Kuşunun yuvasının ağacını

Düşmanları kör et de şadan etme

Allah der ki;kimi benden çok seversen onu senden alırım. ve ekler;onsuz yaşayamam deme, seni onsuz da yaşatırım. ve mevsim geçer, gölge veren ağaçların dalları kurur, sabır taşar, canından saydığın yar bile bir gün el olur. aklın şaşar, dostun düşmana dönüşür. düşman kalkar dostun olur. öyle garip bir dünya, olmaz dediğin ne varsa olur. düşmem dersin düşersin. şaşmam dersin şaşarsın. en garibi de budur ya;öldüm der durur yine de yaşarsın...

Çadır senindir eya sultan etme

Umut kabesin öyle viran etme

Yıkma da kuşlarını perran etme

Dalı yaprağı vurma hazan gibi

Yok dünyada hicrandan daha acı

Halkını başı dönmüş zelil etme

Hırsızlar aydınlığın düşmanıdır

Ne istiyorsan et de onu etme

Allah'ım bu vuslatı hicran etme

Bu mestlere bahçelere kasdetme

Sevgi bahçesini yemyeşil bırak

Kumunu ve mumunu karıştırma

Onların işlerini asan etme

Aşkın sarhoşlarını nalan etme

İkbal kıblesi yalnız bu halkadır

Bu çadır iplerini öyle katma

<a rel="nofollow" target="_blank" href="https://www.antoloji.com/mevlana-celaleddin-rumi/">