Yaşamam, hayatım tükenir.

iki şair adamın dostluğu...

zaten yaşlısın

son bir buçuk yıl en iyi yaptığım sey

portakal da götürmüştür hastaneye kese kağıdının içinde.

Güvenmem, kalbim kırılır.

alnım neyse de, gönlüm buruşur demiş.

hep böyle süreceğini sanırım/ sürer gerçi, ama sonu değişir demiş.

turgut uyar hastanede ölüm döşeğindeyken süreyya berfe demiş bunları ona.

gönüle botoks yaptır

ve eklemiş: bir gün olur herşey değişir/ bakarım buralarda değilsin.

en sevdiğim dizesi de: buruşuk bir gül bize bakar kamaşır.

sevmem, gönlüm incinir,

sonracığıma muz da öyleydi.

alnı salla

e ondan sonra da neden kapanmıyor bu dış ticaret açığı demesin kimse, önce bu yaralar sarılacak ahahhaa

dış ticaret ne alaka?

ağlamazsan da duyguların karışır

alnım kırışır.

ahahah yok şu tuhaf rumuzlu haklı, biraz yaşlı olabilirim. benim çocukluğumda da portakal götürülürdü hastanelere, lüks bi'şeydi o zamanlar.

Nerye kadar, bir söz vardır suya sabuna dokunmamayı marifet sananlar hep pis kalırlar :)

buda kendini bişey sanıyo. yazıyo yazıyo gidiyo. niye cevap vermiyosun kıs?

o herkes içi ngeçerli bir gün varsın bir gün yok.

iyidir turgut -laf aramızda- bize ağlamak yaraşır demiş.

hayatında bir kere bile soğan doğramamış bir hazır yiyici olduğunu belli etme bari.