İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.

Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim.

Yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım.

Anlar, sadece anlar. Siz de anı yaşayın.

Çok az şeyi

Daha çok güneş doğuşu izler,

Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.

Daha çok riske girerdim.

Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,

ÖLÜYORUM... <a rel="nofollow" target="_blank" href="http://www.siir.gen.tr/siir/j/jorge_luis_borges/index.html">Jorge Luis BORGES

Gitmeyen insanlardandım ben.

Hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan,

Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer.

Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.

Farkında mısınız bilmem. Yaşam budur zaten.

Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.

Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.

Seyahat ederdim daha fazla.

Görmediğim bir çok yere giderdim.

Temizlik sorun bile olmazdı asla.

İkincisinde, daha çok hata yapardım.

Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu.

Eğer yeniden başlayabilseydim,

Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,

Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben.

Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,

Ciddiyetle yapardım.

Ama işte 85'indeyim ve biliyorum...