Derken yargıçtan tarihi açıklama geldi: Ekonomi iyileştikçe halkın laiklik duyarlılığı gidiyor, engellene! Görüyorsunuz, 2007 genel ve 2008 yerel seçimlerinde başaramadıkları işi halletmek üzere şimdi anlaşıldı ki, yine iki koldan saldırıya geçmişler. 2007'de muhtıra ile halledemeyince kapatma davası açtıkları gibi, şimdi de deşifre edilen ihanet planı sonrasında bir kez daha 'kapatma' süreci başladı. Basit bir imzanın kaynağını bulamadıkları için değil, sanırım bu kapatma davasının açılmasını ve hesap vermeden tüymek için bekliyorlar.

güler misin ağlar mısın;)

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="b2db9cddc8c6c7c0d9f2c8d3dfd3dc9cd1dddf9cc6c0">

açıkla da tersini düzünü herkes görsün?

Bu hedeflerin neresinde yer alacağız? 2002-2008 arasındaki performans, hedeflerin başarılabileceğini gösteriyor. Ancak sanki birileri 'buraya kadar' diyor.

Benaç olsam bana ne laiklikten bana ne ondan bundan şundan... İnsan psikolojisi öncelikli olarak doyurulması gereken ihtiyaçlarını karşılamak ister. Laiklik aç insanın umrunda bile değildir.

gel de anlat bu kafasına ''ok'' saplanmışlara, gel de anlat;)

1980'lere '70 sente muhtaç ülke' olarak giren Türkiye ise yetmezmiş gibi bir de kendi ordusundan 3. darbeyi yedi. 1970'lerin sonlarına doğru konkordato ilan edip IMF'ye olan borçlarını 'takan bir ülke' olmasına rağmen bölgede üstlendiği 'ileri karakol' görevi nedeniyle 'batırılamayacak kadar önemli' olduğundan iflasın eşiğinden IMF tarafından çekilip alındı.

Tam tersi...

sence laiklik bu ülkede yüzde kaçın sorunu? Daha doğrusu kaç insanın öncelikli sorunu?

sol takımın;)

sol takımı atsak daha iyi. rusyaya gitsenize siz ya soğuk biraz ama olsun idare edin artık;)

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="0f662160757b7a7d644f756e626e61216c6062217b7d">

Derken yargıçtan tarihi açıklama geldi: Ekonomi iyileştikçe halkın laiklik duyarlılığı gidiyor, engellene!

yazı iyi güzel de hiç 2009'dan bahsetmiyor. Bu ekonomik durum ile, sadece pembe hayaller olarak kalacak gibi. Bence kriz teğet geçer diyen akp'den kurtulabilirse bu memleket, zenginleşme ihtimali daha fazla.

Çünkü rahmetli Özal'ın 'bunlar bir daha dönmemeli' diye yırtındığı statükonun yaşlıları aramıza dönmüş, kendileri olmadığında emanetçileri aracılığı ile ülkeyi bloke etmişlerdi. Nitekim başardılar da. Özal'dan sonra on senede 3 kriz yaşattılar. Laikçi elit 1997'de postmodern bir darbe ile demokratik rejime müdahale etti. Kendilerini milliyetçi-devletçi-liberal olarak ayrıştırsalar da birbirinin aynısı olan cunta soslu hükümet, bu düzeni finanse etmek üzere 1999 yılında IMF ile bir anlaşma daha yaptı. Ne var ki, alınan yüklü miktarda parayı, 'alaca karanlık kuşağında' kendi aralarında iç ettiler. Cunta sofralarındaki bu soygun 'banka hortumu', 'görev zararı' olarak anıldı.

Kadere bakın ki, tam 20 sene sonra hiçbir şey değişmemişti. 2001 krizinde Türkiye, bir kez daha 1980 çaresizliği içinde eller havada IMF'nin kapısına bırakılmıştı. 1980'li yıllar darbe ve IMF ile başlamış, yeni yüzyıl da böyle açılmıştı. Darbe ile çökertip sözde IMF ile kurtarma sarmalı. Gerçekten de IMF ile olan serüvende asker ve yargıya özel bir sayfa açmak lazım. Şimdi hükümet, bir IMF anlaşmasına direniyor, bilmem bu size bir şey ifade ediyor mu?

bu kendini laik zanneden beyinler google ve youtubeye de karşı nedense?ellerinden gelse bunları da yasaklarlar;)

Nitekim milletin büyük nefreti ile 3 Kasım 2002'de tasfiye oldular. Sadece birkaç sene o bereketsiz suratlar ortadan çekildi, Türkiye'nin GSYH'si 250 milyar dolardan (2002), 2008'de 750 milyar dolara çıktı. Kişi başı gelir 10 bin doları aştı.

2023'e giderken yol haritamız bu. Bir halk kendi ordusundan, yargısından ve işbirlikçi üniversite ve aydınından kurtulabilirse zenginleşecek.

Cumhuriyet'in 100. yılı 2023'e tekabül ediyor. Bu yüzden bir dizi hedef ve hayallerimiz var. Bunlardan ekonomiyle ilgili olanlar şöyle: 1,5 trilyon dolarlık bir milli gelir ile dünyanın 10. büyük ekonomisi, 20 bin dolar kişi başı gelir, 500 milyar dolarlık ihracat.

Önce bir durum tespiti yapalım. Dünyada bir yılda üretilen yıllık mal ve hizmet üretimi 1980'de 12 trilyon dolardı. 1990'a kadar geçen on yılda bu rakam ikiye katlanarak 23 trilyona çıktı. Bir on yıl sonra 2000 yılında 32 trilyon dolara, 2008 yılında ise sekiz senede 62 trilyon dolara fırladı.

24 Ocak 1980 kararlarından bahsediyorum. Acaba bunun 'siyasi bir bedeli' var mıydı? Size yok muydu? 1980 yılında GSYH'miz cari fiyatlarla 70 milyar dolardı. GSYH, Özal'lı on yılda 152 milyar dolara çıktı. Aynı tempoda devam etse 300 milyar doları aşması gereken milli gelir, 'kayıp on yılın' sonunda 2000 yılında sadece 200 milyar dolara çıkabildi.

eae sanırım % 15-20 nin sorunu. onlara göre zaten herşey sorun felaket tellalları oldukları için;)