Zahmetteki rahmeti göremeyen, çok şeyi göremez. Bakınız bir ağaç dalıyla, yaprağıyla, kökleriyle meyve vermek için seferber oluyor. Bazı ağaçlar öyle çok meyve verir ki dalları kırılır. Kırılan dalların dibinden yeniden filiz çıkar. Meyve vermek için büyür, adeta koşar. Meyve vermenin saadeti hiçbir şeye benzemez. O saadete ulaşmanın yolu, terlemek, yorulmaktır. Her zahmetin içinde bir rahmet, her zorluğun içinde bir kolaylık vardır.

Hayat daima deveran içindedir.

hayretteyim kendime.

hocam bu benimki çok çetin bir mevzuu, seviye meselesi değil:)

Hiçbir sıkıntı ebedi değildir.

Amenna. :)

Allah kuluna kafi değil mi?

Ve sen yine denendiğinde

Şu rahmete bakın ki,

ve hatırla yaratanını!

insanlar bütün azalarıyla günah işlerken,

Amenna.

yine yine ve yine... her defasında. ilk kapı olmasa da, son kapı, son kabul... "kabul" olması gereken.

bunu de de, sonra konuş.

Uzun uzun düşün

ve yine kalbin daraldığında

Geçmeden önce çetin ismi Allahın 99 ismi grubunda yer aldığını beyan etmek istiyorum.:))

"kafi olmaz mı?"

sadece diliyle yaptığı tövbeyle af olunuyor.

sen hayretler içindeyken ben söylim tövbe etme seviyesine bağlı.:)))

ve yine ne yapman gerektiğini bilemediğinde

ve yine bütün kapılar yüzüne kapandığında

geçelim beni:)