Merak etmiştim.. Baktım site kapalı..:)

hemşo sen böyle müzikleri seviyon sanırım:))

gözleri görmeyen bir kıza müzikle mehtabı anlatma çabasıdır bestecinin..

Beni bu forum bozdu napiim:)

Anlattıkları;

derya ben sana anlatayım :))

Şaka bir yana klasik müziği severim.. Lorenaa mckennıt favorimdir kelt müzikte..

İnsan gerçekten isterse o imkanı yakalar emin olun.

piyano sesi var böle bi ağır çalıyo bi ağır anlatamam... için huzur doluyo böle :D

Duygular sadece bu kadarlar mı?

Sil baştan çok sağol... Yaşadım resmen orda:)

Güzel paylaşım, çok iyiydi teşekkürler.

Ben de istiyorum gerçekten, ve bir gün bunu gerçekleştireceğim.

Burada yazacağım, her ne kadar ayrıntılarda tartışmalı olsa da genel olarak kabul edilendir. Beethoven hayatı boyunca bir tek kadını sevdi. ELİS. kimileri çok yakın bir arkadaşının, kimileri de abisinin eşi olduğunu yazıyor. Daha da dramatik olan bu ilişkiden bir çocukları olması. Hikayenin her tarafı trajedi. Beethoven yaşadığı sürece bu çocuktan baba kelimesini duyamayacaktır.

unutamadığım bir anısı vardır bende. burnumun direğini sızlatan türden bir anı..

ben neredeyse uyuyacam :D

M@li;

m@li,

Rica ederim. Canlı bir orkestra dinleyemedim ona yanıyorum:(

Beethoven ve Elis birgün kaçmaya karar verirler. Çok tehlikeli bir seydir göze aldıkları. Buluşma yeri ve saati kararlaştırılır. Elis zamanında gelir ama Beethoven gelemeyecektir çünkü onu ve yanındakileri taşıyan fayton yağmakta olan yağmurdan dolayı çamur deryasına dönen yolda bir çukura saplanır. Hemen inerler. Beethoven geç kalmak üzeredir. Faytunu çukurdan çıkarmak için ilk önce o atılır ve tekerlerin altına yatar. Bütün uğraşılara rağmen faytonu çukurdan çıkaramazlar. Beethoven'in başka çaresi yoktur, koşmaya başlar. Çok geç kalmıştır. Ancak buluşma yerinde bekleyen Elis'in dayanacak gücü kalmamıştır, sevgilisinin gelmeyeceğini düşünür. Halbuki gitmek için odanın kapısını açtığı sırada Beethoven binanın dış kapısından içeri girmişti bile. Ne yazık ki Elis gitmek için, Beethoven de biricik sevdiğine kavuşmak için iki yönlü merdivenin farklı taraflarına yönelir ve birbirlerini göremezler.

Uykum geldi, Azer Bülbülü tercih ederim:)

Klasik batı müziğini seviyorsanız; Size -dinlememişseniz eğer- Nigel Kennedy'yi tavsiye ederim.

fonda resimler var piyonolu falan öle işte... ama çok şey kaçırıyosun varya :D

Teşekkür ederim link için:)

çok şey kaçırıyorsun

sessiz bir ortamda kendini o kör kızın yerine koyup mehtabı hayal ederek dinle

en azından ben uçmuş kadar oldum :)

keyifli dinlemeler :)

1770-1827 yılları arasında yaşadı. Bonn'da doğdu ve viyana'da öldü. Onun büyük dehasını çok önceden gören Haydn onu Viyana'ya Mozat'ın yanına göndermek üzereyken Beethoven'in annesi ölmeseydi bu iki büyük deha birbirlerini görebileceklerdi.

Derya youtube jacker diye bir program var. onu indirip girsene ne uğraştırıyorsun bizi:)))

Beethoven hem müziği hem de bu dramatik yaşam öyküsü ile beni her zaman etkilemiştir. Paylaşmak istedim.

Çok hoşsun;)

GENCO dizisinde çok çalındı bu parça...

hala dinleyemedin mi derya?

Bu iki aşık birbirlerine kavuşmak için yaptıkları bu hamleyi bir daha denemediler. Hayatları boyunca da biraraya gelemediler.

ALINTI

Müziğin dili evrenseldir hepsi güzeldir elbette; ama klasik batı müziği gerçekten bambaşka, bana göre.

Dinlersiniz üzülmeyin.

o incelik sana ait... :))

Müzikle uzaktan yakından ilgisi bile olmayan çoğu insan Beethoven adını bilir. Müzik dehası bir yana bazı ilklere de imza atmış bu insanın hayatı acılarla geçmiştir. Fakat bir tanesi varki adına trajedi dersek yerinde olur herhalde.

:))İnanmıyorum daha neler öğreneceğim bu forumdan..

çok etkileyici bir hikayesi var bu bestenin

Mali, sozbay daha ince..:)

Beethoven o gece çektiği acıyı ay ışığı sonatında(No:14 C#min moon light sonata op 27) ölümsüzleştirir. Her ne kadar dinlerken farkında olmasak da Beethoven o güzelim ezgide, koşarak Elis'e ulaşmaya çalışmaktadır.

teşekkürler...

yitirme duygusu.. ölümün ardında kalakalma, donma duygusu.. bakıp göremeyişin duygusu.. karabasanlarda olduğu söylenen bağırıp da sesin çıkmaması duygusu.. karanlık duygusu.. burun sızlaması duygusu.. imkansız bir özlem duygusu.. gözlerin içe bakışı duygusu..

Not: Beethoven müzik tarihinde bir devrim sayılabilecek 9. senfonisini bestelediğinde işitme duyusunu yitirmişti. Bu eser ilk çalındığında dinleyenler adeta kendinden geçer. Beethoven konseri uzunbir süre sahnenin kenarından takip eder ve senfoni bitmek üzereyken sahneye gelir. Kulakları duymasa da orkestranın çaldıklarını gözleriyle takip etmekte ve sesleri algılamaktadır. Senfoni bittiğinde dinleyiciler Beethoven'i ayakta alkışlar. Tabi sırtı seyircilere dönük olduğu için bu alkış selini ancak orkestrayı yöneten şefin onu uyarması ve seyircilere yüzünü dönmesiyle farkedecektir.

:)) önemli değil ya lafı bile olmaz ;)

bir duygu..

Bir gün inşallah...

Ben de dinleyemedim.

Derya,

bunların hepsi ve aslında hiçbiri olmayan bir duygunun tuşlarda ses bulması, parmak uçlarında can bulması, yürekte nefes bulması..

uçuyorsun resmen