Müslümanlar ''her şey apaçık olsaydı, herkes iman ederdi'' dese de ben bu fikri cok saçma buluyorum. Zira şeytan da bizzat Allah'i görmüştü ama isyan edenlerin en ilerisi.

Allah Teala bütün insanları fıtratlarının başlangıcında tevhid inancına ve İslam`a kabiliyetli olarak yaratmış, objektif ve subjektif delillerle Allah`ın rablığını algılayabilecek şekilde ve İslam`a yatkın olarak halketmiş olduğunu böyle bir temsili istiare yoluyla tasvir etmiştir. Şöyle ki: Allah Teala`nın beşer varlığına akıl ve basireti yaratılıştan ihsan etmesi ve bunlar için iç dünyada ve dış dünyada bir takım deliller meydana koyması ve böylece onları mükemmel bir şekilde donatıp kendi Rablığını bilmeye, tanımaya yöneltmesi, diğer taraftan insanların da doğuştan gelen bu donanımlarla Allah`ı tanımaya yönelmiş olmaları, Allah Teala`nın onları emir ve hitap yoluyla itirafa sevketmesi, onların da tereddüt etmeden bunu kabul ve icabete koşmaları şeklinde benzetme ve istiare olarak tasvir buyurulmuştur

Allah kullara görünmemiştir, sadece benim bildiğim , Hz. Muhammed'e görünmüştü; o halde nasıl şahit oldular bu suale yanıt verenler?! Tanıklık nedir diye sorarsanız; bir olayı ya da olguyu görmek, işitmek gibi 5 duyu organıyla duyanlardır. Bu bir çelişki değil midir?

Şimdi Allah'a böyle bir söz verdiğini hatırlayanınız var mı? Neden bizi sanki hatırlıyormuşçasına habersiz olmadığımızı kıyamet günü bize hatırlatacak?. zaten öyle birşeyin hatırlanması imtihan olayına ters düşmez mi?

En basiti, hepimiz çalışırsak üniversiteyi kazanıp bir meslek sahibi olacağımızı biliriz ama hepimiz çalışmayız. Nefsimize yine de yenik düşeriz. Allah kendini acik bir sekilde gösterseydi, hiç olmazsa meleğini bize de yollasaydı, inananlarımız daha imanli olacak ama yine cehennemlikler olacaktı. İbadet zor degil ama inanmak zor...

Hasılı insan hiçbir şey değil iken, alemlerin Rabb`ının, rablığının gereği olarak, bir üreme ve gelişme kanununun etkisi altında yaratmasının ve terbiyesinin eseri olarak şuursuz zerreler halinde meydana çıkarılıp bütün duyguları ve zevkleriyle şuurlu birer insan fıtratına geçtiler, birer insan kimliği ve kişiliği aldılar, hiçbir muhalefette bulunmadan ve bulunamadan ilahi takdire uydular, o vakit onlarda inkar, küfür ve inat yoktu, dış dünyadan hiçbir şey tanımıyorlardı. İşte böyle kendileri hiçbir şey değil iken bir zürriyet halinde sulb den alınıp, ana rahminde döllenme ve büyümeye atılan ve mutlak "Ben" ve "ben ötesi" ilişkisi içinde zaruri bir şahitlik ve görüntü, bir etki-tepki ilişkisinin sonucu olan bir şuur fıtratına girip, mükemmel bir akıl ve idrak, bir anlama ve anlatma, bir irade ve hür seçim hayatının gelişmesine doğru giden, bütün oluşum süreci içindeki faaliyetlerinde yalnızca

Ya arkadaşlar bunlar tamamen bi metafor süreçlerin dillendirilmesi sizde olayı sakla samanı gelir zamanı sözünü duyup evini samanla doldurmayı öğütlendiğini düşünen saf köylü mantığıyla anlıyorsunuz biraz daha kavramsal düşünün kelimelerden kelimelerin işaret etmek istediği anlamlara odaklanın o zaman göreceksiniz bence!

Vallahi bilmiyorum. Öldükten sonra öğrenmemiz mümkünse hepimiz öğreneceğiz. Cennette veya cehennemde.

Kanarasa evet konuya kendi bakış açımı ve yorumumu yapıyorum tıpkı sizin ve diğerlerinin yaptığı gibi bunca bi sakınca varmı sizce yada nasıl yapmam gerekiyor?

Bu ayet müteşabih bi ayettir yani direk okunduğu gibi anlaşılmaz motamod okunduğu gibi anlamamak gerekir. Dikkat ederseniz Ayette Adem oğullarının bellerinden zürriyetlerini aldığında ifadesini kullanıyor buradaki olay tamamen fiziksel bir olaydır Bellerindeki zürriyet çok büyük bir ihtimalle Spermdeki genetik kod tur yani Anne babadan çocuğa aktarılan inanç yetisi ve kabiliyetidir ve o bu kabiliyet ile mükellef olarak Rabbini bilecek potansiyelle doğmuş olur kıyametten sonra bu olayın farkına varması sonucundada yani bu potansiyelin kendinde olduğu ama kullanmaması ile kendi sorumluluğunu yüklenmenin sonucunda bu şahidiyetini redetmeyecektir.

Varın siz benim yorumumu dinlemeyin internetten tefsirler üzerinde araştırın mesela piyasada en çok bilinen Elmalı Hamdi Yazırın hak dili kuran dili tefsirinden alıntı yapayım size lütfen zahmet olmazsa vakit ayırıp bi okuyun!

Ey Resulüm! Onlara o vakti de hatırlat ki, hani Rabbin, Ademoğulları`ndan, bellerinden zürriyetlerini aldı, yani kudret eliyle seçip ayırdı, vücuda getirdi. "ve onları kendi kendilerine karşı şahit tuttu," şahit yaptı, kendi varlıklarından bile habersiz olan o şuursuz hücrelere "Ben" ve "Ben ötesi" şuurunun, bilfiil mebdeini verdi: Her birine şuhud ve şehadet fıtratını, kendi varlığında hakkın etkisini duymak ve duyurmak, itiraf etmek, tanıklık eylemek yaratılışını, insanlık ruhunu verip, hepsini varlığına ve birliğine şahit kıldı da kılarken Rabbiniz değil miyim? Dedi. Üzerinizde dilediğim gibi tasarruf eden ve etmek hakkı bulunan yegane malikiniz, mürebbiniz, yetiştirip geliştireniniz, yaratıcınız ve hakiminiz olduğuma şahitsiniz, şahitlik edeceksiniz değil mi? diyerek, hitab-ı nefsisi ile hitap eden ve emanetini yükleyen rablığını ikrar ettirdi. Hepsi de "evet dediler," evet pekala Rabb`imizsin, biz buna şahidiz dediler. Terbiye ve emaneti kabul edip şahitliği taahhüt eylediler.

Öyle bir şeyin olduğunu düşünmüyorum; yalnız öyle bir şey olsaydı ve biz bunu hatırlarsaydık imtihan meselesine ters olmazdı. Aksine mantıklı ve adil bir imtihan olurdu.

ARAF 172. Rabbin adem oğullarının bellerinden zürriyetlerini aldığında onları kendilerine şahit tuttu der kıyamette bundan habersizdik demeyesiniz diye onlarda Kalu bela dediler evet şahidiz!

Saygılarımla...

Konuyu kendine göre yorumluyorsun. Ayette de şahit tutmak diye de geçiyor. İnsanın şahit olabilmesi için bilincinin yerinde olması ve olayı hatırlaması gerekir ki şahitlik yapabilsin. Orada ayrıca sözlü bir itiraf var yani Tnarıya inandıklarının dillendirilmesi söz konusu.. Allah bu dillendirdikleri itiraftan dolayı onlara hatırlatma da bulunucağını söylüyor. İşin içinde kod dna vs yok. Öyle olmasının beklentisi içerisinde yorum yapılmaz. Ayrıca tüm insanları potansiyeli Tanrının varolduğunun anlayacak düzeyde olsaydı herkes Tanrıya inanırdı yine imtihan olmazdı

non locality:

Araf 7/(172 173 174) Hani Rabbin Ademoğullarının sulplerinden zürriyetlerini almış, onları kendilerine karşı şahit tutarak, ?Ben sizin Rabbiniz değil miyim? demişti. Onlar da, ?Evet, şahit olduk ? demişlerdi. Böyle yapmamız kıyamet günü, ?Biz bundan habersizdik? dememeniz içindir.

O`nun emrine, kanununa boyun eğiyor ve ancak O`ndan yardım ve destek alıyorlar. Ve gerektiğinde bunun böyle olduğunu söylemeyi, şahitlik edip dile getirmeyi de bir boyun borcu biliyorlardı. İşte Adem`in ilk evladından itibaren herkes Rabbinin verdiği ve emrettiği insan fıtratını, O`nun verdiği vücuda şuhudu alıp kabul etmekle Rabb`i ile kendisi arasında böyle bir icap ve kabulün sonucu olan bir fıtri akit altına girmiş ve kendi varlığında Rabb`ine şahitliği ve O`na kulluğu taahhüt etmiştir. İşte bu mukavele ve fıtri misak, insanlığın dindarlığının başlangıç noktasıdır. Bu nokta dindarlığın olduğu kadar, hukukun, ahlakın, sosyal hayatın ve medeniyetin de başlangıç noktasıdır, çekirdeğidir. Birçok tefsir alimi, demişlerdir ki, burada bu şahit tutma ve misak alma olayı, temsili bir manadadır.

?Evet, şahit olduk ? demişlerdi.

Bir Tanrı apaçık görünseydi ve emir verseydi insanlar yine de o tanrıya karşı gelebilir miydi?İmkansız bu istersen karşı gel:)