ama şeye çok kızıyorum ben

Sinirlenmek yok ama.

çocuğun psikolojisini anlamak için alim olmaya gerek yok ki

Eee, o zaman ben ne yapayım bu evde siz beni sevmiyorsunuz!

çünkü anne baba çalıştığı halde çocukları ilgi manyağı olan aileler olduğu gibi annesi çalışmayıp ilgisilikten tinerci olan çocuklar var bu ülkede

bi gün eline bi valiz tutuşturdum

Belki çocuk kendisini fazlalık olarak görmeye başladı evde. Olamaz mı.

Bir arkadaşımın zamane çocuklarından bir oğlu var.

Peki burada ben ne olacağım, bende gidiyorum.

bu durumda ne ben sana illa bütün çocuklar şımarıklıktan yapar böyle diyebilirim

aysuu hocam bu konuları benden daha iyi bilir.

mesela anne babalarının bir iki üç çocuğu oldu ama ben altısını da gözlemleyebildim onlara emek sarfettim ne aşamalardan geçtiklerini bilecek kadar tanıdım

serpil sen de yani :)))

Bende herşeyden önce akıllı çocuk yani.

benim yeğenim de beş yaşındayken yapardı çok

Ben o çocuğun babası olsam, bu davranış bana ömür boyu yeter. Aklıma geldikçe içim acır.

benim yanımda altı yeğenim büyüdü

Üstüm başım kir toz içinde her zaman ki gibi. Ama gene bir el daha fazla bilye oynamanın peşinde olurdum.

Üzülmek yok...

Serpili senin yazdıklarında doğru.

Onun yazdıklarına gönülden katıldığımı belirtmek isterim.

bnde bazanın içine saklanmıştım beni gitti sansınlar diye ayakkabıları mı da almıştım yanıma

baktın azıtıyor otoriteni ullanacaksın

Siz kendi dalganızdasınız, biriniz DGS peşinde, biriniz de Saymanlık.

şimdi genç kız oldu

Baba sen yükselme sınavlarına hatırlanıyorsun, yanına gelince, bak ben ders çalışıyorum oğlum sen şimde annenin yanına git diyorsun.

yok ben şahsım adına sinirlenmedim

Bende onu demek istiyorum, ellerim buz tutardı akşam üstleri.

Mlk24...

Evet Serpil Hocam biraz önce ki sayfada ben

benmksi şımarıklıktan dı, diğer ufaklıkların ki başka sebepler üzerine olabilir.

ilgisizliten mi

Doğru bir çözümleme yapmışsınız böyle yani.

Belki eskiden ilgiden bunalan çocuklar şimdi ilgisizlikten bunalıyor.

Öyle yapacaklarını sanmıyorum. Hem bu çocuğun davranışı bana asilce geldi, öyle her zaman evi terk edicem diyenlerden değill.

serpili...

Mlk24 sende. :)))

Ne yani, hadi git mi desinler bu devrin anne babası zaten koruyucu kollayıcı. Çocuk hapşırsa ne oldu acaba diyolar.

ama çocuğuma ilgi gösterecem diye de çok üstüne düşmemek lazım

diğer örnekleri bilmem

şimdi çalakalem arkadaşım senin örneğindeki çocuk ilgisizlikten yapmış onu ama benim örneğimdeki çocuk şımarıklıktan

o günden sonra yapmadı öyle bişey

azıcık gözlem yeteneği yeter

git dedim senle mi uğraşacaz git terket evi diye

bizim aielenin ilk torunu ablamın da tek çocuğu

Çocuk ol da çamurda toz oynama, düşme, bir yerlerin kanamasın olur mu hiç.

Bu olayda anlatılanları yada aysuu'nun anlattıklarını kendi üzerimize alınmayalım.

Ama devrin çocukları ne yazıkki bunların hepsinden yoksunlar. İşin garip tarafi ekseriyeti hasta.

Yo, neden şımarıklık olsun senin yaptığına da bayağı güldüm yani. Güzelmiş aslında. Ben hiçböyle yapmadım herhalde.

Çocuklar toprak diye birşey görmüyor yani. Biz öyle mi, toprakla o kadar haşir neşir oluyorduk ki bazıları yiyordu kısım kısım alıp topraktan.

:) çocuk ilgi bekler.. herşeyi anneden babadan öğrenir. zamane çocukları anneleri ile vakit geçiremiyor ki anne babane elinde büyüyor. hayat zor be yaw...

kendi haline bırakacaksın

Ben gülelim diye anlattım bunu ve bu başlığı açtım.

değil

111'in dediklerine katılıyorum.

herşey dozunda güzel..

yoksa verdiğin örnekteki gibi çocuk sevilmediğini istenmediğini düşünür bazı arkadaşlar şımarıklık falan demişler alakası yok böyle düşünen kişiler çocuk sahibi olmasın lütfen

Dolayısiyle siz küçükken çok akıllı çocuklar oluyorsunuz.

neyi ne için yaptıklarını bilebilecek kapasitedeyim

çocuk yapısı karmaşık değil

meleğin dediği gibi şımarıklıktan

Acıdığım çocuğa biraz, hemde güldüm yani.

Ama doğru söylüyor, tamda anlattığı gibi. Orada ki bütün saydıklarını çocuklar çekmek zorunda.

sizin zamanınızdaki çocuklarla şimdiki zamanın çocukları aynı şartlarda büyümüyorlar şimdiki çocuklar özelliklede metropollerde büyümek zorunda kalan çocukların hayatı 4 duvar arasında apartman dairelerinde geçiyor anne baba çalışıyorsa hafta sonları dışarıya çıkarabiliyorlar dışardada oyun alanları yok arkadaş yok evde tek başına büyümek zorunda kalıyorlar apartmanda konu komşu yüzünden koşma zıplama sessiz ol nidaları ile büyüyorlar bu yüzden zamane çocukları için üzülüyorum hele bide çalışan anne çocukları iseler daha kötü anne akşam işten gelir yorgun argındır zaten hemen mutfağa girmek zorundadır yemek yapmak zorundadır kariyer yapmak zorundadır ders çalışmak zorundadır eee çocuk haklı tabi

Kişiden kişiye değişebilir.

ne de sen bana tüm çocuklar ilgisiz büyüyor diyebilirsin

Ailem aralıksız ilgilenirdi benimle, hatta yanlarından ayırmazlardı, topa vurduğum kolumdan, ayağımdan haberleri olur sakınırlardı beni

bu devrin ebeveynleri ilgili değil bence koruyucu kollayıcı. Aman birşey olmasın tarzında.

Anne senin yanına gelince ise, sende, oğlum bak ben Dikey Geçiş Sınavına hatırlanıyorum diyorsun beni başından savıyorsun.

şimdiki çocuklar şartlar ve konum gereği apartman dairelerine hapsolmuş durumdalar... sokak ortamı yok artık... hata keza sokağa çıksa velveleye veriliyor...

evi terk ediyorum demiş.

artık o da ilgisiz büyüdüyse dünya üzerinde başka çocuk yoktur ilgi gören

Fakat şımarıklık konusuna katılamıycam.

dedim. Aslında bazı şeyleri ben uzun yazmayı severim, sizin altta yazdığınız gibi.

hele ablamın bir kızı var

tamamen şımarıklık, başka bişey değil

peki çocuk sahibi olmayız, siz olun:D

Yani aslında çocuk şöyle demek istemiş.

ben çocukken üstüm başım çamurdan kumdan kayırdan görünmezd... sabah tertemiz inerdim sokağa akşama her yerim kir pas kum toz çamur içinde olurdu... annem ne kadar söylense de kim takardı ki... her gün aynı kirlilik aksamazdı hiç... :):):)

yeğenimin de aynı benim gibi bir manyak dönemi oldu

biz de çocuk olduk

Anne baba şaşırmış tabi ne yapıyor bu diye. Birazda korkmuşlar haliyle.

çocuk dediğin çok girft bir bünye değil öyle sırça gibi davranır aman üzülmesin aman içe kapanmasın diye üstüne varırsan ters teper

Arkadaşlar bu konu belki de izafi bir konu.

öyle dayak filan değil tabi ki

ama hem benim hem yeğenimin kaçış öyküsü şımarıklıktan başka şey değil... ben de ailenin en küçük kızı olduğum için sürekli ilgi içinde büyüdüm ve çozukluğa dair sıkıntıda olduğum şeylerin arasında ilgi eksikliği yok kesinlikle

Bir gün tam akşam yemeğinden sonra olan o rahatlık anında eşyalarını toplamaya başlamış üzgün bir şekilde.

ben eşyalarımı toplamıştım çocukluk arkadaşarımla çalışıp hayatımızı kazanacaktık:D

5 yaşındaki çocuk oyun cocuğudur ilgi sevgi şefkat ister çocukla zaman geçirmek gereklidir kaliteli bir zaman geçirmek için bir iki saat yeter ders çalışabilirler ama çocuğada zaman ayırmak zorundalar

kendi psikolojimi bilebilmem için illaki psikolog olmam lazım gelmez aysu hanım.

ama sınırlarını bilsin

Bende çocuğu da anlamak lazım. İçerlemiş çocuk.

Çocuk demiş ki.

ve o günleri hatırlattığımızda gülümsüyor