Ben ki üzülen yüreğinde zindan hayatını yaşarım gecelerce.

Sen kıyamazsın bana ;

Vur demek geliyor içimden birdaha.

bu oyun UYANDIRMA beni..

Yaralarım var zaten yeter vurma?

yokluğunla sevgini büyütecek kadar zalimsin sen

çok geç anladığım yanlışlarım kadar sevdim...

inan seni hiç sevmezdim...

masumiyetini yitirsede kader sahnesinde oynadığımız

seni yokluğunda sevecek tek kişi ise ben...

tavsiyem kıl cenaze namazını göm benim gibi kalbinin derinliklerine

Hiçbir kelamım mı değersiz?

yokluğunda bu kadar güçleneceğini bilseydim

umudum kadar sevdim...

Bir la gerek şimdi bana bir la, la'nın sırrı yokluktan geçer,

Gelmiş ve geçmişliklerin önünde duruyor ruhum,

Her ne sebep olursa olsun üzme yüreğini yada üşütme beni.

Hiçbir cümlemi anlamsız,

Emniyeti sonsuz olana emanet edip, gözüme son bakışını nakışladığın bu diyarda eririm üzülürsen.

Üzme yüreğini üşürüm, üşüdükçe dua ile ısınsam da, duama duanı katmadan sevindiremeyiz melekleri ruhum.

Yokluğuna alıştım diyorum. Yalan söylüyorum. Böyle öğrenmişim sadece?Aslında alışmak diye bişey yok, ben biliyorum! Katlanmak onun adı?Katlanıyorum?Sensiz geleceğe katlanıyorum.. Senle geçmişin çıkıp gelen hayaline katlanıyorum?Ben katlanıyorum sen düşünme beni?Sen mutluluğuna alış. Alış gitsin?

lütfet sen de maazallah ile koru sevdiğini!

Sen ki kıyamazsın bana,

ve bir mazallah'tı vuslata ulaştıran...

ey bana en sevgili, ne onları günaha koy ne de beni!

Vuruyorlar, vuruluyorum?

vay yazık:)

Yanmaya çalışıyorum can bulmaya ama?.

Üzme yüreğini üşürüm;

Tutmuyor elim, belim bükülüyor,

Sevgili,

Belki cansız bir beden, beklide fersiz bir ışığım.

Canım acıyor, Neolur vur .

nefesinden düşen kelimeler yakıyor şimdi ruhumu,

Hiçmi anlam katmadım sana,

çünkü ben seni seninle hüzne bürünen

Üzme yüreğini; eririm sensiz sokaklarını arşınladığım bu diyarda.

senin güzelliğinden de dillerini doğrayacak yüzlerce ay yüzlü tanıdım

Üşüdüğümü duysan kendini ateşlere atarsın belki, yanıp yanıp beni ısıtmak için.

varlığımı unutturan sevginin

ve yine biliyorum ey la sen yoklukla birlikte sonsuzluğun hecesi...

bırak ısıtayım parmak uçlarını, kirpiklerinden düşen hüzne tutmuştum gönlümü.

hem varsın hem yoksun..

yusufun korunmuş meyliydi züleyhayı kurtaran,

Çünkü onlar aşığın duasını maşuğun kine harmanlamadan mutlu olamazlar