Ölümün getirdiği firkat azabıyla müteessir olan kalplerimize ise Allah ne büyük mütesellidir. Ölüm öldürülmüyor. Lakin öleni tekrar diriltecek olan var! Öyleyse?Madem O var her şey var.?

De ki; Sizin kendisinden kaçtığınız ölüm mu-hakkak sizi bulacaktır. Sonra da hem gizliyi hem de aşikarı bilen Allah?a döndürüleceksiniz (Cuma;

Ölüm zor, hesap zor hele ki hazırlık yapılmamışsa...

Ve ey ölüm! Öyle yaşayayım ki seni sevenleri, geldiğinde bana beni alnımdan şehadetle öpesin!

Ömer bin Abdülaziz demiştir ki: "Her gün sabah veya akşam, Allah'ın divanına giden birini yolcu ettiğinizi görmüyor musunuz? Onu yerin bir çukuruna koyarsınız. Yastığı topraktır. Dostlarını geride bırakmış ve maişeti kesilmiştir."

Yorgunluğun tükenişinde o var O, hırsa fren, bitmişliğe sigorta. Ebedi yarınların

ölesi gelmek...

ve hayırlı ölüm.

ÖLÜM HİÇ UNUTMAYAN EN BÜYÜK VEFA?

bizede derin derin düşünmek gerekir.

Bir tohumun kök salması? Bir kökün filiz vermesi? Filizin fidan olması? Ve bunun tomurcuklanması ne kadar normal geliyorsa görenlere? Kimse şaşırmıyorsa bir goncanın sapı ve yaprağı olmasına?

Ölüm bir okuldur.

Her nefis ölümü tadacaktır

Emevi halifesi Süleyman bin Abdülmelik, İslam büyüklerinden olan Ebu Hazim'e;

-Acaba, ölenler ölümü nasıl vasfederler? Derdi. Biz de:

Başka bir ayet-i kerimede şöyle buyrulmuştur:

Paylaştıklarınızla ölümü düşündürdünüz bize hocam. Rabbim hayırlı ölümler verir bize inşallah..

Bir goncanın gül olmasıdır!..

Ölümün kalbe yerleşmesinin bir yolu da dünyanın geçici olduğunu ve kabir hayatını düşünmektir. İnsan şayet dünyanın geçici olduğunu ve bir gün ölümle sona ereceğini ve vücudunun kabirde çürüyüp toprak olacağını düşünürse, ölümden hiç gafil olmaz.

Ondan ders almayanların cehalet bataklığına düşmesi kaçınılmazdır.

Ya Rab! Ölüm gecelerine «şeb-i arus? dedikleri Mevlana?lar misali ölümü bize senin de sevgilin olan sevgililerimize kavuşma vesilesi kıl.

Ölümü bir ayna gibi cebinde taşıyanlar gaflete düştüklerinde aynaya bakarak halini düzeltenler, karlı çıkacak ve "ölmeden önce ölmesini bilenler" sırrına mazhar olabileceklerdir inşallah.

Halife Ömer bin Abdulaziz, daima alimleri bir araya toplar, ölümden bahsettirir, ölümü duyunca da ıslak bir kuşun ıslaklığını gidermek için çırpınması gibi çırpınırdı. İbn-i Şirin'nin yanında ölümden bahsedildiği zaman, kendisi ölmüş gibi uyuşurdu.

Çirkinleşmez bedeni, dünyada bu ümmetin;

Var olan; ?hayal? edilen bir mekanda, ?hayat? denilen süre içinde, kayda geçen işlerdir!..

Dünya bir saatten ibarettir. Bu dünyaya aldanıp baki olan ahiret hayatını tehlikeye atmak çok yanlıştır. Akıllı ve Allah-u Zülcelal'in rızasına talip olan kimseler, bütün bunlara bakarak, ölümü hatırlayıp, yolculuğunun uzunluğunu düşünerek, taat ve ibadete sarılarak, ahiret hayatı için hazırlık yapmalıdır.

-Deli olurlar, onun için vasfedemezler, cevabını verirdik. Nihayet, ölüm geldi babama erişti. Babam:

Kimi goncalar açıldığında; miss gibi yayılır kokusu, kimi güller, dillere destan olur?

Muntazırlar ne vakit ola Arasat..

Elif hocam, dur daa bu kadar güzel şeyler aktarma ölüm hakkında insanın ölesi geliyor :)tebessüm...

Toprak ne yüksekliğin irtifaı, ne alçaklığın ölçüsüdür?

Abdullah İbn-i As diye bir Allah dostu vardı. Bu zat diyor ki, benim babam:

Ve en erkek işaret?

"Ölümü en çok hatırlayan, ölüme en çok hazırlanandır. İşte bu kimseler hem dünya, hem de ahiret şerefine nail olmuşlardır."

eksiksizce ödenecektir. Kim ateşten

Her nefis ölüm. tadıcıdır.

Niceler benim dedi ve gitti

Niye şaşırılıyor;

Ölüm vardır ölüm haktır bildiğimizdir gördüğümüzdür bazen canımızdan birini kaybetmişliğimizle tattığımızdır... Her gün evimizde oturduğumuz koltuğumuzda yada yemek esnasında tv de haber izlerken onlarcasının ölüm hbarlerini dinlediğimizdir... bu kez tanımadığımızdır ama ah yavrum ne kadarda gençmiş ne kadarda güzelmiş ne masummuş şuncacıkmış dediğimizdir belki acıklı ve beklenmedik bu ölümüne bir kaç damlada göz yaşı akıtmışlığımızdır...

Girdiğin ve çıkacağın!..

Bir insanın ölümü;

Abdullah bin Ömer radıyallahu anh'dan rivayet edildiğine göre; bir adam, Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'e gelerek:

fazla derin düşünmeye gerek yok elif hocam, sadece onların izinden gitmek yeterli olur inşaallah...

Toprak içinde zerre zerre yatır,

Ey ölüm, sana hayranlığım tükenmeyecek.

- "Biz neden ölümü sevmiyoruz?" diye sormuş.

O kadar uzak ve o kadar yakın, hem o kadar büyük Bütün güller onun dizi dibinde. Ağaçlar, ülkeler,

kabir ziyaretine gittik bugün geçen bayramda da gitmiştik yüzyıllardır toprağına su dökülmemiş sınırları belirli olmayan taşları hiç bilmediğim zamanlara ait olan mezarlar ve daha arkalarda henüz ziyaretine gelenleri, fatihaları okuyanları olan toprağına göz yaşı düşürenlerinin oldukları ile beraber duran.. hiç bilmediğim bir noktsında bir gün yatıyor olduğumu düşünmek önce dua edenlerimin olacağı sonra ise zamanın benide sileceği... hayırlısı Ya Rabbi.

Bir kızıl goncanın içini açmasına?

bu söz ve manası çok derin. söyleyende derin..

Evet bizden evvel bu cihana gelip-gidenlerin halleri, nasihat olarak bizlere yeter.

Esasen insana, nasihat olarak ölüm yeter. Çünkü ölüm, çok ibretli bir olaydır. Eğer ki insan ölümden herhangi bir ibret ve nasihat almıyorsa, bu kalbinin katı olmasından dolayıdır. Onun için ölümü çok hatırlamak lazımdır.

üzülürken, kızarken hep yanımızda ve yakınımızda.

her an gelebilir her an kapınız vurulabilir bir sonraki adımınızda toprak olabilirsiniz olabilirsiniz olablirsiniz.. yinede ölüm bir o kadar bizden bir o kadarda bizden değildir... düşünmedikçe rahatlarsınız rahatladıkça dünya sizin olacak sanırsınız doymayan bir nefis ile bitmeyen bir hırs ile koşarsınız,, ne kadar hızla koşsanızda ölüm sizden önce sizinle buluşacağı yere gelir sizi bekler.. he mi?

Allah-u Zülcelal ayet-i kerimede şöyle buyurmuştur: "De ki: Sizin kendisinden kaçtığınız ölüm muhakkak sizi bulacaktır. Sonra da hem gizliyi hem de aşikarı bilen Allah'a döndürüleceksiniz." (Cuma; 8)

Toprak, kapıdır;

gerçekten kurtuluşa ermiştir. Dünya hayatı,

Ölümü düşünmek ve onu kalbe yerleştirmek için en faydalı yol; daima akrabalarının, arkadaşlarının, dost ve ahbaplarının ölümünü ve toprağın altındaki hallerini düşünmektir.

Hazreti Ali Efendimiz şöyle buyurmuştur ; Öyle bir ömür geçirin ki düşmanlarınız bile ölümünüze ağlasınlar...

Kimler hiç ölmeyecekmiş gibi yaşar?...

Topraktan boşluğa saplanan bir küçük filiz, ne kadar tırmanırsa tırmansın; ya toprağa iner, veya toprağa yükselir!..

(Al-i İmran; 185)

Gönül çirkinleşmesin, varsa akl-u himmetin..

- Ey oğul! Vallahi, bu ölüm dedikleri çok büyükbir şeymiş ve gerçekten dille vasfolunması mümkin değilmiş. Ama, ben sana şimdiki halimden biraz anlatayım, bildiğim kadarını söyleyeyim. Şimdi, benim halim şuna benzer. Bağrımın üzerine koca koca dağlar koydular, Canım, iğne deliğinden çekilir gibi çekiliyor. Sanki, yer ile gök birbirlerine sıkışmış da ben aralarında kalmışa döndüm. Dille söylemsi kolaydır ama, başa gelince anlaşılıyor ki, pek yaman ve pek zor meseledir. Allah dostları buyurmuşlardır ki; Üç şeyi dille vasfetmek mümkin değildir: ÖLÜM-CENNET-CEHENNEM..

Bir goncanın açması kadar, beklenendir! ..

Beklenen, aslında budur.

Birisi kılmadı sözün ispat,

Etrafımızda bu kadar ölümler oluyor, ama biz yine de ibret almayız.."ibret almayan gözde hikmet de yoktur" derler.. Bize ölüm hiç uğramayacak gibi bir halimiz var.. Hayatın gerçeği olan ölüm...

aralık duran davetkar kapısı. Karanlıktan aydınlığa ve aydınlıktan

Ve bir insanın ölümü;

Yani, özü şudur bu lafın:

Bu?hayal et?ler diyarındaki bir insanın ölümü; bir kızıl goncanın içini açmasına, alemi öpmesine benzer? Yaprak yaprak, ve satır satır!

Ebu Hazim cevap vermiş:

hayırlı bir ömür ve hayırlı bir ömür dilerim

yeryüzü ve kainat dizi dibinde.

uzaklaştırılır ve cennete sokulursa, artık o

Bir insanın ölümü; bir kızıl goncanın içini açmasına, alemi öpmesine benzer yaprak yaprak ve satır satır! ..

Kıyamet günü elbette ecirleriniz

İnsanın güle benzemesine?..

Hayat yoktur ki? Dünya da yoktur!..

Biz onun dizi dibindeyiz. Uyurken, uyanıkken, yolculukta, sevinirken,

Bir ebemkuşağıdır ölüm

Seyda Muhammed Konyevi, Müminin 24 Saati, Reyhani Yay.

aldatıcı metadan başka bir şey değildir (Al-i İmran; 185)

İbret almayan gözde, hikmette yoktur. En büyük ibret ise ölümdür. Bakınız bir beyte ne güzel ifade edilmiş Ümmet-i Muhammed:

Ölüm bir nurdur. Aydınlanmasını bilenlere.

Yapraklarının arasında ne varsa dökmesine benzer?

Ve bir insanın ölümü; bir goncanın açması kadar, beklenendir!..

aydınlıklara uzanan yegane yön.

- "Çünkü Siz bütün yatırımlarınızı bu dünyaya yapıp, ahiretinizi harap ettiniz. İnsan, elbette yatırım yaptığı bir yerden, harap ettiği bir yere gitmek istemez"

"Ya Resulallah! İnsanların en akıllısı ve en dirayetlisi kimdir?" diye sorunca; Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu ki:

buda güzel:)

Onun aydınlatamadığı kalpler karanlıkta kalmaya mahkumdur.