Bir sır daha var, çözdüklerimizden başka!

Gecenin bu saatinde şehrin önemli bir kısmı mezarlıktan farksızken bir mezar başında olmayı hayal etmenin tüylerinizi diken diken etmesinden anlarsınız alem içinde alem, heyula içinde heyula olduğunu. Sırrını çözmeye ahdetmişçesine boğuşursunuz geceyle. Sırların sırrını arar durusunuz. Hayyam olur bir yanınız, der:

Arada durup arkanıza baktığınız kadar hayata anlam katarsınız. Arayı açtıkça anlam bunalımları yaşarsınız. Arkanıza her bakışınızda kafatasınızı çatlatan şiddette baş ağrıları yaşıyorsanız da buna değer. Bunalımlı geceleri sabah etmekten iyidir. Zira tatlı tarafları da vardır birinci tercihin. Oysa bunalım nöbetleri tamamen zehir tadında. Sağa dönersiniz, sola dönersiniz. Doğrulursunuz. Perdeleri aralar siyah gökyüzüne konan yıldızları izlersiniz. Sonra tekrar yatarsınız. Yatamazsınız. Bir bardak su içersiniz yüreğinizdeki yangını söndürsün diye, yangına körükle gittiğinizi sudaki aksinizi görünce anlarsınız, ama nafile. Nafile ve beyhude işlerin kısır döngüsündeki hayatın ana fikrinin ötesini, deyim yerindeyse?baba fikrini? arama hamallığına mübtela bir meczup olur çıkarsınız en sonunda.

Ezilirsiniz.

Anlayamazsınız bir savaşta yalnız kalan bir çocuğun çaresizliğinin yaratılış hikmetini. Anlayamazsınız bir annenin gözü önünde çocuğunu kesen yaratığın sebebül mevcudiyetini. Aynada kendinizi nasıl klonladığınızı, beşikte uyuyan çocuğun ne zamandan beri hayatınıza girdiğini, siyah gökyüzüne yıldızların nasıl konduğunu, bu sonsuz evrenin neresinde olduğunuzu ve sonsuz demenin ne anlama geldiğini?anlayamazsınız. Beyninizi oyarcasına düşünürsünüz; yalnız sonunu değil, başını ve ortasını da bildiği bir filmi izlemenin ilahi esprisini. Tanrının aynadaki aksi olmanın dayanılmaz ağırlığını, hafifliğini? Anlayamazsınız.

Tevrat? ın kutsal levhalarına, mukaddes Kur?an sayfalarına.

Varlığın sırları saklı, benden;

Bizimki perde arkasında dedi-kodu:

UYANIRSINIZ!!!

Taştan putunun önünde eğilen fehimsizler ile kayadan Kabe?nin etrafını dolanan fehimsizler arasında ezilirsiniz. Amaçların amacını, gayelerin gayesini, hedeflerin hedefini aramanın özgül ağırlığı altında ezilir, ezilir, ezilirsiniz?Perdeleri aralarsınız yeniden, küçük pencerinizden karanlığı izlersiniz. Mecalsiz kalır gönlünüz. Tam vazgeçecekken arayışlı gözlerle izlemeyi, belli belirsiz bir ışık beilirir gibi olur, aydınlığa açılan bir kapı gibi. Küçük pencerinizden aydınlığa açılan büyük kapıya doğru umarsızca atlarsınız? offf off? Uyukladığınız yataktan kolunuzu duvara vurmuşsunuz meğer. Akşamdan elinize aldığınız notunuzu da düştüğü yerden almaya çalışırken göz ucuyla bir daha okursunuz :

Bir indi mi perde, ne sen kalırsın, ne ben.

Putların tapınağına, hacıların Ka?be? sine döndü kalbim.

Hiç bir yaptığınla yetinme, geç öteye:

Son bir kez uzanırsınız yatağa. Başınız aynı anda yastığa ve yokluğa değer. Varlığın Hakikatini çizmekten vazgeçersiniz. Anlayamazsınız varlıkla yokluk arasındaki ince çizgiyi. Anlayamazsınız varlık ila yokluk arasındaki çizgsizliği.

Pencereyi açarsınız ayaz gecede. Derin nefes alırsınız. Daha derinlere dalarsınız, boğulur gibi hisseder odanın içinde volta atarsınız. Aklınıza yirmi yıl önce yaptığınız bir haksızlık gelir, beyninizin huzursuzluğu kalbinizi acıtır. Söyleyemediğiniz sözleriniz, ağzını bantladığınız çığlıklarınız, içinizi oyan kederiniz, açamadığınız acılarınız, kaçamadığınız dertleriniz, geri getiremediğiniz geçmişiniz. Hakkını veremedikleriniz, hakkından gelemedikleriniz. Tümünü bir filmin fragmanını izler gibi ard arda izlersiniz, boşlukta donan gözlerle. Daralırsınız. Duvarlar üstünüze üstünüze gelir. Uyku tutmaz gözleriniz, teskin olmaz yüreğiniz. Dolanır durursunuz. Bir gün öldüğünüzde artık olmayanın şu gördüğünüz dolap mı, siyah gökyüzü ve üstüne konan yıldızlar mı yoksa ta kendiniz mi olacak diye kuşkuya düşersiniz.

WWW. LAMUCİM. COM

Bir ışık daha var, ışıklardan başka.

Bir şey daha var bütün yapıtlardan başka.

Ceylanların otlağına döndü, rahiplerin manastırına.

Hayat böyle işte. Garip ve gizemli, acılı ve acımasız. Her ne olursa olsun yol almak zorunda olduğumuz, her ne olmuşsa yola devam etmek durumunda kaldığımız bişey. Ölenle öl memenin, yitenle yit menin yüküyle baş başa kalmak. Yitirdiklerinin hüznüyle yol almak?

Devrim Esedoğlu-05/12/2011

Bir düğüm ki ne sen çözebilirsin, ne ben.

Bütün suretleri kabul edecek hale geldi kalbim.