kattan bahsederken anlaşılamayacağımızı düşünüyor olmalıyız ki,"tripleks" kelimesini kullanıyoruz. Merkezlerde değil "center"larda geziyoruz."Son"landırmıyor, "final" yapıyoruz. Artık, sevimliye "sempatik", sevimsize de "antipatik" diyoruz. Böyle davrandığımızda da itibar ya da

Hiçbir zaman duvara divar, merdivene nerdüban demiyoruz. Bize ait kılmışız ve yüzyıllardır kullanıyoruz.

zaten yazı dilinde ayrı bir Türkçemiz oldu hayırlı uğurlu olsun!

Dükkanın adı "store" oldu. Bakkal yerine "market"e gidiyoruz. Alışverişlerimizde de torba değil "poşet" kullanıyoruz. Yorulduğumuzda cafe"lerde oturuyoruz. Yemek yemek için "fast food"lara uğruyoruz. Yemek çeşitlerine bakmak için "mönü"yü istiyoruz. Ardından elimizi cebimize

Burada, günlük hayatta bilerek ya da bilmeden sıkça kullandığımız belli başlı kelimelere değinilmiş. Sizlerin de eklemek istedikleriniz olabilir.

Saf Türkçe diye bir şey olamaz hayarnı olduğunuz ingilizcenin sadece %30 u fransızca kelimelerden oluşur.

Bir de geçmişimize düşmanlığımız var ki.. o en beteri..

Misal;

Teşhis-tanı

Türkçe ile yabancı kelimeler birbirine girmiş durumda. Hangisi Türkçe,

Güzel Türkçe?mize sahip çıkmaya, birbirimizi uyarmaya, evde, ailemizle, akrabalarımızla, iş arkadaşlarımızla inatla bize kullandırılmaya çalışılan, dilimize eklenen ve veya eklenmeye çalışılan kelimelere dikkat edelim. Bu konudaki bir yazıyı dikkatlerinize sunuyorum. Saygılarımla...

Maalesef Tdk sadece lisanımızdaki Farsça Arapça kelimeleri temizlemekle meşgul ki bu kelimeler 1000 yıldır kullanılıyor. hiç bir zaman ucube kelimeleri kullanmayacağım.

Türkiye, Türkçesiz de idare ediyor!

Güzel başlık..

Dilin yaşayan bir varlık olduğunu unutup, halkın söyleyegeldiği kelimelerle karşılanan kavramları, kavramın geldiği ülkenin insanı gibi telaffuz etmeyi kültürlülük sayıyoruz.

Merak etme, zamanı geldiğinde olacak hepsi de...

Ajdin "uyuz herif" :)

yerinde tespit ve katkılar, teşekkürler

güzel Türkçe konuşan ve yazanlara çok imrenirim, geçen senelerde Yavuz Bülent Bakiler in bu hususta bir programı vardı, kısa bölümler halinde Türkçe nin zenginliğini ve güzelliğini anlatırdı

davet ediyorlar. Büyük kelimesini unutmuş "mega" diyorlar. Küçük yerine "mikro"yu kullanmayı tercih ediyorlar. Muhafız ya da bekçi dememek için "bodyguard" kelimesini bulmuşlar. Genellikle de "medya plaza"lardan yayın yapıyorlar!

kelimelerin de bulunduğu melez bir dil haline geliyor. Farkında mısınız? Artık, şehirlerin değil köylerin girişine bile "wellcome" yazılır oldu. Çıkışta da "Goodbye" uğurlamasıyla karşılaşıyoruz. Sunucuya "spiker" gösteri adamına "Show men", radyo sunucusuna da "disk jokey" adını veriyoruz. Onlar da halkın karşısına çıkıp, Türkçe katliamına yardımcı oluyorlar: Özlem ve hasret yerine "nostalji"den bahsediyorlar. Şekil ve biçimin adına "format" diyorlar. Sanatçılarımızı "yıldız" yerine "star" diye sunuyorlar. Meslek pirlerini halkın karşısına "duayen" anonsu ile

Mp3?e?me pe 3 yerine, em pe 3? diyoruz. Em İngilizce p ve3 ise Türkçe.

Günlük 200 kelime ile konuşan gençlikten meseleleri hakkıyla mütalea etmesini beklyemezsiniz. Gerçi öğretmenleri de aynı 200 kelime ile konuşuyorlar.

Modaya uyacağız ya... İki katlı evimize "dubleks" demek zorundayız. Üç

hangisi yabancı ya da uydurukça belli değil. "Ef onaltı" diyoruz. Oysa, Türkçe'de "ef" diye okunan bir harf yok. "F" harfi var. Olsun, ne fark eder! İngilizce "ef" deyip, arkasına da "onaltı" kelimesini ekliyoruz. İngilizce-Türkçe karışımı bir uçak markası imal ediyoruz. Allah?tan "Ef sixteen" demiyoruz! Oradan buradan çalıp çırptığımız kelimeleri de genellikle yanlış kullanıyoruz. Çünkü, bu ülkede "cehalet" in adı "entellik" olmuş. Lafa gelince büyük büyük sözler edip, toprağımızı korumak için canımızı vereceğimizi söylüyoruz. Türkçe?mizin çalındığından ve yok olduğundan ise, hiç birimizin haberi yok. Türkiye Cumhuriyeti topraklarında Türkçesiz yaşayıp, vaziyeti idare ediyoruz.

sana söylemiştim benimle her konuda görüş alış-verişinde bulunabilir, fikirlerini paylaşabilirsin, farklı görüşlere açığım, beklerim...

Unuttuk, unutuyoruz, unutturmaya çalışıyorlar. Dilimiz, içinde Türkçe

Dil, dışarıdan kelime almak zorundadır. Bu lisanın doğasında olan bir şey. Zenginleşir böylece. Kaldı ki, bu olurken zaten dilin belli kuralları devreye girer. Aldığı kelimeyi potasında eritir.

Bunlar farklı dillerden geldi diye kırpmak, dili budamaktan başka bir şey değildir.

Çinli düşünür Konfiçyüs?Eğer bir milletin kültürünü değiştirmek istiyorsanız önce dilinden başlayın.? demiş.

Sokakta, alışveriş merkezlerinde, televizyonlarda, gazetelerde dilimizin Türkçe olmaktan çıkarak İngilizce ve Türkçe kırması bir dile dönüştüğünü rahatlıkla görebilirsiniz. O nedenle, dil konusuna eskisinden daha fazla duyarlılık göstermemiz gerekiyor.

cevap-yanıt uzar gider.

Canım kankim de buralardaymış... :)

şart-koşul

atıp,"adisyon"u ödüyoruz. Arabamızla eve dönerken de "hava yastığına" değil,"air-bag"e bakıp, kendimizi güvende hissediyoruz. Arabamıza benzin doldurmak için benzinliğe uğradığımızda görevliye?depoyu fulle? diyoruz.

Dilin insan topluluklarını ulus yapan en önemli öğelerden birisi olduğu bilinciyle hepimizin dilimize sahip çıkmamız gerekiyor.

saygınlığımızın, "pardon prestijimizin" artacağını düşünüyoruz.

''Bugünden sonra divanda, dergahta, bargahta, mecliste ve meydanda Türkçe?den başka dil kullanılmayacaktır." Karamanoğlu Mehmet Bey, 13 Mayıs 1277

Artık itibar kalmadı "prestij" var. Yol üstü lokantalar yok olup gitti. Onların yerine "fast food"lar geldi. Aileler, hafta sonları mesire ya da kır gezintisine gitmiyorlar. Mangal yakıp, "picnic" yapıyorlar. Herkes, buzlanmayan değil,"no frost" dolap peşinde koşuyor. Bizim iş hanlarımızın yerine "plaza"lar yükseliyor. Dağ başında kurulu, tek bir turistin uğramadığı mekanlarda çıkış yerine "exit" tabelaları göze çarpıyor.

Konu seçmi çok güzel. Ayrıca burada açılan başlıkların çoğunda Türkçe karakter kullanılmıyor ve yorumlarda dahi türkçe yazılmıyor fakat nedense böyle konular ve yorumlar daha çok ilgi görüyor buda bizim türkçeden uzaklaştığımızın açık bir göstergesi malesef!!!