''Nefis'' ne idi? Daha ne olduğunu bile bilmez iken hangi yüzle düştüm peşine bu itin, hangi cesaretle kapıldım havlamalarına, mızmızlanmalarına... Ağzında beyaz mı beyaz bir salya Nefsimin, geçmiş karşıma, ısırıyor ruhumun etlerini parça parça, ısırdıkça kaçmak yerine okşuyorum başını. Kuduz itin salyası tinimin üzerinde, azdıkça azıyorum kanımdaki mikrobu ile birlikte...

Sordum: Kimsin nesin sen?

Dar bulur, sığmam der dipsiz fezaya.

ülküm hocam nefis ve ruh bazen aynı anlamda kullanılmıştır. yalnız aslen farklı manaları ve cevherleri ifade ederler. kullanımına ve parçadaki anlamına göre değişir diye bu yüzden dedim.

vardır.

şu cümle özet gibi:

Kuyruk sallar sonra hırlar ezaya;

O, dünyada, ?riyazet? demiş; az yemiş, az içmiş, az uyumuş, kendinden geçmiş; yürümüş itminan ve rıza ufkuna doğru Aczini, fakrını ve O?na olan ihtiyacını duyarak kendini böyle bir yürümeye mecbur bilmiş; mevsimi gelince de O?nun servet ve gınasına ulaşmış özel inayet ve ihsan faslından Duymuş en duyulmazları, görmüş en görülmezleri; çamurdan, balçıktan?eşref-i mahluk?un yaratıldığını, maddenin ruhla atbaşı hale geldiğini; nefs-i emmareden bir nefs-i mutmainne çıktığını görmüş ve talihinin gülen yüzünü temaşa zevki içinde yürümüş mekan içinde la-mekana, cisim içinde cana, onca gaybubetten sonra ayana.

Ruhuma bir kefen bezi yeter de,

Çeşmeden akan su, ey yaradanımın bağışı olan, H2O dan ibaret olmayan berrak nesne, al temizle nefsimi de aldığım abdestle, al götür şu vesveseyi tinimden, yeniden ürpersin için her ''Allah'' dediğimde, bir zamanlar namaz kılarken secdede ağladığım günler nerede? Secdedeki başımı örten kumaş örtüverse özürlerimi de, ne çok eksilmişim, ne çok paramparça olmuşum bu ''dünya'' adıverilen dönencede...'' Bir tek üstadım anlar beni yaradılmışların içinde, o teselli edebilir içimdeki nefis kaygısını, bir tek o bilir ''ben'' ile nasıl ümitsizce savaştığımı...

bir ben, ben dedim; bir de sen, ben dedin. bana lanet yağdı sana da rahmet yağdı. bu nasıl oluyor dedi. hallacı o anda cevap verdi:

kullanım amacına göre ve parçadaki anlamına göre değişir:) ama ayrıdır:)

nefsle ruhun birbirine bağlantısı varmıdır denmiş, bu konuyu porr hocam anlatmıştı.

Sevgili handan, hangi konu başlığında anlatılmıştı, ben hepsini takip edemediğim için kaçırmışım.

Dili, çözülmez cifir.

Aslında, nefis nefistir; ama iyi bir tezkiye sayesinde hevasına muhalefeti ve Rabbine muvafakatı sağlanabilirse insani ufukta, ışığı güneşten, tıpkı bir dolunay gibi o da pırıl pırıl bir ziya kaynağı haline getirilebilir Aksine, eğer tezkiye görmezse er-geç ufkunu heva ve hevesin sisi-dumanı sarar, derken cismani düşüncelerin tesirinde yamuk-yumuk hale gelir ve varlığın perde arkasını sezemeyecek kadar da körelirse, kat?iyen ruha refakatini devam ettiremez ve münkerata açık tabiatının gereği insan mahiyetinde adeta bir fenalık girdabına dönüşür Sonra da insanoğlunun zayıf yanları sayılan bir kısım boşlukları kullanarak bir anda pek çok cepheden hücumla?hafizanallah? bir hamlede onu yere serebilir.

Güneşle bir tutsam girmez hızaya;

Nerede başlar nefsim? Nerede sona erer bu yiyip bitirme hırsı. Hangi yola düşsem iki yola ayrılır, birinde ''ben'' kaygısı, diğerinde ''sonsuzluk'' aşkı... Rab'bim beni klavuzsuz bırakma, rabbim beni ışıksız yola atma... ''Akıl'' denilen gemi çoktan su almış, batmakta, sonsuz diye kandığım okyanuslar bile bir yerde son bulmakta, kitapların suyu kara, yüreğimi boğmakta...

Nefsi tanımakla başlayalım önce. Evet değerli hocalarım ALLAH'ın izniyle, sizin değerli bilgilerinizi faydalanalım inşallah. Buyurun lütfen...

yoo yooo unutmamışım :)) kullanım amacına göre değişiyormuş :))bezen ruh, bazen ister ve arzu bezende başka bişey :)) doğrumuyum sayın hocam?

Nefs isimli o kafir...

İki büklüm Allah diyene

kapsamakla ilgisi yok. ikisi ay-rı-dır:)

Şeriat örfünde nefis; şehvet, gazap, öfke, kin, nefret, hiddet gibi hal ve kuvvelerin esası, merkezi, beden ve cismaniyet edalı kabil-i tahavvül ve terakki bir mekanizmadır.

bu nefsi rezil etmedikçe bir yere varamayız. ama ne yazık ki nefsimiz bizi rezil ediyor. gurur ve kibirin başlangıç noktası, nefsin serbest bırakılmasıdır.

ALLAH razı olsun, bekliyoruz hocam.

İ. Rabbani hazretleri "nur karanlığa aşık oldu. bu aşkla kendi hususiyetlerini kaybederse, değerinden düşer. oysa aşkıyla karanlığı kendine celbeder ve parlatırsa, bu aşkın kıymeti ortaya çıkar" nasıl ki ayna topraklanmadan önce güzel göstermezse, ruhta nefis toprağıyla topraklanmadan parlamaz. burada nurdan kasıt ruh, karanlıktan nefistir.

Her şey, her şey şu tek müjdede;

"Nefse günahlardan kaçmak, ibadet yapmaktan daha güç gelir. Onun için günahtan kaçmak daha sevaptır." İmam-ı Rabbani

Bu kabil olumsuzluklar bazen, insanların günah, gaflet ve temkinsizliklerinden kaynaklanır; bazen muvakkat kabz girdapları gelip pusulaya, dümene dokunur; bazen cismani neş?e ve inşirah anaforlarıyla rota kaymalarına maruz kalınır; bazen de böyle bir seyahat adabına uymayan hataları görememeden veya sevaplarla fahirlenme ve küstahlaşmadan meydana gelir Eğer insanlar, bu hususları ruhu öldüren/öldürecek olan birer virüs gibi görür ve onlardan uzak durabilirlerse; ezkaza bulaştıklarında da hemen

Her bir nefse ve onu düzenleyene; ona hem kötülüğü, hem de ondan sakınma yolunu ilham edene yemin olsun ki: nefsini maddi ve manevi kirlerden arındıran felaha erer? fehvasınca, tezkiye imbiklerinden geçmiş ve fücuru aşarak takvaya ulaşmış?müzekka nefis? de diyebilirsiniz Ne derseniz deyiniz artık bu haliyle o, ruhun bir dublesi haline gelmiştir ve hep kaçar şerden, yürür hayra tiksinti duyar seyyieden, koşar haseneye ve bir an gelir ki, misyonunu asab, hassasiyet ve beşeri diğer garizelere tevdi ederek ömrünü ruh mihmandarlığında geçirmeye başlar.

bu çok derin bir konu ya, bakınca yeniden anladım:)

Kapıda bir misafir...

Göğsü yakut ve safir,

İ. Rabbani hazretleri 154. mektupta şöyle diyor;

acaba ne derece arkadaşlık yapıyoruz nefsimizle en büyük düşmanımızken..

ruh ve nefis birbirinden ayrıdır. aynı anlamda kullanıldığı görülse de...

Her ne varsa sendedir, yok sanma!

Çare yok yüzünden düştüğüm derde;

hangi alimdi bunu diyen:nefis atına binmiş, nereye gittiğini bilmeyen diye.

İstiğfar ve dua ona karşı birer önemli sütre; seyr ü sülukta esas kabul edilen disiplinler ilahi sıyanete fiili birer çağrı ve Hazreti Ruh-u Seyyidi?l-Enam?ın vesayeti de onun için en emin bir sığınaktır Beşeri ihtiyaçları gereklilik miktarına bağlamak, meşru dairedeki zevk, lezzet ve keyiflerle onun sesini kesmek, gayrimeşru arzu, istek ve iştihalarının ürperten akıbetleriyle sürekli ona tenbihte bulunmak da onu zapturapt altına almanın bir başka yolu olsa gerek

buradan nefis tanımına varırsak, nefis kısaca "kendimiz"dir. "benlik", "ben" demektir. "canım şunu istedi" derken canımızla kastettiğimiz nefsimizdir.

o ata gem vurmak lazım. gem vurulmassa atın yularını çeken şeytan olur.

Aslında nefis, insanda metafizik gerilim adına da çok önemli bir unsur sayılır Adeta o, potansiyel insanın hakiki insanlığa yükselmesi adına bir zemberek gibidir Uğraştırır insanı ve fırsat vermez onun uyumasına Biler sürekli insandaki mücadele azmini ve beynini kullananlara beyin fırtınaları yaşatır Nihayet mahiyet-i insaniye, yaratılışıyla hedeflenen kıvama erince o da kalb melikinin memlukü haline gelir ve ona her zaman?Mağrur olma padişahım senden büyük Allah var!? der gibi bir tavır alır,

Nefse böyle bakmış erbab-ı hakikat, onu böyle görmüş ashab-ı hikmet Zaten Malikü?l-mülk öyle dilemişse, artık orada bütün sebepler lal kesilir O, ?yok?a varlık külahı giydirmişse, ?hiç?in her şey olmasını niye yadırgayalım ki! O isterse damlayı derya yapar; isterse zerreyi güneşe döndürür ve yokta bin türlü varlık cilvesi gösterir; gösterir ve hiç olmayacaklara da sultanlıklar bahşeder..

nefsini bilenlerden ol silenlerden değil der şems hazretleri.

nefs ruhu kapsar ama; ruh ''nefs''i kapsamaz.

Benim nefsim, benim nefsim ne köpek!...

Nefis ruha ait bir özelliktir. Ruhda bulunan bu özellik insana devamlı olarak günah işlemeyi telkin eder. Nefsin isteklerini yerine getirdikçe güç kazanır. Ameli salih ve takva ile yaşadıkça zayıflar.

"Gelin... kendimizi ve kendinizi çağıralım... (Ali İmran, 3/61) ayetinde "kendimiz=lenfüsena" Hz. Peygamber'i, "kendiniz=lenfüseküm" ise Hz. İsa hakkında tartışmaya kalkışan Hristiyanları dile getirilmektedir. Kelime, "... sen benim nefsimde olanı bilirsin, ben senin nefsinde olanı bilmem..." (el-Maide, 5/I 16) örneğinde olduğu gibi altı ayette Allah'ı, bir ayette (el-Furkan, 25/3) ilahları, bir ayette de (el-En'am, 6/130) insan ve cin topluluğunu belirtmek üzere kullanılır. "Haydi canlarınızı, ruhlarınızı çıkarın..." (el-En'am, 6/93) ayetinde insan ruhunu karşılayan nefs kelimesi, diğer bazı ayetlerde "kötülüğü emreden" (Yusuf, 12/53), "kınayan/levvame" (el-Kıyamet, 75/2) ve "huzura eren/mutmainne" (el-Fecr, 89/27) nitelikleriyle kullanılır. " ... Yusuf bunu içinde sakladı..." (Yusuf,12/77)ş ve "... Allah içinizden geçeni bilir..." (el-Bakara, 2/235) örneklerindeki gibi kelime iç ve kalp anlamlarını karşılayacak biçimde de kullanılmaktadır.

hallacı mansuru bilirsinz. hkayesi uzun. kısadan geçelim. enel hak dediği için dar ağacına götürüldü. elleri ayakları çaprazlamasına kesilmeden önce şeytan yaklaşıyor yanına ve soruyor hallacıya:

"Nefistir seni yolda koyan, Yolda kalır nefse uyan." Yunus Emre

geçen gün poor hocam açıklamıştı hani, unuttunuz mu:)

"kullanım amacına göre ve parçadaki anlamına göre değişir" bu nedir hocam, değişen nedir? ruh ile nefsin birbiriyle ilgisi varmıdır? ve neyi unuttunuz, unutmadınız bizi de aydınlatırsanız faydalanırız.

"Öz varlığını öldürdünse, özür dilemeden kurtuldun demektir. Artık Ülkede düşmanın yoktur." Mevlana Celaleddin-i Rumi

Canım kurban, başı secdede,

Kur'an'daki kullanılışının da etkisiyle Emeviler döneminden itibaren nefs kelimesi yaygın biçimde ruh anlamında kullanılmaya başlandı.

Nefis, kibir, gurur, bencillik, haset, haksızlık, düşmanlık gibi ruhun kolunu-kanadını kıran/kıracak olan şeytani hususiyetlerine rağmen özünde ruh refakatine yükselecek seviyede kıymet ifade eden önemli bir potansiyeli de haizdir Eğer konumunun, Hakk?ı tanıyıp anlamaya bir vasıta olduğunu kavrar, iddiayı bırakır, duaya yönelir ve mahiyetindeki potansiyel fenalık hislerinden ötürü Rabbine sığınır, Hakk?a vuslat yolunda kalb ve ruhun arkasında durursa, o da refikleriyle beraber?ala-yı illiyyin?e yürüyebilir.

yoo yoo o aleme hitap etti :))

nefis nedir peki... ahhh ahh anlayabilseydim ben de keşke. hani diyoruz ya "seni hakkıyla bilemedik Rabbimiz", işte tam da bu yüzden diyoruz; nefsimizi bilmediğimiz için. müşahede edemeyince nasıl bilinsin ki? "hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?" bu hususta İmam Azam hazretleri "seni bildik Rabbim lakin yeterince kulluk edemedik" derken, bildiğinin aslının nefis olduğunu kastetmiştir. en iyisini Allah bilir. Mektubatta bu kısım vardı sanki ama hatırlayamadım.

Benim gönlüm Allah diyene

Sonsuz olanın çekiciliği içinde nedir bu beynimi kirleten ''ben'' kaygısı... Sonsuzda önce kaybolmak, sonra aslımı bulmak ve bir olmak, çoğalmak varken ne de çok savaşmışım sonlu emellerim uğruna, ''güzel'' olan içimde iken ''çirkin''in peşinden koşarak ne çok yoruldum ya Rab...

Biricik meselem, Sonsuza varmak...

Acizane bu başlığı açtım ama, bazen ben de yaptıklarımın nefsani mi yoksa değilmi olduğunu bilmiyorum. Değerli hocalarımızdan yardım bekliyorum.

Elinde kös ve nefir.

Akşam kara urbasıyla ısıtıyor bedenimi silik bir lamba ışığına inat, yatsı ezanı odama dolmuş ''Allah-u Ekber'' sesi önce kulaklarımda sonra yüreğimde, bir yanım diyor ''haydi kalk, temizle tinini lekelerinden... Al abdestini, buluşma vakti o yarle, buluşma vaktidir tek yarin yaradanınla...'' diğer yanım tembel mi tembel, mısmızın biri '' daha vakit var'' diyor, ''hem hergün hergün beş vakit, bak çevrendekilere, hangi birinin umrunda ezan, yaşın kaç başın kaç daha, önünde çok ömür var...''

sevgili ülküm benim açtığım başlıklardan birinde nefsin kademeleri diye başlık var ordan okuyabilirsiniz..

"Nefsini bilen RABB'ini bilir" sözüne göre, biz nefsimizi tanıyabilmişmiyiz.? Yine Efendimiz "Asıl büyük cihad nefsinizle olan mücadeleniz" buyurmuş.

Yesem de "toprakla karışık kepek..."

Kur'an'da nefs kelimesi çoğulu olan enfüs ve nüfus biçimleriyle birlikte genellikle çeşitli varlıkların kendilerini belirtmek üzere kullanılır. Ama zaman zaman hayat ilkesi anlamında ruh, kalb ve iç anlamlarında kullanıldığı da görülür. Sözgelimi,

Farisi beyt tercemesi:

Kör gibi, her yana el uzatma.

Nefis, zatında maddeden mücerred, ama iş ve icraatında her zaman maddeye mukarin bir cevherdir ki, herhangi bir şeyin özü, esası, kendi demektir Onu; ruh, kalb, ceset, heva, heves ve şeytanın insana nüfuz sistemi; hatta zaman zaman akıl yerinde de kullananlar olmuştur.

Allahü teala Hazret-i Davud?a buyurdu ki:

Sen bütün dalların birleştiği kök;

yine şeytan ve gemle ilgili bir hikaye daha azacağım unutturmayın.

Dedi : Şeytandan sefir!

Sabit fikir burgusu,

yazıyorum ülkü hanım. iyi okuyun:))

hele hallacı mansurla şeytan arasındaki geçen diyalog pek bir acaip. birazdan onu da yazarım.

Bağlı perçin üstüne perçin,

"Nefsin şerrinden kaçman, aslandan kaçmandan daha faydalıdır." Hz. Ali

, yani insanın dışındaki yolculuk, insanı uzaklaşdırır. , yani, insanın kendinde yapdığı yolculuk, aranılana kavuşdurur. Şühud arıyor isen, kendindedir. Marifet istiyorsan, kendindedir. , yani anlıyamayıp şaşırıp kalmak ise, yine kendindedir. İnsanın dışında ayak basacak yer yokdur."

Diz çök ey zorlu nefs, önümde diz çök!

buraadn da anlaşılacağı üzere "fesecedüüü illa iblis" ayeti şeytanın kibirinden dolayı secde etmediğini ve lanetlendiğini anlatır bize. kibirle gururla ben demek nefse uymak demek.

"Kendini bırak, bana gel! Kendinden geçmek, farz olduğu gibi, kendinde ilerlemek de lazımdır. Çünki O, bu yolculukla bulunabilir. Kendinden dışarda yapacağın yolculukla bulamazsın!

Yüzü kapkara zifir;

şöyleki;nefsin kademeleri vardır, her bir basamakta nefsin terbiyesi gerçekleşir, fakat bundan nesf değil ruh mutmain olur, bütün kötü alışkanlıklardan temizlenir.

sen, ben demekle kendini ortaya koydun, ben de ben demekle kendimi ortadan kaldırdım.

"Eğer konumunun, Hakk?ı tanıyıp anlamaya bir vasıta olduğunu kavrar, iddiayı bırakır, duaya yönelir ve mahiyetindeki potansiyel fenalık hislerinden ötürü Rabbine sığınır, Hakk?a vuslat yolunda kalb ve ruhun arkasında durursa, o da refikleriyle beraber?ala-yı illiyyin?e yürüyebilir."

Derdi gücü "nasıl" ve "niçin"...

tevbe, inabe, evbe kurnaları altına koşarak ciddi bir arınma gayreti gösterirlerse, "Allah onların seyyielerini haseneye tebdil eder? ve şer kabiliyetlerini hayır istidatlarına çevirerek onlara yeniden dirilme fırsatı verir

güzel bir başlık olmuş sevgili ülküm. Nefsimiz ve Biz

Yoktur ölüm, Allah diyene!

Heybem hayat dolu, deste ve yumak.

Yetmez aç nefsime sırma ve ipek.

Akıl, kırık kanadı hiçin