tevil dediğimiz şeyin usulüne uygun yapılmaması önemli hatalar doğurabilir. yani bir islami hükmü veya bir ayeti veya bir hadisi vs.. yanlış yorumlayan, tevil kriterlerini yanlış kullanarak yorumlayan bir adamın bu yorumu, kişi veya grupları islam yolundan uzaklaştırabilir ancak tevil imkanı bulundukça onların küfrüne hükmetmek, tevil sahiplerini ümmetten dışlamak büyük bir sorumluluk sahibi olmayı gerektirir.

mesela; "mimar sinan selimiye camisini şu tarihte, şu usullere göre, şu kadar zamanda, şu inceliklere göre yapmıştır" demek, selimiye camisine mana-yı harfi ile bakmak ve öyle değerlendirmektir. böyle bir değerlendirmede ne mimar sinan unutulmuştur ne de selimiye camii. her ikisi de bir bütünlük içerisinde akla uygun, hikmetli bir şekilde ele alınıp değerlendirilmiştir.

2) Günahını Almak

Bende kul hakkından sakınmak taraftarıyım sonuçta hepimiz insanız.

mesela hallac'a ene'l hakk dediği için yargılanmadan önce tövbe istenmiştir. ancak hallac aynı laf üzerinde ısrar etmemiş ancak tövbe etmeyi reddetmiştir.

yani ibadeti terk eden, azalarının da ibadete uygun tavırlar göstermesini terk etmiş ve azalarının hakkına girmiştir.

Tekfir etmek , kişiselleştirilmiş bir psiko-motor durum haline geldiğinde bumerang etkisi yapar ve tekfir, tekfir sahibine döner. Yani, Müslüman'a kafir diyen, kafirdir.

ÜMMİ PEYGAMBER

Ä°stiÅ?are etmeyen, istiÅ?areyi terk eden devlet reisinin azli VACÄ°PTÄ°R diyenler de olmuÅ?tur.

haklı ile haksız huzurda bir arada sorgulanır, Cenab-ı Hak haksız kişinin hususi bir ameline teveccühen ya da sırf lütfu ile alacaklı olan kişinin kalbine haksız kişiyi affetme yönünde bir meyil yaratır sonra alacaklı/haklı kişinin cennetteki makamını yükselterek kardeşini affetmesini ister veya teklif eder. o da affeder. sonra beraberce cennete girerler.

haddizatında bilimsel yöntem, bilim'in kendisine değil, felsefesine ait bir konudur.

4) Türk-İslam Birliği - Ütopya mı?

kÄ±saca istiÅ?are; devlet iÅ?lerinde/toplumu ilgilendiren iÅ?lerde vacip, kiÅ?isel iÅ?lerde sÃ1⁄4nnettir.

tercümanlık, neyse o'nu aktarmayı gerektirir. araya kendinden birşey katmadan, önceki malumatlarınla meseleyi kirletmeden, sağdan soldan etkilenmiş zihninle aktarılacak şeyi çarpıtmadan olduğu gibi aktarmayı gerektirir.

kiÅ?isel meselelerde istiÅ?are etmek sÃ1⁄4nnettir.

yine, insanın kötü bir şeyi istemesi ondan beklenen şey olmadığı için Allah'tan değildir, kendisindeki su-i ihtiyar'dan, kötü seçimden kaynaklanır.

Mana-yı İsmi ve Mana-yı Harfi Meselesi

yani; lafzın, tövbe etmeyi gerektirecek bir lafız olmadığında ısrar etmemiş ancak "sözü kim söylediyse tövbeyi o etsin" diyerek lafzın kendisinden varid olmadığını iddia etmiştir ki ulema da, bunun cezadan kurtulma amacıyla söylendiği hükmüne varmışlardır.

bu kaideye göre, bir kimsenin islam dairesinden çıkması, hukuken de müslüman sayılabilmesi için küfrü bilerek ve kasten benimseyerek içselleştirmiş olması lazımdır. kişi, küfrü benimsemediği sürece onun herhangi bir yorum veya davranışı, sana göre-bana göre kafir olmayı gerektiriyor diye o kişiyi hukuken de kafir saymaya yetmez.

bu durumda, ekseriyet denilen Ã§oÄ?unluÄ?un gÃ¶rÃ1⁄4Å?Ã1⁄4 icma yerine geÃ§er.

Mana-yı İsmi: Bir şeyin sadece kendisini bildirip salt kendisini tanıtması durumunu ifade eder.

en genel haliyle 4-5 aşamadan oluşur.

harika bir tablo gerçekten.

"okuma yazma bilmeyen peygamber" anlamında kullanılan bir terim ancak kavram olarak, terim anlamından daha geniş bir içeriğe sahip.

akıllı olmak lazım.

bu yüzden, ezan okuyanlardan tutun başörtüsüyle insanların içinde dolaşanlara kadar, sarık-sakal-cübbe ile dolaşanlardan tutun, misvak kullananlara kadar, cuma namazından çıkanlardan tutun, müslüman olduğu çevresinde bilinenlere kadar islam'ın şeairini taşıyan herkesin mesuliyeti vardır.

mana-yı harfi; herhangi bir şeyi, mesela bir sanat eserini değerlendirirken, o eseri, o sanatı meydana getiren sanatkar hesabına değerlendirmektir.

bunun için hakkını ihlal ettiğimiz kimselerle her şeyden önce helalleşmek, bu mümkün değilse onlar için mağfiret talebinde bulunmak, mesela onlar adına sadaka vermek gibi mekanizmalar işletilmeli.

aç kalmak zor gelir.

İnsanın yaratma kabiliyeti yoktur. yaratmak Allah'ın işidir. insanın elinde ancak cüzi bir kesb vardır. insan onu yapar, kalanını Allah yaratır.

İnşallah ahireti kazanan kazandıranlardan oluruz. Teşekkürler.

İyi Şeylerin Allah'tan Kötü Şeylerin Kul'dan olması meselesi...

buhari'nin mezalim kısmında geçen bir hadis-i şerif;

Evet. haklıya hakkını verip haksızı da affedebilir. Haklının haksız üzerindeki haklarını kendi üzerine alabilir. aradaki farkı bilmiyorum, önemli olan ikisinin de el ele tutuşup cennete gitme ihtimallerinin olması :)

büyük konuşmak, gelecek veya genel hakkında kendi boyunu aşan kesin hükümler vermek sonucunda, allah'ın insana acziyetini hatırlatıverdiği zamanlarda anlaşılan bir kaziyedir.

Devlet iÅ?lerinde ya da toplumsal konularda istiÅ?are etmek ise bazÄ± alimlere gÃ¶re vaciptir ya da farzdÄ±r. Ã?Ã1⁄4nkÃ1⁄4 ayetteki ifade vÃ1⁄4cubiyet/kesinlik ifade eder.

bazen lafız küfrü gerektirir ancak sahibi kafir olmaz.

varlığa, kainata bakarken, Allah hesabına bakmak, onları var eden adına onları değerlendirmek mana-yı harfi bakışıdır. "ne güzel yaratılmış." diyebilmektir.

dolayısıyla, "bilimsel yöntem icad oldu, dinler'in saltanatı yıkıldı" diye çocukça sevinen 19. yüzyıl romantik pozitivizminde takılmış kalmış beyinler, bilimsel bir iddia da değil, felsefi bir zan'da bulunmaktadırlar ki, daha alacakları çoook yol var.

Allah, kulu kötü birşey istedi diye genellikle yaratmamazlık etmez. imtihan sırrının bozulmaması için, yani her insanın ister istemez iman etmemesi için, bazen kötü olanı da yaratır. ancak bu yine kötü bir şey değildir. zira her kötü, iyi'ye nisbeten kötü olduğundan, hem kendi içinde onlarca iyilik ve güzellik saklar hem de esas itibariyle kulun kesb'ine binaendir.

o adamın dilinden hikmetli sözlerin dökülmesini beklemek de boşa bekleyiştir. dil'i bile asıl işlevini gerçekleştiremez olur.

İddia İmtihana Tabidir

sadece devlet iÅ?i deÄ?ildir, az ya da Ã§ok Ã¶nemli, sadece 1 kiÅ?iyi veya en az 2 kiÅ?iyi ilgilendiren durumlarda da baÅ?vurulmasÄ± elzemdir.

daha da dolayısıyla; bütün kitaplar o kitabın daha iyi anlaşılabilmesi için okunmalıdır.

bunlar külliyen "şeair-i islam" sayılır.

1) Lüzum-u Küfür Küfür Değil, İltizam-ı Küfür Küfürdür...

şeairin ilanı, islam'ın manen tebliğidir.

aslında gayet kullanışlı bir yöntemdir. bu yöntemden yola çıkarak dingil, amortisman, gaz pedalı, bisiklet, buharlı tren, robot, otomobil, çakmak, jilet, ayakkabı, traktör, pancar motoru, at arabaları, faytonlar, binalar, köprüler, yollar, barajlar, dijital devrimler filan yapılmış, silah sanayii gelişmiştir.

umumun rızası olmadan onlara ilişmek umumun hukukuna tecavüzdür.

o da kur'an'ın tercümanlığını bu mertebeye en layık şekilde yerine getirmiştir. kur'an'ı ümmetine ve insanlığa tebliğ ederken kendinden birşey katmamıştır, önceki malumatlarıyla meseleyi kirletmemiştir, bizim gibi sağdan soldan etkilenmiş, kavramlar çöplüğüne dönmüş bir zihni yoktu yani o'nun. bu durum da kur'an'ın kelam sıfatı kaynağının dupduru hali, tertemiz, berrak vaziyetini bozmadan bize ulaştığının resmidir.

Bu iki kavram gerek metin okumalarında, gerekse olayları ve çevremizi/kainatı/varlığı değerlendirmede iki farklı okumayı, iki farklı bakış açısını ifade eder.

Mana-yı harfi: Bir şeyin başka şeylere işaret etmesi, başka şeyleri tanıttırması, kendi varlığından çok, işaret ettiği varlıkların manalarına hizmet etmesi durumunu ifade eder.

mana-yı ismi; bir sanat eserine, salt bir sanat eseri olması yönünden bakmak ve sanatkarı hiç hesaba katmamaktır.

Silinecek yazılar... Boşa gitmesindense burada durması belki istifadeye medar olur.

Çünkü;

zihnin gayesi marifetullah'tır. yani allah'ı tanımak. kainat kitabını okurken, bütün varlıklar üzerinde allah'ın mührünü görüp o'nun isimlerini okuyup, o'nu tanımaya çalışmak.

varlığa, salt kendindenlik yükleyerek bakmak, "ne güzel" deyip kestirip atmak mana-yı ismi bakışıdır. dardır, ufuksuzdur, güdük bir bakıştır.

ibadetleri yaşlılığa ertelemek gibi bir tembelliğin de sonucudur aynı zamanda.

halkın, avam'ın pratize kabiliyetinin gözünü seveyim. rasulü'nün bir beyanını vecizeleştirip hayatının ölçülerinden birisi kılabilmiş. Yani bir hadis-i şerif'i almış, "Günahını almak" deyimiyle kavramlaştırıp gündelik hayatının içine sokabilmiş. Mü'min ferasetinin bir yönü de bu olsa gerek.

"bir kimse kardeşinin haysiyetine, yahut malına haksız olarak taarruz etmişse, iltimas olarak verilebilecek altın ve gümüşün bulunmadığı günden önce helalleşsin. aksi halde, yaptığı haksızlık nisbetinde onun iyi amellerinden alınıp hak sahibine verilir. iyiliği yoksa, hak sahibinin günahından alınıp haksızlık eden adama verilir."

Sınırları veya motivasyonu sübjektif olan bir ideal demek daha doğru. Çünkü ütopya olması için, normalite dışı ve tarihte hiçbir örneğinin görülmemiş olması, üzerine gerçekleştirilen söylemlerin de edebi metinler olarak kalması gerekirdi.

elbetteki bütün haklar son tahlilde Allah'ındır. Kul hakkı da Allah'ın bahşettiği bir hakka dayanır. yani sonuçta bahşiştir, bir çeşit sermayedir. değerlendirebilene ne mutlu.

istemek kuldandır, istenileni yaratmak Allah'tan.

sartır'ı, markos'u, niçe'yi, kafka'yı okuyan adam, onlarda bir gerçek tahayyülüyle okuyorsa o adamları, kaybetmiştir.

azaların ibadete kapanması diye bir şey var. Yani insanların uzuvlarının/organlarının ibadete kapanması...

o adamları okurken, gerçeğin, onların söylediği şey olduğu vehmi ise kayıptan daha da fazlasıdır.

dolayısıyla bu istikametteki bir eser, kur'an'ın da gayesine en yakın eserdir.

zihnin çerini çöpünü temizlemek. tortularından arınmak. şöyle bir süpürmek. kendine gelene kadar silkeleyip çürümüş yapraklarını ayıklamak.

ümmiyet bir mertebedir. herkes için ulaşılması zor bir mertebe olduğu gibi, hz. peygamber için allah'ın lütfuyla tabii, fıtri bir mertebedir.

şeair, umumi hukuk/kamu hukuku çeşidinden olduğundan adeta topluma ait bir ibadettir. birisinin yapmasıyla o toplum külliyen istifade ettiği gibi, o şeairin terkiyle de bütün toplum mesul olur.

Ä°stiÅ?are Meselesi

buna küfr-ü lüzumi denilir, yani küfrü gerektiren bir durumun tespiti vardır ortada.

uygulamadaise;

Kelime anlamÄ± enteresan; arÄ± kovanÄ±ndan bal almak anlamÄ±na geliyor. Temelde ise fikir danÄ±Å?mak demek.

mesela bir adam bir kadına dese; "ben sensiz cennet'i kabul etmem".. tamam bu lafız küfrü gerektirir, ancak sahibini kafir etmeyebilir. çünkü lafız sahibinin niyeti ve kastı önemlidir. önce bu sorgulanır. o erkek, mallığından mı öyle demiştir, ahmaklığından mı, laf olsun diye mi, bir iddiayı abarttığından mı? yoksa, "seni benden allah bile alamaz." gibi allah'a kasten ve manasını bile bile kafa tutmaya kalkacak bir artislik yaptığından mı vs...

Zihinleri Silkelemek

insan zaten iyilik üzerine yaratıldığından iyi bir şeyi kesbetmesi, istemesi, irade etmesi, zaten Allah'ın o'nu varetmesi sonucunda ondan beklenen görevidir.

3) Bilimsel Yöntem ve hakikat

Bu semboller, İslam'ın özgünlük sembolleridir, başka dinlerde bulunmaz.

müslümanların, sartır'la, kamu'yla, niçe'yle, kafka'yla, fuko'yla vesaireyle, vesaireyle, vesaireyle çöplüğe çevirdikleri zihinleri resetlemeleri.

dünya çapında avrupa'dan yayılan bir hastalıkla, bilim'in bir ideoloji malzemesi haline getirilip, din'in karşısında konumlandırılmasıyla mana-yı ismi bakışı ön plana çıkartılmış. dünya'ya sırf bir gezegen, kendi halinde tesadüfen dönen bir küre gözüyle bakmamız istenmiş. dünya'ya yüklenen anlamlar romantik bulunmuş, "kanıtlanamaz" bahanesiyle böylesi söylemlere itibar etmememiz istenmiş ve böylece insanlığımızdan uzaklaşmamız öngörülmüştür.

kendini, çevresinde olup bitenleri, eşyayı, tabiatı, olayları anlamak zorunda hisseden insanın, hayret duygusunun tatmini için başvurduğu bir şekil.

Şeair-i İslamiye

bu yazıya inanıyorum mesela haklıya hakkını verip haksızı da Allah isterse affedip cennetine alabilir mi?Bu durumda haklı ile haksız arasında ne fark olur?

kötü seçim yapabilmek kabiliyetini veren de Allah'tır. ancak bu kabiliyeti vermek kötü değildir, bilakis bu kabiliyetin kendisiyle mücadele ederek zıddını/iyiyi tercih ederek insanın manevi terakkisini sağladığı için iyidir, hayr'dır.

o adamlar da okunsun, hem de iliklerine kadar. ama, onlara, evrensel gerçekliğin sözcüleri gibi yaklaşmak, adamın ayağını kaydırır.

kaynağını ve orijinal halini tam hatırlamıyorum. araştırılırsa bulunabilir. ancak mahşerde kul hakkı ve helalleşmeyle ilgili mealen şöyle bir tablo anlatılır;

Haklı da Allah'ın haksız da, cennetde Allah 'ın cehennemde, dünya da Allah'ın ahirette muhakkak en doğrusunu Allah bilir ama haklının çektiği sıkıntı yanına kar mı kalmış demek olur haklı olan bu duruma razı olmayabilir mi?

o yüzden de imtihan edilirler; amma bu imtihanlar o kişilerin tahammül çizgisinin tam sınırında tecelli ettiğinden, hemen her zaman, yani büyük çoğunlukla, kaybedilirler.

"süleymaniye şu tarihte yapılmıştır" deyip kestirip atmak, süleymaniye'nin diğer manalarını işin içine katmamak ise mana-yı ismi ile bakmaktır ki, son derece sığ, dar bir bakıştır.

ancak bu iÅ?in usulÃ1⁄4 nedir? nasÄ±l yapÄ±lÄ±r?

ancak kullanışlı olması, kendinde haklılık sahibi olduğu, daha doğrusu kainatın nihai gerçekliğini betimleyebileceği anlamına gelmez.

Başlık, tekfir meraklılarının anlaması gereken usul kaidesi.

Bu gerçeği bilimsel yöntemin doğup tek bilgi formu olduğu iddiasıyla evrenselleştirilmeye çalışılmasının merkezi olan Bat'da da pek çok düşünür itiraf eder; Feyerabend, Fouchaoult, Bergson vb.. bunlardan sadece birkaçı..

ayrıca, nörolojik bellek diye bir şeyin varlığının açık göstergesidir. isteyen beynin diğer organlarla uyumlu çalışması desin, fark etmez.

bu noktada iradi ümmiyet meselesini de hatırlamak gerekir.