en son yazdığım şiiri çaldım demek istedim :))))

Gittin. Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım. Öylesine acıdı ki içim, tutup koparsalar kolumu, bacağımı bu kadar acı duymazdım. Acım yaş olup akmalıydı gözlerinden. Ağlayamadım?

Biz! bir aşkın bitmesini beceremedik

aminnnnnn :)

Sen benim şizofren aşkımsın... Ben senin kanayan vicdanınım. Affet beni sevgili... Verdiğim sözleri tutamadım.

sakın aklına gelmeyeyimarama beni olur mu?sakın arama.. üzülürüm arasan.. üzülmemi istemezsin değil mi?kıramazsın sen beni.. arama..

Gittin? Ben arkandan sadece baktım. Oysa söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki? ? Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini. Gidersen, sönecek içimdeki ateş ve bir daha hiç kimse yakamayacak. Gidersen, karanlığa mahkum edeceksin günlerimi. O karanlıkta yolumu kaybedeceğim? diyecektim sana. Konuşamadım?

telefonun çalmasını bekleyeceksin...

geri dönmeyeceksinsöz ver!!!

ama şimdi git.. sakın çağırma beni bi gün pişman olursan.. gelmeyeceğim..

Bir nedeni var seni göremediğim her zamana,

düşe kalka yürüdüğüm duygusal geçmişimdenmi..

hep ondan bahsetmek isteyeceksin...

Okyanus hayallerimle bana hayat veren kendi dünyanı,

hem de kalabalıkların arasında kaybolmak...

ne geceler rahatlatacak seni ne gündüzler...

tıpkı vücudunun yüreğine dar geldiği gibi...

tamam de sevgilim..

hep çakılır kalır nerde başlasam..

sokaklar da dar gelecek...

Masum yüreğinde haylazlığım,

Sonra bahar gelmişcesine gülücükler ile uyandırılıyorum düşlerimden, koşa koşa boynuna atlayasım geliyor gecenin

Sana tutunan yüreğimden ne olur silme,

Farkında değil aksi duvarlar arkasında,

isteyecek kadar çok seveceksin...

mutlu ol sevgilim!!

gelmeni beklemeyeceğim..

bir daha sevmemeye yemin edeceksin...

hayatının geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksin...

yaşamak istediğin ne varsa yaşa ve mutlu ol..

merak etme sen beni.. ben böyle iyiyim..

eyvallah vatan sağolsun :)

hiç üzülme olur mu?

ama kötüleri atlayarak...

Biz kavuşmayı beceremedik, kavuşupta salıncakta sallanmayı

hayat kadar yalan;

Bazen susuyor sesim, küsüyor gök'e yıldıza, ve ışıklara

ama bir umut...

söz ver bana?

Bir denizin en mavisinde ise saklı çaresizliğim

hiçbir şey oyalamayacak seni...

Beni bitirme...

razı mısın bütün bunlara...?

.. o işte... en acıtanı o..

biri sana içindeki acıyı söküp atabileceğini söylese, kaçacaksın...

defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğin için kendinden nefret

Ne sola dönüşüm var, ne geriye dönüşüm

gerçekten çok muhteşem

tek kelımeyle cezmı ersoz harıkadır, sızofren aska mektuplar. okuyun derım mutlaka

uyumak zor, uyanmak kolay olacak...

Ey yüzyılın içimde büyüyen çınarı,

Gülümseme altında bir bir saklı keder...

geçmişi düşüneceksin...

Acıyı sende bütünlediğim yüreğime bir bıçak gibi,

Aç gözlerini aç bir kerede bak bana,

sadece bir müddet buzlu camın arkasından seyrettiren...

beni sevdiğini düşünmeyeceğim..

Ağlıyorsam bir sebebi var,

yaşadığın şehri terk etmek isteyeceksin...

Yatağında kalan sıcaklığına,

tamam kendimi kandırmayacağım..

seni ne kadar sevdiğimibeni yarı yolda bıraktığın gelmesin aklına

onunla geçtiğin yerlerden geçmek isteyeceksin...

.. ama buna rağmen

simdi anlatamam yüreğimde ki acıyı! ağlarsın üzülürsün..

inan içten söylüyorum mutlu ol!!!

Ey yüzyılın bana ait en güzel insanı,

boğazın düğümlenecek, dinleyemeyeceksin...

Yaşadıkça seni,

biz neyi beceremedik

lakin sevmeyi unutmadık

hadi söz ver.. aramayacağımunutacağım de!!

İçine sığmayan hatıraların var bende,

mutlu ol söz ver bana..

evinin seni içine sığdıramayacak kadar dar olduğunu fark edeceksin...

.. gelmeyeceğini bile bile senin beklediğin..

Sorma bana, sakın sorma kader

hırsızlık yaptım ama yazından helal et :)

gelmeyeceksin!!

Briyantinli fotğraflardan yüzüme bakan insan,

onunla bir gün bir yerde karşılaşma umudu...

buna yaşamak denirse...

onunla hiçbir anının olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek...

ama bile bile yapacaksın...

bak bende söz veriyorum..

Ey çocukluğumu nasırlı ellerinde ufalayan rüzgar,

Ellerimde eriyip giden zayıf bedeninden,

Yüreğimden vuruluyorum sana,

o halde aşık olabilirsin...

ama sen hala seviyorsun öyle değil mi? bunun bi önemi yok artık onun için.

yüreğin burkulacak...

Sağıma dönsem yarışamayacağım bir zaman

küçüleceksin...

simdi anlatamam yüreğimde ki acıyı! ağlarsın, üzülürsün.. bana dönmeni istemiyorum.. sen benim yokluğumu hissettiğinde zaten üzüleceksin yeteri kadar.. şimdilik pek fazla konuşmak yersizgöz yaşlarım acımı anlatmaya yetersiz!!

"boş ver, her şey unutulur."

yoksa koşarak olsa bile gelemedeğim hayatın sahnelerinden mi..

her aklıma geldiğinde toz olup boşaldığım anlarım..

ama senin orda oldugunu hep bildiğin..

Nasıl da dayanamıyorum şimdiden,

Şimdi, bu acıya bir son vermesi, kendisini terketmesi, sonsuzluğa bırakıp gitmesi için birbirine yalvaran iki yüreğiz artık. "Ayazda iki yürek" gibiyiz.

isteyeceksin...

Geceler boyu yağmurlarla izlerim boşluğu

ikisi de yetmeyecek...

bakma boynum bükük durduğuma sadece yaşananların anısına üzgünüm.. kendim için değil senin için savaşım..

Gözlerinde yakıp yağmalanan bir gençliğin izlerini,

Adımımı atsam kayıp gideceğim bir uçurum var sanki önümde

tam göğsünün ortasında bir yerin acıyacak...

kaldırıp "ne dedin?" diye sormayacaksın...

"önemli olan sağlık."

Silinmeyen en acı yazı alınyazım

edeceksin...

rüyalar göreceksin, gerçek olmasını istediğin...

nasıl yani est. :)

gitmek gerekir bazen, bunları yaşamamak için. bir insana acıma duygusunu hissettirmemek için. kalıpda daha fazla kendine haksızlık etmemek için. gözleri iyi açmak gerekir, aşkın bittiğini,

kendini taşıyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandan da kaybolacak kadar

aksini iddia edenlerden nefret edeceksin...

birkaç saat kafanı bulandıran ama asla onu unutturmayan...

belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önüne çıkana sarılmak

sabahı iple çekeceksin...

hazır mısın sonunda ölüp ölüp dirilmeye...?

malesef burda değilsin uyandırır soğuk beyaz alacası gözlere yapışır...

Böyle boynu bükük ezberletme,

.. ama bir daha sana geri gelmeyecek olan..

hadi söz de!!

.. ama senin hep hissettiğin..

renkleri görmeyi, oksijeni içerimize çekmeyi beceremedik

nafile...

aramayacağını bile bile...

Nereden estiği belli olmayan bir yalnızlıktan düşürme,

gel gitler içinde yaşayacaksın...

bazen de "hiç güneş doğmasa" diyeceksin...

söylenmesimi gerekir ille? ille tane tane anlatması mı gerekir.

Hiç kapatamadığım penceremin ardından

ne denizin mavisi açacak içini, ne pırıl pırıl gökyüzü...

Yabani bir ot gibi ruhumu sarıp sarmalayan öfke ve kıskançlık duygularıyla benliğimden uzaklaşmayı kendime yakıştırmamak, kaldığım bu karanlık dehlizde, kendi kalbimde, yalnızlığımda, sensizliğimde, kendi aşkımla delirmek oldu seni sevmek.

Böylesine bir çırpıda tüketme,

birileri sana bir şeyler anlatacak durmadan...

hayata dair hiçbir şey yapmak gelmeyecek içinden...

bu sana hiç iyi gelmeyecek...

düşüncesi bile tahammül edilmez gelecek...

her sıçrayarak uyandığında onun adını söylediğini fark edeceksin...

ağladığıma da bakmainan mutlu ol diye bütün savaşım..

Umutsuzluğum bir maske altında gizli

Çeviremediğim, hükmedemediğim bir çember kader

ölmeyi isteyip, ölemeyeceksin...

.. ama senin hep bildiğin..

çok geç oldu saat gitmeliyim..

yalnız kalmak isteyeceksin...

Bir ömre hayat veren canım kaldı sende,

sokağa fırlayacaksın...

Bana ardından bıraktığın rüzgarlara dayanmayı,

içimde başlar işte o zamanların tutmayın beni isyanı.

Seni yasak bir aşk gibi gözlerden uzakta, rutubetli duvarlar arasında yaşamak oldu, sevmek. Beni hayatından dışladığın için öfke nöbetlerine kapılıp, bana bile yabancı gelen, hiç tanımadığım bir sesle sana bağırmak, haykırmak, ağlamak, sonra pişmanlıkla affedip tutkuyla sana tekrar sarılmak oldu...

herkesi ona benzetip...

gözyaşlarından etrafı göremez hale geleceksin...

Tutuyorum ellerinden,

ağlamaklı konuşacaksın arayanlarla...

ilaçlara sığınacaksın...

aldatmayacağım kendimi..

"yaşamak güzel."

kimseyi onun yerine koyamayacaksın...

koşarken son adımımda düşüyorum Sen dönüp gidiyorsun

hatırlama beni hatırlarsan üzülürsün biliyorum..

gelirse kahrolursun biliyorum..

artık istenmediğini görmek için.

canın yanacak...

her çaldığında yüreğin ağzına gelecek...

titreyerek başlarım sorguların en derinine..

neredeyse dakika dakika...

.. ama zaten hiç senin olmayan..

alıntı

gittiğin yerlere gitmek...

ayrılık

Bu sonsuzluk olmayan her anda,

bazen elim uzatır tutarım düşümde ve uyandırır safak?

O başka bir boyuta geçmiştir çoktan

Sessiz çığlıklar atarım.! ! ! ! ! ! !

Gitme,

meğer en ucra yerlerime kadar yapışmış sönen umutlarım..

sen mutlu ol tamam mı?

bütün şarkılar sizin için yazılmış gibi gelecek...

ölüm kadar gerçek!

aslında kurtulmak istediğin halde, o acıyı yaşamak için direneceksin...

onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşacaksın...

"ölüme çare bulundu" ya da "yarın kıyamet kopacakmış" deseler başını

senin dönüp gitmelerini mi?

sen hiçbirini duymayacaksın...

bu umut seni gitmekten alıkoyacak...

.. ama bir dahası olmayan..

-ve bu gerçek acı değil:)-

ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarında ölmek