Daha önce neler yaptığını bilmeyen toplumlar, ilerde de neler yapabileceklerini kestiremeyeceklerdir. Geçmişini tanımayan hem gücünün hem de öneminin farkında olamayacaktır.

Sultan Alparslan, Malazgirt Zaferi'nden sonra da cihad şuuruyla fetih mücadelesine canla başla devam etmiştir. Bir saldırı sırasında yaralanarak 25 Ekim 1072'de, 42 yaşında iken şehit olmuştur. Şehit gibi yaşayıp şehit gibi ölen bu büyük komutan, Tahran yakınlarındaki Rey şehrine defnedilmiştir.

Dua'yı kuşanıp yola çıkıyor!

Allah Resulü 'ın: "Dua müminin silahıdır" buyurduğunu iyi bilen Alparslan, muharebe öncesi Halife'den dua istemişti. İmam Muhammed'in tavsiyesi üzerine de muharebeyi Cuma gününe denk getirmişti.

Büyük hükümdar Sultan Alparslan, büyüklüğünün şanına yaraşır şekilde, kendi kibir kuyusunda boğulan Diyojen'i affetmiştir.

Hilal'in içine düşen küfür ordusu

Sonuç olarak yeryüzünün en büyük emperyalist devletinin iki yüz bin kişilik kibirli ordusu elli dört bin kişilik bir ordu karşısında tamamen dağılmış, Bizans sürüleri kaçmaya başlamıştı. Önce Allah'a olan tereddütsüz imanları sonra da Sultan Alparslan'ın üstün savaş taktiği sayesinde Bizans ordusu tarumar olmuştu. Ordusunu İsfahan'da kışlamayı düşünen Romen Diyojen de daha yaz çıkmadan esir düşmüştü.

"300 bin kişilik düşman ordusu bize doğru yaklaşıyor" der.

Malazgirt Zaferi'yle Anadolu asıl sahiplerine geri dönmüştü. Malazgirt Zaferi, ayrıca dünya tarihinde bir dönüm noktası olmuştur.

Önce ıslah, sonra fetih

"Onun kafirler karşısındaki bu günü, yarına da yetsin"

"Sayımız ne kadar az olursa olsun, onlar ne kadar çok olursa olsunlar, bütün Müslümanların minberde bizim için dua ettikleri şu saatte kendimi düşman üzerine atmak istiyorum. Ya muzaffer olur, gayeme ulaşırım; ya şehit olarak Cennet'e giderim. Sizlerden beni takip etmeyi tercih edenler takip etsin. Ayrılmayı tercih edenler gitsinler. Burada emreden sultan ve emredilen asker yoktur. Zira bugün ben de ancak sizlerden biriyim, sizlerle birlikte savaşan bir gaziyim. Beni takip edenler ve nefislerini Yüce Allah'a adayanlardan şehit olanlar Cennet'e, sağ kalanlar ise ganimete kavuşacaklardır. Ayrılanları Ahirette ateş; dünyada da alçaklık beklemektedir. Ya Rabbi! Sen'i kendime vekil yapıyor, azametin karşısında yüzümü yere sürüyor ve Sen'in uğrunda cihad ediyorum. Ey Allah'ım! Niyetim halistir, bana yardım et, sözlerimde hilaf varsa beni kahret!"

1071 senesi Ağustos ayının 26. günü bütün İslam beldelerinde kılınan Cuma namazlarında halifenin gönderdiği şu dua ve hutbe okundu: "Allah'ım! İslam'ın sancağını yükselt, bize yardım et! Sana itaatte canlarını feda edip, tabi olmak hususunda kanlarını akıtan yolunun mücahitlerini kuvvetlendirerek, yurtlarını güvenlik ve zaferle dolduran yardımlarından mahrum etme. Müminlerin emirinin burhanı olan Sultan Alparslan'ın Sen'den dilediği yardımı esirgeme ki, o bu sayede senin hükmünü yürütsün, şanını yaysın ve zamanın güçlükleri karşısında kolayca yerinde tutunabilsin. Sen'in dinini şerefli ve yüce tutabilmesi için onu lütufkar ve her zaman devamlı tesir icra eden desteğinden mahrum etme. Onun kafirler karşısındaki bugünü, yarına da yetsin. Ordusunu meleklerinle destekle. Çünkü o Sen'in ulu rızan için rahatını terk etti. Malı ve canıyla emirlerine uymak gayesiyle Sen'in yoluna düştü...

Diyojen'in bu küstahlığı karşısında Türk heyetinin başkanı da muhteşem bir film repliği gibi zeka dolu o tarihi sözünü sarf etmiştir: "Atlarınızın Hemedan'da kışlayacaklarından ben de eminim; ancak sizin nerede kışlayacağınızı pek kestiremiyorum"

Sultan Alparslan yönetime geldiğinde, ilk olarak isyanları bastırmış ve asayişi temin etmiştir. Yönetimle ilgili sıkıntıları ortadan kaldırdıktan sonra fetih hareketlerine başlamış ve 'yeryüzünün ne kadar çok bölgesini kafir işgalinden kurtarabiliriz' düşüncesiyle gece gündüz cihad etmekten geri durmamıştır.

Geçmiş tarihlerde ne tür yokluklarda nasıl gayretli mücadelelerle zafer elde ettiğimizin bilgisinden uzak olanlar bugün Allah yerine sayısal akla / matematiğe iman etmeye başlamadılar mı? Yeryüzünün en büyük emperyalist devletinin iki yüz bin kişilik muazzam ordusunun karşısına elli dört bin kişilik bir birlikle çıkmak hangi halkın harcıdır? Bugün en sıkıntılı dönemlerde bile, sözgelimi devlet taklidi yapan terör şirketi İsrail'i kınayamayanlar tarihten haberi olmayanlarla aynı kişiler değil mi? Dikkat edelim; iki yüz bine elli dört bin diyoruz!

Sultan Alparslan'ın bu muhteşem konuşması, savaşı bekleyen orduya büyük bir azim ve gayret katmış, hepsi şehadete kavuşmak için sabırsızlanmaya başlamıştı. Muharebe, büyük bir gürültüyle başlamıştı. Sultan Alparslan hem orduyu yönetiyor hem de ara sıra kendini tutamayarak birebir mücadeleye girişiyordu.

Sultan Alparslan 27 bin askeriyle Bizans topraklarında ilerlerken, keşfe gönderdiği askerlerden biri huzuruna gelip telaşla :

Bizans imparatorunun savaş tazminatı ve her yıl haraç ödemesi karşılığında yapılan anlaşmaya yeni Bizans imparatoru sadık kalmadığı için, Sultan Alparslan şehzadelerini Anadolu'yu fetihle görevlendirdi. Bu fetih ve akınlar sayesinde Anadolu işgalden kurtarılıp İslamlaşma sürecine girmiştir.

Eğitim ve terbiyesi, küçük yaşlardan itibaren başlatılmış, dönemin en iyi alimleri tarafından en güzel bir tedrisata tabi tutulmuştur. Daha çok küçük yaşlarda, Hakk'ın ve Haklının galip geleceği bir dünyayı zihnine yerleştirmiştir. Yöneticilikteki yeteneği sayesinde Mevr şehrinin valisi, babası Çağrı Bey'in de veliahdı olmuştur. Sultan Alparslan, amcası Tuğrul Bey'in 1063'te vefatı üzerine, İkinci Selçuklu Sultanı olarak 1064 tarihinde büyük meclis'te sultan ilan edilmiştir.

Hilal'in içine düşen Hıristiyanlar büyük bir şaşkınlığa uğramışlar, artık savaşmayı bırakıp içine düştükleri cendereden kurtulmanın yollarını aramaya başlamışlardı.

Malazgirt Zaferi 'işlerin' hep öyle gitmeyeceğini kanıtlamıştır

Sultan Alparslan büyük fatih olmasının yanı sıra, eğitime, imara ve tarıma da öncelik vermiş, döneminde bu önemli hizmet sahalarını oldukça geliştirmiştir. İlme ve ilim meclislerine ehemmiyet vermiş, medreseler kurmuş ve bir zihniyet inşa etmek için İmam-ı Azam'ın türbesi, Harezm Camii ve Şadyah Kalesi gibi pek çok eser kazandırmıştır.

Küfür yine anlaşmasına sadık kalmıyor

Alparslan önemsemeyerek şöyle der :

Türklerin Suriye bölgesinde hareketlendiklerini haber alan Bizans İmparatoru Romen Diyojen, 1071 Mart ayının başında, işgal altındaki şehrimiz İstanbul'dan iki yüz binin üzerinde bir orduyla Anadolu'ya geçti. Seferi başlattığı günlerde, nasıl bir azimde olduğunu göstermek için ordusuna şöyle hitap etmişti: "Doğu sınırlarımızda büyük bir İslam tehlikesi baş göstermiştir. Bu tehlikeyi büyümeden ortadan kaldırmak zorundayız. Ordunun başında; bu tehlikeyi kesin olarak kaldırmaya gidiyorum."

Çarşamba, 13 Mayıs 2009 10:40

Anadolu'yu işgalden kurtaran komutan

İki ordu, 26 Ağustos Cuma günü karşı karşıya gelmişti. Sultan Alparslan Cuma vaktini bekleyerek taarruzu geciktirdi ve namazdan sonra üzerine kefeni simgeleyen beyaz bir elbise giyerek ordusunun karşısında çıktı. Ardından, muhteşem mücadele manifestosunu okudu:

Muharebenin başlamasından henüz iki saat geçmeden Bizans ordusu dağılma belirtileri gösteriyordu. Moralleri bozulmuş, kibirlerinden eser kalmamıştı. Sultan Alparslan, müthiş bir savaş taktiği olarak ordusunu hilal şeklinde yaymış ve Malazgirt meydanına Hilal mührünü vurmuştu.

selam olsun vurdukça kıvılcımlar saçan yiğitlere

Haber - TARİH

İlk önce anlamamız gereken şu; Sultan Alparslan, Anadolu'nun kapılarını açan değil, Anadolu'yu işgalden kurtarma hareketini başlatan adamdır. Büyük Selçuklu Devletinin büyük hükümdarı Sultan Alparslan'dır.

Allah'a değil de matematiğe iman eden Diyojen, ordusunun benzeri çok nadir görülen kalabalığına güveniyordu. Yol üzerinde önüne çıkan bütün Müslüman ahaliyi ya öldürmüş ya da esir almıştı. Malazgirt'e kadar gelen Hıristiyan ordusu, şehri tahrip ettiği gibi, halkın büyük bir kısmını da katletmiştir.

Ey Müslümanlar! Doğru bir niyet, dürüst bir azim ve Allah'tan korkan temiz kalplerle ve ihlas bahçesinde kısmet alan inançlarla onun için Allah'a yalvarınız"

"Biz de onlara yaklaşıyoruz.?

Diyojen'in pervasızca sivilleri katlettiğini, Fatimi seferinde iken haber alan Sultan Alparslan, seferi yarıda bırakarak geri dönmüş ve bir barış heyetini Bizans karargahına göndermişti. Alparslan'ın heyeti, Bizanslılar tarafından hafife alınmıştı. Romen Diyojen, Türk heyet başkanına: "Kışlamak için İsfahan mı yoksa Hemedan mı daha iyidir?" diye sormuş ve heyetinin ısrarla tekrar ettiği barış teklifini şiddetle geri çevirip, küstah bir şekilde: "Sultanınıza söyleyin, kendisiyle sulh müzakerelerini Rey'de yapacağım, ordumu İsfahan'da kışlatıp, Hemedan'da sulayacağım" dedi.