Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?

Öz canımdan çok sevdiğim Erzurum

Bayram Tunca

sen önce seni affet.

Kimseye kul köle olmadım olmamda

o efsunlu, yağmurlu, hercai gözlerinden

akkor dudaklarından ağı düştü içime

Bir gün sende benim gibi yanarsın

Akıl fikir karışmadıkca, AŞK dememeli adına.

Her vuslatın sonunda elveda var

Ellerin yine eskisi kadar güzel

Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?

Saat on ikidir, söndü lambalar.

yollarında yürürken sanki insandı ölüm

Süslenmeli saatlerce o KÖR SEVGİLİYE!

Bir yakut yüzükte aydınlanan sır,

Gafillerden darbe yedi gururum

Seninle tattım

Doğadaki vedaya hayret/ibretle baktım

Anlatmalıyım torunlarıma

Ve vardır her vahşi çiçekte gurur.

elimi nereye koyacagımı şaşırdığım o an işte,

Yukarı kalkan başın ve gülen gözlerin vardı...

Bir gün baksam ki gelmişsin...

"sen mutlu ol yeter" demeyi de bilmeli

Ellerim buz gibi, ben harda kaldım.

Sevinçlerim oluyordun arasıra sen hiç bilmiyordun

Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim.

sensizliğin en ağır fermanıydı içimde

Su ana rahmi toprağa veda eder

Dilime sitem...

Onca zamanın üstünde eskimeyen bir düşüncesin şimdi

Böylece geçip gitmeli hayat

Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim.

Hüzün makamındayım

Kanadı kırık kuş merhamet ister;

Ellerin, ellerin ve parmakların

Zambaklar en ıssız yerlerde açar.

Burada hasret dalgaları var içimi acıtan?

Yağmur iğri iğri düşer toprağa,

Tıpkı ninemden...

hayatı onarmaya düşkünsün.

Bin can az gelirse ikibin cana

Akşamları gelir incir kuşları...

Yüzüme kan düşer, dilime sitem...

Yağmurlar yağdı, serin haziran akşamları

Öyle yara vardır ki, ömür boyu kalıcı

Sana uzak kentlerden birinde zamanın bir yerinde seni ve senli günleri anımsattı akşam güneşi...

Umut insanla doğar

viran eylediğin gün yorgun hayallerini

yüzüne baktığında tutuşup yandı ölüm

çoğaldıkça çoğalan bir sevda ülkesinde

Burda deniz havası yok sevdiğim?

Derya Sezer

Ki ben, Monna Rosa bulurum seni

Artık inan bana muhacir kızı,

Kimi gün keder olur

Tüm kullar er veya geç bu acıyı tadıcı

Yollar çatal çatal ayrılır gider

Nice gün, ay ve yıllar gelip geçer

Her veda sonunda çıkar acı bir nida

Burada yüzün var sadece ışıtan gökyüzünü?.

Dinle ve kabul et itirafımı.

Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?

süründü yıllar yılı karanlık köşelerde

Dünya han, insanlar geçici birer hancı

Bir tüy ki, can verir bir gülümsesen,

Yüklenir hasreti mızrapla teller

Bana aşkı öğretmişsen,

Vefasızlara karşı...

Yokluğun gözümün dinmeyen yaşı

Hayallere kök salmış kayıp bir sevgili ile

Tambura köyünden Emrah çaresiz

benim gibi kıvrandı, kahra dayandı ölüm

Duvarlara, vitrin camlarına, kaldırımlara çarpıyordu

Her vuslat akabinde vardır bir veda

Monna Rosa seni görmemeliyim.

Ne yüzünde bir gölge, ne dilinde sitem var.

"Seni seviyorum" diyebilmeli

Yoktur bu yalan dünyada benim sevenim

Çaresiz dişimi sıktım gidirem

Şimdi bunları anlatsa sana birileri kim bilir yada boşver bilme en iyisi...

Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?

Zeytin ağacının karanlığıdır.

Geri dönüyordu, çoğalarak

Açma pencereni, perdeleri çek..

Ellerinde elinin izi olmasada sevgilinin

Adına mavi dediğin çoğul eksikliğinde...

Bakma tuhaf tuhaf göğe bu kadar;

Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?

Ertesi zaman geldiginde...

Umuda bel bağlanmış

Ellerin, ellerin ve parmakların.

Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum herşeyi, herseyi erteleyişim oluyordun

Ne yapsak veda eden gelmez daha

Elindeki elma ile başlayan

İstenmeyen yere asla zaten varmam

Ellerinden belli olur bir kadın.

Üç kez geri döndüm baktım gidirem

Ne vedalar gördüm, nidaları inletiyordu

Ve burada aşk yok sevgilim?

Saçlarında ilkbahar...

Ulur aya karşı kirli çakallar,

Ki ben Monna Rosa bulurum seni.

Dayan ki ben de...

Umut kalbe saplanmış

Tuz ektiler çalıştığım çabaya

Ö. F. Karadeniz

Her mevsim bir sonrakine veda ediyor

Burada yüzüne hasret bozkır rüzgarları var?

Güldüğü zaman yukarıya bakardı;

Ve ruh artık bedeni taşıyamazken

ayrılıkla, hüzünle, aşkla sınandı ölüm

ölüm seni sevmektir bir celladın elinde

Monna Rosa, bugün bende bir hal var,

Ben SENİ SEVİYORDUM sen bilmiyordun...

Sevmek için güzele mi bakmalı?

Çevirdim yönümü döndüm divana

Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?

Bakar ürkek ürkek tavşanlar dağa.

Yılların kuruttuğu dudaklar büzülmeli

Ben de Erzurum'dan çektim gidirem

Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa.

Bu dünya, böyle devir daim eder

Her gün veda ile yatıp veda ile kalktım

Kiminin rengi ak, kimisi sarı.

Dayan kalbim...

seninle karşılaşıp solduğum andı ölüm

Benim yokluğuma artık dayanırsın

aman allahım yarabbim hiç üşenmediniz mi ya.. ben okumaya üşendim

Kabuk tutsada yara zamanla,

Gurbet kelepçedir yurdu sevene

Avuçlarında yolunmuş saçlarla yakılan geceler..

Sırtıma verdiler sitem yükünü

Gözlerinde bir bitmez, bir tükenmez güzellik

Denizin dibinde geziyor gibi,

Tutkularımı, vadesi geçmiş ertelenmiş Diğer Yükümlülüklere.

Zaten dertlerim çığ gibi büyüdü benim

Beynimi aktife, Yüreğimi pasife aldım.

Ve senin için giyilmeyen gelinlik utanmalı

Ulur aya karşı kirli çakallar.

Ne umutlar beslemiştim kara bahtıma

Artık hüzün yükledi benim gönül bahtıma

Her an vücutta hücreler elveda ediyordu

Ve hayalinin koynunda kavuşmalı gün/aydınsız sabahlara.

Sezai Karakoç

Şaşırmış kalmışım birdenbire çaresiz.

Altın bilezikler, o korkulu ten,

Hic gör/e/meyecegini bile bile

VICTOR HUGO

Cehennemden beter yanmalı.

Kupkuru dallarında çiçek açmayan çınar ağaçları var?

Yara vardır geçici, yara vardır kalıcı

Umut binbir ayaklı, umut Güneşte saklı

Bir soğuk, bir garip, bir mavi sızı

Seni Seviyordum

neymiş maliye uzmanı sebebiniz?

Dallara çiğ düşer, gözlerime nem.

Tutunmalı bu kör olası ah'lara vah'lara

Aşık Yaşar Reyhani

Abdurrahman Gazi, Habip Baba'ya

Uykusuz gecenin son saatinde,

... ki adı aşk olsun!

Ve geceler olmalı...

Harmana dökmeden yaktım gidirem

Her mevsim, bir ibret tabelası

AĞLAMAK İÇIN GÖZDEN YAŞ MI AKMALI?

Öyle veda vardır ki, çok yürek yakıcı

Her gece bir sonraki güne veda ediyor

Zaman: anlamalı seni bana unutturamayacağını

SENİ SEVİYORDUM ve senin haberin yoktu

Ve gelmeli ömrün sonuna

HÜZÜN MAKAMINDAYIM

Burada Egenin dalgaları yok sevgilim

İncir kuşlarının bakışlarında.

Sana veda etmedim ki ayrılık olsun

Korkma gelmem kalmadım bir bardak çayına

Burada güneş doğmuyor sevdiğim

Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme.

Sarılıp uyumalı saattlerce...

Düşlerimi, sayım ve tesellüm fazlalarına?

Umutsuz zaten yanmış

Her canlı en yakınına bile elveda diyor

şimdi bana, gecen o zamanın

Umut et yarınlardan

Bütün canlıya verilen bir rol var

Her yazın sonunda sonbahar var

Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim.

Seni hiçbir hesaba yazamadım.

Dost bildim göğsüme bastığım taşı

Sessiz başladığı gibi

Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni.

Zaman: Bilmeli için için kanadığımı

Dostlarımı özkaynaklara yazdım.

Monna Rosa siyah güller, ak güller!

geçmis zaman ekini kullanmadan

Solması için gülü dalından mı koparmalı?

Zaman: ateşe körükle yürümeli

Umutsuz kalanlardan

Kavusamadığı Ahmet'i dinlediğim gibi

Darıldım zalim kaderime gitti her şeyim

Bu da benim karabahtım gidirem

Yağmurlardan sonra büyürmüş başak,

O kadar hesapsız ve kitapsızsın ki

Sıcak ve minnacık yüzündeki kan,

Ben mutluluğu da, hüznü de

Kimi sevince boğar

Benim olmuş dünyalar...

Ufuk çizgisi maviydi, gün batımı hep turuncu ve kırmızıydı bütün karanfiller...

Geride kalan, ardından bakar gidenlerin.

Bu rolü de veren elbet birisi var

Yine hüzün dolu buğulu gözlerim

Süzülmeli ki...

Dinse de içimde yokluk savaşı

gece baygın bir rüya, gündüz hülyandı ölüm

uçan kelebekleri mutluluk sandı ölüm

Burada sen yoksun sevgilim?

Unutulmaz sancısı kalır

Çiçek açmış dokunduğun bütün kapılar...

Gitmeler olmalı, kalanlar yanmalı

Açma pencereni, perdeleri çek:

Gülüşünde taze serin bir rüzgar

Belli ki sende bensiz mutlu olursun

Kattım Karasu'ya aktım gidirem

Elde baston-- saçda aklar

Düşüncelerime reeskont uyguladım.

Meyvalar sabırla olgunlaşırmış.

ellerine dokundun; sana inandı ölüm

Ve... Yanacaksa yürek

vefa bekleyen vefasızlara gelsin bu şiirler

Ah! beni vursalar bir kuş yerine!

Bilerek koluma taktım gidirem

Her şey sizin olsun bir daha gelmem de

Hasretin içimde sonsuzluk kadar.

Tutunur gibi olasılığı umutlara,

Ah, senin yüzünden kana batacak,

Postacı boş geçer her seferinde,

Sessizce bitecek

Umut derde dermanmış

Mutluluklar senin olsun gelmem bir daha

Her canlı ana rahmine veda eder

Alnımız apaçık yüzüm karasız

Dahası paramparça ellere şahit olmalı geceler..

Veda vardır geçici, veda vardır kalıcı

Onarmak içinse gidişin;

Tıkandıgım o an,

Selam olsun ecdad ile ebaya

İçime kor düşer, dilime sitem...

Hüznün makamındayım...

Süzülmeli gözden yaşlar

Anlarsın ölüler niçin yaşarmış,

Seviyorum derken al al olmalı yanaklar

Gitmeli ki adı AŞK olsun

Veda da çaresi bulunamamış bir sancı

her akşam tufanında harap oldu güneşim

Candela, paylaşımınız için teşekürler

Alem böyle gelmiş böyle geçip gidiyor

Alev alev sardı her tarafımı,

Alışkanlıklarımı, borç ve gider karşılıklarına.>

Bundan sonra derdimi bile paylaşmam

Saçlarını izliyordum uzaktan, kulağının arkasına düşüşü ve burnun, herkesten başkaydı işte...

bilmem ki aşk uğrunda neden kınandı ölüm

Ayrılığın ilk günü gibi

'zamanla bırakmamak'tır.."

Altın bilezikler o korkulu ten!

Usanma yalanlardan

Ne güzeldiler sen bilmiyordun...

Birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun,

İçime dert düşer, dilime sitem...

Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim...

Her güzün vedayı iliklerimde hissettim

Dostluklarımın bitenini Birikmiş amortismanlara.

Yavuz Bülent Bakiler

Gelinlikli bir genç kız edasinda

Buna rağmen bırakmadılar yarasız

Dünya düzenini böyle kurmuş Hüda

Eğer sevecekse insan

Hicran denizine yelken açtım

terli bir tepede; bırak

Engininde bulamadım gümani

isyanım tam olsun yüreğimin sessizliğindeki kıyamete... Bilirim sen kendince bit...

Burada hasretle kaplı bulutlar var?

BEN SENİ SEVİYORDUM...

Bir mumun ardında bekleyen rüzgar,

Burada zeytin dalları yok sevgilim?

Hırsızlık; para, malmı çalmaktır?

Parmak ucuyla kirpiğime dokunup sevebilen kaç kişi girmişti ki hayatıma?

Derken bir gün uzaktan gördüm seni...

Işıksız ruhumu sallar da durur,

Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?

Reyhani'yim derdim gamım dinmedi

Kaderime boyun büktüm gidirem

O işleyen çark karşısında, şaşıp kaldım

Ellerim boşlukta, ben darda kaldım.

Ezanlar okundu seher zamani

Emillia, arkadaşımız üşenmek mi üşenmedik üşenmemek için inanki yeterli sebeblerimiz vardır...

Yel devirsin sebeplerin kökünü

Bir nar çiçegini eziyor gibi...

Uyu da turnalar gelsin rüyana

Biliyorum umut yok

Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk,

Kırksene gözyaşı döktüm fincana

Yumruklanmış, kanrevan içinde kalmış duvarlara

dudaklarımdan sızan bir damla kandı ölüm

Nurullah Genç

Şimdi ayrılık zamanı

Kırk senedir beklediğim ekini

'zamana bırakmak' değil,

Palandökenlerin sisli dumani

Burada yalnızca matem havası var?

Saçların bana inat başın herseye meydan okuyarak işte yine aynı

Her geçen an bir ibret levhası

Burada ayrılık var?Gözyaşı var?Özlem var?.

Bir bakışın ölmem için yetecek;

O masum bakışlar... Su kenarında

Zaman hiç bir şeye ilaç olmamalı

Zaman çabuk çabuk geçiyor Monna;

Taze kalmali acilar.

Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler

Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?

Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa

Zeynel, Horasan'a gitti dönmedi

Bir senfoni vardı kulagımda çalınan,

Dönemeçler geçiyor, köprüler göze alıyorduk ve bazen tekin olmayan suların üzerinden atlıyorduk

Emeğimi suya kattım gidirem

Korkma gelmem evin senin olsun

Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?

Kör, sağır olmayanı ibretle dinletiyordu

Benim canım feda bin cana

İftira darbesi cana sinmedi

Bir gün gözlerimin ta içine bak:

Yüreğim burkulunca anlımdaki yazı

Yaralı yüreğimi artık sende saramazsın

Umut edenler haklı, umut insanın hakkı

Dökülmüş yüreğime gökyüzünden yıldızlar.

Recai Mert

Baharı unuttu sensiz bu yerler

Ve ben artık hüzün makamındayım

Zeytin ağacının karanlığıdır

Bazen seni affedebilir miydin, beni ağladığında?"

Henüz dinlemedin benden türküler.

Zaman ne de çabuk geçiyor Monna

Tozlu pabuçlarını gözlerime sürmüşüm

Dağlara çarptım her esişimde.

Akşamları gelir incir kuşları,

Yollara küfrettim her gidisinde.

İnsan hergün anımsar mı aynı gözleri

Her verilen sela bir veda ilanı

Hayatla doldurur bu boş yelkeni

bitti artık hepsi...

Yağmurlardan sonra büyürmüş başak.

Bir tüy ki, kapalı geceye, güne

Korkularımı geçmiş yıllar zararlarına,

Sonra herhangi biri oldun, bütün sevinçlerim bittikten sonra

Kalbim..! dayan ki aşk olsun,

Benim aşkım sığmaz öyle her saza,

Artik inan bana muhacir kızı.

Değiştik sanıyordum ve sen yine bilmiyordun

Dayanamadım artık yeter acı dolu lafına

Gülce'nin gülleri ve beyaz yatak.

Beynimle yüreğim arasında Virman yapıp

Sende yaşadım

Kar için için erir, dağa veda eder

Monna Rosa, siyah güller, ak güller

En güzel şarkıyı bir kurşun soyler...

Toprak kaya anasını elveda eder

aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim.

Dayan 3 nefes daha...

Kaygılarımı gelecek yıllara ait Gider tahakkuklarına.

bilmem hangi yürekte böyle sultandı ölüm

O ağarmış saçlarını yoluk, yoluk yolarsın

Veda-1-

Zambaklar en ıssız yerlerde açar,

BURADA DENİZ HAVASI YOK SEVGİLİM

Korkma gelmem oralara senin olsun

Senin narına yandım

Şarkılarım hep hüzzam makamı

Yüreğinde dayanılmayan sızısı kalmalı.

"Önemli olan

Nice dost ve akraba ölümü seçer

Belki denize maya

Beddua tadında sitemlerle süslerken şiirleri,

bir ömür vuslatını bekledi boynu bükük

I-AŞK VE ÇİLELER

Gitmeli ki Kara Sevda olsun!

İntihar cürretinde sıkmalı düğümlenen buğazı

Kalp ağrısı oluyordun,

İclal Aydın

Vadesi gelen her canlı veda eder

BİR FOTOĞRAF'A...

Konarlar bahçenin incirlerine;

Anla Monna Rosa, ben öteliyim...

Kırılmış sazımı astım tavana

Şair de bir gün veda edeceğini biliyordu

Sözün bittiği yerdesin

duruyorum.

Öldürmek için silah, hançer mı olmalı?

Nazım Hikmet RAN

Karşımdasın işte...

Dünya düzenini böyle kurmuş yaratıcı

İntihar korkularıyla sallanmalı ruh

Umut yağmurdur yağar

Bir güvercin gibi yorgun uzaklardan yar.

Demiştim sana hatırlarsan:

Cesurduk...

Cevap versin bu kanlı kuş tüyüne;

Bakis açım belli oldu yine.

Kalbimi acıttı her zamanki gibi...

Her acılı nida, bir veda şarkısı