ALINTI: (İmam-ı Rabbani, Mektubat, 1. Cild 166. Mektub'dan).

Ölümü değilde öldükten sonrasını önemsiyorum. Ölmek problem değil. Dünyaya bağlılığım pamuk ipliğiyle :)

"p00r" derki " Anladım ki hazır değilim. Bırakın hesabı daha tabuta gireceğimi hayal ederken bile ayaklarım yerden kesiliyor... Hesap günü bizlere yardım et ya Rabbi! Amin."

Koru bizi kör şeytandan!

Yakında, elbet öleceksin! O halde! Kendini ve herkesi ölmüş bil! Duymaz, kımıldamaz bir taş gibi düşün!

Unutma bir gün gelir,

Bir hayat ki sonu Cennettir, sıkıntıdan ne çıkar? Bir hayat ki, sonu Cehennemdir rahatından ne çıkar?

Yakında, elbet öleceksin! O halde! Kendini ve herkesi ölmüş bil! Duymaz, kımıldamaz bir taş gibi düşün! Zümer suresi, otuzuncu ayetinde mealen, buyuruldu. Bu kısa zemanda, yapılması gerekli en mühim şey, çok zikr yaparak, kalbi hastalıkdan kurtarmağı düşünmekdir. Çabuk biten bu zemanda, Allahü tealayı hatırlayarak, ma?nevi hastalığa ilac yapmak en büyük vazife olmalıdır. Allahdan başkasına düşkün olan bir gönülden hiç hayr umulur mu? Dünyaya eğilmiş olan ruhdan, nefs-i emmare daha iyidir. Orada, hep kalbin selametini isterler. Ruhun, kurtulmuş olmasını ararlar. Biz, kısa görüşlüler ise, hiç durmadan ruhumuzu ve kalbimizi bu dünyaya bağlayacak sebebleri elde etmeği düşünmekdeyiz. Yazıklar olsun! Yazıklar olsun! Ne yapalım? Al-i İmran suresi, yüzonyedinci ayetinde mealen, buyuruldu.

Çek gıybetten dilini!

Kes haramdan elini!

Ettirmeden yarın pişman,

ölümü her canlı tadacak Allah son nefeste imanla huzuruna varmayı nasip etsin.

Dileğim var sen Rahmandan,

büyük günahlardan sakıncaz tövbeye devam iyilk hasenat gerisi Allaha emanet :) bizi rezil zelil etmez inş.

Göster seni bensiz bana!

Ölümü hatırlatan, sorumlu yaşamayı telkin eden, nefs için yapılanların nefsi kuvvetlendirmekten başka bir işe yaramadığını tespit eden ve insanları uyaran çok güzel cümleler kullanmış İmam-ı Rabbani hazretleri.

Geçenlerde bir cenaze namazına katılmıştım. Gayet makul bir şekilde her zamanki gibi etrafıma bakınıyordum. İnsanları incelemeye çalışıyordum.

"Eğer dünyada ölümü çok anarsanız, onu önemsemezsiniz; az anan ise onu çok önemser"

Allahü teala senden de razı olsun bayezıd. Duan içinde ayrıca amin diyelim...

Sonra nasıl olduysa aklıma "kendimi tabutun içinde yatan kişinin yerine koymak" geldi. Bunu hayal ettim. Sevdiklerimi de çevreme yerleştirdim.

amin. Allah yardımcımız olsun. ölümün o soğuk yüzü hiç gözümün önünden gitmiyor hatırlamamaya çalışıyorum bazen çünkü kötü oluyor insan dediğiniz gibi. şaka gibi geliyor insana yaşananlar gerçek değil diyorum gerçek olmasını istemiyorum yaşadıklarımın. ama herşey bizim için mümkünatı yok geri dönüşün. sadece dirileceğiz o yaradanın karşısında, onu düşünüp tefekkür etmek gerek...

Allahın rahmeti olmasa perişanz zatende napalm artk rahmetne sığıncas :)

Hadisi Şerifte "Lezzetleri yok eden ölümü çok anın"

Ayırma canı canandan!

Nefis, zıtları birbirinden tevlid eder . Nefiste öyle dehşetli bir nokta ve açılmaz bir ukde var ki zıtları birbirinden meydana çıkarır. İyiliklere sahip çıkar, kusurları üzerine almaz.

Kurtar bizi nefsimizden!

çok anda ölümü çok önemseyenlerden olmayasın

bunu o kadar çok yapıyorum ki özellikle akşam bir başıma kaldığımda düşünüyorum sanki bir balyoz iniyor kafama nedir bizim bu telaşımız diyorum. hiçbirşey yaratılmış olmasaydı nolurdu acaba diyorum ölüm geldiğinde ne olacak diye düşünüyorum...

Rabbim bizi ıslah etsin...

Ayaklarım yerden kesildi. O an bir duvarın kenarında bulunmasam yere yığılıp kalacaktım. Duvardan tutunarak ayakta kalmayı becerebildim. Beni görenler rengin sapsarı olmuş dediler...

Mübarek ne güzel demiş... ben de kendime yazıklar olsun demekten alamadım kendimi...

birde kapı çalıp içeri birisi girdiğinde bütün hepsi unutuluyor bu düşünceler yalan oluyor bütün büyüyü bir ses bozuyor...

Nefis bize büyük düşman,

ancak ölene kadar tevbe halinde olursak biraz daha içimiz rahatlayacak. yoksa mümkün değil bu işin içinden çıkmak...

Al beni, ver bana seni!

Tövbe ettim, affet Gani!

anlamadım müslüman keynes?

kendiniz için söylenmiş güzel bir söz

Bildiğim kadarıyla Hazret-i Ebu Bekr-i Sıddik 'ın da konuyla ilgili: "Hesaba çıkacağıma çölde bir ot olmayı tercih ederdim" anlamında bir sözü var. Kaldı ki kendisi Peygamberlerden sonra en üstün insandır.

Anladım ki hazır değilim. Bırakın hesabı daha tabuta gireceğimi hayal ederken bile ayaklarım yerden kesiliyor... Hesap günü bizlere yardım et ya Rabbi! Amin.

Adem Efendi

Elimizi açtık sana,

Gidiyorum senden yana,

ama sürekli tevbe halinde olursak allah da inşallah magfiret eder.

Adem der, ağlatma beni!

Allah?ı seviyorum sanırdım! Ama anladım ki, esas olan O?nun sevmesi imiş. Allah bir kulu severse, onun kalbini kendisi ile meşgul edermiş?

Allahü teala razı olsun. Elbette ilk önce kendi azgın nefsime söyledim.

"Her canlı ölümü tadacaktır. "

ölüm... ürpertici... kaçınılmaz... bu başlık iyi geldi bu saatte. Allah razı olsun.

Hesapta halim nice olur diye endişeleniyorum.

Ecel büker belini!