Hz. Ali gibi, yaralı olduğu halde acısını hissetmeyecek kadar namazda kendinden geçip, kendini ötelere, ALLAH'a verircesine bir namaz... İşte huşu ve tefekkür.

Huşu, Allahü tealadan korkmak demektir. İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki:

Bu andan sonra adamda tek kelime duyulmadı Seccade de bir süre sessiz kaldı Adam uykuya devam etti

şeytan müminlere en çok huşu konusunda vesvese veriyor...

Yorgunluğun verdiği ağırlıkla hemen uykuya dalmıştıBir iniltiyle uyandı adamEtraf halen karanlıktı İniltiyi rüya gördüğüne yordu Dudakları susuzluktan çatlıyordu, öyle susamıştı Işıkları yakmadan mutfağa gidip suyunu içti ve yatağına döndü Tam uyumak üzereyken, aynı inleme sesi tekrar kulaklarını tırmalamaya başladı Ama rüyamıydı uyanık mıydı farkında değildi Sesin geldiği yöne doğruldu O an rüyada olduğuna iyice emin oldu Çünkü duyduğu sesin sahibi evin tek seccadesiydi <

-Evet dedi seccade

Günah, isyan, vebal ile kuşatılmış kalbi namazda huşu ile donatmak zordur. Yüce Allah?ın hududu çiğnendikçe, emirleri ihmal, tavsiyeleri kulak ardı edildikçe kalp kuşatılır ve gittikçe huşuu azalır. Günahlar çoğaldıkça Yüce Allah?a gerçek manada yönelmek, teslim olmak zorlaşır ve azalır. Bunun çaresi günahları azaltmak ve tövbe istiğfarı çoğaltmaktır. Tövbe istiğfar günahlardan dönüş ve onların bağışlanması için bir yol açılmasına sebep olur. Hayat bir bütündür. Temiz, duyarlı, bilinçli hayat huşua erişmek için her türlü kolaylığı hazırlar.

İslam Ahlakı kitabında da deniyor ki: İmama uyunca, imam Fatiha?yı okurken, diye tefekkür etmelidir.

namazdan sonra kişi ne güzel huşu'um olmasa bile, buna rağmen şeytanı alt ettim ve geldim ruku, secde ettim demezde şeytana uyar ve huşusuz kıldım, kalbime düşünceler geldi diyip kendi namazını kabul etmez hale gelir...

işte bu şeytanın bence müslümanlara verdiği en büyük vesveseledendir...

"namazı dosdoğru kıl..."

Adam iyice öfkelendi:

-Niçin ağlıyorsun?

tabiki kuranı azimüşşan tefekkür etmek ibret almak için bahsediyor onca şeyden lakin namazda bambaşka bir hal var yalnız allah ve kul...

Bunun üzerine adam yatağından doğrulup;

ama bu mevzuda yıllardır aklıma hz. ömerin ben olsaydım boynunu vururumdum demesi takılır...

-Yeter artık lütfen konuşma diye bağırdı

-Ey tövbesini yarına erteleyen, bilir misin yarına çıkabileceğini!!!

Adam iyice sıkılarak:

-İnleyen sen miydin?

ebu hanifeye göre namazda okuduğun ayetlerin manası düşünmek dahi huşuyu bozar ve mekruhtur...

imam şafi ise okuduğunun masını düşünmek gerekir diyor...

Kaynak: Evliyalar Ansiklopedisi, sayfa 2913

- Nasıl susarsın, sen canlı bile değilsin dedi adam

Adam şaşırdı ve korkulu bir sesle <

Ben o ihtilafın, başka mevzuda olduğunu hatırlıyorum.

kurtubinin namaz kısmına bakabilirsin... zaten ihtilafta tam olarak fatihanın ması üzerine doğmuştur :))

Mümin, Allah?tan korkup rahmetinden ümidini kesmemesi ve hatalarından dolayı utanması lazımdır. Namazda bu sıfatlardan ayrılıyorsa, fikri dağınık ve vesvese mevcut demektir. Görmek, düşünmeye sebeptir. Bu bakımdan insanı meşgul edecek şeyleri, gözün gördüğü yerlerden kaldırmalı. Namazı loş bir karanlıkta kılmalıdır. Nakışlı seccade yerine, düz olanlar tercih edilmeli. Kıble duvarı sade olmalı, herhangi bir resim asılı olmamalı. Sağa sola veya karşıya bakmamalı.

-Ah o fecir vaktindeki adamlar, ah o fecir vaktindeki adamlar dedi Sen O nurlu peygamberin bu vakit için neler söylediğini bilmez misin Her kim ki güneş doğmadan ve batmadan evvel namazlarını eda ederse ateşe girmeyecek Ve yine O güzel insan Kim şu iki namazı kılarsa cennete gider Ve nihayet Münafıklara en ağır gelen namaz sabah ve yatsı namazıdır Onlar ki o iki namazdaki ecri bilselerdi sürüne sürüne giderlerdi

bazı kardeşlerimizi ise daha namaza başlamadan esir alır o adi iblis ve derki;sen daha olmadın, kalbini tam veremiyorsun, olgunlaşınca kıl... attıkça atar tohumları... namazı olgunluktan ve huşudan ibaret gösterir gözede... namazın aslı olan rukunun, secdenin ne mühim şeyler olduğunu hafızalara unutturur...

şeytan vesveseleri ile huşuyu o denli bir hale getirirki;öyle bir tefrid haline getirip fısıldarki;mümin namazı huşudan ibaret sanır... hatta huşu sanki namazın en önemli rüknü ve farzı zanneder hale gelir...

Takva, dokuz azasını haramdan ve mekruhtan korumaktır. Malayaniyi terk, dünya ve ahirete yaramayan işi terk etmek demektir.

- Seccade yılmadan adamı uyarmaya ve uyutmamaya uğraşıyordu

her namazdan sonra diyorki;olmadı bu namzda boşa gitti çünkü namazda tam olarak huşuyu yakalayamadın!!!!

hatta yanlış hatırlamıyorsam ömer nasuhi bilmende dahi vardır çok meşhur bi mevzudur bu...

Namazda dünya işlerini düşünmek, ihlas noksanlığından ileri gelir. Buna sebep olan eksiklikleri gidermeye çalışmalı. Her iş, Allah rızası için yapılırsa, ihlas elde edilir. Namaza başlarken, Allahü tealayı görür gibi, edeple namaza başlamalı ki, namaz hakiki namaz olsun. Eğer beden namazda, kalb başka yerde olursa, o namaz sahih olsa da, makbul bir namaz olmaz. Bunun için, dedikten sonra namaza başlamak faydalıdır.

Rızanın en yücesine talip namazlar kılmak ümidiyle

evet netice olarak diyebilirizki;bir kimse namaza olgunlaşmadığını düşünerek başlamıyorsa veya namza kılan kimse namazdan sonra kamil ve huşulu bir namaz kılmadığı için namazdan soğumaya, bıkmaya başlamışsa şeytan vesveseleri ile onu boğmaya başlamış demektir... böyle kardeşlerimiz hemen namazın aslı olan secdeyi, rükuyu, kıyamı düşünsün ve bunun mutluluğunu yaşasın... ve desinki evet ey iblis huşu yoktu belki ama ben geldim ruku ile secde ile aczimi kabul ettim baş koydum... kıraat ile rabbimin kelamını tasdik ettim...

derki; efendimiz ashabı huşu konusunda imtihan etti, huşu ne kadar önemli... halbuki demezki ashab bile huşuda kemal noktasına ulaşamadı bu nedenle huşu namazın rüknü veya farzı değildir...

- Anlamadım dedi adam meraklı gözlerle seccadeye

- Seni uykundan uyandıran susuzluğunu, doyuncaya kadar, su içerek giderdin Oysa benim susuzluğumu giderecek kimsem yok!

Senin dediğin gibi Kurtubi'ye - daha önce okuduğum halde tekrar - baktım, namazda surelerin ve/veya okuduklarının manasını düşünmenin huşuu kaçırdığını ve hatta mekruh olduğunu söylediğini göremedim.

rahmetli mustafa asım köksal hoca derdi ki; namaz öyle bir badettir ki; onda yalnız allah tefekkür edilmedir... kuranda bazen incirden bazen abu lehebten bazende firavundan bahsedilir... namaz gibi yalnız allaha müracaat yapılması gereken bir ibadette bunları tefekkür etmek huşuyu bozar... yani ebu hanifenin görüşünü desteklerdi...

Seccade son bir ümitle ;

Ama heyhat! Adam ömründeki en uzun uykuyu dalmıştı bile Seccadenin son sözlerini duyamadı O an seccade adamın öldüğünü anlayınca kısık bir sesle şunları söylüyordu

VEYSEL KARANİ:

-Kişi Salih amellerin ne kadar büyük ecri olduğunu idrak edemezse tüm zamanlarda bu ameller zor gelir Sorun uyumaksa, kabir de uykudan çok ne var! Gel sözümü dinle Ey Allahın Kulu!

Kaynak rica etsem, namazda özellikle fatiha suresinin manasını düşünmenin mekruh olduğuna dair. Ebu Hanife hazretlerinin böyle söylediğine ilişkin kaynak rica ediyorum.

Arapça düanın orjinali:

Namazları cemaatle, huşu ve hudu ile kılmalı; çünkü insanı iki cihanda felaketlerden, sıkıntılardan kurtaracak, ancak huşu ile kılınan namazdır. İki ayet-i kerime meali:

zaferler kazandıran,

-Beni rahat bırak deyip döndü adam

Seccade yine içe işleyen bir sesle:

zaten benim kanımca ebu hanifenin görüşü yerindedir... ikindi manazı gibi yalnızca imamın sessizce kıraat ettiği namazlarda cemaatin manayı düşünmesi mümkün değildir...

(Mektubat 1. cilt / 85. mektub)

- Ey Allahın kulu; bak işte sabah namazının vakti geldi Ezanlar; namaz uykudan hayırlıdır diye sesleniyor Ah sabah namazı, ah bu sabah namazı! Namazlar arasında müstesnadır Hem kalbe hem de ruha hayat veren bir iksirdir o Yetmiyor mu? gece gündüz dünya için koşuşturduğun, Aziz ve Kahhar olan Allah'ın çağrısına neden icabet etmezsin!!!

Seccade bu çıkışın karşısında önce sustu Daha sonra sesini iyice alçaltarak ;

-Ey seccadem, beni rahat bırak Gündüz yeterince yoruluyorum, biraz daha uyuyayım deyip yatağın sıcaklığına bıraktı kendini

Sen yanlış hatırlıyor olmayasın? Yada bana tam metnin geçtiği yeri gösterebilirmisin? Çünkü ben tersini hatırlıyorum.

- Demek ki sen dünyaya ahretten daha çok önem veriyorsun

cennet bahçelerinin kapılarını açtıran,

Namazın kusursuz olması, farzlarını, vaciblerini, sünnetlerini ve müstehablarını yerlerine getirmekle olur. Namazda huşu, yani her uzvun tevazu göstermesi, bu dört şeyi yapmaktır. Kalbin huduu, yani Allah korkusu da yine bunları tam yapmakla olur. hadis-i şerifi, kalbin, yukarıda bildirilen dört şeyin yapılmasında hazır olması, uyanık olması demektir. Yani bunların hepsinin yapılmasında gevşeklik olmamasına dikkat etmektir. (Mektubat 1. cilt /305. mektub)

- Benim ihtiyacımda bir nevi sudur ama içtiğin değil Benim susuzluğumu ancak tövbekar kulların gözyaşları giderir

Ölüm pusuda hep, biz dünya için günah işlerken Süresi de kısıtlı Gün gelip atar, farkında olmadan

Bunun aksine İmam-ı Azam Ebu Hanife hazretleri sadece manayı bilmenin kıraat bakımından uygun olduğunu söylemiş ve fakat bu görüşünde yalnız kalmış.

Namazın kabul olmasının şartı, haramlardan sakınmak, huşu ve takva ile kılmak ve malayaniyi terk etmektir.

Kendisine, namazda huşu nedir? dediklerinde; ?Böğrüne iğne batırılsa, namazda duymamaktır.? dedi.

ayetteki "dosdoğru"dan bir kastın da, huşu olduğunu belirtmiştir alimlerimiz...

huşu önemsizdir dediğim zannedilmesin sakın ben işin tefrid boyutundan bahsediyorum, ifrat boyutu ise namazda huşu namına birşey olmamasıdır... ama şeytan genelde namazdan bıkkınlık vermek için her namazdan sonra huşulu kılamadın der... taki insana bıkkınlık gelsinde namazı bıraksın ister...

- Ağlarım çünkü Allahın kulları; kabrinin aydınlığa ulaşmasını, karanlıklarda kalmamayı, o kutlu günde aydın olmayı isterler İsterler de bu vakitte kalkıp iki rekat teheccüt namazı kılmazlar Hep bakarım sana, bir günde kalkıp şükür için iki rekat namaz kılmazsın

Namaza başlarken, Allah?ın huzuruna durduğunu, bu huzurda gafil olmanın tehlikesini düşünmeli ve kıyametin korkunç manzarasını hatırlamalı. Kalbi meşgul eden, dünyevi istek ve arzulardır. Nefse ceza verip, bunlardan kurtarmak gerekir. Ebu Talha hazretleri, bahçede namaz kılarken bir kuş daldan dala konup namazını şaşırtınca, koca bahçesini sadaka olarak verdi. Namazının noksanına kefaret olsun diye böyle yaptı. Nefsi çeşitli şekilde cezalandırarak kalbi toparlamaya çalışmalıdır. Tam huzura kavuşamıyorum diye, mücadeleyi bırakmamalı. Bir bardak dolu zeytinyağına ne kadar su konursa, o kadar zeytinyağı dökülür. Çünkü zeytinyağı, suya göre hafif olduğu için suyun üstüne çıkar. İkisi birleşmez. Dünya sevgisi ile ahiretin kalbdeki himmeti, zeytinyağı ile su gibidir. Bardak su ile dolu olunca, zeytinyağı orada bulunmaz. Dünya sevgisi, kalbi kaplamışsa, vesveseden kurtulmak mümkün olmaz. Dünya sevgisi ne kadar azsa, kalb huzuru o kadar fazlalaşır. Demek ki, kalbi toparlayabilmek için, dünyanın faydasız şeyleri peşinden koşmamalı. İlim ve ihlasla amel etmeye çalışmalı, göze çarpan ve kalbi meşgul eden şeyleri ortadan kaldırmalıdır.

bu hitap insanı titretiyor...

2007 yılında açılan bir başlıkta şeytan en çok hangi hususta vesvese veriyor sorusuna şöyle yazmıştım burayada nakletmek istedim:

p00r dostum

-Haklısın sabah namazı gerçekten önemli dedi

Seccade:

namaz öyle bir ibadettirki;kişi bu ibadette yarabbi ben acizliğimin farkına vardım, verdiğin nimetlere şükrediyorum der... bunu yapmanın yolu ise namazın rükünlerinden farzlarından geçer evveliyetle... bunlar ise ruku, secde, kıyam, kıraattir, tayihhiyyata oturmaktır, tertemiz olup allahın huzurunda belli saatlerde durmaktır...

Seccade devam etti

unutmayalımki huşusuz namaz kabul olur... eğer huşu namazın rüknü olsa efendimiz defaatle üzerinde durur ve huşusuz namaz kabul olmaz derdi... tam tersine o ashabı tabi tuttuğu imtihanla huşunun hiçbir zaman kamil olamayacağını ve bu nedenle rabbimizin bizi güç yetiremeyeceğimiz şeyle imtihan etmeyeceğini bize bildirmiş... rabbimize yaptığımız... ruku, secde, kıyam, kıraat gibi namzın rukunlarının allaha götüren ve kalpte huzuru sağlaması gereken asıl unsurlar olduğunu bildirmiştir...

yalnızca allahın huzurunda olduğunu düşünmek huşuya daha uygundur...

namaz dışında ise her an kuran okunup tefekkür edilebilir...

-Öyleyse kalk ve namaz kıl dedi-Yarın inşallah, mutlaka kalkacağım ama bugün çok yorgunum dedi adam

Namazda manasını biliyorsanız, okuduğunuzu düşünmek, iyi olur. Kendini Rabbinin huzurunda düşünmek ve o huzurda nasıl olması gerekiyorsa, öyle bulunmak çok iyidir. Kendinin son namazı olduğunu, son amelinin bu olduğunu, yahut kendini sırat üzerinde düşünüp kendini toparlamak, kibriya, azamet ve celali huzurunda, kendini kartal pençesindeki serçe, yahut efendisinden kaçmış, yakalanıp tekrar efendisinin huzuruna götürülmüş köle gibi bilmek, yahut her an nimetleri içinde bulunduğu, her an kendisine muhtaç olduğu hakiki nimet sahibinin huzurunda nasıl durulursa, öyle durmak, hiç olmazsa, general karşısına çıkan bir er gibi bulunmak, namazda kalbi toparlamaya yardım eder. Dünyaya önem vermemek, işlerini mesele ve düşünce vesilesi yapmamak, geldiği gibi gider, ne olduysa öyle olur gibi, dünya hakkında hoşgörülü olup, namazda hep Rabbi ile olmak mühimdir gibi düşünceye sahip olmak faydalı olur.