Katmerleşen sevgisizlikleri kim giderecek?

İnsanoğlu'nu "hilkatte kardeş" ilan eden o.

Açılan gonca güller, hep bir aşkı resmederken, seherde öten bülbüller hep bu aşkı besteler. Sorsan, "gökyüzü niçin ağlar?" diye; "bu sevdadır onu ağlatan" derler. Bu sevdadır onu ve bizi ağlatan. Hasret besteleri cömertce dökülsün dudağından, eğer sen de aşıksan. Sevda dolu yaşlar dökülsün gözlerinden Medine'ye doğru akan... Bu yaşlar bir aşk ırmağı olsun O'na kavuşmak için dağları aşan... Öylesine büyüsün ki, bir derya olsun sevgin, ufuklara sığmayan, yüreklerden kaynadıkça kaynayan ve her an coştukça coşan...

Sevgi ile yoğurdu O, yürekleri...

Rauf'tan gelen...

Savaşa gönderdiği komutanına:

O'nun izinden gidenler...

Yürekler, Senin hasretinle kavrulan, kurak bir çöl. Hem yetim hem öksüz kalan bıraktığın emanetler, ellerimizde adeta bir kor... Bilekler kırık ve gönüller yıkık. Renkler soldu ya Nebi... Çiçekler açmıyor eskisi gibi... müşrik aynı müşrik, mü'min değişti... İbadet ama nefse, kıble değişti.

Doğruluk, dürüstlük, namuslu davranış, demek; "istikamet". Sözcüğü; cihet, yön, doğrultu karşılığında da kullanıyoruz. Sözcük bize; dürüst ve namuslu davranmak suretiyle bir yön tutturmamız gerektiğini, aksi davranışın yönsüzlük olacağını ihsas ediyor. Yönsüz ve doğrultusuz olmak aynı zamanda kınanıyor. Madem ki doğrultumuz olacak; öncelikle doğru olmak zorundayız.

Medeni oluşun ilkelerini insanlık O?ndan öğrenmiş iken ve şimdi birileri o ilkelerden medeniyetler oluşturma çabası verirlerken, biz bunca sermayeye rağmen neden halen bedevilikte diretiyoruz?

Herkesin çıkardığı müjde kendisine mübarek olsun. Ve onu yaysın çevresine.

Dünyada Allah'ın nimetlerinden faydalanmak gerektiğini, ama dünyaya gönül kaptırmanın felakete götüreceğini değişik şekillerde anlattın. "Dünyada sanki bir garip veya bir yolcu gibi ol!" diyerek dünyaya karşı alacağımız tavrı gösterdin (Buhari, Rikak 3). Sen bize "Dünyanın ölü bir hayvandan daha değersiz olduğunu" bellettin (Müslim, Zühd 2). Uhud dağı kadar altına sahip olmaktan dolayı hiç de sevinmeyeceğini, ama eline geçen dünya malını ihtiyaç sahiplerine dağıtmaktan memnuniyet duyacağını söyledin (Buhari, İstikraz 3). Servet sahibi olmayı kötülemedin, ama malın esiri olmayı tehlikeli bulduğunu her fırsatta belirttin.

Biz dünyayla doldurduk kalbimizi... Dünyanın dört bir yanında mü'minlerin yarası kanarken ve açlıktan nefesleri kokarken, biz, rahat yataklar içinde ALLAH'a uzattık onlara uzatmadığımız ellerimizi... Kalp, ALLAH'ın evidir. Oysa, sadece O'nun olan mekan, sadece O'nsuz şimdi...

Bekliyoruz yıllardır.

O'nun boyasına boyanmak

Onun yolundan giden bir Allah dostu, Muhyiddin-i Arabi insanoğluna şöyle seslendi:

Ya destur!..

Rahmeten lil alemin

O'nun rahmeti yetişiyor imdada...

Rahman'a yakışır toplumu.

Yürekleri O buluşturacak, O tutuşturacak...

Gönüllerimizi...

O, kediyi uyandırmamak için cübbenin eteğini kesiyor ve caminin yolunu tutuyor.

Bu dünyada, ebedi alemde...

Zatına rahmeti yazan'dan...

O'nun rahmet terbiyesi böyle ipekleştiriyor yürekleri...

allah askına senin tahsilin ne?

Gel ey Muhammed bahardır.

Savaş yurtları barış yurdu olsun istedi. İnsanın kan dökücü ve fesat çıkarıcı damarlarına rahmeti taşımak için geldi.

Onların vebalden kurtulmalarını, akıllanmalarını dileyelim..

Molla SARIL'ın işi gücü kopyala ve yapıştır!.. DENİZ FENERİ, KOMBASSAN, YİMPAŞ, OKYANUS yolsuzluklarını yazsaydı daha iyi olurdu. Hayal aleminde.. 19 Mayıs 1919 Kurtuluş Savaşı anma gösterilerini ise KURBAN BAYRAMI sanıyor.

Kız çocuklarını O kurtardı.

Gençlerin elinden tuttu O önce!

Neden İslam toplumlarını oluşturan fertler Resulullah?ın bu medeni ve tabi ki insani ilkelerini hayatlarına taşıyamıyor, hayatlarını bu ilkelerle inşa edemiyorlar?

Şimdi bize düşen ne?

En derin çukurlar, en yüce doruklarla bir oldu. Nur ile kir, bugün aynı kaba kondu. Dün Hakk'a çağırırken ecdad, evlad bugün batıla koştu. İman sustu. İman susunca, küfür coştukça coştu. Mazlum dinledi, zalim konuştu. İnsanın içi alev alev yanarken susmak ne kadar acı... Hakk'tan uzaklaşanlar hep batılla doldu. Muhabbet gülü sararıp soldu, gülzarın kargalara yuva oldu. Bülbül, gülün sesidir, sevda gülün hayat suyu... Sensiz çöl oldu dünya güller sararıp soldu...

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydım

Efendimiz?in hatayı insanın yüzüne vurmayışına en güzel örneğe şu rivayeti gösterebiliriz. Bir gün Efendimiz ve sahabeden bir grup insan oturmuş deve eti yiyorlardı. Daha sonra cemaate katılan ve utangaçlığıyla meşhur bir sahabe sofraya otururken gaz çıkardı. Efendimiz sofra sonrası namaza kalktığında o şahsın mahcup olmaması ve tanınmaması için; ?Men ekele lahmü?l cemel fe hüve yetevadda? ?Her kim ki deve eti yedi ise o abdest alsın? dedi. Sahabelerin tümü et yedikleri için hepsi abdest aldı. Resulullah?ın bu sözü söylerken maksadını anlayamayan bazı şarihler deve etinin abdest bozduğunu bile ileri sürmüşlerdir.

neden herseferinde bir başlıgı gözüne kestirip o baslıgı murdar etmeye calısıyorsun... sen ne kalın kafalısın ya

Burada idrak edilmesi gereken en önemli konu peygamberimizi doğru "anlamak" doğru "tanımak" ve O'nun izinde yürümektir...

Geçmiyor, içime giren sızım,

Birisi geldi yanına.

Bu yolda galip sayılır mağlup, denilmiş. Yıkıntıdan müjde çıkaran bir ilkemiz, bir bakışımız var.

Bir dua et babacığım. Bir dua et de, rahat bıraksınlar beni. Beni, seninle başbaşa bıraksınlar. Senden gayri ne varsa boşaltayım kalbimden. Senden gayrisinin yeri, çöplüktür. Senden gayrisi ölümdür. Fakat sen bir hayatsın. Ab-ı hayatsın. Öyleyse hayatım ol babacığım. Dol yüreğime. Kandır beni suya. Kanmanın mümkünatı olmasa da.

Öğrettiğin Ölçüler

Darülislam'a çağırdı insanları.

- Ziyaret etmeyi tavsiye eder, ziyaretin makbul olanının kısa olduğunu söylerdi. O dostlarını ziyaret eder, başkalarını da gitmeye teşvik ederdi. Ama bu ziyaretlerde muhatabın zamanına ve mekanına saygı gösterir, gereksiz konuşmalarla onu meşgul etmez, oldukça kısa ve seyrek tutarak karşıdakine bıkkınlık vermezdi.

Ebu Gureybleri, Guantanamoları kim sona erdirecek?

"Günahlar parmaklarınızın arasından dökülür gider böyle elele tutuştuğunuzda..."

Yetim kızına bir selam gönder.

Yeryüzünde seni bir görmüş de ben olsaydım

Savaşta bile cinayet yoktu O'nun hukukunda.

Sevgili efendimiz! Sen bize dertler ve sıkıntılar karşısında pes etmemeyi, dayanmayı, sabretmeyi, yiğitçe yaşamayı öğrettin. Zorlukları yenmeyi, yokuşları düz etmeyi bellettin. Bizi ezmek, burnumuzu sürtmek, ruhumuzu yıpratmak isteyenler karşısında direnmenin ve ayakta kalmanın yollarını gösterdin

trilyonluk rüşvet alırken yakalanmadı mı? Dokunulmazlığı var!

-Susuz kalmış kediye su veren günahkar kadın kurtuldu.

Derileri zedelenmesin, delinmesin diye başlarına vurula vurula çığlıklar içinde öldürülen fok balıklarını kim kurtaracak?

Rahim'den gelen...

diye senin yolunda ölmenin bulunmaz bahtiyarlığını özleriz. Kah Şeyh Hasan Vuslat olur:

Rahime yakışır,

Evin meyil istikametine yıkıldığı gibi ben de bu hal üzre yıkılırsam, düdüğü çaldım sayılır. Ben sevinmeyeyim de kimler sevinsin, demiş.

O buluşturacak açlıktan ölenlerle tokluktan ölenleri...

-Bugün bir cenaze teşyi eden var mı?

Bize insanı çukurdan alıp zirveye çıkaracak bir hayat tarzı teklif ediyorsun. Kusurlarımızı bir bir giderecek, kendimizi yeniden inşa edecek ve ruhumuzu yüceltecek esasları öğretiyor ve şöyle buyuruyorsun: "Nerede ve nasıl olursan ol, Allah'tan kork. Kötülük işlersen, hemen ardından iyilik yap ki, o kötülüğü silip süpürsün. İnsanlarla güzel geçin!" (Tirmizi, Birr 55). Rabbimizin bizi her an gördüğünü, gözetlediğini hatırlatıyor, hareketlerimize çeki düzen vermemiz gerektiğini söylüyorsun. İnsanın kendi kendini tamir edebileceğini, iyilik yaptıkça ayağındaki prangalardan, sırtındaki yüklerden kurtulacağını, Allah'ın kullarıyla iyi geçinmenin her iyiliğin başı olduğunu belirtiyor, böylece ruhlarımızı kanatlandırmayı öğretiyorsun. Ruhumuz senin yoluna kurban olsun Ya Resulallah! Bize İslam'ın aydınlık yolunda sağa sola sapmadan dosdoğru yürümenin usulünü sen gösterdin. İyiyi kötüden ayırmanın ölçüsünü sen verdin. Gözümüzü gönlümüze çevirmeyi, kalbimizin sesini dinlemeyi sen öğrettin. "İyilik güzel ahlaktan ibarettir. Günah ise kalbini tırmalayıp durduğu halde insanların bilmesini istemediğin şeydir" buyurdun (Müslim, Birr 14, 15).

Dudaklar ardında saklı

"Kadınlara dokunmayacaksın!

Hacdan döner gibi gel!

"Mü'minler birbirlerini sevmekte, birbirlerine acımakta ve birbirlerini korumakta bir vücuda benzerler. Vücudun bir uzvu hasta olduğu zaman, diğer uzuvlar da bu sebeple uykusuzluğa ve ateşli hastalığa tutulurlar" buyurdun (Buhari Edeb 27; Müslim, Birr 66). Güler yüzün, tatlı sözün bile bir iyilik olduğunu belirttin (Buhari, Sulh 11; Müslim, Birr, 144). Bize birbirimizi sevmeyi tavsiye ettin. Mutlu ve huzurlu bir hayatın gerektirdiği her şeyi öğrettin. Bize insanca yaşamanın yollarını gösterdin.

Dilemiyor.

Titriyorum babacığım. Senin şu incecik yüreğin titretiyor beni. O ince ruhun aklımı başımdan alıyor babacığım. Bu mektubu sana rahatlıkla yazmamın sebebi bu. Kureyş'ten kuru et yiyen kadının oğluna yazıyorum çünkü. Ey melek. Bu satırları şu anda babacığıma iletir misin?.. Bu mektubu heyecanla beklediğini biliyorum babamın. Hemen! Şimdi haber ver yazdığımı.

Öyle ya güzergahımıza "sırat'ul mustekim" denilmiş. Ve "kıldan ince, kılıçtan keskin" olduğunu da belirtilmiş. Kılı kırk yararsak, yol-sırat-kıldan ince olma özelliğini koruyabilecek. Yoksa bu ince yolu, yürüme kolaylığı adına kalın-genişletilmiş, başka malzemelerle doldurumuş yol haline getirebiliriz. Bu da ancak ilkeyi çiğnemekle mümkündür.

Evine iyi davran.

Afrika'da yüzbinlerce çocuk açlıktan ölmek üzere, Amerika'da yüzbinlerce insan obezite tehdidi altında...

Karınca yuvalarını yakanlara öfkelenen O idi.

Livaül hamd altında O'nunla buluşmak...

Olayı hatırlayalım:

Yine de biz Senin ümmetiniz. Senin, bağışlanması için "Ümmeti, ümmeti" diye gözyaşı döktüğün garib ümmetin... Gözyaşların hürmetine şöyle; şu perişan halimizle aşkımız varır mı Sana? Eğer varırsa; ey alemlere rahmet olarak gönderilen yüce Peygamber! O aşıklar hürmetine bizi bırakma!

-Rabbim, bu ülkenin çocuklarını senin rahmetinle buluştur. Tevhid bilgisi ile...

SARIL namlı molla karanlık kafa ve yolda ilerlemediği sürece insanlık kurtulmuş olur. Büyük Atatürk ve İstiklal Savaşının şehit ve gazilerine bile saygısı olmayan o erkişiden topluma ne fayda gelir? Mahalledeki loş köşede yarenlik eder, durur!

Her bağ İrem bağı, her yolcu Karun

Çarşıda oturuyor. Üzerinde cübbesi var ve cübbenin eteğine bir kedi uyumuş. Bu arada camide ezan okunmaya başlanıyor. Bayezid camiye gidecek ama nasıl gitsin?

Birbirinizi sevmedikçe gerçekten iman etmiş olmazsınız."

Hiç bir devirde ve dönemde, şimdiki siyasiler kadar kesesine düşkün eden olmamıştı. Kul hakkı da yendi, kurban parası da!.

Yol üstündeki neonlara aldanmayız. Giderken dinlenmek için kaldığımız yerleri konaklarımız saymayız. Yol üstüne yatırım yapmayız, saraylar, köşkler dikmeyiz. Çünkü bu, hem bizi oyalar hem bizden sonra gelecekleri yanıltır, yoldan alıkor.

Saadetti.

Birbirini arındıran...

alıntı

Ağaçları kesmeyeceksin, yakmayacaksın!

İnsanlık hevenk hevenk

-Sallallahü aleyhi ve sellem-

Taif öfkesi yok orada, Taif duası var, rahmeti, şefkati var.

O'nunla elele tuşmak...

"Aşk derdiyle hoşem, el çek ilacımdan tabib,

Bazan Yunus olur:

O'na ümmet olmak...

Ey Zeynep'in babası, Fatıma'nın babası ve benim babam. Ve yetimlerin babası. Başım çatlayana kadar düşünsem. Senin gibi yaşamak sevdasındayım. Ama sevdalarımı gölgelemeye çalışan düşmanlar var. Nefis, işimi zorlaştırıyor, şeytan kıskanıyor seni. Seni sevmek, sana benzemek hayalimi hazmedemiyor şeytan aleyhillane.

Karınca yuvalarının yakılmasını kim önleyecek?

Geriye sevgi kalır, arınma kalır...

Göğe iyi davran.

Behlul Dana Hz. leri de bir gün yolda gidiyordu. Bir ev gördü. Yıkılmış. Enkazın altından zorlukla çıkarılmayı bekleyen, yaralılar ve ölüler... İnsanlardan bazıları telaş içinde ve ağlıyorlar. Herkes acıdan, gözyaşından bir dost seçmiş kendisine.

ha DÜNYA, ha GÜLÜMSE'den ne gelir ki? Nankörlüklerden gayri!

Buyurdu ki:

Bizi bağışla... Bizim için Taif'te ayakları kanlar içinde kalana dek taşlanan, sonra, O'na taş atanlara beddua yerine dua eden, ALLAH'ın "Habibim" dediği, "Sen olmasaydın kainatı yaratmazdım" dediği, uğruna ashabın seve seve can verdiği, ey Rasul-i Kibriya, Sana layık bir ümmet olamadığımız için bizi bağışla... Belki çölde kaynar kumlar üzerine yatırılıp, karnına kızgın kayalar konan Hz. Bilal 'ın yüreğinden taşan "ALLAH birdir" feryadını duyamadık. Mus'ab bin Umeyr'in kefeni bile yoktu şehid olduğunda. Ya biz... Biz onlar gibi olamadık. Ama...

Kurban Bayramı ha?!.. Yunan, Rum ve Ermeniler de 19 Mayıstan

Gönül aşkınla zar-ı müpteladır ya Resulallah

O?nun üç kez kapıya vurması da bizim hayatımıza taşınması gereken bir yöntemdir. Özellikle telefon aramalarında eğer aradığımız yer ev yada cep telefonu ise ve üçüncü çalmadan sonra açılmıyor ise aramaya ara verip bir müddet sonra tekrar arama yapmalıyız. Aradığımız şahıs namazda olabilir, lavaboda olabilir, evde farklı bir meşguliyeti olabilir. Bunları düşünerek ve tabi ki sünnetin maksadını anlayarak muhatabımıza eziyet etmemeliyiz.

Bu, O'nun getirdiği savaş hukuku idi.

ERBAKAN HOCA'NIN trilyonluk yolsuzluğundan bahsetse ya! Keza şimdiki siyasilerin damat ve çocuklarını "zengin etme" sevda ve tutkularından bahsetse ya!.. Hiç bir devirde; böylesine berbat yolsuzluklar olmamıştı.. Ne hak kaldı, ne de adalet!..

Yolunuz açık olsun, dileklerimle...

Kim yeni bir yüzyıl başlatacak insanlık adına, barış adına, sevgi adına, merhamet adına, şefkat adına?

Yetim ümmetine bir cevap gönder ey ahlak deryası. Ey mübarek sırtı nübüvvet mühürlü babacığım. Bizim sırtımızda dünyanın yükü. Yıllardır kalkamıyoruz altından. Hasretin kavrulur kırık yüreğimizde. Buruk bakışlarımız afaka kilitli. Seni getirecek seher yelini gözler. Seni müjdeleyecek guguk kuşunu bekler. Seni yağdıracak bulutları, doğuracak güneşi iple çeker. Yetim kızına bir selam gönder. Yetim ümmetine bir teselli ver. Bir küçük cevap ver bu mektuba. Mektuplara. Ey selamların en güzeline, muhatap Sevgili.

Sarıl kardeşim, seni de "kesip" uzak bir yerlere "yapıştırsa ", senden kurtulsak ne kadar güzel olur emice...

Yetim kızına bir selam gönder,

O'nun kumaşından şahsiyet dokuyanlar...

Sana hicret eden bir Kureyş de ben olsaydım1

Kılma derman kim helakım zehr-i dermanımdadır" diye feryad ederken...

Mirac'tan iner gibi gel!

Diyor ki O:

Mus'ablar, Ali'ler, Ammar'lar, Muaz'lar... Alınları çağlar boyu ışıyan gençlerle buluştu O. Bütün zamanların gençlerinin yüreğine seslendi Mus'ablarda... Çürümeyin, pörsümeyin, öğütülmeyin günah değirmeninde... gelin elele tutuşup, insanlığı diriltelim...

SARIL Molla, ol kişileri koruyanlardandır. Demek ki günahtan ve vebalden de saymıyor!.. Peh!.. Ne de müslüman ya?..

O'nun rahmet deryasına batıp çıkmak

Arınanlar toplumunu...

-Bugün bir hasta ziyaret eden var mı?

Sevgi çağlayanı babacığım. Çağlayanında ferahlamak istiyorum. Ahir zaman girdabı boğuyor beni. Dibe doğru gidiyorum. Kıvrılıyorum. Nefes alamıyorum. Sıkışıyorum. Yetiş sevgili babacığım. Yetiişş. Yetiş. Yetiş. Ölüyorum. Kuvvetli rüzgarlar arasında kaldım. Güzel hasletlerimi uçurmaya çalışıyorlar. Bölmeye uğraşıyorlar beni. Takatimin kesilmesi için şeytanın ipleriyle kamçılıyorlar. Babacığım, kamçılanıyorum!.. Essalatü vesselamü aleyke Ya Habiballah!. Çare sensin!.

- O birinin kapısına gittiğinde üç kez kapıyı çalar, selam verir, icabet edildiğinde içeri girer, ses gelmeyince döner giderdi. O?nun bu sünnetini nasıl hayata taşıyacağız?

Öfke toplumu yerine af toplumunu

Bir okşa başımı babacığım.

bu tıpkı sigaraya benziyor içen adam rahatladım derken aslında kansere doğru gidiyor

Afrika'ya kadar, Amerika'ya kadar herkesi kardeş yapan O.

-Atına binen kişiye yardım eden...

Sırtlanları geçmişti beşer yırtıcılıkta

Kelebeğin kanatlarının yolunmasına, kedilerin, kuşların üzerinde canlı canlı atış talimi yapılmasına kim mani olacak?

Sana sırılsıklam bir bakış da ben olsaydım

O'nu sormak

O'nsuz bir hayattan korkmak

Birinci sebenin telafisinin yolu bellidir. Sahih kaynaklardan, hadis külliyatından, O?nun siyer ve tarihini anlatan kitaplardan istifade ederek sünneti tanıma, onunla hemhal olma, onu en ince ayrıntısına kadar tahlil etmedir.

Yollarda...

Ey hicran yarasının şifası! Kimsesizim. Ben şehirdeyim. Şehirse benden uzakta.

Çocuklara dokunmayacaksın!

Bekliyor yolunu yetim kızın.

Doğru olan aynı zamanda ilkeli olmalı ki doğru kalabilsin, doğrunun kalbine - hakikate - ulaşabilsin. İşte bu ince çizgi, bizi "Emrolunduğun gibi dosdoğru ol" kuralının hem muhatabı kılar, hem bu çerçevenin içinde tutar.

Bu yolu terkedemeyiz. Yolun yönünü değişteremeyiz. Yolumuzun tam göbeğine bağdaş kurup oturmuş olan ve bizi yolumuzdan ayırmak, saptırmak isteyen şeytana uyamayız. Bu durumda yolun sahibinden yardım bekleriz ve ısrarcı oluruz sonuna kadar. Ölürsek yol üzerinde ölmek isteriz ama asla geri dönemeyiz, dönmeyiz. Çünkü bizim diğer bir adımız"yoloğlu"dur.

Behlul Dana Hz. leri de bu manzaraya bakıp gülüyor neredeyse zil takıp oynayacak.

Güvendi.

Yok, dedi. Behlul Dana Hz. leri. Benim gülmem başka şeyden. Ben, bir kaç gün önce geçmiştim bu evin yanından. Evin orta direği de sağa doğru kaykılmıştı. Bugün baktım ki ev yine sağa yıkılmış.

O'nun güzelliğini kuşanmak

Baş açık sine üryan

O inşa etti Allah'a dönecek ak yüzleri olan toplumu...

Yüreyelim yeter ki.

Livaülhamdin altına varıncaya kadar...

senin tahsilin neeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

Okşadığın bir parça kumaş da ben olsaydım

Vereydim canımı kurban

Evet, O'na ümmet olmak...

sana bu yolda başarılar o zaman

Ya Resulallah! Seni canımızdan aziz biliriz. Ayağımıza pranga gibi yapışan nefsimizi kırıp atarak senin izince gitmek, buyruklarını tutmak, uzak dur dediğinden kaçmak en büyük hedefimizdir. Biz Allah'a ancak seninle varacağımıza, senin lutfunun feyiz ve bereketiyle iyi bir mü'min olacağımıza inanırız. Bunun için de kah Yavuz Sultan Selim olur, onun diliyle:

Bütün dünyada, uyuşturucu, alkol, şiddet, cinsel metalaşma anaforunda yürekleri talan edilen gençleri kim kurtaracak?

Hayvanları dövenleri, ağır yük yükleyenleri ikaz eden o idi.

Yumuşak tenli, ahu gözlü babacığım. Seni sevmenin alameti şu küçük misvaktan ve selamlarımdan başka bir şey değil.. Kabul et babacığım.. Ne olur, kabul et.

da eleştirmeliydi. Eleştirmez ki?.. Eleştirirse kanı donar!..

Göz yaşlı ciğer büryan

Ancak unutmamalı ki müjde için istikamet, doğrultu şarttır.

Arkadaşlar şu dünyadaki üç günlük hayatımıza karşılık bir ebediyet bekliyor bizi. eskiden kendini dindar gösteren insanları fazlaca ciddiye almışım bunu gördüm ve artık insanları düşünmeden yaşıyorum dinimi. Çünkü zerre kadar kötülük bile karşılığını bulacak. 60 yaşındaki bir insan bile ömrünün nasıl geçtiğini anlamadıysa burada mutlaka alınması gereken bir ders var. Ha şu anda benim işim var mı yok, param var mı yok, devlete borcum var, ailemin yanında yaşıyorum 25 yaşıma gelmeme rağmen ama artık şunu öğrendim ki bu bir sınav ve ben sabrımla bu sınavı en iyi şekilde sonuçlandıracağım. Canım kadar sevdiğim dostlarım var mı şu anda yanımda yok, ama Rabbim var ve o beni herkesten daha iyi anlıyor, hayatta güçlü olmak için sadece o yeter.

Kızını diri diri toprağa gömen Ömer'in yüreğini o kurtardı vahşet tortusundan...

Bu sünnet; O?nun temel bir özelliği olan engin hoşgörü ve müsamahasının bir tezahhürüydü. Ama bu sünnet te de yazık ki hayatlarımıza taşınamadı. Biz bu çağın insanları olarak tahammülsüz, hoşgörüsüz insanlar oluverdik.

Yağmur yağmıyor babacığım. Kuraklık var kalplerde. Kalpler çatır çatır, kuru kuru. Ateşe atsan odun gibi yanar.. Odun olduk babacığım. Keşke odun olsan ama, senin aşk ateşinde yanan odun olsam. Sensiz, kaskatı kesilen odun değil.

El Vedud'tan gelen...

İyiliğin kalbin beğenip aldığı, huzur bulup kabul ettiği şey olduğunu" belirterek "İnsanlar ne kadar fetva verse de, sen fetvayı kalbinden al!" diyerek bize gönlümüzün iyi bir hakem olduğunu bellettin (Ahmed İbni Hanbel, Müsned, IV, 223, 224). Ayağımızı sağlam yere basmamızı, doğru ve kesin olanı almamızı, kalbimizin yatmadığı şeylerden uzak durmamızı tavsiye ederek "Sana şüpheli geleni bırak, şüphe vermeyene bak" buyurdun (Tirmizi, Kıyamet 60).

Efendi dedi, burası düğünevi değil; cenaze evi. Din kardeşinin acısına mı gülersin yoksa?

Suya iyi davran.

- O muhatabına saygı gösterir; kendisine bir şeyler söylemek isteyene tamamen vücudunu döner, muhatabının gözüne bakar, onun sözlerini sonuna kadar dinlerdi. O başkasına yapacağı icabeti sadece kafasıyla yapmaz, ona değer verdiğini tüm vücudunu dönerek ifade ederdi. Değer veren, değer görür mantığıyla Resulullah bu tavrı ile nice gönülleri fethederdi.

Yolumuza, güzergahımıza "sırat'ul mustekim" denilmiş, dedik. Yani "dosdoğru yol." Öyleyse dünyada bize gösterilen bu yol ile adı yine sırat olan ve cennet ile cehennem arasında bir köprü olarak tanımlanan o kıldan ince ve kılıçtan keskin yol, bu dünyaya bitişik bir yol olmalıdır. Yani "sırat'ul müstekim" olan islam. İslam'ın kitabı Kur'an-ı Kerim ve İslam'ın peygamberi Hz. Muhammed yürünecek yolun bütün inceliklerini göstermiştir bize. Bu inceliklere uymakla biz, cennetle cehennem arasında kurulu olan köprüyü dünyada geçmiş oluruz. Öyleyse gerçek sırat köprüsü dünyada kurulmuş bir köprüdür: o da şu anda üzerinde durduğumuz yön, doğrultu ve gidiş istikametimizdir, denilebilir.

Yine garib kaldık şu dünyada. İnsanlar, insan olma gayretinde değil. İnsanı hayvandan ayıran vasıflar bugün, insanı insandan ayırmakta... Zannederdim ki insan, ruh cesetten çıkınca ölür. Oysa, şu gördüğüm ne hazin manzara. Toprağın üstünde de cesetler var, altında da.. Ruhlarını öldürüyorlar bilmeden ve gömüyorlar en derin çukurlara...

Sarraf çarşısında gübre pazarı

Senin hicretinle şenlenmişti Medine. Sevenler kavuşmuştu o gün sevdiğine... Arz titriyordu heyecanından, hiç şahit olmamıştı böylesine bir güne... Ey gönüllere ışık saçan! Seni gören gözler, başkasına bakar mı? Sesini bir kez işiten, başkasını duyar mı?

Büyük Atatürk ve şehitlerle gazilerini; onlar da inkar eder, Yunanlılar, Ermeniler ve Rumlar da!.. Kurtuluş Savaşında tam 24 Şeriat İsyanı çıkaran vatan hainleri de onları sevmezler.

Dünyada hem Allah hem de insanlar tarafından sevilmenin önemine işaret ederek "Dünya ve dünyalıktan yüz çevir ki, Allah seni sevsin. Halkın elinde olandan yüz çevir ki, insanlar seni sevsin" buyurdun (İbni Mace, Zühd 1). Allah'a kul olmanın üstünlüğünü, halkın elindeki maddi imkanlara göz dikmenin insanın değerini düşüreceğini belirttin. Ümmetinin izzet, şerefi ve itibarıyla yaşaması gerektiğini hatırlattın.

Bekliyor yolunu yetim kızın,

Uğrunda koparılan bir baş da ben olsaydım

Canım yoluna kurban

allah askına senin sagduyun yokmu hiç?

O mescide bevleden şahsı bile azarlamamış, onu güzel bir dil ile sadece uyararak terbiye etmişti. Sahabe O?ndan bu ahlakı öyle güzel öğrenmişti ki; bir yanlış yapan arkadaşlarının asla ismini zikretmeksizin?Falanca, filanca şöyle yaptı, Resulullah da şöyle uyardı? diye bize nakilde bulunmuşlardır. Hata yapan sahabenin ismini anıp o hatayı yapan ile özdeşleştirmemek için böyle bir ahlak oluşturmuşlardı.

Bu sorunun temelinde iki sebep yatıyor: İlki; Resulullah?ın sünnetini yani yaşama tarzını ve ilkelerini tam anlamıyla tanıyamamak. İkincisi; O?nun O yüce sünnetini hayata taşıyamamak, yaşadığımız hayat ile o ilkeler arasında bağ kuramamak?

Bize kendi işimize bakmayı, başkasının işine karışmamayı, "üstümüze elzem olmayan işe burnumuzu sokmamayı" tavsiye buyurdun. (Tirmizi, Zühd 11). Ömür servetini iyi değerlendirmek gerektiğini, boşa harcayacak zamanımız olmadığını bize sen öğrettin. Yaklaşmakta olan tehlikeleri, fitneleri, kargaşaları hatırlatarak fırsat elde iken "Yararlı işler görmekte acele ediniz" buyurdun (Müslim, İman 186). "Her gelen günün geçmiş günden daha kötü olacağını" (Buhari, Fiten 6) ve "Cennetin de, cehennemin de ayakkabımızın bağından daha yakın olduğunu" söyleyerek bizi uyardın (Buhari, Rikak 29). "İnsanların çoğunun sağlık ve afiyet ile boş vakit nimetlerini iki kullanamadıklarını" hatırlatarak, zamanı değerlendirmeyi öğrettin (Buhari, Rikak 1). Bir gün gelip de "Keşke şunları yapsaydım, bunları etseydim" diye dövünmemek için fırsatları iyi kullanmayı tavsiye ettin. Ya Resulallah! Sen bizim kurtarıcımız, önderimiz, rehberimiz, ışığımız, efendimizsin.

Acı, rahmetine muhtaç olan aşıklara... Ey zulmeti nuruyla boğan ışık! Gözler, Seni görmeden de kamaşık. Öyle bir zincirle bağlandım ki Sana, bin darbe vurup, bu gün zinciri kırsalar da, zincirin halkaları kalır boynumda...

Ahmet Taşgetiren

Ha SARIL, ha HATTAD, ha İMRAN, ha DEDE, ha DEBBİR, ha MERVE,

Öğrencilerini karşısına aldı ve sordu:

Kiliselerde, havralarda ibadetleri ile meşgul olan din adamlarına dokunmayacaksın!

O'nun elinden tutanlar...

Ne de müslüman çıktılar ya?.. Damatlar da zengin oldu, oğlan kısmı da!. Hİç bir bakan veya milletvekili bu devirdeki gibi zengin olmamış idi. Belediye yolsuzlukları da cabası!.. AKP Milletvekili Şaban Pekdişli malumdur. Rüşvetten dolayı kirli!

-Bugün bir yetimin başını okşayan var mı?

Kendini arındıran...

Allah'ın davetini ulaştırmak için gittiği Taif'te, ayak takımının hücumuna uğramış, taşlanmış... Ayakları kan revan içinde kalmış. Bir bağ evine sığınıyor. İşte orada, ondan Taif'in altını üstüne getirmesi için dilekte bulunması isteniyor. "Dile dağlar yıkılsın bu halk üzerine!"

hiç hoşlanmazlar. MOLLA SARIL da hoşlanmaz! Kansızlıktır bu!

Adı güzel kendi güzel Muhammed

İnsanlık medeniliği O?ndan öğrendi. O hep medeniydi. O , bedevi bir çağı medeni hale getirdiği gibi çağlar boyunca hep medeniliğin öncüsü olmuştur.

Köleleri O kurtardı.

-Geçmiş hayat dosyasını arındıran...

Dengir Mir Mehmet'ten bahsetmeliydi, Belediye yolsuzluklarını

Eşine iyi davran.

O aşıkların aşkı Sanadır. Güneş, ısısını onların yüreklerinin hararetinden alır. Dünyanın ufku onlara dar gelirken, gönülleri ta Rahman'ın arşına uzanır. Onlar Dost'tan Dost'u isterler.

- Biliyoruz ki Resulullah her işini sağdan başlayarak yapardı, yol hakkını sağdakine verirdi. Bu gerçeği bilen bizler bazen kapıda dakikalarca birbirimize geçiş hakkını ikram ederiz.

Hiç bir devirde, böyleine kirli ve pasaklı çıkan; ne er kişi ne de siyasetçi olmamış idi. Zehir zıkım olsun!..

ben karnına 3 gün taş bağlayarak gezen bir peygamberin ümmetiysem varsın onlar olmasın.

Sen Cenab-ı Hakk'ın habibi, gönlümüzün tabibisin. Sen canların canı, dertlerimizin dermanısın. Sen peygamberlerin sultanı, Rabbimizin bize en büyük ihsanısın. Sen iki cihanın zineti, Mevlamızın bu ümmete rahmetisin. Canımız, ruhumuz, bütün varlığımız senin yoluna kurban olsun, ya Resulallah!

Dağılan yuvaları kim inşa edecek?

Özellikle babalar eşleriyle ve çocuklarıyla ilişkilerde bu sünneti ihmal ederler. Çocuk kendisi için çok önemli olan bir konuyu babayla paylaşmak ister, baba ya televizyonda, ya gazetede, ya farklı yerlerde göz gezdirerek çocuğa icabet etmez. Bu, çocuğun özgüvenini sarsar, değer görmediği için aynı tavrı o da babaya gösterir. Bunun için bu önemli sünnet de hayatlarda yer edinmelidir.

Papatya biçen bombalar altında şehirlerin yerle bir olmasına kim mani olacak?

Bir ilkeye doğrultuya sahip çıkmakla yürünecek yolun zorluklarından haberdarız. Bizi içerden veya dışardan kuşatmak isteyen güçlerin farkındayız.

diyerek eşiğinin tozuna yüz sürmek, yoluna baş koymak isteriz.

bari bu başlığı kirletmeyeydin el insaf

diyerek sana olan bitmez aşkımızı ve tükenmez hasretimizi dile getiririz. Kah on sekizinci yüzyılda yaşamış aşıklarından Nazim olur:

Ya Nebi!

-Yere iyi davran.

ERBAKAN Hoca ile başlayan; devlet parasını iç etme modasıyla o noktalara gelinemez. Şimdiki siyasilerin kul ve kurban hak ve parası yutma merakı giderilmeden, hırsızlıklar önlenmeden

Padişah-Halife ve Şeyhülislam da hiç sevmez!.. Nankördürler!

Albert Camus, "Cinayet Yüzyılı" diye tanımladı 20'inci yüzyılı... "Üstelik "Tasarlanmış, teammüden işlenen cinayetler" yüzyılı... 21'inci yüzyıl da eskisini aratmayacak bir yolda ilerliyor.

Onun nuru ile aydınlatmak...

- O hiç kimsenin hatasını yüzüne söylemez, yanlışları eğer düzeltecek ise genel ifade kullanarak düzeltirdi.

SARIL ve HATTAB gibiler, yolsuzluklara ve hırsızlıklara arka çıkmadığı zaman iş düzelir. Kul ve kurban hakkı vebal işidir.

Nasıl gitsin?

Kur'an'a iyi davran.

Ölmez, ölmez bir ahenk,

Sen mubarek dilinle buyurmuşsun ki; "Benim ümmetim yağmur gibidir. Baş tarafı mı yoksa son tarafı mı daha hayırlıdır bilinmez." (Tirmizi Emsal 6) Ey yağmur yüreklim, yağmur gözlüm. Gözlerinden yanaklarına ümmeti süzülen babacığım. O gözyaşlarının içinde ben de var mıyım?..

Biz bu minval üzre yürümeye çalışırken; zaman zaman içimize bir kuşku düşer. Acaba deriz, doğru davranıyor muyum? Davranışım dürüst ve namuslu mu? Yoksa yolum bir ilkesizliğe bulaştı mı? Neye ve nereye bakmalıyım ki doğrultu üzerinde, doğru ve ilkeli olduğumu anlayayım?

Bosna'da hamile annelerin karınlarının süngülerle deşilmesini, çocuklar üzerinde atış talimi yapılmasını, Filistin'de evlerin, içindeki insanlarla birlikte tanklarla tarümar edilmesini kim önleyecek?

Dipnotlar: 1- Nurullah GENÇ

Çünkü ilke ve doğrultudur bizi sonuca götürecek olan ilkemiz, yönümüz, yıkıntıdan müjde çıkarır bize. Ve bu, sadece bize özgüdür.

O'nunla durulmak

Molla SARIL ha?. Biraz yaşananları görmeli!.. Masallar ve de hurafelerden, hikayelerden kime ne?.. İyi akşamlar!..

Efendimiz biriyle tokalaşırken karşıdaki elini çekinceye kadar elini çekmezdi. Muhatabı rencide olmasın diye önce onun elini bırakmasını beklerdi. Bu da önemli bir insani ilişki kuralıdır. Bu sünnet de hayata farklı yollardan taşınabilir. Mesela telefon görüşmelerinde muhatap telefonu kapatmadan telefon kapatılmaz, özellikle telefonu açan kapatır, sonra diğeri kapatarak bu sünneti de hayata taşıyabiliriz.

Yufka yürekli insanlar,

İslam'ı getirdi O.

El Vedud'tan...

tilkiner06 namlı karanlık hörgüç

Cahil ve cühela takımı da 19 Mayıs'ları hiç sevmezler. Onlar olmasaydı şimdi bunlar kiliselerde papazlık ediyor olurlardı.

Bilal'in alnı 14 asırdan beri O'nun nuru ile parlıyor

Tutun eşinizin ellerini...

O aşıklar ki; Senin hasretinle, ruhlarına vurulan prangaları eskittiler. Ey canların canı! O aşıklar ki, aşk ateşine pervane olmak isterler. Hicranınla yanıp, aşk derdin derman bilirler. Tabib şöyle dursun, "biz derde müştakız" derler. Aşıkların aşkına tercüman oldu Fuzuli;

- O nerede neyi konuşacağını çok iyi hesap eder, en uygun zamanda, en uygun sözü söylerdi.

-Yoldaki taşı kaldıran güzel Müslüman oldu.

Malını arındıran...

Başka bir şeyi diliyor:

-Kardeşine gülümseyen iyilik yaptı.

Ama Resulullah böyle davranarak hata eden bir insanın şahsiyetinin zedelenmesine müsaade etmemiş, o insanın toplum içerisinde mahcup olmasına gönlü razı olmamıştır.

O'nu aramak

Elmeded ey ma'den-i nur-i Hüda

O'nunla aynileşme cehdine soyunmak

Gayzını, kinini kusan insanların değil, yutan insanların toplumunu...

- O eşyasını kendi taşır, başkalarına asla özel eşyalarını taşıtmazdı. O bu tavrı ile insana?yük olma, yük al? mantığını yerleştirmek istiyordu. İdeal insan yönetici bile olsa kimseye yaslanmaz, ayakları üzerinde durur, alan el değil veren el olurdu. Bu tavır, çok önemli bir sünnet olması yanında ilişkilerin sürekliliği için de çok zaruridir.

O'nun nuru ile yüreği aydınlananlar...

O'nunla arınmak...

doğru yola girilemez!..

Herkes bir müjde çıkarabilir bu yıkıntıdan. Yaşadığımız, bizi çevreleyen bu yıkıntıdan. Çıkarmalıdır da.

O'nun izine basmak

Barış ve güven yurduna.

Kimse sensiz bulamaz Hakka vüsul

"Komşusu açken tok sabahlayan bizden değildir" diyen O.

biraz sıkıntı çekelim şu dünyada. ah bide sen başarabilsen ütopyadan sana bir fayda geldimi yok

O'nun nuru...

AKP Milletvekili Şaban Pekdişli'den de bahsetmeliydi. Ol kişi

O'nun ümmetinden ol!

19 Mayıs 1919 kutlamalarında neşeli, coşkun çocukları kurban sanan kişiden faide mi gelir?.. Fen ve Matematik kafası dahi yok ki hesap yapabilsin!.. Ancak ezber okur!.. Yolsuzluklara ve hırsızlıklara arka çıkandan topluma fayda mı umulur? Peh!

Solmaz solmaz bu bir renk

Bu arada korkumuzu yine muhafaza ederiz biz. Acaba ilkemizden ayrıldık mı diye kuşkulanırız. Biz böyle kuşku içinde yolumuza devam ederken karşılaştığımız engeller, zorluklar, istikametimizin, doğrultumuzun doğru olduğuna dair ipuçları verir bize.

Cinsiyeti beklenen nitelikte olmadığı için ya da, sadece çocuk doğmaması için ana rahminde işlenen cinayetleri kim durduracak?

Rahmeten lilaleminsin Ya Resul

Konuşurken tane tane konuşur, muhatabını sıkmaz, muhatabının ruh halini çok iyi tahlil eder ona göre konuşurdu. Düğünde boşanmadan, taziyede hatıralarından bahsetmezdi. Her makamın bir makalı vardır ilkesini gözetir ortama en uygun sözleri seçerek konuşurdu.

Rahman'dan gelen...

Barıştı.

Biz "yolcu yolunda gerek" deyip, taşıyabileceğimiz kadar ve bize elzem olan yükleri taşırız yanımızda. Gece-gündüz demeden ve apaşikar, dimdik, biraz da helvele yaparak yürürüz.

Feyz-i lutfunla olur merd-i kabul

Peki sünnet nasıl fıkh edilir yani kavranılır? Bu sorunun cevabını şöyle verebiliriz: Sünnet; yapanın o eylemi yaparken yada ortaya koyduğu tavır veya sözün maksadını ve maksudunu gözeterek, o olaydan istifade ederek günümüze taşıyabilmektir. Okuduğumuz bir hadiste yada O?nun bize ulaşan tavır ve davranışlarını anlatan rivayetlerde ortaya koyduğu eylemin sebebini okuyabilmek, o sebep yada ona benzer bir sebebin ortaya çıkması ile aynı eylemin tekrar yapılabileceğini kavrayabilmektir. Bunu günlük hayatımızda çokça karşılaştığımız bazı olayları örnek getirerek anlamaya çalışalım.

Değerlerin en değerlisi, Sevgililerin en sevgilisi, babaların en babası, şefkat bulutu, sevgi denizi, gül bakışlı, gül gönüllü babacığım. Sana "baba" diye hitabettiğim için, bana gücenmeyeceğini adım gibi biliyorum. Çünkü sen benim şu anda yetim olduğumu biliyorsun. Babasızım babacığım. Sensiz kaldım uzun süredir. Sensizim çoktandır. Durgunum, yorgunum, solgunum, ölgünüm. Hadi bir uzan bana babacığım.. Hadi bir gülümse.. Hadi bir selamla beni.. Sen benim selamımı aldığına göre, beni selamlarsın değil mi? Selamından başka neyim var ki zaten.. Bir de ara sıra dişlerimin arasına sıkıştırdığım o misk kokulu misvakın.

Keçi sağan, süpürgeyle odasını temizleyen babacığım. Senin o hanımlarına karşı gurur yapmayan, sevgi dolu mütevazi yüreğinin hamalı olayım. O gül kokan ellerinle tuttuğun süpürge olayım. Dünya için saçımı süpürge edeceğime, nefsimle savaşı kazanmak için edeyim.

Değişmiş değerler bir garib olmuş

Yolumuzun üzerinde Bedir muştusu, Mekke sevinci sıkıntılarımızı unutturur. Taif'ten kovulmak varsa miraç da var sonunda. Önce hicrete sonra Fetih'e çıkar yolumuz. Bu ana da "Hud suresi bizi ihtiyarlattı, belimizi büktü" diyebiliriz. Önemli olan ilkedir der teselli buluruz sonra.

"İman etmedikçe cennete giremezsiniz.

Özetleyerek sunduğumuz bu örnekler sayılmayacak kadar çoktur. Efendimiz hayatının her karesiyle bize bir şeyler söylemekte, her alanda bizim hayatımızı inşa edecek ölçüler sunmaktadır. O, büyük nezaket ve zerafeti ile her an bizlere en ideal örnek olma özelliğini göstermektedir. Bize düşen bu kutlu sünnetten gereği gibi istifade edip o temel ilkeleri hayata taşıyabilmek, sünnetli bir hayat çerçevesi oluşturabilmektedir.

Muhammed'in nuru ile...

Senin Yoluna Ey Ahmed!

diye senin yolunca gitmenin güzelliğini terennüm ederiz. Bazan Eşrefoğlu Rumi (ö. 1469) olur:

Bizim kardeşçe ve dostça yaşamamızı, birbirimize destek olmamızı istedin. "Birbirinize kin tutmayınız, birbirinizi kıskanmayınız, birbirinize sırt dönmeyiniz, birbirinizle ilgiyi kesmeyiniz. Ey Allah'ın kulları kardeş olunuz" buyurdun (Buhari, Edeb 57, 58; Müslim, Birr 23, 24).

Yeni müslüman olan birine, mübarek dudaklarınla buyurmuşsun ki; "Arkadaş! Titreme! Ben bir kral değilim! Ben, Kureyş'ten kuru et yiyen bir kadının oğluyum!."

Sevgiyle sıkın. Sıkın. Sonra bırakın. Ne var yüreğinizde?

Sevgili efendimiz! Sen bize dertler ve sıkıntılar karşısında pes etmemeyi, dayanmayı, sabretmeyi, yiğitçe yaşamayı öğrettin. Zorlukları yenmeyi, yokuşları düz etmeyi bellettin. Bizi ezmek, burnumuzu sürtmek, ruhumuzu yıpratmak isteyenler karşısında direnmenin ve ayakta kalmanın yollarını gösterdin. Başına gelen nice sıkıntılara tahammül ederek bize canlı örnek oldun. O ruhlara hayat veren hadis-i şeriflerinden birinde "Mü'minin bir demet ekin gibi yumuşak ve dayanıklı olduğunu, rüzgarın onu kah bir yana kah diğer yana yatırdığını, sıkıntılarının eksik olmayacağını; sert ve düz dağ servisine benzeyen inançsızların ise eğilip doğrulmayı bilmediklerini, ölüm gelip de onları bir defada söküp devirinceye kadar hep öyle kalakaldıklarını" söyledin (Buhari, Merda 1; Müslim, Münafikin 58-60). Böylece bize elem ve kederlere yenilmemeyi, varlığımızı koruyup yaşatmayı, olaylar karşısında yıkılmamayı sen öğrettin. Sen bizim öğretmenimiz, mürşidimiz, rehberimizsin.

Bakın, O'nun terbiyesini almış bir Allah dostu, Bayezid-i Bestami ne yapıyor.

Bin hüzün, bin dert, bin acı gider,

Yolumuzun üstündeki Deli Dumrullardan haberimiz var: Yasaklardan, işkenceden, toplumdan soyutlanmaktan, pazu kuvvetine dayanan dayaklardan, coplardan korkumuz yok. Korkumuz bu korkulara aldanıp yoldan çıkmaktır. Bizi ana yoldan uzaklatıracak, gerçekmiş gibi görünen sanal yollara sapmaktan korkarız biz. O zaman yolun sahibi ömrümüzü ışıtır, ayaklarımıza kuvvet, kalbimize aşk verir. Çünkü bütün yoloğullarını sadece o korur, engelleri ancak o kaldırır.

Ya Resulallah! Bize Allah'ın en büyük nimeti sensin. Elimizden şefkatle tutuyor, bizi kurtuluşa çağırıyorsun. Gönlümüzü çelen, aklımızı başımızdan alan şu fettan dünyanın iyi ve kötü yanlarını bize gösteriyor, manevi tahrip kalıplarıyla, mayınlarla örülü yerlerine işaret ediyorsun. Bize benzemeyen şeytanlar bir kolumuzdan, bize benzeyenler diğer kolumuzdan tutup "en güzel yol bizim yolumuz" diye çekiştirirken, sen iki kolunu birden kaldırarak "Durun! En güzel yol Allah'a giden yoldur!" diyerek bizi uyarıyorsun. "Allah'ı Rab, İslam'ı din, Muhammed'i peygamber olarak kabul edenlerin iyi birer mü'min olacaklarını" söylüyorsun (Müslim, İman 56). Bize en büyük, en geniş, en aydınlık yolu gösteriyorsun. Senin yoluna canımız kurban olsun, Ya Resulallah!

Yine O kapıyı çalana?kim o? diyen ev sahibine?Benim? diye cevap verilmesinden hoşnut olmazdı. Cabir ibn Abdullah diyor ki: Bir kere Resulullah?ın yanına girmek için izin istedim. Bana?kim o? diye sordu. Ben de?Benim? dedim. Ben Ben ne demek diye bana çıkıştı. Hoşnut olmadığını fark ettim. Bir daha da böyle söylemedim. Bunun için sahabeler O?nun yanına girmek istedikleri zaman yüksek sesle selam verir, ?ben falancayım, Ya Resulullah içeriye girebilir miyim? diye izin isterlerlerdi.

Hani, kuru bir ağaç parçası feryad ediyordu firkatinden, eğer şefkat elin dokunmasaydı ona, kıyamete dek ağlayacaktı hasretinden. Ya biz...

diye yardımını, şefaatini niyaz ederiz.

Giden gitmiş, bağrı yanan yanmış... ok yaydan çoktan çıkmış, herşey kuralına göre öyle işliyor ki, kader kimsenin gözünün yaşına bakmıyor, geçmişte böyleydi, şimdi böyle gelecekte de korkarım ki böyle olmaya devam edecek. 90 milyar insan geldi geçti kim kimin derdine derman oldu ki.. ezilenler hepimiz tek farkımız sizinkisi itaat edip umutla beklemek, bizimkisi isyan edip ütopyalar yaratmak!...

Yaşlılara dokunmayacaksın!

Kıldım Ya Resulallah

Kişilikleri Kul hakkı disiplini içinde eğitilmiş toplumu...

Sensizlik olmasın alın yazım,

Ashab bulurdu Seni, her aradığında. Seyretmeye doyamazdı gül cemalini, erirdi bir lahzacık olsun, o sımsıcak bakışınla. Ne olurdu, o nur cemalini bir kez de ben görseydim. Abdullah İbn Revaha gibi ben de bu canı senin yolunda feda etseydim. Böyle maşuku olan aşık dönmez mi şaşkına... Biz bugün hatırana bile susadık. Hani Sen açlıktan taş bağlamıştın ya bağrına, biz bugün, açlığından yüreğimize taş bastık. Takatimiz tükenmede her an. Biziz, Sana susamış, çölde en susuz fidan. Şaşkınız Senden çok uzaklarda. Kaçmaktayız tuzaklardan tuzaklara...

Ya destur!.. Kafalı ve zeki oluna, hain ve nankör olunmaya!..

Boş laflar!.. Kuru laflar icraatla perçinlenmedikçe, gerisi boştur!.. İnsanlık doğruluk ve dürüstlük peşinde, has eğitim yoluyla uygarlaşma, medenileşme ve hak-hukuk peşinde değilse zor kurtulur!.. Gerisi boştur!.. Hikaye ve masal olup çıkar!

Canım kurban olsun senin yoluna

Zulmü ve zalimleri sevmeyenden...

İkinci sebebin telafisi ise, anlamak ve tanımak üzerine bina edilecek bir anlayışın geliştirilmesinde saklıdır. Zaten en fazla ihmal ettiğimiz alan da burasıdır. Sünneti hayata taşımak, onu iyice anlayıp, tanıdıktan sonra Arapça deyimi ile?fehm ettikten? sonra onu kavrayıp hayat ile bağını kurmak yani?fıkhetmek?tir. Fıkh edilmeyen bir sünnet anlayışı ne yazık ki hayata taşınamadığı gibi, şekilcilik ve taasuptan ileri de gidememektedir.

Hemen kalbime baktım şimdi. Benim kalbim de öyle. Dünya ile ahiret, nefsim ile istikamet, Allah ile şeytan karşı karşıya gelince benim kalbim de sağdakine; ahirete, istikamete yani Allah'a meylediyor.

Kul ve kurban parası yutanlara SARIL, HATTAB, İMRAN ve DEDE, DEBBİR, DÜNYA, GÜLÜMSE, MERVE gibiler arka çıkarsa o iş zor!

Sorsan "Beni seviyor musunuz?" diye. "Beli, beli" diyen ölülerin feryadını duyarsın. Sorma, ne olur sorma "nasıl ve neyle?" diye. O zaman kaçmak isterim, kimsenin olmadığı, kimsenin bilmediği, kimsenin duymadığı bir yere. Yine Sen varsın.

Dokunuver şefkatli ellerinle ateşli alnıma... Rahmet esintisi ol yürekten yüreğe esen... Hasret çekenlerin feri ol, sımsıcak bakışınla. Ufuklar, asırlardır bulanık Sensiz...

Yolunda baş ile canım fedadır ya Resulallah

O ilişkilerin zedelenmemesi için böyle bir tavsiyede bulunurdu. Gerçekten bunun ne kadarını yapabiliyoruz, durup düşünmemiz gerekmez mi?

Hakkını helal et babacığım.

O'nun dünyayı teşrif ettikleri günleri Mehmet Akif anlatıyor.

Biz ağlamayı unuttuk. erkekler ağlamaz dediler, inandık sustuk... Göz pınarları kurudu. Öylesine kurudu ki, gönül çiçeği sararıp soldu. Ve artık, açmaz oldu... Şimdi ağlayan bir çocuk görsem, "ne olur susma!" diyorum. Ağla! Bir damla göz yaşı ALLAH için, bir damla göz yaşı kardeşi için, bir damla göz yaşı kendi için ağlayamayanların yerine sen ağla... Ağla ki, sen de unutmayasın...

"İyiliğin kalbin beğenip aldığı, huzur bulup kabul ettiği şey olduğunu" belirterek "İnsanlar ne kadar fetva verse de, sen fetvayı kalbinden al!" diyerek bize gönlümüzün iyi bir hakem olduğunu bellettin (Ahmed İbni Hanbel, Müsned, IV, 223, 224). Ayağımızı sağlam yere basmamızı, doğru ve kesin olanı almamızı, kalbimizin yatmadığı şeylerden uzak durmamızı tavsiye ederek "Sana şüpheli geleni bırak, şüphe vermeyene bak" buyurdun (Tirmizi, Kıyamet 60).

Öncelikle O?nun bu tavrı Nur suresinin 27-29. ayetlerinde de anlamını bulan?isti?zan? konusunun pratik göstergesiydi. Şu anki deyimi ile randevu Kur?an?ın da çok önem verdiği bir konudur. Ziyaretine gitmek istediğimiz muhatabımız hazırlıklı olmayabilir. Bunun için izin almak, randevu talep etmek ona değer verişimizin bir işareti olmasının yanında ziyaretimizin verimli geçmesinin de olmazsa olmazıdır.

İslam başlıbaşına bir rahmet dünyası idi.

Yeni Nagazakileri, Hiroşimaları kim önleyecek? Atom bombası altında 15 saniye içinde yüzbinlerce insanın buharlaşmasına kim engel olacak?

Kara gözlü, ay yüzlü, amber kokulu babacığım. O tatlı, sarhoş eden tebessümünü görmedim. Boyunu bilmiyorum. Güzeller güzeli simanı düşünsem de çıkaramıyorum. Kıyafetlerin hayalimden öteye geçemiyor. O muhteşem ahlakına bizzat şahit olamadım. Seni rüyasında bile göremeyen bu biçare kızın, yetim olmaz da ne olur baba?... Zavallı olmaz da ne olur. Garip olmaz da ne olur?.

Dişsiz mi bir insan, onu kardeşleri yerdi.

Aileler bir anafor içinde savruluyor mu?

Çocuklarına iyi davran.

O inşa etti...

Taif'ten bütün zamanlara seslenen O idi.

Mekke Fethi'ne giden 10 bin kişilik ordu yürüyor. Yolda henüz yavrulamış bir anne köpek, yavrularını emziriyor. Ne yapacaksınız?

Müslümanlar toplumunu...

Dokunduğun küçük bir nakış da ben olsaydım

sarılın peygambere hemde sıkı sıkı bırakmayın hiç insanlığı o kurtaracak çünkü

diye emir veren O idi.

kaç kez sordum neden cvp vermiyorsun

El Veduda yakışır toplumu.

Senin yoluna ey Ahmed

Namaza iyi davran.

Senin visalinle bir gülmüş de ben olsaydım

Çünkü yolumuz müjdedir bizim.

Bir gün Ebu Hureyre?ye sordu: Dün neredeydin? Ebu Hureyre dedi ki: Ya Resulullah yakınlarımdan birini ziyarete gitmiştim. Onu şöyle uyardı: ?Seyrek ziyaret et ki muhabbetiniz artsın.?

Yetimler hakkını nasıl öder?.

isyan etmekle eline zerrece bişey geçtiyse söyle. sadece kendine zarar. benim istediklerimde olmadı ne bir evim oldu ne bir arabam ne uzun boyum ne servetim vs. ama umurumdamı ki.

Yola çıkarken gerekli bütün tertibatı almış, kararımızı vermiş ve yola çıkmışızdır. Amacımız menzile varmaktır. Menzile varmanın şartı da yolun ilkelerinden ayrılmamaktır. Yani ilkesizlik yaparak, istikametten, doğrultudan ayrılmamaktır.

Bir nöbetçi dikiyor anne ve yavruların başına ve orduyu onları rahatsız etmeyecek bir uzaklıktan geçiriyor.

Yaptığımız ve bildiğimiz bu sünneti ne yazık ki günlük hayata taşıyamaz, mesela, trafikte aynı sağduyuyu gösteremeyiz. Sanki sünnet yayaların uygulayacağı bir yöntemmiş gibi algılar bu önemli sünneti yayalara hasreder, binekli halde bu sünneti ihmal eder uygulamayı aklımıza dahi getirmeyiz.

Erbakan Hocanın "Arka Bahçemiz" dediği İmam Hatipler destek verdiği sürece, cahil ve cühela arka çıktıkça bu iş düzelmez!

Kim dinler, düşünür köhne mezarı...

Aminlerimiz vardır.

Kim kurtaracak onları?