Bir çok konuda olduğu gibi?Kürd sorunu? hakkında da size de gayet ilham verici gelebilir.

En sonunda birer tarafa çekildiler, and içtiler ve çarpışmak için hazırlandılar.

Bu yazıda ise bir?ortaklık? hikayesinden bahsedeceğim.

?Asker? ve?gerilla? dili barışın dili değildir. Üçüncü bir dil yaratılmak zorunda.

Bu ülke bunu başarabilecek tarihe, vicdana, bilinçaltına, ruha sahiptir.

?Türklük? guruna kendini kaptırmış bir zihin, Kürtçe konuşan birisine karşı?içindeki o zalim şüpheyi? hiçbir zaman atamayacaktır.

Ellerinizi?kanlı çanağa? batırarak, intikam yeminleri ederek, ?kan yalayanlar? olarak anılmanızı sağlayacak devlet politikaları ve örgüt eylemleriyle bir yere varamazsınız.

Gündelik dilde?Na?ber ortak? veya?Ya ortak baksana? gibi ifadelerle daha sevimli bir hal alır ve sosyal bilinçaltımızı ifade eder.

Sorun aynı anda?Türk?ün endişesi? giderilerek ve?Kürd?ün onuru? iade edilerek çözülebilir. Bunun için de ortak vicdan lazımdır. Bu, her geçen gün yara alıyor.

Önce inanın.

Durumu anlattılar.

Bu memlekete lazım olan Türklük ve Kürtlük değil; ortaklık çoşkusudur. Adalet, eşitlik, kardeşlik, merhamet iklimidir.

?Ortak? Türkçe?nin en sevdiğim kelimelerinden birisidir.

Türkiye?nin meselelerini?Türkiye ahalisini? ortak ederek çözeceksiniz.

Abdu?d-Dar oğulları; ortaya içi?kan? ile dolu bir çanak getirdiler. Müttefikleri olan Adiy oğulları ile birlikte ellerini?kanlı çanağa? batırarak bu yolda ölmeyi göze aldıklarına yemin ettiler. Bundan dolayı onlar?kan yalayan? diye anıldılar.

Bu rüzgar dağdan da esebilir ovadan da.

Taş birlikte yerine konacak, yaralar sarılacak, ülke yeniden örülecek ve ortak vicdan kazanacaktır.

sorun var evet

Demek ki?Bölünüyor muyuz!? Türk?ün endişesi olarak, ?Kürdüm ve öyle kalacağım!? talebi de Kürd?ün onur arayışı olarak kaydedilmek ve dikkate alınmak durumunda.

Kureyş kabileleri bu iş üzerinde dört veya beş gece durdular. En sonunda Mescid-i Haram?da toplanarak birbirleriyle konuştular. Birbirlerini insafa davet ettiler.

Demek ki mesele yere bir örtü serme ve ucundan tutma bilinci ve iradesindedir.

Kanımca Kürd sorunu, en temelde bir adalet ve eşitlik sorunudur. ?Kürd yok? demekle?Allah yok? demek aynı yere varır. Çünkü halklar ve diller Allah?ın ayetleridir. Kimsenin kimseye üstünlüğü yoktur, bütün halklar eşittir.

Demek ki barış, öldürmek için ellerin batırıldığı?kanlı çanaklardan? değil; yaşatmak için ellerin bir ucundan tuttuğu yere serilen?örtülerden? çıkıyor.

Bir mesele varsa onu tarafları ortak ederek, işin ucundan tutturarak çözeceksiniz.

Ben Anadolu topraklarında ortak ülke ve ortak devletten yanayım. Kürdistan benim nazarımda bu topraklarda ayrı bir devletin değil; coğrafyanın ve bölgenin adıdır. Ortak ülke, ortak devlet olmalıdır. Buna Türk veya Kürt devleti değil; Türk?ün ve Kürd?ün ortak devleti olarak?Adalet Devleti? demekteyim. Burada Türk, Kürt ve diğer tüm halklar?ama?sız, ?fakat?sız ve?ancak?sız eşittir.

Bunu numara, desise, plan, kumpas ile değil; gerçekten ve sahiden?taşı yerine? koymak için yapacaksınız.

Barışın dili, bir gözü Türk?ün endişesinde, diğeri Kürd?ün onurunda olan bir dildir. Bunun dışındakiler?kan yalayanların? dili olarak tarihe geçecek.

Önce rivayeti okuyalım:

Ortak vicdan, birbirimizin ölüsüne daha fazla ağlayabilerek, ortak ülke özellikle Kürd?e memlekette daha fazla yer açarak mümkündür. Öyle ki bu yer açma eşit hale gelinceye kadar olmalıdır. Burada fedakarlık daha çok?egemen? olana düşmektedir.

Buradan ne çıkar?

Çünkü?ortak ruh? kaybolmak üzere, hatta kaybolmuş. Ucundan tutacakları yere serilen bir örtü heyecanı taşımıyorlar.

Örtünün dört ucundan birisini, kabilesi adına Utbe b. Rebia?ya? İkinci ucunu Ebu Zem?a b. Esved?e?Üçüncü ucunu Ebu Huzeyfa b. Muğire?ye? Dördüncü ucunu Kays b. Adiyye tutturdu.

Yeter ki buna inanın.

?Adalet Devleti? adlı 2003?te çıkan kitabımın alt başlığına da?ortak iyinin iktidarı? demiştim.

Evet, ortak bir vicdan, bundan bir ortak ülke, bundan da bir ortak devlet çıkarmak mümkündür. Bunun zemini önce kanlı çanağa batırılmış ellerin yıkanması, ortaya bir örtü serilmesi, herkesin bir ucundan tutması ve böylece taşın yerine konmasıdır.

Tek yanlı dayatma ile bir yara varılamaz. Anadolu halklarının vicdanı tam bir eşitlik içinde ortak bir vicdan, ülke ve devlet yaratabilir. Bunun ontolojik zemini mevcuttur. Bu olduktan sonra bir yanımızın Türk, diğer yanımızın Kürd diye atmasında bir mahsur yoktur. Aynı kalbin bir Türkiye, bir Kürdistan diye atması yaşam göstergesidir. O zaman bir bedenin iki güçlü pazusu oluruz ve emperyalizmin emellerini kursağında bırakırız. Aksi halde parçalanıp yem oluruz. Ne Kürdistan Kürtlere, ne Türkiye Türklere kalır.

hiç kimsenin ben TÜRKÜM deme zorunluluğu yok ama herkesin bu ülkeyi sevme zorunluluğu var olay budur. . bu ülkede 36 etnik köken var ve kürtler sadece bundan biri. . birde sözüm ona zulüm gören kürtler var denmez mi. . 4 yıl güneydoğuda kaldım aç insan hiç görmedim en fakirim diyenin düğününde geline 4 kilo altın takarlar. . ama batıda bir lokma ekmeğe muhtaç çok insan gördüm. .

?Kaldırın onu? dedi. Konulacak yere kadar kaldırdılar. Sonunda Haceru?l-Esved?i kendisi alıp eliyle yerine yerleştirdi ve üzerinden duvar örülmeye devam edildi.? (M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Mekke Devri; s. 108-109).

Bir an önce ellerimizi?kanlı çanaktan? çıkarıp yıkamamız, yere serilecek bir örtünün ucundan tutmamız gerekiyor.

Bakın, bize lazım olan?somut çözüm önerileri? filan değildir.

Bir gün bu örtüyü seren bir?el-Emin? çıkacaktır.

Nihayet Beni Şeybe kapısından birisi göründü. ?Bu el-Emin, Muhammed! Onun vereceği karara razıyız? dediler.

Hilfu?l-Fudul, Medine Vesikası gibi daha nice?ortaklık? örnekleri var. Ticaret kervanları, ganimet bölüşümü, tarlada çalışma işleri de hep böyledir.

sorunu çözmek için yasadışı olarak askere polise silah doğrultan kendisi de sorun oluyor sorunu çözeyim derken ;kendince çözüm başka devlet ama bu çözüm olmaz isyan olur

Egemenlik gayr-i şahsileşip ve gayr-i etnikleşip eşitlik sağlandıktan sonra görülecektir ki, esas sorun, Türk ile Kürd arasında değil; Türk?ün Türklüğünü, Kürd?ün de Kürtlüğünü kendine yegane meslek yapmış, buradan beslenen, buradan semirerek sömüren, bu iş bitince işsiz kalacağını düşünen Türk ve Kürt?kenz?cileri ile geri kalan tüm ahali arasındadır.

?Kabe?nin duvarları yeniden örülüyordu. Haceru?l-Esved?in bulunduğu yere kadar yükseltildi. Hacerü?l-Esved?in yerine yerleştirilmesi işine gelince, Kureyş kabileleri arasında sert bir tartışma ve çekişme başladı. Her Kabile, yalnız başına kendisi kaldırıp yerine koymak istiyor, buna, en çok kendisinin layık olduğunu iddia ediyordu.

Bu rivayet, İslam tarihinde Peygamberlik öncesi dönemden bir sahnedir.

O zaman Kureyş?in en yaşlısı olan Ebu Umeyye diye anılan Huzeyfa bin Muğire?Mescid?in kapısından ilk giren hakem olsun!? dedi. Huzeyfa?nın teklifi makul bulunarak kabul edildi. Gözler birden Beni Şeyba kapısına çevrildi.

Ortak ruh, ortak vicdandır. Bu ülke bunu kaybediyor.

Buradan, Türkiye?nin ve hatta dünyanın meselelerini çözmede?işe ortak etme? bilinci çıkar.

güzel paylaşım..

Onun ekonomi-politik bilincinin daima işe ortak etme, meseleye katma, birlikte yapma şeklinde tabarüz ettiğini görüyoruz.

Ayrı bir?Kürdistan? çoşkusu içindeki bir adamı ne Kürtçe TV, ne anadilde eğitim kesmez, kesmeyecektir.

Şimdi?

Bu nasıl başarılacak?

?Bana bir örtü getirin? dedi. Velid bin Muğire?nin elbisesini getirdiler. Başka bir rivayete göre de kendi harmanisini yere serdi. ?Her kabileden birer adam, bunun birer köşesinden tutsun? dedi.