Müslüman-Türk'leri Avrupa'dan çıkarmak için, bütün devletler birleştiler. Osmanlıları yendikten sonra, Müslümanların elindeki Kudüs şehrini de zapt etmeyi düşünüyorlardı. Bu sebeple büyük bir Haçlı Ordusu kurdular...

- Hayır, o barbarlarla hiç savaşmadım!

- Ya ALLAH!... Bismillah!... Allahü Ekber!...

2-Yıldırım Bayezid kendisine sığınan Karakoyunlu Kara Yusuf ve Celayiroğlu Ahmed?i Timur?a teslim etmemekle şimşekleri üzerine çekmiş ve kendi sonunu hazırlamıştır.

Cennetlik babası Murad Han ile birlikte, Kosova'da verdikleri dersi, Avrupa Kralları bir türlü unutamamışlardı.

-Osmanlı Padişahı, Niğbolu kalesine gelmiş, Doğan Bey'le konuşmuş!...

Yıldırım Bayezid, doğan Bey, bütün Gaziler, Niğbolu Camiinde şükür namazı kıldılar... Bu büyük zaferi kendilerine kazandıran, Yüce Allah'a hamd ettiler... Osmanlı Sultanı, iki yıl sonra Jan'ı serbest bıraktı. Ayrılırken ona şunları söyledi:

1-Deneyimli kumandanlardan bazıları kalabalık Haçlı ordusunu korkutmak suretiyle bozguna uğratmaktan yana tavır takınmış ve hatta elde bulunan develeri Balkanlardaki halkların pek görmediklerini belirterek bu hayvanları kullanarak haçlıları bozguna uğratabileceklerini ifade etmişlerdir. Yıldırım Bayezid ise böyle bir saldırıyı mertçe bulmadığı için reddetmiştir.

- "Sultan Bayezid Yıldırım hızıyla Niğbolu'ya yaklaşıyormuş..."

- Bre DOĞAANN!...

Doğan Bey surlardan aşağı, yarı beline kadar sarktı. Aman Allah'ım!... Beyaz Küheylan üzerindeki, YILDIRIM'ın ta kendisi idi. Duaları kabul olmuştu. Bütün yüreği ile seslendi:

- Sözlerinize dikkat ediniz Aziz Prens.. Memleketim olan Fransa'da bu mukaddes sefer için, o kadar çok gönüllü çıktı ki, aralarında yarışma yapılması icabetti. Ancak en ünlü 1000 Şövalye ve 1000 subay, bu şerefe nail olabildiler.. Onların karşısında hangi asker dayanabilir?

Kulaklarını temizledi, gözlerini uğuşturdu.

Rodos Şövalyeleri açıkça alaya başladılar:

25Eylül 1396 sabahı, iki ordu karşı karşıya geldiler. Birleşik Haçlılar 130.000, Türkler ise 50.000 Gazi idiler. Yıldırım Bayezid'in emrinde Şehzadeler ile Sadrazam ve Paşa Yiğit bey, Evrenos Bey, Firuz Bey, Umur Bey gibi gözüpek Akıncılar da bulunuyordu. Osmanlı Hakanı 36, Sigismund 28 yaşında idiler.

"Açılış bizden olsun -dede ali- rumuzlu üyeden alıntıdır."

Deneyimli kumandanlardan bazıları kalabalık Haçlı ordusunu korkutmak suretiyle bozguna uğratmaktan yana tavır takınmış ve hatta elde bulunan develeri Balkanlardaki halkların pek görmediklerini belirterek bu hayvanları kullanarak haçlıları bozguna uğratabileceklerini ifade etmişlerdir. Yıldırım Bayezid ise böyle bir saldırıyı mertçe bulmadığı için reddetmiştir. 25 Eylül 1396 günü kendinden aşırı emin Haçlı birlikleri Osmanlı süvarilerinin amansız akını karşısında bozguna uğramış adeta bir baskın yemişlerdir.

- Kral Hazretleri korkuyorlar mı yoksa?

- Bu kefere sürüsünü, bir hafta oyalayabilir misin?

Son haberi getiren 3 önce asker cezalandırıldı. Mareşal Busikolt onların kulaklarını kestirdi. "Yanlış haberler işiten kulaklara ihtiyaç yoktur!.." Böylece hırsını o üç zavallıdan almıştı.

Yıldırım Beyazid Edirne'den Tuna Nehri kıyısında bulunan Niğbolu Kalesine 24 saat gibi kısa bir sürede ordusuyla beraber ulaştı. Adına yaraşır bir süratle gelen Sultan Yıldırım Bayezid, Divanı toplayarak durum değerlendirmesi yaptı.

Mareşal Busikolt, gururla başını kaldırdı:

"Dolayısıyla Türk?ün mertliği onun zaafıdır. Düşman en çok bu zaaftan faydalanır. Ama mert?e namertlik yakışır mı?Yakışmaz, Türk böyle güzeldir."

Kuşatmanın 7. günü, yatsı namazını kılmış; surları teftişe çıkmıştı. Gözleri, kulakları ve kalbi doğudaydı. Bir ses, bir ışık bekliyorlardı. Dudaklarında mukaddes Ayetel Kürsi.. Henüz tamamlanmamıştı ki, sanki göklerden bir ses gürledi.

- Belli oluyor... Siz, Türk kılıçlarıyla hiç karşılaşmamışsınız!

- Sizlerle savaştan sonra görüşürüz, tabii sağ kalanlarınızla... Türk ordusunu yenmek için, mümkün olduğu kadar yormanız şarttır. Onlardan korkmuyorum, sizin yanlış hareket etmenizden korkuyorum. Eğer onlara saldıracak olursak aksine biz yorulmuş oluruz.

Fransa Krallığı, İngiltere Krallığı, Almanya İmparatorluğu, Macaristan Krallığı, Venedik Cumhuriyeti, Lehistan Krallığı, Papalık ile Kastilya ve Aragon Krallıkları, Rodos Şövalyeleri ve Eflak Prensliği, bu iş için anlaştılar. Bunlardan başka Norveç ve İskoçya Krallıkları ile Töton Şövalyeleri ve küçük İtalyan devletleri de, büyük! Haçlı Ordusuna katılmışlardı.

Gerçekten Müslüman - Türk ordusu, Niğbolu yakınlarındaydı. Çünkü Doğan Bey, Osmanlılara gereken zamanı kazandırmıştı...

Esirler arasında, Fransa Kralının amca oğlu Korkusuz Jan, Mareşal Busikolt ve sonradan İngiltere Kralı olacak 4. Henri bulunuyorlardı.

Savaşın başlarında tepeden tırnağa zırhlı seçkin şovalye birlikleri Osmanlıların öncü birliklerine kayıplar verdirmiş ve onları kovalamak için ilerledikçe Türk askerlerinin daha önceden yerlere sapladıkları kazıkların olduğu bölgeye gelmişler ve atlarla ilerlemenin mümkün olmadığını görünce atlarından inmişlerdir. Ancak ağır zırhlı olduklarından dolayı çabucak yorulmuşlardır. Böylece Türk ordusunun savaş planı tam anlamıyla devreye girmiş, tepelerin ve ağaçlıkların olduğu yerde konuşlanan Türk ordusunun asıl gücü savaşa dahil olunca şövalyelerin Jean de Vienne gibi ünlü komutanları da dahil tamamına yakını imha edilmiştir.

- Kal sağlıcakla Doğanım.. İNŞALLAH tez günde görüşürüz.

Bu suali soran idi. Sigismund cevap verdi:

- Bre DOĞAN nicesin?...

10 Eylül 1396 akşamı, NİĞBOLU kalesini çepeçevre kuşattılar. Niğbolu'da bir Türk Garnizonu vardı. Yaşayanların çoğu Müslüman ve Türk'tü. Başlarında DOĞAN BEY, Yıldırım'ın kahraman babasından kalma çok kıymetli bir komutandı. Hemen kaleye kapandılar. Surları tamir ve nöbetçileri takviye ettiler. Kaledekiler evvel ALLAH sonra DOĞAN BEY'e, sonuna kadar güveniyorlardı.

- Yeniçerileri, Güzel Avrupa'mızdan kovduktan sonra, asıl hedefimize yönelebiliriz...

3-22. niğbolu savaşı taktiği hala avrupada ders olarak okutulan padişahtır. ankara savaşında timurun ordusunu arkadan vurabilcek olmasına rağmen bu mertliğe sığmaz diyerek önlerine geçmiştir. ankara savaşını da tatarların osmanlıyı satıp timurun tarafına geçmeleri sonucunda kaybetmiş

- Hurraa!... Hurraaaaa!...

keşmekeş halindeki gündemimizden bir nebze sıyrılıp zirve şahsiyetlere bakmaya ve onları tekrar hatırlamaya katılır mısınız?

- Bu muhteşem kuvvet, Avrupa'nın hatta dünyanın çıkarabileceği, en kudretli ordudur. Yorulması ve yıpranması düşünülemez! İlk saldırı, mutlaka tarafımızdan yapılmalıdır. Türkleri bulundukları yerde imha edip, kutsal Kudüs'ü kurtarmalıyız.

- Muhafaza melekleri yoldaşın olsun Padişahım. Yüce Allahım, seni bize bağışlasın.

- Aziz Krallar, Kontlar, Prensler, Şövalyeler, Dükler, Senyörler!... Burada mukaddes davamız için toplanmış bulunuyoruz. Barbar Türkleri Avrupa'dan kovmak için siz asil efendiler, Muhterem Papa hazretlerinin davetine icabet ettiğiniz için, teşekkürlerimi lütfen kabul ediniz...

- Saldıracak mıyız, bekleyecek miyiz?

Sigismund öfkelendi:

Rodos Şövalyelerinden Noyak lafa karıştı:

- Herhalde endişeleri olsa gerek!

O arada düşman saflarında çeşitli dedikodular yayılmıştı.

- Mareşal Hazreleri siz acaba hiç Osmanlılarla savaştınız mı? Kendilerini tanır mısınız?

Haçlıların Harp Meclisi, Budapeşte'de toplandı. Kral Sigismund reis idi. Söze kendisi başladı.

- Evvel Allah sonra Senin sayende, herşeyimiz tamamdır, Sultanım.

Yıldırım Bayezid kahraman oğlu kahramandı. Koç burunlu, heybetli, cesur ve dirayetli bir padişahtı.

-Nicesin? Askerin, erzakın nicedir?

- Sayın Krallar, Prensler, Şövalyeler!... Zaferi kazanmanın tek yolu vardır: Hücum etmek. Türklere derhal saldırmalıyız...

Hohenzolern Prensi Frederih de ona katıldı.

- Tabii.. Tabii.. Yöneleceğiz. - Evet ancak barbar Türkleri yendikten sonra, mukaddes Kudüs'ü geri alabiliriz... Ancak onları tepeledikten sonra, altınlar işlenmiş Meryem Ana flamaları, Kudüs sokaklarında dolaşacaktır.

Kral Sigismund, bu itiraz ve alaylar karşısında, mecburen emri verdi.

- Emreyle Hünkarım!...

- Savaşa ne zaman başlıyoruz Kral Hazretleri?

- Bize karşı, bir daha silah kullanmayacağına dair ettiğin yemini, sana bağışlıyorum... Tam aksine, bütün kafir kuvvetlerini topla, tekrar gel... Tekrar gel ki yeni zaferler kazanmamıza imkan hazırla...

Kral Sigismund hatırlattı:

"Niğbolu Zaferi"

Başkomutanları Macaristan Kralı Sigismund idi. Fransızlara, meşhur "Korkusuz Jan" kumanda ediyordu. Onun emrinde Fransa Genel Kurmay Başkanı Kont Filip ile Mareşal Busikolt, Amiral Wien, Kont Burbon, İngiltere Prensi Henry, Prens Engerrand bulunuyorlardı.

Töton Şövalyeleri, Avrupa'nın en savaşçı askerleri idiler. Onların da başında, Hohenzolern Prensi Friderih vardı. Rodos Şövalyelerinin komutanı, amansız Türk düşmanı Noyak idi.

- Asil efendiler!... Unutuyorsunuz galiba... Karşınızdaki Osmanlı Hakanı'nın bir adı da: 'dır. Onu, herhangi bir yerde bastırmak mümkün değildir. Bu hakikati lütfen kabul buyurunuz.

Akıncılar ve Yeniçeriler, hilalin iki ucunu, yıldırım gibi kapattılar. Haçlı sürüsünden 100.000 korkak, ya Osmanlı kılıcı altında veya Tuna nehrinde boğularak can verdi.

Merdoğlu Mert Padişah:

- Ben de sizlere onu soracaktım.. Savaş için, neler düşünüyorsunuz? Türkleri yenmek için, neler planladınız?

Evet evet, rüya görmüyordu. Bu ses Hünkarın öz sesi idi. O'nun tam erkek sesi idi.. (Ama nasıl olabilir?... Aşağıda 130.000 çift göz ve kulak, düşmanca O'nu bekliyordu. Onları nasıl geçebilir?) diye şaşkınlığı sürerken, Yıldırım üçüncü defa parladı:

Türk ordusu muharebeye her zamanki gibi, HİLAL şeklinde başladı... Haçlılar sol tarafa saldırdılar. Şehzade Mustafa kuvvetlerini yardıklarını zanneden düşman, hilalin tam ortasına düştü... İşte o zaman dünyanın en süratli Başbuğu buyruk verdi:

Korkusuz Jan alay etti:

. - Bayezid, Haçlıların kuvvetini öğrenmiş. Memleketi koruyamayacağını anlayınca, Kahire'ye gitmiş... Memluk Sultanından yardım istemiş!...

Haçlı ordusu 130.000 kişilik muazzam bir kuvvetti.. Fakat Doğan Bey, bu süslü ve kibirli kalabalıktan korkmuyordu. Yalnız Hünkardan haber alamamıştı. Ona üzülüyordu... Acaba Büyük Osmanlı Hakanı Yıldırım Bayezid Han Hazretleri, şu anda kendisinin ne yapmasını isterdi? Her gece, kale surlarını dolaşır; gözleri uzaklarda bir haber, bir haberci bekler dururdu...

Bütün Hristiyanlar, Müslüman- Türk topraklarına saldırdılar. Haçlı ordusu, iki koldan Osmanlı ülkesine girdi. Bir kola Kral Sigismund, ötekine de Korkusuz Jan kumanda ediyorlardı. Demirkapı ve Vidin'den, Haçlı askerleri Tuna nehrini geçtiler. Bu geçiş, günlerce devam etti. Girdikleri şehirlerde o kadar vahşet ve ahlaksızlık yaptılar ki, kendileri bile iğrendiler. Vidin'de bulunan bir manga Osmanlı askerini, en hain işkencelerle şehid ettiler. Bu kahramanlıklarından dolayı, 300 Fransız generaline verildi.

- Bre DOĞAN!.. Ses ver. Ölü müsün?

- Seni dünya gözüyle gördükten sonra, bir hafta değil; bin yıl bile buradayım Sultanım! Bu kafir haçlılar için kaygılanma. Yerlerinden bile kımıldayamazlar.

- Yıldırım sizi çarpmışa benzer Aziz Kral! Hemen emri vermeniz gerekli. Aksi takdirde, muhteşem birliğimiz bozulma tehlikesi ile karşı karşıyadır. Çünkü asil Şövalyelerim, icabederse yalnız başlarına, Türklere saldırmak için sabırsızlanıyorlar. Korkarım sizin başkomutanlığınızı da kabul etmeyeceklerdir.

-Türkleri yakından tanıyan, onları savaşta gören, bizden başka kimse yok.. Bizim fikrimiz, onları burada beklemektir.

Mareşal omuz silkti:

- Türk Hakanı 3 aylık yolda İstanbul'u kuşatmış, fethine hayal edermiş!..

Fransız Genelkurmay Başkanı Kont Filip itiraz etti: