bazıları duysun bu cümleyi:)

" - Benimle Ahnef'den daha münasip hizmetçi bulunabilir mi ki? Müslümanların idare işini üzerine alan kimse, Müslümanlarm hizmetçisidir. Hizmetçiye yakışan da şu işi görür, şunları görmem demek değil, belki devlet işlerinin neleri yapılmamışsa onları yapmak, deve tımar etmek dahi olsa yapılmayan işleri tereddütsüz yerine getirmektir. "

Ashab-ı Kiram hep birlikte: " - Haşa ya Resulallah Biz bütün hizmetleri görürüz, siz de şu hurma ağacı altında istirahat buyurun " dedilerse de Müslümanların o aziz rehberi ve yegane lideri şu cevabı verdiler.

İşte İslam'ın devlet reisi ve idare ettiği halka karşı takındığı tavrı...

Kendini halkından üstün tutmama faziletininyalnız Allah'ın Resulüne mahsus olduğu zannına kapılmayınız. İsterseniz şimdi de Resul-i Ekrem Hazretlerinin mübarek şahıslarında tamamını gösterdikleri İslami idarenin Hazret-i Ömer-ül Faruk daki tatbikini görelim.

Bir başkası da: " - Et pişirmesini bilirim, ben de pişireyim." dedi.

guzel paylaşım teşekkurler.

yoksa hatta ilk ben okudum siz yollar yollamaz:)

İsterseniz mevzumuzla alakalı bir misal verelim: İslamda idare edenle edilen arasındaki karşılıklı anlayışı gösteren bir hadiseyi Taberi Tarihi şöyle nakleder: Müslümanların yalnız Ahiret rehberi değil, aynı zamanda da bir dünya Lideri olan Resul-i Ekrem Hazretleri, mutad gazalarından birinde bir vaha'da konakladılar. Açlık ve susuzluktan bitab hale gelmiş olan Sahabe'ye yemek molası verilmişti. Resul-i Ekrem Hazretlerinin emri icabınca bu sefer bir koyun kesilecek, pişirilip gazilere dağıtılacaktı. Bunu kim yapacaktı?

" -Ya Emirel-Müminin; hizmetçilerinden birine emretseydin de bu işleri yapsaydı ya? " diyor.

Hazır bulunanlardan biri: " - Ya Resulallah, koyunu ben keserim. " diyerek ayağa kalktı.

İhlaslı mü'min Ahnef'le kucaklaşan Halife-i Müslimin O'na: " - Ya Ahnef! Abanı çıkar ve yanıma gel. Şu iki zayıf deveyi tımar ederken bana yardım et. Bunlar huysuzluk ediyorlar. Bakmazsam iyice düşecek, fakir fukaranın hakkı, dul kadınların hissesi, masum çocukların uhdeme emanet edilmiş bu hazine malları heder olacaktır." dedi.

tşkler guzel oldugunu goren bi sen oldun :)

bende okuyamıyorum en uzun yazım bukadar sıkıcı olmasın diye secıyorum sahsımca

bende okudum ama sessiz kalanlandanım:)

biz de büyük mücadele veriyoruz okumak için sağolsun arkadaşlar uzun uzun yayıyorlar yazıları okumadan geçtiğim cok yazı vardır açık söyleyim...

Ashab-ı Kiram böylece aralarında vazife taksimi yaparken, Müslümanların tek Ahiret rehberi ve Dünya Lideri daha fazla beklemeden harekete geçip şu ifadede bulundular.

güzelmiş

haklısınız ama hoşunuza gidiyorsa söyleyin "Allah sizden de razı olsun" temennisini almış olursunuz paylaşandan.

Temim Oğulları kabilesi reislerinden ve civarın en nüfuzlu şahıslarından Ahnef, başkanlığını yaptığı kabilesinin bazı hatırlılarıyla yazın sıcak aylarından birinde Medine'ye gelmişti. Ahnef, İslam'ın ruhuna vakıf olmuş, ihlaslı bir insan olmasına rağmen yanındakiler eski alışkanlıklarını bırakamamışlar; Müslümanların Halifesi Hazret-i Ömer'i taht-ı revanlar içinde saltanat süren, etrafında yüzlerce hizmetçinin pervane gibi dolaştığı bir hükümdar sanıyorlardı.

Allah razı olsun...

" - Ben de hep birlikte yiyeceğimiz bu yemekleri pişirecek ateş için odun toplayayım, sırtımda çok iyi hurma dalları taşırım."

"Maiyetindekiler: Ben koyun keserim... Ben et pişiririm... deyince, ayağa kalkan Peygamberimiz: -Ben de odun toplarım, buyurdu ve ilave etti: -Ümmetini hizmet ettirip kendi istirahate çekilen bir idareci olmak istemem!.."

Müslümanların Lideri bu teklife şu cevabı veriyor.

heryerde sesin cıkıyor traurig ilginçtir niye bu defa:)

herkes neyı istiosa onu alır ben bazı başlıklara bakmıyorum bile tahmın edebiliyorum cunku guzel makaleler cıkıo arada arkadaslar gönderınce yorum yapmasakta kendı içimizde ALLAH razı olsun dıyoruz onemlı olanda bu degilmı zaten?

İslamın ortaya çıkışından evvel, gerek Arabistan'ın gerekse sonradan Müslüman olan diğer devletlerin kendilerine ait bir hayat anlayışları mevcuttu. Bunlar, İslamiyeti kabul ettikten sonra yalnız eski dinlerini terketmekle kalmadılar, aynı zamanda o günkü idare şeklini, devam ettiregeldikleri devlet rejimini de bıraktılar. Bunu niçin yaptılar? İslamı kabul ettikten sonra yalnız eski dinlerini terk etmekle yetinip, dünya işlerinde yine eskiye sadık kalsalardı da: "- Biz İslamiyeti sadece Ahiret saadetini temin eden bir kısım inançlardan ibaret vicdani bir his olarak kabul ediyor, dünya işlerinde yine eski idare sistemine bağlı kalıyoruz " deselerdi, olmaz mıydı? Bunu demediler. Niçin demediler? Çünkü onlar gayet iyi biliyorlardı ki, yeni girecekleri din sadece ahiret saadetini tekeffül edip, dünya işlerini ihmal ediyor değildi. Ahir zaman Peygamberine indirilen Kur'an-ı Kerim'in ihtiva ettiği hükümler aynı zamanda İslamı, vicdani bir his olmaktan çıkarıyor, yaşanan hayat ve dünya nizamı olarak ortaya koyuyordu. Hem de insanların kendi kurdukları idare sisteminden çok daha mükemmelini getiriyordu. Bu mükemmelliği bizzat Allah'ın Resulü ile O'nun Ashabının şahıslarında ve yaşadıkları hayatlarında her zaman müşahede etmek mümkündü.

normalde bende yazıyorum ve yorumd ayapıyorum ama bugun sessizim:)

bi ben okudum heralde ondan:)

Bu sebeple: "- Biz, İslamiyetin sadece ahirete ait hükümlerini kabul ediyor, dünya ile alakalı kanunlarının ihtiva ettiği devlet nizamını, fiilen yaşanan dünyevi hayatını istemiyoruz " demediler.

Bir köşe başında sırtından abasını çıkarmış birinin bir kısım develeri tımar edip, yağladığını gördüler. Bu, Müslümanların Halifesi Hazret-i Ömer ve tımar ettiği develer de hazineye ait devlet mallarıydı.

bazen okumak için nasıl mucadele verdımı bilsen :D turkceden kısıyorum bazen hızlı yazacam diye :)) ALLAH islamiyet ıcın mucadele veren herkesten razı olsun yaptıgımız hersey onun rızasını kazanmak için.

ben teşekkur ederım

Ahnef'le birlikte gelmiş olanlar bir Halifenin buderece mütevazi haline akıl erdiremiyorlardı ve içlerinden biri:

Zaten İslamın uhrevi tarafını alıp, dünyaya ait hükümlerini reddetme isteğine: -Allah'ın emirlerinin bazılarını kabul eder, bazılarını reddederiz. diyenlerin Müslüman olmayacaklarını bildiren Ayet-i Kerime mani olduğu gibi, İslamın hayatta yegane takipçisi olan Resul-i Ekrem Hazretlerinde gördükleri fevkalade idare şekli de onları hayran bırakıyor, böyle gayr-i İslami bir fikir hatırlarına bile gelmiyordu.

" - Ben bilirim ki, siz bütün hizmetleri görür, zahmetleri çeker, yemeği hazırlarsınız. Ancak siz çalışırken benim oturmam beni rahatsız eder. Ümmetini hizmet ettirip kendi istirahata dalan bir idareci olmak istemem. Hak Teala kendisini Müslümanların içinde farklı muameleye tabi tutanları sevmez. "