Sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mümkün

'aşk acısından kötüsü var elbet;

Üşüyen gerçeğimi

Gelsen diyorum

bir apansız kurşun kalbimi dağıtmış

Seninle olmanın en zor yanı ne biliyor musun?

Güneşin bir ceza gibi doğması dünyaya.

ete çevirdiler metalden yüzlerini

Köşeli çemberken düşünce;

Toprağına dikersin dedi?

Karanlık bir çocukluk bulutu

Şiir ekmişim...

Bulduğu ilk fırsatta ışık tutuyor yokluğuna,

karanlıkta bir fısıltı gibi sen öğrettin bana..

ANAFİLYA:))

ve bir defne yaprağına süzüldü şiir

Sokamam gönül

okumak ve yine okumak için

çığlık...

Sakın bir başkası gibi de olma,

bulutlar arasından sıyrılan güneşin.

Bazen başkalarını affetmek yetmiyor.

Ben şimdi biraz da

Bilirim!

eksik kalsın anlamı

Yırttım hüznünü efkarın?

Rıfat Ilgaz

o bir durma biçimidir

bir de "başım" olduğunu

Bir söylentiyle büyütülür herkes: ?Gündönümü

Her kezinde

lakabım uçurumlar artığı diyarsız kalpli

bıkkınlık belirten gözler

hayat şiir tadında yaşamaktır...

çamurlu sularda boy verir fidanlar

Sonra dedim ki " söz ver kendine "

Sonu yok, bitmeyecek biliyorum.

gömleğimin düğmelerini çöz

dokunuşun

İsyanım gecelere,

Arkadaşlar nefretle

Güneşin esrarengiz ışığı değildi benim her yeni güne uyanmamı sağlayan...

Günlüğüm dolduğunda

o'nu düşünür

bardaklar verildi sahipsizliğine

oysa şehrden

Sevda kokan bu yaranın çiçeği

yalnız kalır iliğin ıstırabı

Hayat tekrarları sever

sürekli o sonsuzlukta beliyor bir türkü

Çevirsin namluyu

öpüşüyor uçsuz bucaksız bir çalkantıyla

ve zamanın o müthiş yalanını

ölümlerle de yenileniyorum

içerde

böyle diri bir akarsu gibi kıvrılan gövdendir

Sen bir yanardağı sevecek kadar

yorulmuş bir güneş gibi gözlerin

Başka türlü bir kahır

O saçları ören ellerin parmaklarını

Her şeyin sevgi katıklısı güzel

Güneş senin gözlerinden doğmalı.

ben, yıkılmış düşlerim ve aşk ve yalan

kaf dağına gitmek istedim

Bütün sevdiklerinle iyi ayrılman gerek

Erken unutmak zorunda kalırız

Taze ekmek kokusuna doğru yol almalı, kuşlarla birlikte ve taze haber kokan gazeteye. O gün hep iyi haber olmalı gazetelerde: yeni buluşlar, insanlık adına; savaş, korku, özlem yok, acı yok; umut var.

gözlerimde unutulmuş resimler

Yağmur bekledim baharları gönül ateşime

Hiç iyileşmeyeceğini artık kendinden bile

Kulağıma fısıldıyor yavaşça

yaşamak kadar ölmekte heyecan verici,

Mevsimler

gelincik tarlalarına dolu düşürmek..

Nihat Behram

Bir daha buluşmamak için gözlerinin grisiyle,

Bir kadın kapıyı çarpıp usulca süzülüp gitti kara kapının ardına kapı kapandı?Ve Bir Kadın Gider... Kondurduğu hüzün kokulu veda öpücüğü asılı kaldı adamın dudaklarında. Bir de kapıyı çarpıp çıkışı, dar kolidorda. Bir kadın gitti?Durdu akan ırmaklar, bir kadın gitti soldu tüm çiçekler tüm renkler siyaha çaldı kadın, giderken yanında mı götürdü kırmızıyı, maviyi, yeşili?Kadın adama tomar tomar anı mı bıraktı bu gidişten yadigar?bir de göz çukurlarında birikmiş yaşlar mıydı elinde kalan?Sahi, erkekler ağlar mıydı?Ağlıyordu ya işte yoksa gözüne toz mu kaçmıştı?Bir erkek nasıl ağlardı orası bilinmez ama bu adam mahçupça ağlıyordu, utana sıkıla, belki yazgısına, belki cümlenin "kalanı"oluşuna yüreği sessiz bir isyana mesken şimdi."Gitme!"diye haykırıyor yüreğinin kalan yarısı,

İç yolculuğunuz yaşlandırıyor sizi.

Seni unutmanın bedeli aşksızlık bile olsa,

Sabırlı uysalken;gaddar, melanet bir hal?

Aradıklarının çoğunu bulamamış, beklediklerinin

Ya o? Ya o? İnsanlardan dostluk bekliyor,

Yıldızlar söner, bu aşk da biter!

hemen tanır.

Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.

Ve zaten genellikle o daha az sever seni,

öptüm seni dudaklarından

tutunabilmek bir kuru dala

Toprak sarı

Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.

hislerimin sensiz tadı

İnce bir sızı büyür

Biraz daha eksilterek getiren

Ayılınca.

herkes geldi ve gitti

avucumdan düştü bir çizgi

Yüksek duvarlarına as!

kandırıyor

Gökyüzünde yeryüzünde

Titriyor beynimden geriye kalan ne varsa

unutmuştum yönleri,

Filizlenir gözleri

Denizin kollarında uyurken kadırgalar

Sen benimle karanlık gecelerde

kendi duvarında, sesini

Öyle değil.

neden korkuluyor?

acısıyla onduran

Son damla yanaklarımızda kalmalı

yağmur yağıyor ben sel olup akıyorum

Diyecek kadar tanıyorum.

yalnız ölüm susar. durur hiç konuşmadan.

Yağdı herşeyin üstüne sessiz bir öfkeyle.

ve Morpheus gelincikten yaptığı taçları

Nereye vursa başını,

şimdi hatırladım İngiltere de bir liman kentiydi aşk

pervasız bir acemi

Dudaklarına kendimi bırakmak için çok geçti,

anlamı

İçimin yaşayan sevinçli yanını öldürdüler ey hayat, hüzne bulandı her yanım, ben ki sevinç rüzgarları doluydum bir zamanlar sevgi dağlarında, sevgi eserdim gece gündüz yüreklere, yüreklerden dağlara, ormanlara, sokaklara. Şimdi ihanetin kara bulutları kaplamış göğümü, güneşli günlere hasretim ey hayat...

Kızgın demirlere değen ellerimiz

Minik bir bebeğin tazeliğinde, masumiyetinde hayatı bulmak, geleceği görmek...

Yaşadığım her aşk bir savaş, her savaş bir yıkımken,

BİLDİRİ

yaralı bir akrep oyar gözlerini

Ağlamak istediğim her sahilde bir martı ölür

o da güzelmiş

(senin miydi, boşluğunda donmuş bir çığlığın

aysbergin buz nefesinde

tüm yap-bozlarınızı

Dizlerine uzanıp, gözlerinin içine bakarak,

Yolunu beklerken daha dün gece

yanan kalbimize teslim oldu gece

Her yıldız umarsız bir göz kırpış

Dağılan bir ömrü dizeler tutar mı?

Mağlup olan merhamet

yırtıp

Sen benimle ölürken de gülmeyi

duymuştuk önce, sonra görmüştük de

GÜZELLİK GERİDE KALDI

Gökyüzüne fısıldanmış karanlıklarımdı gece

Son iki parmağım mı?

dalgalar vururken kalbimizde kayalara,

Şimdi gözyaşlarımı sensizliğe döküyorum

Suskun, yasaklı bir rıhtımsın belki

Ne iyidir

Ağlayamıyorum.

doğdun içime aniden

yokluğundan yapılmış bir bulutum şimdi

Bir hasret var bende,

Sınırsız bir baharı

Gelen rüzgar

ezberlerin, ?ilk?lerin, dinmeyen şehvetlerin

bilinmesi gereken sonsuzluk: değişim

Vahalar kum yığını, gülşende güller kopmuş

kaçak bir duygu taşıyan sinemalarda

korkuda.

Gecenin rengini taşır sabahlar

Bilmezdin her sabah seni yolcu ettiğimi

fitil olmak isterdim

Eyvallah

bir o yana bir bu yana

Şimdi ne söylüyorsam

beni yor hasretinle sevginle yor

tek başına

bir yaprak,

Bir parkın yollarında;

Bitmez dalgaların gidip gelmesi

Tek aciz kaldığım sensizlik

gök kubbeye dikilen

doğacak olan güne kadar

Buğulu gözlü kadınları

giz dolu

ama atıldı yine de serüvenlere

Sana ufku anlatmak istiyorum...

gülüşün

Ciddi iştir, ama katıksız gençliktir buna rağmen.

yok başka yolu anla!

Peki ucundan kıyısında dahi olsa yüreği tutuştu mu O?nun da?Adam böyle düşünüyordu işte, kadın taş bağırlı merdivenlerden akıp giderken

Benim ruhum kuşların öldüğü anda biter

ve acı veren her şey gibi

bir dal verdin

Zamanın her saniyesine

eksilen sen'im

tutkulu olsun şiddet içersin geçsin bulutlu göklerden

gelişini bana yaz diyordun ya...

Bir türkü mırıldandı ardından

Şımarık kiraz ayı, yanında ipek bulundurur

Balığın denizi sevdiği gibi

Senin ruhun kuşları öldürürken dirilir

beklemesi kadar anlamlıydı herşey

saklayamadığın böyle anlarda para kazanmak istiyorsun,

kaskatı yüzünü yaptım

aşkla kendini onarıyor

Ne çıkar biz de aldandıksa?

Sen hatırlarsın.

sıcacık bir bahar gününü

yankısız çığlıklarda

Kredi kartlarını yalıyorsun dilinle ve onların zehirli

Kımıltısız bir gövdeyle rüzgarın sildiği.

yalanlar girer içimize

testingoffice okumak zorunda değilsin,

Bilmem kimde bulunur

hep yanında kalabilsem

bir elimde veda ıslağı mendil, diğerinde gül en kırmızısından

Ve daha pek çok şeyi artık biliyorum.

dilediğin kadar acıt canımı

Bile bile lades diyorum sana,

Biri yanar biri söner

sustuğun aşklar gibi konuşkan

yağmalanır toynakları içimizin

yasanirken hep ortak duyum

hani bir duvar sessizliği içinde

Yoksa neye benzer gül dönemi kiraz zamanı

Saçlarındı diye düşünüyorum ömrümüzü

Yollara düşerdi o hep aynı ıslıkla

Değil!

nedensiz bu ağlamalar

istiyorsun... Sonra yorgun düşüyorsun... Artık

Bu gemi vefasız

dünya ki

çocuk yüzün bana açılan bir pencere

çiçeğini al

Duvarda asılı diplomalar

derin izi acı'nın

Bu giysiler sayesinde sızlayan sevgilerini örtmek,

Olgunluk aşamalarında yaşatırca öldüren nedir...

Sesimin sislenmesi bundandır

Soğuktan korkarsan

tutsaktı,

çağrınıza koşarken bi gayret

uzun sürdü yüreğimdeki kış

Biz doldurmalıyız

Çiçekçilerden uzağa düşmesi insanın yolunun.

Sümükleri dudaklarında donmuş

Yeşillerde varolmak.

çocukların ve kimsesizlerin ölüm çığlıklarına

Seni biri severse; bir likten cinnet doğar aranızda?

ne varsa önemsiz,

sesin vursun sesime

bir merhabadan başka?

pencerem de pencereye benzemiyor aslında

Çökmüş avurtların bir kez daha...

Alkol alınca kontrolünü yitirenlerle asla tartışma.

Hazan mevsimi, doğanın da ölüm mevsimidir derler Elveda zamanı, hüzün mevsimi, ayrılık mevsimidir derler. Oysa ben mevsimler içerisinde en çok sonbaharı severdim bir zamanlar. Uçurum kenarlarında açan sarı sarı çiçekleri bir de, çiçekler arasında. Düşme tehlikesiyle de olsa uzanıp kokusunu içime çekerdim yudum yudum, nefes nefes... Hayatın bütün derinliğini, dinginliğini, gizini orada ve onlarda bulurdum...

güldüm? sen de güldün

Kalelerin kumunu...

kimin bu sözler antidragon çok güzelmiş..

bir bir tutuluyorken korkunç koleksiyonlar için

Sermayen Derdimdir Servetim Ahım

Abdurrahim Karakoç

uykusuz

Yaşanmışlıklara saplandım...

yıldızca şavkıdı suskunluğu gönlümün

Ve yine ağlıyorum içimden boşa geçen zamana saate baka baka

Bir dert ki düşman başına.

Seni sen yapanda bu belki

Onlarda tükendi.

Bakmayacaktım bir başka sevdaya.

Neriman CALAP

Kendi sularınca boğulan bir denizim ben

-Nisan tasına dolduruyorum

Yoruldum işte

çoğaldıkça eksilecek benliğim

Hiçbir oyun eğlendirmiyor artık beni

bir pusu gibi kurarlar seni.

damla damla

uzaklar anladığında uzaklığını

korkusunu saydım..

ve kurduğumuz hayaller bile

intahar etsede hücrelerim.

Yok karşılığı yüzünün

avuntularla süslediğin hayat bir topak hamur

Öp tüm sıcaklığınla dört mevsimi

Hangi şarkıya ahenk kattın

hızlı bir ölme biçimidir

iyi yolculuklar denmez bir gidene

değil!

Öylece kalıyoruz bir kaç dakika

rahat edemem...

karanlığa üflenir her çelimli nefes

yinede cesurdur,

tenini sarar

Nice yumşak söylese sözü savaşa benzer

Her gün aydınlıktır

çıkamadı badem ağacına

Daha maviyi tanıyamadın

acaba hep masum olsalar,

der miydin şaşırıp bir anda?

suya kandım

ben en çok seni severim bilirsin,

Adımda bir gözyaşı

su içtim sana verdim, solmadın

Ne anlamı kaldı söyle

Parçala bir ekmeği,

Kar tutan ellerinde söner güneşim

Dilinden...

Yaklaştıkça imkansız uçurumlar

Oysa ne kadar da gerçekci gelirdi düşlerim incinmesin diye anlatırken annem.

O ise şiirdeki yaşından gün almamış daha

ılgımlardan gerçeğe yürüyorum

Alıp götürmeye hazırlanırken beni

Piyasa şartları nedir

Benim ise

hızlı hızlı atıştırıyordu kar

oğlunu nefretle azarlayan bir kadın

Öyle uzak

Ve acılı

Sen tepkilerini kontrol edemezsen

yalnız bir eylül esintisiyim

aramızda tüy gibi uçarken zaman

Yığıldı kaldı duvar diplerine.

ben ikimiz için de oynuyorum.

Mutluluk posterlere düşürülen renklerse

söndürdü kalbin ışıklarını

çatlaktan sızan ışık paylaşamaz zindan karanlığını

odandaki kırık aynaya sor hasreti

Sen benimle kumlara gömülmeyi

fırtınanın ıslığı

Ben ölürsem akşamüstü ölürüm

ne ki

en son ne zaman yitirmiştik umudu

Gururuma sarılır yaşarım?

ölmessin ölmeye de,

koşarak geçiyorum yolları

rüzgarlarına karışan

Neyim varsa içinde sen olmayan

Papatya misali

karartma sevdalı yürekleri

Gök mavisi gözleri vardı.

buzlu cam bir bedende,

gözlerinden gözlerime miras kalan

31.03.2002

kendimle buluşmayı

Işıltın parlıyor gönlümde.

Tarlaya yeni bir baş daha

Sizin bu konuda bakışınız kaç amper

Ve buradaydı işte bütün fark da.

ve unutsun diye gökyüzünü şehrin üstünde

O, sulardan geliyordu

Ben ne biçim benim

bir güneş istiyorum.

Seni takmayanı sen de takma, konuşmayanla asla konuşma.

yapraklarım başka evrende

ışık içinde yüzüyor

Yağmurdan ve soğuktan yanıkan hüzünleri,

Sesinde içli şarkılar inleyen zamanın gölgesine

Bir garip kentin çocuğuyum

tenha bir sonbahardı

Ne olduğunu kaderin, yücenin ve kazancın, derim ki

Anlaşılacağım ve bir ayna gibi yansıyacağım karşımdakine.

Ruhuma dokunmalı

şimşekli gök, tufan, kan fırtınası

Arklardan yüze yüze geçen anılar

Bu düpedüz

Zamanlardı

her zaman vardi

Bir kitap düştü yere...

Kalabalıklar, kalabalıklar içinden

Hani kırgınlardır hep kendilerine dokunan ellere..

yapılamaz çünkü

burda geceler yoksul, çocuklar suskun

şöyle gözlerini süzse bir kadın, boynunu uzun

Hergün biraz kurtuluyorum senden,

Şans tanınmalı...

Nemli gözlerinin elasında.

Üst üste yaşanmakta ayrılıklar

Mukaddes KILINÇ

hem izliyor hem izleniyordum

Güz dallarını kuşların terk ettiği bir ağaç

Her gün adını andıkça

kenti dolaştım son defa yanıma almadan seni

saçlarını tarazlayan bir şafak olur

Benim bu şiirimi anlayacaksın

boşluğunla dopdolu

Buz üstünde naylon ayakkabılarıyla

Haz ve sıkıntı

Kalırsa, sadece o hüzün kalır.

sarışın acılar gizlenir gölgesine

Başkentti, ada değildi.

yaşamının uyumsuz parçalarıdır

Ve bazen, bir dükkanda, aynalar hala sersemlemiş

Sonunda görüm içindir

Dudaklarımda gizli tebessüm var.

ve yıkılmak elbette bir çocuk hırpalanınca

Hep bendim söz söyleyen yosun rengi gözlere

Ama! açamadım gözlerimi

nasıl bağlanmadıysa yere ve zamana

Düşlerin yağmurunda ıslanmış gül izi

konamıyor teyyare

ölümsüzlük vaadini

yola çıkar mektubunu, özledim

Kaptanları ağlatan aşkın ezgilerini

paylaşılmış olan nelerdi sımsıcak

Evvel zaman içinde

ne kapanan kapılar,

hiç degişmedi san

'Bir hasret var bende' diyerek duymazdan geliyorum onları

Sen olurum

üzerlerine.

Hep yanında olmalı

ve kırılıp köpürmesi kıyılarda

bozkırda bir çığlık gibi

Ve içtikçe ikisini de gece nasılda uzar

şarkılarda sesini

Bırakmak her şeyi geride

Bazıları hiç karşılık vermiyor.

Yaralı, bungun ve tutsak

yoksa ayrılığın mı dindi

bileklerinden çözüp

Birinci kalite hüznü oldum.

eğer bilseydi

yırtılmış gibi gök bir yerinden

bir ağaç kabuğu,

Aklımı avuçladığım yerdeki o kanrevan kahrım

Bir korkunun içinde

Boyum kadar kalkan

'Dünyada kaç çift göz varsa o kadar çoktur'

Gurbetten gurbete savrulan insanların iç acısını duyuyorum içimde her sonbahar gelince... İçimden kopan her duygu kırıntısı yüreğime batıyor...

Eski bir sonbahar

Düşlerdeyim,

kim bulur kayıp adresteki dostları

Salçalı köfte yanına

Bir Beşinci Mevsim olmuştur yüreği.

Hani ıssız köşelerde açar ya gölge çiçekleri, dayanamaz güneşin yakıcılığına, saklanır durur hep kuytularda...

boynu eğik bekliyor şafağı şimdi

dalgın düşüncelerle

Soluyabilirsem seni şu hayatta;

Sen benimle gökyüzünde koşmayı

aynanın karşısında

İnandırdın beni yüreğine kandım

verme can...

gül yüzünü aradım.

Uçuk grisi gözlerinin

bir nefes yeter

silkeledi karlarını zemheri ortasında

Kimseler umursamadı karı.

Giderim bu diyardan

yakışın

hangi dilde söylense acı

Bir çocuk eli,

Beni biri severse; ben o birine seviyorum diyemem,

ardım sıra denizin yüzeyine iz bırakan

Geceye mültecidir ya hep hayalleri...

umut dikiyorum

soluğundan soluğuma uzanan

Güneşten yağmur boşanacak

Kimseye yalvarma.

Titredi ürkek yüreğimdeki tüm acılarım

Gülün tanınmadığı gerçek?

Adın Bahardı

herkes büyümüş,

besleneceğini vadediyormuşsun.

Bu yağmur ve fesleğen kokusunda, onarılmaz nehirleri mi olduk

Ere aşk gerek evvel ondan dervişe benzer

satacaktık? satacaktık!

Kalbinde herşey eşitlendi

her hücrem her nefesim hep sen

dalını yitiren serçeler yas tuttuğunda

Rüzgarımda limanımda kadehimde dudağımda

kucağına gömülmek arzusu

aydı,

Sonunda yapayalnız kaldık neyleyim

tek başına yaşlanan bir ağaç olduğunu

Koşarak yanından ayrıldım, ama içimde de garip bir korku oluştu. Korkumdan dönüp arkama bakamıyordum. Bir süre o korku içinde yol aldım. Birkaç yüz metre sonra korkum kendiliğinden geçer gibi oldu. Tüm cesaretimi toplayıp anneme doğru bakarken, bedenime oturan, kırmalı, bir yani mavi, bir yani kırmızı çiçekli sarı pazen entarimin eteğine bastım. Entarimin eteğine basar basmaz da yere yuvarlandım. Neye uğradığımı anlamadan beni birinin yeraltına çektiğini farkettim. Korktum, panige kapıldım. Çok çirkin bir sesle bağırdım.

Şimdi bir deniz gerekiyor bize

Albatrosların

Göğsümüze düşmeli taneler o an ıslak ve kırılgan

ve yeni başlangıçlar yazılır

bak su ıslanıyor

Biri iner biri biner

bunu sen kalbime girince anladm

ama bahar kuşu her zaman yuvasında durmaz. Bazen yuvasından çıktığı da olur. Onu görmek çok zordur, ama şansın varsa belki bir gün hiç beklemediğin bir anda onu görebilirsin.

Hasret bende

İstese de kalamazdı vakti gelince

tenin yanması, o garip buhur...

Evet, ne çabuk, akşam oldu mu.

Kadın cehennemde yanıyor

ayaklandı yıldızların her biri gökyüzünde

? Bahar kuşu yaptı, dedim.

bana kendini sunuşunun bin bir hali

unuttum sevmeyi

Dostun olacak insanları bazı kriterlere göre belirle.

?Seni çok özledim? diye haykıran sesini,

Oysa yalnızmışım onlar gibi ben de.

Üstünüze sıçramış

Üçüncüsünde sen oluyor ayın şavkı,

Bir ses arıyorum

çiçek açmış,

İçindeki çocuğa sarıl, sana insanı anlatır

kendime

Bazen ölü bir balık

Hem hepimiz bir yıldızız.

kumrular sokağının çok gülen yazı

Seni küçük buldum, uyardım,

Aldanıyorum umut maskesi takmış, hıçkırıklara.

yaprak bilirdi bir tek

şimdi etnik soytarılar

takılacak gönül deryası varken, takıldık,

sana bu haykırışlarım sadece

Neyin kavgasıdır beynimdeki

Ben de varım bilesin?

? Baban tam yakalayacaktı ki, açık pencereden çıkan bahar kuşu, gördüğün o yeşil yoldan yuvasına gitti. Gitmeden önce de seni sevdiği için sana bir kardeş getirdiğini, seni uyandırmamak için de benim karnıma sakladığını söyledi. Onun gitmesinde babanın hiçbir suçu yok. Hatta pencere açık olmasaydı yakalayacaktı. O yakalayamadı ama sen istersen o yeşil yolu izleyerek bahar kuşunun yuvasının olduğu küçücük tepeye varabilirsin. Ama önce ormanı geçmen gerek. Ormanın bitiminde geniş bir ova başlıyor. Küme küme ağaçların olduğu düz bir ova. O ağaçlar ormandaki ağaçlara pek benzemezler. Rüzgar vurunca uçları yere değecekmiş gibi olur. Onların dalları bir yanda, meyveleri öte yandadır. O uzun ve garip ağaçlar bahar kuşunun yuvasının bulunduğu tepeyi gizlerler. Eğer orayı göremez de geçersen, birden bire tüm yeşillikler biter. Sıra sıra dizilmiş kurumuş ağaçların olduğu bir çöl başlar. İnsan önce sıcaktan eriyeceğini düşünür. Ama o garip ağaçlara alıştığı gibi insan, o kavurucu sıcağa da alışıyor. İnsan tam sıcağa alıştığı sırada birden bire çöl bitiyor. Çöl biter bitmez de derin ve korkunç bir uçurum başlıyor. Aşağılara bakınca insanın tüylerini diken diken eden bir uçurum.

seni sevince eskimiyor hiçbir şey

hay dilimi

ay ipini çeker güneşin

"Ne tuhaf bir şey seni sevmek... Şimdiye dek hiç sevmediğim, hiç güvenmediğim kendimi sevmek gibi bir şey... Seni sevmek, yıllar sonra onca yoldan, onca insandan, onca yalnızlıktan sonra kendime dönmek gibi bir şey... Seni sevmek kokumla barışmak gibi bir şey..."

ışıkları kim söndürdü çekip giderken

İklimini yitirmiş bir serçeyim

yaprakları anlıyorum, yere yaklaşan

Sırlarını anlatayım size

Düğün varmış köyde

gerçek, derdi felsefemiz:

Kendinizi dirhem dirhem satıyorsunuz

bir tutam sevinçten başka nedir durdurduğun

Bölünsede

yürüyorum sahil kenarında sensiz

Üzümden şarap yapacaksın

Benim yağmurlarım dinince,

ve yüzlerce çocuk tanıyorum

bakardı enginlere,

Bir kıvılcım göndereyim

Vurdum daha az gidilmiş yola

Dönüp bakmadın. Yağmur değil gözlerimdeki

bil ki seni bekliyorum

Yollara düşülmeli habersiz ve sessiz

zaman bütündü. fakat nasıl akıyordu hala?

susuzluğumda yangınları içerken

Yürüdükleri yollarda arıyorum anları,

Şimdi gidiyorum?

Duydum ki yine umudunu kesmişsin insanlardan,

Yıkılır sevdaların kuralları fermanı,

gülüşümün adını bulamayacaklar, biliyorum

yitirdiğimiz bir şey yok aslında

bir zehirli nan

Güldüğünü unutmuş, hiç görmemiş gibidir.

Yollar gidişlerden,

Ağlayabilseydim belkide anlayabilirdim yaşadığım şeyi, kendimi...

Taş gönüller kararmış sarp kah kışa benzer

kırılır parmakları rüzgarın

Metin Altıok

ben bende değilken

Yeni yetmeler şarkı sözü ezberliyor artık taşlama yerine küfür, seranad yerine taciz...

Vazoda çiçek

Martısız bir sahilde

seher yeli okşadı sevincini

gülücüklerinle coşuyorum

ben ise kayalara sıkışmış

göğsüne doldurduğu şeyi

Sevdanız riyasız çıkarsız, karşılıksızdır,

Her kelimeye, her vurguya has

ufacıktı her şey

Sensiz paslı bir çivi gibi duruyorum

Gerisi yangın, gerisi alev

satırlara gömülür aşksız adamlara adanmış anı olacak an'lar

Coşturmuyor beni artık.

Sesime kattığın sevinçle

İnandık,

hayatın seslerini, ve unutma, dokunduğu yüzlerde

küstah hünerlerin,

?bir yağmur inmeli? diyorum gazel sarısına

Özlemlerine katık yapar da gözyaşlarını, düşer ya toprağın bağrına bir ceset gibi...

İşte güçlü balığın güçsüz balığı yokettiği kanlı

ve dinle sevincin şarkılarını

kapılıp gitmiştim sana

anların, anıların,

seni anladım ben gece

ışığı hiç bir yıldızın

burası gibi değil gideceğim memleket

Erkeklerin ciddiyeti, zaferler ve tehlikeler,

Beni yüzleştirme artık; Öp! O kadar çok öp ki!

ikisi de hazin tarafı yaşantımızın.

bir deniz kenarındayım.

Sevgiler?

kaldırıp yorganı üstümden, hem de kış vakti

Dilerim bir başkasınca da böyle sev

Sonra bir kuş öter

Bu pahalı giysiler sayesinde ilgilerin kölesi değil,

daha çok bizi hayata bağlayan

içimdeki ölüleri,

duyuyor musun kuşların seslerini

Deniz minareleri, midyeler,

uzak sevgililere gittiğim? sesleri çoğaltan sim?

dile gelemeyecekmişim...

ve durgun rüzgarlarda bulutlara savrulan

Siz bu denli mutsuz musunuz,

gidiyorsun, duvara çizilmiş bir pencereden

Utanma bir gün harçlık iste babandan

ağla ki uyansın uykusundan yılların acemi gözyaşları...

İsli bır ışıktan korkan;

Elveda?

? Sen bahar kuşunu bilmezsin. Ama ben biliyorum. On yaşlarında bir çocuktum. Bir tepeden aşağıya doğru koşarak okula gidiyordum. Annem yolun kenarına oturmuş, tepenin eteğinde dolana dolana akan dereye doğru elindeki taşları atıyordu. Beni görünce taş atmayı bıraktı. Kendi kendine söyleniyormuş gibi "Bugün yeterince taş attım. Artık kollarım yoruldu. Yarın da gelip atarım, eğer dereyi dolduramazsam haftaya da gelirim" dedi. Benim geldiğimi yeni farketmiş gibi bana bakarak eliyle yanına oturmamı işaret etti. Yavaşça yanına oturdum. Elini uzatıp elimi tuttu. Eli törpü gibiydi. Acıyan elimi geri çekince, annem güldü. Bir eliyle saçlarımı okşarken, öteki eliyle mavi entarisinin eteğini bana doğru uzattı:

çünkü neye değsek ellerimiz yanıyor

simsiyah labirentte meşalesini yakan

(yaşıyoruz öyleyse bahar hep

bir yazma, bir renk, bir devinim? Karıncalar kadar

Güneş yine utandı

Pranga vuramadığım sende ki yürek

Ağacın dalında, rüzgarda;

Anmak Unutmak

Çünkü dokunur dokunmaz hemen solar gider..

Kalbim, sen hala burada mısın?

Kim-kalır / kim-kalmaz

Yanmış,

Sen soğuğunu sevmezsin

Ama vakti olmadı hesabını tutmaya

O canavar evlerin

bir kere bir?in iki ettiğini

yakarak ağzının denizinde kanayan

Kalmadı böyle insanlar demesek.

yani pantalonu pantalon yapan anılar, bazı ilkbahar

Ve biz yalnızlığı paylaşan iki çocuk..

nefesinin neslini tüketmeye

Denizlere el açtım bir merhamet dilendim,

bilmiyorum oysa

Senin sana rağmen bir yüzün var

yırtmak isteyen.

bitiriyorum herşeyi üşüyorum

Çelikleşti.

mesele devamını getirmek,

Bulvar kahvelerinde arabesk bir duman

Burkulmuş kan tomarında

Öğrendim ki...

yok kimse uçuşan küllerden başka

Kalsa ona, küçük bir aralık ufukta.

Sevdanın tadına doya bilmek için

Yeni tanıştığın bir kadının boynuna

Bunları

Aynı sularda yüzerken

Yaşamın acımasızlığına karşı

Toplasak, toplasak, neye benzetsek

Topraklardan, havadan bir hüzün taşıyordu.

vicdanlarımızda yalan yanlış nice iz kaldı?

kalmadı mı kimseniz?

beni bölen bilmediğim harflere?

Bir süre daha kalacağım dünyada

tat vermiyor hiçbir şey

Bunu söyledikten sonra, nedense dudaklarıyla değil de, yanaklarıyla güldü. Gülmesi geçince de kıçıma bir şaplak vurup, hadi şimdi çabuk ol. Daha fazla gecikirsen okula da, sınıfa da almazlar, dedi. Sesine biraz da hüzünlü özlem doldurarak, "sen çok şanslısın, ben yıllarca bekledim", dedi. Tümcesi biter bitmez dönüp hızla evimize doğru yürümeye başladı. O hızla yürüyüp uzaklaşınca, ben de korkak adımlarla yeniden okula doğru koşmaya başladım. Kısa sürede yamacı inip, okulun bahçe kapısından fırtına gibi içeri girdim. Ağır giriş kapısını açıp koridora daldım. Dersler başlayıp, sınıflar çoktan sessizliğe gömüldüğü için ayak seslerim uzunca koridorda yankılandı. Ayak seslerimin yankısına eski okul binasının çatısını yıllardır yuva edinmiş güvercinlerin kanat çırpışları katıldığı sırada bizim sınıfın kapısı kendiliğinden açıldı. Ter kokularımla içeri girdim. Herkes şaşkın şaşkın bana bakarken, ben kapının yanında duran uzun boylu, mavi gözleri gülümseyen, düz kumral saçlı öğretmenimize bakarak sarılı kolumu gösterip:

yürürken içinde yaşadığım gerçeğin

serseri savruluş

Şimdi hangi kentte

Kaç kişi mürekkep kaybından defnoldu sayfalara

Her gören başka bir şey düşünür

Mavi düşler kanat açmış,

gidişin infazdır ey!

hiçbiri söylemedi gerçeği,

saçların uzundu omuzlarına akardı

Yaşayamadıklarım kaldı sende her adımı yangın

Kör karanlık,

şiir yazamam

Ölmemiş,

Ve imgeyle yüz dönüştüğünde

Sonra:

var ya hani kaba saba yanlarıma

Renk verir akşam güneşi,

geride anılar kaldı

Gelin gelmekti Edirne?den Bitlis?e

dağılır gider kan kan parmaklarımın ucundan

öyle hiçten şeyler mi yaşadıklarımız

Gözbebeklerinden

Tenimde senin sıcaklığın

acıyı solumanın bir tanımı olmalı

? Onlar istemezlerse, sadece kendi görebildiğin dünyada yalnızlığa alışmaya çalışıyorsun. Tam yalnızlığa alıştığın sırada önünde kocaman bir kapı açılıyor, kapının öte tarafında duran tüm sevdiklerinin sana el salladığını görüp, sen de onlara el sallıyorsun. Birbirinize doğru yürüyorsunuz. Çok yaklaştığınız sırada sevdiklerinin yüzleri değişiyor. Her biri başka bir canavar oluyor. Korkuyorsun. O korkuyla ne yapacağını şaşırıyor, gerisin geri dönüp, yeniden o sessiz dünyana sığınıyorsun. Tam hıçkırarak ağlayacağın zaman da en sevdiğin insanın sesini duyuyorsun. Sana; "sabredersen sevdiklerine kavuşacaksın" diyerek umut veriyor. Sen de o umutla yeniden beklemeye başlıyorsun.

Niyesini,

Ağırdır üstüne düşen.

arsız açlıklar

mutluluk da az değil ki

Ben her fırtınaya bir kanat verdim

bir ırmak doluyor içime - yaşıyorum -

örtün yorganımı sessiz

Kanasa da içi, feryadından ağlasa da deniz melekleri,

bir güle kapanıp kalmaktır şimdi

Hani namus olmayınca yerin dibine girer ya insan

ne zaman yağmurla insem ormanlarına

AHMET TELLİ

camlarda dinmeyen fısıltı

Siyahtı her şeyi zaten

Dudağıma değen kara çay

Felaket haberlerine alışırken şehir, "dilsiz bir kuytuda ölüyor şiir"...

Hüznün ele verecek seni

Hayatı paylaşmak...

Hani o en yitik efsanelerden

Sarı kumların üstüne

Girerken pencerenden içeri,

yalnız mı kalmalı daha, yoksa karışmalı mı

Gözyaşında boğulur alev almış her dize

sevda düşmeye görsün yüreğe,

unutmadık hala o ılık canladıran yağmuru

Yürek yalnız!

Bu ayrılık bitse uzaklar yakın olsa

senin çölünde kumlar uçurmuş,

nazlı adımlarla bana eşlik eden yel

Gerekince kaçan, gerekince gelen.

Ebe acemi,

Hepsinin tek sahibiyim de bu alemde,

Salıverdim içime sıkışmış geçmişi; en olunmaz halini yaşasın yüreğimde!

Aşk nankör

Kafeste kuş gibiyim

yaşayıp beklerken ölmek!

ve çarpık bacaklı arkadaşımdı

Her problem kendi içinde bir fırsat saklar.

Yalnızdım, çağırdım kendi ruhumu

avuçlarımda camdan bir şey gibi kalbimi sıkıp

doğrusu ayıp etti limana

ayışığı sonatından geceyi çaldım

ellerin ellerimde yanıyor

bir sabah yaz gümbürtüyle biter, böyle başlar uzaklık

Kızardı karşı ki dağın yamacı

elde edince değersiz değildir benim sevgim

beni yalnızca sen anlarsın

Matemin?

ama sende bil gideceğimi duymadım deme

yinede dalıyorum o sonsuz derinliğine,

bulutların beyazlığını

gel sen

Her anım bir işkence,

Aşkların, ayrılıkların ve acıların

balçığın hilesinde, duvarların sahte yapraklarında

Bilmem kaçınçı kez okunan mecmuaların etrafında?

Bu yükü yıllandırıp sırtımda,

İçimizde saklanan

Şişelere bak.

mürekkep al'dan sarı

türkü değil.

Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyormusun?

İncir ağaçları

Sakıncalı bir iştir şimdi

Keşke gün?ü en güzel gösteren çocukları

Görüş günlerini bekleyen

bir kul...

Kadeh eline çok yakışıyordu,

kal öyle.

Camlara yansıyan ben miyim?

Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider

-zaferler tiner gibi uçucu, yenilgiler kalıcıdır?-

gecenin gömdüğü

tut ellerimi

Eser kalmadı,

Bir küçük ışıltıyla baharı bekleyen

Gözlerinde bile

Ardından bıraktı kendini

kendi sesine aşık kulaklarınızı

Bağırdım;

Boş elimi cebime

Düşlerin senden uzak

is yalar ıskalanmış özlemleri

Bilirim sende varım.

Sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu

sağ omuzumda bir ağrı

Seversen sen birini; kendini daha çok sevmek içindir yine,

Yaptığım bir çok şeyin

ağrıyarak körleşen duyularımızla

Yaşardık...

tasvir edilen.

Yok olup gider her şey, belki kül olur

Atmasın kaLbim

DÜŞÜNCE ve GEL SEN

göremedikçe bağlanır, uzaklaştıkça yakınlaşırsınız..

Tek telimle

Senin için duyuyorum;

Ah bebeğim, ah..

resimlerdeki gözü yaşlı çocuk,

Baştan sona hep yalan

Ben insanların.

telaşlı bir iz kalmış içilen kahvelerden

Kadifeler giydirmişler örneğin

Aşkı olmayan kişi misali taşa benzer

Güneşin güneşliğini,

SaL beni ateşLere

tenha sokaklarda kırıldı adımlarım

Bayram sabahları erken kalk

Dağılan kırmızı benim yanlızlığımdır

İnsanı insan yapmaya yetmez.

Kayalıklarda sakladığı akıntı

Bir ılıman hava esmeye görsün,

Sözde günah

Uzun süre durup baktım birine,

anlamını kavrayamadığım.

yabani bir hayvan kadar uzakta nehir

değildi elbet. bir daha çağıramayız

yıldız yıldız parlar iç sıkıntılarım

ayrı bir dünyayı..

yazmayı denedin mi..

martılar

ama olsun, sarıl bana...

Avuçlarında büyüyen

Bir başka yolculuk dalından düşmek yere,

Edebinden saklanırdı.

Öyle biri ki kalp yerine taş taşıyan

Ay bile soğuktur o zaman

ışıktan, gürültüden sakınma.

Mevlüt ASAR

tükendi soneleri

Yalancı baharlarda kol gezerken,

Ne olmuş geceleyin ve fırtınada

Ben de sözümü tutamayınca yerin dibine girerim inan

Yeryüzü ve üstündekiler senindir

Anlaşılmaz duygular..

Düşünmeden gelecek karakışı,

Bazen gibi olsada,

Kadın Beyoğlu'nun bir kış akşamında,

Turhan Toy

Sitemi var gündüze ve geceye

gözlerin kamaşır

mühürler dudaklarınızı,

Türkülerde güç, dostluk

boşalan bilincin yeniden kazanılması gibi

kalbin sızlamaz

mısralarım, ritim tutturamadı,

dedi kahin

tapınaksız kuşlar boğduğunda

ne ağaca benzer, ne de buluta

ama olsun,

ne de gülüşler kalıyor

BULURUM SENİ

Coşarak köpürerek dalgalanıyor bazı.

Ne aradık, ne bulduk bu yeryüzünde

Ah, bir başka gün ilk yolda karar kıldım!

ama cinsini sormadan bi zahmet

dinle ağustos böceklerini

Eğer bütün kazancını bir yığın yapabilir

Güneş başka şehre doğacak artık

Kimliğime çok önce, tütünüme kota

vicdanlara gem vurur

Alıp götürmeden zamanı

ateşböceği

yaran durmadan açılıyor

Gözbebeklerin

kaç gül kopardım dalından.

en güzel çiçek kokuları yerine

Sonradan kondu.

hani deli dalgalara daldığında

egri bir çizgi dudak -aci gülümseyiş-

Susmak yakışmaz derdin.

acılar mekan bildirir zaman değil

Sensiz baharlar,

artıktık

sesin sular gibi huzur verir

Kan yasası bu insanın:

Her anım bir kabus.

boşluğuna hava atıyorum ha ha ha

Muşambalı bir adreste

hayatıma hayata katacak

türküsü tenimde düğümlenirken, odadan çıkışınla yolunu tutmuş,

"Biliyor musun aşk sonsuz bir alçalıştır sevgili, bunu senin varlığın öğretti bana... Aşk inadına bir alçalıştır, bunu senin yokluğun öğretti bana...

Gitmişti o kentten anımsamıyor artık

şiirlerim sözüme uymuyor

Sorgulanmalara hazır davalı misali

Pencerelerden baktı ev içlerine.

Gitmeyi seçtin

bendeki uzaklar

İsimsiz kitaplara

Bugün,

Açar zaferin, huzurun ve çekilmiş

Avcı yalnız kalmış

Açsın doğada karanfil kokun

ayın yansimasıydı

Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğinin kıymetini bilmediği için.

yağmura direnen üç zayıf ışık

Ne oldu o güzelim zamanlara ansızın uçup giden?

Nasıl bir ruh, bir yürek,

Öyle yabancı durma bana

Nice gruplar gördüm gökyüzünde

Avucundan dökülen kum taneleriydi her şey

Gülten Gül SAATLI

yumşamaz yüzü,

uzlaşmazdı ilkeler.

Bakışının titrek aydınlığında?

Ki ölüm de sevişirken kıyamaz

kuşlar çığlıklarla ezberliyor tükenişi

Gelsen neye yarar...

Kök saldım nemli akşamların arabesk hüzünlerine...

bekledim ayın sayıklamaları geçsin diye

ikinci doğru:

Güçlü olmasına rağmen türünün özelliği işte alışmıştır bir kere küsmeye...

Kokunu çekeceğim içime

Ay ışığı, süzülmüş gece mavi,

zararsız bir kişi daha vardı :))

Sana dair ne varsa yasaklıdır caddelerinde..

Bazen tek hecede anlaşılır aşklar

Tepetaklak yaşamlara dik açı intiharlarımı!

Kafiye yeri gelir uymaz mısralara!

Kırmızı berenle beyaz atkın

Nedensiz ölümlerin suskunluğu gibi

benden geçti

ellerin yağmurları çağırıyor

ne senden geçiyorum ne hicazdan.

Aylak ruhların basit bir oktaklığıysa

Yitirilmiş sevincin düşünü kurdum.

en deriniydi sevdaların yaşam

Sanki zarar göreceğimizin en büyük işareti...

dimdik tutarak bakışlarınla

Tabanı kırmızıyla karışık sarı,

Suskunluğun dize getirdiği insan manzaralarını

İnşa etmiş,

Bir cigara yaktı zorla

aklın çok kez dediği;

Dinle:

Yıldızlarla ben değil

Fark etmez.

artık tanımla kendini

Bak /

Uzaya yayılan rüzgar yoktu

ama tuzluydu sular.

Yürür giderken başka bir zamana?

aramıyorum zavallı aşkları, kuralsız pencerelerde,

Bir yanda yokluk içinde, bir yanda

Önümüze Dağlar Dağlar Sıralansada

mürekkebi dağılan kalemleri.

deniz aldı alacağını

kuğu kuğu salınırlar durgun sularda

tanımlar;

Donuk bir yüzün;

Ya da cennete ait olacaksın.

asfalttan, yapılardan, seslerden;

Buğday demeti başın

aşklardan da göçülür, eski bahçelerden de

Yüzün müdür hep sorular sorduğum,

Özdemir Asaf

Sensiz hüzün yüklü baharlar

Sana ben bu ciltte binlerce madde,

Duymadı toplum...

Erkekler deli gibi aşık olurlar, zamanla akıllanırlar. Kadınlar ise akıllı gibi aşık olurlar, zamanla delilirler.

Usanmadın mı artık

Yorganımı örterim üstüme

hiçbir duygunun kış uykusu yoktu sende

saman alevi hayata inat

Yalnızlığım saçaklardan

Bense bilmez

Yüzümde mevsim değişirdi uyandığında

Günlerden Pazar olmalı

deprasyonum

Koparamaz onu hiç kimse

Ama bil ki, ne geldiğimiz kış bizi geri alır,

Batıyor Akdeniz'in ufkunda.

ağladık

yalancı bir eylül yağmuru

fincan yapıştı tabağa, dileğim tuttu

Hiç görmediğim şey bu

Göç etmişler.

dokunamamanın

Nasıl sızdın içeri hiç çalmadın bile kapımı

Şimdi söyle bana!

Gidişini sorsam, zamansız bir yaprak dökülür takvimlerden

seçme zorunda kalmadı yaşamayı

yıldızlar işve yapar bulutlara

hayal olan

Güneşi, ayı, yıldızları...

beynimdeki üç noktaları.

Seni düşünüyorum Doremifa

N'olur gel,

Ne tür deneyimler yaşadığınızla var.

çalımlı bir ikindi güneşi

hani yıldız yıldız dökülür ya kelimeler

başka türlü bir şey benim istediğim

Dönersin eve; çay, ekmek, peynir. Bir de kırmızı domatesler sofrada, köy tadında. Taze bir gül koymuş sevdiğin masanın bir başına, kokusu karışır şiir tadında yaşamaya.

bende kal

diştan

Özlemle bekledim

zamanı hissetmemeyi öğrendim senden

Mıhlanmış, saltanat kurmuş olduğun kalbimden...

?bulmacanın beş harfli yemek sorusuna? yanıt aramanla halkalanmış,

Boşluklarda sen

Gitmeyi de biliyorum artık,

sakla aspidistra

hani o anlar vardır ya

Ama bağlanmazdı özgürlüğe de

ve dağlar erişilmeyince acı verir

Sular ısınır odun ateşinde

o'nun vedası...

sıkışmışken, anlamak isterim.

gri ceket;

sessizce gel bana

Daha uzun yol yürüyor.

Kim bilir nerde, kimlerlesin?

imkanin olsa, hatta geliyor olsan

bakışları gizlice köreliyor onun da

anımsanacak neler kaldı bugünden

Son yolculuk

Aşkla soğutulmuş gecelerdesin,

Bir mil gibi gözlerime çek gözlerini

Yetmez

mahkum yüzünün rengi uçmuş

Üşür müydük nar çiçekleri ürperirken

unufak olmuş bir şehirdir İstanbul

sürahideki su kadar eskimiş ayrılığımız

kısalır ve karışır yollar.

ve gerçek, melankolik bir anın aynasında

Vur kendini sahile

o bir beslenme biçimidir

Ne sevebilir, ne terk edebilirsiniz...

Yani ezik

ürküttük haramileri

Zamanla sever olmuşum kalem tutmayı,

bana hiç söylenmemiş sözcükler gerek

bahar gelir, otlar büyür

Beraber geldik beraber gidiyoruz oysa.

Soluk bi çiçeğin soğuk ve ezik yapraklarına dokunmak tatmin etmez sizi.

Birden bitse hüzünler

Değip geçer ellerime ihanetin rüzgarları

Sen yoksan, söylesene

sırılsıklam değildik.

bir ırmağın türküsünü

dudakların kadar ateş içinde

Günlerden nedir, saat kaç olmuş, çok mu önemli ki...

İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak?

Dost dedigin

otobüs duraklarında resim

yarı horgörülü;

Bir bilinmeyen dert için

Eski bir sonbaharı, küçük kuşları anmak

Çare değilken susuzluğuma,

Geldiğinde açık bul diye

Düşündürdüğü şeyi

kapatmıştım fincanı, sakalımı kesmiştim dün

Yağmur benim gözlerime hasret

Sırlı camda

Bu şiir senin için yazıldı

? Okula geç kaldın, hadi git, dedi.

Senden geçmek...

"O olmazsa yaşayamam" demeyeceksin.

bükülür boyun

Göründüğü kadar mavi olduğu

ve açmaya devam eder kır çiçekleri?

Her itiraf içinde boş bıraktığın cümle.

lekesiz beyaz uykulara gömülü?

İçimden bir şeyler koparıyordun,

notaları tanımadan evvel

İki yüz ile.

Biz zaten hiçbir sinemaya

günlerden bir gün

Burnunu avuçlarının arasına aldı

Korumuyor o kabuklar, aksine zarar veriyor bize.

Hangi yağmurları müjdelersen müjdele

Kış düşmüştür ömrünün sapaklarına aniden.

korkutuyorlar.

düşünceler ağır, düzensiz?

beni de yanına alanım, bu da benden diyenim.

Bu kanlı denizde senin gemin camdan sevgili.

sıkıntım kara.

Damlalar sensizliğe şiirler yazar

Bir sabah serinliğinde

ne çok sağır!

herkes bildiğini

Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor

uykuma doymayan kuşluğumda

Kanatlarında acıkmış kuzeylerle uçan

Özlem, gidip görememendir;

Şarkılarda söylenen bir şiirin

inanmak o kadar zor ki bırakıp gittiğine

Bozuksam,

Yaşadığımı görüyor musunuz? ?

tıpkı benim seni özlediğim gibi...

Ve sinsi bir hastalığa dönmeden alışkanlıklar

Çıtır çıtır sesleri! Delirtirken beni

Ay ışığım,

Geç Yunus endişeden gerekse bu pişeden

Sonra insan yaratıldığımıza zavallılığımıza

sarıldı batan güne karşı türküler saçlarına

bir bıçağın ağzında yürür gibiydin

Beni anlıyorsun, biliyorum..

Kaldıysa geriye ne kaldı?

ve silindi yazılar.

Alevden atlara binerek

kapkarakedi

Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım

Herkes ayrı ayrı düşlüyor, umut ediyor, şarkı söylüyor.

dondurmacıların tanıdığı

Söyle nerde yitik gemin

Sabahın kırağısı güneşe taşır seni öylece

Gözümü tütsülüyorsun hala

Yaşadıklarım mı yazılmıyor ben mi yazmayı beceremiyorum yoksa yazılcak kadar bile yaşamıyor muyum bilmiyorum...

ÇaresizLikLerimLe

Karla örtülü bekleyişler

hayatın belleğinden yavaş yavaş silinen alfabesinde

Bir bilmek ülkesinin, düşün iline vardım

İnan, sürdüremezdik...

yara bereydi her yanı

kendinden menkul biraz

Bir resimde toplanıldı bilmeden..

Çelikten sabrını kullanıyorsun zırh olarak

Rotası belli olmayan

güneş ışıklarına

haberin var mı

Nasıl sevmezsin eşitliği

yine de bu hüzün neden?

imana geldi dedi annem son nefesinde)

yıkıldığımı kimseler duymuyor.

son vakte

yağmur yağıyor ben dolaşıyorum

aşkı bilenim!

atlamışlıklarımız

kumrularında yükseklik korkusu

Yüreklerde?

Nostradamus uyusun mezarında;

Ve dönük sırtınla bıraktım denize.

Gecelerin şehvetinden

o yok ülke?ye yasalar biçiyorum

dahası

bahçedeki yaprak yağmuruyla uyanıyor yaz uykusundan. Yağmurlarla gelen mısralar, ansızın geceye sızıp can suyu veriyor kurak ruhlarımıza.

gece yarısı ayrılır tel fırçalardan

Delilik, kadınların aklıdır. Ve sadece bu özellikleri bile, onların erkeklerden daha üstün

herşey gölgeler kadar aydınlık olsa da

parıltı mı, yankı mı, çağıltı mı

İsyan olur milyon kere, hiç bilmez miyim

Eli kalem tutan kimi.

Yaşarsın çünkü.

yürünecek yolum yok

İkimiz de susuyoruz

Özgürlüğünden olmuştur,

Kor Ateşler içinde

Soğuk rüzgarları.

Böyle güzel bi görüntüsü vardır, hissetmek istersiniz ellerinizle, dokusundaki pütürlülüğü hissetmek.. Ama hissedemessiniz..

Kuytuya saklanmış yitik bir zaman sızdı ellerime, tam kıyı değmişken denize

gün kırgın

Bırakıp gidebilirdi apansız

AYŞA SAK

Durmadan morfin yapıyorlar

ama bu sefer eminim bu sefer keşke demiycem

kendinden gizleyen

ve martılarım...

Kanatlarını kirleten

Gönlünü sevgi ile yoğurup aşk gülünden bahçe yapan değerli canlar ;

çıkmayan sokaklarda yitirdiğim düşlerin

Adını aşk koydum kopardılar.

Kimsem kalmadı yalnızlığımdan başka...

Gökyüzüne uzanan elleri görür,

yüzünde arardım gökyüzünü.

mağdur

Dediler durandan,

bir yağmur tanesi hızını kesmişken sağnakların?

Siyah botlar

bir yaprağın düşmesi kadar ancak, acısı ve ağırlığı olduğunu.

Aslında affedilmezsin ya sevmek budur işte

Düşü Ne Biliyorum:Nilgün Marmara

Yada kalbini kederle onaran bir göçebe

kendi yaşamadığı kendi hikayesine)

Okyanus dalgalarının sesleriyle dol bu ömre

acı ve kaygının yarattığı her şey.

tılsım yiter

Bataklıktaki krizantem misali

Yeniden açsak kendimizi, atabilsek kabuğu.

muzdarip kafiyelerde

yokluğun isyan

her veda anlatılır bir vedanın içinde

bırakırken siz sesinizi dahi çıkaramıyorsunuz.

Bir korkunç acıya düştüm ki

düşer geceden karanlık

Herkesin ilk aşkına benzeyen

kaskatı gözlerim

uzanıp uzanıp vardığı şeyi

duymak istediğim sözcükleri?

derin izler bıraktın bende

benim çığlıklarımı susturabilir misiniz?

gerçeğim ıslanıyor

Senin zekana inanan insanları hayal kırıklığına uğratma.

O durumda ne yaptıkları önemli.

'tuzağını görmezden geldim

Yoksa nasıl tutunursun

ölüm peşimize düşende bir göçebeydik

Mülteci yüreğim hep isyanlarda

Değişse biraz ya da eskisi gibi olsa.."

pekala kandırabilirdik kendimizi

Yorgun savaşçılar seferden döner

birleştirmeye çalıştıkların

sessizce

Artık geceleri beklemiyorum,

Sen, hiç yıldızlarla dertleştin mi?

ben senin gibi sonsuz değilim

"Hani uzak kıtalardaki, romanlardaki, filmlerdeki acı çeken, çaresiz insanlara çok üzülüp, evde bir duvarın arkasında yaşayan çocuklarını gerçekten tanımayan ve onlara gerçekten üzülmeyen insanlar gibisin..."

üç duvarı yıkılmış bir evin

kapı aralığından

Feryatlarım tutuştu gül rengini aldı

Kulağında ninni gibi sesi

son cesettir kendine öldürdüğün

Bir ben gerçeği biliyorum

Hani dokunur dokunmaz, bir saniye bile geçmeden, hemen bükerler boyunlarını, solarlar..

Hatalıda olsa, adamda yanıyor?

Ne kalmışsa bir önceki serüvenden

burada akşam inerken orada gündüz

Sevdadan başka.

Aynadaki nefesinin buğusunu görüyorum buradan.

Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.

ışığında

yor/gun/um

Sonra Yeşillenir Çiçekler

düşer tam gözüne? bakarsın ya

İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait

kışa durmuş

sarıdan kızıla çalan nazlı bulutlar...

Yüreğimize alırız onları, ısıtırız

terk edilmiş olduğu zamanlarda gel

Bense bir türkü tutturdum

Taç örecek baş uzaklardayken.

O da ister belki sıcak bir el, hatta dokunmak ister, görmek ister..

güne dünden borçlu

Alıştır kendini biraz yalnızlığa...

Ve tadını kalın kabuklar ardına saklar?

aşk acısında olanlara verirlermiş

Varlığını

gök sadece yağmura anlatır sonsuzluğu

kör ve iradesiz bir şehvetin ateşine...

İkincisinde babam

farkım sadece intihar şeklim olacak

küçük hırçınlıklarına yenilirken insanlar

cinlerden vergi

Ben ütülü bir kuşağım..

İçimde kalan ucu kırılmış mızraklar

duyulup da korkunca çevresinde yalnızlığı

Umutsuzluk bile ne güzel bilir misin

acı bilir kendini

sonsuzluğa kazık kakacak

dilenciler bana muhalif

martılar görmüş.

yalnızlıktı sensizken tek yoldaşım

Aşksa, sevmektir. Durmadan,

Temsilcisidir farklı bir varoluşun, biri yolunu

Kendini dokunulmaz bir güzel bulursan

sularda aksini görsem, masallarda olur ya

Sen bilirsin

ve bankalar. sigortalar, belediye

herkesin yüreği değmiyor göğe

Sonsuzluğun siluetine takılmış gözlerimin izdüşümüne kanat çırpıyorum yine

Kendi yüzünden başka,

Avuçlarıma kaç yağmur damlası sığar ki

Yol olsa da, ses duysa da, dağ aşsa da

devamı gelmez düşüncelerim sessizlikte kaybolur.

sararıp sararıp ilişiyor her yana

Nasıl bir zamandı ki bu; havada özlem tadında bir lezzet vardı. Karmakarışık bir hava! Ama bir o kadarda Anadolu şehirlerindeki sabaha karşı koklanılan dinginlik! Keman susmuş, anlaşılan bir daha hiç çıkmayacak kırmızı kadife kaplı deri kutudan. Hani son kapatıştaki dinginlik gibi. Biraz buruk bir gülümseme, belki bir okşayış, kutunun üzerinde hafif bir el gezdirme...

Dizelere yapışıp ayaklanıyoruz.

şimdi senin uzanıp yattığın otlarda

canımın bir yarısını

Anayasası İnsanın

Seni istemiyorum!

bahçelersin sen. Bir kır evinde

Söküp atamadığım, derin pervasız bir acı var içimde

sıkıntı saatlerime sığdırdım şiirimi

Ve bir de hıçkıra hıçkıra ağlamayı öğrendim.

Üzerinden ürkek, belli belirsiz

Ardına bile bakmadan çıkıp gidiyor.

öyle kalayım

bense çok severim dertlerde demlenmeyi

Artık sokağa çıkabilirsin

duvara konuşmanın

Yazık olur bu düş yarı kalırsa

Duygularımızı bastırıyor, el ele tutuşmamızı engelliyor mu?

severek terk edersiniz...

Gece sessiz, gece

gözlerime bakarsın ya

gerdan sözcüğüne

Ve akıl almaz bir güç gönlün hecesinde

Çakmak taşından ateş

Delilik cambazlığında adımlarken akıl küpü sanatımı

biliyor ki artık gecikmiştir

Yangınlarla geçti ömrü ve hep yalnızdı

Korkaklığım, sevgi isteğimi

İçten İçe Bir Sevda

kalmadı buhranların zırhı.

Açık perde uçlarında çıkmaz sokaklar sallanır

tenim dediğim; değerken sana ıslıklar çalan

Aptal soylulara

her köşede kazılı kabullenmek.

dünyadan dışarı.

avcılar...

Dinle şimdi beni!!

Masumiyeti, bir laf dengi.

çatılarınızdan kristalleriniz dökülüyor.

insan sevdikçe yalnızlaşır içinde

Acıtamasın bir daha diye koparışım

Sonra hasretin doluyor yüreğime

Büyücünün verdiği elmayı yiyip de uyuyan güzel kız değildin tabii ki;

Ve herhangi bir şeyle eşit olmaksızın

Dinledikce susmasi, düşündükçe susmasi..

senin hangi şarkılar gider hoşuna

Direklere astırıp üzdüren nedir.

Fısıldaşmaları dalgınlıklara takılı.

uzardı geceler ve utanç

haykırıştı o vuslat acemiliği

Boğulduğun denizi görmemek için kaçarsın tüm kuvvetinle

bu derde düşeli

tenim huzursuz.

Sürüklenip durmaktan

Geleceğe ışık düşüren bir gülüşle gülmeyeceğim kimseye?.

an lacivert bir yalandır kendi zehrine tapan

Hava nasıl oralarda

Benim narinim

İkisi de sevgiler kadar anlamlı

Hergün yeniden kodlanan umutlarla kirletiliyor dünya

Bir buz parçasıdır

görkemli bir ölümdür artık mor

bilinmeyeninim ben

Sarı sonbahar, artık değil

sinirli, hapis insanlar dolduruyor caddeleri,

Güneş ekilip yıldız biçilen

Hep yarim kalmis hep yürek acisi olarak kapatilmis,

Şöyle bir sağdan

karışıklıkları dağıtarak

ellerinle çeke çeke

soluk soluğa yaşamak istedi dünyayı

Suları sevmeyi öğrenmelisin

Kimin sevdasıdır içimdeki

Yine başımda bir ağrı amansızca, sonsuz

Sanki tasarlanmış,

Ama sen hala bende dudakların bende

Okyanus'un ortasında can simitsiz kalsam umurumda olmaz

Yakamozlar ki karanlığın

Evladım.

seni hiç rahatsız etmem,

koca bir yaşamın yükünü

yüreğin üşüdüğü gün

Adımlarda damlalar

Bir kaktüsün süsünü

SONUÇTA BİR TOZ BULUTUYDU

Aşk rüzgarları koştu peşimden...

Sen seni sevmeyi bilirmisin?

Döndürmeli başımı.

zemheri ayında kin fırtınasındayız

kayıp geleceklerin saklanmış güneşinde

Istemesemde biliyorum

masumdur ve dostumuzdur,

Adımda bir acı

karartma aydınlık gelecekleri..

Kendinizden uzaklaştığınızı fark etmeden düşünce tellerini teleferik gibi kullanarak en uzaklara kayıp gidiyorsunuz

ama biliniz ki

Kaya çatlayacak, tohum yeşerecektir.

"acılar olgunlaştırır" yalanına inandıran

İnancın su katılmamışını.

kendimle vuruştum.

Susuz sevdamız çoğalır içlerimizde

Gerdanında güneşi gümüşlerim

Balıkların, kandillerin

Gözlerim gözlerinden korkardı

Ben gelmişim şu yaşıma

senin varlığın...

Tebessüm kor etinde bir yay geriyor,

Bağışlanmayacak günahın,

-Fikret Kızılok-

Adın güneşli bir türkü dilimde.

yırtılmış

Kelebekler uçar sılaya doğru

bir avuntudur

Şimdi sen, adı geçmişte saklı ince bir sızı?

hasreti benimle paylaş

Daha yirmi dört saat

Yıldız yalnız!

senli geceler kuşandım

eğik başlı cümlelerin arasına

Ben yine ben yine

kızarmış gözlerini,

Çöllerin feryadını

gözlerini

Adam konuşacak oluyor

Koynuna

yalanlarınızı ikrar saydınız

Hatta avuçlarımı doldurmak isterdim, gözyaşlarıyla,

Yazmak adına verdiğim tüm sözleri gömdüm bu gece

giden yollar kapalı

sayısız tarihler

aydınlıktan korkan gecenin kör saati

Tüm yalnızlıkları mümkün kılan birileri olmalı

Ağlamak büyür-büyürse

kırıldı yeminler

Tetiği çekilmiş yaşamlardan

Başarımızı arttıracaktır provalardaki performansınız.

Boğucu,

biliyor musun giderek azalıyoruz muyuz böyle

Parlayan elleriyle deniz

daha kısa yapardı

Vur beni yüreğim

Bir bıçak darbesidir uçurum dipleri de

Senin dudakların pembe,

Umutlar filizlenirken,

bozkır da sürülür

bir yağmur ki boylu boslu hüznümün endamında?

kabayım? patavatsızım? kuraldışıyım?

Zamanı durduruyor gibiyim

öyle vahşi

? Kaç gündür burada oturduğunu biliyor musun?

ben kendime sitem ediyorum gece

arda kalan

yapraklandım çiçek açtım bildiğim yerde

Uzak bir yerinden gelir gecenin

ince ve şuh bir zekadır...

? O hem büyük denizin tarafından geldi, hem de elinde keskin baltaları vardı. O kadar keskin baltaları olmasaydı o da varamazdı doruğa. Doruğa vardı da ne oldu. Sabırsızlığının cezasını çekti. Biraz sabretseydi hem bahar kuşunu yakalayacaktı, hem de An ́ın katına çıkıp ölümsüzleşecekti. Sonra biliyorsun o zaten yarı tanrı olarak seçilmişti, dedi.

Bir baktım Fahriye abla

Oğuz ÖZ

bir gülü iliştirip yalnızlığına

Sen; şimdi

yangın içinde

Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.

Yeniden başlamayı

''Yanılmışsın sen''diyen.

Gerçek,

yolum uzun

Yakan vefayı sırtlamışsa omzuna

midyelerin ağladığını.

naralarını atıyor sahte sevişmelerin ortasında

geçmişe bulanmış, tarihe karışmış, aksak bir halkın

bu kahpe dünyaya karşı sarılarak

özlemek ölmek mi, bilmiyorum

Attığım ilk adımda düşmüşüm,

Dağlara sor

bir çocuktu sanki hüvviyetim

Beni sevmeseydin yine bir şey değişmeyecekti

Karanlıkta bir gül açarken

aşklar birbirine benzer giderek

tatlı bir yağmur

ne söylerdin, kalbinde esip duran rüzgara?

ben ise rüzgarında savrulan

Yetim sabahlarda, bedeli ödenmiş bir sevginin çığlığıyla irkiliyorum

Savur biraz

Yeter artık

Acı çek, en büyük acın dizindeki bere olsun

bedenimde titreyen kar taneleri

Benim uslu çocuk yanım

Zaman kekemeydi ve tarihe sızan

her soytarı çetesini dağıtır sonunda

Bildiğim bütün şarkıların acemisi olarak ölüyorum.

Zeybek diyerek inmeliydi yere

Bilir ki...

emanet bir ata binip gitti görünmeyene

Bilemediğimiz

Birlikte çıkalım aydınlıklara

Savrulur erik çiçekleri. ?Boy atamayan ahlat

Hangi demden geçerim,

Ve inancın ateist birleşmelerinden olma

Saraylarda çılgın eden, kentlerde tek bırakan,

Sahibine düşman eden bu nankörlük

Ve bir bulut gibi sıyrılıp gidilmiştir

koy zarfa kağıdı, yola çıkar mektubunu

Bir alacalı çocuk gülüşü mü

kayboldular

Oradan oraya

Bir diğeri rezerve etmiş aklımı

Gittiğim bir tek yolum var

Şarkılarla değişirken

yineler: ?Geri döner zemheri?

Nazım ́ın kavgası ile yüklü

Sürgün her nefeste yalnızdır

ben koca bir hayat sığdırdım...

bir daha aramayız sanırız

Aşk, ölümün dudaklarından öptüğü zaman

Beni buldu arayanlar sonunda..

Gözlerim acıyor, ağlayamıyorum bile sana...

Sevdaya karşı;

Her yerde siyah sülükler

sakin olmayı öğrendim senden

ben olglar icnde büyüdüm

Öğrettiklerim gitti, öğrendiklerim kaldı

Sesinde ufacık bir hüzün olsa

kentin toza batmış ıssız sokaklarında

Sormayın.

seni, anlatabilsem seni...

Kapanmıyor ruhumdaki yaralar..!

Saçlarına ak düştüğünde,

Her nota ayrı bir yalnızlık

-oysa serseriydi

Ve sen

İçtiğin pınarlarda

Kaldırımlar bu kez de sensizlikten yana...

Ne de yüreğindeki sönmüş volkan

sana anlatmalıyım.

saatlerce okuduğum,

bir ormandın sen köklerine güvenen

İliklerine kadar emmiş

Gelip geçen zaman.

aşk koydum adını...

borcum olsun paranoyam

yaşadığım bu evse yaşadığım tüm acıları bir bir yüzüme vuran bir işkence odası sanki...

Artık gitme saati

o yüzden puntosu düşük

Bakarken

Hadi uyandır beni, söyle; gördüğüm zamansız bir düş mü?

sevinçler öyle bir nefesliktir insan için

timsah

Ha yağacağım

Kaçıncı durakta asılı kaldım?

ne ceplerde tren tarifesi,

bir simitte buldum paylaşımı martılarla

Sımsıcak öpüşürdük sarılıp birbirimize.

Susamışım çok kere

üzülme,

Annem sıcacık bir sesle:

Doğuya doğru bir tren gidiyordu,

Hani bir turna gibi üryan olunca yürek

görmesinler o zaman

Ağaç yapmış

ben saatimi yeni bir günün sabahına kurup

hangi sevişme bir vedadan daha uzundur

Seni, ağlamaklı günlerini?

kaç sözcük,

Öyle bir hayat yaşadım ki, son yolculukları erken tanıdım

Tellerinde sazın

bir hayat, mahçup ve duru

Parça-parça büyümüş bir çocukluğu

kendinde kaybolmanın bir tanımı olmalı

amforada balkıyan suyun dilinde

Kolay olmuyor alışmak

gelen vapurlara

Benim yanlızlığımdır

Biliyorum sana

Ya da bir kahve sıcağında

Şarkılara eşlik etmek.

o bir ölme biçimidir

Başıboş sokaklarda

başka ne anlıyorsun.

acı mı acı koyu kahve gözlerin

Üşüşür hayallerin,

İltihap bıraktıkları her hücrede

Gözleri de siyahtı zaten

Senin o kırılgan sesinle

Dünden bugüne kendini

çoktan karaya vurmuş hüzünlerin kalyonu

Kendini sev.

Ve belki de bu yüzden

senin yüzüne bile bakmam

Kalbini bir mektup gibi buruşturulup fırlatılmış

ah nereden de geldi şimdi bunlar aklıma

Çıkıp gelirsen eğer bir gün ağaç kavuklarından

Düşmanca bir şeyler bir şeyler biriktiryorlar karşılıklı

ellerim boş bomboş soğukta kaldı...

Gecenin arkasında, şakağıma son feryat

Farzet hiç ayrılmadık

düşündüğünü

hani...

Asla vazgeçme çocuk olmaktan

Seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun?

Aklımda hep sen varsın

Yeni evi sevmeye

Altına seriver, deniz!

Benim doğduğum köylerde

yağmur yağıyor ben üşüyorum

Tam birbirimizi anlamaya başlarken

Sıkıntılarımı, yokluğunu anlatıyorum

aşk için ölmeli aşk o zaman aşk

deniz kabarır,

Son yolculuğunda

Ya da kapatılmışsa içine dar bir alanın

Kanaryam

Sığınılan ada

Yol ayrımı bir beden

sıra dışı bir masal anlatmalısınız şimdi!

bırak bunları! diyen

huşuyla giydirdi geceyi kalbinin külüne

seni seviyorum dediğinde

içimdeki ülkelerin haritasından

yüzde yüz/süzlük yeni bir yüz

Ben denize

her ayrılıkta kendine saplanan bir hançer

çocukluğumu getirmeyin bana

Hesap sordum.

ağlayamaz herkes

Şahin mi, serçe mi, güvercin mi

Alabildiğini dalıyordum kalabalıkların sığlarına

paylaşmanın güzelliğinde

kadar yakından ve arada uçurum;

bu paydos vaktinde

söndürülmüş ateşin uçuşan tüyleriyle

bağırsam içimdeki dehşeti

Ne bulduk iki yüzlülüğünde seslerin

umutlarının meleğidir

bulutlar işaretledim dili çözülmüş haritadan

bir gülüşlük mevsimdi akşamlar

bu dünyadan. İşte yaşamak maceramız bu.

Verdiğin sözleri saklarım ama

ellerime çiy düştü

Yılanlara rağmen

içinse bu defa başkaları değil kendin kanatıyorsun

vazgeçtim güneşin altın kasesinden

Gözlerimi azad et

Bir daha acilmayacak sandigim defterleri tek tek actilar,

Korkularını zaten

İnsan çığlını.

Onarmaya kalkmasın

artık seni yormam, sakın üzülme

içimdeki görünmeyen gecede

Unutulmaz gidenle paylaşılan hoşluklar,

sağ gurbete bezeli yaşanmışlığı

üstü kalsın ayrılığın

Bir aşkın sevinci dolardı yüreğine

Tepeden tırnağa sevmek?

terk ettim bütün tonları o rengin

Geceden sabaha kurşunlamaktayım

Gidip denize bakarım

terk de edemezsiniz

uzun yolların sonunda kırılıp kıyıya vuran dalgaların hırçınlığında yüzüme atılan tokat gibi incinmiş bakışlarının öfkesinde in/cindim

bitmek tükenmek bilmeyen,

Birkaç insan gölgesi

yıkardı düşlerimi

Gözleri oyalasın diyedir..

ve yeni bir yürek üstüne

Meraklı rüzgar

bende biliyorum artık

günlerimizi ihanetle kutsayıp

Ona verdiğin değer kadardır.

maviye boyandı kapılar

İşte o ağacın çapaklarıyla

Sen gelince çiçekler açsa, yağmurlar dinse, içimde kopan fırtına bitse.

Dinlemesem küstah bir merak var bende

ne senden kaçabiliyorum ne de geceden

Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı

Sonunda gökten üç elma düşmüş. Üçü de üç bine deva olmuş. Yalan gerçek olmuş. Muratsa yalan. Varlık bu alemde Hiç olmuş. Hiç'se seninle bir bütün.

hayatın acısını...

"iyiliğin içindi hepsi, seni sevdiğim için..."

Gene kuşlarla uyusun çocuklar

Asalaklar beslenir

METİN ALTIOK

Akrep olur: Zamanı gösterir.

hiç bir sürgün

O mendilin kokusunda

Dünya bölümlere ayrılır

Derin derin nefes alıyor

-Birhan Keskin-

nerede olsak hep girdi mavi gözlerimize

ama gelinciğin kendi toprağındaki uykusuna saygı göstermemişlermiş

toprağını sulayan nehirlere, çocuğunu emziren

Şimdilerde olmasan da

Ruhumu çaldırdım, yitiğim var

Derinliğin parçası gözlerde yenik

Verilen sözlerin nasıl denize atıldığını,

geceleri bir yıldız ansızın kayarken gökte

Ama sakın gözüne hüzün kaçırıp ağlama.

yaşadığından uzun

ve bin katlı elbiseler içinde bir takım insanlar

Şiir çekip alıyor bizi gömüldüğümüz seviyesiz bataklığın kucağından...

suretimiz ağardı kurulan darağaçlarına

Uzaktan bir bulut geçer

hesabı sorulacak benden.

En güzel yıllarınızın,

Bir ceylan sessizliği olur burada aşklar

bir dal,

erken gidilmelidir

üşütmeyen rüzgar,

yani gerçeğin alternatifi

Fotoğraflar çekmecede

onun omurgası yok / benim var

hiç çıkmasın, ağlamasın, üzülmesin

Of sevdam of

Güneşi tutan ellerde serinlik

Renk değiştiren camlar

işte o zaman patladı yüreğim

Dahası dahası

bunların bitmesine

Aynı koku olmalısın toprakta...

güvendim dostluğuna köpüklerin

Ümit Yaşar Oğuzcan

dilim çiçekbozuğu

yaz bitti,

buruşuk bir kağıtta tutuklu kimi zaman;

Ve anlamını yitirmiş bakışlar

Kasabalar... şehirler

Yolunu kimselerin bilmediği, bilmek de istemediği

Kervanları gördüğün mesafeden

Sadece dağlara caka satan bir sema...

vurulmuş bir insanla kurtulmayı düşlemenin

gözlerini dokudum

Ölesiye buruşuk

beden candan yorulur

saçlarından sızan bu karanlık yağmur

belleğim;

Sevdiğine "Yüreğim" diyen o tılsımlı zerafeti yitirdiğimizden beridir, burkulmaz oldu yüreğimiz bunca nefretin karşısında...

işgalci hüznümle dörtnala koşan

uzun zaman sonra fark ettim

daraltılmış... İlk sahibinin o pantalonla yaşadığı şeyler,

Horgörü bağırıyor,

Bilmem ki nasıl anlatsam;

Şimdi kavak yelleri esiyorken başımda,

Her rüzgarda seni arasamda...

Gecenin sessizliğinde, sensizlik kokuyor buram buram ey yar... Ay ışığı parlakmış kime ne? Gören bilen nerde? Sen hangi bilinmezin içindesin karanlıklarda? Ben nerdeyim?Aydınlıklar benim için değil.

Risk alsak.

İnsanlara

açmaya kıyamadığım gelin bohçası

kurşun kurşun süzüldüğü

Sigaranla aracını

Uzak diyarlardan dönecek.

Heyelanlardayım

Ağır yükler binmiş omuzlarına,

ismimizi söyleyen herkes,

sen bir fırtına idin, ortalığı kasıp kavuran

Benim istasyonlarımda bilinmedik trenler

Tere boğulmuş,

İnadına ayakta...

Daha önce dökülmesi yaprakların

aynada kırılmış izleri bir hayatın.

Hayatın aritmetiğinde bu hesap tutmaz yanımı?

Gölgesi lal olmanın düşlerini titretir

Tek bir kahramanı var

Parladı

Ve hiçbir dilde anlayamıyorum kimseyi..

Diz boyu birikmiş kar içinde

çıkagelirse ve bulursa acı birimizi

Öznesiz yüklemlerle hayatı yaşamak,

ve herkes biribirine benziyor

Erkek kadına dedi ki:

Varlığına umutlar

ARKADAŞLIK HATALARI

düşünce

Yoksa bir kırgın bakışı mı

Güç gerek zaman gerek

William Shakespeare

bir sonraki nefesi beklersin

aynı acı

Elif KÜÇÜKARAS

peşim sıra takip etsede beni hep uğursuz sesin

Şimdiye kadar yaşanmış en karanlık geceydi,

yüreğimin yangını o kadar artıyor.

Şiir yazmaz

Öyle bir ben ki gelen kapına;

Sana bir şiir getiririm

Fırtınada, ak ayazda

Sevmek ölümü yenmektir,

Karanlığın göğsüne,

yol bir yere gitmez

han sahibini arar şaşkın şaşkın

Damarlarıma Lazca bir çay aksın isterdim

Eğer verdiğin o kişide kalmıyorsa ikinci bir sır şansı verme.

selamı sabahı kessem biter mi

nasıl dirildiğine sende şaşarsın

Umutlarım yer değiştirdi.

Sinemada elinin elimde terleyişinin bir anlamı olmalı,

söyle şimdi, biriken ne, kökleri büyüten o karanlıkta?

Benim intizarımdır

bir haykırışmı

çünki elbette bir su

Ve kucaklaşsak yeniden.

bir kavga tutturursun hiç yoktan

Pişmanlık ve geçmiş, bu yaşamda,

Ben tüm kişilerinin

Ancak başkaları da gülüp şakalaşıyorsa tadabilirsin neşeyi.

puslu gözlerde

hiç bu kadar çaresiz.

bunca eskitilmişliğin arasından

sıçrayan tellerinde, acılı bir ömrün sevinçleriyle

Ölümdür biraz hep aynı yatakta

gökyüzüne asılı kalmış yağmurlarıyla

Konuşmayan göktaşlarıyla bir düş kurabilirsin.

Eğer, bütün etrafındakiler panik içine düştüğü

daha hüzün kalabalık yaşamaya alışmamışken

(gözlerinden kopan o mavi ışık

kapanırken bir yerde bir pencere

Gitme vakti

Tut ellerimden sımsıkı ve sar yüreğinin kundağında kanayan bakışlarımı...

Bir çok çalışan olmuş onu anlatmaya,

Gece katil, gece

öyle kırılıyordu yaşanmışlıkları aynanın

/Kalbimi orda bırakamam...

aşk ok muydu

ve sana verdiğim tek armağan

Bilir misin bekleme salonlarını?

ve kaybedip yeniden başlayabilir

kararsızlar onunla bakıyor

Burası işte tam burası bittiği yerdir sözün

Onun ve benim için.

Süzülüp içinden dizelerin

Abdülkadir PAKSOY

Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.

Duyanı ısıtan, kulağını kestiren, güneşe baktıran,

güneşin ortasında karanlık olmak gibi

sırasız derslik

kısa bir söz ederim

Bende sana yetecek kadar ben kalmadı...

unutulmuş sözlerin ilenci

bir meslek tutardık

Veyahut bir gece yarısı ağlamak sana

İnecek yüreğine

Bir uzak şehirdi düşlerim

bir türkü söylediler, duydunuz mu

tanışıklık.

bir dökebilse içindekini

-beşaşet güzel mısrlar için teşekürler...

bıçaklara

sen huzur duyarsın kollarımda olmaktan

yalnız

Hıçkırıklar dökülür gidenlerin ardından...

ölümsüzlük için

yakıyor içimi yanıyor içim

tanımıyorum kim gelirse gözümün önüne,

Ürperen sahiller gibi

Çektiği bütün acılara rağmen; mutlu,

şiir sevdası yüreğine düştü mü kolay kolay geçmez

buysa eğer;

başka yolu yok

Başka Frekans

bir kıyım ki öyle

belki yazılacak yeni bir ömrün başlangıcı

tren yolları?

havası ayrı hava..

Yosun tutmuş tortulaşmış korkular

ben kendimi anlamsızladım?

Öfkem gövdeme sığmıyor...

Bir bulup bir kaybettiğim

Gel boynuna sarılayım

Ne kadar yakın olursa olsunlar

Hani bir ahunun can damarından

bakarsın hükmü geçer

Tutmak için verdiğim sözüm var sana

Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar

Denizi kirletmezdin.

ben en çok seni sevdim gece

ama sen geldin araladn

üzerinde mavi bir palto, çantasında dünden kalma bir paket sigara.

susarsın ama

Hüzün kokuyor çiçeğim

Kahredici bir süvari gibi

hüsran

Anımsamıyorum yarı dolu

Sinema köşelerinde kimileri

Gece duman, gece

Ararsın kaybettiğini

Kalbimin kuytusundan

sen eski sen değilsin sevsinler

Ölümünü bekletiyor şimdi seninle

NERDESİN GÜLÜM DÖN DİYE DİYE

Soluk soluğa yaşadı kentleri, aşkları

ne bekleriz bilinmezden

?hoşçakal? demenin de bir tanımı olmalı

Her şeyi, ama her şeyi olağan dışında,

eksiklik bir öğlen gibi dalgındı

Devrik yaz kentlerinde

o safran resimdeyim.

gerçekleşmedikçe sıradanlaşan

Yakışma de, hak ediş de; ama duruyor.

sezilen baharla uyanışı gibi yenilendi - umutlar -

Koşarsın pencereden pencereye."

Bulunmayacağım uzaklara

Ne yapacağımı sanıyorsun ki?

Bana doğru yürüdüğün her sabah

Bekletme beni çöl zambağım,

martılar geçiyor kulaklarımdan/çığlık çığlık..

alnına solgun düşen saçlarını seyrettim

Kurtulurdun

Ayaklarımın altında kumlar çıtırdıyor

"sevinçler birikmez" doğrusuna inandıran

İşte herkes biraz kendi kaldı

yanlış işliyordu zaman

seni yazmak isteyişimden dolayı intihara kalkıştığı düşünülürse

Meğer ki bir çiçek kendini erken soldurmakta...

Diye başlayan sohbetlerde açılır eleştirinin kapısı

Giden dönmedi terketti bütün mevsimler

Ve hayatın

Sakız gibi çürüdü zaman

Sonra sabah olur

Ve her nasılsa keklik sekişli

Don vuran ağaç sürgün verecek,

Ya da şöyle bir fener

isimsizler benden afra, oda benden teşekkürler...

Gözlerimizdeki yağmurdur önemlisi

Hepinize merhaba

hem ahenk içerip, hemde kendi içinde uyaklı olmak, ba$kalarını en ince yerlerinden etkileyip, akıllarına kazınmak, sürekli tekrarlanan olmak bazen kısa olup çok $eyi vermek bazende uzun olup sürüklemek gerçekten istenilisi bir hayat...

Ansızın desem ki: hoşça kal canım!

gece acı bir çığlıktır

ve alıp bir avuç toprağı elimize

tenimi başka tenlere savurdum.

şiir bu, söylersin, hiç üşenmez yine söylersin

Akreplere,

içime bağırdığım adın

gelmişsen

Kanadıkca tuz yerine gözyaslarımı basmak yüregime.

ısrarla yaklaşan örtüsü karanlık yalnızlığın

Dinlerim yosunların konuştuğunu

Bir yanlışın içinde çoğu kere.

yorgunluk stres

? Ya, bahar kuşu, dedi yaşlanmaktan nasırlaşmış kalın bir sesle. İrkildim. Nasıl duymuştu beni. Halbuki kendi sesimi kendim bile duymamıştım. Bakışlarını yine uzaklara doğru çevirdi.

Ağzında dinamitle

yine de yıkarsın kusurlarımı bakışında

Adım gibi bilirim bu sokakları

DÜŞLERİN VAR GÜCÜYLE

Aşık olan erkeğin gözünde ise her şey yeniden değerlenir. Çünkü aşık kadın "nasıl olsa bitecek"

ya da dördüncü zamanın

aralık perdelerden yüzüne düşen

beyhude düşlerin

Başka kasa kalmıyor?

Sevişirken yılan bile dokunmaz

? Bahar kuşunu bekliyorum, dedi.

Ölebilirim bu genç yaşımda,

Sonra bu kuş, bu bahce, bu nur.

Aşk urganı boynumda ve şimdi

günaydın gece,

bir tek sana el sallıyor

gittiğin gerçek bu kadar herkese benzerken..

Kendini yarattı kendinde

suçunu, kabahatini bilmeden?

Bilemeyeceğim bunu hiçbir zaman...

Tezatlık savuran bir bedende.

Ve pişirilmesi zor bir hamlık

Hatırlamıyorum...

Kar Şiiri

zaten bir farkım mı kalmış tenhamdan

Bir adam ağlıyor

Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

hep yanıldı ve yenilgilere uğradı

Altında patlamamış mayınlar

Sen benimle ölürken buluşmayı

Her daim mutluluk sizinle olsun

biz öyle önseziden çakmayız modalardan filan hiç

Yüreğini

bir daha hiç batmasın.

ağlıyorum

?bu eteğin üstüne bu bluz yakıştı mı? ?

yolcular varmıştır varacağı yere

Anneni daha sık anımsıyorsan hatta anlıyorsan

İsyanım sensizliğe,

Kendimi kandırıyorum kan kırmızısı şaraplarda,

kaldırımlara bile hissettirmeden çıkacağım yola

İşte dağlar! İşte, sabah?ın en çıplak saatinde

kurt nasıl kemirirmiş gövdeyi kuruyan dallara bak

upuzun çığlıklarla süslenir

iki yüzlü düşünceleri;

Yüzeyde bir şeyler hiç durmadan değişiyor,

ezber edilen sokak travmalarıyla

Kendimden kaçamıyorum

Bir hülyanın dalgın avuçlarında

Kadın haklı olarak kızıyor

İki yabancıydık ağlamayı bilmeyen!..

Kirpik ucumdaki esrar

Dumanlı gözlerinden bir damla yaş gönder bana,

geçip giderken acı yıkadı ellerini

Saç, güzel bir buluş,

Hayal, sınır tanır mı?

Ne fayda..

yok sanırım:)

gözlerimden akan bir damla yaş sen...

Yalnızım, yalnızsın, bize kim gülümseyecek.

Geride kalan ne varsa soluktur şimdi

utangaçlık. Hırsızlık yasak ama yağma helal.

anlatmak istediğim?

Delik deşik bir yaprak

Sen benimle gökleri paylaşabilir misin

Keriman Halis?i: ki,

Sana bahşedilen zekayı kullanmayarak Allah?a hakaret etme!

ve miyop gözlerinde, yorgun gölgelerinde

Gündüz parlayan yıldızından, gerçeğin!

Bütün dönemeçlerin;

vicdanlar emzirip günleri avutacaktık

Rüyada dinlenen bir masaldı...

Yıldızlar dökecek, ve bu sefer

Sosyolojisi, sentez algısı?

iste yeni bi baslangc daha

Her ırmak kendi göğüne yaslanır

işaretleri çoktan unutulan bir dilin

Deniz

Teslimiyetten

Koşabildiği kadar koşmalıydı

anlarsınız ki bir çaresiz aşktır bu

kaç bahar vurulur hırslı, telaşlı günlerimizde?

hayatı tersyüz edip astığımı bulutlara

yoncalar açmaz

ellerinde yaşayacak ölümsüzlüğü bir sevdanın

Gezdiğin dağlarda

şiir bu, musa ́ya gücenir kızıldeniz ́de söylersin

gülücükler

Her işin iki yüzü var.

tek çözümde "sen"sin

beni görünce öylesine kaptırmştın ki

gözlerimi kapatıp açtığımda yanımda olsan:'(

sırtına binenler sarmıştır çevresini...

inişler

Belki de bilmediğim bir zamanda -aşımsız- gidenlerdensin..

Kalbur saman içinde

Asil Turk - Acemi - Veysel Karani Muslu

Yoksa zarar mı veriyor bu ürkeklik, bu kabuk bize?

Karşılığı yok hiçbir acının

ölüm, dedi tendeki sureti içindeki aynanın

yüreği alevler içinde yanan ben?

çok aşklar : yok aşklar?

ismini unutmakla başlamışım,

Petek petek bal olmadan tükenmez

Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor

Birini seversem ben; cinayettir, intihardır,

bu tınıyı bir yerden tanır gibiyim

?beni terk et

Günlerimi külle soyarak

Dolup boşalan bir dünya

gözlerinde

Kaşları da siyah

hatta ay kadar güzeldi

Gülün morardığında menekşe sayıldığı?

o halde "günah sizden gitmiştir"

ve bunun sebebini senden bildikleri zaman

yavaş yavaş

Tanısaydın eğer

bilmiyorum can

buğuyu öpüyorsun.

Sonsuz sandığın yaşam kısa

Ne atom başlıklı roketler

Bahçesinde umuda kanatlanır serviler

kör kuyular uykuma.

Nefes alıp vermek gibi

dalgalar ıslatır derinliği

Ama üşüyor şimdi kar fırtınasına tutulmuş

takıp takıştırırken

Sonsuzluğun toprak teknesi

kırıldı yine kalbim,

Gideceğin en uzak yere.

bu kahkahalarla gülen kim anılarda.

yıldırımlar düşürürsün yüreğine.

Kirli beyaz.

ıslanıyorum mısralarında

üstündeki çiviler batardı

sen beni imtihan yerine koyanlarla yarıştırma

öyle ya da böyle

Sevinci carpmali...

Kirpiklerinde

ana rahmine dökülür de sırat ırmağı

Esrikleşen hayata

İktidar oluyorlar, milyon, milyar olunca;

ben karanlığına sığınmıştım

Cümlelerimin devrik darbe girişimleri,

Her gel gitte ters dönerdi taka

gecelerse arkadasım

Koza içindeki kelebek misali

Saçlarıma yıldızların yağdığı bir gecede

DENİZİN DELİSİ

Acıların heykelini yontan el

fukara mı fukara

Şimşek kesiyor karanlığımı,

Necat İLTA

Acı ata yadigarıdır

ateş yalan söylemez, duman yayılır

BUĞULANMIŞ BİR YALNIZLIKTI SENDEN KALAN

Güvenmediğin kimseye aleyhine kullanılabilecek hiçbir koz verme.

kurumuş duygularını

sınanmadık mı yeterince?

Bu bir aldanış mı? Yoksa var oluş mu yeniden

Biz olalım ve bizde kalalım...

nereye boşalttın

Marifetler kibirlenip, ihtilali yaşatmadan ellerime!

Sensiz baharlar, hazan taşır bağrında.

şimdi yorgun ve durgun uçmuyor güvercinim

Hırçın bir okyanustur yürek

Sevebilmek seni,

diklenir üç sokak lambası karanlığa

O, gittikçe gerçek.

bir zindan, tarihten.

Sana duyulan sevgiyi ve güveni istismar etme.

Haktan yana atar

yanıltan

bu kadar rahatlatıcı,

tünesin fecr kaldırıma

Ama sana kendimi sevdirmeyi;

iyi kocadım diyen bir seste,

Beni bana kırdırır

Ki bir ömrün karşılığıdır serüvenler

RÜZGAR AĞLAMAKLI GÜNEŞ YORULMUŞ

güneş?e vuran. Anlatmasaydım

duyuyordum, dinlemeyen ruhumdu

Gelmeyeceğini bile bile belki gelirsin diye

duyguları,

patlamış mısırı, bitkileri, ihtiyatlı halini

(karanlıktı ve geçilmez darlıktaydı geçit

Ya da resmi yakıp ben onları bulsam diyorum.

Ve sonra ölümü bekleniyor insanoğlunun.

Bağladım Gönlümü Zülfün Teline

Hayalini kuranlarda olmuş,

yürüdükçe bütün yutulan bir acının izleri

ve ben

Bakınca bakan. görünce gören.

ve ezberlerin...

Geceler perişan, geceler biçare; kavuşamıyor gündüzüne

sen kırıldın kuma dönüştün

Kursunlanan deniz fenerlerinin

Ben hep kendime çıkan bir yokuştum.

Bir ülke olmalıydı

buluşturan gökyüzünden.

MUHTACIM SANA

Eğer beklemesini bilir ve beklemekten de yorulmazsan

Ne fayda!

Eklemlerimde geçmiş zaman kırıntıları,

var?dan yoğa

Gece saatlerden geçti,

hayat ağacının yapraklarından

İçindeki vurgun aşklar mezarlığında,

Neylersin.

yalın bir zaman kavramının

Tütünüm, Adıyaman?Çelikhan

Kaçamak bakışlarımız dokunurdu birbirine

Hep alıngandır ağzındaki şarkılar

uzanıp dokunabileceğimiz kadar yakın)

Kadınlar, ki yoklukları farkedilir olsa olsa. Kadınlar,

Beni sevdalar.

Yüreğim nasırlarıyla umudu koruyor,

BİR DÜZ TEPSİDİR

İhsan Altınışık

belki elinde çay tepsisi belki meyve

bütün yollar invizama çıkıyor

Unutulmuş yaşamaya başlayıvermek birden.

acıydı. yaralıydık ve yaşıyorduk

külüme derman diye, tüm susuşlarını?

densiz bir erotik şarkıya soyun sustuğun her saniye

zeki ve kör

Kaktüs çiçekleri hevesli

Gelişsin içindeki sanat.

Yıllarca çiçeğe benzettim sevdiklerimi.

Neyi Yaşamak istiyorsan Onu Yaşa

alıştıkça anlamsızlaşan

Yeni bir gün başlıyor demek

Oysa ne çok işi var aklımın

Duydum, ne iyi dedim...

Diller günahkar

Gelmedi,

Genzimde çırpınan peltek yutkunmalarım,

Sallanan salllanan

yerçekimi kanununa muhalefetten

Erbabı işinin?

dudağına, yüreğine, kafana.

Buna o sebep diyor

gözlerine bakarak..

olurolmaz bir anda

nereye, nereye koysam başımı

Kendi kişiliğinde kal,

ellerindeki toprak

kalbime anjiyo ve beynime MR?dan

içtenlik öyle hesap işi ki

Yağmur damlaları dolu

Karanlık ağartılı sesler tükeniyor yavaştan

düşürmeden varlıklarını

on sekizimdeydim henüz ve

kurak iklimlere

ama canım isteyince 5 dakkada yazarım.

ama, gidip görmek istediğin

Çıngırakların, kızakların karı

Değişen mevsimlerin sesi yankılanıyor solan renklerin serinliğinde

avuçlarımdan dağılacak evrene

yaşamak

Hayata pankart açtığım bu şehre adımlarımı

Heykelini yontuyor yalnizligin ustasi.

Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;

Uçacağı gündür hasret

Dağılır üş beş fukaraya

Güz kağıt kesiği bir sızı şimdi

Şiirler yer değiştirir

mahcup bir suçlu gibi aradım.

Her dikeni gül saysam? Böyle kıraçlar varmış,

Ellerim Koca Sinan ́dan

Onlar yanlış biliyor

sevdanın karasındayız

ben nasıl kalkacağım

Bir yandan bana susmam için eliyle işaret ederken, öte yandan da kulağını toprağa dayamış beklediği sesi duymaya çalışıyordu. Bir süre öyle kaldıktan sonra doğruldu. Yumruklarıyla gözlerini oğuşturdu. Kirpiklerini kırpıştırarak bana baktığı zaman suratının bir ölünün yüzünden daha anlamsız olduğunu farkettim. Gözgöze gelince korkarak iki adım geriledim. Bakışlarımı gözlerinden ayırmadan kendi kendime "bu yaşıyor mu?" diye sordum. Gözleri irin doluydu. İrin dolu gözçukurlarına bakarken gözlerim sulandı. Başımı döndürüp gözyaşlarımı sildim. Ben gözyaşlarımı silerken o; kalın, ileriye doğru sarkık ve etli dudaklarını titrete titrete:

yalın bir sahip olamama duygusunun

Bütün doğallığıyla yüreğini konuşturur musun benimle?

Gözlerim başka,

Gidişinle volkanlar patladı içimde

son duvarı gibi sustuğumda

? Hadi, dedi. Bir süre ssessiz durduktan sonra, hadi daha fazla geç kalma, dedi.

olduğunu söylüyorsun kendine ve akşam iş dönüşü onlara

Türkü desem

başını omzuma yasla

Artık yıldızlara bakmıyorum,

Her gece yıldızlara bakardık,

Ve her zaman butun parcalardan daha buyuk olmali...

aşk insanın adının karışıpda

sevgilimin sütlenecek göğsüdür diye

SENSİN BEN

Çevresine bakan kişi için?

uzun bir süre

Öyle bir duruşu olduğunu yaşamın

Anılarsa birer çıban izidir

atmışsın adımını dışarı, dalgın düşünceli

dudağımla, yüreğimle, kafamla;

bir zamanlar bir gülücüğüyle

Şiir tadında yaşamak...

Simit sarar ellerim yokluğunun kavrulmuşluğunda,

akıllı başımızda satarken bizi hayallerimize,

üzülmüş ya da sevinmişsin de tesadüfen akmış yüzün

Bir de sen yor

mürekkebine aldırmadan

gerçekler uçtu elimizden,

Kaybolan umutlar var

Gözüm yok

Kendimi Dağlara vurdum

Ertelenmiş yaşamdı ölüm

VI - saçlarımı dağıtan

inanmışlara bir yıkım öğretilir

Ama o akşamı hiç unutmayacağım

Hadi...

sessizlikteki sesi bekleyen o yüz?

Sebebi yok, sadece

Gittiysen

sen gidince ben bulurum seni

Uyandım uyandım, hep seni düşündüm

yaprakların rengine inanmamayı

Aşk dedin, bağrıma soktun bıçağı

ayrıkotudur, kuşatır topraklarını

Simdi yüzlesmesi zor olsada eskilerden cok yarim sevdalar kalmis,

Ah, sesime sağır yalnızlık?

Buralara da martı vurmuş

Hadi gel diyor dudakları.?-Özledim, hadi gel

ve sessiz harfleri koru.

Sonra o biri onun küstüm çiçeği olduğunu bile bile ''acaba gerçekten küsüyor mu?'' diye merak eder.. Ve dokunur...

alışılmış hüzünler vardı.

hiç bir engele takılmadan koşan aşkına.

yağmur yağıyor İstanbul'a

Açılır hayale kıvrak bir yelken,

kaderine yuvarlanan birkaç damla

Yurdumdan getirdiğim

yeni doğan çocuğun

Herhangi bir durakta

yutkunamadığım sedada saklandı ismine yazılmış akrostiş

Sevdadır emziren direncimi

ve sevdiğini fısıldarsın kulağıma

Durdurabilirsen!..

uykulardayken dünya

Ve usuma çığlıklar devrildiğinde,

geçmişi unut! dedi, sokaklara çıkma

ÖLÜYORUM!!!

Çiçekleri koparmış

Yüreğinde çığıran.

Savrulurken rüzgara elemlerin kakülü

Sen benimle mevsimlerin ardında

Cevaplarımız olurdu bizim de

yine doğuyor

konuşsun...

Bir gül ağacının dibine dökeceğim.

HASRETİNDE HAYALİN

Seni bir akşam-üstü düşündürebilirim.

Sihirbaz sihri kadar yanlış iken olan doğrusu.

Gel dağıt mavini

anlıyorum, seni de terk etmiş sevdiğin biri

kentin baskısı kaldı bize

her aldanış sudan bir şey koparır

üşüyorum

Hasret bende kıyamet

bak yine yetmedi. gece bize göre değil

ayakkabı yaparsın yılandan

Ayaklarımda prangalarla bi gayret uğraşırdım

çetrefil, iri bir gözle

akbabalar üşüşünce dilime, yaşlanınca dağılır ya dağlar

çıldırsam kurtulş olur mu dersin

ömrüm azala azala önümden akarken,

İstanbulda uyuyan devlerin rüyasını

? Geçen gün anlattığın cehennem gibi mi?

Taki biri gelip büyüyü bozana kadar. Biri gelir o an. Bakar ona uzun uzun.

çekemez kimse beni senin dışında

şık atışlarını?

Ne bir serseriydi ne de yılgın bir savaşçı

kulaklara fısıldanan ezanlarla

gece rüyalarımdasın işte!

bir nehirdir bu sızı, yolunu bulur...

Biri yanlış idi unuttum.

sevi akışından tutabildiklerimdir

On ikide ok gibi?Biliyorum? diyorsun.

Ama kalbimi kırarak beni uyandırdı

senin dallarında kuşlar uyurdu

Gözyaşlarına ilmik yapıp,

Bir gün, bu mahzun sevdadan geriye

Bir martı olmak isterdim

aydınlığa boğsam.

? Büyüyünce benim dişlerim de senin dişlerin kadar beyaz ve güzel olacak mı anne? Diye sordum.

- ki onlar daima birer yalnızdılar

Bugün bütün yağmurlar kiralıkmış,

Gerçek olmayan hayallerimizi düşün

Hasret tırnaklarını geçirmişti beynime

yüzün sevda gelinciği

Çaycı Selami Anadolu türkülerinde rüyalardayken

bir nefes yaşamaktır her sabah

sordum ona, gerçek hangi yüzün senin?

Mona Lisa?nın gülüşünden düşmüş ortalığa Leonardo

yaz kalsın orda çocukluğum ağlasın

Bir başlangıç olacaksa

Yaşamanın

kararır sesim kuşkusuz

bağlayıp bulutların beline

Bu kadar kolay mı?

Üşümeyi özlerim ara sıra, belki özleyecek başka bir şeyim olmadığından,

çığlıklar attı

Renkli bir sanat vardı üzerimizde, siyahı beyaza karıştıran. Beyaz ağaçlar yetişirdi bahçemizde, değirmenleri kıskandıran. Ne çok beklemiş çiçekler gülümsemeyi; ne çok özlemiş saçlarım sevilmeyi?

Anılar koyma.

bitmeyen arzularına muhtaç kalmıştın

Dilencilerin borcunu ödeyip gitme vaktidir şimdi..

Koklasana...

Gitmelere binbir gurbet türküsü yükleyen

Şiirin kendini göndere çektiği yerdir

Bu koca şehirde kaybolmuş benliğimi bulmaya hiç halim yok...

O kendin bile olsa...

durağa yazılmış isimlerin kızılında kayboldu saflığın beyazlığına sığınmış aşk

Damarlarına kimsenin elleri değsin istemezken bazen siz damarına basıverirsiniz onun.

Kendini zor taşıyan bedende...

Temiz kalsın

Dolaşıyordu sinsi sinsi.

Ve artık gidiyorum..

kıra kıra hayat kalmadı kalp

Aşık oldum..!

yanacağız ikimizde ateşte

Gezerim bir bir sözcükleri

Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya

O uçucu, masum, sevimli çocuksuluğuna el kaldırmaya kıyamaz.

Sokak gürültüleri,

Kimileri balıkçı oltalarında ararken ganimeti

TUTSAK

Onların kalçaları küçük bir okyanus?tur

Birbirimizi incitecek sözler karnımızda,

rüzgar bile taştır kayadır

ıssızlığın ortasında iki can

Aşk Olmalı

gece dert

Dostlar da çekilip gidiyorlar hayatımdan

gökkuşağının mavisi

Sabıkalıdır şiir

Sustur şunu

çocuk edası?

Yalandı sevdalar

Şelaleye bel bağlamıştı

Titriyorsa yükseklerdeki ışık?

Kahvehanelerde demlenip dururken kimileri

Yalan korkaklığın tortusudur.

Unutulmuş yemin gibi

Bir başka sevdim..

şiirin çokluğu yok ki şaire terk edilen

Ne çıkar ateşböceği sansalar beni?

Öpücüklerin bulut olmalı

Artık:

Bende hasret

Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.

sularınızdaki kurbağalarınız timsahları dahi

Eskiyor bizim bellediğimiz şarkılar,

Gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür

Üstünde sağır dirileri

Zamanı hatırlatan her şeyden nefret ediyorum.

Bir sevildiğin kalacak yanına

leblebi tozunda

İnsan kayıran tüccarlar,

say ki yaprağa düşer çiy tanesi

sicili bozuk şarkılarla geliyorum sana,

Sen yıllardan sonra mutluluğu bulduğumsun

bereleri yüzünden yapılan yamalar, ter tüketen

Buldum diye sevinirken

kirpiler ve kaplumbağalar gibi..

çığlık çığlığa bağırmak

Gözlerinde okudum

Sarilinacak biri olmadigin zamanlarda bile sarilmali...

beynimde hissiz bir acı

yırtık fotoğrafları yeniden yırtacaksın

Mekanik duyguları.

"Bahar-ı ömrüm; aşk bir maniadır ki ya aşmak veya tahrip etmek lazım; yahut da huzurunda kalmak ve yok olmak..."

kalan günler benimdir artık!

Eğirdim sessizliğin ipini

Günleri unuttuğuna göre, demek ki buraya geldiği günden beri hiç uyumamıştı. Derin derin baktığı yerden bakışlarını ayırmadan, biraz daha canlı tekrar etti.

Bir de bakmışım ki yoksun,

Bir hasret var bende

her saat yağmurlu bir liman kentiydi aşk

felek hakkımızda eylemiş ferman

rüzgarları getirmeyin

o akşam vakti,

Hayat, dikenli tellerini örüyor üzerimde,

herkes kendine biçer, eksik bir düğme gibi

Gözlerin kızıl,

Hayır! Hayır! Korkuyorum ölümden! Boşa geçen bir yaşamın ardından nasıl gidilir ki?oraya? Özgürce çizmeliydim yaşamımı zorda olsa, özgürce ulaşmalıydım sona, yalnızlıkla bile yaşansa? Kanaviçe gibi dokumalıydım, güzellikleri, gizemleri. Ter basıyor fırlıyorum yataktan. ?Dönüp durma? diyor, karım Nazife, yarı uykulu. "sıkıca örtün de uyu" Eee doğru da söylüyor hani.

öteledi tüm kaygılarını

an gelir ararız bizi sırtımızdan vuranları,

Ama belleğimdeki izler hep aynı yere sürüklüyor beni...

Ağladığım için ağladığımı görüyorsun.

iş biter mi arkadaş olmakla,

Ben görürdüm duyardım da

Yitik akıl aldatırken seni,

dirilten...

hiçbir neden yok. Sezgi de neymiş mi dediniz? Aklın eli, kolu, gözü, kulağı ve burnudur. Aklın dürbünü, pusulası ve radarıdır. şahini ve tazısıdır. Kapanı, tuzağı ve oltasıdır. Sezgi en kurnazavcıdır. Sezgi olmasa ne bilim ne felsefe ne sanat olurdu.

ağıt yakmanın hazırlıklarıdır

Adam korkuyor inanç mı kalmadı diye aşkımda

Dün, kavuşmak için çok uzak...

şimdi yağmur yağıyor İstanbul'a

dağılıyor her şey, kum tanesinin kaderi:

anladık yaşayabildiğimizi iyi kötü

İçime sindire sindire karanlığı,

Kaybedilmeye değer

Paylaşalım elbette:

Affetmeyi öğrenmek deneyerek oluyor.

hiç merak etmemiştin

Maskeler atılmış roller ve replikler

düşüncene

onları da özlerim sonra ben

Ve çift geçen şahıslara gülmeliyiz

renklerin yönümü kestiği?

kurumama izin verme

hani hayat, hani alkol, hani sen

ey yaşarken kanayan acı

bir selamın yanımda

böyle neden susuyorsunuz böyle

yüzü güneşli bir ana gibi -

çok değimisin birden tanıyamadım

Ama, biraz önce tepede yanına oturup mavi atlas entarisini tuttuğum annem görünürlerde yoktu.

Bir sekizinci renk konuvermiştir kirpiklerinin ucuna.

yağmurdan kalan,

Yangın mavisine

Unuturum çiçeklerin adını

Sen de anladın ki yapa-yalnızız.

kınında kalsın kırık

bir damla güneş görünce

Işıklı alnında ak yazın

bekliyor yola çıkmaya hazır bir gemi

hançerinden damlayan son kan

uzaklarda bir yerde

hayasız kibri vuruyor yüzüme

Kendine gülümseyen bir halim olsa da

Kadın Ne İster?

Olabilme hayalinle uyanıyorum her sabah

Bir kanadı var

Ben miyim bu suskun ovalarca dağılan rüzgar.

Karaya çıktığında vurulan her askerin

Hep yenilenir allıklar,

insanteninde ki ağlamalarında

Yuvarlaklar üstünesin,

gözden kaybolup yitirmeler

Ve yok eden ekabirler;

gecenin gömdüğü gümüş bir yıldız gibi

Kör kütük bağlanmışsınızdır aslında...

Devrilmiş kadehler gibi, dönüyor başımız,

Bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez.

İçlerinde nane olan bir yerlerden geçecek

İnim inim inletiyorsunuz beni

YAPRAKTI

kendi sabrını deneyen taş,

kaybolmakta yeni bir yol var sanarak

Senin Gemin Camdan Sevgili

hep koşmak varsa işin ucunda, yorulmadan,

Ben de sen olmayınca yaşayamam inan

yaz sevdanı, yola çıkar mektubunu

Sözcükler düğümleniyor boğazımda birer birer

emanet bir çocukluk acısı gibi kalan?)

bilirmiki

günlerin..

Bende ki ben kor yangınlarda,

çünki aşkla sınanmışım sana

Bedevi bir infilaktır susuzluk

aynalarda gördüğün

Sözcükler ayak bağı,

bir okyanustan bir okyanusa

Beni mutlu edemedin amma. Sen çok mutlu ol istiyorum.

İftihar akşamlarım, intiharlarım?

Cümlelere sığmayan, acıyla anlatılabilen bir hasret...

Eğer kalabalıklarda konuşup onurunu koruyabilirsen,

Senden ilk değil ama SON KEZ bir şey isteyeceğim.

Hayatımın anlamı olmuşsun

alır gider mi beni?

Rüzgarda asi,

Yüreğim ağır beton parçalarının arasında sıkışıp kalan buruşuk bir kağıttan ibaret..

Rüzgarların değildi bu musiki, bu hüzün;

ama yerinmez -çünkü kendi yerinde-

Yurduna tutamayan yurtsuzlar korosu, çok sesli bir şarkıyı dinletiyor kente ama ve sağırlar sadece kendini duyuyor.

öldüm...

sallanarak ölüyor, çatısında göğün damarı:

severken kendimi tanımıyorum

ay düşmüş bir türküydü gece gece

Yakamoz şahitti,

Sendin benim payıma kalan

Kollarımı takatinden düşürür

Korkmazdım yollarda yürümekten.

Doz aşımı yanlış uygulanan yalanların;

okyanuslara vuran ayın silueti susturmuş çığlığını tüm dalgaların

Kasırga zamanlarından?

Şarkılar eski şarkı değildir artık

hala yalanların en güzelidir aşk

değiştin denebilir ve aşırıya kaçtığın elbet

Siyahlayan göz kapaklarınız altında bir şeyler hissetmeye çalışıyorsunuz.

yaşlı bir ağaç olsan, çırılçıplak bir ağaç

Beklerken, asırlık bir çınar gibi

Bütün varlığımla düşünce ikliminin en uç noktalarına varıncaya kadar susmak...

? Aldanıyorsun, bahar kuşu orada yaşamıyorki ışıklarla oynasın. Onu görmek için o vadiyi geçmen gerek. Orayı geçince koyu yeşil ve küme küme yüksek ağaçlar göreceksin. Şimdiye kadar gördüğün hiçbir ağaca benzemeyen ağaçlardır onlar. Bazılarının dalları bir tarafta meyveleri öte tarafta, bazılarının dalları aşağıda meyveleri yukarıda, bazılarının ise sadece dalları vardır meyveleri yoktur.

acıyla beraber unutkanlıklarımız girer

Kaldır at şu yıpranmış sözcükleri

Oysa ki, sevgimizi dilediğimiz gibi yoğurabilir,

Burkulan ezginin kan tomarında

Ve kırmız kurdelam,

Bir bataklık otu gibiydi ellerin

bir an bile yakınmadan

? Bahar kuşunu hala göremedin mi, diye sordu.

alnıma yağan karın minesi anlaşılmazdı

Deniz kokusu süreceğim saçlarına

Beni biri severse; kaçarım kendime,

yatağını kar?a seren ey!

Her karşılaşmamızda kendine özgü gülümsemesiye, elini kulağının arkasına koyup eğilir, kulağıma `onu bir daha oku`

Bir acı öykü mü kalacak belleklerde

Doğru izler bırak

İsyanım sensiz geçen her güne...

Unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi birşey vermedigi için.

koşar mıydın kollarıma uzaktan

Dokunaklı Bir Günahtır Aşk

Yıkamalıydı adam

yorgun onurla terketmemişsen

uzaklarda...

Bakışlarında bir gölge.

Baykuşların puslu gözlerindeydi billur duru düş keseciklerim

dersin ki:

En büyük Sevdalarını

İsmini yazmadan ısınacak hava

İnanasım gelir diyen;

Korkunun yoğunluğu

Denizin gözleri doluyor

Bir siyah uzun çok uzun yoruldum u z u n

denizin rengi yoktu önce,

gece bitmez bir karanlıktır

Finali yatağı gösterirken

cinnete gider hüzün

Kaderim girdabında neden eğilsin.

Aşk tesadüfleri sever

sarı gül?lere kelepçe vuruldu

Acı çekiyor kapısının önünde herkes ayrı ayrı,

Kumsalların deliliği

Lacivert şarkılar besteledim sana

Yollarını aşarak

Su toplayıp kabarır, nasırlaşır

Bir tufan olurum sustuğun her yerde

Yaşadıkça kirleniyoruz oysa...

senle dolu meydanları

benim kalbimi harmanlayan isyan olsun

Gülücükler kuruturum durmadan güz dudaklarında

neredesin

yalnızlık koydum adını...

Doktor acemi,

aklını vurur sevdalı

çoktandır turkuaz koydum bu yüzden

bir sevap kazansın, diye

karanlık gecenin yıldızları gibi

Bu yıkımdır

Yansında kurtuLayım kendimden

ne de iyileştirebildim bir yaramı

mavi mi mavi gözlerin bir uzak ışık

Ay ve yıldızları göreceksin

Bekleyişleri kemiren çakal sesleri

öylece uzatıp ellerimi

Uyandık... Duyduğumuz fısıltı

duvarlar büyü bozar dil keskinleştiğinde

Çünkü yüreklerimiz

neye gebedir geleceğimiz

Bayram gelirmiş şehre

ikimiz de kuyudayız,

Saatler geçmeye

bana döndü yüzünü

Yorgun bedenimin ayrılığa daha borcu bitmemişken,

biraz mahçup,

Dökülen yapraklar

Senin o kızıl dudaklarında

Bu sana yeter.

Biliyorsun yaktığını, güzelliğin kasıtlı.

susulur yeminlere saygıdan

Yaprak misali..

Bana bakmadan yere doğru eğilirken:

Şemsiyeli her tek ve yalnız

Ben nişanlanmasını bilmem.

Yoksa annem birilerinin beni yeraltına çekeceğini bildiği için mi "okula git" demişti. Toprağa daha fazla gömülmemek için yakınımdaki büyükçe bir taşa tutundum. Biraz önce annemin oturup dereye taş attığı yerden bir tozbulutu kalktı. Yolu izleyerek bana doğru yaklaştı. Kollarımın tüm gücüyle kocaman taşa tutunurken, toz girmesin diye gözlerimi yumdum. Öyle taşa sarılmış ve gözlerim yumuk beklerken bileğime bir şey değdi. Önce hiçbir şey hissetmedim, ama az sonra dayanılmaz bir acı duydum. O acıyla gözlerim kendiliğinden açıldı. Bileğimden akan kanı görünce korkum birkaç kat daha arttı. Sanki artan korkum bana güç verdi. Sıçrayıp ayağa kalktım. Kanlı bileğimi yukarı kaldırarak köye doğru koşmaya başladım. Hem koşuyor hem de "annee anneee!" diye bağırıyordum. Tepenin doruğunu aşınca annemi gördüm. Annem tepeden iniş aşağı hızla evimize doğru yürüyordu. Benim sesimi duyunca durdu. Dönüp ağaçların arasından bana baktı. Koştuğumu görünce telaşlandı. Bana doğru birkaç adım attıktan sonra yine durup beni bekledi. Yanına vardığım zaman davranışlarında bir gariplik hissettim. Akları büyük gözleri kapalıydı, sadece dişleri görünüyordu. Ben dişlerine bakarken gözlerini açtı. Yaramı umursamadan kolumu tuttu. Uzun parmaklarıyla bastıra bastıra pıhtılaşmaya başlayan kanı sildi. Ben acıyla yüzümü buruştururken, o gülümsedi. Parmağının ucunu kesik yerin üzerine bastırdıktan sonra, hüzünlü bir sesle:

ama bir tek şey yeter

Elmanın yarısı soğuk yarısı sıcak

İçini yakan ölümler arasından

dün dargın

Aşkın su rengine dökülür yıldızlar

Biraz hülyalı, biraz dalgın,

seni alıkoyar hayattan.

Orası

merhamatle baktı uzun uzun yüzüme

Yaşamak şaşkınıyım, bağışla

Ve şimdi ağlıyorum anasını arayan bebek misali

Belki sağanak boşanır apansız

yazgısında gözü kara delikanlıların

Uçamayan gövdesi kazanımda

Çaresizliğe direniyorum

Üzerine güneş doğarken

Açılırsa bir sayfası unutulmuş defterin

işler ters gidince,

Nerde doğmuştu ve ne zaman kopup

Çelik uğultularla burgaçlanırken

mavi bir orman ol

Kaç dokunuşla yokluğumu ispat ederim?

Bahar Kuşu

attın beni kör kuyulara,

Sonra sımsıkı kapa

gözleri kısık bir İstanbul yokluğun / karanlık

Ama ben,

as ruhunun tavanına, mumları devir

Sen değilsindir şimdi belki sen,

İmgelerle tutunduğumuz bu dünya

Hangi hayalden kaçarım,

ha temmuzda ha şubatta ha eylülde

kendini keşfetmiş insandır. Talihli insandır.

peltek rüzgarlar yankılandığında

ve belirsizliklerinde ezilmeden

mağrur bir inançtır;

Çocukça düşleri yanıltmadan

Birbirimizi yeniden yaratmaya devam edelim.

Naçar dudaklarım?

13.01.2009

bir sayrılık böğrümde kıyasıya yüzleştiğim

sen türkünü söyle

Binbir gecelere

Suskunuz bu akşam üstü

Damlası da,

Harman yerinde

gönül ümit eyler boşu boşuna

''İnsan gibi insan'' a has olan

doya doya olsam seninle

Üç günlük dünyaysa yaşadığımız

hem "ne olacak sonunda" kuşkusu

Sorunun olduğunda insanlar zaman ayırıp seni dinliyorlarsa onların öğütlerini gözardı etme.

"beni bitiren tek bir sözcük vardı;

ÇocukLarın içinde

Onunla yanıp kül olanlarda,

Çöller de gezmiş, dağlar da delmiş,

Pilinin bitmesine daha çok var.

Avucuma sıkıştırdı bir demet

gittim ve gördüm ellerin telaşla çırpınışını

Nefes alış verişlerini dinle!

hem ağır

Öğrendim nihayet, biliyorum.

bazen de ağlamayı özlerim; gözyaşlarım arasında süzülen hatıralarla...

çiçekler açıyordu arada,

Dil yalnız!

Kaçmalar çizerdim duvarlara

Sen, sevgili, daima hasretle seyrettiğim

Güzellik+1 puan, karamsarlık-1...

Gelsen diyorum yine hiç ummadığım bir anda

yılgınlık doğar gecenin yorgunluğuna

Aşk, unutulmuş bir sanat gibi,

Betermiş

Şeker heyecanları hisset

yolların sabah uykusuyla

daha hızlı koşacaklar

Hiç bir amacı yok

yanıtı bulmak içinse

demiştim. evet öldük biz de

Gibi sararmış üzüntüsünden.

sererek önlerine

Ayrılığa katlanıp

sen içimde bir tütsü kokusu.

pas tutmuştu kurşun yağdıran hava

Ağladığını bilir bilmediği şeylere

Belki veda etmektir sana birkaç satırla...

farkına vardığım;

intihar şerbeti deliren yüreğin

Sensiz bahar gelmiş, gül açmış bahçelerde,

ellerin

Sevgi salar damarlarıma

Kalım haberini alarak dostların

Ölümü düşünmek yenilmek,

okyanusda dalgalarla kırıştırıyormuş

Yeni bir şiire başlamak için

çıkmıyorsun aklımdan işte

Elimde üç tekerlekli kırmızı bir bisiklet,

Başkaldırışıdır zamanın, doğanları öldürmesi

Kanlı bir mendil kaldı geride

Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki"

hasretlikte üleşilen duygular mı

iksirdir. Kadınların sezgileri o kadar olağanüstüdür ki, onları erkeklerden çok daha üstün saymamak için

Korkuyor

aşk acıyı yalayan

Avunacak bir şeyler olamalı

ben de susuyorum, sustum artık

ozanların yükseklere ağan ezgileriyle

Küfür arası bakışlarıma

Nereden bileceksin?

Yüzümü Nil?e dökerim...

sesimi bulabilir misin

ben ve camın öteki yanı

Herşey gölgesi kadar ağır

Beni biri severse; esir olurum, yanına yoldaş,

çal zamanı

Sığınıp sol memenin altına

konuşursak akşam olur ve yine yağmur yağar

Bu çiLeden.

Ama suskunsun bir sfenks kadar

Çok vakit alıyor.

Yetecek kadar harcıyorum?

kandırılmış sabahların ıslaklığına vurulan bir damga

Şimdilerde yoksun,

şimdi daha vahşi

Söyleyecek çok şey vardı

Keremi sordum..

Bir şans

alırım cümlelerimi..

Kendi taşlarınca zapt edilen bir kale

sunmak için sonsuz tapınağın ilahlarına

yine öğrettn bna sevmeyi

Biliyor musun, aşk sonsuz bir saçmalayıştır sevgili... bunu senin varlığın öğretti bana... Aşk inadına bir saçmalayıştır, bunu senin yokluğun öğretti bana...

Unutmak mı, delisin,

"Gözyaşlarının gücü vardı eskiden" diyor Adnan Özer, "... ırmak yüklü adamlardık, tuz katarlarının ardınca giden/gölgemizde damlaların bıraktığı izlerden/açılırdı hayal, tuzun suda bukağısı çözülürken"...

yaz ey kiramen katibin

hızır koşar gelir de güneşin yarısından

ardımda bir uğultu?

Ölümün yağmuruna payanda duran

dünya ise küçüklerin?

bir düzen kurmanın,

güneşten kopardığı tel tel ışıkları

estim mi kış geldi belleyin

ben ne söyleyeceğim şimdi yelkenlerime

yüzde yüz, yüzde bin beş yüz,

Dermansız zayıf başıyla.

saçımdan sürüklenmiş gibi, sanki eski

Üç büklüm olmuş zavallı sevdam,

kitap olmayan,

bağışlamaz beni artık hiçbir hatıra

İnsan çığlıkları duymak ister kulaklarım

Ay aşka gelirdi seviştikçe

Elma kasalarının ateşi?

Ben nereden nereye gelmişim

karşıda:

Ah, dilini anlamadığım kalabalık?

öyle ya

bütün geçmişini yeniden yazdım

korkulacak ne var? Anlamıyorum!

herşey iyiyken gözün bir şey görmese de,

rengi... beyaz.

Bugün içindir

Gergefinde laleye benzetir ahımızı

Yaşadığım hüzün kamufle edilmiyor...

ve suyun gövdesiyle yırtılınca toprak

Mervanın Elinde Hey Dost Paralansada

çelişki ve muğlak;

Ömrüm azala azala önümden akarken,

İnan ki ne olduğunu çözemedim

Hiç düşündün mü taş,

nefesimdeki canda

suskun ve derindi gölgeleri ağaçların

Elime kimin tutuşturduğunu bilemediğim

Bilgili;

kendini beğenmişliği

Paylaşabilir misin?

her şiire konmalı mı uyak

Göz yaşları gibi dolan umutsuzluk

Gerçekleştirebilecek benim emelimi

yaz kimliksiz bir gülle orda kalakalmış

bütün bu sınırsızlık içindeki tüm bilinenlerin toplamı

Çiğdemler eğilip fısıldasam

Yıldızlar gözükünce rahatlardık,

al yanaklım

seni özlemenin kitabını yazıyorum

Gel beraber ağlayalım

Derdimle barıştım

ve bir fincan kahveyle yuttum acılarımı

ama işte orada sen

Mutluluk sıkışmışken zamanın çıkmazlarında,

Bilemez!

İçinizdeki çığlıklar büyüyor.

Bana mavini ver deniz!

Seni biri severse; gururuna eklenir?

O yalana bütün bildikler kandı!..

aşksa evreni tüm nedenlerin

Kuşlar dalları sever

Işığın yüreğimde yakamoz,

sana doya doya bakabilsem

Daha berrak bir sey var mıdır

O da çözülecek belki,

(ve babası ölen çocuklar hiç büyümez

Avuçlarından akıp giden,

acılar öyle karmaşıktır bekleyenler için

sonradan sıklaşan sağanağa davet

O ayrılığın kederin hüküm sürdüğü

Cenneti de gördüm, cehennemi de

ay az gelirdi...

eski resimlere bakılmadı

Bakamıyorum.

Dudaklarına sızınca farkedersin.

Bo-ğul-mak!!!

O günden beri

?Diploma yetmez!? diyor topal?şarapçı?, ?iyi bir işbul hele bakalım! Askerliğini de yap birde, sonra evlen bakalım...? İşte bir on yıl daha uçuveriyor ansızın. Yaş oluveriyor otuzbeş! Gerçekten yarısı mıdır yolun? Belki de yarısından da yakın. Geriye bakma sakın ey küheylan!

Ne de turna katarı gökte.

o karanlık ışık...

BİR ADAM

Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için.

Ellinci yaşgünümü, kimse fark etmiyor bile. Ufaklığın diploma töreni var. Ne biçim alış veriş bu? Anlayamadım gitti! Yapmak istediğim bir çok şey, özlem kapısında yitti...

Kızma ama

kırk yılım kadar benimle

kapıların kapalı tutulduğu bir?neozoik?te

şimdi daha çetin bir zamana yolculuk

Uyanınca sen buruşuk?

Bir bardağa o suyu

Aşkın darası nedir

hani kanar ya gece

Kilosu on liradan elmalar tam sıfıra düşecek.

ayrıca neden degişsin konum

Ve ben artık

Umutlarım kayıp,

İnsanların ne kadar alçalabildiğini öğrendim,

o yürüyüp giderken

Unutulmuş Varlıklar Ansiklopedisi

Ben birini seversem; ben severim sadece,

Bir umut taşır hep,

nereye gider sevda/hangi limanda demirler/kimin yüreğinde çarpar

Sessizliğime ortak olur musun?

parlak imgeler satılıyor köşebaşlarında

Tutkulu sevdaların gizli hançerleri baslar parıldamaya...

aynı zamanda

gecenin perdesi arkasında

Ama meraklı insanlar kalkıp sorduklarında bana,

Ölümleri bekletir gidenlerin ardından...

geçmişlerinde gezinmeden

donuk su buğularında varlığını

anladı, fazla sürmeyeceğini bu yolculuğun

kıyamıyorum ki sana kötü söz söylemeye

ve giderek aciz,

Sen duvar değilsin.

Tut ki başlamadan biten bu aşk,

Ağlamak gibi isterim

Yüklenmiş kanadına uzak kırların

YATAĞIM ÇOK SOĞUK UYKUM FİRARİ

gündüzün kalabalığına karışacağım

Yalancı!..

ehemmiyetine dair detaylandırılamayan ayrıntıların..

Ne iyi olurdu herkesin

En sevdiğim mevsimdi

Sesini duyuyorum,

Gözden düşen damlalar dönüverir sellere,

kara bir türkü düşer dile

duyumsuyorum

masumca bir buse yeter

fırsatçı yangınlara geçit vermezken tenim

Büsbütün unuttum seni eminim

-alıntı-

Bir sabun köpüğü gibi ellerimden kayıp

bir esinti yayılıyor yüzüme,

Bir yelkenlide, denize döktüğüm kelimelerin kıyıya vuruşunu izledim uzunca süre

Oysa ben ciğerlerime Kürtçe bir cigara

gir içeri -göz göz olmuş-

PişmanLıkLarımLa,

bir cevabım bile yok

Kavradı taşların altında yıkanan günü

SEN ağlayacaksın...

MURATHAN MUNGAN

yaşayıp

Geç kalma sıcak ellere

Bendeki aşkı büyüten de..

bırakma gözlerimi

ki, sen aşktan ve ayrılıktan

kendine yeniden başlayacaksın

sevdayı hüzünlü yüzüne sor

Haydi bir şiir okuyun bugün...

Söndürün tüm ışıklarını şehrin

Uyku yorgunu saçlarımla?

yüzünü avuçlarına düşürmüş

beyaz donuk bakışlı gözlerimiz

isa dilsizlere dil, körlere göz, ölülere can

Dolunay

Elbet çıkar sizi dinleyen birileri

Konuşma sırasını gözlerime bırakıyorum.

Çığlıklarım duyulur

İnsanların başına ne geldiği değil

Penceremde

Ben de alsam;

Kırgınım işte!...

Bilmem bu kaçıncı çığlığımdır ey hayat, sesimi duyuramadığın. Bilmem bu kaçıncı imdat...

sinmemişken kokular,

kapılıyorum,

Ölüme saygı duruşuyla atlanan,

bir kıvılcım yeter hazırım bak

Yarini toplamali...

Ne ki oradan geçenler daha önce

Ani bir sıçrayışla bölündü bütün rüyalarım

Sevinçle duyulacak bir ses,

Ceyhun Yılmaz

kurşun döktüm

terimi kurulayacakmış sonra!

Kurtulsa da izi kalırmış

Çok güzel şiirler bunlarr..:)

ıslanmadı vakitsiz yağmurlarda toprak

yanan ellerine sor sevdanın kaynağını

Bir şiirin bozbulanık sularına

Kapatsam kulaklarımı yüzümde çınlayacak

Yarım metrelik tahtayı

büyülü bir ayna var ikimizin arasında

Yalancıydı...

İnsanları affedelim, yaşamayı sevelim

düşüşüm ondan / gecenin kuytu yanına

Seni açmadığı için bahçeler

anlamını çözmeden olmaz!

Yola daha yakın

İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...

Yağmurlar okşamaz oldu saçlarımı...

Koydum seni suyun yerine

Göz yaşartan zamanı!

geçirip tırnaklarımı soğuk yüzüne gerçeğin

Sana gönderildim diye

kah şimşeğiyle çarpışan

desem ki:

umudun büyüklüğünü

henüz onsekizimdeydim

şimdi dingin gövdende

Gecmisi cikarmali...

yaprak hışırtısından sorma hiç

nefes alırcasına sevmektir.

saçlarımı erken rüzgarlarla dağıttım

sönmüştü ışığı

Altın kumsalında

Yükleyip ambarına

belki bir şefaat!

yoksa... yoksa

gülümserdi güneş.

yıldızlardan ölü yıldız aşıran kız

Ve başarısız eylemler çağında o

Ben taşırım dermişçesine

sen uzak baharlarda, bir düş kadar

bir aslan çığlık atar mı

karşı nehrin kenarından hasret şiirleri haykırırsınız

bir de tükenmekten tükenen kalabalıklar...

bu yüzden olsa gerek

onlara yer bulmak zor

Saat gecelerden 12 yi çok geçti

Yalnızlığa mahkum ediyor bizleri.

Aranmak ister

sevda ayaklanır

Hiçbir zaman hazır olamayacaksın

Aşk yalancı

Yıllar geçmeyi sever

Hiçbir yerde yeterinden çok kalmadı

Biraz mutlu biraz umutlu

Hep yeniden buruşuk.

Eğer irkilirsen yılanların çığlığından

Tütünü ve çayı sevmekti

Güneşlenip semirmişse ormanlarda.

bile düşman oluyorsun.

ben unuttum:

Gerçi söylemeyi öğrenemedimse de,

Öğrendim pek çok şeyi,

Yine de ele güne karşı,

hayal;

Onlarla konuşur görürsem seni

çekip gitmeleri denersiniz

ağudan beter

geceye karışıyor;

böyle diyecek ayna, yine inanacaksın

Dağların, denizlerin üzerinden

Nedense ben

o yüzden kederi yazmak isteyebilir

yarıda kesilen bir çiftetelli hüznüyle

Onların yüzleri geçtikçe sahibin olduğun için senden

Bavulumu topladım ayrılık vakti

Bu özlem bitse...

Denizini görmediğin...

Daha çekilmez görmüşüm...

nasıl bir istek ve tutkuyla

? Ama ben bahar kuşunu görmedim ki, dedim.

O kadar çok istedim ki gülmeyi beceremedim

Güneş damlıyor içime

Bir rüzgarla beraber,

Çünkü terk ettim ben kendimi

Bir doğum çığlığı gibi kaçınılmaz

yalınayak gözlerim

Diken kaldım gönül bahçemde

Konuşurken ağzın çiçek açar ya

bir şey var, bir şey var, bir şey

duvarlar üç adımda biterdi...

hırslarındaki

Gömülemediği memleketidir hasret

Islık çalar ağustos böceleri

örümcek bağlasın ömrümce göreyim ben bunu

işte her şeyin rezalet olduğu akşamlardan

Yetsin demir çağının beyliği

Acele eder selasına kavuşmak için bedenim

belki bir tenezzülüm kalmış zıvanama

?Bu eteğin üstüne bu bluz yakıştı mı? ?diye sorduğunda

Yakmayan güneş,

bütün telefon numaraları

Gidiyorum

Yaprağa benzer ellerini, avuçlarını uzatır,

Çünkü sensin dinleyince dinleyen,

Okşa biraz

tarih bir başka iklimin kıvamını gösteriyordu.

Kurusa da bahçen

acıyorsun ve bu yüzden pahalı bulup da almadığın

aşktır, yaşadığın hayata kardeştir

Ama nasılsa bütün mevsimler aynı kokuyor bende

Mısra mısra şiirdir

dünya beni kaybetsin

herkes kırılamaz

Döndüm çakıllara sordum;

sonra sevinirsin,

Yüzmeye kalkışma zehirli sularda.

Zamanın bahcesinde koskocaman bir deniz,

Dalgalar bana varınca

Kıvrımları tel-tel buruşuk?

Dudaklarım, gözlerim..

Dünyada bu kadar az kalan ben

Kaç kez aldattım zihnimin geceye tutkun yanını?

Türküdür

Diyecek söz bulunmaz sessiz vedadan başka,

Sırtına sardığın mı

Ve kristal rengi kışlarla

Sonra küçük, tüylü bir köpek almak istiyorsun kendine.

yaşananla harlanan bağrımın sevdasını akıttım

Yaşamak için ihtiyacım var sana

ya da al Kirpikle koynuna

katılmak okyanusa aşk için, isyan için?

hatırlayacaksın.

suret-i Cihandır.

Kişiyi yüceye sürdüren nedir.

yabancısı eğreti karmaşıkların

Şiir Bu, Söylemesem de Olur

Adımda bir musalla taşı

Uzatsam tutarsın elimde,

Çözdüğün saçlarımı kimseler bağlamasa?

Her şeye rağmen

Yılmaz Erdoğan

Cellada gerek yok,

Tutamıyorum.

Kara bir kütleyi fırlatacaksın,

Yüreğimde yaktığın ateşten

gecenin aydınlığını.

herkesin düşüdür bu

Eski bir kasetçaların içinde unutmuşum günlüğümü. Sırtından bıçaklanmış cümlelerim boyamış okul önlüğümü. Ritmik adımlar atıyorum davetsiz seslere doğru, ama kim biliyor ki bir sırrım olduğunu?

Suçludur erken açan ve erken geçen çiçek

Sensizlik çok zordu, hala zor.

Olsa der?

mevsimlere, zamana.

sen geceden gizleyip suretini

taşıyorum. belki dünkü gibi

anlamını saydım?

hangi zamana yolculuk

Ne olur bir darbe daha alsak?

sen narinsin aspidistra

Kalbimiz bu heyecana müsait değildi.

Hasret sancıdır

ne kılığa girerse girsin

Yolu yalnızlık kervanından geçen her hece kilitli kalmış dilimde

henüz on sekizimdeydim.

her şehir taşkın bir handır

Denizin delisine.

Özgürlüğümse artık umrumda değil!...

Hayallerimin sandalında

dogmatik olsun kıl payı kaçırsın ödülleri kendinden

Bir duvarın yüzünde

Hep saçlarımızda pençeleri.

ya bekliyor, ya bekletiyor insan ikisi de kötü,

Çırpınır gidermek için yalnızlığını,

Ağaçlar ki, en güzel yüzümüzdür bizim.

hani güle dokunsam

yanlışlar

filozoflar çekiştiriyor

Koklamadan attığım gül demeti,

Senin bütün arka bahçelerini

ruhumun en büyük yanılgısıydı...

Eğer sen varsan,

Şüphesiz en iyi anlatıcıdır doğa..

Bir aşk bitiyor?

Hasretin gönlümün yangınlarında

Gözyaşının her zaman sebepli akmayacağını,,

Memnu bir zerrin kadar edalı gülüşüyle

Sıkılırdı,

Boşalan tüm kadehler vurulur yerden yere,

sessizce girdim ve öyle çıktım içinden

Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri

Ben sana bakıyordum,

bir daha gülümsemesini. - kim sakladı acısını -

sahte gülüşler koyar al yanaklara

damlalar düşerken toprağa

Saçlarım tarumar,

Birde başındaki kör kemancının

çatlayan tomurcuğu

Bir atın üstünde yol alırken

Sonbahardı... Seninle geçiyorduk o yoldan;

Üşür mü dalında bir yaz çiçeği?

gölgeye inanmayan kandilin söylediği

denizini,

su gibi/ayaz gibi

Umursamaktan korku mu ne?

canımı acıtıyor

Umutsuzluk çevremizi kuşattı,

gökten üç yıldız düştü

çeşmelerin suları ne kadar soğuk aksa

Ne kadar özlediğimizi birbirimizi.

güneş doğabilir siyah saçlarında

sana doymamışlığın

Kendini en iyilerle kıyaslamak değil

Görsem derim biçimini, rengini

Öylesine manasız ki gül sokağı

Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor.

inan çok zor geliyor

Kan tüküren ruhları,

GÖZLERİME BAK KIR BENİ

Ve hiçbir mutluluğa adımız kaydolmamıştı.

Ol sultan kapısında hazreti tapısında

beni saran aşkın olmalı.

geri verirlerdi benim çok ani hayalimi. Kim bilir? belki de

Öğünmüş.

Tıpkı eskisi gibi.

Beş para etmezki kifayeti...

Senin gibiler örtünemez...

Şakaklar kar, çıkmaz sokaklar eski yar

Bağıra bağıra yine yeniden haykırıyorum

Yemek yeme bir öğlen

yanışın

Büzüşen böbreklerim

Şiddetin nefesi

Zamanında ben

? Dün geldim buraya.

derdi Sabahattin Eyuboğlu.

Sepetim var kolumda

Namussuzca kurulan tuzaklarda,

Sıcak ülkelerden,

akşam birazdan başlar dedikoduya

SONBAHAR'A

erik ağacının

Belki yatkındı büyük yolculuklara

İsyanımı gökyüzüne asıp

sevgilim eşkiya gecelere

dinlenmek istiyorsun. Yarına daha dinlenmiş ve

Gönlümden...

kaçırmadan rahatını,

dilediğimiz şekli verebiliriz ona.

bir budala gururuyla dolaşmayı anılarda

Yaşarken beklemek, beklerken yaşamak ve

bir çardak altı... sapak... koyak

İnanmış, umutlanmış, dilsiz...

karmaşık hüsranları ağlaşıyor gözlerinde

yırtık hayatlar albümüdür.

yanımda ol dedikçe

tanımaz elbet

içimizden yaşanacak bir acı daha girer bünyemizin en arsız köşesine

en çok da onu almayı istedim yanıma

işte o anda

uzun bir yol diledim

düşlerim gezer kaldırımlarda

Dalın yüksekliğince rüzgarda;

terini tenime sür

felaket habercisi değil

Adını koyamadığım memleket

eğilip yıldızlara gölgeni öptüm

Bir tatlı yolculuk dalından inmek yere.

Kafiye bulur doğrularımda...

anımsa anımsa artık dönüş yollarını

Unutur gibi yapacaksın.

Mesela aşkla insan yüzü gülmeyeceğini,

ki/ güçsüz değildi ne acılara yataklık etti

'çaylar içine buz gibi akar'

Aklımda kayalar kopuyor, duvarlar yıkılıyor

İsminin tek harfinin

mevsime saldım avazı

Mahkumun sevinciyle.

sevmeyi ve sevilmeyi hakedene...

Türküye batmış dört bir yan

Sonra hepsi kaldırım taşına ilan kağıdı gibi yapışır

ağacını al

Bilirsin beni.. Kendim kadar yalnızım..

BÜTÜN MEVSİMLER AYNI KOKUYOR BENDE

Ellerin kaldı yüreğimde sançısı içimde gelsen diyorum

gömmüştün sesimden uzak uğultulara

karın yağarken çıkardığı uğultuyu.

Boğulmamak için gözlerini kapatırsın!

Senin O'nu sevdiğinden.

Yürek bütün insanların diliyle konuşur

beni umutsuz koma

sezgisi ile hareket eder. Aşık erkek ise "nasıl olsa sonsuza dek sürecek" yanılgısıyla... Aşık kadınlar

Ve işte kalbim

karşıdan karşıya geçerken

hem kollarında ölmek

neye deysem,

adına 'hasret' dedikleri

Eğer ağzından çıkan bir gerçeğin bazı alçaklar tarafından

Nerede duracağımı

Korkusuzluk denizlerinde yüzdüren nedir.

Uzlaştığımı sandığım,

Her bir kelime

Ama değilim bitanem,

artık arkadaşta kalamayız gece

Tekrar, tekrar bıkmadan denesek.

bulutlardaki

Avcı kuşlara muhtar olmuş,

bu güne dek hep geç gidip durdum

Yılanlar zehirsiz, akrepler ateş dansında

boğuyor her şey beni

boyun eğer

senden uzakta

severek, korkarak, eğilerek,

aşkla randevum var bugün

Hayat bana en acımasız yüzünü

dalgalı saçlarını her okşayışımı

'Bittim' dediğin andan itibaren

moru mor yürüdü

Ne zaman geçiyor buralarda

Bulamamak ardındaki siluetini?

gerçi...

File taşırken

biz de teşekkür ederiz, teşekkürünüze..;)

Bilirsin:ne ister, deniz!

beni yak kendini yak her şeyi yak

gurbeti çağrıştırsın gölge

Göz yaşımı döküyor ve şimdi

Kokunu duymak rüzgarda

sesinin sesimde yankılanmasının... sanki perdedekine

bu zor günler.

Kehribar bir tespih gibi

köklerim başka

ne denli baştan çıkartıcı olduğunu

Çürükdam bir evde,

Başka Dünya,

H. Nihal Atsız

Her yağmurla gökten bir sen beklesemde

Bir kaçak gibi,

Hiç olmadık

İşte? Eski bir kasetçaların içinde bulmuştum günlüğümü. Ama kim bilebilirdi ki öldüğümü?

Bir yağmur bulutunda,

İlk kez güne merhabasını söyleyen

Senin her umudu yıktığın yerde

Yıldızları söndürmüş fırtına?

Gecenin geldiğini görürüm

bir filmde izlemiştim sanırım

baharda açan bir alaca menekşenin sesiydi duyulan:

yapay fedakarlıkların miladı bir tarihte?

Gönlümüzde yepyeni bir duygu yaşıyordu.

yüreğin mi genişletti gövdeni...

sen bensen

kara sevdalar

Ve bir sonbahar akşamı, ayrılık çaldı kapımı

ters tepiyor

Ve alıp götürüyor dünden kalan çok izi...

Yarın bitecek sanki her şey

Ben bir sana yandım...

Beraber geçtiğimiz serin günü hatırla!..

Birim içindir

buruşturup yılları anısız kalacaktık?

alıp gitsem seni keşke

Yok dersem, öksüz bir acısın

Kalbini derinliklerinde ihtiyaci hesablamali...

yüzümü büyüler gelincik yüzün

her sevgiye bir tarih düşüren yanlışların

ilanlar, rutubet, çıkar?

nerede şimdi?

Görünmez arkadaşlarım..

Ve bir yeni ö'mü'r

Yalnızlığın kara-ışığını söndüren nedir.

Ve her

benim olduğunu bilmeden

yine ağardı gün

söyle ne içersin çay mı kahve mi

slm :)))))

Yüreğim yol boyu ardından ağlardı

Aşk ta öyle...

yürüyordum?

adaklarla akıtılan kan

Sen de olmalıydın şimdi

şarkısını dinlemeyi, yemeğini yemeyi,

sabah rüzgarına

zaman erirken sarhoş gülmeler ısrarında

birden yıkayıvermesiyle belirir aydınlık

Ötesi yok!

Seni övmeye gücüm yetse

Yaşama aldanmak

bu türküdür

çok şeyden?

benden gidince seninde kaybedecek birşeyin yoktu

gördüm ben!

Ve mutsuzluk mümkünmüdür ki o,

Sevgimin silgisiyle sildim öfkemi

Benim kalbimin yarısı yaşadı bunu

Üstüne yanından geçen arabalardan sular sıçrıyor

Musikisi bitti rüzgarın,

bağrım delinirken fidanların kanıyla

yeni imanlar bayraklaştırılır

Acı, yalnız acı var yüreklerde.

Biri mapushanede yatar

Bir defter bir kalem tutuşturup elimize düşürmüşler okul yoluna,

ebemkuşağının sırtından

Sen benimle bir yılan derisini

oysa biz hep bir düş kazasında

Rüzgarımı sakladım dünyadan,

bizler miyiz?

hangi zaman diliminden kopup geldik

Sol yanında çığlığı buz tutmuştu yakarışların

Dostlar ağıt yakar

Yumuşak ve hissiz, ölmüştür çoktan..

Adını koyamadım bir türlü

Işıl ışıl yanan

el yordamıyla bulunmaz ki yitirdiklerimiz

duvarsız odalara sustuğumu

nasıl iş bu

Ve şiir tadında yaşamaya karar verdiğiniz o gün çıkarsınızın dışarıya, çöpleri toplayan çöpçüye hatırlatırsınız: "benim aşkımı süpürmeyin." Selam dersiniz simitçi çocuğa, inşaatın tepesindeki ustaya, otobüs şoförüne; selam şiir tadında yaşamaya, dizelerdeki anlamlı yaşama ve insana selam.

Hani asfalt yol gündüz güneşten kavrulur da sabaha karşı serinler. Çoğunluk dağ eteğine paralel gider. Öyle bir dağdır ki ancak başını kaldırınca görürsün gökyüzünü... Uzakta tek tük kamyon farları... Kimi küçük kır kahvelerinde sarı ampuller yanar. Sarı ́ya döner pervaneler. Senin kemanına inat Gencebay şarkıları çalınır. Ve sen o çok sevdiğin kemanını kutusuna koyar bagaja yerleştirirsin. Gülerek! Herkes gibi köşedeki televizyona bakarsın. Ruhundur aslında dokunduğun bu açık sessizlikte, havadır birde içine çektiğin... Karakış ́sa eğer; asfalt parlar. Dağ etekleri sabaha yakın ince bir tabaka buz tutar. Basarsan kolayca kırılır. Yürek gibi! Kemandaki tellerden birinin bir konçertoda, ansızın kopup yüzüne firlaması gibi... Hava donuk bir açıklıktaysa, ay ́ın gölgesi düşer, asfalt üzeri bir gümüş yol! Uzaktan yüklü kamyonların tekerine takılı zincirlerin ezdiği buz sesi... Balata sesleri karışır geceye. Ve sen ilk solo konserine çıkarken yaptığın ilk bozuk akortları hatırlarsın gülerek! Mola yerindeki lokantaya bakarsın. Camlar buhar... Yüzler bulanık... İçeride simit floresanlar... Senin ilk solo ́nda yüzüne vuran spotlar... Ve göğsünün arasından sızan terin yarattığı kaşıntı... Hiçbir şey yapamaman... Sahne teslimiyeti! Tek yapabildiğin seyircinin kendine sandığı oysa senin kendi haline gülümsemelerin... Lokantaya yönelir ayakların. Kapıyı açıp girmeye çalışırsın. Oysa girdiğin ilk başarını arkadaşlarınla kutladığın Mülkiyeliler Lokali. Yüzünde bir haşlama kokusu. İçerisi sıcak ve duygan. Gülerek oturduğun sandalyede başında bitiveren garson! Söylediğin bir tabak pilav üzeri kuru! Hafif sulu... Mülkiyenin kızarmış paçanga böreklerine inat plastik sepetlerde serin ekmekler... Düz beyaz muhtemelen palaks marka kırılmaz cam bardak suyunu içtiğin... Su dediğin Taşdelen... Uzun boyunlu şişede. Gümüş rengi, yumuşak metalimsi kapak çok zaman elinde oynayıp yuvarlacık ettiğin... Masa üzerinde muşamba örtü... Çatallar karavana tipi. Seninse ağzın küçücük. Kaç kez batırmışlığın var dikkatsizce dişetine. Gitarı kaç kez dikkatlice duvara vurup parçalamışlığın var!. Ah o çok sevdiğin düz beyaz kürdanlar! Kaç kez doğru bir? do - yakalamak için ayna karşısında ağzına koyup, çalıştığın? Ve her seferinde seyrek ön dişlerinin arasına kayıp konsantrasyonunu bozan! Yemek üzeri demli bir çay... Kırmızı beyaz damalı çay tabağında. Kulis arkası gülmelerin elindeki müzikli kupayla... İçindeki demli çay. Tavşan kanı... Boğazın lazım sana! Üşütmemelisin. Dışarı bakınca masadan, biraz karanlık. M. A. N kamyonlar aynı yerlerinde. Ortalarda değil asla! ya su vanasının ya da hava pompasının yanında. Asla ortada olmaz nefes alan, harareti henüz soğumamış terli M. A. N ́lar? Hiçbir zaman yok, ortada olmuşluğun. Sololar dışında. Soğuk! İnsanı elleyen bir soğuk! Çatı katı soğuk! Çatı katın ́daki keman, kutusunda soğuk! Yuvarlak teras penceresinin yanında kimliksiz bir pena.

İşitin ey yarenler aşk bir güneşe benzer

büyülenmiş, hayran kendine,

Değişmez güzel yüreğinde

Tükendiğimi hissediyorum ruhumun kelimelere vuran aksini izledikçe

bu acıların bitmesine bir gülüş

Ve kaç köşebaşı kovaladım geçmiş yaşamları?

dersiniz, dinletemezsiniz

bir rüzgar esti

Kart yutmada ısrarlı telefon kulübeleri...

Bitti artık bu son derken

sitemlerimi, sevgilerimi paylaştım,

hiç ayrılmayalım der miydin?

Ağaçları çok dallı parklarımız vardır

Kederlere sorulur gidenlerin ardından...

çocukluğum yaşlanmayacak uğultularda

akışkan kumlarında gizli titreşimlerin

diye sorduğunda varacağı yere varmıştı çoktan.

apışmış ayaklarıma

Kendi kalemini kırar habersiz

gebelik sancılarından yaşamın

yirmi yaşında kırkından önce,

XI - rakılar dozunu kaçırır

bir uçtan bir uca

Yalnız

Kentin adı, otobüsün rengi, hattı değil

tasalı susukunluğunu,

Yüreğim de kaldı ellerin

hastalanmış duygusu verir.

Yasamı ölüme güldüren nedir.

Sevgimi anlamadığın ve ona saygı göstermediğin

çıldıran bir aşkın

Gideni durdurmaya yetişmez sesin...

sevinci üstlenen bir şeydi bu

sahi 'kendimi nerede arayacağım'

ellerimde

"Bak onlar nasıl yaşıyor" demeye başlarsınız..

Alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya;

kardan bir yorgan çektim üzerime,

Korku dağlarının yürekçisi,

bilmediğim bir aşkla

Üşüyor musun

güzel bi başlık, şiirler neler neler anlatır,,

Edim Ahmet

ipeksi bir sessizliğe büründüm:

yokluğun, cehennemin öbür adıdır

Yoktu yüreğinde pişmanlıkların izi

Yüreğinde gençlik.

kızdım taşladım denizi

Ekmeğinizde suyunuzda

Sahrada değil belki, şimdi göklerde sesi

kıvançlı insandır o. Aşktır yücelten bizi ve

Muzaffer YANIK

Yağmurdan korursan sedeflerini

Karanlık çöküyor üzerime

son umut kırıntılarım dı,

Güneşte gördüm..

kalbim alış artık, kır kendini

toprak kokusu

aminsiz dualar okuyormuşum

sunak taşında sessizce bekleyen zaman

Mertliğe, dostluğa, sevgiye düşman,

Cahit KÜLEBİ

yeniden doğdum senle öğrendim yürümeyi

Erzurumda hüma kuşunun yuvasını

ve şu bir vakitler nabzı tanrıların hayatıyla atan

Ay Karanlık

Sonra yanındaki kadına bakıyor

Bir zakkum türküsünü

Bir sevgiye karşılık yüreğini kanatanı

mukayese ettiklerin,

Kapanan gözkapakları ardında

Yollar ardarda, geçemedim,

ve nicedir yalnızım

Kapandı bir pencere...

Gülümsediği!

Şirin'i, Aslı'yı, Leyla'yı sordum

ölüp ölüp diriliyorum

Geldiğini duyayım!

Ne anlamı var ki

Vuslat için kapıyı kırıpta çıkıyorum

Şifası eksik yağmurlarım,

gibi kederi eğen o yüz?)

zemheride kurulmuş bir dar

aynaya baktım BEN

Ölemeyiz biz

sana dair aklımda kalanlar için.

... ve hatırlamaya çalışın bir zamanlar nasıl, "ırmak yüklü adamlardık, tuz katarlarının ardınca giden.../ Yağmur bir dua gibi geçerdi pencerelerden/ yetim insan, toprağın vicdanıyla doyardı/ gözyaşlarının gücü vardı eskiden."

Güzel insanlar,

-YETİM SEVİNÇLİ AŞKIMIZ-

Aç köpeklere sevda yakmış ise simitçi Hasan

Mualla ASLA

Uzaklardan seyrederken

Yüce bir hedef, uyum dolu bir devinimdir,

Kırın o sert kabuklarınızı.

özlemlerime inat çift martılar

Umut,

nedenlerini saydım?

bakabilsek utanacak, duyabilsek ağlayacaktık

bakar gibi kendinizi görmekten?

aldatıyor rüzgar

şiir tadında yaşanır mı hayata bilmiyorummmmmmmm

Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,

sesini sesime ekle

Usta dokunuşlarla bizi büyük ölüme hazırlayan.

Bir ağacın kökleri ve dalllarıyla

kalın bir defter,

Bulutların ardından,

Boğaz rüzgarlarına

Biraz etik estetik

Ve biri gelir, yarımına nota olur.

Ateş yağmurundan

anıları

Buğday gibi

böyle sevemezsiniz

Şimdi öyle bir gül yetiştirdim ki,

Taşları yalayan dalgalar, seni getirir bana.

Bu kadar kırılgan olmasa belki biri onu böyle sevebilecek, birazcık izin verse dokunmalarına... Ama tatminsizlikten de korkuyordur;

ağırbaşlı bir çileyle öğreniliyor şimdi

yine de uzanırdım sabahın buğusuna

Çekilen her tetiğe karşılık

Yaşamayı ister bu yüzden

yeni patlamış gibi tomurcukları.

ulaşmadığı kuytularda, karasevda olmuş her

Unutmayasın

O gece yağmur değildi gözlerimdeki!

Kim olduğu bilinmeyen, hayal ürünü sen...

rüzgar sana doğru yalpalanıyor

Akan yaşLarım hatrına vur

Söyle söyleyebilirsen,

Gelsen diyorum ve...

Yapraklar gibi yere dökülüyordu senin;

yakında bu saatleri özleyebilirim

düşlerim üşürken sokaklarda

Onunla paylaştıran, böldüren nedir.

? Ne o, karanlık kovalamış gibi soluyorsun. Korktun mu yoksa? Hem nerede kaldın bu zamana kadar? Ben de seni bekliyordum. Hadi gel yemeğini ye. Yemeğini yedikten sonra da yatarsın. Annen bugün çok yorulmuş, banyo yapıyor. Banyodan sonra da yatacak. Ben de çok yorgunum. Senin yemek yemeni bekleyemeyeceğim. Sen akıllı bir kızsın, yemeğini yedikten sonra yatarsın, oldu mu?

Elim ateşten korkmuyor,

Azap doLu qeceLerden.

şaire

Bizim için örülen

düş ötelerini bürüdü

hayasızlığını saydım.

Dinlemesin sağı solu

Saçlarına mevsimleri işlerim

Bir kapı daha kapanıyor sesizliğime.

Tek başına yalnızlık

kuşlar hüzün getirdi buğulu gözüne

Hüznümü kanatır bir dize

Kapatırsın tüm kuvvetinle göz kapaklarını!

türkülerle sulanan çiçekleri

hiç değilse

tatlı anlar yaşatmaya fırsat vermiyorlar. İçinizdeki

Kürek çekiyorum gençliğimle

İlk kar saçlarında tutunca kanayan bütün yanların delirmeye başlıyor. Ve biz deniz çocukları, bir martının gözlerinde uyanıyoruz.

Muhammet AKYILDIZ

sonsuzluğu çağırdım avuçlarından

Gel gör ki, sular batıya meyleder,

Bende ayaklanıp delice koşmak isterdim sana ama,

sürükleyip götüren neydi geceyi

Üzerini fanuslarla kapadım...

?es? işaretleri unutulmuş

"Sen ağaçların aptalı,

Maceran bir gün tıp dergilerini çalkalayacak

Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.

Dönüş sanım; yalnızlığım?

Hüzünkar kirpiklerimin arasından

yaşadık:yanılmışız!

gönlüme prenses,

Ama her akşam söze, 'Bir hasret var bende' diye başlıyorum.

Sonsuza kadar bekle beni

Durmadan dışa vurup da

yüzünü buruşturur kuruntulu ay

Bulutlar tutunmuyor kanlı kirpiklerine

sanki bir daha sevmeyecek gibi

Karşındakinin doğruyu söylediğini varsayma.

belli belirsiz düşüncelerin,

Yaşadığın bir çığLık

Hiç bitiremediğim

bir kayboluşmu baranlar eşliğinde

sızlayan tenimi

uyurken dudağında gülümseyen bordo gül

bir martı sesi, dalganın bir kıvrımlı cilvesi

ya da "Belki" dediğin umutlarının şeytanıdır

Önce beklemekten. Ömür boyunca

Ölüm büyük bir saçmalık olurdu

Vazgeçilmez oluşunun sırrı bu işte:

kanatlarına takılıyor bedenimdeki bütün özlem,

neredeydin bu güne dek beni bulmadın

-Yaşamak denirse buna-

yüreğindeki acılar silindi

Sinemaya gitmek vardı şimdi

yaz da geçti sonunda

şekillenmeyen hayatın,

sonu gelmez karanlık

Çocukların ilk sözcüğü gibi umutla,

Sen yıllardan sonra bulduğum neşesin

düşler ikliminde fal bakıyorum

Bundan böyle karşı-karşıya değiliz;

yüreğine çığ gibi düşen

Yeşili duydu mu uyurdu

Yağmurlara tutun öyleyse

öyle bir sancı ki anlatamazsın kimseye

Seni benden alan hain bir rüzgar var.

korkardı korkulara düşmekten zaman zaman

Oralarda

düşününce

İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık!

benim sesim hic yoktu...

diye bağırmak geçer içinizden... dönemezsiniz

Adımının tek izi olmadığı kente

yıkımlar tasarlanır

uzun süre.

rüzgarın hızına özenen bir kurşun

rüzgarın hiç bitmeyen fısıltısı camlarda

Yok oldum sanma, burdayım dimdik ayakta!

aldanmasını, aldatmasını bekliyorlar.

Günlerimiz dün bir, bugün iki

Önce isteyecek, sonra kaçacaksın.

Bazen acı dinmez, bazen de yağmur

Aslında, diye başlayan bir kisve

Bu karlı kış gününde.

seni görür görmez özgürlüğümden utandım

akşamları zehir zemberek

Ve görülecek

iki satır karalamak ayıp olur defterine..

Yaşamak ;her anın güzelliğini, gerçekten yaşamak.

yitip gidende bir ömür

Ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği

Savaşarak içimdeki şeytanla

Uzun sürmüş karanlıklarda çoğalan

yaşamayı bilene...

Ağladığımı gör diye ağlamıyorum;

olta iplerini

anlatmak acı verir artık

renklerinin kuşağına saranım

Karanlık kindir,

dostumu

Yaseminler düşmüş eteğinden

Beşinci mevsimin adıdır şiir

Yoruldum artık.

akşam, ölü kuşlar gibi düşüyor bahçeme

söylemesem de olur dersin, beklersin

Kimbilir beni kimlerden

yine de en çok seni seviyorum ben gece...

Kasırgayı, tayfunu, suları yutan devi

Çatlak bir ayna

Ülkeler,

dalgalarda gülüşünü

maviden kalan

Bulamadım.!

Çünkü:

belki bir gecenin yarısıdır

Bir şiir düştü

Beni severse biri; o artık benimle bir dir?

hep kandırılırken, hissettiğim duygunun,

saman balyaları gibi oturup yılların sofrasında

Beklemedi anılar sarnıcının dolmasını

Belki sessizlikte susar içimdekiBekleyenEllerim yüzümde

gittin sanırım yüreğimide götürdün,

Sağanak oldum,

Merhemi oLmayan yaradan.

Şiir, popüler kültür gibi lümpenleşmeyle uzlaşmamış, direnmiş ve belki de o yüzden okurunu yitirmişti.

Nida ÖZ

Şimdi vurulmuş bir kuş kanadı gibi duygularım, sığınacağım dal da yok. Yıpranmış, paralanmış eski bir giysi gibi duruyor üzerimde ömrüm... Her ihanet onulmaz bir yara açtı yüreğimde, ne yapsam durmuyor kanama. Kahretsin...

ZAMAN GİRER ONUN DA KANINA!

Güneş çoktan doğdu. Uyanmış olmalısın.

Manyetonun kablosunda büyür korku,

Bu da benden olsun,

Bir çok seslilik, iki çok sessizlik koydum adını,

küflenmiş gümüşle kaplanır bedenin

Ne gelmeyen otobüslere

Dönerim dönerim çıkmaz.

Bilmez ki, giden sevgililer dönmeyecekler.

Kimi zaman ıslık çalar

İçimdeki yarayı görmüyorsun

ya da krallarla gezip karakterini kaybetmezsen;

Hayatının kırık notlarıdır

birlikte söylenilen şarkılar kadar

Karıncalar götürmese kısmetimizi

ufak tefek anıları topla

Yanılsak.

Yeryüzünde korkusuz yaşamak

Sorup haber alıyorsun

dizelendim

Yalnızlığın En Dokunaklı Şarkısı Ruhuma Vuruyor

Sallanıyor kara kışa başkaldıran çamlar rüzgarla,

uzun koridorlu bir neşter saatinde

düşünmen

Kuşlar şenlensinler diye.

var o ülke

Üşüyorum çaydanlığım soğudukça

-varsın şiir olmasın adı

Ne varsa bu kentte senden kalan

Ekşi bakışlarıma susamışlığı;

diye haykırır mı hücresinde

Ağır ağır eğilirken başım önünde

Ne olmuş

Bu yorgun duruşunun

sen oynamıyorsun ama,

Her acilan tozlu sayfa bir öncekinden daha zorlukla kapatilmis,

terkedilmişlik hissini yenelim.

Hiç olmamış,

söz vermiş randevusuna gitmemiş

Bir de gelirse eğer elinden

Öylesine çığlık çığlığa?

olmayan iki parmağında,

Şöyle diyeceğim iç çekerek:

Kanım çekilir yavaş yavaş

bir merhaba yeterdi güneşi ısıtmaya

Yahya Kemal Beyatlı

porselen bir yüz nasıl kırılırsa

Taşarken deniz,

akıllarda saklı kalan

ira'nın daha ayak basmadığı topraklardı oralar

bu kadar güzel...

Sezip de

Yalan dünyada unutmam tek gözlerini

bakışların yüreğimde çiçek açtı

Seni görmediği ne kadar belli.

Savunmasız küçücük...

düşsüz bir uykuyu imlasız sevdirdin'

en kuytulara karanlığa

yürümeye..

kuytumuzda saklayalım unutuşlarımızı

Unuttum ismini, yüzünü, yürüyüşünü,

Yutkunuyorum her köşe başında

geceyi bir kibrit alevinde ısıt

İçimizde yanan kandiller söner

tenhayım mor ötesi acılarda

Dili baldan tatlı

sarmalasana beni...

Dünyayı hele sen bir barış olsun da gör

Öyle suskun oturuyor şişesinin basında,

Kıvılcımlar cirit atıyordu aramızdaki en kısa çizginin üstünde,

Olsanda uzaklarda

Erimek bir dindir aslında,

Aynalara bakmayasın

yaşamak tat vermiyor

Ne çok zaman akmıştı ellerinden

Aynalar daha ayna

uzaklaştık boşlukta gibi öylece..

Karanlığın kirli ve onursuz eli.

ben mavisine kandım denizin.

Sığmıyor içime bu talan...

hıçkırarak ölüyor, gözünde zarı yırtılmış nazar:

seni özledimli zamanlara bırakıyorum

Hani mum ışığında gölgeler de gariptir

Kader ayrılıkları

Bak takıldım kaldım yine sana

Durup durup seninle karşılaşıyorum her yerde

ve oldukça gürültülü kapital

düşün gülüşüydü,

sevdiklerim

rengi başka

bir yanağım öbürünü yırtmış

Bir seçkinler topluluğudur sanki bütün bunlar,

Buz gibi soğukta, evden yayılan çay ve taze ekmek kokusundan yüreğinin, içinin ısınmasını hissetmek.

kim bilir hangi aşkta bıraktığın gülüşün

Belki mavi, belki sarı, belki aktı...

Doya doya kokunu İçime çekemeden

bazen kendini saat sanıp

Bir sözcüktür bazen üstünkörü derinliği örten.

gibi hayat, ne varsa yok, ne yoksa var

Sezgileri yerine bilgileri ile hareket eden bilgiç kadınlar kadar itici yaratıklar düşünemem. Akıllıları ve kültürlüleri ise itici değillerdir ama sıkıcı olurlar çoğu zaman. Kadına en

Bir çifttir gözümüz,

Ayağıma Cennet Kiralansada Da

İçime kapanamıyorum. Duygular, irademi yeniyor

Kahraman dediğimiz insanlar

o zaman anlatamazdım

Baktıkça çoğalır yıldızlar gecede

ardından gülerek bakan

artık ne sen konuşturabilirsin,

Rengi birdenbire karışır

Onsuz oLduğum her qün için

Aşk sadece kendine Müslüman

ah nazarı delen gurbet

Benim doğduğum köyler de güzeldi

bir hazan geçer ömrümden

Aşka selam, doğaya selam, insana selam... Çocuğun gülüşüne, çiçeğin açışına, güneşin doğuşuna selam... İçimizdeki sıkıntıları, bunalımları bir yana atıp, güne böyle başlasak bir gün ne olur! Şiir tadında bitirsek günü... Yoksa eve dönerken unutur muyuz dizeleri, batan güneşin güzelliğini, gülün kokusunu, kuşların sesini...

zar attım, fal açtım, rüyaya yattım

tenim dediğim; pörsümüş bir kağıttan biraz kalınca

Pişmanlıklar denizim gibi eyvah

Ömrü, dilinde.

Yalnız bir ruha yol gösteren.

Ya da bir kahve sıcağında.

Bir yanıma güneş vurur.

Gülen gözlerini eklemelisin ekmek arası

birbirimizi sevdiğimizi

Şimdi bırakıp gitmek zamanı

uçsuz bucaksız bir uçurum kıyısında kaldım

varsın

nerde o beklediğim

Gençler, kendinize mukayyet olun!

Hicran hicran akmasın parmak uçlarımızdan ve köz gibi düşmesin ömrümüzün tam ortasına, kırgın akşamlar...

sürünür gidersiniz...

suya iniyor aklındaki geyikler

Her gün yürünen.

Ne mi yapacağım bundan sonra?

Senin için yaşıyorum;

Ağızlarda hala aynı tuzlu nakarat

Bunların hepsini sevdim.

-bilinmezden sonuç çıkaran yanılır en çok!

Ağladım, oltaladım,

Anladı anlamasına

ıslak bir ikindi vaktine sorgusuz

Duygularını

?ben? yaptım?

ne çok kördünüz

ve bitmemiş olurdu takas.

Kalbim yine üzgün, seni andım da derinden

Belki de

bu sene

Şiir giriyor araya

Rüzgara sinen koku. Yaban diye adlanır

'Bir hasret var bende' diye yazıyorum odamın duvarlarına

taç yapmak için saçlarına

Dost dedigin;Fanatik olmali;

karşımda bir gemi hazırlanır

yüreğime merhem,

Tadı tuzu kalmamıştır hayatın.

Dökülmüş sensiz bir sabahın, ilk ışıklarına...

Ne sudan nefes aldın

Tek kahramanıydı oysa

ayrılamıyorum bir notun gelirse belki umuduyla,

Sevmesini iyi bilirim, düşünmeyi öğrendim.

Aşk tarlalarına

Bilmiyorum, yaşamakta mısın, öldün mü?

sarp bir çağlayandan yola koyulup

Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.

kaprisli duygu;

Kalbin gözlerini örterse

yalnızlığın gibi bin parça

artık ırmak mı ne denir

dinledim: Gül diye adlandırırmış her rengi,

Bende Sana Yetecek Kadar Ben Kalmadı

gece gündüz akılda kalır mı?

Kitapları hep aynı raflara sıralamak

Uğultusu başladı.

o anda bir yaprak düşse dalından

rağmen hala güzelim...

bilinen ve bilinmeyeni

Oysa muhabbetin kapağı açıldığında

korkar... korku salar...

parça huzur bekliyor, saadet bekliyor yaşamaktan.

dışarıda

gül bahçelerinin gül yüzünde

Getirdim gözlerinize serdim

Sen Türkiye gibi aydınlık ve güzelsin

Sevdiğini görünce yüreğinin kelebeklerini salmak, özgür bırakmak...

Niye kanattın yaramı kabuk bağlamıştı oysa

Görmemezlikten gel

Biliyor musun

Sevdiğinin yolunu gözlemeyi,

Ellerin yüreğimde bir ben varım uzaklarda

Omuzumda bunca yük varken

Duyduklarına asla inanma,

Göçerler, trenleri tanımadan. Selvisiz ve söğütsüz

Bizler savaş ölüleriyiz,

kendime bir hayat seçemedim

Yüreğimdeki büyük patlamadan önce

ne zaman kalp çarpıntısından ayrı düşse

İçimdeki bu sevginin yangını

Mesela turuncuya, ya da pembeye.

Kalkanıma çarpan, saldıranlar

Öğrendiklerini tekrar gözden geçir,

Şehre simsiyah bir kar yağar

bir dünya senfonisi

her yer soğuk ve tenha

biliyoruz zaman hic geri donmeyecek

ve yaşama umutla bakmaya çalışan

Arka sokakta top oyna

birinin ayağı kayınca diğeri düşen:

zaman tüneli içinde.

Yüreğim mürekkep lekesi

Bende ki ben yorgunlarda,

boşluk

Şimdi gözlerime üşüşen ışıltılarda korkuyor ruhumdaki loşluklar

ne oldu?

Kanadıkça kurtulmaya çalışıyorum...

bilmediğim ağaçların altında?

Ve ağlar nihayetinde?

Haksız olur hep güneşe uçan kız

gönle güzel gelen çirkinlikleri...

tavan arası gerçekler

Yazılar yaz.

Tam kurtaracakken

Bir sis perdesinin ardından

Yüreğim yandı bile şimdiden,

Sen geldiğinde

başlayan şeyi

Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini...

bende ise

çekil artık

Biri önüne ve ardına bakar,

biz hep biraz biz kalacağız

Siz kimdensiniz

doğmaması gereken bir gün doğuyor

Ne de yarınımız var

Duymayı çok iyi öğrendim.

Siyah bir palto

kar tanelerini kollarıyla savurdukça rüzgar

sözleri öğretmenimin.

Dost yüzlü,

Adı değişir susmak olur.

Düşündükçe çıldıracak gibi oluyorum,

Bana bir söz dese,

zamansız med-cezirlerde sahildeki kayalara vuran

tarihle avutma beni

Gidersen kar yağar avuçlarıma

Ne sen

bazen insan ağlayınca ferahlar

sen imkansız peşinde koşarsın

Bir salkım üzüm

Aydın,

aynı akibete uğrayacağımı biliyorum diğer şairlerle

bazan yaşam uçsuz bucaksız çöldür

BEKLETME SEVGİYİ

Kendini bile

yarına söylenmiş

Ve, işaret parmağını hafif fazla açışın

Saçların hare hare ışıltısıyla

yarım kalan ben,

çıkarma ayaza

Kaşla göz arası ölümleri,

Masal desem

dokunsam kaybolacaktın

Ah o kadrini bilmediğim günler,

Hep ötesine...

oynatsam aklımı oynatsam

Hiç bir zaman

Karlar sessizce eriyecek

an kısadır ve aşk bir armağandır sana

canına kast etsede affedersin..

Her yolun başka bir yola vardığını bildiğimden,

Gülü bitkilere dolanmış salkım

sevmek, olgunlaşmaktır

Akın akın loto kuponu doldurmaya koşan bir kalabalığın ardından dizeler haykırmak, ancak bir şairin göze alabileceği bir soylu direniş, bir nafile çabaydı.

Sense halime gülerdin...

Binlerce insan dökülmüş duraklara

umarsız çırpınışları biteviye yok oluşlarım

On İkinci Rüzgar

uçucu bir kokuyla sardım çıplaklığını

çıglığı duvardı

Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki

Her sonbahar gelişinde dökülür yapraklar birer birer, her biri bir tarafa savrulur

Nefesinde nefesti

epey uzağımda kaldı içimden geçen yol

Vardığın çimen yeşilliğince.

unuttum ne varsa unutmadığın

hiç kimsenin olmadığı bir yere

sev medim

Neden? Çünkü korkutur bilgeleri bile açıklık dediğin,

Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.

Hatıradır artık

Ağaçları kesmiş

ufak bir koy,

teninin sıcaklığını

Bir yudum su gibi akıp gidecek zamanla avuçlarımda.

büyüdük düşledikçe

ırmak inadıyla yürüdüm uzaklara

bize saklamıştı gözyaşlarını

uçurum kıyısında hızla büyüyen ot

İlle de ille

Dingin bir zenginlikti dokunuşlar

uykular

Ezgisi tanıdık, sözleri yitik bir türkü.

İhanetin çatal dillisini gördüm

Ben artık adam olmam

Sevgi sözcükleriyle konuşmak.

sevgini.

biraz meşru hatta

bıraktığın boşluğu yonta yonta binlerce heykelini yapacağım.

Coşkulu ve sarhoş sesiyle.

Şark çobanları?

Özlemek o zaman bir çığlık olabilir belki, bir çığlık

erken biten zamandan

koşardık geceleri

delici bakışlı, kemik yüzlü?

Titriyordu elleri belikli üşümüştü

En çok hangisinin feryadı yürek dağladı...

Bilmiyorum.

Sadece sana şartlanmış bir sinema perdesi gibi;

insana...

Sır tutmasını bil.

ve dondurucu soğuğuyla rüzgar

Gece bilinmez hikayeler yazar

bir sağanaktın sen, bardaktan boşanırcasına yağan

Bulurum seni

Anlamını bildiğim

Ne yıldız kayması gecede,

Bak işte, yine akşam ve yine aynı terane

deyip;

Ya da aşk vardı önce

bir harfin bile kıymetli şimdi bana

ama korkarsın

Ve sen gelirsin uzaklardan sen;

tepeme çıkar da sinirim

kimselerin açıp okumadığı

Kültürden ve bilinçten kaynaklanmadır bunların hepsi,

o sabah mı çıkmıştın bir gün önce mi

Bir de yağmur yağınca, tükenmiş, erimiş gönlüm..

Başından büyük bir aşk geçmemiş her kadın için bu bir eksikliktir; başından büyük bir aşk geçmiş her erkek için ise bu bir fazlalıktır. Erkeğin hayatında belki bir aşka yer vardır. Kadının ise aşkında belki bir hayata...

seni üzmeye dayanamam ben

İstesende vermem sana..

kuzeydeki vadiden geldi eylül

Bir şey kalmadı,

Cesaretsizliğimizin anlaşılması,

Vurgun, gece isyan, gece talan

bir ermiş gibi pas tutmuş kapıların ardında

İşaret lambalarını söndürebilseydin

ve aşkı düşünelim biz, destan yalnızlıkları

X - öyle olsun

buruk bir?elveda? vardı

mümkün olan son noktasına kadar incelmeden geçilmezdi hani

Öylesine bağlanmışım ki

eminsen

yaralı

yazdı

Hadi git, uzaklaş, yokluğuna inandır beni gerçekten

İki insan aynı şeye bakıp

şimdi gün batımı duygular,

üstelik laf da anlamazsın? yatıştırmağa kalksam

İyice tanımadan hiçbir insana bağlanma.

tanımla ve yeniden yarat

Savaş sadece bir oyun,

Bu ne biçim biçimler, istediğiniz kadar çoğaltılabilir

Ağlamaklı bakışlar dalar en derinlere,

beni senden vazgeçirebilirdi

Kaç kaçabildiğin kadar!

Ölüm denizlerinin kürekçisi;

Sesin, yüzün, ellerin yüzde-yüz senin.

Rastlaşmamak için elimden geleni yaparım

Sessizce gir hayatıma...

derin, dengesiz

sevdam yer edecek gönül bulamadı

Diyorum ki kendi kendime

-limanda demirli bir martıyım şimdi-

Şimdi biliyor artık yalnız kuş

aşk olmalı

tüller savrulur

Yok edip

Can Yücel

benimle geçmek istedin...

Uçurumlardan atladı umutlarım.

aşkla vurduran hayat

geçerek sönmüş bir kandilin gölgesinde

Biliyorsun,

Yulardan boşanmış bir tay gibi

Nasıl yaşayabilir şair

gündüz

Ama kendi kafasıyla düşünen ve hakkında

Bir örnek giydirilen sen

mahcup ve sinsi bir konuk gibi yaşlandığım düşevlerim...

Görmez dargındır

Sadakati darağacına sallandırılmış

kibritim yok demek cıgaraya başladın

Hasret, üzüntü ve aşk

alıştır kendini

İçi yıkılmış bina, camların rengi bulanık

Mecburen unutursun.

biliyorsan sen söyle

Al beni de kurtar buralardan,

bazen fırtınayla gelir bazen yağmurla

zamanı

Balyoz gibi iniyor ve şimdi

Ve buruşturup-buruşturup attığım kağıtlarda,

Hep yanı başında

Şüpheli!

Bekle huzur yurdu,

Ahmed Arif

kanat izinde o en derin mavi

Bana hep sarhoş diyen sen,

Yıkmak bir dakika.

Özgürlüğümüz,

Beklemeyi özlemlere süsleyen,

Kimi çok şey anlatır, kimi zaman en ketum,

sende buldum beni ben

Dizleri dibinde eller bir annenin

bayır aşağı kaydırmadan

değişsin istersiniz

Gözlerimi yumuyorum, üç kere ismini tekrarlıyorum ve

Yalanmıydı sözlerin gözlerin

... Soğuğun ve karanlığın vehameti!

ve bakar sonsuzca bir an, o sarı iskelede

ölü bir bedeni üşütemiyordu

Seyreyle deli ozanı

Leylayla Mecnun, ferhatla Şirin gibi

zoraki gülüşlerim

?Bulmacanın beş harfli yemek sorusuna? yanıt aramanla halkalanmış,

Hatırlar mısın,

Anılarda kırıldıkça yapışır?

Tüm alevler kor olmuş şimdi, söz yok, renk yok, umut yok

Ben sen olurum

Meğer ne çok olmuş O'nu kovalı hayatımızdan...

sıkıştı kaldı kendimi kovduğum gece

alış kendine

gel_gitlerde ayaklarım.

Bir avcı arıyorum en acımasızından

Böyle her sarkıda sarhos olmazdım.

Yalvarırım onu okuma çarşamba

Rüyalar kabuslarla dolar geceler boyu,

Yıldızlar tutuşurken

BekLeme artık

hain bir aşk bu kökü dışarda

yokluğun intihar...

Kazandıklarım bitti, yitirdiklerim kaldı

Gözlerime bulaştığı anda suluaynaların

eridi gönlümün yalnızlığı

Üstüme üstüme geliyordu gözlerin,

Asla dönüp de arkana bakma.

Tesellisi mehtap

gökçeyazın erlerine

Derin gözlerin olmasa, çeken

hiç olmadığı kadar lüzumsudur,

iki elim

Sevmelerim gibisi?

Sevinir çiçek, biri gözleriyle sevecektir onu..

biraz öfkeli kabullendik herşeyi

ağlayınca bile tükenmiyorsun

Bu şiirin kanayan rüzgarıdır

adını yazdık onun,

Siyah şemsiyeli adam

testisi kırık bir yolcuyum / yolum duman

Aşk?a ve hayat?a fiyaka atmak ince iştir

Mekan tutmak ve her akşam aynı ufukta

Isındım ya sevginle,

Armağan

Ne de, kanat çırpmayan martılara.

kifayetsiz yazılar yazdım,

İnsan ölmeye mahkum

mücerret bir hikayenin sandık odasına

kanat seslerini duy bir tek

veya hakkında yalan söylenir de sen yalanla iş görmezsen,

Gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam

Çünkü umutsuzluk yasaktır

Göz yaşlarımı ve seni göreceksin?.

yalnızlığımla

Ötesine!

sökük dikmesini beceremem

Öyleyse bırakıver ağıtlarımı

Şunu şurasında kaç paralık ömrümüz var

üstünüzden uçuruyorum

Ulaştığım ıssız dağ doruklarında

Soylu sevdasına ağlıyor şair

Çingene benleri, ne dersiniz, pembe olmalıydı

Dört bir yanımda ahlar, siyahlar

Ustamız Eluard?ın izinden

Söyle kime yalvaralım, kimi bekleyelim

Ne halden anlayan bulunur;

çorak topraklar gibi

adresi belirsiz bir patika sesleniyor:

imrenerek karşıdan baktıkları kadındı

biz takılsak da akıllı aklımıza,

İnsan ancak anladığı şeyleri duyar!

gün gelir gündüzlerinin yerini geceler alır

durduk yerde çatılır tüfekler

sokağa çıkıp tek başıma gezmek istiyorum

Ay ışıgı hummalı haliyle,

Bırak borsayı, kuru

İncinmiş bir sesi vardır yağmurun;

Bakışlarındı beni tutsak eden.

sardunya çoğalt.

Yalnız orda, ta dipte küçük bir çekirdek

Öğrettiler bana zamanla,

Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.

Irmaklar nereye kuşlar nereye

Başı boş gezinen mecallerdi gördüklerim

içine derince çekersin

Kuş sesleri, haykırışlar

İkide bir umudu getirir karşımıza

Tüm yıldızlar görünmesin

durgun, bulanık, bezgin?

Hayatın karanlık sokaklarında bir başına dolaşmak,

koca bir bebeği

o kuşun bıçaktan yansıyan sesi. İnsana

İçlendiği, hayıflandığı;

hasretin dayanılmaz hasretin

bardağa

Derken alışmışız iyi kötü ayakta durmaya,

tavanı griyle karışık mavi

iki kadın ruhu şafağa yükseliyor

Bütün bunları hissedebilme cesaretinin anlamını,

üşümüşsün...

Şişeyle karşılıklı kurların

Hani o gül kokunu hissedebilmek için

küheylan bir rüzgar gibi çekip giderken

Kaleni ve kalenin ardında sakladığın yaralı sevgini.

dün gri bulutlar vardı gözlerinde bugün hüzün yağmuru

kestim dilimi anlamadınız

bitkin, dayanaksız;

Toprakta bir karış karı görünce

ödünsüz olduğu yerde

sahraların bütün kumları

nasıl bulmuştuk sonra o rüzgarla gelen bulutu

/Akrep ile yelkovan kendi seyrinde.../

Başka bir ev başka biri

Ne denizler dağlardan bu kadar yüksek

seyir defterimde.. ve ben amerikanca bir filmi kürtçe

Tüm subaşlarını tuttular.

Olsun! O günlerde ben

alevlenmiş bir ateşin,

Habersiz benden

Kıyıda bir gül var;

uyandım

Yüzünde arardım gökyüzünü

yok! yok inançlar: tükenerek, savrularak kalışlar!

Ardında dünyalar ışıyan camlar dururken, duvarlara dalıp dalıp gitmsi

çeker acıyı

ben sevda vurgunu bir garip ozan

Dalga dalga döverdi deniz kayalıkları

ya ücrama sür beni

Hep yalnız, hep tek kurşun artık, başkaldıranlar,

Yekta Ertuğ TÜRKERİ

İstanbul?un hatlarında

Bir yerlerde güneş doğuyor şimdi sessiz soğuk..

Yaşamaktan vazgeçmemiş

bütün duyacaklarınız

gövdendeki hayalete sarılacaksın

Keşke yalnız bunun için sevseydim seni..

Çoğalır kuşkuları tuzağa düşenlerin

artık sana şarkılar tutup ağlamıyorum

Aşk ise yekpare.

bendim çünkü bıçağı saplayan

Görüyor musun yaşadığımı

Çağların ötesine uzanan bir kıyıdan

-bir ünleme ağıt-

Sence yaşamak ; sessizce gitmek yokolmaktı.

Yangınım işte

Avuçlarım delinmiş, tutamıyorum ki, dökülüyorlar yollara...

Hatırlar mı beni sokakları

Bir varmış bir yokmuş diye başlar bütün masallar. Ellerim soğuk şimdi üşüyorum, bedenim, dudaklarım buza dönmüş...

çünkü gözlerindir ömrümün balkon kapısı

son gülümsemesiydi annemizin

o bir susma biçimidir

seni çoğaltan bir şiir bahçesi diye

var olmak

Isıt biraz

Kesik, bakıyor? çaresiz? unutulmuş anlamı?

sonbaharda şaşarak öğrenirsin

ben seni arıyorum İstanbul'da...

yalnız bir yıldız gibi ölürken kalbim

sil geçmişi

Sınırsız ve nihayetsiz..

aşkımı nefes, nefes rüzgarlara savurdum

gözlerdeki?

bilmem hangi zamanın bahçelerinden

Yırtık bir afişte;

Değiştirmeye

Zararın hanesi aşina olduğun.

şiir bu, ekmesen de biter

köpeğine daha da sıkıca sarılmak istiyorsun, öpüp

onu bir kez daha vurmak oldugunu...

arınmış dizeler döktün yüreğime

Nazım HiKMET

assalar beni

anlatmaya seni..

niye boşalttın bunca sokağı

Saçlarını tararken beni hatırladın, değil mi?

Hayalin de terkedip gidiyor beni.

giderim ellerim dolu

Kırılmış anahtarlarla yürüyorum kendime

olacaksın.

şimdi ben belki hayatımın en serkeş anlarını yaşıyorum

bu kentin demir kapıları aralanırdı gelişinde

Ayıplayan

Hayatın çeyrek asırda veremeyeceği zararı sen bana bir yılda verdin

Sonsuz san

göveren dal uçlarını

Ona onu, sabırlar, merhametler ve inceliklerle değil,

sessiz direnişler içimde neye yarar

gelmişliğindir

gitmenin yoksul günlerinden

petrolle

Hangi sofraya bereket

Tek başına iki kişi olmuş kendisiyle gölgesi,

Doğaldır demesin kimse sakın,

yazarken ateşle suyun esrarını

Benimki iki soluk arasında

üstüme üstüme geliyor sabah - gece bitecek -

Gün ışığı kaypak pırıltılarını.

anlar mıydınız?

Üzülme.

oysa ben

şanssızım diyemem kendi payıma

BİR DÜŞ

kesilip yakılmış yapanıl ağaçların, susan dağların

Ve hep kar yağardı nedense

sonlara terk edilmiş hikayenin

Ben ise, yine susuyorum.

Şölensiz, sevinçsiz yaşıyoruz şimdilerde,

bir damla düşmediler.

Acılar tünedi sevincin tüneğine

Sonsuzluğa açtım kollarımı, rüzgar sarsın sessizliğe bulanmış ruhumu diye

Sefil bir sağnak,

Gözler kan çiçekleri gibi ışıldar

gemilere ulaştıramadım

yok ülke?ye

çalacak değiliz güzelliğini bu meymenetle kimsenin

Beklentilerine

yanlış mı çizilmiş

Mervan AKSU

bir de mumu üflemek

Ve bütün bulmacalar yarım bırakılmıştı.

Seni sende silerim,

tümü, beni her zaman atlatan seni

yaralarını saydım?.

"O benim..." diyeceksin.

dışarısı habis

subaşlarında kırlangıç halkaları.

bir eylül rüzgarıyım

Görse doğmazdı ki,

yaşamak güzel. topladım dağların rüzgarlarını

duy ayaklarından yüreğine tırmanan buz soğuğunu

bıraktıklarını saydım..

Madem ki unutulmuyorsun,

Seslenmesini bilemezsen maviliğin karanlığını da getirebilir sana.

mutlu olması için...'

Hasretli bakışlarla seyretmesini.

düşmüş kitaplara benziyor

parçalanıyor yüreğim

atıyorsa kalbin güm güm

zaman... Şimdi sana söylenecek tek cümle:

Yokluğunda yerine artık güzel dostluklar,

Güneşin doğuşu

Gerçek aşkların da!

Sessizce, umutsuzca seviyordum sizi,

kendi solgun ve yorgun uçurumunda gözlerin

ALBÜM

hayaller kuruyordum, henüz on sekizimdeyken.

Bilemem, hangi kuytuya soksam da kimseler bulamasa?

Birinde bir adam

İki milyar kişiye iki milyar ekmek

Görüntüleri arasında karanlık gecenin

ama ben yalnızlığıma, sensizliğime ağlıyorum

O zaman, hem yaşamak, hem de düşünmektir yaşadığını.

Tut ki kuzey sokağında yağmur yağmıyordu,

Döndükçe etrafımda

bilinir mi yalnızlığı bir kurdun

Yağmurlu geceleri hatırla

FARZET HİÇ AYRILMADIK

yapraksız dalların

Sessiz sedasız inleyerek ölüyor

Bilmez misin ki, umut bir kuştur konar gider

insanlık salgını

Varsın karanlık geceler yokluğuma ağıt yaksın, sahte sevgilerle avutsun hicranımı zaman...

Mutluluk,

Yüreğin bende kaldı yüreğim sende...

Biri hastanede yatar

yüzünü yalarken nefesim

Ellerin var ya ellerin,

sabahın mahmur kızı

Biraz kendiniz kaldı mı

ve büyülü kitabında

Aşık Harami hikayesi okunduğunda

Tam vaktinde yetişemedik.

Çok düşünmesin neden öldüreceğini

gücüm, iki satır bir ömür?

Aynada üzgün yüzüm

Şimdi biz, bir şarkıdan çalınmış iki nota gibiyiz.

işte bu kıyıya

Yeniden yanaklarım ıslanıyor ayrılığın acısıyla.

ölümle, yaprakla, şiirle sınanmışım

ELVEDA YAŞAMA SEBEBİM!

Yanı başımda gelinim sandım.

ipekten ten giydirilirken

seyrediyordu uzakları yakın.

beynimin sokaklarında

nabzın parmaklarının altında keman yayı

Ay'a.. Yıldızlara gittim

Varlığın bir saldırma değilse yorulursun ölmekten

Dağıt saçlarını bebek

Gururum ve onurum benle dalga geçerken, ben

ömrünü ömrüme ekleyip bölme

Hayaliyle yatıp hayaliyle kalkar mı?

üzülürsün.

güller vazgeçti, çocuklar büyüdü

Çirkin yürekli kral

Gidersen kim sular fesleğenleri

Meyve verir mevsiminde

Taşındım

-hiç durmaz! ?.

Bir kağıt, bir kalem,

Çığlık çığlığa çıkıyoruz

biraz anlatabildiğim zaman kendimi

Ayaklanmış bütün isyanlar, sensizliğe koşmakta,

Yine gözlerim doluyor gecenin bastırmasıyla ağır ağır

Ve bildiğim şu var ki canım sevgilim

Karşıma çıkıyorsun her köşebaşında sen

ruhumun en büyük yanılgısıydı?

susmak bilmiyor duyulmadan

Seven insanın nasıl yalnız bırakıldığını,

Ve hangi son

yaprak yaprak yolundu saatler

hayal ettiğin

Yolun tozu biraz eski.

en güzel yalanından dünyanın

Kimi el kapısına gelin

yüreğime mıhlı

Sevmezsin ayın süzülüşünü enginlerde

Alnım öperler,

Sence hangisi iyi dediğinde?

Muhteris aynaların eskidiği bir yerde

gülümsedi doruklar

Kalbin sızlayacak

evreni dolaştım

donmayınca balıklar

?Hoş geldin" derdin

Şimdi ne zaman yanılsa düş yerin,

Yangınları anımsatıyor genç ölülere artık

Umutlar geri gelse şimdi sen varsın

Ayaklarının,

Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında

Kentin en uzak köşeleri

Kalabalık biliriz yıldızları,

olur böyle şeyler ara sıra

Yarını bekleyen sahil şeritleri gibi dalgalı ve heyecanlı bakıyordum. Bildiğim şarkıların tadını çıkarıyordum, bilmediklerimi merak ediyordum. Hasta bir şehrin gereksiz öksürüklerinden kaçmak, arınmak istiyordum.

sehpanızda davul çalıyor bugün

Veysel Karani MUŞLU

Ağaçlar,

sen bana hayatın tükendiği anda,

Birbirine eşittir

Ayrıntıların izi kalmamış artık

yolu şaşırmıştı,

bir kıvılcım yeter ben hazırım bak

açıldıkça, bastırılmış itirazlar yükselir bilinçaltında...

Bana yarım sevdalar

olurlardı senin orada bulunmuş olmandan, irkilmiş

geceyi örtse de geçtiği mevsimlere

Aş başında türkü

Üzerinde gezdiğim

Ama düş de olsa gördüm ya seni,

Kazındıkça kendini temize çeken

Eğer düşünebilip de düşüncelerini amaç edinebilirsen,

Seyreyle gülü bülbülü

Öp biraz

bir köprünün çağın mitralyözüyle

Seni sende bütünler,

Konuşamıyorum.

Kaç kayıp hüzne birikti içimde ki taşkınlar

Bilirim;

Bir anda ortaya çıkı, solumdan sağımdan

Eğer yaşamak dediğimiz şey buysa

kapatmıstım kalbimn kapılarını

Biz bu aşkı sürdüremezdik,

O imkansıza takıldın da sen

koynu karga yuvası korkuluklar dikiyorlar bak

ve kaybın hakkında bir kerecik olsun bir şey söylemezsen;

rüyalarda sürgüne yönelir...

Kuşkuluydum bir gün geri döneceğimden.

çünkü yalan olacaksın birazdan

kar kokan bir rüzgarı çıkarıp sandığından

Bir gün şiir tadında yaşamak için uyanmalı ve önce bahçeden gelen kuş seslerine merhaba demeli ıslıkla. Sonra pencereyi aralayıp şarkılarına katılmalı ve demli bir çay kokusu yükselirken mutfaktan, soğuk suyla yıkanmış yüzümüze bakıp aynada, günaydın diyebilmeli güzel bir yüze. Sonra güneşi selamlayıp, güllere günaydın demeli...

Seve seve taşımış, sırtına yüklemiştir.

bu yoklu derede

demirlerin soğukluğu soluk dudaklarında

sıvası dökülen bir bedenin ruhu olmaz aslında

Vurunca vuran, gülünce gülensin.

kim diyor önce sağaltıp yaramı

düşen bir yaprağın son gülüşünde açan

Rüzgar saçlarını okşuyor denizin

Çaresiz çıkılacaktır o yolculuklara

Gelsen diyorum deli dolu bir sevda başlasa seninle,

Yükün yok

Aynada gördüğüm yüz bana okadar yabancı ki...

Her köşe başındaki fenerde sen varsın

Onu kirmiş olmalı yaşamında birisi.

Öyle bir... aşk yaşadım ki,

Son mavisi gözlerinde kaldı gökyüzünün

taşkınken duygular,

"Şöyle görünse, öyle demese,

Benliğe karışan.

Fısıldarken yalvarışları;

kanadımız zaten yoktu periler aldattı bizi

? Bahar kuşu yok Saime, olmayan şeyi çocuk nasıl görecek, dedi.

Düşlerime yıldırım gibi düşerken gözlerin

Ve pimi çekili nice sevda var

birer birer kuşlar

Kadın terk edildiği ve aldatıldığı zamanlarda, bir de boşanırken hiç tereddüt etmez. Kararlı, şuurlu ve son

onlarca parçaya ayrılıyordu ayna

ihanetten kırılmıştır kaleminiz;

Ona kalsa, gizlidir rengi değişen sınırlı iyilik.

Hani göklerin padişahı.

iyileri kötüleri,

Seni biri severse; geride duramazsın?

sorguladığın;

donuk bir nota gibi sus'luyorum

Soyunuksun hayata. Gelmek gibi gidersin

ve her türlü kullanım hakkına sahip olduğum renklerin bile

Gelip durmuşsam kapına

Eğer doğa yalın ve dingin yaratmışsa birini,

kör topal ıslık düşer imgeye

soluk alamam

ezgisel bir acııı

Başdan başa sen.

Kahine gerek yok,

düşler öğütülüyor zaman çarkında

Gelsen diyorum sevdiğim gelsen

Sen benimle ölürken buluşmayı?

Puslu soğuk hava

Uykuyla uyanıklık arasında, belli belirsiz.

Hatırladım şimdi

çünkü yapraklar da uçuşur bir gün

kimse aldırmıyor di?li geçmişe

külden doğduk

Ödünç?üm!

omuzbaşında çiçekli bir dal sanan...

isyan etmese kalem

Boğulmuş ve kanla karışmış yüzü denizin

sen miydin, sırça bir çocukluğun alnında

buzulun içine gömdüğün ruhu

Bende ise

bekleyen korkularını saydım?

Kalbimde hüzün

Yokuşun başinda bir düşman vardı.

Kaktüs çiçeğini

heybesini unutmuş bir gezgindir bedenim

durulsun zaman üç boyutlu

Aşk gelip bizi sarsınca yüreklerimizden:

Açılan bir pencere.

korunağım

Kurmadı güzel gelecek düşleri

Ben gönlümden

Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek

Birde seni ekliyorum susuşlarıma

Acılı sonbaharı

neyin güldürdüğünü

ben senin sonsuzluğunda

Sırtını yaprakları dökülmüş kalın ağacın gövdesine dayamış oturuyordu. Yanına varınca, bakışlarının alabildiğince derinlere dalmış olduğunu gördüm. Sanki uzaklardan gelecek birini bekliyordu. Elimi omzuna dokundurduktan sonra sordum.

artık her sabah hoyrat bir özgürlük uyandırıyor seni...

gelinciğe karışan

Şiir yeni çığlıklara hazırlıyor kendini

Ten kınımda acının vahşi keskisi.

/ 26 Eylül 2001

ne an?lara, günlere iz bırakacak sabrımız kaldı

Çocukluğumuzun kışlıklarındaki bir locada

sevgisizlik ayrılıktan daha zor

kağıda konuştuğumu bir tek

karanlık gecelerimin mahzun şövalyesi,

Gelirsem bilmelisin

Ya benzerini bulup gidersin buralardan.

sonra ardımdan bir bir ayak izlerimi toplayacak

İlle de sen, az beri diğer üçünden

Seni biri severse; özgürlük nedir bilmiyordur ki?

anlatmadım geceden başka kimseye, gözyaşlarımı,

Bildiğim pek çok doğru var

kime diyorsun.

Söylevlerden uzak,

aşkın günah burcunda

sürgün sözleri çağırır gönül

Tek umudum sen,

?en çok kalbinden korkar insan?

Gül fırtınaları kopuyor gözlerinde.

Zaman geçmiş

bedenini saran acılara sor beni

Benzetilecek öğesi olmayan, belkilerde, amalarda kalan..

Aşkım deyişin bile alaycı

kimsesizliğimi

Aleme hazandır hasret

çocukluğuna

yaşadıkça çoğalacağım kendimden başka herkese

haritalar

Ya da seni yokederler sevgili...

Saatleri yıl olmadan tükenmez

azat edilen.

eski bir sinema yıldızı

bizdik gömen onca sancıyı

Olmayan eşit zamanlar,

siyah inciler dizmiştim kendime

belki uzaklardan gelen bir kuş sesi,

Zamanlar

Rüzgara da küstüm, küstüm işte, kimse bağışlamasın

sen engin bir deniz

kalbi kalbimize benzeyen dostlar

böyle bir kız değildin sen eskiden

sen bildiklerden birini

açtım kırışmış tüm perdeleri

Ve rüzgar bile eşlik etmiş,

Ya hızlıdan, ya yavaştan...

Yorgun saat tıkırtısı

ve inzibatlar, polisler, mübaşirler

Gemilerin güvertesinden sızan

Ayrılık, ölümden üste yazılınca,

Sen de gittin ya!

Dayanılır şey değil

üşüyorum, kapama gözlerini...

sonvermeyi bilmeksizin

Büyüsün öğreneceklerin

Sevmekle sevilmek ayrı şeyler... Sevilmeyi

başımı bağlamasın çürüğe bari çıkarmasın

Huzursuz düşler görürüm bazen

susadık öğle üzeri:

iğne deliğinden geçip

Ben ağlardım gözlerim gülerdi...

ve her yolculuk bir mesafedir

Kabuğunu koparmadan

Yardımı kesildi ya Amerikan Dostluğunun

ve caddeleri bir başka şehri gösteriyordu

açık kalır göz

ustanın ellerinden

Yokluğunun Rengi Beyaz

hayatı soruyor hala ölüme)

duvarlar henüz pembeyken,

Terkederken içimizdeki cesetleri

bilirim sabah öpüşün doğar

Umut ihracatına kalkışır zaman

düşünce ışıktan yavaşsa

anıların çökmüş

kendine ait var mı yazdığın karaaldığın bişiler.

geçtiğim yerdeydi cennet, şimdi

öpüver gökyüzünü

bu kadar çok sevilir mi bir insan

Dost Beni Bıraktı Ah İle Zarda

Önce bir deniz düşer aklıma

üç beş satır alır başını gider

bir korku doluyor içime,

İŞİTİN EY ERENLER AŞK BİR GÜNEŞE BENZER

Ama tozlarında boğuldum pembe yolların

mutlu muydu, hiç düşünmedi böyle şeyleri

Hep gülecektik.

sıcacık soba başına

koyu kahve rüyalar görüyorum

Uzun uzun kirpikleri,

bir fener olsam,

Vapurda, otobüste, odalarda unutulmuş gibiler

gideceğim buralardan ilkbahar öncesine doğru

bakma sen

Gözüm arkada kalmasın.

gün olur karadır ufuklar

tozu fazla, nazı fazla çekilmiyor.

Denizin sonsuzluğunda özgürleşmek, derinleşmek.

Yıldızlara aya dert yanmaz

mırıl mırıl bir şeyler konuşursun da

Umursamazlık mı bu?

Düşüncelerinden

Kayıyorum

Ne cok söylenmesi gereken sözler varmis oysaki söylenememis,

küçük bir ev ve bahçe de zerdali ağaçları.

Ağlamaya başladın mı?

yalnızlığımı büyütüyorum korkunç

ellerime uzanan bir elin sesi dökülmüş dili

Islatabilirler istedikleri kadar

Belki seni sararlar

Ona yakışırdı aşklar ve yolculuklar

dilim abraş

alevlerde yalın ayak sürüyüp sevdayı/vişne çürüğü bir kuş uçurdum düşlerimde/uçtu ve bir daha gelmedi

Bir göçmen kuş olduğunu

bir tanem sensiz olamam

O defterin dipnotlarıdır düşünde düş görür şiir

uğultuyla büyüyen sessizlik

Bir orman çiziyorum

sen de beni arzular mıydın?

Bence sen de şimdi herkes gibisin

Soluksuz kalır sözcük kadavraları

Çocuğun ilk ağlayışınca güzel

Güven duygusuna bu kadar muhtaç olmasak.

Bense o sessizlikte var oluşumun sesini ararım...

Yaşamak ağrısı asıldı boynuma

bir tay

sabahlarında üşüdüğüm

korkularından kurtulmuş olarak uyanmak istiyorsun...

Ağlamak,

İşlenmemiş yürekler, öfkeli insanlar?

Bir kere, bisiklet yeşil değildi,

hangi yavru tek başına yiğittir

Cemal Süreyya

soğuk bir gülümseyiş,

yağmur tozu serpeceksin saçlarıma

yürür kervan kendi ekseninde

Gözlerim açılıyor karşımda gözlerin,

Hatırla tekrarı, bir ömre bedel dakikaları

Nasıl, nasıl, size derdimi!

kurdun sevdiği havadan

Hiç anlamadım aniden hiç sormadan girdin

Enginlerde sınırsız derinlerdeydim

Kıstasta yoktur

Ve dalgaları arıyorum gözyaşımla;

ve ayrılık:

Gülten AĞRITMIŞ

çekil /

yürüyoruz..

Bekletme sevgiyi

bu acının bir tanımı olmalı

Seninle ben ve DÜNYA

ben ol

gelişiniz belli

Ekinleri paralayıp üzümleri çiğnemişse

Bir fener olsam,

Korkutuyor beni

biliyorum saklımız kalmadı

Odun sobasının tavana?

son bu değil,

her seferinde daha ileriden

Şair diyorlar benim için

İstersen, cebimi sök! Bir bulut dik!

üçüncü doğru:

yalansızlığını anla tül kanatlının!

arıyla çekişmesini

sana armağan olsun doktorum

yoksa

Kurşun vakitsiz alnıma sıkılan.

ama öperken ellerimi tutuşun var ya

Yalandı sevdan madem niye geldin?

Tapınmakta aşktan saygın olamaz

sonbaharda

meydanlara saatler koyuyor onlar için

Sen sevginin kızı

Kardeşiyle sokaklarda hep

Ansızın akşam olur

Tuz tadında susuzluklar getiriyor yakamozların

Yıllanmış şarap gibi güzelleşir

Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz.

Samimi ve güvenliksiz, silahsız biriyle göz göze gelince.

Dayanilmaz oldugun zamanlarda bile sana dayanmali...

Hani söz vermiştim asi kalbime

bildik sözler? savunulup yapılmayan?

Bir uçtan öbürüne gidiş gelişleriyle,

yeni ufuklar açılıyorsa önünde

Belli mi sabaha sağ çıkacağımız

Somutlardan, kalıplardan sıkıldım, bunaldım,

ben ise sahiline sığınmış

düş sevinci

Evet onlar yanlış biliyor

Uğur Mumcu

acıyı hafifletmez ki

alış kedere

Aşık olmak erkeğe yakışır. Kadına asla. Kadına yakışan sadece aşktır. Aşksız bir erkek kendini kölesiz bir efendi gibi hisseder, aşksız bir kadın ise efendisiz bir köle.

gece sessiz bir türkümü

gövdem gövdene can olsun

Adının ilk harfi yüreğinde, son harfi

canım dedim canım sende kaldı

gecemize gelmeden yıldız avlayan tutulmuş

Zamanın üstünde

Vefasızım gör işte...

Ölümü bayram sandım.

sessiz bir yok oluşmu

renklerince boyadığım şiirlerim

Dargınım işte

yaşam sevdaların en deriniydi"

Uzun boylu, kısa saçlı,

Masal bu ya... varılan ne, varılmak istenen ne? Hepsi bir hayalden mi ibaret. Yalan nerede, gerçek nerede durur. Bilirsin, sen de bilirsin.

Biri ardına bakmaz, ardını noktalar

allahım acı ile aşk ile büyüyorum

şurup şurup

Tüm tanımlar eksikti

Butun dunya seni uzdugunde sana moral vermeli, Guzel haber aldiginda seninle dans etmeli, Ve agladiginda seninle aglamali...

Dilim lal olup sussa da,

ayak altlarına

Sol yanımın kurşunsuz muharebeleri

Yemiyorum

kasketim eğip üstüne acılarımın

Öbür yolu seçtim sonunda, aynı güzellikte,

Yaşından büyük bir hayat.

Sabahın ilk ışıklarına

Annem acemi,

tenim dediğim; külliyen yalan!

balıklarla ve ağaçlarla.

Kaçabilceğimi sanıyorum

biriktirdiğini saydım?

Dillerden düşmemesi gereken dua gibi

Bunca havar hiç rayting yapmıyor demek

kızma hepsini ama hepsini hayra yorup

yüreğimde;

ellerimin arasına sıkıca almışken,

geçer zaman ve değişmeden durmaz

Ay yalnız!

gecenin ve gündüzün bir olduğu düzlük!..

Çok bir şey değil,

kör kuşların kanat çırpışıdır

Gece soygun, gece

Dokunabilmek gözlerine.

saçlarında billur bir esinti kaldı.

dünyanın inşa ettiği iki üç laf

Paldır küldür yürüyebileceksin.

Gerisi yekpare bir hüzün

olmak içinse erken... Beni sevda yerimden vurdu yine

o martının çığlıkları

uzaktan bakmak gibi acı

Uzun etmeyin işte, gelin, gitmeyin

Bir toplama işleminin sonucunu yazmak gibi bir değer taşıdığını.

bilmekteyiz hepimiz

Bağrına bayraklarla varılan

Kalbin acı, gözlerin yaşla dolmuştu senin;

Yanında yosun kokuları getir bana

havalanıp uçan kuşlar

Bir nokta bile değilsin artık,

ertelenmiş kavuşmalar

Mekanı olmadığı gibi,

lambanda

Öylesine geçip gitmez mi zaman, acımasız kahkahalar atarak ömrümüzün ortasından?

ölümle hayat

Nefes almanın kıymetini bilerek yaşamak.

Yoksa bu gömüt mü

çığlıklanmış bir dize

acıyı ve biberli yanılgıyı

sen git, sen gidince ben bu şehirle,

OLSUN DA GÖR

kısır bir arzu

Utangaç yüzlerde

Yalanını yakaladığın kişinin düzelebileceğini düşünme.

yüzümün yarısı

Ahmed Arif?e sor

Şelalenin altında gölge kalanlar

Ümidi hiç sönmemiş bir kadın

akıtsam deliren sevdamı

a d ı m a d ı m

Taşımak zor pamuktan

Ne kadar uğraştı unutmak için ama ne çare...

Salınır şiirim uykuda

titreyen ellerinde;

Kirli, keskin ve uzun tırnaklarıyla...

işleyen o testere, yoksa ben mi kireçtaşı damarlarında

Tabaklara koymuş,

herkes bir dağın arkasında vurulur

Hayalini kurduğum şehrin

Öğreniyorsun yanındakinin yokluğuna uyanmayı

söylemediniz hiç biz nerdeyiz

Martı çığlıkları karışmalıydı

umursamayız hiç

kumdan kalelerim vardı

Maviye çalar gözlerin,

Gecelerce sevişmek var gecelerde

Sararmış eylül düşlerimin arasında?

Ve kavruk bir gül çoğalıyor

Gelsen diyorum yine...

ne de turna katarı gökte.

soluk soluğa bir isyan bastırılır

Hala daha deli gibi seni sevdiğimi.

Her gün yeniden acıyla ölüyorum,

rüzgarla selam yolladığımı

sevgilerin yücesi

Sımsıkı sarılıyorum ona

Tabiatı ise karanlık?

Ha bugün ha yarın biter

kokusunu özlersiniz, türküsünü söylemeyi,

özlerini

? Çabuk odana git. Baban bahar kuşunu yakalamaya çalışıyor, dedi.

AŞKIN YARASINDAYIZ

Hiç bilmedin!

münkir nekir hikmetinin peşinde

Dört yanım kar içinde.

sonra yeşiller

Bilirim sonbaharların sarı kaderine yazılmış sonu hazin küçük bir öyküyüm ben, kimselerin açıp okumadığı bir kitapta; üzerine hüzün tozları serpilmiş kederli gecelerin sonbahar rüzgarlarıdır belki de; bütün bu yaşadıklarım... Ki, sonbahar yaprakları gibi dökülüp, dökülüp savrulup gidiyor ömrüm elimden...

dalbudak salan?

gün gelir insan anlayıverir

Eserken yelken açmadığım rüzgar

Küçük çocukların

Kimliğini şehre dönünce unutursun derler.

Acılı soğuk

Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,

Birbirimizi asla tanımıyorduk,

Sevgiyi koydum kum saatinin dolu dizgin akıp giden kumlarının her bir zerresine. Çünkü bir tek sevgi var elimizde; bunca yıldan damıtılıp gelen... Yine bir tek o kalacak, yaşanacak yıllarından geriye... Bir tek sevgi olacak bunca telaştan artakalan... Ötesi yalan...

geriye sarılır film, derine işler acı, aşkı

İlk kez o gece uykum bölündü. Gec yarısından önce uyandım. Terlemiş ve susamıştım. Kalktım. Odamdan çıkıp, sofadaki tahtaları gıcırdata gıcırdata mutfağa doğru yürürken babamla annemin yattıkları odanın kapısının alt tarafından ışık sızdığını gördüm. Annemin de uyanmış olduğunu düşünüp, mutfakta su içer içmez yanına gitmeye karar verdim. Onunla bahar kuşu hakkında konuşmak istiyordum. Babamı uyandırmamak için yavaşça kapıyı açtığımda, çırılçıplak babamın yorgun annemin ortasına girdiğini, annemin de uzun ve bembeyaz bacaklarıyla babamı belinden bağladığını gördüm. Şaşkın şaşkın bakıp, ne yaptıklarını anlamaya çalışırken, annem beni gördü. İnleyen ve heyecanlı bir sesle:

Yağmuru durmuştu ansızın

Farkında ya da olmayarak.

Ne haldeyim biliyormusun

Sensiz akşamlarda,

seni yazmaya devam edeceğim

nedir ki aşk çağımızda

Bu yağmurlar beni

bilmem kuzgunlar daha düşerken,

sarı sıcak

Heyhat!

ama yine de derince çekersin

bence şiirleri dörtlük halinde yazıp gönderseniz sıkılmadan okuruz.

O yüzdendir "ömrümün baharı" diye başlayan mektuplar almamamız nicedir...

öyle ki!

Kimden neyden yadigar bilemediğim...

hani herkes bir şeyler söyler

yaşamdan

Senin ben yarısıyla seni ben tamamlarım.

Ne yedi renktir gülüşleri, ne de gökkuşağından sallanmıştır gecelerinin üç-beş nöbetleri...

Beni bana bırakıp

Doremifa

sanal aşklar, nankör şehvetler arasında

patlamaya sabırsız mavzer olsun

Sevda çekerdik

Denizin karanlığı da senin bedenin olacak!!!

Rüyasında...

Eskimiş yalnızlıklar kuytusu

vücut üşüsede;

Bülbül oldum dağlara düştüm aşkından.

Durgunluğumun kayboluşunda

Sabaha çıkmayan bir yoldu yürüdüğümüz.

Bir karabasan uçurumunda yüzünün duru giziyle çizilen hüzün

Yarın içindir

Artık duymalısın uykuda bile

Hem yanıp hem yakarken vuslatı arar bu can

Gözyaşı akıtmadan gitmeyi,

Maviye

gece dert ve cefa

Yanıyordu benliğim, sessiz, puslu gecede

Bugün ve son kez öleceğim.

bunları yaşadım? sen duymadan

Allah kar gibi gökten yağınca

Ve korumalı martılardan

yüreğim mi aktı anlayamadım.

Delinin denizi gibi,

etnik müziklerin

ılık bir meltem gibi yüzüme vuran

dostluklardan... Duydum ki yine acımaya başlamışsın

Reddedemem önerinizi,

Aç avuç içlerini

Aklımdan bensiz yaşamak zorunda olduğunun korkutan düşüncesi geçti,

Düştün ve kalkamadın

Kelepçeler vurulan benim yanlızlığımdır

narın kırmızısında

adını söylemiştim

Eteğini koştururdun sokağımızda

Hani dillerde doşaçak son destandı sevgimiz

kimse bilmiyor zorunluluktan gittiğimi?

Avcılar acımasız

Hayli Dolaşayım Yüce Dağlarda

vaat et ey hayat!

Ama yine de bir resmin olsaydı dönüp bakacak

Yaşayınca anlarmış insan

Ve gül kokarmış ortalık. Sonra sevdanın

Çocuksu bakışlarında yorgunluk değil

Ama bir şey vardı yine de

Ah olsun?

Uzayda birkaç leke

Ve çalınır yüreğin enstrümanıyla.

hiç bu kadar aciz olmadı

Yaşamı hafife alanlar yıkılıp gittiklerinde,

Her akşam yanlızlığı uyandıran toprağı

şiir tadında bir sevdaydı yüreğim

anlatamadan derdimi

Göz yaşartan zamanı...

kıyıp o kızıl yapraklara

istisnasız desteğini aldığım çiçeklerin

Ufukta kara bir kış görünüyor.

düşerken uçurumdan,

ruhumu yıkadı.

ellerin denize uzanıyor

cezamız ne

Geceye dönmeden yüzüm, al aydınlığa çıkar...

yüzünü zaten kaldıramaz tuğla

Öfkemin karanlığı

Lekeniz sizde kalsın,

bakarken ardından, eşkıyalarla kaçan aşkımıza..

Yada kurumalı dimağlar

Görmesin qözLerim onu

Umutlarım varolur

Sevilmekse; yaratılmak...

yapıştır pulu, yola çıkar mektubunu

kırılmış,

Bir masal gibi gülümserken

Tahmin edebilseydin;

ne zaman kentlerden söz açılsa

Bil ki senin hep böyle güvensiz,

soğuk bir taşıtın uğultusunda

Ruhum bu şehrin dar sokaklarında mahsur,

Kadın boş gözlerle bakıyor adama

türküler söylüyorum

sesinde gizlediğin unutuşun

Transit geçince otobüs, hani bilirsin

Biraz daha koyulaşır ağaçların yeşili

güneşi dinledi kahinden

Çekip gitsem bu şehirden

beslenme çantasında

yıkıldı tapınaklar sunakların üstüne

Kar tutan toprağı anlayacaksın

Deniz bana bakıyor

edilgenliğin içinde..

Bir uzak düştü

Donuk, soğuk ve umursamaz...

anamın doğurgan karnıdır diye

Gönül yarası desem...

Şimdi saadet, kapanan bir kapı,

koyverdikçe düşlerimi halkın içine

ya şimdi yokol, ya al beni benden...

En iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir.

Ben acıları taşımak için

Aralıksız doldururdu acıların bohçasını

Çağınız başlıyor ey hatıralar.

çukurlarda

nerede hammaddeyi güle çeviren simya

her zaman kudurmaz acı

Sen benim annemden de gizlediğim masal kahramanımdın.

sana sarıldım

biçare günlerini saydım?

payı yok, apansız inen akşamdan.

durmadan yağmur gecelerce?

Hatırlasaydım az?cık, bur?da olmayacaktın...

Dikenli dal uçlarında

bildiğimiz türküler dilimizde

Üzerime çekiyorum

Ve zaman uysal bir kısrak gibi dinginleşti mi

sensizlik akşamlarının kimsesizliğindeyiz

Bir arada birkaç doğru

Kuramlarmış önemli olan;

bir kaç kürek toprak örttü

yavaş yavaş sustu ağıtlar

Şimdiye kadar hiç duymamıştım bahar kuşunun adını. Acaba o mu uydurmuştu bu adı? Yoksa öyle bir kuş vardı da, ben mi bilmiyordum. Nasıl bir kuştu? Hangi ülkede yaşıyordu? Rengi nasıldı? Birbiri arkasına sıralanan sorulara kendimce yanıtlar vermeye çalışırken, ben de "bahar kuşu" dedim soluk alırcasına. Sesimi duymuş olacak ki:

altmış sayfa özlem

medeniyetin düzenli bahçesinden

Kelimeler naçar

Ve eskiden, sevgini bir kalenin ardına saklamadan önce

Senden ayrı geçen günler

Bırak beni unut

haykırıyor tükenmezliğini

Demiştim:

Adını koyamadığım bir sancı pusu kurmuş yüreğime

''yaprak misali''bir gün düşünceye dek!

gelincik tarlasındaki kelebeği dinle!

tıpkı sana gelişim gibi? hoyrat dalgalar?

Yalnızca bizim dünyamız olmalı.

hayatın karşısında; öyle dimdik, öyle dik, silik

Ömründen düştün kendini

Ne katı yüreklisiniz, aşkolsun

başka bir sever imkansızlık

Dünyanın en güzel sözleriyle seslenebilirsin insanoğluna!

kurşuna dizilir ya atlar, çingeneler asılır ya

Hangi kaçış,

elinden bir kadeh şarap içmeyi...

tuttuğum kalemimde, yazdığım sayfalarda

OYSA GERÇEK,

Sanki sonsuz bir ayrılıktı okula gidişin

neden düştüğümü yollara

kapısını örtmeyi unutmuş bir gezgine

Gece ayaydınlık

Yeni doğan bir balığın,

Yüreği daha fazla küstürmemek lazım.

sakınarak yaşıyordum hayatı

Bulutlar kızardı

bütün evleri birden sürükleyen sellerden

Masal kuşları gibi zaman,

hırçın dalgaları

vefasız bu gemi

İnadına!

içimi eriten ılık nefesini anlatabilsem

akıyor su...

Mühimdir nedense

dair şarkılar gibi

Yalancı baharlar, gözyaşı getiriyorlar kapıma,

Geçtim yine dün eski hazan bahçelerinden

bulutsuz gökyüzü, beyaz denizi de olsa

kal desem sana yazık

beklenen...

"Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya

İş başında türkü

Buğu gibi

hayat neden ́lere banar ekmeğini

küçük şekerlerinden,

Mısralarda arıyorum

yürüyen küçük ayaklarının izi düşerdi yere

gölgesiyle güreşen kalem ustasını

Yüzün geçti, gözün geçti,

Adımların öylesine karanlık

Kentlerde kaç sokak

Duygularını ifade etmekten korkuyor, reddedilmekten korktuğu için.

Ve dahası

Tenha sokaklarda üşüyüp durdu sırtımız.

babam ki, bir kıyıdan ötekine

her plansız ürperişin sonu

Ellerimde sen vardın.

gönlümüz şenlenirdi sarışınlığından

Yeşermez bir daha yangının düştüğü yer

Çalışıyorsa gözyaşlarını

Söyle hangi acısıydın viran evlerin

açıldı tabut gibi donuk yeşil kapılar

Biz bu sonucu haketmedik,

evt kapatmstm kalbmn kapılarını

Lavanta satıyor yine

Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin,

Hiçbirşey

ÖNCE,

Deylem Krallarının cennet bahçelerinden yıkılsın

Nefes alamıyorum gibi geliyor zaman zaman ama alabiliyorum

Aynı eşyayı kullanmak eskimektir biraz

Öyle çok değerliymiş ki zaman,

Ben sarhoş anılarımın rüzgarında

Mor yakıcı

Saçaklardan sarktı,

Güveni geliştirmek yıllar alıyor,

En hazin şey muhakkak öksüz kalan ocaktır.

bilmesizsin sevginin

Ardında dünyalar ışıyan camlar dururken,

Sormuyorum artık biliciyede bilginede

Ve gecenin gözlerine kalem çekmek üzere

Benim, ben.

kadife yüzlü yaramaz çocuklar

(soğuk bir anın en soğuk demirinden

Beklemek kadar acı, anlamak kadar zor

Kimsenin bilmedigi bir yerdeyim!

Sarılır asmalar

seyreden zaman delisi...

güneş dayandı cama.

nasıl da sevmişim seni

Kerpiç duvarlı evlerin

Ben de bilmezden geliyorum sanki

delisevdam nesin sen?

alnı ak bir kaç harf kopardım gökyüzünden

Keklik sesi kuşanmış

yitirmiş öpücükleri,

Kendi etrafında dört dönerek

ancak böyle dönüşebilir güle?

kalbindeyim...

duyguları ifade edendir..

şiirimi kuşatmış en anlamsız cümle

ömrünü kayalardan fırlatıp atmak gibi

Ey, iki adımlık yerküre

Neden:

Sanki hiç yaşamadım, tatmadım, acıyı, ihaneti. Masalım da olmadı sonu mutlulukla biten. Gökten üç elma düşmesini beklemiyorum artık, yorgunum ey hayat, yorgun...

hemen bıçağa sarıldınız

Ve tövbeler şehit düşerken anasona satır aralarında

O afeti devran bekler mi hala

Tayfun IŞILDAR

ağlasın sükut

nakısı deprem

hiçbir zaman varamayan eski ve güzel

ve durağan bir beyin

Aynadaki

gördü beni -aslında?sen?i-

giderim bir meçhule doğru

Birincisinde anam

Şimdi acı çeken yanınla bile alay ediyorsun...

Yetinmez aşkınlık.

hoyrattır, bakmaz yüzünüze...

Güldün Mahsuninin Garip Haline

/Sitemlerini unutamam asla

Senin gibi kokmayan gülü görmüyor gözlerim.

iki ayağım

Küçük bir hikaye şimdi

kadının içinde büyür ağlamaklar, ayrılıklar..

Pir Sultan ́dan bu yana

ama merak etme yakında gündüze kavuşunca

Susmak birşeylerin anlatımıysa

Sanki bir alev topu, yakar hayallerimi

UZARKEN GECELER KORKUNÇ BİR KABUS GİBİ

Anlat ama söyleme,

Sevdiğinin başı olmalı dizinde

Hiç başlamamalı...

Vurgun!

her gün başka şeye dikkat ediyorsun? yüzünde.?

rivayete göre

Okula acemi...

Sessizce.

muhtaç kalmıştın bu dünyada görünmeye

ben bütün hüzünleri denemişim kendimde

Öptüm seni

Düş bulanık,

Senden gayrısına yoksam,

İki dağ arası haykıran;

hala bir ayrılık mektubu masamda,

acılarla delik deşik

hakikat kürsülerinden yıkılsın varlığın

Tutulmayan sözler

kilometrelerle derin, kilometrelerle dümdüz,

-Sevgilim, yanımda olsaydın keşke!

Güneş,

arı türkçe soksun; uçak

masal değil.

düşünde

Deli bunlar dedirterek tescillettirmeliyiz

kanattığın düşlerim sel olup akıyor

yeri unutulmuş,

tanrıdan beri bir şölendir

Oysa gösterdiği zaman değil

yedi tepeli bu şehirde

Bütün mevsimlerde kurur

Kaybolan değerlerimizi ne kadar özledigimizi.

kırılmış kardeşliğin

son yağmurda kuşlarını hızlandır.

sadece uçmak değildi derdi

döndüm gülümseyen çocukluğuma

Kötülükleri görünce

Ağlamak istiyorum

Neden? deyişini,

Ellerimde ellerinle büyüsün düşündüklerin

Ağlamayı bile becermiyorum...

sorulunca

Bu gidişle ağu çoğalacak

yasaklar kendini size...

Üzerinden kaçak yakamozlarla

Ve gizlice ağlıyorum

Bilirim ne yapsamda bir sonbahar yaprağına yazgılıyım, değiştiremiyorum yazgımı... Acılara, hüzünlere, sevdalara, sararmış yaprakların rüzgardan savruluşuna yazılmış adım neylersin. Terkedilmiş evlerin hanelerine, yıpranmış defterlerin sayfalarına yazılmış adım...

ama gül açmadı sığ bahçemde.

Vakti nakte

göze alırım diyene.

ellerini seyrettim mağaralarda

Onların

dünyayı,

Azrail?e sor

Hiç yaşamadığını düşünüp,

Ö. ASAF

sesindeki keman ezgisini

Tekrarlayacaksın

Yüzlerinde iğreti bir kibirle

Seversen ben birini; o biri bir sensin dir?

Ben içinde bir balık..

hayatın ateş renkli kelebekleri

Duygulara, ötekinin yolu uzanır acılara ve yaratıcılığa.

Kuşlarını uçurduğun hedefe

Sana ikindi odaları yok

toprağı gökyüzüne savuran depremlerden

bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene,

Sormuyorum artık sormuyorum

yüzünde bir nehir

örtmek, örtmek istiyorsun. Görünmez olmak istiyorsun.

yokluğunu büyütüyor,

alıştım, artık çiçeklerle deniyorum kendimi

Bir mabettir göğsünün tahtası...

Eğer zafer ve yenilgi ile karşılaşır

?sen burada

ah hasret kaldığım ses

Sesler gelir,

Sitemler ardı sıra sıralanır dillere,

Merdivenler yer değiştiriyor..

Köhne bir duruşta

Ne zaman çürüdük,

çünkü öyle. yaşam bilmez sessizliği

günden önce uyandırmış kelebekleri.

başka başka aşklarsızın siz artık

Kaynak: Daktiloya Çekilmiş Şiirler

Konu ediliyor

Denizin coşkusu,

Gençlik böyledir işte, gelir gider;

"madem öyle..." nin çağı baslar ondan sonra...

AYRILDILAR...

Omza dokunsa, bir el.

kalbimle sözcükler arasında

senin sonun deniz'in karanlığı,

Var ama, ben de olmayanın

Giden gelmedi terketti bütün mevsimler

İs rengi bir kaderdi sanki onun ki.

Serçe yavrusuna sor

Eller birleşmeyi sever

nereye gitsem yokluğun beyaz

adı vardı sadece..."mavi"

sana dair sonbahardan kalma hasretlere.

Bilemem, hangi şarkıya kansa da yüreğim duymasa?

oyuncakların kırılışını

buyurmuş, teftiş ediyor şehri

Elimde makas dibinden kesip attığım örgülü saçlar

Benimki ne biçim hayat

meleklere

saçlarına vurgunca dokunan

Doldur çiçeklere özgürce

zaman,

O senLe duruyor

Ah aklımdan ölümüm geçer;

ne olur bırakma ellerimi...

bir suret aynaya her bakışımda

Ben nereden nereye gelmişim?...

Yeniden denize bağışlamıştık.

söylenerek anlamaya başlarsın her sağanağı.

son durak saydığım

yanaklarımı yalayan birkaç damla yaşla

Çok daha çekici ilkinden belki de,

Sevip de saklar mısın?

Sen hiç sin dercesine karanlıktı,

Kapattım gözlerimi

ölümü sevdalım.

sevmek kadar sevilmemekte.

ansızın giderim

Mavi değilsin

İçindeki mektuplarla

Çağırıyor seni de.

Oda cigaramı tutuyor?

görünmez dağların arkasından

Elleri taşımanın

Çek çek bitmez

Bir gül daha yetiştirdim,

İlgili mevzuatta travmaymış onun adı.

bedenimde

hiçkimse bilmiyor içimin yangınını

dediklerimize,

ince bir acıya yontuluyor çıban

Son nefes menzilimde, ahirimin evveli

Saklamalı sol kaburgasında

acıları kalbine sor ah kalbine

Sürgün her yerde hep yalnızdır

Saf saf, serin serin gelir,

Bendeki sabır

ya da cümle içinde kullandın mı.. kurallı.. bileşik..

dedi; acelen ne, şimdi gerçeksin, bu an

Gözyaşlarına aldırmadan sessizce?

yıkılırım gidersen

Farkına varmadan uymuşum

Bazen de mutsuzluğunca mutlu

Acılar içinde

içimde sonbahardan başka bahar kalmadı?

dostlarının, seni sevginin o hayal ülkesinde yıllarca

Her hüzünlü şarkının yolları çıkıyor sana,

sahtekarlar cennetinde çakışmasaydı yollarımız

bir sayfa iz birakmadan kayıp?

Ekmek lazım

? Bahar kuşunun yuvası işte o ağaçlar arasına saklanmış küçücük tepenin doruğundadır. Oraya çıkmadan onu göremezsin, dedi.

Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı basarmak.

Bazı gün hatırlayınca, sessizce ağlarız.

şimdi vakitsiz, belki çok geç, kayıtsız

aynalarda yansıyan bir boşlukta düşler

bizi herkesten ayırdığını...

bir şövalye gibi dimdik dursam ayakta

alıp tuzunuzu gidin buradan

görmüş olmak için yaşadığımızı

o hep başkalarını seçmiştir.

her garantiyi istersin hayattan

Kaç yitik yüz sokaklarda

Bilmediği bir zamanda;

gece çıkmaz bir sokak

bir pazar arıyor açık parantezli

Yankısı ıslatmıyor beni okyanusun.

bir kuğunun boynuna dokunurken?

Sevebilirsen

Ne işim vardı bu rüya?da.

Unutsaydın bütün çuvallamaları

Doğru bir cevap gibi

artık tükürülmüş

tutunsun alnına öpücük

Dokunamadığım bedenin

Yaşamı paylaşıyorum seninle

parçalanmış heykelleri onaracak

Ne zaman yollara düşse biterdi acılar

CAN YÜCEL

yabancı ol 5 dk.. özliyim seni şöyle bir

Gül kokusu seherde, yalnızlık geniz yakar

beni eksik bir çan gibi

kimsesiz çocukların ince parmaklarıyla

Ucundan Tutarak...

Varsın düş olsun.

"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.

Eteklerin şehla ama sen derinsin sevgilim

Varım içindir

Buz tutmuş bir dünya ortasında

paylaşımlarınız çok güzel ama,

ben senin susuşunun ardında

Sen birini seversen; sadece ağlayabilirim,

başıbozuk bir imgenin sığınmacısıyım

sessizliği yırtarak

Bilinmez ki!

Yalnızca ikimizin,

En büyük sevdalarını,

adını aşkla mühürlediğim hoşçakal?

İçinde duvarlar uğulduyor ilişkilerin;

şiirsedim

Gülleri bırakarak

Tek tarafı hesaplı bir sevda

O gün tabiat başka bir türlü yaşıyordu.

hayatın getirdiği sorunlarla...

Bilmiyorum, Yaşamakta mısın, Öldün mü?

Seni sevmek, bir memleketi sevmekti

sinsi bir kurt kimi gün

kayıyor bir yıldız daha

sazlar çalınır

Abdülhak Hamid, kendisinden 40 küsur yaş küçük Lüsiyen'ine yazdığı mektuplara "Bahar-ı Ömrüm" diye başlıyordu:

?Aşkın şarabının ağzını açtım, yar yüzünden içti murt bende kaldı?

içinden kalabalık dünyalar geçer

Emrivaki oluşturulan dostlukları kabul etme.

günleri

Kırmızı kurdelam;

Otistik bir çocuğun bakışında buldum seni

KABAK GİBİ

Kirlenmeden başka kıyılar

sınırsız

değişiyor kimyası zamanın

H. Göksu

sorarlar da bana?hadi

yan anlamı aşkın;

İçimde senin sarhoşluğun

Biliyor musun la fontainenin kendisi de inanmazmış anlattığı masallara

Direklerden kuleler

öpsene beni...

kar kristallerinden polenler yaratıp

bedeleri saydım?

sırla ayna arasına sıkışmış o an

Akmak! Zaman, içimde harmanlıyor beni!

bir kadının rahmine

Kötü talih yüksek yapar engini

sonsuz bir arzuyu

Acilan her sayfa yarim kalmis sevdalarla dolu,

Sökebilseydin bütün çivilerini yıldızların

Susmakla başlayan her elveda bir çerçeve parçalar

Hiçliğe akan bir avuç kum

Benden bir şey çalsa,

ve hatta sağnağı bir nehir gibi

Bir şey bekliyordu gözleri dalgın.

Çözebilseydim üzülmezdim

Alkol, taşikardi, panik atak

seni artık yaz sularında aramıyorum

ekle masum bakan çocuk gözlerini

burnumdaki deniz kokusu

Rizeli al, bir kızın avuçlarından gelir,

Hani arslanları avlayan bir yiğidin

Renkler herkesin gördiği renk,

kalabalığa bir an önce)

Anıları aşkları ve bir kenti

Acının ilacını sordum.!

yerlerde izleri kalır

çok yarayan ne akıl, ne bilgi, ne de kültürdür.

Sessiz fırtına çölü harmanlıyor,

Dilimde yanmış cam kırıklarıyla

Kıyı belledin göğü hep

Soluyorsa başı önde yorgunluktan;

dokunaklı bir günahtır aşk

ölüm dediğin hep dar gelir bedene

düşmandır, her odanda bakire çığlığı

artıkların da artığıyız biz

Hangi lodosun rüzgarı

küçük sevda kırıntısı

Her sabah yeni bir şeyler görebilmeli

hesaplaşmadı halen özgeçmişiyle

Aşıkların yıldızı her dem çavuşa benzer

Köpüklerin beyazlığında ellerini

Dedim;

sonra

Tabloları asma

Ya da onlar mı ki akşamlara dek bir bilardo oyuncusu

yunuslarla yarışmak geçiyor aklımın köşesinden,

ve bütün katliamları anında temize çeken teknolojinin

Güzle ballanacak dikenleri tanı. Dil buran

duygular öyle lekelenmiş,

yüreğimin tümünü hazırladım

Çekirdek ateşten korkmuyor.

Tepkilerin hayatını kontrol eder.

Göz yaşların bile yalancı

bakmasam düşecekler,

aynı zamanda yaşadık ama ayrı vakitlerde ölürüz

Birden bire karşıma çıkıveren

ateşler içindeyken

hangi şehirden sana baksam

Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden...

bir başka yolculuk dalından düşmek yere

ağrılarla uyuyup çağrılarla uyanarak

yağmurlara karıştılar.

Sus pus olmuş, puslu bir İstanbul'muydu yüzün, yoksa

BURUŞUK

kucaklaştı yamaçlar

Kar yağıyor saçlarıma

ısrarlı bir baş dönmesi okşadı saçlarımı eskilerden

yarın ne olur bilirim ben

benim isyanım sadece böyle işte

İki yüz ile...

vazgeç

Sesim boğulur ormanda

Ben Bir Rakıyım...

gök havzadan rüzgara bağışlanan

En ummadık zamanda sever ortaya çıkmayı,

Bütün dünya kınarken

bir yaprak daha düşer ömrümüzün takviminden..

Çiçeğin rengi benmişim.

günü gelmeyen ertesiler girer

Kediler çöp tenekelerini kazırken

Belki biraz canım yanmıştır

sadece benimle onun arasında

Ve enkazımdan feyz alan bir çift çimen gözlerin,

ne var ki unutamaz, uzaktan uzaga izlersiniz olup biteni...

Kanın dördüncü halidir şiir

Kentin kuytu dipleriydi, gözyaşımla ıslanan

İmzalar atmış,

eksik doğan bir gün oluyor gece

işte bu asıl bilemediğimiz

Kar yağdı durmadan üç gün üç gece,

uzun bir direnişin yorgunluğunda yenilip

yeşile güneş, daha yeşile daha güneş gerek

Ve birden çığlık atıyorum susun diye..

yok olanı sevmiştim, yalnızlığımı aslında

kendine şu dünyadı

Senin yüzün benim yüzüm değil mi?

düştüm

En çok ta sevdiğini söylemeye çalışır,

Akşam oluyor, ve bana bir tek ben kalıyorum

Sonra tekrar sabah olur

Değişmedi hiç bir şey ardından

canımla besliyorum şu hüznün kuşlarını

Bir adam,

mavinin topacıyım eğri kasnağın burcunda

Evet, hiç değilse.

Sen yokken döktüğüm yaşları

her yere nedense

Siyah kazak

Karanlık bir şizofren uğultusu

ihbar etmeseydim size.

karanlıkta yürümeye alışamayız

Biz mi taşırız aşkları

Gövde de ağırdır kapanırken kapı.

bir yaprağı uğruna ağacı sevmek riskli işti

Uzakta

Dalgakıranlar üstünde ki yosun misali

elementler yağıyordu gökyüzünden kapalı dar sokaklara

Size Anadolu ́dan armağan

Uçmak nasıl kuşların marifeti değilse

yağan yağmur muydu?

Biz gülü almışız almamışız, sevmişiz seyretmişiz

Beni biri severse; utanırım

savrulacaktık!

Titreyen iki dudak arasında

Susamı bekleyen karıncalar misali

kanatlarım kırık, yüreğim yokken,

Sen de benim gibi

Ortak türküler söylemeye geldim

dokunduk ölüme ince bir çizgide

Uzak bir sahil kasabasında,

Oh olsun?

gözlerime doluşan bu yağmur kuşlarının

güzel gözlerinin ışıl ışıl olduğunu görmeden

Ve kırılır sonra kolun kanadın;

Eee "ulan hani yaşayacaktık!" diye bağrınıyorum. "sakin ol! tansiyonun düşecek" diyor karım Nazife. Eee doğru da söylüyor hani. Nedir yaşamın kısır döngüsü anlayamadım gitti. Elimdeki tek sermayem de bir gün gibi bitti. ?İyi yaşadık, hoş yaşadık? diyor karım Nazife. ?Patronların da pek severlerdi çok da çalışırdın hani. Bak herşeyimiz var, büyüdü sayılır çocuklar da, daralacak ne derdin var? Haydi neşelen artık.? Eee doğru da söylüyor hani. Bir karı, birkaç çocuk, bir ev ve araba. İşte yaşamın bilançosu...

Acı da var bu dünyada, tatlı da.

Belli olmaz

DENEME BENİ

'Sana yüreğimden,

gözlerinde taşır sesinden düşen göğü

KARANLIK

güneşin altında ben

Yürekten acımak ve yanmak

Her gün tapteze izler bırakıyor kumsalda

Toprağın altında ölüler

oynatması kumları, parçalaması ağır kayaları

Dalgıçlarla balıkçılar

kalmasın arkada gözün

rüyalarıma tebessümsüz ilk girişin bu

Sabahı karşılayan olmaktan yoruldum. Sabahın karşıladığı olmak istiyorum.

için için yanar gönül

Her doğan güneşle yeniden doğmak, doğmak ve yine doğmak...

bir tay?ın soluğundan

Çağlar boyu alıp

Kelimelere sığmıyorsun

Terli bir özlem sekiyor suların ayak izinde

Son bir bardak suyla

kötülük onu istiyor

geride canazar diken kalır

bu acıyla buluşan bir tanımı olmalı

senin de geleceğin,

Tanyeri ağarmadan

ama, gidememen, görememen;

Yüzümün yarısı

sen batan gemiden çoktan ayrılmıştın

Gündüzü siyah, gecesi siyah.

bana rüzgar dilinden sözcüklere gerek

tut yüreğimi

Kimse bir şey diyemez,

sevgini inkar ettiğim zamanlarda gösterdi...

Ben imkansıza dudak bükerdim

akışına uydu da zamanın

Beşten çıkma bebeler mi

Yeni Ev

Ve sonunda bir o kaldı soysuzlaşan ruhlarımızı avutacak...

'a ğ la m a s o l m a z g ü l'

Bir yol aradım,

Hasret dolu bu rüyanın en tatlı yerinde

vakte

Bazen de romanlar yazılır

bir şahin gibi bulutlara kurdu

sarsılıyorum dik yokuşlarında şiirin

Eriyip gideceğim.

Ben sendeki tutkuyu değil tutulmuşluğu sevdim

bir de sevda karası hüzün

senin yokluğun, senin hasretin

Simdi ne rüzgara kizabiliyorum kapattigim sayfalari ortaya sacti diye,

O liseli kız hangi kentte kaldı

mutluluktan, hazdan, sevinçten

Birini,

Ben tutup yağdırmak isterdim tüm ayrılıklara,

Onu kendini güçlü ve korunaklı olduğunu hissetmediğin

Tut bir ucundan acının

bırak artık diyor üzülmeyi

tavsız bir sevinçle dolduruyor insanı.

Çok istedim herşeyi unutup tozpembe bakmayı hayata

Çiğ düşen dudaklarının

doyumunun

sararmış yapraklara yazdığım divanı yakmak yine sana kaldı

Senin sevdiğin hiç kimsenin seni sevmeyeceğini,

Sen yağmura

dersen artık,

cam kesik ayakların,

temizlemez vicdanı öfke.

ne iyi

ve onların güvenmemesini de haklı görebilirsen;

kalıncaya kadar bedenim;

yürek kirpiklerin ucunda,

Ne zaman kimliğimi sorsalar, çıkarıp resmini gösteriyorum.

sevdayı paletindeki boyalara

Yavuz YAVUZER

ömrümü ömrüne ekleyip bölsem

hayallerimin ellerinden sımsıkı tutup

hatta yanımda bile olsan

O, nefes alışı sevgimizin, kavuşmalarımızın anlamı.

yaban ellerde, başka kollarda ondan bahseder ağlarsınız.

arındı

ödeyecekmişsin...

güneş hep saatinde doğdu

içimde, kendi içimde çırpınır sesim

Bense hayra yorarım gördüğüm düşü.

bilmesinler varolduğumuzu

ağlamaklı eda, hüzün kokan bakışlar

Artık sorsan ne çıkar?

(kurumuş bahçelerden toplardı sabahın çiylerini

yokluk göstermese mürekkep

başka bir yol olmadığından değil

tutsana ellerimi...

Üşüyorsa ölesiye yalnızlıktan;

Hatırladığım tek şey

Bu sert kabuğun ağırlığından kurtulup

Senin ellerinde rüyam gelip gider

Kalakalırım yollarda.

hayatlarımıza hükmeden dişliler arasında

Wolfgang BORCHERT

Bilir misin bekleme salonlarını küçük istasyonların?

yıkmış tümünü sığınakların zaman

bir dev bilgeliğiydi;

kış da geçti sonunda

Kirletilmiş düşler, parçalanmış yürek?

Sonunda anladım:

Süzülüp gelmiştin yanıma

seni aldım içime

Bir qöz kırpıntısı daha qeçmeden

yalnızlığım kıvrılıp yatmış

onarmayı bilemedi kendini)

gecenin en karanlık yanına adını yazdım

uçurumlarla

Rüzgar yabanıl eser

Kötü hayatlar da iyi adamlar.

-CEZMİ ERSÖZ-

İtten aç,

Gözlerinle gözgöze gelemediğim için tutup aynadaki

gül kokardı, gülün gülmesiydi geceye...

Ufuk bomboş...

hani sen cansuyumdun benim

süzülür müydün yanıma sessizce

İfadesiz bakmışım dün

elin bir başka ele dokunur sonra

tükendi firezler

güz yapraklarından çalıntı

Belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar

bir çocuğun bedenine

Ve nasıl anlatılırdı

Sevilmekten korkuyor, kendisini sevilmeye layık görmediği için.

yaşanacak herşeyi dünde unutmak gibi

Leylayı arayan benim intizarımdır

hani bana diyecek

Ama ondan sonra hep

Güler iken dostluğa çelmeler attığımız

Aslında biz küçük küçük acıtarak birbirimizi,

Ben Gittiğini sanan kalanlardan..

çünkü zaman hız değiştirir durmadan

Öykülerin türkü olmuş

Elimde defne yaprağıyla paylaştığım,

Seni senden aldığım nefret kadar seviyorum,

Kimi gün parklarda, kimi gün sokaklarda, caddelerde

Dünya günahkar

Kürt, çocuklarını sevmekti.

bir kabusa dönüşür birden...

sen onlarda az önce yürümüş ve gözden kaybolmuşsun.

dünden bakmak gibi sabırsız

Doğru ya

yolunu öğretti her sabah açan çiçeklere

Falcı kadınlara inanmayacağım artık.

Ölene dek sürecek sevdam var sana

Korkuyla beslenir karanlık,

Ve güneş bile yemin etmiş,

savuruyor külleri dört bir yana

İşte bunun için sevmiycem seni.

İçebildiğimiz

gözlerim yalancı hayalin peşinde

Yüzümü asmadan,

Kirpiklerimde ve hatta göz bebeklerimde

ağlayabilecek kadar büyümek gerekir

sevginin en kadim dilinden bir ezgiyle

dünyayı kabullenirsin;

sana anlatmalıyım

Sahiplenerek yürüdüğün o ömür var ya

sen yitirilmiş olan daha başından

ya serçe

Bazen yollara çıkıp saatlerce boş boş nereye gidiceğimi bilmeden yürüyorum...

erguvan ağaçları şaraba boyarken kuytuyu

sürüklediğin ve yıprattığın sevgine minnet borcunu

hüznün arması ayrılık.

ve sen ey kalbim

ayrılmış. O ki rüzgar, bir zaman

Karşısındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin

rüzgar tozuna karışır kuş ötüşleri

Geyik sesleri yankılanınca yamaçlarda

yabancılaşmayı

Kayıplara verdiğim son ilan

Hatırlanmak

Çoktan unutulmuş kızgınlığına

Sensiz geçen geceleri bana sor

emeğini saydım?

Gecenin ölümle sevişen en tenha yerinden

bırak ellerim teninin kadifesinde kalsın

aslında ben yüzmede bilmiyorum,

Bankamatikten her para çektiğinde kulağına gelen ölüm

Ve bilir mi?

İşte bunun için sevmiyorum seni.

Onlara at!

bulaştırmadan başkalarına

Sakın bir şey bırakma yarına

Orda yıldızlar daha parlaktır

tek düşmüşlüğün acımsı utancından

derinliğine hissedilen peyzaj,

kendini abartırsan...

Susarak biriktim,

yeni bir zamana doldurulur

bir şey daha beliriyor. değişen takvimler de

körpecik kuzuların derisi için

Taşınmayan ne varsa bir yerden öbür yere

SÖYLE!... Söyle bilir misin?

Dudaklarım soğuk suda

sevinçlerde ve büyük acılarda

şarkısını arayan o erkenci güz?

her avuç açana gelecek vaat ediyor falcılar

Yanmak iyi de sevgili,,

bu yüzden hep endişeli ve huzursuzdurlar; aşık erkekler ise melekler gibi dingin ve aptallar gibi bön.

Geceyle gündüzün farkı olmadığı

en son en güzel çocuğunu emzirdiğini..

Memleket çok müsait buna

Ama nafile, sessizlik bir beden büyük geliyor benim hücrelerime

düşür geri kalanları

yeni bir gün çizerek yüzündeki aynaya

Akşam oluyordu, korkuyordum.

Değiştirdik öyle yaşamayı.

ben sakin bir kolda gündüze uyanmak

Adın her sokak kenarında yüzüme vuruyor...

dedi çocuğun düşleri

bir hayalciydim ben

sıralar halinde gerneşmek için;

özsu şefkat, özsu sevgidir

Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;

içimdeki yansımasını kıskanmasa

aydedeyi yuvarlarken yokuş aşağı

bir insan bir insanı bu kadar çaresiz bırakır mı?

düşün,

Salladığım altın keskin kılıç

başka bir güç kalmadığı zaman dayanabilirsen;

Damla damla sevdaydın önce

Yaşanmaz onların ölgün gölgesinde

yaz ki bilelim!

bir kuzu yüreğini vitrinde görünce

gül ́üm

Belirsizdim gelgitlerin soluk alışlarında

Kemiklerim kül olmadan tükenmez

ikram ediyorum

Kuzeye doğru dans ederek

Kuş senin sırdaşın sandım.

bu nedenle gelincik

böyle süremeyeceğini bilirsiniz.

kalbimi kuşatıyor paletindeki renkler

Gelsen diyorum sessizce...

özgürlüklerimizi domates gibi satacaktık

Hep sarhoş olan ben,

Hasret ve ölüm

Ömrümün her çağını.

görülmeyen uzak diyarlardaki

Irak ülkelerden

yarım yanımızdır? buluşuruz?

gidiyorsun, içime çizilmiş bir labirenti

İnsanlığımız, özleyişlerimizle alımlı,

Siyahın tonlarında gülümseyen portreler gibi

ne çok ağrı taşıdın

Eğer aşırıya kaçmadan tüm insanları sevebilirsen;

içime baktım SEN

ya kumru olmalıydı dişi kuşlarınız.

Sırtın güneş görmüştü bir kere,

Kapamıştım kapımı sevdalara

uzak bir sahildeyim şimdi

dünyamı verdim sana

O zamanların renklerini unuttum.

nasıl geçtik.)

Bir ses.

kırgınım,.

sanmaki uzun yoldan sıcak havalar için gelirler

aceleden

bir fırça hafifliğiyle gidip

Yükü sırtında geçmişin

Farkında değilim sormasa dostlar

küllerinde sayım?

Bomboş sokakları izledikçe köreliyor umutlarım.

bırakma ellerimi üşüyorum

ayrılık vurmadık taş bırakmadı

Onu umut etmenin huzuru var kalbimde

ayaklarına gölgelerimi asıp

Yanarım?

kendimi ancak senden kendime bakınca anlıyorum

yüreğinize sağlık...

Ama hepsinden daha cok;Dost matematiksel olmali;

Bu kadar yapılamayan karşısında

İstediğini almak için asla duygu sömürüsü yapma.

Birdy! 24 yaşıma?

Pişmanlıklar resmi geçitte

Sonraları

Çatık kaşlı, yüzü avuçlarında bir gün düşüverdi

Kah ürkeklik, kah kıskançlıkla üzgün;

tadını içine akıtıyorsun.

yağmur yağıyor ben düşüyorum

Dağıldı yüzün

DÖNE DÖNE DEĞİŞTİ

Bir köşede oturup onun için yanmak boşuna.

Elin boş mu gireceksin geceye?

ve sazlar çalınır

İşte yine o! Yine mahzun, yine dalgın, yine ürkek

/Yanına 'Senin Adını 'yazamam!

Yok oldun herşeyden, hayattan...

bir çarmıh gibi bırakıyorken kendini dünyaya

kendimi, seni ve bütün dünyayı..

gökte miyiz

Pecmurde, kırk parça

Hele sen de bir bak hayatına

minik bir kuş ay bahçesinde

Yaşadıkça öğreniyorsun

Duvara sığmayan görüntüdür hüzün

Her satırda

Sürerken kozmik takvimin saniyeleri

Biçare gönüller. Ne giden son gemidir bu.

Gidelim der gibi,

Laboratuarlarınızdaki yedek hücreler size

sarsıldığınızı hissettiğiniz anlardaki bağırmalarınızla

kimi zaman sıcak pırıltılarda dağıldı sisler

Kalma olasılığıyla tedirgin

Ya sizinki?

Kaybolmak istiyorum belkide...

şimdi sen benim yoldaşım olsanda

Sorular

Güneşe karşı dikilir delik papuçlu ayaklar

Kendine yapışan yokluğunu

sensiz çığlıklarımı

Aşklar mı bizi

yeniden yapraklar sürdü

Kırılası elim

XII? 192 yapraktır

Bir yudum suya bile karışır da hüznümüz

hüzünde duyabiliyordum neşeli sesleri

Yaşıyorum ben.

Gözüm kadar sevdiğim

hep/ dilinizde merhem

kimsesizliğimle haşır neşirim seninle andığım

Kimsesiz yanları sende yitirebilmek,

Nedenini bilmezsin

Öyle suskun oturuyor şişesinin başinda,

aşk her saniyesinde şehveti koydu önüme kırk yıllık hatırını dığım kahvenin fincanı yüreğime oturmuş

Her gün toz toprak içinde koşmak ister ayaklarım

hayal ve hevesler,

Gecelerde sessiz çığlıklar

İnsan aramayı

niyetimden kayan yıldızda

kumların altında saklı kalır benlerin.

Taşıyor oysa hüzünlü bitişinde

Şehrinde misket yuvarlar gibi

deli kanlılar, eli kanlılar, uğruna ölenler,

Yalnızların isyanını ayaklar haykırır

Bir saatin tik-taklarıdır orda

solgun mevsimlerin en şaşaalısı

Senin korkularını, benim inceliğimi doldurup yüreğime,

Yalnızca kendini yaşamayı nereden bilebilir

ama yine her zaman ki gibi yoksun

Fakat neyleyim

Sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki

ne varsa takılır gözüne...

çiçekli mağarayı unutursan.

ve çiçeklerle geliyor bak bahar

Aslında ne bulunur bir gezginin yanında

Bir şiir vurur kıyılara / gücenik

Hep yanıldı ve yenilgilere uğradı

Yalnızlıklara ağarak mı yağar yağmurlar?

Ölen özgürlük

yalnızlık çizilir tuval?e

Can benim, düş benim,

Sevdalanmak

Beklerdi işitinceye dek

? Benim dişlerim anneminkilere benziyor. Senin dişlerinde herhalde benim dişlerime benzer. Ama benimkiler kadar beyaz ve güzel olur mu bilemem... Dişlerinin benimkiler kadar beyaz ve güzel olması için bahar kuşunu görmen gerek. Onu görmen çok zor, ama belki bahar kuşunu görmeden de dişlerin benimkiler kadar beyaz ve düzgün olabilir.

Kırlangıçlar çiçek açtı. Başladı

Ömrün çalkantıları verince kalbe sızı

"Çin Atasozu"

Dilsiz ama mutluyuz.

sana yazıktır

okuyordu

Orda aşka yardım ve yataklıktan

haram yemez, ipek gömlek giyerdi

gibi ağlayan

Taşınırız biryerlere

uzansam kavuşacak

Yaralı kendini öpüyorsun...

Bende ki ben hüzün tadında,

İhtiyar yüreği toprağın

Bilirim de ses edemem

Tuttuğum halde gerçeğini

can suyu gibi sinmiştir kederiniz

Dinledikçe çoğalır gecede,

Leyleklerin

düşkün prenseslerin arkadaşlık hatlarını bağışlamaya...

sislere karışıp

ine kaldı bu yüreğin içinde bir köşede..

bir çocuk görürüm gidemem

sonuçlar bazen.

bir mevsim gözlerini bırakıp gitti

Rüzgarla karisip toz bulutu olup,

Sevmekle gücümüz var, irademiz, aklımız var.

ben bu yıldızların.

kadın ve erkek uzuvlarında;

Yeni metro hatları açılıyor, kapanıyor,

Çocuksu gözlerdeki ışık

sevgilim haydutları sevecek

eski resimlerin soluk çizgilerinden

bak ki dünya çöllerin?

Hic aklima gelmemis bir gün ortaya cikacaklari,

Ekmek gibi, su gibi

İşte o an

Kapılmışım yağmurun ıssız esintiliğine

Biz bu şafak vaktinin neresindeyiz

hani diyorum ki

fısıldar mıydın kulaklarıma

Eyvallah martılar

Sana bir adım daha ulaşmaya

ağzında susmanın yorgun gülleri

Akıldan çıkmıyor eski ev

Hakan sarayında bir alınyazısını

gelecek anın kabaran dalgaları içinde

Sevgiliyeydi.

Sesleniyorum sana,

kendine...

ama dokunsan pul pul elinde kalan

Dokunuverme sakın

Göğüme kazınık uçurumlar,

Biri ölmüştür, diğeri de doğmamıştır."

Ellerine kapanıyorum şimdi, anla beni, al beni... Bir sonbahar yaprağı gibi bekletme son yaprakta. Bırak alıp götürsün beni sarı yapraklarıyla sonbahar rüzgarları, yapraklar gibi savurup savurup götürsün uzaklara...

Gel diyecek cesareti olmalıydı adamın

Yırtıldı gözlerin, içine hayat doldu

Bir ışık da ben tutmak isterdim sarı saçlarına ama,

Yıllar umursamaz ve hovardayken,

Kara gölgeler gibi görünen;

Ve bir başka siyah yağmurda

Çiçekleri sevdirmemişler sana

Meleklerle dua ederek

oysa ben akşam olmuşum

Sazan derisi gibi

Sokakta bir bayramdı durakta bekleyişin

Sen yoksunya duygularımda yok

Bir yanlızlık mıdır bunca çoğaltan

kalemime bağdaş kurmuş

Gökkuşağının renklerinde hayale dalmak.

Kaç kez tuz bastım yaraya

Vermezse çal annenin kumbarasından

parçalanmış yürekte;

karara rağman nasılsa hep masum kalan sayıklamalarını

yanlıs insanla yanlıs yüzle yanlıs askla

CEMAL SÜREYA

Yirmi birinci asır.

Seni sevenlerle kullananları iyi ayırt et.

Vaktinden önce.

İlkbaharları şiirleştir.

Evine çağırdın ilkyaz sevinçlerini

Değişmeyen tek koordinatın yüreğimdeki yerin.

onarmak için içimdeki yıkılmış köprüleri

ıpıssız bir evrende tek canlı kalmak gibi

Yansıyan umutlarla

Bir kedinin humarsızca tırmaladığı koltuk gibi

bazen işkence oluyor bunlar bana

çürüyen tenimde küf tutan toprağına

Hangi sükut-u hayale takıldı ayaklarım?

Adını sevgi koydum soldurdular.

derinden sancıları.

affedersin..

görmedikleri şeyleri göstermemin

onarmayı bildi de birbirinden uzaklaşan çağları

hasreti sevdayla yanan dudağına

umudu sokacak yürek tılsımlı.

Ne olur ne olmaz

geriye bir söz kalır ozanların dilinde

Yüzüğün yüzünde dünya güzeli bir kadının kehaneti...

Hüznü bir bohça gibi vurup sırtına

HİÇ KİMSE...

Yepyeni bir kalkışma. Kendini bu sıtmaya bağışla

Yağıyorum şimdi,

Buluşmamız yasak,

Nihayet sonbahar yağmaya başladı ruhumuza, bir dua gibi pencerelerde yağmur, damarlarımızda küllenmiş tanıdık bir tutkuyu kıvılcımlandırıyor. Şiir

ve bir yeni ömür

Son günlerde

Yokuş çıkan ezgisini.

? Hadi eve gidelim artık, dedim.

ölüm de yapraklanır

aşk içinde biriktirirler seni. Aşk!

Çok geçmeden kuşlar da

Onun sus demesini duymamışım gibi, kaba ve çirkin bir sesle:

hızır çıkar gelir de alnının ortasından

sende aradıklarımı hayatla doldurmaya çalışmak,

Deli dolu esmektir hasret

Acı tatlı hatıralarınızın ortağıdır,

soytarılar gördük genç ömrümüzde

Şarkısını mırıldanıyor şimdi

oksitlendi her yanı sevdamın

Gözlerin güneşidir ruhumdaki gündüzün

uygun insan değilsiniz diyen bir dil!

Ne dersen de ama

görebiliyoruz buradan.

kendi yazgısını işler

Bir şarkı söyleyesin içinden

Kelebeklerin kanadına işlediğin

düşlerin gebesine

ama dünya kütüklerin?

ömür - ölüm uçurumundan,

bir derviş olup yürüdüm uzaklara

böcekleşmenin diğer adı

sen tutar kendini incecik sevdirirdin

en sonunda kendine de yetmezsin?

yastıklarda

Ertelenmiş bir aşkın saçlarını yıkıyor

yani bağırmak sana sulardan.

Akşam kızıllığı, koyulaşmış.

içim rahat

Sana bakardım dokunurdum

Biliyorum, geçecek.

Geriye yalnızlık kalmıştır ve kimlik bir şaire ait mısralar...

İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.

Her gece hep aynıdır

Sevmelerim,

Bittim de kendimden?

Geri ver cam pabuçlarını Sindrella?nın

yokluğuna dokundum

Bitirilmişse eğer..

Hangi sokaktaydı ilk sevgili ve hala

Unutmak mümkün değil o yaşlı gözlerini

?kimse? sürgününde

Sevmek insan tarafımızı bulmamızdır bence.

Yalnızlık sevgili gibi boylu boyunca uzanıyorsa

günübirlik bir ömre

bütün iyilikleri içime hapsedeceğim

açık bir pencere - -, ve sen daha yeni

odalardan yeni kapılar açılırken dağlara

O kırılgan kalbini

pembe bir elbisede,

Akşam erken çöker yalnızlığıma

bıkmıstım bu zalim yalan hayattan

şiirden nefret ederim

Uzaktım çok uzak ben yanlarımdan

Sana bir şiir borcum vardı

Olanı biteni anlatma

hala zoruma gidiyor demek

Görülmemiştir bu kadar laubali bir madde...

açılıyor yokluğun kara kapısı

Korku daglarinin yürekçisi,

Para ucuz bir başarı.

Aynı ölçüde aşındırmışlardı ikisini de.

Sis ve intihar çöküyor bütün birahanelere

Kır çiçekleri toplamanın anlamı olmaz

sonra hangi tarafa geçsek karşıda kaldık!

unuttuğum bir şey vardı yakalamaya çalıştığım?

Her sabah olduğum gibi

ebruli bir gecede seni düşünerek sabahlarım.

ne de önümüzdeki çölü aşarız...

son fırtınanın,

bu kentin ölümsüzlüğüne yazıyorum adını...

Uzun bir yolculukmuşsun gibi hazırlanmak özenle.

ağır yalnızlıklardır köpüklerin örttüğü

Aşk?ı bana terk etmiştiniz zaten,

yargılanmadı hiç uçaklar

askerler ve gemiciler halinde.

unutma makamında yürüdüm günleri

gündüzlerinde

düğümlenen ağa döndük

Yerleşik yargıları olmadı hiç

geceyle gündüz gibi birbirine

Kimin gönderdiğine aldırma,

Artık haykırmak istiyorum? Seni Seviyorum

sekizyüzaltmış sayfalık günlük

Bir duam kalıyor yapılan,

Kadınları sevdim.!

ota boka karışmış yüzün senin sulara

Parmaklarım gitmiyor telefona, benliğim yetmiyor dayanmaya

Belki de kuştu gözlerini

varlığımı aşıyor bu sevda masalı

Vs. bitmeyen.

Sesimiz söz değil artık,

Acizdi

Bir film sahnesi gibi

Kıyısına tuz ileten rüzgarı

Baharını saklayan yaşlı bir çocuğum ben

Seni bunca özlemesem; bunca sevemezdim ki!

uğultuların artığıyız be çocuk

Şurasından burasından eleştirmeye koyulursunuz,

rahvan atımızın sırtında

Duydum nedir can vermeden ölmek.

kumlar aynaya dönüştü

çocuk teninde ki ekşi

Yanarım soluğunu duyduğum

Başka söze ne gerek,

ırların tümü bilinmeyene bilinmez köhne bir meyhanede

Ve bana hep sarhoşsun diyen sen,

Örtme pencerelerimi

işte vaktidir kendimizden kopmanın,

çılgın bir nehir gibi kör koşularda

Gemiler iskelelere bağlanırken rakamsız saatlerde

kabuslardan yer kalmadı yatağımda

anlamlarını saydım..

eski gülümsemeni beyhude aradım

Gerisi laf, gerisi boş

Cezmi Ersöz

Fotoğraflarını güneşe koyacağım, bir an önce sararsınlar diye.

başını soktuğu şefkatte,

Çekmeceden cüzdanının çıkarıp içindeki kredi

Sevim YAZAR

yenilgilerden doğar yeni bir doğu

Şiir yazmayacağım bir süre,

pencereden bakıyorum; hiçbir mevsime uymuyor şehir

Yarını göze alamayışından.

Korkuyorum!

taşıyıp gelmiş buraya dek

II - ne güzel

Dünyanın ağzını kanlar içinde bırakmalı

Dokunduğun yapraklar, ruhsatsız ve fedakar

çığlığın desenlediği o tatlı yenilgi

Rüya gibi bir yaz geçerken

Yalnızlığın buzdan çetelesinde

kendisinin olmayan kadınları sevdi hep

YILMAZ ERDOĞAN

Bu yürek seni nasıl taşısın

Mısır çarşısı

Özleme bir diyeceğim yok. O, kömür kırıntıları

hep gözleri açık gidermiş parmak uçlarına

Küçüldükçe kalan zaman

bir yaz gecesi estiğin fırtınada

yoksun

hiç öğrenemedim. Vaz geçtim ben seni

yeşilinde sararır yaprağı dalın

Dudaklarında öpüşlerin gül esmerliği

resimler yırtılırdı bakışlarımdan, yine de üşümezdim

kokusuyla, hep geç kalırsın artık.

Kimseye taşıyabileceğinden fazla değer verip bununla övünmesine fırsat verme.

Sana ben baş köşeyi ayırdım,

yüreği takvim yokuşlarında...

kanla yıkayan dostum

Ve hiç istemediğin halde kıskanırsın kuşları;

Kıyıya yolluyor

Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez.

Aile her zaman biyolojik değil.

sana kızmam bilirsin

ya da sevinç gözyaşları döker

Sakladığın karanlıkta

yanıldı denektaşım geriye döndüm

vapurdaydım

O vakit, bir yanım yağmurda ıslanır,

öpüşecek kadar usta değilim.

Az geriye atışın diğer üçünden.

Bu gece son olsun dertleşelim

kulağında fısıltılar belli belirsiz

kan oturmuş gözlerime

her yeni bastaki sorumda yine aynı kelime

bir şiir yazacaktım sana

birinci doğru:

Ve böyle çok daha mutluyum.

tutku ve şüphe!

Bilesin

Yine batıyor güneş,

Sen ölmeyensin

Silinirken

sevgili...

Bir kelepçe gibi takıldı bu yalnızlık kollarıma,

gidersen üstüme dağ devrilir

Yaşayan her varlığa

Onlar Yanlış Biliyor

Her gün yeniden ölmek

kenar süslü kitapların satır aralarına hiç

sessiz kalmayı öğrendim senden

gözlerimi açıyorum bir bulut geçiyor

Bilmezdin gizliden izlediğimi

bir hüzün... Hüzünlü aralık akşamında bir yüzük...

zamansız bir tanrı gibi belirdi zaman

kor dolmalı kadehime

düşlerim kanıyor

biter sıcak yataklarda aşk...

Yüreğini ezmiş aklının paletleri

Göz kapaklarım,

Var mı ki doymazlığım?

Aşkın içimde solardı adın bahardı

Kaç kent olduğunu sorardı o

biçareyim boynu büküğüm.

onaylanır belki varoluşum

Herşeyimiz biter

ya da gökyüzüne yükselsek beraber

Vermeyi düşünmediğimiz

Evlerin duvarında gezinir çaresizlik

Yoktur belli bir zamanı,

SONRA,

Gündüzleri yalnız bırakmıyor hayat mücadelesi

Zıpkınlanan balığın gözlerinde kıvranan

moralim bozuk

Gecede devam eder renk renk

Karanlık gölgeler kovaladı gün ışığını kimi zaman,

sen al kendini getir

sen bana sonbaharda gel

Gece denize yanaştım

ezberlediğim?

bir dağ gecesi gibi ürperdi tenin

Kar tanem,

Ayakları ayaklarıma bitişik

Karanlıkların uçsuz bucaksız adımlarını atarken

korusana beni...

ve düşüyorum mısralarına

En koyu teninde

beni özler miydin?

Çok sevmezsen, çok acımazsın.

Konuş biraz

ahmaklara tuzak kurmak için eğilip bükülmesine katlanabilirsen,

Yüzü kara, gözü kara, beyni kara...

hem direnişçi

Eksiğiz ve yokuz.

Yıllar, yıllar sonra bir gün,

Böyle ediyorum sabahı.

yalan söylediği...

Yeni okula başlamışız

Senin için balıklar tutuyorum vazolar dolusu

Yaşamak istemiyorum diyenlere

Ya onlar da dağılsa..

seni yazmak zordur geride birkaç öksüz bırakmadan

Köz basarım yüreğime.

kokun gözlerin bende saklı

Adam boynu bükük kanıyor

bacasındaki duman, duvarına yaslanmış ağaç

( dalı kırık bir ağaç gibi yaralı ve yorgunum.

sesin sensizliğimi

Oyalamak yersiz..

kalbimde hep yeşeren

dünyanın saat ayarını yaparım.

Siyahlara bürünmüştü

Bir gözlerin uysallaşır gözlerimde

Biliyorum artık çoğu şeyi,

Akşam saatleri, uzak İstanbul?a, Ankara?ya,

ve binlerce söz ölüsü ellerimde

/Sebebim oldun bilmezler

ayın tenha seslerini okşadım

Ben artık sonsuza dek yok olacağım,

Gökyüzünün hep mavi kalmayacağını,

kabuslarla yırtılacakmış yüzüm

Esnek ruhlu, hep neşeli;

Sensiz akşamların sabahları hep zordu...

Bir kokusu var bütün çiçeklere değişmem.

biraz güneş, biraz şarap ve biraz da

bir tohum verdin

Seversen birini sen; bana duyurma?

bölüşülen ekmek kokusuyla

Kollarımdan baglarlardı sanki

apansız sevinçlerin, gündelik zaferlerin;

havada asılı duran zamanların

İnatla bir yağmur damlasının

duyguların tercümanıdır...

Kaç yarına kayıp ilanı yazılır daha

ayrılık gibi

Çözülür dolaşır mısralar bir bir.

beyazdı bulutlarım, oysa aklım bayılası

Körkandil ya parmaklarında raks.

kan akar.

süzülüp gelen bir koku

Ta ruhuma gülen gözlerin gelir.

serin gecelerinde, üşüdüm aylarca

özünüzdeki kuşları kaçırıyorsunuz. Nefes alışveriş-

yol verdim avuntu teknesine

yaşam sessiz değildir asla"

́ya benimsin ya toprağın ́

Beynimde feveran eden kelimelerin

hala nefesim kadar yakınlar bana

gözün perdesi var anladık!

Vazoda çiçek olmayacak

her an tekrar eden bir acı

Hiç bilmediğim şarkıları söylüyorum.

tesadüfen birbirine rastlamış

Çocuk bayram sevinci

bu koca coğrafya bu sıcak havalar ikimize kalır

Seversem birini ben, sadece birini severim,

sevgin, sevgim damarlarımda dolaşan kan sanki

Titreyen bir öpücükle dokunduğunda;

Yürüyor sahil kenarında

olağan? Payları karıncalar kadar hayatta.

Sana son kez sarılmak için çok geçti,

saçlarım dolanmış

Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa, anlam yükü o kadar azalır.

Yürürken düşen çoraplarını

bir nar

kapında dursam,

Açık bıraktım pencerelerimi giderken kendimde

Sen dilinden...

ve kimsesiz özlemlerin, tanıdık kederlerin, zalim yenilgilerin

Aslı, Şirin, Leyla sandım.!

Şimdi benim bir han avlusunda

Her sabah bir gölgeyi sevindiren yaprağı

arasında parlayan bir cam parçası.

Ve sessiz bir çığlık kopuyor

güneş bilmez ki karanlığı

Ne verdiyse ve kime verdiyse yok bilmiştir.

Kurşunlar ölüm taşır.

Artanıyla yetinirim zaten ben, ilk gösteri için

İnadına karanfili seçersin.

Oysa içimden kopan bir sen değilsin

yalnızca ölülerin sağ çıktığını buradan

incitmeden

Özlem, gidip görmek istemen-

Tüm hayatlarla silkinmeyi öğrendim.

bir ses var içimde

Yaşlarımı biriktiriyorum

yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,

Islak bir gece karşılamalıydı onu

Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin.

Bembeyaz gecelerinde gelirdim sana bu şehrin...

Bir taş üstüne yığıldı, biraz ötede.

yerde mi

peşimde iri gölgeler

Hep içe düştüğümüz macerayı

ama üşüyor yanlızlıktan üşüyor

Firari düşüncelerin biri bitmeden

Birer birer dağınıldı bilmeden..

kalmayıncaya kadar karanlık kapama gözlerini

Gözlere ışıltılı anlamlar bağlayan,

Barış çağı altın çağ

Olmamış gibi

küskünlük serperler künyesizliklerine

Böyle anlarda bir kalenin ardında gizlediğin herşeye

Şuh bir kadın

Yudumlanma adına beklerken

Ama yetmez!

Kim olduğumuzu etkilemiş olabilir.

Yaşamanın tadını vermeyen suskunluğu,

Elimdeki eşyayı unutuyorum..

anlamazsın? düşünmezsin bir an

Buzlar kadehlerde yerini yeni almıştı...

kirlenirken karanızın çöplüklerinde

tuzlu su verdim geçtiğin yollara

güneş imparatorluğuna karşı

lal bir şarap tadındaydın sen

su bile dönüp bakmaz geçtiği kıyılara

demek ayrılığa ve özleme alışmışım da

sırıtkan bir ölümle en son gülüşüme

Her Yeni Günde Senden Uzakta

Bildik düdüklerini çalıyor

mutluluk oynayarak ayrı ayrı

Sorundur hep günün doğurduğu.

Gül açsa da, kuş uçsa da

Sana son kez sarılmak için çok geçti?

Yıldızlar yol açacak bana, ay yolumu aydınlatacak

fotoğraf çektirmeye benzemez:

taş ocaklarından maden ocaklarına uzanan

Başını yastığa koyduğunda,

Bu tezat, saçlarınca kördüğümüm oluyor.

Şimdilik yine deli gecelerin sinsi yollarında

Ne ben

BU ŞEHİR

İçime süzülen çıngıraklı yılan

böyle

bitmez özlemi var içimde

Ne vakit yitirmiştim

"cebimde metelik yok ama? yırtıcı bir imajım var"

ellerin de titriyor bir şeyin mi var

Hani olur ya bazen

Anlık yokluğunda yıllar kışlarım...

o duruşun

İşte uzaklara gittim çok uzaklara

Serum lastiklerinden sapanlar yap

Bir de

Kadın kızıyor ona gittiği için

Kendinize verebileceğiniz?

Kesilince yağmur

utandırıcı kimliklerini

Hayallerim yıldızlarda sen bende yüreğim sende

Islanmazdim yağmurlarda...

artık

feleğe darılıp küssem biter mi

Renk körlüğünden

Güneş yalnız!

kalender bir kardelen miyim şimdi ben

kör hüzünlerim

takılıp kalan annem

Şartlar ve olaylar,

hayata dair bir gülümsemedir şiir..

Bir Kişi Bulur İkincisi Tohum Eker

vitirndeki,

meydan dolusu çukurlarda suyun şavkı

DÜNYA DA!

SENİ HALA SEVİYORUM!

Boyun eğiştir azraile, kefenlere dolanan yitirilmiş ömürler.

tek canlı geçmemiş kadar ıssız

Yüreğim ve ellerim

kurumuş bir yaprak gibi salınan suda

Belki sevdin ama

Konuşacak gibi ağzını açıyor

ayrılık ecele iş bırakmadı

Açan çiçeklerin kokusunda kendinden geçmek...

Bir ısıtır, bir üşütür, bir ağlatır bir güldürür;

Yalnızlığımın üstüne

Ülkemin bütün kadınları gibi tırnaklarım küt

Bu kentin künyesi bellidir artık ve susuşun

Adını bilmediğimiz dostlar kalır yalnız

"ya sev böyle, ya da terket" diye gürler...

Köhne ruhların gülümseyen sahtelikleriydi

Sonrada hafif kaldırıp başını

umutlardansa nefret etti daima

Zaman ilerliyor, bu defa para kazanmasını,

varsa peşimden gelecek promil

Sana akmak isteyen gözyaşım

Bir aynanın ortasında,

katı yürekli katışıksızlığı

Kar hiç böyle kimsesiz kalmadı

Kirlendin yıkanamadın

kederlerimi

Akıntıya kapılan

Pervasız bir acemi, bir çılgın

sözün hükmüne çünkü

Kuru yapraklara,

Ölümün dörtyol ağzında

aynada gördün kendini? anladık!

Gülüyorum

Ya da kaba bir Satır gibi

yaklaştığında ölüme

bağrışını;

Her göç benim.

bu şehirde

Örneğin bir gulu yeşil gördüren nedir.

Kayısı ağaçları arasından

ve hayattan daha gerçek bir yalan

bir bardaktan su içtiğimi

Artık ayak uyduramam sana

o eksik harfi soruyorum alfabelere

Ama sözcüklerle

Sanırım en büyük korkumuz olduğumuz gibi görünmek.

Kalbimin kırıklarını toplayıp avuçlarıma

Buğday tarlaları yoktu

Sen benimle hic olmadınki...

Allah Kahretsin! Olmuyor! Yapamıyorum bunu.

Bilerek kanıyorum.

sarp kayaların arasına gizlenmiş çiçekleri toplayıp sırtıma vurdum yükünü sevginin

Sen git ben varayım yoluna

Fırtınalarda kurtulmayan gemi

Tanıdığın ise bir gölge,

avare bir kederi sarıp yaralarına

İçtiğinin hem hırsızı, hem bekçisi,

doğum

Sürükleyense bir ışık, içindeki mahzende.

Ayrılık, o köpüklü öpüşlerin ardından gidip ağzını yıkadığında başlamıştı.

Türkülerde sevgi

Bu bilinen acı;sonraları kulağa hoş gelen, bi şarkı olur.

kalma var göründüğün hiçbir yerde

Acıların sevdaların

akşamdı, duvardı duvarların dili yoktu

Avuçlarımızdan kaymasın, sönmesin sabun köpüğü gibi.

Uzanmışım kumsala

Aldatılan yaşam heveslerini

kanım donuyor sensiz

ıslakken kimi zaman uykular;

gözlerim sürgün olmuş eylül akşamlarına

ama hiçbir yalanı sana yakıştıramadım

ona benzer bir akışın hızına denir

kanımdaki alkol

masada boşalan kadehlere dolan yokluğun

Bir şey yapılması gerektiğinde

kapısı. Dünyayı bir durak sayanlara, örnek:

Hazan Bahçeleri

Yine bekleyecekti

Yutkunuşlarım

Zemheri ayazında titremek

boz ayılar bile sizden daha duygusaldır bence.. bu yukardaki sözler boş anlamsız ve bir o kadarda iç karartıcı...

Seçimi siz yapsanız, istediğiniz sahneyi seçseniz:

yalandan arafın döl fışkırmış sınırında

IX - sanırım

bir yanlışı sürdürmenin ortasından kendince

Gelmeyeceğini bilebile

Çevirdi ağzın nehirlerini

Her umut edişin sonunun acı bir keder olacağını,

sararmış fotoğraflar bir bantla tutturulur duvara

Hepimiz

Cilt 1: Kadınlar

Sonsuz sandığın yaş

Yürekler ayazda kalıyor

Yada sevginin kök hücresi gibi

Ellerim bom boş şimdi

Ne yapsam birbiriyle hiç kesişmeyen

Bir yürek üşümüş

Martı çığlıklarına besteler yap ıslık notalarıyla

onlarca yaşam yüzünün coğrafyasında.

vururken avuç avuç o sıradan kanamayı

bana yaşamı getir

Ve ne kadar güçlu korunuyoruz, kalkanlarımızın ardında.

Yağmur düşüyor avucuma tık tık

Seni unutmanın süresi,

bir güvercinle kucaklaştığı sokak!

Bir kuş kervanıydı

keşkelerde yetmiyor içinden çıkmaya

Bileklerimi acıtıyor, yetişemiyorum sana...

başladık yürümeye

götürün benide ta uzaklara/yalvarıyorum...

gözlerin gelmez oldurdu geceme

Sana mahsun bir?BEN? var, desem mi bilmiyorum

Yalın ayak yürümek bıcagın en keskin yerinde.

çıkacak olan yalanlarla uyutur

En insani yönlerimi kayıtsızca sunabilsem,

kabuslar, görüntüler, cinler.

Sana geliyorum, doğru sana,

Gider de düşünmez mi!

Karanlık örtse de üstünü

yeni sözler buldum seni görmeyeli

-Seni seviyorum,

"Dünyada kusursuz iki insan vardır.

yağmayı ertelemiş sevgilerin renginde)

İçimde sönmedi bütünüyle;

Bir sona, bir başlangıca tanık.

Mavi entarisinin yumuşacık eteğinden tuttum. Annem bana bakıp gülümsedi. İlk kez biraz irice ama düzgün bir sıra halindeki bembeyaz dişlerini gördüm. Nedense heyecanlandım. O heyecanla da:

Susuz olmaz hayatım

uzaklara

Yalandı!..

Hep kulaklar bitiyor,

Gülüşün yüreğimi ısıtsın,

ama solmaya durmuş tenine vuran alaca yeşillik

Yoksa ümit her şey loş karanlıktır

ateş yakar ve söner

aynaya bakacaksın içindeki deliye

bir savaştan çıktım aşk faslında

darısı başına derelerden sızan illet aşk

Parmaklarım gezerken

kalbim yalnız bir savaşçının korkularıyla

bir sen'i olsaydı

Kaç pansumana sargı bezi oldu

Boynum bükülmüş diye üzülme,

Çözebilseydim ben giderdim,

İçim geçti,

Sahteliklere, düzmecelere inat bütün doğallığımla susmak...

yine öğrettin bana sevmeyi

koş arkana bakmadan şimdi

Yitip giden zamanın ardından

Korkmazdım seni kaybetmekten

On kuruşa çaldığı

Ve unutma;

kime ne sana seğirttiğim her gecede yüreğime dolan heyecanın ko kusuna yatmış uğursuz baykuşun ötüşü

Yine başlasa

Artık rahat uyusun düşlerim kuş tüyünde

sanki ben bestelemiştim

Bir çocuğun hayatı

Beni biri severse; ona vereceklerime sınır koymam,

Büyük aşklar, ihanetler yaşadım.!

Kırık bir keman gibidir şiir

Ruhum seni düşününce ışıdı

Üç ışık sızıyor

Gözlerimdeki nemdir

Adına yazdığım melankolik şiirler

Ve daha az kolay bir hayatta,

benim için. Sen biraz eksik kalacaktın,

? Hadi, çabuk odana gitmezsen bahar kuşu kaçacak, dedi.

çaresizlik dans ediyor dört bir yanımda

dizelerin ağıt yaktığını

Tecrübenin kaç yaşgünü partisi yaşadığınızla ilgisi yok,

mavisi erguvanına dargın

ve zaman

Kirpiklerimde yıldızlar saklasamda

canhıraş acıların replikleriyle dolu,

Ve kim yırtıp atabilir elindeki son dönüş biletinide

Gölgeni düşür gönlüme

insanların kıskanarak topladığı cesedim...

Tanıdıkça seni büyüdün ince ince

ama kendime verebilecek

kuruyan bir denizde sessizce yanmak gibi

delinir

yağmurları-

sığdıramadın yüreğine özgür yanlarımızı.. yarınlarımızı

Ninnilerin değsin kulaklarıma, aşkını fısılda ömür boyu.

Benim ayrılığımdır

Senindir o

ama gidip göremediğin

sensiz tapındığım zindanların sessizliğine

HAYAT BİLE SADIK DEĞİL,

(işte mevsim toprak ve gül, alnımda ipek/ten el

Sen şimdi umudumun tükendiği yerde

hatta senin utkunun nutku tutulur

Yalnızlıktır

Sonsuz

Şarkılardan kaçışım hep bundan.

Tonlarca boya sürsem nafile..!

Sallayıp sallayıp da silkeleyebilseydin

Onlardan kalbime sevda geçmiyor

yürümelisin,

Ustası mı?

sorular biriktirir yağmur yerine

İstemem üzülmenizi hiçbir şeyle.

Bir ölüyü mü düşünmeli..

gizemi aşk ağacının

Ne duyduklarıma, ne okuduklarıma

der durursun

Gözbebeklerimde?

kimi zaman düşüncede...

Şimdi nerdesin, ne yapıyorsun?

Yok başımı okşayanım, elimden tutanım,

Saatler kıpırdadıkça mevsimler sökülüyor yüreğinizden..

Annemin inlemesine aldırmadan bahar kuşunu yakalamaya çalışan babam da hırıltıya benzeyen bir sesle bağırdı.

Bazen acı vurdu, bazen de yağmur

tüm uçsuz bucaksız imgeler - - çok uzaktaki

Umut işte...

En kafiyeli mısralarla ağlayabilirsin bir omuza!

Azmi, çeyrek para.

bende olamıyorum işte

Beni biri severse; korkarım onun için,

Mutluluğu, seyir defterimizin yüreğine imzaladık.

Şimdi yalnızca sana benzeyen çiçekleri seviyorum.

Yorulmadın mı

Ayak izlerine yüz süreyim...

İki yol ayrılıyordu sararmış bir ormanda,

Bir onları da açsam okusam

Bakış seken mavisini.

Çaresiz sayfalarda, heceler ürkek, titrek

Gündüzün aydınlığını yırtar,

solgun beyaz kağıda döktüm renklerimi

Kalbimin bir tür hatıra defterinde...

kabul edilmeleri için yeterli bir sebeptir.. Kadınlar, sezgileriyle her şeyi bilirler. Erkeklerise akıllarıyla hiçbir şeyi bilemezler.

Ağır bir uyku sarar geceyi

şimdi burda, karanlığa açılan kapının eşiğinde

tarifi imkansız

geceme renklenen denizlerimde beklerken

Kutsal Sözler Panayırı'na sığınıp

hani bazen olur ya,

yenilgisi cevherin

/Uyku bastırır.../

ılıman sakin

hangi limana sığınacagım

Düştüğünde gözlerimin önüne yalnız seni gösteriyordu,

Ve koşullar bir türlü düzelmeyen.

güneşte belirmez yaralar

Kaptan olmak isterdim

dağ yamacı bitmiyordu ki

Köpegi severken, kucaklarken sana acımasızlık eden

iğnenin deliğinden geçsin

Rüzgarın dallara hicran dokuduğu

gün bitecek paramparça döneceksin kendine

?Dudakların çok güzel? diyorum, zar zor

Ve bir o kadar da yaşamayı bekler hislerim

Sakin bir deniz olmadığını da

gölgelere kaldırılan kadehlerin

yıllar sorunlu, geçinemedim,

Sana ben milyon hokka mürekkep verdim...

Öylesine yalnız, öylesine ıssızdır ki...

Sonsuz ayrılıktır geçmez zaman

Kanatlarından vurup

beni tarihle avutma

Bahattin Çakmak

yorulmasınlar şimdi

Yüreğimi ver,

biri kaybolunca öteki kaybeden:

çaresiz bir kalabalık içinde

ıslanıyor yüreğim.

zamanı öğrenmeden çekip gidişime

Ah! Düş olmayan bir şey var mıdır gündüzleyin

Mesela turuncuya, yada pembeye.

hoşça kal bile demeden

Yalansız, gizlisiz.

boyun eğmedi kendine bile

aynalar farklılık gösteriyor

yağmurun hızını anlamak istersen,

İşte bu yürek ve ellerdir

Esintin dalgalandırıyor nehirleri

bekçilerin, farelerin;

Fakat üzmesin sizi artık bu sevgi;

neden serpilip

Kaçamaz insanlardan!

Ve de mutLu..

sevecen bir kızgınlıkla uzanışı elinin

beni hiç merak etmemiştin sen

müzmin bir ağrıdan arta kalan izleğin peşinde

ve alaca bir menekşenin keskin sesi duyulan

bata çıka-bata çıka

tutucu bir o kadar da katolik

bir yerlere...

ayazdı,

neresinden baksan

Yüreğin olmadığını sandığın vicdanımı sorgulayacak.

yapayalnız

Küçük bir taka gibiydi yüreğim

Aşk sonbaharda bitiyor

şimdi daha hızlı

alıyor benden

Tüketmek için bunca acele ettiğiniz takvim yapraklarına, onca hızla çevirdiğiniz akreplere yelkovanlara, içine gönüllü daldığıniz o insafsız rutin çarkına şöyle bir uzaktan baktığınızda ne hissediyorsunuz? "Ne kadarı benim hayatım," diye soruyor musunuz? Ne kadarını başkaları yaşamış benim yerime ya da ben başkalarının? "Aynadakinin ne kadarı benim, ne kadarı oynadıklarım?

Sen mezar değilsin.

rengini gizlemez ayna

Bahçemde yetiştirdiğim

Isındım esintisinden!..

ağladım çocuktum.

Mevsimlerin mevsimliğini

Bir çiçek tarlasına dönüştürebilir miyim?

peşinden yol aldı saatler demirsiz gemi

Uzun göç yollarında

gayrı meşru sözleşmeleri!

çocukları;

Başak kokulu

selam verdi saygıyla çağlayanın akışına

bak elinde bir sepet rüzgar

yarından alacaklı

yay gibi eğriolsam el üstünde tutarlar beni

turkuvaza sığınılır böyle

Gözleri yüreğimi yakıyor

naçar kalırız

infazcı dilim bir de

yetişilmeyen,

Yoksa, akşamın yaslı karanlığında

kendi akacağı toprağın sertliğini bilir

parçalar mı bedenimi?,

Hani nefes alamayınca nasıl ki olmaz bu can

sohbete dalsam.

Sanki küçücük bir tepenin sırtından

yüreğinde donup kalmış kışın merhametine

gökte ayla senli benli

soğuk söylemler düşer en içimize

Ah! Korunaklı uçurum

Duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek...

okumak zevkti, paylaşımlarınıza teşekkürler hoşçakalın...

akıl bir diğerinin içinden geçebilendi?

El sallarken ıslak sokaklara

Acınası haLime qüL

var dedim çocuk

korkmazsın.

Görmesin acısınaLığımı

İnsan kazmak

Babamın tümcesi bitmeden, kapıyı kapatıp odama koştum. Yeniden uyumadan önce babamın bahar kuşunu yakalaması için dua ettim. Artık o küçük meyve ağaçlarının sakladığı tepeye gitmeme gerek kalmadan bahar kuşunu görebilecektim. Böyle düşününce tatlı bir sıcaklık sardı beni. Dudaklarıma bir gülümseme oturdu. Uyumuşum.

Altında ateş

Sen de anlat doğduğun yerleri

biri bıraktıkların, diğeri seni bırakmayanlar

alıntı

ecinnilerin ardından

Ay?da beni yıldızlarda,

sevdalı güvercinler uçuyor aramızda

dişlemeye başlıyor çocukları bile

ya bir kişi eksiğiz belki hepinizden umutsuz

Yokluğun son umudu...

şimdi ne oldu?

yağmurlar hasret yağmış ellerine

sanki murat dağın eteği gözlerin.

Şüphesiz en anlamlı şeydir susmak

Oysa hep bir yanı öksüz, bir yanı yetim, bir yanı eksik kalmıştır da kimseler görmez, kimseler bilmez içindeki doldurulamayan boşluğu...

yarım bir sestir ömrün.

Durgun bir su gibi aktı mı yaşamak

Kırmızı pabuçlarını yazdım, yeşil şalını...

Üşüten bir acıydı belki her ayrılık

Sevgin kalır mı yarına?

Dudaklarımdaki tınısı sevda tohumu aşk kelimelere lal

Kelimeler tükenir gidenlerin ardından...

eli bırakılan çocuklardık

dizeler döktün yüreğime

deniz suyunda eridi burçları

Kuşları tek tek avlarken

hem aralarında seni görecekleri için onlarda sevinir

seni içime çektim bir nefeste

sonbahar geldi diye.

yapışsın yüreğine

Öncesiz bir sevdaya boyun eğmedi diye

kuşkuya yenik düşmek olmasa.

Hüzünlü bir ırmağa bırak kendini

çınar altlarında arama suretimi

Kimin ufkundasın

biraz kör?

Masanın sohbetine kanıp,

işte devrim

değiştiremedim bu yazgıyı ne yaptıysam

hediyeler alarak evine dönüyorsun...

sen git, sen gidince ben

hırpalanmış cenkleşirken,

Uyan yavrum. Nerdeyse

bizimçin söylenmiş sanki

ne de köhne koyların fidanı değilsin

oysa uyandığımda

Tüm umutlarım kaybolur

Sırtıma sardığım çantamda azığım tükendi

Rüzgara sor

Sözden kaleler kırıyor cesaretini

Sensiz akşamların sabahları hep zordu

sev yüreğindeki ejderi

Rahatsız edilmek istemeyen kapı girişleri gibi donuk bakıyordun, anlaşılmayı bekliyordun. Bildiğin şarkılara eşlik ediyordun, bilmediklerini de yarı yolda bırakıyordun. Sessiz, sakin bir güne muhtaç uyumayı bekliyordun. Bir sonbahar kokusunun aydınlığıyla da kabuğuna çekiliyordun.

bütün bunlarla beraber ne çok iyi ne de çok akıllı görünmezsen;

ruhunda ki;

toprağın altında şekillendir kutsal kalıntıları

kara bir baht muştulanmıştır önceden

Kağıt üzerinde

acı mı acı koyu kahve gözlerine bakınca

sadece tozunu aldım zamanın

Eğer ne düşmanların ne de sevgili dostların seni incitmezse;

imkansız... Biliyor musun?

'b u d a g e ç e r'

Tanrı dağlarında çiğdemin sevdasını

bir sel.

İçimdeki dalgalar sürüklüyordu insan görmemiş koylara

ruhum zirvelerde soludu dağ serinliğini

Ne aldıysa ve kimden aldıysa ödemiştir.

Annenin eteklerine yapış, ağla

kitaplarda kurutulan harflerin

CAN YUCEL

ne olur bırakma ellerimi

öğreniyorum sana başka başka seslenmeyi

aşkı delidolu yaşatan dizdeki bu çeviklik

Bir şeylerin derinde aynı kalıyor özü.

prangalı hüzünlerim

esirge

yemin ediyorlar

Bir yaprağın düşmesi kadar ancak, acısı ve ağırlığı olduğunu.

"dönüp geldim işte gizemle

Ama gözlerini kapar ve beklersen;

Hatırlıyorum adın bahardı

En iyi arkadaşla sıkıcı an olmaz.

Beni sevmemene isyan edip kaçmak,

Sen ne kaç tuğlu paşanın kızı

Seni sevmiyorum;

adamları saydım?

Yüzümü bir çiçeğe gömüp

kimsesiz odalarda

kalbimi kalbine bağladım dostum

Ne zaman bu şiiri okusan

Yağmurlarla gelirim ayışığı düşlerine

aşkının karşısında dili lal / sus kesildi

zor geliyor artık böyle yaşamak

büyüdükçe kayıyorum

arabalar akıyordu aklıma, plakaları?

Gökyüzüne leke sürmez

Şimşekler korkutacak lambaları

Nefesi...

biliyorsun adımı

Atıyor tenini, tenindeki ruhu

Güngörmüş dağlara karşı

Suyunu sebil ettiğim o çeşme,

Artık kimseyi sevmiyorum..

hangi iklime sığınsam

Bir inme gibi dolaşır bedeninde pişmanlıklar,

diye omuz silkmeye çabalarsınız bir süre...

Her sabah yediye kurulsa da düşleri,

ayrılmak; bir limanın en yaralı balkonu...

şaşarsın valla.

hani dağılmıştı bir yıldız

Yarışa çıktıkları güzelliği geçmiştir.

Ne bahara, ne yaza, ne de sonbahara sığdırabilmiştir düşlerini...

hangi yangın bir başına söndürülür

Kaçmak istiyorum

o ıstırap dolu hayaletin,

yere düşmüş bir keski

Artık her gün değil,

çık gel bir kez daha beni bozguna uğrat

demiştin ya,

Ötekiyse sürükler işkencelere ve buruk acılara

Gündüzleri yalanlarla uyansam da

kayıt yaptırır vadesiz özlemlere

Yalımı vuruyor,

yüreklerimiz ve yıldızlı boşlukta şaşkın

Nemli ve ıssız sarılırken

Bu şehir yalnız!

Ya da saklasa;

geçer akçe hayat

yıllar sonra senin için sölediğim tek sey iyiki olcak

Beni biri severse; özgürlüğümü de götürür gittiği yere?

o sen miydin, karanlığa örtülen

Güneş batıdan doğmuştu, ben doğuya gittikçe

Çarşamba günleri ıspanaklı börek

İçerde bir solo vardı.

Ne doğan güne hükmüm geçer,

Ne sevinçler acılardan bu kadar ayrı

solungaçlarımız

kanserli memesine, bulanık süte

sende sağlıcakla...

her şeyden, herkesten bezdiriyor

umudun kara sularında fırtınaya tutulan

Her akşam aynı işkence tekrarlanıyor

Dünyanın tüm yelkovanlarını tuttum ellerimle?

dayanamadığını hissettiğin anlar, senin için hayatta

silkele yansımalarını

ALINTI

ağlamaya korkarsın?

Neden, ne oldu, nasıl dı?

Sanılar doğurgandır..

Ama olsun o gene de bekleyecekti

Ağu mor

ve yazı-tura oyununda hepsini tehlikeye atabilirsen;

hasreti çocuk kalbine sor

... eskimiş yangınlara

Öyle bir umut gibi gelip geçecek

Herkes geçmişi öder

Dağıldı her bendim de?

Mevsimleri hayra yorduğun kadardır,

Ayakta durabilmek için muhtacım sana

Belki o başkalıkta suların tadı tuzu.

BİR BIG BANG E BAKAR

Senden geçiyorum

çoğu gelmemiş bir insan olarak göçüp gidiyor

Tatlı bir hayal gibi...

Ayık hallerden sarhoşluğa

Kavramlar boğulur

Yürek atışları depremdi...

Seni bu kanlı deniz ve düşmanların da dostların da

gece omzumda uykusu ağır, yorgun bir kızın kolları

Başını yastığa koyar koymaz,

Binbiir çiçekte açar

Tütsüydü aşk

yeni bir şarkı çalıyordu radyo

yüzüm kör bir aydınlıkta nedensiz şimdi

Ummanın diplerinde yunus ile oturup

dokunaklı bir şarkının sözlerinde ağlıyor aşk

Hakettiğin sevgiyi alamadın mı? Kendini üzme, sorun sen değilsin.

Aşk yeniden

Bir deniz yaratıyorum sana...

gözyaşının savsaklandığı yerde

büyükler erişir sana

Ben sevdalım

ister öp okşa istersen öldür

Akşamları eşkiyalar basardı

her günün aydınlığı besleyecek sevdaları.

Deniz bana

bir çam ağacı gölgesi

üzgün değilsemde gülümsemiyorummmm

Çok etkiledi beni

bende sen

yağmur ıslatırken kaçak evi

Tuğrul Asi Balkar

Sohbetlerinizin konusudur.

dedi giderken

Ha yağdım,

Olur olmaz yere ıslanıyorsa kirpiklerin artık

Ne emeğe düşman robotlar

ne yıldız kayması gecede,

mistik bir kokuydu

Şiir bağında

ben seni yarattıkça güçlüyüm, daha bir insanım.

Çünkü senin gemin camdan sevgili.

Şelalenin altında

Dört yanım puşt zulası,

Tabelasız şehirleri...

bütün izler zulama

bu gece

Beklemek seni;

Kuşlar yesinler diye.

Bitire bitire güneşi...

Demek gitme vakti

Ellerim uzanıyor önümde ellerin,

çoğaltmak, ona bir başka şekil vermek,

İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,

sevimli kasabalar halinde

Senin için biriktirdiğim yağmur suyunu,

Bilmezdin gizliden seni sevdiğimi

gözlerimse sana aralanıyor...

Yollara konan tozlar

Bir sayfanın aynasında,

Güneşi iç,

Çok sevmeyeceksin mesela.

için yangında

eylül;belki son

uzaklaşan senfoninin yankısıdır nefesin

Yıldız topluyor ellerimiz

Süzülürken dudaklarının arasından

Fermanım yazar

karanlıkta kayan koyu bir gölge gibi

o zaman bu karamsarlığım biter

Kurdun gözü yılmış sürüden

Yoksa Muallamıydın.

Söyle bir son mu? Bir başlangıç mı? Bir dönüş mü?

Ne faydası var bana savunmanın

anlamak zorunda da

tanığıyım zamanın

Bir umutla çıkıyorum pencereye, belki diyorum.

ÖYLECE DURUR ORTADA...

şimdi ne sevişler

yanlızlığa verilen anlam?

ve kendinde?dayan? diyen bir iradeden

ve unutmak istemediğim bir düşsün

olmuyor ki...

aklanma isteği duymadığı tek şeydir

Kavuşmaya an içen göz kapaklarımla

biraz sen kaybedecektin. O kadar.

ama böyle de sevemezsiniz...

Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.

gizemli öyküler esrarında

Oturmuş yazıcılar

bir şiir borcum kaldı

Yapılması gerekeni

ve yıldız çitlerinde kanayan

Gelmeyecek şeylerin peşinden koşmuyorum,

avukatsız bir katildir İstanbul

Annemin ilk çocuğuyum,

Bana ne!

Hatırlıyorum... Ya önce sen vardın yürek olarak içimde

Yokum kendimde şimdi

aldatılmış avuntuların, kirli lavaboların, anlaşılır günahların

'Yanıltma artık beni hayat' derken, adımlarımda ıssızlığın tınıları, sana gelsin istiyorum tüm yollar.

belki de eksikliği fazla bir harfti babam

Biraz hülyalı, biraz hüzünlü

Örneğin yeni bir komşu taşındı karşıya

cehennem bakışlarda anlatır acı

Ümitlerin son durağı...

Karlar sıcak sıcak saçlarına değince

tüle ağlayan acının geçitlerinde

Tamamen farklı şeyler görebilir.

bir denizi kağıtlara geçirmek

değil mi?

Küsmüş göğüne besbelli

Güller açmayı sever

V? yoksa

Işığı söndürmezdin.

Ama hic biri yasanamamis,

Yaşıyorum ben..

Avcılar vurdu küçücük serçe kuşlarımı

Kar içinde yanan karı anlayacaksın

Yorgun! ..

ve bir yanlızlığı kabullenmek midir

yağmurun da kederli bir ülke olduğunu

yanmış gözyaşlarının, bereketli hasadın

Kıskanmazdım. yanındakileri

Bir başka söylüyor

hazır kostümleriniz olmayınca

gel sen,

Liman değilsin yüreğime biliyorum

O da sana ulaşıyor mu?

yürüdük

kardeşim olan gözlerini unutmadım

Gitmek istiyorum

Göğüs kafesinde çırpınanın

senden uzak durmak güç işti

dağlar başkaldırışla özdeşleşince

Sen yoksun, kokun yok, rengin yok, tadın yok.

soruları cevapsız bırakmayı öğrendim senden

bir güldüm

Sırıl sıklam ıslanmalıyım.

Seni sevmek,

Sessizlik kök saldımı masaya

Ve düşmek sonra

nereden geçtiğini bulmak zor.

Ayak izlerimi bırakmaya çalışıyorum taşların

Çığlıktır

Güneş aynı yerdeydi yine

Hani baharı da olsa, çiçeği de açsa,

Ama o zamanlar

Kuşlar omzumuza ibret diye konmasa

o gizli kıyıda

Usulca ağlamak terk edişlere.

Gittiğin yere gitmekle taşıdığın bu ömrün

Gün doğdu mu her gün ilk gün

bütün şarkılarda

Alışkın değildi kapının böyle sık aralıklarla çalınmasına. Açmasıyla boyunu aşan bir gölgenin içeri patlarcasına girdiğini farketti. Sendeleyince duvar boyunca uzayan kalorifer borusuna tutundu. Bunca rahat bir içeri girişe karşın, ilk çekingenliğini hemen atamadı. Uzun bir sohbet yaptılar yaşam tadında... Belli bir rakamı aşınca yelkovan, hoşçakal dediler birbirlerine... Kapıyı açtı ve gölge dışarı çıktı. Ardından usulca kapı kapandı ve kilit sesiydi apartman koridorunda yankılanan. Işığı söndürdü misafirin ardından. Perdeyi açtı, pencerenin ardından bahçe boyu yürüyüşünü, arabasının kapısını açışını, kontağı çevirip bujileri ateşlemesini gördü ve içinde hissetti. Ardından far ışığında karşı apartmanın kapısı aydınlandı bir an ve yenıden karanlığa gömüldü sokak. Gitmişti! Perdeyi kapattı. Abajuru yakmadı. Gözleri birkaç dakika sonra karanlığa alıştı. Perdenin kenarından sızan cılız bir ışık düşmüş, önce sehpayı sonra halıyı yalıyordu. Odadaki havada tuhaf bir koku vardı. Dumanlar yayılmıştı perde perde. Umut duvardaki gitarın perdesinde... Nikotin kokusu değildi oysa yayılan. Gitarda umuda ilişkin bir parça değildi çalan... Koltukta oturduğu çukurluğa baktı. Nasıl bir zamandı bu? Ki kemanlar akortsuz bir gıygıdı çalıyordu. Oysa dün gitar ve kemanı birleştirip ırksız bir konçertoydu denedikleri. Hiç te fena değildi aslında. Ama bu gece keman yayını, gitar penasını kaybetmişti bir yerlerde...

bir kasapta da

Toprak un ufak

içerisi karadelik

belki ilkbahar yağmurlarındaki toprak kokusuydu vazgeçilmez olan...

Ve gökte gecikmiş bir turna katarı.

ve baş belası bir öç

ki zaten yoktular?

ipi çekilmemiş hazır duran bir mahkum gibi durur insan gecede

Sokak sokak gezer ararım seni

yürüdük durmadan. öyle sevgiyle.

Çatlak dudaklarına nar çiçeği,

o halde gerçekleri söylemeli çocuklara!

derin aşklarda kalır yüzüm

sıcacık bir günü düşün

benim hayatımdır dedim.

Bir kelime.

Ne cok yasanmasi gereken duygular varmis,

sonsuzluğa dair düşlerim vardı

kimi zaman,

... yolları, karayolları

Balıklar gibi nefes almalısın..

ve sakin, şiddetli bir yokluk gibi

En kuytu yere kursun pusuyu

ve oynak bir su gibiydi çiftetelli sazların

bayat yenilgilerle

Kan ter içinde uykularından uyanıyorsan eğer

şans talih kader kısmette

siz unutulmayışın yüzleri

Kim dinler kalbimin kırık sesini artık

Hepsi de yaralı bir cerenin resmidir

Ölüm kötü adamın rolü olsun

"Eskiden böyle miydi ya..."

Cepleri boş tıpkı elleri gibi her adımda biraz daha uzaklaşıyor aşktan, her adımda biraz daha küçülüyor başı önünde eğik, saçları omuzlarında, adımlıyor sokakları hızlıca.

Lakin göremezler birbirlerini,

Müsade Özdemir

Balıklarla dost olmalısın..

bunlara tek neden "sen"sin

doyasıya bakamadığım

Yalnızlığına diye?

sevdiğinin yüzüne son kez değercesine

Serin bir su yavru bir kuş gibiydi

Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın

Verebilir miyim istediğim rengi, gündüzlerin kararttığı zihnime

Düşlerinin

Gençlik Böyledir İşte

seni sevmenin ve tanımanın izini

kendi kendime...

dağ başlarının çelik fırtınaları

Sevgiliye

Bebeğe sor

Zaman acı!

dışarda camlarda

Ve böylece

İnsanlara doğru değer ver, haketmeyenleri sil.

Yazar : Yılmaz ERDOĞAN

uçurum kadar derin bir hayat arıyordu

Çıkarıp atardı o zaman deli bir ırmağa

nefesimle kaynaşırken burun kıvrımlarımda

Törpülenen celladıdır koynumda

Birer hatıra

Unutmasan bile artık

Serüvenlerle geçsin yaşamak

İşte Gidiyorum Çeşmi Siyahım

Çekip gitmeleri unutsaydın

katl-i türküdür

Sürüklenen buzul

bil ki sen sevgilim

O bu gün olmalı...

dudaklarımın mırıltı kelimesi

Aynı hizaya getirmek için

İlkin yağmurlu geceler kaçamağıydı zaman! Yıllarca serili bir şekilde geldi oturdu zaman zaman... Uzunca sohbetler ettik geceler boyu... İyice demlenmiş porselen demlik çayı eşliğinde, yolları konuştuk biraz. Uzatan, yakınlaştıran, yoran, savuran yolları... Tıpkı kökü belirsiz bir ağaç gibi,

siyah beyaz bir fotoğraftan fırlayıp

Enginlerde fırtınaya kapılmış

durmadan. Sen beni yarattıkça güzelsin işte ve

Bir kırlangıç ikindisiydi belkide, gümüşte ve hüzne gizlenen

adım sonbahar

Hissedebilmek en dışındakini içimde

Uzun ve Sıkıntılı Bir Yağmur Akşamının Saçmaladığı Şiir

bırak filizlerin yaprak altında kalsın

Ekmek parası desem...

Özlediğin, gidip göremediğindir;

Lapa lapa hüzün yağar

Ne Yaşıyorum Ne Ölüyorum

avutulmuş nedenler?

Yerine yeniden adını yazdım

kumsalların iliğine çekilir veda

zürriyetin devamı aşkına aşksız bir döl düşer

hep birlikte girdik anın lacivert kapısından

Duygu katilleri,

geçmişe döneceğiz.

Düşünüyorum da,

Bir tebessümün bu kadar pahalı olduğunu bilmiyordum

Sen terk ettin mi hiç kendini?

Yollar kalbimle örtülür

en zararsızı benim.

Bir geyiğin avcısına bakan gözlerini

korkan bir çocuk eli.

Ve ölmekten korkuyor aslında yaşamayı bilmediği için.

tek derdimiz...

Yürürken parmaklarım ayrılık sözcüklerine

damlalar düşüyor yağmurdan

düşünüyorum... Düşünüyorum

derim ki? ?çok uzaklardan geliyorlar

Bugün Ve Bugün

bıkkın yıkık dökük duvarlar var gecede.

gözlerin kapalı sırtın dönük

Oysa düşkünde olsalar

Kendini bu şekilde avutmayı,

İster ilkincisi olsun ister sonuncusu fark etmez ki,

Sokak sus pus olur sana bakardı

Yangınlarım derin,

Senin değillermiş gibi davranacaksın.

Ben şimdi kanayarak

yüksünmeden

Tükenen son inancım

Yağmurun her damlası kurşun olur içimde

gözlerim yollara bakmıyor, bakmıyor artık

Gök bu denli geniş olmasa derdi o

bir gün bitimidir belki

Ellerime, kollarıma, yüreğime..

ve her şehir taşkın handır

senden başkasını sevmeyecektim.

Beynim benden habersiz

ve kıpırtısız bir yürekle

Çaresiz şiir yazar

Dantel gibi işlenirken

ben sana git diyemem...

gökyüzünün dilini çözdüm

Çok eşyan olmayacak mesela evinde.

sarıya çalan günle başka bir gün arasında karanlık

girebilirsen içlerine

Acemi

İki kere ikinin dört etmediği zamanlar

Bana doğru ayak izlerin gelir

Okumadan atladığın sayfalar

Toprağın -

Size ölü balıklar

Kendine kışkırtılırsın

ağladığında

Büyür atışları kalbimin

her başını

Her kelime tank misali eziyor yüreğini

Parçalanan kalbin çığlıklarıyla

çatlarken kadim güneş

Duygu kervanı dinmeyen dindirilmeyen fırtınalar sende

Üstü.. Kalabilir sizde...

o susuşun

Biz zaten hiçbir romanda

hırsım deler mi toprağı

Yillar önce kapanmis üzeri tozlarla kaplanmis,

tırmalarken kulakları;

ve bir de ellerimden

örtündüğümüz

simsiyah.

Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.

Hasbıhalim fezada ve şimdi

Soğudu gülü tutan ellerim

ve ay yüzün

yavaşça sararıyor her taraf.

Suskusu nehir yüreğimin...

Ay ışığı var bu gece

İşkence çekercesine ağla içinden,

Sen şarap içiyordun yudum yudum.

Yoğurdukça buruşuk.

Ve onlar sevdasını söylemeden bir sokağa sapanlar

Aldırmadan yanık elma kokularına?

Sana mülteci umutlarım var.

içimde kurulan merdivenlerin

kül koy şimdi yanına korunun

en sıcak insanları da ancak onlar tanır

unutma düşlerini, kalbindeki gerçeği

Ve yenik

Kalabalığına kızmadan, küsmeden alışabilmek.

beceremem ben;

düşler kaçışıyor zihninde

Senden güzel çiçekler mi keşfettim? hayır!

Kaçabilir mi binlerce kez ölmekten

Ey sonbahar, ey o büyük çiçek.

tüm acıları yaktım

Şikayetsiz yaşadı yaşadığı her günü

Atılımlar ve adımlardır, mutluluk kaynağı erdemdir,

Isi bitince seni bir tarafa atmamali...

açmazların ortasındayız

? Artık senin dişlerin de benimkiler gibi düzgün, bembeyaz ve güzel olacak, dedi.

Yetmez!

koltuğun dibine sızmış birkaç parça

susadım

şimdi ben merak ettim,

Zaman akmaya başlar

Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;

şiirlerini

şimdi tamamlanmalı

Çarmıha gerer aydınlığı

Yüregime hic sormadan iceriye dogru yol aldilar,

tedirgin eden,

Gök gürlemesi

İmkansız olsa bile kavuşmanın zamanı,

ölüm ülkesinden senin için çaldığım

Ötmek İstiyorum Viran Dağlarda

Ellerimi uzatıp ellerini tutmak isterdim ama,

yarısı camın çıplaklığında

O daha az severse kırılırsın.

Sakin sokaklara dalmalıyız

Duydularımı ver acısı içimde hala içimde

arama beni buralarda

Ve bir çocuğun hüznüne kazınıyor, gülüşlerimizin paramparçalığı

1. Sana Giden Yollar Kapalı

Karanfil kokulu bir ölüm

Heyecansın sen, hırçın bir deniz

Yanlışını görür düzeltmek istersiniz.

Bir adam yürüyor sahil kenarında

Bazı insanlar sizi çok seviyor

aşk beni kahretsin de

geceye indiğinde

Sn her gece rüyalarımda

yaşadıklarının ve yaşayamadıklarının

vehimden çıkarken yakalandığım vesvese

ha oduna demişim ha da...

umarak

Saklı korku boy veren

peki ya BEN?

Huzur içerisinde yaşarlarken

anlatabilse sözcükler

Yalanları öğrendim bir de,

sıkıldım artık böyle yaşamaktan

mavi düşlerim

İltifatım mahcup, düşene vuruyorsun.

kimlerle tarihe geçeceklerini

Elbiseleri gibi karalara bürünmüş yüreğinden

Yitikliğimiz,

bir yalnıza göz kırpsam.

dinmek bilmeyen bir kanama

çıldırasıya...

binlerce saattir ordalar

Islandıkça sezilen benzin uçukluğu, bıkkınlıkları.

seni kavuran onu da yakmasın.

eriyen ellerimden kar toplayan fırtına

çekilen acıların işaretini göreceksin

Yaşamdan korkar oluşundan.

Son yazını

tanımadığın bir koku ortalıkta. Belli ki çoktan gelip

o nasıl oluyor

Jandarmalar götürdü beni.

Yanılıyorsun, sevmek çılgınlık değil.

Değilken olmuyor evet, sana söylemem gerektiğini düşündüğüm şeylere kulak asmıyorum mesela. Söylemeliyim belkide ama yapmıyorum. Ne söylenir, bilmeden ne diyebilir ki insan. Sana özel değil ama birine söylemen gerekenler olduğunu düşündüğünde, öncelikle onun sana söylemeye çalıştıklarını anlaman gerekir diye düşünüyorum. Tüm bunların dışında söyleyeceklerin boştur. Tamam kabul ediyorum, benim yaptığım belki biraz daha tiyatral ancak daha afili. Hayal et!

Sana?bir gecede kal? demem...

selam

Burnunda tüter

Anlatmak istiyor gidişini

yön yorgun

Acıyı da senin elinden tadayım, tatlıyı da.

Yalnızlığın en derin uçurumuna yaslanmış kalmışım yangın yüreğimle ey hayat. Sonunda gücüm tükenip düşeceğim belki ya da kendi yüreğimden taşınıp gideceğim kimsenin bilmediği, ulaşamadığı, uğramadığı bir yüreğe...

Yaralı sevgini korumak için aldığın onca kötücül

nasıl bulunacak küller?

Taşındığımız her evle

acımadan emzirir zehriyle düşlerini

Bekleyen gemi gibi,

Bazıları seyrederken hayatı en önden,

yüreğiyle yarıştıran çocuğun

kirli ellerimle

gördüğün, duyduğun herşeyde şiirsel bir tad bulmak, yakalamak belki de saçmalamak olsa gerek...

Çağlıyor aklım alkolun avucunda

geçtiğin sokaklara yeniden dönmek için

bu aralıkta. Geç geldin.

Beklerken yolunu

Ölene kadar olmadı ama

Kendini başkalarının yerine koyma,

Bir aşkı paylaşmak için çok geç, bir paylaşıma aşık

suçluysam yüzüme gül, suçluysam kendini

Sen sevme beni

Sesimi duyan herkes güldü. Ben bana inanmayan arkadaşlarıma bakmadan sessizce geçip yerime oturdum. Akşam paydosuna kadar bütün derslerim bahar kuşu oldu. Paydostan sonra yine eve doğru koşarken, bahar kuşunun kolumu gagaladığı yerde oturup derenin karşı geçesinde kıvrılarak uzanan yola baktım. Yolun kenarındaki ağaçlar çok sıktı. Bir de ağaçların hem dalları, hem de yaprakları büyüktü. Büyükçe yaprakların gölgelediği yol uzadıkça uzayıp bir vadiye dalıyordu. Vadideki ağaçların yaprakları ise renkten renge giriyordu. Bu rüzgarın mı yapraklarla, yoksa yaprakların mı sonbahar güneşiyle oynadığı bir oyundu, bir türlü anlayamadım. Belki de ışığın hem rüzgarla, hem de yapraklarla oynaşmasıydı. Uzaktaki bu renk cümbüşüne bakarken yine bahar kuşunu düşündüm. Heyecanlandım. O heyecanla da "bu bahar kuşunun bir oyunu olabilir" diye bağırdım. Sessiz bir çağıltıyla akan derenin öte geçesindeki dik yamacın sesimin yankısını yeşil vadiye doğru yayışını dinlerken, vadinin derinliklerinden sesime tanımadığım bir ses karıştı. Sesime karışan tanımadığım o ses:

Şehir, Güneş, Ay, Göz, Yürek, Dil,

İşliğinde ak lekelerle

Çakaralmaz renk cümbüşü işte.

Ah günüm yetse görmeye seni

soğuk buz gibi ellerde

bulutlar kara albümde

Acılar içerisinde,

Sevilip layık olamayan, sevip kımıldayamayan bana

Anladım ki sen de herkes gibisin

bir dağ başlangıcında koyanım

sevgilisinden sadakat, çocuklarından saygı ve bir

Ah güzelim,

enin açmadığın bahçeye yağmur düşermiş

gri binalardı en büyük yapısı karanlığın

ışıldayan iki gözün

ılıman bir limana demirlemek de mümkün değil artık denizlerde

Bir güvercin gibi ak

uçurum dili

GüçLü sansın

Doğudan batıyordu.

yakaladım beyaz düşlerimi

fonda

öpüşmek orada

Tenden bedenden sıyrık

sakladım kendimden, bildiklerimi,

Kaçmak neye yarar?

inceden ve usuldan başlatan

Duygusallık mı!

Gitmek gibi geleceğim

İzleri silinmişse

Ve ağlamaklı

görmeyen bir göz

eksikliğinin yerini seni sevmekle dolduruyorum

sonlar yok olsun bizden

Süsleyerek bekledim.

Çünkü içindeyken anlaşılmaz

ve ben kanarım mavi mavi

kırarım ben de masadaki tabağı?

Bir kelebeğin kanatlarından

Bugün olmayacaksa

Bilmeyişlerden,

İçim yanıyor,

-yaratır acı

sen bana bir yılda verdin

gittiği yolu sevmez mesela

anda ölebilirim. Karşılık vermediğin anda değil.

Seviyordum sizi:ve bu aşk belki

Yıllarca yıldızı sadece

Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini

Anardık bütün yitik aşkları

etrafı bir sürü uğursuzla dolmuş, kurda kusa yem olmuştur

Üşüyen düşlerle sokaklarda.

Dedim ya

Ve o sarışın

bileğime dolanan asi bu huy

Onu kirmiş olmali yaşaminda birisi.

Ne varsa olsun ellerin

ince bir ney sesi gönül hanemde

gurur duyar onlarla, koynunda besler,

Hiçbir zaman kaybolup gitmez eylemlerin gerçeği,

dirildi ölgün yanlarım

Ayak seslerimi son kez dinleyin

dalınca derin sulara

bırak gözlerindeki kor bedenimi yandırsın

Rüzgarda ilkbahar sahillerinden

sokul yüreğime

Tüm duygularimin teker teker ortaya savrulacaklari,

Mutluluğun türküsü yok

mor bir hüzündür her yerde adı

Birinde sararmış yapraklar

Parmaklarımın arasından

Nasırlı eli kalın dişli bir tarak gibi uzun düz saçlarımı bir süre daha okşadı. Yüzüme bakıp göz kırptıksan sonra da mavi atlastan entarisinin eteğini çekti. Ben önce boş kalan elime, sonra da onun yüzüne bakarken, o kalın ve buyurgan bir sesle.

Tutuşuna bayılıyordum.

Hele sen de bir bak hayatına.

Ege yakamoz basar kanayan yaralarıma...

Dil nedir, gönül ne?

Dünya kirletilmişse,

gölgen duvara vurmalı

siler sizi defterden...

Hırs ile mutfağa, ne varsa atıştırmak için, sıcacık bir el tutuyor elimi?perhiz yapmalısın artık!? diyor karım Nazife. Eee foğru da söylüyor hani. Kalan on yılımın birkaç yılı hastalıkla geçiyor. Gerisi de torunların peşinde...

Son aşk

dünyayı uyandırıp her sabah

İç çekişmelerinizin nedeni,

noktasız bir hüzünde seyrediyor yüreğim

o zaman sen değişeceksin.

O, tek güzel yönü bekleyişlerimizin.

ellerinden yağardı

Hasret nedir? Yarına sor, düne sor

Hayatın neresinden geçsek derken, keşkeler biriktirmeyelim heybemizin köşelerinde.

Sebebi ne olursa olsun

Düşlerinde de hep siyahlar vardı.

Damarlarında yıpranmış güz yalımları

Rıhtıma korkuluklar örüyorken yakalandım hoyrat bir dalganın pençesine

Alkış tutuluyor genç zanaatkara,

Mevlevilerden arda kalan

muradı yaşamanın.

Bulanık ışıkta görmek zanaatı.

Ayak basacağım kara parçasının, çıktığım seferin son bulacağı limanın merakı içinde

yüzünde aydınlığı gördüm

bir ikindi falına bakar gibi

nicedir kum masallara bağışlandım

unutma: "yalnız ölümdür susan

çıplak bedenlerin,

o müthiş yalanını tutkunun, ihtirasın

Kente yanlızlık gelirdi sen uyuyunca

hızır aleyhisselam gibi yetişir şiir

kolları arasında sevgilisi

Bir liman...

(o yalnız an, döner ya ayna birdenbire içine

ANAHTAR

Ya da bir damla okyanus

seni yazmak ne mümkün hiçbir canlıdan yardım almadan

Eğer kalp, sinir ve kasların eskidikten çok sonra bile

tek başına geceleri

erenler daha ermedi kerametine

Ben anneme "kadınların cenneti yok mu" diye sormaya hazırlanıyordum ki, sert bir rüzgar uluyarak dolandı evimizin içinde. Hiç alışkın olmadığım bir sessizlik oldu rüzgardan sonra. Hemen arkamda garip bir şeylerin olduğunu hissettim. Annemin uzun saçları uçuştu havada. Korkuyla anneme doğru döndüm. Annem de, sesi de yoktu.

kapatır gönlünün kapılarını,

kalbin ateşliyor paletindeki boyayı

Sen benimle rüzgarı tutuşturan alevi

Kumaş mağrur; ten tevazu renginde,

Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin...

ayrılık ölümden daha betermiş

Bilmem kaç defa ihanet ettim aşkıma...

Sen aklımda, sevdam zincirli zindanlarda.

Sözleri biriktirip, harcadığım yüreğim

ilk uyandığımda duydum yağmurun sevincini

Cesaret zehirlenmiş,

Hayal dünyamın

İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için, sevmekten korkuyor.

Muhammed Mehmet Gül

Köroğlu ́nun sözü dinlenmelidir

Yaşadığımız coğrafya zor, şartları ağır.

İçmeyi beceremiorum seni, haklısın!

Yağmurdur hasret

Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.

seyrediyorum...

Nasıl olsa değişmiyor, diye

hangi acının adı anka değildi

sık kullanılan bir rüya gibi gelmiştin uykularıma

Can almamamktır hasret

Biraz pir yoluna, biraz geçmiş hatırına

Vakit az, paylaşmak, sarılmak için

Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız.

bıçak gibi keser,

köşe başları

Halbuki ölüm, nasıl olsa gelecek,

yabana bıraktım dilimin yaldırak yanını

şiir bu, kaosun uslanmaz çocuğu

.. Ve tek bir damla olsun ağlamak ister. O yaş tenine değdiğinde öleceğini bile bile.

Kavaklarsa oynak bir çingene kızı

"seni hala seviyorum"

Üşür sahipsizliğine üşür

dağ ateşiyle ısıtan

Utanırdı,

Kuşlar nereye sığınır akşam olunca

Gözyaşlarımız gücünü kaybetti.

parmaklarımı kanatarak

Seven yürek seker mi

Kötülükleri tanımadan önce

Seni bu hale getirenlerle bir olup bu belki de artık

Yerin hiç dolmadı...

"Şiir toplumdan kopmuyor, asıl toplum şiirden kopuyor" demişti Tuğrul Tanyol, birkaç yıl önce, yaklaşan bir ihaneti haber verircesine...

Ölümde sızamazdı mucizevi dokunuşlarıyla maviyi kundaklamış aşkta

ve ölüm

Geleceği göremediğinden

mahsur kalmıştır tanımadığı bir handa

Her birisi değişik

baharda açan bir alaca menekşenin sesi duyulan:

ARTIK! Artık gecenin gelmesi için değil dualarım,

güzelim

yıldız sanmıştım.

Hatırladın değil mi? Kuşlar ağlaşıyordu...

Biraz kolesterol biraz turnusol

çalıntı sözcükler satılıyor kuytu masalarda

Bir tahta parçası arar dururdum

Meçhul adresler hıçkırıyor gözlerimde

ona doğru koşmak için

Her duyguda bir ikigen sonsuzluğu

Gel'siz, Gitme'siz.

dönülemeyen köşe başları

Sen mi çocuksun bacım

Kovduğu yüz! bellekte kurşun dökümü

Bir çocukluk hastalığı

Bir tanem,

sarhoşları ıslak ve uyuşuk

döşümde yanan bir mum

En leylim gecede ölesim tutmuş,

deniz köpüğü hayallerim

İki tür nokta var

Kuş seni tanıyor sandım. Kanadından

Gözlerinde cenneti gezdiğim, ab-ı hayat

Bütün bekçi düdüklerinde yalnızların türküsü

yangınlar kuşandım aşka dair

söylemişlerdi.

yeşilin sarıya döner

yaşamak dediğin anlamlı bir sıkıntı

-kabare teşekürler

Birçokları gibi

ufuktaki güneşe giden beyaz yelkenli bir tekne

ben ise dudakları çatlamış

Sonra yosun kokan ıslak bir rüzgar;

Yüreğim soldu, sevgin solmadı...

/Kapanır zihnimin kepenkleri.../

kaybolur evrende

kime dağıtılır

Ekmeği özlem olmalıydı

Kanar serçe atışı kalbimin

Kırılmaktan korkmasak. Yaralansak...

Uçlarını öpülesi yapıyorsun bilerek.

Doldur tersinden

Umutlarım anılarım inançlarım var

katılamadı şiir kervanına.

sorma artık.. sorma yalnızlığımı

'ah! diye diye işte böyle

Konuşmak küçülür-küçülürse

Yine de güzel bazı duygular

Derin bir uçurumda arıyorum kalbimi

Diye beklerken,

Hıçkırıklara boğulmak gerek herhalde, bu amansız hasrete,

Ne denirki başka gidene. Sana saadetler

Isıtmıyor saydam sokakların cumbalarından sarkan

tenimi süpürerek esen

iradesiz iştahlarımızla

Gece vurur yüzüme tokadını, eski bir Osmanlı ne de olsa

anlamlandırmak için içimden yükselirler.

Her yolculuk yangınların başladığı yereydi

Yokluğunda Azrail?i aramak

güller vazgeçti, çocuklar bekliyor.

Yürek burkulması ve hüzün ve keder

Pir Sultan Abdal dirilmelidir

Kum fırtınası esrik zamanlarla

Müslüm DANOĞLU

Seni bana çağıran

ve bir kavanoza sığmayacak hayaller kuruyordum.

Bunu öğrenemedim daha...

sensiz bir anlam ifade etmiyor.

Şimdi artık yollarda ve binbir hayalin peşinde

Özenle saklıyorum yüreğimde

Gülleri sulayan nehirler...

Bu ne biçim kel, hem merhemi var hem sürmüyor başına

neden durmaksızın semirdiğini

Beyaz sayfada lekedir kapkara,

Hiç tanımadığın insanlar,

Bu geceyi teslim al

Sonra içi dolu ve halkımla gelip

ey yarabbi,

dudakları kıpırtısız "belki kalırdı gitme! kal! bensiz hiçbir yere gidemesin?"deseydim. Ama besbelli "O"kafasına koymuş, gitti. Bir kadın neden gider?Pes ettiği için mi?Yo, hayır bir kadın pes etmez, pes edip gitmez! Olsa olsa yeniden başlamak isteğidir onu yollara düşüren.

Denizi sorguya çektim...

Denizi okşarken

Titrese de elleri sarmalıydı saçlarının

Bu ne biçim postacı, üç defa çalıyor kapıyı

O an, içimi yakan aşkınla ruhum sarsılıyor

beklenen;

Eğlencelerle dolu

Elinin kınasıyla çaresiz

Karanlıklara gömülmüş yüreğim suskunken,

öyle sevdim ki,

teneffüs saatinde

Asıldığım yaşamın etek uçları?

uzunca bir yolculuk vakti şimdi

de hep senin kalacakmış gibi hayat.

Hiçe sayıp varlığımı, bir el gibi uzayıp

ve savur!

dibi yerde anlaşmazlıklar.

kendime dönmeyi

dündü daha

Ben bir rakıyım beyazlıgımı görebilirsen.

bir ay ışığı kalmıştı geriye

Akan kanım göl olmadan tükenmez

Yetmez gücü

Ve alabildiğince

bir araya gelmeyen yıldızlara...

ELVEDA GECELER!

anladık ki çırılçıplağız burada

Hayatımı başka hayatlara

Hangi çiçek isterki

o uçtu uçtu seyrettim

avuçları toprak kokuyordu kadının

daha uzanmadan

Sevgiyi iliklerine kadar delicesine hissetmek, hücrelerine aktarabilmek aşkı.

(parçalanmış heykelleri onaracak ustanın

büyük geliyor artık hayat!

Gitmenin vakti geldi mi?

şimdi sana merhaba desemde

başımı kurtarmam kabil

Yokluğunun acısı yüreğime bir hançer gibi saplandığı gecelerde

Bil ki senin hep böyle umarsız,

sana olan vefasızlığımı hatırladım.

yollar geçtim

Gökçe kızı,

en duru tonuna kanatlandı maviliklerin

deniz uyuyordu ayak ucunda

Tüyleri de avuçlarımda

Bizi yalnızca akşamlar kucakladı,

dar kirli bir kanalda

Kum tanesiydim

İki milyar kişiye bir dünya

Doğrusu inanılmaz gölgeyim şimdi

kirpiklerin ıslanıyor durup dururken

Buğulu camlara adını yazdım

Sevilecek biri olmadigin zamanlarda bile sevmeli...

daha da yoğunlaştırmak onu, elimizde değil.

sustum ve yüzüm kanamıyor hiç bir güle

Çınlamaya başladı kulaklarımda ayrılık kokan sözlerin

Ne havayı içebildin

Ben yordum ruhumu biraz da sen yor

Birinci perdede umutlar vardı

İzmir'in yağışlı havasına dalıp gitmiş gözlerim

''Sadece gözleriyle bana sevgisini verecek, benden birşey istemeden safça sevebilecek, beni hep seyredebilecek biri yok mu?''

güneş uzatırken boynunu, indir sözcükleri suya, sessizce

iki saat içinde,

falım yanlış çıktı. bir fincanın içinde

Ter ve hasrete hazırlanması

Rengarenk çiçekler bulmuşlar.

yürüdü aşk!

Hani nasıl girdin ya hayatıma öyle

ve sen

Baban elde tüfek mimoza bekler

Biraz da yaklaşmamızdır Tanrıya zaman zaman.

Yaşlanmış ama hayattan

lanet ediyorum eylül ayına

Ne bir veda sözcüğü dökülürdü dudaklarından

Baharlı bir denizde martılaşıyoruz

Ne sevdalar

sokak lambasına bak.

Öznesi yaralıdır şiirin

hayat pek şiir tandında yaşanmıyor be

Seni melek sanmıştım;

Doğrusu en çok da

güneşin kızıllığını

düşün ki milatların tortusuyuz biz?

korkular,

ama nasıl,

Ama kaygıdır, öteye götürmeyen.

Saçlarında mavi kanatlı kuşlar

Her serabın ortasında bunalan

Verdiğin bütün acılara dayanıyorsam;

bir kuştu evet

ellerini ekmek için kıraçlarına

İki kanada karşılık

suları unutan gölge

sevdalar besleyecek varlığımızı

yazılanların ve yazılamayanların en güzeliyle

Yansır

kim kime kıstırldığı anda omuz verebilir?

Bir forması eksik içinden,

lavanta kokulu dolaplardan fırladı saklı sözler

açık parantezli pazarlarda

BU SORUYU KENDİNE SORMAN GEREK

duvarlara çarpardı çığlığım.

Üşümek bir gözyaşında

yağmuru ozaman tanırsın.

Gizlice buluşmaya gelen ve ölürcesine

Demek kirli artık

İyilikte arkasından getirmez, mutluluğu?

sustu rüzgar, çekti nefesini camlardan

ve öyle bir yeti

Yalnız seni, yalnız senin

oysa unutur damla toprağa değer değmez

ışık gözlü bir çocuk, ıslığı hüzün çalar

Sönmedi içimdeki yangınlar

Divit ucuyla yazılmış bir aşkın sureti vardı avuçlarında,

Aşkınızın gözü kör değildir artık.

Uykunda bile tutamaz ellerim ellerini

Kar yine yağacak

kundağında boğazlanan

ürkek kalp, zayıf beden

meyvelerden sakın? Ağuludur terle, kanla

Sesin yankısı?

ELVEDA SENSİZLİK!

Farkına varamadığım bir sinsi pusu

Adın acımın soyadı

Uçuruma doğru akan günlerin ardında

Sensiz olursam yaşayamam diyen

İkinci perde bitmez

Bırakıver gülmelerin ihanetini

dolaşmayın koridorlarımda uykusuzluğumun

savrulmuştu külü boşluğa

Kelimeler naçar,

Hayal meyal

hiç endişelenme

Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem

Çocuklar sinemaya gider

suskunluğunu

Nicedir silindi defterimden

paylaşılmadan anlaşılmaz

bu gece sokaklarıma

-çok zaman sonra-

yüzleri geçsin istiyorsun karşından.

Bir bayram hediyesi gibi.

Beni yakan her güzeli

bilmezdim bir daha bir daha seveceğimi

Bu seni sevdiğimden değil,

diyecek gözlerinde kırılan ayna

Bırak boş kalsın duvarlar

türkülerimiz var daha söylenecek

hüzün yüklü bulutlar gibi döner başımda

arsızdır dönüşsüzlük

Derinlikse derinlik, yükseklikse yükseklik,

senin varlığın yeter

çaresi var, her derdin deva ile, BiÇareee..

beynimde esir ettiğim hayalin

ah çocuk

İki adımdan biri insanın, sevincin kundakçısı,

Sevgiye çok ihtiyacımız var.

Güneş Batmış,

pamuk ipliğine asılı hayatım.

Aşkına veda etmesi gerekiyor

başında esen rüzgarlardan sürüklenip gelen

Hep aşk üzre olmaslısın a caanım

Ben unutsam da şimdi

Sen hiç seni sevmedinki benim gibi

Dalından ayrı düşen her yaprağın hüznünü yaşıyorum şimdi ey hayat! Sararmış, gazel olmuş, solmuş ve rüzgarın önünde savrulan yaprakların hüznünü& Gönlümde sonbahar rüzgarları esiyor, şarkılar daha bir içli çalıyor şimdi, gönlüm yorgun, gönlüm küs, gönlüm suskun... Boğazımda düğüm düğüm hasret, bulut bulut gözlerimde çakıyor şimşekler...

o zaman hani saçlarımı okşar da

Elinde tuttuğun halde

telaffuzundahayallere daldığım,

ve kayaların oyuklarında köpüren suyun

Geceleri sevmiyorum.

büyüklerin erişemeyeceği o yerde kal.

Seni bende yazarım...

çal sazını

Sanırmış en parlak kendini.

Tüm tanıklar beni ele verdi,

Bir rüyanın en güzel yerinde uyanabilmek

Evimin dört yanında sevişmelerimiz var

Seni alıp nereye kaçsam?Yüreğin

Gökyüzünün parlak,

Durmadan kar yağardı yol boyunca

Ayrılık yığınakları,

Çok isteği vardır

Çocuksu bir umut karışır tuza,

en uzak tınıları boyayarak sesine

Mavilikle sırdaş olmalısın.

hep seni hatırlatıyor

Evladım...

Ve akşamüstü ya da herhangi bir an

Ateşe ve demire dayanır

Bütün şarkılar bizi yanlış anlatmıştı.

Sonsuz sandığın yaşam kısalıyor

Uzak dağ yanlızlığını anlatmak

Bir dert ki yürekler acısı,

Ve nefes darlıkları.

Kadın sustu.

vapur iskelesinde

gerçeğe gözlerimi yummuş

serin bir yel eserken

gerçi korkmaktasın bilirim

yelkenlerini yitirmiş aşkların yelinden

Sen bir kez olsun söylemezdin

Aklınızdan hep yalnızlığınız geçiyor...

geri dönmeyişlerin alfabesine

yitirdim alnına yaseminler düşürdüğüm aşkı

Hep mayısları bekledim,

Alıştır kendini biraz /

(can_05_55)

birer damla düş kırıklığı olarak toplaması içine.

tek heceli sözcükler ve şarkılardı,

Aynı damlada seyretmelisin dünyayı

kimi zaman ise hep bir yabancı,

Çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın.

Kaç kadehte sunar tenha yüreğine

kendimi ele vermeden gözlerimi susturup öylece susup

Yaşadıkların,

SoLan qüLLerimin hatrına

Renklerin altındaki buruşuk.

yüzün senin kaybolduysa sularda

bitirmişti türküsünü akşamın alacasında

SANA MAHSUN BİR?BEN? VAR

herkes bir dağın arkasına geçer

ve söz namusun simgesi değil,

Alemdağ ormanında kayboldum;

Gölgeni yedek bırak ardında

spermlerin, rahim kanlarının, eski dolunayların

nefes aldım sana verdim, ölmedin

Belki kayıp bir şehir, belki düşler ülkesi

bıraktığın boşluğu yonta yonta binlerce heykelini yapacağım

kendimi aradım bulamadım,

Ama buğuda ismin

seninle doğan güne gecelere darıldım

Ayak izlerimi silmek için sana gelen bütün yolları tersinden yürüyeceğim önce.

Her çiçeğe

Ve azgın bir kısraktı çırpınışlar

Daracık bir sokağa

Kan döküyorum,

bilirsin en çok seni sevdim ben

Şimdi:

yosun tutmaz oldu su kenarları?

tadı var yalnızca.

Aşk celladı ağlar mı hiç.

Ne gözlerindeki çöl yanlızlığı

Naif yönlerimizin keşfedilmesi,

Kadın erkeğe dedi ki:

hüzün türküsü çalar

Gözüpek eylemlerdir yaşam denilen,

değişen;

Sığmazda kalbe,

Dünya denen şu zindan, kurtuluşa tek kapı

yada hayatın bir nebze,

Kurulmuş gözlerime sürgünlüğün kokusu

sokulur da uyursun

martı konmuş sevda şarkılarımıza

Masumdu duvarlar

Başka mı!

"Ne yaptın tarlanı, nerede hasadın?

Dedim ya... Ben

Güller gönderiyorum sana

UmutsuzLuk içinde

Kimsenin lafıyla dolduruşa gelme, ama aklının bir köşesinde de tut.

Çünkü bilirsin ki kelimeler tükenir,

O eski ben son bulur

kimseyi şaşırtmadan geçiyor o saatin dibinden

iyileşmeyecek olan kendini.

tükenen;

Büyemede ne yaparsan yap

İşte o zaman boğulmazsın seni boğacak olan denizde!

üç keskin kılıç asiliğiyle

Her salisesi karadelik

Bakışlarım kayarken

İnsana dair her çığlık

düşüm yanlış çıktı. sözünde durmadı periler

özlemek gibi

Yoksa senden kalan aşkım mı yanan?

gerçeği kurgularınıza uyduramayınca

yürekte burgaçlanan sancıyı

Bu çizgiler alnımızda

Yılanlardan kurtulsa da

Kıyısında yalnız yıldızların söyleştiği bir deniz

Kalan Günler Benimdir

Çocukça ve seni üzen

Uyan yavrum. Alnını

Kendine saygını yitirmene neden olacak hiçbir şey yapma.

Sıkıntılar deminde,

TARİF

direnişçilerdi ayakta tutan şehri

Karanlıktı oralar

Anılar

Çürük bir diş gibi kanırtıp kentleri

Kendini bu isteklerin:

lanet ederek bu karşılıksız aşka

gümüş bir yıldız gibi

ve karı boşlukla dolduruyordum

Boynu bükük bir adam yürüyor

Bu yüzden bir daha ki sefere erteliyorum içimdekileri

Artık hiç bir şey avutmuyor beni

Kaldı elimde üç-beş mektup

Gece yarıları

Saatim hep aynı kedere ayarlıyken,

bu deli kentin sabahına inat

Belki de, bir daha hiç dönmeyecek,

Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor

kirlenmiş manzaralar karşısında

Diğer yarısı da anılarla incindi.

Nazım?a sor

Denesek.

ama gelmesen sen kuzeyde ben güneyde

Senin için görüyorum;

yalnız anılar..

Dünya?ya birden iner karanlık. Ve üstüne sinmiş is

başladığın yerde;

Kendimi savurduğum sularda

bunun üstüne çalınır sazlar

Gözlerine hastalıklı bir güzellik geldi

Nede yüregime kizabiliyorum yasayamadiklari icin simdi cok aciyor diye,

İşte bunun için sustum!

Garaja bırak!

yok?tan sislere karıştı bir anda

Ne giderdi yağmur eşliğinde

Nedensiz hayatların o büyük acısı gibi

İkisini de yaşamak varsa kaderde

Sensiz ıslanmaz yüreğim...

kim imzaladı bizi ipe çeken yasayı?

kimi zaman peşine düşer,

Saatlerin ayaza vurduğu sabahların

Herkesin hayatı herkesten geçer. Kız Kulesi bile,

fiyakamız bir şeyimiz yok hep üzüntülüyüz

susmak

Avuçlarımda kor gibi yanan onun sıcak nefesi

yabancıyım her aklıma gelene,

Yalnızlığın saçlarından derin kuyulara

tuvalinde ölümsüzleşir sevdan

Her çaba boşa çekilen kürek gibiydi

Kanattıkça çiçeklere eksik renk bağışlayan...

Medet umar ölümden

Elbet bir gün döneceğini düşünmeyi,

Sahi yakamozlar ne alemde

Hiç bitmeyecek umutsuz kavgam,

ince mavi gülüşünle

Bir daha gelmeyecekse

yaşam koydum adını...

KaranLığa son ısLık

fonda Karl Marx, elinde bir fırça

değilsen...

Bu ocak hüzünlerle dolup boşalacaktır.

Dokundum ya rengine,

Apansız başlardı yolculuklar

Nasıl da sancılara gebeydi yüreğimiz

Yüksek perde,

Mutluluk değildi o.

Meyveler herkesin yediği yediği meyve değilmiş...

Öyle çabuk geçiyor ki günler

varacağınız yer belirsiz

Deniz eridi

Sırtımda yaralarım

susacak elbet nal sesleri bir gün

Üzerine dondurma dök, yeni pantolonunun

Belki de hiç gülmedim

Varmısın denizden gelen yosun kokusunda?

aklın içindeki oyundum

gözünü oysunlar diye...

Bir bir kopararak

ey benim

düşünüyorum da nilüferleri hiç kıskanmadım ben

Dövüşmek ancak ona yakışırdı

Hep bu yüzden dudaklarım çatlaktır

köklerini sessizce bırakarak toprağa

Özlemin buruk bir tadı var, hele seni özlemenin.

kurudu bir içdeniz,

Bir Aşk Söylencesi

eski ayazları arayacaksınız

Ne ceplerde tren tarifesi,

Boyunbağı, beyaz çorap; iyi çocuk

kırk ikindi ol dökül

Görkemli yapıtların ustası

denizin her tarafından seni görebiliyorum...

Pürtelaş insanlar

Adının ardından gelsin.

Belki Aradığını Duyar

derken bir?merhaba? sildi kendini

unuturdum göğsümü delen ışıkları

Sense kimliksiz bir şehirde yalancı coğrafyalara saklatıyorsun kendini.

Sen Beni Düşürdün Elin Diline

Seni güzel buldum, korudum,

-sır?ını dökmez soylu aynalar biliriz!

o ki;

Yüreğime gül kurusu hüzün düşer.

kendini aldatmalarla

döner

Korkunca saklandığınız bir sığınak,

Kaynatıveriyor o damlayı.

bulmak için yollara düştüm

deniz ol

Alabilirmisin avuçlarında

Güneşle yıldız arkadaştı...

Kimsenin arayıp bulamayacağı bir adresim var artık.

Hürriyet

son kez ayaklanır düşevlerimde bastırılmış yangınlarım

Ayrılık diye bir şey yok. Bu bizim yalanımız.

bilmem? gelir o anda?

yol yoluyla gidebilir yare

Gökkuşağı gibi bakışların,

Seni dinleyip anlamaya niyeti olmayanlarla tartışma.

Karanlığa büründü çocuksu gülüşlerim

Candan Erçetin

Acının bu solgun haritasında,

sahrayı, sesi içinde karışmış.

koparılmış bir yaprağın sarındığı uykuyu

Gözbebeklerime

Hangi bilge çözer ki, kendi yarattığın esareti.

ölümüne bir yarış?.

Kendi hayatımıza rastlamadık.

Verdiğini unutmuş onun ne olduğunu

yorgundur akşam dönüşleri?

cihangirde bulmak isterim kaybettiklerimi,

Ölüm korkusunda

Ben bu yüzden yalnızlığı sevmem

Süzgün bir ceylan bakışın

kanlısı olduk ömrün

Yüreğin yüreğimde tenin tenimde

ve tehlikeli görüldüğümden karantina altında

Coşunca öptüğünüz bir bayrak...

Bir yaşamda ırgalanmaz, dünle bugün

bir kuş alır götürür unutulmuş göğü

gülümseyişin var ya

mezuniyetimiz bırakılır bir gün

kimse katlanamaz bana? bilirim oysa

Denizi getirdim sana

Balık, rakı ve roka

kimse bilmez ne haldesin

Denizin yeşilinde gözlerini görüyorum

aşka teğet geçtiğimiz zirveden acıyı al

Boşlukta,

yoruyor bu tırmanış kalbimi

Sır gibi, namus gibi

son ışıklar oynaşıyor dalgalarla,

Can evinde.

yollara düşerdi o hep aynı ıslıkla

yağmurla ıslanan gecede

Boşuna.

Sensin

kimin öpüşleri bir papata kadar temiz

?öteki?

Vursun sevda kuşunu!

Vuslata iki adım mezar ve mahşer kaldı

yine sensin derdim de tasam da..

belki bir türkü söyleriz geceye karşı

doğu denir adına

Ateşe ve rüzgara dair bir dize kuşan

beni benliğimde küçülten."

Neylersin...

Yaşamaya başladığın an

Ve bir veda sözcüğü, saçlarına,

Müjdeler taşıyan sözlerin gelir!

Kusar ve kutsar ölümü,

Düşünce körlüğünü

Haydi başka bir eve

Ölümse en baştan, Aşk olmamışsa

her gün

Büsbütün kopmuş sayılır yaşamaktan

soysuz bir ateşin pususun

leylaklar bile

yüreğimizle ısınmayı yeniden

daha yorulur günler, güller anısı, dikeni kalplerimizde

Geceleri;

Benim doğduğum köyleri

Yuvarladım anıları..

gömdüm düşlerimi saçlarının hazan karasına...

vurulduğu bir dağbaşı ıssızlığıyım işte

ve eğilip yıpranmış aletlerle onları yeniden yapabilirsen;

sevdası yarım kalmış ömürler.

gelmeyen baharda.

türkü söyle denizlerin dibine zincirlerinle

Ne kendime benziyorum, ne başkalarına...

dağınık bir yalnızlık sabahtan geceye

Bilemem, hangi rüzgara bağışlasam da

iliklerime kadar işlemişsin

Uykularımı seninle süslüyorum, uykusuzluklarımı da,

yedi başlı kartalım

Açlığı, yokluğu ve soğu

canına kast etsede

Soluğuma sarmıştım

Kırılgan rüzgarda yön değiştirmek

Babam yatakodasına doğru yürürken, kaba ve kalın bir sesle:

Yaşadığından uzun;

dedi; ben gerçeğim, senden başka yüzüm yok

soruyorum babama;

Bi yer.

Güneşi koklayınca çatlayan bir tohumu

Aşka düşmandır karanlık,

Dalgalar her gelişinde

SÖZ KURAK İKLİMLERİN IRMAKLARIDIR

mecnun görmemiş çöller tanıdıkça hasretimi

Mağazada bir yangın çıkıyor, söndürülüyor,

Yavaş yavaş kaybolurken gözlerimden

hayatların

madem ki kıymetinizi bilmemiştir

yapraklarım dökülüyor

Bir bilinen kişiyi ararım ki

Bu ayrılık bitse başlasa yine seninle

Oysa bir gözlerin uysallaşırdı gözlerimde

Durmaksızın büyüyen

O zamanın ilerlemediği gecelerde

bağı çözülen bir yaşamın

Rıhtım kütüğünde kazılı

Gözgöze geliyoruz, saatlerce bir şey söylemeden.

tılsımlı ölümsüzlüğüne

Toprağa diktiğim lale soğanlarından

deniz deniz...

İkimiz için.

Dalıp gittiler günlük işlerine.

Gördüklerini birer birer tart,

Oysa şiir tadında yaşamak isterdim...

Bir şiir olarak kalacaksın...

Yüreklerimiz acıyla dövüle dövüle

gözde

kuşatılmış duygular arasında;

Seni utumuyacağım dedim sessiz bir çığlıkla

buğdayı, elma'sı

gün gelir sarılırız sahte, hain,

Kar demeden, kış demeden?

Hasılı kelam acemilik doğuştan bela,

söylentiye göre

Bir tanem.

Önceki yaşamları unutup

Gül yüzlü sular fışkırırdı toprağın karnından

Borçlu kılar seni,

Yiter, sözcüklere yüklenen anlam

Şimdi benim buzdan bir döşekte

Duruyor masada

şimdi gücenme bana hiç öyle yüzünü buruşturma

Kendimi yazıyorum dillere,

Dalıp gitmiş gözlerim...

Sana öylesine alışmışım

göçmen kuşlar gelmedi

Yeşermesiz ölmüş

Etme gel,

Suyun dibinde dalgalarla dost,

Bir ışık, bir tebessüm, sıcacık bir sevgidir istediği de, ne soran vardır hatırını, ne de bilen halinin encamını...

bahar...

Gökkuşağında

Denizsiz bir ada?nın kıyılarında

Benimse senin sıcacık sevgine

sevdiğin her şeyi...

Kararıyor görüntün, yıllar geçtikçe,

BİR PERDE

Güvercinin renklerinde uyuyan

onlar mı kestiler sen mi kısalttın

bir şarkı mı, bir şiir mi, bir güz hikayesi mi

hiç degismedi san sen öyle dıştan

bir köy evinin penceresinden yola bakarak

Düşkün bir prenstin

Her gece

hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum

sabahın üçünde,

Çünkü sen yoksun.

bir kuş şimşek gibi boşandı kafesinden

Paslı bir ok gibi ruhuma saplanmıştır

ışınları düştükçe robotlaşıyor insanlarınız. Kirli

İlk yaratıldığın güne dön

tamam bir eksik

Ağlarım kumru düşleriyle

usulca bıraktım dünyanın dışına...

hasretin içimi dizer kurşuna

Vakti olmadı acıların hesabını tutmaya

ansızın ölüm olan babamın dili)

Sevgilim ki, adının ilk harfini ancak hatırladığım

Canın sıkıldı mı,

Kısır bir döngüydü. Döndükçe döndüm. Döndükçe durdum. Her duruşta bir söz çalındı usuma usul usul. Az daha dayan, az daha; bir Ocak ayında bir ses duyarsın, o zaman o sese durma koş! O ses çalındıkça usuma daha bir hızlı dönüyordum. Döndükçe varıyordum varılmaza...

Ağaçlara kazımak için şimdi kim uğraşacak?

sana ne oldu?

Bir kere doğsun ve

Sağırda duyar öfkeyi.

bana bir şeyler anlat yaşadıklarından

Kime saldıracağı belli olmaz haaa

-ZEHİRLİ ÇİÇEK-

Harfler birer birer dağılır

Fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında

Üstümüze bakarken çağlar

Gitmesem de bekler orada deniz.

Ayrılık ne biliyor musun?

birbirine bulaşan kaypak ilişkiler

Sahi!

Tarlı bir ışık gibi neşelendirdi beni

Artık beklemekden bıktığım bir anda.

Sayısız unsurlara dokundukça tüyleriniz

ötelenirken düzen

Kalbime baktım da işte iyice

Fark etmiyor uzaklığın

Bir kilometre kadar

Ceviz ağacı yoktu

sıkça dalışını ürkeklik

elimden tutu çocukluğum

Varlığı da kaç para bilinmez,

Kendime yeni duraklar bulduğum.

Ellerim dalgalarlar tokalaşıyor istemeden

Senden önce gülerdim hep

bir yağmur zamanı sokakta yürürken,

mutsuzluğum yedi iklim tanıdı

cehennemime kayıtlı

Hayatı, bir başkasının pantolonu gibi, küçültülmüş,

kimin pikaba koyduğunu bilmediğimiz

Hep ama hep

Kekremsi bir tadı vardır gözyaşının,

herkes kendi karabasanına tutsak olur sonunda

Ağacın yüksekliğince,

Denize kavuşmuş nehir gibi coşarsın

Yaprakları salınırken rüzgarın kollarında, sessizliğin sesini dinler umarsızca.

Bin yıllık bir tarihi var

Hiç bir şey kolay olmadı,

Acılara gülmüşüm!...

kalbindeyim?

Tedirgin ormanında hüznün

yağmurlar geceyi ıslatıyor

yalvarsam kapansam kaderin, kaderin dizlerine

Ama öyle ağır konuştun ki ardından.

yoketmek gerektiğini öğretiyormuşsun ona...

VE SEVGİYİ KALBİME GÖMÜP,

mısralarda ellerini görüp

bir kırabilse kabuğunu

suçlu suçlu yürürdük

soyutlamalı beni

Ve her ne kadar istesen de kabuk bağlayamaz kalbinde açılan yara diyerek başlıyorum senden sonraki büyümüş çocukluğuma.

bir ıssızda, katar katar gece taşları.

Eylül tutsaklığımız da

Keşke yalnız bunun için sevseydim seni?

/Küfürler nakarat olur.../

Tutkuyu da gördüm, pes etmeyi de.

Şelalenin suyundan doldururken

Düşün.

içindeyiz.

Bunaldıysanız haberlerin aleladeliğinden, sıkıldıysanız şarkıcı dedikodularından, futbolcu fıkralarından, lotaryayla köşe dönme hesaplarından, bıktıysanız ekranların, sayfaların işportacı ağızlarından gelin, siz de şiire sığının...

Onun suçu değil bu

Bildiniz mi şimdi O ne imiş.

limitsiz bir ağrı kanayan günümün ciğerlerinde

Bir dert ki...

Herkesin dünyası yetmiyor bana

Giderkense darıldığı,

kırmızıların bastığı bir an

yazlar... Hepsi daraltılmış... Yaşananlara bir beden

Akıl mı? Akıl sezginin uşağıdır. O kadar..

bir kavanoza sığmıyordu.

Ay senin saçlarına batmalı

öyledir. yalnız o susar

ağlattın, ağladım?

kaç gecenin çölüdür bu ayrılık

Ve gittin,

Kırk ayaklı zorluklar üretiyorsunuz.

Herkes gibi ve herşeyi bilerek yaşamaszın sen

-çok derinlere-

Hava soğuk muş,

Koynunda..

Hikaye

kaçırmadı hiçbir yağmuru izlemeyi

Bir toplumun sayfasında,

'çiğ düşmüş dudakların'

ey aspidistra

Anılarıyla asarken gecenin yalnızlığına

Hedef ise tektir: İyilerin en yücesi,

senin miydi, sımsıkı kilitli kapının eşiğinde

yaşamanın tadı kalmadı, her yaşantı ya turfanda ya hormonlu

ömrümüz sonlu

şimdi ise ́kış ́

Dudakların söylemeye cesaret edemediklerini

Ağlar iken ihanete

rüzgardan önce...

Ben de sen olmayınca canımdan olurum o an

Biliyorum oysa; uzatsam ellerimi, gidecek.

EN ÇOK MAVİYLE HÜZÜNLENİRİM

Yine gelmemişti

O yalnız kaybetmesini öğrendi ömründe

herkes anlamlı,

İşte o gece!

Belki sessiz kalınca ancak

avutarak sahte sevilmeleri

Senin onu sevdiğinden.

kara mollaları hüznün

Umulmadık bir anda çalar bir gün kapıyı,

kaçak vapurunda bir yolcu;

zaidi hazan

ben koca bir hayat sığdırdım?

görülmemiş düş hayretmez.

uzanma niyetindeyken daha

bom boş replikler yazıyorum,

ıslandım toprağa can veren yağmurda,

Tarihinden silmelisin.

bir kuyumcuda da rastlayabilirsin

Dişlerinde taze çimen kokusu taşıyan

O ne kadar giderse

İzmir'in yağışlı havasına

ipiniz darağacınız ne varsa alıp

YALANSIZ SEN

sevginle duruluyor...

Hiç büyümedi gülümüz.

yorgun gözlerimde sürgün hayaller

Sen sulandırırken kadehini

Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin.

gitmek!.. bir kedinin en son istediği

Bir ömrün olgunlaştıramayacağı

kelebek kanadı gibidir gelincikler

Yürümeliyiz ıslanırcasına ahmakça

Poyraz yağmura gebe değil

hastalıklar

vardığın çimen yeşilliğince

Vazife ulufe biraz felsefe

ezile ezile.

İki yüz ile

Ve o masalların birinde aşık olmuştum sana

bazen ne istediğimi bende bilmiyorum

Yıldızlar hep yanlış yörüngeye dağılır

Hiç kimse senin gibi canımdan öte can değil

Dönüştürüyorum hüznümü

hangimiz biliriz?

yapraksız bir ölümün anısı için

Sevginin türküsü

en kolay sıfatıyken delilik.

seni özlediğim içindir.

ağlamaktan kızaran ve kanlanan gözlerden

ayın çağıltısıyla tutuşuyor begonyalar

Saçlarımı tarıyor yağmur

kendimi,

İçinde kıpırdanıp durur ufuk çizgisi

Mahmut KURU

düşerken elinden kayan

şiir tinsel prelüd

Arkama bakmadan,

sağır ve dilsizdir

Ama bu suskunluğum yanlış anlaşıldı,

Ve bir kadın gidiyor?

biz hüzün boylamındayız

Mevlana ́nın hoşgörüsü ile abdestli

Erteleyebilir son'u.

Yoktun dün

Denizlerin üstünde hep martıların uçmayacağını,

geleceğe fal tutan sıradan hiçliğe

Aşkı var gönlü yanar yumuşanır muma döner

Bir eylül şafağıdır gözlerin

Hasret bende bahardır

Gece sürgün, gece

Öyle mahzun bakma çocuk

ası ve derin

Ne öncesi var artık, ne de sonrası

Boşluk ve güven

bir taş çekildi suyun yatağından

Alev alev ellerine düşerdi...

acınacak halde düşer miyiz uçurumlardan...

martı denize kondu

Uçkun kokulu dağların tepelerinde

Ey Akşam Ülkesi ́nin yorgun insanı

Günah şarabın, şarap bir garip mahkum

Kayıp gidiyor

hücre aydınlığı

Ne masal ne de rüya,

Kimsenin türküsü yok dilinde

düşüyorum mısralarına

uzanıp yassı taşlara

örttüğün bu ince sessizlik

ağacın yüksekliğince

zaman:tek yaşama biçmi!

Ama yoo kartallar yalnız uçar,

Yaşayacağım

kartlarını seyrediyorsun zoraki bir hayranlıkla.

Zaman, bildiğin zaman değil.

Sen anlarsın bunlar ne demek.

Neden hep birbirine benziyor herkes,

Kalbim çoğularına eskimiş bir sevdaya ağlar

evrenin bilinmeyen bir yerinde.

upuzun bir denizin görünmez sahilinde

dalgaları susmuş bir kıyının iç çekişinde

mutluluk da, hüzün de beklenendedir

Hani bir ısırgandır güzel yüzlü han kızı

içimde karşılıksız, riyakar, sahtekar

Büyülü bir dilimdi zamanda

Sen benimle tomurcuğun sesini

Her şartta kendisiyle dürüst kalanlar

Korkundan görmek istemezsin boğulacağın denizi ve sen görmemek için

gerçeğin söylediği bir yalan gibi mağrur

Yansıyan bir ürperti rengi.

yönelirken yorgun yüze

rüzgarın devirdiği bir ağaç gibi

Matem havasında

Küsecekse sevgili

ağlayan çiçek gibi

yeni artıklar olacaktı

Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir şeylerin...

Soyu tükenen bir bilgeydi belki de...

karşılamak için beni. Rast gele geçtiğim sokaklar, - -

Hiçbir söz Hiçbir Şiir Hiçbir Şarkı yaşadığım şeye tercüman olmuyor...

Sana geliyorum, sana,

Hasrete yanmışız, neylersin

Bilirim bir saatin,

Gördüğü anda çeksin tetiği

Benim beklememdir burada deniz.

Gerçeküstü bir ressam

Çocuklar gibi şen şakraktın...

Kimse sahip çıkmadı;

tenimi acıttıysa hava, bulutlar da suçluysa

Gördüysem..

hem tutucu

ama yinede en sadık dost oldun gece,

Gel, dünya duruncaya kadar, ölünceye kadar

sonra sen çıktın karsıma

Ne canın yongası ne gece sancısı

Zorla evlendirilen iki insan gibiyiz

İçini sıktım değilmi oysa ben

sakindir onlar

Ahşap camlarına

yoldaşlık duygusu katışıksız,

yırtarak içimdeki şarkıyı

Saçlarımı acıtarak iki örgü yapan yaban

Kulelerden viraneler

?Budur payına düşen. Bekle?

gene de, istemen

?Devletin ve milletin bekası? zedelenir

Kent görünmez olunca arkada

En güzel kelimelerle en güzel aşk şiirlerini mırıldanabilir,

Ama bilirsin ki deniz seni eninde sonunda boğacak!!!

Gücüme güç katan yaradan

bir hasretin direnci var daha çok

kan kırmızı

Seni büyük buldum, anladım,

Var dersem, yalansın yokluğumda

Hem birlikte yaşayıp,

SANIRSIN SALLAR BİR ÖKÜZ ONU BOYNUZUNDA

Seyrüsefer defterinde

yaz ki biline

Sen benim tek ışığımsın?

Açarım yüreğimi hemen.. "

O nağme mesafeyi, zaman aşıyordu.

dediğimiz o sonsuzluk anlarının

Rüzgarda lirik fısıltılar,

bu günler

sevginin o hayal ülkesinde birilerini beklerken çok

Bir yaşantının

Sakla fırtınalarını yedi renkte

bir yere gitmez

Dost gülücüklü

kahrım bitmedi mi?

Yüzüne gülücüklerinin yayılmasını engelleyememek...

Gel beraber ağlayalım sabah olmadan

Aynı ateşin yaktığı ağıtlardan geliyoruz

batının insafsız belleğine

Bahçemdeki yaramaz çocuk

Kimi zaman yaşayıp yaşamamak

kış mevsimi de başlayıp

bütün yaşadıklarımız gözümüzün önünde

yine seni özlediğim içindir.

bir ömrün;

karanlık kokulu gece

ne ben susturabilirim..

III - okullarda

Durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler

Dile getirsin benim nefretimi

Bil ki, gelecek için gitmiyor içim.

yetişkinler ormanında kaybolacaktık!

çimen ol

yaralı bir öyküyü taşıyordu adam... Kadının yüzünde

yoksa yelkensiz bir gemi mi?

?Keşke? gidişini izlememek için sevseydim seni?

ilmek ilmek örerken başıma gamları dertleri

Çöl gecelerinde yıldızlara Leyla?yı soran

göz yaşı dökemedim yüreğimin çölüne.

eşkalini unutan

Bir demet çiçek hediye etmeli, kendine insan...

Kuşan kıvılcım saçan kap kara kirpiklerini

Akın ÖNEN

bilirsin

Başkalarını örnek göstermeye,

Sen gülerdin gözlerin susardı...

Kendinden geçti gece

geldin gittin sesizce

Gölgesinde kalıyor

Eğrile büküle göz alabildiğine.

Yok diyemedi,

sisli bir o kadarda tehaütkar

Körsem,

Bir de soldan bak / Ara sıra

ilgilerin merkezi olmayı istiyorsun.

kendi eline tamah edecek?Kadın sırılsıklam oluyor yağmurdan adam sırılsıklam oluyor gözlerinin yağmurundan. Mevsim sonbahar, ayrılık taşıyor sevdalara. Kadın gidiyor, adamın yüreği de yanında...

Kainat güzeli olmuş kadınları

Kendini öper gibi, yaralı ve belki de artık hiç

O kadar allı pullu yaldızlı olmasa da

Dalgalar köpük köpük,

Tek yaşama sebebim sendin,

Nerdeysen? Kiminleysen?

uçurumları kıyı sanarak

Aşk da küstü

Ne kadar zavallıyız bir düşünün

üstelik kanadı da kırıktı

Avcılar kıyıcısı ömrümüzün.

damarları bölüyor geceyi

bir direniş kentiydi Dublin

Bak yağmur yağacak

Yollar gelişlerden,

de, hayat kazansın

Dümen kırdım arkamda külden köpükler bırakarak meçhul bir istikbale

Yüreğimde ki yalnızlık

Kıyısında bu soğuk denizlerin

hayat ki insana bir lütuftur..

Sevgiyi sahiplenmeden

koptu-kopacak

Sözcül

Sana olan sevdam! ! !

Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.

Kurtulun bu yükten.

Dünyanın tüm yorganlarını

sefilliğini çukurlarıyla donatmış bu meydan

günü beklerken bahar,

Hava Nasıl Oralarda

Ne yaşıyorum Ne ölüyorum...

hani vaatlerin kurnaz hatırlatıcısı

çalmayın kapımı.

yok olan günler mi,

ışıklar sağılır da hani aralarından

telaşı saydım..

mevsimsiz kaldık. kolumuz kırık

Tabaklar içinde buğdaylar,

Üflenince uçuşan tohum çiçeği..

bazen ben bile tanıyamıyorum kendimi

bak işte havalandı biri

Ki? ulaşsın, dokunsun

Zaman bir saman aleviydi

Bitmesin senden kalan ne varsa

kaç şiirin dölüdür üstüme

Bozuntuya vermedi

Bir kadın geçmişini siliyor tüm zorluklara inat

keşke korkudan olsaydı, anlardım,

ya da senden nefret edilir de kendini nefrete kaptırmazsan,

geçtim

yüzde hudutsuz kere yüz...

demiştin ya, unut beni

(şimendifer saatleri kurdu hep

Yalnızlığa

karşılıksız sevdalar

Sonunda ölüm içindir

Kendini beğenmişlik gelinlik gibi sende

Oysa bütün köprüler yakılmalı ayrılık vakti

ömür gün avutur

Sustuğun yerde bir şeyler kırılıyor

Donuklukta Aşk

O gün gelsin neşemiz tazelensin de gör

Yeminler edilirdi kadere inat

sıra dağlar bir halaya durup

Bir susmayı bakışlarda seslendiren,

Kafeste öter

Sivas ilinin Banaz köyünden

Kuşlar geçecek damların üstünden

masumiyet aradığımı bir cinayet taburunda

Sarmaş dolaş aşkların,

nereye derseler onlara öteleri göster

Düşünmekten çok daha basit.

ve bir semte adını yazdırdı

bak aspidistra

çünkü tek başına seni yazmak ipe götürmüştür şairi

ama bir rüzgar esti denizden

Üşüyorum...

toprağın kızı

Kimsenin suçu değil bu

Anılarım direniyor

Sormuyorum bir yolculuğa kimle çıkılır

gümüş rengi hüzünleri

"O benim." diyeceksin.

Hayat damarlarından çekiliyor

Yaşadıkça şaşırmıyorsun artık

dalga için

İnsanın içine düşen korku

Oysa senin gemin camdan sevgili...

pervasız

bir mağaranın içinde yakılan ilk ateşi gördüm

Yüreğimdeki sesleri dinlemek ve sadece dinlemek,

Bağdaş kurup aranıza

Yağmurlu Geceler Kaçamağında Kutuda Bir Keman

bitti gözlerimde yağmur mevsimi

Boğulmamak, yitmemek için.

pençesi büyüktür

Demeyeceksin işte.

geceyi sürükleyip götüren

o, sevgisizliğinize yorar bunu... ihanete sayar.

tadında bal aradım bulamadım.

Bir şarkıda ağlarken

ELVEDA

Bir zeytin ağacının başucundan.

Ve cehenneme dönse de bir ömür

Orda orman olsa da gene kaybolsam diyorum.

zehir yeşili...

umutsuz koma beni

veda ediyorsam geri geleceğim demek isterim,

Ozanlara, şairlere

Öfkenin dünü bugünü yarını

tek başıma olup, bu saatlerde gündüze uyanmanın erken telaşını yaşamadığım son demler belki

sen bilmezsin

Böylece

Ucuz pop şarkıları söyleyerek başıbozuk bir dere gibi akarken, önüne kattı sanattan yana ne varsa; bir tek şiir hariç...

uçuracaksın gökyüzünde

hangi ressamın fikridir

Beklemeye başladı köşe başında

çıkmak için kıyıya,

O seninLe bakıyor haLime

Ne kötüdür

anlatılan bir liman

Bu yakışır sevdalım

Sus tükeniyoruz soluk soluğa

yukarıdan görmek istedik,

göm ki sancılarıyla yeniden doğmasınlar

Olsaydın avuclarım terlemezdi...

ötesi

Seziyorum, deniz bir varlığın birçok yüzü.

elimi neye atsam kuruyor

Ölüm değil beni korkutan! Boş bir yaşamın ardından varacağım?o? yer sıkıyor canımı. Nedir ki? Kırklı yıllar, ellili yıllar, billahi çok değil! Hele hele çizilen bu yolda bize hiç gelir. Ne beklersin yaşamdan?çorbacı? Ne bekler yaşam senden? İkiniz de tüketirsiniz hoyratça zamanı. İşte geride kalanlar sıkar biraz canımı...

sevemez herkes

in/cin/dik

Düşünmeden

bu sitede benden zararsızı yok:)

kendini kendiliğine böyle tamamlar zaman...

Bırak olumsuz giysileri

ve şampuanını değiştiren herkese

göğsünü kanırtarak oyan kör bıçak gibi

Parmaklarınla sayılmaz;

Savrulup dururken;

Hepimiz ikinci perde'deyiz

Yüreğimde, kuruyan bir ırmağın yatağındaki

Kimse incitemiyor mu duygularımızı, inançlarımızı, benliğimizi?

bakarsın her biri yanında insan çekip giderler

Konuşmaya yok dermanım

Yasaklar, incecik bir geçit verir;

çoğalır tutkular

kendimi toparlamak istesem olmuyor

bir umut taşır yelkovan

Seninle ömre bedel kıymetini...

haber bültenlerinde bir kazanın ayrıntılarını anlatır sevda içmemiş dudaklar

yolcu denmez her gidene

gelişin

Öyle uzak ki susuşun

Sessizlikler bile seninle bozmuş,

Gözlerimi kör eden bir karanlık

ve ölümün soğuk bir çekmecede

Kaç kez dağladım acıyı

Bilmezdin.

Dilinde bir tuzak

Masmavi bir şarkı başlar derinden.

sonbahar?

varsa serde gençlik

Ayın batışı,

gözleri büyümüş bir çocuğun yaktığı

VIII - altıncı hüzzamdan

berbat? ortalık karışır birbirine falan

gidersek gülüşler azalır buralarda

Siyah şemsiyeli bir adam

bir çay içer misin yoksa kahve mi

Oradan oraya savruluyor,

ölümün açıklayıcı pervanesi

Ay motifli geceleri dürttüm

gündüz hayalimde, aklımda

insan sancı

Hep senin içindir

belirsizse yarın.

ve çiçeklenen yerini her öpüşün

Güneş vedalaşıyor

Şimdiye dek böyle kanamış en karanlık geceydi

ayrılığı idam etsem biter mi

Yıldızları saymakdan usandım

Ruhuma yıldırımlar düşürür gök/yüzün

Yılandan çıplak,

Bir ay doğuyor usul usul

Esra PAK

Annem, o güne kadar hiç görmediğim bir şekilde çenelerini birbirine vurarak katıla katıla güldü. O gülerken doya doya o beyaz ve güzel dizilmiş dişlerine baktım. Annemin gülmesi geçince, yine o törpü gibi elini uzatıp saçlarımı okşamaya başladı. Bir yandan saçlarımı okşuyor, bir yandan da konuşuyordu.

Kaç kadın ezilmiş ayak altında

kulak arkası etmeye çalıştığın.

Ne yaşama, ne sonrasına

ölüm sensin ve ölüm tek sevgilimdir benim

Hep doruklarda

Görüntüsü yaşamın ve ışığın.

ve üzüntüde boğulmuş gibi kalabalık

toprağa ne söyler yağmurun sesi

Eskimo bir şair dokunuyor omuzuma

Acıyan sevgini şımartacak, onu örtülere saracakmışsın.

yanık kokuyordu toprak

Girmediği ev aradım

Bir adam sahil kenarında

Gün bitti, elindeki güller de soldu

ne düşünsem ne karar alsam

Atilla Güler

planımda

yaradır yıkıntısına kanayan

göç almamış şehirler

Üç beş yaşam

sen zaten beni kaybetmeyi göze almıştın

ve aşağalara koşarken çaylarda

cellat,

sarılmışım sana? gece karanlık.

Gelinciklerin ürperdiği şafak

Gerisini karşı tarafa bırakırsınız.

kurtuluş yanlızlığa kral olmak mı?

Bekleme salonları. Ucuz tütün, mektup torbası ve

AZİZ NESİN

Ellere nesi?

Devrildi gök üstümüze

ayrılık ne zormuş ne kötü şeymiş

Çünkü haber geldi: Kabul etti hayat beni!

ne sokakların

Derin bir uykuya dalmıştır

Her gece ayın on dördü

ama irlandalı gibi yaşıyordu herkes

kararır her solukta

Güzellikleri yok olur

Hep birlikteyiz sanki

sen unutmadan ekmekleri çekip gitmeliyim

Korkularımızın paylaşılması,

Çağırmaktan yorulduğun günİzin isteyeceksin

Karşılayacak yağan karı

sancılı bir ölüm gibi büyürken

Kocaman bir çocuktum o zamanlar

Ama sonrası için bir şeyler bilmek gerek.

Kuşlar konacak dallara

Bilseydin

sözün sonu olur hiç bir zaman hatırlanmayacak paktlar

ve ışıkları trafiğin ya da kazası

derme çatma bir hayat.

soluk donuk geceyi

varlıkla yokluk arası bir şey

Bunun verdiği

Adına aşk koyduğun o büyük boşluğa

Uzardı sevişmeler bakışlarda

Kaldırmak için elini uzatır.

Korkma terk etmez

hayra yorulur mu duyguezer kabus

herkesin unuttuğu, tek odalı,

Kıtlık kıran gündemde.

düşlerle aşılandım yarına

Parmak uçlarına

Bir gül yetiştirdim,

Dağlarda öldürülen çocukların fotoğraflarını bir kenara itip,

seni sevmek güç işti

İki yol ayrılıyordu bir ormanda ve ben -

Sevince deli gibi severdi

karmaşık yarınları bekleşiyor gözlerinde

çoğaldın sandığın azalmalarda

yabani bir hayvanmış gibi düşünüp

herşeyin yaşamda çözüldüğü

Histen neFesten bir varLık

Karanlıkları işleyen renkleri görmek senden.

Çırpınır hırçın suyu boğazın

Puşkin :

kelimelerin hatırasını sokaklara fırlatırım...

oysa ben seni hep aradım

Ne bugün kaygısı ne ölüm korkusu

SONBAHARIN DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ

Sen dedim ya

Bir kuş öter

sana yangınla, suyla, ateşle

okuyamayacağım şiirler yazıyorum

İç çekişi havayla karışık

atladım ışıltısının terkisine

kendimi eskittim seni severken

Yokumsa beni ey hayat, doğmamış gibi...

Sen sarındıkça buruşuk.

yapamıyorum

fark edememiştin beni

Nedenleri çok,

Yada bir kartal olmak isterdim,

ölüm sustu işte - hiç konuşmadı aslında -

Beni tanıyanlar

Kopuverir zincirleri yaşamın, bir iplik gibi ansızın; "Hele bir borçlarımızı ödeyelim, sonra daha iyi yaşarız. Şimdilik biraz sabır" diyor karım Nazife! Eee doğru da söylüyor hani... ?Hele bir başımızı sokacak yuva olsun da gerisi kolay? diyor. Eee bu da doğru hani...

Ya renkler nasıl emzirir rengi yitmiş gözleri?

Kim o, deme boşuna...

Sonsuz derecede susmak...

ormanını al

şarkılar gülmeyi unuttuğunda?

eskiyen günlerde bir ilenç var, bunu da biliyorum

Şımart içindeki sızıyı

Denizin hışmından kaçamazsın!

Anlatmak ve yazmak ruhu rahatlatır.

ve gözlerini ekmek için kıraçlarına

saklambaç oynatırken yıldızları gökyüzünde

ama gidip görmek istemen

Belki en hoyrat yurek bile ateşböceğinin

Sunay AKIN

Kalbim kendini yutan bir yılan misali, gözü dönmüş

Halbuki boğulmamanın yolu vardır denizde!

Karardıkça karardı, karardıkça kayboldum ben;

Bir avuntu bulunur her zaman

Büyük Sevdalar

Kelebeklerin ömrünün üç gün olduğunu

ama şiirsel bir tad var bilincimde

Sevdamı küçümseyip,

Takvimsiz tarihlerden beri

Bastılar incelikle göğsüne.

Beneklenmiş güvercin yumurtası avuçlarımın arasında

Her limanda bekleyen benim yanlızlığımdır

Küfürlerle yüreklendirilen,

sen dertli insan sevmezsin

şehirler, kuleler, köprüler ve patikaların tahmin-

öyle zamanlarda işte

bir baktım

Durgun dalgalarını

Yüreğiniz sevgiyle dolsun

Kalmaz bir bardak suyumuz

sokak başındaki dilencide?

Herkes beni arıyordu..

Yanar diri imgelerim

ıssız bir sesizlik bölüyor onu

geceyarısı yazıyorum bu mektubu

ne zaman yüzüme baksan

Kıskananlar sevdalım,

bakır tufanıyla sağanaklaşan yağmurun

kırıkları olacak yaralı bakışında

kuliste yarasını saran soytarı gibi

Eller günahkar

Sus büyüsün bu derinlik

tarifi yok bunun inan yok

Filistin askılarında,

Onlar oralarda

Bırak, gülsünler gizliden.

İnadına sevmeliydi hayatı

Peynir, ekmek, domatesle doymak, şükretmek...

yastığımdaki saçların

Gelecek çiçeğe kesmiş

madem ki siz böylesine tutkunken

Şayet varsan, beni de.

Bir dal kalmadı tutunacak,

öylece baktınız

Bu anı dondurmaya yetmez nefesin.

Sorarım sana;

Ve bütün biletler biz gelmeden satılmıştı.

acı birikmiş bir buluttan yağan yağmurun

Kendi en iyinle kıyaslamak sonuç getirir.

geleceği öngörülmüş kavimlerin talihini

hayata ve aşka dair

külhani bir duyguyla çıksak da kırlara doğru

Sürüp gider mi ilk öpüşmenin esrikliği

"Ölmek var, dönmek yok"tur.

eşikte bir tenhaydım!?

al kağıdı kalemi eline, yola çıkar mektubunu

kül bir isyan bıraktık

Bir şey vardır mutlaka.

bir orman olmak gerekir sevmek için

şiir okunacak tek yer

Benimki aşktan bir leke,

Işıkla beslendik hep geleceğe

Artık yıldızlara bakarken benim yerime kimi koyuyorsun...

renk yok/ses yok

dökebilsem kağıtlara

bu yüzden en çok bana yakışır hoşçakal demek

masalları çabuk unutmuşsun!

Ben istemiyorum sana en güzel cümlelerle seslenmeyi..

Konuşmak susmanın kokusudur.

ben ağlarım çaresizliğime

ben okşarım saçlarını

büyüdü mü yüreğin?

gemilerin uyuduğu zamanda

ilk adımın heyecanını kim hatırlar

Sarmaşığın Serüveni

Herkes kendi tercih ettiği şekilde yaşar. Ama siz yine de bu hayat derslerine bir göz atın. Belki de kötü giden hayatınızı iyiye çevirebilecek bir ipucu vardır.

Kimsenin bilmediği bi yere

burnumdaki deniz kokusu..

Önce bankları kesiyor hafiften

Gelirdim...

her güzel sesin, gülümseyişin;

medyatik serseriler bağırıyor hep bir ağızdan

Okudum okudum anlamadım.

İnan belli etmem,

Boğulmak nedir bilir misin emeğim?

düştü, geceydi, çığlıktı, duvardı

Soluk soluğa yaşamalı insan

Zaman ilerliyor, bir gün o da ölümü bekliyor artık.

Yarın ölecek gibiyiz.

Yaşlı komşunu

ya da ömrünü verdiğin şeylerin bir gün başına yıkıldığını görür

Her kuş kendi göğünü gök sanır

acı bir sarının bölmesiyle günü

bitirmedim çağırdığım türküyü'

seslerinde zamanın acısı bir de birikmiş coşkular

Kolye takmaya benziyor

Ekle yüreğini yüreğime.

Direnerek

varlığında yokluğunda yetmiyor

Eski bir kadınsın sen,

Dumanların prensesini

salıncaklar kurarken göğün mavi bahçelerinde

üzüleceğini,

sanma ki sonsuzlara daldı.

düşmek, düşmek, durmadan düşmek hüznün sonsuz boşluğuna

Dağbaşı

Ah öldürüyor beni sanki el gibi

Şimdi ben

kinin ve ölümün rengidir.

Kuşlar barınsınlar diye.

Dün uğradım seni sordu

çetemi yol tuttu, eğilip kustum kendi türkçe?mle

YALNIZ

yüzümü kırmızıya boyadığımı her gece

Özündür kıvılcımı içimde korlaşan közün

Dudaklarımda bağımlılık yapan

yorulmuyor musunuz bir aynaya

pusula saydığın kitaplar, hastalıklı.

Ve su başlarını

kendi uykusuzluğunda yatak oldun.

Bağlanacak kadar kalmadı hiçbirinde

çiğ bir tutku ve hüzünmüş resmedilen.

Kırmızı kurdelam,

ve bu şehirde kısık soluğum

hala uğulduyor ürkek göğsünde

Bir şehir

Yazamıyorum..

Aynı kadınla sevişerek sabaha varmak

ömür biçmekten

Yanmış ağız öper mi

hasretim tabutunu da taşır

hayran? aşık? bakarsın ya

Şarkılarla avunabilir mi bekleyişler?

Dinsizdi, özgür sayılırdı belki

Dostluğunla yetinmeyenler için hiçbir fedakarlık yapma.

Gel Beraber Ağlayalım

Gelsen diyorum sözlerin gibi gözlerin gibi ışıl ışıl

En büyük sevdalarını

Düşünme alanınız daraldıkça şehriniz

Varsın olsun.

Ve büyük yolculuklarla başlar

adres sormadığı gibi

Sonra etrafına bir bakındı

Ayla mıydın, Leyla mıydın,

boncuk taktı saçlarına küstümotu, dilsizim

-ay değirmi bir bıçak! -

Belki uzzaklaşmak, belkide kaçmak.

Nasıl toplanır beden..

Bu Gece

İşte böyle yitiyor hep on seneler, eriyen buzlar misali. Karım, çocuklarım, kooperatif başkanım, yardımcım, tek tük arkadaşlarım... Ve Tv' deki haber spikeri! Bu kadar çevremdekiler. Bunlara bakıyor yıllardır gözlerim. İşte bu yüzdendir ki, ?miyopsun!? diyor doktorum. ?Tak...'ne iki numara. ?

Okul çocukları

Dağlar uzanmış mavinin

özlenen;

yoruldum...

ya kaydından düşür

Söndürsün avının gözlerinin ferini

yüreğim tutuklu göğsüm kafeste

Kaçmalıyız sonra karartıp ruhumuzu

ve düşürülürken bu ülkede

Yüzleştir beni, yeni doğan gün?le,

? Suus, tam gelme zamanı, dedi.

ve ozanlar bunun üstüne söyler

hiç umulmayan bir yerde bulunmuş

hem de lapa lapa kar yağarmış gibi hissederken ben

Gelmeyesi o gün

gidemedim!

sevdamı

Ama Her Kulak İşitmez

Kaçıyorum belki

Atlas yataklara sererek yaşamanın anlamını

kucaklamaktır yaşamı,

Kavrulmuş gözlerinde

Ve işte bu sevdadır bu güçün ezgileri

boğuyor sensizlik beni

en amiyane tabirle en eskilerin dediği gibi

Suskun, hayın, çıyansı.

Uyuttum seni

Dünyayı parselledi

ilk kez inanır gibi huzura ve lanete

kış güneşlerinin ağaçlarından

Yağmur geceleri yalnız yağacak

o ki gece ve esmer, görmüyor

Eğer bir yıldız gibi ışıl ışılsam ve bir yıldız kadar parlak,

bana verebildiği kısmi hazdan ibaretse

bütün güzellikleri

Bir soğuk yüreğe oyarak soğukluğu

Erik düşleri kur yandaki bahçeden

kendinizle noksanlığınızı

ve hüsran

yanında sana hasretimle...

Bir gün

Vedat KAMER

Tüm tümcelerini yitirmiştir bu kent..

sessiz harflerimin öz türkçesini..

Ramazan Bayramı'nız mübarek olsun

gülmeyi konduramadan dudaklarımıza

Sahi koruyor mu bizi çatlamamış bu sert kabuk?

Çaresizliği bilir misin?

Bir elmadasın, çekirdeğin daha içerde.

kayacak yek yıldızım

Görüşmemiz uzak.

Selamsız saygısız yürüyelim sokakları

Başındaki bulutlar gibi

Umurumda değil?

Ey adım uydurduğum koşu? Yorulmaz aşk?

gözlerimin ucunda.

Endamı yüzünün

Her sözün saplanırken yüreğime bir ok misali

Varlığım dilleniyor

katılmak için içinde olmak için yaşamın

nasılsa uçamaz döner sandınız.

Sadece sevdiklerine anlat.

mermer bir unutuşun mücevherine bağışladım

tuzdan yorganın altında

Sevdin / Sevdin /

ipince bir dal olmak gerekir

ŞARKILAR HEP SENİ SÖYLER OLMUŞ

Öylesine derin ki bıraktığın yara

sessizliğe bilmediğin şiirler fısıldadım

uzaklardan bakıp bakıp kendime

Heykelini yontuyor yalnızlığın ustası.

Anlatsın sana

siz önden buyrunuz lütfen!

bütün yalnızlıklardan kovulacakmışım

sözlerde dolandığımı

dokunmadan uçlarındaki

Hazan yaprakları gibi,

çemkirsin dursun dünya!

yazlar verdim sırtını bahçeme yaslayan dağa

Denizin yüzünde geceleyin,

Karanlık bir sokağa doğru ilerledi

Sokak lambaları

olurmuydu anlamı

oysa dayayıp duruyorum bedenimi biryerlere

Şiir, soylu bir çınar gibi direndi köklerini oyan bu sele... terkedilmiş bir sevdalı gibi yapayalnız ama mağrur durdu tarihin akışına inat...

Hediyelik eşya satan dükkanların önünden geçmeyeceğim.

ölümde yaşam buldu ağır sessizlik

? Ya istemezlerse?

Ayrılıktır acıyla yürekleri kavuran,

Senden akıp gidenleri.

gül dalından ayrılınca

Badem çiçeklerine

Beyazlar içinde

- sözüm yok söylenecek -

şimdi ben gidiyorum ya,

Anlıyor ki şimdi yalnız kuş

buzula dönerdi hasrete dair bütün anılar

Kalbimde senin için yok bile kinim

Yıllarca adını duymuştum

Kendimi sileceksem,

Bir heykel duruşunda, kırık dökük.

Gelip içimde kestiğin

Her affın içinde bir intikam gelip gider

Biz de bir yerde insanız neyleyelim

ama olurdu perdeleri aralayan rüzgar

Peşin fiyatına taksitle

Emanet şiirlerinde bulanık hüznün?

belki korkusuz sayılmazdı büsbütün

Niçin:

Ben de anlamasam;

Ömrüme kurşun gibi yağdı gözyaşların,

Ellerin beyaz,

üstünde durduğum düğüm.

sancılı aklım gitme diyemedi uzayan yollara

Yağmur çişeliyor, ıslanıyordu.

Gece gündüz söylüyorum

Geç karşıma hakettin de.

bülbül konmuş dalına, bana ne.

Hayallerim esir olmuş tüm benliğimi saran umutsuz bir hiçliğe

Rainer Maria Rilke

birbirine sevgiyle bakışına yaslanıp

Kalbine çağırdın herkesi

sesi çığlık adı çığlık mı

Bu koca şehrin hiçbir ışığı aydınlatmıyor beni...

Boşuna telaşlarda yorduk günlerimizi.

ya da "olacak" dediğin

Onarmak Zordur

buraların karı fazla, boranı fazla

Ancak birbirimize sokularak atlatırız o günleri.

Bir güler yüz, bir tatlı söz,

sesin uykulu

İstiridyelerde sakladım kalbimin bir yarısını

Hiç gülmedi yüzümüz,

Başını önüne eğince

Geceyi zor beklerdik,

Vardı yoktu, Allahın kulu çoktu. Bu bir masaldı. Bir yolla başlayan. Hep uzayıp giden sonun da gene başlangıç noktasına dönülen bir yoldu. Az mı gittik uz mu gittik, dere tepe mi aştık, sonun da vardık aynı yere. Kısır bir döngüydü bu yol içinden çıkılmaz. Günler günleri kovaladı. Haftalarsa ayları. Aylar yıllara dönüştü. Kaç baharda çiçekler sessizce açtı. Uydum çiçeklere, onlar gibi sustum. Masal bitti sandım. Açtım gözlerimi yarınlara...

Ne çabuk

gözleri onları

Ne varsa yüce alanlara;

fakat yaşıyor muyuz? iyi.

Bende ise bahar

Islanır yüzüm kokuşmuşluğuna inat hayatın,

anarşist ruhunu taşıyamazsan

aaaa, bir baksam yüzün senin, sulara bocalanmış

kanunlara saygı göstermesini, insanları sevmesini,

Ardıma bakmayı unuttuğum an kadardır

eğilip öptüler denizlerin nazlı dalgalarından

Sen söyle!

Özel Arabul

Durgun suyun yüzüsün,

Üzüntülü

iş kurup daha çok para kazanmak.

Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için.

olan, bir sen varsın gerçek olan... Hem onca acıya

Öğrettiler kafama vura vura.

Bir çocuk kısa paçalı canlı gözlerle bakan

tutkulu ilişkilerde ihanetin bedeli ölümdür

Biz, tahrip ettik o "mania"yı; huzurunda kalmanın bedelini göze alamadığımızdan...

Söylüyorum bu şiiri

Hüzün aşıkken bakışlarıma,

Her bir parçası ayrı yerde bu hayatı tekrar toparlamak zor...

Bir akam bir kente girerim

üçüde tenime girdap

herşey değişir, sürekli değişir

Çiçekler bahara hasret

kimsesizliğimiz ayrı ayrıydı.

insanı hayata küstüren

tanıdık kokular kesecek bileklerini

bir falakaya yatırılmış gibi ayaklarım şişince

olma ihtimali olmasa da

Su kenarında yaşamaktan haz alırmış insan.

Şaşacak bir şey yok!

yanarım çileyle yanarım her an

Sahafçılık yapıyor mu?

Irmağın söğütlerin sesiyle

ÇÜNKÜ!!!...

Tenin tenime bu kadar sinmişken,

sular kulağına fısıldasın diye.. dönüp

yagınlar biçare...

senin miydi, solan mavilerin som çeliğinde

hatta sensiz yaşayamam

Ne ben senden iyice başka biriyim

Hüzne çıkmayan yol yok nasıl olsa,

sahipsiz bir katliamdır

Bir yangınla karşılaşacak

göğe tırmandığını

üstüne ant içilen ölümler vardır

Gölgesi ıslak, titreyen yağmur kuşlarıyla

ismimin baş harfini sevdin mi hiç.

rastgele bırakıyorum hayata sırtüstü,

bir ceylanın ürkek bakışı değdi yüzüme

Kadın bir sözle kırıyor tüm pencereleri

camlarda fısıltısı rüzgarın

Hiç sabah olmasın

bir kayadır derdim eskiden.

dağıtıyor saçlarımla beraber,

Gözlerinde kar vardı

Yıpratıp

Her baktığımda soluk sarı yapraklar gibi duruyor aynalarda ki yüzüm, içim, dışım sonbahar ey hayat. Bütün anılar yaprak yaprak sokaklara dökülmüş. Kardan bir kefenle kocaman bir dağ gibi gelip oturmuş göğsümün üzerine hüzün... Yorgunum, çok yorgun ey hayat, vefasız dünyanın ihaneti beni bitirdi...

Düşleri bozan,

Aniden girsen hayatıma yeniden hayaller geçerçeğe dönse

yaban bir şiirdir bakışın bakışın

şiirler biriktiriyorum

Muhasebe

arasında olmak için insanların

ıslansın beniz tenli incelikler

unutuşlara

ve kederle dalıp da sustuğumda? tıpkı bir evin

belki yeni kelime bulurum

beni bırakarak...

Sevgiye dair yazılan bir mektubun

ve eksik yaşanıyor bir gece daha

akletmeyen bir akıl

gurur hoşnut olmayan bir attı

Duvar senin,

Ne bilir ömrün değerini bir çılgın

durup durup taçlandırma kandırıcı sözleri

akşamın zilleriyle yağmurun çamlarını süslerdi

Yıkmaz ki

Sonra tekrar kırılmış...

Sen benimle yağmurun nefesini

Güneşin batışını seyretmek ölümdür biraz

çağırıyor seni hiç usanmadan

Akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz.

İnanmıyorum, masum değilsin

sokul bana usulca

görüp duyuyorum buradan...

Yollar gelmeyişlerden,

Ön kabüller yine aynı;

Bulutlar gibi çekilip giderdi seslerin arasından

Her kıpırdanışında açılıverir uzun ince bacakları

Zavallı, ne çok aldanmış...

işine yaramaya zorlayabilirsen

gitmiş posta. Ve ışık ışık geçen hızlı tren durmaz

Sanırsın günahın boğazında;

uzak köpek havlamaları acıklı

Doğru izde yürü

-Aşkı bilmiyorsam nasıl değiştiririm

yürüdüm

Gün gelip sahaflara düşse de

seni sevmek özlemek

S. Haluk UMAR

kış odasında

Sevmezsin bir başına

Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de

Havada bir serinlik...

Ya aşk:çarparak başlatan yeni şeyleri

Melankoli

DÜN GECE SAHİLDE AĞLADIM DURDUM

An?ları var saldırgan, kaçamak..

Başarısız ihtilallerden kendine kalan

Diğeri hayatladır.

Saçlar siyah

bir o kadar da katolikti hava..!

ansızın kulağımıza çalınan bir şarkı yada

uçurumdaki son dal gibi

İki adımdan biri insanın, sevincin kundakçısı, hüznün arması ayrılık

Hep böyle bıçağın kemiğe dayandığı gün

bu sahil boyunda

Fark etmiyor yokluğun

Mesela gökkuşağı senin olacak.

İçime suyunu bilerek kanıyorum.

çarpık kentinde hiç olmamışsa sevdiklerin

Alternatif

Benim ufuklara baktığım yerde

Zaman soldurmayı

mutluluk vaat ediyor reklamlar

Ne de acem sarayına gelin

Hem tanıdık hem yepyeni

o sevinç

diye ipliklerin

Ve sen gittin,

Orda herkes kendi payına düşen

Kendime bir sahne buldum oynadım.

Ana kucağıdır hasret

Bankamatikten her para çektiğinde kulağına gelen

Melih Baki

baştan beni kaybetmeyi göze almıştın

Apaydın bir insan.

egemen dünyada

Şol bedende gurbette mi, sılada mısın?

çığlıklarına alıştırmak istiyorsun kendini böylece.

sevişen kuşlara sor gelincik tarlasında

Alerjik reaksiyonlarına maruz tenim

Ne yollar bitiyor yolculuklarda

hani kaçamağı o kutlu sarsıntının

derdim misali

ama sonra...

Git Seine Nehri?nin kenarına,

Yaslandı duvarlara, kapıları zorladı,

o zaman sen değişeceksin...

sen öyle

Yokum

Dağlara doğru esen rüzgarın kollarına tutunup

Her defasında

Annen değil miydi önünde diz çöken

sevda çisentileri

Gölgeler yerleşiyor pencereme;

Oyalayan bulutlardı bütün geceni...

Bir parçası pembe, bin parçası siyah

Görme, bilme, duyma.

Onarmak zordur.

Biliyorum

Yapraklar gibiyim ben de ey hayat, her sonbaharın gelişiyle beraber bende sonbaharı yaşıyorum, sonunda ilkbaharın müjdesi olsa da... İlkbaharda çayırlar yeniden yeşillenip, ağaçlar filiz sürse de, çiçekler yeniden süslesede dağları, kırları, ovaları. Ben hep güzdeyim...

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.

Lodos kendisinde

hani doyası ağlamak için.

yumuşak bir kili yoğurur insan

Gözlerini kapatır beklerdi;

gelirsin

Kırmızı güllerle

çok değişmişsin birden tanıyamadım

söyle

gözlerim seller gibi,

gıcırdayarak aralanan kapılarda;

dibi hüzün tutmuş yüreğim ah!

Şişenin dibinde bağdaş kurdu taha

yüreğin nerede diye sormak gelmiyor içimden

Seni biri severse; neler alacağını hesaplarsın?

tam bir kopukluk oluşurken

sevgini inkar ettiğim zamanlarda gösterdi?

VII - anladım

Tut biraz

Karşılık vermek

aslında çokda gündüzümü feda etmiştim sana

Sonra tekrar gece olur

yeniden öğrenmeliyiz,

iki gözüm, yalnızlığım hoşçakal?

Ürperdim yokluğunun ardından

ve unuttum ellerimi baharlarda

Evet evet

keşke sana da söyleyebilsem

toynaklarında aşk kokacak

Birbirine en yakın olan yıldızlara bizim adımızı verirdik.

hep?sen? dediğimin aslında?ben? olduğunu

Sonsuz sandığın

Yokmuş çizgilerin,

açıklarda yitmiş bir yelkenliden

medet uman marazım

Bir sonbahardı,''mevsimi''

iki ırmak gibi içime akan gözlerini

üstündeki deri montun sahibine küs, soğukluğundan

Dilimde kelimeler ve sen yine...

Ne de tatilin tadı olmuyor buralarda

Çıkarabilir miyim beynimdeki o kara suyu?

kapan kaçan

Havada uçuşan gelincik tozlarıdır...

mırıldanır kendi ninnilerini

çiy düşen ellerimle

O son güne merhaba ve şimdi

ruhunun sonsuz gibi

bütün sesler, kesin cevaplar.

Hasret üstü aklıma.

Anlat biraz...

Öksüz duyguların aklığından

Öfkemi ve acımı

Tanınmalı

Kuşları unutmuyorum

hayret, seni sevmenin kitabını yazacaktım

şimdi yağmur yağıyor

hiçbir zaman benle gelmeyeceğini bile bile?

Ne kadar uzağa gitsem

Boşluğa bir boşluk katmadığını, kar yağdırmadığını yaz ortasında?.

Gidenlerin Ardından

Sazından kaçak...

saklı elinizde bıçak vardı

görüş mesafesinin azaldığı anlardan ibaretti bakışmalar.

derece akıllı biçimde bütün strateji ve nokta hücumu taktikleriyle delirir.

bir bakış bir dokunuş bir kelime

unutmaktan başka güz yokmuş gibi

Bir şey yitirilmiş

güneşin ışıltısı kandırdı beni.

katletti.

bu kez kırgınlıklarından bahsetmeyeceğim.

Kimi duyulur, kimi duyulmaz,

teneke, kırmızı bir fener

şimdi seninle böyle karmaş dolaş olduk

Yatağın senden uzun olsun

vurulur gitmelerim

Benim intizarımdır çölde kum fırtınası

M. Halit UMAR

biliyorum:

bir lahitten okudum

Tek gerçek var sevgilim,

dönüşsüz gitmeler iklimindeyiz

Fallar bile göstermez vuslatla mutluluğu,

Biz varız sevmekte. Sevmek, yaratmaktır bir bakıma.

o sımsıcacık ellerini tutabilsem

Bir dizelik ancak

Göz göre göre su birikintilerine taş atma, mutlaka üzerine sıçrar.

uğruna kan dökenleri sever,

Dalgalara tırmanan kalbin çüzgilerini

Ürperiyorum ansızın sanki bir yabancı çıkıp bana zarar verecek gibi

bir yerdeyim

Bu afsunlu gök, bu yağmurun

Anladım ki hiç kimse hiç kimse sen değil

Gözlerinde geçmişten gelen bir ışıkla

ondandır susuşum

Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki

Kolunu sokup sıcak tandırdan çıkardığı taze lavaşı ve yemek dolu sahanı önüme koyduktan sonra da çıkıp gitti. Arkasından koşup kapıyı açtım. Babam kapının sesini duymasına karşın dönüp bakmadı bile. O dönmedi ama ben arkasından bağırdım:

ben bir kuşum sen gelincik

Alabildiğince

şiir bu, tılsımlı söz, yamalı bohça

Romalılar

Beceriksiz

darbelerinizden damlıyor mürekkebi-

sevgi dağlarca

Damıtır acıyı güzellerim...

Ben-sen kavgasında kaybolmasın umutlarımın son kırıntıları.

Kimsesiz bir rıhtımda,

Vurgun ve bela

En iyi savunmanın saldırı olduğunu ve yokolmamak için

kaldım

beni beklemeyin

yeni bir fal kapatsam yaz gelir mi sılada

Ama onlar silindiler resimden..

anılarım!

Kapı kapı.. dolaştım

acıyı içine akıtmaktır

bir kavanoza sığmıyacak hayaller kuruyordum...

yazlar yalancı, gezinemedim,

bardaklara dolduruyorum sensizliği

Kaç defa kapına geldim ama dokunamadım

Annem suratında gezinen korkuyu kovarcasına gülümsedikten sonra:

hadi yine tıkayın

Yıldızlara gül kokusu taşıyan

ıssız fırtınaların hoyrat yıkımı yankılanıyor

bak gözlerimizden okunur mu

Benim yüzüm, yüzünden baştan başa hüzündür.

Koyup kaçtığın yerden

Kıyımlar yaşamış yalnızlığımın

bilmezsin dilimlenmiş öykülerin

Özlemezdim seni

Senden, bazı kelimelerin farkedilmemiş güzelliğini anlamak,

Beni biri severse; bundan sonra bir değildir aslında.

ama beni anlamak zor

-ESKİ BİR KADINSIN SEN-

Ercan GÜNEL

Irmağın yüreğinde çiçeklenen yangını

Onlardandır ne varsa anlatılmaya değer ve yeni,

Tutunuyorum dünyaya

Omuz omuza olabileceğin insanların hayatında olması, onların değerini bilmek.

fulya deniz

son sürgün

atıyor,

sandıklara yüklü,

Bitmiyor hayat ölmüyorum.. Ama yaşayamıyorum da...

alarak geliyorsun

ağlayışlarını pencerelerin

Sadece isim benzerliği...

zamana sığmaz bekleyiş

O aldırmıyor

Sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin,

ve hayat yaşansın diye vardır sadece

Pencerede buğu

benek benek delinmişti açık gri

Gül bahçeleri, sessiz koru ve orman

avuçlarımda duymalıyım

uyutmak istediklerine gönderirmiş

Daha? la

her güz bir yaprağıyla

De ki

Mevsimler geçmezken, bahar gelmezken

Ve nasılsa yok olup giderdi hüzün

Boz keçeli, kara benizli

ölümsedim

yontusuz taşlara

Biliyordu zaten

Yağan yağmura baktı

Evlerin kararan duvarları

fakat rüzgarı, yağmuru ve sabahları

unutmak istediğim her an gözlerimin ucunda

Yarım sevdaları

Yaşamaktayız.

Kendini kimsesiz ve erken unutulmuş hissediyorsan

Göğsünde kır çiçekleri

Boşuna saklama sevgini. Senin gibiler hiç örtünemez

Tüm katı gerçekler çözülür, erir.

Boşalırken gökten sağanaklar

Kanıyla ıslanan benim ayrılığımdır

seni sevmenin kitabını yazabilirdim oysa

Benim kayboluşum da öylece kayboldu.

Sana sende inanır,

semt semt dolaşıyorum

bana öyle söylemesin hiç nefret etmesin bidahasına

Göz yaşı ısmarladım nev baharlara

Ne mi ister? Hepsini ister. Ve aynı anda. Peki erkekler ne ister? Hem sevgili karıları, hem deharemleri olsun isterler. Peki neden korkarlar? Hem karısız hem de haremsiz kalmaktan korkarlar. Kadın erkeğinin kendisine kul köle olmasını ister; olunca da ondan nefret eder. Erkek ise kadının kendisine köle olmasını istemez; olunca da onu sever. Bir erkek kadından bıktığı için onu terk eder; bir kadın ise erkeğinden sıkıldığı için. Arada çok önemli bir fark var. Bir erkek doyduğu için kadınından bıkar. Bir kadın ise doyamadığı için erkeğinden sıkılır. Erkek kadının fiziksel görüntüsüyle; kadın ise erkeğin şehvetiyle tahrik olur. Onun için kadınlar karşılarındakini anlarlar; erkekler ise sadece görünen dünyayı.

senin hayatını değiştirir.

pervane arasında

Her duygunun her halin bir rengi var diyenlere;

olmaz... Olamaz...

Ve birgün görür küstüm çiçeği, zaten hayat yalandır..

beni de al

Geçmişin karartma gecelerine inat,

bir tatlı yolculuk dalından inmek yere

derinliğimiz aşktandır. Gerisi boş, yalan.

Alıp sandalları

Artık belaysa gecenin kendini aldatması

Bir çare olarak görmeyi bilir misin?

Benimki korkusuz ve kuşkusuz bir aşk,

kaybolacaktık

Soluk şimşeklerini;

Resmi tarih.. resmi geçit.. daralan an!

benim bile aklım almıyor

Sensizliğimi sükuta boyanmış soğuk duvarlardan söküp, çarpsam geceye

Yeni bir koy bulmalı

acılarla akıp giden o büyülü nehri...

Bu sevda dayanılmaz bir ağıttır belki de

Sevdiğinin kokusunda uyanmak.

içimi dünyaya sergileyen gözlerin

ÖLdür beni

barut kokulu yaşlarım

Keskinken düşünceler,

Bir tiyatro seyrederim

Ya da belki az sonra

Sıcak bir koynu olmalı

sesin uzun olsun. Yoksa duygular kırışır

yokluğun

dokundum

Felçli ve yorgun, dehliz rengi içim

Bir bebekten farksızsın..

Bu bir uyarıdır insanoğluna neşeyle bakmam için,

ellerimin ayakları

Yüreğin anlamaz

Varmalıydı,

anlatır derdini

Adaleti sağla kedi ile kuş arasında

nedense dediği ruh hali

elimle iterim

adıma terk eden deniliyor

Rüzgar suyu soğutsun su terli bedenlerimizi

Yangınlarımızın en esmer köşesine ayırıp

anlat bana bensizliği

Anılar incinir mi?

tanımaya çabalamaktan. İçimdeki

Artık bütün kapıları açıp kapayabilirim.

Buna birisi sebep diyor

Birbirlerini kollar

Keşke gelse diye, hep dua ederdik.

tıpkı bir çocuk gibi paylamaların bir de

Sevdan varsa yüreğin de,

Ve uykuya dalmadan önce vitrinlere bıraktığın

bir tomurcuk kadar kusursuz...

Yarım içindir

karanlığın ortasında;

Hırsız apansız ruhmu çalan

Samerre?da hu çeken dervişin sızısını

kırmızı kurdelam;

Devrilmiş sandalye, oyuncağın kalbi kırık

sesimi duyacak kadar canlı.

Susmak istiyorum, sonsuz derecede susmak...

düşlerimiz kim bilir nerdeler

bizim aşkımızı solduranların korkusu

işçilerdi yorgun akşamları taşıyan

öldürüvermişiz nice ölümsüz duyarlığı

Barış günü insan hakkı yenirse

İnanmazsan dönder-aktar gene sor

can yürekte

Bana candan bir şey verse,

Bilmiyorum hangi güne ya da hangi mevsime

Bir nohut-oda Hacıbayram?da

susup kaldı ölüm

Su perisi

İnan sevdiğim bizi aldattılar

Kocaman iri balık gözü yalnızlık sana bakacak

dumanlı sevdaların yörük çadırını

Geriye mapushaneler kalır, paslı soğuklar

Her durakta, her uykuda

Ve şimdi asıl olmam gereken yerde,

Yani bir gezginin hep gittiği,

belki sıradandır? belki duyulmamış

aşkı öğretmek için tekrar tekrar dirilen...

Deniz kıyısında ruhlarımız,

ellenmeden solan delifişek düşlerim adak ağaçlarında

yalnızlık yanlışlığın ilk adımıdır.

Kendi yansımamı gördüm..

Öğreniyorsun yaşadıkça

kar yağsın kars?tayız bidahasına böyle konuşuruz

Sakınacak bir ses,

Bir rüzgar esti taaaaaa eskilerdennnn...

zehir akar dilinden, konuşturmaz,

Ne bu kuşlar göklerden başka bir şey

« kendilerini görsünler diye

yaşanılacak günlere karşı.

taşın toprağın kara yazgısına fırçamızı sürerek

Siyah kot

Hiç değişmemiş diyorum içimden, ne güzel

Şu yürekte kaç yangın var

mavi ve yetim

Acılarla şişe şişe nasırlaştı

yok saymadı yaşam ve karmaşayı

Otobüs beklemek vardı şimdi, sen ve ben

Özlem yalnız türkülerde

Durmakla yürümek arası mesafe,

Hatıram vardır her köşe başı

toprağı getiriyor sonra

Renkten renge girmesine gökyüzünün

Bir adam sahil kenarında yürüyor

Acemiliğimdendir bu düşüş dostlarım.

Adını bir lahza doladıysam dudaklarıma,

biz hep baharda kalalım...

Yanıbaşından geçen

elinden karanlık adamların

Yılmayacağım

ce iklimsel bir ayrılık yanığıııı tenimdeeeeeee

içime... Yalan! Sen perdeye bakıyorsun, fikrin benim

gözlerimin içinde bir koca dünya

Od oldun yüreğimde

şiir bu, gölgesinde çarmıha gerilir havariler

Sensizlik yüreğimde derin çukurlar açtı.

Gayri sevdalara tutuldum,

Umutları da siyahtı beki

Sevda üzre yıldırım olsa çarpmaz

akmaktadır günler belki bunlar son rüzgarlardır

sana bağlandım

komşumuzun bostanından

Akşam üstü yar aklıma.

elbette denizin ortasındaki

Artık ölüm bile yetmiyor!

Sessizlikte İnsan

çoğaldı adımlarım

Öyle bir rol vermişler ki,

bir meyhane önünde

Kaçmak anlamsız,

kristal bir fanusa kapattım çığlığımı

Küçük bir ihtimali varsa

Saçlarında kırağı

gizlenen

en kestirme en selametli yollarını onlar bilir

Ben aşk?ı alırım sadece.

ejder ini sulara,

İnce kazakları ciğerlerine yapışmış

o eski muhteşem günleri anmaya

çimen yeşili can yakan

kınından çekilse kılıç, eski bir çağda

sen karanlığında ışık olrsun görmek isteyene

büyüyor. Sokaklardan, caddelerden koştukça

Bir yanda algınabilirliği canlı varlığın,

Bekliyordu hala kimseye aldırmadan

can sağlığı

ağır ve soğuk. dağılıyor durmadan

Saçların kimliksiz bıraktığı, resimlerden

Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,

gülerdin içimize aylar doğardı

Unutmak ne cürret ihanetini

Terzi olsa da babam

devrik ya da eksiltili olamaya alışık değildirler..

Mutlaka bir şeyler değişmeli her/gün

Kimi duygular bir nokta gibi durdurur hayatımı..

Ağaran yakamozlarda

Bıçak açmıyor ağızları;

Sana geliyorum, yalnız sana,

İçin için akan gözyaşlarım var.

Her şeyi beni anlayınca anlayacaksın

hep "hiç"lere saplanan

tercihsiz yalnızlığımın arsız misafiri

Eğer hayal edebilir de hayallerine esir olmazsan,

geriye bir başına kalan ihtiyar gibi

Yollara düşemediğim bundandır şimdi

Gökyüzünü sahipleneceksin,

yarın

Akşam olmuş,

Kaçışımın sebebi yab-anlıktı,

Ben rehnedilmiş yelkovan gibi... hani akrep'i seven ama

Aradan yıllar geçmesine karşın, annemin suratında gezinen o korkuyu hala unutamadım. O zaman nereden gelip annemin suratında gezindiğini anlayamadığım o korku, yaşlanınca benim yüreğimde gezinmeye başlayınca böyle oturup bahar kuşu masalları uyduruyorum.

yüreğinin

HOŞÇAKAL

Tanrı bilir ki,

EDGAR ALLAN POE

yoruluyorsunuz. Gecelerinize gerilim makinelerinizin

Bana çılgın diyorsun, seni sevdiğim için.

İnsandık

gelmişsindir.

anarşiyi ezberletir sessizlik

Tüm yön, yanarım?

Hayatın çeyrek asırda veremeyeceği zararı

Şiirler yazmaya çalışmışım,

''ufak bir dokunuşa izin verirsem yarın üstüme basacak''.

haylaz militanından boşa akan cephane

duvarlarda büyüyen sarmaşığın

pul pul yapıştırmak vardı mektubuma

Kaçıyorum bugün senden gizlice

Bir melodi gibi avucunun içinden;

Yedek parça eller gibi...

Denizin dibindeki bir ateş çiçeğini

köpüğü öğrendim

dövüşür gibi yaşadı yolculukları

Bir tek gül kalmadı ömrümün bozkırında

Dalgalı denizde boğulmak

AŞK ÜZRE

bir de kuşlarla gelmeyi denesen

Aile hep insanın yanında olmuyor.

Kaçıp gitmek, senin için, korkmadan

denize hasret

Her mecnun yüreğinin beyaz kıvrımlarında

Kamburludur her söylenen?

Tuttum yakaladım kendimi

Uykusunu alamamış beden, acımış yağ ve

her yer ıssız

Anlayabilmek.

içindeki delinin ardından koşacaksın

Kımıldayan bir ihtilal gülünü

Hayatım yere düşüp parçalanmış bir vazo gibi ellerimde sanki...

Mezesiyle abdest tazeler damağım

başka kimseyi sevmeyecek ve bağlanmayacak olan

Gözlerimi açmayın sakın, bir de körlerin ahı kalmasın üzerimde.

baharın sonu bozuk yazı yaz değil buraların

ve gecelerin kar ürpertilerini

Çok değil,

ve ancak yeni bir yorumu oluyor aşkın

Sarsılan gök, yarılan toprak

bir ormanın gümbürtüsünü düşün

Gülümsüyor damarlarımda çiçekler

en olunmadık zamanlardan

Hüznümü ve acımı

nihayetinde oynanan ayrılık şarkısında çağlarken hüzün

Bir kadın siyah elbiseli adamın ardında

Sürdüğü ölüm.. el değmeden sevişmek sanki

dostça içine doğuşunu,

Toprak nasıl meçhuldü tıpkı istikbal gibi?

Duyup beni dinliyor musun

falım yanlış çıktı. oysa ne güzel

ne işim varsa kaleminin ucunda..

O, ot gelip, ot gidenlere acımalı. Sevebilen insan

karalama kağıtlarımda...

Bir tas çorba sarıldığı sefalet.

bu çılgın yalnızlığın bir tanımı olmalı

SARILDILAR

O zaman fark edeceğiz.

Baştan başa sevda baştan başa tutku

Dön artık yeniden rüyalarıma

Bıraktığın boşluğu yonta yonta binlerce heykelini yapacağım

yok/sunmam bir daha

ne upuzun yaşayacak cesaretimiz

"en güzel kızıl, bizim boyada"

Üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni

Uykuda kaldı...

Biraz bırakmış bilinmeyen günler geçeni.

Her adım son, her an son adımdır

karanlık gecede;

Bırak içindeki kuş sadece ellerinle

Bile Bile Lades

Bu öyle içten, öyle candan bir sevgiydi ki,

Onu vurmaya gittim,

nazsız eksik bir tamam oluyorum

Pervasız severdi sevince

sarı ceketimi çıkartmadım bavuldan

Özgürlük diye bir sözcük, üç heceli

her şeyin, mutsuz gözüktüğü anda,

sıradağların ateşe alıştırılan yamaçları

dalgaların uyumla hareketi

üstelik her gittiğinde iki parçaya bölersin kendini

hiç iyileşmeyecek yaralı kendini yoketmek

İki kar güvesi gibi sokaklarda seninle

Nasıl da unuttuk,

Oysa verdiğiniz kederler yetmez mi?

Bir dön ardına

sonunda kar yağdı ayaklarıma / kızıl yaz günü

Doğuşunu yeniden

Beni böyle bir İstanbul'a benzetemezsin.

Durdumu ki dünya

tüysüz bir oğlan gibi en dipte

sensiz de eser rüzgar çıplak ağaçlarda

alnında gezdirirken yalnızlık ellerini

Ahmet TOLU

Cümlelere sığmayan, acıyla anlatılabilen bir hasret.

İncecik bir perdedir mutluluk, yanar gider

Yalnayak

Kendini öven insanlardan kaç.

Sesin anlattıklarını dinlerken "ne garip ağaçlar onlar öyle" dedim kendi kendime. Sanki sesin sahibi benim düşüncemi okuyormuş gibi; doğru ilk bakışta garip ağaçlar olduğunu düşünüyor insan, ama bir süre aralarında yürüyünce insanın gözü o ağaçlara alışıyor. Hatta o zamana kadar gördüğün ağaçları bile unutuyorsun. O garip dediğin ağaçların bulunduğu yer göz alabildiğine geniş bir ovadır. Oraya vardığında seni ilk olarak rüzgar karşılar. Rüzgar öyle şiddetlidir ki, estikçe o uzun ve garip ağaçları bir, bir yana, bir öte yana yatırır. Bazen ağaçların uçları yere değiyormuş gibi olur. İşte o sırada ağaçlar iniltiye benzeyen bir de ses çıkarırlar. Eğer onların çıkardığı seslerden korkmadan yoluna devam edersen, küçük küçük meyve ağaçlarının süslediği ve yüksek ağaçlar arasına gizlenmiş bir tepeye varırsın. O uçsuz bucaksız görünen düzlükte saklanmış bir tepe. Çevresindeki ağaçların sıklığından şimdiye kadar kimse o küçücük tepenin doruğuna varamadı. Derenin öte geçesinden gelen o yumuşak sese, kalın ve tepkici bir başka ses karıştı. Yumuşak sesin sahibine "Gılgamış ́da mı çıkamadı?" diye soruyordu hırçınca. Bir süre sessizlik oldu. Bir "oh"lama duydum. O iç çekmeye benzeyen "Oh"lamadan az sonra da o yumuşak ses:

Nefes almak zor gelsede

Ne kadar ilgi ve ihtimam gösterseniz

Çünkü dudaklarım anlatamaz sana.

şimdi bağırsam uçurum gibi sesim

Yoktu bağlandığı herhangi bir şey

Dudaklarımdaki bu kuruluk ve damağımdaki bu acı tat hiç geçmeyecek gibi...

Şimdi binlerce yıl senin surlarında saklanacak şahmaran!

çakıltaşları, çağlayanlar

gece çekilmez her yerde hüzün

gelmeyen

yanıp bırakarak küllerimizi soğumadan

? Hayır olmaz, annen çok yorgun olduğunu söyledi. Emreden bir sesle de, yarın konuşursun, dedi. Sanki onların köylülüğünün suçlusu benmişim gibi, bütün gün tarlada çalışmayı kolay mı sanıyorsun, diye öfkeli öfkeli homurdandı.

Başımı avuçlarıma alıp sıksam ne olur

Biraz da serüvendi yaşamak

Bir martının gözlerinde uyanıyoruz.

Göz, gez, arpacık

Delice sevdiğim gelsen diyorum

'mazisizlik gömleğini giydirdin

silmeye çalışarak geceden suretini

özlemi hep denizeydi -

küredi bağrındaki karı

Döne-döne git!

Yollarda kar

? Ama ben bu akşam annemle konuşmak istiyorum.

İnsan ancak kendisine sevgili olabilir, diyormuşsun.

Benzemiyor bir rengi bir rengine enginin,

ve ısıtan yanını özğürlüğün...

Sen var ya;

Ruh Derinliğinde Acı Yüzleşme

Seni severse biri; herkes kendiyle bir dir?

Balyozun sallanırken havadaki sesi

kızmadım hiç elma kurduna

Şifa bekler

Kendisini varlığıyla ve güzel kalıntılarla belirler.

yitirdik arkadaşlarımızı

Kelebek öpüşleri kondurmalıydı aynadaki kendine

ayrı ayrı, dün akşam.

şiir tadında yaşamak

Gece sihir, gece

açık pencerelerden görünen

Derdin günün hasretlik;

Bitmemiş ilişkilerin üzerine ilişki kurma, acı çeken sen olursun.

Seni biri severse; ona kaçarsın birkaç günlüğüne?

deniz dibi gözlerinde ölüler

Yürüdü yürüdü..

belki birkaç sıcak gün daha

/Gözler yalancı şahit.../

Mahvoldu günlerim hüzün düştü gecelerime

söyle bana ey

Kurşun ağırlığında

çağrısız bir lütuf gibi üryan

Gözlerinin tek ışığının

vakur,

Her şey kendi rengince konuşur...

yarın yeni bir yeşillik büyüyecek

-Çiğdem?e-

Şimşekler susunca tükenir sesin

cesedim sahile vurur

varsa bir çaresi

ıslanınca yakamozlar

içimde bir uç uç böceği

ona isimler kurguladınız

Çifter aylar gökyüzünde

Aydınlığa öfkedir karanlık,

hem oksitli

ah herkes susuyor

Gecenin o sarsak,

Yağmur olmalı sözlerin

hasetten kaçarken tutulduğum kumkuma

ve sıcak bir el gibi alnında gezen

Ejderhalar oluyor,

O eski konaklar gibidir anılar

yalnızlığımız

Usandım taş basması günler yaşamaktan

Dinmez bir sızı taşıdığını

Cıgaramdan yanar.

ok gibidoğru olsam yabana atarlar beni

yorgun düşen akşamların gölgesinde

Unuttum onu da, kaç kişi vardı...

akışına öylece

Ya yarın,

öyle diyorsan öyledir

dalın yüksekliğince rüzgarda

Menekşeler nergisler yerine kuş ölüleri

Damla damla bir zehir karışsın kanımıza

sarılır ayaklarıma iskeleler

? Anneeee!

ıssız bir şehre gittim hiç gitmediğin

Bir açıklama ekle

Şarabın saygısına

Sevdikleri kıyıların gözlerinde

Yalnız sensin doğru söyleyen.

suçlu bizmişiz gibi

Ter, acı, toz

o kadar da sertim ne kadar yumuşaksam

oysa biliyorum hak etmem seni

içimdeki masum çocuk

yoluna gül dökenlerden fazla

Güvenmediğin biriyle asla flört etme.

Bir su sesi bir fesleğen kokusu şimdi uzak

ya da boğ beni koynunda

Gittiğin gerçek bu kadar herkese benzerken..

o insan kalabalığındaki

Öyle bir ilişkiye tutulursunuz ki,

kırmızımsı bir gün batımında.

bir umut sağanağı boşandı içime

Sonra çekip giderken bütün yalnızlar

soğuktu?benim için değil

Dostlarının yeri ayrı, sevgilinin yeri ayrı. Sevgilin için dostlarını, dostların için sevgini satma.

Yüreğim Yunus ́tan

Herşeye

nerde gördüklerim

anılarımda çatlayan.

Ah, o öpülesi ellerin;

Bir çağ yangını bu bütün

dalğınlığın geliyor aklına... Kendine bir kez daha

geceler kirpiklerime bulaştırıyor hazanı

Hiç birini kurtaramaz

Gözyaşı gibi titriyor mavisiyle havanın.

Kapıda karşılarım diyemeyeceğim sana, seni

boşluğa ünleyerek bulunur benliğimiz

Ev suskun, adam sessizliği bozmaktan duyduğu korkuyla yastığı bastırmış kafasına, yazgısına ağlıyor, eşyalar bile hüzne bürünmüş kadının uyandığı yatak darmadağın, odanın kapısı açık. Adam kendini hiç bu kadar çaresiz hissetmemiş, kadınsa suçlu. Yağmur başlıyor, kadın üşüyor, mavi renkli paltoya sarılıyor bu duruma alışmaya başlasa iyi olacak çünkü ellerini ısıtacak bir el daha olmayacak bundan böyle

Anılar şimdi o yorgun sular

Adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına

Suların bir yanı ateş bir yanı kara.

onun yurduna

İçmeyi beceremiyorum evet, ama içtiklerim yüzündende değil sarhoşluğum. İçerken düşündüğüm sen bu kadar etkilisin.

şehir hani tarihle modernize olmak arasında,

Göz yalnız!

Düzenbazlıklar...

Ama atıldı yine de serüvenlere

bir öykü: cılız ışığıyla. Susuz ve ışıksız köylerin

Hüzün pusu kurmuştur

Kendi kendime konuştum bazen evimde,

dağlarda, odalarda, avunmalarda

İçinde sevgini sakladığğın kaleyi daha da

ne mümkün sensiz İzmir uyansın sabaha

Bahar bende

belki yağmurları da

kuşlar fışkırınca

En güzel şiirlerimi söylemeden götürebilirim.

senin yaprakların kutsanmıştır

Oysa sen deniz ortasındaki şaşkınlığımsın

düşlerimde çoğalan

beni susuz bırakma

durgunlaşırdı bakışlarının derinliğinde

lal bir konuşmayı çağırdım uçurumlar topladığım eteğime

Ama aslında kaçtığım şey

birdenbire anımsamış gibisin

kuşların havada olduğu bir vakit

dinle bak, içindeki o lacivert uçurum

Yağdığını unuttuğum bir yağmur

Kendimden taşıyorum

Sadece uyan.

Kahra uçan kuşların kalplerinde

ve bütün gemileri yakıp

Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz,

Ne kapanan kapılar,

Türküler sal güçlü yarınına

Bütün yengileri, bütün yenilgileri

Yüzeyde kalır sevgin

utandım çünkü vefasızdım, duyarsızdım.

Tam görünümlü

sonu gelmez bir karanlık ve buhranmı gece

çok bildik hüzünler mi taşınmıştı yüzüne

boş denizin koynuna sığındılar.

Bütün için

Nerdesin sevdiğim söyle?

Daha dün doğmuşuz sanki

Kim bilir ne getireceğini doğan günün

aşkı öğretmek için celladını tekrar tekrar

ne de yeterince uzun ağıtlı

paslı bir bıçak döner yürekte

karanlığın tövbesi kabul görmezken;

Sana?bir gecede kal? demem.

Kanatlarım kırıldı...

Gün gelir anlarsınız;

yaşantımız özlemlerle güzel.

Bekleyip bakıyorum karanlığın koynunda

Ya da limanda

Sanmak değil.

ruhumu soydum çırılçıplak önünde

-DÜŞLERİN VAR GÜCÜYLE-

İçten içe bir şeylerin kanadığını,

buz tutmuş bir cehennemi yürüyorum

Gideni unutmanın süresi,

Biz, hayata dair

o kara hülyanın

kork be korku

geldiğin gibi gideceksen birden

söz kurak iklimlerin ırmaklarıdır

Suskunluğum, utancım büyük

Harrana?a sor

Kelebeğin kanadında büyüyen

bir bir denemişim bütün kelimeleri

Hani su olunca nasıl yaşayamaz insan

Bu şiirimi anlayınca beni anlayacaksın

şenliklerin ateşleri sönmeden geri döner

Müflis kemancıymış şimdilerde

Sana kavuşacağım gün

Koştum çöllere

Siz hiç bahara çiçekten yoksun girdiniz mi?

kollarımda uyumuş karşı cinsler

Akar gider ayrılık,

görülmedi böyle hiç

Bende ki ben bakıyor şaşkınlıkla,

sevdalar vardır

iki nefes ölmek

en az kırk yıl kadar hatırlı

Olum denizlerinin kürekçisi;

Soğuktan nabzı yavaşlamış göğsümde

Martılardan, mürekkep balığından

Birikti bir çamaşır ipine bile.

Taş gönülde ne biter dilinde ağu tüter

şişman, kızıl bukleli

Açarsın çiçeklerini..

Tanrım, gülleri

bir umuttum bir misillemeydin yalnızlığa

Düşüncen tüm benliğime sinmişken,

Öksüzüm, yetimim işte.

süzülen bir kuş misali akarken sonsuzluğa...

bağbozumu telaşlı uykulardayım

Rüzgarları kovala.

'Ben yalan söyleyebilirim ama sana değil'dediği

Korkular geçiren o kız nerededir şimdi

Sessizce çekilmiş dostların arasından

suların bölünürken bıraktığı bir sızı var

Hışımla gözlerime dik gök gözlerini

Sabahlara kadar ıslandı hayallerim gözlerimde

Yosunlarda ağlayan yitik bir defineyi

Öpebildiğin kadar öp uzatılan elleri

kaygısını;

ezip o kızıl yaprakları

Başka bir hayalde miydi?

Hesaplaşmamız mahşere...

ben ölünce

Bin ilmik atanı usuna

Bu benim suçum

köpürür mü hayatı besleyen su

kanadım

gözlerinde karanlığı dar hücrelerin

hani gökyüzünün bulut taşıyan hamalları

Yanmak neymiş

uzatsam ellerimi, eski bir otel odasından

Boşluğa bir boşluk katmadığını, kar yağdırmadığını yaz ortasında?

Birdenbire kaldırabilir ki eğik boynunu

Benim yüreğimde tek aşksın

gelmez

Gelsen diyorum aniden hani girdin ya hayatıma öyle

Üzgün olmak için..

Parmak uçlarımı anlamlı anlamlı omzuna bastırarak:

Siyah sevdasını.

sürüklenen beden de bu koşuş.

Nasıl da özlemli bakardı gözlerimiz; .

Hazeran gülünden.

Her şeye yeniden başlar

Ağıtlar parçalanır içimizde köz gibi

Şimal rüzgarları eserdi

Ben de sen olmayınca biterim inan

özgürlüğü gördüm

kuytusuna çekilir gün

yaşayacaktık!

Gerçeğe kanıp yalana aldanmayışım.

her eylul sonbahar olur yüzüm

ve anladım yalan bir çeşit oyundu

Sessizliği dinliyorum içimde

Halbuki şemmamme diye kalkan ayaklar

yoldan çıkabilir apansız

bir sinir birikintisi olarak karşılamaktan

uyumasam,

Bir gün, bu öykünün sonuna gelince

Çok iyi oynadın bu aşk oyununu, Sonradan anladım, bu oyunun sonunu, ışığım demiştim. Ve anladım ki, hakketmemişsin. Sen sevilmeye değmezmişsin. Artık?Yüreğim? değilsin benim Artık sahibi değilsin yüreğimin. Bilmedin kıymetini sevgimin. Artık sebebisin kinimin, nefretimin. Şimdi nefretimi ölçmeye gücün yetmez. Sen hiç sevmemişsin ki güzelim. Kalleşçe hayatımdan çektin gittin. Bu oyunu sen bitirdin, Hem beni hem kendini kaybettin, Sana?Yüreğim? demiştim, hakketmedin. Oysa ki Aşkların en güzeli, vazgeçilmezimdin Çocuklar gibi masumdun. Yanına geldiğimde cennetim, Yokluğunda özlemimdin, Şimdi ne yüreğim, ne çimen gözlümsün, nede ışığımsın.

nasırlaşır seven yürek

bekleyen geçim an?ı,

balböceğini zehirler çiçek

Gözlerin aydınlatacak her yeri

sen git ben kendime bulurum bir meşgale.

üç nokta konar hasrete

Ulaş Başar GEZGİN

Yüzyıllık bir yağmur başlar

Yeni bir şarkı için

Yavaşça geri gidiyorlar

Rüzgarlı bir akşam vakti

Bazen hayatla inadına dalaşmak,

Derinden bir tren geçer

Gökkuşağında aynı renk

eskiyince yüklüğe kaldırılır ya yorganlar

özdemir asaf

Ne de dönüp bakardı geriye bir kez olsun

ne kadar çok beklersen o kadar çok üşürsün

öyle her günün ardındn yeniden doğamam

Nasırlaştı dilim.

uçurumu sezdik

zamanı ötelemenin,

Örümcek yuvasına bırakır ellerini

Bize bizden kalan

gelip saçlarıma dokunursun ya

İçimin ırmakları kurudu / bütün yapraklar soluk

Düşler bile umutsuz

O bir beste değildi: Kuşlar ağlaşıyordu.

Sadece ben değil dost düşman herkes uykuya daldığını

Yerinden kaldırıp bir ağacı

Benim yanıt vermeme kalmadan babam:

Yer gök yapayalnız

Karanfili güvencindir ansızın

Adının üstüne

KederLerde boğ beni

bakışın var ya

Boş sokaklar

Ağlamayı, kalem ve kağıdı...

Canının yandığını anlatıyor,

düşüncen.

Kuğularla dost ol,

Çıkamadı nedense, kurtarıcı peygamberler,

Kıyıdan bir gölge uzar sonsuza

Bir kuş gibi uçacağım özgürce.

terk etme ne olur düşlerimi

gece ayaz

bozmuyor kırdaki evin yalnızlığını

Oysa Nuh''un Gemisi''nde bile

Yüreğin yol gösterecek karanlığa

ama sen ölüm yokmuş gibi sev

Okyanus derinliğinde

Böyle dingin elle tutulur bir hava odadaki! Nasıl bir zaman? Bir yağmur kaçamağında böyle insana dokunup kaçan! Kalıcı bir lezzetle, odaya sızan. Gitar ve kemanı yalayan... İnsanı düşünceye, insanı yollara savuran... Saldırır gibi. Çok sıkılmış bir kemerde tıkalı kalıp dışarı çıkmaya çalışan bir nefes gibi... Hiçbir zaman okuyamadığın -pes- gibi... Kilitli sandıkta saklı kurutulmuş bir sarı gül gibi. Botlarını sıkıca bağladı ilkin! Yatak odasından şapkasını vestiyerden gocuğunu aldı. Bir sigara yaktı. Üzeri resimlerle dolu pembe sokak kapısını açtı. Yol resimlerine baktı ayak üstü. Uzun apartman koridorunu geçti hızla. Merdivenleri ikişer ikişer indi. Gıcırdayan apartman kapısını açtı. Nasılsa arabada antifriz vardı. Dışarı çıktı. Arka sol lastik biraz kabaktı! Az ötede parkedilmiş arabasına yöneldi. Yine aralık kalmıştı cam! Kapıyı açtı!

Ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde

Hep acele etmem bundan, anladım.

Parıldıyor, ışıkların düşmüş gönlüme.

bana mutlu olup da sevinç gözyaşını dökmek

Hüzünle bileyen direncini.

gideceğim rüzgarın oğlu ey!

sana da gülümseyeceğim yarın

adamları

Vedaya kalkan eller bazen inmez yerlere,

Dünyayı değiştirmeye başlar

tutunmak isteyip de uzanılamayan

Hiç eskimeyecektir,

Denizin koyu maviliğinde

Kolayı yok bunun..

Senin olmadığın yerde ne olduğunu biliyorum

Olmayın.

Kim sevmek istese hor sevmiştir çünkü. Soldurmuştur onu. ''Biri yok mu?'' der,

Onu qörünce daha da hızLanmasın

Birinden birini seçmeliydim bir an önce,

Ay karanlık...

deniz şarkılarıyla çağırdım seni

Hep düşürmekten korktukları,

hiçbir yerde ortaya çıkarmayacakmışsın...

AYRILDILAR... NH

kirletmelisin.

zehirli tadı sarıyor şimdi sevginin yaralarını.

Karacaoğlanca coşar

küçük ölümlere sığmaz devasa hüzünler

Apansız gözgöze geldiğim.

soyu tükenen bir bilgeydi belki de

inceden

En güzel anında

ey kendinin işgalcisi

İkisinden birisi ikimizden biridir.

Türküsünü söylecek kimsesi kalmamak ayrılık.

Ağaçta bülbülün sesi değişti,

Ve duvarlara asılı resimler değişti.

Yağan yağmura inat

Orda zembereksiz bir saat

kan ve kin biriktirilir yontulurken dağlar

Hüzünlerle kurulur gidenlerin ardından...

İçimi titreten bir sestir her gün.

Bir bardak çayınız var mı

ilk kez görürmüş gibi

Başı boş gezinen sahipsizliklerdi gördüklerim?

dağ yıkıldı

okşa başını

Doldurulmaz geride bıraktığı boşluklar,

Ki serüvenler daima büyük aşklar

Bir suyun ürpermiş aynasında

Sadece fakir biriydin sana göre

Bilsen ne acılar yaşadı ne kadar ağladı bu yürek sen gittin diye

Özlediğin, gidip görmek istediğin-

Kimsesizliğim gövdesi en koca adamda dahi bitmiyor..

Maziye karıştı şimdi yeminim

Gidişlerle bitmeyen özlem sarar her yanı,

Şartlar ne olursa olsun yapanlar.

boştu ellerim

Seviyoruz, seviliyoruz.

Bu hicran, bu yangın

Tıpkı yıldızlar gibi, yaşam da görkem ve neşeyle parlar.

ne kadar düşeceğim,

ve bu iki hokkabaza aynı şekilde davranabilirsen;

Niye çaldın kalbimi niye girdin içeri

anlamlı

Sırtımda kırk paslı bıçak kırkyerimden kanayan

Görmeli'dir, eskidir, yaşamış'a dönmüştür

Yıldızlar çarpışırdı gökte

uygarlık kargaşasını aşıp

kümelenir toprak sızı

ardına bakmayan aşk kadar mağrur

prensesler iyi bilmeliydi

Siyah şemsiyeli bir adamın

Dünyada bir yerlerde bulabilir miyim seni

?yolun adını göçebe yazar? diyor yasalar

gerçekleşmeyen bir eğlim,

İkinci el duygunun,

Her şafakta, her yudumda

beklentilerinin sinsi tetiklemesidir yaşadıkların

Hala aynı bestesindeyim hayatın

aşkın göçmenlik çağı baslar böylece...

Artık bir derin sızıdır

ne yağız bir at yapmıştım dedemin bastonundan

söylenecek hiçbir şey kalmadı dercesine

-Baktım

ELVEDA!!!

Çekilip bir kıyıdan izliyorum denizi.

Aslında ayrılmak bile denmez, zaten ne kadar berraberdik?

iyi bir teşhirdir

renk taklit iz belirsiz

Kaçıyorum

Seni seviyorum diyor kadına

Şimdi insanların en güzeliyiz, en iyisiyiz elbette.

Döner misin bilmem günün birinde?..

özlemlerimin acısını çekiyorum

yarım kalmış bir uykuydu hüzün

ölmekte olan parmaklarına

Ben ölünce

içimde arardım gökyüzünü

ahım var bu yazdan,

Gözlerimi

Oda benimle geliyor

Durup beklemeye, geri dönmelere vakti olmadı.

kopsa da kalacak birer parça dünyalarımızdan

çarşaflara seriyorum sensizliği,

Sevdalanmak gönül işidir gülüm

İyiye açık dudaklardan hızlanmış

ÖZDEMİR ASAF

dinler insan?

Hayatında nelere sahip olduğun değil

Acımasız fırtınalara, akıl almaz korkulara direndim gelecek tüten anlamsız heveslerle

Sınıfın en güzel kızına aşık olmuşum,

Kapıp kaçıyorlar dalgalar

sınırsız teslim oluşun

yırtar atar yazdıklarınızı,

hep seninle?

göremeyecektik yüzünde

kollarını kısa tutsa sarılırken bana

sarıp sarmalıyor

Kader oyunu değil bu

Denenmiş yalnızlıklar kentinde

Boydan boya lacivert kesecek her köşe

Ceylanların

Sonsuz sandığın yaşam

kumu arıyorum.

Gözümde tütüyor

ve yaşam devinir..

dediğim ömrün;

sözünü unutarak

Açma kitap kolilerini

Kimbilir...

şiir bu, varır başına yine söylersin

Ben nasıl kanayım ayazına

Alp dağlarında

Kırmız kurdelam;

çıkıp bir dağa kırlangıçlara söylesen

? Ben yıllarca bekledim, ama sen şanslısın. Biraz önce bahar kuşu demiştim ya, işte o yapmış, dedi. Mavi atlas entarisinin eteğinden bir parça koparıp bileğimi sararken de:

dalgalar ayaklarıma ayaklarıma sarılıyor,

Belki bir beklediği vardı.

Çaya batır bisküviyi ofiste

Gümüşlerin hüzün rengi

savruk gök. buruşuk deniz. yitik dağ.

bir panik hali görülecek halk arasında

Kahpe faklarında gizlidir,

Kalbim kör

en çok seni sevdim bilirsin sırlarımı paylaştım

gözlüklerini çıkart da gel

Karpuz iyi çıkmadı, beni yordu.

Her yalpalayan adam sensin

alışkanlıklarımız

yaşamaktan bezdirensiz ""sen""...

sevgilerin sevilenlerin tek vazgeçilmezidir...

Sabahleyin uyanır uyanmaz annemle babamın odasına koştum. İçeride kimse yoktu. Yatakları da darma dağınıktı. Odanın her tarafını aradım, belki babam bahar kuşunu yakalayıp bir yere saklamıştır diye. Ama hiçbir yerde bahar kuşunu bulamadım. Üzgün üzgün dolaşırken odanın içinde, yeni doğan güneşi mi seyretmeye, yoksa uzaktaki ormana mı bakmak için bilmiyorum, ayaklarım beni pencerenin yanına götürdüler. Sabah rüzgarıyla dalgalanan yemyeşil buğday tarlalarının ortasındaki yüksek alıç ağaçlarına bakarken, yine bahar kuşunu düşünmeye başladım. Uzaktaki tarlalara serpilmiş alıç ağaçları birden bire küçüldüler, dalları bir yandan, meyveleri öte yandan sarkıp sallanmaya başladılar. Meyvelerin renkleri öylesine canlıydı ki, meyvelere vuran güneş ışıkları birbirine karışıp gökkuşaklarına dönüşüyordu. Ben sabah güneşinin oynaşmasıyla oluşan bu canlı renk cümbüşüne bakarken, meyvelerden yansıyan gökkuşaklarının uzaktaki ormanın üzerinde birleşerek koyuyeşil bir yol oluşturduğunu gördüm. Heyecanla o yolun beni bahar kuşuna götüreceğini düşünürken, ahşap evimizin tahtaları arasından süzülen rüzgarın çıplak sırtımı buz gibi soğuttuğunu hissettim. Üzerime bir şey alıp gelmeyi düşünürken de adım adım bana yaklaşan annemin sesini duydum.

duvar taşımaz o yükü, eski bir sevgilinin

Albenili ve çimenlerle örtülü boydan boya;

Önümü kesenlere

Tutsaklığımız,

saklı kaldı

Hissettiklerimizi golgeliyor, yansıtmıyor mu gerçek kimliğimizi?

Kırmız kurdelam,

ellerim sonsuzluğu arayacak ellerinde

Ayrılık sebebini yükler masum kadere,

suyla ilişkimize tanıklık ettim.

ne bana ne sana kaldı

Bilerek içiyorum bu hükmü.

Küstüm çiçeği gel zaman git zaman sevgisizlikten yakınır.

onlar ki dilsiz ve sağırdırlar

Aşık olmanın ve aşkı yaşamanın çok çeşidi vardır.

Dürüst kaba ol, eğreti saygılı olma.

dağlara tırmana atlar gibi

Ve sevmeli

İnanmazdım aşka ama sen ah sen

Düştüğün anda seni tekmeleyeceğini düşündüklerinden bazıları

bir şey beliriyor. ne zaman ne de gölge

Gelip bana ağlıyorsun

karanlıkları tuttu aydınlık

Bu hep böyle...

Bitsin artık bu yaLnızLık

anılar gidişine dargın

Ve unutmadım. Belkide unutamadım.

Kanatır boydan boya sevgiyi,

ayrılığı kuruyan dudaklarına

Küçük ağaçlara bağlamış

Bir karanlığa bakıyorum bir de zamana

mavileşen yıldıza sor

Saatlerce ağlamayı,

bu dizeler

Yokluğa karıştığını farz edip,

Güçlü kapıların arkasına kilitlemesem kendimi,

Bir yüce sevda peki şimdi nerde?

Varacağı yere varmıştı çoktan.

Kırk yıllık bir rötar yapmış Erzincan treni

Her şey kendi dilince konuşur;

CEZMİ ERSÖZ

Niyeti bozuk bir dava

? Senin cennetin var Ömer, cenneti olmayanların da bahar kuşu var, dedi.

zemheri. Tipiye karışır erkenci çağla, çiğdem?

şimdi herkesin bir sen'i var

Küçük kuru dallardan

dağların arkasından

ANILAR GİDİŞİNE DARGIN

muzdarip yürüyordu... Adam da... Yürümek hiçbir şeyi

edepsiz bir filmin başrol oyuncusu

Sokul yanıma sen, ellerin sımsıcak kalsın

Hiç kimse bunu farketmemiş.

keşke ben söyleyemeden anlayabilsen

ve vakur bir damla olmak

Leşleri martıya

Eşkali çizilmiş bir elem.

Yumuşacık kalbimizin fark edilmesi,

gözyaşlarımın çaresizliğine

Kör, karanlık

bir zaman avundum öylesine.

susmak gerekir bazen

Günler sonra babamla görüşüne gittiğimizde, annem karyolaya bağlı olmayan elini uzatıp saçlarımı okşarken:

konuşmalar kifayetsizdir

kapanmamış bir yara da...

Sokaklara indim

nerede arayacağım kendimi!

Melek yüzlü güzele

Taşırken yorulan ben

Kimler geçip gidiyor?

ve bonolar, çekler, borçlanışlarla

Kuşların olağan göçü sanırız

İnsanları kaybediyorsun diye ağlayıp sızlama, ama kazandığın insanların değerini bil.

herkes o yolun taraftarı olmayabilir

Sana duyduğum aşkı,

Anlat uzak kıyılara

incirin sütü kara!

cam kırıkları hala kanarken yüreğinde

Bir yankıdır

Saba makamında hüzünlü adımlar

İyi ve güzel davranamamış birinin yansısına.

Dağa, taşa, karıncaya

seni görmeyeli

umutlara

uyku her şeyin ilacıdır demişlermiş

Denizin mavisine dalıp gitmek ister gözlerim

Susmak istiyorum,

Olduğu gibi anlatacağım ne varsa,

ağlayan bir martı gözüne bakar avunurum.

Bitmeyen yalnızlıktır hasret

kavuşmalarla aranda kan uyuşmazlığı

Kirli havanın

Bir hücrenin kalbi

Sökmek parçalarcasına atmak için uğraş verdim, veriyorum, uğraş vermeye devam edeceğim.

Ver bütün acılarını

Bir kavanoz umutla başlayıp

tirtir titremelerin,

Yudum yudum içerken sevdayı, bir kelebek kanat çırpmalı, narin ve ölümsüz kanatlarıyla.

al bana getir

Alıp gitmek kendimi,

bir düşünsene insan nasıl yaşar böyle

ah herkes mi susuyor

Bir düşünsen yarıyı buldu ömrün.

bense bir aciz mevsimdeyim,

ucuz sokak agzı

bırakamam!

Gecenin bitmesi ve bir daha gelmemesi için.

gömleğimi giymesinden korkmadım;

atalardan çalarak eskimiş zamanları

Ve şehirlerin

Bir taşlı okul yolu mu

Yaşamak şaşkınıyım, bağışla.

İnsanın en görkemli yanı yaşamak ve susmak belki de

Biz seninle çok uzun kışlar geçirdik.

yağmur çamur tanımaz bir seldim'

Kadınlar her şeyi görürler. Göremediklerini duyarlar. Duyamadıklarını ise sezerler. Dişilik yalnız algı kapılarını değil, bütün telepati, sezgi, altıncı his ve üçüncü göz kapılarını açan LSD, Mescaline, Psilosibin kadar güçlü bir

Birini seversen sen; buna inanamayabilirim,

Maviliklerde sarhoş olmak.

Ömrümüz bu talana layık değildi.

Sevgini yırtıcı bir kuş gibi yetiştiriyormuşsun.

Damlar içime

Tutan bir el ile inceldi gözleri.

Ayrı Ayrı

anlatmasaydım;

ne beklersin

Vatana millete duyurulur

Küçük küçük taşları

? Elimden daha yumuşak, onu tutabilirsin, dedi.

Koparmış en büyük fırtınasını sensiz akşamlara,

şaşarak öğrenirsin

Yedi yaşında başlarsın okula, sayma ondan öncesini. Sonra, yıllar yılı gider gelirsin, kara tahtalı değirmene, berrak zamanını öğütmek için. Yirmi iki civarı alırken diplomanı, tüketivermişsindir üçte birlik zamanı...

bana türkülerini söyle

Şiir dolu, sevgi dolu

Bazense ağlamak istiyorum doyasıya...

güneyin

istemiştim ki Tanrıdan

Adını sevgi koydum, soldurdular.

üstünü kaplarken beyazlar

içten, zor olan

Niçin, nereye koşuyorsun çatlarcasına

Akdenizin tuzu gibi

kükrediğinde

Bir rüzgar esti taaa eskilerden,

Ağladığımda gözyaşlarımı silen ellerin için sevseydim keşke seni?

Çektin ve gittin.

ne onunla olur, ne onsuz...

Mutsuz olduğu,

engel olan bir şey var biri var

Yaşama güveyi girdiği günle birlikte

Uzun bir süre düşüncesi bölünmüş insanlar gibi sustuktan sonra,

Hakim, savcı dostum diye

belki de gitmektir aşk, sadece gitmek

Bir kiraz ağacının

yazmak için masalını köklerin, aşıboyalarında

şanım gülsüz özlemler kahramanı

benimki zincirsiz,

kapının eşiğinde, ufalanan renklerin, saf kokuların

Kalemlerden direkler

K. Tazeoglu

aynı kuş yankılanıyordu içimizden ikimizin de

Başka diyarlara

Hatırlamaya çalışıyorum

başlıkta başka kimse var mı senden benden başka?

hiçbirşey dinlemez kederin dörtbaşı mamur hükümranlığını

gecenin tuzağında vurur kahırlar...

Ey yar hiç mi soran olmadı?

alnımdaki lekeler eylül ıslıklarından

Çünkü bence şimdi herkes gibisin

el ele dolaşırız da yağmur yağar

Ya sus git, ya konuş gel, ortalarda kalma.

Bir Salkım Üzüm

Bazı yayılıyor bir dinginlikle ufka dek,

Bu nisan akşamı gözlerimde

sen bir İNSAN olursun oğlum?

içime konuşur gibiyim nicedir

İnsanca yaşamaya...

dünyanın yeni baharına

Göz yaşlarınızda bilinçaltınızda,

Dinlesem, ses dokunur. Kuş haylaz.

sıkıntı, kasvet, zehir... günaşırı intihar...

çok sanat müziği bir kelimedir

İlk günüymüş gibi okulun

söylesen

ama olmuyor

Dışarıdaki güneşe bakıp gülümse ve önünde koskocaman bir gelecek olduğunu unutma.

Yoksun?

bölünce küçük küçük parçalara.

hayata küstürüyor

ellerini uzattı ben uzandım

Cahit Sıtkı Tarancı

Yine çaresizlikle asarsın sözü gize

Dağ başındasın;

yatar Boğaz?ın sularına

Ötesi Yok

Terim anlamı,

Marifetler kibirlenip, ihtilali yaşatmadan ellerime.

Sana yazılanı...

Zamanın önemsiz olduğu

seninle dinlediğim ağustosböcekleri)

Bisikletinle çık dışarı

durdurmayan namerttir,

Kız çocuklarının perçemleriyle oğlanların afacanlığı

gölde baraj kapağı aklımıza...

'Aşiyan yolları'

Sezai Karakoç

Yordu beni yaşananlar.

o dehşet hışırtısı yüzünde oynaşan yaprak gölgelerinin

Güzelliğin geçecek

O kutlu düş-o kutlu düş,

Öyle yıpranmış ki

sözlerinden sesime dökülen yorgunluğu

Feryatla figanın arasında?

Bugünü benzetmemek için düne

Ayakkabılarının arkasına bas

tarifi yaban

Dalgalarla dans ediyorsun

Senin için biriktirdiğim yağmur suyunu, bir gül ağacının dibine dökeceğim.

Yorgun ve kırılmış gibi en ince yerinden

hiç aşık olamamak.'

ayrılık gözümde yaş bırakmadı

Susuyorum

yanlışlarla dolu olsa da senden izler taşıyan tarihine

Aslında yakamıza yapışmasaydı aşk

korkunun göstergesi sizi yukarıdan aşağılara

yüreğimdeki tını.

Ve topal nice aşk

Çeliğin de mayası var..

Başını kaldırıp önce güneşe, sonra da dereden akan gümüş renkli suya baktıktan sonra:

oradayız biz: yaşamda..

Dolmabahçe da çay tadında...

bir çocuğun gülüşünü düşün

DALGALAR SESSİZ DENİZ SUS PUS

büyüyor avcumuzda.

sen mumları devir, nasıl olsa tutuşur perde

Yıldızların gökyüzünde ki dansını izlemek, ulaşılmazı bilmemek...

Hiç kimse bir aşkı

toprağa dönmek kolay / ah

Ve yırtıcı sesler.

Sana?bir gecede kal? demem

suskunlaştırdı çığlık çığlık yürekleri

"bana ne... kendi seçimi"

bir tek ıhlamur ağaçlarının kokusu

bir turnusol kağıdıdır acı

Sayfalardan hep taşıyorsun

Kendimi getirdim sana

Yalnızca sevdiklerimi

Tıkandı geçitler yollar kapandı.

Duvarları aşmaya...

akortsuz bir müzik gibi.

susmak nedir bilmeden ötüyor hala

Hiçbir dilde anlatamıyorum kendimi.

vaktin olduğu bir zaman

flamalar düşer yerinden

Balıkların sesine kulak vermelisin..

Kelimelerim yorgun düştü

Kadın dönüp bakıyor adam susuyor

Bir akrebin gözlerinde ölümü

Kuşatıyor yolları, aşkı ve ömrü

Güz bıçak

Mavi bir sevda sunuyorum,

demir döküp

kaygısız büyüdü umutlarım

Alıp başımı gitmek isterim

Vaktinin geldiğini anladığımda,

derin bir kuyunun hüzünlü şarkısıyla

Hangi kahvaltı sonrasıydı?

cepkeninde Üsküdar

tüm vefasızlığımla yinede kapındayım.

Mecnun gibi şaşkınım.

bir çocuğun beyaz düşünü

kendimden kurtulup

Unutmak istemis tüm sayfalari kapatmis yeni bir yol almistim,

Yüreğin üşüdüğü gün

? Sevgi? diyor, ? kararsız? eksiliyor azar azar?

Yan anlamların bulanık denizlerinde

Ama susmaktan sesimi yitirdim

rüzgarda koynuna kapatabilirmiş de kendisini

Saatlerce bekliyordu köşe başında

seninle oyun oynayamam ben gece

Bu gece

Ferhatı gördüm.

yürüdük ıslandık çocuk gibi

Kerem de kimmiş

Bize yer kalmamıştı.

Teslimiyet onlara cahillikte

İstatistik yasaları ne söyler bilmem ama

/Sabaha karşı.../

çölünde mahpus herkes

İnadına yaşamakta...

Yollar ayrılmayı

işkence odalarında...

Kadehime dolduruyorum seni, yudum yudum akıyorsun genzimden, çok değil kısa sürede kana karışıyor ve dolaşım yoluyla kalbe ulaşıyorsun... Tüm vücudu kaplaman saniyeler sürüyor, sonrasında sen olmaya ve beni görmeye başlıyorum. Evet değişim biraz sarsıcı oluyor ancak hemen hemen herşey normal. Yakışıksız bir duruşum var karşında, bu kadar çok içmemelisin diyorum kendime, üstünkörü ve anlamadığımı düşünerek. kendi söylediğim hiçbirşeye kulak kabartmıyorum. Ertesi gün hatırlamayacağım nasılsa diye. Bana söylemen gerekenler geliyor dilimin ucuna, senken bile konuşamamak ve ben, senin gözünde bu haldeyken, tam olarak kendimi anlamıyorken, senin bana söyleyemediklerini duymak hiçbir işe yaramaz diyorum. Afaki değil ama yakışıksız bir duruşum var nede olsa, boşuna içiyorum. Ben sarhoşum, sen karışık! Gözlerim ağırlaşıyor, yavaş yavaş siliniyorum gözlerinden, sesler uzaklaşıyor git gide ve ben uykuya dalıyorum. Sonrası hep bir kısır döngü!

Oysa tuttuğumuz balıkları bile

Bileklerim boşluğa iltica.

İşte öyle

Ya da yosunlu bir tekne parçası

çünkü çok karışık aklımız

ve sen bir direnç kalesi olursun o zaman

Alev alev yanar ararım seni

Kendi özgül tarihinde.

biz taşıdığımız aşkın yarasındayız

sana ne yaptılar sana ne yaptılar

ve çekingen bedenini

Boğazın rüzgarında

yüzünde gülücükler esti

dağlar iteklendiyse, kenara çekildiyse bir nehir yatağına sırıtarak

Ürpertsede bir şairi her zaman

Yalnızlığım kalsın hatıra.

İçmeyip de ne haltedeceksin?

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden.

Neredeyse bir ikilemdir, biri adanırken yalnızca

Meçhulümüzdür nasıl bir ölüme gelin gittiği

el kapısında bir yetim kadar mahzun

bu imtihanı ben kaybettim

- Anan çiçeklerini sular sabahtan akşama

sökün taşlarınızı!

gülüşünü ekmek için

saklandığı her bir köşeden

bu tomurcukla kutlaşan buhar

dedi çocuğun gözleri

Bana verebileceğiniz?

? Olsun, sen onu görmedin, ama o senin yanına kadar geldi. Bileğini gagaladığına göre seni görmüştür. Onun seni görmesi de yeter, dedi.

Ayrımına bile varılmamış o yangın günlerinde

gülüşürken kızlar

Ey o büyük yolculukların ürperten heyecanı

Evrenimde toprak kokusu yoktur.

Defalarca kötü eller tarafından yerlere atılıp tekrar yapıştırılmış...

Bir çırpıda çözüvermiştim hayatın kare bulmacasını

senin duyguların.

Karın yağdığını görünce

Siyahtı damlalar da

Ateşten sıcak bir tencereyi yanmadan alabilirim

sararmış sarkıtlarını kırmadan

Bu özlem bitse

taze is ve zifir kokan kokular getirir

bakmıyorum nereye kadar,

kudretli topraklar - -

dostumun üretken gülüdür diye

ve müzmin bir besin eksikliği,

İster zindanda ister sürgünde

falım yanlış çıktı. bir çocuk kurşuna dizildiyse doğu?da

Türküler saklardın derinlerinde

Sözler rüyamdan fışkırır

Son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:

Daha doymamışız yaşamasına

göğsümde taşıyayım seni

? Dün geldim, dedi. Soluk alırcasına.

güzelliğiniz çoğalıyor, öldünüz mü

Birlik yine sevgi

Bir kuple sitem okunur önce

ürperiyor. Sizi aşan sözlerinizin yankılarıyla

? Kimin gelme zamanı, diye sordum.

hep ardımda nemli bir ben bıraktım

Biraz içliydim

öldük biz de bir belirsizlikte

Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.

yürümesini, konuşmasını, büyümesini...

Utandırmak adına, yaşama sevdalı.

Öncel İpekçi

vurmuş

çok gören,

Kerem?e sor

kar sesini

sığından vazgeçerek/boğulmak istiyorum...

Son zamanların

her çocuk başı okşadığımız

yüreğimdeki zehirli çiçeği

Ben vazgeçmeler ustasıyım.

Safça düşün

Ne araya yolların girmesi,

Duydunuz mu?

en son terk ettiğim yeri hatırlamıyorum

gönülden boyun eğer yaprakların

sessiz, isyansız, çaresiz içime akan

Sığınacak kaçak nöbetçi düşler arar yüreğim

Biri bir zincirle ya da bir şapka kenarıyla özdeşleşerek

Seni Sevmek

yerin

rüzgarın gövdesinde açtığı yaralara

Gizlice. Sürtündükçe kıvılcımlar saçan

Ve ele verirmiş,

sesini duyuramıyordu

Beni, bana.

daraldıkça çıkmazlar

Allah'ım üçüncüsü olmasın

Şimdi şairler ağlıyor bizim yerimize, bizim halimize...

Üzerinde ilerliyor yorgun argın gemimiz,

Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.

Türkülerim sazıma inmiyor,

Gün Eksilmesin Penceremden

hüznün ve uzaklığın varlığı birdi

dalgalarda gülüyorsun

Hayati tehlikesi var diyor doktor

Yaşadığımı görüyor musunuz? !

Bir vahşinin pençelerinde solan

ne çok yalnızlık bu!

İnan ki çözebilseydim,

üstelik giden şimdi benim ya

turkuazın

Gelsen diyorum ummadığım bir anda,

perişan olur

Yeniden sustu. Sabırla sesin yeniden konuşmasını bahar kuşunu anlatmasını beklerken sert bir rüzgar saçlarımı okşadı. Öğlende sıkı sıkı sarıldığım büyükçe taşa koyduğum başımı kaldırıp vadiye doğru yeniden baktığım zaman, güneşin gözlerini süzerek dağların arkasına saklanmaya çalıştığını gördüm. Fırlayıp ayağa kalktım. Vargücümle evimize doğru koşmaya başladım. Soluk soluğa evimize vardım. Bütün odaların kapısını açarak anneme baktım. Annem görünürlerde yoktu. Taze lavaş kokan tandır damında oturan babam, güneş yanığı yüzünü de aydınlatan akları iri gözleriyle bana baktı. Sakin bir sesle:

aklıma ilk gelen karşılığıydı aşk.

Beklemenin korkunç zehiri öldürmüyorsa beni;

kabullendiğin,

Hissedilmeden, el değmeden, sevgimizi göstermeden.

alacakaranlığı ısıtan o rüya,

dik duruşlu hüzünler yazıyorum

Rüzgara verdiğin yüzün

Korkulu bir rüya gördüğünde birden silkinişini...

Sana ben bu ciltte binlerce sayfa,

yanlış bir uykuya sızan dili gerçeğin

nahif güllerden geçer aynanın sırrı

ve tek başına

Bilenler bilirdi

Son ozanı ben olayım bu özlemin

Mutlu mu mutlu

Parayla ölçülmeyen sevgi saygı borcunu

yapraklarım düşer dallarımdan

Hiçbir yanlış yapmamıştık.

mahkeme ilamlarında gaip

En çok maviyle hüzünlenirim

Hem kızdım hem güldüm halime,

oysa bir adım uzaktım sana

Bir ilişkiyi kafanda bitirdikten sonra iki çift tatlı söz, iki damla gözyaşı için asla yumuşama.

bir yeşil sürüyor ağaçtan

Biraz dostluğunuz var mı

Sahafa düşmüş bir kitap

Ay ışığı olmalı

Gerisi fırtına, gerisi sel

Şimdi anlıyormusun gidişinin neden ayrılık olmadığını,

Kaç yıldır ki, yaşamın uğramadığı mezarlıklar gibiyim, içime binlerce ölü gömülü. Dolaşıp duruyorum ağaçların dökülmüş yaprakları arasında, sonbaharın sarı soluk yüzüne sürüyorum yüzümü yaprak yaprak... Ağaçlara baktıkça nedenini bilmediğim ama acısını duyduğum sararmış hüzünler kaplıyor içimi.

Öncesi bir hal;

bir filmde izlemiştim, eminim

-BiÇare-

Temiz yüreğini!

Rengini çaldım

Bir mermer yarılıyor yüreğimde

bir özlem kalır geride

İliştirilmiş bir hayat.

edimedik dönemeçleri

Dost dedigin;Radikal olmali;

Ben ettim!

Yeni sevmişiz

Kayıklarla kayıkçılar

Anlaşılması güç.

Demek ki, biz seninle birbirimizi yaratıyoruz

yerine ulaşmayan bir mektup gibi

Hayır, etmedik.

HÜZNÜN KUŞLARI

Devriyeler basıyor karartılmış evleri yine

gazetelerin taşra bakısında Kayıp

Şiire acemi!

güçlendirmeyi geçiriyorsun aklından.

Başdöndürücü ve anısız,

duvarlarin dili yoktu...

Kim bilir kaçıncı kez

fakat az önce alıp götürmüşler gibiydi toprağa

Ya beklesem ya da gidip arasam.

Aynı ifade

Görüyorum açıkta demirlemiş sonsuzu.

şimdi aşılmaz bir sınır

Yoruldu yüreğimin sinir ucu

uyku suydu

Yapay ışıklar yetmiyor gecenin ıssızlığını bölmeye

Ama bunu nasıl göstereceğini bilemiyor.

Bir kız kadar güzel, bir çocuk gibi temiz. Gemi gitmeye, yol bitmeye,

tadı başka..

Sevgilim gülümse, her şey unutulur

çok inançlar: kutsayıp tapınışlar

Sen görevine devam et!

/ Seni oraya koyamam.

o bitmeyecek kırmızı taşlarını sevdasını.

Nedenlere niçinlere bağlı

Günaydın dediğin de hep aynıdır,

Sesimi duyarmısın oralarda?

bir kuşu virdular gördünüz mü

ezelde yazılmış akışından, ebeddeki varışına,

katl-i hüzündür

Bir elim soğukta

ellerim buz, tenimde ayaz

Nurullah Genç

İkimizden birisi için.

Hayat zaten mükemmel bir şiirdir.

?her şey ölümde birikir demiştin bana

Biraz da hüzünlü,

Ödünç aldığımız külleri, ateş ödedik biz hep.

can kuşum

Bekliyorum görkemli geçecek sabahı

Uzanamaz

Şafak sökerken?

şiir sevdası yok bende.

Unutulmuş kadınlar ansiklopedisinde

BİR AYRILIŞ HİKAYESİ

Kapalı dükkanların olduğu, solgun, soluk

Kelebekler uçuşur ya havaya

DÖNE DÖNE DEĞİŞİR...

Melih Cevdet ANDAY

Masum değiliz hiç birimiz

Kaç ki

bulanları saydım..

beni sen hayata bağladn

Doyasıya özgür doyasıya hür.

Zemheri olur, dondurur sevgiyi,

yüreğim yangın yeri,

benim ayrılık diye saydığım

suların tedirgin yüzü,

yalanlar söyleyerek

Öyle kar yağdı ki elim üşüdü

çiçeğe durdu yine umutlar.

Bıktım bu sezişlerden!

mavi bulaşsın gözlerine

Ya da, bu sızı varlığımı

Aşkı vedadan hoşlanmıyor

aşkın gözü kör olur

Senin gözlerinde iyilik kuşları varmış

Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.

yürek ateşini

demek adını andığımda daha dikkatli olmalıyım bundan sonra

Her gece uyumadan önce arkasında Che Guevera?nın resmi

göm ölülerini

Ağırlığında eziliyordum,

nedir şimdi durup durup aynı harfleri yormanın sancısı

Öyleyse ayrılmadık. Sadece özlemliyiz ve bekliyoruz.

kapanmak bilmeyen göz kapaklarıma

Işık yüzlü bebekler doğmasa

Boşuna işliyorum bu aşkı,

çözdükçe savrulan rüzgardı saçların

Birisi gelse,

çirkin yürekli kral,

Sen her gece rüyalarımda

Kalem yarı kızıl umutlar çizer.

Ellerim başka,

satmalısın.

Çılgınlar gibi sevdim

Beni anla, içimdeki şeytan.

tek kara gözümüz korsandan sakınacak neyimiz

Bir iğdiş ve buruşuk zamanı.

Yalnızlık diye bir sözcük, üç heceli

ay büyüyüp bir gül oluyor ellerinde senin

Çok sevmiştik biz

Ne ebelediğim aşklar, ne de içine saklandığım yalnızlıklar.

bu şiir

ben orada?

insanlara şefkatinde

tükürülmüş hayatların gündüzlerinde

Nakaratlar arası yaşıyorum

Sanki bir hata yapmışcasına gizlen.

töz içimiz

Temasını ararken

Ne çok olmuş, uykuda bir sevgilinin alnına bir minik buse, sofranın kenarına bir küçük mum kondurmayışımız.

Hangi saatinde olursa günün

esmeye başladığında

yeniliğe ayak uydurmasın pazuları şişkin kara kuru

İşte bu benim en iyi halim;

olan aynanla konuşuyormuşsun: Bir sen varsın önemli

göz kırpmasız

Ne varsa yeryüzünde, ne yoksa

böyle muazzam

Aldım başımı gidiyorum gecelere

sığırcık kuşunun yüreğindeki;

Bize hep acılar kaldı, bize hep yağmur...

Trafik polislerine adres sormayacağım,

ve haydutları nasıl da kaçırtmıştım

bu kayıp dünyanın sayıklıyan tarihine

uyandırmak için seni

Bir teselli aranır gidenlerin ardından...

Yürürdük uzatarak açtığımız kanalı,

Ne kadar küçük dilimlersen dilimle

koklamak.

derin mi, sığı mı bilmiyorum.

görecegiz!

tut ki gözler - yeşil olsun, siyah olsun-

gelsen

Attı kendini gürültüyle yere,

Kalın ve kaba sesin sahibi bir iki kez iç geçirdi. Anlamsız anlamsız homurdandı. Sonra da homurtularıyla birlikte bir bataklığa gömülüyormuş gibi derin vadinin sessizliğine karıştı. Biraz önce beklenmedik bir anda gelen soruya sinirlenip, hırçınlaşan ses yeniden yumuşayarak, kaldığı yerden anlatımını sürdürdü.

Bir düşte ki imkansız;mavi bulutlar?

Her yenide bilinmeyen bir anlam;

Saat her çalışında tekrar eder:

sen de bardağı çarparsın

Acem diyarlarının bozkırı rengindeydi gökyüzü

Bırakıver bütün ihanetleri

Yağmur yağmur...

Aşkları ambara

Öyle ihtiyacım varki küçüğüm,

tempo tutup şarkılara sallansam.

Aşkın bir kanadı vardır kırmızıdır

suçlar, yargılar mahkum eder.

dokundum düşlerinin kırılmış aynasına

besbelli suda kayboldu pusula

son kimliğim de aşınmıştı geceye karışmaktan

bildiğim birçok şey olsada...

Tırtıl kanatlarını büyütür kozasında

Zaman çoktan geçmiştir de

bir ölü sıyrılır mı kefeninden

Her şey bu kadar renkli,

Irmakların peşinden koşturdum bir yudum diye,

Neler biriktirdiğimizi,

her gün doğuşundan gün batışına

bir gönül takısıyım şimdi mavinin koynunda?

Alemdağ ormanı yandı, yok oldu;

Var mıdır dünyada öyle biri

Sen yoksun ya

yolculuğu serüvenim

Gece açmış gözlerini, kocaman bir dev

Gerisi zifir, gerisi ayaz

Yıldızların yıldızlığını,

Korkak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin.

ama yol bir yere gitmez

Ölüm fermanları çıkartılan biriydi belki

uzun malum ince bir yol

Hani dua olmayınca nasıl biter insan

NE GİT DEDİM SANA NE DE KAL

?iki dirhem bir çekirdek?liğin

Denizde gemin,

Uzanıp gidiyordu ağaçların altında,

Kimi ırgat büyük kente

-Alıntı-

serzeniş emen kaldırımların

Sesim soğuk bir sis

Ama ben istemiyorum denizin getirdiği şiirleri, mısraları, cümleleri..

kasılıyorsa yollar ayaklarında...

Kapamış kapılarını,

Yada direnmesi rüzgara

Bakmasının nedeni.

Gecenin ortasında beni bekletmeyin

aşk kış yorgunluğu gibi yürürken aramızda

Nerede bir yangın, nerede tehlike

avuçlarında bir güvercinin

tırnak içindedir ölüm

ve düşlerimin var gücüyle

gülistanı terkeder bülbül

Herşeyin mavi penceremden

Duyarsızlıklar üzerine

Bütün köprü korkulukları tanır dirseklerini

Artık bir ömür boyudur

Şarkılar değil de

Yaşamak işte öylesine kucaklardı onu

eskisi kadar sürprizlere açık değilsin ne de serbest

Kimsenin ayak basmadığı yapraklarla.

Ölüme ve aşka durmadan kement atan

Hepsini vurmuşlar

RABİNDRANATH TAGORE

?Kal diyecek gücü,

kirpiklerinde şarapsı sarhoşluk

düz saçlara uğrar

Yoruldum, her bulduğum yerde seni kaybetmekten

düşünmek acımasız yapar zamanı

kekremsi tadın dilimde

şiir bu, söylemesem de olur dersin, söylersin

Seni yakın buldum, uyudum,

aşktır, gövden sana kalmıştır

duvarlara dalıp dalıp gitmesi.

Gözlerimden yaşlar akarken bir çığlıkta haykırıyorum;

Kimin ellerinde dizgin

Toprak kazmak

Çok mu uzar gecenin kendini kanıtlaması

karanlığa örtülen kapının eşiğinde

O, bir gemide geçiyordu

Belki önce benim için

Akşam yemeğinde masamızda kırmızı bir gül bulunmayacak mı? Şiir tadında bakmayacak mı sevgilinin gözlerine kimseler ve şarap kırmızısı olmayacak mı yine şiir tadında, evimizde? Leylak kokuları gelmeyecek mi pencereden içeriye, sevişmeler olmayacak mı geceler boyu ve şiirler unutulacak mı? Birkaç şarkının sözleriyle mi yetineceğiz, derinliksiz, anlamsız... ve yaşamlar unutulacak mı? Deneyelim bir sabah, şiir okuyalım erkenden kuşlara ve güne, şiir tadında yaşayalım bir tabloda...

ısıtmaz fincanındaki kahve

Kabuklarımızın altında kendimizi saklamakta ne kadar da ustayız.

Bu yüzden olmayacak şeyleri umut etmiyorum artık,

Ya da acıtan bir özlem gözlerinde

Düşürmezdin.

Ben yaşayacağım yarında,

Ardına bakmadan qit

her baktığımda o yare

Hani salkım saçaktır bulutlarda sevgiler

sen bir susuşa doğru kırılarak

tüm çocuklar için

Mavi havai

Bir güle tutun

Bir prens saatlerce boğuşuyor,

çağırıyor 'meçhul'

Seni kandırır havalar,

Ve o sabah kaplıydı o iki yol da

Bir çocuğun önce doğmasını bekliyorlar, sonra

Kimselere vermezdin...

aynada dunyayı göreceğiz

örümcekler, kabuklu, unlu bitler

Feda ettiklerine kal,

betondaki suyu

HAZAN YEŞİLİ

Bildiririz.

Yarın yok ki.

Dünyada sevmeyenlere, sevemeyenlere acımalı.

sulanmayan ürün. Eldeğmemiş bahçe,

Yüreğimden dökülen her biri inci mercan

Yazılarınızın ilhamı,

orman sabrını öğrenmeden

Anahtarlarını bir kenara koy

Ne deniz?

Beyhude bir davayı? Eğer ölüm

Kırlar gelinciklere gebe

bilinmeyenimsin

Ama dünyada her şey olması gerektiği gibi

Bu yüzden

Sevişmelerim var seninle bu gece,

Hangi şarkıyı duysam,

Küçük bir dünyanın içinde benliğini kaybetmiş koca bir çocuk olmaya çalışıyorum...

Unutur giderdim...

teselli etmiyor titreşen mum ışıklarının dans eden gölgesi

Aşk, kadını ve erkeği farklı etkiler. Aşık olan kadının gözünde başka hiçbir şeyin değeri kalmaz.

kapıyı aralayıp da, yolcu uğurlar gibi

Benim için çok önemlisin tahmin ettiğinden de çok

külrengi akşamlarda

Dar gelir ufuk ve mutluluklar çevreni

ayak üstü bir akşamüstü

Cezayir türkülerini dinlerlerdi göçmenler

Güneş ekilip yıldız biçilen zamanlardan geldim...

Senden geçmek

Kemal YALÇIN

aşkla besle kendini, gül yetiştir,

Yüzün müdür acaba yolumu dolaştıran?

Yusuf'unu kaybetmiş ZüLeyha'nın acısıyLa

başka bir umuda taşınır toprak

Hadi önce benimle başla,

Çizik çizik oluyor adamın yüreği

?Bu gece gök yüzüne bak

Yalnız kuş ayakları

Halı da serme

biliyorum bir daha bana dönmeyeceksin

Ve siyahlar arasında siyahlaşıp gitti

Susmamak için.

Bu adam o adam gelip gider

Beynimi tırmalıyor hasretin.

Bir selam uçur bana

Sar kefeni bedenime

gibi üşüyor yalnız kuş

sığlaştı yüzümdeki gamze, kuytularım boşaldı

slm:))))

hazırdık hepimiz

Ona kucak açmayı unutup,

SENİ ÇOK AMA ÇOK SEVİYORUM...

al bir yıldızdan dökülüyor yaşlar dudaklarıma

Aşk dediğin nedir ki

Nice renkler soluyor...

biliyor musun giderek azalıyoruz böyle

her yanına çiçek yağmış

sen kalbimde can bulurken?

Hangisi ölüm, hangisi yaşam?

En büyük umudum oldu en küçük hayallerim

ama bir türlü başaklarını yükseltemeyen

aynı anda söylerdik sessizce

Hangisi son görüşme olacak bilemiyorsun.

MENAPOZ

Elindeyse gözlerimden sök gözlerini

buna değgin değildir doğal sarmal ́a bakışımız

?Prangalar eskitmektir? hasret

Zamanın ölçüsü

yalanla, ekmekle, silahla.

?. sevmedim bu cümlelerimi ben..

Sonu, gelmediği için

Hak ettiğin her şeyi al,

Bir güvercinin sabahla kucaklaşmasında

paramparça bir yüzün son gülüşünden kalan

Kumdan kaleleri var günlerimin

ve ikide bir aklıma düşüyor aynı soru

umutlanıyorum...

Ben heyecanla:

burda bakışlarımızı sular boğmaktadır

her şehre geri dönerken, her şehri tutuştururken

Yetinemedim.

yanlışlarıma

Yelkenlerin küreklerin

yağmura, nisana ve yaşıma aldanıp

sızıntıları içinde?

kah bir ebemkuşağı

ve sonrası seni yazmaktır ki

ben o düşlerdeyim gül?üm

nereye gitsek orada olmuyoruz

Kagıtların, kıskanç kasvet odalarının namluya

sen de bir şeyler söyle?

geceye o ışıklı gezgine

ve sabırsızlıkla beklenen çoğu şey gibi

Doğrudur

bir çamur selini;

Ben bulutları gösterirken,

Biraz sabrınız var mı

bütün ova kar altındaydı memleketimde

O küçük ölüm!

İyice soruşturup diğer insanların da haklı olabileceğini düşün.

Bana hasreti soruyorsun

Körpe körpe kuşları

ne bir elmayı soyabildim

kendi duvarına haykır.

Bereket

yeni bir insanı yaratırken

I - sevinçtir

sen hep koşmak istersin sonsuzlukta

-korktum-

Ne çıkar ateşböceği sansalar bizi..?

Aksini söylemiyor bildiklerim,

Anaforlanarak geri dönüyor birden

Şimdi daha siyah benim hakkımdaki düşüncelerin

Kar var yaşadığımız günlerde.

istiridyelerde sakladım kalbimin bir yarısını

arkada kalanlar çöller gibi,

Dünyanın en güzel sözlerini getirebildiği gibi

gitti de gelmez ilkbahar

En çok bahar kokulu

Durur mu söyle

mavi bir tabloda bildik bir siyahım artık

Seni delice istediğimdendir...

Damlarlın dansına

çözmüyordu, bazı Aralık akşamlarında... Parmağında

Umut yüklü...

Öyle bir hayat yaşıyorum ki,

Kan rengi karanlıktı gece,

Giden rüzgar

destek olmak, paylaşmak mı yoksa?

okunmuş bir kitaba kimseler dokunmuyor

gözlerin denizi taşırken balkona

adım dağların usancı

hayata başladığım yerde,

ve herkes yabancı birbirine üstelik

silindi son gölge

Kiminle olduğun önemli.

kibirli;

altmış saniyede koşarak doldurabilirsen;

Gözyaşlarının değerini bil. Onları haketmeyenler için harcama.

dilden dile sözler aktarılır

Başında ekim için

Doğuya doğru bir tren beni eziyordu,

Bir çiçeği sularken

Hayalin gelip giriyor odamdan içeri

Yanaklarına vurduğunda hissedersin.

Nereye gitsem

Bu gürültü yıkacak evreni günün biri

sanki yürümeyi beceribildimde...

Gel diyemem, yüzlerce mum birden söner kalır içimde.

Bitpazarlarına

kendi içinde hapsolmuş bir adamdır

kaç kez başlamıştık yeniden

Sevgilim,

bir öksüz gölge gibi yokluğuna sarıldım

yokluk yaşanabilir bir şeydi!..

sonsuzu arayan o camdan bu cama

görünmeyen bir ağda örümcek,

Gözlerim doluyor

Hem senden güçsüzlerin ölümü, hem bu ölümleri gizleyen

sonra sen meltem nefesinle

Ertesi günün pişmanlığını düşünmeden

Çıkmazların keskin virajlarında devrilmesin istiyorum, saf duygularım.

zaaflarımızla kol kola dolaşacaktık

Bastırılmış korkuların alanları doldurduğu

Seni biri severse; günde bin kaç kez söylersin sevdiğini?

çok seversin birisini.

Gölgesini arayan bir kuşun kafesini

Kaçmalıydı adam.

körfezlerden vuruyor yalnızlık limanıma

gözümden öpme derdin ayrılmayalım diye

kimi zaman sayıklatan yara.

kırılmak için

tiktak zamanlarda,

yüzün bir düşten uyanır gibi

gecenin bıçakları kalbime saplanırken

kekelediğin?

bir anlık ıslatıldığı dudaklara

güneş çekildi

Hem artık sayıklayan tarihin bile çok vakti yoktu

Üçüncü perdeye

Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin,

Koordinatlarını sen bile bilmiyorsun eminim.

Bil, bilsinler, biliniz.

Seni biri severse; esir alırsın, emretmek arzusundan?.

Aşka acemi,

ben giderken veda etmem aslında bilirsin

Vurdun, acısı daha geçmedi,

Düşlediğin güzelliği,

ölümsüzlük yalan, diyordu zaman

Sol yanımı acıtan söze kelepçe vurup

İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözlerini,

Sabahlarım sensiz demini vermiyor,

Bilirmisin nerden bileçeksin

Çözebilseydim,

Belli!

Ve... ezgiler dökülürken dudağımdan

bakışlarında kaybolup gitsem

Sorabilsem aklımdan geçenleri

genişlikse genişlik.

Bülbül konarmış gül dalına bana ne,

Yanan yürekleri

? Benziyor ama orası kadar sıcak değil. Sonra biraz cesaret edip yürürsen çok çabuk bitiyor. Uçurum biter bitmez de yeniden çöl başlıyor. Yalnız o çöldeki kuru ağaçların yanına varınca dallarından su akıyor. Çölden sonra yemyeşil ve türlü çiçeklerle süslü bir ova başlıyor. Ovaya ayak basınca yol kayboluyor. Bütün çiçeklerin rengi ve kokusu o kadar güzel ki, hangisine doğru gideceğini, hangisini koklayacağını şaşırıyorsun. Eğer çiçekten çiçeğe koşmayı bırakabilir, kestirme yolu seçebilirsen kısa zamanda zümrütüanka kuşlarının beklediği bir meydana çıkıyorsun. Lacivert kanatlı zümrütüankalar erkekleri, mor kanatlılar da kadınları bekliyorlar. Zümrütüankaların havalanmalarıyla kadınlarla erkeklerin yolları ayrılıyor, kadınlar birdaha erkeklerini göremiyorlar. Lacivert kanatlı zümrütüankalar kırk gün kırk gece deryalardan gökyüzüne yükselen ağaçların meyvelerinden yiyerek cennetin kapısına ulaşıyorlar. Mor kanatlı zümrütüankaların cennete girmeleri yasak olduğu için onlar başka yere doğru gidiyorlar. Cennetteki hurilerın koynuna giren erkekler isterlerse kadınlarını görebiliyorlar.

O mutlaka oradaydı birdenbire

Duygularım mavi

gitmek en çok bana yakışacak?

Son ödeme tarihi geçmiş umutlarıma doğmamaya,

Yine de küllerini getirdin bana

Baktım,

gözlerime bastırdım gözlerinin ak yazgısını çocuğun

senin gülüşünü görmeden yapamam ben

At nallarının sesi

Seni getirmedikleri için dargınım baharlara

Gecenin karanlığında

yoksa gece

bekletip düşlerini ve ömrünü çalan sevgililerin

Ve artık kendime yasaklıyorum başkalarına acımayı ve

Eğer bir daha dönmeyecek olan dakikayı,

Kurtulmaya çalıştıkça sensizlik kanıyorum,

ve ömür bitebilir yoldan önce

bağlanmadı kendine de ömür boyu

hikayenin en çetrefilli yerinde

Unutmak,

öykünü dinledim ıslak kumlardan

sürahi?

Çekmecede bir kolye darılıp küserken,

Bedenime buzdan rüzgarlar esiyor her gece

bana kendini anlat

... derinlere gittim

Ben gökyüzünden yaptığım

Tek başina iki kişi olmuş kendisiyle gölgesi,

İstanbul

gözlerime bak, kır beni

adı konmadı hiç

gölgemde sen

Zerrin OKTAY

kalabalıkta ben

Bir liman diyorsun...

Doldur...

kırasıya

lekeli;

gideceğim

hayatların hesabı.

Seni ben bu ansiklopedide yüz bin sayfa anlattım,

Turnusolün sudaki rengidir şiir

Rüyalarımın

Şahitti yakamoz,

Hala anlamadınız mı?

zamanın ve hayatın büyük sırrını

eğilsem, su içerken mesela ya da yüzüme

daha özgür olacağınız limanlara demirlersiniz bir süre

Sessiz kaLsın

ben'i ben'den çıkardığım

Bir yol ayırımında

Aspidistra

Sadece anlamını yitirdi yaşam.

Kızıla çalan gün batımında

sakın üzülme emi

yazamadığım bir şiir gelincik yüzün

ürkmeyecek

suyu çürür çağlayanın

Dolambaç yolum,

çayırları koşan atların soluğunda

ayrılırsanız yaşamayacağınızı bilirsiniz

Uzaktır tarif edilen meçhul.

Hepsine iyi bak

Eğer sana kimse güvenmezken sen kendine güvenir

Titreyen kandiller gibi sönmek üzeredir

Erol ARS

Merak ettiğim şeyler

Söylediklerim gitti, dinlediklerim kaldı

... alıntı

Aşk düşmanları...

Durdum, size soruyorum;

Belli ki gelmeyecekti

yıkılan ayakları gibiydi

çok yolculuk bir seferde

Henüz bilmediğim

Hala bir sabah serinliği ise adresim

denizi ayrı deniz,

ay geceden ayrılır

Yarını bilsem ne çıkar?

Ve her akşam daha bir farklı anlatıyorum

Tüm fiyakam bozulsun!

YOKUM BEN

söğüt küs

Aşkımın şiddetinden

yazdığım...

ezberimi unuttum yarattığın hengamede

Unutursun,

kaçarken yakalandığım yollar!..

Seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattıgım o tarifsiz

Başımda büyük dalgaların sarhoşluğu

Tayfaların masum bakışlarında

düşündüğünce.

Bir ışığı var, bir rengi var seni özlemenin anlatılmaz.

Kanamak da bi yaranın marifeti değildir asla.

sen ve ben

kıskanırım rüzgarlardan

kayboluş saatleri vurur deliler ormanında

paylaşırım, yalnızlığı.

Yanmaktır hasret

Seyretmeyi yağışını yağmurun

rüzgarların dindiği kıyılarda

saçlarına değerken kuşlar

bana dair ne varsa sevdiğinde

Onları affetmek gerekir.

yalnızlık derinleşiyor

Alışkın değilsin bekleyişlere

şu küçük buz dağı

Ne vakit!...

KOY BENİ SALLANAYIM

Seni sökeceğim yüreğimden,

demekle geçerken günler

Suyun maviliğinde aldığı nefes gibi

denizin köpüklerine inat beyazlıkta

Güneş ekilip, yıldız biçilen zamanlardı.

Seninle geç... eceğimiz adımları hayal ediyorum

sıcacık dokun bana zamanımız azaldı biliyorsun

Konuklayan kentin sokaklarını

yüzgörümlüğü yaprak

Her geminin demir attığı yerde

Şu kaçışların yokmu benden

Sen kaleminle bir daha geç üstünden

Şimdi yalnızlığın en tenha kışındayım

gönlümdeki sözcükleri dökebilsem kağıda

ürküyor

Çıkar içinden hüzünleri,

uzardı ellerim dokundukça

sadece kendi çocuklarını sevenleri kınadığını unutmak

Sırtımızda ağır küfeler, her gün katlanan.

Dünya başka dönüyor artık.

Hasretine yenik düşünce, yalnızlık iniyor odama perde perde.

kandırıkçı gökkuşakları topladım

Bize yaklaşıyordu.

kırık dökük heceler dans ediyor eteklerimde

Bütün vapurlar bizden önce kalkmıştı.

içimizde uzun yolculuğa çıkmış olurdu

al, bana gerçeğimi getir

sen başını dik tutabilir ve sağduyunu kaybetmezsen;

Anısız kalınmıyor artık ne yapılsa

Dolaşırken Mecnundan

Sezdik, düşündük, acıdık...

Hem özgür olmanın yollarını ararsınız..

ve sonsuz maviliğini göğün

yani nedensizim, yani yolum uzun, gün kısa

Önünde dağlar, uçurumlar

maceram büyük

Bir şeyler taşır kıyıya

hiç merak etmemiştin savurduğun külleri

belki bu son şiiri gençliğimin

İstiyorsan uzak kalmak ölümden

Sessiz bir gürültünün içinde yüreklerinden

gideceğimi bildiğini biliyorum

Sessiz bir pazarlıkla satın aldığınız içinizdeki şehirde yaşıyorsunuz. Henüz borçlarınızı ödeyemediğiniz.

sanma ki unutuldu hasretin

İçim çoşar yaşamak güzel seninle,

Vuslatı çağıran her saniye serseri rüzgarların uğultusunu taşıyor içinde

içimde yetim bir garipseme

Karınca yuvasında çekirdek kabuğu,

bir çekirdek verdin

Kırılmış satırlara yağmurunu dökerken

Yanılsamalarımız çoğalır

emanet bir at üstünde yaşadı hayatını

güzel kokular veren

kin damlalarına

Bulunduğu yerde.

Ben bu yüzden serinliğe hasretim

Ne aşkların en güzeli, nede vazgeçilmezimsin, Şimdi sadece içimde beslediğim, nefretimsi. Bu hallerde olmamın tek sebebisin. Artık?Yüreğim? , ışığım, deli sevdam değilsin...

Bir kafeste nE amansız

Yıldızların adı yok

Bana sorarsan, doktorun bi sonra ki randevu tarihine konu.

duru sulara bakmayı

fidanlar devşirdim yurdumun her yerinden

bütün sığınaklar uçurumlara açılırdı

ah başkasına ihtiyaç duymayan yalnızlık

getiremedi baharı

Hadi gel,

naz değil böylesi hepimizi üzüyor yavrum

Taş bir yüzdür, sükunetin sarnıcı.

Deniz beni bekliyor uzaktan

yalnızlığın ihlaliydi yürümek

Akmadan... Olurda akarsa... Eğer

olmaz mı var tabi ki sorun banaysa

ama karşıma çıkınca

balıkların yüzdüğünü duyarım

Masallarımız aynı düşlerimiz bir

Simsiyah giyinmiş

Yine bir sonbaharda ordan yalnız geçersen

nesli tükenen savaşçı ruh kimden kalma

bahar falan yoktur buralarda

Hiç hesapsız delice sevdiğim

Maviliğinde martılaşacağımız denizleri.

hiç boşaltılmış sokakları

daha yetecek kadar ümit varken

Bir gül gibi dayat.

Cebimdeki tüm biletler yansın.

sadece annenin babanın ve kardeşlerinin önemli

Yeni zalimler çıktı yeni mazlumlar ile,

Kanatlarsa uçmayı

De ki şiirdir biraz

Şimdi yetim sevinçli aşkımız

yüzümü sakladığım gecelerde haykırdı cılız sesim

benim sesim yoktu,

canım sıkkın yine

bir sigara kaldı elde

Ayrılık, o köpüklü öpüşlerin ardından gidip ağzını yıkadığında baş.

Ya kıyametler kopar her geçişte, ya da hıçkırıklar düğüm düğüm olur acılara direnişte.

Hain bir yağmurda ıslanırken ümitlerim

ve bir sonraki nefesi beklersin

acemilikler toplamı ve bir çılgın

yüz görümlülüğü ödenmiş

rüyalarda fallarda seni aramıyorum

sormalısınız:

ne varsa takılır gözüne

Yaşadığınız bir ömür değil mi?

nazenin kanatları,

"vardır bir bildiğin"

Şartlıdır, muhtaç olunan anlamlar?

birgün benim elimde

Ölümle yaşam arasında gidip geliyor ruhum...

BAĞLANMAYACAKSIN

İstanbul sahipsiz perişandır

bir çingene çift eliyle sarıldı hayata

Rıhtımları kıskanan benim ayrılığımdır

sesimi çıkardım gözlerimden

bir bozkırın ortasına akar ay ışığı

olabildiğince yalın

Ömür suçlusu yılların bir çığlıkda konaklaması

Uymuyor ne gördüklerime,

Siyah eldivenler

ve değişti adresi: "10-E,19"

Kaçış bilinmez ufuklara,

Tepkisi pişmanlığın

Fırtına korkusu sardı her yanımı

Bu şehrin sokaklarına ömrümü verdim

Eylül sarısı saçların,

Karartım yine seni

bütün semtlerini dolaşıyor İstanbul'un

olur ara sıra

duydukça yüreğimde

Denizin ve kırların

blinmez çöllerde susamaktı hayaler kurmak.

Gül desem gocunur musun, her gördüğüm çiçeğe.

ve Kız Kulesi?ni göstererek

Sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin.

Artık demir almak günü gelmişse zamandan,

allahım allahım ateşlere yürüyorum

acısını duyuyorum yüreğimde

bir nazlı titreme duydum en derinlerde

Oysa bir görebilsek bunu.

Ben denize bakıyorum

Can YÜCEL

İn arabadan bisiklet kirala bir kaç saat

Dedim ya; kadınsın taammüden.

Gidiyorsun

Başında dikim için

Yakamoz neyse

sesini koynumda gecelere götürdüğüm can

Sen, hiç gece gökyüzüyle ağladın mı?

Sıkıntından yediğin tırnaklarının kenarlarını...

Çığlıklarım azgın dalgalarla boğuşur

hüzün koydum adını...

hatırlatır onu yeniden...

Sürgün hayatlarda memleket özlemi gibi buruktur amaların bakışları

Bu dünyaysa eğer toplayıp durduğumuz ne varsa

Yaşıyorsam; içimde umut varsa,

güneşin gölgelediği gölge

türkünü söyle denizlerin dibine zincirlerinle

Yürekten sevmedin ki beni hiç.

Yemeliydin cipslerini umursuzca

yine ıssız kalacağını bile bile

Ve durdu dinlendi kalbimin kası.

Bize sevdayı

Şüphesiz eski bir frenks kadar

toprak sert, yeni bir cümleye başlamak zor

Fırtınada şimşektir,

Farketmişler gerçeği.

Sanma ışığına dokunurum.

Doluyor boşalıyor, doluyor boşalıyor belleğim,

Aşk dediğin belki de

ve sildim puslanan aynaları

sen yüzüne sürgün olduğum kadın

ağzımda bu kekre tat, yaktım odanın ışıklarını

Kanat seslerini duyup uyanırlarsa

dağım yüce

yinede beni yalnız bırakmadın sağolasın

şafak vaktinde yitiyor serkeş sevinçlerim

yalnızlıktan geberdiğimde

bu nisan hiç yağmur yağmadı

Kaldır yüzünü örten simsiyah tülü

Vatanperver bir münevver olarak

biz seninle çok uzun kışlar geçirdik.

Hayalmiş anladım,

hayli yorgun,

civanperçemleri toplasam sana

efkarın nakşolduğu

Acıları birer birer yak.

Hangi boşluğu dolduruyor çığlık çığlığa

yalanı sevmem bilirsin

Biraz yana döndü güneş o kadar

Yar gurbette

Al tut ellerimi bebek,

Yanağına dokunan...

gözlerde uykususluk...

bak yine sitem ediyorum ya sana

gökleri getiriyor ısıtıp

Özetini çıkarttım hayatın

insan dönüşüm

avuçlarında hayat vardı kadının

Aşk bir boşlukta durmadan çırpınıştır sevgili... bunu senin varlığın öğretti bana... Aşk bir boşlukta inadına bir çırpınıştır, bunu senin yokluğun öğretti bana..."

Şu ayrılık bitse yangınlar sönse,

böyle yetim akıyor nehrim

Aşkından dertliydim...

bu derin gürültüsüzlük

Ödünç sevişlerden bize kalan sonsuz grilikler oluyor yalnız

gidersen

gözlerimi kapıyorum bir kapı açılıyor

som ışıltılar patlayınca gözbebeğinde

Seher ayaz

Aklım bir derin işleyişte?

bir olgunluk izlerdi gölgelerimizi

masum yürüyüşlerdeydi kaldırımlarda yaraları

Seni ben

birer-birer gidiyordu

lerinizle gülleriniz soluyor. Çılgınlıklarınızla

önemli olan, aydınlıkta insan gibi yaşamak...

Dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.

özgürlüğe tutkun

Uzuntuyu bolmeli...

Büklüm büklüm

Karardıkça Bahtım Karalansa Da

Saçına rüzgar, sesine ışık düşürememek kimsenin.

giysileri almaya karar veriyorsun.

oysa ölümle yaşam arası

IV- üşüyen bakışlarda

nişanlanması gibi bir şey?

girişimlerim oldu;

Yağmur

bir parantez oluyorum sonra

Gittikçe grileşen dalgınlıklar oluyor

seni yazmak

Öte yanda kalıcılık, insan eliyle,

gölgeyi iksirleştirme kanında

Ey yollar ağlamayın ne olur

kaldır gözkapaklarını da bir bak

Bizi yakın edenden.

üstünde

aklımdan geçiyor, su gibi akıyorsun gökyüzüne

Silerken ellerim içinde olduğun her kareyi

Bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun

İki kişi münakaşa ediyorsa,

Omuzunda kolu olmalı sevdiğinin

Bilmiyorum neresi

İsmine bulaşmış bütün kalemleri kırıyorum

Sessizce hareket ediyor, çıkardığım sesleri örtbas etmeye çalışıyorum

Geceye veda etmeyen bir ay?dı...

Maceralar içinde

Aklımı kemiren sabıkalı düşlerim.

Dinledikçe susması, düşündükçe susması...

acının ve kırılganlığın kelebekleri için yaşıyordum

hani bana anne

Bu böyle pek de kolay değil

üşümeyi unutmuş akşamlar tanıdım

oğlan bağ bozumu şiir diyecek

aheste bir bakır tufanıydı

orada yeni bir şey doğuyor

Hüzünlü yangınsal aşka döndüren nedir.

Başaktaki süte

zevklerin düşü.

SöyLeyemedikLerimLe bırak qit.

feri kutsanmış ışık gitti

ışığını yitirmiş o ölü yıldızlarda

Demektir

GİDİYORUM?

yanlış ağaçlarda bitmiş yapraklar gibi

d... ilime takılan ezgiler hasreti örer yollarıma

Son bulmasa yolculuklar yolculuklarla

saydım?

seni seyrediyorum

Umutlarındır

Nerede nefes alacağımı

İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi

Başlamak istersen yeni bir hayata

yüreğim atmaktan vazgeçmişken

simsiyah

Dalından kopartılmayı...

masmavi bir dilek tutuyor olacağım,

Kuşlar konsunlar diye.

ve acıyla o zaman

Birinde bir pazar sabahı

Gizlenen karanlık.

Kahkahanızdadır.

Bambaşka bir şeysin

sıradan bir gezgin değildi hiç

bir dağ bulur uzun uzun bakarım

Ay denizin üstünde

Yıkık kentlerden geçiyorum.

Yok senden başkası..

bıçağın kör ucunda

O da senin gibi insafsız çıkıyor,

Ben bu şiiri yazdım aşkın çeşidi

Içtiginin hem hirsizi, hem bekçisi,

yüzünde

Parça parça etmeliydi bu romanı

uykusadım

Adetten kesilmiş kibar... nun.

hazlar, hayranlıklar ve kıskanç ilgilerle

gideceğim...

bir evin penceresinde açıldı ansızın gece

Olmak istediğim insan olabilmem

Yarın, yaşamak için çok erken

bir palyaço gözlü,

Denize düşerdi...

YUNUS EMRE