Rahmetli Dündar Taşer'in dediği gibi "Türklük sarkacı tarih boyunca inebileceği en alt noktaya inmiştir, artık ancak çıkabilir." Milli bir uyanış için daha büyük felaketler beklemeye gerek yoktur. Türk'ün kalbi ve beyni Türk olan Türklük fedailerine ihtiyacı vardır. Bu fedailer Türk için yaşayacak, Türk için düşünecek, Türk için üretecektir. Gerektiğinde şehit olacak ama evvela değerleri için inadına yaşayacak, inadına mücadele edecektir. Tarih Türk devrine susamıştır.

Bildiğimiz kadarıyla bu faaliyetler sadece Afrika?da değil Orta Asya?dan Uzak Doğu?ya, Doğu Avrupa?dan Kuzey ve Güney Amerika?ya kadar uzanmaktadır. 115 ülkede Türkler eğitim kurumlarıyla var. Ben bunların üzerindeki asıl etikete bakarım, üzerinde?Made in Turkey? yazıyor. Tıpkı Avrupa maçlarında takımın formasında Fener ya da Cimbom yazmasına bakmadan alkış tutmak gibi. Bunların çarpan etkisinden yararlanan işadamlarımız var. Ayrıca, buraya giden insanlar da onların dillerini öğreniyorlar. Orada yaşayan bir Türk genci o kültüre de dile de hakim olmaya başlıyor. O ülkelerle farklı seviyelerde ilişki kurulmasında da etkili olabilecek roller de üstlenebiliyor. Kimisi evlenip oraya yerleşiyor. Bunlar kimsenin gırtlağına basılarak yapılmıyor.

Yaşını başını almış bir köşe yazarı 18 yaşındaki bir genç kızın başörtüsü yüzünden hayatının karartılması karşısında neden kayıtsız kalır, hatta zulme destek verir?

Bilinen ilk Türk milliyetçisi kabul edilen Hun prensi Çiçi'den 21. yüzyıla kadar olan süreçte hiçbir devlet ya da topluluk Türk milliyetçiliğinden zarar gördüğünü iddia edemez. Türk milliyetçiliğinin kaygısı milletini nasıl mutlu ve huzurlu kılabileceğidir. Bu endişeyi taşıyan milliyetçilerin çözüm yolları da mensup oldukları Türk milletinin değerlerini içinde barındıran bir hüviyettedir. Türk milliyetçiliğinin doğasında milletinin mukaddes kıymetlerine aykırılık yoktur. Daima kültür milliyetçiliği çerçevesi içinde kalmış ve bunu bütün benliğiyle benimsemiş Türk milliyetçileri, ne kadar enteresandır ki günümüzde kitlesel bir hale gelememiştir.

?Gerçekte, bir kimse kan bakımından ortak bulunduğu insanlardan çok, dilde ve dinde ortak bulunduğu insanlarla birlikte yaşamak ister; çünkü insansal kişiliğimiz bedenimizde değil, ruhumuzdadır.?

Belki de batı nazarında doğu denince Türk'ün akla gelmesi, İslam denince Türk'ün akla gelmesi, Asya denince Türk'ün akla gelmesi onların bu anti-Türk görüşlerinin altında yatan etkenleri oluşturmuştur. Eski devirlerden beri doğuyla batının, Asya ile Avrupa'nın, İslam ile Hıristiyanlığın mücadelelerinde karşısında düşman olarak hep Türk'ü gören batılılar kendi açılarından pek de haksız sayılmazlar aslında. Bu tarihi arka plandan olsa gerek, ikinci dünya savaşından beri sıkı müttefikimiz olan batılılar, bunun samimi bir birliktelik olmadığını gören gözlere her fırsatta göstermişlerdir.

Gökalp, ırki ve kavmi ulusçuluğa şiddetle karşı çıkmaktadır. Manouvrier?ye dayanarak anatomik niteliklerin toplumsal karakterler üzerinde hiçbir etkisinin kanıtlanmadığından hareketle, ırkın toplumsal niteliklerle hiçbir ilişkisi kalmadığını, toplumsal karakterlerin toplamı olan ulusallıkla da hiçbir ilişkisi kalmayacağını ve dolayısıyla ulusu başka bir yerde aramak gerektiğini belirtmektedir. Gökalp, toplumların tarih öncesi zamanlarda bile kavim oluşturma konusunda katışıksız olmadığını, savaşlarda tutsak alma, kız kaçırma, suçluların kendi toplumlarından kaçarak başka bir topluma girmesi, evlenmeler, benzeme ve benzetme gibi olgular nedeniyle ulusların her zaman birbirine karıştığını ve dolayısıyla saf bir kavim olamayacağını söylemektedir.

Ulusallıkta soy, sop aranamayacağını belirtir. Nitekim atlarda soy sop aranır ama insanlarda bu olmaz der. Gökalp, atlardan farklı olarak, insanlarda ırkın toplumsal niteliklere hiçbir etkisi olmadığını ileri sürerek?Türküm? diyen her insanı Türk tanımaktan başka yol olmadığının altını çizer.

1974'te soydaş feryatlarına dayanamayıp garantörlük hakkımızı kullanmamızdan sonra Amerika ve Avrupa'nın yıllar süren ambargoları, Asala terörüne verdikleri destek, ülkemizdeki darbelerde oynadıkları başrol, tatbikatta -sözde- yanlışlıkla batırdıkları Muavenet, Pkk'lı soysuzlara yaptıkları yataklıklar, askerlerimizin başına çuval geçirilmesi ve benzer birçok olaylarda bizlere ne denli iyi dost olduklarını hep göstermişlerdir. Ama bu açık deliller dahi bizim batı aşıklarının devasa aşklarına gölge düşürememiştir. Batının aptal aşıkları bir türlü aşklarının platonik olduğunu kabul etmemişlerdir. Avrupa ve Amerika tüm dünyada at koşturup Türk'ün onuruyla alay ederken, Türkler de Türk olmanın dayanılmaz zorluğunu ta benliklerinde hissetmişlerdir.

Buna rağmen, zaman içerisinde, oligarşiyi oluşturan elitlerin, kısmen Nazizim?den kısmen de Stalin?den etkilenmeleri sonucunda totaliter ve pagan bir ırk anlayışına kaydıkları görülmektedir. Kafatası ölçümleri herkesin malumudur.

KENDİSİNE BENZEMEYENİ 'ANORMAL' GÖREN ZİHNİYET

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="ff8b9e8d9694a09d9a8d94bf8c8b8d9e8b9a9596949d90868a8bd19c9092">

Bu insanlar kimdir? Nerede ve nasıl yetişirler? Ne ölçüde eğitim sisteminin eseridirler? Aldıkları ideolojik formasyonda ve hatta hissi kalıplanmada ailelerinin ve çevrelerinin payı nedir? Dünya görüşü tercihlerinde etkili olan faktörler nelerdir? Hangi saikler onları kendileri dışındakileri bazen neredeyse insandan daha aşağı görmeye itmektedir?

Bu kesim mensupları bu grupta yer almayan ve hatta ondan rahatsızlık duyan kimi çevrelerde dahi kabul gören bir kanaati yaymakta şimdiye kadar çok başarılı oldu. Buna göre, bu kesim normali, ona dahil olmayan kesimler ise bir sapmayı temsil etmekte. Mesela, Türk olmak normal, Kürt olmak anormal. Dindar olmayan Sünni olmak normal, dindar Sünni veya Alevi olmak anormal. İçki içmek normal, içki içmemek anormal. Kadınların başının açık olması normal, olmaması anormal. Gayrimüslimseniz zaten birçok yönden sapma içindesiniz ve ancak size lütfedildiği kadar hak ve özgürlük sahibi olabilir, daha fazlasını asla talep edemezsiniz.

Diğer bir kitleselleşme engeli yine siyasi rakiplerin edepsizce ortaya attıkları dine bakış meselesiydi. Özellikle 1970'lerin ikinci yarısında hız kazanan milli görüş akımının dillendirdiği bu konu esasında mesnetsiz bir iddiadan başka bir şey değildi. Zira o dönem her gün şehit cenazeleri kaldıran bir harekete bu iftirada bulunmak abesle iştigalden öteye gitmemeliydi. Zira Türk milliyetçiliği hareketinin lideri Alparslan Türkeş'in yakınları onun dindar kimliğini en iyi bilen ve görenler olarak hayattaydılar. Rahmetli Türkeş:''Ben Türk Milleti'ni... Hak yolu, hakikat yolu, Allah yoluna çağırıyorum. Hareketin adını açıkça ilan ediyorum:Yeniden maneviyata dönüş..''(2)diyen kişiydi.

Gerçeklerle farklı saiklerle de olsa irtibatı bir şekilde kopuk analizler, anılan yazı ve benzerleri ile bunlara yazılan yorumlarda sıkça karşımıza çıkmaktadır. İlginçtir kimisi alenen milli olan her şeye karşı çıkmaktadır. Entelektüel seviyesi yüksek kimi yazarlar ise konuyu tarihsel bir kategori olması hasebiyle geri bir fikriyat ve davranış olarak değerlendirmektedir. İyi ya tarihsel kategori işte! Bazı yazarların?takımıMIZ? denmesinden bile rahatsız olduğu bir ülke haline gelmemiz anlaşılabilir olmasa gerek. Beşer ve toplum tarihinin bu kesitinde iki ülke maçında bir taraf?takımıMIZ? ifadesini kullanırken diğer taraf da ya bu geri bir şeydir dediğinde kendi takımına karşı tarafta yer almış oluyor otomatikman. Realist olmakla, hayalci entellüektüel olmak arasındaki fark bu kadar büyüktür işte.

Sanki Türkler onlara Türkçe öğretmese, İngilizce ya da Fransızca öğrenmeyecekler. Zaten çoğu sömürge ve bu dilleri anadillerinden daha iyi biliyorlar.

Yazan: Yeniden Türk Milliyetçiliği, Tarih: 01-10-2007 02:30

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="d7a3b6a5bebc88b5b2a5bc97a4a3a5b6a3b2bdbebcb5b8aea2a3f9b4b8ba">

terör nedeniyle şehit olan aslanlar, medeni dünya nazarında önemsizdir. Onlar için önemli olan vatana ihanet etmiş sırtlanların kokmuş leşleridir. Senin büyük bir bahtsızlık eseri sınırlarının dışında kalmış olan garip kardeşlerin önemsizdir. Onlar için önemli olan adı Ortadoğu'nun siyasi fahişesine çıkmış Talabani ve kompleksli Türk düşmanı Barzani'dir. Medeni dünyada Türk olarak doğmuşsan, maça bir-sıfır yenik başlamışsın demektir.

İlber Ortaylı?nın bir dersinde de söylediği gibi, bugünün anlı şanlı doktoralı tarihçilerinde Osmanlı?nın son dönemindeki bir liman işçisinin emperyal vizyonu yoktur.

Bugün Türkiye'de Türk milletine ölesiye tutkun, milletinin menfaatleri için kendilerini fedaya hazır ve sayısını hiç kimsenin azımsayamayacağı bir Türk milliyetçisi topluluk bulunmaktadır. Türk milletinin değerlerinden başka bir kıstası bulunmayan, milletinin mutluluğundan başka arzu taşımayan, buna rağmen milletine kendini anlatamayan bir topluluk. Türk milliyetçileri artık hep uzak durdukları ya da uzak tutuldukları kitle iletişim araçlarını etkin bir şekilde kullanmak zorundadırlar. Yazılı ve görsel basını kullanmadıkça,''vatanım ruy-i zemin, milletim nev-i beşer'' diyen gayr-ı milliler Türk milliyetçilerini kendi milletine istedikleri gibi tanıtacak buna karşı milliyetçiler buğz etmekle yetinmek zorunda kalacaklardır. Türk milletine rağmen Türk milliyetçiliği yapmak zorunda kalmamak için Türk milletine, Türk milliyetçilerinin bizatihi milletin kendisi olduğunu anlatmak gerekir. Bu zorunluluğun getirdiği sorumluluk Türk milliyetçilerinin omuzlarındadır.

Zira Türk milliyetçiliği hareketinin lideri Alparslan Türkeş'in yakınları onun dindar kimliğini en iyi bilen ve görenler olarak hayattaydılar. Türk Milliyetçiliği en yalın ifadesiyle Türk milletine derin bir sevgi ve sadakatle bağlılığa denir. Geçmişi bilim çevrelerinde 19. asrın sonlarına, hakikatte ise bilinen en eski Türklere kadar uzanan Türk milliyetçiliği dünyada ki tüm milliyetçiliklerden farklı bir gelişim izlemiştir. Ne Alman milliyetçiliği gibi ırkçılığa ve başka milletleri imhaya, ne İngiliz ve Rus milliyetçiliği gibi emperyalizme sapmıştır. Müspet ve menfi milliyetçilik ayrımında menfiliğe asla tevessül etmemiş tek milliyetçilik anlayışının Türk milliyetçiliği olduğunu söylemek yanlış olmaz.

hepsi amerikan batı özentisi olmuş gözlerini menfaat para bürümüş.

Mesela, bir köpeğin ölümüne ağıt yakacak kadar "hassas" olan bir "beyaz Türk" 12 yaşındaki bir Kürt çocuğun 13 kurşunla katledilmesi karşısında neden aynı hassasiyeti göstermez?

Gökalp?ulus? kavramından din, dil ve kültür birliğini anladığı için, farklı bir dil ve farklı bir kültür yaratılması halinde hangi topluluk olursa olsun ortak ulus dairesine giremeyeceğini vurgulamaktadır. Irk veya kavim olarak nereden gelirse gelsin dil ve kültür farklılığına kaymış toplulukların aynı ulus kavramı içinde mütalaa edilemeyeceğinin altını çizmiş olmaktadır.

TÜRK MİLLİYETÇİLERİ'NİN KENDİNİ ANLATAMAMA PROBLEMİ YA DA TÜRK'E RAĞMEN TÜRK MİLLİYETÇİLİĞİ

(1)Milli Yol Dergisi, Türkeş'in Gürsel'e Mektubu,26 Ocak 1962

Atilla Yayla 'Beyaz Türkleri' Yazdı

"Beyaz Türk" gazeteciler niye "başka"larının ifade özgürlüğünü kullanmasından hazzetmez?

nerede o fedailer.

stratejik boyuttan

Ama tüm bunlara rağmen siyasi rakiplerin bu iftirası da vitrinlerde yerini almış oldu. Bir diğer meşhur iftira da Türk milliyetçiliğinin kafatasçı bir hareket olduğuydu. Oysa Türk milliyetçiliğinin belki de bu konuda en sert ismi olan merhum Nihal Atsız dahi ''Biz Türkçülere düşen görev annesi Türk olmayan Yıldırım Bayezid ve babası Arnavut olan Mehmet Akif kadar Türk olabilmektir''demekteydi. Alparslan Türkeş'te ömrü boyunca Türk milliyetçiliğinin bir labratuvar milliyetçiliği olmadığını, kültürel bir milliyetçilik olduğunu anlatmıştı. Yani Türk milletine derin bir muhabbetle bağlı olmak ve Türk'üm diyebilmek Türklüğün yegane şartları olarak Türk milliyetçilerince kabul edilmiş ilkelerdi. Lakin yine bütün bu gerçeklere rağmen bu iftirada Türk milliyetçiliğinin kitleselleşmesinin önünde bir engel olarak yerini almış oldu.

Ve ekler:

Yazan: mehmet yılmaz, Tarih: 04-07-2007 06:12

Yine o:''İslamiyet, Türk milleti'nin geri kalış sebebi değildir. İslamiyet nereye gitmişse, tarih boyunca gittiği yerlere ışık götürmüş, gittiği yerlere medeniyet yollarını açmış olan yüksek bir fazilet ve ahlak dinidir.''(3) diyordu. Türkiye'nin kalkınma reçetesi olarak sunduğu 9 Işığın bir maddesi yani Ahlakçılık manevi kalkınma için İslamiyet'i tek çözüm olarak göstermekteydi.1976'da bazılarının aksine sessiz sedasız kutsal topraklara gidip hac vazifesini yerine getirmişti. Yine Türk milliyetçiliğinin yüz aklarından rahmetli Seyyid Ahmed Arvasi'de:''Türk milliyetçiliğinin davası Allah ve Resulu'nün davasıdır. Ve bunun adı İslamiyet'tir. Aksini iddia edenler Türk milliyetçilerini ya tanımamakta ya da bühtan etmektedirler.''(4)demekteydi.

Yayınlama yeri : Yazarlar, Hüseyin Raşit Yılmaz

Bana öyle geliyor ki asıl sapma, kendisi dışındaki her kesimi sapma gören bu kesimde ortaya çıkmaktadır. Bu yüzden bu kesim ciddi şekilde incelenmelidir. Bu insanlar kimdir? Nerede ve nasıl yetişirler? Ne ölçüde eğitim sisteminin eseridirler? Aldıkları ideolojik formasyonda ve hatta hissi kalıplanmada ailelerinin ve çevrelerinin payı nedir? Dünya görüşü tercihlerinde etkili olan faktörler nelerdir? Hangi saikler onları kendileri dışındakileri bazen neredeyse insandan daha aşağı görmeye itmektedir?

Oysa bu hanımefendi yazar bayağı İslamcı unsurlar içeren yazılar da yazmaktadır. Fakat ilginç olanı Teşkilat-ı Mahsusa?nın ünlü reisi Süleyman Askeri Bey?e medhiyeler ve ağıtlar düştüğü yazısıdır. Oldukça emperyal bir vizyonla hareket eden ittihatçılara karşı bu arkadaşların zaten belirgin bir sempatisi olduğu da görülmektedir.

Tarık BERK

Bunların başında Alparslan Türkeş'in 27 Mayıs 1960 ihtilaline katılmış olması ve Menderes, Polatkan ve Zorlu idamlarından dolayı siyasi rakipleri tarafından suçlanmasıydı. Oysa rahmetli Türkeş,27 Mayıs'tan sonra DP önde gelenlerini idamdan kurtarmak için büyük çaba sarfetmiş hatta İsviçre hükümetiyle temasa geçip sular duruluncaya kadar DP'lileri oraya göndermeye çalışmıştır. Lakin bu çabalarının da etkisiyle Milli Birlik Komitesi'ndeki İnönü yanlısı sol cuntanın 13 Kasım 1960'ta yani darbeden 5,5 ay sonra yaptığı darbe içinde darbeyle kendisi gibi milliyetçi 13 arkadaşıyla tasfiye edilmiş ve her biri dünyanın çeşitli yerlerine sürgüne gönderilmişlerdi.

Türklerin kurduğu okullara insanlar sonuçta çocuklarını zorla değil isteyerek veriyorlar. Bu insanların öyle veya böyle benim dilimi, dinimi, kültürümü tanımasından bir vatanperver olarak ben ancak gurur duyarım. Tüm dünyada Amerikan pop şarkılarının mırıldanıldığı, şarkıcılarının posterlerinin ikon haline getirildiği bir veri iken, Türkçe şarkı öğretilmesine içerlemek neresinden baksanız hayret verici ve bir o kadar da acıdır. Bu işi yapan insanları şahsen sevmeyebilir, görüşlerine katılmayabilir ve hatta karşı da olabiliriz. Bunun konumuzla en ufak bir bağı olamaz. Burada söz konusu olan benim dilim, dinim ve kültürümdür. Avrupa?daki Fenerbahçe, Galatasaray maçlarında yerel farkları unutma erdemini göstermek hepimizin boyun borcu olmalıdır.

Bunlara Aleviler de eklenmekte. Entelektüel alanda ise liberal ve muhafazakar aydınlar büyük bir çıkış yapmakta. Bu süreçler önümüzdeki 20-30 sene boyunca da devam edecek gibi. O yüzden bağnaz Türkler, bir an evvel gerçeği görmeli ve gerçekçi bir yola girmeli. Herkesin onlar gibi yaşadığı ve düşündüğü bir Türkiye yaratamazlar. Yapmaları gereken şey, kendi hayat tarzlarını garantiye almak bahanesiyle iktidar odaklarını başkalarının hayatlarını bastırmak için kullanmaktan vazgeçip vatandaşlar arasında ayrımcılık yapmayan bir sisteme demir atmayı talep etmektir. Bunun için de en başta zihniyetlerini değiştirmeleri gerekmektedir.

Türkiye'de kendini "beyaz Türk" olarak gören ve bazı çevreler tarafından da böyle adlandırılan bir kesim var. Toplumsal genişliklerini tam olarak tahmin etmek zor. Benim gözlemlerime göre nüfusun en fazla yüzde yirmisine tekabül ediyorlar. Ancak devlet iktidarını gerçek anlamda kullanan bürokratik yapılanma içindeki ağırlıkları nüfustaki oranlarıyla ters.

Batı'yı batı yapanın ifade özgürlüğü, din özgürlüğü, anayasal yönetim, sınırlı devlet, toplumsal çoğulculuk, liberal demokrasi olduğundan haberdar değiller. Öğrenmeye niyetleri de yok ve bu acı gerçeği kendilerine hatırlatanları da kıt akıllarıyla ve eksik nezaketleriyle "Keşanlı Galileo" diye aşağılamaya yelteniyorlar. Bunlar Batılı filan değil, tebdil-i kıyafet etmiş tipik Ortadoğulular. Çoğulculuğu reddeden, müsamahasız, kişi kültü içinde boğulan Ortadoğulular. Araştırma, bunu bir kere daha teyit ediyor. Bu şark kurnazı Ortadoğuluların Batı'yı daha fazla aldatmasına engel olmak için bu araştırma süratle İngilizce, Almanca, Fransızca, İtalyanca... olarak Avrupa'ya ve ABD'ye ulaştırılmalı.

1987'den sonraki dönem ise genelde günübirlik siyasi rüzgarlarla iktidara gelmiş popülist partilerin milliyetçi tabandan rey alma hevesiyle kurduğu tezgahlarla geçti.1997'de Türk milliyetçilerinin Başbuğ'u ve ülkücü hareketin banisi Alparslan Türkeş'in Hakk'a yürüyüşünden sonra yetim kalmanın verdiği dayanışma duygusuyla ivme kazanan Türk milliyetçiliği 1999'da en büyük sağ parti olarak iktidara ortak oldu. Maalesef milletin teveccühünü iyi değerlendiremeyen Türk milliyetçiliğini idare makamında oturanlar, uzun süre beklenen fırsatı, olabildiğince kötü değerlendirerek Türk milliyetçiliğinin kitleselleşmesinde çok önemli mesafeler alınmışken, bu açıdan 12 Eylül benzeri bir darbeyi bu sefer içten Türk milliyetçiliğine vurmuşlardır.

?Kendine yapılmasından hoşlanmadığın şeyi başkasına da yapma.?

İmparatorluk geleneğinden gelen ve şerefi uğruna yaşayan bir millet için mevcut tablonun trajikliği ortadadır. Bu trajediye son vermek trajedinin mağdurlarına düşmektedir. Mağdur, geçmişin mağruru olan Türk'tür.

Beyaz Türk olduğunu zannedip bağnazlığa yelken açanlar, ülkedeki değişimin boyutlarını kavrayamıyor. Türkiye artık 20-30 milyon nüfuslu küçük bir ülke değil, 70 milyon nüfuslu dev bir ülke. Artan nüfus, bu coğrafyada artan çeşitlilik ve muazzam mobilizasyon demek. Bağnaz Türkler, bugün küçük bir azınlık. Eğitim imkanları artık tekellerinde değil. Başka çevrelerden devşirdikleri insanları sınıflarına katmalarını sağlayan kapıkulu sistemi de etkinsiz. Özellikle dindarlar ve Kürtler eritilmesi imkansız toplum unsurları olarak boy gösteriyor.

03 Temmuz 2009 Cuma

Hayranlıkla itiraf etmek gerekir ki; bu kesim kendisini ayrıcalıklı bir konuma oturtan propagandayı şimdiye kadar sadece Türkiye'de değil yurtdışında da başarıyla gerçekleştirmiştir. Bugün AB ve ABD'de kimi kişi ve çevreler "beyaz Türkler"in modernliği, Türkiye'nin Batılı yüzünü temsil ettiğini sanmaktadır. Bu yüzden, özellikle ABD'de, neocon Kemalist Amerikalılar türemiştir. Bunlar, bu kesimin sözcülüğünü yapmak için var güçleriyle çalışmaktadır. Mesela, Ergenekon Davası'nı AKP hükümetinin liberalleri tasfiye etme aracı olarak kullandığı propagandasını yapmaktadır. Bunda bir ölçüde başarılı da olmaktadır. Bırakın otantik veya klasik anlamda liberal olmayı, Amerika'daki anlamında dahi liberal olamayacak bir çizgide duran ve liberal olmak bir yana, liberallerden ve liberal fikirlerden nefret eden kimselerin mağdur liberaller olarak takdim edilmesi ve yutturulması doğrusu büyük başarıdır.

Beyaz Türk mü Bağnaz Türk mü?

Reel hayatın pratiği bu mudur peki? Siz istediğiniz kadar kuru erdem sahibi olun, güç kendi diyalektiğini işletiyor. Batı Trakya?da, Doğu Türkistan?da, Gazze?de, Irak?ta, Afganistan?da, Hindistan?ın kimi müslüman nüfuslu bölgelerinde akan kanı, çiğnenen namusları, ezilen onurları, asimilasyonları, yapılan binbir zulümleri engelleme iradeniz var mı? Öyle oturup kuru akademik doktoralarla ve aksiyolojik argümanlarla sorunlar çözülmüyor maalesef. Daha bu ülke, iktidar sevdasının gözünü kararttığı Pol Pot benzeri rejim sevdalılarının elini kana bulama tehlikesinden tamamen kurtulabilmiş bile değil.

Mesela, bir köpeğin ölümüne ağıt yakacak kadar "hassas" olan bir "beyaz Türk" 12 yaşındaki bir Kürt çocuğun 13 kurşunla katledilmesi karşısında neden aynı hassasiyeti göstermez? Yaşını başını almış bir köşe yazarı 18 yaşındaki bir genç kızın başörtüsü yüzünden hayatının karartılması karşısında neden kayıtsız kalır, hatta zulme destek verir? "Beyaz Türk" gazeteciler niye "başka"larının ifade özgürlüğünü kullanmasından hazzetmez? "Beyaz Türk"ler nasıl olup da dünyada eşi benzeri görülmeyen bir kişi kültü yaratabilmekte ve buna teslim olmayanlara karşı haçlı seferleri düzenlemektedir? Sorular ona, yüze katlanabilir. Açık olan gerçek, kendine "beyaz Türk" diyen ama aslında "bağnaz Türk" olma noktasında bulunan bu kesimin sosyal bilimcilerce ciddi incelemelere tabi tutulması gerektiğidir.

Ulus nedir sorusuna çok net cevap verir:

Hasılı Türkçülük ya da ulusçuluk, pragmatik bir programdır, ideolojik bir kesin inanç değil. Bir program ülke birlik ve bütünlüğüne katkıda bulunduğu ölçüde anlamlıdır. Tabii amacından saptırılmadan uygulanmak koşuluyla.

İyi toplumsal statülerin ve etkili siyasi gücün kendilerine mahfuz bir hak olduğunu düşünüyorlar. Mesela AKP'yi bir ev sahibi olarak değil, kendilerine ait yerlerin işgalcisi olarak görüyorlar. Başörtülülerden gıcık kapıyorlar ve aynı ortamlarda bulunmayı istemiyorlar. Kürtlere ve Kürt sorununa da aynı şekilde bakıyorlar. Onlara göre Kürt sorunu, yabancı kışkırtması yüzünden çıkıyor. Bağnazlar gayrimüslimlerden pek rahatsız. Onları yüzyıllardır bu topraklarda yaşayan ve buranın ortak sahibi insanlar olarak değil, ülkede kalması lütfedilen ve fazla ileri gitmemesi gereken unsurlar olarak görüyorlar. Tahmin edileceği üzere jakobenliğe pek yatkın bağnaz Türkler. Kürt sorununun çözümü için şiddeti, AKP'nin tasfiye edilmesi için darbeyi mubah ve hatta gerekli görüyorlar.

Ulusçuluk düşüncesinin tüm dünyada egemen olduğu, ulus-devletlerin bir bir gün yüzüne çıktığı o dönemde Osmanlı aydınının da son kertede Türkçülükte karar kıldığı anlaşılmaktadır. Ancak, Türkçülüğün Gökalp?in mi yoksa Akçura?nın mı yaklaşımı doğrultusunda uygulanacağı doğrultusunda tereddütlerin de hasıl olduğu görülmektedir. Atatürk?ün, esas itibariyle Gökalp?ten etkilendiği, mevcut topraklarda bir ulus inşasına giriştiği herkesin malumudur. Çünkü ulus-devlet, E. Gellner?in de vurguladığı gibi, tanımı gereği devlet tarafından inşa edilen bir ulusa dayanır. Bu anlamda, hemen kestirmeden söylemek gerekirse, benim de dilim var, ırkım var ben de bir devlet olmalıyım düşüncesi bir yanılsamadır. Bu olsa olsa bir ırk devleti olur. Çünkü ulus-devlet, kendi toprakları içinde yaşayan herkesi din, dil ve kültür birliği içinde harmanlayıp bilince dayalı bir millet inşası üzerinde yükselmektedir.

"Beyaz Türk"ler nasıl olup da dünyada eşi benzeri görülmeyen bir kişi kültü yaratabilmekte ve buna teslim olmayanlara karşı haçlı seferleri düzenlemektedir?

Günümüz dünyasında Türk isen şu durumlar seni şaşırtmamalıdır:

Stratejikboyut dergisinin 3. sayısında?TÜRKÇÜLÜĞÜN TARİHİ VE TÜRKÇÜLÜK FİKRİ?NİN DOĞUŞUNDA İKİ KÖŞE TAŞI: YUSUF AKÇURA VE ZİYA GÖKALP? başlıklı uzun makalemizde Türkçülük fikrinin en büyük iki temsilcisinin görüşleri çevresinde analizini yaptık. Akçura?nın?ırk esasına? dayalı Türkçülüğüne karşı Ziya Gökalp?in?din, dil ve kültür? birliğine dayalı?bilinç esaslı? Türkçülüğünün önemli çıkarımlar sağlayabileceği düşüncesine vardık.

Acaba sayın yazar?Fatih? Sultan Mehmet?le ilgili ne düşünmektedir? İstanbul?un alınması?işgal? midir yoksa?fetih? mi? Yavuz Selim neden Müslüman Türk devleti Memluklere karşı Mısır seferini düzenlemiştir? Ya sahabenin Konstantinapol önünde ne işleri vardır, Sasanilere karşı Hz. Ömer?in gönderdiği ordunun aradığı nedir? Viyana önlerine dayanmak ya da Tarık bin Ziyad gibi gemileri yakıp Endülüs?ü yaratmak da neyin nesidir?

(2)Alparslan Türkeş, Türkiye'nin Meseleleri, s.26

Araştırma sonuçları beni hiç şaşırtmış değil. Yıllardır yana yakıla etrafta makul, konuşulabilir, kendilerinden bir şeyler öğrenebileceğim "beyaz Türk"ler arıyorum. Ara ki bulasın. Yok. Yok. Yok. Üniversite hocası olduğum için "acaba bu nitelikte birkaç kişiyi bizzat kendim mi yetiştirsem" noktasına geldim. Araştırma asıl nasıl olup da Batı dünyasının bağnaz Türklerin gerçek yüzünü göremediğini veya bunların gerçek yüzlerini nasıl olup da Batı'dan gizleyebildiğini bir kere daha sormamızı gerektiriyor. Zira, bu Türkler Batılı değil. Onlar Batılı olmayı şarap içmek, bikini giymek, Mozart dinlemek, Avrupalı kıyafetleri giymek zannediyorlar.

(3)Alparslan Türkeş, a. g. e, s.7

Hem Alparslan Türkeş'in hem de o dönem ki ülkücü kadronun üstün gayreti ve fedakarlığı Türk milliyetçiliğine büyük bir dinamizm kazandırmış ve Türk toplumu kendileri için uğraş veren bu milliyetçi kadroya sempatiyle bakmaya başlamıştı. Her seçimde oylarını arttırarak emin adımlarla iktidara ilerleyen Türk milliyetçileri, dış destekli bir ihtilalle engellenip hapishanelerin yolunu tutunca milliyetçiliğin kitleselleşme süreci sekteye uğramış oluyordu.1987'de siyasi yasakların kalkmasıyla mücadelesine kaldığı yerden değil, çok daha gerilerden başlamak zorunda kalan rahmetli Alparslan Türkeş tarihe unutulmaz liderlik örnekleri sunarak alt üst edilmiş milliyetçileri yeniden toparlayıp Türk milliyetçiliğini siyasi arenada temsile devam ediyordu. Alparslan Türkeş gibi bir öndere ve yetişmiş kadrolara sahip bir hareketin toplumun geneline yayılamamasının arkasın da, şüphesiz, bir çok neden bulunmaktadır.

Türk Olmanın Zorluğu

TÜRKÇÜLÜK KÖTÜ MÜDÜR?

Gerekçeleri ise oldukça gözboyayıcı görünse de esasen son derece ironik.

İşte meselenin de bam teli budur maalesef!

(4)Seyyid A. Arvasi, İdeolojimiz ve İslamiyet, Türk-İslam Ülküsü c.2, s.259

Atilla Yayla beyaz Türkleri yazdı. Kaç kişiler? Kimleri temsil ediyorlar? Güçleri neler?

milliyetçilik, özellikle faşizmle karıştırılması muhtemel bir kavramdır fakat faşizmle aynı kefeye koyulması bence çok yanlıştır. türklerin milliyet anlayışı, daha doğrusu ülkesini seven herkesin sahip olması gereken milliyetçilik duygusu, ortak kültüre dayanır. belli bir soydan gelmek bu ortak kültürün sadece bir unsurunu oluşturur ve bu soyun farklılığı millet olma bilincini değiştirmemelidir. ekmeğini oradan kazanmanın, yıllar boyunca aynı ülkenin çatısı altında beraberce yaşamanın, ortak bir geçmişi paylaşmanın, gelecek için de aynı isteği duymanın ve bunun da doğal olarak ülkeye getirdiği sevgi ve hassasiyetin türk milliyetçiliği olduğunu düşünmekteyim.

?Ulus; dil, din, ahlak ve sanat bakımlarından ortak olan, yani aynı eğitimi almış bireylerden oluşan bir topluluktur.?

19 Haziran 2009 / 11:05

Acaba hanfendi yazarımız, adı bir dönem darbe söylentilerine de karışan bir generalin devir teslim töreninde?Osmanlının ne işi vardı Balkanlarda, Afrika?da vs? mealindeki sözlerinden mi beslenmektedir. Yoksa bilmediğimiz bir kolektif şuurla mı karşı karşıyayız?

Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşunda Ziya Gökalp, Ahmet Ağaoğlu, Yusuf Akçura, Mehmet Emin Yurdakul gibi çok önemli milliyetçi düşünürlerin ve yeni devletin kurucusu Mustafa Kemal Paşa'nın yönlendirmeleriyle milliyetçi temeller üzerine bina edilen yapı 1938 sonrası deforme edilmeye başlanmıştır. Bu deformasyon süreci günümüze dek devam etmiş ve geniş halk kitlelerine Türk milliyetçiliği marjinal bir hareket olarak tanıtılmıştır. Atatürk sonrası çeşitli derneklerin çatısı altında sınırlı bir aydın hareketi olarak yaşamaya devam eden Türk milliyetçiliği,1964'ten sonra partileşerek siyasi hayata aktif bir şekilde dahil olmuştur.1964'te rahmetli Alparslan Türkeş'in CKMP'nin başına geçmesi, Türk milliyetçiliğinin küçük bir aydın hareketi olmaktan çıkıp kitleselleşmeye başlaması adına bir dönüm noktasıdır. Alparslan Türkeş'in dahice geliştirip teşkilatlandırdığı parti, bilhassa gençlik üzerinde hususiyetle durmuş ve milliyetçilik yalnız bir aydın hareketi olmaktan çıkıp aynı zamanda bir gençlik hareketi kimliği de kazanmıştır.

Son dönem sivil ve asker Osmanlı bürokrat ve aydınlarının ideolojik olmaktan çok meselelere pragmatik yaklaştığını söylemek çok yanlış olmayacaktır. Önce Osmanlıcılığı dener, olmayınca İslamcılığa kayar. Türkçülük düşüncesi de başka bir çıkış yolu olarak 20. asrın başında belirir. Ancak, özellikle Teşkilat-ı Mahsusa, Osmanlı topraklarının bir bütün olarak muhafazası için hem İslamcılığı hem de Türkçülüğü bir arada kullanmıştır. Türkçülük meselesi çok kapsamlı bir araştırma ve değerlendirmeyi gerektiren bir husus. Konunun ayrıntıları adı geçen makalemizden izlenebilir. Biz burada bu çok kapsamlı konuyu ilgili makaleye havale ederek halihazırda gündemde olan bazı tartışmalara değinmek istiyoruz.

Ne mutlu bize ki son zamanlarda bu konuda aydınlanmamıza yardımcı olacak araştırmalar ortaya çıkmakta. Daha önce TESEV'in yaptırdığı bir araştırma konuya ışık tutmuştu. Yakınlarda bir çalışma daha yapıldı. Açık Toplum Vakfı'nın desteğiyle İstanbul Bilgi Üniversitesi'nden Füsun Üstel ve Birol Caymaz tarafından gerçekleştirilen "Seçkinler ve Sosyal Mesafe" başlıklı araştırma, bu Türklerin bağnazlığını gizlenemeyecek netlikle gözler önüne sermekte. Araştırmaya göre bağnaz Türkler toplumu "biz" ve "onlar" olarak görmekte. "Biz" kendileri; "onlar" ise çok katmanlı. Kürtler, gayrimüslimler ötekiler. Dindarlar da öyle. Bağnaz Türkler dindar muhafazakarların siyasi güç sahibi olmasından da, toplumsal hayatta ağırlık ve daha fazla görünürlük kazanmasından da rahatsızlar.

O halde, ırk, kavim, coğrafya gibi unsurların önemli olmadığı, dil, kültür, eğitim, manevi duyuşlar gibi soyut kategorilerin belirleyici olduğu bir ulus anlayışıyla karşı karşıyayız demektir. Lahmacun, çiğ köfte vs. yiyen, halay çeken bir İzmirli ile diyelim ki zeybek oynayan bir Diyarbakırlı arasındaki kültür ve zevk birliği, Ahmet Kaya dinleyen bir Ankaralı ile Zeki Müren dinleyen bir Urfalı arasındaki manevi duyuş ortaklığı, Reşat Nuri?yi, Yaşar Kemal?i vs okuyan zihinlerin ortak edebiyat zevki, kafatasçı zorbalıklarla kırılmak istenmiştir. Türk Solu Dergisi'nin, bundan böyle lahmacun vs yenilmeyecek demesi işte bundandır? Bir kısım bölücü-ayrılıkçı ırkçıların dildeki ısrarı da bundandır. Zira din ve kültürde birlik çok açıktır. Sözde Türkçü faşistler kültür birliğini bozmak, Kürtçü faşistler de dilde birliği engellemek suretiyle bilinçli bir ihanet içerisindedirler?

Biz Türkler daima milliyetimizle övünmüş ve ona sadakatle bağlı kalmışızdır. Bizlerin bu durumunun tam aksi ise, tarih boyunca batı milletlerinin tavrı olagelmiştir.

Hal böyleyken bir internet sitesinde gördüğümüz bir yazı bizi çok şaşırttı. Bir anlamda İslamcı ve anti-emperyalist bir duruş sergilediği izlenimi veren bir bayan yazar?Türkçe olimpiyatları mı, çocuk simsarlığı mı? başlıklı bir yazı kaleme alarak?Yani önce adeta birer vahşi hayvan gibi avlanan, ardından ise eğitilip ehlileştirilerek! önümüze getirilen bir sürü minik beden? diyerek gözyaşı dökmektedir. Yazıyı okuyunca sanırsınız Türkiye?den kalkan birileri Afrika?yı işgal etmiş, çocuklarını köleleştirip İstanbul?da köle pazarında satışa çıkartmıştır.

?Ve bu minik bedenler, gizli emperyalist güdülerle el çırpan kalabalıkların çıkardıkları gürültü içerisinde iyice şaşkına dönerken ehlileştirilerek! önümüze getirilmiş olan o yavrucaklar tekrar gözümün önüne geldi.?

Senin milli menfaatlerin batılı dostların tarafından asla önemsenmeyecektir. Bu durum seni şaşırtmamalıdır. Doğacak çocukların hayata borçlu olarak gözlerini açacaktır. Senin temsilcin olma iddiasıyla iktidara gelenlerin batılı müttefiklerinin politikalarına adapte olmaları hiç zaman almayacaktır. Gelirinin %90'ını borçlarına ve borçlarının faizlerine ayırmak zorundasın, çünkü IMF ve Dünya Bankası gibi batılı dostlarının hakimiyetinde olan kuruluşların ekonomik politikaları bunu gerektiriyor. Bir Türk olarak onlardan iyisini bilecek değilsin ya.

Bazı sivil toplum alanlarındaki temsil güçleri ve etkileri de öyle. Özellikle medyada hatırı sayılır bir güç teşkil ediyorlar.

İdamlar ise bu olaydan 10 ay sonra 16 Eylül ve 17 Eylül 1961'de gerçekleştirilmişti. İdamlardan bir hafta önce 7 Eylül 1961'de sürgünde olduğu Hindistan-Yeni Delhi'den MBK'nın başkanı Cemal Gürsel'e yazdığı mektupta''Ölüm cezalarının infazı halinde, milletimizi bölen kin ve garez duyguları şiddetlenecek... Cezaların infazı ile memlekete sağlanacak hiçbir fayda yoktur. Esasen siyasi suçlardan dolayı ölüm cezaları verilmesi insanlık duygularına uymamaktadır.'' demekteydi.(1)Bütün bu gerçeklere rağmen DP'nin devamı olan Adalet Partisi'nin ustaca propagandalarıyla halka idamların sorumlusu olarak takdim edilen Alparslan Türkeş, tüm üstün özelliklerine rağmen bu iftirayı tam manasıyla yok edemedi.

Peki, ülkemizde ve dünyanın dört bir yanında İngiliz/Amerikan kültür emperyalizmi cirit atarken, Türkçe ve Türkiye düşüncesinin tanıtılması, yayılması, sevdirilmesi neden bu kadar rahatsız edici olmaktadır?