hece hece densede vurgusu artmaz kırıkcümlelerin, dilde doladıkca batar camkırıklığı gibi kanatır sinemi

gerçek acının hissettirdiklerini bilmek muazzzam şey

her bir evresinde ya eksik kalmış yada kırılmış paramparça olmuş hevesle kurulan cümleler, hani nerdeler onca zamana rağmen elde avuçta iki cümleye sığdırılan buruk kırık cümleler...

benim sevmeye engel

kolum kanadım gibiydi cümleler onlarda kırık oldumu neyleyim gelen baharı, oturur nefes alırım yeter

evcil acılarım vardı

geceye dair ne varsa alırsın diğer yanına

iyiki küreğim kırılmadı o kadar asıldım :)

kırkcam parçası gibi çizdikce yüzümü

tek erleme

o görünen izler kalıyor şakaklarımda

bakın bakalım çocuklara düşe kalka büyür çocuk denir, elbette öyledir, büyümüş olunca acaba düşmeler ne denli kırıklık yaratır bilinir.

koy bakalım batan güneşi sol yanına

sızıyor hala sevdalar gözyaşlarımla

kalan ne varsa geceden topladım kaldı yakınımda

hasta değilim şükür

görmeden uzağına düşmek ne acı, boğazıma düğümlenen o heceler, onlarda acı, acımayan yeri kalmadı kırıkcümlelerle boğuşmaktan bata çıka alıştım can yakan acılardan

nisanı severim

körmüsün batıyor işte söyliyemiyorum o kırıkcümleleri batıyor, sen sen ol, yutkunmaya çalışma dilinde kırıkbircümle varken

kömür karası mazide göremezsin elbette hiçbirşey, kırıntıları toplar yakarsın sinende o zaman aydınlanır önündeki gerçekler, acıtır yakar tenini ateş tabiki. başkada yolu yok...

kırık küp kırkınında kulpu kırık küp

amma kırık başlık varmış az önce farkettim

bitiyor ama

aaaa buda varmış eeeeveeett