Kimi zaman ellerini kırar tutkusu

Ben sana mecburum bilemezsin

Belki haziran da mavi benekli çocuksun

Hangi kapıyı çalsa kimi zaman

"Hayır başka türlü olmayacak

Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden

İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin

Tutsak ustura ağzında yaşamaktan

Karanlıkta bulutlar parçalanıyor

Haftalar ellerimde ufalanıyor

Ne vakit bir yaşamak düşünsem

Ben sana mecburum sen yoksun.

Eski zamanlardan bir cuma çalıyor

Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem

Sokak lambaları birden yanıyor

Kötü rüzgar saçlarını götürüyor

Kaldırımlarda yağmur kokusu

Bu kurtlar sofrasında belki zor

Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor

Sus deyip adınla başlıyorum

Sana kullanılmamış bir gök getirsem

İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur

Belki körsün kırılmışsın telaş içindesin

Bu şehir o eski İstanbul mudur

Fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor

Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından

Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor

Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden

Adını mıh gibi aklımda tutuyorum

Ben sana mecburum bilemezsin.

Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur

İçimi seninle ısıtıyorum.

Durup köşe başında deliksiz dinlesem

BEN SANA MECBURUM

Hayır başka türlü olmayacak

Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor

Büyüdükçe büyüyor gözlerin

Ben sana mecburum bilemezsin"

Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun