Öpücüklerinle başlıyorum güne

Yastığım oluyorsun bırakıyorsun kendini ellerime

Nahır geçincedemi:S

Özlemlerim birikiyor yürek cebimde

Ben susunca sen kokuyorsun

Bugün yürürken birşey farkettim, yanımdan biri geçti. Yüzüne dikkat etmedim. Bir koku geldi burnuma, tanıdığım bir koku, yanımdan geçenin sen olduğuna inandırmak için uğraşırken kendimi, biraz ileride aynı kokuya yine rastladım. Bu sefer iyice baktım yüzüne... Sonra oturup düşündüm. Ya sende herkes gibisin ya da herkes yokluğuna inat sen kokuyor bu şehirde...!

Sarılıyorlar sımsıkı birbirlerine

Akşam çöküyor sessizliklerimin üstüne

Şiir olup akıyorsun dizelerime

Kirpiklerim dokunuyor birbirine

Çoğaldıkça çoğalıyorsun gecenin derinliklerinde

Savunmasız bir çocuk oluyorum içinde

Kuş kanatlanıyor yüzümün çizgilerinde

İki su damlası akıyor dudak izlerine

herkes yokluğuna inat sen kokuyor bu şehirde...!

NE YAPİM YADA NE YAPMAM GEREK

Eylül hüznü çöküyor pencereme