Ağlar çekiliyor dalyanlarda

alacağın olsun seni İSTANBUL SENİ...

Bekle bizi İstanbul

ver elini yenikapi ver elini bebek, tarabya

Kuşlar geçiyor, derken

Bekle bizi İstanbul...

1939 Şubat İstanbul Tevkifanesi

Görmez gözlerime görün İstanbul

özgür deniz...

yani pantolonu pantolon yapan anılar, bazı ilkbahar

şimdi istanbul'da olmak vardı

minnacık tohum olsam savrulsam dönümlerce

Önce hafiften bir rüzgar esiyor

Büyük ve sakin Süleymaniye?nle bekle

İSTANBUL AĞLIYOR

Uzaktan seni düşünür düşünürüm

Bir kadının suya değiyor ayakları

yolcular hep kaçak bizse tutuklu

ah! istanbul...

bide yüzünün giderken ki ıslaklığı

Beyoğlu`ndan Dolmabahçe`ye Taşınan Bir Aralık Akşamı

ot koyarım göz ucuma anlarım yine yangın yine hasret

Sevgiyle ve dostça kal

Bir şiir daha İstanbul anlatılmakla bitmez.

Sen evet. Hayallerimin kenti.

Adalarında bahar Süleynaiye'nde güneş

Kalbinin vurusundan anlıyorum

Güvercin dolu avlular

yine de gözlerim dolu, yüreğim buruk

Bir aşkı paylaşmak için çok geç, bir paylaşıma aşık

yolcular geldiler sen yoksun içinde

bu baaşlık cuk diye oturdu şimdiki haleti ruhiyeme inşallah gelicem bekle

trende biletsiz sevdalar vardı

Kadın gibi, kısrak gibi

sevdanın arkası var ardı bahardı

yazlar... Hepsi daraltılmış... Yaşananlara bir beden

yüreğim can veriyor acılar içinde

şu anda oralarda olmak vardı ya

Büyük ve sakin Süleymaniye'nle bekle

Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.

yağsada gönüllere gam geceleri

Beyaz bir ay doğuyor fıstıkların arkasından

ceren yarasında aşk büyütürdü

Yarim İstanbul gel öpeyim gerdanından

bulutlar, kırmızı kiremitler, duvarlar ve benim yüzüm

kış biter bahar gelir, açılsam yüzbinlerce

bereleri yüzünden yapılan yamalar, ter tüketen

Sucuların hiç durmayan çıngırakları

Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!

çok hem de çok uzak yerde kalbimiz

ben, nefsimin ne kadar cesur, ne kadar alçak,

karı ayıklar yağmur kokularını alırım koynuma

Şair dostum şiirlerin çok güzel olmuş eline sağlık.

Divit ucuyla yazılmış bir aşkın sureti vardı avuçlarında,

pusu duran ellerimi sana tuzaklarım

her tetik düşürdüğünde gözlerin ölüme az kalır

gül damlası düşmüş ateş yurduydu

tabakta kavun, peynir kadehte buz gibi rakı

İnsan soyunun savaş, sömürü, işkence, vahşet ve türlü barbarlık ile yok edilmeye uğraşıldığı, insanlık onurunun ayaklar altına alındığı,

Ne günlermiş, ne günlermiş

Uzaklarda, çok uzaklarda,

yıkanan İstanbul'dan düşen payıma

İstanbul'da, Tevkifane avlusunda

Merhaba sevgili özgürlükden yana.

İstanbul, kimseyi bekleyemeyecek kadar meşgul, yoğun ve kalabalık. Gelenler karşılama töreni beklemesin, burada yeterince var her türden.

yalnız gördüya gelir bende kalır yalnızlık uzar geceler

üzülmüş ya da sevinmişsin de tesadüfen akmış yüzün

Küfürler, şarkılar, türküler, laf atmalar.

Şimdi İstanbul?da olmak vardı anasını satayım

Bir allı turna olsam, karlı dağları aşsam

olmak içinse erken... Beni sevda yerimden vurdu yine

püfür püfür bir vapurun yan tarafında

dünyayı, memleketimi ve seni düşündüm...

kimisi ta kopenhag'da, kimisi paris

Şiir: Vedat Türkali

malesef ben gelemiyorum bu aralar işlerim yopğun:))

Ben rehnedilmiş yelkovan gibi... hani akrep`i seven ama

Ey güzel İstanbul.

Sevgili Özgür Deniz hakkımda yazdıkların için binlerce teşekkürler. İyiki de varsın. Özgürlüklerin çok az olduğu bir zamanda "Özgürlükten Yana" olmak en mantıklısıydı.

Sarılayım gel ince beline

insan beynine dikenli tellerin çekilmeye çalışıldığı ve düşüncelere kilitlerin vurulmaya çalışıldığı böyle bir dönemde, "özgürlükden yana olmak" daha bir anlamlı, daha bir insana yakışır, daha bir yüreklice.

Hele hele bugün daha bir ihtiyacımız var sana ve tavrına.

İSTANBUL'DA TEVKİFANE AVLUSUNDA

yüreği takvim yokuşlarında...

Sevgisi içimde yaşayıp duran

... Soğuğun ve karanlığın vehameti!

çok bildik hüzünler mi taşınmıştı yüzüne

ne güzel istanbul beeee:::(((((((

Sen ki Avrupa'dan bir küprüsün Anadolu'ma. Sen ki dünyanın başkenti, uygarlığın beşiği. Sen ki insanlığın yürüyüş çizgisi, bu coğrafyanın yedi iklimi.

Parklarınla köprülerinle meydanlarınla

aksada yüreklere kar pınarları

seyir defterimde... ve ben amerikanca bir filmi kürtçe

vah istanbul...

Şimdi İstanbul'da olmak vardı...

varsam bizim ellere, kendi göğümde uçsam

gözler ağlıyor tutkulu çocuksu

Alnın sıcak mı, değil mi, biliyorum

Tophane'nin karanlık sokaklarında

Dolmabahçe`de, çay tadında...

boğazda köhne bir iskelenin yamacında

İstanbul'a yağmur yağar karla karışık

Bekle o günler gelsin gelsin İstanbul

Varlığından mutluluk ve onur duydum.

Hatıralar tarihin küllerini savurur

şimdi istanbul'da, şu anda istanbul'da

içime... Yalan! Sen perdeye bakıyorsun, fikrin benim

Uzaktan seni düşünür düşünürüm İstanbul

Bir şey düşüyor elinden yere

Yüzüğün yüzünde dünya güzeli bir kadının kehaneti...

Yavaş yavaş sallanıyor

Bekle beni ey sevgili! Sana geliyorum.

İSTANBUL?U DİNLİYORUM

tarih bir başka iklimin kıvamını gösteriyordu.

Salkım salkım tan yelleri estiğinde

Ey sen ne güzelsin ey kavgamızın şehri

Bir yosma geçiyor kaldırımdan

Serin serin Kapalıçarsı

Varsam bizim ellere, kendi göğümde uçsam

ORHAN VELİ

yaralı bir öyküyü taşıyordu adam... Kadının yüzünde

Mavi patiskaları yırtan gemilerinle

Yine yaptın yapacağını ve bu defada "İSTANBUL" ha. Süper bir şiir ve şarkılarla dolucak.

Mavi patiskalı güzel koynunda bana da yer ayır. Göster bana da o güzel yüzünü, o engin yüreğini, o masmavi gülümseyişini. Yedi tepeden yedi güversin uçur. Uzat ellerini Beşiktaştan, Taksim'den. Sarıl Pendik'te elleri nasırlı yürekli dostlara. Gülhane'den haykır özgürlük bildirini. Tuzla'da dok işçileri ayakta alkışlasın.

bir hüzün... Hüzünlü aralık akşamında bir yüzük...

muzdarip yürüyordu... Adam da... Yürümek hiçbir şeyi

dağlara dil uzatan narlı kuyuydu

Sinemada elinin elimde terleyişinin bir anlamı olmalı,

köprüde balık ekmek yemek

İstanbul aşkların sevgilerin şehri ey aziz İstanbul

Dinmiş lodosların uğultusu içinde

İstanbul ağlıyor ben ağlıyorum

vagonlar kaçaklara göz yumarlardı

şu anda istanbul'da olmak vardı!

büyük geliyor artık hayat!

İstanbul

İstanbul?a aşık şarkılar

hadi git artık ne duruyorsun

Müzik, beste, yorum: Onur AKIN

Los kayıkhaneleriyle bir yalı

başımı hiç bir zaman eğmedim amma

Yılmaz Erdoğan

Başımda eski alemlerin sarhoşluğu

Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!

yaşamaya dört elle sarılmışız da

yayılmışız dünyanin dört köşesine

Hayali kafamda hüküm süren

Bir kuş çırpınıyor eteklerinde

bir allı turna olsam, karlı dağları aşsam

Koyun koyuna yatan çocuklarınla bekle

Daraltılmış... İlk sahibinin o pantolonla yaşadığı şeyler,

hadi kalk gel artık dayanamıyorum

ne kadar kuvvetli, ne kadar zayıf şeyi varsa

Çekiç sesleri geliyor doklardan

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı

zaman... Şimdi sana söylenecek tek cümle:

İstanbul ağlıyor sen ağlıyorsun

dilinde yari acı yarı tatlı bir şarkı

yayılmışız dünyanın dört bir yanına

tanrım kalbim nasıl kurtuldu ya!

NAZIM HİKMET

Bekle Bizi İstanbul

Bekle zafer şarkılarıyla geçişimizi

Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık.

Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.

Parklarınla, köprülerinle, meydanlarınla

İstanbul'da, Tevkifane avlusunda,

benim derdimi dermanımı bilen yok

"yıldız avlarım göğün mavisinde

Püfür püfür bir vapurun yan tarafında

dolmuşa hadi gidelim demek

Nazlı güzellerin, şirin İstanbul

şimdi istanbul'da olmak vardı anasını satayım

her dem bakışlarını gözlerinin deryasında

Dudakların ıslak mı, değil mi, biliyorum

Yeditepe üzerinden

bedenimiz orda burda dolanır amma

Bekle Ey Hayallerimin Öznesi, Sana Geliyorum Ey Düşlerimin Kenti!

Haramilerin saltanatını yıkacağız

Binbir direkli Haliç'inde akşamlar

sesinin sesimde yankılanmasının... sanki perdedekine

Güzelim bahar rüzgarında ter kokuları

seyrediyorum...

Kadın, Beyoğlu`nun bir kış akşamında,

Bende sana yetecek kadar ben kalmadı...

güneşli bir kış günü, yağmurdan sonra,

Hayatı, bir başkasının pantolonu gibi, küçültülmüş,

kiminin adresi sidney kiminin hamburg

dünyanın merkezi ve kentlerin en güzeline benden de selam söyle...

Saçlarını dağıtır rüzgar

Boşuna çekilmedi bunca acılar

Yapraklar, ağaçlarda;

yine de yüregim yara, içimde boşluk

Sus pus olmuş, puslu bir İstanbul muydu yüzün, yoksa

İstanbul'u dinliyorum.

yerde, su birikintilerinde kımıldanırken,

üstündeki deri montun sahibine küs, soğukluğundan

hepsini taşıyarak :

ah istanbul...

Cıvıl cıvıl Mahmutpaşa

Bir gül olmalı

açılsam milyonlarca

çözmüyordu, bazı Aralık akşamlarında... Parmağında

Sen bize layıksın bizde sana İstanbul