kala kala bunamı kaldı insanlar be ya

Gönlün uzaksa bana, bırak başlasın kıyım,

Gülü yokken bülbülün nasıl çıkar ki sesi?

Sana ben gibi bakan gözlere bedduam var

Bağrından kan fışkıran bülbülün simgesiyim

Hayalinin peşinden beni savurur gece

Melekler arzu ile gül döker yanağına

benim sevgim bana yansıtılan sevgi de iyileştirici o zaman. yaralayıcı değil ya da kanatan...

Konuştuğum dil gibi temizsin, güzelsin sen

Fırtına da üşür ya işte ben de öyleyim

Her şeye rağmen sevginin tarifi

Sevimli bir çocuğun yaramazlığı gibi görüp Seni sevmeye daha da sarılan

İyileştiren sevgilere ihtiyacı var insanın.

Teline dokunacak rüzgarı kıskanırım

Tüm korkularınla bilen

Seni tüm zaaflarınla hatalarınla kabul eden

Gözlerimi açınca yüreğim harap olur

Gönlümün mahzeninden sana bir şarap sunsam

böyle bi sevgiyi yaşamak için şanslı olmak gerek.

Düşünmeden söylesem yüreğimden geçeni

Dünya hızla dönerken yokluğunda durgunum

İyileştiren sevgilere ihtiyacı var insanın

Kalbimde filizlenen alevler değil fani

Bencilce olmayan

Yokluğunda taşları basıyorken bağrıma

Sen ki gözlerin ile sanki yıldızlara denk

Gözlerim gözlerine saatlerce dokunsa

mükemmel sen mi yazdın akis

hayır ben yazmadım duygualrıma tercüman oldu iyileştiren sevgiye hepimizn ihtiyacı var

Tüm kayıp taraflarını bakışlarıyla bulduran

Omuzlarındaki tüm yüklerinden seni azad eden

Edalı bakışınla, güller açar rengarenk

Gül bakışların bana Tanrı?nın hediyesi

Gelmeyeceksen gelsin, kıyamete razıyım

Beklentileriyle yormayan fazla soru sormayan

En güzel düşe dalsak bir hayal ülkesinde

Tebessümle eğilip kulak versen çağrıma

Issız bir mabet gibi gizlisin, özelsin sen

Gözlerinin edayla bakışına vurgunum

Sonuçta değil süreçte iyi gelen

Geçmişimi sildim ben, gelecekte sen varsın

Onaylamasa da kabul eden bir yumuşaklıkta

Ayağının değdiği yolları ezberledim

Sevdanın bahçesinden sana güller derledim

Yanında sen gibi sen olduğun

Sensiz olan cenneti, hurileri neyleyim

yüzünü güldürebilmeli en hüzünlü anında sevenin sevileni.. sevilenin seveni

Sen ki cennet gülünden yaratılmış bir çiçek

"Benim" den önce senin olan

Issızlığın sesinde hüzünlü durur gece

Dudağının yanında hiç sayılır bu ikram

Aşk için çöle düşen Mecnun?un nefesiyim

Keder değil yaşama sevinci veren

Tebessüm ki tek senin yakışır dudağına

Gözlerimde bir bulut, avucumda duam var

En güzel aşk şarkısı bizim için okunsa

Şartsız ve koşulsuz

Sensiz doğan yeni gün büyük ızdırap olur

Bir gülümsesen yeter, tüm melekler gülecek

Kapatınca gözümü güneş gibi doğarsın

Saçların gözlerine dökülür kıvrım kıvrım

İyileştiren iyi gelen sevgilere ihtiyacı var insanın.

Ayrı bir hayat kursak bir masal ülkesinde

Düşüncesi bile gülümseten

Tüm yaralarını kendi bile fark etmeden saran

Tüm yanlış bildiklerini unuttuğun

Hesapsızca ve sorgusuz

Şimdi çıksam karşına beni sev desem beni?

Seni kalıplar içine sıkıştırmayan

Bilesin yangınıma meyil eder zebani

Akis, o sevgiye kim hasret değil ki? Ama sen cenneti tarif etmisin hasretlerinle, tıpkı benim gibi :(

Kalbinin içi kadar bir uzaklıkta

evet haklısın

süperr yazmışsın

çok şanssızım çok :(((

herşeyin başı sevgi,, eğitim şart

En beceriksiz taraflarını

Hiçbir hesap yapmadığın yapamadığın

Birazdan gelsem sana, şimdi sev desem beni

İyi gelen iyileştiren sevgilere ihtiyacı var insanın.