aslında ben alışkınım..

Bir iki üç giderim..

''sorma neden niçin herşey yalnızlıktan''...

... flzi alıp gitcem,

Artık değil..

çeşitli sebeplerle hani.. bazen, yaşım başım kaç oldu. çocuk muyum ki buralara takılıyorum yollu sorular..

bilmiyom niye burdayım :)))

Bir zamanlar iyiydi burası benim için..

alışkınım kendi kendime konuşmaya..

Ve gitme zamanı geldi de geçiyor da..

şimdi kitap okumak ya da tv izlemek varken..

oturmuş bunları yazıyorsam kendimi kalabalıklaştırmak istediğimdendir..

çok kalmadığımdan no problem 6 ayda bir 1-2 gün takılır bidaha uğramam memurlar netle diyaloğum bu.

ve saçımdaki gümüş telleri çok seviyorum...

sonra denemelerim ve şiirlerim hepsini imha ettim.. hepsi de yalnızlığın dışavurumuydu..

3 yıl önce deyip gitmişdim her an yine gidebilirim...

ya da ''dışarıda yaşanmayı bekleyen çok daha gerçekçi bir hayat varken niye kendi kendime konuşuyorum'' gibi..

radyodayken de böyleydi; bir mikrofonun başında kendi kendime konuşurdum, duyar sanarak ta uzaklardan birileri.. duymasına duyuyorlardı ama ben görmüyordum. yankısız bir çığlıktı sanki..

dediğiniz oluyor mu hiç..