Ve ağlamaktan korkma gözüm!..

?Aşık Yunus eder ahı; Gözyaşı, döker günahı.?

Gözyaşı, rahmet geldin diye, yıkamaktır yolları nefsaniyetten.

Herkesin sizi sevmesini istiyorsanız, gülümseyin. Allah?ın sizi sevmesini

aynı duygular içinde, benzer atmosferi yaşıyoruz?

Gözyaşı pişmanlıktır, gözyaşı tevbedir, gözyaşı gözün niyazıdır/duasıdır.

Karanlığın farkında olmaktır ve gelecek adına şafağın müjdesidir gözyaşı.

kalp kalbe karşılıkmış:)ülküm

?Ağlamayan gözden, huşu duymayan gönülden Sana sığınırım.?

İnsan Yar?ine döktüğü gözyaşı ile erişir Sızladıkça yürek çentik çentik bir adım daha yaklaşılır menzile.. Beşerde de Allahın izniyle ilahide de... hepsinin kaynagı elinde olan Rabbimdir.

Gözyaşı rahmete çağrıdır. Allah?ın rahmet çağrısına rahmetle cevap vermektir ağlamak.

ağlayıp sızlanıyor veya ağlamaklı oluyoruz da; Allah korkusundan dolayı ne kadar

Kalp, yalnız gözyaşı ile yıkanır ve temizlenir.

Ölmeden önce ölür, Hayy olursun?

Dizeler güzeli dedim sana inci inci, ve güzeller incisi koydum adını dizi dizi... Yabanlara gönderdiğimsin hem akın akın, hem canımı verdiğimsin uzak yakın... Sevgilinin geleceği yolları sulayıp süpürmek için sakladım seni... Kirpiklerimi süpürge ettim; sultanlar ayağına düşürmek için tuttum ve bırakmadım seni.

yağıyla temizlemeliyiz.

Bir damla aşı olmasın gözyaşı. :)) ne bilim içimden geçti öyle

Ağlamasını bilen insan için gözyaşı şifadır; maddi ve manevi nice hastalıklara.

ve Resul-den ümmetine merhamet!?

Gözyaşı Zamanı

dilin susup gözlerin konuştuğu vakittir ağlamak

Gözyaşıdır ki yıkayarak yakar, yakarak yıkar. Arıtır ve eritir; temizler ve gizler... Fazilettir, diyettir... Bu yüzden denilir ki gözyaşı yiğitler karıdır ve civanmertler vakarıdır.

Ve ey gözyaşım,

Gül kadrin diken değil

istiyorsanız, Allah için gözyaşı dökün.

Zaman senin lehine gelisecekken aleyhine isliyor. Tersine cevirmek o kadar kolay ki biraz gozyasina bulanmis yuregin olsun yeter...

Ağlayacak kalp yoksa bari vur patlasın çal oynasın şeklinde eğlenmekten, vurdum duymazlıktan, hiç ölmeyecekmişiz gibi kahkahalardan utanalım.

Ağlamak da bir zevktir. Gözün yaşı, özün aşıdır.

Elif_gibi konu başlığı için tşk. Ben açmayı düşünüyordum. Gözyaşıyla ilgili o kadar güzel yazılar varki. Kopyala yapıştır oluyor ama, gerçekten yazılar çok güzel. Okunmaya değer...

Göz yaşı, kalpte olan ataşe delildir.

Gözyaşı ile yıkanan yüzden, daha temiz yüz olmaz.

İnsan Yar?ine döktüğü gözyaşı ile erişir. İnsan Rabbine yakarışı ve sızlanması nispetinde vasıl olur. Özlem dolu gönlün ah-u eninidir ki insana Rabbin meveddetini celb eder. Yalnız aşktır ki sizi Rabbin sinesine gömer. Yalnız ALLAH?tır ki sevdalılarının serzenişlerine bigane kalmaz.

Ağlayabilseydiniz anlayabilirdiniz...

?Gözyaşları çilenin sessiz sözleridir.?

Gül yüzlülerin kirini gülsuyu kokan gözyaşları alır... Ve damla damla gül dökülen ellerde gül kokusu kalır.

en anlamlı olanı ise, yürekten gözlere yükselinidir.

Her ağlamanın sonu gülmektir. Sonunu gören Can, mübarek bir kuldur. Akar su nerede ise orası yeşerir; nereye göz yaşı dökülür ise oraya rahmet nazil olur. İnleyen dolap gibi gözü yaşlı ol ki can meydanın da yeşillikler bitsin

Abdullah İbnu Mes?ud anlatıyor:

Evet Elif_gibi, İskender Pala ağabeyin eline yüreğine sağlık o kadar güzel anlatıyor ki, başka söze yer bırakmıyor.

Gözyaşları ile yıkanan yüzden daha temiz yüz olamaz.?

Gözyaşı ki, kişinin kendisiyle kavgasının sonunda akarsa tomur tomur mercandır; ve eğer pişmanlıklarla tartılırsa mübarek bir heyecandır.

Mecnundan Leyla ya kalan hatıra!?

Her damla gözyaşı, kalbimizin yıkanıp sıkılmasıdır.

?Resülullah Aleyhissalatu Vesselam buyurdular ki: ?Sinek başı kadar bile olsa, gözünden Allah korkusuyla yaş çıkan ve bu yaşı yanak yumrusuna değecek kadar akan hiçbir mü?min kul yoktur ki, Allah onu ateşe haram etmesin!?.?

Gözyaşı imanın kal'asıdır, içi muhafaza eder.

Her an taşmaya hazır yaşlar bulundurur kimileri göz pınarlarında. Biraz sert esen rüzgar, dokunaklı bir terennüm, seherlerde yankılanan bir ezan bu yaşları ılık ılık akıtıverir yanaklara doğru? Sokaklara terk edilmiş ve manen gece karanlığında kalmış bir?yalnız?ın, mübarek bir kulun aydınlığında gülümsemesi gibi ılıktır akan bu yaşlar. İnsanın, özlenen rüyalarla uyanıvermesi, hayallerin en umulmadık yerde gerçeğe dönüşüvermesi veya en yabancı zannedilenin dost oluvermesi gibi titrek titrek olur göz kapakları. Akar birkaç damla peş peşe. Ardı kesilmeyecekmişçesine iç çektirir göğüs kafesine. Kimi zaman hıçkırık, kimi zaman sarsıntı içten içe.. annelerin zor zamanlar için biriktirip her fırsatta evlatlarına sunmakta tereddüt etmedikleri yaşlar gibi?

?Zamansızdır.? denebilir her an gelebilecek birkaç damla gözyaşına. Seher vaktinde zamansızlığı kalkar her an damlamaya hazır yaşların. Tam zamanıdır çünkü gecede kepengi inmiş gözlerin açılmasının. Tam zamanıdır üzerine yorgan çekilen kalb nakşının örtülerinin alınmasının. Birkaç damla yaşla?amin?lere dönük yüzlerin dolunaydan da beyaz kesildiği andır seher? Okyanusa akıntıyı, göze pınarları veren El-Muktedir?in haber verdiği gibi: Cennetliklerin bir vasfıdır, seherlerde istiğfar.

Cennetten esintidir gözyaşı.

?Gözyaşları ile demiri bile eritebilirsiniz.?

Bütün boşluklarını sen doldurdun ömrümün... Söylenmedik sözler yerine sen vardın yanımda. Sevdaya dair yeminlerden sonra sen vardın. Köhne zamanın direnci adına, acı çağların yaşlısı ve genci adına yine sen vardın. Dikenler gülden habersiz iken, gözler dilden de fersiz iken; zamanından geriye düşmüş acılar için, manada biçimleri yitiren sancılar için; aynalarda eriyen sırlardan taşarak, ucu kıyamete çıkan asırları aşarak; gerçekten daha gerçek kelamlarda ve Güzeller Güzeli'nden vuslat müjdeli selamlarda sen vardın... Hep sen vardın...

Bu kadar güzel ifade edenlerin yüreğine sağlık.

Allah için gözyaşı dökemeyen kişinin gözleri yok demektir.

Yaratan, rahmetini kahrından üstün saydı, Ne olurdu halimiz, gözyaşı olmasaydı.

Hepimiz kahkahalarımızı gözyaşımızla ödüyoruz.

Göz yaşın döken bilir

hiç bukadar cesur olmamıştı gözyaşı!

Çileyi çeken bilir

Gözyaşım,

Rabbimizle irtibatımızda kopukluk varsa, paslanan bağlantı tellerini gözyaşı

cehenem ateşini söndüren nurdur, o nuru ortaya çıkaranda kişinin göz yaşlarında ifade etiği pişmanlığı, yakarışı veRabbe karşı olan acizliğini ifade etmesidir?zira ağlamakta rahmet vardır tıpkı yağan yağmurların rahmet olarak yeryüzüne inmesi gibi?..

İnsan, ağlayamayan gözünden ve gönlünden ne kadar şikayetçi oluyor, ağlayanları gördüğünde.

Bulutuna sadık yağmurlar gibi gel, ve kadim bir dostu uğurlar gibi git... Bir atımlık mesafede yalnızlığın kurşunlanan coşkusuyla gel, geleceği savaşa mecbur annelerin korkusuyla git... Geceyi içine döken tomurcukların yeşiliyle gel; goncayı açılsın diye bekleyen bülbülün diliyle git... Bülbüller konan dallarda yaprak gibi gel, ve derinlerde bendini yıkan bir ırmak gibi git. Yalınkalem savaşlara meftun acılarla gel, pişmanlık dolu yüreklerden sancılarla git...

Tohumu eken bilir

Rabbinden rahmettir mü-mine!?

devamını da bekleriz.

?Benim bildiğimi bilseniz, az güler, çok ağlardınız. ?

Ödünç alınmış mutlulukların iade zamanını gösterir bazen, olmadık zamanlarda süzülen gözyaşları. Sebepsiz, öylesine düşüverir, yanaklara çarptıktan sonra sinelere. Kimi zaman gülümsemenin ardına düşer; gamzeler çöktükçe içe doğru, akar da akar keyfince. Birkaç damla?Sürpriz!? dercesine tutunur kalır kirpiklerde bazen de; her an damlamaya hazır, ne kırk ikindiye benzer, ne ahmak ıslatır? Yalnızlık düşünce kara gözlerin bahtına, sabahın rüzgarında yükselen deniz suları gibi dalgalanır gözün kuytularında. Kıyıya vurduğu zamanlar da olur, içe aktığı zamanlar da? Acı yakar gönül gözünü ama, pişirir de aynı zamanda. Bu pişme, yıldırım düşmesi gibi oyuk oyuk eder de gönlü, yeni yeni gözler hasıl olur. Açıldıkça açılır gönül gözü, derinleştikçe derinleşir. Dışa düşmeyen her bir gözyaşı damlası, içe dönüp seyr u süluk eder kalb maverasında?

Göz yaşı, elemin sızıntısı ve sevincin şebnemidir.

Allah için ağlayamayan göz, büyükçe bir boncuk tanesinden başka nedir ki.

gözyaşını rengi aynıdır ama dökülüş amacı farklıdır. bazen hissiyata tercüman olur, bazen öylesine akar, bazen de hiç gereksizce.

Gözyaşı şükürdür; hamd ve senanın, şükrün gözlerden damla damla akışıdır.

Bir gözyaşı, bir cevherdir ateşten kaynayan ve alev gibi yanan. Özü sudur ama avuçta bir yalım, gönülde bir yangın olur. Bir ateş düşünün, dumanı ah ile çıkar da külleri göz yaşına karışır ya... Hayat bir mum alegorisidir hani, mumun başındaki yanış gözde yaş olur da gözyaşı alevle barışır ya... Alev can ipliğini yakınca, acıdır ki, bedenini eritir de mumun, su ile alev birbiriyle yarışır ya... Aşıka göre cennet olur cinnet ve kendi gözyaşında boğulur akıbet...

Ve gözyaşı;

Gözlerin dilidir gözyaşı. Ve Allah çok iyi bilir gözyaşının dilini.

Bir gözyaşı, gül mevsiminde güle karşı akarsa aşk olur adı; sevgiyi damıtır en derin yerinden. Suçlardan sonra tenha gecelerde akarsa tevbedir tadı; gönülleri arıtır en kara kirinden. Madem ki gözyaşı bir kutlu demdir, elbette bir erdemdir.

Nice basit dünyevi meseleler, küçük kayıplar, önemsiz rahatsızlıklar karşısında

Bir tesellidir anneye! Sevgiliye sığınak!?

Ve sen daha bu dünyadan ayrılmadan O?na döndürülürsün?

Yalnızlığın koyulaştığı anlarda, ?Yalnız değilsin!? dercesine birden çıkıverir kimi yaşlar. Çok değil, iki damla? Bu iki damla yoldaş olur insana yalnızken yollarda. İnsanın?Gitmez!? dediklerinin gittiği veya?Döner!? diye beklediklerinin gelmediği bir zamanda akan iki damla yaşın adı, sabırdır. Ve geri dönüşü olmayan yolların en doğru kavşağıdır ıslak kirpiklerin çizdiği kavis.

kalbe tutulan itfaiye hortumudur.

Dualarımızın yerine ulaşmasını istiyorsak, imzamızı gözyaşlarımızla atmalıyız.

Şaire unuttuğu mısrayı bir gözyaşı hatırlatır, şehrazad üveyikler uçuran acıları bir gözyaşı anlatır. Sancılı damarlarda ölümcül çılgınlıkları gözyaşıdır okuyan satır satır. Toplasan gözyaşlarını aşıkın, dalgalı bir deniz olur; süzülürken bağrından, yakar geçer iz olur. Yalnız doğar gibi her insan, yalnız akar her damla ve yağmur yağmur gözyaşıyla ıslanır nisan. Bir kere ölür de kahır yüklü savaşlarda nice aylar batar ve Filistin'de sapanlar çakıl taşları, takaroflar kurşun yerine gözyaşı atar. Ceylanları ama düşürünce avcılar, avcıları ceylanlar vurur, ve hamuru sevdaların, gözyaşıyla yoğrulur. En son, yağmur kuşları konar kuşpalazı çocukların salıncaklarına, gözyaşı şefkat olur.

Gözyaşının indiği yerde rahmet vardır; Rahmetin indiği yerde de gözyaşı.

?Ne mutlu diline hakim olana, yaptığı suçtan pişman olup ağlayana!?

Ağlamak, gülmeye oranla daha fıtri, daha insani.. Yer gök ağlar , melekler ağlar, amel defterleri ağlar, bülbüllerin ötüşü bile anlayana bir tatlı hüzün, bir sızlanış ve ağlayıştır.. Akif?in dediği gibi, insan, ağlamıyorsa bari gülmekten utanmalı değil mi?

Benim bildiğimi bilseniz, az güler, çok ağlardınız. ?

Gözyaşı, gönlün kor gibi yanan ateşini söndürüp yeniden canlandırmak için gözden

Hayy için atar kalbin? Gözyaşlarının hepsi O?na döner? Ama sen hala dünyada, cennette o ilk günahı işlediğin andan itibaren kalbinden bu topraklara damlayan gözyaşının içinde bir mahkum gibi beklersin? Ne zaman ki ALLAH seni affeder, işte o zaman yeniden başlar senin için hayat?