fakat hepsi gözlerimin suçu

Kibir duygusu bizi başka birine dönüştürmesin.

o zaman dostoyevski falan okumalısınız

1. cümlen olmamış. bir insan yaşlandığı için neden byle bir cümle kursun ki

ortada isyan edecek kadar bir önem yok, hatta ortada hiçbir şey yok

- Bütün bunları yaparken, ruhumuzun bir yanının acımasızca sessiz kaldığını bilmek, dayanılmaz bir acı veriyordu bize.

yaşanabildiği kadar güzel..

ama ben yine de uzun uzun okumayı daha çok tercih ederdim

bakması bilene yaşamanasını bilene..

mükemmel olmasina gerek yok etkili olsun

Belki bir şeyler daha katıp, insan bile olabiliriz

mesela: peki

"insanın kendi önemsizliğini kabul edişi ne kadar sakin olursa, kendini o kadar iyi hissedecektir

bir rüya ya da hayal, hepsi

Kusurun nerede olduğunu anladım, her konudakini. Hayatımdaki bütün tersliklerin nedenlerini bildiğimi sanıyorum.

- Hayat?

İncelik ve derinliğin yanına sanat ve estetiği de ekliyorum

Ahlak, hukuk ve din kurallarıyla kontrol altında tutulmaya çalışılan bir şeyin özünde iyilik olabilir mi?

yanlış anlamışsınız

"Biz, diğer insanlar gibi değiliz." diyenlerin ve herkesin, diğer insanlardan hiçbir farkı yok.

razı oluşlu, pes edişli bir cümle olmalı

çok az kelime ile neler anlatıyorsun, bu pek sık rastlanabilen bir özellik değil

olabilir

gözlerim artık uyanın, yeter bu kadar uyuduğunuz

Bırak her şey kendi yolunda yürüsün

uyanın gözlerim, yeter bu kadar uyuduğunuz"

ama ilk tercihim Tolstoy olurdu herhalde

belki açıklayıcı olur:

Her şey mükemmel olmayıversin, bir şeyler de dağınık kalsın

yaşlılıkla bir ilgisi yok, son basamak ifadesinin

sanırım bu şekilde "peki" nin anlamını da öğrenmiş oluyoruz

İnsanların çocuk sahibi olmanın anlamsızlığını anlamalarına 2-3 insan ömrü kadar bir süre kaldı

Zavallı ayaklarım, keşke daha değerli bir şey taşısaydınız.

<u>zavallı ayaklarım, size layık olamadığım için borçluyum size, keşke daha değerli bir şey taşısaydınız</u>

ve artık görün önemsizliğimi kabul etmem gerektiğini