Sevgiyle örülmüş hırkaları var...

Son duyduğum sözlerin oluyor.

"Benim benden gizlediğimi kim kimden gizleyebilir?"

"ALLAh bir kulu severse, sevdiğine gönderir, terbiye ettirir, azametine yakışacak şekilde ona edep öğrettirir ve nihayet onu sever. Sana müjdeler olsun. Seni bir mürşide gönderdiyse haberin olsun, Allah seni seviyor demektir."

Bana bir şey ver. Korkarım bir gün beni avutmaz bu şekerler.

Şimdi sesini duyuyorsunuz aman Allah ?ım? Sözler hacim kazanıyor dudaklarında. Bu kelimeler o an yaratıldı sanki. Hafifçe tebessüm ediyor. Bakışlarınızı kaçırıp sehpanın arkasına biraz daha saklanıyorsunuz şimdi. Daha önce tebessüm eden birini hiç görmemiş olduğunuzu düşünüyorsunuz. Okuduğunuz menkıbeler kalbinize hücum ediyor.

?Zalim olmayın..? diyor. Yaptığım zulümler dikiliyor karşıma bir bir. Terslediğim dilenci, kızdığım çocuk, kopardığım çiçek. Zalimim ben. Terliyorum.

Bizi seviyorlar anne!...

korkuyorum.

Gönlünden çıkardığın incileri aklımda tutuyorum. Aklımda tuttuğum incilerini gönlüme sakla.

amin ecmain, orada açılmadı mı...:)?

Şöyle dizlerinizin üzerine oturun. Ellerinizi göğsünüzün altında birbirine bağlayın. Gözleri açmak yok ama. Boş verin nedeni-niçini. Başınız sol omzunuzun üstünden kalbinize doğru bükülsün haydi.

Serdar TUNCER

Allah dostu girişte hemen sağda oturmuş. Sol kolunun altında biraz yüksekçe bir yastık var. Yastığın arka kısmında bir GÜL demeti. Sağ yanında gümüş bir şekerlik. Çayını yudumluyor. Sol işaret parmağını sol kaş ucuna dayamış. Görünüşte burada bu odada ama aslında başka bir yerde gibi. Y alnızca onun görebildiği bir şeyleri seyreder gibi?

Yanağımdan kanayan bir damla

bi biskrem versem gamzecik:)

Kelimeler canlanıyor yar dilinde. Hem yar elinde dirilmeyene söz neylesin?

bildiğim kadarıyla giresun dedeali hocam.

?Hakikati örtmek zulümdür.? diyor. Gönlüm deprem yeri. Başkasından hakikati gizlemek zulüm. Peki ya kendimden gizlediğim?

Dizlerinin dibindeyim. Gözlerim yere mıhlı. Her yer dizlerinin dibi olsa keşke. Olur mu bir gün? Bilmem. Olmazsa zulüm olmaz mı? Sus kalbim sus. Sev kalbim sev. ?Allah Teala, diyor, mazlumları çok sever.? Yutkunuyorum. Mazlumların ne güzel kaderi var. Cehennemi burada yaşıyorlar, sonrası saadet, sonrası yar. Zalimler hesabına ağlamak geçiyor içimden, kendime ağlamak. Onlar hakikatte kendilerine zulmediyorlar. Bir bilseler. Allah onları sevmeyecek, dünyaları cennet olsa ne çıkar.

Düşüncelerimde saklı umutlarıma

Tevessüm tadında Resul...

Zulüm ne ki sahi?

düştüğü yeri yakan ateş oluyor!

Bekliyorum, gözlerim ayaklarımın ucunda. Bir bakışın yetecek, sonrası dizlerinin dibi. Bekliyorum. Bir bakış nelere yetmez ki. Gel diyor gözlerin. Bir de kal dese gözlerin. Sustum. İşine karışmam. Fark etmez beklesem sonsuza dek. Dizlerinin dibindeyim işte. İçim bir kelebek.

Anlamaya çalışıyorum. İlk insan da ilk yaratılan son sultan da mazlumsa, mazlumluktan nasibini almayan kişinin hali nicedir. Öyleyse mazlum olmalı. Zalimlikten vazgeçerek başlamalı mazlum olmaya. İnsan zalim değilse mazlumdur. Efendimiz?in sevgisi gönlüne düşen kişi bu mazlumluktan pay almadan ölmez ki. Gariplerden ol ki müjdelesin seni de yar. Mazlum ol canım, mazlum ol. Ölmeden ölebilene ölmek yok, sonsuzluk var.

güzel evet...

Adam devesinin haline üzülür bu kadar figan ediyor ciğerleri hasretten yandı delindi derdi. Bir gün deve ortadan kayboldu. Köylü yükünü omzuna alıyor pazara böyle gidip geliyordu. Bir zaman sonra devesini bir başka adamın yanında görünce sevindi bu deve benimdir dedi. Ama adam oralı olmuyor evenin sahibi benim diyordu. Münakaşa ettiler anlaşamadılar. Mahkemelik oldular. Kadı efendi devenin gerçek sahibini anlamaya çalışıyordu. Köylü dedi ki: Benim devemin bir yavrusu vardı köprüden düşüp öldü. Yavrusunun ardından öyle feryat ederdi ki ben ciğeri delinmiştir derdim. Deveyi keselim. eğer ciğeri delikse bu adam bana bir deve alsın değilse ben ona bir deve alırım. Kadı efendi diğer adama baktı. Adam olur deyip kabul etti. Deveyi kestiler baktılar ciğeri deliktir. Devenin sahibinin kim olduğunu anladılar.

Başı dönmüş bir halde ne diye cihanın çevresinde koşup duruyorsun?

hafızamda meleklerle...

O elleri birbirine kenetliyor. Odaya ondan yayılandalga dalga yayılan tevazu? Bakışlarını yerden kaldıramıyor gibi. Sanki mahcup bir ifade var yüzünde. Siz biraz daha saklanıyorsunuz yanınızdakinin arkasına doğru. Ne zamandır burada olduğunuzu düşünüyorsunuz. Bir cevabınız yok. Burada bu anda ruhunuzu teslim etmek istiyorsunuz. Edebintevazunun tarifi ondan önce nasıl yapılıyordu acaba diye soruyor içiniz de bir ses.

ama benim senden çok daha büyük isteklerim, beklentilerim, ümitlerim de var...

teşekkür ederim...

Dil susar, o kolay. Gönlüm susuverse bir de. ?Sen işine bak? derdi babam. Haklı, ben işime bakayım. Yap dediğini yap, yapma dediğini yapma. Susturmak onun işi, dilsiz dudaksız konuşmak onun. Bir şeyler söyleyecek, işte, dur dinle. Sevgiye dil olmadınsa, kulak kesil sevgiliye.

Bir tebessüm etse cihan gülüyor. Yürüse yıldızlar peşi sıra, dursa hayat duruyor. Hele bir de konuştu mu? O söyleyince söz başka bir şey oluyor. Su dese su akıyor, ateş dese ortalık yangın yeri, gül dese gül kokuyor kainat.

"Sevmek ölmekle başlar"

Resulullah yolunda bir GÜL...

Serdar Tuncer Pazar günü ilimzde idi, Semerkand İletişim merkezimiz açıldı:)

"Bazen onun gamından ötürü candan geçersin.

Kapının önündeyim. İçimde kelebekler. Aylardan sonra. Korku mu sevgi mi içimdeki bilmiyorum. Belki sen bilirsin. Boynumu uzatıyorum kapı aralığından. Sen geldin diyen aşık geliyor aklıma. Şükür ki kapın aralık.

kalsın bende...

gözlerine bakamıyorum...

?Allah en güzel şekilde yarattı, kalp O?nun mekanı..? Ruhundan içti ruhum. Aşağılara düştüm sonra. Kurak bir çöl oldum. Gönlüm ağyara mekan, varlığım yare perde şimdi.

öyle birşey ver ki, aklıma değil, gönlüme aksın...

Düşüncemdeki YAĞMURLAR

"Beni benden kurtar"

Aşıkların ciğerleri de deliktir maşuk onları nerede olursa olsun bilir tanır.

Bazen de onun hikayesini gönül derdiyle anlatırsın.

benim nasıl kimseden yoksa artık...

İçeride sizden başka yedi-sekiz kişi daha var. Bakışlarınız öne doğru düşmüş. Sanki bir siz varsınız bir O. Başınızı kaldırıp etrafa bakmaya çekiniyorsunuz. Sessizlik müthiş. Siz hiç konuşmuyorsunuz fakat kalbiniz hiç susmuyor. Bir yandan layık olamayışın mahcubiyeti ile kızarıyor yüzünüz. Bu bir lutuf.

Sevmek ölmekle başlar, ama neyi nasıl seveceğiz biliyormuyuz? Mesela kar yağarken bir caminin şadırvanın da abdest almak, üşümek hoşumuza gittimi... ölmeden önce ölenlerden oluruz bizde inş.

Bir adam vardı. Garipkimsesiz bir adam. Bağ-bahçe işleriyle uğraşırsebze-meyva yetiştirirdi. Şehir pazarı oldu mu mahsulünü devesine yükler satmaya götürürdü. Nehrin üstünde ki köprüden geçer pazara gelirdi. Akşama kadar satabildiğini satar satamadığını devesine yükler evine dönerdi. Bir gün adamın devesi yavruladı. Artık pazara giderken yavru deveyi de yanlarına alıyorlardı. Köprüden geçerken yavru deve nehre yuvarlanıp öldü. Annesi orada feryat edip inlemeye başladı. Ne zaman o köprüden geçseler deve orada durur feryat ederdi.

Ezber edemesemde aşkı?

Benim benden gizlediğimi kim kimden gizleyebilir? Alev alıyor içimde kelebekler. Aşka uçarsan kanatların yanar. Oda kararıyor birden, kapılar kapanıyor sanki. Aşka uçmazsan kanat neye yarar. Gece balık ve deniz oluyor her yer. Yunus a. s.?ın duası açıyor üç perdesini karanlığımın. ?Senden başka ilah yok, sen en yücesin. Ben zulmedenlerden oldum?. Tövbe ediyorum zalimliğimden, söz veriyorum zulmetmemeye. Biliyorum; tövbem tövbeye muhtaç, sözünde durmak erkek işidir.

Sus diyorsunuz içinize susmuyor. O çayından bir yudum daha alıyor. Kalbinizdeki o ses bağırmaya devam ediyor. Milyarlarca insanın içinde bizi nasıl bulacak? Bir kutuyu tarif ediyor o sıra. Yüzünüz kızarıyor. Halının altına girmek istiyorsunuz. Başınız omuzlarınıza gömülü ama size baktığını biliyorsunuz. Ses devam ediyor:Mahşerde nasıl tanıyacak bizi?

Bir ara başınızı kaldırıp bakıyorsunuz. Ayak parmaklarının arasındaki pamuklara takılıyor gözünüz. Kapının önünde pür-edep duran biri var. Bir ara ona bakıyor göz ucuyla. Anlıyor adam. Bu başka bir dil olmalı. Adam yaklaşıyor. Şekerlikten üç şeker alıp adamın avucuna bırakıyor. Bir şeyler söylüyor.

olmasın kimsenin benden hiç bir beklentisi olmasın

Ölmekte olmakla...

Yoldaşı melek olanı sevmek gerekir...

Şimdi düşünün bir Allah dostunun huzurundasınız. O asla tarif edemiyeceğiniz kokuyu duyuyor musunuz?

mübarek hangi il olduğunu yazsaydın bari...

Boynumu saran bir cevşen

Onu düşünüyorum! yüreğim yanıyor,

Serdar Tuncer

Beni benden kurtar. Bana bir şey ver.

Rabbim hayırlara vesile kılsın...

Bu kalpte!...

Gözlerini kapatıyor birden. Sanki bir şeyler söyleyecek. Sol elini sağ avucunun içine alıyor. Kapıdaki adam bir tepside çay bırakıyor sağ yanına. Bakışları yerde hala. Bakışını kaldırıp tebessüm ediyor. Hoşgeldiniz diyor kainat o sözden ibaret kalıyor. Fısıltıyla hoş bulduk demeye çalışıyorsunuz. Ama dudaklarınız sizi dinlemiyor. Ne dediğinizi nasıl dediğinizi bilmiyorsunuz. O'nun elleri kenetli hala. Parmaklarına takılıyor gözünüz. Dikkatinizi toplamaya çalışıyorsunuz. Söylediği hiçbir şeyi unutmamalıyım diyorsunuz. O sohbete devam ediyor. Bundan önce söylediklerini düşünüyorsunuz sahi ne demişti? Aklınızda hiçbir şey yok. Vazgeçiyorsunuz hatırlamaya çalışmaktan. Orada olmanın hazzına bırakıyorsunuz kendinizi.

Kalbim Arasat meydanı. Gitme vakti. Bir gün sana bensiz gelsem. Giden kim olurdu, kalan kim? Hayal kurmak güzeldir, derdi babam. Aralanmış kapılar ardına kadar. Oda bomboş ne gelen var ne giden. Yükledi sırtıma, derdi babam. Ben bana zulmediyorum. Bir yarım diğer yarımın zalimi. ?İki kişi olmadan olmaz.? diyenin hatırına içimdeki mazlumu çok sev. Çünkü utanırım senin sevdiğine zulmetmekten.

bir sözlerin, bir de nakşettiklerin kalsın bende Sultanım...

rica ederim.

YÜREĞİMDE

O sözünü bitirirken siz kan-ter içinde kalıyorsunuz. Kaçmakkaybolmak yok olmak istiyorsunuz. Ellerinizi ciğerleriniz üzerinde kavuşturmuşsunuz. O size hiç bakmıyor. Kalbinizden utanıyorsunuz. Çayından bir yudum daha alıyor. Ellerine sarılmak istiyorsunuz. Dudaklarınızda ki teri siliyorsunuz ellerinizle. Boğazınıza bir hıçkırık düğümleniyor. Başınızı hiç kaldıramıyorsunuz ama her şeyi görüyorsunuz sanki. Yanında bir adam var elindeki kağıtları gösteriyor. O bir şeyler soruyor adama. Her şey bir hayal gibi. Bir şey tarif ediyor. Parmakları kağıdın üzerinde. Ben burada mıyım diye düşünüyorsunuz. Adam kağıtları toplayıp kalkıyor. Siz dizlerinizin üzerinde daha bir toparlanıyorsunuz. Üç şeker veriyor adama. Başınızı kaldırıp etrafa bakıyorsunuz sizinle gelenlerden kimse yok orada! Hıçkırarak ağlamaya başlıyorsunuz.

hayırlı olsun... inşallah:)

olur:)

Aradığın, senden dışarıda değildir, SEN KİMİ ARIYORSUN?

ne sevmeyi, ne de ölmeyi bilmiyorsan arada can çekişiyorsun...

açılmadı, hazırlıklar var:)

Bir gözlerin, bir de sözlerin

Düşünmesem, yüreğim kanıyor.

Elleri ne kadar güzel. Nasıl bir ahengi var ellerinin sözleriyle. Sözler şekil bulurken dudaklarında, eller dile döküyor şeklin anlatamayacaklarını. ?Mazlum olun, diyor, Adem peygamber de mazlumdu Efendimiz s. a. v. de.?

Biri sarsıyor sizi. Ezan sesi geliyor uzaklardan. Kan-ter içindesiniz. Bir feryat yükseliyor ta ciğerinizden. Biri daha hızla sarsmaya başlıyor sizi. Aç artık gözlerini dediğini duyuyorsunuz. Ezan sesi berraklaşıyor. Yatağınızın üzerindesiniz. Titriyor hıçkıra hıçkıra ağlıyorsunuz. Elleriniz göğsünüzde bağlı. Ezan sesi geliyor uzaklardan?

kapındayım Sultanım...

Ani bir sessizlik?O birden susuyor. Siz kalbinizi söküp atmak istiyorsunuz. Sessizlik müthiş. Yeniden tane tane anlatmaya başlıyor:

O anlatmaya devam ediyor niyetten bahsediyor. Söz veriyorsunuz kendinize. Her sabah evden çıkarken?nasıldı o cümle? Hatırlamaya çalışıyorsunuz kalbiniz susmuyor. Ellerini arkadan bağlamış bir adam geldidiyor. Mahşeri düşünüyorsunuz. Onu çıkartıp asfalta koydu? Ağlamaklı oluyorsunuz birden kalbinizi bildiğini biliyorsunuz kalbiniz bunu bilmiyor. Mahşerde nasıl tanıyacak bizi diyor.

öyle bir heybet ki...