hayatta hiçbir hedefimiz, gayemiz, çabamız yoksa yaşadığımız tümden alışkanlıktır

alışma süresi herkesde farklı olabiliyor alışamama dönemindeyim.

Babamı çok özlüyorum keşke olsaydı yanımda ben onu çok seviyorum eğer hala beni duyabiliyor ise söylüyorum seni seviyorum babam

:( durucan üzdün beni

yalanı kesınlikle kabul edemiyorum

insanoğlunun vurdum duymazlığına alışamadım...

ikiyüzlü insanlara hala alışamadım

kendine alışamaman henüz kendini tam olarak tanımadığından çözemediğinden olabilir.

annem ve babam yanımda olmadan yaşamaya alışamadımm, onlarsız kahvaltı yapmaya, onlara seslenmeden günleri geçirmeye alışamadım...:(((

durucan yüreğinden sesleniyorsun ona eminimm duyuyor hissediyordur seni

bazı insanlar kendilerine yalan söylediğini bildikleri halde o kişilerle görüşmeye devam ediyorlar ben bu insanlara alişamadım :(

raporlu bencede alışıyoruzda ama farkına varmadıktan sonra o alışmışlığın amlamı çok çok fazla olmuyor malesef

Hayata alisamadim, hala cigerlerimi yakiyor aldigim her nefes.

yalnız değilsin erciş..

İnsanoğlu herşeye alışırmış, ama beennnn:((((

vay be ağır başlık olmuş...

mesela bende gördüğüm iki ayaklı kişilerin insan olduğu fikrine alışamadım henüz. her iki ayaklı yürüyen, konuşan, yiyen, içen, kişi insanmıdır sizce?

dedikodu yapan, iki yüzlü insanlara alışamadım

yalnızlığa alışamadım

dahası gerçek yüzünü bildiğim insanlara karşı sabırlı olmaya alışamadım.

Babamsızlağa alışamadım hala alışamadım :'(

alışıyorsunuz sadece farkında değilsiniz

Yukarıdaki gibi düşünmeme rağmen kendime alışamıyorum. Acaba herkes öyle midir?

o'nun ne varlığına ne yokluğuna alışabildim ya