emeğine sağlık..

Güneşimin katilim olacağını nerden bilirdim? Bilseydimde değişir miydi benim saf, temiz duygularım Güneşe karşı?

Oysa ne güzel duygular beslemiştim ben Güneşime. Her geçen gün büyütmüştüm, büyütmüştüm, büyütmüştüm...

Güneşimdi beni öldüren ve o Güneş hiçbir şey olmamışçasına bana yukardan bakıyor ve gülüyordu...

Eskiden benimde tertemiz duygularım vardı karlı dağlarda açan kardelen misali. Ansızın açıvermiştim bende...

eski dündü dün güzelmiydi yasadığın an atmosfer vs vs vs.. bide yaşın getirdiği cazibeyi katarsak eski değil güzel olan o ana bir daha dönülemyeceğinin içindeki acı vuruşu yoksa bugünde güzel değerini bilirsen...

Teşekkürler... Kendi yazım arkadaşlar yorumlarınız bekliyorum, böyle arada karalıyorum paylaşmak isterim beğenilirse..

Güneşler kardelenleri öldürmüyor, kirletmiyordu...

Eskiden güzeldi tabi herşey...

CarpeDieM

Ama bilmezdim ki kardelen yalnız yaşar ve yalnız ölürmüş? Aşkımı Güneşe vermiştim nerden bilirdim o Güneşin beni öldüreceğini?

Evet evet, eskiden herşey daha güzeldi, daha saftı, daha masumdu, daha temizdi...

Bir çocuk olmak isterdim, hiç büyümemek isterdim, yada bu dünyaya hiç gelmemek, bu pislikleri görmemek, yaşamamak isterdim...

Gülüyor sadece ve kendi hayatını yaşıyor...

Şimdi ise açan kardelen suçlu... Öyle ya neden inanmıştı Güneşe? Neden ansızın açıvermişti? Neden vermişti ki herşeyini?

Güncel.

Eskiden böyle değildi ama, hani sordunuz ya eskiden mi güzeldi herşey? Eskiden o kardeleni büyüten Güneşti, kim bilir neler söylemişti Kardelene, neler vermişti ki Kardelen ansızın açıvermişti?

Herşey masumdu, saftı, güzeldi... Karlı dağlarda açan bir kardelen gibi temizdi...

Birde geçmişe dair söylemek istediklerinizi burada yazabilirsiniz.

Bile bile ölüme mi giderdim? Ne farkederki, adım adım gidiyorum işte, gün be gün soluyorum, eriyorum, bitiyorum...

Hani diyor ya bir Türküde, ''Biz büyüdük kirlendi dünya'' Kirlenen dünya mıydı yoksa insanlar mı?

Yorumlarınızı bekliyorum.