Ninon çok haklısınız bir şeyleri severek yaşamasak zaten yaşammaızın bir anlamı kalmaz ben yaşadıklarımı dürüstçe ifade ettim hayatı yaşamayı yaşadıklarımı hatta yaşayamadıklarımı bile seviyorum aksi takdirde depresyonda olurdum azizim.

kitabın adı hikayem paramparça çok beğendim ben

<i> Ama diğer taraftan tutsak, başkalarının yanımızda olması, başkalarıyla bişeyleri paylaşmak, hepsi netice de kendimiz için, kendi mutluluğumuz için yaptığınmız şeyler, yani insan kendi için yaşar </i>

<i> ) </i>

kendim için yaşıyorum

Çoğumuz kendimiz için yaşıyoruz

Az once kulaginda cep telefonu bulutut kulakligi ile arzi endam eden adam bana pantolon kemerinde tasinan telefonlari hatirlatti. ikiside nahos

bu kitaba bayıldm ben yaa

Bencillik gercekden guzelmi

<i> Aslında konuyu neresinden bağlasan doğru yere gider </i>

"Mutluluk yokluğuyla bilinen bir merettir."

başkaları için yaşayanların canlı bombalardan tek farkı

Konuyu toparlamis, ozet haline getirmis, boyle demek istemissiniz deyip ifademizi anlasilir birkaliba sokmussunuz

Mayıs hanım sizde kayda değer bir konu açmışsınız böyle içten bir konuya içten ve samimi bir yorum yapmak gerekli diye düşündüm saygılar.

<i> Başkaları herzaman yönlendiremez ama mutlu olmak lazım, bişeyleri severek yaşamak lazım. </i>

<i> garip bi kitap gibi :) </i>

"İçinde bencillik olmayan hiç bir mutlulukta yoktur. Hayatın boyunca mutlu olduğun anları toplasan. on beş yirmi dakikadan sonrası haksız kazanç gibi gelir."

<i> İnsan başkaları için yaşar demek doğru, çünkü elde edebileceğimiz hiçbirşey kalmamış olsa bile yalnızsak ve paylaşacak hatta hava atacak bile kimsemiz yoksa hepsi anlamsızdır. </i>

en güzel şey bencillik

Baskasi icin yasamak ozveride bulunarak yasamaksa baskasi icin degil kendin icin yasarsin yok baskalari icin yasamak elalem nedercilik icin ise methedilecek birsey degildir

çıkar çatışması olmazsa harika. bunu en iyi sen bilirsin

"ne zaman kendimiz olmayı bırakıp başkalarının kafasında şekillendirdiği kişi olamaya başladık?En isyankarlarımız, başkasının kafasında şekillendirdiği kişi olmama çabası sarf ederken, kendileri olmaktan ne kadar uzaklaşırlar?... Kendinden bıkmaya başlamak, kişilik sahibi olmaya başlamanın bir göstergesidir."

En çok başkaları için yaşar

En güzel yaşam şekli başkaları için yaşayabilmektir

<i> ama sen böle çok mutsuz olursun </i>

alıntıdır

<i> insan mutluluğunu bile paylaşmak ister. </i>

Başkaları için yaşayan herkes mutsuz bunu kabul etmezseler bile. Bazen başkalarının bizi yönlendirmelerinin iyi sonuçlarıda olabiliyor mesela eşimi çok seviyorum fakat okul konusunda ailemi dinlememliydim ben tıp fakültesini istiyordum olmadı yinede bir çok kişiye göre iyi durumdayım yalnızca altını çizmek istedim başkalarının hayatımızı yönlendirmeleri hakkında

<i> Mayıs fazla aferin deme hemen şımarma yetisine sahibim :D </i>

Yaziniz cok icten geldi sonperde. tesekkur edrim paylastiginiz icin

<i> wayy canına güsel sölemiş </i>

beyinlerinin dış etkenler tarafından yıkanmamış olması

<i> sadece yazdığın o kısacık yazı biraz umutsuz gibiydi, ama eşini seviyor olman bile o başkalarının sana büyük bi armağanı :) </i>

<i> hangi kitap acaba? </i>

Malesef her insan başkaları için yaşayamıyor

Çok doğru başkaları için yaşıyoruz başkalarını mutlu etmek için yaşıyoruz ve yaşayan bizler değil onlar onları yaşatırken kendi hayallerimizden kendi mutluluğumuzdan vazgeçiyoruz bu çocukluktan gelen bir durum ilk önce aileler yönlendiriyor şu bölümü oku çu mesleği yap tabi bilmeden bu çarkın içerisine giriyoruz sonra bu alışkanlık gibi bir şey oluyor sürekli kukla gibi yönlendirilip oynatılıyoruz şu an yaptığım işi ben istemedim birileri söyledi okuduğum okulu ailem için kazandım eşim bana aşık oldu diye onunla evlendim bak ayrılırsan kız üzülür hem iyi hoş kız vs... yani kimse kabul etmezse bile birilerinin hayatımıza müdahale ettiği çok doğru mesela şu an kendi işimin patronu değilim başkasının işinde çalışıyorum patronumu işimi en iyi şekilde yaparak mutlu ediyorum para kazanıyorum ama başkalarının mutluluğu için çünkü işimi sevmediğim için patronum daha çok mutlu.

tam kitabın bu sayfasını okuyodum...

Ninocan katildim aferim