tasavvuf ehli mürşidler talebelerine siz günde şu kadar dinden çıkıp tekrar dine giriyorsunuz diyen mevlanalar var bu devirde..

?Evlerinizde okunan Allah?ın ayetlerini ve hikmeti hatırlayın.? (el-Ahzab, 33/34)

Böylece Peygamber -Sallallahü aleyhi vesellem- mushaflarda yazılı, okunan Allah?ın kelamı olan Kur?an-ı Kerim ile kendi sünnetinin farklı şeyler olduğunu göstermiş bulunmaktadır.

Sünnet lafzının sağlam akide ve selef-i salihin usulu?d-din?e dair izlediği yol hakkında kullanılması oldukça yaygınlaştı. Bundan dolayı ehl-i sünnet mezhebi denildiği vakit, onların itikad ve usulu?d-din hakkındaki inançları ve izledikleri yol kastedilir.

Hassan b. Atiyye -Allah?ın rahmeti üzerine olsun- (vefat: 120 h.) dedi ki: Cebrail, Rasulullah -Sallallahü aleyhi vesellem-?a Kur?an?ı indirdiği gibi, sünneti de indirirdi.?

İbn-i Abidin bu metni şerhederken: "Bizim kıblemize dönenlerden hiçbiri şüphe ile kurulan bid'atten dolayı tekfir edilemez. Ama zarurat-ı diniyye hususunda muhalefet edenin küfrüne hilaf yoktur"(244)

?El-Hulasa? adlı kitapta şöyle deniliyor: Bir kimse bir hadisi reddederse, ilim adamlarından bir kısmı bu kimsenin kafir olacağına hükmetmişlerdir. Sonradan gelen alimler ise eğer bu haber mütevater derecesinde ise inkar edicisinin kafir olacağını söylemişlerdir. Ben de derim ki doğrusu budur. Ancak bir kimse tek yolla gelen bir haberi hakaret ve alay yollu inkar ederek reddederse o takdirde kafir olur.

Aynı şekilde bu dönemde sağlam itikad sahibinin?Sahibu Sünne: sünnete bağlı? diye nitelendirilmesi de yaygınlık kazanmıştır.

Zarurat-ı diniyye yalnız sahih iman esaslarından ibaret de değildir. Bunun dışında kesin olarak sabit bulunan bir takım emirler, yasaklar ve uyulması istenen esaslar da bu kapsama girer.

şeriat denilen ve çok geniş bir anlam yelpazesini kasteden kelime öcünün en büyüğüdür

4- İbn Ebi Asım (vefatı: 287 h.) akideye dair?Kitabu?s-Sünne? adlı eseri.

Taberani?nin rivayetinde ise Peygamberimiz ?Lailahe illallah diyen kimseleri tekfir etmeyin. Böyle bir kimseyi tekfir edenler bilsinler ki onlar, küfre itham edilenden daha yakındır?4 buyurmaktadır.

1- İmam Ahmed?in yazdığı itikadın birtakım meselelerine dair?es-Sünne? adlı eser.

töve edip salih amel işlemek bozuk düşünce ve fesat çıkarmaktan uzak durmak...

Aynı şekilde Peygamber -Sallallahü aleyhi vesellem-?dan gelen rivayetlerde de bu iki kaynak birbirinden ayrı kaynaklar olarak ifade edilmiştir. Malik?in Muvatta?da rivayet ettiği hadis bunlardan birisidir: Malik?in belirttiğine göre kendisine Rasulullah -Sallallahü aleyhi vesellem-?ın şöyle buyurduğu ulaşmıştır:

buda aynen "Dövme yapan ve yaptıran, peruk takan ve taktıranlara lanet olsun" diye hadiste buyrulmasına rağmen dövme yaptıranı görünce lanetlik diye çağırmaya dinin müsade etmemsi gibidir.. çünki hadisin gayesi suçlamak değil sakındırmak.. kişinin ne olduğuna değil yapılan fiilin yanlışlığına dikkat çekmek.. bizde bu manada şunu yapan şunu diyen küfre girer derzi.. ama belirli bir şahsın onu dediğini, ona inandığını görürsek tekfir etmeyiz.

O halde din Allah?ın kitabı olan ve o emin ruhun Muhammed -Sallallahü aleyhi vesellem-?a indirdiği Kur?an-ı Kerim ile diğeri Rasulullah -Sallallahü aleyhi vesellem-?ın sünnetinden ibaret olan iki kaynaktan öğrenilir. Onun sünneti sözleri, fiilleri, takrirleri, yaşayışı ve siretidir. İşte seleften gelen bu rivayetlerdeki bu taksimden maksat budur.

onlara göre dindarsan mutlaka dini kullanıyorsun demektir,

Diğer yandan şer'i nitelikli olmayan ve Hz. Peygamber dönemine ait bütün haberlere inanmak zarurat-ı diniyye kapsamına girmez. Mesela; gazvelerle ilgili haberler, Hz. Peygamber'in filanca eşi ile evliliği, çocukluğunda Yemen'e veya Suriye'ye birer veya ikişer kere gittiği konusundaki haberler inançla ilgili olmadığı için bunların herhangi birisini kabul etmemek veya farklı şekilde bilmek kişiyi dinden çıkarmaz.

Şüphesiz ki böyle bir hüküm ancak çeşitli inançlara, heva ve sapık fırkalara mensup kimseler hakkında sözkonusu olabilir.

VEYA EHLİ SÜNNET İTİKADİNE Atıf içinde SÜNNET DENİ

Nitekim Resulullah Efendimiz, Ebu Zerr?in riva-yet ettiği bir hadis-i şerifte, ?Kimse kimseyi fasıklıkla itham etmesin. Buna hakkı yoktur. Aynı şekilde küfürle de itham etmesin. Şayet küfür ithamında bulunur da, itham edilen böyle bir sıfatın sahibi değilse, bu sıfat muhakkak itham eden kimseye döner?6 buyurmaktadır.

a- Kur?an-ı Kerim?den Sonraki Kaynak Olarak Sünnet:

Burada Muaz sünneti Kur?an-ı Kerim?den ayrı bir kaynak olarak söz konusu etmiş, Rasulullah -Sallallahü aleyhi vesellem- da onun bu ayırımını reddetmemiştir.

İşte bütün bunlar usulu?d-din ve itikad meselelerindendir. Müellif bütün bu hususlarda?sünnet? kavramının ne anlama geldiğini açıklamıştır.

onlara göre din kendi anladığın gibi değil onların anladığı gibi yaşamıyorsan mutaassıpsın, gericisin, mürtecisin.. işte bunlar müslüman!

"Ama" kısmını pek kişi bilmez.

Bu yani akidenin ve usulu?d-din?in?sünnet? diye ifade edilmesi her ne kadar ashab döneminde de bilinen bir husus idiyse de meşhur değildi. Mesela İbn Ömer -Radıyallahu Anh-?ın: ?Sünneti terkeden kafir olur.? sözü bu türdendir. Ashabın bir kimsenin kafir olduğunu söylemeleri ancak usulu?d-din ve itikadi meseleler türünden büyük bir iş hakkında sözkonusu olabilir. Nitekim Ali -Radıyallahu Anh-?ın şu ifadesi de buna delildir: ?Heva sünnete muhalefet edenlere göre haktır. İsterse bu yolda boynu vurulsun.?

sadece buda değil:

?EI-Muhit? adlı kitapta yazıldığına göre, Şeriatta mütevater hadisleri inkar eden kişi kafirdir. Mesela; ipek giyinmenin erkeklere haram olması gibi. Yine bir kimse vitir namazının esasını inkar ederse, yahut kuşluk namazının esasını inkar ederse yine kafir olur. Burada Şeriat kaydını koymasının sebebi, şeriatla ilgili olmayan tevatür derecesindeki haberleri inkar edenin kafir olmayacağına binaendir. Mesela; Hatem-i Tai'nin cömertliği ve Hz. Ali'nin kuvvetliliği gibi.

İbn Receb, ?Camiu?l-Ulumi ve?l-Hikem? adlı eserinde şunları söylemektedir: ?Müteahhirin alimlerinin çoğunluğu sünneti itikad ile ilgili hususlara has kabul eder. Çünkü dinin aslı odur. Bu hususlarda muhalefet eden kimse ise pek büyük bir tehlike ile karşı karşıyadır.?

9- İbn Batta (vefatı: 387 h.)?nın itikada dair: eş-Şerhu ve?l-İbane ala Usuli?s-Sünneti ve?d-Diyane adlı eseri.

Bu sebeple bazı müçtehidler tekfir edenlerin, yani başkasını küfürle itham edenlerin İslamın dışında olduklarına bu hadis ve ayet-i kerimelere dayanarak hükmetmişlerdir. Fakat Ehl-i Sünnet imam ve müçtehidlerinin ekserisi kendilerinden başka Müslümanları te?villi yollarla dilleri ile tekfir ederek, tekfir ettiği kimsenin küfrüne kalben kani değilse, o itham eden kimseyi tekfir etmemişlerdir. ?Günahkardır? demişlerdir. 7

Abdullah b. Mesud -Radıyallahu Anh- diyor ki: ?Bize yüce Allah?ın kitabında yahutta Allah?ın peygamberinin sünnetine dair bildiğimiz herhangi bir husus hakkında soru sorarsanız, biz de onu size bildiririz. Fakat sizin sonradan uydurduğunuz şeylere gücümüz yetmez.?

Resul-i Ekrem 'in: "Kim bizim kıldığımız namazı kılarsa, bizim kıblemize yönelirse, kestiğimizi yerse işte Allah ve Resulünün zimmetinde bulunan müslüman budur. Allah'ın zimmetini bozmayın" hadis-i şerifini esas alan Ehl-i Sünnet'in müctehid imamları: "Kıble ehlinin tekfiri caiz değildir" hükmünde ittifak etmiştir.(242) Hanefi fukahasından Molla Hüsrev: "Ehl-i ehva kelam kitaplarında zikredildiğine göre inançları Ehl-i sünnet'in inançlarına uymayan ehl-i kıbledir. Bunların şahitlikleri kabul edilir."(243) hükmünü zikreder. Alauddin El Haskafi "Bid'at ehlinin imameti'ni" izah ederken: "Bid'at: Peygamber 'den malum ve meşhur olan şeyin aksini itikad etmektir. Fakat bu bir inad sebebiyle değil, bir nevi şüphe iledir. Bizim kıblemize dönenlerden hiçbiri bid'at sebebiyle tekfir edilemez" hükmünü kaydeder. İbn-i Abidin bu metni şerhederken: "Bizim kıblemize dönenlerden hiçbiri şüphe ile kurulan bid'atten dolayı tekfir edilemez. Ama zarurat-ı diniyye hususunda muhalefet edenin küfrüne hilaf yoktur"(244) diyerek, konuya açıklık getirir. Sonuç olarak; inanılması zaruri olan hususları inkar etmediği müddetçe, ehl-i kıble tekfir edilmez.

İlahi emir ve ikazları çok iyi bilen mü?minler daima ihtiyatlı davranırlar. Böylesi hassas konularda tekfirden bilhassa sakınırlar.

Bunu Hakim de yakın bir rivayetle Ebu Hureyre?den kaydetmiş ve şunu eklemiştir:

dine giriş nasılsa kelimei şahadet gerektiriyorsa dinden çıkmış birisi tekrar şahadet getirerek islama girer..

YAZIDAN ÇIKAN SONUÇLAR:

bu olan bitenler kişinin cehaletinden ve hiç bir kasti sözünden değildir..

?Salisen: Benim sarfettiğim?zındık? ve?dinsiz? kelimelerini gizli ve şahsen tanımadığım ve kırk seneden beri, bu millete, iman ve İslamiyet aleyhinde çalışmalarını bildiğim, kökü Avrupa'da bir komite efradına diyorum. Bana zulüm edenlerin çoğunu, masumların hatırı için hakkımı onlara helal ediyorum. Yalnız bazan hiddet ettiğim vakit, ?ehl-i da-lalet? derim. Yani herakatında dalalet ve zulme ve fıska düşer, yoksa küfre düşer, demek değildir.

İbn Abbas -Radıyallahu Anh- dedi ki: ?Kim, Allah?ın kitabında olmayan, Rasulullah -Sallallahü aleyhi vesellem-?ın sünnetinden, daha önce uygulaması bulunmayan herhangi bir işi ortaya çıkartırsa...?

NOT:BU ONLARIN BİDATÇİ OLMALARI VE DOĞRU YOILDAN AYRILMALARINA KARŞILIK ALİMLERİN YAPTIĞI GENEL DURUM DEĞERLENDİRMESİDİR.. YANİ BAK BÖYLE DERSEN KÜFRE DÜŞME İMKANI VAR ŞÖYLE DİYENLER SAPITIR DİYE GENELLEYİCİ USLÜBLA KİMSEYİ HEDEF ALMADAN KONUŞMAYA DİKKAT ETMİŞLERDİR.. TEKFİR BİZİM İŞİMİZ, MESLEĞİMİZ DEĞİLDİR.. KÜFRE DÜŞÜREN KONULARI BEYAN ETMEK BU İŞLERİ YAPANLARI TEKFİRİ GEREKTİRMEZ.. TEKFİR DİNDE HOŞ KARŞILANMMAZ.. AYNENHZ MUHAMMEDİN BAZI HADİSLERİNDE ŞUNU ŞUNU YAPAN LANETLİKTİR DEMESİ GİBİ.. BUNDA GENEL BİR SAKINDIRMA VE DİNİN HATLARINI ÇİZME VARDIR.. AMA BİZZZAT O İŞİ YAPANA DA SEN LANETLİKSİN DENMEMİŞTİR DENİLMEZ.. MÜSLÜMANIN NEZAKETİNE, MERHAMETİNE YAKIŞMAZ..

onunda çözümü mevcuttur: tahrim suresi nasuh tövbesi...

?Onlara kitabı ve hikmeti öğreten...? (el-Bakara, 2/129)

?Her ikisi de Havzda benimle buluşacakları vakte kadar asla ayrılmayacaklardır.?

SÜNNETİN PEK ÇOK AÇIDAN ANLAMI VARDIR:a- Kur?an-ı Kerim?den Sonraki Kaynak Olarak Sünnet: 7

Cenab-ı Hak, ?Size selam verenlere sen Müslüman değilsin demeyin?3 buyurarak bir İslam adeti olan selamı dahi verenlerin tekfirine kalkışmamayı emrederken, Resul-i Ekrem Efendimiz imanın esasından üç şeyi sayarken?Lailahe illallah diyenleri küfürle itham etmemek? şeklinde buyurarak Kelime-i Şehadeti getirenlerin tekfir edilmemesi hususunda ümmetini ikaz etmektedir.

Huzeyfe -Radıyallahu Anh-?ın zikrettiği hadis de bunun gibidir: Bize Rasulullah -Sallallahü aleyhi vesellem- iki hadis aktardı. Bunlardan birisini gördüm, diğerini de bekliyorum. O bize dedi ki:

yani:ahad haberi kabul etmemekle tekfir olunmaz ama bir kişi tevatür ile gelen bir hadis beğenmezse, inkar etse ehli kıblede olsa dinden çıkar.

Burada tevatürden maksat, lafzı olan tevatür olmayıp manevi tevatürdür. Çünkü ipek giymenin haram oluşu, ile kuşluk namazı ve vitir namazları İstılahı manadaki tevatür ile sabit olmamıştır. Hz. Peygamber'den rivayet edilen haberler üç türlüdür. Birincisi mütevater haberdir. Mütevater haber, yalan üzerinde ittifak etmeleri düşünülemiyen bir topluluğun kendileri gibi bir topluluktan rivayet ettikleri haberdir. Bu haberi inkar eden kafirdir. İkincisi meşhur haberdir. Meşhur haber, önce güvenilir bir kişinin bir kişiden; sonra bir topluluğun bir topluluktan rivayet ettiği hadistir. İsa b. Eban dışında bütün alimlere göre, böyle bir haberi inkar eden de kafirdir. İsa'ya göre meşhur hadisi inkar eden kimse sapıktır, kafir değildir. Doğrusu da budur. Üçüncüsü tek kişinin haberidir. Bu haber de; tek kişinin sonuna kadar tek kişiden rivayet ettiği haberdir. Bu haberi inkar eden kişi kafir olmaz. Ancak eğer sahih, yahut hasen ise böyle bir hadisi kabul etmediği için günahkar olur.

O dönemin İslamın önder ilim adamları usulu?d-din ve akide meseleleri hakkında?sünnet? tabirini kullanmaya koyuldular. Böylelikle çeşitli fırkaların ortaya attıkları görüşlerden ayırmak istemişlerdir. Nitekim?ehl-i sünnet ve?l-cemaat? tabirinin, usulu?d-din?e dair çeşitli heva sahibi fırkalardan onları ayırmak maksadıyla hak ehli hakkında kullanılması yaygınlık göstermiştir.

?Sana hüküm vermek üzere bir husus arzedildiğinde nasıl hükmedeceksin? Muaz:

Peygamber -Sallallahü aleyhi vesellem-?dan gelen rivayetlerde Kur?an-ı Kerim?den sonraki kaynak olarak sünnetin kullanıldığı rivayetler gelmiştir. Bu, vahyin ikinci türü anlamında olup, Peygamber -Sallallahü aleyhi vesellem-?dan Kur?an-ı Kerim?in dışında mutlak olarak gelen rivayetler kastedilir. Bu bakımdan: Allah?ın Kitabı ve Rasulullah -Sallallahü aleyhi vesellem-?ın sünneti denilir. Buna göre burada sünnet din ve şeriatın kaynaklarından ikinci kaynak anlamındadır. Nitekim Kur?an-ı Kerim?de yüce Allah?ın şu buyruğunda bu anlamda kullanılmıştır:

?Rabian: Gayr-i muayyen şahısları ve isimleri zikredilmeyen insanlara dair, bazı fena sıfatlar için, ?böyle yapan münafıktır veya dinsizliğe yardım eder veya kafir olur? denilse, hatta gıybet dahi sayılmaz. Ve Kur?an-ı Hakimde böyle müphem şahıslar hakkındaki şiddetli tabirat gibi bir tabir olduğu halde, savcı o tabiratı kendine ve muayyen şahıslara alsa, kendi kendini tekfir eder. Bana ilişmesi bütün bütün kanunsuzdur.?9

3- Ebu Bekr b. el-Esrem (vefatı: 272 h.)?in?es-Sünne? adlı eseri.

Hakim?im el-Müstedrek?te, İbn Abbas?tan kayd ettiği şu rivayet de buna benzemektedir:

Buna Ebu Bekr es-Sıddik -Radıyallahu Anh-?ın şu sözü tanıklık etmektedir: ?Sünnet Allah?ın sapasağlam ipidir.?

Bu şekildeki kullanım ashabın ve selefin sözlerinde ve onlardan gelen rivayetlerde pek çoktur. Yüce Allah?ın:?Onlara kitabı ve hikmeti öğreten...? (el-Cuma, 62/2) buyruğunu ashab ve tabiinin bazılarının kitabı Kur?an-ı Kerim, hikmeti de Peygamber -Sallallahü aleyhi vesellem-?ın sünneti diye tefsir ettikleri önceden geçmiş bulunmaktadır. Bunlardan bazılarını da burada belirtelim:

Şüphesiz ki sünnetin bu şekilde nitelendirilmesi öncelikle usulu?d-din?in bir niteliğidir, diğerleri de buna bağlı olarak böyle nitelendirilir.

Hamdi DÖNDÜREN

?Allah?ın kitabı ile hükmederim? deyince, Peygamber:

e- Sünnet Bazan?İttiba: Tabi Olmak, Uymak? Anlamı İle Selefin İlim ve Ameldeki Hali Hakkında Da Kullanılır: 13

3...-TEVATÜR OLMASA BİLE-MEŞHUR HADİSİ İNKAR EDEN SAPIKTIR..

1- Allah'ın varlığına, birliğine; indirilen kitap ve sahifelerin hak olduğuna, peygamberlere, meleklere iman, ahirete, herkesin kabrinden kalkıp mahşer yerinde toplanacağına, cennet veya cehennemde mükafat ve azabın ebediliğine, bütün gök ve yerlerin düzeninin bozulup kıyametin konacağına iman etmek.

amma bir kişi kasti olarak sünnete hadislere peygambere dil uzatıp onu bir bakıma aşağılamaksa zaten o baş mürtet olup onun hesabı ahirete kalmıştır..

6- Ebu Cafer et-Taberi (vefatı: 310 h.)?nin akideye dair bir cüz mahiyetinde olan?Sarihu?s-Sünne? adlı eseri.

AMASI şu:inanılması zaruri olan hususları inkar etmediği müddetçe

?Evvelen: Ben fıtratımda, ziyade şefkat itibariyle, eskiden beri sair alimlere nisbeten mümkün olduğu kadar tekfirden çekindiğimi beni tanıyan bilir.

başkası açıdan ise biz şunu şunu yapan-diyen inanan küfre düşer diye dinde açıklanmıştır diye uyarmak ile sorumluyuz.. bunu yapmassak o kişininn küfürde kalmasına gözyumma durumu bile karşımıza çıkabilir.. bu bir nevi emr-i bil maruf nehy-i anil münkerdir zaten.. yapmamız elzemdir.. ama o kişiyi suçlayıcı, kışkırtıcı veya daha da yerin dibine bat der gibi:)bunları bahis sebebi yapmak doğru olmaz..

f- Usulu?d-Din ve Akaid Meseleleri Hakkında Da?Sünnet? Kullanılır: 13

Zarurat-ı diniyye

b- Peygamber -Sallallahü aleyhi vesellem-?ın İlmi, Ameli, Rehberliği ve Mutlak Olarak Onun Getirdiği Herşey Demektir: 8

bunlar şimdi mürtetler sapıklar inkarcılar oldular öylemi dostum... biz batın ilimle iki dakkada adamların niyetini anlıyoruz dostum.. amma suç bizde hemen ortaya döküyoruz.. huyumuz kurusun.. nefs işte... daha seyru sulukumuzu bitirmedik... nakıs sız işte idare edin...

Bu ayet-i kerimelerde ve başkalarında?kitab?dan kasıt Kur?an-ı Kerim, ?hikmet?ten kasıt sünnettir. -Az önce işaret ettiğimiz gibi.- Bu ayet-i kerimelerde sünnet Kur?an-ı Kerim?den başka bir kaynaktır.

?Ve biz sana kitabı ve hikmeti indirdik.? (en-Nisa, 4/113)

?O halde Rasulullah -Sallallahü aleyhi vesellem-?ın sünneti ile... ? demiştir.

Ömer -Radıyallahu Anh-?ın şu sözleri de bu hususa tanıklık etmektedir: ?Rey sahibleri sünnetlerin düşmanlarıdır.?

Abdullah b. Ömer, Cabir b. Zeyd -Radıyallahu Anhum-?a şöyle demiştir: ?Natık bir Kur?an yahut uygulanagelmiş bir sünnet ile olmadıkça sakın fetva verme.?

öyle sözler vardır ki kişiyi o dakika mürtet eder..

3- Şarap içmenin, haksız yere birini öldürmenin, ana-babaya itaatsızlık etmenin zinanın, yetim malı ve faiz yemenin ve buna benzer kesin nass'larla sabit olan yasakların haram olduğuna inanmak (Rabbani, el-Mektubat, İstanbul 1963, III, 22).

Bunun için mü?min tekfirden Allah?a sığınmalıdır. Çünkü küfürle itham başka bir şeye benzemez. Ya itham edilen veya söyleyen mutlaka bu sıfatı alır.

BİR üniversitede baş hekim prof...: bu sıkma başlar doktor olup amaliyatlarda mikrop saçarlar... diyecek kadar diplomalı sapkın... ehli delalet.. prof...

İmam Abdullah b. Avn el-Basri (vefatı: 150 h.)?ın şu sözünde de bu anlamda kullanılmıştır: ?Üç husus vardır ki onları hem kendim için, hem kardeşlerim için severim: Bu sünneti öğrenmeleri, ona dair soru sormaları, bu Kur?an?ı iyice bellemeye çalışmaları, insanlara ona dair soru sormaları ve hayır ile olmadıkça insanlara ilişmemeleri.?

Burada?sünnet? Rasulullah -Sallallahü aleyhi vesellem-?ın Kur?an-ı Kerim?in dışında getirdikleridir.

Fetava-i Zahiriyye'de de şöyle deniliyor; ?Bir kimse Hz. peygamber'in?Kabrim ile minberimin arası Cennet bahçelerinden bir bahçedir.? hadisini rivayet eder de diğeri derse kafir olur. Çünkü bu söz alay manasına gelmekte ve inkar manasını ifade etmektedir. Böyle bir kişi gözle görünenler dışındaki gaybi şeylere inanan kimse değildir.

Başkasını küfürle itham etmeye çabuk cür?et edilmemesine dikkati çeken Bediüzzaman, birisini lanetle-menin ve tekfir etmenin salih amellerden sayılmayacağını belirtmektedir: ?Madem zemmetmemek ve tekfir etmemekte bir emr-i şer?i yok, fakat zemde ve tekfirde hükm-i şer?i var. Zem ve tekfir eğer haksız olsa büyük zararı var. Eğer haklı ise hiç hayır ve sevab yok. Çünkü zemme ve tekfire müstahak hadsizdir. Fakat zemmetmemek, tekfir etmemekte hiçbir hükm-i şer?i yok.?8

Hayatında o kadar zulüm ve işkencelere maruz bırakıldığı halde belli şahıslara küfür isnat etme hususunda titiz davranan; bunun yerine İslamın aleyhinde çalışan komitelere?zındık, dinsiz? kelimelerini kullanan Bediüzzaman, bu nazik meseleyi dört madde halinde şöyle ifade etmektedir.

5- Muhammed b. Nasr el-Mervezi (vefatı: 294 h.)?nin akideye dair?es-Sünne? adlı eseri.

?Ben aranızda iki şey bırakıyorum. O ikisine sımsıkı sarıldığınız sürece asla sapmayacaksınız: Allah?ın Kitabı ve Rasulünün Sünneti.?

?Saniyen: Mezheb-i Hanefide çok maddelere küfür denildiği halde, Mezheb-i Şafiide, o günahlara küfür denmez. Günah-ı kebire denilir. Eğer sarih küfrü görse, o vakit hüküm eder. Ben Şafii iken, yine te?vili mümkün olsa hüküm etmekten çekinirim. Çünkü, tekfir, bana çok ağır geliyor.

İşte yukarıda belirtilen ve kesin delillerle sabit olan esas ve prensiplerden herhangi birisini inkar etmek kişiyi dinden çıkarır (bk. el-Fetava'l-Hindiye, Bulak 1310 H. II, 265). Bu konuda şüphe de inkar olarak kabul edilmiştir.

Hadisleri İnkar Etmek.

Üçüncü asırda ve daha sonrasında selefin?sünnet? terimini itikadi hususlar ve usulu?d-din hakkında kullanmalarına gelince, gerçek şu ki onların itikadi meselelere dair yazdıkları eserlerden bu husus açıkça anlaşılmaktadır. Çünkü onlar bu hususlara?sünnet? adını veriyorlardı. Bazı örnekler:

?Sünnet, ahkam ve bunun dışında pek çok anlamları topluca ifade eden bir isimdir. İlim ehlinin sünnete ittifakla nisbet ettikleri hususlardan birisi de kadere imanı kabul etmektir...? Daha sonra kadere dair birtakım açıklamalarda bulunmakta ve şunları söylemektedir: ?Kur?an yüce Allah?ın kelamıdır.? Arkasından şunları söyler: ?İman hem söz, hem ameldir, artar ve eksilir. Yüce Allah?ın görüleceğinin de kabul edilmesi gerekir.?

Aynı şekilde selefin de?sünnet? lafzını Kur?an-ı Kerim?in dışında Rasulullah -Sallallahü aleyhi vesellem-?dan gelen rivayetler hakkında kullandıklarını görüyoruz. Onlar: ?Allah?ın kitabı ve Rasulünün sünneti? dedikleri gibi?Kur?an ve sünnet? de diyorlardı.

Müteahhirine Göre Sünnet Kavramı: 15

Sünnetin bu şekildeki anlaşılması bazı usul alimleri ile dilbilginlerinin sünneti tariflerine uygun düşmektedir: Şatıbi -Allah?ın rahmeti üzerine olsun- (vefat: 790 h.) el-Muvafakat adlı eserinde şöyle demektedir: ?Sünnet lafzı -özel olarak- Kitab-ı Aziz?de hakkında nass bulunmayan ve Peygamber -Sallallahü aleyhi vesellem-?dan nakil yoluyla gelen şeyler hakkında kullanılır.?

2- Beş vakit namazın, zekatın, ramazan orucunun ve imkan olunca hacca gitmenin farz olduğuna inanmak.

Bu yani akidenin ve usulu?d-din?in?sünnet? diye ifade edilmesi her ne kadar ashab döneminde de bilinen bir husus idiyse de meşhur değildi. Mesela İbn Ömer -Radıyallahu Anh-?ın: ?Sünneti terkeden kafir olur.? sözü bu türdendir.

İbn Manzur da?Lisanu?l-Arab?da şöyle demektedir: ?Hadiste sünnet lafzı ve bu kökten türeyen lafızlar çokça tekrar edilmiştir. Bunun asıl anlamı: Yol ve siret dır. Şeriatte sünnet kullanılacak olursa, onunla Peygamber -Sallallahü aleyhi vesellem-?ın emrettiği, yasakladığı ve teşvik ettiği Kitab-ı Aziz?in ifade etmediği hususlar -söz ya da fiil olsun- kastedilir. Bundan dolayı şeriatın delilleri: Kitab ve Sünnettir yani Kur?an ve hadistir denilir.?

İmam Rabbani (ö.1034/1625) herbirine ayrı ayrı imanın farz olduğunu bildirdiği zarurat-ı diniyye'yi şu sınıflara ayrılır:

imam azmın kitabından yazdım. umarım mrahatsız olmazsınız.. yorum felan da yapmadın şu ana kadr.. bunu da gözardı etmeyin..

Sonuç olarak kesin delillerle sabit olan itikadi ve ameli hükümlere inanıp, bunların farz, vacib veya haram veya helal olduklarını tasdik etmek "zarurat-ı diniyye" ye iman etmek anlamına gelir.

?Aranızda öyle şeyler bırakıyorum ki, onlara sarıldığınız sürece ebediyyen sapmayacaksınız: Allah?ın Kitabı ve Peygamberinin Sünneti...?

8- İbn Ebi Zemeneyn (vefatı: 399 h.)?in akideye dair?Şerhu?s-Sünne? adlı eseri.

?Onlara kitabı ve hikmeti öğreten...? (el-Cuma, 62/2)

ehl-i kıbleyi geçtik bir müslüman ülkede doğmuş ve nüfus kağıdında müslüman yazıyor olmasına rağmen lakçilik perdesi altında dine dindara hücum edeni az mı görüyoruz.. bunlara sorsan bizde müslümanız derler ama hepsi bu kadar.. geri hep saldırı hep saldırı.. bunlar insana yaşama hakkı bile tanımazlar. beğenmedikleri insanları ya iran ya suuda adres verirler.. onların kafa yapısında olmadıkça nefes alma hakkın yoktur.

7- Ahmed b. Muhammed b. Hallal (vefatı: 311 h.)?in?es-Sünne? adlı eseri.

2- İmam Ahmed b. Hanbel?in oğlu Ebu Abdu?r-Rahman Abdullah?ın?es-Sünne? adlı eseri. Bu itikadi meselelere dair bir eserdir. Ebu Abdu?r-Rahman 290 h. yılında vefat etmiştir.

c- Peygamber -Sallallahü aleyhi vesellem-?ın Teşri Buyurduğu Yahut Takrir Ettiği ve Dindeki Bid?at ve Sonradan Uydurma Şeylerin Karşıtı Anlamı ile Sünnet: 10

ehli sünnet vel cemaat olan bir insan mürtet olur dinden çıkabilir..

Rasulullah -Sallallahü aleyhi vesellem-?ın ashabının faziletini sözkonusu eder. Raşid halifeleri özellikle fazilet sahibi olarak belirtir. Kabir azabını, münker ve nekiri, şefaati, Havz?ı, mizanı, vaad ve tehdidi, namazı, imamlarla birlikte cihad etmeyi, iyiliği emredip, münkerden uzaklaştırmayı da ele alır.

bu demek değildir ki kafir oldun..

Hak ehli, hidayet imamları ve onlara uyan kimselerin?ehl-i sünnet ve?l-cemaat? diye nitelendirilmesi de yaygınlık kazanmıştır. Böylelikle bu dönemde yani hicri 3. asır ve daha sonrasında?sünnet? tabiri ile çoğunlukla dinin esaslarının kastedildiğini anlamaktayız.

Kendisini tekfir eden Haricilerin kafir olup olmadıklarını soranlara Hz. Ali?nin?Tekfirden sakınınız? şeklinde cevap vermesi güzel bir örnektir.

d- Nafile Anlamı İle Sünnet: 12

BU NOKTADAN YANİ ŞERİ KAYNAKLARIN 2. Sİ NOKTASINDAN SÜNNET İÇİNDE NİCE FARZLARI VACİPLERİDE BARINDIRAN BİR SÜNNETTİR.

Abdullah bin Cabir?e ?Ehl-i kıble tekfir edilir mi? diye sorulduğunda, ?Ehl-i kıbleyi [müminleri> tekfir etmekten Allah?a sığınırım? demiştir.5

?Şüphesiz emanet yiğit adamların kalblerinin köküne inmiştir. Sonra onlar Kur?an-ı Kerim?den öğrendiler, sonra da sünnetten öğrendiler...?

son olarak:umarım yazının tümüne-geneline bakmadan değerlendirme yapılmaz..

Yahya b. Ebi Kesir -Allah?ın rahmeti üzerine olsun- (vefat: 129 h.) de şöyle demiştir: ?Sünnet Allah?ın kitabına dair hüküm verici konumdadır.?

Ehl-i sünnet alimlerine göre bir esasın iman esası olabilmesi için Kur'an veya mütevatir sünnetle sabit olması gerekir. Buna göre meşhur veya ahad haberler kesin bilgi vermedikleri için inanç konusunda delil olarak alınmazlar.

LEBİLİR.. YİNE BU HALİYLEDE SÜNNET TERSİ YER YER BİDATE YER YER SAPIKLIĞA VE KÜFRE DENK GELEN BİR KAVRAMDIR.:f- Usulu?d-Din ve Akaid Meseleleri Hakkında Da?Sünnet? Kullanılır:

İmam İbn Ebi Asım -Allah?ın rahmeti üzerine olsun- (vefatı: 287 h.) ?es-Sünne? adlı eserinde şunları söylemektedir: Sünnet nedir? Diye sordum:

1... ahad HABERDE OLSA BİR HADİSİ BEĞENMEYİP HAFİFE ALAN, DALGA GEÇEN DE DİNDEN ÇIKAR

Selef aynı şekilde usulu?d-din İslamın farzları, itikadi hususlar ve dindeki kat?i hükümler hakkında da?sünnet? tabirini kullanırlar. Bu terim hicri 3. asırda İmam Ahmed döneminde çeşitli fırkaların ortaya çıkıp, Mutezile, Rafızi, Mutasavvıf ve Kelamcıların inançları nisbeten revaç bulduğu bir dönemde yaygınlık kazanmıştır.

özetle:KENDİ AÇIMIZDAN dinimizi küfre götüren yollardan ayırmalı, dikkatli olmalı, yanlış yola, küfre düşmekten allaha sığınmalıdır..

2... Burada tevatürden maksat, lafzı olan tevatür olmayıp manevi tevatürdür.. BÖYLE TEVATÜRÜN ALANINA GİREN KONULAR ÇOK FAZLADIR.

Muaz b. Cebel -Radıyallahu Anh-?ın rivayet ettiği hadiste belirtildiğine göre de Peygamber -Sallallahü aleyhi vesellem- kendinizi Yemen?e gönderdiğinde şöyle sormuş:

o tiplerden sadece bir mi yoksa binmi?

Ebu Seleme b. Abdu?r-Rahman (vefatı: 94 h.) Hasan-ı Basri?ye (vefatı: 110 h.) dedi ki: ?Bana ulaştığına göre sen kendi görüşüne göre fetva veriyormuşsun. Rasulullah -Sallallahü aleyhi vesellem-?ın sünneti yahut Allah tarafından indirilmiş kitabın bir hükmü ile olmadıkça sakın kendi görüşüne göre fetva verme.?

?Eğer Allah?ın kitabında olmazsa? diye sorunca, Muaz: