O'nun kabri Mekke'nin fethinden sonra uğradığı ilk yer olmuştur, arkadaşları geldiğinde kalkıp yerini vermiş, kesilen kurbanın en güzel yerinin onlara gönderilmesini istemiştir

Sen geçmişi bana bırak can!

Vefayla kalın canlar...

olurdu ama kıyamadım bölmeye

Şimdi ayrılık vakti can! Gecenin en karanlık vakti. Vaktin Yaratıcısı, az sonra geceden gündüzü doğuracak. Vakit gitme vakti, bizden aldıklarını gitmesi gereken yerlere iletme vakti...

Vefadan bahsederken Allah Rasulü'nün eşi Hz. Hatice'ye vefatından sonra gösterdiği vefa, bize bir ölçü sunsa gerek, insanın insana vefasının kalmadığı şu zamanda,

Beni kışta bırakıp yeni bir diyara gittiğinde baharı bekleyeceksin. Baharı beklemek ne güzeldir, baharda toprağı parçalayan kır çiçeklerini gözlemek...

Bu başlık beni çok uzaklara götürdü bir an...

Bunları unutursan; zaman maddi manevi bütün yaralarının, dertlerinin yok olmasına vesile olur. Eğer unutmazsan, zamanla bunlar seni yok eder. Unutkanlıklar karşısında kimseyi suçlama. Sen ; tuzağına düşüp, unutmaman gerekenleri unutma. Unutulmaması gereken güzellikler karşısında arslan kesil kendi içinde. Asi bir kartal gibi yırt karanlıkların çirkin yüzünü, meydan oku karanlıklara. Çılgın bir küheylan gibi vefayla meydan oku fırtınalara...

vefa insan da ölmemesi gereken bir duygu

ne olduğu ve nasıl vefalı olunduğunu bilen var mı?

insanı insan yapan, aslını unutmasına engel olan

Ey vefadan nasipsiz, sadakati unutmuş hodgam nefis!

Vefalıdır; en çok o getirir kainata sevgilinin sesini, neşvesini. Yırtıp atar karanlığın kasvetli perdesini... En vefalı delildir o sevgili adına...

Sevmeden olmaz, bu iş olmazMısralarıyla sevgisiz bu işin olmayacağını anlatın.

Vasiyetim olsun:

bugün sahip olduklarımda onun emeği var onun vesile olması ile ben bugün belki adam oldum belki iş güç sahibi oldum.

Yaparsan yaparlar ben bugün vefa gösterirsem birgün gelir birileride bana vefa gösterir. Allah hiçbir emeği karşılıksız bırakmıyor bi şekilde Halis niyetle yapılan şeyi ödüllendiriyor hemde yıllarca çalışarak elde edemeyeceğiniz güzelliklerle ödüllendiriyor.

Billur billur yaş gözlerinde

Dostlarını daima vefa ile hatırla can! Arayan sen ol, bulan sen; tanıyan sen ol, kucaklayan yine sen. Kula vefası olmayanın Hakk'a vefası olmaz. Git ki, vefanın ter ü taze hüküm sürdüğü yeni bir hayata başla... Haydi daha fazla durma karşımda. Kurşun gibi bir anda al, ellerini benden. Su gibi aksın ellerin ellerimden.

Ayrılıklar geceye benzer. Bütün yarınlar da sabaha can!

Birazdan sabah olacak; yağmur yağacak... Ardından gökkuşağı, sonra güneş... Sıcacık, apaydın, pırıl pırıl... Hep böyle oldu, tarihte hep karanlık yenilgiye teslim oldu, güneş kazandı.

Hak dostu, hayır birşey unuttunuz altında oturup gölgesinde serinlediğiniz, sırtınızı yasladığınız şu ağaca Allahaısmarladık demeyi unuttunuz

çok güzel bir yazı birazda kısa olsaydı daha güzel olurdu.

Vefasıza sitem...

Bilir misin "vefa" nedir? O, insanın gönlüyle buluşmasıdır. Kendisi olmasıdır. Yaratılış ve varoluş gayesinin farkına varması, hayat çizgisini bu gaye istikametinde oluşturmasıdır. Vefa, dost iklimlerin gülüdür. Düşmanlığın, kirli hesapların pis kokuları arasında vefanın yeşerip göğermesi mümkün değildir.

;Demet demet sevgi ellerinde

diyecek sözü olan kalmamış

becerebildim mi acaba:)

Bir Hak dostu birgün yanında talebeleri kısa süre bir ağacın altında

Bilir misin; vefa bir yürek işidir. Pörsümüş, paslanmış, kirlenmiş bir kalbe uğramaz vefanın yolu. Vefa, doğruluk ister, istikamet ister. Sözünde durabilmek, ettiği yeminlere bağlı kalabilmek ister. Bütün bunlar da yürek ister. Yüreğin gıdası zikirdir, secdedir, gözyaşıdır. Bunlarla beslenemeyen bir yürek nasıl vefalı olur ki?

bizi biz yapan değerlerin içinin boşaltıldığı şu dönemde ne kadar ihtiyacımız var.. mahlukatın en değerli varlığı şu sanal alemde bütün değerleri ayak altına almış...

Sonra bütün bir alemi Yunus'ça,

Giderken son bir defa Hakk'ın selamını esirgeme benden. Arkada kalanın gözü yaşlı olur, yüreği yufka, gönlü ince. Ben, içimdeki korla, bağrımdaki volkanla, öylece dağ gibi arkanda kalayım. Yapayalnız hecelerde kaybolan ben olayım. Sen sağlam adımlarla yarınlara yürürken, yıkılan ben olayım.

Bilmez misin; yola çıkarken ne sağlam vefa yeminleri etmiştik.. Ne kadar coşkun, azimli, kararlı ve heyecanlı idik.. Ama şimdi bozduk o ettiğimiz bütün yeminleri.. Bütün civanmertlikler yağ gibi eridi gitti. Güller dikene döndü. Muhabbet adavete, uhuvvet nefrete, ihlas riyaya inkılab etti. Bir kısım talihsizler, kalbinde zerre kadar emanet ve vefa duygusu kalmamış ölü ruhlara "yahşi" çekmeye başladı.

bide vefa bozası var. boza adıda var yani. sahlepide var. isim olarakda kullanılıyodu eskiden ama son zamanlara pek görülmüyor yerini berkecanlar aldı.

Vefa duyguda, düşüncede, tasavvurda, idealde, hayalde hep aynı şeyleri paylaşanların atmosferinde üfül üfül esen bir cennet meltemidir. Onun, kin fırtınalarının, nefret kasırgalarının, kıskançlık hortumlarının arasından başını uzatıp "ben buradayım" diyebilmesi ihtimal dışıdır.

ve emin olduğum birşey daha var dünya gerçekten adaletli dünya

Ve sen!

talebeler, hayır efendim cevabını verir

hasların vasfıdır can! Nisyan -unutmak- ise hamların... Bedene tutsak olmuş hoyratların nasibi yoktur vefadan. Gönlümüzün kitabında; Bize bir defa selam vereni kıyamete kadar unutmayız; düsturu kayıtlıdır. Biz dersimizi; Kabrimize gelip, bir defa Fatiha okuyanlar kıyamete kadar bizimdir. İmanlarını kurtarmadan ölmesinler, ömürleri boyunca fakirlik görmesinler; diye dua eden, hala büyük bir vefayla Üsküdar'da dostlarını ağırlayan Aziz Mahmut Hüdayiden almışız. Nice vefa kahramanının manevi huzurunda hürmetle, edeple selama durmuşuz.

;Yarasaların gözleri kamaşacak diye, Güneş doğmaktan vazgeçmez En büyük vefa, Hakk'a götürecek fırsatları yakalamaktır. Bulduğun her fırsatı zamanında değerlendirmektir. Sakın ha! Fırsatları kaçırıp da, Kalu Bela'ya vefasız olma! ;Fırsatlar bulutlar gibidir, gelir ve geçer. Sakın ha! Fırsatları kaçırıp da, kaybetme bedbahtlığıyla yok olma.

;Birazdan son melodi çalacak,

Sevdan ebedi, yüreğinde,

s. sargın

insan bu dünyaya bir kere geldi, öyle yaşamalı ki dostlarına vefalı olduğu gibi, düşmanları bile onun vefası karşısında selam durmalı

Vasiyetim olsun sana. Bir gün öldüğümde, kabrimi mutlaka ziyarete gel. Ama yalvarırım yalnız gelme. Baharda derlediğin yüzlerce kır çiçeğiyle gel. Ve başucumda onlara sevgiyi anlat, dostluğu, vefayı, hakiki vefalı olmayı anlat.

Çünkü ben kır çiçeklerinin sesinden uzak kalmaya dayanamam. Çünkü ben bir an bile tomurcuklarımdan ayrılamam. Sonra el ele tutuşup yanıbaşımda eskiden birlikte yaptığımız gibi, ince bir ezgiyle seslenin bütün insanlara. ;Sevda nedir bilir misin; diyerek, sevdayı söyleyin.

Her yanda, yalan ve mübalağanın esiri olmuş karakuralar var. Günde birkaç defa yeminini bozan vefasız karakuralar. Lanet ediyor onlara yer ve yerdekiler, lanet okuyor onlara sema ve semadakiler. Ve sor kendine, herkes sorsun kendine, "Nereden çıktı bu kadar cinsi bozuk, ahlakı fena!" Hangi hain bunlara bağrını açıp dayelik yaptı ve hangi uğursuz ağızlar bunlara "buyurun" çekti!

Hem yine bilirsin; bütün büyüklerin hasenat defterleri, vefa ile kapanıp vefa ile mühürlendi. Yolda kalmışların çirkinliklerle dolu ajandaları ise vefasızlık damgasını yedi. Uzun yollarda bazen koşmak vefadır, bazen de "kenara çekilmek." İki durumda da vefalı olamayanlar zillet ve hakaret damgasını yemeğe mahkum oldular. Mukaddes yüklere, kudsi yolculuklara çeyrek gün bile tahammül gösteremeyip yan çizenler doğru yolu kaybettiler.

Bilirsin ey bencil nefis!

Ey nefis!

Giderken arkada bıraktıklarına son bir kere bakıp da öyle gitmeli insan. Yaşadıklarını, paylaştıklarını gönül heybesine yerleştirmeli. Paylaşılan andır, zamandır, dönüşü olmayandır. Paylaşılan hayattır can!

buyurun düşüncelerinizide alalım gelmişken boş gitmeyin

Vefa, Adem Nebi ile İblis'in farkıdır. Adem Nebi, "gufran" çeşmesine vefa merdiveniyle ulaştı. "Gidecek başka kapı mı var?" düşüncesiyle yüz yere sürdü, mağfiret diledi. Şeytan ise, "Ama ben ondan daha değerliyim; neden onu seçtin?" diyerek sırtını dönüp gitti. Herşeyini borçlu olduğu kapıdan son anda yüzünü çevirdi. Mazhar olduğu nimetleri unuttu. Beklentilerinin esiri oldu. "İnsan"ı hiç hazmedemedi. "Neden o?" diye diye, içi içini kemirdi. Azdı, kudurdu. Sonunda "insan"a da "insanı Seçen"e de düşman oldu. Hakk'a düşmanlığın, isyanın, inadın, hasedin, çekememezliğin, türlü fırıldakların, ayak oyunlarının, çeşit çeşit mübtezelliklerin remzi haline geldi.

Ayrılığı, cennetten ayrılan Hz. Adem'e sor. Tufan'da oğlunu dalgaların pençesinde bırakan Hz. Nuh'a, Yusufu için inleyen Hz. Yakuba, içindeki ejderle boğuşan Züleyha'ya, yüreğinin sesini susturmak için bileğiyle dağları oyan Ferhad'a, Şems için kavrulan Mevlana'ya, binlerce evladını gurbete gönderen Anadolu'ya, en çok da Resulü'nü Medine'ye gönderen o kutsal diyara, hasılı gidenin ardından bakıp kalanlara, ocak gibi yananlara sor.

Sen benim kır çiçeğimsin can, sen benim aşk çiçeğim. Sen benim yüreğimsin.

daha dün akşam 16 yıldır görmediğim ilkokul hocamı aradım yıllar sonra numarası bulduğumda büyük bi sevinç yaşamıştı sesini duyunca heleki onun sesindeki duyguları yaşayınca daha bi mutlu oldum o an bana neler verseniz bu kadar mutlu etmezdi belki

Ne mutlu ki İNSANIM...

Vefa, sadece ;

Ayrıca bir boza markasıdır Vefa...

merhaba

Geceye az kaldı. Ayrılık, gelini götürmeye gelen düğün alayı gibi kapımızda. Kimler ayrılmadı ki canından.

Al can! Bu heybe senin. Sol yanımdan bir parça kopardım senin için; ta özümden, ta közümden...

Şunu hiçbir zaman unutma: "Bir düşünceye gönül mü verdin; bir ideale mi bağlandın; varıp biriyle dostluk mu kurdun, gel! Diriğ etmeden ver canını o uğurda, servetin yağma olup gitsin. Fakat vefalı ol! Zira Hak katında da halk katında da en çok itibar gören "vefa" ve vefalılardır."

Vurulduğunda yarasının ağırlığıyla baygın yatan, Eğer daha ölmediyse, onu namazdan başka bir şeyle ayıltamazsınız.; sözlerinden sonra namaza çağrıldığında küheylanlar gibi ;Namaz vakti mi? diyerek yaralı bedeniyle kan revan içinde şahlanan, namaza vefalı Hz. Ömer gibi olmalı.

Vefa nedir, bilir misin? Vefa arkanda bıraktığını, giderken yaktığını yabana atmamandır. Vefa; dostluğun asaletine, bir dua sonrası verilen sözlere, hayallere ihanet katmamandır. Vefa; ötelerin sonsuz mükafatı karşısında, cehennemi hafife almaman, ulvi güzellikleri dünyaya satmamandır.

ALLAH Resulüne; Kendisinden meleklerin bile haya etmekte olduğu bir kimseden ben haya etmeyeyim mi?; sözlerini dedirten, an-be-an bütün mahlukata edebiyle vefalı olan Hz. Osman gibi olmalı.

Uğurlar olsun can!

Onlar öyleydi canlı cansız bütün varlıklara vefa duygusuyla doluydular

Hep ama hep vefalı ol. Emanete sahip çık, atana vefalı ol. İdealine sarıl, evlada vefalı ol. Ömrü hakkıyla yaşa, hayata vefalı ol. Düşmanlıkları unut, dostuna vefalı ol. Öfkeyi, kini unut, ruhuna vefalı ol...

vefa anlamını yitirmiş dimağlarımızda, hayattan ise çoktan silinmiş bunu anladım

Yüreğini yüreğimde, gözlerini gözlerimde bırak da git. Beklemeden, bir kelime bile etmeden git. Canımı canımdan kopar da git.

Hem de çok iyi bilirsin ki, her türlü güzel hasletin en büyük temsilcisi, insanlığın birincisi, Nebiler Serveri tepeden tırnağa "vefa" idi. Ümmetine de vefalıydı, eşlerine de. Arkadaşlarına da vefalıydı, evlatlarına da. O'nu semaların ötesine çıkaran Rabb'e vefasıydı, miraçtan ızdırapla, çileyle, sürgünle, işkenceyle dolu dünyaya indiren de ümmetine vefası.. "Yarı yolda bırakmak" O'nun kitabında yoktu. "İhanet" O'nun semtinde nefessiz kalırdı. O, Uhud'da canlarını vermiş can yoldaşlarını her hafta ziyaret ederdi. O, ümmetine vefayı öğretmişti, vefayı göstermişti.

neyazık ki insanlar sadece adını biliyor

Vefalı olmalı insan. Vefanın dersini Kur'andan; alemlerin muallimi, Gönüllerin Sultanı'ndan, O'nun nurlu ashabından almalı.

ya arkadaşım vefayla ilgili boza ismi olduğundan başka söyleyecekleriniz yok mu?

Bak etrafına!

Yalan ve riya vefanın baş düşmanlarıdır. Onların olduğu yerde vefanın hayat hakkı yoktur. Yalanı ve aldatmayı karakter haline getirmiş, mürai tiplerin vefası olmaz. Onlardan vefa beklemek safderunluktan başka bir şey değildir. Böylesine güvenen er geç iki büklüm olur. Onunla uzun yollara çıkan yollarda kalır. Onu rehber edinenin gözü yaş, gönlü hicranla dolar.

oturu sohbet ederler, ayrılma zamanı gelince, talebelere sorar bir şey unutmadınız mı?

Gülen sen ol, ağlayan ben. Yeşeren sen ol, sulayan ben. Bana saplansın paslı mızrakların ucu, sana dokunmasın. En çılgın isyanlarını, savaşlarını, sırlarını gittiğin diyarlara götürme. Kötüye dair ne varsa benim yanımda kalsın. Benim avuçlarıma bırak. Ben onları dua dua ak kanatlı kuş gibi göklere uçurayım. Benim payıma; ilahi dergahtan, ayrılık sahillerinde anıların gönüllü bekçisi olmak düştü. Hak'tan gelene razıyım.

Ben de seni bir ayrılık sonrası baharı gözlerken kucağıma almıştım. Küçücük ellerinle toprağın bağrını parçaladığında karşılamıştım. Ve senin için ne çok savaşmıştım seninle.

Birazdan bulutların ardından Güneş doğacakGüneş bütün gecelerden güçlüdür can! Çünkü güneş vefalıdır, gizlemez sevgisini.

Bil ey nisyanla malul, isyana mübtela kibir abidesi!

vefa gerçekten çok özel birşey insana hayatı boyunca duyamayacağı güellikleri duyurrur göremeyeceği güzellikleri gösterir. bu özel günlerin yaşandığı şu dönemde anneye vefa babaya vefa ataya vefa öğretmene vefa arkadaşa vefa hepsi ayrı bir lezzet taşyor iiçinde tabi bilene görene anlayana...

Geride kalan, hep inleyendir ana misali, can! Giden hep yardır, candan candır. Her şeyi alıp götüren de o dur, götürdüklerinin iki mislini geride bırakan da...

Perde-i gayb açılsa, yine de yakinim azalmaz.; diyerek, vefasını kainata haykıran, evliyalar babası, yiğitlerin şahı Hz. Ali gibi olmalı.

Ey Nefis!

Olmadan olmaz, bu iş olmaz

Yıldıza, Aya ve İbrahim'in Rabbi'ne kasem ederim ki,

bu kadar mı somutlaştı duygularınız

İnsan bir kere bunun tadını alsın eminimki bırakamaz

Her arayışında derdi ; " vefa istanbulda bir semt adı olarak kalmasın. " Vefamızı gösteririz derrrdiii... Kadere karşı gelinmez..

bu bir alıntı vefayı anlatan buyurun sizin düşünceleriniz

çekilme vaktidir

Olmalı insan, önce kul olmalı. Olmadan evvel ölmeli, ölmeden önce olmayı tamamlamalı. Nasıl mı olmalı? Hak dostları gibi vefa kahramanı olmalı. Vallahi O söylüyorsa doğrudur. Ben O'nun veraların verasından haberler getirdiğine inanıyorum.; diyen, sadakat ve vefadan bir lahza ayrılmayan Hz. Ebubekir gibi olmalı.