negatif eleştiri yaparken bunu meşrulaştırmak adına yaptığımız en büyük hata;" ben açık sözlüyüm..." demek...

ramazan ayı, şeytan aleyhilane parmaklıklara esaret edilmişken;

Ya bizde yarasıyla vurmaktır.

hamuru yoğurur gibi kişiliği yoğuran ailenin model oluşu ve eğitimi ne kadarda önemli...

ah bilsek ayna olmak gerek tanı'MA'dığımıza... bu bizi daha insan kılar...

ben türkiye toplumunun bir kültürü bile olduğuna inanmıyorum ki... bu

gül kokusu sinsin gönlümüze

bir siz değil inanın...

eleştirirken kalp kırmamaya özen göstermeliyiz nerde olursa olsun insan

kızıl, rabbani bir alim; "şeytan ve nefs sizin düşmanınızdır. düşman düşmana acımaz" diyor...

bunun üzerinde deyaylı düşünmek lazım

nefsime karşı zırhlı durmak belki eli sopalı akıllı ol demekten ben yoruldum o yapmaktan bıkmaz hiç bir fırsatı kaçırmaz :)

bir de ilk rol modeli olan öğretmen...

-eleştiri konuşmalarımızın çoğunluğu kavgayla sonuçlanır

Yanlış hatırlamıyorsam Şems-i Tebriz'e aitti "şeytanımı müslaman etmek tek derdim" gibi bi sözdü...

öyleki taşımış olduğu atlıyı yere düşürüp paramparça etmeyi gözlemektedir bunlar...

belki gelmez o zaman taa içimize istiğfar kimbilir :)

anladım ki; düşmanı yola getiremem

herşeyde olduğu gibi bundada en harika örnek O ... eleştirdiğinde hedef göstermez,"birileri neden böyle böyle yapıyor" tarzında ifadelerle durum ortaya atarak pozitif bir lisanla beyan ederdi...

not: oysa eleştiri güzeli gösterip nuhatabına yanlışlıktan dolayı kırmadan doğru yolu gösterme değil midir?

Üstü kapalı ben iyiyim sen kötü, hadi ol bakalım iyi diye gülüp geçtiğim/iz taşıdığı kalıbın adamı olmayanlar...

değil mi:)))

nefs boş durmuyor

yapılan psikososyal araştırmalarda çocukken çok eleştiren büyüdüğünde çok eleştiriyor yada acımasızca eleştirilen büyüdüğünde aynı lisanı tercijh ediyor...

kesinlikle doğru işte ilk olarak kişi kendine söylemeli bu lafları :)

gül güzelisi, gönül muhasebesi işte... ilk başta kendi payemize...

kesinlikle katılıyorum :) eleştiren de eleştirilen de hoşgörülü olmalı ne

öğretmen ağzında sakızla derse geliyo ve çocuklara derste sakız

eleştirmek söz ifade tavırla söylenen bir bütündür karşımızdakini incitmeden ona ayna olmaktır

biz genel manada eleştirmeyi bilmiyoruz.

mutmain olduğun vakit... değişiyor hayat...

açık sözlü olmak, negatifliğe bürünüp kalp kırmak mıdır

özünü kaybetmemeli özellikle burda kimse kimseyi tanımıyo diye fütursuz

karekteri güçlü insanlar, yapıcı tenkitten haz alırlar. insan çoğu zaman kendi hatalarını göremeyebilir... bunu kişiye en iyi gösterecek şey, yapıcı bir eleştiridir...

eleştirilmek genelde yermek can acıtmak diye kullanıldığı için bireyden çıkıp yazar çizer eleştirmenleri bile, eleştirme adabı gelişmedi belki de içimizde dışımızda...

aslında bendenizde düşmekte bu hatalara...

çiğnenmemeli diye sözel mesaj veriyo bu nekadar etkili olur? Önce

suyundan hiç gidemem

yoksa böyle vaaz verenler çok etrafımızda tabiri cayizse şöyle ol böyle

kişiliği oturmamı, halk tabiri ile "ham" karakterli olan ise en küçük tenkitte kıyameti koparır...

kendimizi düzeltmekten başlamalıyız :)

demişler tatlı dil yılanı bile deliğinden çıkarır karşımızdakini

-yapıcı değil yıkıcı oluyoruz

-ah o elimizdeki etiketleri yapıştırmayı bir bırakabilsek Ve bir bilsek kötünün memleketi yoktur ekmek gibi cinsiyetide yoktur.

aynen dediğiniz gibi...

- eleştiri yaparken pozitifini değil negatifini tercih ediyoruz

aslında bu eleştiri seriveninde en büyük pay çocukluk hatıralarımızda gizli...

belki de gülistan olamasakta dünya kokmayalım

hiç fark ettiniz mi aynı noktadan saldırır belki benim nefsim o eksiğimi bildiğimden belki de üstesinden gelemediğimden kimbilir :)

sevgili kızıl, neften daha zalimi var mı:)

hasılı, güzel bir aile inşa eden ebeveyinler, aslında güzel bir toplum inşa ediyorlar

ilk nefsime söylüyorum bu lafları:)

açık sözlüyüm diye sığınak bulanlar edepten insanlıktan nasibini almamışcasına kırıp dökerler ama ben böyleyim açık sözlüyüm şirinliğini güzel sanıp...

- bireyi bağlayan durumları genellemelere götürecek kadar pervasızca yapıyoruz.

laflarla insanların kalbi kırılabiliyo ne olursa olsun insanın ÖZÜ de bir

bazen bu durum öyle bir hal alırki kendi yararına söylenmiş olan bu sağ duyulu eleştiriye hakaret yahut küfürle bile karşılık verebilir..

"iyi bir aileden iyi bir medeniyete"

inşallah dinler...

ol yerine davranışlarımızla etkilemeliyiz yani örnek vericek olursak bi

nefsimizin sürekli tetikte olması onu terbiye doğal olarak kendimizi ucu açık zaaflarımızı kapatamadığımız için mi ola?

evet, güzül... dediğiniz gibi...

"ancak kötülüğü emreden mefhum""

SÖZÜ de bir olmalı diye düşünüyorum...

zamanında hamur öyle yoğruldu, sonrasında değişmek büyük bir irade gerektiriyor

örneğin: "bütün izmirliler gavurdur, kürtlerin hepsi pkk'lıdır, Adanalılardan kork, hacı-hocadan korkacaksın" vb

kulağı gözü sağır edip yürümek gerek belki de