ve daha iyi anlıyorum yaşadıkça;

Özlem, örneğin, işitmeyeceğini bildiğin birisine_

Gözden uzak olan gönülden uzak olmuyor. Gönül daha da koynuna giriyor uzakta olanın?

Hiç özgürlük denizi görmemiş olsak da ütopya adasının kıyısına vuran dalgalar içimizin kıyılarına vurur.

Uzak dalgalar gözyaşımız kadar yanaklarımızı ıslatır.

ama, acaba, o bulduğu yol ,

Özlem uzak olanın mavi rengidir. İnsan güzelliğin içindeyken güzelliği anlamaz, gençliğini heba eden bir yaşlının pişmanlığı gibi?

sana gereksinimi olmadan, seni isteyen-

Gece rüyaları ve hülyaları demler tıpkı uzaklık gibi?

diye sordu anneme :

"kendin olmayı yeniden öğrenmen gerek - yıllar yılı unuttun onu yalnızca: bunu da "koşullar"a, "hayatın akışı"na, "sorumlulukların"a falan bağlamaya kalkışma - bahane bulmaya da çalışma: sendin, sendeki asıl senin anlamını, önemini, değerini gözardı eden: korkaklıkla işin kolayına kaçan... o işte şimdi hesabını soruyor... o sahici senin, senden: ne yaptın sen sana?!..."

... Yaşadıklarınsın.--

İşte:tamdır her ilişki 'tamam'lanmadan tamamlanır...

İnsan uzaklaştıkça özler. Tabiatta da öyle değil midir? Çiçek sudan uzaklaştıkça solup ölmez mi? Toprak sudan uzaklaştıkça çatlamaz mı hasretten?

Sen, birgün, şiirsel yazışınla, "... hiç bilemeyeceksin neden kırılgandır kelebekler.. Suçlu olmuş olacaksın..."sözlerinin geçtiği bir sayfa yazmıştın bana, "Seni seviyorum"diye sona eren; ben de, şöyle yanıtlamıştım bunu:-

kendi yeri

Hiçbir tekne.

Yaşamın yaşadıklarındır.

O, işte...

Yakındayken yeterince sevmeyip uzaklaştıktan sonra sevgilisinin değerini bilmediği için ağlatır. Hayıflar yakındayken sevmediğine. Pişman ettirir: ah neden daha fazla anlamdım, göremedim diye.

Uzaklık bir değer ölçerdir. Bir sevginin kaç gramlık değeri olduğu uzaklaşınca anlaşılır. Uzaklaştığında hala seviyorsa ve özlemin yoğunlaşıyorsa bu asil bir sevgidir.

Ve ruh gündüz gözün gördüklerini yeni yeni içerek esrikleşir?

bir yol bulmak için; çoğunlukla da bulur?

Aynı nefesi paylaşıp uzak olanlar, birbirlerinden uzaklaştıktan sonra yakınlaşırlar.

kendi olmasını, seninle olmaya bağlayan- -

kendinden önce yürünmüş yollara bir bakar

--Bu da, hep, böyle, sürüp gidecek

Burada kurulan tüm cümle/ler: Oruç Aruoba'ya ait/tir. Onun cümleleriyle - Tutun'dum.

Ayrıldıktan sonra neden üzdüm, neden sevmedim, neden sevgiyi göremedim, neden bunu yaptım, neden aşkı sattım, neden gözyaşına mahkum ettim, neden sığlaştım bir hiç uğruna diye sorular dizdirtir uzaklık?

Yeni bir yol aramıyor muydu, arayan kişi

gözLerime bakarak..

Esriklik doğurtur.

''Küçükken yaramazdı" dedi Annem..

Yaşamaya karar verdiklerin,

Uzaklaşınca hüzünden ağlarız. Uzaktaki ile kucaklaşınca sevinçten ağlarız. Hüzün ve sevinç uzaklığın gözyaşı olan ruhumuzda oynaşır?

Mecunun aşkını doğurtan Leyla?nın uzaklığıdır. Yahudi?nin vatan susuzluğu bin yıllarca yaşadığı sürgünlüktür.

Gece hayal kurdurtur.

Özlem, uzaktan, saatlerce zamanın ve kilometrelerce uzamın ötesine uzanıp-- yanıt alamayacağını bile bile-- sorar:"Şimdi, orada, yattın mı-- rahat mısın?--

Yaşamın, sürekli yapacağın hatalardan -- ve, sürekli, bu hataları düzeltme çabalarından oluşacak.

Uzaklık kadar yakınlık da çoğaltmalı, aşkınlaştırmalı sevgimiz...

Gene de

Pepuk kuşu kardeşini öldürür. Uzaklaşır. Geri dönmemecesine ayrılır. Pepuk kuş olup öter. Uzaklaştıkça; ? pepuk, pepuk!? diyerek ömrü boyunca yas tutar. Pepuk kardeşinden uzaklaştıktan sonra daha çok sever. Pepuk?un ötüşü ağlamadır. Ağlamak ise ruhun mührüdür. Ağlamak aşkın- sevginin mührüdür.

Uzaklık doğurgandır; aşkı, gerçeği ve özü doğurur.

kendi aradığı yola aykırı değil mi? ?

Kendine yeni bir yol arayan kişi, önce,

kendi yerleşikliğidir :

Uyu artık--"...

"Küçükken yaram azdı''

sensiz de olabilecekken, senin ile olmayı seçen-

Küçükken nasıldı"

Uzaklık bizi gerçeğe götüren hakikat dalgasıdır.

? onlar, bulunur; artık, yürünmez... Yola çıkacak kişinin aşması gereken

diye seslenmendir

Oruç Aruoba

Hiçbir tekne getirmese de seni?

-ancak o zaman söner

Uzaklık sordurtur. Kış gelip yazdan uzaklaştıkça neden yazla sevişmedim.

İnsan uzaklaştıkça sever.

Uzaklık ağlatır.

Uzaklık sevgililerin gözyaşını aynı gözbebeğinde dalgalandırır.

Gece tek başınalık ve uzaklıktır.

... Gene de?

? kendi yürümek isteyebileceği yola benzer

Uzak sevdirir.

"Neden yapamıyoruz?" diye sordun-ben uzaktaydım.

Ama, her ilişki, o iki kişinin her karşıkarşıya gelişlerinde, yeniden başlar--ve, ayrılmalarıyla, yeniden, biter.

yakınları uzaklaştırmak lazım bazen. ve hemen, uzakları da yanına almak lazım giderken... kendine yolculuk uzun. zorlu ama bu çaba herşeye değer.

Kişi, kendi dibine hiç ulaşamayandır - Boyuna suya dalan ama nefesi yetmeyerek, dibe ulaşamadan hep yeniden, yüzeye çıkmak zorunda kalan.?Kişi, çıkar? yolu olmayandır: kişinin yolları?çıkmaz sokak?lardır.

Oysa, tutarlı olmamayı d a isteyebilseydin;'durup düşünülmüş ilkeler'e boşverebilip, sahici duygularınla kendini ortaya koyabilseydin-onun şimdi yaptığı gibi- kendin olmakta diretebilseydin, belki sen de farklı gelebilirdin ona.

Ateş, yakabileceği her şeyi yakana dek yanar

tehlike, o yolu bir yerde durarak, 'bakarak'

Hiçbir ilişki eksik değildir-her ilişki, o kadarıyla, o biçimiyle, o süresiyle, tamdır.

Neden

içinden geçtiğin; geçtikçe geciktirdiğin?

istemesen bile; yaşar artık onlar...

Uzaklık klasik aşkı çoğaltır. Gerçek aşk, yakınlık ve uzaklıktır. Birbirimizi her an özleyecek kadar uzak, terimiz aşkımızın terinden ayırt edemeyecek kadar yakın olmaktır aşk? Uzak kadar yakından da özletinceye kadar sevgi ve yaşam için paylaşmak, emek vermek ve üretmek gerek?

Uzak özletir.

Tebessüm etti - "doğru mu?" Dedi.

arayabileceğini

Beni 'sevdiğini' söylerken ne söylüyorsun - asıl 'bilemediğim', bu..."

ALINTIDIR

yaşam, geçiştirdiğin birşey olacak.

"Çok iyi bilirim 'kelebeklerin neden kırılgan' olduklarını: kelebek olmayı seçtiklerinden...

Anne çocuğundan ayrı kaldıkça kokusunu hisseder; kokusu ile teselli bulur ve özlemle tekrar koklamayı bekler.

Forumun amacı "Tutunamayanlar" sebebi ile bunu paylaşma ihtiyacı hissettim. asıl gaye ilişkinin var olması ise, temel noktasıda insan'sa: ayna/yı tut/mak gerekiyor kendi/ mize.

Getirene dek

sonra da, geçip gitmesine izin verdiğin bir şey..

sanmasıdır? çünkü, yollar bulunmaz:

'Eksik ilişki' kavramını düşündüm:-

yollarda?! Belirli bir yol arayan kişi için en büyük

Toprak hasretiyle yanan gurbetçidir; uzak olup yakın olan da o?dur.

Yakınlık sabah pusudur. Gece ise üretmenin ve özlem doruğunun tatlı rahmidir?

Uzaklık klasik aşkı çoğaltır. Gerçek aşk, yakınlık ve uzaklıktır. Birbirimizi her an özleyecek kadar uzak, terimiz aşkımızın terinden ayırt edemeyecek kadar yakın olmaktır aşk.

...- Doğru.. Dedim ve aynen tekrarladım annemin sözlerini

Beni alıp huzuru bilen güneşin en güzel batışını seyretmeye götür buralardan...-Beni alıp güneşe götür ki son bir kez daha yanayım...

Uzak olan bağlatır.

onları yitiremezsin artık - istesen bile :

Birşeyleri yaşamışsan, gerçekten yaşamışsan,

Bekleyecegim

Sevgi uzaklaştığında çiçeklenip meyve verir. Yakınlık göz bozar. Yakınlık köreltir. Akıl ise zor çözer yakınlığı. Yakınlık bazen aklı da bunaltır.

Ama her ilişkinin farklı girdi-çıktıları, düzensiz bir çeperi, değişken yoğunlukta bir içeriği vardır: Bu anlamda dahiçbir ilişki,'son'una kadar 'tamam' değildir-her ilişki 'tamam'lanmadan, biter.

yaşam yaşadıklarımda, yaşamın her anında yaşadıkça...

? kendisidir...

... tam da bulduğu yol olarak,

Gelemedin...

yürünür; yerlerde ise, olsa olsa, durulur

Yakınlık köreltir, uzaklık çoğaltır.

Gece gözün içe döner; gündüz gördüklerini dimağına serer.

? ne işi var öyleyse, eski

Kendi olarak, sana gelen-

Uzaklık esrikliktir.

ilk ve en önemli engel,

Ya da yaşamak istediklerin değil...

Yaşam, belki, kavranınca uzak;anlaşılınca, yakındır-ya da, tersi

Gece özletir.

Bu cümleler hariç: Kendi cümlelerim olmayacak. Tutun/mak bir vesile ile olur parmak uçlarımızda. Aklımızada vesile gerekli. Tıpkı ruhumuza gerektiğinden.

'hani'

yalnızca ona; ama, kendi kendine _ "Neredesin? "

"Allah rahatlık versin "...

Aynı nefesi paylaşıp uzak olanlar olduğu gibi uzak olup aynı nefesi paylaşanlar da vardır.

Yakınlık köreltir.