sen hiç korkma.

olmayan cümleler gibi değersiz. Ve senin "naber'' soruna "iyilik"

beni düşünme su akar yatağını bulur..

Eğer sevmek, yanında iken, hala duymaksa özlemini.. Ben her daim özlüyor ve çekiyorum hasretini, seni sana bıraktığımda bile..

hımmm peki cezanı hafifletelim o zaman azıcık.. sağlam bir demir boruyu tut ve kafanı o boruya hızla vur.. canın yansın ama.. bayılmazsan mesaj at tekrar :) desibel adın sibelmi senin.. ben seni erkek sanıyordum :)

Bir an bir göz mesafesi kadar yakın, her zaman bir dünya kadar uzak

kendime bakarım elbet,

dediğim kadar yalan.."

Otur karşıma hadi, bir sigara yak. Konuşalım. Anlat bana sevdanı... İlk aşkının

Halbüsü duygusal konuşmuştum :D

"Herşey bir sokak çocuğunun elini cebine sokabildiği kadar boş. Öznesi

diyor devamında..

denmez saçma.

Gitmesini bileceksin kimi zaman, arkana bile bakmadan! Ve kimi zaman sevdiğini söyleyeceksin, çok geç kalmadan..

tanışma vakti geldi..

Kendine iyi bak derler,

seni benden ne bu şehir ayırır ne de ecel yüreğimi en fazla dil yarası acıtır bu sevdaya hangi yaban eller gelir uzanır KENDİNE İYİ BAK sana birşey olmasın

olur küçük küçük patikde giyerim.. mavili felan :) candela gülümsettin beni..:)

Senin için ölsem de senden kaçarım...

desibel tontiş ol emi.. :)

Cevabini bildigim sorulari sormam ama "bazi" insanlarin yuzune uzun uzun bakip "gerizekali misin" demek istiyorum. Soru isaretsiz...

saoladakızı deli moral veriyorsun :) nasılsın iyimisin..

Ben seni seviyorsam sen de beni seveceksin. Elmayı armudu hiç karıştırma.

canım sıkkın..

yüzünü anlat... O, hiçkimseyi bu kadar sevmedim ki, dediğin, o adını kimselere söylemeden ölmek istediğin sevdanı anlat bana. Kalbindeki o sızının dilinden en çok aşkınla kavrulmuş bu yüreğim, sevdanın uğruna solup giden şu çocuk ömrüm anlar. Anlat hadi ne olur. Ama sakın bana hayattan söz etme. Sakın bana, hayat böyle bir yer, herşey bitip tükeniyor, her aşk hayata yenik düşüyor, deme... Hayatın içinde soluk alan ve hayat kadar acımasızlaşan o karanlık yanınla değil, buralara ait olmayan, annenin kırgın ömrünün kıyılarında unutulmuş, o yaralı, o sevgiye hasret çocukluğunla, hayatla birtürlü uzlaşamayan o aşk kırgını, yitik ilkgençliğinle ve herşeyin farkında olmanın çaresizliğiyle gün geçtikçe daha da derinleşen yüzündeki çizgilerle konuş benimle. Hayat dışarda kaldı, bak. Burada yalnızca sevdan oturuyor. Sevdanın dilinden konuş benimle. Ben hayatın dilinden anlayamam. Biz bu sevdayı hayatın içinde yaşamadık. Biz bu sevdayı hayatın diliyle yaşamadık. Biliyorum bu şizofren aşkım hep korkuttu seni. Bu uyumsuz varlığım, gerçekliğin içinde yaşayan ve en az hayat kadar acımasız olan o yanını çok korkuttu. Benimle hayata yabancılaşmaktan korktun. Bu yüzden yalnızca öykülerinde ağladın o uyumsuz varlığıma. Yalnızca öykülerinde eğildin bu sevdanın önünde. Sen beni yalnızca öykülerinde sevdin...

özlemek ölürcesine, uzaktan sevmek, içimde bir can ararcasına, kor ateşler kaynarcasına, yine içimde kalan, kelimelerin yetersiz kaldığı

çoğu zaman bir elveda cümlesidir.. o üç kelimeden çok daha fazlasını gizler içinde.. kendine iyi bak.. çünkü bundan sonra ben yanında olmayacağım.. istesen de istemesen de.. hala seviyorum.. sevdim seni bir zamanlar..

İçten içe, içimde her şey bitercesine..

hoşlanırsın birinden bazen.. yanımda olsa keşke dersin.. hayalerinin bir arkadaşı oluverir.. salak bir gülümseme sarar yüzünü.. saklayamazsın.. sevmek istersin.. güldürmeye çalışırsın.. sevmediğini istemediğini anlarsın.. üzülürsün.. gülümseme gider yüzünden.. düşünürde durursun..

kendine cici bak:)