Gönlümde aniden bir saray belirdi...

içerdeki dostlarmı kırar,

onu kapıyı layık gördüm...

orayı gözetlesin...

tek bir kişiyi o sarayın içine istemiyorum...

o sarayın,

dostlarımdan uzak olsun dedim...

o sarayın içine tüm insanlığı davet ediyorum...

onu içeri almaktan korkuyorum,

zerafetini ve dehşetli güzelliğini anlatmaktan acizim...

hissetmediklerimizi,

işe yarasın istedim,

şu kadar diyeyim ki,

incitir diye...

o efsunu nasıl dile getirir bu gönül...

ne olur,

O nun yeri, o muhteşem sarayın kapısını bekleyen bir bekçi...

oda kendi karanlıklarım ve onun bendeki karşılığı nefsim..

yazdırma bizlere ya rab...

işe yarasın diyede salamadım, sokağa,

hiçbirini ayrı tutmadan...

nasıl ayırabilrdim ki,

onlar benim hemcinslerim ken