- Açıklayayım öğretmenim, dedi Ahmet. Şimdi, çok zengin olmadığım için, ancak günde bir simit parası kadar yardım edebiliyorum. Bundan fazlasını veremem. Allah, Cennet?i gücü kadar iyilik edene veriyor. Şimdi gücüm bu olduğuna göre Cennet?in fiyatı birkaç simit parası kadardır. Eğer zengin olmadan ölürsem birkaç simit parasıyla Cennet?e girebilirim. Bundan daha karlı bir yatırım olur mu?

İkincisi: ?Ağaç yaş iken eğilir.? deniliyor. Şimdiden iyilik yapmayı öğrenmezsem büyüdüğümde hiç yapamam.

- İnsanlara daha çok yardım etmek için?

Günün son dersinin sonuna gelinmişti. Öğrenciler çıkmak için sabırsızlanıyordu. Defter ve kitaplarını çantalarına koydular. Zil çalar çalmaz, dışarı çıkmak için hazırdılar. Yalnız, Ahmet hazırlanmamıştı. Gecikmek için de elinden geleni yapıyordu. Nihayet zil çaldı. Öğrenciler bir anda kapıya yöneldi. Ali, yerinden kalkmadı. Ağır ağır eşyasını topladı. Bir yandan göz ucuyla öğretmenine bakıyor, bir yandan da arkadaşlarının gitmesini bekliyordu.

- Çok zengin bir işadamı?

dedemin bilmediği yok desem yeridir, okumadığı kitap yok desem yalan demiş olmam. neredeyse 70 küsür yaşında hala daha defteri kalemi elindedir, gece kalkar yazıp çizer insanlara faydalı olabilmek için bu yaşında bile uğraşır çabalar.

- Güzel, dedi Nurhan Öğretmen. Bak şimdi Ahmet, İlhan?ın ailesinin durumu pekiyi değil; bu doğru. Ama sizinki de bundan pek farklı değil. İstersen acele etme; çok zengin olduğun zaman insanlara yardım edersin. Olmaz mı?

saol gamzecim öyle yapıyorum inan, Allah başımızdan eksik etmesin.

günümüzde değerini kaybeden yerlerde gezen bozuk para.

asım yıldırımdan dinledim bunu gerçekten çok güzeldi

ne önemi var ki hocam anlatmak istenilen bir gerçek..

- Neden olmaz?

nurhan öğretmen Vicdan muhabesini yaparken herhalde araya reklam veya arkası yarın girmiş :)

amin, inş.

- Dur bakalım Ahmet, dedi. Bildiğim kadarıyla sizin de maddi durumunuz pekiyi değil. Yanlış mı biliyorum?

Nurhan Öğretmen?in gözleri dolmuştu. Başını?Evet? anlamında sallarken Ahmet'i evine yolladı.

Nurhan Öğretmen:

- Simit satıyorum.

Ali, son arkadaşının da çıktığını görünce cevap verdi:

- Nerede çalışıyorsun?

gözyaşlarını devreye girmesine sebep olan kalbin, neden ellerinide devreye girmemesidir. :))

Öğretmeni, onun bu halini fark etti:

- Durumları pek iyi değil galiba. Annesi, beslenme çantasına pekiyi şeyler koymuyor.

handan hocam, kıymetini bilenlerden olun inş dedenizin. ne büyük bir lütuf size... tecrübe ve ilmi bir arada bulmak zor bu zamanda.

- Niçin?

- Bu sonuncusunu pek iyi anlayamadım, dedi.?

ama genel anlamda anlatmak istediğini anlatmış zaten.

Harika bir hikayeydi, acaba gerçekten yaşanmış mı?

- Evet, ne olmuş İlhan?a?

Kendine geldiğinde akşam olmuştu. Yavaş yavaş sınıftan çıkıp okuldan ayrılırken bekçi Sadık? Bozuk Simit paraları ile cenneti satın almak, Bozuk Simit paraları ile cenneti satın almak? diye Nurhan öğretmenin sayıkladığını duydu. Bekçinin hayretler içinde? Ne dediniz hocam? demesini bile duymayan Nurhan öğretmen bekçinin şaşkın bakışları altında akşamın alaca karanlığına karışıvermişti

dedemi çok özledim şimdi.

Nurhan Öğretmen, Ahmet?e döndü:

Birincisi: Bu para zaten benim değil. İyilik ettiğim için Allah, beni insanlara sevimli gösteriyor. İnsanlar da bundan etkileniyor, daha çok simit alıyorlar. Bu sayede gün boyu çalışanlardan bile fazla simit satıyorum. Hele mahallede Hasan Amca var, her gün iki simit alıp güvercinlere veriyor.

- Ona yardım etmek istiyorum. Ama benim yardım ettiğimi bilirse üzülür. Günde bir simit parası biriktirip her hafta size versem, siz de ona verseniz?

Sınıfa geri dönerken okulun boşaldığını fark etti. Eşyalarını toplamak için masasına döndüğünde Ahmet?in bıraktığı parların masaüstünde kaldığını fark etti. Sandalyesine gayrı ihtiyarı oturdu ve paraları eline aldı. Hiçbir para ona bu kadar kıymetli gelmemişti. Sanki elinde dünyanın en kıymetli incilerini, yakutlarını, elmaslarını tutuyordu. Hatta bu paralar onlardan bile kıymetliydi. Öyle bu paralar, Bu bozuk SİMİT paraları, Cenneti satın alabilecek paralardı. Sanki hiç bırakmak istemeyen bir duygu ile sımsıkı kavradı bu bozuk simit paralarını.

Nurhan Öğretmen, karşısında büyük biri varmış gibi dinliyordu:

- Üç sebepten dolayı olmaz.

- Hayrola Ahmet, dedi. Eve gitmeyecek misin?

- İlhan arkadaşımız var ya?

Üçüncüsü ise daha önemli: Büyüdüğüm zaman çok zengin bir işadamı olmak istiyorum. Zamanında yatırım yapmayanlar büyük işadamı olamazlar.

arkası yarın :)

- Doğru biliyorsunuz öğretmenim. Babam gündelikçi. Çoğu zaman iş bulamıyor. Ama ben de çalışıyor, para kazanıyorum.

güzel bir hikaye. bozuk paralarla cenneti satın almak

nurhan hanımın gözyaşları yeter.

- Sizinle konuşmak istiyordum öğretmenim.

Ben bu taploların artık bilgisdayar ekranından kopup gerçek hayata yansımasını istiyorum, hemde öyle bir iki vakayla değil,

ekseriyet-i mutlaka ile:)

- Ee?

Eeee öğretmende ilhan'a yardım etmemiş mi? :)

- Peki, dedi öğretmeni. Ne söyleyeceksin bakalım?

Nurhan Öğretmen yine durup düşündü. İyiliğin bu kadarına ne demeliydi şimdi. Bunun gerçekleşmesi zordu. Onu, bundan vazgeçirmek için bir çare bulmalıydı. Bunu yaparken, sevimli öğrencisini de kırmamalıydı. Onunla biraz daha konuşursa, belki bir yolunu bulurdu.

Oturduğu yerden kalkamadı Nurhan Öğretmen. İçinin dolduğunu, Tarif edilemeyen duygulara boğulduğunu hissetti. Birden boşalan sağanak yağmurlar gibi ağlamaya başladı. Ağladı? Ağladı.

- Büyüyünce ne olmak istiyorsun, diye sordu.

2 meklekte öyle:)

Cebinden bir avuç bozuk para çıkarıp öğretmenin masasının üzerine koydu. Nurhan Öğretmen, paraya dokunmadı. Sandalyesine oturup düşündü. Ahmet hakkındaki bilgilerini yokladı. Bildiği kadarıyla ailesinin durumu pekiyi değildi. Bu çalışkan ve sevimli öğrencisi, ne kadar da iyi niyetli ve düşünceliydi. Zengin bir ailenin çocuğu değildi. Buna rağmen yardım etmek istiyordu. Üstelik yardım ettiğinin bilinmesini istemiyordu.

karıştırma ilhanı ahmed e odaklan :)

- Olmaz, dedi Ahmet. Şimdi yapmalıyım.