Türkıye nın türk cuhuriyetlerinden ve pakıstan dan baska dostu yoktur

santım santım

"ne eşek herifmiş".

tabııı bu bır plan dahılınde olmalı, önce fikirde birlik, sonra dilde birlik en son işde birlik

Osmanlı'nın Avrupa ülkelerinin birine sürekli olarak tayin ettiği ilk "sefir-i kebir=büyükelçi" Seyyid Ali Efendi'dir. Ali Efendi, Sultan Üçüncü Selim döneminde Paris'e atanmış, 24 Mart 1797 tarihinde Marsilya'ya ulaşmış, Marsilya'da top atışlarıyla karşılanmıştır. Aslen Moralı olan Seyit Ali Efendi, iyi "Rumca" bilir, biraz da Fransızca. Her çeşit eğlence yerinde hoşça vakit geçiren Moralı Seyit Ali Efendi, her gittiği yerde büyük ilgiyle karşılanır. Seyit Ali Efendi'ye tahsis edilen köşkün muhitinde evler inanılmaz pahalanmıştı. Gittiği her yerde ücretler artırılıyordu, niye; Moralı Seyit Ali buradan alışveriş yaptı diye. Fransız kadınları, lüks mekanlar, balolar, geziler, merasimler derken Seyit Ali Efendi neden Paris'te olduğunu çoktan unutmuştu. Bu dönmede Fransa'da Napolyon rüzgarı esiyordu. Fransa bu dönemde ilk kez Osmanlı ile komşu olmuştu. Bu durum Osmanlı için de bir tehlikeydi artık. Napolyon'un Osmanlı'ya saldırması endişesi yaşanırken Seyit Ali Efendi, Paris'teki eğlenceli yaşantısına devam ediyordu. Hatta 1798'te "İtalya Fatihi" Napolyon'un şerefine verilen ziyafette de yerini almış ve Napolyon ile kol kola bir akşam geçirmesini büyük bir siyasi başarı olarak düşünmüştür. Hemen akabinde Fransız Meclisinde, Mısır'ın bir Fransa sömürgesi olabilirliği konuşuluyordu.

katılıyorum marjınal kardes. soyle dusunsene yedı turk devletı sınırlarını bırletırmıs tıpkı gokturkler gıbı!

Fransa, Mısır'ı işgal için gemilerini saldığında, İstanbul, Seyit Ali Efendiden bilgi istemiştir. Napolyon ile "dostluğuna" güveninden olsa gerektir, Seyit Ali Efendi, İstanbul'a gönderdiği cevapta, Fransızların asla Osmanlı topraklarına saldırmayacağına olan inancını belirtmiş, seferin Sicilya ya da İngiltere'ye yönelik olduğunu söylemiştir. Bu sırada bütün Avrupa seferin niçin ve nereye olduğunu biliyordu hatta Rusya, İstanbul'u defalarca uyarmıştı. Üstelik İstanbul'a, Rusya'nın arabozucu olduğundan bahsediyordu. Kısa bir süre sonra Fransız donanması Malta'yı ele geçirdi. Seyyid Ali Efendi'den cevap;

sizler bir rüyadasınız akp liler. chp liler mhp liler ile uğraşın kendınızı turkıyenın ve dunyanın sahıbı zannedin. bir gün bu rüyadan uyanacaksınız canlı kabuslar göreceksiniz. tanrı türk ü korusun

"herkese memnuniyet veren bir gelişme"

Bence Osmanlıyı yıkılışa götüren süreç buydu. Fakat bu süreç de bir sonuçtur. Neyin sonucu olduğunu bilmiyorsanız bile bugünlere bakmanız yeterli; tarih bir tekerrürün daha arefesinde. Yıkılmış, zedelenmiş, tahrip edilmiş kurum, kuruluş ve sistematiğin sonucu Moralı Seyyid Ali Efendi'dir. Yaşasaydı belki de bugün hala Fransızların dostluk mesajlarını padişaha rapor olarak çekiyor olacaktı. Padişah bu mesajların birinin altına derkenar düşmüş;

oyunumuzu bu hal ve duruma göre oynayalım

aynen öyle marjinal. ben akp liler ders alsınlar diye paylaştım. hanı devız ucuyoruz ucuyoruz sonra gümmm yere!!

Peki sizce Moralı Seyyid Ali Efendi neyin ve hangi ruhun, güruhun temsilcisi. Ya da 21. yüzyıl Türkiyesi'nde en büyük, en babacan dostu kim olurdu.

ilmek ilmek

ayıdan post gavurdan dost olmaz

önce fikir birliği sağlamak lazım bnun için her düzeyde geziler tanıtıcı reklamlar eğitim müfredatları ortak iş yapma alanları belirlenmeli, sonrada ortak bir lehçe üzerinden sembol ve kavram aktarımları yapılalı ki be en güzel tvler muzık kanalları çizgi filmler v. s üzerinden olacağı kanatındeyım hatta yazılı basında bu yonde yazım ve aktarımlar yapmalı, son asamada siyasi birliktelik sağlanmalı ekonomıde kültürde hukukda törede ortak havuzlar oluşturulmalı ve birbirinden kıymetli değerler bu havuzlara aktarılarak tüm türk dünyasının bundan eşit oranda faydalanması sağlanmalı.

Osmanlı Devleti, 3. Selim dönemine kadar hiçbir ülkede büyükelçilik açmamıştır. Biliyor musunuz ki; yükselme devrinde Osmanlı Devleti, muhatabı olan devletlerle anlaşma imzalamaz, sadece tek taraflı olarak imzaladığı bir belgeyi muhataplarına verirdi...

Sonra Mısır'a yönelen Fransız donanması ile alakalı haberler gazetelere çıkmaya başladı ve Seyyid Ali Efendi bu haberlere çok öfkelendi. Fransız bürokrasisindeki dostları aracılığı ile bu gazetelerin haberlerini yalanlatma girişimlerinde bulundu. Hatta ciddi bir Fransız gazetesi de bu yalanlamayı yaptı. Hatta Osmanlı-Fransız dostluğu gazetede iyiden iyiye işlenmeye başlanmıştı. Rusya'ya karşı ortak hareket Bab-ı Ali'ye bu gazete vasıtasıyla teklif edilmişti. Bu gazete haberleri vs. 20-30 Temmuz 1798 tarihleri arasında olmuştu. Fakat 1 Temmuz 1798'te Napolyon İskenderiye'ye ayak basmıştı. Sonrasında da Kahire'deydi. Bizim Seyyid Ali Efendi ise hala padişaha Fransızların dostluk mesajlarını çekiyordu. Netice de Napolyon'un Mısır'ı işgalini en son Seyyid Ali Efendi duydu .

Hiç şüphesiz ki bu cümle ile birlikte, derme çatma bir tarih bilgisi olan herkes Tanzimat, Islahat, Meşrutiyet, 19. yüzyılda ortaya çıkan fikir akımları, Balkan Savaşları, 31 Mart Vakası ya da Boğazlıyan Kaymakamı Kemal Bey'in asılması gibi birçok olayı aklına getirecektir. Evet, bu akla getirmeler-gelmeler doğaldır ve beyin-yürek ikilisi Türk Milleti hassasiyeti için çalışan her Türk bireyinin bu dönemlerin siyasi-sosyolojik çıkarımları, milli menfaat anlamında bir kazanımdır.

Söz konusu olan bu 19. ve 20. yüzyılın hemen öncesinde yaşanmış bir hadise ve kahramanı yazımızın esas konusu; Paris Büyükelçimiz Seyyit Ali Efendi'nin Paris Günleri. Biraz sonra anlatacağımız hadise bir sonuç mudur, yoksa Osmanlı'yı yıkılışa götüren bir süreç midir? Buna siz karar verin.

amerıkan cıkarlarının dümen suyuna kapılmak bize hiç bir sey kazandırmaz

esseyid ali efendi bir devşirmedir.

Yani kimseyi kendine "emsal" kabul etmezdi.

işte biz bunu gerçekleştirmenın yolunu arayalım

Son günlerde, "güzel ve yalnız ülkemde" cereyan eden hadiselere baktığımda, Osmanlı Devleti'nin son dönemlerini yeniden bir gözden geçirmenin daha da gerekli olduğu kanısına varıyorum.

ne EŞŞEK HERİFMİŞ!!!