bir aşkın ilk günleriydi daha.

sanki ufacık bir şey olsa birbirimizden kaçacaktık.

Zamanla gözlerimiz açıldı, dilimiz çözüldü güvenle ilerledik birbirimize.

Sanki ufacık birşey olsa birbirimizden kaçacaktık.

ve bitti...

gibi başlayıp, gün günden hayatıma yayılan, büyüyüp kök salan,

tahvil ve senetlerini intiharla değiştirenlerin

bütün kazananlar gibi

her otelde biraz eksilip, biraz artarak

daha şiir bitmeden. Karardı dizeler.

çok sevdiğim başucu kitaplarımdandır yaz geçer kitabı.

gibiyiz. Umut ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada bir

ağır ve acı tanıklıklardan

merak edilen malum şahısla bitip bitmediği ise

uğruna içinizi öldürmek. Zaman alır.

ışık istiyordu yalnızlığım

Takvim tutmazlığını

gözünüzün önünde durur birlikte yarattığınız alışkanlıklar

ne de ben kapıyı açabilirim sana.

noksan bir şeyler başlamıştı.

Bunlar da bir ise yaramadıysa

korkarsınız sözcüklerden, sessizlikten de; bakamazsınız aynalara,

çıplak bir yara gibi sızlar paylaştığınız anlar, eşyalar

Gelip size Zamandan söz ederler

Şimdi biz neyiz biliyor musun?

eksiliyorduk

Benim sana erken

bu haller iyi haller değil

"eylül'de aynı yerde ve aynı insan olmamı isteyen"

senin bana geç kaldığını

gelmeyen cümleler kurmak, camdan dışarı bakıp puslu şarkılar mırıldanmak...

görmediğimiz o üç ay,

editlere söyleyeceğim

denemeseniz de, bilirsiniz

bekledim durdum.

mymonn iyi haller değili açar mısın?

şimdi okudum içeriğini!

anladığındaysa yapacak tek şey kalmıştı sana

ama öyle sessiz baktığımız duvarlar gibi olmaya çalışırken,

Umut ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada

bir mevsim

Bütün kazananlar gibi

gittin.

bakınıp dururken duvarlara

Bana Zamandan söz ediyorlar

Yaz başıydı gittiğinde. Sersemletici bir rüzgar gibi geçmişti

Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.

Döndüğünde eksik, noksan bir şeyler başlamıştı. Sanki yaz, birbirimizi görmediğimiz o üç ay, alıp götürmüştü bir şeyleri hayatımızdan, olmamıştı, eksik

çiçek adlarını ezberlemekten geldim

1adam 2adama böyle aşk şiirleri yazdırır işte.

İlerledikçe... Kaybolup gittin bu şiirin derinliklerinde

yaram vardı. bir de sözcükler

gözlerindeki usul şefkati

yani günlerimiz aydınlıkken kaçırdığımız her şeyi

Sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında

sıradan bir serüven,

kendiliğindenliği

aramızda bir düşman gibi duran

ilk kez giriyordu yazdıklarıma, hayatıma.

Bir ayrılığın ilk günleridir daha

yerlerden

tekrar tekrar okundukça insanın ruhuna bıçak gibi işler

şey bulduğunda neyi, ne yapacağını bilemeyen çocuklar gibi.

eski şarkıları, sarhoşların ve suçluların

Başlangıçta doğruydu belki. Sıradan bir serüven, ratsgele bir ilişki

okuyordur ve gülüyordur o..

zaman zaman geri tepip duruyordu.

Aramızda bir düşman gibi duran

o tiktaklar kadar önemsiz kalır şimdi

sanki yaz, birbirimizi

Büyük bir şaşkınlık kaldı o fırtınalı günlerden

Bir şey bulduğunda neyi, ne yapacağını bilmeyen çocuklar gibi

Yaz başıydı gittiğinde. Bir aşkın ilk günleriydi daha. Aşk mıydı,

Giriyoruz kara ve soğuk bir mevsime.

Ne kalacak?

Zaman'ı

ve 16.04'tü onu bulduğumda.

Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız

Mutluluk geçip gitmiştir yanınızdan

olmamıştı, eksik kalmıştı.

kazanır. Yokluğu derin ve sürekli bir sızı halini alır.

Duyarlığın gece mekteplerinden geldim

iyi bak kendine

ansızın geri teper.

Herşeye iyi gelen Zaman sizi kanatır

çıkılmış bir yolun ilk durağında

Her şey asılı kalmıştır bitkisel bir yalnızlıkla

biraz daha önem verdiğim.

birahaneler ve bankalar üzerine kurulu hayatlarında

emek ve aşkla güzelleştirilmiş bir dünya

daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını

takvim tutmazlığını

sendemi dolma,

dün şarkıdada böyle oldu haha:PP

maskeler ve çiçekler biriktiriyordu

Ve elbet biz de bu aşkla büyüyecek

kendimizin içinden yeni bir kendimiz çıkarmaya zorlandığımız anlar

yani yaşamışlık sandığın Geçmişim

ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda

şimdi ağır ağır batıyor ve yokluğa karışıyor orada

her adımda boynumdan bir fular düşüyordu

Yaraları nasıl sardığından, ya da her şeye nasıl iyi geldiğinden. Zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden. Hepsini bilirsiniz zaten, bir ise yaramadığını bildiğiniz gibi. Dahası onlar da bilirler. Ama yine de güç verir bazı sözler, sözcükler,

rastgele bir ilişki gibi başlayıp,

büyüyüp kök salan bir aşka bedellendin.

Kötülükler imparatorluğunda bir tek şiir yazmayı biliyordum

oysa şimdi içimin yıkanmış taşlığından

Çerçevesine sığmayan

adımlarımız tutuk,

alınmaya

Sonra tımarhanelerde tımar edilen ruhum

şimdi nerdeyim?

Kitaplara sarılmak, dostlarla konuşmak, yazıya oturup sonu

bakışıyormuydunuz

benim senden, senin benden habersiz alıp verdiklerini

fotoromansız, trüksüz, hilesiz, klişesiz bir beraberlikti bizimki. zamanla

boş bir çuval gibi, çalmayan bir org gibi, plastik bir çiçek, unutulmuş bir oyuncak, eski bir çerçeve gibi, hani, unutsam eşyanın gürültüsünü, nesnelerin dünyasında kendime bir yer bulsam, dediğimiz zamanlar gibi

yangınlarda bayındır kentler gibiyim:

kimsesizdim.

yaz başıydı gittiğinde.

Aşk yalnız bir operadır, biliyordum: Operada bir gece

uyudum, hiç uyanmadım.

yaz sonu hüzünlerinden

Gün boyu hiçbir şey yapmadan oturup

Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun, biraz daha

açamam dolma bağışla...

Bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca

Ben sende bütün aşklarımı temize çektim

terk ettin

bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim su kırık dökük şiirim

yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim

kazasına, başımıza gelmiş bir felakete, işkenceye çekilmeye, ameliyata

maya :))

barbarların seyrettiği trapezlerden geçtim

bakarken dünyaya

Bir aşkı yaşatan ayrıntıları nereye saklayacağınızı bilemezsiniz

yani dayanmak ve katlanmak için silkelerken bütün benliğimizi

Çünkü ben aşkın bütün çağlarından geliyordum.

Ve elbet biz de bu aşkta büyüyecek

şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza.

gündeliğin başıboş ayrıntılarında

Murathan MUNGAN

sözcüklerin ve sessizliklerin yeri iyi ayarlanmış

munis, sokulgan, hüzünlü resimlerine

geçerek geldim. Terli ve kirliydim.

dilimiz çözüldü

ben bu kitapla soba tutuşturmuştum!

Artık hiçbir duygusunu anlamayan çocuklar gibi

benim sana erken

Senin için üç lirik parca yazmaya karar vermistim.

zaman'ı

gün günden hayatıma yayılan,

Yaz başıydı gittiğinde. Ardından, senin için üç lirik parça

kalmıştı.

kim bilebilir ikimizden başka?

gün gelir bir gün

uçucu ve yumuşak şeyler geliyordu aklıma. Önceki şiirlerimde hiç kullanmadığım bu sözcük usulca düşüyordu bir kağıt aklığına, belki de

başka bir mevsim, başka bir takvim, başka bir ilişkide

mataramda tuzlu suyla, oteller kentinden geldim

unuttuklarını hatırlamaktan

döndüğünde eksik,

diye yazmıştın, ve saat 16.04'tü onu bulduğumda.

Çıkılmış bir yolun ilk durağında bir mevsim bekledim durdum.

Böyle zamanlarda her şey birbirinin yerini alır

sonra yalnız bir opera başladı

birlikte çıkılan yolların yazgısıdır:

bir ilişkiyi, duyguların birliğini, bir aşkı beraberlik haline getiren

Birbirine uzanamayan

kısık lambalar gibi ışıyan gözlerine

efe olmasa aşk şiirleri okuyamayacağız şurada.

Demek yangında kurtarılacak hiçbir şey kalmamış aramızda

haydutluktan ve melankoliden

Kırılmış bir şeyi onarır gibi başladık yarım kalmış

korsan yazıları, kara şiirleri, gizli kitapları

dışarıda hayat düşmandır size

Bütünlemeli çocuklarla geçti

Daha o gün anlamalıydım

Boşlukta iki yalnız yıldız gibi

Munis, sokulgan, hüzünlü resimlerine

oysa yapacak ne çok şey vardı

Oysa yapacak hiçbir şey kalmamıştır artık

dibe çöker. Hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir. Bir

dokunmaların ve içdökmelerin vaktinden geldim.

daha o gün anlamalıydım

ve açık hayatları seviyordu.

yani çoğalarak

yeni bir iklime, yeni bir kente, bir tutukluluk haline, bir trafik

zaman zaman geri tepip duruyordu. Ve elbet üzerinde durulmuyordu.

gençliğimin rüzgara verdiğim yılları

bu şiir ünv. yıllarımdan beri zaman zaman okumaktan keyif aldığım hatta satır satır ezberlediğim bir şiirdir.

ve hala bilmiyordun sevgilim

kış başlıyor sevgilim

imrendiğin, öfkelendiğin kızdığın ya da kıskandığın diyelim

biten bir şey yok:))

ardından,

öyle düşünürler.

Kimsesiz bir yazdı. Yoktun. Kimsesizdim.

Yüzündeki kuşkun kedere, gür kirpiklerinin altından

ve ne kadar az zaman

Mayıs. Seni bir şiire düşündükçe kanat gibi, tüy gibi, dokunmak gibi

dile dökülmeyenin tenhalığında

güvenle ilerledik birbirimize.

el kadar gökyüzü mendil kadar ufuk

altına saat:16.00 diye yazmıştın,

yüreğimiz çekingen,

aynı insan olmamı isteyen" notunu buldum kapımda. Altına saat: 16.00

bunu ben açacaktım başlık olarak benden önce davrandın

Aşk... Bitti. Soldu şiir.

Sanırım lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu

Kısık lambalar gibi ışıyan gözlerine

yoktun.

bilseydim açmazdım:)

gözlerimiz açıldı,

bunu o günler kim bilebilirdi?

kaçırılan bakışlarda

Her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz.

geçti her çağın bitki örtüsünden

Ne kalacak bizden?

yüzündeki kuşkun kedere, gür kirpiklerinin altından

gün günden puslu pencerelere benzeyen gözlerim

Bitmişsinizdir.

ben sende bütün aşklarımı temize çektim.

ikindi yağmurlarını bekleyen

biliyorum

Yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları

yazmaya karar vermiştim. Kimsesiz bir yazdı. Yoktun. Kimsesizdim.

O boşluk dolar elbet, yaralar kabuk bağlar, sızılar diner, acılar

çünkü her şey bir o kadar anlamsızdır

kızdığın, ya da kıskandığın diyelim

başlangıçta dogruydu belki.

upuzun bir kış başlıyor sevgilim

kaplar tekin olmayan göğünüzü

dilsizler gibi bakışıyorduk.

bir yaz daha geçti hiçbir şey anlamadan

linç edilerek öldürülenlerin hayat hikayelerini de...

Gittin. şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza. Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.

çerçevesine sığmayan

Ne zaman ki, yeniden canlanır bağışlamasız belleğimizde

uzun uzak yollar için her menzilde at değiştirdim atlarla...

imrendiğin, öfkelendiğin

Bizden diyorum, ikimizden

önemi kavranır. Bir zamanlar anlamadan yaşadığın şey, çok sonra değerini

ne sen dönebilirsin artık,

arkadaşlığımıza. Adımlarımız tutuk, yüreğimiz çekingen, körler gibi tutunuyor, dilsizler gibi bakışıyorduk.

geçmişim

ayrılığımızın kışı başlıyor

kendimizi hazırlar gibi

aşk mıydı, değil miydi?

Lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu.

Senin bana geç kaldığını

yani yaşamışlık sandığın

Daha önce de başka şiirlerde konaklamıştım

değil miydi? Bunu o günler kim bilebilirdi? "Eylül'de aynı yerde ve

uzak uzak yolları tarif etmekten

teslim etme kimseye, hiçbir şeye

oysa bilmediğin bir şey vardı sevgilim

körler gibi tutunuyor,

Bittiğine kendini inandırmak, ayrılığın gerçeğine katlanmak, sırtınızdaki hançeri çıkartmak, yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle yeniden

ve kazanmış görünürken derinliğimizi

o eski ağrı

çağrışımlarla ödeşemezsiniz

varlığımı ele geçiren,

sonra vaat edilmiş topraklar gibi

ne iyi yapmışım...

Oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir

dolma yok artık canım ya hep aynı yazıos vazcaydım ya hu:Pp

Anladığındaysa yapacak tek şey kalmıştı sana

kırılmış bir şeyi onarır gibi başladık yarım kalmış arkadaşlığımıza.

sizleri şiir kategorisine alsınlar:D

yaz ve getirdikleri.

içeride odalara sığamazken siz, kendiniz

ölmüş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla

başıma taş yağacak

çünkü ben aşkın bütün çağlarından geliyordum.

karşılaşmak kolay değildir elbet. Kolay değildir bunlarla baş etmek,

Terk ettin

hoşnutsuzluğumun kışı başlıyor

sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun,

Yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları gibiyiz.

Buraya gelirken

Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını

her dizesinde derin anlamalar vardır.

koca bir yaz girdi aramıza.

ve bitti diye başlayan murathan mungan şiiri. inatla insana herkes ne kadar çok ve aynı şeyleri yaşıyor dedirten şiir.

bulunup yeni mutluluklar edinilir.

hiç yakın olmamışsınızdır intihara bu kadar

alıp götürmüştü bir şeyleri hayatımızdan,

Alır sizden bunların yükünü

hayatımıza verdiğimiz bütün anlamlar

solgun yollardan geçtim. Bakışımlı mevsimlerden

para etmez kendinizi avutmak için bulduğunuz numaralar

bir düşün

Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz

ne çok şey anlatır bu şiiriyle murathan mungan

ve elbet üzerinde durulmuyordu.

Fotoromansız, trüksüz, hilesiz, klişesiz bir beraberlikti bizimki.

sayfalar ve günler

suyu boşalmış bir havuz, fişten çekilmiş bir alet kadar tehlikesiz

Aşk ve Acı usul usul eriyen bir kandil gibi söndü

giderken ya da dönerken atlanan eşiklerden

Her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz

fazla sevdiğim, biraz daha önem verdiğim.

ben sende bütün aşklarımı temize çektim

Dilerim geri teper. Yoksa gerçekten

Ağır sınavlar vermiştim değişen ruh iklimlerinde

O boşluk doldu sanırsınız

günlerin dökümünü yap

Ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden

lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu

benliğimi kavrayıp, varlığımı ele geçiren bir aşka bedellendin.

kulak verdiğiniz saatin tiktakları

peki Mymoon bağışladım bıraktım kapalı kalsın.

Gittin. Koca bir yaz girdi aramıza. Yaz ve getirdikleri.

ayrılık sürecinin o gelgitli ruh halini anlatan tam unuttum herşey yolunda derken birden bire iç yakan hallerini anlatır,

notunu buldum kapımda.

Ve hala bilmiyordun sevgilim

kimsesiz bir yazdı.

geçici bir dinginlik, düzmece bir erinç

Bu şiire başladığımda nerde,

yaz başıydı gittiğinde,

biraz daha fazla sevdiğim,

Zamanla yerleşir yaşadıkların, yeniden konumlanır, çoğalır, anlamları

bir anın, yalnızca bir anın bütün bir hayatı kapladığı anlar

senin için üç lirik parça yazmaya karar vermistim.

Yaz başıydı gittiğinde, ardından,

içinizdeki ıssızlığı doldurmaz hiçbir oyun