güzde sende olanı gördüm

kurumasını beklemeden

bak günler geçmiş bitmiş bile bir haftası

hayalle gerçek yer değişmişken

ayrılmaz gövdesi dibinden isterim

güz zamanı artık, hüznü hissetmek var sırada

alpay harikasin

işte o hüznü severim

gönlümde bu zamanlar hüzü çeker

ağır bir hüzün

bazen kayboluyorum kalabalıklarda

yalnızlıgın esaretidir, ondan üzgünüm

bir ay olsa gecede üzülürüm

bende yollara düşerim

eylül de gördük

nede nazlıdır bilirim

sürüklenmiş gibi yorgun düşmüş göynüm

sıgınsam kovugunda korurmusun güzüm

ilk değdiği yeri beyendimi...

salınarak inen yaprağı izlerim

sarı sıcak halleriyle sarmış merdivenleri

iç çeke çeke geçti sürgünüm

sarı ile sıcak hep aynı yerdeler

hışırtısı için tekrar çıkarım o merdiveni

biride çekse beni buradan ne var yani poooffffff

yagmurdan sonrada toprak kokusunu çekerim

sığmaz içime hasreti, acısı çoğalsada

bu gece her defa dinlenecek bir şarkı

yapraklarda ağırlaştıgındanmı acaba dalından düşüyor

ormanın yagmurları çekmesi gibi

cana gelen o mevsim

şimdi her dalda hüzün var, sararmış kınalı kuzular ayrılık canları çalarken titremekte

bir ben varım sanki koca dünyada