3. sınıf bir ülkeyiz.

özel sektörün kazığını yiyen adam soluğu devlette alabiliyorsa alıyor ve tam rahatladım derken

yani para babaları diyor ki benim gözümde sen mühendis değil sadece bir amelesin.

Çözüm 1. çocuktan sonra her çocuk başına 50 milyar ceza kesilmesi. kısa vadede bir işe yaramaz ancak uzun vadede ülkeyi kurtarır.

bu sefer siyaset, parti, milletvekili ve yalakalardan oluşan bir koro tarafından ezilmeye, hakir görülmeye başlıyorsun. Ancak tek temenni noktan ise her ayın 15 inde aldığın maaş.

inanılmaz seviyede genç nüfus potansiyeli olan ve işsizlikle kıvranan bir ülkeyiz

neredeyse her ilin ilçelerinde bile peynir ekmek gibi açılan mühendislik fakültelerinden mezun olan işsizlerle dolu bir ülkeyiz.

zibil gibi mezun olup da kısıtlı kaynaklar olunca değersizleşen mühendis olarak yetişiyoruz

2019 Türkiye'sinde kanımca ister özel ister kamu olsun bize yakıştırılan değer AMELE değeri malesef.

bunu gören özel sektör tabir-i caizse bizleri eşşek gibi çalıştırıyor ve ücret konusunda kanaat etmemizi istiyor.

gerçekleri konuşalım.

Ben mühendislik sorununun çözümünden bahsetmiyorum yada herhangi bir üniversite bölümünün yılda 50 bin mezun vermesinden bahsetmiyorum ülkenin genel sorununun çözümünden bahsediyorum. bu topraklar bu kadar nüfusu kaldırmıyor. nüfus fazla olunca da ortalığı pislik götürüyor.

iktisatta arz/talep denen altın bir kural var, bilmeyeniniz yoktur.

demokrasi açısından, eğitim açısından ve bunların da ötesinde yaşam koşulları açısından müreffeh ülkelerin gerisindeyiz.