Ben den uzak olacağına inanmıyorum

Toplumdaki konumu her ne olursa olsun tüm insanlar, bu süreç nedeniyle acı çekiyorlar.

Rousseau?nun Toplum Sözleşmesi (Du Contrat social, 1762) başlığını taşıyan çalışması ise gerek siyaset kuramının gerekse siyaset felsefesinin klasik yapıtları arasında gösterilmektedir. Dört ayrı kitaba ayrılarak yazdan yapıtta, ?Birinci Kitap? meşru siyasal bir düzenin kurulması için gereken uygun zemini; ?İkinci Kitap?, böyle bir düzen içerisindeki egemen yapının kökeni ile işlevlerini; ?Üçüncü Kitap? bütün gücünü ve yetkilerini egemen yapıdan alan ikincil konumdaki hükümetin görevlerini; ?Dördüncü Kitap?, özellikle Roma devleti örneğini önüne koyarak sivil dinin işlevleri ile adil bir topluma ilişkin değişik konuları ele almaktadır. Kitabın altbaşlığının?Siyasal Hakkın İlkeleri? olması ayrıca anılmaya değerdir.

Rosseau'nun bu devlet görüşünde bir muğlaklık vardır. Rousseau, "toplumsal yarar" gözetiliyorsa, devletin "bir kişi/ zümre/ grup" tarafından yönetilmesi de söz konusu olabilir ya da "doğrudan" veya "temsili" olarak yönetilmesi de mümkün olabiliyor... Bu nedenle kendinden sonraki toplumsal düzen arayışlarına da kaynaklık etmiştir.

Eğer istenen "gerçekten" eşitlikçi, paylaşımcı, demokratik, gelişimci, geliştirici, barışçıl... bir devletse .. sosyal devletin de buna kesin bir çözüm bulacağına "temelleri itibariyle" imkan vermiyorum, bir yerden çözülmeler ve tatminsizlikler mutlaka su yüzüne çıkacaktır; çünkü "eşitlik vb" ögeler, sosyal devlet/sosyal demokrasi ile de "tam olarak" gerçekleştirilemez... daha da sosyal bir yapıya ihtiyaç duyulması muhtemeldir.

Rousseau, Toplum Sözleşmesi başlıklı bu önemli çalışmaya bir toplum içinde biraraya gelmemizi zorunlu kılanın birey olarak kendi kendimize yetmeyişimiz olduğu saptamasında bulunarak başlamaktadır. Ancak toplum içinde bir araya geldiğimiz vakit, yaşamımızı sürdürmek pahasına boyunduruk altına girmeyi doğal olarak istememekteyizdir. Özgürlük bu anlamda özsel bir insan gereksinimi, insanlığın en önemli göstergesidir. Dolayısıyla Rousseau?ya göre, özgürlük olma dan salt yaşamda kalmak gerçek anlamda bir insan yaşamını ifade etmemektedir. Bu bağlamda Rousseau insanların özgürlük temelinde biraraya gelmelerini, bütün kişilerin biraraya gelmesi adına egemenlik yapısının meydana getirilmesi durumuna, yani insanların kendileri açısından belli ölçülerde bağlayıcı olan yetke yapısı yasayı kendi arzularıyla benimsemeleri?genel istenç? diye adlandırmaktadır.

Çünkü bu Dünya herkesin Dünyasıdır.

Hayata anlam katan ve HAYATI ANLAMLANDIRAN bir birey insana ve insanlığa değer verir

Rousseau bu noktada insanın doğası gereği bencil olduğunun, kendi toplumsal katmanının çıkarlarını savunmak adına ötekileri tahakküm altına alacak derecede baskıcı bir yaradılış taşıdığının bütünüyle ayırdındadır. Bu nedenle Rousseau, herkesin iyiliğini gözeten bir anlayışa içtenlikle bağlılığın sağlıklı bir toplumsal yapılanımı olanaklı kılacak genel iyinin oluşturulabilme baş koşulu olduğunu savunmaktadır

Özellikle siyaset, toplumsal özgürlük, haklar, eğitim, din üstüne yazılarında geliştirdiği düşüncelerle tanınan İsviçre doğumlu Fransız filozof, denemeci, müzikbilimci ve romancı. Cenevre?de doğan Rousseau, büyük ölçüde kendini eğitmiş, genç yaştayken Fransa?ya giderek hemen bütün yaşamı boyunca Paris ile taşraları arasında oradan oraya dolaşmıştır.

Olduğu şüphe götürmez bir gerçektir

Sosyal devletin, liberal devlet modellerinden daha "adaletli ve daha makul" olduğunu düşünsem dahi, şahsımca yeterli bulmuyorum... özellikle bu sistemin yarattığı bir olgu olarak... temel değişmiyor çünkü...

Rousseau, Aydınlanma dönemi düşünürüdür...

b. Eşitliği Temel Alan Yaklaşım

Unutulmamalıdır ki Rousseau, Aydınlanma dönemi düşünürüdür. Aydınlanma döneminde burjuva sınıfının gelişmesi, meşruiyet, parlamenter görüşler, bilim, akılcılık, yeni rejim arayışları ile bu "yükselen burjuvazinin istekleri" ön plana çıkmakta ve bu da düşünürleri yeni arayışlara itmekteydi. Rousseau'yu da bu gelişmelerin "içinde" bir "göz" olarak saymamız uygun düşecektir.

c. Adaleti Temel Alan Yaklaşım

2. İdeal Bir Düzen Olabilir!

sosyologca_06

Kendi bencilliklerinin mahkumları olduklarından habersiz, kendilerini güvencesiz, yalnız ve yaşamın o saf, basit ve yalın güzellikleri ellerinden alınmış hissediyorlar. Ben, bireylerdeki bu tahribatı kapitalizmin en korkunç kötülüğü olarak görüyorum.

Rousseau, uygarlaşmaya tepki duymuştur. Ona göre, uygarlaşma, insanın doğasını bozucu etkide bulunarak, onu eşitsizliğe ve sömürüye götürür. Bu nedenle sömürünün olmadığı, eşitsizliğin barınmadığı ilkel toplum düzenine geri dönülmesini ister. Oysa ki geriye dönüş mümkün değildir. O halde ne yapılmalıdır? yeni bir toplum düzeni oluşturulmalıdır. Uygarlaşmanın beraberinde getirdiği mülkiyetleşme, kavgalar vb. ye son verip barışsal bir düzen kurabilmek için insanlar hem özgürlüklerini korumak hem de kavgaları önleyebilmek amacıyla kendi aralarında sözleşme yaparlar. Bu sözleşme ile herkes tek tek iradesini "devlet" adı verilen irade teslim edecektir. Yani devlet, tek tek kişilerin kendi iradeleriyle birlikte oluşturdukları, "ortak yarara" dayanan, herkesi kapsayıcı bir genel iradeye karşılık gelecektir. İnsanlar bu sayede özgürlüklerini kullanabilecek, kendi iradesiyle devlete teslim ettiği haklardan da kolaylıkla yararlanabileceklerdir. Hatta Rousseau görüşlerini öyle bir noktaya getirmiştir ki, genel iradeye karşı duran kişinin "özgür olmayacağı" anlamına geleceğini dahi yapıtında dile getirmiştir.

Benim düşüncem bu yönde efendim...

Bu insani görev de sosyal adalet ilkesi ile yerine getirilir

Bu büyük kötülükleri saf dışı edecek sadece tek bir yol olduğuna inanıyorum. Bu yol, toplumsal hedeflere yöneltilmiş bir eğitim sisteminin eşlik edeceği sosyalist bir ekonominin kurulmasıdır.

insanlığa hakarettir.

Ben teşekkür ederim, bu kadar saçma başlık varken bu tür bir paylaşım sunduğunuz için...

Nitekim 1753 yılında yazdığı Fransız Müziği Üstüne Mektup başlıklı yazısında Fransız müziğini eleştiren Rousseau, tekdüze, kaba saba ve renksiz bulduğu Fransız müziğinin bütün bu olumsuz özelliklerini, söz konusu müziğin bütünüyle köklendiği toprak olarak düşündüğü Fransız konuşma diline bağlamaktadır. Sonradan Fransız yapısökümcü düşünürü Derrida?nın büyük ilgisini çekecek olan 1755 ile 1760 yılları arasın da yazmaya başladığı ama bir türlü tamamlayamadığı Dillerin Kökeni Üstüne başlıklı denemesinde Rousseau, Fransız dilinin?yardım isteme? ya da?yardım çağrısı? ile?öteki insanları denetleme? ünlemleri doğrultusunda biçimlenmiş olduğunu ileri sürmektedir, Fransız dilinin tatsız tuzsuzluğunun da, yalınkatlılığının da, hatta aşırı açıklığının da başlıca nedeninin bu özniteikler olduğunu belirtmektedir. Ayrıca Rousseau sıcak güney iklimlerinin hüküm sürdüğü ülkelerin dillerinin sevgi ve tutkuyla dolu aksanlarının dili her zaman renkli kıldığına ve bunun en belirgin örneğinin?İtalyan 0perası?nda görülebileceğine dikkat çekerek, toplumsal ve siyasal istemlerin müzik dilini dahi derinden etkilediği saptamasında bulunmaktadır. Sözü buradan etkili bir devlet yönetiminin keskin, sert ve etkileyici bir söyleyişi olması gerektiği noktasına taşıyan Rousseau, bir başka?deneme?sinde bütün dikkatini devlet yönetiminin ya da hükümetin kökeni ile işlevi konusuna çevirmektedir.

Rousseau?nun kitabın hemen bütününe egemen temel ilgileri normatif bir nitelik sergilemektedir, söz konusu normatif yaklaşımın en belirgin biçimde görülebileceği konular?meşruiyetin doğası ile temeli? ve?adalet? ile?hak? ekseninde sıralanmaktadır. Bu anlamda varolan siyasal yapılara karşı varolması gereken siyasal yapıların araştırılması kitabın başlıca amacı olarak görülebilir. Yapıtın kavranması bakımından oldukça yararlı olan kısa bir özet, Emile? in siyasal eğitimi üzerine söylenenler aracılığıyla?Emile? başlıklı?Beşinci Kitap?ta sunulmaktadır.

Rousseau, ya göre, uygarlaşma, insanın doğasını bozucu etkide bulunarak, onu eşitsizliğe ve sömürüye götürür.

Özgürlüğü veya eşitliği temel alan yaklaşımların dayandığı ekonomik sistemler insan ve toplum problemlerini çözmeye yetememiştir. Bu nedenle daha sonra ideal düzeni belirleyen ölçüt olarak adalet ilkesi öne sürülmüştür. Bu yaklaşıma göre özgürlüğün olmadığı yerde eşitlikten, eşitliğin olmadığı yerde ise özgürlükten söz etmek olanaksızdır. Adalet ilkesini temel alan yaklaşım sosyal hukuk devleti denilen yeni bir devlet modelinin ortaya çıkmasını sağlamıştır.

sizden uzak olacağı garanti

Bu düya kimsenin malı değil bu dünya ya geldik yaşıyoruz ve bu Dünyadan gideceğiz kimse bu Dünyaya sonsuza dek sahip olmayacak bunun için de Dünya ya gelen insnaların insanlık unuruna yakışır şeklde yaşamsı bir insanlık görevidir.

Sosyal Devleti, sosyal görev ve sorumluluklar üstlenmiş, halkına insan şeref ve haysiyetine yaraşır maddi, medeni ve kültürel ihtiyaçları içeren asgari refah şartları sağlamayı hedef almış, sosyal güvenlik müesseselerini kurmuş çağdaş bir devlet anlayışı şeklinde tanımlamak mümkündür.

Biz, savaşa, işgale ve talana ortak olmayan, demokratik, sosyal hukuk devleti niteliğine sahip, kimliği, kültürü, dili, dini, mezhebi, görüşü ne olursa olsun, eşit haklara sahip yurttaşlar olarak yaşayabileceğimiz, ülkemizin ve toplumumuzun bir daha savaş ve şiddeti yaşamaması için öncelikle demokratikleşmeye yönelik çözümlerin benimsendiği, bağımsız, demokratik ve barış içinde bir ülke istiyoruz.

Emile?in çatısı insanlığın kokuşmuşluğu ve çürümüşlüğü karşısında bir gencin yetiştirilme öyküsü üstüne kurulmuştur. Dört kitaptan oluşan yapıtın hemen tamamına egemen olan ana düşünce, toplumsal ilişkilerin doğası ile sivil toplumun buna olanak tanıyan temeli nedeniyle çağdaş toplumdaki çoğu erkek ile kadının yozlaşmış, yaşamlarının çarpıklaşmış olmasıdır. Bu istenmeyen durum karşısında yapıtın ana savunusu, insanın doğası gereği iyi Olduğu ama toplumsal yaşamın onu kötü olmaya iteklediği biçiminde kısaca özetlenebilir. Rousseau? ya göre, kişinin anlamlı ve mutlu bir yaşam sürebilmesi için elden geldiğince toplumun alabildiğine zararlı etkilerine karşı korunaklı olması, yaratıcı, uyumlu, neşeli bir yaşam geliştirebilmesi için kendi kişisel kaynakları ile ahlaksal bağlanımlarına geri dönmesi gerekmektedir. mile ele alınan konulardan bir diğeri de insanın bebeklikten büyüyüp yetişkin olana değin geçtiği gelişim aşamalarında, hem bireyin kendisinden hem de dış etkilerden kaynaklanan en önemli sağlık ve hastalık nedenleri üstüne yürütülen tartışmada kendini gösterir. Çocukların dengeli, önceden belirlenmiş amaçlara ulaşmayı en etkin bir biçimde sağlayacak belli bir yöntem dahilinde yetiştirilmeleri gerektiğini savunan Rousseau, bu yetiştirme sürecinde pratik yaşam ile somut konulara ilişkin içgörülerin çocuklara olabildiğince aşılanması gerektiğini dile getirmektedir. Burada Rousseau?nun önemle üstünde durduğu, çocuğa verilen eğitimle kazandırılacak temel yaşama tutumunun en belirleyici özelliğinin, doğaya göre ya da doğanın kendi iç işleyişine uygun bir yaşam farkındalığının aşılanmasına yönelik olması gerektiğidir. Kendi güçlerimiz ile gerçek koşullar arasında ne denli uyumlu bir ilişki içinde olduğumuzun ana belirleyicisi de bu farkındalıktır. Böyle bir farkındalık eğitimini başarıyla almış çocuk, Rousseau?ya göre, toplum içinde kendisine bir yer bulma gereksinimi duyduğu vakit, bu yeri edinmek amacıyla çevresini denetlemeye, yakınındaki insanları egemenliği altına al maya çalışmayacaktır, yani despot yaradılışta bir kişi olarak toplumsal ilişkilerde bulunmayacaktır. Bunun tam tersine kendisi için gerekli olduğunu gördüğü yaşam yararlarım ancak arkadaşlığa, karşılıklı saygıya, işbirliğine dayalı olarak edinebileceğini bilecek, ona göre davranacaktır. Bu bağlamda Rousseau, birbirimize karşı sevecenlik ile yardımseverlik besleme kapasitemizin insanlığın bütünleşerek bir toplum içinde yaşayabilmesinin temeli Olduğu gibi, ?Atın Kural?ın da en doğru açıklaması Olduğunu savunmaktadır. Gerçek ahlaksal istemlerin ne bize dışardan dayatılan ne de us yoluyla bulgulanan şeyler olduklarının altını özellikle çizen Rousseau, söz konusu istemlerin ancak eşitler arasında kurulan yaratıcı ilişki bağı yoluyla dışavurulan yaşam gerekleri olduğunu ileri sürmektedir. Bu aynı konu yani karşılıklı saygı temelinde kendini geliştirme ülküsü Rousseau?nun evlilik ile cinsel ilişkilere yaklaşımında da belirleyici bir konumdadır. Roussesu böylesi bir zemin üstüne kurulmuş toplumun, içinde yaşayan bütün bireylerin mutluluğunun tek güvencesi olduğunu düşünmektedir.

1750?li yıllardan başlayarak Rousseau, insanın toplumdaki durumunun doğası ile kökenleri üstüne, buna bağlı olarak da varolan durumun iyileştirilmesi adına neyin yapılabilir olduğu ile neyin yapılması gerektiğine ilişkin giderek daha bir derinleşen, ayrıca da alabildiğine kavraması göçleşen düşünceler geliştirmiştir.

benim için önemli olan soru bu.

?Dördüncü Kitap?ta Rousseau? nun, kitabın kapsamı göz önünde bulundurulduğunda oldukça uzun sayılabilecek bir biçimde Roma Devleti?ni tartışması söz konusudur. Rousseau burada Roma?ya bir yandan alabildiğine feci bir devlet çöküşünün modeli olarak yaklaşırken, öbür yandan tanrısal onaylar ile sivil yasaları biraraya getiren, tanrısal yasaları sivil yasalara uymaya çağıran, bütün ulusun genel iyiliğine halkın bağlılığını pekiştirecek bir olanak olarak?sivil din? tasarımını tartışmaktadır.

Rousseau?nun düşüncesine en genel anlamda üç ayrı yönden yaklaşmak olanaklıdır: ?Toplum sözleşmesi kuramcısı olarak? Rousseau, varolan in sanlık durumunu açıklamak amacıyla varsayımsal bir doğa durumu kurmaya çalışır. Bu çaba, hem bir insan doğası kuramı hem de toplumsal örgütlenmeye yönelik bir dizi pragmatik savdan oluşan bir felsefi insanbilimin çevresinde dolaşır. ?Toplum yorumcusu olarak? Rousseau, eğitim ile toplumsal örgütlenmenin hem varolan uygulamadaki biçimlerini hem de olması gereken ideal biçimlerini ortaya koymaya çalışır. ?Bir ahlakçı olarak? Rousseau ise bir tür evrensel siyasal eylem ya da uzlaşı biçimi aracılığıyla bi rey ile yurttaşı bir potada kaynaştırmaya çalışır.

ünyanın neresinde olursan ol uzak değilsin

Yine de Rousseau, çoklarının?yüksek beğeni ve öğreniler?in ortaya konması karşısında ilerleme anlamında bir etki almaktan çok, onarılması son derece güç büyük hasarlar göreceğinden duyduğu derin endişeyi açıklıkla dile getirmektedir. Söz konusu deneme yayımlandığı dönem için önemli sayılabilecek bir oranda dikkat çekmiş, Rousseau?nun sonradan özenle karşılık vereceği epey bir de tepki almış olmasına karşın, bu yazısından hemen sonra kısa bir süreliğine de olsa müziğe duyduğu ilginin daha ağır basması nedeniyle Rousseau toplumsal eleştiri konulan üstüne yazmayı bir süreliğine ertelemiştir.

İnsanlar Arasındaki Eşitsizliğin Kaynağı ve Temeli Üstüne Konuşma (Discours sur l?origine et les fondements de l?inégalité parmi les hommes, 1755) başlıklı bu kitabında Rousseau, neredeyse bütünüyle?pastoral? diye nitelendirilebilecek bir insanlık görüşü sunar. Rousseau?nun en önemli yapıtları arasında gösterilen bu oldukça önemli yazısı temelde doğa insanlığının çöküşü konusunu, yaban topluluklardan toplumlara, en sonunda da devlete dek yozlaşmanın ve kokuşmanın tarihinin a na uğraklarının izini sürerek incelemektedir.

Dijon Akademisi?nin?Bilim ile sanatta yaşanan gelişmeler, ahlakk yaşamında yansımasını bulmuş mudur? konulu deneme yarışması için yazdığı ve ödül de kazandığı Bilimler ile Sanatlar Üstüne Konuşma (Discours sur les sciences et les arts, 1750) başlıklı çalışmasında sonraki yapıtlarındakilere göre çok daha çarpıcı ama bir o kadar da yüzeysel düşünceler ortaya koyduğu gözlenen Rousseau, bu yapıtında ne bilimsel bilginin artışının ne de sanatların mükemmel yapıtlar yaratmasının tek başına gerek birey temelinde gerekse bir bütün olarak toplum temelinde ahlaksal bir iyileşme sağlamayacağını ileri sürmektedir, Tam tersine bu tür üst düzey bir kültürel yapılanmanın toplumun varolan konumu düşünüldüğünde fazlasıyla lüks ve gereksiz kaçacağının altını özellikle çizen Rousseau, ancak çok az sayıdaki dini düşünürün düşünceleriyle insanlığın ilerleyebileceğini savunmaktadır.

SOSYALİZM, NEDEN GEREKLİ;

ozak olsaydın bu yazıyı okumazdın

Liberalizm olarak bilinen bu görüş Adam Smith, J. Locke ve Stuart Mill tarafından savunulmuştur. Bu yaklaşım Batı dünyasının kapitalist üretim tarzının dayandığı felsefi temel olarak karşımıza çıkar. Smith'in?bırakınız yapsınlar, bırakınız geçsinler? sözüyle özetlenebilecek olan liberalizme göre ideal bir düzen mutlak anlamda birey özgürlüğünü sağlayabilen düzendir. Bir düzenin ideal sayılabilmesi için özgürlükçü olması gerekmektedir.

Bu yaklaşımın başlıca temsilcileri St. Simon, C. Fourier, Prodhon, Owen ve Karl Marx'tır. Bunlara göre ideal düzeni belirleyen ölçüt eşitlik ilkesidir. Bu yaklaşımla birlikte sosyalist ekonomik sistemin felsefi düşüncesi ortaya çıkmış olmaktadır.

a. Özgürlüğü Temel Alan Yaklaşım

istesende istemesende uzak olamazsın

Kendi ülkesinde yaşayan bütün insanları seveen bir ülke

Şimdi halk;aydınlık doğru ile yanlışı ayıran hurafelere değil bilime inanan kitap okuyan birbirin inancına, ideolijisine saygılı bir halk;bireyci değil toplumcu bir halk.

NASIL BİR HALK İSTİYORUM?

Sosyal adaletin olmadığı bir sistemde huzur olamaz

Benim de değindiğim nokta oydu, dikkatle okunduğunda...

çünkü... sömürünün olduğu yerde gerçek manada bir adeletten, eşitlikten söz edilemez...

Bu bir insani görevdir

Siyaset Felsefesinde İdeal Düzen Arayışları

PALAŞIM İÇİN TŞK EDERİM

Toplum Sözleşmesinin hükümetin rolünü ve görevlerini inceleyen?Üçüncü Kitap?ında Rousseau, çoğunluk yöneticilerin toplumun ilgi ve çıkarlarını gözetecek yerde kendi özel ilgi ve çıkarları uyarınca hareket ettikleri gerçeğinden yola çıkmaktadır. Nitekim bu gerçeğe bağlı olarak Rousseau, hükümet işlevlerinin baştan sona halkın yargısının egemenliği altında yürütülecek biçimde düzenlenmesi gerektiğini ileri sürmektedir. Kuşkusuz bu yapılırken hükümetin farklı devletlerin farklı koşullarına uygun güç ve yetkilerle donatılmasına ayrı bir özen gösterilmek zorundadır. Bu bağlamda Rousseau?nun demokratik yönetime karşı özel bir yakınlık duymaması önemli bir noktadır. Bunun ana nedeni anayasa ile egemen yapıyı Rrsusseau?nun iki ayrı konu olarak düşünmesine bağlanabilir.

ADALET İLKESİN AYKIRIDIR

Sofistlere ve nihilistlere göre ideal bir düzen yoktur; çünkü düzenin amacı insan mutluluğunu sağlamaktır. Tüm insanların mutluluğunu sağlamak ise olanaksızdır. Bu anlamda bugüne kadar hiçbir düzen mutlak insan mutluluğunu sağlayabilmiş ve bundan sonra da sağlayabilecek değildir ve bu yüzden de ideal bir düzenden söz edilemez.

Felsefe tarihinde ideal bir düzenin olup olmadığı tartışmaları iki ana grupta toplanır. Bunlardan ilki ideal bir düzenin olamayacağını öne süren görüşler ve ikincisi ideal bir düzenin olabileceğini öne süren görüşlerdir.

Birey, toplumda öyle bir konumda ki, maskeler takmasına yol açan egoist dürtüleri sürekli tetikleniyor; yaradılış olarak daha zayıf olan toplumsal güdüleri ise sürekli kötüye doğru gitmekte.

Genel istenç tasarımı Rousseau?nun siyasal meşruiyet kuramına baştan sona egemen olmasına karşın tam anlamıyla açık olmayan oldukça tartışmalı bir konudur. Kimi yorumcular bu anlayışın son çözümlemede en temel örneğinin Fransız Devrimi?nde verildiği üzere proleteryanın ya da yoksul kırsal kesimin diktatörlüğü anlamına geldiğini belirtseler de, Rousseau?nun genel istençten anladığı tam olarak bu değildir.

bunu cevaplayıp, gerçekleştirdiğimiz gün devletde istenildiği gibi olacaktır.

İkinci ana yaklaşımlar ideal bir düzenin olabileceğini söyleyen yaklaşımlardır. Bu yaklaşımlara göre ise asıl sorun ideal düzeni belirleyen ölçütlerdedir.

Jean? Jacques Rousseau (1712-1778)

insanların açlık içinde yaşadığı bir yerde sermaya sınıfının zefk içinde yaşayıp işçi ve işsiz sınıfı ezip sömürmesi

KATILIYORUM

Albert Einstein

uzak olamazsın istediğin kadar benden uzak ol gerçekler hep var olacaktır

Yazılanlar doğru; ancak gerçek anlamda "sosyal adalet, eşitlik vb" sosyal devlet ve sosyal demokrasi ile kazanılamaz. Daha derin sosyal uygulamalarla gerçekleştirilebilir. Sömürü yine devam ediyor çünkü... sömürünün olduğu yerde gerçek manada bir adeletten, eşitlikten söz edilemez...

Önce devlet;liyakat sistemine dayalı benim adamın senin admaın değil hakeden insanların sistemde yükseldiği bir devlet;sosyal bir devlet;ciddi bir hastalıkla karşılaştığında bütün masraflarını karşılayan bir devlet;sokaklardaki insanlara sahip çıkan bir devlet;lüks makam araçlarının olmadığı bir devlet;siyasetçinin, üst düzey askerin, bürokratın ve halkın eşit olduğu bir devlet;kamu maliyesinin sağlam olduğu bir devlet;verginin eşitce alındığı halkın dolaylı vergilerle ezilmediği bir devlet;çetelerin, mafyanın içinde olmadığı bir devlet.

Sosyal devletin, liberal devlet modellerinden daha "adaletli

Bunun böyle olmadığının en temel kanıtı, Rousseau?nun genel istencin bireyleri kitlelere karşı korumak için, tek tek bireylerin kitlelerin yararı adına kurban edilmelerine izin vermemek için varolduğunun altını özellikle çizdiği Siyasal Ekonomi Üstüne Konuşma (Discourse on Political Economy, 1755) bulunmaktadır. Kuşkusuz Rousseau bu noktada insanın doğası gereği bencil olduğunun, kendi toplumsal katmanının çıkarlarını savunmak adına ötekileri tahakküm altına alacak derecede baskıcı bir yaradılış taşıdığının bütünüyle ayırdındadır. Bu nedenle Rousseau, herkesin iyiliğini gözeten bir anlayışa içtenlikle bağlılığın sağlıklı bir toplumsal yapılanımı olanaklı kılacak genel iyinin oluşturulabilme baş koşulu olduğunu savunmaktadır. Nitekim bu çok önemli koşul?İkinci Kitap?ın da ana araştırma izleğidir. Rousseau genel iyinin oluşturulabilmesinin yeter koşullarını incelediği?Ikinci Kitap?ta, özellikle gerekli olduğunu düşündüğü, insanları kendi bencil ilgi ve çıkarlarına karşı bü tün bir toplumun iyiliğini düşünmeye özendirecek, bunun kendileri için daha büyük yararlar getireceği inancını aşılayacak yarı kutsal bir yöneticinin karizması tasarımına başvurmaktadır. ?Ikinci Kitap?ın akışı boyunca Rousseau yalnızca yasalara ve iyi bir devlete ilişkin sarsılmaz bir duyarlık ve inanç taşıyan Korsika halkından örnekler vererek, kimileyin bu küçük ada halkının bir gün gelecek Avrupa?yı afallatacak derecede büyük işler başaracağı duygusuna kapıldığını dile getirmektedir.

1. İdeal Bir Düzen Olamaz!

insanların aç olduğu yerde bazı kişilerin, Dünyanın kaynaklarını kendi zefke ve refahları için harcaması

Rousseau Emile (1762) adlı yapıtının en olgun, en başarılı yapıtı olduğunu düşünmektedir. Bunun en temel kanın öz- değerlendirmesini yapmak amacıyla 1772 ile 1776 yılları arasında yazdığı adlı çalışmasında açıklıkla görülmektedir. Rousseau burada kendisini gerçek anlamda kavramak isteyenlere düşüncelerini en derin, en kapsamlı biçimde dile getirdiği Emile adlı yapıtına bakmalarını önermektedir, Kitabın altbaşlığı Eğilim Üstüne olmasına karşın, Rousseau?nun bu yapıtında insandaki kötülüğün kaynağına ilişkin en temelli düşünceleri yanında bütünüyle mutlu bir yaşama ulaşmanın olmazsa olmazlarım ortaya koyduğu gözlenmektedir.

insan unuruna yakışır şekilde dünyadaki insanlara sosyal bir sistem için mücadele eder