Bu kadar izahtan ve açıklamalardan sonra artık bu hadise?mevzudur, uydurmadır? deyip geçmek bilgisizlikten başka bir şey olmasa gerekir. Zaten hiçbir hadis alimi de bu hadise?mevzu? dememiştir. Hakkında şüphe edilen hadislere nasıl bakmamız gerektiği hususunda Bediüzzaman?ın Sözler isimli eserinin?Yirmidördüncü Söz?ün?Üçüncü Dal?ında işlenen?Oniki Aslı? gözden geçirmekte büyük fayda vardır.

Emirleri tebliğ etmekte ve insanları, Allahü tealanın dinine çağırmakta, Resul ile Nebi arasında bir ayrılık yoktur. Ankebut suresinin, mealindeki 27. ayetinde, İbrahim aleyhisselamın soyundan gelenlere nebilik verildiği gibi kitap verilen resuller de vardır.

Bu hadis-i şerif de, kitap getiren resullerin nebilere göre daha az olduğunu göstermektedir. Nebilerin çok olması, resullerin dinlerini yaymalarından dolayıdır.

Verdiğim kaynakları Ehl-i Sünnet vel Cemaat'e uygun olan herkes kabul eder. Kimse bu kaynaklara dil uzatamaz. Ben sana her fırkanın yanlışlığını ispatlarım, sen yeter ki sor şu fırkanın yanlışlığı nedir diye..

(Sırf bu ayet bile, onların yalanını çıkarmaya yeter. Hazret-i Musa?ya Tevrat indi, yani kitap gönderildi. Bunun için kendisine resul deniyor. Peygamber efendimize de kitap gönderildiği için bir çok ayette resul deniyor. Resul denilince nebi de içine girdiği için daha çok resul tabiri geçiyor. Kelime-i şehadette de Resul deniyor. Nebilik daha yüksek olsa idi o geçer idi.

Hz. Hud, Hz. Salih, Hz. Lut, Hz. Şuayb resul idi (Şuara 125, 143, 162, 178)

sorunuza gelirsek şu yazı faydalı olur kaanatindeyim.:

bu ayetten mi bahsediyorsunuz? aradım ama en yakın ayet bu gözüküyor.

tavsiyeler üzerine bazı eserleri karıştırıyorum

Burada önemli olan bağlanacağın kaynağı mantığınla seçmendir. Mantığınla en doğru olan kaynağı seçtikten sonra ise tam teslimiyet esastır, bunu zaten şimdiye kadar çözmüşsündür diye düşünüyorum.

mesela bu ayete bakınca eğer meal doğru ise, Hz. İsmail a. s mın hem resul hem de nebi olduğundan bahsediliyor.

Hadis alimlerinin bu husustaki birleştikleri nokta fer?i meselelerdeki ihtilaftır. Bunun da adı ictihaddır. Müctehidlerin ise dinin asıllarında değil de, fer?i meselelerdeki ihtilaflarından, yani farklı ictihadda bulunmalarından mezhepler meydana gelmiştir. Mezheplerin farklı farklı olması da Müslümanlar için bir rahmet olmuştur. Çünkü her Müslüman, kendi şartlarına göre bir mezhebi taklit ederek amel ve ibadetini yapmıştır.

Hazret-i Harun, Musa aleyhisselamın getirdiği dini, yani Museviliği tebliğ eden bir nebi idi.

Hazret-i İsa da, kendisine kitap gönderilen resul idi. İşte ayet-i kerime meali:

birde şu var:

?Bu hadis-i şerife iki kişi itirazda bulunmuştur. Birisi deli, öbürü de dinsizdir. Bunlar el-Musili ile Cahiz?dir. Bunlar şöyle diyorlar: ?Eğer ihtilaf rahmet olsaydı, ittifak azap olurdu.? Bunun bir saçmalıktan ibaret olduğunu belirten Hattabi?ihtilaf?ı şöyle anlatır:

Nebi , "nebe"den türemiştir. Aslı "nebi"dir ki, Allah'tan vahiy ile haber getiren demektir. Tam olarak peygamber kelimesinin karşılığıdır. Çoğulu "enbiya" ve "nebiyyun" olarak gelir. Nafi kıraatinde hemze ile "nebiine" okunur.

Bir hadis-i şerif meali:

Yine bazı alimler, ?Ümmetim dalalet üzerinde toplanmaz? hadisini zikrederek, ?Bundan ümmetin ihtilafının rahmet olmadığı manası anlaşılmamalı? derler.

şimdi yanımda kuran olmadığı için, iş yerinde bulmam da zor,

Muhammed, sizin erkeklerinizden hiçbirinin babası değildir. Fakat o, Allah?ın Resülü ve nebilerin sonuncusudur. Allah her şeyi hakkıyla bilendir.

İmam-ı Hanbel

"Şüphesiz Tevrat?ı biz indirdik. İçinde bir hidayet, bir nur vardır. teslim olmuş nebiler onunla yahudilere hüküm verirlerdi. Kendilerini Rabb?e adamış kimseler ile alimler de öylece hükmederlerdi. Çünkü bunlar Allah?ın kitabını korumakla görevlendirilmişlerdi. Onlar Tevrat?ın hak olduğuna da şahit idiler. Şu halde siz de insanlardan korkmayın, benden korkun ve ayetlerimi az bir karşılığa değişmeyin. Allah?ın indirdiği ile hükmetmeyenler kafirlerin ta kendileridir. "

Hadis-i Şerif kitapları şimdilik ağır gelebilir. Başlangıç olarak fıkıh kitaplarıyla başlamak daha mantıklı gibi geliyor bana.

Senden önce hiçbir resül ve nebi göndermedik ki, bir şey temenni ettiği zaman, şeytan onun bu temennisine dair vesvese vermiş olmasın. Ama Allah şeytanın vesvesesini giderir. Sonra Allah ayetlerini sağlamlaştırır. Allah hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir.7

ALLAH muaffak etsin kardeşim, niyetin halisse doğru yola çıkıcaksın inşallah, kuran-ı kerime ek olarak, hadis kitaplarını okumanı tavsiye ederim, SAHİH-İ BUHARİ VE SAHİH-İ MÜSLİM,

Kur'an' da yaklaşık 263 ayette zikredilen bu kelime "risl" kökünden türemiştir. "Risl", "yerine getirmek, üzere gitmek" demektir. "Nake risl", güdülmesi kolay deve ve "ibil merasil", kolayca yürütülen develer anlamındadır. "Risl" bazen de yumuşaklık manasına gelir. "Yavaş ol, mülayim ol." demektir.

?İşte, ey ehl-i iman! İhtiraslarınızdan ve husumet-karane [düşmanca> tarafgirliklerinizden kuvvetiniz hiçe iner, az bir kuvvetle ezilebilirsiniz. Hayat-ı içtimaiyenizle alakanız varsa, [Mü?minin mü?mine münasebeti, taşları birbirine destek olan sarsılmaz bir bina gibidir> mealindeki hadiste belirtilen düstur-u aliyeyi düstur-u hayat yapınız. Şefalet-i dünyeviyeden ve şekavet-i uhreviyeden [dünyada sefaletten ve ahirette azaptan> kurtulunuz.? (Mektubat. s. 247-49)

Alıntı

Hadisteki ihtilaftan hangi mananın kasdedildiği hususunda da alimler şöyle derler:

İmam-ı Malik

sanırım bunlar değil.

?Ashabım semadaki yıldızlar gibidir. Hangisinden hadis alırsanız, doğruyu bulursunuz. Ashabın ihtilafı sizin için rahmettir.? (el-Acluni, Keşfü?l-Hafa, 1:64; el-Münavi, Feyzü?l-Kadir, 1:210-212.) Yine Beyhaki aynı yerde şu hadise yer vermektedir: ?Muhammed?in Ashabının ihtilafı Allah?ın kulları için bir rahmettir.?Aynı mealdeki hadisin varlığını, Taberani, Deylemi, Ebu Naim, ez-Zerkeşi, İbni Hacer gibi hadis alimleri de belirtirler. Büyük hadis alimi Hattabi ise şöyle der:

Hac Suresinin 52. Ayetinde

Rahmet peygamberi Hz. Muhammedin ümmetinden olmaktan dolayı Rabbbi sayısız şükürler olsun.

Hakikat hesabına yapılan fikri tartışmalarda maksat ve esasta birleşilmekle beraber, vesilelerde ihtilaf edilir, farklı düşünülür. Bu tartışma, gerçeklerin her köşesini açığa çıkardığı gibi, hakka ve hakikate de hizmet eder. Fakat tarafgir bir şekilde ve garaz dolu firavunlaşmış nefis hesabına ve kendini beğenerek yapılan fikri bir tartışmadan hakikat parıltıları değil, belki fitne ateşleri çıkar. Çünkü bu tarz fikri bir tartışmaya giren kimselerin fikirlerinin aynı noktada birleşmesi mümkün değildir. Çünkü hak namına yapılmadığı için tartışmalar aşırı bir hal alır, sonsuza kadar devam edip gider. Tedavisi mümkün olmayan çatlaklara, yaralara sebep olur. Çünkü maksatta ittifak edilmemiştir. Özetleyerek verdiğimiz bu izahlardan sonra Bediüzzaman bu hususta bütün mü?minlere şu ikazı yapar:

Cahiliye döneminde de bu kavram haber vermek anlamında kullanılmıştır.

Bazı hadislere?uydurma? deyip geçenler, daha çok o hadisteki manayı, hadisin ne maksatla söylendiğini bilemeyen, idrak edemeyen kimselerdir. Hal böyle olunca, meselenin mahiyetini bilemeden o hususta fikir yürütenlerin sözlerinin bir kıymetinin olmadığı hatırdan çıkarılmamalıdır. Peygamberimizden rivayet edilen hadisler İslam ulemasınca çok sıkı bir inceleme, araştırma sonunda bize kadar gelmiştir. Sadece bir hadisi öğrenmek için Medine?den kalkıp Mısır?a seyahat eden Ebu Eyyup el-Ensari?nin gayreti bu meseleyi ispata kafidir. Daha sonra devam eden asırlar boyunca, yaklaşık 4-5 asırlık bir devrede hadis alimleri gecelerini gündüzlerine katarak hadislerin sıhhati hususunda çalışmalar yapmışlardır. Hadis olarak duydukları her şeyi hemen kabul etmemişler. Kim rivayet etmiş, nasıl bir rivayet silsilesi takip etmiş, hepsini teker teker incelemişler. Hatta bu rivayet silsilesinin farklılığından dolayı hadisler derecelendirilmiş, buna göre hadis kitapları hazırlanmıştır. Bazı hadisler vardır ki, manası aynı olmakla beraber farklı şekilde rivayet edilegelmiştir. Yine bazı hadisler de vardır ki, hadis ilminin ıstılahlarına göre sıhhat derecesine göre?merfu, münkati, mürsel, zaif? şeklinde sıralanmıştır. Hadis alimleri ilk anda anlaşılamayan bu çeşit hadisleri hadis ilminin kendi esasları çerçevesinde, bazı ayet ve hadislerin mana bütünlüğü içinde anlamaya çalışmışlar, ona göre izah ve açıklamalar getirmişlerdir. İşte?Ümetimin ihtilafı rahmettir? mealindeki hadisi şerif yukarıda sözünü ettiğimiz hususlara girmektedir. Bu hadis-i şerife İslam tarihi boyunca çeşitli itirazlarda bulunulmuş. Hadis alimleri onlara gerekli cevabı vererek itirazlarının manasızlığını ortaya koymuşlardır.

Nisa suresinin, mealindeki 164. ayeti, resul sayısının Kur?an-ı kerimde bildirilmediğini göstermektedir. Hadis-i şerifte buyuruluyor ki:

içinde nebi geçen diyanet sitesinde bunlar çıkıyor. birde yukardı yazdıklarm.

Bu örneklerde de açıkça görüldüğü gibi kendisine kitap verilen peygamberlere Resul denir. Resullerin getirdiği dini tebliğ edenlere de Nebi denir. Her resul aynı zamanda nebidir. Peygamber efendimizden sonra, nebi gelmeyecektir. Bir ayet meali şöyledir:

İşte bu yüzden diyoruz Kur'an-ı Kerim meali okumanız zararlı olabilir diye. Meal okursanız orada yazılanlara yanlış manalar verebilirsiniz. Kur'an-ı Kerim'i en iyi açıklayan Peygamber Efendimizdir. Hadis-i Şerif'lerle Kur'an-ı Kerim'i açıklamıştır. Hadis-i Şerif'leri de alimler açıklamıştır. Bizim muhatabımız alimlerin kitaplarıdır. Üstte belirttiğim kitaplara itibar etmeyip kendi kafanıza göre Kur'an-ı Kerim'den yorum çıkartmaya çalışırsanız bu tarz sorular ve daha birçokları kafanıza takılır. Çünkü Kur'an-ı Kerim'den mana çıkartmak çok çok çok yüksek bir ilim işidir.

Kur'an-ı Kerim peygamber efendimize Onu açıklaması için indirilmiştir. Kur'an-ı Kerim'in birçok yerinde zaten "Kur'an-ı Kerim'i sana açıklayasın diye indirdik", "Kur'an-ı Kerim'i açıkla", "anlat" gibi ifadeler geçmektedir. Dolayısıyla Hadis-i Şerif'ler islamiyette ikinci kaynaktır. Peygamber efendimizde "Eshabıma uyun", "Eshabım gökteki yıldızlar gibidir, hangisine uyarsanız kurtulursunuz." mealindeki bir çok hadis-i şerif'i ile hepsi birer müctehid olan Eshab-ı Kiram'ına uyulması emrini vererek mezheplerin önünü açmıştır. Dolayısıyla her Eshabın bir mezhebi olduğunu savunabiliriz buradan. Fakat bunu sistematikleştirip, yazılı birer kitap haline getiren 4 imamdır. Bunlar;

Meryem Suresinin 54. Ayetinde

Hz. İbrahim, resul ve nebi idi. (A. İmran 84, Meryem 41)

"Ölümcül hastalıktan kurtulan birisinin iyileşmesine imrendiğin gibi, onun haberi sana çok rahatlıkla iletilebilir."

Hz. İsa, resul ve nebi idi. (Nisa 157, Maide 75)

Hz. Musa, resul ve nebi idi. (Meryem 51, Araf 104, Zuhruf 46)

Nebi, rasulden daha genel bir anlama sahiptir. Her resul nebidir, fakat her nebi rasul değildir. //Ancak Kur'an'da nebi ve rasul kelimeleri birbirlerinin yerlerine de kullanılmışlardır. //

Nebi:

Kur'an-ı kerimde, Resulullahın son nebi olduğu bildirildikten sonra, İslam binasının tamamlandığı şöyle açıklanıyor:

hayır bunlar değil kardeş, akşam unutmazsam bakıp bulmaya çalışıcam, bulunca yarın burda yazarım, o ayete bakınca sanki bugüne kadar anlatılanların tersi bir mana çıkıyor, En doğrusunu hiç şüphesiz Allah bilir, bulunca yazıcam buraya...

Kitap?ta İsmail?i de an. Şüphesiz o sözünde duran bir kimse idi. Bir resül, bir nebi idi.

neyse konu şu: nebi ve resul konusuna rastlamıştım.

?Bir şeyin rahmet olması, onun zıddının azap olmasını gerektirmez. Bu hadiste de böyle bir şey yersizdir. Bunu ancak cahiller veya bilmez görünenler söyler. Cenab-ı Hak şöyle buyurur: ?Rahat edesiniz diye geceyi sizin için yaratması Onun rahmetindedir.? Geceye?rahmet? denmiştir, bundan gündüzün azap olması manası çıkmaz.?

Bu nevi hadis-i şeriflere bir örnek olması açısından bu hususta hadis alimlerinin sözlerini ve açıklamalarını biraz genişçe vermek istiyoruz. Ta ki, her anlamadığı hadise?mevzudur? deyip geçenler bu hususta ihtiyatlı olsunlar. İmam Acluni?nin Keşfü?l-Hafa isimli bir eseri vardır. Bu eser, hakkında münakaşa edilen ve hadis olarak duyulmuş olan sözlerin hadis olup olmadıklarını inceliyor. Hadis sahasında yapılmış en orijinal bir çalışmadır. Bu hadis hakkında hadis alimlerinin şu izahlarına yer verilir: İmam Beyhaki Medhal?de İbni Abbas?tan şu mealde bir hadis rivayet eder:

Dini öğrenmek isteyen sizler gibi de bir alimden ders almadım ya da bir alimin kitabından din eğitimi almadım. Çünkü her fırka ve cemaatin kendisinin yol göstericisi olarak çok sayıda alimleri var gödüğüm kadarıyla...

Nebi gelmeyince, Resul hiç gelmez. Çünkü resullük makamı, nebilikten daha özel ve yüksektir. Bu ayetlerden sonra, bu konudaki hadis-i şerifleri bildirelim:

Hadiste ifade edilen?ihtilaf? müsbet olanıdır. Hakka hizmette bulunan, İslami hakikatleri muhtaç olanlara ulaştırmaya çalışan kimseler belli ölçülerde fikir alış-verişinde bulunacaklardır. Fakat bu arada herkes mesleğinin ve hizmet tarzının tamir ve revacına çalışmalıdır. Başkasının fikir ve hizmetini tahrip ve iptal etmeye değil, tamamlanmasına ve ıslahına gayret etmelidir. Bu müsbet tarafı. Menfi ihtilaf ise, kin, haset ve düşmanca hisler besleyerek birbirlerinin tahribine çalışırlar. Hadis, bunu reddetmektedir. Çünkü birbirleriyle boğuşanlar müsbet hareket edemezler. İkinci sual: Tarafgirlik hastalığı mazlum halkı zalim kimselerin şerrinden kurtarır. Çünkü bir kasabanın ileri gelenleri birleşseler mazlum halkı ezerler. Şayet taraftarlık olsa mazlumlar bir tarafa iltica ederek kendilerini kurtarırlar.

İmam Nevevi ise Sahih-i Müslim şerhinde bu hususa şu izahı getirir:

Birde günaha girmek istemiyorum, sadece konu olarak mana olarak aktarıcam hangi sure olduğunu hatırlamıyorum hatırlarsanız tam metnini yazın lütfen,

(Nebiler 124 bin, resuller ise 313 tür.)

İmam-ı Şafii

kısaca nebi; nübüvvet'i, resul; risalet'i karşılıyormuş.

Meryem Suresinin 53. Ayetinde

Ahzab Suresinin 40. Ayetinde

"Fıkıh kişinin lehine ve aleyhine olanları bilmesidir."

Namazlardan sonra doğru yol hangisidir diye dua etmen ise bir diğer tavsiyem olacak.

Nebilere örnek: Hz. Harun nebi idi. (Nisa 163, Meryem 53) Hz. Yahya nebi idi (A. İmran 39)

nebi kendisine şeriat ve kitap verilmeyen, ancak kendincen önceki resule uyan peygamberdir, deniyor.

Allahü teala, son nebi ve son resulünü gönderip dinini tamamladığına ve dinde noksan kalmadığına göre artık başka din ve başka peygamber aramak, Kur?an-ı kerimi inkar olur.

bu kitaplarıda hiçbir mezhep farklı şekilde yorumlayamaz, kolay gelsin

Allahü teala, onun bu duasını kabul ederek buyuruyor ki:

Kitap?ta İdris?i de an. Şüphesiz o doğru sözlü bir kimse, bir nebi idi.

yardımın için Allah razı olsun kardeş tavsiyelerine uymaya çalışıcam.

resul; kendisine kitap ve şeriat verilen peygamberdir, deniyor.

?İhtilaf üç çeşittir. Birincisi ve ikincisi Allah?ın zat ve sıfatındaki ihtilaftır ki, birisi küfür, diğeri bid?attir. Bir de vecihleri bulunan fıkha ait fer?i meselelerdeki ihtilaftır. İşte buradaki ihtilaf ümmet için rahmettir.?Ömer bin Abdülaziz ise şöyle der:

Ancak ben İslamı seçtikten sonra bir çok müslüman arkadaşım bana hep kendi mezhebinden bahsetti ve kendi söyledikleri alimlerin dini en iyi şekliyle anladığını ve dolayısıyla dini onlardan öğrenmemiz gerektiğinden bahsettiler.

teşekkürler

Kitap sahibi resul olan Musa aleyhisselam, kardeşi Harun?un da kendisine vezir yani yardımcı olmasını istedi. İşte ayet-i kerime meali:

meal diyanet sayfasından alınmıştır belirteyim. konuyla ilgili pek bilgi sahibi değilim. o yüzden yorumu bilgi sahibi arkadaşlara bırakıyorum.

Bu mesele de şöyle izah ediliyor:

"Kitap?ta İsmail?i de an. Şüphesiz o sözünde duran bir kimse idi. Bir resül, bir nebi idi. "

Kur'an-ı kerimde bir resul için, o bir nebi idi denmesi onun resul olmadığını göstermez. Resulullah olan Peygamber efendimizin de nebi olduğu birçok ayette geçiyor. Ankebut suresinin, mealindeki 27. ayetinde, İbrahim aleyhisselamın soyundan gelenlere nebilik verildiği gibi kitap verilenler yani resuller de vardır. Kendilerine kitap verilen resullerden bazıları şunlardır:

Rahmetimiz sonucu kardeşi Harun?u bir nebi olarak kendisine bahşettik.

Sakın yanlış anlamayın ben hep sorarak düşünerek İslamı buldum ve illaki daha bilmediğim konularıda okuyorum ancak tezat olunca böyle aklıma sorular takılıyor.

Selam.

Hz. Nuh resul ve nebi idi. (Şuara 107, Araf 61)

Dolayısıyla işin aslı Ehl-i Sünnet vel Cemaat'e tutunmaktır. Buradaki temel düsturumuz ise dine hiçbir şekilde yorumun katılmaması ve katılamaması gerekliliğidir. Dinde yorum olmaz, dinde nass lar vardır onlara uyulur.

Türevleriyle birlikte Kur'an'da 75 ayette geçmektedir. Resul lafzının bir yerde müteradifi olan bu kelimenin aslı Arapçadır. "Nebe" kelimesinden türetilmiştir. "Nebe" ise haber vermektir. Rağıb'a göre bu lafız, doğruluğundan şüphe duyulmayan haberler için kullanılır.

Acele etmeyin zamanla öğrenirsiniz, usulü şaşırmadınız mı problem yok, usulü şaşırırsanız hiçbir şey öğrenemezsiniz.

Müctehidler bir meselede ihtilafa düşseler, isabet edenler iki sevap alırken, yanılmış olanlar bir sevap alırlar. Dini meseledeki doğruyu ararken yanılmaları dahi onlara bir günah kazandırmamakta, sevap kazandırmaktadır. Bu meseledeki daha geniş izahı Feyzü?l-Kadir?in birinci cildinin 210-212 sayfalarına bakılabilir.?Ümmetimin ihtilafı rahmettir? mealindeki hadis-i şerif, ?hakka hizmetteki ihtilaf, farklı görüş beyanı, değişik yorumlarda bulunma? tarzında anlaşıldığında mevzu biraz daha umumileşmektedir. Çünkü Müslümanlar aynı esas ve gerçeklere inanmakla beraber her fert müstakil bir şahsiyet ve düşünce yapısına sahiptir. Bunun için de hadiseleri değerlendirirken farklı açılardan yaklaşılabilir, yorumlanabilir. Müslümanlar meselelerini istişare yoluyla halledeceklerine göre, herkes samimi bir şekilde fikirlerini açıklar, bilgisi ve ihtisası dahilinde görüşlerini beyan eder. İşte bu yönüyle ihtilaf maddi ve manevi inkişafın kaynağı olur. Bediüzzaman bu hadis-i şerifi Mektubat isimli eserinde izah ederken, meseleyi üç sual, üç cevap çerçevesinde ele almakta ve misallerle anlatmaktadır. Bu izahı özetleyerek verelim:

?Ashab-ı Kiram ihtilaf etmemiştir? sözü hiç hoşuma gitmiyor. Şayet onlar ihtilaf etmeseydi hiçbir meselede ruhsat çıkmazdı.?

İyi ama bir şii kendi alimlerinin doğru olduğunu söylüyor, bir caferi kendi alimlerinin dini daha doğru anlattığını söylüyor, bir vehhabi veya bir sünnide yine kendi alimlerinin ve kaynaklarının dini en iyi şekliyle anlattığını söylüyorlar. Sonuç olarak bana tüm görüş ve kişiler şu an aynı uzaklıktalar, ben hangi mezhebin ya da alimin doğru söylediğine nasıl kara vericem, bundan dolayı İslamı Kuranı okuduktan sonra seçtiğim için Ben dini şu an en doğru şekliyle Kurandan öğrenmeye çalışıyorum. Çünkü bilinç altımda küçük yaşlardan şartlanmış bilgilerle dini seçmedim ve hiçbir görüşe görede Kuranı yorumlamadım. Şu an benim için en kısa en sade ve en doğru kaynak Kurandır diye inanıyorum. Başka türlü bakıyorum her fırka kendi görüşünü dayatıyor, ben hangi fırka daha doğru illaki Kurana bakarak bulmam gerek, ondan dolayı beni yanlış anlayıp yargılamayın lütfen, bu açıklamalarım sizler için sakın yanlış anlamayın çevremdeki arkadaşlar tabi iyi niyetle bana bir şeyler anlatmaya çalışıyor ama kafam karışıyor, çünkü hepsinin metodu farklı, ben kimin alim olup kimin olmadığını bilemem ki, yani birileri şu alimdir dedi diye ben ona hiç şüphesiz alim diye inanabilirmiyim hayır çünkü onun gerçek alim olduğuna ben karar verememki yanlışmıyım. Bu konuda bana söylemek istediğiniz bir şeyler var ise severek okurum.

ayet veremicem. ancak belki hatırınıza gelebilir sizlerin...

Kuran fırkalara bölünmeyiniz demekle bölünmeye taraf olmanı istemiyorsa onu yapmalısın. Kuran inanlar için doğruyola çıkarıcı rehberdir. Kendine güvenenlere hak ve batılı öğretir.

Sadece Kur'an-ı Kerim'i okuyup anlayabilmek ilim işidir. Hemde çok çok yüksek bir ilim işidir. Yeni müslüman olmuş birisi için konuşmak gerekirse ibadetlerin nasıl yapılabileceğini bile çıkartman imkansızdır.

Araştırmaya devam et kardeş, Allaha dua et, hiç şüphesiz Allah sana doğru yolu gösterecektir

Fakat bu fırkalara mensup olanlar ya inatlarından, yada dünyalık bir takım menfaatlerinden dolayı ispatları kabul etmezler. Kabul etmeyeceklerini bildiğimiz için böyle bir çabaya girişmektense islamiyeti anlatıp çekiliyoruz. Elhamdülillah kalbi henüz kararmamış olanlar ve aklı selim sahipleri ne demek istediğimizi ve bizim ne yolda olduğumuzu anlayabiliyor, bu bize yeterli.

Allahın selamı rahmeti ve bereketi üzerinize olsun

Allah razı olsun vermiş olduğunuz ayetleri sırasıyla okuduğum zaman sizin anlattığınız mana çıkıyor.

"Yoksa, insanları; Allah?ın lütfundan kendilerine verdiği şey dolayısıyla kıskanıyorlar mı? Şüphesiz biz, İbrahim ailesine de kitap ve hikmet vermişizdir. Onlara büyük bir hükümranlık da vermiştik.19"

İbni Abidin hazretlerinin Redd-ül Muhtar, İmam-ı Rabbani hazretlerinin 3 ciltlik Mektubat kitabını şiddetle öneririm.

Bazı dilcilere göre ise "nebi" kavramı yükseltilmiş anlamına gelen "nübüvvet" kelimesinden alınmıştır.

?Buradaki ihtilaftan murad, dinin asıl meselelerindeki ihtilaf olmayıp, fer?i meselelerdeki ihtilaftır. Çünkü dinin asıllarındaki ihtilaf dalalettir . Bu meseledeki ihtilaftan maksat, ümmetin sanat, makam, mevki ve mertebelerindeki ihtilaftır. Bu da ümmet için rahmettir. Çünkü farklı sanatların bulunması herkese faydalıdır. .?

Kitap sahibi resullerden örnek verelim. Hazret-i Musa resul idi. İşte ayet-i kerime mealleri:

Kitap gönderilen peygambere Resul denir. Nebi, kendinden önce gelen Resulün dinini tebliğ eden peygamberdir. Yeni din getirmeyip, önceki dine davet eden peygamberlere Nebi denir. Her resul, nebidir; fakat her nebi resul değildir. Peygamber Fars?çadır, resul veya nebi anlamında kullanılır. Kur?an-ı kerimin bir çok yerinde Peygamber efendimize Resul deniyor, bazen Nebi diye de geçiyor. Nebi denmesi Resul olmasına mani değildir. Yani bir resule nebi denmesi onun resul olmadığını göstermez. Genel kurmay başkanına bazen general, subay veya asker denmesine benzer.

Üçüncü mesele de şöyle:

İmam-ı Azam Ebu Hanife

Ancak ben kuranı okurken, bunun tam tersinin anlatıldığına şahit oldum, şimdi o ayet aklıma gelmiyor, yanlış söylemiş olmıyayım.

İmam-ı Azam hazretlerinin söylediği gibi:

Rahman ve Rahim olan Yüce Rabbime sonsuz kere hamdererim.

Allaha emanet olunuz...

Hadiste, ?Ümmetimin ihtilafı rahmettir? denilmiş. İhtilaf ise tarafgirlik gerektirir. Bu nasıl rahmet olur?

Kitap verilen resul olan Hazret-i Musa?dır. Hazret-i Harun ise onun veziri, yani yardımcısıdır. Yardımcısı daha üstün olur mu hiç? Hazret-i Musa Resul iken, Hazret-i Harun da nebi oldu. İşte ayet-i kerime meali:

şöyle geçiyor, hani bir zamanlar tüm nebilerden misak almıştık deniyor sonra onlara kitap ve hikmet verdik deniyor arkasından her nebiyi destekleyip yardım edecek rasuller göderdik diyor,,, ben konu olarak yazdım haşa ayet olarak değil bununla ilgili ayeti hatırladıysanız yazarmısınız, o ayet çok ilginç... Allah razı olsun

Sevgili din kardeşlerim, daha önce de iki başlık açmıştım hatırlarsanız. Bazı başlıklarda da yazı yazdım. Kısa süre zarfında yapmış olduğum açıklamalardan ötürü beni yanlış anlamanızı istemem. Demek istediğim şey şu. Anlattığım gibi ben inançsız bir hayat yaşadıktan sonra Allahın lütfuyla hidayete erdim. Ancak benim doğal olarak şöyle bir sorunum var. Ben sizler gibi anadan babadan doğma bugüne kadar İslami bir geçmişi olan biri değildim. Din nedir, iman nedir bilmezdim.

Senden de Allahü Teala razı olsun.

Resul:

Çok güzel bir başlık olmuş, bence doğru yoldasın, asi_nesil kardeşim. Elini vicdanına koyarak önemli kitapları okumalı ve eleştirebilmelisin. Sana kimsenin karşı koyamayacağı bir kaynak önermek gerekirse;

Hepinizden Allah razı olsun

Tarafa da bir beytinde bu kelimeyi kullanarak şöyle demiştir:

Hak yolculuğunda sana kolaylıklar dilerim. Allahü Teala yar ve yardımcın olsun.

?Ey ehl-i iman! Zillet içinde esaret altına girmemek isterseniz, aklınızı başınıza alınız. İhtilafınızdan istifade eden zalimlere karşı, [Mü?minler ancak kardeştir, mealindeki ayet-i kerimenin> kal?a-i kudsiyesi içine giriniz, tahassün ediniz [sığınınız>. Yoksa ne hayatınızı muhafaza ve ne de hukukunuzu müdafaa edebilirsiniz. Malumdur ki, iki kahraman birbiriyle boğuşurken iki çocuk ikisini de dövebilir. Bir mizanda iki dağ biribirine karşı müvazenede bulunsa [tartılsa> bir küçük taş müvazenelerini bozup onlarla oynayabilir, birini yukarı, birini aşağı indirir.

Netice olarak diyebiliriz ki, Cahiliye döneminde "resul" kelimesi sadece yukarıda zikrettiğimiz gibi lügat manası ile biliniyordu. Kur'an'daki manası olan, "Allah'ın kendi dinini yaymaları için, insanlar arşından seçtiği kişiler" manası ise bilinmiyordu. İşte Kur'an "resul?un manasını bu açıdan hususileştirmiş ve onu, Allah'ın dinini yayan bir kişi olarak nitelendirmiştir.

Şimdi gelelim sorunuzun cevabına:

Şayet tarafgirlik hak namına olsa, bu durum haklı ve mazlumlara bir melce, sığınak olabilir. Halbuki şimdiki garaz dolu ve nefis hesabına yapılan taraftarlık haklılara değil, haksızlara sığınak olmuştur. Onların dayanacakları nokta şekline girmiştir. Çünkü bu çeşit insanların yanına şeytan gelse, onun fikrine yardım edip taraftar olsa, ona rahmet okur. Eğer karşı tarafa melek gibi bir adam gelse, ona lanet okuyacak derecede bir haksızlık gösterir. Dolayısıyla bu çeşit ihtilafta rahmet olmadığı gibi, müsbet manada bir neticeye varılmaz.

yukarıda arkadaşımızın biri resul kitap verilen peygambere denir demişti. O halde bu ayete göre Hz. İsmaile de mi kitap verilmiş oldu.

"İkiniz, Abdü'd-Dlal'a mesaj iletin. Senden haberleri "resul" ulaştırabilir.

"Ey arkadaşlar benden, Andlılara ve Zübyan oymağına bütün antlarla ant mı içtiniz? diye haber götür."

Ancak şu varki sanırım bu saydıklarınız sizin en doğru diye inandığınız kaynaklar sanırım öyle değilmi? İşte sorun burda başlıyor, bir başka mezhep takipçiside bana kendi mezhebinin dini en iyi şekilde anlattığını söylüyor ve sizin gibi oda kaynaklar verip bir kaç İslam aliminin kendi mezhebinin en sağlam kaynaklarının ismini veriyor, işte burda seçim ban kalıyor yani okuyarak, inceleyerek, düşünerek hangisi aklıma Kuranın açıklamalarına uyuyorsa ona tabi olmam gerek yanlış değil değilmi söylediklerim.

yani ihtilaftan ihtilafa fark vardır.. asıl meselerdeki, usullerdeki ihtilaf zararlıdır.. ama hak mezheplerdeki ihtilaf feri konulardadır, akaide ait değil ameli konulardadır.. hakiki ihtilaf veya fırkalaşma değildir..

Meryem Suresinin 56. Ayetinde

Görülüyor ki burada "risalet", haber ve mesaj manasında kullanılmıştır.

Cahiliye dönemi şiirlerinde, "resul" elçi veya mesajcı, aynı kökten türeyen "risalet" ise "mesaj" anlamına gelir. Zuheyr b. Ebi Sulma şöyle der:

Sual ve cevap şöyle:

O zaman Hz. İsa, Hz. Musa, Hz. Davud ve Hz. Muhammed dışındakiler sadece Nebi oluyorlar öylemi, iyi ama o zaman aklımayine soru geliyor belki ben rastlamadım daha, Hz. Adem'e kitap verildiği kuranda yazıyormu, ya da Hz. İbrahime ya da Hz. Nuh'a, şunun için sordum henüz bu konuyla ilgili ayetlere rastlamadım, biliyorsanız, sure ve ayet verirseniz sevinirim evde bakıcam. Yanımda şu an kuran yok işteyim.

Bunlar üzerinde alimler görüş birliğine varmışlardır. 4 hak mezhep olarak günümüzde sadece bunlar kalmışlardır. Diğer mezhepler gerek sistematikleştirilmediğinden gerekse yazıya geçirilmediğinden zamanla unutulmuşlardır. Bu 4 mezhepten ayrılan mezhepsiz olur. Mezhepsiz olmanın kötü yanı ise Peygamber Efendimizin emrinden ayrılmak yani sünnetinden ayrılmak olur. Peygamber Efendimiz sünnetimden ayrılana şefaat etmem demektedir. Ahirette şefaat edilmesi hemde sevgili peygamberimiz tarafından olması kelimelerle anlatılamayacak kadar büyük bir olaydır.

Peygamber efendimiz, sadece zamanının ve Arabistan?ın değil, kıyamete kadar bütün insanların, bütün dünyanın resulüdür. Bir ayet meali şöyledir:

Hazret-i Musa da, Peygamber efendimiz gibi, hem resul, hem de nebi idi. İşte ayet-i kerime meali: