Kendindeki yüzüne;yüzüme ;yansıtmanı istiyorum...

bu arada neden kızayım ki.. gülümsettiniz beni..;;))

yazabilir tabi...

kendi içinde olanı yansıt bana..

ama edeplice.. adaplıca..

Her şey, insanın kendini bilmesiyle başlıyor.

Aslında fazla bişey değil insanın insandan istediği.. imkansızı da istemiyor insan, insandan...

son pişmanlık fayda etmez.. kırılan kalpler eskisi gibi düzelmez.. peki hiç kalp kırmadan yaşamak mümkün mü?

gülümsemeni, gülümsetmeni

işte o içses kendini bildirir insana...

sen seni bilmez isen patlatırlar enseni :)

sen seni bil sen seni,

malesef kendini bilen insan sayısı oldukça azdır.

mümkün mü değil mi bilmiyrum ama ben kırdım... ama pişmanım.. mümkün değilsede kırdığın kalbi kazanaya çalışmak gerek...

cümlelerimi okursanız dileğimi görceksiniz.. ayrıca..

Ya oldugun gibi görün, ya göründüğün gibi ol ;)

insan kendiyle başbaşa kaldığında itiraf eder bir çok yanlışını kendine.. birde onu düzeltmeye çalışmaya geçirecek bir dürtü gerek.. işte bu dürtü.. pişmanlık duygusudur çoğu zaman..

hocam kısmazsanız? bu başlığa başkaları da yazabiliyomu?

İlim, edep, adap... her şey.. sevmek de sevilmek te...

Anlamanın, anlamaya çalışmanın ilk koşulu kendini bilmek!..

aslında farkındadır insan.. ne yaptığının.. iyi mi kötü mü.. kendi içinde hesaplaşır.. ama kendini haklı çıkarmak içinde kendince sebepler üretir.. keşke.. yapmaasak böyle ama.. oluyo işte.. vicdanının sesini dinleyen kullardan olmak ne güzel..

kendini, kendince bildiğin gibi..

aslında çok şey istemez karşısındakinden... hiç bişeyi bilmese de tek bişeyi bilmesini ister..''kendini''diğer bir deyişle de ''haddini''

Senden sende olmayanı değil

vicdanında biriktirdiklerini

kendini bilmek bir birikimdir, insanın sonradan öğrendikleri ile içinde olanları ölçütleri ile değerlendirdikten sonraya ortaya bilinç çıkar. İşte o bilinç kendini bilmektir.

birçok insan iç sesini dinlemekten aciz ruhlu, zaten onlarda kendini bilmekten korkanlar.. çünkü insan kendiliğinde iyidir, ama kötülük yapmak bazılarının hoşuna gider, bundan zevk alır nedense.. işte hadsizlik böylelerinde had safhaya varır maalesef..

İçindekilerin yüzüne yansımasını

kendini bilmeyen densiz çok ama

kendini bilen kendi hakları kadar başkalarının da hakkı olduğunu bilir!..

çok şükür kendini bilen biriyim, ne yaptığımında varkındayım, olduğumdan farklıda görünmüyorum burda, hep olduğum gibi davranmaya özen gösteriyorum, kendi benliğimden taviz vermiyorum.. kendimim..

saygı duymak da saygı duyulmakta...

aslında herşey içimizde.. vicdanımız da.. doğru ya da yanlış ölçütümüzü de bize o iç sesimiz söyler..

kendi yanlışlarımızın savcısı, başkalarının yanlışlarının avukatı olmak..