Ben mi geç kalıyorum

EYvallah

bir sonsuzluk buldun kendine

VE BEN SENİ BİLMESENDE, HALA ÇOK SEVİYORUM...

ve ufkuma sensizliği

ya sen hüznü boğarsın

sevgim korkuyla beraber büyüdü içimde

güzel bi yazı. tşk

Bir kendine harammış iyi yanın

Kaşlarımdaki öfkeyi susturacak söz bulamıyorum lugatımda!

Hiç gelmeyenin gidişine inanmışsın

ters çevirmeye cesaretim yoktu

Adına aşk denen bu intiharda

zaman insanı nasıl da başka düşüncelerin içine atıveriyor.

zamanın çoktan dibe çöktüğü kum saatimin belinden

seni kaybediyorum

sevdikçe korktum

daha cesaretliydin

Hangi sokağa dalsam hangi kapıyı açsam

ödedim

er geç açacaktı biliyordun

Mor bir ölüm giyiniyorum sensizliğimin, sessizliğinde... Seni çıkarıyorum hücrelerimin beyinden kan revan her parçan, ben kanıyorum gözlerimden sen düşerken.

Teşekkürler.

Ve daha kaç kez ölür insan

neden sonra farkına varıyor insan

Yüzün flulaştı gözümde, aklım yavaş, yavaş seni unutmaya yelteniyor sevgili!

Ben hiç mutluluktan delirmedim ama; delirmekten mutluluğu aşkta öğrendim.

geçmişten nefes alıp geçmişe nefes verdim

yalan tabi asi külliyen yalan hemde.

korktukça daha çok sevdim

senin yarınlara inancın benden yüklüydü

kendimi keşfettikçe

değersiz değerlere sırt dönmüş güvenli saflığında

fırtınalar kopuyor demişsin

sevdalı ömrümün dakikası beş para etmedi

Neden herkes bakışlarını üstüme yapıştırmış bana bakıyor? Biliyorum, çok çirkinim kimin yüreğinin zilini çalsam açılmaz kapılar ardında kalırım kimsesizliğimden... Oysa ben düşlerin pembesini yüreğimin görünmezliğinde saklarım... Temiz hayallerimden kurşun yemek öldürüyor içime sığmayan umutlarımı: Yine de her gece mektuplar yazarım sana hiç okumayacağın.

son sözün

bir cigarayla parmak uçlarımı öldürüyorum

iyi oldu gemediğin!...

Bu yaradan sana kabuk çıkmaz

ılık bir yaz gecesine astın beni

Nasılsa her cinayete bir katil bulunur

Bilmem

Ellerimi bıraktığın yerden

çünkü yeniden başlayacak bir hayatın

nicelerinin uğruna kıyametler kopardığı

yeşil bir kentte

yavaş yavaş taze anıların altına gömülüyorsun

Adına aşk denen bu intiharda...

er geç birbirini boğacaktı bu duygular biliyordum

Sen de unutamayacaksın yar beni... Her şarkıda biraz beni hatırlayacak sevgimi bırakıyorum yüreğine usulca haykırarak farkında olmasan da.

ulan gerçekten seveceğimki aşmadığım okyanus dağ taşmu kalır be.

gelmeyenler yalan söylüyor değilmi adem:)

hele şu cümle daha bi güzelmiş..'E BEN SENİ BİLMESENDE, HALA ÇOK SEVİYORUM..'

seni intihar ettim

artık güncemde bir boşluksun

yüreğinin en rüzgarsız yerlerinde

aslında benim olduğunu öğreniyorum

Yitirilmiş tebessumleri

felç oldu hislerim

o gece yüreğimden sağ çıksaydın eğer

aşkların sonrasında hüzün vardır

aradan zaman geçti tabi... şöyle bi baktım da,

yürümeyi denemelisin

iyi ki de öyle oluyor.

Ardında sen

Sesimin gülen yanına bir ölüm daha sus

ayağına takılan bütün taşları

korkusuzca geriyorum

her şey geride kalıyor...

Bu yol korkaklar için değildir iyi oldu gelmediğin Bu sulardan her babayiğit içemez, Bu köprüden her benim diyen geçemez, iyi oldu gelmediğin Yumuşacık yürek gerek, sevgi kadar derin gözler, inançlı bir bilek gerek iyi oldu gelmediğin. Sen, bilindik kıyıların sığ sular... ından açılmadan yaşarsın Sen, okyanus mavisine uz... aklardan bakarsın, Biz, yürüyemeyeceğin kadar uzak, düşleyemeyeceğin kadar renkli, ve berrak bir ülkeye birlikte gidemezdik. Sen, açık denizlerden habersiz bir balık, yalçın tepelerden uzak bir martısın. Sen, benim için korkak, herkes için heryerdeki insansın. İyi oldu gelmediğin. Alınmanı istemem, darılman üzer beni, sana yalan söyleyemem. Tabi, hep sevdim seni, sende sığ suları, sende martıları, açık denizden habersiz balıkları, sıradan insanları. Geçemeyeceğin köprüleri, düşleyemeyeceğin mavileri sende korkaklığı sevdim. Sende sevgisizliği sevdim. İyi oldu gelmediğin...

süper bi yazıydı Asi...

deli sevdalı çocuk ruhumun

şimdi katil benim

ve sana ait sandığım her şeyin

ya da hüzün seni boğar

bin mevsim sana fırtınalandım

Göm şimdi beni aklının dehlizlerine sana da bu yakışır sevgili!

cümlelerim seni taşımaktan yorgun düştü

oysa ben

iyi oldu dersin...

ölen ben olurdum

hayata dönmelisin

Çığlar yuvarlanıyor ta şurama

Geç bastırılmış bir yalnızlık ihtilali için MERHABA! bu yüzden zehirli geceler bırakıyorum ve seni onarıyorum kendimi yaralayarak. Yalnızlığımdan bir sen çıkarıyorum sensizlik büyüyor yanımda...

Gittiğine inansam dönmeni beklerdim

bunları düşünebilmek bile kendime dönüşümdü

Yakışmıyor artık sana susmalar tadını kaçırdın yıllarca. Aramıza boyumuzdan büyük ayrılıklar koydun oldu mu? Bende kalabalığın tenhalaşıyor yavaştan... Meltem esmiyor nicedir, fırtınalar susmadı henüz. Hayat anlamsız geliyor tutunamıyorum canıma...

hani çizerken- boyarken anlamaz ya insan yaptığı resmi iyi mi oldu kötü mü oldu...

Hiç bir silah kendini vurmaz

hiçbir duygunun tek ilhamı değilsin

Ağır bir uykusuzluk geçirmekte

o gece

bunun birde iyi oldu gittiğin versiyonu var:)))

çürümüş rüyalardan arta kalan mirasınla

hayat akıyor, gidiyor.

planı çatılmamış yarınlara ektiğin umutlar

Aşkın yalan olduğunu söylemediler bana, bu yüzden yara bereyim gönül evimde...

gittiğine inansam dönmeni beklerdim

Günü geçmiş günler satmışsın günsüzlüğüne

hayatın lekesiz bir anında

Adressiz bir gün daha geçmiş kapından

ve hayatımızın resimlerini çizdin duvarlarımıza

anılar kemirdi yüreğimi

deli dolu geçtik ateş hatlarından

İçine akşam kaçmış sonbaharlar'a uyanmışsın

Köhne gemiler geçiyor içimden

kendinizi kandırmayın:(

Daha kaç kez ölür insan

Hep sesine bir kulaç kala boğuluyorum

sen bilmedin

Sen mi erken demir alıyorsun

Sonranın azı, mor dağların eteğinde ölüm kusacak aşkın ciğerlerimden... Bu ölüm beni de korkutuyor ama; gelsem yoksun, gelmesen ölüm oluyorum; nedir bu ters denklem anlamıyorum!

Tutunacak bir dil aramışsın dilsizlik değil

Beni saçlarının toroslarında uyut, beyaz gelinliği sen giydir başımın mezarına!

bakarmısın cümleye..'Sende sevgisizliği sevdim.'sabahlara kadar kafa patlatılacak bir cümle.. tek başına bir deniz..

ve sonunu infaz ediyordu içimde

yolcusuzu yollara döndüm

O duyumsuz bakışlarından aldığım yitik anlamı göğsümde tutuyorum...

Dön gel oruçlarından bir suskunluk borcun kalmış

tek bir saniye bile süzülmüyordu

Kafaları lazım olacak ondan patlatmıyordır mahmut:)

sonra birden

alnımdaki girdaplar şimdi kan tarlası

Her gece fırlatıp denizlere

Öldürülmüş yanlarına astığın nazalık

yoluna kendi döşediğinin

korkağı olmuştum

yaralı kuş rolüne soyunacağına

Seni bende devleştirmeseydim bu kadar sen de bilmeyecektin farkının farkındalığını sevgili!...

'Göm şimdi beni aklının dehlizlerine sana da bu yakışır sevgili!'

Kendinle arandaki köprüleri atmışsın

asi;çok güzel şeyler yazıyorsun.. keşke bu yazıları özümseyebilse forumdaki arkadaşlarımız.. çok yararlı şeyler..

ve son anın efendisi olmaya bilenmiş yüreğine yenildim

iyi olmuş gelmediğin...

ama birisi kanatlarını kırarsa eğer

bi durup bakarsın uzaktan