Ak mürekkep idim, kızıl kan ettin,

Anamın beline indirdin beni.

Yedi derya geçtim, ummana daldım.

Nerde o günler, o şevk, o heyecan

Dante gibi ortasındayız ömrün.

Varıp da değince on beş yaşıma,

Nerden çıktı bu cenaze Ölen kim

Dokuz aylık yoldan sefere geldim,

HAKK'IN KANDİLİNDE GİZLİ SIR İDİM

Gittikçe artıyor yalnızlığımız.

Parası olan pazardan, imanı olan ölümden KORKMAZ.

İnsanın doğumla başlayan hayat yolculuğu bebeklik, çocukluk, gençlik, yetişkinlik ve yaşlılık basamaklarından geçip ölümle sona erer. Yüce Rabbimiz Kur?an-ı Kerim?de bu hususta şöyle buyurmuştur: ?O?dur ki sizi topraktan, sonra tek tek siz insanları da bir meniden, sonra aşılanmış yumurtadan yarattı. Sonra sizi analarınızın karnından bebek olarak çıkarır, derken sizi güçlü kuvvetli bir çağa eriştirir, sonra ihtiyarlık çağına kadar yaşatır. İçinizden kimi daha da önce öldürülür, kiminizin ömrü bir vadeye kadar uzatılır. Olur ki aklınızı kullanıp bunları düşünürsünüz diye böyle yapar.? (Mümin, 67) Ayet-i Kerime?de buyrulduğu üzere, doğum ve ölüm gibi, yaşlılık da ilahi kanunun bir gereğidir. Ömrü vefa eden her insan, ihtiyarlık dönemini yaşayacaktır.

ONLAR GEÇMİŞİ GELECEĞE BAĞLAYAN KÖPRÜDÜR

Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,

On yaşında gider oldum işime.

ONLARA?ÖF? BİLE DENMEZ

Hakk'ın kandilinde gizli sır idim,

Anamın karnında ben neler gördüm,

Bir kuru sevdaya yeldirdin beni.

Beş yaşında akıl geldi başıma,

Bu gün modern yaşam şeklinin bir sonucu olarak yaşlılarla beraber hayatı paylaşmadığımız ne yazık ki acı bir gerçek. Çekirdek aile kavramının tek seçenek olarak sunulduğu zamanımızda bu durumdan en büyük darbeyi alanlar birinci derecede yaşlılarımız ikinci olarak da çocuklarımız oldu. Çocuklarımızı nine dede sevgisinden mahrum bırakırken, ihtiyarlarımızı da torunlarından uzaklaştırdık, kendi evlerine mahkum ettik adeta. Hatta bazılarımız, ?Daha iyi bir hayat sürsünler, huzur evleri onlar için daha iyidir? gibi düşüncelerle iyice hayatmızdan uzaklaştırdık. Oysa bir gün biz de yaşlanacak ve bakıma, ilgiye muhtaç bir hale geleceğiz. O zaman bizim yanımızda kim olacak? İnsan bu gerçeğe rağmen nasıl kendi anne babasını hayatının dışına itebilir?

Kimimiz yaşlılığı fiziki ve ruhi bir çöküş dönemi olarak adlandırırız. Evet, yaşlılık fizik ve beden olarak bir çöküş dönemi olabilir ancak ruhi cihetle bunun bir çöküş dönemi olduğunu bir mümin için söylemek doğru olmaz. Zira mümin -herhangi bir hastalığı olmadıkça- yaşı ilerledikçe ruhen kemale ilerleyen bir kuldur. Onun, yaşının ilerlemesiyle birlikte ruhunun çöktüğünü, zayıfladığını söylemek doğru olmaz.

Bak ne olur, bizden ayrı yol tutan: Kah avcı, kah tazı, kah tavşan olur. Ne mutlu Allah?a feda olana! Mezarında ne nam, ne nişan olur... NFK...

Sekseninde beratcığım yazıldı,

Geç fark ettim taşın sert olduğunu.

yaş ilerledikçe daha da sevgi dolu oluyor insan..

On beş yaşadım, yirmiye yol oldu,

Taht misali o musalla taşında.

Her doğan günün bir dert olduğunu,

Ne dönüp duruyor havada kuşlar

Kapı kapı bu yolun son kapısı ölümse; Her kapıda ağlayıp o kapıda gülümse!... NFK...

Hayata beraber başladığımız

Neylersin ölüm herkesin başında,

Yaş otuz beş yolun yarısı eder.

Şu kara toprağa gönderdin beni.

adnan oktar hoca bu konuda bakın nasıl örnek teşkil ediyor :)

İHTİYARLIK ÇÖKÜŞ DEĞİLDİR

Neden öyle düşman görünürsünüz,

Altmışında hazır bildiğim geçti.

Uyudun uyanamadın olacak.

Kim bilir nerde, nasıl, kaç yaşında

Ellisinde yolum yokuşa düştü,

Yetmişinde biraz tebdilim şaştı,

İHTİYARLIK SEÇKİNLİKTİR

Yaşlı anne ve babalarına kol kanat geren ve hürmet gösteren evlatlar, anne ve babalarının Yüce Allah?ın katında reddolunmayan dualarına mazhar olurlar. Bu husuta Efendimiz bir hadislerinde şöyle buyurmaktadırlar: ?Allah?ın kabul ettiği üç müstesna dua vardır, bu duaların kabul olacağı hususunda hiçbir şüphe yoktur: Mazlumun duası, misafirin duası ve anne babanın duası.?

Karac'oğlan der ki: Yakıp yandırdın,

Kırk yaşadım hayrım, şerrim bell'oldu,

Gözünün yaşına bakmadan gider.

35 YAŞ ŞİİRİ

Hüseyin OKUR

Hayrımı, şerrimi bildirdin beni.

Mertebe mertebe indirdin beni.

RABBİM VAKARIMI ARTTIR

Bir namazlık saltanatın olacak,

Şakaklarıma kar mı yağdı, ne var

Birden doğmamışa döndürdün beni.

Yüz yaşadım kabirciğim kazıldı,

Cenazemde olmasin çelengim top arabam. Tabutumu taşısın dört tam inanmış adam...! N. F. K.

Her yıl biraz daha benimsediğim.

Bir zaman da beşiklerde sallandım,

en hayırlı genç odurki kendini bir htiyar gibi düşünü ahiretine çalışandır, en hayırsız ihtiyar odurki kendini genç gibi düşünüp aklına yenilendir.

Hatırası bile yabancı gelir.

Semerkand Aile Dergisinden Alınmıştır.

En sonunda Azrail'i gönderdin,

Doksanında kan damarım üzüldü.

Yıllar yılı dost bildiğim aynalar

Otuzunda çevre yanım göl oldu.

Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar.

Zamanla nasıl değişiyor insan!

Su insanı boğar, ateş yakarmış!

Fazla ciddiye almayın şu hayatı; nasıl olsa içinden canlı çıkamayacaksınız!... NFK...

Elindeyse zamana 'dur, geçme' diye dayat, Bir sigara içmekten daha kısa bu hayat..."Necip Fazıl Kısakürek"...

Güzelmiş...

Evet, ihtiyarlar bizim hayırlılarımızdır. İhtiyarlık seçkinliktir. İnsan yaşı ilerledikçe, iman İslam şuuru içersinde kendisinde bir çok hayrı toplamış olan kimsedir. Bir hadis-i şerifte, ?Allah İslam üzere yaşlanmış kimseye azap etmekten haya etmektedir? buyrulmuştur.

"Necip Fazıl Kısakürek"

Bu güler yüzlü adam ben değilim;

Benim mi Allah'ım bu çizgili yüz

Yalandır kaygısız olduğum yalan.

Gökyüzünün başka rengi de varmış!

Ben de bildim şu dünyaya geldiğim,

CAHİT SITKI TARANCI

Hangi resmime baksam ben değilim.

Türlü irenklerde yandırdın beni.

Delikanlı çağımızdaki cevher,

Hatta bizim kültürümüzde, yaşı ilerleyen kimseler için?yaşlı? kelimesi yerine ihtiyar kelimesinin kullanılmasındaki amaç da buradan kaynaklanmaktadır. Çoğu zaman, yaşını başını almış bir kimseden söz edeceğimiz zaman ona?ihtiyar? deriz. Bu bize eskilerden kalmış, büyüklere hitap ederken kullanacağımız bir sözdür aslında. Nitekim?ihtiyar? aslı Arapça bir söz olan?hayr? kökünden gelmektedir. Bu ise hayırlı, iyi, doğru anlamlarındadır. ?İhtiyar? ise seçilmiş demektir. Zira bugün hala kullanımda olan, ?Muhtar? ve?ihtiyar heyeti? kelimeleri de içinde bulundurdukları bu anlamlar sebebiyle kullanılmaya devam etmektedir.

Ya gözler altındaki mor halkalar

Aşkın şerbetini verdin kandırdın.

Kimimizin annesi babası yaşlandı, bizler büyüdük. Kimimiz genç olduk, kimimiz olgunluk yaşına ulaştık. Bizler küçükken, anne ve babalarımız bizleri bin bir zahmet ve güçlük içinde, büyük bir sevgi, şefkat ve merhametle kucaklayıp bu günlere getirdiler. Şimdi ise, onlar yaşlandı, artık sevgi ve şefkate muhtaçlar. Onların biz çocukken bizden esirgemediği şefkat ve merhameti gösterme sırası bizde! Allah bu konuda?Rabbin, kendisinden başkasına asla ibadet etmemenizi, ana-babaya iyi davranmanızı kesin olarak emretti. Eğer onlardan biri, ya da her ikisi senin yanında ihtiyarlık çağına ulaşırsa, sakın onlara?öf? bile deme, onları azarlama, onlara güzel söz söyle.? (İsra, 23) buyurarak bizleri uyarıyor.

Dünya güzel olsaydı, doğarken ağlamazdık. Yaşarken temiz kalsaydık ölünce yıkanmazdık... NFK...

Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir,

Bir kapısız hana indirdin beni.

Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!

Tuzlandım da çaputlara belendim.

Anamın sütüne kandırdın beni.

Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;

İnsan bu yaşa gelince anlarmış.

İmam Malik şöyle demektedir: ?Ademoğullarından saç ve sakalında ilk aklığı gören kişi, Hz. İbrahim?dir . O, bu durumu görünce biraz garipsemiş ve şaşırmış ve?Ey Rabbim! Bu nedir? diye sormuş. Allah da ?Vakardır? demiş. Bunun üzerine Hz İbrahim ?Ey Rabbim, öyleyse benim vakarımı daha da artır? diye niyazda bulunmuştur.?

Yaşlılarımız, daha doğru bir ifadeyle ihtiyarlarımız, toplumumuzun kültür abideleridir. Onlar geçmişi geleceğe bağlayan köprü gibidirler. Hayat tecrübelerinin fazla olması hasebiyle genç kuşakların birinci derecede rehberleridir. Efendimiz?in ?Küçüğüne merhamet etmeyen, büyüğüne saygı göstermeyen bizden değildir? anlamındaki hadis-i şerifi yaşlılara saygı gösterilmesi gerektiğini ifade etmektedir. Bir başka hadis-i şerifte de Peygamber Efendimiz şöyle buyurmaktadır: ?Genç bir kişi, yaşından dolayı herhangi bir ihtiyara hürmet ederse, Yüce Allah da yaşlandığı zaman o gence hürmet ve ikram edecek kimseleri mutlaka bahşeder.?