Burada, sakin bir sesle, ?Yahu, ben bu memleketi bayağı seviyorum, biliyor musun? demek, vatana ihanettir. Bu cümlenin söylemek iddiasında veya sadece isteğinde bulunduğu şeyi söylemek gibi bir kaygınız varsa yerlerde yuvarlanıp gırtlağınızın olanca gücüyle?Türkiye?m! Seni seviyorum!? diye bağıracaksınız, bir yerlerinizi kanatıp bayrak boyayıp Genelkurmay Başkanı?na göndereceksiniz veya şimdi benim aklıma gelmeyen, ama bunlara benzer bir şeyler yapacaksınız. Vatanınızı, akıl ve mantıkla pek ilgisi olmayan bir performans halinde seveceksiniz?daha doğrusu, sevginizi bir performans yoluyla dile getireceksiniz.

Gazeteci öyle düşünmüyormuş, düşünmediğini de anlatmış; ama sonra devam etmiş: ?velev ki düşünsem...? demiş.

bırak allasen..

Hrant?tı, Şafak?tı, derken, hızını alamamış, Joost Lagendijk?a da dava açma girişiminde bulunmuş, bundan da hızını alamayınca Orhan Pamuk?a ödül verdiler diye Nobel Jürisi?ni mahkemeye vermeye kalkışmıştı.

Kimse bu?muhbir hanım?, böyle bir şikayetle savcıya koşma hakkını buluyor kendinde . İlk satırda?ölçü? bilmemekten söz etmiştim. Bunun örneği mi bu davranış?

Evet, velev ki düşündü... düşünüyor... ne olacak?

Örneğin bugün Emre Aköz?ün yazısına bakıyorum, galiba kadın olan bir TC yurttaşının bir gazeteciyi?erken cumhuriyet dönemi? için?diktatörlük? dediği gerekçesiyle savcılığa şikayet etmiş. Bunu diyen o gazeteci her kimse gitmiş, ifade vermiş, falan.

Işığın ne zaman yanacağı belli olmaz..

Ben tabii merak ettim, doğrusu, ?erken cumhuriyet?in?diktatörlük? olduğunu düşünmüyorsa, ne düşünüyor?

Bizim bütün tarihimizde başka şey ne kadar var? ?Tek-parti? sıfatıyla andığımız bir rejim?diktatörlük? değilse, ne olabilir? Komünistler de iktidara geldikleri yerde?tek-parti rejimi? kurardı; ama adını da?proletarya diktatörlüğü? koyarlardı.

Hayır, bu kanıda değilim. Türkler pekala ölçü biliyorlar. Sorun ölçü bilmemek değil. Sözkonusu sorun, ?milli bir sorun? olduğunda, hiçbir ölçünün geçerli olamayacağını kanıtlama çabası. Bu, ölçüyü bilerek çiğnemek demek.

Coşkunluklar, taşkınlıklar... bunlar her zaman?kamu?ya açık şeylerdir. Vatanımızı sessizce, kendi kendimize sevemeyiz, çünkü bunu her an başkalarına kanıtlamakla yükümlüyüzdür. Bir adama, vatanını sevmek için, iki metre kare değil de ille en az yirmi iki metre kare bez gerekmesi, bu dünyada büyük çoğunluğa garip gelebilir. Ne gam! Biz zaten kendimizden başka hiç kimseye benzemeyiz.

Bu, ?ölçü bilmemek? değil. Tam tersine, ?ölçü?nün ne olduğunu gayet iyi bileceksiniz ki onu nerede, nasıl sollayacağınıza da karar vereceksiniz: ?Benim vatan aşkım öylesine yoğun, öylesine coşkun, öylesine taşkın ki, ?vatan? denince ben bu hallere giriyorum!..?

Avukat Kemal Kerinçsiz bir süreden beri tedavülden kalktı. Bu şahıs, çeşitli insanlar hakkında ünlü 301. maddeden davalar açtırmasıyla tanınmıştı avukat arkadaşları ile b) dava açtıklarına küfür ve tehdit haykıran ülküdaşları vardı).

Bunlar da?ölçüsüz? davranışlar. Ama Kemal Kerinçsiz ve saz arkadaşlar bilmiyor mu, Nobel Jürisi?ne bu nedenle Türkiye?de bile dava açmanın mümkün olmadığını? Türkiye?de bile bunun mümkün olmadığını Kerinçsiz bile bilir, pekala bilir. Ama bunları yapar. Niçin yapar? Çünkü bu memlekette bizim vatanımızı sevmemizin?ölçüsüz? olması gerekir. Örneğin her normal insanın vatanına saygısının simgesi olan bayrak, bizim memleketimizde, başka yerlerde olduğunun üç beş katı boyutlarda olmalıdır. Şu cümleyi yazmış olmak da birilerini savcıya koşturmalı: ?Vay! Adam bayraklarımızın küçültülmesi gerektiğini ima ediyor. Bu, vatana ihanettir, yargılansın!?

Murat BELGE

benimki de işmi canım.. gelmişim buraya bi köşe yazarının yazısını paylaşayım demişim...:))

?Ölçü?den lafa başladıydık. Yo, hayır, bilmemekten değil. Bile bile.

Türkler çok ölçüsüz insanlar mı? Hiç ölçü bilmiyorlar mı? En azından bazı davranışlarına baktığınızda, öyle gibi görünüyorlar.