Evet, şu hikmet ve sorumluluk dünyasında her hadisenin bir sebebi vardır; ama ancak yarım-yamalak bilebildiğimiz sebepler, hadiseleri izaha yetiyor mu? Dünya, yaratıldığı günden beri deprem yaşıyor; yeraltı sürekli hareketli ve devamlı yeni faylar kırılıyor, yeni faylar oluşuyor. Bunu bilmek, depremleri önlüyor mu, hatta önceden bilmemizi sağlıyor mu? Ancak, depreme dayanıklı bina yaparak korunmaya çalışıyoruz. Yine, dünya yaratıldığı günden beri, "küresel ısınma"nın hiç olmadığı milyonlarca sene dahil tufanlar oluyor, seller oluşuyor. Kaldı ki, küresel ısınma olsa da olmasa da, yeryüzüne her yıl düşen yağış miktarı değişmiyor, dağılım değişiyor; yeryüzündeki su miktarı da hiç değişmiyor. Normalde bir bölgeye yedi ayda yağan yağmurun iki saatte yağacağını kim hesap eder?

Rakamlar çok acayip şeyler... Dünyanın yaratılmasından cennet-cehenneme, inanç-küfür muvazenelerinden karakter oluşumuna kadar bir milyon şey ile ilgili rakamlar.

mümtazer türköne

Şiddetli yağmur ve sel, tarihte Sebe ülkesinde olduğu gibi her şeyi yerinde kumlar bırakarak sürükleyip götürmediği zaman arkası rahmet olan bir felakettir, bir ikazdır. Ceza ve ikaz, umumi ise, Allah'ın dinine umumi muhalefete gelir, şeriat-ı fıtriye dediğimiz hayat kanunlarına muhalefet, yani sel misalinde çarpık yapılaşma, deprem misalinde alınabilecek tedbirleri almama onu büyütür. Şu da var ki, Allah'ın gazabının tecelli türü bir tane değildir; o, sel olarak gelir; tsunami olarak gelir; deprem, hortum, tayfun olarak gelir; savaş, yangın, kuraklık olarak gelir. O cezalandırmak veya mükafatlandırmak dilerse, O'nun iradesine ve kudretine mi sınır koyabileceğiz? Bu tür felaketlerde imtihan gereği çok defa suçlu-suçsuz ayrımı yapılmaz. Ama onlarda ölen mü'minler, hatta ehl-i fetret bile şehid hükmündedir; telef olan malları da sadaka hükmüne geçer.

Umarım şu anda aynısını ziyadesiyle kendilerinin yaptıklarının farkındadırlar...

Demem o ki yargı durup dururken kan kaybetmiyor. HSYK'nın son operasyonu bile başlı başına korkunç bir hataydı. Sokaktaki vatandaş ne düşünüyor: 'Ergenekon örgütünü araştıran savcılar/hakimler tayin ve terfi silahı kullanılarak sindirilmeye çalışılıyor.' Bu imajın oluşmasında asıl sorumlu HSYK'nın bizzat kendisi. Ergenekon zanlıları ile oturup kalkan, onların gizli toplantılarına iştirak ettiği resmen ortaya çıkan kişiler zanlılar hakkında 'aile dostum, arkadaşım' der; ardından da savcı ve hakimleri harcamaya kalkarsa tabii ki yargı yıpranır.

Nevzat Kösoğlu'nun sözleri

Yağmur başladığı zaman: Üç defa, Allah'ım! Faydalı bol yağmur ver...

Başa dönerek şu soruyu tazelemek isterim: Güvenilir bir yargı sistemine ihtiyaç var mı? Evet! Ancak yargıya güvenmek için yargının hem bağımsız olması gerekiyor hem tarafsız. Yargı reformu buna katkı sağlayabilir; ancak sorunun çözümü şu zihniyet değişikliğinden geçiyor. Yargı mensupları cübbeyi giydiği an siyaset elbisesini çıkarıp atmış olacak. Bizde yargı bağımsız olmasına bağımsız da tarafsız mı o konuda çok büyük bir tereddüt var. Yargı bu tereddütü ortadan kaldırmaya mecbur.

tanımadığın insanlar hakkında konuşma bahtsizlığını bzm mlletimiz pek güzel beceriyor. sen hocanın kaç kitabını okudun. onu anlamaya tanımaya çalıştın mı da ahkam kesiyorsun. sağdan soldan duyduklarıyla yetinen biri olmak daha kolay dimi

Bugünlere bir çırpıda gelinmedi. Yargının imajını en çok yargının bizatihi kendisi altüst etti.

Hadiselere hep böyle sebepleri açısından bakmak, onları ve hayatı ne kadar manasızlaştırıyor. Oysa her şeyin yerli yerinde olduğu ve asırlar ve asırlardır tanımaya çalıştığımız kainatın ve ondaki her bir hadisenin derin manaları ve hikmetleri var. Hiçbir şey boş, gayesiz ve abes değil. Kusursuz düzen, mutlak gayeyi ve manayı gösterir. Ayrıca, sebeplerde de hiçbir dahlimiz yok. Sebepler, hadiselerle ve sonuçlarıyla birlikte var. Bu bile, hadiselerdeki gayeye ve manaya işaret ediyor. Ama sebeplere takılıp kalmak, onlardaki asıl manayı ve gayeyi karartıyor. "Allah" diyemiyor, demekten korkuyoruz. İslam hassasiyetli kabul ettiklerimiz bile "doğanın intikamı, derenin intikamı" diye yazıp konuşuyor. Her yanından mana, irade, şuur, ilim ve kudret taşan, mutlak ilim, irade ve kudret isteyen hadiseleri bunlara sahip Allah'a veremiyoruz da, şuursuz, ilimsiz, iradesiz tabiata ve sebeplerine havale edebiliyoruz.

Şüphesiz merhum şair öncelikle akan kanın durmasını, kardeşin kardeşi öldürmemesini isteyerek yazmıştı o notu. Sonradan işkenceleri, zulümleri, idamları nereden bilebilirdi ki?

Unutulmamalıdır ki, darbelere sessiz kalmak yerine demokrasiye sahip çıkanlar, eninde sonunda kazanan tarafta yer alacak; büyük çığlıklara ihtiyaç duyduklarında yanlarında hep büyük halk kitlelerini bulacak. Aksini yapanlar ise yalnızlıktan kurtulamayacak.

O kadar ki, sıradan vatandaş evinde korku içinde beklerken içinden 'Ya Rabbi kim kurtaracak bizi?' diye korkuyla soruyordu kendine. Bir el, bir güç, bir erk, bir otorite arıyordu millet. O kadar çivisi çıkmıştı ki memleketin öğretmeninden polisine kadar hemen her şey ortadan ikiye yarılmıştı.

Kelimelerle oynamaktan ibaret bir siyasetin miadı doldu. Türkiye'nin karşısında acı gerçekler ve tarihi fırsatlar duruyor. Yani tam bir bıçak sırtı! Müesses nizama sırtını dayamayı yeterli görüp, zamanı hiçe sayanlar yaptıklarının anlamını ancak zamanla anlarlar. Zaman, kollarını açıp, herkesi kucaklayarak büyüme zahmetinden kaçıp, sırtını dayayarak konuşmayı tercih edenlere der ki, elde edebileceğin şey elini taşın altına koyduğun kadardır.

17 Ağustos depreminde vefat eden bir arkadaşın ebeveynine taziye için gittiğimde halktan bir vatandaşın söylediği üç kelimelik sözün -söyleme samimiyetinden olsa gerek- üzerimde bıraktığı tesir hala devam eder: "Allah çok büyük!"

Hangi muhalefet, hangi basın özgürlüğü, hangi demokrasi mücadelesi? Bu kavramların karşısında aslanlar gibi yine bu grubun başı çektiğini yerli yabancı herkes bilmiyor mu? İnsan birazcık utanır bu kavramları diline dolarken değil mi? Şimdi hükümetten biri kalkıp, "sevgili holding tetikçileri, siz öyle diyorsunuz ama dediğiniz mantık doğru olsa, bize en çok küfreden ve her gün aleyhimize haber, yorum yayınlayan Cumhuriyet gazetesine bu ceza kesilirdi" dese ne diyecek bu leşkerler?

Buca Belediyesi'nin yaptırdığı bilmem kaç trilyonluk rölyefi gördüğümde de tebessüm belirdi yüzümde. Cin fikirli bir yerel yöneticinin -evet epey pahalı- bir açıkgözlülüğünden başka bir şey değildi bu. Bizim orada, "her rengi boyadık, fıstıki yeşil kaldı" diye bir laf vardır, bu da o hesaptı. Buca'nın tüm meseleleri tamamdı da bir rölyefi eksikti, şimdi o da tamamdı, şahbaz olunmuştu nitekim!

Yaşı yeterince büyük olanlar hatırlayacaklardır o dönemi. Henüz orta son çağında olan şu fakir de şüphesiz hatırlıyor bazı şeyler. Günaşırı yaşanan cinayetler, bombalamalar, kardeşin kardeşi öldürmesini...

azımsanmayacak bir süre aboneydim zamana. verdiğim paralar haram zıkkım olsun.

Gözlerimiz Türkiye'de bundan çok daha büyük bir eylemi aradı. 12 Eylül travmasının bütün mağdurlarının el ele darbelere ve darbe süreçlerine hayır mitingi düzenlemesini bekledik. Solcular, ülkücüler, Aleviler, Kürtler, kardeşi öldürülmüşler, evladı faili meçhule kurban gitmişler, can yoldaşları şartların iyice olgunlaştırılması için katledilmişler sokağa dökülmeliydi. Maalesef bugün pek çok 12 Eylül mağduru kendi lehine olacağını düşündüğü çeteleşmelere alkış tutuyor. Ergenekon'un avukatlarının ve destekçilerinin büyük çoğunluğu 12 Eylül'ün mağdurlarından oluşuyor. Yani 'darbenin bana yarayanı meşru ve gereklidir' diye düşünüyorlar.

Ben darbelerden çok darbe süreçlerinin daha büyük bir tehlike olduğunu düşünüyorum. Yani Türkiye'deki kamuoyunun darbeye hazırlanması, kargaşadan illallah etmiş toplumun yılana sarılırken gönül rızasıyla sarılmasını sağlamak için gerçekleştirilen eylemler en az darbeler kadar dengemizi bozuyor.

Şahsen korkarım bu kadar büyük pis işlere bulaşmaktan. Para pul işiyle medya işi bu kadar iç içe geçmişse, değil bizi babalarını bile harcarlar diye düşünürüm. İşin içine "çıkar" girince meslek etiği filan fonda martı olarak kalır. Kağıt mevzuunda da aynı hisleri yaşamıştım, bu vergi cezası işinde de aynı. Efendime söyleyeyim, kurşun kalemle evrak tahrif etmekten, yabancı sermayeye hisse devri için olmadık taklalar atmaktan bilmem neye kadar... Hakikaten anlamam ve çekinirim... Büyük işler, büyük paralar, büyük dolaplar, büyük hırslar bunlar... Bu kadar filleşme kavgasında değil memleketi, gezegeni bile yakabilecek kadar gözlerin döneceğini bilirim zira...

Çok daha sonra cuntacı paşaların itiraflarıyla geldi, "hele biraz daha olgunlaşsın meydanlar, kıvama gelsin, biraz daha ölü olsun" şeklinde niyetler açığa çıktı.

Hamdullah ÖZTÜRK

Geçmişte darbelerden mağdur olanlar bugün Ergenekon'un en büyük destekçileri. 28 Şubat darbe sürecindeki bütün hukuksuzluklara çanak tutanlar bir gün o hukukun kendilerine de lazım olacağını hiç düşünmemişlerdi. Tarih bu darbecileri hep utançla anacak. Ve bir gün öldüklerinde, bütün yaptıklarının hesabını vermeye başladıklarında onları kurtaracak bir HSYK'ları da olmayacak.

Bu yıllar içerisinde yüz binlerce insan gözaltına alınmış, tutuklanmış, ortadan kaldırılmış, faili meçhullere kurban gitmişti. Resmi bir rapora göre tam 3197 kişi siyasi nedenlerden dolayı öldürülmüştü.

Ama TV kameraları Buca sakinlerine mikrofon uzattığında duyduklarım 30 yıl önceki darbe ortamından bir milim ilerlemediğimizin de kanıtıydı adeta. Şöyle diyordu Bucalı vatandaş; "Bu rölyef çok faydalı oldu, şimdi yetkililer bundan dolayı bize daha çok önem verecekler, Atatürk ihmal edilemez!"

Ve fakat çocuktuk ama eşek değildik afedersiniz o dönem. Millet de cahildi belki ama salak değildi. Bir isimlendirme furyasıdır başladı gitti. Caddelere 12 Eylül Bulvarı ismi verilmeye başlandı. Adını Evrenspor olarak değiştiren amatör küme takımı bile gördüm şahsen.

Yargıya güven

Ekrem DUMANLI

Sanki demokratik açılımın Türkiye'nin geleceği açısından bir zaruret olduğunu hiç fark etmiyorlardı. Açılımı bir çukura çevirip, hükümeti o çukura yuvarlamakla sınırlı bir siyaset ufkuna mahkum ediyorlardı kendilerini. İktidar bir ihsandır; verene sadakat içinde çalışıp, halkı oyalarsan görevini hakkıyla yapmış ve de meşru bir iktidar olarak tekrarına hak kazanmış olursun anlamı çıkıyordu duruşlarından... Etki-tepki kuralı üzerinden oynanacak bir oyunla terörün patlatılıp, şehit cenazelerinin uyardığı acıyı bir mızrak gibi iktidarın sinesine saplamaktan medet umuyorlardı galiba. Hükümet gafil durumuna düşürülür, meydan boşaltılırsa koltuk onlara kalır hesabı!

zamansız yazılar. ne o trajlar mı duştu.

"Deprem, tabiat olayı; sebebi, fay; yıkımlar için suçlu, gerekli tedbiri almayan yetkililer. Sel de tabiat olayı; sebebi, küresel ısınma ve iklim değişikliği; yıkımlar için sorumlu, gerekli tedbiri almayan yetkililer." Bütün yazılıp söylenenlerin özeti bu.

Ne zaman dua boyutuna dikkat çekilse birileri mutlaka çıkar, dikkati sebeplere çeker ve şöyle der: "Hadise bu kardeşim! Mistikleştirerek ne diye olayların üstünü örtüyorsunuz?"

ali ünal

hamdullah öztürk

Üçüncü yol

Yağmur bulutları toplanmaya başladığı zaman: Allah'ım! Bulutlarla gönderilenin şerrinden sana sığınırım. Allah'ım! Faydalı bol yağmur ver.

Türk milliyetçiliği fikir içeriğini büyük ölçüde kaybetti. Komplekslerin, korkuların ve komplo teorilerinin arasında zihin açıcı fikirler kendine yer bulamadı. Basit bir ötekileştirme ve farklı olana düşmanlık içgüdüsü ve saldırganlıkla birbirine karıştırılan milliyetçiliğin zengin muhtevasını yeniden bulabilmesi için galiba öncelikle özgüvene ihtiyaç var. Özellikle Nevzat Kösoğlu'nun tarihi bilen ve karşılaştırma yapabilen bir fikir adamı olarak dile getirdiği şu özgüvene: "Parçalanma bölünme, çöküntü halindeki devletlerin, milletlerin problemleridir. Türkiye'nin neresi çöküyor Allah aşkına? Türkiye dünya devleti olmaya doğru gidiyor. 30 yıldır politikanın dışındayım, sözlerimde hiçbir politik endişe yok. Ben Türkiye'nin adım adım çok iyi yürüdüğünü görüyorum. Türk milletinin tarihi sarkacı yukarı dönmüştür. Artık kimse durduramaz, geri çeviremez. Türkiye büyük devlet olma yolundadır. Bunu görmek lazım..."

Her hadiseye, sebepleri ile birlikte manaları, hikmetleri ve mesajları açısından da baksak ne kaybederiz?

Soruyu gerekli kılan ve hatta verilebilecek cevapları bir yönüyle "acaba" dedirtecek tereddüt derekesine sürükleyen sebeplerden belki de en önemlisi muhalefetin tavrından çıkıyor. Muhalefetin tavrı ve konuşmaları dikkatlice takip edilince garip ama şöyle bir sonuca varıyor insan: Muhalefet partileri siyaseti çözüm mercii olarak görmüyor. Problem çözmeye bakan iktidarın düştüğü durum onlara göre "ihanet"ten başka bir şey değil!

oooo kimler varmış burda :)

Güneş harekatını gerçekleştiren komutan olarak Büyükanıt Paşa'nın emekli olduktan sonra söylediklerini hiç duymamışlardı galiba. Büyükanıt şu mealde sözler söylemişti: TSK'nın tamamıyla yüklensen Kandil'i yine bitiremezsin.

Yapılan darbe, üzerinden geçen bunca seneye rağmen ülkede büyük bir gösteri ile protesto edildi. Toplumsal hafızayı taze tutması bakımından bu tür eylemlerin çok önemli olduğunu düşünüyorum. Sürgün edilenler, işkence görenler ve öldürülenlerin kardeşleri, çocukları belki torunları 36 yıllık acıyı dünyanın hafızasında yenilediler.

YARSAV diye bir örgüt var; yüksek yargıdan pek çok kişi de buna üye. 1980 öncesi Pol-Bir, Pol-Der gibi örgütler vardı; Polisler onlara üyeydi ve yandaş-karşıt ikilemi içinde yaşıyorlardı. Olan da vatandaşa oluyordu. YARSAV da böyle bir görüntü veriyor. Nerede siyasi bir olay var, bu örgütün başkanı orada. Üstelik bu kişi hala savcılık yapıyor. Ama ne hikmetse Ergenekon sanıklarına taktikler verebiliyor. Halkın neredeyse yarısının oyunu alan bir partinin kapatılması tezgahında aktif roller üstleniyor. AYM üyesi bir kişinin durumu ondan geri mi? Maalesef! Beyefendi, eşiyle beraber her siyasi kavganın içinde. Ankara'nın göbeğinde bir hakim bahsi geçen kişileri aratmıyor zaten. Adam daha yazılmamış yazılar için gazete isimleri vererek yayın yasağı getiriyor. Hukuk tarihinin en komik kararını nasıl alıyor? Komşusu mahkemeye giderek... Bir de televizyonlara çıkıp Anayasa'ya aykırı kararlarını savunup adeta canlı yayında tartışacak adam arıyor...

Bir ülke düşünün ki, ideoloji tüccarları tarafından esir alınmış ve sokakları kanlı ve ölümcül bir tiyatroya sahne oluyor her gün. Artık küresel mi, yerli mi ya da her ikisinin koalisyonu mu bilmem, birtakım mihrakların kurguladığı bu kanlı iç çatışma süreci 1970'lerin ikinci yarısından sonra kontrolden tamamen çıkmıştı.

Şimdi sel baskınlarının acısıyla kıvranıyoruz. Gelen yeni yağmurların afata dönüşebileceğine dair hava tahminlerinin korkusuyla yaşıyoruz.

Yağmursuzluk nasıl dua gerektiriyorsa, yağmur da dua zamanının geldiğini haber veriyor. Efendimiz, insanın varlık içindeki yerini, gözbebeği oluşunu kendi hayatında kare kare göstererek, ellerini açıp, Alemlerin Rabb'ine ihtiyacını arz ettiği zaman neler olabileceğini bizzat göstermiş. İnanmayanlar için değil, inananlar için dua önemli. Ve inananların duasına çok ihtiyaç var.

Demokratik açılım, Türkiye'nin katmerleşmiş en önemli sorununu çözme iradesi. Bu çözüm "ulus-devlet"in sınırları içinde bulunacak. O zaman Kürtlerin kendilerini eşit, onurlu ve gönüllü bir mensubu olarak gördükleri bir milli çerçeveye ihtiyacımız var. Türk milliyetçiliğinin yaşayan Ziya Gökalp'i sayılabilecek Nevzat Kösoğlu'nun açtığı pencereden bakınca bu çerçeve net olarak görünüyor.

Bu kısa belgeselin içinde bir Türkeş görüntüsü var. Alparslan Türkeş, tutuklu-sanık sıfatıyla MHP Davası'nın görüldüğü salonda, en ön sırada oturuyor. Sağ tarafında, Türkeş'in hemen yanında duran kişi ise Nevzat Kösoğlu. Kösoğlu 1977 yılında MHP milletvekili idi. 1980 darbesinde tutuklandı ve bir buçuk yıl cezaevinde yattı. Sonra ısrarlı taleplere rağmen siyasetin dışında kaldı, bir fikir adamı olarak hayatını sürdürmeyi tercih etti. Ötüken Yayınları'ndan çıkma, Türk milliyetçiliğinin tarih ve toplum meselelerini konu alan çok sayıda kalıcı fikir eseri var. Kösoğlu bugün kendisini "kadim MHP'li" olarak takdim ediyor; ama siyasetin dışında kaldığı için sözlerinde siyasi endişelerin ve hesapların izine rastlanmıyor.

Tomris Giritlioğlu'nun "Bu Kalp Seni Unutur mu?" isimli yeni dizisinin Show TV'de yayımlanan teasarı kısa bir belgesel gibi. Yakın tarihimizin şiddet yükünün yanı sıra önemli siyasi figürleri hiç unutulmayacak görüntülerle gözünüzün önünde akıyor.

Üstelik HSYK'nın halk nezdinde bir sabıka kaydı var. Şemdinli savcısı Ferhat Sarıkaya'nın ocağını söndürdü bu ekip. Savcı yanlış bir mütalaada bulunsa bile bu kadar orantısız ceza uygularsan kamu vicdanı senin kabusun olur, peşini bırakmaz. HSYK'nın verdiği orantısız ceza Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nden dönüyor. AİHM, ocağı söndürülen savcı Sacit Kayasu'nun mesleğe iadesini istiyor. HSYK'dan tık yok.

İnsan kainatın meyvesidir. Her şey meyve için çalıştırılır: Daha güzel, daha olgun, daha leziz olsun diye...

Denizin bittiğini fark etmiyorlar. Bu kadar ortam oluşturulup, bölge halkına ve evladını askere gönderen analara umut verildikten sonra, bir hayal uğruna süreci kesintiye uğratmanın sebep olacağı yıkımı göremiyorlar.

Bugün herhalde birşeylere canları sıkılıyor, giden yargı bağımsızlığı değil chp saltanatındaki yargı gidiyor.

Abartmıyorum herkes sevindi. Necip Fazıl'ın Rapor dergisini hatırlıyorum örneğin. Dergi piyasaya çıkmak üzere olduğu için baskıya yetiştirememişti ama araya bir not kağıdı koymuştu rahmetli. "Bu müdahaleyi can ı gönülden bekledik" filan türünden cümlelerle.

Bu antrparantez durumu geçip, biz konumuza devam edelim.

Çok yerinde bir cümle...

Kendilerini ne tür bir nefret objesine dönüştürdüklerini göremeyecek kadar gözlerini karartmışlardı. Daha düne kadar böyleydi bu. Şimdi hiç, "bize ceza kesildi diye AB'ye almayacaklar" şeklinde komik duruma düşürmesinler kendilerini. Birilerinin ürettiği sahte belgeleri, "karargah içi" çamurları manşetten çakınca, yetmedi, "Alçakları tanıyalım" başlığıyla sıvayınca alacaklardı öyle mi? Yazar-çizer takımıyla gün boyu Ergenekoncu ağzıyla konuşup, 24 saat Avrupa Birliği'ne küfredenlerin bunu önemsemeleri de ayrı bir ironi...

Hangi filmde hatırlamıyorum, birisi "bir sorunun üç çözüm şekli vardır" diyordu; "mantıklı çözüm, mantıksız çözüm ve askeri çözüm!" Bu üçüncü yol uzun yıllar bu ülkede hüküm sürdü. Bu nedenle dün gazetemizde yayınlanan " 'Adım Kenan, 12 Eylül 1980'de doğdum' dedi askeri lise mülakatını sualsiz geçti" başlıklı haberi hiç yadırgamadım. Kafası çalışan bir ebeveynin cin fikrinden başka bir şey değil ki darbeden 30 yıl sonra bile işe yaradığını gösteriyor haber.

Kavramları iğdiş ettikleri için, şimdi ne kadar yırtınsalar da kimsenin taktığı yok çığlıklarını. Hiç kızmasınlar, zira kendi elleriyle hazırladılar bu durumu.

nedim hazar

Rekabet ile şeytani düşmanlığı aynı şeymiş gibi gösterdiler yıllar boyu. Rakiplerini ezmek için ellerindeki tüm imkanları kullanırken de, minicik menfaatleri için en olmadık çamları devirmeye kalkışırken de aynı ölçüsüzlük ve insafsızlık ile hareket ettiler.

İşte bu Meteoroloji bilgileri tam da dua zamanını bildiriyor. Rahmetle firaset ve teyakkuz arasında, afetle de gaflet ve umursamazlık arasındaki sıkı ilişkiyi bilenlerin dua dua yakarma zamanının geldiğini haber veriyor.

Bu sorular muhalefetin gündeminde yer almıyor. Garip ama onlar silahla ancak sinek avlanabileceğini, siyasetçinin ise bataklığı kurutacak formüller üretmesi gerektiğini düşünmüyorlar. Türkiye'nin geleceğini yönetmek üzere iktidara talip olanlar, bunun için hazine yardımı alanlar geçmiş üzerine hiç düşünmemiş gibiydiler. O yüzden olsa gerek, gelecek için de dişe dokunur bir şey söyleyemiyorlar.

Toparlıyorum; holding basını boşu boşuna kendini paralamasın. Demokrasi ve özgürlükler hakkında en son laf söyleyecek olanların kendileri olduğunu çok iyi biliyorlar. Şimdi buraya tek tek yazarak vaktinizi almayayım, lakin bu ülkedeki karanlığın koyulaşıp uzaması, özgürlüklerin kısıtlanması için en şahane desteği onlar verdiler. Bir sefer özgürlük ve muhaliflikten onların anladığı şey ile bu kavramların gerçek anlamı farklı. Kimse ticari entrikasını özgürlük kılıfına sokmaya kalkışmasın, bu milletin karnı tok.

İnsan kainatın meyvesidir ve meyvenin onu yaratan açısından en kayda değer yanlarından birisi de duadır. Kainatın insan için yaratıldığının farkında, her yeni durumla kendisinin alakadarlığını bilen ve firasetle mukabelede bulunan insanın duası...

Sonrası malum; 12 Eylül 1980...

Bugün Türkiye'nin en büyük medya grubuna verilen cezadan dolayı hiçbir sivil toplum örgütü eylem yapmıyor. Protesto yürüyüşleri olmuyor. Ülkenin entelektüellerinden neredeyse hiç ses çıkmıyor. İşin doğrusu onların da bir beklentileri yok. Bugüne kadar hakkın ve hukukun savunuculuğunu yapsalardı, demokrasinin öğretmenliğine soyunsalardı, statükoyu canhıraş bir şekilde savunmak yerine topluma yaslansalardı kimse bu kadar suskun kalmayacaktı.

Darbe oldu olmasına ve kan durdu durmasına ama sonrasında oluşan cunta rejimi de bir tuhaftı.

Buyurun size yeni ve taze bir Selamsız Bandosu hikayesi. nedim hazar

Hiddet ve rahmet

Sebepleri bilmek, hadiseleri sebepleriyle tahlil etmek, bazılarıyla ilgili olarak tedbir alma dışında bize ne kazandırıyor? Tamamen müdahalemiz dışında olan, mesela Güneş'in yapısını, Dünya ile mesafesini, hatta Dünya'nın döndüğünü vb. bilmenin, onlardaki manayı, hikmeti, gayeyi göremedikten sonra hayatımıza ve onlara katkısı ne? Oysa mesela, kainatın insan için tavanı gökyüzü, tabanı yeryüzü, lambası Güneş bir saray, insanın bu sarayda Allah'ın ebedi saadet saraylarına namzet bir misafiri olduğunu keşfedip, her bir hadiseye bu çerçevede manası, hikmeti ve gayesiyle bakabildiğimiz, her bir hadisede Allah'ın tasarrufunu, bu tasarrufun insanla ve yaptıklarıyla münasebetini görebildiğimiz zaman, çehresi karanlık hadiselerin bile ne kadar aydınlık olduğunu fark edeceğiz.

Şili'de Pinochet'nin seçimle gelen Salvador Allende'yi askeri bir darbe ile devirip iktidarı ele geçirmesinin üzerinden 36 yıl geçti. Allende'nin öldürülmesiyle sonuçlanan bu darbeden sonra Pinochet, ülkeyi tam 17 yıl boyunca diktatörlükle yönetmişti.

İnsandan beklenen de etrafında olup biteni fark etmesi, manasını anlayıp, ona göre mukabele etmesidir: Takdir, teşekkür, temkin, teyakkuz, tedbir, müdahale, inşa ve dua gibi...

"Demokratik açılım Türkiye'nin 25-30 yıldır içinde olduğu problemi çözme iradesini ifade ediyor. Hükümetin irade beyanında bulunması tabii ki olumlu. Meselenin mutlaka çözülmesi lazım. Çünkü mesele akan kandır, kanayan yaradır, Türkiye'nin ayağındaki prangadır. Bu çözüldüğünde, insanımızın ve milletimizin doğal enerjisinin çok daha güçlü tarzda, çağdaş medeniyete doğru hızla atılacağımızdan hiç kuşkum yok. Türk milletine güveniyorum."

Bu durumda halktan hükümeti kuracak kadar oy almış olmak hükümetin "meşruiyeti" için yeterli değildir! Eğer durum gerçekten böyleyse insanlar neden parti kurar ve her seçim döneminde onlarca meydanda neden umut dağıtır ki?

Yargı chpli ama bangır bangır bağımsız yargı diyor.

Başta kendi patronları olmak üzere, bu ülkede yaşayan her birey çok iyi biliyor ki, bu mesele özgürlük meselesi filan değildir. Para meselesidir para!

Bugünden baktığımızda 12 Eylül darbesinin tam bir kurgu olduğunu fark ediyoruz. 11 Eylül'de ülkede kan gövdeyi götürürken 12 Eylül günü bütün silahlar susuyor. Bıçakla kesilir gibi kesiliyor. Demek ki hedef darbe yapabilmekmiş, yoksa darbeyle ülkede huzuru sağlamak değil.

Bugün durum daha da karışık. Yüksek yargının adaleti temsil etmesi ve hakem rolünü üstlenmesi gereken bazı birimleri, siyasi parti gibi görülüyor. Hatta bir siyasi parti gibi de değil. Malum bir partinin noteri gibi de görülüyor. Ne yazık ki algı böyle. Ve ne yazık ki bu algı boşuna oluşmuyor. Çok acı!

O kadar gerilere gitmeye de gerek yok. Cumhurbaşkanlığı seçimleri sırasında hokus pokus yapıldı ve onlarca yıldır süren Meclis geleneği '367 zorunluluğu' sayesinde altüst edildi. Tam bir hokkabazlıktı yapılan. Çünkü hiçbir cumhurbaşkanı seçilirken böyle bir şart istenmemişti. 'Olsun, nasıl olsa Anayasa Mahkemesi buna izin vermez' diyenler hüsrana uğradı. Bazı üyeler 'Biz bu kararı torunlarımıza anlatamayız' dedi ama iş işten geçmişti.

Her konuda olduğu gibi bu hususta da neler yapılacağını Efendimiz fiilen yaparak bize rehberlik etmiş. Şimdi yağmur alametleri belirdiği andan itibaren Efendimiz'in hadiseleri nasıl takibe alıp, duaya dönüştürdüğünü takip edelim:

Misal Eylül'ün 12'si. Her ne kadar yıllar sonra ondan bir gün önce yaşanan olaylar unuttursa da 12 Eylül'ü, bir ülkenin tarihindeki çok önemli kırılma anlarından biri.

Birileri kanun esnekliklerini, mevzuat açıklıklarını, bilmem neyi kullanarak daha çok para kazanmak, daha az vergi ödemek, bilmem ne yapmak için birtakım şeyler yapmışlar ve "nasıl olsa kimse bizden hesap soramaz" havasında oldukları için bugün çok sinirlenmişlerdir. Hatırlar mısınız bilmem? Bunların bir üst düzey elemanı ile bir memur arasındaki bir görüşme medyaya yansımıştı. "Çekirdek parası" filan türü bir geyik dönmüştü aralarında. Hemen ertesi gün nasıl da babalanmıştı üst düzey elemanları! Hani dersiniz ki, o konuşmayı yapan biziz ve utanması gereken de başkası!

Meclis 411 oyla bir yasayı onayladı. Anayasa'da çok açık bir şekilde AYM'nin yetkisi belirtiliyordu ve teamül de hep o çerçevede cereyan ediyordu. Ne yazık ki AYM, yetkisini aşarak içeriğe müdahale etti. Üstelik akla hayale gelmeyecek yasakçı gerekçelerle.

Açılım sürecinin üzerinden bunca zaman geçtikten sonra bu yazının ne manası var diyebilirsiniz. Muhalefet sözcülerinin sınır ötesi harekat konusunda yaptığı destek açıklamaları var ya, işte o açıklamaları yaparken yüzlerine hakim olan çizgilerden ürktüğümü itiraf etmeliyim.

Acı bir ahhh çekip geçiyorsunuz. Nasıl oluyor da bilim ve teknolojinin bu kadar geliştiği bir zamanda... En muhteşem ve girift işletim sistemlerinin bir tek düğmeye bağlandığı bilindiği halde... Bir şalteri indirmekle bütün bir şehir elektriğini kesme imkanı varken, insanlar böyle düşünceden yoksun, çocukça tepkiler verebiliyorlar? Bunu bir de bilim adına yapıyorlar!.. Bilimi düşünceden kopartanlar taklitten başka ne yapabilir ki!

Herkesin aklındaki soru şu: Acaba hükümet bu ağır yükün altından kalkabilir mi?

Hukuğun güçle imtihanı

Demokratikleşme sürecinin alternatifi

hocaefendinin kalemşörlerinin başlığı...

mehmet kamış

Bu zamana kadar ZAMAN'a para vermek nasip olmadı inşllah bundan sonra da nasip olmaz..

Rahmet, afete dönüşmeden önce

İşsizlik artarken işsiz kalan insanların çilesini, Ergenekon örgütüyle ilgili en ufak ayrıntıyı bile es geçmediği gibi Sy. Muhsin Yazıcıoğlu'nun da neye kurban gittiğiyle ilgili araştırma yapan, Topkapı Sarayında gösteri yapan Alperenlere ağıza alınmayacak hakaretler eden Kültür Bakanını eleştiren, Karabağ'daki Ermeni katliamının yaralarından hala kan sızıyorken Ermenistan ile sıkı-fıkı olma gayretinde olan hükümeti eleştiren, AKP li olmayan insanları bir komplonun içine yerleştirme gayretinde olmayan bir ZAMAN gazetesi okumak keyifli olurdu mutlaka.

Yargıya güvenmek gerekiyor kuşkusuz. Çünkü herkesin adalete sığınmaktan başka çaresi yok. Ne var ki böyle bir güvenin tesis edilemediği de aşikar. Öteden beri bu böyledir. Türk fikir hayatının çok önemli bir yazarı yarım asır önce 'zulüm adalet tacını giyerse' deyip bir çığlık atıyordu. Keşke o gün o sese kulak verilebilseydi.

Terörle mücadelede verilen binlerce kayıp ve yüz milyarlarca dolar maddi kaynağın harcanmasına rağmen terör örgütünün dağa adam çıkarmakta hiç de zorlanmadığını bilmiyorlardı galiba. Elebaşı yakalandığı halde, insanlar dağa çıkmaya devam ediyorsa durup düşünmek gerekmez miydi?

Kösoğlu'nun "sivil milliyetçiliği" salt devleti yüceltmek ve kontrolsüz bir tahakküm aracına dönüştürmek için kullanılan "devlet milliyetçiliği"ni de eleştiri süzgecinden geçiriyor. Bu eleştirilerin kendisini milliyetçi olarak niteleyen herkesin ortak bir nefs muhasebesine dönüşmesi lazım. Kösoğlu'nun sözleri bu muhasebenin yolunu gösteriyor: "... Cumhuriyet, İmparatorluktan gelme o tabii rahatlık, genişlik ve güven içerisinde alması gereken davranış tavırlarını da alamadı. Korku, onları bitirdi. O korkuyla Kürtçe öğrenmek, konuşmak gibi meseleler en hafifinden antipatik telakki edildi. Eşitlik vesaire olmasına rağmen Türk kelimesi üzerindeki vurgular istismara yol açtı."

Sanırım sorular karışıyor. 'Yargıya güvenmiyor musunuz?' demekle 'Herkesin güvenebildiği bir yargıya ihtiyaç var mı?' sorusu aynı değil. Hele son yıllarda yaşanan bazı garip olaylardan sonra...

Ve biz ona güle güle, git bir daha gelme diyoruz.

BU FORUM BÖLÜMÜ ZAMAN GAZETESİ FORUM BÖLÜMÜ MÜ OLDU YOKSA?

Gök gürlemesini duyduğu zaman: Allah'ım! Bizi gazabınla öldürme, azabınla helak etme! Bundan önce bize afiyet ihsan eyle!.. Her türlü eksik ve noksandan tenzih ederek Rabb'imi tesbih ederim ki, gök gürültüsü O'nu hamd ile tesbih eder ve melekler titreyerek onu tesbih ederler.

Usta gazeteci Fadime Özkan'ın hafta sonunda, Star'ın Açık Görüş ekinde Türk milliyetçiliğinin bu bilge ismiyle yaptığı mülakat gözden kaçırılmayacak kadar önemli. Türk milliyetçiliği ideolojisi, yaklaşık 150 yıla uzanan zengin bir birikime sahip. Şemsettin Sami'nin Kamus-ı Türki'si ile başlayıp Ziya Gökalp, Yusuf Akçura gibi isimlerle devam eden bu geleneğin günümüzdeki en büyük temsilcisi tartışmasız Nevzat Kösoğlu'dur. Sözleri çok önemli. Öncelikle açılımı "problemi çözme iradesi" olarak tanımlaması.

Ama kardeşim, şu holding medyasının tetikçilerinin meseleyi "basın özgürlüğü" düzlemine yıkmaya kalkışmasına gülmemek de elde değil. Onlardan daha ala kim bilebilir ki, patronlarının menfaati istikametinde icraat yapılsa bırakınız muhalefeti, özgürlüğü, her gün "lay lay lom" olacağını. "Holdinge her devir düğün bayram" diye bir Türk medya atasözü var sevgili okur!

En az '80 öncesi kadar zulüm ve insan hayatına mal oldu darbe ve darbeciler. Akıl-mantık rafa kalktı, daha berbatı inanılmaz vurdumduymaz ve salaklaştırılmış bir jenerasyon yetiştirilmeye çalışıldı. Tuhaf bir kahramanlık ve milliyetçilik kılıfında sıradan faşizm geliştirildi. Bu dönem ortalığa sıçrayıp demokrasi ve özgürlüklerin aleyhine sallayanların tamamı bu kuşağın üretimidir.

Birileri kanun esnekliklerini, mevzuat açıklıklarını, bilmem neyi kullanarak daha çok para kazanmak, daha az vergi ödemek, bilmem ne yapmak için birtakım şeyler yapmışlar ve "nasıl olsa kimse bizden hesap soramaz" havasında oldukları için bugün çok sinirlenmişlerdir.

hizmet her ortamda her yerde hizmet, hizmetin iyisi kötüsü olmaz... herkes zaman okusun ona hizmet etsin gerisi boşver gitsin

Yağmur şiddetlenip, afete dönüşmesinden korkulduğu zaman: Allah'ım! Etrafımızdaki dağlara, tepelere, bayırlara, vadilere ve ağaçlıklara yağsın; üzerimize değil!..

'''''Rakiplerini ezmek için ellerindeki tüm imkanları kullanırken de, minicik menfaatleri için en olmadık çamları devirmeye kalkışırken de aynı ölçüsüzlük ve insafsızlık ile hareket ettiler.'''''

Kürt açılımı, demokratikleşme sürecinin başlangıç adımı oldu. Mardin Artuklu Üniversitesi'nde kurulan yeni bölümün Kürtçe değil de "Yaşayan Diller" olarak adlandırılması, tasarlanan açılımın kapsam genişliğini gösteriyor. Yani tam bir demokratik açılım var hedefte.

ben sizin damarınızın içini biliyorum...

Rahmetin afet olup başımızdan büyük bir azap gibi geçmemesi için insandan bir iradi hareket bekleniyor. O da bütün tedbirleri aldıktan sonra aldığı tedbirlerin hepsini yetersiz kılabilecek büyüklükte bir afetin gelebileceği ihtimalini de düşünerek kainatın sahibine bilgi, temkin ve iman ile yönelmek; halini bir de ona arz ederek, tedbirde kusur etmemek!..

Sen önce tarafsız ol, bağımsız yargıyı sen oluştur. 85 senedir sen tepesindesin yargının.

İnsan elinde güç olduğu zaman cennete düştüğünü ve onu bir daha asla kaybetmeyeceğini zannediyor.