Bu söz yığınlarını kim kaldıracak?

Buna rağmen herkesin her şeyi bildiği ve her konuda bilgi sahibi olduğu bir dünyadayız malesef. Herkes uzman, herkes maşallah... Ama konuşulan harfler hep yabancı, hep sağır...


--korkma!!!


Oysa... oysaki sohbetin en lezizi: sükunetin sohbetidir!!

Çoğu şeyi hoyratça harcadığımız gibi, tükettiğimiz gibi kelimeleride hoyratça harcamaktan men edemiyoruz kendimizi!!! Bol keseden savuruyoruz rüzgara karşı... Savurduğumuz kelimeler, uçup gidiyor uzaklara!!


Kelimeler katilidir muhabbetin!!!


Eflatun da;

zikir halkasına dahil olmak istiyordu.

Milyonlarca insan, milyonlarca sınır!!! Sınır üstüne sınır!!!

Bu durumu gören mürit, saygıyla eğildi ve kapıyı açarak yabancıyı içeri aldı!!!

Ama azarlanacak; sokaktan, "bak ne buldum" diye kelime taşıyan çocuklar evlerine!!!

içinde kederler var iken konuşmaktan kaçınan, sırf içindeki kederler sözlerine yansır da muhatabını incitir diye korkan bir insan düşünün ve bir an, o insanı sevgili karşısında bir aşık olarak farz edin;

"Bir zamanlar insan yoktu ve sınırlar yoktu!! İnsan geldi ve elindeki tebeşirle sınırlar çizmeye başladı!!!"

Eğer ağız payı vermek istiyorsan:

Birgün dergahın kapısına bir yabancı geldi,


hiçbir kapı yüzüne kapanmaz!!!


Bir selamlaşmadan sonra hal diliyle konuşmaları başladı!!!

çay demleyin mesala;

"Her sabah yeni bir manzara görecekmiş gibi camlara koşup, değişen hiç bir şey olmadığını görmek ne soğuk!!

Kulaklar işgal altında!!!


Sınırlarımı çizeyim!!!


&#123;şöyleki;

&#123;Saygılar&#125;

Bu yüzden kelimeler ayağa düşüyorlar!!!


Suskunluk büyük bir konuşmadır!!!


Gönülden gelen kelimeler vardır, seni alıp götüren, okuduğunuzda koca bir dünyayı içinize düşüren.. İçinizi yakan, hüznünüzü saklayan kelimeler...


Pis kelimelerle değil;



İnsanın ruhunu kadife gibi yumaşatanın hatırına: sükut!!!!



Yere dökülmüş;



Yıkayıp yastık altında sakladığımız kelimeler verir hakkını!!!


Bir süre sonra kapı açıldı, içerdeki mürit, kapıdaki yabancıya baktı.

"Ruhumuzu bir kaya parçası gibi karşımıza almalı, onu kabalıklarından, fazlalıklarından yontmalıyız" der;

Kapıyı açan mürit içeri girdi, elinde ağzına kadar dolu bir kapla geri döndü ve bu kabı yabancıya uzattı!!!

ve uyargaçı dil;

"paran kadar konuşursun" Dedi adam,

-Ben de!!!

Sohbet güya en az iki kişiliktir!!!

Takrir edemem suzi dil-ü, derdi derunum;

Seni gördüğüme çok sevindirik oldum :)

Ve efendim, asıl sizi tekrar görmek ve okumaktır; sevindirik olmak :) hakkıyla ve içten konuşan kaleminize kocaman selamlar... bereketi daim olsun.

Yabancı kapıda öylece durdu ve bekledi.

-Hiç kimse!!!

&amp;#8220;Eğer iki kelimeyi istediğim gibi söyliyebilirsen, sana rol verebilirim&amp;#8221; demiş,

Aklımda kalmış iddialı bir söz!!!

oturun yan yana, sessizce;

evvelce gönlün frekans ayarını yapmak, duyarlılığını artırmak, zarafet ve estetik boyuta taşımak gerekir ki ruh da aynı kalıba girsin;

Kelimelerin mechul tekil şahsı, fail force :) Sizi görünce yazmadan geçemedim. Kelimelerin hakkıyla kullanıldığı sohbetlerin merkezinde olmak dilegiyle..


Nihayetinde insan değil mi?


Okumuştum bir zaman önce. Onu paylaşmak isterim.

Yüreklerin dost sanıldığı ama edilen sohbetteki harflerin birbirini hiç tanımaması... kelimelere giydirilen kostumler. Bugunü kurtarmaya adanan birbirinden saklanan sıkıntılı, başı boş anlamlar... Ne acı. Özlediklerine yabancılaşmak. Her gün gördüklerine hangi oktavdan başlasam da muhabbete fırtına gelse diye düşünmek. Çok garib.

Bu halimle beni söyletme ki inleyen hatırım kederle dolu";

Bu yüzden kelimeler yere dökülüyor!!!


Bazen konuşmak, muhabbetin zehridir!!!


Söyletme beni hatırı zarımda keder var;&#125;

Kelimeler!!!

çekirdeğin sesini dinleyin, illaki bir ses istiyorsanız!!!

Çocuklarsa... çocuklarsa yıkayıp bazı kelimeleri saklayacaklar yastık altlarında!!!!

"paranın değil zekanın sana bahşettigi kadar konuşursun. Zeka, zengini ve fakiri eşit kılar. Çünkü zenginin de, fakirin de söyledigi, karşısındakinin anlayabildiği kadardır. Farkı yaratan zekadır." dedi.

Vasıf Efendi derki;


Bozuk para kadar değeri olmayan;



Duyana!!!


Eğer ki "sen"den bir iz yoksa ve mutlu edemiyorsan karşındakini, anlatamıyorsan meramını iki kelamla; susmalısın. Sus ki, sustuklarınla anlamlansın boşluklar..

" dogru ya,,,, zenginsen bütün ülke dinler, fakirsen annenden başkası duymaz" dedi diger adam,

Lugatları referans alırsak!!!

sohbeti bozar hakkıyla kullanılmadığı vakit!!!

"Az kelamla çok meram anlatmak" belki de diğer adı. Gereksiz, kaynaksız, anlamsız olmayan, muammaya pencere acmayan harf kümeleri.. Öyle değil midir ki zaten? Kadim zamanlara baktıgımızda her şeyin az ve öz olduğuna kanaat getirmiyor muyuz? Her bakışta, her nakışta ve hatta her kaçıştaki o öz. En güzel sözlere, aşklara, yaşanmışlıklara konu olan harflerin en has motiflerle işlenip yüreğimizde bağdaş kurması değil midir o anlamlar?

işte bu tavır, insanın aşkı kabule hazır hale gelmiş biçimi, diğer ifadesiyle fazlalıklarından yontulmuş halinin ifadesidir;


Kelimelerin/sözlerin gül yaprağından hafif ise;


ama o da sözsüz olsun!!!

Sessizlikten ve kattıklarından;

Kelimelerden, ağırlığından ve hafiliğinden;

Sukunetten ve getirdiklerinden;

yukarıdaki beyit de kabalıklarından yontulmuş bir ruhun terennümüdür. Yahut tersinden söylersek;

Oysa bizim ne güzel kelimelerimiz vardı, yastık altlarında özene bezene sakladığımız!!!!


Muhabbetin diliyse başkacadır!!!



Kelimelerle çizilen sınırlar ihlal edilmeye görsün!!!


duyargaçı kulaktır!!!

genç kız da; &amp;#8220;Tabi söylerim. Nedir bu iki kelime?&amp;#8221; diye sormuştu.


Ayağa düşmüş;



Sohbetin / muhabbetin!!!!


ve enstrümanı laftır!!

Sohbetdaşla!!!

Ağzımızdan çıkan her söz bizi ifade ettiğine göre bizi biz eden, tamamlayan da yine onlardır. Kullandığımız kelimeler kendimiz hakkında bilgi verirken bir nevi ayna görevini de üstlenirler. Bir serzenişin, her imanın, çok susmanın, gülmenin, ağlamanın lisanı..."bu benim" demenin başka yolu.

"Huzur" lafzı denilince;

cidden kelimeler sanki yaşamış

bunun için de kaba insanlık hallerinden sıyrılmak, kendini o derin halsizlik içinde güçten düşmüş gibi hissetmek ve teslimiyet ile aşka boyun eğmek gerekir;

Dizlerine kadar gömüldüğün karda yürümekte ne var!!!

Rejisör: &amp;#8220;Sadece üç kere bana ; &amp;#8216;Gel buraya!&amp;#8217; diyeceksin. &amp;#8221; demiş,

Konuşmaktan, artılarından ve eksilerinden;

Eğer ki sınır koyup, sınır çiziyorsam; bu sade bana mahsus bir eylem değil!!! Benim gibi herkesin bir sınırı var!!!

Rejisör bir filmde rol almak isteyen genç kıza;

her bir kelimenin tarihte öyle bir hikayesi var ki

Kılıçtan keskin, baldan tatlı ve "sen" olan parantezler. Noktayı asla koyamadığın ve yaşadıkça çoğalan virgüller...


"Sustuğunda sultanım, konuştuğunda kölemsin!!"



Sus
!!!

ya da bir müzik açın radyoda;

başka biri ortak oldu sohbete;

"İçimdeki derdi de, gönlümdeki ateşi de dile getirmem mümkün değil;

güzellikleri görmek için önce güzeli görecek göze sahip olmalı, deseni renklendirmek için önce kumaşı dokumalıdır;

Gül yaprağı suyun üstünde yüzüyordu ve su bir damla dahi taşmamıştı!!!


Dinginlik muhabbettedir oysa!!



Ağız dolusu kelimelerle konuşmalarımızın çoğu; birisine ağzının payını vermek istediğimiz, kızdığımız, canımızın yandığı zamanlara denk gelir!!!


Kapının tokmağı yoktu!!!

Söylemek için zamanını beklediğimiz, hercümerç etmediğimiz kelimelerimiz!!

Boğazına kadar battığın kelimelerin içinde yüzmek ne soğuk!!!

Dergah bahçesindeki güllerin yanına gitti, güllerden bir gül yaprağını alarak kabın içindeki suyun üstüne bıraktı.

Ağızların kapıları kırık!!!


Nasıl ki; sesin tonu kelimlere hayat veriyor veya öldürüyorsa!!!


böyle bir beyti söyleyebilmek için insanın önce kabalıklarından kurtulması, ruhunun zarafet adlı teline terennüm vermesi gerekir;

Bayramlık elbise kıymetiyle muhafaza ettiğimiz...

Sonrası malum.. Bütün hezeyanlarınızı ve iyi niyetlerinizi sırtınıza yükleyip öyleceee susmak en derundan. "Neden" sorusuna düşman kesilip susarkende konusmak aslında bütün sınırlarıyla... en dokunaklı, en cesaretsel...


Kanla çiziliyor sınırlar!!!



Sus ve yaşamın sesini dinle!!!


İnsanın aklına ilk gelen neden "sükun/et"tir bilir misin?

yazmaya çalıştım ki:

hatta çekirdek çitleyin;

genç kız, bundan daha kolay ne var, diye düşünürken, rejisör konuşmaya devam etmişti.

tek kelime etmeyin;

Düşüp yuvarlanan bir bozuk paranın peşinden koşarken, kelimelerin üzerine basa basa yürümek ne soğuk!!

"At o pis şeyi" denilecek onlara!!!

Sınırlar!!!

Yabancı anlamıştı!!!

Kelimelere, "lal" etkisiyle anlam katan, kelimeleri hakkıyla kullanan leyal hocam, asıl saygılar benden..

Muhatabıyla daha da anlamlı kılınan ve güzellik kazanan kelimelerimiz!!!

pek yazacakta bir şey bırakmamışın

Düşüncelerimizin tercümanı, bizi taşıyan, seviyemizi belirleyen manalar. Ne diyordu Atalarımız "söz var iş bitirir, söz var baş yitirir." Söylediklerimizin ve yeri geldiğinde sustuklarımızın gücünü görebilsek.. görmeyi istesek. Zira öyle bir yerde tecelli ederler ki...