Dudaktan:Pp

sanane lan

kendini neden bana kapadın Prenses

söz hakkı vermeye nerden başlarsınız?

ya bana dünkü rüyamı hatırlattın:( sahurdan sonra çok uykum geldi ve namazı beklmeden yattım ve ezanı dinleye dinleye daldım. rüyamda yarısı parça parça olmuş bi yılan kolumu öyle bi ısırdıki hala acısını hissediyorum. yarım yılan sanırım namazsız kalan orucum olmalı, ısırmasıda ayıbım:(

boş kaldığınız bir zaman şöyle bir arkanıza yaslanıp hayatın bize verdiklerini, bize kattığı değerleri bizden götürdüklerini ve şuan hayattan ne anladığınızı hiç düşündünüz mü? elimize küçük bir ayna alıp bakmalıyız kendimize. bu suratta neler gördüğümüzü, hayatın yüzümüze bıraktığı izleri dikkatlice incelediniz mi? böylece bir nebzede olsa dünya telaşesinden kurtulup kendimizi hissedebilmeliyiz. böylece bu suratta saklı güzellikler ve çirkinlikler olduğunu görebiliriz. bazen iyi şeylerin yanında çirkin ve kötü şeylerde yaptığımızın farkına varırız. bu sakin ortamda kendimizi iyice yargılayıp, nefis muhasebesi yapıp, bir daha yapmak istemediğimiz şeylere karar verebiliriz. ayıplarımızı kendimiz ayıplamalıyız, ben haklıydım dememeliyiz. vicdanımızın derinliklerinde saklı duran acılarla cesurca yüzleşip kendi defterimizi kendimiz dürmeliyiz. vicdanımızın derinliklerinde duran acıların hayatın bir sahnesinde karşımıza çıkıp bizi ısırmasına böylece izin vermemiş oluruz. sizce kendimize söz hakkı vermeye ihtiyacımız yok mu?