onlar büyümüşler yaşlandılar. onların yerini biz aldık artık:)

Eniştemin cebinde

bilmem dedem neden güldü;)

kendimi yakaladım düşerken kendimi

bende öyleyim. kocamanım. ama babamın gözünde hala küçücüğüm:)

Ak sakallı cüceler,

Cinler, cirit oynadı.

ben anlattım dedem güldü

Keşke hiç büyümesek; dizlerimiz kanasa, kalbimiz yerine..

Korkunç devler hortladı,

bindim bir ak doğana

küçüktüm büyüdüm keşke büyümeseydimsssssssss:Pp

Gördüm gizli dünyayı.

Bunu dedi kayboldu.

haline üzüldüm;)

ufalda cebime gir diyenler:)

prorama yetişeim ;)

ben küçükken metrekareler daha büyüktü. ben büyüdüm küçüldüler. ben küçükken sende küçüktün. şimdi...

kendimi yakaladım atarken kendimi

doğan yolu şaşırdı

Yedim sırlı elmayı,

Minarede bir kuş var

Türlü türlü yemiş var

Kanadında gümüş var

Buyana salla beni

dedim dede masal anlat dedem dedi sen anlat

Yavrum yuvarla beni

buldum yolda bir erik

Bin yıllık çile doldu

kalbim sızlar yüzüm gizler

kaptı bir alageyik

Biz büyüdükçe Hayallerimiz küçüldü...

biz büyüdük..

sonra yemek yedim:)

cok yürüdüm cok acıktım

ama hala evin küçücüğüdüm

büyüdüm büyüdüm kocaman oldum

şimdik doğandan kaçayım

Al göğsün üstüne

bir tren camından dünyayı gördüm

Bizim oralarda kuru incire yemiş denirdi. Burada bahsedilen yemiş kuru incir değil ama bana kuru incirmiş gibi gelirdi. Halamın kocasının ceplerinde hep yemiş var sanırım. İfadesiz, silik, ilgisiz biri olmasına rağmen bu tekerleme bana onu sevimli biriymiş gibi gösterirdi. Cebinden hiç çıkmayan, bize vermediği yemişleri beklerdim hep :))

doğandan çok korkmuştum

Oyana salla beni

Gündüz oldu, geceler;

küçüktüm, ufacıktım, top oynadım, acıktım:)

geyik kaçtı ormana

küçük olmak çokk güzel keşke hiçç büyümesek babamızda büyümese;)

küçücüktüm ufacıktım

ve kirlendi dünya..

kendimi yakaladım kaçarken kendimi

kendimi yakaladım koşarken kendimi