Yazısının başlığı "Sisi'nin Patronu Kim Biliyor musunuz?" şeklindeydi. Bilindiği gibi Sisi, 28 Şubat'ı tasarlayan ekibin postmodern darbesinin psikolojik harp ayağını dizayn eden isim. Müslüm Gündüz ve Fadime Şahin kurgusunu medyaya pazarlayan ve askerin postmodern darbesini toplum tarafından yenilir yutulur hale getirmesini temin eden şahıs. Adı geçen kanalda yakın zaman zarfında kamuoyunda dinler yarışıyor adıyla duyulan "Tövbekar" adlı yarışmayı ekrana getirecek olan yapımcı.

Bunun sekülerleşme ile de bir ilgisi yok, bakıyorsun adam hala namazında niyazında, ama tekrar bakıyorsun, tuhaf işlere girişmiş, eskiden bayraktarlığını yaptığı "fazilet" gibi, "refah" gibi, "saadet" gibi vaatlerin yerini, karşıtına olduğu kadar, kendi benzerine de güttüğü intikam stratejisinin maddeleri almış. Menfaatlerine aldığı en küçük darbeyle sadece eski refiklerini değil, o refiklerle beraber inandığı, yücelttiği değerleri de un ufak etmeye, bölüp parçalamaya, en basitinden "pazarlamaya" kalkan muhafazakarlarla dolu ortalık. Pardon ama, biz aslında neyi muhafaza ediyorduk?

Katil uşak çıktı: Dinleri yarıştıran bir dindar imiş...

Bu ülkede O. K. prezervatifinin reklamını tasarlayan gayet liberal ve seküler reklam ajansı bile bu ürünü aileleri, erkekleri ve kadınları "utandırmayacak" şekilde sunacak reklamlar hazırlamaya gayret ediyor ve bununla gurur duyuyor.

Hem AK Parti hem de diğer muhafazakarlar ve genelde İslamcı kesim; kendine benzemeyenle mücadele ederken gösterdiği enerjiyi biraz da kendi içindeki menfaat çatışmalarının kabalığı ve sağlıksızlığı üzerinde düşünmeye verse ne iyi olurdu. Zira görünen o ki, "karşıt-öteki"nin çözülmesi ihtimalinde, sözgelimi hiper laik baskılar azaldığında filan, hayat daha güzel bir yer olmayacak. Bu kez daha korkutucu bir surete bakıyor olacağız: Kendi benzerimize, aynadaki aksimize...

Gelgelelim, "muhafazakar patron", "iman" pazarlamakta hiçbir beis görmüyor, aynı kanalda yer alacak olan bir belgeselin "Benimle çiftleşir misin?" gibi gayet abes bir isim taşıdığı duyumuna ise değinmiyorum bile.

Gelelim beni bozan olaya. Gazeteciler.com'un B. Ahmet Yavuz müstear isimli yazarı, Kanal T'de yayınlanacak olan "Sisi" imzalı süper ucuz işlere kapı aralayan patronun, bir hayli dindar/muhafazakar bir adam olduğunu yazdı geçenlerde.

Yarışmanın tanıtım bültenlerine göre, her dinden yetkin bir isim her yarışmada bir ateisti imana davet edecek. Ciddi din adamları bu yarışmaya tavır koyduğuna göre, ateisti imana davet eden heyetin çok zayıf olacağını tahmin etmek zor değil. Bu zayıf din adamlarının karşısına çıkartılacak ateistlerin argümanlarının ekran başında bulunan ve imanı "üç kulhü" ile duran binlerce kişiyi ifsat edeceğini tahmin etmek de zor değil.

SİSİ'LENEN MUHAFAZAKARLIK

Nihal Bengisu Karaca

Gerçi hiç şaşırtıcı değil. Muhafazakarlık; dindarlığın kurban edilmesi karşılığında elde edilen bazı avantajların adı. Bir taraf, sen dinini ver ben de sana serbest piyasada alan açayım, ekonomik refahını temin edeyim, dilediğini pazarla, rekabet şansın artsın derken; diğer taraf, temel noktalarda anlaştık ama namazıma niyazıma ve aile değerlerime dokunma, diyor.

B. Ahmet Yavuz söz konusu kişinin, İdris Keskinci'nin maddi sıkıntılar dolayısıyla birkaç kez Tayyip Erdoğan'ın kapısını çalıp kanalı için destek istediğini ama Erdoğan'dan ret cevabı aldığını yazıyor. Zurnanın zırt dediği yer de zaten tam burası. Bana menfaat temin et, değilse ne var ne yok pazarlarım.

YOZLAŞMAYA ÖDENEN BEDEL

SON zamanlarda okuduğum bir haber maneviyatımı bozdu, beni şöyle bir geçmişe bakmaya zorladı. Dedim ki, herhalde şu tezin hakkını vermek lazım artık: Türkiye'deki İslami hareketin vaatleri ve dinamizmi iktidara yaklaştıkça sıvılaştı, o iktidara yeterince yakınlaşamayan İslamcılar/muhafazakarlar ise işi İslam merkezli bir yaşam ve ahlak algısının özünü buharlaştırmaya kadar vardırdılar.

Velev ki, imamlar, rahipler vs. çok başarılı iyi hatipler olsunlar, din ticari amaçla yürütülen bir faaliyete reyting kaygısıyla feda edilebilecek bir "ürün" değildir. Lakin zamanın ruhu "Her şeyi satabilirsin" diyor; annenin çocuğa duyduğu sevgiyi dahi bir ürünü pazarlamak için kullanabiliyorsun, cinselliği satabiliyorsun; eh, iman satmak niye kötü olsun ki diye düşünüyor belli ki.

Bugün gelinen noktada muhafazakarlık, kadınların dört çocuk doğurup evde oturduğu, erkeklerin hırsın ve rekabetin belirlediği vahşi cangıla adapte olup başka dünyalara yelken açtığı tuhaf bir uzlaşmaya döndü. "Dindarlık" ise bu zeminde yolunu şaşırmış, sürüden ayrı düşmüş, kurtla karşılaşmamak için dua eden bir kuzu gibi.