Bir anda üst seviyeye gelinmez. Allah?ın koyduğu tedric-i tekamül kanunu vardır.

"Tac Mahal'in kubbesi, Mekke sokakları, İtalyan sofrası, bir hastanenin yeni doğan

Şimdi ben dua ediyorum; ?Allah?ım bana şifa ver? diye. Eğer vermiyorsa anlarım ki, iyileştikten sonra yapmak istediklerimi O yapmamı istemiyor.

Yemeğe fazla tuz katarsanız, malzemeler ne kadar kaliteli olursa olsun o yemek yenmez. Tebliğin de bir ölçüsü olmalı. Asr-ı Saadet? Peygamberimiz var, sahabedeki olumlu değişiklikler var, mucizeler var. Görüyorlar, ama putçuluktan vazgeçmiyorlar. O dönemde bile Peygamber?e itaat etmeyen, şimdi bize nasıl itaat etsin?

Yozlaşmak, bir şeyin kendi vazifesini yapmamasıdır. Ekmeğin küflenmesi gibi. Nasıl ki bir ekmek küflenince iştahımızı kaçırır, kadınlar da yozlaşmaya başladı. Erkek gibi oldular. Bir erkek, bir hanımla evlenmek ister. Fakat hanım da erkek gibi davranmak istiyor. Ben yaparım, ben ederim diyor, yumruğunu sıkıyor.

Sahabeye tanınan şans herkese tanınmıştır. Hz. Ömer?in geçmişi? Aşere-i Mübeşşere?ye dahil oluşu?

Her kar tanesi, Allah'ın gönderdiği bir mektuptur...

Kar tanelerindeki nakışlara bakınca, bir dindar şahıs çıkıp, "Her kar tanesini yere indiren bir melek vardır" dese, itiraz edemeyiz.

Ve her sabah ışıklarıyla başımızı okşayan güneş değildi. Güneşteki bin bir isminin tecellisiydi. Yüzümü, yüzlerimizi nuru ile parlatan, gözlerimizi ışığı ile büyüleyen; ?Haydi aç artık, bu güzellikleri gör. Görmekte gecikme. Bu manzara bir daha tekrarlanmayacak? diye uyaran ışıktı, güneşteki rahmetindi beni uyandıran. Penceremin tüllerinden içeriye sızan Senin nurundu. Hayretim Sanadır Allah?ım

Nefsime engel olamıyorum? diyenler, muvaffak olmak için, kendileriyle gerçekten mücadeleye girdi mi?

Bu sabah yine güneşle uyandırdın beni. Dal uçlarındaki uyanmaya hazır tomurcukları hayretle seyrettirdin. Kışın ortasında baharı yarattın. Yemyeşil çimenleri çayırları seyrettirdin. Uzayıp giden tarlaların ortasındaki ağaçların, o kurumuş dallarıyla dirilişini bekleyen dua dua, dal dal elleriyle Sana yükselişini, Sana yakarışını seyrettirdin. Bu seyrettirdiğin manzaralar ruhuma bir diriliş müjdesi sundu. Yatağımdan, kabrimden kalkar gibi kalktım bu sabah. İsrafilvari bir sesle uyandırdın beni. Bir uyanışın tohumunu ektin kalbime. Mademki ben Senin kulunum, Sen de benim Sevgilimsin, Rabbimsin. Bırakmıyorsun beni. Nice fırsatlar sunuyorsun bana her an? Bugünkü nasip ise benim fark ettiğim o fırsatlardan hangi bininden hangi birisi acaba?

Emekte ve insanın içinde saklı mutluluk. Ne başkasının ekmeğinde, ne başkasının evinde, ne de başka bir şeyde...

GEÇEN YIL, Mart?ın yirmisi odamın küçük penceresinin önünde, küçük çınar ağacının dalları üzerinde ilk yaprakların belirdiği, ilk gündü. Çınarcığımın son yaprağı ise, Kasım?ın 15?inde elveda dedi dallarına ve hayata. Dokuz ay ömrü vardı yapraklarının. Ağacımın kupkuru dallarının içinden hayatı çıkaran Allah?ım, ölmüş gövdeden taptaze yapraklar, çiçekler açtıran Allah?ım, hayretim Sanadır...

İslamiyet, insandan?Müslümanlık? istiyor. Hem öyle istiyor ki, ?Ya Müslüman?ca yaşarsınız ya da heba olursunuz? diyor. Şiddetli bir tehdit!

hayretim kimedir?

Kar yağdığı sıralarda siyah bir mukavva hazırlayınız ve hazırladığınız bu mukavvayı karın altına uzatınız. Yağan kar tanelerine büyüteçle bakınız. O zaman altı köşeli, sekiz köşeli kar taneleri göreceksiniz. Ayrıca bir genç kızın çeyizine işleyeceği nakışların bu kar taneleri üzerinde bulunduğunu da göreceksiniz. Kar tanelerine ait yazı ve resimler mecmualarda bol bol yer alıyor; bir bakın bakalım, Allah'ın sanatı nasılmış?

mutluluğu biiz kendi elimizle oluşturuyoruz aslında..

Biz Allah?a ne verdik ki, O?ndan ne istiyoruz?

nimetleri yok sayıp

hayretim kendimedir...

hayatıma devam edişime

Kahvedeki adam ezan okundu mu tavlayı pat diye kapatıyor; fakat namaza gitmiyor. O adamın imanı, tavlayı kapatacak kadardır. Kahveden kalkıp camiye gidemiyor. İmanının ölçüsü, camiye gitmesine izin vermiyor.

Bu yüzden gözünüz hep içeride olsun

Kar, bazen sulu sepken, bazen fırtınalı yağar. Tipi, oldukça korku salar. Kurt, dumanlı havayı severmiş. Fakirler, tipide donar. Fakat kışın soğuğu, fırtınası, çatık suratı ötesinde baharın çiçekleri ve bereketi vardır.

Wilson A. Bentley 1885'te kar tanelerinin fotoğraflarını çekmiş. Bunun için elli sene soğuğa ve çetin hava şartlarına göğüs germiş. En büyük problem, kar tanelerinin fotoğrafını çekebilmek için, onların kalıbını almak... New York Üniversitesi Atmosferik İlimler Araştırma Merkezi Müdürü J. Schaefer bu işi halletmişti. Bulunan kimyevi maddelerle kar tanelerinin kalıpları alınıyor, mikroskop altında inceleniyor ve fotoğrafları çekiliyor... Bentley 1931 yılında 2000 kadar kar resmini hazırlayıp, neşretmiş.

Biz korkunç bir savaş içindeyiz. Kültür, bilgi ve iman savaşı?

Sonuç: Hiçbir kar kristali birbirine benzememektedir!

mutlulugu verdigi halde

yokmuş gibi oluşuma

Adam hem haramdan vazgeçmiyor hem de haramın çilesini çekerken bize sitem ediyor!

üçüncü yazıda anlatılanlar hak vermek istiyorum yazara ama mutlu olamamanın tek sebebini kadının asli vazifesi olmayan işleri de yapmak istemesine bağlanması adil gelmiyor.. kadının istekleri önemliyse erkek için dahası seviyorsa eşini, kararlığı ve isteğinin farkındaysa erkekte biraz fedakar olamaz mı?o fedakarlığın hep kadından istenmesi asıl mutsuzluğun sebebi olabilir mi?

" Atlas Okyanusu'nun dibine" demiş.

Bir gün melekler mutluluğu saklamaya karar vermişler.

Hiçbir mutluluk kolay gelmiyor. Kolay kolay gülmüyor insanın yüzü...

çok hoş :)

" Everest'in tepesine saklayalım " demiş, kimisi

minik bi tbessüm bile ya sizi ya akrşı tarafı mutlu etmeye yeter..

Geceyi kaç defa, bir yıl içinde kim bilir kaç defa yıldızlarla süsledin, kim bilir kaç defa ayın türlü türlü halleri ile aydınlattın da bizim karanlık semamızı haberimiz olmadı. Ta ki bir gece elektrikler kesilene dek. O gece yıldızların ışıl ışıldı. Nurani kandillerin pırıl pırıldı. Ayın, karanlık gecede de bizi yalnız bırakmadı dünyamızda. Sevgin, ışığın oldu, rahmetin nurun oldu, aydınlattı? Yalnız bırakmadı bizi. Biz belki de yine o ışıkları aydan, yıldızlardan bildik. Ne gaflet, ne hüsran, ne ziyan. Oysa ayın yüzünde, yıldızların üzerinde parlayan Senin nurundu, rahmetindi. Bizi hiç yalnız bırakmayan sonsuz şefkatindi Allah?ım. Hayretim Sanadır Allah?ım

Kafa tutuyor. Çalışıyor. Para kazanıyor. Dilediği gibi harcıyor, istediği yerde geziyor. Kadın yozlaşmış oluyor. Erkek, erkekle evlenemeyeceğine göre, erkekleşen kadınla da erkek mutlu olamaz!

Bana göre kötülüklerin bütünü deccaliyettir. İyiliklerin de bütünü mehdiyettir. Deccal, bir kişi olsa kötülüğü fazla yayamaz. Fakat deccaliyet yaygınlaşabilir. Deccaliyetin unsurlarından bazıları şunlardır: Meyhaneler, kahveler, tembellik, bozgunculuk, rüşvet, zulüm, haksızlık, güvensizlik, devletin hakimiyetini kaybetmesi? Deccal?i değil, deccaliyeti anlamak ve aramak lazım. Bugün hangi evde Deccal var, deccaliyet yok? Kötülüğü televizyondan daha çok ne yayabilir?

hayretim kendimedir

Yağmurların dizginini elinde tutan, karın dizginini de elinde tutuyor. Atın dizginlerine sahip olan bir arabacı, arabasını nasıl istediği yere sevk eder, aynen öyle de bulutları rüzgar atına bindiren, onun dizginini tutan, yükseliş ve alçalış mesafelerini ayarlayan, bir de kar tanelerini hem tane tane yağdıran, hem bunların birbirine yapışarak çığ gibi başımıza düşmesini önleyen, hem de düşen kar tanelerinin her birini süsleyen de, Sani-i Kerim olan Allah'tır...

Kar yağıyor tane tane...

Kim bilir kaç defa değişti mavi göğün manzarası. Bulutlarla kaç defa sildin, temizledin. Tekrar tekrar yazdın kaç defa gök sayfasını. Gözlerimizin önüne serdin kim bilir kaç defa? Gündüzümüzü ayrı, gecemizi ayrı bir kitap yaptın, okuyalım diye. Ayetlerini seyredelim diye. Hayretim Sanadır Allah?ım?

Hep şikayetçi hep bıkkınmış...

" Saklayalım, zor bulsunlar. Zor buldukları için belki kıymetini bilirler " diyerek

Nakış nakış işlenmiş, biçim biçim süslenmiş... Karlar, yüzlerce metreden gelir, hem de salına salına... Kim işler bu taneleri? Kim süsler her yeri? Acaba ne diyor bu şekiller? Kim açacak bu perdeleri?

İnsanoğlu mutluluğu hep hor kullanıyormuş...

Hayatın formülü yoktur.

sağol minare :)

Rahmansın ya, seviyorum ya, yarattıklarının hiçbirini ayırmadan ağacın yapraklarına olan sevgisi ancak Senin rahmetinin eseridir. Ne bilir güneşin ışığı benim gözümü? Ne bilir o ışığın ruhumda uyandıracağı sevgiyi? Kim bilir Senden başka? Zahir ve Batın olmayan, Evvel ve Ahir olmayan Senden başka kim bilir? Kim bilebilir ki Allah?ım? Hayretim Sanadır Allah?ım...

nimetleri farkedip

Tasarruf, rızkı artırır.

Yağmakta olan kar tanelerini alıp inceledikçe yeni yeni şekiller görmek mümkün. 18 santimetrekarelik bir kar alanının kalınlığı 25 santim ise burada bir milyondan fazla kar tanesinin olduğu düşünülürse ve bu kar tanelerinin de birbirine benzemediği hatırlanırsa, meselenin ciddiyeti kendiliğinden anlaşılır. Bu kadar kar tanesi ve bir o kadar şekil... Sanatkarı takdir etmemek elde değil!

Ahirete inanıyoruz; ama dünyayı tercih ediyoruz. Allah?ın rahmetine inanıyoruz; ama malzeme de elimizde; ihanet!

başlamışlar tartışmaya. Sorun büyükmüş. Mutluluğu saklamak kolay değilmiş çünkü. Kimisi

mutsuzlugu seçişime

Yani yavaş yavaş olgunlaşmak. Kuzu yavaş yavaş büyür. Meyveler yavaş yavaş olgunlaşır. İnsan da bir anda kemale eremez. İnsan da yavaş yavaş gelişir.

" Kimsenin aklına gelmez içine bakmak" İşte o gün bugündür mutluluk insanın kendi içinde saklıymış...

odası, dondurma külahı, lale bahçesi... "Pek çok yer düşünmüşler ama hiçbiri yeterince zor gelmemiş... Derken meleklerden biri " İÇLERİNE SAKLAYALIM " demiş.