"- Zeynel Abidin Hazretleri her sabah hazırladığı erzak çuvallarını sırtında taşıyarak erkenden fakirlerin kapısına götürür ve kimseye görünmeden geri dönerdi. Halk da bu çuvalları kimin bıraktığını bilmezdi. Sırtında gördüğünüz yaralar, işte o çuvalları taşımaktan ötürü oluşmuş yaralardır."

KISSADAN HİSSE:

Bu peygamber evladına karşı son vazifeler itina ile yapılmaya başlandı. Sıra mübarek naşının yıkanmasına geldiğinde bu şerefli vazifeyi yapacak olan zat, mevtanın sırtında içi su toplamış büyükçe yaralar görünce şaşırdı. Sebebini anlayamadı. Yakınlarına sorduğunda ise, ehl-i beytten orada bulunup bu sırra aşina olan bir kimse, şunları söyledi:

Amellerini sırf Hak Teala'nın rızası için yapanlar, onları, ifşası haram olan bir sır gibi halktan gizlemeye çalışırlar. Zira Hakk'a ait olduğu halde halka arz edilen amellerde Allah'a götürecek hiçbir fazilet kalmaz. Çünkü onları ucub ve gurur başta olmak üzere binbir türlü nefsaniyet kaplar. Dolayısıyla Hak yolunda yapılan her salih amel, "Faniler değil, Baki olan bilsin!" düşüncesiyle olursa makbuldür ve böyle fiillerin ecir ve mükafatlarını yazmaya ne kalemler kafi gelir, ne de mürekkep yetişir.

İslam tarihinin ilk yıllarında Medine-i Münevvere'de bazı fakirlerin kapılarına meçhul bir kimse her sabah bir çuval erzak bırakmaktaydı. Bir sabah o fakirler uyandıklarında baktılar ki, kapılarına erzak konmamış. Sebebini merak ederlerken o esnada içli bir sala sesi duyuldu ve Medine-i Münevvere Hazret-i Ali -radıyallahu anh-'ın torunu Zeynel Abidin Hazretleri'nin vefatı ile çalkalandı. Herkes derin bir mateme büründü.

Samimi ve fedakar hizmetlerle Allah'ın kullarını memnun etmeye gayretli olurken nefsini değil, Hakk'ı razı edebilen isimsiz ve gerçek kahramanlara ne mutlu!