Dinimizde 4 delil vardır bilirsin. 4 delilden birinden kaynak getir bana. Üstte belirttim.

Fülus paraların kıymetleri nisabı bulunca, zekat olarak, bu fülusun değerinin kırkta birini gümüş olarak vermek gerekir.

Hanefi mezhebine göre zekat malın cinsinden verileceği gibi bedeli verilebilir öyle değil mi? O halde pkağıt para zekat olarak verilebilir. Şafii mezhebi bedeli veremez bu nedenle hanefi mezhebini takliden verirler.

İşte şimdi ben ayna olduğuma inandım.

Zekat ticareti yapılan maldan verilir. Örneğin bir konfeksiyoncu, ceket pantolon gibi sattığı mallardan zekat verebilir, fakat pirinç, yağ gibi bakkalın sattığı mallardan zekat veremez.

Keşfi rümuz-i gurer, Miftah-üs-seade, Redd-ül-muhtar, Zahire, Tahtavi, Fetava-i Hindiyye

Arkadaşım bu bedel sadece altın ve gümüştür. Sen bedeli herhangi birşey olabilir şeklinde anlamışsın sanırım.

Dinin emrinde yanlışlık olmaz evet bunu inkar eden de yok. Herşeyin kolayı çaresi varsa bunu bu kadar uzatmanında anlamı yok.

İbni abidin bedel olarak verilir demiştir, peki o bedeli kim sadece altın ve gümüşe has kılmıştır?

Doğru olan görüş, bu kağıt paralardan da zekat vermenin farz olduğudur. Çünkü bunlar eşyanın günümüzdeki karşılığı olan semen, paralar olmuşlardır. Bugün altın paralarla muamelede bulunmak mümkün olmamaktadır. Hiç bir devlet her hangi bir kağıt yahut nakit para karşılığmdaki altının alınmasına müsaade etmemiştir. Bu paralan alacağa kıyas etmek, benzetmek doğru değildir. Çünkü alacaktan sahibi yani borç veren kişi faydalanamaz. Bu yüzden fakihler alacakların zekatını, ancak tahsil ettikten sonra vacip kılmışlardır. Çünkü bu alacakları alamama ihtimali vardır. Oysa bugünkü paralardan hamili fiilen faydalanmaktadır. Yani eşyanın fiyatı olarak kabul edilen altın paralarla faydalanıldığı gibi bunlardan da faydalanılmaktadır. Bu paralara sahip olan kişi fiilen onu elde etmektedir. Bu paraların zekatında ihtilaf bulunduğu kavli doğru değildir. Bugünkü paralardan zekat vermek gerekmediğine hükmetmenin hatalı bir içtihat olduğunda hiç şüphe yoktur. Çünkü bu netice itibariyle, en önemli zekat mallarından zekat vermek gerekmediğine delil ortaya çıkmasına sebep olur. Dolayısıyla kağıt paraların zekatının peşin alacakların uzun zaman sonra Ödenmesi durumunda olduğu gibi, Ödenmesi gerekir. Nitekim Şafii mezhebinin görüşü budur. Bunlardan 1/40 nisbetinde zekat vermek gerekir.

Arkadaşım burada İmam-ı Ebu Yusüf'un bunu "altın ve gümüş" olarak söylediği anlaşılıyor. Sen yazıları okuyormusun Allah aşkına?

ne diyeyim sana.

Fıkıh kitaplarımıza ters düştüğünün farkındamısın? Yoksa biraz daha açıklama yapmayı düşünüyormusun?

Kağıt parların zekatı para olarak ödenebilir. Bunda herhangi bir beis yoktur.

Neyse uzatmanın bir anlamı yok, bizler şafii olarak para olarak veririz zekatımızı, henefilerinde para olarak vermesinde bir beis yoktur.

Aynı şeyleri yazmaktan yoruldum.

Yine gidip bana dinimizislam.com'u kaynak getirmişsin.

Halbuki sen böyle birşeye yanaşmayıp "dinimizislam.com" u kötülemekle meşgulsün. Hala anlayamadın. Siteyle alakası yok, burada 5 farklı ve muteber fıkıh kitabından bahsediyoruz. İdrak edebiliyorsun değil mi?

Arkadaşım sen Redd-ül Muhtar'ı da ezdin geçtin ise sana denecek tek cümle kalmamıştır. Burada yazılanların dinimizislam.com ile ne alakası var? Sana yazılan herşeyin kaynağını verdik ya? Bu ne taassuptur böyle yahu!

Dine uymak isteyene bir yol bulunur. Yeterki uyulmak istensin.

Redd-ül Muhtar'daki yazıyı iyi oku. Tedavüldeki paralar değil, sadece altın ve gümüş diyor. Yada ticareti yapılan maldan verilebilir deniyor.

Neden sadece bedel altın ve gümüş olarak anlaşılıyor?

Dinin emrinde yanlışlık olmaz. Bir yerden ödünç bilezik vesaire altın alırsın, zekatı verirsin. Fakire dersin ki eğer istersen bu altını bana sat, kuyumcu % 10 kar eder, senin % 10 zararın olur. O da kabul ederse elinde vereceğin zekat parası ile bu altınları alırsın. Böylece zekat dine uygun verilmiş olur, fakir de bir kuruş zarar etmiş olmaz, kuyumcu da % 10 almış olmaz. Ödünç altınları da götürüp sahibine verirsin. Dinimizde yanlış bir şey yoktur ve olamaz, her şeyin kolayı ve çaresi vardır.

Bütün kitaplar, diyor. Kağıt liraların zekatını verebilmek için, yapılır.

İki kimsenin bir fakirden alacakları olsa, bunlardan biri, fakire alacağı kadar zekat verip, onu kendine olan borcundan kurtarmak istese, fakire o kadar zekat verir. Sonra, alacağını fakire sadaka eder. Yani helal eder, bağışlar. Sonra fakir, elindeki zekatı bu zengine hediye eder. Yahut fakir, borcu kadar altını birisinden ödünç alıp zengine hediye eder. Zengin bunu zekat niyeti ile bu fakire geri verir. Sonra, fakiri borcundan ibra eder. Yani, ona bağışlar. Fakir, zekat olarak aldığı altınları, evvelce ödünç almış olduğu kimseye geri verir. Zekat ile hayrat ve hasenat yapılamaz. Yapmak için, bunları tanıdığı bir fakire verir. Fakir de, bunlar ile o hayırlı işleri yapar.)

Yanlış bilmiyorsam fetva verildiği zamanda altın ve gümüş paralar yürürlükte idi eğer öyle ise şöyle denir eğer şu an altın ve gümüş para yürürlükte olsa idi. Bu hükme göre hareket edilmesi gerekirdi. ama artık altın ve gümüş bir para olmaktan çıktı.. eğer ümmet bu fetvaya göre hareket ederse hem zekat vermek isteyen kişi altını yüksek fiyattan alacak zekat alanda düşük fiyattan bozduracak. zararı iki mümin çekecek arada sarraflar ihya olacak. Ayrıca zekat kendi cinsinden verilmelidir şeklinde ictihad koyan müctehidler vardır Şafii mezhebide bu şekilde verilmelidir başka cins verilmez esas fetva budur.. yani şafii de kagıt paranın zekatı kagıt para olarak verilmelidir..

Bunlardan anlaşılıyor ki, kağıt para ile zekat verebilmek için, vereceği kağıt paranın değeri kadar altın lira ağırlığındaki altın ziynet eşyasını hanımından veya bir tanıdığından ödünç alır. Altınları, tanıdığı veya akrabasından bir fakire zekat niyeti ile verir. Böylece kağıt paraların zekatı verilmiş olur. Sonra, fakir bu altınları bu zengine hediye eder. Zengin de alıp, sahibine geri vererek borcunu öder. Zekatı verilmiş olduğundan, zengin zekat vermek için ayırmış olduğu elindeki kağıt paraların bir kısmını bu fakire verir. Geri kalanı her türlü hayrata ve hasenata verir. Ancak, fakir de bu hayratın sevaplarına kavuşmak isterse, zekat olarak aldığı altınları geri hediye etmez, bu zengine satar. Sonra, hayırlı işler yapması için zengini vekil edip, kağıt paraları zengine geri verir.

Haydaaa, ne alaka arkadaşım?

Bu açıklamanın;

Neden bedel sadece altın ve gümüş anlaşılıyor?

Ayrıca naklettiğin kısım kağıt paralarında zekatının verilmesi bahsi. Halbuki sen başlangıçta demiştin ki: Kağıt paraların zekatı kağıt para olarak verilebilir. Eeee naklettiğin kısımla, söylediğin şey örtüştü mü?

Çünkü aynı şeylerin dışına bir türlü çıkamıyorsun... Bende yoruldum bu konuda daha da yazmam.

Zekat olarak altın ve gümüş yerine, bunların kıymeti kadar uruz vermek sahihtir. Elbise tüccarı, ya ticaretini yaptığı elbiseden veya değeri kadar altın, gümüş verir.

Az önce zikrettiğim fıkıh kitaplarında yazanları nakledeyim:

Şafii de para olarak verilir. Ve para olarak verilmesi de daha uygundur. Fakirin paraya ihtiyacı vardır.

Ezmanın teğayyürü ile ahkamın teğayyürü inkar olunamaz. (mecelle madde,39)

Kağıt para ile zekatın hile-i şeriyyesi şöyle olabilir:

Fakirin zararı kabul etmesi zarar olmuyor yani?

Ayrıca bana tassupçuluk ithamında bulunup reddul muhtarın dışına çıkmayan size ne demeli?

Burada kişinin ihtiyacı önemlidir. Buğday yetiştiren biri buğpday olarak zekat verse ne olur? Vereceği kişi zaten fakir parası yok o buğdayı nasıl un yapsın?

Siz dinimizislam.com'un haricinde kaynağa başvurmaz mısınız? Hanefi fıkhının dışına çıkmaz mısınız?

Beş devesi olan, bir koyun verir. 24?e kadar dört koyun verilir. 25?ten 35?e kadar olan deve için, iki yaşına girmiş bir yavru dişi deve verilir. 36?dan 45?e kadar, üç yaşına girmiş dişi deve yavrusu verilir. 46?dan 60?a kadar, yük vurulabilecek, dört yaşına girmiş dişi deve verilir. Bundan daha fazlası için de, yine belli sayılarda dişi deve verilir. Zekat olarak, erkek deve verilmez. Erkek develerin zekatı bile dişi deve olarak verilir. Dişi devesi yoksa değeri kadar altın veya gümüş verilir. Başka mal verilmez.

Ben sana 5 farklı fıkıh kitabından kaynak getirdim.

Altın ve gümüş olmayan, tedavüldeki para ile zekat verilmez. Zekat, ya altın veya gümüş, yahut ticareti yapılan maldan verilir. İmam-ı Nesefi hazretleri buyuruyor ki:

Tabi bu işin hile-i şeriyyesini bir şekilde yapabilirsiniz. Hile-i Şeriyye yapmak caizdir. Onun delilini de şöyle nakledeyim:

Zekat para olarak verilir, para olarakta verilmelidir.

(Alacaklı, güvendiği bir kimseyi borçlusuna göstererek, sana vereceğim zekatı teslim almak ve sonra senin bana olan borcunu ödemek için, bunu vekil yap der. Fakir de o kimseyi böylece vekil yapar. O kimse zekatı alınca, aldığı mal, fakirin mülkü olur. Sonra, bunu zengine geri vererek, fakirin borcunu ödemiş olur.

Ayrıca;

Haramdan kurtulmak ve helale kavuşmak için hile-i şeriyye yapmak caiz ve iyidir. Böyle hilenin caiz olmasına senet, Sad suresinin 44. ayetidir. Bu ayet-i kerime, Eyüp aleyhisselam, hanımına yüz sopa vurmaya yemin edince, bu yemini yapmaktan kurtulması için yapılacak hile-i şeriyyeyi bildirmektedir.

Mezhepleri bire mi indirdiniz yoksa?

Bakır paranın zekatı, aynı cins bakır paradan verilmez, gümüş olarak verilmesi gerekir. İmam-ı Ebu Yusuf hazretleri buyurdu ki: Toprak sahiplerinden uşur ve zekat olarak, altın ve gümüş yerine, başka geçer akçe almak haram olur. Her ne kadar bunlar, herkesin kabul ettiği damgalı paraysa da, altın değil, bakır paradır.

Maalesef hakkı kabul etmekte tereddüt ediyorsun. Elimden geleni yaptığıma inanıyorum.

Yani bizim buna uymamamız dine uymadığımız anlamı mı geliyor?

Şafii'de para olarak verilir demişsin. Pek güzel. Buna bir dayanak getir, kabul edeyim. "Para olarak verilmesi de daha uygundur" demişsin. Buna da bir dayanak getir. Kabul etmeyeyim demiyorum, kabul edeceğim ancak dinimizin 4 delilinden birisinden delil getir bana. Senin sözlerine niye itibar edeyim ki? "Fakirin paraya ihtiyacı vardır" demişsin. Fakirin değil Allahü teala'nın rızası lazımdır bize.

Zekat olarak verilecek mallar yerine, bunların kıymetlerini de vermek caizdir. Kıymet denilince, altın ve gümüş anlaşılır. Başka mal anlaşılmaz; çünkü eşyanın kıymeti altın ve gümüşle anlaşılır.

Borçlusuna zekat vererek onu borçtan kurtarmak için, demek caiz olmaz. Zekatı fakire vermesi, fakirin de aldığını zengine geri vererek borcunu ödemesi lazımdır. Fakirin geri vermesine güvenemeyen alacaklı için, Fetava-yı Hindiyye?nin altıncı cildi sonunda diyor ki:

Vehbe Zuhayli-mezahib-i erbea'