Bizler bir birimize rastladığımızda hal hatır sorduğumuzda, İYİ olduğumuzu, TEŞEKKÜR ETTİĞİMİZİ, söylemliyiz,

Gülbenglerimize, BİSMİŞAH ile başlamalılar,

Doğal olarak bu saldırı ve sahiplik, Alevileri ve inancını asimile etmekte, onları kendi ÖZGÜN, ORJİN yapısından uzaklaştırmakta, etkinliğini ve ağırlığını kaybetmesine neden olmaktadır.

Duaları bazen, hatta çoğunlukla CAMİ duasına dönmektedir, bu ise yeni nesilde kulak alışkanlığı yaparak asimileye yatkın duruma getirirken, eski nesiler de ise kimi zaman kafa karışıklığı, kimi zamanda hah böyle olmalı dedirtmektedir,

Bu sözün Arapça kökenli olması bir yana bu söz dinsel bir tarafın, bir inancın söylemidir,

Baskılara İNANC anlamında ALEVİLER, Etnik yapıda ise, KÜRT ve diğer etnisiteler maruz kalmaktadır, Türküye de, Türkce?de dil bozulması yaşarken, kendi içinde de farklı unsurlara karşı bir dil bozdurulmaya devam ettirmektedir,

Her toplumun devamlılığı için ortak oluşturduklar dil, inanç, gelenek, görenek, daha geniş anlamda ise toplumsal barışı ve devamlılığı için oluşturduğu KÜLTÜRÜNÜ korumalıdır,

Karşı karşıya geldiğimizde, Selamın aleykum demeyi ihmal etmiyoruz., bunu zaman içinde kendi insanlarımızın yanına geldiğimizde de devam ettiriyoruz,

Hünkarın deyimi ile, Elimize, Dilimize, Belimize sahip olmalıyız,

Kimileri İNANC dili bozulur mu? Dediklerini duyuyorum, evet bozulur, bu GÜLBENG , günlük konuşma dillerimize kadar yansımaktadır, Mahalle baskısı dediğimiz, toplumun MUHAFAZAKARLAŞMASI nedeni ile ister, istemez çoğunluğun İNANC dilini kullanıyoruz,

Yine Televizyonlardan izlediğimiz CEM lerimizde, mahallemizde, köylerimizde yapılan CEMLERİMİZDE, bir etkinlik nedeni ile KURBANLARIMIZDA bulunan DEDELERİMZ de inancımızın, öğretimizin dilinden konuşmamaktalar, yani DUALARIMIZI, GÜLBENGLERİMİZİ farklı inancın söylemleri ile onlar bezetmektedirler.

Evet Aleviler şehre göçte, şehirleşme de ne yapacaklarını bilemediler, bu gelişmelere hazırlıksız yakalandılar falan amma, bu kadar da olmamalı, Artık Alevilik KİMLİKLEŞMEKTE ve ayakları üzerine durmaktadır, durmaya çalışmaktadır,

Teknolojinin gelişmesi ile birlikte gelişmiş ülkelerden gelen baskın kültür ile gelişmekte olan ülkelerin DİL yapıları bozulmakta, ve eğitim dilleri dahi değiştirilerek KÜLTÜR İŞGALİ ile sömürü devam ettirilmektedir,

Yemek yerken, ya da yemekte birilerini gördüğümüzde AFİYET olsun diyoruz, diyorlar,

Bu durum özellikle gelişmekte olan ülkelerde kendini daha iyi hissettirmektedir,

Bize yapılan ikram sonrası, Hak bereket versin, hızır uğrasın deriz, ve eğer ki, ikramı yapan biz isek, bu HAYIRLAMAYI yapana, Helal olsun, nuriman olsun diye karşılarız.

Dil den kasıt sadece ağzımızdan çıkan sözlere sahip olmak değil, İMANC dilimize de sahip olmamızı gerekmektedir.

Aleviler ve inançları en sağ cenahtan, en sol cenaha, Ortodoks İslamcısından, ateistine kadar bir saldırı ve sahiplenme içindedir,

Kestiğimiz kurbanlarımızı İZZETİ DERGAHINDA KABUL EYLE, Dualarımız Muhammet Mustafa ya bağışladık, bize şefaat etsin, gibi cami duaları yapılmakta,

Gülbenglerimize, Sünni inancın dualarını almamalılar, örneklersek;

Oysa bizim GÜLBENGLERİMİZ, aldığımız kendi dilimizden olması gerekmektedir,

Biz aleviler, bir sofraya rast geldiğimiz de, BEREKETLİ OLSUN, NURİMAN, YARASIN gibi sözcükler kullanırız.

Günlük yaşantımızdan örneklersek;

İnancımız gereği, İNSANLA-TANRI arasında ikilik olmadığı, vucutta VAHDET, birlik olduğundan HAKK ı insanda bulduğumuz, VAR da gördüğümüz için, tanrı-kul ikilemine girmeyiz, girmemeliyiz,

Aynı devlet içinde de bu böyledir, hakim olan çoğunluğun DİL VE İNANC baskınlığı nedeniyle, farklı inançlara ve etnik dillere karşı her alanda baskı ve tertipler içindedir,

Oysa MERHABA, GÜNAYDIN, İYİ GÜNLER, hatta bir muhabbete konuk olmuşsak Cem e girmişsek, HÜ diyerek selamlamalıyız.

Nasılsınız diye sorulduğunda, elhamdülillah iyiyim, hamdolasun iyiyim, çok şükür iyiyim gibi ifadelerle karşı karşıya kalıyoruz,