aynı jenerasyondanız sanırım mundar:)

evimin hemen yakınında kocaman bir park var. havalar ısınınca kitabımı gazetemi toplar giderim...

boş bir piknik masası bulur otururum..

aynı nakarat.

nazan öncelin aşıklar parkı şarkısından esinlenerek açılmış bir başlıktır..

Bu şarkısı da güzeldir Nazancığımın.

yok değil aşıklar da var. bir genç kız başını sevgilisinin omuzuna yaslamış. boş gözlerle etrafa bakıyor. yalnız bir teyze oturmuş örgü örüyor.. temiz havayı içime çekiyorum. açık havaya hasret kaldım. sonra birdenbire ağlamaya başladım.. Allahtan yakında kimse yoktu..

bütün yalnızlar bu parka gelirse birbiriyle kaynaşırlar sonra parkın adı çifte kumrular parkına döner :)

bu da aynı sanatçinin yıllar önceki bir şarkısından eskinlenerek söylenmiş bir sözdür.

yaz çoktan gelmiş.. kuşlar ötüşüyor. her yeşil, hava temiz. fazlasıyla gözlemciyimdir; köpeğini gezdirmeye çıkaranlar, az ilerde basket oynayan gençler, piknik yapanlar..

bugün de öyle yaptım. topladım evde okunacak bulduğum ne varsa.. gittim koca ağaçların gölgesindeki o güzelim parka..

bu başlığın ana fikri bir daha yalnız başına parka falan gitmeyin:)

bu da bir ihtimal tabii:)