" de ki: Eğer yeryüzünde yaşayıp huzur içinde dolaşanlar melekler olsaydı, muhakkak Biz, onlara gökten melek bir peygamber indirirdik"

?Alimlere ikram ve hürmet ediniz. Onlar peygamberlerin varisleridir. Kim onlara ikram ve hürmette bulunursa Allah ve Rasulüne hürmette bulunmuş olur.?

"Yanında zikredildiğim halde bana salavat getirmeyenin bumu yere sürülsün, Ramazan gelip çıkıncaya kadar kendisini affettiremeyen adamın bumu yere sürülsün Baba ve annesi yanında yaslandığı halde onların vasıtasıyla cenneti kazanamayanın burnu yere sürülsün.?

"Ey iman edenler! Allah'tan korkun ve herkes, yarına ne hazırladığına baksın. Allah'tan korkun, çünkü Allah, yaptıklarınızdan haberdardır."

Bunlar içinde arifler, peygamberlerin söz ve amellerine sarılarak, onlardaki Allah?a yakınlık haline varis olmuşlardır.

?Allah?ın öyle kulları vardır ki kendi zamanlarında arzın manevi direkleri olan peygamberlere halife olmuşlardır.

?Evet, öyle! Çünkü ben iyi biliyordum ki Allah Resulü senin babanı benim babamdan çok seviyordu. Ben ise, Resulullah?ın sevdiğini kendi sevgime tercih ederim

Allah Teala?nın ve meleklerin bile peygamberlerin şerefini yücelttiklerini, bizim de salavat getirmemiz gerektiğini:

Cenab-ı Hak, bir kuş yarattı; bunun bir kanadı doğuda ve bir kanadı ise batıdadır. Başı Arş'ın altında ayakları ise yedinci kat yerin altındadır. Bu kuşun üzerinde, Allah Teala'nın yaratıkları sayısınca tüy vardır. Ümmetimden bir erkek veya bir kadın bana salat u selam getirdiği zaman, Allah Teala, bu kuşa Arş'ın altında bulunan nurdan denize dalmasını emreder. Kuş, nur denizine dalar ve kanatlarını çırpar. Kuşun her bir kanadından bir damla damlar. Allah Teala, bu damlaların her birinden bir melek yaratır ve o kişi için kıyamet gününe kadar istiğfar ederler."

Yok, yok, babalarımız, analarımız, canlarımız, mallarımız sana feda olsun! ?dedi.

?Allah'a hamd olsun, istediğin gibi o iyidir, ? dediler.

?Rasulullah , ?Allah halifelerime rahmet etsin!? diye dua etti. Ashab, ?Halifeleriniz kimlerdir, ey Allah?ın Resulü!? diye sordu. Efendimiz şu cevabı verdi:?Onlar sünnetimi ihya eden ve onu Allah?ın kullarına öğretenlerdir.?

"Bana getirilen salat u selam sırat üzerinde nurdur. Kim bana Cuma günü seksen defa salat u selam getirirse, Cenab-ı Hak c. c. onun seksen yıllık günahını affeder!"

Ben, Resulullah 'in yalnız bulunduğu vakitleri araştıran bir adamdım. Bir gün onun yalnız başına oturmakta olduğunu gördüm. Yalnızlığını fırsat bilerek gidip yanma oturdum. O esnada Ebu Bekir gelip selam verdi. Resulullah?ın sağ tarafına oturdu. Sonra Ömer gelip selam verdi, Ebu Bekir'in sağ tarafına oturdu. Sonra Osman gelip selam verdi, Ömer'in sağ tarafına oturdu. Resulullah 'm önünde de yedi çakıl tanesi vardı. Onları avucuna aldı. Çakıl taneleri teşbih getirdiler. O hurma dalının inleyişi gibi inlediklerini işittim. Sonra onları yere bıraktı. İnlemeleri kesildi. Tekrar alıp Ebu Bekir'in avucuna bıraktı. O çakıl tanelerinin teşbih getirdiklerini ve hurma dalı gibi inlediklerini işittim. Onları yere bırakınca sesleri kesildi. Tekrar onları alıp Ömer'in avucuna bıraktı. Teşbih getirdiklerini ve hurma dalı gibi inlediklerini işittim. Yere bıraktı, sesleri kesildi. Sonra yine alıp Osman'ın avucuna bıraktı. Teşbih getirdiklerim, hurma daimin inleyişi gibi inlediklerini işittim. Sonra yere bıraktı ve sesleri kesildi. Resulullah : "İşte bu, nübüvvetin hilafetidir." buyurdu."

?Ya Resulullah, bu el babamın eli değil de, amcan Ebu Talib'in eli olsaydı ve bu vesile ile Allah seni sevindirseydi daha çok memnun olurdum! diye karşılık verdi"

Hazret-i Peygamber:

Yukarıdan beri Peygamber Efendimiz ?i sevmenin farz olduğunu, onu sevmeden Allah Teala?yı sevilemeyeceğini anlattık.

?İşte!?

İbnu Abbas anlatıyor: "Bir bedevi gelerek Aleyhissalatu vesselam'a:

O sırada birisi:?Muhammed öldürüldü! diye feryat edince kadınlar ağlamaya başladılar. Bunun üzerine kadının biri: «Durun, hemen ağlamayın. Gidip bir bakayım, diyerek hareket etti. Yolda yürürken Allah Resulü?nden başka ne kimseyi düşünüyor, ne de birisini soruyordu

Enes b. Malik anlatıyor: "Uhud harbinin vuku bulduğu gün Medineliler şehri terk etmek üzere harekete geçtiler ve: «Muhammed öldürülmüş dediler. Medine'nin her tarafından çığlıklar geliyordu. O sırada Ensar'dan ihram1ı bir kadın, durumu Öğrenmek üzere yola çıktı, savaş alanına vardı. Burada babasının, oğlunun, kocasının ve biraderinin cesetleriyle karşılaştı. Önce hangisinin cesediyle karşılaştığını bilmiyorum. Kadın harp alanında maktuller arasında yürürken: -Bu kim? diye soruyor, -Baban, biraderin, kocan, oğlun! diye cevap veriyorlardı.

Ebu Talha da:

Hz. Ömer, Mugire'nin şahitliğini kabul etmeyerek Abbas'ın isteğini yerine getirmedi. Bunun üzerine Hz. Abbas, Ömer'e çok ağır laflar söyledi. Ömer de, Abbas'ın oğlu Abdullah'a: «Babanın elini tut," dedi ve :

?Bana onu gösterin, gözlerimle göreyim.?

?Bu gece amcam Abbas yüzünden hiç uyuyamadım, çünkü Ensar'ın kendisini öldüreceklerini söylediklerini haber almıştım? buyurdu.

?Alimler, peygamberlerin varisleridir. Şüphesiz peygamberler, altın ve gümüş cinsi maddi şeylerden miras bırakmazlar.

?Bana bir yular getirin? dedi. Getirilen yuları devenin boynuna taktı. Sonra da sahibine teslim etti. Arkasından insanlara dönüp şöyle buyurdu:

Yine İmam Nesai'nin rivayetine göre Abdullah şöyle demiştir: Resulullah buyurdu ki: "Şüphesiz Allah'ın yeryüzünde seyahat eden melekleri vardır. Ümmetimden bana getirilen selamları bana ulaştırırlar. "

Hafız el-Beyhaki, Cabir'in şöyle dediğini rivayet etmiştir:

?Evet!?

O öylesine seviliyordu ki, yaratılmışların en şereflisi olan insanoğlu?nun sevgisinin yanında hayvanlar, ağaçlar hatta cansız varlıklar bile ona olan aşklarını muhtelif hadiselerde dile getirmişlerdir.

?Bu ayet, Resulün bütün emir ve nehylerde, Allah'tan tebliğ ettiği bütün hususlarda masum olduğuna delalet eden en güçlü delillerden birisidir.

"Gerçekten Allah ve melekleri Peygambere salat ederler. Ey iman edenler! siz de ona teslimiyetle salat ve selam edin.? buyurmaktadır.

?Seni buna, Allah ve Resulü'ne olan sevgin mi sevk etti?

Peygamberimiz 'in adının geçtiği her zaman ya da her mecliste bir defa vacip oluşu yahut sayı ile sınırlamaksızın çokça salavatta bulunmak, salavat getirmeyi teşvik eden ve salavatı terk etmekten sakındıran hadisleri delil olarak kabul etmektir. İyilikte bulunmayı teşvik eden: "Kim bir iyilik getirirse, ona on misliyle karşılık vardır." ayeti bu delillerden biridir.

Rivayet olunduğuna göre ona ey Allah'ın Resulü aziz ve celil olan Allah'ın: "Şüphesiz Allah ve melekleri Peygamber'e salat ederler" buyruğu hakkında ne dersin? diye sorulmuş, Peygamber şöyle buyurmuştur: "Bu örtülüp gizli tutulmuş ilimdendir. Şayet siz bu hususta bana sormamış olsaydınız, bu hususu ben size haber vermezdim. Yüce Allah, benim için iki melek görevlendirmiştir. Bir Müslüman?ın yanında anılıp da o bana salat getirecek olursa, mutlaka o iki melek: Allah sana mağfiret buyursun, derler. Yüce Allah ve melekleri de bu iki meleğe cevap olarak: Amin derler. Bir Müslüman?ın yanında adım anıldığı halde, o da bana salat getirmeyecek olursa, mutlaka o iki melek: Allah sana mağfiret etmesin derler. Yüce Allah ve melekleri de o iki meleğe amin diye cevap verirler."

Peygamberimiz yine bir Hadis- Şerifinde de şöyle buyuruyor:

Adam: ?O halde neden bana bakmıyorsun?

?Bunu bilen var mı? ?

Cabir İbnu Semüre anlatıyor: "Resulullah buyurdular ki:

?Alimlerin söylediği doğrudur. Fakat sen salat u selam getirmek suretiyle beni hiç hatırlayıp anmadın. Çünkü benim ümmetimi tanımam, onların bana getirdikleri salat u selam nispetindedir! ?

Beyhaki Ebu Said el-Hudri'den şöyle nakleder: "Peygamber , yakaladıkları bir geyiği, çadırlarının direğine bağlamış bulunan bazı kimselere uğradığı zaman, buradaki geyik kendisine: "Ey Allah'ın Resulü, beni salıver de gidip yavrularımı emzireyim ve geri geleyim!" diye yalvardı. Peygamberimiz: "Bazı kimselerin yakalayıp bağladıkları zavallı bir geyik!" buyurdu ve ondan, kesin döneceğine dair yeminli söz aldıktan sonra onu serbest bıraktı. Geyik koşarak gidip yavrularını emzirdi ve derhal geri döndü. Resulullah da onu tekrar eski yerine bağladı. Bu sırada oraya gelen sahihlerine de, onu serbest bırakmalarını istedi. Onlar, o geyiği Hz. Peygamber'e hibe ettiler. Peygamberimiz de bunun üzerine bağını çözüp o geyiği serbest bıraktı."

İbn Abbas anlatıyor: "Bir ara Resulullah büyük bir sıkıntıya düşmüş, yiyecek bir şeyi bile kalmamıştı. Ali keyfiyeti öğrenince dışarı çıktı, Allah Resulü'ne yardım etmek için iş arıyordu. Bir Yahudi?nin bostanına geldi. Kovası bir hurmaya Yahudi?ye on yedi kova su çekti. Yahudi, Ali'ye dilediği hurmalardan alabileceğini söyledi. O da?Acve? diye adlandırılan hurmalardan on yedi tane aldı, Peygamberimize getirdi.

İmam Ahmed b. Hanbel, şöyle rivayet etmiştir:

?İleride? diyorlardı.

Anlatıldığına göre, Resulullah s. a. v.'e salat u selam getirmekten gafil olan biri rüyasında Efendimizi görür. Fakat Hazret-i Peygamber ona hiç iltifat edip bakmaz. Adam der ki:

Kur?an?ın emirlerine uymak ve yasaklarından kaçınmak suretiyle Allah'a itaat ediniz. Sünnetine uymak, onun gösterdiği yoldan gitmek ve izini takip etmek suretiyle de Resulüne itaat ediniz. Bu da Yüce Allah'ın size peygamberine tabi olmanızı farz kıldığını göstermektedir.

Hz. Rasulullah şöyle buyurur:

Onların sevgisi öylesine kavileşmişti ki, iki dostu hariç bütün sahabe edebinden yüzüne bile bakamazlardı.

Allah sevgisinin ilk alameti, Peygamber'e uymak ve ona alaka göstermektir. Allah sevgisi, gönül oluşumu safhasında kalmamalı, insanın davranışlarına yansımalıdır ki bunun ilk basamağı da Peygamber'e uymaktır. Bu yorumdan hareketle diyebiliriz ki, sevgi bir eylemdir. Sevgiyi soyut olmaktan çıkarıp somut hale getiren eylem, sevginin hem delili, hem de tanımıdır.

"Kim bana salavat getirmeyi unutursa cennetin yolunu şaşırır!" buyurmuştur.

O?NU SEVMEK FARZDIR

İbn Sa'd'daki diğer bir rivayete göre: «Abbas , Ömer'in huzuruna çıktı ve:

?İhtiyarı evinde bıraksaydın da biz yanına varsaydık! ?dedi.

Onlar sadece ilim bıraktılar. Kim o ilmi alır ve hakkı ile amel edip yayarsa, büyük bir nasip ve derece elde etmiş olur.?

Allah Resulü :

Resulullah sordu:

Peygamber Efendimiz Salat u selam getirmeyi önemsemeyenleri ise:

?Peygamber ne yaptı ? Siz onu söyleyin! ? dedi.

Mescid-i Nebevi'de cemaatin artmasıyla arkada kalanlar Aleyhissalatu vesselam'ın konuşmalarını yeterince işitemez olurlar. Bunun üzerine, hutbelerin yüksekçe bir yerden verilmesi zaruret haline gelir ve bir minber inşa edilir. Resulullah minberin inşasından sonra, daha önce hutbe sırasında dayandığı hurma kütüğünü terk ederek minberin üzerinden hutbe vermeye başlar.

?Ey Abbas, Müslüman ol! Allah'a yemin ederim ki senin İslam'a girmen beni babam Hattab'ın Müslüman olmasından daha çok sevindirir. Çünkü öyle seziyorum ki senin Müslüman olman Allah Resulü?nü çok memnun edecektir, dedi

İbn Ömer anlatıyor: «Mekke'nin fethedildiği gün Ebu Bekir , gözleri kör bir piri fani olan babası Ebu Kuhafe'nin elinden tutup Resulullah?ın huzuruna getirince Allah Resulü:

İnsanlar, tek başlarına hayırların hepsine, insani fazilet ve ahlaki kemallere ulaşamaz ve bu ulvi sıfatlarla birleşemezler. Çünkü, bencillik, nefis ve havai arzu ve istekler, onları hak ve hakikatlerden alıkoyar, rezalet, ahlaksızlık, zulüm gibi batıl ve şerlerin peşlerinde koşarlar, adeta ormanlarda yaşayan iptidai ve vahşi insanlar gibi olurlardı.

Selh b. Abdullah der ki: Allah'ı sevmenin alameti Kur'an-ı Kerim'i sevmektir. Kur?an-ı Kerim'i sevmenin alameti Peygamber 'i sevmektir. Peygamber 'i sevmenin alameti sünnet-i seniyyeyi sevmektir. Allah'ı ve Kur'an'ı sevmenin, Peygamberi sevmenin, sünneti sevmenin alameti ise ahireti sevmektir. Ahireti sevmenin alameti ise kendisini sevmektir. Kendisini sevmenin alameti ise dünyaya buğz etmektir. Dünyaya buğz ettiğinin alameti ise yeteri kadar azık ve asgari ihtiyacındın fazlasını almamaktır.

Allah Resulü &#123;s. a. v&#125; :

ASHAB-I KİRAMIN PEYGAMBER SEVGİSİ

En şerefli ve en üstün varlık olarak yaratılan, dünyadaki canlı ve cansız varlıkları emrine ve hizmetine verilen insanoğlu, kendisini doğru yola, hidayet ve selamete kavuşturan gerçek inançların, Rabbinin rızasını kazandıran makbul ibadetlerin ve güzel ahlak esaslarının neler olduğunu, nereden geldiğini, öldükten sonra ne olacağını bilemez, aklı ve fıtratı ile bu gerçekleri kavrayamaz.

?Ehl-i beytimden bazıları kendilerinin bana insanların en sevgilisi olduğunu düşünüyorlar. Halbuki durum öyle değildir. Şüphesiz benim içinizdeki dostlarım, muttakilerdir. Onlar kim olursa olsun, nerede bulunursa bulunsun, değişmez.?

Sultanu?l-ülema lakabıyla meşhur İzzuddin b. Abdüsselam , Hz. Peygamberden kimin ne elde ettiğini şöyle açıklar:

?Evet, git.?

?Anam babam sana kurban olsun, ya Resulullah, sana ok değmesin, şöyle yapalım, diyerek göğsünü Resulullah?ın göğsüne siper ediyor ve: Ya Resulullah, ben güçlü bir adamım, bütün işlerine beni gönder, bana dilediğin emri ver, diyordu

Kütük bu ayrılığın tesiriyle inler ve deve gibi ses çıkarır. Hadisin Buhari'de, Hz. Cabir'den gelen veçhinde kütüğün çocuk gibi bağırdığı ifade edilir. Bu vaka, mescid de çok sayıda kimsenin huzurunda cereyan etmiş olduğu için, pek çok sahabi tarafından rivayet edilmiştir.

Peygamberimiz diğer bir Hadis-i Şerifinde de şöyle buyurmuştur:

?Eba Bekir, niçin ağlıyorsun? buyurdu.

Ebu Bekir'den başka hiç kimse Resulullah?ın bu sözüyle neyi kastettiğini anlamamıştı. Ama onun gözlerinden yaşlar boşandı, ağladı ve: «Ey Allah'ın Resulü, anam babam sana kurban olsun!

?Ey Allah'ın Resulü, sen sağ olduktan sonra her musibet kolay ! dedi

Ebu Cafer r. a. Resulullah s. a. v.'den şöyle rivayet eder:

Kim Allah'ı sevdiğini iddia eder, fakat başına gelen belalardan şikayetçi olursa, o kişi yalancıdır!

?Yok, vallahi bırakmayız? dediler.

Kadın:

?Şüphesiz ki Allah yeryüzüne, peygamberlerin cesetlerini yemesini haram kıldı.?

?Abbas'ı serbest bırakın? dedi.

Adam:?Beni nasıl tanımazsın! Ben senin ümmetinden bir kişiyim. Halbuki alimler, senin ümmetinden olan birini, ananın evladını tanımasından daha iyi tanıdığını söylerler! ?

Numan oğlu Katade anlatıyor: «Peygamber Efendimize bir yay hediye edilmişti. Uhud savaşının yapıldığı gün onu bana verdi. Ben de kenarları aşınıncaya kadar onunla Allah Resulü?nün önünde ok attım. Hep Peygamberimizin önünde durdum, gelen okları yüzümle karşılıyordum

Bir başka hadis-i şeriflerinde ise Resulullah şöyle buyurmuştur:

?Allah ve Resulü'nü seven hiç bir kul yoktur ki fakirlik ona, selin akışından daha süratli gelip çatmasın. Allah ve Resulü'nü seven belalara karşı silah hazırlasın, ancak öyle korunur, buyurdu

?Şu'be oğlu Mugire? deyip onu şahit olarak getirdi.

Gerçek şudur ki; peygamberlik müessesesine inanılmadan din, yani ilahi emir ve yasaklar söz konusu olmaz. Çünkü peygamberler, Allah Teala?nın insanları irşad için gönderdiği birer ilahi elçi olarak kendilerine vahyolunan ilahi hükümleri, emir ve yasakları yalnız tebliğ etmekle kalmazlar; aynı zamanda bu hükümleri kendi nefislerinde aynen tatbik eder ve günlük hayatımızda fert ve toplum olarak nasıl uygulayacağımızı gösterirler. Peygamberler, herkes tarafından takip edilebilecek üstün vasıflı, yüksek ahlaklı, kamil ve örnek insanlardır. Onlar, her hususta çok güzel birer örnek oldukları için, insanları kolayca etkiler, onlara Allah sevgisi ve O'na imanı aşılar ve peşlerinden sürükleyerek hayatlarında esaslı değişiklikler yaparlar. Çünkü nefsi ve aklı ile başbaşa olan insanların ıslahı ve doğru yola yöneltilmeleri, ancak yine birer insan olan, günahlardan arınmış peygamberlerin önderliğinde başarılabilir. Onun içindir ki, melekler insanlara değil, yalnız peygamberlere elçi olarak gönderilmişlerdir:

Öyleyse Hz Peygamber ?i sevmek ve kendisine tabi olmak farzdır.

Resulullah ile bir yolculuktan dönüyorduk. Beni Neccar kabilesinin bahçelerine vardığımızda bir devenin bahçeye girmediğini ve sahipleri tarafından zorlandığını gördük. Sahipleri, durumu Resulullah?a anlattılar. O da bahçenin yanma geldi. Deveye seslendi, deve dudağını yere sürerek gelip Resulullah?ın Önünde diz çöktü. Resulullah :

Bir başka hadis-i şeriflerinde ise, İbni Mesud ^dan rivayet edildiğine göre Resulullah şöyle buyurdu: ?Kıyamet gününde insanların bana en yakın olanları, bana en çok salat ü selam getirenleridir.?

«Bir kula, dünya ve dünya ziynetleri teklif edildi· de o, ahireti seçti, buyurdu.

İmam Kastallani , peygamberlere varis olmanın şerefini şöyle açıklar:

Hz. Ebu?d-Derda , Hz. Peygamberden sonra bu ümmetin yükünü çeken ulu zatları şöyle tanıtır:

İbn Ömer anlatıyor: «Bedir harbinde alınan esirler arasında Peygamberimizin amcası Abbas da vardı. Ensarlı Müslümanlar kendisini öldürmekle tehdit etmişlerdi.

Onlar bu sözü söylerken sadece dilleri ile değil, imanlarının gereğince bütün hüsnü kalpleriyle inanarak söylüyorlardı. Zaten onların bu sadakat ve samimiyetlerini her alanda göstermekten de kaçınmamışlardır.

Adam bu sözler üzerine kendine gelir ve her gün Hazret-i Peygamber'e yüz defa salat u selam getirmeye söz verir ve bunu da yerine getirir. Bir süre sonra Hazret-i Peygamber'i tekrar rüyasında görür. Efendimiz buyururlar ki "Şimdi seni tanıyorum ve senin için şefaat edeceğim!" Çünkü artık o kişi Hazret-i Peygamber'in sevgisiyle dopdolu olmuştu.

Ehl-i tarik, batıni amellerle ilgili manevi hallere varis olurken, zahidler, dünyayı terk ve aza kanaaat ahlakına, veli ve abdallar ise, peygamberlere has marifet ve kerametlerin bir kısmına varis olmuşlardır.?

Bu cihetle, hayrı, ahlaki kemali ve faziletlerin hepsini bilmede insanlar bir öndere muhtaç olmuşlardır.

?De ki, siz gerçekten Allah'ı seviyorsanız bana uyun ki, Allah da sizi sevsin ve suçlarınızı bağışlasın. Çünkü Allah çok esirgeyici ve bağışlayıcıdır.? ayeti bu düşüncenin hakikatini vurgulamaktadır.

Hasan Basri'den gelen rivayete göre demiş ki:

İmam Ahmed, Ebu Davud, Nesai ve İbni Mace'nin Evs b. Evs es-Sekafi 'den rivayet ettikleri hadis-i şerifte Peygamberimiz şöyle buyurmaktadır: "En faziletli günlerinizden biri cuma günüdür: Adem o gün yaratıldı. O gün ruhunu teslim etti. Sur'a üfürülme o gündür. Bütün insanların bayılıp helak olmaları o gündür. O halde o gün bana çok salavat getirin. Zira sizin salavatınız bana arz olunur." Sahabe-i Kiram dediler ki:

?Öyle mi?

İşte Allah , üstün vasıf ve yetenekte yarattığı insanların kendilerine verilen sınırlı akıl ve melekelerle doğru yolu, yüce gerçekleri bulamayacağını, bu dünya ve ahiret hayatında huzur ve mutluluğunu sağlayacak hukuki, sosyal ve ahlaki esasları bilemeyeceğini, Allah?ın rızasını kazandıracak itikat ve ibadet esaslarını, bunların uygulama usullerini tespit ve tayin edemeyeceğini bildiği için, ilk insan olarak yarattığı Hz. Adem?e peygamberlik payesi ve yeryüzü halifeliği görevi vermiş, meleklerini ona saygıya davet etmiştir. Koyduğu ilahi esasları, emirleri ve yasakları bildirmek, onları talim ve telkin etmek ve bu esasları kendileri de bizzat uygulayarak insanlara güzel örnek ve önder olmak üzere, her millete peygamber göndermiştir.

?Kim Resul?e itaat ederse, muhakkak ki Allah?a itaat etmiş olur. Kim de yüz çevirirse, bu seni üzmesin. Zira seni onlara koruyucu ve gözetici olarak göndermedik .?

?Ebu Fazl, sen ne zannediyorsun? Vallahi ben senin babanı kendi babamdan çok severim.?

?Bunu Allah Resulü istiyorsa! ?

Ayet-i kerimede "Salat" kelimesi geçmektedir. Bu kelime, Allah?a isnat edildiğinde 'Rahmet", Meleklere isnat edilginde "Dua ve af dileme" anlamına gelmektedir. ümmetten salat ise, ona dua ve onu tazim etmek demektir.

Enes anlatıyor: «Aralarında Ebu Bekir ile Ömer'in de bulunduğu Muhacir ve Ensar'dan oluşan Sahabeler oturup Resulullah ?i beklerken Allah Resulü çıkageldi.

Bunun üzerine babam Ömer:

Resulullah Efendimiz getirilen salavatların mü?minlere menfaatini :

İşte görüldüğü gibi Allah Resulünün bir an sevinmesi onlara bütün dünyanın bağışlanmasından daha sevimli geliyordu.

İslam akidesi açısından peygamberlik kurumu gerçekten büyük değer taşır. Peygambere iman, tevhid kelimesinin ikinci kısmıdır. Peygamberlik inancının tezahürleri pratik hayatta mutlaka görülmelidir. Normalde her insan, peygamberlere inandığını söyleyebilir. Fakat bu akide gerçeklere dayandırılırsa görülür ki, mü?min olduklarını iddia eden pek çok insan bu bağdan kopmuştur. Peygamberlere iman veya diğer iman esaslarına iman olsun, her zaman kulluk ve itaat gerektirir. İtaat ve kullukla beslenmeyen bir iman, iman olarak kalamaz. Günün birinde tamamen söner veya yön değiştirir. Bunun içindir ki, itaat imana bağlı kılınmıştır. Böylece, Allah?a inanan kimse, Rasül?e bağlanmak zorundadır. Rasül?e bağlanmayanlar, Allah?a da bağlanmamışlardır.

?Vallahi ona iyilikte bulunurdum! ?

İbni Kesir der ki: Bu ayet-i kerime Allah'ı sevdiğini iddia edip Hz. Muhammed'in yolunu izlemeyen herkesin aleyhine hüküm vermektedir. Böyle bir kimse bu iddiasında yalancıdır. Kişi İslam dinine bütün söz ve fillerinde tabi olmadıkça bu iddiasında doğru sözlü olamaz. Nitekim sahih hadiste Resulullah 'ın şöyle buyurduğu sabittir: "Her kim bizim bu işimize uymayan bir iş işlerse o reddedilmiştir."

"Cimri o kimsedir ki ben yanında anılırım da bana salavat getirmez."

Kadın Resulullah?ın yanına varınca Allah Resulü?nün elbisesinin kenarından tuttu ve :

?Peki, Resulullah ne oldu? diye sorduğunda:

?Varis, varis olduğu kimsenin makamını ayakta tutan zattır. Dolayısı ile bu makamı temsil etme ve kendisine itaat edilme yönüyle onunla aynı hükümdedir.?

?Ey Allah'ın Resulü, anam babam sana kurban olsun! Sen sağsın ya, kim öldürülmüşse öldürülmüş olsun, umurumda değil! dedi

?Ya. Resulullah, ben Ensar' a gideyim? dedi.

EFENDİMİZ ?E AŞIK OLAN ZÜMRE VELİLER

?Ey Mü'minlerin Emiri! Hz. Musa?nın amcası sana gelseydi ona ne yapardın? diye sordu.

Peygamber Efendimiz i sevmenin bir alameti de O?na bolca salat u selam getirmektir. Bu hem O?nu sevmenin bir tezahürü hem de mü?minin menfaati açısından önem arzeder.

?Ben de Peygamber Muhammed'in amcasıyım! ?

Fakihler, zahiri amellerle ilgili hükümlere varis olmuşlardır.

Savi şöyle der: ?Meleklerin ve mü'minlerin Peygambere salat etmelerinin hikmeti, onları bununla şereflendirmektir. Şöyle ki, onlar Peygambere salat ve onu yüceltme hususunda Allah'a uymuşlardır. Aynı zamanda, onun insanlar üzerindeki bazı haklarından dolayı bir mükafattır. Çünkü Hz. Peygamber , insanlara ulasan bütün nimetlerde en büyük vasıtadır. Bir kimseye herhangi bir şahıstan bir nimet gelirse, o şahsı mükafatlandırması onun üzerine bir haktır. Ancak insanlar Rasulullah 'a mükafat vermekten aciz oldukları için, her şeyin sahibi ve herşeye güç yetiren Allah'tan ona mükafat vermesini istediler.?

Zübeyr anlatıyor:?Uhud savaşına ben de katılmıştım. Medine'de Ashap?tan kimse kalmamıştı. Pek çok kimse şehit düştü.

?Eğer Resulullah istiyorsa peki, al götür? dediler.

"Mekke'de bir taş var, peygamberlik geldiği zaman günler boyu bana selam verdi, şu anda o taşı biliyorum."

?Bütün muttakiler, Muhammed?in alidir.?

Not:Salavat okumayı günlük vird haline getirmek isteyenlerin bunun için izin ve talimat almaları gerekir. Vird halinde okunacak salavatlar için?Delailü?l-Hayrat? kitabı tavsiye edilir. Belli bir sayı olmaksızın istenildiği kadar salavat okunabilir.

Allah Resulü:

Zira Hz. Peygamber bunlardan herhangi birinde hata etmiş olsaydı, O'na itaat, Allah'a itaat etmek kabilinden olmazdı. Yine, Hz. Peygamber'in bütün fiilleri hususunda da masum olması gerekir.? Diyerek Peygamber Efendimiz ?e inkiyad etmenin Allah'a itaat ve O'nun hükümlerine inkiyad etmek olduğunu belirtmiştir.

?Marifet ve manevi hallerde en üstün derecede bulunan peygamberlere varis olan alim ve arifler, onların farklı yönlerine varis olmuşlardır.

Sevgi , kendisinde idrak ettiği bir mükemmellik dolayısıyla nefsin bir şeye meyletmesidir. İbni Arefe der ki: Araplara göre sevgi, bir şeye doğru kasıt duyarak onu istemek demektir. el-Ezheri der ki: Kişinin Allah'ı ve Resulünü sevmesi, onlara itaat edip emirlerine uymasıdır. Allah'ın kulları sevmesi ise, mağfiret etmek suretiyle onlara nimet ihsan etmesidir.

?Ey Allah'ın Resulü! Bana kızgın mısınız? Hazret-i Peygamber: ?Hayır! ?

"Resulullah?la beraber bir yolculuğa çıktım. O, def-i hacete gitmek istediği zaman uzaklaşırdı. Kimse onu göremezdi. Çölde bir menzile varıp mola verdik. Orada ne bir işaret, ne de bir ağaç vardı. Bana dedi ki: ?Ey Cabir, ibriği al, benimle gel.?

Sa'd b. Ebü Vakkas anlatıyor: «Uhud savaşında Neccar oğullarından bir kadına, kocasının, babasının ve kardeşinin öldürüldüğü haber verildiğinde kadın:

Anlatıldığına göre adamın biri çölde giderken gayet çirkin bir surat görür. "Sen kimsin?" diye sorar. O çirkin surat "Ben senin çirkin amelinim!" der. "Senden kurtulmanın yolu nedir?" diye tekrar sorar. Der ki:

Allah Resulü bunu duymuştu. Ertesi günü:

?Hazret-i Peygamber s. a. v.'e salat u selam getirmek! ?

Akıl her ne kadar Allah Teala?nın insanoğluna bahşettiği en büyük nimet olsa da, yaratılışındaki latifliği ile Allah?u Teala?nın varlığını ve bazı sıfatlarını bilmesine karşın O'na layık olduğu şekilde ibadeti, ahireti ve ondaki mükafat ve mücazatı da bilemez. Halbuki insanların ıslahı ve hayatta amellerini düzeltmeleri için bunların bilinmesine çok ihtiyaç vardır. Bunların normal ilim yolları ile bilinmesine imkan yoktur. Bu dünyada ve ahirette ebedi saadetimiz için gerekli olan bütün bu bilgileri, doğruluklarına dair kendilerinde emareler yaratılmış ve mucizelerle tasdik olunmuş resuller haber verir.

Allah Teala bu ayet- i kerimede, Peygamberi Hz. Muhammed?in kendi nezdinde ve yüce varlıklar olan Melekler katında üstün bir makamı olduğunu bildiriyor. Kendisinin Hz. Muhammed i övdüğünü, Meleklerin de onun için duada bulunduklarını bildiriyor ve yeryüzünde yaşayan biz insanların da onu övmemizi emrediyor.

Bu muhtaciyet insanların; ferd ve toplumlarını ıslah edip ahlak ve fazilette yükseltmede örnek alınacak ve örnek olacak, her bakımdan doğru dürüst bir eğitici ve terbiyeci olan Peygamberlerdir.

"Ebu Zerr 'nın şöyle rivayet edilir:

Nitekim Resulullah s. a. v. şöyle buyurur:

Hz. Enes anlatıyor: "Resulullah bir hurma kütüğüne dayanarak hitapta bulun du. ona bir minber yaptılar, onun üzerinde hutbe vermeye başladı. Hurma kütüğü Aleyhissalatu vesselam'ın kendisini terk etmesi üzerine) bir deve inleyişi gibi inleyip ağlamaya başladı. Bunun üzerine Resulullah minberden inip kütüğü meshedip okşadı. Kütük inlemeyi bırakıp sükunet buldu."

?Biz peygamberleri ancak itaat olunsunlar diye gönderdik.? buyurmuştur.

?Ya Resulullah, aç olduğunuzu duymuştum. Bunun üzerine senin için iş aramaya çıktım, kazanacağım parayla sana yiyecek alacaktım. Bunları kazandım.?

"Kim bana salavat getirirse, bana salavat getirdiği müddetçe Melekler de ona salavat getirirler. Kişi salavatı isterse çoğaltsın isterse azaltsın? buyurmaktadır.

?Kim bana bir defa salavat getirirse Allah ona on defa salavat getirir ve on hatasını bağışlar. ?

Fahreddin Razi bu ayet-i celile hakkında:?Bu, ?Kim, onun bir peygamber olduğu ve insanlara Allah'ın hükümlerini tebliğ ettiği için, Resulullah?a itaat ederse, aslında ancak Allah'a itaat etmiş otur. Bu da gerçekte, ancak Allah'ın muvaffak kılmasıyla olur. Kim de yüz çevirirse, zaten biz seni onların üzerine bir bekçi olarak göndermedik" demektir. Çünkü Allah Teala, kimi hak ve hakikati görmez hale getirir ve hak yoldan saptırırsa, hiç kimse onu doğruya irşad edemez.? Der daha sonra Peygamberlerin masumluğunu da:

Allah Teala bir ayette şöyle buyurur:

Allame İbnu Hacer varis kimdir? sorusuna kısaca şu cevabı verir:

Öyleyse, sevilen varlık eylem ister, onun için Allah, kendisini sevenlerden ilk iş olarak Peygamber'e tabi olmalarını istemektedir. Eylem haline dönüşmeyen sevgi, başak haline gelmeyen tohuma benzer. Çünkü seven gönül, insanı harekete geçirir. Allah'ı sevmek, aynı zamanda Allah'a inanmak manasına gelir.

Her varlık, kendi cinsinden olan varlıkları bilir ve onların halinden anlar. Yeryüzündeki insanlara, yemeyen, içmeyen ve beşeri herhangi bir ihtiyacı bulunmayan bir Melek, Peygamber olarak gönderilecek olsaydı elbette ki o Melek, insanların halinden anlamayacak, o insanlar için neyin uygun olduğunu takdir edemeyecek ve her hususta onlara örnek olamayacaktı. Bu itibarla Allah Teala?nın, insanlara, kendi cinslerinden birini Peygamber olarak göndermesi onun bir lütfü ve merhametinin ifadesidir.

Peki bu sevgi bugün Müslümanlardan isteniyorsa, acaba saadet devrinde Ashab-ı Kiram Peygamberler Efendimiz ?i nasıl ve hangi sevgi yoğunluğunda seviyorlardı.

İmam Ahmed b. Hanbel, Cabir b. Abdullah'ın şöyle dediğini rivayet etmiştir:

Allah Resulünün sevgisi, Ashab-ı Kiram da öylesine olgunlaşmıştı ki, Onun sevineceği bir şeyin olabilmesini kendilerine olabilecek güzel seye tercih ederlerdi.

Bir başka hadis-i şerif de ise, Abdullah İbni Amr İbni As Resulullah ?i şöyle buyururken dinlediğini söylemiştir:?Kim bana bir defa salat ü selam getirirse, bu sebeple Allah Teala da ona on misli merhamet eder.?

Şa'bi anlatıyor: «Peygamber Efendimizin amcası Abbas bir mesele hakkında Ömer'e ısrar ederek:

Cuma günü, Peygamberimiz 'in kabrini ziyaret etme esnasında, namaz için ezan okunduktan sonra ve cenaze namazında Rasulullah 'e çokça salat ve selam getirmek sünnettir.

Ebu Said anlatıyor: «Peygamber vefat ettiği hastalığında bir gün başı bir bezle sanlı olarak mescide yanımıza geldi. İlerleyip minbere çıktı ve: «Ruhumu elinde bulunduran Allah'a yemin ederim ki şu anda ben havuz üzerinde duruyorum, dedikten sonra kendisini kastederek:

Hazret-i Peygamber: ?Çünkü seni tanımıyorum! ?

İbnu Abdurrahman anlatıyor: "Babam merhumu dinledim. Diyordu ki: "Mesruk'a sordum: "Kur'an-ı dinledikleri gece, cinleri Resulullah 'a kim haber verdi?" Bana şu cevabı verdi: "Baban, yani İbnu Mesud bana bildirdi ki: "Onların yani cinlerin geldiğini bir ağaç haber verdi."

Ben de ibriği doldurdum. Yürümeye başladık. Kimse tarafından görülmeyecek kadar uzaklaştık. Orada iki ağaç gördük, aralarında birkaç ziralık mesafe vardı. Resulullah bana dedi ki:?Ey Cabir, git şu ağaca de ki: Resulullah , diğer ağaçla bir araya gelip birleşmeni emrediyor ki, duldanıza girip def-i hacette bulunsun.?

"Haydi yerine dön!" emrettiler. Salkım, yerine döndü ve eski yerine kaynadı. Bedevi Müslüman oldu."

PEYGAMBER EFENDİMİZİ SEVMENİN TEZAHÜRÜ SALAT U SELAM

?Senin Allah elçisi olduğunu ne ile bileyim?" dedi.

Kim cehennemden korktuğunu iddia eder, fakat günahları terk etmezse o kişi yalancıdır!

Tevhid dini ?nin son halkasını Hz. Muhammed teşkil etmektedir. Artık Resulullah gönderildiğinden itibaren, Resulullah ?siz bir din, Resulullah ? siz bir akide ve inanç olamaz. Öyleyse, yeryüzünde Allah?a bağlanmak isteyenlerin ve Müslüman olarak kalmak isteyenlerin rehberi, kılavuzu Resulullah?tan başkası olamaz. Bu konuda şanı yüce olan Allah Teala şöyle buyuruyor:

Onlar ne çok namaz kılarak, ne çok oruç tutarak, ne de çok tesbih çekerek insanları öne geçtiler. Fakat onları öne geçiren husus, güzel ahlak, verada sadakat, güzel niyet, bütün müslümanlar için sahip oldukları gönül selameti ve Allah için nasihat gibi güzel ahlaklarıdır.?

İmam Şafii , "er-Risale" adlı kitabının "Hz. Peygamber'e itaat farzdır" babında şöyle demektedir: "Cenab-ı Hakk'ın, "Kim peygambere İtaat ederse, muhakkak Allah'a itaat etmiştir" ifadesi, abdest, namaz, zekat, oruç, hacc ve diğer konularda, Hak Teala?nın kullarını mükellef tuttuğu her teklifin Kur'an'da bulunduğuna delalet eder. Halbuki bu gibi mükellefiyetler Kur'an'da bütün yönleriyle açıklanmamıştır. İşte o zaman, bu mükellefiyetleri ancak Hz. Peygamber'in beyan etmesiyle yerine getirebiliriz. Durum böyle olunca, Hz. Peygamber'e yapılan itaatin, Allah'a yapılan itaatin aynısı olduğuna hükmetmek gerekir." diyerek Efendimiz ?in beyanlarının, Allah?u Teala?nın emirlerinin yerine getirilmesindeki ehemmiyeti göstermektedir.

?O ağaç, Resulullah?a selam vermek için yüce Rabbinden izin istedi. Rabbi de ona izin verdi?

Peygamberlik kesilince Allahu Teala Ümmeti Muhammed içinden abdal denilen velilerden bir grubu peygamberlerin yerine koydu.

Şurası bir gerçektir ki Allah?ı tanıdığını ve sevdiğini iddia eden herkesin Allah?ın Peygamberi olan Hz. Muhammed ?i de tanıması, sevmesi ve de onun yolundan ayrılmaması gerekir. Bilinmeli ki, Resulullah?ın yolundan ayrılan herkes, sapıklık içindedir.

?Ebu Fazl, kızma! Babam Hattab Müslüman olsaydı senin İslam'a girdiğin kadar sevinmezdim. çünkü Allah Resulü?nü, senin İslam'a girmen bahtiyar etmişti, dedi.?

?Nübüvvetten daha şerefli bir rütbe olmadığı gibi bu rütbeye varis olmaktan daha yüksek bir şeref yoktur.?

"Resulullah döneminde bazı kimseler ve toplumlar Allah'ı seviyor iddiasında bulundular. İşte bunu üzerine ileri sürdükleri ve söyleyip durdukları iddialarını amelleriyle doğrulanmalarını istedi. Çünkü sevgi, doğrulanmayı gerekli kılar. Dolayısıyla kim Allah'ı seviyor iddiasında bulunuyorsa ve buna rağmen de Allah Resulünün sünnetine ve onun getirdiği dinin uygulamalarına karşı çıkıyorsa, o ve benzerleri kesin yalancıdırlar. Çünkü; Allah'ın Kitabı olan Kur'an onlar yalanlamaktadır."

Kim cenneti sevdiğini iddia eder de, ibadetleri yerine getirmezse o kişi yalancıdır!

O?NA HER VARATILMIŞ AŞIKTI

Bütün bu anlatılanlardan sonra denilebilir ki, dil ile Allah'ı sevdiğini söylemek yeterli değildir;Allah'ı sevmenin göstergesi Peygamber'e uymaktır. Verilen görevi yerine getirmek, sevginin alameti olduğu için, Yüce Allah Peygamber'e tabi olmayı, Allah'ı sevmenin delili olarak kabul etmektedir.

Ben de gidip söyledim, geri döndüm. Ağaç da diğeriyle bir araya gelip birleşti. Resulullah da ağaçların duldasına girip def-i hacette bulundu.

İmam-ı Gazali rh. a. İhyau Ulumi'd-Din isimli eserinde şöyle der: "Şu dört şeyi yapmadan dört şeyi iddia eden kişi yalancıdır:

Aleyhissalatu vesselam: "Hurma ağacından şu salkımı çağırmamla. O benim Allah'ın elçisi olduğuma şahadet eder!" dedi ve onu çağırdı. Salkım, ağaçtan inmeye başladı. Resulullah 'in yanına düştü ve: "Selam senin üzerine olsun ey Allah'ın Resulü!" dedi. Sonra Aleyhissalatu vesselam ona:

Enes anlatıyor: « Ebu Talha Uhud savaşında Peygamberimizin önünde ok atıyordu. Allah Resulü de arkasında korunmaya çalışıyordu. Ebu Talha iyi bir okçu idi. O, okunu attığında Resulullah gözlerini kaldırıyor, okunun düştüğü yere bakıyordu.

Allah Teala, insanlara insan olarak, kendi aralarından peygamberler göndermiş ve onların yolundan gitmelerini, peygamberlerine her hususta itaat etmelerini emretmiştir.

Hz. Ali anlatıyor: "Resulullah 'le Mekke'de idim. Beraberce bir tarafına gitmiştik. O'nun karşısına çıkan her ağaç, her dağ O'na selam veriyor ve: "Allah'ın selamı üzerine olsun ey Allah'ın Resulü!" diyordu."

Resulullah?ın ailesinden sayılmışlardır. Onlar bu şerefli yakınlığa takvalarıyla ulaşmışlardır. İman ve takva bağı nesep bağından daha kuvvetlidir ve daha geçerlidir. Bu konuda Resulullah buyurur:

Kim Hazret-i Peygamber'i sevdiğini iddia eder, fakat alimleri ve fakirleri sevmezse, o kişi yalancıdır!

O da Ensar'ın yanına vardı ve:

Ebu Bekir ile Ömer hariç kimse gözünü kaldırıp kendisine bakamazdı. Ancak Ebu Bekir ile Ömer gülümseyerek bakarlardı. O da bu iki zata bakar, tebessümlerine tebessümle mukabele buyururdu?

?Göklerle yer arasında benim Allah Resulü olduğumu bilmeyen hiçbir şey yoktur."

Savi şöyle der: Bu ayette. Peygamber 'in üzerine rahmet inen bir kimse olduğuna ve mutlak olarak öncekilerin ve sonrakilerin en üstünü olduğuna en büyük delil vardır. Çünkü, Allah'ın Peygamberine salatı, yüceliğini ifade ile birlikte rahmetidir. Peygamber'in dışındakilere salatı ise, mutlak rahmettir. Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "Allah size salat edendir. Melekleri de salat eder" İki salat arasındaki farka ve iki makam arasındaki üstünlüğe bak. İşte bu sebeple, Hz. Muhammed rahmetlerin kaynağı ve tecellilerin menbaı olmuştur. siz de ey mü'minler! Peygambere çokça salat ve selam getiriniz. Onun, sizin üzerinizde çok hakkı vardır. Sizi sapıklıktan hidayete ileten, karanlıklardan nura çıkaran odur. Öyleyse, onun şerefli ismi ne zaman anılırsa, Allah'ım! Muhammed'e ve aline rahmet et. Ona çokça selam et" deyin. Ka'b b. Ucre'den şöyle rivayet edilmiştir: Dedik ki, ya Resulullah! Sana selam vermeyi biliyoruz, sana salat nasıl olur? Rasulullah şöyle buyurdu: "Ey Allah'ım! İbrahim'e salat ettiğin gibi, Muhammed'e ve aline de salat et..." deyin.

?Allah'ın ona sevap vermesini istedim! Gözlerinizin aydınlandığını görmek için babamın İslam'a girmesinden çok amcanız Ebu Talib'in İslam'a girmiş olmasını çok isterdim! ?dedi.

?Ya Resulullah! Bizim salavatımız nasıl sana arz olunur? Halbuki sen çürümüş olacaksın.? Bunun üzerine Peygamberimiz şöyle buyurdu:

Ömer, Abbas'ı teslim alınca:

"Resulullah?tan üç şey gördüm Bir menzile varıp konakladık. Resulullah orada uyudu. Kendisi uykuda iken bir ağaç, yeri yararak yanına geldi, üzerine eğildi. Sonra tekrar yerine döndü. Resulullah uyanınca, bu durumu kendisine anlattım. O da şöyle buyurdu:

Enes anlatıyor: «Ebu Bekir'in babası Ebu Kuhafe biat etmek üzere elini uzatınca Ebu Bekir ağlamaya başladı.

?Peygamber Bahreyn arazisini bana vermişti? dedi.

Veliler Resulullah ?ın varisi ve halifeleridir. Muhammedi nuru yayar, sünneti ihya, kulları ıslah ederler. Onlara hürmet, Allah ve Resulüne hürmet olur. Bu konuda Rasulullah buyurur:

?Doğru söylüyorsun!? buyurdu

Peygamber?e itaat etmeden İslam yaşanamaz. Zira Allah Teala:

?Eba Hasan, bunlar nereden?

İmam Nesai'nin rivayetine göre Abdullah b. Ebi Talha'nın babasından naklettiğine göre Resulullah bir gün sevinç ifadeleri yüzünden okunarak geldi. Ben: ?Bizler yüzünde sevinç ifadelerini görüyoruz, dedim. Şöyle buyurdu: "Melek bana gelip dedi ki: Ey Muhammed, Rabbin buyuruyor ki: Bir kişi sana salat getirecek olursa, mutlaka Ben de ona on defa salat getireceğim, bir kişi sana selam getirecek olsa, mutlaka Ben de ona on selam getirecek olsam, seni razı etmez mi? dedi."