ahmet altanda ateist

bakmak gerek görmek gerek..

Allah'a iman, gayba imanın başında gelir. Bir şeyin varlığını bilmek ve ona inanmak başkadır, onu görmek, görmeden tasavvur etmek başkadır; "ikincisi olmuyor diye birincisi de olmaz" denemez, birincisi ikincisini zorunlu kılmaz; yani var olan her şeyin görülmesi gerekmez. Biz, evrenin ve evrende olanların, dünyaya ve onun da içinde yer aldığı galaksiye nisbetle çok daha büyük olduğunu biliyor ve buna inanıyoruz, ama o galaksilerin tamamını görmüyoruz. Biz aklımızın olduğunu biliyor ve buna inanıyoruz, ama onu görmüyoruz ve tasavvur da edemiyoruz. Aklın işlevine, eserine bakarak onun var olduğunu biliyor ve ona inanıyoruz. İşte bunun gibi kendimize ve çevremize bakıp bunların üzerinde düşününce de Allah'a ulaşıyoruz; yani bütün bunlar yaratan ve yöneten bir varlığın olması gerektiği sonucunu çıkarıyoruz. Bu varlığın niteliklerini kısmen aklımızla buluyoruz, ama bu konuda akıl yeterli olmuyor, nitelikleri doğru ve tam olarak öğrenebilmek için Allah'ın açıklamasına ihtiyaç duyuyoruz, bu açıklama da vahiy yoluyla yapılıyor.

Selam. Direk konuya girecem.

herşey O'nu zikirde değil mi herşeyde O..

mahşer günü o kalabalıkta görünce ortamı,,, anlarsın...

Cevap:

videoda anlatıtıkları çok etkileyici gencin aynı zamanda eğlenceli bir uslubu var..15 dk ama sıkılmadan zevkle izliyorsunuz..

Kur'an Allah Teala'nın gözle algılanamayacağını, akıl ile de kavranamayacağını açıkça ifade ediyor. Hiçbir kimse tarafından görülmemiş ve dünyada görülemeyecek olan bir varlığın, gözle görülen mesela kırmızı bir elma gibi tasavvur ve tahayyül edilememesi tabiidir. Eğer insanoğlu zihninde, hayalinde bir Allah tasavvur ve tahayyül ederse, Allah'ı bundan (hayalinde O'na verdiği şekilden, suretten" tenzih etmesi, "Haşa Allah bu değildir, O, tasavvur edilemez, herhangi bir şekle sokulamaz" demesi gerekir.

Allaha iman olmazsa kim benim ölümü tekrar diriltmeyi üzerine alacak, dağılmış zerrelerimi kim toplayack.. kim bana rahmetiyle bir o kadar acımasıyla mukabele edecek.. bu karanlık dünyada yolumu aydınlatan sadece o..

Başa dönerek konuyu kapatalım. İman bilene kolay, bilmeyene çok zordur. Bizim görevimiz kişi ile Rabbi arasındaki engelleri görmek ve kaldırmaya çalışmaktan ibarettir. Bunun için "insan" tanımaktan başka çaremiz yoktur.

alem esmaül hüsna ile yoğrulmuş..

Allah'tan gayrısından birilerinden beklemek asıl gerçekliği olmayan,,

aynı videoyu eklemişim ama olsun değer.. bi on beş dakak daha olsa rahatlıkla izlenebilir.. bi bu gence bakıorum birde ahmet hakana.. oda izlemişmidir acaba bu videoyu..

öyle düşünmemiştim zaten arkadaşım

birşeye inanmak istemek ama tam manasıyla inanamamak.

İnsan bir kere Allah'a iman ettikten sonra bu imanın bilgi imanını geçip, "bir şeyi görerek, hatta bir şey olarak ona inanma" kesinliğine ulaşabilmesi için tefekkür ve ibadete devam etmek gerekiyor. Tefekkür ve ibadet sonunda, yine görmeden öyle bir Allah inancına ulaşılıyor ki, bu imanın sahibi gördüklerinden şüphe ediyor da Allah'ın varlığından şüphe etmiyor.

Soru:

Kimin için yaparız bunu...

bir an kendimi düşündüm bu yazan arkadaşın yerinde.. ne büyük bir ızdırap çekiyordur aslında anlayabiliyorum..

bunu ancak edep perdesinin yırtılmışlığıyla açıklayabiliyorum:)

bir ahmet altanın yazdıklarına bakıyorum bir ahmet hakana...

Allah hidayeti nasip etsin ve girdirdiği o yoldan çevirmesin bu kardeşimizi..

bakıkça etrafıam burdaki dostlarımı görüyorum ve şükrediyorum.. ayaklarımız sabit tutma adına vesile olan insanların varlığına..

mucize bekleyen gencinn videosu biraz uzun ama izlemeye değer.. çok etkileyici..

İçinizde işaret arayanlar için size zaten yeteri kadar göstermedik mi? Etrafınıza bakın, yıldızlara bakın. Güneşe bakın. Suya bakın. Bunlar ilim insanları için işaretlerdir.

elbetteki vardır bizler inanmışız elhamdülillah ve kalplerimiz sabit kalabilse...

o sesi duymadan elimizi sanki bıçakla kesecekelermişcesine bağlıyoruz...

SUBHANALLAH...

Bir Mucize Bekliyordum

hangi kuvvet elimi uzatsam alacağım ve yiyebileceğim bu nimetlere dokunmaktan beni alıkoyuyor..

bu bence inkardan ziyade tefekkür, bilgi eksikliğinin ve inandığı şeyi tanımamamnın kendisini düşürdüğü bir durum..

düşünsenize ateist olmamak için bir mücadele veriyor aslına bakarsanız kendisiyle..

Subhanallah! Kafama battaniyeyi örttüm. Uyuyor numarası yaptım. O kadar korkmuştum ki bütün işaretler baştan beri etrafımdayken kendi işaretime karşı ne kadar kibirli olduğuma inanamadım. Bu dünyaya sahip olmamız. Bu canlıların var olması. Bunlar bizim için işaretlerdir

"Bir şeyi Mehmet'ten, Ahmet'ten istemenin, Allah'tan istemekten daha gerçekçi gelmesi", isteyenin hem kendisi hem de başkalar hakkındaki bilgisinin sığlığından, tefekkür kapasitesinin darlığından kaynaklanır. Ayrıca bir şeyi Mehmet'ten istemekle Allah'tan istemek de birbiri ile çelişmez. Mehmet'in vermesinin anlam başkadır, Allah'ın vermesinin anlam başkadır. Allah dilemezse Mehmet veremez ve Mehmet'in verdiği de Allah'ındır. Hiçbir insan yoktan bir zerre yaratmış değildir; bütün yapılanlar, bulunanlar, alınanlar, verilenler yaratılmış ve hazır bulunuş bir alemde ve o alemden yapılmaktadır. Hem kaynak O'ndandır, hem beşerin yapıp ettiklerinin düzeni O'na aittir.

ŞEKSİZ, ŞÜPESİZ, DELİLSİZ, İSPATSIZ, VS...

ALLAH VARDIR VE BİRDİR...

Konu çetrefil, soruyu yazan da dil ve bilgi bakımından yeterli olmadığı için soruda yersiz ifadeler ve tutarsızlıklar var, ancak maksat anlaşılıyor; biz de sözleri değil, maksad esas alarak bazı açıklamalar yapmaya çalışacağız.

"Siz hala akletmeyecekmisiniz" deniliyor kuranı kerimde akıl bulmaya kadir olsada Yüce Mevlayı inanmak gönül işi,,

İman kişiye göre farklılık gösterir. Kişiliğimiz nasıl oluştu ise ona uygun bir inanma şeklimizin olması doğaldır. Kısaca söylersek biri inandım der bitirir işi. Öteki delillere bakar, görür ve "tamam" der. İşte inanmayanların, inanamayanların sıkıntısı tam da bu noktada başlıyor. Kapıdan nasıl gireceğini bilmiyor. Başka bir açıdan bakarak söyleyecek olursak "çağrı"yı yapanlar kişiye özel yöntemler sunmasını bilmeli. Evet yolda yalpalayanların bu ayak diretmesinde ve patinajlarında bizim payımız vardır. İnkar ederek biryere varamayız. Uygun bir zamanda ve en uygun bir dille ve en uygun bir usulle kapılarını çaldığımızı söyleyemeyiz. Kaş yaparken göz çıkarmada üzerimize az bulunur. Hatta çoğumuzun elinde "kafir" mührü vardır ve basar geçeriz. İş profesyonellik gerektiriyor ve sorumluluğ büyük. Birisi yarın yevmikıyamette "benim yanmama sebep budur" dese ne yaparız, değil mi. Vebali büyük.

ama bakmak gerek görmek gerek alemi okumak onun sesine kulak vermek gerek..

kalpleri evirip çeviren Allah ise bu kardeşimizin bu kalbine bu sıkıntıyı verende Allahtır.. ve ben nedense bu mücadelesinin, yaşadığı bu ikilemin, aradığı cevabın onu hayra götüreceğine inanıyorum..

Subhanallah! Bir sonraki sayfanın ilk ayeti: İçinizde işaret arayanlar için size zaten yeteri kadar göstermedik mi? Etrafınıza bakın, yıldızlara bakın. Güneşe bakın. Suya bakın. Bunlar ilim insanları için işaretlerdir.

Allah hakkında yeterince bilgi sahibi olmaması bana göre önemli noksanlık..

valla abi baksamda bir şey anlamıyorum... vardır ve birdir diyorum... tek ilah vardır onunda adı ALLAH TIR diyorum... nefsim kabul etti artık.. ama terbiyeye devam.. belli olmaz onun sağı solu... daha çoook yol var..

Onlara Kuran'la kanepemi dengeleyeceğim filan da demedim. Bu kitaba saygı duyacağımı söyledim. Kuran'ı eve götürdüm ve okumaya başladım. Şunun farkına vardım. Hikaye okuyor gibi hissetmedim kendimi. Sanki biri bana emir veriyormuş gibi, biri yapmam gereken şeyleri söylüyormuş gibi hissettim okurken. Bir gece gerçekten ruhani bir ortam hazırlamaya karar verdim. Eminim bazılarınız daha önce duymuşsunuzdur. O yüzden özür dilerim. Bir mum yaktım. Pencereyi açtım, perdeleri açtım. O ruhani hisleri yakalamaya çalışıyordum. Güzel bir yaz akşamıydı. Melbourn'da. Melbourn'un görebileceği en iyi yazlardan. Oturup düşünüyordum. Bugün son olması lazım. Bu akşam o akşam. Bütün o ruhani ve ilmi delilleri araştırdım. Dağlar kadar? Bir annede embriyonun oluşumu bütün bu muhteşem kanıtları gördüm fakat yine de ufak bir kıvılcıma ihtiyacım vardı. Sanki bir uçurumun ucundaydım. Atlamaya hazırım fakat bir şeyin beni itmesi lazım geldi işte oturdum orada. Çok sessizdi. Kuran okuyordum. Sonra durdum. Dedim ki. Allah. Bu benim beklediğim vakit. Şimdi, İslam'a hazır olduğum vakit. Tek istediğim şey, bir işaret. Yalnızca ufak bir işaret. Çok büyük bir işaret olmasına gerek yok. Mesela bir yıldırım düşmesi olabilir. Yada evimin yarısının yere düşmesi gibi filan. Sadece küçük bir şey. Senin için çok küçük bir şey. Sen dünyayı yarattın. Hadi. İşte orada oturdum. Ben de mum ateşinin filmlerdeki gibi yukarıya yükselip yanmasını bekliyordum. Sonra dedim ki: tamam, şimdi, hadi. Subhanallah! Hiçbir şey ama hiçbir şey olmadı. Açıkçası çok hayal kırıklığına uğradım. İşte orda oturdum ve "Allah, işte bu sana bir fırsat" dedim. Ben buradayım. Bir yere gitmiyorum dedim. Bir fırsat daha vereceğim dedim. Belki meşguldün. Dünyanın öbür tarafında hala gündüz. Dünyada birçok olay oluyor. Belki bu defa bi arabanın egzozundan çıkan gürültü olabilir. Küçük bir işaret. Tamam evin yarısını birde mumu istemiyorum. Onu unutalım. Belki bir kuş düşebilir içeriye. Umurumda değil, ne olursa. Dedim ki: tamam, hadi şimdi. Subhanallah! Kesinlikle hiçbir şey olmadı. Yani aha şu oldu bile diyecek bir şey olmadı. Şu duvardaki çatlak, yeni olmuş olabilir diyebileceğim bir şey bile olmadı. Kesinlikle hiçbir şey olmadı. Gerçekten çok büyük bir hayal kırıklığına uğradım. İşte orada otururken kendi kendime: işte buraya kadar. Son şansımdı İslam ve ben onu bulamadım. Kuran'ı tekrar elime aldım. En son okurken kaldığım sayfayı açtım. Subhanallah! Bir sonraki sayfanın ilk ayeti: İçinizde işaret arayanlar için size zaten yeteri kadar göstermedik mi? Etrafınıza bakın, yıldızlara bakın. Güneşe bakın. Suya bakın. Bunlar ilim insanları için işaretlerdir. Subhanallah! Kafama battaniyeyi örttüm. Uyuyor numarası yaptım. O kadar korkmuştum ki bütün işaretler baştan beri etrafımdayken kendi işaretime karşı ne kadar kibirli olduğuma inanamadım. Bu dünyaya sahip olmamız. Bu canlıların var olması. Bunlar bizim için işaretlerdir.

kuran ın kendisi mucizedir işte bir kanıtı daha..

Alla biridir sözü ile yemeye başlıyoruz...

gerçi iyi bir kul sayılmam ama bu alın ondan başkasına secde etmemiştir.

ben değil ha yanlış anlaşılmasın:)

H. Karaman

ondaki değişim değil adeta yoldan çıkma artık..

çok müthiş...

VARDIR İŞTE... BİTTİ...

olay budur...

editim sende bunlardan birisin.. baki muhabbetlerimle..:))

görmediğmiz ama hissettiğimiz bişeyler..

çünkü bir kişiye dahi tanıdıkça muhabbetimiz artıyor.. onun iyi niyeti, onun ahlakı bizi kendisine bağlıyor.. ki Allahın adaleti, rahmeti, affediciliği, merhameti hakkında yeterli bilgiyi edinmiş olsa inanma ve sevmekte büyük bir yol katedileceğini düşünüyorum..

:))) ÇOK HOŞ

son gnlerde sofra başında ezan beklerken sıkça düşündüğüm bir şey var onca güzel nimetle bakışıyor odluğumuz zamanlarda...

ALLAHI ADETULLAHININ dışına çıkmasını yani insan kendi nefsi ve aklınca bir şey istemesine karşı ayetleri ile hükmünü vermiştir..

cm uzaklığındayız biz bize ama sadece gülümsemeyi tercih edip ezana kulağımızı veriyoruz...

GÜNEŞE AYA UZAYA BAKMAYA GEREK YOK BE DOSTUM...

Allaha iman olmazsa hayatımın ne anlamı olurdu.. kimi derdimi açardım, kime acizliğimi en zayıf noktlarımı açar ve ondan çözmesini bekleyebilirdim

Ben 22 yaşında biriyim Allah'a inanmakta büyük zorluk çekiyorum. Şu an eminim bu duyduklarınız sizde klasik bir ateist imaj yaratmıştır, ama durum bundan çok farklı anlatayım: Ben Allah'ın varlığına inanmak istiyorum, ama "Allah'ım yardım et, Allah'ım beni kurtar" veyahut "Allah'ım sen çok büyüksün" dediğim zaman gerçekten bir Allah'ın varlığına inanarak bunları söylemiyorum. Bunun yerine arkadaşım Mehmet'ten yardım istemek bana daha gerçekçi geliyor; yani net olarak şunu söyleyebilirim, Allah dediğim zaman Allah'ı yaşayamıyorum, sadece ağzımdan beş harfli bir kelime çıkıyor. Allah dediğim zaman "yoktan var eden, evrenin yaratıcısı, herşeyin sahibi" biri beynimde belirmiyor, sizden bana şu konuda yardım etmenizi istiyorum; bana Allah dediğim zaman ne dediğimi bilmeme yardım etmenizi; nasıl elma dediğim zaman aklıma ağaçta sallanan bir kırmızı yuvarlak cisim geliyorsa ve ben ne dediğimi gerçekten çok iyi biliyorsam Allah dediğimde de aynı şeyi hissetmek istiyorum, saygılarımla.