Uzaktan bir bulut geçer

Güçlükle soluk alarak

Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana.

Bir akam bir kente girerim

Karanlık bir çocukluk bulutu

BEN ÖLÜRSEM AKŞAMÜSTÜ ÖLÜRÜM

?Aldırma? diyor gülerek

İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne

Savunmak gerçeği, çoğu kez

şunu da yazayım:)

Kayısı ağaçları arasından

Derinden bir tren geçer

Şehre simsiyah bir kar yağar

Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara

Yollar kalbimle örtülür

Her gün yeniden ölerek

Yaşamak bu yangın yerinde

paylaşınız.

Gerçeküstü bir ressam

Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına

Yüzümü bir çiçeğe gömüp

Kopmaz kökler salmaktır oraya

Çocuklar sinemaya gider

Kucaklıyor beni Metin Altıok

Sözler rüyamdan fışkırır

Ataol Behramoğlu'nu sevenler lütfen sevdiğiniz şairin şiirlerini

Zalimin elinde tutsak

Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır

İnsan balıklama dalmalı içine hayatın

Cahile kurban olarak

serpili paylaşımınız için teşekkür ederim.

serpili tekrar teşekkürler benim konumu onurlandırdığın için.

Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar

Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın

Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına

Rengi birdenbire karışır

Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:

Birinde sararmış yapraklar

Dünyayı değiştirmeye başlar

Sana bir şiir getiririm

Parmaklarımın arasından

rica ederim

Kiminin boynunda ilmeği

Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten

Her biri bir yerden gelerek

Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle

Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına

Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa

Ağlamak gibi isterim

Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği

Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın

?Yaşamak görevdir bu yangın yerinde Yaşamak, insan kalarak?

Ben ölürsem akşamüstü ölürüm

en sevdiğimi paylaşmışsınız ben de katkıda bulunayım istedim:)

Yalnızlığını bilerek

Kimi kanını silerek

Gidip denize bakarım

Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına

Birinde bir adam

Yalanla kirli havada

Görüp de öfkeyle dolarak

Alıp başımı gitmek isterim

Birinde bir pazar sabahı

YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİR ŞEY VAR

Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı

Korkağı, döneği, suskunu

Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin

Denizin ve kırların

Kuş sesleri, haykırışlar

Dünya bölümlere ayrılır

İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine

Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin

Her şeye yeniden başlar

Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır

Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını

Toplanıyor ölü arkadaşlar

Değişmemelisin hiçbir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu

Gecenin geldiğini görürüm

Bir tiyatro seyrederim

Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi