O karanlık provokasyonun kimler tarafından yaptırıldığı da, taşeronu da artık aşikarsa, gereğini yap Ahmet Amca.

Uğruna ölünen lider neden kendi hayatını gençlerinkinden önemli görür? Bu deha mı? Duyarsızlık mı? Bencillik mi? Korkaklık mı?

Yakıp yıkmadan, kırıp dökmeden, haklı bir zeminde, inadına barış, inadına özgürlük deyip, Dağkapı meydanında?silahlar susuncaya dek, Kürt dili ve kültürü üzerindeki yasaklar kalkıncaya dek açlık grevindeyim? de bir kez de.

Milletvekili olup olmaman bir şey değiştirmez. Vakur bir duruş sergile, savaş çığırtkanı Kürt ve Türklere karşı dik dur. Kürtlerin Gandhi'si ol. Onun gibi davran. Onyedi yaşımda olsam da vasiyetim sana bu işte.

Bakalım o zaman, bütün Ergenekoncular ve basındaki uzantıları kaçacak delikleri nasıl da arayacaklar.

Demem o ki Ahmet Amca hesap sor kendine, hesap ver bana!

Panikleme hemen, endişelenme! Ölümümden ne seni ne de Kürtleri sorumlu tutacağım. Ne?vatan, canım sana feda? diyeceğim, ne de?şehitler ölmez vatan bölünmez?.

Evet, Ahmet Amca, Emine Ayna'nın gölgesinde kalmak, bir halkın geleceğini onun ihtiraslarına bırakmak sana yakışır mı?

Liseli Serap'tan Ahmet Amca'ya mektup

Demem o ki Ahmet Amca sen yanlış yerdesin. Ölüm bile utanır bulunduğu taraftan, onyedisinde Serap, yirmiüçünde Aydın öldüğünde.

Dayak mı yerdin, küfür mü işitirdin? Bu seni, kodeste asker karşısında hazır olda durmak kadar incitir miydi?

Ölümün ne olduğunu biliyorsun değil mi?

Ölmeden kısa bir süre önce, Diyarbakır'da 'Serok'larının 15 cm küçültülen hücresini protesto eden Aydın Ağabey'in öldürüldüğünü duydum. Geçen yıl da Ömerli Köyü'ne Milletvekili Bayan Ata'nın önderliğinde tavafa giden kalabalıktan bir genç öldürülmüştü aynı şekilde.

?kabahat senin, / demeğe de dilim varmıyor ama / kabahatin çoğu senin, canım kardeşim!?

İktidar hesaplarını ölümlerimiz üstüne kurgulayan utanmaz amcalar nasıl da şapkalarını alıp gidecekler ve bir daha da asla geri dönemeyecekler.

Herkesin, Qesiri Qenco'nun Nizam-ul Mülkü, gamsız Ahmet Ağa bildiği kişi değilsin elbette.

Bak diğer Ahmet Amca sorguluyor biz Türkler ve siz Kürtlerin tutuculuklarını, narsisizmlerini. Sen de sorgular mısın benim için kendini ve şahin olan çevrendekileri?

Bak o zaman, savunduğun davada, AB, ABD ve bütün dünya seni nasıl da haklı görecekler?

Dostuna sadakati sınırsız, düşmanına mertçe düşman, cömertlikte yalnızca sofrasını değil yüreğini de açan insanlarına sen anlatamıyorsan oturt yanına, onlara söylet. Hangi lider gençlerin ölümüne duyarsız kalır?

Dağlarda ölen Kürt ve Türk gençlerine borçlusun. Yap mayanlara inat, yap. Onurun, gururun, fedakarlığın ne olduğunu göster korkaklara.

Ben Serap, hatırladın mı? Hani 20 Kasım 2009'da İstanbul'da dershaneden dönerken, otobüse atılan molotof kokteyli ile yanıp, daha sonra da bu dünyadan göçen Serap.

Senin de onyedisinde kızların oldu, dağda ölen yeğenlerin ve hatta gidip de hiç haber alamadığın yakınların... Şimdi yüzündeki derin çizgiler, yürürken hafif sallanarak ve biraz da öne eğilmiş halin, yaşından ziyade, çektiklerinle ilgili ki ben bunu da biliyorum.

Kızıyorum işte sana, daha da fazla kızacağım, bütün söylediklerimin doğru olduğunu bildiğin halde gereğini yapmazsan...

Liseli Serap'tan Ahmet Türk'e MektupDemem o ki Ahmet Amca sen yanlış yerdesin. Ölüm bile utanır bulunduğu taraftan, onyedisinde Serap, yirmiüçünde Aydın öldüğünde..

Ezberinde olduğundan emin olduğum bu şiirin baş tarafını da hazır olduğunda, beglik cesaretine ve onuruna yeniden sahip olduğunda, diğer Kürtlere de sen okursun değil mi?

Aşiretin töresine sor; kan kanla yıkanmaz, yanlışa yanlışla karşılık verilmez. Yiğitlik acıyı sindirmektir, zulme direnmektir. Başka acılara sebep olmaktansa, yeni mazlumlar yaratmaktansa, kendi yaranı gizlemektir.

Biliyorum ki ben öldüm. O, homo politicus'lara özgü hırslarınız, kitleleri yönlendiren söylevlerinizle artık aramızda çoook kalın bir duvar var. Çünkü ben, öldüm!

Diyarbekir Cezaevi yalnızca fiziğini çökertmedi, derin yaralar da açtı yüreğinde. Gururunu kırdı, onurunu zedeledi. Bu yüzden öfkeni, mağrur beglik gururun bile gizleyemedi zaman zaman.

Neden Ahmet Amca? Yeryüzünde kutsanmış savaşlar, erişilmez, dehası sorgulanmaz liderler kaldı mı hala.

Seni de diğer Kürtleri de suçla mıyorum. Ama Nazım Hikmet'in bir şiirini de size hatırlatmam gerekli gibi sanki;

Ben de öldüm tıpkı Liceli Ceylan gibi ve ne yazık ki daha fazla acı çekerek. Liceli Ceylan bu köşede Ahmet Amca'sına bir mektup yazmıştı. Ben de şimdi sana yazıyorum.

Ama seni yadırgadım birçok nedenden. Neden cenaze törenime katılmadın mesela?

Benim için, insanlık onuru için, yeryüzünde tanıdığım en duygusal halk olan Kürtlerin gururu için dayak yemek gücüne mi giderdi?

Merhaba Ahmet Amca.

?Açılım bitti? derken, alaylı gülümseyişinden, dişlerinin arasından yılan gibi tıslayarak çıkan kelimelerinden okudum hırsını ve anladım; onun ölmesinden korktuğu çocuğu yok. O, anne değil.