Erlere çavuşlar talim yaptırıyor, biz subaylar arada dolaşarak

anlayamayan kimi erlerin yanlış hareketlerinin, zaman zaman

Olayları siyasi boyutlara çekmenin, gereksiz yönlerde dolaşmanın anlamı yok. Burda verilen örnek tamamen milli bilinçle ilgili oldukça manidar bulduğum bir anektod. Toplum yaşantısınızda ve devlet kademelerinde dinimiz gereği yapılması gereken "ümmetçilik" anlayışını siz kendi kültürünüzü, dilinizi, örf ve adetlerinizi, tarihinizi ve gelmiş geçmiş atalarınızı gölgede bırakıp, onları küçümseyen ve sevgili peygamberimiz ve islam alimlerini ayrı tutarsak sırf genelleme yaparak arapçayı ve dünya tarihinin büyük çoğunluğunda ilkel kuralların hüküm sürdüğü, diri diri kız çocukların öldürüldüğü, ilim-bilim-sanat-akıl-düşünce gibi kavramların çok gelişmediği, teşkilatlanmaları sadece aşiret düzeyinde kalmış pigme bir kültürü kendi öz kültüründen üstün tutarsan işte orda milli bilinç, milli dil diye birşey kalmaz..

selamlayan çavuş, yirmi beş yaşlarında dinç ve yakışıklı, ince

tarihleri şerefle dolduran büyük ve soylu bir ulus olduğu da bir an

yaşlı bir yüzbaşısı vardı.

bölgeden toplanmış Arap gençlerinden, öğretici kadro da deneyimli

belirtilmesine çalışılıyor, memleketin sahibi ve devletin kurucusu

ırkdaşlarının etkisiyle özel bir değer veriliyor, onlardan söz edilirken

öğrenci iken okuduğum &#8220;Ben bir Türk&#8217;üm, dinim, cinsim uludur&#8221;

NEYZEN TEVFİK

asabileşiyordu.

Şair Mehmet Emin Yurdakul&#8217;un, ilk defa Manastır Askeri İdadisi&#8217;nde

İşgaldeki hali sakın unutma

şahlanıyor ve şöyle düşünüyordum:

NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE&#8230;

doğrudan doğruya Türk aydınlarının kendi kendini bilmemesinden ve

KAYNAK :

&#8220;kavm-i necib&#8221; deyimi ile sıfatlandırılarak bu duygunun

inanmasını, bununla övünüp kendine güvenmesini ülkü bildim.

ve Anadolulu kıta çavuşları olan Türk delikanlılarından kurulu idi.

Başlangıçta üstünde bir babaya duyulan saygının içtenliği okunan

sayılıyordu.

görünüyordu. Onların herhangi bir şekilde azarlanmasına,

sonra, birlikte oturduğumuz bölük komutanlığı odasına çağırtmıştı.

Bu şiir bir kısmını aldım da bu şiiride bir yorumlarmısınız forum ahalisi..:)

günlerde, bir Anadolu çocuğunun gözyaşlarında gördüm ve kuvvetle

dedim ve o andan beri inandığım bu gerçeğe bütün Türklerin

telkin ve etkileri hakimdi. İmparatorluk halkını meydana

duygusuna kaptırmadım.

yanaklarında birbirini kovalayarak bıyıkları üstünde toplanıyor ve

davranıyor, yeni erlere karşı ise fazla sevgi ve ilgi gösterir

Ben dikkatle çavuşun yüz ifadesini izliyordum.

vardı ve piyade acemi eğitim dönemi yeni başlamıştı. Erleri

Baban kimdi bilemezdin ş... z.

şüphe götürmez bir gerçekti. Türklük hakkındaki o günkü görüş ise,

Sessizce göz pınarlarından dökülmeye başlayan yaş damlaları,

mısraıyla başlayan şiirinde, bana ulusal benliğimin gururunu tattıran

getiren Türk&#8217;ten başka uluslara, bu arada yanlış bir din anlayışıyla

kendini böylece yatıştırmaya çalışıyordu.

çavuşların sabırlarını tükettiği, sertçe davranışlarına yol açtığı da

bıyıklı, elmacık kemikleri fazla kabarık, uyanık bir Türk çocuğu idi.

çizgiler sertleşmeye, içten gelen haklı bir isyanın ateşleri gözlerinde

yanlış görüşe son vermek, Türklüğümüzü bütün soyluluğu ile

inancından kuvvet alan sözlerle hakaret ediyor, gittikçe

gibi gittikçe anlamsızlaşan, fakat yaşlı yüzbaşının samimi

başka uluslarda şu veya bu sebeple üstünlük varsayarak, kendini

&#8220;Sen nasıl olur da kavm-i necib-i Arab&#8217;a bağlı, Peygamberimiz

Fakat çavuşun, yüzbaşının ve benim bağlı olduğumuz ulusun da

ayağına su bile dökmeye layık değilsin&#8230;&#8221;

Efendimiz&#8217;in mübarek soyundan olan bu çocuklara sert davranır,

her Türk askeri gibi bu da iç duygularını gemlemesini bildi.

Katıldığım bölüğün alaydan yetişmiş, Makedonya Türklerinden, ileri

Sen anandan yine çıkardın amma

telkin ettiği başka ulusları öven ve Türklüğü aşağı gören eksiklik

olan biz Türk&#8217;ler, ikinci planda gelen önemsiz halk yığınları

Hayfa&#8217;da bulunuyordu. Kışla ile deniz arasında geniş bir talim alanı

talimlerde, Türkçe bilmedikleri için, çavuşların söylediklerini iyi

okunmaya başlamıştı. Fakat, gerçekten emre uymanın simgesi olan

Bakınız nasıl oldu? Kurmaylık stajı için verildiğim, süvari alayı,

Takım komutanıyla birlikte gelerek yüzbaşısını saygıyla ve askerce

&#8220;O erin bağlı olduğu ulus, bir çok bakımdan soyu temiz olabilirdi.

Türk Dili Dergisi, Sayı: 146, Kasım 1963

söylenenleri dinlerken, bir yandan da içimde bir isyan duygusu

sözleriyle azarlamaya başlamıştı.

hırpalanmasına gönlü razı olmadığını ısrarla söylüyordu. Halbuki

Yüzbaşı, onu ulusal onurunu ağır şekilde hançerleyen &#8220;&#8230;Türk!&#8221;

Ben, bir taraftan üzgün ve sinirli, bu sahneyi seyreder ve

onlardan aşağı görüp nefsine olan güveni yitirmesindendir. Artık bu

çalışmaları izliyor ve denetliyorduk. Yüzbaşı, çavuşlarına karşı sert

ilk anlatımı bulmuştum. Fakat ben asıl bunu, orduya katıldığım ilk

oluyordu. Bir gün yüzbaşı, bu yolda hareketten kendini

ağır söz söyler, onların kalbini kırarsın. Kendini bil, sen onların

Atatürk'e dil uzatma sebepsiz

sırasında anlatmıştır : Bizim kuşağın gençlik yıllarına Osmanlılık

duydum. Ondan sonra Türklük, benim en derin güven kaynağım, en

14 Eylül 1931 günü Dolmabahçe Sarayı balkonunda bir sohbet

tanımak ve tanıtmak gerekmektedir&#8221;

engin övünç dayanağım oldu. Kendimi hiçbir zaman Osmanlılığın

alıkoyamayan bir çavuşunu mimlemiş ve talimden dönüldükten

Arap&#8217;lara, sarayın, ordu ve devlet ileri gelenleri arasında bulunan