Annem terlik, babam bakış fırlatırdı :)Annem direk sonuca odaklı, babam biraz daha tehditkar :)Allahım başımızdan eksik etmesin analarımızı babalarımızı, kocaman insanlar olduk hala o bakış bana yön versin isterim...

sağol güzelmiş.

bir insanın her halini anlatan sadece gözlerdir.

bazı durumlar bu tür ortamlarda paylaşılmamalıdır...

dedeali sen bıkmadın ben bıktım :)

Bakış şeytanın oklarından zehirli bir oktur.

Allah dee...

genemi kopyala yapıştır..

mesela?...

Bu başlık bana bir bakışın nereye olunca nelere mal olacağı avantajımı hatırlattı hihhi

acaba kızdı mı diye :)

Dershanede örnek öğrenci seçilecek kadar hırslı bir profil sergileyen Kadir, yine bir hataya karışıyor. Babası öyle yıkılıyor ki ağlamaktan gözleri kan çanağına dönmüş bir halde oğluna dönerek?Ben sana baba olarak nasıl bir kötülük yaptım ki bu hatayı işleyebildin? diyor. Gözyaşı seli içindeki o çaresiz gözleri gördüğünde ancak fark edebiliyor gerçekleri Kadir. O andan sonra önünde yeni bir hayat başlıyor. Deliler gibi ders çalışıyor, eline geçen her kitabı okuyor. Batı felsefi, Marksizm, Kur?an-ı Kerim ve namazla tanışıyor. Eski hatalarını hiçbir şekilde tekrar etmiyor ve prensiplerinden hiçbir şekilde taviz vermiyor. Okuduğu kitaplardan dolayı onu eleştiren arkadaşlarına üniversite öğrencisinin her konuyu araştıran, aydın bir kafaya sahip olması gerektiğini söylüyor. Birçok arkadaşının inandığı ideolojinin temel felsefesini dahi bilmediğini, çünkü kitap okumadığını belirtiyor. ?Belki kariyer olarak çok iyi yerlere gelemeyebilirim ama aydın bir insan olmak benim elimde? diyor. Ailesinin ikazlarına lise döneminde kulak asmayışını ise?Bakışlarla inatlaşmak elini prize sokmak gibidir? diyerek açıklarken yaşadığı pişmanlık ve geç kalmışlıklara da gönderme yapıyor.

Haliyle her çocuk bir olmuyor. Kimi çocuklar bir bakıştan çok manalar çıkarabilirken kimi hayatın acı gerçeklerini gördüğünde kendine geliyor. Kadir, ailenin ilk çocuğu olarak sevgiyle büyüyor. Hayatında ne oluyorsa her şey lise döneminde ortaya çıkıyor. Aile değerleriyle ters düşen bir arkadaş çevresine giriyor. Okulda kavgalara karışıyor. Sigara ve içkiye başlıyor. Babasından çok dayak yese de inadından dönmüyor. Lise diplomasını bile almadan büyük şehre gidip mobilya işinde çok yoğun çalışmaya başlıyor. Sabah 7?den akşam 12?ye kadar süren yorucu tempoda bir gün bir kadın müşteri, ?Senin öğrenci olman gerekmiyor mu? Mobilya monte işiyle neden uğraşıyorsun? diyerek kaç kardeş ve nereli olduğunu soruyor. Kadir, Urfalı olduğundan ve kız kardeşlerinden de bahsederken kadın, ?Vanlı bir işçiye kaç kardeş olduklarını söylediğimde sadece erkek kardeşlerini söyledi. Sen daha geniş bakış açısına sahip bir gençsin. Yaşın da küçük. Mutlaka okuluna devam et. İlk harçlığın da benden olsun? diyerek bir miktar para veriyor. Zaten hayatın zorluklarını görüp yeniden okula dönmeyi düşünmeye başlayan Kadir?i bu tavsiye hayli etkiliyor. İşi bırakıp memleketine dönüyor. Ailesine yeniden okumak istediğini söylüyor.

ama faydalı yapıştırmalar bunlar... tşk.

Meral YILMAZ

eskiden babaların şimdiler gibi anne- babalarının yanın cocuklarıyla konusma gibi bir huy yoktu enazından benim babam dedemin ve ninemin yanında bizimle konuşmazdı

Kübra ve Hamide babalarının iş yoğunluğu sebebiyle çok sık bir arada olmadıklarını, bu sebeple mesafeli bir baba kız iletişimi içinde olduklarını belirtiyor. Her ikisinin de babası karakter olarak otoriter yapıya sahip. ?Belki de bu sebeple bizi ikaz ederken bir bakışı bile yeterli oluyor? diyorlar. Babanın etkili bir otorite kurmasında, çocukla fazla münakaşaya girmemesi, her şeye kızan bir yapıda olmaması, az ve etkili konuşması gerektiğine inanıyorlar.

?MESAFELİ OLMASINDANDIR?

biz teşekkür ederiz...

Çocuk doktorunun bekleme salonunda sağa sola koşuşturan sarışın bir kız çocuğuna yaklaşan genç kadın çocuğa ismiyle bir kez seslendi. Sesi umursamayan çocuğa yaklaşıp bu kez gözlerine bakışlarını dikerek ikaz etmeye başladı. Çocuk yine sağa sola koşmaya devam ediyordu. Bir anne nasıl olurdu da uzun süre bu kadar öfkeli bir bakışı muhafaza edebilirdi. Yüzündeki genel ifade ikazdan başka bir şeydi. Gözleriyle çocuğu döver gibiydi. Çocuk da bir o kadar yaramazlığa devam ediyordu.

küçüklüğümü anımsadım:)

şiddet yoktu tabi ama korku oluyordu hele bakışlarda:)

?BAKIŞLARLA İNATLAŞMAK ELİNİ PRİZE SOKMAK GİBİDİR?

ne yaparsınız patthem hocam, kapasitemiz olsaydı kendimiz yazardık ama tınne...

Bakışlarla ikaz, öteden beri çocuk eğitiminde bir tür disiplin aracı fakat bu bakışın öfke değil tatlı sert bir ifade taşıması belki de onu etkili kılan özelliği. Çünkü pek çok ebeveyn halen bakışlarıyla da çocuğunu kontrol edebiliyor. Üstelik o bakışın kızgın ifade taşıması da gerekmiyor. Tıpkı karizmanın Allah vergisi bir yetenek olduğu gibi sakin bir bakışla da çocuğa çok şey anlatabilmek tamamen Allah vergisi bir özellik. Bunu başaramayanlar ise konuyu bakışlarla dövmeye dönüştürebiliyor. Çünkü her karizmatik bakış her çocuğu aynı oranda etkilemiyor. ?Bakışlarla inatlaşmak elini prize sokmak gibidir? diyen üniversite öğrencisi Kadir, babasından çok dayak da yemiş ama bu bakışları okumayı, ancak kendi acı tecrübesi sonucunda öğrenebilmiş.

EVET GERÇEKTEN ''BABA''NIN BİR BAKIŞI BİR NAZARI YETTİ BİZE ŞÜKÜRLER OLSUN.. O'NUN KAPISINDAYIZ

o zamanlar bir hata yapınca ilk olarak babamın gözlerinin içine bakardık:)

?BABAM HEP, BABASININ BAKIŞLARIYLA KENDİSİNİ NASIL TERBİYE ETTİĞİNDEN BAHSEDER?

Semerkand Aile Dergisinden Alınmıştır.

?BEN SANA BABA OLARAK NASIL BİR KÖTÜLÜK YAPTIM Kİ BU HATAYI İŞLEYEBİLDİN?

Üniversite öğrencisi Sibel, ilk çocuk olması ve babasının kendi babasından etkilendiği disiplin metodunu onda uygulamaya çalışmasından dolayı küçükken biraz sıkıntı çekse de babasının bakışlarına cevap veren, itaatkar bir çocuk olmuş. ?Babam hep kendi babasının bir bakışta onlara çok şey söylediğinden bahseder ve kendisi de öyle olmak ister. Ben ilk çocuğum, küçükken bana çok kural koyarlardı, ama küçük kardeşime bu kuralları pek uygulamadılar. Bana şimdi pek karışmıyorlar ama davranışlarım artık oturmuş. Kendiliğimden kurallara uyuyorum. Kardeşime ise söz geçiremiyorlar? diyor.

Kadir?in yaşantısı ebeveynin ikazlarına kulak vermenin aslında bakışlardan ziyade deneyimlerle hayatın gerçeklerini anlamakla da yakından alakalı olduğunu düşündürüyor. Ne de olsa her çocuk bir olmuyor. Kimi küçük bir ikaz bakışıyla ebeveynin sözünü dinliyor, kimi acı tecrübelerden sonra?

hocam doğru tespitler yapmışsınız aynen katılıyorum...