Bunlar, sahv=manevi ayıklık ve temkin makamında bulunan bir alim için söylenecek sözlerdir. Manevi sarhoşluk ve vecd/cezbe halindeki kimseler ise, içinde bulundukları hale mağluptur. Hale mağlup olan kimse, mazurdur; yaptığı işlerden ve söylediği sözlerden sorumlu değildir.

Yüce Allah?ın, kendisine karşı ve muhabbetinin açıklanmasına karşı gösterdiği gayret, kulun kalbindeki muhabbetini ortaya koyma gayretinden daha şiddetlidir. Yine Allahu Teala?nın, kendisini sevenlerin kalplerindeki muhabbeti kendi cinsindeki insanlara açıklamasına karşı gösterdiği gayret ve kıskançlık, bütün sevenlerinin Allah sevmek için gösterdikleri gayretten daha şiddetlidir.

Sevginin gizlenmesi seçkin ve akıl sahibi muhiplerin bir özelliğidir. Sefa ehline göre sevgiyi gizlemek, vefanın gereğidir. Çünkü muhabbet, sevgiliye ait aşıkların kalplerinin derinliğinde saklı bir sırrıdır. Bu sırrı açıp yaymak muhabbete ihanettir. Kendisinin muhabbet ehli olduğunu söylemek ve bunu ima etmek dahi edep ve hayaya uygun değildir. Çünkü bunda şöhret söz konusudur; bu durumda kalbe gizli davada bulunma ve kendini büyük görme hastalığı girer.

Ariflerden birisi demiştir ki: ?Allah'tan en uzak olanlar, devamlı onu sevdiğini anlatmaya çalışan kimselerdir.? Bu kimseler, her işinde ve her sözünde Allah?ı sevdiğini ima etmeye çalışır; herkesin yanında Allah?ı sevdiğini söyleyerek yapmacık hal ve hareketlere girer. Bu, Yüce Allah?a sevenler ve O?nu tanıyanlar yanında kızılacak bir davranıştır.

Nefsi muhabbeti açıklamaktan alıkoymak, onu kendisi gibi olan insanlardan gizlemek, onunla övünmeyi terk etmek, muhabbeti ele geçirmenin alametidir. Çünkü mahbub/Yüce Allah kıskançtır.

Zünnun el- Mısri, devamlı muhabbetten bahseden arkadaşlarından birinin yanına vardı. Baktı ki adamın başına anlatılması güç bir bela gelmiş. Zünnun: ?O?nun gönderdiği musibetin acısını duyan kimse onu sevmiş olamaz.? dedi. Adam: ?Ben de derim ki, O?ndan gelen musibetten tat almayan kimse onu sevmiş olamaz.? dedi. Buna karşı Zünnun: ?Aslında O?nu sevdiğini söyleyerek kendisini meşhur eden bir kimse, O?nu sevmiş olamaz? dedi. Bunun üzerine adam: Allah?tan affımı istiyor ve O?na tövbe ediyorum.? Dedi.

leylaya sormuşlar sen mi üstünsün mecnun mu diye o da ben üstünüm demiş, çünkü o sevgisini dillendirdi bu yüzden çöllere düştü ben ise kalbimde büyüttüm demiş...

"Sevginin gizlenmesi seçkin ve akıl sahibi muhiplerin bir özelliğidir. Sefa ehline göre sevgiyi gizlemek, vefanın gereğidir. Çünkü muhabbet, sevgiliye ait aşıkların kalplerinin derinliğinde saklı bir sırrıdır. Bu sırrı açıp yaymak muhabbete ihanettir. Kendisinin muhabbet ehli olduğunu söylemek ve bunu ima etmek dahi edep ve hayaya uygun değildir. Çünkü bunda şöhret söz konusudur; bu durumda kalbe gizli davada bulunma ve kendini büyük görme hastalığı girer."

Çok ince bir nokta.

Allah muhabbetinin alametlerinden birisi de, kulun, sevdiği Yüce Mevla?sını yücelterek, O?ndan çekinerek, O?nu gözünde büyüterek ve kendisinden haya ederek O?na karşı beslediği sevgiyi gizlemektir.

Adamın biri, Allah?ı sevenlerin birinden, cahilane yapılan bir hareket gördü ve bunu gelip Ebu Mahfuz Maruf?a el-Kerhi?ye haber verdi. Ebu Mahfuz tebessüm ederek, ona şunları söyledi: ?Ey kardeşim! Allah?ın küçük-büyük, deli-akıllı pek çok seveni vardır. Senin gördüğün kimse, Allah?ı seven delilerden birisidir.?

Zünnun?un da dediği gibi; Allah muhabbetini kalpte gizli tutmak, muhabbetteki ihlastandır. Çünkü muhabbet kalbin amelidir. Şu sebeplerle muhabbet gizlenmelidir. 1-Muhabbetin kalpten çekilip alınma korkusu. 2-Muhabbetin başka bir halle değiştirilme endişesi 3- Gizli bir tuzağa düşme ve istidraç yani bilmeden azaba yaklaşma korkusu. Bütün bu sebeplerle muhabbeti gizli tutmak, onun kalpte tam olarak gerçekleştiğini gösterir.