Rachel?in annesine yazdığı bu satırları defalarca okudum. Ve dini, dili, ırkı farklı olan bir insanın ülkesinden binlerce kilometre uzaklıkta yaşanan bir dramı nasıl bitirebilirim düşüncesine kapıldığını çözmeye çalıştım. Her defasında eksik kalan bir tarafı var bulmacanın çözemedim. Gazze?de İsrail buldozerleri Filistinlilerin evlerini yıkarken kendini o makinelerin altına nasıl attı anlayamadım.

Rachel?in insanlığını, hislerini, dik duruşunu, zulme boyun eğmeyişini çözmeye çalışırken, başka Rachel?lar gördüm. Oysa içine düştüğüm ikilemi çözememiştim. Ne kadar İnsan olduğum sorusuna daha cevap bile bulamamıştım. Kudüs?ün en sorunlu bölgesi Şeyh Cerrah Mahallesinde evleri ellerinden alınan Filistinli aileler ile birlikte kalan Amerikalı genç eylemciler ile karşılaştım. Sokak ortasına Çadır kurmuşlar.

NE KADAR İNSANSINIZ?

afeerin size.

Bu cümleler Amerikalı bir eylemciye ait. Annesine Gazze?den yazdığı mektubunda?bunun durdurulması için hayatımızı adamak yapılacak en iyi iş diye sesleniyor Rachel Corrie. Ve hayatını adadı.

Filistinlilerin çadırlarının hemen yanı başına. Ve yapılan haksızlığa tüm insanlık adına dur demek için gelmişler. İsmi Aaron Young olan Amerikalı genç, Gerekirse hayatını bu yola vermeye hazır olduğunu söylüyor ve ekliyor evde rahat koltuğumda oturarak Filistinlilerin acısını paylaşamam. Amerikalı gencin her söylediği söz batıyor bana ve her defasında bende insan mıyım diye düşünüyorum. Ve sanırım uzun süre düşünmeye devam edeceğim.

2003 yılında Gazze?de Filistinlilerin haklarını savunurken İsrail ordusuna ait bir buldozerin altında kalarak can verdi. Rachel Corrie?yi bana hatırlatan ise İsrail?in Hayfa kentinde cinayetten tam 7 yıl sonra görülmeye başlanan davası oldu. Dava Rachel?i, Rachel ise insanlığı, insanlığımı hatırlattı. Ailesi ile görüştüm, Rachel?in gönderdiği mektupları okudum. Nasıl bir duyarlılıkmış nasıl bir insanlıkmış anlamaya çalıştım.

?İnanamıyorum ve dehşet içindeyim. Ümidim kırıldı. Dünyamızın temel gerçekliğinin bu olduğundan ve gerçekte bizim buna ortak olduğumuzdan dolayı hayal kırıklığı içerisindeyim. Buradaki insanların bu dünyaya geldiklerinde istedikleri bu değildi? Yani eğer deli gibi görünürsem ya da İsrail ordusu beyazlara zarar vermeme yönündeki ırkçı eğiliminden vazgeçerse, lütfen suçu iki kere, dolaylı olarak benim de desteklediğim ve hükümetinin büyük ölçüde sorumlu olduğu bir soykırım ortasında olduğum gerçeğinde arayın?.

anlatırmısnız?