Konu sahibi kovalar mı acaba:) Sayın Yeni baharın bulutu, belirtmedim deminden beri, güzel konu açmışsınız.. Teşekkür ederim.

Muradım, sırrım, sıratım;

Merhaba,

Yazacak blog arıyordum teşekkürLer

Elif olmak yeter mi bilmem..

O öyle bir denizdir ki, ateştir. Bu ateş denizinde, erbabı mumdan gemilerini yürütürler. Be sandal olmuş elife, bu ateş denizinde seyretmekte..

Rumuz nedeniyle başlık katliamı hoşgörülür diye umuyorum.. :)

Yüreğinize sağlık çok güzel bir paylaşım olmuş..

Efendim;

Şimdi; öncesi benlikten muaf, sonrası benden azade bir haletim. Baştan ayağa siz olup avuçlarınızdan sır içtiğim sahranın ortasında yüreğimde taşıdığım ateşle, ateşin yüreğinde yürümekteyim. Kokunuzu getirmek için elçi tayin edilen rüzgarlar da canımla aynı kaderi paylaşıp, ebedi sermestlik yaşıyorlar. Nabzımda raks eden sevdanın bendesiyim. Gözlerinizden ellerinize, ellerinizden sözlerinize seyrüsefer halindeyim. Dünya üzerinde hiçbir keşfin böyle mübarek ve muazzez olmadığına iman etmekte, derununuzda mütemadiyen gezinmekteyim.

Be olup elifin elinden tutmak da elifin şanından değil mi Romeo?

elif ba kendi hikayesini yazan muamma... aşkla

Mektebim, mürebbim, yazılmamış gazelim;

?ve dudaklarınızda batınca ayrılık güneşi anlasınlar öldüğümü.

Nuray Alper

Rica etsek o denizi anlatır mısınız Müverrih..?

Aşığın olduğu yerde ikilik yoktur. Aşk tekildir...

Anlıyorum ki ilkin Elif'e Be olmak gerek sonrası kendiliğinden ateşten deniz harlandıkça har ister yürek.. Elif, Elif'liğini Be'ye katınca Be'nin Elif'te ateşle kavrulması gerek.. Birinin varlığıyla diğerinin yokluğu.. Zor iş, taştan ruhumda can ipim titredi..

Bir baharın eşiğinden geçtim; kalbinizdi. Gülşene dönüşecek ateşi tanır gibi sevmekti.

Romeo,

Manzarada kaybolmak da var Romeo. Haddim değil ötesi, fazlası...

Estağfirullah Müverrih.. Giderek derinleşen bir kıyıda nefesi yüzmelere yetmese de suya gönül vermişlikler yanıltmasın sizi. Bakınca kıyıdan belkilerden öteye geçmeyen bir bakış hepsi o..

Estağfirullah Romeo, Ben bu konunun amili değilim, lakin şu kadarını zihnime yerleşen manzaralardan hareketle yazabilirim...

Şanlı elif, be'yi mecnun kılmış olmalı. Elif maşuk olmuş, be ise aşık. Maşuk olmadan aşık olamaz...

Ben tam tersini düşünmüştüm Müverrih..

Elif, Be'siz akamıyormuş öyle demişti Nazan Bekiroğlu.. :)

Merhaba Romeo,

Bahsettiğiniz çok çok derin bir konu. Be olmak, hatta sadece be'nin noktası olmak bile az iş değil. Ben, aşık-maşuk tarafından baktım olaya. Sizin bak dediğiniz zaviyenin gösterdiği manzara pek latif, pek derin, pek ince...

Ne güzel anlatmışsınız Müverrih..

Bilmediğimi bilmem, görmediğimi görmemsiniz. Hüznün eskiyen ama eksilmeyen yamacında bir dağ heybetisiniz. Şahikanızda kar değil har var. Mavinin tüm tonlarıyla çilenin resmedilişi, beyazın letafetiyle mutluluk gülümseyişisiniz. Ki ben, eteklerinizdeki kum tanesi iken hangi tarih anlar sizi, bana hangi talih ulaşır?

Mahşere dek, hangi kelimeyi yüklerlerse yüklesinler canıma son ucunu hep hasret bulsunlar. Kirpiklerinizi pusulam, gamzelerinizi sığınağım, soluğunuzu yaşamak sanatım tanısınlar.

29 adımdan ilki Elif'se geride kalan 27'nin başında Be..

Taştan ruh böyleyse Romeo...

Belki de asıl cesaret Be olup Elif'in elinden tutmaktır..

Hadi siz kurtardınız, ben ne yapacağım:))

ben de bugün öyle rastgele bir yerde okudum hoşuma gitti paylaşayım dedim :)

Bir baharın eşiğinden geçtim, kalbinizdi. Nur kitabelerinin nezaket tercümesi. Keşfedilmemiş kelimelerin saklı kenti. Yüzünde yağmur taşıyan çocuk samimiyeti. Hu hatırası, dua çağrısı. Hara vurulan haya; vaveyla. Kalu beladan alnıma yazılan onur ki ömrüm; adını söylemeye bile yetmezdi.

Merhaba Müverrih..

Doğru söylemiş Bekiroğlu... Vav'ken elif olmak da zor iştir. Cesaret ister...

Bir üşümektim ruhu boşluğa asılan önceleri. Gül nidasına cevap versem de küle dönmektim. Gözlerinizde can bulmadan cümle ahenk, renklerin ve şekillerin bunca güzel olduğunu bilmezdim. Bileklerinde isyan taşıyan bir yakarış hecesiyken, sizinle güneşi tanıyan ihatam, güneşin yıldızlara ışık verebileceğini öğrendi. Kelamın şöhreti, hasretin dizlerimde vuslatı dokumasıyla bitti. Bitti gözümde göçebe yalnızlığı ağırladığım dünya. Cihan göğsünüze yerleşti.

Yazıyı okuyunca sükutun vav halinden çıkıp, elif olmuş gibi bir intiba uyandırdı..

O kıyıdan bakılacak yüzlerce manzara varken, nazenin olanı seçmek için ince bir ruha sahip olmak gerek.

Göğsünüzdeki deryadan sadrıma damlayan hakikat, ruhuma semahın en coşkulusunu bahşederken sizi hangi ney üfler, hangi neyzen ağlar beni? Yüzünüzle aydınlanan gecenin, yolumda konakladığı demlerde bile kaç kuş yetişebilir yolculuğumuza; kaç takat güç yetirir efsununuza?

Rahle-i tedrisatında aşk öğrendiğim

Elif'in şanına itirazım yok lakin Be'nin Elif'e yol vermişliği de takdire şayan..

Aşık öyle bir halde ki, mum olmuş içindeki can ipini yakmakta. Başında dumanlar tütmekte, damla damla bitmekte ama sadece ışık vermeyi düşünmekte.. Halinden en ufak bir şikayeti yok..

Nefesim nefesinizle buluştuğu, toprağım yağmuruna kavuştuğu için bahtiyar. Her şey söz cennetinizin kordan bir deniz olup ben?liğime sızması ve ona yanmanın müthiş hazzını yaşatması ile başladı. Yokluğun en üst mertebesi, ruhumun ruhunuzda erimesi. Varlığınızı tavaf eden bir yoksam şimdi; yıldızlar, sabahlar, masallar, insanlar beni ruhunuzda arasınlar.

Estağfirullah.. Bu aman sözcük yine en çok kullanılan kelime olma yolunda. Mahçup ediyorsunuz..

Sizde vezirlerinizi çağırırsınız; tiz kellesi vurula.. :)

Düşünsenize "ben buradayım" demek, itiraf etmek zor iştir.

Başka birşey diLeseymişim oLacakmış

Yüreğim, kaderim ve topyekun ederim;

Alnınızdan ay ışığına hicret eden bir kervan geçiyor da sükutumu sürura sarmaşık eyliyor. Kafile kafile dökülüyor aşk. Huzur çeşmesinde yıkanan ömrüm, boynunuzdaki ab-ı hayatı kucaklıyor. Bir nehir taşıyor içimden, gülüşüm oluyor. Zikrinizi zikrediyor cümle mevcudat. Sizinle O?nu bulan, sizinle O?na varan her hasbihal sesleri ve sözleri lal kılıyor sonunda. Huşu kalıyor sizliğime; yüzü elife dönükken şükre secde eden vav hali. Simanıza hayran sema şarkımı kıskanıyor.