Yarın kendileri dolduracaklar.

Tel tel ve iplik iplik dikseler de ağzımı;

Güneş diye kalpteki güneşi söndürdüler.

Fezada 'Allah diye bir sey yok' iddiası

Öleceğiz; müjdeler olsun, müjdeler olsun!

Hayalim, içinde uzanmış kalmış.

Sonum yokluk olsa, bu varlık niye?...

İsterseniz hayat aşını verin;

Allah'a dil çıkarır gibi küstah bir yarış...

wod_fla sen ne güzel ne mübarek bi insansn ya tıpkı ilim-amel-ihlas gibi

Ey akıl, nasıl delinmez küfen?

Yatıyor yatağında dimdik, upuzun, ölü;

Baş tarafı geniş, ayak ucu dar.

Duvarlar yanaşmış, tavan alçalmış.

Sarkık dudaklarında asılı titrek bir an;

Bir oda, yerde bir mum, perdeler indirilmiş;

Allah o zamanlarda bize dayanabilme gücü versin inşallah..

Kapı kapı bu yolun son kapısı ölümse;

Yerden göğe çıkmazlar, gökten yere inerler...

Geride kalanlar hep dövünse de,

Sütbeyaz duvarlarda çivilerin gölgesi

Kursa da boşluğa asma köprü, fen,

Fezayı teslim alma sırrı bizimkilerde.

Sayılı nimetler bal olsa yemem!

Gökte zamansızlık hangi noktada?

Ne acı vahset, mağrur ilimdeki kalabalık;

F E Z A P İ L O T U

Bilmediler; kalptedir, kalptedir asil feza;

Tek ses duysalar; ALLAH... Yoklayanlar nabzımı.

Ellerime uzanan dudakları tepeyim

Ölümüde öldüren Rabbe secdeler olsun!

Her kapıda ağlayıp son kapıda gülümse!

Elindeyse yıldız yıldız hecele!

Buyuk randevu... Bilsem nerede, saat kacta?

Seninki, saniyelik zafer, ilmi hurafe

Tabut değildir bu, bir tahta kundak.

Azraile "hoşgeldin!" diyebilmekte hüner...

Sanki bir taş bebek kutuda gibi,

Anladım işi; San'at Allah'ı aramakmış, Marifet bu, gerisi yalnız çelik çomakmış...

Belli ki, birdenbire gitmiş çırpınamadan.

paylasımlar icin teş ler arkadaslar..

Sayıdan sonsuzluğa sınıf geçirtecek not;

Ebedi oluşun urbası kefen!

Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!

gncl..

son anımızı üstad dan dinleyelim degil mi? :)

Ve mekandan arınmış ve zamandan ilerde,

Rafa kaldırmak için ruhlarını dürdüler;

Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;

Bu benim kendi ölüm, bu benim kendi ölüm;

Bir odun parçasına at diye binen çocuk

Eser darmadağın, emek yüzüstü;

İşim Acele

ALLAH derim, başka hiçbir şey demem!

Artık ne bir çıtırtı ne de bir ayak sesi?

Uzakları yenmiş Fatih edasındasın|

Bezin üstünde ayak parmaklarının izi;

Gözleri renkli bir cam; mıhlı ahşap tavana.

Fezada milyarlarca ışık, yol, mesafe;

Farkında değilsin ki, Ay Dünya'ya bir karış

Küçük bir çizgi, küçük, titreyen bir an kadar.

O demde ki, perdeler kalkar, perdeler iner,

Başında çelik kulaf, sırtında plastik göçük.

Yerde çıplak bir gömlek; korkusundan dirilmiş.

İçim, bu dar yere sığılmaz diyor.

Ağzıma soğuk kurtlar dolacak, gözüme kum;

Gençlik... Gelip geçti... bir günlük süstü;

Toplayın eşyamı, işim acele!

Bu ağır hediye kime gidecek,

Dibsizliğin dibini bulmak sevdasındasın...

Çakılır çakılmaz üstüne kapak?

Bu dünyada renk, nakış, lezzet, ne varsa küsüm;

Gözümde son marifet, Azraile tebessüm?

Gel gör, kaç füzeye denk, bir mü'minin duası;

Ölenler yeniden doğarmış; gerçek!

Son nefesle göğsü boş, eli uzanmış yana;

Kalptedir, ölümsüzlük kefili kutsi imza.

Cılız vücuduma tam görünse de,

Tabutumun tahtasi, bilsem hangi agacta?

ALLAH DERİM

Sarkık dudaklarının ucunda bir çizgi var;

aynen..

Üstü, boynuna kadar bir çarşafla örtülü.

heran binmeye hazır olmamız gereken araba, tabut..

Kavanozda, kendini deryada sanan balık;

Her yandan küçülen bir oda gibi,

Bizdedir ve bizdedir Arş'a giden astronot,

Buldun mu Ay yüzünde ölüme çare otu?

Çakanlar bilir ki, bu boş tabutu,

İnsan birer birer yine giriyor.

Mum alevinden sarı, baygın ve donuk benzi.

Yirminci yüzyılın ablak yüzlü pilotu

Bana geldiği zaman, böyle gelecek ölüm

Bizimkiler ışıga gem vurarda binerler;

Nefsim doymamaktan dünyaya küstü.

Dipsiz kuyu, sürdükçe zaman, sürecek uykum

Allah diyen, gel, seni ayağından öpeyim

Hüküm yazılıyken kara tahtada

Üstad'a selam, yola devam :) Üstadı severim, benzersiz bir tarzı var...

Tahtadan yapılmış bir uzun kutu;

Necip Fazıl Kısakürek

İnsan yine çare arar ecele!