biz ölmüşüz

Baskın yeteneğini fark etmeli sonra.

Fark etmeliyiz çok geç olmadan...

CAN DÜNDARDAN Bİ KAÇ SATIR YAZIYIDA DÖKEYİM KALBİNİZ VARSA BELKİ ANLARSINIZ..

Henüz bebekken 'Dünya benim!' dercesine avuçlarının sımsıkı kapalı olduğunu, ölürken de aynı avuçların 'her şeyi bırakıp gidiyorum işte!' dercesine apaçık kaldığını fark etmeli.

kalbinize düşen noktaları ne zaman temizliyeceksiniz... ölümlü dünyanın ölmiyen basiretsizleri... sizi sizinle başbaşa bırakıyorum..

ben sizin yazdıklarınızı okumaktan bunaldım siz yazmaktan bıkmadınız.. meğerse herkesin ne kadar derdi varmış diyorum.. kendi derdinize çözüm üreteceğinize burda aptal aptal içi boş sözcükler kullanarak kendi dünyanıza her harfin her satırıyla kendi umutlarınızı tırpanlıyorsunuz...

hayat denen bu diyarda

o kadar çok söylenecek şey varki.. hangini güncellesem diye düşünüyorum..

yalanlara bogulmuş

KENDİNİZE GERÇEKTENDE İYİ BAKIN.. BELKİ BİŞEYLERİ FARK EDERSİNİZ:))

paylaşım için teşekkürler...

arkanızdan fatiha okuyacak kimseniz kalmamış kimsesizler...

bazı degerlerimiz gerçekten ölmüş yazıkkkkk

Annesinden doğarken tertemiz teslim aldığı gırtlağını ve aşırı beslenme yüzünden sarkan göbeğini fark etmeli.

eline sağlık arkadaş herşeyi okadar çabuk tüketiyoruz ki...

Bir damlacık sudan nasıl yaratıldığını fark etmeli.

Evinde kedi, köpek beslediği halde çocuk sahibi olmaktan korkmanın mantıksızlığını fark etmeli.

Farkı fark etmeli, fark ettiğini de fark ettirmemeli bazen...

ne oluyor fora? güzel yazmışsın ama ne bu sinir anlamadım?

hayat denen bu köprüde

Hayvanların yolda, kaldırımda, çöplükte ama kendisinin güzel hazırlanmış mükellef bir sofrada yemek yediğini fark etmeli.

gönülleri çöle dönmüş vahalarda su arıyan ama hala bulamıyan mecnunun gölgeleri... daha ne kadar güneşin altındaki buz gibi eriyeceksiniz... ne kadar... nereye kadar..

yalanlarla yogrulmuşuz

celalim içimdeki sesin sizi durduramayışına...

Eşine 'seni çok seviyorum!' demenin mutluluk yolundaki müthiş gücünü fark etmeli.

Yaratılmışların en güzeli olduğunu fark etmeli ve ona göre yaşamalı.

nasıl düzelirsiniz bilmem.. hayatınızdaki bu boşluğu ne zaman doldurursunuz bilmiyorum inşallah güzel şeylerle doldurursunuz.. yoksa felaket sinyalleri yakındır.. ben düzgünüm demiyorum.. iddia etmem sizin durumunuzla benim durumum farklı en azından insanın yazdıklarından bişeyler çıkar diye düşünüyorum...

Dolabında asılı 25 gömleğinin sadece üçünü giydiğini ama arka sokaktaki komşusunun o beğenilmeyen gömleklere muhtaç olduğunu fark etmeli.

fark etmeli insan..

ama düşmemeliyiz

O halde ömür dediğin bir gündür, o da bugündür

daha hayat ile ölüm arasındaki ince çizgiyi göremiyorsunuz...

umudumuzu yitirmemeliyiz.

sizi artık elimle düzeltemem.. dilimle düzelteyim dedim.. yok oda olmuyor.. size artık kalbimle buğzediyorum...

ölen insanlık ve duyguları olmuş..

Şu çok geniş görünen dünyanın, ahirete nispetle anne karnı gibi olduğunu fark etmeli.

Gülün hemen dibindeki dikeni, dikenin hemen yanı başındaki gülü fark etmeli.

Zenginliğin ve bereketin, sofradayken önünde biriken ekmek kırıntılarını yemekte gizlendiğini fark etmeli.

KENDİNİZE BİR DUR DEYİN ARTIK...

karanlıklar içinde debelenip duruyorsunuz... yalnızlığın girdabı sizin duygularınız köreltmiş... hayatın sığ penceresinden kendinize ufacık bir yer bile seçemiyorsunuz...

aşkınızı satırların arasına hapseden.. gözleri güzellikleri görmekten mahsun ve hayatın gerçeklerinden bihaber bahtsızlar.. talihsizler.. sanalın yutup yutup kustuğu zavallılar.. ağlanacak halleriyle dalga geçip vurdumduymazca tavırlarla ömrünü körelten şanssızlar... sanal çemberinde dönüp dönüp aynı noktada kaybolan aranılmayan kimsesizler...

Ve kefenin cebinin bulunmadığını fark etmeli.

sizinde ondan farkınız kalmadı.. zaten.. bari boşuna yazmayın..

basitleşmiş degerler

dogallaşmış herşey

gncl..

insanların en büyük ustalığı kendilerini kandırmalarıdır...

Anne karnına sığarken dünyaya neden sığmadığını ve en sonunda bir metre karelik yere nasıl sığmak zorunda kalacağını fark etmeli.

Ömür dediğin üç gündür, dün geldi geçti, yarın meçhuldür...

her gerçek satıra muhalefet olan kendi dertlerini görenleri kendi hüzünlerini fark edenleri satırlara hapsetmek isteyen kaybetmek isteyen yitirilmişler... kendi kendinizle yüzleşin benim yazdıklarımla değil... kim kime ne için yazar...

kimin beni nasıl bildiği umrumda değil.. bu yazdıklarım burda en samimi arkadaşlarımdan hiç tanımadığım her üyeyedir... kalbinizi kırdıysamda özür dilerim..

Azrailin her an sürpriz yapabileceğini, nasıl yaşarsa öyle öleceğini fark etmeli insan.

siz hiç aynaya bakıyormusunuz her sabah.. her baktığınızda ne görüyorsunuz?.. ancak dış güzelliğinizi görüyorsunuz değilmi.. biraz başınızı kalbinize çevirin.. belki orda ölmiyen duygular can çekişen hisler vardır.. onları burda öldürmeyin.. ben yazdım olduyla sadece kandırılmış benliğinizi ve tertemiz duygularınızı bitirsiniz... ve her geçen saniyede hala siz bitiyorsunuz..

beni sevmeyen ölsün...

tüketmişiz tükenmişiz

maryanam öldü

her türlü eleştiriye açığım artık kim ne demiş umrumda değil.. ben niye burda olduğumu biliyorum... siz sizi ne zaman tanırsınız bilmem artık bize dua etmekten başka bişey düşmüyor.. inşallah karanlıklara düşmeden yolunuzu bulursunuz..

fora bek celal li gördüm.. hayırdır brader...