bu kötü bir süreç diye özetleyen arkadaşa şunu hatırlatmalıyım ki, hayat tecrübem hangi sürecin geçici hangisinin kalıcı olduğu konusunda beni fikir sahibi yapacak kadar fazla :(

Yok bunları hiç biri değil! onu bu hayattan alıp götüren artık değere layık bir şeyleri olmamasıydı, evet doğru cevap bu olmalı, çünkü o artık aşktan uzak sistemin tabuların bir parçası olma yoluna girmiş ve hayli yol almıştı.

her insanın böyle bunalımlı dönemleri olabilir ama hayat he güzel geçseydi, kötü günlerin kıymetini bilip de daha sıkı sarılamazdık

biz sana hayalin saklımdasın başlığında bir şarkı hediye edelim:):)hadi gel

Oysa o hayatın her anını aşk dolu geçirmeyi bilen ve bunu hak eden ender bir insandı. Artık yemek yemekden, araç kullanmaktan, FB-GS maçını izlemekten, sahildeki martıları izlemekten, sevdiğini öpmekten zevk almıyor ve evrimini tamamladığını düşünüyor...

nefes alıyorsunuz ya, henüz hayattasınız, değerini bilin

bırak kopsun bir yerinde kırılmışlıkların hayata dair, sen yeni şarkıların dilince konuş:))

konuyu açan arkadaş evrimini tamamlayamadığından şi, kayetçi ilginç

Nedir bir yaşam kaynağını solduran hemde henüz 28 yaşında?!

karamsar olmamak lazm, hayt güzel, acısı da tatlısı da bol,

yaşamı anlamlı kılan önce bakış açımızdır

İşte benim hikayemde böyle bir şey

geriye yazılı kağıtlarındaki cümleleri kaldı

Şair çok iyimsermiş :D

evet ne yazık ki bu anlattıklarım benim hislerim, güzel şeyler yaşarken bu düşüncelere sahip olcacağım hiç aklıma gelmezdi,

İlk buluşmamızda içtiğim şarabın her kadehinde benimle mutlu ve benimde onunla çok mutluğu olacağımı hayal etmek isterdim

ama onları değerli kılan onları hissedebilen o şahıslardır,

ben de aynı hislerdeyim

tabiki bakış açısı hayatı bu denli karartan fakat şu bilinmelidirki bakış açısınıda kişinin bulunduğu ortamdaki karanlık hüzne umutsuzluğa ve çıkmaza sürüklüyor,

HERŞEY GÜZEL OLUR İNŞALLAH. SEN NASIL OLMASINI İSTERSEN ONLARI YAŞAYACAKSIN EMİN OL. ÖNCE HİSSET SONRA YAŞA HAYAT BUDUR İŞTE...

hikayenin yazarı olmak biraz da senin elinde değil mi kardeşim,

birinci dönem sonunda bir kaza sonucu 16 yaşında bir öğrencimizi toprağa verdik

'hayat her ne olursa olsun yaşanmaya değer ' yazan arkadaşa şunu söylemeliyimki öyle anlar oluyorki yaşamaya değer hiç bir şeyler kalmıyor

o güzel kız o otobüse binmesede o umutla bekleme sürecini tekrar tekrar yaşamak isterdim...

Dante gibi ortasındayız ömrün..

çok zor teselli bulduk, boş sırasına bakarken

BU ANLATTIKLARINIZ SİZİN HİSSETTİKLERİNİZ Mİ?

geçmişe özlem hep durur kalbimizin bir köşesinde, değerlidir

ben hala benim hislerimle geride bıraktıklarımla fakat yaşadıklarım artık benim değil geride bıraktığımı düşündüklerim artık benim değilmiş gibi geliyor, bana empoze edilmek istenenlerle kurmak zorunda kaldığım o küçük karanlık oda da yanlız ve umutsuzluk içerisindeyim

bence de

ama çok isterdim bu hislerimin geçici olmasını,

28i ne ki bazen 24ünde kopuyor insan

Yoksa hayattan tam zevk almaya başlarken 28 inde askere gitmesimiydi?

böyle mi olmalıydı 16 yaşında, daha bir çok şeyi yaşayamadan, hayallerine bile sığamadan

sen yine sensin:))biriktirdiklerinle, özlediklerinle

iyi günlerin olduğu gibi kötü dönemlerin de olacak ve yolun sonuna geldiğimizde umarım iyi ki de yaşadım dediğimiz bi hayatımız olur ve bu bizim elimizde...

bumudur yani

kulağımda bir şarkı yok artık duyamıyor göremiyor ve tadamıyorum ben benden hatta senden de çok uzakta bir pc başında yanlızlığımı yaşıyorum

2. birbir senin paylaştığın o hazin durum tabiki bir çok insana hayatının ne denli değerli olduğunu gösterebilir, ama istisnai durumlar oluyorki o çok sevdiğimiz somut hayat kavramından hiç bir beklentimiz olmuyor,

Bir çok insanın yaşamak istediği şeyleri 20 li yaşlarda yaşamasımı?

Yaş 28 yolun yarısı eder,

ve tekrar içimde yaşattığım onca güzel hissi yaşamayı, tekrar üniversite yıllarına dönmek o körüğü yırtık otobüse binip sevdiğim kızın durağına gelmek isterdim