Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık

Ve kan ter içinde kalarak uyandım,

Okyanusta ölmez de insan, gider bir kaşık ''sevda'' da boğulur...

Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler.

Sanki hiç olmamıştı

Müziğin bile seni dinlemesidir.

kırmızı ojeli parmakların zili çalmayana kadar bu kapı açılmayacak...

Rüzgarda dağılan yalnızlığını

Nasıl bir rüyadır bu gidişini gördüm yine...

Unutma, kapının koluna uzanacak yaşa geldiğinde gitmeyi öğrenir insan...

Yoktu dünlerde evvelsi günlerdeki yoksulluğumuz

iyi pazarlar...

Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git.

yinede onore ettin beni yazılarınla..

Yalnızlığın da ötesidir.

Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun ötmüştü

Ben anahtarı çevirdiğim zaman

'Korkuyorum Anne' yine gidiyordu!..

Yalnızlık meydanlara çıktığında ve kalabalığa karıştığında sever kendini!

Ve dönüp dönüp onu okuması

bu yalnızlık içime işlemiş

Sadece yazmakla olmuyor bilirsin!

Denizin üzrerinden koşarak geçersem tutabilir miyim ellerini?

Giderken hiç kimse düşünmüyor. Dudaklarımı ıslatan yağmur bir daha yağsa nasıl yalnız ıslanırım. Sabah odama gelse güneş nasıl yalnız uyanırım. Yalnız yalnızlıkları nasıl taşırım. Hep korktuğumuz ölüm hani ikimizi birden götürecekti. Şimdi gelse tutsa kolumdan ''yalnız'' ben nasıl ''giderim'' . . .

rice ederim

cemal süreya evet...

Kapanan evin kapısı değil,

Sokağımsan

Gururum mani olur perişanıma benim.

çıkartamazsın çünkü o benden biri."

Bilirim ben yaptığımı

Ötesi var:

ne vedaya gerek var ne de mektuba hacet, gitte allah aşkına bir selama muhtaç et...

Hafif acılar konuşabilir ama derin acılar dilsizdir...

En güzel yolculuk yalnız olanıdır..

Geç bunları anam babam geç bunları

Öylesine somut ve elle tutulur bir şeydir sanki!

Bir kalemde

evet kapalıydı o zamann tesekküre ne hacet

Bazen düşünürüm de, ilk arkadaşım yalnızlığımdır benim, ilk sevgilim de...

Düzeltiyorsun.

Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti

Her darbene tehammül edecektir bedenim,

cemal süreya sanırım... güzeldir...

İnsanın kendine mektup yazması

Gitmek için sebep çoktur, ama sevmeye bahane arar kalan.

"Şimdi senle beraber olsak da çıkartamazsın,

cemal süreya...

Sanma ki fasl-ı bahar geldiği gibi gitmez,

bir çocuğun kabusları gibiydi...

Her cenaze'de kendi ölümünü düşünür, gitsen bile en çok kendine üzülür. Benimki bencil bir yalnizlik değil, ikimiz de sana üzülüyoruz...

Kuytu köşeler, hücreyi andıran odalar, battaniye altına saklanmış sıkıntı dolu uykular...

hosbulduk escalade sen tekrar görmek güzell

Bi kenaRa fırlatıp attıgın ben çıkamadm enkazların arasından. Yuregim bi dewrim esnasında şimdı çıkışını yapmaya hazrlanyor. Seni unuttugum zaman başlıycak benim tarumar olan hayatm herşey en baştan herşey sil baştan..

Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin

Bunların "yalnızlığın saltanatı" ile ilgisi yoktur.

İkide bir elini başına götürüp

Senin kapın olsun açılan.

sana teşekkur ettim paylaşımlar için fakat özelin kapalıydı sanırım...

Siyahın matemi beyazın kefeni sarmış o hayatları...

h. g edebizm, ne iyi ettin de geldin..

En koyu yalnızlık bile bir tanığa ihtiyaç duyar...

çünkü o senden eski

Yalnızlık

Sanma ki hüsranını görmeye ömrün yetmez.

Bilmeden bende bağırdım galiba

Sevgiyeydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı