yıne gunes doguyor bu şehirde sensiz,

Sokakların ellerinden öperim

ama sen...

Ben yokum artık

Önce bütün şairlere selam

yalan gibi bu şehirde...

ona, sevdiğimi söyleyin bu şehirde...

güzel söylemiş...

Dost olsun düşman olsun

kayboluyorum sokaklarında...

Vefasız dostlara hatırlat

birer birer söner şehrin ışıkları,

ve şimdi koştukça...

yaklaştıkça kaybolan...

aralanır yollar,

sana gelen bahar da bu şehirde..

dokunsam saçlarına, ürkek dudaklarına,

şehir bir yana sen bir yana.

yine yoksun bu şehirde,

asice,

uzak...

uzat ellerini usulca...

suretinin müptelası...

sensizlik mermi gibi deliyor gecenin sessizliğini...

bu senin aşığındır,

bile bile esir olan gözlerine,

yüzüme...

``Hatıralar da dal istiyor

bu şehirde buldum seni...

haykırıyor yüzüme...

varsın olsun iklim kış,

göz kırpar...

senden gelen...

Ne sabah var ne akşam

gün gece olmuş,

kaybettiğim herşeyimle...

ne tarafa gıtsem sen,

benden başkası yok,

yıne sen bu şehırde...

çıksan şu sokaktan karşıma,

yokluğun bir eşkiya,

sesin, sesim kadar yakın,

karanlık çökende gel...

``Kuşlar gibi konacak``

götürürüm uzaklara...

gözlerinde kaybolsam bu şehirde...

Sonra şunu söylemek isterim

yine gözüm yollarda uykuya hasret...

sabır gerekmiş,

yalın ayak yuruyorum...

yokluğun...

bır merhaba...

başı sen, sonu sen

bır yabancı gibi dolaşıyorum...

kesmiş yollarımı bu şehirde,

karanlık, soğuk bir o kadar uzak...

şimdi gözlerim kapanmıyor bu şehirde...

Fakat hakkı varmış Oktay`ın

bu da sana gelsin...

çünkü sana çıkan yollar kapanmış...

sen olmadan,

kaybolurum gecelerinde...

yokluğun gibi...

hüzün bulutları almış seni,

Kimseye kalmaz o dünya

utansın...

ıssız bir patika misali,

bu şehirde...

alır giderim bende ki seni...

sıcak bir çorba, hasret bu şehirde...

haykırsam yankılanır

Ölüm hiç te güzel değil

sönsün şehrin ışıkları senın yanında,

gülümse..;)

bütün yollar ıssız...

Söyle sarı saçlı daktiloya

yada soğuk rüzgarlar çarpıyordu...

dokunulmaz...

sana gelen ince, meşakkatli,

ya ışıklarında..

Bana yaşamasını öğretmişlerdi

sessizlik çöker başıma...

Nasıl unuturum güzeldi yaşamak

şehrin ışıkları...

kim der ki,

kaçıp kurtulsam

biliyorum ordasın,

sana, yabancı bu şehirde..

ve oylesıne bır türkü tutturmuşum

ne tarafa baksam sen,

karların üstünde...

bir ses, bir nefes cesareti olana,

gelince biter bu esaret..

yokluğuna inat,

yolum olur...

mevsim kış, kış gecelerinde...

bekleyen bu şehirde,

İnsanlara iyi günler dilerim

anlaşılan ulaşmak zor...

yıllardır yüzüme gülen, göz kırpan bu şehirde...