her işini soran bağımlı bir kişilik sudan çıkmış bir balık..

Ben çözerken hep kayboluyorum içinde.. ve karar verdim artık kayıtsızım.

gerçek hayat problem dolu aile hayatı gibi deel

valla bilmiyorum, sabır galiba en doğru şey.. en azından ortada bir şey varsa sebep olmak istemem. atalarımız demiş ya "söz gümüşse skut altındır" diye.. sabır işte. sabır taşına döndük, bakalım oda nereye kadar? :)

Dik başlıyım. Bunu bilir bunu sölerim. Kİmseye boyun eğmedim. İnatlaştım insanlarla. Bildiğim doğruysa inat ettim. Ve hep kazandım. Ama ikili ilişkilerde inat bazen ciddi bir sorun demek. Ama yineden çok işe yaradı :)

Herşey kendi elimizde fakat ellerimizin bizde olduğunu bilmiyoruz.

Siz imkansız görmemişsiniz.

imkansız yapan fobiler midir..

Asilik kaybettiriyor.. kayıtsızlıksa kazandırmıyor... nasıl olcak...?

Yine bir nevi bilmemek olayı. Bir çözüm olmalı, bir şekilde bağ çözülmeli.

yoksa imkansız hale getirenler bizlermiyiz olayları..

elimden geleni yaparım zorlarım ancak olmuyorsa vazgeçerim

Ellerin bağlıysa

bazen birileri bizim için birşeyler yapar.. genelde aile büyükleridir bunlar.. aman sen güzel kafanı yorma biz senin yerine yorarız.. aman sen yapma biz yaparız.. sen rahatına bak.. biz de bunun keyfini çıkarırız uzun bir müddet.. ne zaman ki birileri bizden bir şey yapmamızı ister işde o zaman durur kalırız.. bir fedakarlık mesela.. bunu sen yapacaksın derler.. hadi bakalım.. valla ben bilmem babam bilir diyemezsin.. ee.. çözüm üretmeye de alışık değilsin.. nolcak.. işde pek çok ailede yapılan yanlışlıklar.. maalesef çocuklara balık tutmaı değil balık yemeyi öğretirler.. hatta öğretmezler. bizzat kendileri yedirirler elleriyle.. yanlış.. çok yanlışş..

bundan sonra kendi temellerimi sağlamlaştırma çalışmalarım olabilir ancak

çözüm üretebilmek için olağanüstü yetenek mi gerekiyor.. yoksa çözüm burnumuzun ucunda da gözümüz mü kör..

hayatınızı yönlendiriyor mu. boyun mu eğersiniz yoksa mücadele mi edersiniz.. problem çözmede iddialı mısınız.. siz anlatın biz dinleyelim.. ben de ara ara fikrimi söyleyeceğim..

sahip olduğum imkanlar dahilinde umut yeşertirsem umut kırıklıklarım daha az olacaktır.

aşırı korumacı aileler çocuklara ne yaptıklarının farkında değiller. onları nasıl bir geleceğe hazırladıklarını bilmiyorlar.. çocukları kendilerine bağımlı kılarak ileride yaşayacağı sorunlara meydan hazırlıyorlar.. işte ileriki hayatta herşey İNKANSIZ hale geliyor.. berbaberinde de hayal kırıklıkları.. kendi iradesi olmayan birer kukla..

hatta cocuğun psikolojiside bozulur

kayıtsız.. herşey olacağına varır, çırpınmak boşuna.. asilik kaybettirir, hayatımda çok kaybettim. artık tepkisizim.

ya asi ya da kayıtsız mı olmak gerekiyor.. yok mu ortası:)))

adios amigo deyiver

asla bir insana sırtınımı dayamamam gerektiğini öğrendim

evt yanlış redy