govdemi yakar giderim

ve ilk defa kendinle hesaplaşacaksın

artık ne özlemlerimi duyacaksın bıçak yarası

Ama bilirim gelmeyeceksin, aramayacaksın, sormayacaksın

Tamamlayamadık birbirimizi...

Sanmaki Sen Bensiz Huzur Bulacaksın

masal varisi bir rüyada

dersini alırda bu sevdadan

yarın bu saatlerde ben yollarda olacağım

ayrılığımız çoktan başlamış olacak

Anladım Senin Bana Döneceğin Yok

sakın unutma

gidiyorum bu son gülüşüm olsun sana

ve bir gün bütün sevenlerin unutur seni

nasılsa dudaklarının kıyısına varamadım

ve takvimler sensizliği gösteriyor bana

beddua etmem üzülme

bütün duvarlar üstüne yıkılacak

Ağladım çare olmadı haykırdım olmadı

ve sen ve sen bu şiiri okurken

git hadi git ardından bakarsam namerdim ;)

Koca evde sıkıştığımda anladım gittiğini..

yani baştan başa yarım yani baştan başa eksik

belki ilk defa içini kemirecek yokluğum

yerde sesizlikle biten zamanda

İçinde öldürecek bir anı bile bulamayacak kadar yarım kaldık

tanımadığın bir korku içini kaplayacak

bir dünüm vardı bir de bugün oda bitti kalmadı günüm

bir kolun kesik düşeceksin yollara

neylersin yolcu yolunda gerek

Taş kaldırımdan 17 adım atıp köşeyi dönüp çektiğini

Yanılgımdın, yandığımdın

gidiyorum ben

sonra bir gözün kör

bir kulağın sağır bir ayağın kırık

belki ilk defa unutuldum diyerek

hırçın dalgalara yelken açıp uzaklara

nasılsa nasılsa kavuşamadım sana

nede telefonların çalacak gece yarısı

rüzgarla uçan sonbahar yapraklarıyla

ezdirmem sana kendimi

Gittikçe azalıyor hayat

Gitti demedim, diyemedim..

belkide tek tesellin belkide son tesellin

Bir dönüm tütün paket paket ciğerlerimde o bile yetmedi

birdaha boyundan büyük denizlere asılmaz kürek

sen üzülme yer yoksa kalbinde gülüm

Ben geldim demen için 17 yanımı veririm

Ben neyi erken yaşadıysam hep ona geç kaldım..

Evin kapısı soğuk bir duvar mevsim son bahar

Perişan Halimi Göreceğin Yokk...

işte senide sana bırakıp gidiyorum

sana yazdığım bu son şiir olacak

yüreğin sızlayacak

artık pusulam hasreti saatim yanlızlığı

Gece ile atıştığımda hüznü dirhem dirhem atıştırdığımda

Gidiyorum bu son bakışım olsun sana

Perişan Halimi Göreceğin Yokk..

ve nedense bütün kırmızı ışıkları üzerime yaktın

sana son bakışımda

Yıkık bir duvar kadar pişman değilsin benden gittiğine

sen kim bilir kaçıncı uykuda

Peki bir ömür böyle nasıl yaşayacaksın..

oysa oysa ilk defa sesimi duyamayacaksın

ne ettimse ne yaptımsa bir türlü sana yar olamadım

Bir Ömür Böyle Nasıl Yaşayacaksın?

17 mevsim beklerim 17 ömürde tüketirim

ne oldu ne oluyor ne olacak

sitemlerin sahipsiz soruların cevapsız kalacak

Tan vaktiyle tanıştığımda anldım gittiğini

Gidiyorum ben aydınlığın karanlıkla başladığı

17 defa kapı komşuna daha gelmedi dedim

gidiyorum elveda demeden

El açtım dualar ettim kabul olmadı

seni sana beni beni bir akıl hastanesine bırakıp gideceğim bu şehirden

Seni sevip sensiz yaşamakmış benim kaderim

bütün şehirler uyur istanbul uyumaz

10 bin defa kendime o gelcek dedim

ben çoktan bu şehirden gitmiş olacağım

O zaman anladım gittiğini

adam olur bu asi yürek

Ne unutacak kadar nefret ettin

kafama sıkar giderim

belki bundan sonra belki senden sonra

Evin kapısını tam 17 kez kendim açtım

nedense bütün çıkmaz sokaklar adresim oldu

Binmediğim hiç bir otobüs beklemediğim hiçbir durak kalmadı bu şehirde

ama bu şair yürek asla unutmaz

Nede hatırlayacak kadar sevdin beni

ve elbette o korsan yüreğin yine pusuda

geldim ve işte gidiyorum...!!!

Beni hep bulmamak için aradın

Ben kapıyı hiç kendi anahtarımla açmazdımki

işte çıkıp gidiyorum hayatından