sadece kendi sofrasını evini düşünen anne babalara sesleniyorum herşey maddiyat değil burnunun dibindeki çocuğunun sıkıntısını sormak onunla konuşmak bu kadar zor olmamalı

eşimin sıkıntılarına karşı duyarsız kalmalarından nefret ediyorum nasıl bir mantık nasıl bir zihniyet anlayamıyorum :(

annesi babası sorumsuzun teki sevgim kalmadı onlara karşı saygımda bitmek üzere :(

aileler herşeyi bilemez üzülürsün

ailenizin destek vermediği durumlarda onlardan yardım istemek yüzsüzlük mü yoksa hakkını aramak mı?

denize düşen yılana sarılır şimdi ben bu sıkıntımı görümcemle paylaşmalımıyım yoksa oturup beklemelimiyim bilemiyorum

anne babada olsa insanlar bencildir. kendi rahatını düşünür. yaşlandıkları zamanda allem eder gullem eder duygu sömürüsü yapar. eşine sahip çık sorunların üzerine korkusuzca giden insan olgun insandır. acılar insanı olgunlaştırır.

görümcemle konuşursam bir şey değişir mi bilmiyorum ama umut ediyorum :(

sorun maddi sıkıntılarımız var altından kalkamıyoruz ailesi maddi destek vermiyor bunu zaten beklemiyoruz ama görmezden gelmeleri eşimi hepten yıpratıyor buda bize yansıyor yani biraz manen desteğe ihtiyacımız var benim destek olmam yetmiyor belli bir yerden sonra onların bu duyarsızlığını kaldıramıyor haliyle:(

Tırnağın varsa başını kaşı

Kendi ailen de aynı şekildemi

oğlum bu iş böyle böyle bir sıkıntın var yapabileceğimiz birşey var mı demekten acizler belki bunu deseler bu bile yetecek :(

oturup beklerken eşimle ben üzülüyor birbirimizi üzüyoruz

eşimle aramız açılacak en büyük korkum var

öyle zaman oluyor ki altından kalkamıyor ne yapmam gerektiğini bilemiyorum

evladına destek olmayan anne ve babaları anlayamıyorum yok sayamazsınki onları yaşı kaç olursa olsun senin evladın olmaktan çıkmıyor ki neden bu vurdum duymazlık :(

madem maddi destek değil, tırnağın varsa başını kaşı, görümceyi karıştırma bence, samimi ortak dostlarınız yok mu. sorun ne bilmiyorum ama...

hiçbir şey istemeyeceğim sadece derdimizi paylaşıp bize manen destek olmasını isteyeceğim ama bunu yapıp yapmamakta bile kararsızım çünkü o kadar güvenimi kırdılar

eşim yıpranıyor o bana yansıtıyor ne kadar destek olmak istesemde bende bir yerde işin içinden çıkamıyorum ablasıyla konuşmak istiyorum hem büyük hem okumuş insan anlar diyorum ama ondan bile ümitsizim :(

Hayirdir umman proplem ne!

Hakkini ara! aile bireyleri birbirine destek olmali! Mutlaka!

hergün evet bugün ablasıyla konuşacağım deyip geri adım atıyorum eşimi kırmaktan yanlış birşey söylemekten ya da yanlış anlaşılmaktan çekiniyorum :( arada kalıyorum eşimden gizli birşey yapmayacağım ona da ablasıyla konuşmak istediğimi söyledim ama ablasını nasıl yansıtacağından emin değilim :(

oturbekle yılana sarıl hatta