özellkile de akıl kelimesini istismar etmekteler, mantık tek kendilerindeymiş gibi, inananları küçümsemeye çalışmakla, kendileri küçülmektedirler.

işte bu yüzden seciye - inanç kolkoladır.

mesela, şeklinde örnekleri çoğaltabiliriz.

bazı inançsızlar aslında sinir hastası olduğunu da kabul etmiyor. bu yüzden inançsızlığı felsefe sanıyor.

ama saldırı altında kalmış gibi sürekli huzursuzlar. yanlız kalınca bir damla huzurları yok.

mesela, çok sinirli insanın çocuklarıda sinirli olacağı muhtemeldir. ama sinir hastası olan zaten dinden sorumlu değildir.

ya huy güzelliği ya yüz güzelliği... ikisi bir arada olanı neredeyse yok.. ben rastlamadım.

ciltlerce marx yada hegelin bilmem nesini okuyacağız diye gözleri köreliyor. ellerinde var sıfır var sıfır.

sen ilkönce kalbine eğil bir bak. öfke denizinde yüzen bir geyiksin.

bu çirkin ahlakları yüzündendir ki insanlardan bazıları inançsızdır. yoksa büyük!!! düşünceleri yüzünden değil. onlar bu huysuzluklarına iyi bir kılıf aramaktadırlar sadece.

boş iddialar bunlar. ey ahlakı kötü olan senin partin beni ilgilendirmez.

zaten bu konudaki en büyük çocuk gelişim uzmanları bile, huysuzluğun temelini, çocukluktaki eğilimlere bağlıyor ve onaylıyorlar.

bazılarının dediğinin aksine, inançsızlık doğuştan gelmez. Allah kimseyi doğuştan yada anne karnındayken inançsız yapmaz. hiç doğar doğmaz beni allah inançsız yaptı diyen var mı? diyebilecek var mı? yok yok..

mülayim belli bir hoş görü içerisinde olan birisi, hastalaşmadan hayatın gereklerini kavrıyor. başıboş zaman harcamıyor.

çocuklarınıza acımayın acınacak hale gelirler...

ahlakınız güzelse, inanmaya meyyal oluyorsunuz. eğer ahlak olumlu yada müspet manada mülayim se, inançta kendiliğinden geliyor zaten.

ha birde şöyle takıntıları var?ha bu kesin şu partili bu partili, bu yüzden inançsızlarla uğraşıyor. falan felan... felanun, filanun.

demek ki inançsızlık bir büyük düşünce ile gelişip yerleşmiyor. inançszılık insanın huysuz, çekilmez, kıskanç, şımarık, ve kötü alışkanlıklar kazanmasıyla yerleşiyor.

-temelde, ailede var olan ahlaksızlık, genelde çocuklarıda asi, ve huzursuz yapıyor. diğer bir deyişle. böyle ailelerin çocukları, her fırsatta huzursuzluk hissi içinde etrafında güzel bir şey görse kıskanıyor ve onu yıkmak, yok etmek istiyor.

oysa güzel ahlak öylemi?

Hani biz çocukken, bazı büyük çocuklar vardır etrafımızda, onlar inadına gelir bizim güzel oyunmuzu mahvetmek için elinden geleni yapar sonrada size sopa basmak için canatarlardı. Hepimizin mutlaka böyle büyük çocuklarla muhatab olduğumuzu düşünüyorum.

inançsız büyüyenlerin saldırısı da yine aynı mantıkla büyüyor.

eger temiz bir nesil istiyorsak disiplin şart, islam çerçevesi içinde bir disiplin..