Bin ok yedim nefisten

Kalbimiz selam durur ona, bizim zorlamamız ile."

aykırı bakış ;

Tutmuştu eteğinden

Kevgire döndü ruhum

Bir kandile benzetilir Ziya Gökalp'in dilinde ümit. Onsuz ruh ziyasız, kalp ışıksız, gönül aydınlıktan uzak kalmıştır... Yağı tükenmiş bir lambaya benzer ümitsiz insanın hali Gökalp'in düşünce dünyasında... Güneşi küsufa uğramış bir gök kubbesi nasıl kararmıştır; ümitten yoksun bir gönül göğü de öylesine bir zifiriliğe gömülmüştür. "Her yer karanlık" diyen Makber şairi gibi feryat etmekten başka bir şey gelmez elimizden ümit kaçkınları için. Belki pürnur o mevki diyebilmek uğrunda bir parça ümit ışığı görmemiz ve kalbimizi kendine çekecek bir küçük ziya parçası hissetmemiz gereklidir.

Türlü kirli işlerden

Bir Ümid Daha Var

En yavaş.

" ümit kötülüklerin en kötüsüdür çünkü işkenceyi uzatır. " Nietzsche

Ümit, sonsuzluk yolunda bir burak, bir refreftir.. Hakk'a yükselişin en emin basamakları ümit taşlarıyla örülenlerdir. İblisin bile ümit beslediği ve kurtuluş dilendiği bir rahmet atmosferinde, insanın ümitsizlikten meyus bir şekilde ağlaması ne kadar düşük ve pespaye bir seviyedir, siz düşünün.

Şayiana uyup durdu

"Bazen sıkı sıkı sarılırız en küçük ümide,

ÜMİT...

Zira insan kainatın özü ve çekirdeği olmak hasebiyle mualla bir mevkiye sahiptir. Kur'an buna, ahsen-i takvim suretinde yaratılış diyor. Ama bu azizlik noktasını ve üstün seviyeyi kaybeden insana da esfel-i safilin seviyesini gösterip ikaz ile işaret ediyor. Ve ümitsizliğin bir inançsızlık alameti olduğunu belirtiyor. Demek ki insanı yeise düşürecek hiçbir hal yoktur. Kalbimizin üzüntü girdabında bizi boğacak gizli açık hiçbir karamsar tablo bulunmamaktadır. Ta ki insan kendi eliyle karanlığı ve kaosu ruhuna ve kalbine örmüş olmaya.. Ve kendi kendini darağacına gönderip idam etmeye...

Katran rengini aldım

Allah'a inanın ümidi kesilmez. Karanlıktan aydınlığa çıkaracak veli o dur.

"Bir dua nefesinde cesaretimiz yoktu,

A. Bunn da bu minvalde şöyle der:

Nasıl taşır bu göçü

Kutlu Nebi yolunun

Günahların süpürün

Nefis deve hörgücü

Günahlardan karardım

Demek o kadar muhtaç olduğumuz bir metadır ki ümit, ruhumuz onun en küçük parçasına bile temenna çekiyor ve iştiyak gösteriyor...

İnsanın korku ile ümit arasında olmasını ifade eden bir deyimdir. Kur?an?da insanın Allah?ın azabından korkması (Nur, 24/52) ve rahmetinden de ümitvar olması (Bakara, 2/218) istenmiştir.

Günahkar aciz kulum

Tutkulara tutuldu

... ve her bahar, bir ümitle başlar:)

Bakın Oscar Wilde ne diyor bu hususta;

Koştum da varamadım

aminnnn... cümlemiz için inşAllah.

Bir ses gelir gaibten

Gaye tuttum öteden

Evet, işte böyle bazı şeylerin iç dünyamızda tek tek ölümü bizleri bir gün ümitsizlik kaosuna çekebilir. Bir gün bir his, bir diğer gün bir düşünce ölür gider. Bir zaman gelir ki içimiz de kupkuru, susuz çöllere dönmüştür ve bizler viran bir gönle sahip olduğumuzun çok sonra farkına varmışızdır..

İki damla Özümden,

Mustafa AKÇAY

Nida yine Rahim'den

forumun en pozitif ve ümit verici üyesi

Ve koşar firdevse ulaştıran durağa, cennet içinde Yar?a?

"Ümitsizlikle iman bağdaşmaz" sözü ne kadar da isabetli. Ümit gönlümüzde hep bahar zaten. Onsuz dünya kapranlıktır, karamsardır hayat. Ümidini kaybeden insanın başka kaybedecek hiçbir şeyi kalmamıştır der yine bir yazarımız. Mevlam ümitlerimizi hep canlı ve taze tutsun içimizde, tıpkı baharda açılan binbir envai çiçekler gibi :)

Ümit insanı yaşatır, besler, büyütür.

İşte insanı "merdüm-i dide-i ekvan olan adem" şeklinde tarif eden Şeyh Galib, bu hiçlik noktasından ele alıp onu kainatın bir misal-i musağğar'ı olarak niteleyip, bu konuda onun adına yeise düşecek hiçbir unsur bulunmadığını vurgulamaktadır.

Çatladı kaldı atım

Ümidin yanında Ümitsizlikte var :((

Öyleyse, ümitsizlik bir noktada intiharın eşiğidir, dense sezadır...

Pür günahlı bir beden.

güzel.

Tevbe O'na merdiven

umudunu kaybetmen özgürlüğündür. " Fight Clup

Fakat bu ümit laubalilik şeklinde bir sevincin sebebi değil, havfın koynunda gelişen bir bahar ve saadet filizidir...

Zihni müşevveş, ruhu bihuzur,

Sy. onur klasduruş, biz yinede o gemileri yeni ümitler için yakalım olur mu. :)

Ona bu ikram neden

Kalmıştı seferinden

İşte, "İnsanın göğsündeki sonsuz bahar ümidi"ni, insanın bir hiç olmasının yanında, daima kutsi bir seviyeye sahip bulunması şeklinde tarif eden Pope, bu nirengi noktasını keşfetmekle bahtiyardır...

Karınca Misali gibi ümit dolu olunuz..

Bu ayetler insanın korku ile ümit arasında olmasını ön görmektedir. İnsan Allah?ın azabından korkacak ama rahmetini de umacak, ümitsiz olmayacak fakat ilahi azaptan da tamamen güven içinde bulunmayacaktır (A?raf, 7/97-99). İkisi arasında dengeli olacaktır. Peygamberimiz Hz. Muhammed , Allah?ın rahmet ve azabının çokluğunu şöyle bildirmiştir: ?Mü?min, Allah katındaki azabı bilseydi cennetini ummazdı. Kafir de Allah?ın rahmetini bilseydi cennetinden ümit kesmezdi.? (Müslim, Tevbe, 23. III, 2109), ?Allah, cennet için; sen benim rahmetimsin, cehennem için de sen de benim azabımsın? demiştir (Buhari, Tevhid, 25. VIII,186).

Kanlı göz yaşı sundum

Allah?ın rahmetinden ümit kesmek de azabından güven içinde olmak da mü?mine yakışan bir davranış değildir. Bunu ancak, kafir, sapık ve hüsrana uğrayanlar yapabilir (Hicr, 15/56; Ankebut, 29/23; A?raf, 7/97-99).

Hissetmeden asla ne bir acı ne bir sızı, gelinler gibi aziz;

Artık ölü hisler ile ümitlerimizi birbirinden ayırmak bile güçleşir. Nasıl, bir felakette, biçilmiş ekinlere dönmüş insanların hangisinin canlı, hangisinin ölü olduğunu sezemez isek; aynen öyle, insan ruhu bir defa böylesine ümitsizlik taununa veya tufanına tutuldu mu, asla canlıyı cansızdan, ölüyü diriden ayırt etmek mümkün değildir.

Sonbahar bir ak doğuş un şafak emaresi, arkasında gündüz var

Selam.

bir evladın babasını sevmesi gibi...

Köpürür duygularında ötelerin hazzı, sonsuzluk gibi leziz.

" sahip olduğun herşey en sonunda gün gelir sana sahip olur. ancak herşeyini kaybettikten sonra herşeyi yapmakta özgür olursun.

Allah kendisini hem rahmet ve mağfiret sahibi hem de azap edici olarak tanıtmıştır: ?... Şüphesiz Rabb?ın insanların zulümlerine karşı mağfiret sahibidir, fakat Rabb?inin azabı da çok şiddetlidir.? (Ra?d, 13/6), ?İyi biliniz ki Allah?ın cezası çok şiddetlidir ve gerçekten Allah, çok bağışlayan, çok merhametli olandır.? (Maide, 5/98), ? kullarıma haber ver; ben gerçekten çok bağışlayan, çok merhamet edenim ve gerçekten benim azabım da çok acıtıcı bir azaptır.? (Hicr, 15/49-50), ?Ahirette şiddetli azap, Allah?tan mağfiret ve rıza vardır.? (Hadid, 57/20)

Kur?an?da peygamber ve salih insanların korku ve ümit arasında olduğu, ?korkarak ve umarak Allah?a dua ve ibadet ettikleri? (Enbiya, 21/90; Secde, 32/16) bildirilmiştir.

:) bende umutçuyum, zaman zaman gemileri yakasım gelsede :)

Ümit, ruhumuzu var olmaya kanatlandıran metafizik bir güçtür. Onsuz, yaralı bir kuş gibi ne uçabilir gönül, ne de bir adım yol alabilir. Yorgun ve mecalsiz, kalır yarı yolda... Zira özünün feri sönmüş, kalbinin gücü tükenmiştir.

Ümitsiz hiçbir engel aşılamaz. Nefessiz yaşanmadığı gibi ümitsiz yürek de hayatiyetini kaybeder.. Belki yaşıyormuş gibi durur ama bir kadavradan farkı yoktur. Ümit, vücutta kan gibidir. Nasıl kan her türlü canlılığın ve hayatiyetin önemli bir unsuru ise; ümit de bütün aksiyonların ve hamlelerin merkezidir, kaynağıdır. Ne zaman o kaynak kurusa artık insan hareket ve fiiliyat gücünü yitirir. Bir kenara çekilmek için bile bir parça ümit gereklidir. Yani ümidi sıfırlanmış bir insan yaşamak için bütün sermayesini, iştiyakını ve sebepleri bitirip tüketmiş bir zavallıdır. Onun ölümden başka çaresi yoktur.

Ve hazan boşluğunda tın tın ümidin sesi: az ileride bahar..!

ümit, ümitsizliği hep boğar. Yeterki içindeki ümit ışıklarını söndürme sen. Rabbim hüzünlerini karamsarlığa değil, ümitlere çevirsin inşallah. :)

bisiikun bezgin insana ithaf

Düşünce tıpkı tohum gibi düşer toprağa, hazırlanır bahara?

Evet, insan belki madde itibarıyla güçsüz olabilir, aciz bir varlık olarak diğer yaratıklara göre fakrı daha fazla olabilir, ama o daima mübarektir ve daima azizdir.

Yeis olmaz rahmetten

sonbahar,

Ümidin soluk verdiği ve içimize nefesini gönderdiği demler en canlı anlarımız, en kutlu ve mesrur vakitlerimizdir. İçimizde hayat sevgisi ve yaşama aşkı varsa ve hele hele bu aşkı sonsuzluk cihetine kanalize edebiliyorsak asla zararda değilizdir. Zira ümitli olmak zaten kazanç ufkuna yelken açmaktır. Bir de bu ebedi hazine istikametine kanatlanmanın, en çetin engelleri, en zorlu handikapları geçmek için şart olduğu düşünülürse ümit planında yapılan her şey birer kutlu hamle ve aksiyonlar zinciridir...

Cennetin kevserinden

İçimizde soldu gitti nice hislerimiz..."

Bu sefili götürün

Neydi ölüm, neydi ümit, bildiğimiz yoktu,

Sonsuzluk seferinden.

hayatımın şuanki gayesi.

BEYNE?L-HAVFİ VE?R-RECA

Ortaya sürülmedi, hüznümüz, kederimiz,