En son olarak bir kuyumcuya gider. Kuyumcu öğrencinin elindekini görünce

Bunu da ancak değeri bildiren bilir.

Bilge sorar: "Bu karşılaştığın durumları izah edebilir misin?"

Mücevheri alıp kuyumcudan çıkan öğrencinin kafası karma karışıktır. Böylesi

kuyumcular mutlaka vardır.

Bunlar belki kulağa nahoş gelir.

geçen macerasını anlatır.

İstersen kendinden bil değer verilmeden nasıl değer gelir?

Ortası yoktur sadece değerliye değerli denilir.

Uzun diye vazgeçmeyin, mutlaka okuyun derim...

Her insanın hayatında varlığını ve değerini bilen, hisseden, fark eden kuyumcular mutlaka vardır.

Değer vermek...

Bu sözler belki anlaşılır belki anlaşılmaz...

buldun?" diye hayretle bağırır ve hemen ilave eder. "Buna kaç lira

Değer senden değil değer verenden gelir.

şeyini vermeye hazır olan ve hatta yalvaran kişiler..

yerinden fırlar. "Bu kadar değerli bir pırlantayı, mücevheri nereden

Öğrenci emanet olduğunu, satmaya yetkili olmadığını, ancak fiyat öğrenmesini

Zaten bunca çileden sonra değerli olup sevinmeye gönül alışamaz.

istediklerini anlatıncaya kadar bir hayli dil döker.

neneye ancak bir beş lira vermeye razı olur.

Bana sorduğunuzu şimdi gördüm.

nesneye yüzünü buruşturarak 1 lira verip onu oyuncak olarak görenler, diğer

karışık düşünceler içinde geriye dönmeye başlar. Bir tarafta elindeki

çünkü gerçekleri söyler :)

mekan?

kuyumcu bulmak da zor, kuyumcu olmak da..

Öğrenci elindeki ile çevresindeki esnafı gezmeye başlar.

Değer bilmeyen senin değerini geç olsa da görür.

Ama o zaman geç olur...

evet kuyumcuyu bulmak da zor kuyumcu olmak da...

Hakan bence de :) teşekkürler..

dost iyidir doğrudur ama acı söyler..

Değer...

İlk önce bir bakkal dükkanına girer ve "Şunu kaça alırsınız?" diye sorar.

Sevdiğine verdiğin değer seni değerli kılmıyorsa sevdiğine değil kendine kız.

GÜZELMİŞ

Önemli olan geçici değerler değil değerli kalanlar olur.

Sağlık olsun...

Görünüşte kolay olsa da kimi zaman hayli zor olur.

Her insanın hayatında varlığını ve değerini bilen, hisseden, fark eden

İkinci olarak bir manifaturacıya gider. O da parlak bir taşa benzettiği

çok güzel dostum.

Değer verdiğini unutmak yaraşmaz...

Çünkü değer verişin değerli kılınmak içinse değer verende eksik ararız.

para verdiklerini sor, en sonra da kuyumcuya göster. Hiç kimseye satmadan

Bakkal parlak bir boncuğa benzettiği nesneyi eline alır; evirir çevirir;

Öğrenci, "Hayır veremem." diye taşı almak için uzanınca kuyumcu yalvarmaya

"Bir şeyin kıymetini ancak onun değerini bilen anlar ve onun değeri bilenin yanında kıymetlidir."

dost acı söyler

Şükürler olsun...

kafam karmakarışık" diye cevap verir.

Değer bilmek...

simsiyah kesinlikle doğru...

Bilge hocasının yanına dönen öğrenci, büyük bir şaşkınlık içinde başından

bazen doğru olmak acı veriyor

sadece fiyatlarını ve ne dediklerini öğren, gel bana bildir.

Ama gönülden mana-i hakikatten gelir.

"Ne olur bunu bana satın. Dükkanımı, evimi, hatta arsalarımı vereyim."

başlar:

sonra: "Buna bir tek lira veririm. Bizim çocuk oynasın" der.

güzel hikaye

Anlaşılsa bile belki anlatılana ulaşmaz...

Öğrenci: "Çok şaşkınım efendim, ne diyeceğimi bilemiyorum,

istiyorsun?" Öğrenci sorar: Siz ne veriyorsunuz?" "Ne istiyorsan veririm."

yok öyle biri

Değer ya verilir ya bilinir.

Vaktiyle bir bilge hoca, yıllarca yanında yetiştirdiği öğrencisinin

kuyumcuyu bulma sevdasından vazgeçtim

Değer değerlenmek için değerliye sunulmaz.

bilen anlar ve onun değeri bilenin yanında kıymetlidir."

"benim semerlere iyi süs olur. Bundan "kaş dediğimiz süslerden yaparım. Buna

seviyesini öğrenmek ister. Onun eline çok parlak ve gizemli görüntüye sahip

bir on lira veririm."

insan bazen taşı kayayı mücevher zannedebiliyor

Sözümde kastım şu ki;burası iftiraya, yalana, riyaya, hataya maruz kalmaya, yanılmaya, yanlış anlaşılmaya gayet müsait bir ortam. Bazen bazı kişileri bazı arkadaşlarımızın dilinden dinleyip onun gözüyle tanıyoruz. Kuyumcu olma niyetimiz olmuyor. Ya da bu duruma biz maruz kalıyoruz. Yani kısaca ne uğraşmaya değer, ne de üzülmeye.. Vesselam...

tarafta da mücevher diye isimlendirip buna sahip olmak için her

eveeeettt nerde kalmıştıkk..

Değerin değerini belirlemek ise yalnızca değer vermekle olur.

Bilmem ki değer verdiklerin sana değer vermezse onlara daha ne denilir...

iri bir nesne verip: "Oğlum" der, "Bunu al, önüne gelen esnafa göster, kaç

Bilge hoca çok kısa cevap verir: "Bir şeyin kıymetini ancak onun değerini

''Değer bilmiyorlar.'' diye üzülmek olmaz.

Sonunda bu değerlerin hatırlatmasına virgül de gelir nokta da gelir.

Uğraşmaya gerek yok. Özellikle de böyle bir mekanda.

Üçüncü defa bir semerciye gidir: Semerci nesneye şöyle bir bakar, "Bu der

Bu sineye değer bilmese de

çok güzel bi yazı. teşekkürker kimsecikler.

Değer... Buna değer...

Mesele kuyumcuyu bulmaktadır...