suya bakmaktır

her şey yazılabilir

heybemde sana benzeyecek kadar

Yanımızdan geçen kara trenlerle yarışıyordum, yanağım otobüs camının garantisinde

terli coğrafyasında olma ihtimalini sevdim

en güzel yılmaz erdoğan şiirlerinden biri alkışlar sana mr. smoke

Sınıfça gidilen pikniklerde kıçımıza batan platonik dikenleri saymazsak..

bir şiir istersin

Bizim Kemalettin Tuğcu'larımız vardı...

Ben seninle, Ağrı dağına mistik ve demli bir çay kıvamında bakan

Ben seninle bir gün Veyselkarani'de haşlama yeme ihtimalini sevdim.

Ankara'da karbonmonoksit sonbaharlar yaşanırdı o zaman

belki tabiattadır çaresi

bir mucizeyi anlamaktır

köklerim içimde gizlidir

bir yol üstü lokantasında

her şeyden

Kırmızı boyalarla umut ikliminde harfler yazılıyordu pütürlü duvarlara ve

ve belki de yazılıp yazılacak olan en güzelidir anlayana...

Ben seninle herhangi bir insan elinin

kusura bakma sevgilim

Ve bu hasret öyle uzun sürdü ki, adam gibi hasretleri özlemeye başladım sonra..

Zap suyunun sesini başına koyuyordum şarkılarımın listesinin

Yaz sıcağı toprağa çekiyor da tenimin çatlamaya hazır gevrekliğini

ennnnnnnnnnnnnnnnnnnn guzelı bu:))

senin dışında

bildiğim sayısı bir elin parmağını geçmeyen nadir şiirlerdendir bu

Çocukluğuma yaklaştıkça büyüyordum.

Ve hiç bir mahkeme tutanağında geçmedi adım

Muş ovasının yalancı maviliğini

sen bana ışık ver yeter

olan olmayan acıtan sancıtan

sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla

her şeyi anlattım

Oysa Ankara'da hiç sevişmedim ben.

ömrümün en kısa, ömrümün en çocuk,

Yumurta kokan arkadaşlarla paylaşılan kahverengi sıralarda,

Korkuyordum

Çatışmaların ortasında sevimli bir çocuk yüzüydüm sadece

Ve kapalı mekanlarda sevişmeyi öneriyordu haber bültenleri.

gözlerinin mercan maviliğine

bir beyaz kağıda

Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan

bütün mola sancıları

Ve belli bir saatten sonra sokağa çıkmamayı öneriyordu haber bültenleri.

güzelliğine benzetme bulmak zor

bilsem ki sana varmak içindi

sana bakmak

Çünkü sonunda annem oluyordum, babam kokuyordum sonunda..

?içinde benzetmeler olan?

toprağın güneşle konuşmasını

Ankara'ya usul usul kurşun yağıyordu..

anlarım bitkiden filan

güzel bir şey yok

Sonra iniyordum otobüsten

İlkokulun silgi kokan, tebeşir lekeli yıllarında

rica ederim omerdemirci

bütün stabilize arkadaşlıklar

bende filiz çok

Ben doktor oluyordum sen hemşire, geri kalanlar kontrgerilla...

Ben senin, beni sevebilme ihtimalini sevdim!

Ben seninle sadece bilmek zorunda kalanların bildiği

senin bir çiçeğe bu kadar benzemenin

tedariksiz katıksız bir yolcuyum

Çarşıdan bizim eve giden, ömrümün en uzun,

yaralı yarasız sevdalardan geçtim

Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam

Sonra otobüs oluyordum, kırık yarık yolların çare bilmez sürgünü

bir gülden bir ilk bir sonbahardan sor

Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam...

Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum, suni teneffüs saatlerinde

Disiplin kurulunda tartışılan aşkım olmadı benim..

sen iyisi mi sana benzemeye çalışan

Ne yana baksam dağ ve deniz sanıyordum

Doğubeyazıt'ın herhangi bir toprak damında

Sana şiirler biriktiriyordum fen bilgisi defterimde, ama sen yoktun

ömrümün en ihtiyar yolunu koşuyordum.

uzun bir yoldan gelen

daha hızlı koşardım

Türk Dil Kurumu'na inat bir Türkçeyle...

koynumda bir beyaz kağıt boşluğu

Ankara'ya usul usul karbonmonoksit yağıyordu.

Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum.

ve benim

Ben, senin benimle Tunalı Hilmi Caddesi'ne gelebilme ihtimalini seviyordum.

Okul servisi seni hep zamansız, amansızca bir lojman griliğine götürüyordu

özlemeye başladım herkesi...

solculuk oynamaya başladık..

Otobüs oluyordum

Bir ülkeden bir iç ülkeye

bilinci nasırlı bir bahçıvan çaresizliğim

severadım gelirdim

Bir de camların buğusuna yazı yazma imkanı...

gelen giden açan soran bere budak yok

Ağbilerimizden öğrendik, S harfinden orak çekiç figürleri türetmeyi..

Ben seninle bir gün Van'daki bir kahvaltı salonunda

ama anlatamam

Otobüs oluyordum bir süre

Oysa hiç kurşun yaram olmadı benim