Masumiyetin zincirini kırıpta kendini bilmem kaç bin kez parçalama

Durma kartlarını açık oyna riskse risk

Geçmişten gelecekler beğeniyorum şimdi

Anlıyorumki sahte yaşamımın en salt halini yaşıyorum şu anlarda

bir serseri kurşun aldı onları bu dünyadan öbür aleme ya da bir sinsi mayın belki de uzaktan kopup gelen bir bombaydı ve işte bir garip sevda öyküleri kaldı geride karmakaraşık..

uzattığın her kıvılcıma şerha şerha eriyen bedenim

Akabinde sahte mutluluklarımı yapıştırıp dudaklarıma

Bunca yapaylıgın, yalancılığın, temeli çürük düzenin ortasında

İşte O sesi duy, O kırılma anında çıkan sesi

Duyuyormusun yüregin parçalanacak duyuyormusun?

Sen şizofren aşkların devrilmiş kralların paranoyası

Yar, kirpiklerinin kıyısından düşüyorum...

Hücrelerime işleyen geçmiş, hesabını soruyor geleceğin

Bileklerimden geceye akıyor can, gece hiç bitmiyor

Seni öpmek istiyorum en vedai havayla

Hiç bir tehlike bu kadar güzel olamaz ve bu kadar muazzam

ŞİMDİ İSE ÇIĞLIK ÇIĞLIĞA...

Ve görme, ve duyma, ve devam et, ve konusma,

Bu bir efsundu bitmesini hiç istemediğim

Ve hiç bir acı sıfırlamıyor kendini

Onlar gizlemiyorlar acıyı, zehiri akıtırken dışarı

dudağımı kör bir neşter tadıyla yalar geçer imlası bozuk intihar cümlelerim

Sabahında kadehimi kaldıracağım havaya

Çıglıklarında sağır oluyorum benden başkası duymuyor

Kalmamalı gereksizlikler bütünü, egolar, hırslar, ihtiraslar, vs... ler

Gözbebeklerimin ardındaki saklı çığlıkları

O kutsal kavram, o ucuz öğreti, o karmaşık felsefe

Her gecen an bosluklardan boşluk begeniyorum şimdi

Lügatımda adını haykırırken tüm geçmiş zaman kipleri,

Bedelini ödemek zorken yaşanmışlıkların

Ve alışmamışsa hala yüreğin kült acıya

ben anlamıyorum artık kendimi, gidemiyorum düşüncelerimin üzerine. sessiz sakin bedenim şuana kadar dayanabildi...

Yarım mı kaldık sevgili bu girift denklemlerin çokça bilinmezinde?

Şizofren Aşkın Paranoyası

Bitkisel aşkın jilet kesikleriymiş donatan ruhumu

Kimliklerimden birinin son isteğini sorarken

Bu başlığı atınca başka bir sey yazmak acı olacak.

Yüreğinin muştasıyla parçala gözbebeklerime rehnedilmiş silüetinin aksini

Biliyorum, biliyorum ki konuşmasamda duyacaksın sen

Ve umursama, ve devre dışı bırak, ve sev, ve yaşa, ve öl, ve...

Kendi ellerimle boğup cesedimi gömecegim kalbine

Yalanlar söyledim hem sana hem kendime hem onlara

Suni kahkahalarım kendi içimde bölünüyor

bırak toplamaya çalışma dilinde

Şerefe ruhum tekrar doğmaman adına...

yalandır kurgudur hayal ürünüdür insanların hoşuna gıder ama saçmalık...

Boşluktamı kalmıştı parantez içi düşüncelerim?

Daha da devam ediyorum kendimi kanatmaya

Yar, kirpiklerine tutunmaya çalışıyorum...

Ortada yoksa bir ruhta ve olmuşsan ruhsuz bedenlerın kurbanı

bu hayatı başka türlü değerlendirememekde. insan garip sekilde kurgularken ve hayatı sorgularken, bir çok açık buluyor da ondan mı meydana geliyor bu başlıklar?

Yapay kasırgaların izleriydi sensizliği dağıtıp geçen

Tarifi mümkün olmayan sancılar yaşıyorum tarihi belli olmayan

Ve ben kalmamalıyım bu kadar ortasında gel gitlerin.. Gitmeliyim

Esra Tekinn

kaç sevda öyküsü var bir bilebilsek hazin sonlara mahküm ne leyla ne de mecnun ne şirin ne de aslıydılar ama onlar kadar sevdiler birbirlerini..

Yeni bir kimlik doğurmaya hazırlanıyorum

Maskeli süslü dizelerimdeydi kapalı serzenişlerim

Ve sustururken birini diğer benliğim yükselişe geçiyor

Sancısal Tirat

Yüreğinin kelepçesini geçirip boynuma tadarken darağacının meyvesini,

Yer çekimine inat çaresizliği yaşarken,

Eğer ruhsuz bedenler varsa karşında

Şimdi, azad ettiğin nefesinden arta kalanlarla dağılmış ben?i,

Nefeslerim yokluğunda bu kadar uzamamalı,

ruhumu bırakıyorum boşluğa

Hadi söyle sevişmeye gücün varmı bunca çirkefliğin,

O zaman kaç kurtar kendini sonlara dayanıklı değilsen

Hıçkırıklarımın katsayısı artarken katlanarak,

Evet olmamalı, vazgeçişler bu kadar zor olmamalı,

Hayatımın şah damarı kesilipte kanı içime akmaya başlayınca

Sanrılardan sanrı beğeniyorum şimdi,

yıllar yıllar önceydi şu an için kesin hatırlamamakla beraber bakkallarda çocukların en çok sevdiği şeyin sarı yaldızlı tırıvırıdan bir jelatinle kaplı altın şeklinde ince yuvarlak ve kırılgan çikolataların olduğu yıllardı harry potter icad olunmamış öz hakiki cin ali kitaplarıyla körpecik dimağlarımıza ufuk aşılıyorduk ve dört kişiydik ben ismini hatırlayamadığım astım hastası bir çocuk gözlüklü bir çocuk ve sarı kıvır saçlı mavi gözlü defterinin satırbaşı tarafında kırmızı çizgilerin bizimki gibi cetvelle çizilmediği fabrikasyon olarak oraya konulmuş bir kız birinci sınıfa gidiyorduk kızın babası okul müdürüydü ve rahattı kız ankara görmüş anaokulu görmüştü biz kara lastik giyerdik kız kırmızı pırıl pırıl ayakkabılar çok rahattı otoritenin bütün teklifsizliğiyle omuzuma yaslardı başını sarı kıvır saçları aklımı alırdı ama birinci sınıfta birinci sınıf babaların kızlarıyla arkadaş olunamazdı kızın annesi mis gibi un kurabiyeleri yapardı biz köy çocuğuyduk bilmezdik ki un kurabiyesini haminnem çantama kara ekmek koyardı çökelekle bastırırdık açlığımızı kız annesinden gizli gizli uzatırdı ellerini un kurabiyesi koyardı avuçlarıma sıcaktı elleri kurabiyenin sıcaklığına karışırdı daha sonra yıllar yıllar sonra bakkallarda sarı yaldızlı tırıvırıdan bir jelatinle kaplı altın şeklinde ince yuvarlak ve kırılgan çikolataların görülmediği yıllarda ufak yerlerdeki herkesin birbirine akraba olmasının verdiği aşinalıkla son bir aile ziyareti için uğradım yanına babası otoritenin verdiği güvenle konuşuyordu ben dinler gibi görünmeye çalışıyordum arada kız girip çıkıyordu salona ben başımı eğip halının desenlerine bakıyordum tepsiyle geldi kız ben başımı eğdim yıllar öncesinin kırmızı ayakkabılı ayakları çiğnedi halının desenlerini yenik bir ordunun son askeri gibi mahçup kaldırdım başımı ve o an un kurabiyesi kokusu doldu burnuma mavi gözleri deniz oldu kızın 2 damla gözlerinin kıyısına vururken afiyet olsun dedi kokusu kurabiyeye karıştı kızın şimdi her un kurabiyesi kokusu geldiğinde burnuma bir çift mavi gözden dalgalar vuruyor gönlümün kıyısına

baba ya da anne olma, yuva kurma özlemleri hayali hüsran hüsranı suküt oldular!

Ve düşersen tutkunun seni çeken o tatlı o acı tuzağına

İşte O herneyse hadi diyor; Zaman tükeniyor.

burda bir şair saklı :)

Kaç şehveti bulaştırma dudaklarına

Ve hiç bir maddenin gücü yetmeyecek zamanı ters düz etmeye

Parmak uçlarının dokunuşuna tanıklık eden her bir zerremi,

Durma, tutkuysa tutku bedelini öde en kırmızısıyla

dudaklarının imzasıyla salıyorum pusulasız siyah ırmaklarına...

Bin parçaya bölündüğün tuzla buz oldugun irkiltici sesi

Değişmeyecekse bu ne idüğü belirsizlikler

kimbilir belki de gerçekten öyledir dostum koskoca bir kurgunun içinde şahsımıza münhasır yaşadığımız tüm doğrular da eğrilmiştir belki...

göllensin ruhumda sensizlik şimdi...

Hayatımın firkatında son can çekişler olacak bu saniyeler

Geçen zaman bir ızdırap harbi soguk bir tragedya

şiir güzelmiş

Cümlelerimi kısaltıp gözlerimle konusmaya başlıyorum

Kül olup savrulmalı, yok olmalı bu ben ve eser kalmamalı geriden

Ya yaşanmayan, yaşanamayanların bedelini ödeyecek diyetim nerde

boğuluyorum ihanete gebe gözlerinin gölgesinde

O bizim dogurdugumuz bizsizlikten doğan bir hegemonya

Kendimi dinliyorum engel olamadığım o Aşk,

Esra Tekinn...

Neresi olacagınında bir anlamı kalmamalı,

Ama durma sevişmelerin gölgesinde kalsın o acı coğrafya

Önce gitmeliyim, sana gitmeliyim, sonra kendimden gitmeliyim