kapıyı biliyorum

bedavaydı çiçekler taçlar yapardık

ve birden uzaklaştı gökyüzü

haydi bana müsade

ve birden büyüdük aniden

gülümserdik hergün

İnsan ister istemez soruyor bu soruyu..

Neyse iyi gcler..

akıp giden şey toplanmaz zaten, silersin anca ;)

belli oluyo şoktasın:P

teşekkürler

Bu arada zararziyan insan büyüdüğünde hayaller kurabiliyor ynede ama inanın çok geniş olmuyor yani biz büyüdüğümüzde hayallerimiz küçülüyor..:I

zaman alışmayı öğretiyor, silmeyi değil(:

Siz ne düşünüyorsunuz, hiç düşündünüz mü?..

yeniden kalkardık

güzel ahlak yok

uzaktaydı hüzün

teşkkürler.. bencede

mymoon forumda yol göstermem(:

rengarenkti herşey

hayallerimiz vardı

Neden böyle olduk?:I

düşsek bile olsun

ağaç evler kurardık

zaman gittikçe kötüye gidiyor ya

çıkar ilişkisi

karanlığı boyardık

zaman akıp giderken avuçlarımızdan eğilip yerden toplayamıyoruz ama parçalarını..

koşardık bayırlarda

zahmete gerek yok

şimdi hiçbiri yok

aklaksızlık

kesinlikle değildi, değil !

boyalarımızla oynardık

sanırım öyle.. düşünclrinizi pylştığınız için teşkkür ederim.

yeter ki uçurtmayı vurmasınlar!

küçüldü dünyamız..

büydük de sanki ne oldu

büyüdük aniden

her dönemin kendine göre güzellikleri vardır; hangi yaşta olduğun önemli değil çoğu zaman; önemli olan neyi yaşayıp neyi hissettiğindir..

güzel şarkıdır

Peki o zaman büyümüş mü oluyoruz? Çocukken hiç büyümeyecekmişiz gibi gelen hayat, bizi önüne katıp büyüttüğünde yeniden çocuk olmak istiyor muyuz? sapanımızı, uçurtmamızı, bilyelerimizi, kağıt uçaklarımızı, yoyolarımızı, iplerimizi, salıncaklarımızı, kaydıraklarımızı, tahterevallimizi, topaçlarımızı özlüyor muyuz? belki de sadece başımızı yukarı kaldırmak ve gökyüzüne bakmak yeniden çocuk olmak için yeterlidir..

kedi sen bayağı büyümüşsün:)))))))

cumartesi öğlen

büyüdük de sanki ne oldu

inan gerisi çok kolay

uçurtmalar geçen içinden

eskiden böyle miydi insanlar?

çocukluğu unuttuk yalanlara boğulduk

kapıyla beraber yolu da biliyorum

umutları kuruttuk savaşta vurulduk

ne de olsa gediklisiyim buranın

ve o uçurtmanın ipini tutacak gücün olsun!

eskiden neşemiz vardı

çocukken dünyayı önce uzandığımız yerden gökyüzüne bakarak izliyor, sonra adım adım ilerliyoruz. ve bir gün bakıyoruz ki adımlarımızı saymaktan, başımızı kaldırıp gökyüzüne bakmayı unutmaya başlamışız.

insan büyüdükçe çok daha farklı hayal kurabilir. kurmalıdır da çünkü zenginliği daha çoktur. Bütün mesele hayal kurabilmekte.

evet ben de hiç anlamadım :(

ve birden küçüldü hayaller

ve birden gömüldük dertlere

18 yaşımdaydım işe başladım,1 yıl nasıl geçer de izin kullanırım diye düşünürken tam 14 yıl püüüfff diye geçmiş

acıtmazdı hayat