SERDAR ÖZTÜRK.

üstü kalsın laflar et sonra

Biri açılım yapalım dur diyor,

ey hayat bir ömür söyle ortaya karışık

Öbürü kandıramıyor gavur diyor,

ineceğim son/durak benim

S. ÖZTÜRK

uyanıvermeli ürkmenin ardı sıra korku gibi.

Ey Hayat

Tökezlemiş atlar misali,

ne bileyim,

kalaylar gözlerin.

giz, güz, uz tanımadan.

Ve sevmeli cümleyi,

Deli! ..

ipliği pazara çıkmış bir yaşamla avut beni

Deli olmalıyım,

Vurulmak,

Kumdan kaleler gibi,

her vagon yaşını kendi hüznünde taşır,

yolculuk kokusu sinsin ömrüme

seni, bir çırpıda üstüme giydim.

onikiyim.

Diğeri bözden görünüp git vur diyor,

bir aşk nişangahında,

gecenin ıslaklığı gibi.

sarıvermeli her yanımızı,

Ve yıkılmak,

alayı içinde,

ta içlerinde o bitimsiz uykunun,

bir bakır sabahı,

En derinine inmeli duygunun,

adını bilir gibi?

kimliği davut gibi

ne var, ne yok evrende,

Bilivermeli her şeyi bi kerede,

Bir muzır hava koklamalı insanlardan,

kamçılar beni, acısı öyle derin.

kim karışır? ..

Güzel memleketim taşları bağlamışlar, itler ortalıkta geziyor.

sakın ıskalama,

ve bilmeli cümle sevgiyi,