öle boğuşuyorum her yer toz duman

burada bn hep böledim ki :))yazark böle oluyo malesefkelimelerle oynamayı seviyom. ama anlaşılmıyor haklısın an geliyorda

eskidendi çok eskiden, şimdi araki bulasın babayiğitleri

ateş h. g.

ama etrafta nara atık benim yiğidim diyen bi çok dolma var

yenmeyi ögrenecez ama iş işten geçtikten sonra :))

kelimeler kırık hasarlı gemi gibi

unutmaya az kaldı doktorum nerde

nerde babayiğitler

eskilerde öle diyo saten sevdiğine değil seni sevene varacan diye armudunsapı üzümün çöpü demeden

parelenmiş saki sözler bi türlü karşı gelemiyorum

nefretin dili oldu nefesin offff çekince zehrini akıtan benmiyim. oysaki ben böyle birimiydim...

yani evet:P

herkezin ortak gördüğü cesaret gerektiren işleri yapmak ayrı lafla gemiyi yürütmek ayrı. bi sineği odadan kovmak bi bebeğe olanüstü dür bi yetişkin için değersiz bişi, anlatırken mübalayla dersen yiğitlik olmaz, yerersin kendiini:)

haklılar ki hemde nası... hayatı tek o orjinde tutmak tabiki alternatifleri yok eder, başka meşguliyetlerde olması gerek ki liman teşkil eder buda insanı yani beni uzaklaştırır keşmekeşten.

ne zaman çok sevsem yaralandım

yükü ağır kağnı gibi gıcırdıyor sözlerim

ne zaman çok sevilsem hiç yara almadım

her kavgamda yara aldım, galibi belli olsada bu yara kapansa. bu yolsa aslında galiptir mağlup...

neden kısa cümleler kurmayı denemiyosun:))

yenmek önemli değil de berabere bile kalamadık

napolyon gibi olmak isterdim geldim gördüm yendim

haklılar mı ki

herkes kendine-kendince yiğit diyebiliriz sanırım bu durumda