sen ülkemin yaz geceleri gibisin

Onlardan kalbime sevda geçmiyor

İçimde çalınan ıslık

gençliğim mi, yıldızlar mı?

kim bu nazım kurtlar vadisindeki mi:)

Geceleyin, karlı kayın

Memleket mi, daha uzak,

Bence sen de simdi herkes gibisin

hane içindekileri.

beni nereye çağırır?

Kalbime baktim da iste iyice

Kaçiyorum bugün senden gizlice

"Amca, dese, gir içeri."

ah! saklı gülüm

sen memleketim kadar güzelsin

öleceğimizi mutlak.

Maziye karisti simdi yeminim

Anladim ki sen de herkes gibisin

Geri geldi Memed'ime

Örsünde sıcacık yüreklerinin

SİLAHSIZ İNSANLAR

Elden ele geçer kitap,

Sen sabahlar ve şafaklar kadar güzelsin

Her birisi yüreğini çıkardı.

Bu gelenler silahsız adamlardı

Her yürekte güzel bir şeyler vardı,

Karlı kayın ormanında

Dün gece on bir buçukta

sen hem zor hem güzelsin

şose, trenyolu, ova.

Geceler beyazdı, gündüzler serin,

En acayip gücümüzdür,

bir de kitabı, imzalı.

gece gelen telgraflara...

saadetten haber getiren atlı kapını çaldığında

Sözleri dövdüler dan dan da din din,

bak dizide sonu hazin oldu

gençliğim mi daha uzak?

BENCE SEN DE SIMDI HERKES GIBISIN

bu sabah başladı bahar.

Nazım'dan

beyaz kotrasını Memet.

dostlar girsin saflara.

AŞK MÖNÜSÜ

bir pencere, sarı, sıcak.

Kar tertemiz, kar kabarık,

ve güzel kal

KARLI KAYIN ORMANINDA

gündüz gibi görüyorum.

Kurulmamış zembereği

pırıl pırıldır Moskova...

sana burada veriyorum hayata ayrılan buseyi

ormanında yürüyorum.

daha yüz yıl yaşar halı.

keçe çizmelerim ağır.

Ayışığı renginde kar,

yüzdüremedi leğende

Öleceğimizi bilip

Yolunu beklerken daha dün gece

ölümden öte köy var mı?

Kayınların arasında

Düşmanlar kına yaksın

Şimdi şurdan saptım mıydı,

yürüyorum yumuşacık.

Yedi tepeli şehrimde

Kalbimde senin için yok bile kinim

şiirlerimin ılıklığında açılmalısın

Ormanlar, kayalar, göller, denizler

ölmüş Berut, tanışırdık.

Gözlerim gözünde aski seçmiyor

Büsbütün unuttum seni eminim

NAZIM HİKMET

beni unutma

Memleket mi, yıldızlar mı,

bıraktım gonca gülümü.

Karanlıkta etrafımı

Girip yerden selamlasam

Eski takvim hesabıyle

küskün duruyor kamyonet,

Bayramoğlu, Bayramoğlu,

bu hürriyet hazin şey

kahramanlıktır yaşamak:

Ben yordum ruhumu biraz da sen yor

Bende boz bir halısı var

Ben ordan geçerken biri:

Efkarlıyım, efkarlıyım,

Şehrine varıldı, şehir yeşildi.

Ölüm bu sözlerden güçlü değildi.

yolladığım oyuncaklar.

Beş kıtanın içinden başladı sefer

ne de düşünmek ölümü.

Yirmi beş kilometreden

Gidildi kuzeye doğru, gidildi,

yürüyorum geceleyin.

hayır kurtlar meydanındaki

Sen gözyaşı göstermeden ağlıyacaksın

elini ver, nerde elin?

Çünkü bence simdi herkes gibisin

Ne ölümden korkmak ayıp,

Hayata sevdalar ilan edildi.