Kibir en nefret ettiğim şeydir.. kibirli bir insanla kim arkadaşlık etmek isterki.

buradan belki psikoloji biraz ahlaka muhtaç olabilir.

aslında başlık psikolojik çöküntü ile ahlak arasındaki bağ olmalıymış :)

ben psikolojiyi korku ve endişeyle bağdaştırırım. insanın içindeki korku ve endişelerin insanı yönetttiğini düşünürüm. aslında korku ve endişe aklımızı yönetmeye çalışır, burada önemli nokta, hırsın en öne geçmesi olabilir. hırs, akıldan daha az çalışırsa korku ve endişe bizi yönetemez. bir insanın kendine hesap verebilme gücü mü önemli yoksa tanrıya hesap verebilme gücü mü önemlidir. ben her zaman kendisine hesap verebilen insan bence ahlaklıdır.

arkadaşım çok araştırdım sitede haset vb kötü duyguları ama burda pek kayde değer bişey bulamadım daha doğrusu tefsir edilmemiş sadece insanlar kendi fikirlerini yazmışlar

Güzel ahlaklı birisi kimseye zarar vermez böyle oluncada daha güzel dostlar edinir

işte bahsettiğim buydu yani duygular

haklısın ama bu devirde birçok insan sahip oldukları ile başkalarına kibirlenebiliyor mesela para güzellik zeka gibi ama böyle insanların çevreleri de olabiliyor bence insanı yalnızlaştıran asosyalliktir fakat kibirli insanın kaçınılmaz sonudur bence ruhsal sorunlar ve yalnızlık fakat benim kastettiğim bu yani psikolojik olarak bu insanların duygudurumları nasıldır

arkadaşlar ahlak ile psikoloji birbirinden farklı kavramlar ama bu ikisi arasında bence bir bağlantı var her zaman ahlaklı insanların psikolojileri sağlam olacak diye de bir kural yok ve mesela haset duygusu her insanda olabilir ama bazı insanlarda daha fazladır onların masum ve zararsız kişilere zarar vermesine yol açacak kadar çoktur bu duygu yani hasetçi kişi ahlaksız değildir ama başkalarına söz davranış ve çeşitli şekillerde zarar vermeye kalktı mı bu onu iyi bir insan da yapmaz böyle insanların bence egoları bastırılmıştır çünkü aşağılık kompleksine sahiptirler ve haset durumu ortaya çıkınca da kendi egolarını bastırır ve bu kompleksi sürdürmeye devam ederler kibir duygusu ben merkezcilik hat safhadadır ama özgüven sıfırdır- ben de yıllarca bu ego ve haset duygularım ile baş etmeye çalıştım ordan biliyorum ama kimseye zarar vermeye kötülük yapmaya kalkmadım ve benim çevremde de var böyle hasetçi insanlar- ve bu onları ahlaksız olmaya itiyor gerek dedikodu yaparak gerek başkasına iftira atarak ve böyle insanların ruh sağlığı yerinde olsa da bir süre sonra dengeleri bozulur sizce ahlak ve psikoloji arasında da bir bağ var mıdır ne düşünüyorsunuz

demek ki bilgiye açız bizi biraz aydınlatırsan sevinirim

Yalnız kalır ve sonuçta onu depresyon alır kucağına

Iyi insanların iyi arkadaşları olursa etrafında bu durum psikolojisine olumlu yansıyacaktır

çöküntü dünya

kendine hesap verebilen insan muhakeme yeteneği olan aklını kullanabilen insandır durum böyle olunca akılda insanı doğruyu iyiyi gerçeği bulmaya yönlendirir dolayısıyla bu kişi de aynı zamanda tanrı ya da Allah a hesap verebilir hale getirmez mi kişiyi netice de ahlak ile din de birbirinden bağımsız gibi dursa da aslında birbirini tamamlar diye düşünüyorum

Bulmaya, çözmeye, keşfetmeye çalıştığın şey, asırlar önce hadisi şerifler ile ortaya konmuştur. Araştırısan, haya, akıl ve imanın bir bütün olduğunu, biri birinden bağımsız olmadığını anlayacaksın. Ahlaklı insan mutludur, mutlu insan ahlaklıdır. Dünyayı yeniden keşfetmeye çalışmayın, daha eskilerini tecrübelerini okuyun.