zaten odun.:)))))))))))))yakacak sıkıntısı çekmicem desene kışta

öyle değil

nasılsa bitecek

çünkü hatırladıkça farkeder insan olduğunu

aman be zaat" .. duygusuzluğumun içinde duygu karmaşası ve acaba olasılıklarına sebep oldun sabah sabah..

80 yaşında insanı her güne umutla uyandıran ne sanıyorsun..

:(yine yeniden korkularıma sımsıkı sarılırım ben

nasılsa bitecek düşüncesi içine girmek mi

bende belki düne kadar böyle düşünüyordum senin gibi..

iş yoğun olmasa içimdekileri cümlelere dökücemde... vakit.:(

sebepsizdir öylesine

unutursa insan olmaktan çıkacaktır

olay sundan ibaret ki ölüm gelmeden ölmek gibi aşk gitmeden kendini ona hazırlamaktır?...

nasılsa dmeden..

aşk acısı dediğin şey sadece değersizleşmek korkusu yaşamandan kaynaklıdır..

oysa düne kadar kimsenin farketmediği melahat prenses olmuştur..

unutulmanın içindede açlık vardır..

korktukça daha sıkı sarılırız. dimi ama :)

işte yoktan bulduğun bu beğenilme ve değer verme duygusunu seni terkeden insan sanırısın... aşk acısı dediğin aslında içindeki açlığına merhem olan duyguyu kaybetmeye verdiğin feryattan başkası değildir...

kesinlikle odur..

göze alabilmek mi

ama güm gelip seni vurur hiç hesapta yokken..

hep kaybetme korkusu aşkı besleyen bir harc gibidir..

son paragraf.. ıııı aşkacısı o duygu değildir.. aşk acısıdır yanında olmamasına tahammül edememektir..

işte orda insanı örüntüleyen duygulardan başkası değildir başrole cıkan.. açlığımız yada hasret kaldığımız yada hayallerimiz... yoksa kim diyebilirdi ben aşka aşığım diye... yoksa hepsi aynı et ve tenden vücut bulmamışmıydı tüm insanlar senin sevdiğin ahmetin mehmetten ne farkı vardı yada benim sevdiğim "su"yun haticeden farkı neydi.. işte farkı benim onda bulduğum bir duyguydu yani açlığım yıllardır hayalimde beslediğim büyüttüğüm kadından ibaretti... ve aşk zamanla bitmeye mahkum değil mi?

kezbanda bulduğun önemverilmişliği yada güvene olan açlığığının doyurulmuşluğunu kaybedersin...

aşk acısı = ?

güle güle aşk..

sen aslında ahmeti mehmedi ayşeyi yada kezbanı kaybetmezsin..

bitecek terketme ayrı bir olay tek duygu güven vs gibi aşk duyguları olmadığı için ilişkiler devam eder fakat aşk gelir gün gelir gider..

elinde kof bir kab kalır odun gibi!!

korkundur.

şekli eli yüzü değişebilir fakat temelde beş korku hiç değişmez..

olacak olan budur aşk gün gelir biter?

unutmaktan korkar insan

dilin varsada varmasada

korkuyorum.

insan sürekli yaşayan bir varlıktır.

nasılsa biticek demeden yaşamak varken

korkmamak mümkünmüdür ki

tabiki aşk sebebsizdir.. bazen bir trafik kazası gibi gelir hiç ummadığın bir anda.. tüm değerlerine rağmen tüm ikilemlerine karsın...

tebessüm eşliğinde. katılıyorum sana

onda sahip olduğun duyguyu kaybetme içgücüdüsün bir sonucucdur..

aslında terkedilmek onu kaybetmekten cok..

burada aşk deverye girmiştir.. ve değer verme mekanizması iş başındadır.. yoksa hergün geçtiğin sokak nasıl daha bir anlamlı olabilirdi.. yada deniz neden daha bir mavi görünürdü gözüne...

haklısın...

sevildiğinde dünyanın en paha biçilmez adamı yada kadını hissi sokaktaki raziyenin bile kolayca inanabileceği bir yalandır..

değil

düşün bakalım terkedildiğinde en cok neyin olmayacak artık yani en cok neyi kaybedeceksin?

ama kaybetmeyede alışıyor insan zaat.. şöyle bir düşününce.. bakıyorsunki yol verdiklerimiz.. hatıralada kalanlar..

kaldım böyle.

bir ülke komple değerli bulsa seni bir kişinin kaş çatışı bile daha sevimli gelebilir

evet yolverdikleriniz yada yol verenler..

değer vermekle değer görmekle alakası yok bence

o korkuyu çok sağlam yaşayanlardanım. insanın sahip olduğu şey ne kadar azsa kaybedeceği şey okadar çoktur.

hiç girmemek mi

eğer sevgiye olan açlığımız ağır basarsa aşk kazanır.. diğer duygu ağır bastığında aşk coktan yola cıkmıştır..

hep bitmiştir... ama hayalindekini kaybetmek sana acı verir oturur kabullenirsin hepsi bu!!

hatırlnanmaya olan açlık

aksini kim iddia edebilir ki?!!

korkum kaybetmek değil. terkedilmek diyebilmek aslında

hep o kişinin yokluğuna tahammül edilememe olarak algıladığımızın duygunun aslında ruhumuzu okşayan güven yada değer biçilme duygusunu kaybetmemizden kaynaklanır ki bazan bu değer yargılarımızla çatışabilir.. işte ozaman ağır basan duygumuz diğerini yener...

odun meslesine gelince erkekler odundur zaten.. dümdüz içinde sadece borumsu nefes almaya yarayan hüclreler olan tek hücreli yaratıklardır.. dümdüz. ya kadın.. komplex girift... sanrırm tüm duygular kadında hiç bir zaman çözemediğin için çekici ve muallak ilgi.. yani kadın yol verdiğinde hiç durmayacaksın... mücadeleye girmeyeceksin..

bitmelimi bitecekmi gün gelip terkedecekmi

asi ben size gercekten bahsediyorum yada öyle olduğunu sandığım gerceklerden.

ama biliyormuyuz ki onu tetikleyen seyin ne olduğunu yada serpilin bir kaş kaldırması dediğin olayın altında yatan nedenin ne olduğunu?

gün geldiğinde sarılmanın manasının içi boşalır..

o hep insan olabilmeyi arzu ederken bir dönem yaklaşıp sonra uzaklşmak ürkütür

of of.. haklısın demeye dilim varmasada