Kazadan yaklaşık on saat sonra olay yerine gelen Kurtaran gemisi personeli aşağıdaki arkadaşlarını kurtarmak için büyük gayret gösterdi. Ancak daha çalışmanın ilk adımında denizaltının battı şamandırası koparıldı ve Dumlupınar la irtibat kesildi. Çan kılavuz teli olmayan denizatlıya ulaşmak daha da imkansız bir hal aldı. O anı yaşayanlardan Dalgıç Astsubay Yılmaz Süsen; ?Eğer Dumlupınar ın şamandırası kopmasaydı dalgıçlar telefon kablosuna tutunarak aşağıya inecek ve Kurtaran gemisindeki çan telini denizaltının kurtarma kapağına takabilecekti. Ancak şamandıranın teli kurtarma çalışmalarının ilk adımında koptu '' .

DUMLUPINAR DENİZALTISI

Eğer Dumlupınar'ın şamandırası kopmasaydı dalgıçlar telefon kablosuna tutunarak aşağıya inecek ve Kurtaran gemisindeki çan telini denizaltının kurtarma kapağına takabilecekti ama olmadı.

Yorgun, ama bir o kadar da gururlu 86 denizci, kendilerine yeni bir görev verilinceye kadar sevgilileri olan denizden ve gemilerinden ayrılıp, eşlerine, ailelerine kavuşmanın heyecanı içerisindeydiler. Ne var ki saatler 02.15 i gösterdiği sırada, Çanakkale Boğazı'ndaki Nara Burnu dönülürken, Türk denizaltıcılık tarihinin belki de en acı kazası yaşandı. Dumlupınar, İsveç bandıralı Naboland Şilebi ile Boğaz ın orta yerinde çarpıştı.

Aşağıdan gelen son sesler:

Denizaltındaki subay ve astsubay ve erlerin tümüne korkunç gerçek söylendi; kendilerini su yüzüne çıkaramayacaklarını buna imkan olmadığını bildirildi. Artık kendilerine başta söylenen?gerekmedikçe konuşmayın ve sigara içmeyin '' telkininin yerine?konuşabilirler, türkü söyleyebilirler ve isterlerse sigara da içebilirler '' denildi. Bunu duyan kahraman denizcilerimizin son sözleri?Sizler sağ olun! Vatan sağ olsun! '' oldu. O andan itibaren oksijen bitinceye kadar 72 saat hayatta kaldılar ve?Ah, bir ataş ver cigaramı yakayım, sen sallan gel ben boyuna bakayım? '' türküsünü söyleyerek büyük bir tevekkülle son nefeslerini verdiler.

beterin beterini düşünün her daim

Allah dağına göre kar verirmiş

Baba ne olur gitme?"

? Diğer dairelerle irtibatınız var mı?

Denizcileri kurtarma şansı kalmadı...

? Merak etmeyin 'Kurtaran' geldi biz buradayız.

Radyo ve gazeteler vasıtasıyla facia haberleri kısa zamanda tüm yurtta duyuldu. Milli Savunma Bakanlığı'nın yayınladığı 7. ve son tebliğ ise tüm ümitleri tüketti: ?Çanakkale de Nara önünde batan Dumlupınar denizaltı gemisinde kalmış olan personelin kurtarılmasından tamamen ümit kesilmiştir '' .

Günün ilk ışıkları etrafı aydınlattığında, Boğaz\'ın 90 metre derinliğindeki soğuk karanlıkta korkunç bir can pazarı yaşanıyordu. Aldığı yara sonucu batan ve manevra dairesinde yangın çıkan Dumlupınar'ın kıç torpido bölümündeki 22 denizci sağ kalmayı başarmış, kurtarılmayı bekliyordu.

sıfıra alarak kıç torpido dairesine geçtik, şimdi manevra dairesi su ile dolu.

? 22 kişiyiz.

kimseye kaldıramayacağından fazlasını yüklemezmiş

Onlar da mesut değil. !

? Evet, efendim ben Selami

? Selami nasılsınız, biz geldik, şimdi bana durumu anlat.

kim ne yaşıyorsa o ona ağır gelio. bi kat fazlasını yaşayınca diğerini unutuyor.

Facianın üzerinden yaklaşık dört saat geçmişti. Denizaltının yerini belli eden ve kazazedelerle telefon irtibatı sağlamak üzere yüzeye bırakılan denizaltı battı şamandırası balıkçılar tarafından bulunmuştu. Konuşma gemidekilerle bu telefon vasıtası ile yapılıyordu, radyo işte bu konuşmayı veriyordu, kalabalık bunun için toplanmıştı. İlk telefon bağlantısında?Oğlum merak etmeyin... Sizi kurtaracağız... '' .

? Yarım saat evvel kıç batarya dairesi ile konuştum, şimdi cevap vermiyorlar.

Çünkü benim boş yere dilediklerime sahip

? Kaç kişisiniz orada?

? Efendim dizellerden yara aldık, manevra dairesinde yangın çıktı, bataryayı

acının büyüklüğü de yok.

Dumlupınar'ın parçalanan baş bodoslamasından hücum eden karanlık sular, baş üstü dikilen koca denizaltıyı 81 denizciyle birlikte birkaç dakika içinde yutuverdi. Zıpkın yemiş bir balina gibi acı dolu sesler çıkaran Dumlupınar son dalışını yaparken, çarpışma sırasında nöbet tuttukları köprü üstünden denize düşen 5 denizci hayatta kalmaya çalışıyordu...

Berke İnel - Şehit Astsubay Sait Yıldırım'ın kızı: ?O gün okula gidecektim. Tam çıkacağım sırada geriye döndüm ve koşa koşa babamın yanına gelip sarıldım. 'Babacığım ne olur gitme. Ben senin gitmeni istemiyorum.' dedim. Bana dönerek 'Gitmem gerek. Bir gün anlayacaksın. Vazife çok kutsaldır ve ben bir askerim gitmem gerek.' dedi. Gidiş o gidiş? '' .

O günkü teknik ve imkanlarla çok uğraşılmasına rağmen gemiyi ve içindeki 81 kişiyi çıkartmak mümkün olmamıştı. O gün için Türkiye nin elinde 91 metre derinlikten bu denizaltıyı çıkartacak imkanlar yoktu. Denizaltı battıktan sonra battığı yerin bulunabilmesi için aşağıdan bir haberleşme şamandırası fırlatmıştı. Bu şamandıranın içinde irtibatı sağlamak için bir de telefon hattı vardı. Şamandırayı bir balıkçı motoru görmüştü. Şamandıranın içinden bir de telefon ve bir yazı çıktı: ?Dumlupınar burada battı, kapağı açın ve irtibat kurun! '' .

İnatla akan sular kazandı?

hayat güzel ve yaşamaya değer

Dumlupınar denizatlısının Naboland'la çarpışmasının ardından su üstünde 8 denizci sağ kalmıştı ancak bu sayı kısa bir süre sonra 5'e düştü. 2 gözcü, Er Hüseyin Akış'ın gözleri önünde Naboland'ın pervanesinde parçalanarak can verdi. Bu şoku atlatamadan arkadaşı Astsubay Şaban Mutlu\'nun cesedi akıntıyla kucağına geldi. Bu sırada gemi komutanı Yüzbaşı Sabri Çelebioğlu, Üsteğmen Hasan Yumuk ve Üsteğmen Kemal Ünver de dalgalarla boğuşuyorlardı. Hüseyin İnkaya da büyük bir gayretle balıkçı teknesi zannettiği ışıklara doğru yüzdü; ancak yanılmıştı?

?Vatan Sağ Olsun!?

denizci kıyafetinizi görünce bu hikayeyi paylaşmak istedim.. ruhları şaat olsun..

1953 yılı? 3 Nisan'ı 4 Nisan'a bağlayan gece, Dumlupınar denizaltısı Ege'de katıldığı NATO tatbikatından geri dönüş yolunda, Çanakkale Boğazı'ndan içeriye giriyordu. Sisli ve rüzgarlı gecede su üstü seyri yapan denizaltının rotası Gölcük'teki Denizaltı Komutanlığı ana üssüydü. Dumlupınar; manevralar boyunca iki gün sualtında kalmış, üstün başarı gösteren gemi personeli yerli yabancı tüm komutanların takdirini kazanmıştı.

olmuş nice insanlar gördüm,

Bütün çabalar sonuçsuz kaldı?

? Efendim manometre 267 kadem gösteriyor doğru mu?

? Selami Kurtaran geldi şimdi kurtarma işine başlanıyor, ben biraz sonra yine gelirim.

Allah kimseye acısını unutturacak acılar yaşatmasın.

yoo hayat acı falan değil insanlar kendi hayatlarını acılaştırıyor sahip olduklarının kıymetini bilse herkes mutlu olmak için bin tane sebep bulabilir illa bunların maddiyatla alakası yok başkalarının sahip olduklarından ziyade kendi elindekilerle yetinmek ve şükretmekle ilgili bir düşünce yapısı

? Alo Dumlu.

? Ben Üsteğmen Suat.

? Evet, Dumlu.

? Peki efendim...

Hayat herkes için acı,

şükretmesini öğreneceksiniz

acı değil de yorucu diyelim stressiz insan yok

Herkes ağlıyordu, dakikalar geçiyor kurtarma çalışmaları sonuç vermiyordu, aşağıdan konuşmalar, ezan ve tekbir sesleri geliyordu, Kurtaran Gemisi kazadan on saat kadar sonra olay yerine gelmişti ve çalışmalar başlamıştı, akıntı çok kuvvetliydi dalgıçlar 11 dalış yaptılar ve kurtarma halatını denizaltıya bağlamaya çalıştılar. Fakat teknik yetersizdi, en son dalgıç 80 metreye kadar inebildi ve baygın halde yukarı aldılar. 15 saat sonra basınç odasında hayata döndürüldü. Halbuki gemiye ulaşmaya daha 11 metre vardı; başarılamadı.