Ay dahi güneş dahi

?Beni yaşlılarınız yalanladı, gençleriniz tasdik etti? dediği demlerde 10 yaşında İslam?ı tanıyan Hz. Ali, 18 yaşında evlatlıktan reddedilip ALLAH Rasulü-Aleyhisselamın- şefkat kanatları altına giren Mus?ab Bin Umeyr düşer yadımıza. Ağaç dallarının çıtır çıtır budanışı gibi sancak taşıyan kollarını Mute?de şehid veren cennet kuşu Cafer bin ebi Talip?in 22 yaşında Peygamber saflarına katılışı işleniyor hafızalara. Peki onların damarlarına zerre zerre sevgi işleyen kainatın sevgilisi?Aleyhisselam- için ne denir?Ümmetine olan düşkünlüğü, kulluktaki erişilmezliği, her şeyi bizzat kendisine yakışır tarzdaki mükemmelliği ile herhalde ancak şu denir:

Dünyalar güzeli anlatılmaya çalışılıyorsa, kelimeler kısır kalır, zira?bitmez güzelin vasfı, ağaçlar kalem olsa?

Rabbim, ebubekirdeki sadakati, Muhammed a. s daki ruhu nasip eylesin umarım.. konu için eyvallah başhemşire..

herkes, kendini yansıtan düşünce ürününü, başkalarına izafe eder..

Nurundan Muhammed?in

Kutlu doğumlar, ümmet için gerçek KUTLU DOĞUMLAR ı beraberinde getirsin inşaAllah. Konu O?aleyhisselam- olunca, kelimelerin boğazı düğümleniyor, müthiş bir çıkmaza giriyor insan. Hz. Aişe Validemiz, bütün sözleri içinde barındıran bir kelime sarf ediyor ki, gerisine ihtiyaç yok: ?O?nun ahlakı Kur?an idi. O -aleyhisselam- yürüyen bir Kur?an idi. Zira:

Güzel bir ifadeyle?bitmez güzelin vasfı, ağaçlar kalem olsa?

?Bitmez güzelin vasfı, ağaçlar kalem olsa?

O?nu -aleyhisselam- anlama, anlatma, yaşama ve yaşatma erdemlerinin hayatınızda olacağı güzel günlere, sevdiklerinizle kavuşun efendim. Güzelin vasfı bitmez ancak söz uzar kesret gerektir vesselam

Ayna... Anlatılmak istenen bütün ifadeleri kendinde toplayacak kadar kesin bir ifade. Açık, net, berrak olan bu kelimeyi seçmesi, muhakkak ki rast gele değildir. Zaten, cevamiü?l kelim olan en güzel lisan sahibi Efendimiz, az kelimeyle çok anlam ifade etme san?atında da, dünyada eşsizdi.

ve dahi denizler mürekkep...

Bir gün, Fahr-i Kainat Efendimiz -sallallahü aleyhi ve sellem-in yanına azılı müşrik Ebu Cehil çıkagelir. Bir nazarıyla kışları bahar eden, varlığıyla el-Emin olan, sohbetiyle güller derilen, susuşuyla ayrı bir asalet sergileyen İki Cihan Güneşi -aleyhisselam- Efendimiz, her zamanki nezaketiyle, mütebessim karşılar bu Peygamber düşmanını. Ebu Cehil ise her zamanki kabalığıyladır. Ebu Cehil, bu dünyalar güzeline bakıp: ?Ne kadar çirkin bir yüzün var ey Muhammed, Senden hiç hoşlanmıyorum? der. Seyyidü?l Kevneyn -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz: ?Haklısın ya Ebu Cehil? buyururlar gül lebi ve gül femiyle. Derken az sonra sadık dost Ebu Bekir sıddik çıkagelir. O da hayran hayran bakar, güzeller güzelinin dünyalar tatlısı yüzüne. Mübarek dudaklarından şunlar dökülür: ?Ne kadar da güzelsin ya RasulAllah, gönüllere ferahlık veriyorsun. Dünyada senden daha güzelini görmedim.? Bu gerçeği, en yakın dostundan duyan İki Cihan Güneşi -aleyhisselam- Efendimiz, mesrur bir şekilde : ?Haklısın ya Ebu Bekir, doğru söylüyorsun? buyururlar. Buna şahit olan o meclisteki insanlar: ?Bu nasıl iş ya RasulAllah, hem Ebu Cehil?e hem Ebu Bekir?e?haklısın? buyurdunuz, oysa ki ikisi de birbirinin zıddı şeyler söyledi? şeklinde soru yöneltince, insanlığın baş tacı olan Mihenk -aleyhisselam- Efendimiz mükemmel bir cevap verir: ?Ben bir aynayım, bana bakan, kendini bende görür.?

?Seni anlatmak için ya Muhammed, göklerle yer arası kadar ağza ihtiyacım var.? Zira: ?bitmez güzelin vasfı, ağaçlar kalem olsa?

şöle bir cümlecikten oluşan ana fikri alsak.:) malum haftanın ilk günü ya!

Ayın dolunay olduğu bir zamanda, aylara, güneşlere ışığından bir kıvılcım sunan Güzel?in -aleyhisselam- yüzüne bakan bir sahabe: ?Bir ayın dolunay haline, bir de ALLAH Rasulünün yüzüne baktım. Vallahi Rasulüllah?ın -aleyhisselam- yüzü aydan daha parlaktı.?

güzel yazıydı, teşekkürler.

Cümle felekler dahi

Şavkından Muhammed?in