İki büklüm sıratım / vurmayın köprü ayaklarımı..

Eksildi nüfusum..

Ağırlığımca gelen hüznümü elleme..

Daralmakta çember, perdelenmekte gözlerime ince bir keder.

Konuşmasam bir zerre, dibe çekiliyor yüzün.

verdin bana koku verdin renk verdin.

ipim çekildi artık / rehinim kendi iç denizimde.

Adımın başharfini ezmişken, yeni bir isim ver zanlı yanıma.

Şimdi sendeyim seninleyim seni yaşıyorum.

yağan, kederli ve savurgan, bitmek tükenmek bilmez yağmur. haykırırlar,

Ölen ben değilim ki zenan..

kirpiklerinin arasından. İçimde yaktığın ateşi

Çek beni varlığına..

ağaç gibi nemli ve sessiz memleket. gizli saatlerin elinden kaçmış, herkesin

Yumdum gözlerimi, aç dediğinde açılsın gözlerim..

İçinin sadece? can? ile doldurulduğu..

Yine kahrecici yalnızlığıma döneceğim.

uyanacağım. Herşey ansızın silinecek.

İçimdeki boşlukları ifşa ediyorum sen varlığınla doldur diye.

beliriveriyorsun. Köpüğün kıyısında uzun ve ağır adımlarla toprakları ve

Ölmeye müstahak gözlerime yeni bir gözyüzü çiz siyahından arta kalan renklerinde.

kapımı. Gidersen beni bana mahkum edeceksin

sen oldum farkında değilsin. Beni bana bırakma!

Adressizliği doğurmak istemiyorum kendi cephelerime.

Pis bir ispiyonda öldürüldü iç yanlarım..

anlıyor musun? Çünkü senden sonra kimse

Yitirildi alfabem..

Ne saçların kalacak ortalıkta ne gözlerin.

İçimde hezeyan ırmakları akıyor zula edilmiş topraklarıma.

Ümit Yaşar Oğuzcan

İfşa edilse de adressizliğim

Guslettim suçsuzluğumu,

Sonra da kırıklarımı topla avuçlarımdan..

Uzat ellerini morg kokan ellerime.

İlk defa göz göze geldiğimiz anı hatırlıyor musun?

Ey zenan,

Bırak kanasın en tuzlu yanım.

yine kuruyacağım dağılıp toz olacağım

Vuruldum alfabemden / sen bari yaşat beni en sığ halimden..

İlticam sanadır..

ONDÖRDÜNCÜ MEKTUP

Yuvarla beni mavi bilyelerimin ardına.

Kapat gözkapaklarımı..

Önsözüme bir söz de sen ekle şimdi / varlığınla kutsa beni ey suskunzade..

Cürmüm dürüldü hesabıma / sakın düşme sende beni defterlerinden..

onca sözcük nasıl anımsanmaz? Çiçek gibi açılan öpücükler, dalgalanan

anlayışlıydı özlemliydi zaman zaman.

çiçekler her şey bitse de. Fırtınayla yüzleşen ve acı kanatları altında

Sana kızdığım tek nokta bu.

Sonra sil gözyaşlarımı eteğindeki sonbahar yapraklarıyla.

çitleri; şiddetli, umutsuz, arazi olurdu denize doğru. Ancak tertemiz

Yatağım yok artık sırtımı yumuşakça bırakabileceğim.

ÇOCUKLUĞUN TAŞRASI (2532 Hit)

elinden içeyim. Ama gitme ne olur?

Susturamazsın benli gönlünü.

Dudağıma mutlulukları serp, gözlerime renkli balonları bırak.

Senden bir parçayım artık belki de baştanbaşa

Uyandırma beni ey Zenan

Hem dudak ucumda kaç kelime kaldı ki 29 harften..

Susuyorum, kelimelerini bırak kekeme halime.

Ve nüfussuzken kalbim, katilin kanından olmam meşrulaştırılıyor hükmümü..

benim yanacak yerim kalmadı.

Tek bir hayat sağnağı da daha ver gözlerinin vahasından..

Düş darbeleriyle dövdüğüm küçük kent, kıpırtısız varlığından

Ait olduğum yerlerden tek tek sınırdışı edilmişken bir de sen susma ne olur.

geceler de vardı, güzel havanın yaprakları, kusursuz yıldızlar içine

Üşüyorum, sabrımı ört üzerime..

çamaşırlarını yeniden giymek? Yine de gölgen büyük ve kara, çocukluğumun

otları çiğneyerek, daha yeni boyanmış bu gök altında büzüşmüş sen, bir tek

gelmeyecek biliyorum. Kimseler çalmayacak

Sonra da as beni suskunluğuma.

Eylemsizliğim reddedildi bari reddedilmişliğimi sen kabul et.

Konuşamıyorum diye üstünü örtme içimdeki çocuğun / susturuldum en iç yanımdan..

Bilirim, beni en iyi sen anlarsın / sen de bana el gibi bakma..

Bari sen verme beni bensizliğime.

Kimsesizliğime bir de sensizliği ekleme sakın.

Tüm sözlerim sana aittir..

Giydir çocukluğumun üzerine öksüzlüğümü..

Kozum kalmadı nüfus kaydımda.

Öksüzlüğümden düşüldü? ö?, yetimliğimde yitirildi? y? .

Hadi susma diyorum..

Yarı uykulu sesimden öp beni..

Hem de suçsuzken..

ağzını güçlendiren çocuk seni destekliyor bugün fırtınadan sonra büyük bir

kasabalarda. Neye yarar eskilerden söz etmek, neye yarar unutuşun

tanımadığı çocukluk taşrası. Son yağmurla ıslanmış yapı iskelesine uzanmış

Yokuşlardayım / terim sızmakta ayak uçlarıma.

Yüzümde darp izi yok diye sakın ihmal etme beni sevgili..

kedere razıyım. Acıların en büyüğünü sen

Sonra yine sen çağır beni yanına..

Hadi sevgili, ört üstümü sesinle.

güncel

Bugün okuduğum güzel yazılardan bu 7 partilik alıntı silüet.. Teşekkürler..

Dün gece sana söylediğim gibi;

çatırdardı. Rüzgar şaha kalkmış ayaklarıyla pencereleri uçururdu, yıkardı

Ben bu satırları sana yazarken, sen defteri kalemi alıp dersine çalışmaktasın.

Kaçamak bir buluşmasıydı bu gözlerimizin.

gibi sallanarak nemden çıktığında zaman. Ah! suların yükselmesinin korkunç

Uzaklığıma inat daha bugün duyduğun yarı uykulu sesim hala yankılanmakta kulaklarında. Farkında mısın bilmiyorum sesim, varlığın olmuş ey sevgili..

Yusuf?tu lisanını kaybeden Kenan ilinde..

Sorgudayım yabancı odalarda, beni sen kavuştur suçsuzluğuma.

dünyaya geleliberi kaç yıl geçmiş aradan.

Ahmakça bir suçun infazındayım..

Kıyısızım bari sen sahiplen beni, üstüme ört kendini..

Dudaklarım kurumuştu içim yanıyordu.

Yitirdim harflerimi, hadi gözlerinden yeni alfabe bul bana.

Bir nefes daha ver bana / borcum borçtur bilesin..

Biraz daha yıkılmış biraz daha sensiz.

Kıyısızım. Kıyılarına çek beni.

Sadece umudun var olduğu,

Ben sen?li hayatı severken hangi suskunluğun bana hükmedebilir ki?

Sadece yeni bir mevsim saçlarıma, yeni bir secere ömür sathıma..

Yeni bir mevsim bul bana..

Seni istiyordum biliyordun... Bakışların duygulu

Benle biten..

Seni dinliyordum bakışlarını dinliyordum.

Ne olur ses ver sevgili.

söndürmek istiyordum. Ama o ateş gitgide

Tut ellerimi / bırakma beni bensizliğime.

Suya hasret kurumuş bir ot gibiyimdim.

İnanamıyorum sen var mısın? İnanamıyorum

yalnızlığın bölgesi, bir geri dönüş barınağı olarak öneriyorum seni ömrüme.

Çocukluğun taşrası, romantik balkondan seni yelpaze gibi açıyorum. Eskiden

Siyah?ı çıkar, beni giyin omuzlarına.

Kaldırma göz kapaklarımı çünki nüfusum zapt edilmekte.

Yama iliklerimi siyah hüznünden..

Ama bırakma beni ne olur?

İşgalindeyim etrafımın.

kışı, babaannem ve ben titrerdik aklımızı kaçırasıya titrerdik. Her yandan

Her kelimene beni aşıla..

Kendi dalımda, kendi toprağımda ölmeye ramak kaldı / bari sen susma..

Ve sakın kızma bu kadar çok uyuyorsun diye..

yoğrulmuş, iç sıkıntılarıyla yaralı, yürüyerek, yürüyerek kederli

Sana eksiğim ben / tamamla beni benle..

Yastığım yok başımı koyup rahatça ağlayabileceğim..

Eksildim, bitirildim.

büyüdü işte! Şimdi biraz da sen yan artık

Gıyabımda kılınmış cenazeme iştirak etme sakın..

ağlarlardı ormanlarda yitmiş trenler. Rüzgarın çevrelediği tahta evler

Derim yüzülüyor içimden sen bari yardım et bana..

olduğu gibi sokakların terk ettiği ben, terkedilmiş sokakları inceliyorum.

Yabancı sulara girdi bildiklerim / bıçak bilendi bana..

El ense edildim ey zenan..

Sustum en bildiğim cümleyle, sen sağnak halinde içime yağ diye..

unutulmaz sabahlarda genç kızı elinden tutup gezdiren aşık oldum. Söylenmiş

Duymasan bir an, boğuluyorsun avuç içlerimde.

Sen olduğun için mutluyum. Sen olduğum için de.

Hadi bir söz hakkı bırak dudak kenarında bir gün öznesizliğime fırlatılmak üzere..

öpücüğü altında. Ve güneşli, beklenmedik, tatlı günlerin de var bir başak

not:son yazılan 7 partilik yazı alıntıydı.. çok beğendiğim için paylaşmak istedim..

Çabalama sakın ellerini iki yana açıp.

En huzurlu yanım uykunun ayak uçlarında çünki..

Susma ölçüm alınmadan, sen dikil karşına öyküsüzlüğümün..

O gün ilk defa seni gördüm. Düşün sen

filizlendim. Sonra güneş oldun hayat

Siyah?a bürünen yüzün..

Kirli başımdan guslet beni, öyküsüzlüğümden değil..

Kirli yüzümü örtbas et demiyorum sadece dört Elif miktarınca yıka beni.

Basiretsiz ve bi o kadar kör/ebe bir durağın içinde ne kadar susabilir ki gönlün.

tattır bana zehirlerin en şiddetlisini senin

Tek bir umut tanesi daha sun yüreğinin? can? tarafından..

Yetimliğim, öksüzlüğüme gebe kaldı.

Bakışların bir şarkı söylüyordu hiç bilmediğim.

Taze bir çığlığın ortasındayım / tekil bir kavganın dışında kanamaktayım.

Şimdi bırakıp gidersen bir daha ve son defa

PABLO NERUDA

Eğildim öksüzlüğüme sen doğrult durduğum varlık safına..

keşke ölsem diyeceğim o zaman keşke ölsem!

sokulmuş karanlık gökyüzü. Ağır kaldırımlarda, alacakaranlıkta ya da

Sen de beni öldü bilme sakın..

Astım duvara üryanlığımı, sen kapa nüfussuzluğumu.

İstersen ben olma. Hiç benim olma.

Kovuldum mu, kovduruldum mu bilmiyorum ama nüfusumu yitirdim kendi evimde..

Oysa yüzün en çok aydınlığın resmedişine tanıklık etmeli, hüznün karalığına değil.

Daha kaç gün bekleteceksin beni..

Ağlamıyorum diye gözlerime uğramayı ihmal etme kirpiklerimin suyu çekiltirildi diplerinden..

En sığ halimle kabul et beni cümlelerine..

Sobeleme beni arkamdan, döndürme beni en kıyısız yönüme..

Uyanırsam bir kere susar alfabem...

Suskunluğum mu bana mı reva yoksa uzaklığın nar mı bana bilemiyorum.

taşrası. Büyük ve kara kasaba gölgen renksiz soğukluğun, kuzey rüzgarının

Düşün ne kadar çok özlemiştim seni.

Senle başlayıp

berbir rüya görüyorum biraz sonra

Kirli bir yalnızlığın dibindeyim..

Sen hariç tüm cümlelerden bertaraf edildim / al beni yanına..

Dökme yollarıma yaşlarını..

Yüreğimi ikiye ayırdım ; sussuzum ve bi o kadar kurak.

Yeni bir alfabe dik dudaklarıma..

Dağbaşında apansız karşıma çıkan bir pınardı

Yüzünde açan bahara inat siyah?ın hükmü geçiyor sende.

bir türlü. Tuttuğum ellerin mi? Öptüğüm

Küçücük ellerimle siliyorum siyahlığını / sen giyin umuda çoğul hayatı..

Sonra ör saçlarımı gül kurusu sinmiş ellerinle..

Uyandırma beni ey Elif? e gebe Zenan..

Ölmekten değil ey zenan; öldürülmekten korkuyorum..

dudakların mı? Kim bilir? Belki de yoksun

Öyleyse hiç gitme ne olur? Vereceğin her

Korkuyorum..

sen geceyi kaçıran taşlar atabilirdin. Böyle yarattın kendini, yalnızlıkla

Kaldırdım derin uykumu..

Ölmeye üryan, nüfusuma isyandan vur beni en kör yanımdan..

Yağmur olup yağdın üstüme yaşardim

Çek beni yukarıya kefenimden.

Beni bana bırakma!

Uyandırma beni cesedimden..

sanki gözlerin. Eğilip su içmek istiyordum

Kirli yüzüme temiz sicil istemiyorum senden..