şu sari, şu mavi, şu beyaz sandal

tipki çocuklugumda baktigin gibi

akıttığın gözyaşları bırakıp

nefesimi içime çekerken

yine duruyor, beyaz olaninda

üzülme deniz

kiyilarinda masalari, sandalyeleri

dayadım sırtımı duvara.

Kalan ileri gitmedi...

ayni dalgalar getirmiş

Aşk başlar mı

Şarkılarda, şiirlerde oluyor. Kaç kere alıp başını gitmek istedin, ancak gidemedin. Gitmek hayatta en zor şeylerden biri. Alıp başımı gideceğim birdağın tepesine avaz avaz haykıracağım kimse duymayacak, rahatlayıp geri döneceğim herşeye inat.

yelkovan kuşlarının peşi sıra.

kımıldanmadan durdum.

Anlaşılmıştır.

ulaşamasınlar diye

Bu anda ne düşmek dalgalara,

Gün olur alır başımı giderim...

bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım.

Fikret Kızılok

İşte maviyi tanıyor yüreğim yarı şaşkın, yarı hayranlık içinde.

Deniz isyan etmiş sahile, medcezirlerde,

tipki senin gibi, uzaktan

çiçekler gürültüyle açar;

Şarkı:Zülfü Livaneli

gürültüyle çıkar duman topraktan.

Sonra saygıyla toprağa oturdum,

Sol elim olmasa

denizden yeni çıkmış ağların kokusunda

birdaha akmayacaklarla birlikte

Denizin rüzgarı ayazdan, vuruyor yüzüme

Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün bu kadar benden uzak

hoş geldin diyecek dağ...

gitmek geliyor içimden

ama halkın yaşantısı girecektir oraya, çünkü yaşayan büyük

hırsların, yarışların, tasaların kalktığı yerde

alıp götürmek gözlerini

bir gün çıkıp gideceğim kapıları, evleri, dergileri, hüzünler bırakarak...

yüzün biraz degişmiş, kokun da

bana bakışlarındaki anlamıda

salkim sögüt de degişmemiş

resimde görünmüyor

valla harika gidiyon sen yazmaya devam

Şarkı da muhteşem :)))

Hazan Aroğuz

gölgesinde oturup kaldigim

gene gitmelerim geldi galiba

sadece yağmur sularından pırıl pırıl bir yürek

yani sevişmek denizle, koşulsuz, önyargısız, hesapsız...

bir çinarlar eksik, neredeler onlar

yani dingin ve büyük olan herşeyi anlatmak...

bir kartalın yavrusunu saklaması gibi

Olmasa kavga

... Yaşama Adanarak

Paralelde çalışan tren yolu

Fail olur...

bakilinca beni andiriyorum biraz.

gün olur, deli gibi...

çok tanidik bakiyorsun

geride bıraktığımız tortuların

Güneşte yanıp

Toprak, güneş ve ben...

Bir Birey, Bir Rapor

Deniz Kiyisindaki Deniz

küçücük bir çocukken çekilmiş

gitmek

Gidemediğin için belkide bu şardı şiir bu kadar güzel.

içinde taşıyarak

yanıma alıp gözlerini

Gitsende KAVAFİS'in şiirindeki gibi, herşey arkanda değil yanında seninle gelir.

bu kadar geniş olduğuna şaşarak

alıp başımı uzaklara

Bir gecenin koynundan kopan güneş tana teslim ağarıyor,

çok güzel bir şiir

Başım güneşe doğru;

Sor bakalım

birbenim bakabileceğim

hepimiz çocuk, kürekleri kim çekerdi

Göre göre

Kirpiklerimde birkaç muzur kum tanesi

duymak istemedigim kokular içinden

anımsayışların, bekleyişlerin, ümitlerin ya da ümitsizliklerin

o zaman da dururdu üzerinde

doğumu, ölümü ve yaşamayı

toparlayıp gitmek

Gölge olmaz mı...

yani uzanmak ve düşünmek binlerce yıl..

Gözlerim nemleniyor, dizlerim çözülüyor

Ataol Behramoğlu

bu kadar mavi

Nazım Hikmet Ran

ve kopuk ve artık hasetsiz bir aşk...

gün olur, başıma kadar mavi;

bence siz öğretmensiniz

Bir güne ayıltırcasına yakıyor tenimi

erişemesinler

Göz göze

Başın bir sonu yok mu

Martılarda kanat çırpıyor bu musikiye.

Bakmak bir fiil...

tahta olan, çay bahçeleri vardi

denizlerin ovaların dağların ardına

aslında adresi vermekle iyi yapmışn zülfü hayranıyım tşkürler

orman gülümseyecek...

sen o denizin kiyisi misin

tek eksigin onlar olsun

sağol iltifat etmişsin...

Diğerine

götürmek

deniz ve ufuk girecek, karınca yuvaları, gökyüzü, kozalaklar

üstüne basa basa

gitmek kolaydır önemli olan kalıp mücadele etmektir

şarkıyı biliyorum zülfü baba çok güzel yorulamış.

Karanlık geçlere kalındığı

tam anlatının kaldığı yerde başlayacak şiir...

Diz çöküyorum ben bu HÜRRİYETE..

Eski vardiya yalnızlığın arttığı

Umutların bittiği, anıların yıkıldığı

doğan, ölen ve yaşayan şeyleri...

Behçet Necatigil

Alkış bile zor

Hangi adım geride ki

Haykırı bu şiire çok aykırı

Solun sağını alıp

galiba sanata yakınlıgın var

Sanat, yaşamı yaşanır kılıyor...

bir resmim var siyah beyaz

tanidik kokunu ayiriyorum

M. G. Şancı

kardeşlerim, arkadaşlarim ve ben

buralardan böyle ceketsiz kaçmak geliyor

Şiir:Orhan veli

Bir ışık dansı yansıyor, dalgaları okşarcasına,

kendi mantığı;kendi güzelliği içinde tutarlı...

alıp götürmek

yine de sensin tanidim

Bahtiyarım...

hişirtilari kalmiş kulagimda

Çok tanidik bakiyorsun bana deniz

Gün olur, alır başımı giderim,

her bir tüyünde ayrı bir telaş!

kiyidaki midye kabuklarini

gün olur, başıma kadar güneş;

artık kendi kendinin anlamı ve nedeni olan bir yürekle?

hele martılar, hele martılar,

Gitmek bir fiil

dünyalar vardır, düşünemezsiniz;

Alıp gözlerini gitmek

hiç kimseye seslenmeyen, kendi kendine yeten sadece...

GÖZLERİNİ BANA VERİRMİSİN

bir şeydir halk...

birbenim görebileceğim yerlere

ben mi?evet. çıkıp gideceğim bir gün...

bir kartal gibi

Ben mi? Evet...

bir çiçek merhaba diyecek...

ben de ayni degilim nasilsa

şu marti, şu karga, şu güvercin ayni

Zamansızca yanaklarıma sokulan denizin arsız damlaları,

şu ada senin, bu ada benim,

Çokların artık bizden bıktığı

tasasız, gözyaşsız, geride birşey bırakmadan ve birşey beklemeden ilerde...

Sandalın iskeleden vuran başı boş kürek sesleriyle

"sen zahmet etme yerinden.."

sevdiğim bir şarkı..:))