üstad Necip Fazıl ne diyordu;

belki baştan sevgi olmalı, ancak gerçek sevgi korkuyu da beraberinde getirir; sevdiğini kaybetme korkusu.

çocuğa ne cevap verdiğini hatırlamıyordu ama çocuğun verdiği ders hiç unutulacak gibi değildi:Korkulan ve korkutan bir Allah inancı yerine, sevilen ve seven bir Allah inancı olmalıydı. O Allah rahmeti/sevgiyi /esirgemeyi kendine farz kılmıştı(En am 6/12) Çünkü insan korktuğu varlığı sevemiyor, ama sevdiği varlığı üzmemek için sorumluluk bilinci taşıyordu.

bunu hatırladığın kadar yaşarsın

unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın

güneşin seni ısıttığı kadar sıcak

Ne kadar yaşarsan yaşa,

sevdiğine her şeyini verebildiğin sürece

Sakın bitti sanma her şeyi,

Rabbimin sevgisi anlatılmaz ki cehennem korkusu yüzünden sevmemek kolayı seçmek gibi geliyor. Cennette var nihayetinde herşey bizim için ve bizim şekillendirdiğimiz bir hayat sonucu ikisinden biri olacak..

ve verebildiğin kadar gençsin!"

"Sevdiğin sürece ve sevebildiğin kadar,

kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin

işte budur hayat!

Sevdiğin kadar sevileceksin

can yücel..

Sevmek, ama sadece sevmek. Hayatı sevmek, hayat sevilmeyince sevmenin devamlılığı olmuyor ve sevgide unutuluyor.

"insan korktuğu varlığı sevemiyor, ama sevdiği varlığı üzmemek için sorumluluk bilinci taşıyordu"

sevgi... herşeyin yegane ilacı.

bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün

ve güçlü hissettiğin kadar güçlü

Allah'tan nasıl korkmaz, insan Onu sever de...

kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın

bana güzel gelen bir duadır; "Sevmeyi bilmeyenlerden koru Allah'ım!"

Sevgi hayatın hem çekirdeği hem de meyvesidir.

nasıl sevmeliyiz? bu sorunun cevabını bulduğumuzda inanıyorum ki "sevdiririz" de. iş sevmekte!..

dediğinde donup kalmıştı.

ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun...

işte budur yaşamak!

can yücel

Aşk korkuya peçedir, korku da aşka perde,

Nazım Hikmet

Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin

Beraber ağlamaktaki tatlılık kadar hiçbir şey kalpleri birbirine bağlayamaz

Sevdiğin kadardır ömrün..

Camide yaz kursunda dini bilgiler anlatıyordu hoca.9-10 yaşlarında bir kız çocuğu:"Hocam ben peygamberimizi Allah 'tan daha çok seviyorum, çünkü onun cehennemi yok."

iki yaşındaki yeğenime gök gürültüsünün sebebini anlatırken."allah yapıyor korkma" demiştim."ben Allahı sevmiyorum" diye ağlamıştı. daha sonra kendime çok kızdım çocuğa neden böyle bir açıklama yaptım diye. Rabbim affetsin.

Çok çeşitli tezahürleri olan ve varlığın tek sebebi olan sevgi. Sözünü etmekten çok, yürekte hissetmekle ilgili bir kavram...

Gülebildiğin kadar mutlusun

Taş devrinde insanlar yumuşacıktı, sevgi sayesinde her şey yumuşacıktı. Sadece evleri ve aletleri taştandı. Şimdi ise her şeyimiz yumuşacık, yüreklerimiz taş gibi...