Dostluğuma değer biçmedim,

Onlar belki beni saflıkla yargıladılar.

Ya da asla birini severken karşılığını beklemedim.

Belki de içten içe sinsice güldüler.

Bazen çok kırıldım, bazen belki de kırdım.

Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline

Sevdiysem sonuna kadar gittim, bitirdiysem öldürsede hasreti geriye dönmedim.

Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim

bunu anlayamadılar.

Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim,

o kadar..

sabır...

Ben aldanmadım..!

sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim.

Bir insan kaybının ne olduğu bilemedikleri

geldiği için.

Oysa ben hiç insan kaybetmedim.

Affettim, af diledim.

onları yinede affettim.

Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben

Ama asıl unuttukları şuydu;

Aldanan her zaman kendileri oldular ama

Ama hata insana mahsustur dedim.