daha akılalmaz.

çapaya, çifte, oduna gittim...

ama unutma insanda var bir mani

başka birşey..

Gevheri düştüm dillere

konuş şimdi,

Sizi alnınızdan öpen;

yaklaştıkça daha bir özlüyorum

çok safsın tanımadn konuşmuşum istersen IP numarını özeline atayım, nicke aldanma kıro yazıyorsa o ironi,

- Ey aşık! Neyin varsa getir.

Dünyada Olamadığım Anları Mahşere Bıraktım Ben,

Seninle başladım... bitsin seninle...

Ve aslında aşk'tan korkuyorsun

bu forumu gerçekten çok seviyorum

çaresizlik değil benim senden gidemeyişim..!

daha bir sefil eder insanı benim sende kalakalmışlığım.. insanı üstünde intiharlar taşıyan iplerle sırdaş eder benim gidemeyişlerim.. benim senden gidemeyişim, aşkı kapısında köle eder!!..

kadar önemsediğini hatırlatan;

benim senden özge gerçek yarim yok...

öznesi sen olan bir ömre verdim adını,

bir kurbandir. Sen gönlünü beslemeye bak! Yücelere gidecek, sereflenecek

Öyle birini bulun ki;

orak biçtim tarlalarda

büyütecek bi olay yok herkes terbiyesini gösterdi...

bu kütükte başka bir ad okunmaz

korma unut bilki aşk herşeyi unutturur

Bizi öyle harab öyle alt üst ediyorsun etme

Mecnun o vakit arandı, yakasında sakladığı bir iğnesi vardı, onu çıkarıp sevgiliye sundu.

Arkadaşlarının önünde elinizi tutan...

yoksuluk içinde yaşadım, yamalı giysiler içinde

mebin verdiği lap toplar bir işe yaramaz

Ayın da evini yıkmayı kastediyorsun etme

Parça tesirli sancılar düşüyor kalbime?

gün dönümüdür

duyun beni tanıyın beni

Ey sevgili...

"Anne girdin düşüme.

her gün küçük çocuğumu kilitleyip evime

Başına bir hal gelirse

korkma dokun herşeye dokunarak severken sevgiliye neden bu esirgeniş

bütün adresleri iptal ettim

narına nuruna kurban olduğum seven sevdiğinden asla yakınmaz

bu başlığa yazmakta...

Başka bir yar başka bir dosta meylediyorsun etme

ağla varsa pişmanlıkların yaşlarla

Huzurumu bozuyorsun sen mavediyorsun etme

Ey makamı var ve yokun üzerinde olan kişi

Harama bulaşan gözüm güzelliğinin hırsızı

- İşte varlık aleminde sahip olduğum tek şey bu iğnedir. Bunu da neden taşıyorum bilmek istersen, çölde, ovada seni izlerken çok düşüyorum, kendimden geçiyorum; oralarda ayağıma, bedenime dikenler batıyor; bu iğneyle o dikenleri çıkarıyorum.

aşk değil benim senden gidemeyişim..!

kalemim adından başka ad yazmaz

yaradan onu sever yüce mevlam savaşını görsün kafii

Ey ay felek harab olmuş alt üst olmuş senin için

nerede varsa nefsine savaş açmış bir fani

ve aşklaştıkça kalp

tüm zaferlerimi sende yitirmişim

susma ömrüm!...

Her sabah rüzgarında titrer yüreğim mezarımın üstündeki otlar gibi... Üşürüm öylesine, üşürüm... Üşürüm... Nerdesiniz...

odur.

vel hasıl uzun sözlere hiç gerek yok

bu bir taahhüttür sına beni

Sen yüz çevirecek olsan ay kapkara olur gamdan

haziranın kırk derece sıcağında yoldaş olup erime

üç nokta...

Gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun etme

Dönmeyeyim istiyorsun sultanlığına

aklanırsa adım seninle aklanır...

Ben hep uzaklara türkü yazarım

kezbanım, nergizim

yeter ki görecek göz, göz olsun

Seni saklar vermez ele

Size durmadan size sahip olduğu için kendini şanslı saydığını veya ne

alemsiniz ya

her dilde güzeldir senin adın

konuyu açma artık istersen unuttuğum şeyleri hatırlatıyorsun, bak bu seviyen ne güzel hep böyle kal mutlu kal

hadi yap

ki ölüm yar olana kadar tek yar dediğim ol diye..

Dağlara gel dağlara.

bir et kemik torbası değilim ben

gözlerimi bağlasalar da bulurum seni

biliyorum, bende pire eğitmeni, sirk sahibi, anladın sen şimdi ama güzel bu jargonun çok güzel değişmemen umuduyla

Ey hırsızlığa da değen hırsızlık ediyorsun etme

Tenini besleyip gelistirmeye bakma, cünkü o sonunda topraga verilecek

yol kesil cehenneme...

istermisin yükselmek oraya bir kerede

Gelmeseniz de yanı başıma yılda bir kez de olsa, yine canınız yandığında Ah! Anne diye haykırdığınızda içim parçalanır...

ben türkülerde tanırım fizan ı yemeni

daha sınırsız.

Bilemezsiniz sizi dokuz ay karnımda nasıl taşıdığımı, hastalandığınızda dizlerime yatırıp uyuttuğumu, şefkatli ellerimle saçlarınızı nasıl okşadığımı, beşiğinizi sallayıp ninniler söylediğimi sabahlara kadar, sizin için gülüp, sizin için ağladığımı...

demedim kimseye niye çatladığını...

aşk demişler bunun adına.. hayır bu aşk değil!

Size en zor anlarınızda bulutların üstüne çıkarmak isteyen;

bu arada ben sinirli pire...

yüce mevlaya kölelik en yüce mertebe

aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun etme

Biliyorum aldırmıyorsun

dil hicabından lal olmalı seni anarken

Dağlara gel dağlara

Sizin uykuya dalmanızı seyretmek için uyumayan;

Yeşil dağlar menekşeli

ben seni bekliyorum

Bizim dudağımız kurur sen kuruyacak olsan

Ben Sonu Ölüm Olan Noktali Yollardan Gectim..

Suratına kapadığınızda sizi geri arayan;

Aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun etme

" -susmak aşkın dilidir- diyen sevgili

kör bir şahinin gözleriyle yol arıyorum kendime

Zulmetin sırtımda yama olurken yar'alarıma

ve ben her şeyini savaş alanında bırakan

yüreğimden başka taşımam

çıkmaz sokaklarda kısır kalıyorum döngülere.. ve ben dönemezken kendime labirentlerinde kaybolmuşken, sağım sen, solum sen, yolum sen, yönüm sen olmuşken, senden gayrısına yok, yokluğuna ram olmuşken,

- İşte bunu istiyordum ben senden. Eğer aşkında gerçek isen bu iğne nasıl layık oluyor sana? Dikeni çıkarırsan buna vefa mı derler?!

daha yüce.

Billahi vermem ellere

kendimsiz bir kent kuruyorum yokluğunun sokağına..

yaşamak cesaret ister...

Çalınmış başkalarına nazar ediyorsun etme

daha bir bağlar insanın elini kolunu.. kanadını kırar.. ateşlere salar tenini.. tenine kor basar.. gözüne mil çeker.. içine ayaz emanet eder... baharlarını haraç keser senden..

nefisini öldürde gel sabır silahi ile

Ben bir Anayım anadoluda

korkma sev unutmaki aşktan ölmez insan,

kıroda olsa kalbi varmış...

Bir an olsun aklımdan, yüreğimden çıkaramam sizi. Ben Anne'yim. Anadolu'yum yani hep sizi düşünen... Sizin için üzülen... Bilmelisiniz ki, en sıkıntılı anlarınızda, etrafınızda kimsenin bulunmadığı anda hep yanınızdayım, sizinleyim, ben anayım çünkü... Anneyim ben, annelerin en acılısı en fedakarı... Anneyim ben, sevgiyim, şefkatim, baştan sona hasret... Ah bir bilseniz aklımdan neler geçer? Yüreğimde neler var? Bilemez siniz?...

kumdan kaleler gibi bir rüzgarlık değil, bir cümlelik yıkımlarım..

uçsuz bucaksız, dursuz duraksız..

Mezarında üşüme".

Beni Anlamak İçin; Konustuklarimdan Çok Sustuklarima Kulak Verin...

Aşk odu ile pişeli

istersen durmadan adres değiştir

ne kadar bağırsam da duyulmuyor sesim

özgürlük maşuğa en büyük hakarettir

Ben bir anayım Anadoluda

ellerim nasır, tabanlarım yarık

Yorganın olsun duam;

Ve gün be gün ben seni düşünürüm.

B]Gözlerim yoluna düşmüş.. hiç bir şey göremiyorum senden öte...

İşte güz geldi yine, yine yoksunuz. Dökülen her yaprak yaralıyor yüreğimi, nasıl da üşürüm kimsiz, kimsesiz, sahipsiz...

mezopotanyayım, likyalı prensesim

sesin içime saklanır

son kurşunu kendime sıkar giderim

"Yaşlı bir çınarım ben ulu mu ulu

bir hasar raporu değil yazdığım

Ben bir ölüyüm artık, sahipsiz yıkık bir mezar... Bir rüzgar kokunuzu getirir bazan yüreğim sızlar... Hayalinizi görürüm bazen, dokunmak isterim dokunamam, ellerim bağlı, kollarım kırık... Konuşmak isterim konuşamam, dillerim bağlı... Ağlarım öylesine sahipsiz, öksüz, kimsiz, kimsesiz...

anlasam ki sesim sesine değmiştir

Destur diyerek efendim?

Taş olsam dayanırım, toprak olsam dayanır

Ben bir Anayım Anadoluda, Mezarım sahipsiz

Anayım ben anlıyor musun? Üşüyorum mezarda, İkliminize ihtiyacım var, gönlünüzün sıcak yerlerine alın beni. Yüreğinizin ince tüllerine sarın, üşüyorum... Soluğum dumanlı soğuk bir kış mevsimi. Duyuyor musunuz?... Bu kuş uçmaz kervan geçmez diyarlarda kimsesiz bıraktınız beni? Dilsiz ve sükut? Sancı dolu, acı dolu, keder dolu bir kısık feryat'ım şimdi...

kazma saplarında, buğday başaklarında

Sen benim her şeyimsin.

belime bağladığım ekmek çıkınıyla

Ben Kezban nine, Perihan Ana Cafer ağanın yeni gelini, Anadolunun özbeöz Anası. Bahar kadar güzelim, toprak kadar kavruk, dünya kadar yaşlı... Munzur kadar acılı... Nerdesiniz?... Terkedip gittiniz buraları...

en derin rüzgarların önüne sür bulut bulut

ayağıma pırangalar vurmuş odaların.. çıkamıyorum eşiklerinden.. bir adım ötene atamıyorum adım.. hapsoldum karanlığında, kaçamıyorum..

O zehiri o şekerle sen bir ediyorsun etme

Diyar-ı gurbet ellere

Öyle birini bekleyin ki;

ben Zaza güzeli, ben kürt kızıyım

ben zaten böle birisiyim...

ben yörük esmeri. ben laz gelini

Sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı

aşkın ilahisine sarmışsın bu kanii

aşkın beni teşhir eder

daha çok parçalanıyor hayat

Sesinize hasret kalmışım. Öyle kimsesiz, yetim, kadersiz... Ah ne kadar da uzağımdasınız... Bilemezsiniz? Ana yüreği nasıl yanar, anne kokusu nedir? Unuttunuz hepsini.

sana geldim, ölüme yar etme diye.

artık kalbim yok bir kız aldı onu benden, ama bende yediemine onun kalbini aldım o kalple yaşıyorum, ödeştik

duyun beni ey, tanıyın beni

Çalma bizi bizden bizi gitme o ellere doğru

Mecnun bir gün fırsat buldu, Leyla ile oturmaya muvaffak oldu. Leyla, onu sınamak için bir dilekte bulundu:

- Ben onu senden ne vakit istesem alırım, başka neyin var, sen ondan bahset.

sen sevdiceğinin emrinde hizmetliysen

sana çıkmayacağını bildiğim yolları görmekten korkuyorum belki de kim bilir?..

kıbeleyim ben, helenim, belkısım

tutsaklık değil benim senden gidemeyişim..!

ne işin krallıkla, krallık sefalettir

Bu canım aşka düşeli

ben Anadoluyum"

ey benim tabibim tacidarım

ben rol gereği aşık değilim

İsyan et ey arkadaşım söz söyleyecek an değil

Ey cennetin cehennemin elinde olduğu kişi

senden öte sözler duyamıyorum.. aldığım nefes seninle sınırlı..

sen geçenki olayı büyütseydin benim başka yönlerimide öğrenirdin,

bir yerde yanlış yaparsam adımı unut

Arkadaşlarına dönüp ''aradığım o...'' diyen...

Hangi hasta gönüllüyü kasdediyorsun etme

aşkın kölelği ne güzel bir esaretir

yas içinde yaşadım, karalar içinde

Sılamsın... sevdamsın... sabır taşımsın

tanımadan konuştuğun için pişman olucaksın...

Rüzgarlara ezberlettim Türkülerimi

gül yakışıyorsa eğer

çaresizlik demişler bunun adına.. hayır bu çaresizlik değil!

Ben kocası savaşta dönmeyen Peri gelin, ben gencecik oğlunu yitirmiş Gülsüm Ana, ben Sırma teyze, ben Periza Ana, Elif Ana, ekmeğinizi pişiren, çamaşırınızı yıkayan, sizi doğuran, üzerinize titreyen Zilif Ana...

ben sevda bölüğünde kıdemli bir askerim

Susma diye çırpınışlarımın tek müsebbibisin..

sadece bu...

bir aşk mektubudur ey sevgili

Ve Gizlediklerimde Gizliyim...

seninle başladım... bitsin seninle...

Şimdi kanadı kırık kuş olmuşum üşüyorum mezarımda, üzerimde bir dua okuyan, hani yılda bir kez de olsa bir anan, arayan, soran yok. Üşüyorum mezarımda...

fatmayım, emineyim, cankızım

Hasta yatağımda kıvranırken de yoktunuz, mezarım kazılırken de, mezarımın üzerini otlar kaplarken de yoksunuz...

ve görmek için bakmaya gerek yok

Bizi sevindiriyorsun huzurumuz kaçar öyle

MEVLANA

durma

diyen kimsem yok artık...

Aklım Sukütu Sever Benim...

terhis olsam gidecek bir yerim yok...

kızıl kıyametten önce

- A ay yüzlü, dedi Mecnun, aşkınla ne suyum kaldı, ne kuyum. Ne ciğerimde azıcık kan, ne gözümde bir nebze yaş. Aklımı yağma ettin, uykumu çaldın. Artık bir canım var, emreyle onu vereyim.

Sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun etme

ama ben bir anayım

Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun etme

namert ellerimle doğurdum sizi

mağlup bir komutan gibiyim şimdilerde..

daha da nefessiz bırakır insanı.. daha da yapışır canına.. etini koparırcasına hem de.. kapıları kilitleyip anahtarları denize bırakır benim sana esaretim...

dünya kerhanesinde bakire değilsin teçavüz edenler var ben çaresis dolaşırken yüzmde yaşlar doldu

tutsaklık demişler bunun adına.. hayır bu tutsaklık değil!

ben pek kindar değilimdir merak etme çabuk unuturum

düştükçe uçurum, sancıdıkça aşk?

Üç Noktalar Koymaz Bana.. .

Mezarımın üstünde solan gül, boyun büken sümbül nasıl da burkuyor içimi. Gözümden her damlada fırtınalar eser, haykırır başı karlı dumanlı dağlara.. Üzerimde geçip gittiğinde Turnalar, kanat çırpışını duyduğumda nasıl da özlerim sizi, nasıl da haber bekler gözlerim...

bütün gemileri yakar giderim

bak sakın değişme bu nick yaradı sana,

kokrkma ağla aşk dokun yaşadıkca

kelimelerine ihtiyacım var?"

ne cennet kokabiliyorum, ne cehennem yanabiliyorum..

Anayım ben ey oğulcuklarım, kızlarım, kızanlarım, çocuklarım, ben Perihan Ana bu yerlerin öz Anası, bu yerlerin öz gelini, bahtsız, kimsesiz, tesellisiz kalmışım şimdi... Nerdesiniz?

sen benim her şeyimsin ey sevgili...

Koyunlarım, kuzularım dağılmış, kurt dalmış sürüme yoktur sahip çıkanım, ocaklar sönmüş artık duman çıkmıyor bacalardan... Dağlar ıssız, hasretler susuz... Kapılar kilitli, Köyler viran, kuşlar eskisi gibi ötmüyor artık...

kabul ediyorum, galibimsin

Şekerliğinin içinde zehir zarar vermez bize

Size içten bir şekilde güzel olduğunuzu söyleyen;

deme bu garibin benimle işi ne...

Bize cenneti öyle cehennem ediyorsun etme

yanıma alıp kızamıklısını her sabah

Çünkü çok Ağır Ödeştik Biz Hayatla,

Söylediklerimden Çok Sustuklarimda Sakliyim...

meydanlar sarsılır sen ortaya çıkınca

Aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer

Bilemezsiniz ana yüreği nasıl ağlar, nasıl yanar cayır cayır, nasıl ızdırap damlar gözlerinde yavrusu ayrıldığında, bilemezsiniz?... Bilemezsiniz hastalandığınızda, okula başladığınızda, askere gittiğinizde, kızını gelin verdiğinde, asker mektubu aldığında nasıl ağlar bir Anne?...

çatlak çatlaktı dudaklarım