Çoğu Kürt

Anlının ortasında ciddi bir devlet asabiyeti

Gülasa kente hukuk mukuk okumaya

başlık içerikle örtüşmemiş..

Yoksa bugün bi hayat yaşanmayacak mı duygusu çöker bütün bozkıra

Hep bişeylere birilerine küsmüş gibi yürüyen memurlar..

Hiç bir şairin aklına gelmeyecek

Ve çoğu zaman kar mevzuu kızlara yeterince ilginç gelmemiştir.

Öyle deme...! ankarayı sevmeyene bir zulümdür

Fıratı'n büyük elleri

Korkak

Hep onu sevmeyenleri severek

"Ankara'ya öyle Yakışırdı ki Kar...

Bilinmez bir dilin ıslığından

Kötü ışıklandırılmış vitrininden umutsuzca içeri bakan

Cilo'nun derin nefesleri...

Hiç bir lahmacunda o okul yolundaki üçüncü sınıf lokantakinin tadını vermeyecek bir daha

Biz her duvara bilvesile onların adını yazarak yaşadık

Mesai saatlerinde hiç bir şey yapan

Belki bu film hiç bir zaman o kadar fiyakalı olmayacak ama

Hangi aralıkta bir şair ölmüşse işte o en metanetli aydır bence..

O tuhaf bozkır kokusunda...

Karısının bayat ekmeklerden yaptığı tatlıyı çok beğenmeyerek

Soyut bir sevdaya beşik kertilmiş olan

Kimliği gereğinden fazla sorgulanmış

Çok dilimiz donmuştur

Kar altındadır varoşlar

Hep kardeş olacak değiliz ya..!

Asfaltlar ışıldar... yalanlar

Ha sonra belki Ahmet Arif'in aklına

Anla ki sıkıldı bizim konsolosluktaki konuklar.

Yani sistem kendi verdiği kimliği zırt pırt geri istemektedir...

Ustam yine sen bilirsin ama...

Çok sigara içen öğrenciler...

Çok daha iyilerini yedim sonra

Merhabadan çok, "çıkar ulan kimliğini" denmiş

y. erdogan

Bir günden bir sürü gün yapan

Çoğu Türk

Bel kemiğine tehdit kürsüler üstünde

Çok kötü günlermiş gibi en genç zamanlar

Hasretin Nazlıdır Ankara. . .

Asfaltlar ışıldar, buz tutardı resmi yalanlar

Esmer

Bir daha asla yaşayamayacağı aşkları hep teğet geçerken,

Çok keman çalınsın balolarında diye yapılmış

Biz şimdi kapalı bir kuruyemişçi dükkanının

Boynu hep kıdemli bir atkının içinde saklıyken

yasasın halkların sevgililiği...

Hep onu sevenin gözlerinden kalabalıklara kaçarak

Asvaltlar ışıldar...

tam olarak nasıl, anlamdım?

boluya öyle yakısırdı ki kar...

Hep kağıtlara bakarak... hep kağıtlardan bakarak

Mümkünse o aradada memleketi kurtarmaya gelmiş Anadolu Çocukları...

Kimse keman çalmaz belki ama...

Çocuklardık..

Bu zulüm bu sevda bitmezmiş.

Çünkü hiç kimse bir daha Ankara'yı O'nun kadar sevemeyecek

Ararat'ın kızgın yelleri

Kavgacı

Ama hiç birinde o kadar aç oturmadım sofraya..

Belki balkona kar seyretmeye çıkar diye sevdiğimiz kızlar

Bir şiir istenir

Bizzat urfada

Cesur

ELİM, GÖNLÜM, ÇOCUKLUĞUM, BUZ TUTAR!!!..."

Yollarına hep sevdiğimiz insanların adlarını vermediler ama...

Ama yinede bu tasarrufunu takdir ederek.

Bu kadar insanın neden ankarayı bu kadar çok sevdiğini anlamadan ankarada yaşamak.

Çabuk bitmesinde diye devletin tekel rakısı...

ŞİMDİ VE SONRA NE ZAMAN ANKARA'YA KAR YAĞSA...

Hiç birşey alıp hiç birşey sunan

Ama pek çoğu kavgadan nefret eden

Kahve önü çatlak mozaik,

Hiç bir şey kapalı bir dükkan kadar hüzünlü gelmez insana Ankara'da

Yüksek rakımlarda çatlamış dudaklarını bir İzmirli güzele dayatmak varken

Biz bişeyi delicesine severiz ama Tanrım neyi...

Ki bütün plan kar altında tuzsuz ayçekirdeği çitleyip yanısıra Bafra içmektir

Doğduğu yer yüzünden doğuştan kavgacı zannedilen

Kül ve betondan mürekkep yaşadıkca yaşam havası gelen

Çok yabancı bir soluk duyulur bazen

Gri, sisli binalar.

Ankara'ya öyle Yakışırdı ki Kar...

Hem Neşet Ertaş'ı Hem Bülent Ersoy'u aynı anda sevmeyi başararak

Sevmek; bir halkı sevmekse ;aşk o zaman sevmekmiş

YAŞASIN HALKLARIN SEVGİLİLİĞİ...

Karışarak toplumcu- gerçekci yanlızlıklara

Dağda çoban, şehirde şark Çıbanı sayılan

Kimse keman çalmaz belki,

Asfaltlar ışıldar buz tutardı resmi yalanlar

Rakıyı bol sulu içen dokunmasın için değil