Evet, buralardan geçen sensin!..

-- Tatlılarda bile lezzet yok, tad yok,

ayrıca zamanın milli eğitim bakanına yazdığı ve 'Yüksek makamın alçak bakanına' şeklinde bşlayan mektubuyla da ünlüdür. bu sebeple hapis yatmıştır

Fakat kalbimin içinde,

-- Bağrıma basacak evlat yok, eş yok.

Ey meclis-i mebusan bu kervan böyle gitmez! ,

meslektaşlarım iyidir hoştur amma velakin bazen körlükleri tutabiliyor demekki :)))

-Her Türk?ün eli böyledir.

Sen neden susuyorsun...

Aynı eserin 82. sayfasında ise şöyle diyor:

Fakat kalbimde bıraktığın izler ebedidir,

Herif ne desin?

Karanlıkta düşmüş ve kalçasını kırmış. Yatış o yatıştı, bir daha kalkamadı.

"Din düşmanlığının taktiği de demokrasi ile beraber değişti!.. Eskiden dine, mukaddesata açıktan açığa sövüyorlardı. Şimdi demokrasi var, iş halka, oya dayanıyor. Türk milleti Müslümandır. Bunun için açıktan açığa sövemiyorlar." (S.80)

Osman Zeki'nin dünyaya gelişiyle birlikte, eve de bir canlılık gelmişti; ama adını aldığı ve üzerinde yaşadığı imparatorluk, son derece zor günler geçiriyordu. Osman bir yaşını doldurduğu sıralarda, Sultan V. Mehmed , altmış beş gibi, oldukça ilerlemiş bir yaşta tahta geçmişti. Yaşamı boyunca kendisini tamamen tasavvufa veren padişahın, hem ömrünün son demlerinde hem de son derece karışık bir ortamda başa geçmesi, kendisi ve memleket için büyük bir şanssızlık olmuştu. Ülke dört bir yandan açılan cephelerde savaş verirken, halkta da artık büyük bir bıkkınlık başlamıştı.

Demek ki göç zamanı.. benim kuşumsa

Onun için ben, gündüzlerden çok geceleri

Senin olmadığın yerde güneş yok bana

"Putperest Roma'ya yeni bir mezar kazacaklar, sessiz ve öksüz minarelerinden yükselen ezan sesleri fezaları yeniden inletecek!

Azrail de başucumda soluyor

Bir baktın canımı yaktın

?Artık iş kalmadı yarenler bizde,

Mesela; "Geldi İsmet, kesildi kısmet" sözü ona aittir... "İsmet"ten kastı, sadece İsmet İnönü değildir elbet!.. Eşinin adı da "İsmet"tir ve bir türlü "çocukları" olmaz!..

Donanmalar taşıdı yığın yığın hovarda,

Şu tükenen yıllara sor, gecelere

Bu Kervan Böyle Gitmez

Selahattin hiç duraksamadan cevap vermiş.

Teşekkür ederim eklerin için, editörlere de resim için.

1952 yılında Bağrı yanık adlı bir mizah gazetesi çıkardı. Başlığı altında"Hak yolunda bağrı yanık yolcular" sözü yer alan bu yayınında mücadelesini zengin esprilerle dolu yergileriyle sürdürdü. Bir ara politikaya atıldı, A. P. listesinden Antalya milletvekili seçilerek, parlamentoda görev yaptı (1965-1969). Partisinin politikası ve parti ileri gelenlerine yönelttiği eleştiriler yüzünden A. P. 'den ihraç edildi. Sonraki yıllarda mücadelesine yine yayımladığı yazı ve kitaplarla devem etti. Son olarak Yeni İstanbul gazetesinde"Selam"başlığı altında günlük fıkralar yazdı

Şairdik, hatiptik, yazardık sözde

Adet oldu hırsızlık, dalkavukluk ve riya,

"Deli kardeşim benim.

bozulmaz, silinmez...

İster beni hoş görün, ister vurun öldürün,

Tökezliyor olduk yazıda, düzde.

Ateş yok bana.. Hayat yok bana...

10 Kasım, onun ölüm yıldönümü... Onu, çeyrek asır önce, evet 10 Kasım 1983'te kaybettik... Hiç hoşlanmasa da, o; "halktan biri"ydi, bir "halk çocuğu" idi. "Zengin"lerin davetlerinde hep tedirgin olmuş, "fukara sofraları"nda ise rahat bir nefes almıştır!..

güzel bir anıymış..

Yollardan geçtiğin gibi benden de mi geçeceksin?..

Osman Yüksel Serdengeçti milletvekili seçilince Hüseyin Üzmez?e?Ben oraları bilmem, gel beraber gidelim.? Demiş. Meclisin girişindeki dönerli kapıdan önce Hüseyin Üzmez geçmiş, bir müddet ilerlemiş, lakin arkasından ayak sesi gelmediğini hissedince dönüp bakmış ki; döner kapı ile birlikte Osman Yüksel de dönüp duruyor.

Sayın genel başkan bu işin çözümü çok kolay. Şu ön sıralarda oturan yiyip de çıkarmayan vekilleri tarlalarda şöyle bir dolandırıp def-i hacet yaptırın gübre meselesi hallolur.

- Eve dönüyorum.

-Orada bizim Selahattin var... diyordu.

Her yerde yükselirken avaze-i sefalet.

-Tamam sözümü geri alıyorum. Bu meclisin yarısı hıyar değil.

Zorbalık, cebr-ü şiddet kimseye gık dedirtmez

Selahattin dediği, Dil Tarih?ten yakın arkadaşı Prof. Selahattin Ertürk?tü. Her zaman anlatırdı.

Bu olacak Ayasofya, Bu muhakkak olacak...

Vallahi bilmem amma bu millet iflah etmez,

-- Yuvamız da bomboş, uçacak kuş yok,

İki adım atsam, durmaz düşerim,

Biri Hürriyet'imden etti, biri Zürriyet'imden!'

Gerçekten de;

Ruhu şad olsun büyük insan..

Sert toka yaparmış.

Haykırırım hakkı her sözüm ağır olsa da,

Sen kendine bakma, bana bak.. neler oluyor

Seninle olduktan sonra her şey sıcaktır bana

Sen ses ver de senin semtinden esecek vefa

-- Arkamdan vermeye yemek yok, aş yok...?

Bu mübarek bayram gününde aramızda dereler, dağlar, kalın yapılar, demir kapılar var.

Bu izlere yüzlerimi sürdüm.

De ki ' bu adam benden neler çekti

Osman Yüksel Serdengeçti

sever oldum

Bankalar mabed oldu, daktilo sesi dua,

"İrtica!.. İrtica!.. İrtica!.. Farmasonların, dönmelerin, bolşeviklerin bitmez tükenmez nakaratı... Nerede ise insan daireden evine dönemeyecek... Öyle ya... Hemen karşınıza bir inkılap softası çıkacak soracak:

Yapmayanlar düz yolda kalıverirler yaya,

İsim-Kader Birlikteliği

Merhum Osman Yüksel'in "ikinci" ve hatta "birinci" adresi hep "hapishaneler" olmuştur!.. Hayatının büyükçe bir kısmını hapishanelerde geçirmiştir.

Duyulmaz mı bu feryat insan sağır olsa da,

Ne dersiniz?

Seninle her gün bayram bana

- Vay mürteci vay!.."

Yollarda ayak izlerini gördüm,

'Benim yüzümden ne hale gelmişsin' de!

gülümse kardeşim

--Dedik ya efendim bizde iş yok.

Bu derde çare lazım, nutuklarla iş bitmez,

bu zeka değil de nedir..

Aziz vatanın deli dolu mübarek bir kulunu hatırlatmak istedik.

-- Hayra yorulacak hayal yok, düş yok

"VAY MÜRTECİ VAYY!"

Hapisten çıkınca ünlü Serdengeçti dergisini çıkarmaya başladı. Pek çok sayısı toplatılan bu dergide çıkan yazıları nedeniyle hakkında çok sayıda dava açıldı ve sık sık tutuklanıp serbest bırakıldı. Başlığının altında "Allah, Vatan, Millet Yolunda" cümlesi sürekli yer alan dergideki yazılarında sık sık kullandığı "Açın kapıları Osman geliyor" sözü yeni tutuklanmalara hazır olduğunu bildiriyordu. Kendisine Serdengeçti unvanını kazandıran bu dergi, sık sık kapanması ve çıkan yazılarından dolayı çok sayıda mahkumiyet kararı çıkması nedeniyle 33 sayı çıkabilmişti. (1947-Şubat 1962)

"Hüseyin adında bir orman mühendisi hemşerisine iş arıyordu. Misafir oldukları evde, gece su içmek için kalkmış.

Yakını uzağı seçemez oldum,

Gündüzlere sor: kiminleyim ben?

Dağlara seslendim, onlar bile ses verdi de

Allah'ın sana hazırladığı bayramlar da başka.

Ey meclis-i mebusan bu kervan böyle gitmez! ..

Bugünler belki yarın, belki yarından da yakındır, Ayasofya, belki yarından da yakın!...

-- Benim bu halime takacak ad yok.

Şerefelerin yine Allah'ın ve O'nun sevgili peygamberi Hz. Muhammed'in aşkına, şerefine ışıl ışıl yanacak; bütün cihan Fatih Sultan Mehmed Han dirildi sanacak!...

O halde bile espiri yapmaktan geri durmuyor:

'Beni ne yapacaksın' deme

V. Mehmed'in ölümünün hemen ardından tahta geçen Vahdettin'in ise, yapabilecek pek bir şeyi yoktu. 1922 yılına kadar tahtta kalan Sultan Vahdettin, gelişen şartlar sonucu, mecburen ülkeden ayrılmak zorunda kaldı. 600 yıllık cihan imparatorluğunun çöküşüyle birlikte bütün Anadolu'yu ele geçirebileceklerini düşünen işgalci güçler ise, onurlu bir biçimde verilen Kurtuluş Savaşı'nın ardından 1923 yılında yeni Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla, heveslerini kursaklarına gömerek kendi topraklarına geri döndüler. Bu fırtınalı dönemde henüz 6 yaşında olan Osman Zeki, büyük bir imparatorluğun çöküşüne ve yeni bir devletin doğuşuna da tanıklık etmiş oldu. Savaşı bizzat tecrübe etmemiş olsa bile, çevresinde gelişen olaylar, küçük Osman'ın hayatında derin izler bırakacaktı.

Oysa, merhum Serdengeçti, Atatürk kadar olmasa bile, arkasında iz" bırakmış bir insandır... Hem "yazıları" hem de "yaşantısı" ve özellikle de "esprili kişiliği" ile!..

--Artık bundan böyle bizlerde işyok.

"Bize ne bela gelirse soldan gelir zaten." diyordu.

Allah rahmet eylesin. Osman yüksel ince zekasıylada ünlü

Bütün derter birbirine ulanır,

-Sorma Hüseyinciğim, döneklik meclisin kapısında başladı. Allah içerde bize yardım etsin.

Amerikan dolan bu yangına kar etmez.

Bir gün bir şiir söyledi. O söyledi, ben yazdım. Şiir değil sanki bir ağıt, bir vedaydı. Kelimeler kendiliğinden dökülüyordu: "

İŞ bildiğin gibi değil. Bilmediğin gibi...

"İki İsmet'ten çok çektim.

Ayağım bir türlü ileri gitmez

Birgün bir komunist hoca onunla tokalaşmış. Tabi eli çok acımış.

Ey meclis-i mebusan bu kervan böyle gitmez!

Gözyaşları içerisinde gözlerinden öperim."

Muhacir kuşlar sıcak iklimlere göçtüler

Devam edelim:

Bir daha bak ki, kül olayım, savrulayım...

Öldüğüm zaman mezarıma gel

Baktım bir duvarın dibinde Osman Ağabeyin de başına birkaç kişi toplanmıştı.

o zaman anlarsın

Yine Üzmez'in hatıralarından devam ediyorum...

Hastalandığı zaman kendini ziyarete gelen Alparslan Türkeş?e?Bak Türkeş, senin en sadık müridin benim, sen?Ey Türk titre ve kendine dön.? Dedin. Ben de titremeye başladım.?demiş.

Eski hallerime şimdi şaşarım,

Seni düşüne düşüne düşüme giriyorsun

onunla ilgilianlatılan bir olay da şu

En rahat olanları bile "Öz Vatanlarında" bile birer gurbetçi gibi yaşarlar. "İşte konduk işte gçöüyoruz." derler.

Ey meclis-i mebusan bu kervan böyle gitmez

"Osman Ağabey'in deyimiyle, "Bizimkiler ya çilehanede, ya hapishanede, ya da mezarlıkta biraraya gelirler.

"Ne kadar itina göstersek evde rahat edemiyordu. Bir ara Konya?ya götürdük. Üniversite hastanesinde yattı. Sonra Hacettepe?ye geldi.

asıl ben teşekkür ederim böyle değerli bir insanı forumda ağırladığın için..

'Aşk' denilen kafeste çırpınıp durdu.

4 yıl mebus 10 yıl hapis yatan, ?Allah?sıza, vatansıza, bayraksıza karşı SERDENGEÇTİ? dergisini çıkaran; her çıkardığı sayıdan sonra?Nasıl olsa tutuklayacaklar.? Deyip emniyete giden ve her gittiğinde de hakikaten tutuklanan; hapse giderken de?AÇIN KAPILARI OSMAN YÜKSEL GELİYOR.? Diyen Serdengeçtilere, dalkavukluğun, iki yüzlülüğün, menfaatperestliğin ayyukaya çıktığı günümüzde ne de çok ihtiyacımız var.

Şaklasa kamçı, sırtım onmaz yağır olsa da,

Yurdu cennet gösterir radyo denen kör alet,

--Ekmeği yemeğe ağızda diş yok,

Nabzım tekler durur, muntazam atmaz,

Hasta yatağında ağzından dökülenler...

-Selahattin el sıkınca insanın eli dayanmaz... derdi.

Bir bardak soğuk su içemez oldum

Ne yesem ne içsem midem bulanır,

- Nereye gidiyorsun?

AP milletvekili olduğu dönemde Süleyman Demirel sık sık?Osman Yüksel varken Muhalefete ne gerek var.? Dermiş hatta hiç kravat takmadığı için sitem eder, oturumlara katılmasını istirham edermiş. Serdengeçti de kravatsız milletin vekili olduğunu beyan edermiş, bir defa kravat takmış onda da boynunu değil uçkurunu kullanmış. Boş işler dediği bir oturumda gübre meselesi konuşuluyormuş. Demirel meselenin çözümünü milletvekillerine sormuş. Herkes bir şeyler söylemiş. En son Serdengeçti söz isteyince herkes hayret ve ilgiyle ona doğru dönmüş, işte Serdengeçti?nin çözümü:

Bir secdeye varsam başım dolanır,

Hiç sizin semtinizde vefa rüzgarı esmez mi?

Biri gözüne bir yumruk vurmuş. Sol gözü kararmıştı.

Osman Yüksel milletvekili olduğu dönemlerde bir mesele ile alakalı meclis kürsüsünde konuşurken CHP milletvekilleri sıra kapaklarına vurarak protesto eder ve konuşmasını engellemeye çalışırlar. Bunun üzerine Osman Yüksel SERDENGEÇTİ? Bu meclisin yarısı hıyar.?deyip kürsüden iner. Bunun üzerine CHP?li vekiller meclisin şahs-ı manevisine hakaret söz konusudur. Lütfen sözünü geri al, diye itirazda bulunurlar. Bunun üzerine Serdengeçti yeniden kürsüye gelip şöyle der:

Bunu hep anlatırdı."

-- Kendimi kollayacak gövdede baş yok

Herkes dışarıda, sen içeridesin. Sen herkesten başkasın.

'l love you America' yazılı durur duvarda,

Ya şuna ne dersiniz?

--Ağzım her an kuru, gözümde yaş yok,

Yine Üzmez'in hatıralarından bir anektod:

Ey toprak, böyle bir dertliyi sen nasıl çekiyorsun...'

Dilimin ve kalemimin ucundasın,

ve aşk rüzgarlarına bağrımı açayım..

Kızlarımız dansetti, salep içtiler barda,

Sağ yanım titriyor, sol yanım tutmaz,

Milletvekilliği sırasında kravat takmadığı için uyarı almıştır, uyarıları dikkate alınmayınca genel kurula girişi yasaklanmıştır. Bu kez beline bağladığı kravatla içeri girmiş, yakasına takması gerektiğini söyleyenlere ise, ?Kanunda nereye takılacağı belli değil. İstediğim gibi takarım? demiştir.

İlahi bu ne halet, Ya Rab bu ne dalalet?

Tutup kolundan çekerek kapıdan kurtarmış. Abi hayrola ne dönüp duruyorsun? dediğinde aldığı cevap meclisin duvarına yazılacak kadar veciz:

İster bir cani gibi zindanda süründürün,

-Ertürk?ün eli böyledir. demiş.

Osman Yüksel Serdengeçti?ye?Senin hastalığının adı ne?diye sormuşlar. O da; ?Vallahi araba markası gibi bir şey. insanın benim de bir parkinsonum olsa diyesi geliyor.?demiş.

Yeşil yaprak kara toprak oluyor,

Hatta, denilir ki;

-- Üstüme dikmeye ağaç yok, taş yok,

Hey koca Serdengeçti hey! Parkinson hastalığına yakalandığı zaman, ?Kalk be ne yatıyorsun? diyenlere?Bir zamanlar dünyayı karıştırıyordum, şimdi çayımı bile karıştıramıyorum.? Diyor ve en büyük esprisini 10 Kasım?da hayata gözlerini yumarak yapıyor.

Bu bayram da sensiz geçti.

Bir Serdengeçti klasiği daha:

Yollardaki izlerini başka izler bozar siler...

Merhum Osman Yüksel Serdengeçti, Gülünç Hakikatler isimli eserinin "İrtica ve Komünizm" başlıklı makalesinde şöyle diyor:

Yeter artık illallah! Şu yangını söndürün,

Yaşıtlarım birer birer ölüyor,

"Merhum Üstad Necip Fazıl Kısakürek hiç hapse girmeyi istemezdi, merhum Serdengeçti de hapisten çıkmayı!"

Asıl adı Osman Zeki Yüksel' dir. Aralarında Ahmet Hamdı Akseki, eski müftülerden Hacı Salih Efendi' nin de bulunduğu alimler yetiştirmiş bir aileye mensuptur. İlkokulu Akseki'de, ortaokulu yatılı öğrenci olarak Antalya'da okudu. Ankara'da Atatürk Lisesi'ni bitirdikten sonra girdiği Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nde 2. Sınıf öğrencisi iken Mayıs 1944'te meydana gelen olaylara karıştığı için öğrenimi yarıda kaldı. Nihal Atsız ve Alpaslan Türkeş' le birlikte bir süre tutuklu kaldı. Serbest bırakılınca fakülteye başvurarak öğrenimine devam etmek istediyse de kendisine izin verilmedi. Bunun üzerine dönemin Milli Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel' e hitaben çok sert bir yazı kaleme aldı. Osman Yüksel yeniden hapishaneye gönderildi.

Ahmet Emin Yalman'ı vurduğu için hapis yatan Hüseyin Üzmez'e dargınlık sonrası barışma amaçlı gönderdiği telgraf:

Bu yüzden de şöyle der:

AÇIN KAPILARI OSMAN YÜKSEL GELİYOR!

Kimse görmez bunları, haya etmez, ar etmez.

Allah?ım, ben böyle nasıl yaşarım?

Son bahar bile ilk bahar gibidir.

ciğerlerime çekeyim...

Sen olmayınca bayramdan ne haber?

Bir ufak hendeği geçemez oldum,