Bir diğer Şii alim olan Ebu?l-Hasen Ali b. İbrahim el-Kummi?ye gelince o, ?Allah inkar edenlere, Nuh?un karısı ile Lut?un karısını misal verdi. Bunlar ikisi, kullarından iki salih kulun nikahı altında idiler ve onlara ihanet ettiler. Kocaları, Allah?tan gelen azabı onlardan savamadılar ve kendilerine, ?Haydi cehenneme girenlerle beraber siz de girin!? dendi? ayetini tefsir ederken burada geçen?ihanet ettiler? ifadesinden kastın iki peygamberin hanımlarının zina ettikleri olduğunu ileri sürmüş, daha sonra ayetin Hz. Aişe?ye de uygun düştüğünü iddia etmiştir. Dediğine göre, Hz. Aişe?nin Resulüllah?tan sonra başkası ile evlenmesi haram iken, o Cemel olayı esnasında yanında mahremi bulunmadan yola çıkamayacağı itirazı üzerine - güya - kendisine aşık olan Talha b. Ubeydullah ile nikahlanarak yola çıkmış, böylece ayetin kendisine getirdiği evlenme yasağını delmiş ve haliyle ihanet etmiştir. el-Kummi, kendisine haram olan bu işi yaptığı için Hz. Aişe?ye had uygulanması gerektiğini de söylemiştir.

Malüllah, Aişe, s. 40.

hz ömeri sadece kafir olarak değil belki kafirlerin de en fenası olarak bilirler,

İbn Kesir, Tefsir, VIII, 198; Yazır, a. g. e., VII, 5130; Sabuni, Safuetü?t-tefasir, VI, 499.

Muhammed Şefi?, Makamü's-sahabe, s. 108; Malüllah, Aişe, s. 34-36.

apaçık Kur'an.. apaçık hadisler.. kutsanan hatadan/kusurdan beri tarihsel kişilikler.. sonuç : şia ve ehli sünnet :) .. ve bunların da kendi içlerinde milyon çeşit farklı akımlar :) :)

yine körfez savaşında işbirliği devam etmiştir.. savaşın sonunda bu işbirliğine karşılık olarak abd ırak'ı şiilere devretmiştir..

Emahzun, Tahkiku meuakfi?s-sahabe, I, 69-70.

Bu anlamda hadis için bkz. Hakim, el-Müstedrek, IV, 14.

Şeyh Saduk, el-Hisal, 1, 190.

Sabuni, Safvetut-tefasir. VI, 494-495.

Hilli, Minhacü?l-kerame, III, 270.

İbn Teymiye, Minhacü?s-sünne, Ii. 184.

Ayyaşi, Tefsir, II, 291; Ebu Muhammed el-Huseyni, Eucezü?l-hitab, s. 125.

dahası sahabenin bir kaçı hariç gerisi mürteddir.

Amerikanin en buyuk ortagi Arabistan ve Akp. dusun artik bunu.

hangi birini söyleyelim ki, saymakla bitmez

el-Kummi ve Hz. Aişe

videonun 6. dakikası

Ebu Muhammed el-Huseyni, Evcezü'l-hitab, s. 135.

Hz. Aişe?nin cehennemlik olduğu ve cehenneme gireceği kapının bile bilindiğini ileri süren el-Ayyaşi ve el-Meclisi?nin bu iddiası her ne kadar el-Bahrani tarafından aynen tekrarlanmışsa da kişisel bir yorumdan ibaret olması ve Hz. Peygamber?in, Hz. Aişe?nin cennette de kendisinin hanımı olacağını bildiren sahih hadislerine aykırı bulunması sebebiyle bu iddiaya itibar etmek mümkün değildir. Zaten iddia, yukarıda hatırlatılan ve el-Ayyaşi tarafından da imam kabul edilen Hz. Ali?nin?Aişe, hem dünya ve hem de ahirette peygamberimizin hanımıdır" şeklindeki kanaatine de ters düşmektedir.

Müslim, ?Fezailu s-sahabe?, 71, 72, 73; Hakim, el-Müstedrek, 111, 25; IV, 14.

tabi milletimiz için gördüğüne inanmak önemlidir ve bu gibi meseleler yani film, karikatür v. s. çok tepki çeker ama şia kitaplarında yazan çok daha fazladır.. Onların kitapları ağzına kadar allaha ve resülüne iftira ile doludur;

kuranın tahrif edilmediği konusunda kanaat izhar etmelerine rağmen şianın geleneksel ahbari kolu başta kuleyni kuranın eksikliğine ve ayetlerin gizlendiğine inanır,

İbn Teymiye, es-Sarimü'l-meslul, s. 566-567.

Hayatı hakkında bkz. Zirikli, el-A?lam, VII, 95.

Hicri IV. asrın başlarında şekillenmeye başlayan Şia?nın çarpık Hz. Aişe anlayışının VIII. asrın başlarında artık sistemleştiği ve akide haline dönüştüğü görülmektedir... Hz. Aişe'yi, Resulüllah?ın bir sırrını ifşa ettiği şeklinde eleştiren el-Hilli, Tahrim suresinin?Peygamber, eşlerinden birine gizlice bir söz söylemişti. O, bunu peygamberin diğer bir eşine haber verince, Allah da Peygamber?e durumu bildirmiş, bunun üzerine Peygamber, konuşulanların bir kısmını eşine haber vermiş, bir kısmını da haber vermekten vazgeçmişti. Eşine, gizlice söylediği şeyi başkasına nakletmiş olduğunu bildirince, eşi?Bunu sana kim haber verdi? demiş, o da?bana her şeyi bilen ve her şeyden haberdar olan Allah haber verdi? demişti. Ey Peygamber?in eşleri! Eğer ikiniz de Allah?a tevbe ederseniz, kaymış olan kalpleriniz düzelmiş olur. Eğer eşinizin aleyhinde yardımlaşarak bir şey yapmaya kalkarsanız, bilin ki Allah onun dostu, bundan başka Cebrail, iyi mü?minler ve melekler de yardımcısıdır? anlamındaki ayetlerini ve bunların iniş sebebini esas almaktadır. Ayetin mealinde görüldüğü ve onun da söylediği üzere böyle bir olay hakikaten yaşanmış, bundan dolayı da Hz. Peygamber?in eşi Hz. Aişe ile bir diğer eşi Hafsa bint Ömer b. Hattab?ın (ö. 41/661) bu ayetlerle dikkatleri çekilmiştir. Kaynaklarda açıklandığına göre, Hz. Peygamber eşi Hafsa?ya başkasına açmaması şartıyla bir sır söylemiş, Hafsa da bunu bir müddet sakladıktan sonra Hz. Aişe?ye haber vermiş, daha sonra duyulmuş, bunun üzerine Cebrail durumu Hz. Peygamber?e bildirmiş ve ilgili ayetler ile her ikisi de uyarılmışlardır.

Ebu Muhammed el-Huseyni, Evcezü?l-hitab, s. 135.

et-Tahrim (66), 10.

Allah tarafindan lanetlendiniz.

Şiaya Göre Hz. Aişe Kafir, Cehennemlik, Şeytane, Haram Evlilik Yapan Kişi Ve Şerlerin Anasıdır.

el-Kummi?nin bu ayetin tefsirinde ne kadar hissi, yanlı ve tutarsız olduğunu görmek için bir kaç hususa işaret etmek yeterli olacaktır. Bir defa ayeti tefsir edişinde isabet yoktur. Çünkü müfessirler ittifak etmişlerdir ki, Hz. Nuh ve Lut?un burada ihanet ettikleri söylenen hanımlarının suçlan kesinlikle zina suçu değildir. Müfessirlerin izahına göre, Hz. Nuh?un hanımı ona deli demiş, fitnecilik yapmış ve kocasının sır kabul ettiği bazı vahy haberlerini müşriklere duyurmuştur. Yine Hz. Lut?un hanımı da münafıklık etmiş ve evinde duyduklarını kavmine ulaştırmıştı. Lut?un evine gizli gelen misafirlerini de halka o haber vermişti. Bu iki kadının suçlarının eşlerine ihanet, ahlaksızlık ve zina olmadığı bütün tefsirlerde açık olarak beyan edilmiştir. Böyle olunca, yanlış bir tefsir ile yola çıkan el-Kummi?nin iddiasının da asılsız olacağını anlatmaya her halde gerek yoktur.

Ebu Muhammed el-Huseyni, Evcezü?l-hitab, s. 133-134.

Alai, Tahkiku münifi'r-rütbe, s. 102; Muhammed Şefi?, Makamü's-sahabe, s. 93 vd.

el-Hilli ve Hz. Aişe

el-Ayyaşi ve Hz. Aişe

Şia?nın güvenilir birer alim olarak kabul ettiği bu şahısların söyledikleri yanında, değişik müelliflerin eserlerinde Hz. Aişe hakkında çok daha çirkin ifadelerle karşılaşmak mümkündür. Bunlar arasında Hz. Aişe?yi?ümmü?ş-şurur=şerlerin anası? şeklinde tanıtanlar olduğu gibi, ondan - haşa - ?şeytane=dişi şeytan? şeklinde bahsedenler de bulunmaktadır. Yine onun hakkında, Hz. Peygamber adına yalan söylediği şeklinde iddialar da ortaya atılmıştır. Şia kaynaklarında çok sık rastlanan, ancak akıl ve mantık kuralları çiğnenerek, ayrıca ilmin ölçüleri yok farz edilerek sarf edildiği anlaşılan ve tamamen hisse dayalı tarafgir bir gayretin ürünü olan bu nitelikteki ifade ve iftiralara cevap vermek yersiz olur. Çünkü bunlar, tartışılabilecek bir mesnede dayanmaktan yoksundur. Bu iddialar bizim için sadece, Şia müellif ve ravilerinin te?lif ve rivayet konusunda ne kadar ölçüsüz davrandıklarını ve söz konusu olan Peygamber?in eşi dahi olsa hakkında çirkin ifadelerle iftirada bulunmakta sakınca görmediklerini göstermesi açısından önemlidir. Ezvac-i tahirat hakkında bu şekilde davrandıklarını gördükten sonra da, onların diğer ashab hakkında hiçbir dayanak ve delile sahip olmadan neler demiş olabileceklerini rahatlıkla kestirmek mümkündür.

Nakledildiğine göre, Zeydiye?nin kurucu imamı Zeyd b. Ali?nin (ö. 121/739) oğlu Muhammed b. Zeyd?ın yanına bir gün Iraklı müfrit bir Şii gelmiş ve Hz. Aişe hakkında çok çirkin şeyler söylemişti. Bunları duyan Muhammed tahammül edememiş ve bir sopa ile adamın başını yarmıştı. Kendisine, bu Ehl-i beyt yanlısı bir Şia taraftan idi denince?Benim ceddim Muhammed Mustafa?ya boynuzlu diyen adamın cezası öldürülmektir? cevabını vermiş ve bu nitelikte konuşanlara yüz verilmemesi gerektiğini göstermiştir. Yine sözü edilen Muhammed b. Zeyd?in kardeşi Hasan b. Zeyd?in yanında bir kişi Hz. Aişe hakkında çirkin birtakım sözler söyleyince adamı ölümle tehdit etmiş, Şia?dan olduğu hatırlatılınca da?Allah korusun! Adam açıkça Hz. Peygamber?e dil uzatıyor. Cenab-1 Hak?Kötü kadınlar kötü erkeklere, kötü erkekler de kötü kadınlara yakışırlar. İyi kadınlar iyi erkeklere, iyi erkekler de iyi kadınlara yakışırlar..? buyurmaktadır. Eğer Hz. Aişe bahsettiği gibi kötü kadın ise o takdirde Hz. Peygamber de kötü bir kimsedir demektir? şeklinde bir cevapla bu konuda söz söylenemeyeceğini göstermiş, bu davranışıyla da ilk dönem Şia?sının ve Ehl-i beyt imamlarının Hz. Aişe hakkında menfi bir kanaate sahip bulunmadıklarını ortaya koymuştur.

Nevevi, Tehzibü?l-esma, II. 351; İbn Kesir, el-Bidaye, VIII, 95.

Ebu Muhammed el-Huseyni, a. g. e., s. 126.

et-Tahrim (66), 3-4.

en-Nahl (16), 92.

Hayatı hakkında bkz. Zirikli, el-Alam, II, 227.

Kummi, Tefsir, s. 341. Ayrıca bkz. Ebu Muhammed el-Huseyni, Eucezü?l-hitab, s. 130.

hz ali peygamberlerin tamamından üstün kabul ederler,

Kurtubi, el-Cami?, X, 171.

Rivayetin uydurma ve yalan olduğunu gösteren yönleri de bulunmaktadır. Mesela, Hz. Aişe?nin Cemel olayı esnasında yanında mahremi bulunmadığı için Talha b. Ubeydullah ile evlendiğinden bahsedilmektedir. Halbuki bu seferde, Hz. Aişe?nin yanında kız kardeşinin oğlu Abdullah b. Zübeyr (ö. 73/692) bulunmakta idi ve o bütün sefer esnasında onun en yakın kimselerinden biri olarak hiç yanından ayrılmamıştır. el-Kummi?nin ve rivayeti tekrar eden diğer Şii alimlerin buna rağmen rivayete değer vermeleri, iddialarını ispat için aslı olmayan uydurma rivayetlere ve haberlere de itibar ettiklerini ortaya koymaktadır.

şia'yı tenkit etmek için şia'nın meşru gördüğü tarihi baz almak gerekir.

islamda iki ana akım mümin grubunun birbirinden farklı şekilde gerçekleşen tarihi okuma şekilleri.

(Dr. Mehmed Efendioğlu, Sahabeye Yöneltilen Tenkitler, s. 252-269)

onların dininde 3 halifeye lanet etmek önemli bir ritüeldir..

Ayrıca bkz. İbn Sa?d, et-Tabakatü'l-kübra. VIII, 81; Alusi, Muhtasaru?t-Tuhfe, s. 270.

Buhari. ?Fezailü ashabi?n-nebi", 16; ?Nikah?, 109; İbn Mace, ?Nikah?, 56.

"anlaşmazlığa düştüğünüz konu da Allah'a ve Resulüne müraacat edin" ayetini maşallah çok iyi yerine getirmişsiniz :))

Nesefi, Medarik, IV, 272; Yazır, a. g. e., VII, 5130-5131.

Bahrani, el-Burhan, II, 345.

haklısın ne diyeyim.. hatta sizin ortaya çıkışınızın ve rivayetlerin bulnamasının asıl sebebi de şianın uydurmaları.. mutezili-şii ibn ebil hadid'e göre rivayette ilk uydurma şia eliyle başladı..

arabistan konusunda haklısın.. zaten biz ehl-i sünnetten değiller.. vehhabilerdir kendileri.. devleti kurmadan evvel ingilizlere yaptıkları güzellemeler benim blogumda mevcut.

Ebu Muhammed el-Huseyni, a. g. e., s. 125.

... el-Ayyaşi?nin bu konu ile ilgili olarak üzerinde durduğu ikinci ayet ise Hicr suresinin?O cehennemin yedi kapısı vardır. Bu kapıların her biri için birer grup ayrılmıştır? mealindeki ayetidir. Bu ayeti açıklarken de o, yine Ca?fer es-Sadık?a dayandırdığı bir rivayetle cehennemin bahsedilen yedi kapısının her birinden girecek kimseleri sıralamış, altıncı kapının da?Asker? için tahsis edildiğini söylemiştir. Şia?nın itimat edilen alimlerinden el-Meclisi, el- Ayyaşi?nin muğlak bıraktığı buradaki?Asker? ifadesini açıklarken, bununla Hz. Aişe?nin kastedildiğini, bu ismin de kendisine Cemel savaşı esnasında bindiği devenin bu isimle anılmış olması sebebiyle verildiğini bildirmektedir.

olur kardeş olur.. canını sıkma relax yoldaş.. çaresi bulunur.. sakin.

iranın da derinden derine amerika ile işbirliği vardır.. iranlı yetkililer afganistan savaşında amerikaya hava sahasını kullandırmışlardır..

kim tarafından lanetlenmiş onu da açıklasan? düşmanlıktan vazgeç artık

ama şunu da hatırlatayım.. birbirinin zıttını söyleyen, karşılıklı zıt argümanlar ve deliller sunan iki grubun ikisi de hatalı olduğunu veya birbirlerini nakzettiklerini söylemek her zaman için mümkün değildir.. birisi doğruysa diye bir ihtimal de var.

Hayatı hakkında bkz. Haşan es-Sadr, Te?sisü?ş-Şia, s. 330-331.

Taberi, Camiul-beyan, XXVIII, 169-171; İbn Kesir, Tefsir, VIII, 198.

İbn Teymiye, Minhacü's-sünne, II, 182-201: Malüllah, Aişe, s. 23-100.

Yazır, Hak Din i Kuran Dili, VII, 5117.

iranlı din adamları açık açık abd ile işbirliği yaptıklarını ama gösterdikleri iyi niyetin karşılığını alamadıkalrını söylemektedirler..

Mekke?den Basra'ya yapılan sefer esnasında, Hz. Aişe Abdullah?ı namaz kıldırmakla görevlendirmişti. Bu konuda bkz. Taberi, Tarih, III, 10.

?Sen zalime konumunda bulunduğun halde Ali ile savaşacaksın? şeklinde nakledilen ve hadis olduğu söylenen ifadeye gelince, ulaşabildiğimiz kaynaklardan hiçbirinde bu ifade ile veya bu anlamda bir hadisle karşılaşılmamıştır. Hatta mevzuat kitaplarında uydurma olarak bile böyle bir rivayetten bahsedilmemektedir. el- Hilli?nin bunu bir senedle zikretmemiş olması da onun nasıl bir kaynaktan geldiğini kontrol imkanı vermemektedir. Böyle olunca, söz uydurma ve yalan bir haber olarak ortada kalmakta ve bir değer taşımadığı anlaşılmaktadır. Zaten anlam itibariyle de pek isabetli değildir. Çünkü Hz. Aişe, savaş için ortaya çıkmamış, ümmete bir faydası dokunur düşüncesiyle ve ortalığı ıslah etmek maksadıyla hareket etmiş, ancak şartlar onu ve beraberindekileri istemedikleri halde savaşın içine çekmiştir. Bundan dolayı onun çok üzüldüğü de bilinen bir husustur. Binaenaleyh, bu iddiaya mesnet kabul edilen rivayetin asılsız, ona yöneltilen eleştirinin de isabetsiz olduğu ortaya çıkmaktadır.

Lalikai, Şerhu usuli i?tikadi Ehli?s-sünne, VII, 1346.

Ayyaşi, Tefsir, II, 291. Ayrıca bkz. Bahrani, et-Burhan, II, 383: Ebu Muhammed el-Huseyni, Eucezü?l-hitab, s. 125.

Bütün bunlar dışında, Şia alimleri ve taraftarlarının pek çok konudaki aşırılıkları ve abartıları bilindiği halde, hicri IV. asrın başlarına kadar bu meselenin pek konuşulmamış olması ve iddianın ancak bu tarihten sonra gündeme gelmiş bulunması o tarihlerde uydurulduğunu göstermektedir. İddianın pek değer görmemesi ve tarih kaynaklarına girmemiş olması da bunu doğrulamaktadır.

Aslında el-Hilli masum olmayan, bu sebeple uyarı alan Hz. Aişe?nin bu hatası üzerinde durmak yerine kendisinin ma?sum olduğuna inandığı Hz. Ali?nin bu nitelikte hatalarına ve kendisine yapılan uyarılara dönüp baksaydı her halde daha isabetli olurdu. Bilindiği gibi Hz. Ali de Ebu Cehil?in kızını Hz. Fatıma?nın (ö. 11/632) üzerine nikah etmeye niyet ederek Hz. Peygamberi üzmüştü. Resulüllah?ın kendisine böyle bir şeyi ancak Hz. Fatıma?dan ayrılarak yapabileceğini söylemesi üzerine, o bu evlilikten vazgeçmiş ve Allah Resulü?nün rızası ve arzusu istikametinde hareket ederek onun gönlündeki yerini korumuş ve sevgisinin devamını sağlamıştır. Yine Hudeybiye anlaşması yazılırken (6/628), metinden Hz. Peygamber?in Allah?ın elçisi olduğuna işaret eden ifadelerin silinmesi istendiğinde, anlaşmayı yazan ve bu konudaki talimata uymayan Hz. Ali?ye Resulullah kızmış ve kağıdı alarak bu işi kendisi yapmıştır. Velhasıl bu nitelikte hatalar hem Hz. Peygamber?in eşleri için ve hem de başka sahabiler için söz konusu olmuş, ancak tevbe ederek ve pişmanlık duyarak affedilmişlerdir.

Taberi, Tarih, III, 61.

Söz konusu ifade üzerinde duran İbn Teymiye de (ö. 728/1327) bunu aradığı halde kaynağını bulamadığından bahsetmekte ve uydurma olduğunu söylemektedir. Bkz. Minhacü?s-sünne. II, 185.

Beyazi, a. g. e., III, 135; Ebu Muhammed el-Huseyni, a. g. e., s. 126.

en-Nur (24), 26.

.. el- Ayyaşi, Nahl suresinin?İpliğini sağlamca eğirdikten sonra onu söküp bozan kadın gibi olmayın...? anlamındaki ayetini açıklarken, Ca?fer es-Sadık?a (ö. 148/765) nispet ettiği bir rivayetten hareketle burada bahsi geçen?ipliğini sağlamca eğirdikten sonra onu söküp bozan kadın?ın Hz. Aişe olduğunu ileri sürmüş ve imanlı iken Hz. Ali?ye karşı gelmek suretiyle imanını nakzettiği için bu nitelikte kimselere örnek olarak getirildiğini iddia etmiştir.

Yazır, Hak Din i Kur?ön Dili, VII, 5130.

el-Ayyaşi bu ayeti tefsir ederken, Şia?nın özellikle aşırı gruplarında sık sık görülen batıni bir yorum getirmiş ve görüldüğü gibi ipi bozma işini imanı bozma şeklinde te?vil etmiştir. Halbuki ayetin siyak ve sibakına bakıldığında, bundan kastın imanın nakzı değil de verilen sözlerin ve yapılan yeminlerin nakzının olduğu çok açık bir şekilde anlaşılmaktadır. Bilinen ve itibar edilen meşhur müfessirler de hepsi ayeti bu şekilde anlamış ve tefsir etmişlerdir. Dolayısıyla el-Ayyaşi?nin ayeti tefsirinde isabet bulunmadığı ortaya çıkmaktadır... Hz. Aişe?yi imanını nakzetmiş olarak gösteren ve daha önceki Şia imamları ile alimleri arasında dahi yaygın olarak bilinmeyen bu batını yoruma itibar etmek mümkün değildir. Görüşün Ca?fer es- Sadık?a nispet edilmiş olmasının da bir önemi yoktur. Çünkü Şia arasında kabul ettirilmek istenen bir fikir veya iddiayı, çok güvenilir ve muteber bulunması sebebiyle özellikle Ca?fer es-Sadık?a nispet ederek aktarmak ve o şekilde benimsetmeye çalışmak sık sık baş vurulan yollardan biri idi.

İbnü'l-Esir, el-Kamil, III, 232-233.

Kummi, a. g. e., s. 341. Ayrıca bkz. Bahrani, el-Burhan, IV, 358.

biri müslümansa öteki değil.. o kadar ki birbirinden farklı din algılarına sahipler.

Bir diğer husus, ayet yeniden gözden geçirildiğinde görüleceği üzere Cenab-ı Hak söze başlarken buradaki örneği kafirler için getirdiğini açık bir şekilde ifade etmekte ve iki kadının küfür ve hıyanetlerinden dolayı tevbe etmedikleri takdirde kocaları olan peygamberlerin de onları Allah?ın azabından kurtaramayacaklarını söylemektedir. el-Kummi?nin bunu gördüğü halde yine de Hz. Aişe?yi burada konu etmesi, onun küfrüne kail olduğu ve Hz. Peygamber?in dahi onu kurtaramayacağı inancında olduğunu göstermektedir ki bu insaf ehli hiçbir müslümanın ve ilim adamının söylemediği ve düşünmediği bir şeydir.

Bahrani, el-Burhan, II, 345, 383; IV, 358.

Buhari, ?Şurut?. 15; Müslim. ?Cihad?, 90. 91, 92, 93.

İbn Hacer, el-İsabe . I, 35-37.

Hz. Aişe?nin Resulüllah?tan sonra evlenmesi olayı da bundan farklı değildir. Bilinen ciddi ve güvenilir tarih ve rical eserlerinden hiçbirinde Hz. Aişe?nin Rasulüllah?tan sonra evlendiğine veya Cemel olayı esnasında Talha b. Ubeydullah ile nikahlandığına dair zayıf da olsa herhangi bir kayda rastlanmamaktadır. Eğer böyle bir olay gerçekleşmiş olsaydı, o gün İslam?ın ve müslümanların açığını arayan düşmanlarının bunu yaygınlaştırmaları ve Hz. Aişe aleyhinde malzeme olarak kullanmaları, böylece de olayın şöhrete ulaşıp kaynaklara yansıması kaçınılmaz olurdu. Halbuki böyle bir şey duyulmamış ve konuşulmamıştır. En önemlisi, Şia?nın ma?sum imam kabul ettiği Hz. Ali Hz. Aişe?yi bilen ve tanıyan biri olarak bu konuda bir şey söylememiş, herhangi bir icraat yapmamış, aksine yukarıda da işaret edildiği üzere ona hürmet göstererek ve yardım ederek güzel muamelede bulunmuştur. ..

3 halife kafirdir,

Hilli, Minhacü?l-kerame, II, 183.

Büyük yaralar açarak ve yankılar uyandırarak sonuçlanan Cemel olayının akabinde, Hz. Ali ile Hz. Aişe anlaşmışlar ve o günden sonra artık aralarında herhangi bir problem yaşanmamıştır. Hz. Ali?nin Cemel ashabına müslümanca muamele yapması, onları esir almaması, mallarını ganimet saymaması ve herkesi serbest bırakması sebebiyle kendisinden sonra gelen taraftarları da bu konuda menfi tavır takınmamışlar ve Hz. Aişe hakkında bilinenden farklı bir şey söylememişlerdir. Müfrit ve sapık bazı şahısların ortaya attıkları ve söyledikleri çirkin bir takım şeyler de itibar görmemiş, Ehl-i beyt imamları dahil bir çok kimse tarafından sert bir şekilde cevaplandırılmıştır.

Şia?da, sahabe asrı ile hicri II. ve III. asırlar boyunca bu konuda farklı bir ses ve bakış açısı ile karşılaşılmazken, IV. asrın başlarında yeni bir iddianın gündeme geldiği görülmektedir. Şia?nın en önemli muhaddisi Muhammed b. Ya?kub el-Küleyni?nin (ö. 328/939) çağdaşı olduğu bilinen ve İmamiye Şiası?nın önemli fakihlerinden kabul edilen Muhammed b. Mes?üd el-Ayyaşi (ö. 320/932 civarı) kalem?e aldığı Tefsir?inde bazı ayetleri izah ederken, Ca?fer es-Sadık'a (ö. 148/765) nispet ettiği çeşitli rivayetlere dayanarak Hz. Aişe?nin?imandan vazgeçip küfre girdiği? ve?cehennemlik olduğu? şeklinde iddialar ortaya atmıştır. Yine el- Ayyaşi ile çağdaş olan bir başka Şii-İmami müfessir Ebu?l-Hasen Ali b. İbrahim el-Kummi (ö. 307/919?dan sonra) ise Tefsir?inde Hz. Peygamber?den sonra evlenmesi yasaklanmış olan Hz. Aişe?nin bu yasağı delerek evlendiğini ileri sürmüş ve bundan dolayı kendisine had vurulması gerektiğinden bahsetmiştir. el-Ayyaşi ve el- Kummi?ye ait bu iddialar İmamiye Şiasının daha sonra gelen meşhur alimlerinden Haşim b. Süleyman el-Bahrani (ö. 1107/1695) tarafından da tekrar edilmiştir.

Taberi, Camiu?l-beyan, XIV, 165 vd.; İbn Kesir, Tefsir, IV, 518; Sabuni, Safvetut-tefasir, III, 342.

bu makalede ki çaba Kur'andaki bazı kavramları İncil/Eski Ahid'i referans göstererek doğrulamaya yanlışlamaya çalışan gayri müslimün çabasına benzer.

İbn Teymiye, Minhacü?s-sünne, II, 184-185.

Tahrim (66), 4; Sabuni, Safvetü't-tefasir. VI, 495.

onların sapıklıkları o boyuttatir ki hz ebu bekir devrinde dinden dönenlerle savaşan ashab dinden dönenlerdir ve dinden dönenler diye savaştıkları irtidat ehli ise gerçek mümündir..

hz aişe bu başlıkta gördüğümüz gibi şeytan ve kötü kadın olarak bilirler,

Ayyaşi, a. g. e., II, 269; Ebu Muhammed el-Huseyni, a. g. e., s. 126.

el-Hilli?nin bu olayı ve ayeti esas alarak Hz. Aişe?yi eleştirmesi pek isabetli görünmemektedir. Çünkü Hz. Peygamber?in eşleri ve diğer ashab ma?sum insanlar değildirler. Aralarında zaman zaman hata yapan ve günah işleyenler olmuş, buna binaen Hz. Peygamber tarafından uyarılanlar, hatta hakkında ayet inenler ve dikkati çekilenler olmuştur. Onlar, Kur?an?ın inmeye devam ettiği ve Hz. Peygamber?in aralarında bulunduğu bir zamanda fiilen yaşayan bir topluluk oldukları için hata ve kusurlarının ayetlerle veya Resulüllah?ın uyarısıyla düzeltilmesinden daha tabii bir şey de olamazdı. Önemli olan, böyle bir uyarıdan sonra dikkati çekilen kişinin pişman olup olmadığı ve tevbe edip etmediğidir. Böyle bir uyarıya muhatap olan sahabilerin hemen tevbe ettikleri ve hatalarından döndükleri bilinen bir gerçektir. Hz. Aişe ve Hz. Hafsa için de burada aynı şey söz konusudur. Nitekim aynı ayetlerde Cenab-ı Hak onları tevbe etmeye davet etmiş, onlar da ettikleri tevbe ile Allah ve Resülü?nden yana olmaya ve hidayet yolu üzere bulunmaya devam etmişler, Ummehatü?l-mü?miniriden olma şereflerini korumuşlardır. Hz. Peygamber de onların kusurlarını bağışlayarak bir daha bu meseleyi gündeme getirmemiş ve Hz. Aişe?ye daha önce gösterdiği yakınlığı aynen göstermeye devam etmiş, ayrıca vefat hastalığındaki günlerini onun yanında geçirmiş ve onun dizi üzerinde ruhunu teslim etmiştir. Kısacası bu bir hata idi ve tevbe ederek kapatılmıştı.

Haşan es-Sadr, ie?sisü?ş-Şia, s. 332.

İbn Kesir, el-Bıdaye, VII, 248.

Hicri IV. asrın başlarında ortaya çıktığı anlaşılan Şia?nın iftiralara dayalı Hz. Aişe anlayışını en derli toplu bir şekilde özetleyip sunan İbnü?l-Mutahhir el-Hilli (ö. 726/1325) olmuştur. el-Hilli, Hulefayi Raşidin ve başka bazı sahabileri ele alıp eleştirirken, pek mantıklı bulunmayan ve ispatı zor olan yukarıdaki iddiaları bir tarafa bırakarak yeni bazı iddialarla Hz. Aişe?yi de bunlara katmış ve Şia?nın bu konuda müspet bir kanaate sahip bulunmadığını ortaya koymuştur.

:)) eleştirinin senden gelmesi de çok acı:)

konumuz bu değil ama ;

Müslim, ?Fezaılu s-sahabe", 93, 95, 96; Tirmizi, ?Menakıb?, 61; Ebu Davud, ?Nikah?, 12.

Hayatı hakkında bkz. Zirikli, el-A?lam, VIII, 66.

gerçi doğru ya siz birbirinizin hadislerini/peygamber sözlerini bile kabul etmiyorsunz :).. kaldı ki onların tarihini nasıl doğru kabul edeceksiniz :)

Lalikaı, Şerhu usuli i?tikadi Ehli's-sünne, VI], 1345; İbn Teymiye, es-Sarimül- meslul, s. 566.

Taberi, Tarih, III, 57.

Beyazi, es-Sıratu?l-müstakim, III, 161. Ayrıca bkz. Ebu Muhammed l-Huseyni, Evcezü?l-hitab, s. 126; Nasır b. Ali Aiz. Akide, III, 1094.

Kur'anı geçtim.. hiç olmazsa kutsadığınız hadislerinizin sizi uzlaştırması gerekmez miydi!

Kummi, Tefsir, s. 341.

Taberi, Tarih, 111, 29; Alusi, Muhtasaru?t-Tuhfe, s. 319-320.

Ebu Muhammed el-Huseyni, Evcezü?l-hithab, s. 130.

Nasır b. Ali Aiz, Akide, III, 1099.

şimdi sen bu iki kutup birbirini nötrler diye bakmakta kendine göre haklısın..

İbnü?n-Nedim, el-Fihrist, s. 244.