İki kurbanlığın oğlu olarak asildin sen.

Sözüne güvendiği emindin sen

Sen ki dört mevsim açan gül,

Sana öylesine muhtacım ki...

Seni sevmek her ruhun yiyeceği, içeceği,

Abdullah görmedi nasıl cezalandırsın kafirleri?

Onun güzel dişlerini görecek göz vardı sende...

Sen ki harbe en önde giden korkusuz cengaver.

Bahiranın bahçesindeki kuruyu yeşerten sevgili!

Geldim dünyaya, açtım gözlerimi, aradı bu gözler seni

Sen yürüyünce dağlar erirdi, mahlukat selam verirdi sana,

Ama Rabbin vardı, alemleri senin için yaratan Rabbin...

Seni göremeyen kardeşlerine selam

Ayçiçeğinin güneşe olan sevgisi...

Önemli olan güneşin, ayçiçegine ışık göndermesi.

Gönlümün bozkırları kurudu seni bekler.

Sen ki eşsiz tebessümüyle kalpleri anahtarsız açan,

Can düşmanlarının malını emanet ettigi,

Selam vermeyi çok sevmene rağmen

Miraca çıkardı seni, sevgiliyi görmek herşeye değerdi.

İsmi Allah la yazılacak kadar Şereflisin.

Hz. Yusuf tan güzel, tüm insanlar icinde özeldin sen

Haber göndermişsin

Münkirler ağlatınca Amine yoktu ki kucaklasın seni?

Sen ki bir yavrucağın kuşu ölmüş diye taziyeye giden ince gönül,

Senden gelen selama can kurban Ya ResulAllah.

İftira atanlar üzünce seni melekler öperdi yanaklarından

İlahi aşkın gıdası; seni sevmekten geçer.

Sana bir mektup yazmalı. İçinde şükür olmalı. Aşkı veren, sevmeyi veren rabbe şükür. Ve sen olmalısın, yine sen olmalısın. Sevgi rahmettir. kalbime doğmalı, kalbime dolmalısın.

Gel ey nebi.

Çocuklarla oyun oynayan alçak gönüllü sevgi güneşi,

Kardeşlerime selam olsun demişsin...

Dediler bana -Bu dünya O var diye yaratıldı

İnci dişlerinin arasından çıkanlarla kimsenin incinmediği yürektin sen.

Benim sevgim nedir ki?

Tembellik yapana bunu layık görmeyecek kadar calışkandın sen.

Bir hayvan ölüsünden herkes uzaklaşırken

Çocukların bile fikrini soran büyük düşünür,

Öylesine muhtaç...

Ama sen yoktun...