Maalesef, bugün İslam alemi bu sevgiden uzaklaşmaktadır. Bazı çevreler hazret-i Peygamberi sıradan bir insan, Kur?an-ı kerimi getirip işi bitmiş bir?postacı? gibi göstermeye çalışmaktadırlar. Peygamber efendimizin hayatını anlatan kitaplarda bile hissettirilmeden bu sevgi yok edilmeye çalışılmaktadır. Bu faaliyetler sonucu Resulullah sevgisinden uzaklaşılmakta; bunun için de İslam alemi dağılmakta, parçalanmakta ve gücünü kaybetmektedir.

İnsanı tatmin eden, rahatlatan şey, bilmekten çok inanmaktır. Çünkü, tatmin kavramı, zihni ve akli olmaktan çok?hissi?dir; insanın, bildiklerine sevgi ve saygı duymasıdır.

İslam terbiyesinde, Allah ve Peygamber sevgisi esas alınmıştır. Çünkü, imanlı nesiller yetiştirmenin başka bir yolu yoktur. Onların gönüllerine, en küçük yaşlardan itibaren bu sevginin tohumlarını ekmiş, daha sonraki yıllarda da çeşitli vasıta ve fırsatlardan istifade ederek bu tohumları beslemişseniz, hiç endişe etmeyiniz yetişecek genç nesiller sizleri mahçup etmeyeceklerdir.

İlim adamları, sevmeyi?yakınlık duygusu? olarak tarif ederler. Yani sevdiğinizi, kendinize yakın bulursunuz ve hayatınız boyunca, her yönü ile ona yakın olmak istersiniz. Zaten, Peygamberimiz: ?Kişi sevdiği ile beraberdir? diye buyurmuştur. İnsan sevdiğinin herşeyini sever ve hatta onun gibi olmaya çalışır. İnsan, sevdiğine bütün gönül kapılarını açar, onun isteklerini emir telakki eder. Sevginin doğurduğu itaatı, hiçbir duygu meydana getiremez. Peygamberimize Kur?an-ı kerimde şöyle buyuruluyor: ?De ki, eğer Allah?ı seviyorsanız, hemen bana uyun ki, Allah da sizi sevsin...?

Görülüyor ki, İslamiyette inanmak işi, akıl kadar, gönlü de ilgilendiriyor. Hatta, denebilir ki, bu konuda gönlün rolü, akıldan çok daha fazladır. Zaten, şüphenin temelinde sevgisizlik yatar. İnanmıyorsanız, şüphe ediyorsanız, sevmiyorsunuz demektir. İnanmayanlar sevgiye açtırlar..

Malayani ve Faydasız İletişimden etkilenme, kalbi bitme noktasına getiriyor. Böyle bir kalpte çabuk fethedilir...

Batı?da olsun biz de olsun, bozuk, sapık inançlar kısa zamanda çok taraftar bulabilmekteler. Herkesin kendine göre bir yol tutması hızla çoğalmaktadır. Bunun sebebi insanın doğuştan inanma ihtiyacına sahip olmasıdır. Kişi öyle veya böyle bir şeye inanmak ister. Fakat, bu inanmak istediği inancın belirli kuralları yoksa veya kurallar ciddiye alınmıyorsa taraftarları daha çok olmaktadır. Çünkü, bu durumda hem yaratılıştan gelme inanma ihtiyacını karşılamakta, hem de nefsinin hoşuna gitmektedir. Böylece her istediğini yapabilmektedir. İnsanın nefsi, kurala karşıdır, hep kendi burnunun doğrultusunda gitmek ister.

Şimdi yapılacak iş, İslam düşmanlarının bu sinsi oyununu bozmak, ailelerin, yeniden bu sevginin kuvvetlendirmesini sağlamak; bu yüce sevgileri, söndürmek isteyenlere fırsat vermemektir.

Bozuk inançlar neden revaçta?

İnanmak ve bilmek farklı şeylerdir. Her bilen inanmış demek değildir. Çünkü, bilip de inanmayan çok kimse vardır. Fakat, inanmak için bilmek şarttır. Onun için İslam büyükleri, ?İman için ilim, amel ve ihlas esastır.? demişlerdir. Yani, mümin, bilgi sahibidir, bildiklerini samimiyetle yaşamak ve yaşatmak ister. İnanmış insana tek başına bilgili olmak yetmez, o, samimiyetle inanmak ve inandığı gibi yaşamak zorundadır.

İslamiyette, inanmak, bilgi edinmek ile başlar ve fakat sevgi ile tamamlanır. Yani, inandığınızı, aynı zamanda seveceksiniz ki, tam iman etmiş olasınız. Nitekim, Peygamberimiz buyururlar ki: ?Beni, kendi canınızdan daha fazla sevmedikçe tam iman etmiş olmazsınız. Birbirinizi sevmedikçe de beni sevmiş olamazsınız.?

Dün, Cenab-ı Hak?tan Vahiy yolu ile gelen bilgileri bizlere aynen ulaştıran Ehl-i sünnet büyüklerine tabii olmadıkça bozuk, sapık inançlardan kurtulmanın mümkün olmadığından bahsetmiştim. Bugün de bu sapıklıkların kaynağı üzerinde durmak istiyorum:

İnsan, beyni ile düşünür ve kalbi ile inanır. Yani, düşünmek, daha çok akıl işi ise, inanmak daha çok bir gönül meselesidir. Bu sebepten dinimiz, imanı, ?dil ile ikrar, kalp ile tasdik etmek? şeklinde tarif etmiştir. Böylece, İslama göre, inanmak, iman etmek, beyin ve gönlün bütünleşmesi demek olmaktadır.

Ehli sünnet yolunda bilgi ne kadar önemliyse, bozuk inançlarda aksine bilginin önemi yoktur. Bunlarda cahillik esastır; çünkü onun varlık sebebi cahilliktir. Cahillikle ancak ayakta kalabilmektedir. Doğru inançta ise bilgi esastır. Peygamberimiz?Nerede ilim varsa, orada Müslümanlık vardır. Nerede ilim yoksa, orada kafirlik vardır!? buyuruyor.