İki ve daha çok kimseler arasında meydana gelen samimi bir sevgi ve bağlılık demektir. Allah için olan dostluk devam eder. Dünya için olan dostluk da bir akan yıldız gibi parlayıp söner.

Doğruluk, gerçeğe uygun olan doğru sözdür. Garaz lekesinden temizlenmiş ve her yönden halis olan bir dostluk da sadakatdır. Herhangi bir doğruluğa da sadakat denir. Doğruluğun karşıtı yalandır. Sadakatın karşılığı hiyanettir, doğruluktan yoksun olmaktır. İnsanlara sıdk ve sadakat yakışır. Yalancı bir kimseyi ne Allah sever, ne de kulları...

Diger bir hadis-i şerifde de şöyle buyurmuştur:

Şiddete sabredip tahammül etmek, öfke ateşini söndürmek ve nefsi heyecandan korumaktır. Yerinde yapılan böyle bir davranış büyük bir fazilettir. Bunun karşıtı "Hiddet, tehevvür"dür. Bu da bir öfke, titizlik ve kızgınlık halidir. Hoşa gitmeyen bir olaydan dolayı gazab kuvvetinin parlayıp meydana çıkmasıdır.

HAYIR

hangi yayıneviyse direk orayı ara ve sor.

Çünkü gerçek din, faydalı olan şeylerin kabul edilerek yapılması ve zararlı şeylerden sakınılması demektir. İnsaf sahibi olan kimse, muhakkak dinin yarısını teşkil eden o yararlı şeyleri anlar ve kabullenir. Böylece insaf, kendisinde dinin yarısı gibi sayılır.

Büyük İslam ilmihali'nin İslam Ahlakı kısmından bundan sonra bir güzel ahlak yazacam.

Bilgisi olan varsa sevinirim.

Edeb, insanın süsüdür. Edeb, insanı nefsin arzusuna uymaktan korur ve kurtarır.

Üçüncü Kitap

Muhabbetler iki türlüdür: Biri sebebi kaybolan muhabbetlerdir. Bir kimseyi yalnız dünyalığından dolayı sevmek. O dünyalık aradan kalkınca, muhabbet de aradan kalkar. Diğeri sebebi kaybolmayan muhabbettir. Herhangi bir insanı, yalnız Allah için sevmek gibi... Bu tür muhabbetler devam eder. İşte ahlakça bir fazilet sayılan muhabbetlerden maksad da, bu tür sevgilerdir. Bir hadis-i şerifde şöyle buyurulmuştur: "Yüce Allah'a amellerin en sevgilisi, Allah için muhabbet ve Allah için buğzdur." Onun için insan Yüce Allah'ın sevdiği şeyleri sevmeli ve sevmediği şeyleri de sevmemelidir.

kaside-i bürde, sağol cevabın için ancak benim hala öğrenmek istediğim aşağıda. bilen bir üyeye mesaj attım, cevabı alırsam yazacam.

Bu başlıkta fırsat buldukça Büyük İslam İlmihali'nin İslam Ahlakı kısmından GÜZEL AHLAK paylaşmaya devam edeceğim. Şimdiki güzel ahlak "Hilm"

İşte "hased", çekememezlik ve kıskançlık denilen kötü hal, bu kötülükseverlikten başkası değildir.

İNSAF

Kendini büyük görmemek, bulunduğu dereceden daha aşağı derecede saymaktır. Bunun karşıtı "Tekebbür"dür, "Tecebbür"dür. Kendini büyük görmek, bulunduğu derecenin çok üstünde saymak, geçici şeylere güvenerek ona buna çalım satmak ve gururlanmaktır ki, çok kötü bir huydur. Bir hadis-i şerif şu anlamdadır:

Yayınevine sormak benim düşünemediğim bişey değil, ancak yayınevlerini bırakın, bu konuda çok bilgili olan ilahiyatçılar bile bilmeyebilir, değil ki karşıma çıkacak olan bir sekreter veya matbaacı bilsin.

"Hiç bir şeyin bir kimsede birleşmesi ilimle hilmin birleşmesinden daha üstün olamaz."

hahh, demek ki dine saldıranlara karşı öfke doğru bişeymiş.

Ferasetin karşıtı, belahet , zekadan yoksunluktur. Ferasetli insanların yanında uyanık olmalı, edeb ve fazilete aykırı şeylerden kaçınmalıdır.

İkinci Kitap

Kötülüğe alet olan bir varlığın kaybolmasını istemek hased sayılmaz. Yine başkasının elde ettiği bir nimetin benzerine kavuşmayı istemek de hased değildir. Bu isteğe "Gıbta ve Münafese" denir ki, bazı hallerde caizdir. Yüksek bir alimin ilmine ve faziletine gıbta edilmesi gibi...

Sonuç olarak, insanın sözü de, özü de doğru olmalıdır. Doğru olmayanlar için mutluluk kapıları kapalıdır. İslamiyet gibi, hikmet ve gerçek esasları üzerinde kurulmuş bir dinde doğruluğa aykırı bir şey asla yer bulamaz.

"Yüce Allah ölçülü davrananı zengin eder, israf edeni de fakir düşürür. Tevazu göstereni yükseltir, büyüklenen kimseyi de kırıp geçirir."

"Müminin ferasetinden sakınınız; çünkü o, Allah'ın nuru ile bakar," buyurulmuştur.

"Hasedden kaçınınız; çünkü ateş, odunları yakıp bitirdiği gibi, hased de güzel işleri yer bitirir."

Edebden yoksun olan bir insan, bir toplum için zararlı

Adalet içinde hareket etmek ve gerçeği kabul etmektir. İnsaf, ciddi ve iyi huylu bir insanın alametidir. Bunun karşılığı zulümdür, haksızlık etmektir, hak olan şeyi inkardır. Bir hadis-i şerifde buyurulmuştur:

"İnsanın edebi, zehebinden iyidir" denilmiştir.

eski baskılarda neden olmadığını bilmiyorum.

Hilm, ilim ve hikmete bağlı olmalıdır. Bir hadis-i şerifde şöyle buyurulmuştur:

Şeklinde 10 Kitaptan oluşmaktadır.9. Kitap İslam Ahlakı Kısmını oluştrur. Semerkand Yayınların çıkan ve Ali Fikri Yavuz tarafından sadeleştirilen İslam İlmihali bu şekildedir. Bunun Önceside çıkaralınlar nasıldır bilmiyorum.

Ama üt Kısımda belirttiğim gibi Semerkand Yayınlarından Çıkan İslam İlmihalinde, Akit Gazetesi ve Merve Yayınlarından Çıkan Aynı İslam İlmihalinde İslam Ahlakı Bölümü mevcuttur.

Forumumuzda ErdemKILIC adında bir kullanıcı var. O bu konuda etraflı bilgi sahibi. Kendisine ulaşınız, foruma ve size katkıda bulunabilecek bir yazıyı bu başlıkta paylaşacaktır eminim. Kendisine özel mesaj atsanız da olur, işleri yoğun olduğu için sürekli giremiyor, belki görmemiştir başlığınızı.

peki, sağolun, üyeyi buldum, mesajla soracam, cevabı da burada paylaşırım.

Başkasının hak kazanarak elde ettiği nimetlerden rahatsız olup da o nimetlerin kaybolmasını istemek bir hasedden ibarettir. Bu pek fena bir huy olduğundan bundan çok sakınmalıdır. Bir hadis-i şerifde şöyle buyurulmuştur:

Zihin uyanıklığı, bir şeyi çabukça anlayış kabiliyeti, bir insanın ahlak ve davranışını yüzünden anlamak halidir.

SADAKAT:

Benim sormak istediğim en sondaki "İslam Ahlakı" bölümü kitabın orjinalinde, ilk yazıldığında var mıydı? Yani bu kısmı yazarın kendi mi yazdı?

Kitap 1947-1954 yıllarında önce fasiküller halinde yayınlanmış. Yani kitabın orjinalinde o bölümün var olduğu anlaşılıyor. Ancak bizdeki baskıda bu bölüm neden yok anlayamadım.

Hayrın karşıtı "Şerr"dir. Hakka ve yaratılışa uymayan ve kötü bir sonucu gerektiren her şey bir şerdir, fenalıktır.

Güzel terbiye ve güzel huylarla vasıflanmaktır, utanılacak şeylerden insanı koruyan bir hal demektir.

Yalan haramdır. Yalancı bir kimsenin insanlık bakımından hiç bir kıymeti olamaz. Söylediği yalan sözleri ile insanları aldatan, yaptığı hile ve uydurmalarla ötekini berikini saptırmaya çalışan kimseler çok büyük günahkardır. Bir hadis-i şerifde buyurulmuştur:

DOSTLUK

Kızgınlık ve darılma halleri, kalbdeki kanın taşması zamanında meydana gelen bir nefis değişikliğidir ki, haksız yere olunca bir kusur sayılır, pişmanlığı gerektirir. Fakat akla uyarak haksızlığa karşı olan bir öfke iyidir. Çünkü kutsal inançlar bununla korunur.

öyle light olmaya gerk yok..!

yok mu tatminkar cevap verecek bilen biri.

Sevgi, dostluk ve lezzet duyulan bir şeye gönlün meyletmesi demektir. Bunun karşıtı Buğz , düşmanlıktır.

Kardeşim Eski zamanlarda çıkarılan İlmihallerle Karşılaştırmak gerekir.

"İnsaf dinin yarısıdır."

İyilik demektir. Her helal olan mal ve yarar da bir hayırdır, Allah'ın ihsanıdır. Allah rızasını kazanmaya sebeb olan her güzel iş bir hayırdır. Geçerli olan asıl hayır da budur.

"Bize hiyanet eden bizden değildir. Hile ve aldatmayı yapanlar cehennemdedirler."

"Kardeşin için şematet eyleme ; sonra Allah ona merhamet eder de, seni belaya düşürür."

kim-ogr, semerkand yayınlarında bu bölüm var. Ömer Nasuhi hocamızın orjinal eserinin sadeleştirilmiş hali. yani küçük ve kısa notlar dışında uzun eklemeler yok.

sormak istediğim şu; çok hoşuma giden bu bölümü sadeleştiren mi veya yayınevi mi ekledi? Kitabın orjinalinde bu var mı? eski baskılarda neden yok?

MUHABBET

"Şüphesiz ki, Allah; yumuşak huyludur ve yumuşak huylulugu sever. Ve sertlik üzerine vermedigi şeyi yumuşak huyluluk üzerine verir."

Ömer Nasuhi Bilmen, Büyük İslam İlmihali için bir önsöz yazmış. Orada kitabın 10 bölümden oluştuğunu ve bölümlerden birinin ahlaka dair olduğunu söylüyor.

Başkasinin bir kederinden ötürü sevinmek de bir düşmanlik eseri oldugundan caiz degildir. Buna "Şematet" denir. Bir hadis-i şerifde buyurulmuştur:

Büyük İslam İlmihali malumunuz üzre dili ağır ve anlaşılması zor idi Ali Fikri Yavuz bunu sadeleştirilmiş nüsha üzerinde u çok titiz bir çalışma yaparak, bazı düzeltmelerle birlikte, ihtiyaç gözüken yerlere gerekli notları ilave ederek tahricini yapmıştır.

Edeb, insan için büyük bir şereftir. Edebin karşıtı İsaet'dir ki, kötülük yapmak ve terbiyeye aykırı davranmak demektir.

Yumuşaklık, yavaşlık, nezaket ve tatlılıkla iş yapmak, sonu güzel olan bir şeye güzelce boyun eğmek anlamındadır. Bunun karşıtı "Unf , sertlik kabalık"dır ki, katı yürekli olmaktan, sertlik göstermekten, nezakete aykırı davranmaktan ibarettir. İnsan, yumuşaklık sayesinde en güç neticeleri elde edebilir. Düşmanca davranmak yüzünden de, elde edilmesi pek yakın olan şeyleri imkansız bir hale getirmiş olur.

"Fakat akla uyarak haksızlığa karşı olan bir öfke iyidir. Çünkü kutsal inançlar bununla korunur."

Ömer Nasuh Bilmen Hocaefendiye Ait olan İslam İlmihali Kitabı

Hala cevap yok, internetten bir kaç bilgi buldum, şimdilik bununla idare edeyim. Daha detaylı bilgi bulan olursa ekleyebilir.

"Birbirinize kin tutmayınız, hased etmeyiniz, birbirinizden yüz çevirmeyiniz, ey Allah'ın kulları!... Kardeş olunuz. Bir müslümanın müslüman kardeşine üç günden çok dargın kalması helal olmaz."

yok mu şu soruyu cevaplayacak biri.

benim merak ettiğim şuydu; İslam Ahlakı" bölümü kitabın orjinalinde, ilk yazıldığında var mıydı? Yani bu kısmı yazarın kendi mi yazdı?

"Yumuşaklıktan yoksun olan, hayırdan da yoksun bulunur."

İSLAM AHLAKI bölümündeki GÜZEL VE ÇİRKİN HUYLAR kısmı benim çok hoşuma gidiyor. Bildiğimizi zannettiğimiz bir çok şeyi, sanki ilk defa öğreniyormuş gibi çok güzel açıklıyor. İki tanesini burada paylaşıyorum:

bir aydır foruma giremiyordum, piyasa toz duman olmuş. Editörler uçmuş.

Dostluğun karşıtı, düşmanlık, davet ve kindarlıktır. Bütün müslümanlar birbirine dosttur. Çünkü aralarında sönmeyen bir din kardeşliği vardır. Peygamber Efendimiz ümmetine şöyle emretmiştir:

TEVAZU:

kurban bayramı tatilinde evdeki babama ait eski Büyük İslam İlmihali'ne baktım, en sondaki İslam Ahlakı bölümü yok. . Babamın kitabı çok eski baskı. internette ve son yıllarda yapılan baskılarda bu bölüm var, en sonda.

Feraset iki türlüdür: Biri, bir çeşit ilham eseridir ki, sebebi bilinmeksizin meydana gelir. Diğeri kazanılan bir haldir ki, çeşitli huylara dair bilgi edinmek sebebiyle olur.

Herkes için iyilik istemeye "hayırhahlık" denir. Bu ruhun temizliğinden ileri gelir. Bütün hayır müesseseleri, hayırseverliğin bir eseridir. Başkasının fenalığını istemek de, "Bedhahlık"tır. Bu, bir ruh hastalığıdır ki, sahibinin kötü kimse olduğuna bir alamettir.

Bir hadis-i şerifde buyurulmuştur:

FERASET:

Birinci Kitap