neden sonra farkına varıyor insan ayagına takılan bütün taşları yoluna kendi döşediginin?

Sevgili dediğin ne ki. Yalan söyleme-mek özgürlüğü. Komşu selamı kadar hesapsız. Her yıl daha fazla sevdik zamansız. Günün her vakti sabah. Ve istersek her gece aydınlıktı. Sen yokken seni sevmek, daha güzeldi. Kırılmasın diye üzerine titrerdim. Sen üşüyorum sandın. Sevgililik ne ki. Kalplerin birbirine emaneti. Seni bulduğumda kendini kaybetmiştin. Benim olduğunda kendimi kaybettim

hiç biri mi düşmedi ayak uçlarına?

Oysa her yaptığım kağıttan uçağa seni sevdiğimi yazmıştım,