Bende yeniden var olmanı, benimle bütünleşmeni

Ben senin en çok sevgi dolu yüreğini sevdim

Yani Tahir'i Zühre sevmeseydi artık

Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden?

ama o senden ayrılacak

Geçeceği aklınıza gelmezdi.

Karanlıkta bulutlar parçalanıyor

Haftalar ellerimde ufalanıyor

Ne vakit bir yaşamak düşünsem

hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.

Ben sana mecburum sen yoksun.

Dost da düşman da incitmezse seni

Beni unutma

Kalbinizi dolduran duygular

Sen de karanlığın sustuğu yerde

Bunu da senden bilse,

Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem

Ben senin en çok bana yansımanı sevdim

Seviyorum seni 'yaşıyoruz çok şükür' der gibi.

Sen dayanabilirsen tek

Seviyorum seni denizi ilk defa uçakla geçer gibi.

Bu kurtlar sofrasında belki zor

Ağzımı dayayıp musluğa su içer gibi,

Saksıdaki pembe karanfilde çiğ

Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor

Sana kullanılmamış bir gök getirsem

Sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran

Üstelik oğlum, adam oldun demektir...

teşekkürler Derya..

Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.

ender rastlanan biriydi O.

Bitmeyen işler yüzünden

nazım hikmetin en çok sevdiğim şiiri, sevgiyi allayıp pullamadan, en yalın haliyle ve kuvvetli ifade ediş.. bizim coğrafyanın sevgisini ne güzel ifade etmiş..

Fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor

Giryemi kıldı füzun eşkimi hun etdi felek

yani sen elmayı seviyorsun diye

Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden

Adını mıh gibi aklımda tutuyorum

Deli deli esiverirse bir gün

Durup köşe başında deliksiz dinlesem

Ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben seni...

Telaşlı, sevinçli, kuşkulu açar gibi.

Çünkü ben her gece o saatlerde

Haksızlıklar, zorbalıklar karsısında

İstanbul'da yumuşacık kararırken ortalık

Ben sana mecburum bilemezsin

Mertliğini, yalansızlığını, dupduruluğunu sevdim

İkisine de vermeyebilirsen değer,

Ne küçümser ne büyültürsen çevreni

Tutsak ustura ağzında yaşamaktan

Aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar

Senelerce sonra sana dönüşüm

Derd-i firakın ile düşeli sevdaya mey'e

Her saatin her dakikasına

Rudyard Kipling in meşhur if şiirinin merhum Ecevit tarafından çevirisi güzel olsa da hiçbir çeviri orjinalindeki manayı tam yansıtamıyor, şiir ise harika

Bana her zaman dost, her zaman sevgili

Müptelayım, deliyim, düşmüşüm esrarı-ney'e

O saatlerde serpilir gülüşün

Siz geniş zamanlar umuyordunuz

Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren

Yitirdiklerini dolamaksızın dile

Yalanla karşılık vermezsen yalana,

İçimde kımıldanan birşeyler gibi

Emeğini katarsan hakçasına

n. hikmetin güzel şiirlerinden biri daha..

Merdüm-i dideme bilmem ne füsun etdi felek

Kin tutmayabilirsen kin tutana,

Beni unutma..

ölmek ayıp olur mu?

Söylediğin gerçeği eğip büken düzenbaz,

Senin için şu yollara düşmüşüm

Hala duruyorsa yeşil elbisen

Bekleyebilirsen usanmadan,

Vahşi ve mağrur bir dişi kaplan kesilişini

Belki körsün kırılmışsın telaş içindesin

Bu şehir o eski İstanbul mudur

Her şeyi ile dünya önüne serilir

Herkesle düşüp kalkar erdemli kalabilirsen,

Kendini evliya sanmadan

Saat on ikiyi vurduğu zaman

Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından

Herkes senden kuşku duyarken hem kuşkuya yer bırakır,

Ben senin en çok gözlerini sevdim

Bir bakış bile yeterken anlatmaya herşeyi

Behçet Necatigil in sevgilerde şiiri için ne denilebilir ki, sevgiyi çok çabuk harcayan nesile inat, sevgiyi kalbinden dile dökemeyen, kıran, kaybeden, yanlış anlaşılanlara..

Hem kendine güvenirsen eğer,

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da

Kah çocukça mavi, kah inadına yeşil

Nazım hikmet yazmış Onur Akın'da ne güzel yorumlamış...

Nice güzellikler gördüm yeryüzünde

Ne kazandım diye sevinir, ne yıkıldım diye yerinir,

Döküp ortaya varını yoğunu,

Bir pınar serinliğinde, küçücük ve ak pak

Ü. Yaşar Oğuzcan ın şiiri şarkı da yapıldı

Geceleyin ateşler içinde uyanarak

Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun

Hayır başka türlü olmayacak

Ben senin en çok gülüşünü sevdim

Kimi zaman ellerini kırar tutkusu

Bari sen her gece yorgun sesiyle

Bir avuç su gibi içime, ey yar

bütün iş Tahir'le Zühre olabilmekte

Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden

Ben ayağımda çarık, elimde asa

Güçsüze merhametini, zalime direnişini

mesela kuzey kutbunu keŞfe giderken

Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi

Hayal içinde perişan yürürüm

Ömür verdiğin işler bozulsa da yılmaz,

basit insanların hoyratça harcadığı Atilla İlhan şiiri, hissetmeyen ne bilir, hayaldeki imgesel aşka..

yani yürekte.

Sizi yanlış tanıdı.

elmanın da seni sevmesi şart mı?

tahir ile zühre.. volkan konaktan dinledm güzeldi..

Unutmayabilirsen halkı, krallarla gezerken

Şirler pençe-i kahrımda olurken lerzan

ve Yavuz Selim in muhteşem şiiri, ahu gözlülere zebun olan aslan avcılarına

vakitlice naifçe paylaşılmış temiz sevgiye ithafen

Nice sevgilerin bir pula satıldığı bir dünyada

Sokak lambaları birden yanıyor

Bütün yakınlarınız

Herkesin bırakıp gittiği noktada,

Hiç biri gözlerin kadar anlamlı değil

Ve bahçende yorgun bir kuş görürsen

Beni bir gözleri ahuya zebun etdi felek

Ben senin en çok sesini sevdim

Büyük acılara tutuştuğum gün

En sevdiği hatıraları bile

En güzeli bir sabah ellerinle uyanmak

Senin de başında o çılgın rüzgar

İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur

Paylaşım güzel olmuş.. Anlamlı sözler..

Koyulabilirsen işe yeniden,

Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor

Gizli bahçenizde

Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

yahut hiç sevmeseydi

Ben sana mecburum bilemezsin.

ama o bunun farkında değildir

İçimi seninle ısıtıyorum.

Bu ölürcesine sevdiğine gel

Çevrende herkes şaşırsa,

Seviyorum seni ekmeği tuza banıp yer gibi

Ben senin en çok davranışlarını sevdim

Yüreğine, sinirine dayan diyecek

Yılların telaşlarda bu kadar çabuk

Kandırabilir diye safları, dert edinmezsen,

Sen aklı başında kalabilirsen eğer,

hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil,

Bir mahşer gününe de rastlasa

Belki haziran da mavi benekli çocuksun

Çekingen, tutuk, saygılı.

Hangi kapıyı çalsa kimi zaman

ben bu ilk şiiri bülent ecevit yazdı sanıyodum hatta bi gazeteden kesip saklamıştım bu şiiri demek çeviriymiş...

Gecelerde ve yalnız.

Kalbinizde kaldı

İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin

Ben güzel sevmeye geldim, değil ekmek yemeye

Açan çiçekler vardı,

Eski zamanlardan bir cuma çalıyor

Ne olur Tanrıya kavuştuğum gün

Bir yazı turada yitirsen bile

Sevgileri yarınlara bıraktınız

ayrılmak istemezsin dünyadan

Düşlere kapılmadan düş kurabilir,

Kaldırımlarda yağmur kokusu

Kötü rüzgar saçlarını götürüyor

Sus deyip adınla başlıyorum

Seversin dünyayı doludizgin

Direncinden başka bir şeyin kalmasa da,

Baştan tutabilirsen yolunu

Yahut vakit olmadı

Unutturur bana birden acıları, güçlükleri

Yolunu saptırmadan düşünebilirsen eğer,

Ağır posta paketini, neyin nesi belirsiz,

Vermeye az buldunuz

Seni yaşar ve seni düşünürüm

Sensin, her şeyin üstünde tutan sevgini

Tüm çocuklara kanat geren anneliğini

Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur

Onu bir gün benim için giy

Çok uzaklarda da olsan yine gel

Feleğin kahpe başında paralansın parası

Bir gün gelir de unuturmuş insan

mesela denerken damarlarında bir serumu

Dünyam aydınlanır sen güldüğün zaman

Ben senin en çok ellerini sevdim

evet Derya, onur akın ile dinleye dinleye eskittiğimiz şiir, okuyacak olsam birine aa onur akının söylediği diye kestirip atıyorlar :)

Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor

bizim diyojen imiz neyzen tevfik in enteresan hayatı, yazdığı onca sinkaflı şiir arasında en sevdiğim şiirlerinden biri..

Büyüdükçe büyüyor gözlerin

Mesela bir barikatta dövüşerek