Güzel konu.

Cenab-ı Hak; ara sıra insanoğlunun, yeryüzü coğrafyasında meydana gelen hadiselerin ibret dilini anlamaları,

Bundan sonra Rabb'imiz Hazreti Musa'ya şöyle hatırlatmada bulunur:

Bir gün Musa Aleyhisselam:

Herşeyde hikmet vardır deyip, Bediüzzamanda örnek verdinde S. Nursinin Bazı talebelerin olayları kendi anlayışını herşeyi müsbet yönünden bakalım derken, Mezarını bilinmyen yere gömen k, ş, leri mazur göstermek için zaten bediuzzaman biliyordu. O zaman urfayı niye tercih etti Nasıl olsa mezarından çıkacaktı. bunu açıklamasını anlayamadım.

Bunları bulunduğu yerden seyreden Musa Aleyhisselam:

Yine benim arz-ı halim yaredir

Geçenlerde bir olay oldu. Bir sarhoş başka bir sarhoşu bıçakladı. Benden 4 yaş büyük birisi de olay hakkında yorumda bulundu dedi ki bence suç şunda şundan dolayı. Öyle değil mi? Ben de dedimki ben ibret alırım ama yorum yapmam. Bana tepki gösterdi niye yorum yapmıyorsun gibisinden hangisi doğru yorum yapmalı mıydım

- Ya Rabbi! der, bazı insanlar zalimin yaptığı yanına kalıyor sanıyorlar. Halbuki senin adaletin eninde sonunda gerçekleşmekte, zalim zulmünün karşılığını mutlaka bir sebeple görmektedir. Bana gerçekleşen bu adaletinin bir örneğini göster ki, onu insanlara anlatayım da kimse zulüm ve haksızlık yapma cesareti bulamasın kendinde. Eninde sonunda zulmünün karşılığını göreceğini anlasın herkes. Rabb'imiz:

İşte heybeyi alıp giden genç yolcu, o yoksul adamın çocuğudur. Aldığı para babasının hakkı olan paraydı. Onu alıp gitti. Böylece kaderin adaleti yerini bulmuş, çocuk babasının verilmeyen hakkını alıp gitmiş oldu. Ölen ihtiyara gelince:

"Bütün yargılamalar, İlahi mahkemenin sönük bir taklididir." Aliye İzzetbegoviç

Rivayete göre bir gün Musa Aleyhisselam:

demekki bu sözün ikinci manası kaderin zahiren adaletsizlik gibi görünen çok şeyinde biğzler için çok menfaat var bu da şu ayeti akla getiriyor:Bakara Suresinin 216. Ayetinde

bu hadiselerdeki ince hikmet atkılarını görüp kendilerine çekidüzen vermeleri için, yukarıda olduğu gibi bazı

Görülüyor ki, Bediüzzaman, "zahmet içinde rahmet vardır" kaidesinden hareket ederek ve her olayda kaderin adalet yönünü düşünme yönündeki iyimser ve hoşgörülü karakteriyle beşer zulmünün Kur'an hizmetkarlarını ihlasa ve samimiyete sevk edip riyadan kurtardığına inanmaktadır.

Kader-i İlahi, neticesi itibariyle çirkinlikten münezzeh olduğu gibi, sebep itibariyle de zulümden ve kusurdan münezzehtir. Çünkü kader hakiki sebebe bakıp adalet eder, insanlar dıştan gördüklerine baktıklarından aynı mevzuda zulme düşerler.

Iste size irsat eserlerinde haksizlik ve zulüm karsiligi olaylardan bir misal.

Hz. Musa'yla ilgili kuran-ı kerimde geçen bir kıssa vardı. Hızır ile yaptığı yolculuğa dair. Konu onla aynı doğrultuda.

- Ben iki gözü de görmeyen bir adamım. Senin heybenin nerede olduğunu ne bileyim!.. diyerek sert karşılık verince, öfkesi başına sıçrayan atlı, 'Bu yaşta beni mi kandıracaksın?' diyerek bir vuruşta ihtiyarı yere serer, ölümüne sebep olur. Hemen atına atlayıp oradan uzaklaşır.

İnsan gaybı bilmediği için sadece olayın bir yönüne bakarak doğru bir değerlendirme yapması çoğu zaman mümkün olmayabilir. Bu bakımdan yorum yapmamak en güzelidir. Ancak öldüren kişinin de zulmettiği kesindir.

aaaaaaaaaaahhhh ahhhh:D

- Ya Rabbi, der, bu atlının içi para dolu heybesini arkasından gelen genç bir yolcu alıp gitti, cezayı ise ondan sonra gelen yaşlı adam çekti. Adalet neresinde bunun?.. Rabb'imiz şöyle hitap eder:

Selam ve dua ile...

- Ya Musa der, sahrada dört yolun kesiştiği yerdeki çalılıkta saklanarak çeşme başında cereyan edecek olayları seyret de gör bakalım zalim, haksız nasıl eninde sonunda zulmünün, haksızlığının karşılığını görmektedir...

Burada su kaide unutulmamalidir:

- Para dolu heybesini çeşmenin başında unutan atlı, vaktiyle yanında çalıştırdığı fakir bir adamın hakkını vermedi, yoksul adamın hakkı kaldı üzerinde...

- Ya Musa! İnsanlar böyledirler işte. Hep hadiselerin dışına bakarlar, içindeki kaderin adaletini çoğu zaman göremezler. Burada herkes geçmişte yaptığının karşılığını gördü, diyerek işin geçmişini şöyle açıklar:

Yıllar sonra, Sabahaddin Aras savcılıktan ayrılıp, milletvekili olduğunda, o cinayetten mahküm olan köylü

- O da astığı astık, kestiği kestik denecek derecede zalimin biriydi... Nice kavgalara, zulümlere karışmış, yaptığı hep yanına kalmıştı. Son olarak da atlının babasını öldürmüş, yaptığı yanına kaldı sanmıştı. Nihayet atlı da geldi, parasını aldı zannıyla babasını öldüren adamı bir vuruşta öldürdü, tıpkı onun da babasını bir vuruşta öldürdüğü gibi.

bunun delili şu ayettir:şura 42.. Başınıza her ne musibet gelirse, kendi yaptıklarınız yüzündendir. O, yine de çoğunu affeder.

Ben de 'Bunda bir hikmet vardır.' diyerek fazla sesimi çıkarmadım."

Bediüzzaman yaklaşık on ay süren Denizli hapsini bir musibet olarak kabul eder; ancak bu musibetin elması cam parçalarından, sadık ve fedakar insanları tereddütlü ve sebatsızlardan, halis ve muhlisleri benlik ve menfaatini bırakmayanlardan ayırdığına dikkat çekerek hapis musibetiyle imtihan olmanın iki önemli neticesini şöyle zikreder: "Birisi, zulm-u beşer, ehl-i dünyaya ve siyaset evhamlarına dokunan kuvvetli bir tesanüd ve ihlasla fevkalade bir hizmet-i diniyeye yol açtı. İkincisi, kader-i İlahi birbirini çok seven fakat görüşmek imkanına sahip olmayan kardeşleri bir meclise getirdi; zahmetleri ibadete ve zayiatları sadakaya çevirdi."61 Hatta Bediüzzaman Denizli hapsinden arkadaşlarına yazdığı bir mektubunda, "Bu işkence neden oluyor, hizmetimize ne faydası vardır?" diye kendi kendine bir soru sormuş, daha sonra bu soruya cevap meyanında "zahmet içinde rahmet vardır" düşüncesinden hareketle şunları yazmıştır: "Birden bu sabah kalbe geldi ki, sizin bu şiddetli imtihana girmeniz ve altın mı, bakır mı diye mihenge vurularak her bakımdan insafsızca tecrübe edilmeniz hizmetiniz için gereklidir. Çünkü böyle bir imtihan meydanında herkes anladı ki, bu hizmette hiç bir hile, hiç bir garaz, hiç bir enaniyet, dünyevi ya da uhrevi hiç bir şahsi menfaat yoktur."62

eden sırrımı anlatmaya geldim. O cinayeti ben işlememiştim, başkası işlemişti. Ama o hadiseden önce ben

Günbegün artırır ah u zarımı.

- Ya Musa! Söyle kullarıma, hikmetini bilemedikleri olaylara itiraz yollu bakmasınlar. Bilsinler ki, bir yapana bir başka yapan çıkacak, kimsenin yaptığı zulüm, haksızlık yanına kalmayacak, kaderin adaleti eninde sonunda yerini bulacaktır. Atlı adamın çalıştırdığı işçisinin hakkını sonunda heybe dolusu parayla ödediği gibi, babasını bir vuruşta öldüren adamı da kendisi bir vuruşta aynı şekilde öldürdüğü gibi... Onun için büyüklerimiz demişler ki:

Kimsenin yaptigi yanina kalmaz!..

3- Beşerin Zulmü

Kendi görür kendi sorar halimi.

99 depreminde haberleri seyrederken bir kadına spiker soru soruyordu. kağıt gibi yıkılan bu binalarda kim suçlu diye. kadın deprem mağduruydu ama yinede böyle bir cümle kurmamalıydı. kadın cewaben ALLAH suçlu diyordu. yani BU CAHİLCE BİR CÜMLEYDİ. ewet deprem ALLAHIN emriyledir. tıpkı karın yağmurun yağması gibi ama haşaa ALLAH SUÇLU DEMEK zannederim islamdan nasibini tam alamamış olanların sözüdür.

hadiseleri nazarlara sunmaktadır.

Arkasından gelen ikinci yolcu, çeşmeden suyunu içer, etrafa bakarken ağacın dibinde bir heybe görür. Kaptığı gibi heybeyi gözden kaybolur. Onun arkasından iki gözü de görmeyen üçüncü yolcu gelir, o da eğilerek çeşmeden suyunu içer, bir kenara çekilerek şöyle birazcık dinlenmek isterken heybenin sahibi ilk yolcu atıyla çıkagelir, öfkeyle heybesini aramaya başlar. Yaşlı bir adamdan başka da kimseyi görmeyince:

öyleyse başımıza gelen bir musibet -ister o an onu haketmiş veya haketmemiş görünelim-evvelki günahlarımızın sonucudur.. bu nedenle kader adalet eder.. benim ne suçum vardı da bu başıma geldi diyerek kadere çatmak bu hakikatı görememektir.

zalim mi... zulüm mü.. adalet mi... merhamet mi...

halbuki japonyadaki depremlerde onun emriyle olur. ama orada demirden çimentodan çalan olmadığı için o binalara bişey olmaz.

İlk olarak bir atlı gelir çeşmenin başına. Atından iner, üzerindeki heybesini alıp ağacın gölgesinde oturup yemeğini yer, suyunu içer, içinde altınları bulunan heybesini orada unutarak atına binip uzaklaşır.

teşekkür ederim sayın krizalit..

Ancak insanlar bu cezanin yaptigi zulmün, haksizligin karsiligi oldugunu bazen anlayamazlar da zalimin, haksizin yaptigi yanina kaldi sanirlar.

İŞLENMEYEN SUÇUN CEZASI

cinayet işleme iddiasıyla tutuklanan bir köylünün tahkikatını yapar. Dava neticesinde köylü,

Nasuh

Savaş, hoşunuza gitmediği halde, size farz kılındı. Olur ki, bir şey sizin için hayırlı iken, siz onu hoş görmezsiniz. Yine olur ki, bir şey sizin için kötü iken, siz onu seversiniz. Allah bilir, siz bilmezsiniz.

Değerli Kardeşimiz;

Sabahaddin Aras'ı arayıp bulur. Adam, kendini tanıttıktan sonra asıl meramına gelerek sözlerini şöyle sürdürür:

"Hak Teala bir kulun hakkını bir başka kul ile alır; bilmeyen gafil onu kul kendi yaptı sanır!"

TBMM 17. Dönem Erzurum Milletvekillerinden Sabahaddin Aras, Korkuteli'nde savcılık yaptığı yıllarda,

Mesela, kimsenin bilmediği bir cinayeti işlemiş olan adamı, hakim, hırsızlıktan ötürü mahkum etse... O adam, hırsız olmadığı halde, hakimi haksız mahkum ettiği için zulmetmiş olur. Fakat, kader, o gizli katli için mahkum ettiğinden adalet etmiştir.

demmekki biz bir olay için haksız bir muamele görüyoruz zannediyorsakta bu ayete göre esasında önceki günahlarımızın neticesi olarak kader bize bu musibeti müstahak görmüştür..

Evet, kimse yaptiginin yanina kalacagini sanmasin. Çünkü adili mutlak olan Allah, imhal eder, yani mühlet verir; ama asla ihmal etmez. Bir de bakarsiniz ki zalim, zulmünün karsiligini beklenmedik bir anda olanca siddetiyle görmüstür.

Aslında imtihan gereği, insanların işlemiş olduğu pek çok suçun cezası dünyada verilmeyip büyük mahkemeye

Ailesinden iki insanı kaybeden genç kızın başörtüsünü çıkartıp atması ardından alkol alması ve ben seni sevdim ama sen bana ne yaptın dünyada hissiyle isyana yol alması. Bu sana Allah'ın zulmu müdür? Yoksa kendin mi kendine zulmetmektesin? Nerede sabır? YA SABIR... Allah kullarına zulmetmez. Yardımına muhtacız her nefeste.. İsyanlardan al bizi yeniden getir dize.

"Ben, adam öldürme suçundan mahküm ettiğiniz o köylüyüm. Sizi görmeye ve içimde yıllardır beni rahatsız

TCK'nın 448'nci maddesinden suçlu bulunarak hapse atılır.

başa gelen musibetlerde en başyta evvelki günahlarının payını düşünüp onlar için bir keffarettir diye kadere hüsnü zanla bakmalı.. kader bu noktada her zaman adalet eden yargıçtır..

? Burada unuttuğum heybemi sen alıp sakladın, ya paramı verirsin yahut da canını!.. der. İhtiyar:

Sorularla İslamiyet Editör

Bediüzzaman Kur'an hizmetkarlarının, Kur'an hizmetinde temel bir kural olan "müspet hareket" prensibine bağlı oldukları için, her olayı hayra yorma ve her şeyde kader-i İlahinin olumlu bir cilvesini görmek istidadında olduklarını ifade eder. Kendi ifadesiyle, "Risale-i Nur'un meslek-i esası ihlas-i tam ve terk-i enaniyet ve zahmetlerde rahmeti ve elemlerde baki lezzetleri hissedip aramak ve fani aynı lezzet-i sefihanede elemleri... göstermektir."59 Ona göre her hadisede iki sebep vardır. Birisi zahiridir ki, insanlar buna göre hükmedip çok defa zulmederler. Birisi de hakikattir ki, kader-i İlahi ona göre hükmeder. Mesela, bir adam yapmadığı bir hırsızlık suçu ile zulmen hapse atılır; fakat gizli bir cinayetine binaen kader-i İlahi hapsine hüküm verir. Beşer zulmeder, kader adalet eder.60

Kimden kime sunam arz-ı halimi.

bırakılmaktadır.

Ehlullah; irşat eserlerinde haksızlık ve zulüm karşılığı olaylardan şöyle bir misal anlatır:

Güzel konu :)

? Sizin başınıza gelen kötülükler ancak elinizle kazandıklarınızın, yaptıklarınızın sonucudur. ?

Evet, kimse yaptığının yanına kalacağını sanmasın. Çünkü adili mutlak olan Allah, imhal eder, yani mühlet verir; ama asla ihmal etmez. Bir de bakarsınız ki zalim, zulmünün karşılığını beklenmedik bir anda olanca şiddetiyle görmüştür. Ancak insanlar bu cezanın yaptığı zulmün, haksızlığın karşılığı olduğunu bazen anlayamazlar da zalimin, haksızın yaptığı yanına kaldı sanırlar.

kimsenin bilmediği başka bir cinayeti işlemiştim. Allah beni cezalandırmak için bu suçu karşıma çıkardı.

-Kader, kulun işlediği suçtan dolayi ceza verir, kul ise işlemediğinden ceza verir, bu yüzden kader adil, kul zalim olur. Misalimizde oldugu gibi... alıntı

Farkında olmadan bizi isyana götürenler olabilir yaşnatımızda dhaa dikkatli davranammız adına seçilmişi güzel bir konu...

kader hakkında fazla boşbogazlıkta bulunmamak gerekirki o herseyi yerli yerine koymuştur..

Görünenler göründükleri gibi değil elbet. Vardır herşeyde bir hikmet.

Musa Aleyhisselam, tarif edilen yerdeki ağaçların arasına gizlenerek karşıdaki çeşme başında yolcuların yaşayacağı olaylara bakmaya başlar.

fark bu.