Halkı kendisini?Han? ve?Batur? ilan etti. ?Reel şartlara? şartlanmaksızın, soylu bir kavganın davasını güttü. Çin şovenizmine ve emperyalizmine karşı dik durdu. Bir diğer ifadeyle, Bilge Kağan?ın ikazını özümsemişti: Çinlinin tatlı sözüne, ipeğine, hububatına, altınına aldanmadı... Politikanın inceliklerine vakıf değildi. Bazı dava arkadaşlarıyla yaşadığı görüş ayrılığı ise, meselenin ayrıca değerlendirilmesi gereken yanı...

Ahmet Evsen?in mısraları onu anlatıyordu sanki: ?Bizim sevgimizde korkuya yer yok/Kaderi gözet hey, zaferi gözle/Biz ölsek de türkümüz var geride...?

Atsız doğru söylemiş..

Nihal Atsız öfkeliydi: ?Milliyetçilik, Bolivya dağlarında öldürülen Arjantinli maceracı serseri Guevera için zırlayıp da, sıra Kazak kahramanı Osman Batur?a gelince susmak değildir.?

Osman Batur vesilesiyle büyüyen direniş karşısında, Çin yönetimi çeşitli önlemlere başvurdu. 1940?lı yıllarda ayyuka çıkan zulüm neticesinde, ?isyancı Türkler? tutuklandı, işkencelerden geçirildi. ?Bizim canımız, bizden evvel ölenlerin canından daha kıymetli değildir? diyen annesinin oğluydu Osman Batur. Gerekeni gerektiği yerde yapmanın tatbikçisiydi. Gecikmeksizin ordusunu kurdu. Silahlı mücadele kaçınılmazlaşmıştı...

Doğru söze ne hacet, arif olan anlar...

O destan; bombaya karşı sopayla, topa karşı bıçakla, tüfeğe karşı yumrukla yazılmıştı. Bir rivayete göre, alçalan uçaklara kement bile atmıştı Osman Batur...

Esir düştüğü Çin yönetimi tarafından ellerinden ve ayaklarından zincirlendi; işkencelere maruz kaldı. ?Türkistan?ı, Çinlilerden kurtaracağım diyen adamın haline bakın? dediler; boynunda yafta, sokak sokak dolaştırıldı, teşhir edildi. Hemen akabinde Urumçi?de öldürüldü. Osman Batur bedenen ortadan kaldırılmıştı. Mahkeme kararını vermişti, çünkü: ?Devrim düşmanlığı suçundan...?

29 Nisan 1951, Doğu Türkistan Türklerinin direnişçi liderinin ebediyete intikalinin tarihi...

Gelgelelim?isyancı Türklerin? kahramanı, 1941 senesinde yayımlanan emre itaat etmemişti. Çin yönetimi, bölgedeki Türklerin silahlarını toplamakla meşguldü...

AFŞİN SELİM

Unvanıyla yaşadı. Yiğit ve gözüpekti...

Düşmanları Taklamakan Çölü?ndeki kum taneleri kadar olsa bile mücadeleden vazgeçmeyen bir bünyeye sahipti. Ümit en son terk olunan şeydi çünkü...

Şayet demişti, İngiliz yazar Godfrey Lias; ?Osman Batur uçak ve motor çağından evvel yaşasaydı, Türkistan hür olabilirdi.?

Yıllar sonra, gazetedeki sütununda, ?Altayların sarp yamaçlarında kanla yazılan muhteşem destan, size hiçbir şey anlatmıyor mu? diye soruyordu, Galip Erdem.

Aslen Altay Kazaklarındandı. 1911 yılından itibaren bağımsızlık mücadelesiyle geçti ömrü... Maksadı, Altay topraklarını ve Doğu Türkistan?ı Çin hakimiyetinden kurtarmaktı. Direniş, onun öncülüğünde gerçekleşmekteydi. O varken, Çin orduları sert ve yoğun operasyonlar uyguluyordu bölgeye...

Altay Dağlarının kara kışında Çinlilerle vuruşuyor, tutsak düşmemek için direniyordu. Yoldaşları vardı yanında: Ailesi ve akıncıları... Kızı Azpay ve kafilenin diğer kadınları yakalanmıştı. Bunu gören Osman Batur, iki yüz civarında askere, bir dağ geçidinde tek başına hücum etti. Cephanesi bitene kadar savaştı onlarla...