,, İstanbulda beş yıl yaşadım yapayalnızdım, yinede bunaltıcı idi.. büyülü şehir, bütün olumsuzluklarına rağmen

Ben de çok kalabalık bir yerde kalabalığın içinde kaybolarak yaşamak istiyorum. İkisi de aynı şeydir aslında ikisinde de ıssız ikisinde de yalnızsındır. Yani sorun nerde olduğunda değil kendindedir...

ne vahşi hayvanlar nede yalnızlık korkutur beni insanlar kadar. uzaklaşarak buldum huzuru herkesin dünyasından. karanlık sorununu jeneratör yada güneş enerjili akülerle aştım, ne varki bu defa doğallıktan ödün verdim, büyü bozuldu. muhtaç kalmak istemiyordum yaptıklarına insanın,,,,,