Sözüm sanadır.

çocuk ruhumla sevmiştim seni,

Uzaklardan bir ses olmanı isterdim, bir selam, bir nefes... "Üşüme" diye seslenmeni isterdim... Bir el olmanı isterdim, bir kol... "Özledim" deyip sarılmanı... En karanlık yerinde düşlerimin çıkıp gelmeni isterdim. Kınalı bir bahar gibi, umut ışığı olmanı isterdim hayatıma... Gelseydin ve yaslasaydım başımı omuzuna, ağlasaydım doya doya... Geçerdi üşümesi yüreğimin, geçerdi üşümesi içimin, kirpiklerimde yağmurlar dumanlanmazdı biliyorum... Seninle suları yeşil bir ırmağın kıyısında buluşmak, saçlarının kokusundan öpmek, içime çekmek ve serin soluğundan içmek, sana sarılmak, kucaklamak, uçmak isterdim? Yokluğun buz gibi soğuk... Üşüyorum... Yüreğim de donmuş sanki. Gözlerimde... Ateşler içinde bedenim... Öyle bir üşüme ki, hiç bir şey ısıtmıyor artık. Bütün uzuvlarım uyuşmuş. Ezip geçiyor ruhumu acılar... Yoksun işte, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi. Kirpikleri kırılan bir zamanın teninde, ağrılı şiirler topluyorum gecelere şimdi... Bilirim, sevmek ve özlemek bir ateşe dokunmaktır; yakmaktır yüreğini yangınlarda. Ama ben üşüyorum. Yokluğun buz gibi soğuk. Yakacak bir şeyimde yok? Ağlıyorum, buza dönüşüyor gözyaşlarım? Ağlıyorum, akıp gidiyor gözyaşlarım çağlayanlara? Bakakalıyorum ardından çaresiz? Ah! bir el olsan dokunsan alnıma, okşasan saçlarımı bir anne şefkatiyle.. Geçerdi ağrısı başımın, geçerdi biliyorum... Bir gül olsaydın bahçemde, koklasaydım nefes nefes, çekseydim içime derin derin... Bir göz olup baksaydın gözlerime, çekip alsaydın içindeki hüznü... Ah! bir bilsen nasıl sevinirdi yüreğim, nasıl sevinirdi dudağımdaki gelincik, kapımdaki akasya... Susuyorum artık derin derin... Ve sessizce soluyorum bir hazan yaprağı gibi... Oysa ne kadar çok hasretim konuşmaya, anlatmaya anlaşılmaya... Oysa ne çok istiyorum, tüm bedenimden söküp almanı yalnızlığımı, hicranımı bir tılsımla... Gel. Yüreğim ol seher gülüm, her ölümümde bana yeniden hayat ver. Elim ol, ayağım ol, canım ol... Gecem - gündüzüm ol... Ağlayan gözlerim ol her damlada yeniden doğur beni, yeniden doğur umudumu. Her öldüğümde yeniden yarat ki, seni ne kadar özlediğimi anlatayım yeryüzündeki bütün canlı cansız varlıklara, ne kadar çok sevdiğimi... Önce sen gel sevgilim solmadan resimler, şiirler sislenmeden... İslenmeden geceler... Sonra ölüm gelsin... Yoksun işte, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi.

şeytan uyma bana / sana uyduğum yerde kal - gitmeliyim

yorgun ayaklı bir postacıya veriyorum;

Darağacım yıldızların düştüğü Saçlarının tellerinden örülsün.

gölgenin yalan sıcağından sıyrılırken

Hapşırıyor tükenmezi

Ayrılık bu Hiç Acımaz... Çok Acıtır...

avuçlarımdan taşan duaları yudum yudum iç Tanrı'm / ziyan olmasın

SON İSTEĞİM ;

Ömrümden vazgeçip

aklımın ucundan gelip geçen korkuların tecavüzünde duygularım

seni içimde ölmeliyim

ki bilmek ölmek gibidir

İpini koparmış bir ucurtma kadar özgür olacağım ; söz

Ben hatıraları toparlayım.

çok çarpıcı :((

ilkbahardım keder dallarıma yağıncaya kadar.

derinliğim kadardır avuçlarımda açtığın yara,

Üzülürsün diye "Bana"

Yağmurların sadece gözyaşında saklı olduğu

Ve Yine O bakış..

kalansız mutluluklara bölüp

ne de suretime mutluluğun resmini çizebiliyorsun.

Gözlerine doldurmakla suçlasınlar beni.

Bir tek yarı bilmek, onu candan daha aziz bilmektir.

deşip çıkarmak zamanı gelmişti çoktan

Niye bana uzaksın sevdiceğim? Gözlerinin büyüsünü özlemedim mi sanıyorsun? Sözlerinin sıcağı kalbimde bin efsun. Sen yokken kuyulara düşüyor düşlerim. Sen olmayınca, sevda yetim; aşk öksüz, şefkat kimsesiz.

Kalbin kalbimde atıyor

Sensizlikte edindiğim alışkanlığa dönmek uzun bir zaman alır. Bugün, yani gerçek, değdikçe bana; yüzün örtülür, gözlerin kapanır, ellerin kaybolur. Sözlerin eski birer şarkı olur sonunda; ?sen?li anların yükünü içime boşaltan...

"Sana" rağmen "Sana"

ah! ne büyük günahtı seni sevmek

Alev üşür mü bi tanem? Taş katılığına yanar mı? Dağ yalnızlığına ağlar mı? Ayrılığın araya girmekten bıktığı olur mu? Yalnızlığın da canı sıkılmaz mı? Göz yaşının da göz yaşı döktüğü olmaz mı? Derdin de başı derde girmez mi? Acıyı da vurmazlar mı? İhanete de ihanet eden hainler çıkmaz mı? Yokuşların da yorulduğu olmaz mı? Sensizlik bir gün de senin yoluna çıkmaz mı?

Gözlerinin güneş gibi düştüğü

Hazırmısın gönlüm

"Sana" rağmen maviyim en güzelinden...

Bu kaçışlara - bu gelgitlere

hayatımın dağınıklığını toplamayı bıraktım

Biliyor musun? Üşüyorum şimdi... Neden mi..¿?

Biliyor musun? Üşüyorum şimdi... Gidişinden sonra hiç ısınmadı ellerim. Tebessümler yok oldu yüzümde. Eskisi gibi gülmüyormuşum, öyle diyor tanıyanlar... Her yanım buz, elim, kolum, yüzüm... Nasıl güleyim? Yoksun ki, şöyle bir gülüşle bakmıyorsun ki! Mutluluğuma en büyük sebep olan sen, huzurum olan sen, güzel gülüşlüm sen yoksun ki! Ben şimdi nasıl ama nasıl ısıtayım yüreğimi?.. Üşüyorum... Bir de dilimde yarım, bölükbörçük bir şarkı... Bir yerinde ayrılık, bir yerinde yalnızlık sözleriyle!!! Gerisini zaten hatırlamıyorum, çokta önemli değil... Aklımda dolanan; gidişin, üşümem ve yalnızlığımdan ibaret... Ne varsa bildiğim her şeyin adı oldu yalnızlık... Yalnızlığın tek adı da SEN!..

Orada mısın ey sevdiğim? Seni sevmeler cumhuriyetindeyim. Seni sevenlerin toprağında ayaklarım. Senin baktığın dağa çakılı gözlerim. Kalbim senin sevdiğin, senin sevdirdiğin gökleri emiyor. Sana geliyorum. Aynalar yolumu kesiyor. Yoğu var sanıyorum. Aldanıyorum. Yollar dolanıyor; beni yine bana getiriyor. Yoldayım sanıyorum. Hüsrana uğruyorum. Yokuşlarda susuyorum... Seraba kanıyorum. Yanıyorum.

Ömrümüze kesilmiş biletlere

Parıldayan gözlerime esmer düşlerini sürdüğüm

Aynalar da bıkmaz mı aldatmaktan bir gün ey sevdiceğim? Sen yoksun diye kapatmazlar mı gözlerini? Yollar da bir akşam üstü omzundan atmak istemez mi sensizliğin yükünü? Sana varmadıklarını anlar anlamaz yoldan çıkmazlar mı? Yokuşlar yorulmadı mı hala beni yormaktan? Bir sabah isyan edip baş aşağı dönmezler mi? Serap çok mu memnundur susuzları aldatmaktan? O da su içmek istemez mi bir öğle vakti sevgilinin dudağından? Alevler üşümez mi, sevdiceğim, sen yokken? Karanlık seni görmeyi özleyip de açmaz mı gözlerinin bandını bir gece yarısı? Işık bakışına değmeye can atmaz mı?

fiillerimde aç karnına tokluk hissi..

parmak uçlarına dokununca anladım.

Sende gel karasevdam geç kalmayalım..

Gözlerinde müebbeti istiyorum

Ve biliyorum ki sözünü tutmayan sadece ben değilim.

Avuçlarında solmayı diliyorum.

Hiç okuyamayacağın bir mektup yazıp, hayali mürekkeple

Kıyamıyorum...

İsyanımdır bu gülüşüm..

"Sana" rağmen bu yenilgi üzmüyor beni yıkmıyor

Çifte yedili atarsan

çok kalanlı acılarımı

ve bilmezdim acımak neymiş,

Yapamadıkların mı yoksa yapamadıklarım mı yargılar beni?

Ayrılık Kapıda..

gözyaşlarıyla yıkanmaktan çekmiş olsa da umudum

büyütmeni istiyorum beni yar nazarında..

Savaşım seni yenmek içindi kendime yenildim.

ben üzerine titriyorum bir çocuk gibi,

gölgemin titrek adımları

Canımın kırıkları her nefes aldığımda düşünceme batıyorken

"Hiç gitmemiş" olmanı diledim "yürekten"...

gerçekleri görmeyeyim

Hazırlan ey gönlüm

şimdilerde kırış kırış olan ruhumun buruşukluğunu ütülüyorum

zehirli çiçeğin yalancı rengine aldanmış,

Senin lügatında beni tanımlayan hangi kötü kelimenin geniş anlamında siler yüzümü?

Ömür boyu yüreğinin müebbetini istiyorum.

Sözüm sendendir.

Gözyaşlarının umut zincirlerini geçirsinler.

verdiğin sözden döndüğün yolda

Sensiz, hesapların hepsi yarım kalıyor. Sensiz, defterlerin hepsi açık duruyor. Hata etmişim, şimdiye dek varlığını hesaplamışım hep; çok geç anlıyorum. Yokluğun ne hesaba gelmez işmiş; kıvranıyorum, yanıyorum, ağlıyorum.

Çıplak yüreğime

yaşadığımı ancak bir ölü anlayabilir

Beni unutmadın değil mi? Unutmak ne garip şey ki, unutanlara unuttuğunu da unutturuyor. Dipsiz bir kuyuya düşüyor gibisin; içindeki unutuş bin kuyuyu kuyuya atıyor. Seni unutmak bana haram olsun. Unutulmak ne acı şey ki; unutulanın unutulduğu kimsenin hatırına gelmiyor. Sonsuz bir karanlıkta yitiyor gibisin; unutuluşun nice karanlığı karanlığa itiyor. Senin unutman bana uzak olsun.

Yoksa, küs müsün bana ey sevdiceğim? Ya yolumu gözlemiyorsan? Yollar ne der bana sonra; ben ne derim yollara? Ya beni özlemiyorsan? Sesler küser kulağıma; heceler darılır dudağıma. Ya yüz çevirmişsen benden? Ne ederim sonra? Kalbim kaçar kalbimden; ellerim elimden çıkar. Ya gözlerim gözlerine hiç değmeyecekse? Işık kör kalır sonra; bakışım boşluğa düşer.

ey benim avuçlarımı kanatan sevda,

Titriyor kelimelerimin akibeti belirsiz hiçliği..

Eksiğimsin.

ve ben aldatılmış...

Aldığım her nefes sevdana olsun.

Doğrumu kaçıncı köyünden kovarsın bu kez?

Sen hasretleri yüklen

İnfazım gözyaşlarında son bulsun...

kapat ışıkları

... Yetmezmi..¿?...

Gönül mapusluğunda

yas, maya tutmaktaymış gönül kabında.

kaybetmek; düelloya yatırılmış arsız bir sokak kadını

Sen sevdiceğimsin.

Sessizliğimi duyuyor musun?

Bir kartanesiyim belki ama,

Kalbinin dikenleri beni acıtmıyor dersem yine duyar mısın beni?

Baharları mevsimlerden çalıp

Ötesi berisi yok işte.

Ne yaparsan yap

Niye uzağım sana sevdiceğim? Neredesin? Sen ki içimde sızımsın; sanki senin gözünden dökülür göz yaşlarım. Sen ki, kalbimde ıssızlığımsın; hep senin yanında bekler sevdiklerim. Sen ki, yolların sonunda bulduğumsun; önce de sonra da sana uğrar hasretim. Sen ki, dağda gördüğümsün; aslında senin yüzünde kavuşur Ferhat ile Şirin. Sen ki, köşe başında beklediğimsin; öyle ki hep senin göğsünde durulur kalbim. Sen ki, kapı ardında yolunu gözlediğimsin; sadece senin yanında teselli bulur öksüzlüğüm ve yetimliğim. Sen ki, yanımda bildiğimsin; ipini bıraktım ceylanların. Sen ki, içimde sakladığımsın; uzak olsun başkaca yakınlıklarım.

ki aşk bir ölme işlemi

Yüreğinde ölmeyi istiyorum.

sonuç doğuramaz biliyorum

Sözüm sensin.

Kızmana, gülmene, gelmene, gitmene hepsine Eyvallah. Bilesin!

Senin gözlerine firardan yargılanayım.

hadi bana ateşe verilmiş bir cümle sonu bul..

büyürken ihanetin sancılı, soğuk duvarı

En acımasız mahkemelerde yargılasınlar beni.

Sen yoksan usuyorum..

Susma hakkımı kullanıp

Gülüşlerinde erimeyi istiyorum.

büyümeni istiyorum,

Benden sana yol çıkar mı ey sevdiceğim? Ben beni bende toplasam, sen çıkar mı ey sevdiğim? Ben beni benden çıkarsam, elde sen kalır mı ey sevdiğim? Olmadı; ben beni bana bölsem, yine sen mi çıkar sevdiğim? Ben beni benle çarpsam, sen olur mu? Görüyorsun ya, benden yana hep küsurat ve küsurat... Hesaplar tutmuyor; dört işlemin dördü de beni sana getirmiyor. Denklemlerin beri yanındayım hep; sana denk gelmiyor yanımdaki hiçbir şey. Eşitlik hep senden yana bozuluyor. Ben bana kalıyorum; sıfırlanıyorum. Yok oluyorum; hesaplar bensiz tamam oluyor.

"Sana" rağmen eksilmiyorum çoğaldıkça daha çok yeniliyorum kendime

Ben tek başıma hiçbirşey yapamıyorum.

yüreğime yapışan bir günahı

yıllar sonrasına biriktirilmiş bir hayaldin sen.

Vaktini çalacağım belki ama;

bini bir para pişmanlığının

Yine sensiz dusuyorum..

NE ÇOK ÜŞÜYEN VAR BUGÜN YAA:((

ölüm, birisini kaybetmek gercekten cok zor...

"Sana" rağmen düşüyorum uçurumlardan ama ölmüyorum

Onun selamı ile gelen bela olsa Eyvallah diyebilmektir.

bırak rahat öleyim

"Sana" rağmen sesim yüzüm düşüm kırık ama küsmüyorum

Bedenimden yüreğimi söküp

Gözlerinde müebbeti istiyorum.

Aşk; bilmektir Ey Sevgili!

ama şimdi nane, limon kaynatmam gerek kalemime..

Yine yalniz biraktin iste,

İnfazım gözlerinde yavaş yavaş erimek olsun.

gidiyorum..

Herşeyi inkar etmek varken "itiraf etmek"

Yitiğimsin.

Ruhunu al madın yanına giderken değil mi?

Güneşin hep gülüşlerinde solduğu

Yüreğinde nefes almak olsun suç

hiç ulaşmasın sana diye..

hiç olamadığın kadar gerçek

Ondan gayrı bildiklerinin hiçbir şey olduğunu dünyanın onunla mana bulduğunu bilmektir.

hangi sebeple sevişse

aşkın vurduğu yürekte acı biter

aldatmışken sen

Hovardaca harcanan mevsimlere

Bilirsin...

korkarım;

Aldığın her nefes nefesimde tutsak hala.

iç acılarımın toplamı aşka ters bir açı

seni içimde ölüyorum

elemin damla damla düşüşünü farketmemiştim

bazen ölmek; silbaştan başlayabilmek

Yakalanmadan kaçalım..

Yürekten çağırmayacaktım seni değil mi sözümü tut madım.

nefessiz bırakılmış öznelerim

İzlerini silmek için bu kadar uğraşma sessizliğin en az benimki kadar gürültülü...

Sen gidince, ve koca bir zaman, ?bana tarih olan gelişin? üzerine binince, mevsim kış olur yeniden. Ne şenlikli bir oyun parkı, ne bir badem ağacı, ne de boynunda yitik yeşil lale taşıyan bir sevgili kalır. Sen gidince ölüm gelir bana, zamanın yakasına?iliklenmiş? eski bir anı olurum.

Ben sustum, sen söyle iyiliğimi...

Susadığımsın.

Bir ceza istiyorum.

olduğun gibi yalan kal

Suskunluğumsun.

gitmek; bile bile ölmek

"Sana" rağmen "seni" göğsümdeki sıcaklıkta saklıyorum

ne içimi imar ediyorsun sevinçle,

Gelmeyecektin geldin ve hiç gitmemiş gibi sessizliğime nasıl da karıştın.

Adlandıramadığım anlamlandıramadığım ne varsa hepsi içimde öyle bir güç olmuş ki

Bir isyan faslıdır şimdi bu suskunluğum