güzel bir soru..

1. si yeterince çalıştık mı da kazanamadık? ve teselli mi oluyoruz?

zaten bu ayrımı yapabilsem bende rahatlıycamda:)

İşlerimizin hepsini Allahü teala'nın rızası için yapmalı, işin sonucunda ise sadece hayırlısını dilemelidir. Örneğin KPSS sınavına girecek bir aday, Allahü teala'nın rızası için hayırlı bir işe yerleşebilmek, helalinden para kazanabilmek gibi amaçlarla sınava girerse ve sonucunda kazanamazsa "hayırlısı değilmiş" diyebilir.

hımm yani niyetimiz mi önemli?

Allaha dua etmiyormuyuz."Rabbim hakkımızda herşeyin hayırlısını ver" diye. işte bu yüzden "hakkımızda hayırlı olan buymuş" demeliyiz.

ama stv de böyle bir program varya hani keşke dendiğinde geriye gidiyorlar ve herşey daha kötü oluyor

sanırım :S :)

helalinden para kazanabilmek gibi amaçlarla sınava girerse ve sonucunda kazanamazsa "hayırlısı değilmiş" diyebilir.

kaderi öz bir cümle ile tanımlayabilir miyiz kaderimizi biz çizmiyor muyuz zaten?

yeterince çalışıp hatta baya bi çalışıp ama sınav zamanı bi takım aksilikler yaşanyosa işte ozman HAYIRLISI BÖLEYMİŞ diyrouz yani diyorum yani dedim :)

en çokta bu ikilem kafamı karıştırıyor

kendi hatalarımı kadere yükleyemiyorum ben,

bizmi çiziyoruz ozaman neden hayırlısı değil diyoruz

kendimizi avutmuş mu oluyoruz yani? :S :)

"Hayırlısı buymuş" yaklaşımı teselli değil, yaşamanın özü, gerçeği budur. Diye düşünüyorum.

kendi hatalarımı kadere yükleyemiyorum ben

kendince bahaneler bul

işte bu güzel bir örnek. 2 soru geliyor aklıma

2. si biz çalıştık ama Yüce Mevlam hayırlı olmadığı için mi bize kazandırmadı?

Hata yapmamak mümkün değildir. Hata yapmayan insan görülemez. Mühim olan hatalardan ders çıkarmalıdır. Sürekli önüne bakmalıdır. Aynı hatayı tekrarlamak ilerleme kaydedememiş olmayı gösterir. Aynı hatada ısrar etmek ise büsbütün ahmaklık olur. Sürekli bir gelişim içinde olduğu bilincinde olmalıdır. Eğer yapılan hata bir günah ise tevbe etmelidir. Olurdu, Olsaydı gibi şeyleri düşünmek anlamsızdır, boştur.

ozaman sağ yerine sola sol yerine sağa gittiğimizde keşke dememiz normal

o zaman neden hayırlısı değilmiş deriz:S

a şıkkında ki gibi olsak sanırım bir kukladan farkımız kalmaz gibi. ama b şıkkındaki gibi düz bir yol verilir ama sağa sola sapmak ya da düz gitmek bize bırakılır "sanki" :)

oysa ben herşeyin elimizde olmadığını düşünüyorum

bu sorunun cevabını vermem için, bu konu hakkında kendimi bir kez daha gözden geçirmem lazım, dediğiniz gibi bir avuntumu yoksa teslimiyetmi..

peki o zaman hayırlısı buymuş diyerek diğer seçmediğimiz seceneğe neden haksızlık yapıoruz :) bunu sadece iş için felan demiyorum hani olurda bir eş için.. mesala ondan ayrıldığımızda amaaaaan hayırlısı buymuş diyerek kendi seçimimiz için onu kötülemiş olmuyor muyuz bir nevi :)

dua ediyoruz madem biz çiziyoruz herşey bizim elimizde

sağı soluda biz seçiyosak sorumlusu bizis

gerçekten hayırlısı olmadığı içinmi yoksa bizim hatalarımızdanmı bu sonuçlar doğuyor

bunu yuarıda sorduğum 2. soruyla bağdaştırabilir miyiz o halde?

evet sen hatayı yap yap sonra hayırlısı değilmiş de

bu çok karışık bi durum yaf

bi takım aksilikler yaşanyosa...

karar verme anı.. kişinin önünde seçenekler vardır ve her seçiş bir kaybediştir bunu biliriz. seceriz ve aradan bir müddet zaman geçer. (1gün,1hafta,1ay,1sene) bir his gecer içimizden: "keşke"! keşke öbür seçeneği seçseydik o zaman şunu şunu yapar şu şu olurdu deriz. ve çok geçmeden "hayırlısı buymuş" deriz. bu cümle kendimize verdiğimiz bir teselli niteliğinde mi yoksa gerçekten bu mudur?

onu izleyince şükrediyorum ama arada gene keşke demektende kendimi alıkoyamıyorum:(

yani kalıp halinde bir çizgi üzerinde mi gidiyoruz? yoksa yukarıda da yazdığımız gibi seçimlerimiz ile yolumuzu yönlendiriyor muyuz?

bana hep teselli gibi gelir:)