Galiba adı ne olursa olsun, hangi inanca sahip olursa olsun her iktidar kendi zenginini yaratıyor.

Müslümanlar arasındaki sınıfsal farklılıklar, yaşadığımız günlerde gözle görünür bir düzeye çıkmıştır. Tüketim ve iktidar alanları genişledikçe sınıfsal farklılıklar daha görünür hale gelir. Müslümanlar artık aynı cemaate mensup kardeşler olarak değil, iktidarın çeşitli alanlarında hiyerarşik sıralanmış bireyler olarak yer tutuyor.

şakır şakır alınan abdestlerde, gümbür gümbür kılınan namazlarda buluşmak dileğiyle

Para araç değilde amaç haline gelince böyle şeyler kaçınılmaz olur.

"HERHANGİ BİR KONUYU İDRAK EDEMİYORSAN, HİÇ DEĞİLSE İNKAR ETME"

İktidar ve sermayeyi kullanan dindarlar, bizatihi dinden hareketle bu kirli iktidar şehvetini kutsuyorlar. Müslümanın iyi arabalara binmesini vazedenler, nedense müslümanın felsefi ve sanatsal derinliğe sahip olmasının önemini hiç dile getirmiyorlar. Ucuz işgücü ararken kardeşlik namelerinden dem vuran dindar sermaye, paylaşım ve adalet sözkonusu olduğunda kardeşliğin yanından bile geçmiyor.

Bir Hakan Albayrak dizesiyle meramımı anlatayım; ?Bizi severken devletten bir farkları yoktu!?

Türkiye?de dindar insanların yaşadıkları temek insan hakları problemleri sınıflara göre farklılıklar gösteriyor. Mesela zengin Müslümanlar başörtüsü sorununu bir şekilde aşabiliyorlar. Ancak yoksulların asla böyle bir imkanı yok. Bir sosyal sınıf, insan hakları ihlallerinden etkilenmiyorsa, sorunun çözümüne katkı sağlamak bir yana, genellikle sorunun bir parçası olurlar.