Ben onunla beraber olduğumda o 16 yaşındaydı ve annesiyle yaşıyordu bende 20 yaşındaydım. Yazın tanıdık birbirimizi ailemin yazlığına gelmişlerdi annesi halamın arkadaşıydı sonra istanbula döndük ve ne göreyim Evlerinde yakacak kömür ve yemek alacak paraları yoktu durumları çok kötüydü. Bunu öğrendiğimde hemen işe girdim collezino mağazasında işe girdim artık onlara kömür ve yiyeceklerini ben alıyordum 1 seneye yakın böyle devam etti. Sonra beni anlamsızca bıraktı ve ayrıldık. Sonra öğrendim ki babasıyla tanıştırmış annesi ve üniversiteyi babası okutmaya başlamış... neyse yıllar geçti ve ben 23 yaşında Spor Akademisini kazanıp Eskişehire okumaya gittim. Üniversite 2 ye geçtiğim zaman babannem vefat etti babannemin cenazesinde onunla karşılaştım bana çok sıcak davrandı ve bir yaz günü tekrar beraber olduk bir yaz böyle geçti babasıda iflas etmiş ve okulu yarim bırakmak zorunda kalmış çünkü yarı burslu okuyordu. Sonra üniversitede ben onu yanıma aldım gidecek yeri yoktu ve aşkımız sevgimiz giderek katlandı çok güzel günlerimiz kaldığı yerden devam ediyordu ama 2. Senemizin sonunda KANSER olduğunu öğrenmiştik dil CA çok agresif bir kanser türü neyse ben bunu hiç bırakmadım ve hastaneye yatırdık ve 7 saatlik bir ameliyattan sonra dilinin 3 te 1 ini aldılar ve boğazlarında ki lenf bezlerini açtılar sonra ben onun yanında hastanede 10 gün refakatçi olarak kaldım ve destekçisi oldum. Bu süre zarfında ben devamsızlıktan kalmıştım bazı derslerimden. Sonra onu yolculuk yapamadığı için annesine teslim ettim bende okuluma döndüm 15 gün sonra yanıma aldım tekrar ona gözüm gibi baktım hem okudum hem çalıştım. Sonra sevdiğim için onunla evlenme kararı aldım hem evlendik hem de sigortamdan yararlansın istedim. Tabi ani olduğu için gelinlik giydiremedim çünkü o kadar param yoktu ve evlendik 2013 yılında sonra devamlı kanseriyle ile ilgili kontrollerine gittik ve gel zaman git zaman 2014 yılında o da işe girdi çalışmaya başladı. Evliliğimiz çok iyi gidiyordu ta ki benin KPSS hazırlık sürecimde sinirli bir yapıya dönüşmeye başladığım zamana kadar ilk sene kazanamadım tekrar hazırlanmayı denedim 2 ay çalıştıktan sonra ben KANSER oldum ama erken teşhis olduğu için küçük bir operasyon geçirdim ama benimde kontrollerin devam ediyor hem KPSS hem hastalığım beni daha da sinirli yapmıştı ama sinirli derken her ailede olabilecek tartışmalar; şunu şuraya niye koydun yok bu sokaktan niye döndün vs. Kanserimin 8 ayında konuşmadığı annesiyle ile barıştı ve evimize aldık ve 2 ay bizde kaldı ve bu süreçte eşimle birgün tartıştık ve artık seninle beraber olmak istemiyorum dedi bende tamam o zaman bitsin dedim. Annem gelince öz güvenim yerine geldi dedi. Bende eşim beni terk etmesin diye elimden geldiğince mücadele ettim çiçekler aldım hediyeler aldım ev işlerine çok fazla yardım etmeye başladım annesiyle aramı çok iyi yaptım 3 ay boyunca aynı evde bu şekilde mücadele ettim tabi anneside gitmisti abisinde kaliyordu. Bir gece annesiyle geldi ve yanlarında koliler vardı bunlar ne dedim taşınıyorum dedi yarın gidiyorum dedi. Bende bu kadar kolay mı dedim yapılan her şey yalan mıydı dedim! O da bana artık sevgimin kalmadığını söyledi ama arada da ağlıyordu da. Bütün gece kolileri yaptılar annesiyle ve çekip gitti. Ben emeklerime mi yanayım. Karımı kaybettigime mi yanayım. Şuan geçirdiiğim zor günlereme mi yanayım. Şunu da bilin ki içkim sigaram kumarım yok, karımı aldatmadim Bir gün bile işsiz ayyaş gezmedim karıma hiç el kaldırmadım... Paylaşmak istedim. Bu foruma bir gün böyle bir şey paylaşacağım aklımın ucundan geçmezdi. Beni bırakacağı aklımın ucundan geçmezdi. Evde yalnızım ve acımı çekiyorum tek başıma...

Yani kısacası ailelerinizin ve toplumun sizin beyinlerinizi yıkayarak size böyle aptalca evlilik şablonu şırınga etmesi en büyük suçtur. Ailelerinizin ve toplumun beklentilerine uygun yaşamaya çalışmak da birey olamadığınızın göstergesidir.

İyi işte ne güzel, ikiniz de özgürlüğünüze kavuşmuşsunuz. Bu kadar evlilik bağımlılığı ve evliliğe değer atfetmek niye?Yalnız kalmaktan hep korkmayı mı öğretti yoksa size cahil aileleriniz?Her ikiniz de kendinize ait, özgür ve biricik hayatlar kurabilirsiniz şimdi kendinize. Ayrıca bu rezil Ortadoğu ülkesine çocuk getirme günahından da kurtulmuş oldunuz ikiniz. Evliliğin monotonluğundan da kurtuldunuz işte. Sen mesela bir erkek olarak istediğin saatte evine girip çıkabilirsin, arkadaşlarınla istediğin gibi takılabilirsin. Ya da istediğin kız arkadaşınla özgürce sevgili hayatı yaşayabilirsin. Cinsel ihtiyacını da o kişiyle veya para karşılığı başka biriyle giderebilirsin. İstediğin zamanlar tek başına veya arkadaşlarınla tatile çıkabilirsin. Hobilerine de daha fazla vakit ayırabilirsin artık. Aynı şey eşin için de geçerli, o da özgür artık.

Evlilik, dünyanın en önemli meselesi değildir, insanın özgürce kendi hayatını kurup kendi kendini mutlu etmeyi becerebilmesi dünyanın en önemli meselesidir.

özet geç yani?