coook guzel bi paylasım olmuş...

ya hiç kılmasaydım. inkisarlığımın ifadesini hayal edebilir miydim...

her şey gider ama namaz kalır demişti yıllar önce birisi. her şey gidiyor. üsatdın da dediği gibi:her şey gidiyor insan da beraberinde gidiyor.

Tanıdıklara adabı muaşeret ve hoşgörü gereği?Nasılsın iyi misin? diye hal ve hatırlarını sorarız.. Onlar sağlık ve sıhhatleri ve keyifleri yerindeyse iyim derler.

Hayatın semeresi olan namazı terk eden onun sevabından mahrum kalan bir insan nasıl iyi olabilir. Namazın olmadığı bir ömür nasıl iyi ve hayırlı olabilir. namazı olmayan bir ömürde nasıl hayır olabilir.

İlahi aşk için yaratılan kalp ondan şekva edip benim kalbime dünya, mal, kadın, para şöhret şehvet yalancı sevgilileri doldurdu, beni rabbimi sevmekten mahrum etti? diyerek bizden davacı olacağı kesindir...

Zahirde hayatı şaşalı, ihtişamlı ve saadetli görünse de hakikat cihetinde içerisinde ibadet, kulluk, şükür olmayan hayat kötüdür, çirkindir, abestir, manasızdır ve gayesizdir.

Allaha verilen sözlerin en büyüğü olan Namaz ibadetinin yapılmadığı, İslamiyetin ve imanın gereğinin yerine getirilmediği bir hayatın neresi iyidir..

Demek rabbini tanıyanı bütün mevcudat tanıyor, seviyor ve biliyor. Mevcudat o müminlerden memnun iken, rabbini tanımayan onun nimetlerini yeyip ona şükretmeyen, ibaret etmeyen, nefsani ve hayvani bir hayat sürenlerden ise razı olmuyor. Onların dünyadan gitmesine seviniyorlar.

Zahirde iyim demek doğru ise de hakikatte yanlıştır.. Çünkü iyim diyen insanlara bakıldığı zaman iyiliği yanında kendi nefsine ve ahiretine ve belki ailesine karşı büyük zararın içerisinde olduğunun farkında değildir..

Allah ayırmasın...

birkaç gün kılmasam ne hisederdim acaba hiç düşünmedim. kıldığım halde kendimi o kadar da iyi hissetmiyorsam kılmasam ne yaparım ki. bir adım atınca ikinciyi atabilir miyim ki.

Dünyaya dünya için, dünyanın basit ve bayağı hayatı için gönderilmeyen, kendisine verilen kutsal ve yüce emanetleri sadece dünya için kullanan, asıl vazifelerini bırakıp lüzumsuz vazifelerin ardına düşen, Allaha kulluk ve ibadet etmek için gönderildiği halde bu vazifesini yapmayan bir insanın iyim demesi nasıl bir iyidir.

Onlar iyi olmanın ölçüsünü dünyevi şeylere kıyas ettikleri içinse şayet iyim demekte haklılar. Evet dünyevi açıdan iyiliğin ölçüsü sadece dünyevi arzu ve isteklerini gerçekleştirme, sıhhatli olma ve azda olsa mutlu olma, işi olma ve keyfi yerinde olmak olarak görüldüğü zaman insan iyidir.

en büyük tesellilerimden bir tanesi bu namaz. o da olmasa nerde ne halde olurdum Allah bilir.

İbadet etmeyen ve Allaha kul olmayan bir insan nasıl iyim diyebilir. Her namazsız geçirdiği günü onun aleyhine olan, bütün hayatıyla alakadar olduğu her şeyin aleyhinde olduğu bir insan nasıl iyi olabilir.

Başında ölüm, azap ve cehennem kol gezen bir insan nasıl rahat ve iyi olabilir.

bir kez tebessüm edince, yüzümde ikinci bir tebessüm yakalayabilirler mi ki.

her şeye rağmen kulluğumu beğenmiyorum. zaten beğenmek de istemiyorum. böyle olmaz arkadaş diyorum. bak ömür gidiyor diyorum. böyle diye diye bir gün ayağımız biri mezarda olacak ve ben yine bunu diyeceğim:böyle olmaz arkadaş.

ne güzel yazmışsın.. çok doğru

gerçek anlamda yavaş yavaş etrafımdaki insanlar hüzünlerini anlatıyo drine indiğinizde namaz kılmadıklarını öğrenince...

Allah razı olsun...

kendimi bildiğimden beri namaz kıldım. namaza önem verdiğim kadar başka bir şeye vermedim. yine de içime sinmedi kıldığım namazların sıhhati.

Aslında iyim diyen insanların bir kısmına bakıldığı zaman hayatlarında ibadet, kulluk, zikir, hakiki manada şükür namına bir şey olmamasına rağmen iyi olduklarını söylemesi ilginçtir.

Uhrevi noktada zarar içerisinde olan ve içinde ibadetin, kulluğun kuran ve şükrün olmadığı dünyevi bir hayat nasıl iyi olabilir..

İlla namaz illa namaz...

Bir mümin öldüğü zaman bütün mevcudat üzerimizden şükür eden, kulluk eden, rabbini hatırlayan bir insan gitti diye üzülürken bir fasık veya kafir öldüğü zaman ise bütün mevcudat sevinirmiş ki, üzerimizden bir nankör, isyankar, asi, azgın ve bir şükürsüz insan gitti.

işte asıl hüznün sebebi namazdır diye bir düşünce alır insanı...

Her ne kadar emelleri, arzuları ve hayallerinin sonu ve sınırı yoksa da ve hepsinin gerçekleştirecek zamanı, ömrü, kudreti olmasa da ve emel, arzu ve isteklerinin ancak yüzde onuna muvaffak olup yüzde doksanını geçekleştirmeden buradan gidilsede...