Sevdim sonu çığlık olan yalnızlığı..

çocuk ruhumla sevmiştim seni,

.. ve o an..

.. sonra o kocaman kocaman, akıp gitmek bilmeyen zaman..

Oldurmak isterdim,

bu oyun UYANDIRMA beni..

Lime lime oldu gözlerimin önünde..

paylaşmayı bilecek kadar yüreklenebilmekmiş...

.. hiç bir şey yapamamanın çaresizliği..

ilkbahardım keder dallarıma yağıncaya kadar.

karşılık beklemeden seven yürek olduğu kadar karşılık gördüğü halde nankörleride var...

derinliğim kadardır avuçlarımda açtığın yara,

.. o durduramadığın an' ın karmaşası tezatlığı..

.. içindeki kısır döngülerin..

ne de suretime mutluluğun resmini çizebiliyorsun.

Yalnızlığı beklemeye koyuldum, beyaz düşlerime esir olan karanlık odamda?

Sana karşı sergilediğim agresif söz ve hatalı davranışlarımdan dolayı beni ayıplama; senelerini ideali peşinde koşarak geçiren tecrübesiz bir kızın küçücük yüreğine ver; çünkü ben yıllarımı kitaplara gömülü olarak geçirdim ve günün birinde başımı kaldırdığımda,

Her zaman yokluğunu taşırım...

Bulup, bulup kaybettim seni bilirim...

Oysa benimkisi, lekesiz, tertemiz, an be an kavrulan, sevdiğini yana yakıla düşleyerek saniyeleri bezdirecek ve tek bir sözünle yeniden hayat bulacak kadar, içi dışı sıcacık kaynayan, taptaze,

Ben de dahil...

Yine yalnızlığa alabildiğine konuştuğum bir gecede,

çok içten anlatılmış, peki bu içtenlik karşı tarafa tam olarak yansıtılamadı mı peki bu duruma gelindi?

Göze gelir diye herkeslerden uzaklarda, gönlümün en gizli yerinde, kendimden bile sakınarak, 'el bebek' misali binbir özenle büyüttüğüm ve yara alır endişesiyle senden bir sır gibi sakladığım,

Ben konuştum..

ve bil ki yarasına gönlümden dualar sürdüğüm

nefesinden düşen kelimeler yakıyor şimdi ruhumu,

Sebebim oldu, her hecesi yüreğimi yakan kelime?

Parıldayan gözlerime esmer düşlerini sürdüğüm

Yalnızlığı, yalnızlığa anlattım gecelerimde...

parmak uçlarına dokununca anladım.

bırak ısıtayım parmak uçlarını, kirpiklerinden düşen hüzne tutmuştum gönlümü.

Nefesim daraldı, yuttum içimde her ne varsa?

Hayallerim düştü gözlerimden birer birer..

Seni de götürürüm yüreğimde...

Benim el değmemiş hislerim...

.. o işte... en acıtanı o..

.. o "acabalarla" , "keşkelerle" dolu soruların..

Tutamadım..

hatrına yüreğim buruk heyecanlar yaşar doğan günle,

Yine?O? dinledi..

Ben seni aşk sanmıştım, yanılmışım?öyle olsan yanımda kalırdın.

hatrına boyun bükerim sevgili?ye,

ve bilmezdim acımak neymiş,

bazen sevmekten kaçmak istre içim bazen sevilemkten kaçabilmek isterim

Yüreğimin içi sıcacık kaynıyorken, dıştan bir aysberg kesilivermek; yanan, yakılan ve arzulayan kalbime, bilsen ne ıstıraplar yüklüyor.

büyütmeni istiyorum beni yar nazarında..

keşke sevmese...

çok geç anladığım yanlışlarım kadar sevdim...

İşte o gece, yalnızlığa yakardım sayfalarca..

Yetişemedim yüreğime!

masumiyetini yitirsede kader sahnesinde oynadığımız

cesur olamayan,

ben üzerine titriyorum bir çocuk gibi,

Nefesim daraldı, bu kez acıyla?

Öyle sessizdi ki..

Duvarlarım yıkıldı benliğimin üzerine..

Yutkundum, her kelimeyi yüreğime batırırcasına!

.. ama buna rağmen

Ne yazık ki, kalamadın bana...

Benim el değmemiş, onurlu hislerim...

Kelimeleri karanlığa bıraktım hissedilebildiğince!

Ellerin ellerime, gözlerin gözlerime, hislerin hislerime değmese bile, demek seni sevebilmişim. Tahmin edemeyeceğin kadar çok...

Yazamıyordum demiştim ya işte yazdım?acaba hiç yazmasamıydım?

Geldi, sensizliğin çarpıcı boşluğunda..

ey benim avuçlarımı kanatan sevda,

.. gelmeyeceğini bile bile senin beklediğin..

Belki?anlardın beni.

bir anlamı yokmuş.

Bir zamanlar senin tarafından iltifat yüklü nice sözlere ve dünya üzerinde tüm gönülleri kıskandıracak kadar eşsiz alakalara layık görülen ben, şimdi senin nezdinde unutulması en kolay kişi miyim? Benim kalbimi yaralamaya, beni üzmeye yetecek

Ben konuştum, ?o? dinledi?

.. ama senin orda oldugunu hep bildiğin..

çünkü ben seni seninle hüzne bürünen

O?na rehin bıraktım ruhumun derinliklerini..

yas, maya tutmaktaymış gönül kabında.

Dinledikçe,

Belki?o zaman anlardın beni.

Sevmeyi becerebilmek, hisleri kalbine doldurmaktan öte,

karşımda yalnızca seni gördüm!...

Ben sol yanımı öldürdüm de Siyah'a büründüm. Kimse girmesin diye yüreğime, aşka küstüm.

ey benim derunumdaki sevda,

Sözlerim kesildi aniden, konuşamaz, yazamaz oldum?

Yalancı yüzlerde ararım...

Oysa vardı söyleyeceklerim sana dair?

Sarıldım kuytu gecelerde birtek o?na?!

seni;

Ansızın, sustum? Sessizliğini dinledim..

Taştı sessizlik içimden?

Sanki her söz eksik biraz seni anlatmaya, şaşırdım, nasıl olur da konuşamaz insan bu kadar anlatacak şeyi varken?

Ne bir şikayet ne bir bıkkınlık..

büyümeni istiyorum,

yürekli duygulardı...

Sevdim gecelerimde, adı yalnızlık olan, sessiz çağrını?

Bulmak isterdim, bulup söylemek..

Sanma ki, bu toy sevdayı başka kimlikler e taşırım... Sanma ki, benden sakladığın gülüşleri

.. ama senin hep hissettiğin..

.. ama bir daha sana geri gelmeyecek olan..

yıllar sonrasına biriktirilmiş bir hayaldin sen.

Bir zamanlar beni sevdiği zannına kapılmamı sağlayan hayallerim vardı; şimdi gerçekleri görebilecek kadar ümitsiz kaldım...

İsyana meyilli sorularıma, cevap olamadı yalnızlığım..

Öğrendim ki, söyleyemedikten sonra, yanasıya sevmenin

onu kendine saklayacak kadar bencil çıktın!

Ardından siyah geceler kol gezdi yüreğimde,

Bir zamanlar beni sevdiği zannına kapılmamı sağlayan hayallerim vardı; şimdi gerçekleri görebilecek kadar ümitsiz kaldım!...

Sensizliğe çare olamadı?

Kalbimi, demir duyguların arkasına sakladım, sandım ki ruhum, bundan en az zararı görecektir. Aşkın sularına yüzme bilmeden açılan, deneyimsiz bir yürek için bundan başka rota bilmiyordum.

.. ama senin hep bildiğin..

o işte... en acıtanı o..

Olmadı..

Aldım elime kalemi, boş bir sayfa buldum sen?li yazılarımın arasında?

Hislerim beni esir alıyor, içim içimi yiyor, günden güne eriyor, tükeniyordum. Senin ise oralı olmayan, vurdumduymaz tavırların beni mahvediyordu; kendime kızıyordum...

Sustu yakarışlar?

şu halde bile eziyorsunuz muhatabınızı gururlu sözlerinizle

Bilmiyorum kalbim, un ufak ettiğin hislerimden arta kalanlarla bir daha böyle dile gelir mi?

Uzun zaman oldu karalayamadım iki satır. oysa anlatmak isterdim seni kıta kıta?olsun isterdim, olmadı?

Benimkisi, aşk dilencisi olmamak için gururun, kendi limanında çırpınışlarıymış. Eğer bir el atsaydın, bu dile gelemeyen aşkı, bu gururu tutup kollarından, sana köle ederdim...

hatrına niyaza dokunur dilim her dem,

Bizi bir yanlışa mahkum ettiğini anlayacaksın...

Sen gittin aşk bana kaldı, aşk yakışanda kalırmış.

Yüreğimi gördüm karanlığın en ücra köşesinde..

umudum kadar sevdim...

Ben gururuna kapılarak seni görmezden gelirken; sen bana olan aşkını içinde yaşatacak ve

.. ama zaten hiç senin olmayan..

Benimkisi 'aşk dilencisi olmama' uğruna çıtını bile çıkaramayan 'acaba'ların öyküsü...

Ama bulamadım hangi kelime anlatır beni sana?

hatırı sayılır olurum diye yar nazarında..

İlan-ı aşkım kaybetti, ne diyebilirim ki, benim yüreğim,

O sustukça, ben haykırdım çaresizce..

Ne yazık ki, toz duman edemedim kuşkularımı...

elemin damla damla düşüşünü farketmemiştim

.. kördüğüm oluşu..

Öpücüğümün kokusu kalacak kapının eşiğinde...

karşılık beklemeden sevebilirmiş...

Kokladıkça

adımlarına göre şekillenecekti...

yarınlarıma dair hüsn-ü zannım,

Hepiniz hak etmişsiniz, çektiklerinizi!

ne içimi imar ediyorsun sevinçle,

.. ama bir dahası olmayan..

Kalbimi ellerine vermiştim; adımlarım,

Dört duvar dillendi sessizliğimden!