- SubhanAllahi ve?l-hamdülillahi ve lailaheillAllahi vAllahu ekber.

Dedem bir gün mektebin önünden geçerken durup bahçedeki çocuklara bakmış: Kız oğlan karışık beşinci sınıfın büyük talebeleri, kadın erkek muallimlerle voleybol oynuyorlar?

Oturup dinlenmemi teklif etti. Oturdum:

Mahşerde nebiler bile senden meded ister,

pınar başında, susuz bırakmayana şükürler olsun.

güncelle me...

Bir ben değil alem sana kurbandır EFENDİM.

?Hayır oğlum salimen git, gel?diye beni uğurladın.

Neyse, giyindim, bakkal yollandım.

Oturduğumuz Babü?l-mescidi mahallesinden Abdülhadi amca bakkalımızdı.

Yaklaşınca bir taraftan şu tesbihe devam ettiğini duydum:

Ebu Hureyre'nin haber verdiğine göre:

"Allah şöyle buyurur:

içinizde ne taşırsanız dışınızda onu bulursunuz.

ULVİde senin bağrı yanık aşık-ı zarın,

Kulum bana bir arşın yaklaşırsa, ben ona bir kulaç yaklaşırım.

- Namazdan önce sana söylemeyi unutmuştum.

Kulum bana bir karış yaklaşırsa, ben ona bir arşın yaklaşırım.

Hele şu Ramazan gününde yapılan tesbihlerin, oğlum, daha çok tesiri oluyor? Bir de Efendimize salavatı unutma.

Cenab-ı Hakk : ?Bir defa SubhanAllahi ve?l-hamdülillahi ve lailaheillAllahi vAllahu ekber, diyen kuluma, ben cennette bir ağaç dikerim.

- İster misin, sana da cennete bir bahçe diksin?

Şimdi soyundum, su dökünüp biraz dinleneceğim.

Günlerden cumaydı. Yağmur Cuma namazından yarım saat önce bardaktan boşalırcasına yağmıştı Ankara sokaklarına. Her tarafta ıslaklık, çamur ve kimi yerlerde de su birikintisi. Buna rağmen insanlarda tatlı bir hareketlenme vardı. Hareketliliğin sebebi, yaklaşmakta olan Cuma namazıydı. İnsanlar ikişer üçer gruplarla ıslak sokaklarda yürüyerek, yakınlarında bulunan camileri yavaş yavaş doldurmaya başlıyorlardı. Ben de katıldım bu grupların arasına. Erken gitmeme rağmen caminin içi hınca hınç doluydu. Çaresizlikle yanımda getirdiğim seccadeyi serip, cami avlusunun kuru bir kenarında beklemeye başladım.

hikayeler ibretlik hepsi.

Doğ kalbime bir lahzacık Ey Nur-i dilara,

bu menkibeleri okuyup idrak edenlerden oluruz inşallah.

Allah Resulü şöyle buyurmuştur:

Hiç Cuma namazına geç kaldığınız oldu mu? Veya, telaşlı telaşlı camiye girişiniz, avluda oluşmuş uzun safların arasında boş yer arayışınız. ve boş yer bulamayıp da yüreğinizin sıkıntıya kapıldığı bir anınız oldu mu hiç? Şahsen böyle bir durum yaşamadım, ama Cuma namazına geç kalıp da yer bulamayan birisini iyi hatırlıyorum ve kolay kolay unutacağımı da sanmıyorum.

çok güzel örnekler sunulmuş.

Cennete geldiğinde, cemalimle müşerref olacağı, mükafatını alacağı, rahmetimi göreceği gün, bir de bahçesi olacaktır, buyurmuştur? diye müjdelemiştir.

yoğunmusun bu aralar dede asayiş nasıl?

Belki soruma net bir cevap gelmedi kalbimden. Ama, o cevabı çözecek bir şifre düştü gönül kutucuğuma;

- Oğlum, Efendimiz

- Hayırdır inşAllah, Abdülhadi amca?

Yazık yahu, ben neslimden, hafız-ı Kur?anlığın bu kadar çabuk kesileceğini tahmin etmezdim. Çok erken oldu. Yahu Muhsine, sinesinde Kur?an olmayan insan kabirde gibi karanlıktadır.

Hem dükkanda bulunduğunu gösteriyor, hem de gelen müşterileri karşılıyor.

Kıtmırinim Ey Şahı Rusül koğma kapından,

yav bu dedeyi hep sevmişimdir :)

hikaye günümüz gerçeğini yansıtıyor, çok yerinde olmuş maşaAllah.. heleki bu sözü anlamadan geçmek büyük bir eksiklik olur..

cümlemizden kamil hocam...

Tesellin bu olsun. Zikrin de bu olsun. Fikrin de bu olsun...

Aşkınla buhurdan gibi tütmekte bu kalbim.

Gittim elini öptüm. O da beni öptü mektepten sualler sordu.? Programınız nedir? dedi. Derslerimin isimlerini saydım.? Kur?an dersi yok mu? diye sordu. Olmadığını yalnızca dördüncü ve beşinci sınıflara Kur?an dersi olduğunu söyledim. O sınıflara başı örtülü bir hanım geldiğini görmüştüm.?pekala? dedi. Ben çıktım?

Ruhum Sana

Eve gidince nineme? yahu, demiş, Ali?ye ilim öğretecek kimseler kadın erkek, kız oğlan top oynuyorlar. Eski mektepte mi böyleydi? Diye sormuş ve kendisine gelmemi tembih etmişti.

Kulum beni anarken ben muhakkak onunla beraber bulunurum.

Hiç unutmam Ağustos ayındaydık.

Annem seslendi:

Tesellin bu olsun. Zikrin de bu olsun. Fikrin de bu olsun..

Sayın 2. birbir, Size de hayırlı kandiller dilerim. Allahu teala gününüzü manen bereketli kılsın, dua ediniz inşaallah...

O sözünü hiç unutmam. Evet sıcaktır, fakat din ondan daha kuvvetlidir.

Dışarıda sıcak elli derece, müthiş bir Sam rüzgarı esiyor.

?Muhsine, bu çocuk pınarın başında susuzluktan ölecek?

Ali Ulvi Kurucu Hatıralar 1.2.3.

Allah razı olsun dede ali...

Medheyleyen ahlakını Kurandır EFENDİM.

- Hadi git de pirinç getir.

Abdülhadi amca devam etti:

Asilere lutfun, yüce fermandır EFENDİM.

Sesimi çıkarmadım ama çok sıkıldım. İçimden söylendim:

Haşa! Ölürüz de yemeyiz.

Petrolden önceki Hicaz, bir yokluk ve kıtlık diyarıydı..

Müezzinin kametiyle, dalan gözler, düşünen akıllar yerine geldi. Kimleri oturuşunu değiştirdi, kimileri de hemen ayağa kalkıp saftaki hizayı düzeltmeye çalıştı. Ben de birkaç metre önümdeki su birikintisinden gözlerimi ayırarak katıldım saftaki hizaya.

Abdülhadi amcaya vardım.

Soyundum; su dökünüp istirahat edeceğim.

- Oğlum, komşu bakkaldan pirinç alıver. Akşama pilav yapacağım.

Ali Ulvi Kurucu

- ? Cenab-ı Hakk : ?Bir defa SubhanAllahi ve?l-hamdülillahi ve lailaheillAllahi vAllahu ekber, diyen kuluma, ben cennette bir ağaç dikerim.

1947 senesi bir Ramazan günü idi.

Cami imamı, hutbesinde; karlı dağların başında, yağmur çamur demeden, gece gündüz ıslak elbiseleriyle nöbet tutan askerlerimizden söz ediyordu. Sınırdaki şehitlerimizden, evet, vakti girince aşırı yağışlı havayı ve ölüm korkusunu bile hiçe sayarak tüm teslimiyetiyle namazını kılan, o sırada da acımasız bir kurşuna hedef olmuş şehitlerimizden bahsediyordu imam efendi. İster istemez insan dalıp gidiyordu yerdeki su birikintilerinin içerisine ve elinde olmadan ürperiyordu insan.

Ben gittikten sonra dedem ağlayarak nineme şöyle demiş:

Rahmet, diyen alemlere Rahmandır EFENDİM.

Dede namlı yiğidin yukarıda anlattığı hikayedeki ihtiyar dedenin çok cahil kaldığını anlatılan olaydan öğreniyoruz.. İyi ki, şimdiki has çocuklar FEN ve ANADOLU LİSELERİ, KOLEJ aydınlığını arıyorlar. Cahil kalacak değillerdi ya?.. Araplara veya Afganlılara asla özenemeyiz!..

Yaşlı, muhterem bir zat idi.

Ruhum sana aşık, sana hayrandır EFENDİM.

Bakkaldan pirinç istiyorsun.

Feryadı bütün ateş-i suzandır EFENDİM...

- Na?am, velakin ed-dinu kaviyyun ya veledi.

Ben kulumun beni zannettiği gibiyim.

?Anne ben namaza gidiyorum. Bir isteğiniz var mı? dedim.

Müminin safası, ölümden sonra başlar...

o bana yürüyerek gelirse, ben ona koşarak varırım."

Kendisine selam verdim. Selamımı aldıktan sonra ilk sözü şu oldu:

Ölüm vuslatın kapısı, Cenab-ı Hakk?a kavuşmanın kapısıdır.

Sıcak diye oruç mu yiyeceğiz?

gönül isterse, beden mecburdur yapmaya...

Nurun ki gönül derdime dermandır EFENDİM.

- Bugün biraz sıcak değil mi? dedim.

Eğer o beni gönlünde gizlice zikrederse, ben de onu gönlümde zikrederim.

Namaz biter bitmez yerdeki ıslanmış kitabını kapıp, koşarcasına cami avlusundan çıktı. Hem de ıslanan pantolonuna hiç bakmayıp aldırış etmeden. Herkes hayretle o genin arkasından bakakalmıştı. Kendime sordum; acaba öyle bir durumda suya ben de kapanabilir miydim bütün teslimiyetimle?

Öğle namazında Harem-i şerif?ten geldim.

sen eskileri bir araştır karşılaştırma yap bakalım, birde okullardan mezun olan nesilleri karşılaştır, hangisinin kefesi ağır basıyor...

Sensiz bana cennet bile hicrandır EFENDİM.

Eğer o beni bir cemaat içinde zikrederse, ben de onu o cemaatten daha hayırlı bir cemaat içinde zikrederim.

alıntı

Baktım, kapısının üzerine bir zincir asmış, o zincire tutunmuş ayakta duruyor.

Hiç düşünmeden elindeki kitabı, başına gelebilecek şekilde suyla kaplanmış betonun üzerine koyup bizim gibi kainat sultanının huzurunda ellerini bağladı. Hocanın?tekbir?iyle herkes rükuya, sonra da secdeye kapandı. O genç de?tek?, ?bir? olanı kainatın her bir yerinde aklen görüp, kalben hissettiği için teslim olmuştu bütün?ben?liğiyle o Sultan-ı Zişana. Ve bu fiili de tevekkülü getirmişti dolayısıyla. Belki de bu hislerle beraber öylece kapandı su birikintisinin üzerine hiçbir tereddüde kapılmadan.

Ecramü felek Levhu kalem mesti nigahın,

Sayın torunbey06 , sanada hayırlı kandiller olsun. hoş gör bizim hikayede geçen ihtiyarı eski yoprak işte, eskiden fen lisesi yokmuş, Anadolu lisesi, kolej vs. bunlar sonranın icatları...

- Be mübarek valide! Bir saat evvel namaza çıkarken sana sordum:

Teslimiyetin Böylesi

- Gerçi sen bilirsin bunu ya, ben hatırlatmak için söylüyorum.

İmamın tekbiriyle tüm akıl ve gönül sahipleri, hep?birlik?te Kainat Sultanının huzurunda ellerini ve gönüllerini bağlayıp başlarını eğdi. Tam, imamın Fatiha?yı okuduğu sırada koşarak gelen birini fark ettim birden. Belli ki o da namaz kılacak yer arıyordu. Ama yerdeki sular engel oluyordu. O anda başka camiye de gitse namazı kaçıracağı kesindi.

HAYIRLI KANDİLLERİNİZ OLSUN.. DEDEALİ..

Derken diğer insanlarla birlikte, cami avlusunun kuru yerleri de tamamen doldu. Boş kalan yerlerde ise ya çok ıslaklık ya da su birikintisi vardı. Gelen insanlar yerleri gördüklerinde hemen başka camilere yol alıyorlardı.

hiçbirşey zor gelmez bedene.

aslında gonul isteyince

Kur?an nurdur, ışıktır, feyizdir. Kur?ansız bir okul zulmettir, karanlıktır, bu karanlık mektep çocuğa ne verecek