" Kralım... Halk deli olduğu için; söylediklerinizi anlamıyor ve bu durum günden güne kötüleşiyor. Ama isterseniz bir çözüm var. " demiş.

Bir süre sonra işler karışmaya başlamış. Sudan içen halk deli olduğu için; kralın aldığı kararlara bir anlam veremiyor ve umursamıyormuş... Kral bu zor durumda kara kara düşünürken bir gün kraliçe huzuruna çıkmış...

" Bizde halkın içtiği kuyulardan su içelim. Böylece bizde deli olur ve onlarla anlaşabiliriz. " demiş.

Bir gün kötülük bütün ülkenin su kaynaklarına bir iksir karıştırmış. Su içen herkes delirmeye başlamış. Kısa bir süre sonra tüm ülke halkı deli olmuş. Sadece kralın sarayındakiler farklı bir su kuyusunu kullandıkları için bu durumdan etkilenmemişler...

Kral çaresizlik ve heyacan içinde kraliçesine ne olduğunu sormuş...

Saraydakilerde iksirli sulardan içip delirmişler... Kral deli olduğu için garip garip kararlar vermiş. Deli olan halkta bu kararları uygulamaya başlamış... Ve eskisi gibi mutlu bir şekilde yaşamaya devam etmişler.

Kraliçe;

birileri beğensin diye yazmadım zaten :)

Uzun zaman önce küçük bir ülkede kral ve halkı mutlu bir hayat sürüyorlarmış. Ülkenin adil bir kralı ve çalışkan bir halkı varmış...

beğenen beğendiği kısmı, beğenmeyense beğenmediği kısmı eleştirebilir...

Şimdi bi iki kelam etmek gerek ama fıkrayı beğenmedim

Hayatta bazen herşey anlamlı iken... Bazen herşey anlamını yitirebiliyor. Sanırım bazılarımız o sudan içmiş, bazılarımızsa içmemiş oluyor...