yüregindeki duruluga demis ki suya:

su atesten kaçar olmus.. Atesin yüregini sadece su, Suyun yüregini sadece ates alir olmus...

Iste o zamandan beridir ki:Ates sudan,

Gel sevdalim ol, hayatima anlam veren mucizem ol...

Ates bir gün suyu görmüs yüce daglarin ardinda sevdalanmis onun deli dalgalarina.

Zamanla su, buhar olmaya, ates, kül olmaya baslamis. Ya kendisi yok olacakmis, ya aski... Bastan alinlarina yazilmis olan kaderi de yüregindeki kederi de

Sarilmis atesle su birbirlerine sikica, kopmamacasina...

Aramis suyu diyarlar boyu, günler boyu, geceler boyu Bir gün gelmis, suya varmis yolu Bakmis o duru gözlerine suyun,

Hirçin hirçin kayalara vurusuna,

Ama gitmenin yitirmek olmadigini...

biraz kirgin, biraz hirçin. Ve o an anlamis;askin bazen gitmek oldugunu.

Ates durmus, susmus, sönmüs askiyla.

Ates kizmis, ates yakmis ormanlari...

Yüregim sana armagan...

alip gitmis uzak diyarlara su...

Su dayanamamis atesin gözlerindeki sicakliga al demis;