sokaklarda koşturduğumuz, top oynadığımız, ip atladığımız günleri özlüyorum: ((

ya kusurabakma ama sen otlayan gruptanmışın galiba bizde iyi otladık ama ben onuda özlemedim

unutmadımki zaten güzeldi hepsi ama özlemedim kendi halimi özledim egoisttim belki ama olsun o çocuksu çatlaklıklarımı özledim

tam seni unutmuşken

Bir karış makyajı uzun boyalı tırnaklarıyla küçük küçük kulakları tutup kaz kafalılar diyen öğretmenimi, sümüğünü yiyen Alper'i, şimdilerde resimlerimize baktığımda koca kafalı olduğunu anladığım ama 8-11 yaşları arasında hayran olduğum Furkan'ı, marullarımıza şampuan karıştıran ve bizi gizli dedektif yapan kara Aslı'yı, sokaktan koparttığımız ve adına galatasaray çiçeği dediğimiz ve galatasaraylılara verdiğimiz o kırmızı sarı renklerdeki çiçeği, Çanakkale'nin o küçük mahallesini, benden büyük olan ama yinede heyecanlanmama neden olan Adem'i, beni sinir etmek için uğraşan İsmail'i, soyadlarımız aynı olduğu için sevdiğim ama çok çalışkan olduğu için için için kızdığım Ceyda'yı, haylazlık yaptığımız Serap'ı, dizlerimdeki kabukları, neredeyse erkek saçı kadar kısa saçlarımı, cılızlığımı, yanmaktan kararan ve 15 yaşına kadar gerçekten rengim sandığım koyu esmer tenimi, evimizin arkasındaki kasımpatı kokan serayı, yekeke ayakkabılarımı, Deniz'i ve Yusuf'u, evi nem kokan Müberra teyzeyi... çocukluğumun geçtiği her yeri...

Çirkin ördek yavrusu olduğum günleri... Fiziksel özelliklerimden dolayı değilde beni ben olduğum için sevenleri...

kahretsin yine her zaman ki gibi aklımdasın

meğer en çokta çocukluk günleri özleniyormuş

mavi_20 sen sadece kendini özlemişsin=)) özlenecek başka şeylerde var kardeş bir sürü anın vardır insan hangi birini unutabilir onların

üniversite yıllarımı ve dershanede hocalık yaptığım dönemleri çok özlüyorum

evet songül_fb üniv yılları arkadaşlarımı yurtta geçirdiğim günleri tatil dönüşlerinden tüm ark illerinden getirdiği meşhur şeyleri gezileri sohbetleri ve daha sayamayacağım birçok şey,,,

bende üniversitedi zıp çıktı hallerimi özledim ama okulu özlemedim sadece o zamanki kendi halimi özledim nekadarda çocuksuydum.

Çocukluğum...

bende çocukluğumu: (

ünv yıllarımı...

bende üniversiteyi özlemedim ama ortamı özledim süperdi ya en sevmediğimde vize ve final haftalarıydı

Beyhude yaşamışım.. özleyecek tek bir günüm bile yok..

özledim beni bırakıp giden babamı aç kaldığımda aylarca yediğim karpuzları. akşam yemeğinde içtiğimiz mercimek çorbasını. kitap parası için gittiğim soğan tarlasını. ankarda üniversite harçlığımı çıkartmak için çalıştığım emlak bank konutlarını.. okuyabilmek için ermeni mezarlığını park yaptığımız cebeciyi.. yağmur altında hasta annemi beklediğim parkları.. en çok para verildiği için koşarak gittiğim pbuğday patos işlerini vel asıl insan olduğum alınteri döktüğüm soğuk suşarı zevkle içtiğim o günleri bende özledim ama hayallerimde beynimde yüreğimde yaşattım ve hep yaşatacagım belki bu yüzden özlememiş te olabilirim..

bende çocukluğumu özledim::(( bide 1 haftadır göremediğim bitanemi aşkımı:((

üniversite yıllarım en çokta o günlerimi özlüyorum. Diplomanında bir işe yaramadığını anladım ama üniversite, hayatımın en güzel yıllarıydı benim için