bir gün Cebrail Peygamber Efendimize gelir ve derki: müjdeler olsun ya Resalullah ALLAH dedi ki Habibime söyle ümmetinden kim ölmeden 1 yıl önce tövbe ederse onu bağoşladığımı söyle. Peygamber Efedimiz ey Cebrail 1 yıl benım ümmetim için çok gitsen ALLAH söylesen olur mu diyor. cebrail gider ve tekrar gelir ya ResUlullah ALLAH ölmeden 1 ay önce tövbe edenleri bağışladığını söyledi.. Peygamberimiz gene ya Cebrail 1 ay da benım ümmetim için çok gitsen ALLAH söylesen olmaz mı. Cebrail gene gider ve geri gelir müjdeler olsun ey ALLAHIN RESULU ALLAH kim ölmeden 1 saat sonra tövbe ederse onun afettim buyuruyor. ama Rahmet Peygamberi gene hüzünlü dönüp Cebrail kardeşlik senıde çok yordum ama bu 1 saat de benım ümmetim için çok der ve Cebrail geri gider.. ve biraz sonra tekrar gelir ve şöyle der. ALLAH şöyle der: HABİBİM üzülmesin ümmetinden kim ölüm anında perdeler aradan kalkmadan tövbe ederse BEN onu affettim buruyor..

ALLAH CC kulu gibi olsa dünyada yaşanılmaz

kulun başına ne geliyorsa kendi kötülüğünden rahman ne yapsın ki o yine sonuna kadar sabredip ceza vermiyor

sabah bu sohbeti dinlerken göz yaşlarımı tutamadım.. O bize karşı o kadar merhametli ki ama bizler neden ONA layık ümmet olamıyoruz.. neden günahlar içinde kalmışım..

Hz. Ömer anlatıyor. Bir gün Rasul Ekrem esirler arasında çocuğundan ayrılmış bir kadın gördü. Kadın çocuğu- nun hasretinden rast gelen çocuğu kucağına alıyor, onu sevip emziriyordu. Rasul-i ekrem ashabına: ?Hiç bu kadın çocuğunu ateşe atar mı? diye sordu. Ashab?asla? cevabını verdi. Bunun üzerine Rasul-i ekrem : ? O halde biliniz ki;Allah?ın kullarına merhameti, bu kadının çocuğuna merhametinden daha fazladır.? buyurdu.

Allah?ın merhameti: