ağladıkça içiniz alışır ve bu acıyı hafifletmenizi sağlar:(

herşeyi anlatmak uzun sürer. Kavga etmekten yorulduk. Aradaki mesafe herşeyi yıktı...

dışarda birşey yok!

ağlamak çare değil ki?

zaman bas kanayan yarana..

ilk başata insan mazoşist olabilio. o yüzden müziğe sığınıo.

meşgul olcak bişiler bulursan daha kolay olur geçmesi..

Müzik hüznümü arttırır sadece, gökyüzü karanlık ve soğuk etrafta bir hiçlik içinde dans ediyor...

ama deilsen..

herşeyden uzaktayım...

insan müzik dinler, gökyüzünü izler, etrafını izler gibi görünür ama kafasıntan bi ton düşünce gerçer falan...

sevginin büyüklüğüne bağlı aslında..

Etin tırnaktan ayrılması gibi... zor gerçekten...

bu kadar kötü mü?

Ağlamak çare değil ki? hüzün ve acı... dayanılmaz oluyor...

bugünler geçmez sanır ama geçer..

Sevmiştim oysa, gerçekten sevmiştim...

içindeki çocuğa sarıl ya da annene

otur ağla!

dışarda bişey olması önemli deil, gesicen zaten.. boş boş da olsa.. allaa alla yaa..

türlü türlü...

keşke vurdumduymaz olsaydım... ah keşke...

Mazoşist düşünceler...

vurdumduymazsan geçer hemen..

sonra durulma aşaması gelio

tesellilerin hiçbiri fayda etmicek emin ol..

bide senini yapına..

üzüldüm.

yar yar sesini duyabilene ne hacet!

tabiki geçer, unutursun hiç kimse bulunmaz hint kumaşı değil sonuçta insan nelere alışıyo dünyada

iyi olmus ohhh

anlatmışsın madem doğru düzgün anlat da belki bi teselli weririz sana?

neler hissettiğini anlayabiliyorum ;umarım barışırsınız olmazsa eğer çabuk unutursun umarım.

çık gez, insan arasına karışş.. eve kapandıkça daha çok hatırlarsın.

bunu söylemek garip biliyorum ama mümkün mertebe çok ağlamaya çalışın.

Bitti kelimesini duymak hiç bu kadar kötü olmamıştı..

ama benden bi sır, geçmio, geçmicek.. :(