Efendiler! Zamanınızı size bir fayda sağlamayan şeylerle heder etmeyiniz. Çünkü her nefesiniz sayılmakta ve yazılmaktadır.

Ey insanlar! Ahiret için çalışmadan ahireti uman, uzun emeller peşinde olup tevbe etmeyi geciktiren, dünyayı sevmeyen kimselerin diliyle dünyadan bahseden ve fakat dünyayı sevenler gibi çalışan, kendisine verilince doymayan ve verilmeyince sızlanan kendisine verilene şükretmediği gibi daha da isteyen, kendi yapmadığı şeyleri başkalarına emreden ve yaptığı şeylerden de başkarını yasaklayan, salih kimseleri sevdiği halde onlardan olmayan ve kötü kimseleri sevmediği halde onlardan olan, kesin bilgilerine uymadığı halde zan ve telkinlerine uymaktan kendini alamayan, zenginleşince azıp baştan çıkan, hastalanınca sızlanıp yakınan, fakirleşince ümidsizliğe düşüp gevşeyen, Allah?ın bol nimetlerine rağmen günahlar içinde yüzen, sağlığa şükür ve belaya sabretmeyen, öğüt ve ikazlardan hiç etkilenmeyen ve ölümle korkutulduğu zaman, sanki korkutulan kendisi değil de başkası imiş gibi davranan kimselerden olmayın.

Ahmed er Rufai diyor ki:

Ey Kardeş! Ben neyim? Sen nesin? Aslında hepimiz, evveli murdar su vs. sonu da murdar etten ibaret aciz varlıklar değil miyiz? Cesedin şerefi, akıl denilen kıymettar varlıktır. Akıl, insan nefsini kendi sınırları içinde bağlayan bir bağdır. Nitekim akıl, nefsi bağlayıp ona şer?i sınırı çiğnetmedikçe akıldır. Akıl, şer?i hududu redd ve kabul hususunda tereddüde düşecek olursa, o akıl değildir. Kişi akıldan mahrum olunca insanlık cevherinden mahrum kalmış demektir. Cevher olmayınca insanlık şerefi de gider, geriye izzet ve yüceliğe layık olmayan sıklet ve kesafet yığını kalır.

Orası ebedi hayat. Orada, oraya göre yeniden inşa edileceğiz. Burada yapıp ettiklerimiz ve ahirete gönderdiklerimiz, oradaki ebedi hayatımızı biçimlendirecek.

Buradan hesap çıkıyor, buradan dünya hayatının kayıt altına alınması çıkıyor ve buradan her davranışın gözlenmekte olduğu sonucu çıkıyor.

Abdullah bin Mes'ud diyor ki:

Ey Ademoğlu! Sen hariç, bütün insanlar Allah?a itaat etse, bu itaat sana hiçbir fayda vermez. Bütün insanlar Allah?a isyan etse, yalnız sen O?na itaat etsen; hiçbiri sana zarar veremez.

Kur'an-ı Kerim'in ve Allah Rasulü'nün bu, iliklere işleyici eğitimi, Sahabe neslinde ve onu izleyen Allah dostlarında derin bir tevhid şuuru ve ahiret hassasiyeti oluşturmuştur.

?Her insan, önden ne gönderdi, sonraya ne bıraktı, bunu görecek!? (İnfitar suresi, 5)

Ölüm vardır dersiniz; hazırlanmazsınız.

ne güzel bir söz dünya ahiretin tarlasıdır...

Ey akıllı kişi, sevgiliyi tortusuz, hicapsız görmek istiyorsan, ölmeden evvel öl. Böylece kendi isteğinle ölümü seç de, seni sevgiliden ayıran perdeyi, yırt at.

?Ey Allah?ın kulları! Sizden öncekileri düşünün ve ölenlerden ibret alın. Dün nerede idiler? Bugün neredeler? Nerde harp meydanlarındaki cengaverlikleriyle anılanlar? Zaman onları da tüketti ve çürümüş kemikler haline geldiler. ?Çalışın! Günleri, saatleri kaçırmayın. Mazlumun bedduasından sakının ve kendinizi ölüme hazırlayın.

Ey devletli hükümdar, sen saray ve köşkler yaptırma; kara toprak altında senin evin hazırdır.

Pişmanlığın en kötüsü ölüm anındaki pişmanlıktır.

Abdülkadir Geylani diyor ki:

?Ahiretteki nasibini unutmuş gafil hükümdarlar hani nerde?

İnsan ölüme karşı fidye verebilse idi, hükümdarlar fidye verir ve ölümden kurtulurlardı.

?Siz fani bir dünyadasınız. Ömürlerinizin sonuna geldiniz. Ahiret için en iyi bir şekilde hazırlanınız. Ömrünüz devamlı surette eksilmektedir. Dikkat edin. Dünya aldatıcıdır.

Hasan Basri diyor ki:

Babanızı, annenizi, diğer sevdiklerinizi kendi elinizle kabre koyarsınız; ibret almazsınız.

Şu da beni güldürür: Ölüm onu istediği halde kendisi dünyayı isteyen.

Hatırladığıma göre Rasulullah?ın yanında yedi kişi devamlı olarak kalıyordu. Ben de bunlardan biriydim. Ağaç yapraklarından başka yiyeceğimiz yoktu. Yaprak yemekten avurtlarımız çatlamıştı. Bir gün yerde bir aba duldum. Bu abayı Sad b. Malik ile ikiye bölüştük. Yarısını o, yarısını da ben kendimize elbise yaptık. Bugün ise her birimiz bir ülkenin valisi bulunuyoruz. Kendi gözümde büyük ve Allah katında küçük olmaktan Allah?a sığınıyorum.

Yeyip içmen, veda yeyip içmesi olsun. Aile efradın arasındaki bulunuşun veda bulunuşu olsun. Mümin kardeşlerinle buluşman veda buluşması olsun. Kalbine, hep emanet-eğreti olduğunu, daima veda etme halinde bulunduğunu iyice hakket, çak. Kaderi başkalarının elinde bulunan bir kimse nasıl emanet-eğreti ve veda halinde olmasın ki?

Aslında insanın?ölüm?ü görmemesi mümkün değil. O, gözünü sımsıkı kapayanlara bile bir şekilde kendisini gösteriyor. En sonunda geliyor ve gösteriyor.

İslam Amentüsü'nün 6 rüknünden ikisi, Allah'ın varlığı ve birliğine iman ile ahirete iman, Kur'an'da en çok zikredilen iman esaslarıdır. Mekke dönemi, Rasulullah 'ın rehberliğinde, tevhid ve ahiret şuuru ekseninde bir eğitim dönemi dense yeridir.

Kur'an bizi, evrenin ve insanın abes olarak yaratılmış olamayacağının altını çize çize, ?Ölüm ötesinde bir hayatın varlığı?na imana götürüyor.

Dünyada iki günü eşit olan aldanmıştır. Bugünü yarınından hayırlı olan aldanmıştır. Kendisinin eksiklerini araştırmayan kimse, noksanlık içindedir. Noksanlık içinde olan için ölüm daha hayırlıdır.

İmam Gazali diyor ki: diyor ki:

Ey günahkar! Kötü sondan emin olma. İşlediğin günahı daha büyük bir günah takip eder. Günah işlerken sağ ve solundaki meleklerden hayanın azlığı o günahtan daha büyük bir günahtır. Allah?ın sana ne yapacağını bilmiyorken gülmen daha büyük bir günahtır. Yaptığın bir günaha sevinmen daha büyük bir günahtır. Yapamadığın bir günah için üzülmen daha büyük bir günahtır. Senin günah işlerken kapının örtüsünü hareket ettiren rüzgardan korkman, Allah seni gördüğü halde kalbinin ürpermemesinden daha büyük bir günahtır.

Bunca yaramazlıkla elbet duanız müstecab olmaz!

Ey Ademoğlu! Tek başına ölecek, tek başına dirilecek, hesap günü tek başına hesaba çekileceksin.

Hz. Ebu Bekir diyor ki:

Muhyiddin Arabi diyor ki:

Ey Oğul! Uzun emelleri kısalt. Hırsını azalt. Her namazı veda namazı olarak kıl. Sanki bir dahaki namaz vaktine çıkmayacakmış şekilde kıl. Yazılmış vasıyyeti yastığının altında hazır olmadıkça uyumak, bir mümine yakışmaz.

Kur'an'da iki ayet bu noktada uyarı ihtiva ediyor:

Ve bir de...

Ölüm ötesindeki hesaba mesned olmak üzere, dünyada yapıp edilenlerin görüldüğü, gözlendiği ve yazıldığına imanda.

En kıymetli varlıklarınız olan vakitlerinizi ve kalblerinizi iyi muhafaza ediniz. Vakitlerinizi heder, kalblerinizi ihmal edecek olursanız en faydalı şeyleri elinizden kaçırmış olursunuz.

Her nefes emanet.

Ey Kardeş! Görmez misin ki, çocuk dünyaya geldiği zaman dünyaya olan hırsından dolayı elleri birşeyi tutuyormuş gibi yumuktur. Dünyadan giderken de avuçların içi boş olduğundan açıktır. Çünkü hırsla arzulanan şey, elden çıkmıştır. Ölüm nasihatçı olarak kafidir, ölüm vaiz olarak yeterlidir.

Ölümün geliş zamanının bilinmeyişinde...

Aziz canın hayata veda etme zamanı gelince padişahın tahtı üzerinde ölmekle, kuru toprakta can vermenin bir farkı olmaz!

Kutadgu Bilig'den:

Hz. Ali diyor ki:

Müddet bitmeden, kudret elden gitmeden, perde-i gaflet açılmadan, zamanın müsaadesini, imkanını fırsatını ganimet bil de ahiretin için erzak tedarikine bak!..

Anlaşılmalı Ki...

?Ey oğlum! Mü?min olan bir kimsenin iki hayırlı iş arasında ölmesi lazımdır. Yani bir hayırlı işi yaptığın zaman, ikinci hayırlı işi yapmak niyetinde ve kararında olmalıdır.?

Zira Cenab-ı Allah, zulüm altında inleyenlerin iniltisini işitmekte, zalimleri görmektedir.

Abdullah bin Büsr diyor ki:

Ey Emir! Sırf şu fani hayatı düşünme, Ebedi alemi unutarak bedbaht olmaktan sakın. Yoksa, o gün pişmanlık duyanlardan olursun.

Dünya, ahiretin tarlasıdır; tabiidir ki ne ekilirse o biçilir.

?Ölüme kaç nefes kaldı acaba? Bu soruyu sormaktan korkarız ama, içimizde de depreşir durur bu soru.

?Ne diye ağlıyorsunuz? Allah?a yemin ederim ki, bunlar şayet kendi ölülerinin göreceği feci manzarayı görmüş olsalardı, ölülerini unuturlardı. Ölüm elçisi onları da teker teker alıp götürecek ve tek bir ferd kalmayacaktır.

Ebu Zer diyor ki:

Size?Yollar kapandı, sele kapılıp gidiyorsunuz, Hakk?ın kerem kapısından kovuldunuz? diyemem doğrusu. Belki yarın kıyamet gününde öyle bir lutf u ihsan, kerem ve fazilet kapısı açılır ki iblis ile azılı kafirler bile merhamet ümidine kapılırlar. Yalnız şu kadarını söyleyeyim. Hakk Teala Kur?an-ı Kerim?inde kendisinin?Günahını bağışlayan, tevbeyi kabul eden ve azabı çetin olan? (Zilzal, 8) olduğunu haber veriyor.

Hayata inanma, yel gibi geçer; gafil olma, bu dünyadan çabuk göçersin.

Saki ölüm kadehini bir gün onlara da sundu.

Ey insanlar! Ömrünüz kısalmıştır. Halbuki yaptıklarınız ortada. Ne yapmışsanız onlar aynen kaydedilmiştir. Ölüm tepenizde duruyor.

Ahiret hassasiyeti, dünya hayatının ona göre tanzimi sonucunu doğurur. Çünkü?ölüm ve hayatın yaratılması, en güzel bir yaşama çerçevesinde girilen imtihan içindir.? (Mülk suresi, 2)

Ölüme gafil avlanma, gönlünü diri tut; ne kadar çok yaşarsan-yaşa, bir gün toprağa gireceksin.

Abdullah bin Abbas diyor ki:

?Küllü nefsin zaikatü'l? mevt. Her nefs ölümü tadacaktır.? (Ali İmran, 185)

Ebu'd-Derda diyor ki:

Evet, bunlar, yüreklerimizi teyakkuz halinde tutan ikazlar.

Yanılgı nerede?

Her nefesi, onu bize emanet olarak veren Varlığı hoşnud edecek biçimde istimal etmeli.

Ancak insanoğlu, özellikle ölümü unutmaya yatkındır. Çünkü?Ölüm, lezzetleri yokeden bir hadise?dir. İşte tam da burada Allah Rasulü mü'minlere?Lezzetleri bıçak gibi keseni çokça anın? diyecektir. (Tirmizi, zühd, 4) Müsüman kişiliğinde ölüm gerçeği hayatın taa merkezinde bulunacaktır.

Bizim toprak diye basıp geçtiğimiz, geçmişlerin yüzleri, yanakları, dilleri, dudaklarıdır. Ey basiret sahipleri ibret alın. (Haşr, 2) Dünya budur. Dünyanın ahvali de bundan ibarettir. Meskenleri ve meskenlerin adamları hep bu haldedir. Allah için artık biraz düşünmek ve ibret almak lazımdır ki, dünyaya, dünyadaki meskenlere ve onların ıslah ve imarına tama? edilebilir mi?

Ey oğul! İstediğin kadar yaşa, nasıl olsa bir gün öleceksin; dilediğini sev, nasıl olsa bir gün ayrılacaksın; istediğini yap; nasıl olsa bir gün hesabını vereceksin.

Ey insanlar! Dünya bizden ayrılacağını haber vermiş bulunmakta ve arkası bize dönük olarak hızla uzaklaşmaktadır. Bizim dünyamızdan bize ancak içildikten sonra bardağın dibinde kalan bir su damlası kadar bir şey kalmıştır. Siz bu dünyadan, sonu gelmeyen diğer bir hayata geçmek üzeresiniz. O halde sahip olduğunuz en iyi varlık ne ise beraberinizde onu götürmeye gayret ediniz.

Ey insanlar! Sıhhat ve boş vakti ganimet bilin. Kalblerin korkacağı, gözlerin dehşetten dışarı fırlayacağı bir gün gelmeden önce çalışın; salih ameller işleyin.

Hazreti Ali bir cenazede yüksek sesle ağlayanları görünce şunları söyledi:

Kim ölümü çok anarsa; onun sevinci ve hasedi azalır.

Bil ki, her canlının ölümünü elinde tutan, yaşamasını da elinde tutmuştur. Varlıklara can verip yaşatan, neticede onları öldürendir. Zenginleri fakir, fakirleri de zengin yapan odur. Dünya taşıyla, toprağıyla, rengiyle, şekliyle, ağaçlarıyla, meyveleriyle O?nundur. O?nun istediği ve arzusu üzerine hareket etmektedir. Ahiret de hesabıyla, cezasıyla, cennetiyle, cehnnemiyle ve bizim bilmediğimiz daha bir çok şeyleriyle O?nundur.

?Ey Allah?ın kulları! Vallahi ölümden kurtuluş yoktur. Önüne durursanız yakalar, kaçarsanız yetişir. Acele edin! Arkanızda sizi hemen isteyen bir kabir var.

Ey Kardeş! Ömür çok kısadır. Bu incelikleri kavrayan basiret erbabıdır.

Sayısız şöhret sahibi kimseyi toprak altına gömdüler de yeryüzünde varlıklarından en küçük bir eser bile kalmadı.

Herşeyin çocuğu vardır. Siz ahiretin çocukları olunuz. Dünyanın çocukları olmayınız.

Ey Ademoğlu! Bilmiş ol ki, ruhunu almakla vazifeli olan melek seni bırakmaz, ecelin geldiğinde seni bırakıp da başkasına gitmez. Sanki başkasını bırakıp da sana gelecekmiş gibi ölüme hazır ol! Gafil olma, çünkü sen unutulmuş değilsin. Ey Ademoğlu! Sen bil ki, kendinden gafil olur, hazırlanmazsan başkası senin yerine hazırlanmaz.

Hz. Ali'nin vasıyeti:

Heyhat! Onların, yarabbi beni tekrar dirilt, belki iyi ameller yapar ve bıraktıklarını tamamlarım, demeleri sadece kendi laflarıdır. Onların arkalarında, tekrar diriltilecekleri güne kadar geri dönmelerine mani olan engeller vardır.

Ey insanlar! Cenab-ı Hak, her biriniz için birer defter açmışır. Kullarına, biri sağında diğeri solunda olmak üzere?Kiramen katibin? denilen iki melek müvekkel kılmıştır. Bir insan az veya çok her ne yapmışsa, melekler derhal onu kaydederler. İnsan, meleklere öyle bir defter tutturur ki, o defter küçük büyük demez, her şeyi sayar. İnsan, kıyamet günü o amelleri yanında bulacaktır. Rabbin hiç bir kimseye zulmetmez.

Boş yere ömrünü telef eden kimse, altınlarını elinden çıkardığı halde karşılığında bir şey alamayandır.

Şeddad bin Evs diyor ki:

Yüksek, geniş ve süslü sarayların burada kalacak, sen de inleyerek, karanlık toprak evde yatacaksın.

Yarın önümüze çıktığında, ömrümüz bizden hesap sormamalı.

Hz. Ali'nin Malik bin Eşter'e mektubu:

Görüyorsunuz ki, herkes ölüyor. Ölüm sizin de peşinizde. Yükünüzü hafifletin ki, ahiretinizi kazanasınız.

Evet tüm bunlarda insan, bir zihni yenilenmeye muhtaçtır.

?Ey mü?minlerin Emiri! Bilmiş ol ki, dünya değişmeyen, hep aynı kalan bir ikamet yeri değildir. Tersine değişme ve göçme yeridir.

Mevlana Celaleddin diyor ki:

Ey Allah?ın kulları! Siz bu dünyadan göçüp gidenlerden farklı değilsiniz. Onlar sizden daha uzun ömürlü, daha kuvvetli, daha mamur beldelere ve daha ölmez eserlere sahip idiler. Birkaç nesil sonra sesleri sakinleşti ve tamamen duyulmaz oldu. Cesetleri çürüdü, yurtları bomboş kaldı ve eserleri yok oldu. Onlar muhteşem saraylarını, konforlarını ve atlastan dokunmuş yatak-yastıklarını, toprak yığılı viraneler yapılmış mezarlara değiştiler. Yerleri dar, sakinleri gariptir. Onlar orada yalnızların, kendi başının derdine düşenlerin ve birbirleriyle samimi olmayanların arasındadırlar. Evleri yakın ve duvar duvara oldukları halde komşular birbirlerni ziyaret etmiyorlar. Nasıl ziyaret etsinler ki, zaman onlar öğüttü, taş ve topraklar da yedi. Hayattan sonra ölümü, refahtan sonra sıkıntıyı tattılar. Dostlarından ayrıldılar, toprağı mesken edindiler, dönüşü olmayan bir yolculuğa çıktılar.

O halde fırsatı ganimet bilerek, vaktini değerlendir. Sakın, yarın çalışır, ibadette bulunurum deme. Zira sen mes?ul bir kulsun ve bir gün yaptıklarından hesaba çekileceksin. Onun için şimdiden o suale cevap hazırla.

Ölüm gelmeden, sen ölüme hazırlan; hayatta iken, Allah'ın emirlerini yerine getir; ibadette kusur etme.

Her nefes hayat dolu. Her nefes önemli. Bir tanesi bile heba edilemeyecek kadar önemli. Artık insanoğlu saliselere bile değer yüklenebileceğini gösterdi. 100 metre koşucuları, saliselerle rekor kırıyor. Bir salise içine bir?amentü? sığıyorsa, bir nefes, insanı küfürden alıp imana getirecek kadar önemli demektir.

Sermayesi Eriyen Adam

Bu yazıyı okuyuncaya kadar ömür sermayeniz ne kadar eridi acaba?

?Kul hüvellahü ehad. De ki Allah tektir.? (İhlas Suresi, 1)

Kişi, dünyada ahireti için ne harc etti ise, yarın onu bulacaktır.

Hz. Osman diyor ki:

Ölümü unutma, ona karşı hiç bir silah yoktur; ölüm, pusudan çıkar gibi, bir gün karşına çıkar.

?Sermayesi eriyen adama acıyın!? uyarısı ise sonuncu yanılgı için...

Abdullah bin Zübeyr diyor ki:

Kiramen katibine davranışın, onlara iyi şeyler yazdırmak olsun.

kıssaları bölüm bölüm taksim edersen daha iyi olur

Ölüm ötesinde bu dünyada yapıp edilenlerin hesabının verileceğine inanmakta.

Geri gelmemek üzere tüketmişiz. Kral olsanız bir saniye alamıyorsunuz, ya da Karun olsanız... Nefes para ile alınmıyor. Gidiyor ve gelmiyor.

Muaz bin Cebel diyor ki:

Senin gibi pek çok kimseyi besleyip büyüten ve sonunda da yok eden dünya malına pek önem verme!

Fakat bu ölüm, seni mezara götüren ölüm değildir. Seni değiştiren, seni insanlığa, aşka, nura götüren ölümdür.

Dilerim, ahirete göçerken onu ikram eden hoşnud olmuştur.

Ayrıca, herkese uzunca bir süre de verilmemiş olabiliyor. Bilmem kaç trilyonluk nefesimiz var mı? Yoksa birkaç milyarcık nefes bütçemiz mi var? Bilmiyoruz.

Sabahladığın zaman kendini ölülerden say, onlara kavuşmuş gibi ol.

Ey kardeş, dünya kimseye kalmaz; gönlünü onu Yaratana bağla!

Ey kardeşim! Kulların geri çevirmeye güçleri yetmediği bela sana gelmeden önce sağlığını ve boş vaktini ganimet bil.

Kara saç ve sakal ağarınca pusuda yatan ölüme iyece hazırlanmak lazımdır.

Ölüme karşı gümüş fayda etse idi, insan gümüşü kendisine fidye yapardı.

Şu halde istikbaldeki yerini şimdiden hazırla ve temizle. Ahiretini dünya ile satma.

Her birimiz üç, beş, on, elli, 70 senelik nefesimizi tüketmişiz.

benim sermayemde yegane varlığımda elif ona dokunmasınlar ben eririm yanarım buharlaşırım tekrar yağarım yeterki elifi bemin olsun

İnsanlar ölmek için doğarlar, harap olması için imar ederler, faniye hırs gösterirler, bakiyi terk ederler. İnsanların sevmediği iki şey ne güzeldir. Onlar, ölüm ve fakirliktir.

?Ey oğlum! Bir namazını kıldığın vakit, o namazın senin kıldığın son namazın olacağını düşün!

Gece ve gündüz ömrünüz azalıyor, amelleriniz ise kaydoluyor. Sanki yarın ölecekmişsiniz gibi, ahiret için azık hazırlayın.

Hergün önümüzden ve arkamızdan ölüm meleği: Nerede olursanız olun ölüm size ulaşır. (Nisa, 78) fermanını haykırıyor. Kabirlerimizin karanlık çukurları cesedlerimizi bekliyor. Biz hala gaflet çukurlarında ve şehvet bataklarındayız. Ey akıllı, ne zamana kadar kurtuluş yoluna sırt çevirerek tehlikeli yerlerde dolaşacak ve taatın ferahlığını bırakıp isyanın dar yollarında ömür tüketeceksin? Ne zamana kadar ona yüz verip günah kaseleriyle sulayacak ve seyyiat kirlerine bulayacaksın? Fitne ve afet yollarına düşeceksin?

Ey oğul, ölümü unutma, onu daima düşün ve uyanık bulun.

İdareciler ancak çarşı gibidirler. Orada ne geçerli olursa, o getirilir. Eğer onun yanında hak geçerli olursa, ona hak ehli gelir. Eğer onun yanında batıl geçerli olursa, ona batıl ehli gelir.

Utbe bin Gazvan diyor ki:

?Hayat? yaşanan zamanı anlatır. Yaşanan ve tükenen. Yaşanan ve öteki aleme gönderilen. O alemde bizim ebedi hayatımız için birikip bekleyen. Bizi orada yeniden inşa eden.

Sizin de ölüler diyarına varmanız ve orada, yaptıklarınıza karşılık rehin olarak kalmanız yakındır. Sizi de kabir kucaklayacak. İşler bitince haliniz ne olur? Kabirdekiler diriltilir, gizli olanlar açığa çıkarılır, azametli bir hakimin huzurunda hesap için durdurulursunuz. Dünyada işlenen günahların korkusundan dolayı kalpler ürperir, örtü ve perdeleriniz yırtılır; ayıplarınızı sırlarınız ortaya çıkar. Orada herkes yaptığının karşılığını alır. Kötülük yapanlar yaptıkları ile cezanlandırılır, iyilik yapanlar da iyilikle müfatlandırılır.

Aşağıya, sahabe neslinden başlayarak Allah dostlarının dilinden bir uyarılar demeti derledim. Bunların ardından, bu uyarıların neden böylesine canhıraş bir nitelik taşıdığının sebebini belirtmek üzere bazı değerlendirmeler yapacağım:

Gece gündüz ömrünüz kısalıyor, amelleriniz de kaydediliyor. Ölüm ansızın gelir. Kim hayır ekerse, sevinçle onu biçer. Kim de kötülük ekerse, pişmanlıkla onu biçer. Herkes ektiğini biçer.

Ölüm ötesinde yeni bir hayatın varlığına imanda.

Ey oğul! Maksadın, ruhunu olgunlaştırmaya, nefsine hakim olmaya, bedenini de ölüme hazırlamaya gayret etmek olmalıdır. Çünkü son durağın kabir olacaktır. Kabirdekiler, ?Ne zaman geleceksin? diye beklemektedirler. Sakın oraya azıksız gideyim deme!

Hasan bin Ali diyor ki:

Yani ölüm, bir anda paket halinde gelmiyor. Doğduktan sonra geçen her saniye, hayatımızdan bir parçanın ölümü demek. Tıpkı çarşıda buz satan adamın?sermayesi eriyen adama acıyın? diye çağırması ve bir Allah dostunun bu sözlerden, kendi ömrünün an an eridiği ikazını alması gibi.

?Ya Emire?l-Mü?minin! Geçirdiğin hergün bugün yok hükmünde. Geçireceğin gelecek ise tıpkı içinde bulunduğun şu gün gibidir.

Allah?ın kullarına zulmedenin, ibadullah tarafından davacısı Allah?dır. Allah da bir kimsenin hasmı oldu mu, o kimsenin tutunabileceği bütün huccetler batıldır, kudret?ullah karşısında tesiri yokdur. Kul, zulmüne tevbe edinceye kadar husumet-i ilahiyye devam eder. Zulm üzere bulunmak kadar Allah?ın nimetini gideren, gazabını çabuklaştıran hiç bir şey yoktur.

?Şunlara şaşılır: Dünyaya hırsla sarılır, ama ölüm onu arıyor..

Ciddi olarak ölümü an ve ölümü anmakla kalbini yaşat. Her şeyin yok olacağını bil ve kalbinin de yoklukta karar kılacağını ona bildir.

Ölüm gelip-çatınca, perişanlık fayda etmez; kara toprak altında istediğin kadar feryat et.

Ölümün ansızın geldiği ise, herkesin hakkalyakin gördüğü bir gerçek.

?Her insan, Allah'a karşı takva sahibi olsun ve yarına ne gönderdiğine baksın!? (Haşr Suresi, 18)

İbrahim Edhem diyor ki:

Ölümün birdenbire geldiği yanılgısında...

Selman bin Farisi diyor ki:

?Ey Allah?ın kulları! Dünya hayatı sizi aldatmasın. Oradaki herşey yok olmaya mahkumdur.

Şeyh Sadi diyor ki:

Düşünmeli ki, nefesler sayılı ve nefes nefes tükeniyor.

Ahmet Taşgetiren