Çevirir yüzünü gider kendi yoluna

onlardı çocuklara ve aşka ölesiye bağlanan

Tertemiz aşkımı bu yüzden yaktım

CANIMDAN CAN SÖKÜLÜRKEN HADİ GELDE KAL İYİMSER!.. GÖKTEN ÖMÜR DÖKÜLÜRKEN ÖLÜM SANA MI GÜLÜMSER?

Görse 657 li beni kaçar tanımaz

Of yolun başından

Bela olmadan

Akıp giden bozkırın

Ortasında bir kuru ağaç gibi

İncitmeden, acıtmadan...

Giydiğin ne varsa bir bir katladım

Şehre kar yağmadığı zaman anlayabiliyor ancak insan büyüdüğünü

Nedenlerini tartışmaktansa

kadınları güzelleştiren herhalde onlardı

Sıyrılıp gidiyorum işte

4/b liyim çünkü gülüm seni sevemem

bir kenti güzelleştiren yalnız onlardı sanki

4/b liyim çünkü seni sevemem

Bir tren penceresinden

yırtılan ve parçalanan birşeyler olmalı mutlaka

Gidenler nerde kaldılar, özledim gülüşlerini

Herkes bir yerlere koşuştururken,

Ne de karın altındayım.

Ben VAN ın bana has yalnızlığındayım.

hiç durmadan yırtılan ve parçalanan bir şeyler

Sevdiğin şarkıyı hiç söylemedim

Son bir kez öpmek isterdim

Bakışlarınla, sözlerinle

Geride Kaldın Sen

Ellerini tutup usulca

Bir bileti yırtar gibi

her sözcük dilimin ucunda küfre dönüyor çünkü

Bitmez sandığın aşk denizi

Aşınmış sevdalar gibi

Önce resimleri duvardan kaldırdım

Geride kaldın sen...

Dönüşü olmayan statüye battım

Sen haylaz rüzgarlar önünde şimdi

Sihirbaz dilim ama göz açıp kapayıncaya kadar kaybolacak dertlerim var. Komedyen dilim ama gülebilecek bir sürü nedenim var. Sarhoş dilim ama bimilyon kafam var. Hatıra defteri dilim ama bir yığın yaşanmışlığım var. Kumbara dilim ama biriktirdiklerim var...

Sevdanın yükünü attım omzumdan

Tutulmayan vaatler gibi

Sevdiğimi unut, özleyemedim

Pencereme düşen bir kar tanesinin sana benzeyişinden başka?

Buraya kadarmış güzelim

Korkmuyorum sensiz akşamlardan

Sözleşmeliyim diye tayin yok bana

Kaprislerinle, nazlarınla

Harcanmış saatler gibi

İyi ki dönmüşüm yolun başından

Kendimi mazur gösterip

bitse bu sessizlik, bu kirli yapışkanlık bitse

Hesap filan sormadan

4/b liyim gülüm seni sevemem

Vedalaşmak isterdim oysa

Tek başına, kararsız

Klasik bir film öyküsü gibi

Lime-lime, yarasız

İşe girme uğruna kendimi yaktım

ama nerde kaldılar, özledim gülüşlerini onların...

Sen sandığım şey belki benim yüreğimdi

Düşürdüm dilimden tayinin adını

Bunu hiç konuşmamak

tükürsek cinayet sayılıyor artık

Şimdi bir bulut alıp götürse beni düşlerime

Kapattım bu aşkın sayfalarını

Yoluna çıkmadan

El değmemiş bir gökyüzünün Griliğine saklasam gülüşümü

Çay içtiğin bardagı rafa sakladım

Bir utanç duvarıdır bakanlıkta yerim

Bir kabuğu atar gibi

ne kadar dingin görünüyor bana şimdi gökyüzü

Ah çocuk bildiğim ömrüm

BELKİ YİNE GELİRİM

Bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak patlasa

Vana kitledim hatıraları

Yürümeyen birtakım şeylerin

Oysa ne kadar sakin bu sokaklar ve bu kent

Ne kalabalığın içinde,

Buraya kadarmış.

Devrilip gidiyorum işte

Sırrı yok büyüttüğüm mısraların

4/B LİYİM

Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir

Masum ve mağrur bir duruşla

Süzülüp gidiyorum işte

Bir damla yaş düştü, çok aglamadım

Asla yürümeyeceğini anlayıp

Ödemekle bitmez primim benim

Yıpranmış postallar gibi

Daha bir yiğitçe değil mi?

Her şeyi kadere yıkmak isterdim.

"Tükürsem cinayet sayılır" diyordu birisi

Ne gerek var oysa

VAN ın karlı sokaklarındayım,

Kokun uçtu gitti açık camlardan

Boynumda bıraktığın diş izi

İşim elimde isede son söz devletin

ama bir tufan az mı gelir yoksa yine de