O bir işaret..

En sapa yerlerde kendi yalnızlığıyla yaşamaya mecburdur; ama yine de rahat bırakılmaz.

Hiç kimse bir şey yapmasa bile, kartallığı icabı kendi pençelerini kendisi söker...

Avcı doğasında olanı yapıyor...

Kartalın kanını alsan da, kartallığına dokunamazsın.

Okuyamam bu kitabı.. En azından şimdilik...

Avcı kartala imrenir...

ve orda kaldım...

kayalık...

Hayır! Hayır! Çalmak değildir Avcının niyeti...

Kartal neden Kartaldır peki ya?

Kartal Avcıyı görür...

Ve doğasında olanı...

Ki Avcı gölgesiz gökyüzü altında sürsün saltanatını...

Her gece bir acı her anımda yaralı bir kalp...

Kendinde olmayanın peşindedir. Şan kazanmak için kendine kartalı hedef seçer. Ne de olsa en yüksektekini altetmek, mahçubiyetini bir nebze de olsa ortadan kaldırabilir. Acziyetini unutturabilir. KartalMIŞ gibi yapabilir. Ama, asla bir kartal olamaz...

Çünkü bu yüzden Kartaldır...

Avcıya kabus gibi gölgeler yaratmaktadır...

Kartalın gökyüzünde uçuşu...

İnsan, zavallı da olabiliyor işte böyle..

bir çığ olacak çığlıkları...

O bu yüzden Avcıdır...

Bu bitmeyen bir ağıt...

Kartalın yukarda kendisinin aşağıda olmasını sindiremez...

Ne var ki; kartalın da doğasında huzurlu bir ölüm yok ki...!

Şöhret varsa kendinden başka bir yerde, olamaz, alınmalı, kendine mal edilmeli..

kanatları...

İnsan tabiatı lekesiz bir şeye tahammül edemiyor. Kusursuz bir şey olamaz, bozulmalı..

Dedi Hüseyin bin Ali...

şüphesiz şöhret...

Bu yol çetin...

lekesiz kudret...

Bilmiyorsun ki almaya yeltendiğin kan, sadece kan değil...

haftalardır kalakaldım otuzüçüncü sayfada...

Tuzaklar...

Kartal, kartallığını bırakarak gitti. Ya siz?

Yarın sayhası karşılık bulacak belki...

gıpta eder...

Avcı, insan.

"Avcılar rahat bıraksaydı, kartallar kendi yuvalarında ölmeyi dilemezler miydi?"

Dedesinin abad ettiği şehre ayrılırken son kez bakıp:

Yarının başlangıcı bugündür.

Fakat keskin bakışlarıyla yan bakar...

Sesine ses değecek...

haftalardır elime alıp kitabı... otuzüçüncü sayfaya bakakalıyorum...

Avcılar rahat bıraksaydı, kartallar kendi yuvalarında ölmeyi dilemezler miydi?

Bu bir feryat...

O kan boğacak Avcıyı...

Kartal dağlara sevdalı ama ovalarda puştluklar dört başı mamur kol geziyor...

Başı günlerce dolaştırılan kartal.. Sana acımayan sayyad mı, o sayyada imrenen zavallılar mı daha aciz kestirmek zor. Kanı döken taraf oldunuz. O kan binlerce yıl elinizden silinmeyecek..

Kartal, kartalın yavrusudur, bundandır kartallığı. Ona başkası yakışmaz.

Mecburdur avcılar onun gölgesinde yaşamaya, onu yok etse de bilir ki O'nun yeri başının üstüdür..

ne kadar yüksek olursa olsun o kadar yüksek bi yer yok ki...

devamını okumaya ne yüreğim yetiyor ne de cesaretim var... bilinçsiz tek bir adımı tek bir hareketi olmayan o destansı direnişin mimarı, ölüme adım adım yürürken, attığı her adımın ölüme bir katre daha yakınlaştırdığını bile bile, göre göre, iç çekmeden, duraksamadan, bir an tereddüt etmeden dönüp O Şehrin silüetine bakarak nasıl da pervasızca destanının dibacesini fısıldıyor çölün semalarına...

Ey Sayyad!

otuzüç...

Ve de kanlı...

Bu günün de başlangıcı "O gün"dür..

Peki neden Avcı rahat bırakmaz kartalı?

ciğer parçalayan bir kan...

Hasisliğinden ve mahçubiyetinden.

parmaklarımda derman yok ki sayfayı çevireyim...

O bir devrin başlangıcı ve sonu..

Kuracağın saltanat sana da hayretmeyecek...

Hileler...

Şan da kazanamadınız üstelik..

Kartal da...

seraph

Avcı aşağıdadır kartal yukarıda...

haset ve kin güder...

Avcı titremektedir... ama kalleştir de...

Kartal bugun belki yalnız ama...

Fakat aslında Avcı biliyor "O" şöhrete asla ulaşamayacağını...

Bu yol taşlık...

Bu korkudur ki seni daha da hiddetlendirir, delirtir, yanlışlara sürükler..

Yok edilmesi lazım gelir Kartalın...

Avcının heybesinde taşmaktadır adeta...

Ama kartal?

O süzülüp efili rüzgarlar estirerek kanatlarıyla...

sadece otuzüç sayfa okuyabildim...

evet evet otuzüç...

Avcıda asla var olmayacak hasletlerdir...

Yaşlılıktan böyle duygusala bağladım sen aldırma bana evlat;)

Tenezzül etmez gurursuzluğa.

Na-mertlikler...

Bir cümle bu kadar dağıttıysa, kitabı okurken ne hale gelirim bilmem.

Şanına yakışanı yapmaktadır...

yüksek uçar..

Halbuki aşağıda olmak Avcının işine gelmektedir...

Bu olamaz neden...

Ya Kartal?