Mükaşefe-i ayn, ilahi nurların, salikin kalb ufkunu aşarak, onun bütün letaifini ihata etmek suretiyle bütünüyle duygularda hissedilip yaşanması mertebesidir. Tabir-i diğerle o, medlulu deliller üstü duymanın, zevketmenin unvanıdır.

kişi kendine perde çekmedikçe ihya olacak ama,

kendi receiver 'i bozuk olan ın anteni çekmez elbet, sorun vericide değil, sorun alıcı da,)eğer cozurtu varsa, bu içerdedir yoksa sinyal gayet net gelmektedir. senin beyin bozuk, kalkmış, ben bişey göremiyorum diye de bağırıyorsun tepiniyorsun..)

Kibir, hased, ucub, riya, fahr ve enaniyet misüllü iç inhiraflar, hakikatin olduğu gibi duyulup hissedilmesine mani olması ölçüsünde, küfür ve dalaletin basamakları sayılan günahlar da önemli bir engel sayılırlar. Bu perdelerin örgülenip hazırlandığı tezgahları, nefis tezgahı, şeytan tezgahı, kendine ve bizim hevesatımıza bakan yanlarıyla dünya tezgahı veya beşeri boşluklar, beşeri zaaflar tezgahı diye sıralayabiliriz ki her biri tek başına öldürücü birer tuzaktır. Bu tuzaklar sürekli çalıştırıldığı ve beşeri boşluklar açık bırakıldığı takdirde söyleyeceğimiz her şey beyhude, her davranış bad-i heva bütün gayretler boşuna ve vuslat kuşağında hicran yaşamamız kaçınılmazdır.

Bu perdelere takılmadan, yolda bulunmanın hakkını verenler için ilk mükaşefe; Hazreti Meşhud-u Ezeli'nin, salikin kalbinde hasıl ettiği bir marifet tecellisidir ki, onu elde eden arif, sabit kadem olabilirse, yolar ona, şuhuda kadar açılabilir. Ne var ki, böye bir tecelli süreklilik arzetmez, yer yer kesilir ve yollar bir bölümü itibariyle kararır ve yürüme esnasında sık sık duraklamalar yaşanır; ancak Hak yolcusunun kalbindeki yükselme arzusu hiçbir zaman dinmez; zaman zaman başı dönüp sarsılsa da, yürüyüp menzile ulaşma arzusuyla hep çırpınır durur. Böyle dağdağalı bir yolculukta ye'se düşmeden yolda olmanın hukukuna riayet etmek bir babayiğitliktir ve bu babayiğitliği devam ettirebilenler her zaman kesintisiz inkişaflara, aralıksız mükaşefelere ve derken ilmilikten ayniliğe yürürler ki, bunun hemen iki kadem ötesinde temkin ve teyakkuz testekli 'mükaşefe-i ayn' hakikatini duyup hissetmeye başlarlar. Bu kudsi yolculuğu daha da sürdürebildikleri takdirde, seyahatleri gider müşahede ile noktalanır.

Mükaşefe-i ayn, ilahi nurların, salikin kalb ufkunu aşarak, onun bütün letaifini ihata etmek suretiyle bütünüyle duygularda hissedilip yaşanması mertebesidir. Tabir-i diğerle o, medlulu deliller üstü duymanın, zevk etmenin unvanıdır. Hak yolcusu ile hakikat arasındaki perdeler, kulun Hakk'la münasebeti açısından farklı farklıdır: Esma ve sıfat hakikatlerine kapalı bulunma bir perde olduğu gibi, kalbin, Allah'la beraber başkasına yönelmesi de ayrı bir perdedir. Varlığın felsefi kriterlere göre yorumlanması -aynı ölçüde olmasa da- o da yine bir hail sayılır. Hatta Mişkat-ı Muhammediye'nin dışında -O'nunla beraber bulunsa da- ayrı bir ışık kaynağı aramak da tehlikeli bir perdedir.

saik,: bu işe talib, yola girmiş, yetişecek, bu yolda yana yıkıla olacak olan kişiye denir.)sen saik misin yoksa saki misin?

Marifet Tecellisi