O ailenin bilmem kaçıncı kuşağından olan Reşo şimdilerde 46 yakını ile birlikte Mardin belediyesinde kadrolu olarak çalışmaktadır, yolları dar vesait girmeyen 23 mahallenin çöpleri onların sayesinde toplanır, maaş almaz, bankamatik kullanmasını bilmezler, karın tokluğuna çalışırlar sizin anlayacağınız..

Eşeğin açlıktan ayakta duracak mecali kalmamıştır.

Öğretmen sormuş bir işçi 10. kattan aşağıya düşse ve kurtulsa buna ne denir?

reşo'ya kimse yorum yapmamış:(

Beli der köylü.

Hikaye bu ya.

bir hikaye daha aklıma düştü. tipsiz sonra yazmadılar, diyerek üzülmesin.

Bizimki az gitmiş uz gitmiş dere tepe düz gitmiş Şemo yolda açlığa daha fazla dayanamımış ölmüş, Şeyhine hürmeten bir mezar kazıp şemo'yu gömmüş, tam giderken oradan geçen kervandakilerin dikkatini çekmiş, yeni kazıldığı belli olan bir toprak kümesi ve başında duran adamı görünce merak edip sormuşlar, Bizimki utancından Şeee Şemoo öldü demek yerine Şeğo öldü demiş nede olsa şeyhinin yadigarı idi Şemo, Kervandakiler hemen o mezarın etrafını çevirip orayı bir türbe haline getirmişler.. Türbenin namı Şeyhin kulağına kadar gitmiş, şeyh bir gün türbeyi ziyarete gelince eski talebesi ile karşılaşınca talebe olan biteni anlatır, şemo öldü ben buraya gömdüm, işte durum bundan ibaret. Şeyh talebesinin kulağına eğilir yıllardır ders öğrendiğin binlerce insanın ziyaret ettiği o türbede yatanda şemo'nun annesi reşo'dur.. Senin anlayacağın bu aile bereketli, hayırlı bir ailedir demeye getirir..

reşoyu bilmemde bend ebir hikaye yzayımm dedim:çok meşhur

33 insanın uçakla vurulduğu Uludere'de Reşo'nun gayrı meşru ilişkiden dünyaya getirdiği katırlarda telef oldu, ama kimse kan parası ney istemedi onlar bayraklara sarılıp siyasi malzeme konusu bile yapılmadılar.. Reşo bu kadar can evinden vurulsada kin gütmedi, hayata küsmedi kimseye madik atmadı devletine milletine yanlış yapmadı.. Ne uçağa atalyıp mahsum sivillerin üzerine bomba yağdırdı nede yollara mayın döşedi, dedimya en kalabalık ezbet..

Şeyh talebesine her konuda ders verip belli bir kemalata geldiğini görmüş, bir gün talebesini bir kenara çekmiş;

Öğrenciler cevap vermiş, şans denir efendim.

Köylünün ahırından kaçan eşeğin biri bimbir güçlükle Çapanoğlu?nun kapısına dayanır ve kapı tokmağını açlık/harçlık belasıyla kemirmeye başlar.

44 kişinin öldüğü bilge köyündede Reşo'nun ezbeti vardı ne etliye ne sütlüye dokunmadılar, köy boşaldı 44 kişi tahtalı köye 30 kişi kodese geriye kalanlar başka diyarlara göç etmek zorunda kaldılar, köy bizim Reşo'lara kaldı..

Kaçak mazotu, kaçak cığarayı hatta roketatarı, patlayıcıları karakol saldırılarında kullanılacak silahları reşo'nun gayrı meşru ilişkiden dünyaya getirdiği katırlar taşıdı, Ne cığaraya ne tetiğe elleri gitmedi, Yine kimsenin etlisine sütlüsüne dokunmadılar..

Daha anlamadınmı kim olduğunu reşonun, eşşek...

tipsiz-im de benim hikaye me hiç yorum yapmamış.))))

itibarlı bir ağa varmış. ama adı eşşekmiş. ağanın hanımı demiş ki ağa iyisn, hassında şu adın sana yakışmıyor, değiştir demiş. neyse ağa çevrenin ileri gelenlerini toplamış. adını değiştirmişler. ağa hanımına müjde vermiş:adımı değiştirdik, demiş. peki adın ne oldu, ağ, demiş:sıpa oldu demiş. hanımı demiş ki;ne anladık bu işten demiş. yarın büyüdün mü yine eşek olmayacağın mı demiş.

Reşo ismini kömür karası renginden alıyoo, doğum kontrolü kürtaj falan bilmediğinden zurriyeti bölgenin tamamına dağılacak kadar genişlemiş..

padişahın hizmetinden bulunanlardan biri padişaha karşı kusur işler. padişah boynunu vurulmasını emreder. ama gönlü razı gelmez. der ki sana bir şartım var:eğer şu benim karakaçanı 6 ayda konuşturursan, seni asmayacağım der. hizmetkarıda kabul eder. padişah gittikten sonra arkadaşları der ki:sen ne yaptın. hiç eşek konuşur mu derler. hizmetkar:bende biliyorum, eşeğin konuşmuyucağını. ama 6 aya ya ben ölürüm, ya padişah, ya da eşek demiş.

Bir hikaye daha var ama akşam ben eklerim.

Ha reşo ha karakaçan,

-Artık sen başkalarına ders verecek duruma geldin, sana vereceğim bir ilim kalmadı al bu Şemo'yu git kendine bir memleket bul millete ilim öğret..

Kapının çalındığını fark eden korumalar olay mahalline koşar, kapıyı açar, eşekle karşılaşır.

Eşşek şansı denir.

Olaya müdahil olan Çapanoğlu ağa, eşeğin sahibini huzura çağırıp önce azarlar sonra da cezalandırır; bugünden sonra, bu eşeğe her gün bir ölçek arpa yetireceksin ve huzura getirip ne kadar semirdiğini tescil ettireceksin.

Anır eşeğim anır! Arkanda Çapanoğlu var, ne de olsa.

Ben nerden bilim?!

Öğrencinin biri efendim buna da alışkanlık denir, demiş.

Demem o'ki insanlarımızın Reşo'dan öğeneceği çok şey var.. Kavga etmeden birbirini öldürmeden yaşamanın mümkün olduğunu anlatıyor bize Mardin belediyesinde kadrolu olarak çalışan Reşo ve ailesi.. İnsanların birbirlerini bir hiç uğruna öldürdükleri bu coğrafyada parti purti ayrımı yapmadan üstüne düşeni yapıyor, sırtına yükleneni taşıyor Reşo...

Hem vallahi hem billahi yok;

Peki, aynı yerden bir daha düşüp kurtulsa ne denir?

Sinirinden arazı sınırları mahvolmuş köylü dayanamayıp şöyle der:

Özetle Bölgenin en kalabalık en nüfuzlu ailesi olmuşlar, ama namus davaları kan davaları su kavgaları, toprak mezvuları yoktur..

Yaz aylarında sıcaktan bunalan Reşo ve ailesi klasik müzik dinletilerek sakinleşiyorlarmış..!

Henüz bir-iki ölçeği midesine indiren eşek, keyiflenmeye ve olur olmaz saatlerde anırmaya başlar.

Öğretmen, peki aynı yerden bir daha düşse ve kurtulsa buna ne denir?

Sendika mendikaları yoktur, tek göz koca çitlerle çevrilmiş bir hanede kimse kimseye karışmadan yaşar giderler, yedikleri önünde yemedikleri ardındadır bi nevi..

Mucize denir efendim.

Çapanoğlu kim, eşek kim, arpa kimin?

Diyeceksinizki hem en büyük aile ve o malum bölge ama kavga mavga yok..!