.. Her şeye utanıyorum işte..

Yusuf, Diyarbakır?da zengin bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmişti. Babası, o mahallenin beyi olarak bilinir, herkesin yardımına koşmak için elinden geleni yapardı. Yusuf?un anlattığına göre kendisi henüz beş yaşındayken evlerinin civarına bir derviş gelmiş ve bir duvar dibine mekan tutmuştu.

..?Ben layık mıyım diye..

Varlığınla beni var et

Modern dünyanın insanı mutlu edemediğini, mutsuzluğunu unutturmak için sürekli yeni ilaçlarla insanlığı uyuttuğunu anlatmaya çalıştım birkaç yazımda.

Günler birbirini kovaladı ve Yusuf?un sabrı tükenmek üzereyken, beklediği müjde geldi:?Deve tamamlandı Yusuf, sadece gözleri kaldı. Eğer iki badem getirirsen, bu iş biter.? Yusuf, sabaha kadar sevinçten uyuyamadı ve bir kenara depoladığı leblebileri bademlerle değiş-tokuş ederek Derviş Baba?ya koştu. Ancak yaşlı adam, derme çatma kulübesinde o akşam vefat etmişti. Cenaze işlerini yine Yusuf?un babası üstlenmiş. Onu, küçük çocuğun gözyaşları arasında yakın bir mezarlığa defnetmişler.

Kendi değerlerimize dönmeden kendimize gelemeyeceğimizi anlatmak için bugün hangi örnek üzerine durmam gerektiğini düşünürken arşivime bir göz attım. Üniversite yıllarımda rahmetli Onkolog Dr. Haluk Nurbaki?den arşivime aldığım bir hatırayı sizlerle paylaşmaya karar verdim.

.. Ondört asır önce çekilen eziyetleri hatırlayıp, çekilenleri bilince..

.. Ni?metleri görmeyen körlerden oldum diye..

.. Görmediklerimi şimdi görmeye..

O anda gözümü açmış ve:?Ben neredeyim? diye sormuşum. Etrafımdaki bakıcı ve doktorlar, iyileştiğime asla inanmıyordu. Çünkü şizofreni ile birlikte zatüreden de kurtulmuş, dünyaya sanki yeniden gelmiştim.

.. Duanın red olunmadığı, o eşsiz gece vakitlerinde,

.. Utanıyorum, Rabbimin ve Resulünün adını yeterince anamadım diye..

.. Sıkıntıyı dert ettiğim?sıkıntısız? halime..

Yusuf 80 yaşından sonra hakkın rahmetine kavuşmuştur.

Derviş Babaya yemek götürmek, artık Yusuf?un işiydi. Küçük çocuk, önceleri tereddüt ettiği bu işten daha sonraları büyük bir lezzet almaya başlamış ve yaşlı adamla derin bir gönül bağı kurmuştu. Onunla yaptığı sohbetler, çocuk yaştaki Yusuf?un kalbinde bahar çiçekleri açtırıyordu.

Sevgindir; koyacağım kalbime en güzel sevgi?

.. Elimi dua için açamadığım gün ve gecelere..

Ölüme yaklaşan adımlarımı senin yoluna düşür?

.. Yine de utanıyorum isterken..

Yusuf?un babası denilenleri aynen yapmış ve bir bakıcıya iki altın maaş bağlayıp oğlunu sık sık ziyarete gitmiş. Ancak altı ay sonra Yusuf iyice ağırlaşmış ve kendisi diğer hastalardan tecrit edilip ölüme terk edilirken, babasına da?Oğlunuzun kurtulma ümidi kalmadı? diye telgraf çekilmiş.

Mutlu olmak mı istiyorsunuz? Başkalarını mutlu edin. Dua almak mı istiyorsunuz? İyilik yapın.

Sadaka vermenin ömrü uzattığına, dua almanın başımıza gelecek belalardan bizi koruduğuna inanmamız için, illa batılı bilim adamlarının araştırma sonuçları mı yayınlaması gerekiyor?

Pişman olup, tekrar pişmanlıklarını yaşamayacak kullarından eyle beni

.. Utanıyorum, kimsem yokmuş gibi yakındığım günlere..

Kalbimin kapısının kilidi, senin ismin olsun,

ALLAHım!

Derviş Baba bir gün: ?Yusuf? dedi, ?sana bir deve yapayım, ister misin?

.. Rabbim, dünyada utandım, Ahirette utandırma..

.. Utanıyorum yıldığım o günlere..

Kaza ve belalardan korunmanın ilacını eczanelerde bulamazsınız.

Geldiğim, geleceğim, eğildiğim, ağladığım, yok olduğum, varlığında var olduğum tek

SENİ SEVİYORUM demeyi ve SANA ŞÜKRETMEYİ unutturma dudaklarıma...

.. Utanıyorum, her yeni bir kıyafet aldığımda,

.. Kusursuz ni?metlerle yaşadığımız için şükredeceğimize,

.. Oysa Sultanlar Sultanının ne annesi oldu ne babası..

Daha açık konuşmak gerekirse?dindar? insanların bile, en ufak sıkıntılarını atlatmak için sakinleştirici hapları kullandığını biliyorum. Babamın, çok öfkelendiği zaman, ilaç almaya gider gibi abdest almaya gittiğini ve kendisini o şekilde rahatlattığını iyi hatırlıyorum.

.. Rabbe en yakın vakit gecedir, bunu bile bile hemde..

Çoğalan acılarımı sil yüreğimden

.. Alnımı seccademde yeterince tutamadım diye..

Yusuf?un babası;?Ona bakmak bizlere düşer? diyordu. ?Ama incinmemesi için, ihtiyaç duyduğu şeyleri sakın hizmetkarlarla göndermeyin.?

Elimin, dilimin, gözümün, kalbimin, düsüncelerimin kirlerini arindir Allahim...

Onkolog Dr. Haluk Nurbaki anlatıyor;

.. İmkanım ve zamanım olduğu halde değerlendiremediğim günlere..

.. İmkansız sandığım her bir şeyi önüme sunulmuş görünce..

Birkaç ay önce atlattığım bir trafik kazasından niçin yara almadan kurtulduğumu iyi biliyorum. Rahmetli Haluk Nurbaki hocanın bu hatırasına benzer birçok birikimini kitaplarından okumuştum.

..?Sıkıntı nedir, bilmedik ki..? gerçeğini bilince hemde..

.. Çok utanıyorum ALLAH ım.!

Aradan 12 yıl geçmiş ve Yusuf bir delikanlı olmuş. Ne yazık ki şizofreni adı verilen hastalığa da bu yaşlarda yakalanmış. Yıl, 1910-15 civarı olduğundan, hastalık çok kısa sürede öldürücü bir hale dönüşüyormuş. Yusuf?un babası zengin olduğu için, yavrusunu ilk önce İstanbul?a, daha sonra da Paris?e götürmüş. Ama verilen cevap, her yerde aynı olmuş:?Bu hastalığın tedavisi henüz mümkün değil. Maddi imkanlarınız iyi olduğuna göre, Yusuf?u İstanbul?daki akıl hastanesine yatırabilir ve ona bir bakıcı tutabilirsiniz.?

Dualarımı kabul eyle

.. Affet, merhamet et..

.. Sebepsiz üzüldüğüm?çare?li çaresizliklerime..

Yusuf bundan sonrasını şöyle anlatıyor:?Kırk derecenin üzerinde bir ateşle kıvranırken, kendimi korkunç bir çölde görüyordum. Güneş her zerremi ayrı ayrı kavuruyor ve yangın yerini andıran kızgın kumların üzerinde sürünürken, bir damla suyun hasretiyle kıvranıyordum. Öleceğimi anlayıp son bir defa daha ufuklara baktığımda, gördüklerime inanamadım. Çocukluğumun Derviş Babası, yularını tuttuğu bir deve ile birlikte bana doğru geliyordu. İyice yaklaştığında:?Yusuf?um, evladım,?dedi. ?Deven hazır binebilirsin.? Yattığım yerden güçlükle doğrulup onun yardımıyla deveme bindiğimde, susuzluğum ve hastalığım bir anda geçmişti.

.. Bunun için eziğim ki öyle..

Tebessüm etmenin bile sevap olduğu bir dine mensup değil miyiz? Buna rağmen gülmek bir yana, acılarımızı hatırlamamak için sürekli ilaç kullanan insanlara ne demeli? Kendimizden uzaklaştıkça kendimizi kaybediyoruz. Batının ürettiği çözümler kendilerini bile kurtaramadı.

Tevbelerimi kabul et

.. Şimdiye kadarki hiçbir isteğimi bu kadar eziklikle istemedim..

.. Utanıyorum, uykumu ibadetime tercih ettiğim gecelere..

.. Senden bir şey istemeye..

.. Derim hep, ?istemek? benden, vermek?isteme hissini verenden? diye..

.. Annem babam olduğu halde hemde..

.. Yemek yerken, aç kalanları hatırlıyamadığım günlere..

Yusuf, başından geçen bu hadiseyi anlatırken bir çocuk gibi ağlıyor ve:?Derviş Baba, kalp gözüyle başıma gelecekleri hissetmiş ve bunun için de?sadaka ömrü uzatır? hadisinden medet istemiş olmalı diyordu. Bu yüzden sadece bana ait çerezleri isteyerek bana sadaka ibadeti yaptırdı. Ve ömrümün ziyadeleşmesine vesile oldu.

.. Şükretmeyi unuttuğum anlara, acziyetime..

.. Huzurunda utandırma...

Sadece senin yoluna?

Bir çocuğun böyle bir teklife?hayır? demesi mümkün değildi. Yaşlı adam, bunu bildiği için isteklerini şöyle sıraladı:?Evden sana verilen fındık, üzüm ve leblebi gibi çerezlerden küçük bir kısmını bana getireceksin. Ve buna da kimseye söylemeyeceksiniz. Fakat bana getireceğin şeyler, sadece sana verilenlerden olmalı. Sağdan soldan bulup aldıklarınla deve yapılmaz.

Kaza ve belalardan korunmanın ilacını eczanelerde bulamazsınız!

Kapındır; gideceğim tek kapı

.. Kusursuz yaratıldığımızı farkedemiyoruz diye..

.. Utanıyorum, bilmediklerimi şimdi bilmeye,

.. İlahi, Sen içleri en iyi bilensin..

.. Senelerce aynı kıyafetiyle dolaşanları göremedim diye..

.. Bir kaç hurma ile doyan Resul-i Ekrem?i ve Ashabını bilince..

.. Utanıyorum aynaya her bakışımda..

Onun hikayesini 40 yıl önce işitmiştim. 30 yıl önce de kendisiyle tanışıp başından geçenleri bizzat ağzından dinleme fırsatını buldum.

Yusuf, bu işin gizli olmasından daha da hoşlanmıştı. Her getirdiği çerezden sonra: ?Devem yapılıyor mu? diye soruyor ve derviş Baba?dan:?Elbette, getirdiğin her bir çerez, devenin bir başka yanını oluşturuyor? cevabını alıyordu.

.. Cahiliye dönemini yaşamışız diye..

.. Saçma sapan sebepleri sorunmuş gibi büyüttüğüme..

Günahlarım çok, ellerim boş geliyorum sana hergün

kapı, tek yol SENSİN?

.. O ALLAH dostlarının çektikleri onca çileye ve yılmadıklarını düşününce..

Bunlara inanmıyorsanız hap içmeye devam edin. Hapı yutunca kimseyi suçlamaya hakkınız olmaz.

.. Azabından koru..

Utanıyorum ALLAH ım..