"Acı ve ıstırap çekmek", Pavlus Hristiyanlığında bir "amentü şartı"ydı. Çünkü Pavlus, her "gentile"den, vaftiz olarak arınmasını ve "çarmıhta acı çeken İsa gibi acı çekerek" günahlarını affettirmesini istiyordu. Pavlus'a göre "vicdanın temizliği", yani Kur'an'ın tevbe dediği derin pişmanlık insanı masum kılmaya yetmezdi. (I. KrM. 4.4) ]

(2) http://www.answering-islam.org/turkce/hristiyan/hristiyanl-kta-orijinal-lk-guenah-oe-retisi/orijinal-lk-guenah-ve-pavlus.html

Kimse kimsenin günahını yüklenmez. Günahla yüklenmiş birisi yükünü taşımak üzere akrabalarını bile çağırsa onun yükünden hiç bir şey taşınmaz.

Edip Yüksel Meali

Şeytanın baktığı noktadan hayatı yaşarsak kendimizi ve ailemizi Allah'ın Krallığından çıkarırız.. Biz ve ailemiz Şeytan'ın Krallığının bir parçası olur. Geçici Tanrı olarak Şeytan'ın Krallığı'nın uyumsuzluğunun bir parçası oluruz. Çocuklar bu yüzden acı çekiyorlar.. Bu çocukların büyüyüp doğru kararları vererek Allah'ın tarafına geçmeleri düşük bir ihtimaldir. Bu yüzden o çocukların şimdi ölmeleri ve doğruca Cehenneme gitmeleri çok daha iyidir. (1)

Böyle sapıtıkları gündeme neden getiriyorsun ki. ne gereği var. amaç islamla ilgilibilgi vermek olmalı. azıtmışların tanıtımını yapmak değil.

(videonun 52-53. dakikaları)

(3) Üç Muhammed, Mustafa İslamoğlu.

Asli günah Hristiyanlık?ta insanlığın atası olan ilk insanın işlediği günahı ve bu günahın bütün insanlar üzerindeki olumsuz etkilerini ifade etmektedir. İlk olarak Pavlus?un mektuplarında görülen asli günah düşüncesi, daha sonra Augustinus ile Pelagius arasında tartışma konusu olmuştur...(2)

Bu korkunç öğreti, gerçekte zulmü içselleştirmekten ve ona dinsel bir kılıf geçirmekten başka bir şey değildi. Çünkü acı çekmek insanı masum kılmanın kaçınılmaz ve mutlak yoluysa, Hristiyan olmayan ya da 'sapık' olduğu düşünülen birine acı çektirmek ona iyilik etmekti. Bu öğreti, sonunda en iğrenç canavarlıkları dahi din kisvesi altında meşrulaştırdı... Amerika'ya ilk giden ispanyol ve Portekizlilerin Amerika yerlilerini çoluk-çocuk, kadın-ihtiyar demeden hiç bir gerekçe olmaksızın topluca öldürmeleri de Pavlusyen Hristiyanlığın dokuduğu toplumsal bilinçaltının eseri olarak açıkça gözlenmektedir. Ünlü Engizisyon Mahkemelerinin verdiği insan yakma cezaları, her türlü işkence ve cinayeti yapan Kilise tarafından bir "arınma" ve "saflaştırma" olarak adlandırılıyordu. Batı tarihi boyunca görülen saldırganlık ve ille de bir düşman/öteki yaratma hastalığında, Pavlus'un bu iman maddesinin rolü hayli büyük olsa gerektir. Değilse, sırf çeyrek yüzyıl içinde, 60 milyon insanın ölümüyle sonuçlanan insanlık tarihinin en kanlı savaşları, hangi tasavvurların ördüğü toplumsal bilinçaltıyla açıklanabilir?... Bertrand Russel'in dikkatini çektiği gibi: İspanyollar meksika ve Peru'da çocukları önce vaftiz edip hemen ardından beyinlerini dağıtıyorlardı; böylece bu bebeklerin cennete gitmesini güvenceye almış oluyorlardı.. (3)

Tenkit:

(1) http://www.youtube.com/watch?v=JCi0Ily7wQ8

1. Ebeveynin günahının çocuklara yansıması fikri muhtemelen Hristiyanlıktaki ilk günah fikriyle desteklenerek öne sürülmüş bir fikirdir:

Reşad Halife:

2. Reşad'ın ortaya attığı 'çocukların ölümü onlar ve ebeveyni için bir lütuftur' fikri de Hristiyanlık orijinlidir:

reşat halife sapıtmışını daha önce hiç duymamıştım açıkçası üzüldüm. islam düşmanlarını anma görevini ateistlere bırakırsak daha iyi olur.

İslamiyet kimsenin günahını diğerine yüklemez.. Vela teziru vaziratun vizra u&amp;#7715;ra.