cihad eden Eshabın hepsinin imanla vefat etdiklerinde, Ehl-i sünnet

Bu ayet-i kerimeler ve hadis-i şerifler gösteriyor ki, Allahü teala ve Onun Resulü, Sahabe-i kiramın hepsini adil bilmiştir. Allahü tealanın ve Onun Peygamberinin adil bildiği kimseleri, başkalarının adil bilmemesinin ne ehemmiyeti ve zararı olur?

Kur'an-ı kerimde ve hadis-i şeriflerde Cennet ile müjdelenen eshab-ı kiramdan herhangi birine kafir demek, küfre sebep olur. Eshab-ı kiramın istisnasız hepsinin Cennetlik olduğu ayet ve hadislerle bildirilmiştir. Diğer maddelerde yazdığımız için tekrar etmiyoruz.

Eshab-ı kirama kızanların da kafir oldukları yine bu ayet-i kerimede bildirilmektedir.

sonu Cehennem azabıdır) buyuruldu. kitabında diyor ki, yehudiler, Peygamberimiz?sallallahü teala aleyhi ve sellem? efendimizin huzuruna geldikleri zeman, kötü adetlerine göre, sübheli, bozuk selamlarını söylerlerdi. Aise?radıyallahü anha? bunu anlayıp öfkelendi. Resulullah efendimiz, öfkelenmenin yeri olmadıgını, dedigini, düasının kabul buyuruldugunu

Biribirlerini bu kadar çok seven ve Cennetle müjdelenmiş olan bu iki şahsın, biribirlerine düşman olduklarını söyemek ne kadar gerçekçidir?

Sahih-i Müslim'de de Hz. Resulullah'ın şöyle buyurduğu kayıtlıdır:

Bu husus kafir iken Müslüman olan herkes için geçerlidir. Hangi günah olursa olsun, şirk yani kafirlik dahil, tevbe edilince Allahü teala onu affeder. Bu husus, kıyamete kadar böyledir.

Üç halife ayet-i kerimelerle Cennetle müjdelendiği gibi, ikram olarak ismen de Cennetle müjdelenmişlerdir. Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:

Bunlara had vurulduktan sonra, Abdullah bin Ebi, hakir, zelil oldu. Hassan?ın gözleri kör, Mistah?ın eli çolak oldu. 12. ayet-i kerimede ve 19. ayet-i kerimede ve 26. ayet-i kerimede buyurulmuştur.

İyi bilinmelidir ki, Eshab-ı kiramın işlerine karışmak, onlar hakkında, aklına geleni söylemek, bir müslüman için, son derece edepsizlik ve zavallılıktır. Müslüman ismini taşıyan kimse, Eshab-ı kiram arasındaki ayrılıkları, çekişmeleri, Allahü tealaya bırakmalı, hepsini iyi bilmelidir. Onları sevmek Muhammed aleyhisselamı sevmek demek olduğunu bilmelidir. Çünkü, buyurdu. Bir müslüman için, kurtuluş yolu, ancak budur.

Fatıma?yı incitmemek için olan emir, her türlü incitmeyiniz demek değildir. Çünkü, Hazret-i Ali, onu birkaç defa incitti. İncitmesi suç olmadı. Bunun gibi, Resulullah, buyurmuştu. Aişe?yi incitmenin, kendisini incitmek olduğunu bildirdi. Halbuki, Hazret-i Aişe, Hazret-i Ali?den elbette incindi. Bunun için emri, şeytana uyarak incitmeyiniz, demektir. Yoksa, İslamiyet?in, emrini yerine getirmek için üzmek yasak olmaz. hadis-i şerifine uyarak Hazret-i Ebu Bekir, Fedek hurmalığının gelirini Hazret-i Fatıma?ya vermeyip fakirlere dağıttı. Hazret-i Ali de, halife olunca, Fedek hurmalığının gelirini Hazret-i Fatıma?nın mirasçılarına vermeyip, emre uyarak o da fakirlere dağıttı.

- Sahihi Müslim, kitab-il Fezail, "İsbat-ı harz-ı nebiyyina" babı C.4, S.1800, 40. hadis.

Ehl-i sünnet alimleri, mürtedleri savunmuyor. Hazret-i Ebu Bekr

Mevahib-i ledünniyyede, hadis-i şerifi yazılıdır.

Ehl-i sünnet alimleri buyurdu ki; İlimde ve ictihadda Hazret-i Aişe, Hazret-i Fatıma?dan üstündür. İlimde ve ictihadda Hazret-i Aişe, zühd ve dünyadan kesilmekte ise, Hazret-i Fatıma daha ileridir. Bunun içindir ki, Hazret-i Fatıma?ya Betül yani çok temiz demişlerdir. Hazret-i Aişe Eshab-ı kirama İslamiyet?i öğretirdi. (c. 2, m.67)

Ömer Nasuhi Bilmen?in mealindeki ifade:

zemanında mürtedlerle harb edenlerin üstünlüklerini anlatıyor.

Resulullah, Medine?ye hicret edince, deve bunun kapısında çöktü. Mescid yapılıncaya kadar, yedi ay bu mübarek sahabinin evinde misafir kaldı. Bütün eshab-ı kiram istediği halde, Resulullahı yedi ay ağırlama ve evinde bulundurma şerefi bu mübarek zata nasip oldu. Medine ahalisi Hazret-i Halid?in evine gelip Resul-i ekremi ziyaret etti.

Kur'an-ı kerimde ve hadis-i şeriflerde Cennet ile müjdelenen eshab-ı kiramdan herhangi birine kafir demek, küfre sebep olur. Eshab-ı kiramın istisnasız hepsinin Cennetlik olduğu ayet ve hadislerle bildirilmiştir. İşte bir ayet-i kerime meali:

Peygamberimizin Halifelerine sövmeye ibadet diyen din, nasıl bir dindir? Din büyüklerini sövmeyi, kötülemeyi, imanlarının temeli sanan kimselerin, doğru yoldan nasibi ne olabilir! Bunlar, on iki fırkadır. Hepsi de Eshab-ı kirama kafir diyor. Olmadık şeyleri söylüyorlar. Dört Halifeden üçüne sövmeyi ibadet biliyorlar. Böyle kimseler hakkındaki azapları bildiren hadis-i şerifleri de işitince, bunları başkaları için sanıyorlar. Keşke gittikleri yolun manasını bilip, bu yoldan da kaçınsalardı. Peygamber efendimizin Eshab-ı kiramına düşmanlık etmeselerdi ne güzel olurdu! Hıristiyanlar da kendilerine İsevi, Yahudiler de Musevi diyor, hiçbiri kendilerine kafir demiyor ve kafir bilmiyorlar. Kendi dinsizliklerini beğenmeyenlere kafir diyorlar. Hepsi de aldanıyorlar. Her ikisi de kafirdir.

Çünkü, bunlara göre Hazret-i Ali?yi sevenler ile sevmeyenler, senelerle birbirleri ile yalancıktan sevişmişler. Kalblerindeki ayrılığı saklamışlar, düşmanlıklarını dostluk şeklinde göstermişler. Bunlara göre, Peygamberimizin mübarek sohbetinde edeplenen, yetişen Eshab-ı kiramın hepsi, hileci, yalancı ve iki yüzlü oluyor. Kalblerinde olanı saklayıp, olmayanı gösteriyorlar. Bunun için de, bu ümmetin en kötüsü, onlar oluyor. Sohbetlerin, derslerin en fenası da, Resulullahın sohbeti oluyor. Çünkü, bu kötü huylar, Ondan sirayet etmiş bulunuyor. Bunlara göre, asırların en kötüsü, Eshab-ı kiramın asrı oluyor. Çünkü, onların asrı, güya düşmanlık, intikam ve iki yüzlülük ile dolu bulunuyor. Halbuki, Allahü teala, Kur?an-ı kerimde Fetih suresinde, mealen, buyurmaktadır.

Hazret-i Aişe, Peygamber efendimizin hanımı olmakla ve müminlerin annesi olmakla şereflendi. Bir ayet-i kerime meali:

Eshab-ı kiramın, ensarın büyüklerinden, Peygamber efendimizin mihmandarı, sancaktarı ve katiplerinden olan Halid bin Zeyd Ebu Eyyub-i Ensari hazretleri 670 (H.50) senesinde İstanbul?da şehid olmuştur.

- Sahihi Buhari, Kitab'ul Rıkak, Fi'l Howz babı C.4, S.95 ve kitab'ul Fiten "macae fi kavlillah-i Teala" babı ve Sünen-i İbni Mace, kitab-ı Menasık, "hutbe't-i yevminnehar" babı 5830. hadis ve: Müsned-i Ahmed, C.1, S.453 ve C.3, S.28 ve C.5, S.48.

Resulullahın mübarek zevcelerinden birini kötüleyenin kafir olduğuna Abdullah ibni Abbas hazretleri fetva vermiştir. Hele, Hazret-i Aişe?yi kötülemek, Kur?an-ı kerimi inkar etmek olur. Bunun küfür olduğu icma ile sabittir.

Bunların Halifeliklerine inanmayan kafir olunca, ya bunlara sövenlerin, lanet edenlerin ne olacağını düşünmeli. Görülüyor ki, bu taşkınlıklara küfür demek, ayet-i kerimelere, hadis-i şeriflere ve din alimlerinin sözlerine tam uygun olmaktadır.

Mücadele suresinin sekizinci ayetinde mealen, buyuruldu. Bu ayet-i kerimede yehudiler azarlanmakdadır. Yehudiler, Resulullahın yanına geldikleri zeman, yerine, derlerdi. Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? de buyururdu. Emin olmak, korkusuz olmak demek olan selam yerine, ölüm demek olan sam derlerdi. Böylece, yaratılmısların, geçmis, gelecek bütün insanların en üstünü olan Fahr-i kainatı aldatacaklarını sanırlardı. Kendisinden ayrıldıkdan sonra, aldatdıklarını, eger gerçekden Peygamber olsaydı, bu kötülüklerinden dolayı, kendilerine azab gelmesi lazım oldugunu söylerlerdi. Bunun içindir ki, bu ayetin sonunda, (Hesablarının

Bir gün, Hz. Ebu Bekir, Resulullahın evine geldi. İçeri girerken, Hz. Ali de geldi. Ebu Bekir geri çekilip, ya Ali, sen buyur dedi.

Eshab-ı kiram birbirinin dostu idi. İşte ayet-i kerime meali:

Böyle ictihad edenler arasında bulunan Talha, Şam?da vazifeli olduğu için, Bedir?de bulunamamış, diğer bütün gazalarda bulunmuş, hele Uhud muharebesinde, Allahü tealanın yolunda çok işkencelere uğramıştı. Resulullaha kendisini siper etmiş ve Peygamber efendimizi ok yağmuru altında sırtına alarak kayaya çıkarmıştı.

yanılmıyor olmayasın?

Ayet-i kerimede fetihten öncekilere Hüsna vaad edildiği gibi, fetihten sonrakiler, o dereceye kavuşmasa bile, onlara da Hüsna söz verilmiştir. Dört halife de fetihten önce, Allah yolunda infakta bulunmuş ve savaşmıştır. Bu ayeti inkar edip üç halifeye zalim, kafir gibi sözler söyleyenin kendisi kafirdir. Piyasada birçok meal vardır. Hepsi de Ve küllen vaadallahü Hüsna ayetini birkaç kelime farkı ile aynısını bildirmiştir. Küllen kelimesini kimisi, hepsi diye, kimi de herbiri diye tercüme etmiş. Her biri Cennetlik demek de, istisnasız hepsi Cennetlik demektir. Şimdi meallere bakalım:

Eshab-ı kiramın hiçbirine haklı idi, yanıldı gibi söylememiz doğru değildir. Hepsi için de, yalnız iyi olduklarını söylememiz lazımdır. Hadis-i şerifte de böyle buyuruldu. hadis-i şerifi gösteriyor ki, Eshabım anıldığı zaman, birbirleri ile olan muharebeleri söylenildiği zaman kendinizi koruyunuz. Bir kısmını beğenip, ötekilerini kötülemekten sakınınız! Bu emre uymak lazımdır.

Bunlar Hazret-i Muhammedi aradan kaldırarak, Onsuz bir din kurmak, doğruca imam-ı Ali?yi sevmek ve ona bağlanmak istiyorlar. Muhammed aleyhisselamdan yüz çevirmek, başka birini Ondan daha büyük, daha sevgili bilmek küfürdür, dalalettir, zındıklıktır. İmam-ı Ali bunları sevmez. Eshab-ı kiramın hepsi ve Hazret-i Osman ile Hazret-i Ali, hep Peygamberimizin hatırı ve sevgisi için sevilir. Zira, buyurmuştur.

Bu muharebelerde, Eshab-ı kiram birbirlerini incitmeyi, intikam almayı, hilafete, saltanata, rütbe ve servete kavuşmayı asla düşünmemiş, yalnız ictihadları farklı olduğundan, dinin emrini yerine getirmeye uğraşmışlardır. Muharebe zamanında bile, birbirleri ile mektuplaştıkları, nasihat verdikleri, seviştikleri çok misallerle meydandadır. Mesela, Sıffin muharebesi sıralarında, İstanbul imparatoru ikinci Kostantin, hudutlardaki İslam şehirlerine rahatsızlık veriyordu. Hazret-i Muaviye, ona mektup yazıp: demişti. Yine aynı zamanda, halife Hazret-i Ali, büyük bir kalabalık karşısında buyurdu. Birbirleri ile harp ederken, birisi ötekine kardeşim dedi. O da, buna efendim dedi. Bunların muharebeleri, ictihadları ayrı olduğu için olup, saltanat için, mal ve şöhret için değildi.

Sonuçta banladılar. Olayın gidişatından sonucun ne olacağını zaten kestirmiştim ve banlanmış olmak ta hiç umurumda değildi.

Resulullah, buyurup sonra Nur suresinin mealindeki 40. ayetini okudu.

Bu ayette de, ?hepsi Cennetliktir? buyuruluyor.

- Ehl-i Beyt mezhebi mensupları bu komplonun Veda Haccı dönüşünde ve Gadir-i Hum hadisesi nedeniyel Cuhfe yakınlarında gerçekleştiğine inanırlar, bkz:Bihar'ul Envar, C.28, S.97.

Sü?ara suresinin 88. ayetinde mealen, buyuruldu. Beni Anber kabilesi kafir idi. Bunları, Eshab-ı kiram hazretlerinin

Allahü teala, Eshab-ı kiramı, birçok ayet-i kerime ile övdü. Tevbe suresinin 59. ayetinin kabilesinin reisi için geldigini bütün tefsirler yazıyor. Bu ayet-i kerimeyi Sahabe-i kirama?rıdvanullahi teala aleyhim ecma?in? yüklemek, ilm adamına yakısmaz. Buhariyi serif kitabında, bunu açıklayan yazıları burada söylemek yerinde olur. Ebu Sa?id-i Hudri?radıyallahü anh? diyor ki, Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? efendimizin yanında idim. Mubarek nurlu yüzünü görmekle lezzet alıyordum. Kendisi, Huneyn gazasında kafirlerden alınan ganimet mallarını dagıtıyordu. Beni Temim asiretinden Huvaysıra kapıdan içeri girdi. dedi. Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? buyurdu. O sırada, Eshab-ı kiramdan Ömer-ül-Faruk?radıyallahü anh? ayaga kalkıp, dedi. buyurdu. Ebu Sa?id-i Hudri diyor ki, hazret-i Ali?radıyallahü anhüma? halife iken, haricilerle muharebe etdi. Esirler arasında, böyle bir adam gördük. Tam, Resulullah efendimizin bildirdigi gibi idi. Bu ayet-i kerimenin inmesine sebeb, münafıklardan Ebülhavat adında birisinin demesidir denildi.

- Cuma,11.

bildiriyor. Bunlar, binlerle insanı imana getirdi. Onlara Kur?anı, nemazı, islamiyyeti ögretdiler. Kur?an-ı kerim, bunların hepsine Cenneti müjdeliyor. Sonsuz nimetler vad ediyor. Allahü teala, bunların hepsinden razı oldugunu bildiriyor. Bu müjdeler, vadler, Eshab-ı kiramın hepsinin?radıyallahü teala anhüm ecma?in? iman ile vefat etdiklerine, hiçbirinin mürted olmadıgına sahiddir.

İmam-ı Müslim?in üstadlarından Ebu Züratirrazi, kitabında diyor ki:

Hindistanda yetisen büyük islam alimlerinden Sah Veliyyullah-ı Dehlevi?rahime-hullah?, kitabının sonunda,

- Senin için, buyurdu.

Resulullah efendimiz, Medine?ye hicret edince, deve bunun kapısında çöktü. Mescid yapılıncaya kadar, yedi ay bu mübarek sahabinin evinde misafir kaldı. Bütün eshab-ı kiram istediği halde, Resulullahı yedi ay ağırlama ve evinde bulundurma şerefi bu mübarek zata nasip oldu. Medine ahalisi Hazret-i Halid?in evine gelip Resul-i ekremi ziyaret etti.

20. ayetinin, meali, münafıkları açıkça göstermekdedir. Çünki, üç dürlü kalb vardır: Biri, mü?minin kalbidir. Temiz ve sevgi ile Allahü tealaya baglıdır. Ikincisi kasi ve ölü kalbdir. Kimseye acımaz... Üçüncüsü, hasta olan gönüldür. Hastalık, münafıklık hastalıgıdır. Allahü teala, bu üç kalbi de, Hac suresinin 51. ayetinde bildiriyor. Bu üçden, ikisi azabdadır. Biri, kurtulucudur. Mü?minin kalbi selimdir. Allahü teala, kalb-i selimi medh ve sena buyuruyor.

Keza yine Nur Suresi'nde de buyrulduğu gibi sahabe arasından bazıları Hz. Resulullah'ın haremini ahlaki sapmayla suçlayacak kadar iftiranın boyutlarını artırmış, Allah'ın gazabını üzerlerine çekerek O'nun Resulüne töhmet ve karalamada bulunmuşlardır. Yine Allah-u Teala'nın, asıl emellerini bilerek haklarında şöyle buyurduğu münafıklar da vardı sahabe arasında:

İctihadı Hazret-i Ali?ye uymadığı için, Rafiziler kendisine çok iftira ediyor, Hazret-i Ali?yi sevmezdi diyorlar. Halbuki hadis-i şerifini, Hazret-i Aişe haber verdi. Böylece, onu sevdiğini ve herkesin de sevmesi lazım geldiğini bildirdi.

Buna aldananlara Sebeiyye denir. Hazret-i Ali, bu dedikoduları haber alınca, üç Halifeye dil uzatanları ağır suçladı. İbni Sebe, Hazret-i Ali?nin kerametlerini ileri sürerek, diyordu. Hazret-i Ali, bu sözleri de haber alınca, İbni Sebe ve ona inanan hurufileri ateşte yakacağını bildirdi. Bunları Medayin şehrine sürdü. Fakat, orada da rahat durmadı. Adamlarını Irak ve Azerbaycan?a göndererek, sahabe düşmanlığını yaydı. Hazret-i Ali, Şamlılarla savaştığından, bunlarla uğraşmaya vakit bulamadı.

Büyük zatlara iftira etmek

Ağaç altında söz veren eshab Allahü teala, ağaç altında sözleşme yapılan Eshabdan da razı olduğunu bildirmiştir. İşte ayet-i kerime meali:

AKIL VAR MANTIK VAR...

Kitabın Linki:http://www.hakikatkitabevi.com/download/turkce/05-EshabiKiram. pdf

Sual: Allahü tealanın, Tevrat?ta, İncil?de ve Kur?an-ı kerimde methettiği, diye buyurduğu eshab-ı kirama, ibni Sebeciler, haşa münafık, kafir diyorlar, olmadık şeyleri söylüyorlar. İlk üç halifeye sövmeyi ibadet kabul ediyorlar. Allah tarafından övülen Resulullahın arkadaşlarına sövmenin dindeki yeri nedir?

Ehl-i Beyt inancı ve Şia mezhebinde, Kur'an'daki sarih ayetlere istinaden sahabe arasında da münafıklar bulunduğuna inanılır; Allah-u Teala'nın bu münafıkları kınadığı ve kötülediği ayetlerden birinde şöyle buyrulmaktadır:

aleyhi ve sellem? efendimizin, ömr-i serifinin sonuna dogru,

Biz ehli sünnet olarak, sizlerin inanışlarınıza bakıyoruz ve kendimize göre değerlendirme yapıyoruz. Bizim burda nefsimize uyarak bir şey yazacağımıza veya sui zan edeceğimizi asla düşünmeyiniz. Ancak, bize göre her şey ortada. Yani islamiyyet bütün mükemmelliği ile güneş gibi ortada. Böyle harika bir inanç sistemi varken, farklı yollara sapmak, bize göre çok anlamsız bir şey. Sadece üzülüyoruz. Bu dünyada bugün varız, yarın yokuz. Çok kısa olan bu dünya hayatının da ahıretin tarlası olduğu meydanda. Bu dünyada yaptığımız veya yapmadığımız her şeyden hesap vereceğimiz de ortada. Allahü Teala'nın emirleri ve yasakları da ortada.

Eshab-ı kiramı aşağılamak nasıl caiz olur ki, onlar din-i İslamı yükseltmek ve Resulullaha yardım etmek için, insan gücünün üstünde çalışmışlar, din uğrunda gecelerini, gündüzlerine katmışlardır. Mallarını Allahü teala yolunda feda ettiler. Akrabalarını, ailelerini, çocuklarını, vatanlarını, evlerini, akarsularını, tarlalarını, ağaçlarını Resulullahın sevgisi yolunda terk ettiler. Onun mübarek vücudunu kendi vücutlarına ve Onun sevgisini, mallarının ve evlatlarının sevgisine tercih ve takdim ettiler.

Hazret-i Muaviye, o zaman Şam?da vali idi. Üçüncü kısım ictihadında olup, idaresindeki müslümanları bu muharebelere karıştırmamıştı. Hepsinin rahat ve sükunetle yaşamasını temin etmişti. Fakat, Hazret-i Ali Şamlıları da çağırınca, Hazret-i Muaviye, birçok hadis-i şerifleri düşünerek, karşı taraf gibi ictihad etti. Halife Şamlılarla anlaşmak üzere iken, araya siyonizm, yahudi parmağı karışarak, Sıffin muharebesi meydana geldi.

Adam öldürmek, zina, içki, hırsızlık çok büyük günah iseler de kafirlik değildir. Çünkü Kur?an-ı kerimde mealen buyuruluyor ki:

Elmalılı Hamdi Yazır, Konyalı M. Vehbi, Ali Arslan ve Celal Yıldırım?ın tefsirinde, M. Ali Sabuni Safvetüt Tefasirde ve piyasadaki diğer tefsir ve meallerde de aynı ifadeler geçmektedir.

?aleyhimürrıdvan? bulasdırmaga kalkısmak, böylece, O büyükleri

Amma çok uydurma hadis rivayet etmişsin ya.

sıralama olarak 39. sıradadır... biraz sonlarda ama neticede bizim bünyemizde...

MUAVİYE den de bahsedin biraz. Hani hutbelerde HZ. ALİ ye lanetler okutma bidatini ortaya çıkartan MUAVİYE. Hani İmam HASANı zehirlettiren MUAVİYE. Aslında hatalar silsilesi maalesef Hz. Osman zamanında başlıyor. EBU ZERi çöllere sürdü, akrabalarına mevki ve makamlar verdi. MERVAN gibilerine...

Bu vakıa Resulullah mescidde durmuş Cuma hutbelerini okurken vuku bulmuştur.

Diyanetin mealindeki ifade aynen şöyledir:

söyledi. Münafıkun suresinin birinci ayetinde, kelamı, Abdüllah bin Selul ve arkadaslarını göstermekdedir. Eshab-ı kiram ile hiçbir alakası yokdur.

Mümine kafir diyenin kendisi kafir olur

Kadınlardan en çok sevilenin Hz. Aiye r. a. olduğuna dair hadisi şerifler 1 tane değildir.

Ebu Eyyub-i Ensari hazretleri, Cemel ve Sıffin vakalarında, Hazret-i Ali?nin yanında bulundu. Kumandanları arasında yer aldı. Hakemlerin kararı ile Hazret-i Muaviye halife seçildiği gün, Medine?de Hazret-i Ali tarafından vali idi. Suriye, Filistin muharebelerinde, Mısır ve Kıbrıs?ın fethinde bulundu. Gayet şecaatli ve pek kahramandı. Bir muharebede özrü sebebiyle bulunmadığı için hep üzülürdü.

Bunlar onlardır ki, başkaları dağ kadar altın sadaka verse, onların bir avuç arpa sadakası sevabına, hatta yarısına yetişemez.

İmam-ı Begavi diyor ki: Cabir bin Abdullah dedi ki, Resulullah, buyurdu. Bu sözleşmeye, Biat-ür-rıdvan denir. Çünkü, Allahü teala, bunlardan razıdır.

- Ayşe'nin rivayetine göre onun kendisini temize çıkaran, başkalarının rivayetine göreyse Hz. Mariye'nin iffetini vurgulayan İfk hadisesi Nur Suresi'nin 11-17 ayetlerinde geçer.

- Senin için (8 Cennet?Ey Ebu Bekir, sevdiklerinle birlikte Cennete gir? der) buyurdu.

Mirat-i kainatın 327. sayfasında buyuruyor ki:

İmam-ı Şafii hazretleri buyuruyor ki:

Ömer bin Abdülaziz hazretleri de böyle söylemiştir.

Şu halde, Hazret-i Ebu Bekir Fedek hurmalığı yüzünden suçlanırsa, aynı uygulamayı yapan Hazret-i Ali de suçlanmış olur. Hazret-i Ali?ye bu suçlamayı yükleyenler, anlaşılıyor ki Hazret-i Ali?nin değil, yahudi ibni Sebe?nin yolundadırlar. Hazret-i Ali haşa korkak mıydı, kimden korkuyordu, hem Hazret-i Ebu Bekir de Hazret-i Ömer de Hazret-i Osman da vefat etmişti. Üstelik halife kendisi idi, bütün yetkiler elinde idi. Demek ki Hazret-i Ali doğru olanı yapmıştı.

Resulullahın torunlarından Seyyid Abdülkadir-i Geylani hazretleri ise, buyurdu.

Hasais-ul habib kitabında diyor ki:

tamam DİĞER 3 HALİFEYE SICAK BAKILMAZ HURUFİLİKTE.

HURUFİLİK KURANI HARFLEERLE OKUMA SANATIDIR...

sözbirligi ile söylemekdedir. Münafıklar için geldikleri bilinen

Hz. Resulullah bu sahabelerin Kıyamet günüyle ilgili şöyle buyurmuştur:

Eshab-ı kiramın şanlarına layık olmayan sözleri söylemek, müslümanlara yakışmaz. Onların muharebeleri kötü sebeplerle, aşağı düşüncelerle değildi. Onların ruhları ve nefsleri, insanların en iyisinin ve yükseğinin huzurunda bulunarak, mübarek sohbet ve nasihatlerini dinleyerek temizlenmiş, nurlanmış, kalblerinde kin ve geçimsizlik kalmamıştı. Her biri ictihad makamına yükselmiş olduğundan, kendi ictihadlarına uygun hareket etmeleri lazım ve vacip idi. Bazı işlerde ictihadları ayrılınca birbirlerine uymayıp, kendi ictihadlarına uymaları doğru yol idi. Onların birbirlerine uymamaları da, uymaları gibi, hak üzere idi. Nefsin arzusu değildi.

Sehl bin Abdullah Tüsturi buyuruyor ki:

Resulullah, bunları içeriden dinlerken buyurdu. İkisi birbirine sarılıp, Resulullahın huzuruna girdiler.

Bunlar, galiba Ehl-i beyt-i nebeviyi kendileri gibi sanıyor. Onları da, Hazret-i Ebu Bekir ile Hazret-i Ömer?e düşman biliyor, onları da, kendileri gibi, iki yüzlü, münafık hayal ediyorlar. Hazret-i Ali?nin, üç halife ile meşhur olan dostluğunun siyasi ve gösteriş olduğunu ve onlara, haklı bilerek, kalbinden gelerek değil de, münafıklıkla, hürmet ve sevgi gösterdiğini zan ediyorlar. Ne kadar şaşılacak şeydir. Bunlar, Ehl-i beyti, eğer, Resulullahı sevdikleri için seviyorsa, Onun düşmanlarına da, düşmanlık etmeleri lazım gelirdi. Onun düşmanlarına, Ehl-i beytin düşmanlarından daha çok sövüp, lanet etmeleri icap ederdi. Bunlardan hiçbirinin, Resulullahın en büyük düşmanı olan ve mübarek vücuduna ve nazik ruhuna eziyet ve işkenceler yapan Ebu Cehile lanet ettikleri, sövdükleri görülmemiştir. Fakat, Resulullahın en çok sevdiği Hazret-i Ebu Bekir?i, Hazret-i Ömer?i, Hazret-i Osman?ı Ehl-i beytin düşmanı sanarak, ayet-i kerime ile ve hadis-i şerifler ile methedilmiş olan bu büyük zatlara lanet etmekten, çirkin şeyler söylemekten çekinmiyorlar. Bu nasıl müslümanlıktır?

Ehl-i beyti sever görünerek

Hazret-i Aişe, kendisinin, ezvac-ı tahiratın hepsinden daha üstün olduğunu söyler, Allahü tealanın nimetlerini sayar, derdi. O zaman canlı resmi yapmak haram olmamıştı ve resmi, insan da yapmamıştı. Resulullah, Aişe validemize buyurdu ki:

Hasan Basri Çantay?ın mealindeki ifade: (Allah her birine en güzel olanı vaad etti.)

Yine 327. sayfada diyor ki:

Kur?an-ı kerimin manalarını ve helal ve haramları ve Arab şiirlerini ve nesep ilmini, Hazret-i Aişe?den daha çok bilen kimse, görmedim.

Eshab-ı kiram, İslamiyet?i yaymak ve Resulullaha hizmet etmek için, insan gücünün üstünde çalışmışlar, din uğrunda gecelerini, gündüzlerine katmışlardır. Mallarını Allahü teala yolunda feda ettiler. Akrabalarını, ailelerini, çocuklarını, vatanlarını, evlerini, tarlalarını, ağaçlarını Resulullahın sevgisi yolunda terk ettiler. Onun mübarek vücudunu kendi vücutlarına ve Onun sevgisini, mallarının ve evlatlarının sevgisine tercih ve takdim ettiler. Bunlar, sohbet, yani arkadaşlık şerefine nail olmuşlar ve o sohbette, başkalarına nasip olmayan bereketlere ve derecelere kavuşmuşlardır. Başkaları dağ kadar altın sadaka verse, onların bir avuç arpa sadakası sevabına, hatta yarısına yetişemez. Allahü teala, onları överek, buyurdu. Fetih suresinde de onlara kızanlara, düşman olanlara kafir buyurdu. Şu halde, onlara kötü söylemekten, küfürden kaçar gibi kaçmalıdır.

Ahmet Cevdet Paşa diyor ki:

Bu sinsi düşmanların yalanlarına aldanıp parçalanmamalı. Birlikten kuvvet hasıl olur. Ayrılık felakete sebep olur. Sahabe-i kiram arasındaki savaşları anlatan tarihlerin çoğu, Emevileri kötüleyen Abbasiler zamanında, onların arzularına göre yazıldığı için, Sahabe-i kiramı kusurlu gösteriyorlar. Maide suresinin, mealindeki 54. ayeti, dinden dönenlere karşı gelenleri, Allahü tealanın sevdiğini bildirmektedir. Bu da, Hazret-i Ebu Bekir zamanında oldu. Hazret-i Ebu Bekir, dinden dönenlerle savaşmış, onların tehlikesini önlemiştir. Cennetlik oldukları ayet ve hadis ile bildirilen böyle mübarek insanları kötülemek büyük felakettir, bölücülüktür.

Eshab-ı kiramın birbirine karşı çok merhametli oldukları, tamamının birbirini sevdikleri, mesela Hazret-i Ali?nin Hazret-i Muaviye?yi sevdiğini şu ayet-i kerime açıkça bildirmektedir:

bu hadis-i serifi yazarak açıklamakdadır. Bu kitabın özeti farisiden türkçeye terceme ederek kitabında mevcuttur. Lütfen oradan da okuyunuz!

?Ali?ye uymayanlara düşman olmak lazım? ve kendisine inananlara da, ?Peygamberden sonra, en üstün Ali?dir? diyordu. Sözlerine inandırmak için, ayetlere yanlış manalar veriyor, hadis uyduruyordu. ?Peygamber kendinden sonra Ali?nin halife olmasını emretti. Eshab, Peygamberi dinlemedi, dünya çıkarları için, dinlerini terk ettiler? diyordu. Bu sırları herkese açmayın, diye de tembih ediyordu. diyordu. Böylece Hazret-i Osman?ın şehit edilmesine sebep oldu. Sonra, Hazret-i Ali?nin askerleri arasına, üç Halifenin düşmanlığını yaydı..

Bunlar onlardır ki, Allahü teala, onları Kur?an-ı kerimde methederek, buyurdu. Sure-i Fetih sonunda da onlara kızanlara, düşman olanlara buyurdu.

Ona soruldu. O da, dedi. Hazret-i Üsame de, dedi. Bu sözlerin hepsine sevinen Resulullah, Ebu Bekir?in evine teşrif buyurdu.

HURUFİLİK ALEVİLİĞİN 42 BİLEŞENİNDEN BİRİDİR..

Resulullahın buyurduğunu, Hazret-i Ali söylüyor. Zübeyr bin Avvam da, Haticet-ül-kübranın biraderinin oğludur ve Peygamber efendimizin halası Safiyye?nin oğlu olup, İslamiyet?in ilk günlerinde, onbeş yaşında iken müslüman olmuştur. Allahü tealanın yolunda ilk kılıç çeken budur. Yani, İslam subaylarının birincisidir. Birçok gazalarda ve en tehlikeli anlarda, Resulullahın önünde çarpışarak çok yerinden yaralanmıştı. Peygamber efendimiz buyurmuştur. Hazret-i Ömer vefat edeceği zaman, halife olmaya layık gördüğü altı kişiden biri Talha, biri de Zübeyr?dir. Zübeyr çok zengin olup, bütün servetini Resulullah uğrunda feda etmişti.

Vehhabilerin dağıttığı mealdeki ifade:

SEYYİD İMAMEDİN NESİMİ BİR HURUFİDİR.

ama hurufiler küfür etmez...

- Kızını sana verdiği gün, buyurma dı mı?

Hazret-i Ali?nin ilk halife olmasını, Resulullah bildirmedi. Eğer bildirseydi, Hazret-i Ali, bu emri gizlemez, açıkça söyler ve Hazret-i Ebu Bekir?in halifeliğini kabul etmezdi. Nitekim Hazret-i Ebu Bekir, hadis-i şerifini söyleyerek, Ensarın halife olmasını kabul etmedi. Ensar da, razı olup, halifelik isteğinden vazgeçtiler.

- Ahmed bin Hanbel'in Müsned'i C.5, S.390 ve 453 ve: Sahihi Müslim, C.8, S.122-123 Sıfat'ul Münafıkun babı ve: Mecma-uz Zevaid C.1, S.110 ve C.6, S.195; Vakıdi'nin Moğazi'si C.3, S.1042 ve Mogrizi'nin İmta'sı, S.477 ve Dürr-ul Mensur: Siyuti C.3, S.258-9, Tövbe, 74. ayetin tefsiri hakkında.

Kaynak:

Mekke?nin fethinden sonra Müslüman olan Hazret-i Vahşi ve diğerleri, tertemiz birer müslüman, Cennetlik bir sahabi olup, eski günahları da sevaba çevrilmişti. Çünkü Kur?an-ı kerimde açıkça buyuruluyor ki:

Resulullaha, Hazret-i Aişe?den başka, hiçbir zevcesinin yatağında gelmedi. Bu da, Hazret-i Aişe?nin Allahü teala indinde kıymetinin pek çok olduğunu göstermektedir. Ümmi Seleme validemiz Hazret-i Aişe için bir şey söyleyince, Resulullah, buyurdu ve Ümmi Seleme validemiz de, tevbe etti.

- Senin için de, buyurdu

Allahü teala, sahabi düşmanlarına fırsat vermemek için, sadece cihad edenlerin değil, evlerinde oturanların da Cennetlik olduğunu bildirmiştir. İşte ayet-i kerime meali:

Ancak, çok hoşgörü sahibi olduğunu söyleyen insanların, zerre kadar hoşgörü göstermemiş oldukları, bu hoşgörünün sadece söylemden mi ibaret olduğu sorusunu akla getiriyor. İnşallah bu konuda devam edeceğiz.

- Ya Eba Bekir! Sen önce gir, her iyilikte önde olan sensin.

Evet bu söylediklerimiz, Hazret-i Ali?yi, Peygamber efendimizi sevdiği ve saydığı için sevenler ve sayanlar içindir. Amma bir kimse, Muhammed aleyhisselamı araya katmadan, onu doğrudan doğruya seviyorsa, buna sözümüz yoktur. Zira söz anlamaz. Bunun maksadı, din-i İslamı yıkmak, ahkam-ı İslamiyeyi bozmaktır.

münafıkları bildiren ayet-i kerimeleri Eshab-ı kirama yüklemek, nasıl dogru olur? Al-i Imran suresinin 110. ayetinde mealen, buyuruldu. Bu ayet ile, Allahü tealanın medh-u sena buyurdugu kimseler, nasıl olur da, münafıklarla bir tutulur?

Hazret-i Osman?a dil uzatan S. Kutub?un ifadesi:

Hazret-i Adem?den beri bir çok Peygamber gelmiştir. İçlerinde en kıymetlisinin, bizim Peygamberimiz olduğu ve en iyi eshab da Onun eshabı, en iyi ümmet de Onun ümmeti olduğu bildirilmiştir. İşte bir ayet-i kerime meali:

Farklı ictihadlarından dolayı bir şey denemez. İmam-ı Ebu Yusuf, müctehid olduktan sonra, imam-ı a?zama uysaydı hata olurdu. İmam-ı Şafii Sahabe-i kiramın sözlerine uymaz, kendi reyine tabi olurdu. İster Hazret-i Ebu Bekir olsun, ister Hazret-i Ali olsun, hiçbirinin sözlerine uymaz, kendi reyi ile karar verirdi. Bir müctehidin, Sahabinin sözüne uymaması caiz iken, Sahabe-i kiramın farklı ictihadları niçin suç olsun? Sahabe-i kiram ictihad işlerinde, bazen Server-i aleme de uymamış, bu bir suç olmamış ve azarlanmamışlardı. Bu farklı ictihadları Allahü teala beğenmeseydi, elbette azap edeceğini bildirirdi. Halbuki, Resulullah ile yüksek sesle konuşanları yasaklamış ve azarlamıştı. Bedir?de alınan esirlere yapılacak iş hakkında Sahabe-i kiramın görüşleri farklı olmuştu. Ömer ve Sa?d ibni Muaz esirleri öldürelim dedi. Diğer Sahabiler ise, para karşılığı bırakalım, demişlerdi. Server-i alem de, bunu kabul buyurmuştu. Sonra, ayet gelerek, birinci görüşün doğru olduğu bildirildi.

26] - Tevbe, 101.

- Senin için de, buyurdu.

iyi de kardeş.

Münafıkların yaptığı iftira

Abdullah bin Mübarekten soruldu ki, Hazret-i Muaviye ile Ömer bin Abdülaziz?den hangisi daha üstündür? Cevabında buyurdu ki, Hazret-i Muaviye Resulullahın yanında giderken, atının burnuna giren toz, Ömer bin Abdülaziz?den kat kat daha üstündür. Böylece, Resulullahın sohbetinin ve mübarek yüzünü görmenin sebep olduğu yüksekliğe, hiçbir yükseklik yetişemeyeceğini bildirdi. Bu üstünlük, başka bir kıymet karışmadan yalnız sohbetin üstünlüğüdür ve bütün Eshabda vardır. Buna başka kıymetler de ekleyen, mesela Resulullah ile birlikte cihad eden ve sonra gelen müminlere, Ondan işittiklerini bildiren veya Onun uğrunda malını harc eden sahabi elbet daha yüksek, daha üstün olur. Hiç şüphe yok ki, iki Halife, Eshabın büyüklerindendi. Hatta, en üstünleri idi. O halde, Şeyhayna kafir demek, hatta, biraz küçültmek, küfür olur. Zındıklık olur. Doğru yoldan ayrılmak olur.

Şah Veliyyullah Dehlevi hazretleri de diyor ki:

eden mü?minleri, münafıklardan ayırarak, Muhammed suresinin 16. ayetini gönderdi. Bu ayet-i kerimede mealen, buyuruldu. Eshab-ı kiramı da, bundan sonraki ayet-i kerimede hidayet ve necat ile müjdeledi.

Ehl-i sünnet, dört Halifenin de hilafetinin doğru olduğunu, dördünün de halife olduğunu söylüyor. Çünkü, Peygamberimiz buyurdu ki, . Bu gaybdan haber veren hadis-i şeriflerdendir. Otuz sene Hazret-i Ali?nin hilafeti ile tamam oldu. Bu hadis-i şerif, dört Halifeyi göstermektedir ve hilafet sıraları doğrudur. Bunlar ise, üç Halifenin hilafetinin doğruluğuna inanmıyor. Zor ile, kuvvet kullanarak halife oldular diyor. Hazret-i Ali?den başka kimse halife olamazdı diyorlar. Hazret-i Ali?nin üç Halifeye biat ve itaat etmesi, idi. Yani istemeyerek, idare etmek için idi diyorlar. Bu sözleri ile, insanların en iyisinin Eshabı arasında nifak, iki yüzlülük vardı, birbirlerini aldatarak geçiniyorlardı sanıyorlar.

Hazret-i Aişe-i Sıddıka, Allahü tealanın sevgilisinin sevgilisi idi. Peygamberimiz vefat edinceye kadar, onu çok sever ve yanından ayırmazdı. Onun odasında, onun yatağında ve mübarek başı onun kucağında iken can vermişti. Onun misk kokulu odasında defnedilmiş, kalmıştır. Bütün bu üstünlüklerden ve kıymetlerden ayrı olarak kendisi büyük alim ve müctehid idi. Peygamber efendimiz, dinin yarısının bildirilmesini ona bırakmıştı. Eshab-ı kiram sıkıştıkları zaman, ona gelip, ona sorup öğrenirlerdi. Müctehid olan böyle bir Sıddıkaya, Hazret-i Ali?ye uymadı diye, dil uzatıp, ona yakışmayan çirkin iftiraları söylemek Müslüman olana yakışmaz. İmanı olan kimsenin ağzından böyle sözler çıkmaz. Bu fakir miskinleri doyurduğum zaman, Ehl-i beytin ruhlarına niyet ederdim. Yani Resulullah ile birlikte, Hazret-i Ali, Hazret-i Fatıma, Hazret-i Hasan ve Hazret-i Hüseyin?in ruhlarına da gönderirdim. Bir gece rüyada, Fahr-i alemi görüp selam verdim. Selamımı almadı ve mübarek yüzünü döndürüp buyurdu. Bundan anladım ki, rüyada yüzünü çevirmesinin sebebi, yemek dağıtırken, niyette Hazret-i Aişe?yi ortak etmediğim içinmiş. Ondan sonra Hazret-i Aişe?yi de hatta zevce-i mutahharaların hepsini niyette ortak eyledim. Ehl-i beytin hepsini araya koyarak dua eder oldum. Çünkü, bunlar da, Ehl-i beyttendir. O halde Resulullaha Hazret-i Aişe-i Sıddıka yolu ile gelen eziyet, Hazret-i Ali yolundan gelen eziyet ve cefadan daha çoktur. Aklı ve insafı olan, bunu pek iyi bilir. Bu sözlerimiz, Hazret-i Ali ve Peygamber efendimizi sevenler ve sayanlar içindir.

Hurufilik ie ilgili cevabı yanlış yere yazmışım :)

Sonra, Hazret-i Osman?ı çağırdı. O da dedi ki:

Eshabın istisnasız hepsi Cennetliktir

Bütün bunlar bir tarafa; Hz. Resulullah'ın en yakın sahabesi, onunla en sık ve en samimi görüşen hanımları olduğu halde onlar için bile ayette uyarı ve tehdit geçmekte ve şöyle buyrulmaktadır: "Ey peygamberin kadınları, kim sizden açık bir çirkinlikte ve utanmazlıkta bulunursa onun azabı iki kat olarak artırılır; bu, Allah'a pek kolaydır. Ama kim de sizden, Allah'a ve Resulü'ne gönülden itaat eder ve salih bir amelde bulunursa, ona da ecrini iki kere veririz, ve biz ona üstün bir rızık da hazırlamışızdır. Ey peygamberin kadınları! Siz diğer kadınlar gibi değilsiniz..." (Ahzab, 30-32)

Resulü açıklayarak buyuruyor ki:

Burada bunu ispat için bir güzel misal verelim:

İkiyüzlülük, hainlik alametidir. Eshab-ı kirama ve hele en kıymetlilerinden olan Hazret-i Ali için, ilk üç halifeyi kabul etmediği halde, ikiyüzlülük gösterip sustu demek ne kadar çirkindir. Allah?ın aslanına, tam 30 yıl, hainlik alametini yüklemek ve bu uzun zamanda, hep ikiyüzlülükle yaşadı demek, ne kadar çirkin bir iftira olur. Hadis-i şerifte, buyuruldu. Münafıkların bir kötülüğünü 30 yıl durmadan yapmanın, artık ne olacağını düşünmeli. Üç halifenin üstünlüğünü söylemekle, Hazret-i Ali küçültülmüş olmaz, yüksek mertebesine dokunulmuş olmaz. Halbuki, fitnecilerin dediği gibi, onu ikiyüzlü bilmekle, bütün bu meziyetler, kıymetler, kendisinden alınmış olur. Çünkü, ikiyüzlülük, münafıkların, en aşağı, yalancı ve dolandırıcı kimselerin işidir. Eshab-ı kiramın hepsi ve Hazret-i Ali, Resulullahın hatırı için sevilir. Çünkü Resulullah efendimiz, buyurmuştur.

Ben şahsen alevilere karşı çok iyimser hisler taşıyorum. Geçen yıl bir alevi sitesine yazmaya başladım. Tek niyetim görüş alış-verişinde bulunmak ve inancım gereği emri maruf, nehyi münker yapmaktı. Bu sitede aleviler hakkında bir çok gözlemlerim de oldu ki çok ilginç gözlemlerdir. Bunları sizlerle de paylaşmak isterim doğrusu. Ancak, alevi arkadaşlar, hiç hakaret etmediğim halde, bazı yazılanları hakaret olarak algıladılar. Hiç anlayışsız tavırlarla, her yazdığımızı farklı yönlere çektiler. İnanın ki hiç konuşma hakkı bile vermediler. Kendi açtığım konulara yazma yasağı getirdiler, vs.

Allahü tealanın zatı gibi sıfatları da sonsuzdur. Razı olması da sonsuzdur. Allah, Eshabdan birkaç sene razı oldu sonra vazgeçti denilemez. Allah sözünden dönmez.

Hazret-i Aişe diyor ki:

Akaid kitaplarının hepsinde şöyle yazılıdır: Eshab-ı kiramın hepsini büyük bilmek, hepsine hüsnü zan etmek, hepsinin salih ve adil olduğuna inanmak, hiçbirine dil uzatmamak, düşmanlık etmemek ve bir kısmını sevdiği için, ötekileri fena bilmemek kati deliller ile bütün müslümanlara vaciptir.

Sa?id bin Cübeyr?radıyallahü anh? diyor ki, Muhammed suresinin

Bir hadis-i şerifte de buyuruluyor ki:

sayısı çokdu. Sonra, azalmaga basladı. Fahr-i alem?sallallahü

Yukarıdaki yazıyı tamamen okudu iseniz, yukarıda yazılan hususlarla ilgili görüşleriniz nelerdir?

Maveraünnehir alimleri buyurdu ki:

CEVAP

Hazret-i Aişe?nin şan ve şereflerinden birisi de Resulullah efendimizin, onu çok sevmesidir. Resulullaha, en çok kimi seviyorsun denilince, buyurdu. Erkeklerden kimi diye sorulunca, buyurdu.

Ayet-i kerimede, sapıklara fırsat vermemek için, ve küllen vaadallahü hüsna buyuruluyor. Yani Allah hepsine Cenneti söz vermiştir buyuruluyor. Fazilet bakımından elbette Mekke?nin fethinden önce Müslüman olanlar, daha sonra Müslüman olanlardan daha üstündür. Ama hepsi de Cennetliktir.

Kurnaz Yahudi İbni Sebe, Müslüman görünerek, Mısırlıları aldattı. Hazret-i Osman?ın şehit edilmesine sebep oldu. Büyük bir fitne çıkardı. Bu yüzden, milyonlarca müslüman kanı aktı. Sebecilik, 8. asırda Hurufilik ismini aldı. Hurufiler, üç halifeye olmadık iftiralar ettiler. Halbuki üç Halife, Hazret-i Ali?yi baş üstünde taşıdılar. Onun mübarek kalbini incitecek bir şey yapmadılar. Birkaç zalimin, ahmağın, imam-ı Hasan?ın cenazesine yaptığı saygısızlığı bahane ederek ve olayları değiştirerek Müslümanlara saldırıyorlar. Yahudi dönmeleri, Müslümanları parçalamak, milleti birbirine düşman etmek için, tarihi olayları şişirerek ortaya atıyorlar, inanması ve öğrenmesi farz olmayan hatta örtülmesi lazım olan acıklı olayları anlatarak, kardeşi kardeşe saldırtmak istiyorlar.

Yine bir başka yerde Allah-u Teala, Hz. Resulullah'ın eşlerinden ikisine hitaben şöyle buyurmaktadır: "Siz, Peygamber'in iki eşi, Allah'a tevbede bulunmanız iyi olur, çünkü kalpleriniz eğrilik gösterdi. Yok, eğer ona karşı birbirinize destek olmağa kalkışırsanız, artık Allah onun mevlasıdır, Cibril de ve mu'minlerin salih olanı -Hz. Ali- da. Bunların arkasından melekler de onun destekçisidirler..." Daha sonra Rabb'ul Alemin şöyle buyurmaktadır: "Allah, küfretmekte olanlara Nuh'un eşini ve Lut'un eşini örnek olarak verdi. İkisi de, kullarımızdan salih olan iki kulumuzun nikahı altındaydı; ancak, onlara -onların davalarına- ihanet ettiler. Peygamber eşi olmaları onları Allah'ın azabından kurtarmadı; kıyamet günü o iki kadına, 'Diğer cehennemliklerle birlikte girin cehenneme!' denilir. Allah, iman etmekte olanlara da Fir'avn'nın karısını örnek verdi, hani o demişti ki 'Rabbim, bana kendi katında, cennette bir ev yap; beni Fir'avn'dan ve onun yaptıklarından kurtar ve beni o zalimler topluluğundan da kurtar!..' İmran'ın kızı Meryem'i de, ki o kendi ırzını korumuştu..." (Tahrim,10-12)

Hazret-i Aişe buyuruyor ki:

Al-i Imran suresinin 153. ayet-i kerimesinden önceki mealindeki müjdenin, bu sonraki ayete baglı bulundugunu her tefsir bildirmekdedir.

[Furkan 70)

Tibyan tefsirindeki ifade: (Allah her birine hüsnayı vaad etti.)

Bu hadis-i serifden daha uzunu da, Ehl-i sünnetin ında, mevcuddur. Bu sahih hadis-i seriflerin hepsi, Eshab-ı kiramın arasındaki zındıkları bildirmekdedir. Eshab arasında bulunan

Eshab-ı kirama dil uzatılamaz

SEN HURUFİLİK NEDİR BİLİYOR MUSUN?

Biz ehli sünnet olarak inanıyoruz ki, Hazreti Ebubekir ve Hazreti Ömer r. a, cennetin önünde olacaklar ve istediklerini cennete sokacaklar, istediklerini sokmayacaklar. Bu iki şahıs hakkında o kadar ciddi bildirimler var ki, bunları görmezden gelmek nerede ise imkansız. aten bunlar yukarıdaki yazıda çok açık bir şekilde belirtilmiş.

Bu ümmetin önde olanları bu kadar kötü huylu olursa, sonradan gelenlerinde artık iyilik bulunabilir mi? Bunlar, Peygamber efendimizin sohbetinde bulunmanın üstünlüğünü ve bu ümmetin ne kadar hayırlı, kıymetli olduğunu bildiren ayet-i kerimeleri ve hadis-i şerifleri acaba görmemişler mi, duymamışlar mı? Yoksa, bunları duyup da inanmamışlar mı? Kur?an-ı kerimi ve hadis-i şerifleri bizlere onlar öğretti. Eshab-ı kiram kötü olursa, onlardan öğrenilen din de kötü olmaz mı? Bunların maksadı, yoksa, bu perde altında dini yıkmak mıdır ve İslamiyet?i ortadan kaldırmak mıdır? Ehl-i beyti sever görünerek, İslamiyet?i yok etmeye uğraşıyorlar. Keşke Hazret-i Ali?yi sevenlere kıymet verselerdi de, bari bunlara iki yüzlülük damgasını vurmasalardı. Hazret-i Ali?yi sever ve sevmez sandıkları Eshab-ı kiram, otuz sene birbirleri ile yalan, kin ve iki yüzlülük yaparak geçinmişler ise, bunların neresinde iyilik kalır? Hangi sözlerine inanılabilir?

Evet, bu yüce sahabi, Resulullahın sancaktarı, Hazret-i Ali?nin kumandan ve valilerinden Hazret-i Halid, bir zaman önce kendisine karşı savaştığı Hazret-i Muaviye?nin, halifeliği zamanında İstanbul?un fethi için teşkil ettiği orduya katıldı. Birbirlerini sevmeselerdi, Hazret-i Ali efendimizin buyurduğu gibi, birbirlerini kardeş bilmeselerdi hiç Hazret-i Muaviye?nin halifeliği zamanında onun emrine girip, fetih için gönderdiği orduya katılır mıydı? Ki bu katılması onun şehid olmasına da sebep oldu.

sapıtanlar, Beni Hanif ve Beni Sakif gibi kabilelerden elçi olarak

- Sen önce gir ya Ali, Resulullaha daha yakın sensin.

Sakının! Din büyüklerine dil uzatmaktan, İslam?ın büyüklerini kötülemekten sakının! Aman sakının! Çok sakının! (Mektubat, 2. c. 36. m.)

eğer aynı hurufilikten bahsediyorsak, İNANIN SEBE FELAN BİLİNMEZ. HATTA SEVİLMEZ, SİYONİZM SEVİLİR Mİ HİÇ?

Peygamber efendimizin bu hadislerinin gerçek olduğunumu düşünüyorsunuz. Bence bunlar uydurmanın en üstünüdür:D

Ayrıca, kim bu dünyada kimi seviyor ise, ahırette de onun yanında olacaktır. Kişi sevdiği ile beraberdir hadisi şerifi meşhurdur. Cennette Hazreti Aişe, Peygamber efendimiz'le, Hazreti Fatıma ise Hazreti Ali r. a. ile birlikte olacaktır. Bu da Hz. Aişe r. a. ın durumunun en sevilen olduğunu göstermektedir.

Hazret-i Aişe için gelen 17 ayet-i kerimeden birincisinin tefsirini şöyle bildiriyor:

İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki:

Hazret-i Aişe?ye sordular ki, Resulullah en çok kimi severdi? Fatıma?yı severdi, dedi. Erkeklerden en çok kimi severdi dediler. Fatıma?nın zevcini buyurdu. Bundan anlaşılıyor ki, zevceleri arasında, Hazret-i Aişe?yi, çocukları arasında, Hazret-i Fatıma?yı, Ehl-i beyti arasında, Hazret-i Ali?yi, Eshabı arasında ise, Hazret-i Ebu Bekir?i en çok severdi.

lekelemek istemek, adalete ve insafa sıgmaz. Önceleri, münafıkların

- Ama senin için buyurdu.

Eshab-ı kirama düşman olmak fitnesini ilk ortaya çıkaran isminde Yemenli bir Yahudidir. Bu Yahudi, Müslüman görünerek önce Basra?ya geldi. ?İsa tekrar dünyaya gelecek de, Muhammed gelmez mi? O da gelecek, Ali ile birlikte dünyayı küfürden kurtaracak. Hilafet Ali?nin hakkı idi. Üç Halife, Onun hakkını elinden zorla aldı? diyordu. Basra?dan kovuldu. Kufe?ye gelip, halkı kışkırtmaya başladı. Buradan da kovuldu. Şam?a geldi. Şam?da da yüz bulamayınca Mısır?a kaçtı. Mısır?da, kendisini Ehl-i beytin aşığı olarak tanıtarak, Halid bin Mülcim, Sudan bin Hamran, Gafıki bin Harp ve Kinane bin Bişr gibi soysuz, azılı haydutları etrafına topladı.

Münafıklar Hazret-i Aişe validemize iftira edince, Resulullah, arkadaşlarından bazılarını çağırdı. Bunlardan Hazret-i Ömer?e ne düşündüğünü sordu. O da dedi ki:

31] - Sahihi Buhari, Maide Suresi tefsirinde "... ve konto eleyhim şehiyda..." babında ve Kitab'ul Enbiya "... ve ittehazallahi..." babında ve Sahihi Tirmizi "Saffet-ul Kıyame" ve "... Macae fi şa'nul Heşr..." babları ve Taha Suresi tefsiri kısmında.

Adalet sahibi olan Allahü teala, sadık olan, canla basla hizmet

Allahü teala, Kur?an-ı kerimde Tevbe, Maide ve Mücadele ve Beyyine surelerinde buyuruyor ki, Demek ki, hem sevmiş, hem de sevilmişlerdir.

Hazret-i Halid, Bedir, Uhud, Hendek, Hudeybiye ve başka gazalarda Resulullah efendimizin yanında bulundu ve hayır dualarına kavuştu. Birçok muharebelerde sancaktarlık hizmeti ile şereflendi. Bu sebeple kendisine Sancaktar-ı Resulullah ünvanı verildi. Yüzelli hadis-i şerif haber vermiştir. İhtiyar olduğu halde Hazret-i Muaviye zamanında, Süfyan bin Avf kumandasındaki ordu ile İstanbul?u almaya geldi. Yezid?in de bulunduğu asker arasında otuzüç sahabi vardı. Abdullah ibni Abbas, Abdullah ibni Ömer, Abdullah ibni Zübeyr hazretleri de Ebu Eyyüb-el Ensari Halid hazretleri ile beraberdi. Bunlardan Hazret-i Halid dizanteriden vefat etti.

bildirildi. Bunlar Eshablık serefine dahil degildir. Sonradan

AMA HURUFİLİK FARKLI...

Eshab-ı kiram kitabında diyor ki:

Keza, aynı "sahabi"ler arasında öyle münafıklar vardı ki Tebük gazvesi -veya bir diğer rivayete göre de Veda haccı - dönüşünde Hureşi Geçidi'nde Hz. Resulullah'ın canına kastederek onu terör etmeye bile yeltendiler.

Hazret-i Aişe, diyerek öğünürdü. Allahü teala, Nur suresindeki 17 ayeti göndererek, Hazret-i Aişe?ye iftira edenlerin Cehenneme gideceklerini bildirdi. Hazret-i Aişe?nin izzeti ve şerefinin yüksekliği bu ayet-i kerimelerle de anlaşıldı.

Harkus bin Zübeyr de onlardandır. Salih isler yapan ve kafirlerle

İmam-ı azam Ebu Hanife buyurdu ki: Hazret-i Ebu Bekir ile Hazret-i Ömer?i üstün tutup, Hazret-i Osman ile imam-ı Ali?yi sevmek alametlerindendir. Bu ikisini üstün ve ikisini de sevgili tutmak, Cehennemden kurtulanlara mahsustur. İkisinin üstünlüğünü Eshab-ı kiramın hepsi söylemiş ve Tabiinin hepsi din imamlarımıza bildirmiş ve imamlarımız, kitaplarında yazmıştır. Mesela imam-ı Şafii?nin ve Ebül-Hasan Eşari?nin, Hazret-i Ebu Bekir ve Hazret-i Ömer?i bütün ümmetin üstünde bildirdikleri muhakkaktır. İmam-ı Ali?nin dahi, halife iken, ileri gelen kimselere karşı, buyurduğu muhakkaktır. , hadis-i şerifini imam-ı Ali?den işittiklerini imam-ı Zehebi ve imam-ı Buhari bildiriyor. Şii alimlerinin büyüklerinden Abdürrezzak-ı Lahici de, bu ikisinin yüksek olduğunu söylüyor ve diyor ki, . Abdürrezzak bin Ali Lahici, Kum şehrinde müderris idi. 1051 de vefat etti.

(Bir gün Resulullah mübarek nalınlarının kayışlarını çakıyordu. Ben de iplik eğiriyordum. Mübarek yüzüne baktım. Parlak alnından ter damlıyordu. Ter damlası, her tarafa nur saçıyordu. Gözlerimi kamaştırıyordu. Şaşakaldım. Bana doğru baktı. buyurdu. Ya Resulallah! Mübarek yüzünüzdeki nurların parlaklığına ve mübarek alnınızdaki ter tanelerinin saçtıkları ışıklara bakarak kendimden geçtim, dedim. Resulullah kalkıp yanıma geldi. Gözlerimin arasını öptü ve buyurdu. Hazret-i Aişe?nin mübarek gözlerinin arasını öpmesi, Resulullahı severek, Onun cemalini anlayarak gördüğü için aferin ve takdir olmaktadır.

Bunlar, onlardır ki, sohbet, yani arkadaşlık şerefine nail ve o sohbette, başkalarına nasip olmayan bereketlere ve derecelere malik oldular.

Bir hadis-i şerifte de buyuruldu ki:

münafıklar, dogru olan mü?minlerden ayırd edildi. Allahü teala, Al-i Imran suresinin 179. ayet-i kerimesi ile, tayyıbleri habislerden ayırd eyledi. Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? efendimiz hazretleri, buyurdu. Bunun için

Mürtedleri kahr eden, İran ve Bizans orduları ile, Allah için savasıp

Müslümanın birinci vazifesi Eshab-ı kiramın sevgisini, Ehl-i beytin sevgisi ile cem etmektir. Ehl-i beyti, Resulullahın evladı oldukları için sevdiğimiz gibi, diğerlerini de, Onun Eshabı oldukları için sevmeliyiz! Çünkü, Eshab-ı kiramın nail oldukları şeref pek yüksektir. O şerefe başkaları kavuşamaz. Her müslümanın bunların hepsini adil, salih, veli, alim ve müctehid bilmesi lazımdır. Kendilerinden bir hata çıksa da Cenab-ı Hak hepsini af ile müjdelemiş ve buyurmuştur. Sahabe-i kiramdan birini kötülemek, bu ayeti inkar olur.

Ürvetübni Zübeyr hazretleri buyuruyor ki:

İşte bu büyük zatlar, kısasın hemen yapılmasına ictihad edip, şiddetle istediler. O zaman, Eshab-ı kiramın ictihadı üç türlü idi. Bir kısmı, halife gibi ictihad etmişti. Bir kısmı da, karşı taraf gibi ictihad etmişti. Üçüncü kısım ise, susmayı uygun görmüştü. Bunlardan her birinin, başkasına uymayıp kendi ictihadı ile hareket etmesi lazım idi. Birinci ve ikinci kısımda olanlar çoğaldı. Abdullah bin Sebe adındaki yahudi, işe karışarak, iş muharebeye sürüklendi ve Basra ve Cemel vakaları meydana geldi.

gelip, müsliman olduklarını söyleyip gidenlerden idi. Deve ve Sıffin

Hangi kaynaga göre bu hadisi şerif uydurmadır diyorsunuz.

Aişe-i Sıddıka hazretlerinin faziletleri, üstünlükleri, sayılamayacak kadar çoktur. Eshab-ı kiramın fıkıh alimlerindendi. Çok fasih ve beliğ konuşurdu. Eshab-ı kirama fetva verirdi. Fıkıh bilgilerinin dörtte birini Hazret-i Aişe haber vermiştir. Hadis-i şerifte, buyuruldu.

hocam hurufiliği iyi araştırın...

Hz. Fatıma ve Hz. Hatice Hz. Aişeden üstündürler. Bu arada sahabe hakkında bildirilen "gökteki yıldızlar gibidir" hadisi uydurmadır.

Mücadele suresinin 8. ayeti de, yehudiler ve münafıklar için inmisdir. Çünki bunlar, mü?minlerden gizli olarak, aralarında

İki ayet-i kerime meali:

Bizim anladığımız hurufilik, Abdullah Bin Sebenin açtığı yoldan gitmek demektir.

Sanırım hurufilik kelimesini farklı farklı anlıyoruz.

toplanır ve göz, kas isaretleri ile, Eshab-ı kiramı aldatmaga çalısırlardı. Mü?minler, bunların baslarına agır bir felaket geldigini, acılarını kimseye duyurmamak için gizli konusduklarını sanarak bunlara acırlardı. Fekat, böyle gizli konusmaların uzun zeman sürmesi, bunların içlerini ortaya çıkardı. Eshab-ı kiram?aleyhimürrıdvan?, kötü niyyet ile yapılan bu gizli toplantılara son verilmesi için, Fahr-i alem?sallallahü aleyhi ve sellem? efendimize sikayet etdiler. Böyle toplantılara son verilmesini emr buyurdu. Fekat, münafıklar dinlemedi, hiyanetlerine devam etdiler. Bunun üzerine, Mücadele suresinin 8. ayetinde, mealen buyuruldu. Bunların yasak emrini dinlemeyip, yine toplanmaları, Resulullaha karsı gelmekdir.

Şeyhaynı sövmek küfürdür. Şeyhaynı sövmek, onlara düşmanlık etmek demektir. Onlara düşmanlık ise, küfürdür. Çünkü, hadis-i şerifte, buyuruldu. Ali bin Hasan ibni Asakir?in bildirdiği hadis-i şerifte, buyuruldu. Bir mümine kafir diyen kafir olur. Bir hadis-i şerifte, buyuruldu. O halde, Şeyhayna kafir diyen, onları kafir bilen, kafir olur. Biz iyi biliyoruz ki, Hazret-i Ebu Bekir ile Hazret-i Ömer mümindirler. Allahü tealanın düşmanı değildirler. Cennet ile müjdelenmiştirler. O halde, bunlara kafir diyen, kafir olur.

Eshab-ı kiramı birbirine düşman gibi göstermek bu ayet-i kerimeye de aykırıdır.

"... Oysa onlar, bir ticaret veya eğlence konusu gördüklerinde -fırsatı ganimet sayarak- hemen ona doğru koştular ve seni ayakta bıraktılar..."

Eshab-ı kiramın her birini sevmemiz, hepsine saygı göstermemiz lazımdır. Aralarında yaptıkları muharebeleri, Allahü tealanın emrini yerine getirmek için yaptıklarına inanmak lazımdır. Bu muharebelere katılanların hiçbirinde makam, şöhret, para hırsı yoktu. Hepsi dinin emrini yerine getirmek gayesinde idiler.

Yazdıklarınızın hepsi hezeyan ve iftiralardan ibaret. Tarih boyunca ehli sünnet alimleri, şiilerin bu tip sorularına cevaplar vermişler. Bu tip soruların cevaplarının hepsi hazır :)

Tahir bin Ahmed Buhari?nin adındaki fetva kitabında diyor ki:

Araf ve Hicr surelerinde mealen, buyuruyor. Yani kalblerindeki kin, hıyanet ve birbirlerine düşmanlık gibi şeyleri kökünden çıkarıp attık. Bu ayet-i kerime gösteriyor ki, hiçbir sahabi, hiçbir sahabi için haset ve kin besleyemez. Bunların kökü onlardan sökülmüş, atılmıştır.

İlk imana gelenlerden ve hayatta iken ismen Cennetle müjdelenen on kişiden birisi olan Hazret-i Talha ile ahiret kardeşi idi. Resulullah efendimiz yapmıştı.

onları yere seren kahramanların sanlarının çok yüksek oldugunu

Enter kardeşim, size bir şey sormak istiyorum ama samimi bir cevap bekliyorum lütfen.

Resulullah ile akraba olmak şerefi çok büyüktür. İmanlı olan her akrabası muhakkak Cennetliktir. Çünkü hadis-i şeriflerde buyuruluyor ki:

(Bu sözler yalandır, iftiradır. Münafıkların uydurmasıdır. Sizinle namaz kılarken mübarek nalınınızı çıkardınız. Size uyarak biz de çıkardık. dediniz. Size uymak için dedik. Siz de, buyurmuştunuz. Namaz içinde bile vahiy ederek seni pislikten koruyan Allahü teala, mübarek zevcelerine böyle pislik yapılmasına izin verir mi? Böyle bir şey olsaydı, bunu da hemen haber verirdi. Mübarek kalbin üzülmesin. Allahü teala, vahiy edip, mübarek zevcenizin pak olduğunu elbette size bildirir.) Hazret-i Ali, dedi.

Yılmaz

- Senin için, buyurdu...

Allahü teala, sadece Eshab-ı kiramın Cennetlik olduğunu bildirmekle kalmadı, o mübarek insanları sevip onların yolundan giden Müslümanlardan da razı olduğunu, onları da Cennete koyacağını bildirdi. İşte bir ayet-i kerime meali:

-Senin için de, buyurdu.

Bunlar onlardır ki, vahyi, yani Kur?an-ı kerimin inmesini görmek ve Cebrail ile beraber oturmak şerefine kavuştular. Mucizelere, harikalara şahit oldular. Başkalarına işitmek nasip olan nimetleri ve ilimleri gördüler. Onlardan sonra kimseye verilmeyen kalb temizliği, ruh olgunluğu, onlara verildi.

Zamanın büyük alimi olan Ebu Züra Razi buyuruyor ki:

dururken Ayşe annemizi o listeye koymak bir saçmalıktır diye düşünüyorum. Medine nasıl müminle münafığı ayıracak böyle hadismi olur. Emevilerin uydurması olduğu nasılda belli. Bu nasıl tefsir anlayışıdır.

"Kıyamet günü Ashabımın önde gelenlerinden bazısını getirip amel defteri siyah olanlarla birlikte haşredecekler. Ben "Allah'ım! Onlar benim Ashabım!" dediğimde, şu cevabı duyacağım: "Senden sonra bu Ashabının neler yaptıklarını bilmiyorsun!" O zaman ben de o salih kulun sözlerini (Maide, 117'de Hz. İsa'nın sözü kastediliyor) tekrarlayacak ".. Ve ben aralarında bulunduğum sürece amellerine şahittim onların, beni aralarından aldıktan sonra de kendin şahid oldun" diyeceğim. Bunun üzerine bana şöyle denilecek: "Sen aralarından ayrılır ayrılmaz bunlar mürted olup dinden çıktılar ve eski hallerine döndüler"

(Her Peygambere eşraf ve kerimden 7 kimse verildi. Bana ise 14 kişi verildi. Ali, Hasan, Hüseyin, Cafer-i Tayyar, Hamza, Ebu Bekir, Ömer, Mus'ab ibni Umeyr, Bilal, Selman, Ammar, Abdullah ibni Mes'ud, Mikdat ve Huzeyfe ibni Yemani.)

Muhammed suresinin 16. ayetinde mealen, buyuruldu. Bu ayet-i kerime de, münafıklar için gelmisdir. Münafıklar, Resulullahın?sallallahü aleyhi ve sellem? yanında bulunup, sözlerini isitirler ise de, anlamak istemezlerdi. Imam-ı Mukatil tefsirinde diyor ki, Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? hutbede, münafıklara nasihat verirken, onlar anlamamazlıkdan gelerek, Abdüllah ibni Abbasdan sorarlar, derlerdi. Abdüllah ibni Abbas?radıyallahü anhüma? bazan bana sorarlardı diye, bunu haber veriyor.

Hadis alimlerinden Abdulhak Dehlevi hazretleri, kitabında buyuruyor ki:

İbni Hacer-i Mekki hazretleri diyor ki:

bu ayet-i kerimeleri, ayetler ile medhu sena edilen Eshabı kirama

- Senin için, sualine Cenab-ı Hak buyurmadı mı?

A. Fikri Yavuz?un mealindeki ifade:

"Kevser havuzu kenarında Ashabımdan bazılarını bana getirirler. Ben onları tanıyınca -kim olduklarını onaylayınca- onları benden ayırıp götürürler. O zaman ben "Ya Rabbim! Ashabımdı onlar..." dediğimde "Senden sonra onların neler ettiğini bilmiyorsun..." denilir bana"

Medaric-ün-nübüvve kitabında diyor ki:

İftira ile ilgili ayetlerin tefsiri

harblerinde hazret-i Alinin yanında bulunup, sonra harici olan

alimleri sözbirligine varmısdır. Deve ve Sıffin muharebelerinde her iki tarafda bulunan Sahabiler, hep böyle idi. Birbirlerine kafir diyen hiç olmadı. hadis-i serifi ve hazret-i Alinin, buyurması,

Araf ve Hicr surelerinde buyuruluyor. Yani kalblerindeki kin ve düşmanlık gibi şeyleri kökünden çıkarıp attık. Demek ki, hiçbir sahabi, başka bir sahabiye haset ve kin beslemez. Çünkü, hepsi Hakkulyakin mertebesine ulaşmışlardır. Aralarındaki savaşlar ictihad sebebi ile idi. Her biri, kendi ictihadı ile hareket etmeye mecbur olduğundan, hiçbiri kötülenemez. Eshab-ı kiramdan birini kötülemek, mealindeki ayete inanmamak olur.

Eshab-ı kirama düşman olmayı, Abdullah bin Sebe adındaki bir yahudi dönmesi ortaya çıkardı.

O gün ben durmadan ağlıyordum. Ansızın Resulullah gelip selam verdi. Yanımda oturdu. Bana dönüp, buyurdu. Babama dönüp, cevap vermesini söyledim. dedi. Sonra anneme döndüm. O da, dedi. Sonra ben, ?Allahü tealaya yemin ederim ki, bu lafların hepsi yalandır. Yapmadığım bir şeye evet dersem, kendime iftira etmiş olurum? dedim. Rabbim temiz olduğumu bildirir diyordum. Çünkü, suçum yoktu. Fakat, benim için ayet-i kerime göndereceğini, kıyamete kadar her yerde, benim için ayet-i kerime okunacağını sanmıyordum. Peygamberine rüyada veya kalbine ilham eder, diyordum. Resulullah, henüz oturduğu yerden kalkmamıştı ki mübarek yüzünde vahiy alametleri göründü. Vahiy bitince, bana gülümseyerek, buyurdu. Babam hemen dedi. Ben de, vallahi Allah?tan başkasına şükretmem! Çünkü, Rabbim benim için ayet-i kerime indirdi, dedim. Sonra Resulullah, Nur suresinin 11. ayetinden başlayarak, on ayet-i kerime okudu. Babam hemen kalkıp başımı öptü.

sırasına koymak, akl ile de, ilm ile de pek yanlısdır.

- Ben, senin önüne nasıl geçerim? Çünkü, Resulullahtan işittim, buyurdu.

- Senin için de, Hayberde, bayrağı verip buyurdu.

Bir diğer rivayette de şöyle geçer:

Süleyman Ateş?in mealindeki ifade:

birkaç kimsenin Resulullah zemanında mürted oldugu, hadis-i serifle

Kadınlardan en üstünü Hz Hatice dururken Hz Fatıma

Ehli sünnetin uydurma hadis diye bir sıkıntısı yoktur. Ehli sünnet olmayanlar içindir bu tip sıkıntılar. Ehli sünnet islam alimleri bütün hadisi şerifleri zaman içinde incelemişler, uydurma hadis denilen hadisleri kitaplarına almamışlardır. Hadis ilmi çok geniş bir ilim dalı olup yan ilimleri ile birlikte hadisi şerifleri incelerler. Hiç bir hadis alimi hiç bir hadisi şerife uydurma diyemez. Bu konuyu incelerseniz böyle olduğunu görürsünüz.

Hazret-i Ebu Bekir ve Hazret-i Ömer, Bedir savaşına katılanlardandır. Bedir ehlinin şanı için hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:

Hadis-i şeriflerde buyuruluyor ki:

Allahü teala, Resulüne, buyuruyor. (Nahl 44)

Eshaba saldıran Mevdudi?nin ifadesi:

hazret-i Mu?aviyenin ve Onunla birlikde olan Eshab-ı kiramın hepsinin müsliman olduklarını isbat etmekdedir. Hazret-i Muaviyenin ve Amr ibni As hazretlerinin vefat edeceklerine yakın söyledikleri ve Resulullaha olan asırı sevgi ve saygılarını kitabında mevcuttur. Okuyanlar, ikisinin de imanlarının çok kuvvetli olduklarını anlar. Onlara dil uzatamaz.

Hazret-i Osman şehid olunca, bütün müslümanlar, Hazret-i Ali?yi halife yaptılar. Halife hazretleri, önce ortalığı yatıştırmaya başladı. Sahabe-i kiramdan birçoğu ise ve bilhassa aşere-i mübeşşereden, yani Cennet ile müjdelenen on kişiden biri olan ve yedinci dedesinde Peygamber efendimiz ile akraba olan ve İslamiyet?in ilk zamanında imana gelip, kafirlerden çok cefa çeken ve İstanbul?da medfun bulunan Halid ibni Zeyd eba Eyyub-el ensari ile ahiret kardeşi olan Talha ve yine aşere-i mübeşşereden Zübeyr ve Peygamberimizin ölünceye kadar sevgilisi olan ve Kur?an-ı kerimde Allahü teala tarafından methedilmek saadetiyle şereflenen Hazret-i Aişe validemiz, Hazret-i Osman?ın katillerinin hemen yakalanarak kısas yapılmasını Halifeden istediler. Halifede, dedi. Karşı taraftakiler ise, katillerin, şimdi bile belli olmadığını, daha sonra hiç bulunamayacaklarını, fitnenin daha da büyüyeceğini, halife öldürmenin adet haline geleceğini ve dinin emri yapılamayacağını, ancak şimdi mümkün olduğunu, ictihad ederek söylediler.

bak fatımiliği anlarım, mısır da olabilir.

Bunda, kimsenin sübhesi yokdur. Hatta, Şiiler de, böyle oldugunu

Eshab-ı kiramı?aleyhimürrıdvan? kötülemek için, vesika olarak bildirdigin ayet-i kerimelerin hepsi, münafıklar için gelmisdir.

Allahü teala, ağaç altında söz veren Eshabdan razı olduğu zaman, onların niyetlerini elbette biliyordu. Allahü teala, onların verdiği sözü beğenince, iman ile giderler. Çünkü, Allah, ileride kafir olacakların hiçbir işinden razı olmaz. İmansız ölecek olanlar, güzel iş yapsa da, Allah bunların, böyle işlerini de beğenmez. Kafirlerin yaptığı güzel işler için, Nur suresi, 39. ayetinde ve Maide suresi, 57. ayetinde, buyuruldu. Ahirette işe yaramayacak olan bir işten, Allah razı olur demek, Allah?ın sıfatlarını inkar etmek olur.

"Kevser havuzu kıyısında, Ashabım ve arkadaşlarımdan bazısını bana getirip gösterirler; ben hepsini birer birer tanıdıktan sonra onları alıp götürürler. O zaman ben "Allah'ım! Onlar benim Ashabımdı" derim ve şu cevabı duyarım: "Bunların senden sonra neler ettiğini bilmezsin!.."

Şemsüleimme Muhammed bin Ahmed Serahsinin kitabında diyor ki:

Üç halife, Fetih suresinin, mealindeki 18. ayeti arasına da girmekle şereflendikleri için bunları kötülemek küfür olur.

Hazret-i Ali için de, iki yüzlülük yapıp, sustu diyorlar. Onun Şeyhaynı, yani Hazret-i Ebu Bekir ile Hazret-i Ömer?i metheden sözlerine acaba ne diyecekler. Halife iken, birçok insan arasında söylediği, üç Halifenin hilafetlerinin doğruluğunu bildiren sözleri karşısında ne yapacaklar? Çünkü, iki yüzlülükle, hilafet kendi hakkı olduğunu ve üç Halifenin hilafetlerinin haksız olduğunu söylemedi diyorlarsa da, onların hilafetlerinin doğru olduğunu ve kendisinden daha yüksek olduklarını söylemesi lazım değildi. Bundan başka, üç Halifenin üstünlüğünü bildiren hadis-i şeriflere ve bunları ve başkalarını Cennet ile müjdeleyen hadis-i şeriflere ne diyecekler? Çünkü, Peygamber efendimiz de, iki yüzlülük yaptı demeleri caiz değildir. Peygamberlerin doğruyu bildirmeleri lazımdır. Daha, daha! Bunları metheden ayet-i kerimelere ne diyecekler? Allahü tealaya da mı dil uzatacaklar?

"Çevrenizdeki bedevilerden münafık olanlar vardır ve Medine halkından da nifakı alışkanlığa çevirmiş olanlar vardır; sen onları bilmezsin, biz onları biliriz; biz onları iki kere azaplandıracağız; sonra onlar büyük bir azaba döndürülecekler."

Sonra Hazret-i Ali?yi çağırdı. O da dedi ki: