ah hasret en ayaz aksamda vurur camına kalbinin ritim atıslarını degıstırmesıde coıkca zamanını almaz vuslatın habercesıdır hasret ıle vuslat belkıde bu yzuden kardestır ıkı ayrı dıyarda olan kardes misali adına hasret konulmus ayaz aksamların sımdı onsuzlukla basbasa olmak koca okyanusda denız fenerını aramak mısalı aman allahım ne denlı vuruyor oyle dalagalar kıyılarıma nasıl hoyrat gelgıtlerı yasıyor ruhum neden neden her kıyıya vuran dalga ısyanın tetıkcısı hasretın kızgın oku kım siliyor yazıtlarımı sahillerimi süsleyen abidelerimi durun durun yapmayın dalgalar ey yakamoz nerdesın sen sahit değilmisin yoksa yazıtlarıma yoksa yoksa sende yenik mi düştün hasretin o acımasız kollarına...

arkadaşlar uzaklardan edindiğim bilgiye göre tel avivde bıçaklı bir terörist otobüste bir kişinin ölümüne birçok kişininde yaralanmasına sebebiyet vermiştir.. bu terör olayını şiddetle kınıyorum.. gelişmeleri daha sağlıklı bilgi gelmesi doğrultsunda bir başlıkla ele alacağım. ailemle görüştüm neyse ki sağlıkları iyi korku hakim kentte.. ama saldırda hayatını kaybeden kardeşlerimde benim ailem tıpkı fransada vahşice öldürülen Müslüman kardeşim gibi..

yaşadığın acıların tarihinin yıldönümündeki günde lal olur dilin.. yutkunursun.. konuşmaya çalışırsın.. beceremezsin yapamazsın geriye sadece dua etmek kalır.. geride bırakılan miraslara sıkıca sarılmak kalınır.. onlara sahip çıkmak ki bu tüm hayatına mahal olsada tekrar acılar yaşamamak için tıpkı yarım cümlelerin tamamlanmış cümlelerden daha çok acı vereceğini düşünerek tamamlamak istersin cümlelerini.. ve boşluğa fısıldamak unutmadık unutulmadınız unutulmadın diye...

here şey sonbaharda gizliydi..

aksam olmustur odasının penceresinin önüne ouruvermiştir artık dısarda esen sonbaharın son demlerini lütfeden rüzgara ve ufka bakarak dalar cızırtılı bir ses gelir radyodan sarkıcı aksam oldu hüzünlendim ben yine diye mırıldanırken istemsiz olarak kulak kabartmıştır artık cızırtılı radyodan o zaman dilimini en güzel anlatan nagmeye...

bir çocuğun açlıktan ölmesi...

ağaçlardan kopan yapraklara inat kavuşmaz mıydı yürekler sonbaharda...

ya da sonbahara gizlemiştik herşeyi cıplak kalan ağaçların dallarına asmıştık duygularımızı ya da rüzgarda vals eden sararmıs kurumus yaprakların damarlarına yükleöiştik gizlemiştik yasananları hafifce aralamıstık camlarımızı rüzgarın odamıza dolmasını istemiştik üşümek aman allahım nasıl bir duygu onun yanında olmasını istemek sarılmasını dokunmasını yada shekspeare misali şakımasını elleriyle doldurdugu sıcacık çayı yudumlarken fincandan hafifçe kulagımıza fısıldamısını kelimelerin büyümesini istemek ama acıklamamk jerseyi gizemli olmak sırlara gizemi katmak ve odanın içinde bırakmak sonabaharda bırakmak ve az once actıgın camı kapatmak...

ve bu kavusmalar sona itmezmiydi bizleri bir tren garında bekleyen masum yolcular misali mutlulugumuzun trenini beklemzmiydik istasyonu aydınlatan sokak lamnasının altında esen rüzgara inat kokularımızı saklmazmıydık tenimize bedenimize ellerin aklıma düşüveriyor o ellerin nasılda skardı ellerimi sanılda sarıp sarmalardı ellerimi sessizliğin içinde okadar fazla konusurduk ki o denl, fazla söyleyecegmiz kelimeler arsızlasıp dilden düşmek istercesine yarısa girerdiki... ya gülüşlerin rizgarın sesiyle ortaya çıkan gülüşlerin...

siz sizler karalamamışmıydınız sonbaharı ölüm mevsimi diye... ve sonrasında hep yalnızlıgınızın ortağı yapmamışmıydınız ve vals yapmamışmıydınız düşüşen yapraklarla vals...

ağlamaya başlar insan..

oysa sonbahar da yaşanmaz mıydı en tutkulu aşklar!!'

hasretın nefesıyle bugulanan camın artık yazacak yerı kalmamıstır ama semadakı yıldızlarla hasretıne pranga vuran vuslattan kurtulmaya calısıyorsundur...

şair tam bu anı belirtmiştir şiirinde kifayetsiz kalan kelimeler sonbahar ve aşk...

mutluluğun doruklarındaki zaman kelimeler biter yada kşfayetsiz kalır...

hasret mi kalmıştır gözerinin rengine..