Çok kötü değil mi? Bu kadar özleyip onu görememek, ona dokunamamak onu işitememek... Artık sonunun "di" li hali değil mi?

Belki şu an arkamda yürüyen insanların içinde bir yerde demek.

Sana hayatındaki en büyük yoksunluğu yaşatandan

Sen de biliyorsun değil mi bunları?

Nefret edemediğin.. Oldu mu hiç?

arayıştır o, Kalabalık caddelerde

Ellerini hatırlarım sıkı sıkı sarmıştı ellerimi, tombul elleri...

Onu içinde korumanın.. seni yok etmek olduğu zamanlara, FEDA OLDUN MU HİÇ "...

yüreğinizle yazıyorsunuz sanırım sayın narçiçeği_

Arada kafamızı çerip

geçen binlerce yüze bakmak...

kolunu bacağını kesen bir insanın yüzüne,

Biliyorsun değil mi? Ne kadar umutsuz bir

Bir sinema koltuğunda sende iki kişi gibi oturdun mu hiç?

seni seviyorum

Hiç iki kişi gibi zevk aldın mı bir konserden yalnız başına.

Değil mi?

Güzel bir şarkı dinlediğinde, güzellikleri oranında eksik kaldıklarını

Baktığında aynada yüzünün yarısını gördüğün oldu mu hiç?

Hayatta inandığın bütün değerleri alt üst eden birisine aşk şiirleri.. Yazabildin mi?

Hiç bir insanı unutmak, bir insandan vazgeçmek, Bir insanı hayatından sonsuza kadar çıkartmak zorunda kaldın mı..?

Belki bir kez daha görebilmek için o yüzü..

Belki biraz önce geçti bu kaldırımdan diye düşünmek.

aynı koltuga ıkı kısının oturması mı

yüreğinizle siz yazıyorsunuz sanırım? ödünç bir yürek değil se?

Film izlenemye değil, sanki gözlerimizi dinlenmeye oturmuştuk o iki koltuğa..

nasıl yani ne diye :)

güzel yazı mavisevdam gönlüne sağlık.

Belki şu an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar yaşamak ne zordur

diyorduk..

Güzel bir film seyrettiğinde,

Yok yaşadıklarımla yazıyorum

çok güzel bi yazı...

Sinamaya film izlemeye gitmediğim gibi, şuan bu paragrafıda okumadan yazıyorum sana;sinema... biz mi izliyorduk sinemada film.. yoksa film mi olmuştuk sinemaya!!

Her an kapından içeri gülümseyerek gireceğini bekleyip ama aslında, hiç gelmeyeceğini bilmen gibi...

demekki yürekten yaşamışsınız tebrik ederim

Ne kadar eritir insanı fark etmeden.

Yazmadım ama her zamanki bencilliğimle birinin, beni seven birinin benim için yazmasını isterdim.

Güzel bir cafe, keşfettiğinde,

Hani ölmüş gibi, hani uzatsan da elini tutamayacağını bilmek gibi...

Gözünün içine baka baka,

BUNCA ZAMAN BU SORULARA YANIT ARAMAKLA GEÇİYOR ÖMÜR, PEKİ HANGİSİNE YANIT BULABİLYRKİ BU GÖNÜL? , AMA BİLİYORMSUN ASLINDA GERÇEK OLANSA, HERŞEYİN BİTİŞİ...

hissettin mi? Paylaşamadığın için onunla.

Ne kadar katlanılmaz bir gerçek değil mi, sen hala bu kadar sevgili iken...? Özlemek, bu kadar özlemek, etini kemiğini yakarcasına özlemek..

mavisevdam sen mi yazdın alıntımı

Sinema hatırlanır hatırlanmayada?burda hatırlanmak ne diye?

ne kadar güzel anlatılmış

GÖRGÜM HERKES SEN BİRAZ AMA HİÇ KİMSE SEN DEGİL...

hatırlarmısın sinemayı :)

eğer oturupta bunu diyebiliyorsa insan bilin ki bu sevdadır bu aşktır bu bitmez bir sevgidir..

Ne zor şey değil mi ölmediğini bilmek, Ama ölmüş gibi ulaşılmaz olması artık o insanın sana...

Hiç iki kişilik beyninle yarım insan olabildin mi?

Sevgi dolu bir gülümseme ile bakabildiğin zamanlar oldu mu hiç?