Cümlelerim konuşmamı bekliyor bazen

Yalnızken bile yokluğuna sarılıp ağlamak istiyor bazen yüreğim..

Yoksa yalnızca..

Ayrılık mı hüzün mü?

İnsan bir defa sevdimi başka ölesi gelmiyor..

Hafifleştirilenlerin ağırlığı koyulmalı kelimelere.

En çokta bu acıtıyor..

Sadakat vurulmalı gözyaşlarıyla arsız yüzlere..

Yoksun ya..

Ya da yalnızca git..

Ve hayaller bir bakışa kenetlenmiyorsa

Bir çift göze takılı kaldımı yürek başka bakışları kabul edemiyor..

Giderkende sessizleşmeli ölüm

Adımlar atılmalı zorlu yokuşlarda

Giderken bile bitmemeli sevda, bitirilmemeli..

Tek cümle çıkmamalı dudaklardan

Dibine kadar inmiş yalnızlık çeksen çekilmiyor, bitmiyor..

Ve yüreğim ihanetle ketumlaşan bir kara delik..

Adınla başlıyor kadersiz cümleler ve asla sonu gelmiyor..

Ayrılık mührü vurulmuşçasına asi..

Ve kader kederle birleşince adın kalıyor yalnızca nemli gözlerde..

Elsin ellerim dokunamıyor ve eldesin yüreğinse yalnızca haram

Ve belkide yalnızca bir yüreği sevmeli insan..

Ya sevdan tükenmiştir ya da ümitlerim..

Adı neydi unutmanın vefasızlık mı? Alçaklık mı?

Ve bir kere sevdi yüreğim başka da ölesi gelmiyor..

Bir akşam üstü olmalı gitmeler

Ve unut artık. Hayalsiz nasılsa yüreğim..

Alışkanlık bir tebessüme kenetlenince başka tebessümler fark edilmiyor..