Yukarıdakikonuşma polis filminin en felsefi, en anlamlı diyaloğudur. Ama beni filmde en etkileyen kısmı "baba ölme, ölme baba ne olur ölme"diyen oğulun gözlerindeki baba sevgisi ve çaresizliği idi. Babasının "seni seçmedim"sözünü duyduktan sonraki "peki beni sevmiyormusun"sorusundaki çaresizlik çok anlamlıydı. Karşılıksız sevginin ne olursa olsun hatta sevilmeme, değer görememe pahasına rağmen içinde yaşattığı baba sevgisini çok güzel aktarmışlardı

Filmi izlemediyseniz tabi anlamazsınız :)

Yukarıdakikonuşma polis filminin en felsefi, en anlamlı diyaloğudur.

Ben biliyordum Musa Rami, suçlu olduğunu biliyordum

saçma bir başlık:((

+Ama ben masumum Yılmaz. Hiçbirşey yapmadım!

dayanamadım onca işimin gücümün arasında müdehale etmek zorunda kaldım. mayıs konun en azından benim için mükemmel bir konu. filmin en sevdiğim sahnesi. hatta tekrar tekrar başa alıp izlediğim ve her seferinde aynı zevki aldığım bir sahne. sanırım o sahneyi sevmek için arkadaşların filmi izlemiş olması gerekir dahası bu tarz filmi sevmesi gerekir yani ameirkan pastası serisini hatmetmiş bir izleyiciye polis pek güzel gelmeyebilir.

bi halt anlamadım bu diyologtan :D

-Ben sizin masum olduğunuza inanıyorum Hocam

+Ama ben masum değilim ki Bekir. Alışveriş merkezinde ortalığı birbirine katan bendim!

Masum olmakla olmamak arasındaki fark! Kime göre masumuz kime göre değil?Sanırım hepimiz hem fail hem maktülüz :)

kudret anlamıyorsanız başka başlığa geçiniz, yormayın kendinizi

herkes masumdur ama hiç kimse masum değildir..