Asgari müşterekler demokrasinin ve çağdaş değerlerin uygulanmasını, kimi zaman bazı zorlamalarla da olsa sağlar. Yakın geçmişte Avusturya?da seçimleri aşırı sağcı faşist parti kazanınca Avrupa Birliği ülkeleri baskı yaparak bu yönetimi iktidardan indirttiler. Çünkü AB içinde böyle bir anormalliğe sessiz kalamazlardı.

- KKTC?deki son başkanlık seçimlerinde, ABD?nin ve Avrupa?nın destekledikleri Mehmet Ali Talat?ın kaybetmesi beklenmezdi.

Üstelik Batı dünyası sosyal demokrat bir liderin seçimlerden birinci parti çıkarak hükümet başkanı olmasından memnundu; Batılı Ecevit, dış ve iç politikadaki tutumuyla saygı görüyordu.

NATO?da kararların ittifakla alınma zorunluluğu var.

Kısacası medya ile iktidar el ele verdi; NATO?ya ne dayattıksa aldık, başta ABD, NATO?ya üye bütün devletleri dize getirdik, diyorlar?

Dış politika ise giderek renkleniyor.

- Sosyal hukuk devleti yerine, her şeyi piyasaya bırakan görüşlerin cepheleşmesi ve kavgası bu denli ortaya çıkmazdı.

Özellikle demokrasinin yarım yamalak işlediği veya hiç bulunmadığı ülkelerde bu tür sürprizler, çok daha sık görülür.

Etnik ya da dinsel ayrımcılık gibi meseleler esas gündemi oluşturmazlar. Hele türban tartışmaları yapmak abesle iştigaldir.

?Elinizdeki kartlarla büyük oynamayın Sayın Ecevit!? dedi.

Toplumsal gelişmeler matematik ve fizikteki gibi her zaman determinizm göstermezler; iki ile ikinin toplamı her zaman dört etmez: üç ya da beş ettiği de görülür. Çünkü toplumsal olayların kendi iç dinamiklerinden kaynaklanan?dışsallıklar? ortaya çıkar. Örnek mi istiyorsunuz?

- Vatandaşlık hakları yerine etnik ve dini farklılaşmayı öne çıkaran öğelerin alternatif olarak sunulması,

Genel olarak bu tür projelerin Ortadoğu?da olumsuz yankılara neden olacağını dile getiriyordu.

İnsanlar ve insanların kurduğu siyasal partiler ve sivil toplum örgütleri pastanın ve özgürlüklerin paylaşımı üzerine odaklanırlar.

Üstelik füze kalkanı projesi uzunca bir süredir üye ülkeler arasında görüşüldü, müzakere edildi. Bu görüşmelerin belgelerinde füze tehdidinin kaynağının ad vererek İran olduğu yer alıyor.

1970?lerde Başbakan Ecevit, Washington?daki NATO zirvesine katıldı.

Medyamızın neredeyse özel bir buluşma havasında yansıttığı ayaküstü bir-iki dakikalık görüşmede, Başkan Obama, TC?yi toplantıda temsil eden Çankaya?daki AKP?linin sırtını sıvazladı.

Yazıdan ayrı kaldığım günler.

- ABD?de, ?bir siyahın başkan seçilmemesi gerekirdi?.

Çankaya?daki AKP?li Lizbon?a ayak bastıktan bir saat sonra NATO toplantısı başladı ve?

29 Kasım 2010

Türkiye?nin sorunu

NATO?yu dize getirdik. Doğumuz ise RTE?ye hayran!

?. İsrail?e sınır bir Lübnan köyünde?Katillerden tüm yaptıklarının hesabını da Allah?ın izniyle soracağız? diye sesinin bütün gücüyle bağırıyor. İsrail?i tehdit ediyor?

ABD, istediğini almış. Türkiye?nin füze kalkanını veto etmesini engellemiş; Çankaya?dakine teşekkür ediyor ama akla kimi sorular takılıyor.

Proje ittifakla kabul edildi.

Kediden, ?one minute?deki İsrail Cumhurbaşkanı?na?Siz adam öldürmeyi çok iyi bilirsiniz?den İsrail?i katil diye benzetmeye uzanıyor ve?

28 Kasım 2010

Sırtı Sıvazlanan Türkiye!

Bir elin parmaklarından da az köşe yazarının gerçeği açıklayan yazıları olmasa toplum, iktidar borazanı medyanın şakşakçılığına inanacak!

Katılımcı ve örgütlü demokrasi ile akılcılık ve çağdaşlık, işlevsel olarak ortaya çıkar. Bu bir bakıma?iktisadi ve demokratik hakların akılcı ve dengeli paylaşılması anlamına gelir?.

Fransız Sarkozy?e de dersini verdik.

Pek rahat geldi Lübnanlılık çoğumuza: Arapla Avrupalı arası karma bir kimlik. Ayrıca, karma ölçüde din de var, çağdaşlık da.

Kimin özel uçağına biniyorlarsa onun davulunu çalan gazeteler ve temsilcileri nedir ne değildir araştırmadan ya da araştırmaya gerek görmeden NATO zirvesine?damgamızı vurduğumuzu? ilan ettiler.

Açığa alınan üç komutan göreve iadelerini sağlamak için tekrar Askeri Yüksek İdare Mahkemesi?ne mi gidiyorlar?

Ne Ortadoğu?da, ne de Arap ülkelerinde lider olma havasında değildi.

Başbakan, Başkan Carter?ın adı yeni savunma konsepti projesine karşı çıktı.

İkinci Dünya Savaşı?ndan beri Türkiye, İran, Irak, Mısır, Pakistan ve Afganistan?da iktidarların nasıl değiştiğine ve değiştirildiğine baktığımız zaman bu manzarayı açık bir biçimde görürüz.

- Dinci-laik çatışması,

Cüneyt Arcayürek

Irkçılık ya da mezhepçilik konuları çok geri planda kalır. Vatandaşlık haklarının kullanılması ve sosyal haklar kendiliğinden öne çıkar. Kimse kimsenin etnik kimliği ya da inançlarıyla uğraşmaz. Bu sayede asgari müştereklerin elde edilmesi daha kolay hale gelir.

Başkaları daha önce de?eksen kayması? geçirdiğimizi söylemişlerdi; ama pek aldırmamıştık. Çünkü, bizim eksen kaymamız yaklaşık bir yüzyıl önce, Balkanlar?ı büsbütün kaybettiğimiz zaman olmuştu. Osmanlı, vaktiyle Anadolu?da birçok yeri henüz fethetmemişken Rumeli?yi fethetmişti; dolayısıyla oraları Osmanlı için daha eski vatan toprağıydı. O toprağı bırakıp Meriç?in berisine, hatta Anadolu?ya çekilme zorunda kalmak Türk tarihinin en ağır travması olmuştur.

Ortadoğulu Türkiye

Örneğin dış politikadaki gelişmeleri dikkatle izleyen bir diplomatımızın söylediği gibi:

Galiba, biz zaten buyduk; Başbakan da öyle düşünüyordu. Ortadoğu havası pek rahat geldi bizlere. Ne iyi, kendimizi zorlayıp Batılı ve çağdaşmışız gibi görünme çabasına gerek yoktu artık. Bir çırpıda bırakabilecektik sanki bütün yapay zorlamalarımızı.

Ecevit, burada Carter projesini NATO?da görevli diplomatlarla uzun bir toplantıda tartıştı.

Obama?nın Çankaya?dakinin sırtını okşayan görüntüleri geçmişte yaşanan bir olayı anımsattı.

Fakat Ecevit şu veya bu ülkeye kalkan olmak amacında değildi.

?ABD?nin patronluğunu yaptığı füze kalkanı projesi on dakikada, ittifakla kabul edildi!

Katılımcı demokrasinin gelişmesi için başlatılan adımlar askeri darbelerle engellenmeseydi, asgari müştereklerin elde edilmesi daha kolay olacaktı.

Katılımcı demokrasi, kavgayı asgari müştereklere doğru iten bir işlev görür. Toplumsal çatışmaları ve cepheleşmeleri azaltır. Çünkü?taraflar meseleye, işlevsel olarak bakmak zorunda kalırlar?.

- İşveren, küresel rekabetle ekonominin gücünü arttırabilmek için hükümet, sendika ve diğer sivil toplum örgütleri ile işbirliği çabası içindedir.

Doğu-Batı çatışmasına yol açacağından yola çıkıyor; Ortadoğu devletlerini?komşuları korumayı? içeren bir gerekçe öne sürüyordu.

Katılımcı demokrasinin egemen olduğu gelişmiş ülkelerde asgari müşterekler vardır. Bu?toplumsal mutabakat?, demokrasiden çağdaş ortak değerlere kadar geniş bir alanı kapsar.

Zaten bu büyük başarının kanıtını TV?de aile fotoğrafının çekiminde izledik.

İşte bu sırada Almanya Başbakanı Schmit ayağa kalktı. Ecevit?in yanına geldi, sırtını okşadı ve:

Türkiye?nin bugün yaşamakta olduğu derin iç ve uluslararası sorunlar içerde?sosyal mutabakatın sağlanamamasından kaynaklanıyor.?

- 1919?daki koşullarda, Osmanlı?nın küllerinden bağımsız bir Türkiye Cumhuriyeti?nin ortaya çıkmaması gerekirdi.

Allahlık medyamızda tek bir gazete ertesi günü RTE?ye; ?Siz nesiniz? La Haye?deki Adalet Divanı mısınız?.. Hesap sormak için ne yapacaksınız? İsrail?e savaş mı açacaksınız? diye sormuyor.

İki Artı İki Her Zaman Dört Etmez?

NATO?da bu konularda uzman görevli -şimdi MHP milletvekili- Deniz Bölükbaşı; Başbakan?ı bu görüşünden vazgeçirmek için uğraştı ama, başaramadı. Ecevit karşı oy kullanmakta kararlıydı!

Newsweek dergisinin yazdığı gibi: ?Bugünkü Türkiye uluslararası alanda bir üst sıklette boks yapmayı istiyor.? Ecevit böyle bir role özenmedi, özenmiyordu?

Buna karşılık katılımcı demokrasinin yerleştiği Avrupa ülkelerinde bu tür sürprizler hemen hemen hiç olmaz, değişim zamana yayılarak gerçekleşir.

- Örgütlü ve örgütsüz demokrasi zikzakları,

NATO?daki davranışı bugünkülerin yutturmacalarına benzemiyordu.

Nasıl mı? Abes bir soru: Elbette füze kalkanı açıklamasında İran?ın adının geçmesini engelleyerek!

Yargı vız gelir RTE?ye; şayet lehlerine karar çıkarsa komutanların, toplar AKP grubunu, koyar önlerine yargı tanımayan yasayı. Kabul ettirir. Zira RTE demokrasisinde olmaz olmaz diye bir kural geçmez.

NATO toplantısında dayatma nerede? Toplantıdan önce kararda İran?ın adı geçmeyeceği ilke olarak kabul edildi; 15 dakikalık toplantıda tartışma falan yok! Türkiye füze kalkanını onayladı.

- Kemal Kılıçdaroğlu?nun CHP?ye genel başkan olacağını 30 gün öncesinde kim tahmin edebilirdi?

Türkiye karşı çıkarsa projenin gerçekleşmesi olanaksız.

BAŞBAKAN?IN son Lübnan ziyaretinde ne kadar keyiflendiğini fark etmişsinizdir. Aynı keyiflenme o ziyaretin çeşitli aşamalarını televizyonlarda izleyenlerimizde de vardı. Sanki bütün toplum olarak uzun zamandır arayıp da bulamadığımız bir kimliği bulmuş gibiydik.

Mümtaz Soysal

Medyamızı izliyorum.

- Cumhuriyet-Osmanlı kavgası,

Bugüne bakalım: Bir Müslüman Başbakan; RTE Arap dünyasında geçmişi simgeliyor, sultan diye karşılanıyor.

Erol Manisalı

- İşçi, çiftçi, memur toplumsal refahta, ?kendi payını arttırmak için çaba gösterir?. Kim Kürt, kim hangi kökenden, şunlar ne mezhebinden diye meseleye bakılmaz.

Çok iyi gidiyoruz çok iyi!

NATO toplantısında Ecevit görüşünü savundu.

Bütün bunları düşününce, Davos?one minute?iyle başlayıp Filistin muhabbetiyle pekişen ve geçen hafta Lübnan sıcaklığıyla taçlanan gelişmelerin genellikle bu ülkeyi yönetenlerin ve bu ülke halkının psikolojisine niçin bunca iyi geldiğini anlamak zor değildir. AB?nin eski dışlayıcılığı ve ABD?nin yeni soğukluğu yanında Ortadoğu?nun bu kucaklayıcılığı elbet böyle bir rahatlama getirecekti. Kim bilir, belki artık doğal olan bu Ortadoğululuktur bizim için.

Gelişmişlik ve azgelişmişlik arasındaki temel fark budur. Azgelişmiş ve antidemokratik topluluklarda sosyal haklar yerine etnik ve dini kimlikler ve ayrılıklar özellikle ön plana çıkarılır. Bu da demokrasinin önündeki en büyük engeldir.

ABD?ye gitmeden NATO merkezi Brüksel?e uğradık.

Lübnan?da Arap aleminin sultanı olarak gururlandık..

İç politika zaten her gün fırtınalı.

Demokrasi ve asgari müşterekler

Değişik yönlerde ve açılarda çalışan itici ve belirleyici iç dinamikler ve küresel güçler umulmadık şekilde değişip birleşebilir veya tamamen karşıt hale gelebilir.

O acıyı aşmak, yaşanan eksen kaymasını ancak daha rahat bir kültür zeminine oturtmakla başarılabilirdi. Ama olmadı; tam tersine, geçen yüzyılın başlarındaki Ermeni ve Kürt isyanlarıyla bunların hemen ardından gelen Mondros işgalleri Rumeli?den çıkarılmış ecdadın yaralarını büsbütün depreştirdi. Dıştan bakanlar, Milli Mücadele?yle hiç değilse Anadolu?yu elde tutabilmiş olmanın yaralı Türk benliğine nasıl iyi geldiğini tam anlayamayacakları gibi, şimdiki Kürt bölücülüğünün Anadolu?ya sıkışmış Türk benliği için ne ölçüde yaralayıcı olduğunu da tam anlayamazlar.