müthişşş:)

Korkuyorum.

Ütopik bir sevda sancısı eşliğinde yalnızlığıma hariçten gazeller okuyup ona olan Aşkımı haykırıyorum.

Kimbilir hangi VİCDAN içinde kanıyor benliğim.

YALNIZIM.

yalnızım... zamansız vs

Yazıılmaya değer bir yaşam var mıdır?

Seni kimle paylaşayım...

Ağlamak sızlamak nafile bugün

Kabuk bağlamış mıdır bir zamanlar beni "Seni Seviyorum" yarasıyla baş başa bırakan.

en çokta yalnızlığımla büyüdüm.

"SEVDA ya en muhtaç olduğum yılları yaşıyorum ama ben halen son nefesini vermeye çalışan AŞKLARDA vakit harcıyorum, ne bir aşk a davet ediliyor ne de aşk ı misafir ediyorum."

mutluluğun resmini çizerim

yalnızım.. geceden yalnız

sonsuzluk olurum mutlu sonun masalında..

Bunca ACI tek bir kelimeye nasıl sığdırılabilir ki toplasan 8 harf ten oluşan bir kelime.

Kalp yarası yanlızlığım,

Belki de ben şizofren değiliz durumuyla karşı karşıya kaldım.

bu foruma neden girilmezki?..

SEVDA ya en muhtaç olduğum yılları yaşıyorum ama ben halen son nefesini vermeye çalışan AŞKLARDA vakit harcıyorum, ne bir aşk a davet ediliyor ne de aşk ı misafir ediyorum.

Şizofren olmak üzereyim...

Korkuyorum Aşk denizinde boğulmaktan değil yalnızlığımı unutmaktan.

Cevap yazarak cevaplarıma olan saygımı mı yitireyim yoksa kendi kendine anlayıp sen çekip gider misin?

Evet!!! Ben YALNIZIM.

Girmek sorun değil de çıkmak sorundur bu YALNIZLIK denen illetten? Sen içene kapandıkça kuyruğunu kıstırdıkça daha bir sorunsal haline gelir? Önce umutları vurur, sonra hayalleri yıkar daha sonra kişiliği ve benliği ele geçirir; bir karamsarlık ve bitmişlik hali ile tavan değerine ulaşır

Tüm bunları yaşarken hiç bir AŞK ın ikinci kişisi dediğim kimilerine göre "Sevgili" kelimesinin sahibi yanımda değildi.

Yanlızlığım yanlızlığım,

Ben YALNIZLIKLA çok akşam üstü balkon sefası yaşadım ve bunca yılı ancak onunla birlikte paylaştım.

Belki de yalnız kalmak zorunda olan ruhun beden giydirilmiş sahibiyim, ya da ruhumun müebbet mahpusluğunda tek dostum YALNIZLIK.

Gönül rüzgarıyla sürükleniyor..

Yalnızlığıma sarılıp uyuduğum geceleri saydığımda kalan ömrümde hangi Aşkıma sarılırsam sarılayım ben en çok yalnızlığımın koynunda uyumuş oluyorum.

Taşı bile yosun sarar

Nerden bakarsan bak eni sonu tek suçlu ben.

inan yorgun olmasan seninle uğraşırdım da çok yorgunum hadi ii geceler üstünü ört emi yatarken:))

Kendimle ettiğim kavgaların sonunda var olmayan karakol tutanaklarına var olmayan isimlerin şahitliğiyle kodese girip soğuk bir duvar krişine yaslanarak geçen zamandı yaşamak.

Kaç gönüle pazarlandı bu gönül kaç alıcısı çıktı kaç kez ucuzluğa düştü kimbilir gönül tüm acılarını yalnızlığa sarıp sarmalayıp varlığının yok olmasını bekler oldu.

An ve an kan kaybediyor

Yalnızlık kan ağlıyor bugün

Sakın yazdıklarımdan bir sonuca varmaya çalışmayın ben ve kendim yalnızlığımızdan memnunuz.

belki mutsuzluklar koymaz bana

Dile gelmeden düşlerim yalnızlıga, gülmende yeterdi geri gelmen içinn

gecenin yarısı herkes yalnız tabi çocum sabaha kalmaz bişi geçer geçer:))

Benim için yaşamak, soğuk ürpertici ve korkutan bir çıkmaz sokak gibiydi.

Hüzünlü kelimelerin sahibi olmadığı için ve yazılan her AŞK dolu mektubun gideceği adrese ulaşamadığından, sığınmışım bir YALNIZLIK ritüeline yaşam denen batılı cihan da ömür harcıyorum...

Medrese i yusufiye de var olan bir hükümlü edasıyla çekilmek zorunda olan acının tarifi YALNIZLIK.

belki birgün şu akıp giden zamana inat

Belki de yalnız olmayanları kıskanıyorum, sırf bu yüzden küçük bir ÇOCUK kıvamında yalnızlığın elimi tutmasına izin veriyorum, oysa ben SEVDAMIN elini tutmasını istiyordum.

Yalnızlıkta öğrendim biçok doğruyu ve en güzel şiirlerimi hep yalnızlık üzerine yazdım. galiba sevdim yalnızlığı