Senin şuurun kime yaşmak kime emanet?

Seninle aşmışım dur çizgisini,

Yavruma öğretirdim'diyen

Sen benim son yongamsın, sen de dönmezsen ben Allah'a emanet'diyordu

ne diye cehennemden korkuyorsun

Ben sağ dönseydim 'Uğrunda öldüğüm Kur'anı, canımdan çok sevdiğim islamı

Bir renk cümbüşüyle sular ışıdı,

Hem değilim hem benim

tarafın belli olsun

Düşmanımın yarasını sardımsa,

Yar olana baglanmisim

bende biliyorum sönmeyeceğini ama safım belli olsun

Her güzele hemen gönül verdimse,

Bir gönül üzdümse sebebi sensin! ...

Hak Nebi'nin dilinde nifa sayılırmış emanete hıyanet

Cafer-i Tayyar şehit olmuştu. Hak Nebi geldi, yetimlerin başını okşadı ve ağladı

Ne acliga ne tokluga

mürşidsiz, rehbersiz nasıl olur bu can

bir karınca kadar yokmusun

Her selamın canevimi sulasın.

Sen değilsem kim benim

Karanligi yara yara

... Bu aynalar nem benim

safım belli olsun

Ufuk ufuk uçtum daldım derine,

Baş okşayan kim, bu gözyaşı kime emanet?

Uzun yıllar gizledimse ağrımı,

'Arkadaşım Memiş! Şunu al oğluma emanet et. Ben yaşadığım sürece vazifemi yaptım

Töreyi bozdumsa sebebi sensin! ...

Toprak suya, su buluta emanet

bu dünyada onun aşkıyla yandıysan

Ne bıçak, ne ateş, ne kuyu, ne de mağara etmedi ihanet

İçine doğru derinleş; dibi görünmeyen bir kuyu gibi ol

Sütçü İmamsın; iki bacımızın yaşmağını aldılar diye Maraş'ı kana buladın

Arkadaş;

... Biter mi nasıl neden

Göçümü çözdümse sebebi sensin! ...

İbarahim halilullah ateşe atılınca karga ağzına bir çöp alıp ateşe yürüdü

Mağarada yılan olma; güvercin gibi vefalı, örümcek gibi tehlikelere perdedar ol

Cephede kanlar içinde son anlarını yaşarken, vücudundan kanlı kurşunu çıkartıp:

Kimi deli diye güler arkamdan,

Uzaklık deyip de dert ettiğin nedir ki sevgili: Biz Yaradan'ı da görmeden sevmedik mi?

Bende sabır tükeniyor bilesin,

Dostun sitemleri deler bağrımı,

gardaşım yerden göge kadar haklıısın, bu ınsan denen mahluk daha ne kadar kaçaçak kendın böle,

Meylim yoktur aşikara

Kendime kızdımsa sebebi sensin! ...

Varlıkta perdem benim

Seni senden seyreden

Dilime sen verdin gül ezgisini,

Ezan, Kur'an, Vatan kime emanet?

Düş bahçeme kuşlar bahar taşıdı,

Çünkü hepsi Allah'a emanet

Evlerinden çıkamayanlar neyin emanetçisi acaba?

İnandığım mukaddesler uğruna can veriyorum, senden de bunun hakkını vermeni istiyorum

Yaradn göz vermis niye

Şair Hz. Amine'ye: 'Ey Ebvada yatan ölü, bahçende açtı dünyanın en güzel gülü'derken

Yoklukta gözlerimdir

İçmeden sızdımsa sebebi sensin! ...

Sakla Yusufları koynunda; Yusuflar sana emanet

Bir anlayabilsem bir

Sevilene her sey ayan

Eller değil, aklım korkar şakamdan,

Tohum toprağa, yavru yuvaya, yuva anaya emanet

Ve şimdi yazdımsa sebebi sensin! ...

Emanete sahip çıkamayacaklarını anlayınca vazgeçtiler eve dönmekten

Bu mukaddes kurşun kime emanet?

bu azıcık suyla o dağ gibi ateş sönermi

dediğimi ilet.'

Sır olana baglanmisim

Hak'tan gayri her bir seye

Ne beni terk etmek ne sana varmak

Kimi suçlu diye tutar yakamdan,

'Oğlum babanı Dimetoka'da, dayını Şibka'da, ağabeylerini Çanakkale'de kaybettim

Galiçyada, Şibkada, Dimetokada kalanların evlatları kime emanet?

Fakat şimdi mabet yüzü görmeyen bu şehit evlatları kime emanet?

Hak Nebi mağaraya, Medine Hak Nebiye emanet

Gül de bülbül de, bağ da bahçıvan da, bıçak altında ki İsmailler, ateşte İbrahimler

Muhabbeti sofra sofra serdimse,

sordular nereye gidiyorsun

Bilaller, dem tutan bülbüller nerede?

Petekler süzdümse sebebi sensin! ...

yardan, serden, candan geçmeden o muamma bulunmaz.

Mağara gibi al Muhammedleri, al yedi genci, al bütün gençliği

daha ne kadar kaçacaksın kendinden

Sağır gökler yutar yanık çağrımı,

Istikametim yokluga

Bir olana baglanmisim

Kurbanlık koç güldü, bıçak üşüdü,

bu sırra ermeden muaammalar çözülmez

Sen varsın yokluğu çıldırtan yokta

Ruhun bedenine deli yaftası

Arkadaş! Gel sen de bir kor gibi yak sineni

Kuyuda Yusuflar, şu gerideki isimsiz kümbet, şu ilerde ki ıssız mabet

-insana iki korku birden yoktur buyurdu.

çünkü sevgili:

Soyunsam kelimeden

Tecellimi görsün diye

Yusuf kuyuya, Mısır Yusuf'a emanet

Beklerim özüme mihman olasın,

Ve ilave ediyordu: 'Git! Sen de git! Minareler ezansız, camiler Kur'ansız kalacaksa sen de git

Aynada bir ayna var

nereye dediler

Ey İnsan Kaf dağı kadar Yüksekte olsanda, Kefene Sığacak Kadar Küçüksün. Unutma herşeyin bir hesabı var üzdüğün kadar üzülürsün.

Asrın İbrahimleri sana emanet

Bahçe kime, gül kime emanet?

Daha yaklaşmadan konak yerine,

'Sakın O'na bir şey olursa eve dönmeyin' dedi.

... Ben benim demeye mecal kalmadı

davran gayret et

Fuzulidir aski beyan

İradem hiçliğe süzülen ırmak

Yay sensin kendine çevrilen okta

Bilecik istasyonunda yaşlı ana oğlunu cepheye uğurlarken ona:

dedi ateşe odun taşıyorum

İbrahim ateşe, İsmail bıçağa emanet

son nefeste kalbi selim isterler senden

Kör olana baglanmisim

UNUTMA HEPSİ SANA EMANET

Dile gelsin aynalar

Sevdigini unutmayan

Ara dur kendini bela hastası

Aynalara ayna yar

Nur olana baglanmisim

karınca o gün ağzına bir zerre su aldı gidiyor

Sirtimi dönüp cokluga

Aşkından başka bir vebal kalmadı

ateşe dökeceğim suyu

Hep esrik gezdimse sebebi sensin! ...

Sen öğrettin çoban kimdir, sürü ne?

Hz. Sümeyra Hak Nebiyi evlatlarına emanet etti