iyi oldu bak erken geldim seni gördüm işte:)

Affetmek, o kişiyle konuşmak zorunda olmak değil.

dikenlerin arasından suyu ve güneşi yakalayıp boyatmak için durmamalı o zaman insan..

Dilenci?Söz vermeden önce iki kez düşünün kralım?dedi.

Pek sakın o sah katından, Seni ırak ede bir söz

ben şimdi çıkyorum. iyi akşamlar. sözün öze değdiği anlarda buluşmak dileğiyle...

Başkalarını affettiğimizde biz özgürleşiriz.

Bu cihan cehennemini, Sekiz cennet ede bir söz

volkan teşekkür ederim paylaşımların için.:)

... HEY YOLCU!!!

?Tamam, sen kazandın? dedi. ?Dileğini yerine getiremedim ama ne olur bana çanağın neden yapıldığını söyle.?

Gönderen arkadaşıma teşekkürlerimi sunuyorum:)

İnsanoğlu mutluluğu hep hor kullanıyormuş... Hep şikayetçi hep bıkkınmış... Bir gün melekler mutluluğu saklamaya karar vermişler... Saklayalım, zor bulsunlar... Zor buldukları için belki kıymetini bilirler diyerek başlamışlar tartışmaya...

Bunun üzerine dilenci, çanağını uzatıp, ?Şu çanağı herhangi birşeyle doldurabilir misin? diye sordu.

Affetmek artık acıyı hissetmemektir. Yapılanları zihinsel olarak unutmak zaten mümkün değildir.

'' Everest'in tepesine saklayalım'' demiş, kimisi: '' Atlas Okyanusu'nun dibine'' demiş. Tac Mahal'in kubbesi, Mekke sokakları, İtalyan sofrası... Bir hastanenin odası, dondurma külahı, şarap şişesi.. Sigara paketi, lale bahçesi... Pek çok yer düşünmüşler ama hiçbiri yeterince zor gelmemiş...

O acılar sizin acılarınız.

Yunus şimdi söz yatından, söyle sözü gayetinden

Bir kısmı, üzerinde çok az toprak bulunan bir kayanın üstüne denk gelir. Birazcık nemlenir, kök salar. Kökler sert kayaya varıp geçecek yer bulamayınca kuruyuverir.

hayat zorlukları verdiyse yanında çaaresiyle gelir

"Duygusal unutma" affetmenin diğer adıdır.

Söz ola ağulu aşı, yağ ile bal ede bir söz

ne yola ne kayalığa ne de dikenli toprağa düşmeyip, güzel bir toprağa düşen tohum ise, sözü dinleyip onu uygulamaya niyet eden, anlayan, yeri gelince uygulamak için sabırlı olup, kötü duygulardan uzaklaşan adama benzetilmiştir...

Dilenci sıradan bir dilenci değildi. Kralın ilk yaşantısında öğretmeni olmuştu ve ona şu sözü vermişti:

Neden? Çünkü beynin, aklın onları dışlar.

:)) güzel bir paylaşım can

yolculuk hali iyi sonuç vermez. Geri dön? Evine dön? Seni mutlu edecek öğeleri dışarıda değil, kendi içinde ara!?

kültür bitkileri artıkça dikenli tarlalarda yok olaccaktır

Arkanda, nasıl bir iz bırakacağını hiç düşündün mü?

Affetmeyi seçtiğinizde kimse size borçlanmayacaktır. Yani koşullu affetme yoktur.

Fakat özgürleşmek için gereklidir.

Söz ola kese savaşı, söz ola kestire başı

Affetmek, o kişiyi kucaklamak değil.

iyi akşamlar...

?Bundan sonraki yaşantında tekrar karşına çıkıp seni uyaracağım.?

kayalığa düşen tohum güzelce dinleyen fakat onu uygulayacak gayreti taşımayan bir kalbe havale eden ve anladığını ifsad edene,

Daha fazla çaba göstermem gerekiyor sanırım.

Kimsenin zorlamasıyla affetmek mümkün değildir.

Hiçbir mutluluk kolay gelmiyor. Kolay kolay gülmüyor insanın yüzü... Emekte ve insanın içinde saklı mutluluk... Ne başkasının ekmeğinde, ne başkasının evinde, ne de başka bir şeyde saklı mutluluk...

Bir kısmı da ne yol, ne kaya, ne de dikenli olan bir toprağa isabet eder. Boy atar ve yararlı hale gelir.

Amacı sizin rahatlamanızdır, sizin özgürleşmenizdir.

sanırım bende de yok kral:)

Tohum eken, tohumunu getirir ve ondan bir avuç alıp saçar. O tohumun bir kısmı yol üstüne düşer, onu hemen kuşlar kapışırlar.

Herkes bu misafirhaneye uğrar ve bir iz bırakır gider...

kahvaltı sonrası okuması çok hoş oldu:)

Affetmek bir süreçtir. Birdenbire affedişler bile bir sürecin ürünüdür.

Bir kısmı, güzel fakat dikenli bir toprağa düşer bitip boy verince dikenler etrafını sarar ve boğarlar, işe yaramaz hale gelir.

Affetmek, o kişinin beklentileri doğrultusunda davranmak değil.

... İz vardır ki, patikadan, dağ yolundan da beter...

Dilenciye?Dile benden ne dilersen? dedi. Dilenci güldü ve?Sanki dileğimi gerçekleştirebilecekmiş gibi soruyorsunuz? diye yanıtladı.

Affetmek kırgınlığın, kızgınlığın, nefretin hapishanesinden özgürlüğe çıkmaktır.

Salt kötülükleri görmek bir süre sonra şüphe, depresyon ve umutsuzluk denizinde boğar insanı. Nefret dolu bir yaşam, mutsuz bir yaşamdır.

Kral yenik düşmüştü. Dilenciye yalvarmaya başladı:

Affetmek, o kişiyi sevmek değil.

Tohum saç, bitmezse toprak utansın! Hedefe varmayan mızrak utansın! Hey gidi küheylan, koşmana bak sen! Çatlarsan, doğuran kısrak utansın! ...

Kralın onuru kırılmıştı. Bir dilenci çanağını dolduramadığı kulaktan kulağa yayılıyordu. Giderek pırlantalar, elmaslar, yakutlar akıtıldı çanağa. Ne var ki çanağın dibi yoktu sanki. Yedi yuttu ama boş kaldı.

Affetmek bir seçimdir.

Nefret duyduğunuz kişinin yaşıyor ya da ölmüş olması sizin affetme sürecinde duyduğunuz acıların yoğunluğunda bir farklılık yaratmayacaktır.

ne yola ne kayalığa ne de dikenli toprağa düşmeyip, güzel bir toprağa düşen tohum ise, sözü dinleyip onu uygulamaya niyet eden, anlayan, yeri gelince uygulamak için sabırlı olup, kötü duygulardan uzaklaşan adama benzetilmiştir.

bnde sabır yokkk :)

... İz vardır ki, onada onu bırakana da lanet okunur...

Heyecan, onu elde ettiğinde sönüp gider. Gene boşluğa düşer, yeni bir istek yaratmak zorunda kalırsın.

yola düşen tohum, dinlemek istemediği halde dinleyen ve neticede de şeytanın kalbine attığı düşüncelerle dinlediğini unutana;

Kral bu olayı çoktan unutmuştu. Bu yüzden ısrar ediyordu:

Sözü pişirip diyenin işini sağ ede bir söz

?Sen söyle hele; ne istiyorsun?

Nefret yaşamdan zevk almamızı, insanların güzel yanlarını görmemizi engeller.

Burdan payımıza düşeni almalıyız bence:)

?Pek tabii her dediğini yerine getirebilirim? dedi.

Çoğu insan affetmenin nefret ettiği kişiyi suçsuz ya da haklı bulduğu anlamına geleceğini sanır. Oysa affetmek, geçmişteki anıların boyunduruğundan kurtulmak, yaşamımızı kontrolü altında tutmasına son vermek demektir.

?Ne istersen verebilirim. Ben güçlü bir kralım? dedi.

Affetmek, o kişiyi suçsuz bulmak değil.

Çünkü affetmek bir seçimdir.

?Yerine getiremeyeceğim hiçbir dileğin olamaz.?

Affetmek insanı derinleştirir.

Affetmek, o kişinin verdiği zararları telafi etmek için çaba göstermemek değil.

Diğer insanın da sizi affetmesini, değişmesini veya sizin istediğiniz gibi olmasını beklemeyin.

Son zamanlarda dikenli toprağa düşen tohum gibiyim ben arkadaşlar...

İlmin başı güzel dinlemedir. Sonra anlama, sonra hıfzetme, sonra onunla amel etme ve sonra da onu yayma gelir. Hikmetli söz söyleyenlerden bir zat şu darb-ı meseli aktarır bize:

Kişi bile söz demini, Demeye sözün kemini

İstek doyumsuzluk uyandırır ve giderek dilenci olursun. Bir istekten bir diğerine çırpınıp durursun. Amacına ulaşır ulaşmaz bir yenisini yaratırsın. İsteğin bu yönünü kavradığında yaşamının dönüm noktasındasın demektir. Sürekli

Kimisi:

Affetmek için, insanın ruhsal ve zihinsel olarak kendisini hazır hissetmesi gerekir.

paylaşımlar çok güzel:)

Evet ilk okuduğumda ben de kendimi o kategoriye soktum direkt. :(

Sözü bilen kişinin, yüzünü ak ede bir söz

Sorun büyükmüş... Mutluluğu saklamak kolay değilmiş çünkü...

Çok geçmiş olsun king. Kabir azabına denk derler diş ağrısı için. Allah şifa versin arkadaşım...

Günaydınlar güzel yürekli arkadaşım :)

Nefreti aşmanın tek yolu var: Affetmek.

dikenli toprağa düşen tohum, söze kulak verip onu uygulamaya niyetli, fakat kötü duygu ve isteklerin itirazı karşısında boğulan ve dinlediklerini ifşa edip niyetlendiği şeyi yerine getirmeyene;

Bu izler aralarında öyleleri var ki, onları zaman ve asırlar aşındıramaz

HEY YOLCU!!!

Mutluluk Nerede?

Kral kahkaha attı ve vezirine çanağı altınla doldurmasını emretti. Çanak dolup taşmakta ve anında boşalmaktaydı.

sen mesaiyi bitirip eve ne zaman gittin:)

Öyle izler varki, yürüyenle birlikte kaybolur, en küçük belirti dahi kalmaz..

payıma düşeni aldım kimsecikler

Affetmek, o kişiyi haklı bulmak değil.

?Çok basit? diye yanıtladı dilenci. ?İnsan aklından yapılmıştır. Yani insanın isteklerinden. Doymak bilmez oluşu bundandır. Bu gerçeği bir kez kavrarsan yaşantın değişir. İstek nedir ki! İstek ulaşılana dek, belli bir süre heyecan veren bir duygudur. İstediklerini elde ettiğinde, tümü anlamını yitirir.

Affetmek, o kişiyle ilişkiyi sürdürmek değil.

Hiç kimse saf iyi ya da saf kötü değildir.

Bu misalde tohum eken, hikmetli söz söyleyene; tohum, hikmetli, doğru söze;

Affetmek En Asil İntikamdır...

... İz vardır ki, ona yüzler sürülür, gözyaşı dökülür..

En önemlisi de sabırla yoğrulmayı öğrenmem gerekiyor.

walla dişim agrıyor düzelmedi bi türlüü :) istanbul köprüsü kuruyor üstüne sanki...

Son kısımdaki gibi olabilirsek daha güzel olacak king :)

Kral sabah gezintisi sırasında bir dilenciye rastladı.

MEVLANA

Affetmek kolay değildir.

Paralar buhar olup uçmaktaydı sanki.

Derken meleklerden biri: ''İÇLERİNE SAKLAYALIM'' demiş... '' Kimsenin aklına gelmez içine bakmak!!!'' İşte o gündür bugündür mutluluk insanın kendi içinde saklıymış...

Kral dilencinin bu sözlerinden çok alındı ve dilencinin istediğini yerine getireceği konusunda ısrar etmeye başladı:

güzelmişş :)

... İz vardır ki, arkadan gelen yol der, şehrah der, tutar gider

özlü sözlü arkadaşım günaydınlar olsun:)