tamam dostum. burada bir ihtilaf yok.

YAZMANA GEREK YOKTU KARDESİM TAYYİP BİZE ZATEN KIYAMETİ YASATIYOR. İSSİZ ĞÜCSÜZ AÇ SEFİL HALDEYİZ. BİZ ZATEN KIYAMETİMİZİ YASAMAKTAYIZ.

Nasıl buraya geldiniz?

Demek GERÇEK buymuş!

Buyrun Kıyametin Küçük Bir Provasını Yapalım

Ve heryeri dolduran dehşetli bir ışık. Ve müthiş bir sıcaklık esiyor. Öyle ki, terden sırılsıklam oluyorsunuz.

Nereden geliyor? Heryerden, heryerinizden, bütün hücrelerden, bütün köşelerden, bütün noktalardan:

Belki o cehennem gibi meydanda! Belki de o tek gölgelikte!

CEZA GÜNÜNÜ YALANLARDIK! BOŞ ŞEYLERE DALANLARLA DALAR GİDERDİK!"

O halde yön olarak sadece yukarısı kaldı.

Ve bir ses!

Dünyada iken hiç bu kadar "afallamış" hissetmemiştiniz!

Yaklaştıkça anlıyorsunuz.

Şimdi bilgisayarınızın başında olduğunuza göre mutlaka bir oda içinde bulunuyorsunuz.

Bu arada kendimizi unutmayalım:

Burası neresi?

-bu cümleniz cidden böyle mi? herkes çıplak mı olacak. oysa bizim cenazelerimizi kefenlemekteki amacımız çıplak dirilmesinler diye.! yada başka bir ifade ile, kefenimiz elbisemiz olmayacak mı?yada nasıl gömülürsek öyle kalkmayacakmıyız. başka mı kalkacağız?. illa çıplak mı olacağız!

ya su provanın özeti var mı?

ARTIK RÜYADAN UYANDINIZ!

Sizin üzerinize de bir şey geliyor...

Duyularınız bu kadar açık ve berrak algılamamıştı hiçbirşeyi!

Herkes gibi çıplaksınız. Ama bunu ne görecek haliniz var, ne de başkasının çıplaklığını fark edecek haliniz var.

Herşeyin yaratıcısı ALLAH'ın kitabı Kuran ışığında,

"NEDİR SİZİ BU HALE GETİREN?"

Ve şu anda gerçek sandığınız dünyanın, dünyadaki o koskoca

ben çıplak olmayacağımız kannatindeyim. belki ilgilenmeyeceğiz, ama kefenin önemi buradan geliyor gibi geliyor bana!

Ne olduğunu tam olarak anlayamıyorsunuz!

Bütün hücrelerinizle, kuvvetli bir mıknatıs tarafından çekilir gibi, sanki bir borunun içinden müthiş bir hızla geçerek nasıl geliverdiniz bu sonsuz meydana?

"FAKAT SİZ KIYAMET İÇİN YAPTIĞIMIZ VAADİ YERİNE GETİRMEYECEĞİMİZİ SANMIŞTINIZ, DEĞİL Mİ?

YA BİZİM KİTABIMIZ HANGİ TARAFIMIZA İNİYOR?

Kulaklarınız sesleri hiç bu kadar ayrıntılı duymamış, gözleriniz hiç bu kadar derin görmemişti!

Kulakları patlatan çığlıklar!

Bazı insanlar dalga dalga o gölgeliğin altına kayıyorlar. Bir güç

O ses aniden heryeri doldurduğunda nasıl çıktınız mezardan?

"GİRİN ARTIK ORAYA! İSTER SABREDİN, İSTER ETMEYİN!

Kimisi için kırk yıl...

Ama şu anda bu yazıyı okurken nasıl etten kemikten, hisseden, nefes alan "gerçek mi gerçek" bir vücudunuz varsa, aynen öylesiniz, kelimenin tam anlamıyla "yaşıyorsunuz"!

yıllarınızın sizin için bir rüya gibi kaldığını yeniden anlıyorsunuz!

Ve o sonsuz meydandaki her bir insanın kitabı kimisinin sağ yanına iniyor, kimisinin sol yanına.

Bir kez daha anlam vermeye çalışıyorsunuz herşeye...

Gerçeğin bu kadar TUHAF ve KESKİN olabileceğini düşünmemiştiniz.

Gerekli bir hissettiriş. güzel işlemişsiniz.

Şöyle bir manzarayla karşı karşıyayız. Heryer göz alabildiğine düz bir zemin! Ama dümdüz... Ne bir tepe var etrafta, ne bir yükselti.

Dünyada dahi bu kadar keskin olmamıştı hiçbirşey!

Dalgalanıyorlar sanki.

gözüm korktu allah sonumuzu hayretsin...

"SİZİN KİTABINIZ"!

Dehşetle açılmış gözlerle şu çığlıkları atıyorlar:

Yüzlerde dehşet! Tenler zangır zangır titriyor!

Belki biraz sonra bir güç sizi de o gölgeliğin altına doğru tül gibi kaydıracak.

Çığlıklar yükseliyor insanlardan!

"SİZ AYETLERİMİ ALAYA ALDINIZ!

"İŞTE YALANLAYIP DURDUĞUNUZ ATEŞ BUDUR!

Evet, sur'a ikinci kez üfürülmüş, o kulakları patlatan çığlık gibi ses, "o şimdiye kadar hiçbir kulağın duymadığı, hiçbir kimsenin bilmediği dehşetli çığlık, o ses komutu" herşeyi bir anda harekete geçirmiş ve siz mezarlarınızdan patlarcasına fırlayıvermişsiniz!

BU DA MI SİHİR? YOKSA SİZ GÖRMÜYOR MUSUNUZ?"

Yukarıda ne var?

Sıcak... sımsıcak... ne kadar beklediğinizi bilmiyorsunuz.

Çünkü bedeninize çarpan o sımsıcak dalgayla, içinde bulunduğunuz bu durumda dehşet içindesiniz!

"HAYDİ! TADIN ŞİMDİ O YALANLAYIP DURDUĞUNUZ ATEŞİN AZABINI!"

içine bir dünyanın sıkıştığı anlar!

Mecazi bir anlatım da olabilir. Bunlar sadece bizim hüsnü zanlarımız olabilir ancak.

Kitabı sol yanından verilenlere soruluyor:

Abese 33,34,35,36, ve 37 ayelerde :" Kişinin kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuklarından kaçacağı gün kulakları sağır edercesine şiddetli ses geldiği vakit, işte o gün onlardan herkesin kendini meşgul edecek bir işi vardır."

-Herkes gibi çıplaksınız. Ama bunu ne görecek haliniz var, ne de başkasının çıplaklığını fark edecek haliniz var.

Bu bir rüya değil!

Bütün safhaları değil, sadece "BİZİMLE" ilgili olan kısmı!

"BİZ NAMAZ KILANLARDAN DEĞİLDİK! YOKSULA DA YEDİRMEZDİK!

Dünyada bile bu kadar net göremiyor, bu kadar net algılayamıyordunuz!

merak ettiğim illa çıplak mı olacağız. kefen ne işe yarıyor?

Kimisi için bin yıl...

belki daha fazla...

O gün zaten herkes kendi derdinde olacak. başkasını düşünmeye vakti olmayacak.

EBEDİ KALMAK ÜZERE GİRİN CEHENNEMİN KAPILARINDAN!"

bence kefen daha reel görünüyor. mecaz değil, tam bir gerçek. selam olsun sana.

Sanki vücudunuzdan geliyor! Heryer o sesle doluyor.

onları yavaşça o gölgeliğe çekiyor.

"YOK OLMAK" isteyenler!

Şaşkın bir biçimde, şok olmuş gözlerle etrafa bakanlar!

Bu sıcak, sımsıcak meydandaki bu dehşetli bekleyiş ne kadar sürecek?

Kimisi için bir an...

Herkesin üzerine doğru birşeyler inmeye başlıyor.

Ve dünyayı hatırlıyorsunuz, birkaç saniyelik bir rüya gibi kalmış belleğinizde o koskoca yıllar.

O düz alanda, dümdüz, sonsuz alanda, gelmiş geçmiş bütün insanlarla birlikte "saf saf", "sıra sıra", "dizi dizi", düzenli sıralar halinde duruyorsunuz.

"ŞİMDİ ÜZERİNİZDEN ÖRTÜYÜ AÇTIK! BUGÜN GÖRÜŞ GÜCÜNÜZ KESKİNDİR!

BUGÜN SİZE HİÇBİR KORKU YOK! VE SİZ ÜZÜLMEYECEKSİNİZ!"

Hayır, yine aynı şey!

Ve onlar da yerlerine götürülürken O ses bir daha duyuluyor:

Hiçbir şey yapamamanın ve hiçbir yere kıpırdayamamanın verdiği, bütün duyguların adeta dev mengenelerde sıkıştırıldığı, bir çekirdeğin

ARTIK SİZİN İÇİN BİRDİR!"

Kitapları sol yanlarına inenlerin çığlıkları daha da yükseliyor...

"EY AYETLERİMİZE İNANÇLA SARILIP MÜSLÜMAN OLAN KULLARIM!

İnsanların çığlıkları kulaklarınızı patlatıyor!

Önlerinde ve yanlarında aniden ışıklar meydana geliyor ve onlara yol gösteriyor.

Bazılarının ileride bir yere doğru sürüklenir gibi kaydığını

Dünyadaki yaşamınız boyunca "SİZİN" doldurduğunuz, her saniyenin, her salisenin, her an'ın, en ince ayrıntısına kadar kaydedildiği, bazen düşünerek, bazen sorumsuzca doldurduğunuz

Dehşete düşmüş insan yüzleri, korkuyla dolu sızlanma sesleri!

Bu sizin "KİTABINIZ"!

"Rüya mı?" diye düşünüyorsunuz.

"SELAM! SELAM SİZE!"

Kitabı sağ yanına inenler dalga dalga çekilip alınıyor. Bir ses duyuluyor:

görüyorsunuz. Bu cehennem gibi alanda tek gölgelik yer orası.

"İŞTE İLK YARATTIĞIMIZ GİBİ BİZE GELDİNİZ!

O içinde bulunduğunuz odanın duvarlarını yıkın, ve zemini dört yönde bütün ufukları kaplayacak kadar genişletin.

Dehşetli gözler daha da açılıyor... daha da... daha... daha...

Vücudunuz nasıl yeniden oluştu böyle?

Belki de meydanda kalmaya devam edeceksiniz.

ŞU ANDA GERÇEĞİN TAM İÇİNDESİNİZ!

Yüzlerine bakıyorsunuz, o yüzlerdeki serinlik hissinin binde birine, milyonda birine, milyarda birine, trilyonda birine, trilyarda birine sahip olmak istiyorsunuz!

Bir hareketlenme oluyor o sonsuz meydanı dolduran bedenlerde.

Duyularınız ne kadar keskinleşmiş!

Ve aynı ses onlara şöyle sesleniyor:

"SABRETTİĞİNİZ İÇİN SİZE SELAM OLSUN! EBEDİ KALMAK ÜZERE GİRİN CENNETİME!"