Yazdıklarına katılıyorum. Bu tarz sorgulamalari severim. Ben atanıp İngilizcemi ilerletip biraz da para biriktirince yurt dışına gitmeyi düşünüyorum. Gerçi paramız da yerlerde sürünmekte ama bakacağız işte..

Berbatlık üzerine berbatlıklar arasından tercihte bulunmaya zorlanıyoruz her daim. Hiçbirinin de gerçek anlamda mutlu edeceği yok. Bir şeyler için bekletiliyoruz oltadan havuç uzatılan eşekler olarak görülüp devamlı. Halbuki ne yaparsak yapalım sadece kuruntudan delüzyondan ibaret bekleyişlerimiz. Samuel Beckett'ın meşhur Godot'u Beklerken piyesindeki karakter gibiyiz. Aman ne güzel olacak deyip kendimizi kandırdığımız şeyler bir noktadan sonra default-alelade şeyler oluyor ve aynı girdapta yeni bekleyişlerle yeni kandırılmalarla fark etmeden ölüme hiç de çok kalmadığını görüyoruz.

Ama ciddi ciddi hırsa kapılıp gözlerimiz kararmadan işin sonrasını da düşünmek lazım derim. Devlet dairesinde muhatap olunacak insan profili ne olacak zaten? Etrafımdaki insanlar bunlar olacaksa ben bu adamların lordu olsam ne yazar? Sadece para ve maaş mı dert cidden?

Hatta bazen öyle insanlarla karşılaşır, öyle dengesiz amirlerin altında çalışırsın ki o kuruma girdiğin gireceğin güne lanet edersin. 30lu yaşların içindeysen istifa etmeye de cesaret edemez, 3 kuruş maaş için beş para etmez adamların kahrını çekersin.

Kafamda farklı planlar da var. Tüm geleceğimi memuriyete bağlamadım tabi ki. Ayrıca diğerlerinin ne yaptıklarımı umurumda değil. Kişiye değil işime bakarım ben. Bence sen de sıkma canını böyle boş şeylere.

Devlet memuru olmayı ve neticede iş anlamında da kendini geliştirmek anlamında da doğru düzgün hiçbir şey yapamadan (ki memur da olsanız uykuda olmadığınız vaktin yüzde 70'i mesaide geçecek) yaşayacak olmayı niye bu kadar hırsla istiyorsunuz?

Kardeşim okuduğunu anlayacak zekaya bile doğru düzgün sahip olmadığını biliyorum onun için zorlamayacağım. Sadece orada 200-250 işe başvurduğum kimsenin geri bile dönmediği yazıyor. Hasbelkader biri okuyorsa muhatap olduğum kişi o zaten.

değmez, hiçbir şey için değmez aslında, bildiğimiz gibi ihtiyaçlarımızın da bir sırası var ilk önce temel ihtiyaçlarımızı karşılamalıyız, para kazanmalıyız, bunun için özel sektörde uğraşanlar kayda değer bir şey yapamayınca kpss'ye sarılıyor, çok fazla seçeneğimiz yok ve biz kpss'yi tercih ediyoruz aslında, risk alın diyenleri anlamıyorum ben, kim nerde neyin riskini nasıl alacak :D ingilizce öğren, kendini geliştirmemişsin vs. vs. işlerine hiç girmiyorum zaten anlayan anladı...

2. seneden sonra pembe hayaller kaybolmaya başlayacak atandığın kuruma uyum sağlayıp sabahtan akşama çay, kahve muhabbet sonunda eve dönecek bi kız bulup evlenip çocuk yapacak ve bankadan ev, araba kredisi çekip 10-15 sene bunları ödeyeceksin :D

Bir ay staj yaptım devlet kurumunda. Sadece o bir ayda bile oranın köhneliği kasveti insanların hareketleri hiçbir iş yapmadan boş boş durmak vs. beni çıldırtacak noktaya geldi. Bir de senelerce o işe devam eden fazladan bir gün tatil olsun da rahatlayayım diye fırsat kollayanları görünce cidden meselenin mide bulandırıcı olduğunu anlamış oldum.

Adam içlenip o kadar şey yazmış gelen yanıta bak.

Ortada ayıla bayıla koşa koşa atlanacak bir şey yok bana göre. Ciddi ciddi "iş" yapacağım bir şeyler öğreneceğim insanlara da bir şeyler katacağım çalışıyor olmanın tatminini yaşayacağım bir işte çalışmak enerjimi zekamı sarf etmek isterdim ama yüzlerce iş başvuruma cevap bile vermiyorlarsa yazıklar olsun diyorum bu ülkeye sadece.

Sonsuza kadar bir binanın içine 8'de girip 5'te çıkmak istemez kimse.

Cidden hatadan ibaret hayat.

Benim meselem ise şu, zamanında devlet kurumunda staj da yaptım az çok ne halde olduklarını gördüm devlet memuruyum uzmanım vs. diyenlerin.

Haydi güle güle.

Cidden, meslek de iş arkadaşları da kurum hiyerarşisi de çekilecek dert değil gibi. Bu yüzden kamu görevliliği yaparken farklı ve mutlu olabileceğiniz gelecek planları yapmak gerekiyor bence.

Türkiye'de yaşıyorsan işten zevk almanın bir mümkünatı zaten yok. Özelde de böyle devlette de. O kadar idealistseniz bir şekilde yurt dışına çıkmanız lazım. Başka yolu yok. İnsanların devlete girmek istemesinin nedeni zamanında yatan maaş ve saçma sapan bir şeyler yapmadığın sürece işten çıkarılma korkusunun olmaması. Bu garanticilik insanı bir nebze stresten kurtarıyor. Tabi çalıştığın insanlar torpille atanmış, boş beleş insanlar olabilir. Ona yapacak bir şey yok. Özelde de aynı insanlarla karşılaşabilirsin. O yüzden bir şekilde boş beleş insanlara kulaklarını kapatıp işine bakacaksın.

İstemenizi gayet tabii karşılıyorum çünkü özel sektörde 2-3 kişi hariç kimsenin geri bile dönmediği 200-250 başvurum var benim de.

Yazık işte onca emek ver sonra da bile isteye çürümeye razı ol.

Niye boş olsun?

Evet birçoğumuz üniversite sınavında vasat bölümler kazanmış kişileriz. Birçoğumuz özelde ne kadar başvuru yaparsa yapsın işe alınmıyor, alınsa da berbat ötesi şartlarda sürünüyor. Ciddi seviyede fazla sayıda kişi de 6-8 senedir KPSS'yle yüz göz olmuş, hatta bu işi kendi başına meslek haline getirmiş kurt olmuş kaşarlanmış haldeler.

Ben sana ne olacağını söyleyeyim atanırsan şayet 1 sene boyunca hayallerin devam edecek şu ülkeye gidicem, bunu yapıcam şurda yaşıycam vs. dolu dizgin devam edecek pembe rüyalar

Ankara'daki birkaç kurum dışında DEĞMEZ.

Şahsen sadece sonuna kadar mecbur kaldığım için devlet dairesinde çalışacak olsam da bunu bir angarya ve zulüm olarak görüyorum. Neticede yapılan işlerin ne seviyede ne kadar kalifikasyon gerektirmeyen işler olduğu da ortada. Bu kadar hırs yapılmaya başkalarıyla yüz göz olmaya değer bir durum yok derim hele hele işe alıştıktan memurluk alelade gelmeye başladıktan sonrasını düşününce.

Siz hiçbir şey için değmez deyince aklıma gelmiş geçmiş en büyük 3-5 filozoftan biri olan schopenhauer'in "hayatın kendisi cidden hata gibi bir şey olmalı" sözü geldi.

Kedi uzanamadığı ciğere mundar dermiş...

iyi tamam birader çürüme sen zorla mı

Ben de az çok biliyorum özel sektörde yaşadığım tecrübeler sayesinde oradaki durumları. Kastettiğim şey bu kadar şiddetli derecede gözü dönmüş bir rekabete insanların birbirlerini yiyor olmasına değecek hiçbir şeyin olmadığı devlet kurumunda çalışıyor olmakta. Tamam garanti para, işten atılmak zor, daha çok hakka sahip olunuyor vs. ama bir taraftan da bir ömür boş boş mesainin bitmesini bekleyerek geçecek çok büyük ihtimalle. Birinci sınıf memurluk haricinde yapacağınız işin kalifikasyon gerektirmesi cidden size bir şey katması vs. gibi bir durum asla mevzu bahis değil çünkü.

Ha bir de şu tarafı var işin. Sen 1-1,5 milyon lisans mezunu rakibin arasında ilk 1000, 2000, 5000 içine girmiş onların yüzde 99,5-99,9'unu geride bırakmış olarak atanacaksın atanacaksan da. Sonra da sokaktan geçen adamdan farksız maaşını krediye gömüp aldığı 2. evden arabadan başka hiçbir şeyi başarı olarak göremeyecek kadar körleşmiş göze batar kıl kadar zeka anlayış ve bilgi birikime sahip olmayan çok çok büyük kısmı şunun bunun torpillisi kayırdığı olan memurlarla muhatap yüz göz olacaksın hatta amirin olacaklar fırsat kollayacaklar büyük ihtimalle açığını bulmak için.

Tek kelime bile anlamadın değil mi?