Sanki Ankara, 28 Şubat?ı yaşamayı reddetmek üzere filmi geri almıştı... Ölüm acılarıyla, cami avlularında da olsa, on dört yıl içinde?normalleşme? açısından belirli bir yol alınmış olduğu görülüyordu.

O zamanlar iktidar partisinin?çevreyi merkeze, merkezi yeryüzüne? taşımakta olduğunu söyler ve yazardım... Erbakan?ın cenazesindeki görüntü, bu sosyolojik dönüşümün bir kısmının başarıldığı ama diğer kısmının eksik kaldığını gösteriyor; çevre kısmen merkeze taşındı ama merkezin yeryüzüne taşınması tıkandı. İlerleme Raporu?ndaki reformları yapmayı reddettiği için siyasal iktidarın, sistemli, bütüncül, toplumsal sağlığı ve normalleşmeyi kurumsallaştıracak bir değişim reçetesi yok. Çok olumlu adımlar atılsa da mevcut sistemi topluca dönüştürecek bir gayret ve iradeden yoksunuz... Hedef, hızlıca demokratikleşme ve dönüşme değil, siyasetin ve siyasetçinin öncelikleri.

Dünkü cenaze, alınan yolu gösteriyor, gerçekten epey yol alındı...

Olsa... Erbakan?ın cenazesindeki sosyolojik tablo tam olacaktı... Demokrasiyi ortaklaşa benimsemiş ama çok farklı düşünce ve yaşamların cenazedeki birlikteliğine dönüşecekti...

mehmet altan

Neyse...

Ama... 28 Şubat rejiminin mevzuatı olduğu gibi duruyor... Sistemin özünü dönüştürecek bir demokratikleşmeden hala uzağız. ?Benzemezlerin bir arada yaşaması? için tek reçetenin evrensel hukuk, temel hak ve özgürlükler, kısacası tüm kurum ve kurallarıyla demokrasi olduğu inancı henüz bir amentü değil...

Cenaze sosyolojisi...

Bu ayrışma, kendini işlevsiz kalmış hissedenlerin?kimlik bunalımına? pansuman olmakla kalmıyor, siyasetçiye de oy getiriyor... Ama referandum sonuçlarından da görüldüğü üzere ülkeyi de derinlemesine kamplaştırarak gerginleştiriyor. Devlet katında görülen ve cenaze törenine yansıyan nispi normalleşme, topluma nasıl yansıtılabilir, bu bölünme ve gerginlik nasıl aşılabilir?

Erbakan?ın cenazesi aslında alınan ve alınması gereken yolu, ayrıca da gelinen noktada yapılması gerekenleri göstermesi açısından çok öğreticiydi... Erbakan?ın cenazesindeki sosyal renk ve çeşitlilik, rahmetli Özal?ın cenazesine oranla biraz daha soluktu.

İslami hareket temsilcileri mevcuttu ama Batı ülke yönetimleri eksikti... Asker marifetiyle Kemalizm?in?İslamiyet?i? hedef tahtasına koyması, resmi düzeyde aşılmış görünse de, sosyal normalleşmenin tamamlanması avluda eksik olanların da yerlerini alması ile tamamlanabilecek...

Türkiye?deki siyaset ve toplumsal bölünme paradigmasına bakınca;

Yaşanan onca başarıya rağmen bir tıkanıklık riski içerde ve dışarıda artıyor. Dışarıda sistemi okuma kabiliyetinde zafiyet, içeride de demokrasinin gerekleri açısından bir üst çözüm yaratma ve icraata geçiş zorluğu yaşanıyor. Seçim ve referandum akşamlarında ortaya konan?mağdur yaratmayan bir rejim ile birbirini mağdur etmeyen bir halk? hedefi ertesi günlerde kayboluyor... Rejimin topluca demokratikleşmesinin yerini, siyasilerin oy tabanını oluşturan kendi mağdurlarının siyasal talepleri alıyor.

Erbakan bugun topraga verıldı yuzbınler arkasındaydı sevenı sevmeyenı takdır ettı. Acaba 28 subatta onde olanlar acaba öldüklerınde arkasında kac saf ınsan bulunur. sayabılırız belkıde

AK Parti ilk iktidar döneminin ilk üç yılında elindeki AB reçetesini hızla hayata geçirirken çok büyük dönüşümlere imza attı.

Genelkurmay Başkanı Orgeneral Işık Koşaner?in, eski başbakanlardan Necmettin Erbakan?ın ölümüyle ilgili bir mesaj yayınlamasının ardından, dün de cenazede TSK?yı temsilen Birinci Ordu Komutanı, askeriyenin çelengi, üst rütbeli subaylar, devlet erkanı, siyaset kurumunun neredeyse tüm önemli aktörleri, cemaat temsilcileri ve mahşeri bir halk kalabalığı bir arada idi...

Dilerim çoğu gitmiş, azı kalmıştır.

Dün, rahmetli Necmettin Erbakan?ın cenaze namazının kılındığı Fatih Camii?ndeki manzara, en azından devlet katında, şimdilik de olsa?cami-kışla kavgasının? durulduğunu gösterir gibiydi...

Bu olumlu tabloyu tamamlama ve kalıcı bir normalleşme için ihtiyaç duyulan ikinci demokratik hamleyi yapar, tıkanma riskini çabucak aşarız...

Kemalist-dindar... Cami-kışla... Modern-geleneksel... Müslüman-gayrimüslim... Türk-Kürt... Sünni-Alevi...

Dindar-inançsız olarak ayrışıldığını görüyoruz.

Bu ise, ?ötekini? yaratarak siyasal parsa toplamayı geride bırakıp, ?düşman? yaratmadan çözüm üretmekle mümkün... Zaten tamamıyla normalleşen ülkeler de bunu yapıyor.