Ücra bir kasabada küçük bir çocuğun poşetten bozma ucurtmanın verdiği sevinç neşe gibi "son"suzdun. Peki ya şimdi? Şimdi uçurtmanın ipinin elden giderken oluşturduğu hüzün ve "hiç"lik...

Tanımlanamayan geleceğe yönelik

sadece anın içinde ilerleyen hayaletler gibiyiz. bir an öncemiz artık yok, bir an sonramız ise belirsiz. anın içinde ilerliyoruz. gerçek olan anın içindeki bizleriz.

Biliyorsunuzdur eminim, bir ben değilim dunyada... Yalnız değilim kalbi ölmüş mezarlarda..

Hüznümu sarı ya boyadim!

Sonbahar da kendini yenileniyor sarıya boyandığında

?Son?u belirsiz?başlangıç?ı unutulmuş takvim üstüne?

zekice bir kavrammış hiçlik

Duygu ve düşünceleri ifade etmekte güçtür zaman zaman

<a href="http://uye.memurlar. net/profil/2875549">dpktor dok zihin ve beyin kontrolü insanın elindedir etkili yöntemler kullanıldığında. Sonsuzluk çoğu insan tarafından göreceli bir hal alır. Dolayısıyla bu kavram zihnin kontrolünü güçleştirebilir.

ama benim rengim pempe :-):-):-) ruhum sarisin!

Yanıltıyor sarıya çalıp dökülen yapraklar

çoşkulu bir kalbin söndürülüşü yazamamak dilediğince sevginin gücünü... ayrılığın hazimetini..

sonsuzluk insan zihninin almadığı bir şey

bazen aslında çok şeye sahip olamayacağını kavradığın o an eziklikten kurtulmak için hiçliği tercih edebilirsin

Geçmişin izleriyle anı yaşamaya ve yaşatmaya çalışır

Son gibi görünürken başlangıç oluyor bir anda.

Bir akıl yürütme sanatına sokuyor adeta bizleri

Ne kadar zor duyguları yazmak geçmişin külleri boğazını kanserli yara gibi sarması Tıkanır sanırsın

Günü kurtarmak adına derinlikten uzak

kveld kişi yetinmeyi bilmiyorsa anca orda hiçlik kavramı devreye girer oysaki yetinmeyi bilen biri için oldukça anlamlıdır hayalini kurduğu passat a ulaşmak ya da bisikletin ayağını yerden kesmesi...

Zaten hüznün renkleridir sarı ve siyah. Mevcut solukluğundan

Hiçlik makamı asillerin makamıdır demiş Tolstoy

yutkunmakta güçlük çekersin gözlerin boşluğa takılır çıkışı kaybedersin

Yüzeysel bir süreç içinde sürüklenir insan

Ayakta kalmak adına mücadele eder gibi

Sonsuzluk ise başı sonu olmayan bir olgudur. Ne uçurtmaya arkasından yön veren rüzgar dağıtır içinizdeki sevinci ne de gökyüzünün seslenişi. Baş ve sonu belirleme yetisi ellerinizdedir o an. Hiçliğe giden sonun başlangıcı olmuşsunuzdur...

Kısık cümlelerde bertaraf olmak, sözlerin kifayetsiz kalışını, yığıntılar arasında sıkışmışlığı

Kalbinin açıkta kalması, söndürülememiş yangının harlatılması

cesareti arttıran.

zamanda mutluluk uyandıran, canlılık verip zihni geliştiren ve bir o kadar

Bir çentik daha atar durağan hayataki

çok güzel

Uzun bir ipin aşınıp incelen kısmında yürürken

Ardı sıra toprağın rengindeki tonlamalar

varılmak istenen şeylere zaten varılınca anlamını yitirecek ve yine bir hiçlik olacak

Somut kavramların soyuta dönüştüğü yerde

İçsel yaşama dönüşen duygular yoksullaşır

Hayalerden uzak beklentisiz tekdüze

sonbahar da mi kendini yeniliyor, huznunu sariya boyadiğinda, yok olusun simgesi...

arındırıp güzel bir silüet kazandırmış renk seçimin. Sarı değilmidir aynı

Duygu fakirhanesinde akıl yürütme çabaları sergiler

Su yaşam kaynağı oluyor filizlenen doğaya

İçinde kopan fırtınalar ne dile dökülür ne yazıya

Evet candela Tolstoy orda zenginlik ve iktidar ve hatta hayatın değerlerinin hiçe sayılmasındaki zevki vurgulamış. Mevlana ise?Kendini hiçe saymazsan hiçlikten kurtulamazsın? diyerek hiçliğe farklı bir bakış açısıyla yönelmiş. Dolayısıyla?hiç?lik göreceli bir kavram olarak çıkıyor karşımıza.

varılmak istenen şeye varamayınca bu sefer hiçlikle teselli bulabileceksin

çaresizliğini...