Neyi götüreceğiz acaba yanımızda

Bu anı, Hz, Ali şöyle naklediyor:

Mucizevi bir zekası vardı Mus?ab?ın... Kelimeler sesinin boşluklarından kusursuz bir dizgiyle can bulur, yürekleri huzura mecbur ederdi... Öyle bir hitabeti vardı ki, binlerce ömür yaşamışçasına vurguluydu mana döngüleri, her seferinde kendini yenileyen bir kamer gibi, aydınlığı ve biçimi seyre değerdi.

Defin sırası gelince, Mekke?nin en zengini olan Mus?ab bin Umeyr için kefen bulunamıyordu.

Ashab-ı Kiram'dan Habbab o ana dair şunları anlatıyor:

Bir baba, oğlunun tevhit dininden dönmesi için, büyük ve ihtişamlı evlerinin mahzeninde günlerce aç ve susuz bırakılmasına razı oldu... Ve bir anne; nazlı yavrusunun İslamiyet?ten vazgeçmesi için yemek yememe kararı aldı.

?Ben Mus?ab değilim!? diyordu...

Fahri Kainat Efendimiz:

her mumin gozu yaşlı ve derinlikle dinler onun hikayesini

Mus?ab bin Umeyr Uhud günü şehid olmuştu da, kendisini saracak bir kefen dahi bulamamıştık. Yalnız şehidin bir kaftanını bulmuş ve bu aziz şehidi ona sarmaya çalışmıştık. Ancak başını örterken ayakları acılıyor, ayaklarını kapatırken de başı açığa çıkıyordu. Bu yoksulluk karşısında Hz. Peygamber bize şehidin başını örtmemizi ve ayaklarının üstüne de izhir denilen kokulu ottan koymamızı emretti"

?Rabb?im? diyordu hızla atan kalbi,

o gencin sözkonusu allah rasulu olunca yaptıklarını

Hangimiz ev almaktan araba almaktan vazgeçiyorda ihtiyaç sahibinin yüzünü güldürüyor,, gerçek manada infak ediyor ..

Musaba kefen bulamıyorlardı bizimse mermerden mezarlarımız oldu...

-Anacığım senin bin canın olsa onları da teker teker versen ben yine bu dinden dönmem.

Artık terk etme zamanıydı, anneyi, babayı, dünya evinin heva ve hevesini?

Ne mübarek insan Mus'ab bin Umeyr . En fazla hayranlık duyduğum, hikayesini dinlediğimde en fazla gözyaşı döktüğüm, kendisi için en fazla dua ettiğim sahabe. Allah ondan razı olsun. Tek başına Medinede İslamiyetin temellerini atmış. Maşaallah.

(Buhari, Cenaiz 27; Ibn Sa'd, a. g. e., III, 121).

musab bin umeyrin hikayesi her mumini derinden etkiler. elif_gibi

Resulullah Efendimiz hakkında şöyle derdi:

Gözleri doluyordu Nebiler Nebisinin.

Mus?ab suretinde sancağı taşıyan melek

?Rabbim? diyordu, koru Peygamberim?i?

kalbin derinliklerinde hissetmeye çalışır.

Fakat Mus?ab bin Umeyr hala Peygamberimizi korumak için savaştaydı,

Nereye kadar infak edebilirsiniz?

evet haklısınız.

Elinizde ki malların bir kısmını, hüsn-ü zannınızı, tebessümünüzü, ailenizi, canınızı!..

namümkün diyorum hangimiz neyimizden vazgeçtik bugüne kadar yada şimdi itibari ile geçmeyi düşündük

"Mekke'de Mus'ab b. Umeyr'den daha güzel giyinen, daha yakışıklı ve nimetler içinde yüzen başka bir genç görmedim." (İbn Sa'd, et-Tabakatü'l-Kübra, Beyrut 1960, III, 116).

Her şey tastamam yerindeyken, boşluğunu hiçbir sırlı söz, hiçbir hisli vaat anlamlandırmıyordu. Bir karanlık vardı alabildiğine büyüyen... Kendine tekrar ettiği sorular, gece-gündüz kudretli bir kararlılıkla, nefesini parmaklarının arasında sıkıp gevşeten bir el gibiydi ve ara vermeden beynini yağmalıyordu. Ölümün sadeliğini sevdiriyordu bu hal ve artık takatini zorluyordu...

her mumin sadece sukutla dinler.

- Kalbini Allahü tealanın nurlandırdığı şu kimseye bakın! Anne ve babası onu en iyi yiyecek ve içeceklerle besliyorlardı. Allah için bunların hepsini terk etti. Allah ve Resulünün sevgisi, onu gördüğünüz hale getirmiştir, buyurdu.

Medine?den gelen on iki kişilik yürek ordusuna artık Mus?ab Bin Umeyr?de katılmıştı.

Kendine köleliğin ne zaman bitecek Ey kalbim,

İçindeki?tanrı? bütün bunlardan-kendine bile hükmü geçmeyen, bu suspus duvarlardan- ibaret olamazdı... Bu harikulade yaratıcılığı, bu acziyetle elinde tutamazdı?

Herkesi hayranlık içerisinde bırakan bir yaratılışla var edildi Mus?ab. Hem anneden hem de babadan zengin, soylu bir ailenin oğluydu. Şükrü ve derin muhabbeti uyandırmak için gözlere akıtılan bir nimet gibi süzülüyordu Mekke sokaklarında? O geçerken, herkes yüzünü çevirirdi aktığı yöne doğru. Görülmemiş bir ihtişamla güzelliğin anlatıldığı bir söyleşi gibi, herkesin içinde bir cümle dolusu övgüyle ayrılırdı sınırlı mekanlardan? Orta boylu, güzel yüzlü, gür ve kıvırcık saçlı, nazik ve yumuşak huyluydu?

Artık infak zamanıydı...

ALLAH CC razı olsun onun hakkını gözetenlerden.

Ve ikinci kez sancağı taşırken Uhud harbinde, omuzlarında ki melekler onu son ana hazırlıyordu. Önce Sağ kolunu kaybediyordu Selvi Cihan, vazgeçmiyordu? Sonra sol kolunu alıyordu kirli mızraklar? Yine vazgeçmiyordu? Göğsüne kaldırıyordu sancağı,

Rahman Ve Rahim Olan, katından gönderdiği sebepleri pek mukaddes ve müteal olan Rabbim, O?nun kendisini çağıran yüreğini, Erkam bin Ebi'l-Erkam?ın evinde Sevgilisiyle buluşturdu. O sokak, o ev, o avlu nasıl bir aydınlığa götürüyordu Onu? Adeta Kevser-i Havz?ın başında erkenden saf tutmuş cennet kuşları, Nebi?nin gözlerinden Ab-ı Hayat içiriyordu susuzluktan bi hal olmuş ruhuna?

İlk Cum'a namazını, Resulullah?dan izin alarak Sa'd bin Heyseme'nin evinde, Mus?ab bin Umeyr kıldırdı.

tabiki değil nesil edit. muharebeye birlikte gidiyoruz. hazır ol:))

musab bin umeyrin hikayesi her mumini derinden etkiler.

İslamiyet?le şereflendirilen Mus?ab Bin Umeyr, bütün varlığını infak için yola çıkmıştı... Evveli hayatından bir leyli, fecrin eşiğine silkeler gibi, geçip gitti?

Mus'ab ?in annesine verdiği cevap şu idi.

YANİ...

Hangisinden ne kadar verirsiniz?

infak etmek için illa peygamber döneminde mi yaşamalıydık.. onlara infak ettiren Allah ve Resulünün sevgisiydi. Aradan geçen 1400 yıl bizim aynı hislerle fedakarlık yapmamaıza engel mi?

onlar gibi olmak ne mümkün.

O?na verilen pürüzsüz beyan gücünü, gölgelerle hemhal olmuş yüreklere Sırat-i Mustakim?in emin kapılarını, kadirşinas bir asaletle ardına kadar muşehhes kılarak hamdını ölümsüzleştiriyordu. Çok geçmeden huzurun elcileri, Medine?nin her yanında geceyi gündüzden ayırmadan, Kur?an dersleri vermeye başlamışlardı.

Bir taş, bir dağdan ayrılıp gelen bir kil parçası, biraz çamur, biraz ifrit?

Hangimiz alışverişe çıktığında almak istediği bir kıyafetten vazgeçip nefsine bir tokat indiriyor..

Ben Mus?ab degilim!..

Mus?ab bin Umeyr?de, Es?ad bin Zürare?nin evini ilk mescitlerden eylemiş, O?nun gayretleriyle Rahman, Sa'd bin Muaz gibi İslamiyet?i kesin bir düşmanlıkla reddedip karşı çıkan Medinelileri bile Hidayet ehli insanlardan olma şerefine nail eylemişti.

Bir?Selvi Cihan?dı O.

ve sonra derin manalar alemine dalar.

Şimdi yeniden soruyorum kendime!..

Ve Bedir harbinde o kutlu sancağı taşıyan omuzlar O?nundu!.. En ön safında vefanın, var gücüyle kılıç sallıyordu asırlar ötesine?

?İleri ey Mus?ab! İleri!? diye seslenirken ardından,

Resulullah ile oturuyorduk. Bu sırada Mus'ab bin Umeyr geldi. Üzerinde yamalı bir elbiseden başka giyeceği yoktu. Resulullah onun bu halini görünce, mübarek gözleri yaşla doldu ve:

Resulullah?ın da izniyle Habeşistan?a hicret etti?Selvi Cihan? ve bir süre sonra yeniden Mekke?ye Peygamber Efendimizin yanına döndü.

Osman b. Talha, bir gün Mus?ab Bin Umeyr?i mescitte namaz kılarken gördü ve soluk soluğa anne ve babasına koştu:

Evet, onlar Ensar-ı Kiram?dı ve?Seni kendi nefsimizden üstün tutacağız!? diyerek infak etmişlerdi ruhlarını?

?Kuvvet ver bize Ey Azamet-i Huda!..?

?Oğlunuz Müslümanlığı seçmiştir ve namaz kılmaktadır...? diye velveleye koyuldu...

Hangimiz herşeyini bırakıp geride Peygamber aşkına yürüyüp gidiyor..

İbn Kamia?nın mızrağıyla Şehadete yükseliyordu sonunda... İnciniyordu Uhut, Selvi Cihan?ı kollarında kırılacak bir dal gibi sarıp sarmalamaktan.

infak etmek zaman ve zemin ile orantılı değil inanç ve teslimiyet ile alakalıdır..

anlamaya çalışır anlatmaya çalışır

müslüman olduğu için, annesi yemek yemeyen sahabelerden biri de sad b. ebi vakkas idi. musab b. ümeyrin annesi de mi yemek yememiş.