Daha sonra umumi ve şaşırtıcı bir beyanda bulunarak Türk halkının gerçekte hiçbir şekilde dindar olmadığını, aralarından camilere giden az sayıda kişinin alışkanlıktan veya yüksek sesle söylenen duaların cezbine kapılarak camiye gittiğini ileri sürdü. (Toplumsal Tarih Dergisi, Scherill Raporu, Atatürk?ün Dine Bakışı, Sayı;153, Sf; 14-19)

Bu fikrini geliştirdikçe ben de gitgide Kuran'ın Türkçe okunmasını teşvik etmesinin sebebinin Kuran'ın Türkler arasında gözden düşmesi olduğu neticesine varıyordum.

1932 -1933 yılları arasında ABD'nin Ankara büyükelçiliğini yapan Charles H. Sherill Mustafa Kemal ile gerçekleştirdiği temasları kapsayan bir rapor kaleme alır. Bu rapor 'A Year's Embassy to Mustafa Kemal' 1934 yılında ismiyle kitaplaştırılır ve Atatürk'ün sağlığında tercüme edilip ülkemizde yayınlanır.

Toplumsal Tarih Dergisi'nin 153. sayısında yazar Rıfat Bali'nin bu rapor ve sonrasında yayınlanan kitaba dair bir araştırması yer aldı. Araştırmacı Rıfat Bali'nin orijinal kopyadan hareketle hazırladığı raporda Mustafa Kemal'in görüşleri arasında din konusunda sarf ettiği sözler son derece dikkat çekiciydi.

'Bu duada Hz. Muhammed, amcası ile amca kızının yaptıkları bir şeyden ötürü cehenneme gitmeleri için beddua eder. Düşünen bir Türk'ün böylesi bir duayı okumaktan elde edeceği dini ilhamı veya dine ilgi göstermesini tahayyül edebilir misin?' dedi. Ve devamında, Türk halkının uzun zamandan beri ezberden okuduğu bazı Arapça duaların gerçek manasını anladığı zaman tiksineceğini söyledi."

"Atatürk önce Kuran'dan alınan bir Arapça bölüm okudu. Sonra da Türkçe Kuran okutma nedenini şu sözlerle açıkladı.

Atatürk'e yapılan bu kötülüğe artık bir son vermeli, kendisini ne ise öyle tanıtmaya başlamalıyız.

Mister Sherill kitabında, Atatürk'le aralarında geçen bir diyaloğu şöyle naklediyor:

<i> Not: </i>Atatürk'e yapılabilecek en büyük iyilik; Onu, düşüncelerini, değer verdiklerini, eserlerini "doğru" olarak tanımak ve tanıtmaktır. Kendisine yapılabilecek en büyük kötülük de bu alanlarda kendisini "farklı" tanıtmaktır.

Kimse kitlelere "zorla" veya "farklı" gösterilerek sevdirilemez ve nefret ettirilemez.