doğru heryerd mi doğru, yoksa doğru yerde mi doğru.

dediğimi anlamadın.

kalıcılığı ve acısı şart..

ama konuştuğumuz konuda insanın haklılığı insanı susturmuyor, karşı tarafın haksızlığı insanı susturuyor.

Mutsuz insan, onu neşelendirmeye çalıştığında bu çabanı geri çevirir, çünkü aksi takdirde kendine yüklenmeyi bırakıp yüzünü evrene dönmesi gerekirdi. Mutsuzluk, kendi üzerine kapanmanın, kendine dönük olmanın en yüksek biçimidir. Mutsuz olduğunda, elin mahkum, kendine dikkat kesilirsin, derdin günün sen olursun. t. robbins

ohhh beee nihayet uzun uzadıya yazabildim.

haklılık susturmaz, haksızlık susturur. tarafı çok da önemli değil

ilk yorumda anlaşılmaz olmayı tercih ediyor, neyse devamında bir şey anlarız belki:P

Yani demen o ki; kendini ancak kendin mutlu edebilirsin..

yalnızlıkları kelimeler ile büyütebilmek adına bu kadar hastalıklı bir hayat yaşamak neden?

Sineye çekmek diye de bir şey var. Haklıyken susmak gerekiyor, mecburiyet hissediliyor. Kasıt bu. Yoksa insan tabi ki haklıyken haklılığını dile döker.

Ve, anlatabildiniz.

tabiki normal şartlarda haklı olan güçlüdür.

dur bugün mutlu olayım diye bişey yok, herşey kontrülün dışında.

kelimeleri sevmeyen anlar vardır, yaşamak veya görmek gerekir. yaşamak içinse patika yol üzerindeki bir bank kadar umut yeterlidir ama bunları anlatmayalım.

insan ne ise, o olmayı reddeden tek yaratıktır. A. C.

İnsan sadece bilmiyorken susmaz. Bazen söyleyeceklerinin çokluğu susturur insanı. Haklılığın suskunluğu, diğer suskunluklara benzemez...

İzin ver bütün planları gerçekleşsin. İnanmalarına izin ver. Ve tutkularına gülmelerine izin ver. Çünkü, onların tutku dediği gerçekte duygusal bir enerji değil, ruhları ve dış dünya arasında bir sürtüşme. Ve en önemlisi, kendilerine inanmalarına izin ver. İzin ver çocuklar gibi çaresiz olsunlar, çünkü güçsüzlük muhteşem bir şeydir ve güç hiçbir şey. İnsan doğduğunda güçsüz ve uysaldır, öldüğünde ise katı ve duyarsızdır. Bir ağaç büyürken hassas ve esnektir ama kuruduğunda ve sertleştiğinde ölür. Sertlik ve güç, ölümün refakatçisidirler. Uysallık ve güçsüzlük, varlığın canlılığının dışavurumlarıdır. Çünkü katılaşan hiçbir zaman kazanmayacaktır. A. T.

kolumuzdaki aşı gibi,

bilmem açıklayabildim mi

iyi geceler, bana müsade...

hayır davranışı kast etmedim. doğu bildiğimiz şeylerin bile yanlış zamanda aslında yanlış olduğunu

Doğrunun neyi tanımladığıyla ilgilidir bu. Doğru bulunan şey bir davranışsa her yerde doğru değildir.

bizim dünyamız için geçersiz bir tez. güçlünün haklı dünyadayız. esneğin güçlü olduğu değil

Örnek verir misin?

Bir daha okursanız, yazdığınız cümleyle aralarındaki bağlantıyı daha iyi görebilirsiniz.

Anlamadım,

İyi geceler Dalgalar..