Her insana bir gözlemci...

Bir gün insana "Bak bugünlere gönderdiğine" diye seslenilecek. Bugün gördüklerimiz dünlerden gönderilenlerdir, onlar içine düştükleri çırpınışlarla bize "Yarına ne gönderdiğine bak!" diye sesleniyor.

"Kaybolan bir gençlik" sorunu çıktı ortaya, neden?

İstanbul sokaklarında uygulanan MOBESE sistemi, sokakları tarıyor ve görüntülüyor. Aynı uygulama New York'ta da devreye konmuş. Sokaklarda, metroda her yerde bir göz. Terör, gasb, soygun, elhasıl artan suçluluk, çareyi, bir anlamda her insanın başına bir polis dikme noktasına sürükledi. İnsanın insana karşı güvenlik ihtiyacı her geçen gün artıyor.

Genç nüfus, sağlıklı yetişmezse büyük risk, bir atom bombası, sağlıklı yetişirse büyük imkan, bir rahmet yağmuru...

Onların doğarken kir düşmemiş yüreklerine ne oldu? Nasıl çalındı, yağmalandı? Biz ne veremedik, anneler - babalar, okullar, sokaklar, ekranlar, balya balya gazeteler...

Ben, sen, o değil. İnsana kalsa binlerce izafi cümle söyler, birinden ötekine darmadağın edilen... Üzeri çizilen...

Yok öyle bir şey.

Yürekleri boşaltılıyor insanın.

İnfitar Suresi, ayet 5:

Bu ayetlerle Allah Teala insana, dünya hayatı - ebedi hayat uyarısı yaptığı gibi, nesiller açısından "geleceği inşa" uyarısı da yapıyor.

tsk ederım.

Okulların cezaevi, eğitim kadrolarının gardiyan, çocukların muhtemel suçlu, anne - babaların cezaevi ziyaretçisi haline gelmesini istemiyorsak... Hergün çocuklarımızın gözüne korkuyla, endişeyle bakmayı istemiyorsak, bir uyuşturucu tuzağına tutulmasına razı değilsek, ıskartaya çıkarılmış varlıklara dönüşmesinden endişe ediyorsak...

Bu dörtlü içinde aile, en büyük duyarlılık, en büyük sorumluluk sahibi olmalı. Eğer anne - baba çocuklarını bir can yangını halinde yüreklerinde hissedebilirlerse, okula da, sokağa da, medyaya da nizam verebilirler. Devletin, hükümetlerin, medyanın kafasını toparlamasını da, eğitim sisteminin ve çocuğa taşınan mesajların sağlıklı hale gelmesini de anne - baba hassasiyeti sağlayacaktır. Herkesin evinin kapısının önünü süpürmesinin en gerekli olduğu andır bu an... Çocuklarımızın soluduğu sokak havasını, okul havasını, medya dalgalarını temizlemek en hayati görev haline gelmiştir.

Devletin yüreğinin kapısını daha yüksek vuruşlarla çalmalıyız...

Kur'an diyor ki:

Bu ayetleri dünya boyutunda da düşünmek mümkün, ebedi hayat boyutunda da... Allah'ı anmaktan uzak olanın dostu Şeytan olur. Şeytan - ki Allah onu insan düşmanı olarak niteliyor- bir insanın yanı başında fısıldamağa başladığında da, onun bilincini tutsak eder ve onu "Hayvandan daha aşağı"lara, hayvanın yapmayı tasarlayamayacağı vahşetlere sürüklemek için elinden geleni yapar.

Haşr Suresi, ayet 18:

Bir başka beyin inşacısı...

Oysa "Allah'ı görüyormuş gibi, sen O'nu görmesen de O'nun seni gördüğü"nü yüreklere kazıyan bir bilinç yüklenmek var.

MOBESE'siz ama, Rabbin nazarları altında bir hayat...

Bir başka iksir gerekli.

Bir başka kalb doktoru.

Bu bilinçle örülmüş bir yürek, bir dimağ, bir kişilik.

Ve işte geldiğimiz nokta:

Sonra sorumluluk kime karşı?

İnsanın insandan korkusu bu.

Yüreği manen boşaltılandan erdem beklemek abes.

Yonta yonta onun içindeki Fatih'i bulan, tarihe adını yazdıracak... Çürüte çürüte çocuğun bir caniye dönüşmesine imkan hazırlayan, utancı, ezikliği, mağlubiyeti, hüsranı, pişmanlığı paylaşacak...

Genç bir toplumuz ve gençliğimiz problemli. "Suçlu çocuk - Suçlu gençlik" bir problem olarak Türkiye'nin gündeminde. İlk öğretimde esrar kullanma yaşı 10-11'e inmiş durumda. Bu yaşlarda en az bir kere sarhoş olanların oranı yüzde 13.1. Sigara, alkol, bally çocukların dünyasında. İntiharlar var, cinayetler var, çeteleşme var.

Belki tüm dünya gençliği problemli, Ünlü psikolog Jung'un dediği gibi "Çağımızın nevrozu kollektif bir ruh yitimi." halinde.

MOBESE'yi kuran güce karşı... MOBESE görmezse? Orada dilediğin cürmü işle...

Türkiye'ye döndüğümüzde...

Ama biz, gençliğin yüreğini dokuyacak ışıklara sahip olduğumuz halde problemlerle boğuştuğumuz için bu gerçeklik bizi daha çok yakıyor. Tüm dünya gençliğine sağlıklı bir yürek kıvamı sunacak potansiyele sahipken, problemlerle boğuşmak kahredici bir vakıa.

Türkiye'nin geleceğinden endişe etmek için her şey var.

Allah'a bağlılığı gözardı eden laik yönelişler...

Hırsızlık kötü mü?

Adını koymak:

havai gençlik

Çocuk kişiliği bu dörtgen içinde oluşuyor.

"Sonunda bize gelince arkadaşına: "Keşke benimle senin aranda doğu ile batı arasındaki kadar uzaklık olsaydı, sen ne kötü bir arkadaşmışsın!" der, pişmanlığın bugün size bir faydası olmaz, zira haksızlık etmişsiniz, şimdi azabda birleşiniz." (Zuhruf, 36 -39)

İşte budur Türkiye'de de, dünyada da, insanın başına musallat edilen bela.

İnsan, bir ülkenin en önemli sermayesi... İnsan sermayesi de, onun insanlığa katkısı ile ölçülüyor.

"Tanrısız, öte dünyasız ahlak" üretmeye çalışan seküler zihniyetler...

"İnsan insanın kurdu" çünkü... İlahi ölçülerden koptuğunda...

Yüreği ihmal eden yaklaşımlar...

Ne ile kurtarılacak?

Bunun çaresi fizik bünyeyi imar edecek doktorlarda değil. Kir yüklenmiş yüreği kardiyolog tedavi edemiyor, ya da ölçüleri darmadağın olmuş bir dimağa, beyin cerrahının - nörologun bistürisi şifa sunamıyor.

Bir çocukta bir Fatih de saklıdır, bir cani de...

Değerli bilim adamıPsikiyatr Kemal Sayar'ın dediği gibi "Modern şehrin üzerinde melekler dolaşmıyor."

"Rahman olan Allah'ı anmayı görmezlikten gelene, yanından hiç ayrılmayacak bir şeytanı arkadaş veririz. Şüphesiz onlar bunları yoldan alıkorlar, bunlar da doğru yola eriştiklerini sanırlar."

ehliyetsiz ebeveynlerin yetiştirdiği nesil

Manevi Boşluk.

Uyuşturucu kötü mü?

Bir Fatih de büyüyebilir çocuklarımızın yüreğinde, bir eşkıya da...

Güzelliğin kaynağı Rahman, çirkinliğin rehberi Şeytan...

Cinayet kötü mü?

Aile, okul, sokak, medya...

Çünkü kendi reçetelerimize karşı savaş açmak gibi bir kısır misyon yüklendi üzerimize, toplum olarak...

Bir "değer üreticisi" lazım tüm bu değer yargılarını belirleyip insana sunacak...

Kim o?

Ne ekersen onu biçeceksin.

-Acaba tüm insanlar çalsaydı, tüm insanlar gücü yettiği oranda şiddet uygulasaydı, tüm insanlar yalan söyleseydi... tüm insanlar, Kur'an'ın meleklere atfen bildirdiği endişe içinde "kan dökücü ve fesat çıkarıcı" olsaydı... bu sokak gözlemcileri yeterli olur muydu? Ya o kameraların başındaki insanlar fesatçı, kan dökücü olsaydı... MOBESE'ye de bir MOBESE lazım olmaz mıydı?

Bir tuba ağacına da su verebilirsin, bir zakkuma da...

Genç bir toplumuz. 70 milyonluk nüfusumuzun 26 milyonu 18 yaşın altında, yarısı da 20 yaşın altında. Dörtte üçü 40 ve daha aşağı yaşlarda. 65 yaş ve daha üstündekilerin toplam nüfusa oranı ise sadece yüzde 4.8.

Yüreğine hiçbir nur konmayandan, ışık üretmesini beklemek boş.

Şöyle bir soru:

Eğitim sisteminiz, neyi neden yetiştireceğine karar verememiş ise, ya da ona yüklediğiniz ideolojik misyonla, "Laik profan insan - Kutsalı elinden alınmış, Kutsalla bağı kopmuş, Kutsal'ı referans olmaktan çıkarılmış insan" yetiştirme görevi vermişseniz, rüzgar ekmeye başlamışsınız demektir ki, biçeceğiniz tek şey fırtınadır.

güzel bi yazı. editler yukarı alsada arka sayfalara düşmese.

Belki adını bile koymakta zorlanacağız bu belalı sürecin...

sadece genclık suclanmıyor. yanlız.

İmanı görmezden gelen çareler...

"Her insan, geleceğe ne gönderdiğine baksın."

İnsanoğlu'nun yürek ve beyin inşasında kullanacağı malzemeler ya Rahman'dan gelecek ya Şeytan'dan...

İşte çocuklar, öyle bir fırtınaya tutulmuş, öyle bir anaforun içine düşmüş savruluyor önümüzde...

"Her insan geleceğe ne gönderdiğini, geride ne bıraktığını bilecek."

Gençlikteki Sancının Adı: Manevi Boşluk

Oysa böyle bir genç nüfus, her ülke için büyük bir potansiyel olabilir.

delikanlılık

Yüreğini kurtarmak gerekiyor çocuklarımızın, gençlerimizin?

Yalan kötü mü?

Neden "suçlu çocuklar" üretmeye başladı ülkemiz?

Geleceğin taşları bugünden konuyor. Geleceğin toplumu bugünden inşa ediliyor, gelecek bugünkü çocukların - gençlerin yüreklerinde saklı.

Ya da ne verdik ki, böyle cam kırıkları üzerinde yürümeye başladılar. Elleri kirlendi, ayakları çamura battı, yüreklerinde kara lekeler oluştu?

"Din kenarda dursun, biz çocuğun beynini, kalbini dokuruz!"