O kadar mutsuzumki başka şeylerde mutluluk arıyomusum ama asıl nedenini öyle bi farkına vardımki arkadaşlarımla oturmayı samimi samimi sohbet etmeyi bi yerde bulustugumuz zaman kardeşce sarılmayı argoda olsa kibarda olsa sinirlide olsa hüzünlüde olsa onlarla sohbet etmeyi öyle özledimki ama su an hepsi cok uzakta onların 1 yıldır yeni bi şehirdeyim o kadar dost edinmeye calıstım ama onların sıcaklıgı gibi yok bulunmuyo, keşke simdi yanlarında olsamda gerçek kahkahalar atabilseydim, yalnızlıgımı bi sitede yüzünü hiç görmediğim insanlara anlatarak bastırıyorum ne acıdır ki, depresyona giriyorum :(