Hukuk dili kullanarak insanların hukukunu ayaklar altına almak ve devletin tüm hakimiyet merkezlerini halkın dışında bir grubun tekeliyle belirlemek düpedüz "hukuki anestezi" dir.

Bu büyük beyinler son hamlelerini taşeron darbecilere "sürdürülebilir darbe Anayasası" yaptırmakla attılar.

Hele yapmasınlar..

Ya tıpış tıpış tarih olacaklar ya da tarih olmalarını sağlayacağız.

Darbenin oluşturduğu korku ortamından bir an evvel kurtulmak isteyen halkın kerhen EVEt dediği bir Anayasa ile Darbeci taşeronların başı olan EVREN, Cumbaba oldu. "Silah Arkadaşları" da Milli Güvenlik Konseyi üyesi olarak en babasından ömür boyu maaşı hakettiler.

Mamak anılarını anlatarak Ülkücülük yapanların, Diyarbakırı anlatarak Kürtçülük Yapanların, Metrisi anlatarak solculuk yapanların bu anayasanın savunmasında ön saflara çıkmları izah edilemez.

O vesika sizi devlet karşısında bir eşyaya da çevirebilir. Ya da devleti size ve sizinle birlikte tüm vatandaşlara hizmet etmekle görevlendirilmiş bir eşyaya çevirirsiniz.

anayasa kimin umurunda.

Ancak her ne kadar böyle dense de Anayasaların içinde vatandaşı birer özne yada nesne şekline sokan güç tüm idari, hukuki ve siyasi iktidar'ın ne kadar halka dayandığı ile ilgilidir.

Kır ama sanma ki daha fazla demokrasi ve daha fazla insan hakkı istemenin sonu gelecek.

Nedir bu KONSEY diyebilirsiniz. Emin olunuz onu bu güne kadar Yüksek olanı hariç yargı camiası da çözebilmiş değildi. Bu gün se kendilerini ifşa etmeye başladılar zaten.

Paşa paşa yapacaklar..

Bu sistemle Hakimiyetin her kayıt ve şart altında "darbeyi sürdürebilir kılan zihniyetin" elinde olması sağlandı.

Olur mu Anayasa kimin umrunda. Anayasa dediğiniz şey sınırları içinde bulunduğunuz ülkede "kim" olduğunuzu belgeleyen vesikadır. O vesikayla kendinizi ya bir özneye yada üzerinde her türlü operasyon yapılabilir bir nesneye çevrilmiş buluverirsiniz.

Bu ülkede artık köklerini dışarıya salmış ama kara gölgesiyle üzerimizi örten sürdürülebilir darbeler ve millet karşıtı oligarşiler dönemi sona ermiş ve erecektir.

Bitsin artık diyoruz ve emin olunuz bitti dediğimiz gün de gelecek.

Darbe ortamının hazırlandığı günlerde oluşturulan Alevi-Sünni çatışmalarının torunlara bakiye kalması için uğraşıldı. Birbiriyle aynı dine mensup, aynı peygambere inanan aynı Ali için canını fedaya hazır bir toplumda öyle bir hava yaratıldı ki sanki ezelden gelen bir düşmanlık sarmış Anadolu'yu.

Ortada hukuki bir anestezi olduğunu söylemek 1982 Anayasası için yanlış olmaz.

Bu zihniyet dipten temelden terk-i silah etmedikçe susmak mümkün değil.

Garip olan tarafı şu ki bu mevkilere seçilecek olan kimselerin Yargı Camiası içinden seçilmesi de istenmedi. KONSEY'in onayından geçmeyen kimse HSYK üyesi olamadığı gibi diğer yüksek yargı organlarına da seçilemez hale sokuldu.

Darbeyi yapanlar bir zihniyeti iktidara getirmek için yırtınmış ve darbeyi de "bizim çocuklara" yaptırarak dış kaynaklı bu zihniyeti iktidara getirmişti.

Ya kendileriyle ilgili anlattıkları işkencelerin hepsi yalandı. Ya da aslında yalan onların ta kendisi.

Seçtikleriniz o vesikanın seçtikleri olmadıkları sürece devlet katında şerefli bir mahlle oturamazlar. Ama vesikayı siz yazarsanız sizin seçtiklerinizden başkası "ben yöneteceğim" diyemeyecektir.

Eli kanlı darbecilerle onların hazırlamaya çalıştığı darbe ortamına teşnelik yapan bab-ı ali, üniversite, yargı ve iş çevrelerinin Kutsal Kitabı 1982 Anayasası artık miadını doldurdu.

Anayasa kelimesi yerli yerine oturmuş bir kelimedir. Eski adı Teşkilat-ı Esasiye Kanunuydu. Yani Devletin Ana Yapısı belirleyen Kanun. Ancak Moderniteyle birlikte pek çok Anayasa sadece Devlet Teşkilatını belirlemek yerine, Vatandaşların hatta vatandaş olsun olmasın ülke içindeki tüm insanların hak ve hukukunu garanti altına alan sözleşmeler haline gelince ANAYASA denmesi daha isabetli oldu.

Neticede devlete ve kendileri gibi düşünmeyen, olmayanlara kurşun sıkmaya hazır bir nefret toplumu yaratıldı ve tam otuz yıldır bu nefret içimizi sardı.

Kendi kendini yenileyen ve yeniden doğuran bir ANAYASA, adeta darbelerin kötü ruhu gibi üzerimize çöreklendi.

Yazılarımız niyet ve samimiyetimizin canlı şahitleri biz istiyoruz, murad ediyor ve elimizden geleni de esirgemiyoruz.

Eğer Bu hakimiyet odaklarını kullanan, belirleyen yada değiştiren güç halka dayanmıyorsa aynen 1982 Anayasasında olduğu gibi adı dile getirilmese de fiili bir oligarşi o anayasa ile tesis edilmiş demektir.

Ya sonra; Memleketin geleceğini tehdit eden bir terörün kuluçkahanesi olarak Diyarbakır cezaevine neredeyse her kürt aileden bir yada bir kaç kişinin girmesi sağlandı. Hayatta kalanlar Diyarbakırı bu gün anlattıklarında Guantanamonun çok insaflı olduğunu anlıyoruz.

Bu kitabı kutsallaştırarak savunanlar da faşizmi ve yobazlığı, üzerinde her türlü ameliyat yapılmaya müsait bir halk olarak gördükleri Türk Milletine izah edemeyeceklerdir.

İktidara kim gelirse gelsin gerektiğin yuları çekilecek, olmadı devreye taşeronlar girecekti.

Demokrasilerde Yürütme ve Yasamanın da "check and balance" denilen denge ve kontrol sistemleriyle sınırlandırılmaları söz konusu olsa da bu daima karşılıklı olarak planlanırken Türkiye'de kendi kendini seçen Yüksek Yargı Organları ve işlemlerinden sorumsuz ama neredyse sınırsız işlem yetkisine sahip bir Cumhurbaşkanlığı ile hem Yasamanın hem de Yürütmenin hareket etmesi imkansızlaştırıldı. Yargının kendi kendini seçmesi konusunda öylesine sübap meseleleri konuldu ki Yargıtay ve Danıştay Üyelerinin HSYK ya ve HSYK üyelerinin de onlara üye seçmesi şeklinde dünyada eşi benzeri görülmeyecek ölçüde abzürt bir model teşkil edildi.

Asıl sorun bu kafatası boşluğunda kuşlarla yarışanlar değildi hiçbir zaman. Onlar darbeyi planlayanların uygulayıcısı taşeron kesimdi ve bu milletin kendi evlatlarından müteşekkil peygamber ocağını bu habis düşünceler için kullanışlı bir alet haline getirmektenden de hiç bir zaman çekinmediler.

En dehşetli zamanlarda ulusalcı ağızlardan boşalan tehditlere başımızı uzattık. Yok öyle yağma. Vur ama sanma ki o baş sana boyun eğecek.

Bu gün bu habis ruhu kim savunuyorsa bunun sebebini millete izah edemez ve edememeli.

O vesikayla siz devleti icad eder, kurar, değiştirir ve içindeki insanların kayıtsız şartsız hakimiyetine bırakırsınız.

Yada kayıtsız şartsız o vesikada belirtilen oligarkların esiri olursunuz.

Neticede ortaya çıkan içine kapanık bir Türkiye olmamış mıydı? Kapıkule ile Habur arasına sıkışmış bir Türkiye en çok arzu edilen şey değil miydi? Başarıldı sonunda. Beyni kafatasının içinde bir kuşunkinden fazla yer işgal etmeyen darbeciler eliyle idare edilmeye başladığımız o dönem boyunca kendilerinin birilerinin "bizim çocukları" olduğu gerçeğini kafalarına kazıyarak, babalarına hürmetten geri durmadılar.

Milletin devletle olan bağları iyice zayıflıyor...

Sağcı solcu gençleri sıkıyönetim mahkemelerinde idama götüren yaşı küçük gençlerin yaşını büyütüp asanların da içinde bulunduğu bir ekip tarafından hazırlanan Anayasa ile taşeronların her an darbe yapmalarını sağlayacak, seçimle gelen iktidarların yularını da YARGININ, CUMHURBAŞKANININ, ZİNDE GÜÇLERİN eline veren bir sistem kuruldu.

Anayasanın tümden değişmesi en başlı özgürlük emaresidir.

Evrengillerin kutsal kitabı bu sebeple anti demokratik ve faşist bir kitaptır.

Asıl problem onları davul zurnayla darbeye teşvik eden kökü dışarda olan büyük beyindi. O beyin darbeden sonra da boş durmadı. İlk hamleleri Ordunun içindeki demokrat subayları ve özellikle Kıbrıs Harbinin mesullerini ordudan uzaklaştırmaktı. 9000 subay ordudan atıldı.

Ya sonra; Memleketteki Amerikan üslerine 11 tane daha ilave edildi. Her ne kadar NATO üssü adıyla anılsa da bunların Amerikan Üssü olduğunu İncirlikte Amerikan Askerlerinden karısının önünde dayak yediği halde TSK sahip çıkmadığı için Ordudan istifa eden Türk Yarbay'ından dinlemek gerekir.

Bu anayasa tümden ve toptan değişip gerçek demokrasiyle yüzleşinceye kadar dik duracağız.

Yeter artık ve yetti.

vatandaş tutturmuş bir yol.. gidiyor işte..