Azdıran zenginlik karşısında günümüzü gün edişimize ağlayalım

Dağlar cesametindeki günahlarımızı gördüğümüzde ben bu günahları ne zaman işledim Ya Rab diyeceğimiz o günden bihaber yaşadığımıza ağlayalım

Hakkını veremeden eda edilen Namazlarımıza ağlayalım

Hep gülenlerden olduk biz. Hep kaygısız olanlardan uzaktan bakanlardan olduk. Bir şeyler içimizi kemiriyor vicdanımız sızlıyor o örnek insanlar mahçubiyetimizi artırıyor ama işte o kadar. Bunun dışında övünebileceğimiz bir şey de yok zaten.

Günde en az beş defa sunulan af piyangosunu kaçırdığımıza ağlayalım

İyi-kötü, dinli-dinsiz, said-şaki, müslüman, putperest, hristiyan, mecusi,

Hani bir zamanlar, Bir Kutlu'nun sesiyle, aranmıştık ıssızlıklar içinde, 'neredesin' diye diye..

Gönlümüzün bahçeleri tarumar olmuş çiçeklerimiz sararıp solmuş bizim. Maneviyat sazımızın telleri kopmuş mızrabı parçalanmış. Bizim için çalınan nağmeleri ise duyamadık. Kulaklarımız paslıydı gönlümüz paslıydı yüreğimiz paslıydı. Ağlayacak haldeydik fakat ağlayamadık. Tıpkı yüreği katılar gibi gözünden yaş akmayanlar gibi kalbi nasır tutmuşlar gibi.

Aksın kanlı yaşım silmezem gayri.

Hiç ölmeyecekmiş gibi, toprak altına girmeyecek ve hesap vermeyecekmiş gibi yaşayışımıza ağlayalım

Gönül dosta gider gelmezem gayri.

Akar su nerede ise orası yeşerir; nereye gözyaşı dökülür ise oraya rahmet nazil olur.

Aşıkla maşuk misali ALLAH ile kulun buluşma noktası olan

Üç kuruş sadaka ile Cenneti satın almış gibi bir havaya girişimize ağlayalım

ağlayalım

yahudi demeden, hiç ayırt etmeden her gün hepsine nimetlerini bol bol veren

Hiç akletmez misiniz, hiç düşünmez misiniz diye ferman eden Kuranın sesine ses vermeyişimize ağlayalım

Fazıl, Sahibinden 'ben varım' diyebilecek bir gençlik dilenmişti...

Hayırlısı varken hakkımızda hayırsız olanı istemeye devam etme

Gelin hep beraber günahlarımıza ağlayalım

Dua edin icabet edeyim diyen Rahman ve Rahim olan Rabbimize karşı Dua etmeyişimize ağlayalım

ALLAH için verin dendiğinde nefsimiz adına verdiğimiz içinağlayalım

Böylesine muhteşem bir saltanat sahibi karşında cüzi irademize bakıp da

Biz ise ağlayamadık.

Ağlayamıyorsak bile hiç olmazsa GÜLMEKTEN UTANALIM

Altmış yıllık bir hayatta istikamet üzere yaşamaya mukabil 60 trilyon sene

Ölenle ölünmez canım deyip üç gün sonra şen-şakrak şarkılar türküler

saygısızlığını gösterdiğimiz için ağlayalım

Veren de alan da belli iken feryad ü figan edişimize ağlayalım

Gelin hep beraber ağlayalım

Günahı günah bilmeden ve ona tevbe edemeden günahlarımızı yüklenip huzur-u İlahiye gitme tehlikesinden bihaber yaşadığımıza ağlayalım

Allah Rasulü de Ağlamıştı

Evladımızın bizden, bizim de onlardan kaçacağımız günün gelip çattığı zaman keşkelerin hiçbir faydası olmayacağını bu dünyada anlamadan göçüp gideceğimize ağlayalım

Her bir Namazda bütün günahlarımızdan arınma fırsatını kaçırdığımıza

Hiçbir şeye faydası olmayan hizmete en ufak katkısı bulunmayan binbir türlü günahı ve sayısız hataları olan dünyevi istekleri bir türlü bitmeyen hakka yaraşır işlere bir türlü fırsat bulamayan ameli olmayan zevk-ü sefada debelenen gönlü ve yüreği bir türlü doğru istikamete yönelemeyen tevbe kapısına giremeyen ve işte bunlardan dolayı da gözlerinden yaş akıtamayan ağlayamayan bizlerin durumu gerçekten çok zor.

uluhiyet işmam eden hallere girmek küstahlında bulunduğuz için ağlayalım

Allah Rasulü de dünyaya gelirken ağlamıştı. Ama onun ağlayışı bir başkaydı. Figanında?ümmetim, ümmetim!? feryadı duyuluyordu. Elini açtığı zaman: ?Ürpermeyen kalpten, ağlamayan gözden sana sığınırım Allahım? diye dua ederdi.

Kalbim temiz deyip her türlü fecaati işleyip kendimizi avutmamıza

Bir gece teheccüde kalktığında?Göklerin ve yerin yaradılışında, gece ve gündüzün ayrılmasında, aklı başında kimseler için gerçekten açık ibretler vardır.? (Al-i İmran, 190) mealindeki ayet-i kerimeyi okuduğu zaman hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlamıştı.

Ağlayabilseydik kurtuluş gemisine binip selamete ulaşanlardan olacaktık.

bilerek veya bilmeyerek ettiğimiz günahlarımıza ağlayalım. ağlayalım ki allahın rahmetine nail olalım.

Ateşin odunu yiyip bitirmesi gibi bütün hayır ve hasenatımızı bitiren

Bir ayağımız çukura girmişken bile mal mülk peşinde koşmaktan utanmayışımıza ağlayalım

Ve ağlayalım ağlayamadığımız için acınacak halimize

Dünyaları yutsa da doymayan nefislerimize bende oluşumuza ağlayalım

Hakkını veremeden eğilip kalkmalarımıza ve bunlara Namaz deyişimize

Uykunun kollarında gaflet içinde geçen zamanımıza ağlayalım

Bu sözleri duyan sahabilerin hepsi başlarına cüppelerini çekmiş, ne olacak halimiz diye ağlaşıyorlardı.

hasedden ve gıybetten kurtulamayışımıza ağlayalım

bile yanında bir hiç kalan ebedi bir hayatı vaad eden ALLAH ın sözüne itimat etmezmiş gibi yaşayışımıza ağlayalım

Ağlayalım ağlanacak halimize güldüğümüze

Bir gün hutbede şöyle hitab etti: ?Allah'a yemin ederim ki, eğer benim bildiğimi bilseydiniz, çok ağlar, az gülerdiniz.? Hadisin diğer kaynaklardaki devamında: ?Zevcelerinizin yataklarını terk eder, dağlarda ve çöllerde çığlık çığlık Allah'a yalvarırdınız.?

Kuruyan göz pınarlarımıza, yaşarmayan gözümüze ağlayalım

Kuran bize yeter deyip sünnete sırtımızı döndüğümüz güne ağlayalım

Gel, beraberce oturup halimize ağlayalım, sinelerimizi dağlayalım. Kusurdan bir heykel haline gelmiş mahiyetimize, duygularımızın dumura uğrayışına, hoyratlaşan gönlümüze ağlayalım. Ah u efganımız yukarılara doğru pervaz etsin, meleği ve feleği velveleye versin. Sonra göklerden bir feryat kopsun! Kopsun ki rahmet bulutları harekete geçsin. Bulutlar ateşimizi, yangınımızı söndürsün. Dünya ve ukba ateşini...

Asrın deryasına atılan Nur'dan taş, iletmişti 'ümmeti' sadalarını; sana, bana, dalga dalga...

Bir keresinde Kızı Zeyneb'in çocuğu hastayken kucağına almış, ağlamış ve şöyle demişti: ?... Bu, Allah'ın merhametli kullarının gönüllerine koyduğu rahmettir. Cenab-ı Hak, bu rahmeti kullarından şefkatli olanlara ihsan eder.?

söyleyip gafletle geçen ömrümüze ağlayalım

İyi günde unutup kötü günde hatırladığımız Rabbimize gösterdiğimiz vefasızlığımıza ağlayalım

Ağla gözüm ağla gülmezem gayri

Bizim bu halimiz inançsızların ve inkarcıların halinden daha zor. Onların yönleri istikametleri yaptıkları ve yapmadıkları bellidir en azından. Biz ise belirsizlikler dünyasında savrulup duruyoruz. Ne yaptığımızı bilmeden oradan oraya başımızı çarpıyoruz.

Cüzi bir ibadetle ebedi Cenneti vaad eden Sultanımıza karşı hak iddia etmek kabalığında bulunmamıza ağlayalım

Yunus'un feryadıyla:

ağlanacak halimize gülüyoruz:(

Secdelerimizin ve Seccadelerimizin hakkını veremeyişimize ağlayalım

neye gülüyorsun, neden gülüyorsun, ne bu sevinç, cennetlemi müjdelendin handan..

Yansın canım yansın aşkın oduna

Gaflet ile geçirilen ve boşa giden günlerimize ağlayalım

Şeytanın bizi ALLAH , Rahimdir affeder diye diye kandırıp kulluk

ALLAH dostlarını tenkit edip, Peygamber Efendimiz i üzdüğümüz için ağlayalım

Allah bize yardım etsin.

evet handan ağlanaçak halimize bilmeyerek gülüyoruz.

ALLAH ı zikretme, emr-i bi-l maruf gibi ibadetlerde gönülsüz davranışımıza ağlayalım

gibi davranma saygısızlığından dolayı ağlayalım

İsteyin vereyim diyen Rabbimize karşı sanki hakkında vaadinden dönmesi söz konusuymuş gibi, Ona güvensizliği işmam eder tarzda Ondan kamil iman, tam ihlas ve takva istemeyişimize ağlayalım

zaman zaman gülerken insan kendine şu soruyu sormadan edemiyor.

verecek olan Rabbimize karşı günde birkaç saat ibadet ve hizmet etmekten kaçışımıza ağlayalım

Allah?ım bize ağlamayı öğret!..

Peygamberlerin bile Efendimiz e ümmet olmayı isteyeceği o gün bu ümmet-i merhumeden olamama tehlikesi karşısında halimize ağlayalım

vazifelerimizi ihmal ettirme tuzağına düşürmesine ağlayalım

Yokluktan varlığı çıkaran ve sonra da ebedi bir hayat vaad eden ve onu

Rabbimize karşı kulluğun ifadesi olan namaz, zekat, oruç, sadaka verme,

Her gün onca hadise karşısında ürpermeyen kalplerimize ağlayalım

ALLAH var deyip ve fakat sanki yokmuş gibi yaşayışımızaağlayalım

Ağladılar, aradılar. Yakub'un gözyaşlarına denk, Yusuf'un hasretini aşkın. Öyle bir kıtlıkta yaptılar ki bu işi, insan kıtlığında insan... Seni, beni, bizi buldular bu kıtlıkta. Kıtlıkta ancak biz bulunabilirdik ama. Bu yüzden bize bağladılar ümitlerini...

Ve ağlayabilseydik nur bahçelerinde açan çiçek olacaktık.

Arkadaş!

başımızı devekuşu gibi kuma up değişmeyen hakikat olan ölümü kendimizden uzak görüşümüze ağlayalım

Ağlayalım Ağlamazsak, Gülmekden Utanalım!!!

Allah razı olsun kardeşim. çok güzel bir başlık olmuş. okurken ağlattın beni.

Ağlayabilseydik saadetin kapısından içeriye adımımızı atmış olacaktık.

Savaş meydanlarında O'nun gibi cengaver biri yoktu. Korku nedir bilmezdi. Cihad esnasında Sahabe daraldığı zaman, Efendimiz'in yanına sığınırlardı. Fakat O nerede bir kalbi kırık görse oturur çocuk gibi ağlar, etrafını da ağlatırdı.

Gülün de dikenin de bağın da bahçevanın da sahibi belliyken onlara sahipmiş

Bir türlü nefsimizin yularından kopamadığımız yüreğimizi inceltemediğimiz hakikat derslerini kavrayamadığımız için dertlenemiyoruz. Dertlenemediğimiz için de gözlerimizden yaşlar akmıyor.

Her gün gözümüzün önüne serip sergilenen onca ibretlik hadiseler karşısında