SON SAATLERİM

Görevim gereği Fransa?da ikamet etmekteyim, ailem de yaz tatilinde yanıma geliyor, okulların açılması yaklaşmıştı dün ayrılık vaktiydi. Eşim ve çocuklarımı üç aylık bir beraberlikten sonra uğurlamak üzere öğleye doğru Lyon havaalanına hareket ettik. Havaalanına vardığımız da uçağın kalkış saatinin daha erken olduğunu elektronik bilette bu saate yanlış baktığımı fark ettiğimde iş işten geçmişti, uçağı kaçırmıştık. Yeniden gece saat ikiye başka bir havayolu şirketinden bilet almak zorunda kaldım, tam üzülmeye başlayacakken yukarıdaki hikaye aklıma geldi ve vardır bunda da bir hayır dedim. Fazladan ailemle dolu dolu bir on iki saat daha geçirdim. Acaba bana denseydi ki ömrünün son saatlerini yaşıyorsun bu son zamanlarını ailenle geçirme karşılığı neyin varsa bize bağışlar mısın? Hiç düşünmeden bunu kabul ederdim.

Sabah evden işe çıkarken eşimi bu son görüşüm, çocuklarımı bu son koklayışım diyebilsek, gündelik yaşantımızda etkileşim içinde olduğumuz insanlarla bu karşılaşmamız son karşılaşmamız içinde bulunduğumuz şu an son saatlerim bir daha görüşemeyeceğiz, bir daha helalleşemeyeceğiz mantığıyla bir yaklaşım sergileyebilsek emin olun her şey çok daha güzel olacak, her şey çok daha anlam kazanacak. Ne olur bu duyguları her gün yaşayamasak bile bazı bazı yaşamaya çalışalım. Bu duyguların yaşanabilir bir dünya kurmaya çok büyük etkisi olacağı kanaatindeyim. Allah hepimize sevdiklerimizle beraber hayırlı uzun bereketli bir ömür nasip etsin.

Her olayın bir perde gerisi var, bir derin hikmeti var ama düşünemiyoruz görünene göre hüküm veriyoruz, aceleci davranıyoruz. Halbuki Allah?ın yaratmış olduklarının ya bizzat güzel ya da neticesi itibarı ile güzel olduğu gerçeğini özümseyemiyoruz.

Zaman önüne kattığı her şeyi değirmenin tahılı öğütmesi gibi öğütüyor. Buna bir dur diyemiyoruz, kazandıklarımızla övünürken neleri kaybettiklerimizin farkında değiliz. Kainatta her canlı o kaçınılmaz sona doğru yol alırken bu sonu düşünmek bile istemiyoruz. Dünya kuruldu kurulalı acaba ne güç sahibi insanlar, ne şan şeref sahibi insanlar gelip geçtiler dünya denen alemden ve bizlerde geldik geçiyoruz bu alemden.

allah kavuştursun ailenize... bundada vardır bir hayır...

amin...

Padişah av yapmayı çok severmiş, bir gün av esnasında bir kaza geçirmiş ve parmağının birisi kopmuş. Veziri sıkmayın canınızı padişahım bunda da vardır bir hayır demiş demesine de, padişah bu söze çok sinirlenmiş. Bu işte ne gibi bir hayır olabilir demiş ve vezirini zindana attırmış. Bir gün tek başına av yaparken yamyamlara yakalanmış, yamyamlar tam padişahı yiyecekken serbest bırakmışlar, yamyamların padişahı serbest bırakmalarının sebebi bir uzvu eksik olan insanı yememeleriymiş. Padişah hemen vezirini zindandan çıkarmış sen haklıymışsın eğer parmağım daha önce kopmamış olsaydı şimdi ölmüş olacaktım seni de boşuna zindanda yatırdım demiş, bilge vezir olsun padişahım benim zindanda yatmamda da vardır bir hayır demiş, eğer ben zindanda olmasam sizin yanınızda olurdum. Uzuvlarımda tam olduğuna göre yamyamlar beni yerdi demiş. Hayatımız da bu hikaye gibidir ama yazımın başında dediğim gibi perde gerisini hiç düşünmüyoruz.