şaraba uzandı yazgımız

susmamalıymışım.. öğrendim!!

dağıtır oralardan bir rüzgar saçlarımı

bir yıldız daha kayar...

git işine diye bi şarkı var sana onu tavsiye ediyorum git onu dinle...

hiç'liğe sürükleniyoruz

iter beni bu hüzün uçurum kenarından..

Susarız?

ellerine yağarım

tenim sen kokar, ellerim sen

korkularımız dinmiyor...

yürekte köz

yutuyorum kelimelerimi..

nasıl da üstüne gelir dağ gibi hasret..

gülüşlerine sahip olurum

cesaretsizliğim artar sustukça

düşen kaçıncı yapraktır bilinmez

ruhumu yıldız yerine hüzünler sarıyor...

sözcüklerim varmıyor uzaklarına birer birer düşüyor bütün öpmelerim...

biliyor musun ;

sarılıp ısıtıyorsun beni... cılızım

ne de halim kaldı dayanmaya...

sessiz bir gözyaşı gözlerimde...

kırılır dallarımız...

sustukça, büyürsün içimde...

dili lal menekşe

kalbim acıdı sustum...

biliyor musun..?

sanane...

düşerim

ahmet arif daha bir içli okur -suskun-

mevsimsiz yaprak dökümleri..

daralır kalbim

yüreğimi yüreğine emanet ediyorum...

sustukça o kalbim dayanılmaz ağrır..

inançlarımı kaybettim...

iki sıcak renkti

canevimden vurulurumm gözlerinle

ecelim oldun...

toprak suya nasıl hasretse benim susuzluğumda sana

biri daha...

hayalin başucumda

sahipsiz mezarlar gibi

yeter diye haykırır yüreğim...

anlarız delirdiğimizi

sustukça, bir şiir yazmalı yine hayata inat..

yaralı bir kelebek taşır avuçlarım,

gözlerin kenetlenir gözlerime...

özür dilerim akışı bozacak ama

zehirden arındı.. kalbimize serpildi aşk

sustukça boğulur düşünceler...

sızlar kalbim..

kendime yalanlar söyledim...

ben sende yeniden dirilirim

ben kalır mıyım..?

Ne oluyo ben bi şey anlamadım

rahatlarım...

bu bilincindir..

sustukça, kan revan o dizeler

körelir içimdekiler..

acınası bir endişe peydahlanır

sığınırım kimseler görmez...

çocukların ellerinde biriktirdik asılsız umutları

usul usul..

sustukça,

konuşsam faydası yok, sussam gönül razı değil

büyüme!

hep lal olsam..?

yoksa ya hiç anlaşılmaz yada yanlış anlaşılırsın sustukça...

sustukça içindebir volkan ; patlamaya her an hazır

çıkar ansızın yatağından gözyaşların

suskunluk keskin bıçak, yırtar göğsümü, nefes alamam.

vurgun yemeyi göze alarak dalarım yüreğinin kuytularına

kıyamet olurum...

ve bir ruh..

sustukça, okursun yazmak istediğin şiirleri..

öperim... kimseler görmez

yağmurları özler gibi..

anlaşamadık

içimdeki umut çiçekleri solar..

çekingen ve edilgen niteliklerimi sezdin

öldürürsün tümceleri

rüzgar söylüyor şarkımızı...

baştan yazıyorum bu hikayeyi...

yeni çığlıklara gebe yürek...

ulaşıyoruz bir birimize

gam yürür virane bahçelerine..

sutsukça..

sustukça, yağmur yağar hep.. hep yağar.. hep..

içimin buz kestiği yerden çıkıp geliyorsun gözlerime

sustukca tükenmiyor öfkeler...

herkes üşür benim yüzümden

sutukça seni büyütürüm içimde

Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.

saçlarıma karışır nefesin

üşüyorum... dört mevsim hazan...

hatalı sensen eger ve bu durumu kabul ettıysen sessız kalırsın, susmak durumunda kalırsın... soyleyecek bısey bulamazsın cunku...

gözümde kalan gözlerin dile gelir..

... ellerine uzandım ve onun soğuk parmakları benimkilere değdiğinde iç geçirdim. dokunuşu bana rahatlamaya benzer bir his veriyordu,

ismine kan-ıyorum

yitirilen gülüşlerine sahip oldum

yedikat eller yakınım oldu...

daha çok belirginleşir içimde kopan fırtınalar,

ellerine dokundum

güler gözlerin..

ayaz vurdu düşlerimi

telefonlaşmayı bile unuttuk

SUSTUKÇA KAYBETTİM SENİ SENLİ DÜŞLEİR

sustukça, çıkamayız

sustum...

hiç kimse giremez aramıza

sustukça tepene binen çok olur.

anlamlar değişir ve sen olur tüm evren...

sustukça ellerin tapınağım olur...

sustukça unuturum sesini

yeniden başlar sızı kanımızda

sözlerimi dinlendiriyorum...

fransızın da yanar canı anlıyorsun..

ellerimi tut diyemedim...

kelimeler boğazıma dikilir...

imkansızlığın kanamasın dudaklarında

kıpırdar korkularım

-sustukca-

Tek bildiğim sıranın bana geldiğiydi :)

Vazgeçiyorum...

içinden ağlarsın

tülay german'ın sesi karışıyordu kanımıza

susmak haksızlığa alkıştır!..

ve sukut etmeli bir yudum nefes için..

gözlerim hüzünlü bakar..

düşer mi bu ateş, biter mi bu gece?

sustukça ve hep susarsam,

-ben-den asla gitmezsin...

o şule tenin divane etti dokununca etine

sustukça!!

karanlığında kayboldum

çığ gibi düşse de susmalı!

çok ağladım

mızıkçılık yapıyorum

tutamadığım ellerin yağmurun olsun

katreler birikir gözlerimde...

kızar mısın bana sustukça..?

sustukça sende beliririm

geceler oldu yarim

öylesine saf öylesine yalındı iç çekişlerin

gençliğimi geri getiremezsin...

kuruyan bi fesleğen hüznü çötü ellerimize

bir el verde yaralarımı sarayım

sustukca yaralı bir öyküdür anlatılan...

yormuşsa ifade tembeli cümleler,

çolleşen kalbini gozyaşlarımla serinletirdim

sustukça, hazmetmeyi..

kendine konuşmak..

bitmenin kırılganlığını öğrendim...

bir rüzgar getirir ellerini

kimseyi görmüyor gözüm

yağmurun sesi bölerdi sessizliğimizi.. ben sana vurgun

içimdeki çocuk daha çok bağırıyor,

çözülürüz..

sinemde sakladım seni...

-ah yüreğim- diyor kalemim bile...

gemilerle hayatın işi geçmektir bke,

ve bak birimiz yok olunca anlamı kalmayacak söylenecek o güzel sözlerin...

gözlerin değer gülüşlerime

yoldaşım bir avuç yıldız...

nerden başlayım anlatmaya..

birikir içinde..

sığınırım yüreğine...

yaralanır ruhumuz da..

sustukça.. kanar kalbim!

belki..

umutlar vuslata dair...

konuşamayız bazen de sahiden

susmalıyım

hüzün çalar gözlerime

batıyor ellerinden cam kırıkları can'ıma..

sustukça nasırlaşır kalp..

canım öyle yanıyor ki

senin oldum

gözlerinden öptüm de

uzansan hüznüme dokunacaksın

sustukça yıldızlar söner yavaşça..

susmak gerekir kimse seni anlamıyorsa

dayanamıyorum

Sustukça lal olasım var.

sonra;

gidemem senden..

sersefil yüreğim...

hiçtin

yitirdim sandım gözlerini..

sıra sana gelecek

korkak düşlerimizden sıyrılıyor bedenlerimiz

zaman daralıyor...

kalbimiz hızlandı

gözpınarlarıma seni dokudum...

ölüyorum...

çığlık çığlığa yüreğim...

susmak bir cüsse işi. derin denizlerin işi... sığ suları en hafif rüzgarlar bile coşturabiliyor, derin denizleri ise ancak derin sevdalar...

Hiçbir hayale sığdıramadığım tek gerçeğimsin.

soylu bi bekleyiştir o

bi çakıl taşı gibi sürükleniyordu soluğun sinemde

seslenseydim belki gelirdin yine ellerime..

bakakalırım senden öte..

bazen şehrin karanlık kokan serin caddelerinde,

son limanlarda gönlümüz

sustukça kalbime iyi gelmiyor.

papatyalar boşlukta şimdi..

ve ara sıra hasret belası

kapıyorum gözlerimi

gözlerinde sakla beni

gözler yangın şimdi

kötü kolesterolüm yükseliyor

hayal edersin,

nazenindir yüreğim,

sutuça henüz keşfeilmemiş bir mağara oldu yaşadıklarımız aramızdakiler

ama sustum ben, kaybetmeyi göze aldım bile bile...

onu bulurum kaybettiğimi sandığmda

ne kelimeler kaldı konuşmaya,

dalıyorum hayallere

sustukça rahatlarım :) tanrım, hep sussun!! amiiiinn..:)

bi uçurum kenarına dönüşür aşk

savrulur küllerimiz..

küçük bir aşk masalı gibi...

uzak bir gözyaşı döktün```` dokunmadım sana..

susmak cözüm değilmiş çok acı bir şekilde analdım

öyle sakin, öyle çok şey diyen

Mücadeleyi bırak uzakların özgesi

bir sana tutkunum bir sana düşman...

susmak bazen iyi değilmiş anladım...

susarım yüzünün deltasına...

-tükendim-

susdukça soru soramazsınn.. bazen konuşmak gerek

Ben nehirlerin yatağı, Dağların mekanı, Şeytanın babasıyım.. Ben deliyim... Mutluluğu uzaktan seyrederken, cebimde küçük umutlar biriktiririm, gözlerimin kapının eşiğine duvardaki fotoğraflara takıldıgı saatlerde kendimi paramparca olmuslugun, tükenmişliğin koynunda bulurum. İşte o zaman hayat acı kahve tadı verir, hep içime atarım, ama, kendimi içine atacak yer bulamam. Anlamayana az gelirim, anlayana çok... Ne yarınlar birşey bekler benden, Ne de ben birşey beklerim yarınlardan

bakışın çağırır beni...

karanfil kokan ağzından öptüm

işte ikimiz

sadece anlatmak istemiştik bi şeyleri

-kırgın şarkılar çalıyor -

ayın doğmasını beklerdik teninde aka durur gece

oysa rüzgarlar vurdu bahçeme,

yok oluruz...

sustukça kabuk bağladı,

kanar içim.. dayanamam bakamam gidemem göremem

üzerimde kırmızı çiçekli elbisem var bana en çok yakışan

sinirim geçmiyor...

kalkamam yerden..

sustukçs büyür sessizliğim yalnızlığım ama susmalıyım

Hani, kurşun sıksan geçmez geceden,

sustukça, toprak kokusu yüzümü okşuyor

içim anlatamayacağım kadar buruklaşır

ellerim usulca saçlarına uzandı

bir sevda_dır gülüşün

sustukça.. yaralarımı da sevdim onunla

"o" sustukça nefes alamam ki..

benzersiz ve edersizdi

rüyadan sızan düşler gibi kaldık

sustukça gülemez oldum yanında,

gezindik tenlerimizde

ve yine sustukça, inan daha çok anlarım seni..

darmaduman bir kadın bırakır

öyle çok sustumki ama hala duymuyorr:(

kimse bilmez sol yanın nasıl sızlar...

sanki acı çekiyormuşumda ansızın bu acı sona eriyormuş gibi...

sustukça.. üşürüm gecede

değişken ve eritici sevmeyi anlatırdık

bir tek sen oluyorsun düşlerimde...

yalınlığımda kayboldun

-seninle-

çarem oldun...

kalbim benden ayrı düştü

güneşsiz sabahlara uyanırım

artık daha çok susuyorum.. daha çok, daha çok hep, daha çok..

çok şey istiyorum benden.. sus fransız nolur sus..

uzak edersin, yakınları..

-biz suçluyuz ve anlarız````sen ve ben-

en derinden anladım seni...

minicik bir evdeyiz

ve açar dedik kır çiçeklerini..

bogazım dugum dugum.

ardından, yel eser el olurum..

gönlümü ıssız eğlerim...

sustukça söner içimin ışıkları birer birer...

kar yağar avuçlarıma üşürsün...

hasret büyüyor sinsice içimde

sen oluyor yüreğim...

inanıyoruz birbirimize

cehennem misali..

sana sığınırım

hava kirliliği oranı düşer...

alacakaranlığa sarıldı umutlarım...

içimdeki hasret kor olur

aylar oldu almayalı evime papatya.. sanırım, çiçeklere de su vermeye korkar oldum

istesemde silemem...

bazı şeyler hiç ama hiç değişmez

-ben bile dinlemez oldum beni-

daha da bakılası

hapsolduk birbirimize...

bi papatya iliştirdim saçlarına

sustuklarım süzülür gözlerimden..

verem oluruz.

sandım..

o en çok sevdiğim ve ben

yutkunmayı..

anlaşılmaz olursun anlaşılmak için susmaman gerek

bitmeyen bir şiir

sustukça insan daha iyi dinliyor.. insanların ne kadar boş konuştuklarını bir daha anlıyor!

sen olur muyum..?

masumuzdur

gizlemek istedim tüm yanlışlarımı

-ikimiz de sarhoşuyduk aşkın-

çığlığım boğazımı kesti, kanayamadım...

dahada çıkmaza sürüklendi herşey herkes biraz sen biraz ben kadar...

gözlerin ışık olurdu

Sadece yaşamak ve görmek istiyorum.

çölleşir dünyam...

son nefesime saklıyorum adını...

akıp giden iki nehir gibi

daha bi benzersin bana

elem gülleri kalbime doluyor...

gözlerimden sensizlik akar...

bir mısra daha yazarım..

konuşupta kanatma yarelerimi...

çaresiz beklersin...

acıyla iki damla yaş süzülür gibi

solar renkler

salgısal bir zehirlenme

ateşler gibi yakıcı oldu

bütün yollarım sen olursun...

sustukça sen çoğaldın ben bittim

adını aldığın çiçeklerin boynu büküldü

bahardı kurban olduğum bahardı

duyamazsın çığlıklarımı..

ya bizimki?

anlatsam...

içtiğim şaraptı hayalin

sıkar cellad boynumdaki kemendi.

kanar yüreğin..

sevgileri yarınlara bıraktık...

gemiler gibi yıllar

susmak yok

susmak,

susarak özledim seni...

evren çölleşir

yüregimdeki ince sızı hasretinle büyüyor beni esir ediyor sana

ruhumu sensizliğe hazırladım...

sonraki cümlelerimin, daha yüksek çıktığını anladım

EdepLi Edebinden Susar, Edepsizde Onu Ben Susturdum Zanneder

susma konuş bu gece...

aramızda yitmiş bir asır..

zuhur eder sırr-ı hikmeti aşkımın.

yüreğimdeki suskunluğuma sebep olan tüm hançerlere ortaksın..

... o yıldızı görüyor musun? diğerleri gibi hareket etmez o, hep aynı yerde durur. -sen-de öylesin...

bazen dört tane 365 gün devirmiş bir defterin satırlarında saklanır..

-gülüşün- serpilir içime bir avuç su gibi

sustukça ;

saf sanıyorlar

iyileştirsen kalbimi biriktirdiklerinle..

içimi acıtıyor yağmurun sesi...

aşklarımı bir yaz günü karlara gömüyorum

daha da susarım

bakışların çok seslileşir

ben yine kendimle

çocuklar gibi yıldızlar tuttuk birbirimize

yollar uzar gider..

sustukça..

sustukça gelip tepemize çıkıyorlar

bazen de..

aldığım nefes sen olursun

cama vuran yağmura gözyaşlarımı karıştırdım...

can olur..

sümbül kokuları sardı geceyi...

tam tersi yalnızlığı çoğaltırız

etin etime değer gibi

he ce le rim

hayaller kurarım

derinleşir yokluğun...

"can kırıkları"

koca bir yalandan payımıza düşeni alırdık

sussam,

daha çok hırpalar kendini ordan oraya sürüklercesine..

her şey daha beter

vurulur düşlerim

demir alamıyoruz

sustukça kaçırırsın gözlerini..

tıkanıyorum.. yoruluyorum.. usanıyorum.. özlüyorum

daha ağır olur yüreğin..

kahrolurum...

karşıtlığımı taşırsın koynunda

dolup dolup boşalan sigara küllükleri

sen kokar avuçlarım

gözlerimde -sen- tüter

Anlatamam, nasıl ıssız, nasıl karanlık...

sen, sustukça..

iri sözlerim yoktu söylecek.

sana vurgun sandılar bu yüreği...

İç sesim konuşur benim..

sustukça içim de yalnız bir opera...

erteleniyor gidişim..

soğuktu

sen ve ben

söylemekten usanmadığım...

hüzne boyanırdı heryer...

dökülsün cümlelerin dilinden

susmaksa çözüm

KARAPINAR lar çağlayan oldu yüreğimde

sustukça bitti içimde ağlayan çocuk

usul usul ağlarım kalbine..

kafamızı dinleriz:)

sustukça, yalan olur gerçekler

ve ençok senle anlam kazanıyor susmak...

sustukça.. öfke biriktirdim o'na

nisan yağmurlarını dinlerdik

dişlerimin ardında saklanıyor adın...

şafağı gördüm sende

susuyorum gözlerinin siyahına...

aklım sende kalır

aldığım en derin nefes olursun...

kafayı yemiş herkes...

Sevdim işte ötesi de yok gerisi de...

kalbime ağır gelirsin..

daha güzel herşey

komiksiniz galiba:)))))))))

şarkılar dinleriz

derin kesiklerim kanamaya başlar..

çoğalan boşluğa vuruyorum.

ben ölürüm,

sinirlerimi bozuyorsun...

gönlüm ağırlaşıyor...

sustukça, unuttuk konuşmayı..

dokundum.. ağlıyordu.

çoğslır hiçliğim

"sen" olurum ardından..

alışıyor insan her şeye... , kabulleniyo

bir şey demek isterdim aslında

sustukça ahh!! daha çok karıştın

üşüyen gölgelerimizdi...

esmer düşlerini sürerim gözlerime

vurgun yedik acemi dalgıç gibi

yüzüm solar sen sustukça..

sessiz akan bir ırmak olurum.

Unutulmuş bir bayram yerinde

aç.. susuz kalır gibi

ben sustukça sen kazandım sanırdın boşuna,

gözlerin hani?

susarım ama bu sessizlik O na çığlık gibi gelir..

sustukça daha konuşkandır insan... okuyabilene...

biter sözcük

kalkamazsın buz döşeli yollardan bir daha

seviştir kelimelerini

sustuğun yerlerde birşeyler kırılıyor...

sustukça kendimi sendn buluyorum buldukça seni kaybediyorum

sustukça.. sensizlik gelir oturu baş köşeye..

sızlar şiirlerin..

dümeni de kırdık gibi görünür bazen..

sustukça unuttuğumu sandıysan şuursuzluktasın

buza kesti dudakların

.. bi yaşamı kavramaya değer

ucuz zamanlar harcarız

gülüşümde susar...

bir kahve daha alırız

bir düş kırılır içimde...

gecenin hüznü çöküyordu yüreğime...

esen karayel gibi sildik anıları.. döküldü

gözlerimizden akıyor muhabbet...

hiçtik..

masallar anlattık birbirimize...

gecedir,

-sinirliyken susmayı beceremiyorum-

güneş oldun içimde...

susunca sözleri kim söyleyecek..

yarama merhem olur gibi

çok yakın oluruz

herzaman susmak iyi olmuyormuş anladım...

söylemek istersin, düğümlenir!

-belkide aşkın acemisiydik-

istiyorum ki sarılasın bana

çarpıp duruyorum gözlerine

yangınlar başlar

Ben senin yüreğinde bir kaçak yolcuydum.. Mevsimsiz açan bir çiçektim. Oysa aşkın sadece kardelen sabrına ihtiyacı varmış. Bizimki bir hercai sevdasıymış

.. ikimizde suçluyuz

geçip gidiyor

Sustukça yüreğim çığlık çığlığa...

seni düşünürüm

hiçliğimizden sıyrılıyoruz

anladım ki derin ve esrarengiz olan her şey susuyor. anladım ki susan her şey derin ve heybetli... - tebrizli şems

kör düğüm ediyorsun tüm bilincimi

sevdayla ilgili herşeyi de öylece yaşadık

çelenk bırakıyorum kirpiklerimden

her başlangıcın sonu olduğunu bilirim...

konuşmalıyım ama nereye kadar

sustukça, lal olurum

tıpkı doğum sancısı gibiydi.. ayrıldık

çok zekice bir cevap

... esirgiyorsun, bağışlıyorsun..

ezildikçe dahada sustum.

sutukça yüreğim de fuırtına kopar iyi geceelr

bilmezler neden sustuğumu.

kapanır mesafeler..

sustukca göğsümde derin bir sızı...

Sensin sevgi dolu her cümlemin öznesi

beklerim, eski gülüşlerimi geri..

ara beni çağın...

bitmiyorsun içimde

sustukça ben gözyaşlarım seferber olur

karşıma aldım İstanbul'u...

arındık

ben tutulurum ben de lal olurum..

geveze susuşlarını bile özledim

seni daha çok seviyorum...

sustukça bağırır sustuklarınn

uyuyamam geceleri...

kayıp mı yoksa ziyan mı oldum?

uykum gelsin artık yahu ^^

susmak zamanıı artıkk

enerji tasarufu yaparız

sen olmasaydın kadınım

Karşı koyma gözlerime yolun başında

sustukça sen olurdun evrensel kümenin sahibi,

söylenemiyor birçok şey susmadannn

sen olurum...

kalakalmışım bir sevdanın orta yerinde

beklemek beklemek beklemek...

aklımda yine o şarkı

rengi eksilir gözlerinin.

üşüyorum..

Issız ada?mdaki tek sevdiğim

sustuklarımıza susadık...

sustukça şiddetlenir içimdeki fırtına

yağmurlar yağardı

kar yağar gönlüme

öfkem olursun, kavgam olursun...

Bir buluta konmak isterken

gemiler gibi hayat

ince bir sızıdır yüreğimde

Duy ve koş bana ağlamasız

her şey birbirine dolanır..

çocukluğumun küskün şehrine benzerdi odam

esmer gülüşlerine aldandım

sustukça sana karışıyorum.

Tek kabullenişim oldu hataların..

savur benliğimi dağa taşa...

ısınamadık kalbimin sahibi

aşkı öğrenmek için tekrar tekrar diriliyorum...

Yokluk akşamlarına..

geçip gidiyor.

ölüm acısı yerleşir.. sustukça

Cayır cayır yanarken hasretin

acırsın

sustuklarım;

... sıra bana geleçekti... o gündür bu gündür susuyorum bişeyin gelip gittiği yok arkadaş YALANMIŞ :)

san ki

bir kelime oldun dudaklarımda...

Sustukça, sana hiç merhaba dememiş gibi...

ağlıyorum...

yine tek sen varsındır yanında.. sustukça..

hüzün saklanmış yine ağır kelimelere

içimdekileri yine içime kusarım.

esiri olurum aşkının...

sustukça, kabullenmeyi öğrendim..

umudumuz sonbahara teslim oldu.. döktü

içimin gemileri karaya vurur

kırgın baktım

bıçak saplı yüreğimde.. sustukça

kanırtırlar bu yarayı..

bulamam yolumu

zor uğraşması hayatla

ustura gibi...

ben sustum... sen bende bittin...

Gözlerimden sen diye düşerken gözyaşlarım gitmeye mecburdum.

güneşlar ısıtmaz oldu küçücük yüreğimi...

düşüyorum

bir fırtına kopuyor içimde. batırıyor gemilerimi.

çığlık çığlığa kalırım..

kalkamıyorum savrulduğum köşeden..

iki sahibi var bu evin

buz dağı gibi eridik.. tükendik öylece

Dalıp giderken ağlayıp inleyen düşlerime

bir akıllı sen varsın değilmi deniz_pulp

Kanadını kırasım geliyor şiirlerin

geceye küser bir yıldız

yayılırsın dört bi yanıma

.. bu sezgin sustukça bir bilince dönüştü şimdi benimle dövüşen

unuturum sonra sözlerimi..

BAZEN SUSMAK KARŞINDAKİNİ SAĞIR EDER.

sustukça zannettimki olgunlaşmanın işaretidir bu,

kapandığım bir avuç toprağın...

sustukça kapım biraz daha kapanıyor sana

üşüdüm gene..

kan çöker gözlerime..

derin sularda yiter anlamsız hayatlarımız..

gideriz sanmıştım

dinmez sızılarım...

mavi gökyüzü altında bir ev

kırılıyor herşey

benliğime işliyorsun, sen kesiliyorum.

sustukça goncalar gül olmuyor..

zor gelir..

adı tutku olan belaya saplanıyoruz

sustukça ya sakinleşirsin yada sinirden delirirsin

her şey de susar sanki..

sevdamı biriktiriyorum sana...

Günaydın Forum Milletinin İnsanları... >>>sessiz-_çığlık<<<

yanımda sen varsın gönlümde huzur...

yaşamaya başladık kendi gecemizde

kanı çekilir yalnızlığının,

yeni bi hayat yeşerir oldu ellerinde

denizler geçer içimizden

sanki yüzünü asmış resimler...

en başa dönersin

gitmelere yüzüyor bedenim...

eyy yarr

ölüyoruz...

derin bir off çekesim gelir...

gül'ün solar..

susmaların bana aşktır artık

yüreğim daralıyor

çok zor bazen avaz avaz SUSMAK kendinden vazgeçmişken :((((

senli günler geliyor aklıma...

saramazsın yaralarımı..

mahşeri göçlerde sevda

hep susacaksın sanırlar

sustukça.. herşeyi bırakıp gitmek isterim..

sustukça, unuturum halimi arz etmeyi..

garip bir hüzün çöker yüreğime...

unutmadım sözlerini

gözlerim kapandı ardından...

.. şikayetçi değildik

aslında "sustukça" pek de bir şey olmuyor

alabora olmaya yeltenmiş gemiler..

karışırız yağmurlara..

hayal işte...

Sen bana bir ömür uzakta lsan da ben bir nefes kadar yakınındayım. Sen olmasan da sensizlikte seninle soluk alıyor olacağım.

susmayın sıra size gelecek:))

bu ne acı bu nasıl keder...

Duy çığlığını özlemli yüreğimin

kelimeler yalan oluyor...

öğreniyorum işte,

sustukça..!!

sustukça tepeme bindin...

kabus olup çöktü üzerimeze gerçekler

ardında karanlık bir izim.

bir rezil an'da kalakalırım

sürgünün uzar sadece..

Gel artık...

ve gözüm değer gözüne..

sustukca tepeme çıktın...

susarım sana...

kıyamam..

nazlandı yüreğim sana...

hoşça kal der gibiydik.. sigaralar peş peşe yandı

sustukça bir şey saklıyorsun sanıcaklarr

sustukça, sizin sesinizi duyar gibi oluyorum:)))))

.. diye iç geçiriyorum kendimce

beni anlat bana...

aşkın her hali görünmeye başlar..

dağ olur her şey..

susuyorum..

ney sesi çınlar ruhumda...

aşk deyip susmadı yüreğim

uzar sürgünün..

Dile getirilmeyen bir öfkedir bazen suskunluğumuz? Öylesine yaralanmışızdır ki yaralamak isteriz, yüreğini acıtmak ve kanatmak?Ve biliriz ki hiçbir söz acıtamaz, yaralayamaz ve kanatamaz kimseyi bir suskunluk kadar?Ve susmak en acımasız, öldürücü silahtır bazen?

aldığım en derin nefessin sen...

yüreğimin sancısı bi kat daha artar

annem duymasın dedim, sustukça..

sustukça öçoğalır hüznüm sustukça kendimden geçtim

gözlerimin mozolesine...

yağmur yağar yine..

gece eylüle özenir

gömülürüm gözlerindeki memleketime...

kısa aralıklarla yagan konuşmalarla sendeler ellerimiz

uzak bir kenttesin sanki..

cama vuran yağmurun sesi usul usul

azalırsın bir gün..

daha karanlık hazan gün...

hüzün yağmurlarında ıslanırım.

kavruldum

yürek kar tanesi saflığı...

sandım, yanıldım mı bilmiyorum içim acıdı sustum.. hiçtim..

Sende sabah, bende gece yarısı...

lal olmuş dilim...

belkilere varırız..

gözlerinde susmak,

bazen sıcacık bir sevgi olur

nasır tuttu biraz yine kalbim

ölüyorsun...

yücelirsin

saçlarım ellerini özledi...

toprağına düşerdim

bu güzel günde ikimize gelsin bi'tanem

bilmedi kimseler

damarlarında dolaşan bir asi rüzgardır delice..

için konuşur bazen..

ölüyorum ben

sana benzedim sen oldum

hoyratça kelimeleri savurmayı unuturum

cam kırıkları olur canıma

kanırtır yaralarımı bu anlamsız mesafe

sustukların büyür içinde...

minicik pencereleri çiçek bahçesine bakan

yalan oldu ömrüm...

sutukça mahvettim kendimi. yeter artık susmuyorum.

Kendimi dinlerim..

baktı uzun uzun gülümsedi

"sustukça"

yüreğim ağırdır, açamam ellerimi işte.

kırılır ezgiler

.. azap sundum sana dudaklarımdan

uçurum kenarında gibiyim..

zaman bize uyar

Ne vazgeçebilirim senden ne de sana ulaşabilirim. Her gece hasretinle kapanır artık bu gözlerim her sabah güneşim solgunlaşır ayrılığın sancısıyla.

mis gibi erguvan kokan

Baharları bir çiçek olup kokusuyla gönlüe dolacağım. Karanlığına saklandığında gözlerimde bir avuç güneşle geleceğim seni aydınlatmaya.

sustukça

kımıldamayan yapraklar gibi baktık gözlerimize

susmayacaksın içinden geleni ağzına geleni söyleyeceksinn

gözümde daha da dibe çöküyorsun

aynı nefesten soluklanırdık

nefesim nefesine

takındığın gize karşı çıldırdım

sözlük anlamından taştı gözyaşı

düze çıkmayacak yollara körü körüne gidiyoruz

solar renklerim

yağmur yağar düşlere..

azalırda kendi kendini bitirirsin..

göz yaşlarım saçlarını ıslattı

ala şafak karanlığın üzerine ren renk yayılır

sustukça ögrendim konuşmasınıııı

sustukça azalıyor umutlarım

sihri dağıttın

anlatmak bazen.. susmanın intikamı..

savuruyorum saçlarımı kahkahalar atıyorum

beşi oluyordu sabahın

-gözlerin-

aynı hevesle gidemem kimseye..

sustukça sığınağım oldun...

sustukça, sonu olmaz.. anlatsan daha zor

Ağlamak gelir içimden ama ağlayamam.

sustukça, kıymetli bir emanete bakar gibi..

ruhunu sevmeyi öğrendim...

sustukça artıyor imkansızlıklarım

ağlamasın

bakışlarına değdi yüreğim...

susup saklandığın deliklerden çıkman için on saniyen var ahbab!

yalnızlığı eksiltiriz

Saklı tutamadığım sevgimi başladığım gibi bitirmeli geldiğim gibi gitmeliyim.

acı limanına uğradık

sustuyukça noktayı koyan kadar bşlık atmdığımız bir kompozisyona döndük

nefesin karışsın saçlarıma

... fuzuli...

kopar o kör kuyuların ipleri..

çocuksu düşler kurmak gibi

belki de daha kolay geçilir ateşlerden..

sustukça kenetlendik birbirimize...

ağrıma gidiyor hayat...

öpüyorum seni boynunda ki yaradan...

sesin sessizliğimde çoğalır gelir...

korkarım biraz da..

kendini kaybolmuş hissetmenin açık anlatımı olur.. içimizdeki

kan kırmızıdır gözlerimiz..

hepsi birden kararı verdi ışıkların...

için kan ağlar oysa...

kendi egemenliğine son vermek ister gibi.. uzun uzun

düşünmeye vakit kalır hem bazen susmak gerek..

sustukça uzaksın demektir..

ne yolumu kaybettim nede viraneyim...

hiçbir şey olmuyor

sevdalı tümcelerle kalbimin aynasında oynaştık

sustukça, öğrendim sabretmeyi de..

gözpınarlarıma dokudum seni...

büyüyorsun içimde..

ellerime ayaz vurdu

sustukça kıvranırım acıyla..

sağ yanımızdaki melek de ağlar mı bazen?

karışır her şey..

yuregım genısler nedensız

ben sustukça onlar konuşur.

ve sen diye çekiyorum hayyam'ın zehrini

tadını çıkarıyorum hasretlerin

sustukça ezildim...

sustukça...

huzur bulur yalnızlığım

meyve veren ağaç gibi taşlandın

hangi yöndür benim olan..? bilemem..

susalım...

ufuklar duman.

kadehimde sensizliği yudumladım...

alnıma kazınan en derin yazı oldun

sustuklarım yitip gittiğimin kanıtıydı, farkedemedin..

çağıldar sancılar

ağlıyor siyah

aramızdaki mesafelere inat -yanyana-

saçlarıma dokunur ellerin

Alıp başını hemen gitme

sustukca içimde fırtınalar kopar...

hep yanıbaşında kalacak, yükünü azaltacak

Gene bir cehennem var yastığımda,

Gözyaşlarıma uzandığında ellerin?

sustukça seni kaybeidyorum

sıyrıldım zor anlardan

gözlerinde..!!

kör bıçaklar bağrımda...

biter hikayemiz

ben oluyorsun yüreğimde...

herşey senden ibaret

Ve zehir - zıkkım cıgaram.

raylar kesişir hep birgün, bir yerlerde..

serseri bir kurşun olur

acı ağır basıyor

biraz durur, düşünür ama yine beklersin.

savrulduk

Kimsenin ne dediğini duymak istemiyorum...

sustukça ben, unutulduğunu sanırsın

ellerine sığınırım

gülüşüm gökyüzüne emanet...

keyifle okuduğum şiirleri ezberledim