saygılarımla...

Zaman geçti ve biz yenildik. Önceleri çocuk kalbimizde O'na daha çok yer VARDI. Gözümüzde O'na hizmet için bir iki damla yaş.. Sonra o kalbe fani sevgileri YAKIŞTIRDIK, ANLIK zevkleri. Git gide AZALDIK ve günaha ALIŞTIK. Çekeceğimiz azaptan kalbimiz ürpermeden bahsettik. HARAMI HELALDEN AYIRAMAZ hale geldik. FARZI terkettik. NAMAZ KILMADIK ama çok şükür müslümanız dedik. Dinin direği neydi bilmedik. ATTIĞIMIZ her ADIMDA unuttuk ümmetim diye ağlayan Peygamberi .'Ben kuluma şah DAMARINDAN daha YAKINIM' diyen Alemlerin Rabbini. Ve bilmedik O'nu kaybeden ne bulmuştu, O'nu BULAN ne kaybetti?.. Biz O'nu kaybetmiştik ne bulmuştuk peki?.. Tek umudum var şimdi bir ayette gizli 'RABBİN SANA DARILMADI SENİ TERK ETMEDİ'..:((

hayatta herşey için vakit harcıyoruz ama günlük 1-2 saatimizi namaz kılmak için manevi huzurumuz için harcamıyoruz. ne kadar yazık bize :( bize nice nimetleri bahşeden Rabbimize şükretmiyoruz O nun yarattıklarını, o nizamını düşünmek bile sevapken biz dünya işlerini düşünüyoruz :(

Zaman da bize göre bir zaman. Zamanın hakimine göre değil ki.. Onun yarattıklarını ancak kapasitemeiz kadar anlamlandırabiliyoruz. Bizlerin kapasitesi öyle sınırlı ki geçen zamana üzülmektan öte gidemiyorum.

Geçen zamanla beraber kalbimiz daha çok mu kararıyor. Daha önceden uzak kalınan günahların bir kezle beraber sürekliliğe dönüşüvermesi, yapıyoruz sandığımız ibadetlerimizi alıp götürüyor farkında bile olmuyoruz belkide.

Rabbim affetsin..

Cennetler şahidi ol YA Hz. MUHAMMET

zaman hep geçer zati

Bugünün işini yarına bırakmayın dedikleri gibi töbe etmeyide sonraya bırakmayın.

Günahlarımızda alışkanlık haline geldi, tıpkı sigara içmek gibi, alkol gibi...

Selam.

Gönüldür sermayesi ahiret servetinin

Bu yazıyı okuyunca öyle bi ağlamak geliyo ki içimden. İçimizde gizlediklerimizi söyleyemediklerimizi açığa çıkaran bi yazı.

Sana salat ve selam gönderen ümmetinin

Rabbimiz bizi hiç bi zaman unutmuyo ama biz insanlar onu unutuyoruz. Her an bizi görüp gözetlediğini aklımızdan çıkarmasak hiç hata yapamayız ama yapıyoruz işte.

İbadetlerimizle kibr yada yaptığımız azıcık iyilikle ucb'a mı düşüyoruz.

Zaman bizi inceltecekken, yaşananlarla insanlaşmak yerine, Saf gönüllerimiz yanan kızaran yüzlerimiz yerine utanmak nedir bihaber bizler koyduk galiba.

öze dönüşte sorunlar yaşıyoruz dine dair birşey yapsan aha bu da gericiymiş! diye yaftalanmaktan etiketlenmekten korkuyoruz neydi bizi O ndan uzaklaştıran bizmi yoksa bize kurulan tuzaklarmı yoksa bunları sebep olarak gösteren şeytanla hergün arkadaşlık yapan nefsimizmiydi?

Biliriz ki hükmü yok bu dünya nimetinin