'Peki' demişler ve içmeye teşebbüs etmişler.

Derviş " kaç tane? " diye sormuş birden.

- Dur bakalım, dedi, bu kadar acele etme, hele bir yarın olsun...

Bütün ısrarlara rağmen gitmek için müsaade almayı başardı. Bir an önce eve dönüp, babasına, sen haklıymışsın, demek istiyordu.

Verilen sözler geldi aklına, dostluk yeminleri, yaşanan onca şey geldi. Babası haklı mıydı yoksa? Bir başka dostunun evinin önünde durdu, ümitliydi bu kez. Fakat yine aynısı oldu. Sonra bir başkası, bir diğeri...

- Hayırdır, bu da ne? Delikanlı;

güzel hikaye evet.. eskide kalmış demekki bu tür dostluklar babalarımızın ölmesiyle de bitecetir o zaman

Gece yarısına kadar omuzunda kanlı çuvalla dolaştı durdu delikanlı. Ayakta duracak hali kalmamıştı artık. Kırgın ve öfkeliydi. Çaresiz evin yolunu tuttu. Babasının yüzüne bakmaya utanıyordu. Çuvalı bir kenara bırakırken babasına döndü.

karşısındaki kardeşine uzatarak içmişler çorbalarını.

- Evlat, var git babana selam söyle. Biz öyle birkaç tokada lale bahçesini bozmayız...

- Şimdi en güvendiğin dostuna git, ben bir adam öldürdüm de. Bakalım ne yapacak, dedi.

Hepsi oturmuşlar yerlerine.

Bu hafta odamı topladığım için: 1,00

yalnız kendini görür ve doymayı düşünürse

diye bir de şart koymuş.

Hemen bir kazma kürek getirdi. Evin arka tarafındaki lale bahçesine aceleyle bir çukur kazdılar. Gecenin karanlığında çuvalı çukura koyup, üstünü toprakla kapattılar. Taze toprağın üstüne de biraz öteden söktüğü lale fidanlarını dikti adam. Delikanlı elini-yüzünü yıkarken ona yatacak yer hazırladı.

Derviş; "nereye gidersin, o kucağına doldurduğun da nedir? " diye sormuş.

En sonunda bakmışlar beceremiyorlar,

Topladığında yavrum sana olan sevgim için: Ücret Yok.

sevgiyi dilden gönlüne indirememiş olanları çağırarak

Bunun üzerine '

Çimlerin kesimi için: 5,00

Oyuncaklar, giysiler, yiyecekler ve hatta burnunu silmek için: Ücret Yok.

Şaşırdı delikanlı. Elinde kanlı çuval, kapının önünde kalakaldı. Tekrar kapıyı çalacak oldu, vazgeçti. Gidebileceği daha bir sürü gerçek dostu vardı nasılsa. Uzaklaşırken döndü, bir kez daha baktı dostunun evine. Perdenin kenarından biri kendisini izliyordu. Aniden perde çekildi, odanın ışığı söndü sonra.

o da kardeşi tarafından doyurulacaktır şüphesiz.

Delikanlı mahcubiyetinden kaçacak yer arıyordu zaten. Seve seve kabul etti. Hem, belki babasının dostuna gittiğinde de aynı şeyler olacaktı. Sanki öyle olmasını istiyordu. Gecenin karanlığına daldı, yeniden sokakları arşınlamaya başladı.

Senin için markete gittiğim için: 0,50

bir türlü döküp saçmadan götüremiyorlar ağızlarına.

gözleri sevgi ile gülümseyen

Çöpleri dışarıya çıkarttığım için: 1,00

Kaşıklar uzun geldiğinden

'İşte' demiş ermiş.

Böylece her biri diğerini doyurmuş

'Sevgiyi gerçekten bilenleri çağıralım yemeğe.

" İnsan sevdiğine götürdüğü şeyi sayar mı hiç..?"...

Bir gün sormuşlar ermişlerden birine:

fakat şu içirme şekli yanlış anlaşılmaya çok müsayit :)

Ve kim kardeşini düşünür de doyurursa

- Benim de dostlarım var baba!

onlara bir sofra hazırlamış.

Fakat o da ne?

güzel paylaşım

... Usulca koparmış derviş, zikir çektiği elindeki tespihini...

- Haklıymışsın, dedi, gerçek dost başka bir şey, sen haklıymışsın...

'Bu kaşıkların ucundan tutup öyle yiyeceksiniz'

Bir derviş, bir kucak elmayla bayırlar aşan bir genç kıza rast gelmiş.

Olan-biteni gülerek dinledi adam.

Derken tabaklar içinde sıcak çorbalar gelmiş

Şimdi?' demiş ermiş.

Genç adam artık büyüdüm der gibiydi, çıkışır gibi konuştu:

Evin olduğu sokağa geldiğinde işinin biraz daha zor olacağını fark etti. Yüzü kızardı birden. Caminin köşesini dönerken, avluda birilerinin oturduğunu görmüştü. Babasının dostu az sonra olacaklardan habersiz, birkaç ihtiyarla sohbet ederek ezanı bekliyordu.

Delikanlı altta kalmak istemedi. Dostlarına güveni tamdı ama doğrusu biraz da meraklanmıştı.

Delikanlı sırtına yüklendi kanlı çuvalı. Akşamın karanlığında arka sokaklardan geçerek yürüdü. Bu iş kolay olacaktı. Gidebileceği o kadar çok dostu vardı ki... Rast gele birini seçti. Yürümeye devam etti. Çuvaldan süzülen kan ellerine, boynuna bulaşmıştı. Nihayet dostunun evine vardı. Bir eliyle çuvalı sıkı sıkı tutarken, diğeriyle kapıyı çaldı. Dostu karşısındaydı. Şaşkınlıkla arkadaşının ellerine, yüzüne bakıyor, anlamaya çalışıyordu. Çuvalı fark edince saklanamayacak bir endişeyle sordu:

Başında sabahladığım, sana baktığım ve dua ettiğim her gece için: Ücret Yok.

'Sevginin sadece sözünü edenlerle,

Cami avlusunda oturanlara doğru yürüdü. Yüzünün, kulaklarının yandığını hissediyordu. Yaklaşıp, oradakilerin şaşkın bakışları arasında adamcağıza bir tokat vurdu. Ama adam bırakın karşılık vermeyi, ses bile çıkarmadı. Bir kez daha kendinden utandı delikanlı ama henüz işi bitmemişti. Tartaklamaya başladı adamı, bir tokat daha vurdu. Adam bir şeyler anlamıştı sanki. Delikanlıyı kollarından tutup kendine doğru çekerek kulağına fısıldadı:

- Hayırdır evlat, dedi, sen kimsin?

Çocuk annesinin yazdıklarını okuduğunda yüzü kızardı ve gözleri doldu, utana sıkıla?Seni çok seviyorum, anneciğim? dedi.

Hayat pazarında Alan değil, Veren kazançlıdır her zaman..

Şunu da unutmayın:

Sen içimde büyürken seni 9 ay karnımda taşıdığım için: Ücret Yok.

- Bu gece kal evlat, diyordu, ne olur ne olmaz, sabah olsun gidersin...

Pekala, dedi annesi ayakta durmuş küçük çocuğuna bakarken.

Peşin Ödenmiştir?

LATİFE BİR TARAFA PAYLAŞIM GÜZEL.

bir metre boyunda kaşıklar.

'Buyurun' deyince

her biri uzun boylu kaşığını çorbaya daldırıp,

eyvallah kardeş... kaç deli çıkar böyle da?

Sonra kalemi aldı, sayfanın arkasını çevirdi ve şunları yazmaya başladı:

- Sen büyükçe bir çuval bul, gerisini bana bırak.

Birgün küçük bir çocuk mutfakta yemek yapan annesinin yanına geldi ve ona üzerine birşeyler karaladığı kağıdı uzattı. Anne, ellerini bir havluya kurulayıp, yazanları okudu. Şöyle diyordu kağıtta:

Baba biliyordu dostun dosttan farkını, alttan aldı:

ve arkasından da derviş kaşıkları denilen

Senin için korktuğum ve endişe duyduğum her gece için: Ücret Yok.

- Sus, dedi, aman bir duyan olmasın! Gel içeri gir önce.

Adam gidip ağıldan bir koyun çıkardı, bahçeye getirip kesti. Oğlunun meraklı bakışlarının arasında koyunu çuvala soktu. Çuvalı delikanlıya uzatırken:

- Tamam, dedi, ama nasıl olacak bu iş? Şefkatle oğlunun gözlerine baktı adam:

- Ne dersin, diye sordu, dostların seni ne kadar seviyor öğrenelim mi?

Sonra kalemi alıp elindeki kağıda büyük harflerle şunları yazdı: ? PEŞİN ÖDENMİŞTİR?

Delikanlı ısrarlıydı, onun da bildiği şeyler vardı. Hatta bazı şeyleri babasından iyi bilirdi:

ve şükrederek kalkmışlar sofradan.

' Yüzleri aydınlık,

- Belki, dedi adam gülerek, belki de vardır. Şimdi de benim bir dostuma gideceksin. Ben falancanın oğluyum, bir adam öldürdüm diyeceksin. Bakalım ne olacak?

- Sen haklıymışsın, dedi, dünyada gerçek dost yokmuş!

'Bakın göstereyim' demiş ermiş.

Bahçeyi temizlediğim için: 2,00

Kız gayet sakin bir halde demiş ki;

Toplam borç: 14,75

- Birini öldürdüm, diyecekti ki, daha sözünü ta-mamlayamadan kapı yüzüne kapanıverdi.

Sen alışverişteyken kardeşime baktığın için: 0,25

Bizimki kendini tanıtıp olan-biteni anlatmaya başlayınca, adam ellerini dudaklarına götürüp:

Oğlunun konuşma tarzı adamın içini burkmuştu biraz, ama renk vermek istemedi. Bir taraftan da onun bu kendinden emin hali hoşuna gitti. Kendisi bu yaşında bile kolay kolay yapamazdı bunu. Bir yandan da oğlunun toyluğunu görüyordu. Elbet herkes gibi o da yaşayıp öğrenecekti. Fakat baba sorumluluğu da vardı, bir şeyler yapmalıydı.

Yorgundu delikanlı. Omuzunda çuval yoktu artık, ama o yorgundu. Bu bir tek gecede bütün dostlarını tanıyıvermişti. Yürüyordu. Bir günde birkaç yıl büyümüştü sanki. Uzaktan evlerinin ışığını gördü. Biraz daha yaklaşınca pencerenin önündeki karaltının babası olduğunu fark etti. Koşarak ellerine sarıldı babasının.

o aç kalacaktır.

ışıklı insanlar gelmiş oturmuş sofraya bu defa.

çok hoş bir hikaye... eyvallah kardeşim...

Babasının yerini tarif ettiği evin kapısına gelince önce çuvalı bir kenara bırakıp biraz soluklandı delikanlı. Dört yanı bahçeyle çevrili büyük bir evdi burası. Kapıyı çaldı, çuvalı omuzuna alıp beklemeye başladı. Kırk beş-elli yaşlarında, irice gözlü, hafif şişman, saçları yer yer ağarmış bir adam açtı kapıyı. Delikanlının halinden kötü bir şeyler olduğunu sezinleyerek;

Bana verdiğin tüm yorgunluklar ve senin için döktüğüm gözyaşları için: Ücret Yok.

sana dört tane lazım... çuval ile çukur bulunurda deli biraz zor be en son örneği fatih cami avlusunda görmüştün hiç niyetlenme.

Ertesi gün öğlen vakti baba dostunun evine doğru yürürken utanıyordu delikanlı. Bunu nasıl yapacaktı? Babasının neden böyle bir şey istediğine anlam veremiyordu. Gidip o adama herkesin içinde bir tokat atacaktı! Ses çıkarmazsa biraz daha hırpalayacaktı. İyi ama babası neden böyle bir şey yapmasını istemiş olabilirdi? Böyle yaparak neyi anlayacaklardı?

karşıdakiler gerçek kardeş hepsi aynı cinstendir inşallah önceden olsa neysede şimdi çok sakıncalı bir durum çıkar ortaya alim ALLAH ;) .

- Oğul, gerçek dostu bulmak zordur.

Uzak bir tarlayı işaret ederek, " sevdiğim orada çalışıyor, ona elma götürüyorum " demiş kız.

- Demek bu kadar güveniyorsun dostlarına...

o da deli çıkmadı, kahretsin ya... ben, bu dünyada deli bulamayacagım anladım kardeş...

İyi karne getirdiğim için: 5,00

- Benim dostlarım benim için canlarını bile verirler!

Ermiş

Ne kolay söylenmiş bir sözdü bu! Oysa adam ne bedeller ödemişti bunu anlamak için.

Delikanlı adama hayranlıkla bakıyor, kendi dostlarını düşünüp, işte, diyordu, işte gerçek dost!

'Kim ki hayat sofrasında

öylece aç kalkmışlar sofradan.

onu yaşayanlar arasında ne fark vardır?'diye.