Sonunu okuyamadan uyuyakalmak..

Gecenin yarısı;

başını anlamdan sona yaklaşmak...

Ve uyandığında kaldığın sayfayı karıştırmak.

... İşte böyle birşeydi seni yaşamak...

Başını anlamadan sona yaklaşmak.

Yarım yamalak...!!!

yada okudugunuda yalnış anlamak

aynen öyleydi. Canım acıdı ama geçti ve gitti sanki kitap ortası değilde sondan başlamıştı

bir kitabın orta yerinden başlamak gibiydi seninle birlikte olmak..

Gelseydin eğer kendimi bile kovardım yanımdan. Gelmedin yine kendimsiz kaldım ardından...

Affedince yorulur insan, yalnız kaldığında bir de; ama insanı en çok yoran şey hayal kurmaktır, olmayacağını bildiği halde. .

ya da kitabı yakmaktı sonunu okuyamadan..

iki insan birbirini yalnız bırakabilir. iki yalnız birbirini kurtaramaz yalnızlıktan?yalnızlık: gelişi doğumun ki gibidir, iki kişi ister. gidişi ölümün ki gibidir, bir kişi ister?