Yazı güzel fakat 1 paragraf hoşuma gitmedi. Bu 1 paragrafta yazının güzelliğine gölge düşürüyor maalesef.

Evvelki zamanalarda tarikata girmek için pek çok şartların oluşması gerekirken, misal olarak, kişinin kaza namazlarının olmaması, zahiri ilmini tamamlamış olması, istiareye yatması gibi..

uzaktan bakacağına bir mumda sen yak diyorsun yani :)

Fıkıh öğrenmeyip, tasavvuf ile uğraşan dinden çıkar, zındık olur. Fıkıh öğrenip tasavvuftan haberi olmayan bid'at ehli, yani sapık olur. Her ikisine kavuşan hakikate varır.

alem-i suğra:

Bugün hayatında hç namaz kılmamış, içki muptelası olmuş insanlar tarikata girerek bu kötü huylarından, gunahlarından arınmakta güzel insan vasıflarını kazanmaya başlamaktar sureç bu nedenle Geçmişteki tasavvuf anlayışının bir nevi tersi olarak işlemektedir..

imanın yolu tasavvuftanmı geçer demek oluyor bu?

Dolayısıyla, tasavvufu anlamanın yolu, ilim ve zikir ehli kişilere başvurmaktır.

dervişlere takılmak gerek

tam olarak olmuyor. önce iman gerekli. tam imana erişmek için de tasavvuf gerekli diyorum. kibritsiz mum ya da mumsuz kibrit gibi.

Tasavvufu dışarıdan tenkid edenler, onu insanın dünya ile ilişkilerini koparan bir miskinlik ve tembellik merkezi olarak görürken, içine girip yaşayarak tadanlar, insanı Kur'an ve Sünnet dairesinde terbiye eden ve ilahi edeple süsleyen bir okul olarak tanıtıyorlar.

Bu yol en bereketlidir. Çünkü bu yolda her amel ihlasla yapılır. Bütün amellerin sevabı kalben ona katılanlara da dağıtılır. Böylece bir amel yapan kimse, onunla birlikte sevgi ve rızasıyla katıldığı diğer kardeşlerinin amellerinden de manen bir hisse alır, karı binlere katlanır.

üçüncülerden olmamak gerek...

Dinimiz, takvaya ulaşma ve kemale erme yolu olarak en güzel gidişatın, Allah için cemaat olmak ve böylece birbirini tamamlamak olduğunu belirtmiş; kurtuluş için salihlere tabi olmamızı emretmiştir.

böyle değil yahu. tasavvufun terminalojideki açıklamasını bilmek lazım.

İmam-ı Malik hazretleri buyuruyor ki:

Neden bu durumu günümüze indirgemiş ki! Tarih boyunca birçok gerçek tasavvuf ehli aynı şeyden şikayetçi olduğu halde tasavvuf yolunda yürümüş/yürütmüştür.

insan var olduğu sürece, cenabı Allah bilindiği sürece ve bu dünya yaşadıkça tasavvuf bitmez.

imanlı kişi ne yapıyor, tasavvuf ehli insan ne yapıyor. imanlı kişi öööylece bir şey yapmadan bekliyorsa o imanda şüphe var. peki tasavvuf ehli ne yapıyor. o da imanlı bir kişinin yapması gerekenleri yapıyor.

Asıl hedefi takva olan tasavvuf, her zaman geçerli ve herkes için gereklidir. ?Bizim mesleğimizin tek hedefi hakiki imanı elde etmek ve rıza makamı için gerekli olan ihlası tahsildir. Ulaşmak istediğimiz en son mertebe, halis kulluk mertebesidir. Bunu bize te'min edecek tek yolumuz da Kur'an-ı Hakim'in ve sünnet-i seniyyenin emirlerine harfiyyen uymaktır.? diyen bir müceddid arifin, İmam Rabbani'nin başını çektiği tasavvuf terbiyesi için; ?bunun bu zamanda gereği yoktur, gerçerliliği kalmamıştır.? denilebilir mi?

takılmıyorsak şayet;

evet yakın. ama yatsıya kadar yanmasın:)))

Bu konuda kime kulak verilmelidir. Yolunca gidene ve bilene mi, hiç tatmadığı şeyi inkar edene mi?

rabbim hayırlı insanlarla karşılaştırsın, söyle bana arkadaşını kim olduğunu söyleleyim demişler..

tasavvuf bu devirde kesinlikle şart... özellikle bu devirde imanı muhafaza etmek bu kadar zorlaşmışken bir yardımcı şart...

çocuk hocam, sevmekle yetinilmesin artık:)

kardeş ona da razıyız...

ben bunu seziyorum artık. imanla tasavvuf heterojen bir yapıya sahip sanki. böyle düşünülmemeli. ben nice insan tanıyorum ki tekkede bir sohbet dinleyip de imana gelmiştir.

kibrit kısa yanar söner. ama mum uzun süreli. kibrit olmadan da mum yanmaz.

efendimizden sonra, tabiinden ve tebei tabiinden sonra mücedditlerin olmadığını düşünün. velilerin, Allah dostlarının, tarikatların, tekkelerin, zaviyelerin, medreselerin olmadığını düşünnün. ne olurdu dinin hali.

neyse konuyu cıvıtmayayım en iyisi.

özellikle selefi akımlar ciddi anlamda tasavvufu tehlike eder hale geldi..

"Tarih boyunca birçok gerçek tasavvuf ehli aynı şeyden şikayetçi olduğu halde tasavvuf yolunda yürümüş/yürütmüştür." bunun aksi söylenmemiş zaten:) ancak günümüzde iman zaafiyeti daha belirgindir. hatırlarsanız, önceden tasavvufa girmek isteyenlere daha çok şart konurmuş. hatta şeyhinin yanında geçim derdini düşünen bir müride "sen kalk, çalışmaya git. bu yol sana uygun değil" denmiş. lakin günümüzde değil bu tür şartlar, iman kurtarmak temel mesele olduğundan farzlar konusunda eksikleri olanlar bile çağırılıyor... denilmek istenen bu sanıyorum.

buyurulmakta kardeşim, merak etme inş...

Bu yol Allah'a en yakındır. Çünkü bu yolda kırık kalble gidilir, her adımında, bütün menzil ve duraklarında Cenab-ı Hakk zikredilir. Böylece Allah Teala'nın: ?Beni zikredin ki ben de sizi zikredeyim.? (Bakara/152) ayetindeki müjdeye ve?Ben, beni zikredenle beraberim? kudsi hadisindeki rahmete erilir. Bu yolda edeb ve tevazu hakimdir. Nafile ibadetlere ihtimam gösterilir. Hep yakınlık vesilesi olacak şeyler tercih edilir. Özellikle ilahi huzura girmeye mani olan kibir ve ucub gibi huylar kalbten defedilir.

Tasavvuf, yüksek seviyede takvayı tahsil için kurulmuş bir terbiye okuludur. Ancak, günümüzdeki insanların birinci derdi takva noksanlığı değil, iman eksikliğidir. İmansız din başlamaz ki, takva tahsil edilsin. Onun için kamil mürşidler, bugün işe iman noktasından başlamaktadırlar ve imandan sonra, namazı muhafaza ettirmeye, büyük günahlardan el çektirmeye, adım adım diğer farzları yerine getirt-meye ve özellikle Allah u Teala'yı zikrettirmeye çalışmaktadırlar. Muhammedi sevgiyle herkese kucak açan veliler, bu yolla nice dinsiz ve ibadetsiz insanları dine ısındırmışlar ve kulluğa başlatmışlardır.

Tasavvuf deyince Ehl-i Sünnet ve'l-Cemaat çizgisinde giden bir terbiye yolunun anlaşılması gerekiyor. Bu tezkiyenin başındaki?takva imanı? ve ona Allah için tabi olan?sufi cemaati? de bu kapsamda mütalaa edilmelidir. Hemen şunu ekleyelim ki psikiyatristlerin alanına giren mistik hezeyanlar, kendisi terbiyeye muhtaç olan sahte şeyhler ve tasavvufun adını kullanarak Kur'an ve Sünnet'e aykırı yapılan yanlışlıklar ölçü olamaz ve asla savunulamaz.

cümlenin devamında açklamasını da getirmiş hocam: "İmansız din başlamaz ki, takva tahsil edilsin. Onun için kamil mürşidler, bugün işe iman noktasından başlamaktadırlar ve imandan sonra, namazı muhafaza ettirmeye, büyük günahlardan el çektirmeye, adım adım diğer farzları yerine getirtmeye ve özellikle Allah u Teala'yı zikrettirmeye çalışmaktadırlar."

Allah Teala, ?sabah akşam Rabbinizin rızasını isteyerek ona yalvaran kimselerden ayrılma ve onlardan gözünü ayırma. Kalbini zikrimizden gafil kıldığımız kimseye de tabi olma? (Kehf/28) buyuruyor. Ayrıca?bilmiyorsanız zikir ehline sorun? (Nahl/43) ayeti diğer ilahi emirler gibi tasavvufu öğrenme konusunda da izlenecek yolu belirlemiş oluyor.

"Kur an'ı kesinlikle biz indirdik; elbette onu yine biz koruyacağız."

?Takvaya ve iyiliğe ulaşmak için birbirinizle yardımlaşın.? (Maide/2)

bir tane mumlu tablo yaptım ki harika bir şey. yanında da kuranı kerim var açık halde. çizmek için gece mum yaktım.

Takvada imam ve örnek yapılan bir arifin nezaretinde cemaat halinde İslam'ı yaşamanın, büyük bir fazileti, hiç bitmeyen bir bereketi vardır. Bu yol olarak en selametlidir. Çünkü yolu bilenle giden kimse menziline hem tez, hem kolay, hem de tehlike-lerden emin olarak ulaşır.

Elbette denilemez. Ancak, şu söylenebilir: ?Anlatıldığı gibi bir tasavvuf ve İmam Rabbani gibi bir mürşid bu devirde var mıdır? Kendisini tasavvuf ehli olarak tanıtıp bir sürü sakıncalı işlere bulaşanlara ne demelidir?

en azından onları sevmek gerek...

Şu cümle hiç olmamış:

ben ikisi arasında fazla bir fark görmüyorum. birisi son model bir araba, öbürü birkaç model düşük. ikisi de yolda istediğinz gibi gider.. ama arabayı stop etrririseniz olmaz. sürmek lazım.

Tasavvufu değerlendirirken yapılan temel yanlışlardan biri, ehil kaynaklara başvurmamak... Oysa, özellikle dini konularda ehil kaynaklara başvurmak şarttır. Ayrıca dini anlamak için başvurulan kişinin ehil olmanın yanında, arif ve zikir ehli olması da gerekiyor.

iman olmadan nasıl takva olacak. nasıl ihlas olacak.

Bir şeyin tamamı elde edilemiyorsa, hepsini de elden bırakmamalıdır.

siz de o tuvaldeki mumu yakablirisnz yani.

burada mum hangisi kibrit hangisi siz karar verin artık.

Yapabilen yaptığı kadar ecrini alır. İlm-i Hal kitapları ve Fıkıh kitaplarını okuyan birisi bundan sonra tasavvufla ilgilenmelidir.

lafta kalan bir iman. gırtlaktan aşağı inmeyen bir iman. Allah aşkına ahirete me kadar inanıyoruz. ahiret var diyoruz ama tekrar dirilmeyecekmiş gibi yaşıyoruz.

Yazıda tersi savunuluyor demiyorum. Tasavvufa şimdi gerek yok tarzı yorumlar var. Bu da en basit tabiriyle insanları sapıklığa götürür. "İmanı kurtardık tamam" gibi bir psikolojiye bürünürler. Asıl tasavvufa şimdi gerek var. İnsanlar imanını kurtardıktan sonra tasavvufa intisap etmelidir.

"devir iman kurtarma devridir" kısmına eyvallah, ancak "tasavvuf şöyle dursun" kısmını biz demeyiz hocam. yazı bizzat bunun için zaten... diyenlere de deriz ki "Bir şeyin tamamı elde edilemiyorsa, hepsini de elden bırakmamalıdır." kul olmayı öğrenmek nasıl ertelenebilir ki...

zaman şuan tam tasavvuf zamanıdır...

bu insanlar inanmıyorlar. kelime-i şehadet ya da tevhitle inandıklarınızannediyorlar. buna ben de dahilim. inanmak böyle mi olur. kuvvetli iman olsa böyle mi olur.

insanların kavramların anlamını tam olarak blemiyor. tasavvufu sanıyorlar ki:inzivaya çekilen, elinde sadece tesbih, başında takke.

Bu yol en istikametlidir. Çünkü bu yolun imam ve cemaatinin tek derdi ve biricik hedefi, iç ve dışlarıyla, gizli ve açıklarıyla, ruh ve maddeleriyle, zevk ve vecdleriyle, his ve hevesleriyle bütün hallerinde Kur'an ve Sünnete uyarak ilahi rızaya ulaşmaktır. Kamil mürşidler, Rasulullah Efendimizin normal bir oturuş-kalkış şeklinde bile kendisine uymaya çok ehemmiyet verirler. Sünnetleri farz hassasiyeti ile yerine getirirler, sadık talebelerinden de bunu isterler.

?Ey mü'minler! Hep beraber Allah'a tevbe edin ki kurtuluşa eresiniz.? (Nur/31) ayetleri bizden, hak yolunda birlik içinde olmamızı istemektedir.

Dilaver SELVİ

tasavvufun terminolojideki açıklaması nasılmış peki kamil hocam:)

Bu söz doğru ve yerindedir. Çünkü zaman iman kurtarma zamanıdır Bu yuzden Üstad hz. devir tarikat zamanı değil, iman kurtarma zamanıdır der ki bu sözden kasıt tarikatın, tasavvufun gereksizliği değil, takva adamı yetiştirmekten önce insanların artık iman problemlerinin olduğu, iman kurtarma zmaanı old. dile getirmesidir.

çocuuk

gazali, yunus emre, mevlana, imamı rabbani, şems, geylani hz... bu zatları ağzımızdan düşürmüyoruz. neden düşmüyorlar acaba. neden onlara müracat ediliyor. kuranı, hadisi, fıkıhı, kelamı günümüze taşıyanlar onlar çünkü. ve kıyamete kadar da devam edecktir inş.

Bu durumu çok güzel açıklayan alimlerimiz vardır:

İlim-Amel-İhlas

"Ancak, günümüzdeki insanların birinci derdi takva noksanlığı değil, iman eksikliğidir."

?Hep beraber Allah'ın ipine sarılın, dağılıp parçalanmayın.? (Al-i İmran/103)

ben arkadaşlarımı söylesem size benim kim olduğumu hayatta bilemessinz:))

Bu yol en canlıdır. Çünkü onun her halinde ilahi aşk, her işinde Rabbani heyecan hakimdir. Bunun da zevki zeval bulmaz, tadan hiç usanmaz, bulan biteceğinden korkmaz. Allah sevgisi kalbe ilaç olur, bedene kuvvet verir, aşıklar yorulmaz, sadıkların gönlü ihtiyarlamaz.

Bu yol en tecrübelidir. Çünkü bu yolda bütün ameller, binlerce kamil insan tarafından yapıla yapıla sahiplerini kemale erdirmiş, gayretler en güzel meyvelerini vermiş, iyi kötüden, sağlam çürükten seçilmiş, bütün güzel hal ve ahlaklar silsile halinde sonrakilere intikal etmiştir. Yani yol çok işlek, seyir çok belirgin, kafile çok kalabalık, kılavuzlar çok uyanık ve mahirdir.

Bir şey asırlardır insanlığın gündeminde kalabilmişse, onun insan fıtratı ve toplum haya-tıyla ciddi bir irtibatı mevcut demektir. Ortaya çıktığı günden itibaren gönüllerden ve gündemden hiç düşmeyen kavramların birisi de tasavvuf. Onu birileri tenkid ederek, diğerleri de tatbik ederek hep gündemde tuttular.

İmam Şa'rani de aynı dertten muzdariptir. Der ki: ?Allah'a hamdolsun, ben yetmiş civarında mürşide yetiştim; ancak hepsi de Allah yolunda hoşlarına gidecek gerçek bir müridi bulamamanın sıkıntısıyla vefat edip gittiler.?

Ancak, günümüzdeki insanların birinci derdi takva noksanlığı değil, iman eksikliğidir."

Bu durum bahane edilemez diyoruz bizde. Tasavvuf ehli her devirde insanların ihlassızlığından dem vurmuş. Bu duruma "devir iman kurtarma devridir, tasavvuf şöyle dursun" gibi bir yorum getirmek, "tasavvuf üst düzey bir iştir, biz şimdilik ilgilenmeyelim" demeye benzer ki, insanları tasavvuftan soğutur. Tasavvuftan soğuyanında helak olması an meselesidir. Büyük çabalarla dine soktuğunuz insanların yanlış yollara sapmasına engel olamazsınız. Çünkü tasavvuf ile ilgilenmeyen bir müslüman sapıtma noktasına gelir.

millet de iman var ihlas yok,

Özellikle İslami yaşantısı ve takvasıyla temayüz etmemiş kişiler, hele de müslümanların gücünü zayıflatmak i çin İslam üzerine araştırma yapan gayri müslimler dini öğrenme noktasında asla referans olamazlar.

bu konuda kendimi hiçbir zaman yeterli göremedim şahsen. ama bu kadarına da şükür diyorum bazen. hiç inanmayanların, inkar edenlerin, küfredenler gibi değiliz ama bir insan da bu yolu seçmişse neden o yolda tam olarak yürümesin ki.

İnsanların hakikate kavuşmasına engel olunmasına müsaade edemeyiz!

Geçmiş zamanlarda Tasavvuf okulları, veli, kamil insan yetiştirirken bugun İman kurtarma vazifesi görmektedir. Çünkü Ümmet gunah içinde yanmakta... bu yuzden Saaadatlar bütün kapılarını ümmete açmış, herkezi kabul etmekteler, gece gündüz demeden insanlığı, tövbeye, kurtuluşa çağırmaktalar...

Bu şikayette haklılık payı vardır. Aynı kanaati, bütün ilim dalları için söylemek de mümkündür. Ancak, Hz. Rasulullah'ın müjdesine göre, bu ümmetin içinden bir grup insan -Allah'ın izniyle- kıyamete kadar hak üzere gitmeye, dini hakkıyla temsil ve tatbik etmeye muvaffak olacaklardır. ?O Kur'an'ı biz indirdik, hiç şüphesiz onu muhafaza edecek de biziz.? (Hicr/9) ayetinin verdiği garanti muhakkak tahakkuk edecektir. Yani her devirde bu dinin gerçek temsilcileri bulunacaktır.

valla ben gaz lambası kullanıyorum dermişim :))

sanki iman başka bir dükkanda tasavvuf başka bir dükkanda gibi düşünülmesin.

Evet bu gün müslümanlar dine ancak dilleriyle sahip çıkmaktadırlar. Kamil mürşidler ve rabbani alimler hak yolunda yalnız gitmektedirler. Onların tek dertleri, yanlarında gerçek hak yolcularını bulamamaktır. Bu dert çok önceleri başlamıştır. Hicri üçüncü asırda yaşayan ve tasavvuf kollarının piri sayılan Cüneyd el-Bağdadi : ?Hakikat ilmi sergisini topladı, iş lafa kaldı. Biz tasavvufun ancak kıyısından köşesinden bahsedebiliyoruz!? diyerek bu işin ehlini bulamamanın üzüntüsünü dile getirmiştir.