çok güzel bir örnek... Allah razı olsun o imamdan. ufaklığın kararlılığı da takdire şayan:) hayırlı ömür versin Rabbimiz ailesi ve ona...

Çocuğun eğitimi anne karnında başlar...

güncelle me...

aileye ne kadar vurgu yapılsa azdır.

ve bu temel sağlam ise diğer yapılarda sağlamlaşıyor.

aile de alınan hangi eğitim olursa olsun başka yerde o kadar sağlam olmaz.

O nedenle hocadan yardım istemişler. Hoca'dan namaz ve sureleri içeren kitap isimlerini istemişler. Sonra karı koca bunları ezberlemiş, öğrenmişler. Şimdi evde herkes namaz kılıyor, baba ve oğul sabah ve yatsı namazlarını kılmak için birlikte camiye geliyorlarmış. Anne tesettüre bürünmüş, kursa devam ederek Kur'an'ı sökmüş... Kısacası, bir çocuğun gayreti bütün aileyi namazı başlatmaya yetip de armış. Bunların sayısı giderek çoğalıyormuş... Ne güzel, ne muhteşem, ne sevindirici bir gelişme değil mi?

Çok etkileyiciydi gerçekten.

Umarım bizler de hem kendimizi hem de evlatlarımızı Allah yolunda iyi bir kul olarak yetiştirebiliriz.

Bugün eğitimle ilgili iki örnek olayı konu edineceğim... İlki yaz Kur'an kurslarıyla ilgili...

bu çok önemli bir nokta. burada görmek iyi oldu. inşallah çok kardeşimiz faydalanır.

Hamile olan anneler beşinci aydan itibaren her gün olmasa da haftada en az üç dört defa aynı saatte bir kıssayı çocuklarına okusunlar. Bu kıssanın Kur'an'da zikredilen bir kıssa olmasına özen göstersinler. Mesela Hz. Yusuf kıssası iyi bir tercihtir. Hamilelik sürecinde çocuk doğuncaya kadar buna devam etsinler. Çocuk doğduktan sonra dört yaşına geldiğinde o hamilelik sürecinde okudukları kıssayı aynı saatte çocuklarına anlatmaya başlasınlar. Kıssanın başlangıcını anlatıp sustuklarında kıssanın geri kalanını çocuklarının anlatmaya başladığına tanık olacaklardır. Bu kıssayı babalar da eşlerine hamilelik sürecinde okuyup, daha sonra aynı deneyi gerçekleştirebilirler... Dolayısıyla diyeceğimiz o ki, çocukların eğitimi anne karnında başlar..."

Hamile olan anneler beşinci aydan itibaren her gün olmasa da haftada en az üç dört defa aynı saatte bir kıssayı çocuklarına okusunlar. Bu kıssanın Kur'an'da zikredilen bir kıssa olmasına özen göstersinler. Mesela Hz. Yusuf kıssası iyi bir tercihtir. Hamilelik sürecinde çocuk doğuncaya kadar buna devam etsinler. Çocuk doğduktan sonra dört yaşına geldiğinde o hamilelik sürecinde okudukları kıssayı aynı saatte çocuklarına anlatmaya başlasınlar. Kıssanın başlangıcını anlatıp sustuklarında kıssanın geri kalanını çocuklarının anlatmaya başladığına tanık olacaklardır. Bu kıssayı babalar da eşlerine hamilelik sürecinde okuyup, daha sonra aynı deneyi gerçekleştirebilirler... Dolayısıyla diyeceğimiz o ki, çocukların eğitimi anne karnında başlar...

bunun örneğini bir yerde okumuştum. bir abla, burada anlatıldığı gibi hamileyken sürekli Yusuf suresini okumuş. Kuran ve zikirle zaman geçirmiş. oğlunun ismi Yusuf'tu ve gerçekten çok tatlı bir yüzü vardı:) edep ve ahlak yönünden de yaşıtlarından farklı olduğunu söylemişlerdi...

deney ilgimi çekti gerçekten denemek lazım. ayrıca annenin hamilelik sürecinde haya noktasında gösterdiği itina da çocuğun doğduktan sonraki davranışlarını etkilemekte..

bunu dün akşam daha iyi de farkettim.

çocuğunu dini konuda hassas yetiştiren ailelerden ALLAH razı olsun.

"Çocuk eğitiminin annenin hamileliğinin beşinci ayından itibaren başladığını daha önce birkaç kez yazmış, örnekler vermiştim. Şayet anne mutlu bir hamilelik geçirirse, çocuğun psikolojik açıdan sağlıklı bir şekilde dünyaya gelip, hayata başlayacağını belirtmiştim. Bugün bunlara bir ek yapmak istiyorum.

Yaz Kur'an kursları şayet gerektiği şekilde verilirse pek çok faydası olacağı aşikar... Bir de buna son dönemde imam-hatiplerimizin, müezzin-kayyımlarımızın pedagojiye dair bilgilenmeleri, bilinçlenmeleri de ilave olunursa kurslardan fayda sağlanacağı kesin... Nitekim birkaç kez çeşitli vesilelerle camilere gittiğimde bunu yakinen müşahede ettim. Hele bir camide gördüğüm manzara gerçekten kayda değerdi. Camiye girdiğimde bir tarafta hanımların, genç kızların gruplar oluşturduğunu gördüm. 60-70 kişilik bu hanımefendilerin yanı sıra yine diğer tarafta düzenli gruplara bölünmüş erkek çocukları gördüm. İlkokul, ortaokul ve lise öğrencilerinden oluşan bu erkekler grubu kadınlara oranla çok daha kalabalıktı. Hocaefendiye sorduğumda sayılarının 150 ile 170 arasında değiştiğini söyledi. Camide okuyanlardan başkasını sesi çıkmıyordu. Büyük hanımları ve kız çocuklarını hocaefendinin eşi okutuyormuş. Erkekleri ise hocaefendinin kendisi.

Oğlum sebep oldu, demesin mi... Yani bahsettiğim o çocuk... Sonra anlattı. Arkadaşlarına özenerek camiye gelen çocukları yalnız camide değil, evde de namazlarını kılmaya başlamış. Bu durum bir iki günde geçer demişler. Çocuk ise giderek namazlarını hiç kaçırmamaya başlamış. Annesi-babası çocuklarının karşısında mahcup olmuşlar, utanmışlar. Karı koca onlarda namaz kılmaya karar vermişler.

ve buna ragmen aileyi seçme şansımız yok.:(

Bu cümleleri duyunca çok sevindiğimi, sıradan bir hoca ile değil, çok bilinçli bir eğitimci ile karşı karşıya olduğumu fark ettim. Ders bitip öğle namazına kadar geçen yarım saatte imam efendinin söylediklerini dinledim. O ise son dönemde çalışmalarını karşılığını ve semeresini gördüğünü anlatıp şu örneği verdi:

Çocuk eğitiminin annenin hamileliğinin beşinci ayından itibaren başladığını daha önce birkaç kez yazmış, örnekler vermiştim. Şayet anne mutlu bir hamilelik geçirirse, çocuğun psikolojik açıdan sağlıklı bir şekilde dünyaya gelip, hayata başlayacağını belirtmiştim. Bugün bunlara bir ek yapmak istiyorum.

"Kursumuza gelen İlköğretim 7. sınıf öğrencilerinden zeki ve akıllı bir çocuk camiyi, cemaati pek bilmediği için birkaç gün zorluk çekti. Arkadaşlarını özenmiş de gelmiş. Gittiği okulun Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmeni yazın Kur'an kurslarına gitmelerini tavsiye etmiş. Çocuk geldi. namaz sureleri, namazın kılınışı, "Elif Ba" derken birkaç gün içinde Kur'an'a geçti. Öğleyin namazları kıldırıp gönderiyordum. Onlara küçük kitaplar temin edip hediye ediyordum. Camide çok zengin olmasa da küçük bir kitaplık oluşturmuştum. Bir gün bir veli geldi. Mahcup ve telaşlıydı. Hoca sizden yardım istiyoruz, demez mi... Merakımı celbetti. Hangi konuda, diye sordum. Bize namaz kılmasını öğretir misiniz, bu konuda yardım istiyoruz. Hayrola, dedim. Sizin yaşınız 40-45. Siz hala namaz kılmasını bilmiyor musunuz, diye sordum Bilmediğini söyledi. O yüzden yardım istemek için geldiğini söyledi. Bu namaz merakı nerden çıktı, diye sormadan edemedim.

ben ailenin çok önemli olduğunu düşünüyorum.

bir annenin bu derece hassasiyeti tabii ki karşılıksız kalmayacaktır... hele bir de Hakk içinse.

Gerçekten bu özveri ve azme, çalışkanlığa hayran olmamak kabil değildi. Hocaefendi'yi tebrik ettim. Görevimiz, dedi. Bu çocuklara elimizden geldiğince bir şeyler öğretmeye çalışıyoruz. Namaz sureleri, 32 Farz, namazın kılınışı gibi İlmihal Bilgileri, Hz. Peygamberin hayatı gibi dersleri üç bölümde veriyoruz. Fakat eşimle yaptığımız en önemli ders, çocuklarla camii arasında köprü kurmak, onların dünyasında caminin ayrıcalıklı ve önemli bir yer olduğunu onlara anlatmak, kavratmak...

cok guzel

Milli Gazete

herşeyin temeli vardır.