<i> En sevdiğim tutkuyu sormuştum. Sigaram gibi içime çekktiğim zararlısın dediğini sen de hatırlıyor musun. Elini dudağını yakan beni. Günde atıyorum yüz bin defa atan kalbini çok daha fazla sayı yaptıran ben. Eskimişti kalbin. Şimdilerde ne rahatsın değil mi, bu sakinliği seviyorsun itiraf et Mai... </i>

<i> Hiç sövmeden yaşadım. En alasını biliyordum. En çetrefillilerinden biriktirmiştim bilmiyorsun. O şaire sövdüm dün akşam, aslına bakarsan iyi bir ikili olabilirdik. Bir ikili olmak ne kadar zıt ve tezat bir kelime değil mi? Karşılıklı atışırdık aslına bakarsan. En çokta tokluğumuza geliyordu bu atışmalar. En son ne zaman atıştık M </i> ai...

daha geçen gün son ayrılığını şikayet ederken, verdiğim teselli için ne kadar müteşekkir olmuştun bana. şimdi yanında değilsem bu olmayacağım anlamına gelmez değil mi?

Beni gormeden önce son aldığım ince dantel kıyafetimin uzun Gelen Eteklerini Kısaltır Öyle Karşına Çıkardım

Üzerini Sıkı Giyin. Dışarıda Acımasız Bir Kış Var

Sahiden sen nasılsın?

<i> Şimdilik bu kadar, belki bir kırk yıl sonra görüşmek üzere... </i>

Ben de özledim derken kızaran yanaklarının suçlusu sensin. Biliyorsun hiç suçum olmadı benim

<i> Sahiden sen nasılsın. Bilirim çok numara yapamazdın. Küçük bir yalan söylesen eline yüzüne bulaştırmada üstüne yoktu. Sonrada bir masum yavru kedi gibi yalanırdın. Huysuzluğun yine sık sık nüksediyor mu? İtiraf edeyim mi. Yok şimdi kalsın ondan sonra bahsedeceğim. </i>

Öpüldün.

<i> Her geldiğinde çok sakin gelirdin. Sen bastığında bir çimen bahçesi olurdu merdivenler ve trabzan. Öyle çok sürmezdi barışıklığımız. Yine geldin dün gibi hatırlıyorum, belkide bugün anlayışla karşıla hatırlayamıyorum. Şalın vardı kendinden büyük seni iki defa sarıp sarmalayabilecek tıpkı kalbim gibi. Onu yavaşca dikkatle katlardın. Sonra özenle ayakkabılarını koyardın yatağımın altına. Yine öyle bir gündü herşey sütliman çok gecmedi toparlanıp atkını alel ade cantana sıkıştırıp küfredip gidişin gözümde titriyor, Nasılsın mutlumusun şimdilerde Mai... </i>

<i> Sana gecen bahsetmeye çalışıp sonradan vazgecmiştim. Şimdilerde na papıyorsun ne okuyorsun yada ne izliyorsun falan demiştin. Hatta demiştin değil baya azarlamıştında zaten sen eskiden beri benimle hep öfkeli konusurdun. Nasıl oluyor hem dünyada en çok beni sevdiğini söylüyordun hemde en tahammülsüz bana davranırdın. Gerçi başıma gelen son olaydan sonra ki o senin nezdinde bir olay bile değildi ama konuşmaz olmuştuk. İyi ki mektuplar var değil mi Ma </i> i...

Döneceğiz yeniden geriye. bekle beni.

. Ah be frank

<i> Bulunduğum yüksekce küçük tepelere cıkıyorum sık sık. Gözlerinden öpüyorum içimden. Yanaklarına düşen sabah şebnemlerinden öpüyorum. Sahiden başını göğsüme nasıl yaslardın hatırına geliyor mu hiç Mai... </i>

Teşekkür ederim sana Frank.

<i>Sık sık balata gider gelir oldum. Elle süslenmiş küçük masalarda oturuyorum. Oturuyorum diyorsam öyle sere serpe değil. Küçüğünde ötesin de minicik taburelere ilişiyorum desem daha yerinde olur. Aslına bakarsan çokta rahat etmemek lazımmış. Fatihten şehrin ışıkları marmaraya ne güzel vuruyor biliyor musun? İnsanın içini fakirliğin resmi çok güzel süslüyor. Tıpkı sokaklar üzerine gerilmiş çamaaşır iplerine asılı morlu güllü çingene picamaları gibi. Sahi senin hiç allı güllü picaman oldumu Mai...</i>

<i>mai..</i>

<i> Ben sırf seni buraya boşuna gelmedik bu dünyaya bağırmak için sevmiştim. Ağacın öldükten sonra kof gövdesinden bir farkı var insanın diye iddia etmek için. Börtü böcekten farkımız var bak gör diye sevmiştim. GÜn gecti ne oldu bilmiyorsun, oysa ben bildim milyonlar içinde kalabalıklar içindeki sıradan fert idin. Öyle alına salına gezme ayşesin nuransın nisasın yada bir maria swensa. İsimler bir boncuktu ya senin boncuğunun adı Mai idi sadece </i>

<i> Seni okumayıp benim okuduğum yazarlar var. Hani aslında kıskanmışlığım oluyordu bazen biliyorsun. En çokta bu yüzden atışırdık seninle. Biliyor musun anlamsız abartılı bir hümanistliğin vardı. Aslında hümanistiık dediğime bakma fazlasıyla bir eziklik gibi gelirdi bana. Ha ne diyordum hep böyle dağılıyor konu seninle konusurken bak yine dağıldı konuşma da nereden cıktı. Sadece ben yazıyorum sen okumuyorsun. Okuyor musun Mai... </i>

Söyle Neydi O Ilk Buluşmadaki Heyecanın? Çocuk Gıbı Dizlerin Titrerken Kendini Saklama çabanın Öperim Gözlerinden. Görüşmek Üzere Frank

<i> Bugün biraz geç uyandım. Tüm ağrılarım anlaşmış gibi hepsi birden nüksetti gece. Saldırıya gecer gibiydiler. Kaip spazmı geciriyorum sandım. Hani tüm ağrılarım dedimse hepi topu kalbim ağrıdı. Kar yağıyormuş diye duydum. Nedense kar yağdığında bir mutlu olurdun. Hatırlarmısın yine aylardan bir kasımdı seninle kara tutulmuştuk. Şemsiyeyi taşıyan ben ıslanan yine ben olmuştum. Karda yine yürüyormusun fırsat buldukça Mai... </i>

En son pargta konuşmustuk seninle milena nın memlektinde. En çok kafka ya benzemeye sevinmiştim. Sen yine umursamaz bir tavırla onaylamıştın söylediklerimi. Zaten hiç bir zaman içinden gecenleri bilmedim, hayır bilmeye calıştığım çok oldu. Gel git zamanlarım oluyordu elbet. Seni bir değer bilmezin yuvasında düşünmek canımı büsbütün sıkan şeydi. Ona bakarsan göz kapakların kendiliğinden kapanırda sen onu zorla çamaya çalısırsın ya ve sonunda farkında olmadan yenik düşersin uykuya ki ertesi gün uyandığında anlarsın uykuya yenildiğini. İşte uykuya yenilir gibi sana kaybettim ben. Anlıyor musun Mai...

<i> Geçen aklıma ne geldi. Bir akşam üstüydü o eskiden çingene mahllesi dediğimiz sırtlarda dolaşıyorduk ya. Güneş tam da altın rengi aslında belkide bronz renginde marmara vurduğunda yansıma yüzünde tatlı bir şeker rengine dönmüştü. Dar bir sokaktan geciyorduk bilmiyorduk ki geniş bir yola cıkırmuş orası. Şeker rengine dönen yanakların aklıma çocukluğumu getirmişti. Kızacaksın ama olsun varsın. Çocukluğumda ilk defa bir elme şekerini gördüğümdeki heyecanı duydum. Garip bir şey biliyormusun maziden bir şeyi hatırlamak hemde çocukluğunda çok mutlu bir an seni başka bir aleme götürüyor. Bende o an başka bir aleme gittim. üzerinde tüller vardı kanatlarınla bir meleğe dönmüştün. Sence tuhaf mı Mai... </i>

<i>Geçen o köhne sokaktan geçtim. Hani o bildiğim kaldırımları yıkık dökük. Yan tarafta yıkık bina ve sokak sanatçılarının çizdiğim resimler bulunan duvarın tam dibinde parketmiştik hatırlar mısın. Ben hatırladım en azından soguk bir kış günüydü sanırım aylardan ocak. Nasıl sığınmıştın bana. kucağımda minik bir yer kaplıyordun. Bedenin küçük kalbin kocamandı sığmıyordu dizlerime. Doymadın mı daha kaçmaya. İyiki haritalar var gidemesemde kafam estikçe seni öptüğüm o sokaklara haritadan bakıyorum ara sıra. Aklıma gelmişken sen haritayı kullanmayı biliyor mus</i> <i>un Mai...</i>

Geldiğini haber verseydin keşke frank.

<i> Sana şimdi onbirinci kattan yazıyorum.</i> <u> <i>U</i> </u> <i>zun zaman oldu yattığım yanın ağrısını bile unutalı bir kaç ay olmuştur en basit zaman dilimiyle. Şimdilerde bahar geliyor olmalı dışarıda. Güneş sık sık yüzünü gösteriyor sanırım. Bahar geliyor diyorsam çıkıp ciğerlerime çektiğimden değil. Yattığım camın kenarında her öğleden sonraları güneş bir ara uğrayıp sanki odamı süpürüyor..</i>

<i> Elbette tuhaf bir yan var bu anlattıklarımda. Bazen düşündüğünü biliyorum. Kendi kendine hikayeler uydurmakta neyin nesi dediğini. Eskiden bir kaç roman oumuştum yazar tamda sana benzeyen bir kadını seviyordu. O hep konusuyordu kadının hiç sesini duymamıştım tıpkı senin gibi. Sen şimdi diyeceksin ki kitapta kadının sesini nerden duyacaksın. Zaten ben de tam onu söylüyorum duymadım ki mai... </i>

<i>Hani sana bir yazardan bahsetmiştim ya, onunla gecen bir yerde ayak üstü bir yerde karşılakstık. İki satır konustuk tam akşam üstüydü kızıldan mora döndü dönecek en sevdiğim bilirsin. Onunla karşılatığımız iyi oldu benim ukala buldugunu söyledi. Olsun dedim ayrıldık. Şimdi şöyle Mai...</i>

bir kahve bu kadar mı hatırsız olur?

<i>Her insan bir şeyi amaçlar. Denize giren savaşa giden savaştan kaçan. Yaşamak için çalan ve hatta kendini asan dahi. Elbet ben kendimi asmadım ama farkettin mi bilmiyorum ama ben kendimi aştım. Önceleri şaşaalı bir bir hayat sürerken ışıltılı siyah elbiseler giyen kadınlar vardı etrafımda. Sonraları ipek simli şeffaf elbiseleriyle bir kadın çıktı karşıma masum gamzeli biri. İlk anlattığımda nasılda hiddetlenmiştin. Sana yakışmayan sözler de etmiştin hatta. Kendimi aştım sınırlarımdan ona tutuldum tutsak oldum. Her bulduğum boşlukta sınırlarımdan ona kaçtım.. Söyle seninle kaç fersah sınırımız vardı. Nöbetsiz n</i> <i>öbetçisiz.</i>