Bizi serseme çeviriyor... YazdıkLarımızı unutuyor, hangi soruya karşıLık vereceğimizi anımsamıyoruz... Ne türLü oLursa oLsun sürekLi bir çarpıntı içindeyiz. Çek'çeni çok iyi anlıyorum,

bu oyunun ne türlü ciddi olduğunu anlatmaya kalkısıyorsunuz - beceremiyorum, düsüyorum, yerdeyim iste. Hem

Sesini işitmem yetmiyor;;;telefonu kapatır kapatmaz sesine hasret düşüyorum;;;Sonra zaman uzadıkça çalmayan telefonuma düşman kesiliyorum;;;

Bir düşün içinde bir düş mü

AĞLIYCAM AMA BEN YA :( "KAFKA VE MİLENA"

Sayarken yanılmıyorsun;

Bütün gördüğümüz ve göründüğümüz

Ah Tanrım! Tekini bile kurtaramaz mıyım acımasız

bütün gördüğümüz ve göründüğümüz?

Yaprak kımıldamaz mı sevgilim;;;kımıldamıyor;;;hayatım;;;burada herşey;;;neden ıslak;;;nemli;;;kolera günleri;;;ve;;;yaprak kımıldamıyor;;;dışarıda;;;herşeyi değiştiren;;;bir fırtına var;;;heryanımı kasıp kavuruyor;;;ve Milena;;;yokluğun yoksunluğum;;;oluyor;;;

Ben ağlarken - ben ağlarken!

Ama sonunda sözLerin kaLıyor ortada.

Bir gece ya da bir gün

Büyük yaşayacağım;;;büyük öleceğim;;;kendime söz verdim;;;

Yoksun ya;;;biliyorsun toprağa yabancılaşıyorum;;;Yüzüm bunca zamandır ona yönelse de;;;neden ona bu kadar garibim;;;Güneşim;;;senin hasretinden kendime yabancılaşıyorum;;;her şeyde bir gariplik hissi;;;?

Ve altın kum taneleri

Bir görüntüde ya da bir şeyde olmaksızın

DEVAMINI İSTİYORUZ...

Şimdi uzun zaman oluyor;;;ne kadardır ayrıyız;;;Oysa;;;çok zaman geçmedi;;; bakışlarının gözlerime değdiği o anın üzerinden;;;Ayrılık;;;bir andan kopuş saniyeleri o kadar uzatıyor ki;;;buluşmamız üzerinden saatler geçmese de uzun zaman geçmişçesine hasrete düşüyorum;;;

"Susmak, yaşamanın tek yolu; burada da, orada da. Kederle, olsun ne çıkar? Uykuyu daha çocuksu ve derin kılar bu. Ama acı, uykunun ve gündüzün içinden geçen bir sabandır, dayanılacak şey değildir bu."

Milena;;;

harikasın. başlığı "beğendi".

... güLüşünü biLe duyabiLiyorum...

Saatler;;;sensizken;;;canıma kıyıyor;;;

Gözüm açıldı artık Milena, ama?beni bırakma? diyen yakarışmalarımı düşünüp de acı çekmene gerek yok. Bu konuda senin ateşin hala bütün gücü ile aydınlatmakta yüreğimi. O yüzden düşüncelerimde değişen bir şey yok. Ancak bu durumun ne senin için ne benim için kötü bir durum. Çünkü söylenmesi gereken en küçük doğru söz ilk söylendiğinde beni yıkmaya tepetaklak yuvarlamaya yeterlidir..."

yolun, sesleniyorsunuz bana, tehlikeleri hatırlatıyor, ürkek adımlarımdan telaslanarak cesaret vermek istiyorsunuz; bana

dalgadan?

" Artık gözlerine bakınca eskisi gibi avunamıyorum. Güneşe dayanamıyorum artık Milena geri dönmeliyim, geri dönmeliyim. Yolunu kaybetmiş bir hayvan gibi gücümün yettiğince kaçıyorum. Ama onu da gittiğim yere götürebilir miyim diye düşünerek kaçıyorum. O belki gittiğim karanlıkları aydınlığa çevirebilir...

Yoksun ya;;;rüzgarla daha çok dalaşıyorum;;;Sanki, bu rüzgar senden kalan hatıraları silen kötü bir ruh;;;Saçlarımı kötülüyor;;;Oysa,,, senin saçlarına dokunuşu;;;yaramaz bir çocuk gibi saçların ile oynayışı;;;saçlarının dalgalanışı beni kalbimden vururdu;;;Onu,,, o zamanlar çok severdim;;;Seni daha çok;;;

Süzülüyorlar parmaklarımın arasından derinlerine

Fark eder mi bu yüzden?

Bu konuda bir;;;tuhaflık;;;var;;;

Günlerimi bir düş

yansıtıyor gözlerinizdeki ısık. Kösekap-maca oynanıyor, bir ağaçtan ötekine sürünüyorum karanlıkta, tam ortasındayım

Sevgili Milena;;;yokluğundan yoksunum;;;Ellerimi uzatıyorum;;;ellerim yok;;;

Ellerimde sararan yapraklarıyla;;;şiir;;;

Kırılan dalgaların dövdüğü bir kıyının

Franz

"Dürüst olmamı istemeyin benden Milena. Kimse bunu, benim kendimden istediğim kadar isteyemez. Bir sürü sey

Edgar Allan

"Milena... Ne zengin, ne ağır bir isim bu. O kadar ağır ki taşıması imkansız. Yalnızca 'i' deki vurgu kulağa kötü geliyor, ismin zıplayarak kaçıp gitmiyor mu elinden? Yoksa acaba bu sadece, kendi ağırlığının mutluluğuyla senin zıplayışın mı?"

"Yine de aslında sevdiğim sadece sen değilsin, daha fazlası; senin aracılığınla bana hediye edilen varlığım."

Tutamaz mıyım onları?

Sevgili Milena;;;

Yokluğun;;;yokluğun;;;zamanı bir hançere çeviriyor;;;iki ucu keskin;;;gelecek ve geçmiş;;;arasında gidip geliyor;;;bu kan;;;buna dayanabilirim;;;senin için;;;

vurabilirim, yalnız size güveniyorum yeryüzünde."

Yalnızca bir düş içinde bir düş.

Haykırışları içinde duruyorum:

"Dünyada benim ihtiyaç duyduğum kadar sabır var mı Milena?"

Tutuyorum avucumda-

Unutma, asLımın temeLi: Korku

Neler olduğunu sen de benim gibi bir türlü tam anlamıyorsun. Büyük bir coşku ile karşılaşınca delirecek kadar ürperiyorum. Bir şey istiyorum, gürültüden, kalabalıktan uzak karanlığımda kendi başıma kalmak. Bir yerlere gizlenmek istiyorum bu isteğim ardından gitmek istiyorum..

tehlikeli bir yoldayım Milena. Ama siz? Bir ağacın önünde duruyorsunuz, sapasağlam, gençsiniz, güzelsiniz, yeryüzünün acısını

içimdeki o korkunç sesleri, hem sizi dinleyemem aynı zamanda; ama ötekileri dinler, size de gü-- vendiğim için açığa

Belki en çok seni sevdiğimi söylediğimde de söz konusu olan gerçekten sevgi değil; sevgi, senin içimde çevirip durduğun bıçak olman..."

İtiraf edeyim ki-

Yoksun ya;;;bulutları gözlerimle bölüyorum;;;Sana dair bir şeyler arıyorum;;;orda;;; Gözlerimde sisli bir beyazda teressüm eden su yüzün bulutları ve mahzun hayallerimi eritse de hasretlerimi eritmeye yetmiyor;;;Uzak düşüyoruz;;;

Alnına konsun bu öpüş!

"Sevgili Bayan Milena, gün o kadar kısa ki, sizinle ve bir kaç ufak tefek işle geçip sona eriveriyor. Gerçek Milena'ya yazacak biraz bile zaman yok, çünkü daha da gerçek olanı bütün gün buradaydı; odada, balkonda, bulutlarda..."

Ve, şimdi senden ayrılırken,

"Ya dünya çok küçük ya da biz çok büyüğüz, ne olursa olsun onu tamamen dolduruyoruz. Kimi kıskanacağım ki?"

Ama, umut gitmişse uzaklara

BİR DÜŞÜN İÇİNDE BİR DÜŞ

yitiriyorum gene de, evet, her seyimi yitiriyorum belki. Ama bu avlanma oyunundaki yürekli olma isteği, yürekli kılmaz

"Uykuya da korkuya daldığım gibi dalsaydım, şu an yaşıyor olmazdım."

Bu mektup yağmuru dinmeLi artık...!

Binlerce yıllık;;;bir soruyum;;;cevabım olabilir misin;;;

beni, tersine, bir adım bile atamam sonra, birden her sey yalan olur, ko-valananlar boğuverir avcıyı. Ben böylesine

Düşündükçe;;;tükeniyorum;;;Milena;;;bir seni düşündükçe çoğalıyorum;;;biz büyük;;;yaşayalım;;;büyük ölelim;;;

Ah Tanrım! Daha sıkı

Bendeki bu coşku bir yanardağın patlaması gibi olduğundan elbet dinecek bir gün. Ama bu coşkuyu oluşturan güçleri içimde taşıdığımı bilmek çok korkutuyor beni. Zaten yaşamım korkulara bağlı beni vareden bu korkular onlar yok olursa ben de yok olurum. Benim böyle olduğumu sen de biliyorsun, hatta böyle olmasaydım benimle bu kadar ilgilenir miydin? Patlamalar şu an bitmek üzere aslında mutlu olmam gerekiyor ama bunların her zaman olacağını bilmek korkutuyor beni..

Zaten sözlerinLe gülüşLerinin arasında bocaLıyorum daha,

"Dünya üzerinde var olan bütün zamanları, senin için kullanmak istiyorum."

Ne kadar az! Ama nasıl da

"İnsan kendi eksikliğine katlanmak zorundadır, her an için; oysa iki kişilik eksikliğe katlanmak zorunda değildir. Gözler, yuvalarından çıkarıp atmak için yok mudur, ve kalp de aynı şekilde. Yine de durum o kadar kötü değil, abartı ve yalan bu, her şey abartı, yalnızca özlem gerçek, o abartılamaz. Fakat özlemin gerçekliği bile o kadar da onun kendi gerçekliği sayılmaz; daha ziyade, geri kalan her şeyin yalan oluşunun ifadesidir. Kulağa saçma geliyor ama öyle. Belki en çok seni sevdiğimi söylediğimde de söz konusu olan gerçekten sevgi değil; sevgi, senin içimde çevirip durduğun bıçak olman..."