bide bulutları pamuk zannederdim:)))))))))))

köyden pamuk toplamaya gidenler olurdu onların gökyüzüne çıktığını zannederdim çok zevkliymiş gibi gelirdi bana

tv deki askerlerin gerçekten üzerime geldiklerini sanmak:S

kara şimşeğin gercek oldugunu sanmak..:)))

oruç tutmanın balık tutmak gibi bişey olduğunu sanmıştım

kar arabasıyla evden kaçmayı planlamak:P

radyonun içinde küçük insanların olduğunu sanmak:DD

kar erince napcaktım acaba:P

Sanmak köylü çocukluğumla, Dünya köyümden ibaret;yani ben küçük Dünyam benden küçük...

astronot olup dünyaya uzaydan bakmak..

Aklıma geldıkce hala gülerim. Ben kücükken süt ıcmezdim. Nıye mi?

bende köye kurt indi dediklerinde o kurdun elma armut gibi meyvelerden çıkanların çok çok büyüğü olduğunu sanardım çocukluk işte :)

kapının arkasındaki asılanları beni izleyen canavarlar zannetmek:S:S:S ne korkakmışım be

tsubasanın dunyanın en ıyı futbolcusu oldugunu sanmak..:)

arabaların on farlarını ınsanlara benzetırdım hep konusacaklarını sanıp korkadım:)))

Bu yıldızlarıda kim koydu oraya?

büyünce he man olacaktım:P

kar yagdı zaman yokustan kaymak ıcın poponun altına konulan naylon posetın dunyanın en hızlı aracı sanılması:))

kılıcım bile vardı be:P

dayım askerdeydi.. ben de hep ucakların helikopterlerin içinde askere giden dayım var zannedip el sallardım :))

dizimde kapak arardım :D diz kapağı deyiminden dolayı :D

küçük emrahın kardeşi hasta olup ağzından burnundan kan fışkıra fışkıra ölürken ağlamak:Pp

bende annem bana her kızdığında acaba ben övey çocukmuyum diye düşünürdüm büyünce anneme söyledim kızım 4. çocuğu niye evlatlık alacaktık diye dalga geçti?ama çocukken insan düşünemiyor

İnekten korkardım cunku :) ıcersem inek olurum diye.. Tam cocukmusum :)

kepcelerın dunyanın en harıka makınelerı oldugunu sanmak:)

terasta ufo beklemek:)

saatlerce ızlenılen kepcenın opretatoru olmanın dunyanın en ayrıcaklı unvanına sahıp olunmasının dusunulmesı:)))