duygusallık kişiyi sağduyudan uzaklaştırabiliyor... yoğun üzüntü yoğun öfke yoğun coşkunluk kişiye hiç bir zaman fayda vermez duygu babında... üzülürüz acı çekeriz öfkeleniriz yara alırız şudur budur ama ayarında olmak ayarında gütmek gerek duyguları... yoksa ne yapacağımızı bilemez oluruz...

neyse sen şu soruya bi cevap ver bakıyım çekip uzatmadan. net!

açılan başlıklar hep benim söylediğimi doğrular nitelikte

karanlıklara bakmak gerekir kaçmadan gözünü bile ayırmadan. gözlerin karanlığa alışınca etrafı birazda olsa seçmeye başlarsın ve ozaman senin gibi karanlığa bakan ruhlar görürsün.. yalnız olmadığını bilmek bile bişeydir

yazıyı okudum. pakize suda güzel yazıyormuş meğer hiç beklemezdim. özellikle ikinci paragraf çokça kez deneyimlediğim bir durum :)

Şu dünyanın karanlık yüzüne gözleri yummak, kapıp koyuvermek etliye sütlüye karışmamak emek ızdıraba ortak olmak demek değildir.

iyi olmayı da kötü olmayı da denedim. iyi olunca ihtiyaç duyulduğumda sevildim. kötü olunca her daim sevindim. sonra ondan da usandım.

şöyle bişey varki karanlığa bakınca içi kararıyor insanın. mesela başkalarının dertlerine bakıp bunlar bende yok diye mutlu olmak mümkün ama bende var olanlar bunda yok diye üzülmek de mümkün. birincisinde insan kendini çok bencil hissediyor ve mutluluğu mahçup oluyor. ikincisini yapınca mutlu olmak için yüzsüz olmak lazım gibi geliyor o daha kötü.

ya herkesin sorunu sıkıntısı vardır illa ki... kimimizinki büyük kimimizinki ufak tefek... hiç sevmediğim şey ikili ilişkilerdeki sorunların lanse edilmesi... ya biz karşı tarafı tanımıyoruz ki... ne malum göreceli bize aksedilmediği... hatalı yanlış bile olsa onun da dinlenilmesi gerek... en azından niyedir nedendir diye... mahalle hanımı tarzında anlatırlar da anlatırlar... sanki hayatımızda başka gailemiz yoktur... burası hayata dairse hayatla ilgili konular fikredilmeli fikirler zikredilmeli... ya cinsiyet ayrımı düşmanlığı var ya da sadece ilişkiler... tamam bunlar hayatımızın içeriğindedir ama salt olmamalı... acıların kadını bergeni bile öldürülünceye kadar dimdik ayaktaydı çalışıyordu yıkılmamıştı ya... bizim kızlar hemen ahvah deyip ölümü düşünüyorlar... bu ne ya... aman...

saklıyorum :)

özbecim bence o sensinnn çünkü sen benim iki sene önce tanıdığım altın kalpli bir kızsın:))

ben uzun zaman herkesin derdiyle bir oldum. sonra baktım ki gamlı baykuş olmuşum. dedimki oğlum sen herkesin derdini dert edindin de ne değişti senden başka. sonra uzun zaman kapadım gözlerimi bi baktım artık mutluyum. kimseyi umursamıyorum. kaderin merhamet göstermediğine benim gönlümü yormam ne kadar anlamlı olabilirki.

bu yazdıkların bana geçende okuduğum yazıyı hatırlattı bir bak bakalım

rica ederim... bilgecem... hepimiz birimizde el ayak oluyoruz ama bunu ştenler ya da bilincinde olmayanlar var... yok ya nankörlerle uğraşamam...

olduğu gibi kabul etmek her kötü görünen durumu alında güzelleştirir:))

dünyada bir taraf gündüzü yaşarken diğer taraf karanlıklar içerisinde geceyi yaşıyor ama karanlıkta kalan taraf biliyorki belli bir zman sonra kendisinede güneş vuracak aydınlanacak etrafı.. gündüzü yaşayacak..

mutluyumm mutluluğum sebepli mutsuzluğum tamamen benden kaynaklı saçmalıklar

ne demiştim sana :)

bu forumdan anladığım herkes çok mutsuz

dertli olanla dertleşmek güzeldir ama yazının ana fikrine bi bakınca dertliyle dertleşmeyen insan para ediyor şimdi

şu dünyanın karanlık yüzüne gözleri yummak mı lazım. yoksa bakıp bakıp ızdıraba ortak mı olmak lazım. ne yanar döner dünya ye yarım yamalak hayat..

bak dikkat edersen soru işaretiyle bitirmedim.

herkesi bilmem de ben genelde mutsuzum. fakat bazen de mutluyum mutsuzluğum sebepli mutluluğum sebepsiz.

bir müddet tüm insanlık için derin bir vicdani ızdırap içindeydim. sonra baktım hiçbişeyin suçlusu ben değilim. dahası hiçbirşeyi değiştirecek kuvvette de değilim. madem ki mutlak bir kader var karşımızda. bize ne kadar iyi yanı düştüyse onunla idare edecez işte. birde kader fukaraları var kadere inananlar için tabi.

iyileri başkalarına kötüleri kendime

mayıs herzamanki gibi pozitif bir bakış açın var :))

işte insanoğluda böyledir. kimi zamanlar hiç sabah olmayacak geceye yatarız kimide hiç gece olmayacak sandığımız gündüzlere kalkarız

görmek ve bakmak işte tüm mesele bu

şu dünyanın karanlık yüzüne gözleri yummak mı lazım. yoksa bakıp bakıp ızdıraba ortak mı olmak lazım.

pozitifleri başkalarına negatifleri kendime

şu dünyanın karanlık yüzüne gözlerini yummaa.. karanlıkalra bakınca gökteki yıldızları görmeye çalış.. nereye baktığın değil nasıl baktığın önemli.. bakıp bakıp karanlığa ulaa ne karanlıkmış deyip kendini alaca karanlıklara değil bakıp bakıp karanlıklara acaba ne zaman tan ağaracak diye hesap yapmak lazım

özbe bilmiyorum bencil olduğum için hiç öyle duygusal patlama yaşamadım belki çok büyük duygusal patlamaların sonucunda istemsiz şeyler yapılabiliyor örnek. başlık açıp orda a dan z ye herşeyi anlatma gibi

çalakalem anlayamadım..

paylaşmak güzeldir... dertleşmek daha bir güzeldir... dost selametinin salıklığı kişiye huzur verir... ama paylaşmayı dertleşmeyi ne uluorta ne de baygınlık getirircesine ayan beyan etmek gerek...

foruma bi güzin abla şart olmuş bilgecem...