Toplanma: Saat 14.00 Tren Garı

95 kişi -çatışmada- öldü.

300 kişi kuşkulu bir şekilde öldü.

Aradan 29 sene geçmiş olsa da 12 Eylül darbecilerinin toplumda yarattığı travma henüz iyileşmedi. 12 Eylül?ün gerici anayasası halen yürürlükte. Darbeciler ise henüz yargılanmadılar. Henüz cuntayla kesilecek bir hesap duruyor ortada. Bu hesap kesilmeden, ne demokrasi mümkün, ne özgürlük, ne de yeni bir darbe tehdidi olmayan bir yaşam. O halde; 29 sene önce geleceği çalınmış genç, 12 Eylül?ün tüm mağdurları, hakları gasp edilen işçi, inkarcı politikalarla kimliği çalınan Kürt, onurlu bilim insanları, öğrenciler: Daha yapılacak çok işimiz var. Şimdi hesaplaşma için bir adım daha atma zamanı.

650.000 kişi göz altına alındı.

İdamları istenen 259 kişinin dosyası Meclis'e gönderildi.

12 Eylül?ün tekçi ve inkarcı anayasası ile Kürt halkını inkar politikası daha da pekiştirilecek, yıllar boyu sürecek olan kirli savaşın da temelleri atılacaktı.

Cuntacılar, bilim üretmekle görevli kurum olan üniversitelerde kendileri ile uyuşmayan bilim insanlarını tasfiye ettiler. Buralara, toplumu yeniden şekillendirecek ideolojinin üretilmesiyle görevli gerici kadroları yerleştirdiler. YÖK yeniden yapılandırıldı.

16 kişi -kaçarken- vuruldu.

Gazetecilere 3 bin 315 yıl 6 ay hapis cezası verildi.

30 bin kişi sakıncalı olduğu için işten atıldı.

3 gazeteci silahla öldürüldü.

171 kişinin işkenceden öldüğü belgelendi.

73 kişiye -doğal ölüm raporu- verildi.

388 bin kişiye pasaport verilmedi.

Sosyalist Parti Ankara İl Örgütü

71 bin kişi TCK'nin 141, 142 ve 163. maddelerinden yargılandı.

ABD'nin Çocukları Başardılar!

Gazeteler 300 gün yayın yapamadı.

937 film sakıncalı bulunduğu için yasaklandı.

98 bin 404 kişi örgüt üyesi olmak suçundan yargılandı.

Darbe?asayişi sağlamak? için yapılmamıştı. Zira asayişi bozanların da aynı kişiler olduğu artık bilinen bir gerçek. 1977 1 Mayıs provokasyonu, Çorum, Maraş katliamları ve daha nice kontrgerilla provokasyonu darbenin meşrulaştırılması için bizzat darbeciler tarafından atılmış adımlardan başka bir şey değildi. Sonuçta ABD?nin çocukları başardılar ve kaybeden ise işçiler ve toplumun ezilen kesimleri oldu.

Açılan 210 bin davada 230 bin kişi yargılandı.

43 kişinin -intihar ettiği- bildirildi.

Haklarında idam cezası verilenlerden 50'si asıldı (26 siyasi suçlu, 23 adli suçlu, 1'i Asala militanı).

7 bin kişi için idam cezası istendi.

Cezaevlerinde toplam 299 kişi yaşamını yitirdi.

IMF ve DB?nin uyguladığı ekonomik model hayata geçerken, en büyük darbeyi ise işçi sınıfı alacaktı. 12 Eylül ile birlikte sendikaların faaliyetleri dondurulmuş, DİSK kapatılmış, yöneticileri yargılanmıştı. 2821 ve 2822 sayılı yeni yasalarla, sendikaları işlevsizleştirmeye, etkisizleştirmeye dönük adımlar atıldı. Rakamlarla ifade etmek gerekirse, 11 Eylül 1980?de 5 milyon 700 bin sendikalı işçi varken, 1985 yılında bu sayı sadece 1 milyon 700 bine düşmüştü. İşçi ücretleri düştü. KİT?lerin özelleştirilmesinin ve bir çok işçinin işten çıkarılmasının önü açıldı. 12 Eylül sonrasında benimsenen ekonomik modele uygun olarak, sanayi yatırımları azaldı, bununla birlikte kaynaklar üretken olmayan sermayenin eline geçti.

Darbeciler bu ikili görevi?hakkıyla? yerine getirdiler. Türkiye, darbeden sonra iyice ABD?nin yörüngesine girmiş oldu. Muş ve Batmanda ABD?ye yeni üsler verildi. Türk-ABD yüksek savunma konseyi kuruldu. Türkiye?Çevik Kuvvet? projesine dahil edildi. Kenan Evren tarafından verilen sözle, Ortadoğu?da bir kriz halinde Türkiye?nin üsleri ABD tarafından kullanılabilecekti.

Daha Yeni Başlıyor İşimiz!

300 gazeteci saldırıya uğradı.

14 bin kişi yurttaşlıktan çıkarıldı.

Rakamlarla 12 Eylül

güncelleme

13 büyük gazete için 303 dava açıldı.

3 bin 854 öğretmen, üniversitede görevli 120 öğretim üyesi ve 47 hakimin işine son verildi.

23 bin 677 derneğin faaliyeti durduruldu.

Öte yandan 1970?li yıllardan beri süren kapitalizmin yapısal krizi, emperyalist odakları yeni arayışlara itmişti. Önceki dönemde, işçi sınıfının mücadelesi ve sosyalizm korkusu sonucu sosyal devlet harcamaları artmıştı. Sendikaların dayatmasıyla artan işçi ücretleri ve kısalan çalışma saatleri ise sermayenin karlılık oranını düşürmüştü. Emperyalistler açısından bu durum, tersine çevrilmesi gereken bir durumdu. Bununla birlikte, daha kapalı ekonomilere sahip az gelişmiş ülkelerin açık bir pazar haline getirilmesi, bu ülkelerdeki ücretlerin ve üretim maliyetlerinin düşürülmesi emperyalizmin çıkarınaydı. Bunun için IMF ve Dünya Bankası gibi kurumlar aracılığı ile yeni ekonomik modeller bu ülkelere empoze edilmeye başlandı. Türkiye?ye de?dışa dönük büyüme modeli? olarak benimsetilen bu yöntemle, ithalatın önündeki engellerin kaldırılmasının, faizlere müdahale edilmemesinin, sermayenin serbestçe dolaşabilmesinin, devletin ekonomiden elini çekmesinin meziyetleri anlatılıyordu. İşte bu doğrultuda 24 Ocak kararlarıyla anılan, emperyalizmin önerdiği ekonomik modeli hayata geçirme arayışı, ancak ABD çocuklarının iş başına gelip, sendikaları etkisizleştirmesi, muhalif olabilecek tüm unsurları ezmesi ve?güzellikle? anlatılamayan emperyalist modelin?sopa? ile anlatılmasıyla mümkündü. İşte ABD çocuklarının ikinci temel görevi de buydu.

Miting: 12 Eylül 2009 Saat 16.00 Sıhhiye Meydanı

Ortadoğu?da emperyalizmin en çok güvendiği Şah rejimi düşmüştü. Dolayısı ile dünyanın en büyük petrol rezervlerinin bulunduğu Ortadoğu?da, İran artık emperyalizmin jandarması rolünü oynayamayacaktı. Şah rejiminin devrilmesinin tek yanı bu değildi. Müslüman ülkelerde radikal islam güç kazanmıştı ve bu durum emperyalizmin çıkarları için tehlike olarak görülüyordu. Bu koşullarda sadece Siyonist İsrail?e dayanarak emperyalist çıkarları güvence altına almak mümkün değildi. İran?dan boşalan jandarma rolüne Türkiye uygun pozisyondaydı. İşte ABD?nin çocuklarının birincil görevi, ülkeyi bu role uygun bir biçimde yeniden yapılandırmaktı.

14 kişi açlık grevinde öldü.

1 milyon 683 bin kişi fişlendi.

517 kişiye idam cezası verildi.

Onların Çocukları Başarmışlardı, Ama Neyi Başardılar?

400 gazeteci için toplam 4 bin yıl hapis cezası istendi.

Dinin, hem sol harekete hem de radikal islama karşı kullanılabilmesi için, din üzerindeki baskının da azaltılması gerekiyordu. Bu aşamada uyduruk?Türk-İslam sentezi? tezi devreye sokuldu. Diyanet işlerine ayrılan kaynaklar arttırılırken, liselere zorunlu din dersi konuldu, imam hatip lisesi sayısı ise hızla arttırıldı.

144 kişi kuşkulu bir şekilde öldü.

31 gazeteci cezaevine girdi.

DARBECİLER HALKA HESAP VERECEK!

Askeri diktatörlük, topluma tam anlamıyla bir gözdağı vermek ve toplumu sindirmek için terör politikaları uyguladı. Toplumun örgütlü kesimleri fişlendi, 650 bin kişi gözaltına alındı, yüz binlerce insana işkence yapıldı. 171 kişi işkence tezgahlarında hayatlarını kaybederken 517 kişiye idam cezası verildi. 50 kişi ise darağaçlarında hayatını kaybetti, 300 kişi ise şüpheli bir biçimde yaşamını yitirdi.

39 ton gazete ve dergi imha edildi.

Cuntacılar, sadece baskı yöntemleri ile yukarıda bahsedilen görevlerini yerine getirmelerinin mümkün olmadığını iyi bilmekteydiler. Yeni bir anayasaya ve yeni bir resmi ideolojiye ihtiyaç vardı. Darbeciler, T. C. tarihinin en gerici anayasasını hazırladıkları gibi, kendilerinin ve işbirlikçilerinin işledikleri suçlardan ötürü yargılanamamasını da hukuksal güvence altına aldılar.

12 Eylül darbecileri, memlekette?anarşiyi önlemek? ve?asayişi sağlamak? için geldiklerini ilan ediyorlardı. Oysa ülkenin bir çok yerinde zaten sıkıyönetim ilan edilmemiş miydi? Asayişi sağlamakla görevli olanlarla, darbeyi yapanlar aynı kişiler değil miydi? O halde neden bir de askeri darbeye ihtiyaç duyulmuştu? Besbelli ki darbecilerin daha köklü nedenleri vardı. Askeri diktatörlük, ekonominin yörüngesini değiştirecek, bölgedeki emperyalist çıkarları güvence altına alacak, Türkiye?nin dünya ekonomisindeki durumunu emperyalistlerin istekleri doğrultusunda yeniden biçimlendirecekti. İşte Paul Henze?nin, 12 Eylül darbesi yapıldığı gün, dönemin ABD Başkanı Jimy Carter?a gidip, ?our boys did it? yani?bizim çocuklar başardı? diyerek verdiği?müjde?nin altında yatan gerçekler bunlardı.

30 bin kişi siyasi mülteci olarak yurtdışına gitti.