Bu muhasara, üç yıl sürdü. Hac mevsimlerinde, Haşim oğullarının alış-verişine bile mani oluyorlardı. Sonucu, müşriklerden bazı kimseler, onlarla akrabalığımız var dediler. Bu yaptığımız şey zulümdür diye söylenmeye başladılar. Hz. Muhammed de, ka'be'ye asılan kağıdın, güve tarafından tamamiyle yendiğini söyledi. Gidip baktılar, gerçekten de kağıtta yalnız "Bismike Allahümme" sözü kalmıştı. Bunun üzerine bu kuşatmayı kaldırdılar.

başkları SÖYLEYİNCE BİDAT OLUYOR,, sünni söyleyince bidat olmuyor mu?Yanlış, yalan, sahih olmayan sünni kaynaklarda da son derece bol. BUNDA İSLAM ALİMLERİDE İTTİFAK EDİYORLAR.. EMEVİ ZAMANINA KAYARAK,,, yani demek oluyor ki,,

Ali'yi tanimak ve tanittirmak büyük bir hizmettir. Bu konuda büyük ve değerli yazarımız Merhum Pröf. Abdulbaki GÖLPINARLI türk toplumuna büyük hizmet etmiş ve yirmi yıl önce Ali'nin hayatını muteber ve güvenilir kaynaklardan çok güzel bir şekilde toplamış ve

İmam Ali kardeşleri Talib, Akıyl ve Ca'fer'den küçüktür. Ebu-Talib'in bu dört oğlunun her biri, öbüründen on yaş, böylece de ilk oğlu olan Talib, Ali'den Cemaleddin Ahmed ibn-i Aliyy ibn-il-Huseyn ibn-i Aliyy - ibn-i Mühenna: "Umdetüt-talib fi esnabı Al-i Ebi-Talib," Necef baskısı, 1918- 1337, s. 4-5. otuz yaş büyüktür. Hepsinin de anneleri, Esed kızı Fatıma'dır.

Nehc-ül-belaga kitabını Bir Yahudi dönmesi olan Ali Mürteda'nın kardeşi, Radi isminde bir Şii'nin yazmış olduğunu, İslam alimleri ittifakla bildirdiler. Zaten Şiiler bile, bunu inkar etmiyorlar.

Hz. Peygamber'e, "Mensup olduğun soydan, sana en yakın olanları korkut"7 mealindeki ayet inince Hz. Muhammed, Haşim oğullannı çağırdı. Gelenler, kırk kişi kadardı. Onları ağırladı, hazırlanan yemeği onar onar yediler.

Buyrun İnşallah.

2- Darvin mektebinin en belirgin öğrencilerinden olup, üstadının aksine tabiat dışındaki her şeyi inkar edip ölünceye dek metaryalizm düşüncesini izleyen "Şibuli Şumeyyil" Hz. Ali'nin şahsiyeti karşısında tazim etmekten başka çaresi kalmamış ve muvahhidlerin önderi Hz. Ali'nin azametini ondört asırdan sonra tarih sayfalarından öğrenmiş, onun fıkri ve ilmi eserlerini hissetmiştir. O Hz. Ali hakkında şöyle der:

Künyeleri, "Ebü-Hasan" ve "Ebü-Türab" dır Araplarda adet olduğu veçhile ilk oğulları olan İmam Hasan'ın adına nisbetle Hasan'ın babası anlamına gelen "Ebü-Hasan" künyesiyle tanınmıştı. "Ebu-Türab", toprak babası demektir. Bu künyeyi, kendilerine, Hz. Peygamber vermişti. Bu yüzden, bu künyeyi çok severlerdi.

Zahiri ilimlerdeki ve tasavvuf bilgilerindeki yüksek derecesiyle tanınmış olan büyük veli, seyyid Abdullah-i Dehlevi hazretleri, Mektubat kitabında, Nehc-ül-belaga kitabının muteber olmadığını bildirmektedir. (m. 61)

Fatıma, Haşim oğullanndan olup kendi soyundan birine varan ilk kadındır. Hz. Muhammed onu çok severdi, ana derdi ona. Vefat ettiği zaman, kendi gömleğiyle sardırmış ve kabre bızzat kendisi yerleştirmiştir. Talib, müşrikler tarafından Bedir savaşına katılmaya zorlanmış, fakat kabul etmeyip şehirden çıkmış, bir daha da ondan bir haber alınmamıştır. Ebu-Talib'in soyu, diğer evladından yürümüştür.

Bu yüzden bu yıla, gam-gussa yılı anlamına gelen "Senetü'l-Huzun" denildi

Gökpınarlı değil zülkarneyn gölpınarlı...

Konuyla ilgili özel merakın varsa özel mesajla konuşabiliriz.

İnsanlar iki kısımdir. Bir gurubu kendi zamanlanna aittir. Zira, sadece kendi zamanlannda dalga oluşturmuş, zaman ve şartlar değiştiğinde veya hayatları son bulunca onlardan hiç bir haber ve eser kalmamış veya çok az bir eser kalmıştır; şöyle ki, bir sure sonra onlann isimlerine ancak kitaplarda rastlanabilir.

Diyorum derimde,, SADECE GÖLÜ GÖRENE, OKYANUSU ANLATASAN NE OLUR.. İnanmaz.. İNANAMAZ.. hürmetlerimle,,

Hz. Ali hakkında arkadaş bilgi aktarmaya çalışıyor. tasavvuf ve tarikatlarla ilgili olarak bu toplumda en detaylı araştırmayı yapmış Prof. Abdulkadir Gölpınarlı aracılığıyla. Sürekli saldırdıklarından bahsetmişsin Şiilerin. Burada senin yaptığın çok mu farklı...

Bu ise kültür alanında çalışan müslümanların mesuliyetini artırmaktadır.

fakat Tabari tarihine, Ahmed-ibn-i Hanabel'in "Müsned" ine, Halebi'nin "Siyer" ine, "Tarih-ül-Hamis "e ve "Er-Riyaz'u-Nadıra" ya göre Hz. Peygamber, Hi cretin ikinci yılında Uşeyre savaşında Ali'yi toprağa uzanmış, tozlara bulanmış yatıyor görmüş, "Kalk otur, ey Eba Türab" buyurmuştur. Bu hadis, Yasir oğlu Ammar'dan tahriç edilmiştir.

Şii arkadaşlara bu başlıkta iyi eğlenceler dilerim.

Günümüz insanları maddi mekteplerden doymuş olup, kendisine örnek edecek ve kendisini doyuracak ilahi bir mektep aramaktadır.

Ebu-Talib'in asıl adı, bazılannca İmran'dır. Fakat bu rivayet, zayıftır. Adı, künyesidir diyenler de vardır.

Hz. Muhammed, Müslümanlığı yaydıkça ve Müslümanlık yayıldıkça müşrikler, geleneklerinin yok olacağını düşündüler, Abdü-Menaf oğlu Rabia'nın oğulları Utbe ve Şeybe, Ümeyye oğlu Harb'in oğlu Ebu-Süfyan.

sünni alimlerinde ittifak noktalarını yazacağız dert etmeyin,,

Kuranmüslümani, bağımsız bir göz olarak eleştirilerinde haklısın ancak ben bu Şii'ler ve yandaşları ile tartışamıyorum. Kafa yapımız uyuşmuyor sanırım. Bize hakaret etmeden duramıyorlar, böyle kurulmuşlar demekki :) Dolayısıyla başlıkla ve içerikle ilgilenmiyorum.

HZ. ALİ HİCRETTEN ÖNCE

Hz. Ali, mektubu alınca hazırlandı, Mekke'de bulunan Hz. Fatıma'yı, anasi Esed kızı Fatıma'yı ve Abdülmuttalib oğlu Zübeyr'in kızı Fatıma'yı aldı, Rasulullah'ın kölesi Ümmü Eymen'in oğlu Eymen'le mektubu getiren Ebu-Vakıd da onlara uydu. Ebu-Vakıd, katarı hızlı sürüyordu. Ali, katan yavaş sür ey Ebu-Vakıd, kadınlar zayıf buyurdu. Ebu-Vakıd, arkamızdan gelirler diye korkuyorum, dedi. Hazret, korkma buyurdu. Rasulullah, onlar sana birşey yapamazlar, dedi bana.

Sahabe, birer-ikişer medine'ye göçmeye başladı. Hz. Muhammed , bu suretle büsbütün yalnız bir duruma düştü. Tam bu sırada, müşrikler, bu işi kökünden halletmek için "Darü'n-Nedve" de toplandılar. Kureyş ululanndan Ebu-Cehl, As oğlu hakem, Ebu-Leheb, Halefoğlu Ümeyye, Halef oğlu Übeyy, bu toplantıda bulunanlardandı. Hz. Muahhamed'i öldürme hususunda her biri bir söz söyledi. Nihayet Ebu-Cehl, her kabileden bir yiğit seçelim, gece karanlığı basınca hep birden evine girip üstüne saldırsınlar. Öldürülünce Haşim oğullan, kim öldürdü diye sordukları vakit hepsi birden, biz derler. Kanı, bütün boyların boynunda kalır, bütün boylarla savaşamazlar, diyet'e razı olurlar dedi. Bu re'yi kabul ettiler. Kimseye söylememeyi kararlaştırdılar. Öldürecek adamları seçtiler, geceyi tayin ettiler, dağılıp evlerine gittiler.

Bir kıtlık yılında, Hz. Peygamber, diğer amcası Abbas'a: "Gidelim de, Ebu-Talib'in yükünü hafifletelim" buyurmuş, beraberce gidip oğullarından birer tanesini almayı teklif etmişlerdi. Ebu-Talib, oğullarından Akıyl'i çok severdi; onu bana bırakın da ne yaparsanız yapın demiş, bunun üzerine Abbas, Ca'fer'i, Hz. Peygamber de Ali'yi almıştı. Ca'fer, Müslüman oluncayadek, Abbas'ın evinde kaldı. Ali de Hicrete kadar Hz. Peygamber'in evinden ayrılmadı. Bu suretle Ali, beş yaşından itibaren tam on sekiz yıl, Hazret-i Peygamber'in terbiyesi altında kalmıştı.

Ama bir grup insan da vardir ki, kendi zamanlanna değil de, bütün dünyaya aittirler. Dolayısıyla zaman geçtikçe onların şahsiyetleri de bir o kadar parlar. Öyle ki, onlann bilgeliği, siyasetleri, hizmetleri geleçek nesillere örnek olur.

Dede ali Gölpınarlı şiidir ve mevleviliğe bağlıdır Şii olsada Bana göre tassavvuf konusunda Türkiye, nin en iyi araştırmacısıdır...

Hem kendimize bakacağız hemde iyi araştıracağız..

İbnü Abdül-Birr, "al-istiab" da, Afifü'l-Kindi'den rivayet ederek demiştir ki: Ben ticaretle uğraşırdım. Hacca gittim, bazı şeyler almak için Abdülmuttalib oğlu Abbas'ın yanına gittim. Bu sırada birisi çıktı, namaza durdu. 0nun geldiği taraftan bir kadın geldi, onun arkasına geçti, o da namaza durdu. Derken aynı taraftan, ergenlik çağına gelmek üzere bulunan bir genç çocuk geldi, yanına geçti, namaza durdu. Abbas'a, bu nedir dedim, ne yapıyorlar? Abbas dedi ki, bu, Abdülmuttalib oğlu Abdullah'ın oğlu Muhammed'dir ve kardeşimin oğludur, namaz kılıyor. Peygamber olduğunu sanıyor. Peygamberliğini kabul eden de ancak arkasında duran zevcesiyle yanında duran, amcasının oğlu.

Buhari'nin tahriç ettiği bir hadise göre bir gün Hz. Peygamber, kızı fatıma'nın evine gelmiş, Ali'yi görememiş, Amcanın oğlu nerde diye sormuştu. Hz. Fatıma, birbirimize biraz kızdık, kalkıp gitti buyurmuş. Hz. Peygamber, birisine, git, bak bakalım nerde demiş; o adam gelip Mescitte yatıyor diye haber vermişti. Hz. Peygamber, kalkıp mescide gidince görmüş ki yatmış, uyuyor; ridası sırtından düşmüş, vücudü toza toprağa bulanmış. Bunun üzerine eliyle tozu toprağı silkip "Kalk ey Eba-Türab, kalk ey Eba-Türab" buyurarak iltifat etmişler. Bu Künye, buyüzden kalmış.

Aralannda Hz. Peygamber'in cariyesi Ümmü Eymen de vardi.

Hz. Muhammed o gece Ali'yi çağırdı. "Bu gece Rabbimin emriyle Mekke'den göçeceğim ve Sevr mağrasında gizleneceğim, sen de benim yatağımda yatacaksın, ne dersin" buyurdu. Ali, bu sözü duyunca gülmüseyerek, yere kapandı, şükür secdesini yerine getirdi. Secdeden kalkınca memnuniyetle, "Gözüm, kulağım, yüreğimin başı sana feda olsıın, dilediğini yap, başarım, ancak Allah'tandır" dedi. Hz. Muhammed "Yatağıma yat, hırkamla örtün; sana haber vereyim ki ya Ali, Allah, dostlarını, imanları derecesince sınar. İnsanlar içinde, uğradığı belalar, en çetin olanlar, peygamberlerdir, sonra onlaıın vasileridir, sonra onlaıa uyanlar ve uyanlara benziyenler derde uğrar. Ey amcamın oğlu, Allah, İbrahim peygamberi nasıl İsmail'i kesmeye memur ederek sınadıysa, beni de seninle sınamakta. Sabret, sabret, çünkü şüphe yok ki Allah'ın rahmeti, iyilik edenlere pek yakındır" buyurdu. Onu kucakladı, göğsüne bastı, ağlamaya başladı. Hz. Ali de, peygamber'den ayrılacağından dolayı ağlıyordu.

Hz. Muhammed'in peygamberliğinin yedinci yılı. "Darü'n-Nedve" dedikleri topluluk yerine toplanıp görüşen Kureyş büyükleri, Haşim oğullariyle, Abdülmuttalib oğullariyle konuşmamaya, selamlaşmamaya, alım-satımda bulunmamaya karar verdiler. Muhammed'i öldürülmek üzere kendilerine teslim ederlerse onlarla görüşüp konuşacaklarını, aksi takdirde verdikleri kararda sebat edeceklerini bir kağıda yazıp bu kağıdı, ka'be'ye astılar. Bütün Haşim oğullarını, Şa'bu Ebi'Talib denen mahallede, adeta muhasara altına aldılar, başka yerlerdeki Müslümanlar da, olağanüstü bir sıkıntıya, bir hakarete, bir baskıya uğradıklarından evlerinden çıkıp bu mahalleye göçtüler. Bu suretle Ebu-Leheb'le Abdülmuttalib oğlu Haris'in oğlu Ebu-Süfyan'dan başka, mü'min, kafır, bütün Haşim ve Abdülmuttalib oğulları o mahallede toplandı.

Hz. Ebu-Talib'in, cenab-ı Peygamber'e , ihlas ile inandığında hiçbir şüphe yoktur. Hz. Peygamber'i canla-başla koruduğu, bu muhasara sırasında oğlu Ali'yi, Hz. Peygamber'in yatağında yatırdığı, kendisinin, yalın kılıç, evin çevresinde dolaşıp herhangi bir su-i kasdı önlemeye çalıştığı, imanını apaçık belirten şiirler söylediği meşhurdur. İmam Hasan soyundan Abdü'1-Azim, sekizinci imam Aliyyü'r-Rıza'ya , Ebu-Talib'in iman edip etmediğini sormuş, İmam, mü'min olduğunu bildirmiştir. Altıncı İmam, Hz. Ca'fer'us-Sadık , "Ashab-ı Kehf, imanlarını gizlediler; Allah onlaıa iki kat ecir verdi; Ebu-Talib de onlar gibidir" buyurmuştur. İbn-i Abbas, Ebu-Talib'in, vefat ederken şehadet getirdiğini, babasından rivayet eder.8

Hz. Muhammed, emanetlerinin sahiplerine verilmesini emredip "Kızım Fatıma'yı sana, seni de Rabbime emanet ediyorum, yazımı bekle, yazını gelince burada kalanlarla beraber, sen de göç, bana ulaş" buyurdu; daha önce Ebu Bekr'le Ebu Hale oğlu Hind'e, mağara yalunda, muayyen bir yerde beklemelerini emretmişti. Yatsı namazını kıldı Hazreti öldürmeye memur olanlar da gelip evi kuşatmışlardı. Fakat gece yarısını beklerlerken uyuyakaldılar. Hz. Peygamber, evden çıkıp 36. surenin 8. ayeti olan ve "Biz, onların önlerine de bir sed çektik, arkalarına da, artık onları kapladık, kavradık da bu yüzden görmezler" mealine gelen ayeti okuyup ve yerden bir avuç toprak alıp üstlerine serperek yürüdü. Ebu Bekr'le Hind'in bulunduğu yere geldi. Beraberce mağaraya vardılar. Kendisi, arkadaşiyle mağaraya girdi. Hind döndü.

topluma sunmuştur. Şimdi o Merhum'un vefatından bir süre geçmesine rağmen bu kitap yeniliğini korumuştur.

zülkarneyen kardeş şu bahsettiğin kitaptan bir kısım yaz da okuyalım neler söyleniyor

Hz. Peygamber , Ali'nin doğumunu duyunca Ebu-Talib'in evine geldi, Ali'yi kocağına aldı, dilini, ağzına verip emzirdi. Adını sordu. Fatıma, Esed koymak istiyorum deyince Hazret-i Muhammed, hayır buyurdu, onun adı Ali'dir. Fatıma da bu adı, hatiften duymuştu. İsmini Ali koydular.

Dacnan'da bir gün bir gece kalmışlardı. Bu sırada Mekke'deki yoksul Müslümanlar da göçüp katara ulaştılar.

Evet, Hz. Ali 'ın hayatının çeşitli boyutları vardır. Birinci yönü Hz. Ali'nin hakkında ayetler inmiş, onun makam ve mevkisini bildirmiştir.

Katar, Mekke'yle Medine arasındaki Dacnan denilen yere gelince Mekke'den, yüzleri nikaplı sekiz atlı, koşa koşa gelip çattı. Ali, Ebu-Vakıd'a, develeri ıhtırmayı emretti. Sonra gelenlerle katarın arasına geçip kılıcına dayanarak durdu. Gelenler, kadınlarla beraber göçüp kurtulacağını sandın ha, dön geri dediler. Hazret, dönmezsem ne yaparsınız buyurdu. Zorla döndürürüz ve seni helak ederiz dediler. Gelenlerin arasında bulunan Ümeyye oğlu Harb'in kölesi, kılıcını çekip Ali'ye saldırdı. Ali, onun vuruşunu çekip kılıçla öylesine bir vurdu ki Cenah'ın başına inen kılıç, atının eğerine kadar işledi. Gelenler, bunu görünce dağılıp döndüler. Ali, "Kanını döktürmek istiyen gelsin; ben, kardeşime, amcamın oğlu Rasulullah'a gidiyorum" buyurdu ve Ebu Vakıd'a, develeri sürmesini emretti.

tabiki şiiiler kendi kaynaklarına doğru diyecek muteber diyecek, ehli sünnette kendi eserlerine muteber diyecek ve bu iki kesim birbirlerinin eserlerine uydurma diyor, iyide insanlar neye göre karar verecek şşimdi, anadan doğma bir şii olan kimse doğal olarak şiilik üzerine eğitiliyor ve ona göre kimler alim diye tanıtılmışsa onların dediği hak oluyor,

İbn-i Abbas ise şöyle der: Ali hakkında üçyüzden fazla ayet nazil olmuştur. Biz burada Hz. Ali'nin öğrencilerinden olup her halinde huzurunda bulunan Zırar b. Hamza'dan bir cümleyi zikretmekle yetiniyoruz:...

Ebü'l-Buhteri, Mugıyra oğlu Hişam'ın oğlu Ebu-Cehl ve amcası Velid, Vail oğlu As ve diğer Kureyş uluları, Ebu-Talib'e başvurdular, Muhammed'in önüne geç, bizim putlanmızın aleyninde bulunmasın dediler. Ebu-Talib onlan tatlı sözlerle yatıştırdı.

İkinci yönü, Hz. Peygamber çeşitli münasebetlerde ve çeşitli yerlerde Alinin makam ve mevkisini beyan buyurmuştur.

Elinizdeki bu kitap merhum Profesör Abdulbaki Gölpınarlı'nın 1978 yılında baskıya sunulmuş bir eseri olup aradan uzun bir sure geçmesi dolayısıyla nushalan tükenmişti.

Muhterem araştırmacımız Hüccet-ül İslam Muhammed MUCAHİDİ bu kitabı yeniden gözden geçirip şimdiki haline getirmiştir. Biz Allah'tan hem müellifın ruhunun şad olmasını diliyor ve araştırmacımızın tevfıkini istiyor, yayına hazırladığı yirmiye yakın kitabı gençlerimizin, mutalaa edeceklerini ümit ediyorum. Bu kitabın mutalaa edilmesiyle gençlerimizin Hz. Ali'nin yolunun izleyicileri olmaları ümidiyle...

Hz. Muhammed , ashabının çektiği ezayı görüp onlara, Habeş diyarina göçmek üzere izin verdi. Ebu-Talib oğlu Ca'fer'le yetmiş kişi, Habeş ülkesine sığındı. Bu yüzden Hz. Muhammed , Mekke'de pek yalnız kaldı. Bu arada, hac mevsiminde, Hz. Muhammed , medine'lilerle görüştü. Onların bey'atlerini aldı. Medine'ye göçmeyi kararlaştırdı. Ashabına da, medine'ye göçmek için izin verdi.

Hz. Peygamber, ayağa kalkıp Allah'ı övdü, sonra, "Korkutan, yakınlarına yalan söylemez. Kendisinden

Ali Fil yılının otuzuncu senesi Recebinin on ücüncü Cuma günü Mekke'de, bir çok tarihçilerin rivayetine göre, ka'be'nin içinde doğmuştur (29.7.599).

Lakapları, arslan manasına gelen "Hayder", Allah'ın üstün arslanı anlamına gelen "Esedullah-il-gaalib" ve Tann rızasını kazanmmış demek olan "Murtaza"dır. Hz. Peygamber Tebük savaşına gidecekleri vakit, Ali'yi Medine'de hAlife bırakmışlardı. Hz. Ali, Ey Allah elçisi, beni kadınlarla çocuklara mı hAlife bırakıyorsun diye savaşa katılmak istediğini ima edince Hz. Peygamber "Razı değil misin ya Ali, sen, bana, Haııın, Musa'ya ne menziledeyse o menziledesin, ancak benden sonra peygamber yok" buyurunca, Ali, razı oldum demişti. "Murtaza" lakabı, buyüzden kaldı.

Üçüncü yönü ise, uzun bir sure Hz. Ali'yle harış-neşir olup onun içini ve dışını bilen Ali dostlarının onun hakkındaki görüşleridir.

HZ. ALİ HİCRET VE HİCRETTEN SONRA

Ebu-Talib oğlu Emir'ül-Mü'minin Ali , on iki İmam'ın birincisidir. Babası, Haşim oğlu Abdülmuttalib'in, yani Hz. Muhammed'in ceddinin oğlu Ebu-Talib, annesi, Haşim oğlu Esed'in kızı Fatıma'dır.

Hz. Peygamber'in ilminin kapısı olan ve Peygamber'in, hakkinda "Benim etim senin etin, kanini senin kanındır", "Ali'yi seven beni sever, onu inciten beni incitir" buyurduğu müminlerin emiri, Allah'ın galip arslani, Resulullah'in hak vasisi olan Ali aleyhisselamın hayatı hakkinda yazdığı bu eser de Merhum Gölpınarlı'nın değerli eserleri arasındadır.

SUNUŞ:

sünnilerin nakilleri bid?at fırkalarınca,, demişsin dostum :)))

Uyuyanlar, gece yarısından sonra uyandılar, kendilerine gelip eve saldırdılar. Tanyeri, ağarmak üzereydi, Saldıranların başında Mugıyra oğlu Velid'in oğlu Halid vardı. Halid, Ali'ye, dal kılıç saldınnca Ali, kalkıp onun elini tuttu, büküp kılıcını aldı, gelenleri önüne katıp evden çıkardı.

ey güzel kardeşlerim, şiiilerin ve mutezilelerin kitaplarını muteber etmeyen ehli sünnetmi doğru, yoksa ehli sünnetin kitaplarını kabul etmeyen şiiler mi doğru, insanlar buna nasıl karar verecek

Bizlerin arzusu şudur ki, insanlar Hz. Ali 'ın şahsiyetini ve onun sözlerinden oluşan Nehc-ül Belağa kitabını ve diğer Ehl-i Beyt İmamlarını hakkıyla tanısınlar. Sonra bu mektebi diğer mekteplerle mukayese edip doğru olanı seçsinler. Çeşitli mezheplere mensup olan kardeşlerimize de Ehl-i Beyt İmamlannı, Ehl-i Beyt'in düşmanlan olan Emevi, Abbasi ve benzerlerine bağlı muhaddis ve tarihçilerden değil, Ehl-i Beyt'e hakkıyla bağlı olan yazarlardan öğrenip daha sonra bunları diğer sahabe ve tabiinle karşılaştırmalarını tavsiye ediyoruz.

şimdi nehcül belagayı yahudi dönmesi yazmıştır diyerek bu eser kabul görmüyorsa, iyide yahudilikten dönüpte ehli sünnet olan yokmu hiç, ozaman da sizin mantığınıza göre bu eserlerde kabul görmemeli değilmi nasıl bu işin içinden çıkılacak söylermisiniz

Hz. Peygamber'in, halkı, Müslümanlığa davet etmeye memur olduğu gün, akşam üstü, ilk olarak zevceleri Hz. Hadice Müslüman olmuş, ertesi sabah da Ali, İslamını izhar etmişti.

Kiatbın bütününü diz diz akratacağız, inşallah.

Hz. İmam, doğduktan sonra anneleri Fatıma, kendi babasının adı olan ve anlam bakımından arslan demek olan "Esed", bir rivayete göre de aynı manaya gelen "Hayder" adını verdi.

ilim-amel-ihlas, Nehc-ül-belaganın, bir veli zat ile örneklendirip sahih demiyor, neyine -hangi bölümen demiyor o da tartışılır,, sahih diyen alimlerin sayı ve derece olarak fazlalığıda göz önüne alındığında dediklerin seviye olarak düşük kalıyor,, itifak eden islam alimleri kim,,?İnkar etmeyen şiiler kim, onlarıda görmek herhalde hakkımız, yazıp gitmekle olmaz,?

Üstüne saldırdıkları zatın Ali olduğunu görünce Hz. Muhammed'i sordular, nerede o dediler. Bilmiyorum dedi. Kendisini bir müddet hapsettiler, sonra Hz. Peygamber'i arama kaydına düştüler, Ali'yi bıraktılar.

9- Mecma'ul-Beyan, c.7, s. 250-260, Sefinetü'l-Bıhar, c.2, s. 87-90.

Hz. Muhammed, Haşim oğullarını bir kere daha çağırdı. Yedirdi, içirdi. Sonra: "Ey Abdül-Muttalib oğulları" dedi, "Bana itaat edin, yeryüzüne hakim olun. İçinizden kim bana yardım eder, bu işte beni kuwetlendirirse kardeşim, vasim, vezirim, varisim ve benden sonra hAlifem olur" buyurdu. İçlerinden hiç biri cevap vermedi. En küçükleri olan Ali, ayağa kalkıp, dedi: "Ey Tanrı elçisi" dedi, "bu işte ben sana yardım edeceğim." Hz. Peygamber "Otur" buyurdu ve sözünü bir kere daha tekrarladi. Gene Ali'den başka cevap veren çıkmadı. Üçüncü def asında Hz. Rasulullah, Ali'ye "Otur" buyurdu; "Artık kardeşim, vasinı, vezirim, varisim ve benden sonra hAlifem sensin".

Hz. Ali, Cenab-ı Peygamber'in emanetlerini sahiplerine verdi. Hazretin mektubunu beklemiye koyuldu. Hz. Muhammed ise üç gün mağarada kaldıktan sonra EbuBekir ile Medine yoluna yöneldi. Kuba'ya varınca Avf oğlu Beni-Amr'ın arasında konakladı. Oradan Ali'ye bir mektup yazdırıp Ebu-Vakıd'ül-Leysi ile gönderdi.

İşte o zaman Ehl-i Beyt'in yüceliği ve Peygamber'in onlara tanıdığı ayrıcalığın sebebi anlaşılmış olacaktır.

AYETULLAH SUBHANİ'NİN ÖNSÖZÜ

1- Lübnan'ın büyük hıristiyan yazarlanndan olan Core CORDAK Hz. Ali hakkında "İnsanlığın Adalet Sesi" adında beş cilt kitap yazmış, Ali'nin siret ve metodunu beyan ettikten sonra onu kamil ve varlık aleminde benzerine çok az rastlanan bir insan olarak tanıtmıştır. Kalbi Ali muhabbeti ve aşkıyla dolan bu yazar şöyle der:

başka tapacak bulunmayan Allah'a andolsun ki ben, bilhassa size Allah elçisi olarak gönderildim, unıunıi olarak da biitiin insanlara. And olsun Allah'a nasil uyuyorsanız öylece de öleceksiniz, nasıl uyanıp kalkıyorsanız öylece de tekrar diriltileceksiniz; nasil, türlü türlü işlerde bulunuyosanız öylece de soruya çekileceksiniz. İyiliğe karşıhk iyilik bulacaksınız, kötülüğe karşılık kötülük. Cennet de ebedidir, cehennem de. Siz, ilk korkuttuğum kişilersiniz" buyurdu. Oların bir kısmı inandı, Müslüman oldu.

Ali, yanindakilerle beraber Kuba'da, Hz. Rasulullah'a ulaştı. Oradan beraberce Medine'ye göçtüler. Yolda Hz. Rasulullah, Ali ve Harise oğlu Zeyd, nöbetle bir deveye biniyorlardi.

Ama o bu sonuca ulaşan ilk kişi değildir, ondan önce İkinci halife de, Hz. Ali halifenin ilmi ve sosyal sorunların hallettiğinde elinde olmaksızın şöyle diyordu:

Yemekten sonra "Ben, bütün insanlara, Tanrı elçisi olarak gönderildim. Ulu ve Yüce Allah, mensup olduğum soydan, bana en yakın olanları korkutmami buyurdu. Allah'tan başka yoktur tapacak demezseniz sizi azabindan kurtaramam" buyurdu. Amcası Ebu-Leheb, bizi bunun için mi çağırdın dedi ve yakismiyacak sözler söyledi. Gelenler de dağılıp gittiler. Bu vak'a üzerine, Ebu-Leheb'in düşmanlığı büsbütün arttı. Hatta karısı Ümmü Cemil, dikenleri toplar, demet yapar, hurma lifınden bir iple bağlayıp sırtına alır, Hz. Muhammed'in geçeceği yollara döşerdi. Buyüzden, 111. Sure indi.

İslam'da Hz. Peygamber'den sonra bütün dünyaya ait olan ilk şahsiyet Hz. Ali'dir. İşte bu yüzden, Hz. Ali'nin hakkında yüzlerce kitap, binlerce makale yazılmış ve sürekli hatipler minberlerde sifatlarini saymışlardır; ama buna ragmen yine de onun hayatının çeşitli boyutlannda ulaşılmamış bir çok gizli yönler vardır. Günümüzün araştırmacıları ve yazarlan bu yönleri aydınlığa kavuşturmak için ellerine kalem almışlardır.

"İnsanların imam ve önderi Ali b. Ebitalip, yücelerin yücesi, aslına mutabık olan yegane ferttir. Doğu ve batı, geçmişte ve gelecekte hiç bir zaman oının benzerine rastlamamış ve rastlamayacaktır da."2

Gelenler, dönerlerken Ebu-Talib'e, kardeşinin oğlunun dinine girersen oğlun, sana emir olacak diyerek onunla alay ettiler.

ERENLER, GÜZEL KONU..

Kur'an-ı Mecid'in 28. Suresinin , "Şüphe yok ki sen, sevdiğini doğru yola sevkedemezsin; fakat Allah, dilediğini doğru yola sevkeder ve O'dur hidayete erecekleri daha iyi bilen" mealindeki 56. ayet-i kerimesinin Ebu-Talib hakkında indiğini söyleyenler varsa da bu ayet-i kerime Medine'de, Abdimenaf oğlu Nu'man'ın oğlu hars hakkında inmiştir. Ebu-Talib ise mekke'de vefat etmiştir.9 Hz. Peygamber'in, O'nu yıkamaları, defhetmeleri, bilhassa zevceleri Esed kızı Fatıma'nın, yanı Ali'nin annelerinin, vefatına dek O'nun nikahı altında ve evinde kalmaları, imanına şüphe getirmez delillerdir.

anadan doğma bir ehli sünnet olan kisede kendi çevresinde ehli sünnet olarak eğitiliyor ve onlara anlatılan alimler hak oluyor, peki Allah indinde hak olan nedir, bunu nasıl anlıyacağız, ehli sünnet denirken cenneti hak edenler deniyorsa, şialarda tam tersi kendilerinin cennet ehli olduğunu söylüyor, buna kim karar verecek, insanlar nasıl doğruyu bulacak sizce..

"Analar artık Ali gibi bir şahsiyet doğuramazlar."3

2 - Savt-ul Adalet-il İnsaniyye, c. l, s.37.

Ben hakkaten anlamıyorum bu bazı sünni olduğunu iddia eden arkadaşları.. Yahu dur açıp, bakayım ne yazıyor -yada burda ne yazmış bir okuyayaım-bu kitap neyi esas alıyor göz atayım DEME ALIŞKANLIĞI YOK.. Hemen kispe,,

Niyeti Allah kullanna ihlasla hizmet etmek olduğu için Allah'ın lütfu, Resulullah ve Ehl-i Beyt alayhimusselamin teveccühleri neticesinde Türkiye toplumunu Ehl-i Beyt mektebiyle tanıştırmak yolunda eşsiz başarılar elde etmiştir.

Hz. Muhammed'in, Peygamberliğinin ilanının onuncu yılı, Ebu-Talib vefat etti. Vefatından önce, oğullarına, ve bütün Haşim oğullarına, Hz. Muhammed'e yardım etmelerini, onu korumalarını, ona uymalarını vasiyet etti ve Hz. Muhammed'in gerçek peygamber olduğunu açıkça bildiren şiirler okudu. Ebu-Talib'in vefatı Şa'ban'ın onuncu, yahut Ramazan ayının yedinci günüydü. Ondan bir ay, yahut üç gün sonra da Hz. Muhammed'in sevgili zevcesi ve Hz. Fatıma'nın anası mü'minler anası Hadicet'ül-Kübra, vefat etti. Ebu-Talib gibi bir amcadan ve Hadice gibi bir eşten ayrılan Hz. Muhammed, pek müteessir oldu. Bir yandan da müşriklerin, inananlara reva gördükleri eza ve cefa çoğaldıkça çoğaldı.

Hz. Muhammed, din uğruna çalışmasına devam ederken tekrar Ebu-Talib'e müracaatla bu işin kötüye gideceğini, Hz. Muhammed'i, bu işten vazgeçirmesini söylediler. Ebu Talib, Hz. Muhammed'e, bu hususta bir kaç söz söyledi. Hz. Muhammed, Amca dedi, ben memurum, istersen sen de beni koruma, ben, gene de işime devam edeceğim. Ebu-Talib, Hz. Muhammed'in, dolu dolu olan gözlerine baktı, sözlerini duydu, pek müteessir oldu. Yarı ağlamalı bir sesle Kardeş oğlu dedi, sen işine bak. Ben sag oldukça onlar, hiçbir şey yapamazlar sana.

Hergün parça parça bu yazı dizisine devam edeceğiz..

Burada kimse eğlenmiyor hocam.

"Ne oldu ey dünya! Tüm güç ve kudretini seferber ederek her dönemde insanlık toplumuna akıl, flkir, ruh, beyan, güç ve yiğitlik açısından Ali gibi bir şahsı verseydin."1(İnsanhğm Adalet Sesi, c. l, s.49. El-Gadir, c.6, s.308, Necef basımı.)

yanlış hatırlamıyorsam hadis nakledenlerde ebu Ka'b olması lazım ve buna benzer birçok hadis rivayet edenler varki önceden yahudi iken msülüman olmuşlar şimdi bunların daha önceden yahudi olması onların her eserinin art niyetli yazıldığına mı delalet eder acaba, bu mantığı anlatırmısınız lütfen

Elbette ki bu üç yön çok önemlidir. Müslümanlar az-çok bunları duymuşlardır. Fakat bunlardan daha önemlisi müslüman olmayan ve yine Ali ile hiç bir irtibatı bulunmayan şahısların onu tanıtmasıdır. Biz burada gerçek Ali aşığı olup, Ali'ye gönül bağlayan ve onun hakkında kitap yazan iki örneğe işaret ediyoruz:

yahu ilim-amel-ihlas ne olacak burda başka üyenin türevidir, başka ad altında.

Bizce bu yol, Ehl-i Beyt mektebini tanımak için en kısa ve en verimli yoldur.

İmanını ilk izhar eden, Ali'ydi. Hz. Muhammed, pazartesi günü, halkı davete memur oldu, Ali, Salı günü, imanını izhar etti.

Rivayet edilmiştir ki: Hz. Muhammed onları çağırmıştı. Kırk beş kişi gelmişti. Ebu-Leheb de içlerindeydi; dedi ki: Ya Muhammed, bunlar, amcalann, amca oğulların, bir araya geldiler, ne söyliyeceksen söyle.

Bütün hamdlar alemlerin rabbi Allah'a mahsustur. Salat ve selam yaratiklann en hayırlısı Hz. Muhammed'e ve Allah Teala'nin kendilerinden her türlü kötülüğü giderdiği ve tertemiz kıldığı Ehl-i Beyt'ine olsun.

Nehc-ül-belaga kitabını Şiiler ve Mutezile olanlar şerh etmiştir. Mesela şerh edenlerden biri İbni Ebilhadid mutezilidir. Hiç bir Ehl-i sünnet alimi bu kitabı muteber kabul etmemiştir.

8- Biharü'l-Envar; El-Gadir v. s.

3 - El-Gadir, c.6, s.308. Necef basımı.

BAKSANIZA KAFA YAPISINA, KONU AÇILMIŞ, AMA TARTIŞMAKTAN BAHSEDİYOR.. Kimse sana birşey mi dedide, tartışacaksın.. Kendi kendini ele veriyor.. Zihninin arkasındaki tartışmaya güdülü hücreler ile :))). Hakaret diyor, birde bize etmeden diyor.. Yahu KENDİ YAPTIĞINI, YADA YAPTIĞINIZ niye başkalarına itafen yazıyorsun..

Nasıl ki, Ehl-i sünnetin nakilleri bid?at fırkalarınca muteber sayılmazsa, onların nakilleri de, elbette Ehl-i sünnete göre muteber sayılmaz. O kitaptaki yazıların Ehl-i sünnete göre, hiçbir ilmi değeri yoktur.

Toplumsal ilişkilerin kolaylaşması ve baskının basitleşmesi neticesinde tebliğ işleri de kolaylaşmış ve yeni boyutlar kazanmıştır. Ama ne yazik ki, meydana gelen yeni ortamdan dahya çok batıl ehli yararlanmakta ve hakka susamış insanlar bir çıkmazdan diğer çıkmaza doğru götürülmekte ve su adına kalem pınanndan kirli akıntılar insanlara sunulmaktadırlar.

Bu formu eğelence olarak algılayana çok bile..

Merhum Gölpınarlı, ömrünü İslam ve Ehl-i Beyt kültürüne hizmete adamış, İslam'ın gerçek akaid ve inançlannı sağlam ve güvenilir kaynaklardan yararlanarak edebi kalemiyle müslümanlara aktarmaya çalışmıştır.

Prof. Dr. Abdulbaki GÖKPINARLI hocanın tasavvufa bakışı nasıldır kardeşim, bilgi verirmisin...