İşte bu misallerde olduğu gibi, Cenab-ı Hakkın ilmi zamanla kayıtlı olmadığından, meydana gelecek bütün hadiseleri önceden bilir. Bir hikmete binaen bu bilgisini Levh-i Mahfuza yazmıştır.

Tevekkül eden ve etmeyenin misalleri, şu hikayeye benzer: Vaktiyle iki adam, hem bellerine, hem başlarına ağır yükler yüklenip, büyük bir sefineye bir bilet alıp girdiler. Birisi, girer girmez yükünü gemiye bırakıp, üstünde oturup nezaret eder. Diğeri, hem ahmak, hem GURULU olduğundan, yükünü yere bırakmıyor. Ona denildi:

bu başlıkta bahsi geçen iki tespite de canı yürekten katılıyorum..

diğeri hz ömerin dediği gibi "kaderden başka bir kadere kaçabilme"aslında her ikisininde kendi hayatlarımızda örnekleri mevcuttur!!

biri geylani hazretlerinin dediği kaderle mücadele..

" Dua ve bela sema ile yer arasında karşılaşırlar" (Heysemi, X, 146) buyurmuştur.

Kader Gemisine Binmek

Kaderi tembellik, cebrilik manasına indirgememek için?bir kaderi başka bir kader ile giderme? noktasını akıldan çıkarmamak gerek.

Bu dünyadaki hayatlarında kulların geçimlerini sürdürmeleri ancak bir kaderi başka bir kader ile gidermeleri ile mümkündür. Dünyada böyle ise ahiret hakkında bu nasıl mümkün olmaz? Allah Teala her ikisi de kendi takdiri olmasına rağmen, kötülüğün iyilikle giderilmesini emretmiştir. Açlık da onun bir takdiridir, fakat yine O'nun takdiri olan yemek yeme ile giderilir. Eğer kul yemek yemeye muktedir olduğu halde açlığı bir kader sanarak yemeyip ölürse isyankar olarak ölmüş olur. Soğuk, sıcak, susuzluk da böyledir ve hepsi O'nun takdiridir. Allah kaderin, zıddı takdirle giderilmesini emreder. Bu kaderleri gideren kimse, giderilen şey ve giderme fiili, hepsi O'nun takdiridir.

" Evet onlar da Allah'ın takdiridir." (Tirmizi, Kader, 12; İbn Mace, Tıp,1; Müsned 3, 421)

Emir gemisiyle denize açılan kulun görevi, kader dalgalarıyla çarpışmak ve onların birine, bir diğeriyle karşı çıkmak kaderi kaderle gidermektir. Yoksa helak olur. Bu hal, sabırlı ariflerin halidir.

Diğer taraftan, Levh-i Mahfuzda kulların hareketleriyle ilgili olan yazı?hüküm? değil; ?vasf? şeklindedir. İmamı azam bu yazıyı şu şekilde tarif eder: ?Cenab-ı hak bir şey hakkında?Böyle böyle olacak? diye yazmıştır. Yoksa? Böyle böyle olsun? diye yazmamıştır.?

bunu tek bir cümlede kullanacak olursam eğer...

Aynı şekilde sana takdir edilen günahı bir kader sonucu işlemen de böyledir. Öyleyse, bu günahın sonuç ve gereğini samimi bir tevbe ile giderki bu da kaderdendir.

Başka bir hadisde:

Kafir düşmanlar İslam ülkesine saldırdığında, Allah'ın takdiri ile saldırmışlardır. Şimdi müslümanların kadere teslim olmaları ve Allah'ın kaderini bir başka kaderle giderme yolu olan cihadı terketmeleri onlara helal olur mu?

Yine mesela, takvimlere ayın veya güneşin ne zaman, hangi saatte, hatta hangi dakikada ne kadar tutulacağı yazılır. Bütün bunlar, takvime yazıldığı için olmaz. Bilim adamlarının ay ya da güneşin tutulacaklarını önceden belirlemeleri, bu olayların meydana gelmesi için bir sebep teşkil etmez. Bilgilerinin genişliğini ifade eder. Allah?ın ezelde bilmesi ile olayların ortaya çıkması arasındaki ilişki de böyledir. Yalnız insanların bilgisinde yanılma olabildiği halde, Allah?ın bilgisinde yanılma olmaz.

Tasavvuf kadere razı olmaktır.

"HERHANGİ BİR KONUYU İDRAK EDEMİYORSAN, HİÇ DEĞİLSE İNKAR ETME"

Mücadele ederek Allahın kaderinden başak bir kadere kaçmak mükün..

"-Ey Allah'ın Rasülu! Tedavi gördüğümüz ilaçlar, Kur'an ile okuyup üflememiz ve bazı şeylerden sakınca duymamız hakkında görüşünüz nedir?Bunlar Allah'ın takdirinden bir şey geri çevirebilir mi? "

Mesela çok tecrübeli, kalp gözü açık bir hakim yanından geçen bir genci göstererek; ?Bu genç suç işleyecek? dese ve bunu bir yere yazsa. Gerçekten de o genç biraz sonra suç işlese. Bunda hakimin?suç işleyecek? demesinin ve bunu bir kenara yazmasının tesiri olduğunu söyleyebilir miyiz? Hakim bilmeseydi ve yazmasaydı genç suç işlemezdi diyebilir miyiz? Bu misali yukarıdaki kaideye şöylece uygulayabiliriz. Hakimin gencin suç işleyeceğini bilmesi ilimdir. Gencin suç işlemesi malumdur. Hakimin önceden bilmesinin ve yazmasının, gencin suç işlemesine zorlayıcı manada hiçbir etkisi olmadığı ise ortadadır.

Hz. Peygamber bu manayı ne güzel dile getirmiştir: Ona şöyle sorarlar:

O dedi: "Yok, ben bırakmayacağım. Belki zayi olur. Ben kuvvetliyim; malımı belimde ve başımda muhafaza edeceğim."

İbn Kayyim el-Cevziyye

Gemiye bindikten sonra başına gelecekleri bilmesende kötü olanla mücadele etme, iyi olana sevinme ve şükretme sanki fıtri bir özelliğimiz gibi en doğal haliyle gün yüzüne çıkıyor.. Kaderi mücadeleyle yenebilir miyiz?Bir olayın kaderimiz olmasını engelleyebiliriz?.. Okuyarak cahil kalmayı kaderimiz olmaktan çıkarabiliriz. Sigara içmeyerek akciğer kanserini kaderimiz olmaktan çıkarabiliriz belki kulağa hoş geliyor.

Kader gemisine binmek? GEMİ...

Bunu açıklayan güzel bir örnek: Şam tarafını ziyarete giden halife Ömer, Şam?da veba salgını olduğunu haber alınca, şehre girmekten vazgeçerek, buradan uzaklaşılması gerektiğini bildirir.. Bunun üzerine Şam tarafında bulunan ordunun komutanı Ebu Ubeyde, kaderi gerekçe göstererek, Hz. Ömer?in uzaklaşma önerisini eleştirir. Hatta, Hz. Ömer?e: ?Allah?ın kaderinden mi kaçıyorsun? diye sorar. Onun bu itirazına Halife Ömer: ?Evet, Allahın kaderinden Allahın kaderine kaçıyorum.? karşılığını verir. Ebu Ubeyde?ye göre, her şey Allah tarafından ezelde tespit edilip, programlandığı için kaderden kaçmak mümkün değildir. Hz. Ömer'e göre ise, ezelde tespit edilenler vasflar, imkanlar olduğu için veba olduğu yere girenin, bu hastalığa yakalanması da Allahın kaderi, bu hastalığın olduğu yere girmeyerek ondan kaçanın kurtulması da Allahın kaderidir. Yalnız insan her türlü tedbiri almalı, takdiri Allah?a bırakmalıdır ki buna Tevekkül denir. Yani her türlü sebebe başvurup, gerekli tedbirleri aldıktan sonra Allah?a sığınmak, Ona güvenmek, gücünü aşan kısımları onun geniş rahmetinden istemektir.

"İnsanlar kaza ve kadere dayandıklarında herşeyi bırakırlar, ama ben bırakmam. Bu konuda bana küçük bir pencere açıldı ve gördüm ki: Hak için, hakkın kaderleri hak ile ihtilaf edip çekişmekteler. Er kişi kader ile mücadele eden kişidir, yoksa kadere hemen teslim olan er kişi değildir."

İnsanın önüne yollar çıkar mı? yani insan tek bir kaderi mi vardır? Yoksa kaderlerimizi biz seçtiğimiz yollarla şekillendirebilir miyiz?

İşte, ey tevekkülsüz insan! Sen de bu adam gibi aklını başına al, tevekkül et. Ta bütün kainatın dilenciliğinden ve her hadisenin karşısında titremekten ve hodfuruşluktan ve maskaralıktan ve şekavet-i uhreviyeden ve tazyikat-ı dünyeviye hapsinden kurtulasın.

Başlık çok orjinal bikere...

Örnek arif Şeyh Abdulkadir Geylani'nin şu sözünde kasdettiği de budur:

O şöyle cevap verdi:

Yine ona denildi: "Bizi ve sizi kaldıran şu emniyetli SULTANIN GEMİSİ daha kuvvetlidir, daha ziyade iyi muhafaza eder. Belki başın döner, yükünle beraber denize düşersin. Hem gittikçe kuvvetten düşersin. Şu bükülmüş belin, şu akılsız başın, gittikçe ağırlaşan şu yüklere takat getiremeyecek. Kaptan dahi, eğer seni bu halde görse, ya divanedir diye seni KOVACAK; ya "Haindir, gemimizi itham ediyor, bizimle ALAY ediyor. Hapsedilsin" diye emredecektir. Hem herkese maskara olursun. Çünkü, ehl-i dikkat nazarında zaafı gösteren tekebbürünle, aczi gösteren gururunla, riyayı ve zilleti gösteren tasannuunla kendini halka GÜLÜNÇ yaptın. Herkes sana gülüyor" denildikten sonra o biçarenin aklı başına geldi. Yükünü yere koydu, üstünde oturdu. "Oh, Allah senden razı olsun. Zahmetten, hapisten, maskaralıktan kurtuldum" dedi.

katılıyorum...

"Ağır yükünü gemiye bırakıp rahat et."