safsatacılardır

Evvela, çölde yaşayan insanın anlayabileceği bir teşbih ve tasvirle meseleye giriş yapıyor. Serap, hiç bitki örtüsü bulunmayan çorak yerlerde, çölde sıcak ve ışığın tesiriyle ilerde, yakında veya ufukta su ya da yeşillik varmış gibi görünme hadisesidir. Çöldeki insan bu tür görüntülerle sık sık karşılaşır ki, Kur'an kafirin duygu ve düşüncelerini onunla resmediyor.

insan nasıl dayanacak bu hale

annen inanır mıydı

bu muhteşem düzeni de tesadüfle izah edenler bilim adamı değil

amaaaan idam doğal bir süreç

Ben de bu ruh halini anlamıyorum. Neden intihar ediyorsunuz ki?

Yılan olduğunu sanmıyorum. Yılanlar mezarlarda değil daha çok çalılıklarda saklanır. Fazla derine inmezler. Akrep de aynı şekilde.

ve ben ahirete inanmasam intihar ederdim...

başın sağolsun

Kafir, dünyası kapkaranlık bir insandır. Bir de o, adım adım ölüme doğru sürüklenmektedir. Halbuki ölüm, onun için bir hiçlik, bir yokluk demektir.

Hayır benim tüm ailem ateisttir. Annem de öyleydi. Babam da öyledir.

o masalların ve hurafelerin içinde boğulmaktan kurtarın kendinizi ondan sonra laf edin...

İşte böylesine karanlık ve vahşet içindedir kafir. Üstad Bediüzzaman Hazretleri eserlerinde kafirin bütün kainatı nasıl kapkaranlık gördüğünü ve buna sebep olan amilleri derin bir tetkik ve tahlile tabi tutar. Küfrün kaybettirdikleri ile iman ve marifetin kazandırdıklarını salahiyetli bir kalemden öğrenmek isteyenler, mutlaka o eserlere müracaat etmelidirler.

Tabii kabir de yılanların, çıyanların, akreplerin yuvalandığı bir zindandır. Bütün bunlarla beraber o, bütün yakınlarından, maziden ve istikbalden kopmuş ve böylece de çökmüş bir ruh haleti içindedir.

Evet, kafir işte böyle durmadan serap kovalayan bir zavallıdır. Bu haliyle o, değil hayallerinin bütününü bulmak, onların en küçüğünü dahi elde edemeyecek ve hayalleri bir bir serap olup onun önünden kaçacaktır. Halbuki insan, yeryüzüne Allah'ı bulmak için gönderilmiştir. Ama sanki kafir bu hayati neticeyi ahirete bırakmış gibidir. Onun için de o, ahirette Cenab-ı Hakk'ı, lütfuyla değil kahrıyla bulacaktır. Allah da ona göre hesabını görecektir.

Bu yüzden korkmaya da gerek yok.

şu an annem babam ölse

Ayet, küfür içine düşmüş bocalayan bir insanın hayatını ve tasavvurlarını dile getiriyor. Dünyada devamlı surette kuruntular arkasında koşan, dünyevi yarınlarını iyi etme düşüncesiyle bütün bir hayat boyu çırpınıp duran ama neticede perişaniyetin pençesine düşen bir kafirin zavallı akıbetidir bu. Ebed için yaratılan, ebedden ve ebedi Zat'tan başka hiçbir şeyle tatmin olamayan zavallı insan böylece fena bulup gidecektir. Onun bütün çırpınışları hiçi aramaktan farksızdır.

Ayrıca yılan ceset yemez. Kemirgenlerle beslenir. Cesedi dönüştüren öncelikle bakterilerdir. Sonra böcekler bizi organik çevrime sokar.

Şimdi gelin, bir de bu tasvirin, kafirin ruh halini aksettirmedeki gücüne bakın: Kafir, dünyası kapkaranlık bir insandır. Bir de o, adım adım ölüme doğru sürüklenmektedir. Halbuki ölüm, onun için bir hiçlik, bir yokluk demektir. Tabii kabir de yılanların, çıyanların, akreplerin yuvalandığı bir zindandır. Bütün bunlarla beraber o, bütün yakınlarından, maziden ve istikbalden kopmuş ve böylece de çökmüş bir ruh haleti içindedir. Yer, onu yutmakla tehdit etmekte.. mazi, onun için büyük bir mezar görünümünde.. istikbal ise onu hiçlik gayyasına çekmekte... Evet, kafir öylesi bir karanlıklar anaforuna kapılmıştır ki, elini çıkarsa kendi elini dahi göremeyecektir.

Kadere iman varken, tesadüflere inanan ve

ancak o yolla dünya yaşanılırdır

tüm dinler ve peygamberler ve kutsal kitaplar bu konuda ittifak halindedir

nasıl doğa her yıl ölür, kışın kar beyazı kefenini giyer, baharda tekrar doğar

nasıl bir ruh hali bu

Evet, insanın gözünde iman gözlüğü, kalbinde iman nuru olmaz, o da eşya ve hadiselere iman nuruyla bakamazsa onun göreceği sadece birbiri üstüne yığılmış karanlıklar olacaktır. Onun altında kendisini tehdit eden korkunç dalgalar, o dalganın üstünde yine dalgalar.. ve üstünde insanın canını gırtlağına getirecek, onu bunaltacak zifiri karanlıklar.

siz kimsiniz de bilimsel ve gerçekçi düşünen insanları sorguluyorsunuz!

bu muhteşem düzeni cenabı hakkın yarattıgına inananlar ise gerçek bilim adamlarıdır

ölümden sonraki yaşam da hiç şüphesiz gerçektir

Nur suresinin 39. ayetinde şöyle deniliyor: "İnkar edenler : Onların işleri, düz arazideki serap gibidir. Susayan onu su sanır, fakat yanına gelince hiçbir şey olmadığını anlar ve yanında Allah'ı bulur; Allah onun hesabını tastamam görür, evet O, hesabı çabuk görendir."

bilim bir sistemi düzeni işaret eder...

düşünme onu sarayın keyfini çıkar diyemez

öldükten sonra yaşam yoksa, yaşamın kendisi ölümdür

samimi soruyorum

daha cehenneme girmeden tercihleri ile cehennemi yaşayan kimselerdir ateistler..

"Susayan onu su sanır" ifadesi, tasviri daha da derinleştirir. Serabı gören herhangi bir insan değil, özellikle susamış insandır. İşte böyle bir insan, susuzluğun canına tak ettiği bir demde su zannettiği serabın peşinden koşar, ama "Yanına gelince onun hiçbir şey olmadığını anlar." Bu tasvir, onun hayat karelerinin bütününü ele veren görüntülerdir. O, her defasında suyu buldum zannedecek, koşup yorulacak ama sadece bir hiçle karşılaşacaktır. Bu iş o kadar sürüp gidecektir ki, o insan Allah'ın huzuruna da dünyada yaşadığı bu şekille varacaktır. Zira hadis diye rivayet edilen bir sözde, "Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz ve nasıl ölürseniz öyle haşrolursunuz." buyrulmaktadır.

düzen olmasa bilim olmaz

ama sarayda yaşıyor

İşte her seviyeden insana kendini dikkatle takip ettirecek net, kesin ama muhayyilenin cevelanına da mani olmayan, abartısız fakat çarpıcı ve etkileyici bir tasvir ve temsilin eşsiz örnekleri.! Biz böyle bir tasvir karşısında içimiz dolu dolu: "Ey Kur'an, sen ancak Allah kelamı ve bir mucize olabilirsin!" diyor ve inançla soluklanıyoruz.

geçmiş sürekli ölenlerle dolu gelecek de ben dahil öeleceklerle

Bu enfes tasvirler, Kur'an'ın hayat ve kainatın içine vakıf olduğunu gösterir ki, o da, kainatı tek bir nokta gibi gören ve bilen bir Zat'ın kelamı olmakla izah edilebilir.

ben açık konuşayım

Bizi oluşturan et yığını tamamen doğaya karışır. Karbon çevrimine girer ve tekrar hammadde olarak kullanılırız.

insan nasıl inkarcı olur

o saraydan zevk mi alınır sonu idamsa

rastgelelik

Ben rastgeleliğe ve olasılıklı bir evrene inanıyorum. Rastgeleliğin birikimli sonuçlar ortaya çıkardığını ve bu gelişimin önceden kestirilemeyecek bir süreç olduğunu düşünüyorum.

?Diyalektik felsefede, hiçbir şey, kesin, mutlak ve kutsal değildir. Diyalektik felsefe, her şeydeki ve her şeyin içindeki geçici niteliği açıklar; kesintisiz varoluş ve yokoluş süreci ve daha aşağıdan daha yukarıya doğru sonsuz akış süreci dışında hiç birşey onun karşısında duramaz. Ve diyalektik felsefenin kendisi de düşünen beyindeki bu sürecin salt yansımasından başka birşey değildir.?

"Tabii kabir de yılanların, çıyanların, akreplerin yuvalandığı bir zindandır. Bütün bunlarla beraber o, bütün yakınlarından, maziden ve istikbalden kopmuş ve böylece de çökmüş bir ruh haleti içindedir."

ve bu kusursuz düzen

Ölümden sonra yaşam bir varsayım ve inançtır. Herhangi bir bilimsel kanıtı yoktur. Ne olacağını bilmiyorum ama ölümden sonra biyolojik olarak her ne oluyorsa gayet doğal ve açıklanabilir bir sonuçtur.

Yer, onu yutmakla tehdit etmekte.. mazi, onun için büyük bir mezar görünümünde.. istikbal ise onu hiçlik gayyasına çekmekte... Evet, kafir öylesi bir karanlıklar anaforuna kapılmıştır ki, elini çıkarsa kendi elini dahi göremeyecektir.

gece gündüzü gündüz geceyi takip eder

Kur'an'da yer alan bu tür tasvirler o günkü Arabın aklının köşesinden bile geçiremeyeceği orijinalliğe sahiptir. Zira Arap Yarımadası'nda yaşayanların Kur'an'da tasvir edilen bu ölü dalgaları bilmeleri imkansızdır. Çünkü bu dalgalar ancak büyük okyanuslarda görülmektedir. Şöyle ki, denizin üstünde olduğu gibi altında da dağlar cesametinde dalgalar mevcuttur. Kızıldeniz kenarında veya hiç suyun bulunmadığı bir çölde yaşayanlara bu tasviri anlatmak bile çok müşkil olsa gerek. Nerede kaldı ki onlardan biri bu tasviri yapabilmiş olsun. Zaten, adına ölü dalgalar denilen denizaltı dalgalarını, çok daha sonraları büyük okyanuslarda araştırma yapanlar keşfedebilmişlerdi.

Biyolojik bir gerçek bu. Yapıcak bir şey yok. İnanan kişiler için o hayali buluşma temennisi bir yaşamsal destek görevi görüyor olabilir ama ben bu tür avuntulara ihtiyaç duymuyorum.

Annemi kaybettim 5 yıl önce.. Konuyla ne ilgisi var?

dese kendini kandırmış olur...

annen baban ya da çok sevdiğin birini kaybettin mi

"Yahut o kafirlerin duygu, düşünce ve davranışları derin bir denizdeki yoğun karanlıklara benzer. Öyle bir deniz ki, onu, dalga üstüne dalga kaplamakta? Üstünde de koyu bulut.. ve üst üste binmiş karanlıklar? İçinde bulunan insan, elini uzatsa, neredeyse kendi elini bile göremiyor. Öyle ya Allah birine nur vermezse artık onun için ışık olamaz."

sana mı kaldı bu iş

Ölümün doğal ve biyolojik bir gerçek olduğunu kabullenmek gerek. Elbette insan çok üzülür ve yıkılır ama kendimizi toparlayıp yaşama devam etmek durumundayız. Ölümün ne olduğuyla ve sonrasında neler yaşandığıyla ilgili dini varsayımlar dışında hiç bir şey bilmiyoruz.

akıl şaşıyor

bir insan eninde sonunda idam edileceğini biliyor

sonu idam olmayan gecekondu hatta çöplük bile daha yaşanır bir yerdir

özetle o saraydan sonra idam yok aslında başka daha güzel bir aleme geçiş var

İşte kafir böyle bir neticenin tali'siz yolcusudur. O, işte böyle yorgun, bitkin ve de sefil bir halde hayat yolculuğunu devam ettirirken bir gün ömür şeridi kopacak, o da aniden Mevla'nın gazabıyla ve şiddetli bir hesapla karşı karşıya kalacaktır. İşte Kur'an-ı Kerim, kafirin bu durumunu tablolaştırırken öyle malzemeler kullanıyor ki, biz Kur'an'ın kullandığı kelimeler arasında o kafirin perişan vaziyetinin resmedildiğini görüyor gibi oluyoruz.

ihtimaller

Evet görüşmeyeceğim ama anıları hafızamda ben ölene kadar yaşayacak. Özlüyorum ama hayali bir buluşma temennisinde de değilim. İşime gücüme bakıyorum. Günlük yaşantıma devam ediyorum.

peki tekrar onlarla görüşemeyeceğini düşünüyorsun değil mi

Şimdi bir de Kur'an'da, kafirin genel durumunu aksettiren şu tasvire bakın: