Maide 35:

Kısacası, iman edip salih ameller işlemek yani Allah'ın kelamında emredilen takvaya ulaştıran emirleri yapmak, yasaklardan kaçınmaktır.

MARİA,

Şurası da unutulmamalıdır ki, Allah'a vesile arama yükümlülüğü, sadece Müslümanlar için değil, Peygamber için de geçerlidir. Zira Peygamber de bu ayetin muhatabıdır. Kişiler vesile oluyorsa, peygamberler kimi vesile edineceklerdir?

Rabbimizin kelamı mufassaldır . Ayrıca hem bu özelliği nedeniyle hem de Furkan 33'te de beyan edildiği üzere Kur'an'ın tefsiri de Rabbimiz'e aittir.

Sadatımızın büyüklerinden olan Hace Ubeydullah Ahrar kuddise sir-ruh hazretleri buyurmuşlardır ki: "Sadıklarla beraber olmak ayet-i kerimelerde emredilendir. Allah Teala bu kelamında zahiren ve batınen sadıklarla beraber olmayı emir buyurmuştur. Manen beraber olmanın yolu rabıtaya devam etmektir.

Her kaynağı okuyup, "doğrusunu alırım-yanlışını atarım" mantığı insanın kalbinde doğru şeylere karşı da şüphe hasıl eder. Zaten eğriyi doğruyu ayırt edebiliyor olsak o kitabı okumamıza gerek kalmaz. Biz bir alimizdir. Kitap bilgi öğrenmek için okunur, yanlışını doğrusunu ayırt etmek işi alimlerindir. Bir şeyin doğrusunu bilmezsek, yanlışı doğru gibi kabul ederiz .

maria'nın naklettiği yazının ilgili kısmının kime ait olduğunu buldum:

Nureddin Turgay, Şamil İslam Ansiklopedisi, c. 5, s. 212-213

Peki soruyoruz yine Allah'ın kelamına, nedir Allah'a yaklaştıracak/ulaştıracak şeyler, nedir bu vesileler? Bakalım:

Ve sizi huzurumuza yaklaştıracak olan, mallarınız ve evlatlarınız değildir. Ancak kim iman eder ve salihatı işlerse, işte onlar; kendileri için yaptıklarına karşı kat kat karşılık olanlardır. Ve onlar yüksek köşklerinde güven içindedirler. (Sebe/37)

4- Bir namazdan sonra diğer namazı beklemek (et-Taberi, Camiul-Beyan an Te'vili Ayi?l-Kur'an, Mısır 1954, IV, 221 v. d.; el-Kurtubi, el-Camiu li Ahkami?l-Kur'an, Mısır 1967, IV, 323 vd.; er-Razi, et-Tefsiru?l-Kebir, IX, 156).

Ey iman etmiş olan kişiler! Felaha ermeniz için, Allah'a takvalı davranın, O'na, yaklaştıracak/ulaştıracak şeyleri arayın ve O'nun yolunda gayret gösterin.

izlemenizi tavsiye ederim

Bu ayetlerde geçen "r. b. t" kelimesi, insanı sabır, sükunet ve metanette sabit kılmak, ona bu duyguyu vererek itminana kavuşturmak demektir (ez-Zemahşeri, el-Keşşaf, Kahire 1977, IV, 216; el-Beydavi, el-Envar, Mısır 1955, II, 3).

Yine bedevi Araplardan kimi de vardır ki, onlar, Allah'a ve ahiret gününe inanır ve harcadığını Allah katında yakınlıklar ve Elçi'nin destekleri edinir .

Şüphesiz şu, Rabb'lerinin haşyetinden tirtir titreyen kimseler, Rabb'lerinin ayetlerine inanan kimseler, Rabb'lerine ortak tanımayan kimseler, şu, şüphesiz kendileri, Rabb'lerine dönecekler diye verdiklerini kalpleri ürpererek veren kimseler; işte onlar, iyiliklerde yarışanlardır ve onun için önde gidenlerdir. (Mü?minun/57-61)

Rabıtanın delilleri:

Hayırlısı olsun.

Bütün bu ayet ve hadislerden anlaşıldığı gibi, rabıta, çeşitli manalar için kullanılmıştır. Ancak daha çok bir cihad terimidir. Ayet ve hadislerin çoğunda rabıta, Allah ve Peygamberin düşmanlarına karşı silahlanma, cihad için hazırlıklı olma, müslümanlarla kafirlerin arasındaki hudut karakollarında nöbet bekleme ve bu duygulara sıkı sıkıya bağlı olma demektir. Buna göre ayet ve hadislerde kasdedilen anlamlardan mutasavvıfların uygulamasını destekleyecek en ufak bir işaret yoktur. Ayet ve hadislerde dile getirilen cihad ruhunu meskenete çevirmekten başka bir şey yapmayan mutasavvıflar Kur'an ve hadislerdeki bu ribat kelimesini çok yanlış bir alana çekmişlerdir. Hiçbir sahabi Rasulullah'ı aracı kılarak rabıta yapmadığı gibi, tabiinden hiçbir kimse de sahabe'yi aracı kılarak rabıta yapmamıştır. Rabıtanın bu şekildeki uygulaması tarikatların Hicri yedinci yüzyıldan sonraki dönemlerde uydurdukları bir bid'attir. (4)

?Allah'ın, onunla hataları affedip bağışlayacağı, dereceleri yükselteceği bir şeyi size söyleyeyim mi? Abdest üstüne abdest almak, camide cemaatle namaz kılmaya devam etmek ve her namazdan sonra diğer namazı beklemek. İşte ribat budur! İşte ribat budur! İşte ribat budur!" (Müslim, Taharet 41; Tirmizi, Taharet 39; Nesai, Taharet 106; Muvatta, Sefer 55)

Salihlerle birlikte olmakla rabıtanın ne ilgisi olduğu konusuna gelince, iman eden herkes birbirinin yakınıdır, müşrikler de birbirinin yakınıdır , o halde mü'minler mü'minlerle bir topluluktur ve birlikte bir bütündür, hiçbir şekilde tefrikaya, parçalanmaya sebep olacak yollara sapmazlar, birbirlerine Hakk'ı ve sabrı tavsiye ederler. Bu özellikleriyle de kendilerini apaçık belli ederler ve ortama huzur ve güven saçarlar. İşte bu ayetlerin de asıl beyanı budur , aksi durumda şahısların ölüsü veya dirisi aracı edinilerek Allah'a ulaşma düşüncesi insanı şirke sürükler.. Sonucu şu alıntı ile tamamlıyorum:

Bazen de, "ribat" kelimesi, bağlanıp beslenen atlar manasını ifade etmektedir: "Onlara karşı gücünüz yettiği kadar kuvvet ve cihat için bağlanıp beslenen atlar hazırlayın. Bununla Allahın düşmanını, sizin düşmanlarınızı ve onlardan başka sizin bilmediğiniz, Allah'ın bildiği kimseleri korkutursunuz. Allah yolunda ne harcarsanız, tam olarak size ödenir ve hiç haksızlığa uğratılmazsınız." (8/Enfal, 60)

aynı soruyu defalarca sordum tık yok, bir abdestin namazın tarifini yapamadın...

Burada rabıtanın zaruretine işaret vardır. Çünkü tabi olmak için tabi' olunanı gözle veya hayalen görmek lazımdır. Bizim rabıtadan muradımız kamil mürşidle her an ruhen beraber olmakdan başka bir şey değildir. Çünkü Cenab-ı Hak: "Ey iman edenler! Allah'dan korkun ve sadıklarla beraber olun." buyurmuştur. (Tevbe suresi/119)

Büyük bir zatın kabrini ziyaret eden kimse, ona rabıta ederse, yani dünya işlerini hiç düşünmeyip, kalbine hiçbir şey getirmeyip, o zatın ruhunu, his organları ile anlaşılamayan bir nur farz ederek, bunu kalbinde bulundurursa, o ruhtan, kendi kalbine bir şeyler akmaya başlar. Çünkü evliyanın ruhları, feyzlerin kaynağıdır. Kaynağı kalbine koyan, bunun feyzine, nimetine, bilinmeyen ihsanlarına elbette kavuşur. Ruhu kuvvetlenir, olgunlaşır.

Allahü teala hepimize eğriyi-doğruyu göstersin ve ona göre amel etmeyi nasib eylesin, amin.

Demekki her kaynak okunmaz, doğruluğuna güvenilen kaynak okunur. İmam-ı Rabbani, İmam-ı Gazali, Mevlana Halid-i Bağdadi, İbn-i Abidin v. b. gibi ehl-i sünnet alimlerinin kitapları.

Şimdi diyelim ki siz Allah Dostlarına yakın olmak istiyorusunuz ama Yakın çevrenizde Allah dostları yok... Geçmişte yaşamış Allah dostları var yada çok uzak beldelerde siz onlarla nasıl Beraber olmak isternisinz Nasıl onlara yakın olursunuz...?

Bir sual sorabilir miyim...?

Yazının bu kısmı kime ait?!

Tasavvufta, kişi doğrudan doğruya Allah'ı düşünür, bir nevi Allah ile manevi bir bağ kurar ve hep O'nunla beraber olduğunu tasavvur eder. Bu şekilde manevi bir bağ kuramazsa, bağlı bulunduğu mürşidini düşünür. Onun bağlı bulunduğu şeyhlerin silsilesi ile Hz. Muhammed 'e ulaşır. O'nun vasıtası ile de Allah'a ulaşır ve O'nunla manevi bağ kurar. Tasavvuftaki rabıta, bu şekilde dolaylı yoldan Allah'a gitmek ve aracılar vasıtasıyla O'nunla manevi bağ kurmaktır. Doğrudan Allah ile manevi irtibat kuramayanlara bu şekildeki rabıta tavsiye edilmiştir. Aksi hallerde buna lüzum görülmemiştir (M. Halid, Rabıta Hakkında Risale, İstanbul 1924, s. 238; Selçuk Eraydın, Tasavvuf ve Tarikatlar, İstanbul 1990, s. 447).

"İyi biliniz ki Allah'ın dostlarına korku yoktur. Ve onlar çalışmalarının mükafatını alamamak ve maksutlarına ulaşamamak gibi) hüzne de düşmeyeceklerdir."

-Bu yazı çeşitli kaynaklardan derlenmiştir.

Bütün bu ayetlerde geçen bu kelimeler, birbirlerine yakın manalar ifade etmektedirler. Hemen hemen hepsinde "bağ, bağlantı, bağlılık" manaları için kullanılmışlardır: ? kalplerini bağla miştik" (18/Kehf, 14); "Musa'nın annesinin gönlü bomboş sabahladı. Eğer biz inananlardan olması için onun kalbini iyice pekiştirmemiş olsaydık, neredeyse işi açığa vuracaktı" (28/Kasas, 10); "O zaman sizi, Allah'tan bir güven almak üzere hafif bir uyku bürüyordu; üzerinize sizi temizlemek, şeytanın pisliğini sizden gidermek, kalplerinizi birbirine bağlamak ve ayaklarınızı pekiştirmek için üzerinize gökten bir su indiriyordu. " (8/Enfal, 11)

üslubum biraz üzer adamı. Tabi sende haklısın verecek bir cevabın yok soruma. Ne abdest bilirsin ne namaz, ne de sünneti seniyyeden bahsedersin. Ama elhamdülillah ne tür bir insan olduğunu anladı geç de olsa üyeler. Sen gel arada takıl buralarda renk katmış olursun foruma. Ama sana şunu diyeyim gidişatını düzelt. Sana bu forumda aferim diyenler atesi tayfsaı ve benzeri. Onlar bir insana boşyere aferim demez...

Şu deliller yetmez mi?

Bu konularla uğraşan, eğer evliyaullah sözlerine inanıyorsa, onlar rabıtanın ne olduğunu ve bütün güzelliklerini anlatmışlardır. Bu mevzuya takılan bir kimse eğer evliyaullahın sözlerine itimad etmiyorsa, din imamlarının, yani bu ümmetin hukuk ve fıkhın zahirine aid mevzulardaki rehberlerinin sözlerine itimad etmesi lazımdır. Gerçekleri anlamaya muvaffak kılan ancak Allah'dır. En doğru yolu gösteren de O'dur.

"Rabitu" şeklindeki emrin bulunduğu ayetin meali de şöyledir: "Ey iman edenler, sabredin; direnip sebat gösterin; üstün gelin; cihat için hazır ve rabıtalı olun." (3/Al-i İmran, 200). Bu ayette söz konusu olan "rabıta''nın ne demek olduğu hususunda alimlerin farklı yorumları vardır. Alimlerin bu husustaki değişik tariflerini şöyle sıralamamız mümkündür:

Naçizane bu yazıları okuyacaklara bir tavsiye de bulunarak nokta koyayım:

Bazıları da bu ayette kastedilen rabıtanın tasavvufi manada olduğunu söylemişlerdir (Muhammed Vehbi, Hulasetul-Beyan fi Tefsiril-Kur'an, Şehzadebaşı 1341-1343, III, 289). Mutasavvıflar rabıta'yı, müridin şeyhini düşünerek kalbinden dünya ile ilgili şeyleri çıkarması, şeyhi vasıtası ile Hz. Peygamber 'e ve Allah'a kalbini bağlaması şeklinde anlamışlardır. Hemen hemen bütün tarikatlarda rabıta vardır. Bilhassa Nakşibendiyyenin ıstılahlarındandır. Tarikat ehli, rabıtayı ayet ve hadise dayandırmaktadır. Onlara göre, "Sadıklarla birlikte olun" (9/Tevbe, 119) gibi ayetler ve "Kişi sevdiğiyle beraberdir" (Buhari, Edeb 96; Müslim, Birr 165; Tirmizi, Zühd 50) gibi hadisler, rabıtanın caiz olduğunu göstermektedir (Süleyman Uludaş, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü, Marifet Y. İstanbul 1991, Rabıta maddesi).

dede ali yorumlarınıaklı başında bir aha oku biz burada ciddi bir şekilde bir konuyu tartışıyoruz edep çerçevsinde kabul edilir edilmez hekesin kendi tercihi ama insanlara hüküm giydirmek senin haddin değil sana karşı burada bu tarz ithamlarda bulunanlar oldumu hayır kendini bilen ne konuşacağını bilir birilerinin ibadeti ne seni ne beni ilgilendirir amaç düşünceleri pylaşmak doğruyu yanlışı görebilmek

RABITANIN DELİLİ

dede. ali yazımda muhatabım sen değilsin, bundan böyle de asla beni hedef göstererek yazma, çünkü muhatap almıyorum seni tamam! Bu üslüba sahip kimse de hiçbir zaman muhatabım olmadı ve olamaz, bu da son mesajım sana!

Müridin, doğrudan doğruya rabbının huzuruna varması aslında en mükemmel olanıdır. Fakat biz yakinen ve kendi hallerimiz bu olduğu için biliyoruz ki mürid kafi surette sülukünün başlangıcında buna muktedir olamaz. Allah'a vasıl olduktan sonra vasıta ortadan kalkar. Bunun için büyüklerimiz demişlerdir ki: "Şeyhi olmayanın şeyhi şeytandır."

rabıtaya ayetleri hadisleri delil göstermenize hayret ediyorum o yazıyı paylaşmamdaki amaçta o rabıtaya delil gösteremezsinz dinimize sonradn girmiştir bu tevbe suresi 119 ayette olduğu gibi ayetn iniş sebebi var ama bir kısmını alıp bunuda rabıtaya delil gösteriyorlar nasıl oluyor anlamıyorum

Peygamberimiz 'in de, rabıta ve ribat hakkında söylemiş olduğu hayli hadis vardır. O'nun bu hadislerinden bazıları şöyledir:

1- Atlarla saf bağlayıp tam bir irtibat halinde düşmana karşı durmak.

Dikkatli olun, halis din sadece Allah'a aittir. O'nun astlarından birtakım veliler edinenler, ?Onlar bizi Allah'a daha fazla yaklaştırsın diye biz onlara tapıyoruz.? Şüphesiz kendilerinin ihtilaf edip durdukları şeylerde, onların arasında Allah hüküm verecektir. Şüphesiz Allah, yalancı ve çok nankörün ta kendisi olan kişilere kılavuzluk etmez. (Zümer/3)

" Hiçbir sahabi Rasulullah'ı aracı kılarak rabıta yapmadığı gibi, tabiinden hiçbir kimse de sahabe'yi aracı kılarak rabıta yapmamıştır. Rabıtanın bu şekildeki uygulaması tarikatların Hicri yedinci yüzyıldan sonraki dönemlerde uydurdukları bir bid'attir."

Ölü veya diriyi, peygamber veya salih kulu Allah'a aracı yapmaya kalkmak şirktir.

önce namazını kıl abisi ondan sonra nasihat ver...

"Rabıtanın Kur'an ve sünnetle sabit bir asl u esası var mıdır?" denilirse, deriz ki: "Evet, rabıta Kitab, Sünnet ve imamlarımızın kavilleriyle sabittir."

sen kaçmaya devam et biz burdayız...

İşin doğrusunu Resulullah'ın hakiki varisi, Zahir ve batın ilimlerinde kamil dört mezhebin inceliklerini iyi bilen, derin alim, veliy-yi-kamil, arif-i billah Seyyid Abdülhakim Arvasi hazretleri bildiriyor:

Rabıta yapanların yaptığı insana tapmaktan bir şey değil. İnsanın mayasında bu var zaten. Ya put yapar ona tapar ya da bir insanı putlaşırır ona tapar.

Benim rabbim bana yeter...

Hayır, hayır! Ona itaat etme! Secde et ve yakınlaş. (Alak/19)

"Kim bir günlük ribatta bulunursa, bir aylık oruç ve ibadetten daha fazla sevap kazanmış olur." (Nesai, Cihad 39; Tirmizi, Fezailu?l-Cihad 35; İbn Mace, Cihad 7)

2- Düşman hudutlarındaki karakolları beklemek.

Hakkımda ne kadar emin konuşuyorsun, bari kafirsin de İslam düşmanı, Peygamber düşmanısın da de tam olsun, üslubuna da yakışır. Ben de senin hakkında böyle zannlar içeren yorumlar yazsam ne düşünürsün hakkımda? Senin sorularına zamanında adam akıllı cevaplar verdim, daha da verirdim ama niyetin ve üslubun belli. Merak etme ki sandığın gibi biri değilim, Allah yolunda doğruların peşinde biriyim, doğruya ulaşmak için kaynağım belli, kaynağımın gösterdiği metod belli ve derinlemesine o kaynak üzere kafa yorarak gittim ve asla dogmatik olmadım, taassuplara saplanmadım ve şükürler olsun ki doğruya her ulaştığımda ve Rabbimin emirlerini doğru bir biçimde istenildiği gibi uyguladığımda ulaştığım huzuru kimse tahmin edemez! Şimdi şahsımla uğraşacağına kendini kurtarmaya bak, selametle.

kopyala yapıştır yapmayı sevmiyorum ama küçük bir derlemede benden gelsin...

Tam Tersi ki Sahabe Efendilerimiz Her an Resulullah ile olmaya gayret etmiş; O nun yanında olmakları zaman Hep Kalbi anlamda O'nu düşünmüşler, Hayal etmişlerdir Manen O'nunla olmuşlardır.

Rabıta; Bağlantı, bağlantı vasıtası, bağlılık, tutarlılık, tertip, düzen, bağ, münasebet, ilgi; müridin, şeyhini düşünerek, kalbinden dünya ile ilgili şeyleri çıkarması, şeyhi vasıtasıyla Hz. Peygamber 'e ve Allah'a kalbini bağlaması anlamında bir tasavvufi terimdir. "Rabıta" Arapça bir kelime olup, "r-b-t" kökünden türemiş bir isimdir. Çoğulu "revatib"dir.

"Bir gün Allah yolunda ribatta bulunmak, dünya ve dünyada bulanan her şeyden daha hayırlıdır" (Buhari, Cihad 73; Müslim, İmare 163; Nesai, Cihad 39; İbn Mace, Cihad 7)

Cenab-ı Hak, "Allah'a yaklaşmaya bir vesile arayınız" (Maide suresi/35) buyurmuştur. Burada ayetin mefhumu umumi ise de emredilen şey vesile aramak olunca, rabıta, kulu Allah'a vasıl edecek şeylerin en efdalidir. Çünkü Cenab-ı Hak, Nebi sallallahu aleyhi ve sellem ve onun hakiki naibleri hakkında: "De ki: Eğer siz Allah'ı seviyorsanız bana tabi olunuz ki Allah da sizi sevsin." (Al-i İmran suresi/30) buyurmuştur.

3- Allah düşmanlarının saldırısını önlemek için nöbet beklemek.

Bu kitabın kesinlikle okunmamasını tavsiye ediyorum. Bu yazılar insanın ahiret hayatını tehlikeye sokan birer zehirdir.

Değerli maria kardeşim, Allah razı olsun sizden, bu arada bir önceki sayfada bir bilgi paylaştım okumuşsunuzdur inşAllah..

Değerli maria kardeşim, mücadeleniz için Allah razı olsun, evet daha önce de demiştim ilgili ayetler çok güzel kılıfına uyduruluyor ve şu farz bu farz diye Allah'ın kelamına aykırı, Tevhid'e aykırı uygulamalar ''ALİM'' sıfatıyla insanların önüne sürülüyor ve şu çok önemli ki sadece o devrin insanlarının değil gelecekteki birçok insanın da imanını böyle bir şeytanlıkla, böyle bir küstahlıkla çalabiliyorlar, malesef.. Bu arada tefsir hakkında yeni bir şey söylemek istemiyorum, çünkü defalarca farklı başlıklarda tekrarladım. Kur'an'ın açık, apaçık ayetlerini gerçek anlamından saptırarak veya mecaz olanları cahilane bir şekilde yorumlayarak halkı kendi ideolojisine sürüklemeleri hiç zor değildir. Allah böylelerinin şerrinden korusun. Şimdi yukarda tek bir ayetin üzerinden gidelim:

Yunus Suresinde geçer:

poor hocam bu konuda yorum yapmayacağım artık çünkü ne benim nede sizin fikrinizde oynama olmayack Allahım hepimizide hakkıyla kul olanlardan eylesin... amin

Maria,

yine söylüyorum allah katında kimsenin durumunu bilemem yeryüzündede vardır mutlaka sevgili kulları saygım sevgim sonsuz... benim için Allah ve sevgili peygamberimiz ki ben uzak değilim rabbimede peygamberimizede hiçbirimiz uzak değiliz birileri vasıtasıyla yakınlaşmaya çalışmam ne kadr doğru?

Kur'an'da "rabıta" kelimesi geçmemekle beraber, kökü olan "r. b. t" mazi fiili iki yerde, muzarisi olan "yerbitü" bir yerde, emri çoğul olarak "rabitu" şeklinde bir yerde ve aynı kökten gelen "ribat" ismi de bir yerde geçmektedir (18/Kehf, 14; 28/Kasas, 10; 8/Enfal, 11, 60; 3/Al-i İmran, 200).

Reşehat kitabında bu husus açıkça anlatılmıştır." Rabıta, fena-fillah ve beka-billah mertebelerinin hakikatına ererek Allah'a vasıl olmuş bir kamil mürşidin ruhaniyetinden yardım istemek, ondan ayrı iken de feyz alabilmesi için her an edebini muhafaza etmektir. Edebini her an muhafaza edebilmesi, onunla her an beraber olabilmesine bağlıdır. Bu da, simasını hayalinden gidermeyip her an kendini huzurda bilmeye alıştırmasıyla olur. Bunu yapabilirse her an huzurda ve nur içindedir. Bu vesile ile bir sürü lüzumsuz işlerden de sıyrılıp kendini muhafaza etmiş olacaktır.

Mevlana Halid Zıyauddin Bağdadi kuddise sirruh, bazı ihvanına gönderdiği bir mektubunda bu fakirin de kulağını çekerek buyurdu ki: "Hakka'l-yakin sırlarından habersiz bulunan bazı cahiller rabıtayı tarikatte bid'at kabul ederler. Rabıta için asl u esası olmayan bir şeydir derler. Bu yüce Nakşbendi tarikatı Kitab ve Sünnete tam bir doğrulukla ve ihlasla sarıldıktan sonra rabıtayı vusul sebeblerinin en büyüğü olarak kabul eder.