Hani çanakkale demiştim ya, Türkün, Kürdün, Aleinin, Sünninin ve tüm farklı ırk ve mezheplerin ÇOCUKLARININ YATTIĞI O TOPRAKLARA, HER ANNENİN GÖZYAŞI KARIŞTI.. Aslında bizler, bir ırmağın FARKLI AKAN KOLLARIYDIK. Ama işte, Zalimin-Gaflet ve delaletin tarifi yok anne..

Bu satırları yazarken, Çanakkale şehitliğinde bir daha annelerini göremeyen ve tokat türküsünde 15'liler gidiyor kızların gözü yaşlı türküsünde ki, çocuakların anneleri içinde diyorum.. Onlarında çocukları olan ben, onlarıda anıyorum; Tüm şehitlerimizin anneleri gibi..

Kısaca Anne, ben senin nezdinde Tüm annelerimizin gününü kutluyorum.. Dağlara, taşlara ağır geldi; ANCAK KULUMUN KALBİ TAŞYABİLDİ BENİ DYEN ALLAH'a şükrediyorum ki, senide o kalbe aldırdı..

Bir alevi-bektaşi yurttaşı olarak, Sünni kardeşlerimin annelerininde ellerinden öpüyorum.. Niye şimdi durduk yere bunu söyledin dersen; HİÇ SORMA ANNE.. Sende biliyorsun, BİZİ BİZE KIRDIRANLARI, İKİ TARAFINDA ARKASINDAN ATANLARI..

Yine bir Anneler günü geliyor.. Seni bana anlatmakta bir gün yetersiz kalır. Daha doğrusu bir ömür...