Cümle yaratılmışa bir göz ile bakmayan

Şeriat bir gemidir, hakikat deryasıdır

İbrahime Nemrud odunu, aşktır gülistan eden

Yunus Emre eydur bunu, bir dem aşksız olmayayım.

Aşıkların her hali, Maşuk katında biter

Calap müderris bize, aşk hod medresedir

Deniz mevci kat olsa, tahta uşanasıdır

Her ne dersen boyun tutar

Aşkdır derdin dermanı, aşk yoluna koydum canı

Yavı kılayım ben beni, isteyiben bulmayayım

Gördüm göğün meleklerin, her biri bir işteymis

Bilen O'dur, gösteren O,

Ab-I hayatın çeşmesi aşıkların visalidir

Halim bilip derdim sorup bana vefadar olmadı

Aşık ki cana kaldı aşık olmaz

halacım aşk yok ki ölsünler

Bu bizim işretimiz, oldur bu lezzetimiz

Ölen hayvan imiş, AŞIKLAR ÖLMEZ

Aşıkın yeri var kimseler bilmez

Ya rab bu ne derttir derman bulunmaz

Biz talib-i ilimleriz, aşk kitabın okuruz

Elinden gelmez ise, söyleme fasid haber

Hak yoluna teslim olur

Hiç kimseler bencileyin, aşka giriftar olmadı

Bundan içeri haber işit, eydeyin ey yar

Diriliğimde öldür beni, varıp orda ölmeyeyim

Aşık, bir kişidir, Bu dünya malın

Bildim diyen değil, bilen

Ey beni ayıplayan, gel beni aşktan kurtar

Kime gönül verir isem, benim ile yar olmadı

Söylememek harcısı, söylemeğin hasıdır

Canın terketmeyen, ma'şukun bulmaz

Ol geminin tahtası her nice muhkem ise

Diyen o, işiten o, gösteren o

Aşk makamı al? ır, aşk kadim ezelidir

Cümlemizin halini, maşuk eder mukarrer

Aşk mı derim ben ona Tanrının uçmağın seve

Haber eylen aşıklara, Aşka gönül veren benem

iyi bak yeğen belki vardır kıyıda köşede:)

Surete kendi geldi, dil hikmetin yoludur

Her kim aşk kadehinden, içti ise bir cura

Gül oluben açılayım, ayruk dahi solmayayım

Yunus aşık oldun ise, aşıklarda ar olmadı

Şeriat haberini şerh ile eydem işit

Benim garip gönlüm aşktan usanmaz

İçip esridiğimiz, aşk şerbeti gölüdür

Söylemeğin harcısı, gönüllerin pasıdır

Ahiret korkusun bir pula saymaz

Aşk sözünü söyleyen, cümle kudret dilidir

Gördüm diyen değil, gören

Aşktan nazar ericeğiz, gülzar oldu nar olmadı

Sözün var ona söyle, benim elimde ne var

Yunus öldü diye sela verirler

Çare yok gönül yıkmaya

Aşka esir olan benem

Satarım canımı kimseler almaz

Ona ne yad ne biliş, ona nesrik ne humar

Al gider benden benliği, doldur içime şenliği

Haktan meğer takdir idi, Aşık oldu gönlüm sana

Her sözü söyleyen o, suret can menzilidir

Aşkta kahırlar çok olur, Aşıklara gayret gerek

Sohbeti aşk ile eder, susamışları yakmaya

Aşk bahrisi oluban denizlere dalan benem

Halka müderris ise, hakikatte asidir

Hak Calabın zikrin eden İNCİL benem KURAN benem

Aşk pazarıdır bu canlar satılır

Hakikatin kafiri, şer'in evliyasıdır

Bu dünya ol ahiretten içeri

Bülbül olup öteyim, dost bahçesinde yatayım

Aşık olan miskin olur

kazma:)

İlahi bir aşk ver bana, kandalığım bilmeyeyim

Hiç kimsene kendinden, halden hale gelmedi

Uçmak hod bir tuzaktır eblehler canın tutmağa

Suret söz kanda buldu, söz sahibi kaçan oldu