"Dualarımı kabul etmemesinden bildim O'nu!"

Korkmak sevilmemekten korkmaktır. Terkedilmekten. Kaybetmekten. O'nsuz kalmaktan.

dücaneden inci gibi sözler... saol meslektaşım.

? "Dualarımı kabul etmemesinden bildim O'nu!"

Gurur, tek başına vakur adamın hali olarak göründüğünde, Şeytan'ın hali hemen "pis gurur"la tanımlanacaktır.

Kendi Kabe'nin içine...

Vazgeçmek kolay mı?

Hz. Ali gibi sen de O'nun kudretini böyle takdir edebiliyor musun ki ey talib, hiç utanmadan "O'ndan korkmamalıyız, O'nu sevmeliyiz" türünden boş laflar sarfedebiliyorsun?

Gerekçesi hakikaten sağlamsa, bu suçlamanın, bu aşağılamanın muhatabı, her neyse o işi yapmama kararına sadık kalacak ve enayi olarak suçlanmaktan utanmayacaktır.

İktidarın başlıca vasfı, eyleyip eylememe kudretidir. Kudret, arzu ettiğini avucunun içine alabilmek kadar, onu elinin tersiyle itebilmektir de. Marifet, arzu etmediğini geri çevirmekte değil, bilakis çıldırasıyla arzu ettiğinden, hakkında deli divane olduğundan vazgeçmekte.

Acep neden? Enaniyet sahibi olduğu halde, neden Şeytan, 'enayi' kategorisine sokulmaz? Gurur, kibir, tekebbür gibi enaniyet sıfatları sözkonusu oldukda, bu halleri temsile Şeytan'dan daha layık olanı tasavvur edilebilir mi?

Ey talib, sen hiç Kabe'nin içine baktın mı?

1. Meyl

? Ne demek yapamam! Sen kimsin ki yapamam diyorsun, diyebiliyorsun. Yap gitsin, sen enayi misin?

4. Aşk

Basit bir misal: Kolunu hareket ettiren kişinin koluyla birlikte kolundaki saat de hareket eder. Saatin hareketi kolun hareketiyle eşzamanlıdır. Dolayısıyla kolun saate önceliği zaman itibariyle değil, zat itibariyledir.

Enayi'nin ene'si

Bir kimsenin 'enayi' olmakla suçlanma gerekçesi, pekala o şahsın vakarı olabilir. Dikkatlice bakılırsa görülür, tarih boyunca nice vakur şahsiyet 'enayi' olmakla, çıkarını, fayda ve menfaatini iyi hesap edememekle suçlanmıştır. Ne gariptir ki aldırmazlığı, umarsızlığı da kibir ve gurur olarak yorumlanmıştır.

Toprak, su, hava ve ateş.

sevabımla, günahımla Rabbim sana iltica ediyorum..

İlk kıyas değil, ilk yanlış kıyastı Şeytan'ınki. Sureti itibariyle değil, maddesi itibariyle yanlış bir kıyas.

Türkçe'de bu ince farkı gösterebilmek için 'gurur' kelimesinin önüne bir de sıfat eklenir: "pis gurur".

Enayi'nin ene'si eskilerin tabiriyle iki kelimeyle tanımlanırdı: hayvan-ı natık .

Korkmak bir sevme tarzıdır, kişi sevdikçe korkar. Daha çok sevdikçe daha çok korkar.

Dücaneden bir yazı da benden olsun değerli arkadaşım..

Kur'an'da bu tartışmayı tasvir eden sahnelere dikkatini yöneltmiş her okur, eşzamanlı olarak Peygamber'e karşı çıkan muhaliflerin gerekçelerini de hatırlamalıdır ki ateş-toprak, şeytan-insan karşıtlığının tam da bu tasvir sırasında nasıl aktüalize edildiğini anlayabilsin.

yazının devamı...

ama içerik le farklı...

Meyl, Klasik Fizik'te hareket'ten ziyade hareketin başlangıcını ifade eder. Dolayısıyla elde etmeye, ele geçirmeye, avucunun içine almaya 'meyl' etmedikçe, o şeyin, kişinin muradı haline gelmesi düşünülemez. Meyl şiddetlendikçe isteğe dönüşür. İstek arttıkça muhabbete dönüşür. Muhabbet de şiddetlenirse bir süre sonra tutku halini alır.

Hayvaniyetinin kökeni, insanın toprağıdır. Nutkiyetinin kökeni ise ilminden ibarettir. İnsan her halukarda bilmeye muhtaç. Hayvaniyetini de, nutkiyetini de. Nefsini. Kendini. Özünü.

Not: 15-16 Ocak 2009 saat 19.00'da Altunizade Kültür Merkezi'nde. Enayice davrandığımın farkındayım ama elimden ne gelir; konu hep aynı: enayi'nin ene'si.

Pis gurur, vakar değildir. Nitekim Şeytan'ın Adem'e secde etmemesinin sebebi vakarı değil, kibir ve gururuydu. Çünkü Şeytan, olumlanabilecek herhangi bir manevi ilkeden dolayı secdeden kaçınmış değildi. Gerekçesi, üstünlük yarışında geçersiz bir vehimden ibaretti. Maddeyi üstünlük sebebi saymıştı. Güya maddesini. Ateşi.

Kısaca insan her halukarda muhtaç. Bilmeye ve secde etmeye.

İşte size pis gurur!

Korkmak, gerçekte ihtimam göstermektir. Alacaklıymış gibi değil, borçluymuş gibi sevmektir.

Kudret, sadece yapmaya değil, yapmamaya da muktedir olanın sıfatı.

Burada bilindiği anlamıyla, yani zaman itibariyle 'öncelik' yok. Çünkü öncelik ya zat itibariyle, ya da zaman itibariyledir.

? "Onu topraktan, beni ateşten yarattın. / Ateş topraktan üstündür. / Üstteki alttakinin karşısında secde etmez. / O halde ben de kendisinden üstün olduğum Adem karşısında secde etmem."

Şeytan'ın bilmediği, neseb ile bir yere varılamayacağının hakikatiydi. Adem toprak'tandı ama alimdi. Şeytan'sa belki ateştendi ama cahildi.

Enayiliğinden mi?

İnsanın kökenini biri manevi, diğeri maddi iki unsur oluşturuyor: ruh ve beden.

oyy ne güzel bir başlık böööyle

Şah-ı Nakşibendi'ye sormuşlar, "Efendim, nesebiniz nereye varır?" diye. O da "Evladım!" demiş, "kimse neseb ile bir yere varamaz!"

Şeytan'dan istenen Adem'in kökenine, yani toprağa secde etmesi değildi ki! Secde emrinin sebebi Adem'in ilmiydi. Yani kıyasa konu olan üstünlük sebebi maddi değil, maneviydi. Mesele toprak-ateş meselesi değil, bilgi-bilgisizlik meselesiydi.

yazının devamı

Putperestlik inkarın değil, bilakis inanmanın zaafıdır! Unutma ki putperestler putlarını Kabe'nin içinde saklıyorlardı.

Havf, avamın korkusu. Heybet ise büyük aşıkların. Delilerin. Çılgınların. Çıldırasıya sevenlerin. Çıldırasıya sevilenlerin.

İyi düşünmeli, vakur ile mütekebbiri birbirinden nasıl ayırt edeceğiz? Vakar'ın alametleriyle gurur ve kibrin alametleri niçin birbirine benzer? Son tahlilde, 'enaniyet' kötü bir haslet iken 'enayilik' , diğerine nisbetle niçin iyiymiş gibi görünür?

O, üstünlüğünü maddi kökeninden elde etmeye uğraşıyordu. Oysa meleklerin Adem karşısında secde etmelerinin sebebi çok açıktı. O isimleri biliyordu.

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="c7a3a4b2a9a3aea8a0abb287bea2a9aeb4a6a1a6ace9a4a8aae9b3b5f6f6"> Ocak 2009 Pazar

Manevi ilkeleri sebebiyle herhangi bir fayda ve menfaatten kendisini uzak tutan her adem, o fayda ve menfaati elde etmek için manevi ilkelerinden vazgeçmeye hazır zevat tarafından 'enayi' olarak suçlanır. Yani Şeytan gibi maddesine değil, bilakis manasına dayanmak suretiyle, gelebilecek fayda ve menfaatlerden kendisini mahrum ettiği için, manası olmayanlara, böyleleri 'enayi' görünür. Enayiymiş gibi görünür. Pis gurur sanılır yaptıkları. Enikonu aptalca bir gurur. Tam anlamıyla: enayilik.

Dücane Cündioğlu

Dücane Cündioğlu'nun yazısı

Kişi istenildiği kadar isteyebilir. İstenilmeyen isteyemez.

Şeytanın gurur ve enaniyetinden söz edilir amma enayiliğini diline dolayanına pek rastlanılmamıştır.

Bu dört terim de duyguların hareketini tanımlamakta.

Asla şaşırmamalı, kişi vazgeçildiği kadarıyla ancak vazgeçebilecektir!

Enaniyet'teki 'ene' ile enayilik'teki 'ene', kimsenin kuşkusu olmasın ki aynı 'ene' değildir.

Cahil olan alimin sözünü kabul etmeli, toprak karşısında değil, ilim karşısında secde edebilmelidir.

Yani, ene'ye, ben'e yapılmış abartılı yatırım: Yapamam!

Bir şeyi arzu ve taleb etmenin dört mertebesi vardır:

Gurur, tüm nefsani kötülüklerin anası. Şeytanın sıfatı, hatta özü gurur. Kibir ve tekebbür de öyle.

2. İrade

İnsanın ene'sinin iki yönü var: ilim ve toprak.

'Meyl' kelimesi hakikatte 'temayül' anlamında kullanılmaktadır, ve öyle de anlaşılmalıdır. Meyl tek taraflı, temayül ise iki taraflıdır. Kendisine meyl duyulan ancak meyl duyabilir. İstek de öyledir. İstenmeyen isteyemez. Dahası, sevilmeyen sevemez. Aşık olunmayan aşık olamaz.

evet o minik kalplere bakmak gerek..

Manevi ve maddi, yani ilahi ve beşeri.

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="b8dcdbcdd6dcd1d7dfd4cdf8c1ddd6d1cbd9ded9d396dbd7d596ccca8989"> Ocak 2009 Pazar

Kudret, sadece yapmaya değil, yapmamaya da muktedir olanın sıfatı

Hangisi önce? Hakkın sevgisi mi, halkın sevgisi mi?

Kibir, gurur ve vakar. Birbiri yerine kullanılan üç terim. Haksız yere. Birbiri yerine geçirilen üç terim.

Not: 27 Ocak 2009 Salı günü saat: 18.30'da Taksim Atatürk Kitaplığı'nda. Bir kez olsun Kabe'nin içine bakmak ümidiyle.

İşte tabiat! Hangi unsur diğerinden üstün olabilir? Niçin olsun?

'Heybet', korku demektir. Hak aşıklarının sıfatıdır. Korkarak sevenlerin. Titreyerek. Heybetle.

Hakkın muhabbet ve rızasının önceliği zaman itibariyle değil, zat itibariyledir. Halkın muhabbet ve sevgisinin sonralığı da keza zaman itibariyle değil, zat itibariyledir. Zatendir.

'Putperestlik inkarın değil, bilakis inanmanın zaafıdır! Unutma ki putperestler putlarını Kabe'nin içinde saklıyorlardı.' dizelerini bize aktaran Dücane Cündioğlu'ndan sorgulayıcı bir yazı.

evet meslektaşım:) ducane cundioğlu hem başlığı ile hemde içeriğiyle bize çok şey hatırlatan bir yazı kaleme almış. teşekkür ediyoruz..

3. Muhabbet

? Melekler bile secde ederken insana, neden secde etmez insan insana?

Demek oluyor ki kendisinden vazgeçilmedikçe kimse vazgeçemez!

Sen O'nu dualarını kabul ettiği için sevdiğini sanıyorsun. Sevdiğin o değil ki, kibrin! Şımarıklığın. Zaafların. Kuruntuların. Sen kuruntularını seviyorsun ve onlara Tanrı adını veriyorsun. Kendin yapıp kendin tapıyorsun!

Kolaylık da, zorluk da gerçekte kişinin vazgeçecek olduğu şey karşısındaki halince belirlenir. Çünkü feragatin şiddeti talebin şiddetine bağlıdır. Ne kadar istenildiyse, ne kadar istenilmişse, vazgeçişin ızdırabı da o düzeyde olacaktır.

Ey talib, işte sana peşine düşeceğin bir soru. Soruların sorusu.

neler gizlidir kimbilir..