<i> Madem duanın bu derece azim ehemmiyeti ve vüs?ati vardır. Hiç mümkün müdür ki, bin üç yüz elli senede, her vakitte, nev-i beşerden üç yüz milyon, cin ve ins ve melek ve ruhaniyattan had ve hesaba gelmez mübarek zatlar, bil?ittifak zat-ı Muhammedi Aleyhissalatü Vesselam hakkında rahmet-i uzma-yı İlahiye ve saadet-i ebediye ve husul-ü maksud için duaları nasıl kabul olmasın? Hiçbir cihetle mümkün müdür ki, o duaları reddedilsin? </i>

<i> Mekkar: Hileci </i>

<i> İşte, kabrime girdim, kefenime sarıldım. Teşyiciler beni bırakıp gittiler. Senin af ve rahmetini intizar ediyorum. Ve bilmüşahede gördüm ki, Senden başka melce ve mence yok. Günahların çirkin yüzünden ve masiyetin vahşi şeklinden ve o mekanın darlığından, bütün kuvvetimle nida edip diyorum: </i>

<i> Ebedül abad: Bayındır yapılmış ebedi hayat </i>

<i> "El-aman, el-aman! Ya Rahman! Ya Hannan! Ya Mennan! Ya Deyyan! Beni çirkin günahlarımın arkadaşlıklarından kurtar! Yerimi genişlettir! İlahi, Senin rahmetin melceimdir ve Rahmeten li'l-Alemin olan Habibin, Senin rahmetine yetişmek için vesilemdir. Senden şekva değil, belki nefsimi ve halimi Sana şekva ediyorum. </i>

<i> O kabir, bu dar-i faniden firak-ı ebedi ile ebedü'l-abad yolunda kurulmuş, açılmış evvelki menzil ve birinci kapıdır. Ve bu bağlandığım ve meftun olduğum şu dar-ı dünya da, kat'i bir yakin ile anladım ki, haliktir gider ve fanidir ölür. Ve bilmüşahede, içindeki mevcudat dahi, birbiri arkasından kafile kafile göçüp gider, kaybolur. Hususan benim gibi nefs-i emmareyi taşıyanlara şu dünya çok gaddardır, mekkardır. Bir lezzet verse, bin elem takar, çektirir. Bir üzüm yedirse, yüz tokat vurur. </i>

<i> Bilmüşahede: Göre göre </i>

<i> Dar-ı fani: Fani yurt </i>

<i> Bismillahirrahmanirrahim </i>

<i> Lisan-ı hal: Hal dili </i>

<i> İllet: Hastalık </i>

<i> Ey Rabb-i Rahimim ve ey Halık-ı Kerimim! Benim su-i ihtiyarımla ömrüm ve gençliğim zayi olup gitti. Ve o ömür ve gençliğin meyvelerinden elimde kalan, elem verici günahlar, zillet verici elemler, dalalet verici vesveseler kalmıştır. Ve bu ağır yük ve hastalıklı kalb ve hacaletli yüzümle kabre yakınlaşıyorum. Bilmüşahede, göre göre, gayet sür'atle, sağa ve sola inhiraf etmeyerek, ihtiyarsız bir tarzda, vefat eden ahbap ve akran ve akaribim gibi, kabir kapısına yanaşıyorum. </i>

<i> Halik: helak olucu </i>

ateist olanlar bi artılayabilir mi bişey denicem

<i> Evham: Kuruntu </i>

<i> Şekva: Şikayet </i>

<i> "Ya İlahena! Rabbimiz sensin! Çünki biz abdiz. Nefsimizin terbiyesinden aciziz. Demek bizi terbiye eden sensin!.. Hem sensin Halık! Çünki biz mahlukuz, yapılıyoruz. Hem Rezzak sensin! Çünki biz rızka muhtacız, elimiz yetişmiyor. Demek bizi yapan ve rızkımızı veren sensin." </i>

<i> Avdet: Dönüş </i>

<i> Mence: kurtuluş veren </i>

<i> "Ey Halık-ı Kerimim ve ey Rabb-i Rahimim! Senin Said ismindeki mahlukun ve masnuun ve abdin, hem asi, hem aciz, hem gafil, hem cahil, hem alil, hem zelil, hem müsi', hem müsin, hem şaki, hem seyyidinden kaçmış bir köle olduğu halde, kırk sene sonra nedamet edip Senin dergahına avdet etmek istiyor. Senin rahmetine iltica ediyor. Hadsiz günah ve hatiatlarını itiraf ediyor. Evham ve türlü türlü illetlerle müptela olmuş, </i>

<i> Müsi: İsyan eden </i>

<i> Hacalet: Sıkılma, utanma </i>

<i> Masnuun Sanat eserin </i>

<i> İhtiyarsız: irade elinde olmadan </i>

<i> Dalalet:Hak yoldan ayrılmak </i>

<i> Lisan-ı kal: Dil lisanı </i>

Kardeş Allah razı olsun portalda en kıymetli başlıklar senin başlıkların. Gerisi hikaye vesselam!

<i> Nedamet: Pişmanlık </i>

<i> Duanın tesiri azimdir. Hususan dua külliyet kesb ederek devam etse, netice vermesi galiptir, belki daimidir. Hatta denilebilir ki, sebeb-i hilkat-i alemin birisi de duadır. Yani, kainatın hilkatinden sonra, başta nev-i beşer ve onun başında alem-i İslam ve onun başındaMuhammed-i Arabi Aleyhissalatü Vesselamın muazzam olan duası, bir sebeb-i hilkat-i alemdir. Yani, Halık-ı Alem, istikbalde o zatı, nev-i beşer namına, belki mevcudat hesabına bir saadet-i ebediye, bir mazhariyet-i esma-i İlahiye isteyecek bilmiş, o gelecek duayı kabul etmiş, kainatı halk etmiş. </i>

<i> Ey Rabb-i Rahimim ve ey Halık-ı Kerimim! &amp;#8220;Her gelecek olan yakındır&amp;#8221; sırrıyla ben şimdiden görüyorum ki, yakın bir zamanda, ben kefenimi giydim, tabutuma bindim, dostlarımla veda eyledim. Kabrime teveccüh edip giderken, Senin dergah-ı rahmetinde, cenazemin lisan-ı haliyle, ruhumun lisan-ı kàliyle bağırarak derim: "El-aman, el-aman! Ya Hannan! Ya Mennan! Beni günahlarımın hacaletinden kurtar!" </i>

<i> Sana tazarru ve niyaz eder. Eğer kemal-i rahmetinle onu kabul etsen, mağfiret edip rahmet etsen, zaten o Senin şanındır. Çünkü Erhamürrahiminsin. Eğer kabul etmezsen, Senin kapından başka hangi kapıya gideyim? Hangi kapı var? Senden başka Rab yok ki dergahına gidilsin. Senden başka hak mabud yoktur ki ona iltica edilsin.. </i>

<i> Firak-ı ebedi: ebedi ayrılık </i>

<i> Hatiat: Hatalar </i>

<i> Melce: İltica edilen, sığınılan </i>

<i> Madem bu kadar külliyet ve vüs?at ve devam kesb edip lisan-ı istidat ve ihtiyac-ı fıtri derecesine gelmiş. Elbette o zat-ı Muhammed-i Arabi Aleyhissalatü Vesselam, dua neticesi olarak öyle bir makam ve mertebededir ki, bütün ukul toplansa, bir akıl olsalar, o makamın hakikatini tamamıyla ihata edemezler. İşte, ey Müslüman, senin ruz-i mahşerde böyle bir şefiin var. Bu şefiin şefaatini kendine celb etmek için, sünnetine ittiba et. </i>

<i> İşte kabrimin başına ulaştım, boynuma kefenimi takıp kabrimin başında uzanan cismimin üzerine durdum. Başımı dergah-ı rahmetine kaldırıp bütün kuvvetimle feryad edip nida ediyorum: "El-aman, el-aman! Ya Hannan! Ya Mennan! Beni günahlarımın ağır yüklerinden halas eyle!" </i>

<i> İntizar: Bekleme </i>

<i> İnhiraf: Sapma </i>

Ahirette seni kurtaracak bir eserin olmadigi taktirde fani dünyada bıraktığın eserlere kıymet verme.

<i> Sui ihtiyar: İradenin kötüye kullanılması </i>

<i> Akaribim: akrabalarım </i>