Aşkın doğasıydı Firkat!..

Mevlana bir aşk şarabı idi, Şems ona kadeh oldu.

Mevl'ana açılmak üzere olan bir güldü. Şems ona bir nesim oldu.

Karınları acıkınca

Mevlana zaten büyüktü, Şems onda bir gidiş, bir neşve değişikliği yaptı.

Mevlana, Şems'in aynasında gördüğü kendi eşssiz güzelline hayran oldu.

Şems; ?Rabbim de bana demişti ki, o aynayı verirsem ne bağışlarsın?

Mevlana ile Şems üzerine söz tükenmez. Son söz olarak şöyle söyleyelim,

''Bu dönüşü ben kendi canımdan öğrendim. Beden kalıba girmeden önce can aleminde de böyle dönerdim.

Esrarda burada başlıyor.

Seni seversem kendimi sevmiş sayılırım. Sıfatlarıma bürünüp halka görün;seni gören beni görmüş olsun.

onlar böyle ALLAH DOSTLARI...

yaw ben bu şems mevlana meselesini az bucuk bilirdim ama bu denli bir derinlik falan şaştım kaldım. üzerine aşk romanları... yılmaz erdogan gibi solculugu tescillenmiş biri tarafından taksim trio dan seslendirmeler falan.. demekki mevlana hazretleri yeni doguyor ufkumuzda

Şems, yıllardır sakladığı sırrı söyledi:

Şems Mevlana'yı ateşledi, ama karşısında öyle bir volkan tutuştu ki, alevleri içinde kendi de yandı.

Aşkın doğasıydı en yakın çevrenin tahammülsüzlüğü!?

?Çıkma? diye yalvardı.

Şems'in kaybolmasından sonra Mevlana herkezden onun haberini soruyordu.

etrafındakilerin, aman Hazret yavaş olunuz, demelerine şöyle cevap verir:,

hala daha kabul etmeyen insanların olması ne acı...

Misafirlerle birlikte iken bir konu açıldı ve bir hadis üzerinde tartışmaya başladılar. (İşte birisi dedi ki, O hadis şu cümle ile ifade edilmiş, diğeri, şu hadis kitabında var ama, ben daha çok başka bir hadis, kitabındaki şu cümlesine daha çok inanırım Hz. Mevlana'ya, üstad sen ne buyurursun dediler. Sen hadisin ustasısın.. Mevlana daraldı, cevap veremeyecek bir pozisyonda idi. Acaba bu cümlelerin hangisi doğru diye düşünürken, gayr-i ihtiyari yanında oturan Hz. Şems'e baktı. Hz. Şems diz çökmüş oturuyordu.

Bir gün bir adam, Şems'i Şam'da gördüm diye bir haber verdi.

Mevlana neden ellerinin birisi havayı, diğeri yeri gösterir ve başı eğik olarak sema yapardı?

Rum her üçünede karşı çıktı:'Bırakın bu lafları, bu para ile istafil alalım.'

O öldüğü zaman sevdiğine, yani Allah'ına kavuşacaktı. Onun için Mevlana ölüm gününe düğün günü veya gelin gecesi manasına gelen "Şeb-i Arus" diyordu

ve dostlarına ölümünün ardından ah-ah, vah-vah edip ağlamayın diyerek vasiyet ediyordu.

"Ölümümüzden sonra mezarımızı yerde aramayınız!

Hayranım Şems-i Tebrizi'ye ve Mevlana'ya...

Mevlana: "Ne sözü, nereye, niyeee?" diye yapıştı ellerine?

Kendi bildiğimi unutmuşum, senin bilgin ile bilgin olmuşum.

''Evet onun verdiği bu yalan haber üzerine üzerimde ne varsa verdim. Eğer, doğru haber verseydi, canımı bile verirdim.''

''Bir sevgili aşkına sordu:

Kendimi seversem seni sevmiş olurum.

Mevlana ölüm gününü yeniden doğuş günü olarak kabul ediyordu.

fenanın fenası.. yok olmuşlar.. bir gören duyan var mı?

aşıkı şöyle cevap verdi:

Sükun ve sabır içinde olan Mevlana sema yaparak trans hale geçmektedir ki;

Mevlana sema ile dönmesini bir rubaisinde şöyle değerlendiriyor:

Zat boyutundan, Hikmetten öte Kudretten bakan Şems gülümsedi:

bende hayranım.. yok böyle dostluk...

Tereddütsüz şöyle demiştim; Başımı veririm!...?

Sağ el yukarıda, baş sağ kola yatmış vaziyette, sol el aşşağıya yere bakıyor.

"Şam?da Rabbime yalvarmış, aşkımı seyredeceğim bir ayna istemiştim. Rabbim seni verdi, sende seyrettim?"

Arap bu sözden hoşnut kalmadı:'Aksilik etme. Ben engür istemem, ineb isterim.'

Kendi gücümü, kuvvetimi hatırdan çıkarmışım, senin gücünle güçlenmişim.

Şems dışarı çıktı. Sadece bir?Allaaaah? nidası duyuldu.

Mevlana buna tarif edilemeyecek şekilde sevindi ve o adama üstünde nesi varsa bağışladı.

Aşkları sır olmuştu.

''Deliliğe aşığım, akıllılığa usluluğa doydum.''

İçlerinden Türk olanı ise:'Ben bunların ikisinide istemem, üzüm isterim.'diye diretti.

Hz. Mevlana

offfffffffff beeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

Mevlana yaklaşan acı kaderi sezmişçesine:

Diğer bir ifadeyle Mevlana, gönlündeki Allah aşkını Şems'te yaşattı.

'Ben bu para ile hepinizin istediğini alırım. Bu parayla dördünüzde muradınıza erersiniz...

Bana sabır ve sükun daha uygundur diyorlar. Ben bu sabrıda sükunuda size bağışladım.''

?Şeeeems dışarı çıııııkkk!? diye bağırmıştı.

Bizim mezarımız ariflerin gönüllerindedir"

''Allah'tan alırım, halka dağıtırım.''

biz de bi celal dede vardı kırklar olduğu söylenirdi.

allahım ya inanamıyorum bu kadar detaylımıydı bu dostluk. ben resmen körmüşümde haberim yokmusss

Çünkü Mevlana, Şems'te Allah cemalinin parlak tecellilerini görüyordu.

Derken bu dört kişi, çekişmeyii dövüşmeye kadar vardırdılar. Eğer oradan herbirinin dilini bilen biri geçseydi, derdi ki;

.''Biri arap, biri Acem, biri Türk, diğeri Rum dört kişi arkadaş olmuşlardı.

Şems,1247-1248 tarihinde Konya'dan aniden gidip kayboldu.

şemsin bazı kıssaları vardır çok derin

http://www.nurbaki.com/hz-mevlana/#more-830 bu siteden alıntıdır devamını burdan okuyabilirsiniz Haluk Nurbaki hocamız çok güzel anlatmış

İyi işte, seyre devam edelim, dedi Mevlana.

Hz. Şems ile Mevlana arasındaki dostluğun, aşk kelimesiyle ifade edilen bir sevdanın boyutlarını, bugünkü insanoğlu, bağırsaklarından kurtulamamış, bağırsaklarını kendi boynuna takıp da kendi kendini idam etmiş olan insanoğlu nasıl anlayacak? Nasıl bir yaşamdır bu? Allah'ı terennüm eden, Allah'ı konuşan, Allah'ı yasayan bir birliği yaşıyorlar. Bunun içerisinde şu ders de böyle miydi, şöyle miydi, yahutta niye bu kadar samimi ve dayanılmaz arzu vardı diye aptal aptal bakmak mümkün değil! Allah lezzetini almamış insanlar ne düşünürse düşünsünler. O ikisi Allah sohbetinin lezzetini alıyordu. İnsanların ne düşündüğü önemli değil ki!

?Telaşlanma, verdiğimiz sözü tutma vakti gelmiştir? diyerek kapıya yöneldi.

Dostlarından birisi, bu haber yalandır, o Şems'i görmemiştir dediğinde Mevlana şu cevabı vermiştir.

olağan üstü bir dostluk üzerine...

-Beni mi çok seviyorsun, kendini mi?

Fars olanı,'Bu parayla engür alalım.'dedi.

Bir gece sohbet ederlerken kapı vurulmuş, dışarıdan kalabalık bir güruh;

Lakin birbirlerinin dillerini bilmiyorlardı.

dede öyle şeyler anlatırdı ki şems hakkında akıl değil ilim de anlamaz levh-i mahfuz hakkında tabi biz de unuttuk yıllar oldu. dostlukları cidden fenaymış bir bileni olsa anlatsa ne güzel olur tabi öyleleri buralara düşmez.

Mevlana, Şems ile Konya'da buluştuğu zaman tamamıyle kemale ermiş bir şahsiyetti. Şems, Mevl^na'ya ayna oldu.

Dönerek sema yapan Mevlevi'nin durumu;transa geçmiş bir Hal'dir.

? Bana ne bakıyorsun, kendisine sor," dedi. Bir anda Asr-ı Saadet açıldı ve orada Efendimizi hadis-i söylerken seyretti. Daha sonra da dedi ki "Doğrusu budur." İşte Hz. Şems, böyle bir dünyanın eğitimini yaptırıyordu.

Ay ışığında yerde üç beş damla kan seçiliyor, ama ne baş, ne ceset, ne de katiller gözükmüyordu!?

Mevlana'nın Şems'e olan sevgisi, Allah'a olan aşkının ölçüsüdür.

Mevlana?yı sahiplenenler, Onu paylaşmak istemeyenler şehit etmişti Şems?i.

Kendimden, kendi varlığımdan, kendi sıfatlarımdan geçmişim, yok olmuşum, seninle dirilmişim.

kim onun hakkında aslı esası olamayan bir haber bile verse ve Şems'i falan yerde gördüm dese bir müjde için sarığını ve hırkasını vererek şükranelerde bulunuyordu.

Seninle buluşmak isteyen, seninle buluşan benimle buluşmuştur.''denmiştir.

gerçekten olağanüstü bir dostluk... Rabbim bu güzel gün hürmetine bana da böyle bir hayırhah versin inşallah. ve tabii tüm isteyenlere... :)

-Ben kendimden ölmüşüm, seninle diriyim.

dostluktan öte

fena bir durum hem de çok fena.