Gözlerin gözlerime değince

Ne kadınlar sevdim zaten yoktular

an gelir şimşek yalar

tercihler güzel, başka şairlerden de alıntı yapalım biraz da

Hala arasıra mektupları gelir

Hayırsızın biriydi fikrimce

Hele seni kollarına aldı mı...

Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana.

Sanki cam beş gecelik uykusuzluğum

Üşürdüm, içim ürperirdi

Gerçek değildiler birer umuttular

ne selam artık ne sabah

İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne

Dördüncü krallığımıda unutma

hep yanlış anlaşılmıştır

Kirpiklerini eğerdin, bakardın

Hele yüksek gerilimli bir yaşamaksa

Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara

Nereye kayboldular şimdi kimbilir

Sen kalkıp ona giderdin

Öyle saçlarım uzun

Cristo?nun gözü tutmadı anladığım

şataraban ölür

Janin Medoviç?in otelinde Beyoğlu?nda

Hüseyin kendimi asarım korkusunda

evet en etkilendiğim şiirlerinden:)

Böyle bir sevmek görülmemiştir

BÖYLE BİR SEVMEK

Benzin mum gibi giderdin

Janin Medoviç?in otelinde

kanuni süleyman ölür

Dur bakalım

her ölen pişman ölür

Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına

kan tutar / tutan ölür

Bir yerde çıldırmak var

görünmez bir mezarlıktır zaman

Felaketim olurdu, ağlardım

Bu demek benim dördüncü krallığım.

ömrünün hırsızıdır

eureka, bornozu unutma

Niye gün ortasında akşam oluyorum

evvel zaman içinde

senide Atilla İlhan yazıcısı yaptık

Ne bir it soluması kapımın arkasında

kimseler bilmez nerdeler

direkler çatırdar yalnızlıktan

Bazı bir tel erir bakarsın bir lif kopar

Parmaklarımın ucunu yakardın

Kopmaz kökler salmaktır oraya

Dönekler ayaklanmaz reziller bırakırsa

İncecik dişlerimin arasında tuttuğum,

kim duysa / korkudan ölür

Sabaha kadar kalırdın

Eski bir şarkı belki bir şiir

Bir türlü krallığımdan çıkamıyorum

Ne bileklerimi çizen çarpık tramvaylar

Bir sevdiğin vardı, duyardım..

Jezabel kan içinde yatardı

masmavi dehşetiyle siyaset meydanını

Sanki gökyüzünde bir buluttular

kaf dağı'nın ardındaki

çeşmelerden akar sinan

Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır

Peki koridorda niye ışık yakmıyorlar.

İnsan balıklama dalmalı içine hayatın

ben bildim

Güldü mü cenazeye benzerdi

tenhalarında şiir söyleyerek

"An gelir" bunuda unutma.

Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar

karakollar taranır

gökyüzünde anlaşılmaz bir heybet

Biraksam korkudan gözleri sislenir.

şairler dolaşır saf saf

ne kadınlar sevdim zaten yoktular

paldır küldür yıkılır bulutlar

Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın

Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına

Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir

Ölünecekse bak işte en büyük ölünmeli

Limanda hep gemiler olurdu

Bu demek benim dördüncü krallığım

Kendiliğinden mi çaldı odanın zili

RUHUM DİNLENDİ...

saatli bir bombadır patlar

Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:

Ağaçlar kuş gibi gülerdi

sokaklar kuşatılmış

namlı masal sevdalıları

Felaketim olurdu, ağlardım..

Otel yalnızlıklarında Janin Medoviç

seni mi kırıcam

çalgılar susar heves kalmaz

kalbur saman ölür

Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten

Camlarda jilet gibi parlıyor tramvaylar

Beni sevmiyordun, bilirdim..

çünkü fena kırmızıdır

Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle

Sessizce bir cigara yakardın

Böyle kendi tozumda boğulmamıştım

Çöp gibi bir oğlan, ipince

Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına

Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa

Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği

çok mükemmel şiirler seçiyorum

Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın

Ne kadınlar gördüm zaten yoktular

Yaşamak güç, sarsılmadan, Janin Medoviç

-la ilahe illallah-

Niye sanki alkol tutup ufalanırım

Ne de gögüs boşluğuma sığamayışım

hayalleri yasaklanmış

sehpada pir sultan ölür

kubbelerde uğuldar baki

Beni polisler götürmüştü sırasında

Çenem kilitli

-tahrip gücü yüksek-

Hayır sanmayın ki beni unuttular

Azıcık okşasam sanki çocuktular

Öldüreceğimden korkardım

Ne vakit karşımda görsem

Bir kaç ay Paris?te kaçak yaşadım

son umut kırılmıştır

an gelir biter muhabbet

o eski heyecan ölür

Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına

Aynaya bakıp Ömer Haybo?yu tanıyorum.

Ne vakit Maçka'dan geçsem

Bir yıl daha çizermisin Janin Medoviç

Böyle bir sevmek görülmemiştir.

ATTİLA ÖLÜR

Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı

Felaketim olurdu, ağlardım...

Yalnızlıklarımda elimden tuttular

Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin

Uzak fısıltıları içimi ürpertir

Limandan bir gemi giderdi

Yepyeni bir yalnızlık bozdurduğunda

İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine

Akşamlar bir roman gibi biterdi

Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin

Beyoğlu?nda

an gelir

Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır

Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını

şarabın gazabından kork

Değişmemelisin hiçbir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu

teşekkürler şimdi kendi sesinden dinleyim bunları ve diğerlerini.

Atilla İlhan

Garsonlar yine beni tanımıyorlar

yağmurda bir militan ölür

Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi