Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın

Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına

Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına

Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:

Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana.

YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİRŞEY VAR

Kopmaz kökler salmaktır oraya

İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne

Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten

Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı

Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara

Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle

Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin

şiirin kendisi de lütfen

Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına

Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa

İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine

Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin

Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır

Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği

İnsan balıklama dalmalı içine hayatın

Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın

Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını

Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır

ATAOL BEHRAMOĞLU

Değişmemelisin hiçbir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu

nefretim seni aştı bu gece

Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına

Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar

Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi