bu yüzden kendime seyyah demeyi sevmişimdir hep...

Kaç kopya çıkarılabileceğini?

insanın kendi ile başbaşa kalmamak için yapmayacağı şey yoktur, düşünme eylemi kendinle konuşmandır zira.. eskiler bir süre inzivaya çekilip de kendini tanımayan insan yeterli terakkiye ulaşamaz derlerdi..

simyacıdaki santaiğoyu hatrlarım her daim.. çöl kızı fatımanın kokusunu getiren rüzgarı... kişisel menkıbesinin peşinde koşan insanları gördükçe kendini gerçekleştiren bir insan olma kervanındakilerle yürüyesim gelir..

Simurg, bir masal kuşudur. Uzun boynunda beyaz bir halka bulunan, safran tüylü, güzel sesli, insana benzer kocaman bir kuş... Kuşların sultanıdır. Kaf Dağı?nın ardında yaşar. Efsaneye göre, kuşlar, sultanlarını bulmak üzere toplanıp yola çıkarlar bir gün... Yol uzun, yolculuk zorludur."Aşk Denizi"nden geçerler önce..."Ayrılık Vadisi"nden uçarlar..."Hırs Ovası"nı aşıp, "Kıskançlık Gölü"ne saparlar... Kuşların kimi Aşk Denizi?ne dalar, kimi Ayrılık Vadisi?nde kopar sürüden... Kimi hırslanıp düşer ovaya, kimi kıskanıp batar göle... Yolculuk bittiğinde, Kaf Dağı?nın ardına sadece 30 kuş varabilmiştir. Sultanları Simurg?u bulamazlar orada... Sonunda sırrı, sözcükler çözer:Farsça "si", "otuz" demektir... ömurg" ise "kuş"..."30 kuş", anlar ki, aradıkları sultan, kendileridir. Ve gerçek yolculuk, kendine yapılan yolculuktur. Çoğu mitolojik destan gibi, dün Mehmet Y. Yılmaz?ın atıf yaptığı "Simyacı" da, bu "kendinin efendisi olma" bilincini anlatır aslında... Mısır piramitlerinin eteklerinde hazine arayan Endülüslü çobana Simyacı?nın dediği gibi,"Yolculuk bir öğrenme yöntemidir. Bilmemiz gerekenleri bize o öğretir."Saklı hazineyi, vurulduğu sevgiliyi, kaybettiği ülkeyi arayan gezgin, büyük sınavlardan geçip yaman engeller aşarak kendi benliğine ulaşır, şuuruna kavuşur bu destanların Kaf dağlarında... Ve sonunda "kendi hazinesi"ni bulur... Anlar ki, keşfedilecek ülke, insanın kendisidir. Umut?u tanısam ona "Özgürlük, aradığın yerde olmayabilir, ama kalkıştığın yolculuk, seni özgürleştirebilir" demek isterdim. Umut, bu sırdadır. Sır da Umut?ta...

ölü ozanlar dernegi adlı kitabın başında yazan bir söz vardır..

etekleri kaf dağının zirvesinde olan 7 katmanlı dağı geçmek zordur..

Hiç düşündünüz mü orjinal kişiliklerinizden

ormana girdiğimde 2 farklı yol vardı. ve ben en az ayak izi olanı seçtim.. işte farklılık budur.

fora:(

çek bi duble simurg:)

bir nevi sevgi içimizde durumu yani...

anlar ki, aradıkları sultan, kendileridir. Ve gerçek yolculuk, kendine yapılan yolculuktur.

"Özgürlük, aradığın yerde olmayabilir, ama kalkıştığın yolculuk, seni özgürleştirebilir

İstemeden yaptıklarınız isteyip yapamadıklarınız, gündüz yapıp gece pişman olduklarınızla nasıl çaresizce başka başka dünyalara doğru kanat çırpmaya

çabaladığınızı farkediyor musunuz?

Resmi bir toplantının ortasında, aklınızdan masanın üzerindeki kalın raporun sayfalarından oyuncak uçaklar yapıp, tek tek aşağı atmak geçerken hala büyük bir ciddiyetle kös kös oturuyor olmanızı gülümseyerek mi hatırlıyorsunuz, üzülerek mi..?

zordur ama imkansız değildir bence. o hazzı yaşamak cok cok güzel bir duygudur. aradığın şey ulamak istediğin kişi sadece ve sadece kendinsin aslında başka hiçkimse değil.

anka olmak zordur...

bana masal anlatma

Kimseye masal anlatmıyorum. Can DÜNDAR'ın yazılarını her zaman cok beğenmişimdir hepsi o.

Kaç farklı hayatı birarada yaşadığınızın farkında mısınız?

simurgu ararken kendini kaybetmeyenlere bir çay benden:))

."Saklı hazineyi, vurulduğu sevgiliyi, kaybettiği ülkeyi arayan gezgin, büyük sınavlardan geçip yaman engeller aşarak kendi benliğine ulaşır, şuuruna kavuşur