Hekimoğlu'ndan bir yazı daha...

Demek ki Müslüman, önce kendine bu soruyu soracak: "Allah'a çok şükreden bir kul olmayayım mı?" Bu soruya "Evet" cevabı vermenin yolu namazdan geçer&amp;#8230;

Bir gün bir şahıs Mehmet Kırkıncı Hoca&amp;#8217;ya "Hocam, benim namaz kılmakla Allah'a ne faydam oluyor?" demiş. O da demiş ki; "Sen namaz kılmamakla kendine faydan ne oluyor?" Yani Allah'ın bizim ibadetlerimize ihtiyacı yok, bizim o ibadetlere ihtiyacımız var.

Evimizde bir çiçek vardı. Yerini değiştirdik, kurudu. Çünkü evvelki yerinde güneş görüyordu. Güneşten uzak kalınca kurudu. Müslüman da namazdan uzak kalırsa, manen kurur. Bitkilerin güneşe ve suya ne kadar ihtiyacı varsa, Müslüman da ibadete o kadar muhtaçtır&amp;#8230;

Hem düşünmek lazım. Yaptığımız işler namazdan daha mı kıymetli? Namazdan daha kıymetli bir iş olamaz. Mezarlıklar diyor ki, "dünyada ebediyen kalmayacaksın..." Burada ne ibadet ettiysek, ahirette onu bulacağız...

yoksul ülkeler hangi dine mensup onu görmek kimlerin acı çektiğini anlamak açısından bir fikir verir heralde..

Mesela hastalanmadan evvel camileri dolaşmayı, camilerde namaz kılmayı alışkanlık haline getirmiştim. "İstanbul'da namaz kılmadığım cami kalmasın!" diye düşünüyordum. Allah'tan gelene razıyız amma hastalığımın ilk dönemlerinde camiye gidememek, secde edememek beni üzüyordu. Sonra dedim ki " Olur mu yahu! Allah bir ayağımı, bir kolumu benden aldı amma diğerleri yerinde duruyor, çok şükür. Sağlıklı olan organlarımın şükrü için namaza devam&amp;#8230;"

İçimde neden namaz sevgisi yok?!

Bizzat anlayacağı Kuran ile kişiyi aracısız tanıştırmaktır.

ayrıca namaz kılmayanların bu ülkede çile çektikleri falanda yok.

bu bir bilinç meselesidir.

"sabırla namazla Allahtan yardım dileyin. şüphesiz bu, saygı gösterenlerden başkasına ağır gelir"

Her namazımızı son namazımızmış gibi kılsak, namaz bize usanç vermez. Öğleni kıldım, ikindiyi düşünmem. Çünkü ikindiye çıkıp çıkmayacağımı bilmiyorum.

zorlanarak edinilecek bişey değildir.

namaz, insanın Rabbi ile konuşmasıdır.

Dikkat edilirse, namaz kılmayan, camiye gitmeyen kişi, evvela dünyada azap çeker. Camiler Nuh'un gemisidir. Bilindiği gibi Nuh aleyhisselam gemisine hayvanları aldı amma oğlu o gemiye binmedi. Çeşitli sebeplerle namaz kılmayanlar da, Nuh aleyhisselamın gemisine binmemiş sayılır. Düşünmek lazım: O gemiye alınmayanlar kimlerdi? Bunu araştırmak, okumak lazım...

İnsan eğer kendini yetiştirmezse zayıflığının bir sonucu olarak sığınacak bir yer arar. güçlü insanın tanrısı vicdanıdır.

"sabretmek ve namaz kılmak hususunda Allahtan yardım dileyin. bunlar ağır ve büyük şeylerdir ama saygılı kimselere göre değil"

Hekimoğlu İsmail abimizin yine sade ve yormayacak bir yazısı.

Bu hayatta en önemli mesele Nuh'un gemisine, yani sefine-i Kur'aniye'ye binebilmektir.

İşte o zaman borç ödemek için, aradan çıkarmak için, alışageldiği için, salt sevap kazanmak için, aman cehennemde yanmayalım için...

ve ne ilginçtir ki sirkülasyon, devamlı, sabit bir ibadet olmasına rağmen rutinleşmeyen ritüelleşmeyen bir ibadet, muhtemelen Allah'la başbaşalığın samimiyetin konuşmanın özgünlüğünden.

gayet güzel bir yazı. eline sağlık cundisapur.

BAKARA 2/45

İlahi Mesaja karşı samimiyet duyan kişi bilgi ve bilince erişebilecektir.

insanlara yapılacak en büyük iyilik, öz ve esas bilgiyi verebilmektir.

namaz, kendisine doğru, dürüst ve sorumluluk bilinci içinde yaşamayı salık veren Rabbin karşısında, tevazu ile edilen bir şükürdür.

bilinç, bilgi ile bilmek gelendir.

ya da tımarhaneye yeni gönderilen bir deli, bu kadar delinin içinde ne işi olduğunu düşünür,

İnsanları yönlendiren, zevkleri ve menfaatleridir. Evvela Müslüman kendisini gayrimeşru zevklerinden ve menfaatlerinden geri çekecek, ondan sonra helal daireye girecek ve diyecek ki: <u>"Şimdiye kadar canımın istediğini yaptım, bundan sonra Allah'ın isteğine tabi olacağım." </u>Bu karar, insanın dünyasını ve ahiretini cennet etmeye yeter.

80 yaşındayım. Hala manevi hayatıma faydalı olacak insanların yanına gidiyorum. Çünkü haramlar sel gibi akıyor. Haramları süslediler, haramları reklam ediyorlar. Bu müthiş zamanda mecburen iyilerin, alimlerin yanına gitmek gerekiyor. Her zaman tefsir okuyamayabiliriz. Amma öyle insanlar var ki, yaşayışıyla, hal ve hareketleriyle bize ilmihali anlatır. Onlardan faydalanmak aklın gereğidir.

ya da bir otobanda ters yönde gittiğinizi kabul etmiyorsanız, karşıdan gelen her araç sizin için trafik ihlali yapıyor, ters yönde ilerliyor demektir.

alışkanlık değildir.

namaz, doğru, dürüst ve sorumluluk bilinci içinde yaşayacağını Rabbine söz veren insanın, Rabbi karşısındaki dik duruşudur.

Namaz kılan kişi fiziken ilan eder ki: "Benim bir önemim yok. Benim önemim, Allah'ın emirlerine tabi olduğum kadardır."

Efendimiz'in namazda kıyamda durmaktan mübarek ayakları şişmiş. Kendilerine, "Ey Allah'ın Resulü! Senin geçmiş ve gelecek bütün kusurlarını Allah bağışlamış değil mi? Neden kendine bu kadar zahmet veriyorsun?" denildiğinde şu cevabı vermiş: "Allah'a çok şükreden bir kul olmayayım mı?"

Bu tanıştırmadan korkmak yazıkki ; Allah'ın dilek ve isteminden emin olamamakla eşdeğerdir!

namaz insana bir lütuf bir nimet, müslümanın en büyük artısı, özle Allah'ın buluşması,

namaz kılınmayacağını anlayacaktır.

Bu hayatta en önemli mesele İbrahim gibi maddi manevi putları kırıp mihraba yönelebilmektir.

Hayat, bir yolculuktur. Dünya da bu yolculukta uğradığımız bir handır. Geldik, konakladık, gidiyoruz. "Han sahibine" ne kadar itaat ettik? Müslüman bir şahıs, itaat ettiği kişileri, kuruluşları düşünse Allah'a olan itaatinin hangi seviyede olduğunu daha iyi anlar...

Bana göre namaz, Müslüman'ın en güzel itaat göstergesidir. Öyle bir itaat ki, her secdede başımızı yere koyarak, "Baş üstüne Allah'ım!" diyoruz&amp;#8230; Kur'an'da en çok emredilen ibadet, namazdır. Namaz kılan Müslüman, kılmayan kişiye en azından şunu söyletir: "Neden o namaz kılıyor da ben kılmıyorum?"

Allah'ın isteğine tabi olmak güçlü bir iman ister. Bu iman da ancak tahkiki iman dersleri ve sohbetleriyle olabilir. Bana göre, namaz kılabilmek için insanın evvela çevresini değiştirmesi lazım. Arkadaşların, dostların, vakit geçirilen muhitin insan üzerinde müspet veya menfi tesiri vardır. Bu o kadar da kolay değildir amma cennet ucuz değil. Mesela Erzincan'a gittiğimde akrabalarımdan evvel Rafet Kavukçu ağabeye gitmek istedim. Yeğenim dedi ki: "Randevu alalım da öyle gidelim." "Hayır" dedim, "gideyim, kapısını görüp döneyim. Bu bile bana yeter."

gece gece iyi geldi.

Benim de canım bazen namaz kılmak istemeyebiliyor. Hastayım, yaşlıyım. Zorlanabiliyorum. Amma canım istemediği halde namaz kılıyorsam, bu Allah'ın bir lütfudur. Çünkü canı istemediği halde namaz kılan kişi, Allah istediği için namaz kılmış olur ve daha ihlaslıdır. İhlas, bir işi yalnız ve yalnız Allah rızası için yapmaktır. Bir arkadaş sordu: "İsteksiz namaz kılmak, namazın sıhhatine mani midir?" "İsteksiz namaz kılmak, sevabı artırır." dedim, arkadaş şaşırdı. "Olur mu öyle şey!" dedi. "Eğer şevkle, manevi lezzet için namaz kılsan, o şevk ve zevk için kılmış olursun. Amma canın istemediği halde kılsan, Allah için kılmış olursun." dedim.

çoğu sarhoş 8 çizer, yine de sarhoş olduğunu kabul etmez.

"sabır ve namazla yardım dileyin. bu, tam bir sığınma duygusu içinde yürekten Allaha yönelenler dışında herkes için zor bir iştir"

ya da kısaca, düşen uçakta ateist olmaz.

İmza günlerinde veya konferanslarımda soruyorlar: "Çocuklarımıza namaz sevgisini nasıl aşılarız? Onları namaza nasıl alıştırabiliriz?" Ben de diyorum ki, İslamiyet'i evvela kendimiz yaşayacağız. En iyi tebliğ, hal ile yapılan tebliğdir. Ben çocuklarıma ve torunlarıma namaz kılın demedim. Amma namazı, her türlü işimin önünde tuttum. Seyahatlere çıkacağım zaman hanım ve çocuklar hep beraber otururken hesaplardım, hangi arabaya bineyim, nerede ve saat kaçta mola verir ki namazı kaçırmayayım? Çocuklarım namaz konusundaki hassasiyetimi görerek büyüdüler. Belki namaz kılın desem, enaniyetlerine dokunurdu, darılırlardı.

aslında namazın kalitesini artırmanın, namazda derinleşmenin yolu, namaz dışındaki gündelik pratiklerden de geçiyor.

Çünkü Kur'an'dan aldığımız işaretle anlıyoruz ki, o geminin dışındakiler helak olacak&amp;#8230;

Sonrasında kumandan bizi sorguya çeker, hangi işleri yaptığımızı, yapamadıklarımızı da niçin yapamadığımızı sorardı. 20 senem, bu disiplin ve talimatları uygulamakla geçti. Tabii insanız; bunaldığımız, yorulduğumuz oluyordu. Amma ne zaman ki emekli oldum; işte o zaman uyduğum disiplinin, verilen emri yerine getirmenin, yorgunluklarımın, çektiğim tüm sıkıntıların mükafatını aldım. O zaman dedim ki; "Ben İslamiyet'i askerlikte öğrendim."

Bazı geceler uyanıyorum. Saate bakıyorum, imsak girmiş. Hanımdan abdest almak için yardım istiyorum. "Hanım, yakında öleceğiz!" diyorum "İyisi mi ibadet edelim."

"sabır ve namaz ile Allahtan yardım isteyin. şüphesiz o , Allaha saygıdan kalpleri ürperenler dışında herkese zor ve ağır gelen bir görevdir"

korkutularak edinilecek hiç değildir.

namaz bir bilincin eylem bulmuş halidir.

Konuyu tazeleyelim mi?

yani namaz dışındaki gündelik hallerde, namazdaki atmosferi ne kadar koruyabilirsek, bir sonraki namazımızın daha derin olması neredeyse kesin gibidir.

Namaz ve Ben...

"Nereden biliyorsun yakında öleceğini?" diyor. "Biyolojik olarak ömrü bitirdim, takvimler bunu gösteriyor." dedim.

"bir de sabır ile salat ile yardım isteyin, gerçi bu ağır gelir, fakat saygılı kimselere değil"

güzel yazıymış. sanırım bize namazı unutturan nefsin bitmeyen isteklerinden kendimizi korumamız gerekiyor. anca böyle namaza yaklaşmış oluruz

Namaz kılmak için gayret göstermnin yanında çevre önemli bir faktör inşallah ibadetlerimizi tam ve layıkıyla yapanlardan oluruz.