Devriyeler basıyor karartılmış evleri yine

Geriye mapushaneler kalır, paslı soğuklar

Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında

Bir ceylan sessizliği olur burada aşklar

Adını bilmediğimiz doslar kalır yalnız

Gidersen tekrarlanır iyilenmez hayat

Bulvar kahvelerinde arabesk bir duman

Fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında

Durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler

Bir daha, bir daha yıkarız dökeriz

Sustuğun yerde birşeyler kırılıyor

Ele geçirdik birbirimizi

Gidersen artar azalmaz yürekteki yükler

Gidersen Yıkılır Bu Kent

Bir tufan olurum sustuğun her yerde

Gidersen kim sular fesleğenleri

Gidersen bil ki düşer yine fethettiğin kaleler

Düşürüverdik değerimizi

Üşür müydük nar çiçekleri ürpeririken

Bitmedi aslında bitmedi sadece

Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider

Adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına

Bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun

Menekşeler nergisler yerine kuş ölüleri

Belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar

Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı

Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki

Sokul yanıma sen, ellerin sımsıcak kalsın

Gidersen kar yağar avuçlarıma

Gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam

Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor

Emin olunca sahipliğimizden

Selamsız saygısız yürüyelim sokakları

Bir de seni ekliyorum susuşlarıma

Sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu

Yeni bir bilinmezdeki etkimizi

Sınamak istiyoruz yeniden

Bir su sesi bir fesleğen kokusu şimdi uzak

Gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür

İsyan olur milyon kere, hiç bilmez miyim

Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar

Gidersen mutsuzluğa mahkum bu serüven

Sis ve intihar çöküyor bütün birahanelere

kendimize olan güvenimizi

Alışır bağımlı oluruz

Ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde

Kuşlar nereye sığınır akşam olunca

Yüreğimize alırız onları, ısıtırız

Kaybederek tazeliyoruz

Bu kentin künyesi bellidir artık ve susuşun

Acıyı aşk zannederiz

Yangınları anımsatıyor genç ölülere artık