Nefsani zevkler uğruna karanlıklara dalmak istikamet yitirmek çok ağır.

Sehersizliğimiz sefersizliğimizden mi dostum?.. Dünyaya alıştığımızdan mı duasızlığımız?..

Bir dua koy avuçlarıma dostum? Baştan sonra yol olsun içimde.. Baştan aşağı yolcu olsun duaların? Bir aminle geleyim sana ki, aminlerim dünyadan çook uzakta olsun..

"Şüphesiz insan ziyandadır"

- Sehersizliğimiz Sefersizliğimizden Mi Dostum?..

Yoksa o bütün sevdaları tüketmiş, sanki cenneti görmüş geçirmiş adamlardan mı oldun? O durmadan "durun" diyen.. O bütün ağırlığıyla "ağır ol" diyen..

eyvallah...

Ne zaman dünyanın sevgisi girse avuçlarımıza, gözlerimizden ilmek ilmek söküldü cennet sevdamız..

Ne kadar sefersiz yüreklerimiz?

Yüreğime bir sefer kat dostum.. O çok sevdiğim adımlarından at.. O her yeri veda kokan, yol kokan, sen kokan bir ayrılık başlat dünyayla aramıza?

Eteklerinde saçlarımızı savurduğumuz dağlar nerde kaldı dostum?.. Nerde kaldı dualarımızı dua, ağıtlarımızı ağıt yapan sevdamız?..

Zor dostum böyle yaşamak ağır.

Öyle inan ki dostum, Rabbin Hay, Kerim.. Mahçup etmez ellerini, boş çevirmez..

Yağmurlarla yarışan ağıtlarımız vardı..

Duan sevdalarına sımsıkıya bağlılığındır..

Dolaplarımızda her an hazır duran, o bir kişilik, o bir yolcu azığı, o bir garip hatırası çantalarımızı boşalttığımız gün kaybettik dualarımızı.. Yolcu azığını bozup dünya azığına koştuğumuz gün bittik, tükendik, eskidik?

Cennetin basamaklarına dokunan ayakların yere mi bastı yoksa?

Gözlerime gözlerinden ağıtlar kat dostum? Yıkansın dünyaya bulanmış ellerimiz.. Bir sürmenin akışı gibi gözlerimizden akıp gitsin dünyevi sevgilerimiz..

Ne kadar hiçbir şeysiziz değil mi dostum?

O ellerinde olsa dünyanın rahmetini kıstıkça kısacaklardan mı?

Zekeriya gibi inan? Umutsuzlukları eriten Yahyalar iste avuçlar dolusu? Varsın tutuşsun saçların? Varsın kurak olsun yolların..

Ne kadar dünya, o kadar kara çalındı ellerimize..

Dünyaya veda eden biri gibi iste dostum..

Şöyle başımızı kaldırıp yoksul ellerimize bakmamız gerek.. Öyle muhtaç, öyle kırgın, öyle yıkık yanlarımıza...

eyvallah efendim:)

Oysa kuşları ağlatan dualarımız vardı avuçlarımızda?

Ne kadar cennetsiz gözlerimiz?

Sehersizliğin sefersizliğinden mi dostum?..

Ne kadar dünyayız hepimiz dostum? Ne kadar dünya?

O sevdalarımıza kökünden balta vuranlardan mı?

Onlar mı ellerimizin, gözlerimizin, sevdiğimizin, cennetimizin sahibi?

Rabbinin rahmetini onlar mı taksim ediyor dostum?

Duan hayallerine imanındır..

Ne kadar dünya, o kadar kan sızdı boynumuzdan..

Ayaklarımıza bir sefer gerek dostum.. Bir yolcu yüreği gerek bize.. Bir garip azığı gerek..

O inadına inanan, hiç yılmayan hayallerimiz vardı?..

Duan Rabbinin katında değerindir unutma?

Kaç gece bıraktın ardında dostum.. Kaç gündüz.. Kaç seher kaydı gitti avuçlarından.. Öyle bomboş.. Öyle dalgın.. Öyle ağıtsız.. Öyle duasız kaç bahar geldi geçti omuzlarından?

İste dostum.. Kimden istiyorsun ki?

Ne zaman dünyanın eli girse dualarımıza, dünyanın dili yaktı dudaklarımızı..

Yerler edindik dünya üzerinde bizim zannedip sahiplendik. kavgalarımızın boyutu değişti yoktan yere yaraladık yaralar aldık. Malayani isteklere daldık. Sefersiz kalmadık ama seferlerimizin anlamsızlığında boğulduk. Yollar aldık geceler yıllar yılı bakıcınca ardımıza koca bir boşluğa daldık.

Her şeyden çok bizi biz yapan yanımız?..

Saçlarına kır düşmüş şehirlere razı mı oldu yüreğin?.. Her adımında biraz daha yok olduğumuz kaldırımlarda mı kayboldun?..

Bilerek hataya düşmek ağır.

İste dostum? Ne olur benim içinde iste?