okulunu yeni bitirmiş, görevine yeni başlamış, evleneli 1 ay olmuş... bir de bakarsın ki bu dünyaya veda etmiş. neye yaradı o kadar emek, okul, sınavlar, çabalar diye şaşırıyor insan.

Benim okulumdan değil, artık çiçek açamayacak fidan, değilde kendi fidanlarımı ne kadar suladım ki şu kısacık görünen yada belki yaşama tutunan kolu olcak onu koruyacak kadar uzun olan zamanda...

? Nasıl yani, dedim.

Korkaklar, ecelleri gelmeden birkaç kere ölürler, cesurlar ölümü bir kere tadarlar.

Ölümü çok hatırlayın, zira günahları giderir de sizi dünyada zahid yapar.

Ölüm asude bahar ülkesidir bir rinde.

Ölüm eski birşeydir, amma her insana yeni görünür.

çokları, 70- 80 yaşına gelip, bel bükülüp, elde asa ile ölüm döşeğinde can vereceğini düşünür. daha 18 indi, 25 inde,40 ında olan ölümleri hep başkalarına yakıştırırız.

Müşkül budur ki, ölmeden evvel ölür kişi.

? Ama, dedim, sadece ölümü değil, ölümden ötesini de merak ediyorum.

Gül e Gül e gideriz inşalalh...

Bütün günler ölüme gider, son gün varır.

-herşeyin bir sonu olduğu gibi, sonu hazırlayanda vardır. hiç birşey pat diye olmaz.

Mü'minin, ölüm zamanında alnının terlemesi, gözlerinin yaş dökmesi, burun deliklerinin kabarması, Allah'ın rahmetine nail oluşunun alametidir.

Bu can bu gövdeye konuktur,

Kabre hazırlıksız giren, denize kayıksız açılmış gibidir.

Sana nasihat edici olarak ölüm yeter.

Ölüm herşeyi eşit yapar.

ama kimseyide gidiş sebebi yapmasın.

Bir gün ola, çıka gide,

öleceğiz öleceğiz müjdeler olsun!

? Cevabı belli abi, dedi.

belki de ölü olan bu halimizdir...

Dünden ; Kağıda düşenler :( Paylaşmayacaktım oysa ama ölüm var heryerde karşımda...

dile kolay geliyor ama konuşmak varya...

Ölüler için kötü söz söyleme.

? Onun da cevabı aynı hadisin devamında. Yani, ?Nasıl ölürseniz, öyle de dirilirsiniz.?

İnsanların aşktan öldüğü yalandır.

Allah imtihanlarımızı kolay eylesin...

Ölmek değildir ömrümüzün en feci işi,

Sala sesi dolduruyorsa bir sabah açık penceresinden sınıfınızı...

Her kul hangi amel üzerine ölürse o amel üzerine dirilir.

Ölümden korkmayan ölmez. Ölüm, kendine koşanları hiçbir zaman vurmaz. Bir ölüm şerefli olursa, en büyük mükafatı almış demektir.

Üç şey ölümün ardından kabre kadar gider:

Gülerek girip günaydın arkadaşlar dediğiniz sınıf hemen hemen boşsa, sadece iki bakışla çarpışıyorsa gözleriniz... Onlarda gözlerindeki hüzünle eritiyorlarsa ciğerinizi... Kalbinize ateşte yeni dövülmüş bir kılıcın yangınsında batıyorsa bu haber... Güneş bugün parlıyor olsada, ışıtmıyor dünyamı hiç bir halükarda...

ölümün, yaşa makama mevkiye, zamana bakmadığını idrak edip bu durumu kabullenerek yaşamak lazım.

?Ölüm güzel şey, budur perde ardından haber,

Ölüm olmasaydı, hayat bütün güzelliğini kaybederdi.

Ölüm, bazan ceza, bazan bir armağan, çoğu zaman da bir lütuftur.

Ölmek mesele değilde;

Ölüm saatinden daha güzel bayram mı arıyorsun ey nefsim? Dostum beni çağırdığı zaman nasıl koşarak gitmem ki? Yalnızlık çevremi kuşatmaya başlamışsa...

? Öteden beri bunca insan nasıl öldü, son nefesini nasıl verdi ve acaba neler hissetti diye düşünürdüm. Şimdi ise nasıl ve ne halde öleceğimi merak ediyorum, dedim.

Ölüm hiçbir şeydir, asıl, şerefsiz yaşamak her gün ölmektir.

HER SABAH binbir ümit ve neşe ile bizi hayata çağıran o kadar iş ve o kadar ses var ki, gözlerimizi açar açmaz bir koşuşturmadır başlıyor... Ve kendimizi birdenbire yaşamın tam ortasında buluyoruz.

Ölenin kıyameti kopmuştur.

Ölüme gülen, iyi bir insandır.

Ömrüm geçti hayfa ki geç uyandım,

herşeyin bir eceli vardır. elbet herşeyin bir sonu vardır.

- De ki: Ey günah işleyerek kendilerine kötülük eden kullarım, Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. Çünkü, Allah bütün günahları affeder. Şübhesiz ki, O çok bağışlayıcı, çok esirgeyicidir.

Baharın dört bir yandan sarmaladığı ve cihetsiz kuş seslerinin ruhumuza ilahi bir hazzı, ulvi bir zevki tattırdığı erteleyemediğimiz bir zaman diliminde çok sevdiğim bir kardeşimle sohbet ediyorduk. Uzun süren dalgınlığımın ardından, ne düşündüğümü sordu.

sona hazırlanmak, sonu hazırlamak,

Hayırdır inşallah toparlanmamızın uyarısı belki kendi adımıza

Ailesi, malı ve ameli. Bunlardan ikisi döner, birisi kalır. Dönenler: Ailesi ve malı, kalan da: Amelidir. Ölümü istemek güzel değildir. Ölüme hazırlıklı olmak güzeldir.

Ölüm ; dün bugün yarın...

Dehrin ne safa var acaba sim ü zer'inde,

İnsanların en akıllısı, ölümü en çok hatırlayıp, onun için en fazla hazırlıklı olandır.

tertemiz tüm parlak renkleri üzerinde toplayıp gitmiş melek olmuş gitmiş sizlere sabrını bırakıp gitmiş geride kalanlara hayırlı ömürler versin Rabbim..

üç beş nasihat verdik ama zor şey...

Hayattan önce ölüme hazırlanmalıyız.

ya da içki masasında, kumarhanede, hırsılık anında, menfi yollarda can verenler.

ve de hayırlı bir ölüm ölüm nasip etsin cenabı Allah. geride kalanlara çok yazık oluyor.trafik kazasında parçaları toplananlar, selde depremde naaşı kaybolanlar, kaçırılıp bir çukura atılanlar...

Ah diyorum şimdi daha bir derin ah ben kim bu çocuklara rehberlik etmek kim, üzüntüm hayyuka vuruyor bir anda...

isyan değil haşa tövbe haşa, ilahi takdir bu boynumuz bükük sesimiz isyana kısık derunimizde bile "neden" kelimesi gizli değil...

Bir can gitti bugün, daha çiçek açmamış bir fidan, büyümesine dal vermesine izin yoktu, renk veremedi canım yavrum...

Yakasız gömleğe sarılır bir gün.

Allah Teala, kuluna, ruhunun bedeninden çıkmasını, çektiği gam ve kederler nisbetinde kolaylaştırır.

Ölümü göreceğiz - tadacağız elbet..

esteuzübillah.

Kabirleri ziyaret ediniz, çünkü kabir ziyareti sizlere ahireti hatırlatır.

İnsanların öleceklerini yakinen bilmelerine rağmen ondan gaflet etmeleri kadar yalana benzeyen birşey görmedim.

Bu dünya bana baki kala sandım.

ölümü de öldüren rabbe secdeler olsun diyebilmek!

Birden beynimde şimşekler çaktı:

Ama canım çok yanıyor, boş sınıfta oturdum göz yaşlarıma kirpiklerim daha ne kadar bend oluşturur bilinmez, damladı damlayacak... Sınıfta ses yok, ses yoksa sınıfta yok anladım bugün daha çok...

Gide gide ölüme varacağımızı zannediyoruz. Gide gide ölüme varılmıyor. Ölümle beraber gidiliyor. Ölüm hayatın gölgesi; onu bundan, bunu ondan ayırmak zor. Ama bir tecelli oluyor ve hayatın önünü kesiyor ölüm. Ecel gelince, başağrısı bahane... Gide gide ölüme varılsaydı, gidemeden ölenler olmazdı. Doğduğu günde ölenler var. Ha bir adım, ha yüz adım farketmiyor. Uzunluk veya kısalık bize göre bir kavram. Çok kısa sürede Rabbini razı eden işler yapıp da vefat eden ile yüz sene yaşamış olup da Yaratıcısından haberdar olmamış biri aynı kefede değerlendirilmez. Ölüm hayatın içinde olmasaydı, hayat bu kadar güzel ve çekici olur muydu? Hayatı güzelleştiren, belki de bu geçici ve fani yönü. Hayat bitmese, ölüm başımıza gelmese, ahirete nasıl geçilecekti, düşünülmeye değer doğrusu. Burada kalan dostların sayısının azaldığı, ahirete gidenlerin ise her gün çoğaldığı bu diyarda gurbetimiz oraya, anavatana geçmekle ve dostlarımıza kavuşmakla sona erecek. Hasret Sevgililer Sevgilisine kavuşmakla bitecek.

Merakımı giderecek başka cümleler aramaya gerek kalmamıştı. O güzel insan, sevgili Peygamber, insanları en doğru seçime iki cümle ile davet ediyordu. Nefsimizin bizi bu kadar içinde olduğumuz bir gerçekten alıp da nerelere taşıdığını anlamak için bu hatıra yeter.

İş bu söze Hak tanıktır,

ya da sabah namazını kılmış, Allahı zikretmiş, yatağına uzanmış... sessiz sedasız kimsenin haberi olmadan ruhunu teslim etmiş.

Dünden bugüne her yerde karşımda..

Cenazelerde hazır bulunmak suretiyle kalbin hastalıklarını tedavi etmek bir vecibedir.

? Hz. Peygamber?Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz? buyurmuş. Ölümünü merak ediyorsan, yaşadığın hayata bakmalısın.

bu kadar zor olduğunu bilmezdim

Ölüm, ne hükümdar tanır, ne soytarı, herkesi aynı iştahla yutar.

Şerefli bir ölüm, şerefsiz bir ömürden daha iyidir.

dün bir taziyeye gittik 6. sınıf öğrencimiz

İnsanlar uykudadır, öldükleri vakit uyanırlar.

Bu gibi durumlarda tekellüfsüz fakat hikmetli bir cevabı olurdu her zaman.

Ölümün bizi nerede beklediği belli değil, iyisi mi biz onu her yerde bekleyelim.

Allah kimsye ani gidiş vermesin.

Bırakır hepsini insan hin-i seferinde.

Ölüm, daima gözünün önünde olsun, o zaman asla adi endişelere düşmezsin ve hiçbir şeyi fazla hırsla arzu etmezsin.

Ölüm, hiçbir zaman iyi karşılanan bir misafir değildir.

Ben de:

Ölülere kötü söylemeyin: Zira bu sebeble hayattaki yakınlarını incitmiş olursunuz.

Bir kimsenin evinden veya yakınından bir cenaze çıkar da o kimse bundan ibret almazsa, ona, ne ilmin, ne hikmetin, ne de va'z ve nasihatin bir faydası dokunur!..

Gerçeklere uyarak yaşamayı gaye edinenler, ölümden çekinmemelidirler.

Ayakta ölmek, dizüstü yaşamaktan iyidir.

Ölüm güzel şey, budur perde ardından haber, Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber?

Ağa olsa, paşa olsa, beğ olsa,

Allah ölümün de hayırlısını nasip etsin cümlemiza

Şu eksik, bu lazım, haydi onu da yapayım derken, ertelediğimiz nice güzellikler hep bir başka güne taşınıyor. Birbiri ardınca nice mevsimler geçiyor. Halbuki, yaşadığımız bir başkasının hayatı değil, kendi hayatımız. Harcadığımız, kendi ömür sermayemiz. Görülecek o kadar güzellik, anlatılacak o kadar harika şey hep mahzun, hep bir kenarda bizi bekliyor. Susturulmuş veya küstürülmüş çocuk gibi, boynu bükük ve mahzun, hep bekliyor onlar. Döner de bir gün bakarız, farkederiz diye...

Allahü teala iman selameti versin.

Henüz yeni bir öğretmenim ben beş gün sonra üç ayım doluyor... Gelirken sevdiğim şehirden buraya bir abimin sözlerini yanıma yoldaş, kızgınlıklarıma gardiyan edipte gelmiştim... Ne demişti ayak üstü bana vedalaşırken " ... unutma öğretmenlik peygamber mesleğidir"

Kafesten kuş uçmuş gibi.

Selim Gündüzalp

Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber?