.

güne gözümü acar açmaz içine doluştuğunbir günaydınsın.

Ve sevilenle ağlayamıyor, kaçıyorsan ondan, çaresizliktenmiş.

Harbin bittiğini söyle

Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet.

O yüzden yalnızlık hiç bilmiyorum.

Gecenin en zifiri anında bile odamı aydınlatan bu aşkı özlüyorum en çok da her

Yakut kuşun içinde duran ellerimi...

Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.

Seni özlüyorum.

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,

Oradasın orada kalmalısın.

sensizliğin acısını başkalarından saklamaktan yoruldum

ANLIYOR MUSUN?

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil.

bana ait olmayan sarhoşlukları yaşamaktan

Doğrularını yanlışlarını sorgulamadan, bir çocuk yüreği gibi

her nerdeysen ve ne haldeysen çık gel

bir mektup atılacak kapımın altından

Seni özlüyorum işte...

Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım.

Çözülemezsin çözmem seni.

sensizlik olmayacak

bir daha gtmeyecekmişcesine.

Ve yokluğunla kahroluyorum

Anlıyorum seni?

Ve yokluğunla ben ölüyorum anlıyormusun?

sanki her sabah pişmanlığını anlatan

Bir papatya demetinin üstündeki uğur böceği oluyorsun, ayın şavkında,

Sana git dediğimde anladım.

Çünkü içimdesin ve seni göz yaşlarımla akıtmaya kıyamıyorum.