dün yatağıma uzanmış düşünüyordum , kendi bedenimizden habersizce yaşayışımız çok garip gelmeye başladı.. içimizde organlarımız ama nerede olduklarını görüp onların nasıl çalıştıklarını bile hissedemiyoruz... birden aklıma geldi,,, kalbim benim vücudumda ayağa kalktığım zaman, koşup zıpladığım zaman hala yerinde ne yukarı ne aşağı kayıyor alla alla dedim bunlar nasıl bedenimin içinde tutunmuşlar bunu bile bilmiyorum diye... kitaplardan, ansiklopedilerden bahsetmiyorum,24 saati üzerinde geçirdiğimiz bedeni göremeyişimiz ne garip değil mi... bir hastalık olduğu zaman da sanki bu bedende yaşamıyormuş, bu bedenin sahibi değilmiş gibi doktora gidip neremde ne var diye, soruyoruz çok garip çok... bu bedende sanırım içinde yaşadığımız ve hala keşfedemediğimiz dünya gibi ruhumuzun barındığı bir yaşam biçimi ve bazen sıkılıyorum çok hızlı koşmak, havalarda uçmak... ama bu beden beni sınırlıyor, beynimdeki düşünceler de el denilen mekanizmayı kullanabilmem özelliği ile sizlere aktarılıyor... sevgiyle kalın ve güzel dualarınızı bana aktarın

düşünmek iyidir ama fazla derine inmemek gerek

Biliyorum bazen çok güzel bazen çok iyi aynı bir kuşun kanatlarını çırpması gibi ister en zengin bir insan olun veya en fakir bir insan, mutluluk ile mutluluksuz dolu bir dünya da yol alıp diğer bir aleme kucak açıyoruz...

:)... sonuç ta derin bir çukura ineceğiz ama :)