Ne güzel şeyler yazmışsın müverrihim

yalnızlık korkutucu değildir, sizden birşeyler alırken karşılığında cömert davranıyor, dünyadaki en önemli insanı size anlatıyor, kendinizi tamamen tanıyorsunuz.

bir adama yapılacak en büyük kötülük kendi ile vicdanı arasında bırakmak...

Grand Ekinox, her şey değişiyor, biz de. Ama bazen çok hızlı değişiyoruz. Çok güzel bir ortamda da olsak aklımız, ruhumuz başka bir yerde olabiliyor. Bir bünyede bu kadar çok değişiklik barındırmak... İnsanın yükü çok...

eğer sağlıklıysak bence şükretmeli

Bir şeyler yapıyoruz da Mayıs, hissetmiyoruz genelde. Bu da bize hiçbir şey yapmadığımızı düşündürüyor.

herhalde doğada yaptıkları/yapmadıkları için pişmanlık duyan tek canlı insandır, ilginç bir türüz vesselam.

Kimi gün, derdi alır götürür, kimi gün derdin içine karar insanı..

bizim düşüncelerimiz aynı.. aynı değilde farklı olacaktı :) yanlış yazmışım.. ne yapayım savruğum işte biraz :(

Her zaman ve her durumda şükretmeliyiz. Yalnızlık da çok kötü değildir bana göre. Ki her insanın özünde kendiyle başbaşa olduğuna inananlardanım. Kendimizle konuşmamız, muhasebe yapmamız gerekir bazen. Bunun için de yalnızlığa ihtiyacımız var...

Kendimize güvenerek yaşayacağız jöne hasta olan arkadaşım. Yapacak başka bir şeyimiz var mı?

Renkler, algılar değişiyor bazen, günler değişiyor.. Gün, bize bizi getiriyor ve bizi bizden götürüyor...

gitti vefa.. cezaya boğdular.. deli ettiler beni.. kafa dinlemeye geldiğim yerde ruhumu daralttılar.. üzdüler beni müverrih..

Bir adama yapılacak en büyük kötülük, onu nadan biriyle başbaşa bırakmaktır.

Hapsedilen biri, yıllarca delirmeden kalmasının sebebinin hapsedilen bedenine karşın, ruhunun dünyanın en güzel köşelerinde dolaşması olduğunu söylemiştir...

aslında biz değişiyoruz.. güneş gene doğuyor.. mevsimler geçiyor.. gece aynı gece.. bizim ruh halimize göre şekilleniyor.. belki güzel geçen bir günün ardından gece de güzel.. belki can sıkkın olduğu için sıkıcı bir gece.. belkide izlenen bir filmden ötürü ürkütücü gece.. yani bizim seyrimiz değişiyor.. düşüncelerimiz.. geçenler aynı ama.. bizim düşüncelerimiz aynı..

ben mesela yakın gelecekte çok değişik şeyler yaşayacağımı düşünüyor ve çok mutlu oluyorum

Bazen öylece izliyorum günlerin geçip ömrümü beraberinde götürüşünü hemde hiçbirşey yapmadan

peki ne yapmalı sence müverrih

peki yakın gelecekte hiç içinize doğmuyor mu nelerin yaşanabileceği

Merhaba Tecessüs,

işte o zaman karamsarlığa düşmeli

ya da en azından yakın gelecekte nelerin sizleri beklediğini

bazende bilinçli olarak insan yalnız kalmayı tercih ediyor etrafta gereksiz üzenleri görmektense

şükretme olayına gelirsek, tanrısal bir şükretme olmasada başarılar sonrası mutluluk sevinç ve bunları yakınlarla paylaşma olayları da güzel oluyor. tabi sonrasında sevinecek pekde birşey olmadığını anlasak da.

Vefa Tim?

İyi ki ruhumuz var. Onun farkında olsak ve buna göre yaşasak, mutsuzluklarımızı yarıya indirebiliriz...

konsantre olayı farklı.. ruhun özgür.. başka şeyler düşünür başka yerlere gidebilir.. mecbursundur bir yerde olmaya.. iş icabı olabilir.. veya zorundalık.. ama ruhun özgür.. :) sadece gözlerini kapamak veya kapamasan da olur.. bakarsın ama sen başka yerdesindir.. :)

insan hastayken sağlığından başka birşey düşünmüyor öyle değil mi

Siz de haklısınız...

kısır döngü

Sanki, insan bomboş bir alanda yalnız başına her şeyin yanından geçip gitmesini seyrediyor gibi.. Bazen o geçip gidene takılıyor, bir müddet içinde yer alıyoruz, bazen sadece bakıyoruz hayatımıza hiç dahil etmeden.

ruhum özgür bir dağ tosbası gibi.. öylede terbiyesiz.. sözde dinlemez :)