Ortadoğu topraklarının ne kadar bereketli olduğunu bilmek, tarım bilgisidir; bu, ziraatçıları ilgilendirir. Toprağın altındakiler teknik bir meseledir; bu, mühendisleri ilgilendirir. Üç dinin doğuş yerinin neden Ortadoğu olduğu sorusu dini bir konudur; bununla da ilahiyatçılar ilgileniyor zaten. İnkarcı İbrahim'in neden putları kırdığı meselesine gelince; bu, insan olduğumuz için hepimizi ilgilendiriyor.

İbrahim'i ateşte yakacak kadar Nemrud'u kızdıran sebep gayet açık; İbrahim inkarcı olmuştu, Nemrud iman etmişti. Sözcüklerin kendilerine ihanetine bakın! İnkarın, risalete; imanın ise ateşe mahkumiyeti. Hakikat şu: Doğru inkarın eğri imana galibiyeti. Evrensel bir ilkedir mantık ilminde; önermenin doğruluğu, öncülün doğruluğunu gerektirir. Aristo"yu küçük düşürmenin bir manası yok. Düz mantık çoğu yerde işe yarar.

ortadoğu bölgesindeki toplumların 3900 yıldır bilimden felsefeden nasiplenememiş olduğunu bilmek bi tarihçi için ne kadar üzüntü verici bir durumdur anlayın artık.

Ölçüsüzlüğün devletlerdeki biçimi; şüphesiz ki zulüm. Bütün zamanların değişmeyen kuralıdır bu. Zulüm ve başkaldırının unutulamaz iki sembol ismi? İbrahim ve Nemrud. Eşzamanlı ama oranda eşitlik yok. Biri kral, öteki çoban. Ne Nemrud"a yalvardı ne yanmaktan korktu. Babil"in tanrısıyla işbirliği veya pişmanlık mı? Davasına, ateşten saygı duyacak ölçüde bağlıydı ve en önemli ayrıntının farkındaydı. Allah ile tanrı arasında hakikatın tecellisi: ?Hasbünallah we ni'mel wekil!? Sürgünse, sürgün. Kenan'a yolculuk? Sonra Mısır? Timsahın büyüğü Nil'de; Firavun? Orada da rahat yok! Ama pes etmek de?

Putkırıcıların hiçbiri davasını satmadı, kendilerine inananları da. Ateşte yanma pahasına, Kızıldeniz'i yarma pahasına, çarmıha gerilme pahasına? Aradan geçen üç bin dokuz yüz yıl. Paradoks gibi, ama değil. Zulüm ve başkaldırının serüveni?

Kadir-i Mutlak, insanın henüz tanımlayamadığı ve adına zaman dediği o bilinmezlik içinde insana, seçimi kolay iki tercih verdi: Put dikmek veya put kırmak. Zahiri, nesnedir; üç boyutlu her şey. İbrahim'in kastı bu değildi, kırdığı da taş değildi; bu taşlar kurnaz Nemrud'un umurunda hiç değildi. Hepimizin içinde az veya çok, enaniyet denilen yıkılası put!

Hasbünallah We Ni"mel Wekil!

hadi bunun çoğunu at. son birkaç yüz yıldır pozitif bilimler ve bilimsel felsefeler ve matbaa ve haberleşme araçları vardı.

Belki de İbrahim baltayı putları kırmak için değil, Nemrud'un kafasındaki putu kırmak üzere kaldırmıştı. Bütün putların en büyüğü: Ölçüsüzlük. Atinalı At Sineği'nin?kendini bil!? parolasının tersi. Sadece kötülüklerle kuşatılmış devasa bir sözlük. Tıpkı modern insanın dinmek bilmeyen iştahı gibi. Münferit kalsa, iyi. Herkese, her şeye hükmeden mel'un bir sözcüktür ölçüsüzlük. Aşırı dinci; aynadaki yansıması, bir yobaz. Dine karşı aşırı reaksiyon; kendi varlığını laboratuarda çürütme çabası. Aşırı hümanist; insanı tanrılaştırma çabasının en mütevazı yorumu.

hey gidi İnsanlık Tarihi senin ne cilvelerin varmış böyle.

ve öylesine acayip bir şartlandırmaydı ki bu hala daha anlatılamadı dinletilemedi anlaşılamadı.

Allah'ın Kulu, önce kendi kafasındaki putları kırarak, İbrahimi gelenekten gelmiş olmanın onuruyla bir kez daha?Hasbünallah we ni'mel wekil!? diyebilmelidir..

Bu rekabet, kromozomların büyüleyici şifrelerine de sirayet etti. Bir tarafta Musa, İsa, Muhammed, diğer tarafta Firavun, Nemrud, Ebu Leheb. Ebu Cehil adam yerine konulmamanın sıkıntısıyla muzdarip.