Bir gün parkta küçük bir çocuk seviyordum, ?Büyüyünce ne olacaksın? diye sordum. Annesi güldü. Sonra bir daha sordum, bu sefer memnuniyetsiz bir ifade belirdi yüzünde.

insanı harcamaktır.

disiplin ve organize edici şeyler yapmak;

ayakkabılarını bağlamayı öğretirler. Önemlidir bu. Her gün yatağını toplayan çocuk düzen, disiplin öğrenir. Bizde düzen, disiplin, system, organizasyon öğretilmez. Bütün hayatımız boyunca en büyük eksikliğimizdir aslında. Her şeyi anne baba yapar.

becerilerden, yarattıklarından, ürettiklerinden gelmektedir.

Biz uzun süre hiç çalışmıyoruz, yaratmıyoruz, üretmiyoruz da.

Bizde çocuk sürekli korunarak ve aşırı övülerek egosu olağanüstü şekilde şişirilmektedir. Biz büyük adam olarak yetiştirildiğimiz için daha çok bencil ve kibirli oluyoruz. Buna karşın, iş yeteneğimiz ve becerimiz olmadığı için özgüvenimiz çok daha azdır.

Ne olacağına yıllar sonra hayatı görüp karar verecek. Şimdiden kafasının bununla meşgul olması anlamsızdır. Şu an öğreneceği şey ayakkabılarını bağlamak,

bir de çocukluğunun tadını çıkartmak.

Batı?da çocuk küçük yaşta kendine uygun işlerde çalışarak önce ÖZGÜVENİNİ gelştiriyor.

Batı?da çocuğa ilk yatak toplamayı,

kahramanıdır ya da kurtarıcısıdır, yeter ki ezilmesin.

Doğan CÜCELOĞLU

yatağını toplamak, tabağını yıkamak gibi

?Çocuğa böyle sorular sormayın.

Özgüven, insanın yaptığı işlerden, uğraşlardan,

Çocuk geleceğin dehasıdır, büyük adamıdır,

HayaI ettiğiniz insan olmaya çalışmak içinizdeki