"akıl" gözle göremediğimiz ama varlığını kabul ettiğimiz bir kavram...

Allah?ın melekler ve iblisle konuşması de böyledir. Yani sembolik olup aslında ortada Allah?tan başka kimse yoktur. Allah bir takım olay ve durumları kişileştirmekte, sonra da kişileştirdiğini dile getirip konuşturmaktadır. Aksi halde Allah?a yer, zaman, mekan, meclis biçmiş oluruz. Dağları, yeryüzünü, insanın iç dünyasını, vicdanını , ellerini, derilerini dile getirip konuşturması veya güneşi, ayı, yıldızları vs. dile gelip konuşmaya çağırması da böyledir. Bunlar metafiziği kavratma amaçlı yerlerde böyle olup Kur?an?da örnekleri çoktur. Fakat örneğin kıssalar böyle değildir. Onlara da toplumsal gerçekçi öykülendirme diyoruz.

=YORUMSUZ=

Demek ki?Şeytan sizin apaçık düşmanınızdır, ona tabi olmayın? şu demek oluyor: ?Öfke, kızgınlık, hırs, haset, ihtiras, tamah, şehvet vs. sizin apaçık düşmanınızdır, bunların ardınca gitmeyin?

Melek, şeytan, cin, ruh kavramları ve kıssalar ise tarihte, hayatta, insanda ve tabiatta yani alemde meydana gelen bir takım olaylara ilgili kullanılmaktadır. Bu nedenle araştırılıp künhüne vakıf olunmaları veya ilmin nesnesi olmaları mümkündür. Mutlak ile mukayyet ğayb arasındaki fark da esasında burada ortaya çıkıyor.

Kanımca Kur?an?ın?o çağdaki yerleşik din dili? üzerinden meseleyi vazedişi böyleydi. Bizim yorumlamalarımız bu dille çelişmiyor. Aynı hakikatin öteki yüzünü ifade ediyoruz. Dilden dile değil; çağdan çağa çeviriyoruz, öyle düşünün. Çünkü arada nereden bakılsa on dört asır var?

"Allahın senin vasıtanla bir kimseyi hidayete kavuşturması, senin için kırmızı develerden daha hayırlıdır"der risalei nur..

Keza Cinn suresinde cinciliğin, falcılığın, ğaybı taşlamanın o dönemdeki vatanı haline gelmiş Nusaybin?den gelen işte bu heyetin, peygamberimizle görüşüp Kur?an?ı dinleyerek cincilikten nasıl dönüş yaptıkları ve tüm çağlara ibretlik itiraflarına yer verilir. Tam da bugünü anlatır. Gel gör ki bu sure adeta amuda kaldırılmış, tersten okunmuş ve Kur?an?ın cinleri ve cinciliği onayladığına delil yapılmıştır...

Peygamberimizin?cinlerden bir grup ile görüşmesi? de Türkçe?de?Soldan bir grup? derken solcularla, sol görüşe mensup olanlardan bir grupla demek istememiz gibi, harici varlık olarak cinlere inanan, bu inancın yaygın olduğu bir beldeden yani Nusaybin?den gelen bir gurup ile görüşmesi demektir. .

Alalh kalplere hidayet versin...

Kur?an?ın kafirlere?meyyit? , vahye?ruh? , Allah?ın kavli ve kevni ayetlerini görmeyenlere?kör?, duymayanlara?sağır? demesinin ne demek olduğu anlaşılıyor olmalı?

Bütün bunların Allah?ın insanla ve alemle olan derin ve çok boyutlu dinamik ilişkisini resmettiğini, aslında anlatılanın?tek bir Allah?ın özellikleri olduğunu şu rivayetten de anlarız: ?Allah'ın meleklerinden olan Arş'ın taşıyıcılarından bir melek hakkında rivayette bulunmam için bana izin verildi? dedi ve ilave etti: ?Onun kulak yumuşağı ile ensesi arasındaki uzaklık yedi yüz senelik mesafedir.? (Ebu Davud; Sünnet, 19, 4727). Yani çokluktan kinaye ile kişileştirme yaparak?Allah?ın gökyüzünü yaratma ve oluşturma gücü çok büyük, çok muazzam bir olaydır.? demek istiyor. (Geçen günkü bir haber: Bir süpernovanın- enerjisi bitmiş büyük yıldız patlaması- yankısı dünyaya 436 yıl sonra geldi)?

Biz görevemizi yapalım ama en güzel şekilde... gerisi Allaha kalmış. Düşünsenize bir kişinin imanını kurtarmaya vesile olmak ne kadar muazzam birşey...:)

Kur?an?ın ilk muhataplarına sorsan bir Allah?a inanırlar ve fakat O?nun?samed? olduğunu kabul etmezlerdi. Gökte bir tanrıya inanmakla birlikte, O?nun, tanrılığı alt tanrılarla bölüştüğünü, paylaştığını düşünürlerdi. İşte samed ilkesi bunu reddediyor. Allah?ın tanrılıkta bölünmez, paylaşma ve ortaklık kabul etmez bir bütün olduğunu ilan ediyor. Bunun içindir ki özellikle ilk sureler Allah isminden ziyade O?nun?melekelerine? vurgu yapar. Şunu demek ister: Bir Allah?a inanmak yetmez, O?nun alemle; tarihle, hayatla, insanla, tabiatla dinamik ilişki içinde olduğuna, güçleri, isimleri, melekeleri ile aramızda olduğuna da inanacaksınız? Şu halde?Her kim Allah?ın alemdeki tasarrufunun bin bir çeşit görünümlerine yani?melekelerine? düşman olursa Allah?a düşmanlık göstermiş olur? ne demek anlaşılıyor olmalı?

"insanın burun delikleri" ne kadar muntazam yerleştirilmiş öyle değil mi... secdeye vardığımız zaman rahatça nefes alabiliyoruz..

Adı üzerinde Cebrail Allah?ın konuşma/vayhetme gücünü, Mikail mevsimleri yaratma gücünü, Ezrail ölüm, İsrafil hayat ve yaşam verme gücünü ifade eden özellikleri/melekeleridir. Bu isimlerin zamanla Tanrı?dan ayrı ontolojik varlıklarmış gibi algılandığını görüyoruz. Kur?an yer yer bu muhayyileye hitap etmekle birlikte dönüştürmüş ve hepsini?tek bir Allah?ın? güzel isimlerinde toplayarak?Esmau?l-Hüsna?yı getirmiştir. Bu kültürden hareketle Abdullah , Seyfullah , Nurullah , Nimetullah , Lutfullah vb. Müslüman isimleri doğmuştur.

Varın ispatı, yokun ispatından her zaman daha kolaydır. Bir elma cinsinin yeryüzünde bulunduğunu, bir tek elmayı göstermekle ispat edebiliriz. Halbuki yokluğunu iddia eden kimse bütün yeryüzünü, hatta kainatı dolaşıp, ancak ondan sonra onun yokluğunu ispat edebilir. Bu ise, imkansızlık çapında bir zorluk demektir. Öyleyse diyebiliriz ki; yok, hiçbir zaman ispat edilemez...

Yani?Gördüğü şey Allah?ın kendisi değildi; bilakis Allah?ın gücünün, eşiz güzelliğe sahip görkeminin her yanı kaplaması , yüksek ufuk çizgisinde belirmesi , yaklaşarak iyice sarkması , aralarında iki yay hatta daha da yakın mesafeye kadar belirerek görünmesiydi? demek istiyorlar (Necm; 53/6-9). İşte buna Allah?ın gücü diyoruz. Allah?ın kendisi değil; ondan ayrı bir varlık da değil; bilakis onun güç/konuşma/vahyetme melekesi? Bu melekenin kolay algılanması için?kişileştirme? yapılarak ifade edildiğine dikkat ediniz?

Demek ki?Allah ve ahiret günü? mutlak ğayb olurken ve bunlara sanki görmüşcesine ve sanki gidip de gelmişcesine iman etmemiz istenirken melek, şeytan, iblis, cin ve ruh kavramları ve kıssalar bunlara nazaran mukayyet ğayb olmaktadır.

Bu durumda?İnsanları ve cinleri bana ibadet etsinler diye yarattım? (Zariyat; 51/56) şu demek oluyor: Gördüklerinizin ve görmediklerinizin tümünü iş ve değer üretsinler, kendilerini ifade etsinler, yapsınlar, meydana getirsinler, bunları Ben ile/Benim yolumdan giderek yapsınlar diye yarattım?Çünkü?ibadet? ile?nüsuk? aynı şey değildir.

Kur'an'da Allah hiç bir zaman varlığını ispat etmeye çalışmamıştır! size nooluyor! Bunun yerine Allah'ın sıfatları hakkında bilgi isteyin!

Bu?saffat? sözcüğü de ilginçtir. ?Saf saf, sıra sıra? anlamına geliyor. Şu ayetler üzerinde düşünün: ?Göklerde ve yerde olan kimseler sıra sıra uçuşan kuşlar O?nu yüceltir, hepsinin salatı ve teshibi vardır. Göklerin ve yerin egemenliği Allah?ındır.? (Nur; 24/41-42)? ?Bizden her birimizin belli bir makamı vardır. Elbette biziz saf saf dizilenler, biziz! Elbette biziz o tesbih edenler, biziz!? (Saffat; 37/164-166)?

Herşey ALLAH cc. varlığına delil zaten.. ben delil aramam.. Teslim oldum RABBİM SANA...

Görülüyor ki kiminde?altıyüz kanatlı?, kiminde?semayı kaplayan yeşil kumaş?, kiminde de?kulak memesi ile ensesi arasında yedi yüzyılık mesefa olan biri? olarak resmedilen, birbirinden farklı olmasına rağmen tek bir şeydir: Allah?ın insanda ve alemde tezahür eden melekeleri ve bunun görkemi, büyüklüğü?

Bilmem anlatabildim mi?

Onun için Bu Kitap?la hayat yolculuğuna çıkacaklardan ilk istenen bu?

Bu isimler Allah?ın iş ve oluşu meydana getiriyorken ki melekeleridir. O?ndan gayrı birer ikinci değil. İnsanlar zamanla Allah?ın yapıp edişini, edip eyleyişini bu isimlerle ifadelendirmişler.

soyutun dışında binlerce somut delil de var. bizzat toprağın kendisi delildir. elinden bir şey gelmeyen insanoğlu toprağa, toprak suya, su gökyüzüne, gökyüzü suya, bunların hepsi de yaradana muhtaç. ayrıca bir ufak virüsün koskoca insanı yerle bir ettiği gerçeği insanın acziyetini gösterir. bu acizlikte bir kudret sahibinin olması gerekir ki bu da Allah'tan başkası olamaz.

sadece kafalarını kaldırıp gökyüzüne bakmaları yeterli. ayrıca ne kadar delil sunursansun allaha inanmayan, ortak koşan kafirler yinede allaha inanmazlar. sonuçta peygamber efendimizin ayı ortadan ikiye yardığı halde büyü diyebilen kafirler bunlar..

Bu nedenle ğayb, iman edilecek şeyleri değil; iman edecek kişinin içsel durumunu ifade ediyor. Kur?an?ğayba iman? gibi içine her tür bilinmezliğin girebileceği istismara açık bir kavramı değil; direk?Allah?a ve ahiret gününe iman? gibi apaçık bir ifadeyi boşuna tercih etmemiş. Öyle ya Allah namına söylenenleri test edebileceğimiz elimizde kaya gibi bir metin var. Ğayba iman da ise işin içine cinler, ifritler, periler, ruhlar, bilinemez, görünemez, test edilemez varlıklar giriyor.

her şeye mana bulmaya çalışmayın. burada elimizden geldiğince insan çekmeye çalışıyoruz. bir delil bir insanı yumuşatsa o kardır. ne bu ya herşeye bahane bulanımzı oluyor. ben ispata çalışıyorum. kime ne oluyorsa olsun.

Allah'ın varlığını ispat için deliller sunarak bu konuda bilgisi az ya da inancı olmayan arkadaşları bilgilendirerek sevaba girebiliriz. Bu konuda söyleyeceğim ilk şey görünmeyen ama varlığını bildiğimiz ruhu örnek verebilirim. ya da ışınlar. tv kumanndalarını düşünecek olursak varlığından emin olduğumuz ama göremediğimiz ışınlar tv'yi yönlendiriyor. bunun gibi örnekler çoğaltılabilir.

Kur?an der ki: ?Rabbiniz gökleri ve yeri altı evrede yaratan, sonra görkemli egemenliği ile iş ve oluşu çekip çeviren Allah?tır. Bu yaratma İKİNCİSİ OLMADAN yalnızca kendisinin iradesi iledir. İşte Rabbiniz Allah budur. Şu halde O?na ibadet ediniz. Bu zihin tutulması neden? (Yunus; 10/3)

Allah'ın varlığı hakkında açık bir delil de; Ortada bir sanat var, kendimize bakalım, gözler, kulaklar, koku almak için burun, konuşmak için ağız ve dil, daha nice alat ve cihazatlarımız vs. bulunuyor. Bunlar elbette bilinerek yapılmış, değil mi? Bilinmeyen bir şey yapılamaz, bilmeyen de yapamaz. Demekki bilen biri var, o bilende de bunları ve tüm kainatı yerli yerince bilerek yarattığına göre, artık Rabbimizin varlığını inkar edecek hiçbir delil yoktur. Ortada gözümüzle gördüğümüz mükemmel olarak yaratılmış sanatlar var. Kendilerini göstererek Allah'ın varlığını onlar ilan ediyorlar. Bizler madem varız, madem sanatız, madem bilinerek ve bir ilme dayandırılarak yaratılmışız, o halde biz sanatız bizi de yaratan bir sanatkar vardır. sanatkarsız bir sanat düşünülebilir mi? Sanatın varlığı kendinden çok sanatkarını gösterir, öyle değil mi? O halde Allah'ın varlığını inkar eden ilk önce kendini ve tüm kainatı inkar etmeli. Dediğimiz gibi, sanatın varlığı kendinden çok sanatkarı gösterir.

Karşılaştırmalı olarak ilgili yerleri inceleyin, yerde ve göklerde sıra sıra, saf saf dizilmiş olanların bir takım tabiat varlıkları olduğunu, Kur?an?ın bunlara?yerin ve göklerin melekutu? , ?O?nun görkemli egemenliği? dediğini göreceksiniz. Dolayısıyla?melaiketihi? bununla ilgilidir. O günkü yerleşik ve yaygın din dilinde öyle dendiği için Kur?an bu dil üzerinden konuşmaktadır.

Görülüyor ki din dili, kötülere?şeytan? iyilere?melek? diyerek olayları, durumları, duyguları ve dürtüleri kişileştiriyor. İçimizde olanları, dışımıza çıkarıp harici varlıkmış gibi resmederek, kolay anlaşılır, tavır ve vaziyet alınır hale getiriyor. Metafizik olmakla birlikte gayet canlı ve dinamik bir diyaloji kuruyor. ?Dini tecrübe? bu açıdan bilimsel dil ve metotlardan farklıdır. Bu dili iyi kavramamız gerekiyor.

Ne dersek diyelim insan inanmak istediğine inanır..

Kendisine Allah hitap ederken Peygamberimizin algıladığı/gördüğü şeyin?Allah?ın gücü? olduğunu ve asasında?Cebrail? diye buna dendiğini şu rivayetlerden de anlarız: ?Resulullah buyurdular ki: ?Bu gece Rabbimden bir geldi. -Bir rivayette ise şöyle demiştir: ?Rabbim bana en güzel bir surette geldi? ve?Ey Muhammed!? dedi? (Tirmizi; Tefsir, Sad, 3231, 3232). Yani?Melek/Cebrail olarak bana en güzel surette görünen şey Rabbimin vahyetme gücüydü.? demek istiyor?

Çünkü eski dünya dinleri bir yüce tanrıdan başka ikinci, üçüncü alt tanrılar, yarı tanrılar, cinler, ifritler, tanrının yaratmada yardımcısı melekler anlayışı ile doluydu. Tanrı yaratmayı direk kendisi yapmaz, onlara havale ederdi. Bir kralın ülkesini oğulları arasında taksim etmesi ve bir çok yetkisini onlara devretmesi gibi Yahudi muhayyilesindeki?dört büyük melek? anlayışı da buradan geliyordu. Daha önceki dinlerde yüzlerceyken bunlarda dörde indirilmişti. Kur?an?ın tevhid ilkesi gereği bu, bir tek Allah?ın doksandokuz, bin, üç bin, beş bin, binlerce ismi, niteliği, melekesi, fonksiyonu, kuvveti haline getirildi. Çünkü Allah birdir ve isimleri, sıfatları ve melekeleri ile bölünmez bir bütündür ?

Kur?an?da melek, melekut, mülk, melekutu?s-semavati ve?l-arz kavram ve ifadeleriyle hep bu görkemin ve büyüklüğün anlatılmaya çalışıldığını görüyoruz. Örneğin ?Mülk? suresinin hemen başında şöyle denir: ?Şu görkemli egemenliğin sahibi ne yücedir!? Sonra sure boyunca?bi yedihi?l-mülk?ten örnekler verilir: Hayat ve ölüm? Yedi kat gök?Işık saçan yıldızlarla süslenmiş dünya göğü? İnsanın iç dünyasında olup bitenler?Ürünlerle dolu yeryüzü?Sıra sıra kanat çırparak uçuşan kuşlar?Kulaklar, gözler ve gönüller verilerek inşa edilmiş insan?Ve sure şöyle biter: ?Bir sabah kalktınız sular çekilmiş, kim getirecek size suyu? (Mülk; 67/1-30)

?Allah?ın meleklerle konuşması? ise metafiziği kavratma amaçlı olduğu için teşhis ve intak anlatım sanatları kullanılarak aktarılan Aliya İzzetbegoviç?in tabiri ile?semavi prolog? oluyor.

Yine Hz. Aişe?den: ?Her kim Muhammed Rabbini gördü sanırsa, en büyük yalan irtikab etmiş olur. Lakin muhakkak olan şudur ki, Allah?ın Resülü Cebrail?i ufkun arasını kaplamış olduğu halde görmüştür.? İbn Mes?ud?dan: ?Cebrail?i altıyüz kanatlı veya kanatları semayı yeşil bir kumaş gibi kaplamış halde görmüştür.? (Buhari; Bed?ul-Halk, 1334,1335,1336)

Yani Peygamberimiz Nusaybin?den gelen yabancı bir heyetle görüşüyor. Bu arada bazı sahabeler onu ortalıkta göremiyorlar. Peygamberimiz yabancı heyetle bir süre beraber oluyor. Soğuk bir gün olduğu için ateş yakıp başında oturuyorlar ve sohbet ediyorlar. O arada bir şeyler de yeyip içiyorlar. Peygamberimiz bu yabancı heyetin?izlerini ve kalıntılarını? göstererek işte burada oturduk diye anlatıyor?

Çünkü Allah ve ahiret günü, mahiyetleri itibariyle aşkındırlar . Bunun için Allah dış dünyada bir nesne olmadığı ve de kuşatılamayacağı için, kıyamet de henüz daha gerçekleşmediği için ilmin konusu olamazlar, bilakis imanın konusu olurlar. Zira Allah ve ahiret?alemi? aşmaktadır. Bunun için de?ilmin? nesnesi değildirler. Yani bir şeyin?ilmin? nesnesi olması için ?alemin? içinde olması gerekir. Çünkü alem, ilme konu olanlar alanı demektir.

Yani: Allah gökleri ve yeri, O?nunla birlikte/O?na yardım eden ikinci bir aracı olmaksızın, tek başına yaratmıştır? Ayetteki şefi? bu bağlamda?ikinci? anlamına geliyor. Çünkü ahirette günahkarlara şefaatçi bulunup bulunmayacağı değil; göklerin ve yerin yaratılışı anlatılmaktadır. ?Allah bu yaratmayı yaparken yanında ikinciler veya yardımcılar, aracı tanrılar, yarı tanrılar, tanrısal melekler vs. var mıydı? gibi bir soruya cevap verilmektedir.

Keza rivayetlerde de durumun böyle olduğunu görüyoruz. Çünkü o çağda yerleşik olan din dili buydu. Onlarca rivayet ve hadisi taradım hepsi böyle. Yukarıda hadislerden de örnek verdim, şimdi yer dar, sanırım bu kadar yeter?

Dolayısıyla Kur?an?da bu kökten gelen kavramları tasnif edersek: Mülk güç, melik güç sahibi , meleke güç fiili , melek fiilin mef?ulu , melekut da fiil/yüklem alanı veya sahası oluyor. Yani?el-melik?, ?melekelerini? kullanarak?melaikeyi? ortaya çıkarıyor, bunların tezahür ettiği sahaya de?melekut? diyor. Bunu için de?mülk? O?nun oluyor. Bütün bunların mihverinde Allah var ve hepsi O?nunla ilgili?

Keza Kur?an?a göre cinlerin/şeytanların tabiatı?kavurucu ateştir? (Hicr; 27)?

aslında güzel bir paylaşım. öyle bir gençlik türüyor ki dininden bihaber, onu Yaradan'dan bihaber... bir hadiste; Allah'a yemin ederim ki, Cenab-ı Hakkın senin aracılığınla bir tek kişiyi hidayete kavuşturması, en kıymetli dünya malından, kırmızı develere sahip olmaktan daha iyidir. buyuruluyor... öncelikle şunu söylemek istiyorum bazıları varlığın sadece maddesel olabileceği görüşünü taşıyor... peki basit bir soru soracak olursam ; dişimizin ağrıdığını farz edersek dişim ağrıyor diyoruz değil mi peki böyle bir durum karşısında diş ağrısını maddesel olarak görebilen var mı yani ispatını nasıl yapabilirsiniz? kısaca anlatmak istedim.. Allah hidayete erenlerden eylesin böyle insanları

Kırmızı tüylü develer eskiden Araplar arasında en değerli mallardan sayılırmış.

Keza?Yeryüzünde dolanan seyyah melekler vardır, zikr edenleri gözleyen melekleri vardır, rahmet melekleri, gazap melekleri vardır, ölüm meleği vardır, dağların meleği gelerek şöyle dedi? vb. rivayetler hep tek bir Allah?ın aramızda dolanan gücünü, kudretini, bilmesini, görmesini, sevgisini, merhametini, öfkesini, kızgınlığını, yapmasını, etmesini, eylemesini yani binbir çeşit?melekelerini? kavratmak için kullanılan ifadelerdir.

Örneğin Kur?an melek diye güç sahibi olmayı kastediyor. Allah?ın melekleri, Allah?ın güçleri demektir. Rüzgar, fırtına, gök gürültüsü, yağmur gibi tabiatta varolan kuvvetler? Tabiatta varolan bir takım işlevsel fonksiyonlar? Hatta insanın bir takım ruhi ve psikolojik durumları? Peygamberimizin?Gök gürültüsü meleklerden bir melektir? (Tirmizi; Tefsir 13, Kurtubi; 2/19 tefsiri) demesi bunu gösterir.

Bu konuda İbn Mes?ud?dan şöyle bir rivayet vardır: ?Bir gece O?nunla beraberdik. Bir ara onu kaybettik. Kendisini vadilerde ve dağ yollarında aradık. Bulamayınca: ?Yoksa uçurulmuş veya kaçırılmış olmasın? dedik. Böylece, geçirilmesi mümkün en kötü geceyi geçirdik. Sabah olunca, bir de baktık ki Hira tarafından geliyor. ?Ey Allah?ın Rasülü, biz seni kaybettik, çok aradık ve bulamadık. Bu sebeple geçirilmesi mümkün en fena bir gece geçirdik.? dedik. ?Bana cinlerin davetçisi geldi. Beraber gittik. Onlara Kur?an?ı Kerim?i okudum.? buyurdular. Sonra bizi götürerek cinlerin izlerini, ateşlerinin kalıntılarını bize gösterdi.? (Müslim; Salat, 150, (450); Tirmizi; Tefsir, Ahkaf, (3254); Ebu Davud; Taharet 42, (85).

Yunus Emre?nin?Sordum sarı çiçeğe? ilahisinde çiçekle girdiği diyalog veya Yusuf Has Hacip?in?Kutadgu Bilig? adlı eserinde dört şey: Devlet/adalet/hükümdar , mutluluk , akıl , akibet ?u birbiriyle konuşturması, kişileştirmesi, diyaloglaştırması gibi? Böyle anlatımlar çoktur. Bunlara edebiyatta gerçeküstücü öykülendirme deniyor.

kırmızı deve den kasıt nedir?

Keza?Kim Allah?a; meleklerine, peygamberlerine, kitaplarına ve ahiret gününe iman ederse? de şu oluyor: ?Kim insanla, tarihle, hayatla ve tabiatla iletişim içinde olan Allah?a; alemde tecelli eden güçlerine , tarih boyunca gelen elçilerine , kitaplarına/hitaplarına , gelecekte de hesap soracağına iman ederse? İşte böyle insanlıkla canlı ve dinamik ilişki içinde olan Allah?a iman ederse, bilsin ki, kopmayan bir kulpa yapışmış olur ki asıl iman da budur. Yoksa müşriklerin gökte oturup duran, yarattıkları ile iletişimsiz, yetkilerini alt tanrılara devretmiş, vurdumduymaz tanrısı o?Gökteki?ne (Mülk; 67/16-17) değil?

?Cinn? de etrafımızda uçuşan harici varlıklar değildir. Alem içinde ve fakat?görünmeyen, tanınmayan, yabancı? demektir. Örneğin bugün yeryüzünde bir milyon canlı türü var. Bir zamanlar otuz milyonmuş. Biz ömrümüz boyunca bunların kaçını görürüz? En fazla yüzünü hadi bilemediniz beş yüzünü? İşte deniz altlarında, ormanlarda, ağaç kavuklarında, toprağın altında, kayalıklarda vs. geri kalan bütün göremediklerimiz cindir. Onları da Allah yaratmıştır. Bu manada?ins-u cinn? görünen ve görünmeyen tüm varlıklar anlamında Türkçe?de?sabah-akşam?, ?yaş-kuru? , ?gece-gündüz? dememiz gibi bir deyimdir?

insan gerçekten çok muhteşem gerçekten... düşünen insan için çok delil var...

"göz kapakları ve kirpikler"... bir toz fırtınası olsa hemen gözlerimizi kapatarak göz bebeklerimizi koruyabiliyoruz...

Selametle..

çok haklısın kabul etmek zok güç onlar için ne yazıkkı.. inş uyanırlar tez zmandaa...

görmek ve bakmak.. biz göremeyenlere örnek olsun diyee yazıyoruzzz.. tabikii şüphesiz herşeyde O nun tecellisiz zuhur ediyor

Yani Tanrı bir tanedir ve Tanrılık sadece O?nda toplanmış olup O?ndan kimseye geçmez. Yaratmada, iş ve oluşta kimseyi vekil tayin etmez, bütün her şeyi doğrudan kendisi yapar. Örneğin Yahudi muhayyilesinde geçtiği gibi bitkileri ve mevsim işlerini Mikail?e, ölüm işlerini Azrail?e, vahiy işlerini Cebrail?e, kıyametin kopuşunu İsrafil?e havale etmiş değildir. O?nun?şefi?i yoktur. Bütün bunları direk kendisi yapar?

Görüldüğü gibi şeytan hep insanla ilişkilendirilerek tasvir ediliyor: İçinde dolanır ? Burnunda geceler ? Kalbine atar ? Şu halde?kavurucu ateş? kızgınlık, şehvet, öfke, haset, ihtiras gibi dürtülerin ifadesi oluyor. Demek ki iç dünyamızda ?kanın damarda dolandığı gibi dolanan? öfke, kızgınlık, hırs, haset, ihtiras, şehvet vb. dürtüler kişileştirilerek, canlı bir varlıkmış gibi resmedilerek?şeytan? adını alıyor. Bunlar bizi ve çevremizi ateşin odunu yeyip bitirdiği gibi yer bitirir.

Nedir insanoğlunun aradığı?

?Şeytan? veya?İblis? kavramları da teşhis ve intak sanatı kullanılarak şahıslaştırılıp konuşturulan alemdeki?kötülük durumlarını? ve insandaki?kötülük dürtülerini? ifade ediyor. Yoksa insanın dışında kazma dişli, çirkin suratlı harici bir varlık değildir. Bunu en iyi Peygamberimizin şu sözlerinden anlarız: ?Şeytan, sizin içinizde kanın damarda dolandığı gibi dolanır.? (Buhari; İtikaf, 956), ?Şeytan uyuyanın genzinde geceler? (Buhari; Bed?ul-Halk, 1359) ?Şeytan da, melek de insanoğluna birtakım şeyler atarlar. Şeytanın işi kötülüğe çağırmak, sonu fena ve zararlı olan şeylere teşvik etmek ve hakkı yalanlamak, haktan uzaklaştırmaktır. Meleğin işi hak ve hayra, iyiliğe çağırmak ve kötülükten uzaklaştırmaktır. Kim içinde hakka, hayıra, iyiliğe çağıran bir ses duyarsa bilsin ki bu Allah'tandır ve hemen Allaha hamdetsin. Kim de içinde kötülük ve inkara çağıran bir fısıltı duyarsa ondan uzaklaşsın ve hemen şeytandan Allah'a sığınsın.? (Tirmizi; Tefsir, 2991).

Görüneni bırakıp görünmeyenler üzerinden spekülasyonlar yapmak? Hayatı, ölümü, yeri, göğü, yıldızları, iç dünyasını, uçuşan kuşları, kulakları, gözleri, gönülleri vs. atıp tutmaların konusu yapmak, yani bunlar üzerinden ğaybı taşlamak! Oysa böyle yapanları bekleyen alevli bir ateşten başkası değildir (Mülk; 67/5): ?Tepelerinde sıra sıra kanat çırparak uçuşan kuşları görmüyorlar mı? (Mülk; 67/19).

?Ğayba iman? deyimine şartlandırılmış zihinler ise, meseleyi, makalede ortaya koymaya çalıştığım gibi?mutlak ğayb? ve?mukayyet ğayb? diye ikiye ayırarak anlamayı deneyebilirler. Fakat Kur?an?ın?bi?l-ğayb? ifadesine özel bir anlam vererek kendi iç literatüründe?içtenlikle, görmeden, görünmeyen yerleri iman? anlamında kullandığını da bilin. Kur?an?da geçtiği yerlerin tamamında böyle; bir tek istisnası bile yok.

?Ruh? da yeni Eflatunculuktaki gibi bedene girip çıkan bir cevher değildir. Yaşam, can, hayat veren demektir. Maddi ve manevi iki anlama gelir. Maddi anlamı soluduğumuz havadır ki bize can verir, hayat bahşeder. Manevi anlamı sevgi, merhamet, iyilik, güzellik, doğruluk, dürüstlük gibi değerler aşılayarak insanı canlandırır. Çürümüş, kokuşmuş, çamurlara batmış, hastalıklı kalplere hayat bahşeder. Bununla körler görür, sağırlar duyar, çamurlarda sürünen bir halk kendine yepyeni bir gelecek yaratır. Vahiy bu manada İsa?nın söyleminden de anlaşılacağı gibi canlandıran, hayat veren anlamında Kur?an?da ruh olarak ifade edilmiştir?

Her zaman "var" olan şeylerin ispatı daha kolaydır "yok" olanlardan...

Demek ki bu isim ve sıfatlar Allah?ın?melekeleri? oluyor. O?ndan ayrı ontolojik varlıklar değil; O?nun kendisi de değil; alemde yani tarihte, hayatta, tabiatta ve insanda tecelli eden iş ve oluşu, yapıp edişi, edip eyleyişi?

Şu halde İslam maneviyatı?Allah?a ve ahiret gününe? içtenlikle, en içteki/kayıptaki yerlerimiz olan kalp, yürek ve gönül ile imana dayanıyor. Diğerleri bu dayanaktan kuvvet buluyor.

?Cinlerle konuşmak? da aslında insanın kendi kendisiyle konuşmasıdır. İçinden gelen tanımlayamadığı ses ve dürtüleri kendi dışında bir varlıkmış gibi resmetmesi ve kendisine onun hariçten hitap ettiğini sanmasıdır. Bu durumda cinn, insan beyninin yarattığı bir kişileştirme oluyor.

Herşey bir yaratıcıyı işaret ederken ben durupta Allah vardır arkadaşlar çünkü;...

Masumiyet,

İmtihanın en büyük maksadı, bilenlerle bilmeyenleri, çalışkanlarla tembel olanları, aklını kullananlarla kullanmayanları birbirinden ayırt etmektir. Buna göre, eğer gök yüzünde?La ilahe illallah? Allah?tan başka hiçbir ilah yoktur? yazılarak, aklın iradesini elinden alacak şekilde insanları Allah?a iman etmeye zorlayan açıklıkta bir imtihan olsaydı, Hz. Ali gibi ilmin zirvesinde olan bir kimse ile cehaletin sembolü haline gelmiş Ebu Cehil aynı seviyede kalmış olacaklardı. Hz. Ebu Bekir gibi dürüstlük ve samimiyetin simgesi olan bir kimse ile, yalancılıkla ün yapmış Müseyleme-i kezzap gibi bir yalancı aynı noktayı paylaşmış olacaklardı. Bu ise, imtihan sırrına aykırıdır.

Cebr-El: Tanrı?nın gücü? Azra-El: Tanrı?nın durduruşu/engelleyişi? Mika-El: Tanrı?nın övülüşü, tesbihi? İsraf-El: Tanrı?nın soluğu, nefesi? Samu-El: Tanrı?nın işitişi/Tanrı?yı duyan? İsra-El: Tanrı?nın yürüyüşü/Tanrı ile yürüyen? Rafe-El: Tanrı?nın yüceliği/Tanrı?ya yükselen? Bunların hepsi İbranice? Böyle yüzlerce isim var. Yahudi isimleri genellikle böyledir.

Bütün bunlar Allah?ın güç ve kudret?melekelerinin? tezahürü sonucu olan yerin ve göğün?melekutu?dur . Allah işte bu görkemli egemenliğin sahibidir : ?Haydi, çevir gözünü, bir kusur görebiliyor musun? Sonra tekrar tekrar bak, aradığını bulamayacak, yorulup aciz kalacaksın!? (Mülk; 67/3-4)?

zaten bu başlığı inananlar için açmadım. inanmayanlar için açtım. bir kişinin zihninde soru işareti oluşturup Allah'ı araştırmasına vesile olsak o kar diyerek açtım.

demek istemiyorum..