Arş-ü ferş-ü yerde gökte ne ki var

Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?

Sohbeti sultan senindir bu gece

Hem sekiz cennet kapısı açtılar

Bir acep nur kim güneş pervanesi

Hak selam etti sana ey Mustafa

Türkçe İslam dili olmasa böyle bir metni yazmak ta imkan dahilinde olmazdı... Baştan sona Türkçenin ne olduğunu özetleyen bir metin...

Bile yazdım adım ile adınıı

Her ne türlü kim saadet vardürür

Merhaba ey kan-i irfan merhaba

Kaldı anın ile nice ruzigar

Rah-ı aşk sanma gafil serseri

Gördü kimin kırk burak otlar heman

Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal!

Gül cemalin gülşen etdi alemi

Ol vasiyyet kim derim hem tuta

Ey cemali gün yüzü bedr-i münir

Ol gece durmadı ceylan eyledi

Bazıları derler ki ol üç dilberin

Ermedi evvel gelen bu devlete

İki rekat kıldı Aksada namaz

Ey hatabuşu atası çok kerim

O zaman yükselerek arşa değer belki başım!

Ol sadeften doğdu ol dür danesi

Bilmezem bu yollrı ben nideyim

Vardı erişti ol ulu hazrete

Canı, cananı, bütün varımı alsın da Huda,

Mustafayı birbirine muştular

Ol habibime ilet binsin ana

Yüreğin zahmine merhem urayım

Sıdk ile anın rızasına kıl taleb

Biri damında dikildi Ka'benin

Dediler giydin saadet tacını

Dedi ana Rahmeten lil alemin

Türkçenin hali ile Türkiye?nin hali birbirinden kopuk şeyler değildir. Bu topraklar üzerinde yaşamış insanların vaktiyle ehil ve mühim insanlar olarak konuştukları Türkçenin bugün geldiği vaziyet, yine bu topraklar üzerinde halen yaşamakta olan insanların ehliyetlerinin ve ehemmiyetlerinin geldiği vaziyetle murtabıttır. Kötü Türkçe konuşanların Türkçenin kendilerine ne kattığını bilmeyen insanlar olduğunu söylüyoruz. Bizler?olmamış olmaz; olmuş, olmamış olmaz? düsturunca, kavlimize sahip çıktığımız takdirde bu toprakların ruhuyla yeniden buluşabileceğimizi, elimizden türlü yollarla alınmış olan lisanımızı geri kazanabileceğimizi biliyoruz. Türk'ün tarihi bir rol olduğunu bilerek işe başladığımız takdirde?Türk-çe? konuşmanın, yani?Türk?e yakışan şekilde? konuşmanın ancak bu rolü benimsemekle mümkün olduğunu göstermiş olacağız. Türkçemizi geri kazanmamız, Müslüman olarak, kafirle çatışmayı göze alma tavrımızı elden bırakmayışımızla mümkündür. Türkçe konuşmak sadece gramer ve kelime dağarcığı meselesi değildir. Türkçe konuşmak aynı zamanda Türkiye?de ve dünyada olup biten şeyler hakkında doğru bilgilenmeyi de kapsar.

Cennetimi anlara kıldım nasib

Aşık isen aşk oduna durma yan

O benim milletimin yıldızıdır parlayacak!

Sevdi anı ol kerimü girgidar

Kimi Hakka secde kılmış ba huşu

Nagehan bir ün işitti kulağım

Bildim anlardan ki ol halkın beyi

Maverasından dahi yok aahım

Ümmetinden olmak için idi ol

Cümlesin ashabına verdi haber

Evvel andık anı kim evveldir ol

Mustafa nurunu evvel kıldı var

Allah adı olsa her işin önü

Liyk varıp davet et kullarımı

Bu gice şadan olur erbab- dil

Kim vücuda gele ol hayrül enam

Kaldı Cebrail makamında hemin

Kim yakin oldu cihana gelmeği

Merhaba ya muhammed dediler

Lezzeti dahi şekerde yok idi

-Kahraman Ordumuza-

Dediler ey kıble-i İslam-ı din

Hazretine nice anlar yol bula

Hem Muhammed gelmesi oldu yakin

Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.

Anesi anda neler gördü neler

Kudretin izhar edüp hem ol Celil

Fışkırır ruh-ı mücerred gibi yerden na'şım;

Aldı ol şah-ı cihanı ol zaman

Vacib oldu cümle işte her kula

Ger eremezsem visaline anın

Raksa girdi şevk ü şadından felek

İsm-i pakin pak olur zikreyleyen

Bu senin oğlun gibi kadri cemil

'Ol!' dedi bir kere var oldu cihan

Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal!

Şit doğdu ana nakletti bu nur

Haşre dek ger denilirse bu kelam

Ya Habiballah bize imdad kıl

Debrenür dudakları söyler kelam

O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım.

Bir kez Allah dese şevkile lisan

Birbirine muştalayıp her melek

Senin olmaz mı dü alem eş şerif

Andan oldu her nihan-ü aşikar

Ümmühanı evine geldi heman

Aşk ile, derd ile edin es-salat

Zatıma mir'at edindiğim zatını

Cümle mahlukattan kim evvel ola

Nola kim görsem cemalin dediğin

Dedi gördüm ol Habibin anesi

Narı cennet kıldı ana ol Celil

Yahşi hu, gerekli adet vardürür

Hüznile can ü ciğer dağladığın

Sonra Havva alnına nakletdi bil

Merhaba ey rahmeten lil'alemin

Gösteriserdir sana didar-ı Hak

Çün temenni kıldılar Haktan bular

Bir avuç toprağa minnet eyledin

Ademe kıldı feriştehler sücud

Biri meşrık biri mağribde anın

Merhaba ey çaresizler eşfai

Ol gice kim doğdu ol hayrul beşer

Durdu anda dahi nice ayü yıl

Cennete var dedi Cebrail Hak

Lik Ahmed ekmelü efdaldürür

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım;

Sen inilersin, canın ne sezer?

Ben sana aşıkı olucak ey latif

Bu ezanlar-ki şehadetleri dinin temeli-

İşbu heybetten Amine hub ru

Hizmet kıldığımız izzet yeter

Çünkü Hak evvelliğin bildik ayan

Cebrailin durağıdır ol makam

Dediler oğlun gibi hiç bir oğul

Bu gelen ilm-i ledün sultanıdır

Dedi Cebraile ol şah-ı cihan;

Vasfını bu resme tertib etdiler

Söz uzanur eğer kalanın der isem

Dedi kim gelsin konuklarım anı

Her murada erişir Allah diyen

Akibet maşuka anı er görür

Geldi üç huri bana oldu ayan

Ümmetim dedi sana çün Mustafa

Esselatü vesselamü aleyke Ya Habiballah

İşimi veleyl-ü nehar üş zar eder

Doğacaktır sana va'dettiği günler Hakk'ın,

Sünnetin tut ümmeti ol ümmeti

Öyle emretmiş idi ol bi niyaz

Ey şefaat kan-ı Ahmed dediler

Çevre yanıma gelip oturdular

Ruhumun senden İlahi, şudur ancak emeli:

Durdu yerinden hemanden Mustafa

Belki katmer nesnedir vermek seri

Allah adın zikredelim evvela

O benimdir, o benim milletimindir ancak!

Gel beri ey aşk od'una yanıcı

Mis gibi kokusu canlarda tüte

Yemez, içmez, kalmamış hiç takati

Çünkü kamusun görüp geçti öte

Ger Muhammed gelmeseydi aleme

Çünkü ol mahbub-i Rahman ü Rahim

Miracı Hazreti Peygamber

Secdede başı dili tahmid eder

Anlayamazdım ne derdi ol hümam

Gece gündüz işleri isyan kamu

Buldu bağ-ı marifet ayn-i kemal

Erdi İbrahimi İsmaile hem

Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal.

Amine eder çü vakt oldu tamam

Yaradılalı cihan gelmiş değil

Dedi Cebrail nedir ağladığın

Hem hava üzre döşendi bir döşek

Hem dedi kim ya Muhammed ben seni

Anda iken nagehan ol yüzü ak

Bilürem göremeğe doymazsın beni

Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.

Ümmühanın evine vardı gece

Bir zaman aklı gidüp geldi geru

Bir murassa taç ve bir hulle kemer

Ol Kerimü ol Rahimü ol ilah

Aşk ile gel imdi Allah diyelim

Kıldı Ademle müzeyyen alemi

Ceddi olduğiçün anın hem Halil

Merhaba ey has-ı mahbub-u Celil

Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.

Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım.

İstiklal Marşı

Sensin ol sultan-ı cümle enbiya

Gel beru maşukuna er göreyim

Süleyman Çelebi

Yanarım baştan aşağı ey ulu

Bundan hatmoldu benim seyrangahım

Hem vesile olduğu içün ol Resul

Var iken ol yok idi ins-ü melek

Türkçeden İslam'a Giriş

Senin için yaratıldı nüh felek

Gel gidelim Hazrete ya Mustafa

Hem dahi al bir burak-ı muteber

Zemzem ile doldu kevn ile mekan

Ol hümayun bahtı ol kadri yüce

Hak Tela ne yarattı evvela

Baki yoldaşın yeyip içip gezer

Katılırsınız yada katılmazsınız, bence yerinde tespitler...

Merhaba ey Padişah-ı du cihan

Kimde kim aşkın nişanı vardurur

Anın alnında tecelli kıldı nur

Merhaba ey derde derman merhaba

Essalatü vesselamü aleyke

Yüz yere vurmuş ve secde kılmış ol

Dert ile göz yaş ile ah edelim

Bastığın yerleri 'toprak' diyerek geçme, tanı!

Hem kaldırmış parmağın tehvid eder

Bu giceye can verir eshab-ı dil

Çün göründü bana bu işler ayan

Senin için oldu kavnile mekan

Nüh felek ta kim tutalıdan nizam

Bu durur kim olan makbul ümmetim

Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!

Her birisin edeyim nerden nere

Sen şehid oğlusun, incitme, yazıktır, atanı.

Bi hurufu lafs-ı sazt ol padişah

Ulu devlet buldun ey dildare sen

Yaradılmış cümle oldu şadüman

Çün ezelden bana aşk oldu delil

Merhaba uşşaka saki merhaba

Eyleyem bir derde bin türlü deva

Verdi Hak maksudunu kılma firak

Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal.

Birliğine cümle ikrar eyledi

İşbu resm ile müselsel muttasıl

Sevdiğin can ile mabudun benem

Gece gündüz durmayıp istediğin

Yüreğim içinde eridi yağım

Gam gidip alem yeniden buldu can

Çevre yanın isteyü kıldı nazar

Kim beni ol bir dua ile ana

Rah-ı aşkta kim sakınır canını

Bildim anlardan kim ol halkın yeği

Alemin üstüne rahmet saçtılar

"Dilimize doladığımız şeyi başta da söyledik, sonda da söylüyor olacağız ki Türkçe bir kavmin dili değildir. Türkçe İslam dilidir. Müslüman olmadan Türkçe konuşulamaz, konuşulan şey Türkçe olamaz. Bunun için burada öğrenilmesi, anlaşılması, kavranılması gerektiğini beyan ettiğimiz şeyleri öğrenmek, anlamak ve kavramak duasına müracaat edeceğiz. İstiklal Marşımız bize sadece dua ederek var olabileceğimizi, ?olma?nın?vatan sahibi olmak?tan başka bir şey olmadığını öğretiyor. Türkçenin İslam dili olduğunu anlamayanlar?vatan?dan ve?millet?ten bahsedemeyecekleri gibi, Türkçenin bu esaslarını reddederek Türkçe konuşulabileceğini iddia edenler "hiçbir şey" diyemezler. Biz, söylememiz gereken hiçbir şeyi söylemekten geri durmayacağız."

Geldi Refret önüne verdi selam

Kıldı o nur anın alnında karar

Ümmetin olduğumuz devlet yeter

Bizim ilk marşımız ise 1410'da Osmanlı'nın Ankara Savaşını kaybetmesi sonrası Süleyman Çelebi tarafından milli birliğe çağrı olan Mevlid-i Şerif'tir... Dikkatli olursanız İstiklal Marşında yapılan çağrı ve beklenti Mevlid-i Şerif'te de vardır...

Kim tehlil ü kimi temcid okur

Ol zamandan bilmezem kim nolmuşam

Mehmet Akif ERSOY

Arşü ferşü ayü güm hem nüh felek

Nur-i çeşm-i evliya vü asfiya

Uruserem terkini can ü tenin

Şerbeti karşımda tutdu huriler

Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet,

Gerçi kim bunlar dahi mürseldürür

Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın.

Ger dilersiz, bulasız od-dan necat

Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli.

Kimi tesbih ü kimi tahmid okur

Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak

Ya Muhammed ben sana kıldım ata

Ver salavat sen de ana bul safa

Ol zaif ümmetlerin hali ne ola

Aşk durur bana yemek, içmek hemin

Doğuserdir senden ol hulki hasen

Ya İlahi ümmetim ver- gil bana

Hayret içre kalmış idim ben heman

Ey nübüvvet mührünün sen hatemi

Her biri bir türlü taatte kamu

Ciğerini dert ile hun eylemiş

Hakkıdır, Hakk'a tapan milletimin istiklal!

Kimse layık olmadı bu ri'fate

Enbiya ervahı karşı geldiler

Bir anaya vermemiştir ol Celil

'Olma!' derse, mahv olur ol dem heman

Nura gark oldu semavat ü zemin

Huriler aldı tasavvur kıldı ol

Gel Habibim sana aşık olmuşam

Edemedim kendimi nurdan fark

Cenneti başıma aşkı dar eder

Ol zamandan bilmezem sağu solum

Her biri kutladı mi'racını

Arşımı seyreylesin görsün beni

Leyle-i kadr idi o gece meğer

Pes makamında dur imdi sen heman

Şefiul'usati fi yevmil'arasat, Hazreti-i Ahmedü Mahmudu Muhammed Mustafa ra Salevat

Cümle alem yok iken ol var idi

Hem penahı bende-vü azadenin

Cebrail eder buraka ey burak

Kim Muhammet ümmetinden olalar

Üslub-u beyan ayniyle insan. Türk Milleti Türkçe ile bu topraklarda doğdu. Toprağın ruhu ile insanın kavlinin buluşması, bu topraklarda konuşulan dilin Türkçe olmasını, bu toprakların Türk vatanı olmasını, bu vatanın Türk Milletine ait olmasını temin etti. Türkçe, Müslümanlığı üzerindeki titizliği ve Müslümanlığından duyduğu memnuniyeti elden bırakmayanlara, bu karakterinin mükafatı olarak verilmiş bir lisan olarak doğdu. Biz bir millet oluşumuzu ve bir vatana sahip oluşumuzu Müslümanlığımızdan başka hiçbir şeye borçlu olmadık. Bu en başta böyle idi, hep böyle idi, halen de böyledir.

Asiye'ydi biri ol meh-peykerin

Ebediyyen sana yok, ırkıma yok izmihlal;

Biz anadilimizin Arabi olduğunu söylediğimizde huzursuzluk duyanlar, bizden izahat beklemeden önce kendi rahatsızlıklarının sebebini izah etmek durumunda olacaklardır. Arabinin anadilimiz olduğunu beyan ederken esas aldığımız bağlardan başkaca nesep bağlarını kendilerine esas alanlar İslam dışındaki bir şeyleri koruyarak güç temin ettiklerini düşünenlerdir. Meşhur bir anekdot olarak hacca giden köylünün?Arapların ezanı Türkçe, Kur?an?ı Türkçe ama konuşmaya gelince karıştırıyorlar.? demiş olması anadilimizin Arapça değilse de Arabi olduğunun bir ifadesidir. Biz Türkçeyi Müslüman olduğumuz için konuşuyoruz. Arapça ve Farsça menşe'li olmayan kelimeleri de biz Müslüman olduğumuz için, itikadımızın gerektirdiği şekilde söylüyoruz. Türkçeden İslam?a Giriş?i teklif ederken bunun örneklerini hem görecek, hem de göstereceğiz.

Kim yakın oldu cihana gelmeyi

Her biirnden türlü hikmet gördü ol

Hep gök ehli cümle karşı geldiler

Tarfetül'ayn içre ol şahı harem

Her ne vaki oldu ise serseter

Allah adın her kim ol evvel ana

Vakt erişdi hefte vü eyyam ile

Adı Sündüs, döşeyen anı melek

Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,

Oldu zail zulmet-i cehl-ü dalal

Evveline bulmadı hiç akl yol

Nur ile alemleri eyler latif

Deveti Rahmandurur eyle yirak

Bunca izzet kıldı Hak ecdadına

Biri Meryem hatun idi aşikar

Dinle imdi kılayım sun'un beyan

Ey risalet tahtının sen hatimi

Sün ile bunları, ol var eyledi

Gerçi zahir cennet içinde duraram

Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar.

Geldi çün ol rahmeten lil'alemin

Evvelin ol evvelidir biguman

Bu gece zahir olur esrar-ı Hak

Arkamı sıvadı kuvvetle heman

Aşk ile, derd ile edin essalat'

Kim garibem bunda kande gideyim

Üç alem dahi dikildi üç yere

Hakkıdır, Hakk'a tapan milletimin istiklal.

Mustafa nurunu alnından kodu

Bu gice ol gicedir kim, ol şerif

Ol kaçan görse gerek cananını

Ger Muhammed olmaya idi ayan

Geldiler lutf ile ol üç mehcebin

Yürü kim meydan senindir bu gece

Gördü gök ehli ibadettre kamu

Her işi asan eder Allah ana

Ta ki vardı Sidreye erişti ol

İnsanları insanlardan ne anladıkları sebebiyle değil, ne konuştukları sebebiyle tefrik edebiliriz. Bu manada Türkçe diye bir şey doğmuş ve bu Türkçenin doğuşuyla beraber milli bir haslet olmuştur. Türkçe doğarken Türk Milleti oluşmuş, tekevvün etmiştir. Bunun müşahhas yanı, Türkçe dediğimiz şeyin bilhassa Yunus Emre?den önce tekkeler, zaviyeler ve medreselerde; Yunus Emre?den sonra da yine Kur?an ve Hadis bilgisi ışığı altında doğmuş olan dil olmasıdır. Türkçe dediğimiz dil Arap sarf ve nahvini bilen insanların hayatlarını itikatlarına uygun bir şekilde idame ettirme gayretleriyle kavuştukları dildir. Bizim XIII. asırdan itibaren dilimizin teşkilinde neye inandığımız, niçin amel ettiğimiz tayin edici olmuştur ve buradan Türkçe doğmuştur. Türkçe dediğimiz dil ahalinin, avamın dili değildir; avam, bilenlerden o dili öğrenmiştir. Yani bu Türkçe, -tıpkı Latince gibi- yüksek tabakanın kendi aldığı eğitim ve terbiye gereği kelimelere yüklediği mana ile vücut bulmuş bir lisandır. Bizim dilimiz içine Arapça, Farsça doldurulmuş bir Türkçe değildir. Tam tersine Arapça ve Farsça bilen insanların bir ifade imkanı üretmesi sonucunda doğmuş bir dildir. ?Saf Türkçe? olduğu söylenen kelimelerimiz dahi Arapça sarf ve nahiv bilindiği için bir form, bir biçim almıştır. Biz o dili konuşuyoruz. Bu vetirenin nasıl cereyan ettiğini anlamak isteğimiz, Yunus Emre?den önce konuşulan şeylerin Yunus Emre ile birlikte nasıl bir mecraya girdiğini öğrenmemizi gerekli kılıyor. Türkçenin Yunus Emre?den önce konuşulan şeylerden tefrik edilebiliyor olması, Türklüğün Rasulullah?ın risaletindeki yerinin iyice kavranmasıyla mümkün olabilecektir. Bunun için, dünyaya gelen çocuklarımıza okuduğumuz ezanın ve kametin, anadilimizin Arabi olması titizliğinden başka bir amaca matuf olmadığı anlaşılmalıdır.

Birliğine bunları kıldu delil

Söyleşirken Cebrail ile kelam

Dest-girisin kamu üftadenin

Hem ana çok kıldı ol lutf issi cud

Sidreye gitti vü getirdi heman

Çok alametler belirdi gelmedin

Bizim Türkçe tavrımızın bir yanı da yazımızın elimizden alınmış olduğu bilinci ile işe başlamamızdır. Türkçenin bugünkü vaziyetinin müsebbipleri arasında, kullanmakta olduğumuz alfabenin bizi hangi kelimeyi neden kullandığımızı, nasıl kullanmamız gerektiğini ve hatta bu kelimelerin ne manaya geldiğini bilemez hale sokmuş olması da yer almaktadır. Türkçenin nasıl konuşulabileceği meselesi Türkçenin nasıl yazılabileceği ve nasıl okunabileceği meselesinden ayrı tutulamaz. Türkçenin bizatihi bir değer olmanın dışında, değer artırıcı bir yönünün olması okuma yazma bilmenin bizim için taşıdığı ehemmiyeti de ortaya koymaktadır. Biz, anlaşılmaya değer şeyi anlamış olan insanların, başkalarının telkinleri ile hareket eden insanlardan çok daha yukarıda olduklarını biliyoruz. Yazımızı bilme gayretimiz bizi bu imtiyaza kavuşturacaktır. Bu imtiyazın elde edilmesinde şiirle irtibat kurmamız ve bu irtibatımızın kuvvetlenmesi Türkçe şuurumuzun kuvvetlenmesi manasındadır. Çünkü Türk dili, Türk şiiriyle doğmuş olan bir şeydir ve eğer Türk şiiri gücünü kaybedecek olursa Türkçeden söz etmek mümkün olmayacaktır.

Görmedi oğlun tazarru kıldı çok

Kardan ak idi ve hem soğuk idi

Fatiha ihsan ede ben kuluna

Ta Cenab-ı Ahmede geldi heman

Kimi kıyamda kimi kılmış rüku

Son nefes didarın ile şad kıl

Kimisini aşk-ı Hak almış durur

Mevlid-i Şerif

Daği doğmadan göründü mucizat

Bir metin olarak İstiklal Marşımız da bunu destekliyor...

Dinle gel mir'acın ol şahın ayan

Hak Teala çün yaratdı Ademi

Korkarım ki yerleri ola tamu

Bu gelen aşkina devreyler felek

Kutlu olsun sana mir'ac-ı güzin

Mustafaya söledi bi iştibah

Gözlerinden yaşı ceyhun eylemiş

Cümle anın dostluğuna adına

'Bil habibim nurudur bu nur dedi'

Üç melek gördüm elinde üç alem

Birdir ol birliğine şek yokdürür

Değmesin ma' bedimin göğsüne na-mahrem eli!

Kim mübarek hatırın bulsun safa

Ey azizler işte başlarız söze

Gördü gitmiş huriler hiç kimse yok

Ol mübarek nuru tergib ettiler

Kahraman ırkıma bir gül... ne bu şiddet, bu celal?

Kendüyi maşuka aşık sanıcı

Yanar isem yanayım ben ey Halil

Der ki ey Mevla yüzüm tuttum sana

Çünkü nurun ruşen etdi alemi

Olmayıserdi zemin ü asuman

Kodu tacı başına ol pür safa

Amine hatun Muhammed annesi

Enbiya ervahına oldu imam

Geldi bir ak kuş kanadiyle revan

Dedi kim mahbubu matlubun benem

Batılıların bilhassa XIX. asırda dillerin tasnifine dair çabaları halihazırda Batılılarca üzerinde durulan meseleler olmaktan çıktığı halde mevcut dil teorileri o çürük temeller üzerine bina edilmeye devam etmektedir. Türkçenin Ural-Altay dil grubunun bir üyesi olduğunu söyleyenler de, dilin konvansiyonel bir varlık olduğu yönünde görüşler öne sürenler de, İslam dili Türkçenin itikadımızın ta kendisi olduğu hakikatini gölgede bırakmak isteyenlerdir. Esas meselenin dilleri ve milletleri Allah?ın yarattığını kabul edip etmeme meselesi olduğunu biliyoruz. Yine biliyoruz ki, Batılıların tahlil ve tasniflerini esas alarak Türkçeyi öğrenmek asla?Türk-çe? bir tavır olmayacaktır.

Ta olunca Mustafa'ya müntekil

Aldı cebrail burakı ol zaman

Şöyle kim eflaki seyran eyledi

Ol Rebiul evvel ayı nicesi

Hakk Teala rahmet eyleye ana

Birisi hem hurilerden bir nigar

Ey habibim nedir ol kim diledin

'Medeniyet!' dediğin tek dişi kalmış canavar?

Arşımı seyreylesin, görsün beni

Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.

Merhaba ey Hakk'dan olmayan cüda

Muntazırdır anda ashab-ı safa

Aşık oldu görmeden bu kulağım

Merhaba ey sırr-ı fürkan merhaba

Hak sana verdi mükemmel eyledi

Söylediği sözü ol dem anladım

Merhaba ey bülbül-i bağ-ı Cemal

Biz kamumuz kullarız sen şahsın

Gökler açıldı ve feth oldu zulem

Pes geçip Mihriba ol hayrü'l enam

Her cerihamdan, İlahi, boşanıp kanlı yaşım;

Ey yaradılmışların sultanı sen

Merhaba ey kudreti ayn-ı Halil

Sanmagil bu yerde sen garib

Ola kim rahmet kıla ol padişah

Rahmeten lil'alemindir mustafa

On ikinci gice isneyn gecesi

Cebrail dedi Resule ey Habib

İns ü cinnü, hur ü cennet hem melek

Dökülür cümle günah misli hazan

Bir seda birden yürekler deldiler

Çünki Abdullah'dan oldu hamile

Geldi Kudse erdi vü bastı kadem

Göklere dek nur ile doldu cihan

Bu gelen tehvid-i irfan kanıdır

Gerçi yanlış söyleyenler çok dürür

Her kim diler bu duada buluna

Ademin Hak tevbesini kıldı kabul

Bir vasiyet kılarız illa size

İçtim anı oldu cismim nura gark

Ya Muhammed deyuben çağırdılar

Kabe gibi kıldılar evim tavaf

Merhaba ey asi ümmet melcei

Eğer geçem bir zerre denlu ileru

Bunu sana verdi Allah dediler

Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.

Hergiz ebter olmaya anın sonu

Kulağım ağzına verdim dinledim

Vardı nur anda karar etti hemin

Ya İlahi hazretinden hacetim

Çağrışuben dediler kim merhaba

Berk urup çıktı evimden nagehan

Valehü hayran'ü mest kalmış durur

Ban böyle emredübtür Zülcelal

Tarfet-ül ayn içere ol Fahri cihan

Sana cennettten getirdim bir burak

Yaradılmıştan mufaddal eyledi

Ey gönüller derdinin dermanı sen

Pes Muhammeddir bu varlığa sebeb

Ahirin hem ahiridir cavidan

Cümle halkı sana bemde kılmışam

Yarılıp çıktı divardan nagehan

Sahibü'l hullet-i vettaç, verakib'ül büraki fi leyleti'l mir'ac Hazret-i Ahmed-i Mahmud-ü Muhammed Mustafa ra salevat

Sundular bir cam dolusu şerbeti

Mustafaya izzet ikram kıldılar

Ta nasip ola sana Hak rahmeti

Merhaba sensiz şefia'l müznibin

Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı.

Dilimize doladığımız şeyi başta da söyledik, sonda da söylüyor olacağız ki Türkçe bir kavmin dili değildir. Türkçe İslam dilidir. Müslüman olmadan Türkçe konuşulamaz, konuşulan şey Türkçe olamaz. Bunun için burada öğrenilmesi, anlaşılması, kavranılması gerektiğini beyan ettiğimiz şeyleri öğrenmek, anlamak ve kavramak duasına müracaat edeceğiz. İstiklal Marşımız bize sadece dua ederek var olabileceğimizi, ?olma?nın?vatan sahibi olmak?tan başka bir şey olmadığını öğretiyor. Türkçenin İslam dili olduğunu anlamayanlar?vatan?dan ve?millet?ten bahsedemeyecekleri gibi, Türkçenin bu esaslarını reddederek Türkçe konuşulabileceğini iddia edenler "hiçbir şey" diyemezler. Biz, söylememiz gereken hiçbir şeyi söylemekten geri durmayacağız.

İçlerinden bir burak ağlar kati

'Ger dilersiz, bulasız oddan necat

Ölmeyip İsa gök'e buldu yol

Ne muradın var ise kılam reva

Türkçe konusunda güzel tespitler yapılmış...

Ma'nide narın azabın görürem

Merhaba ey mah-ü hürşid-i Hüda

Ta gelüben göreler didarımı

Şüheda fışkıracak toprağı sıksan, şüheda!

Cebrail çün cennette vardı revan

Açmayam ben bundan öte perrü bal

Sallü aleyhi sellimü teslima

Kıldı dünyayı cemalinden naim

Çekti ol demde burakı Cebrail

Tac-i izzet ermez idi Ademe

Yüzüne müştakdürür ins ü melek

Nice haşr ola, bu olmaya temam

Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.

Bir düşenbih gecesi tahkik haber

İndiler gökten melekler saf ü saf

Merhaba ey can-ı baki merhaba

Susadım gayet hararetten kati

Bizim Müslüman olarak Türkçe aracılığıyla Yaratıcımızla böyle canlı bir bağı koruyor olmamızın kendileri için tehlike doğurduğunu gören insanlar, bu tehlikeyi bertaraf etmek ve bizi kendilerine benzetmek üzere bir faaliyet yaptılar ve müthiş başarılı oldular. Günümüzde de?Tek Vatan, Tek Millet, Tek Bayrak!? sloganıyla işlerini yürütenler?Tek Lisan?dan bahsedemiyorlarsa bunun sebebi, lisanın hangi lisan olduğu söylendiğinde; milletin hangi millet, vatanın kimin vatanı, bayrağın hangi bayrak olduğunu da ifade etmek zorunda kalacak olmalarıdır. Türkçenin bu manada tayin edici bir yeri olduğu da bilinmelidir. Türklükten vazgeçmek Türkçeden vazgeçmekle eş anlamlıdır, diyoruz. Bizim teklifimiz tam da bugünün meselesidir. Bugün, Türkçenin yaralandığını, çarpıtıldığını, yetersiz söylendiğini dile getiren bazı kimselerin, Türkçenin tamamen ortadan kalktığını ifade etmekten kaçınmaları, bunun ifade edildiği takdirde mutlaka bir tedbir alınması mecburiyetinin gündeme geleceğinden endişe etmeleri dolayısıyladır.

Gördü kimbir köşede hayrü'l-beşer

Verdiler bana selam ol dem hemin

Dedi bırk bin yıl durur kim ya emin

Gönlümüz içinde ruşen mahsın

Ey kamu düşmüşlere sen dest-gir

Ümmetini sana verdim ey Habib

Hak Tealadan erişti bir nida

Doğdu ol saatte ol sultan-ı din

Hatta tenali cennetten ve naima

Arşa varır dediler Fahr-i Cihan

Merhaba ey al-i sultan merhaba

Ol adın ismine aşık olmuşam

Yaradılmıştan Gani Cebbar idi

Essalatü vesselamü aleyke Ya Resulallah

Hem şefiu'l-muznibindir mustafa

Şöyle Beytullaha karşı ol Resul

Önüne düştü ana oldu delil

Nuh anıçün buldu hem garktan necat

Cümle zerrat-i cihan edip seda

Mustafa dedi ya rabbenalalemin

Oldu anın hürmetine ejderha

Hem dahi Musa elindeki asa

Ya Seyyidel-evveline velahirin.

Arkadaş, yurduma alçakları uğratma sakın;

Hayret içre çok tefekkür kıldı ol