Sen, olurum, biz olurum

biliyorum numaralar yabancı ucundaki aşina

Fermuarını açık unutan bir adamın utanmasına gerek yoktur,

ÇOK SAĞLAM SÖZMÜS HOCAM ;)

Seni ruhuma cemre diye damlattım, sen takıldığın saplantılarından, ben korkularımdan kurtulamayip sandelyeleri ters çevirdik.

Ama ne yalan söyleyeyim,

bir çift güvercin havalansa yanık yanık koksa karanfil değil, unutulur şey değil çaresiz geliyor aklıma...

sen yeterki gel;

Adı üstünde bana dar..

Gidişinle hiç görmediğimiz bulutlar geldi

Gidişin geride bıraktığın limanları fırtınalara karşı savunmasız bıraktı,

oysa çoktan kapadım kulağımı bu çağrıya.

Küflenirler, kokuşurlar, bozulurlar...

tıpkı Ceyhun YILMAZ'ın dediği gibi;

yüreğimi parmaklarımın ucuna koyuyorm ve tuşluyorlar acılarımı bazende sevinçlerimi;

Anımsıyorum, gülerken ağlayan gözlerin, ağlarken acıtan sözlerin vardı

Sen ölürsün, ben kahrolurum...

Ben hepsinin izlerini dudaklarından silerim...

Ve iç çekişimde seni soluyordum sende beni...

Kimi öptüğün değil derdim, ben seninle öpüşmeyi sevdim...

Gerisini ben hallederim...

Hatta geçmişin ne kadar boktan olursa aldığın keyif de o kadar artar. İşler yolunda gitmiyorsa hiçbir yere de gidemezsin...

Ve ben seni düşündükçe unutmaya başlıyorum..!!!

Hepsi ölmüş bir kişinin doğum günü gibi...

Çünkü bu aklının şeyinde olmadığını gösterir,

Sana dair ne varsa, ben hepsini aşk bildim, sevda bildim.

Şimdi o limanlar harap ve virane...

En azından o an için...

Başıma ne gelirse gelsin, her düştüğüm yerde seni görmeliyim, bana inanan gülümsemenle,

Sen yoksun ya İstanbul da, Üsküdar da,

İşler yolunda gitmiyorsa mazi denilen şey bir enkazdır ve hatıraların da son kullanma tarihleri vardır.

Bir bakıyorum harlerden kelimeler, kelimelerden de ben oluşmuşum...

Ve yüreğimde bir taverna kapandı...

demekki ben seni yakıp küllerinide savurmuşum sevgili, yine döner dediler, gitsin dönmez olsun senin gibiler!

Şimdi bekliyoruz hangi sandalyenin üzerine daha cok acI oturacak!...

Tüm kılcallarım sana bulanıyordu ve her süzülen damlada tüylerimi dikiyordun.

made by cyn_ :)

Ardında bırakacak bir şey yokken kim gidebilir. Hiçbir yere doğru uzun bir yürüyüş, bunu kim göze alabilir.

Teşekkürler feride...

Eğer seni düşünmeye vakit bulursam söz unutacağım fakat aklıma gelmiyorsunki sevgili,

telefonun hiç çalmadığın zaman benim olduğumu hatırla...

İnkar edemem, güzel günlerimizde oldu tabii

telefonun calmadığında aramayan benimdir.

Ancak şimdiki halinden memnunsan geçmişi hatırlatacak organizasyonlardan keyif alırsın...

Mezunlar derneğine pilav yemeye gidenlerin çoğunun halinin vaktinin yerinde olması tesadüf olamaz,

Sırf sen "kadın " oldun diye adından utanan bir kule var,

Her başını göğsüme yasladığında iki damla göz yaşı eşliğinde karışıyordun tenime.

hakan altun'un telefonun başında çaresiz bekliyorum parçası aklıma geldi :)