Ben 38 yaşında atandım.

2007 den beri bu forumu takip etmekteyim. o zamandan bu zamana bayağı çok şey öğrendim bu forumdan. size kendi hikayemi anlatıp içimi dökmek istedim. çünkü öyle bir hal aldı ki bu şanssızlık hikayesi, bir şeyler anlatmazsam boğulacak gibi oluyorum.

Arkadaşım

30 yaş emsale bakarsan geç değil ileride daha gireceğin en az 3-4kpss sınavı var. Ayrıca bazı şeyleri çok istesende o şeyler zamanı geldiğinde gerçekleşiyor. Bu yüzden bence moralini bozmadan diğer sınavlara çalış bence.

bu hayat niyeyse kaybetmenin ve yabancılaşmanın üzerine kurulmuş... her şeyin hayırlısı Allah'tan ama çok yoruldum gerçekten yoruldum, tek değilsin kardeşim, binlerce kişi var senin gibi ne yapacağım diye düşünen. ben çalışıyorum ama çalıştığım ortamı bir görseniz, beni şef yaptılar, adamlar sanki ruhumu satın alacak verdikleri para karşılığında, her sabah müdürümün o habis tavrı beni deli ediyor, kızların yanında bi havalanmalar, bi kendini yüksek atmalar, sınava girmeden iki önce aynısını yaptı gene :) müdürüm bir gün seni çekip vurucam, çocukların babasız kalacak, benim anam babamda evlatsız dedim... artık o noktaya geldim çünkü..

Bunları neden anlatıyorum.

Sen tek değilsin hiç üzülme.. Geçtğimiz zamanlarda 36 yaşında atandım, evliyim diyen bir bey vardı yanlış hatırlamıyorsam forumda.. Benim tanıdığım biri 34 yaşında Meb'de memur oldu.. İşletme mezunuydu ve 34 e kadar iş konusunda hep sıkıntı çekti..

Bence umudunu hiç kaybetme.

çok şey kaybettim bende, daha 25 yaşındayım ama içim 100 yaşında sanki... Allah hakkımızda hayırlısını versin ne diyelim, vermeyince Mabud, neylesin mahmut

2006 da üniversiteden mezun oldum. herkes gibi özel sektörde çalışabileceğimi düşündüğümden kpss ile tanışmamıştım. daha sonra baktım ki kazın ayağı öyle değil. kısa süre sonra 2008 için hazırlanmaya başladım. ve 83 puan almayı başardım. ancak 4001 için yeterli olabilir mi diye düşünceler dönüyordu beynimin içinde. o zamanlar ptt 4001 alırdı. ve evet bir tercih döneminde istanbul ptt 280 küsür kişiyi 4001 den alacaktı. son umudum buydu. ve sonuçlar açıklandı. ve ben virgülden sonraki küsüratla atanamadım. daha sonraki atamalarda ise 4001 puanları daha da yükseldi ve 2008 puanım yandı gitti. baktım ki 4001 den atanmamın olanağı yok. açıktan işletme okumaya karar verdim. bu arada bir tanıdık vasıtasıyla 9 ay bir işte çalıştım. ve 2010 sınavı geldi çattı. girdim sınav çok güzel geçti derken kopya olayı patlak verdi. 2008 e göre daha yüksek bir net yapmama rağmen aynı puanı alarak yeniden atanamadım. neyse derken işkur kurs açıyor. tabiki bu kadar yüksek puanlı varken bana sıra gelmez ama bir başvurayım diyorum. puanım tutuyor ve kursa gitmeye hak kazanıyorum. yorucu bir kurs sonrası sınava giriyorum. ama o da ne uygulama denen mülakattan geçemiyorum. daha sonra işkur yeniden sınav yapıyor, ben geçiyorum ama bu kez de işkur alım şartı olarak ilk sınavı geçme şartını koyuyor. böylelikle 83 puan ufuklarda kaybolup karanlığa karışıyor.

Bu arada 2012 netin fena değil umudunu kaybetme.

Ben de 30 yaşında atandım umudunuz kaybetmeyin olumlu düşünmek lazım. gerçi bu sınav sonrası insanlarım morali çok bozuldu.

sırada 2012 sınavı var ve ben hayatımın son şansı artık bu sınavdan önceki sınavlar kadar performans göstersem yeter diye düşünüyorum. 7 ay boyunca kendimi hiç olmadığı kadar sıkarak bu sınava hazırlanıyorum. sınava bir hafta varken o kadar stresliyim ki uykularım yarım kalıyor gece yarıları. yaş otuz olmuş ve ben bu dünyada hiçbir şey olamamışım. onun da etkisi var tabiki. neyse sınava giriyorum ama pek ne yaptığımın farkında değilim. çünkü genel kültür kısmında o kadar çok ikilemde bırakan soru var ki.. ne olacağı belli olmaz diye düşünüyorum. eve geliyorum ve bir büyük şok daha 2010 sınavında olan kopya olayı tekrar sahneleniyor. sınav sırasında ikileme düştüğüm tüm sorular yanlış çıkıyor. 95 net yaparım en azından diye girdiğim sınavdan 85 nete fit olacağım. o derece kötü yani.

etsiz çiğ köfte sat dürümü 2 liradan eğer İstanbuldaysan on numara para kazanırsın.

80 üstü bir puan gelir sana. bu da işletmeden atanmana yeter. bence karamsar bir tablo yok. mutlu olmalısın

O yaşlarda bende de stres vardı.30 yaş oldu artık çok şansım olmadığını düşünüyordum. Hatta 2008 sınavı son sınav ve bir daha girmem diye düşünüyordum. Bu sınavdan da düşük aldım ve artık girmeyecektim. Amao ara evlendim ve eşimin de desteğiyle son kez 2010 sınavına girdim ve bu sınav puanıyla atandım.

kısacası bu hikaye burada biter. ben sokakta zabıtalara yakalanmadan ne satabilirim diye düşünmeye başladım şimdiden. çabucak sırtlanıp hızla koşabileceğim bir şeyler bulmama lazım...