Bir çıksa ağzımdan, kendime gelecek tüm yaşamım..

gerçekten inanıyormusun peki birebir yazılanların yaşandığna... gerçekten çok zor bi durum ya...

geçiniz bunları eskidenmiş o acı çekip üzülmek falan çocuklukta kaldı onlar herkes mutlu olmaya baksın işine gücüne asılsın...

"Sen" den sonrası bir adım sessizlik..

"Sen" den öncesi koca bir çığlık..

Yutamadım...

Kıyamadım kıymetlim...!

inan okurken sanki yüreğime kezzap dökülmüş gibi oldum o derece yani...

"Ya haykırmalıyım tüm gücümle kulağına, ya boğulmalıyım sessizce.."

Nefesimi zorlayan yerde, tam orda işte

"Sen" den ibaretti her şey..

kimse kimse için mecburi istikamet değil ve herzaman daha iyisi mutlaka vardır...

Bir "elveda" sözcüğü can çekişiyor dilimde...

ya arkadaş adamlar bu sözcükleri nasılda biraraya getirebliyorlar böyle...:)

... Sözcükler dizildi boğazıma bir bir..

Yutkundum...

Aşk bilmecesinin en kısa sözcüğüdür "acı"..

Söylemek istedim, söyleyemedim..

Gerektiği kadar sevilmeli sevgili ve gerektiği kadar verilmeli değer..

Bu kadar mı hızlı kovalardı akrebi yelkovan..

Kıymetlim...!

Artık saat ayrılığı vururken..

Bu kadar mı sona hızlı yaklaşacaktık..

Kala kaldı sana dair söyleyeceğim tüm sözler..

Kıyamadım...!

Kıymetini bil..!

"Hoşçakal" ımı bırakıyorum yüreğine usulca..

Ya da acı vererek sevgiliye, çıkartırsın acısını..

Ya çekersin uzun uzadıya sancısını...

birebir yaşanıyor demekki:D