Karanlık işlerden hazzetmeyen, daha fazla hukuk, daha fazla özgürlük isteyen hepimizin temennisi, bir büyük değişim yaşanırken, bunun daha demokratik bir düzen ve onun kısıtladığı bir devlet yapısı olması. Bazılarımız, bu temenniyi?gerçek? olarak görüyor veya görmek istiyor. Benim intibaım bu değil. Ben temennimi, ?gerçek? yerine koyamadığım için çok eleştirildim. ?Zararı yok!? diyemeyeceğim, zararı çok!

En mütevazı olmasıını beklediğimiz, en kbirsiz insanlardan müteşekkil olması gereken cemaat admalrındaki kibir, doğru değil...

Benim bu özete bir itirazım var. Bence, mesele dün de?devlet?, bugün de?devlet?. Derin, karanlık devlet, el değiştiriyor, yeniden yapılanıyor. Bu esnada resmi ideoloji değişiyor, ?tehdit? değişiyor, ?düşman? değişiyor, maalesef gerisi aynı kalıyor. Olan bu.

Lise yılllarından başlar tanışıklığımız cemaat ile, yada kendi tabirleriyle hizmet ile.

Cemaat yada hizmet mi demeliyim, o velerde çok kaldık, arkadaşlar edindik, sohbetlere katıldık. Darbeyi ve darbecileri, demokrasiyi ve demokratlığı bu kadar savundukları zamanları görmedik.

İçindeydik, yaşıyorduk, destekliyorduk. Nurkücü deniliyordu, ülkücü nurculara latife yollu.

Dün devlet bugün de devlet!

Işık evlerine giderdik, adına ışık evi demesekte. Aynı zamanda şekillenen siyasi gönül dünyamızda, ülkücülüğü, vatanseverlik ve muhafazakarlığı kanıksardık. Bu ülkeye hizmet etmeyi bu ülkenin evlatlarının ayrı gayrı olmadığınıda ülkü ocaklarında görürdük.

Taa ki, ayrılıkçı, bölücü, marksist, dinden bihaber teröristin, ülkücülerden daha çok savunulduğu, hergün sivil vatandaş veya bir mehmetçiğin şehit haberinin gelmesine rağmen insan haklarından bahsedildiği zamana gelene kadar.

Evet, teröristi savunan insanlara saldırdığı için eleştirilen bozkurt işaretli gençlerin, vatana ihanet eden acımasız teröristlerden daha çok saldırıya bırakıldığı zaman dilimlerinde soğumaya başladık bu haberleri yapan, buna inanan cemaat-i müsliminden.

Evet serseri kılıklı, çapulcu diyebileceğiniz bir sürü insanda vardı o ocakta.

Güç, herşei yapmaya imkan verir, ama cevaz vermez ahlaki anlayışımızda. böbürlenme padişahım, senden büyük Allah var demişler.

Ekim 1980 sayısı Sızıntı dergisinde, darbe yapanlara Selam olsun Mehmetçiğe diyen bir başyazı var. Onu görünce afalladım. O zaman selam eden darbecilere, bugün bir kitap yazdı diye özgürlüğüne saldırılar düzenliyordu.

Nuray Mert / Hürriyet, 4.10.2010

Bakın, yeni tehdit/ düşman/ suçlu algısı nasıl yaygınlık kazandı. Askeri vesayet/ Ergenekon söylemi üzerinden sadece yakın geçmişin tüm kirli işleri değil, eski statükonun parçası olan her şey, herkes nasıl temize çekiliyor. Eski darbeci, istihbaratçı, Güneydoğu?daki kirli savaşın mimarı, vesayetçi kim varsa, bir günde yeni düzenin?demokrat?ı olabiliyor. Daha dün, 28 Şubat?ı alkışlayanlar, sanki tüm olan biteni kavramaktan aciz üç yaşında çocukmuşlar gibi, ?bizi korkuttular? deyip, işin içinden sıyrılmanın yolunu buluyorlar.

Lakin birine boş bahaneyle zarar verdiğinde cezası kesilirdi. Ötelenirdi usulden büyükler tarafından. Seksenleri yaşamış, darbenin acısını çekmiş abilerimiz savunmazdı Kenan Evreni, ve O'nun darbedaşlarını.

En büyük zararı, geçmişle muhasebemizden, daha aydınlık bir gelecek kuramamamız olacak diye korkuyorum. İşler karıştığında, ters giden her şeyi?cemaat? denilen yapıya fatura etmek de, yol değil. Daha esaslı bir muhasebe yapmakta yarar var. Mesele, sadece Simon?lar değil, hiçbir zaman sadece onlar değildi, şimdi de değil. Haliç?te yaşayan ve kokuyu almayan, almamakta direnen, almamakta fayda gören herkes.

Maalesef inanmıştık Cemaatin, Siyaset bize göre değil demelerinden. Darbeye karşı olmalarından.

AVCI?NIN kitabında, daha çok?cemaat?e ilişkin kısımlar tartışıldı, oysa yakın geçmişe ilişkin tartışmaya açılması gereken daha çok şeyden söz ediyor. Her şeyden önce, siyasal-kişisel bir muhasebe söz konusu, zaman içinde, ?devletin Avcısı? olmayı nasıl sorguladığını anlatıyor. Ben bu muhasebenin?samimi? olduğu kanaati edindim. Siyasi muhasebesinin özetini, alt başlıkta vermiş, ?Dün devlet, bugün cemaat?!