Ölemesem..

Adımın üzerini karalasan da,

beni seviyorsan yanımdaysan, canıma cansan eğer...

Dudaklarındaki yaşamak türküsüyle günleri ve hayatı adımlıyorsun nicedir. Ruhundaki gülüşleri çıkarıp günlüğünün kavanozundan?ey hayat? şiirleri ekliyorsun arada bir. Birikip sana, beni yanına çağırdığında koşup geliyorum er geç yanına ve sarılıp uykulara dalıyoruz öylece. Sonra şafakla yine aynı hikayenin sokaklarına dalıyor, savruluyoruz ayrı yönlere. Dilimizde yine o bildik türküyle. Geceye oltalar atıyoruz aşk için, sevda ve sevgiyle.

Ellerimin arasında mor bir tespih ile

Cehennemle konuşur Seni ona anlatabilirdim

Senden bana yadigar kalan bu şarkıyı dilime dolayıp,

Sende biriktikçe bende eksilen yankıların düşsel kanatlarıyla günlerdir uçuyoruz farkında mısın? Kimi duruyor ve tükendiğimi, gücümü yitirdiğimi fark ediyorum. Adın yanıp sönüyor bir ekranda ve ben sana dokunamıyorum. İçimde bir yerdesin, ama seni göremiyorum. Yok olmaya yol alan isimsiz bir gemide seninle maviydi oysa düşüm, ama neden böyle aşkınla üşüyüşüm. Elimde sana tomurcuk bir gül, bir parça hüzün, galiba ben seni yüreğimden çok önce düşürmüşüm.

Ya da annemden gizli gizli içtiğim sulardan mı bilemiyorum.

Farkındayım.. Ben sende öldüm.. Ya da öldürüldüm..

Şimdi gitmeye mecburum

?. Sevmiştim? der mi bir kez olsun dilin?

Senin yokluğundan mı,

Sende kalıp, kendimden geçsem?

Müebbet bir aşk dışında

ağladığım gecelerde yastığa sen diye sarılmalarımda ve her defasında cevapsız kalan sorularımda seni sevdim... belki tam benim olsan bu kadar çok sevilmezdin... özlemeler seni böyle vazgeçilmez yaptı... göremeyişim, duyamayışım ve ardından gelen meraklı kalp atışlarımdı seni ölümsüzleştiren içimde... görsem büyü bozulacak herşey sıradanlaşacaktı belki.. bens seni yoklukta sevdim yokluğunda sevildim...

? Bir öksürük parçalıyor ciğerlerimi..

Gözlerinle kuruldun sevda otağıma, şimdi en gizli yerimdesin?

Oysa sen ne cenneti isteyebilecek kadar aşık oldun

Zelzeleler karşısında yıpranmış yüreğe ilaçtır sevmek.. Yüreğin umutsuzluk çöllerinde çatlamış hayatının içine sızan, mutlulukları yeşerten, filiz filiz hayat açtıran bir olgudur sevmek?

Ağlasam, kahretsem, inlesem..!

Kanadıkça cümlelerim,

Ne de cehennemi isteyebilecek kadar ayrılık

Kuzguni saçlarını, sen bilmeden okşayıp, dudaklarına, bir peri tılsımı bırakıyorum, defalarca. Uyanma, uykundan? Aşkın gafletine ben düştüm, sen sakın düşme.. Bu yüreği ben yeterince, kanattım, acıttım, hakir gördüm, sevmeyi yanlış öğrenmiş diye, sen kendi kalbine iyi bak. Hasretlere yelken açtım yine, bu kez dönüşsüz bir yoldur çıktığım. Bunu bile farketmezsin, kanat çırpan yüreğim gibi?

seni önce gecemin en zifir karanlık haline sakladım kimse görmesin diye..

Ayrılığın dilsiz olduğunu ben senden öğrendim

Küstah bir aşkla sevdim seni

Sessizce sevdim seni. Sen bilmeden, farketmeden, hissettirmeden. Bunun acısını yaşamayı ve içime gömmeyi göze alarak. Yanarak aşkın geçtiği yollarda dirhem dirhem. Kirpiklerine kurarak idam sehpamı, vazgeçmeden, hesap yapmadan sevdim seni. Bilsen ve kabullenmesende severdim. Önemli olan, gizlice olandı.. Huzursuz etmeden? Ruhunu okşayarak sen bilmeden.

Uzun uzun düşünmeden, bire üçe, beşe bölünmeden, gözlerinin yatılı yerlerinde cam parçalarıyla örülü bir bahçedeyim seninle. Yol yordam bilmeden, dalmak istiyorum ruhunun derinliklerine. Aklımda gözlerin, içimde sen, ruhumda aşkla, yalnız sende yorulmak istiyorum. Poyrazlarla örülen bir seyir defterinin en özel yerinde, aynalar döşeyip pembe bir odaya seninle sevişmelere durmak istiyorum.

Çektiğim her acıya "YA SABIR"deyip sussamda, doyurmuyor artık geçmişin artıkları. Tükeniyorum, tükeniyor

SABR-I SEVDAM...

Sana sesleneceğim yine

Seni sadece kuru bir sevgiyle değil

Benden kaçıp cennete gitmek isteseydin

Sana nasıl anlatsam bilmiyorum. Ama bildiğim tek ama tek şey seni delicesine çok sevdiğim. Seninle öyle bütünleştim ki ayrılmak değil kopamıyorum senden. Ne seni bırakabiliyorum; ne de kendimi hiçe sayıyorum. Bunların ikisini de yapamıyorum. Çünkü artık düşünemiyorum. Kafama, benliğime o kadar yerleşmişsin ki; seni oradan çıkartmak olanaksız. Belki kendimi küçük düşürüyorum ama sevgide küçük düşme söz konusu olsa bile seve seve senin için her adımı atarım. Seni o kadar çok sevdim ki artık aşkım senden bile öte. Seni sevdiğimi dağlara, taşlara kısacası her yere; bütün kainata haykırmak istiyorum Seni Seviyorum!!

Saçlarına evrenin bütün çiçeklerini takmak istiyorum yokluğun kapıma gelip dayanınca. Sen, nazlı çiçeğim, sen kardelenim, sen yaşam umudumsun benim. Dokunamadığım, günlerdir özlediğim kadınıma ne yazsam, ne anlatsam yetmiyor artık. Sözcüklerim benim değil, sahiplenemediğim bir duygu gibi sıkıyor bir kelepçe ruhumu. Olabilsen diyorum keşke içimde. Olabilsen diyorum yanı başımda. Sustukça, birbirimize çocuklar gibi darıldıkça, bir başka dünyanın adamı oluveriyorum. Sonraları hep ertelenen, hep yürekte demlenen bir çay gibi yokluğunun sarmalında yineliyorum kendimi. Özleminle, gülüşlerinle, duyuşlarınla seni yeniden hak ediyorum.

Bildiğim tüm duygularımı terkedeceğim

Seni seviyorum... Seni seviyorum...

Ve kalemimle ilk defa yavan gözlerle baktın

Belki yine gelirim, umarım gelirim

Bana gelmek için seni korkutan cehennem olsaydı

Seninle mavi bir iklimin yangınlarına düştüm, yaram çok derin

Cennet ve cehennemin dillerini

Öyle kazıdım ki seni kendime? Ansızın çıkagelse ölüm benden arta kalan senin varlığın olacak? Zerreni bile yaşamak bana bir ömür yeterken seni silmek için varlığımı yok etmek bile yetmeyecek sevgili yetmeyecek?

canım acımaz inan ölsen!!!

kızdın bana yerle bir ettim sandım seni..

sonra güneşn en aydınlık halinde terkettim...

Kelimelerce büyütmesen de sana olan sevgimi

Senden yana ne varsa içimde

Bildiğim tek şey ; bir yokluk deliyor geçiyor yüreğimi..?

Yine yeniden sadece sana sesleneceğim

Sesimizin yankı yaptığı bir odada düşüyoruz biz sessizliğin düşünüşlerine. Algılamaktan korktuğumuz sevdalı sözcüklerimizi yarına erteliyor, kapsül direncimizi uykulara saklıyoruz. Acılarımızın çelik kanatlarında sevdanın üzüm şıralarını mahzen gönlümüzde dinlendirdikçe sarhoş adımlarla hayatı voltalıyoruz.

Kaynak : yorumla. net - Linkleri Sadece Kayitli Uyelerimiz Gorebilir. Uye Olmak Icin Tiklayiniz... Çöl rüzgarlarına karıştım, pusularda kurşunlandım da ölmedim

Olsun...

hep hatalar yaptın, beni uzağında saydın.. oysa hep yanındaydım canındaydım... baksan görecek, görsen sevecektin... elini uzatsan yüreğime değecektin... bilemedin... öfkeye büründüm, sende oldum... mutluluğa büründüm sende oldum... ama sen sevdaya büründüğümde kin oldun nefret oldun... uzağım saydın, şikayetçi oldun... oysa hep yanındaydım canındaydım... baksan görecek, görsen sevecektin... elini uzatsan yüreğime değecektin...

Bir Elif miktarı büyüyorsun bende?

Umurunda bile değilim aslında, yüreğimdeki labirentlere girmeye, aç bırakılmış sözcüklerimi doyurmaya sofralar kuramazsın. Hep başkalarının acısını dinledim gönül frekansımda. Gölgem dolaştı kıyıları vuran dalgalarda. Ecelsiz sandım aşk?ı, ölümsüz şiirlerin yorumlarında ağladım, ama bir türlü kendi soruma cevap bulamadım.

Sen olmadan, gülüşünle ısınmadan nasıl geçmiş bunca zaman bilmiyorum. Suya yazdığım dizeler gönlümün sularına döndü kadınım. Biz ki, tutkumuzun zirveye ulaştığı anlarda kucağımızdaki sevgiyi değiş tokuş ederek sevişiriz uzak odalarda. Bedenimizin tutkulu tuz denizlerinden tas tas sular içeriz titreyişlerle. Gün kısalır, gece uzar özlemin isyana sarıldığı bekleyişlerle. Umut koyarız şarkıların isimlerini, bulut yüreğimizle okşarız gecelerin atar damar sürgünlerini.

Son soluklarımı çekerken içime, belkide son sözlerimi söylüyorum, habersiz...

Bakma gözlerimin içindeki gözlerine.

Susuzluğu dan kuruyan duygularımın can çekişini seyretsem..

bişey sorabılırmıyım?

Yüreğimin en çöl yanına kök salıyorsun..

Sevince hüznün giysisini biçince iplik bekleyişlere dolanır yürek. Tanıdık günaydınlar, tatlı hayallerin dikişini diker. Her bahar sancısı kışı kucağından atınca yürek yazın dalgakıranına düşer. Abartılmış düşler diyarında sessizlik kimi zaman rüzgarsız da eser. Aynalar her söz çığlığını aslında kendine söyler.

Derin bir hüzünle binlerce yıllık bir gururla

Gazelleri ve boleroları öğreten atalarım

Öyle büyüksün ki yüreğimde

Hiçbir şey söylemeden gittin

Yüreğini acıtmayan ak bir sızı olayım içinde

git.. bırak yüreğimde yüreğini ve git... sen hep kolayı seçtin... yakışanı yapmadın, hep yaptığını yakıştırdın kendine.. git... gitmek çok güzel duracak üzerinde...

Elini yüreğine koyup,

Ölüp ölüp dirilsem..!

Seni tanıyınca da bahar geldi yüreğimin kurak iklimine? Bahar yağmurları bu kadar bereketliymiş, bilmiyordum sevdan yağmur olup yüreğime düşmeden önce.. İnanmadığımı inandırdın bana? Meğer herşeye rağmen sevilebilirmiş bir yürek, o denli beklenebilirmiş? Güven varmış, aşk varmış tertemiz.. Öğrettin, öğrendim..

Meğer ne çok aşk şarkısı bilirmişim ben? Geldin ya sitemler gitti dilimden?Hayal gücümün sınırsız olduğunu ve herşeye inat umut etmek gerektiğini yine seninle öğrendim?

Seni cennetin kapısına kadar götürürdüm

Hoşçakal diye ekledin

Sen göz kapaklarına uykuyu sürmeden gecem sessizliğe bürünmez gül gülüşlüm. Sen istemedikçe bu yürek yangınları dik yamaçlarına sıçramaz. Yanağına avuçlarımı sürer, ellerine uzanırdım bir zaman. Birikip sevda bulutu gibi ülkene yağardım yellerle. Kaç mevsim geçmiş, kaç zemheri atlatmışım bilmiyorum. Şimdi kanıyor yaram, dermansız bir sargı gibi acıtıyor merhaban.

Seviyorum seni ama dedin

Avuçlarımın semaya dönen yüzünde bir dua olup

Ve pervasız bir öfke ile sevdiğimi duyuyor musun

Ve saçlarını örmek için gökyüzünden çaldığım gökkuşağı için sakın beni ihbar etme gökyüzüne..

Bir daha bakarsan ıslak gözlerime,

Bu yürek senin yüreğine iltica edecek sen istemesen de..

Kendinle tamamla beni uzak kıyılarda

Payıma düşen hiçsizliği valizime koyup yollara düşsem..

Senin sözlerinin anlamını öğretmediler

Son söz oldu

Ölmesem..

sen beni sevince sevmeye değer olur, sen baktığın için güzel olurdum... sen varsın diye varlığa sahip olurdum... yokum, çirkinim, sevilmeyecek kadar değersizim şimdilerde... sensizim sevgilim...

Bırak sevgili?

seni sevmeyi sevdim... seni ölece koyup gitmeleri de... ama hiç gitmediğimi göremedin... gitmek adımlamaktı sence, gitmek yok olmaktı, görememekti... ben seni sensizde sevdim, göremedin... gittim sandığında nefesinin bile yolunu takip ettim içine çekişlerde bende içindeydim, hissedemedin... gittim sandın... oysa ben senden hiç geçmedim gidemedim hep keşke gidebilselerimdeydin ama hep sendeydim...

Düşlerimin en temiz yanında nefes alıyorsun sen..

Savaş naralarını ve aşk şiirlerini

Yaşama dair tek bir sebebim kalmayana dek

Hoşçakal demek en kötürüm eksikliğime bilgeliktir benim. Kapanır kapılar ve yeşil ormanlarda kendimi kaybederim. Avuçlarımdan kayıp giden zaman, mecalsiz sevişmelerin gizli odalarına konar. Yürekte ışırken kayıp kentlerin ölgün ışıklarında gökyüzümüzü arar, kelimelerin içimizi ağrıtan gözyaşlarıyla kırılgan yüreğimizi onarmaya çalışırız.

Avuçlarıma sığmayan sevdana döndüm yüzünü, pes etmedim

Bu kelime topluluklarını defalarca senin için ama yalnız senin için tekrarlayabilirim. Biliyor musun; seni sevdiğimden beri artık çevremdeki her şey gözüme daha güzel daha hoş ve de daha ümit verici gelmeye başladı çünkü onlar bana seni hatırlatıyor...

Mecnun misali yüreğinin çöllerine düşsem?

ama sevdiğim seni aydınlığa emanet ederken kendimi sensizliğin en siyah karanlığına hapsettim...

Bir lahza olsun sızlar mı ki için..?

Bir düş olsa da seni yaşamak

Sen hala bana kanıyorsun?

ölümler kaçıştır sevdalardan...

Ak kağıtlara sığmayan vefanın, ömrüme mevsimler getiren sevdanın gül desteleriyle sevgiyi öğrettin bana. Boşa çiğnediğim yitmiş senelerimin sokaklarında hayali tutkunluğumla, ruhundaki konukluğumla geçen bir mevsimden sonra cemreler düştü gönlümün ozan topraklarına. Düşlerimi sulayan tanrısal düşünüşlerle, yüreğimi sulayan denizler ötesi köpürüşlerle, ovalarımı renk renk çiçeklerle donatan gülüşlerle serpildi ozan bağrım. Ocağımda ateş, tenceremde aş, yüreğime nefes oldun sen. Acılarına nefer, gemilerine yelken, yüreğine şiirlerimle ve sevgimle derman olacağım ben.

yaşayıp yaşatacaksın sen!!!

Bütün yangınların sorgusunu siyah geceler üstlenir gül yüreklim. Bütün anlamsız doğruların yanlışını sadece yürekler çeker. Gündüzlerin özlem tufanında yudumlarken biz yaşamı en zor dileklerle fal açarız ruhumuza. Geçecek, sevecek, özleyecek, görecek ve gerçektir aşkı tapınmamız. Şimdi yum gözlerini ve hayatı düşle. Yaşamak yine o sol ağrı, yine sorgusuz sancı gülüm. Nefeslen ve sevdayı düşle. Sor bakalım aşk adamı nerende?

Bütün sözlerin bölündüğü yerde, insan da parçalara ayrılır gülüm. Sert sözcükler üzerinde gezip, bulut imgelerle isim bulmaktır aşka benim işim. Büyük isyanlar kalır bir gün bizim de dudaklarımızda. Dirliksiz sevgilerin gürültüsüyle geçmişin delik ceplerine şiirler doldururuz, sevdanın sokağında düşürmek için.

Hayatın bir anlamı olduğunu ve her karanlık gecenin bir sabahı olduğunu hatta kendimi bile seninle öğrendim?

Yüreğimin en çocuksu yanında yaşıyorsun sen..

Ve bir düş içime kök saldıkça,

Kelimelerce yüreğinde yaşattığın sevdalar büyümüş ağaç olmuş.. Bense gölgesinde bir kuru yaprak?Yine de al beni avuçlarında yeşereyim. Can bulsun ölmüş hücrelerin benimle. Gözlerinin bulutlarını bırak bana ateşe vereyim hafiflesin acıların? Ne büyüt ne öldür beni kanıma gir?

Gezine gezine düştüğün sevdalar, med cezirlerin, vazgeçtiğin kalplere giriş çıkışların diken olmaya başladı ellerime zamanla. Ellerimi götüremezken kalbime, kesip atmalıydım belkide. İzlemekse daha bir koyu acıydı. Başka kalbe serzenişin, ona giriş çabaların, mağlubiyetin ve zamansız zaferlerinin gururuyla etrafımda arz-ı endam edişin? Vazgeçmedim?Ama inan çok yoruldum diye haykırdım bir gece.. Dört duvarda binlerce yankılandı sesim. Şarkılar sustu, bir keman sesi yankılandı içimde, yayları kırılıp saplandı, hiç kapısını tıklatmadığın yüreğime. Şimdi, kendime acımaktansa?Sustuğum gibi, vazgeçmeyide bilmeliyim belki de?

Sen hala? bendeki senin? öldüğünün ispatını fırlatsan da yüzüme..

Ama yüreğimin iç cebinde bir resmin,

Dilsiz olanın yaşayabileceğini sen öğrettin bana

Sen ki, açan gülsün en uzak bahçelerde. Sen ki, gerdeğin gergefinde kadınsın, ruhuma sarmaş dolaş bir halde. Belleğimde, gönül beşiğimde ve argın beklentilerin orta yerinde, sallanan mendillerle, çocukların duyumsamak istediği ninnilerle, uçan bir kuşun kanadında, yasak öpüşlerinle titremek istiyorum. Aşım ol, tuzum ol, kadınım ol haydi. Bu bilekleri ve yürekleri zincirli insan harmanında seninle, yalnız sevginle savrulmak istiyorum?

Ben sevdamı maviye yükleyip gönderdim sana. Ne varsa kendime dair çıkardım hepsini ve sundum ellerine. Beynimde benligimde yüregimde gizli birşey kalmasın öylece beni bil diye. Öfkeden, şüpheden, acıdan arındım. Sana koştum seni bulurum sandım, uzaklıkları aştım. Adını haykırdım dağlara yankılanan sesimi bir ben duydum. Çocuk gibi kayboldum koca koca kentlerin ortasında, bir başıma yabancı yüzlere baktım. Seni çağırdım gelesin diye, beni kayıp iklimlerden alıp bahara taşıyasın diye..

Ve sakın dönme arkana...

seni severken hep masumdum... bir çocuğun gülüşündeki, bülbülün güle sevdasındaki masumluktaydım... ama sen benden gitmeye karar verdiğin andan itibaren en deli en kötü insan oldum...

benim imtihanım da SENSİN belki de...

Başka kalplerde uyandığın sabahlarda, kendimi kapatarak dört duvarların arasına, sızlayarak yğreğim, bir umut? bir umut dedim, bekledim.. Susmanın ne zor olduğunu, seni severken keşfettim. Gözlerine düşüp, ıssız koylarda susuz kaldığımda öğrendim aşkı. Yine de vazgeçmedim.

nerden buluyosun böyle yazıları?

seni seviyorum... anlıyor musun beni?özlüyorum, ya gidersen diyorum... ya yeniden beni yeni sevmelere bırakırsan alçakca... sevmelere kıyamazken seni başka yüreklere yar olmaya terk edersen diye korkuyorum.. bu korku beni öldürüyor biliyormusun, yakıp yıkıyor... ya gidersen?seni sevmelerimi başka yüreklere bırakırsan?hiç için acımaz mı soruyorum?

Ve ne varsa düşümde, teker teker öldürsem..!

Olmayışının, gelmeyişinin, duymayışının, belki de sevmeyişinin inadına;

Hüzünlerini rüzgarıma bırak

yeniden sev yeniden bende kal ki... nice yürekleri katletme caniliğinden kurtar beni...

Yakma içimde söndürdüğüm bisiklet sevdası çocukluğumun buzdan renklerini...

Mütevazi bir sevgiyle değil