'Boyalı fırçayla bana hafif hafif dokunmaya başladı. Fırça her tarafımda geziniyor ve bu arada ben gıdıklanıyordum.

Hayranlıkla fincanı seyretmeye devam etti. Derken, birden fincan dile geldi ve kadına şöyle dedi;

'Ustam! Sana güvenmediğim için beni affet!

'Derken beni aldı ve fırına koydu. Kapıyı kapayıp ısıyı arttırdı. Onu şimdi fırının penceresinden görebiliyordum. Fırın gitgide ısınıyordu. Aklımdan şöyle geçiyordu: Beni yakarak öldürecek'

'Lütfen usta! Yapma, gıdıklanıyorum!' dedim. Onun cevabı ise aynıydı: 'Henüz değil!'

'Lütfen beni bu şeyin üzerinden kurtar. Artık dönmek istemiyorum!'

'Evet bu sensin!' dedi usta. Senin acı ve sıkıntı diye gördüğün şeyler sayesinde böyle mükemmel bir fincan haline geldin.

'Bana hayranlıkla baktığının farkındayım. Ama bilmelisin ki, ben hep böyle değildim. Yaşadığım sıkıntılar beni bu hale getirdi.

'Usta usta! Lütfen izin ver buradan çıkayım!'

'Yeter! Lütfen dur artık!' diye bağırmak zorunda kaldım.

Boyamasaydım, hayatında renk olmayacaktı.

Sıcak fırına sokmasaydım, çatlayacaktın.

Bakışım kısaydı, ama şimdi beni harika bir sanat eseri yaptığını görüyorum.

'Sonra beni nazikçe tutup yine fırına doğru yürümeye başladı. Korkudan ölecektim. 'Hayır! Beni yine fırına sokma, lütfeeen!' diye bağırdım.

kaç kişi sıkıntı çektiği dönemlerden sonra herşeyin öncekinden daha iyi olabileceğini düşür ki, hep o anki sıkıntının bitmesini ister sadece sonunun ne olacağını düşünmez. Yaşarken düşününüz.

Yaşlı kadın, bir antika dükkanından aldığı yüzyıllık fincanı özenle salon vitrinine yerleştirdi. Fincanın biçimi, üzerindeki işlemeler, renkler onun bir sanat eseri olduğunu söylüyordu. Ödediği fiyatı hatırladı; hayır, hiç de pahalıya almamıştı.

Eğer seni bir çamur parçası iken üzerinde çalışmasaydım, kuruyup gidecektin.

trip ne oluyor

ramazan tribine girmişsiniz

bela geldi işte

'Tam son nefesimi vermek üzere olduğumu düşünüyordum ki, kapak açıldı ve ustanın nazik eli beni çekip dışarı çıkardı. Derin bir nefes aldım, hasret kaldığım serinliğe kavuşmuştum. Beni yüksekçe bir rafa koydu ve usta şöyle dedi:

Beni benden fazla sevip iyilik yapacağını fark edemedim.

Ona 'Evet' dedim.

Fırını açıp beni içeri iteleyip kapağı kapattı. Isıyı bir öncekinin iki katına çıkardı. 'Bu sefer beni gerçekten yakıp kavuracak!' diye düşündüm. Pencereden bakıp ona yine yalvardım, ama o yine 'Daha değil!' diyordu. Ancak bu defa ustanın yanaklarından bir damla gözyaşının yuvarlandığını gördüm.

Fırının duvarlarına vurmaya başladım. Bir taraftan da bağırıyordum:

ela okuma nubarek gun

Döner tezgahın üstüne koymasaydım, ufalanıp toz olacaktın.

'Bir saat kadar sonra, fırını açtı ve beni çıkardı. Şimdi rahat nefes alabiliyordum, fırının yakıcı sıcaklığından kurtulmuştum. Beni masanın üstüne koydu ve biraz boyayla bir fırça getirdi.

'Pencereden onun yüzünü görebiliyordum. Hala gülümsüyor ve 'Daha değil!' diyordu.

Teşekkür ederim.'

ne güzel söz ama kahrın da lutfun da hoş dıyebılmek dımı

Bir ayna getirip önüme koydu. Gördüğüme inanamıyordum. Aynaya tekrar tekrar baktım ve 'Bu ben değilim. Ben sadece bir çamur parçasıydım.'

Ama usta bana bakıp gülümsüyordu:

Kekeleyerek: 'Nasıl? Anlayamadım?' diyebildi yaşlı kadın.

Ama sana asıl güç ve kuvveti veren ikinci fırın oldu.

Ama usta sadece gülümsedi ve; 'Daha değil!' diye cevapladı beni.

'Şimdi tam istediğim gibi oldun. Kendine bir bakmak ister misin?'

Şimdi arzu ettiğim her şey var üzerinde.'

msn verirsen kahrın lutfun hos diyicem yoksa demem:))))

Ve ben kahve fincanı, şu sözlerin ağzımdan çıktığını hayretle fark ettim:

Usta fincanı, yaratıcı insanı şekillendirir. Yeter ki acı da ki hikmeti görelim.

Kadın şimdi hayret içindeydi. Önündeki kahve fincanı konuşuyordu!

Bana zarar vereceğini düşündüm.

'Sonra beni alıp bir tahtanın üzerine koydu. Burada döndüm, döndüm, döndüm. Döndükçe başım da döndü. Sonunda yine haykırdım:

Benim sıkıntı ve acı diye gördüğüm şeyleri bana verdiğin için teşekkür ederim?

'Henüz değil!'

Kahrın da hoş, lutfun da hoş demesini bir öğrenebilsek?

'Demek istiyorum ki, ben bir zamanlar çamurdan ibarettim ve bir sanatkar geldi. Beni eline aldı, ezdi, dövdü, yoğurdu. Çektiğim sıkıntılara dayanamayıp: