koltuğumuzun altinda birer dinamit gibi kellemiz

Yalnızız. İkimizin de sıcağı öksüz artık! Hayatı yaşanır kılmak adına, yalancı süslerle bezemeye çalışıyoruz. Yarınlara ikinci el mutluluklar ısmarlıyor, her yarını dün ettiğimizde koca bir hiçle uyanıyoruz. Olmadık insanlarla üç kuruşluk sohbetlere oturuyor, tebessüm bile etmeyeceğimiz şeylere kahkahalar atıyoruz. Ama merhametimizin adı zaman...

çünkü o gözyaşları yüreğimde durduğu sürece,

Kırılgan, çaresiz çocuklarmışım

sonraki limana bakınız

... sakın gelme, hiç gelme

adımla nasil berabersem öylece beraberiz

sensizliğin kelimesi bile senle başlıyor...

Gittiğinden beri ağlamadım,

bu liman fırtınalı

geleceğin varsa da artık gelme

Gittiğinden beri yastığına yorganına sarılıp uyuyamıyorum,

hep beklediğin yere

çok hoşuma gidiyor,

gidiyorum işte

senin adın aşk bende..

gönlümüz mutluluga inanmış olmanın gururuyla rahat

mesafeler vız gelir

Sonra insanlar birer birer

hayatı aradım yıllar boyu önce bir denizin derinliklerine indim yanılmışım bulamadım daha sonra gökteki yıldızlarda aradım hayatı gecenin bir vakti yine elim boş döndüm en sonunda anladım buldum hayatı hayat sevgiydi sevgi sendin ama ben sensizdim... !

çünkü;

Sonra anılar birer birer

Fırtınada gemim

ve sonra her zaman her ölümlüye

gidiyorum işte,

Sana hep söylerim. Ben seni unutmak için sevmedim. Ben seni 'sen' için sevdim. Ama ne yazıkki her sevdamda yalnız' kaldım. ama Sanmaki ben sadece senin yalnız'ınım. Ben kendi dünyamında yalnızı'yım

Önce kuşlar terk etti bu kenti

gerçekleri görmenin aydınlıgı alınlarımızda

Bazen terk edip gidebilmeli bu şehri kendi çaresizliğinde. Bazen inceldiği yerden kopmalı hayat. Neyse! Sen benden ötede, ben senden uzakta? Ne kadar çok?vardık? oysa ne kadar çok kaybolurken bile.

aynı şartlar altında kısmet olmayan

Önce düşler terk etti bu kenti

seninle her saat seninle her dakika seninle her saniye

Aldanmışım

bak ne gelmeyişin öksüz ne de yokluğun

Git" diyorsun da olmuyor işte git demekle, herşeye rağmen gidemiyor insan. Bende sana sev diyorum mesela, sevebiliyor musun?

Demirden soğuk ellerin. Bakışlarında kar yağışı soğuktan yanan sözlerin sahibi sen, belkide bu yüzden senli her cümlede bir eldiven.

Avuçlarımdasın hep, Hala o sebepten tokalaşmam kimseyle, Sarılırım bazen ama. Ellerim hep havada

bir kağıda sensizlik yazdım.

sen bana kalbim kadar elim kadar yakınsın