her şey kararında güzel..

Mutedil olanı bilsek de, gidip tehlikeli olana meylederiz. Başımıza işler açar, sonra da kara kara düşünürüz. Sanırım pirinç ayıklamayı seviyoruz...

İşin ilginç tarafı, dengeyi sağlayabilmek için iki ucu da bilmek gerekiyor.. Yaşamadan denge sahibi olunmuyor.

sürekli sallantıda ayarlarımız

herşeyin orta yolu doğru ve güzeldir.

mutedil olan hiç mutlu etmez

terazinin kefeleri gibi

Hayatta mutlu olmanın yolu her işte dengeli olmaktan geçse de, biz fıtratımız gereği dengeden uzağız.

Bir de uçlarda gezinmekten hoşlananlarımız var...

mutlu olan iki çocuk görmedim hiç

karşıdakinide mutsuz etme

ama bize ya sev ya terk et diye öğretilenlerin hiçmi suçu yok

denge mutlu etmez

huzur verir belki

Dengeyi sağlamak zor mesele.. ya çok sevip göklere çıkarıyoruz ya hiç sevmeyip yerin dibine geçiriyoruz

gereği neyse yapılır

azı da zarar, çoğu da zarar ortası karar.

hep aşağıda yada yukarıda olmak zorunda hissetme

tahteravalinin amacı

Çocuğumuzu çok şımartıp tepemize çıkaralım, denge çabaları yersiz nasılsa..

fıtrat gereği de dengede olmak zorundayız.

Eğer hep aşağıdaysan birini yukarıda tutuyorsundur. Eğer hep yukarıdaysan birinin aşağıda olmasına borçlusun bunu. Bu nasıl hayat?

Darbe yediğimiz insanlara hep kötü davranalım, denge gereksiz bir çaba:)

Mutluluğun yolu her zaman uçlardan geçmez. Huzur da mutlu eder. Karakter de önemli elbette. Sınırlarda yaşamaktan zevk alan birini mutedil bir hayatın mutlu etmeyeceği muhakkak. Sadece durağan hisseder.

yanlış önerme

uç uç böceği gibi şans getirmez marjinallik

denge çabası nafile bir uğraş

ne bir fazlası ne bir eksiği..

Bir ağlayalım bir de ağlatalım karşılığında. Ya da şarkıdaki gibi, sevilip de sevmeyelim, ağlamayıp hep ağlatalım. Mutluluğun kralını yaşamış oluruz-mu?

başlıbaşına mutsuzluk nedeni

tahteravallinin iki ucunda oturup

bu yorumlardan sonra yine ilk mesajımdaki yorumumun yeterli oldugunu düşünüyorum her şeyi özetlemişim.

dengede kalmaya çalışarak

Hayat tahtarevalli değildir ki. Diyelim öyle. O zaman iki seçenek var. Ya hep aşağıdasın ya da hep yukarıda ki bunun hayatta mümkün olması ihtimal dahilinde değil.

İnsanlar bilir ki, her şey daim değildir. Hayat ne hep yukarıya doğru gider ne de hep aşağıya doğru.

uç değilsen uçlardan uzak durmak lazım

dengeyi koruma çabası

ben denge kavramını 30 yaşıma gelince uygulayabildim. gençlik yıllarında insan dengesini sağlayamıyor yaşı ilerledikçe bilgi birikimine sahip oldukça birşeyler yaşayınca insan dengeyi anlayabiliyor. yada ben böyle düşünüyorum

Dengesiz mi:)

Denge gerekli bana göre Fenomen, sizin de düşünceniz sizin için doğrudur elbette, hayat tarzınıza göre..

Dengeyi bozunca oluşan durumun aldığı isim nedir?

bi aşağıda bi yukarıda olmak

Mutlu olmak için bir kıralım bir kırılalım o zaman...

Mayıs, bazı durumlarda ya o ya bu geçerlidir. Alternatifi olmaz. Ama hayatta sadece siyah beyaz yok, griler de var. İnsanın mevzu olduğu yerde en belirgin ton gri...

sürekli dengeyi sağlamaya çalışırız

dengeyi bozmak mutlu eder beni

huzur başka mutluluk başka

denge sağlanamazsa düşmek kaçınılmaz