- Sebastian! Evladım sana söylüyorum. Duymuyormusun.

-Tamam, hatırladım. Nedense, kazadan sonra arasıra unutkanlık başladı.

- Sebastian! O'na de ki...

-Söylemen gerek kalmadı. Çünkü...

- O'na de ki.. SENİ SEVMEYEN ÖLSÜN!

-Sebastian, Evladım! ...

-Sebastian! O' na deki...

Yukarıdaki monolog, bir senaryodur. Dadı adındaki tv. filmindeki karakterler Ömer Giritli ve Pertev esas alınarak yorumlanmaya çalışılmıştır.

Bakmak, bilinçsiz; görmek ise bilinçli bir eylemdir. Görebilenler ancak durumları değiştirebilirler.

-Sebastian!

Sebastian! Oradamısın evladım.

-Sebastian, bu ne hal evladım. Git duşunu al öyle gel. Ha... Dikkat et ayağın kaymasın.

Güneşe karşı gözlerinizi kapatmanız bir bakış açısıdır. Ancak bu, durumu değiştirmeye yetmez.

- Sebstian!

-Ben kafamı çarptıktan sonra iyileşmem zor oldu. Böyle olunca, bu konuda bir hassasiyet gelişti. Başkalarının başına da gelebilir diye çok endişe ediyorum. Sana tavsiyem, banyoda bastığın yere dikkat et. Ayağının altında mutlaka "kaydırmaz" olsun. Birde sakın ayağının birini kaldırma. Ne olur, ne olmaz. Ne diyecektim... Hay Allah, unuttum. İhtiyarlık işte.

-Ne diyecektim?Bende kafa mı kaldı. Haa. Hatırladım.

... bir kişi de sevmesin, ne çıkar.

Sebo yok, denize giriyor :P

- O, Biliyor!

durduk yere insanlara pozitif bir şeyler empoze etmenin bir manası yok bence... çünkü bu güzel ve işe yaramaz sözü okuduktan sonra yüzleşecekleri gerçekleri değiştirmiyor...

neymiş: durumları değiştiremiyorsan bakış açısını değiştir...

- Görmek ve bakmak farklı eylemleri.