Hem bak, öyle bir hacet-i amme için dua ediyor ki: Değil ehl-i arz, belki ehl-i semavat, belki bütün mevcudat, niyazına?Evet ya Rabbena ver, biz dahi istiyoruz? deyip iştirak ediyorlar. Hem öyle fakirane, öyle hazinane, öyle mahbubane, öyle müştakane, öyle tazarrukarane niyaz ediyor ki; bütün kainatı ağlattırıyor, duasına iştirak ettiriyor.

Hem hiç mümkün olur mu ki; acib mu?cizelerle, garib ve kıymettar şeylerle dolu hazineler sahibi, sarraf bir tarif edici ve vassaf bir teşhir edici vasıtasıyla enzar-ı halka arz ve başlarında izhar etmekle, gizli kemalatını beyan etmek irade etmesin ve istemesin?

Hem hiç mümkün olur mu ki; nev-i insanı, şuurca kesrete mübtela, istidadça ubudiyyet-i külliyyeye müheyya suretinde yaratıp, muallim bir rehber vasıtasıyla onları kesretten vahdete yüzlerini çevirmek istemesin!

Hem, Sahib-i alemin nihayet derecede asarındaki cemalin işaretiyle, nihayetsiz hüsn-ü Zatisini ve cemalinin mehasinini ve hüsnünün letaifini ayinelerde mukteza-yı hakikat ve hikmet olarak görmek ve göstermek istemesine mukabil; en şa?şaalı bir surette ayinedarlık eden ve gösteren ve sevip ve başkasına sevdiren yine bilbedahe O Zattır.

Hem Halık-ı alem?in nihayet kemaldeki cemalini bir vasıta ile göstermek, mukteza-yı hikmet ve hakikat olarak istemesine mukabil; en güzel bir surette gösterici ve tarif edici, bilbedahe O Zattır.

Hem hiç mümkün olur mu ki; nihayet derecede bir hüsn-ü zati sahibi, cemalinin mehasinini ve hüsnünün letaifini ayinelerde görmek ve göstermek istemesin! Yani bir habib resul vasıtasıyla ki; hem habibdir; ubudiyyetiyle kendini O?na sevdirir, ayinedarlık eder. Hem resuldür; O?nu mahlukatına sevdirir, Cemal-i Esmasını gösterir.

Hem hiç mümkün olur mu ki; bir Rububiyyet-i ammenin saltanat-ı külliyyesi, kesret ve cüz?iyyat tabakatında vahdaniyyet ve samedaniyyetini, zülcenaheyn bir meb?us vasıtasıyla ilanını istemesin! Yani O Zat, ubudiyyet-i külliyye cihetiyle kesret tabakatının dergah-ı İlahiyye elçisi olduğu gibi, kurbiyyet ve Risalet cihetiyle dergah-ı İlahinin kesret tabakatına memurudur.

Madem zifikirle konuşacak, elbette zişuurun içinde en cem?iyetli ve şuuru külli olan insan nev?i ile konuşacaktır. Madem insan nev?i ile konuşacak, elbette insanlar içinde kabili hitab ve mükemmel insan olanlarla konuşacak.

Uluhiyyet, mukteza-yı hikmet olarak tezahür istemesine mukabil, en azami bir derecede Zat-ı Ahmediyye dinindeki azami ubudiyyetiyle en parlak bir derecede göstermiştir.

ben de anlatmaya çalışacağım da inşallah... ama Efendimiz olunca konu zorlanıyorum... derya çünkü... nereden nasıl ne yönüyle anlatayım bilemedim.. yarım saatte ne kadar anlatır da sığdırabilirim? fikri ve deneyimi olan ya da elinde metni olan varsa bana yardımcı olabilirse çok çok sevinirim

İşte mevcudatın en eşrefi olan zihayat ve zihayat içinde en eşref olan zişuur ve zişuur içinde en eşref olan hakiki insan ve hakiki insan içinde geçmiş vezaifi en azami bir derecede, en ekmel bir surette ifa eden Zat; elbette o Mi?rac-ı Azim ile Kab-ı Kavseyn?e çıkacak, saadet-i ebediyye kapısını çalacak, hazine-i rahmetini açacak, imanın hakaik-i gaybiyyesini görecek, yine O olacaktır.

La ilahe illallah'ı, bütün meratibiyle beraber kabul etmesin...

Bunun gibi daha pek çok harika icraatı yapıyor. İŞTE ŞU ASR-I SAADETİ GÖRMEYENLERE, CEZİRET-ÜL ARAB?I GÖZLERİNE SOKUYORUZ. HAYDİ YÜZER FEYLESOFU ALSINLAR, ORAYA GİTSİNLER. YÜZ SENE ÇALIŞSINLAR. O ZATIN, O ZAMANA NİSBETEN BİR SENEDE YAPTIĞININ YÜZDEN BİRİSİNİ ACABA YAPABİLİRLER Mİ?

Hem mümkün olur mu ki; bu kainatı bütün esmasının kemalatını ifade eden masnuatla tezyin ederek seyir için garip ve ince san?atlarla süslenilmiş bir saraya benzetsin de, rehber bir muallim tayin etmesin?

Efendimizi anlatan pek çok kitap var kardeşim. onlardan birini alın ve arada sayfalarına bakıp, gönlünüze düşeni paylaşın. zaten malumatınız vardır... insanların neye ihtiyacı varsa Efendimizle ilgili, inşallah Rabbimiz onları size söyletir. bazı zamanlar oluyor ki , siz konuşmuyor, konuşturuluyorsunuz. hatta bunu şimdiye kadar ben bile düşünmemiştim diyorsunuz.

Madem en mükemmel ve isti?dadı en yüksek ve ahlakı ulvi ve nev?i beşere mukteda olacak olanlarla konuşacaktır; elbette dost ve düşmanın ittifakiyle, en yüksek isti?dadda ve en ali ahlakta ve nev?i beşerin humsu O?na iktida etmiş ve nısfı Arz O?nun hükmü ma?nevisi altına girmiş ve istikbal O?nun getirdiği nurun ziyasiyle bin üç yüz sene ışıklanmış ve beşerin nurani kısmı ve ehli imanı, mütemadiyen günde beş def?a O?nunla tecdidi biat edip, O?na duayı rahmet ve saadet edip, O?na medh ve muhabbet etmiş olan Muhammed Aleyhissalatü Vesselam ile konuşacak ve konuşmuş ve Resul yapacak ve yapmış ve sair nev?-i beşere rehber yapacak ve yapmıştır.

Madem yapan bilir; elbette bilen konuşur. Madem konuşacak, elbette zişuur ve zifikir ve konuşmasını bilenlerle konuşacak.

belirlediğiniz kitaba kısaca bir göz atın. bilmediğiniz ve önemli noktalar varsa hatırınızda kalacak kadar detayıyla okuyun. sonra duayla başlayın ve kendinizi sohbetin akışına bırakın. sorular ve katılımlar da olursa, sohbet yerine ulaştı demektir. Rabbim feyzinizi artırsın...

Şimdi acaba alemde Muhammed-i Arabi Aleyhissalatü Vesselam?dan daha ehil ve daha cami? kim zuhur etmiş? Ve rütbe-i Risalete ve vazife-i tebliğe O?ndan daha elyak, daha evfak hiç zaman göstermiş midir? Hayır, asla ve kat?a!.. Belki O, bütün Resullerin seyyididir, bütün Enbiyanın imamıdır, bütün Asfiyanın serveridir, bütün mukarrebinin akrebidir, bütün mahlukatın ekmelidir, bütün mürşidlerin sultanıdır. Evet ehl-i tahkikatın ittifakıyla, Şakk-ı Kamer ve parmaklarından su akması gibi, bine baliğ mu?cizatından had ve hesaba gelmez delail-i Nübüvvetinden başka, Kur?an-ı Azimüşşan gibi bir bahr-ı hakaik ve kırk vecihle mu?cize olan mu?cize-i kübra, Güneş gibi Risaletini göstermeğe kafidir.

Rabbimizi bize tarif eden üç büyük, külli muarrif var. Birisi: Şu kitab-ı kainattır Birisi: Şu kitab-ı kebirin ayet-i kübrası olan Hatem-ül Enbiya Aleyhissalatü Vesselam?dır. Birisi de Kur?an-ı Azimüşşan?dır. Şimdi şu ikinci bürhan-ı natıki olan Hatem-ül Enbiya Aleyhissalatü Vesselam?ı tanımalıyız, dinlemeliyiz.

Bak! Hem öyle Semi?, Kerim bir Kadir?den, öyle Basir, Rahim bir Alim?den hacetini istiyor ki: Bilmüşahede en hafi bir zihayatın en hafi bir hacetini, bir niyazını görür, işitir, kabul eder, merhamet eder. Çünki: İstediğini, -velev lisan-ı hal ile olsun- verir ve öyle bir suret-i hakimane, basirane, rahimanede verir ki, şüphe bırakmaz: Bu terbiye ve tedbir öyle bir Semi? ve Basir ve öyle bir Kerim ve Rahim?e hastır.

Şimdi bak bu Zata; pek büyük bir vazifede, pek büyük bir vazifedar, pek büyük bir haysiyetle, pek büyük emniyete muhtaç bir halde, pek büyük bir cemaatte, pek büyük husumet karşısında, pek büyük mes?elelerde, pek büyük davada, pek büyük bir serbestiyetle, bila-perva, bila-tereddüd, bila-hicab, telaşsız, samimi bir safvetle, büyük bir ciddiyetle, hasımlarının damarlarına dokunduracak şedid, ulvi bir surette söylediği sözlerinde hiç hilaf bulunabilir mi? Hiç hile karışması mümkün müdür? Kella!

Eğer istersen gel? Asr-ı Saadet?e, Ceziret-ül Arab?a gideriz. Hayalen olsun onu vazife başında görüp ziyaret ederiz. İşte bak: Hüsn-ü siret ve cemal-i suret ile mümtaz bir zatı görüyoruz ki; elinde mu?ciznüma bir kitab, lisanında hakaik-aşina bir hitab, bütün beni-Ademe, belki cin ve inse ve meleğe, belki bütün mevcudata karşı bir hutbe-i ezeliyyeyi tebliğ ediyor. Sırr-ı hilkat-ı alem olan muamma-i acibanesini hal ve şerh edip ve sırr-ı kainat olan tılsım-ı muğlakını fetih ve keşfederek, bütün mevcudattan sorulan, bütün ukulü hayret içinde meşgul eden üç müşkil ve müdhiş sual-i azim olan?Necisin? Nereden geliyorsun? Nereye gidiyorsun? suallerine mukni, makbul cevap verir.

ondokuzuncu mektuptan alıntı:

Hem o nur ile; kainattaki harekat, tenevvüat, tebeddülat, tegayyürat; manasızlıktan ve abesiyetten ve tesadüf oyuncaklığından çıkıp birer Mektubat-ı Rabbaniyye, birer sahife-i ayat-ı tekviniyye, birer meraya-yı Esma-i İlahiyye ve alem dahi bir kitab-ı hik-met-i Samedaniyye mertebesine çıktılar.

Hem hiç mümkün olur mu ki; bu kainatın sahibi, şu kainatın tahavvülatındaki maksad ve gaye ne olacağını, müş?ir-i tılsım-ı muğlakını, hem mevcudatın?Nereden? Nereye? Necisin? üç sual-i müşkilin muammasını bir elçi vasıtasıyla açtırmasın!

onuncu söz ikinci işaretten alıntı:

İşte o Zat, bir saadet-i ebediyyenin muhbiri, müjdecisi, bir rahmet-i binihayenin kaşifi ve ilancısı ve saltanat-ı Rububiyyetin mehasininin dellalı, seyircisi ve künuz-u Esma-i İlahiyyenin keşşafı, göstericisi olduğundan; böyle baksan -yani ubudiyyeti cihetiyle- onu bir misal-i muhabbet, bir timsal-i rahmet, bir şeref-i insaniyyet, en nurani bir semere-i şecere-i hilkat göreceksin. Şöyle baksan, -yani Risaleti cihetiyle- bir bürhan-ı Hak, bir sirac-ı hakikat, bir şems-i hidayet, bir vesile-i saadet görürsün. İşte bak: Nasıl berk-i hatif gibi O?nun nuru, şarktan garbı tuttu ve nısf-ı arz ve hums-u beşer, O?nun hediye-i hidayetini kabul edip hırz-ı can etti. Bizim nefis ve şeytanımıza ne oluyor ki; böyle bir Zatın bütün davalarının esası olan

Şimdi bak: O?nun neşrettiği nur ile o matemhane-i umumi, şevk u cezbe içinde bir zikirhaneye inkılab etti. O ecnebi, düşman mevcudat, birer dost ve kardeş şekline girdi. O camidat-ı meyyite-i samite; birer munis memur, birer musahhar hizmetkar vaziyetini aldı ve o ağlayıcı ve şekva edici kimsesiz yetimler, birer tesbih içinde zakir veya vazife paydosundan şakir suretine girdi...

Bak! Hem öyle bir maksad, öyle bir gaye için dua ediyor ki: İnsanı ve alemi, belki bütün mahlukatı esfel-i safilinden, sukuttan, kıymetsizlikten, faydasızlıktan a?la-yı illiyyine, yani kıymete, bekaya, ulvi vazifeye çıkarıyor.

Mi?rac-ı Nebeviyyeye dair, otuzbirinci sözden alıntı.

Hem mümkün olur mu ki; gayet cemalde bir kemal-i san?at, onun üzerine enzar-ı dikkati celbeden bir dellal vasıtasıyla teşhir istemesin?

nasıl Güneş, ziya vermeksizin mümkün değildir. Öyle de Uluhiyyet de, Peygamberleri göndermekle kendini göstermeksizin mümkün değildir.

DEMEK O NUR OLMAZSA KAİNAT DA, İNSAN DA, HATTA HERŞEY DAHİ HİÇE İNER. EVET ELBETTE BÖYLE BEDİ? BİR KAİNATTA, BÖYLE BİR ZAT LAZIMDIR. YOKSA KAİNAT VE EFLAK OLMAMALIDIR.

Hem hiç mümkün olur mu ki; bu güzel masnuat ile kendini zişuura tanıttıran ve kıymetli ni?metler ile kendini sevdiren Sani?-i Zülcelal; onun mukabilinde zişuurdan marziyyatı ve arzuları ne olduğunu bir elçi vasıtasıyla bildirmesin!

der, dava eder. Bütün sağ ve sol, yani mazi ve müstakbel taraflarında saf tutan o nurani zakirler, aynı kelimeyi tekrar ederek, icma? ile manen?SADAKTE VE BİL HAKKI NATAKTE? derler. Hangi vehmin haddi var ki, böyle hesabsız imzalarla teyid edilen bir müddeaya parmak karıştırsın.

Bak, hem öyle bir Cemaat-ı uzmada niyaz ediyor ki: Güya beni-Ademin zaman-ı Adem?den asrımıza, kıyamete kadar bütün nurani kamil insanlar, O?na ittiba ile iktida edip duasına amin diyorlar.

Evet, hak aldatmaz, hakikatbin aldanmaz. Hak olan mesleği hileden müstağnidir; hakikatbinin gözüne hayalin ne haddi var ki, hakikat görünsün aldatsın...

İşte bak: O Zat öyle bir salat-ı kübrada dua ediyor ki: Güya şu cezire, belki Arz, O?nun azametli namazıyla namaz kılar, niyaz eder.

Şu kainatın sahib ve mutasarrıfı elbette bilerek yapıyor ve hikmetle tasarruf ediyor ve her tarafı görerek tedvir ediyor ve her şey?i bilerek, görerek terbiye ediyor ve herşeyde görünen hikmetleri, gayeleri, faideleri irade ederek tedvir ediyor.

Hem bütün alemlerin Rabbi, kesret tabakatında vahdaniyyetini ilan etmek istemesine mukabil, -tevhidin en azami bir derecede- bütün meratib-i tevhidi ilan eden yine bizzarure O Zattır.

"Şimdi, şu Zatın delail-i sıdkı ve berahin-i nübüvveti yalnız mu?cizatına münhasır değildir. Belki ehl-i dikkat için, hemen umum harekatı ve ef?ali, ahval ve akvali, ahlak ve etvarı, siret ve sureti, sıdkını ve ciddiyetini isbat eder. Hatta meşhur ulema-i Beni İsrailiyeden Abdullah İbn-i Selam gibi pek çok zatlar, yalnız o Zat-ı Ekrem Aleyhissalatü Vesselam?ın simasını görmekle: ?Şu simada yalan yok! Şu yüzde hile olamaz!? diyerek imana gelmişler."

Hem şu kainatın Hakim-i Hakim?i, şu kainatın tahavvülatındaki maksad ve gayeyi tazammun eden tılsım-ı muğlakını ve mevcudatın?Nereden? Nereye? Ve ne oldukları? olan şu üç sual-i müşkilin muammasını bir elçi vasıtasıyla umum zişuurlara açtırmak istemesine mukabil, en vazıh bir surette ve en azami bir derecede hakaik-ı Kur?aniyye vasıtasıyla o tılsımı açan ve o muammayı halleden, yine bilbedahe O Zattır.

Acaba bütün efazıl-ı beni-Ademi arkasına alıp, Arz üstünde durup, Arş-ı azama müteveccihen el kaldırıp dua eden şu şeref-i nev-i insan ve ferid-i kevn ü zaman ve bihakkın fahr-ı kainat ne istiyor? Bak dinle: Saadet-i ebediyye istiyor, beka istiyor, lika istiyor, Cennet istiyor.

La ilahe illalah

Hem insanı bütün hayvanatın madununa düşüren hadsiz za?f ve aczi, fakr ve ihtiyacatı ve bütün hayvanlardan daha bedbaht eden, vasıta-i nakl-i hüzün ve elem ve gam olan aklı; o nur ile nurlandığı vakit, insan bütün hayvanat, bütün mahlukat üstüne çıkar. O nurlanmış acz, fakr, akıl ile niyaz ile nazenin bir sultan ve fizar ile nazdar bir halife-i zemin olur.

Allah razı olsun.. bir şeyler hazırlamaya çalıştım bakalım artık... teşekkür ederim arkadaşlar vakitte biraz sıkıntılıydı... geç kaldım yani başlık açmakta:(... sağolun

ALLAH razı olsun. teşekkür ederim

Risalet-i Ahmediye?ye Dair, ondokuzuncu sözden.

Hem Rabb-ül alemin, meyve-i alem olan insana, alemi içine alacak bir vüs?at-ı istidad verdiğinden ve bir ubudiyyet-i külliyeye müheyya ettiğinden ve hissiyatça kesrete ve dünyaya mübtela olduğundan, bir rehber vasıtasıyle, yüzlerini kesretten vahdete, faniden bakiye çevirmek istemesine mukabil; en azami bir derecede en eblağ bir surette, Kur?an vasıtasıyle en ahsen bir tarzda rehberlik eden ve Risaletin vazifesini en ekmel bir tarzda ifa eden, yine bilbedahe O Zattır.

Hem şu saray-ı alemin Sanii, gayet harika mu?cizeleri ile ve gayet kıymetdar cevahirler ile dolu hazine-i gaybiyyelerini izhar ve teşhir istemesi ve onlarla kemalatını tarif etmek ve bildirmek istemesine mukabil, en azami bir surette teşhir edici ve tavsif edici ve tarif edici, yine bilbedahe O Zattır.

Evet, o bürhanın şahs-ı ma?nevisine bak: Sath-ı Arz bir mescid, Mekke bir mihrab, Medine bir minber... O bürhan-ı bahir olan Peygamberimiz Aleyhissalatü Vesselam bütün ehl-i imana imam, bütün insanlara hatib, bütün enbiyaya reis, bütün evliyaya seyyid, bütün enbiya ve evliyadan mürekkeb bir halka-i zikrin serzakiri... Bütün enbiya hayattar kökleri, bütün evliya taravettar semereleri bir şecere-i nuraniyedir ki; herbir davasını, mu?cizatlarına istinad eden bütün enbiya ve kerametlerine itimad eden bütün evliya tasdik edip imza ediyorlar. Zira O,

İşte bak: Şu cezire-i vasiada vahşi ve adetlerine mutaassıb ve inadçı muhtelif akvamı, ne çabuk adat ve ahlak-ı seyyie-i vahşiyanelerini def?aten kal? ve ref? ederek bütün ahlak-ı hasene ile techiz edip bütün aleme muallim ve medeni ümeme üstad eyledi. Bak! Değil zahiri bir tasallut, belki akılları, ruhları, kalbleri, nefisleri fetih ve teshir ediyor. Mahbub-u kulub, muallim-i ukul, mürebbi-i nüfus, sultan-ı ervah oldu...

Hem bilirsin: Küçük bir adam, küçük bir haysiyetle, küçük bir cemaatte, küçük bir mes?elede, münazaralı bir davada hicabsız, pervasız; küçük, fakat hacaletaver bir yalanı, düşmanları yanında hilesini hissettirmeyecek derecede teessür ve telaş göstermeden söyleyemez.

Hem hiç mümkün olur mu ki, nihayet kemalde olan bir cemal; gösterici ve tarif edici bir vasıta ile kendini göstermek istemesin?

Daha bunlar gibi çok vezaif-i Nübüvvet var ki, herbiri bir bürhan-ı kat?idir ki: Uluhiyyet, Risaletsiz olamaz...

alıntılar buradan:

Bak! Hem öyle yüksek bir fizar-ı istimdadkarane ve öyle tatlı bir niyaz-ı istirhamkarane ile istiyor, yalvarıyor ki: Güya bütün mevcudata ve Semavata ve Arşa işittirip, vecde getirip duasına?Amin Allahümme amin? dedirtiyor.

Hem şu alemin Sani-i Zülcelali, bütün güzel masnuatıyle kendini zi-şuur olanlara tanıttırmak ve kıymetli ni?metlerle kendini onlara sevdirmesi, bizzarure onun mukabilinde zişuur olanlara marziyyatı ve arzuyu İlahiyyelerini bir elçi vasıtasıyle bildirmesini istemesine mukabil, en ala ve ekmel bir surette, Kur?an vasıtasıyla o marziyyat ve arzuları beyan eden ve getiren, yine bilbedahe O Zattır.

Bilirsin ki, sigara gibi küçük bir adeti, küçük bir kavimde büyük bir hakim, büyük bir himmetle ancak daimi kaldırabilir. Halbuki bak! Bu Zat, büyük ve çok adetleri; hem inadçı, mutaassıb büyük kavimlerden, zahiri küçük bir kuvvetle, küçük bir himmetle, az bir zamanda ref?edip yerlerine öyle secaya-yı aliyyeyi ki, dem ve damarlarına karışmış derecede sabit olarak vaz? ve tesbit eyliyor.

Hem Sani-i alemin nihayet cemalde olan kemal-i san?atı üzerine enzar-ı dikkati celp etmek, teşhir etmek istemesine mukabil; en yüksek bir sada ile dellallık eden, yine bilmüşahede O Zattır.

Bak! Öyle bir ziya-yı hakikat neşreder ki: Eğer O?nun o nurani daire-i hakikat-ı irşadından hariç bir surette kainata baksan; elbette kainatın şeklini bir matemhane-i umumi hükmünde ve mevcudatı birbirine ecnebi, belki düşman ve camidatı dehşetli cenazeler ve bütün zevil-hayatı zeval ve firakın sillesiyle ağlayan yetimler hükmünde görürsün.

Hem şu kainatın Sanii, şu kainatı enva-ı acaib ve zinetlerle süslen-dirmek suretinde yapması ve zişuur mahlukatını seyr ve tenezzüh ve ibret ve tefekkür için ona idhal etmesi ve mukteza-yı hikmet olarak onlara o asar ve sanayiinin manalarını, kıymetlerini, ehl-i temaşa ve tefekküre bildirmek istemesine mukabil; en azami bir surette cin ve inse, belki ruhanilere ve melaikelere de Kur?an-ı Hakim vasıtasıyle rehberlik eden, yine bilbedahe O Zattır.