1) Cemaati terk etmez,

peki diğer fırkalar ne oluyor, onlar hangi dinden bahsediyor acaba merak ettim

diğer fırkalar dan kasıtınız nedir

"içtihat yüzünden kelle keser birbiriniz katleder " demişsiniz

işte ölçü budur.

ah ah ah hep bu çelişkiler insanı delirtiyor

:)) yav p00r kardeş, nasıl iki taraf hem hak oluyor da sonra yalnız biri doğru oluyor, hak nedir, doğru nedir ki açıklarmısın

Demekki neymiş, boyunun yetmediği meselelerde insanlara alay nazarıyla bakmayacak, susmasını bilecekmişsin.

Buhari?deki hadis-i şerifte de, buyuruluyor.

neden bu olayın gerçekleştiğinden haberdar değilsiniz sanırım ki yanlış beyanda bulunuyorsunuz

ehli sünnet ve cemaat = islam mı demeye getiriyorsunuz

7) Ehl-i kıble olarak ölen kimsenin cenaze namazını kılmayı terk etmez,

Onlar, bu ayete dayanarak ağaç altında Allah Resulü'yle biat eden her kesin Hakk'ın rızasına mahzar olduklarını iddia etmektedirler. Oysa eğer dikkat edilirse, ayetin içindeki "mu'min" kavramı bunu yeteri kadar açıklamaktadır. Evet biz de gerçek anlamda mu'min olan ve bu imanlarını sonuna kadar devam ettiren sahabeden razı olduğunu kabul ediyoruz. Aksi de düşünülemez zaten. Ancak orada bulunup, hatta zahirde biat bile eden, ama batında bu sıfata sahip olmayan kimseleri kapsaması ne şer'an ve ne de alken mümkün değildir. Tarihler bize nifakları hemen herkes tarafından bilinen Abdullah İbn-i Ubeyy gibi bazıları da oradaydı ve zahirde biat bile ettiler! Oysa hiçbir insaf ve iz'an sahibi olan, onların ayette zikredilen razı olunanlardan olduğunu söyleyemez.

"Ey peygamber! Hanımlarına şöyle söyle: "Eğer dünya hayatını ve ziynetini istiyorsanız, haydi gelin, sizi donatayım ve güzellikle bırakıp salıvereyim. Yok eğer Allah ve Resulünü ve ahiret yurdunu istiyorsanız, haberiniz olsun ki Allah içinizden güzellik edenlere pek büyük bir ecir hazırlamıştır. Ey peygamberin hanımları! sizden her kim bir terbiyesizlik ederse ona azap iki kat katlanır. Bu Allah'a göre çok kolaydır. Yine sizden her kim Allah'a ve Resulü'ne boyun eğer, salih bir amel işlerse, ona da mükafatını iki kat veririz. Hem onun için bol bir rızık hazırlamışızdır. Ey peygamberin hanımları! Siz kadınlardan herhangi biri gibi değilsiniz. Eğer takva ile korunacaksanız, konuşurken kırıtmayın da kalbind4e bir hastalık bulunan kimse tamaha düşmesin. Güzel ve dosdoğru söz söyleyin." (Ahzap, 28 ila 32)

Dolayısıyla HAK ve DOĞRU ayrı şeylerdir.

Demekki sahabenin hepsi gerçek sahabe değilmiş.

işte sizlerin görüşünü çürüten açıklama.

Tevbe suresinin 100. ayetinde de durum farklı değildir. Önce ayetin metnini görelim:

İctihad yapma hakkını bizzat Allahü Teala Kur'an-ı Kerim'de Müctehidlere vermiştir. Peygamber Efendimizde Allahü Teala'nın "Kur'an-ı Kerim'i insanlara açıkla" beyanına binaen Müctehidlere ictihad yapmaları HAKKINI vermiştir. Bunu kullanmak haktır. Doğruya isabet ederlerse 2 sevap alacaklarını Peygamber Efendimiz bildirmektedir.

Hep ağızlarında Allah onlardan razı biz nasıl razı olmayalım.

Muhterem kardeşim, bir ayeti yorumlarken bir taraftan ayette bulunan karineler dikkate alınmalı, diğer taraftan yapılan yorumun kesin kabullere ve akli ölçülere ters düşmemesine dikkat edilmelidir. Ehlisünnet ön kabulleri olan "Sahabenin hepsinin istisnasız adil olduğu" görüşüne gerçi bazı ayetleri de delil olarak göstermektedirler. Ama maalesef bu ayetleri yorumlarken hem ayetteki bazı karineleri görmezden geliyorlar, hem de bunların bir çok kesin kabullere ve akli ölçülere ters düştüğüne dikkat etmiyorlar. Mesela delil olarak gösterdikleri ayetlerden birisi sizin de değindiğiniz Rıdvan biatiyle ilgili Fetih Suresi'nin 18. ayetidir. Ayetin metni şöyledir:

Allah Resulü'nün zevceleri hem sahabidirler, hem de Peygamber hanımı. Eğer bu dinde sırf sahabi olmakla birilerine bir ayrıcalık söz konusu olsaydı, onlar bunu her kesten daha çok hak etmiş olurlardı! Oysa bakın Kur'an-ı Kerim onlar hakkında ne buyuruyor:

Hadis-i Şerif Meali gayet açık ve net...

bir şiaya göre doğru olan bir sünniye göre yanlıştır

İki müslüman ordunun savaşması kafirlik değildir, birbirleriyle savaşanlar kafir olmazlar. İşte ayet-i kerime meali:

Bu muhteremler, bu sözü söylerken neden bu sözün sonunun nereye varacağını oturup düşünmezler? Bunu anlamak mümkün değil. Lütfen bir düşünün Allah-u Teala başkalarını ancak, sahabeye iyi bir şeklide uyduklarında veya iyi amellerle uyduklarında Allah'ın rızasını kazanacaklarını söylüyor. Şimdi düşünün bir sahabi Muhammed b. Ka'b'ın tabiriyle kötülük ehli olacak, ondan sonra da ona birisi iyi bir şekilde uyacak? Bu nasıl mümkün olabilir?! Bir kimsenin kötülüğüne uymayı "iyilikle" nasıl vasıflandırabiliriz? Bu mümkün mü? Bunu bizim nakıs aklımız çelişki olarak görebiliyor da Allah-u Teala göremiyor mu? Oysa kendisi kitabında açık bir şekilde ".. Allah kötülüğü emretmez. Allah'a karşı bilmediğiniz şeyleri mi söylüyorsunuz?" (A'raf, 28) buyuruyor.

Kendimiz için güzel bir ölçü, nefsimize vurup, öyle bakalım neresindeyiz...?

iyi de arasını bulamazsan, biri isyanında diretirse ne olacağınıda söylüyormu

Burada konumuza ışık tutacak bir olayı bizzat Kur'an ayetlerine dayanarak anlatmakta fayda görüyorum. Bakın A'raf Suresi'nde Önce Allah'ın kendisine ayetler, verdiği birisinden bahsediyor ki daha sonra bu ilahi lütfün kadrini bilmediği için, Şeytan'a kul olmuş ve önceden sahip olduğu her şeyi kaybedip kötü bir akibete düçar olmuştur. Olay kısaca şöyledir ki: Tarihlerin de yazdığına göre Bel'am Baura isminde birisi Hz. Musa 'ın zamanında yaşıyordu ki aynı zamanda Hz. Musa'nın akrabası ve talebesi de oluyordu. Bu adam Hz. Musa'nın elinde yetişip bir çok İlahi ayet ve ilme sahip olmuş ve manevi açıdan öyle bir makama ulaşmıştı ki müstecab-üd dave birisi haline gelmişti! Hatta bazen Hz. Musa'nın temsilcisi olarak bazı yerlere tebliğe gidiyordu! Ama maalesef daha sonra Firavun'un vaatlerine kanarak nefsine uyup önceden sahip olduğu bütün makam ve derecelerini kaybetmiştir. Öyle ki artık Allah-u Teala ondan bir köpek olarak bahsetmektedir! İlginçtir ki Allah-u Teala ısrarla Resulü'ne bu kıssayı bir ibret olsun diye ümmetine anlatmayı emretmektedir!

NOT: İslamiyetten hariç herhangi bir dinle ilgilenmiyorum.

Buradaki kılıç çekilen müslüman aleminin hepsidir. Yani burada kast edilen tüm müslümanlara kılıç çekilmesidir.

Yine Nahl Suresi'nde buyuruyor ki: "Şüphesiz ki Allah, size adaleti, iyilik yapmayı ve yakınlara bakmayı emreder; hayasızlıktan, fenalıktan ve azgınlıktan nehyeder. Öğüt almanız için size böyle öğüt verir." (Nahl, 90)

Söz konusu ayetlerim meali şöyledir:

9) Seferde ve hazerde mest üzerine meshi terk etmez,

Şimdi iyiliği emredip kötülükten sakındıran ve asla kötülüğe emretmediğini belirten Allah , nasıl olur da dönüp sahabe kötülük ehli bile olsa, onlara tabi olmayı iyilik olarak nitelendirebilir? Tabi olanlarda, iyiliklerde tabi olmayı veya iyilikle tabi olmayı rızasına şart koşan Allah, bil-evla tabi olunan ve örnek olanda iyiliği şart bilir. Ancak bu aklen ve mantıken açık oluğu için bunu açıklamaya gerek yoktur. Örneğin Allah-u Teala anne-baba hakkında şöyle buyuruyor:

2 müslüman taifenin birbiriyle savaşabileceği ayet-i kerime ile sabittir.

iyide peygamber, iki baş olmayın, iki baş çıkarsa diğerini kesin demiyormu

Demekki bu kendini ehli sünnet sayanlar kendi içinde çelişkiye düşüyor.

Ayet-i Kerime'de "anne-babaya "öf" demeyin" buyurduğu için, birisi kalkıp da anne-babasını dövüp söver ve "Kur'an "öf" demeyin demiştir. Dövme ve sövme diye bir açıklama ve kayıt yoktur. Dolayısıyla benim bir suçum yoktur" diyebilir mi? Her akıllı insan şunu anlar ki bir "öf" demek yasaklanıyorsa, ondan çok daha önemli olan dövmek sövmek gibi şeyler haydi haydi yasak olur. Bunun ismine fıkıhta "tarik-i evleviyet" denir.

Hayır, yorumu yapan ben değilim. Yorumu yapan muteber alimlerdir. Ben sadece naklettim. Dolayısıyla sorumluluk kabul etmiyorum "pisipisi". Alimlerin yaptığı açıklama ise yorum götürmeyecek kadar açıktır.

Eshab-ı kiram, dediler ki: "Ya Resulallah! Bir kişinin sünnet ve cemaat, üzere olduğu ne zaman bilinir?"

kılıç çekilmez deniyor, alası yapılmış zamanında

10) İyi veya günahkar olan imamın arkasında namaz kılar ve cemaati terk etmez. Bu hasletlerden birisini terkeden, sünnet ve cemaati terketmiş olur."

esas olan ehli sünnettir.

8) Tevhid ehli bir kimseye günahı sebebi ile kafir demez,

İçtihatta farklılık olmuştur, olmaası gerekir, ama neticenin böyle sonuçlanma nedeni munafıkların, fitnecilerin yapmış oldukları oyunlar sonucudur...

"Muhacir ve Ensar'dan İslam'a ilk önce girenlerin başta gelenleri ve iyi amellerle onlara tabi olanlar var ya, işte Allah onlardan razı oldu, onlar da Allah'dan razı oldular ve onlara, altlarında ırmaklar akan cennetler hazırladı ki, içlerinde ebedi kalacaklar. İşte büyük ve muhteşem kurtuluş budur." (Tevbe, 100)

Şu on haslet kendisinde mevcut ise bilinir:

"Rabbin kesin olarak şunları emretti: Ancak kendisine ibadet edin, anne ve babaya iyilik edin. Onlardan biri veya her ikisi senin yanında yaşlanırsa, sakın onlara "öf" deme ve onları azarlama. İkisine de tatlı ve güzel söz söyle." (İsra, 23)

ümmetime kılıç çekmez diyor.

Peygamber efendimizin ümmetine kim kılıç çekmiş bunu herkes biliyor.

Acele etme /pisipisi/ güzel bir açıklama yapıyorum birazdan. Oradan öğrenirsin. Fakat yine de acilen düzeltilmesi gereken bir yanlış var.

yani sonuçta nereye gelmek isteniyor bu alıntıyla.

maşaallah müctehid gibi yorum yaptın hemen, bir sürü hak var ama doğru tektir diyorsun, olurmu yav böyle

6) Allahü tealanın dininde münazaa etmez,

Dini ilimlerde ne kadar bilginiz var bilmiyorum ama yine de deneyelim.

4) Kaderi tekzib etmez ,

Yine bu ayetin zahirine dayanarak ve maalesef ayetteki karineleri, kesin kabulleri ve akli ölçüleri dikkate almadan sahabenin hepsinin adil ve cennetlik olduğuna hükmetmişlerdir.

kardeşler kimse kopyala yapıştır yapmadan yazsın ltfen bildiklerini ki nerde yanlışlık yapılmakta, hangi noktalar yanlış anlaşılmış anlayalım doğruyu yazalım...

"İman edip sonra kafir olan , sonra iman edip tekrar inkar eden, sonra da inkarlarında ileri gidenleri Allah ne bağışlayacak, ne de doğru yola eriştirecektir." (Nisa, 137)

ya kardeş sen kime alay ediyor siyorsun, sen hak kavramını içtihada bağladın helal olsun

tamam bir münafık iftira atabilir, ya dafitne atıp ortalığı karıştırabilirde, o zaman ki insanlar sizden daha mı az biliyordu bu meseleleri ki birbirine saldırdı bir münafı yüzünden

Sizin Hazret dedikleriniz söylediğinize göre münafıkmış.

Baktımda gerçek Ehli sünnet bizmişiz.

Rabbim hepimize doğruları görebilmek için basiret ve feraset versin ve onlara cesaret ve samimiyetle tabi olabilmeyi nasip buyursun. Amin!

2 seferdir çırpınıyorsun, bence daha fazla zorlama.

"Şüphesiz imanlarının arkasından küfreden, sonra da küfrünü artırmış olanların tevbeleri asla kabul olunmaz. İşte onlar sapıkların ta kendileridir." (Al-i İmran, 90)

doğru çoktur olacaktı, bak 4 mezhep var sünnilerde hepside doğruyuz diyor, ancak bir tane hak olur, hak yoldayız derken bir tane yol belli edilir, ama her dinin, her fırkanın, her ideolojinin kendi doğruları vardır ama hak hakikat bir tanedir öyle değilmi

İyide Allah demekki hepsinden razı değilmiş.

bir sünniye göre doğru olan bir vahhabiye göre yanlıştır

Birisi kendisinin haklı olduğunu düşünüyor, diğeri kendisinin haklı olduğunu düşünüyor. İkisinin amacı da islama hizmet etmek. Fakat biri diğerinden daha iyi hizmet edeceğini düşündüğünden dolayı savaşmışlar. Yani 2 tarafta hak fakat sadece biri doğru.

bir de şuna şaşıyorum, nasıl iki iman eden grup bir içtihat yüzünden kelle keser birbiriniz katleder yav buna aklım almıyor, sizin dediğinize göre içtihat ayrıntılı konularda yapılır, bir içtihat göürş yüzünden insanlar birbirini katledermi bumu sizin bir insanı öldürmek alemi öldürek gibidir inancınız

Bunu da mı inkar edeceksiniz?

"Onlara, kendisine ayetlerimizi sunduğumuz o adamın kıssasını da anlat; ayetlerden sıyrılıp çıktı, derken onu şeytan arkasına taktı, en sonunda da helak olanlardan oldu. Ve eğer dileseydik onu o ayetlerle yüceltirdik, fakat o yere saplandı kaldı ve kendi keyfinin ardına düştü. Artık onun ibret verici hali o köpeğin haline benzer ki, üzerine varsan da dilini uzatır solur, bıraksan da solur. İşte bu, ayetlerimizi inkar eden kavmin misalidir. Bu kıssayı iyice anlat, belki biraz düşünürler." (A'raf, 175-176)

İsyan değil ki? Neyin isyanından bahsediyorsun? Savaşlar ictihad farklılığından dolayı çıkmış.

Demek ki bir insanın bir zaman iyi olması, onun sonuna kadar öyle kalacağına delil olamaz. İnsan son nefesini alıncaya kadar imtihana tabidir. Önemli olan insanın iyi halini sonuna kadar devam ettirebilmesidir. Bir büyük alimin tabiriyle mu'min olmak önemli değil, mu'min kalabilmek önemlidir. Kur'an bazı ayetlerinde açık bir şekilde önce iman edip sonra kafir olan bazılarından bahsetmektedir. Bu ayetler sahabe zamanında indiğine göre demek ki bazıları iman ettikten sonra bu imanlarını kaybetmişlerdir:

Buyurdular ki:

2) Eshabımı söz ile kötülemez, sövmez.

Gördüğünüz gibi Allah-u Teala, değil onlara bir ayrıcalık tanımak, tam tersine sorumluluklarının başkalarına nazaran bir kat daha ağır olduğunu , bundan dolayı da hem sevapları hem de veballerinin başkalarına nazaran bir kat daha fazla olduğunu vurgulamaktadır. Sünni kardeşlerimiz ise yaptıkları yanlışların bir kat vebalini dahi vermek bir yana yaptıklarından sorumlu olmadıklarını söylüyorlar! Ne kadar da uzaktır bu mantıkları Kur'an'ın mantığından!!

3) Bu ümmete kılıçla karşı çıkmaz. Kılıç çekmez.

kardeş senin hadis dediğin haberi başka bir fırka kabul etmez neyse göre doğru kime göre doğrudur,

iki başlılık yapmayın, iki baş olursa birini kesin deniyor ardından bu gerçekleşince hepside cennetlik deniyor

Örneğin Muhammed b. Ka'b-i Karzi'ye "Resulullah'ın ashabı hakkında ne düşünüyorsunuz?" diye sorulduğunda, "Resulullah'ın ashabının hepsi istisnasız cennetliktir; ister iyilik ehli olmuş olsunlar, isterse kötülük!!" diye cevap vermiştir. "Peki neye dayanarak bunu söylüyorsunuz?" denildiğinde de söz konusu ayeti (Tevbe, 100) delil olarak göstermiş ve şartsız bir şekilde Sahabe'den razı olduğunu beyan etmiştir. Oysa devamında tabiilerden bahsederken yanına şart koşmuş ve "İyilikle onlara tabi olanlar.." tabirini kullanmıştır. Yani sahabeye tabii olanlar ancak, iyi amellerle onlara tabi olur veya iyi bir şekilde onara tabi olurlarsa, Allah'ın rızasına mazhar olabilirler!" (El-Menar ve Fahr-i Razi Tefsirleri, Tevbe Suresi'nin100. ayetinin tefsirinde)

o halde hak nedir, hakikati kim temsil ediyor

Yukarıdaki ayette de benzer bir durum söz konusudur. Yani uyan ve tabi olan kimsede "iyilik" şart koşuluyorsa, uyulan kimde de bunun şart olması daha evla ve daha önemlidir. Öte yandan Resulü'ne dahi İlahi hükümlerde hiçbir ayrıcalık tanımayan ve "O, bize isnaden bazı sözler uydurmaya kalkışsaydı Elbette biz onu bundan dolayı kuvvetle yakalardık. Sonra da onun şah damarını koparırdık! O vakit sizden hiçbiriniz ona siper de olamazdınız!" (Hakka, 44 ila 47) buyuran Allah her şeye rağmen başkalarına böyle bir ayrıcalığı nasıl tanıyabilir?! "Allah indinde sizin en üstününüz, en takvalı olanınızdır." (Hucurat, 13) buyuran Allah böyle haksız ve yersiz bir ayrıcalığı sahabeye nasıl tanıyabilir? Esasen böyle bir ayrıcalığı birilerine tanımak, açık bir şekilde onları günah ve yanlışa teşvik değil de nedir?! "Siz ne yaparsanız yapın, ben yine de sizden razıyım" demek değil mi?" Bu ise yüzlerce Kur'an ayetine ters düşmüyor mu? Allah-u Teala neden ve niçin bazı kullarına bu ayrıcalığı tanısın? Bu o adil Rabb'ın adaletine açık bir şekilde ters düşmüyor mu?..

bu uzucu hadisenin yaşanma sebebi, İbni sebe yahudisinin fitnesidir...

"Andolsun o ağacın altında sana biat ederlerken Allah, müminlerden razı olmuştur. Kalplerinde olanı bilmiş onlara güven indirmiş ve onları pek yakın bir fetih ile mükafatlandırmıştır." (Fetih, 18)

"Yeminlerini kalkan yapıp Allah'ın yolundan çevirdiler. Onların yaptıkları ne kötüdür! Bunun sebebi şudur: Onlar inandılar, sonra kafir oldular ; bu yüzden kalplerinin üzeri mühürlendi. Artık onlar anlamazlar." Münafikun, 2-3)

5) İmanda şüphe etmez,

Demekki neymiş Müctehid'in ictihad etmesi haktır, isabet etmesi ise doğruluktur. Zira doğru tektir.