Mansur'un Vefatı ve Vasiyeti

Belazuri bu kişilerin 14 olarak verir, age., IV, 253-254; Halbuki Utbe b. el-Ah- sen ile Said b. Nimran, 12 kişi Muaviye?ye gönderildikten sonra arkalarından gönderilmiştir. Diğer 12 kişinin isimleri şu şekildedir: Hucr b. Adiy el-Kindi, Erkam b. Abdullah el-Kindi, Serik b. Şeddad el-Hadrami, Sayfi b. Fesil eş-Şeybani, Kabisa b. Dubey'a el-Absi, Kerim b. el-Afif el-Has'ami, Asım b. Avf el-Beceli, Verga b. Süma el-Beceli, Keddam b. Havyan el-Anezi, Abdurrahman b. Hayyan el-Anezi, Muhriz b. Şihab et-Temimi, Abdullah b. Haviyye es-Sa'di. Taberi, II, 131: Temimi 117 (Bu kişilerin sayısı 20 olarak verilir.) İbn Haldun, Kitabu'l-İber, III, k. 1, 25.

beleş goygoycu.

Öncekilere yeniden dönersek sorulan bu sorulara kitap ve sünnetten deliller aranmaya, cevaplar getirilmeye başlandı. Artık Kur'an mızrakların ucundaydı. Galip gelmek isteyen mızrağının ucuna Kur'an'ı geçiriveriyordu.

Bunun çok kaba bir yalan olduğunu bir önceki başlığımızda detaylıca inceledik. (4) Zafer kazanmak için mızrağın ucuna Kuranı geçirmenin yeterli olması sadece Hz. Muaviye'ye değil dolaylı olarak bu plana yenik düştüğü ilan edilen, 'hakem tayinine varım' diyen Hz. Ali'ye de haksızlıktır..

Belazuri, Ensab, IV, 242-246, 247: Yakubı, II, 230; Temimi, 116.

Korkuyorum ki benim eleştirilerime bakıp sonraki baskılarda hatalarını düzeltir..:)

(3) http://www.mustafaislamoglu.com/yazar_299_34_dinamik-kader-statik-kader.html

Görülüyor ki, büyük günah konusundaki tartışmalar, siyasi kutuplaşmaların sonucu olarak ortaya çıktığı için, meselenin orijini siyasidir. Siyasi kaynaklı olarak ortaya çıkan bu sorun, zaman içerisinde dini veya kelami bir karaktere bürünerek tartışılmaya devam etmiştir. Bu noktada yoğunlaşan tartışmalar, Mu'tezile isminin siyasa temelli dini karakterli anlamının da bünyesini oluşturmuştur.(5)

İnsan uydurulmuş dine savaş açıyorsa önce bir aynaya bakmalı.. bende ne var? elimdeki teçhizat onlara yeter mi?

Belazuri, age., IV, 246; Taberi, II, 117-118; Temimi, 117.

Cevap:

Cevap: Alt metinde gizlenen 'şike ithamını' bir yana bırakarak kardeşleme mevzusuna gelirsek; Hz. Osman ile Hz. Abdurrahman bin Avf Medine'de değil Mekke'de kardeşlenmişlerdi.. Bahsedilen kardeşlik Mekke dönemine aittir ve eğer tarihi böyle okuyacaksak köprünün altından çok sular akmıştır.. Medine'de Muhacirlerle Ensar arasında kardeşlik kurulmuştu.. Hz. Osman Medine'de Hz. Evs Bin Sabit ile (1), Hz. Abdurrahman bin Avf ise Sa'd bin Rebi ile kardeşlenmişti.. (2)

Cevap: İmam Azam'ın 'azamlığı' fakihliğinden değil siyasetinden geliyormuş!. İşte buna gülünür! Bundan böyle İmam Azam, büyük fakih değil büyük siyaset adamı olarak anıla!.

suçlama yapmadan evvel oku veya sor... benim bloguma gir cübbeli başlıklarıma bak bakalım..

3-s.112:

... Yukarıdan beri müspet özelliklerini sıraladığımız Ebu Yusuf un, ayyaşlığıyla ünlü Abbasi sultanı Ebu Cafer Mansur'un yargıçlığında bulunması bir yana, bir hukuk ve siyaset kitabı olan Kitabu'l-Harac'ında İslam siyasetinin en temel meselelerine hiç değinmemiş oluşu elbette gözden kaçmıyor.

Bu sözleri duyan Mansur: «İşte ecelim gelip çattı. demişti.

3. s. 270:

(3) http://ahmednazif.blogspot.com.tr/2014/08/mutezileye-gore-murtekib-i-kebire.html

İslamoğlunun eleştirdikleri ne diyor desem keza aynı şekilde..

şaşılacak bir durum değil..

60- Zeyd B. Ali'den Ders Alması

(5) Mahmut Ay, Mutezile ve Siyaset, s.24-26.

3. s.150:

Ebu Hanife ve ashabının Zahirü'r-rivaye'de ittifak ettikleri ile kesin fetva verilir. İhtilaf ederler ise İmam Ebu Hanife'nin görüşü ile mutlak olarak -özellikle ibadetlerde- fetva verilir. Sahibeynin görüşü bir mucip, gerek olmadan tercih edilmez. O mucip de -İbni Nüceym'in dediği gibi- ya imamın delilinin zayıflığı veya zaruret ve teamüldür: Müzaraa ve Müsakatta sahibeynin görüşünün tercihi gibi.. Asır ve zamanın ayrılığı da tercihi mucip sebep olabilir. Tecrübesinin çokluğundan hüküm, şehadet ve miras meselelerinde Ebu Yusuf'un görüşü ile fetva verilir. Zevi'l-erham meselelerinin tamamının da Muhammed'in görüşü ile fetva verilir. On yedi meselede de Züfer'in görüşü ile fetva verilir [Reddu'l-Muhtar: I,65-70; IV,3-5; Risalet'ul

(3) İbn Sa'd, Tabakat, Siyer Yayınları, 3. cilt, s. 42.

Böylece uzun ve yorucu bir kovalamacadan sonra Ziyad, Hucr ile birlikte arkadaşlarından on iki kişiyi hapsetti. Ziyad, şehrin idaresinde sorumluluk taşıyan kimseleri toplayarak Hucr?un, o ana kadar yaptıklarına şehadette bulunmalarını istedi. Bu kimselerin Hucr?un aleyhinde şehadette bulundukları noktalar şunlardır:

Cevap : Burada 2 'katmerli' hata yapılmıştır.. Öncelikle sürgün edilme mevzusu üzerindeki ihtilaflara bir önceki yazımızda değinmiştik.. Asıl hata ise "Mervan b. Hakem yaptığı hoş olmayan bir hareket yüzünden Resulullah tarafından Taif'te mecburi ikamete tabi tutulmuş" cümlesindedir.. Malumdur ki Medine'den çıkarıldığında çok küçük yaşta olan ve cezai ehliyeti bulunmayan Mervan'ın yaptığı bir hareket yüzünden sürülmesi mümkün değildir.. Yazarın aradığı isim Mervan'ın babası Hakem bin Ebi'l As olmalıydı..

Ancak Ebu Hanife'yi "imam-ı azam" kılan, emsallerinde ondaki kadar açığa çıkmayan siyasi mücadelesi ve 'mücahid alim' kimliğidir. Değilse fıkıhtaki üstünlüğü olsun, zühd ve takvadaki üstünlüğü olsun emsallerince aşılamayan, ulaşılamayan üstünlükler değildir. Zaten fıkhı ekolleri böyle bir düzlemde ele almak da doğru değildir. Usulcülerin de kabul ettiği gibi her fıkhi ekolün zayıf ve güçlü tarafları mevcuttur. Bu açıdan mutlak bir ölçüyle şu mezhep şöyledir, bu mezhep böyledir gibi kesin ve toptancı hükümlere varmak ilmi bir yaklaşım olamaz.

Eğer İslamoğlu venom gibilere baksa göle maya tuttu diye boşa gurulanır yerinde sayar.. Benim gibilere baksa olmamış, biraz daha uğraşmam lazım deyip kendini geliştirmenin ve daha az hata yapmanın yolarını araştırır.. Bu haliyle bile piyasası süper ise hatalarını azalttığında daha da iyi olmaz mı?

İslamoğlu veya edip'in mukallidi olabilirsin..

Zehirlenerek öldüğü bilgisi de delilsiz, boş bir iddia olduğu anlaşılmaktadır.. İbnü'l Esir ölüm olayını şöyle işler:

Tenkit:

İmamlar ve Sultanlar-8 : İşte Buna Gülünür

1. s.242:

(3) http://www.sevde.de/Sahabeler/ABDULLAH_iBN_MESUD.htm

Aşağıdaki alıntılar İmamlar ve Sultanlar kitabından yapılmıştır:

5-s.133:

s. 243: yargıçlar yargıcı, baş yargıç, ..

Taberi. II, 117.

Cevap: İslamoğlu, bir taraftan 4 halife için Hulefa-i Raşidin isimlendirmesini kullanırken diğer taraftan farkında olarak veya olmayarak Hulefa-i Raşidin'den Zinnureyn Hz. Osman'ın aleyhine cümleler döktürmektedir.. İbn Mesud , Hicri 32 yılında (3) Hz. Osman'ın hilafeti döneminde Rahmet-i Rahmana kavuşmuştur.. Hayatının son yılarında halifeyle bazı pürüzler yaşadığı bir gerçektir..-Halifenin haklı olduğu-Bu ihtilafların halife aleyhine 'zulüm' şeklinde isimlendirilmesi tam bir talihsizliktir.. Herhalde yazar, Şii tarihçi Mesudi'nin Muruc'unu çok fazla okuduğundan İbn Mes'ud'u zulme karşı muhalefet başlatan fakihler arasında anmaktadır..

(5) Tarih-i Taberi, Sağlam Yayınları, 4. cilt, s. 410-411.

Ebu Hanife'nin onunla görüştüğünde bizim hiç şüphemiz yok. Fakat onun dersine devam ettiği kanaatinde değiliz. Belki dersine devam etmeden onunla görüştüğü, buluştuğu zamanlarda onun bilgisinden istifade etmiş, ondan ilim öğrenmiştir.

Hz. Ali'nin kızı Fatıma da onu şöyle anlatıyor:

Doğru olan bir önceki rivayettir.

(1) http://www.sorularlaislamiyet.com/article/16625/yaratanlarin-en-guzeli-ayetini-aciklar-misiniz.html

İslamoğlu'nun Tarihçiliği

(1) http://www.ilimdunyasi.com/fikhus-sahabe/hz-osman-bin-affan/?wap2

Aslında yukarıda belirttiğimiz bu iki rivayetin birbiri ile birleştirilebileceği kanaatindeyiz. Sadece Taberi tarihinde geçen hadisenin birinci varyantını yani Ziyad?ın namazı geciktirmesi sebebiyle meydana gelen olayı, Amr b. Hureys?in taşlanmasından sonra Ziyad?ın Kufe?ye gelmesi ve Küfelilerce bir hutbe okuması ile telif etmek mümkündür.

Hicri tarihi 135. yıla eriştiği zaman, Seffah hastalandı. Ebu Cafer için halktan beyat aldı.. Ebu Cafer, 21 yıl 10 ay 6 gün halife oldu..(5)

sizi hangi kalıba koymak lazım acaba?

«Ey Ebe Ca'fer! Ömrün sona erdi, ölüm gelip çattı; şüphe yok ki, Allah'ın takdiri mutlaka yerini bulacaktır.

Büyük günah işleyenin durumunu ortaya koymak için ortaya atılan görüşlerin temelinde iman-amel, mü?min-müslim gibi kavramlarla ilgili tartışmalar yatmaktaydı. Bu kavramlara yönelik tartışmalar aynı zamanda siyasi tavırlar veya siyasi tercihlerle ilgili tartışmalar anlamını da içermekteydi. Bu tartışmalar direkt veya dolaylı olarak iktidar-muhalefet ilişkilerine de yansımaktaydı.

3. s.191:

Mansur, 6 Zilhicce 158 (8 Ekim 775)'de "Bi'r-i Meymün" denilen yere varınca sabaha karşı vefat etti. Vefat ederken yanında azatlısı Rebi' ve hizmetçileri bulunuyordu. Rebi' bir müddet Mansur'un ölüm haberini gizledi ve ağlamalara engel oldu. Sabahleyin adet olduğu üzere ailesi Mansur'un yanına geldi, fakat Rebi', önce amcası İsa b. Ali'ye, bir müddet sonra da kardeşinin oğlu İsa b. Musa'ya içeri girmeleri için izin verdi. Aslında tenha durumlarda İsa b. Musa, İsa b. Ali'ye takdim edilirdi. Daha sonra devletin üst kademesindeki memurlar, kafilede bulunan yaşlılar ve diğer halk içeri alındılar. Rebi' onlardan önce Mehdi, sonra Mehdi'nin oğlu Musa el-Hadi'nin gözleri önünde Mansur'un yeğeni İsa b. Musa için bey'at aldı...

b- Mürcie, ikiye ayrılmıştır.. İmam-ı Azam'ı Mürcieden sayanlar onu ehli-i sünnet Mürcie'sinden kabul etmiştir..(4)

1. s.145:

İslamoğlu'na tanıdığınız sınırsız eleştiri, atmasyon sallamosyon hakkını bize savunma yapmak için tanımamanız ne kadar aciz ve sefil bir yerde durduğunuzun delili olsa gerek.. Adam tüm kitaplarında ehl-i sünneti eleştirsin, aklına geldiği gibi özgürce saçmalasın ama biz bu saçmalamaları gösterip doğrusunu demeyelim öyle mi?

Cevap: Habeşistan'a ilk hicret münferiden değil 17 kişilik bir grup halinde yapıldığından ilk Habeş Muhaciri tanımlaması uygun değildir.. Efendimiz , O ve eşi hakkında Osman; Lut 'dan sonra, zevcesiyle birlikte hicret eden ilk kişidir!" buyurmuştur..

(2) İrfan Aycan, Saltanata Giden Yolda Muaviye Bin Ebu Süfyan, s. 192-197.

İmamlar ve Sultanlar-7 :Gözümüzden kaçmayanlar

Doğruluk payının daha fazla olduğunu kabul ettiğimiz ikinci grup rivayetlere göre Hucr hadisesi, Ziyad?ın Kufe?den ayrıldığı ve vekili olarak Amr b. Hureys?i bıraktığı bir sırada meydana gelmiştir. Buna göre Ziyad Kufe?den Basra?ya geçtikten sonra Hucr ve arkadaşlan Muaviye ve idarecilerinin aleyhinde konuşmaya başlamışlar, lanet okuyup ondan teberra etmişlerdir. Ayrıca vali vekili Amr b. Hureys?i, kendini saraya atıp kurtuluncaya kadar taşlamışlar, bir yerde Kufe?ye hakim olmuşlardır. Belazuri?deki rivayete göre durumdan haberdar edilen Ziyad Kufe?ye dönerek, Hucr ve aynı fikirleri taşıyan kalabalık bir grubun da bulunduğu camide sert üsluplu bir hutbe okumuştur.

Soru :

Düzgün ifade edilmemiş bir cümle daha;

Belazuri, age., IV, 256; Taberi, II. 135.

Bu şehre iyi bak, sakın bu şehri bir başkasıyla değiştirmeğe kalkma. Ben bu şehirde senin için o kadar mal biriktirdim ki, on yıl haraç toplayamasan dahi bu mallar askerlerin erzakına, ailenin nafakasına, soyuna sopuna ve askeri birliklerin şevkine yeter ve artar. Öyle ise bu serveti iyi koru, zira hazinen dolu oldukça sen de güçlü ve şerefli olursun; ama bunları yapacağını sanmıyorum...

Ali b. Ebi Talib 'in şehadeti Hz. Aişe'ye haber verildiğinde şu şiiri söyler:

Bundan sonra baba oğul vedalaştılar ve birlikte ağlaştılar. Hacc için Kufe'ye hareket eden Mansur «temettu a niyet ettiğinden Zilkade 158 (Eylül 775)'in başında keseceği kurbanı işaretleyip gönderdi, fakat Kufe'den bir kaç menzil uzaklaştıktan sonra ölümüne sebep olan hastalığı ortaya çıkıp artınca, binek arkadaşı Rabia'ya: «Beni günahlarımdan uzaklaştırıp bir an önce Rabb'imin haremine ulaştırın. dedi. Bu arada Mansur Rabia'ya vasiyette bulundu.

(4) http://ahmednazif.blogspot.com.tr/2014/08/samllarn-kuran-sahifelerini-mzraklarnn.html

"hayattaki tek evladı Fatıma'yı ona vererek"

5. s.233:

Cevap: Hz. Hüseyin Efendimizi Şiaya angaje eden bu tarz bir okuyuş Şii azınlığın baştan beri ehl-i sünnetten kopuk olduğunun ve Hz. Ali ve iki evladının bu azınlığın dini-siyasi liderliğini yaparak başından beri sahabilerden ve ehl-i sünnet cemaatinden kopuk ve muhalif kaldıkları şeklindeki bir okuyuşun parçasıdır..(1) Hz. Hüseyin Efendimizi Şia'ya teslim eden bu okuyuşa razı olmamız mümkün değildir.. Hizipleşme manasında Şia'nın, Hz. Hüseyin Efendimizin Kerbela'da şehit edilmesinden sonra şekillenen, ayrı bir oluşum olarak teşekkül eden bir ekol-mezhep olduğunu söylememiz daha doğru olacaktır:

(6) http://www.islamansiklopedisi.info/dia/ayrmetin. php?idno=260101

Ölümü ile ilgili bir başka rivayete göre, Mansur Mekke yolculuğundaki son menzile vardığında konaklayacağı evin cephesinde Besmele'den sonra şu iyi beytin yazılmış olduğunu görmüştü:

Belli ki onaylama ve tasvip amacıyla alıntılanan yukarıdaki pasajın akidevi konumu ile İslamoğlu'nun şimdiki koordinatları arasındaki mesafe çok fazladır.. İki nokta arasındaki uzaklığı göstermesi açısından şimdiki fikirlerinden alıntılarsak:

İmamlar ve Sultanlar-5

b-Hicr bin Adiy'in başkaldırdığı yönetim yazara göre zalim ve fasık yönetim miydi?

"İlk dönemlerde Şiilik sadece siyasi bir tercihten ibaret olup mezhep niteliği taşımadığından Hz. Ali?nin ve oğlu Hasan?ın başında bulunduğu devlet bir Şii devleti değildi. Şiiliğin mezhepleşme süreci Kerbela Vak?ası?ndan sonra başlamıştır. Aynı dönemde Muhtar es-Sekafi?nin hareketi istisna edilirse I. yüzyılda Ali evladı Emeviler?e karşı isyan etmemiştir. Hz. Hüseyin?in öldürülmesinin ardından onun katillerinden intikam almak amacıyla ortaya çıkan ve Şii Keysaniyye fırkasının lideri olduğunu söyleyen Muhtar es-Sekafi Kufe?de ayaklanmış ve kurduğu devlet bir buçuk yıl kadar devam etmiştir. " (2)

Hucr'un teslim olup hapsedilmesinden sonra onun arkadaşları da tutuklanıyordu. Yakalanan kimselerin sorgulanmalarına yegane suç unsuru, Hz. Ali taraftarı olmalarıydı. Bu sebeple Kufe?de Hucr hadisesinin meydana gelişi, bir süredir sakinleşmiş olan ortamın tekrar gerginleşmesine neden olmuştur. Hatta Hucr?un arkadaşı olması hasebiyle yakalanmak istenen fakat elde edilemeyen Abdullah b. Halife et-Tai?nin yerine, aynı kabileden maruf isim Adiy b. Hatim?in hapsedilişi Yemen kabileleri arasında üzüntü ve korku yaratmıştır. Fakat idare üzerinde bir baskı unsuru olarak yerini alabilen Yemenli kabilelerden bazıları, Adiy b. Hatim?in salıverilmesi amacıyla tesirlerini icra etmişler ve Adiy b. Hatim'i salıverdirerek başarmışlardır.

a-İbn Mes'ud H.32 yılında yani Hz. Osman hilafetinde vefat ettiğine göre hangi zalim ve fasık yönetime karşı çıkışı desteklemiş olmaktadır?

Reddiye yaptığım kitabın 27. baskısı yapılmış..

Cevap: Çocuğu katledilen kişi Hz. Abdullah bin Abbas değil Ubeydullah bin Abbas'tır. (3).. İslamoğlu, aynı hatayı kitabın önceki sayfalarında da yapmıştı.

Allah koyduğu hukuk kuralları önünde yaratılmış vasfına sahip olan herkesi -onu uygulama makamında olanlar da dahil- eşit görmekte, İslam siyasetinin temeli, hukukun üstünlüğü ilkesine dayanmaktadır.

(4) http://www.tdvia.org/dia/ayrmetin. php?idno=280005

Belazuri, age., IV, 247-250.

Bu gelişmelerden sonra Kufe?de, Ziyad?ın Hucr problemi karşısında güç durumda kaldığını ve hadiselerin Hucr?u katletmeye zorladığını söyleyebiliriz. Olayların böyle bir boyut kazanmasından sonra Ziyad, önce Hucr?u ikna edebilmek amacıyla, idare hakkındaki düşünceleri aynı olan fakat eylemsiz bir bekleyişi tercih eden Adiy b. Hatim ve Abdullah el-Beceli gibi kimseleri kendisine göndermiş fakat bir sonuç alamayınca polisi devreye sokmuştur. Polisin, Hucr?u valiye getirmek için yaptığı iki girişim de başarısız olmuştur. Her iki halde de bir sonuç alamayan Ziyad, Kufe?nin eşrafını toplayarak, onlara?... bir elinizle yaralıyor, diğer elinizle tedavi ediyorsunuz. Bedenleriniz benimle ama kalpleriniz mecnun, ahmak Hucr ile, sizler benimlesiniz, kardeşleriniz oğullarınız ve aşiretleriniz Hucr ile. Bu sizin hilelerinizdendir. Vallahi ya suçsuzluğunuzu gösterirsiniz ya da öyle bir orduyla gelirim ki onlarla sizin eğri ve kamburlarınızı düzeltirim? dedi. Kufeliler, böyle bir suçlama karşısında?Allah korusun, biz sizin hoşunuza gitmeyen şeyi, size karşı gelmeyi, size ve Emiru?l-Mu?minine itaatten başka bir şeyi düşünemeyiz" diyerek kendilerini savundular.

Benden sonra Müslümanların idaresini üstlendiğinde, onlar hakkında Allah'tan kork ki başın dara girdiği zaman o sana kurtuluş kapılarını açsın ve hiç ummadığın bir anda selamete kavuştursun.

2-s.105;

yeter artık vurma, adam öldü :))

Bu isimlerden peygamberin daha sağlığında sorun çıkaranlar olduğu gibi daha önce irtidat edenler de vardır. Mervan b. Hakem yaptığı hoş olmayan bir hareket yüzünden Resulullah tarafından Taif'te mecburi ikamete tabi tutulmuş, ilk iki halife'den Medine'ye dönmek için izin istediği halde izin alamayan Mervan Hz. Osman'ın izniyle Medine'ye gelmiştir.

Ebu Yusuf, geçim sıkıntısı sebebiyle Abbasi Halifesi Mehdi-Billah zamanında (775-785) ailesiyle birlikte Bağdat?a yerleşti. Burada halife ile tanıştı ve bazı kaynaklarda kaydedildiğine göre 166 (782) yılında kadılık görevine getirildi. Daha sonra Cürcan?a vali tayin edilen veliaht Musa el-Hadi ile oraya giden Ebu Yusuf?un yerine oğlu Yusuf kadı olarak tayin edilmiş, bu süre içinde aralarında birçok kazai yazışmalar olmuştur. Mehdi?nin vefatı üzerine halife olarak Bağdat?a gelen Hadi ile birlikte Ebu Yusuf da Bağdat?a döndü ve kadılık görevine devam etti. Halife Harunürreşid de onu görevinde bırakmış ve ilk defa onun zamanında (786-809) ?kadılkudat?lık kurumu oluşturularak yargılama hukukunda ve uygulamada birliğin sağlanması yönünde önemli bir adım atılmış, Ebu Yusuf da İslam yargı tarihinin ilk kadılkudatı unvanını almıştır. Hatta Abbasi hilafetine bağlı bütün bölgelerdeki kadıları tayin ve azletme yetkisine sahip olduğu için?kadi kudati?d-dünya? diye anılmıştır. (7)

Mustafa İslamoğlu, İmamlar ve Sultanlar s. 146:

Mansur'un, içinde problemlerini çözmek için gerekli bilgiler -bulunan defterlerini sakladığı bir sepeti vardı ve kilitli olduğu için bu sepeti kendisinden başkası açamazdı. Mansur, oğlu Mehdi'ye şunları söyledi:

Mu'tezile ise büyük günah sahibinin ne mü?min, ne de kafir olduğunu, fakat iki yer arasında bir yerde bulunduğunu ileri sürerek?Fısk? kavramını ortaya attı. Fasık ismi, daha önce ileri sürülen görüşlerden ayrı fakat yeni bir olgu idi. Fasık, Allah?a ve peygamberlerine inandığı sürece, mü?min dairesinden dışarı çıkmaz. Başka bir deyişle, büyük günah işleyen?asi bir mü?min?dir. Allah dilerse onu bağışlar. Bu bakış açısı Emevi yönetimi dikkate alınarak ele alınmalıdır.

Mu?tezile bu yaklaşımı ile günah kavramına göz yummaz, ancak günahkar, kafir olmadığı için, onunla savaş mecburiyeti bulunmadığını ifade eder. Yönetme gücünü elinde bulunduranlar, günahkarı cezalandırma imkanına sahip olabilirler.

Taberi. II. 116; Temimi. 120.

... Ümmü Gülsüm altı sene Hz. Osman ile birlikte huzur ve neşe dolu, mesut bir hayat yaşadı. Hudeybiye muahedesinde beyat-ı rıdvan?da bulundu. Kaza umresine katıldı. Mekke Fethine iştirak etti. Sevgili Peygamberimizin nazenin üçüncü gülü Ümmü Gülsüm hicretin dokuzuncu yılında hastalandı. Babası ve kocası Tebük seferine çıkmışlardı. Gün geçtikçe hastalığı ağırlaştı. Kardeşi Fatıma ve bütün hanım sahabiler çok üzülüyordu. Çünkü yanında babası da yoktu kocası da? 27 yaşına yeni girmişti. Çocuğu da olmamıştı. Fahr-i Kainat Efendimizin genç bir yavrusu daha hayata gözlerini yummak üzereydi. Ümmü Gülsüm son nefesini alıp verirken İslam ordusunun Medine?ye girdiği haberi geldi. Babası ve kocasının sağ salim döndüklerini duyunca biraz kendine gelir gibi oldu. Fakat çok geçmeden ruhunu teslim ederek ebedi yurduna uçtu.(6)

İbnSa'd, IV, 218; Belazuri, Ensab. IV, 246-247; Dineveri, 225; Taberi, II, 115; Temimi, 117; Isfahanı. XVI, 3; İbn Haldun, Kitabu'l-İber, III, k. 1, 23; Haşan Onat, Emeviler Devri Şii Hareketleri. 53-54 (Basılmamış Doktora tezi, I, Ankara 1986).

İslamoğlu ne diyor diye sorsam okumamışsındır..

Bu noktadan itibaren mevcut bilgiler Ziyad ve Hucr meselesinde ikiye ayrılır. Ancak itimada şayan olan görüş kaynaklarımızda daha çok zikredilir. Zayıf olan görüşe göre Hucr meselesi, Ziyad?ın Kufe'de hutbe okuduğu ve namazı geciktirdiği bir esnada patlak vermiştir. Vali, olanları Muaviye?ye abartılı bir biçimde yazdığı zaman, Muaviye Hucr?un kendisine gönderilmesini istemiş, sonra da Hucr öldürülmüştür.

Belazuri, age., IV, 248; İbn Haldun, Kitabu'l-İber, III, k. 1, 24.

"büyük günah işleyenin ahiretteki yeri konusundaki el-Menziletu Beyne'l-Menzileteyn"

Belazuri, age., IV, 247, 250; Taberi, II, 121-123.

"-Ey Ali'nin kızı! Vallahi yeryüzünde senin ehl-i beytini sevdiğim kadar kendi ehl-i beytimi sevmem."

gelenekçi değilsin yenilikçi değilsin aklını kullanmayı becerebilenlerden değilsin, analitik düşünenlerden, araştıranlardan, doğruya özlem duyanlardan, yanlışa sırt çevirenlerden değilsin? nesin acaba?

(7) http://www.tdvia.org/dia/ayrmetin. php?idno=100261

Eğer vazgeçerlerse, geçmişteki (günahları] kendilerine bağışlanır. Yok yine dönerlerse, öncekilerin (başlarına gelen Allah] kanunu geçmiştir .

(4) http://www.tdvia.org/dia/ayrmetin. php?idno=420211&amp;amp;idno2=

Buna göre İslam cemaatinin fıkıhlarım türlü yollardan aldığını söyleyebiliriz. Her ne kadar kendisinde ehl-i re'y ve kıyasçıların görüşü galip ise de, bu böyledir. Hatta ehl-i re'yin üstadı sayılmıştır. Fakat Ebu Hanife yalnız bu üstatlardan ilim almakla iktifa etmedi, hatta Şia imamlarından da ilim aldı, ders okudu. Onlarla zaten münasebeti vardı, onlara yardımda bulunuyordu. Emeviler zamanında olduğu gibi Abbasiler zamanında da, ihtiyarlık çağında bu yüzden hesaba çekildi. Nihayet Ali Beyt'e olan candan bağlılığı sebebiyle ihlası uğruna şehit oldu. Hak ve takvadan ayrılmadan bu uğurda can verdi. Bu imamlardan Zeyd b. Ali, Muhammed Bakır, Ebu Muhammed Abdullah b. Hasan'dan ilim öğrendi. Bunların her biri fıkıhta ve ilimde esaslı bilgi sahibidirler. İmanı Zeyd b. Ali Zeynel-Abidin (ölümü 122 hicri senesi) her nevi islam ilimlerinde gayet geniş bilgi sahibi olan bir alimdi. Kur'an'ın okunma tarzına dair kıraat ilimlerini ve diğer Kur'an ilimlerini çok iyi bilirdi. O fıkıh ilminde olduğu gibi, akait ve kelam ilminde de üstat idi. Hatta mu'tezile, kelamdaki üstün bilgisinden dolayı onu kendi üstatlarından sayarlar. Ebu Hanife iki sene kadar ona talebelik yaptığını söyler. in kaydettiğine göre Ebu Hanife şöyle demiştir: «Zeyd b. Ali'yi ve arkadaşlarını gördüm. Zamanında ondan daha fakih, ondan daha bilgili olan bir kimse görmedim. Onun kadar sür'atle cevap veren ve gayet açık sözlü olan yoktu. O emsalsizdi.

Bu içinde 6 Zilhicce 158 (8 Ekim 775)'de Mansur Bi'r-i Meymun'da vefat etti. Söylentiye göre köşkünde iken gaipten gelen bir ses ona şöyle seslenmişti: «Hareket ve sükunun Rabbine yemin ederim ki, ölümün pek çok tuzakları vardır. Ey nefis! Yaptığın kötülükler aleyhine, iyi niyetle yapmış olduğun iyilikler ise lehinedir. Gece ve gündüz birbirlerini kovaladıkça, gök yüzündeki yıldızlar dönüp durdukça, saltanat bir hükümdardan diğer bir hükümdara durmadan el değiştirir. Sonunda bu iş, mülk ve saltanatında hiç bir ortağı olmayan, yeri ve gökleri emsalsiz bir güzellikte yaratan, dağları dimdik ayakta durduran ve feleği döndüren Allah'a varıp dayanır.

bir örnek:

c- Hz. Aişe anamızla Hz. Muaviye'nin diyalogları iyi seviyede olduğuna göre yazar hangi destekten bahsediyor?

1. s.188:

Halife Harunürreşid?in talebi üzerine hazırlandığı rivayet edilmekle birlikte kimliği zikredilmeyen bir halifeye yönelik bir hitapla başlamaktadır. Müellifin emirü?l-mü?mininin kendisinden haraç, uşur, sadaka , cevali gibi vergiler ve diğer hususlarda bilip uygulamakla mükellef olduğu kuralları ihtiva eden bir kitap hazırlamasını istediğine dair ifadelerinden halifenin vergi hukukunun kodifikasyonu arzusunu taşıdığı sonucu çıkarılabilir.(6)

İslamoğlu hep uydurulmuş dinden muzdariptir.. Buna cevap olarak derim ki;

Hz, Hüseyin'in şehadeti üzerinden üç yıl geçmişti. Hicretin 63. yılında Medine halkı 'fasık' ve Tacir' ilan ettikleri yönetime karşı ayaklanıyorlardı. Bunun bir ifadesi olarak da Yezid'in valisini atıp Abdullah b. Huzafe'yi başlarına vali olarak seçiyorlardı. Bunun üzerine Yezid, Müslim b. Ukbe gibi zulmüyle ünlenmiş birini 12.000 kişilik bir orduyla Medine'ye yolladı ve şu emri verdi: "Şehir halkına üç gün süre tanı. Eğer bu süre içinde biat etmezlerse onlarla savaş. Savaşı kazandığın takdirde üç gün her şey serbesttir. Şehri yağma edebilirsiniz."

- Arkadaşlarını Muaviye?ye olan biatlerini bozmaya teşvik etti.

kicinida yirtsan bu guzel adamlari yani hakki susturamazsiniz

[hatırlatma: İbni Teymiye el-Münteka'da şöyle der: Rafizinin, ?Rasulullah, Ali ile kardeş olmuştur? şeklindeki iddiası da uydurmadır. Çünkü Resulullah , hiç kimse ile kardeş olmadığı gibi, muhacirlerin kendi aralarında da böyle bir kardeşlik akdetmemiştir. O, ancak muhacirlerle ensar arasında kardeşlik te'sis etmiştir. Bu konu biraz ihtilaflı olsa da genel kabul bu kardeşliğin varlığı üzerinedir.. İslamoğlu'nun bu derecedeki bir hadisi kullanması tutarlılık açısından sorundur. bkz:

Köprünün altından ne sular akmış! Ve o sular yılların insanda büyük değişimler yapabileceğinin şahidi. Sen bizi muhafaza eyle.. Ayaklarımızı kaydırma Ya Rabbim!

Rivayet ilimlerinde sened her şeydir.. Senedi olmayan sözün zırnık kadar değeri yoktur.. İşte İslamoğlu, Buhari-Müslim hadislerinin yüzlercesini çeşitli gerekçelerle kenara itelerken bu hadislerin milyonda biri kadar sıhhatte olmayan "dediler ki"yi hem de dediler ki veya bunun eş değeri olan "rivayet edilir ki" gibi bir zayıflatma kalıbı olmadan sanki gözleriyle görmüş ve kulaklarıyla işitmiş gibi "şu şiiri söyler" netliğinde nakletmiştir.. Tam da İslamoğlu'ndan beklenen şekilde.

Meselede İmam'ın rivayeti yoksa, Ebu Yusuf'un görüşü ile, Sonra Muhammed'in görüşü, sonra da Züfer ve Hasan b. Ziyad'ın görüşü ile fetva verilir. Bir meselede kıyas ve istihsan varsa meşhur yirmi iki mesele hariç, amel istihsana göredir . (1)

İmamlar ve Sultanlar -9 : "Dediler ki"

Ziyad, Basra?ya dönüş hazırlıkları içerisinde iken Hucr?u ikaz ederek, Muğire?nin tahammül ettiği bazı hususlara kendisinin tahammül edemeyeceğini, eğer fitne aşılamaya devam ederlerse kesin olarak kanlarını dökeceğini, kendilerinin de bildiği gibi söylediklerini tatbik eden bir kimse olduğunu hatırlatmıştır. Gerçekten o Küfe'ye geldiği zaman verdiği sözlerin çoğunu yerine getirmiş, kesilen ya da geciktirilen maaşların ödenmesini gerçekleştirmiştir. Fakat Hucr b. Adiy ve arkadaşlarının kendi hoşlarına gitmeyen durumlarda tenkitlerine devam etmeleri, birbirlerine gidip gelmeleri, onun sert tepki göstererek Hz. Ali

s.203-204:

Yani bu yazılar da İslamoğlu'nun dolaylı olarak lehine.. Bedava "gözden geçirme" hizmet vermişiz..

İki açıdan gülünür: İmam-ı Azam'ın siyasi yönü olduğu, zalim idarecilerle mücadele içinde olduğu gerçeğini alıp abartarak, bunu İmamın kimliğinde en baş köşeye koymaktır.. Bu duruma göre onun siyasi yönü fıkhi yönünden daha önde olmalıdır .. İmam-ı Azam'ın bir dehası olduğu muhakkak.. Yazara göre bu deha kendini siyasi kulvarda ortaya koymuştur.. Böyle bir tasavvur -lehteki cenahtan-İmam Azam hakkında söylenebilecek en uçuk tasvirdir. İmamın gerek çağdaşlarında gerekse ondan önce ve sonra benzer siyasi mücadelede olan pek çok kişi siyaset arenasında görünmüştür. İmamın faikiyeti sadece doğru tarafta yer almasındadır ki bu özellik belki binlerce kişi ile paylaştığı ortak özelliğidir.. İmam siyasete ne yeni teoriler kazandırmış ne de bu alanda zirveyi tutan bir perspektif ortaya koymuştur.. İmamın aşılamaz dehası onun fıkhi yönünde kendini gösterir.. Daha da beteri, siyasi yönünde ifrata sapan yazarın fıkhi-ilmi yönünde tefrite gidip fıkıhtaki üstünlüğünün aşılamaz geçilmez olmadığı emsallerinin bu üstünlükte onunla ortak olduğu fikri.. Yazarın anlatımına göre, bu açıdan Ebu Hanife'nin fıkhi dirayetinde ve seviyesinde olan belki pek çok alim olması gerekir.. Oysa sayfa 190'ta 'İmam Azam değil varislerinin bile fıkıhta emsallerini hayli geride bıraktığı' söyleniyor..

(7) http://www.cevaplar.org/index. php?content_view=3623&amp;amp;amp;amp;amp;ctgr_id=136

Yurduna varan yolcunun gözleri aydın oldu" İbn-i Sa'd, Tabakat, III/40.

... Bu mutlu yuva tekrar kurulmuştu, ama kısa sürecekti. Çünkü Zeyneb radıyallahu anha Validemiz Medine'ye gelirken kendisine yapılan saldırıda bebeğini düşürmüştü ve çok kan kaybetmişti. O günden sonra da hep hastaydı, bu hastalığı halen devam etmekteydi. Ebu'l-As'ın Medine'ye hicret etmesinden bir buçuk yıl kadar sonra hicri sekizinci senede Rahman'a yürümüştür.(7)

Bu satırlara göre; Statik görüntü sergileyen Hz. Said bin Cübeyr kaderine karşı gelmiş biriydi.. Halbuki zulümle o kadar da mücadele etmişti.

s. 118:

Hoca'nın uydurduğu bir uydurma bilgi daha:

Yahu bu adamı tutuyordum ben iyi mi:) esas ben öldüm:)

Yakut, Mucemul-Buldan.'V, 101.

Taberi'de şöyle geçmektedir:

Toplam 22 yazım var:

Bir gün Mansur'un huzuruna girdim ve kendisine selam verdim. Selamımı alamayacak derecede kendisini dalgın görünce hemen dönüp huzurundan çıkmak istedim. Tam bu sırada bir müddet durduktan sonra bana döndü ve şunları söyledi: «Bir rü'ya gördüm, sanki bir adam bana şu beyitleri okuyordu:

Bu açıklamadan ortaya çıkan siyasi sonuç şudur: Büyük günah işleyen kimse?tevbe etmedikçe? cehennemde temelli kalacaktır. Dünya hayatında tevbe etmeden yaşadığı sürece kafir gibi muamele görecektir. Bu açıklama ile, Emevi yönetimine siyasi baskı hedeflenmiştir. Emevi uygulamalarının eleştirisi ve denetimi vardır. Emevi yönetiminin uygulamalarının meşruluğu, tevbe şartına bağlı kılınmıştır. Yanlış bir uygulamadan dolayı tevbe etmedikleri takdirde, onlara karşı başkaldırı ve isyan gerekli olacaktır.

(5) http://www.mustafaislamoglu.com/yazar_2129_24_sunnet-tasavvurumuz.html

Bazıları, İmam Azam'a, amel-iman münasebetleri konusundaki içtihadından dolayı "mürcie" yaftasını assalar da, hayatını mazlumlara destek vermek ve zalimlere karşı koymak uğrunda harcamış birinin böylesine eyyamcı ve menfa-atçı bir zümreye mensup olması elbette düşünülemez. Herkesin hayatı ortada. Ona "mürcie" diyenlerin nasıl yaşadıklarını biliyoruz. Zulmü ve sultayı reddetmede İmam'ın topuğuna ulaşamayanların onu "mürcie" ilan etmesinin temelinde insanların hayatına doğrudan değil de "dedi-demiş"in mazgalından bakma alışkanlığı yatmakta.

Bir Emevi komutanıyken Haccac'ın verdiği bir zulüm emrini yerine getirmeyip hicri 81'de ayaklanan Abdurrahman ibn-i Eş'as'ın bu çıkışı alimler arasında hayli taraftar toplamıştı. Çağın önde gelen fakihleri bayağı ümitlendikleri bu ayaklanmayı şiddetle desteklemişler, bununla da kalmayıp bizzat halkı ayaklanmaya katılmaya teşvik etmişlerdi. Şa'bi, İbn-i Ebi Leyla, Ebu'l-Bahteri bu alimler arasındaydı.

- Hucr, kendi başına bir cemaat topladı ve itaatten çıktı,

Eğer yeniden dirilip yeryüzüne döndüğü iddia edilmiyorsa; Abdullah b. Huzafe, Hicri 63. yılına gelindiğinde 28 yıllık ehl-i kubur geçmişi vardı..(1) Bahsedilen kişi Abdullah b. Huzafe değil Abdullah b. Hanzale el-Gasil'dir. (2)

Tenkit: Ebu Cafer Mansur, H. 150 yılında değil 8 yıl sonra 158 yılında ölmüştür. Ebu Ca?fer el-Mansur, Abdullah b. Muhammed b. Ali el-Haşimi el-Abbasi (ö. 158/775) 140 (758), 147 (765), 148 (766) ve 152 (769) yıllarında hacca giden Halife Mansur, 158?de (775) tekrar hacca giderken yolda rahatsızlandı ve Bi?rimeymun denilen yerde vefat etti (6 Zilhicce 158 / 7 Ekim 775). (4)

(5) http://www.tdvia.org/dia/ayrmetin. php?idno=120219&amp;amp;amp;amp;amp;idno2=c120120

4. s. 233:

Belazuri, Ensab, IV. 246; Taberi, II, 117-118.

Cevap: Hz. Fatıma ile Hz. Ali nikahlandığı zaman Hz. Fatıma hz. Peygamberin tek evladı değildi..

Hucr ve arkadaşlan tanzim edilen ithamname ile birlikte Muaviye?ye gönderilirken dahi onların bir baskın yapılıp kurtarılmalarını isteyen kimselerin mevcudiyeti önemlidir. Şam?a yola çıkarılan bu on iki kişiden sonra, Hucr?un arkadaşlarından Utbe b. el-Ahnes ve Said b. Nimran el-Hemdani de gönderilerek toplam sayılan on dört kişiye ulaşmış ve Şam yakınlarında Merc- Azra adı verilen mevkide hapsolunmuşlardır.

a- Yazar kitabın hemen bir sayfa sonrasında Mürcie'nin de kendi içinde farklılaştığını ifade etmektedir: "Ancak tarihte aynı adla şöhret bulmuş bir mürcie ekolü daha var ki, bunlar zulmü ve zalimi meşrulaştıran 'eyyamcı Mürcie'den tamamen farklıdırlar. Beni Ümeyye'nin zulmünü temize çıkaran, iman-amel arasını ayırma işini yönetimin hizmetinde kullanan Mürcie'yle 'kıyamcı Mürcie'nin 'irca' inancı birbirinden farklıdır. Kıyamcı mürcie eyyamcı Mürcie'den çok sonra Irak'ın doğusundaki yeni fethedilen bölgede ortaya çıkmıştır. Bunlar zalim yöneticileri değil zulme uğrayan fertleri savunmuşlardır."

Belazuri, Ensab, IV, 250-251; Taberi, II, 124-126.

Yapı olarak oldukça yumuşak ve halim-selim olan Hz. Osman'a Resulullah iki kızını vermek suretiyle iltifat etmiştir. Kabilesinin onun müslüman olmasına gösterdiği tepki dayanılmaz boyutlara gelince, ilk defa izin alıp Habeşistan'a hicret eden Hz. Osman ve hanımı olmuştur. Bedir'e Hz. Rukiyye'nin hastalığından dolayı katılamayan Osman'a Resulullah katılmış gibi muamele etmiş ve ecrini de alacağını söylemiştir.

Hucr b. Adiy?in bütün çabalara rağmen, birçok kişi ve kabileden yardım görmesi sebebiyle yakalanamaması, kendi kabilesinin reisi olan Muhammed b. Eş?as el-Kindi?nin Ziyad tarafından baskı altına alınmasına neden olmuş, neticede teslim olmaktan başka bir çıkar yol bulamayan Hucr, validen eman talep ederek Muaviye?nin yanına gönderilmesini istemiştir.

(2) http://www.tdvia.org/dia/ayrmetin. php?idno=390114&amp;amp;idno2=c390076

burada senin gibi beyinsizlerle uğraşmak için bulunmuyorum.. fikrin varsa söyle.. yanlışım varsa göster.. holiganistlik yapıp ta kendini rezil etme..

3. s.104:

Tabii yerseniz ¡¡¡ ';)

İmam Zeyd kıyamı başlatınca İmam Azam şöyle diyecektir: "Onun bu çıkışı Allah Rasulü'nün Bedir'deki çıkışı gibidir. Yanımda insanların emanetleri olmasa ona katılırdım. Bu emanetleri İbn-i Ebi Leyla'ya vermek istedim, kabul etmedi. Sorumluluk altında ölmek istemiyorum."

(1) http://www.islamkutuphanesi.com/turkcekitap/online/Sianin_Ortaya_Cikisi_Yayilisi_Huseyin_Tabatabai/sianin_ortaya_cikisi.htm

Anlaşılan o ki "Beklenen Mehdi" kavramı bugünün aksine kitabın yazıldığı tarihte İslamoğlu için bir övgü nitelemesiydi.. Şimdi ise beklenen Mehdi kavramının yerine "beklemeyin Mehdi" almış durumda..

Tenkit: Baş yargıç, demek bir yargıçlar kurulunu ve dolayısıyla şirki çağrıştırıyor.. Verilen tercüme de hatalıdır.. Doğrusu "Allah hükmedenlerin en güzel hükmedenidir" şeklinde olabilirdi. Aynı şekilde "Ahsen-ül Halıkin"i de baş yaratıcı değil "Yaratanların en güzeli" şeklinde tercüme etmek muvafıktır. (1)

Cevap: İslamoğlu aynı yanlışı kitabın 151. sayfasında da tekrarlamıştı. (3) Burada da farklı kelimelerle hata tekrarı yapıyor.. Mutezile'nin "Menziletu Beyne'l-Menzileteyn" inancı ahiretteki durumu ile ilgili değil imani konumuyla alakalıdır : Menzile beyne?l-menzileteyn. Bu esas, büyük günah işleyen kişinin küfrü gerektiren bir inkarda bulunmadığı için kafir olmayacağı gibi işlediği günah sebebiyle imanda da kalamayacağı, bu ikisi arasında bir yerde bulunacağı şeklinde açıklanmakta ve Mu?tezile bu kişiyi?fasık? diye nitelendirmektedir. Fasık tövbe etmeden öldüğü takdirde ebediyen cehennemde kalır. Bu esası ilkin ortaya koyan Vasıl b. Ata, bu yaklaşımıyla farklı görüşler arasındaki ortak bir nokta bulmayı amaçlamış, görüşünü siyasi alana da uygulayarak Hz. Ali ile Muaviye taraftarlarından birinin hatalı olduğunu, fakat tespitinin mümkün bulunmadığını, dolayısıyla haklarında karara varmayıp konuyu Allah?a havale etmenin gerektiğini söylemiş, hem Ali?yi hem düşmanlarını tekfir eden Hariciler?le her iki grubu da mümin sayan Mürcie arasında ara bulucu olmak istemiştir. Ortaya çıkış açısından usul-i hamsenin ilki kabul edilen menzile beyne?l-menzileteyn, Mu?tezile?nin zuhurunda ve orta yolu izlemesinde oynadığı rol sebebiyle zaman zaman bu ekol mensuplarına Menaziliyye adı da verilmiştir..

Dinamik müdahale: Bu iradeli varlıklar için geçerlidir. Bunun bir adına da "dinamik kader" diyebiliriz. Çünkü Allah iradeli varlıklara irade verirken onların dilemesini dilemiştir. Onların dilemesi "kader"dir. İradeli varlıklara iradeyi kader kılan Allah'tır. Onlar irade yokmuş gibi hareket ettiklerinde "kaderlerine karşı gelmiş" olurlar. İradelerini kullandıklarında "kadere" iman etmiş ve tabi olmuş olurlar. (3)

Mu?tezile?ye atfedilen bir görüş de, Hz. Ali?nin mi, yoksa muhaliflerinin mi haklı olduğu konusunda karar vermenin reddedilişidir. Bu ilke?menzile beyne?l menzileteyn?le tam olarak aynı anlama gelmez. Ancak her iki durumda da ortaya çıkan bir gerçek vardır ki; bu da tarafsızlık zeminine dayalı uzlaşmacı bir tutumdur.

Taberi, II, 131.

Bu yaklaşım tarzı bir taraftan Haricileri ve Şiileri reddederken, diğer yandan Emevileri gizli bir biçimde eleştirmeyi içerir. Mutezilenin ortaya koyduğu?Fasık? kavramının temel mantığını bazı rivayetler şu şekilde açıklar:

kabul görmezse 2. cevabım bi bitmediniz gitti. olur..

"Ömer'in Medine valisi olduğu günlerdeydi, izin isteyip yanına girdim. Muhafızlara varana dek odadaki herkesi çıkardı. Bir o bir ben kalmıştık. Sonra dedi ki:

Cevap: Bizim de gözümüzden iki şey kaçmıyor.. Birisi ilk kadılık vazifesini Ebu Cafer Mansur'un ölümünden (H.158) yaklaşık 8 yıl sonra üstlenen (H.166) İmam Ebu Yusuf'a biçilen hayali vazife.. İkincisi ise devletin mali işleri ve gelir kaynakları hakkında yazılan, yazıldığı asırda bir benzeri daha bulunmayan fıkıh hazinesi olan ve Halife Harun Reşid gibi nispeten adaletli bir halife için yazılan Kitabü'l-Harac'ta popüler siyasi konuların tartışmasını beklemek.. Kitabül-Harac, hukuk ve siyaset kitabı değil hukuk kitabıdır.. Ayrıca kitap Halifenin sorduğu sorulara cevap ve temel olarak onun istediği bilgileri içerecek mahiyette hazırlandığı için yazarının gelişigüzel her konuya değinmesi veya yeri olmayan siyasi atıflara girişmesi mümkün değildi.:

İşte bende gördüğün bu dalgınlık ve keder gördüğüm rüyadan ve duyduğum bu sesten ileri geliyordu. Bunun üzerine Abdülaziz: «Ey Müminlerin emiri! Gördüğün rüyada hayır vardır. diyerek Mansur'u teselli etti. Bundan sonra Mansur, fazla zaman geçirmeden hacc maksadıyla Mekke'ye doğru yola koyuldu. Bu gaye ile Bağdad'dah ayrılan Mansur Abdeveyh köşkünde konakladığı bir sırada 27 Şevval 158 (30 Ağustos 775)'de, şafak söktükten sonra bir yıldız kaydı ve izi güneş doğuncaya kadar devam etti. Bu hadise üzerine vedalaşmak için babasıyla birlikte bulunan Mehdi'yi huzuruna çağırdı ve bu köşkte bulunduğu müddetçe kendisine her gün sabah akşam yapması gereken devlet ve mali işlerle ilgili bir takım tavsiyelerde bulundu. Ayrıca buradan ayrıldığı gün Mehdi'ye şöyle dedi: «Yapman gereken her şeyi önceden sana ilettim. Aynı zamanda saha bazı hususlarda tavsiyede bulunmak istiyorum, fakat bunların hiç birini de yapacağını sanmıyorum.

Hz. Osman'ın da mensubu olduğu kabile sonuna kadar ayak diremiş, Bedir'den sonra müslümanlara karşı müşrikleri örgütleyen insanlar da hep bu kabileden çıkmıştır. Fetih sırasında müşrik Mekke toplumunun yönetimi bu kabile elindedir. Mekke'nin fethine kadar İslam'a karşı savaşan bu insanlardan bir çoğu Fetih'le İslam halkasına dahil olmuştur. Bunlar arasında Ebu Süfyan, Muaviye, Velid b. Ukbe, Mervan b. Hakem, İbn Ebi Sarh gibi isimler vardır.

Bilmelisin ki, Allah'ın sultana karşı olan gazabı çok şiddetlidir, hatta O Kitab'ında, yer yüzünde fesat çıkaranların ahiretteki azapları bir tarafa, dünyadaki adaplarının kat kat olacağını bildirmekte ve şöyle buyurmaktadır: «Allah ve Resulüne karşı savaşanların, yer yüzünde bozgunculuk çıkarmaya çalışanların cezası öldürülmek veya asılmaktır. (Maide, 33). Oğulcağızım! Sultanlık Allah'ın kuvvetli ipi, sağlam kulpu ve kamil dinidir. O halde onu koru ve muhafaza altına al, müdafaaya çalış, sultana itaatten çıkan mülhitleri cezalandır. Ondan sıyrılanların kökünü kurut, ayrıca ona karşı çıkanları ceza vererek öldür. Allah tarafından Kur'an'ın muhkem ayetlerinde verilen emirlerin dışına çıkma. Adaletle hükmet, sakın zulme taşma. İşte bunlar karışıklıkları kesmek, düşmanların ümidini kırmak için en müessir hal çareleridir...

"-Ey Husayn'ın babası! Vallahi kaçardım ama Allah'tan utanıyorum. Hem sonra, Allah'ın bizim için yazdığı bizi gelip bulmayacak mı?"

4. s. 137:

(3) http://www.sorularlarisale.com/makale/2961/ubeydullah_ibni_abbas_ra.html

Diğer taraftan Hucr b. Adiy'in arkadaşlarından Amr b. el-Hamık ve Rufaa b. Şeddad el-Beceli Cezire bölgesine kaçmışlar, fakat yakalanarak Cezire?nin idarecisi ve Muaviye'nin yakın akrabası olan Abdurrahman b. Ümmu?l-Hakem?e teslim edilmişlerdir. Abdurrahman, Amr b. el-Hamık?ı tanımış ve yapılacak muamele için Muaviye?ye mektup yazmıştır. Muaviye?nin cevap olarak?Amr b. el-Hamık hakkında Osman b. Affan?a ucu demirli bir okla öldürücü dokuz darbe vurduğu söylenir. Biz ona zulmetmek istemiyoruz, ona Osman?a yaptığı gibi dokuz kez vur? diye emir vermiş ve emir aynı şekilde uygulanmıştır. Sonra da kafası kesilerek Ziyada gönderilmiş, o da Muaviye?ye göndermiştir. Rivayetlerde İslamı dönemde kesilmiş kafası şehirden şehire dolaştırılan ilk kimsenin, Amr b. el-Hamık olduğu belirtilir.

Bu kadar edebi ve uslüblu konuşmayı o güzel adamlardan mı öğrendin?Bu kişiler taklidi kabul etmemelerine ve sureten taklid karşıtı görünmelerine rağmen;

(2) http://www.tdvia.org/dia/ayrmetin. php?idno=190435

İmam Azam'ın hocalarından olan Zeyd b. Ali, Hz. Hüseyin'in torunu ve İmam Muhammed Bakır'ın kardeşidir.

İslam teşriinin fiili kaynağı sünnetin berrak ırmağını yöneticilere yaltaklanmak isteyen yalan makinaları tam kapasite çalışarak bulandırmak istiyorlardı. Tabi, yönetim karşıtları da boş durmuyor, onlar da yönetim aleyhine hadisler uydurarak yapıyorlardı aynı işi. Olan o pak kaynağa oluyor, atılan çamurla "sünnet" bulandırılıyordu. Bu dönemde üç ekolden biri olan Mürcie iktidardadır. İkincisi olan Şia Hz. Hüseyin'in şehadetiyle ağır bir darbe almıştır. Hariciler ise daha önce yedikleri ağır darbenin etkisiyle muhalefetlerini silahlı mücadele biçiminde değil kelami tartışmalar yaparak yürütmektedirler.

Polisin takibinden kaçan Hucr?u, Kindelilerin açıktan koruma altına almalarım ardından, Ziyad?da Kufe?deki kabileleri bu işin halline memur etti. Ancak bu iş için bir araya getirdiği Mudar ve Yemenli kabilelerin, aralarındaki eski taassubun yeniden ortaya çıkmasından da endişelendi. Mezhic ve Hemdan gibi kabileler Hucr?un yakalanması için yoğun çaba sarf ederken, Hadramevt ve Kinde, Hucr?dan yana tavır almışlar, Ezd, Becile, Has?am gibi kabileler de, başlangıçta Ziyad?a olumlu cevap vermelerine rağmen, bir fırsatını bulup Hucr meselesinden sıyrılmak istemişlerdir.

Mukallidliğin de bir güzelliği vardır sen kıçını yırttığın için o güzelliği b. k ettin.

1. s.169:

"Bu mesele bu kadar net olmasına rağmen, kıymete kanaat etmeyenler, rivayet kültüründen de destek alarak, Allah Rasulü?nün tebyin alanına teşri?yi de dahil etmişlerdir. Muteşerri olan Sevgili Peygamberimiz, şari olana dönüştürülmüştür." (5)

Tenkit: Paragraf tek, akla ilk gelen şey çift. Sırf ilginç bir şeyler söyleyebilme adına Siyaset deyince akla ilk gelen şey Allah olması gerektiği fikri oldukça itici. Aynen şu tercümede olduğu gibi;

«Kardeşçeğizim! Hayal ve emellerinden artık vazgeç; neredeyse günün gelip çattı, zaman sana göstereceğini gösterdi. Kusurlu ve zavallı birini görmek istersen İşte o sensin; sürebildiğin kadar saltanat sürdün, artık bundan sonra saltanat sürme sırası başkasınındır.

Büyük günah işleyeni münafık olarak kabul eden Haşan Basri de Haricilerle paralel bir anlayış sergilemiştir. Çünkü Kur?an?da münafık kavramı, küfrünü gizleyen insanlar için kullanılmaktadır. Amidi, münafığın kafirden daha ileri bir konumda bulunduğunu belirterek, Hasan Basri?nin Haricilerden daha ileri gittiğini açıklamıştır.

hocam sen uydurma da uydurulmuş din olmasın..

İslamoğlu'nu neden dolayı eleştirdim diye sorsam hakeza..

Fırında pişirip pişirip yediriyorsunuz değil mi¿

Her durumda Ebu Cafer Mansur 158 yılında ölmüş olduğu ortadadır.. Buna rağmen eğer tarih kaynaklarından biri hatalı-şaz bir bilgi verse bile yazara düşen en güvenilir olanını okuyucusuna yansıtmaktır..8 yıllık bir şaşma kabul edilemez.. Ama bu türden pek çok hataya 'ev sahipliği yapan' bu kitap için

s 251: Daha sonra ortaya çıkan Hz. Osman'ın katli, Cemel ve hatta Sıffin olaylarında "meşruiyyet"i kimse söz konusu etmemiştir.

Belazuri, age., IV, 251- 252; Taberi, II, 126.

Ziyad, bununla da yetinmemiş, halkın şehadette bulunmasını istemiştir. O Mezhic ve Esed kabilelerinin reisi olan Ebu Burde b. Ebi Musa'nın yazılı olarak hazırladığı, ithamnamenin halka okunduktan sonra altının Kureyşlilerden başlanmak suretiyle imzalanmasını, böyle yapmakla kimin halifeye dost, kimin düşman olduğunun ortaya çıkmasını istiyordu. Bu ithamnameyi imzalayanların sayısı yetmiş kişiydi. Aralarında eskiden beri Hz. Ali taraftarı olan Şebes b. Rib?i?nin yanı sıra Münzir b. Zübeyr b. Avvam, İshak b. Talha b. Ubeydullah ve Ömer b. Sa?d b. Ebi Vakkas gibi kimseler de vardı. Rebia kabilesi, Hucr?un aleyhinde tanıklık eden Rebialılara çok kızıyorlardı. Onlardan bazıları yaptıkları şehadeti müdafaa edelerken bazıları da pişman olmuşlardı. Muhtar b. Ebi Ubeyd ve Urve b. Muğire b. Şube şehadette bulunmaktan kaçınmışlardır. Kadı Şureyh, Hucr ve arkadaşlarının lehinde şehadette bulunurken, Şureyh b. Hani ise ismi listeye yazılmasına rağmen kendisi bunu tekzip etmiştir.

Bu yazılarda yüz civarında hatasını göstermiş oldum.. Kitap küçücük bir risalecik olduğu için daha fazlasını bulamadığımız için islamoğlu hakkını helal etsin..

Ne savunduğunu okudun ne savunduğun kişiye getirilen eleştiriyi.. Öyleyse bir düşün bakalım bilinçsizce gürültü çıkaran, sahibini korumak için dişini gösteren, senin tabirinle "havlayan" fiilini şurada kim işlemiş.. sen mi ben mi?

Tenkit: Yazar bu şiirin izini sürerek Cemel vakasını okumaya çalışıyor.. Pamuk ipliği kadar bile olmayan bir rivayetin ucuna bin tonluk sıkleti asar gibi çok kapsamlı değerlendirme gereken bu vakayı uyduruk bir rivayetle aydınlatmaya çalışıyor.. Rivayet İbn Sa'd'ın Tabakat'ında "Dediler ki" kalıbıyla verilir (3).. İbn Sa'd rivayetlerini sened ile vermesine rağmen bu rivayette "dediler ki"den başka bir sened göstermemiştir.. Evet bu rivayetin senedi "dediler ki" den başka bir dedi-kodu değil.. Süfyan kime dedi, o kime dedi?

taraftarları için?Sebeiyye" tabirini kullanmasına sebep olmuş ve onlar için şu ayeti okumuştur:

Gerçekten de şok içindeyim.. demek holiganistlik insanın damarlarında gezinen bir sinsi virüs.. Hiç tahmin etmediğin kişilerde belirebiliyor.. Oysa isterdim ki özgür, serbest muhakemesiyle, geniş ve detaylı kıyasıya eleştirmeye çalışsın beni.. Güzel eleştirinin bana ve herkese faydası olur.. Bileği taşı görünüşte bıçaktan bir şeyler eksiltir ama gerçekte onu biler..

Ziyad?ın tehdit içeren bu konuşmasından, Kufelilerin Hucr?a destek verdikleri ve ona sempatiyle baktıkları anlaşılmaktadır. O, bu konuşmasıyla kabilelerin Hucr?un etrafındaki adamlarını çekmelerini hedeflemiş ve bunda bir noktaya kadar başarılı olmuşsa da, bu sırada Hucr?un etrafındaki binlerce kişiyi dağıtmak hususunda kesin bir sonuç elde edememiştir. Yeniden polisin devreye girmesi, meseleyi Hucr planından çıkararak daha tehlikeli bir şekle sokmuştur. Nitekim, Hucr?u elde etmek isteyen polisle, onu polise teslim etmek istemeyen arkadaşları arasında meydana gelen olaylarda yaralanmalar olmuştur.

... Ziyad, belki de eski dostlarının vali olmasını fırsat bilerek faaliyetlere girişen Hz. Ali taraftarlarından, çok rahatsız olmalı ki onlara karşı sertliğe yönelmiştir. Onlara net bir şekilde, Hz. Ali'ye karşı olan sevgi ve muhabbetinin düşmanlığa dönüştüğünü, Muaviye?ye karşı olan duygulanılın muhabbete çevrildiğini kısaca pozisyonun değişmiş olduğunu belirtmiştir. Burada bir noktaya işaret etmemiz gerekir. Bu konu ile ilgili rivayetler, Hucr ve arkadaşlarının maksatlarının yalnızca ekonomik faktörlerden kaynaklandığını söylemenin oldukça güç olduğunu gösterir. Bunun yanında iş, sadece Emevi aleyhtarlığı ile de ifade edilemez. Çünkü onlar, üzerlerinde Hz. Ali ile birlikte olmayı ifade eden bir duyguyu taşıyorlardı. Dolayısıyla bu kimseler, rivayetlerde işaretlerini gördüğümüz, idareye karşı ellerini ve dillerini tutmaları karşılığındaki maddi menfaatleri ve kendilerine vaat edilenleri -ki Ziyad onlara her zaman meclisinde yerleri olduğunu söylüyordu- geri çeviriyorlardı. Belki de onlar, ekonomik gerekçeleri ileri sürerlerken maaşlarının, muhalifliklerine rağmen, ödenmesini istiyorlar ve bunu da idareyi tenkit maksadıyla kullanıyorlardı.

Hz. Ali İslam'ın yayılış tarihinde öncü isimlerden biridir. Kimi kaynaklar onu ilk müslüman olan beş hatta üç isim arasında sayarlar. Onun temayüzü İslam'ın yayılışına eştir. Harplerde gösterdiği kahramanlık ve cesaret, Rasulullah'la olan akrabalığı, ilmi, takvası, Rasulullah'm hicrette onu yatağında bırakması ve döndüğünde herkesi birbiriyle Hz. Ali'yi kendisiyle kardeş kılması dahası hayattaki tek evladı Fatıma'yı ona vererek onu kendisine damat edinmesi sahabe arasında Hz. Ali'nin çabucak temayüz etmesini sağlar.

?İman birtakım iyi niteliklerden ibarettir. Bunlar bir araya gelince, kişiye mü?min denir. Bu, övücü bir isimdir. Fasık, iyi nitelikleri bir araya getirmemiştir. Dolayısıyla, övücü isme de hak kazanmamıştır, ona mü?min denemez. Mutlak kafir de denemez. Çünkü kelime-i şahadet ve diğer hayır işleri onda vardır, inkarına imkan yoktur. Ancak dünyadan tevbe etmeksizin büyük günah işlemiş olarak giderse cehennem ehlinden olur, orada temelli kalır. Çünkü ahirette, yalnızca iki grup vardır: Cennetlikler ve Cehennemlikler. Ancak onun azabı hafif tutulur, kafirlerden daha iyi durumda olur?.

Mansur konaklama yerlerinin mütevellisini huzuruna çağırdı ve ona; «Halktan hiç bir kimse bu menzillere girmeyecek diye sana emretmedim mi? diye çıkıştı. Bunun üzerine mütevelli: «Allah'a yemin ederim ki, boşaltılıp hazırlandığından beri buraya hiç bir kimse -girmedi. diye cevap verdi. Sonra ona: «Şu evin cephesindeki beyitleri oku. dedi. Mütevelli: «Hiç bir şey göremiyorum. karşılığını verdi. Bu defa bir başkasını çağırdı, onun da hiç bir şey göremediğini söylemesi üzerine gördüğü beyitleri yazdırdı ve hacibinden bir ayet okumasını istedi. Hacib: «... Zalimler, hangi akıbete döndürüleceklerini yakında bileceklerdir. (Şuara, 227) ayetini okuyunca emretti, boynu vurduruldu. Bundan sonra Mansur uğursuzluk sayarak buradan ayrıldı, fakat yolda giderken bineğinden düşüp kaburga kemikleri kırıldı ve burada ölerek Bi'r-i Meymun'da defnedildi.

«Bu sepeti görüyorsun. Onu iyi muhafaza et, şimdiye kadar olmuş ve kıyamete kadar olacak olan her hadise hakkındaki atalarının bilgi ve tecrübeleri bu sepetin içerisinde bulunmaktadır. Başın bir derde girdiği zaman büyük deftere bakarsın. Aradığını bulursan ne ala, aksi takdirde ikinci, üçüncüye bakarsın ; eğer bunlara bakmaktan üşenirsen küçük deftere bakarsın, istediğin her şeyi onda bulacaksın; ama bunu yapacağını sanmıyorum.

Belazuri, age., IV, 252; Taberi, II, 129-130.

(4) http://ahmednazif.blogspot.com.tr/2014/08/buharinin-ebu-hanife-ile-ihtilaf.html

(1) Vehbe Zuhayli, İslam Fıkhı Ansiklopedisi, 1. cilt, s.45-46.

Hocası öldüğünde İmam kırk yaşlarındadır. Hammad'ın boş bıraktığı kürsüye geçerek otuz yıl o makamda bugüne kadar gelen içtihatlarını oluşturur. Rasulullah'tan kendisine kadar gelen ilim geleneğini İmam Azam kendisinden sonra en yetkin öğrencisi -aynı zamanda arkadaşı- İmam Züfer'e terk edecektir. Bugün 'Hanefilik' adını verdiğimiz fıkıh ekolünün temelleri işte bu otuz yılda atılmıştır.

(1) http://www.diyanetislamansiklopedisi.com/abdullah-b-huzafe/

2. s.172:

Hz. Fatıma on beş yaşını tamamladıktan sonra onunla önce Hz. Ebu Bekir, ardından da Hz. Ömer evlenmek istemiş. Resul-i Ekrem her iki teklife de olumlu cevap vermemiş, bunun ardından Hz. Ali Fatıma?ya talip olmuş ve bu talebi Resulullah tarafından kabul edilmiştir (İbn Sa?d, VIII, 19). O sıralarda fakir bir delikanlı olan Hz. Ali mehir verecek kadar malı bulunmadığından Bedir Gazvesi?nde ganimetten payına düşen zırhı, bazı rivayetlere göre ise devesini ve bir kısım eşyasını satarak 450 dirhem gümüş civarında bir mehir vermiştir. Hz. Fatıma?nın çeyizi de kadife bir örtü, içine hurma lifi doldurulmuş deri bir yastık, iki el değirmeni ve deriden yapılma iki su kabından ibaretti. Düğünleri Resulullah?ın Hz. Aişe ile evlenmesinden dört buçuk ay sonra 2. yılın Zilkade (Mayıs 624) veya Zilhicce (Haziran 624) ayında gerçekleşti. (5)

ahmednazif'ten islamoğlu hoca'ya sevgilerle..

Mürcie ise, büyük günah işleyen kimseyi mü?min kabul ederek, böyle bir kimseye verilecek cezayı açıklamaktan kaçınmış ve bunu ahirete ertelemiştir. Mürcie?nin bu görüşü yönetime karşı gelmeyi ortadan kaldırmaktaydı ve Emevi yönetimine destek verme anlamını taşıyor ve yönetime siyasi meşruiyet sağlıyordu.

İmamlar ve Sultanlar-6 : Köprünün altından çok sular akmış!

2. s: 248:

- Arkadaşlarını harbe ve fitneye davet etti,

İmam'ı zehirleterek ölümüne neden olan Ebu Cafer Mansur 150, 767 tarihinde, yani İmam'ı katlettiği yıl, Hristiyan hekimi tarafından zehirlenerek öldürülecektir..(Taberi, Tarih III/422-423)

Bir rivayete göre Mansur, oğlu Mehdi'ye şunları da söylemiştir: Ben zilhicce ayında doğdum ve zilhicce ayında halife oldum. İçime öyle doğuyor ki, bu yılın zilhicce ayında öleceğim. Beni hacca gitmeğe sevk eden de budur.

Said b. Cübeyr, Velid b. Abdulmelik'in emriyle yakalanarak Haccac'a yollanır. Yakalanmadan önce yaklaşan tehlikeye dikkat çekip kaçmasını teklif eden dostuna Said b. Cübeyr şu cevabı verir:

Eğer yeniden dirilip yeryüzüne döndüğü iddia edilmiyorsa; Abdullah b. Huzafe, Hicri 63. yılına gelindiğinde 28 yıllık ehl-i kubur geçmişi vardı. .(1) Bahsedilen kişi Abdullah b. Huzafe değil Abdullah b. Hanzale el-Gasil'dir. (2)

"Yel asasını savurdu, asa da yerini buldu.

2. s.200:

Hocası Ebu Hanife?nin vefatından sonra (150/767) kadılık görevine başlayıncaya kadar yaklaşık on beş yıl süre ile Ebu Yusuf?un ne işle meşgul olduğu tam olarak bilinmemektedir. Hocasının yerine bir diğer talebesi olan Züfer b. Hüzeyl?in geçmesiyle hiç değilse bunun vefatına kadar (ö. 158/775) geçen süre içinde o halkada ders verme imkanını bulamadığı anlaşılmaktadır. Küfe Camii?nde özel bir ders halkası açıp açmadığı, geçimini temin etmek için ne işle uğraştığı gibi hususlarda da bilgi bulunmamaktadır.

Müfti, I,35-40.].

Temelinde siyasi meselelerin yattığı, büyük günah işleyen kimsenin konumunu belirleyen düşüncelerin pratikte şu siyasi sonuçları doğurduğu gözden uzak tutulmamalıdır: Mu'tezile?nin kurucuları varsayılan Vasıl b. Ata ve Amr b. Ubeyd, Haricilerin, Tekfir ldeolojisi?ni yoğun bir şekilde savundukları dönemde Hasan Basri?nin meclisine devam edenlerdendiler. İnsanlar o dönemde, müslüman günahkarların durumu konusunda, çeşitli görüşler ileri sürüyorlardı.

Belazuri, Ensab, IV, 259; Taberi, II, 136; Temimi, 117. (2)

4-s.116:

Cevap: Hanefi mutlak müçtehitleri arasındaki sıralama; İmam Azam, Ebu Yusuf, İmam Muhammed, İmam Züfer, Hasan Bin Ziyad şeklindedir.. İmam Züfer için be-tahsis 'aynı zamanda arkadaşı' diye özel bir vurguya gerek yoktur; çünkü imamla yaşıt değillerdi.. İmamdan 30 yaş küçüktü.. İmam Züfer, Ebu Hanife'nin kıyasta en ileri talebesi idi.. Ondan nakledilmiş bir kitap yoktur.. M. Ebu Zehra onun için 'üstadının mezhebini naklettiğini de bilmiyoruz' demektedir.. Bütün bunlar 'Rasulullah'tan kendisine kadar gelen ilim geleneğini İmam Azam kendisinden sonra en yetkin öğrencisi -aynı zamanda arkadaşı- İmam Züfer'e terk edecektir' cümlesini doğrulamayan unsurlardır.. Ayrıca Mezhep içinde hiyerarşik sıralamada da İmam Züfer, 2 imamdan daha geride zikredilir:

Hariciler?in Ezarika kolu küçük veya büyük günah işleyen herkesin müşrik olduğunu savunuyordu. Onlar, müşriklerin çocuklarının da müşrik olduklarını ileri sürüyorlardı. Bundan dolayı muhaliflerinin çocuklarını ve kadınlarını, ister İslam ümmetinden, isterse başkasından olsun öldürmeyi helal görüyorlardı. Bu aşırı Hariciler?e göre, günahkar kişi İslam toplumundan uzaklaştırılır veya öldürülebilir. Hariciler Emevi yönetimini günahkar kabul ettikleri için onlara karşı ayaklanmak caizdir, hatta zarurettir, diyorlardı.

Belazuri, age., IV, 272-273; Nebi], el-Evail 61 (thk. Said b. Besyuni Za?lul, I, Beyrut 1987); Yakubi, II, 231-232; Taberi. II, 127-128; İbn Haldun, Kitabu?l- İber, III. k. 1, 24.

Tabi bu benim istemediğim bir sonuç:)

1-s. 95;

Şunu biliniz ki isyan ve fitnenin akıbeti çok fenadır. Duyduğuma göre bazı kimseler bir araya gelmiş, heyecana kapılmış, bana da güvenmemiş ve Allah?a isyan etmişlerdir. Yemin ederim ki, eğer doğru yola gelmezseniz sizi kendi ilacınızla tedavi ederim. Kufe?yi, taş üstünde taş bırakmayarak, sizden sonra gelecek nesillere bir ibret şehri haline getirmeme hiçbir mani yoktur. Artık anan ağlasın ey Hucr, kötülük seni sırtlanın üstüne atmış...

(2) http://www.tdvia.org/dia/ayrmetin. php?idno=160245

4. s.156:

İmam Azam zalim ve fasık yönetime karşı müslümanların silahlı başkaldırısını emr bi'l-ma'ruf nehy ani'l-münker farizasının bir parçası olarak görmüştür.

Cubbeli mi seni piyasaya suruyor. elinde brosurlerle islamoglunu karalama kampanyasi baslatan seyh hazretleri bilmezler mi ki kisinin ayibi olsa dahi bunu afise etmek gunahtir. heleki bir de iftiraysa vay o köpeklerin haline... islamoglunun t... yesinler. varan 2

Belazuri, age., IV, 245-247; Temimi, 116.

Ehl-i beyt ve onların taraftarlarına yapılan haksızlıklara son verdi. Şiadan ehil gördüklerine yöneticilik verdi. Emevi hanedanı arasında yağmalanan Rasuiullah'ın şahsi arazisi Fedek'i ehl-i beyte iade etti. Ehl-i beyt ve şia Ömer b. Abdülaziz'in bu uygulamalarından Öylesine hoşnut olmuşlardı ki ona beklenen Mehdi gözüyle bakıyorlardı. Bu konudaki birçok rivayetten bir tanesi şöyle: "Muhammed b. Ali'den işittim. Diyordu ki: Peygamber bizden, Mehdi Abdüşşems oğullarından geldi. Biz Ömer b. Abdülaziz'i öyle görüyoruz.'"

Örneğin Busr b. Ertad Yemen'e vali olunca ilk olarak Hz. Ali'nin valisi Abdullah b. Abbas'ın iki küçük çocuğunu analarının gözü önünde katlediyor, bunu gören anne çıldırıyordu.

Cevap: Bu paragrafta, Hariciliğin eleştirildiği ve bu eleştiri alanlarından birisinin de Haricilerin Sünnet tasavvuru olduğu açıktır.. Buna göre "Hariciler'in en büyük sıkıntısı 'kitapsızlık' değil 'peygambersizlik'ti. Kur'an'ın sırf zahirine bakıp sünneti teşri kaynağı saymayan Hariciler.."

Oğulcağızım! Muhammed 'in ümmetiyle birlikte hakkını gözetip kolla ki, Allah da seni korusun ve işlerini gözetip kollasın. Haksız yere kan dökmekten sakın, zira bu Allah katında büyük bir günah, dünyada ise daimi bir utanç vesilesidir. Dini cezaları uygulamağa devam et, çünkü dünyadaki iyi halin, ahiretteki kurtuluşun buna bağlıdır. Dini cezaları uygularken sınırı aşma, aksi halde helak olursun. Şayet dini cezaların dışında din için daha faydalı ve suçları önlemek için daha müessir bir şey olsaydı Allah Kur'an'da onu emrederdi.

Bu konuda İmam ilk değildir. Emeviler hilafeti ellerine geçirdiğinden beri silahlı kıyamı savunan sahabe ve ulema eksik olmamıştır. Sahabe'den Hicr bin Adiyy ve arkadaşları bu görüşteydiler ve yönetim tarafından katledildiler. Hz. Aişe ve Abdullah b. Mes'ud gibi ünlü isimler de bu çıkışları desteklediler. Hz. Hüseyin zalim ve fasık yönetime karşı kıyamın farziyyetine inanıyor ve bu uğurda şehadeti göğüslüyordu. Hz. Ebubekir'in torunu Abdullah b. Zübeyr de aynı inanç uğrunda mücadele vermiş ve şehit edilmişti.

6-s.135

5. s.167: Hariciler İslam tarihinde ortaya çıkan en tipik topluluktur. Saplantının ve taassubun böylesi tarihte çok az görülmüştür. Bu mantığa 'hakikati hakikat adına katletmek' diyebiliriz. Bu kesim Prudhon ve Bakunin'in tanımladığı anlamda ilk İslam anarşistleridir. Haricilik adı ise anarşizmin sistemleşmesidir. Her tepkisel harekette görüldüğü gibi bu hareketin çıkışındaki aşırılıkta da tepkiselliğin payı büyüktür. İmanı batına hapseden ve ameli hiçe sayan Mürcie'ye ve Cebriye'ye tepki olan bu hareket ameli ve dış görünüşü yüceltmiş, belki putlaştırmıştır. Uygulayıcısız nassa sarılmanın tehlikesine tarihi bir örnek teşkil eden Hariciler'in en büyük sıkıntısı 'kitapsızlık' değil 'peygambersizlik'tir. Kur'an'ın sırf zahirine bakıp sünneti teşri kaynağı saymayan Hariciler Kur'an'da bulamadıkları yasakları mübah saymışlar, Rasulullah'ın uygulamalarını görmezden gelerek ayetleri yorumlamaya kalkışmışlardır.

(6) http://www.enfal.de/saha14.htm

Ey Ebu Ca'fer! Bu gün seni ölümün pençesinden kurtaracak bir kahin veya bir müneccim var mıdır?

... İbn Mes'ud'un, Said b. Cübeyr'in, İbrahim en-Nehai'nin zulme karşı başlattıkları muhalefet fıkhını "tedvin" etmiş, dostlukta da düşmanlıkta da adaleti elden bırakmayarak sünnet ehlinin dengeli orta yolunu sistemleştirmiştir.

düşünsene sen ölüyorsun ama 6 yıl sonra bile hala yokluğun hissedilmemiş.. Sanki dirisin, canlısın, insanlar senden 3. tekil şahıs olarak değil 2. çoğul şahıs olarak bahsediyor..

Çağdaşı olan İbn Ebi Leyla'ya, İbn Şübrüme'ye ve hatta hocaları Hammad ve Şa'bi'ye sürekli maddi destekte bulunur, onlardan muhtaç olanı gördüğünde onların vakarını zedelemeyecek bir biçimde ihtiyaçlarını giderirdi.

- Halifeye lanet okudu,

...4. Menzile beyne?l-menzileteyn. ?İki konum arasında üçüncü bir konum? anlamındaki bu prensip büyük günah işleyen kişinin bu fiiliyle imandan çıkmış olacağını, ancak küfrü gerektiren bir davranışta bulunmadığı için küfre girmeyeceğini, yani imanla küfür arasında bir yerde kalacağını ifade eder. Mu?tezile?de bu konumdaki kişiye?fasık? denilir. Fasık tövbe etmeden öldüğü takdirde ebediyen cehennemde kalır. Bu görüşüyle Mu?tezile, büyük günah işleyeni kafir kabul eden Hariciler?le onu kamil mümin sayarak ahirette günahlarının zarar vermeyeceğini iddia eden Mürcie arasında orta bir yerde durmaktadır. (4) Bu düşüncenin ortaya çıkışındaki sebep, ahiret gibi tartışmanın sonlandırıldığı bir menzille alakalı tasavvur değil; siyasi arenanın iktidar-muhalefet, yöneten-yönetilen ilişkilerini belirleyen dünyevi bir düzlemde imani-siyasi pozisyon alışla ilgilidir..:

Hicretin 56. yılı Küfe valisi Muğire bin Şube oldukça ihtiyarlamıştı..(s.85)Cevap: İhtiyarlamak, ölümden sonra da devam eden bir proses değilse eğer; bu tıbben, anatomik ve biyolojik olarak mümkün değildir.. Çünkü H.56. yılı Hz. Muğıre bin Şube'nin ölümünün 6. sene-i devriyesiydi.. H.50. yılında veba salgınında rahmetli olmuştu..

Taberi'riin rivayetine göre Abdülaziz b. Müslim şunları anlatmaktadır:

Bulduğum hatalar subjektif değil, maddi somut, elle tutulur gözle görülür hatalardır:

Aşağıdaki alıntılar Mustafa İslamoğlu'nun İmamlar ve Sultanlar adlı kitabından yapılmıştır:

İlginç olanı ise şu günümüzde yazarın bu eleştiri cümlesindeki "Kur'an'ın sırf zahirine bakıp sünneti teşri kaynağı saymayan" kısmında Haricilerle ortak olmasıdır:

Değerlendirme:

(2) http://www.sorularlaislamiyet.com/soru/209711/sad-bin-rebinin-abdurrahman-bin-avfa-hanimini-bosayip-onunla-evlendirmek-istemesi-teklifini-nasil-anlamaliyiz-toplum

Aslında bu iyi bir şey yahu:)

Taberi tarihinde bulunan bu husustaki diğer rivayetlerde şehadet edilen hususlar biraz farklıdır. Buna göre şehadette bulunanlar, Hilafet işinin ancak Ali b. Ebi Talib soyundan sahih olacağı Hz. Ali?yi yaptıklarında mazur görüp, düşmanlarından ve onunla harp edenlerden teberra ettikleri, halifenin görevlisini şehrin dışına çıkardıkları hususunda şahitlik etmişlerdir.

Değerlendirme: İbn Ebu Leyla, Abdurrahman.. Ebu İsa Abdurrahman b. Ebi Leyla Yesar b. Bilal el-Ensari (ö. 83/702).. Hadis, fıkıh ve kıraat alimi, tabii. 17 (638) veya 18 (639) yılında Medine?de doğdu.. Tanınmış bir fakih ve kadı olan oğlu Muhammed de İbn Ebu Leyla diye anıldığı için sonraki kaynaklarda kendisi İbn Ebu Leyla el-Ekber şeklinde kaydedilmiştir. (2) İslamoğlu, aynı kitap içinde İbn Ebi Leyla ismini hem İmam Ebu Hanife'nin çağdaşı için hem de babası için kullanmıştır.. Okuyucu açısından karışmaması için baba İbn Ebi Leyla kastedildiğinde belirtilmesi faydalı olurdu..

Belazuri, Ensab, IV, 254: Taberi, II, 132-134; İbn Haldun, age.. III. k. i, 126.

2. s.147:

Enfal, 38.

Siyaset deyince akla ilk gelen şey yönetme, yasa koyma, hükmetmedir. Bir yerde yönetmekten, yasa koymaktan, hükmetmekten söz ediliyorsa orada akla ilk gelecek olan Allah'tır. Çünkü bütün bu vasıflar yaratıklardan Önce yaradana yakışmakta. Çünkü güç ve kudret açısından yarattıklarından hiç biri O'nun dengi ve benzeri olamamakta. Bütün bunlardan dolayı bir yerde "siyaset" dendiği zaman orada ilk akla gelen Allah olacaktır. Kendisine uyulması istenilen kurallar 'dan söz edildiği zaman da Allah'ın şeriatı akla gelecektir. Öyle ya! Yarattıklarını yönetme hakkına yaradandan daha layık kim olabilir? Bunca şeyi O'nun yarattığına inanıp da bütün bu yarattıkları için bir takım kurallar koymadığını zannetmek akılsızlıktır. Elbette O, insanları ve diğer yaratıkları oynamak için yaratmamıştır. (Enbiya, 16).

Hz. Hucr bin Adiy mazlumen katledilip edilmediği konusu kitabın bir kaç yerinde bu olaya ısrarla vurgusunun aksine netlik kazanmış bir husus değildir.. Bana göre Hz. Muaviye idam fermanını verene kadar kendince haklıydı; olmaması gereken şey Hz. Hucr bin Adiy'in son merhalede yönetime bağlılığını ifade etmesine rağmen siyaseten infaz edilmesiydi.. Bu durumda Hz. Muaviye haklı da olabilir yanlış iş yapmış ta.. Hissiyatımız, keşke "Hz. Hucr bin Adiy'in özrünü kabul etseydi" yönündedir.. Hiç şüphesiz haksız öldürmenin sorgusu ve cezası çok ağırdır.. Yargılamayı mahkeme-i Kübraya bırakıp çok fazla kelam edilen bu konuda Hz. Muaviye'nin delillerini Hz. Muaviye'yi kıyasıya eleştiren bir kitaptan nakledelim:

Cevap: Bu da kitabın hem altı boş hem de içi boş cümlelerinden.. İslamda bir çırpıda sayılacak pek çok eşitsizlikler vardır.. Kadın-erkek eşitsizliği, hür-köle eşitsizliği, mümin-kafir eşitsizliği ve bunlara tabi olan fıkhi hükümler..

Muhammed Ebu Zehra, Ebu Hanife kitabında şöyle der:

don kişot ta yel değirmenine savaş açmıştı.. açtığın savaş biraz manalı olsun!

Hz. Ömer'in seçtiği şura'ya hakem olan Hz. Abdurrahman b. Avf, hicrette Medine'de kardeş kılındığı Hz. Osman'a biat edince Hz. Osman Rasulullah'ın üçüncü halifesi olarak göreve başlamıştır.