diğer türlü daha kötü durumlara hazır ol derim. sana saygı duymayan kadın tehlikelidir.

Eğer hukuki, sosyolojik ve psikolojik anlamda yardım edilmesini isterseniz size telefonla yardımcı olmak isterim. Bunu reklam gibi algılanmasını istemem ama ancak daha önce bu sitede benimle irtibata geçen 8 kişiden 7'si eşiyle tekrar barışarak devam ettiler ve çoluk çocuğa karıştılar.

Eğer Gerçekten öyle bir kişilikse, eşiniz sonuçta yüceltin..

her şeyi deniyorum hocam, denemeye de devam edeceğim. sadece bu sorunları ben mi abartıyorum, aslında sorun yok bunları herkes yaşıyorda ben mi büyütüyorum içimde diye düşündüm. Bunları çevremde kimse ile paylaşamam zira karım böyle şeylere karşı, başkası duyacacak yayacak diye asla yanaşmaz ben paylaşırsam başka bir büyük sorun meydana gelir.

Değerli arkadaşlar lütfen beni eleştirmeden dinleyin ve yanıt verin. Böyle bir konuyu insan en yakınları ile konuşmaktan çekiniyor çünkü. Ben devlet memuru bir babayım, eşim ise benden çok daha üst bir mevkinde görev yapmakta. Sorunum şu, eşim evlendiğimizden beri sürekli beni, yaptıklarımı ve zaman zamanda anne babamı kardeşimi eleştiriyor hatta hakaret noktasına geliyor. Bunları bir noktaya kadar her evde yaşanabilecek mevzular diye alttan almaya çalıştım durumun yanlışlığını ve abesliğini anlattım haklı olduğu eleştirileri kabul ettim. Fakat son bir kaç yıldır, sürekli benim akıllı ve olgun düşünemeyen zeka yoksulu bir insan olduğumu söylüyor, her fırsatta zekam ile aklım ile ilgili aşağılamalara girişiyor. Kendi aldığı maaşı ve işi yüzümü vuruyor ben olmasam bu hayat şartlarını yakalayamazdık tarzında cümleler kuruyor. Yaptığım işi mesleğimi gizliden küçümsüyor. Her geçen gün aklım zekamla ilgili aşağılayıcı sözleri duydukça için için ağlıyorum. 3 yaşında oğlum var onun için sıkmaya çalışıyorum dişimi ama artık tahammül sınırlarıma yaklaştım. Oğlumun babasız büyüdüğünü izlemek ona biraz daha uzak olmak mı zor, yoksa böyle bir hayata katlanıp yaşamak mı. kafayı yemek üzereyim. Bir çocuğun ailede büyüme hakkını elinden almak bana çok ağır bir kusur gibi geliyor. Fakat artık akıl sağlığımda kendime olan özgüvenimde bitmek üzere. Aile danışma vs olmuyor eşim bu konuda yeterince donanımlı ve kusursuz olduğuna inanıyor. NE YAPMAM GEREK BUNLAR HER EVDE YAŞANAN SORUNLAR MI? lütfen ufacık olsun bir fikir verin kimseye anlatamıyorum soramıyorum.

Eşinin yaptığı eleştiriler kırıcıdır, surekli olması elbette normal karşılanmaz ama her yönden düsünmen gerekir hocam. Kendine onun gözünden bak. O ne diyosa "he" deme. Kendi fikirlerini ortaya koy, yaratıcı ve dinamik ol birlikteliğinizde..

Unutmayın, dinimizde ve Allah'ın emrettiği/yasakladığı yolda bize büyük nimetler var. Ve sizden daha ağır eşlerinden ıstıraba mahkum kadın/erkekler de var. Bunların hepsi geçecek yeter ki güçlü ve serinkanlı olun.

Allah yar ve yardımcınız olsun. Yaşadığımız hayatta türlü türlü imtihanımız ve bazen canımızı yakmanın ötesine geçecek kadar çektiğimiz acılarımız var.

Kardesce net tavsiyem

imanım ve evladım olmasa 3 saniye durmam.

Bunları yapmanın bir sebebi var. Burada bahsetmek de istemem...

Arkadaş ne duruyosun, boşansana. Al evladını da yanına, o kadından ana da olmaz. Kendine düzgün bi eş bakarsın sonra.

Her ne yaparsan yap vereceğin kararda acele etme çok düşün hızla uygula.

Ya da eş olsun farketmez

Aileni eleştirme konusunda ise sana önerebileceğim şu olur: asla o konuşmaya basladığinda içgüdüsel olarak hemen aileni savunma. Hatta haklılarsa da savunma:( çünkü bunu ona anlatamaz, aksine onu iyice karşına almış olursun.

Intaar et kurtul

Kendine güven hocam, arkadaş çevren olması da bir detay mesela.. seni onlardan uzaklaştırdı mı? Eğer öyle ise arkadaşların olsun hayatında. Değer gördügünü bilsin.

korku-tehdit

Kimse senden daha değerli değil

Bunun için, Nisa suresi 35'inci ayet sizin ilk başvuracağınız yöntemdir.

sen kadın karşısında saygınlığını kaybetmişsin. sevgi yükümlülük bağıyla korunur ve bu bağ kişisel çıkarlar oluşursa kopar. bu durumdan kurtulman için bence tek yol var.

Öncellikle şunu unutmayın, boşanmak veya bunu düşünmek bu işin en kolay yönü. Doğru yöntemi değil ama. Öncelikle akıl alınacak ise profesyonel birimlerden veya kişilerden almanızı tavsiye ederim.

Sanki ikimizde oğlumuz için sıkıyoruz dişimizi. Şahsen eşime sevgim kalmadı, saygım ise anneliğinden dolayı. Bazen içimde bişeyler başlayacak gibi oluyor ama öyle bir şey söylüyor ya da öyle saçma bir konudan mevzu çıkartıyor ki buz gibi oluyorum. En yakın örnek, dün gece oğlum oda da ayağı takıldı ve yere düştü yerdeki bir oyuncak yüzünü hafif çizdi, gece 1 buçukta. Eşim yorgun olduğu için yatmaya gitti, sabah uyandık işe geldim ve eşim aradı çocuğun yanağına ne oldu dedi bende kibarca anlattım. Eşimin tepkisi şu ''Çocuk düşerken sen ne yapıyordun, dikkat etsene.'' Normal de bu cümleye takılmam ama tahammülüm o kadar azalmış ki çok bozuldum, bişey demedim sadece konuşmak istemiyorum dedim ve kapattım. Şimdi ben nerede hata yaptım, eşimin gözünde hatalıyım, çocuk zarar gördü. kendi açımdan bakıyorum her çocuğun başına gelecek sıradan bir olay, bu konuda niçin fırça yiyorum hemde sabah 8 de! bunlar içimde birikiyor eşimle paylaşıyorum sorun daha çok büyüyor. Herşeyi kafaya takan büyüten, sorun çıkartan ben oluyorum. Ama bunları duyan o olmadığı için benim ne hissettiğimi bilmiyorum. Anlatmak istiyorum dırdırcı koca oluyorum. Normal erkekler bunları sorun etmezmiş, ben ilginç bir cinsmişim. İnanın artık ne düşünmem gerektiğini ne hissetmem gerektiğini bilmiyorum. Öyle acayip bi durumdayım.

İmanlı biri olduğunuzu belirtmişsiniz.

Ekonomik yönden benim sayemde oldu seklinde konuşmaları maalesef karakterle alakalı.. onu psikolojiye bağlamak zor saniyorum..

Yanınızda olmak isterim.

Bir insan senin değerini bilmiyorsa

Bakın Kur'an-ı Kerim erkeğin "kavvam" olduğunu belirtir. Yani kavminin yöneticisi. En küçük kavim ise ailedir. Eşiniz sizin yönetiminiz altındadır. Yani bu işi kırarak dökerek veya can yakarak değil, aksine akaid ile çözmeniz gerekmektedir.

cevabınız için teşekkür ederim. bahsettiğiniz durumları bende kendi içimde sorguladım. ben nerde hata yaptım diye. elbette yanlışlarım olmuştur ben kusurlarımı kabul ederim. eve geldiğimde tv açıp yatan biri değil bilakis oğlumla oyunlar kuran, sofra hazırlayan eşim yoğun tempoda çalışıyor diye bulaşığı yıkayan biriyim. Eşim ise telefondan alışveriş uygulamarında gezerek günün stresini atmaya çalışan böyle dinlendiğini söyleyen biri. inanın bu durumu dahi anlamaya ve hak vermeye çalışıyorum. (Bir kere bulaşıkları yıkar mısın dedim, ''ben akşama kadar nasıl çalıştım biliyor musun sen, zaten temizlikçinin parasını ben veriyorum ona say'' dedi. ve yine ben yıkadım. Diyeceğim o ki ben evin işlerine koşturuyorum, oğlum ile ilgilenmeye gayret ediyorum, eşim yorgun geliyor zaten diyerek gururuma dokunan bazı şeyleri alttan alıyorum fakat yine zekam ile yapamadıklarım ile ilgili aşağılanan ben oluyorum. Hayatın neresindeyim bilmiyorum. tayinimizin çıktığı yer yeni olduğu için tanıdık kimsek yok buralarda, elim kolum bağlı.

amin hocam.

Sayın üye eşinize evet sen olmasan yaşayamam deyin zıdlaşmayın bence daha iyi olacaktır.. Demekki öyle mutlu oluyor mutlu olsun.. Yalan dan kim ölmüş..

Biraderim...

benim nacizane fikrim sizi ve eşini tanıyan fikirlerine saygı duyduğunuz birine bu konuyu danışın biz buradan sadece sizin anlattıklarınız kadarını biliyoruz sadece çocuk için evliliğin sürüdürülmesi çveremdeki tanık olduklarımı bakarak söylüyorum sonu hüsran daha da büyük sorunlar çıkartıyor ama azcıcık olsada eşinizi seviyorsanız alttan alın belki bir buhran dönemidir umarım sizin işin hayırlısı olur...

Hocam amiyane tabir olacak, ipleri fazlaca eline vermişsin.. birey olduğunu unutmuş eşin.. ve bencilliği hat safhada görünüyor. Biraz rest çekmen işe yarayabilir diye düsünüyorum. Nihayetinde o da eviliğinin bitmesini istemez değil mi?

Bu insan isterse anne baba kardeş

Ama bu iş burada bitmez, Peygamber Efendimizin sünnetleri vardır, uzun olması sebebiyle yazamıyorum.

Noldu uzun uzun yazip cozebildiniz mi problrmini kardesimin :/

NOT: Bekara karı boşayan biri.

Hocam bur evliliğe çocuk için devam etmenin çocuk için daha iyi olacağı konusu tartışılır. Öncelikle çocuğun için mi evlilige devam etmek istiyosun yoksa eşini istediğin için mi? Bunu sorabilirsin kendine. Cevabında eşin için de devam edecek olmayı istemen yer alıyosa yöntemin farklı olacak tabi.. çünkü anladığım kadarıyla seni beğenmiyor, senin kendisine yetmediğini düşünüyor. Bu durumda kendini sorguladın mı? Yani çok fazla sıradanlaşmışsın gözünde ya, eve gelip tv karşısına geçen ya da bir fikri olmayan bir erkek modeli haline mi geldin evde?

Bırak gitsin

Oscar yapma :))

Mutsuz evlilikte çocuk ne kadar mutlu büyüyebilir ki?

Yoksa kendine olan değerini de yitirirsin

Kardes iyi es Allahın bir lutfudur. Kötü es ise en ağır imtihanidir. Umarım bu imtihanı kaxanirsiniz.

Kimsenin de seni küçümsemesine izin verme