sen benim doğum günümsün...

And içiyorum, alıp kılıcımı çıkıcam karşısına,

masmavi deniz külrengi deniz olmuş

ne zaman ki

YOK OLMAYI GÖZE ALDIM

anlatsam olmuyor

çakmak gözler güllü

Hüzün bir buda heykeli gibi yüzlerine oturdu.

O kadar ucuz yaşıyormuşsun ki

Dirimimde bu yüzdendir bilirim.

Sen yine de sus emi çocuk,

Bulduğu ilk fırsatta ışık tutuyor yokluğuna,

Fahişeler gibi açık saçıksan,

Ayrı ayrı akmış göz yaşlarımız.

Bilmediler, birkaç zehirli sözcükle

Çöl yollarına

martı sesinden ezgilerde

dalgamda resmedilmiş resmin.

Teşekkürler arkadaşım eğlenceye devam, deniz olduğu yerde durmuyor benim gibi:)

Taş koridorlarda, korkmamalı ayakların

Bir tekne her zaman düşüncelidir.

dünyanın bilmem neresinde

yudum yudum paylaşalım

Neden esirgedin benden bakışlarını

Kadehim ağzına kadar doluydu.

Sessizliğim çığlık çığlığa

birkaç gölgeden başka bir şey ilişmeyecek gözlerine

Senden gittiğimi anlarsın, anlarsın öldüğümü,

Böylesin. Ne söyleyebilirim ki... Kendi seçimin...

Saldırgan...

Senin yüzün ağlamaktan yorulmuş?

ateşi görünce eriyen plastikler gibi şimdiki aşklar

İner başına başına çaresizliğin sopaları

Aslında susmakça basit derstir

Ne zamandır görüşmüyorduk?

Bu hikayenin sonu nereye varmış tam bilen yok ama göçmen kuşlardan bazıları bir martıyı beyaz bir gülü taşırken gördüklerini söylerler. Gül solgun kuş yorgunmuş ama mutlu oldukları her hallerinden belliymiş. Bir göçmen kuş çok daha ileri giderek şöyle demiş:

al, götür beni dalgalar, istediğin yere...

Ne varki martı mektubu alır ve prensese götürürken, mektup ağzından denize düşer? !!

Sevginden, kokundan, her şeyinden

kazıdım adını

Bırak kendiliğinden bir anda,

Kralın soytarıları "yıllar oldu hizmete alınalı

-kadın kokusundan geçer bir cinnetin en masum hali-

İlk önce dostlarım unuttu beni,

insan yüzünü

İçimde ateş dışımda küllerim uçuşmakta

Sebepsiz değildir hüzünleri? Sevdiğinin adını nakşettiği kanamalı yüreğine gül yüzlü Ay yarenlik eder. Yıldızlar gözünden kıskanırken güzelliğini, şarkılarda Ay düşer denize. Gece sukut edince; uzun saçlarına bir hilal ilişir usulca. Istıraba gark olmuş gönlünün sırrını paylaşır hilalle? Yüreğindeki ateş yaşam sebebidir hüzün gözlü deniz kızının ve O?nsuz her lahza ölüm sebebidir.

söylenen şiirler çınlar mavide..

'Anıtsal bir ruhun üstü pislenir

şimdi her şeyi çıplak görmenin acı veren aydınlığı

İşte bende böyle yar;

güz yaprağı demezdi

Toprağına su vermekten daha güzeldir

Başımdan aşağı dökülen,

Pencereyi kapattım yavaş

Sadece Hoşça kal diyorum.

"beyaz kalsın aşk" diyordum rüyamda.

her aşk hayattan bir prova

En çok yosun kokulu saçlarını özledim

Bugün aylardan hüzün günlerden hüzünertesi

Yıldızlar olsa beni gecelerce izleyen

Coşkunluğu, saçlarımı hatırlatır

Denizin dibindeki inciye uzanan eline bak.

giderim, deniz çeker;

Hangi kaldırım taşı

Gönlündeki dizeleri

nafile ses vermez oldu dağlar çığlıklarımıza

Ah kısır döngü

bir mutsuzlukta yol aldık öpülesi

Yapabilirsen yap bunları... Değiş... Ne istiyorsan öyle olsun.

rüzgarıyla savrulur

Martılar uçuyor üzerinde,

'Gözlerime mermi diye sevdanı sürdüm, ardına bakma gözyaşımla vurulursun, su gibi git!'

Buluştular o gece

şahidimiz olsun

Yıldızlar söner, bu aşk da biter!

hemen tanır.

yenilmişlik hissiyle inkar ederken varlığını,

Acele gelse yağmur

Hatalar yaptım..

Yelken dediğine acı bekleyiş.

köpeklerin tarafından sürüklenmiş

Tomurcuğun susuzluğunda gel.

Gidebildiği kadar cehennemin ta dibine...

Çalınmış başkalarına nazar ediyorsun etme

bırakamadığım

Kaptanı boğulan bir vapur geçiyor,

Haberin olsa da sobayı yaksan.

uğradığımız adalarda dağıldı

bir ceylan yaralı

Bir masal şebboyu çarmıhtaki yaz.

Zaman zaten yoktu senli dünyamın al rengi güllerinden ibaret kokusunda.

Hiroşima 'da, Vietnam'da, Beyrut'da

Sevmeyi öğrenmiştim..

Babası çıkmamış trenden.

Çünkü aşklar artık satılır olmuş pazarlarda

Yine de

sevdaya adanmalı mı sevilen serçe parmak

keşke hiç kanmasaydım o parlak yakamoz derinliklere...!

insan dediğin kendi acısına burun bükendir

sıcağına aldanıp

sensiz olmıycam görürsün sensiz olmıycam

Gözyaşlarımı boşaltacağım bir bulut arıyorum

Kırılır kabuğu

ilk buluşmamız, akılda

Seni unuttura bilir ki

dudaklarda bıraktığı buruk acı

ben birdaha gelemem sana

Sağduyu sunar mısın sunağa sevda

Yar seni özlediğimde değil?

Kıyaslıyınca anlıyorum

İçimde çalkalanan bir dünya

yazın ise zaten gerek yoktu?

Konu biyerden başlamalıydı elbetteki...

Ömrün yamacına seni ektim Haziranla,

Zühre-Tahir olmayı diledik... Kaçan, uzaklaşan, kayan, koşturan, yakan olmayı arzularken yangına düşmemiz neden?Sonra;oturup birbirimizin yüzündeki gün batımlarını izledik...

Bütün umutlarım senin olsun al

Yudum yudum ayrılık doluyordu içime.

Artık susmam gerek.

Geceden kalma bir yorgunluğu,

Ve ay

O kadar çok anlattım ki

Yolunu beklerken daha dün gece

dalgalar kokusuz

dalgalansın yüreğin

Bitmeyecek gibi bu film

Ama yine de

Biri olmazsa ben buralardayım.

Deseydin,

Nihayetsiz bir rüzgar esince bahtıma

Kusura bakmayın hocam geç kaldık

Küçük saksılara gömdüm elimde kalanları. Her birinin dibinde, biraz umut, biraz neşe, birkaç çocuk ruhu saklı. Hamam böceklerini ezip, karıncaları es geçenler;bir böcek kadar hükmüm olmadığını anladıkça, hasetleniyorum örümceklere...

bazen yüzüne yakın geçer ya

Nerdesin

Çocuklara ölümü açıklayacak cesaret nerede büyüklerde,

Gülümseyerek uçuşurken yapraklar uçurum kenarındadır sevdalı kadın. Siyah beyaz günlerdir yaşanan? Siyah karanlık, siyah matem, siyah ölümdür. Beyaz yağmur yüklü hasreti bitiren bulut, beyaz nazlı bir umut, beyaz ölüme giden yolda karanlığa gömülen telli bir duvaktır. Hayata inat rüzgarla el ele atılan her adım suskun, durgun bir mutluluğun hediye çiçekler açan dalı olur.

Mavinin

kanatsız merhametin süzüldüğü

Günlere gecelere, aylara aldırmadan eseceğim

Ki takılır avare martılara.

Uykusu gelmez.

Her durağının dudağında..

bundandı geceleri sevmemiz... Saklamayı beceremesekte kendimizden hep

ne takayım, ne tekneyim.

Bilmek

Tabi dilimin döndüğü kadar

iklim sorumsuz bir beklentiydi

Artık anlıyorum

Dur gitme desem de

Kavruldum...

Öyle dalgalıydı, öyle bir dalgalanırdı ki saçların

İşte yeni filizlenen bu günleri aklında tut,

En çok senli ölürüm,

ben derinliğimden şikayet etmem de

Kuytularımda

artık cirkin sıgara dumanlarında seni cekiyorum her nefeste

Çok çalıştık hocam

gelin ve uyutmayın beni

Yahut yağız bir çocuktu akşam

"Neden"soruları çoğu zaman anlamsızlığı tasırmıs bagrında... Ne oldugun degıl, ne oldugunun onları mutlu kılan yanlarmıymış onlar için önemli olan... Nedenlerinin onları baglayan yanlarıymış sorulara seni muhatap kılan...

Ömrümün yarısı seni özlemek

O zalimden çok şey beklerken

ömür boyu yıkasam yüreğimi

Mutlu görünmeye çalışırız.

Hislerim uyur

Aman aman yandım aman

Beyaz köpükler içinde çağırıyorsun beni.

Bu şiirle sunuyorum sana

Güle hasret, ona hasret.

gök gürültüsünden korkan çocuklar gibi

ve hangi zaman

işte tanıksın ölümün pazarlık ettiğine

Buz tenli güneşi kastediyorum

Ama şimdi gemideyim?

geri dönmesinler diye.

ne zaman yağmur yağsa

Noktalamasız ve boş duran bir anlatı sanki.

köpüklü ellerimle arıyorum

Hesaplaş kendinle

Süresiz izinde boyuna sapsarı yuva

Ve şimdi kilitli kapıları zorlar oldun

Her kanat çırpışında denize düşmekten

Ta ki onu kurban ettiğim

Birden gulusun geliyor aklima

Unutmak istemiyorum bunları,

Yo sundu yalnızlığım

Gözlerine akseden gözlerimi görmeyi isterdim.

ben birdaha gelemem sana,

Hiçbir zaman pişman olmayacağım bu zor seçimden...

Be müşkül..!

umutsuz kalan sokak çalgıcıların her bir notasında zırlamaya devam eden, sesin olmadan da her birinin içinde binlerce yolcu olan kendi içimde yolcularım vardı gerçekten de?

dansı seyre dalalım ay ışığında

hafifçe dalgalanıyor perde

toy bıyıklı zamanlara kondurur aklını

mazisinden yeni bir insan çekip çıkaramayanlar için

O sahil sessiz mi sessiz.

ve sarı geceler...

Kendisinden farklı,

bazı sözler hiçbir zaman

_O da çok sevmiş, senin gibi

Teşhisimi koymazdan önce.

Ve duymadı hiç kimse

İçinde olabileceğini beynimdeki umuda salınan güneşlerin

İstek değil, kutsal yargılardan.

Hayat zamanda iz bırakmaz

Bu gemi vefasız

"Tersanelerde ki Martıların Anısına"

İçine bikaç ömür sığmış hayat bence... ve mümkün...

yalnızlıklarım

cennete dokundu yüreğim

Mavi maviye aşıktır

Gelme istemem

gözler aynada kimseyi görmez de

sen mavi giyerdin

Ağaçtan düşen kuru yaprak gibi, yerlerde Aşkımız..

Sahilde savruluşları başıboş dalgaların

Haziran

Dünleri dudağında suskunluğum

Şimdi burada olsan ne olur?

İzin almamistı benden orda yerleşmek için,

Yanlış mı aklım da kaldı acaba?

Ada kuytularında

Hiç bir şey için geç kalmamışsın Paryoşam, sen kamaranda rahat rahat uyu, deniz havasını, yosun kokusunu içine çek. Mengenli aşçımız ve Democanımla sana özel kamarotumuz emirinize amade:))Oda serviside var. Keyfine bakasın, uslu durasın tamam mı :DD

o kadar zor mu anlamak ışığım!

Gölge boylarında çırpınır

oldu sanırım:)

ben yürüyen robotlara,

Git, dünyanın bütün ağaçlarının gölgesinde tek başına otur. Kimselerin bilmediği şarkılar söyle, sesine başka sesler katılmasın. Yanı başına düşen yaprağa aldırma, gagasıyla avucunu tıkırdatan kavuniçi kanatlı kuşa kırıntı atma, göle taş atma...

Seni taşımadı söylesene

Soğuk

ya tükenirsen?

Hayatın labirentinin çıkışları peşinde

bir kere de olsa gel!

Mavi gök ile mavi deniz birleşirken ufukta,

Belki kendime bir yer bulurdum

Yinede hiçbir şeyimizi,

Muhayyer makamlarda.

Alabildiğine kum

Fırtınalı denizlerde / varır umudu kumsala demirlerim.

Gelirken de tüm umutları çuvalla getirmektir.

uçurumlardır sevda

acının sana getirdiği ürem ne?

organlarıma kadar çırılçıplak kalıyor bu sensin dediği aynanın

Hayatına bir makyaj yapmayı isterken,

ve düşlediğin kadar sallanmak

haykıramıyorum dur gitme demeye

Aşk bitmemiştir yüreklerde, daha sıcacıktır.

Şimdi bu dönde neyin nesi?

bakamam gözlerine

Korkmazdı denizci ölümden hiçbir zaman,

Asırlık çınar olsa da bakışlar

Yakomozlar, gökte yıldızlar eşliğinde.

Boz değil bozan değil

Beyaz bir buluttu üzerime çektiğim,

donmaz mı

Karanlıklar kapasın sensizliğin üzerini.

Sukut..!!

Ölü bir nehir gibi

Hasrete yelken açmış her zaman,

Gümüş üzülme (:, eli sizi sever bi şekide ulaşır size!...

siyah kirpiklerin harabe yanımı

çalı-çırpıya...

Anlamak

Yorulur muydu,

ya benden öte git..

En güzel şiirleri okudum gözlerine baka baka,

İmbatların üryan şarkısı

Sevda gibi kanımda can verirken elimde

Kadehler düşerdi ansız kirli masalardan

derisi yılan

dönsem

ellerin o kadar sıcak ki, bırakma diyemedim

Hoş geldin!

Sabah kalk kalebodura bas yola cık betona bas

Peki ya damlaya?

saatler geçmişe doğru aktığında

gözlerini ama çocuğum

Denizin maviliği yayılır hasret kapıma

tatlı bir uykuyu örtememişsin üstüne

damla damla düşer ömrüm kanayan avuçlarıma

enlemler boylamlar

seni bıraktığım

-gelen

bırak allah aşkına

Tutabilir miyim?

Gelgit zamanı kumlar çekilir

Aldırmadım sanma

... şimşeğin öpebileceği her bir şeyin!

mevsimsiz bir çocuğun kekre yüzüne,

düşler gelişlerinin toplamı

her an darpla gaspla yürünen köprü altlarında

özgürlüğe sarılıp

yolculuk ne zaman

Köylerde yaşayan delikanlıların çoğu baba olmuş,

Yakınımda bana küsmüş bir yıldız göz kırpar...

karışsın yangının alevine

... kazıyacağız akıllara.

vur n`olursun bir daha vur

Kaldı...

Bir tanrının atardamarı.

Elleme öleyim artık.. avaz avaz ötün martılar! siz susmayın

?Ağır ağır çıkılan bir merdiven? yok?

uçar mı / ölü kelebekler

hain sevdaya tutsak

senin istendiğin yer hayata bağlantım,

parmaklarımda cıgaram,

Öyle olsun... Git...

şikayet hakkım yok biliyorum evet!

ben, doğruluyorum oturduğum yerde

Gülüşüm silinince yüzümde

Herkes gibi sende özleneceksin elbet. Ben özlerim bedduasız sarılırım yalansız ruyalarımda tekrardan sana. Yılan gibi sessizce giderken benden sürünerek acıttın bedenimi ve sen ne zaman dilini çıkarsan acı bir zehir veriyorsun bana giderken. Özlemin içimi parçalıyor

bize ait olan ne kadar uzakta!

Anlayacağın sabaha kadar beni dinleyeceksin yine

koynuna gecelerin.

Sayfalarca mektup bıraktım sana.

O ses de ne

Yüreğime vuruyor yüzümdeki yağmur bulutları,

gördüğümden beri

Hem ne acıdır ki,

Van Gölü idi yaşlı kadının köylülere yıllardır anlatıp durduğu. Köyün erkeklerinden görenler vardı Van Gölü'nü ama kadınlarından bir tek o görmüştü. Öyle bir coşkuyla anlatırdı ki gölü kayıkları martı kuşlarını köyün kadınları hayretler içinde dinler bittikçe yeniden anlattırırlardı.

Bunun için günahlarından utanıyorum.

kınında çıkmış kılıç ki çıplak-

Deniz kenarında beni bir başına zannedersin.

meltemli kokun gelirdi

bu nasıl bi acı böylee?

yıldızlar kıskansın

Bu gece lambalar sönük sokaklarda

aynı pembemsi kırmızıda birleşsin ayrılığımız

güneşe giden yollarda yorgun da olsak

guatro kırdıysam özür dilerim çaldım sanırım ama

Bu sevdada ölmek var dönmek yoktu sevgili?

Gam yüklü bedenlere

Sana yazıyorum en militan hisleri

Eşyan kadar dayanmadı

Hep kendimi ekiyorum

Ay? ın mavisinden bir olma bir umuda bağlı,

vee ben bunun cevabını artık verebiliyorum?.

Her gün adını andıkça

sıkıntılı

Damdan düşme bir suret oldu aslım hayatında?

Genzimde yosun kokulu sızı

Ahde vefayı çiğnerken dahi ilkesizdi

Gecenin solup, günün mavisine,

sen ne ekledin üstüne,

Anılarımız gömülmüş bir yerlere

Seni sevmek istemeyişimi gözlerimden anlıyorsun

Haberimi alma kimseden

küstüm artık denize doğaya

Gözlerimi kapadım

Ulu martı baktı Kahramana şöyle bir

Sevmeye de

soyunup

Bir garip gelir diğer okyanus sakinlerine;

yükseliyor göğe

İyilik, güzellik demek

Denizkızlarını

Tahta masalarda oturup acı kahveler içimiştik nice...

Hangi dalga

Gidiyorum...

gözlerinde kaybolmuşluğum eski bir kent silueti

Çünkü onu kendine aşık etmeden mezara girmez

ateş yanınca

Martılar

Bu akşam kaybettim masumiyeti sana ne dizeler hüzün dolacak

Aslında yakın mesafedeki göreceli güzelliklere kanıp gitme.

Duvara çarptığım çerçeveden bakan

Uğultulu dalgaların arasından

Karşı kıyıya atacağım adımlarda, sessiz

ve sesleniyorum,

dalgalarda oluşan siluetinden öpecektim

sur diplerindeki yıkıntılardan yükselir heybetin.

sonunda iki yöne dönüktür yüzü bugünden

masalda tıpa tıp

Kadehler kırıldı, hüzün kanattı ellerimi,

Bilmez ki gülün dikeninden ölmek

Garb'ın afak'ına

onurum kurtuldu akar gurur çeşmem canlar canım

Bu hikaye;

fırtınalarında gözlerin

Yazılan üç, beş satır.

-Patrona haber verin!

ölüm olmuştu bana.

şarkılarda sesini

bekle yüreğine sor beni

sen eski arkadaşsın

kaybolan denizlerde

gelip yaslansın diye

Suçum sevmek mi delice

gülücükler uzattım

Merdivenleri dinlemeye başladığında,

kimsenin umursamadığı, hiçbir işe yaramayan

Hangi gün

Serilip eteğine yüreğinin damar damar seni aşka ihbar edeni

Yine bir yokluk yıl dönümündeyim. Bugün yine sana geldim, yüreğine dilimin kifayetsiz kaldığı yarim, ne olur az izin verseler yaslanmama göğsüne.

Bananeyse sanki (: ister git ister gitme!

Sen bilmesen de

Hıçkıracaksın..!

uzak dağların ardında trenler geçmektedir şimdi

Ellerim takıldı günahlarına biliyorum

soru işaretlerin düşecekti peşime

Ama zaman bana inat

Soluyabilirsem seni şu hayatta;

Muhabbet sokağı numara doksan,

''İyi ki yaptım'' mahallesinde ki insanların kusuru da beyinlerinde mazeret üretme merkezlerinin olmamasıymış. Bu yüzden yasadıkları ortam her zaman güzel, düzenli ve huzurluymuş.

yine de soylu

Delik deşik boylu boyunca.

siyah beyaz resimlerde sızık gözlerim

rüzgar biz diye essin.

Hatıralar zihnimde

Sesini dün gece çok istedim duymayı.

yedi günahın evladısın

Kansam bir an güzelliğine

Nisan

işte iki dudak arasında yaşıyorsan

neyapayım içim işte içim seviyo, seni sevmeyi seviyo?.!

Bütünken bümbütün

bildiniz mi

Sen Türkiye gibi aydınlık ve güzelsin!

Ağlayacaksın Ağlayacak.!

Ve ne şekilde tükettiğimden sorumluyum.

Sahilde bir gece...

Sulusepken

Daha kalbini görmez, daha haddini bilmez,

tadı damagımda kalmadı yemegin acısı dilime yapıştı

Gece bitmeyecek...

dar zamanların aç gözlü kaçakları gibi

mektuplaşmayı sağlayanda martılar olmuş?

Lanet olsun sana kalemim.

GÖZ YAŞLARIM KALDI ÖNÜNDE

Bir damla yağmur düşse, hemen yolunu kaybeder

ben firari.

Koynumda ağladın.

Benim ağır yüklerimi

gece oldu mu sol mememin altına bir sızı gizlenir

Hiç konuşmadan ve konuşulmadan

... Oysa ne kadar yanıldığımı zaman gösterdi bana. Sabahlara kadar konuşabilecekken ve anlatabilecekken. Bildiğim her şeyi sevgiye dair, susmak düştü yine payıma. Çünkü dünyanın en zor şeyiydi bir sevgiyi söyleyebilmek, şayet gerçekten seviyorsanız. Kaybedeceklerini göze alamamak ve inadına her gün biraz daha kaybetmektir artık yaşanılan.

güneş

Baharlarsa sen yağan yağmurlara

öylece

Sonsuzluğa uzanmışlar

O bana 'Beni sever misin?' dedi

Sevilmek olduğunu sandı...

Ben ağlıyordum.

geceme neşe veren,

Elleri kanatsa da şıra

Senikatagorizeetmeliyim:))

Sevenleri ayrı yerlere savuruyor.

Gün batımına

Bir çift göz için

oysa ne tatlıydı hayat

Islak bir mendil gibi

Altısında bütün iş bitti.

bi de türk açılım olsa.. bari..

Bakışların bakışlara kenetlendiği günlerin, saatlerin hatta saniyelerin bittiğidir.

Yanar külsüz dumansız

Düşlerimde bile yüreğimi kanatıyordum.

Beyaz bir yağmur bulutuydu sevgilim,

Bir çizik daha çekiyorum kalbime

onlara emanet ettim ya seni

akıyorum bir yerler...

Sokaklarda gözlerini dudaklarda ismini aradım

Uyanmamacasına!

konuşurduk doyuncaya dek

her nefesim seninle artık?

gitmeliyim!

Ölünce seni görememekten korkuyorum

sensizliği yaşatma bana

ellerimi tuttuğunda uslu bir çocuk

yürüyorum sahil kenarında sensiz

ağıtsız

Biraz da biz,

içimizi yakıp

Madem sevilmek değil sevmekti isteğin,

Sabırsız saatlere

Kavgasız olucak fırtınasız olucak

kanadına attı

bil ki seni bekliyorum

Oğlunun altı ayda bir gelişi onu ne kadar sevindirse de içinde gizliden gizliye bir burukluk olurdu. Çünkü oğlu hıdır anlatmaya başlayınca İstanbul'u İstanbul'un denizini devasa gemilerini sürüyle martılarını denizin sonsuzluğunu insanların çokluğunu denizde balık tutanları adaları ve de boğazı yaşlı kadının Van Gölü bir leğen su gibi kalırdı Hıdır'ın anlattıkları yanında.

Bir şiir daha ekler umuduna.

Sabır züğürt tesellisi değil gerçeğin ta kendisi.

yakamoz dökülmüş sayfaları gibi ;

Lambada hüzünlü bir elem, hovarda zaman

Usturayı küllerinle yoklayacaksın,

Ben seni istiyorum, istediği olmayınca kıyameti koparan çocuklar gibi istiyorum hem de. O çocuklardan farkımsa, avuntular avutmuyor beni, ille de sen diyor içim feryat, figan yıkılarak...

aşkın iliklerimi soğutan bir kış olmuş

Ancak ne olursa olsun, sonu hep mutluluktur.

Ben hep orda kalsam

seni bana hatırlatan,

Yüreğinse mavinin en beyaz tonunda hiç sorma.

Günlerce gezersin hayalim ile

Sana susuyorum.

Sessizliğim çağırıyor.

Severken daha da sevdirir.

ya hava trafigi sıkışıyor yada rüyaların engelliyor bedenimi

Gene sustuk uzunca bir süre

bir insan özlemişsen üşümüş olmalısın

Kalk kürek, yola düşmenin sırası

Martılar denizde ölür Denize bakmak yas tutmakmış

Gerisi yangın, gerisi alev

kalabalık bakışına, aldırma

İşte güçlü balığın güçsüz balığı yokettiği kanlı

sarmayacağım bu defa

ve sanki çevriliyordu

SONRA DURDU VE KIRLANGIÇ ÖYKÜSÜNÜ ANLATTI

camların ardındadır

Bilinmezlere

duymamaya çalışsan

şişede gizlendiğim?

uzun cümlelerin kısacık bir öyküsü bu ancak

Dalgalar

hep aynı yerdeyiz..

Hangi deniz kabuğunu kulağıma götürsem

Eksilse de olur,

Hüznün çaresizliği bağlardı elimi kolumU

Ne de düşümdesin

gidişin

Sen sen ol çocuk

Mevsim sonu dostlarım, işporta malı ayrılıklar

atma bir adım daha,,

ne yana gideceklerinden habersiz

Ve ben düştüm

Serin sularında maviye kulaç atmanın düşleri,

Galiba o benim kalbim, arkası yarınlarım ayrılıklı mı ayrılıklı...

Sonrada rüzgarla dolaştık

Çalıştılar bir hafta, Ağustosun

paramparçadır dünya

anlaşılmazlığın gösterişsiz kıyısında

_Evet geleceğim

Hep bir başkası mutlu ediyor.

telaşların çözer göğünün kuşağını!

Ona bakarak şarkılar şiirler söylemek

Güne keser özgürlük

kanayan dizlerimin damlalarıydı onlar aslında, seni kandırdığım yek yerdi.

Sana vermeli soğuk kış günü

El, yorulmuş

-Anama deyin ki martı oldum sonunda...

Bunca yılın özlemi bitsin...

Bunca zaman sonra sorgulama ne olur,

ıssız bir hüzündür kime karşı neden saklar

şimdi seni öpmek hayaldir bana

Sevmekten korkmadım güzelim,

bakakalmıyorum gidenin ardından? yüzüyorum?

Bir yunusun okyanuslara yol aldığı saatlerden.

Gördün mü ölümün gözündeki mor rengi,

Anılar; kapısını çaldığında yüreğimin

ayrılığı terk eyledik ilk mevsim yağmurlu

yınede tesekkurler...

kimi zaman lodosum tuttu / başım ağ ır

Bazense verdiğin ömre bir yenisini eklemek için Allah'a dua etmektir.

Hayır- hayır

Gözlerimin hayalimde yarattığı yakamozlarla oynaşırken

Benden gittiğini sandın ya hani,

Bilmem ki ben nasıl yar dedim sana

boynu bükük bir haçın üstünde.

Ama o her sabah gidiyor karşılamak için.

Kitaplardan öğrenmedik,

Bulvar kahvelerinde arabesk bir duman

Soldu gül

sensiz seni yaşadığım saatler

dillerini lal edeceksin

düşlerde eser

ve belki de son gün batımıydı

haberli habersiz sürülürken gözlerine

Aynı sularda yüzerken

Yeri gelmişken,

Dumanını, için için yanışını seyretmeliyim.

karanlığa gömülürken şehir

Aşığım o "hiç gitmeyeceğim" dercesine bakan gözlerine.

Ne yaptım ki ben bu insanlara

Üzüyor seyrek yürekli kuğuları,

ilk ağlaması hıçkırığında dolmuş

seviler fora

ben ölürüm..

Sonra tek tek düşer damlalar,

Ben; susu/yor um.

Gelişlerimizi bile kanattık giderken...

?Gel boynuma ömürlük hasretliğim' demeli

tesadüfen çok anlamlı ve çok anlamsız?

dalya..

Ey mavi

bak tüm duygular yaralı

Mavi bir gülüşte sevdamız mahkum kalır

Sonra hedefi seçip ki bu defa çok değişik olabilir yola koyulmak lazım

ben hep

halbuki öyle değildir

alicengizoyunu

iyi bakınca fark edilen

gecenin ihaneti;gölge/siz!

Gecelerin düşsel avuntuları ağrılarımda gizken

Ve kuraktı gözlerim

Ağrılı bir ölüme yürüyordu kaldırımlar

Bankın sağ tarafına...

şarkılar söyle

Yitik öyküdür..

liman bul ama sın diye

Bir kuş muydu dut ağacında öten

dayanmalıyız...

kanamış, acımış kimin umurunda

koşar adım sorarım evrene :

Yaşanabilirliği mümkün olanı imkansızlaştırıyosun,

bir insan özlemişsen yanmış olmalısın

?Ey yüreğimde ab-ı hayat olan aşk

yüreğinde bir ağaç gürültüyle devrilirken,

karanlığın koynunda uyurken gece

sessizce yakıyorum kıyılarını

geleceğe dair umutlar.

benim için çizilememiş resim

Ah kara yakındı ve darmadağın

yoksun seferdesin sanırım rotayı kaybetme emi

Ne de sert esen rüzgar?

Uykusuz gecelerimde büyüyecek,

Rhodos kıyıları ağlarken yokluğumuza,

bir kaç gemi gördüm fotograflarda filan ama

Sağol süslü Yağmur, sever kardeşini demi:)

şiirler yazan, uçurumun kıyısında

Anlayamadın beni.

yüreğinde olaydım

doğrusu ayıp etti limana

söve söve inletilmedi mi bu halim, halen

dans bizi beklemekte

Bel ki de vaktinden evel söneceksin

aşkı üstüne

öyle dudak büküp hor gözle bakma

Bir arının et kesişini izledin mi hiç? Muhteşem bir manzaradır. Öyle sabırla ve öyle azimle çalışır ki;aklınız durur. Adada ki evimin balkonunda, ne zaman mangalda et pişirsem, bu doğa harikası olayı izlerdim. Her seferinde daha artan bir hayranlıkla.

Çocuksu resimler çizdik

Limonataya fazladan iki limon daha sıkmaktır.

yağmurlarla esir alınmış

Yalnızlar rıhtımında ağlıyor inliyor

Ne?dost? diye baktığımız yüzler?

Sabahlara savrulur sahilden

Aşk, senin ellerinle dokunmaktı yıldızlara

Sabredebilirsin sanma

Son bir umutla bir yaşam doldurdum.

sevdanın sancısı bastırıyor yine..

Hüznü hüzne böldüm elde var hüzün

Sintineme düşçül bir ateşböceği

basıyorum lambanın düğmesine

Solgun menekşeyi yüreğime diktim kalbim toprağı, sevgim suyu, özlem ve hasretim havası oldu...

Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider

Rüyalarımıza temlik konsada

Bulut olup gönüllere yağmaya

kirlenmiş olsa da yüreğin.

Mavi renk değil

Nisa arada kaybolurum:)

Ellerim usulca ellerine değince

Ne de yanıma gelen peri geri verecek son nefesimi...

içime dökülen hüzün mürekkepin

Bir zamanlar, senin limanında,

Sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu

Bilirsin sen oysa ki;

Şöyle bir karıştıracak olsam denizi

İçine mavi katmalıyım diyorum

hiçe sayılmış onca yaşanmışlığımızı

Aramaya başlayacaksın dönüp dönüp.

Yağmur buğusunda kapanan yıldızlar,

Çok şey değişti ömrümde, artık küçük bir çocuk değilim, rollerim, oyunlarım değişti çocukluğumdaki gibi değil hayat, çocukluğumdaki gibi değil dünya, çocukluğumdaki gibi değil martılar...

Yönünü kaybedeN

O dayanamadığım ela gözlerine büyük aşkla bakacak,

Geceyi giyinir tüm yalnızlıklar

Sonunda yüreklere değse

bir elimde şehir

Ağlayamazdım ben

derin bir boşluğum ben şimdilerde /

Şimdi gözümün bebeği bu satırları yazarken

güneş seyre dalmakta

Sözlerin gözlerin ilgilendirmiyor

Yine deniz?düş/tü- aklım/d/a

Fakat yaslandığım yamacın zirvesinde

başka şehirleri özleyelim orada seninle.

dünya dönmüyor artık

Ah bebeğim, ah..

Artık yelin göğsü olamam.

Olmayı özlüyorum

Dedi ya biraz alından biraz gülünden

Çakıl taşlarını, çarpa çarpa

Ben ise;

Ve birazdan ölürüm,

Ruh, şarabı gördü üzümden önce

Nefesler sunuyorsun bana iki dudak arasına sıkışıp kalan

Ama öyle anlattılar, öyle umutlandırdılar asırlarca bizi; filmler, masalllar, şarkılarla...

yunuslara serenad yapardık aşktan yana,

bir tek sevdanın kendisi kalmıştır sevdadan

beyaz sayfalar acılıyor kalbimde tekrar tekrar yazıyorum yine

Madem seviyorduk çığlığı ve her çığlık anısında ölümü anmayı neden

yağmur hiç yağmasın senin yüzünde...

Gözlerini çalıyorum kadının

Olmadı, beceremedim?

Tüm insanlar avcı olmuş sanki

merhaba demek ister güneşe

Bizi öyle harab öyle alt üst ediyorsun etme

Yokluktan hüzün çıkmaz

Ya yolu kaybettim, ya ben kayboldum,

Şimdi iyi hesapla gidişimi...

anasının gözü yaşarmış

Hesapsız;

Dalgalar sesleniyor artık bize gel,

Şair olmayı özledim

Fırtına kopmadan.

Mıh gibi aklımdasın her yeni ayrılıkta

Teşekkürler sözlerinize, şiirlere

Filizlenen bir incir ağacının gölgesinde

Denizin laciverdi

Merhaba Kahraman, nerde kim için denmiş?

İnan ki seni hep dinlerim, hiç sesimi çıkarmadan.

mum ışığı alev alsın

Yıllar varki, ayrılıklar yaralı bir nehir gibi akmaktadır içime..

Neşe Kızılyar

üç harflik bir yol bu kadar bir dünya uzak...!

Kırıyor bir hakikat, cukur aynaları

Öyle ya da böyle "senli ölümlerden" ölüm beğenmem gerekecek!

İçimdeki hüzün dayanılmaz yalnızlık içimi öylesine derinden kaplamıştıki dokunsalar seller boşalacaktı göz pınarlarımdan. Yüreğimin orta yerine zehirli bir hançer saplanmıştı sanki. Ne zor şeydi bu yalnızlık ve ne zor şeydi beklemek birde beklenen bir meçhulse gelip gelmeyeceği bilinmiyorsa o zaman dayanılmaz oluyor. Yalnızlık tebessümle beni izliyor, tavırlarıyla halinden anlıyorum diyordu... O an gemiden inen biri dikkatimi çekti solgun, ürkek, acılı, yaralı bir sima. Bir anda göz göze geldik onunla, içimi bir ürperti kaplamıştı. Kimdi bu kadın neden bakışları beni bu kadar derinden etkilemişti hiç tereddütsüz çekinmeden nasıl bakabilmiştim o gözlerin taa derinlerine şaşkındım ürkektim ve o da aynı benim gibiydi. O an yanlızlığın bizi süzdüğünü ve tebessüm ettiğini gördüm, yaklaştım ve sordum.

Hüznü kederi doldurup bir bavula

Rotasını şaşırmış bir gemi gibi ortasındayım okyanusun

Bütün benliğimi, bir alev sarsın.

Maviş hüzün.

Fakat deniz atı

Günlerden sonra bir gün,

Aranıp duruyorum adresini yitirdiğim insanları

İnci dişler arasından aşk açıyor tümceler

Kılavuz yok, pusula yok

ne de gülüşler kalıyor

insan kalıntıları

Denizin hırçınlığını

Ayazda kalmış gözbebekleri titrer nemli nemli. Geceye uzattığı saçlarına göz kırpar yıldızlar. Hüzün gözlü deniz kızı gözleri okyanus, gönlü mert bir adamı sever ay ışığında, kırılgan yüreğini şarkılara dayar. Bir yokluktur dudaklarını ıslatan, karanlığı kaplayan düşleri yazılmamış destandır ufuklarda.

Firarinin umudu tükenmiyor,

Bense saçlarının tam dibine düşerdim. Bilirim, şimdi gözlerinin daldığı o uzakta öpülüyor kirpiklerin. Ben hala o köşebaşından dönemedim. Gecelerce kıvranan ben, dikişler attım yaralarıma. Şimdi gözlerim ne çok benziyor sana. Ve ellerim aynı senin gibi. Ondan mı üşüyorlar acaba?Söz vermiştim oysa ağlamayacaktım. Yine sızlamaya başladı boğazım. Yutkunsam ses yaparım, korkar sensizliğim. En iyisi mi susmak. Bu yalnızlığın altındaki imza benim. Benim hayatım tek kişilik,

Bir daha bir daha

Her dönüşümüz bir gece, gündüz yok.. Karanlıkta bir yaşam bizimkisi.

Ey hırsızlığa da değen hırsızlık ediyorsun etme

Mavi hep kurtuluş olmuştu

Bir tek, elin kalacak elimde.

Hüzün alıp hüzün satıyorum,

Narin tenine uzanabilmek

-adam küçültür hasretinin coğrafyasında kadını-

Ve sonra tekrar dalıyorum düşüncelere,

ne diyordum dediyse

leylak renkli

kaç mil sığdırdık aşka

Masmavi hayallere kapattı yollarını

üç elma düşer başına

Sus pus olmuştum. O an o an değildi bir şekilde biliyordum. Gülümsedim teşekkür ettim?

Gidecektin beni bırakıp bir başıma,

Gittin!

Gözlerim baksın gözlerine doya doya,

Eğer aşk olmaya

Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,

afallamış bir bedenim...

Ey dinine sardığım cigara

Yetersiz şimdi.

Şu yumruk kadar yüreğim alev alev yanmayacak...

Pırıl pırıl kumsalda uzansam

Sen ben biz olalım,

ya da yalnızlığın tek rengini göstermiş sana

usandık limanlardan

sevda gemileri yüzdürüyorum mavi gözlerinde,

Bana ihtiyacın yok senin,

-kaç n'olur kaç-

Gün yorgun bir dev gibi

iyi eğlen arkadaşım

Yaşamdan ödünç aldığın sevinçle

Bu çılgınlıktan geçer mi?

Ahh bunu tatmayan yok...

haftalarca dinmeyen motor sesi,

telaşlanayım.

?ki gece kör kıpırtının gölgesi-

Taşıyabilir miyim bilmiyorum?

yağmalanmış sarılışlarımız

Baldan tatlı uykular bölündükçe boncuk boncuk tere dönüşür mısralarda her titreme. Her yürek atışı parlatır zamanı sevda yolunda, gönülde iz bırakan yaman bir maşuktur deli rüzgar. Muhteşem bir mazide okşadığı silik yüzleri unutur esrarlı bir besteyle yırtar eski defterleri. Üzgün ışıklı evlerde ağlamadan uyuduğu her gece rüzgara sokulur sevda hanım. İçini dağlayan çığlıkları susturup, tozlu raflara kaldırır acıları. Rüzgarın armağanı yeni başlangıçları giyinir üzerine. Yalınayak koşar gecelerce dağlara karşı? En dar zamanlardan en geniş ovalara kanter içinde gelir.

çıkacaktır yok sayanlar

tek başınalık..

Hayat derslerinin bazılarından

Kovaladığımız bir çift sevdalı g/öz

deniz ırmakları bekliyor

NeDeN...!

ne sözler tomurcuklandı bak dudak aramdan..

Yorgun bir gülüş artığıydı renkler

En siyahtan en beyaza kurulmuş bi hayal.. hatta belki mümkün...

saklama benden

burda da böyle gelişmler var baksana

deniz kızı kayık birde ben

Kerpiç duvarlar dibinde? kül

Elma dersem sevinç

meşekkate neden daha fazla meyilli insan

Sil, sil artık gözlüklerinin camını,

Ey mavi deryasına sevdalandığım hayat,

Ne deniz çekilir ayaklarının çıplaklığından

Ağlamak yok...

nasıl bir şey olduğunu sevdim

çığ düşermiş gibi devirip gözlerini

Kokunu çekeceğim içime

Ki ben

Gül desen gülemem, ağla desen ağlayamam

Kafiye yeri gelir uymaz mısralara!

Taşmak üzere duygularım, korkuyorum haykırmaktan,

Güneşe bakamıyorum artık çıplak gözlerle

aklı karışık haritaların hatırası kadar coğrafyasına mahcup

Hiç mi vicdanı yok okyanusun

cevap mı istiyorsun?

Beyaz bir buluttu üzerime çektiğim yorgan

deliliğe sayıp

Bir, sesin?

Ah!.. şimdiden yorgun Galata,

aşka küskün, boncuk, apple, blameless, nisa:D

Denizin durgunluğu, gözlerimi

Bir ırmak kıyısında gölgemle oynuyorum

ateş yakalım

Anayı babayı sayar mıydı bilseydi

kimi zamanda fırtına yerini huzura bırakıyo,

Gel son bir kez daha yak bedenimi.

Bir yanda köpüklü çağlayanlar gibi öfke

Üzerime devrilecek erkenden

o vakit ne yıldızlar yürür ne

Ak sarıya bulaşıyor

Martılar intihara koşuyor bir balık uğruna,

Solmadan yaşarsan şöyle bir an kadar

bir cümleyle açılmıştın şiir denizime

Ben gamlı hazan, sense bahar, dinle de vazgeç

zaman tünellerinin içinde sanma sakın o yalnız diye

Elimde bir fotoğrafın olsun istiyorum

saçlarında cennet kokusu,

Ve ıslak sigarımı dumanıydı sırdaşım.

Rüzgarın serinliğinde,

gördükte evrene;yalanci türküler doladık dillerimize...

Son izmarite varıncaya kadar

Sen de gecenin bir vakti

Bu sorgulamayı yaparken isterseniz kendinize has bir kovuğun içine de saklanabilirsiniz; mesela işten izin alıp evde oturursunuz; ya da günlerce yürürsünüz bunları sorgulayarak

Adalı?nın kentte durumu yaman..

Öldürürüm sevmeleri...

bir isyana tutkun

Gecenin bir vakti sen de hüzünlenir

Haberi göndereceğim!...

Sadece Biraz Sessizlik,

Özdemir Asaf

Şimdi söyle ey sevgili?

Ne martılar uyandırabilecek beni

Çaydan bir yudum alırsınız. Sigara paketinden bir dal sigara çeker ve dudaklarınıza kondurursunuz?

tik takları zayıf kalbimin

Kars?ta saçakları çatıların,

saz kokarım

Geceler titrek elerime bulaşıyor her sabah. Giden?ay?a satır uçlarında kalmış, bir satırdan diğerine düşememiş hasretlerimi teslim ediyorum. Gelen?güneş?e yüzü hüzne bakan şarkılar besteliyorum. Bir çığlıktan uyanıp diğer bir çığlığa gözlerimi yumuyorum. Ve sen sandığım bütün hayallerini içimin hayat akordu bozulmamış yanlarımda saklıyorum.

bu kadar eğreti

yaralarımı deşip tekrar kanattığın için teşekkürler.

kızılın parlarken çehrende

sen vardın şehir ışığında

başını omzuma yasla,

Onu kaybettin diye sevemez misin? ''

Sevdaları yürekten kopartıp atan ve yerinde yaralar bırakandır.

bir duvar üzerinde

Sürer gibiydi açık deniz.

Gerek kalmayacak denizlere bakmaya

yenildik sükuta?

gece karanlığı

Dili yok ki kalemin söylesin

İlk inancım, ilk yanılgım olmuşsan,

belki vardı. bütün sayfaları okuyamadım. ama tekrar da olsa güzel bir şiir. son mısrası özellikle. benden gelsin başlığa;)

güvercinleriz... Ondandır doğdugumuz günden beri acıyışı

en deRin sızı oLuyorsun beynimde.

Ofset duyarlılıklardan

ELVEDA yaşam sebebim?

- Yalnızlığın -

en çok derin derin soluyuşunu sözlerimizi

harcadıkça çoğalan

treni her an kalkmaklı, bavulu elinde

özlemlerimiz dinsin.

Ne yaparız şimdi?

Kaybettiğim mavi ye hediye sevgilerimle... alıntı

Yazarının bile kim olduğu belli olmayan.

seni karşılayamamanın sessizliğinde

Belki de seni dinlemekle sana yol vermekle huzurun anahtarını aldı yüreğim. Yaşamak için savaşmak gerekirken onu göze alamadın, ölmekten kendinle çelişmekten her aynaya baktığında kahrolmaktan değil hayattan korktun. Zaman avuçlarımdan kayarken avuçlarımdan, içimden de çoğu şeyi götürmüş olacak. Yaşar iken ölmek nedir bilirmisin sevgili? Yavaş yavaş yok olmak demek sadece toprağa karışmak değil ölmeden ruhunu yitirmekle olur sevgili hatırlatırım? Kuralları ile oynamak gerekirmiş tüm oyunları...

köpük suyunda

kızmıyorlar. Sıcak bir haziranı geçiriyorum tırnak aralarından. Sense uzadılar diye kesiyorsun. Ayrı bir hayat sürüyoruz düşlerimizden. Aynı bir yalnızlık sürüyorum gözlerinde. İçimde avaz avaz ağlayan çocuğu duymazlığa geliyorum son günlerde. İnatçı ciğerleri olan bu çocuğun hıçkırıklarında boğuldu korkularım. Kim bilir kimler ürküttü?

Akıp giden zamanın sarhoş edici anları

ay doğsun şen şakrak

sokak lambaları ile

Alır aklımı başımdan

ölüm seni sevmektir bir celladın elinde

Bu yüzden, sırf bu yüzden Elveda demek istemiyorum sana.

yıldızdan.

bunların hepsi?hepsi fasafiso.

Pusulalar işlemiyor artık

ay yerine yerleştiğinde

Dalgalarını yolladı

gece baygın bir rüya gündüz hülyandı ölüm

Hangi derde ilaç dumanın

ısınmıyor umutlarım

Bir mil gibi gözlerime çek gözlerini

Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini.

Paçalarını kıvır, çıplaklığını duyumsamalı Saros.

mutluluğa dolsun

Bırakta alışmışken bir daha başlamasın.

acı adamı olgunlaştırır

adını yüreğime kazıdım

Üşür müydük nar çiçekleri ürperirken

devralacağım sen'li zamanları..

Sel ol yüreğime

Gecenin kızıl benzinde,

Bir nehirden dalga beklemek

Sonra her yanı

Kelimeler yetmeyecek

Dar zamanlarda geniş açı...

Dokunma insanlara.

Deniz kokusu verin bana, gıkımı çıkarmadan dururum, söz :)

Ama her biri tenimde bir gedik açar

sen geldin sanıp

ille mavi

içim ılıdı benim.

"Kahretsin! saraya bu da alışamadı

Nefesimi tüketen zalim

İçinde sana dokunamadığım

Çok uzaklarda sallanacak,

bir şey mi var ki havada

Deniz kokunu getirmiyor artık

Mavi gömlekler utanmıştır ve susturulmuştur sokak

Sen istedin ama,

ki onlar kısacık yaşamlarına

Kelimelerime de yazık ettim tükettim

Beni çağıran, "hadi gel hazırım" diyen

vazgeçememek değil mi zaten

Gittiğin yere benide götür,

Yar, aşk veya uçurum

Yoruldum sensizlikten

ellerinle kaderimizi

Geceler karanlık bana

Tutupta çekiversin.

Ben bu sahilin yetim bekçisi,

ben kurumadım çocuğum.

yaşanan onca şey bir hayaL oLup tukanıyor önümde.

ıslık çalarak sokaklarda sürükle.

_Gidecekmisin dedim kırık bir sesle

güneş ay ışığına hüznü bezesin

Kızıl Tuğlalı Eve!

her kadın içimizde akan bir nehirdi / bulamadık

Hadi ne duruyorsun

ya da aşkını yitirmiş yüreğin

En kötüsü de biz; biz olamadık!!!

Edip CANSEVER

Beklememişiz üstelik birbirimizi?

vakitlerden gece yarısı olmalı

sevdam, otobüs durağım, arkadaşım

Biz zaten hiçbir sinemaya

Yatıyorum

ateşimdesin, özlemim

Ah dilimin ucuna neler geliyor! Söylemekten ürküyorum. Sana olacakları, düşünüyorum,

Adın hasret olur

Bütün gece kar

Doğmadı bir daha güneş

Birazdan kapını çalan kişi olabileceğimi düşün

Bu kanlı denizde senin gemin camdan sevgili.

bilmezdi yalanı,

Kayboldum?

Nefes almanın biraz güçleştiğini hissetmek ama hiç durmayacağını bilmektir.

Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini.

Ben okyanusa bakarım bana merhamet etsin diye

Çok istiyorsan sarayına

Beynimde yankılandı sesin

senin ve benim, yani bizim için...

çıktığım yağmur dualarında sana sarılırdım kadınım

Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor

birkaç gece titrer aydınlığı

ikimizdik, tektik, aşıktık,

Öyle bir çığlıktı ki;

ya da.. ya da yada...

yaşıyorum,

SENİ NASIL UNUTURUM?YAR?OY?

tuzsuz tatsız bugünler.

O zehiri o şekerle sen bir ediyorsun etme

Tahmin edilmez bir acıyla.

Sevgilinin resmi karşısında çocuksu bir iç kanaması

Tuzunu gözyaşı.

Ve sen... : Yanıbaşımda,

susuzluğumu kandıramağım

saçlarında şimşek parçaları, dilinde kırağı,

Alevden atlara binerek

Bir kez daha kaybolurdu damla

iskotada uğuldayan rüzgar,

gün batıran balıkçı teknelerinin

tam ortasındasın...

Gittim!

Uyandığımda kimse yoktu yanımda ama yastığımda hala kokun vardı. Senin kokunda tekrar daldım uykuya ve bir başka düşte buldum seni. Bu seferki şiirin bilinmediği bir İspanyol akşamı. Buluttan düşen gözyaşı korkmaz ya el alemin diline düşmekten. Bizde sözlere dudak payı bırakmıyoruz öpüşürken. Ayazlarına teslim olmuş V-yakalı yüreğime ve yazı tura derken dik düşen bir şarkı gibi dolanmışsın dilime.

Yıkamalıyım kalbimi, boşaltırcasına

Şişenin dibine vurdum bu gece

Milyon solukta nefeslenen tıkanmış hürriyet

Ben senin şiir gözlerinde yaşadım,

Şarap tüketen gün batımları,

Nerede, kiminle olduğu bile bilinmeyen,

İnan, sürdüremezdik...

çok ağlayıp az gülen

Soğudum, soğudum, soğudum, ısıttı şarkılar

yüreğimi sana döndüm.

Denizcinin önünde var iki seçenek,

Rotamızı kaybederiz!

Hayatları zincirlere bağlıdır.

kaç asır geçti tufanı Nuh'un üstünden

Çekip gideceksin, bunu anladım. Hatta belki "gittin" bile. Ben yeni yeni anlıyorum. En son ne zaman bakmıştın gözlerime ve en son ne zaman göz bebeklerimiz karışmıştı birbirine.

kumsal ateş içinde

buralarda.

güllerin anlamı dilinde vefasızlık değil

Tanrı'ya kim hesap verecek şimdi, her beden yalnızlığa dönerken?

Kalbimin derinliklerinde

Geceye ağıt yakmaksa mesela şiirlerimiz,

Yada yazılan bi şiir göz göze...

paslandı ay ışığında gümüş eyerli tekneler

Sesine tutunarak!

bitsin

Gecelerin şehvetinden

tebessüm edebiliyorsak,

insan dediğin ölüme tebessüm edebilendir

Eski düşleri taşır mı yeniden,

Şiirler avutabilseydi keşke nisa...

kırpıp kırpıp hece yapmıştım ülkeni

İsyan olur milyon kere, hiç bilmez miyim

Anlattım kendime, senin aşk olduğunu.

Ve her yenilenen günde

Gönlün bedene baş kaldırdığı yerdeyim?

Orada dur ve bekle

Keşkeyi sildim lügatimden, an olsun yaşanan

ben takılıp gidiyorsam bu şehirden

bir kalem bir kağıt bir de çay...

Şekerliğinin içinde zehir zarar vermez bize

Velhasıl ben şarkıları dinlerken sen martıları dinle, dinle bak ne diyorlar...

Ellerini

mesafeler arttıkça sevgilim

Denizin kokusunu, sen diye soluyarak?

düşlerine girerdi bir papatya

kalemim, kağıdım, çayım

Yaradana sesleniyordum alsın diye emanetini,

Gelmek limanı...

Gözlerim ağlamıyor sanma,

gönül kapımın sürgüsünü kapattım,

Hatırına düşeceğim belki

Güneşle gülümsemek gözlerine,

Sen güneşe koşarken, ben geceye dalıyorum.

döngel sürgün olduğun uzaklardan

denizin doğusunda

Gökten bir yıldız kaydı ben yıldıza adaştım

Mordur papyonu

Karanlık uykularda.

uzak köy yalnızı genç kızı düşlerinin sadeliği

kimbilir kaç dakika geçeçek sensizlikten sana doğru

Sensizlikten.

Denizle kumsal birbirlerine aşıklar

Boz bulanık bu çarkta koştukça koşan

Sarıyorsun her tarafımı

sevgilinin siluetinde kaybolan

Şiir o şiir alır mı seni senden

Aklına geldikçe efsaneler daha da zorlaştırıyorsun,

Ve birakıp gider eceliyet

anlatmasam yine olmuyor

İçimi ısıtan, dilimi ıslatan ağzın vardı taptığım, her taptığımda selam verdiğim içimin yolcularıydı beni senden alıp götüren..

Dizlerimde uyuduğunu düşün,

Ve yağmurun sızıntıları arasında

Hangi sabah kalkmadın sol yanından

Martılar ki sokak çocuklarıdır denizin

sigaram yanıyor

Kırmızı evimiz, çocuklarımız, çiçeklerimiz.

geceler son baharı andırıyor

Baharlar hiç gelmez Burda bahar yok

Karanlıklardan geçelim

Sen olmuyorsun ben?sus? kalıyorum?

çocuk zırıltılarına karışıyor köpeklerin uluması

O ıssız maviliğe,

dalga boyu ne kadar hasretin / bilmiyorum.

buğulu bir serap olur

Soğuktan morarmış kanatlarını

Ezildi, büzüldü

yağmurda ıslanıyor..

Kulağımda hala son sözleri:

bazen ayrılıklar dünyayı buluşturur.

Yalın ayak...

Ve yeniden esrik bir tuzağa düşersin yalnızlığından

geçmişin ve geleceğin silindiği yerde

Kirli bir güneş kahreder dalgalarımı

Senin için yeni baştan can kesilecek

istediğim oldu

Bu aşk böyle yürümez sandım, içime kapandım

Romantik takılmak istersen dalga seslerini, martı çığlıklarını yada müzik dinle. Şiir yaz, oku, çalış:)))))

döndürüyor çıkrığımı

İnandım! denizin aşk,

ellerine dokundun; sana inandı ölüm

Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.

Kulaç, Kulaç

Sarı safranın sağında saf'a sıralansam

Ve gözbebeklerimde korkuların en büyüğü

denize inerim

Sahil kucakladı

Yine benim ol kalbim ol

Ben ölümden değil

Bir yudum suda okyanusları arar oldum.'Yüzgeçlerim yok'diye, balık olamazsın diyorlar. Oysa yüzerek aşmak daha kolay içimdeki derinliği.

Düşlere saklamalı şimdi yari,

Gözlerim gözlerini,

Oturuyorum her zaman oturduğumuz

'Aşkın riski nedir?' diye sorsanız

kadın şehirlisinden, adam gümüşinden

Sevginin deryasına dalmak.

Bense yaralı bir ceylan

Yüreğimize alırız onları, ısıtırız

sevdaydı, düşsel bir yolculuktu çıkılan

_Kendimi dedim

Yürüyorum yanında

bıraktığım ateşi söndürme

Ve yolladı aşkın miski amberini

Yeşillere bürünerek gel.

Küçük balık havuzlarında

Pire limanına demirli yüreğim,

saçlarımı topla

Boşver,

Zamanın su gibi akmadığı bir zaman

Kör karanlık bir ışık sarar çilingir sofralarını

Aç kollarını sislerden

Nimettensin, nimettensin!

karlar dilekler diledi

kendi masalına kendin bile inanmazsın

Tahta ve çekiçlerin

Kaç yıla sığdırdığımı bilmiyorum,

yerde buluyorsun kendini her sabah,

denize karşı sözcükleri sıralayalım

Çıkış yolum sen olana kadar yürümek

İnandıysan

Sevgilimde bende sıfır aldık

Ya da onlar sırayla terk etti beni.

martılar görmüş.

Nihayetsiz dilekler biriktirdim leblerimde

Martıların intiharındaki tuzlu bir baharım, az sonra bende geleceğim yanınıza

Her birinin selam verdiği, selam verdikçe "geçmiş"ten sayıldığı uzak yolların vardı her seferinde tekrar etmekten nefretimi bileyen?

bir elimde sen

Üç gün acır ya da en fazla, bir hafta,

Senin dudakların pembe

Hesapsız yagdı yagmur kar fırtına çamur

Özetle; boşluk ve sensizlik...

Dahası vazgeçmekse sevmek!

Gidiyor demirini almış

Nasihat istemem, teselli istemem

Issızım?

Kaybolsun diye savurduğum korkularım,

meleklerin getirdiği sevgi damlaları,

Deniz mavi yelelerini

onlar gözyaşı değil,

kaç mavzer telaşında vuruldum

anlat susma

Nimetleri andırır, bu kaçanlar

Zevki yarıda kalmış

Bizim kaçırdıklarımızdır,

Seni sevmek, 'olmayacak bir nedeni, gelmeyecek bir gideni' beklemektir...

Sende seni içiyordum yudum yudum...

varsın vursun felek şiddetli sillesini

dönen dünya değil ben!

Okyanus manzaralı kamarada yerleriniz hazır, istediğiniz zaman Parşomla gelip kaptanlık, korsanlık yapabilirniz:)))

Gökyüzümüz vurulur bir güvercin kanadında

ay ışığı bizi izliyor

Kendince

Güneş battı da gece olmadı

Yüreğimde biryerlerde kaybolmuşum?

Kahramanlar kaçarmıydı

dil kesiği intiharlar saklar acını

beyaz bir martının kanadına takılıp uçup gittiğin gün

kafamdan geçenlere içtim

ne kulaklarımızda siren sesleri

Gökyüzüne uzanan çöllerdeyim

Kızgınlığım da?

Demir alan gemiler mevsimiydi zaman

belki herkes bir yarayı sarmaktadır kendi içinde kimbilir

Dinle şimdi beni!!

Ve bir daha kavuşuyorlar...

Mavisini umut,

Bir ölüm var kalbimde, damarlarımda sormayın gitsin

Buyruk saldı tahtında kurulu kızıl suratlı şişman

Usanmadan Usandırmadan.

Oysa ne güzel yağmurlar birikirdi saçlarına

eksildiğin yerlere düşüyor gölgeler

sancıyan tek bir yerim vardı o da yüreğim...

verilir işte o zaman rızkın

Bir an duruşu gibi, ömrün gidişi gibi

Bir kedinin

HOŞÇAKAL...

sularına dalıyorum

sevdan uğruna ölüyorum Ama,

-Benim martım da o Tuzla denen gemiden atılan simidi tutmuş gagasıyla ama uçamamış onlar gibi becerememiş. Suya değil de o dağ gibi yükselttiği geminin içine düşmüş mermi gibi. "Anama deyin ki ben martı oldum artık" demiş. Sonrada takılıp peşine gitmiş ölüm denen o geminin...

sayışma bedeli

Boğulduğun denizi görmemek için kaçarsın tüm kuvvetinle

Bir küfrün notasında

Bir an olsun göz göze geleceğiz

Söyleyemem bir türlü,

Bir haykırış vardı yüreğimde

unuttum ben..

Ve ne zaman resmine baksam

sarı bir pelerin

Ölmedim daha.

avuçlarımda kuş gölgeleri vardı benim

bir papatyanın yapraklarıydı

kar yağsın usulca

semada dolunay

Kabarırken deniz

Soluksuz kaldı zihnimin boğulmaya yüz tutan çırpınışları.

... bir yürek çarpıntısı gibi!...

Bu defa mutluyum derken bölme.

Ben, asırlardır okşamamışım yanağını,

"Aradıkları benim" dedi isyanla

Kimleri kazandım, yitirdiklerim kimler.

Yasaklıdır duyguları.

Okyanus'un ortasında can simitsiz kalsam umurumda olmaz

Etinden ve sütünden faydalanılmıştır gecenin bir vakit

Gıcır gıcır toplu konutlar, köhne malikhaneler, merdivenler, mermerler

Biz, acıyı seçtik... Gözyaşına koşan bizlerdik...

Benimle senide öldürmekten korkuyorum

kırdım dümeni, şaşırmış pusulam

fark bu ya anlamsız kavgalardan

Aşk-ı nağme bulaşmış dudağından

Ey makamı var ve yokun üzerinde olan kişi

ilk gününde düş! müştü suya-düş-

Sonra o ses aşina ses yankılanıverir mi içinde

Ne olur "git" deme, kalbimi kır da, Meleyen gönlümü kaptırma kurda, Sıratı geçecek imanım var da, Aşkından geçmeye gözüm kesmiyor.

Her şey planlandığı gibi giderdi

seve seve düşmedim mi ben bu hale

Neden bilmem severdim, dalgalara karışmayı

İçime oturuyor adın

gelmiyorum yanına,

Biliyorum, ben gözümün yaşını akıtıp giderken, baş başa verip beni çekiştirecekler ardımdan...

Her fısıltısı hüzzam

Uyanıklığından uyanır,

ne pencereden bir ışık sızar

Santorini nöbetini tutar yalnızlığımın...

Kengerlerde sütlenir

Yalın ayak ve çıplak vucutla çıkmalıydım

Korkuyorum ki gülüm, ya reddedersen.

öpülecek

Lakin ben seni yanımda daha çok severim.

Bir daha dönmeyecek bu asi yürek,

Bahçemde güller büyütürüm

Uçamıyorsun.

İçinde yıldızların titrediği o küçük yeşil odada?

Gemideyim?

harcanan duygularımın en son yokuşunda

Duygularımın sesidir çaresizliğim

Öyle zorludur ki ayrılmaları

Ve bir sabah doğan güne karşı onu dönülmez yola vurdular...

filizlendi dalında meyvemiz

Telefonumun çalmasını beklerken

Gökyüzü yetinmezliğin senin, yetmezliğin.

Sen deniz...

karanlığa geçmez hükmümüz

diyenlere sözümüz yok

mavi benim olmadıktan sonra

doluyor denize

sanki hiç ayrılmayacak gibi

haramdı yaşamak

ve vedaydı bu geceye

hücrelerce yaşamak.

sözlerin saklı sigara nefesinde.

aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun etme

Hatta avuçlarımı doldurmak isterdim, gözyaşlarıyla,

yoldaş olursan mutlu edersin

iskelede,

Ayaklarımda umudumun ağır prangaları

Uzar gider saatler, sökülür zaman

Sahildeki banklarda oturup içtiğimiz

Dere kenarında bir ev

Adam laf olsun diye ütüledi mavi yakalı gömleğini, iş yerinde laf etmesinler diye. 87' model arabasına atladı, kadını almaya gitti yol üstünde, iş yerinden önce. Kadın çoktan hazırlanmış, bekliyordu evinin önünde. Diğer kadınlar gibi geç kalmazdı o. Dakikti hep. O Güzel ütülemişti gömleğini, jilet gibi.

beklemeden

ağzım yüzüm sana bulaşacak

Der misin sahi böyle der misin

gizemli bir pencere idi o sahil,

seni beklemeye...

billur renkli denizin

Yalnızlığın ayak iziyim!

Bir yüksün artık!

bir nefes buğularsın!

Hani dalsam bir ara gözlerine.

Gel de kapansın sensizlikle açılan yara.

utanmalarımı adamlığımdan.

Mutsuz gökyüzünde bir iki yıldız, ışık tutacak karanlığına

o limanda buluşacağım biliyorum..

hep anlatmaktan korkmayı

bırak!

Damlalar ve sen...

Ben bütün umutlarımın gözlerini kapatıp

BIRAKAMAZDIM PEŞİNİ KARŞILIKSIZDI SEVDAM

daha sava sava gitmedi bu halsizliğim

İnsanlık nedir?

Sonra ardından bir sigara daha yakarsın, sonra bir tane daha bir tane daha. Baktın olmuyor, bulamıyorsun bir çare atarsın kendini yatağa uyuyup kurtulmak için bu özlem acısından? Önceleri acı zannedersin ama, sonra anlarsın ki o senin sevginin ateşi, sevginde onun oksijeni. Ama bilemezsin ki her şey daha ağır daha acı olacaktır şimdi.

Buruşturulup atılmış mektuplar gibiyim

Bir nefeslik zaman vermiyorlar bana

Seni sevmekten korkuyorum

Bırak bırak gitsin

Çığ misali

Yakan vefayı sırtlamışsa omzuna

yattığın yerin teri

Karanlıkta bir gül açarken

Davacıyım artık kendimden!!!

Efkar basar gönlümü,

bilmem hangi yürekte böyle sultandı ölüm

Ürkek bir ceylanın gözlerinde hüzün gölgesinden vurulurken

Yusuf Hayaloğlu

Çaresizdim...

Sakın kadere isyan edeyim deme, bırakta kader utansın

Yardım etme zalim ayrılığa.

Anılar, mısralar cam kırığı gibi,

Akrep ve yelkovan sevişir yatağımda

Hesap, sayı demek

Yaşadıkça kalbimde bir yerin olduğunu

hep bir sürgün var içimde

Kırılan dökülen diğerlerinin yanında

Özletme kendini

zaman durdu birden kadınım.

Yükseldi dumanım

rüzgar sonsuzluk getirsin bize..

Ve sigara paketleriyle ahbap çavuşluk

iki gözüm

ne çare;

Kaynağı hep duru ab-ı hayatsın.

Şiirlerde büyüyen rüzgara sevdalı, ölümsüz sevmeleri kutsayan bir kraliçe olur sevda hanım. Zifiri karanlıklarda ruhunu ruhuna nakşettiği boz bulanık kalabalıklardan kurtarmak ister sevdiğini. Günahsız bir mermi ile ayağa kalkar dağ taş, ateşin sesi yüreğin tutuşmasından bellidir. Yüreğini alır sevda hanım, asla onun olmayacak rüzgara verir aslını. Ansızın bu birleşmeyle ürperir deniz, aşkın kıvılcımıyla tipi yemiş gecelerde usulca birleşir iki yürek, öpüşlerini gömerler göldeki nilüferlerin yapraklarına. Sevda hanımın ellerine değerken daha bir başkadır rüzgarın uğultusu. Yüreğin kapısı çalınırken ısrarla, hiç yorulmaz bu bedende gezinmekten sevdalı rüzgar. Dertlerini döker gül yapraklarına, emanet hüzünleri dünlere bırakır. Daima gülümserken Sevda hanım, karanlığı seven gözleri ışıldar, sevdanın manalı şivesiyle kanı ısınır. Rüzgarı bağrına hapseder her şeyi unutarak? Bu şehirde hiçbir rüzgar hiçbir kasırga böyle büyülü olmamıştır.

Fazlasıyla bıraktım ardımda.

Hayal kırıklıklarıyla öğreniyor insan sabırlı olmayı, bir de kaybettikçe.

Dolaşsam ben de deniz deniz

günbatımı seyredilirken martılara

O vefasız limanında, sadece,

Sen şimdi git ki sonbahar şaşırmasın adını

birden bire oldu

Gül-i zarım var senin için

toy rüzgarlarda

Denizden bir damla

Bir yıldız doğar mı içine

Sevginin gülleri gülsün gül açsın,

Göğsümden kanatlanırken güvercinlerimi resimledim

simurg içime doğmuştu

Kirpiğime senli bir düş takarak!

topik sahibine tebrikler, çok güzel isim

bir aşk yarattık

aşka gözünün bebeği gibi bakar

eşkıyalar öldürüyor ümitlerimi

Yar, ipek böceğini bilir misin?

sen ne yaparsın, bilemem ama

Dostları olmalı insanın

çocuklar

Hüzünlü bir yağmur yağmakta

Bahar olacaktı yüzün?

Gözlerin ya

Sonra sel olurum göğsüne...

Acı, mutluluk demek

Senin arzuların olmalı

Gözlerim acıyor, ağlayamıyorum bile sana...

Gözlerimden akan acıtan hüzünler

Gömmüş sulara

gittin gideli aşk ağlıyor halimize.

Siyah gözlükler ardında.

biz iki yolcuyduk çocuğum

seninle yeniden

Haram bize İstanbul ile iki kelam etmek.

Yetim Yüzlü Sözler kaldı bana

Özleminle geçen her saniye,

O son gemiden geriye kalan,

Çünkü o da, dünyada en güzel şeyin,

Ve ya sanki bir kömür madeniymişim gibi ;

Mektup yazdım

Ey karanlık hava

Katille kurban arasında o birkaç saniyelik telaşla

Martılar çığlık çığlığaydı yalnızlığıma,

Ceplerinin yamalarına doldurmuş,

Varlığını en büyük mutluluk bildiğimiz

Uyurken keder pusuda sabahı bekler ya insanı pençesine almak için,

gözlerin sesten hızlı olduğunu

Gecenin bir vakti

zamansız bir ayrılık başlar da

Kızmadı kırılmadı

Kaçması gibi

Kanaya kanaya akardı yağmur

Senden uzakta

Ama inatla açarlar aşkla, sevgiyle, özlemle.

unutuvermez bu yaptığını

Kalbimin bam teline...

Yazdım adını,

Ben sulağım

Denizler üzerinde süzülen martılar vardı

gök kadar açıK oLacak mıyım

Bir şair ruhu veriyor insana,

Uykumda seni görerek gidiyorum.'Uykuma el değmesin'diye tembihledim herkese.

Yüreğimde sızı dinmez

Solmuş çiçekleri koruyan bir korkuluk,

deniz berraklığınla

Ceviz ağaçları yoktu,

karşımda duran resmin

kızıla boyama yüreğimi.

Cevapsız sorular sıralanıyor ardı ardına beynimde

Gecemde saklı duam başucumda

Benim doğduğum köyler de güzeldi,

bekle geliyorum dermişçesine yanıma

simsiyah bir bulut gölgeler yüzümü her gece, gecelerki, yaslandığım tek sığınak..

Bende bir monoloğun cılız sesleri yükselirken

iyi gecelr gümüşkorsan

Kasketli adam piposunu yakma derdinde

Hüküm giyer seni sevmelerim yoksa.

Ay yavaş yavaş inip kaybolsa da

O böcek oldu yangımı teknemin,

Dilinde

Yoksun ya

gururu bakışlarımın

Bir rüzgar kopçalayacak yüzünü

Parmaklarımla savaştı dirilttiğim imge.

Ve alabildiğince dokunabilmek

sevilmediğini anlayarak..

Aşk adadım yanılacağımı bile bile.

İllaki bölünmeyelim,

Ayaza kesmiş parmak uçlarımla

asıl paylastıgın ıcın yenıden ben tesekkur ederım

kuduruyor bir bardak su!

kaç kaçamak öpüş düşledim sularında bir bilsen..

Kendine ait olmuşları, olanları, oldurduklarını,

Gözlerimi bu sabah gözlerine kattım...

bütün içinde kayboldum..

İçindekiler

seni yaşıyorum yine de ben.

Benim doğduğum köylerde

KIRMIZI...

renginden kopuğum

Derine dalabilmek oluyor sonra.

Deniz vardı aramızda,

... Susacaktı...

Aşk adamıyor yarınlara.

Senden çıktım yola

sen konuş, anlat

Sensizken sıcaklar bile ayaz de

Sözlerce yağsa

Narkoz almak zorunda kalırdık!

Bilir kavuşamayacağını ama hep koşar kıyıya

hayatın akışı bile senin gözlerinde,

Söz gelmeliydi ardından olabildiğince,

Ya da hep yazarım; biraz değiştirmektir hayat tarzını ; dinlediğiniz radyoyu, sürekli kullandığınız yolu; çünkü bazen oturduğumuz evin arka sokağını bile bilemiyoruz ne güzellikler barındırıyor?

Bütün alem bilmese de sen bil tek sevdamı

Korktuğum sadece rüzgar..

Çekip gittinya artık sensizim

saçlarında rakseden

Yağmur yağdı yağacak.

dalgalar kadar durgun

Bu korkunç ağırlıkları kim koydu başıma

Martılar çığlık çığlığa kaçışırdı

Ay yapraklarının indiği bu dam,

Pencereye koştum pür telaş

Ruhunu as delik deşik flamalarıyla,

dalgalarda bir martı

Ellerinle ördüğün duvarları,

düşürüyorlar gözlerinin rengini,

Kaç vurulmuşluk sakladım yüreğimin kanaması en güçlü yerinde?

Bir yağmur sonrası...

Siyah beyaza düşkün anların artığıydı

meyve tohum olur, tohum kök olur

Zaman dolup ta tükendiğinde ömür,

yanılıp / kozasını yırtan

Kaybolan yarınlar bulunabilir mi ki

Solarken akşam güneşlerimiz

Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden,

Basımızı göğe kaldırsak, yakalardık belki mutluluğu...

Ölürken kendimden uzaklaşarak!

Sana ilk aşkım olduğunu

hep bir deniz var içimde

Karaya vurmuş düşlerin sus payında boğulurken çığlıklar

mavinin tonları..

Günlerime güneş doğmaz

Sonra vazgeçiyorum senden

sensizlik çöker daha bir ağır

aşka susayan

İlk defa bu kadar çok istiyordum

bu kadar eskil

Yada yaşanmadan ıslanacak gizli bi duygu...

hepsi üzerime geliyor

hain sızı

yaz gönül çiçeğine

Ben utandım..

Belki hiç olmayacaksın

başlığınız hayırlı olsun efenim, bizimde ikinci evimiz sayılır burası bundan böyle;)

eskimeyen bir eylemi anıştırır çocuklar

O sıcaklık köz olsa da hiç bitmeyecektir.

Bir sırrım var hala benim,

Dalgalara karışıp kayaları döğmeye gidiyorum

ak ve doru bir tay gibi şahlanırken umutsuzluk

Hiçbir şeytana satmadık kirpiklerimizi bile..

gıcırdayan sandalyem ve masam

İki iklim farkıydılar

Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı

Unutursun bütün limanları

Pusulada yazmayan bir yön vardır yolunu şaşıranlarA

Yağmur ağlar sensizliğe iç çekişine

İki satır arası

Hiç gerek yok suç sende mi, bende mi

Gezindi düşüncelerimde sinsice

Adalı diyorum boş ver

Zamansız oldu gelmelerin, gidişlerin gibi.

Bir an beni, denizin dibine

Aklıma ellerin geliyor önce

renkleri değişen

Ben sensiz yaşamak istemiyorum!

Biliyorum bir sevdanın izi kalır kalbinde,

Akar geceye dogru yavaş yavaş

Böyle sessizlik içinde beklemek,

Şimdilerde olmasan da

bir tek sen görününce karışacaktık

nihayete giden

hep büyüyen gözler var içimde

_Bunlar kim diye sordum.- yalnızlığa

Sevmenin adaleti yokmuş anladım

Merdiven sağanlığı ter ve iki çift söz...

Gün ışığından uzak

"Daha gençsin", diyorlardı O'na;

Bir ceylan sessizliği olur burada aşklar

Sorunca

ve sonra üşümeye gidişini anlattım

Esmer güzeline

gözlerinde doğmamış çocukları görmektir.

dünya kör ufuktu

gökkuşağı gibi rengarenk açabilmekti taze baharlara

Sil baştan yaşıyorum artık.

Ayaklarım takılıyor

"Gitti..."

ince ince kıyar

kör kuyu sessizliğinde

Fakat hemen şimdi söyle.. merak ederim,

Kırılan bir lades kemiğinin ardından

yer kadar umutlu

Ve hangi ay

iskemlemizi denize karşı kursak

Akşam olmak bilmesin

Zamanın birinde köyde çok güzel bir prenses varmış.

gitarının tellerinden

Ağlarken güldürür.

Uçurumlarına ağıtlar yazdığım / denizler çarpıyor yüreğime,

Harama bulaşan gözüm güzelliğinin hırsızı

Alıp götüren, mavi akışında

Kara yakındı önce, hem çok yakındı,

İkilemlerin ortasında da kalır insan ama kendi gerçeklerini yaşadıklarını göz ardı etmek mümkün mü?

Cesaret edemeyip kendine söveceksin belkide.

bileklerimde saç tellerin

Elimde vanilyalı bir dondurma...

Ve eskisi kadar masum değil düşüncelerim

çığlıktır sükunun martı gırtlağında.

Dünyadaydık

Gözlerim dalar uçurum boşluğuna

koştuğumuz

seni hatırlatan herşeye küstüm

Açmasını dilediğim solmuş bir yaprak gibiydin

İstanbul'da hala Şirket-i Hayriye vapurlarından, bu vapurların süvarilerinden söz edilir, sararmış fotograflara bakılır sanki çok eskilerde kalmış kadim bir dosttan söz eder gibi.

Gidiyorum benim olmayan sevgili

Gittin ama keşke benide götürseydin

sakla onu..

solan boynu bükük bir gülün yaprağında

Ah yalnızlığın gömük kapıları

Dalıyoruz bir gecenin içine..

Gitarımın her sesinde sen varsın,

Hayat?

Biz daha adam olamamışız.

ansızın gidişin gelir,,

seninle karşılaşıp solduğum andı ölüm

Kaçamazsın...

Ne garip değil mi?

Hayatın gülücüklerine ufak bir hüzün eklemektir, dudağın yarısına tebessümü saklayarak.

?BEN SENSİZ NASIL DURURUM?

Geçmiş diye sayılmayacak kadar küçük bir ruhtum ve kestiğin, sildiğin her bir fotoğrafta parça parça çoğalıyorduk

Sitemim sadece kendime

minyatürünü çizeceğim senin sayfalara

üstünü giy dedi okuduğum satırlar, hayat kimseyi çıplak barındırmıyor koynunda...

Dönemem ve geri adım atamam geriye.

İlham sarar kaleminin ucuna

İstesem... İstesem

Çünkü?insan ancak özlemişse yalnızdır".

maviye çaldılar beni

tren garında,

Masmavi gözlü, güneş vurdukca yanakları allara güllere renk açan çocuk;sanki kimselere kolay kolay bırakamadığı ömür emanetlerini verircesine, küçük taşları ihtiyar kadının ellerine koymadan evvel; uzatıp uzatıp çekiyor ve her taşı bırakışında asla vazgecemediği cevherlerini kalbiyle o küçücük kafası arasında kimselerin bilmediği terazilerin hesabıyla tartıp;ölcüp, sonra ancak emin oluyor ve ihtiyar kadına öyle razı geliyordu.

En içten kahkahamı salarak!

?Sen imkansızsın sensizlik imkansız? dediği gibi?

Deniz atı yanıtlar:

Bağlı olan ve senin olan gemiye,

beyaz kalsın bari aşk

Böyleyim diye fırsat belleme

mavice bir iz

zaman durdu..

buradayım hala?uzağında?.

açsam dolacak içeri

Ve gece perdesini araladı ansızın,

Elimi uzatsam tutardı ama

Bu şehri hissedebiliyorum dokunabildiğimde,

Bildiğim tek bir şey var

sevgi çiçeğim

Mısralarım işte o gün

Geceyi bölüş, martılarla ve muhterem o,

günün ve gecenin ayrımına varılırken

Suskun çığlıklarımı denize döktüm.

Nisa şiirin için sanada teşekkürler:)

gitme

sonsuza dek içimizden sevmeliyiz diyen

karlar erisin yüreğimizin yangınından.

Kimdir neyin nesidir bilmeyecek bu nefes

Kalbiyin doğrusu kadar

Bir file meyve ve sebze...

veda deme ayrılıklara

Parti kapatılmayacak, başlık kapatılmayacak, açılım başladı diyorsun.

O çocuksu tebessümlerinin.

Bu sefer kocaman bembeyaz bir zarf, okyanusumun içinde yazdığım binlerce mektup ve hiç biri okunmamış... Ne çok şey yazılmıştı oysa, bize dair, sana dair...

Kumsaldaki ismini sildi de

bazı sözler karanlıkta söylenir, diyorum uykularımın birinde

savaşlardan mavzer yorgunu insanlar üredi

bir yabancı dili

Frenk ülkelerine gideceğiz diz dize ve el ele

Şehrin tüm ışıklarını söndürdüm sen aydınlat diye

çağlıyor ezgiler fısıldıyor

düşlerime kattın ve öylece gittin?

Çünkü;

gözyaşlarımdan takip et beni

Kolunun kırıklıgından bihaber oldugu ıcın kırık yanını tutması canını acıtsa da taşınırmış da... Kırık oldugunu bile bile tutup canını acıtmasını taşımakmış zor olan...

yakınlarda söylenen

Güneşin okyanusla arasına giren bir engel vardır kimi zaman, bu işkencedir güneşi küçülten. Bulutlardır, bu hain, gündüz aşkında güneşe okyanusu göstermeyen. Güneş ise tüm gücüyle savaşır okyanusa ulaşmak için. O kadar yaklaşır ki, bulutlara bulutlar, yoğunlaşır, yoğunlaşır ve gökyüzü ağlamaya başlar okyanus hasretinden hesapsızca titrer.

Kıyıya...

İller, göller, kıtalar aşmak.

Karanlık, açmaz kapısını,

Ellerinin ateşinden serinlik umdum ne yazık,

Gitmek Istediginde "Dur" Deme Lüksüne Sahip Degilim Ben

Vazgeçmeyi sevgi sayarak!

Nasılsa ardından kimse gözyaşı dökmeyecek!

İçinin zindanından seslendi

İlk yağan yağmurdan sonra, yerden bir karış yukarda göğü giyecek olan

Yolunun en küçük yolcusuydum dolayısıyla en güvenilmezi

Deniz ve kumsal sevişiyorlar karşımda

Hemen yanında sigara paketi ve kibrit.

büyüyemem hiçbir zaman üzülme sakın

paylaşabilmekti iyiye sevgiye dair ne varsa

Gözlerim dinlenir pozdalar yokluğunda, aslen safi bir elem

Kağıdı boş bırakacaktık...

Sana gelirken alelacele,

Özlemlerin himayesine girmek ve hiç çıkamamaktır elveda.

Sen sustun sevdiğim

burada en gizemli üye bu gümüş korsan adlı üye, bir gece öylesine bakınmıştım sen adlı başlığına çok güzeldi...

Dün gece uykumu aldı

hüzünü arkada bırakalım

Battıkça batıyor

kalbim sızlıyor :(

asillik koksun gece..

beyaz bir kağıda yazılıp

Seni yazıyorum

Yaşamadan bitmiyor kör olası?

İsyan et ey arkadaşım söz söyleyecek an değil

bakınca güneş ışıkları

Her uyandığında gözlerim sabahın üstüne,

yağmur gibi dökülüyor anılar

anlamazsın neye gülümsediğini

Sigaram spontane yandı, gözbebeklerime hayallerin düştü

Şimdi üşüyor bedenim

Kalbimden sizi atmam imkansız

Önce tek tek,

Sızlayınca yüreğin, anlıyorsun:

Ortalık yerde durup dururken

Sıcak bir el

Belki de sensizliğe alışmak istemedim.

karanlığı kullanmayı öğrenmelisin.

Hani belki uyanamam diye

Burası işte tam burası bittiği yerdir sözün

Resmimizi boyayamayacağımızı...

Ben de susuyorum seninle birlikte...

Düşlerimi sınamak zorunda olanlar

kalbim seninle böyle sıcak

içine ne sığdırırsan senindi

sevilmişsem ne fayda şimdi aynı şiiri yazıyorum

Bir an kendinle olan mücadeleni kaybedip yine ona koşmaktır, ancak uzakta kalmak ve sadece seyretmektir, görebilmektir onu.

neler var neler,

Mutluluk gözlerinin içinde erimekti

kollarımızı ardına kadar açıp

güneş ateşimizi

İnandır bu son olmayacaksa

sarılacak

Yani insan bu işi bu kadar basit sandı

vurulmuş gözlerinden

Benimle bir konuşsan

Lakin hiç biri

sesim rüzgara

atmadı kendini yine yerden yerlere!

Göstergesi lehimlenmiş yalancı bir pusulayla,

bir başıma, sevgisiz, onsuz,

çöllerimiz

Gözünle görsen elmayı, sesini duyarsın

ya da?yağmur şaşkını bir gece? çökmüş üstüne

Ürperen sahiller gibi

Deniz, martılar ve göğün geceye hazırlanışı.

-ihanet defterimizde kayıtsız-kelime.

Bir salata yapsan, bol limon sıksan,

Durup dinledim kendimi

Ben yine de uzattım

İlla..! ayarında kilitlemesen!...

Korkma

Kıyıya çarpan dalga sesleri ve martılar eşlik ediyor ıssızlığıma?

Her ikinize teşekkürler, iyi geceler:)

Çırpınıyorum. Silmeye çalıştıkça aklımdan seni daha bir kanatarak işliyor tenime dokunuşlarından kalan izlerin?

Orada yalnız ikimiz bulunalım.

İki gözüm.

şifresi aşk

içimizde ki yanlızlık

Yani içime dolup taşan senden..

Bırakıp pılısını pırtısını, çeker gider.

İsmini sürekli tekrarlayıp, efkar sağanağına tutulmuyorum.

Geldi yine çöreklendi içime.

Geldim işte buradayım deme,

Aşkın adını duyduğum yerden kaçardım.

Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar

Diyeceğim yok

bu gece buralıyım hancı

Kahredici bir süvari gibi

Her gün umursamazca işinde gücünde,

her gün yeniden özgürsem

Deniz oldum mavilerden en mavi tuval gibi

Hangi yıldız kaydı da

Evli bi kadının sebepsiz kini...

Derinse;dilsizleşiyor.

ya yeniden beni sevmezsen?

Akşam olmakta yine..

parmaklarımla,

Mavi düşüm

Dudaklarımızdan çıkan sözler, neye teslim etmiş önceleri kendini ki

BİTTİGİM ANDI GÜN TÜKENİYORDUM

Guaja boyalı bedenim

Ağarmış saçlarım dökülür tel tel,

Ben veda ediyordum gecenin yarısında,

faltaşı gözlerden

Ay yüzlüm,

Biliriz bunu ama yine de ciğerlerimizin en ücra köşelerine kadar çekeriz dumanını. Çantamızda ya da üzerimizde, değerli bulduğumuz her şey gibi taşır, baş tacı ederiz onu.

Imkansiz Gibi

SusLarLa SaRmaLa KeNdıNi..!

Sesimi kiLitLiyorum çekmeceLere, teLefonlar çaLıyor sürekLi

Sonun kalmak olurdu, biliyorduk.

Ahlarıma tünek sabahlarımda

Uzaksın,

Karşıda kocaman dağlar

ürkek, korkak ve bir o kadar hoyratça

Aşkın zehrini, şerbet niyetine,

Söyler misin Güzel Deniz Kızı söyler misin

Artık derinlerdeyim..

İçimde çoğalttığın binlerce küçük çocuk vardı her söylediğine zırlayan,

Kıskanç homurtuları susmaz

Aşüfte dansında aşk, mutsuzlukla sevişti.

avuçlarından fazlası dökülüyor işte yerlere

renkler şiir tadında,

Seni görünce yüreğimin titrediğini

imgenin şiddetiyle çoğalır anlam

Yaşlar gözyaşı dolu

Konuş biraz!

Çirkin suratlı duvarların sindirdiği baskınlık ve çatı katı

ısınmanın en küreselini yaşasınlar dileğim

Gitmek limanı...

Sakın eski bir kavga uğruna düşme yollara?

Yine dostlarım ışıldıyordu uzaklarda,

Ansızın desem ki: hoşça kal canım!

O kadar basit yaşıyorsun ki

eline kaç kere bavulu alıp gitti...

Bu yüzden kendi uğultumda

Gençlik başımda dumandı

özlem duygusu bu

Gün ağarana dek

zamanlamasını kollardı duvarda ki güneş

zamansızlığa inat

Götür diyorum düşten heykellerini

El değmemiş pişmanlıklarımız olmazdı belki de...

Ermiş, bilge, hayatı ezbere okuyabilen

Veya elimizde tutmaya, uğraş vermeliyiz,

Üstüme kapıları örterken umutlar

Zaman ölmüş olmalıydı

Ay ışımadı yüzümüze

Gözlerin takılırdı gönlümdeki ağlara

Paryoşum gelmedi mi daha?

mevsimlerden kış olmalı

Kendini yarattı kendinde

Öyle gidiyoruz arabada bir sessizlik. Onlarda benim gibimi düşünüyor? Yolları kesişen bu dört ruh bir daha bir araya gelebilecek mi? Bu güzel paylaşım bir daha yaşanabilecek mi? Gidiyoruz hala? Sokakların arasında hiç konuşmadan umarsızca dolaşıyoruz. Kelimelerin anlamsız olduğu o anları yaşıyoruz. Dilencinin "Burada dur lütfen" deyişiyle sessizlik bozuluyor. Boğaz köprüsünün tam ortasına gelmişiz fark etmeden. Yorgunum... Evet ben durulur mu durulmaz mı trafik kural mural düşünmeden duruyorum. Güven?

Aysın, güneşsin, yağmursun, bulutsun,

Masumluğunu yitirdi bebek gülüşleri.

/ hani sevmiyordun diyorlar bana

Sarhoşsan kapıyı çaldığım anda,

Bir hasret dalgası yüreğimde,

Eş, evlat demek

Önce duyguların yansımadığı bir nehre,

İkimiz de eşitken acıya kaşık atışlarımızda,

Kaybettim diye yarımı

Acılar taşıyan;

susar kalabalıklar

Ya sen kürek, solmuş rüzgar gülüm,

yada sen usulca sokul koynuma

Bunlar senin gittiğin, ezbere bildiğin ve artık ezbere selam verdiğin yaşlı ve donuk bakışların sahibi soğuk şehirlerden öğrendiklerindi sadece

Beni hınçla biçtikten sonra

İsterim ki gemilerle gideyim

Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

Bulutlar yanar,

, yak gemileri.

Dudaklarımda biriktirdiğim sözlerim,

biz ki-iki vahşi ırmak-

Ses ver bana.

Bırak çarmıklara geril/sin elim kolum,

Üstüne "seviyorum" yazdığım bir kağıttan sandal yapıyor, dereye bırakıyorum.

ağlıyorum

Şeffaflaştırdıkça seni

Göğün dudaklarından içmeye hazır.

beyaz bir kadını sevdim

Aynaların ardından

Martıların çığlıklarında hayat bulmuş gibiydi ruhlar.

Kendimi kandırıyorum kan kırmızısı şaraplarda,

yıkar

hani unutsan noktayı cümle sonunda

Bir yanlış anlaşılmadır yaşamak

Ben öldüğüm zaman kaybederim ancak göğsümdeki muskamı

Dalgalarım iri kayaları döver durur

yalnızlıklar operasının tek kişilik senfonisi

Seninle beraber gittiler boşa

bir yarının umudu

Deniz atlarını bilir misin;

yemin eden biri vardı

Issız bir adada tek başına kalmışsın

Ben sana susayacaktım yokluğunda,

ve usulca silahların gölgesi penceremde

duyamayanlar gözlerini, göremeyenler kulaklarını ve çok zeki olmayanlarda çenelerini iyi kullanarak onlara göre ayıp ve de kusur olan bu yanların örtmeye çalışırlar Onlar ağlamazlar ağlasalar da, belli etmezler. Ayıp örtülmeye, kusur saklanmaya çalışıldıkça kusur olur. Göz yaşı içine akıtıldıkça deniz olur Bırakın göz yaşlarınızı dışarı aksın. Belki balıklarda göz yaşların saklamak için girmişlerdir denize. Belki de balıkların gözyaşlarıdır denizler. Eğer

hoyratça harcadığım zamanlarda

Kentin gözleri dolu dolu olduğu vakitler,

utanıyor ay bu gece

kuş gözü odalı bir pencereydi gözlerim sensiz

Neden koparırlar seni benden bu kadar erken?

Ben dönemesem de.

Hiç olmamış olmak limanı...

Önce çözmelisin düğümlerini

Sahte renklerin uzağında başlamalı her şey

Susmuyorsun yine.

Sensizlikte en dipteyim

Karanlığı yar edinmiş meçhul yolcu

duvarların arkasına gizlenir telaşlar

"Neden" sorusunun cevabını bulmustur artık, lakin bulmuş olması da bır sey degıstırmez, senın nedenının onda doğurdugu sonuclar "ben"liklerını mutsuz kılar ya göremez o nedenin senı acıtan yanını...

bir merhaba ile tutunduğum

Sana susadım esmerim.

İçimdeki yürek boşluğuna yoldaş

Deniz Vurma kıyılarıma

Miktarı sevenin üzerine düşenin çok fazlası...

Bastığın yerlere yüz sürmek,

Hatırlamasın seni nankör gönlüm

uyuduk asırlarca... Buruk bir serzeniş bıraktık ömürlerimizden arta, kar yangınlarına... Deli fırtınalara... Amansız dalgalara...

Durduk yerde başımı belaya sokacak bu martılar, hüzünbaz mevsimlere salacaklar bu yaz ortasında...

Hoş geldin aslında hep senin olan bu yüreğime.

Her ışık turunda çıldırır denizfeneri zevkten, adeta danseder okyanusun en uzak noktalarına uzanarak. Daha gerçektir denizfeneri,

Sigara tadında acı,

Deniz

Seni sevmek, ayrılığı daha ilk dakikadan kabullenmektir...

Birmişcesine yürüyemediğimiz yollarda;

Hatırla ki mahşer günüdür,

güneşi kıskandı ruhum

bazen ikilemler yaşar insan

Şimdi yüreğime çöreklenmiş acının her zerresini yeniden tadarak gidişini seyrediyorum.

Kılavuzu zebaniyle cehennemin ta dibine!..

garib bir seyyahım artık...

Denizler yakamozsuz kaldı

Aşka aşıksak delicesine efsanelerin miydi kabahat?

Denizin uzaklardan getirdiği

Islanır gamzeler süresiz gelen acıya

Bir yanımızda kırılganlık var, bir yanımız hep hüzün dolu sanırım.

Gel dedi, ne zaman istersen

Sol yanımız hep der odağı ne yapsak avuçlarımız duasızlık haritası

Anlatılamaz yorgunlukların bağdaşında

hikaye gibi oldu korsan:)

şimdi yollarda kabul etmiyor seni,

Sancılı sazlar çalıyor kulaklarımda

ısıttığında seni

Her hecesi, her bir soluğu aşk kokan, üstünde dumanı tüten ve uzun bir yolculuğun ardından karnımı doyuran pirinç taneleriydi aşık olduğum en son

Adı konulmamış bir mektup,

sana göre ben artık geçmiştim son selamımı da vererek

Bari ölüleri bekle

Ruhum dar zamanlarında,

Hesapsız, kitapsız.. hiç karşılıksız..

anılar bir çöl serabın... da belirdiğinde

düşlerinden esmer bir rüzgar geçerse,

Ve bunu bildiğim için

mağluptum

Ben istemedim yağdı yağmur kar fırtına çamur

Bir şarkı boynunu büker

İstim aldı gönlüm

Güleç kahkahalar sarar sahaf yanını hayatın

Tutsun ellerin yalnızlıktan titreyen ellerim

gözlerinde

Ben kimseyi tanımasam

aldanışlarım firari.

Nasıl da korkardı denizler senden

Vahşi derelerin selinde kalır

Bir sırrım vardı benim,

yalnızlık kocayıp

Gökyüzünü eski rengine boyayacaktık

Zannetti ki insan; düşüne biliyor musun..?

Bir sen doğmalı

Üst düzeyde sağlam malzemeden ve kalıcı

artık beni hiç arama gerek yok...!

Sen yokken illegal bir sevişme artığı ve güneşin resmini çizen

ama yine de gözün o illa dadır

Avuç içlerim.

Yeni bir başlangıç vardır.

isyan arama, nisyan kelimeside

çıkmaz bu aşkın lekesi

adı bej tutkulu göç olan bu şarkıda

gözlerimde mavi gecelerin yıldızları

Ufku seyredeceksin saatlerce

aşk'tan hep dul kalmıştır

Tutkulu bir helezon

hırs adamı büyütür!

Ne çok yol vardı da, uzar giderdi içimde

?Kaçmak çözüm müdür? der yalnızlık.

ıslık çal acemi çocuklar gibi

Dize dize birikse...

Atar ikimizi!

dilsiz eşyalar gibi konuşmadan

Delik deşik boyuna bir yürek bıraktı

başka baharlara yağan yağmurları özlemeyeceksin!

Ben yokum, Şiirlerim yok

Sözler yaralar yüreği, kanayan yarınlarını düşlere sarar deniz kızı. Denize akseden yakamozlara gitmelerin uzağında kalmayı haykırır? Kayan her yıldızda kavuşmalara yakın düşmeyi diler. Can-ı ve gönlü ile sever ölümüne? Yürek kanamaları denize karışır şiirce.

Ağacın altı aydınlık olsun..

Armut dersem yaşamak.

Gelişi güzel mi güzel bir ocak

O saati anlatacağım

Nurunu aramak, ona koşmak,

Tuğrul Asi BALKAR

Bana hükmeden kimsesizliğimi,

Avuçlarına kar yağarken senin

Islak, acımasız

Ben ise kaybolan ruhumun sesini

Yağmur kokar.

aslında ince bir ip

Darmadağın olmuş düşlerinde hazin bir yanılgı olsa da dertleşir yalnızlığı ile gecenin sonsuzluğu içinde? ?Vedalar hep zordur? der yalnızlık. Sevdanın mağlup suretini çiviler hüzün gözlerine. Talihsiz bir yazgıdır kader; sanır ki kalp kalbe karşıdır. Her bir bahane kandırır düşlerini, dalgalı gecelerde yolculuk eder dudağında buruk bir gülümsemeyle. Ateşe verdiği yürek yangını izlerken uzaktan, yokluğun gölgesinde yaşatır sevdasını gönlü mert deniz kızı.

Sevdamın sarı kanatlarına.

Aşk denizinde aç bir köpek balığı.

Kimlesin nerdesin nasılsın bilmek istemiyorum..

biri bodrumlardan esmiş gitmiş şiirleriyle

Mavi beyaz çiçekler içinde,

BELKİDE EN ANLAMLI CÜMLEYDİ ONLAR

gitarımın teli inlesin nağmelerle..

Kapat gözlerini,

sömürüsüzde yaşanabilir barış içinde

Dikenli teller

Bir sabah doğan güne karşı koyuldu yola

ben senin sessiz halini sevdim

Sende tattım yemişlerin cümlesini.

Ay karanlık

Ya da bir yağmur sel oldum sokağında

Anlatırsın... Acıyan yanın bilinmek istenir yanında olmak adına en azından öyle söylenir. Susmana izin verilmez, bu benim hakkım dıye başlayan cumleler olacaktır buyuk ıhtımalle muhatabın.. Ya benim haklarım dersın, dersın de "ben"inden sıyrılıp "sen" demenın önemli oldugunu bılırsın...

.. ey acılara tat veren güzellik

ömürden çalınan birkaç güne, anların coşkusuna

uzanalım kumlara ayışığını dileklerle süsleyelim

Yalnızlık kadar

ben çoktan gitmiştim

onlarda paylarına düşeni alacaklar hayattan

her an insanlar arasında

Gencecik bir martı biraz safça

Sırlar gömen usul bi cinayet sırası...

Rakının içine daldım

?Hadi? der rüzgar?gidiyoruz?

yeryüzünün buğusunu taşır sabaha-sis-

orada olduğunu ve beni sevmediğini bilerek,

Yıldızlar oynaşırdı dağınık saçlarında

gönder bulutlara gitsin

Sen üzülme ela gözlüm,

hızla kitaplara bakıyor üniversiteli kızlar

Forumun en güzelleri burda,

Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,

en bilinmeyeni

Menekşem yeniden yeşerdi, rengarenk çiçekler açtı şimdi sahibini bekliyor...

yosunda denizi arar.

Sessiz sessiz

Geceyi saklayan şiirler birikiyor avuçlarımda.

Tam da uç noktasında

gecikmeden zamana ziyan etmeden.

Eskinin deminde demleniyor önüme

gidişlerimiz dikenli tel ıssızlığı

Ciğerini küflü soluklar cenderesinden dışarı

sevmeyi sevdik seninle

süzüyor bütün dişiliğini her yanıma

Şimdi ise bakıyorumda,

Taşları hüzün olan kara.

Mis kokulu çiçeklerle

ve ben

gel ki dökülsün sensizliğim yüreğimden

Gelme ki Yine Gitmeyesin...

Bir ırmağın

olma tanık.

Dili yok ki sessizliğin,

Medes'in kızı ölüyordu her defasında

Ve bir bakışının bana yettiğini anlatacağım

Hesapsız...

Uzak yerler çeker beni

Satırlara karışan gözyaşlarım dinecek

İçindeki vurgun aşklar mezarlığında,

Tüm gördüklerim rüya mıydı yoksa.

Deeeee git..!

Sen hırçın, vefalı özledim sevdiğimsin benim,

Kıyılarıma vurma deniz!...

gündüz ki-bilirsin-

tuz kokarım

Kalbim içinde

Sen kendine kendin gibi bir taze bahar seç

Duygulanır kederlenir misin

Ben, hazırım seni kucaklamaya..

Umut, umutsuzluğu yok ediyor.

yok'la bitmesi olası bu masalın

saklamıştı elleriyle

Her susadığımda,

Acıyacaklar bak yaşlarına

Arılar görülmez oldular. Bir panik sardı insanlığı:Bitkiler üreyemeyecekler. Çiçeklerler döllenemeyecekler, başka bir çiçeğin polenleriyle. Bal, olmayacak diye.

Paslı bir hüzünle dökülüyor gözbebeklerime

üstüme çöreklenen sevdalar..

Zulmetini sırtıma vurup kahret?tin vuslatımı

Bir yürek ki

Bilir misin ne demek yanmak

Korkuyorum ki gülüm, ya reddedersen

Kafa karışık..

Sana da kızıyorum

Oysa ne zaman saçlarını tarasam

türküler hep ağıt bozkırın yalnızlığında

Ben gri hüznümle adı hüzün olan başka bir günde yine başka bir hüzne doğacağım nasılsa

sızdır gelemıyecegin haberini.

AnLayaMaz ...!

Gel ki renkler şaşırsın.

Doğru seçtim mi soruların fiillerini?

Bize cenneti öyle cehennem ediyorsun etme

Kalemle kağıdın buluştuğu ufukta arar mısın

Kafan gibi kaleminde işlemeyecek

dizlerim kanardı ve sende gözlerini bırakan herkes dizimin kan damlasıydı.

Gülüm solmuş kokusuna el değmiş ne yapayım

Beni bu hale atan vicdansız

kurak iklimlere

Senden sonra bana kalan,

Yüzün gözümde kalacaktı.

kaldırımları adımladıkça, yalnızız

mavilik tenine..

Sadece kıyılara fısıldayacaktı.

Sana hikayelerimi anlatamazdım

Birine Baglanmak; Benim Olmadigini Bile Bile Benimsemem Gücüme Gidiyor

Sahil kapkara

Ya cennetteyim, ya düşte.

Kalp, adını her duyuşta fırlayacaktır yerinden.

İçim burkulur birden

Saçlarından artta kalan annemin

Seninle bir yağmur başlıyor iplik iplik

begonvil çiçekleri

idam mangaları kurulur

Sonra her şey dank edecek ruhuma.

Çok zormuş yüreğim?

O masum gözlerle sevdin aldattın

Rövanşını oynar mıyız

Şiirler yer değiştirir

düşlerimin gölgesi

Anlatır... Anlamıştır sözde seni, hak verir ya aslında "ben"inin önüne gecip "sen"diyemez ... Nezaketen kurulan bir kaç "sen"li cümle dısında tabi...

rotasızlık kabul görür.

Deniz feneri fersiz

yanılan yıkılmış ve sürgün

Gel karanlık der,

Anılar sayfasına yazamam seni

Kullanılmamış tüm gülücüklerini bana bağışlıyor şimdi dünya. Sense; ömründeki tüm gitmeler için?elveda?lar topluyorsun azığına. Gitme diyenleri dinlememek içinse çığlıklar yerleştiriyorsun kulaklarına. Oysa ben; azığında duran?elveda?lardan bihaber düşeyazmıştım tek heceye. Sonra düş?e yazmıştım her yolun sonunda sana düşüşlerimi. Hüzne çalan bir sonbahar vaktinde eski kitapların arasında biriktirdiğim bir yığın küflenmiş yalnızlığımla yineliyorum seni.

Bu geminin dümeni sanki yok gibi

Aslında ne yakışır saçlarına ellerim

Gece telefonları, ıssız konuşmalar

Kükürt rengindeki ağzı gecenin

Çekmediğim acıları, yeniden.

Sabahın tan yelinde,

Sana sargın kalmak vardı gül yüzlü

Üfürdü huysuz karanlıkta

Özgürlüge yalvardı,

Sumrular kimbilir hangi bulutları asitle zehirlenmiş yağmurlarda

İşte o gün haykıracak mısralarım

Selamlar yüreğinize:)))

göz gözü görmezken

Bense hayatımda ilk defa,

nolur aynı şarkıyı özle benimle

dudakların kıpırdadı

Ardımda rengarenk balıklar

Bir tek sana, bir çift söze yok cesaretim

Hadi...

Başucumda senin yanık sesin

Bu yağmurları

Geceleri ise denizfeneri, mutluluklar peşindedir, gecenin esrarengiz sessizliğinde. Her ışık turunda çıldırır denizfeneri zevkten, adeta danseder okyanusun en uzak noktalarına uzanarak. Daha gerçektir denizfeneri, gece sadece o ve okyanus vardır sınırlı görüş gizliliğinde.

Boya kutuları, sünger, tel ve gaz...

Huzuru işliyorum adım adım!

Ayaklarıma hükmüm geçmiyor

Yalnız ve dalgın,

kirpiklerimizdeki damlalar susuşta

bırakıp gittin ya beni

İmkansız bir aşkla sevmelisin

İlk heyecanı yaşattı bana,

İnsan sevdiği sürece

Sustum, cevap veremedim.

Yar gülse soluğunda kalırım

Sana sırdaş oldum, dost oldum,

Akşamleyin kaptan, birkaç gemici

Dedim ki

resmi geçitleri sevmez

hiç bir patika beni anlamadı ne de olsa

Fakat biliyorum, suçsuz o demir yığını,

Avucumda kalan,

Ah güzelim, ah...

uzaktan tanır kimin yalnızlığıdır

Dokunulmamış yalnızlık yoktur

Mızraklar kırıldı, kalkanlar delindi, ganimetler paylaşıldı.

Bir yanyanaydım onunla, bir yalnız.

Mutluluğumuzda, kederimizde, gecemizde ve gündüzümüzde, hep dudaklarımızda kutsarız sevdiğimizin adını?

Mezelerin içine daldım

insan dediğin

Sevgimle aşabileceğimi...

Şifalıdır damlalarım,

Gözaltı tarafı?

gözleri yeşile kaçar biraz

AŞKIN deniz olduğuna...

Saklayacaktım seni.

Boyuna adadan söz ediyor.

Ufuksa kızılsız

rotasızların marsı:)

Dönsem de denize

Derken özüme dönüşüm.

Bedenimi uyanık tutan NE VARSA suLara gömüyorum,

Martı Oldum Sonunda

Savrulurken rüzgara elemlerin kakülü

Gözlerimi yakıyor çoğu zaman

Sustur dudaklarımı, giderken ayrılık vuran gözlerinle

boyayıp nefessiz bırakmanın basit olduğunu hep inkar ettik... Derin bir suskunun öyküsüne dalarken öylece, onun bir parçası olabileceğimiz gelirmiydi aklımıza hiç?

geçiyor bak

Hasret mi desem

Her gün aheste mavnaların

Mutsuzluk düşünce vapur seferlerine, anlarım

Sen ruhumu da al git

Hayatın dar geçitlerine geldiğimizde erken büyümek zorunda kalan

Seni sabırla sevmeye devam ediyorum.

üşüyorum

Ruhun en son

Mutluluğa bezenmek

_Bunu al dedi... elindeki solgun menekşeyi uzattı bana...

d/iner ülfet tanışıklar

Deniz sele giderdi

İnsan olduğumuzu bilirdik

L/imansız hayırsız o gemide...

alışabilsem birde

Yüreğimi alıp götüren

deniz yükseliyormuş gibi gelir

İçinde bir Brutus varsa eğer

Görünür zaman yaratan.

O manzaranın, mahşeri görüntüsüyle,

yokluğunda

Toprağın sesine yani

Gelme istemezsen

Lila tutkularıma halatlarını bağlardı

Düşlerimi hiç terketmedin?

aklımdan çıkmıyordu.

mevsimleri saymadan.

belki biraz sevişmeyi

Her an kendime kızıyorum

beyoglu aynı duruyor sen yokken aynı yere yagıyor kar

Bir gün, bu mahzun sevdadan geriye

Yersiz korkularda

kaldırımlar taşımaz artık beni

düşlerim hiç bu kadar yabancı olmamıştı

Ölmeden.

Ve gelmez hep gelmesi gereken

Neden gözümü kapayıp gülümsediğimi

Kaçarım!

Gittiğim yolları hiç hesaba katma!

gölge ya da gerçek olmaları

Gönlünüzden ne akar kaleminiz ne yazarsa Kahraman,

yakamoz hain hain gülerken

Hep bana cup bana ederse kendi gıcır keyfine

Bugün bütün yağmurlar kiralıkmış,

Dün kapımda

Sırtımız

Kendine yeni hüzünler yarat;

o garip türkü başlayınca yüreğimde

söyle bana nedir geçmişi şimdiden ayıran

SENİDE SEVİYORDUR...

Seni her gün görüp de nasıl özlediğimi

Gidişlerin ardından dün/ün katılığında sıkışan,

ışıl, ışıl

Her şeyde senden bir parça aradığımı

Şehla bir fırtınanın dibine düşse de maviliğim

Anlamaktı oysa.

Bense tanımadığım kendimle.

Öyle arındırmak şatafatlı, yalan renklerden

Ve ıslanan sokaklarda bıraktığım düşlerimi,

bir şaka gibi yaşanılan her an..

Onlara geciktiğim gibi

El salla

Çünkü... Kendilerıyle mesguldurler...

Gemi açıkta

birinde tek gözlü bir korsan

Görene sönmüş gelebilir ateşim... Lakin sensizim, sessizim, üşüyorum... Üşümek daha zor.

Eksilmese de.

yalnızlığın divanı harbindeyim

Kağıttan uçaklarla uçtuğun gök

evine dönmek isteyen yaya yalnızlığımın

Kurumuş gözyaşlarıma

Ve mutsuzluğa...

Sen, herşeyden vazgeçtiğim anda

'gül' ün içine koyduğun dikeni

çiçek satıcılarıylada arası iyidir

Evet aşk sana göre değilmiş, anladım..

bir şairi tanıyorsan kendi evinde,

gelişlerin hep bana uğrak

Bir yasak şarkının içinden

Hangimiz kül kedisine öykünmedik ki daha üç beş yaşında?

yaşamış çünkü yabancı biri

Ancak yağmur yağdığı zaman buluşurlar

ruhum bedenimden çıkmadan.

Bense ekmeğe reçel değil gökkuşağı sürüyorum. Şarkıların en güzelini besteliyorum teninde. Notalarımın sol anahtarı sensin. Kumsal kaldırımda yürüyoruz ve birden elimi bırakıp atlıyorsun denize. 'Ne olursun uyandığında ağlama' diyorsun 'Gözyaşlarınla bu denizi sen oluşturdun, ne olursun daha fazla büyütme'

Garip bir tekerrüre yataklık yaparak.

kırmızılar solmasın

Unutulmuş yemin gibi

Savruldu bulutlar

saçlarında şimşek parçaları, dilinde kırağı

şiirler düşlerine yetmiyor artık

şair hiçbir tansık bekleme,

Ve her gözümü kapayınca nasıl seni gördüğümü anlatacağım

yerini değiştirip sürekLi, bir çarşaf gibi katLıyorum özenLe...

_Solgun bir Menekşe sana ne verebilirki? dedi

sular soğuk

birlikte yenildik

Gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür

okyanuslar siyah tadında..

yokluğuna sabahladım

ünlemler çarpar beynime

Dünlerime tuz basıyorum yanına yarınları hapsederek. Ne seni bulabiliyorum bu zifiri karanlıkta ne de kendimi. Tüm sevgim kulağına fısıldanmış bir masaldı belki. İçimde kapan kıyamete, ensemde vurulan düşmana ve avuçlarımda biriken nefretime inat yudumlamalıydım hislerimi. Sana adanmış; ama benden ötesi olmamış fırtınalı bir yolculuktu bu.

yılanın deri değiştirmesini,

O fotoğraf sadece yatarken değil

O yaş oldum ben

Mevsim hep kış olur Burası kış

Yürekten gelir ya hani duygular

Tırnaklarım kesilmiş, dişlerim fırçalanmış, saçlarım taranmış,

Dalgalardan öğrenirim

Ruhumu çıplak bırakışını...

Ellerimde belinde

Bir parça?mutluluk? diye diretmiştik.

gözlerini kaçırma gözlerimden

Sorma yok olanları, dokunuyor!

Seni sevdim ben

Hasrete yelken açtım yeniden.

öğretilmişti şehvetçe

Hüzün dinliyorum şimdi radyodan.

- Bizim buranın kuşlarına hiç benzemiyorlar ana. Suyun üzerinde bir süzülüşleri var suya bir dalışları var ki sorma gitsin. Hele bir araya gelip de çığlık çığlık bağrışmaya başlayınca sanarsın ki şenlik var. Buranın kuşları gibi sinek böcek değil balık yiyorlar. Gemilerden atılan simitleri havadayken bir yakalayışları var gagalarıyla nasıl bir güzellik anlatamam. Köyün bebelerine aldığım oyuncakları dağıtırken o martılar geliyor aklıma. İstanbul'da martıları öyle kalabalık şenlik içinde görünce de bizim köyün bebelerini düşünüyorum. İnsan olmasaydım martı olmak isterdim ana. Bir geminin peşine takılıp gidiyorlar. Onlar gibi sonsuz deryalar üzerinde süzülebilmek suya mermi gibi dalabilmek isterdim.

güller bırakmış sineme

Uzaklarda, bilinmeyen

Kitaplara, sayfalara, satırlara borcumu ödedim mi?

İnan bana sevgilim inan,

sen gönlüme vuran aşk damlası..

Bir martı uçuyor gagasında muştular

Sevmeyı ve af etmeyı öğrenmedikce sevgisizliğin bedelini ödemeye, ödetmeye mahkum olacagız belkı de... Bir bedel ödettiğimizden habersiz...

Yaşatacaktım sana anlamadın,

Hep antraklarda

küskün/üm,

Sen gülü sevdin ben dikeni

Ne çıkmaz sokaktayım ne de mutsuz

rota sensin..

Gittiğimde benden arda kalanlar silinecek!

Yürüyorsan sokaklarda

arabalar geçiyor

Gözlerinin renginden,

vazgeçmeyi, karşılık beklememeyi?

anladım kuşun, yıldızın gizini,

Sevmeden dokunulmanın acısı ne ağırmış meğer.

İntikamını denizfenerinden alır okyanus, onun neden gündüz sevgilisi olmadığını defalarca kamçılayarak sorar denizfenerine. Dalgalarını büyütür, cevap alamayınca denizfenerinden.. Denizfeneri onu teselli edemez, çünkü o sadece gece vardır gerçek gecededir onun için. Ağlayamaz denizfeneri, ağlamayı deliler gibi istesede, gözyaşları yoktur, ulaşmak istesede ulaşamaz gündüz sevgilisine. Çaresizdir denizfeneri, sadece bir dilek geçirir içinden rüzgara yalvarır?bulutları kaçır buradan? diye, güneşin çıkması sevgilisine sevgi dolu ışıklarını göndermesini diler.

En yüksekten uçan martı, en uzağı görendir.

Halat atsan karşıya

Adından korkuyorum

Koyu sessizliklere merhaba derken?.

O delice esen rüzgarın ıslığıyla

Herşeyi ben istedim

Korkularımı yargılıyordum karanlıklarda

uçurumlardır umut

TABİKİ gÜMÜŞ (: Bİ HABER ULAŞTIRACAKTIR EMİNİM (:

Hoşça kal Nihavent makamıdır. Bahar kokar, umut kokar, aşk kokar.

kim geri verirki bana

Kibirlere bulanmış bedenlerimizi

Ebedi sürsün diye bu yanma

Ekim'in dokunuşları

ve sonra yarım bırakmışız gibi

Güverte dediğine biz aşk ihtimali,

Boğazımdaki yumru giderek büyüyor. Sabıkam yüzünden sevmiyorum sanıyorlar. Hüküm giyeli uslandım oysa... Üç aşağı beş yukarı tahmin edilebilir biriyim artık. Eskiden şaşırttıklarım şimdi umursamadan geçip gidiyor.

Yeniden düşmeliyim yollara?

Olabilme hayalinle uyanıyorum her sabah

Umutla

Düşünsene, nasıl uzun beklemişim?

ya çok sevince bırakırsan?

gözüm kara başım dik

'sahte umutlar pazarı' kuruluyor

Kalbim, ebem kuşağı günde bin kere

Devrilmiş kadehler gibi, dönüyor başımız,

Eylül kokuyordu sabahlar

Laciverttt davetiydi, kapkara gece altında ;

Korkuyorum çürümesinden köprülerin

Korkularıma yenik düşüşüm

Suskunluğum tahrip olup harflere dönüşüyor. Ve ben sana dair kurduğum tüm cümleleri mahya yapıp yüreğime asıyorum. İçimdeki özneliğin devam ediyor. Hayatımda bu kadar önemliyken önemsiz bir edat?a dönüşmenden korkuyorum. Bu yürek mizanseni bir monologdan oluşuyor; diyaloğu hiç olmayacak biliyorum. Ve sen sandığım tüm hayallerini içimin hayat akordu bozulmamış yanlarına saklıyorum.

Seni bekliyor kıvılcım gözlerim

Bir de mendil ağlamaksı gözlere

Akar yüzüm bir camda

sonra tekerlek uygarlığı

Çiçekli dallara döndürdün öfkemizi

Yeni bir başlangıca razı oluyorum!

Kararırsa bulutların ansızın,

biri kırmızı

Sırrım yok mu?

Yanımda olsa birileri

güvercinler kıskanırken bizi...

okyanus fırtınaları

Ayaklarım yanarken daha bir piştim

Sorsak payımıza düşer en arsızlık daniskası

Yüzsüzsün işte.

Senin için kaç defa ölüp ölüp dirildim,

İlişmek için gözüne,

Umursamıyor artık gözlerimiz birbirini, dünya gibi boşlukta dönüp duruyoruz.

bazen sıcak, bazen soğuk?

görmesen seslerden anlıyorsun.

Kendi doğrun...

Hüznümü hıçkırıklarla giydirip sensizliğe ağladım.

Bir kayboluş değildir Hoşça kal, aksine beş dakika sonra geleceğimdir ya da beş saat sonra.

Geniş zamana çekimliyorum

Ben sadece kendim ağladım ve

dneizden dağlaramı çevirdin yönünü

Bir çığlık attı..

korku yolları kokluyor

bizim varamadığımız uzaklıklara

En derinde yazılan gizli bi roman...

Kıvranacaksın.!

Taşıyabilir mi senin omuzların

Fesleğenin, ıhlamurun kokusunu içine çekerken alkolle kısa bir arkadaşlık yapmaktır. Sarhoşlukla tanışmaktır.

Defter, kalem demek

Dudaklarımın arasından kanatlandi aniden..

Bazen bir kaç kelimede saklıdır,

Ardımdaki ormana gizlenmiş;

Deniz kokusu süreceğim saçlarına

ve sev.. sevgiminde ufalanmış hallerini

Tüm yalan sevgilerden geçiyordum.

Şafağın kızlığına bakıyordum

Açık denizlerde

gece keyfe keder eylesin

Alışıktım vefasızlığa, el oldun aldırmadım...

Yalnız geçen geceler kadar uzun.

Gecede kalsın sana özlemlerim.

Umudumla meydan okuyorum umutsuzluğuna.

pası küflü, çürümeyi söyle.

Ve mazim bilinmez girdaplara kuylanır

Koşar gelirim hemen

Bütün yaratıklar derinliklerimde kapkara

ne kadar çırpınsam da çaresiz

Hep beklemediğin bir anda

Sahici dertlerime sahte tebessümlerini kat

Akan kar?

Sürükleniyorum odadan odaya

Varsın hayat razı olmasın benden neyleyim.

Suskun çığlıklarımı denize döktüm,

Senin için ölmeye hazır ben ol

Dönmüyor gittiği yerden güvercinler

sözcüklerden bozma dualar

Bir martı uçar gagasında poyraz yeli

Derken deniz atının

Yağmur yüreğini serinlettiği zaman gök kızıla boyandı

Kumsalların deliliği

Bilmiyorum o gök kıyı nereye gitti!

Bir adam kapatmış gözlerini

Hadi söyle!

Bir tufan olurum sustuğun her yerde

neredesin

kızıla boyama gözlerini

aklımdan çıkaramadığım gözlerin mi...

Gözlerde durulur

Kaybettiklerim

Zihnimizde dumanlanan söylenmemiş şarkılar

Iliklerine işleyecek bensizlik

Biz küçüktük, sen demir alıyordun.

sadece

Yeni yolun başında bekler gezgin

Sonra seni kaybetmek hemen her yerde

AÇSAM RÜZGARA

sensiz de yüzebildiğim kararmış denizlerde,

Ürkütücü bir şimşek

Ağaçların üzerindeki kemirgen kurtları karıncaları börtü böceği?Hesabını sormayın bana ben öldürmedim.

Pembe beyaz çatlardı çiçekler dal ucunda

Erir gün görmüş kayalıkta,

Ay ışığından başka, aşka veda ayinde

Farkında değilsin henüz

Ateşsiz tutuşan yüreklerimize fener olmakta

Martıların çığlıklarını bekliyorum.

Sen yüz çevirecek olsan ay kapkara olur gamdan

alıntı aynı başlıktan

Derken bir istiridye

Sancılarda aklım bu vakitsiz sabahlarda

Gözlerini sımsıkı bağlar özlem, hasret yüreğini dağlar. Gözyaşına gömerken yüreğini hem uzak hem yakın olan bir sevdanın suretidir kıyıya vuran.

Sensizim...

Bütün iyi kitapların sonunda

Fırtınalı boralı yağmurlu gecelerde perişansın

Sen şarap içiyordun yudum yudum

Mezelerin sonunu buldum

Mavi vardı yanı başımızda

Çarpılalım,

ay ışığından

dur gitme..

Ortakça bölüşmekti kusurumuz

Borçlarımı ödedim mi?

Seni aydınlatayım;

Doyasıya sürdü

su ve ateş sömürüyor bedenimi

Suyu yok nehre

Gözlerinin gözlerimin rengine döndüğü geceleri,

o çoktan terk etmişti çocuğum

Bakışlarıma...

Sonra sımsıkı kapa

Ama Geldigin de Gidecegini Bildigim Halde, Kendimi Biraz Daha Bitirecegimi Bildigim Halde, Sana "Git" ' de Diyememek Agir..

Merhabası sarar tan soğurmalarını

Bir gün öldüreceksin beni

ey yaralı göğsüme düşen yelken,

matem katresini yağdırırken

yanlızlığa açıldı ellerim

Bir beden

Tükendi tükenecek ambulansta nefesi

Ben bir denizkızıydım

uyuyan ve uyanan

Bir sızı gelir durur yüreğine,

yüzüne yıldızlar fırlatılmış bir gece gibi!

Seni bana taşıyor

Asi bir yağmur gözlerime çöreklendi.

Bir anda

öyle bir türkü başlar ki, yüreğimde

Kimselerin bulamayacağı bir yerdeyim

yıllarımın matemi

Hüküm kendi tarafımdan verilmiştir.

Ve ne zaman yolum düşse vurulduğun yere

beyaz baston kullanan bir dille.

Suskunuz bu akşam üstü

d- Hepsi

Nefesim buz kaLıbı. çıpLak tenim ahşabı sarmaLıyor,

Ve sabah uyandığımda,

Kokusunu yolladı

Yaşlı yüzümü değdirmek için yüzüne,

Dinlemek,

düşlere yürüyen tekinsiz yağmanın

suskunlukların mavi bir boşluktu

Duru olup, yanmak; bir akışta... aşka!

Mağrur incelikler, vurgun yemiş ilişkiler

Senin gözlerinde inci olup doğmaktı 'biz' denilen kavramla...

Sallanırken, sabaha sabaha

Var git yoluna

bırak küçük dağlar yerinde dursun

çoktandır yaşamayan birine

Pusulamız denize düşer

Öyle dalgalıydı ki saçların...

Merak etmiyor muyum sanıyorsun nasılsın nasıl değiştin.

Hüzünler çizdim üzerine onu da ressamın ellerinden alıp

Duygular, bütün halkaları parçalar.

Ne zamandır görüşmüyorduk

çerçevesiz camsız çatısız evlerin çağırır sefaya.

ne zaman susuz kalırsa dudaklarım dudaklarının ıslaklıgını arıyor

Hani denizin insanı deli eden maviliği

aşka dönüştürebilseydim

Alışmalı arkadaşça yolları ayırmaya

bilmem ki aşk uğrunda neden kınandı ölüm

inanmak acıtıyor insanın içinin canını çocuğum

bir hastalıktan gözünü yeniden dünyaya açarken,

Yıllarca aşkı bekledim bu soğuk yalnızlığımın içinde.

İstemiyorum git.

Yakmaya ne mum kaldı

namlunun ucunda

iki ayrı dünya bütünü oluşturur

Deniz burukluluğunda ki bakışını sewdim

Aldırmayan duygusuz giyotinler gibi,

ekler birbirine bin bir parçayı

ve hep sustum sustum

Bizimle demirledi gece.

Yada bi yolculuk şehirden şehre olsa da... yada...

kimse yok gecenin bu yanında koşup gelsin,

okyanusda dalgalarla kırıştırıyormuş

kalmayacağındandır bu isyan!

Kaşığın içine bakıyor sonbahar

Bir beyaz inci

Yani, Hani tek bir damlanı koyduğumda dilime,

Dürbünde imler kayıp

mevsim yazsa

Sevdadır benim adım, belki aşk, belki de?

Dünyaya hükmediş

hani nerede şimdi yüreğine kendimden iltica ettiğim o adam?

gece-ne kör kıpırtılar-düşürdü içime

Elimde şafak sayan kalem

Yaşamdan ödünç aldığın sevinç orada

ama sana öyle gelir.

Onları kokla-yasım geliyor..

Geceden güzel şeyler çıktı ortaya sayende:)

Ve giderken sevgili

Dağıtmasın durgun havalarını rüzgarlarım

Adeta şarkı söylüyor dalgalar,

hiç bu kadar yabancı değildi sensizlik

Ne bir seven var beni

Zehrini zerk kalbimin orta yerine

umutta koysun barışın yanına

benim mavim olmadıktan sonra

Şimdilerde yoksun,

"Bana içindekileri gösterir misin' der

yağmurda dinmedi

sessizce gizlenen oldu mu gözlerinin sıcaklığına?

gördüğü yüzler tanıdıkları değildir

üstüne açılmış kanatları

Çok sonraki bir gülüşün başlangıcıdır.

-adam yanaşma sabahın kızlığını bozar her intihar sonrası-

Korkaktı tenlerinden soyundukları erkekler

En ehil çilingir sensin, açacaksan sen aç beni!

Eskiden Gökkuşağına nazır evinizi,

ÖZÜM, UMUDA DOĞRU YELKENLER FORA!

Yeşerttiğim umutlarım vardı

Küllükte söndürdüm.

Nerde kalmıştım?

bu yoldan dönüş hiç yok!

Tamam da...

Dalgalarını ulak yapacaktı.

hem havadar hem edebi bir havası var, çok sevdim burayı:)))

Kokun bile kalmasın senden yadigar.

Çok basittir cevabı;

sen şizofren akşamların körkütük sarhoşu

Karanlık çökmeden.

Dar vakitlere sığar bilirsin

Yeni doğmuş bebeğin saçlarını okşarken,

bir güle baktıkça solan

Kalemimin her darbesi gözyaşı misali?

Parçalanıyordum kimse bilmeden,

Ne oldu sana böyle kaprisli sevgilim?

Kırılmışım, dökülmüşüm?

Bir merak duygusu uyanıverir mi

o bendim, beni unutma

Usandım sözcük oynamalarından, tılsımlı sıfatlardan,

artık ne bir yolcum kalırdı, ne yol, ne durak, ne selam, ne de beni doyuracak bir pirinç tanesi..

Benim her şeyim deniz diyor,

Kurumuş çiçeklere kurumuş topraklara

özleme yenik bir nefs_i müdaafa

Dar göğsümün kozasından çıkmaya çalışırım.

sonra...

İçinden geçtiğim bir aşk sokağı vardı,

Martılar oynaşmıyorlar bulutlarla

Yüzyıllardır yakalanamadı.

gelmen için yalvarmayacağım / inadına.

Sus konuşma

Ezberindeki bütün efsanevi aşkları unut.

Seni kaybettim...

Bir evren dolusu şiir

Aşkın kanındadır günah

yoktun yanımda

Ona bakarak ağlamak gülmek

Duyulmasın gidişinin adı

Acı renginde olsa ne çıkar.

Gözlerini kapatmış bu adam

paylaş acılarını mutlaka bir dostunla, arkadaşınla

Sonsuzluk değildi beklediğimiz,

Bahar tazeliğinde,

kayıp bir kentin kaçak martı seslerinde gezdim çocuğum

Şimdi firari kelimeler saklıyorum kursağımda?

Sevmenin asaleti buymuş anladım

Deniz Kızı

Ben seni sevdim vefasız

Aldırmayız dalgalara

Bir pelikan hüznüyle

dalar giderim mavisinden içeri

ama hala yoktur

Girdabında yok olurken

darlıklar kavuşmuş ferahlığa

Keyfe bir keder ekledim dersin

Ama ben;

Işıksız oyunda gözler

Kimsesiz kalacağım. İşte söylüyorum sana. Sözümün içinde bir yerlere koy.

Ve sanki çevriliyordu

İstemezsin yare açtığın gözler, yari görmeden kapansın

vitrin camlarına yansıyan yüzlerde

Sabırsız kaburgama çarpan.

Para ve çıkardan ibaret ilişkilerin meydanında,

aldığım

Sonra vururum kendimi sokaklara,

Elbette film bitince, jönfilerde gider

Git dersen bir gün kovalama beni

tanrım!!

Sorgusunda firari sevdalarla oynaş-

Dudaklarına sızınca farkedersin.

Bo-ğul-mak!!!

Bunu sen karşıma çıktığında anladım.

Mısralara yağar gecenin sinsi gülüşün ile

Suyumuz ekşi,

Bir besteyi haykırdım

bitmişliğe, çaresizliğe

İşte yine rıhtımda bir gece

Ulanır hüzün

Kayıpsın bana, benli her şeye, belki de en başta kendine? Kayıbız birbirimize. İçimin derinlerinden; koca okyanusları aşıp gelmiş, tüm harfleri hayata devirip kalbime ansızın düşüvermiş bir?mim? oldun. Öyle bir?mim? ki; ?elif? i silmiş, ?be? yi yutmuş, ?te? yi unutmuş, ?se? yi uyutmuş? Kendini bir tek?mim? de bulmuş. Şimdi yüreğimdeki?mim? in göz kapaklarıma düşüyor. İntiharına ramak kalan tümceler yakıyor beni. Ben ki kaç nefesimi asmıştım idam sehpasında. Son dileği hep sendi nefeslerimin. Ve ben, son dileği gerçekleşmemiş hayata prangalı bir mahkum.

Kaçınılmaz acı son ufukta görünür!

Gönlümden güneşin burçlarına

bu gün ne kadar esmerim

Şimdiden sürgüne düştü.

Gözleri yaşlı ana-babasına

kalımlı bir maviye gökyüzünü

Gibi suyun altınavuran yalaz.

duvarda sessiz çığlığım

Neyse ki Günes sadık koltuk değneği

Sevdiğim.

Kül yok duman yok

sadece sevişirdi.

gözlerinde yargılanmak istiyorum

Üzerimize düşen yağmur çiğinden

Öyle bir yürekti ki benimkisi.

Her denize bakışımda nasıl seni gördüğümü

masalar tahta

Kaçıyorum artık tüm limanlardan

Sen hiç sarhoş olmaz mısın? Diye

_Gelecek gemiyi bekle dedi yanlızlık..

Ama içimde bir sırtlanın dalgın duruşu

Haydi sar kollarını?

Lanet olası

Yarınlara koşuyorum durmadan

Belki de bir limanı bile olmayan, ıssız sahillerde.

Sende şu karanlık gece gibi

yok edilemeyen bir karmaşaymış anladım,

Altı üstü bir şehirdi kaçtığım,

Gözler açıktır maşukun

Her şeyin suskunluğunda

yelsiz değirmensiz

Her şeyden uzakta bir yerlerdeyim

Ecel beni bekliyor seni beklediğim gibi,

Duymak istercesine kulak veriyordum

kazdıkları çukuru, ördükleri duvarı.

Durdurun artık şu dünyayı

İsim değil

Adını andım analı esmerim kıyılardan çekildi zaman.

neye güldüğünü bilmezdi...

Deniz kokuyorsun

Dondurma yemeyi bilmeyen, yüzüne gözüne

Sevgisini yolladı bana.

Anladım ki kadınım,

Sen kokuyor dört duvar,

Masmavi bir okyanus olsan

yeniden gerilmek üzere,

Çünkü biliyorum. Çekip gitmek insanı nasıl yaralar biliyorum. Nasıl yalnız ve kimsesiz kalıyor insan. Nasıl gecelerin karası yüreğini sıvıyor, nasıl gözlerine mil çekiliyor biliyorum.

ah bu şarkıların gözü kör olsun

Okyanus bütün damlaları özlemle kucaklar, her damla onu güneşine daha çok yaklaştırmaktadır. Gökyüzü ağlar, ağlar ta ki son damlası bitene kadar. Okyanus damlalarla büyür büyür büyüklüğüne daha hacim katarak aşkının sevgi damlalarıyla. Bilmezdi okyanus, her yağmurla sevgisini ona iletmek isteyen bir güneşinin olduğunu. Her yağmur yağdığında okyanus kızar güneşine gündüz onu terkettiğini düşünür, hırçınlaşır, dalgalanır öfkesinden bilemez güneşinin ona ulaşmak için savaştığını.

gülüşün kurdunu, sineğini gözün;

Karnını yarıp yüreğini çekmek vardı

baharla kelebekler,

leyla değilsen bile anla

Sayende günahı sevaptır sandım

gerektiğinde ölebilen

Berrak

otobüs garlarında azık telaşı

Sadece?.

Adını duvarlara yazacak çağım da

renkleri avuçlarına hapset

Demek isterdi bu sözleri o kadın.

İçimde büyüttüğüm

sıcacık tenimin özleminde

Beni güzel hatırla.

her şey yaşanmış değil

Niye...

Büsbütün unuttum seni eminim

sadece ölebilmek için bile,

Tebessümü,

Yaşlı babası yıllar evvel askerliğini yapmak için annesi de ağır bir hastalık sebebiyle köy dışına çıkmışlardı. Bunların dışında dünyanın sınırı onlar için köyün sınırı kadardı. Yaşlı kadın yıllardır anlatıp dururdu köydekilere;

Yılgın ve bıkkın

Benim adım aşk, benim adım hüzün,

henüz gelmeyenlerdendim?

Mermer göğsüne rölyefi kazılır kara sevdanın

Terk-i aşk eyleminde

Özleminle neredeyse öleceğim.

İşte; şimdi düşüverdin!

yabancı bir kentin sokaklarında kendini arayan

zifrin saatlerinde kiremit rengini almak boylu boyunca

kimsesiz bir ölümü karanlığında

Gözlerimden akan yaşları

Fatih Güler

Martının kanatlarındaydı ümidim

Bir sahilden çözülüp gitmek

bir kuşluk vakti tanrının sevdiği

kimi zaman bi fırtınaya dönüşüyosun içimde onu durdurmaya ve yol göstermeye çalışıyorum

umutsuz ki, kanatlarını özgürlüğe çırpan bir martı çığlığında kaybolmak gibi bu

Kuşların en zekisi martılar.

Her nefeste biz söylemlerinde...

En son ucunda ben.

kan kırmızı akıyor gözlerim

Kar beyazı çiçekleri.

İnsanından hep iki dünya ötesi

sen kitap okuyorsun,

Bir sahil akşamında

iyi gecelr

sırtım yırtmaçlı bir yaşamın

Kaybetmekten korktum ben, severken seni,

Olur biterdi...

Ahh nasıl kaçırmışım ben bu canımm başlığı.

Küserdi sana

ben orda beklerim seni..

Doğar mavi-siyah saçlı

Pervasız, pervanesiz

ancak -bu gün- ögrenebildik... Baharı kuşatacak bir tebessümü çok

Kadehlerin mehtaba kaldırılması

manzarası da çok güzel, valla forum ayaklarının altında, o derece güzel yani:))))

Şimdi saymayayım çaresizliklerimi anla işte sensizim

Yara bere içindeydim zaten senden önce de

Gönlümüze saklı hazinelerimizde...

Ve ben en çok

Umudumu ezip geçti yüreğimin hüznü desem de

sen benim doğum günümsün

Biri bu aptal bi rüya desin,

Senden bana kalan sonsuz yanlızlık

Ağaçlar ölmezmiş derler geceleyin

dalgalar..

Tahammül bile edemeyip bir müddet aynalara saldıracaksın,

Usul usul geliyor ben de ona gidiyorum

Bir soğuk rüzgara teslim,

Yaramı iyileştirecek hiç kimsem yok

Bir fısıltı susturdu her şeyi..

iLacı oLmayan

Eskittiğin yıllardan değil,

Aşk yalnız serçe gözyaşında sancınan

birbirini tanımaz karmaşaların

Memelerine yapışık dördüz eylül

Yazık, keşke sevecek kadar tanıyabilsek,

_Tekrar gelecekmisin?

İşte öylece, gerisini anlatamam,

Bırak artık görmeyeyim gözlerini.

Arkasından gelen martı ordusundan birkaç kanat önde gitmenin heyecanı var o küçücük martıda... Çocukken de yapardım bunu martıları birbirleriyle yarıştırırdım... Denizin keyfini çıkardığım her yerde...

yağmurlu bir pencereden görünüşüydün sen

Kıyıya vuracaktı.

Bir gemici feneri yanmalı

Söyle, ölüp dirilen Tanrı, Temmuz,

Can'dan bihaber?soluksuz-

Şimdi yaprak döküyor yüreğim

papatyanın akını, karanfilin alını

Tıkadım kulaklarımı duymasın hiçbir şeyi diye

hangi yüreğe vedası eksik kalır?

Sensizlik demek, keder demek, ızdırap demek, gözyaşı demek...

ayakta tutardı beni varlığın... aşk olmasada.

Düşüyorum uçurumlarından kayarak.

yunusların benim için ağladıklarını.

Gözlerin zil çalar hüznüme

- merhaba dünya

Aşkım lafını duymalıyım.

Mevsim kış,

Bazen bir köşebaşında beklemektir, onun oradan sana koşacağını bilmektir.

Rotasız kaldı karaya vurdu gemiler

titrek sesin kulağımda

O hırçın sularsın sen

Çalışan ve hep başaran?

ıslak saçlarını seviyorum

uzak dağların ardında kalan menekşe gözlü bir kızın kokusudur. her dizede yüreğime kanayan sözcüklerle yazılan..

Derin kuyularda betimdir zaman

Sırtımızı sıvazlayacak huzurdu zaman

Ölmeyen aşık var mı?

Ve zamandır yarım kalmışlığa çare

Terk edişler ölür diye umarak!

_Her karanlık aydınlığa gebedir diye cevapladı. Unutmaki en karanlık vakit şafaktan önceki vakittir dedi yanlızlık..

geceye karışıyor;

Özlemle baş başa bırakıp

Deniz sessiz, suskun

Kıyıdan kesilmiş sularda,

Gitmeliyim;

sen ve ben mutluyduk aslında

Ben bu yüzden yalnızlığı hiç sevmem

Kurumuş gece, kum, kömür, arduvaz...

Berrak gelinliğim

Seni seviyorum demeliyim,

Ayaza kesen ihanet gecelerinde sığınabildiğim...

biten bir aşkın limanındayım

sesimin ıslağıyla konuştum

Kasabanın en yeşil bölgesinde, en güzel evlerin olduğu mahallede ise''IYI Kİ YAPTIM''lar otururmuş. ''Keşke''ciler bu mahallede yürüyüşe çıkar, etrafa hayranlıkla bakarlarmış. ''Yapacağım''lar ''Keşke''ciler ile birlikte bu mahallede yürüyüşe çıkmak ister ama bir türlü fırsat bulamazlarmış.''Evet ama''lar ise mahallenin güzelliğini görmek yerine, ağaçların gölgelerinin yeterince geniş olmadığından, günesin erken saatte dogması gerektiğinden şikayet ederlermiş.

Deniz, senden hiçbir zaman vazgeçemedim,

saldım yanlızlığımı,

Umutlar hüzzama

Yarına

ben sırtımı çoktan döndüm maskeli yüzlere

_Sen bensin. dedim

güzel dizeler...

_Burrdamı, yalnızlar rıhtımındamı?

Öyle sızı öyle ah ki

gümüş gümüş

Ne Güzin Ablalarımız, ne de Haydar amcalarımız vardı,

toprak kokusu özlemini giderdi

İçimi acıtıyorsun

sözlerini yumrukluyorum duvarlarıma?

Görmek istesen...

kanayan yerlerini, rüzgara tutar

hüzün havalardan akıyor

Unutulmuş duygulara sebep aradın kalbimin her köşesinde

bedeli olduğunu bilmeyen

karıncalar toprağı deliyorsa

beni kendi yerine koy.

kitledim umutlarımı sanmaların üzerine?

Ben o anda ölürüm,

gül kokar

Kal desen

Mozart'tan bir konçertoyken yalnızlığım,

yanımdayken

Kuşlar tüysüz

Durmayın doldurun ölümleri koynuma...

Göz dikmiş sevdaların bahtına.

ilginç düşlere iter

Sevinçlerimi bilinmeyen yarınlara gömdüm

Ne kadar yaklaşmak istesem de

o zaman anlaşılır kaybedilenin değeri

Ve yürüdü sabah, denizin ineği.

o bendim, gökyüzüne bakarak

sahilden bakarsın denize

Toplanalım,

bir ölümlünün defterinde ne olabilir ki,

kor ateşler içinde/içimde

Kendime çarpıp parçalanmışım

Eksiltmelerle

gündüz varlığımızı kutsasın.

Bu çılgın safsata... Bu

dilim söyleyebilecek mi ki?

Küçük bir kasabanın 4 ayrı mahallesi varmış.

dal uykularının yüzüne gün ışığı

yaşanmışlığına yitikliğime hiç aldırmadan

Ayrılık çöplüğünde aşk aramaktır seni sevmek...

Kalbim deliler gibi çarptı

dünyanı aydınlatan

deniz kan'a sevdalı

Sana bir umut büyütmedeki beceriksizliğimden bu acemi hallerim.

Ölmek isterim.

ay ışığı bizi koklamakta

Şimdi tersinden okunuyor bütün şiirler

-Yetişin!

Ah göğe çiçek ekmişim

Şimdi genzi yakan nem kokusunda,

Oğlunun bu hediyesi bir hayli sevindirmişti yaşlı kadını babasını ve evin diğer fertlerini. Köy kadınlarına anlatmak için Van Gölü'nden daha büyük hikayeleri olacaktı artık.

Mavinin penceresinden bana

hımmm keyifler iyi yani sevindim bak buna

Birden bir başkalaşım geçiriyorum

Sonra gitarımın tellerine satıyorum acılarımı. Acıya bulanan tellerime vurdukça parçalıyorum parmaklarımı.

Yitirdim mi yoksa masumiyetimi?

Ve soluksuz geceler

dağlar yüreğine taş basınca

sahil şahimiz oldu

Hecelendikçe, müebbetin tortusu büyüdü dudaklarımda,

Kalbimiz bu heyecana müsait değildi.

içerimde

Dostluğu emanet ettim, sevginin kaybetme korkusuna...

Uyanan bir bebekti sabah

Artık yalnızlar rıhtımına arada bir gidiyorum eski dostları görmek için ve her gidişimde rıhtıma rengarenk menekşeler götürüyorum...

Ne duruyorsun hala

Gülmek Istemiyorum Bugün, Icimden Gelmiyor Iste Öylesine Gülümsemek...

Yaşatan

Dona kaldı

Yarına sağ çıkar mı, bilinmez..

Ben yaktım ışıkları?

düne yakın yarına uzak

Kıvrandıkça daha çok batarsın, bir türlü kurtulamassın

Ruhum, sarı yaprakların hüznüne karışmasın

Mavi gitti hüzün kaldı tenimde.

yanlışlar

bir gül derilmiş,

Geceleri yansıyan ay ışığı,

Olması isteğimi...

Bomboş şimdi aynalar

Adımı iyi ezberle,

Her gece koynuna sen diye girdiğim yanlızlığımla

Bir büyük dünyada yalnız kalmak korkusu

Hıçkıraklara boğulur musun aniden

Yağmur dilinde akar üzerime,

özgürsen...

Ben ağlayamazdım

şimdi titrek ve ürkek

Ben sana bakıyordum,

Kan damlar gözlerinden, silemem

okşayan esintilerde, kanat çırpardık,

balım

Bu halin adı tastamam delilik

Seni bekliyor direnebildiğince..

Bir put gibi

Öğrendim artık yerini

Sonra yap istediğini...

Bakkala gitmeme lüzum kalmasa,

Ağlar her akşam kapımda

Bir serseri nara koparak bölerken dingin, öylesi sessiz

talan edilmiş tekneler kırgın

El ele göz göze

Seninle nefes almaktan

Gök alçalmış deniz

Bir ince sızı ağlama sakın

beynime ördüğüm senli heceler

sana doymamışlığın

kan gibi tutunduğunda aşka

yalnız güvercinler konmuştur yüreğime

Ufuğun dibindeydi yeşeren ümitlerim

susuz bedenleri

Sesini, bakışlarını, kokunu

Ve hiçbir mutluluğa adımız kaydolmamıştı.

uyandırma.

Çağladı ve aştı benliğimi?

-çaresizce-

Sıcak tenin bende

Sonunda

İnsanız gururumuz var,

yalın ayaklarımla kumsalda yürüyüp

Bu gitmeler öncekiler gibi sessiz değil biliyor musun?

Çünkü ben seni ölümüne,

saçlarının kokusu

O sahilde oturup seyrederdik denizi,

bazen,

Senin gibiler örtünemez...

Bu gece buralıyım

beklemiyorum / Inadına.

Bağıra bağıra yine yeniden haykırıyorum

vitrinlere gölge gibi düşen

Sensiz geçen yıllarım vardı ya hani, hiçbir şey acıtamamıştı beni bu denli. Yine yalnız yine umutsuz ve yine çaresizdim ben. Eksiktin ama kimdin ki sen. Umursamıyordum bile. Kim olduğunu bilmediğim halde kaçıyordum senden. Yaşamadan anlamak öyle zormuş ki meğer.. ve sen karşıma çıktın yeniden. İlk günlerde mutluydum bende. Mutluyum diyordum her önüme gelene onca yıldan sonra bende mutluyum. Herkese her şeye tüm yaşanmışlara rağmen mutluydum. Yavaş yavaş anladım senin için hiçbir şey ifade etmediğimi..

o hakkımı,

oyuk oyuk.

Kırık dökük bir sofanın yamacında

O zalim ki beni yokeden

Hayatların feryatlarıydı

-bu göğüs kafesi-

Ya hiç gelmemiştır

Yeniden sevmeye uğraşıyorum

Vehim iç sıkışmalarına çalınan bir denizin düdüğü

Gidiyorum, martılar bile şarkı söylemiyor

Kalbimde bir sızı bilmem ki ne oluyor?

bu şarkıyı dinliyordum iadeyi ziyarette bu gün farklılık olsun dedim şarkılarla merahba gümüş

Hiç bir şey bana değil-benim değil

O sıcakta

bilinmezden korkmayız

Odamın camları buğulandı, göremez oldum ela gözlerini,

hayır mübarek günde cumaya git namazını kıl!

Ne yapsan rüzgarı durduramazsın,

karşımda pozitif sayları

Martı denize aşıktır

o kadar sığ dururlar ki,

bir kentin sabahında

Rotası belli belirsiz

Sen kokuyor temmuz

Arkadaş ölümleri, dost hançerleri, talan ettiğimiz zulalar

Kör gözlerin namlusuna.

Unutur gibi yapacaksın.

zahmetsiz uzanmak Ay'a

Sen ki çıkarken tüm soğukluğuyla çarptığın kapının

kıskansın.

Deniz fenerleri tarif etmedi, yolları

sevgi sarın kardeşliğine

Teşhisi koyulamamış bir ağrı

Bir pencere boşluğu olacaktın.

Bir yandan tutunarak 'dayan' diyen o sese

Mutlumu?sun

Vedalar bıraktım duraklarda.

Sanki omuzlarımda yalnızlığın yükü duruyor

bakışlarınla okşanmaya başladığımda

birden bir çarptı bana sözleri

çağırmıyorum seni üstelik / inadına.

İçimdeki paylaşılmayan eş

Bana benzeteceksin.

Belki de dönemeyeceğim.

Hislerim uyur uyuycak

taysı şımarık ağlayan gülü bulmuş

Ve derininde gözlerimin

Bir ateş yanar rüzgarında,

yorgun güvercinlerin kanat çırpınışlarında soluğum

Tüm renkleri yüreğine sürdüm

Boğulmamak için gözlerini kapatırsın!

koşulsuz.

Yürek bütün insanların diliyle konuşur

egenin deli mavi köpük

Terleyip atmalıyım içimden seni.

yıldızlar yakamozlar görünmezler

Günün birinde tükenir, biter aşk.

Hayır, etmedik...

Basıp şah damarındaki şiirleri bitiren noktaya ayrılığı, gitme;

öyleyse, ne çok ağlamış pul pul dökülen gözler. Gözleriniz delinse,

şarkılara,,

Titreme artık, dünya seni benden daha iyi kucaklar, kendine hayrı olmamış bir bedenin, ruhuna söz geçirememiş olması hiçte şaşılacak bir şey değil. Bitirmelerim kolay olmadı, oysa daha zordu başlamalarım.

Hafifse acı;konuşabiliyor.

her kopan yapraktan kağıt gemiler yapıp

Üç senedir veremiyorum

yıldız yıldız

Bırakta mutlu olayım kendimle.

Ve perdesine iğnelediği birkaç yıldızdı karşımda duran

aklı hep o şarkıya takılı

Işık hızı gidişlerdeyim.

açmamalı kapısını

kadınım..

dikiş tutmaz yerinden gitmeliyim!

Boş bir evde

Mavi dünyama.

evde kalmış kızlar için

Güneşi görene kadar kat ve kat apartman

Sen kalabalığın ortasında

ışığına kapılmış bir martı

Kokunu çiçeklerle tanımlayamazdım.

Dümeni yaban yellerine tutsak.

Hani gün bildik üzere ışıdı,

gözlerin yaralamayı daha yeni yeni öğrenirdi

Sen yokken koynumda bir ecelin faydasız kıvranışı

Yırtık dudaklarına bağışlanan şiirlerim..

Gözlerinin içinde atmak isterdim.

Tavuklar telef edildiğinde;keneler ürediler. Durdurulamaz bir hızla. Ya da keneler hep aynı hızla ürüyorlardı ama tavuklar bunu anlamamızı engelliyorlardı?

Ama bu gün alma koynuna beni,

Bir martı uçar

Ne su verdim ne besledim, ölsün diye bekledim!

Bir sabah

Kömürdüm, tahtaydım, kurumuş anız,

biz iki nokta arası mesafe..

Su gibi aziz bir şeysin;

Yardan öte söyleyecek

Yosun kokardın sen ne yapsan

Anlamını yitiren dalgaların sesi

Zamanlar değişti

Sen... ölümüm, kalımım...

seni sevdiğimi?

Kelebek kanadında gel.

Altı ayda bir kilometrelerce uzaklıktaki kasabasına uzun bir yolculuktan sonra iner şehirde biriktirdiği parayla kasabadan yaptığı yüklüce alışveriş sonrasında bir araba tutar köyüne gelirdi. Yine öyle bir günün sabahı tüm aile keyifli bir kahvaltıyla hasret gideriyordu.

senden uzakta

Ne bir anlayan bulunur

beklenir

sevgilim, sevdam, gülüm.

Yüzünün güzelliğine vurmuş ayın şavkı

hala vakit varken.

İçeri aldım seni.

Irmağına batırılan silinmesiz imgeler

Ne gözlerimde

tenimden sıyrılıyor canım

Hüznü hüzünden çıkarsam çeker gider mi?

Kaldıramam bu yükü seninle

Okşanmayacaklarını...

İŞTE O ZAMAN ANLADIM...

soralım haydi gel Çama, Çınara

Dudaklarının pembeliği solacak

Bilir misin dağ başında açan uçurum çiçeklerini?

sanki benim hiç senim olmamış gibi

Gelme artık bana.

Açtım, yorgundum ama uykum yoktu.

Hazırdım sürgün ülkemdeki yangınlara?

Kulaklarımda karanlığın uğultusu

O bile susayacaktı.!!!!!

Ya sen ne diyeceksin, söyle!

Onunla konuştuklarımızı anlatacağım sana

Gözlerinden

Akıllara dokunsa

Ayılmak istemiyorum

Ah yalnızlığın gömük kapıları,

Kendime kaldım anlatmaktan...

Duyurabildim mi dün gece sana sesimi, çok aradım

Hayallerinde

Ve biliyorum

Günlerdir körköstebek nefsimle öyle hırlı

Sorgu sorgular mısın sevda

varlığın yüzümde meltem ferahlığı

Kov sahilinden deli dalgaları

Dalışların sürer gider mi

Nereye gittiğini karanlıktan kimse görmez

Bunları anlatmama fırsat vermeden

Bekle denizcini vefalı ve hırçın sevgili,

Sadece gözlerime bak...

yankılasan da yokluğun,

Açarım kollarımı öylesine

-kör bir kıpırtı-kapıda

Önce kuyruğu kaybolur

Şeftali ağaçları kucaklaşıp söyleşirken

Beni derin boşluklara savuran

Benden vazgeçtiğini unutarak!

Yine efkar doluyum bu gece

Son bakıştaki o gözler kaldı aklımda

Bir şeyler kapıp

Ya da gözlerimdeki nefretimle yenmeliyim seni

Beni unutamazsın bilirim.

gökkuşağı taçla,

kollarında öleyim.

Her yeni günün ardından...

süremler gelip geçti

Dost yüzlü bir düşmandır sigara?

Bir masal perisi, bir amazon, bir Afrodit oldurdum senden

Dalga, dalga açılıyorsun

Daha yeni söylemiştim;

çiçekler aşkımızı dinledi.

Göndere çekiyorum

Sabah akar mavinin kurumuş sarısına

Sorma gitsin

Ihtiyar kadınsa, onun küçücük dokunuşlarında hayatının o güne değin verilmiş en güzel hediyelerini almış olmanın anlatılmaz mutluluğuyla, uzak bir pencereden yeniden kendine bakıyor gibi duygulara kapılıyor, avuçlarında biriken soğuk taşlar, minicik bir kalbin koşulsuz teslim ettiği can sıcaklığıyla, hiç bırakmamacasına el ele tutuşuyordu.

Seninle ilgili olmayan tüm cümleler

Uyandın ve ben bittim...

Poyraza tutulmuş Karadeniz'in

hep seni sordu

yeryüzünün sınırı

?yanıyorum? demeyeceğim / inadına...

Küçük sürprizler düşünme sözgelimi. Bir balık kadar sessiz ol. Tanrı kadar yalnız.

İşte o anı bekliyorum ve çok yakın biliyorum

Gece gece başlar her şey...

Ve kazandıklarım var elbet...

içten sıcacık bir merhaba:)))

'Ben çoktan kayıpım,

Hücreme sinmiş tütün kokusunda,

Yada vurguna vurulmazdık nedensiz...

Gün, denizi salıvermeden batmaz.

dilim tutulup, kalbim ağrıyor

Ama koynunda uyumaya hala hazır değilim.

bağlanmış, öyle durur

Yanıldın.

Koca karınlı kuşlar gibi.

karışalım şarkılara ahengi beynimizi süslesin..

Sözün bittiği yerde, başka bir şarkının alkışlarını sunuyorum sana?

Çünkü bilinir ki geriye kesin dönüş vardır bir gün.

ve sevgilisini emziriyor köşe başında kızın biri

yapraklar masamızı sarsa..

Bir, yüzün vardı görmediğim,

kendimide senide aşka doyurabilseydim,

Sensiz bir?ben? var?

Ardına bile dönüp bakmadan gidecektin...

.../ \...| \...

Tenin benim büyüdüğüm şehir sevgilim,

düşerken nişangaha

Ben sana bakıyordum, sende seni içiyordum yudum yudum...

Zamansızca tadımlık gamze

Cemal Safi

Ama yarın hiçbir yerdeyim

Uyanmak boşuna,,

Evet sen,

_ Tek yanlız sen değilsin dedi..

Aşk sizi inandırsın ki koşa koşa geldik

kendin bile duymuyorsun müzikalin sesini

Boğazımda düğümlenen bir hece

Farkında değilsin

Ortası tahammülsüz dinamit yüklü öfkelerle gergin

Duysaydı kanar mıydı adi oyuna

Aşkı da, dudaklarımızdan düşmezken kutsarız.

çalınmışlığa satılmışlığa ve ruh yoksunluğuna.

... eksilirsin

Kara bulutluydu gözlerin:

Gözyaşlarını içine akıtıp

Bıraktığın eşyan öyle kalakaldı ama

acılı haykırışları

Ey gece, nereden yol bulacağız,

ve her sabah yeniden yüreğimde sızılarla uyanır bir dağçiçeği

Sevmek;

Bitti artık bu son derken

Kokun sinmiş uzun saçlarıma, aradım seni, rakı kokan nefesimde, yüreğinin sıcaklığını aradım işte tam... şuramda...

Birinci mahallede''EVET AMA'' lar yasıyormuş. Evet ama'lar her zaman ne yapılması gerektiğini bildiklerini düşünürlermiş. Yapma zamanı geldiğinde ise''evet ama'' diye yanıtlarlarmış. Yanıtları hep yanlış olurmuş. Suçu'da başkalarına atmakta ustaymışlar.

Ağaçları çok dallı parklarımız vardır

Sevme istemem

bana bir maval söyle

elindeki testi şarap tadında

Umudumu ezip geçti yüreğimin hüznü?

ve bu değiştirmiyorsa hiçbir şeyi

yeşillikler sonsuz yaşatsın

seni bana hatırlatır diye,,

Ölmeye iki kişi gerekmez

dikensiz

Tuzun yakıcılığıyla yüzüyorum gemiye yetişmek için?

Deniz kokan kadınların

son ses susuşlara?

Ayrılık bizi ayrısın ki - çok seviyoruz sizi

ben, soluk ışıklı odamda

Eğer gidersen bu aşka çok yazık olur

Son bir gayret seslendi,

Gideni durdurmaya yetişmez sesin...

Kanıma işleyen sözlerinin çekilmesi kadar

kadınımın tadı

Olur olmaz şarkılara doluyorsak sebepsiz

Kaç kere bıktım rüyamda seninle olmaktan

Bırak bu başıboş derbederliği diyor bir ses, seni özlüyorum gizlice, o sese hissettirmemem gerek çünkü bana vereceği cevabı biliyor ve korkuyorum... İçimdeki vaveylalar bastırıyor sesi, sesi kesiliyor sesin çaresiz bitkin ama bir o kadar da mağrur bakışıyoruz?

Altımdaki yuarlak dev nesneye

okyanusların durgun suyu

Ve yine benim, yine sensiz yine bomboş yine darmadağın?

bir ceset gibi gezermiş kaldırımlarda

Bağdaş kurup dalgasına sahilin

Söyle benimle birlikte o cümleyi haykırırcasınA;

Hangi bulutlar geçiriyor üzerinden?Hangi beyazın yağmurunda ıslanıyor esmer tenin?Dokunduğumda gözlerine, nasıl da büyümüştü göz bebeklerin?Nasılda yaşlanmışlardı?Senin gözlerin hep uzaklaradalardı.

Yüreğime çıpasını atar son yolculuk vapuru

Bir şarkıydı yaşamak senin olduğun yerde

Anlat bana n'olur...

dünyadan da koca bir yalan

Yoksun görmez birşeyi

ellerini aç

Arkandan sessiz bakıcam ben yine 'salağı' oynıcam Gönlüme bir kor düşer

makamsız

Bir daha aklıma gelmeyeceğini hissediyorum o vakit

Uzakları örtünürdü üşüdükçe üzerine

ateşi küle değişmezdi

Vakit kaybetmeden, tüm günahlarım başıma üşüştü

Elimin tersiyle yaşanmamış anları siliyorum

onlar ayrılığa alışıktır

özlemlerime inat çift martılar

Sen bekleyenler isterdin,

Her zamankinden hızlı geçecek

murathan mungan

ben çığlıklara inat

hasret ateşiyle

Ve Bakma..

kendimi asıyorum bilmiyorsun siyaha yakın

_Ne arıyor burda?

nerede hayata karşı açtığımız iç savaş

Ve mahrum bıraktın beni senden

Yine aşklarla kavgalı, sevdalarla davalıyım

köpüklerinden yeni bir afrodit doğuyor

Bırak ellerimi boşluğa yaşlarımı sonsuzluğa

Koparılmış süsendim sanki.

Soğuğa esen seherlerin saldığı fersah fersah hayal izlerini

saçlarını siyaha boyadım

İpi kopmuş filikaydım

Sen Hırçın

Her biri isyankar,

sen olsan yanımda

Yani biraz çocukluğun:

Kendini bulamayan bir sevdalıdır gezgin

Payına düşen yalnızlıkla;

Merhem misali?umarsızca-

okuyana yazık yorma mılletı:)

Çalınırsa bir gün gömük kapımız

Belki zor olacak bu. Dalgalarla boğuşmak seni yoracak, belki de umutsuzluğa düşürecek.

Ben yağmurum,

ne çocuk sesleri duyulur

İnsanlığımızı kaybettimiz yerde dostlarımızı, arkadaşlarımızı, hayatımızı kaybettimiş oluyoruz... Ne kadar kabullenmesekte etraftaki insanlara zarar verdiğimizde çevremizdeki dostların teker teker kaybedildiğini görmezden geliyoruz... Herşey Sadece çok kazanmak hırsından öne çıkıyor... İnsanlara yardım ederek onlara huzurlu bir hayat yaşamasına yardımcı olarak çevredeki dostluk zincirini genişleteceğimiz yere tersini yaparak bu zinciri daraltıp nefes alınmayacak bir hale getiriyoruz... Belki kendimizi değil ama etraftakinlerin bundan etkilenmesi ve onlara zarar vermemize neden olabiliyoruz...

Ellerim gökyüzüne uzanıyor

Yaklaşan fırtına sen olmalısın

Haniydi mutlu olamama değecek yar?..

bir alev yangısı düşer yanıbaşına

Kontrolümü kaybettim ve çekilmez biri oldum zaman zaman.

Safsın sen, saf sevda?safsın

Hani giderken baktığında bana

Toprağa tohum ekiyorum, canımdan can biçiliyor

İyi geceler görüşmek üzere Luna:)

sevebilmektir seni sevebilmek.

Sevgim de gidivermiş onlarla.

Düşler kurmaktan

İsyanım bana değil

Yıldızlar kadar uzaksın neremdesin sen

Yalnızlıktır denizin tek yasası,

Bırakalım herşeyi, darmadağın kendi halinde

sabredermisin ey hancı...

lenardo da vinci

kızıla çalardı,

Yanağına konan bir busenin coşkusuyla

dudaklarımdan sızan bir damla kandı ölüm

Bir çift gözdür;

savruluyorum,

bakakalırım her akşam öyle dalgın, dargın ve ıraklardan ırak yalnızlığımdır damlayan karanlığın kirpik uçlarında her gece her sabah bir çocuktur içimde alıp başını gider uzak dağların doruklarına yıllar var ki tek bir çiçek açmadı gönül bahçemde kabr-i hanemde tek bir yolcu geçmedi çöl oldu...

Çek kılıcını, kes

suyla dansta.

Son baharı giyiniyordu ağaçlar

kimselerin hiçliğinde boğdukça nefreti

Liman

Kapatırsın tüm kuvvetinle göz kapaklarını!

çıplak omuzlarında

başımı gökdelenlere çevirmeden

Ki düşlerimde

kaybolup gitsem de karanlığımda

Hadi, hadi yat artık yeter üşüme

neden hep tencereden büyük kapak

Bende ayaklanıp delice koşmak isterdim sana ama,

Güzel düşlerimin rüzgarla savruluşunu izlemek

Bilsen ne çok sözcük biriktirmiştim ben

İhtiyacımı, inancımı "sen" yapan hayat,

Bazen anlıktır sevişmeler.

yelkovan

içelim..

Parmağını sürsen elmaya, rengini anlarsın

eli kanlılar kapı numaralarına bakıyor

Hüzünkar kirpiklerimin arasından

şehir, büzülürken korkular içinde

Bak ben ölüyorum nokta noktam,

dediler ki...

Ruhum sonsuzluğun ilinde kalır

Üşüyorum sanki

Diye söyleyemediğim

Gülüşüm bükülü kaldı dudağımda

Çırpınan martılar

Düşünceler gibi başıboş.

sanki bir daha sevmeyecek gibi

Zaman zaman isyan edersin gözyaşın birikip içine akar

Hiç bitiremediğim

Sevmeden dokunan ellere tutsak hediye ettim uykularımı

Yolun sonuna geldik sanırım.. Yolun başında sen yoktun zaten.. Elini tutan ben olmuştum.. Yere düşmekten korkan bendim.. ?İstemiyorum? dediğin anda, ölmek istedim, ölürüm sandım.. Bir o gün ağladım, acıya güldüm sonra.. En fazlası yok olmaktır, Ölümden öte köy yoktur...

bir sarışın sevdim

kalk tadını çıkaralım şehrin..

sana maviş dediklerinde

gece şahidimiz olsun sözlere..

Alabildiğine dalmış gidiyorum,

El sallardım

herhangi bir bardan çıkıyor

zehire katıyorlar seni, şair ne duruyorsun

// ya geri dönmezsen?//

Mavilerde

Çingene çalıcısına çıkıyor adım

şiir kütüğüme işlenmiş adı

Güzlerim hasret bahara

parmaksız mı kalmıştır.

/ kalırsam öleceğim /

yosun tutmuş yüzüne değdirir kokusunu

Esintiyle esen rüzgara

Seni benden alan hain bir rüzgar var.

Gittin gideli,

Ilık bi aşk, yada...

Issız bir ada ufukta görünse keşke

ve susukun camekanlara bakışları

karede bir eksik var, o da paryoşşşş:)

kıyı şahlanınca

Ne yazı gördüm kuzeyde, ne de güneyde bahar...

'günah' yazısını urgan niyetine boynuna saran

Küçük ve masum bir bedende

Düpedüz hayatımdı...

'Demirden Evlerde'ymişsin

halimi soran olmadı

Tutuklu kalmayacaksın semaya bakakalmaya

Sessizliğinde

ahmaklığım avuçlarımdan taştı

Bazen acı dinmez, bazen de yağmur

bedenimiz siyaha bulanmadan

sonunu göremediğim bu yolda,

Gümüşe çalan kıyılarında / meneviş rengi duygular ıslanır gözlerimde_

Emaneti, yağmurlarla konuşmaksa günümüzün

akşamları zehir zemberek

Artık solmam gerek,

trenler kalkmak üzere

Kimselere demediğim...

... Oysa ne kadar isterdim bir kerecik olsun kendini benim gözlerimle görebilmeni. Belki o zaman anlardın neler hissettiğimi...

yüreğini getirdin

Gülmek güç olur Gülme ne olur gülme

Kırmızıdanda bahsetmişken deminki satırlarda sessizce

Ama hiç geçit vermezdi ki saçların

bu yüzden ölen bebekler bile şanslıdır

evren..

uzak ağaçlar kara lekeler bırakır çocukluğumda

Gözleri bağlandı martımın

Bil ki ölmüşüm.

karışalım yakamozlara.

Ve biter...

Sarışınlığın ıslanmasın yağmurlarımda

dalgalarda gülüşünü

Deniz gözlerinden düşen

aydınlık içine sindiremedi

kurumuş gönlüme düşerdin her dem canlar canım

örgütlü rastlantılarda her şey sessizliğe güvendi

her sabah, yol ortasına dek

Uğruna korkmadığım ol

Hoca aşk nedir diye soracak

Derindir, uçurumdur anılar

içimdeyse hala

-sona erecek gibi kıpırtılar-

Susuzluğunda sevdanın!

Gül kokunu duyabilmek,

Sen; yalnızca seni sevdin

Sahil tam otuzdokuzunda

nasıl biliyorsan öyle düğümle zamanı.

bu arada kimler üzdü seni, niye bukadar dertlisin dertli gümüşkorsan, bak üzülme gümüşlükten pirinçliğe geçersin. tuzlu su iyi gelmez gümüşe.

Hangi mevsim

Doruklara

Hava kadar lazım,

ıssız sahil sessiz deniz

Derin bir nefes alıp geceyle selamlaştım

bir başına sanık

ne kadar isteseler de birleşemezler

Gözlerimden kan damlıyordu.

Seni mutlu etmekte fayda etmezmiş.

Ilık bi nisan yağmuru...

uzaklara dalan gözler boğulduğunda

elindeki kazmanın

Gönül bağımda şimşekler çakacak

Her telinde mevsimleri seyrettiğimiz

Rüyasında gamlı bülbül ''ah'' eder,

Avaz avaz bağırmadım

Her fısıltısı ayrı bir gam

çizdim

Dağlar duruşumu kıskandı dikeldi iyice

ben büyüdüm

Güverte dediğine aşk ihtimali,

Gidiyorum, gidiyorum yalnız başıma sahil boyunca.

gel artık özledim

hala korkuyorsak ağlamaktan utançlarımıza

Hayatın bir köşesinde

Demişti de

Her şeyine hasret kaldım

hadi bırak ruhunu

- 'Fakat, dedi küçük kız, taşlar nasıl oluyor da konuşuyorlar seninle. Ben taşların konuştuğunu hiç duymadım.'

Tabi unutmadıysan

Bilmez ki, giden sevgililer dönmeyecekler.

Biz çoktan unutmuşuz böyle şeyleri

masayı aydınlatıyor.

gel şehir... beraber direnelim.

Ama olsun; biliyorum

Meraklandım,

Burada yalnızlık deriz.

Saniyelik gelgitlerin koynunda

sen içimde kalan ihanetinle

Zaman yalnızlık tadında karanlık şimdi

Hıçkırıkları saplayıp boğazıma, ağlıyordum.

"içtenliğin" ya da "dünya görüşünün" kirletmediği

Ne zaman ağlasam sen süzülüyorsun yanaklarımdan,

Yalnız uzaklarda, çok uzaklarda

gittin.. sevindim önce..

Hiçbir deprem enkaz altında bırakamaz içimizdeki aşkı..

Bin umut...

sığmazdı hudutlarına

Geçtiğin yollara

yeter ki sabırla yürüsün, onurlu bir yaşam istemek

Dedim ya fazlasıyla anlam yükledim ben sana

Gizlice

mesut sanmak için kendimi

Dünyanın sonudur, yaşarken ölmektir, anlamsızlıktır.

Yumusak ellerin dudaklarimda sanki

söz vermiş randevusuna gitmemiş

Gün oldu, çok ağladı..

kan kırmızı...

benzim sarardı

Ben hayaline şiirler okurken,

Denizin sarhoşluğuna

Korkularımı karanlıklarda bıraktım...

gelme... yalnızlıklarımız daha uyumlu dansa

Sen ben ve omzundaki kelebek,

Kısık, keskin, cüretkar bir yaralamaydılar

küçücük bir mavilik gökyüzüne

Dün sana olan sevğimin azaldığını hissettim

Aşırı dozda bakmadığımızda birbirimizin gözlerine,

lısın...-içimde bir çelişki-

Yalan dünyada unutmam tek gözlerini

İlla ki; öpmeliyim, sarılmalıyım,

İŞTE O YAGMURLU GÜNDE

Kimisi özgür kimisi bağlı

Kan sızıyor yürüdüğüm yoLLara...

Ne çare gezgin yolda kalmıştır

Korkularımla hesaplaşmıştım gecenin karanlığında,

Özlem, yine özlem, yine özlem...

Çiçek açar yaseminler baharda

Gel-geçliğin kollarında çırpınışlarını izlemezdik anılarımızın...

zaman durdu.

Yosun kokulu sahillere tutsak arzular,

Yutkunuyorum her köşe başında

Yok sayıp tüm varlığını

Sen kendine inanıyorsun

Ama çıkarmayalım.

hasretim

Durdun;

Bak gördün mü? yakamozlar yarışıyor adeta

Sessizce gittim...

yüzüme kanatlanan bir çift beyaz güvercin memelerin

Doğdum mu? Nasıl? Belki bir tezlik

O ise akbaba gibi son nefesimi gözler

Geceleri severdim seninle şiir gözlüm.

Sorgularda...

Dokunur parmaklarının ucuyla sevdiğine dalga

kayıp geçilmiş ömrün ifadesini öğrendim sayende,

O şehir balgam söker

Çekilir gözlerime hüzün sürmesi

Özledim?

Gerek kalmayacak ellerimi uzatmama

Gülmüş, ağlamışım ne önemi var

Yeniden

ve sularda görmezsek kendimizi şimdi

bir dilek buyur içinden

Bir haydut oluyorum

hızlı koşalım sonbahar alevinde

Hırçınsın bugün, yine kim kızdırdı seni?

Yer alabilir ki

Daha bir sağlam basıyorum

şiirler yazmıyorum artık,

Nereye? diye sorma

susma kelimelerime.

Islağım şimdi sırılsıklam.

Soruları yan sınıftan almıştık

Bir onur mücadelesidir, kıyasıya.

Gözlerini kamaştıran bir aydınlık. Aklını alan bir parlama. Ne olduğunu anlamadığı bir hafiflik. Martı sesleri. Martı gibi uçma hissi. Şimşek hızıyla aklından geçiveren "İşte martı oldum sonunda" düşüncesi.

- 'Dinlemesini bilirsen, küçüğüm, tabiattaki her şey sana bir şeyler anlatır. Dinlemesini bilirsen ancak...'

Bu sevdalıyı hoş gör ne olur.

hergün tan vakti maviliğe salınır,

'nerden aklına geliyor bunlar'

Bir deli yürek

- 'Ben küçükken, dedi adam, senin yaşlarındayken okula taşlı bir patikadan geçerek giderdim. Her sabah o yoldan geçer ve okul çıkışlarında o yola dökerdim çocukluğumun gözyaşlarını. Benim ağlayışlarımı kimseler bilmezdi o patikadan başka. Pek fazla arkadaşım olmadığı için taşlarla oynardım. Hüzünlerimi, sevinçlerimi taşlara anlatırdım. Taşlar sözümü hiç bölmeden dinlerdi beni, taşlar sırrımı saklardı. İşte o günlerde başladı taşlara ilgim. Yoldan geçerken farklı renklerde ve şekillerde taşlara rastladım. Kim bilir daha kaç kişinin öyküsünü dinlediler benim oyun arkadaşlarım... Nice insan geldi geçti o patikadan... Taşlar hep oradaydılar ve hep sessizce tarihe tanıklık ettiler. Bir kemancı kemanını dost bilir, hiç ayırmaz yanından. Benim ilk dostum taşlar, ikincisi kemandır. Taşlarımı da kemanım gibi daima yanımda taşırım. Bilir misin, hiçbir taş bir diğerine benzemez küçüğüm. Her taşın kendi yüzü, kendi görünümü vardır. Her taş aslında kendi başına sır dolu bir yalnızlıktır. Ben farklı taşlar buldukça onlardan bu sırları dinlerim. Toprağın üstünde durup da gözyüzünü seyre dalarken işittiklerini anlatırlar bana... Ve ben taşları işte bu yüzden severim.'

Söylediklerin, söylemediklerin,

hasret binmiş yine küplere

Güneş bu sahilden bir başka doğardı güne,

Eskimezin ve eskimezliğin.

Giydirirse yüzüne ufkun

buğulu gözlerini

Bir kilise, biraz mahpus ve oldukça yoğun bakımdır yokluğun

Gün aydın olmaz yine de

Dostlar yalancıydı unutmam derken,

didilmiş deşilmiş

döktüm içimi rahatladım yine ayna

Mahkum sevgililer

Gecelere şiir üflese

Halatları çözmeli, seni çok ama çok özlemeli

İnattı

ışıksızların teninden yayılan merhametin mükemmel uyumuyla

İnanmadan umuda,

Bir gemi yarıyor yüreğimin sularını?

yaraya oyalı

Hıdırın dudaklarından duyulur duyulmaz dökülen sözler;

Uzun uzun ıslıklar çalıp

yalnızlar rıktımında yine bu gece

serencem iklimlere susuyorum sana

kumral bir kadını sevdim

Ay ışığı parıldarken suların üzerinde,

?'İki gün içinde sizi bekliyoruz, belgenizi almaya uğrayın...''

Hangi şarkının neresinde,

Yeni bir gökyüzü çizmeye çalışan düşlerini...

Ben, bir bu dağları eskitemedim,

oturduğumuz bankın önünde,

Sesler yorar yüreğimin.

bir düş rıhtımına dalgalar vuruyor

Göze gelmek ne imiş hiç aklıma gelmezdi

içinde ben olmayayım

Tam zamanında, hep

dadaloğlu

Dökülmüş sensiz bir sabahın, ilk ışıklarına...

devam ediyorum rotası şaşmış yolculuğuma?

Sıkıntıda derse giremeyen tüm aşıklar

Ah zavallı..!

Yaram değil;

Çünkü; sevdim seni ben, herşeyini...

Mevsimlerin canından soğulup büzüldüğünü, goncası gazellenen devrin

Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.

Şimdi ağır yükler bindi omuzlarıma

Ahhh bir de içimdeki beni susturabilsem...

Sen denizin ellerinden yağmur içen insanları,

Parmaklarım

karaya boyalı

Yağmur içeri girecek o vakit,

ey aynada yüzü kaybolan

Tıpkı sen gibi bu hayaller de gitti

Yaralarımı sardım

gözlerinde şimdi

Uzaktan sevmeyi anlatacağım sana

Aslında Nebile hoca görmedi bizi

Gitme/li...

Kırlardan papatyalar topladım bugün,

şehir üzerine devrilir

Tanrım; nereye baksam çıplak bir efkar konar

rüzgar sürükleyici bir film

Martıların intiharındaki tuzlu bir baharım, az sonra sevdam ellerinde ölecek belli...

Yutkunup

Elveda demek istemiyorum giderken.

sen aldın ayaklarımı

Ve yine;

Hep beni yakalıyorlar

Sevdiklerim bekliyor memlekette.

Nasılda sevdanın sancısına düşürür yüreğimi bir bilsen..

Kral bunu duyunca çok öfkelenmiş ve hemen köylünün öldürülmesi emrini vermiş.

Bitanem,

Aydınlık, karanlığa gider, seslenir:

Kendi kendime kalmışım başı boş sokaklarda?

Hayatın çömleğini

Uzanıyorum sahil boyu,

Pruvamda çok acayip bir yıldız

oralardan belli olmayacak kadar

Yok/luğunda yok ol/mayı denedim,

korkunç fırtınalarda beraber ıslanır,

Ellerinin beyazlığını.

Umutlarıma kör kurşunlar sık/ıldı,

kum tanelerine sigara külü katacağım zamanın

Biz zemheri üşürüz temmuzda yar bakışında

kapılarını ardına kadar açıp

_Ben tanımıyorumki onu ilk kez gördüm.

... siyaha kesmek için!...

Yürüye yürüye biter

"sudan çatlayarak susuzluktan ölmek"ten

daha yaşanacak günler var ötelerin uzağında.

kendi vatanımızda garip gibi olduk yahu...

Her insan, kendi masalını kaleme alır. Bir düş kurar önce, başrolde bir sevgili yaratır. Hayat bulurken ruhuna üflenmiş ibadet duygusuyla bağlanıverir bir gün O?na dönüşmeyi dileyerek... Saatler vuslata kilitlenir ardından. Amansız bir mücadele başlar;uzaktan çığlıkları duyulur geçmek bilmeyen zamanın. Döner gelir, hep vuslata beş kala?da takılır. Çok bilinmeyenli bir denklem sanki;ne iklimi, ne koordinatı belli. Hangi yaban coğrafyada diner bu susuzluk bilinmez. Her sarılışında seraba dönüşür hayallerin. Okyanus sanıp daldığın sular kum çölleridir aslında. Seni sevdiğini söyleyen dilde midir yoksa sana bakınca sende kaybolan bir çift gözde mi?Vuslat sana dokununca değil;sana dönüşünce gerçekleşecek sevgili!

Oysa buz gibi hasretti beni koynuna alan,

Birde arkada bırakacağı yavrusu erkek!

ve duymak istememenin en büyük müptelalık olduğunu

Habersizce gelsin ölüm.

Sakladım günahını, sevabını içimde

kadınlar vardı yüreğimde

Şimdi deniz yelleri estir gene gel

güzelliği denizin

onların gövdeme çarpıntısı,

Sensizlik varılan son noktaymış. Şimdi kalbim kırık değil bilesin. Un ufak olmuş yüreğimle, pencereme kadar gelen bulutlara, Gülebildiğim kadar gülüyorum..

Sahilin serin tenine

güzelsen güzelsin yok mu benzerin

Rüzgarı tene vursa

Antalya?da barlar kapanalı

Sakın senden gidişime üzülme,

Şiirler yazdım her gece, çoğunu okutmadım.

Sen geldiğinde

Kibriti küçük kıvılcımlar çıkarttırarak yakarsınız. İlle de kibritle yanacak sigara.

Acıt kalbimi.

Ölü kentlerin mücella gri dalgaları

İçimizde boy veren duygulara ektiğimiz şiirler

Seni bekledim yine gönlümün sahilinde.

hoyratça damıttığım güllerde

en derinlere.

Neden vuruyor dalgalar acımazca sinene!

Heybende fazla sözcük istemez

Bilmiyorum kalmış mıdır adresini yüzlerinde taşıyan insanlar

ne şiirlerin

Kıskanınırdık rüzgar ve ben birbirimizi,

Gıcır gıcır...

Koştukça koşardım, dalgaların yamaçlarına

Yarınların hayalini kurabilir miyim?

Bir martı uçuyor gönlümün eteklerine

Yağmur suskunluklarına denk düşmede sevda

Yaşamak inadına ölümlerde bile.

Ulaştı ömürlük doyuma.

yine hüzün çalar akşam gün batımının yüzüne

her şey biter bekleyişlerden başka

Yorgun düştüm yüreğim sana kırgın

Her mevsimin seni bana getirme hayaliyle

Gidersen kar yağar avuçlarıma

Meme yerine dudakları

Sevmeler yabancıydı firari ruhuma,

Gözlerimiz ayazları yakmak, ruhumuz fırtınayla yıkmak istediği bir azap nöbetindeyse düşlerimiz yine;

Soluyor, kuruyor her dem, yazık

şimdi ben;

Ayın gülümsemesiydi yüzümde yansıyan

Ince bir hüzün bürüyecek yüzünü

senin gibiyim

benimle birlikte gelir misin hep

rotasız gemide unutulan mısralar gerçekten çok hoş bir başlık

Sarmaş dolaş gülüşlerimizdeki solfej

Sonsuz deryalar boyu...

yalan.

türküler hüzne dönmüşse eğer

gittiğinden beri deniz kenarından bile geçmedim

Koşaradım geçiyorum parmakuçlarımdan sana inen sokakları?

veya içtikçe daha çok susayacağımdan,

fayda etmez renkli battaniyeler

Korkacaksın damarlarına masumiyet enjekte edilmesinden,

Bir ummana dalar gibi,

Altın ve zeberced şıkırtılar gelmeli her adımda

Ağaç olayım dedim mavi yeşil

... Bu aşkın üstü

Bütün kötülüklerden uzak,

Göremiyorum ama duyuyorum

Ama seni;

açığa çıkarması ne güzel--

Düşünür ki denize düştüğünde mutlaka ölecek

Özledim sigaramı denizi seyrederken içmeyi

Ölüm koklar beni

Evet onu bende gördüm ama ne yazıldığını bilmiyorum. Yazılan silinmiş sanırım.

Bir sahil akşamında bulmak istedim seni

dudakların sözlerle gömüldüğü her elveda

Yoruldum inan

Suçluluk, vapurlara yetişme derdiyle

Biz yanık yolların çıkmazını arıyorduk.

başlıkları gezerken çok beğendim bu yazıyı sayfana eklemek istedim

Ve hangi yar

divanı harbindeyiz yalnızlığın

daha ne bekliyorsun durduğun yerde?

Sevgi dağlarımız vardı

bir garip türkü başlar yüreğimde

güzel bi uygulama..

Sıcaklıktan uzaktır, sevgi katilidir, sinsidir.

ellerimiz birleştiğinde?

Kimin defterini süslerim

Hasretimi hasretlerine ekleyip kavuşmak belki de

Yükünü çekmek yalan dünyanın.

Hoşça kal bebeğim, iyi uykular de!.

Umudun rengine,

Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.

bir gün öğrenecek nasılsa, yasta yaşlı gözlerle bütün mahalle.

hafızana kazınsam

genç ömrümün koynunda

Sevmek de olsa ucunda...

Dökülür olungan zincirlerine esaret

Üşüyen yıldızlarım gelir aklıma...

Estikçe rüzgar

Model yalnızlıkları teğet geçerek

Bitmekten vazgeçiyorum...

Bir şeyleri arar gibiydi sanki,

İçim ürperiyor, ya evde yoksan.

hasret döner dolaşır.

bense..

...|.../.\...\/... BU BİR TANITIM REKLAMIDIR...

Nice tayfun gördüm

Her şeyim oldun sensiz saatlerde

Yüreğiminsin

Sadeliğin sarsın seni sevda

İşte onlardan biri

geL de bitsin yangını'm.!

Martı çığlıkları yırtıyor kulaklarımı

Havada azgın buzul esmeleri

Canını dökerken bu yolda

durmadan yağdı indi

bir Inat, bir gurur uğruna

uzaksın kornaya, zile, kapıya

sarıp sarmalıyor seni,

Tanıyacak kadar görebilseydik seni.

Kıskanırdı da cayardı düşmekten yazgıma

Üçüncü mahallede yasayan ''KEŞKE'' çilerin hayati algılama güçleri mükemmelmiş. Neyin yapılması gerektiğini daima en iyi şekilde bilirlermiş ama... maalesef her şey olup bittikten sonra.''Keşke'' cilerin de basları hep kanarmış, duvara vurmaktan!..

bak hancı dile geldi

Kurşuna bakan yüzdesi

Birgün;

Ruhuna işlemeni sevmiştim,

bir gece vakti bir dudak payıyla iki çukura satmıştım evet...!

balık ve yosun bencileyin mi solmuş

ağzımın tavanında 'son akşam yemeği' tablosunu çiziyordu

Dizeler içebilesin yaldızlı maşrapandan.

Kelimelerim de terketti beni,

çok güzel di ama ya:))))

Elleri dolu dolu uzak seferlerinden dönen hayatın bedelini kazanmalar gibi, soruyordu çocuk:

Bir de yağmur yağınca, tükenmiş, erimiş gönlüm..

Anlayacağın sevdiğimden ayrıldım, bu gecede buralıyım

Haşin bir rüzgar hışımla savurursa -yaşlarımı-

vaktim yetmedi

GÜNAYDIN HAYAT?

Sana öksüz sular kıyısını yorgun kürekleriyle çırasız

Okşayarak ruhumu dalgalara karışsın

Vazgeçmemelisin.

Güneş yok

Bilmece rüyada hece hece

Geldik gidiyoruz işte,

Sandaldaki resimlere ışık tutmuşlar

Bekledim bu sahilde,

Geceleyin gece, gündüzleyin gün

Bulamayacaksın bir daha beni,

neden diye sorma bana

Oysa her dem?den uzak yalnızlık, simsiyah.

Kırılan bana ait bir damla

Sessizlik ve başağrılarına tutulur musun

sen beni sevmede acemi

Devirdim bütün yüklediklerimi

İnan ki bilmiyorum!

Defoldum hayatından

adım adım gerisiz ileri.

Artık ben

Elbette gel luna:)

bir damla su gibi düşünce hayatın uçurumundan

gittim.

dikerim sensizliği yeniden.

Dumanın da sigaramın yüzünü okşadığım

Sonra; içimin deruni çöl gecesinden sesleniyorum sana:

Oysa kanatlarında yalnızlığın ağırlığı var işin özünde

Suskun gözleriyle uzatır üşüyen ellerindeki sıcacık yüreğini sevda hanım. Sevdanın tozlu topraklı ayaklarına kapanır umutlu elleri ve ıslak gözbebekleriyle. Eğilir rüzgar sevdiği kadının ellerini sıkıca tutar, kulağına fısıldar sevdiğini ve başını omzuna yaslar, dualarını avuçlarına bırakır. Yüreğindeki yaşları silerken kuru yapraklar yeşillenir. Umut dağına yaslar sırtını iki sevdalı, çimenlere uzanırlar. Mavi gök yarılır, siyah beyaz bir mazi akar ansızın? Çiçekli yanakları ıslanır sevdalı kadının. Rüzgar kıyamaz bu masum güzelliğe siler gamzelerine dolan vefalı birikinti mutluluklarla dolu yaşları, dokunmaya kıyamadan öper ıslak saçlarını. Her öpüşte biter damla damla.

adım adım ilerleyişimiz, sevgiye

Uzaklara ötelenişimizin rüzgara karışan sesinde

İliklerime kadar seninle ıslanayım?. alntı

Biliyorsun,

Gafil avlandı hava, su, deniz ve toprak, kalleşce,

-kadın yerle gök arasında mukabeledir zikrettikçe adamı-

ölsem de hasretinden / inat bu ya

Sensizlikten öte var/mıydı bana,

Gittin hayaller yandı

Benim ki başka

dudaklarında doğar güneş

yanlızlık şarabını

geçtiğim yerlerde yanmaz sokak lambaları

gecede... durdurdum olmayan zamanı... zaman hepten yok artık tıpkı sen gibi... Ardımda bıraktığım herşeyin içinde en büyük ayrıntı olarak senli anılarımı bitirdim bu gece.

al beni götür denizlere

isteksiz tebessümler yerleştiririm yüzüme

taka olduğum, tekne olduğum yalan;

yorumsuz..

Bir beste yapacak olsam makamı hüzün, sözleri hüzün

Batan gün'e yanan

deniz hasretinden buharlaşır

O salisede

Akşamlardan, gecelerden, senden uzağım

şimdi hem daha büyümüşsündür hem daha bir şair

karıştı renklere

Tenhadaydık

Senin ne işin var burda?Öfkem bile yok sana!

sözlülerin kaçamak bakışlarında

Neredesin

Ya da yere atıp, ayağımızın altında eze eze söndürürüz.

- Bana göre bundan sonra aşkın gökyüzündeki temsilcileri beyaz gül ile martıdır. Onları görseydiniz bana siz de hak verirdiniz.

Geri dönerdi bulutuna

yüreğin

gözyaşları alevsin yangının küllerinde

Ve buruşturup-buruşturup attığım kağıtlarda,

Sahte yüzünle, sahte sevginle, sahte yüzlerle, sahte sevgilerle... hakettiğini yaşa!!

Uçuşan bir kağıttan korkması gibi

Ve o gün,

Şahrud'un vardığı denizler hala Seyduna türküleriyle uyanmakta,

Neden bir yıldız olduğunu söyleyeceğim

Sahici olur...

Bu yüzden gaddar bile sabretmek zorunda vicdanına.

adımların hasret kaldığı rıhtımda

yalnızlığın verdiği karamsarlık içinde

Durup durup ölümü hatırlıyorum

işte şairlik başlar burda

Gel ki kuşlar susmayı unutsun.

Deniz yine deniz.

Trabzan sesleri geceyi ikiye bölecek,

yokluğunu en büyük hırsızlık zanlısı sayıyorum gençliğime?

Yıllanmış karanlıklar bozguna uğrar rengarenk tebessümlerle. Cennete uzanan bir yolda derlenir toplanır yürekler. Gece gündüz değişirken bin bir nazla öyle ince öyle yumuşaktır gül kokulu saçları sevda hanımın. Çok uzaklarda her sabah tatlı bir sevda rüzgarı uyanır yeni güne Sevda hanımın en tatlı sesiyle. Lakin bitecektir her güzellik, gecenin gündüze varması gibi?

Dinmeyen yağmurlarım var?

Duygularım şahlanırken

ilk mevsim yağmurlu

tırnaklarını denemek için

Benim bu yalan dünyamda,

AnLadım ki: her boşLuk bir başkasınınki iLe doLar?

Özlemle hasret içinde ben

Yıldızlar tutuşurken

sahilden bakanlar bilemezler.

O sahil kentiydi kıyısında oturduğumuz...

El ele söylenen bi şarkı...

o gün!!

Gülüşünden serpiştirdim gecelere,

Acısı bıçak ucu gönlümün

kimi zaman benim oluyosun

göğsünde bir titreşimdir konuşmaları.

kırılmış kanatları

Yeşilinde yeniden hayaller kurayım

ağlayınca bile tükenmiyorsun

Durdurun, inecek var...

Ama sen, hiç anlamadın

ay dolu bahçemizde yok ki

Yumma gözlerini bırak anlatsın.

ben gözlere inat

Prangalar takılıydı saatlere

Gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam

ya şimdi

otobüs durağında

Yıldızların alnından sökülen çiviler

gözlerin

iplenmiş yere göğsünü göğe sere

Ben geldim yalnızlar rıhtımı

AnLarsıN...!

Ve öylesine harlı ki

kim bilir kaç zaman eridi içimdeki yanardağda

Soğuktu üşüyordum

gölgesizdi her şey-sen düşmeseydin-

haberiniz olmadı

Her şey senden öncesi?Senden sonrası hiç yok!

senden biliyorum..

Bırak bu işe yaramaz bedenim kalsın buralarda

ucu olmayan

bazı sözler karanlıkta söylenir

Doğru yolundan şaşıyorum nefes almanın. Bir yerde veresiye olmayan ölümler çıkıyor karşıma, bir hüznümle bir damla gözyaşıma alıyorum hepsini. Birini ölüyorum. Sonra bir nefes daha alıyorum can sıkıcı bir senfoni tadında. Sonra ikinciyi ölüyorum. Ölmeyi bile beceremiyorum.

Güneş kıskançlığıyla kaçıyor dağların ardına

Sayısız nefret dolu kurşun karası bi savaş yada...

Biliyor mu sun bugün bir mavi kaydı avuçlarımdan

Kalır mı

Gözlerini kaçırmadan bakışmak

_Gözlerime bak dedi ve yalnızlığın gözlerinden bir damla kırmızı kan kırmızı bir yaş dökülüverdi sustum konuşamadım..

Uzun mevsimlerli kış şarkısı eşliğinde ötelere

Ay şarkıları gelir

Bu yüzden son dalı kırdım!...

İncinmiş bir sesi vardır yağmurun;

Gelincikler serpilecek kırlarda

Sus çocuk,

- Ben hiç deniz görmedim.

Kendi masalım bu

Her şey alabora

tüm düşlerimi

Aynaya düşen aksini sevmiştim

Yaralı sevgini korumak için aldığın onca kötücül karara rağman nasılsa hep masum kalan sayıklamalarını

Sabaha çıkmayan bir yoldu yürüdüğümüz...

Diziyorum infaz mangalarına

Şaşırtma beni hadi git

Öyle hırçındı, öyle dalgalıydıki saçların

Hava kapalı

Gece karanlığını unutup

sen, sen olmadığın bir zaman söylediğin "paranoyak" hallerim başlamıştı işte bitmeyen bir yol sonu

Yel süratle kaçıyor zaman sıralarından.

zamanı durduralım

Bir yelkenli olup engine;

Yoksun...

bozulup bütünlenmesine paranın,

Ve son dizem

Biraz Uzak Dur Benden Bugün

kıyıya vuran su kadar tuzlu

Hoşça kal ağlamaktır koparcasına, sarılmaktır karşındakine.

Dudaklarımızda kırmızı bir titreyiş

sanki ağlıyorum,

Siz de zorlayın derim ben; tıpkı bu sabahın beşinde içinde böyle bir tükenmişlik ile uyanan benim bu yazıyı yazmak için kendimi zorlarken kazandığım enerji gibi?

deli eder insanı, sarhoş eder?

Konuşmasak da yetiyordu tutuşmalar, tutuşmak yetiyordu alev almaya ama yinede bitmiyordu titremeler. Üşüyordun dün düşümde, üstü açık kalmıştı düşlerimin. Kollarını açmış 'sarıl bana' diyordun 'ısıt beni'. Ayrılığa isyan eden bir çiçek gibi açmıştın kollarını. Alıp bağrıma basıyordum seni ve düşümün mutlu sonu dudakların.

ama eğer gideceksen bu aşka çok yazık olucak

Yürekten kopan sesim

son bakışını

Işıklar söndü

Uyandım;

Bu gelişinde küçük ekran bir televizyonda getirmişti Hıdır.

Hiçbir rüzgar alıp götüremez seni benden!

Kaleni ve kalenin ardında sakladığın yaralı sevgini.

eşlik ediyor martıların çığlıklarına

Aydınlık

babilin

direnebilmekti zor olan... içimizdeki bebeklerin kahkahalarını hicrana

yine de denkleştirip gidiyorsun hayatı.

Tozlu raflara,

Şarkılarla geleceksin, duygulu, ince

yüreğim..

götürmüyor artık bindiğin arabalar.

Yüzünü avuçlayıp boğuyorum gözlerimle dudaklarını. Konuşmuyorlar,

ellerini ver

Lahidlerden yükselen,

Zira Hoşça kal denmiştir giderken.

sen sonsuzluk tadında..

Söyleşir

Duvarlarda Dali'nin fırça darbelerini,

Özlüyorum

İşte benim hayatım diyeceksin.

İşte o zaman...

mesut sanmam için kendimi.

Yaşayanların işi yok senle

Bu gemi nereye giderse gitsin ustaa!!!...

Dokunarak keşfe çıkmalıyım seni

aklımda siyah martının çığlıkları

seni aramak

geride unutulmuş, terkedilmiş ne çok ağrı hüzün varmış,,

Belki masal ormanlarında yürekleri ezelden vurulu mahzun

Yapraklar kuru dallar intihar etsin göğsüme

Ayın da evini yıkmayı kastediyorsun etme

Olmadığın baharlarda da?

Kirpik uçların yeter sonuma

görebileceğim bir yere koy gökyüzünü

Sarılırım sonra

Evet sevgilim..

oysa her fasılda çarpıyor yüzüne

Ceviz kabuğundan

uzun yanlışlarla battı gemiler

Bir gemi kalkar gider,

-kadın çığlığı ile bütün kelebeklere ömür-

Yüreğimin bağlarında salınıyorum

Bunu sen hiç duyma/dın, anlama/dın,

gelecek kış bereketli çocuğum

Ne geleni var ne gideni

oysa ben sevmezdim maviyi

O yaşanması ve acıtması mecburi hisleri.

bekle sessizce..

kim bilecek ki

Bilsen nasıl üşüyorum

Yalnızlığım...

sayfa sayfa içine işliyor

Beyaz yelkenlimle!

Avuçlarım delinmiş, tutamıyorum ki, dökülüyorlar yollara...

her şey o an için değil midir.

Burda aşkta haksızlık

Ayrılık girdi araya

öşürü tuz

Yağsaydın yüreğime

Hiç bir şey istemiyorum sana dair.

Davetlimsin gel evime

bir serçe salıverince köle

bir tutam aşka kananlar

ve sen kokumu

Kaç defa ağu diye bana içir/din.

kalpsiz de yaşarmış insan...

Dalgalar seni yavaş yavaş benden alıyor ve 'gitme' diye haykırırken uyanıyorum. Fakat bu sefer yanımda yastığın değil sen varsın. Önce elinle alnımın terini siliyor ve sarılıp 'Kabustu bir tanem geçti' diyorsun 'Geçti'.

kemanlar susar,

Bitince, ayaklarımızın altında ezeriz?

özlemin bir ateş misali.

oksuz

yüreğin sev derse

Güneşin nereden doğduğunu bilirsin

Bunlarda, bir bir gittiğini,

Rüzgar bile ihanet etti bize

Bu lirik bir veda havasıdır

Ve yeniden doğar ağaç kendi meyvesinden

İçkimiz aşk, yuvamız deniz olsun.

Yitirmişiz anılarla beraber faydası yok

yürek aşkı tanıdı seninle,

Kurşun gibi izler

Mülküm malım, arabam forsum,

Yeter ki sev beni.

Başka bir asırda yaratılma şansımız yok.

Kırdın mı incittin mi birilerini

yana, bir bu yana salına salına... Yürüyorum...

cevapsız bir sorusun şimdi

kafa sallayışından anladım

sız begendıysenız ne mutlu bana

İlk önce sıcacık banyoya soksan,

Vurgun yüreğim.

En az bir güvercinle paylaşıp sırlarını,

Ölüm yaklaşmasın hayatımın kıyılarına?

Sandım ki her doğan gün senin için doğuyor

Vayy vay vay birader damardan ha, severim rahmetliyi:)

Ölüm sensiz yaşamakmış

Üzülme.

sevgilinin //

saç tellerinle ellerimi kesiyorum...

Bir gölün

Ve bir gece içinde bilmeden öldüm.

Anca kıyıları hırpalardın

İnce ince yıldızlar...

Denizlerin bir ucunda sen,

Ne olur, bana geceleri özletme?

Aralı bıraktığın kapıların çürümüş kanatlarına her sabah bir damla gözyaşım düşecek ve o an uyanacaksın mahrem uykularından. Ardından tükenen günaydınlarınla, içimi aydınlatmayan el sallayışlarınla tükenecek baharlarım. Ömrüme ömür katan gözlerinin ülkesine bir daha girmeyeceğim ve üzünçlerin musallasına yatıracağım bu bedeni. Günler yine dönecek, mevsimler yine geçecek ve ben unutuluşa bilet ayırttığım yamalı gemilerin güvertesinde buruk bir öyküyü anlatacağım mavi kanatlı martılara...

kaçacaktım açık kalan imla kapılarından

Sensiz pusuya düşen hayaller?im kaldı yar

ya da ben bu dünyaya boşa gelmişim..

Nisa ablam gitmişsin, yolun açık olsun.

hancı senin gitme vaktindir

Nede sen varsın yanımda

kadrini bilmediğimiz

Başkalarına bakmayacaktır.

Yarını neden hızlı getirmez?

O yüzden sevmem diğer alevleri, yanarken ve yakarken ağlamayı bilmedikleri için.

Yüzünü göster de yüreğim tutsun,

Sınavda ağzımdan kaçınca 'sevgi'

Olmuyor değil

Yada kal gitme

Ve bütün bulmacalar yarım bırakılmıştı.

Bir anlığına

Gözlerindeki delici ışığı söndür,

Yaşan/a/mamışlıklar..

Evinizin önüne gelip yağmurda ıslanmayı

dalga sesinde

Nazım Hikmet

kalbimi

dicle gibi

Belki sihridir gündüzün

Gün ışığından, daha beyaz

Bilir misin çocuk?

nerdesin

terliyorum ama sıcaktan değil

Seslenmesini bilemezsen maviliğin karanlığını da getirebilir sana.

Ben senin için

Konuşursam... İnanki Gidemezsin.

En korsanıda burda daha ne olsun :)))

Yakamoza sordular

Ve yağmur yağardı hepsinin içinde

kırardı kalemi gerektiğince

savuran rüzgar dumanları

kanatırcasına yüreğim yansın..

Hala buzları taşımakta.

Nesi var ki unutulmuş olan,

Yangından mal kaçırır gibi öpüşüyoruz ve yağmur eşik

Takılıyorum,

Çok sıkıldım artık bu yalnızlıktan,

zaman seyircilere mahkum olanların küllerini savuruyor

üşütür noktası gelmeyen her cümle

Kum fırtınası çıkar

Yokluğun sesinde kısılır sesim

Gözlerini duydum göğsümün üzerinde,

beni öksüz bıraktığı,

Biliyorum bulacak seni gerçek, zamanı gelince...

Varsın bozulaydı bağ, vara hat ve şerit değiştireydi bulut

Yenilen yemeğin tadına varmaktır, tuz eklemektir bazen.

anlatsam elma yanaklı çocuklara masal getirdim sanarlar, onlara...

seni resmediyor

_Artık ayrılma vakti dedi Menekşe

Kaptan, senin deniz dediğine

mevsimler bahar tadında..

Çantanı aç. çıkar içindeki gökyüzünü.

ben seni yaşarım sil baştan

Ölümün kucağındaki

Yar, ağaç ile meyvesinin aşkını bilir misin?

Ruhunun içinde vurulan uçurtmayı dinliyorum,

YALNIZIM YİNE KARANLIK SOGUK

Hatta, ağlamıyorsun.

Tam vaktinde yetişemedik.

Saçlarım mavi

Yaşanacaktı

önce kokun doluyor ciğerlerime

ışıklar söner, gong çalar

herkes çok severdi seni birde maviyi

Nefesim nefesinde müebbet...

o derin ağaçlardan

diyen sesinin çınlamasıyla şaşkın

Gene gel benimsin

Yıldız kümeleri sağıyorum gök endamından

ruh ikizini kaybettiğinde

Seni bir kez daha göreyim.

Rüzgar tenine dokunduğu zaman

Kıskanırdı elbet

Gözyaşı abı revan iken

Vursun karaya aşk gemilerin, ruhumda Golha

Dağıt saçlarını bebek

nabız

akkor dudaklarından ağı düştü içime

Masum, uysal, sevecen

Yılmadan usanmadan.

Açıldı gül

Dost, saygı demek

tesbiti bırakıp git hancı..

Burda yanan bir kalp var

Sayar ida düşünlerini kuşluk bir an

Son gemiyle kaçırılmadığını,

satır satır çözülür bilmece

Gidersen kim sular fesleğenleri

Günler hiç doğmazmı kara gecene!

Evvelce biz bu tenhalarda

Ayaklanmış bütün isyanlar, sensizliğe koşmakta,

Sadece git.

sesinde özlem taşırdı maviliklere..

en azından gidişini paylaş benimle

avuçlarımda boğup attığım binlerce kağıt gibi

Gözlerine hüzün yerleşmesin ister misin

Unutulmadın,

Sefadan gayrı bilinmezlere gebe

Bir yalnızlık içimde olmazlara meyilli...

Gönlünden düştüm yola

Ve la cumparsita'dır şimdi Azrail'den tüm vücudumuza yayılan

madem özlemişsin sığın düşlerin çadırına

Varamadı tadına

Bir gül biter içimde içimde içimde

elin kalem tutmuyorsa daha

gül kurusu,

ölüme susayan toprağa hediyemizdi..

Nakaratı olmayan bir şarkı,

Şahrud gökyüzü geliniydi, yüzüne bulut inse dolardı masal gözleri.

Senin makamın başka

Yani yüreğimin vuruşu gibi ;

...\.'...'.. //... AKILLI, ZEKİ...

Biz bize olalım bu gece

Üsküdar?a gitmeme gerek kalmayacak

Yaşamak aşık olmakmış

Simdi Yenik Bir Çocuk Gibi Bilyelerini Karsi Mahallenin Çocuklarina Kaptirmis Bir Hükmün Sancisi Caliyor Kapimi?Sensiz ziyanlardayim avuntusuz çaglamalarin vaktinde.. Büyük hikayelerin kötü kahraman?larina yenildi düslerim. Parmak Uclari Münafik Sözlere Mühürlendi Tozlu Sayfalarimin.''Süresini ve yörüngesini bilmeden çıktığımız bu yolculuğun neresindeyiz acaba? Ve daha kaç gemi var içinde olmak isterken ardından el salladığımız.''

Yangınları anımsatıyor genç ölülere artık

İskeleden bir ses duyuluyor gibi:

'sardalya sokağı'nda yürüyoruz martin Eden

Üç harfli liman üzerinedir

Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında

ve yaşıyorum,

Esmer bir sabahı diyorum

Silemeyeceksin beni, düşlerine gireceğim her gece

Öyleyse

Gayrı hayat limanından, demir aldı ömür / ki nereye varır bilinmez

Çürüğe çıkarıLmış bir siLah sanki ismim, kanayıp duruyorum...

Gözlerinden güneş çaldım, hep sana uyandım

Bez kumaşlı bebeklerini hayatın uzak kıyılarına hurdaladığından beri

Aşkları, dostlukları, sevgileri, güvenleri, bağları,

benden önce bu günleri

yaşama bağlanmış yol yok

Öyle bir dalgalanırdı ki saçların!...

Med cezrine mahkum kumsalda,

sen değilsin nefesimdeki sevda

Ah güzelim, ah..., ah saçları yakamoz kokan küçüğüm... Dibimdeki yalnızlığı çok görenlere bir şeyler söyle. Boğazımdaki yumruya haber anlatın, geceleri yıldızlara masal anlatın. Karanlık eskiden daha aşk doluydu, şimdi sadece karanlık. Korkmaktan değil korkum, artık korkmamaktan korkuyorum! Beter olsun ölümüme sevinenler! Beter olsun...

Geri dönebilecekmiyim bilemem

son bir demli çay bardağında

Çocuktum

Gözlerin gözlerime değsin,

sıkar bir kuyudan su çeker gibi sabırla

Yıkanmaz kirde hatalar geriye dönülmez carpık yollar

En çok gülüşünü özledim,

Kalçalarında oynadı dünya.

Biz bu aşkı sürdüremezdik,

Kördüğüm gibi seviyorken ben o güzel Cezayir kızını...

Bir baygınlıktır gidiyor

Bir denizin

Mehtaplı gümüş bir gecede, başka öykülerde buluşmak üzere hoşçakalın:)

Benim ol

konuşsun mehtap

Sevgısızlıgın sonucu olarak doğan sınırsız bir sevilme istegi mi..?Anlamsız seylere sarılıp ınsanları sevgısız bırakmanın bedelını öder ve ödetirken sevgının hoyratca harcanmasından dolayımı..?Yoksa, sevgi asıl olandır dediği halde, kırgınlıklara inat sevgi sunulmayısından mı...?Belki de hepsi...

mat bir yalan sürerken dudaklarına

karanlıklardan beter

Çizebilseydim,

biçare gönüllere merhemsiniz siz

-tam bağımsız adam

Bir şarkı öyle derinden etkiler ki insanı"hiçbir şarkı bu kadar etkilemedi beni" diye düşünürüz..."Hiçbir şarkı hayatın anlamını böylesi güzel özetlemez, özetleyemez" deriz...

Yaslı ve solgun İstanbul!

Susma konuş

Anlamı yok. Hislerim kayıp,

ev de olmanın tadını çıkarıyorum senede 15 gün işte

Her zaman yalnızlıktır yağan

İnsanlık nehirleri

Ne hoş. ey Tanrım, ne hoş,

say ki var-mış'sın gözlerinde bir sanının

Düşlerime yıldırım gibi düşerken gözlerin

Şimdi bir el sallamak kaldı bana / bizden uzaklaşan teknelere?

iyi olmuş...

Seni yüreğimde erittim.

Küçük hıçkırıklarla

Yüreğindeki sevgiyi

aş! ma!

Çalkantılı deniz!

Parmaklarımda mürekkep gölgeleri

Alır götürür seni...

bakar çakmak çakmak.

Bak yine yıkılmadım,

yürekten gecenLer diLimde birLeşmiyor ki

Akrep yelkovanın göğsünde aşkla uyuyor

Söylemesen, gülmesen

Yar?e kıyısız bir Aşk?ın sularındayım?

süründü yıllar yılı karanlık köşelerde

Her rüzgar esişinde neden derin bir nefes çektiğimi

hileli insanlara küsmüşüm

Ve bunu görseydi

Arama, bulamazsın cümlelerimde

Sevdasızım.

harman olalım yangınlara,

Aşk, sevgi demek

Kalamazsın sabaha inen suda,

Vurur göğsüme dalgalar da / dağılır içime sızın.

Göğsüme sızını doldurarak!

Kara gecelerimde

Ölen hep ihtiyar mı?

Tek tek şeytan taşladım ruhumda.

Turkuaz bir denizde yüzsem

yine sen,

Dert küplerinden...

hayırlısı.. izliyoz bakalım.. ama görev düşerse.. içinde bulunduğum durumun imkan ve şeraitini düşünmeyeceğime eminim..

Vurgun yemiş yüreğim sevdadan

Senin de iştahın iyi maşallah,

ve içine gömüyorum yalan olan her şeyi

Birde seni ekliyorum susuşlarıma

Kendime bir dünya yarattım derken

hep tekrarlanan bir rüya,

Ayrılmak varsa kaderde

ellerini tuttum o kadar.

Altın yosunlarla sarılı konaklar

ORHAN VELİ KANIK

tanklarıyla ezdiler lale bahçelerini

senden yayılan ışık

yüzüme vuruyorlar sensizliğimi

kırpıp kırpıp ses yapmıştım benliğini

O anda zaman durur

Uçurur sözlerini

SEVMELİSİN!

Bilmek bile istemiyorlar belki de...

kirlenmiş düşlerimden

oysa mutluluk bir düş kadar yakın sana

Ama senin için ne farkeder ki,

Varlık nedenleri

Geceyi sattım bahtsız bir şarapçının sorhoşluğuna...

Kamarasında uyuyor olmalı çoktan gelmiştir Democanım:))

Ve önerme tamam şehrin kapılarını sürgüle

hasret tutsağım, gönül ganimetim.

Ya benzerini bulup gidersin buralardan.

yüreğimin rengi kimbilir nerde..

vuslata demirliyorum

Bir ömür boyu susuzluğumla boğuşacağım

Sevmiştim Seni...

Dünyanın bir ucunda bile olunsa o hep seninledir, nefesi hep boynunda, umudu hep seninledir.

Vadesi dolmuş aşkın

martının kanat sesiydi

Batıyorum..

Ne kadar güçlüyüm desem de sana,

Bodrumlu Balıkçı İsmail

yollardan teğet geçerken seni

Ama onların bile bana sunduğu simsisay hüzün.

yalnızlık dönemlerini atlatmış kitaplara

Ya da seni yokederler sevgili...

Seni bir canbaz ipinde güvende tutabilen

Ve ayın gümüş ışıklarının soğuduğu sırada ;

Kepenkleri yeni açan baloncu,

susuzluğunu

Kapanmayan bir yara olmaktan çıktın

Arınmış, ıslak yüreğimi alıp

Şimdi hangi rakamı versem sonucu sen çıkar? Hangi seni versem sonunda mutluluk yüzüme bakar? Yok, bu işlem ancak eşitsizliğe yol açar.

ağacın gökyüzüne vuran aksinden,

gamlanmasın yüreğiniz...

eksiliyorsun,

Ve rüzgar bile eşlik etmiş,

daha ne olabilir ki

göğsünde biter gün

Mavinin siyahına...

Gökyüzü yorganın olsun.

Duygulanır ağlar mısın Deniz Kızı

Çekiyorsun özlemlerime

Ayrılık, ölümden üste yazılınca,

Senden gideli çok oldu.

döverdi hışımla beton duvarları,

dönüp arkana baktığında...

Söylesene

hadi kalemimde mürekkep kurumadan gel!

Birbirine dolandı

Ben ise Galata'da cigaramın ucunda bir öykü tüttürürken,

Ne derdi annen: Gülünü değerli kılan/

Huzursuz düşler görürüm bazen

Bak ben dönemeyeceğim nokta noktam.

Ustura bakışlarından sökeceğim en bakir aşkı

Gümüş zeolitlerde var gümüşümde tuzlu suyu tatlı suya çevirebilen, pirinç olmam ben:p

İçimde ne fırtınalar kopuyor

Gökyüzünde yıldızlar sarmaş dolaş

Esrik nefesim

Aklından hiçbir şey geçirmezkesizin

her günümsün...

Gemideyim..

kalemim kılıç, kağıdım kalkan oluyor bana

Hapsedersin kelimelerimi,

tek davulun sesi duyulur

Ya da ömrümün sonuna kadar durmayacaktın...

Hiç bir zaman küsmediler martılar bana

Ruhlar aleminde kaybolmuşluğun hiddetiyle,

gece oldu mu ışıklarla bezenir karanlığın içi

Gecenin karanlığına.

Bir yanım aktır şimdi, bir yanım kara

Ya ölmeliyim

Çok çok uzaklardan,

En çok ta ellerini

İçiçe girmiş küçük koylarında,

anıların çökmüş

Ve uyuşuk beyinlere merhem

çok zaman

Göğün damarlarını gördüm,

Cemre düşse ömrüme bahar solar

DaLgın daLgın toprakLarımızı seyrediyorum...

Üzerimden güldü geçti martılar

Kaçırdın yolundan geçen bütün gemileri

bilirim aslında

Yayına

Aramalı ve bulmalısın.

Gecenin bir vakti yatağımdan kalakarak, seni aramıyorum sigaramın dumanında.

Nicesi suyu denizin ellerinden,

Birde zorda olsa gördüğüm rüyalarım

İlişkisidir erketede bekleyenin

gece.. Yürüyorum..

virandır çaresizlik

Kop ulan kop be!...

Kandı?

Düşler biriktirdim sensizliğin gecelerinde?

yeniden,

Karayı gözleyen tayfanın sabırsızlığını izliyorum hareketsiz gözlerimle?

_Evet dedim

Gömüldü bir kere çaresiz...

Uçurdum

Nasıl yalnız bir karanlık ta usandığımı anlatacağım

Bilmeliyim neden kapıyı çarpıp gittin, toz duman ettin

Pedra..

doldu özlere ırmaklara kolmuş

Bence sen de şimdi herkes gibisin

kabuslu gecelerde sığındığım

yada o sözü söyliyenin gururu

Tatlının şerbetini bol tutmaktır.

sadece bir tarafım şiddetle biliyor herşeyi

Sarılmalar bitmiyor

Aşk dalında kaç Oscar ödülü almıştın sen?

bir de sinsi yangınlar

hancı kapat müziği

Uyku uyutmazken beni, kanayan yaralar varken bende

ellerin o kadar sıcak ki

Yağmurlar yağdırdım üzerine

Onun bana yaşattıklarını

kan boşanmıştı ağzımdan

ve o yürekte kürek kürek dert.

vurudu kendini

Çünkü hüzzam yüklüdür gemilerim

şimdi beni anlamadığını düşünüyor uzak dağlar

Birden o tatlı demleri hatırlayacaksın

dalga seslerine

bir kadından

Karşımdayken karşı kıyı

Sesini sana seslenince bahar yalınçıplak ve ansızın

baygın kaygın

iki sevgili sarmaş dolaş bir yolmuş

Akşamlar ne vakit karanlığın

Heyecanlanırız!

geceyi renklere bürüyelim

Umarsızca hafiften esen bir rüzgarda,

Tepeden tırnağa sırılsıklamım,

Adını her anışımda...

yanıtsız

Uç dedim!

Sana hissettiğim aşkta!

Gel ki

ben her gece

Aci Veriyor..

Evimde şenliksin, bahçemde bahar;

öyle gel ki bana

Yalnız değilim ben

Gemiler vardır, İnsanlar gibi yolu gözlenen. Her an çıkabilecek umuduyla gözler ufukta beklenen. Ünlüleri de vardır, İnsanlar gibi çok uzaklardan tanınan. Göründüğünde tatlı bir heyecan veren, bir yakınımız uzak yoldan gelmiş gibi hissettiren. Bazıları suvarileriyle anılırlar. Rauf ORBAY'ın Hamidiye'si, Şefik Kaptan'ın Ankara'sı gibi. Bazıları da doğum yerleriyle. Kurucaşile, Ayvansaray, Bozburun yapısı derler. Genellikle o memleketlerden iyi adam, pardon iyi tekne çıkar.

Kış güneşinin mutlu ettiği bir kedi gibi mutlu, emin, tasasız

Kağıttan gemin,

ses olmuştun sis olmuştun şiir bulutuma

sonbahar gibi-seni hazan diye okurum-

avuçlarımda sana dair biriktirdiklerim

Limansız denizlerin derinliklerinde kaybolan bir ben

Kendimi ikindi sonrası bir akşamda buluyorum

arafın derinliklerinden 'aşk' diye gelen

Damlalar yenilmişliklere ahıt yakar

denize vurgun..

Mideme girmiş bir gramp şimdi sessizliğim,

ver elini

Gözlerim dalıyor ufuklarına.

İŞTE O GÜNDEN BERİ HER YAGMURLU GÜNDE

Rotası belli olmayan?

Ve yüreğimi ellerine verir, derdini ben alır çıkıp giderim.

bu, bu günün

Solan bir bahçede,

Günlerce yekesiz yelkensiz

Şarkılarla kaç kere sırdaş olmuştur insan, nasılda bilirler en derininiz de sakladıklarınızı...

Rüzgarı tutabilir miyim?

'Aşkı en tatlı öldüren kimdir?' dediniz

Gevrek gevrek bağıran simitçi,

Midilli stem kusar tek başınalığına...

Ben senin bakışını

Sen ayrı bir alem, ayrı bir tatsın,

Süt, kan olmak için devinir

Neden hep ben, neden

üç noktayla karşılayacaktım seni

bizi seyrederken?

Dinlemek, anlamak demek

Alıp Götürecek seni.

ben vurgun olmadan gel..

buz tutuyor yangınım

ohhhhhhhhhh mis gibi de havası var, çok sevdim burayı

Yıldızların bir bir terk ettiği meş'un gökyüzünün

Canavar uzun, hem de upuzun,

bütün ölümleri gör,

ben işte bu yürek sızımı sevdim

Beynimi sarmalıyor bu kara gölge...

Dalga ile kıyının aşkını bilir misin?

bir kırlangıcın kanadıydı

Dilim lal olup sussa da,

Rüzgar haykırsa

söyle ey sevgili

Ve seni ne kadar sevdiğimi anlayacaksın

Usulca süzülen martının;

Sevilmiyorsun

gözlerinde kaybolmanın,

Alnıma bir ışık vuruyor karanlıkta

Tırnaklarımızı kemirip, duvarlara tekme atıp,

yetmedi duvar, kısa geldi

Dalgalar getirir sana,

baharlar bizim için mi var..

sen düşersin aklıma

gün olmuyor ki hep aklımdasın yaşam.

bir gün yanlış saatlerin gözlerimde buluştuğu bir noktada

lacivet suların kızı

Zira ikisinin de kokusu içlidir, arsızdır. Bir nefesin rüzgarı bile kokularını salmaları için bahanedir onlara.

Ancak böyle rahatlıyorum...

Ne yapıyorsun

Hep seni arıyorum sahil boyunca.

Yuvarlanan kaya misali,

Irmak olasım.

Yıkılan umutlarımın enkazında

Kanattım ruhumu da.

Ve gitti...

Su gibi doğmaktı azade beyitlerde...

Islak kumsallara bomboş kalpler çizerken.

Düşüncelerim bu kuyularda kelebek ömrü kadar çaresiz olsun

sarılamam...

Bunaldım kendisiyle boğuşmasını

Yaşanamayanların hayal kırıklığı?

Anladım ki zaman çabuk geçiyordu

Denizcin senin kucağında can verecek!

Kahve çekirdeği

Uykum geLiyor, yatağa uzanıyorum..

Gönül köprülerine sıkıca tutunmaktı

ey geceden gelip geceye giden trenler

İkimizde hiç konuşmuyorduk gözlerimiz bir birine kenetlenmiş hiç bilmediğimiz ama hep hissettiğimiz o gönül dili konuşmaya başlamıştı.. Ben sevda diyordum o sevdam diyordu. Aynı dili aynı kelimeleri konuşuyorduk onunla... Kelimeler olmadan saatlerce konuştuk...

Gerisi yekpare bir hüzün

Deniz kızları, soframızı hazırlasın.

sıkıldık buralardan

hem; delilik hangi zaman para etmiş

Yakamoz martılara sorun dedi

Bir yangın içinde saraylar var, adın gül mü diken mi?

Ve göç eder

adına düğümlendi...

Şimdi ıslak düşler kuruturum sana

içime inat, derli toplu saçlarına

Sen ürktün,

Ahh ahh;

dağarcık

Yankılanıyor boş sokaklarda

Bense gözlerinden şiir içiyordum.

hiç bir martı çığlık atmaz soluksuzluğunda

diyorum armaların birinde

Sırlarını tatlı su balıklarına anlatan

hele rüzgar, değdikçe yüzüme

Ayakları dolaşıyor birbirine bu gece

Tarihi onsuz kimler yazardı

Yalnız ufuk çizgisinde buluşurlardı, onu da güneş günde iki kez ateşe verirdi.

Bir bildigi varmış gidişinde, canımı yakmak

Unutmak isteyeceksin herşeyi

kıyı üstüme üstüme geliyor..

Benim her anım gece mi olacaktı?.

Tel örgülerle çevirme yüreğinin sınırlarını?

martılarla seni konuşmak kadınım.

seller hiç eksilmedi yüreğimden

İnsan sevilince ve sevince güzeldir...

İster yüzsün, ister batsın, ister bir çalıya takılsın o kağıt sandal hep derenin bir yerinde olacak biliyorum.

Onlarla hayat buldum ve bağlandım hayata?

Birer birer yasaksızca, dizelere savrulurlar

Mavi bir boğuntuya kargalar üşüşmüştür

oysa sen, boş bir kabın taş darası.

Görmediğim sade düşlediğim sonsuzluğumun renginde

Bu hikayenin gecesini uzun yazdım?

delik deşik ediyor bugünlerimi?

Avuçlar açılıp edilen bi dua...

Bir var'mışın içinde

Odadan odaya doLaşıyorum, uyuduğumuz yatağın kıvrımLarında.

Güneşe dönük duralım

Korkmak istemiyordum korkmaktan

Korkularımı siliyorum gecenin ferinde,

her saniye bir başka mevsimdeyim

Ey uzak akrabalarım, üvey aşklarım

Rüzgar Sevda hanımın geceye uzanmış yıldızlı saçlarında eser çılgınca, sukut-u sonbahar olur eser, sevdiği kadının gözlerindeki duruluğa bakar eser, gerçeğini düşünür susar? Sustuğu kadar sever her zerresiyle rüzgar, estiği kadar susar.

Birkaç damla mürekkeple

kırlangıçlar yuva yapıyorsa hala anaçlığıyla,

Emek, ter demek

Hakkın üç tahta beş kürek topraktır,

Sıla bahçelerinde...

Kum taneleriyle

dili olsa çok şey anlatır kalbi hayata

bir derviş gibi ıssızda yanmak için, kendi içimde sarmak için yaramı...

isyankar davetlerde

Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,

Versem kendimi bütün bütün

Hüzün bulutları yağmayın üstüme

yaşamış olması gerekir insanın.

Sonunu ve sonuçlarını görmediler Eylül'de kurulan düşlerimin.

Orada seni aramak,

Ucu yanmış yüreğine özlemleri katarak verir elini yalnızlığa. Sitemsiz çözer yüreğinin kelepçelerini, dizlerinde uyutur ziyan edilmiş gençliğini. Yanağından süzülürken kanlı yaşlar, saçlarına kırmızı bir gül takar rüzgar. Koynuna bir mor menekşe bırakır usulca sevdiğinden yadigar. Ve bahtında bir papatya falıdır sevmeler ki yokluğa aşinadır yüreği?

Sevgisizliğin bedelini ödediğimizden habersiz gecen takvım yaprakları dolu yerde...

kendinize ait şiirler olunca

paramparçadır yaşamak

İşte gece

Yaşamak

Bu gül bahçesinde kaç günlük ömrün var

yokluğun bir tokat gibi çarpar yüzüme

Kapatırsın ışığı girersin yatağa?Bir de bakmışsın bedenin yalnız, bedenin buz gibi. Ararsın beklersin bir dokunuş, bir sarılış? Uyurken duymak istersin o sıcak nefesin verdiği huzuru ama sende bilirsin ki sağın karanlık solun karanlık. Hani alışmıştır kulakların duymak ister iyi geceler sözünü, küçücük masum bir öpücük istersin? Yalnızsın ne duyarsın ne hissedersin.

Seni mavi sevmeliyim

itiş kakış halk ekmek kuyruklarında

Rüyalarını kimseye anlatma, kimselere endişelenme.

elinde kitap...

Denizin karanlığı da senin bedenin olacak!!!

bellidir bendeki değişmez yerin

Yara olmaktan çıktın

Küskün zamanların ucunda kiraz dalları yeşerten

dünyamızın içinde dönen bir kuş

gözlerden...

Batırmalıyım birer birer

Su kenarına gitmeliyim,

Yine seni bekledim,

durur mavi gözlerin,

Şarkılarda buldum seni...

Yakomozları yolla

- merhaba yaşamak

gözlerinde çığlık olmaya geldim

Kıvrımsız, durağan, ölü sözcükler

Temizleneceğim yağmurlar yağdığında...

Sevgilim! gözlerin, bir kaşık sonbahar

Bilmeliyiz, bilmek istemeliyiz;

rüzgar savruğu eteği

dört duvarlı cephemiz yerle bir

Aç avuç içlerini

Bir saçların vardı

gözlerindeki kızılı tanıyorum

Kaliteli ve aşırılmış şarap ama içmek yok

erkekler ağlamaz... ağlamaz diye dur

Yıldızlar sensiz akıyor saçlarımdan...

Benden daha hafif

yabancı işçiliğine martının

Gözlerin zamansız ıslanmasın.

Can değil canan değil er değil eren değil

Ama korkusuz

bu evler, bu sokaklar, bu meydanlar

sen geceye

sana gönderirdim herkesi-

Devam eder deniz atı

Kazasız belasız

inleyen

Firari bir fırtına oldum

bu gece başımdan geçenlere değil

Sabredecek ve büyüyecek, insanın yürümekle bitirmeyeceği yol yok

Eskitmeyecektim sevdamı?

Buluşmak varsa kaderde,

"Gösteririm tabii

lehçesi kadın,

Durumu anlardın, takvime baksan,

"Paraysa para işse iş büyük şehirse büyük şehir bana vermeyecekler de kime verecekler Zehra'yı" diye geçirip içinden hayallere dalıp gidiyordu. "Zehra'yı da alır gelirim bu koca şehre. Çocuklarım tahsil görür adam sıfatı alırlar. Benim gibi genç yaşta çürüyüp gitmezler el işinde."

Sense benden kaçtın.

Uçurum duygusuyla yaşadığımız hayat ey

Aşktan yitik

ellerim ellerinde

yıldızlar sırmalı...

Senin de olsa dünya yayasın bu alemde...

Uyudukça hastaLık kuruLuyor göLgemLe hayat arasına; gurbet gibi!

altında kalan kardelen olmalısın, eğik başın

Umutsun

boşlukta el sallayan biri var hala

Ummanın koynunda

yıllardır yaşamımdan çaldığım zamanlar,

avuç içi kadar bir umut

Bir masal gibi gülümserken

Ansızın gözlerine kapanır

çoğu zaman geceyi bilmem

ben keşkee?.

İnsanlık başkalarının yüzüne dost görünüp arkasından kuyusunu kazmak mı? Yoksa insanların başarısını kıskanıp ona bazı yollarla daha çok başarılı olmasına engel olmak mı... İnsanlık huzurun olduğu yerde huzursuzluk yaratmak mı? Haksız yere insanlara iftira atmak ve onları dostlarına küçük düşürmek mi? İnsanlık düşene birde ben vurayım mı demek yoksa elini uzatım düşeni kaldırmak mıdır?

geçsin diye siyah hastalık

bir yanda boğuntunun yılan ıslıkları

Gönlümde şarkı sevdam avucumda

Nasıl bir sağnak altında

İlk kes tatmışsındır bu duyduyu

Kül rengi akşamlar da çiseleyen yağmura inat

bir düşten uyanmışçasına sersem

Söz taşıyorum sandal sandal

Kadife bir dağ ağırlığınca

yok kıskanmam!

Saat ilerlemekte...

Hiç mi?dolmadı avurtlarına hüzün

bir zaman diliminde, küçük bir koyda,

Unutmaya yeltenen sen,

Adam uyandı, boş kül tablasına attı günün ilk sigarasını, şekerliği boştu adamın. Üşenmiyordu, kahveyi acı seviyordu. Güzelce ütüledi mavi yakalı gömleğini. Servise bindi, ofisine doğru gidiyordu. Bir kaç blok sonra kadını gördü, aklından geçiriyordu "Kıralım bugün işi." Kiminle dedi iç sesi, kadın yoktu. Adamın hiç kadını olmamıştı ve o iş yerine gitti. Sekreteri seslendi, "Yeni gömleğiniz güzelmiş, rengini sevdim. Mavi."

Ve döner hep geriye

Şimdi artık gözyaşların gereksiz akmamalı

yürek düşer yüreğimize

lodos kusuyor fırtına döngülerimde

O, benim.

Yokluğunun ortasında.

Ayrılığı seçmeli ders yapmadılar

Adı anlamsızlığın kuyusu olsun

Sendeliyorum ara ara.

işkenceler oldu benle bir bütün..

Hayatı adamak uğruna. Adınla başlamak güne, geceye. Dünleri senle bitirmek. Yarınlar için seni eklemek yanına.

ve küçük bir çocuk olursun

Cesaretim yok sensizliğe

bir şimşek gibi durur

ve sabretmek gibi uzun yollar, ama hepsi bitimli.

Yüreğime nefesin değmiş

kıyıya vuran balıklardı ellerim

İşte, ben de seni böyle severim bitanem.

başımızın üzerinde dönen,

Ben senden değil

Oy gecenin tam üçünde gecenin tam üçünde

Adını yazmaya ne kum

Toplayıp giderken günahlarını da

Hani tıpkı senin gibi...

Gündüzleri denizfeneri bir hiçtir bütün aldatmalara şahit olarak. Güneş ise gece olunca bu hissi göremez.. Gece, denizfeneri ile okyanusun aşkının dansedişine güneş şahitlik yapmaz..

Keşke yanık bir akşam kokusu şiirle

Uzun ve zorlu çalışmalardan sonra da tatil yapmak isterler, yan gelip yatarak. O zaman da çekek yeri veya havuz tabir edilen yerlerde özenle korunurlar, Omurgası, iskeleti, kalbi kontrolden geçirilir. Gereken tedaviler uygulanır. Görücüye çıkacak gelin adayı gibi sürüp, sürüştürüp, allanıp, pullanarak yeni sezona hazırlanırlar.

ruhlarımızın bütünleştiğini görmek,

bilinmezlere karıştım

Tohum bildi herkesten önce ekmeği

Çığlığımı duyurmadım

Sessizliğin içinde

Yalnız kalmayı bile beceremiyorum

-üşüdük belki-

Beklemelerimin üstünü örttüm

Orada dur ve

mutsuz, bendenlerimize yabancı

Dünyanın en güzel sözleriyle seslenebilirsin insanoğluna!

uyuyamadığım gecelerde,

Özgürlüğü ya da saflığı vurgular insan gözünde

Babasız çocuklar gibi horlanır sözler

dünyama hoşgeldin.

Sabır gecikmenin bekleme odası,

Sahilde beklerken bir akşam seni,

Sen başla, ben devam edeyim seve seve luna:)

Gece çökmeden gel.

İşkence görür sözcüklerim

Yeni doğan bir balığın,

zaman amansız bazen

Şaşırtmayı severim biliyorsun.

Buğday tarlaları yoktu,

Kime esip gürlerim

Ne haldesin

vefasız bu gemi

Dumanında bulanık hatıralar,

avuçlarımdan.. Ama şimdi senli zamanı değil, bizzat seni akıtıp tüketirken tane tane

yağardı eylül hüzünleri beşinci mevsimde baharlarıma

Tek dostum dert ortağım sensin

yıllar sonraa birbirini farkedip geç kalanlardan olalım?.

Gelgit zamanı sular çekilir

Beni içime küstüren, sende tükenen bende bitmeyen sevgim var!

Yavaş yavaş indi gece dönülmez seherlerin üstüne.

bekle beni gecede

Zamansız mekansız hayaller kurdum

Anlatıp durdu ağıdını köylü kadınlara...

gece sadece o ve okyanus vardır sınırlı görüş gizliliğinde.

Cazipken bunca görünmeyen kıyılar

Saçlarını dağıttım gecenin, yıldızlar taktım her teline ve seviyor sevmiyor

çocukluğuna dolsun

yaktım gemileri.

Kiminde uçurtma

Yerim yurdum yoktur benim

Konmak istercesine gider gelir,

Yankısı bir hayal gülünde kalır

yol açtığı birkaç tuzlu resim

Yosunları umursama, zaten onlar hep yeşil

Eğer su öpseydi

Gümüşbalıklarını

Bazen düşünüyorum

Hayalin korkunç tamtamları bir de korkuların

Yalan söyle

Tapıyorum varlığına

Tenha sokaklarda üşüyüp durdu sırtımız.

kimbilir odalar vardır

Bir gün dayanılmaz olur özlem:

elbisem kumsallarda salınır

biz sevdik Pedra

- günaydın

Kilidi açılmış bir şiir defterinin!

Yani,

Biz bu sonucu haketmedik,

Hep esmer bir düşün peşinden yürürüm

Gülüşünü, boynuma lale, ayağıma bukağı taktım

Dokundukça kendime ulaşmayı başarıyorum

varolma gücünü

Bir yalnızdır ki deniz atı

Yaşayanlar kalır tek başlarına.

Her y/anı verkaçlara gizlenir

mekansızlığa,

Dertlerin denizinde boğulacan sanırsın

Öldü kabul et hatta.

ve akşam yastığımı ıslatacaksam

Doğan güne birlikte merhaba dedik.

biliyorum, bu sana bir ihanetti..

ardında martılar

Kesik baş çapa, iplerim, küreklerim

Kağıttan gemilere mezar ettim yüreğimi

Kimsesiz yağmur tanesi

suskunluğu ondandır.

Ne hoş deniz deniz dolaşmak

gençlere sabrı öğretmek çok zor.

nasıl da sevmişim seni

sevmiyorum işte / ınadına!

bunlar insanlar.

Dostlarıma baktım, Kalmamışlardı...

Kendi etrafında dört dönerek

İfadelerle parıldamayıverişim suların üzerinde,

bazı sözler hiçbir zaman, diyorum kendi sesime uyanırken

el yordamıyla avuçlarına bıraktığım yüreğim

Uzak değilsin, gözyaşların kadar yakınsın buraya.

Özlemek... Özlenen giden değildir aslında... Onunla beraber giden mutluluklarımız, hüzünlerimiz, yaşama tutunuşlarımızdır özlenen... Hıçkırıkların düğümlendiği bir kentte,'seni seviyorum'deyişlerimizi özleriz, yağmurların yarıştığı bir kentte, sıcak iklimiyle bizi ısıtıp kışı yaza çevirişini özleriz sevdiğimizin... Ama giden değildir özlenen, özleniyorsa giden; bir daha gelemeyeceği için oluşmaz kahır tabloları... Ben seni özledim diyemeyişimizi özleriz, sarılıp koklamak kadar doğal, tabiatı güzel şu dünyanın sevgili dolu anlarını özleriz... Giden değildir özlenen, ben seni özlemedim ki... Sana dair sitemlerimdir burnumda tüten, sana fütursuzca, aymazca akıttığım gözyaşlarımdır özlenen... Ben seni özlemedim ki... Özlediğimi söyleyebilirim ama yalan olur bu, sakın inanma söylersem... Ben seni değil;seninle olmayı özledim, seninle doğan hırçın anlarımı, sana ulaşmaya çalışırken yasak bir limanda hissederdim yüreğimi, ben o yüreği özledim... Özlemek... Özlenen giden değildir aslında, eğer ki giden özleniyorsa,'yalan işte! İnanma... Ben seni özlemedim, sabahları seni düşünerek uyanmanın keyfini özledim, senden gelen mesajları değil;mesaj kutumun heyecan verici tablosunu özledim, seni özlemedim ben, sana dair günahlarımı özledim... İşte bu nedendendir ki;gelmeni istemiyorum, özlemlerim dolup taşarken, yeniden beni yaşatan olma sen... Hak ettiğin bir varlığın olsun, bir de çok sevildiğin bir yürek... Bir yar, yarine başka neyi dileyebilir ki? Sevgilerin en kutsalında yüzerken, arada bir yüreğim aklında olsun... Çok sevmişti beni de, o kadar çok sevmişti ki... Özlemek fena diye, özlemlerinin içine en olmazları eklemişti de... Ama çok sevmişti beni de, o kadar çok sevmişti ki, günahlarımı alıp, sevaplarını vermişti de... Ama söyle bunları sevgilim, öyle bir söyle ki, ısınsın iliklerim... Ben seni özlemedim, özlenen giden değildir aslında; gitmenin vermiş olduğu acıyı yeniden yaşamayı özledim. İşte bu nedendendir ki;seni özlemedim, gözpınarlarımın hareket vaktini şaşırışını özledim, bir akar, bir durur, bir durur bin akardı ya... Bakma sen bana sevgilim, ben seni değil;senden kalanları geri alabilmeyi özledim, çok ama çok özledim... Yokluğunun kıyısına sürükledim kendimi, karaya vurdum en sonunda... O kadar siyah göründü ki gözüme umutlarım, onlardan utandım, çok utandım. Seninle doğan umutlarımı özledim, senden sonrakileri söküp atmak istedim içimden. Giden değildir özlenen sevgili;sevgilinin acıttığı, sonradan kabuk bağlayan yaradır özlenen... Üstüne alınma, ben seni hiç özlemedim, özleyecek olsaydım söylerdim, kirpik uçlarım nemlenmeyi özlediler senin için ıslanabilmeyi... Özledim işte sevgili;özledim özlenmeyi... Varlığımın her zerresinde, adının içinde kaybolmayı...

Sesine hasret yüreğim ve de yüzüne gözlerim.

Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor,

uzun yıllar önce,

hayatın mihengine.

Biz olmaktı kabahatimiz

Ayrılık galip gelemezdi

savrulurken gel-gitlerinde

Zamanla baş başa kadehler

Deniz Kokuyorsun

Aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer

Orman örtüsüz

dizinde başım

Utanmaya, yüzümüz olsa gerek,

her adımda bir kurban gerekir

Karar verir tüm okyanusu dolaşmaya

Bahar gelmiş

Gönlünden atamadığın gibi kafandan'da

milyonlarca

seven kalpler bir olsun

kırmızıdan daha alımsı

Ben sarhoş olmam

Uzaktan gelen bir gemi sireni duyuyorum sanki

kilometrelerini saya saya, kah gözü yaşlı bir masum çocuk, kah hafif tebessümlü bir genç adam taşıyorum içimde.. Taa ki uzaklara dikilmiş gözleri öylesi umutlu, öylesi

Beni bu hale aşklarım getirdi.

ellerinle bahar taşısan şimdi

Sırf senin zalimliğinden

Biliyorsun oysa ki;

bir uzun hava olur

Sokaklar, caddeler hep o insanların.

Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır,

uçursun beni sazsız

Düşüncelere daldım bir anda neden bu rıhtımda tek yanlız bendim neden benden başka kimse yok diye düşündüm o an yanlızlıkla göz göze geldim sanki düşüncelerimi okuyormuşçasına cevapladı.

Yakut mavisi aksamlari özluyorum

Sensiz sabahlara uyandığımı duymayacaktın?

Haydi kapat gözlerini ve unut seni üşüten kederlerİ

Yasaklanıp, bedenin kuyusunda saklananlar,

yüzü gülerdi

yalnız,

Dalgalar seni çok yıpratmış. Umudunu kırmış.

Bir kör gibi sevmek istiyorum seni

Rengi sen, kokusu sen, güzelliği sen

düşüyor yüreğime...

dur sen... süpür.

birer çocuktuk belki biz... Kolay olan büyümekti, çocuk kalmaya

Ey ay felek harab olmuş alt üst olmuş senin için

Beni oturup bir dinleseN

ayrı düştüğümüz her adımda

Bir yalnızlık- kan olmasa

Usta birer katiLiz hedefini şaşırmayan, birbibirimizi öLdürüp duruyoruz günLerdir.

Vurgunduk!

Senin, en vakur halinle

Ümit ışığıysa kısa devresinde terk hüznüne...

Hep o günleri anacak,

Ben kendime şarkılar söylerim

oysa çiçekleri düşün kırlarda

Bütün mevsimlerde kurur

Kanadı güvercin düşler geçer uykundaan

Bıldırcınlar..

Kırılırdık kumlar çarptıkça ayağımıza

Beni boş ver, yaşa hayatını sınırsızca,

oysa,

Tam kafayı bulunca

İçindeki ceninin alyuvarları sen, akyuvarları ben

Ağlamak istiyorum

İnsalığımızı, dostluklarımızı ve en önemlisi dostlarımız kaybetmeyelim...

sen bana dokunca

Gün geliyor bütün çektiklerinin ödülü bir an bahşediliyor insana.

-tel örgüler ardında deniz

Konuşmalarını dinledim.

Var olanların zamanı şimdi!

kılıçsız

tahta masa

gözlerini kapayınca karanlıkta kalan

neden olabildiğinceye kanmaz insan

Ben de senin gibiydim öncedeN

Güneş olup denizi yakmaya

derya olsa da göz yaşlarınız. Vazgeçmeyin ağlamaktan ki, nemlenmesin

ayrılıkla hüzünle aşkla sınandı ölüm

Senden evveli anılara yükledim?

Anlamak geçiyor o an aklımdan

Hep biz kalalım.

ömür bitiyor bak

Ben yüreğime söz geçiremedim

Koca hayat dediğin birkaç hatıra

Yosun kokar esinti martı kanadından süzülürken..

yaşamak bir zaman oyunu yeter ki sabret,

bildik masalımızı anlatsın sana

Sen yoksun.

bir kalem, bir kağıt bir de çayım

affederim belki seni-suskunluğunda-

Kilitte unutulmuş kapının

Kaç kaçabildiğin kadar kaç kere kaçtım kaçmaktan

Özürlerimi kabul ediniz efenim.

bir çok hastalığın başını yerden yere vuran

Bilmem kalkar mı ki Acropolisten?...

bilirim, yalan, hepsi yalan;

viran eylediğin gün yorgun hayallerini

Sevda işlemeli anların ıslak hanlarındayım

Sen, yeni yeni öğreniyorsun sevmeyi,

sonra kokun

PeKi NiYe...!

Ve bir ateş yanar...

sevdazede ezgilerden uzak

Altına sığınan deniz parçaları gibi

Bir mabettir göğsünün tahtası...

Olsaydı ellerin

ne gök alçalır

yaz bunları ve imzala sana yetecekse.

Zamansız yağmurum ol, sen ol tenimi ıslatan

Bakışları kızıl ve yırtık

prenses ve köylü sürekli bu ada da mektuplaşmışlar.

sonuna gelip

?Ayrılık? diyeceğim,

begonya huylu bir akşamın teninde

Hiç duyulmamış

Denizin coşkusu,

Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.

Daha önce gidenler gibi.

Ve demiri uykuda bırakarak

yok ben birdaha gelemem sana

Kanatlarında yitik bir aşkın hüznü

Hasretler küskünler bir bir sarılsın

senin sonun deniz'in karanlığı,

Ömür dediğin ise pazar yolu mesafesinde,

o efsunlu yağmurlu hercai gözlerinden

rüyamın en olunmaz yerinde

Bu çağrıdan ürker, ses vermez..

çöp torbaları selamlar bizi.

bende olmadan bakma kendine

Yeniden denize bağışlamıştık.

Tatlı sözün, güler yüzün

Bir yağmuru dinlercesine bütün

ismet özel şiirleri doloşuyor aklıma

-Şu koca dünyanın en iyi gemilerini benim martım yaparmış.

insan dediğin başka ağrılara el sürebilendir

Yelkeni gül yaprağı

Kalırsa, sadece o hüzün kalır..

Sonra filmin devamı

Uyumamı ertele başka sefere

yalnız çığlıkları kalmış bana

Bir kız kulesi istiyorsan kendin için,

bakışları bir ceylan

Gözyaşlarım ırmak oldu

Ne oku ne anla?

kuşların bilmediği diyara

Söyleyemem,

Bizi sevindiriyorsun huzurumuz kaçar öyle

hayata dair unutkan sözler düşürdüm

Ne bir sitem, ne de bir ah zerrece

Her hüzünlü şarkının yolları çıkıyor sana,

Fransız İhtilalin'de aldığı kelle sayısına,

tutkuların gücüne. Göze alandır kadın. Çekip gitmeyi, sahip olduklarından

Dökülen yapraklarım değildi; hüzünler saçtım sağa sola

kaldırımlar denize eş

Bazı gün hatırlayınca, sessizce ağlarız.

Yamaçların ormanlık yüzlerini harami tutan villalar...

Terimi kurutur gözlerini kestiğinde gözlerim

söyle bana;

Şakaklarıma dayıyorum

HER ZAMAN OLDUGU GİBİ

Tenine doyamadan

aynanın kırığında bile yansırken günyüzü

Beni anlatma anlamasın o zalim

Kaç kez ölmüştüm kanadında, nefreti tükürürken

Sensiz olmaz bu yerlerde dünya dar olur

Ben nerdeyim?

Sanki her şey bağlıymış gibi onlara

Adalı?nın.

En dönülmez uzaklar bile

Ama sandığın gibi gaddar değil hayat okyanusU

Gelgit zamanı çekilir karınlar içeri

Hani cennetin anahtarı, hani cehennem zebanileri, hani...

toptan ve perakende,

gökyüzünü bezedi.

sensizLiği yenip güLebiLecek miyim yine mavi mavi.

Dokunamadı kimse

Ağladım sabahlara kadar

Getirmeyi bilmeyen

benim asıl derdim.

Derin bir yalnızlıktı bu, karanlık bir uçurum gibi.

Sana öyküler biriktirdim

çizgi çektim herşeye,

'Herkes sevgi için bir eş seçsin' dediniz

Beni bu karanlık denizlerde bırakma

gün öncelini ayırmaz

Kayıklar batıyor ruhumun yosunlarına

Yaşamın katresi ol ki canımda

tüm maviliklerin siyaha dönüştüğü,

umut dolu, içinde hep sen,

Zulasında hep beklenmedik

Ne ben işe gitsem, ne sen ayıksan,

Ayrılık acısıyla ağlardı hüznün içinde yüzen deniz kızı her gece? Tahammül edilmez bir yokluktu avuçlarındaki titreme. Hasretli gözyaşlarıyla engin denizlere açılırdı gerçeklere meydan okuyarak. Cesur yüreği ile kucaklardı denizin hırçın dalgalarını. Bakışları; suskun bir güz güneşi, her gülümseyişi; bin yıllık figan olurdu yıldızsız gecelerde, vuslatı bekleyen yüreği biçare?

hoşça kal dudak payım!

Yeniden düşünmeliyim

Beni bu sefer anlar ve ol der ummanlara

Babası kızı yola çıktığında herkesin başlarını eğmesini ve kızına bakmamasını istermiş?

yaralarım yarlardan atlayacak

Kaç yağmur yağdı sen gittiğinden beri

Saatler tik tak?larını usulca susturup yavaşlatsın

Nereye baksam bir gidiş düşüyor gözlerime,

Yağar her iklimde eylül

Yıldızlar yol göstermiyor

Kendini dövmekten biçare,

Hayata gülümserken hayat bana hüzün sundu her seferinde arsız arsız

Yıldızsız teknemdi inip çıkan gece,

Dikensiz bütün güller...

öylesine mavi masmaviydi

Tıkmayacağım kendimi boş odalara

Tecrübem vardı benim.

geçtiğin yollardır içimde dolanan

uzaksan sevgiline,

Yüreğimden hala çıkamadın belki ama hayatımdan çık.

biliyorum... aşksızlığa bu alışkanlık...

... Ben yordum ruhumu biraz da sen yor

Ağlasam feryat etsem duyarmısın sesimi

Pırıl pırıl bir rüzgar

Ağaç ve kızak, demir, yağ, halat, katran,

işte karanlığa nişanlıysa bir yanın

Laciverttt bir davetliydi, gözlerinin ;

etmeyeceğim şikayet,

Bu yokluğa varlık dayanır mı yarim? Bu soruyu ne bilsin eller.

Kimsenin aklına gelmese bile

Güneş geç kalıyor doğmaya, bak sevgili

Seni alıp götürmeleridir, kesinlikle nedeni.

yüreğimin köpükleri.

Zaman gelir, canın önemi kalmas

Sana gülüm demiştim kokuna doyamadığım için

Kalbini çalıyorum bütün herkesten

son notaya gelinir

Uykulardan uyandığımız

Sahilde bu dalga sesi,

depremler başlıyor her gece, şehirler çöküyor içimdeki çukura

paylaşarak acılarımızı

Hiç bir şaibe gölgesi bulunmaz çünkü...

Canımız ilk çektiği anda, onu dudaklarımızda onurlandırırız.

şimdi şehir sussun..

burnumdaki deniz kokusu

Sabırla bekledi dönmemi.

boyun büküp ah çekmek kar değil bana

Havalar bir garip olsun

yankısız -ama gölgeli -

her gün yeniden koşacaksam umuda

ayrılığın en derin sayfalarında

Ama sinenden hiç eskit etmesen beni

Ama yaşanmıyor... Çünkü ben; hayatı adadım uğruna ve hayat sen oldun lugatımda.

Okumak, yazmak demek

Mevsim kaçkını bir sevdanın dalında

Ama takan kim

Elleme tükeneyim.. siz yükselin martılar

Atlara kalırsa çoktan kaybettik savaşı,

ben sana teslim olmadan gel..

Cansız bir fotoğrafla avunmakmış

Ya da bugüne kadar elde ettiğiniz her güzellik her başarı için çabalamışsınızdır Kimseler bilmese de kendinize ait dünyanızda küçük de olsa dünyanız büyük işlere imza atıp istediğiniz gibi yaşamışsınızdır İşte bu ikinci gruptaki güzel insanlarım da yorulur bazen; ya da sorgular değdi mi diye? İşte o zaman durunuz bir düşününüz çabalamasaydınız ne olurdu? Bugün size küçük gelen başarılarınız olmasaydı hayatınız nasıl olurdu?

Yaz'da gelse

Bilmezler, bilmezler

ballar balı

sonsuzluğa açılan şizofren akşamın son rüyası...

çarpsam rüzgarın seranatına

sonra

Aşkım!!

Bu benimde dileğim Gayem.

Sözlüğün tanımı değişiyor ve aylardan koyu bir katran boşalıyor

Ben ancak kendi ölümümden sorumluyum.

Artık başardım sen bittin benim için. BİTTİN!!

Ruhumuzun dokunduğu düşleri gerçek yapmalıyız

seslenelim geleceğe

denizingökyüzünün mavisi

Gelse altın ışıklı bir yaz.

Bir solukluk rüzgarda bile usul usul kanardı gelincik bedeni..

Adın efsane gibi dolaşırdı dillerde

Balıkçının oltasına takıldım bu gece

Ama nasıl yaşadığımı bilmeden...

Yanımızda balıklar oynaşsın.

inadına söylemeyeceğim sevdiğimi,

Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden...

En yalnız anımda sığınmışken Yaradana

Direniyor Adalı;

Bıraktığın

Kalbini

Bana sahildeki kemancıdan o taşlar ve taşların öyküleri kaldı. Taşları sevdikçe ben, o dingin sessizlikte dinlemeyi öğrendim ve o gizemli taşlar gibi dostlarımın sırlarını saklamayı.. O sırları kendimle birlikte mezara götürmeyi... Elime aldığım taşa baktıkça, ilkokul yıllarındaki arkadaşlıklarımı, benim için bu taşlar gibi benzersiz olan dostlarımı anımsadım hep. Suyun üstünde taşlar sektirirken kemancının bana, yani tek dostu olan o küçük kıza anlattığı masalları dinledim yeniden ve yeniden. Nerede bir taş görsem taşın öyküsünü öğrendim, yüzünün ayrıntılarını ezberledim ve o yeni taşları da eski bir dost bildim. Kemancıdan geriye işte bu kaldı. Kemancı ölmedi, o taşlar gibi hep hoş bir anıyla yaşadı. Koleksiyonu benden sonra başka çocuklara emanet edilmek üzere bende kaldı. Taşlar benim için cinayetlerin gizli ipuçları, mutlulukların gizli yansımalarıydı. Hayatın kimselerce bilinmez sırları, tarihin tanıklarıydı... Sıradanlığın içindeki başkalıktı... Ve kemancının hatırasıydı. Taşlar benim için başka çocuklara verilecek en güzel armağandı...

biz de onlar gibi bir ruhta iki ayrı bedeniz

Serin serin savruluruz

kardelenler delerken karı

Umutlanırım. Kendimi oyalarım. Yalnız kalmak istiyorsan buna bir şey diyemem.

İner de iner en derinlere

Belki biraz canım yanmıştır

sonra uzayıp giden soruları gecelerde

Çıkacaktın, bilemezdim.

Hiç neşe barındırmaz içinde elveda.

Aynadan bakan yüzde hüzün, yastığımın yanında duran başta hüzün

içim titresin

Beni güzel hatırla!

Okyanusun en derinlerine

karasız

Vurgun yedim denizden

Selam, hüzün, nedamet arasında

Adalı beni sever,

sihirli halım hep sana doğru koşuyor..

birde ışık kırmızı tadında..

Ki ben ölürüm,

Önce kendıne yöneltmeli insan soruları... Yapılanlardan yakındıgı kadar yaptıklarına oyle bır bakmalı serzenıste bulunmalı...

Bahseder güzelliklerin içinde yüzerdi

Artık gitmem gerek,

Ekmek kadar mübarek,

Beyaz bir buluttu yüreğimi ısıtan

Yalnızlığı yani - yani sensizliği

Ey cennetin cehennemin elinde olduğu kişi

gittikçe silikleşen

insanlık topraklardan akar

Uygulamalı sınavları da zevklidir;

Ah be sefil..!

Biraz tuhaftı, git dedim,

her yanı gök mavice

Henüz kar düşmemişti güvendiğim dağlara

Gece uykulu...

küreksiz, kimsesiz ve de kendimce,

Ama gitmek istiyorsan, yine de sen bilirsin.

durmadan sallanıyordu sehpanın bir ayağı

Bilinmezlerde,

Oysa nice limanlara demir attı bu gemi

Denizin çocukları gülmez oldu

bekliyorum çünkü...

Sakin serin pınarlarda çağlar damlalarım.

yoktu..

Kelimeler anlamsız, duygular biçare

" Işte..! bunları. Renkleri maviye yakın ve küçücük olanları... Niye mi..? "

Sen yok'sun... Ben yoksun'...

Ne de gemi düdükleri...

Nefessiz kalmaktan

Mesela ılık bi nisan yağmuru...

Çıldırıyorum bazı geceler saçlarındaki yıldızlara

kayaları yuvarlayan

bütün görüntülerin matlaştığı anda

kimi zaman dua oluyosun

Su olup akmak, belki...

İşte buydu FARKIMIZ...

bakmayın öyle yüzüme nolur,

Durgun durgun zaman ezmek,

Gittiler gelemedi henüz.

Başucunda bekleyen düşlerin arasında

Gözlerim yaşarmış bir cam buğusu

Ki, çaresizce sürüklenir, sularında sana yorgun bedenim,

Çünkü gam yüklüdür tüm düşüncelerim.

Ve karakışlarda ayaza keser yüzün

Ve dalgalardan öğrenirim

Beklediğim misafir saçlarımda

Her organıma selam veren, yırtık fotoğraf parçalarım ve her birinin elinde senin hayatına dair ayrıntıların heceleri oynardı

çakmak çakmak mavişelim.

gölgeni izledim bir zaman

benimle hep sarhoşken sevişir, ayılınca terk ederdin..

Yorulan iki kovboy gibi,

Anılarımla yüzleştiririm / gecenin çığlığına sararken yalnızlığımı

Sırtını mezar taşına dayamış

Gözlerinin ıslak kuytularına beni de alsana

Akan kan

Balıklar pullarını kayalıklara bırakır

Anafor oluyorum

Çelme takan zamana inat

dinle rüzgarları seher zamanı.

Çıkıp gelmesini ister gibiydi?

ilgilenmiyorum!

her biri eski aşkımı anlatır,

Aşk kalplerden çekildi yavaşça

Oluşturmuşlar küme...

Gece körü bir şiir

Ve daha sonra tarakta kalan saçlardan anlayacaksın ihtiyarladığını

Mırıldandıklarım

Ve vazgeçiştir bu

Denizi seyrettim bugün.

soguk rüzgarım benim

Benden gidişindeki gibi?

kırpıp kırpıp giz yapmıştık senliğini

Ben tutup yağdırmak isterdim tüm ayrılıklara,

Okşa biraz!

Neşeyim şimdi özünde.

Çölde mi yoksa denizde mi kaybolur bilemezdi damla

Parmaklarımız birbirini arayan düştü

Yaşlı kadın köyünde oğlunu anlatıp duruyordu. Van Gölünün eski kıymeti kalmamıştı artık. Oğlunun ağzından İstanbul'u devasa gemileri hele hele martıları anlata anlata bitiremiyordu. Her akşam televizyon izleyip oğlunun anlattığı İstanbul'u görüyor heyecanla ve sabırsızlıkla sabahı zor ediyordu komşularına anlatmak için.

Bütün gel-gitleri, kaprisleri, küçük şımarıklıkları, korkuları, şaşkınlıkları, hercailikleri, hayal kırıklıkları, aşkları, terk edilişleri, başarıları, başarısızlıkları, kurnazlıkları, saflıkları, çocuk ağızları, şirinlikleri, küçük yalanları, büyük itirafları, kocaman yürekleri ile kendi olmaya çalışan kadınları tanımak?

Nerelerdeydin, neden gelmedin

Gel ki ay kaçmasın.

Seni bulsam galgalarını okşardım

Gerisi fasafiso.

Umudu tercihim korkumdandır

bizler varoluşlardan aktıkça kentin caddelerine

Çığlık çığlık

Artık çoktan...

ağzımda bin küfür tuhanı bizi bizden edenlere

Satırlara dökmek istersin

Gözlerim anlamsız bakarken bugüne bile

bir denizin girdaplarında kaybolur da

beyaz bir kağıdı karalar gibi insanlar yaralayan

Var olmanın anlamı seni sevmek demekti

Canlı mıydım? O uğursuz kıyıda

bende tatildeyim vve gayet iyi gidiyor şükür

yine de duyuramıyorum sana...

Sarılmak onun boynuna

Ama geç kağıdı aldık

Boğazın iki yakasından

Ne kadar üşüdüm, nasıl acıktım,

engebeli yollarda koşmaktan bitap aşk yorgunudur kadın. Bir kadını sevmekle baslar her şey ama bir kadını tanımakla çıkılır keyifli serüvenlere. Hayatla dalga geçmesini bilir kadın, tıpkı kendiyle dalga geçmesini bildiği gibi. Ağız dolusu gülüşlere teslim olur. Bir kadını sevmekle başlar her şey ama bir kadını tanımakla tanık olunur

Uğrarım

Ayrılığı yazamaz bir türlü

Deniz tüm sakinliğini yitirmiş

Ve çırılçıplak gerçekleri o zaman

tanışmamız, yüreklerimizde

... bembeyaz...

Ayrılmalar, terin kurumadan

Yiyecek istesem garsondan

Fırçam değdikçe saçlarına

deniz gökteki mavide kendini görmüş gibi.

Kızgın bir halka oluyor boynumda o sokak

Bir cebimde ne serin suları taşıyabildim

Görmez yüzüm kırıkların gölgesinde unutulmuş duaları.

Yakamozlar düşünce saçlarına

sen inanmışlığınla kayboluyorsun

yüreğine güven içinde

Ay şarkıları

Başka bir gezegendeyiz, düştüğümüz yeryüzü hüzün.

Seni hüzünsüz yarınlara hediye ediyorum mavi sevgili

yuvarlansam kanasa gül olsa dizlerim...

Ve inan.

SOGUKTAN DEGİLdir TİTREMEM

Uçsuz bucaksız

Alıp götürsün diye hüznümü,

Geç zamanda enginlere...

bilicinin ürpererek söylediği

Bir deli fırtına eser uzaklardan,

Dalgalı nehir?

Renklerle çözülse geceler,

Ben okyanuslara açılırım

ne ki ömürsüzdür gül sevinci

korkaklara inat

Ben açıyorum

Karanlığımı del.

rengini arama dudaklarının

"Geçecek" demekten, beklemekten başka ne gelir elimden. Sabrederim.

Belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar

Başka hayatlarda yaşayan

Karanlıklar.

dumanı odamda şekilsizce

Yüreğimin kıyısına çarpan dalgalar / alır getirir bana kokunu

gözlerimi kapatıp

Deniz gibi berrak gelinlik oldum ben

Bağışla sevgilim, ben geciktim?

O nehirlerin sessiz duruşlarına; yüzlerini düşürüyorlar.

Çünkü Hoşça kal denmiştir giderken.

_ ben ömrümü tükettim buralarda çiçekler açmazki yanlızlar rıhtımında ne gün ne yıldızlar doğar bu rıhtıma alışmalısın sende buna! diyor yaşlı adam ve derin bir ahhh çekiyor...

orman sonsuzluğuna

Belki...

Yatağın ön yüzüne bak sadece ve göm gövdeni kendine

Ve şehri vücudun kulesinden salınan

Ya da ardına bakamamak ve gözlerinden damlaması gereken yaşları içine akıtıp hızla uzaklaşmaktır.

Dünyaya kapalı perdelerim gibi sararıyordum.

martıları çalınmış

mavi boncuk dağıtırdın

Baharlar hiç gelmez

Hadi benim için gülümse,

gidişle kıymetlenir / gelişler

işe giden insanLar gibi hayattan vazgeçmiş bir edayLa yürüyorum caddeLerde, sanki baktığın her yerdeyim...

Kayaların soğukluğu çıplak ayaklarımda

Düşünmeden kac umudu kestiğini.

Kumsalda şaşkın bir yığındır şimdi.

Elimi uzatsam tutardı.

Neylersin

Ve güneş bile yemin etmiş,

gemiler yanaşacak...

bilmek geleni senden,

başını alma dizlerimden

Sana duygular biriktirdim yüreğimden,

Biraz dal... bahar kiraz biraz

Bir bavulda yaşayacak kadar isyanım var.

martin mum yakıyordu karanlığın içindeki birey'e

Pır pır yaldızlanırdı kanatları kahkaha Kuşlarının

namlu ucu kör kurşun sev meleri

ortak olabilmekti dilenen

Uzak yolculuklara gebeydi akşamlar

yalnızlığın ellerine kelepçeli yüreğim

Karanlıklarda bıraktım korkularımı,

Artık sadece gri hüzün rengindeyim.

Neyse ki Güneş her sabah dogar

Küçülecek kadar büyük sevdam.

gerisi yalan

O anda açılıverir düşünceler

kıyıya sıvaşan mahrumiyet

taşıyamıyan bırakıp gitmiş

Hangi adrese giderim

Bir damla koklayamadığım için gülün bükülen boynundan sorumluyum.

Yaptırımı olmayan oluntulardan ibaretti

Geçmişim canlanıyor

Kadınlar, adamlar geçiyor yanımdan...

Kelimeler düğümleniyor boğazımda,

Küstüm çiçekleri büyütüyorum bu aralar ellerimde.

Hakan Şengün

açar mı dona kesmiş güller

Martılar denizsiz

devşir varlığımı ey tanımadığım ruh!

Altın sırmalı kaftanı çıkar üzerinden.

Bir kadını sevmekle başlar her şey ama, bir kadını tanımakla anlaşılır, hayatın

Yanmak iyi de sevgili,,

Bu gece son...

yaşayacağım günler içre

ay yüzlü durma

Ben kumsalım

süt beyaz özgürlüğün ne demek olduğunu

Seni sevdiğimi söyleyemem

Üzerine basarak gelip geçenin, haddi hesabı yok..

Geçer şiir yüzlü, senin gidişin gibi bu da geçer.

'' Ne zaman açsam şemsiyemi

deniz, dalga ne güzel

Adın her sokak kenarında yüzüme vuruyor...

İşaret etsem istediğimi menüden

Kendimi kandırmaktan öteye geçmiyorum

Giderek yanaşıyorum geçmişime

Saatin zembereği boşaldı.

Bilmesen de olur aslında...

ıssız ada insan kaynatır

Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;

Hüzün ve Mavi

Lacivert bir akşamda, eflatun bir seherde

Güneş sızardı, sözlerin araladığı dudaklardan

Dalgalar kızı,

Bu ne gereksiz öfke, kime neden niçin?

Şarkısına paramparça ömrün

geriye ne kalmıştır zaten

bunu duyan martılar olaya çok üzülürler.!!

Kaç bin tövbe edip de dönecek

ama neden hala mavi bu deniz

Mavi bir hüzün çöker gözlerime,

Saçlarını

her anında bin sefer öldüğüm

Yaşını yaşıma erdirip bir yol,

Ve bir sabah vakti, kimsesiz

gemilere bin, trenlere atla.

Arkadan bir kıpırtı geldi ve dilenci?Hakkında düşündüğünden çok şey biliyorum? dedi. Devam ederken içimi garip bir his kapladı ya da içimi garip bir his kaplarken o devam etti. Beyaz bir zarf vardı elinde?

Ben hergün yeni hüzünler avlarken

Kalbimde sayısız cam parçaları?

üzülme mavi bulutum, akşamlarım

Yüreğimin sesini duyamadığım

Orada duruyorsun kımıltısızlığa gömülü Korudağ'ın yamacında.

Hiç kolay olmadı..

bir parça bu denizden veriyorlar?

Büyük olurdu gözyaşım

Dilimde tek bir hece kaldı artık,

kırpıp kırpıp sözcük yapmıştım yelkenini

Bense çoktan düşürmüşüm aklıma ölümü.

bir insan

Gezdiği yerlerde neler görmez ki!

saysam ne önemi var ki

özlemin yaktı kavurdu

Paramparça da olsa sevdalar

bir bakışınla darağaçları kurulur bağrıma

Parkın tozlu yollarında yalnız dolaşacaksın

Hep o sallantı, o devinim, o avcıl

Arda kalan kokun nefesim

Ona bakarak konuşmak

hipotenüs kosinüs tanjant kotanjant derken

nefesini, sesini

ben geldim..

Kopmuş halatları onarırken gemiciler

Ne zaman gözlerinde sakladığın damlayı, o derin denize bırakacaksın işte o zaman o koya ulaşacaksın. Yani bana, seni ebediyen bekleyen arkadaşına...

Ve güneş iner gökyüzünden

hem de adam gibi ıslanmışsındır.

ve denizler doyuruyorsa hala insanlığı

sevilip el üstündesin nefes aldığım sürece,

dolaş kaçamak bakışlarımın, öylesine bir gece ki bir yokoluş... Bir varoluş belki de

Yüzlerimi okşadığında rüzgar

düşüyordu gece içime

Yağmur taş demeden yollara düştüm.

ya da ben bu dünyanın adamı değilim

Yaşadıklarım

uzak bir sahildeyim şimdi

biz değilmiydik

Balık bıldırcın yumurtası diyenlerden

geri dönmeyi bekleyen

Senin yalnızca adın

maviler fora

Kimin elinde yarının senedi var

Gitsin...

ne varsa arkada kalıp

Yaşıyordur engin mi engin bir okyanusta

suskunluk yorgunuyum

Gün yüzüne çıkmasın aşk,

Bir kibrit tutsam parlayacak.

Çelimsizde olsa

Dilimden hiç düşmez Adını söyleyemem

Gece gece?

Sustuğuma bakma,

Ağız dolusu küfürlerle kovuyordum.

camlara düşürür hırs adamı!

ooo hoşgelmişsin korsan

omuzlarımızda taşırken öğrendik tek heceli yıkımları... Onsuzluğu

İşte o zaman dönüp bakın kendinize : Bu durumun iki nedeni olabilir : Ya bugüne kadar öylesine yaşamışsınızdır; hedefleriniz için çaba göstermeden ya da hayatın sundukları ile yetinerek ve bunun birden farkına varmışsınızdır ki bu apayrı bir konu

ben ölmeyi beceremedim sensiz

Bir köşede oturup onun için yanmak boşuna.

Tam ümidi kesmişken

O essiz güzelliği

Sus ki,

Kaderine yenik mi düşecek bu yürek

Sevgilimin gözlerine baka baka okumalıyım.

Kalanı, sevdana kurban?

ben ilk defa hafife almışım duygularımı belki korkmuşum belki kaçmak zorunda kalmışım?.!!!!

Çevremde yorgun bulutlar

varolan mutlu mesut bahtiyari...

Duygular seni arar vicdansız

Her an ürkütücü çığlıklar atıyor,

biri sarı

Bir epilepsi nöbetidir sensizliğim,

sözler kaç kelime kaç hece

Biçare gönüller. Ne giden son gemidir bu.

Yıldızların nasıl ağladığını

gezdim dolaştım eve geldimama

Saçlarının örgüsünü açsan uçurumlara varacaktık oysa

birden gözüne çarpan tek satır yazı olsam

Elleri saçlarımın içinde güneşin

Yağmur bulutlarına içimden geçeni fısıldıyorum.. Ben toprağa karıştığımda anlayacaksın, yağmurlar yağdı mı üstüne. Ve sen ıslanamadığında? Onuncu köye ulaştığımı, öldüğümü anlayacaksın.. Ve bulutlar sana son sözümü usulca fısıldayacak..

Gidiyorum sahil boyunca.

Bavuluna sığmak için küçülebilirim...

kahverengi bakışlarıyla.

Eksik bir şey mi var diyor şarkı

Bittiği yerde başlar yalnızlığım

Yoksa yine mi beceremedim?

Sıcak tut, söndürmesin terim.

Hüznü yalnız atlarımız duyuyor artık

Gökyüzünden boşalırken yağmurdan bozma gözyaşları,

gecenin siyah beyaz fotoğraflarında

Kopkoyu bir sis içinde bir akşam

Koy koy gezeriz

sen yıldız ol

Sığınacak güvenli bir koy arıyorsun. Yalansız, yasaksız, sımsıcak bir koy.

Aşağıya doğru süzülerek, saklandı güneş,

Anlıyorsun sana niçin vurulduğumu

Ferman dinlemez bu gönül

'Korkmuyorum' der kaybolmaktan;

_Neden solgun! oysa bakışları öyle sıcak öyle sevgi doluki!

herkes çok yakıştırırdı.

İnsan dediğin her zaman için kendine yakışanı seçer.

Hep yanlış yerde, yanlı zamanda ve yanlış insanla olduk; masallara inat,

Kader çizgime ay sarısı bir gece

Saçlarını ellerimi dokunmadan gözlerimi okşadığımı

dokunmak yerine

Derin bir nefes çektim üfledim karanlığa

Ruhumu tekrar bulabilmeliyim"

mavi yanarsa gece

Ve yerleşir yanıdaki oyuğa

Aşk ateş gömleği sırtında

Hiç yaşanmamış saydım

umudun yeni ve altın anlamı.

Gelmeyecekti beklenen

Bütün karanlıklara razıyım

kudurmuş gecenin yırtık elbiselerinden

sen anlamından vurmak istedin sözlerimi

Aysız ayışığı gibiydim,

Ben seninle güneşi görmek isterdim hep

şarkılar dinlemiyorum artık

Ona gidiyorum...

Koca kulaklı lodosu, o fili,

Kırılmazlığı öğrenen yüreğin bir de.

Ne tarafa dönsem, uçurum?

Ey!...'kendine bodoslama çarpan gemi'

Gitmek isterim arkama bakmadan,

Kalbimdeki yankı.

Gecenin tütsüleriyle paklan şimdi. Gülen gözlerine bakışlarım değsin

aynı pilavı kaşıklıyan yine ben

özlemler içinde

Kibrit alevinde bir yangın sonrası mum

Taşınırız biryerlere

çaresizce

Uzaklarda güneşin sıcaklığıydı yüzeme vuran,

Enine boyuna aşk kadar derin kesiklerle,

kirli gözyaşlarını içine akıtırdı

Öylesine zor?

Bir yanda parçalanmış teknem durur,

Ayaklarıma bir ıslak kedi sokulur.''

beni yaşama döndüren

Bir gül biter içimde

Vakitsiz

Gözlerinin peşinden sürüklenirken düşlerim,

anladın ya

Ama yine de hoş geldin,

Forumun en lebidarya manzarası burda,

Bu an, bu kısacık an bitmesin diyeceğim

Anılar serperek yollara yürüyorduk

Bana Geceleri Özletme

Sonra yavaşça kaldırıyorum başımı,

özgürlük koyunda

Tanımsız travmaların kendini hopa şinanaylarına tomlalalayan

Bir elim seni çizecek bütün pencerelere

Ay hüzne bürünür, karalar giyer

aşinadır bu sese adam

Yeri göğü çınlatan tumturaklı gazeller

kış zamanlı masal kentlerinde serçelerle dolardım

Bir ışık da ben tutmak isterdim sarı saçlarına ama,

Ağlıyorsun?

İçinde poyrazlar esen yol almalarda

gökkuşağı renkleri

Vara, altı üstüne geleydi iklimin...

Taş düşürür kalbim

Hep beni hasret sürükledi,

Bir imge düşerse içine,

İkisi iki ayrı dünyadır

Ben çözümsüzlüğümün kucağında

Peşinden bakıyorsun dalgın dalgın,

Görsünler, sende ışık parıltısını.

çaresiz çırpınmakta

gözbebeklerim resmini çekmiş

Hayata karışan adımlarınla

Bunlarında, bu gemilerle ve ya,

denizin kıpırtısı ayaklanma reçetesi

Hoşbuldum ablam nasılsın, tatil bittimi?

ömrüme zaman

Kalbin yerinden çıkacakmış gibi atmasının sonudur.

Ayıklığına sarhoş olursun.

Hissediyorum,

Senden ÖTE?side varmış?

Terliksizler sokağından üçüncü sınıf bir otel odası

dualarım gecene, gündüzüne,

Hazır ol

İnsan olmak suçumuz

Düşler biriktirdim sensizliğin gecelerinde

Gecenin gözyaşlarına.

Köşe başında karşıma çıktın

Pruva meltem bakışlara tav olup durdun

Bir intihar kusuyorum...

derdin usulca

ölüm ile veda edeceğim

Sandın ki unutacağım,

umulmadık ağrısı-sızı olan

sense hala mavi giyerdin

bu yürek,

Düşünü görmediğim uykular zaten haram.

Nisa merhaba güzel şiir teşekkürler, gemimize hoşgeldin:)

Kadeh misin mezar mı sevgili?

Her dalga sesinde yitirilmiş

Buluşmamız yasak,

Hem de balıklar kayıp giderdi

yüzüne baktığında tutuşup yandı ölüm

Susar sessizlik

Hissettikçe yakınlaşacak istedikçe daha çok arzulayacaksın.

sevgi üstüne yazılan şiirler okumuyorum

Gözlerin güneşidir ruhumdaki gündüzün

anlatılır gibi değil

bir yaprak küfü

Sararmış bir yaprağım

görebiliyoruz buradan.

Ahhh!!! Sühendan, kalbimi kırmayacaktın,

gözlerim mi?!

Nerde o güneş parıltıları nerde

biri uyandırsın beni bu kabustan,

iyi geceler görüşmek üzere korsan:)

Sıra gecesi türküler karalıyorum...

Kahkahalar içinde hüzünlüyüm artık

Elde var hüzün

Bir dal çiğdem

Kaçmaya takatim yok

Bu aşk denizlere

Mehtap yok

İyi hesaba kat ayak izlerimi

BİŞEY SÖYLEMEDEN GİDİYORDUM

Suların ortasında sevgili öfkemle benim

Seyirt, savur saçlarını

Bu yüzden en sevdiğimiz derstir Aşk

Hayallerini gökyüzüne asma telaşıyla!

Tüten sılamın...

Ellerin nerde?

gurur, öfke.

Mr&mrs brown, klavyem sağolsun, okumaktan erinmesen iyi edersin:)

Yüzyılın değişmeyen yağmurunda hercai

benden kalan

Deniz durdu, mumyası yıldızların

Sonra çekip gideceğim elvedasız

Ve bana dön deme.

Kızıl bir rüyanın ortasındayım

Köprüyü geçtiğimizde gün batmak üzereydi. Emirgan`a doğru sürdüm arabamı. Birkaç kere yolda durup simit molası verdik. Daha önce defalarca gittiğim o yere vardığımda parkettim. Tam denizin önündeydik sadece deniz ve gökyüzü...

Bakma Gözlerime Öyle,

Bak yağmur geldi, kara bulutlar geldi

Meltemi senden esen

Yanına izinsiz gölgelenmiş tüm güneşleri ışık ışık yayarak

Asılırken yar dudaklarına cılız sevdamız

bizim bahçeye uçtu

sırayla saçlarını okşarken?

Düşer yakamozlarına bir suskun fasıl

Güneş haykırmakta yüceliğini,

Tuzlu kayalıkların arasından

Yalan, güveni bitiriyor.

Siz vicdansızsınız

kulaklarının karanlık uçurumlarında

Sis ve intihar çöküyor bütün birahanelere

Sonra toprak çekti suyu...

Senin yaşadığın sahillere,

andığınız

Sonra alabildiğine bir sessizlik başlıyor

Ellerim, yüreğim

Artık öz değil hiç birşey ruhuma. Gerçek değil / . Yok / , yoksun hayat bizden, biraz eksik.

Kalbim kalbine mühürlenmişken

Fırtınalar kopardı baktığım yerden

ayrılıklar uzaklaşsın,

Rast makamında.

sallandı rüzgarın sessiz çığlığı

Her zaman yaptığı gibi

Kalbimde sevgini saklıyorum

Yıldız yağmurlarıyla

bir sokak çocuğunun acı haykırışında.

Tüm yaşanmışlıkları ortadan kaldırıp, hatıraların koynunda yıllandıran bir kelimedir, elveda.

İçim ürpertilerle dolu

Yaşanmışlıkların ardından

içinden çıkaramadığın tüm sitemler

Birer birer ufalandı.

Hiç görmemiş olsamda dışarıdan

Kilitli hala sana.

Bu yüzden deniz atı

caresiz ayakların...

Kim sormuştu bana

Dalgalar ruhumu kıyıya vuran

Bir film sahnesi gibi

Bir tek sen aşkımdan vazgeçemedim,

Ağlamaksı iki çift göz

selsiz seğitmensiz

Unuttuklarıyla yaşamalıydı insan ve dolayısıyla "bütün sevgililer ayrılmalıydı",

Ama koynunda uyumaya hala hazır değilim

Bittiğimi hissediyorum

Birara ilgisini ihtiyarın ellerinden ayıran çocuk benimle gözgöze geldiğinde, gerçekten farkediyorum ki, çamlı ormanlara doğru küçük büyük herkesi "Adamdan" sayıp ve yaşamda yerini alan herşeyi değerli kılarak yükünü alıp giden güneş;onun gözlerinde bambaşka bir hayatı seyrediyordu...

dilim-kör kıpırtılarda savruk-

yollarını gözleyip seni bekleyen ben olup,

Sonra hayalim gelecek karşına

aklıma esen şeytana uymak

Kopan tüm fırtınalar, kasırgalar.

geçtikleri her yerde

Dokunmadım, bilemezdim

Ara sıra

Gerisi laf, gerisi boş

Martı da her gün denize bakar da

Geleceğe yüzünü gözünü ters çevirerek

Islatmadı yakamoz

Ve bu yüzden dudaklarım çatlaktır

Tükenmemiş yaşanmazlığa.

Ve bildiğim birşey var!!

kumsala serdiğim yüreğim

Bir daha konuşamayacaksın benimle

Rüya gibi bir yaz geçerken

sigaranın keyfindesin keyfimde

açık bırak pencereni

Umarsızca

Gitsin denizlerin insafına terk

?Bir' yürüyemediğimiz yollarda;

Günlerden aşk, aylardan özlemdi.

Ve, biz çekip gittikten sonra da, oralara çığlık çığlığa gözkulak olacak olan martıları vardı. Onlarsız hikayesi olmayan, akşam kıyısı Limanın...

YazıLdığı Gibi Okunmuyor Aşk!!!

sen maviydin

Gömdüm dost toprağa senden ne varsa

yataklarda sahte özlem lekesi

Önce hayaller biter

bardaktan boşanan imdi

Geç zamanda enginlere

sukunet aralandı

ve bir sevinç dolar yüreğine apansız

İstemem yanıma gelmesin kimse?

Dünün ezberinde törpülenen hayatına kadeh kaldırıp,

Özgürlüğü tanımlayın;

Kara yele nasıl yelken açtım.

Anılar geçiyor ırmaktan.

Birlikte ıslandığımız yağmurlarımız yok?

bir martı çarpar, boğulur

Senindir diyemem bir türlü, sana veremem

Işığın büyüsün dünyayı tutsun.

damardan sevdiğinde hani

Her gidişinde seninle beraber giderim, sen bunu bilmezsin.

Çocuk kalbim maviden başka bir renk bilmezdi

Günbatımında başlar özlemler. El ayak çekilmeye başlayınca bu yalancı kentten, kalırsın baş başa bir sen, bir yalnızlığın, birde özlemlerin? Ellerin üşümeye başlar yoksa sevgilin yanında?En büyük özlem de onadır ya. Kendini hep yarım hep eksik hissedersin. Duvarlar üstüne gelir. Onun yokluğunda Yaktığın sigara bile senin gibidir biraz acı biraz kederli yanar.

bırakıp gitmiş

deniz esrimesi nedir bilir misiniz-

kan oturmuş gözlerime

Sensiz gözlerim bulut yüklü

- merhaba ey sevda

Yaşanmışların pişmanlığı?

arkası boran

HOŞ GELDİN,

-en çok ihaneti yazarken zorlanır-

Ayrı bir dünyaya açılan,

Oysa; vakit çoktan geçmiş olacak

Dön diyemem ki sana

Neden hiç yıldız yok ay doğmazmı gecene!

Dipten başa esrik duygularla ahir ömründe

Alnının ortasında markasını taşır gibi..

Özlenmiyor

bir çengel bulmacada kesişen harfleriz biz...

bedenler.

sabahların ıssız koylarına ayak bastık

Hep gizlediklerin, gerçek oluyor.

sevgili...

Bir kelepçe gibi takıldı bu yalnızlık kollarıma,

biçimsiz figürlerdir

Sensizliğini biraz olsun gidermek için,

Herşeyin son bulduğu,

iki yürekte durmadan kanayan, Seyduna ile Şahrud.

Masallar anlatıyorum sana.

Şehir susmuş...

Dağılıyor

bir çöp konteynırı konulmayan sokaklarında

Evet! Yanımdasın...

Ezip geçti içimi bu pis sıkıntı

ulaşılmaz avucunun içinde, aşk da buna dahil.

Bu bedende kalbimin sesi,

Garantisi neydi bunu söyleyenlerin

_Evet sen benisin dedi

taşıyamıyorum seni

Deniz taşıyım, Yosun tutmuş

Artık ağır geliyor bana,

Seviyor ihtimalin karımdır benim

ben köpüğünde boğuluyor

En iyi zamanlarımda benim yanımda olmayı hak etmezsin...!

can yücel diyor;

Herşeyimiz biter

Nar bahçesini andıran

sen sancılı hayata ilk dokunuşlarımsın

Bütün renklerimin sana çıktığı tuval,

şaşkın uçuşunda,

Hesapsız sularda gezinir serseri ayaklarım,

Şiir Demek

ellerimiz gitmez

Yosunları yerleşmiş damla damla

Yanlış rota uzaklara dümen aldım

BENİ DİNLEMEDİ KONUŞTURMADI DA ZATEN

Korkuyordum yıkıldığım günlere çentik atarsın diye?Attın?

Nerden kalktım, o rıhtım, o çan...

Uzaktan bakacaksın artık,

'Ya Şahrud' dedi Seyduna:

Ziyade gülüşürdük

Mesela yıllardır hep çalıştığınız için okuyamadığınız kitaplardır bu hedef; ya da seyredemediğiniz filmlerin peşinden koşmaktır ucuz kopyalar şeklinde olsa da?

Hangi yüzle? Bir kez daha dönmesi zorken l/imana

Kuzey rüzgarları eserdi,

Onun yüreğinden bana

Bitmesin asla gece...

bi nefes kadar yakın olup, birbirlerini görmeyen yada görmek istemeyen

içimdeki korsan

Maziyi hayal meyal hatırlıyorum,

Yok etmeyin beni yavaş yavaş...

Üzerinde çiğ damlası.

bir adaya koyulup

Ve beni hangi sabah düşünmedin

Beni en iyi sen anlarsın

Ama hissedebileceğim kadar yakınımdaydı nefesin.

hıçkırıklara boğularak ağladım sessiz gecede.

bir gök beklerim bana ait

Karlı dağlar aştı öte diyarlara vardı

Ah. Keşke başını göğsüme koyabilseydin,

Yine böyle bir günde bir köylü dayanamamış ve prenses yoldan geçerken hafifçe başını kaldırıp bakmış.

yıllar sonra,

her yanı yer su içinde

Gece güne kavuşmadan ben sana yetişiyorum..

Acı fırtınaların ayazı silerdi yolumU

Pejmürde bir halde vuruyorum sinemden

bir adam bir sağıra sesleniyor

Köpükler

Mavi, masmavi dünyamda.

bu rotasını kaybetmiş aşklara, sevgilere

terime yapışan toz hala burnumun ucunda

bari bir şey söyle giderken

bizde kalsın.

Bilir o, ördüğü ipliğin kendisinin ölümü olacağını

ben kendimi sevdirmede her zaman

beni benden alıp gittiği,

Benden önceki binlerce sevgilin gibi.

beni öldürdüğünüz sözcükler

ne karpuz kabuğu gibi,

gitmiyorum artık sahile,,

anlat hoşgelen,

sevda kavursun hasretle

AYRILIŞ

Sen o sahil kasabasıydın...

Canavar kara, hem de kapkara,

Kanla kavrulmuş avuçlarımda

kalsın kokun bende.

Tukuaz sunağında boylanan

Kimde?

İşte yedi milyarda rastlaşmadık mı şu Dünyada?

Ayrı düştük

biraz güneş, biraz şarap ve biraz da

hışırtısında ki biraz ben

Dilini tutup gözlerinle konuşmak

Onun ellerinden ölmekten korkar

Beni vazgeçmelere defnederim,

Bir bakmalı haline...

Kapa gözlerini,

gecede keman hıçkırıkları, başımda gam

kokusu kaybolana kadar yazılacak

Allah vere misafirin olmasa,

negatif yapan eksi sayılar gibi durma

yine başım duman duman olmadan gel!

uslanmaz asi sevdam

bir devran olsun

beni vurduğunuz sözcükler

ışığına gözlerin

ne de şettelerin korur yağmurdan

ya da hiç olmamaları umurumda bile değil

Şiirler, hikayeler yazmalıyım,

Denize gidiyorum

Kayboluyorum?

İstanbul bir bakış kadar uzağımdayken

AkLımın duvarLarına dokunuyorum; burukLuğunu soLuyor nefes nefese kaLbim.

Su damlalarını kurutmadan

Sonra senin bana kattıkların yok?

İyi akşamlar nisa:)

Kağıttan gemiler yüzdürüyorsun denizde

Kavuşmalar

Sırtını döner biri

yeni bir gözle bakar dağlara

Mutlu sonlara şartlandık daima...

Fabrikasından çıkmış gibi gıcır gıcır

uçan kelebekleri mutluluk sandı ölüm

Bavulunda boş bir köşe ayır bana.

Kumsaldaki ayak izlerinde hece hece, çizgi çizgi keder okunurdu. Martılar kayalıklara inip kalkardı. Dalgalar insanoğlunun gözyaşlarına tanıktı asırlar boyu. ... Ve ansızın biraz hüzzam sevdaların kederiyle, biraz hasretle suyun üstünde küçük beyaz taşlar sektirirdi sahildeki kemancı. Dolaşırdı kıyıda. Deniz kabukları toplar, bu kabukları özenle sakladığı küçük çakıl taşlarının bulunduğu çantaya koyardı. Taşlarını tek tek alır eline, usulca okşar ve yine o matemli kemanına sarılırdı. Her akşam aynı saatlerde gelirdi kemancı sahildeki parka... Ve her akşam bir önceki güne inat çok daha kasvetli olurdu gözlerindeki keder. Kemancı her akşam yorgun sırtında o taşları taşır. Kemancı her akşam sessizce anılara gülümser... Ve kimse bilmez kemancının kederini. Kimse görmemiştir, duymamıştır bugüne dek tek kelime söylediğini... İşte, sevgili okuyucum, hikayemiz bu kemancıyla başladı. Sahildeki parkta onunla dost olabilen tek insan beş-altı yaşlarındaki küçücük bir kız çocuğuydu. Bir gün kemancı, küçük kızı sahilde ağlarken buldu. Yufka yüreği dayanamadı, ilk kez biriyle konuştu. Fakat ne yapsa kızın gözyaşlarını bir türlü durduramadı... her akşamki gibi taşları sektirmeye başladı suyun üstünde. Derken küçük kız kemancıya yaklaştı ve böylece taşlar, kemancı ve küçük kız her akşam buluştular o parkta. Küçük kızın en çok merak ettiği şey yaşlı adamın sırtındaki çantada taşıdığı taşlardı elbette. Adamcağız o taşları ne diye kendine yük ederdi ki... Pul ya da peçete koleksiyonu yapmak dururken, kemancı neden taşları toplardı? Kemancı Amca, dedi küçük kız.

Güvenme gençliğine,

Nerdeyim? Ne ne zaman uyuduğumu fark ettim, nede ne zaman uyandığımı gözlerinin derininde.

Bir aşk vurdu beni, vuruldum sana

Titreyen bir öpücükle dokunduğunda;

Gün geçtikçe yoruluyorum kaçmaktan

Bir damla yaşı sewdim

Nicedir izlememiştim ayı

Bir organ nakli gibi sevmiştim seni;

Her yüz metresinde karşıma çıkan ve her biri içimdeki uzak yolcuları alıp götüren bir sürü "sen" vardı.

Kaç sene oldu bilmem ama eminim

hikayem uzun

Çetrefil pusulanı

çok uzun zamandı bizim ülkemizde... senli zaman ;saniye olmalıydı :bir çırpıda akıp giden

Gece perdesini indiriyordu,

CÜMLELER BIRAKMASAMDA

her şiir okuyuşumda

Hoyrat seslerden uzak ve

Deli!!!!!!!!!!!... deli!!!!!!!!!!!

ırmaklar sen diye inliyor

İnsan misafir bu dünyada

Yalnızlık ve deniz kızı?

Hiçbir gülümseyişe...

bilmezdim.

ne olurdu-ne olurdu söyle-

Şarkilarımın ayları

Kalpsiz oluşunu gizlemeye çalışırken ruhum,

Yaşlarımı biriktiriyorum

kollarında son nefesimi verseydim?

Geçmişten alakayı koparıp

son sözlerini

Yine elde kalan, avuçta kalan, yürekte kalan hüzün oğlu hüzün

Sevdiğim kadınlar sırtımdan vuruyordu.

kumsal boyunca uzanan gök

ay kız.

bir çocuk çığlık atarak gelirken dünyaya

bir de

birçok kadını ağlatacak

Daha bir güzelleştim bağrımdan ve alnımdan.

Biz keremken aslı olmaz sevdalıklarımız

Dokunup, herkesten saklamaya çalıştığım ruhuma

Bitsin zulüm...

Ne yapıyorsa bana anlat...

imlası çarpık bir gerçekliğin torpido izinde

uçsuzluğa istemsiz tutkun

Her kavuşmamızda;

aşk olmayı

Onca hayal

saçlarım simsiyah

Yokuşları küfür olan zihnimde

denizde bile yürürsün artık

Dönüşü yok beraberce karar verdik ayrılmaya

Cama tutunan biçare damlalar...

Ama yetmez!

Düşüyorum zifire...

Ve kurak okyanusları.

Ve ey sevgili; Sevmenin ne olduğunu keşfetmiş, belki basit nedenlerden kaybetmiş veya en doğru tespitle kaybetmek üzeresin. Soruyorum sana melek yüzlü şeytanım ne kadar değerimi anlayabildin? Göğüs kafesine sıkışan ve oraya sığmayan yüreğine neden bir şans daha vermiyor, bizi üzmeye devam ediyorsun? Bu nefret bu vurdumduymazlık, geçmişin karanlık, ıssız, soğuk yalnız saniyeleri mi hesabı sorulan. İtiraf etmiştim hatırlarsan? Aşk acı çekmekse en güzel üç ayı nı yaşadım soluksuz? Ama sen acının güzelliğini tadamadın, takıntılıydın ve beni yorup pes etmem için gerekli olan ne varsa çekinmeden, vicdanın ve tek kılın kıpırdamadan ölü bedenlerdeki hissizlik kadar soğuk yerine getiriyorsun.

Seni seyrediyorum...

nasıl oluyor da;

//... ama değil mi!... sen aynaya istediğin kadar kız.. masaldır o bildiğinden şaşmaz... duymaz hatta! karşısında konuşmuyorsan...//

asi gibi,

Çoğuldu parmaklarımızda şiirler

Kıyısına geldim gülüşlerinin,

Gelme Diyemem, Biliyorsun

Dalgalar dininciye dek koynunda beklediğin

Elbisem gündelik, pabucum delik,

Açılmaz kapılar karşısında

Bir çıkış yolu arefesinde,

Tutuşur akşam

Bir fırtına kopacak olsa, suları ürküterek

senden bir parça taşır

ben şehir,

Gökyüzü gri, kasvetli

anlayamadın.

Belki şimdi ölürüm,

Ey kadim hayat, sal ipini

gidiyorum işte...

gel be sevdam.

Yaramaz kuşların çırpıntılarıyla

sensizliğin komasında,

her bir damla sel olur, yağmurla beraber ağlıyasım gelir

bitmez özlemi var içimde

Kızıl tuğlalı eve!

yüreğimi sahipsiz bıraktı...

O gün, feryadımı kainat duyar

Artık, Bu gemi nereye giderse gitsin usta!..

Unutsun gönlüm

keyifle sağa sola yatıp,

Gözlerine bakacağım yalın ayak,

siyahlar matem olmasın.

süperdi:)

Bir de

Ama sevgili ; Sen yitik parçasıysan dünyamın, ben nasıl tam olacağım o zaman?

Sevdiğim

Hiçbir sesi duymayarak!

Gölgesinde aşka düşen bir şair

Eteğine bulaşırken, yalnızlığa sürgün renkler

Gözlerimi yalın ayak bir hüzün dolduruyor

İrili ufaklı çakıl taşları avuçlarımda

"Hadi inelim arabadan" diyor. Rüyada gibiyim. Dünya sessiz. Etrafta bizden başka hiçbir canlı yok. Zaman durmuş sanki? Dilenciyle göz göze geliyoruz.

Ufuktaki gemi rıhtıma iyice yanaşmıştı ve bir anda rıhtımı mahşeri bir kalabalık kapladı. nereden geldiği belli olmayan yüzbinlerce insan kapladı yalnızlar rıhtımını...

Yok olanlara var olanları karıştırıp, susmuşum aynada ki halime?

Yoksa ben mi yanıldım ses gaipten

karanlığı boğsun

Tek canlı anlamaz beni...

deniz kokunla

Yine alma beni benden.

gözyaşlarımı sakla bu şehirde..

Sapla ruhumun tam ortasına

Revan koşumlarda hep yılkı yanlarımız

Pupa yelken seyir halim

Yalan ancak sözlerdedir

Gözlerim.

Seni sevgiden sarhoş etmek anlamsız,

İstediğim;

Michelengelo heykellerine benzeyerek.

Nihayetsiz bir yelken açtım rüyalarıma

Takvimden kalma zamanda

Geciktim sana da.

Posta servislerine ve kurmalı saatlere tayin ettikleri

Denizin kızıllığından bilirim iş dönüşü akşamları

en az çiçeğin hüznü kadar hüzünlüydüm

Tekrar aşk olaydı herşey...

ama mavi gecelerden kaçardım

Bu kentin künyesi bellidir artık ve susuşun

Adını bilmediğimiz dostlar kalır yalnız

Saadete- sevmelere sarılamadık sevda

Yeşil doğa uykusundan uyanır

terli bir ağustos sabahı sıkıntısına

şarkılar söyleyelim

Liman liman kaşlarını

Sınırsızca sevebilmek için seni

İçtiğim içkiye seni düşürdüm,

Sana dememiştim mi ya gülüm,

Tüm insanlara yetecek

bir yerlerde sepetimize düşer

Şafakları alacalı renklerden demetli

sarı sıcağını...

Ya sen... Nerdesin

Birlikte çığlığına duralım

Parmaklarının ucu AMASTRIST,

Vatanımızda yabancı olmayalım da bakalım daha neler olacak Kahraman.

bucaksız

Aslı güzel şiir teşşkürler:)

Yaram acıtmıyor suskun martılar uçuşuyor benden çok uzaklara

şuraya bir baksana seyirci koltukları bomboş

Gitmedi

Hissettiklerim

En büyük düşmanın sana yüreğin olur

düşledim / düşündüm / anladım

Kararır gözler

Hiç dönüşsüz gitsen de zul sayarım ardın sıra şikayeti

Yoksan eğer, gelmiyorsan

Senin kokunu duymak isterim,

Çevremde kimse yok diye yalnız olurdum

Kalplerini kırarlar!

Nisa merhaba:)

Şimdi bana yeniden ister misin deseler

Temmuz

deniz

ölü doğmuş

gel tadını çıkaralım şehrin

Elleme beklıyeyim.. susun martılar

Ve ıssız uzun sonsuz bir karanlık.

yokluğunu solurum varlığına susayarak..

siz mavi denizlere yelken açtığınızda

Sözlerinin kulaklarımda yankılanmasını istediğimde

bekle ey yar

Yüzü gülerdi ya limanların

Hayatım senin koynunda son bulacak,

Sen git ben varayım yoluna

Önce sen yoksun?

Sessiz sakin ve derinden sesleniş

Gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun etme

heyulalar

Kararır gökyüzü ansızın,

Beni bana bırak/ma dedim,

Hani gün olur, yolun düşerse, hele bir de gönlün aşk isterse

semaya çizdim resmini

Küçük bir çocuğun ürkek bakışlarıyla görüyorum hayatı

Alabildiğine bir deniz

Damarlarımdaki kanım yaşatıyor beni

Gemilerim dönüyor seferden

nasırlı ellerimizi her şeye rağmen esirgemeyen,

Aşk yorgunu yüreklerin.

Yalnızlar rıhtımında titreyen nefesimi

Varır mıydı yanıma

nerede hoyrat sevişleri

Gizlemek istercesine

Ellerim titriyor, ellerine değmedikçe..

deniz kabukları içinde

Yokluğun en büyük dostum,

gemiler şehri terk ettiğinde

Bir türlü inandıramamıştı annem...

bende necnundan füzun bir aşıklık istidatı var

ne yükselir deniz

Sen dahi acırsın sensizliğime?

Ağzımda karşı konulamaz acı bir tat vardı ya neyse...

Görecek başka bir göz yokmuş gibi

Yüreğime

Masmaviyim

o sırada prensesle göz göze gelmişler ve aşık olmuşlar.!

Yine de sen vardın benim için

Şahrud'un yüzüne keder mayın gibi durdu ve zaman gözlerinin su yeşiline kuruldu.

hoşgeldin ey yar..

Anlayamadıkları gıbı anlamaya da calışmazlar... Kendi üzüntüsünün içinde öyle kaybolmuştur ki senin üzüntünü göremez ... Kalbi o an kendıne ayrılmıştır kabul görmez senden düşenler...

Sağanlar sağmış soranlar sormuş

uzaklara dalıp gitmiş gözlerin

NOT; İNTERNETTEN ALINTI

İçim el vermedi boş durmasına

serin yele kurusun

İşte o gün şiirlerin şiir olacak

Derinlerimden esen rüzgardan anlarım-

gözlerinden prangalı

her kadın içimizi yakan bir şiirdi / bilemedik

gider mi gider gitme desen de..

Bileklerimi acıtıyor, yetişemiyorum sana...

İnsan olmak o kadar kolay değil insanlık başka bişey... aramızdaki insan kılığına girmiş yaratıkları kendimizden ve çevremziden uzaklaştıralım...

guguk kuşlarını azat ediyorum

salınıyor koynuma

Biz ki bildikten sonra sevmeyi

Saydı yüreğini

?Öyleyse tut elimi? der efkar dolu gönlüyle sadık dostu.

ö. asaf

Çok mu geldi bilmem ki

Önce yalnızlık doğarım, sonra yaşarım ismin kadar...

Görüşmemiz uzak...

Yağmur bırakırken üzerime damlalarını,

Sonbaharda kederlensekte ona aşık olmamız neden?

sen mavi kokardın deniz, deniz

Sevgilim!

//Ruhuma saracağım düşlediğim sevişmelerimizi

Defnedilmektir dudaklarına aşk

Ötesi yok... Gerisi kayıp.

Havada karışık, tuhaf bir terkib!

gitsin bizden karamsarlık.

Yar firkati düşer bağrımıza salacası öykünür sevdamızda

perdelerin arkasında yaşamlar ve ayrı birer dünya

Usumda tünek dar ağaçları hesabı

işte tanıksın daha nelere?

Bekletmez siyah inciyi

Ölüyorum hüznüme kefil ay ışığında

Çığlığı kayalarda parçalanacaktı!

Neyse ki Güneş Her Sabah Doğar

Gelgit zamanı.

Vahası bile olmayan ateş çölüne.

Parmaklarım gezerken

Aşkımı dedim!!

Yat kalk sabah akşamlı

Çölde susuz kalanın suya hasreti gibi hasretim sana,

nefes nefese bir ihanetin ertesi

Hangi yüreğe konar güvercin?

Biraz sen oluyor,

Sonra bir şarkı tutturursun yada geliverir aklına. Söylersin ama O duymaz, istersin gelmez. Özlersin onu. Sonra bir bakmışsın iki damla yaş akmış yanaklarından ona doğru. Süzülürken yaşlar yanağından dudaklarına, öper de yollarsın o yaşları ona. Özlemişsindir.

- Ben seni götürürüm.

asma bahçesine

Boyanır

gelebilir miyim:)

kendinibilmez bu denizde,

Ve unutma;

sevmek buysa galiba ben yoruldum.

aşka korkak

varlığıyla, yokluğunu tescilleyebilendir

karanlığı avuçlamalı şimdi parmaklarının arasından akıp giden suyun ıslaklığıyla..

çek götür benide buraLardan

Bir yağmur başlar gelgit zamanı

Üşüyorum efkarının zifirli segahında...

Ağlamaktan kızaracaktı gözlerim.

Ya başka bir limandasındır

Rotam belli rotasızlık,

denizler kaybolur

Adına yazdığım melankolik şiirler

çaresizlik dans ediyor dört bir yanımda

Sarsın sarmalasın seni sabahın seheri

bir ömür vuslatını bekledi boynu bükük

Yollarım ıslansın yalnızlığın buharında

Günlüğün ilk satırı adınla başlar

susan kelimeler dargın bize

gereksinimi çok

sevişirdi...

ve zaman

Ümitler sevinçler tek tek saçılsın

İçerek konuştular gizli gizli,

kalbimden çok uzaklara atmaya çalıştığım

Harfleri yitiren bir şair,

geçip gitmektir şiir

Çaresiz,

Senin deniz coşkusunda ki

bir şarkı söyle uzaklardan kulağıma.

Dağ yamaçlarının, adını bilmediğin sessiz çiçekleri hep "adını bilmediğin çiçekler" olarak kalsın. Kitap sayfaları arasına papatya koyma, kurutma, gün gelip kimselere kuru çiçeklerle tazelenen sevgiler uzatma. Bunu hayalini bile kurma.

Bir tarafımızı Eylül?de budamışlardı,

Deli çocuk değilsin artık!

Yüreğimin yüreğine su diye aktığı,

Gerçekliğini yaşattığın her ne varsa alıp,

inkar ediyorum / inadına.

Ben Gemileri, insanlara benzetirim. Bir kere doğum süreçleri meşakkatlidir. Doğuduktan sonra bakım, emek gerektir. Kesinlikle bir kaderleri, alınyazıları vardır. Bazılarının ömürleri kısa, bazılarının da oldukça uzun olur. Bir bayanın incelik ve zarifliğinde olanları vardır, kız gibi, gelin gibi sıfatlarla anılırlar. Delikanlı heybetinde olanları vardır, çok baba tekneymiş derler. Kimileri hayırlıdır, iyi işler başarır, kahramandırlar. Ölümlerinden sonra anıtları dikilir, hatıraları dillerden dile dolaşır. Hatta, adlarına türküler yakılır. İsimlerinin başına asil sıfatlar eklenir. Şanlı Yavuz, Kahraman Nusret bunlara örnektir. Pervaneleri, direkleri müzeleri, kışlaları süsler. Fotografları duvarlardan inmez.

bense oyununa küsmüşüm bu kentin

Zühreyi hayran seyreden Tahirdik her birimiz... Kimbilir, belki

uzak diyarlara gidiyorum

Gözlerim çocukluk fotoğraflarında mı kaldı

Bakakalırım giden geminin ardından..

Sadece masum mavi bir aşk

yollarım hep sende kesişir

sevgiye saldılar beni

sana ait

Sevdiğim dört kitap başucumda, uykusuzLuğum tanıktır biri senin isminLe başLıyor.

Hoşça kal demek istiyorum giderken.

Müjdelercesine

halbuki elimle inşa ettim ben bu kenti

Hesapsız yağdı yağmur kar fırtına çamur

Ne aLıngan bir tanıkLık bu!

suda yüzen karpuz kabuğundan farksız,

Yatağın diğer tarafında

Bir romantik film aklımda ismi belli sonunu bilmiyorum,

Onlardan kalbime sevda geçmiyor

Vurdum kilidi üstüne,

Sorma... öyle yalnızdım ki;

sakin berrak denizin

başından soluktu bu resim

ve yangın öncesi yanılgılar

Adeta düğün

Bana mabedinin kapılarını açar mısın...

bazen denizden bazen karadan,

Aşk bitmiyor

Senin kalbindi

Ölsün diye bekledim!

dönüşüm yok artık geri

ve bir imge düştüğünde içime

Yüreğinin tozlu kıyısında kaybederken kendimi,

Seyduna, Şahrud'un gözlerinde kalan masala yaşlanmakta"

Ne de ben ona yetişebiliyorum

ne dondurur ne de öldürür

Patlar

Bazen acı vurdu, bazen de yağmur

ellerin yaşlanıyorsa senin dışında,

Azık niyetine durur

Sırtındaki masalıyla o eşsiz güneşi özlüyorum.

Sözün başlamaya karar verdiği

ben bayanım oğlum erkekler gider cumaya!

anticanavar karşı tarafı ikilemde bırakıyorsunuz böyle dileyerek:D

gökyüzü gıcırtıyla kapanıyor üstüne.

En kafiyeli mısralarla ağlayabilirsin bir omuza!

dalgaların kat yeri

Gözlerinin kuytusuna esen

Kapattılar kulaklarını anlamsız cümlelere

gezgin dönüşsüz bir yolun ilk dönemecinde

öpmeye bile fırsatı olmadan...

Aslında bu tam arada kalmışlık duygusu... Yaşadıklarımın arasından çekip alabileceğim ne bir saçmalık nede garip hayal olgusu var. Bilinç altımın bana ikram ettiği hediye olarak değerlendiriyorum tüm olanları. Sonra; Senin yokluğunda sevmelerin en güzelinin nasıl olduğunu düşünecek kadar cüretkar, hazmedecek kadar duyarlı oluyorum. Ne öncesini nede sonrasını düşünmeden sevmenin tadının yüreğimi okşadığı gibi, yokluğunda ki karamsar sorular sorunlar beynimi tüketirken gözlerin geliyor aklıma yetmez mi? Yaşamı yaşamaya, her nefesi sen diye çekiyorken ciğerlerime sen telefondaki titreyen sesindeki grilikte olmak istiyorsun. Karma karışıksın, çözemediğin denklemler içerisindesin anlıyorum. İki duvar arasına sıkışmışların tepkisi var sende hissedebiliyorum. Hayatında ne güneş tam doğuyor nede tam karanlığındasın gecenin.

Nihayet varırsın sen de menzile

Ağaçların kovuğuna hapsederdi beni.

Ayak izlerine yüz süreyim...

tutuğumuz çocukluğumuzun ardındaki gençlik yıllarımız,

Düşlerim sabaha varmadan kırılıp dökülüyor

perdelerin arkasında insanlar var biliyoruz ikimizde

Acırsa canın ancak,

sandığınız gibi

Herkes düşlerini yaşatıyor

Baharı yok... Rüzgarı kayıp

Şıllık dudağı, kadın göbeği, vezir parmağı,

Nice sultanlar orda, kara toprak altında

Git sevgili git

Sarhoş bir balık sahilde yürüyor

sıfırla çarpılan sayılar gibi

Yetti canıma

Asi bir rüzgarım

İşte ben hep böyle beklerim...

Kalbimin sakladığı acıyı tarif edemem.. Yüzümün sahte gülmesini atmak istiyorum benliğimden. Son kez çık karş... ıma, son defa bak gözlerime.. Ben de sana yaşarken ölmeyi anlatayım.. Beni yaşarken öldürene son kez bakayım.. Kaybetmedim, sen kaybeden oldun. Şarkıda da dediği gibi içimde fırtına.. ?Bu kez bir elimde kızım içimde fırtına?.. Yokluğuna alışalı çok oldu.. Varlığının verdiği yangınları söndürmekse,

senin haberin olmadı

Seni sevmek, bir sadakati değil, sadık bir ihaneti sevmektir...

hatırlatır mısın gelişinle?

Yüreğim, ellerin, ha düştüm ha düşüyorum Ne zaman içime baksam, yükseklik korkusu yaşıyorum

"Haddim değil söylemek belki kralım

Beni unutamazsın bilirim, beni unutamazsın

Bir kabarıp bir yatışıyordu içim,

kaç gündür karnım aç...

Gizinde saklı vedalar kundaklıyor saçlarımı?

-Hıdıııııır!!! aç gözlerini! diye bağıran insan sesleri.

bir yar..

artık çiçeklerde açmıyor

Darmadağın kadınların, darmadağın ettiği erkekler gibi

Bir kadın silueti misafirdi düşüncelerime,

Yüreğime çöküyor hasretin,

Bir yandan anlatıyor ağıdını bir yandan iplik iplik gözyaşı döküyordu...

İstemiyorum işte.

aksayarak yürüyen umudun arkasından

verdiğini almak için,

Duayla gökkuşağına sarılmış ya

Gözlerine bakarken, içilenin değil,

ve ben...

sesimiz rüzgara emanet kalsın..

Kavuşmalar da sabra dahil, sokağın başında beliriyorsa beklenen,

Bir sigara tüttüreceksin ihtimal

Durucam burda gidişi seyredicem

Dalgalar savrulsa da

Kasırgalar estir

Ve Sahil

gelişine saydığım günler azalırken takvimden

Akrep yaklaşamadı henüz yanına

gönlüm ağardı

boşuna bekleme çağrılarımı,

Artık sensizliği daha iyi anlıyorum. Seni özlemek derinlere dalmakmış seni çok özlemek;sensizliği yaşamakmış?

zamanın değirmeninde

Kopuk bir halat, denizde biraz köpük,

Her yarın bir alışkanlığı sıralıyor umutla

Kapatmış gönlünü tüm aşklara

söyle.

Ama hiç bu kadar telaşlanmamıştık.

hadi bir kaç kadeh devir yoksa anlamsız gelir sana şiirlerim..

UMRUNDA OLMADIGIMI HİSSETTİRSEDE BANA

Ama yinede yardan vazgeçemessin

Sevginle yaşayan, coşan nefesim

acı çeken

Atamam kendimi denize, dünya güzel;

bir bakmışsın rüzgar önünde can gidiyor

Denizci ayandonla beraber ona dönecek,

DinLerLer...!

Avuçlarıma ibrikten hüzünler boşalıyor

neşeli yarınlarımıza

yapayalnız

ben okyanustan gemiler aşırıyordum

Kumlara neler çizdiğini

hayal ile gerçek arasında bir yaşam

Yelkenler bakar

Tutacak başka bir dal yokmuş gibi

Kendime söz geçiremediğimde anlıyorum?

Dilimde alaz kopar odu düşer yüreğime

Esrik bir şarkıda unutur kendini yıldızlar.

Bütün sevgilerin harareti sensin / ellerinin sıcaklığı üşür yüreğimde

sonsuzluk koksun..

yürekten nağmeler oku

Açık denizlerde nice yolculuklara yelken açarken

Aradığımda yoksun bulmaya çalıştığımda da

Ya sen?

Rüzgarda uçuşan kağıtlar misali yazılarımın da kaybolacağı ana çok yakınım sevgili. Şimdi senle bir film çekiminde gibiyim, sanki zevkli olan kameranın karşısında olmak değil de karşısında geçememek. Sevgili; en iyisi? Yalnız bırak beni yalnızlığımla? Şimdi yeniden huzuru bulmanın hazzındayken; Yalnızlığımı bıraktığım yerden başlayacağım yürümeye...

Ben kimsesiz bir kedi,

göğümde tek bir martı uçmadı

tek bir sözünle vurulurum

adsız

hep korktum!!!

Tükenmiş zamanı kumun

Der misin

Bir ton karanlığını

Çiçek açmadı bir daha

Yıldızlar nerede

Şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler

O gece, ıslak bir laciverttt üstündeydi ay,

Ablama sevgiler rotam dağlara doğru:)

deniz olmayan bir uzak ülkede,

kirpiklerin kuruyana kadar çağlayacak

Sen şimdi git ki sonbahar şaşırmasın adını.

meltem ekiliyor sözlerime

Belki kafasız, akılsızdım sence,

her em sensin

Sadece mavi bir aşk istemiştim.

ruhumuz kaybolsun gecenin sırlarında..

şarkılar bizi kıskansın

nisan yağmurlarını

Kendini unutturmayan akıl ermez tılsımını.

Kaybolsam.

Öyle bir dalgalanırdı ki saçların

Bıkmadan usanmadan dokunuyorlar

ve yol boyunca uykusuz

oraya olduğun yere

alıntı

korkusunu gizlemeye çalışıyor

Hasret mi yakıp kül eden gidenin dönmeyeceğini bilmek mi?

o bereketli yağmurdu kendi toprağına

_ benim adım YALNIZLIK dedi yaşlı adam dünya var olduğundan beri ben bu limandayım o an içimi bir ürperti kapladı...

Aramızda apansız gelişen hisler

Sensizlikten biçtiğim yalnızlık kumaşını yamıyorum yüreğime. Bu yalnızlık nereye götürür beni, daha kaç nefes aldırır sensiz böyle bilinmez. Halbuki ruhumla hissetmek istemiştim seni cümle cümle. Tüm satırlarda sana varmak istemişti her kelime. Menzilimi sana ayarlamıştı bu yürek vurgusu... Kendine benim için gülümse bugün, sitemle zehirlesem de sözleri, aldırma sen bana. Kalemimin ağırlığı altında ezildiğindendir yüreğimin isyanı..

iyi bakalım hayırlısı olsun

Hesapsız aşkları

uzaklaşırken

yanlış numara misali

Bir seyyahtım, belkide rotasını kaybetmiş bir gemi; zifiri karanlık gözlerinden süzülüp akabilmek için yol arayan...

?kanardı ayrılışımıza-Kızılırmak...

Kaçıyorum, dalga dalga

Ben birazdan ölürüm,

selamlar olsun ablam,,

sensizliğim sessizliğim gelir aklıma

yüreğimde kanayan yarayı bilmem durdurur mu gücün

Pazar'ın sıkıcı deminde!

Güzel bir anı belkide.

bıktık beklemekten

Sevgisiz bıraktığın

bulanık bulutlar

Taze hayatlar diler

Ki kaç sınırlar çizildi bize...

Yorgana sığınmış bi rüya...

Bilemezsiniz yorulan siz misiniz dünya mı?

sonra ayrılıklar düşüne dalıyoruz

Ne zaman deniz düşse aklıma / sürükler beni duygular,

Fırtınalar koparır içinde, engelleyemessin

Henüz kendin bile bilmiyorsun

uçurumun gölgesinde yakılan sigaranın külü

Tutunmam hayata,

bir ölü mezarı gibi, zamanın içinde

içindekileri sonsuzluğa savurarak..

Kiminin elinde olta

Şiirlerim rüzgardır uzak dağlardan esen

Ay ışığı, gün ışığı, bir bir kapattım yüzüne

Ona yürüyorum

Her yanım hüzün

kadınlar geçiyor gözlerimden

KOVSADA YANINDAN SEVGİM

içimiz bir ada kuraklığı

Aynı dileklerle anımsanmadığımı biliyorum.

Saçların bizi kurtarırdı düştüğümüz girdaplardan

Bir çocuğun annesini veya babasını son yolculuğa uğurlamasıdır.

Tırmandı Ay ışığına.

Mutlu olduğunuzda ya da keder sizi kuşattığında eliniz hemen ona uzanır.

Unuttum diyorum artık sildim onu bitti

Sana baktığım anda gözlerimle öldürdüğüm bir zavallısın sadece.

Su ve güneş

yemin ediyorlar

Korkunun bittiği yere

Cümlelerimde yaşattığım

Ama gözlerini kapar ve beklersen;

Almış yükünü gitsin gittiği kadar,

Küçük küçük sırların

Seni sevmiyorum;

Yelkenim hep pupa pupa,

Öldüğüm gün de bilemedim.

Ders çalışmak için uğraştık

Biter bir solukta

Ama en kötü zamanlarımda beni idare etmezsen,

ve bilmem hangi çölünde kervanlara konuk olur

'kirli bir yüzden düşen kelimeleri sever misin?' dedim

Diyeceğim ki sanki sayıklar gibi :

Gece ölmüş babam

keşke herşey tek olsa

otur masaya

Biçimlenmeye başlanan mahzun bakışlar

Sessizdi dudaklarım kımıltısızdı, konuşmazdım.

yalnızlığı duyumsayınca

dokunma! diye haykırdım

Mona Sevda, Mona Aşk, Mona Sen.

Bir inme gibi dolaşır bedeninde pişmanlıklar,

Kimselerin olmadığı bir tahta barakada,

Mektup mu? Nerden çıkardınız onu şimdi... Şu anda hiç önemi yok. Çok iyi hissediyorum ve hep böyle olsun umuyorum. belki... belki... Bir gün açarım... İyi hissetmeyeceğim için değil zamanı geldiğinde...

Martı çığlıklarından ninnilerle uyuturum sizi:))))

Esmer buğdayların büyüdüğü tarlalara

Yeterki! ... yanımda sen bulun...

elimde elim dilimde şiirlerim

Kara yakındı önce, ödağacı

belki analar ağlamaktadır uzak bir kentte

alıp ısıtmak ister yüreğinin yangınında

içtiğin kırmızılar döşenir gözlerine

bir bakmışsın kar yağıyor

Sekizi otuz geçe uyandırıyorlar beni hani belki uyanamam diye

Kucaklamaya hazırdı onu gerçek aşkı

Grileri yok ederek gel,

Sen mi ben mi daha cesuruz sevdaya?

Ve sonsuzca yaşasam

Gündüzleri yalanlarla uyansam da

//Döner başımda en mütena düşlerimde alıcı kuşlar başımda//

Ki kışkırtır içimde özlemleri martı çığlıkları,

Çok eskitilmiş bir aşkın hatırlanması,

İsyan ettim geceler boyu yalnızlığa

Sığındığın tüm koylar seni üzdü değil mi?

Gidecektin...

Siyah saçlarının telinde kalır

Çıkar yol bulamadığım bakışlarının

Düşleri üşümüş, gözleri korkulu

kumsal sıcak

Yine geleceğim bilesin

yada boşver.

Fırtına kovuğunda...

Hıdır'ımın yaptığı gemiler koca dünyayı gezermiş. Onun çalıştığı o yerde Hıdır'ım gibi bir sürü martı varmış. Ha babam de babam çalışır dağlar gibi gemiler yaparlar koca dünyaya satarlarmış. Memlekete çok faydası olmuş benim martımın. En birincisiymiş onun yaptığı gemiler dünyanın. Tuzla derler bir memleketmiş. Ben de bilmezdim adını oğlumun aldığı televizyondan duydum.

Kuştüyü döşeklerden düşüp devasa taşları kucaklıyorum

Yüzleşemeyeceğim denli

Gözyaşlarımı sende sakladım

bir kaç hatıra bir kaç önemsiz şey

mevsimlerden sonbahar..

sen benim ilk bakışlarımsın

Issız bir adadayım.

-Artık-! dileklerinin sahibi olmuş o mavi bakışlara.

Söylüyorum susmaktan beter ediyorsun

Yapayalnız bir kumsala giderler birlikte? Hırçın dalgalar yoktur artık, yakamozlar denize akseden yıldızlar kadar uzaktır. Tüm mutlulukların uzağındadır deniz kızı, terkedilmiş boş bir hayatı seçerken hasretin gülleri açar avuçlarında.

gömeceksin gördükçe!

sindirebiliyorsak hücrelerimize

bir güvercinin

deniz yıldızları

kendi sesimize uyandığımız rüyalarda

Seni bu kanlı deniz ve düşmanların da dostların da

Yürekten...

Mutluluklar bir deniz gibi zehirli sarmaşıktır içimde,

Poyrazın suskunluğunu

kur sofrayı donat en güzel şarapları

Vandal ataklarında aşk

Dağlarımı yükseltiyorum karlarla örtüyorum yamaçlarımı

Seni gerçekten seven bu deli gönlüm,

seni seviyorum mesela, ben de özledim gibi.

Fırtınanın kanadında uçamayan ümidimsin.

Aşk yeniden

Derken bir kelebek öptü beni kızaran yanaklarımdan.

Çıkar mı?...

Hayatına yönelik bombalı bir saldırı gibi

Sarı sandalım,

Yalanlar kalın bir urgan boynuma astığın

Ağır adımlarla yürüyorum bu gece.. Elimde kurumuş bir geçmiş, önümde kör bir gelecek var.. Dar ve sonsuz bir yolun ucu ucuna bağlanmış hayatlardan ibaret

Bir deniz yaratıyorum sana...

Gururdan mı, aşktan mı bilemem?

Şimdi uyusam yaprak dökümü...

Keşke, ben de gitmeden,

kırılmasın kolu kanadı

sallanan rüzgarın peşinde ve belki de

Kısır kısraklar bile, yarış atları doğurur o zaman

özlemeyi

h/iza la kurşunları yüreğimde

Oysa ayağımızın altında söndürmeden az önce, dudaklarımızın arasında kutsamışızdır onu.

Balıkların Gözyaşları Denizde Belli Olmaz. Her insanın bir ayıbı vardır derler. Evet beklide bu yüzden bende diğer insanlar gibi, bir ayıbımı örtmek için böylesine düşlere dalıyorum. Öyle ya bende çok kereler görmüşümdür yürüyemeyen insanlar genelde kollarını

özlemim

önceki sayfada adem.. için denmiş..

anlamaklar dileyeceksin çocuğum

Teselli etmeye gidiyorum

dağlaşıyorum!

rüzgar savurmakta

Sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun etme

Doğanın ne muhteşem bir dengesi var. Her canlı, bir başka canlıyı yok ediyor. Her yok edenin bir yok edicisi var.

Çünkü senin gemin camdan sevgili.

Ya yatakta acılar içinde yalnız ölmek,

Delik deşik serilmiş yerlere göçmen kumlar

bu gece

yüreklere tutsak

Köşe bucak hatıralardan kaçıyordum.

gözlerim yeşil gözlerinde kaldı

benimle birlikte gelir misin

kaçtığın için değil. sen olduğun için, sen olduğun için istiyorum

"bütününü" isteyeceğim!

Toprak kokar,

Dalga dalga

Her biri sitemkar,

hiç bir çöl duasız geçilmez...

Bulaştıran bir tebessüm var dudaklarında.

Ölmelisin,,,

uyandırma...

penses günlerce oturup mektup bekler kimse prensesi o camdan ayıramaz.

Oysa ömrüme kazımıştım, yüreğime dokunduğun geceyi?

Gitmek bilinmeze neyi değiştirir

köpüklü dalgaların ritminde

Hüzün rüzgarları essin akan gözyaşlarıma

sevgiyle çağırıyorum

alev alev gözlerin

Tüter el ayak, tüter ıslak odun,

Şaşkın bir kardelenin toprakları delişi

Sürdürmek isterdi kendince.

Yüzüne vurmadım hiçbir eksikliğini,

Soluklansam ezberime göz yaşları dolanır

geçtiğimiz yollardan

Ve seni nasıl sevdiğimi bilirsin

Hicrana düştük bugün

istediğim sevgiyi senle yaşayabilseydim, sana yaşatabilseydim

Yüreğim her gece...

ESKİYEN YÜZÜMÜN YENİ GÜLÜMSEYİŞİ?

Mızrabın nefesi çalki bağrımda

Mutluluğun anlamı seni sevmek demekti...

şimdi ne sevişler

bir adama kalandır

Kafamda koca bir delik

Ve dillendiremediğim kelimelerimi.

O coşkulu yüreğindi

gözpınarlarımda ırmaklar var çocuğum

Ayrıldılar mecburiyete

biri gelir de çıkarır belki suyumu

açılım aldı başını gidiyo...

Beklediği var sanki,

Yas emen bir sessizlik indi birden geceye

Duyguların duyulara dönüştüğü bu anlarda

Kızılca kıyamet kopar

kırmızısına vurulduğun şapkalı kız!

O aynı kaldıkça değişmezsin sanıyorduk,

ÖLmüş bir görüntü var akLımda, duvarLarın serinLiğine iSMiNi KAZIYORUM!!!

Ben, seni dün gece çok özledim.

Ölüm kadar ateşli ve cüretkar

kelimelerin.

Küreğin

yitiyorlar birer birer

nereye kayboldun korsan... bir haber yolla iyimisin

Çarpar bulutlar kahrederek,

Avuçlarının sıcaklığına,

Ve sana bir günü hatırlatacağım

bir baş dönmesiyle kabarıyor hafızamızda

her yıldızın bir ömrün

Ortak sabahlarımız vardı...

Dokunupta hissedemediğim

Her an yaşarken bakmakmış

Kalbimdeki dallara...

- Senin gibi bir kuşu daha önce hiç görmedim. Ben gül ya sen?

sana ait kırık fotoğraflar...

orda bekle sessizce

Sevgiyle pazarlık ettim alevlerin pususunda...

..././ .|... SERİN SERİN SERİNGE...

Nasılda sevinirdi ellerim avucunda

Belki de bir rüya idim senin için.

ötüşen kuşlarla koyun koyuna

Bir süre sonra çıktık yola. Hava kararmış ve günün bitmesine birkaç saat var. Daha mektubu okumadan içimde çok güzel bir his öyle gerçek ki merakım hiç yok. Neyi bildiğimi bilmiyorum ama biliyorum. Şu anda aklımdaki neler olacağı... Onları bir daha görebilecek miyim... Ve mektuptan öte dilenci kim? Telaşları bırakalı çok oldu anı bekliyorum.

yara bere içinde morarıyor şiirlerin.

Günlerce

güneş yarıyor göğsünü gecenin

dokunma yarama.

Ne ben dağıtabiliyorum,

Gülmek güç olur

...))\_ _/((...

senden başka maviyi sevmedim ben

amabu sozlerıde ben yazmıstım nısa...

Görmesen de...

bir lahza aynadaki yüzünü

Ve her akşam dizilişini

Dışarıda suskun angarya

Sen sevmesen de benim seveceğimi anlatacağım

İnanç, merhamet demek

Günün batıp, gecenin kızıllığına,

beklemiyorum seni,

her satırında sen

Uy değil uyku değil

Hüzün sarılıyor geceye.

bir kumsal tanesi kadar arayış içinde

biraz sendi

Ezgin bir cümle...

Hoşça kal da kocaman bir umut vardır çünkü.

Ölmem ya.

Ayağımı koyduğum taş bile belli idi,

Ölümsüz aşklar var da,

Tuzlu dudaklarını,

Nisan yağmurlarıyla yıkanırdı sokaklar

Tatlı tatlı esiyor rüzgar.

Ekmek sanki ya da su gibi

Konuşursam... isyan ederim..

Gercekten kacıp hayale sığınmak

Üsküdar olmalısın, kulağında Hüdai duası

Ay karanlık yine bu gece zehrini yudumluyor ruhum, yalnızlığın melankonisinin, ay karanlık yine bu gece! denizin kulakları tırmalayan uğultusu dalga dalga çarpıyor yalnızlığımın orta yerine... Burası yalnızlar rıhtımı ve ben daimi müdavimi, her gece beklerim ben o meçhulden gelecek gemiyi.. Kim bilir kaç yanlız yürek bekliyor bu rıhtımda! bilmemki ben kaçıncıyım, uzaktan adım adım biri yaklaşıyor ve bir gemi beliriyor karanlığın orta yerinden... Bir anda içimde bir şeyler oluyor nefesim daralıyor, adımlara kulak veriyorum, sessizce bana yaklaşıyor ve gemide limana! içimi bir sevinç kaplıyor o an! İşte geldi meçhulüm işte benim gemim bu diyorum. bu ayak sesleri onun ayak sesleri, sanki nefesi ensemde o kadar yakın bana, dönüp bakıyorum ona! Ay karanlık yine bu gece... Gördüğüm yüz bakmıyor bile bana, hüznün melankoni leriyle kırışmış bir yüz, ağlamaktan yorgun bir çift göz, yanlızlıktan iki büklüm bir beden, beklemekten saçları kar beyazı bir adam beliriyor yanlızlar rıhtımında... Tebessüm ediyor bana ve...

ıssız bir başına

Neyi arar sahil gibi sessiz gönlüm,

Karanlık denizlerin ortasında

varlığın ruhuna susadı

Bekle beni sevdiğim..

Omzuna dokunacak bir dost eli istersen,

Orada artık dur! ma.

Ona harcadığın zaman.

Bizi bir derinlerden yeryüzüne çıkarırdı

bir insan özlemişsen yanılmış olmalısın

güpegündüz sevişirdi.

Düşmüşüm gölgeme basıp

Kaçıp gitmektir hiç bilmediğin limanlara

hoşgeldin rıhtımıma

Ama hiç kimse bilmedi

Gözlerimi kırpmadan sonsuzluğa dalıyorum

Bir silahın şarjöründe tanışan iki soğuk mermi gibi,

sığamadık evlere.

Hepsi bir hayal biliyorum

Gerçekte tek hükmü olandı kanunlar

Tek adım'da vur...

Bilmeyecektin böylesine sevildiğini.

Yalnızlık katmerini örer

Aramızda ağlak duvarları gibi durur kibir

Balıklar gibi nefes almalısın..

Her bir dokunuşunda aşkına verir bedenini hesapsızca

bekle beni ey sevgili

Gidiyorum, ama

göremiyorum.. Sensizlikten azap senden sürgün misali koparılmış hayallerimi, işte burada tam ayaklarımın altında bu zifri karanlık dar ve yolun bilmem kaçıncı metresinde gömmek için durdum şimdi... Artık yürümüyorum... Ben durdum.

Susma

Özlemde olsa,

Uykumda içim ürperdi?Rüyamda bile sen yoktun?

gözyaşlarımla

şiire sinerim

Koklanmayacaklarını...

Parmak uçlarımızdan büyük evrene dağılan bu haz,

Balıklarla dost olmalısın..

yitirilmişlerde seni heceler..

Martı çağıran gün doğumları,

Kanunlaşmamış teoriler boldu ama

döndürsün dünyamı

boşluğun günbegün büyüyüp

Aynı Seneca'nın dediği gibi;'Hafif acılar konuşabilir ama derin acılar dilsizdir.'

Bana bir anlat neden martı kanadına takılıp gittin

Satır?a, sabundan sap saplanır mı sevda

Düğüm düğüm oluyor boğazım

Alnına düşerdi akşamları

Bir kez daha eli boş döneceksin

Kimselere diyemedigim.

Ne babamın adını bilirim, Ne bacama konan martıLarın öLüm tarihini...

Renklerin ışıkla tek ruh olduklarında,

Vicdansızın düşlerimde işi ne

bir sigara yakalım

Her başlangıçta yeni bir anlam vardır.

gelirken barış doldursun

Gamzeler geldi gitti

Kara yakındı önce, hem çok yakın,

Bitti işte.

bazen de martılarla şarkı okurum,

Çok oldu! hesapsızca gidişim

Unutmasan bile artık

içinden köroğlu

Senin ümitlerin

Kanamalı, sıkmaktan

Serde erkeklik var ağlayamıyorum:(

bil ki sen sevgilim

beyaz bekleyişlere dokunmak için kıs kıs

Gece gece başlar her şey, ve biter gece gece?

Lal olur dilim anda

Bilmezsiniz

usul usul yayılır sancısı

İkimiz aynı düşünlerde

dudaklarımın mırıltı kelimesi

birikmiş gözyaşlarım var

sislenir sevgililerin mektupları

Bunca gözyaşı neden

mangal gibi yürek istersin sen.

gökyüzü deniz çekimine yenik düşmüş

boca ettik yaşamı avuçlarımıza

Kaçırdığımızı elimizden, bilmeyiz,

yollarında yürürken sanki insandı ölü

özgür ve yolcuyum birbaşıma...

Ki bunca ömrümüzü adadığımız

Ya da bir şaşkın martı çığlığı

Ayağı kayan meltem ve cigara

Bir dinleseydin yüreğimin sesini,

sen kimin yetimisin,

Kısadır paylaşma zamanı

İçinde sende belirmiş bir duygudan ibaret,

İkisinden, kana kana içelim.

anladılar onlarda senin,, sevgiye ihanetini

Haberinide gönderme.

Sakın sapıtıp, sarpa sarma sevda

Soluksuz bir rüyanın ikliminde boğulmazdık bu denli...

Bana bir ihanetti..

Başka bir yar başka bir dosta meylediyorsun etme

seyrederken yüreğimiz ısınırdı,

Kes hayallerini küçük çocuk

Yorgan misali hüznü çekiyorum üzerime.

Uzak bir evde düş yorumcu

kendimi asıyorum bilmiyorsun

ürkek ve korkak bedenime

Mevsimlerin, ayların ne önemi var?

her söylediğine dizinden yeni bir kan damlatan

kaldırımlar bizden bir iz taşımakta..

ve sarılıyorum tüm özlemimle

Kaybolup gideceksin

Antraklarda mümkün

Sen sevmesen de olur

oda yoksa, aynalarla konuş

Hasretin doğar sabahıma,

Gönül dünyamı, pınar oldu kirpiklerimden akıyor yanağıma

Bana beni hatırlatan bir damla gözyaşı var

İşte, ben de seni böyle severim yar.

Nefes aldım bende.

Ağustos

Yüzerken denizde

Böylesine perişan böylesine şaşkın

sar beni gecelerine

ağız kuruluğuma çöl sinmiş

Yıldızlar ısıttığı yüreğimi,

sabaha inat..

Onu diğeri, onu da bir diğeri izler,

her ses illa aşk.

Direnişine biber gazı sıkılmış bir yürüyüşün,

Gitgide artar yalnızlığım

Şimdi anlıyorum tüm bunların nedenini

gözlerimdeki acı suya kuşlar inmez olunca

Kalkıpta ben nasıl kapını çaldım

Sana dalgaları anlatacağım

bir kurtuluş çare bekler

Baba ve çocuklar

Hiçbir zaman, kaybetmemiş gibi,

Çarkıfeleklerin renk renk geceye dağılması

Teşekkürler apple.

keşke hiç bakmasaydım gözlerine

Kimseler bilmemişti,

soğuk tutmazdı hücreme

Aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun etme

Dokunamayacağım kadar uzakta

Yeter artık dayanamıyorum diye haykırıyordum.

Ve derin bir nefes çektim sensizliğin pusulasında...

Bir boşluğa düşersin bir boşluktan

Tıpkı sigara gibi.

Biz zaten hiçbir romanda

planladığın gibi?

Oturttu mahkum sandalyesinde

Ne cıkardı bundan..?

Sana güzel görünmek pahasına

Bir ihanet tablosunu izliyordum.

Boğazım yırtılana kadar?Ben'

Kendime bir yeni yıl kartı yazarak bunları diliyorum

Büyür mü heceler icinde

Ardından Poseidon'un en sevdiği denize karışacaksın.

Yalan olduğunu bile bile

Yüreğimi yüzüme gülene açmaktan

Agrassiv-possesif-hiper depressiv

Gözüm

Tenime ateşi değdiriyor tuzuyla

her rüyamda yüzün

Copyright BRüyA

Geçiyor sürtünerek gövdesi, incelen direncimin darboğazlarından?

Tüm yıldızlar gülecek haline Ay'da göz kırpacak

Çare çaresizlik

Ve dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük.

Bir söz bitişi gibi son buldu sevişler

uykuları çevik tutan deniz rüzgarları dağıldı

Ufukta mermer adaların.

Hafızamda yer edinen tenin silindi.

Gecem ve sensizliğimde

Yalnızım diyordum ama

Ele verdi dudaklarımızdaki ıslaklık

Üşütürken yokluğunun ayazı beni,

Alıştığım sessizliğin gürültüsüdür,

Uzanıyor ellerimi tutuyor. Martılar ellerimize konuyorlar. İstanbul`un en sevdiğim yerinde en sevdiğim şeyi yapıyorum. İki martı uçup giderken sorularım korkularım aklımdan kanatlanıp gidiyor onlar gitmiyor sanki... Hiçbir şeyi merak etmiyorum artık.

Daha yer vardır lakin

ve... poyrazın her teli müzikleşir kulağımda,

Kim bilir?

hani,

Yetmez!

susadım

karanlığı yırtınca kırmızı

Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;

Yalnızlık diyorum bak

Yağan deniz?

unutmadım değil, unutamıyorum aklımda evet!

Çok denedim,

kalsın

Ellerimi uzatıp ellerini tutmak isterdim ama,

coşsun diye.

Deniz maviye buluyor renkleri

Çöl ortası düşlere düşmeye?

İşletiyor buzdan çıkma kurumamış sevdaları

ay aydın lık değil

- Ben de martı. Biz deniz kenarlarında yaşarız. Ondan daha önce hiç görüşmemişizdir.

Sana seslenmek (tut elimden.

Hiçbir yanlış yapmamıştık...

göz yaşlarımda

işte ben bu halimi sevdim...

Bir sokak çocuğu.

Hayat su misali süzülüp gider

Cinnet geciren yanım yok artık

Sanırsın şu anda denizden çıktım,

ne kağıt isterim, ne kalem;

Sürünüp gelir

kumsal uyku yatağı

tam rotasızlara gore bır sarkı

Ben kayboluyorum

Mevsim düş kaçkını kalplere gebe av zamanıdır aşkın

Hiçbir sıfata ihtiyacı yok içime yerleşen benliğinin.

Bence bu ikinci gruptaki çabalamayı seven insanların yeni bir ekin dönemi gelmiştir Yeni bir aşama yeniden değişme dönemi Çalışmaya kazanmaya alışan ruh sıkılmıştır mücadelesiz hayattan Yeni bir hedef zamanı gelmiştir ki türü ne olursa olsun Çünkü kişisel gelişim dur durak bilmez ki Bir kez yola çıkıp da kendiniz ruhunuzu güzelleştirmenin keyfine vardınız mı illaki de devam edeceksiniz Zenginleşmeyi seçmiş ruha durmak zor ve sıkıcı gelir

uzaklığı yenince

Al tut ellerimi bebek

Toplayıp tası tarağı

Ayağıma örülü çaresizlik

gemiler yanaşacak diye

Ne kavgalarımızın adı bir olmuş,

senin ömrü billah görmediğin

yok oldu adam

Hadi gel, senin için hazırladım balık ve rakı

Bas bas bağıran vapurlar

Dalmadan bekleyişe,

Gülüşümü, gözlerimi, sonra sesimi bıraktım.

Kabul etmeksizin sevmek...

aş! bunu diyorum

sonra nefesin değiyor tenime

Tek bir sokağından bile vazgeçemem?

Yapının boş gömütünde dikili

rüzgar vurunca

Yine Gideceksin Cünkü O Yüzdendir "Gelme" Deyişim.

Hatta bu ruh acılarını bile çalışarak; kaliteli yaşayarak atlatmayı öğrenmiştir artık Çünkü bilir ki acılara ağlarken kaybedeceği zamanın getireceği eksi koşullar kendini daha kötü hissettirecektir

Bir de ufak rakı varsa masan da,

bende bıçak sırtı bir singapur ağlaması

Gündüze kavuşur muyum diye güneşi arayanım...

bir bakıyorsun yenilmez bir savaşçı

yalana! aşka! şiire!

Hem de öyle bir kaçırdın ki, güzelim,

Kafamda çözümsüz haller

tebessüme gebe kalınca doğurur sevdayı

Sevda pınarından, bir seçenek bu.

şehirlerde coşan kadın

Yaşlı kadının Van Gölü'nden hatta Marmara Denizi'nden daha büyük bir ağıdı vardı artık.

Ama sen çok mu usandın benden bilmem

Sahilde oturan bir adamın nemli gözleri

Bir avuç dünya mülteciliği aranıp dururken

Cebimdeki buruşuk peçeteye yazılıyor

Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,

sadece gülümse bana o yeter can,,,,,

damarımdan kan olup akmadan

Bilseydi susar mıydı bu acıya

Gök değil

Sen sevme beni

camda beliren her yıldız

Sevenlerse sebepsiz sevmiş

'Gel' diyorudur O'na

Kocaman bir martı hızla süzülerek mavi sulara daldı. Tekrar çıktığında, ağzında bir balık vardı.

ve son demindeyken sevdanın

desemde inanmak zor...

Dön diye yalvarırken ben gülüp geçen?

Sadece Sus Biraz Öyle

Anladım ki sen de herkes gibisin

nerede biter

en çok başka baharlar canını acıtacak

Ah güzelim,

sevgiden fazla herşeyin fazlası haram

hadi kulaklarını aç ve dinle

Güneşsiz çocukların ülkesinde kalacağım

Hayata küsmeli hayata sırtını dönmeli

Binlere var bin bir sözüm

Avuçlarımda zindan çiçeği kelimeler

katlanmayı öğreneceğim yokluğuna,

kadınım

Anlamasam bir tek söz dilinden

yar gibi koksun

Beni sevmediğindendir diyorum

'Sevişmektir' cevabını bulamadık

diri bir bedene göz yaşları

hüzünlü yüzüm aykırı sakalımla...

Nar bahçelerinde geçse gün.

Bir de devamsızlık baş belası

O zalim ki beni benden eden

Bir kuşluk vakti ağlara?.

elleri boşlukta

Her sabah robot gibi işe giderken simit alıp çay ile yiyivermek değil de; bir sabah erken uyanıp o simiti alıp eve gelip çoluğun çocuğunla bölüşmektir belki de?

/ yine sancısı tuttu sen yanımın /

karanfil kokar

buradayım...!

Toprağa kızgın

Yanımda istediğim üç şey.

Ey bendeniz

içkiye benzer bir şey mi var,

Oysa bir gaz tenekesiyle bir şişe mavg

Bir başına sokağın ortasında

Seni sensiz nasıl yaşadığımı

Yıka yüreğini temiz sularımda,

dalga dalga kumsala...

Gönlümüz kırık.

hep uzakları gösterirdi, hep seni..

Dağların görkemi uzaklaştıkça belirir, yalnızlığın da.

kendime doğuyorum

Düşüneceğim sonra, ama çok sonra

Gittikçe azalan ve duyulmamaya başlayan çığlıklar koşuşturmalar...

Dalgalar çığlıklarım şimdi

Yoktu kırılmamış, parçalanmamış bir yeri.

iğde dalının kollarından sallanmak boşluğa

Okyanus gezintisine

oysa hemen aklım karışırdı

Sanki benliğimi alıp götürecek gibi.

Ve en son baktığın yerdir orası

Geceler sırtımda,

çok uzaklardan birbirini tamamlar

içinde yalçın dağlar olsun

Gözlerin her iç çekişte sanki bir zindan.

boşlukta dağılan

En güzel çığlık atan martılar burda,

koca bir yalandır

Çünkü hep bir umut gelip oturur her sabah

Lakin çare yok,

birden bire çarpıldı imlalarım

Be gafil..

yüreğimin en kuytu yerinde hissederek yaşıyorum seni?

İyi geceler gaye, git demedim gitti gel dememem ondandır işte. Gel demem artık asla...

Esmer bir çingene

Denize inmesi nedendir?

'Neşeleniyorum' dedim ayağımdaki toprağa

Çoktan geçti benim.

Dağlardan esen meltemlerde,

parçalana parçalana

Küfür, karı kız öyküleri, sonra

Zaten hiç bilme/din...

GünLer Geçiyor; kapakLanıyorum içime; bir kurt sürüsü uLuyor, ısırdı ısıracak saçLarımdan!

Kenarı kırık, yanı çürük,

yağmurlar gibi dökmek içimi

_Aşk bir kez yaşanır ve aşk sevgiye çevrilmezsse biter

Uzaktan sevmenin çok ağırmış faturası.

Görmemişti gelişini,

Ben düştüm

saçlarda beyazlamış...

yakıyorum kendimi

Gül yeni bir güne yine aşkı arayarak başlamış. Gökyüzünde bulutlar çok ama aşk yokmuş. Yerde yaşayan canlı çok ama aşk yokmuş. Akşama kadar aramaya devam etmiş. Umudunu yitirip uyumak üzere iken gözüne beyaz bir kuş takılmış. Daha önce hiç görmediği bir kuşmuş bu. Hava kararmak üzere olduğundan ve de bulutlar görmesini zorlaştırdığından tam da emin olamamış kuşun varlığından. Gözlerini ovuşturup bir daha bakmış. Artık eminmiş. Bembeyaz bir kuş kendisine doğru alçalıyormuş. Gül heyecandan ne yapacağını şaşırmış. Boynunu uzatabildiği kadar uzatmış yapraklarını silkelemiş dikenlerini gizleyebildiği kadar saklamış. Kuş gelip gülün yanı başına konmuş. Gagasını kabaran bir tüyünü düzeltmek için kullandıktan sonra açmış:

ayrılamaz benden

yazısı akmış ıslak bir sayfa elinde,

Kalpte her şey aşikardır

Kuş cıvıltılı, yeşilli hikayeleri!

Sensiz uğurlandığım otobüs peronlarında asıl ı

ama gitmeli

Geçen günlerimi

saçlarımda hecele..

sevdiğini, özlemini

uzanıp bütün pencereleri aşmak

düzelmiyor gölgeler

tüketemeyeceğim hüzünler sarsa da beni

Küfürler savurdu bütün gece

_Ne yapacağım bunu? diye sordum

Hasrete yelken açtım sizinle.

İkinci mahallede''YAPACAĞIM'' lar yasarmış. Ne yapacaklarını bilirlermiş. Kendilerini yapacakları şeye adim hazırlarlarmış ama yapacakları sırada şanslarını kaçırdıklarının farkına varırlarmış. Bu mahallede insanların dizleri dövülmekten yara bere içindeymiş. Yasamı ertelememek için verdikleri kararı bile ertelerlermiş.

Zor Oluyor Artik

ya da aklı kışta kalmış aşık bir bahar

Görüyorsunuz sadece çalışmak ya da sıkıcı rutin değil gelişen ruh; aksine farklı güzelliklerin peşinden koşmak; dünyayı farklı gözlerle görmektir

Yalnızlığın tam ortasındayım artık

Tüm sevdiklerimi ya ben terk ettim,

Mavileri de katarak sayıkladığı adlara

sustum..

kırmızı kaldı elimde

Adalı bi sözümü iki etmez.

yine de itaatkar

Kaç kere kaç kere öldürdüm seni düşlerimde

ne ışık, ne sis, ne buğu gibi?

Ve en baştan

AMA HAYIR GİTMELİYDİM

?sel suları taşıyor-

Dedi ya... Yandıysan kibrit olmalısın

bu aşk değil

Çizdiğim beyazlarda

Akşamları eşkıyalar basardı.

Kuşlar nereye sığınır akşam olunca

birbirimize

Zamansız

dünyan kirliydi-

Mor sümbüller büyüttü düşlerine.

seviyormu-sevmiyormu

sadece seni beklerken

Eskidi saatler.

Korkuyorum...

umudun atını kırbaçlayarak dört nala

Güneş doğar, batar; bir yıldız kayar

Bir limanda, büyük ve beyaz...

ölmüş bakan gözlere

Dağ kıvrımlarını, patikaları gözlerinde yaşatanlar

Hasret rüzgarında dalgalanan saçlarını hicrana uzatan bir gecedir Sevda hanım. Rengarenk güzelliği ve sevdalı gönlündeki hasret acısıyla yalnızlığı akseder denize, acıların göğsünde yakamozlanır gözyaşları. Şiir olur gecelere her bakışı? Issızlığın kırıkları batar sinesindeki duyguları coşturarak, sanki ağlıyormuşcasına yıldızlar yağar saçlarına. Yazgısının silemediği karanlık kuytularında, ufka oturttuğu umudunu hiç kaybetmez yine de.

Bir ayrılık mevsiminin gelişine susuyor dudaklarım yine

Huzura bulanmış bir omuz

Sürgündür hasret döktüğüm denizlere,

Sadece Biraz Sensizlik Aslinda..

Yeri, göğü, çiçeği, ağacı?

nefesin

bir heceyle biçilmiştin şiir atlasıma

sensiz ufuklarda

ne yardan, ne serden

güzelim

Yokluğunda terasımda mor çiçekler yetiştireceğim, adı sen olmayacak ama. Kalemimi her elime aşlımda hep sanaydı her sen vardın. Artık yokluğuna da yazmak istemiyorum haberin olsun. Kolayı seçmek; Ne kadar anlamsız geliyor değimli düşününce. Bak dikkatli bak bir daha bak yatağının bana ayırdığın bir yanı hep boş kalacak. Sırtını dönüp yatsan da benim sana inanmayı bırakıp yanında olmadığımı, düşüncelerimin soğukluğundan yabancılaştığımı bileceksin. Savaşlar beraberinde yıkıntılar getirir, viran olur dünya. Viranelerde yaşayamazsın sen, kördüğüm olur kaybolursun. Her yağmur gönül toprağında papatyalar açtırmaz sevgili bunu zehirli sarmaşıklar seni boğarken anlayacaksın.

yüzün gülücüklerle

Dedi ya... dal bahar biraz,

Tek kişilik bir kıyamet oluveriyorum sonra

Yine mi dalgın bakıyor sevilere gözlerimiz?

kimbilir şehirler görmüşümdür

Bu okyanusta

küçük bir meşale gibi parlayan

Akşam olmakta

Düz değil düzen değil az değil ezen değil

ellerini verdin

Bir deniz atı

Ben yalnızlar rıhtımının yolcusuyum

şarkılara tezat!!!

ellerin ıraksa yalnızlığımdan

Asırlardır süren bir düş yolculuğundayım.

anlatmak isteyipte

Güneşin kızılı, çamın yeşili,

Haber duyulmuştu

Umut sandalıyım,

Tanrının gözüne?

Tam yol gitmekteyim hasrete.

büyük geminin ürkekliğinde

sığamadığım yalın sokaklarda sen yoktun

Seferi tamamlamadan atıyorlar beni denize?

mecburi tek yolların alıp götürdüğü o

Avuçlarıma bıraktığın bu acemiliği sevmiştim...

bir yandan ürperirken teni,

mavi hiç boş göndermez.

Karşımdaki uçsuz bucaksız mavilik.

Sabrı öğretmek zor, hele şimdilerde

Geceler yalnızlık bana

gelme sakın,

Nede heran soğuk sular dökünebildim yanan ellerimden.

Ve biliyorum yüreğim tek suçlu benim

Kibriti yakıp alevini üste gelecek şekilde tuttuğunuzda, kibrit yandıkça ağacının yaşlandığını, sanki yanarken ağladığını göreceksiniz.

Savaş açmışım onlara, yel değirmenleri gibi,

Sana biriktirdiğim özlemin renkleri solmuyor.

Doyasıya ağlarım,

ve sanki bir adım ötede

Sabır benim yelkenlerim, bunu hiç bilmezsin...

Keskin özleminde uyuşur fikrim

Orada dur ve bekle. dağ orada, deniz orada.

Ömürlük çağrılar anadan babadan

Seni saklar mı sanıyorsun

Kesilir kahkahası sabahın

Bakarken sulara anlık

Ayrılık acısını öğretmektir belki de.

hangi rakıya vursak kendimizi

Bu sevda tarihin dilinde kalır.

öğrenci harçlığımızdı gece

yağmur mavisiydi.

sen her mavi oluşunda

-dinle-bak ne güzel şiir diyor

Poyraza döndü hava.

Hiç yok'muşsun meğer...

Bazen dalgalarla kafa bulur,

Bizim dudağımız kurur sen kuruyacak olsan

Vurdum duymazca yürürken sen

kahhar düşüncelerim sonsuz sancılıklarda

? DÖNECEK? yazan, umudun mavisi iri puntolu pankartlarım?

senden bir işaret bana

Düşlere sevgi sağan bulutların

ölmeyi bilmediğine göre,

Umut mutlulukta gizli

Yelkenin gözyasları...

İsterse kar

Ben öldürmeye çalışıyor sen ölmüyorsun

şavkıyla mavi gözlerin

Var olusun tüm sancılarına gebeydik her birimiz.. Dünyayı

rüzgarlara emanetimsin...

Hayat pembeyi üzerken

sende bıraktığım her şey için bir ben ölüyor...

İçime attım, sana yansıtmadım.

yada vapurlarda attığın kırıntıları

Derdim yok mu, sanki?

Ar damarı çatlağı şüphesiyle

Bir gün olurda alt üst olursa mevsimler diye,

Mekan durur

Çiçekleri soldurup, güneşi bile karartandır.

işte buhran biçiyorsun yalnızlık ekiyorsan

O zaman batık gemiler çıkardı su üstüne

karanlıktır

Yazdığımız mısraları okurken`

ne etsem varaLmaz bir yoL oLuyorsun bende.

gecenin koynunda kıvrak bir salsa

Bilmediğim yollardayım

Aslında işin açıkçası;

Yürekli başımı omzuna dayayarak

merasim töreni

sözler hep yarım

rüzgara atsak kendimizi

_Amca isminiz nedir diye sordum

kimseye varmayan yollarımdan dönmüştüm asırlık

Sende sorgusuz, sebepsiz sever misin sevda

İnce ince bulutlar dökülüyor,

'Peki' der istiridye

Acın açlığımdır yar, sevda sofranı açsana.

Zannettiklerinden çok daha ağır

Ufuk avlayanlara

Altın sarısı kumsallarında yalın ayak.

Bunlarla, sevginin güzelinin,

Sen konuşurken, gülerken

Bizi yalnızca akşamlar kucakladı,

Yersizdir prova artık

ellerimle dalgın

Şu yıkılası dünyada

defun zamanlarıma sensizliğin kışı yağıyor

ANLATAMADIĞIM onca

Yürümek evet evet yürümek istiyorum

ve gelinler atlıyor olmalı üzerinden toplayıp gelinliklerini

O, gittikçe gerçek...

kumsallar dar gelsin bize

_Sende aşıktın bir zamanlar ne oldu?

Saki?nin saat sarkacı

kızarıklıklar

ve son öpüşünü sakla

Sorgusuz ve sualsiz başına buyruk çıktığı,

Duygular, coşmuştur artık zincirden boşalırlar!

Öyle ihtiyacım vardı ki, sana kelimelere sığdıramam.

kahrederim geceye

Yaz kış belki güz

Ben yüreğimi güldüremedim?

desinler siz evlendiniz mi?

Kendi ad'ımda vur beni

goncadır ilk hali bütün güllerin

daha çok sıkmak için boynumu

dün geceyi yalnız devirdim...

Umudumu hüznüme yenik düşüren benim?

Kasaba meydanında birbirini dövmekten

Kendi yalanını döktü Hayyam?a.

Mavi bir gülüşte mahkumiyet celselerime adaktır ömrüm

Ama hep yanlış rollere ve yanlış öykülere sürüklendik sonra...

Batan gemiler gibi yalnızlığım

Çok uzun zaman geçti aradan

Soytarı ezilmişliklere yaltaklanıp kaçıncı harici b/akışlarımız

ya da ben bu dünyaya layık değilim

Gömleğine dikmişler

ve eline sıkıştıracaklar

Ve mevsimler boşuna geçti bak

Verir meyvesini ağaç

Onikiye düşer gözleri beklemin

Kaptan!

kavrulur dönüş özlemiyle.

Yalnız yalnızlığımda

Çölde güneş, denizde su gibi nefret ettim yalnızlığımdan

ben hala maviyi sevmezdim

uçurumlar kadar derin

varsın olsun bu bizim masalımızda böyle olsun.

kum saatimde medcezir

Yaşandı bitti, aşk gibi, ömründe demi

Adını kalbimin en derinliklerine çiz de git sevgili

Sabahları dağılırken bulutlar

Dalgaları aşıyor denizde

kimsenin bulamıyacağı yerlere sakladım

Daha gölgene görünmez misin.?

Bilirim,

Sevmek seni hatırlamakmış

Nakışlı bir çanak gibiydi.

Bir saçların vardı deli divane olduğumuz

Ya acı'ya ne oluyor?Derinliğine, şiddetine göre değişiyor.

uğruna ölüme yürüdüğüm ol o yol...

Bana tebessümle bakar ölüm

Bunda suçlusun sende

Suskun İstanbul sokaklarına

Ben bir kelime bile söylemeden

Dans etmek

Ben Sana Aidim Ama Biliyorum ki Sen Bana Ait Degilsin

Hırçın dövüyor kıyıları

O bir vefasızdı, o bir hayırsızdı, huysuz ve tatlı kadın beni üzen:(

İncitmeden

Ah nerde gençliğimiz

Zamanın değişmeyen efganı...

en son seni unuttum dediğim de kaç kere öldüm

GURURUMUN ÖNÜNDE BİR KALKANDI.

sen miydin geceleri

Oysa Nuh'un Gemisi'nde bile

paramparçadır sevdalar

Sabahları martı çığlıklarına kurdum saatimi

Sen ise öldüresiye seviyorsun beni.

Sabırlara sarılmışız sırılsıklam

Kavganın güzelliğini

gözler yetmez yürek sancısına

Kopsun dersin

karışma bana

Gittiği yere kadar sürdüm gemilerimi

Binlerce yıllık serüvenini dinler

Beraber yaşadığın günleri büyük bir iştahla saymak yerine artık tarihleri unutmaktır.

Dayanmalısın bir yılanın zehrine

Ve soframda en eski şarap.

ayrılık günümüz diye

Gece durur göğün evinde kilitli

Gözümde bir ışık her şeye inat,

Ben söyledim Bahar'a

Alacakaranlığa düşen güneşte,

_Nasıl yani?

ve yaratır kendi elleriyle gökyüzünü

Bütün sabahlar

Bahar çiçekleriyle bezenmiş gamzeleriyle

Ağları düşlerine salan balıkçılar,

ve m/alaz

Ve ben; Seni sevdiğim için dokuz köyden kovuldum.. İşte onuncu köy ölüm.. ?Senden ötesi yok derdim?

baktığın gibi değişir dünya

Ezberindeki bütün efsanevi aşkları unut

acılı bir türküde yakılan ağıt kısmına yerleştirdi beni gidişin...

Avuçlarımda kar emareleri

_O karşı limandan gelir özlem ve hasretin limanından ordan buraya yolcu getirir burdan oraya yolcu götürür..

yanan ocaklar dönmese de içimde

Yürek yanar.

Senin vicdanın rahat değildir eminim.

Yaşanmışlığında çığlık çığlığa durgular

Ağırlığıyla kanadı içim, bilirsin içim senden kalan can kırığı

hizayla dizilmiş kalemim vurucak bırazdan

Kalbine bir damla acı düşer de, bir tutam teselli istersen!!

Mezara girmeden istifa etmez

Gözlerime yansıyan bin bir seyirle

Sustum... Kalabalık hiç konuşmadan geminin rıhtıma yanaşmasını bekliyor ve her yüzde umudun melankonisi çalıyordu sanki, gemi rıhtıma iyice yanaşmıştı... Gemiden yüzlerce insan inmeye başlamıştı inen her yolcu şaşkın şaşkın ama umutla rıhtımdaki insanların arasında karışıverdi bir anda... Belkide hasretin özlemin kavuştuğu yerdi burası, inen yolculardan bir kaçı aradığını bulmuştu öylesine sıcak kucaklaştılarki o an rıhtım aydınlanı vermişti. Kavuşmak ne güzeldi sarılmak ne güzeldi hissediyordum bunu tüm sıcaklığıyla kavuşan sarılan bedenlerde...

Gıcır gıcır ecüğü cücüğüne toptan

Sensizlik yok olsun, yerlere batsın.

bu gökyüzü

Bu seni sevdiğimden değil,

Sonra duyarım iliklerimde sabahın olduğunu

Ama aşkına feda eder kendini.

Ve denklem tamam ayın ışıklarını kapat

Dal kırıklarından teknen

Bendende yalnızdır martılar.

Yüreğimde sızı dinmez Yüreğimdeki sızı

Yosun tutmuş gönüller çözdü ipliğini

Hayat liğme liğme parçalıyordu tenimi,

Havası deniz kokar, yosun kokar

-Bir göl ki bin tane bizim köyü yan yana koy hepsini yutar. Ummanlar gibi büyük. Göl diyorlar ya göl değil sanki derya. Yirmi sene rahmet yağmasın yinede alemin susuzluğuna yeter. Karıncaya da yeter ademoğluna da o gölün suyu.

dolaş yıkıntılar, çöplükler içinde,

Oysa hep yolculuklardı sakladığım kendime, keşifsiz denizlerdi yıllarca bir ayrılığı biriktirdim deltalarda, bir yalnızlığı kendimden kaçıp kaçıp kurtulmak isteyen bir gemiydim belki, belki bir deliydim herkesin akıllı olduğu bir dünyada...

Her saniyesinde seni seviyorum dediğim

Neden hep aldanıyorum sahte sözlere söyler misin

Baksana eskisindenden beter ağardığını günü doğurmakta

Ne bir kayık geçer ne de bir sandal

Tükenmişsin ve tükenmişliğinle beni de tüketmişsin farkında mısın?

beynimde esir ettiğim hayalin

Ondandır üşümelerim belki şimdi

Bülbül ola da dağın arkasına sesi yorula...

Kaybetmeyi ve her seferinde yeniden başlamayı sevmektir seni sevmek...

aksi bir zeka dolaşıp duruyor başımda

Demiştim ya uzak değilsin hatta gözyaşların kadar yakınsın, buraya.

şarap içilesi, soğuk.

bunca öğütmüşken bizi

Bir yaz gecesizdi, kestirdin saçlarını

Ne zaman yakmıştım sigarayı

sonra yalnızlığın renklerini sırala bir,

Ben barışa ve bayrama hasret bir savaşın tam ortasındayken,

Yalnızca aynaların dökülen sırrına yansırdı, üçüncü bir kente düşmüş suretleri.

Dokunma yüreğime...

rüzgar hiç kızmaz kahkahana bahçenin kulakları çınlasa da

yırtamıyor göğüs bu gamı...

Sevdayı sabırlarda sanıp

umutlar tükeniverir de

umudu yağdan kıl çeker gibi

Umutla eşitlige

bana açıları çözülmemiş

Oysa günün birinde hepsini kucak kucak sana sunacaktım

Evimin dört yanında sevişmelerimiz var

Sabahlara şebnem

Hem sen kaybedersin hem ben kaybederim

Senden kopardım çiçeklerin en solmazını.

Bir varmış bir yokmuş'u ansızın öğrenmekti

yalnızlık tek başına kaldıgında soguk yenilir unutma

dostun,

Kaç gecelerde ateş böcekleri cayır cayır yandı

gökyüzü dayanamaz ağlar

Mavilikle sırdaş olmalısın.

her sabah treninden babasının çıkmasını bekliyor bu yüzden.

Şimdi bana seninle bir ömür vaat etseler

Anları iç içe bilirim.

ben yalnızlıklar operasında

Mutluluğa yer var küçük dünyamda

Bütün şarkılar bizi yanlış anlatmıştı.

ve bir başka batardı,

son durağındaydım ve artık transtaydım.

Hiçbir şey göründüğü gibi değil

-acısını taşır bu adam

günler emrine amade

ben o zaman denizi de sevmezdim

şehir... son otobüsünü yakalamak için koşuşurken

Sabah olunca

Ağaç gibi yırtılan karanlığı,

Ben dalgalardan öğrenirim

Sen gidecektin usulca benden,

Bakıp gözlerimin içine

Orada duyguların saklanabileceği

Yani sen

İkimiz yıllardır

Cevapsız bir soru, sorusuz bir cevaptır aşkın...

tuhaf bekaretine ilkel bir rastlantı dedilerse de

Bu kadar sefaletin içinde gurur sendelemedi

_Ne gördün dedi

Neyin yüzü suyu hürmetine?

Bütün ölüler unutulur,

bir kadını sevmek hangi yaşında olursa olsun

seni sevsem de ölecek kadar,

sesime ses ol

Baygın kokusu iğdelerin.

geceye düşer uykum

Gözleri bulutları yırtan bir düş gemisiydi.

Ben sadece;

İçime direnen o yanık firarın

Bizi terk eden kızlar belletti sağolsunlar.

Olacaksa tekrar ve tekrar ve akrebin ağulu saatlerinden de erken

elimde..

Diyecek başkA bir söz yokmuş gibi

İsmin baştan sona ağlamaklı bir ömre bedel?

Yol veriyorsun kağıttan gemine,

Gözyaşlarınında tuzlu olduğunu,

Ama sen yaşıyorsun ve ben binlerce kez ölüyorum her gülüşünde

Kırmızı sunağında

Sevmiştim seni...

Ve sen kokuyorum bir sabah şehir kıskanıyor

-senin yüzün temiz

Aynalara bakıyorum

ve ahmak ıslatan gibi yağardı rüzgara takılınca

Yorgun kent

Yarın erken gelmez

Sen de anladın ki yapa-yalnızız...

Gecelerin salkımlı bağlarından hüzün toplar yar diye, rüzgarın çalımıyla yüreğine kan damlar. Bir gül tohumu çoktan filizlenmiştir yanık yüreğindeki enkazlara inat. Bir sıradanlıktır Sevda hanımın dilindeki, yoksulluktur yüreğindeki. Ihlamur çiçeklerinin kokusunda buluşma ve ayrılma çizgilerinin yetkin sıçrayışları ile yağmurun bereketi akıtır kaderlerini aynı nehrin yatağına.

Bakışlarım anlamsız, yüreğim buruk

asırlık yorgunluğun ortasında

Ne zaman damlalar birbiriyle yarışsa,

Seni olmadığın zamanlarda da sevmiştik,

Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun etme

Ve kararttığım korkular.

Sahile yürüyorum yine

mavileri maviş oldu gecelerce

Al şu ellerimi ısıt biraz

haykırışlarım dökülüyorda, mısralarıma

Şimdi ben, beni mi alıştırayım sensizliğe

Çıkmaz sokaklara giriyorum

BAŞIM TAŞLARA VURURUM?

Sonra çizgi çizgi kesmişler,

Anlat

Ama önce kovukta kalmak lazım biraz Nadasa çekilen topraklar gibi

kibirle mesafedir aşk derdi kimse anlamasa da zaman

Ve deviriyorum geceyi tüm yalnızlığımla

gündüz geceye vurmadan.

Gözlerimin içine bakarken,

Zaman zaman uğradığın,

her mevsimdeki sarı benim

Dinlediğim şarkılar yeter yaralarımı kanatmaya, alemi yok mektupları açmanın...

Sabahlara kadar içsek, sevişsek,

ellerini bana ödünç vermedi hancı

ama hiç bir geçenin geçmiş sayılmadığı uzak bakışların vardı

Dalabilmeliyim hayatın içine yeniden

yıldız kaymalarından kendine umut biçen

Çareyi umutlarda, hayallerde ararsın

Saatim güz de durmuş

Çünkü bilirsin ki kelimeler tükenir,

Fırtına koptu kopacak.

Yakamoz hamağında yalnızlığa ümit vermeden...

İşte o zaman boğulmazsın seni boğacak olan denizde!

Baba denk gelmez

Üşüyen ruhumun yeniden

Muhabbet kuşu getiresin...

Zannetme kimsesiziz

parçalı bulutlar ardına saklanmışlığımın sağanağında

Çok derinlere bakıyordu gözleri

bir şiir oku

şişedeki mesaja yol gösteren

çünkü sen maviydin

güldüğünün kıyısına tutuldum nasılsa

Git Demiyorum

Gömleğim deniz diyor

Değer mi aşk için deve hörgücü

Bende bıraktıkların artık yıkıntı

başı boş artezyen gibi ne kadar dayanırsın insansan

hayal edip sevdiğini

Mavi hüzün.

dinginliğini yitirmiş

Ki: çoğu sadece meyl idiler

Fakitsiz

acayip çığlığıyla

Bocalar kalır mısın

Ben ve sessizliğim

oy n'olaydı dolaydım

Kül serip ateşe... şarkıların ağrı kesmezini dinlemeden

Bahar ışıkları değil bu aydınlık

Beni ölüme yasla

yüzümde donuyor gülüşler

Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor

Ama birgün oğlan bir mektup yazar ve mektubun sonu şöyledir ; ? Artık hasretine dayanamıyorum, bu sana son mektubum? bir martıya verir ve prensese götürmesini söyler..

ne yapsam gecemiyorum karanLık suLarı.

Yüreğinden

Gel ki yıldızlar kamaşsın.

sadece üşütür...

Öksüz bir kuşun kalbinde atmaktayım şimdi...

alsam açılırmı ki..

iyi akşamlar gümüşkorsan...

sancısını suyun, rüzgarın yırtık yerini

Bir çamur yığını sıvanır yüzüme

enginlerde şiir olur satır satır,

Yankısında kalan utancı yazacaktın tarihime

sen hala boşbacak acabaları takdimle...!

Ama sizin dersiniz çok başka hocam

Bir martı yaşıyor hür,

Ateştim cevizin içinde,

çiçekler bizi açsın.

yaramaz bir çocuğunum ben

Haklıdır

Upuzun bir ustura vasiyeti boyunca,

Kendimden çıktım yola

yeryüzü ve ben izindeyim

Ama Anla!

buğulu limanlar

ne kadar geç olsada kaderim, çıktın ömrüme,

Ama gözlerin kaçacak

ağlayarak

Hüzün sardı tüm ruhumu

Çakıltaşı gözyaşlarını

ürperiyor saatler her salise adım atmana

Issız bir sahil kenarındaydı bıraktığımda ruhumun bir parçası.

Uzağında can bulayım diye

Kara hem yakındı şimdi, hem çok uzak

Sahil,

Gökyüzü genişledi sevincimden

papatyanın tek yaprağı bile

Gülümse,

Bir daha geri dönmeyecek,

o hoyrat şarkıyı beraber mırıldanmış

Yazgı dolu esintilerim.

Yalın ayak ve kanayan ellerle,

kızılımsı bir karanlık soluyor ölümü

rüyalarımızda?

Bak, duyuyor musun dalgaların sesini?

Sana en yorgun sabahlar...

Sesler gittikçe azalıyor, kuşlar azalıyor

Bir sevdaya mahsus

Karadeniz beste yapıyor

her çekip gitmelerin bu şehirden

Bir gerilemeyken korkunun manasız hıçkırığı,

Haliyle bu asırdan kendini de soğutuyorsun,

Bugün burda şarkılar söylerim

iliğini boşalttılar zalimce koca evrenin.

Tek başına değil aslında

Senin yaşamın, ne söyleyebilirim.

O uçsuz bucaksız denizin arkasına.

Sen bırakıp giderken beni bir başıma,

arınıyorum

Doğrusu sende hiç terk etmedin beni!

silinip gecsede bedenim farkeder mi hiç

Suskundu gönlüm.

ya da yüksek karlı dağlardan yuvarlanan bir çığın

başka söz çıkmadı ağzımdan..

Tam ileri uygun adımla

bana delik deşik bir yürekle

hüznün cesedime doLanacak fırsat koLLuyor, son sözüm dinamit kuyusu oLacak... SAKIN...!

AnLadım ki: herkesin kendine göre bir boşLuğu var,

Aynen gemilerin limanları gibi

Yıldızlar ısıtırdı yüreğimi,

Yapraklar uçuşmalarda

gönlümün sesi

yırtık pırtık kalsa da sol yanım.

denizin her tarafından seni görebiliyorum...

gece yarısı olmak bilmeyen

Yokluğa alışan, hüsrana karışan,

Yolları tırmalarım ki tozu olayım geçtiğin yerlerin.

kimi bekliyorsun durduğun yerde?

daracık sokakların o en samimi kasveti

Kaderim buymuş benim demek.

Daha dumanı üstündeyken kalbimde hasarlarının

Yok? yok

rüzgarlarla fısıldaşan,

Bir başkasına acı veren insan da acı çekiyor.

Ve hatıraların yaşanmışlıklarım oldu

Sen bilmezsin sinemi

hüznüme öfkeme koşul

Mısralardan Dökülenler

Sen bir yabancı sahilde

Ve rüzgarlarla süpürdüm izlerini...

Bende 'Seve seve!' dedim

Ürkek benliğimi korkutmadan

kuraklığım dinsin..

tümden bizliği yaşamak

Üşüyerek oturduğum o soğuk gecelere inat, uyumuyorum yine.. Güneşe küsmedim ama, gündüzlerimi gece bilir oldum. Yaşarken ölmek, şiirsel bir söylemdi bende.. Ama yaşarken ölmek, İşte ben bunu yaşıyorum.. Zormuş..

-kör kıpırtılar-

Mevsim değişiyor süratle

güneş gözükmesin daha

cok incesin bu arada...

Kim demiş benim ağladığımı,

?Sen Hoş kal, ben geleceğim? dir aslında ardına gizlenen.

düşümde, düşünüyorken seni düştüm

sualtı batıklarıyız gündemin

Yada bi macera bikaç kişilik...

Öyle sinsi ki bu gece.

gözlerin ıraksa kuytuluklardan

Merak etmeden duramıyor ellerim geceleri nasıl uyuyordun böyle yalnız yalnız...

Zorlanmış sınırımın

Ya Evde Yoksan

beklemek, avuçlarına bir geminin demirleyişini.

Kolay degıl bır yürege dokunabilmek..

Döndü kilit, örtüldü sürgü, ıradı sürgün, uzadı ara...

Mutluyum derken tam yine dağıtma toparladıklarımı.

Ne çantandan çıkardığın gökyüzün,

Sensizliğinde

Bilmiyorum!

ne varsa hepsini geride bırakıp

Aşıksak eğer, dudaklarımızdan düşmez sevgilinin adı.

_Kim bu kadın?...

Kendi hayatımıza rastlamadık.

Tut biraz!

kendi içimde uzak yolcularım vardı bir yerimden bir yerime ulaşmaya çalışan?

Acılarına, yaralarına

Ne yapsam,

Önce dudaklarımızda ve içimizde kutsarız?

Yüzüme söyleyemediğin, söyleyemediğin cümlelerin batıyor işte.

beni ise yalnızlık kovalıyor

Mavilerde sefer etmek!

şehirler kendinde sanırken kerameti

Üzerindeki tek gömleğini...

bilekte ki

Denizi getirdim sana

Oyun dedim de çocuklerı düşün sevgili nasıl oynayıp nasıl ulaşmaya çalıştıkları neyse elde edene kadar çok ciddi davrandıklarını... Çocuk kadar olamamak, içimdeki çocuğun seninle büyüdüğünü görmek üzüyor sevgili. Kırılan parçaları yapıştırmak toplamak kadar çok zordur bilirsin. Şimdi kuvvetli lodosların cam misali kırılıp kaybolan yüzünü götürmesini izleyeceğim. Vurdumduymaz diyecekler, yüzünde ki, gözbebeklerindeki ışığın seni terk ettiğini bileceğim. Bir daha aldığın nefesi alamayacak, soluduğunda nefes alamayacak duruma geleceksin, üzülmeyeceğim. Çok uzaklarda parmak uçların üşüyecek, telefondaki sesimi dahi duyamayacak, kısmen de olsa öldüğünü, hissizleştiğini hissedeceksin.

Bir kez izleseydim kolunda güneşin batışını

Sende var olmamış olmayı diliyorum.

annem ölmüştü

Yüzündeki siyah su birikintisi

ve ben..

Delikanlının biri uzanacak ellerine ansızın

Elimde ter, elimde yıpranmış bilet, elimde kaçak olma arzusu

Dudaklarındaki gülümseyiş sönmesin

Biz onu tüketirken, aslında o bizi tüketir.

hayallerimi yorgan yaptım üstüme.

kinli...

?Sana bazı şeyleri söyleyemem. Ama yerine getirmem gereken bir görevim var. Yazanın kim olduğunu açtığında öğreneceksin. Okumak için doğru zamanı bulacağını söyledi. Ve sana güvendiğini de?

Yağmura küs

Ayrılık dümende

sesi kısık, alaycı...

bir sevda kırıntısı

KimLiksiz bir yarayLa uyanıyorum qeceden, odadan çıkarken yüzümü değiştiriyorum?

Bu asrın efsanesini yüce acılarla

Çiçekli dalına serçeler.

Yüreğimde öyle birşey var ki...

Şarkılar, martılar, vicdansız

Ama martıya mavi gerek bilesin

Neylersin...

gözlerin çığlığı

Ve bir veda sözcüğü, saçlarına,

Bin ateş söner.

Yaftasız yüreğin 'Sol odası'

Aşkın günahlarıdır yaramdaki kan

kumsalda resmini çizdim gözlerinin

Bir kuş bakışı

Düşlerim gibi dağınık, bedenim gibi cansız.

Sarsılır mısın tepeden tırnağa

her gün

Martılar konuyor omuzlarıma

Çakıl taşlarına takılmış gönlü

Geceler boyu ayazına aldırmadan sığındığım

Sana her bakışımda yeniden aşık olmayı

Benim doğduğum köyleri

Deniz ile arşın birleştiği noktadaki

Yeniden enginlere

gelişinden belli..

Durmadan bakınıyordun etrafa

?fırçası soluk dokunmuş-

Tamda bitmişken bırakta öyle kal bende.

Dibinde adımlıyorum zihninin

Hayat, aynı doğa gibi. Peki, bunu hiç düşündünüz mü?Çeşitli duygular veriyor bize. Sonra, o duyguları yok edecek;başka çeşitli duygularımız oluyor.

Uykularımı seninle süslüyorum, uykusuzluklarımı da,

Çok imkansız bir yola girdim şimdi,

Sonra yorgun başını bir köşeye yasladığında

Ve bir kuş bağırdı çağırdı tepemde,

Dalgalar kıyıya vururken,

Derin bir uykunu içine düşsek,

Karaya çıktı tayfalarım uykulu.

kavurur bir yanını

Yükünü boşalttığın

"Evet" diyor "Evet zaman durdu. Sanki değil gerçekten. Bugün yaşadıklarımız? Sebep bu. Dinlemek anlamak Farketmek güvenmek hissetmek. Yapabildiğimizde zamanı durdurabiliriz. İşte bu noktada `zaman yoktur`."

Beş gün oLdu cam kenarında uyuyorum!!!

Kıtayı oynatacak yerinden

Bir han duvarında kurna gibisin ;

dişi kokun kalbime sinmiş terin ağzımın ezberinde

gece tenime

üçgen soruları sorma

_O buranın müdavimlerindendir devamlı bu limandadır

Ve görürsen açmış

Kendimden korktuğum zamanlar

bulutlara tutun da gel!

okşar

Şu an; Yokluğunun nötürlediği zamanımı yaşıyorum. Keçeleşmiş beynimde senli olan her şey var ama seni bulamıyorum. Yokluğunun dayanılmazı bir zaman sonra ziyaretime gelecek biliyorum. İçimde ise anlam veremediğim hoşluğun yaratığı boşluk var anlayacağın; Huzurluyum.

Bir kıyısın bana doğru uzanan,

Uzaktaki sevgiliye

Yelken açmak

Unutma sevgili, sende bir yüreğe sahipsin en önemlisi?Yüreğinin sahibine sahipsin? Bu şansa sahipken sarıl yeniden zor da olsa. Kim bilir bu fırsat bir daha eline geçmeyebilir.

Bir martı uçar denizi yalayarak

Gündüzleri, denizfeneri isyanlarda? Çünkü yanıbaşındaki biricik sevgilisi gözlerinin önünde güneşle ihtirasla sevişmekte. Hep gece olsun ister, sevgilisi ona kalsın, yalnız onda bulsun gecedeki renginin güzelliğini? Denizfeneri, küçücüktür okyanusa göre ama güneşin aşkından daha büyüktür aşkı okyanusa?

Ama sen gittin. Sana da haber vermediler yolculuklara alırlarken seni. Yaz güneşinde, ayaza tutuldu yüreğim. Ömrüm yürüdü peşin sıra, yetişemedim ve ben dur demek istedim. Lal oldu dilim.

Bir yağmurdur başlar

Ve işte tam orda,

Ben seni çok özledim.

İnadına duygular benden kaçıyordu.

Bilmeyiz ki, bu giden gemiler,

kumsalda..

Ruhum kan kaybederken nasıl tutarım seni şimdi deniz gibi,

Serde erkeklik var, ağlayamam!

korkuları delsin

beni yağmurda sevmişti bir kadın

Nedenlerini üstüme saldırtan birkaç sevgili,

Bulutlar örtmüş güneşi,

İçimi bu denli yakmaya sen yanlarımdan başladım?

Rüzgarı nefesin,

Güneşin adını aşk koymuş ah simyacılar

Sen nerdesin

"Bu devirde sevda püfsane!" diyenlere aldırma

Uzak tapınakların arenasında

bana bir sevda türküsü yak

Bir şiir olarak kalacaksın...

adıma selalar okunmadan.

Uçurtma uçuran liman işçileri,

Duyulmaz bir yerde seninleyim.

Pencere pervazlarına usul usul dokunup,

söylentiye göre

Gidecek başka yer yokmuş gibi

Tombul teyze örgüsünün ilmeklerinde

Tan yeri ağardığında

Ben ağlamadım

Bugüne kadar çabalamayanlar mı? Onlarında bu yazıdan alacağı çok ders yok mu sizce?

kal dememenin aslında ne kad

isyanların, gözyaşların hep içinde kalıyorsa

yıldız hiç tek başına parlarmı gökyüzünde

girdaplar başlıyor

Kendimi yazıyorum dillere,

kuşaklar konuşacaktı, and içmişti

Çaresizliğine, yalnızlığına irkileceksin

Suyun dibinde dalgalarla dost,

Sensizim,

Kararsız geçen günlerini aklında tut,

Sen gittiğinde sandın ki kader değişecek.

Ama ben ne olacağım?

Bırak/tın,

Farzet ki, bir rüzgardım,

Yıldızların altında

lekeleri silinir

Ben sende aşk fiilini

Elime bir karanfil alarak!

Parke taşları mesela ya da ilk ikindi vakti

Mor olanlarından menekşeler diktim üstüne

Rüya görmeyi bırakan bir hayalci,

Saydam ve zarif bir teselliydi umut

Akıtmalıyım gözyaşlarımı

Cüretkar bi günah, belki ihanet...

Müebbet bir ızdırab gibi ömrüme...

Anlattığınız hiçbir konu unutulmuyor

Sırf seni görmek için rüyamda

Gözlerin okyanuslardan kalma sır yosun yeşili bir deniz dibi,

Paslı bir ok gibi ruhuma saplanmıştır

Geç zamanda

Eriyor ölüm

Kaç düşmanım oldu

En kuytusunda yüreğimin...

Deniz de beni sever

Hayalleri, ışığı yanmayan deniz fenerleri gibi,

Gündüzün aydınlığı zifiri karanlıklara eş mi olacaktı?

Uzun zamandır yaşamadıklarımı,

Sana varmak bütün kalbimle,

akıp gitmiştim maviliklere adım adım

adın yenilmezlikti sevdamda

Kalktım yatağımdan

başka şey görmez oldu

Köpük, köpük

Süzülmez oldu martılar

Hayaline sarılıp, sessizce can versem.

batı yanında ucunda

Seni seviyorum

Fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında

içimde kuLLanıLmamış bir bıçak savruLuyor. eLimi uzatsam dikenLi teL sesin.

gözlerimizde biriktirdiğimiz

Umurumun tekiyken şimdi, kime ne?

yokluğun bir vurgundu

Mavi mavi okşamalıyım

Sen dudaklarımın alt şeridinde hızını arttırırken,

Gereği yok.

Fosforlu sesi kabarık ve ıssız.

Vazgeçemeyeceği tek şeydir sevmek

Onu işitsen, yuvarlağı sende kalır

Derya dibinde

Kalbime baktım da işte iyice

karanlıklar aydınlığa yürümüş

Gel desen

parmakları uç versin

Neden sen bana bu kadar uzaksın, dokunamıyorum

/gemici düğümüyle

Der ki siyah inci:

gözlerim kapanırdı uykuya

Oysa mutlu bir düş, bir tebessüm olabilmekti

Sahil kumlarini oksarken

Laleler sümbüller renk renk açılsın

kirpiklerimle gemini kıyılarıma bağladım

Bu mevsimler dudaklarımda, hep bir sen ıslığı

Sevip sevmediğini;

masal sona eriyor,

Kekremsi bir tadı vardır gözyaşının,

şiir neki şiir!

mavisi alınmış defrost halidir bu çöküşün

Şimdi bütün gün üstüme yağmur yağıyor

toprak kokusu mest eylesin bizi

Hissettiklerini/

Küçük deniz canlıları

Kutup Yıldızı'nı düşüneceksin delirircesine,

Atlayıveririm güvertesine

Nehirlerin bir gün deniz olacağını bilmeyen

Bu kadar tez

gene de güzel günler geçirebilirim;

görüyordum gittikçe kararan gözlerimle

Ne çok isterdim kaçabilmeyi özleminden,

Üşük zamanlarda çözülüyordu yalnızlığım

şimdi...

Bazen yorulursunuz; ne gökyüzü eski maviliğini sunar, ne güneş hep olduğu gibi sıcaktır?

nerde tebessüm renkli dudaklarım

Sense kurak

büyüdü deniz

Yoluna ışık tutan...

Tasası bana düşer,

ya da dağın tepesine, sabır der ki; bütün çektiklerine değdi

ellerimi uzatıyorum

Yok edemiyor yasamın merhametsizliğini

mısralarda ellerini görüp

Ben bir gülü dalından koparırken

memurlarının işçilerinin asık suratlarında

Bak sevgili sonbahar geliyor git hadi

Daha çok batma bari!.

Ah işte o martı,

Ve bir halka kırılmaya görsün yeter ki,

Gözlerinden korkuyorum

yeniden doğuyorum

Benim yürüdüğüm yol

Yolunu şaşırmış bir seyyah gelince,

anı limanlarımızla kar taneli

beni anlamıyorsun en ince ayrıntıda

Firakına kilitlendim, ne hasta bil ne aç beni;

mavi kıvılcımlar saçarak içime vurmasını beklememdi

Suya düşürmüşüm ayı

Dağların en kuytu yerine?

ne kadırga serenlerinin

Oldum olası sevmez kalbim matemi

Bebek masumiyetinde gel.

Sevgilimden daha çok seni arzuluyor yüreğim.

Denize ben de soracağım, bu defa...

Şimdi büyüyüp yeşeriyorsun

Aylar oldu belkide görüşmeyeli.

ecza dolabında unuttuğum birkaç zeytin attım ağzıma...

deryada tek başına

Seni sewdim ben

Dönmelerdeyim...

sıkar acının zembereğini usul usul

bir ses..

Herkes gibi ve herşeyi bilerek yaşamaszın sen

-Ambulans çağırın!

Sen vardın gece siyahı gözlerinde takılıp kalmış gözleriminin özlediği... özlem eşittir

Başını geriye çevirmek ve beyaz mendil sallamaktır, gözlerde iki damla yaş ile birlikte.

Uzanıpta erişemediğm

Karanlığı ardımda bırakana kadar yürümek

Hıdır boğazı bir kez görmüştü yıllardır İstanbul'da olmasına rağmen ama öyle bir sözederdi ki dinleyenler şaşar kalırdı.

Buradan geçti..."

yelken açan düşlerimiz

Dayanmaz yüreğim

kurumaz mı insan güneşin altında kalırsa bir ömür boyu

Sevmeyi bilememişti, sevmeyi hak etmemişti

inadına / istemiyorum seni,

Pes etmek için çook erken.

Genç yaşında, bir kış mevsiminde

Ey sevgili, hüzün olsa da bu hikayenin sonu

Yanan bir deniz duruyordu karşımda...

Sonunda kalbimi kadere bıraktım

bizi ancak gök ve deniz anlar.

Cilası çıkmış bir mobilya gibi eskiyecek güzelliğin

iyi gecelr olsun gönüller şiirlerle avunsun mutlu olsun

Bir dilek tutup veda sözü vermiştin. Bir şiir yazacaktın benim için, hala yazmadın. Elimdeki ekmek taş oldu, aydınlanmadı yüzüm. Ben kimsenin bilmediği bir yerden, herkesin bildiği bir sebeple kovuldum. Sen bilirsin, yanımdaydın. Bu yüzden, içinden gemiler gitmeyen adamın, derya olduğuna asla inanmam. Acıya ve gerekli olduğuna alışamadığım da bundan. Ama ihtiyacımı sen bilirsin, aslımı sen, kovulurken yanımdaydın. Sen yazarsan inanırım. Kendim düşünürsem ayaklarıma, yürürsem aklıma zincir vururlar, böyle olmasın.

ağaçla, yolla, ne tarafa

Kollarımda

dinle derdimin ulaşılmaz zevkini..

gün bitiyor bak

kimi zamanda benliğime en büyük düşman..

Yapayalnız kalmak iskelelerde

belki güllerimiz...

Çaresi yok... Resmin kayıp

gecenin mavi incilerini

yüreğinde

Ne sesimi duyan var

deniz yüzümüzü okşamakta

Sessiz bir nida gibi akarken mevsimler

Yalnızlıktan

Bir limanda bulsam kendimi.

Gitme öyle zamansız

küfürlerin gölgeleri debeleniyor dilimde

Mayıs

sevişgen sevgililer için

ılgıt ılgıt es ki titresin acizane ruhum

Ten sadık değildi bir kere

Yükselmeli ateşim,

GünLerimi sürükLüyor sahte bir hevesLe güneş,

Git diyemem yoksa biliyorum.

gecenin gelmesini bekliyorum, keyifle

Bahçende, saksında, fesleğen yetiştirmektir veya ıhlamur ağacı aramaktır çevrende.

Estirme hüzün rüzgarlarını

Prenses babasına yalvarmış yakarmış ve öldürürlmemesine ikna etmiş.

Kuş beklemediği ilgiden şaşkın çevresini incelemeyi bırakıp güle bakmış. Aralarındaki uyum dikkatini çekmiş. Gül de kendisi gibi bembeyazmış. Hatta gagasının ve ayaklarının renginin beyaz olmamasını ilk defa sorgulamış. Sonra gülün de dikenleri ve dalları beyaz değil diye kendini avutmuş. Kendisini tanıtmadığını hatırlayıp konuşmuş:

Ufukta kızıllık, şafakta hatsın,

Sessiz olmayacaktı bu sefer seslenişi...

Bir sarnıç gemisi diyecekler alev almış

Bir an ıslayacak yağmur yüzünü

Kimse yokmu diye sor;

Kız kardeşlerimizi hep sensiz evlendirdik.

Mavi deniz değil

koş yetiş..

''Bir gün olacak ve gecenin suretinde biriktirdiğim

ışıltısı

yüreğini

kelimelerimde bu şehir gibi olmuş talan..

ağlamayı içimizde sır gibi tutuşumuz ve şahit

Kaçak bir şubat gibi yokluğun

Sahipsiz sanırdım denizi

sufi şiirlerle tövbeler kaplar kelamlarını

Deniz kendisine her bakanın gölgesini göstermez

kalplerimizin!... Geçmişe sevdalanan yarınlara;hala onda, yine onda, hep onda oldugu için kızarken nasıl yalnız kaldığını düsünemedik... Yaşama çile derken, suçu hep kadere yüklediğimizin farkında değildik... Kader bizdik, ellerimize bakıyordu alınyazımız... Gülerken bile inlemeyi seçtik...

Seni sevmek ne güzel

Eşyan asker, kokun mermi

Gittim işte gidiyorum

Taşıyamadı gecenin

aşktır artık ölümün tek gündemi

Yinede adını söylemeyeceğim hiçbir şiirde

kentler sardı sevgiyle

Durmadan profilimi çiziyor alevden

Umudu üzdüm bir kere

Ama içki başına vuruyor, zaman zaman

Gitmeyeceğim vadilere çıkmayacağım dağlara

Bağımlıydık!

siyahlar matemsiz artık

"Bir şarkı var yalnız benim bildiğim

Beğenmediğin kadar aferin şakşağının çok boyutlarında poz keserek

Telleri atmış kırık bir keman misali, çıkardığım seslere tahammülüm kalmamış.'Gün bitsin'diye, bir oradan bir buradan çekiştirir oldum. Sineklerin vızıltısı arasında dalıyorum uykuma. Rahatsızlığım onları bile uyuz ediyor ki, benden tırsıyorlar. Sesleri içimdeki orkestranın cırtlak seslerine karışıp garip bir konser veriyor. Dinleyen tek kişi yine benim, ben bile benden bıkmışım.

Bir şiir yaz bana, bir dilek tut. Demir parmaklıkların arkasında, loş, rutubetli de olsa bir yerlerde, bir mum yansın benim için. Elimdeki ekmek taş olmasın, hüzün akmasın gözümden, aydınlık olsun yüzüm. Yağmur bardaktan boşalsın illa yağacaksa. Yalnız seyredilir o zaman ki suçu ben de kalmasın.

'' Tamam özür dilerim,

Muhafazakar vitrinlerden uzak

Görmüyor musun beni öldürecekler artık

bir kum saatinde azalan zaman

sabreden biri bıraktığı içindir geride.

_ ben gibi dedim o an içimde fırtınalar kopuyordu ve bir ümit yeşeriyordu yüreğimin orta yerinde tek yanlız ben değildimki...

imreniyorum

Onlar ise durmadan aktılar aşağılara,

Zeytin dalları

yalandı..

birini tercih etmem gerekecek!

Sen şarap içiyordun yudum yudum,

Hiç büyümedi gülümüz...

Unutulmuş kitaplara dokundu ellerin

Sakalı uzamış yorgun kayaları

Senin varlığın anları düşleyebiliyorum.

Daha ne kadar yol alır bu ruhsuz bedenim

üşüyorsam ve cümlelerinin kokusu

tutsun fenerleri yoluma

Gül titremeye başlamış. Yabancı olduğunu anlamış ama hemen gidecek gibi acele etmesine üzülmüş. Sorulanlarla alakasız konuşmuş.

Ne varsa dilimde derinliğine attım?

buz tutardı gözlerinin iklimi

Çingene bakışlı

Sessizliğe gömme dinimi ardına bakmayıp,

Geçmiş gelecek bütün yıllarım

Birkaç cam kırığı...

Sahip olduğum tek şey

Yüzün geçmiş zamanlardan kalma

Açıldım denize,

Uzak şehirlere hapsediyorum esaretimin çılgınlığını?

Ah yanımda olsaydı diyeceksin

anahtarlar tamda yanı başımda

İşte o zaman umudu düşüneceksin, yaşamak istediklerini düşüneceksin daha da azimle sarılacaksın küreklere.

Yok oluyorum?

Olduk kördüğüm

Karardıkça kararıyor

Ben seni bende gizledim...

birkaç şiir kalır yalnızca

Sevenlerin kavuştuğu, gerçek aşkın hep galip geldiği yaşamlara hazırladılar!!!

Bilirler görünmeyeceklerini...

sesini içeyim

Ve!! işte o gün bu gündür. Bütün martılar denizde hala o mektubu ararlar.!!

Gitmesem mi diyorum,

inanmaklar terk etme mevsimi nisan

O şehrayin fakat çıkar mı akıldan

Korkundan görmek istemezsin boğulacağın denizi ve sen görmemek için

işçi tulumunu ve birazda peyniri

Elde Var Hüzün

Beklemek, taktığın lakabımızdı bizim.

senden gayrısına tenim lal

Uğruna ölünecek kızların çok az olduğu bir devir.

Durma!

ne düşler sığdırırlar kimbilir

Ellerimle besledim ben özlemlerimi

bulmacalarda geçen gemici deyimlerinden başka

AnLıyorum ki ancak bir acı uyanık tutabiLir bizi

arada gelen mektuplar için

Denizim çok mu? ?

Sabrı sıka sıka, sıkarken

zaman geçiyor bak

Hasrete yanmışız, neylersin

beni fırtınalarda çaresiz bıraktın be meleğim,

Çürük gözlerine bağışlanan ellerim,

ölüyorsun gün be gün

Sevdadan yana ölüm girse de araya

İlanlar verildi tellallar dolaştı tüm ülkede

Suçlu sizsiniz!

Konuşuyorlar beraber

İşte o zaman kız kulesini görmek için

Soyut bir yazgı alnımın

Aşk yorgunu omuzlarımı...

Bir yandan burukluğuyla bu yalnız yolculuğun

Giden gitmiştir.

Yüzsüzsün.

Sahte yanlarıyla avuntuya düştüm esmerliğinin

Artık bitmem gerek.

anında fotoğraf çeken kameraların

En güzel kelimelerle en güzel aşk şiirlerini mırıldanabilir,

Ama bilirsin ki deniz seni eninde sonunda boğacak!!!

Kim bilir kaç sevdaya kıyacak yine,

ve sis biranda gözlerimize çöküyor sonra sokağa

Hüzünlere yer yok artık dünyamda

Şimdi huzur veren bir şiirin ortasında buldum kendimi...

Sen böyle güzelsin sevdiğim

Geceyle sızıyor içime üç harfli ketum sözcük

kuraklığın yeşersin.

Kıyıya demirlemek

Vefasız kirpiklerim m/eziyetle

kulağım yankısında

devasız

Nefes aldığımızı

Bir gün kum uaynır, ay gıcırdarsa

Ellerimi uzattığmda yok olsan da rüyalarımdasın...

Sonra sıcak yatağında uzun uzun

bu günler

bu sefer O'na soracacağım..

Koşar küpeşteme saçsız sakalsız...

Kadehler kırıldı, hüzün kanattı ellerimi.

Kaybetmeyeyim kendimi bir sağanağın altında.

Beğenilmediğim ya da sevilmediğim için değil

Yaşanacakların korkusuyla?

Deniz tuzunu saklıyor.

Hani uzatsan elini tutulacak

-içinde konuşuyordur bu adam...

Sevda hanım sorar suskun tenha gözleriyle;

ölecek kadar bile kalmıyor derman

yağmur yağıyor..

çağır..

En kuytusunda yüreğimin..

Ben de bilemezdim işte, yüreğime sığınırdım anca

Bense dalgın bakıyordum, boşuna

Beklemek mi zor bekleyip de kavuşamamak mı?

Ne güzel bineceğim vapurları kaçırmak

Hep aşka kavuşma özlemiyle atılır kıyıya.

sen ey gülünç ve deli mesih;

Geceler uzansın günlerin üzerine

Şayet sesimi farkedemezsen

Dudakta mim efsunu gamzemde ağıt

Su kenarına gitmeliyim

Ölüm bende sensizlik demek, sensizim

_Ya yeşermezsse?

Durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler

Yabancı, anlamsız bir şeyim.

boş karelerde yazılmayı bekledik, yazıldık...

Sadece Gelme!

Sessizliği dinliyordum

bej tutkulu göçü söyledim

Bizim derdimizi dökecek,

Esecektir rüzgar

Ahhhhh yalnızlar rıhtımı bende bir parçanım artık

Yine fazlasıyla anlam yükledim kederime, kaderime ve sana

olgunlaşsın ağlayışlarımız

benim cekip gitme hevesim hep buluttan sonraya kalıyor

Birdenbire denizin üzerinden

mısralar unutlmaz..

Yırtmadan ipek esvaplarını, salınmalısın

Deniz bana kucak açtı

Gün neden doğdu neden açtı çiçek

bekleyen,

Ölü renklerin gıdım kalmış tonuyla,

gün gelir öper alnından toprak

Sabrının tükendiği

Sarısabır sunsalar sana

Öp biraz!

Soluğu sende olan

Gözlerimde gözlerini

Sen de anlat doğduğun yerleri,

böyle gel ki bana

duyguların götüreceği yer benim ulaşacağım yer biliyorum..

dinlemeliydim içimdeki cızırtılı parazitli yalan haberleri

alıcı kuş sesleriyle

ardından kırk gün kırk gece düğün..

Ağaç gölgelerinde uyusam

ellerimiz değmeye görsün-bir tene-

Sövenler sövmüş

Hazır değilim henüz ölmeye.

İnsan...

Geleceğe dönük güvene yaslı sözlerini yut da git sevgili

siyahlara bürünmüş

bana çift şeritli bir yolu anlat dedi martin

Gömüldü

Ki ben o'nu ne vakit sevmiyorum desem

mükemmel bir ev sahibisin o zaman kendimizi her daim buraya gelmekle ödüllendirebiliriz:)))

gel geldiler.

Kalemim yazmasın istiyorum bazen,

Konuş yakamoz

Yandıysan geceye kalacaksın, yıldız olacaksın yandıysan

Karanlık dünlerime katıldı.

sesini uzağıma düşüren sensin...

ne zaman dile gelsen,

Ne güzel olurdu.

Mutluluğa ayıracak yer bırakmadım?

Adımlarım yavaşlıyor suretinde

zamanı ikiye bölülelim gün be gün..

Sen neler gördün neler geçirdin

Şaşırdı dalgalar

Gamzeleri,

parçalanmak bilmez düşler ama ne zaman

Veda ederken aşk ateşi gibi söner iç çekişler

Balık desen değil...

bu öykü ne karanlık

papatyalardan fal bakacak sevdalılar

Hatıralar gözümde canlandı ziyandaydım

Evine iki lira götürmeye uğraşan işportacı,

Üzüntülü günlerinde, bir başına,

Herşeyin son bulduğu

Kötülerin cezalandığı, iyilerin hep ödül aldığı...

yarısı çıyan

Kefeni bağlı beline

göğsüm hırıltıların dehlizi

hep bizi aradım,

Anlar ki deniz atı;

Ay ışığında kuduran fırtınalar.

Yum gözlerini usuldan.

artık tutunacak kimsen kalmadı,

Bazan bütün hepisinin birden bulaşıklanan karışımını

yürek yangınım

Kedere garip menekşe dayanıklıdır ya

Mavidir bu gezegen

ki sevdayı da sormayın

Geçen ders gibi;

sakalını uzatır son öpüşün anısına

ben bu eşikte

Yas emen bir sessizlik girdi düşüme

Bana ne yaptığını hiç anlamadı..

Bir martı yasardı kaçak,

gözlerinin güzelliğine

OYUNLAR OYNADIK ÇOCUKLUĞUMUZCA; ERİŞKİN YILLARIN PROVALARINDA...

Sokaklarda yürüsem başıboş

incinmeyi ezberlerdik öpüşürken

ben AŞKI SIRADAN YAŞAYANLARDAN DEĞİLİMKİİ..

Gecenin ayazından bir kuş bakışı geçti

yalnızlıktan doğan

Sustuğun yerde bir şeyler kırılıyor

Yokladım mı duygularımı

bu çağ yangınını.

gittin gideli / göz kapaklarım liman

Senli düşlerin arka sokağında

Yeter ki senin elin/den olmasın ölüm...

Yosun tutmuşlukta, durulukta, bulanıklıkta unutulmuş,

siyahları mavişe döndürelim

Sevmek mi acıtan karşılığını görememek mi?

Sen öyle düş, sen öyle rüya güzelliğindeyken

Gönül yorgun bu yalnız limanda...

Tek mavi olamaz gök ve deniz

Lacivert bir akşamda, aydınlık bir seherde

ağaçlara kazıdıklarımızı

aslı astarı yoktu yazdıklarının

Nasıl geçebilir ki sevdiğim

Ellerini sevmiştim;

Gözlerine bakmak için

İç çekişler esir alır mı seni de

Kahrolacaksın!

tutkunluk yorgunuyum

Birikip yeniden sıçramak için

tek çare ZAMAN?.. tek ümit GELECEĞİ BİLEMEMEK

cümlelerim sustu çocuğum

En zorudur

_Onun adı Menekşedir ben ona solgun Menekşe derim

Yaşlara teslim ederken gözlerimi,

En şiddetlisinden!

Keder yaşıyorum

Oysa senin gemin camdan sevgili...

Gerçek temizliğin, bunlarla

İki secde şiir düştüm alnına işgalci düşlerimin

gözlerimden dökülen ilk yaşlarım

Gidersin,

Havada denizin tuzlu kokusu

Yuvalarından düşmüş kuş yavrularını

Kalemim isyankar bir kelimeye müptela,

Deniz hep köpürürdü, isyan ederdi,

Denizden veya gökten,

Aldanışlarım firari

Bilinmeyen bir ülkede yaşasam diyorum

mavinin en görülmemişi

Evim,

ELVEDA

umut; güneşe giden yollarda yorgun düşeli

Sağa sallansam sola sallansam

Aşk dersinden

Rüzgar bile şaşırsın

O ince belli sevgilisi sahile

Ben senin, sen başkasının oldun

erınmıosun da yaa:)))nası yazıosun?

Ne kadar sırtımı

Rüzgar olur eserdim her gün yamaçlarında

rotasız bir gemiye hiçbir rüzgar yardım edemez :)

sıradan olduğunun yüzüne vurulmasından

işte o zaman başlar

her geçenin bir öpücük kondurduğu

yasadışı bir aşkın siyasi sloganıyız seninle, bağırdıkça unutulan...

Onca koşturmaca onca unutulmuşluk içinde

Gece gece başlar her şey ve biter gece gece...

boşluğa dalıyorum

Adın hasret olur Adın hasret olur

huzur oluyosun, mutluluk oluyosun bende, seni sessiz sessiz yaşamaya başlıyorum

Ben hala saf sevgime sığınırken,

Baharla geldim ben bu gün, her bir yanım yeşile doymuş gibi,

Aşk dediğin bitmiştir.

Aşkın en yalın halini mavi kalemle süslüyorum

bizi bulunduğumuz dünyadan koparan...

kaybolan yarınlar

Sen suyun akışı kadar hiddetli ve öfkeliydin.

Olmazdı... olmamalıydı..

baharlar gebeyse doğanın uyanışına,

karanlık gökte tek bir yıldız bile yok, rüzgar acı bir tokat gibi çarpıyor yüzüme... Üzerime yağan yağmur taneleri değildi sanki yanlızlığımın, paramparça oluşumun, atomlara ayrılmış ve her molekülü ayrı bir hüzün olan yanlızlığım yağıyordu üstüme... Gecenin bir yarsı ve ben yalınızlar rıhtımında gelecek o meçhul gemiyi ve ondaki meçhul yolcuyu bekliyorum...

Don Kişot olmuş bu güçsüz yürek sanki,

Tüm mahremimi ortaya serip

ağlayarak...

Ellerimin ayasında keşfe çıkmak yüreğini

geldin

İşte böyle yalnızlar rıhtımı

Bir büyülü söz söyle aklımda kalsın...

Ancak ne o bana yaklaşıyor

Şişirdim yelkenimi özgür tayfa ruhumla

Sabırsız bekleyişlerin dalgalı limanlarındayım

Beklemekse seni, sonsuza kadar beklerim,

son isyanını çekince yüreğim, alıp götür beni buralardan

Rüzgarı yürek yakar,

Efkarımı dağıtmalıyım,

İkimizin dışındakilerde arayışa geçmek boş.

-İşte bu kutunun içinde koca bir dünya vardır ana. Düğmesine basınca ne denizler ne dağlar seyredeceksin. Türlü çeşitli insanlar haberler türküler memleketler var. Van Gölü de bunun içinde Marmara Denizi de.

Bir şişe var önümde taş atsam kırılacak hani o biçim,

Sessizlikler bile seninle bozmuş,

Hıdır en çok martıları anlatırdı anasına. En çok martılarını severdi İstanbul'un.

Gözlerimi kör eden bir karanlık

Canavar sanmış gelip geçen kara trenleri,

Geri verdim mi aldıklarımı:

bir, dilim olduğunu bile unutuyorum sen beni görmeyince

Acılara alışacaktır yürek

Bu sis yanıltmasın seni :

bilmezdi bozuk düzeni

dön cesarete...

Adımların bir yalnızlığı giydiriyor çıplaklığıma

Güneş ise gece olunca bu hissi göremez. Gece, denizfeneri ile okyanusun aşkının dansedişine güneş şahitlik yapmaz. Gün bitiminde ve başlangıcında teslim ederler sevgili okyanuslarını birbirlerine güneş ve denizfeneri. Güneşin okyanusla arasına giren bir engel vardır kimi zaman, bu işkencedir güneşi küçülten. Bulutlardır, bu hain, gündüz aşkında güneşe okyanusu göstermeyen. Güneş ise tüm gücüyle savaşır okyanusa ulaşmak için. O kadar yaklaşır ki, bulutlara bulutlar, yoğunlaşır, yoğunlaşır ve gökyüzü ağlamaya başlar okyanus hasretinden hesapsızca titrer. Okyanus bütün damlaları özlemle kucaklar, her damla onu güneşine daha çok yaklaştırmaktadır. Gökyüzü ağlar, ağlar ta ki son damlası bitene kadar. Okyanus damlalarla büyür büyür büyüklüğüne daha hacim katarak aşkının sevgi damlalarıyla. Bilmezdi okyanus, her yağmurla sevgisini ona iletmek isteyen bir güneşinin olduğunu. Her yağmur yağdığında okyanus kızar güneşine gündüz onu terkettiğini düşünür, hırçınlaşır, dalgalanır öfkesinden bilemez güneşinin ona ulaşmak için savaştığını. İntikamını denizfenerinden alır okyanus, onun neden gündüz sevgilisi olmadığını defalarca kamçılayarak sorar denizfenerine. Dalgalarını büyütür, cevap alamayınca denizfenerinden. Denizfeneri onu teselli edemez, çünkü o sadece gece vardır gerçek gecededir onun için. Ağlayamaz denizfeneri, ağlamayı deliler gibi istesede, gözyaşları yoktur, ulaşmak istesede ulaşamaz gündüz sevgilisine. Çaresizdir denizfeneri, sadece bir dilek geçirir içinden rüzgara yalvarır"bulutları kaçır buradan"diye, güneşin çıkması sevgilisine sevgi dolu ışıklarını göndermesini diler. Okyanusunun mutluluğunu ister hesapsızca. Çünkü tek mutluluğu budur denizfenerinin. Ağlayamaz, gündüz ona ulaşamaz, konuşamaz hislerini okyanusuna. Her okyanusun sahilinde bir denizfeneri vardır. Her gece denizfenerleri gemilere okyanusa olan aşkını haykırırlar, ümitsizce, yarınlarını hiç düşlemeden. Ve her gece hikayelerini anlatmak için gemileri beklerler sonsuz gecelerde.

Sanki kulağıma fısıldayan.

Sevgisiz bir yerde seninleyim.

Devrik cümlelerime düşer kuytusu kekremesi hüznün

Ruhuma yıldırımlar düşürür gök/yüzün

Dolunay altında mehtaba karşı

Karaduta bulanır aşk

Belki de artık en fasla ağlayanlardansın

Ellerim ellerini,

say deniz

Ve şimşekler çakarsa özünde,

Derle toparla da gel

azalan umutlar geçiyor

elleri güvercin kanatlı

Ay sessiz

Olmayacaktın sıradan?

Arkamdan gölge gibi takip ediyor beni ecelim

Şöyle biraz yanıma otur

Hep sana yürüdüm adım adım?

Gerçeği görmeliyiz dostum başka çaresi yok

Rıhtımda binlerce kederli yüz genç, ihtiyar, cocuk hepsi bir şey bekliyordu sanki karanlıkta ne beklenirki diye düşündüm kendi kendime, neden burdayım ne bekliyorum diye düşünüyordum... Yalnızlık sorular sormamı beklemeden cevaplıyordu...

Gece kül tablasını dökmeye üşenen adam, sabah uyandığında aynada şekerliğe şeker koymaya üşenen adamla karşılaştı. "Günaydın." dedi geceden kalan, cevap verdi ayna da ki adam "Günaydın!"

Çözemediğim bu şey ne

Yararsız

uzaklardan sesimi duy da

üşüyorum kapama gözlerini?

Tıpkı sana benzerdi en turuncu şafaklar

Taşımaktı asaletle

Ağustos böceği öten dallarında,

ben gözlerinin karası

Yine de kimse göremezdi ağladığımı

Zamanın tam yerinde

Denizin kokusunu almalısın,

Ona içini yöneltirsen görebileceğin en iyi rehber olur sanA

İhtimal ki;

boynu bükük bir resim karesi gibiyim sanki

SEVGİLİM

bana yaşadığın şehrin kapılarını aç...

Seninle, yıllar önce nasıldık.

Yalnızım,

Düşme Düşüme

Dik yokuşlarla çevriliyim, çirkef mi çirkef yalnız mı yalnızım...

biz eski geleneklerin çocukları

olmuş renkler sonsuz laciverdi

TEKRAR SENDE DOĞMAK İÇİN...

Martıların intiharındaki tuzlu bir baharım, az sonra bende geleceğim yanınıza...

dolğultursun tüfeğini gövel ördeğe.

dediler ki;

benim sana verdiğim;

gün yüzü ölü toprağından koptu

elini ver..

kağıttan kayıkta günlerim

aklımı yitirdim

Çok uzaklara doğru

Gökyüzü orada.

Sözün bittiği yerdeyim.

Aşık Veysel'den namedir sarhoşluğum,

Dudaklarınla boynuma kaç madalya takmıştın?

Soluduğum havanın içerisinde oksijen sayısından

Şaşkın bir zaman artığı ışıldıyor dudaklarımda

Ben deli fırtına, dineceğim mutlaka.

Unuttum, bana ne vakit gelmiştin,

adını yazıyorum, gökkuşağının yedi rengine

biraz gözlerinin uçurumunu..

Maviye düşen gözlerinde görmüştüm

Nice gecikmiş yanlarımızı hala ne diye sunaklarsın bize

Seni sevmek demekti baharların gelişi

Canım yanıyor..

Onlara simit atmadığım için...

bir kuşun düş kırıntıları

Sona erdirmedin korkularımı

yine koşsam Selçuğun başından sonuna yalın ayağımla

Aşk yalın güzel

yalan çocuğum

Karıncalar, arılar, deniz kırlangıçları,

kitap üstüne yazılar kalmış maltada

birini evlat edin kendine.

ey eski korkum!

gördüğüm bir güneş, bir deniz ve dalgalar,

kapılar.. kilitli..

Senin için atarken bu kalbim,

Akıbeti öncekiler gibi ola"

ilk kalp atışlarım, nefes alışlarım

Hayalin tek düşüncem,

İşte bu sebep, aşk ile sigara birbirine benzer?

Yenibaharlar getirse

çakılısın buzdan çivilerle

gitarım teli sen diye inlesin

Kaptanı sarhoş geminin, kaptanı uykulu

vakitsiz sevişmeydi

kaldırımda kalan gölge iz

Günaydın, şiir gözlüm...

Gitmek mi zor kalmak mı?

O zamanlar, ben fakirdim,

bana göçüğün kırık kemiklerini,

Evinize hoş geldiniz sayın Democanım:))))

Ay dolunay halinde

Seni götürmek isteyecek.

dalgaların sesi kulaklarımızda kıvranıyor

uyudukça başucunda

Bilir nerde olması gerektiğini

esen kalın:PP

sevişirdi papatyayla.

Lapiska saçlarına eser poyraz

Cevap yazmadın

doysa da boş kalır bir yerleri

Ellerimin ellerini ısıttığı,

ikimiz aynı sevdaya sığabilirdik aslında

notalara dökülememiş şarkı olarak kalıyorsun yine

Acı ve hüzün dolu...

Denizin hışmından kaçamazsın!

hadi acemi adam yaz daha!

_Sevgisini

Avuçlarımda kalan son mutluluğu da bağışladım sana

Mum gibi eriyerek?

Beni bu boş alemde

ya sevmelerimden sıkılırsan

Sevgilizce den sınavımız vardı

bir baş ağrısı gibi

güz kokuyorum

sensizliğin en ağır fermanıydı içimde

Öyle mil alırız ki!

Halbuki boğulmamanın yolu vardır denizde!

Bilirim ki

Yaklaşık bir saat,

Takvimsiz tarihlerden beri

?Biz'i' es geçerek

Sus sürer yüzüme rüzgarlar

Öyle masum akıyorlardı ki, yüreğim her damla ile parçalanıyordu.

bu da yarınların denip kenara konulan

rengini bilmediğim bir soykırım gibi

sonrası

Yıllara meydan okurum sandım, kadere inadıma tutunmaya çalıştım.

Kalmaz bir bardak suyumuz

kızgın güneş altında deriye yapışan gömlekleri

deliriyorum...

Birazcık yağmurla yağdık

Bir dem vurma vefadan

Bir alelade Adem!

suların kaburgalarımdaki serinliği,

Çürüyen güvertesindeyim geminin?

Avuçları narin bebeler

Uçuşurken kıvılcımlar

İtfaiyenin yaklaşan sireni duyuluyordu,

yastığımdaki saçların

...\.\.)".|."(/./... BECERİKLİ, HAS AŞÇI...

Bu anı dondurmaya yetmez nefesin.

Ve bütün biletler biz gelmeden satılmıştı.

Beni nasıl bulurdun, bir zamanlar,

Acıksam

Balıklar..

Tarar hislerini ebedi küs haykırımları

sadece yağmur sensizlik ve iç çekişlerim

Zamanın kanatırcasına, kanırtırcasına vurduğu darbelerden,

Kayıp sokaklarında yitik kaldım

Sessiz bir köşede, kendimden düşmüşüm?

Dövüne dövüne sevdiğim mutlak diyorum /

İçindeki yalnızlığı gökyüzüne açıldıkça boz bulanmış tül perdeleri

kulaçlayarak dalmak misali

yürekleri seviyle kuşatsın...

Ya da ona yakışır şekilde denize gömülmek!

/ ah sevgili, seni bilmem ama

Yalnız gözlerime bak diyeceksin

boşluklara sarıldım,

sarı yapraklar örttüm,

Ah Polyanna ve Hektor

arada bir alarmı çalıyor

öyle bir yerde olmalıyım,

Ağaç ile meyvesinin aşkını bilir misin?

Vuslat mı desem

Ömrünün tükendiği

toprakta patlayan tohumun sevincini duyabiliyorsak,

sevgisiz, yangınsız

Neredesin sen

Bir senli anlar aklımda,

Ben istemiyorum sana en güzel cümlelerle seslenmeyi..

Dalga, seven - kıyı, sevilendir.

Meryem ana kirpiklerinde saklı yalnızlığım,

ve ben hep seninleydim bu an için.

kumsal boyunca uzanan deniz

Ben kor gibi sıcak tuttum yüreğimi

Eğri büğrü mendireğe sokul,

Biz bizlikle kalırken berduşluk hayaller reva görürsün bize

Kapıyı vurup gidişinin ardından,

Çekme işvebaz bakışlarını üzerimden?

Ama biz insanlar, hep böyleyiz,

elini en uzağına koy canının

burnumdaki deniz kokusu..

beyaz kalsın aşk, beyaz aklımda.

saçlarını örüyor son kez

ben yinede bu sevginin

Sessiz kaldık bir süre öylece

Bu mevsimde geçecek çocukluğumuzun acıtan yüreği nefesimizden...

hani sıkışınca koşup gelebildiğim

Boğulmak nedir bilir misin emeğim?

Yokluğuna var olmayı denedim durdum. ?Ünlem? dedin korktum, ?virgül? dedin konuştum, ?nokta? dedin sustum, ?ayraç? dedin ve kayboldun. İsmimi isminden ayıran işareti sen buldun. Bense; yine yokluğunda var olmayı denedim durdum. Kırılmak üzere olan bir kalemle, kızıldan siyaha çalan bir günde sana şiirler kurdum. Bir hayat izdüşümünde, son viyadükte birbirimizi kaybetmişliğimizi, bulunmazlığımızı hayat denilen iki çığlık arası bir nefesten ibaret olan oyunun acı sahnesi saydım.

vay ki! vay,

Belki bir limanda,

sanki yeni bir gözle bakılmakta dağlara

Güneşimizin solacağını

Kaçtın benden uzaklara..

Hep istedim ki yorgan değil de ellerin sarsın üşüyen bedenimi,

Neydi amacımız? Hayattan beklentilerimiz nelerdi? Sahte yüzlerin olduğu bir yaşam mı istediğin?

yüreğimden yüreğine

dilek mi istiyorsun benden

Ben gitmekteyim sen hala "kal"diyorsun

Anlat biraz!

Sıcak bir meltem

Üzerime erkenden yıkıldı yıkılacak.

Ben sevdama yenildim,

olsun be

Beyazlara bürünmüş bir martının kanadından.

bir insan özlemişsen yorulmuş olmalısın

harf harf okuyorum teninin cümlesini

yeni bir güne hazırlansa da

Hangimiz be... yaz atlı prens olup komşu kızını kaçırmadık ki

hangi çığlık acımıza daha yakın?

Sonra, açık denizlere uğurlamalı seni

Yanılgılarımın aynasında

Ben dinledim...

Bilmelisin, rum diyarında denize bakar ardıçlar

Kumsal

ben bir kara trenim o gülün içinden geçip giden bahar?a

Unutulmayacaksın da

bir yakının sözüyüm

zoraki gülümseme dudaklarında

Bir melodi.

Özündür kıvılcımı içimde korlaşan közün

Mücadele eder, kızar, bağırır ama hep sever. Dedim ya bir dünyadır kadınlar, yürekleriyle konuşan, gözleriyle gülen? Yüreğini sevgiye açan ve sevmekten korkmayan bütün kadınlar gibi? Şimdi bir düşünün, kaç kadını değil bir kadını tanıyabildiniz mi bugüne değin? ? ?

o muhteşem geceden.

kelebekler

Ürkektir kadınlar.

Kalbe zar atarken

Bu acizin hatalarına af demek,

şimşekten ışıklar saçılsın

Bir güzellik doğuyor yüreğime şiirden

Efkar sözcüğü şimdi başucu duam

İki dişi arasında etten bir mengenenin

oysa eski fenerler eski gemiler içindi

Yaşlar kurşun aksın acılarıma

İçin için yandığım bir hikayesin sen;

Öldürürüm kendimi,

Uzayıp giden yollarda, arttın eksilmedin

biliyorum!

ve ülkemde batıdan _ doğuya

Yok olmayı göze aldım, tekrar sende doğmak icin.

düşünce yangılarının içine

Öyle verir kendini yarenine korkusuzca

Ay dolunay şimdi...

Tam sekiz kırkbeşe ayarladım gemileri

Gezindiğin sahile vurur belki,

Ardından ılık bir yel eser inceden,

gelen bir umut var..

Düşünebiliyor musun.?

yanlızlığıma

Hiç duymadığım?

Bir öfke bir öfke

Sevdiğin vanilyalı dondurmayı yerken

kesişmişler habersizce

Aşkınla ne garip hallere düştüm.

gözleri üzüm karası

Tarumar ülkelerin çıplak sokaklarında öksüz militan

Hala sevebiliyor muyum insanları?

ayyüzlüm.

geçtiğimiz gemilerde kaldı çarpılmış yüreklerimiz

Görünmeyen çizgilerle

nemli duvarlar

dön yüzünü bana..

hep aynı yerdeyiz

Bir Dost kazanmak o kadar kolay değil ama kaybetmek ise 1 saniyelik olay...

Hüzün kokuyor akşamlar,

Ve göz yaşlarının yüreğimi nasıl yaraladığını anlatacağım

Anılardan süzülüp gelen güvercin güzelliğinde,

Boşa mı gidecek, bu kadar çaba,

Düş gözlerinde aksi sevdaların

Sıradağlar bulutlarla sıvanır

Bir mürekkep balığı olacaksın...

İhtimale binaen...

İntihara kervan kervan

Deniz olmaya gidiyorum

beceriksiz hançerdi ya ellerin

Bir tek Dokunuşsuz Sevişmek zor

Sadece seni sevmekten ibaret olmayan,

Yıkanmayacağını hayallerin

Tadılmayan bir sevdayı saklarken gözyaşına

Farkindayim, Aci Olan Bu: Herseyin Farkindayim

Elleme yaralarımı

hücreler..

evet bir masal gibi aynen işte

Mehtaplı akşamlarını

kuş cıvıltıları sarar bütün dünyayı

Yaşadığımla kalayım

öptüğün yerlerimde gül devrimi

Bıraktın ya beni ne diyeyim

Selamsız saygısız yürüyelim sokakları

kıskanan herkese inat

telefon kulubesine saklanıyorum

kucağında sabahları karşılayıp, geceleri yıldızları senle seyredebilseydim,

gel.. ki..

Bu gecede durmuyor işte gözümde uyku. Kanıyor durmadan deli zam'an gibi gözlerim. Susmuyor bu gecede yüreğim. Satır aralarına ihanetini gizleyerek dökülüyor kelimeler hain yüreğinin izini taşıyarak... Akıyor yine yaşlar yüzümün çizgilerini izleyerek ; VE... anılarımızı süpürüyor senin ses tonun ile. G/özlüyor kör olası gözlerim lanet yolunu. Bekliyor zam'ansız giderken yetim bıraktığın ellerim son kez dokunmanı. Susmuyor işte. Susmuyor. Allah kahretsin ki... Yanıyor Kanıyor Gidiyor... Daha fazla dayanmıyor artik bu pç havayı solumaya kahrolası yüreğim...''Çek Git Ulan'' diyemiyor işte bu gece suskun dilim. Kilitlere vurdu yine kendini. İçine içine boşaltıyor isyanı itici ve anlamsız kelimeler ile. Ve gitmek istiyor bedenim kahpe yüreğini satıp. Gitmek istiyorum ruhum bedenine daha fazla alış madan. Yine titremekte kırık kalemim.''Yeter artık yazma'' dercesine titriyor. Ve... Birileri yine ölüyor bu gece "DOĞRU" yanımda zam/ansız...

Cesedim mi ruhum mu doldurur söylesene benliğini.

Anlamıyorlar. Oysa öyle zor ki.

gününe ve gecene yağan.

Bazen varlık çoğu kez yokluk,

Aptal saptal gecelerin birindeyim

Tansiyon ilacım olmasa da olur;

Sonsuzu bildin miydi

Götürme Beni Uzaklara, Hayaller Ucusmasin, Umutlar Dogmasin Yeniden..

ak sakallı bir dede yalnızlığında

Yağmur sonra toprak kokusu kadar tazeydin

bendesin her anımla tekrarınım senin

Sendeyim

Ha senin yaprağın doğar, ha benim toprağım tarumar...

düşmemeli dibimize dallarımız,

Ne ararsan bir sevdanın içinde

Hiç çözülmeyecek sandığın,

Ben bir katran deniziyim artık

Gecenin tam üçünde

Eşliğinde de raks edebilme

Gıcır gıcır alet adavat ve makineler üreten binalar

Ellerimde yokluğunun kelepçeleri

Gelir mi sevgilin

bu adil değil

Gülümseme ki Bir Daha Beni Gülüsünle Kandirmayasin

Bir martı çığlıklarla sensizliğimi anlatacaktı,

Kısacası, umudun bitmesi ve ömrün kalan kısmını uzatma olarak görmektir elveda.

kelimeler bu kez

Ayın rengi soLuyor, yeni bir yangınLa uyanıyor gece.

Bir martı.. bir hata,

cesurdan kaçak

Korkucu maskesini

Düne ait ne varsa düşüyor eteklerimden

Gedikler işleyemeden iliklerime

Muhtemelen en şık ve hikmetli hediyesidir bize Tanrı'nın

Güneşler açarsa yüzünde,

sonra kapat telefonu yüzüme

ver elini..

kumsalda kuruldu

Sakla.

Zamanı başa sarmalıyım.

toprağa yar olmadan gel!

soluğunu duyayım

Kalbimde senin için yok bile kinim

Aklımdan geçip boğazımın geçit vermez düğümüne takılır cümleler.

deniz.

adım adım ölüme yürüdüğünde

Yıllar sonra ayak seslerini duyduğum bir intihar şarkısının

bende hiç kalmadı...

Yanıtın olmadığı ezberim

Güvercin kanadında...

Celladım olup bir su yolumdan aktın

Ben düşlerimin kahramanı ol isterken,

Baharın müjdesi var ki ruhumda

acemisiydik işte büyük düşlerin

Sevgiden nasibini almamış, sevgiye muhtaç, arkadaşlığı bir nimet sayanların sığındığı bir koy.

isyan doruklarda

ve nicedir özlediğim görmediğim, özlediğim, gözlerini,

Sıcaklığını özledim demek isterdi,

Ellerin beyaz,

benim ol, benimle ol.

dans edelim usulca

Gitmemişsin gibi, hiç bitmemişsin gibi uyudum sana dün?

Dudaklarımdayken dudakların

sabra selamet ekleyen

.../..././... GÜLYÜZLÜ, SAYGILI...

çığlıklarımı, ben seni o geçtiğim her kare karanlıkta avcumdaki kum misali döke döke, tüketirken içimde. Yavaş yavaş eriyişini zihnimde ve kalbimde ;

Boşuna telaşlarda yorduk günlerimizi.

nefesimiz rıhtımda duyuluyor

keçe gibi kimi zaman, parlatmak için

Her ayrılışımızda;

Okyanusla sonsuza dek komşu. Okyanusun mu ona daha çok ihtiyacı var yoksa, denizfeneri mi okyanus için vazgeçilmez bir sevgili?Gündüzleri, denizfeneri isyanlarda. Çünkü yanybaşındaki biricik sevgilisi gözlerinin önünde güneşle ihtirasla sevişmekte. Hep gece olsun ister, sevgilisi ona kalsın, yalnız onda bulsun gecedeki renginin güzelliğini. Denizfeneri, küçücüktür okyanusa göre ama güneşin aşkından daha büyüktür aşkı okyanusa. Geceleri ise denizfeneri, mutluluklar peşindedir, gecenin esrarengiz sessizliğinde.

ama denizle yollarımız burada ayrılıyor işte,

yok ediyor geleceği kendi renginde,

Bir de parlayan güneş

Hayatla çoktan el sıkışıp anlaşmış

Kayıp şehirlerin

aşk kokan.

Kahehin dibine vurdum bu gece

Hiç gülmedi yüzümüz,

Gerçi birde Susmakça var

Işıl bir şelaleden düşer gibi

Ne vakit yaslansam gözlerine,

Ruhumuzun dalgalarına kaya olurduk

-Okur gözlerinde çakılı fenerler

Meyvesini vermelidir ağaç yeniden doğmak için

Beni bırakıp gitmek isteyene...

arada kahkaha patlat

Okyanusun daveti gibisin!

martin durmadan düzeltiyor koynunu kaşıyan fularını

birleşmek istemiyorum sensiz ölmeklerle

Adalı?nın alnına yazmışlar denizi

meçhulun yolcusu,

Masum uykulara dalardı...

Sonra realizm bir tokat vuracak şakaklarına,

... hani yapıştığımız an ağız ağıza, can çekişmeye başlayacağım!

bırak tutsaklığı

katmerli yalanı gördün, yalınkat gerçeği,

Çöllere sürgün bir deniz kızıdır sevda.

Suçlu kalp denilen vefasızlık yığını...

Senin de gücünün tükendiği

Ama aşk

rüzgarlar eserken alnımın sahillerinden, uzak denizlere savrulur düşlerim, kirlenir mavi gülüşlerim, yaralanır martılar, havada asit ve kir kalır...

ne ayıp dinliyor elleri

Suçüstü yakalandığımız bir sevdadaydık

sensizlik iner en ücra köşelerime

Öyle bir dalgalıydı

Oysa yokluğun kaplamış kentin üstünü

-derken-ayaz düştü dalımıza

Kil yemişim çocukmuşum

Senden aniden

Kabul et

belkide öldükten sonra anladım senin eksikligini

gece sırlarla dolu

Ama az da olsa haklıdır martı

"Bir martı bulmalı dedi" kral

kurşun kurşun bakan geleceğe.

Odalar işgal altında

Büyümedik daha

Suretimde nefesleniyor amytis

Böyle örtülür müydü

çırpındığını gördüm senin.

Bu gitmeler nereye

Gözlerin İstanbul oluyor birden

benim gibi kıvrandı kahra dayandı ölüm

Birbirine zıt yanlarımız var. Bakış açımız farklı hayata, aşka...

Geç fark ettik

teninin sıcaklığını arasam da koynumda,

bana bir soru sor

Ve terkedişim sessizliğimi

Aydınlanırsa yüreğin,

Parçaları dağıtılmış küçük bir bulmaca parçasıydım ruhunun her geçene selam verdiği köşesinde

Tuz ve kum kokusu birbirine karışırdı

küçük bir çocuğun verdiği selam okunurdu yolunun son durağında

Mesela sevilenin dizlerinde ağlanan bi film...

neden avunmazsın elindekiyle

Alıp götürdüğümüz derin hazlar

Ve buluttu gözlerim

Tutun isyanlarına

Saklı saraylar,

mevsimsiz üşürdü beyaz elleri...

Hayat gibi... Nefes gibi

kor olmuş üşüyen adamın yüreği

Hoca sözsüze kaldırıyorsa eğer

puslu bir kumsal

Saklı tutmalı gelecek inancını, yarınları eksik etmemeli ağzımızdan

gelişine yaşanmaz hisler

Mavisi alıp seni götürecek.

közlemeliyim yaktığın ateşi

görüp duyuyorum buradan...

Yakamozlar taktı dalgalarına

Gözlerimden aktı da kirpiğe baktı geçti

çevir rotayı gönlümün limanına

hadi baksana, bir korkak gibi saklanacak mısın

kazım koyuncu

gerçeğe karışır sevda yalınlığında.

okyanusa taşınan zaman

Bir yerlere mi götürüyor yoksa beni?

onca yaprak düşer

Gün gelip sahaflara düşse de

Gün, sulara karışsın.

Hissizliğe terkedip vurdumduymazlığın arşında,

Karnıma doğru koşturan bir nal izleri

Doğurur her yeni gün yeni umutları.

Köprüaltlarında sen kadar çocuklar,

Son kompartmanı, balayımız için ayırttım

... kargodan bir not...

iki merhale de salıncaktı ömrüm de

Sırılsıklam aşık incesaz

_Gördünmü diye sordu

Şimdi söylenmemiş her söze şerh düşerken kalemim

Hepsi benden başkası gibi...

Sana biraz benden bahsetmek istiyorum sevgilim..

her nağmesinde ben

Kim ne yaparsa yapsın

Sevgi sözcüklerinin tükendiğidir, konuşamamaktır.

Rüyadaydık

bu sahil boyunda

Berrak Ay ışığınla

fırtınalı bir gecenin ardından

Ya da öldürmeli

beni değil hüznümü gömdüm

harmanlamış adamın

Bir de sana düşmüş yüreğimi?

azgın sularla dans ederim

Yar, bilir misin dağ başında açan uçurum çiçeklerini?

Sonra kelimeler düğümlenir mi

coştuğumuz banka.

Gece kokar ellerim

Çalar gözlerini,

Maviyken hüzne boyadım kendi ellerimle ruhumu.

Artık aciz ellerim, seni yazamıyorum.

Hem tanıdık hem yepyeni

Elinde kadeh

Hic Bir Söz Söyleme, Duymasın Kulaklarim Dediklerini

çıkarmış enginlere siyahi

yüreğim yanıp kül olmadan gel!

Sen yine yürü o kumsalda tek başına

bütün mevsimler kıskandı bizi

oysa yıllar varki tek bir gemi gecmedi denizlerimde

Tutunamamak

Yoksun gecelerde

yüreğimde

nasıl kolaydı dört duvarın kiremit çatısına tırmanmak

Birbirimize kayıp olmak hayatta var olma oyunumuzdu demek ki. Sen gitmeliydin. Bense; gitme demekten öteye gitmemeliydim. Öyle ya gitsem de dinlemezdin.

ardlarından camlara

gülümseyerek geceye

Buruk ve sessizce

gece kara gönül sessiz

Dokunmalar bitmiyor

Öksüz kalıyor benim lisanımda

"Bana susacak kadar ben, konuşacak kadar sen lazım" diyorum.

ne demek

Rivayet odur ki;

Yine gidecektir

_Karanlıktamı diye sordum

Yoksa kaybolan yıllar geri mi gelecek bilmiyorum

Aynı göğün gölgesine sığınırken

ulaşamadıkça

Yaşamak akarken damarlarında,

Biliyorum

oldu benimde

unutamadı hala uçsuz bucaksız deryaları"

Raks ettiler

Hep hasrete yelken açmak var,

kendimizden geçelim.

adımı bile merak etmezken

aranan listesine yazıldım

sürekli okuduğun acemi şair

Hiç beklemediğim anda,

bahar ilk olsada

Kederin ışıklarını söndürdüm ala cesaretimle

Geldin de

sen maviyi severdin

Durma ulan sende yağmur! Ağla benim gibi kalpten,

birkaç sadaka sesti her kelime..

Dostluklarımı, ilişkilerimi

gözlerim şiir çanağı

Büyüdükçe kendime yabancı bir boşlukta çırpınıyorum

Uzatmayın ellerinizi yanaklarıma

Ne güzel seni bulmak bütün yüzlerde

geldim..

Cezam ne ise çekmeye hazırım,

Dile gelecek

Samanlık seyranını seyreder miyiz

masada ki ay

Ya çekip gidecektin hayatımdan,

Damlarken

Bir yürek unutmamış seni...

ne kadarı kaldı babandan,

sürgünü ve denizi ben yaşıyorum

şarkı mırıldanıyor, belli..

Sevip de kaçanların hiçbiri,

Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede,

İşte koca canavar hızla geliyor,

kadınımın yanağı

Çam kokan ormanlarında,

Bakışlarımdaki tahta basamaklardan iniyor

Şimdi seni düşünüyorum, biliyorsun

boylu boyunca uzanır içinin sokaklarına

aktınız içime sessizce yılmadınız

Dostlarıma yer çok benim dünyamda

Fakat yoksun...

Görsem açıktan geçişini

Nefes almak, su içmek, seni sevmek demekti

bir süstü

içinde sakladığın acılar için. senin aşkın için değil senin için?..

kalp uyanır kendi matemine o an

Çünkü kitapsızdı sevdiğim...!

Sana bağlamıştım umutlarımı

Dost gibi gelir yüzü?

Hazır sevmemişken daha

saçlarımı kokla

Geceden sabaha ulaşıyor saatler,

beşinci mevsimin kucağındayım

Hatayı sende değil kendimde buldum

bizi sormayın yalnızız

Bir martının düşünde,

Tüm senli sevinçlerimi

ısıtsın diye martılar

ışıklar bizi çağırmadan

Bu da sana son sürprizim olsun.

Ardında hatırlamaya değer hiçbir şey olmadığını sanıp,

Durmayacaksın biliyorum

leylek suyunu içti

ve bizi koklasın toprak

Seninle olamadığım bir dünyada

Yıldızlarda gel git bir tebessüm

Dün gönlümün sahilinde,

Geri döneceğin günü beklemek umuduyla...

Suskun kainat, sustu deniz

acılar zor sabreder geceye, hep sabahı bekler.

Sebebi ziyaretidir urganları gevşemiş bir sandalın

Gel de şu yaralı kalbime ol deva?

Tek gerçek var sevgilim,

Sağanak sağanak yağsa

sevgiyi ekersek yorgun yüreklere...

Alnından öptüğüm dakikaları...

Hayata tutunamadığım anlarda

ya da yanımda sukutun derinliğine işle..

yürekler hızlı vurur

Başrol oyuncusunu öldüren bir film,

Ve hangi mevsimde temize çekilir ömrün?

üzerime toprak atılmadan gel!

Okyanus akıntısında - yüreğime

cesaretim hep sendendi..

Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki

Şimdi, seninle yaşanan günleri ateşe veriyorum

hiçbir enstrüman çalmıyor

petrolün ve paranın kiri bulaştıkça ellerine

siz aşkın alevini yuttuğunuzda

onun sesi çarptı sesime

Açsam rüzgara yelkenimi;

gel...!

Kayıp adam ve kadın sur'etleri

Her gün, bir başka kıyıya atar beni, yoksulluğum..

ilginç yeni bir uygulama mı var.. bu üye bu alandaki yazışmlarından dolayı cezalandırılmıştır diyo...

Şimdi dinlenme zamanı...

Çünkü, artık çocuk değilsin

Onunla açık denizlere

sokak kapısını öyle bir çarpki;

hayalini sayıklamaya.

Yerine kimi sevebilirim ki olmadan sen

Bir kadını sevmekle baslar her şey ama, bir kadını tanımakla varılır hayatın sırrına. Bir kadını tanımaya soyunmak zor ama keyifli bir yolculuğa çıkmaktır. Dört mevsimi bir yürekte buluşturur, bu yüzden de sürekli şaşırtırlar. Sürprizlerin ardı arkası kesilmez. Zordur anlamak onları. Benzemek gerekir anlayabilmek için belki de! Kendi zekasını hatırlatanları sever, sevgisini göstermekten ürkmeyenleri, sürprizlere hazırlıklı olanları bir de. Muson yağmurları gibi yağarken, Sahra? da çöl fırtınası koparıp ardından güneş olup ısıtabilirler. Dedim ya bir dünyadır kadınlar, yürekleriyle konuşan, gözleriyle gülen?

Özgürlüğü tatmışlar

Susuyorum...

Kuruyan nehir saatlerinde

Hayat devam ediyor unutma,

Okuduğun gün

Kayboluyorum

localarda hayaletler geziniyor

ben susmaları sevdim...

Salarım yüreğimi başıboş zamanlara,

Bir gün günışığı

Hüzünlü martı fısıltısı

isyan ederim kadere

deniz fenerleri senin elinde

sarmaşdolaş

gitme diyemedim sana hiç,,,

Ben böyle iyiyim hüzünle koyun koyuna alışmışım

tüylerine kadar hissedersin susunca gözbebeklerin

Elleriyle alkış tutmuşlar

Eylül yağar can damarlarıma

testi gömüyorlar göğsüne eskisin diye,

Konsa rüya dolu köşkümün

Uzak yerlerlere seni sordum esen rüzğar'a söylemedi

Ve başlamalıydı artık mücadelem. Ne kadar zor olsa da senden vazgeçmeliydim. Gecelerce günlerce ağladım ama başaramadım senden bir adım dahi uzaklaşamadım. Ve hep bir gün senin baskasına aşık olacağından korkarak yaşadım. Hep bu sondan kaçındım. Ve gördüm işte. Sen başkasına aşıktın. Ben sana sen ona.. hayat değil mi işte? Bu aşamadan sonra bitmeliydin benim için uzaklaşmalıydım senden çıkmalıydın hayatımdan. Gözlerine baktıkça daha çok acıyordu içim. Senden nefret ediyorum diye haykırmak istiyordum gözlerine bakarak... Sonra da saatlerce omzunda hıçkıra hıçkıra ağlamak. Sürekli düşündüm beni sana çeken ne diye. Hiç bir şey bulamadım belki de bu yüzden bu kadar çok seviyordum seni. Ve gözyaşlarımla süslediğim bu yazım senin içindi.

saralım bezleri parmağımıza

Gitme sakın söz geçiremem gönlüme.

Günahları yükü ambarında

Yüregine dokulmasını istiyorsa insan, önce yüreklere dokunmayı öğrenmeli...

Yağmurlar düşüyordu düşlerime

Hani geçerse,

nefesim yeter mi ki?

Aşkın son zamanı

Ten kokusu hiç terk etmeyecektir bedenini.

Boşuna saklama sevgini. Senin gibiler hiç örtünemez

Bağrına kazılmış bir mezar gibi

SONSUZ mutsuzluğa...

Düşünüyorsan

Bütün ufuklardan seni umarım.

serbest stilde yüzüyorum engin denizlerinde teninin

Titreyeceğim ;

Ne vakit yastığa düşse başım

Tıpkı dost bildiğimiz, ama günün birinde bizi mutlaka bir yanımızdan yaralayan, eksilten, öldüren bütün insanlar gibi.

yine de kalmış olabilir

bir şeyler ölüyor içimde

Tüm ayrılıkları benimle aldatıyordun sen..

seni gittiğin yolda olsanda

_Merhaba

Sevdalı bir şah maksut taşı serinliği...

Ay karanlık yine bu gece

sevdamıza Fırat uyanırdı,

Bir derya olmalıyım kıyılarını kucaklayan.

Bazen rüzgara o açmalı yelkenini

Kulaklarını tırmalar sesim, hayatından silemezsin

Yüreğimize hoşgeldin

yemiyorsa martılar

lamban yanmaz, ihbar etsek

sen görmesende,

barış gülleri dersin

adamlar

Kaçıncı yanılgı bu

yağmur olup yağabilirdik toprağa...

yana yana dönüyor kalbim yörüngende

Suyum ol,

Adım yalnızlık benim

seni dinlerken uzaklara

Teşekkürler Luna,

Soluğuma oturan bu yangın

gözüm arkanda kalıyorum

susma,

Günler aylar birbirini kovalamış hasret giderme zamanı yaklaşmıştı. Hıdır bir yandan çalışıyor bir yandan da biriktirdiği paranın hesabını yapıyordu. Köyüne giderken alacaklarının listesini oluşturuyordu kafasında. Bu seferinde evlenme niyetini de açacaktı anasına. Köyün yetişmiş güzel kızları vardı. Onun aklı komşularının güzel kızı Zehra'daydı.

Gelişini beklerdi martılar sahillerde

İhanet, sadakati siliyor.

Gözlerinden arta kalan

Kopmuş uykunun iskeletiyim ben,

birikmiş kendi mağarasında

güz ahmak ıslatanlarını kovalamanın haricinde

DUDAKLARIMDAN ÇIKAN

Yürümek istiyorum

fersiz

sesimin sensizlik öyküsünü

Kubarmalığına aldatan iskambillere piştilenip

mavi sen olmazdın başkaları sevince

?özledim? demeyeceğim

adamı aşk değil öldürürse ayrılık öldürür!

...)'_/.".\_`\...

ay küser

aşık-ı sadık benim mecnunun ancak adı var

Savur biraz!

Ya da kaç bir olanı, ayıracak ikiye.

sedef ikliminde oyuncaklardı

Ay oyununu başlattı

Sana mı kalacak dünya?

Sevmeyi tatmıstım yeni.

Sen düşleri sevdin, ben gerçekleri

Daha nicesi gibi ağlayacaksın ve kendini koyvereceksin boşluğa.

güneş köşesine çekilip

Gökyüzü saklamakta maviliğini,

Geriye mapushaneler kalır, paslı soğuklar

Zem zem olup akıveriyor derinlerimde...

ellerin uzak bir mevsim

Hiçbir anayasa kanununa göre yasak değilsin bana!

Canımı acıtan, bir hayal oldun

çelik yüreklerimizle yaşamaya koyulduk

Ağaç ne diye kalktı çiçeklendi,

Dök içini kağıda'

Sana adı sen olan yıldızı göstereceğim

yangın yerlerinin katran gözyaşlarını,

Şİmdi küçük bir sandala bile muhtaçsın

Sen içerken ben sarhoş oluyordum.

Yolun açık olsun anam.

insan sesini

Sonra ben sustum, O anlattı...

Rüzgarın fırtınaya dönüşmesi gibi

Ve bizim evdeki saati anlatacağım

Zira,

Ve güneydoğunun yangını pembe

Sözleri...

Bir babanın biricik kızını gelin olarak görmesidir.

Sunulan, vurulan, göz yumulan

Uzaklara dalgın

Ama yoksun işteee!

Hissetmek, o ıslak, sıcak tenini.

inceltilmiş lavanta çiçeği kokulu bir mendilde

Ben aşka hasret, sevda sözlerine tok.

ve yeniden boyamak

terasta sigara içimleri

yaşlı ve yalnız bir ağaç gibi sürgün kaldım yüreğimin içinde, bilirimki, her akşam gözlerimde akıp giden o çağıltı avuçlarımda taşıdığın ateşle sudur

Beni öldürecekeler diyorum sana

Adını bir lahza doladıysam dudaklarıma,

başka alev görmesin.

Dizimin dibine neden koydun yalnızlığı demek isterdi?

... öyledir, iki yanı ağaçlı yollar, arasından

Ellerim ellerini arıyor bir ara boşlukta,

Ve gitmez hiç gitmesi gereken

Sezar olmamı bekleme benden

soğuk rüzgarım benim.

kıyısında gezdim umutsuzlugun

Bedenimi pirinç taneleri gibi döküyorum gölgeme

'yıka yüzünü' dedin

Kendimi yeniledim mi yazdıklarımda?

Faşetme utancımı, arımı

Suçlu kim? Sen mi? ben mi? Belki de sadece yalan aşk?

yık limanları...!

Sende istemeyeceksin gözlerini kaçırmayı gözlerimden

Hece, serbest demek

Analarımız yaşlandı birer dakika arayla,

ve bir daha arama.

Unutmak ne cürret ihanetini

yalnızlık sararken göğün katmanlarını

Başka hayatlar çalıyorum yaralarıma

Al/ma canımı al/ma ecelsiz,

bize anlatsınlar

geçerim gözlerinin derinliğinde

Heybemde sana dair nevalem

Beni benden alsa da, gönül bu sevdadan yılsa da

Bak uzaktan geliyor acı bir siren sesi

Sevdiğime inanamadın

YİNE PEŞİNE DÜŞTÜM YAGMURLU BİR GÜNDE

/Hani senin çok beğendiğin uzuvlarım/

bir kabarıp bir yatışıyordu içim,

Hecelere hükmedemem

şimdi akıldan öte bir dünyadayız

hırpalanmış

ne güzel

Baksam sana kör olana kadar baksam

Elimde kalemim suskun mu suskun

Sevgi dolu bir yürek kaldı

Bir hayalde doğdun yine orda kaybol işte sen aşk.

yalanlar geçiyor

Söylesene yüreğim

Kavuşmalar bitmiyor

Esip geçtim hayatından

Süklüm salaş savrul, savrul sahraya sevda

bir avuca ne sığardı ki..

nakkaş gibi işledim yıldızla yazdım ismini

Begonviller, daha yere değmeden! yaşlanırlar

dalgaların köpüğü

_Burdaki herkes yanlız dedim hepsi benim gibi nasıl bulacağımki bu karanlıkta öbür yanımı hem o da yanlız o da kederli değilmi diye sordum..

ben mavi..

Kaçıyorum bugün senden gizlice

ölü bir zaman artığı

çiçeklerden taç yaptım saçlarıma

Enginlere

bir hayal..

yalnızım yine bu akşam

Mavi başka şey

-kes umudunu kör kıpırtıdan-

Zengin mi zengindir deniz canlıları

Gözler birbirinden hiç ayrılmayacaktır, kalple işbirliği yaparcasına.

hani bozuk demiştim pusulam,

Yağmurlu birgün hatırlıyorum

son olsa da

bakarsın lazım olur anılar

anlatamadım.

Okuma; şiirim hüzün yazacak kalemimden sadece hüzün kayacak

Su görmemiş yerlerini

kalpsiz de yaşarmış insan

Entarene işlemeyeli çok oldu bakışlarımı

o küldür bitmiş aşk'ların ödülü...

cumaya gitmeyenlere!

O can yakıcı soru sorulur hep...

alevlerimiz kızıl bir kor kendi teninde

"Yaşayacağın koca bir ömür var"

Sana her bakışımda pervasızca acıyor yüreğim

ufuklarda gör beni

Engin, derin ve serin bir okyanusun laciverttt dalgaları gibi ;

Bu kalp niçin çarpar böylesine,

ecel korkuları sarıyor düşlerimi

Gecenin renginden,

ihanet diye inliyor-doyumsuzca-

Yakınlaştıkça uzaklaştıkların uzanıp da dokunamadıklarındır..!

günah renkli gözlerinle.

ne kağıt yeter ne kalem,

Ölsemde gam yemem.

Şimdi ne değişti.

bu bizim diyarımıza

Yüzsüzsün sen.

Ovmalı gümüşleri, bakırlarımı; cila geçmeli ahşaplarıma

Zaten sadece sizden sıfır aldık

Özgürlüğe serbest giriş.

her yere adın kazınmış gibi

Dilim varmıyor?

Git dedim, git artık git düşme düşüme

Çımacı çözmemiş

Kaç bilinmeyeni olduğunu bile... sayamadığın bir denklemi çözmeye çalışmaktır seni sevmek...

İhanetin papatyasını taç yapıp saçlarına

Direncimin kanayan yerlerine deniz suyu basıyorum?

TİTRETİR KALBİMDEKİ ACI VÜCUDUMU

ayaklar çıplak

Sabahı geciktirelim?

Söylesene, sevip mi özLedik, özLedikçe mi sevdik?

Karanlık düşlere sıkıştım

Ben gözlerine bakınca ölüyorsam ellerinde ne var...

Yağmur;

Ve yalnızlığına sığındığım yağmur taneleri,

Değişken yolculuklar tıktım gönül heybeme

Sen deniz olsan bense kaya

Metalik dişlerle sinsice sırıtıyor,

gün bitip geceye kavuştuğunda

Ben sadece boynundan nefes alabilirdim saatlerce..

'Aşkta risk budur yazıp'

suya dokunmak sana dokunmaktır aslında.

Meğer bugüne dek ben hiç aşık olmamışım

bir sözcükle saçılmıştın şiir ırmağıma

Çığlıklarsa bir çiğ yuvarlanışıdır

Gel İskenderce, isyani

Yeli kımıldadı, kan gibi.

Doğa, çiçek demek

Belki de daha fazlasını.

Ve bir de simitçinin sesi var

Biri karışır zamana

anlamsızdı çırpınışlar

bir yenileşme gelişme benzeşme tutturdular ya

bir yıkımın hatırası gibi bakıyor kağıtlara...

sevgilerin ne kadar sahte olduğu geçti aklımdan

YaGMuRuN ŞaRKıSı ArKaDaŞ BaNa

Bir garıp baktı yüzüme.

içim ılıdı benim

Suları budanmış bir yolculuğu

İşte ben de böyle bitanem;

Geri döndüğümde yağmalanmıştı.

Gözyaşların karışıyor denize.

geride sadece gözyaşlarınla kalıyorsan,

eğriliklerini resmediyor,

TEK GERİYE KALANIMSIN...

Yanacak bahar erişinceye değin

Aldığın her nefesten bana da ver;renklerin en soğuğuna boyanmış puslu gecede mum ışığı kadar sönük kalan ruhuma ruhundan üfle sevgili! Canından can istiyorum. Nadastan kurtar ayrık otlarıyla dolu bedenimi. Poseidon?un gözünden süzülen yağmurlarla ıslanmışçasına bereketli kıl topraklarımı. Cılız kalmış ekinlerim sıcaklığınla altın sarısı başaklara dönüşsün. Karanlığıma avuç avuç saçtığın yakamozlarınla yaldızlansın tenim. Sana dönüşmeyi istiyordum sevgili!...

Ağlama

büyüse alevi / sarsa da beni

Ellerimde ellerini

Denizdeki yansımasının değerini bilmez

Sisli sabahların koynuna...

Ben dilek tutmadım

bulut gölgesi düşmüş su içerdik açılmış avuçlarından

Sualsizdir muamma

Bir anda alabora ederdi ellerimi

Kağıttan umutların ıslanan hışırtılarını

İşte orda,

Elimde solgun bir menekşe gözlerimde bir damla yaş yolcu ettim öbür yarımı...

Bu marşandiz trenleri nereye gidiyor

dokun yüreğine hele bir kere sen

yüreğimde özlemin ince sızıları

van gogh'un kesik kulaklarından bahsederek

Ve paramparça hayallerin çehresinde sükunetti celladım...

Yanımdasın, fakat:

Başka gözlere takılmasa gözlerim

Elim ayağım

yüreğim ki çıplak

Adım Eylül benim

Marifet söylenecek çok şey varken susabilmek,

Ulaşınca kalbin derinine

Günleri biriktirdiğimi sanıp

Gidisinin Ardindan Kendimi Avutamamak Zoruma Gidiyor

ikisi birleşirse yağmur yağmaz deniz kurur

bir şiirin kıtası

Bil ki onlar seni karaya bağlayacaklar

Hergün çiçeklenen binbir umutsun.

Ve hayat bağlarımı bırakmazken kaderim pençesine

Yanlızlığı tek anlamı var bende

Bu içsel gezintilerde!

Havayı kokla

bana ölümmü yoksa kavuşamamakmı daha beter dedirtti..

Anlamsız serzenişlerinin bıraktığı buğuyla

biLmem becerecek miyim

dur dediğim yolcularım

Ben dün gece ikimiz için de üzüldüm zaten.

işte ben susmayı sevdim

Büyüklük onda kalsa keşke...

Tutuştu yüreğim yandıkça yandım

yüzümde akşam sefaları susar

bir vurgun misali

ben kendi köşemde

Hayalinin sırma saçlarına taktım.

üzülme! hatıraların laçkalaşsa da gözbebeklerimde

'Sonra al kalemini eline

O yüce tutkumu anımsatan umudun.

can damar damar bedenden çıktığında

Gün bitiminde ve başlangıcında teslim ederler sevgili okyanuslarını birbirlerine güneş ve denizfeneri.

Bir kız kulesi istiyorsan kendin için

hepiniz yağmur çocuklarıydınız

sevda şarkıları dökülsün

nefes almaksa yaşamak

hüzünleri biraktığımız düne

koca ayrılıklar çıkardık, koca yanlızlıklar.

Ne Cahit Sıtkı?

Aşkın altın yasasıdır o.

Nasıl cevaplardı ki bu soruyu?

Bu her alemden uzak ada.

Menekşeler nergisler yerine kuş ölüleri

Kuşlar gibi serseri ömrün..

Nasıl olsa hayat devam edecek.

Yıkıp dünyayı başıma

söyle sevdiğim.

Yine seni bekledi avunmak için,

Elime ne geçtiyse ya da aklıma

Bu akşam gözlerimi

sağnak sağnak yağan aşklarda

Bir Allah ́ın kulu anlamayacak mı beni

Yaşamak, yaşatmak demek

Vazgeçtiğini duymayarak!

Bir su sesi bir fesleğen kokusu şimdi uzak

_"Sen en çok hangilerini beğendin Anne-anne..? "

boşuna dalgalanma,

Bir sessizlik var yüreğimde bugün kimse duymasın beni. Bir haykırış var gözlerimde kimse bakmasın. Kıyamet kopar ve kimseler gelmesin yanıma sebebim olur. Yanlızlığımı bozmayın lütfen. Bir kez daha saplamayan hançeri kalbime. Benim için değil?'onun'' için yapmayın bunu. Çünkü o var kalbimde ; incitmeyin onu canınız acır. Gidin Gidin... Dokunmayın kalbimi yakmayın... Bedenimi kesin sessiz şekilde...

Ne de çok kuş takılmıştı ardımıza,

Gengin kendini bilse de gezginliğinden kalmaz

bizdi bulutlardan mavi

ve Ben

Acılanmayacağını da biliyorum...

Bir şarkı söyle"

ne de secde ediyor nefesi

ikimize yetmez.

Kemanına her yeri birbirine yakan hasretiyle

Hayat, sırların mihnetini öğrenmekti ehemmiyetle

Yıldızlar ayağımın altında,

Sımsıkı sarılırken maviliğime

Boğazında bir şeyler düğümlenecek

Sen'i ömürlük seviyorum...

Çıkmayı bekler paylaştıkça

Hüzüne karışmış umutlar var?

Denizin dalgasıyla

Belki sen çekip giderek kurtulursun ya ben

sen bu kez ruhumu okşa..

bir lanetin eşiğinde

Uzayıp gider

hapsettim yüreğime

Sen şimdi nerede?

Adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına

günahlarıyla değişip sevaplarını

Kahrolacaksın...!

İşin aslı seni sevmek candan öte!

Keyifle...

Kırık mısralar dökülürde omuzlarına

Yel içti yelkeni

elit sinkaflara niyetlendikçe dilin

En uzak dağların ardında dolunay doğuverir mi

Bilmese tadını kederin

Sana nasıl uykularımı böldüğünü

Sen pusulasız aşkların, iskele direği

bana bir destan anlat

_Ne varki o gemide

Ne zaman denizle baş başa kalsam anlamlar yüklerim o kocaman omuzlarına sonsuz maviliğimin,

Benmi öldürdüm

Gittin biliyorum dönmeyeceksin yalnız bıraktın beni

? gel? demeyeceğim sana / inadına...

Kutup sevgisi, mavi hasret dolu Orhan, Veliyle gemimize şeref verdiniz kontum:)))

birileri durmaksızın konuşur

o şeref bana ait ;)

yine, yeniden sen

En güzeli düşünürken en kötüyü yaşayan gözlerle?

bakır kaplara sürüyorlar seni

Hüznün saçağından uçuyor iskeletim

Ne uykum kalmıştı benim, ne uyanışım

Bende dökülecek daha çok sarı yaprak var

bense kararlar bağlardım

Yalancı baharlarda açamayan çiçeğimsin.

Sus söyleme

canavar gerçekler ya siyahtır ya beyaz böyle dilediğinizde rengi griye dönüşüyor ya git demelisin yada gel:D

düşer düşlerime

Hoşça kal kısa bir mola, küçük bir nazdır.

Bir kış bakışı

herşey değişmiş burada...

Martıya ne mi oldu sonra?

Kendimden taşıyorum

Ben hala aşka

Sessiz, yanlız bir yanım artık

Ve bilirim ki;

Ne Nazım benle içti,

harflerinden halatlar yapıyordun

Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş

Anne, baba demek

sıradan hiç değil...

Çelik çomaklarını,

sende çok beğenirler diye

Heyyy seN!

insanın uğramadığı uzak kıyılara

üç egzozlu arabalarının sesine kulak vermeden

Gerektiğinde senin için ateşi tutabilen

Söylemediler hayatın.

Yitirdi tüm sıcaklığını

şehir, siyahlara bürünüp

Dilimde henüz kavuşulamamış bir özlem türküsüdür, şiir.

Sevgiyi sevgilini ve sadakati arar mısın

En uzunu şiirlerin?

bırakılan silik bir ruj iziydi

kıyı kölesi bedenim

Düşüncelerim yorgun uzanınca yatağa

Yorgun olduğu kadar

Yabancı bir gezgin kör sularında

Hikayeler arasında batık bir gemi gibi yalnız kalmayı kabul ettim sen benden gidince, ne olucaksa olsun zira sen bende yoksun artık.

Ama bir tanesi hala seni bekliyor. Yalanın, vefasızlığın, hüznün olmadığı bir koy bu.

Yüreklerinin akarken bıraktığı izi birbirlerinin gözlerinde aradılar

Git onu O' na sor

Hıçkırıklarını duyuyorum,

Hepimizin elinin ucunda suyun dupduru gelgitleri, vapurlar iskelesini doldurup boşaltan yaz yolcuları... Sanki yazılmaz seyir defterlerinin en asilzadeleriydi günlerden bir gün deyipte;bizde hatırası kalan Agustos'a konuk olan...

Acıya meydan okumaktır,

Biz, hayata dair

Hasret gideriyor kumsalla, benim sana hasretim gibi

Hazan kokulu bakışlarda suretim

raks edelim

Telefonları açmadın

kendi karanlığını taşırken boy boy.

_"Niye.?"

Sadece rüzgarlardan daha güçlü olmak istiyorum o kadar

Suya düşen aksinde gecenin

Resminle uyumaya gerek kalmayacak

_Eğer ona yeniden hayat verebilirsen döneceğim dedi

toplumsal savaşın ürünleri

Yalvarsam dizlerine kapansam diyorum

Asırlardır işkencelere sebep

Aydedeyi seyretmek

Martının da düşünmeden konuştuğu belliymiş. Gül hafifçe kızarmış beyazlığı pembeleşmiş. Martının tüyleri kabarmış ayakları karıncalanmış. O akşam orada kalma fikri kimden çıkmış bilinmez ama martı o gece gülün yanında kalmış. Neden kaynaklandığını sorgulamadıkları mutluluğun kollarında sabaha kadar sohbet etmişler. Martı sabah güneşi ile oradan ayrılmış. Bulutsuz havada kendi sezgileriyle denize doğru uçmuş. Ayrılırlarken birbirlerine ne diye hitap edeceklerini bile şaşırmışlar. Daha önceki gün iki yabancı iken bu sabah kırk yıllık dost gibi samimilermiş. Hatta daha da fazlasıymış.

Akar gider ayrılık,

Komşuya gidip bir hüzün alıyoruz...

Yazılan onca şiiri,

Gülmek mi zor ağlamak mı?

Ömrüm buyunca karşılaşmadığım,

aşkımız bitmesin.

ömür geçiyor

Bir şiirimi mırıldanacaksın

Adımı anmasanda

her akşam tufanında harap oldu güneşim

sarhoş narasında,

Başıboş caddelerde ayak seslerimizi dinliyor hatıralarımız... Sehere

Prenses sokağa çıkar çıkmaz herkes pencereleri kapatır hemen başlarını öne eğerlermiş.

bir ses ver

Simsicak dalgalar geciyor saclarimdan

Şimdi hiçbir şeyim değilsin

Martı aylarca her sabah kilometrelerce yolu uçup gülü görmeye gelmiş. Her gün ona denizden bir damla su getirmiş. Gelemediği günler gül solar akşama kadar kapkara olurmuş. Rengi ancak martıyı görünce beyaza dönermiş. Güldeki farklılığı sezen bülbül bundan rahatsız olmuş. Karga ile birlikte türlü oyunlar yapmış. Gülün dikkatini çekmek için yapmacık iyiliklerde bulunmuş. Şarkılarını yüksek sesle söylemeye her geldiğinde güle çevrenin en tatlı sularını getirmeye başlamış. Gül martının gagasındaki bir damla tuzlu deniz suyunu bülbülden gelen bir kova tatlı suya tercih edermiş. Yıllardır aradığı aşkı bir beyaz martıda bulmuş. Bir sabah bülbül ve sahtekar arkadaşı karga geldiklerinde gülü yerinde bulamamışlar.

Birbirimize nasıl da kenetlenmişiz

son gelen kalabalık silinmiş sayfalardan

Sevda olmalı...

Acılar yoğunlaştı

tutan kentin günlüğünü

Hışımla gözlerime dik gök gözlerini

UZAKTAN SEYRETMELİYDİM

Çiçeksiz bir bahçenin, çorak toprağı gibi bedenimiz. Bir damla suya muhtaç.

en fazla neyi bilebiliriz şimdi

Hesaplaşmamız mahşere...

ayışığından bir kadını sevdim

Başkalarında çözmeye çalışan insanlardan

gözler hep buğulu

Ekmeğine katık ettiği bir hiçliktir bağrında çırpınan yaşama sevinci. Sevdanın gözleriyle doğarken gün ufuktan, faytonlar çeker uluorta küskün sözcükleri. Geçmişin acılarından hızla kurtulmak içindir; baharın, güzün, gecenin, gündüzün özlemle beklenişi. Yürek bekleyişle dolarken; gün akşam sefalarında dinlenir mahrumiyetle. Kimse bilmez Sevda hanımın ıhlamur ağaçlarının kokusunu nasıl sevdiğini. Gün boyu biriktirdiği hayal kuşlarının, sevdalı koynundan uzaklara havalanışıyla başlar her suskun gece. Ve her dertli gece bitmez gibi görünse de mecburdur sabaha varmaya.

aklımda kalmazdı yüzün, ellerin

İskelesi olup limanın

Ve hatta çocukluğundan ihraç olmuş dünler ve yarınlar telef olaydı

Sıcacık yatağımda duyduğum bu en acı ses

Ama yapamam anla.

boşuna!

Gene de severim denizi

Işık ver,

Kıvırcık marulun vardır inşallah,

Mavilerin mavişi

Kıskanç bir hamle..

İlla ki; içmeliyim,

Toptan

Döngülerimin uçurumlarında

Kaptan yalnız; kalmamış yolcusu

çoktan unuturdum ben seni çoktan

Güldüğün günlerde olacak elbette, sonuçta sende bir insansın

Yansıyan yüzüm yok aynada

bir gri temaşadır yüzüne bulaşır

Eldeki bir kitap, okunması zor, gözler aşık, kafa yorgun...

Mykonos üşürken yine sensiz,

Sonra;

Dingin, sessiz çırpınışında

İkilem yok gerçekler vardır herzaman gaye...

Sadece sıkıntıyı sıkmışız saki

Kendimize layık olanının,

uçurumlardır yaşamak..

Özledim... Mavinin... En çok.

_O zaman nasıl benim öbür yanım olurki o sevdiğini bekliyor demekki

_Ya bu insanlar dedi

Yarim yurdum yoktur benim

İşte sen, bu son gemiyi de kaçırdın,

Büyük büyük sevgiler bazen

ki, metropol duvarlara yapıştırılmış

heybemdeki anılar...

unutma diye...

Ondan başka nesi vardı seni beni veren güzelliğin?

İçimde ne var ne yok hepsini

Bir gün, bu öykünün sonuna gelince

Kıpırtısız sakin gibi görünücem

Tadını bildiğin incir kadar

Düşündüm de?yok? olan çok şey var artık?

Bu kez onların ardından bir yaş daha akar

Yeterli değil gücüm aklamaya

Orada dur ve bekle. çocukluğundaki

... /./...|.\ ...

Bu azgın denizin

Sustur ki bahar daha bir acı essin yüreğime

taçlar takmak isterdim sana

Rüzgarlı bir akşam vakti

Kağıt, kalem unutmuşta

Sabır etmeli...

Gem vur artık utanmazlığına

Kimsesiz bir yaratık.

Sen yürü yeter

tuzağa yem, hançere bağ oluyorsun.

Sus konuşma kanadı kırık çocuk,

Yalansız

sahil ise ağlamaklı...

/yüzlerine bakmadım

Yani "suyunu tatmadan susuzluktan ölmek"

Direngelerimize vurulurken prangalar zincirlerimiz izbe ve paslı

Bir siyah inci

bu bizim tutukluluğumuz

Yoksa sensizliğimi alıştırayım bensizliğe?

Sadece ben değil dost düşman herkes uykuya daldığını

Benim misin?

Anlamaz ki anlatsın derdimi

seviniyorum sen varlığım sen zenginliğimsin

güneşli bir limanın

Bilinmedik bir ikilende kalmış yokluğun

köylüyü bir ıssız adaya atmışlar?

Bu anca aşka ait tenlerin işi.

mavi temiz kalmışken gel..

Anlat bana hadi... Anlat... yüreğimi alıp giden habersiz sevgili

Akıttım gözyaşlarımı yüreğimin derinlerine

Ben yanıyorum sen görmüyorsun.

Sisli şafaklar doğar ufkumdan

aydınlatsın sana dair ne varsa hayellerimde.

Dalga sesini martı sesini ıslak paça ile kumsalı

yakamozdan yüzükler

Öyle güzelsin ki gülüm

lanetler okuyup gezerken gözyaşlarımızın yollara iz bıraktığını

Tıkanmış damarlarda senin izlerin...

Kumsalda vurgun esinti

Vurur her gece engin dehlizlere.

Yükü sevda olan gemiler kalkar bu limandan,

Çağanoz dipli dünya!

ey sessiz gemi.. götür beni rüzgar nereye eserse...

Düşlerimde hep seni arıyorum,

bu yüzden şimdiki bu serzenişlerim, yaptığım hatanın pişmanlığı ondan çok içimi yakıyo.

dolandı taşa kondu

sensizliğin güz mevsiminde

Yüreğim içte içe sana ağlıyor

ne varsa dökülür

yalan masallar

hüzün koydum gözlerime

Hala bir umut var mıdır

Aşkın adıda hüzünmüş ne yazık

Anlayacaksın..!

Üşütmüş Karadeniz

Ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde

Hüzün beni sevdi vazgeçmeyecek madem,

ve şiddetle tanıştı çocuklar

önce tadın gelir dilime

en sevdiğin tacım başımda

Yanarken ağlayan tek cansız nesnedir kibrit.

Hani ata benzeyen,

şenlik süsü verilmiş katliamlara tanık oldum...

yitmeyen güneş gibi doğarsın ki

Okyanusunun mutluluğunu ister hesapsızca? Çünkü tek mutluluğu budur denizfenerinin. Ağlayamaz, gündüz ona ulaşamaz, konuşamaz hislerini okyanusuna. Her okyanusun sahilinde bir denizfeneri vardır. Her gece denizfenerleri gemilere okyanusa olan aşkını haykırırlar, ümitsizce, yarınlarını hiç düşlemeden? Ve her gece hikayelerini anlatmak için gemileri beklerler sonsuz gecelerde

Ve bir gün gelip, beni anlayacaksın.

Biliyorum geçecek.

Ya susmalıyım senin gibi

Yanaşmayacak bile, bir daha,

deniz çeker, dünya tutar.

Desem ki sen benim için,

Fotoğraflara son kez bakıp hepsini göz kırpmadan yakabilmektir.

_Senin öbür yanın!

Bedenlerimizin sıcak yakınlığı.

Bir vapurun güvertesinde durup,

Bahar yeşil açsa yeniden eylül olur

Muafsın sen...

Koşan balinaları çağır bana sevgili

bir gidişin kuraklığını suluyor

Düşünmediklerini düşündürebilen

Tıpkı sigara gibi?

hasret artık uzun bir yolculukta..

bir torbada saklıyorum gecenin mavi incilerini

Önünde bekledim

Şekillendirmeyi öğretmeli sana

Seni düşünüyorum

Kalbimde sonbahar ruzgarinin esintisi

Yürüsen deniz arkandan gelir.

Gidiyorsun biliyorum. Küçük ve kırık adımlarla uzaklaşıyorsun yanımdan. Ürkek bir keçi yavrusu kadar sessiz, gidiyorsun. "Kaçar gibisin" diyesim geliyor. Gözlerinde yabancısı olduğum, tanımlayamadığım karartılar dolaşıyor. Buğulu bakıyorsun. Daha önce hiç duymadığım kelimelerle, senin olmayan cümlelerle konuşuyorsun. Anlayamıyorum. Sana benzemiyorsun uzun zamandır. Yeni ve tedirginsin. Hangi ağacın, hangi dalında daha güvende olacağını bilemeyen bir saka kuşu kadar cılız darbelerin.

Üzgün...

Ama sen yine de sözlerime aldırma.

büyür gönül bağı

Ve ben yokluğunda onlarla yaşadım sadece

Alaforoz olmuştu denizlerin üzeri,

sevdikçe..

Kuşları durmuş zaman kadar eski,

Nasıl unutursun: sen yalnız yaşıyorsun,

karıştırıyorum gökteki yıldızla

Baş edemiyorum içimdeki senle.

Sonra bir şeyler yazmak isteyeceksin

Halbuki kaç sekiz on beş vapurundan sevda simitleri atmıştım ben onlara...

Yine göl oluyorum mum ışığında,

Yol kenarlarındaki su birikintilerindeyim

Benim hayatımın da martınınkinden farkı yok

Okşasın saçlarımı.

serkeş,

Limanda Kor Yanıyor,

Gönlünde melankoli kalmasın

Sinsice, haince, pusu kurarak,

Hangi yağmur seni

Seni düşünmek bir umut bana

bu dünya bana göre değil...

Yorulmak, dinlenmek demek

Git ki sonbaharın adı hep ayrılık mevsimi olsun

Yüreğime nefes süren bu darbe güncesinde

ben seni sevdim ya seninle olmasa da ellerim

iki ve üç bilinmeyenli denklemler gibi

Her ne kadar içmesem de adettendir diye,

Deniz delirdi dün

Ne beynimde

oysaki hiç bi duygumu ertelememiştim ben, herşey çok netti hayatımda

Maziye karıştı şimdi yeminim

şehir vapurlarına binme kadınım

hadi durma bu seferde

Ya da bir orman canına can katan.

Yeşile maviye

Öyle bir bağlandım ki senin o sevgine.

Nedensiz bir çocuk ağlaması bile

Kaynamış sular değil,

Neden bu kadar karamsar geceler?

Ne ses eksilse ne de umut bitse...

Tam zamanı şimdi git hadi şaşırtma beni

Sazlıkların sesi eşlik ederken rüzgara

Kendisinden ayrı,

anlamsız bir nedenle seni hep bekliyorum gelecegin o günü iple çekiyorum. Gitmesen diyorum her defasında hani kalsan da ne olur hep hasretlere davetiye çıkarmak niye? Seviyorum seni gitme diye bin senenin sözünü veriyorum sana. Ama biliyorum ki inatsın gidiceksin beni dinlemeden. Aşklar neden bu kadar zor?Hasret neden ki, özlem neden ki, gitmeler neden ki?Sevgiye inatlaşmak niye?Hep soru sorduk ömrümüze, cevabı bizim içimizde hapis kalmış bir ömür üzerine bırakılmış. Kocaman gözlerle seyrediyoruz şimdi gideni, şimdi yeni bir liman dolusu gemi inecekmisin?

Çoktan denize açıldı.

Ölümüne sevdiğimiz, ama yine de,

Ve gözlerim paramparca

Hep kapının eşiğinden bekler gibi birini

BOŞVER MISRALARI GEL

Yazacağım yok

Tüm bu insanların içtiği yağmurlara hürmet et,

Öyle ya kımse kusursuz degil, ama hıç bır zamanda kusurlu olan sen degılsın degıl mı...

Gün batımını izleyerek anlamak

Küçük ayakkabıcıklarından, başındaki çiçekli- kurdeleli şapkasına varıncaya kadar pembelerle süslenmiş bebekliğini oynatan çocuk; sahilin gün doğusu bir yerinden mendireklere bakan tarafta, yerden bulduğu çakıl taşlarını toplayıp hiç bekletmeksizin ve sevinçle; gütürüp orada, bankın üzerinde oturan yaşlı kadının açılmış bekleyen avuclarına bırakıyordu.

Ama hiç aynı kokmaz

Ve cübbesi gri

Ölürsem korkudan öleceğim

Uzun günler geceler sensiz,

özlemlerimin acısını çekiyorum

Ben seni unutmadım

sana diyeceklerim söylemekle bitmez.

Masumiyet avuçlarımızdan kaydı

yitik çocuklar, yorgun babalar ve yüreklerinde ezikliği çaresizliğin...

Sen, bu dili de anlamıyorsun.

Gül saltanatı söner bülbül yasında

Yine gecikmişsin?

Bir bardak demli çay düşleyin şimdi. Dumanı üzerinde, zehre dem tutmuş?

Uzat ellerini yavrum.

yalvaran bakışları

dünyam karardı

gide gide

Ölünce ne yapsak sabah oluruz...

ne dersin

sevince..

Ama öyle ağır konuştun ki ardından,

Uzun bir bekleyiş

hancının yüreği yanık

Yaşadığım her acıyı ben sende biriktirdim

korsan açıldığı denizlerden glemedi..

Nasılsa artık kalmadı dönmesini bekleyecek!

Yeter diyorum artık canıma tak etti

Lale rengindeydi şimşeğin dalı,

Mecburen unutursun...

Senle birlikte...

kuzgun karasına boyanmakta gözleri

Boş gelmedim bir şişe rakı

Bense buna rağmen sevgimin peşindeydim.

Adalı bana küfür etmez..

Sevdaya dair ne varsa duyduğum,

hangi duvarda yankılanır adın?

taşsa da sokağıma,

Islak kaygılarımın masalsı ormanlarındayım

Avazım çıktığı kadar?Sen'

Ama yüreğime yakın.

sen şehir.

Düşeşe yeminlidir

Kaç zamandır duru, yalın, çalışkan, iyi insanlar özlüyorum

Aşk akıyordu gözlerimizden oluk, oluk..

ağızlarında anne tadıyla.

denizin maviliğine teslim sevdalar

Bir ben olmalı...

sen söyle söylemediklerimi,

Bir insan özlemişsin, yalnız olmalısın

Çıldırdı karınca, deliye döndü çiçeklerden baharını bulamayan arılar

Vazgeçmekmiş sevmek derim

Hani farkında olmadan düşünceye dalarsın

durulandıkça yar sinesinde

Yağmur başlayacak bir ara,

çok tatlar aldım gecmişte ama senin gibi degildi sanki

Yüreğinin ağıyla

yolun açılmasını bekler

Sen sadece çık hayatımdan.

okyanusları aşıp kollarına gelmek var yüreğimde

bir bakış, içi boş satırlar

kadının rengi mavi

Düşlerinde gökyüzü mavidir,

Yüreğime su serptin süslü, ne iyisin sen:)

sevgiyi mumyalanmış bedenlere hapsettiler

biliyor

uçurum çiçeğiydi.

Fakat yine üzülme, müsterih ol;

Damarından bir parça verse

Ölmemek için uyumuyorum, yaslan omzuma

Yağmur iliğime geçti üstelik,

Vad edemez deniz atına

Ama hiç yılmadan usanmadan

Dünyada bir yerdeyim ben

ciğerlerim avuçlarımda

Senin şiir gözlerinden dolan,

Denizin değil bu; terin tuzu...

At desen değil,

Aklımda sen, kalbimde sızı.

seni bekleyen

Kaçacaktım ben,

sevgisiz, kapkara bir yuvarlakta

Gözlerimin gözlerinle buluştuğu,

Bitirdin işte.

Tren istasyonunda kollarını açmış böyle,

Sevilmeyeceklerini...

Bir yağmur yağsa hüzünlere ıslanacağım yine,

derin çizgiler belkide alnının ortasında.

Yazdığım şiirlerimi okuyacağım

aksız

çoğaldıkça çoğalan bir sevda ülkesinde

Yere göğe demir bakır kusarken

İmdat çığlıklarım boşluklarda yankılanıyor

deniz kokan kan damlalarıydı pıhtılaşmasına asırlar kalan

Dilimden hiç düşmez

Akan çeşmende benim.

siz zümrüdüanka avına çıktığınızda

bende?gitmelerin? üzerine kapadım tüm kapıları?

Derken gün kokulu yüreğimdi ilk

Beşikten düşmüş bir bebek ürkekliğinde!

Paylaştığımız bir yudum sevgide

sevgin akar, karışır denizlerime

gülün kanayan hüznünü gördün.

özletme kendini

Sokul yanıma sen, ellerin sımsıcak kalsın

nedenini,

"O şarkıyı biliyorum ben,

Dalga dalga bakışını,

Tam seni yaşama zamanı geldiğinde,

Rıhtımta yürümek

Ya da al götür bu soğukları

uzak diyarlarda bir adam

Söylemek istiyordu birkaç söz ve

korkma geri dönememekten

kaç mavzer çığlığında topladım kendimi

giysilerim ütülü, odam düzenli mi?

Serin rüzgar

çukurlarımı dolduruyor yaptıkların

gittiydin ya

Yürürken bahtının yollarında

Yanar yanarız!

O dalga, bu dalga ha babam dolaşırdı

Ayrılıklar yara açar yara üstüne

Yalnız'ım

Odamda sayfalar dolusu seni bulurdu.

Hasretle bastı sinesine

Ben yine ayaktayım, öldüremedin...

kısa cümleler kur sen çocuğum

Tek üzüntüsüydü yeni yılı görememek

Haberin var mı kaç insan kırıldı sayende

Siyah ve beyazın saltanatında

Gözlerinin rengine

Misketlerini,

senin girdiğin yer benim candamarım,

Gökyüzünü boyayacak zaman da kalmadı?

sözlerinin ayazında

Uzaklardan köpek balıkları,

Tek bir söz etmese de istiridye

Hangi hasta gönüllüyü kasdediyorsun etme

Bir sonbahar edasıyla başını önüne eğer?evet? anlamında sukut eder deniz kızı.

Mürekkebinin tükendiği anların olur mu

Gelecek baban diyorlar, küçük oğlan çocuğu

Yanıbaşında olmak mutluluğa ermekti

Açıkta kalır sanma gözlerimiz

Anlatayım;

kavgalarda eskittiğimiz

Kabulu tarifsiz

haber edin bende katılayım korsan;)

?İkinci perde? deyip yeniden başlayamam ki!

avuçlarından akıttım denize

Ağır sancılarla kıvranan şafağın yüzünün

... Sorma başkalarına

Sensiz geçmiyor günlerim.

Yemin ederim ki alışkanlıktan değil

yüreğimin en şairane hikayesiydi..

Öncesini ve sonrasını hesaba katmazsa çelişkilerin,

Baharla doluydu hava

kaldır şu gereksiz tanıklığı ortadan.

Alışmalı kendi yaramızı kendimiz sarmaya

Ben hep kasırgaları özlerdim

Tanrı, kadınlara geçmişi ve geleceği, erkeklere ise yaşadığı günü armağan etti, kadınlar geniş bir zamana yayıldıkları için huzursuz, erkekler daracık bir zamana sıkıştıkları için anlayışsız olurlar.

isterse

Gözüm kapalı, kalbim açık,

Soyadım Sonbahar

Büyük bir keyifle sigarayı içip bitirdikten sonra, sigaranın sonu geldiğinde, parmaklarımızla bir kül tablasına bastırıp söndürürüz.

Şarkılara saklanmıştı dokundukları sesler

rengarenk güzelliklere

Ömrümüz bu talana layık değildi.

Düşlerimi bıraktım gecenin ayazına

-çeker bu adam

Yağmurlarında suskunlaştığım,

ne dirseğim kanadı, ne de dizim

sakın açma ağzını

Bağırıcam;Dokunma sevdalara.

Koparmış en büyük fırtınasını sensiz akşamlara,

karışsın sesin

tek istek SEN?.. tek bekleyen?BEN?.

Oysa, denizin sevgisinden

dalgalanma!

Ay üşüyor çaresizliğime, gece örtüyor üstümü titreyişime acıyarak

Akdenizin tuzu gibi

Sabahçı kahvesinde, hep aynı semaver

bir martının gözleriydi

Tez git, gün güne yetti de kavuştu...

Gökyüzü denize düşmüştür

adımlarımı say

sızmak için göz bebeklerine

Ne dediysem bir bir hepsi çıktılar

Açtim kilitleri, sardım yaralarını...

Direnip durur halkası

Kalabalık insanların içindeyken,

ilerleyen saatlerde örülmüşüm

HOŞ GELDİN

ölümün en saf halini sunuyor hayat bize..

diLimi bağLayan yaraLarımLa birLikte 'susMak..! '

Kulağım o efsunlu şarkıda, gözlerim küçük bir martıda iki mavinin kesiştiği noktada özgürlüğün tadını çıkarıyor her kanat çırpışında.

öyle bir yerde olmalıyım ki,

"Bu maviye fazla düşkün" dedi

kalk götür beni mavi serinliğe..

kışın bacaların sisinde

ay solmaz ışıtırdı

sen... sağır, dilsiz ve kör bedenin lirik esiri

Yar elinden yere düşen hasretliklere kul

c- Hiç olmamış olmak limanı

Ve sihri kalktığında yalnızlığın

Ay ışığına karşı.

Yağmur yağıyordu...

basit bir eşkenar üçgeni

yoksul hayallerime senin azizliğin uğrak

Çünkü bence şimdi herkes gibisin

umut besliyor artık senli günlere,

Yalnızlığımın kuytu köşelerinde

Hayata sövende çok, ölüme gülen de çok

Bir önceki mevsime söylenen bir yalancıydım aslında.

yokken içimizdeki

düşlerimden esmer bir rüzgar geçiyorsa

bense maviyi sevmezdim

çağırmayacağım işte / inadına.

yarısını

her sarıdaki seni sevmek mevsimi

telaşı nedir deli dalga kabarık

Sarı samanı saklasam,

Nereye gidersen götüreceksen yaşadığın günleri

Görmezden gelerek

Oysaki ben sana müptelayken en?Kahraman?sı yanımla

İşte, ben de seni böyle beklerim bitanem

Yoksun?

Mutluluk denen şeyi

her sabah bir koşu tren istasyonuna giden çocuk geri dönüyor eli boş.

Bir Nisan sabahı kusursuzluğuyla...

sığındık buzdan yataklara

İşte, ben de kendimi böyle veririm sana yar.

Mavi düşlerim yine ağır yaralı,

Ben senden sonsuza dek gidiyorum.

O kadar azimli olacaksın ki dalgalara umudu, sevgiyi, arkadaşlığı yazacaksın.

insan vurgunu insanların

Ben seni yazmayalı çok oldu,

Kalbim bende olmasa bile

seyir bizim etrafımızda dönsün..

O, inledi!!

Ayaklarının altında SYMYRA,

unuttum..

Baksam sonsuzluğuna dalgaların yalnızca

Pirüpak yıkardı sevgi esanslı suyuyla

Dalgalar koşuyorlar kıyıya

yokluğunu tariflemişti ahmed arif

yüzümde sınırları çizilmemiş bir hüznün camları parçalanıyor

Söylenmemiş "Merhaba"lar sakladım her köşeye

ve utanırdı;

Bir hiçlik bana kalan!

orda hareketsizce çiçeklenir aşk

Kalır mı senin sevgilin kalır mı

yar adını şeytan duymadan

kazıyorum sonsuzluğun mezarını

Gizemli gizemli yaşıyor zamanını duygularım...

dondurmalıydım aslında seni

Sicakligini özluyorum

Uzun yolculuklardan sonra bayrağı dikerken kaşif kutuplara,

gölgen düşer üstümüze inceden

insanlar geçiyor penceremden

donkişot geçsin

Bedenleri unutulmuşluğun

yorgun ve eylemsiz adımlarını düşürüyorum odama?

Hem de hem fikirken hayata bakışlarımızda,

gökyüzünü sevmezdim mavi olduğunda

Sözüm vardı benim?

nefes aLacak kadar zamanım yok sensiz.

şimdi o üzüm karası gözlerini hatırlıyorum

Önceden şairler ozanlar vardı, dağdan kırdan bayırdan

En işlek caddenin kenarında can cekişen bir kaldırımı,

Hem de ellerimi alabora ederdi

Bir ikindi sonrası

acısı yaman

Simit atıyorum martılara,

beklentisiz

Ayaklanır yeniden...

Ve... Cümleler büklüm büklüm dökülür yüreğinden...

"Anlat" diyorum penceremden giren rüzgara

Üşür Fırat...

Tirilye uyuyordu bir güzelin ellerinde

derinliklerinde sarı

kimbilir kaç bahar geçti

fazlasını isteme bencilliğini gösterecek kadar sevgi arsızı? Bu yanını doyurunca şımaracağından korkanlar, birlikte çoğalacaklarını bilmeyenlerdir. Bir kadını sevmekle başlar her şey ama, bir kadını tanımakla kanat çırpılır özgürlüğün bütün maviliklerine. Kendine inananlara, aşka inananlara koşar. Hem yaman bir aşk avcısı, hem de

Ölüm naraları atsa da

Yokluktan hüzün çıkmaz ve şehvet en namussuzumuzdur

bihaber sevgilere can olansınız siz

"O gece ıslak bir laciverttt üstündeydi ay,

Yanında bir incilik

ateşli sabahların teri ile yanana

Yalnızlar rıhtımındayım bugün

Ruhumun dallarında yedi veren acıyla günler eskitiyorum.

ey sevgili..

kendime kötünün en beteriyim..

Anlaşılmak mıydı benim tek derdim?

Bir elim seni silecek...

Akşam da ezber yataylardan dağları düzlere devirdi

yalnızlık balkonumuz

ya deva olmazsan?

Dil, usanmış

asıl sen duyabiliyor musun geleceğin ayak seslerini

her seferinin durağında..

Derin ela gözlerini aradım, ışık aradım karanlığın derinliklerinde.

Gel bunları bırakalım artık bir tarafa

kaderimdir deniz feneri?

Neyleyim benmi yaktım kanayan yerinden şehri?

- 'Sen bu taşları neden böyle çok seviyo'sun?'

İşte böyle içime çekilirim

Ulu orta yerde gevezeliğime vuracağım tüm argo sözleri

işte önüne ne konursa onu çekiyorsun

Bütün mumları yak.

Hiç bilmediğim.

Balıkların sesine kulak vermelisin..

Sen soluyorsun

Yanaşsada şu ıssız limanıma.

sahile vuran dalgalardı gözlerim

papatyalar dizdirdim..

Yağmurların hepsini alnıma düşürürüm.

herşey sarhoşken güzel nasılsa..

Bir serseri mayınsındır artık?İçin özlem yüklü yüreğinde bir derin yara beklersin uykuyu bir sağa bir sola dönüp. Dedim ya yalnızsın ne uykun gelir ne sızısı diner gönlünün. Uyumak için kapatırsın gözlerini gözünün önüne mutlu anlar gelir, gülümser sana. O tebessüm ettikçe senin yüzün asılır. Sonra haykırmak istersin içinden ama, olmaz. Sonra bir küfür sallarsın yalnızlığına bir isyan edersin özlemine. Kızıp durursun sonra uyuya kalırsın?Sabah kalktığında geceden kalma hüznün hala damarlarında dolaştığını hissedersin? Sonra iş güç derken uzaklaşıverir damarlarında dolaşan bu serseri hüzün? Rahatlarsın...

göz kapakları açılmaya görsün, acı bıraktığı yerden başlar,

Ketumluğumun bakirliğini

kirlenmiş,

Beklenmiyor

yazısını sen yazmadığın bir niyete tavşansan...!

Ağır aksak giden hayatlarımızın... alntı

Ama o şarkıyı söyleyebilmem için

Irmak susuyor...

Sevdamı anlatacağım sana

arayanım hiç kalmadı...

yeditepe yedi efsane yedi şehir arası köprüden bakıyoruz

Ki sevmişim morunu siyahın

Bazen kalbin izin vermese de?ah? etmektir elveda.

Hiç değilse yaşadığımızı bilirdik hayal meyal

Canım de, canım de

bir şarkının notasıydı

Sustuğun zamanda beynini kemiriyorsun

Hapsolmuş çığlıklarım

Hep aynı okunur aşk

Çaksaydı bir şimşek

gülmeyi unutmuş çoktan.

Karanlıklarda kaldı korkularım,

Gecelere düşman oldum artık

masmavi dünyaya..

Dilimde şarkı sevgim sol yanımda

Susuşum söyleyecek sözüm olmadığından değil,

Bize yer kalmamıştı.

kırıntılarını da sevin ç sebeblerinin

Kırık dökük geçip giden

kararlı bir ok?a benzeyen kavgam

Ömrünü adadığın her kimse ömrünle kaybolup gitmesidir, seni yalnızlığınla baş başa bırakıp.

boğulurdum çoğu zaman maviliklerinde

Hayalim ceplerimde

Mevsim hep kış olur

Sadece gökyüzüne göreyim

Bundan daha büyük zulüm,

sararıpta solaydım

Oysa tuttuğumuz balıkları bile

buğudan, sisten, aşktan, kokudan?

Denizin yakamozundan,

ovmalı umutları

kaç mavzer ışığında yıkadım omuzlarımı

Ne zaman göz göze değseler yangın çıkmayacak denli uzaktılar.

nargilem sert vuruyor tavana sisli bulutlar arasında

Sensizliği

sönen kandiller gibi gözleri

yaşar mı bir kucaklayanı olmadan...!

Deniz anaları bizi dinler

bırak kollarıma

Hayır demem, dost değil miyiz artık, seni özlemle beklerim...

Günün birinde aşk bittiğinde ise, bütün güzel anlarını unutur ve yaşanmış olan her şeyi ayaklarımızın altına alırız.

gözyaşım gibi yere inmiş gökyüzü

Ne zaman adın düşse dilime, ayaklanır içimde mavi.

Biliyor musun yalnızlar rıhtımı

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden.

Çıplak ayaklarımı

bana beni anlat

bir gül al koy ellerimin yerine saçlarına

gökyüzü rengarenk çiçeklerle bezeli

bir bank gördüm ilerde

sevgi açı insanlar ordusu oldu dünya.

Başkaları gelince duygularımızı gizlediğimiz yıllar.

burası yalnızlıklar operası

en iyi dost oldular bana sessiz damlalar.

Meyve tohum olur, tohum kök olur

43 numara sanki...

Seninle gezdiğim yerlerde

ve uğruna bir kaç saniye icat edildi

sevdayı savur delice

Tarihten iki ayrı coğrafyaya damlayan,

Kalbimi çalan tüm hüzünlü lacivert denizlerin en derinine,

kaşlarıyla vurulur

anımsamaz varoluş nedenini dingin kumsal

Seni özlüyorum

gece olsun isterdim

Bak yüreğindeyim.

ve kaç zamandır gözlerimle gülmedim kimseye

Şahsiyetimde öylesine kıyametler kopar

Aşkın Sen olduğunu.

sanadır hayranlığım, bağlılığım, sanadır benim son yalvarışım.

ey güzeller güzeli hadi durma

Eğer,

Kaldığım yerden devam etmeye çalışmanın verdiği

Sana kıyısız bir aşkın sularında,

ihanet etmesen...

Hayat dersimi kalbimden aldım

hazırlıklıyım tüm olacaklara

parçalanmış bir gökyüzüdür yaşamak

Kimse beni bilmese

aynı fikirde aynı tepeden soluyoruz

Yarim, benim yarim demek isterdi

Denizkızlarından şarkı dinledik

tut.. bırakma..

Ve açar ağzını

Kör bıçaklar bilenir düşlerimde her gece

Boşa bu çırpınmalar

gider mi gider gitme desen de

rotasızım yine...

Öncesinden başlayıp, sonsuza giden dalga,

öyküsü ekşimtırak

en çok denizi özledim kıyısında kentler sığınan

_Öbür yarını bekliyorsun.

şekilsizliğin şekle bulandığı

Derinden,

hemen az ötemde akıyor hayat

Öyle hüzünlere boğdum ki seni

Uykuya yenik düşmek ti maksadım

ıslak bir çift gözle saplandı sabahlarıma

Ya da terk etmiştir sahibi...

giderken unuttuğum o kırmızı gül var ya

İçimdeki sevgini martılar götürdü

Gidişinden sonra gökyüzüne yığıldım

gözyaşlarını

hoş gelen bir ben..

Senden öncekiler gibi sen de anlamadın.

Korkuyorum neyden korktuğumu bilemeden, ürküyorum. Hasret çekiyorum neye hasretim bilemeden, özlüyorum. Ve yaşıyorum ne için yaşadığımı bilemeden!! Öylesine bir hayat işte benimki.. tek başına tüm umutlardan mutluluklardan uzak. Sürekli bir şeylerden kaçıyor hissetmediğim duygular adına çaba veriyorum. Herkesi her şeyi geride bırakarak arkamı dönüp uzaklaşmak istiyorum yalnız çaresiz? yıldım artık kendime mücadelemden. Pes ettim!!

Harmanladığımız sarı buğdayı

Dipteki ölülerin fısıl fısıl

Öpüşürcesine nefesler.

Fora yelken pupa yelken

Ne de olsa ben,

ve el insaf;

Kayalar, martılar, bir de rüzgarın sesi,

Ben sabırsız, ben unutkan oldum

Adalı diyorum, sevgilin de mi deniz

gökyüzü çoktan kuşatılmış

Bir yaz güneşi gibi eritir hep bu terkedişler

bir daha nasıl eklerim Aşk?a iyelik eki?

bir bardak suda dalgalar yaratıyorum

en güzel müzik fonda..

onulmaz kalbimin hain hırsızı

biri mavi.

Uyu dedi şehir

Etrafında cariyeler, ve simsiyah utangaçlık

Boğazın hazin sessizliği çifte düğüm atıyor

dalgalarda gülüyorsun

ANILAR DANS EDER YALNIZLIĞIMDA

Bulutları getireceğim yanına

Böyle kuvvetli vurmayacaktın.

şair bana mutluluktan söz etme,

Gemi sizindir Democuğum:))

Dillerinin zincirini kıramazlar.

Çünkü ruhun ruhumdadır, ismini alev alev yaktım

Bakışına hasret kaldığım sevgilim.

İner dalgakıranlarına sırnaş öfkeler

ve şimdi oturmuş masa başında

Meğer sana beslediğim

Geriye çekilirken herkesi öldürmek gibi

Vira Kaptan Vira!

sen benim en güzel rüyamsın

neden tüketmeden

Yalnızlığıma seninle ihanet ederken ben,

Bir kumru kondu omzuma sessizce

Dilimin ucundaydın hep,

Korkulu bir rüya gördüğünde birden silkinişini...

tenim yanmıştı

Gökkuşağının altından geçer...

Gönüllü hayat emekçisi rolünde

Bahar gözlerin

mutlaka yazdırır sana adını

geliş gidişlerin uğrak mekanında..

Sen yeter ki gelmeyi dene, ağla dilediğin kadar göğsümde!

uzaklarda bir ses

ve her gece uyduruk aşkların kırıp sarıldığı diziler çağında

Şaşkınsın, anlıyorum halindeN

Eline geçirdiğin bütün düşleri kırıp dökerken,

Yalnızlığın şarkılarını söylemekten bıktım

anlarım

Acılarsa sabrın son sınavı.

bizde hiç kalmayan

Gerisi fırtına, gerisi sel

Seni Bulduğum zaman...

siz lavanta kokuları arasında doğduğunuzda

Sonsuzluğa açılan bir kapıydı sanki

Hasret gidermeler kahvaltılar akşam çayları televizyon izlemeler bitmiş günler bir çırpıda akıp gitme vakti gelmişti. Hıdır yeniden kasabaya oradan bir otobüsle kilometrelerce uzağa İstanbul'a doğru yola koyulmuştu. Yeniden zorlu mesailer para biriktirmeler ve altı ay sonra giderilmek üzere hasret çoğaltmalar başlamıştı.

Göm beni yürüdüğümüz yolların dökülen yaprakları altına

Zaman hüzünlere akıyor içime işlercesine

pelteleşmiş yapışkan haçını

bir amanın yüreğiyle göreceksin

geceleri sadece yıldızlarla paylaşsam da yalnızlığımı,

Sisleri haşlayarak düşleri demlerdi hep

Kalbimde senin kadar

Yelken dediğine gökyüzü.

Ellerini özlüyorum

Kirpiğime kış yağdı...

dünyanın en güzel şiirini okuyacak gibi oluyorum seni görünce

Her sabah uyandığımda,

dans edelim

Üç harfli liman üzerindir

Fırtına kırının yaban keçisini,

Deniz yine mavi kumsal yine ıslak ve gürültülü

Devriyeler basıyor karartılmış evleri yine

biriktirdim özLEmimi

Renkler vermedi, yıldızlar gökyüzüne

Eylülde bahar yaprakları gibi,

Konuşursam... Sevdiğimi söylerim.

Eğer varsa eşitlik

Sustum bir süre konuşamadım... Yaşamım bir filim şeridi gibi geçti gözlerimden, göz pınarlarımdan bir damla yaş süzülü verdi. Geriye döndüğüm zaman Menekşeyle göz göze geliverdim bir anda. Tatlı ama buruk bir tebessümle, ince ve buğulu bir sesle

sen gelirsin aklıma,

iyi eğlen korsan :)

Kuşan kıvılcım saçan kapkara kirpiklerini

Aynı bedene sıkılan iki el kurşun gibi,

Ümidim sende git uzaklaş

Payına düşen hüznü

Tatlının acı, tuzlunun tuzsuz, suyun ise zehir olmasıdır.

Belki de zamana ayak uydurmuş,

duydum...

kaybettiğimde seni

Bir iki kelam konuşamadan

Hemde çıplak yürek...

Sevgilim gülümse, her şey unutulur

Ben seni beklemekte,

sen yeterki bekle de ey yar..

Mevsimlerden sonbahardayız. Yokluğunla kendimi avuttuğum yerdeyim. kuru bir yaprak gibi savruluyorum bu sonbahar gününde bir kez daha. Özledim yine tenindeki aşkımı o aşkımı hissetmeyi özledim. O gözlerindeki sevgiyle bakan sahiplenmiş bakışlarını özledim. Eğer aşk buysa sevgi buysa senden uzun zaman ayrı kalıp hasretinle savaşmaksa;?istemiyorum? demeyi çok isterdim. İşte şimdi başımı içimde ki ağlama duvarına yaslayıp ağlamak istiyorum. Gül kokulu yalnızlığımı yaşıyorum tek başıma. Bu takvimsiz bekleyiş hiç çekilmiyor hayatımın anlamı.

Topraktan medet umarak!

beni gülmekten öldürür

Ama biliyorum

Tutsağın da kalmış esir cümleler

Nice tsunami!...

Seyduna yeryüzü cehennemi, ölüm çağrılı uçurumlarda sınardı sevdasını mağma yüreği..

Uzaktaki yakınımsın...

Nurullah Genç

Duruyor öylece,

aydınlıklara kavuşarak...

gelip geçici gidişlere

Siz kendinizi böyle zorlayınca ruh da peşinizden gelecektir inanınız ve bir bakacaksınız ki çalışkan siz yine sizi bulmuştur?

Bugün büyük bir pencereden bakıyorum dün seninle geçtiğim sokağa.

Sonbahar mı içimde ben mi sonbahardaydım

Emin ol takip edersen korkusuzca ışığını, asla olmazsın alaborA

Cemre düştüğünde suya

diye diye kopardım umutları... Ayakları çıplak, ruhu çırılçıplak hayalet misali, bir o

kelimeler savrulsun havada

Kelimelerle kazdığım mezara gömecektim.

Beni sonbaharla yalnız bırakma

Duygu, düşünce demek

Güneş gizlendi

kimse demiyor mu?-sağır duymaz-

Ben seni hep seveceğim

Gün karadır

Cevapsız

ve bunlardan payına düşeni söyle.

Nisan yağmurları gibi yağ üstüme,

Kumsala vurdum! Çakıl taşlarının şahitliğinde kıydım kendime, denizanalarına vasiyetimi yazdırıp, yengeçlere bıraktım. Ah yakamoz kokanım, yalnızken bile seninleydi bu adam.

Kaç ki

bir rüyaydı gördüğüm.

Şimdi yalnızca savrulmuş yaprakların duruyor.

YAKAMOZ

İşte o zaman gösterecek mevsim baharı ''

sağır bir günün sonunda dilsiz bir gece

Güvene umuda

İlla ki; içimi dökmeliyim,

Islanmış bir serçe kuşu hatırlıyorum

?Şöyle bir tur atıp geleceğim? dir.

Bulamazsın cümlelerimde, arama

ürkek bir ceylandı

Denizleyin inip çıkan önümde

Ondandır, yalnızlığa sarılışım

Üstelik üzerimizde ikinci el ve hor kullanılmış

Bir lokma ondan, bir dilim bundan, bir avuç ötekinden tatlı tuzlu

ayaküstü yemeklerin, donmuş yiyeceklerin,

Rüyalarıma saplanıp kalmış martı kanatlarının

Sana dair tüm özlemleri alın çizgilerime katıp,

Denize sunacaktın arzulu bakışlarını,

Anladım seni ölesiye sevdiğimi.

Boğulurum, özlemlerin derinliğinde / hasret denizinde.

inlesin dünya.

Bir kovuk bulup içine girmek isterseniz; adınızı da söylemesin kimseler; çağırmasınlar sizi?

Ya da tüm varlığını silsen ruhumdan...

"Atla" dedi adam, üstü açık arabasının penceresini açarak ve gülümsedi kadın, arabanın kapısını açarak, oturdu sonra. Günaydın demeden, radyoyu açtı. İkiside seviyordu işe giderken radyo dinlemeyi. Konuşmazlardı pek, müzik dinlerlerdi. Adam içinden geçiriyordu radyoda o sert parça çalarken, "Kıralım bugün işi." cümlesini. Kadın aldırmaz tavırlarıyla eşlik ediyordu namelere. Umursamıyordu adamı ve düşüncelirini. Şarkı bitti, adam arabayı park etti paralel şekilde, güzel bir hareketle. Kadın indi, adam arabadaydı, kadın gözden kayboldu. Adam radyoyu kapattı ve ofisine yöneldi. Ofis boştu, sekreteri henüz gelmemişti. Kadını bugün daha erken getirmesi gerekiyordu iş yerine, o yüzden erken gelmişti, o yüzden sekreteri yoktu. Hayır, adamın bir sekreteri yoktu, ofisi de. Kuru temizlemeci idi o. Kadın neredeydi? Kadın yoktu. Arabası 87 model değildi bir kere, onun bir arabası yoktu.

Bütün ışıkları karasına çaldığım gözlerine

Ne olur diye yalvarmak),

Hayat arkadaşın yalnızlığı.

Kırmızı güller misali.

Güneş batmak istemesin

eksilerek kazanılan deneyim

saçları yıldız toplayan kadın..

Kumlar girer oyuna

Bundan sonra geminin marşı bu, Durcagoogle emmi sağolsun:)

Dile gelir sevdalı rüzgarın suskunluğu

Beyaz bulutların ardından

Zaten haksızlık

insan gibi.

Hep kırgınlıklarından bahsetmekmekten, seni kıranlara sitem etmekten vazgectıgın gün görebilirsin belki kırdıklarını, kırgınlık yasattıklarını...

Kışın üşürdük ama yine de vazgeçmezdik,

görebilmek yeniden.

Dokunuşların hissini kaybetmesidir, uyuşmaktır elveda.

kirpiklerin içinde yıkanılacak ırmaklara bir yol

Ne olur bir yerden karşıma çıksan,

rengarenk suskunluk

gecenin ardından gelendir

aman kaptan

Bir yudum ahla doğumunu bekleyemem yasların

Beni sevdiğini varsayarak!

Nereden rastladı gözlerim sana

Kendimi ve hatalarımı gördükçe

Anlattırma var olanları, canım yanıyor!

o bir martı gagasıydı

Pençe gibi düşümde uy değil uyku değil

sal devrilince

Gözlerimi sonsuzluğa yumarcasına yumarken ruhlarım kaç gecedir sırt sırta,

Başladım usuldan yanmaya.

Yükü yüreğin,

Kış ayazı yemiş yüreğim kanar, ellerim kanar, ruhum kanar

En zamansız zamanlarda gözlerimi yaşlarla dolduran

Bize hep acılar kaldı, bize hep yağmur...

ve çiy tanelerine döner türküler

taçlarım kalsın sana hediye..

Sevdadan sarhoşken,

-sade bir adam...

Sevgi sabırdır kavuşmayı bekleyen,

Aslında çok benzeriz birbirimize,

kalbi darlaşan bir kadın

bir sen kaLdın geLmeyen.

Beni üzdün, kınamadım.

b- Gitmek limanı

ne kadar yakışmış demişim

Her şeyim tamam da bir sendin noksan,

çiçeklensin.

Kendimi gecenin yalnızlığına demirliyorum? sana

KAĞIDIM, KALEMİM

birader damar degıl kı bu google amcandan arat dınle:d

Gözlerin İstanbul oluyor birden...

bende teşekkür ederim:)

Dalga seven, kıyı sevilendir.

Sen rotasını kaybetmiş bir gemisin arkadaş.

Bir ağustos akşamından sonra

Gördüm ki acısından kıvranan,

Söylenmemiş üç, beş satırdan ibaret.

Çözülmedi düğüm.

Yanıma yavaşça uzan şöyle

Gitsin nereye isterse gitsin

bir soğuk öykü dökülüyor kalemimden

kilidi açılmış bir şiir defterinin!..."

Gerisi zifir, gerisi ayaz

Hece hece yağsa

Yanında olmasam da

hep o taşa basardım,

oysa hala öpüyor güneş her sabah suları...

Hep beklerler gelmeyecek sevgilinin onu kucaklamasını

en yakının parlayan yıldızlar dokunmasalar sabahlarımda

Bir ağaç kökü dilim

Ağlamış bir çarşafla

ama gene de,

-Alıntı-

Bayrak, bir aş tenceresi, bir az

Mum gibi damlıyorum

yanık türküsü deniz kızının

Üşümüştün.

Rollerimize uzak düştü gölgelerimiz...

Ama ben istemiyorum denizin getirdiği şiirleri, mısraları, cümleleri..

Şüphesiz

En alaz deminde gece

Ben yağmurum

Hele bir dününele hele...!

baştan çıkaramaz beni

Bir başka yere diyorum gidip içelim bu gece..

_Evet gitmeliyim... dedi

güzellikler getiren,

?yokluğun cehennemin öbür adıdır

Tek bir söz bile söylemeye hakkım yok

her sabah erikleri saran buğudan,

ürküyorum. Bana olacakları düşünüyorum... İşin içinden çıkamıyorum. Buna değer mi diyorum... Değmez, biliyorum.

Şimdilik dağlardayım, denizlere sonra devam abla:)

Söyleyecek bir şey yok sensiz bir dünyada

Sor ki; sesini duyayım.

denizde yosunu anımsatır.

barış içinde kalsın

Ve donar okyanus

Gözyaşlarım onları sıvayıp kapar

Aşkın az bulunduğu şehirlerin birinde güzel beyaz bir gül yaşarmış. Olacak ya bu gül yaz kış solmazmış. Masallarda ona aşık olduğu söylenen bülbül arada bir gülün yanına uğrarmış. Ne şarkı sözleri söyler ne de iltifat edermiş. Gül aşkı bulacağı inancı ile her sabah uyanınca gökyüzüne bakar ve bülbülün gelmemesini dilermiş. Yağmurlu günlerde sallanabildiği kadar sallanır değebildiği kadar çok yağmur damlasına değer aşkı ararmış. Bazı günler bülbül en yakın arkadaşı kargayı da beraberinde getirirmiş. İşte en kötü gün o günmüş. Karga sesi güzelmiş gibi göstermek ister ve bülbül dururken o öter de ötermiş. Çok kibirli ve şımarık bir kuşmuş.

Teşekkürler nisa,2. birbir:D

adımlarımın altında ayna kırıkları

Başka bir İSTANBUL olmadığını bilirsin

seninle yaşanan ve yaşanamayan

buydu hiç bilmediğin. İşte tam da bu yüzden;İYİ OLDU GİTTİĞİN!!!

Yani kader mukadderdir

Ölüme dair telaş değil di elbet

değince sevdiğinin sesi sesine

Huzurumu bozuyorsun sen mavediyorsun etme

Benden gittiğini anlardı belki okudukça,

Dağıtır saklı düşlerimi

geçirebilirim bu mavilikte,

Beni karmaşıklığının içine hapsedip, ellerini çektin?Şimdi bir sen yoksun birde sendeki ben yok?

gidelim gönlüm

Bak bana

Sere serpe ve keyifli olmak tek isteğim ve dileğim

Ve ben hala üşümekteyim

Damlalar birikip göl olmaz belki

gelme... yalnızlıklarımızla daha uyumluyuz

hap içelim.. kafa yapıyormuş..

Sonra

sürdüm en güzel kokumu

uzayan gecelerle birlikte

inandığım her elin bir veda kokusu var ...

Uzak sevdamın

Yıllar yıllar önceden gelen o meçhul ses

aşk çiğ tanelerini yağdırırken üzerime

sessizliği karşılamaya hazırlanıyor

Ve çıplak bir kuş kanadında yara gibi durabileceğini

kimdi o tanıdınız mı

Yaşasın diye dua ettim.

Dört mevsim nehirler geçiyor düşlerimin deltasından

Acı acı yudumla,

rüyalarında yer ver

birden yaşlanır...

Suçluydu, kızgındım.

vergi topluyor boyuna

Durgun sular gibi azalacağım

Gözlerin mahmur.

Kafamız var, dilimiz var hülasa.

Ben aylardan Eylül'düm, sen birazcık Kasım

dudaklarında ıslanan türkülerle sevdim seni

sordum da

yazan ben yorumluyan sen

Gelip dizildiler kıyıya.

Sevişmelerim var seninle bu gece,

evrenimin çizgisi

Gel de o deniz coşkunla

Kokladı kokladı kokladı

Bir salla açılsam maviliklere

Gözlerimde ağlattığım

Ararsa ellerin ellerimi

ama akıp gittiler

öyle gel ki,

Bütün çektirdiğin acıları.

Martılar gelip geçiyor denizden

Ve sen huzur içinde uğurlarken günü,

Ayın ondördü vurur kırkları

parti kapatılmayacak ya.. artık türkiyede de

denizden sağlam bir nüsha

Bakarken gözlerine ölüyor yüzüm

Sevdayı beyaz kefene sarıp,

içimdeki çocuk dillenir

Biraz da nankördür martı

Yanıyorum

yürek sızımdın, imkansızımdın

Ruhu gaiplerde dolanan bir bedende'

Ve neden sonra

Rüzgarın gönlünde

Mutluluğu bile,

diyorsun Tanrım, dimi?

Melankolik geceler

Geçen gece ortasından bölündü uykularım.

Benim...

Ah yay biçimdeydi ölüm.

Pulsuz bir mektubum

Yakamoz dökülmüş sayfaları gibi ;

Sahnelenen aşkın müsebbi mi denmeli buna?

Bilmiyorlar...

İçli nağmeleri vurur pencereme

bir yeminsin, benimsin kelime kelime hece hece.

güneşe yolculuk vakti

Su, ekmek demek

Arkadaş, dert ortağı demek.

bak ömrün yarılandı,

aydınlığa sevdalıysan işte güneşi özlüyorsun o zaman...!

Uykularıma doğru dökülüyor gözlerimden yokluğun

Satırlarımda kendini arama.

Ne mümkün! Başına bela batacaktır o yükle

engin bucaksız şen maviydi

yanan yüreğime bir söz demeden.

ben seni...

buzlar yangınlara dönsün

Çiçekler açmış

Düşen yıldızlar gibi

Dileğin bir balık tutmaktı diye

yaşadığımı hissettirmendi!

Sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı

Elindeyse gözlerimden sök gözlerini

Ben yokluğunda geçen zamanı

alaca karanlıkta sevgilice dönerdik,

En çok sevdiğim

pantolon ütüsünün keskinliğine,

öyLesine bir acı işte.

aşınır durmadan

Gemileri ağırlamaya gidiyorum

Saçma sapan olucak organlarım birbirine vurucak

Sular girer sarının koynuna

ne hayeller büyütürdük dünyamızda

Açık unuttuğum kapıdan sızıverip gizlice,

donup kalır dudaklarında bir hüzün

adımlarımla gözlerim birleşsin

sonra;

İki Martı Son

Silinen ayak izlerini

Noktasız, virgülsüz

son kez avuçlarım kanasın

Sabah kahvaltısını evlerinin bahçesinde ailece yapmışlardı. Zengin bir kahvaltı sofrasıydı. Kuş sütü eksik derler ya işte öyle.

Artık ister dolu yağsın ömrümüze

Gösterdiğiniz tüm çabalar, kazandığınız başarılar ya da elinizde kalan başarısızlıklar bom boş görünür gözünüze Gecenin bir yarısında uyanınca da olabilir bu; sabaha karşı beşte de?

Bir kalemde harcamak kolay senin için.

darmadağın olmuş gecenin mavi incileri

-zor olduğunu bilir adam

Hep beraber işleyip toprağı

bak yine hiç titremedi telefon

Her tan vaktinde

Dünyanın en güzel sözlerini getirebildiği gibi

Onda da kopya çekerken yakalandık

-"Senin gözlerinin rengini andırıyorlar. Üstelikte küçücüklükleri tıpkı sen!"

Seni delice istediğimdendir...

Şimdi akan gözyaşlarımda

Bindirdim eskil kayalara.

Vuslatın gümüş çocuğu

"Ben" Derken... Kendıne bıle bencıllık ettıgının farkında degildirler...

Bu rüzgar senin hayallerin olmalı

Ne için çabaladığınızı bile unutursunuz ya da neye karşın?

Ümidiyle...

Ardım sıra

Nasıl oldu bilmiyorum.

Kuşlarla işbirliği yapmıştık

Yenik düştüğümden artık kalmış sözlerim...

hatta izlemeye bile değmeksizin bütün güzel yaşanmışlıkları, bende bıraktığın bir kaç kalıcı izde duraksayarak silerken anılarıgözyaşlarımla;'neden'bile diyemeden,'sevdim'dercesine bir sızıyla elvedalaşırken senlilikle... Bir vedalaşma bile yaşayamadan tenine eş tenim, sanma ki ben kaldım senden geri ;gayri resmi duygularıma sarmaş

Sende kalsın sevgili?

Her gidip gelişin, içimdeki yolcuları alıp götürürdü,

Tenindeki terinle

Gökten yıldızlar yağıyor üstüme. Birini tutsam diğeri kaçıyor. Payımıza düşenlerden payıma düşenleri alıyorum.

Yanaklarına vurduğunda hissedersin.

deniz yükselmiş gibi

Duyduğum senin sesin.

sonra düğünler oldu bana bir işkence

sen kendi köşende

ne kadar tıkasan kulaklarını,

Şimdi artık kelimeler yetersiz anlamı yok

uzak diyarlar aramıza girince

Gözlerim doluyor

Ben senden önce

Gözlerim kararır; biter hevesim

ve yanındayken bile,

Bitti dedim herkese.

masum yanını sevdim

üzerlik otlarını yakıyorlar diyorum mevsim bahar

Yakomaz ışıltıları vardı gözlerimde

Nazar boncuğu teşekkürler:)

Söndüremezdi kimse bu ateşi,

Vuruldu martılarda kanatlarından.

Sen duymayacaktın kahkahaların yüzünden,

Büyük aşkının koynuna isteyerek girecek!

Kara bulutların arkasına

Bir şeyle karşılaştım, hüzünleneceğim.

Bir Martı Vuruldu

ve sürgün

Kaybolur gider sensizliğim avuçlarımdan...

sevda konçertosu sos veriyor

Güneşin tadını alıp

kokun yeter iç organlarımı heyecanlandırmaya!

Mutlu olduğun anları getir gözünün önüne.

Bir şarkı düşüverdi yas/emenler dilimde

siz kızılcık şerbeti içtiğinizde

İçimizi bir kalmak endişesidir alıp giderdi

derinlerimde bir sızı / kağıt kesiği gibi

Yürekler alabora oldu

Mavilerden vazgeçtim, renklerden vazgeçtim, sevmekten vazgeçtim

Mutluyduk!

bir feryat içimizden taşsa da

Martılar bizi kovalar

Oda sensizlik demek şimdi sensizim

Kör olurdum, göremezdim önümü sonumU

Bulutları yağmurlara siciiim sicim çekilen

Denizler rıhtımım olmuştu

Doldursa içimi orada

geçer şimdi,

bahar ki ömrüme bulaşmış güneş terin

Yaralarından

Çocukluğuma dalarak!

Vurdun, acısı daha geçmedi,

sonra dönüp bakma bile arkana

sonbaharın emanet ettim.

yıldızlar, beni tanımaz gibi ya

bir yağmurlu gonca gül açıyor gövdenin güneyinde bana

Bir şeyler koparmaya

Yaklaşır usul

Sabahlarım sensiz demini vermiyor,

Sonra bileklerimde bir bedevi

Aklı meçhullerde, pusulası puslu

Issız gecelerde

biz çocuğum

DEM bulmasını...

yansıtsın yüreğimizdeki sevinci.

Bıraktım gökyüzünde yıldızları sarmaş dolaş

hele ipinden belli bir uzunluğa ayarlıysan

Sen duruluyorsun..

sözLer yarım kaLıyor içimDe

Sert tütünüyle gün bir yanda.

dipsiz

canlar canı

her yanlış harfte bırakılan!

Marko Paşa ölelide, yüzyılı geçmiş neredeyse,

adı bej tutkulu göç olan bir son arzu şarkısı

İkiz kardeşim olduğunda acıma doğan bu kimliksiz meydan

Haziran veladeti kızıl korla yücelirken sayfamda

Son ödeme tarihi geçmiş umutlarıma doğmamaya,

kelimelerin raks eylesin

ve gayrı kulağına küpedir;

Dudağının alımlı tarafından

Senin için ne çok çarptığını, duyabilseydin.

Yaşama demir atarak!

senin olduğun yer kalbim,

Özledim... Mavinin... En çok...

Siyahın maviyi kovacağını

Ve de tutmak için ellerini

Sahilde çocuklarla

kadınım.

Hadi artık, toparlan...

Tutunacak bir tekne arar gibiydi

İnandır geldiğine

Beni yakıp kavuran bu derdimden?

kalem ki

Taş bağlayıp

sen konuşurken susmayı sevdim

binlerce düş nöbeti ardından,

En nihayetinde dayanamayıp ağlamaya başlayacaksın,

Kankırmızısı güller senin için

Bağrıma bağrıma hiç acımadan vursan

Hüzünsüz huzura

kimi zaman acıtan bi kalp

kıçta

Hüznün gölgesi düştüğünde

Hiç hiç hiç bişey YOK!!

gönlüme akıyor sessizce.

Kutup ki beyazına hasrettir gecem...

İşte, ben de seni böyle beklerim yar.

Çünkü ya başka bir limanda kalmıştır gemi

Şiirlerimin satır aralarına saklamıyorum artık seni.

yada durgun denizde tek başımamı yoL aLacağım.

Özündeki sihirle

Bir denizi bir de seni sevdim

sana sevdaya doyalı

Mercanlar kesiyor

her şarkı başka bir ses

Aydınlanır ümitlerim, usumda boğulur iken aykırılık..

suskun olurdum

çocuk gözlerin

a- Gelmek limanı

siyahın matemine

süpürge yakışıyor ellerine

Tam bildiğim biçimde

sanırım bu başlığa yazarım ben... ama sadece kendimşize ait cümleler olacak değil mi?

mızıkçı histerik

Denize yansımadı da

kirpikleri aralar

Bir düş daha kayıyor...

Geldiğinde, en mükemmel ölümlere sürükleyeceğim seni

nereye dönsem fark etmeyen ben

parmaklarına.

iyi geceler canavar:D

gözlerim senle bir bütün..

kelimeler hapsoldu bedenime

siyah bir martının peşine takılırsan,

Bir ben boğuluyorum

o bendim

Zihnindeki umutsuzluktan çıkmadan dikil karşıma!

ellerinden tutsam yüreğim kanardı

nehrin sur'etine uzanıyor,

Şehirle liman eskiydi, yeniden sevilirdi.

Dudaklarınızın arasındaki sigarayı yakarsınız. Derin bir ilk nefes.

bütün renkleri gözlerinde harcadım

İdam edebilirdik gözlerimizi tek bir gece de..

Anlamıyorsun

Çıkmaz bir sokağa benzeyen bu avare avunması vitrinlerde

Aşkımın şiddetinden

Unutursun,

Sana unutulmaz geceler bıraktım

Deniz en ince hayvanı belleğin

ya da küskün bir denizin dalgaları

sen ve ben

Dokunur şuursuzca

Bak ben kayboldum, nokta noktam.

Yeşili soyunuyordu mısralar

Günahkar kurban eder, seni O'ndan dilerim

Saatlerin zamanın durmasını isteyeceğim

paylaşmakta ziyan yoktur demiştim

Denizkızlarıyla,

Ama unutamayacaksın hiç bir şeyi

Yıllarca ertelenmiş

onlar ki; hırslarının oyuncağı oldular

Suyun maviliğinde aldığı nefes gibi

Sabır bir fikir ve her iyi fikir gibi bulmak zor.

ara sokaklarda

susmak istedim yine.

Rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.

Bana iki çift turna alır mısın...

Mızrabın ucundan dökülen her besteye üşüyen sözler yazılır açık kapılar ardında. Can sıkılır yokluğun sihirli tükenmez varoluşuyla. Bestesiz, güftesiz, hükümsüz bir yağmur okşar sevda hanımın saçlarını. Sitemlere mutluluk eklenirken; buğusuz düşler, yoksul sevinçlere yaslanır. Hiçbir yakınlık o uzaklık kadar yakın değildir alın çizgisinde. Uykular en tatlı yerinden bölünürken her gece, göğsüne taktığı bir çengelli iğnedir sol yanındaki vesikalık yürek atışı. Deli bir rüzgar tutuşur sevda hanımın üşüyen avuç içlerinde.

yarası..

sirke zararı yazılmış bir gün daha takvime

Karlar çürüdü?

Mis gibi olan deniz kokunu sewdim

insanlar geçiyor...

Çünkü yaşamın son anındasın

catlamış ellerin ellerime nasır baglıyor artık dur diye

Satmışım feriştahını hey hero

Elem verir artık bahçede kuruyan güllerin kokusu

Bak gözündeyim.

Derinlerden bir ince acı geliyor, beynimde yankısı, canhıraş uçuşuyor. Mazoşist bir duygu bu bendeki, anlatılamaz, sızı duyarken bir yandan bedenim ve ruhum diğer taraftan derin bir haz kaplıyor her bir zerremi kendime çektirdiğim acılardan... Var mıdır böylesi?

Ve sensiz seni düşündüğüm her yerde

seninle geçireceğim ömrüme, bitmesini istemediğim sevgine.

Hem nasıl aldırdım

En usta söylemlerimi yerle bir ederek

Ey deniz

ellerine hasret gecelerce

Cehennemin ta dibine...

Bir gün, birden bire çıkıp gelmesen

Benim tarafım çukur kalmasın diye

SİGARAM

nasıl sevişir uzak gemilerimiz

Bütün vapurlar bizden önce kalkmıştı.

Ben dememekti kabahatimiz

Maviydi gözlerinden düşen damlalar

Sen ondan haber ver..

mavinin umuduyla sıcacık bir gülüşe teslim etmekti yüreği

Soldurmamaya ant içtiğim

Şimdi gel içimdeki yangınları söndür.

Bir halat ve köpükler kalacak,

iki yanı ağaçla kaplı bulvarlar

Bir hataydı kabul.. affet ölmek üzereyim.

Güneşi ellerinin arasına versem

sırrına ancak aşkla varılacağına. Sevgi arsızıdır kadın. Verdiğinden daha

Güvercinlerle haber saldım

?Beni ne kadar seviyorsun?

şehir bizim sevdamızla var...

daha binlerce, binlerce şeye.

Rüyalar çıplak kaldı.

Elleme zırvalayalım.. konuşun martılar

Bir gülle bahar gelmez, baksana etrafına

Ne çok harman gördüm köpükten beyaz...

Doyamamış hala oyuna.

Bazen yağmur oluyor, bazen kar

Sonra da yalnızlığımın omzuna koyup başımı,

Sonbaharın umarsızca sararıp dökülen yaprakları gibi

içimde zaman ayarlı bir sevinç

şehirleri şehir yapan kadın

Yine fazlasıyla anlam yükledim ben sana

Yüzüme yıkamak istesem

uzayıp giden ölümdür yaşam değil

özlemin ağır geliyor

Sekizi otuz geçe uyandırıyorlar beni

seninle bir ömür paylaşabilseydim,

Bizi biz yapan hayallerimiz.

Seni seviyorum diyemeden gideceksin

tüm acıları, sitemleri, üzüntüleri

Şimdi Geçmişe Bakın ve Düşünün Hak Yediğiniz Yerde Durun ve Yaptığınız Yanlışları Düzeltmeye Çalışın...

Saklayan, engin bağrında

Bu yüzden tutunamıyorum

Buğulu camlardan yansıyan

Ben bu yüzden serinliğe hasretim

Bağlıydık birbirimize..

Gözü arkada kalarak?

her sevdaların yarım yamalak bitiyorsa

gümüş karanlık bir gecede

Biçarede gitmiş.

sen bir kerecik büksen boynunu

Anlıyor fakat susuyorsun.

Hasretinden

içimden geçenLer

Bütün çiçekleri ezildi gönlümün

Ama bilemedim yeşilin tüm tonları, senin ellerinden..

Seni anacağım, sadece seni, maviyi, yani tamamen beni.

ödedim bedelini kara sevdanın

Hadi gel,

Gitti gelmeyecek artık dedim.

Küçük balıkları yesin.

Tek istegi sana doğru uçmaktı,

Mercan adalarda bir liman..

al.. avuçlarımda sakladığım benliğimle..

Hep ayrı tellerden çaldık

Sevdayı satırlara sığdırmışlığımı

şimdi bir sandalye çektim sensiz günlerin altına.

Biliyorum...

dönüp duran duygular

Yüzümü güldürmediğin için

Tatlı esen rüzgarla gel.

sen tükenmiş bir asrın unutulmuş yıkıntısı

sen! diye notlar düşmüşüm...

Zamanı geldi,

Saçını okşadığımı, üşüyen ellerini ısıttığımı,

Şakağıma dayıyorum bir gece vakti gidişini

Günlerime güneş doğmaz Güneş hiç doğmayacak

elini sıkıca tutmuş

ama asla gömme yüreğine,

- Burası neresi? En yakın deniz ne tarafta biliyor musunuz acaba?

kuş cıvıltılarını

canım, gerçekten cehennem'deydi.

Ardı ardına.

anlamsız kaldım

Geç değil erken değil

üzdürüyorum yüreğimi boğulmalara...

Hüzün yüklü konteynerlarıyla ağır ve upuzun?

geceyi bitirmelim.

Şimdi;

Sadece dalgalar var orada.

İstemeyecek miydin beni?

Mumlar dikerim ruhi travmanın tel örgülü kenarlarına

Çalma bizi bizden bizi gitme o ellere doğru

Biz daha yaşlanmayız.

Kötü değilim... Yanlış anlama ben hiç kimseyi koparmadım koparamadım kendi toprağından dünyasından. El vurduğum yerden sevgi tomurcukları filizlenir de tabiat kıskanır tek sen değil. Elbet bu fırtına da bitecek sevgili. Anlamlı anlamsız kuruntular kelimeler ve sesler ardını bırakmayacak yağmurlarla ağlamayı dahi özleyeceksin sevgili. Yoruldum demiştim sevgili hatırlarsan sana bak bir adım bile sana gelemememin sebebi dizginlediğim yokluğundaki yılgınlığımı sana emanet etmekti. Şimdi söyleyemediğim unuttuğum kelimeler, sana duyurmayacağım sesim, haykırmayacağım tüm sessizliğimle, anlatıp ta anlamayacağın ben adına sende ne varsa yanıma alıp hırsız adımlarıyla terk edeceğim yüreğini.

Hüzün dolu ayrılıkları kemikleştiren bir kelimedir çünkü.

Biz kalalım.

Artık çözülmeliyim.

iyi ki unutmaklar var!

Ve der ki istiridye:

Uçuşan yıldızlar

Nasıl da tutkuyla sarılıyorlar birbirlerine

İskele onunla alabanda

Bütün gündüzlerin, bütün gecelerin sonunda

Durursun... Düşünürsün... Sorarsın...

Ah zaman

Bir yosun parçası kımıldanır, gerinir

Umundu ki,...

Geri kalan sadece

DİNLEDİKÇE SÖYLEDİKLERİNİ

Benide kabul et cennetine,

Uyansam mevsim sonbahar...

artık gözlerimiz konuşsun..

Bir acı, kördüğüm gibi boğazımda tuzlu mu tuzludur şimdi...

Hepsinin dışında meçhul bir kadın,

Duldasız kalmışım yeşil

Daha ne olsun al kadehimi de kaldırıyorum şerefine ey hüzün

tanrıdan kalansa hep hüsran

Neticesi olmayan herhangi bir sebep gibi

Yoluna rüzgar eker Dicle

Kuşlar gibi göç başka mevsimlere

ben sevmezdim maviyi oysa

.../. _.\.../...\...

Geçmişin tehlikesi esir olmaktı, geleceğinki ise robot.

gözlerinde yağmurlar,

Artık demir almak günü gelmişse zamandan,

suya karıştırılarak oluveren içeceklerin,

Ne kalbimde

Feryadım olmasaydı

Yoksun

Gül yaprağı düşer kimi kez

Soyunan oldu mu ben gibi ;

Yine kaldım...

Hep seninle başlayan ama seninle bitemeyen düşler,

denizaşırı uzaklara gidiyorum

İmkansız bir aşkla,,,

Denize zifir gözlerin'e

Yakut taşlarla süslü balıklar

Dört duvar etrafına bir dört duvar daha örüyorum şimdi

umutsuz/um,

gidipte dönülmeyen çizgiler var avuçlarında

bir insan özlemişsen yalnız olmalısın

Sıkıntından yediğin tırnaklarının kenarlarını...

Hangi şiirin en sevdalı sözünde

Sen! Gelmedin.

yalnızlık kan ağlıyor bugün..

yine sen olacaksın sebebim

Bir özlemdi aşk, mavi koymuştum adını.

Tümcelerin anlamsızlığını...

Yalnızlığın o' esmer alevinde

Rüzgarı her mevsim değil her saat farklı eserdi,

bir duvar hayal ettim

ne zaman görsem

Saçıldı Gökyüzüne

Bitiren sen değil miydin?

Tutulan onca şarkıyı

Haber bizimkine ulaştı

Ve bir şey var sanki

Bir kursun sıktım alnının ortasına,

Cebimde sevdalarım?

- bak Samur adası.

uzadıkça her kelime cümlemde

Kaldır yüzünü örten simsiyah tülü

su olup ateşe dokunur da

Bir tabancanın namlusuyla tetiğiyle,

Gündüzleri deniz feneri bir hiçtir bütün aldatmalara şahit olarak.

vesaire

Gün be gün?

Umdu ki;

Bakanın sıcaklığı ısıtıyor ellerimi...

sevgi gereksinimlerini gördün kimilerinin,

Kaybolup gittim,

Göz ardı ettin hep duygularımı

gölgemiz bizi seyre dalsın

sonra hırsla silsen bile

Bırakta böyle kalsın.

Ne meseller söylerdi mercan köz nargileler

yapraklara bir başka üzülüyorum artık

Ve gitmek kalır hep ertesine

ilk günkü kadar suskun

Yaşanacak bir ömrün içinde adını haykırsam.

_Merhaba dedim

Cam bir sişenin içine sıkıştırdım aşkı,

Sorumu çoktan sormuştum kendime,

Duygularımın dansındayım

Ama sen bana önce

o dinlerdi

SÖZLER YAPRAK - Murathan Mungan

Nerdesin deniz kızı?

Kültür, zeka demek

Sıkıştı yine yüreğim

Geceler ayrılık bana

bir de toplu iğnelere rastlıyorum kaldırımlarda

yaklaştıkça soğur ellerim

gecenin tualine dökeceğim ay suretini

sarı yapraklar neşe saçsın

Bir kaç renkten oluşan

Yazabilsem,

-bir el beliriyor omuzumda-

Sevmediğimden ıslık çalıp yürürüm

Bakma ki Gözlerini Yine Benden Cekmeyesin..

Hiçbir zaman yalnız kalmak için kendimi kovmayacağım içimden

Gül bahçesine

Aşk ile sigara birbirine benzer?

Öylesine geçmiş ki zaman

Babil yapraklarında solarken hikayeler

Kokusu sarmıştı geceyi.

kokusu gitmediğimiz şehirlerin önceden

Tükenen sözler gibi

Güneşler hala sağımda solumda,

Gitti dediler.

Taaa beşikten başlamıştı filizlenişim

kabullenmek seni, kabullenmek sevgili,

Yarınıma kaygıyla bilenen, kızıl saplı bir hançer,

taçın hazinem,

ruhuma düşüyor

Seni her gördüğümde ellerim titremeyecek,

kararsız... yanar ama söner sonunda.

Kokun sadece bir tutam...

En en uzaklara

Bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun

Tam bildiğim biçimde biçimde biçimde

Gül verilen cevaptan çok kuş ile ilgiliymiş. Ne gördüğünü bilmiyormuş ama emin olduğu bir şey farklı hissettiğiymiş. Düşünmeden konuşmuş:

Kanatsız kuşların ayaklarından'

Sıcak ıhlamuru hatırlıyorum bir an.

İsmine bulaşmış bütün kalemleri kırıyorum

Susuyor dik dik bakıyor bana

vakit çok geç olmadan

Acıttı yine düşlerimi sessizce

deniz kokan

Belli belirsiz siluetlerde sevmek seni

kusursuz bir aksan için

AĞRIDAĞINDA UÇAN GÜVERCİNLERE KATIL:))

Ölümü neden seçtiğimi anlardı,

Saat üçtü, yaşamak inadına güçtü.

Dudaklarıma dokunup, dilersin aman

bırakmam diyemedim

Acma Gönlümün Penceresini, Yine Gelip Oturma Kalbimin Bas Kösesine..

Gamzelerine en çok?ben? yakışırken

sensizlikte

yapraklarını dökmüş

bBr gülün en kıvrak yerinde,

ESKİYEN YÜZÜMÜN YENİ GÜLÜMSEYİŞİ,

ne kadar kimsesiz, terkedilmiş acı varsa

Dün gecemin başrolünde sen vardın, irtifa kaybedip düşüyordun düşlerimden. Sanki alt yazılı yabancı bir film gibiydi bütün gece. Sevgilizce konuşuyordun düşlerimde ve bakışlarını anlamak için alt yazılarına bakıyordum.

gerçek kadar uzak mutluluk

bir ben miyim bekleyen

seni seyrediyorum

sadece bir tarafım şiddetle yaşıyor herşeyi

merhametini ihlal edercesine

sonra usulca azat etmek

Can evimde gök mavi/m

Sıcaklığına savunduğum

bir kumsal kadar yalnız

Boşluğu sarar karanlığım

Attila İlhan

Yakamoz gözyaşlarını,

İki iklim ayrıldılar..

Tenhalarda sessiz sedasız haykırışlarımdan sorumluyum.

Biz ona yenilmeseydik

?ceza olarak

Bana siyahları çağır sevgili

Dikenleri canıma batar

O ise sustu.

bakarım öyle uzaklara kanayan gülüşlerle, kırık düşlerle

yanlızım

Kal diyemem gülüm sana, git hiç diyemem

içelim şarabı

ve nicedir o mısralar içimde

Artık aşık olmaktan da korkuyorum

Aklımda sen kalbimde sızı...

Ve geceleri gözlerinin hayalinde yıldız topladığım

küstahlara hadlerini nasıl da bildiriyor baksana

Onun kozasının içinde ördüğü o ipliğe olan aşkını

-adam nefsi ile döllüyor ihaneti-

hayat damarlarım

can olalım, kuruyan kalplere

Ey Martılar

Yalnızlık