MANEVİ YAT BAK NE KADAR HUZUR VERİCİ :d TÜM SORUN UYKUSUZLUK YORGUNLUK DEMEKKİ :d

Bunalımdqan huzura..?

eskiden ruh hastalarını denizde gezdirirlermiş iyileşsin diye çok iyi yapıyorlarmış bunun konuyla ne alakası var demeyin bunalım takılanlar denize gitmei bence girmesede izlemeli yüzmesede tekneyle gezmeli cidden işe yarıyor :D

haklısın yani kaside-i bürde. teknolojiyle yakınlaştık birbirimizden uzaklaştık. bunaldık mutlu değiliz. bulamadım huzurumu

Kul, Allah ve Rasulü?nün rızasını ve isteklerini hayatının köşesine doğru ittiğinde, Allah ve Rasulü?nün dışında kalan şeylerin isteklerini ve beklentilerini karşılamaya yönelir. Bu nedenle de Allah ve Rasulü gönül dünyasından yavaş yavaş çekilir. Bunların yerini dünya hırsı, şehvet, tamah, kibir, riya, samimiyetsizlik gibi kötü hasletler almaya başlar.

mümkündür

Ama bir şeyi veremedi: İç huzuru. O kadar veremedi ki adına?bunalım çağı? bile denildi...

desibel2

Nasıl Yaşarsanız Öyle Ölürsünüz, Nasıl Ölürseniz öyle Dirilirsiniz.. ve öylece mahser yerine sevk edilirsiniz...

Bu durum devam ettikçe kul öyle bir noktaya gelir ki, kalbi Allah ve Rasulü?nün asla razı olmadığı isteklerle dolar, dünya ve onun sundukları gayesi haline gelir. Dindarlığı sadece sözde kalır, sözleriyle yaşadığı hayat arasında neredeyse bir bağlantı kalmaz. Kulluğu Allah?tan başka yöne doğru kayar. Zihnini meşgul eden şeylerin kulu-kölesi olur.

İnsanın en büyük sorunu hiç şüphe yok ki, yaratılış gayesinden uzaklaşmasıdır. Kur?an ve Hz. Peygamber s. a. v., insanın yeryüzüne Allah?a kulluk etmesi için getirildiğini, bu amaçla bir sınava tabi tutulduğunu belirtmektedir. Bu sınavda insandan istenen temel ödev, Allah ve Rasulü?ne iman etmesi ve bu ikisini hayatının merkezine alarak ömrünü sürdürmesidir. Dolayısıyla her şeyin Kur?an ve Sünnet?e uygun olması istenmektedir.

İnş. hayırlara vesile olur...

Ortaya çıkan bu olumsuz tabloya ve ülkemizin diğer temel sorunlarına bakıldığında, yarınlar adına içimizin karardığını söylemek durumundayız. Öyle ya, insanların ailelerini boğazlamaya başladığı, güpegündüz işyerlerinin ve araçların soyulduğu, genç kuşaklarda ahlaki değerlerin çok zayıfladığı, yabancı kültürlerin ülkeyi dört bir yandan kuşatıp işgal ettiği, camilerin yaşlılara kalmaya başladığı tabloya bakan bir insanın ümit sahibi olması elbette zorlaşır

ben güzel bir halde gitmek isterim siz kül olarak mı savrula savrula gitmek istiyorsunuz..:)

büyük şehirler hiç büyümeseydi. küçük bir şehirde toprakla uğraşsaydım. apartmandan kurtulsaydım.

o iç huzura ulaşabilmek duasıyla...

Suya ve yeşilliğe bakmak kalbe huzur verdiği kesin tabiki, ama bu devamlı surette huzur getireceği kanaatinde değilim... bu yuzden başka çözüm yolları aramak gerektiği düşüncesindeyim.

haklısınız sonumuz ne olacak bu gidişle

Yaşadığımız çağ pek çok şey sundu bize. Her işi kolaylaştıran yüksek teknoloji, makinalar, elektronik gereçler, kolay ulaşım, büyük şehirler... Bu çağ insanlığa okyanusların derinliklerini, uzayın sırlarını aşina kıldı.

İnsanlar yataklarına girip başlarını yastıklarına koyduklarında kolaylıkla uykuya dalamıyor. Herkes her şeyden şikayetçi. Eşler birbirinden ve çocuklardan, çocuklar da hepsinden şikayet etmekte.

padolya

gerçwkten çok güzel bir tespit haklsınız...!

MinnettarlIĞımı sunmak isterim..

bizim dinimizde böyle birşey yok ama ben istiyorum diye yaparlar mı acaba :D

geçmiş ümmetler döneminde bu dile getirdiğinz hadise olmuştur. Allah korkusu yüzünden baba evladlarına öyle vasiyette bulunmuş, yakıp küllerini savurmuşlar.. Ama sonuç itibariyle Allah cc. rahmetine mazhar olup, affedilmiş..

bence ölünce ruh bedenden ayrılıyorya beden artık önemsiz yakılsa ne olur yakılmasa değil mi ama illa benim gibi bir şahsiyet için sululuk birinci planda olduğu için ben yinede deniz isterim :D

Bunalımın yansımalarını her gün basında görmekteyiz. Televizyonlara, gazetelerdeki haberlere bakıldığında, ülkemizin her bir yanının neredeyse suç mahalline döndüğünü söylememiz yanlış olmaz. Suç işleme oranı küçük yaşlara kadar indi.

ama dinimizce bu uygun değil, siz yinede sünnet üzre yapılanı tercih ediniz...

katılıyorum, görünürde herşey tamam sorun yok gibi ama eksikliğini hissettiğimz şeyler var ve onu yanlış yerlerde, yanlış kişilerde arayıp bulamıyoruz. Dolayısıylada bocalıyoruz hırs bürüdü gözümüzü daha fazlasını isteyip, hiçbişeyin kıymetini bilmiyoruz. Dünyada Kazandım demek için çok şey kaybediyoruz malesef

maneviyat eksikliği=huzursuzluk

Etrafımızdaki insanlara göz gezdirdiğimizde, neredeyse herkesin bunalımda olduğunu ve yaşadığı hayattan tat alamadığını görüyoruz. Yaşanan buhran ve kasavet halinin öyle zannedildiği gibi insanların fakir veya zengin olmasıyla da ilgisi yok. Zengin olan da bunalımda, fakir olan da.

Allah?a kul olmak

ben ölünce beni yaklasalar küllerimi denize savursalar olmaz mı acaba visayet etsem mesela yakınlarım yapar mı sizce bu isteğimi :D

Nereden başlamalı...:

tek tuşla bilgiye bu kadar çabuk ulaşamasam, il kütüphanelerinin yolunu sıksık arşınlasaydım.

Haksız mıyım acaba, arkadaşlar ne düşünüyorsunuz bu konuda...?

huzuru dışar da arayanlar bi gelsin hele

yok ben şapkasız çıkmam abi :D

kendimi sadece denizde huzurlu hissedebiliyorum o sebepten olsa gerek rüyalarımda bile hep deniz görüyorum hayırdır inş. :d

deniz >= huzur

Bu paylaŞIm, benim kalemim olmuŞ

huzuru içinde bulanlar

En olmayacak suç haberlerini bile kanıksadık, sıradan görmeye başladık. Bu açıdan bakıldığında kalbi huzursuz, buhranlı ve asık suratlı bir toplum olmaya doğru gittiğimizi hiçbirimiz inkar edemeyiz.

keşke okyanusların derinliğini, uzayın sırrını bilmeseydik