anladım..

herkes aynı hayatta :DDD

''yoğunluğum'' cümlemdışı..

en önemlisi özgün kalabilmek galiba. hayata dair söyleyebileceğimiz bir sözün olması.

birilerinden sürekli alıntı.

tuhaf :/

''mum ışığı aydınlığı.. ardı karanlık..''

biri üzmüş belli kii

öğreneceksin zamanla..

kuzu kendini yorma

güzel bir noktalama işareti ama

kendinle olmanın verdiği huzuru..

saçma sapan kalışlarımız var...

hayat dipnotlarla dolu

tek cümleliğiz..

''çcukluk'' eden yanlarımız..

özneler cümledışı..

büyümeyi sevmediğimizdendir..

geçenlerde ben de fark ettim yoklugunu.. bilmiyrum..

bu güzelmiş can..

oysa ile başlıyorum kendime...

alıntıları ve dipntları tırnakiçi yazdığımızda geriye kalanlarız...

ben'lik gibi..

hatta sordum sanırım da nerede görünmüyor diye..

gözlerim gibi sözlerim de boz/kır...

üç noktanın üzerine sözüm olmaz.. tebessüm..

benim favorim nokta.

Hayat tek kelime cümle bile değil

tırnak işareti

siz ninonu tanıyor musunuz nerde biliyor musunuz bacılar

satıraraları dolu...

Sabahsabah ne bu melankoliklik asya dur hele birsu iç derin soluklan.