"Gecenin karanlığı onu kaplayınca bir yıldız gördü, Rabbim budur, dedi. Yıldız batınca, batanları sevmem, dedi. "

Her şeyde taassup olduğu gibi sorgulamada da taassup vardır değil mi? Yani körü körüne sorgulama.. Sizce nedir körü körüne yapılan sorgulama? Önceden kabul görmüş şeyler üzerinde ayriyyeten sorgulama yapmak ne kadar sağlıklı olabilir? Misal olarak, namaz, oruç, hacc ve zekatı sunmuşsunuz ve dahası cibril vahyin iletimi.. Ve dahası bunun da üstünde kavramlar.. Acaba bu kavramları ne kadar sağlıklı bir şekilde ana kaynağından öğrenebildik ve ne kadar doğru öğrenebildik? Ya bildiklerimiz bize yanlış öğretilerle gelmişse . Misal olarak oruç, niçin oruç tutarız? Çoğunluk orucun sağlık açısından iyi olduğunu belirtir fakat asıl gayesi nedir orucun? Bunu sorguladık mı? Takva nedir ve nasıl ulaşılır? Bunu sorguladık mı? Peki nasıl sorguladık ve cevabını nereden aldık? Cibril meselesine gelince, esasen cibriyl diye kıraat edilir ve vahyi getiren nurani bir elçi olarak tanınmıştır.. Peki acaba tanımlama doğru mu? Bu kelime kökeni itibariyle ne kadar doğru anlaşılmış veya nasıl önümüze sunulmuş? Cibriyl sözcüğünün iyl takısının, eski arapçada Allah olduğunu biliyor muyduk? Cebr kelimesi de: İbn-i Menzur, Lisanü'l-Arab adlı eserinde "cbr" maddesine Yüce Allah'ın "Cebbar " adı ile başlamış ve "cebr" sözcüğünün "büyüklük, zorbalık" anlamlarını beyan ettikten sonra bu sözcüğün temeline ait bilgileri çok ayrıntılı olarak vermiştir. Bu bilgilerin özü şudur:

Değerli kardeşim din kimlere gönderilmiştir? Daha doğrusu Allah'ın gönderdiği hükümler kimleri bağlar? Hiç bilenle bilmeyen bir olur mu? der ayet değil mi? Elbette bilenler, gerçekten bilenler sorumludur. Gerçekten bilmeyenler veya hükmü yanlış anlayanlar kesin deliller yerine Hakk mı batıl mı belli olmayan deliller üzere, daha doğrusu bilmediğinin peşinden giderek Hakk'a ulaşmaya çalışır. Elmas ile kömürün ayrılması elbette kolay değil, bilenlerle bilmeyenlerin ayrılmasıdır esas olan. Ve en önemlisi de herkes yapıp ettiğinden sorumlu ve hiçbir kimse bir başkasının yükünü yüklenmez bu konuda. Bu nedenle taklitçi bir yolla, aklını hiç çalıştırmadan, araştırma gereği duymadan salt dini çoğunluğun görüşüne paralel olarak yaşamak Halis dine inanmayı ifade etmez..

Tek kelimeyle güzellll.

"Güneşi doğarken görünce de, Rabbim budur, zira bu daha büyük, dedi. O da batınca, dedi ki: Ey kavmim! Ben sizin ortak koştuğunuz şeylerden uzağım."

Taasubu en çok eleştiren islam alimlerimden biriside Gazalidir. Gazaliye göre bir sözü söyleyene göre değil gerçek olup olmadığına göre değerlendirmek gerekir.

Kütüb-i Sitte'deki Hadis-i Şerif'ler için diye şüpheye düşmek, Resulullah'ın varislerine güvensizlik olur. Bunun sonucu ise bütün Hadis-i Şerif'leri reddetmeye kadar gidebilir.

Güzel ve çok doğru bir yazı, emeğine sağlık maria kardeşim.. Allah razı olsun..

Bugün de İslamiyet hakkında yeterli ve doğru bilgisi olmayan, aksine, onun hakkında yanlış bilgilere sahip olan ve kendi bildiklerini tartışmasız doğru ve üstün kabul ederek İslam?a karşı olan mutaassıp aydınlar olabileceği gibi, dini heyecanları çok, fakat din hakkındaki bilgileri eksik olan mutaassıp dindarlar da olabilir. Müslüman mutaassıp değil, hoşgörülü olmalıdır. Müsamahakar insan, sabit fikirli değildir, medeni cesaretle fikirleri tartışabilir, doğru ile yanlışı ayırdetme gücüne sahiptir. Hakkında yeterli bilgisi olmayan şeylerde körü körüne iddia sahibi değildir. Ancak böyle davranıldığı zaman doğruyu anlatma imkanı olur. İslam?ın yayılışında Hz. Peygamber insanlara İslam?ı hoşgörü ile anlatmış, irşadının vazgeçilmez unsuru, müsamahası olmuştur. ? kolaylaştırınız , zorlaştırmayınız, müjdeleyiniz, nefret ettirmeyiniz? (Buhari, Edeb, 80) hadisindeki tavsiye de bunu göstermektedir.

sizce bunlarmı kastediliyor sorgulamak derken bunları sorgulamak gibi bir yetkimiz varmı? düşünmeye bile gerek duymadan yok cevabını verebiliriz

Ama farklı bir ortamda islamdan uzak, Kurandan uzak bir toplumda yetişen, yaşayan insanlar belirttiğiniz konulara muhatap olunca bu soruları sorabiliyorlar ve bu da normaldir...

Zaruri inanılması gereken bilgilerde, örneğin iman bilgileri, ehl-i sünnet alimlerinin bildirdikleri fıkıh bilgileri, her yüzyılda onaylanarak bize ulaşan din bilgilerinde şüpheye düşmek bizi inkardan başka birşeye götürmez. Doğruluğu kesin olan bilgilerde şüphe'nin varacağı yer MUTLAK inkardır. Başka sonucu olmaz/olamaz.

Kur'an-ı Kerim'de Nahl 44'te Resulullah'a açıklaması/tefsir etmesi emredilmiştir. Resulullah Efendimiz hep doğru söylemiştir. Hadis-i Şerif'lerde de "alimler Peygamberlerin varisleridir" sözü geçmektedir. Gerçek alimler kimlerdir? Bunları düşünmek gerekir. Örneğin bu varislerden birinin İmam-ı Gazali hazretlerinin olduğu su götürmez bir gerçektir. Bu alime dil uzatanların dal ve mudil olduğunu düşünmek gerekir.

mesela yöntemci şüphecilik ile imanımı sorgularsam şunları filan sormam gerekmez mi; Allah var mı, melekler var mı, peygamber hak mı, Kur'an hakkaten Allah'ın kelamı mı? vs...

"Ben hanif olarak, yüzümü gökleri ve yeri yoktan yaratan Allah'a çevirdim ve ben müşriklerden değilim"

''yalnız kuşkular insanı gerçeğe götürür, çünkü şüphe etmeyen gerçeği göremez.''demiş gazalide

Bu, sizce taassup mudur?

hakkın-sesi göndermez evet ama şöye birşey var kurandan hüküm çıkarmaya çalışsa herkes yani ilmi boyutu olanda olmayanda o zaman vahm sonuçlarda doğurabilir bu sebeple anlamamızı kolaylaştırack yardmcılara ihtiyacımz var ilk hadisi şerifler hadisler konusundada titiz davranmak gerekiyor... islama yeni girecek olan birisi içinde geçerli müslüman olup dininden bi habr olan kişi içinde geçerli kuranda rabbimiz elbette herşeyi vermiştir bize ama bizler kendi adıma konuşayım bunu yapacak yani tek başıma kurandan hüküm çıkarak derecede değilm ne dedim yardımcı kaynalara ihtiyacımz vr burada dikkatli titizlikle emin adımlarla araştırarak ilerlememiz gerekiyor şu kitapta yazıyorsa kesin böyledir ifadesiyle değil ama güvenilir farklı kaynaklardn karşılaştırarak

yunus emre yi söylemiyorum bile. oda hak yolunun hakkperest bir yolcusu.

"... Derken, bu davanın ne büsbütün akılla, ne de büsbütün akılsız olabileceğinden gafil, günümüze kadar sızmış sağlı ve sollu mankafalar, kuru akılcı sözde müslümanlar, sahte mütefekkirler, ahmak reformcular ve başlarında Vahhabilik kuluçkası ibn teymiyye... İlle de akıl, ille de akıl!...

Daha yazılacak çok şey var ama Hazret-i Ali'nin "kerremallahü vecheh" dediği gibi, "lafı uzatmak gerçeği gizler". Bu yüzden, bu kadarı yeterli gelir inşaallah.

İslam daha önceki ümmetlere de çeşitli vasıtalarla gelmişti değil mi namutedilalbatros? Ana gaye tevhidi ve halis dini yerleştirmekti, fakat zaman içerisinde halis dinde sapmalar oldu. Neden oldu acaba? Bir düşünsenize Musa Aleyhisselam kavmini bir süre kendi başlarına bıraktı ve neler olmadı değil mi? Gerçekten insanoğlu çok nankör, elindekinin kıymetini bilmez..

Her ne kadar halk arasında mutaassıp kelimesi dindar anlamında kullanılıyorsa da, bu çok yanlış bir kullanımdır. Taassupa en çok karşı çıkan din İslam?dır. Hz. Peygamber müşrikleri İslam?a davet ettiğinde onlar, yanlış-eksik yönleri olduğunu söyleyerek değil, körü körüne atalarının dinine sarıldıkları, hiç bir araştırma ve tartışmaya girmeden kendi dinlerini üstün gördükleri için İslamiyet?i kabul etmiyorlardı. Hak dini kabul ettirmeyen, ona karşı koyduran bu kör inada Kur?an?Cahiliyye taassubu? (el-Fetih, 48/26) demektedir.

Son cümlesi de bir başka güzel düşmüş, Maşşallahh!

Taassubun ilacı yöntemci şüphecilik...

Müslüman bir beldede Müslüman bir çevrede Müslüman oılarak doğduğumuz için bu soruları sorma gereği duymuyoruz.

"Nezzele" fiilinin sadece geçişsiz anlamda manalandırıldığı Nahl/102. ve Şuara/194. ayetlerde değil, geçişli anlamda manalandırıldığı Bakara/97. ayette de, zamirler doğru isimlere gönderildiği takdirde görülmektedir ki, Kur'an'ın orijinal ifadesinde Cibril "indiren" değil, "indirilen"dir, yani "inen"dir. Dahası Allah Kur'an'da yüzlerce ayette Kur'an'ı bir aracı kullanmadan, vahyi doğrudan kendisinin ilettiğini bildirmiştir. Ruhulkudüs kavramı da buna paraleldir.

Tamam, amenna. Yani taassup kötüdür, öcüdür. Amma ki taassubun aşılması her zaman sorgulamakla mı mümkündür?

hakkın sesine aynen katılmaktayım.

Mesela bir fasık, bir bid'at ehli bize bir haber getiriyorsa bunun getirdiği haberde şüpheye düşmek caiz, hatta lazımdır.

Demek ki Akletmek, Sorgulamak gerek bazan doğruyu bulmak için...!

ana konusu anlatılmak istenen bu dikkat edin!

Daha da basitleştireyim;

Üstelik, insanın gelişim sürecinde aksiyomların oluşması da kendi içinde ayrı bir süreçtir malumunuz. Aksiyomlarımızı oluştururken bize doğuştan bahsedilen a priori kalıplar , çevreden edinilerek geliştirilen aksiyomlardan daha mı çok etkilidir sizce?

Bir düşüne ve inanç hareketiyle ilgili duydukları şeyleri inceleyip değerlendirmek yerine kulaktan dolma bilgilerin taklitçi bir tutumla benimsenmesi insanlarda katı bir bağlılık doğurmakta ve giderek taasup duygusunun yerleşmesine yol açmaktatır...

"Bu nedenle taklitçi bir yolla, aklını hiç çalıştırmadan, araştırma gereği duymadan salt dini çoğunluğun görüşüne paralel olarak yaşamak Halis dine inanmayı ifade etmez.."

Tahrim 4: Eğer ikiniz, Allah'a tövbe ederseniz... -çünkü kesinlikle ikinizin kalbi kaydı- Yok eğer ona karşı dayanışmaya girerseniz hiç kuşkusuz bizzat Allah, ona Mevla'dır . Cibril ve iman edenlerin salihleri de. Ve bunlardan sonra melekler de ona arka çıkarlar.

Akif KÖTEN

Gören şeyin göz olmadığını, gözde, Allah Celle Celahu'nun nuru yuvalandığını ve her şeyin, Batı felsefesinin bile bugün yaklaştığı bedahet duygusuna bağlı bulunduğunu anlamayanlara yazıklar olsun!...

Kur?ani nasslara ve sünnete uygun olan bağlılık ise taassup değildir. Zira iman, tasdik etmek; İslam ise, hak ve doğru olana teslim olmak demektir. Bu da dine bağlılık ve sadık olmak anlamını taşır ki, buna salabet-i diniyye denir.

Enam Suresinden Ayetler; İbrahim As. durumunu beyan eder

"Ay'ı doğarken görünce, Rabbim budur, dedi. O da batınca, Rabbim bana doğru yolu göstermezse elbette yoldan sapan topluluklardan olurum, dedi."

Kısaca sorgulanacak onca şey dururken dogmatik kaynakları rehber edinerek, esas kaynağından derinlemesine ve körü körüne sorgulama yapmadan esas sorgulama metodunu kullanarak ve hakikatle batılı karşılaştırarak hakikate, hakiki olana ulaşıp uydurulmuş kalıplardan dini arındırmak ve tevhidi, halis dini tam manasıyla yerleştirmek gerçekten çok öenmli değerli kardeşim, selametle..

Peki, Cibril'in vahiy getiren özelliğini aklen nasıl bilebilirim? Yani böyle bir şeyi nasıl sorgulayabilirim?

"Cebr", "kesr" sözcüğünün karşıtıdır. "Kesr" sözcüğü "kırılmak", bunun karşıtı da "kırılmış şeyin onarılması" demektir. Mesela hakikat manasıyla "kemiği cebretti" derler. Mecazen de "fakiri ve yetimi cebretti" derler. Böylece hakikat anlamıyla "kırılmış kemiğin sarılıp onarılması", mecaz anlamla da "fakirin zenginleştirilmesi, yetimin kimsesizlikten kurtulması" anlatılmış olur. Ayrıca kurumaya yüz tutmuş bitkinin yaprak ve çiçek açması da "cebr" sözcüğüyle ifade edilir. (Lisan ül Arab; c:2, s:14-18)

İmam-ı Gazali hazretleri şüpheciliği terakkinin ön şartı olarak koydu diye, bunu İmam-ı Gazali hazretlerinin yazılarında işletmemeliyiz. Kendisinin lakabı Hüccet-ül islam'dır.

Bilgisizlikten kaynaklanan taassup ise inat ve muhakemesizlik üzere kuruludur. Taassup yalnız dinlerde değil, beşeri ideolojilerde de bağnazca bağlılıklar neticesinde görülmektedir. Müslüman dinine körü körüne değil bilinçli olarak bağlıdır.

Bakara suresinin 97. ayetine dikkat edilirse orada "onu" ve "o" diye iki tane üçüncü şahıs zamiri vardır. Bu zamirler anlamlandırılırken maalesef genellikle "... onu O ... indirmiştir" denilmektedir. Fakat böyle bir meal yanlıştır. Zira ayette, hatta pasajda "o" zamirinin gösterdiği "Kur'an" ya da "vahy" diye bir sözcük mevcut değildir. Bu ayet ayrı bir necm olmayıp Yahudileri tanıtan bir paragrafın ara cümlesidir. Ayetteki "onu" zamiri, ayetin kendi içindeki "cibril" sözcüğüne racidir. "Feinnehü " ifadesindeki "O" zamiri ise Allah'ı göstermektedir.

hadi bunların hepsine akli deliller var, aklın yolu da bir, bir şekilde Allah da yardım edince sorgulamalar sonunda bunların cevabını buldum.

Ya da, namazın-orucun-zekatın-haccın tekniklerini akli sorgulamayla nasıl bulabilirim?

İnsanda herhangi bir konuda oluşan aşırı sevgi ve heyecan bilgi ile değil de cehaletle desteklenirse, o konuda taassup; ilimle desteklenirse, müsamaha meydana gelir. Taassup sahiplerine mutaassıp denir.

Bir Misal :

Bu ayette dikkat edilecek bir diğer husus, buradaki "nezzele" fiilinin, yukarıda sunduğumuz Nahl suresinin 102. ayetindeki "nezzele" fiilinin aksine, geçişli olarak "indirmiştir" anlamıyla çevrilmiş olmasıdır. Bunun sebebi, ayetteki "ala kalbike" ifadesinin başındaki "ala" edatıdır. "Ala" edatı, genelde "üzerine" anlamını ifade eder. Ama Arap dilinde "be" edatının "ilsak " anlamı da çok kullanılır. Zaten dikkat edilirse tüm meallerde "kalbinin üzerine" diye değil, "kalbine" olarak verilmektedir. Ayetteki "ala" edatı "be" anlamına kullanıldığında Arapça dili kuralları gereği "lazım " fiili "müteaddi " hale getirir. Burada da işte bu nedenle geçişsiz "nezzele " fiili, geçişli "enzele " anlamına dönüşmüştür. Bu durumun Kur'an'da onlarca örneği mevcuttur. "Nezele" fiilinin "tef'il" babından olan fiil ve mastarları incelenirse, ya lafzen veya takdiren "harf-i cer" ile müteaddi yapıldığı, ya da sözcüğün "be" edatına gerek kalmadan kıraat farklılığı ile geçişli anlama dönüştürüldüğü görülecektir. Örneğin klasik kaynaklarda, İsra suresinin 82. ayetindeki "nünezzilü" sözcüğünün "nünzilü" ve "yünzilü" şeklindeki kıraatlerinin de varlığı görülmektedir. Yani İsra/82'deki "nünezzilü" ifadesi geçmişte "nünzilü" veya "yünzilü" olarak da okunmuştur. Şimdi de okunabilir. Bizim tercihimiz de bu yöndedir.

poor'unkiler için yazmıştım ben,

Büyük çoğunlukla Halletmektir evet...!

(İnsanda herhangi bir konuda oluşan aşırı sevgi ve heyecan bilgi ile değil de cehaletle desteklenirse, o konuda taassup; ilimle desteklenirse, müsamaha meydana gelir.)

Esasen maria kardeşim Kur'an akla hitab etmeyen, aklı aşan, düşünmeyi sınırlandıran hiçbir emsali içinde barındırmaz, Kur'an'da ne sunulduysa hepsi insan aklına paralel, muhakemeye açık ve her çağın gereğine hitab edebilecek düzeydedir. Allah insanların kaldıramayacağı bir yükü, insanların anlayamayacağı, telaffuzunu sağlayamayacağı bir beyyineyi hayat rehberi olarak göndermez..

Allah var mı, melekler var mı, peygamber hak mı, Kur'an hakkaten Allah'ın kelamı mı? vs...

günümüz tasavvufçularında sevgi cehalet ile beslendi taassup oluştu.

Amma ki Gazali Hz. leri bunu ilim alanında kullanır, itikat alanında değil. Yani akaid ilminde yöntemci şüphecilik de olmaz.

Yani kısaca cibriyl: Allah'ın vahy ile kişileri-toplumları onarması. Yani kısaca cibriyl Allah'ın vahyini temsil eder ve acı bir şekilde söylemeliyim ki bize cibriyl 4 büyük melek olarak tanımlanmıştır ve ne acıdır ki Kur'an'da ilgili ayette indiren olarak yanlış meallendirilmiştir. Bakara 97, 98: De ki: "Kim Cibril'e düşmansa, bilsin ki şüphesiz O , onu , kendisinden öncekileri doğrulayıcı, inananlar için bir yol gösterme ve müjde olarak, senin kalbine Allah'ın izniyle indirmiştir.

diyor ya İmam Gazali bir sözü söyleyene değil gerçek olup olmadığına bakın diye ben bunu yapıyorm kendi adıma söyleyende önemli tabiki

Sorgulamak hakikaten her şeyi halletmeye yeter mi?

Üstad Necip Fazıl Kısakürek - İman ve İslam Atlası - Büyük Doğu yayınları

Bağnazlık, doğru veya yanlışlığa bakmaksızın bir fikrin savunmasını yapmak, kendi dinini, mensup olduğu düşünceyi veya ekolü her türlü düşünce ve inançtan üstün görmek, Taassup da kör bir tarafgirlik ve doğruluğu hiç araştırılmadan karşıt düşünceyi inkar vardır.

Yazıya elbette itirazlar gelecektir. Gerekli görürsek açıklama yapmaya devam ederiz. Eğer itirazlar taassuptan ve nefse zor gelmesinden kaynaklanıyorsa cevap vermeye gerek görmeyiz.

Bedahet anlaşılmadıkça hiçbir şey anlaşılamaz!.."

Yanlış olan bir bilgide, doğruluğu ispat edildiği halde ısrar etmek ise başlıkta da ifade edildiği üzere Taassuptur. Taassup'tan kurtulmanın birinci ve en temel yolu dua etmektir. İkinci yol ise doğruluğu kesin olan bilgiler ve kaynaklar üzerinden giderek bilginin doğruluğunu anlama yoluna gitmek gerekir.

Akaidin temeli yine sorgulamaktan geçer, Halis din kavramını bir düşünmek gerek, dini Allah için arındırıp O'na özgü kılarak yaşamak ne demek.. İşte burada sorgulama devreye girer, kabulün ön şartı sorgulamadan geçer, körü körüne taklitten değil. İslam dogmatik değil sorgulayıcı bir inanışı esas alır, bu nedenle Rabbimiz 6 bin küsür ayette çeşitli emsaller sıralar ve ilgili emsallerden öğüt alıp aklımızı çalıştırmamızı ve körü körüne her önümüze sunulana bağlanmamamızı buyurur, en önemlisi orta yolu tutmamızı ister ve dini kendisine özgü kılarak buyruklarını tam manası ile hayatına inşaa ederek dini ikame etmemizi ister, aksi durumda inanmış olmak yetmez..

çok doğru. mevlanada sevgi ilim ile desteklendi hoşgörü oldu.

Kim ki, Allah'a, meleklerine, elçilerine, Cibril'e, Mikail'e düşman olursa, bilsin ki, şüphesiz Allah da inkarcılara düşmandır."

Ana fikir gerçekten çok önemli ve bu konu üzerinde durulması gereken bir konu. Dün de bu forumdan bir kardeşimizle aramızda akıl ve duygu meselesi geçmişti. Gerçekten bize gönderilen ilahi rehber akıldan çok duyguya/duygulara mı hitab eder, yoksa duygudan çok akla mı? Misal, trafik ışıkları ne içindir? Dahası, birçok uyarıcı levhaya rastlarız bir kural/hüküm niteliğinde. Bunlara rastladığımızda nasıl tepki veririz?