Oturdum öylesine, herhangi bişey yeyip içmek değildi amacım.

Boş gözlerle önümdeki şekerliğin her tanesini ezberledim.

gibisinden içi boş samimi cümleler kuruyordu...

O an ellerini ısıtacak o kişi yoktu belki.

Sanki güneş yeniden doğmuş gibiydi.

forsuqurum yok benim :(

istediği şeyi istiyorum diyebilen bir ses tonu ve duruşu vardı..

bi anlık bi refleksle baktım kesmek değildi niyetim..

"Ne alırdınız?" diye sordu.

"en ucuzu çay olduğu için değil bi çok şeyden daha mutlu ettiği için içecektim.. neyse felsefeye gerek yok en ucuzu çaydı.."

telefonun nazikce masaya bıraktım..

bi bardak musluk suyu getir klorsuz olsun lütfen

ses tonu tok ne istediğini bilen..

bu düşünce ile yeniden omuzlarım bi kat daha dikleşti

ufaktan bi masanın tozunu elimle süpürdüm.. Etrafımdaki insanlara bakıyorum, kimisi sevgilisiyle gelmişti..

belki konuşmalıyım. peki ne diyeceğim?

en ucuzu çay olduğu için değil bi çok şeyden daha mutlu ettiği için içecektim.. neyse felsefeye gerek yok en ucuzu çaydı..

ameller niyete göre olurdu ama benimki refleksti..

Pardon yalnızmısınız?

Sonra başını çevirdi. telefonuna gelen mesajı okuyup gülümsedi.

Evet o anda yalnızdım.

O da tek başına oturmuştu.

hayır densizlik olur.

nesnelere değil sanki arkasında başka bi şey varmış gibi bakıyordu..

eh biraz da oradaki insanların normal hayatlarına özenmedim de değil.

Omuzlarım biraz daha dikleşmişti hissediyordum. Bu kendime güvenin işaretiydi. kendime yeniden güvenin...

Evet itiraf ediyorum gerçekten etkilenmiştim.

şapşalda demişti..

ulannn çokk uzun baktııı beaa.. dedim içimden..

ama benide delip geçmişti bakışları

Gözlerini bana çevirdi. bana mı bakıyordu?

ama yalnızlık... Lanet olası yalnızlık.. en azından bi ekşın olur be ya..

Zaten çay içecektim.

Önümdeki menüyede yalandan bakınıyordum.

diye salak cümleler kurarken,

. mal mal bi telefona göz attım..

önünde kahve fincanı vardı. fincana iki eliyle sarılmıştı.

biraz hüzünlü mavi, biraz umutsuz sarı bakıyordu..

bense ketum ketum oturuyordum..

Oturabilirmiyim peki?

gene kimseden mesaj gelmemişti..

Bi keresinde moralim bozuk şekilde bi cafeye gitmiştim.

bi ara kaşımla birlikte gözümü kaldırıp tekrar kıza baktım..

ne bakıyosun slk şeeyy dedi ve gitti

yani böyle bir tepki vereceğini düşünmemiştim. salak kızlardan değildi..

Ya azarlarsa patlıcan gibi olmak var.

çok geçmeden yanına biri geldi. oturdular...

Ona uğramayacak bir baharı bekler gibiydi..

Belki de hayatımın son bir kaç yılında gerçekleşen en güzel olaydı...

derin derin bakıyordu her baktığı şeye..

Sadece yalnızlığımı biraz olsun unutturabilir düşüncesiyle insan içine karışmak istedim.

evet bana bakıyordu. 3-4 saniye baktı sonra tekrar çevirdi gözlerini.

Elleri üşüyordu belli ki.

Garson geldi yanıma.

Çok güzel gözleri vardı..

yok ya bu kadar gaddar değildi..

Sonra gözlerim girişde ki o kızı farketti.

Boşver konuşamam.

acaba dalga mı geçiyordu..

kimileri ise arkadaşlarıyla

burası on numara :)

Ohaa bir anda şok olmuştum.

üzerimdeki ölü toprağını atmıştım.

"ahh hayatım ömürlüksün resmeen ehehe"

foursquare den bi check in yapıvereydin

... hayat akıp gidiyordu herkes bi makara kukara, bi başıboşluk, bi düzmece koşuşturma içersinde idi..

La neyse tüm cesaretini topla ve git.

delip geçiyordu baktığı nesneleri..

Lan konuşsam mı?

kandırıkçı değildi..

"hahahuha işte sonra oraya gittik hamuğaoim tamam mı "

O sıra da o kız beni gördü.

Telefonun bataryası bile isyeanlardaydı %99 gösteriyordu..

Bi sebebi yok. kusura bakmayın. neyse rahatsız ettim zaten..