Büyümüş, katmerleşmiş, olgunlaşmış, pişmiş sevgileri yeşertmek için önce aşk ile bakmak lazım, her ne yöne bakılacaksa?

İskender Pala'dan

garip, üzücü.. belki gerçekçi..

?Aşk,? diye karşılık verdi derviş, ?aşk, sevilen için bir hiç ise de, seven için heptir. Eğer, ey güzel, sana gücenme gücüm olsaydı, bu duyduklarım için gücenirdim. Amma bunun için aşkımdan geçecek değilim!?

Ama Allah galiba son asırda aşkı kirletenlere bir ceza verdi..

malesef öyle:(

"Sözüne sadıksan, Yusuf senin gönlünü nasıl çalmıştı; dostoğru söyle bize. Yok eğer gönlün hala sendeyse ve Yusuf'tan gönül istiyorsan bu, naz yapıyorsun demektir."

Ve sonrası koca bir deryada sakin ilerleyişler?

Dünyalar güzeli Yusuf'a sordular:

Ayakları sağlam basan bir sevgi? Onurlu duruşuyla hayran bırakan duygular, doğru ve yerinde haller?

Yoksa "aşk" adı altında, ne naneler yiyen var..

Ben düşündürücü derken, birazda bunu kastetmiştim..

"Gönül Yusuf'ta değil ama Zeliha'da da değil. Ne biri gönül almış, ne diğeri bir gönle sahip!.. Peki ama nasıl kayboldu bu gönül, nereye gitti? Bu bir sihir değilse nedir?.."

Derviş yedi gece daha oralarda dolandı, sonra onu hiç kimsecikler bir daha görmedi?

çok garip değil mi?

Zeliha yeminle söyledi:

Yusuf yüzlüler var..

Her görenin aşık olduğu, uğrunda aklını kaybettiği bir kız vardı. Yanağı kafur gibi bembeyaz, saçları misk gibi simsiyah. Şeker, onun dudağının lezzetini bilseydi, erir yok olurdu. Bu dilber bahçelerde gezinirken oralardan bir derviş geçti. Bir ekmekçinin acıyıp verdiği yarım somunu tutuyordu elinde. O ay yüzlüyü görünce ekmeği elinden düşürüverdi. Kız bu hale gülüp geçmişti ama o gülüş, dervişin bedenindeki yarım canıı da yere çaldı. O andan itibaren ne gecesi, ne gündüzü kaldı dervişin. Tam yedi yıl yanıp yıkıldı, ağlayıp inledi. Kızın mahallesinden hiç ayrılmadı, evinin çevresinde dönüp durdu. Yoksulun bu hali kızın akrabalarını rahatsız etti ve bir gece sessizce ortadan kaldırmayı düşündüler. O dilber biraz insaflıydı, gizlice yoksul dervişi çağırıp?Git buralardan,? dedi, ?elde edemeyeceğin bir şey için kapımda bekleme. Canına kast edecekler, durma kaç.? O zaman derviş ağladı ve ilk kez içini döktü kıza:

elagözlü son derece haklısın şimdide adı aşk ama işleyiş tamamen farklı

Önce aşk olmalı içinde insanın.. Yaratan seni bu duyguyla donatmadı mı?

Aşk, dalgalandığın zamanın içindedir ki sonrasında arayışın biter ve

benimki kaybolmadı çaldılar daha bulamadım o yüzden polis oldum ki şimdi teknik takipteyim bakalım bulacağım inşallah:))

?Ah ahmak derviş,? dedi kız, ?a hünersiz zavallı, sen hiç kendine bakıyor musun, gülünecek bir suratın var, insan sana bakınca elbette gülesi geliyor.?

Aşkı yok etmedi ama Yusuflar ve Züleyhalar birbirini hiç bulamayacak..

?Bencileyin bin aşıkın canı senin cemaline feda olsun. Ben canımı seni ilk gördüğüm an kaybetmiştim, şimdi bir can için seni terk eder miyim sanıyorsun? Yanlız meraktayım, madem bana hiç acımayacaktın, neden o zaman gülmüştün!?

bu nasıl hikaye ya :(

Gözden uzak olan gönülden de uzak olurmuş.. Ya o gönüle girmek kolay mı?

Emine Batar

hayırlısı olsunn

çok anlam barındıyor içinde, pek bir manidarlı..

"Bedenimdeki her kıldan gönlüm habersiz. Neden ve nasıl aşık oldu, aşık olunca nereye gitti bilmiyorum."

Düşündürücü..

Züleyhalarda var..

öyle değil mi? canan

Sonra o dostlar düşündüler:

"Ben onun gönlünü çelmedim de, çalmadım da. Ne onun bana gönül verdiğinden haberdarım, ne böyle bir kastım oldu. Onun gönlüyle bir işim yoktur benim."

düşündürücü ama bir sonuca vardıramayıcı.. işte onun adı aşk..

durulursun. Durgunluğunun sebebi yorgunluk değil, olgunluktur?

teknik takiple bulunsaydı... :)

O dostlar sonra Zeliha'ya sordular:

Yusuf yüzlüler var mı peki hala.. ?

"Ey Zeliha'nın gönlünü alıp onu perişan hale koyan. O senin yüzünden acze düştü de derdine derman olmadın; hasta bıraktın onu. Gönlünü kaptın ve geri vermedin. Geri versen ne olur; sen buna kadir değilmisin?"

Aşk için illede acı mı çekmeli insan, aşk acısı insanı olgunlaştırır mı?

Ya da Züleyha yürekliler..