Ama ben o soruyu yanlış yapmıştm. gelip çığırtkanlık yapmadm platonika:)))

Evet çok güzel... ve anlamlı

YA boşverin ben bir yazı göndereyim onu okuyun biraz kafa dağıtırsınız :)

Hatta Babanım bile anahtarı yoktu.

Bu bazen bir kurabiye, bazen bir meyve olurdu.

Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz, onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi, en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık.

Azar işitip, acillere taşınmazdık. Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik. Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.

Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz...

Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık.

Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık.

Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece; bilmem kaç kuruş hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri.

Benim değildir bu kültür.

Nedir bunlar?

Evet ya o iskenderun sorusu iptal edilmeliydi.

Her yere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki...

Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem.

Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp, taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana.

Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani.

Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk.

ÇOCUKLUĞUMUZDA...

Biz mi istemiştik?

Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi.

Ya da pencereden bize bir sürahi bir bardak uzatırlar, hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik.

Tahta iskemlelerimizde oturan yaşlılarımız, onlara dede, nene diye

Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştırırlardı bizi...

Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar, ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar...

Evlerimiz var, içinde yaşayan yok. Parklarımız var, içinde oynayan çocuk yok.

en mantıklısı dostum burdakı cıgırtkanlara bakma. su ıskenderun sorusuda ıptal dıye bır suru baslık acmısladı. ıptal edılmese kımse kalmaz forumda :)

Annelerimiz bu durumu bildiklerinden kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.

Susayınca girer evlerine su içerdik.

Üzerimde kalmasın, o yüzden "size" gönderiyorum. Umarım sizinde üzerinizde kalmaz bu selam. Szn de başkalarına gönderirsiniz.

Kim yazmış bilmiyorum. Taa uzaklardan bir selam gibi geldi bana.

Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplaya yürüyerek gelirdik.

Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi.

hatırını soran çocuklarımız yok oldu.

Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk.

Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki. Komşumu tanımıyorum ama evinin camında, temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.

Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık.

İyi de neden böyle olduk?

@EHAYRİ,

Polisler gelmezdi kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı.

Mahallemizdeki teyzeler Annemiz gibiydi.

'Her toplum hakettiği gibi yönetilir'derler ya, hakettiği gibi de yaşar diyelim mi?

Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.

Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır çantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık.

evet arkadaşlar başlıktakinin aynısını tekrarlıyorum.. bende psikoloji filan kalmadı.. sabah erkenden kalkıp bakmalar vs.. rüyamda görmeler.. büyük beklentide olduğumdan değil.. çok önemlide değil ama muallakta kalmaktan sıkıldım.. canım azaldı.. ne olcaksa olsun.. olunca duyarız nasılsa.. allah hakkımızda hayırlısını versin...

Annem evimizin bir parçası gibiydi, hep evdeydi.

Bizim çocukluğumuzda annelerimiz çalışmazdı.

Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.

Ben kapılarında 'vale'lerin, 'bady'lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.

Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım.

Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.

yok yok vazgçtm iptal diye bir kelime duymak istemiyorum:)))

Kısacacı evine gidip gelen elinde mutlaka yiyecekle dönerdi.

çok güzel bir yazı, elinize sağlık.

Güncel...

Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder..

Yoksa birileri mi böyle istedi?..

En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı.