10 yıl öncesine kadar dinden uzak yaşadınız. Sonra ne oldu?

Tasavvuf bana teslim olma sanatını öğretti. Çünkü tasavvuf aşk sanatı. Bazen yaşadığımız olaylar gereksiz yere üzüntüye ve ümitsizliğe düşmemize neden oluyor. Ben tasavvufla Allah?a aşkı ve teslimiyeti öğrendim. Çünkü, Allah?ın aşkı üzere yaratıldığımızı düşünüyorum ve buna layık yaşamaya gayret ediyorum. Ümitsizliğe kapılmak istemiyorum.

Eskiden dangıl dungul bir insandım. Asi, her şeye itiraz eden, hiçbir şey bilmediği halde kendi bildiğini okuyan birisiydim. ?Ben böyleyim kardeşim? durumundaydım. Mesnevi okudukça bu durumun ne kadar büyük bir hata olduğunu anladım. Mesnevi?yi okudukça kendimi sorgulamaya başladım. ?Ben niye böyleyim?, ?Neymişim ki ben? sorularını sordum. Hz. Mevlana bana ayna tuttu. Aslında önce çok sinirim bozuldu. Kolay değil, kendimle yüzleşmek beni çok sinirlendirdi. ?Eyvah. Ben ne durumdaymışım? dedim. Ancak, Kur?an insanı kendisiyle yüzleştirirken umut veriyor. Her şeyin bittiğini düşündüğünüz bir anda aslında her şeyin yeniden başladığını söylüyor. Kur?an-ı Kerim umutsuzlukların değil umudun kapısı.

Ne güzel bir dönüşüm. Cümlelerinden bile dönüşümü fark edebiliyorsunuz. Allah herkese nasip eder inşalah..

Yeniden doğmak kıyamet bana göre. Bir uyanış. Uyku ölümün cüzi ise her gün doğuyoruz demektir. An?ın çocuğu olmak yani. Allah o kadar özel yaratmış ki her şeyi. Aslında dünyada her şey her saniye yeniden doğuyor. Bunun idrakinde olmakla alakalı bir şey. Aldığım her nefesin Allah?tan bana verilen bir hediye olduğunu düşünüyorum artık.

Hz. Mevlana?Biz, dertlilerin kapısıyız? der. O kapıdan içeri giren ebedi bir huzura doğru uzun bir yolculuğa çıkar. Pop müziğin sevilen ismi Deniz Arcak da 10 yıl önce yaşadığı zorluklar sırasında tanışır bu gönül kapısıyla. Sahaflardan aldığı Şefik Can tercümeli Mesnevi?yi okudukça kapılar açılır ardı ardına. Sahtelikten sahiciliğe, hiçlik duygusundan var olmaya uzanan bir yolculuğun yolcusu olur. ?Ben niye böyleyim?, ?Neymişim ki ben? sorularını kendine sık sık sorar hale gelir. ?Her şeyi iyi bilirim? duygusundan sıyrılır ve iç dünyasında başlayan hakikat yolculuğunda kendisini karınca misali bir yolcu olarak bile görmeyecek kadar alçakgönüllü bir insan olur. İç dünyasında büyük değişimler yaşayan sanatçıyla, tasavvuf, hayat ve ölüm üzerine bir söyleşi yaptık. Çalışmalarında Hz. Mevlana?nın rubailerinden bir derleme de yapan sanatçı, tasavvufun kendisine teslim olmayı öğrettiğini söylüyor. Geçmişteki Deniz Arcak?ı acımasızca eleştiren sanatçı, ?Tasavvuf beni yamuk yumuk bir yoldan dümdüz bir otobana çıkardı? diyor.

?Bu dünya çok şeye gebe. Doğurduklarından korkma. Başına her ne gelirse korkma? diyorum kendime. Bunun da ardında bir hayır olduğunu unutmamaya çalışıyorum. Başıma gelen sıkıntıya ve üzüntüye sabrederken rıza göstermeyi öğretiyorum kendime. Mutlu olmak Allah?la kurduğumuz ilişkiye bağlı. Ben Allah?a ne kadar yakın olursam o kadar mutlu oluyorum.

açlıktan ölüm

Hayır tam tersi. Tasavvufa ilgi duymaya başladıktan sonra çevrem beni daha çok sevmeye başladı. Çünkü, kendi içimde Allah rızası içinde yaşamaya karar verdim. Kimileri bunu yapıyor ama farkında bile değil. Ben bunu farkında olarak yapmak istiyorum. Bana göre, insan olmanın en büyük göstergesi insanlığa hizmettir. Saçma sapan bir hayat yaşayıp boşa nefes alacak vakit yok. Zaman çok çabuk geçiyor. Benim bir işim var ve insanlara faydalı olmam lazım.

Peki yeniden doğmak?

Derde düştüğünüz o dönemde hakikat kapıları açıldı size. Hz. Mevlana ile o yıllarda mı tanıştınız?

Hz. Mevlana Mesnevisi?nde sizi size nasıl anlattı? Orada ne buldunuz?

Ünlü Sanatçı Deniz Arcak Semerkand Aile'ye konuştu.

Sizde artık Allah korkusu mu var?

Allah beni insan olarak yaratmış ve kendi nefesinden üflemeye devam ediyor. İnsan olarak günlük hayatımızda hep şikayet ediyoruz. ?Hayat rutin devam ediyor işte? sözlerini artık kullanmıyorum. Nankörlük yapmıyorum artık. Allah?a tam teslim olmak istiyorum. Aslında şöyle düşünüyorum; bize hep kendimize güvenmek öğretilmiştir ancak yanlış öğretilmiştir. Kendime gene güveniyorum ama kendim bir işi yapabilirim ya da becerebilirim diyerek değil. Allah?ın her an beni gözetmesine ve elinin hep üzerimde olmasına güveniyorum. Ben o demde mahzar olan Adem olmak istiyorum.

Size göre aşk nedir?

2. dünya savaşında 42 milyonu sivil, toplam 72 milyon insanın ölmesi

Evet. Hani, lütufların içinde kahırlar, gizli kahırların ardında lütuflar saklıdır ya. Ben bunu yaşadım. Hayatımda bir takım ciddi zorluklar sürecine girdim. İşte o süreçte çok sevdiğim bir çocukluk arkadaşım bana Kur?an-ı Kerim?i okumamı teklif etti ancak ben kabul etmedim.

Herkesin hayatında manevi arayışı tetikleyen olaylar vardır. Sizin hayatınızda özel bir olay oldu mu? Sizi sorgulamaya iten neydi?

Arkadaşım bu konuda ısrarcı davrandı ve bana, ?Kur?an-ı aklınla değil, gönlünle oku? dedi. Daha ilk okumaya başladığımda elimdeki Kur?an benimle konuşmaya başladı. Kafamdaki her soruya cevap veriyordu. İnanılmaz bir şeydi. Allah benimle konuşuyordu sanki. İki ay boyunca telefonumu kapattım ve kimseyle görüşmedim. Sadece Kur?an okudum. Kur?an kapı kapı açıldı bana.

Secde size ne ifade ediyor?

Semerkand Aile/33

Tasavvuf çevrenizi değiştirmenize neden oldu mu, hayatınızdan çıkardığınız insanlar var mı?

Maşallah, hayırlara vesile olması dileğiyle.. Ayrıca paylaşım için size ayrıca teşekkürlerimi sunuyorum Dede Ali..

Kendi sınırlarınızı tanıdığınızı söyleyebilir misiniz?

Şunu düşünüyorum; insanın manevi bir yere gelebilmesi için sebepler sebepleri kovalıyor. Bende de öyle oldu. Manevi arayışımı tetikleyen olaylar oldu. Yaşadığım olaylar sonrasında çok kötü bir hiçlik duygusuna kapıldım. Tasavvufa yaklaştıkça o günkü hiçlik duygusunun aslında ne kadar tadı çıkarılacak bir duygu olduğunu idrak ettim. Ama bilmekle olmak arasında da uzun bir yolculuk var ya. İşte, o süreçte hiçlik duygusu beni yerle bir etmişti. Ölmekten daha ölmek nasıl olur hissini yaşıyordum.

İdrakinde her zaman olabildiğim bir yer değil. Kendi kabımca idrakine vardıysam eğer, secde aşktır. İbadet benim için tam bir yüzleşme.

Evet. Aynı yıl tanıştım Mesnevi?yle. Kur?an-ı Kerim okumamı tavsiye eden arkadaşımın dayısının işyerine hırsız giriyor ve Tahirü?l Mevlevi?nin Mesnevi?sini çalıyor. Sonra hırsız yakalanıyor Mesnevi?yi sattığı sahafın adresini veriyor. Arkadaşımın dayısı eseri almak için sahafa gidiyor ve Mesnevi?nin kendisine ait olduğunu söyleyerek iade etmesini istiyor. Sahaf ona, ?Ben bu kitabı çok sevdim, biraz bende kalsın okuyayım. Size yeni bir mesnevi açıklaması çıktı onu vereyim? diyor. Arkadaşımın dayısı Şefik Can?ın mesnevisini alıp eve geliyor. Sonra arkadaşımla sahaflara gidiyoruz ve Şefik Can?ın Mesnevisi?ni alıyorum ve hemen okumaya başlıyorum. Okudukça bir okyanusa daldığımı anlıyorum. O kadar susamışım ki anlatamam. Hz. Mevlana her satırda beni anlatıyordu.

10 yıl önceki Deniz Arcak ile şimdiki siz arasındaki farklar nelerdir. Tasavvuf size ne öğretti?

Şükür sahibi bir insansınız?

Şimdi düşündüğünüzde size göre ölüm nedir?

Sıkıntılar ve üzüntüler karşısında daha güçlü mücadele ediyorsunuz sanırım. Mutlu olmayı nasıl başarıyorsunuz?

Allah korkusu var ama öyle bize yanlış öğretildiği gibi korkutucu bir korku değil. Allah?ı ve yarattıklarını incitmeme korkusu. İnsanlar çok sınırsız varlıklar. Allah katında o kadar özel varlıklarız ki. Bunun farkına varmamız gerekiyor.

önlemi alınmazsa "mikroplar" vücutta hızlı yayılır...

Şimdi ölümü daha farklı düşünüyorum. Ölüm şahane bir şey bana göre. Azrail?i kendimde değil ama yakınlarımda seyretme fırsatı buldum. Şefik Can?ın Hakk?a yürüdüğü yolculuğunda yanındaydım. Azrail?e hayran kaldım. İnanılmaz güzeldi. Aslında Azrail?in ne kadar kibar, ne kadar naif, ruhunu alacağı insana pamuklar üzerinde muamele ettiğini gördüm. Tabi kişinin ölümü de kendine göre oluyor. O, Şefik Can dedemin Azrail?i idi. Bu benim için çok büyük bir umut oldu. Ne kadar güzel yaşarsam Azrail ile buluşmam o kadar nazik ve güzel olacak.

10 yıldır tasavvuf yolculuğuna sabırla devam eden Deniz Arcak geçmişte, asi, her şeye itiraz eden, bildiğini okuyan birisi iken, şimdilerde kendisine?Neymişim ki ben? sorusunu soruyor. Yürüdüğü yolun çok başında olduğunu söyleyen sanatçı, ?Tasavvuf beni yamuk yumuk bir yoldan dümdüz... bir otobana çıkardı? diyor.

Hayır söyleyemiyorum. Kendimdeki bir iki şey hakkında fikrim var ama kendimi tanımıyorum.

biz teşekkür ederiz arkadaşlar...

çok güzel ifade etmiş. bunları okuma fırsatımız oldu sayenizde. sağolun.

Tasavvufla ilgilenmeye başlamadan önce nasıl bir hayatınız vardı?

masum küçük çocukların ve kadınların tecavüze uğraması

Aslında küçükken Allah?a çok inancım vardı. Ders çalışmazdım ama başarılı olmak için namaz kılarak Allah?a çok dua ederdim. İşe yaramaz bir çocuktum. Günah keçisi misali. Hani, günah keçin yoksa Deniz?inde mi yok? Böyle bir çocuktum. Derslerim çok kötüydü ve devamlı disiplin cezası alırdım. Ortaokul ve lise böyle geçti. Üniversite yıllarımda dine olan inancımı kaybettiğim bir süreç oldu. Şimdi anlıyorum ki, o yılları, dine daha sıkı tutunmak için yaşamışım. ?Hayır? diye gördüklerimizde?şer?, ?şer? diye gördüklerimizde?hayır? vardır ya. O dönemlerde şer görünenler aslında benim yaşayacağım hayırlara hazırlıkmış. Bunu şimdi anlıyorum.

Aşk bana göre cennettir ve cehennemdir. Aşk yaşarken cehennem olan, sonucunda cennete götüren bir duygudur. Yola çıkarken cehennem, yolun sonundaki kapı ise cennet. Bir külçe altını ateşe atmadan güzel bir bilezik ya da güzel bir yüzük yapamazsınız. Yani cehenneme girip yanmak gerekiyor ki güzel bir şeye dönüşesin. Aşkın yaptığı şey bu bence.

dünyada 1 dakikada 5 yaş altı 12 çocuğun açlıktan ölmesi