ajdardan esinleniyorum

en basitinden bir albatros bile kanat çırpıyor

ne hoş

tutup sonra bırakmak gerek

gel de sana geleyim yar

aynı kuş muydu

bulutlar gidince

ikimizin içinde öten, ayrı ayrı

yoruldum

ajdar bu kadar mantıklı düşünemez.

ben böyle bir şey yazabilir miyim

canın olayımı da uzun zamandır dinlememiştim hoş

yoldan geçen bir adam kendini arıyor

şeytan seni sağır, dilsiz ve kör bırakacak

tüm duyduğum,

uyuyun diyen olmadı daha size

sana bunları buraya yazmanı

şaşırırmısın

el ediyor herkes

tanrımı söylüyor.

soruyor

ne zormuş anlatmak sanki benim işim

derin bir kalp, ölen parçalarıma elvedayı hissettirdi

uykum geldi mi uyunur

hayır

görme! duyma! konuşma!

boğulan balığın sesiydi

köşe başlarında bekliyor diri gözler

başkalarını kendimden öne koymaya karar verdiğimde

seni ve söylediklerini anlıyorum

yüzen kelimeler, görüntüyü karartıyor

sadece yoruldum

el ediyor her şey

tüm gördüğüm göz kapaklarımın içiydi

sadece bu yazılanlar onunkilerin geliştirilmiş hali

çok önyargılısın üstadıma karşı

cebindeki taşları kimden saklıyor

kimlerin dinlediğinin hiç önemi yok

kimbilir neler yapmış nereden geliyor

açık kulaklara ulaşan şeydi.

2 gün yas tutulmalı

o da özlemiş uzun zamandır denizi

aynı fikirdeyiz

yoksa alışkanlık yapar

elma ağacından tabutumun kapanması gibi üzgünüm

üşüyorum biraz, biraz üzgünüm

hepinize tatlı bir şeklide şarkılar söyledim