Prof. Dr. Metin Hülangü?nün Türk Tarih Kurumu Arşivi?nden alarak yayına hazırladığı, Abdülhamid hakkındakı en önemli?doğrudan? eser olan Sultan 2. Abdülhamid?in Sürgün Günleri, Abdülhamid?in rahasızlıkları, ilaçları, tedavisinde başvurulan yöntemlerin yanısıra özel yaşamı, düşünce ve inanç algısı, Avrupa ülkelerine dair anıları, şahsi ve siyasi yaklaşımlarını bir arada bulabileceğimiz hacimli bir eser.

bu mesele bu alemde çözülmez vesselam, diger tarafta belki ) kendimizi güvene alabilirsek) Hanı anlayabiliriz ve tarafsızlıgın oldugu yerde, taraf olmaktan kurtuluruz...

eyvallah ali dede..:)

Derken talihsizlik tarihsizliğimizin yerine toplumsal anlamda yaşadığımız ufak bir irkilmeyle geçiverdi. Ancak bu irkilme de yolunda gitmeyen şeyleri işaret etmek dışında hiçbir işe yaramadı. Toplum olarak tarihe yeniden anlam yüklemeye biraz yanlış bir yerden başladık; tarihi popüler olanın kölesi haline getirdik ve onu, bağlamı ne olursa olsun sıradan bir popüler metne-kitaba nasıl anlamlar yüklüyorsak öyle tükettik.

Timaş Yayınları?nın neşretmekte olduğu Hatırat serisi, çabuk tüketilebilir tarihi bertaraf etme girişimlerimizde bize en fazla yardımcı olabilecek kitapları barındırıyor. Sultan 2. Abdülhamid?in Sürgün Günleri başlıklı eser, bu serinin son üyesi. Eser, 2. Abdülhamit?in?hususi doktoru? olan Atıf Hüseyin Bey?in, 2. Abdülhamit?in Selanik?e sürgüne gönderilmesiyle aile efradına bakmakla görevlendirilmesinden Beylerbeyi Sarayı?nda ölmesine kadarki 9 yıllık süreçte tuttuğu 12 defterden meydana geliyor.

Edebiyatta ve tarih biliminde ciddi yansımalar bulan malum hakim anlayış, ?tüketicisinden? karşılık buldukça iktidarını daha da sağlamlaştırdı. '90'lı yıllardan itibaren otobiyografinin bir sivil tarih aracı olarak?kısmen doğru ama niyet itibariyle hedefinden saptırılmış bir şekilde? algılanmaya ve tarihi kişilerin?üstkurmaca?nın olanaklarından mahrum bırakılmış kurmaca metinlerin malzemesi haline getirilerek kullanılmaya başlaması, popüler kültürün kendisinden beslenen bir tarih algısını tereddüt etmeden göğsüne bastığının önemli belgeleridir.

hele hakikaten müdahaleye uğramadıysa güzelliğinin tarifi olmaz nazarımda..

kısa zamanda keşfetmem gerektiğine inanıyorum:))

konu güzel ve derin dedeali dost...

'90'lı yıllardan itibaren Türkiye'de tarih, toplumun ilgisini talihsiz bir biçimde yeniden çekmeye başladı. Az önceki cümlede geçen?talihsiz? kelimesini kullanış nedenimizi sanırım biraz açmamızda fayda var, zira yapacağımız açıklama bazı şeyleri ilerleyen satırlarda daha rahat konumlandırmamızı sağlayacak.

Tarih '90'lı yıllarda talihsiz bir biçimde yeniden ilgi çekmeye başladı çünkü Türkiye?nin tarihle arası hiçbir zaman iyi olmadı. Tarih, belleksizliğimizin bir uzantısı haline gelerek, tozlu rafların arasında unutulmuş yazmalardan öte görsel olarak bir anlam ifade etmeyip, konunun uzmanları dışında hiç kimsenin ilgisine mazhar olamayarak neredeyse yok sayılmaya başlanmıştı.

Abdülhamit hanı, dönemdaşları anlamadı, gerisindekiler çözemedi, bugünküler ya pir yapmaya kalktı, ya istibdad canavarı ilan etti...

?müdahaleye uğramadan? okuyabilmek...

Tarihi bağlamından koparmadan ele alabilmek, yukarıda değinmeye çalıştığımız sorunları en hızlı biçimde bertaraf edebilmek için atılacak ilk adım, tarihi kişilerin kendi yazdıkları metinleri?müdahaleye uğramadan? okuyabilmektir.

Ahmet TERZİOĞLU

yalnız gökçenütopyasının başmüdavimlerinden olan abdulhamitin oluşturduğu potresi umarım okuduktan sonra daha da kudret kazanır..:)

ya bu ciddi ciddi doğru ise.. hani romanlaşan kitaplardan ziyade bu şekilde okuyucuya sunulan gerçeğe dayanan bilgilerin oluşumuna tanıklık ede ede okumak...

Hakim anlayışın ciddi örnekleri arasında, edebiyatta Yılmaz Karakoyunlu, medyada Murat Bardakçı ve tarihi komplo teorileri için zemin olarak kullanma kategorilerisinde Yalçın Küçük-Soner Yalçın ikilisi, ilk anda akla gelebilecek bazı isimlerdir.