insan her kaybedişinde biraz daha buluyor kendini... bir yanda anne babsız çocuklar bir yanda çok istemesine karşın evlat sahibi olamayanlar...

gülünür elbet herkes herkesin derdiyle dertlenemez burda püf noktası çok şükür etmek :(

benimde canım dedemsiz..

benim ilk babamsız bayramım olacek...

geçen yıl bu zamanda beraberdik oysam...

her şeye para hırsıyla yaklaştığımız için`, insanların acısıyla da para uğruna reklamlar yapılabiliyor maalesef:(

bayram şekeri firmaları için iyi reklam malzemesi oluyor bu konular.

insan kaybedince anlarmış... o zaman büyürmüş... dün çocuk esirgeme kurumunun önünden geçtim ancak o zaman hatırlıyoruz ya zaten:( dedim ki hayat ne garip benm bayramda yanına gideceğim birileri var ya burdaki çocuklar:(((((

hı bu bayram mesela...

içim cız etti bir an...