evde oturmak zorunda olsaydın mesela?

bence biraz şükretmeli şükredebilmeli insan...

Helede günümüz şartlarında...

başvurular yapsaydın ve aranmasaydın?

ya o sevmediğin işinde olmasaydı?

ben muhasebe finans bölümünde calsıyorum.. ailemin zorula vede iş piyasası durumu ile bu bölümü sectim... işimi cokta iyi yapıyorum... amaaa... işyerindeki geçen hergün benim için bir kabus.. bir işgence...

eleman arayan sitelerin müdavimi olsaydın?

nette sabahlasaydın?

sevdiğim kız bana abi deyince durumu yani:))

seni çok iyi anlıyorum :))

çoğu insan sevdiği işi yapabilecek kadar şanslı değil ülkemizde.

sevmediğin bir bölümde okudun sevmediğin bir işte çalışıyorsun... sevdiğin işe ulaşmak içinde ne bir imkan nede bir ortam var ne yaparsınız?

Ya mücadele yada pes...

Herkes "şükret, bu zamanda iş bulması zor" diyor. Peki ama.. Bir kere hayata geliyoruz ve günlerimizi atakan_ates'in dediği gibi, kabus ve işkence içinde geçirmenin anlamı ne? Abartılmıyor hayır. Gerçekten bunu bu şekilde yaşayanlar bilir. Fena, çok fena. Günün, haftan, ayın, yılın.. Hepsi iş yerinde geçiyor sonuçta. :(

Sevmeye çalışıp şükredeceksin.

Ya da şöyle diyelim Türkiye'de çalışanların yüzde kaçı işinden memnun