acı eksik olmamalı insanın hayatında. ki, tatlının kıymetini bilsin de kalp huzuruyla şükür makamına erişsin.

bilmek her şey değil, zor olan bildiklerinle nefsine hükmedebilmektir.

uhrevi hususlarda kendinden yüksektekilere bak"

tatile de girdik, rehavet tamamen çöktü

maddi kayıplar olabilior ama bence en acısı en çok sevdiğini kaybetmek

"Allah sevgisi, zor olan imtihanı kolaylaştıracak" diyorsunuz.

büyükler der ki:

ne mutlu önce ilim ile donananlara ve ardından da ilmiyle nefsini boyunduruk altına alabilenlere.

bu konuda ben de çok dertliyim ve bunalıyorum arkadaşlar...

satırlarınızda öyle bir insan profili çizmişsiniz ki... adeta bir evliya portresi çizmişsiniz.

büyükler, belli bir zaman dert ve hastalık yaşamazlarsa, Allah'a yalvarırlarmış "beni artık sevmiyor musun?" diye.

elbette Rabb'imin merhamet ve rahmeti sonsuz. ama vaktinde terbiye edemediğiz nefsimizin gayrı meşru temayüllerinden dolayı, bunalmak, Allah'tan hicab duymak da, müslümanlığın asgarisi olsa gerek.

kendimden bir örnek vermek istiyorum bazen yaşam gözümde çok değersiz bir hal alıyor anlamsızlaşıyor... bu gibi şeylerin önüne geçmek için neler yapabiliriz bu konularda da fikir alışverişinde bulunursak sevinirim...:DD

imtihanlarda diğer bi önemli noktada o anda isyan etmmek bunu nasıl başarabiliriz neye sarılmalıyız?

?cennetin yolu neden nefse hoş gelen tuzaklarla bezeli? cümlenize,

bilir msiniz insanın kendisiyle sürekli cebelleşmesi nasıl bişeydir?

konu imtihan ya, ondan yazdım bunları

Sanırım şimdi rahatlık sokuyor beni.

fazlası değil, Rabb'imin bana lutfetmiş olduğu ilim ile amil olabilseydim, sanırım ben de evliyalar kervanına katılırdım.

Peygamber Efendimiz bir hadis-i şeriflerinde; ?Sizin en büyük düşmanınız koltuğunuzun altında saklamış olduğunuz nefsinizdir.? buyurmuştur.

sadece sen gücünü bilmiorsun dayanma gücünü

evet rahatlık insanı daha çok bunaltıyor... gaflete öyle derin bir dalış yapıyor ki... adeta içinden çıkılamaz oluyor.

ah işte, o bakışı bir yakalayabilsem. o kadar bakar körüm ki.

Her şeye sahip olduğumuzu sanıyoruz?

ama son yaşadığım bazı olaylar beni olduğumdan çok farklı biri yaptı.. eskisi değilim:(( çok fazla dua edemiyorum içten içten kızıyorum herşeye ve herkese... O nun takdiri olduğunu bildiğim halde neden sebeplere bu kadar takılı kaldım anlayamıyorum ve anlatamıyorum o içimdekine...

bence, rahatlık bizi gaflete daldırıyor.

elbette bir müslümana yeis yakışmaz, Allah korusun.

KALP...

hayatımın buhranlı, kavgalı, kahırlı geçen dönemlerinde Rabb'ime daha çok yaklaşmışımdır hep.

Böylesi insanları çölün ortasında bırakmalı. Bir bardak su için bütün mal varlığını bir bardak su için saniye bile düşünmeden vazgeçer?

ama zaman işte... biraz da ilahi bi güç seni eski haline deil ama en azından tekrar insan suretine sokuyor

ve Allah dağına göre kar yağdırırmış.

herşey bitior o an bi daha nefes alamazmışsın gibi

sanırım ufukta yeni bir "tebdili mekan" daha görünüyor.

olamsı gereken budur aslında.. çünkü bir yanımız hep iyiidr onu ister diğer yanımızda kötüyü...

Dinimizle ilgili fazla bilgiye sahip değilim. "Dinimizi ne kadar tanıyorsunuz" diye bir soru yöneltmiş olsaydınız sanırım "yüzeysel bilgilere sahibim iyi tanıdığımı söyleyemem" olurdu. Hoşgörünüze sığınarak birkaç düşüncemi paylaşmak istiyorum.

Siz bu sırra nasıl erdiniz? Bu aciz kardeşinize de bir yol gösterseniz!

sana katlanabileceğinden fazlası verilmior aslında

bundan 1-2 sene öncesine kadar daha aksiyonerdim. yoruluyordum, kavga ediyordum, sinir harpleri yaşıyordum, ama manen ayaklarım daha bir yere basıyordu. sinir ve beden bakımından yıpransam da, ruhen huzurluydum. çünkü kendi çapımda değerlerimin dava adamıydım.

hayatın imtihan olduğu bir gerçek ama bir önemli noktada yaptığımız seçimler zira seçimlerimiz imtihanımıza yön veriyor...

Sebeblere yapışmak, Allah'a iltica etmek tek çare.

-?Yahu siz deli misiniz? Biraz düşünün, cennete giden yol bedava. Ama cehennem dünyanın parası. Bir düşünün en beylik günahlar için dünyanın parasını ödüyorsunuz. Ama cennet öyle mi? Bedava?

"cennetin yolu neden nefse hoş gelen tuzaklarla bezeli?" cümlenize takılı kaldım.

ve sonra bi bakıorsun sana sihirli bir değnek değmiş olaylar senin hayal ettiğinden bile düzgün ilerliyor

"dünyevi hususlarda kendinden düşkünlere,

peki mutlu muyum acaba die soruyorum... o kısım karışık..

Allah`a iltica etmek kesinlikle son care ama günlük kosusturma icinde insan cok cabuk unutuyor bunu. Ya da gercekten herseyi, herkesi Allah`a havale ederek yasamaya baslarsa, gerceküstü, soyut bir hayat yasiyormus gibi oluyor. Bir türlü birlestiremiyorum mevcut praktikle olmasi gereken teoriyi. Peygamber efendimiz o kadar uzak ki hayatima, adi gectigi zaman hic tüylerim diken diken olmuyor. Sanki herhangi birinden bahsediliyor.

Yoksa daha fazlasını mı istiyoruz?

Yanar döner... bir kararda durmayan... halden hale giren diye vasıflandırılıyor ayetlerde.

ancak, ruhi bunalımlarımızın kaynağı da zaten o İlahi aşkı tüm benliğimizle hissedemememiz değil mi?

imtihanın en zor cüzlerinden birisi de, bir yakınını kaybetmek olsa gerek.

Bazı insanlar paranın her kapıyı açabileceği inancıyla her isteklerinin yerine getirileceğine inanırlar bir nevi hükümdarlık ilan ederler çevrelerinde...

ama içimden gelmiyor artık. öyle simalar var ki toplumda, değil onlarla muhatap olmak, aynı havayı bile solumak istemiyorum onlarla.

ruhumuzdaki iniş çıkışlar bundandır.

şu son döneme kadar yaşadığım imtihanlarda Rabbime hep daha fazla yaklaştığımı hissettim.. elimde olmayanlar ve ulaşamadıklarım biliyordum ki haşa O nun gücünün yetemeyeceğinden değildi... sadece biraz daha pişmem ve olgunlaşmam içindi...

sabır21 insanın kendisiyle cebelleşmesi zaten hayatın bir gerçeğidir..

hep eksik..

vel hasılı kelam, nefse hükmetmek zor.

insan ne müthiş bir varlık! en dayanılması güç acıları bile zamanla kabul ettirebiliyor ruhuna.

mislina,

Sevgilerin en yücesi Allah sevgisi ile? Bu sevgiyi içinde var eden insana ne cehennemin azabı ne de cennetin nimetleri yön verir... "Allaha olan sevgisi" zor dediğiniz imtihanı kolaylaştıracak ve dengeyi kurmasında yardımcı olacaktır.

Veyahut aslında hiçbir şeye sahip değil miyiz?

"dinimizle ilgili fazla bilgiye sahip değilim" diyorsunuz önce, ama ardından maşaallah satırları ilmek ilmek dokuyorsunuz :) bence hiç de bilgisiz değilsiniz.

eyvallah

bilinen gerçeklere faklı bakış açıları geliştirerek ulaşan ve hatta?ben kaliteli komedyenim? diyenlere taş çıkaran bir hoca; Cübbeli Ahmet hoca hoş bir cevap vermiş;

"hareket etmeyen zincirlerinin farkına varmaz" diye bir söz var, bence çok doğru.

nasıl? açar mısınız biraz?

Nefis ise en büyük düşmanımız evet onun istekleri arzuları asla bitmez istedikçe ister her defasında daha fazla ister. Para, ev araba, kariyer, makam mevki adı her ne ise bu dünyada neye sahibim? diye bir soru yönettiğimizde

hayırlısı bakalım...

BEYLERBEYI hocam konuyu biraz açar mısınız?

Zor olan imtihan değil, seçimlerdir!

şimdi ise yılmış durumdayım, insanlardan da soğudum. bir birikim var iyi kötü, mezara taşımamak, paylaşmak, gençlere özellikle faydalı olmak istiyorum.

"dünya ve ahiret arasındaki dengeyi, tercih noktasında, nasıl sağlayacağız?"

imtihanlar olmalı hayatta ama bişeyler kazanırken bişeyleri de kaybediorsun bir daha kazanamamak üzere...