O sırada 89 yaşında olan Hani?yi de Küfe pazarına götürerek feci bir şekilde öldürerek, astılar. Hani, yaranlarını çağırmasına rağmen kimse onun yardımına koşmadı.

Ben, kendi sahabelerimden daha iyisini görmedim ve Ehli Beyt?imden daha iyi ve sıla-i rahime daha bağlı kimseyi tanımadım. Allah hepinizi bana yardım ettiğiniz için iyi mükafatlarla mükafatlandıracaktır.

Kerbela kıyamında imam Hüseyin ordusunun komutası Hz. Abbas?a verildi. İmam Hüseyin?i korumak, kadınların ve çocukların bulunduğu çadırları düşman saldırısından korumak ve imam Hüseyin evlatlarına su yetiştirmek için canını feda etmek, Hz. Abbas?ın Kerbela çölündeki yaşamının en güzel hamasetleri ve cilveleriydi.

Bu durum karşısında tepki gösteren imam Hüseyin ?ın sahabeleri, her fırsatta o hazreti ve izlediği yolu savunmaya yönlendiriyordu.

İmam Hüseyin ve sahabeleri için insanların cehaletinden doğan yara ve acılar, düşmanın kılıçlarının oluşturduğu yaralardan daha da acı vericiydi. Bu yüzden onlar için insanların cahilliğini bertaraf etmek, önemli bir cihat konusuydu.

Müslim, Hani?nin zindanlarda işkenceye maruz kaldığını duyunca Küfe halkından ona yardıma koşmasını istedi. Halk, onun bu isteğine uyarak pazar yerini, cami ve sarayın etrafını kuşattılar. Buna rağmen Ubeydullah b. Ziyad?ın sadece elli adamı vardı. Ubeydullah, birkaç kişiyi Küfe?nin değişik kabilelerine göndererek onları tehdit ve çeşitli vaatlerle kandırmasını ve sarayda olan eşraftan bazılarını da çeşitli vaatlerle sarayın üstüne çıkarak sarayı kuşatanları tehdit veya hile yoluyla bu işten vazgeçirmesini istedi. Küfe halkı kabile reisleri ve eşrafın bu sözlerini duyduktan sonra iyice ağırdan almaya başladılar. Yavaş yavaş fısıldamalarla bazıları bazılarına?dönelim, başkaları var onlar yeter.? Demeye başladılar.

Ve Ali Ekber büyük bir cesaretle savaştı, düşmandan bir çoğunu helak etti, yüz yüze savaşmaya cesaret edemeyen Yezid askerleri kalleşçe bu yiğidi arkasından vurarak şehit etti.

Aşura gelişmeleri arasında bir de imam Hasan?ın oğlu Kasım?ın adı çok duyulur. Kasım, imam Hüseyin?in yeğeni ve imam Hasan?ın oğluydu. Aşura?ya bağlanan gecede imam Hüseyin sahabelere şehit düşeceği haberini verince Kasım sordu: Amca, acaba ben de bu saadete nail olacak mıyım? Kasım?ın sözlerinden etkilenen imam Hüseyin şöyle karşılık verdi: Oğlum, ölüm sende nasıl bir iz bırakabilir? Kasım: Hak yolunda ölmek, baldan daha tatlı gelir, şeklinde cevap verdi.

Müslim b. Akil, tutuklandıktan sonra: ?İnna lillah ve inna ileyhi raciun? diyerek ağlamaya başladı. Düşman askerlerinden biri böyle yiğit birinin ağlamasına şaşırarak ağlamasının sebebini sordu. Müslim şöyle buyurdu: ?Allah?a and olsun ki ölmekten korkum yoktur ve kendim için ağlamıyorum. Ben buraya gelmekte olan Peygamber ailesine Hüseyin ve onun ailesine ağlıyorum.?

Kerbela tarihinde de ifade edildiği gibi imamın sahabeleri aydınlatıcı ve bilinçlendirici teşebbüslerde ve açıklamalarda bulunarak hakikati göstermeye çalıştı. Bu insanlar savaş sırasında da ilkin imam Hüseyin ve Allah Resulü?nün pak hanedanını tanıtıyor ve daha sonra savaş arenasına ayak basıyordu. Bu durum, düşmanların Ehli Beyt fertlerini karalamak için büyük bir kampanya yürüttüğünü gösteriyordu.

Bu anlattıklarımız, Kerbela kıyamında hamaset yazanların aşk ve sevgilerinin sadece küçük bir bölümünü yansıtıyordu. İmam Hüseyin hareketinde yer alan kahramanların her biri birer yıldız misali tarihte ebedi bir iz bıraktı. Bu insanların vasfını imam Hüseyin?den bir cümle ile noktalamak istiyoruz. İmam şöyle buyurdu:

İlerleyen yaşına karşın Habib Bin Mezahir, cesur bir şekilde çarpıştı ve sonunda şehit düştü.

Müslim, Haşim oğullarının ileri gelenlerinden?Akil b. Ebu Talib?in oğlu ve Hz. Ebu Abdullah Hüseyin?in amca oğludur. İmam Hüseyin Medine?den ayrılıp Mekke?ye geldiğinde Küfe halkının onu Küfe?ye davet eden mektupları oldukça artmıştı. İmam Hüseyin?e ulaşan en son mektupla imamın eline geçen mektupların sayısı binleri geçmekteydi. Bunun üzerine imam Hüseyin Kabe?de makam ve rükün arasında iki rekat namaz kılarak Allah Teala?dan hayır talep etti. Sonra Küfe?lilere mektuplarının cevabını ulaştırması için amcaoğlu Müslim?i çağırarak şu mektubu yazdı: ?Sizin yazdıklarınız şunlardan ibarettir: ?Bizim imamımız yoktur, bize doğru geliniz şayet sizin gelişinizle Allah bizi hidayet ederek birliğimizi sağlar.? Ben kendisine güvendiğim öz amcaoğlum olan Müslim b. Akil?i size gönderiyorum. Eğer bana mektuplarınızda olduğu gibi sizin önde gelenleriniz, akil ve kanaat önderlerinizin istişaresinin aynı yönde olduğunu yazarsa en kısa zamanda size geleceğim? Müslim, Ramazan ayının ortasında Mekke?den ayrılarak Medine?ye geldi. Mescid-i Nebi?de altı vakit namaz kıldı. Sonra ailesiyle vedalaşarak yanına bir kaç kılavuz alarak Küfe?ye doğru hareket etti. Yol şartları oldukça ağır olduğundan Müslim ve yol arkadaşları yollarını kaybettiler. Susuzluktan iki yol arkadaşı bu yolculukta hayatlarını kaybetti. En sonunda Müslim Şevval ayının beşinde Küfe?ye vardı.

İmam Hüseyin hareketi sadece bir olay değil, aynı zamanda yaşayan ve yaşatan kültürel bir harekettir. Bu kültür İslam?ın içinden yükselmiş ve dinin yüce değerlerinin korunması yolunda hayati rol ifa etmiştir. Bu hadise zaman sürecinde adeta kaynayan bir pınar gibi hakikat ve adalete susamış insanların susuzluğuna karşılık vermiş ve bir çok haktalep hareketin ilham kaynağı olmuştur. Gerçekten de bu kalıcı ve ebedileşen kıyamın her bir sahnesi ve kıyamda rol ifa eden kahramanların yazdıkları hamasetler basiretli ve adalettalep insanların ebedi örneği olmuştur.

Hür ilkin Yezid ordusunun bir komutanı olarak İmam hazretlerinin yolunu kesmiş ancak daha sonra yaptıından pişmanlık duyarak Allah indinde tevbe ederek İmam Hüseyin?in yaranı saflarına katılmıştı. Gerçekte Hür ordusu, Aşura?dan önce imam Hüseyin kervanını karşılayan ilk gruptu. Ancak imamın Hür ordusuna karşı sevgi ve şevkat dolu tavrı, Hür?rü büyük ölçüde etkiledi. İmam Hüseyin , çok susuzluk çeken Hür ordusunun askerleri ve atlarına su verilmesini emretti. Aşura günü, hak ile batıl savaşı sırasında Hür?de büyük bir değişim yaşandı. İmam Hüseyin ordusu paklık, yiğitlik ve insani faziletleri simgelerken karşı taraftaki ordu, namertlik, vahşilik ve rezalet simgesiydi. Hür o sıradaki duygularını, cennetle cehennem arasında kalmış birine benzetiyordu. Sonunda Hür dayanamamış ve kesin kararını vererek batılı dinlemekten vazgeçtmiş ve böylece düşman ordusunu terk ederek insani kemalin simgesi olan imam Hüseyin ordusuna katılmıştı.

Kerbela çölünde imam Hüseyin?in ve sahabesinin üstlendiği görevi insani faziletlere bürünmeden yerine getirmek imkansızdı. Kuşkusuz Kerbela çölünde onca hamasete imza atan bu insanların tarihte ebedileşmelerinin sebebi, taşıdıkları ahlaki özellikler ve faziletlerdi. Gerçekte imam Hüseyin ?ın sahabesi iman zirvelerine ulaşmıştı ve bu insanların Kerbela çölünde canlarını feda etmesi de onların yücelmiş imanlarını yansıtıyor.

Müslim b. Akil?i Ubeydullah b. Ziyad?ın emriyle hükümet binasının üstüne çıkardılar. O bu sırada Allah?ı zikrederek istiğfar etmekteydi. Onu oradan aşağı atarak şehit ettiler.

Hak ile batılın mücadele simgesi olan imam Hüseyin hamaseti, ayrıca din yolunda canını feda etmenin de simgesi olmuştur.

Ancak iman edip iyi işler yapanlar, Allah?ı çok çok ananlar ve haksızlığa uğratıldıklarında kendilerini savunanlar başkadır. Haksızlık edenler, hangi dönüşe döndürüleceklerini yakında bileceklerdir.? (Şuara, 227)

İmamın Hür?rü bağışlaması ona ayrı bir cesaret ve şevk kazandırdı ve zulüm ve karanlığın esaretinden kurtulan Hür, imamdan izin alarak bir an önce savaş arenasına çıkmayı talep etti. imam, Hür?re izin verdi ve Hür, savaş arenasında sergilediği kahramanlıklar ardından kerbela hadisesinde ilk şehid unvanını aldı.

Sonra onun boynunu vurarak ilk önce başını sonrada bedenini astılar. Böylece ahitlerini çiğneyen Küfe halkı bu sahneyi görmüş olsun.

İmam Hüseyin ve sahabeleri takva ve cesaret simgeleriydi. Bu insanlar pak ruhları ve düşünceleri itibarı ile zulüm ve fesada karşı susamazdı.

Müslim Bin Avsece?nin imam Hüseyin?e hitaben ünlü bir sözü vardır: Eğer 70 kez öldürülür ve yine dirilecek olursam, yine seni desteklemekten vazgeçmem.

Muhasara atlında bulunan Ubeydullah b. Ziyad, halkın bu hile ve tehditlerden sonra dağılmasını fırsat bilerek dışarı çıkarak camiye geldi. Orada Müslim?in başına bin dinar ödül koydu.

Vahab, kerbela?da hamasat yazan bir başka kahramandı. Vahab, Küfeli Hıristiyan bir gençti ve imam Hüseyin?in ?in mesajını duyar duymaz annesi ile birlikte Kerbela?ya doğru yola çıkmıştı. Vahab, imam Hüseyin?in zulüm karşıtlığı, haktalepliği ve cesaretine hayran olmuştu. Vahab, imamı İslam?ın simgesi olarak görümüş ve o hazretin emellerine duyduğu hayranlıktan hareketle İslam?ı benimsemişti sonunda. Vahab, Aşura günü annesinin tavsiyesi ve imam Hüseyin?in izni üzerine savaş arenasına çıktı.

Ali Ekber, savaş arenasına çıkmak istediğinde imam Hüseyin onu sevmesine karşın buna izin verdi. İmamın büyük oğlu savaş arenasına çıktı. Uzaktan evladını seyreden imam Hüseyin yüce Allah?a şöyle sesleniyordu: Ey Rabbim, sen şahit ol ki şu anda savaş arenasına giden bu genç, ahlak, sima ve sözleri itibarı ile Allah Resulü?ne en çok benzeyen insandır. Biz ne zaman Allah Resulü?nü özleyecek olursak, ona bakarız.?

müslim bin akil in şahadeti

Tarih, acı tatlı tüm olayları yansıtan bir ayna gibidir. İslam tarihi olayları arasında Kerbela hadisesi, ayrı özelliklere sahiptir.

Kerbela çölünün bir başka yiğidi de dinlemeye değer öyküsü olan Hür Bin Yezid?i Riyahi?ydi.

İmam Hüseyin ?in sahabeleri arasında yaşlı insanlar da vardı. Bunlardan bazıları Allah Resulü?nün de sahabeleriydi. Bu insanların arasında Allah Resulü ve imam Ali ile birlikte İslam?ı savunan Habib Bin Mezahir dikkat çekiyordu.

Yaşlı kadının oğlu eve geldiğinde Müslim?in orada olduğunun farkına vardı. Güneşin doğmasıyla birlikte haberi düşmanlara ulaştırdı. Ubeydullah onlarca askerini Müslim?i tutuklamaları için oraya gönderdi. Müslim ibadetle meşgulken askerler orayı kuşattı. Atların kişneme seslerini duyunca ibadetini yarıda keserek zırhını giydi. Yaşlı kadının evini yakarlar düşüncesiyle aceleyle oradan dışarı çıktı. Müslim, yiğit birisiydi Küfe?lilerden birçoğunu öldürdü. Onlar toplu olarak ona saldırıyorlar, damların üzerinden de taş atıyorlardı. Sonunda aldığı bir çok yaranın ve susuzluktan dolayı yere yığılarak esir düştü.

Aşura günü henüz 13 yaşında olan Kasım büyük ısrarla imamdan izin aldı ve savaş arenasına çıktı. Genç Kasım kendini tanıttıktan sonra düşman ordusunun üzerine yürüdü ve sonunda şehit düştü.

Hiç kuşkusuz, iman aşk ve muhabbetle kaynaşmaz ve duyguyla bezenmezse, gerekli işleve ulaşamaz. Hareket ve amel aşamasında, imanı yüksek seviyede tesirli kılan faktör, aşktır.

Hz. Abbas?a cazip çehresi yüzünden?Haşimoğullarının kameri yani ay?ı? lakabıyla anılmaktaydı. Hz. Abbas, çocukluğundan itibaren imam Hüseyin?e karşı özel bir sevgi ve sempati besliyordu ve her zaman o hazreti sever, sayardı.

Bu biatin haberi?Yezid b. Muaviye?ye ulaşınca Yezid o sırada Basra valisi olan Ubeydullah b. Ziyad?dan Küfe yönetimini de devralmasını istedi. Ubeydullah hile ve tehditlere şehre girerek hükümeti eline aldı. Sonra Müslim b. Akil?i evinde barındıran Küfe?nin önde gelen kişilerinden biri olan?Hani b. Urve?yi hapse attı.

O gün Kerbela?da Yezid ordusu imam Hüseyin ve sahabelerini dize getirmek için suyun yolunu kesti. İmam Hüseyin evlatları susuzluktan acı çekiyordu. Hz. Abbas onlara su getirmek için gönüllü oldu. O hazret büyük bir cesaret sergileyerek düşman kuşatmasını kırdı ve kendini Fırat ırmağına ulaştırdı. Elini Fırat suyuna daldırdı. Su, billur ve serindi. Hz. Abbas sudan içmek istedi, çünkü kendisini de çok susamıştı, ama birden imam Hüseyin?in susuzluktan acı çeken evlatlarını hatırladı. Suyu içmekten vazgeçti ve beraberinde getirdiği tulumu sudan doldurarak çadırlara doğru yola çıktı. O sırada düşman attığı bir okla o hazretin bir elini kesti. Hz. Abbas, su tulumunu öbür eli ile taşımaya başladı, fakat bu kez öbür eli de kesildi. Su tulumunu her ne pahasına çadırlara ulaştırmak isteyen Hz. Abbas, bu kez tulumu dişleri ile tutarak yoluna devam etme azmindeydi. Fakat düşman ordusundan yağan oklar o hazreti sonunda şehit etti.

İmam Hüseyin?in sahabeleri arasında Hz. Abbas?ın ayrı bir konumu var. O hazretin adı her zaman kahramanlıklar ve sadakat ile özdeştir. Hz. Abbas , imam Ali?nin oğlu ve imam Hüseyin?in kardeşiydi. Ummul Benin?den doğan Hz. Abbas genç ve cesur bir yiğitti. Hz. Abbas, ahlaki faziletler ve ilmi dereceler bakımından imam Hüseyin hanedanı arasında seçkin biriydi.

Küfe halkı grup grup Müslim?in yanında toplanmaya başladı. Müslim, imam Hüseyin?in mektubunu onlara okuyunca ağlamaya başladılar. Sonra Küfe halkından 18 bin kişi Müslim?e biat etti. En sonunda o da kendisine biat edenlerin sayısını belirten bir mektup yazarak İmamın Küfe?ye gelmesinin uygun olduğunu bildirdi.

Daha sonra Ubeydullah b. Ziyad, Müslim ve Hani?nin mübarek başlarını Şam?da bulunan Yezid?e gönderdi. Haşim oğullarından bedeni asılan ve başı kesilerek Yezid?e gönderilen ilk kişi Müslim b. Akil?dir.

Kerbela hamasetini yazanların bir başka seçkin özelliği, hepsinin imam Hüseyin ve emellerine sadık kalmalarıydı. Bu insanlar en zor şartlarda imam ile sözleşmelerini çiğnemediler.

Artık Müslim b. Akil?in taraftarları dağılmaya başlamış ve sonunda yanında 30 kişi kalmıştı. Müslim, bu durumu görünce yanındaki 30 kişiyle birlikte?ebvab? denilen yere doğru hareket etti. Oraya ulaşınca yanında sadece 10 kişi kalmıştı. O bölgeyi geçinceye kadar yanında hiç kimse kalmamıştı.

Müslim, garipler gibi bir o köşeye bir bu köşeye baktı, ancak ona yol gösterecek veya ona barınacak bir yer verecek bir kişi bile bulamadı. İmam Hüseyin?in elçisi Küfe?nin karanlık sokaklarında gidecek bir yeri olmaksızın yürümeye başladı? En sonunda bir evin önüne geldi evin kapısında adı?Tuv?e? olan yaşlı bir kadın beklemekteydi. Kadına selam vererek ondan biraz su istedi. Yaşlı kadın ona su vererek eve girdi. Sonra tekrar dışarı çıkınca Müslim?i kapının önünde oturur vaziyette gördü. Ona dönerek?Ey Allah?ın kulu! Eğer suyunu içtiysen ailenin yanına dön artık.? Dedi. Müslim cevap vermeden sessizce durdu. Kadın yeniden üç defa sözlerini tekrarladı. Müslim ayağa kalkarak şöyle dedi: ?Benim bu şehirde ev ve ailem yoktur. Ben Müslim b. Akil?im. Bu kavim bana yalan söyleyip, kandırdı ve emniyette olduğum yerden dışarı çıkardı.? Yaşlı kadın, Müslim?i eve aldı. Altına bir kilim sererek ona yemek getirdi. Ama Müslim yemek yemeden yattı. Rüyasında amcası Müminlerin Emiri Hz. Ali?yi gördü. İmam Ali ona rüyasında?Acele et, sen yarın bize kavuşacaksın.? Diyordu.

Bu gerçek, imam Hüseyin ordusunda açıkça görülmektedir. O hazreti yalnız bırakmayan insanlar doğru bir tanımla bu kervana katıldı ve her biri aşk, şevk ve iman coşkusu ile fedakarlık arenasına ayakbastı.

Rivayetlere göre Vahab düşman ordusundan 19 kişiyi helak ettikten sonra iki eli yara aldı ve ardından şehit düştü. Düşman, Vahab?ın kesilen başını imam Hüseyin ordusuna doğru attı. Vahab?ın annesi oğlunun kesilen başını kucağına aldı ve ardından düşmana tepki mahiyetinde oğlunun kesilen başını düşman ordusuna doğru atı. Vahab şehit düştüğünde sadece 25 yaşındaydı.

Mezahir?in eski dostu Müslim Bin Avsece, Mezahir ile birlikte Kufe?den gelmiş ve imam Hüseyin ordusuna katılmıştı. Mezahir?den sonra Müslim Bin Avsece de çarpışarak şehit düştü.

Kerbela çölü, imam Hüseyin ve evlatlarının eşsiz kahramanlıklarına sahne oldu. Bu çölün bir başka kahramanı da imam Hüseyin?in oğlu, Ali Ekber?dir. Genç ve cesur bir yiğit olan Ali Ekber, dedesi Hz. Muhammed?e çok benziyordu. Ali Ekber fazilet ve konuşma konusunda da yetenekli ve seçkin bir gençti.