ve gerçeği avuçlayıncada insani doyumsuzluk baş gösterecek

Elbette, onu tanımak için!

ne kadar yakalarsan yakala, gerçek; insanı her zaman mutlu etmiyor. dokunmuş diyelim gerçeğe,, kelebeği yakalamış diyelim, onun özgür halindeki o edayı anlatabilirmi kelebeğin yakalanmış olduğu gerçeği.. aslında; gerçek doyumsuzluktur, herşeye sahip olmak isteği ve en iyisi benim olmalı isteğidir bu yüzdendir gerçeğe dokunmak için gösterilen bunca çaba..

Ancak küçük bir temas aracılığıyla... mümkün olabildiğince en hafif şekilde... usulca... incitmeden...

Gerçeğe dokunmak yerine gerçeği avuçlamayı istemenin çiğliği bu kadar mı güzel anlatılır?

Bütünü ele geçirmek suretiyle kendi bütünlüklerini kuracaklarına inananlar, asla hakikatle aralarındaki mesafeden razı olamazlar. Ne yapıp edip gerçeği avuçlamak isterler.

gerçeklerle bezeli dünya sayısı artacak

ve tercihlerin bolluğu kendi gerçeklerini zedeledikçe zedeleyecek.. taki sonu yakalayana kadar

olandan, varolandan yetinmeme

Peki ya gerçeği avuçlamak hırsının sebebi nedir? Kelebekleri yakalamak ihtirasının?..

Bu, aslında?Ancak avuçlarsam bütünlüğe kavuşurum? zannından kaynaklanır.

Bir gün Andre Malraux'ya bir Japon ressam şöyle der. ? ?Biz dışında kalmak isterken siz tabloya dahil olmak istiyorsunuz. Avrupa resim sanatı her zaman kelebekleri yakalamak, çiçekleri yemek ve dansçı kızları öpmek istedi.?