Arabistan çöllerinin uzun, İran yaylalarının uzatılan sesleri; İtalyan sularında, korsanlar kadar, dalgalarla da çarpışan leventlerin bu.-zafer ve macera ufuklarından getirdikleri gür sesler, Türkiye Türkçesinde ve onun bütün yaşayan kelimelerinde bir musiki saltanatı halinde mevcuttur.

Böyle bir dilin kelimelerini hor görmek, hakir görmek, dilden atılabilir görmek, en az onların "oluş ve yontuluş" tarihini bilmemekten, hatta sevmemekten doğan büyük gaflettir.

Türk dili, bugünkü Türkiye topraklarına, eski Asya ülkelerimizin hür ufuklarla çevrili bozkırlarından kopan gür ve erkek sesli bir musikiyle gelmiştir. Bu sebepledir ki, Türkiye Türkçesinde eski bozkır sesleri ve İdil ırmağının akışından yükselen sesler vardır.

Türkiye Türkçesinde Karadeniz kıyılarının poyraz rüzgarı kadar canlı, çevik ve çabuk sesler de vardır; Adalar denizi sahillerinin Lodos rüzgarı, zeybek musikisi ve efe raksı gibi heybetli, ağır ve atmosfer dolduran sadaları da...

Osmanlılar döneminde Türkçe dilinin İslam kültürünün etkisi ile günümüze taşındığını tartışıyor.

Dil kültürlerin taşınmasında da önemli bir yere sahipti.

Milletimiz tarafından fethedilmiş topraklar nasıl vatanımız olmuşsa aynı şekilde "fethettiğimiz kelimeler" de bizim kelimelerimiz olmuştur. O kadar ki, yıllarca evvel, Asya'daki verdiğimiz topraklar yetmiyormuş gibi, bizden Kars'ı ve Ardahan'ı isteyen ihanet dolu yabancı emele karşı bir şairimizin söylediği gibi:

osmanlıca öğrenmeye gerek yok arapça ve farsça öğrenin

'Aynı dil Tanrıdağı rüzgarlarının uğuldayan seslerinden ne kadar hatıra saklıyorsa, Macaristan Ovalarında, dünyaya gücümüzü tanıtmak için ilerleyen Sultan Süleyman ordularının hür davullarında da o kadar heybet ve hatırayla yüklüdür.

Bir dilin, yalnız bir vatanda değil, birçok vatanlarda işlenip güzelleşmesi, o dile, bu engin vatan topraklarından yükselen, zengin ve üstün sesler kazandırır. 0 milletin dili, musiki üstünlüğüne yükselir. Türk dili üzerinde yürekten konuşabilmek için, önce bu musikiyi, yani bu vatanın seslerini duyabilmek ve anlayabilmek lazımdır.

Asimilasyona tabi tutmadan yüzyıllarca yıl birlikte yaşamışlardı.

Kaynak:

kayıt ve bilgi için: http://www.osmanlicaegitim.com/

Din ve kültür bağımsızlığı önemlidir. Ama İstanbul, Rumeli ve Anadolu hakimiyeti daha mı önde gelmektedir?

mısralarından yükselen sesler, nasıl, "toprak verilemez" diyorsa, tıpkı bunun gibi, asırlarca malımız olmuş, sesimizle, sanatımızla işlenmiş; ev, aile, köyümüze, aşk ve imanımıza girmiş; heyecanımıza işlenip vicdanımıza yerleşmiş ve bizim olmuş kelimeler de verilemez! Bunlar bizim zafer ve şeref hatıralarımızdır. Bunlar bizim büyüklük devirlerimizin ve yüce duygularımızın zafer abideleridir. Bizimdirler ve bizim kalacaklardır."

Osmanlıca kursları halk eğitim merkezlerinde devam ediyor..

Fakat Türkiye Türkçesinde bu kadim sesler yanında Nil Nehri'nin taşkınlığı da seslenir;. Dicle'nin, Fırat'ın, Tuna'nın, Meriç'in ve Anadolu ırmaklarının akışları da...

Peki İslam ne kadar etkili idi?

Dil mukaddesatın işlevi ile birlikte gelişmiş bir süreçti.