- İnsanı güldürme bey. Başvekilin kulağı sağır, duymaz diyola, der.

görüyorsun ki ALLAH Annesini sana helal, Kızını ise

- Sağol Bey! Sağol.

Hristiyan biran için duraksadı, şok olmuştu. Bütün bildiklerini sorgulamaya ve halifeye doğru ağlamaklı bakmaya başladı.

- Dün bana anlattıklarını, bu gün burada anlatmanı istiyorum. Ama; bir tek kelimesini dahi atlamadan, eksiksiz olarak anlatmanı istiyorum. Haydi başla, seni dinliyoruz.

- Bunu kabul et ağa. Öküzün yanına bir eş alırsın, der.

Atatürk, çok sinirlenmiştir. Alışkanlığı gereği kızdığı zaman kaşlarını çatmaktadır. O'nun bu halini gören köylü,

- Hoşbulduk Ağa. Yoldan geçerken dikkatimi çekti. Öküzün yanına merkep koşmuşsun. Hiç öküzün yanına merkep koşulur mu? Bunlar denk değil.

Köylü gülümseyerek,

- Başvekil İsmet Paşa'ya telgraf çekip, durumunu niye izah etmedin?, diye sorar.

Bu olaydan sonra aşağıdaki kanun bir gecede hazırlanıp yasalaştırılmıştır. İcra İflas Kanunu Madde 82/4.: Borçlu çiftçi ise, kendisinin ve ailesinin geçimi için zorunlu olan arazi ve çift hayvanları ve nakil vasıtaları ve diğer teferruatı ve tarım aletleri haczedilemez...

-" Derhal Heyeti Vekileyi topla, İstanbul'a gel."

- Halimden belli mi oluyor?

- Sen bunu git vergi memuruna söyle.

- Neyi bilirdim?

Elinden öpüp Müslümanlığını ilan etti..

- Kapıdaki jandırmaların adamı içeri koymadığını, bey.

Atatürk,

Köylü duraksamıştır. Bunu anlayan Atatürk, devam eder.

- Ey kötü adam, dedi, eğer yapabiliyorsan, bu iki göz kaynağını da kazma ve külünkle nurlandır bakalım!

- O'nunda bir gözü kör, görmez diyola. Hem, sen zenginsin. Tomofilin bile var. Bunları heç duymadın mı?

Köylünün soluklanmasını ve rahatlamasını bekleyen Atatürk, bir müddet sonra,

- Beyler, ben çiftçinin koşumluk hayvanını sattıran kanun istemiyorum. Ben çiftçinin tohumluk buğdayını sattıran kanun istemiyorum. Ben çiftçinin tarım aletini, sağımlık hayvanını sattıran kanun istemiyorum. Ankara'ya dönecek ve bu işi hemen halledeceksiniz.

- Kaymakam ne dedi?

ataturk

Hz. Ali buyurdu ki :Bu Kız bu Anneden dir, Ama

Elleri titreyen köylünün, elini sıkar. Yanından ayrılır. Hızlı adımlarla arabasına doğru yürür. Florya Köşkü'ne döner. Başbakan İsmet Paşa'ya şu telgrafı çeker.

Ağlayıp inlese, tövbe ve istiğfar etseydi, Allah'ın lütfuyla gözleri tekrar görürdü. Fakat tövbe yolu bağlanmıştı.

Hz. Ali üzümü yedi. Sonra üzümden yapılmış şarap

- Hoşgeldin Ağa. Gel yerin burada.

Felsefeci uyandı, baktı ki iki gözü de kör olmuş, görmüyor.

Arabadan iner. Tarlaya doğru yürür. Çiftçi kendisine doğru geleni görmüştür. Sabanında koşulu olan öküzü ve merkebi durdurur. Atatürk, yanına gelince,

- He ya! Hem gitseydin bilirdin.

- Sen hiç Vali'nin yanına gitmemişsin bey. Halından belli oluyor.

- Sağolasın Bey! Hoşgeldin.

Başbakan başkanlığında Bakanlar Kurulu Florya Köşkü'ne gelirler. Atatürk, şoförünü köylüyü alıp gelmesi için yollamıştır. Arabanın içinde sıra sıra dizilmiş Jandarmaların arasından Florya Köşkü'ne gelen köylü "Eyvah ben ne yaptım" diye için için dövünmektedir. Kendisini kapıda karşılayan şık giyimli bir beyefendi nazik bir sesle " beni takip edin efendim" deyince içi biraz ferahlasa da çok korkmuştur. Adamı takip ederek büyük bir toplantı salonuna girerler. Salon kalabalıktır. Ortada büyük bir masa, etrafında sandalyelere oturmuş şık giyimli insanlar ile ayakta duran iki kişi daha vardır. Gözleri karamış, ayakları bedenini taşımakta zorlanmaktadır. Heyecandan kalbi fırlayacak gibidir. Tanıdık bir ses duyar.

Diyen Atatürk, sağ tarafında, yanında ayırdığı boş sandalyeyi eliyle işaret etmektedir. Köylü, zorlanarak yürür ve yığılırcasına sandalyeye oturur. Durumunu anlayan Atatürk,

- Bana niye kaş çatıyon bey. Yalan söylediğimi mi sanıyon? Sana ne söylediysem hepsi doğru. Ben Küçükçekmece köyündenim. Muhtara sor istesen.

- Kolay gelsin Ağa, der.

Atatürk, cüzdanından elli lira çıkarır.

- Neden Kaymakam Bey'e gidip durumu anlatmadın Ağa?

Halbuki bu, bundan yapılıyor.

- Arabayı durdur, der.

Üzüm helal, içki haram.

haram kılmıştır.

Köylü başından geçenleri bir bir anlatır. Daha önce söylediklerinin eksik olanlarını Atatürk, tamamlar. Köylünün konuşması bitince Atatürk, masada oturanları tek tek tanıtır. Kendisinin de Gazi olduğunu söyler. Sonra ayağa kalkar. Elini masaya sertçe vurarak, öfkeli bir sesle;

- Vergi memuruna mı?

Gece rüyasında bir adam gördü, aslan gibi güçlü ve kuvvetliydi. Felsefeciye bir tokat vurdu, iki gözünü birden kör etti.

- He ya! Bu sene ürünüm kıt oldu. Vergi borcumu ödeyemedim. Dört gün önce vergi memurları öküzün eşini "vergi borcunu karşılar" diyerek alıp götürdüler. Sattılar. Benim öküzün eşi sizin gibi Beylerin sofrasına et, sucuk oldu Bey.

- Merkeple öküzün yan yana koşulmayacağını bilmiyom mu sanıyon Bey. Sen bunu bana mı söylüyon?

Köylü Atatürk'ü bir müddet süzer. Atatürk, konuşmadan dinlemektedir. Köylü konuşmaya devam eder.

Dedi var.

- Sakin ol Ağa. Korkacak hiç bir şey yok.

- Sen de Vali Bey'in yanına gitseydin.

Kur'an okuyan biri, Mülk Suresi'nin son ayetini okuyordu. Yani, "Suyu kaynağından keser, yerin derinliklerinde gizler, kupkuru bir hale getirirse, Allahu Teala'dan başka kim tekrar getirebilir?!" ayeti-ni. Aşağılık ve hor bir felsefeci, okulun yanından geçerken bu ayeti duydu, hoşuna gitmedi. Dedi ki:

Okuduysanız beğenin ve arkadaşlarınızın da okuyabilmesi için paylaşın...

Lütfen;

Eşi ve Kızı gelince

İkisi de gelsin buraya.

Hz. Ali buyurdu ki : Eşin var mı.

Kızın var mı.

- Peki! Gazi Paşa'ya niye telgraf çekmedin?, diye sorar.

- Kime söylemeliyim Ağa?

Atatürk, dinlenmek için gittiği İstanbul'daki Florya Köşkü'nden, yanında yalnızca şoförü ile Küçükçekmece'ye doğru giderken tarlasında sabanla çift süren bir çiftçi görür. Çiftçinin sabanında koşulu olan öküzün yanında, koşulu bir de merkep vardır. Atatürk şoförüne;

Dedi o da var.

- Git borcunu öde, dedi.

Kendine gel de, "Nasıl olsa tövbe ederim" diye günah işleme! Tövbeye de bir parlaklık gerek.

- Seni buraya niye çağırdım biliyor musun Ağa?

- Gittim bey.

Atatürk, kızmıştır.

- Hayır Bey, bilmiyom.

Hz. Ali bir Hristiyana misafir oldu. Adam üzüm getirdi.

getirdi. Hz. Ali buyurdu ki : Haramdır.

Köylünün canı sıkkındır. Biraz da alınmıştır. Bezgin bir ses tonuyla,

Hristiyan dedi ki : Siz Müslümanlara şaşarım.

- Suyu külünkle biz çıkarırız. Bel ve kazma ile yerin ta dibinden kaynatırız.