Takıldım Kaldım sana.. Yürüyemiyorum..

Vazgeçmiştim.

Özledim seni yar... Özleminle bahsedemiyorum artık. "Gel desem gelir misin? Kollarını açarak koşar mısın bana? Bu sevdayı benimle taşır mısın? Beni sensizlikten kurtarır mısın?...!!!!

Elini tutarım, gözüne bakarım, saçlarını tararım rüzgarda!

Affım yok! Ne sana ne de yaptıklarına.

Gözlerim tütecek gözlerinde, ellerinin hasretiyle, yokluğa deyecek ellerim, sesinin titreşimini ararken kulaklarım, bir kurt kadar keskin olacak ve kesif bir yorgunlukla düşecekler omzuma? Acıdır, ızdıraptır, yazıktır ki ne ellerini bulacak ellerim, ne gözlerini gözlerim ve ne de sesini işitecek kulaklarım?

Rubai?den de girdim, Mesneviden de, Kürdili Hicaz da yetmedi, Uşşak makamı da kurtarmadı bu ruh halini? Anlatmaya değer bulamadım hiçbir nağmeyi, anlamaya değer gelmedi hiç biri?

ama bu sefer o kadarda sıcak değildi tebessümün...

ben kime diyom

Zannımca bu aşk efsanem olacak benim! Her defasında ulaşmak istediğim ama tutamadığım bir ağaç dalı. Görmek istediğim sonsuzluk, bulmak istediğim mutluluk, sevgilerin en yücesini yüklediğim sen;

Gecelerimin karanlığa büründüğü anlarda,,

Ağır ağır..

Gitmezdin! Ya sevseydin ya da yokluğuma dayanamaz gelirdin.

Sonra kendini teselli etmek için başka birini bulmaya calışırsın beklide bulursun ama O hep vardır senin hayatında? başka biri hiçbir zaman onun yerini tutamaz yalnızca geçici bir boşlugu doldurmaktır görevi! Teselliye devam edersin iyikide olmadı falan türünden laflar edersin ama bunlarda içini acıtmaktan başka bi işe yaramaz.

uzak diyarlarda kaybolmuştum senin hayalinde,,

gözlerinin içine bakamamıştım..

Ara sıra pencereye çıkıyorum. Etrafa bakıyorum. Geldiğini hissediyorum. Ama sokaklar bomboş. Yine yoksun. Unuttun belkide bu sokakları. Oysa her köşe başı bana seni hatırlatıyor. Sevdalar bitmez sanırdım. Bitiyormuş oysa; yanılmışım. Sen uzak diyarlardasın şimdi. Ben hala seni bekliyorum bıraktığın yerde gözyaşlarımla birlikte. Belki tekrar dönersin, belki tekrar seversin diye. Unutmak bana göre çok zor sana göre kolaymış. Unutmak basit mi acaba? Aşklar bir çırpıda biter mi? Sana soruyorum, sana sesleniyorum. Bir zamanlar iki yabancıydık, bir zamanlar iki arkadaştık, bir zamanlar bir sevdaydık, şimdi ise tekrar başa döndük, yine iki yabancıyız, Hala sevdiğini hissediyorum, seviyorsun değil mi? Söyle ne olur yabancı, sana soruyorum Seviyor musun?...!!!!!

yüzündeki tebessüm beni başka diyarlara götürmüştü..

"O" giderken elvedayı ben mi düşürdüm dudaklarına?

Yeminlerin, sözlerin hani? O büyük sevdan nerede hani?

Dolma artık gözlerime...

Herşeyi silip bitmene,

Gece olunca rüyanda onu görürsün sabah onunla uyanırsın ve bir kere daha hayata lanet edersin senin olmadıgı için! ama ne zaman ki sokaktan geçse ne zaman ki onu görsen yada geldigini fark etsen elin ayagına dolaşır çünkü sevmişsindir bi kere ne kadarda olmasada baslamasada onu görünce kalp atışlarının hızlanmasına ne sen engel olabilirsin ne de baska biri?

Toprağın kokusunu, havanın kokusunu, çiçeklerin kokusunu hepsini bir bir çektim içime bir Senin kokundu bilmediğim.

Taşıp da akma artık..

ne istiyon

Sen içimde kal ey sevdiğim!

Dudaklarımı kapadım sızlayan yüreğimin üzerine..

Göz kapaklarımı kapattığımda üzerine, yüreğim yanıyor..

Tekrar Yanıyorum...

Rest Çekmiştim.

Bitmiyorum işte istediğin gibi..!

Hergün cennetten bir orman yakıyorum yüreğimde.

Hergün defalarca acaba döner mi? diyorum.

Sonra birden kestiğim bilet aklıma geliyor...

Karalanmaktan yorulmuş kağıdıma,

Aldırmadan..

seni seviyorum olay bitsin

Sen gidersen biter bu AŞK sanıyorsun.. İşte burda yanılıyorsun..!

Kalbime sürgün biletini kestiğim o akşamdan beridir kalpsiz yaşıyorum.

o güzel tebessümünü nasıl unutabilirimki...

Ağlarım,

Sen böyle gitmemeliydin. Hani ben vazgeçilmezindim.

Dolup da taşma..

Birbirinize değmeden düşüyordunuz..

Sen hep içimde kal yasak aşkım!

Bu kaçıncı gün sensiz bilmiyorum

Şimdi bu yaşamdan sonra, yani bir sonraki yaşama eş düşen zamanda ve onu takip eden sonraki ayrılık zamanında, ya da sonrasında,

Görenlere aldırış etmeden, beni rezil etmek istercesine..

Gönderdim ya hani sürgün ülkeye...

Sancıyan yüreğime aldırmadan süzülüyordun..

Elimin soğuk kısmıyla siliyordum değdiğin heryeri?

ardında yalnız bir ben,,

bakışlarının masumluğunu,, tebessümünün sıcaklığını..

içli içli büzülüyordu dudaklarım?

Palavra!

Sen suskunluğunuda alıp gidiyorsun Hiçbirşey söylemeden..

Sen rüyalarımda kal!

Tek bir şey kaldı içimde; "Seviyorum" diyemedim

Yapayalnızdım.

sadece kalbimde gözyaşlarımla sulayacağım gülüme

Ben bıraktığın yerde, gittiğin günden beri, hergün ölüyorum...

ama vücudumun sıcaklığını kaybettiği,,

vücudumdaki sıcaklığı alır götürür uzaklara...

sana ne reyyan ben sidas yazıyom bir dakka

Dur! deseydim, kal! deseydim kalır mıydın benimle?

Kim için?

Boğazımda yine yumruklar, uzansam tutabileceğim sanıyorum, tutup basacağım bağrıma ve basacak bağrına...

Kulakların çınlarsa sevdiğim, bil ki adını anıyorum ve seni söylüyorum her daim!

Sesini bilmediğim, yüzünü görmediğim, sadece hayal edebildiğim bir güzelliktin. Dolaşıyordun damarlarımda. Sen sadece kendini anlattığın kadardın.

Ve hergün defalarca ölmeme rağmen,

Sürükleniyoruz..

Bilirim! Orada daha huzur verici ve sevgini esirgemezsin.

Var git işine, ihtiyacım yok sana... Kandırma beni birkez daha KANDIRMA!

Tek başınaydım.

depresif plasik one öyle : )))

Yalanların, yanlışların, hataların ve de pişmanlıkların hepsi Senin olsun gelme!

Şimdi bu geceden sonra, yani bir sonraki geceye eş düşen karanlıkta ve onu takip eden sonraki ayrılık zamanında, ya da sonrasında?

Alakadar olmadığım ne varsa bildim. Hepsini ezberledim. Yalnızca Sendin bir kelime edemediğim.

Ama gittin ve ben bakakaldım arkandan.

Her biri bir gözyaşı ile ıslanan,

Sadece ölmemeye çalışıyorum; gün saymıyorum..

Umutsuzca bekliyorum, ama sen gibi gitmiyorum.

Şaşkındım.

Sen gittin ya arkanı dönüp;

Kaybolan zamanlar, yitik umutlar gelir mi geri?

Gözlerim taşırken gamı, rızk denen bu yükü de unuturum, saçı sakala bağlar yatarım, sen yeter ki ruhumda kal!

beni yalnızlığa bıraktığını gösteriyodu sanki,,

"O" giderken bir kez olsun DUR demedim..

Gittiğin yer, hiç olmadığın dünyamdan daha fazla mutluluk vermeyecek sana bilesin!

İşte yine sensiz bir cuma daha...

Gözlerde istenmeyen elvedalarımız..

Dayanamayıp aralıyordum..

Artık sadece beynim var, beynim var diyorum.

Kırmadan..

Hesap dahi etmiyoruz..

Seni hala seviyorum...

Çocuk gibiyim bu günlerde... Herşeyden alınıyorum. Biri azıcık içime dokunan bir söz söylese ağlayacak gibi oluyorum. Sanki sonu olmayan kapkaranlık bir yoldayım da çıkış arıyorum. Gülüşlerim bir türlü yansımıyor dudaklarıma. Hep yarım, hep eksik günler yaşıyorum...

Kulaklarımda ağır bir parça beni anlatan,

tek taş

Arayıp bulması gereken bir adresi var gönlümün! Biliyorum çiçeğim, hiç bulamayacak seni! Hep soracak, isteyecek, koklayacak ve arayacak ama hiç bulamayacak.

Ölmeye de cesaret edemedim.

İşte böyledir karşılıksız sevmek gecen gündüzünle birleşir uyumak sana uzak bir kavram olur. Sen atmışsındır ilk adımı ama o elini uzatmamıştır sana. eger ki halen seviyorsan beklemekten baska bi çaren yoktur? Beklide bir ömür boyu o elin sana uzanmasını bekleyeceksin?yıkılmış hayallerin tükenmiş umutlarınla?

Damla damla..

İncitmeden düşüyordun kirpiklerimden..

Bitiyor masalımız..

Ama Gelirsen işte..

ve bir tebessümüne muhtaç acizliğimle bırakıp...

YETER?

ve hislerimde yanılmamıştım,, öylece gittin..

Mahur akşamlardan da yazdım, denemelerden de, manzum da yetmedi, serbest nazım da kurtarmadı beni, yazıya dökmeye başaramadım hiçbir zaman seni! Seni tercüme edemedi lisanıma hiçbir kelime!

Sen de beni en az benim kadar sever miydin? Of! Yanıyor içim.

Yüreğim ağır geliyor bana. Hayata karşı bir yenilmişlik, bir boşvermişlik içindeyim. Oysa kent uzun zaman önce güneşe açtı kucağını. Bense nereye gitsem gri bulutlar sürüklüyorum peşimden. Güneş bir benim için doğmuyor nedense... Gece yarılarında sıçrayarak uyanıyorum nicedir. Nicedir huzur içinde uyumak ne demek olduğunu unuttum. Yeni güne dayanılmaz kalp ağrılarıyla başlıyorum... Tatsız, tuzsuz bir hayat işte...

Sustum..

"Seviyorum"diyemedim.

ne uzatıyosun

Hani imkansızlık denen bir şey yoktu? Hani seven her engeli aşardı?

bilmezsin ama her anımda seni düşünmüştüm..

Karanlık ve de tükenmiştim gittiğinde. Sustum, söyleyemedim.

Birde utanmadan yanaklarımı okşuyordun..

Onca ateşin varlığına rağmen, yokluğunla üşüyorum.

sidas bırak bu depresif plasik halleri

Yalanmış ne varsa yaşadığımız.

Sonunda olması gereken bir sahibi var gönlümün! Biliyorum sevdiğim, hiç olmayacaksın sen! Hep soracak, isteyecek, koklayacak ve arayacak ama hiç bulamayacak.

ine dövüyordu ıslaklığın göz kapaklarımı..

karambole giden hayatım çıkar karşıma..

Değdiğin her yeri kavuruyordu sıcaklığın...

Ve sana çok kızıyordum ey göz yaşım..

Ve işte bitmeye yüztutmuş kalemimle,

ilk geldiğim anı hatırlarmısın,,

Ne varsa söylediğin, ne varsa hissedilen, her şey yalanmış. Bu kadar geç mi anlamalıydım? Bu kadar çok mu bağlanmış olmalıydım?

yalnızlığa zamanla alışabilirim belki,,

Çaresizdim.

Bedenimi kor bir ateş gibi yakıyordun.?

İçim ağlıyordu da bir damla gözyaşı dökemedim. "Seviyorum" diyemedim.

şte! Y

Şimdi bu gündüzden sonra, yani bir sonraki gündüze eş düşen aydınlıkta ve onu takip eden sonraki ayrılık zamanında, ya da sonrasında?

Umursamadan akıyordun anılarımın üstüne..

Uzanmaya yelteniyorum...

Gidişinin ardından her giden gibi bende bir iz bırakacağını ve sonra yok olacağını düşünüyordum. Olmadı... Ben yüreğimden ve beynimden çıkardığımı zannederken seni; sen saklanmışsın bir yerlere. Meğer hiç çıkmamışsın benden. Meğer çoğalmışsın kök salmışsın. Şimdi yeniden çiçek açıyorsun ve yayılıyorsun bütün bedenime...

Mutluluktan akmadınız hiç gözlerimden..

Yavaşca dudaklarımın arasından sızdığında içime..

Mutlu olmam bu kadar mı dokundu kanına?

Tüm yaşanılamayan?keşke? leri hiçe sayarak..

gecelerimde karanlığın soğuk rüzgarı,,

Seni yok sayarken yaşamak daha kolaydı. Kalbimin önüne bir duvar örmüştüm. Aslında ben değilde sen örmüştün o duvarı bilmeden. Acı, özlem, hüzün gibi duygular giremiyordu yüreğime. Kendimce rahattım. Bir yol tutturmuş gidiyordum, öylesine beklentisiz. "Olmazdı" diyorum. "İmkansız bir aşktı" diyordum avutuyordum kendimi.

Yavaşça..

Gitme! Desem, dinler miydin beni?

Hergün kendime yeni seviyorumlar ekliyorum.

senin tebessümünle ağzımdan zoraki cümleler çıkmıştı..

Ve yine damla damla süzülüyordun yanaklarımdan..

gecelerimde yalnızlıkla boğuşurken ben,,

Sadece "O" mutlu olsun diye..

Arkanı dönüp gitmene,

Ben hergün defalarca bitiyorum...

Ben hala dönmeyeceğini bile bile bekliyorum.

senin o çekip gittiğin gün gelir aklıma..

Bir umutla cıkarsın yola önüne engeller çıkar?şarkılar dinlersin şiirler yazarsın ama nafile hiç biri başlayamamış bir sevginin avuntusu olamaz? sonra düşünürsün neden olmadı neden? Hep ben mi dersin oysaki etrafına baktıgında senin gibi bir çok insan vardır. Bitti artık buraya kadar artık dersin onu görmek bile istemiyorum dersin ama buda kendine söz verdigin bi yalandır. Ne zaman ki bir odada yalnız kalsan hemen aklına o gelir ve oturur düşünürsün acaba olsaydı nasıl olcaktı?.

Önümde karalanmaktan yorulmuş bir parça kağıt

elimde izmarit yolda yalnızlığımla yürürken seni görmüştüm sokağın başında..

Hani "Çık gel!" desem en uzak yollardan bana varırdın?

Hani uğrumda her şeyi göze alırdın?

Sızlatma yüreğimi yeniden...?

içimdeki en güzel şeysin, öyle kal ne olur!

erkekkkkkkkkkkk geldi

Sen gitsende Veda etmem Ben bu Aşk'a..

Yakarışların faydasız, bilirsin ki sen hep yenildin mantığa atma boşuna oyalama beni...

Söylerim hem şarkımızı, sonra dualarım vardır peşi sıra, mübarek akşamlarda dillendiririm!

Öyle uzaklara fırlattım ki, atışlarını bile duymuyorum.

Sana karşı koyamıyordum uzun süre.. i

bak ben seni çalıştırmam evinin hanımı olursun

Tüm hıncını alır gibi yanaklarımdan öpüyordun..

bir zaman sonra yine o tebessümü gördüm yüzünde,,

Gittiği yerde mutlu olur belki diye..

Sen başkasının oldun ya bırakıp gidip..!

Suskundum.

Ben sana yazılar yazarım, şiirler okurum, ?yorgun iş dönüşlerine? bırakırım tüm kasvetimi ve her gece ölmeden kusarım sensizliği?

Hesap soruyordum sana..

Yanmış ve de kahrolmuştum gittiğinde. Yaşamak bile istemedim.

Yaşamadıklarıma pişmanlık şöyle dursun, yaşadıklarıma lanet olsun.

Sen hülyalarımda kal! Orada daha kutsal ve daha yücesin!

Kal orada ve bekle sessizce, bil ki bir gün alacağım seni koynuma, alacağım ve duyacağım ritmini,

Huzurla...

Şimdi seninle yaşadığım ne varsa resmi geçide çıkmış tören kıtaları gibi önümden geçiyor. Bu kent, bu sokaklar, köşedeki park, sahildeki dondurmacı, meydandaki simitçi, küçük masalı kahvehane; hepsi sanki "O burda" dermişçesine birer birer dikiliyor önüme. Söyler misin, bütün bunları yaşarken nasıl silebilirim seni? Nasıl olmadığını varsayabilirim?

yanaklarım utangaçlığımdan kıpkırmızı,,

Bir de Seni içimde büyüttüğüm kadar.

Zannımca bu aşk sonum olacak benim!

hatırlarmısın ilk karşılaştığımız zamanı,,

Duymamak için tıkadım hani kulaklarını, ve hani atsın bile istemedin...

Savrulmuştum.

Acımasızca..

trabzon işi bilezik

yazmışsın bir sürü ben onları okusam prof olurdum

Aşıktım.

Yavaşça inerken yanağımdan aşağı..

Acımasızca süzülen tuz tadında damlalarım..

SEVGİNE MUHTAÇ AŞKINA SUSAMIŞ KENDİNİ BENDEN KAÇ ZAMAN OLDU ASIR BAĞLANMIŞ GÖNLÜM HER GÜN BİR DÜĞÜM AT ÇÖZEMEDİKÇE AYARAN SAÇIK SANA KAVUŞAMADAN YAŞLANACAK YÜREYİM ARTIK YETER NE OLUR AFFET BENİ AŞKIM

Hani güçlüyüm ya ben, hani koskoca kadınım, ağlamak da pek yakışmaz hani...

Yakıyorum kendimi bir günahkar misali...

Sen bitti dedin ya her şeyi silip,

Tam sönecekken kıvılcım oluyorum.

Ummadığım anlarda doluyordun gözlerime, sonra kirpiklerime tutunuyordun..

gecelerimin soğukluğuna alışabilirim belki,,

Harabe ve yok olmuştum sen gittiğinde.

seni düşünmemem gerektiğini kalbime nasıl anlatabilirim ki..

Yıkık ve viraneydim sen gittiğinde.

Göz yaşım?

İçimin sıcakLığı senin soğukluguna Diz cöktü.. Kaskatı.. Keskin Bıcak gibi kesiyor Solugumu içten içe.. Beni sarmaya calışan tüm sevdalar yara alıyor senden sonra.. Sen Gelirsen BELKİ.. sen gelirsen EĞER.. Körleşen tüm Sivri sevdalarım yeşillenecek.. KanayışLarım senin adına kabuk bağLayacak..

Şimdi bu düşündüğüm?sen?den sonra, yani bir sonraki düşünceme eş düşen paragrafta ve onu takip eden ayrılık cümlesinde, ya da sonrasında?

Ve şiirimin her kelimesinde bir damla göz yaşı..

bana öyle bir bakış atmıştın ki kalbimin yerinden çıktığını sanmıştım,,

Son sözlerimi yazıyorum...

Bu boş, bu saçma, bu delice mutsuzluktan kurtulmak istiyorum. Ama mümkün olmuyor. Nereye baksam seni görürken nasıl yapacağım bunu?

Hayır diyordun..

Odamda bir sessizlik, sensizim diye bağıran.

sev sev başın göğe ererse söyle bizde ssevelim

Ne için aktığını biliyor musun? diye soruyordum sana..

Elimde bitmeye yüz tutmuş bir kara kalem...

"Seviyorum" diyemedim.

Neden en başında değil de şimdi? Ben miydim yüreğine seçtiğin oyuncak?

Sadece beynim ve o herzaman çok güvendiğim mantığım.

Susuyoruz.. Her zamankinden farksız bu susmalar..

"Sevdim Seni hem de aklının alamayacağı kadar"deseydim inanır mıydın?

Hiç aldırış bile etmiyordun bana..

ve kendimi toplayıp yanına yanaşmıştım günler sonra..

Sesimi duyurmaya çalıştıkça Sen sessizliğinde boğuluyorsun. Kim bilir belikide en Vazgeçilmez yanın buydu beni sana çeken herkesten ayrı.. İkimizin bilmediği bir sandalda tek başıma çekiyorum Kürekleri, Yaşattığın acılar gibi.. Sen bulunduğun şehre aşık, ben senin rüzgarına kapılan Samyeli.. Hangi şehir bizim icin Bilmiyoruz..

Issızdım.

ama sensizliğe nasıl alışmam gerektiğimi bilmiyorum..

Dilimizde söylenmeyen Dualarımız..

Onca uzaklaştıktan sonra bu güçlü atışlar da nedir? Sürgündeki kalp! Atma! Duyurma bana sesini...

Geri dönme şansımız olsa belki söylerdim.

Hergün yeniden başlıyorum.

Cehennem oluyorum Yanan ateşimle

Yeter..