İki Göktürk prensinin Ergenekon'da çocukları çoğaldı. Kayı Han'ın çok çocuğu oldu. Dokuz-Oğuz Han'ın daha az oldu. Çok yıllar bu iki Hanın çocukları Ergenekon'da kaldılar. Pek çoğaldılar.

Türk illerinde Göktürkler'e itaat etmeyen bir yer yoktu. Bunu kıskanan yabancı kavimler birleşerek Göktürkler'in üzerine yürüdüler. Maksatları öç almaktı. Göktürkler, çadırlarını, sürülerini bir yere topladılar. Çevresine hendek kazıp beklediler. Düşman gelince, vuruşma da başladı. On gün vuruştular. Göktürkler üstün geldi.

yanılmıyosam kıyamete yakın bir zamanda çıkacaklarından da bahsediyo ayetlerde.

laf bu başlıkla günümüzdeki ergene koncuların alakası yok.

Ergenekon'dan çıkınca, Göktürkler'in ulu hakanı Kayı Han soyundan Börteçine, bütün illere elçiler gönderdi; Göktürkler'in Ergenekon'dan çıktıklarını bildirdi. Ta ki, eskisi gibi bütün iller Göktürkler'in buyruğu altına girer.

O zaman bir demirci dedi ki, "Bu dağda bir demir madeni var. Yalın kat madene benzer. Şunun demirini eritsek, belki dağ bize geçit verirdi". Göktürkler, varıp demircinin gösterdiği dağ parçasını gördüler. Demircinin tedbirini de beğendiler. Dağın geniş yerine bir kat odun, bir kat kömür dizdiler. Dağın üstünü altını, yanını, yönünü böylece odun ve kömürle doldurduktan sonra, yetmiş deriden büyük körükler yapıp yetmiş yere koydular. Odun-kömürü ateşleyip körüklemeye başladılar,

Birisinde kıyamet alametlerinden bahsedip kıyamette insanlığı saptırmaya gelen çirkinlerden bahsediyo.

Diğerinde Türk soyunun tükenecek üzereyken başından geçenleri anlatıyo yani adı üzerinde destan abartılmış biraz.

Düşman, Göktürkler'i görünce, birden döndü. Vuruşma sonunda düşman, Göktürkler'i gafil avlayıp yendi. Göktürkler'i öldüre öldüre çadırlarına geldi. Çadırlarını ve mallarını öylesine yağmaladı ki, bir ev kurtulmadı. Büyüklerin hepsini kılıçtan geçirdi. Küçükleri kul edindi. Her düşman birini alıp gitti.

Tanrı'nın gücü ve inayeti ile ateş, kızdıktan sonra demir dağ eridi, akıverdi. Bir yüklü deve çıkacak kadar yol oldu. O kutsal yılın, kutsal ayının, kutsal gününün, kutsal saatini bekleyip bu yoldan Ergenekon'dan çıkmaya başladılar. Bu kutsal gün, ondan sonra Göktürkler'de bayram oldu. Her yıl o gün gelince büyük tören yapılır; bir parça demir alınıp ateşte kızdırılır. Bu demiri Önce Göktürk Ham kıskaçla tutup örse koyar, çekiçle döver.

ama mağdem o konuya değinmişsin cevap vermek istiyorum bence iyi yaptılar.

Ondan sonra Türk beyleri de böyle yapıp bu günü kutlarlar.

karaçalı bu destanda anlatılanlar her nekadar ilgisi olduğunu düşünmesemde (el-Kehf, 18/83-98) ayetinde geçen sureleri hatırlatır bana. orda etrafı demirlerle kapatılan dağlardan, vakti gelince çıkılacağından bahsediyordu. sureler o dağlardan çıkanların pek hoş kimseler olmadığından bahseder ama yinede bu destanla o sure arasında bir benzeşme varmıdır hep merak etmişimdir?ben tarihçi değilim ama bir tarihçi ve ilahiyatçının bana bunu anlatmasını çok isterdim

Bu yenilgiden sonra yabancı kavimlerin hanları ve beyleri av yerinde toplanıp konuştular.

Göktürkler, "Bunların vuruşma güçleri bitti, kaçıyorlar," deyip arkalarından yetiştiler.

sayın seda. a ben sizin söylemek istediklerinizi yanlış yansıtmıyorum sadece diyorum ki destanda dağı eritip tekrar gün yüzüne çıkmışlardır ve tekrar bütün iller göktürk buyruğuna girer diyo yani onlar oradan çıkıyo ama çirkinler daha orada.

bilemem neden:islamdan çok önce diyorsun iyi hoş diyorsunda zülkarneynde zaten islamdan çok önce değilmi, yüzyılar asırlar önce.. ayrıca bakır olduğunu bilmiyordum ben ayette demir diye hatırlıyorum ama yanlış hatırlıyorda olabilirim

Göktürkler'in başında İl Han vardı. Çocukları çoktu. Fakat bu uğursuz vuruşmada bir tanesi hariç, hepsi öldü. Kayı adlı bu oğlunu o yıl evlendirmişti. İl Han'ın Dokuz-Oğuz adlı bir de yeğeni vardı. Kayı ile Dokuz-Oğuz düşmana tutsak olmuşlardı. Fakat on gün sonra bir gece ikisi de kadınları ile beraber atlara atlayıp kaçtılar. Göktürk yurduna geldiler. Burada düşmandan kaçıp gelen çok deve, at, öküz ve koyun buldular. "Dört taraftaki illerin hepsi bize düşman. Gereği odur ki, dağların içinde insan yolu düşmez bir yer izleyip oturalım," dediler. Dağa doğru sürülerini alıp göç ettiler.

karaçalı, bende farkındayım durumun. destanla ayette geçen analtımların birbirine zıt oldugununda farkındayım ama beyin fırtınası yapsak da düşünsek olmazmı? mesela destanda düşmanlardn kaçmak için dağa saklanmakdan bahsediliyor ayettede düşmandan ve ne çok çektiklerinden bahsediliyor. sonra destanda çoğalınca ve yeni yerler keşfetmek istediklerinden burdan çıkmak gerektiğinden bahsediyor ayettede günü geldiğinde o dağlar sürü halinde çıkılacagından bahsediliyor. demek istediklerimde yanlış anlaşılacak bir durum yok öyleki bende TÜRK üm. ama sadece destanın abartılması için yazılmış olabilir yada ozamanki göktürkler müslüman değildi bildiğim kadarıyla Gök Tanrı inancı vardı. yani ufak benzerlikler ilginç gelmiştir bana hep..'söylemek istediğimi vurguladım yanlış bir ima yüklemeyin'

bende tarihçi değilim ama ergenekon destanıyla bu ayetleride birbirine karıştıracak değilim.

seda ben de aynı ayetleri hatırladım yazıyı okuyunca. ama o ayetlerle tarihi anlamda bir ilinti olma ihtimali yok çünkü ergenekonun yaşandığı dönem islamdan çok önce. bir diğer ayrıntı da ecüc ile mecücün kapatıldığı yerdeki set bakırdan. yani çok şükür ki biz o değiliz.

dediğin gibi şükür biz değilizdir inşaallah

Dört yüzyıl sonra kendileri ve sürüleri o kadar çoğaldı ki, Ergenekon'a sığışamaz oldular. Buna bir çare bulmak için kurultay topladılar. Dediler ki, "Atalarımızdan işittik; Ergenekon dışında geniş ülkeler, güzel yurtlar varmış. Bizim yurdumuz da eskiden o yerlerde imiş. Dağların arasından yol izleyip bulalım. Göçüp Ergenekon'dan çıkalım. Ergenekon dışında her kim bize dost olursa, onunla görüşelim. Düşmanla vuruşalım".

devletin adını kullanarak yaptıkları çirkeflikler gün yüzüne çıkmalıydı vede çıktı şuçu olmayan veya bu suça göz yummayanlar dışarıda gezebiliyo yani kimseyi durup dururken içeriye alamazlar hele ki paşaları hiç alamazlar.

Kurultay bu kararı alınca, Göktürkler, Ergenekon'dan çıkmak için yol aradılar, bulamadılar.

Tan ağarınca, baskına uğramış gibi, ağırlıklarını bırakıp kaçtılar.

Geldikleri yoldan başka yolu olmayan bir yere vardılar. Bu tek yol da öylesine bir yoldu ki, bir deve veya bir at güçlükle yürürdü. Ayağını yanlış bassa yuvarlanıp parça parça olurdu. Göktürkler'in vardıkları yerde akarsular, kaynaklar, türlü bitkiler, meyveler, ağaçlar ve avlar vardı. Böyle bir yeri görünce, ulu Tanrı'ya şükrettiler. Hayvanlarının kışın etini yediler; yazın sütünü içtiler. Derisini giydiler. Bu ülkeye "Ergenekon" adını koydular.

"Göktürkler'e hile yapmazsak akıbet işimiz yaman olur," dediler.

kurunun yanında yaş da yandı, atatürkçü ne kadar emekli asker varsa susturdular bazılarıda yiyen tiplerdi ama çoğunu susturdular diyorum... tek partili türkiye düzeni geldi sözde demokrasi var!!!