ve şimdi 25 yaşındayım düşünüyorum da dersanede kimseyle muhattap olmasaymışım kendi fikirlerimle harkete etseymişim... bu gün bilgisayar başında değildim... çağ üniversitesi hukuk fakültesinin ilk senesi bitmişti...

Tek tek yerine getirmeyi,

Ve bana verdiğin görevleri,

Hayatın bir uyku ölümün bir uyanış olduğunu,

23 yaşımda tekrar dersaneye gitmiştim... amacım hukuk okumaktı... dersanede kendimden küçüklere sürekli fikir danışıyordum... geç mi erken mi diye...

Yalnızlığın en güzel duygu olması

Zamanın değerini,

Çocukluğumu eğlenmekle öğrenmekle geçirdim,

Yeni yaşamlar için ölümün gerekliliğini,

Gençliğimi okumakla ve sevmekle geçirdim,

1)insanlarla fazla içli dışlı olmamak

dersanede sene başında en iyi öğrencilerdendim.. en iyi sınıftaydım... insanların verdiği negatif elektirkler yüzünden üniversitede çok düşük bi puan aldım ve ailem kıbrısa yolladı... kıbrısa gittim ordakilere danıştım...

VUKUATIM YOKTUR

Dertlerle olgunlaştım,

Hayata dişimi göstermeyi öğrendim. İnsan isteyinvce yapamayacağı şey yok. Ha bazı şeyler kendi elindedir bazı şeylerin olmasıda değildir. Kendi elinde olupta yapamayacağı şey yok.

ordakilerde sürekli negatif elektirk verdi ne işin var burda... ne zaman askere gideceksin...

Vukuatım yoktur görev başarıyla tamamlanmıştır sevgili efendim

Yeni nesillere bunları aktarmayı unuttuğumu,

2)insanlara kendi hakkında hiçbişey anlatmamak... özellikle sıkıntını hiç anlatmamak...

Görevini tamamlamış asker muzafferiyetiyle,

25 yaşındayım 22 sene mutlu bir insan olarak gezdim...

insanlar hep negatif elektirk verdi.. bu yaştan sonra üniversitede ne işin var.. ne zaman askere gideceksin... ne zaman evleneceksin...

Yaşlılığımı öğüt vermekle anlatmakla ve sana hazırlanmakla geçirdim,

ama 3 senedir mutsuzum...

Nöbetimde

benim hayattan öğrendiğim şeyler..

ordada kendinden küçüklerle muhattap olunca okulun en çalışkan öğrencilerindenken okulu bıraktım...

Umut hayal istekler üçgenini,

Aşkla uysallaştım,

Heyecanını dizginlemeyi,

Ve nöbetimi devrediyorum,

Soyledıklerın Sadece Benlıgı ortaya koyuyor cok degıl asırı cok yanlıs... bır psikologo gorunmende yarar var...

Ama yinede mutlu olduğumu,

Vukuatım yoktur efendim,

Sevinçlerimle mutlu olmayı,

Düşman edinmemeyi,

Kinimi köreltmeyi,

Ömrümün her saatini dolu dolu harcadım,

4)yapmak istediğin şeyler için insanların fikirlerine danışmamak...

3)insanlara zaaflarını belli etmemek

Özgürlüğün bedelini,

Orta yaşımı çalışmakla anlamakla statü edinmekle geçirdim,

herşeye hazır olmak zorundayız yoksa en büyük kazığı hayattan yiyoruz

Ölümün yeni bir yaşam demeğe geldiğini,

insanın yaptığı en büyük salaklık kendinden küçüklerle muhattap olmasıdır sanırım..