Ve aşk iki kez geldiğinde

"Üç Aynalı Kırk Oda"

Seçeneğim olmasını, kapının aralık kalmasını?

Kaç kitap okuyunca alim,

Kurulmuş cümleleride severim

Çıkmak da değil, çıkabilmek. Ben o ihtimali seviyorum.

"Herhangi bie ay. Gün belli değil"

"Ayı hatırlamıyorum. Gün hepten yok. bir şey var... Ama onun da ne olduğu belli değil"

Hidrolik çalışmak gerekiyor, hem de ezberlemek yok..

Sevgili İnsanlık!

"Mahrem"

Kaç olunca çok, kaçta kalınca azdı rakamlar?

Ancak, önce kendini düzeltmelisin, diyebilirim.

"Sırça köşk"

"Bir Delinin Hatıra Defteri"

"Aynı yılın Şubat'tan sonra ki Ocak ayı"

"Yepyeni bir yaşama doğmak için ölmeden önce ölmeli"

Kendimi dönüştürmeye hazır mıyım?

Durmuşum bir eşikte, ne bir adım geri, ne bir adım ileri, uzatmışım kafamı aralıktan dışarı, sırtımı dönmüşüm o cehennem sıcağına, mutlu mesut, çocuk çocuk soluklanıyorum serinlikten, ötesi gerisi ne gam.?

Başkalarına söyleyecek bir sözüm olabilmesi için önce kendime söz geçirmem gerektiğine inanıyorum.

Önemsemediklerim

"Düşünmek"

yıl 2000, Nisan'ın 43'ü"

Önemsediklerim

Kaç diyar görünce gezgin,

"Mart Aralık, ayın 86'sı. Gündüzle gece arası"

Ve iki kez yalan söylediğinde

"madrid.30 Şubat"

Ne olur çık artık!

Bir çocuk masumiyetiyle bir kez daha?elma? diyoruz.

"Kimse bilmez ne çektiğimi "

Bir daha asla sevmemeye karar verdik,

Diye sormak için hiçbir zaman "geç" değil

Hepsine "Tırnak Arası"

"İyilere Mektuplar"

Belki şarkının götürdüğü atmosferden

"TUTUNAMAYANLAR"

Belki bir kitap arasında gittiğim diyardan

"Şubat, 34 yıl 349"

Sadece çıkmak istiyorum.

Şimdi tek istediğim nefes alabilmek, ötesinde yok gözüm.

Kaçmak da mümkün buradan elbette ama benim istediğim kaçmak değil ki.

Cümle kurmayıda

"Biliyorum bütün sözler yavan, bütün sözcüklerin içi boşaltılmış, bütün anlamlar kullanılmış, bütün anlar uçucu; kelimeye dökülen her duygu, kendiliğinden soğuk bir klişe oluveriyor; hiç bir sözcük duygularıma da yüreğime de yetmiyor."

Ne varmayı arzuladığım bir öte diyar,

Böylesi adilaneydi,

Yazmaktan ziyade

Bize ve aşkın kendisine.

"MedCezir"

Bana bugün, ne yapmalı? diye soracak olurlarsa,

Yaşadığım hayatı değiştirmeye

Kaç hezimetten sonra bezgin olurdu insan?

Ruhumuz gökyüzünde uçup dururken birdenbire yere inip insan küçüklüğüyle karşılaşmak ne tuhaf...

Aklıma geleni aklıma geldiği gibi yazarım

ne de bir yerlerde bıraktığım kayıp bir cennetim var.