Ben de özledim seni

Büyüyorum anne.

Bak kavanoz yanımda, toprağından bir avuç daha alayım.

Takvimlere bile küs oldum anne.

Yanından ayrılmayan kızın,

Kimseyi gözüm görmüyor

Ben sizi hiç unutmadım, hiç unutmayacağım

Bak artık uzaklarda,

Zeynep "annem beyazlara renkli çamaşır katmadan yıkıyormuş" dedi.

Kalkardın, süt verirdin, nane kaynatırdın

Öyle birde tuzağa düşmüşki,

Sadece acıkınca ağlarmışım,

Burası neresi

Yok annem yok

Yinede ayaktayım, direniyorum.

Dar sokaklar, taş duvarlar arkasında mı?

Bakmıyor ilgilenmiyor

Çocukken yaptığın gibi

Hani geçen geldiğimde

Sonsuzda Allah'a ulaşan bir yankı

Yani herşey söylemek kadar kolay olabilirmi anne?

insanlar çalışır, harıl harıl kış için

"kızım, ekmek" dedi babam.

Merhaba anne,

Yalan söyledim anne.

Kurtlar, canavarlar

Uyanır herkes

Öğretti sağımı solumu.

Rıdvaniye'de sela şimdi

Şimdi günlerden Cuma belkide salı,

hamdolsun Rabbim sanaa...

Aney evimiz yine o yokuşta mı?

Bende ağladım,

Elinden tutup okula getirdi.

Ben halen kuzu

Sağ elimde sarımsak, sol elimde soğan dedirte dedirte

Ben büyümüşüm be anne.

yetim kaldım bu ellerde

Göreceksin bak mühendis olacağım.

Öğretmen yarın anneyi anlatan bir yazı yazacaksınız dedi.

Anlayacağın eskiyi özledim anne,

Bazen de konuşuyorum onunla.

Kimseye söyleme ama anne

Senin adın geçince sol yanım acıyor anne.

Hava kararıyor, ben gideyim anne.

Eve gidince aklıma geliyor bide bunun için ağlıyorum anne. >>

Beni uyandırmak için yanıma otururdun ya

Uykunu harab ederdin benim için

Ha bide sol yanım yine çok acıdı anne.

Korktum işte anne

incedir, yufkadır, benim yokluğuma dayanamazsın

Babam "Ben bilmem ki kızım" dedi.

Biliyor musun anne her gelişimde aldığım topraklarını

Hergün bir damla daha hayattan,

Saran sarmalayan kollarını

seni çok özledim.

Ben seni hiç görmedim ki neyi, nasıl anlatacağım anne.

Mutlaka gel anne,

Bende banane dedim, ağladım.

Ben gidiyorum anne,

Hayırdır ne oldu hocam?

Kader bu elvermiyor, ne yapacaksın

Balıkçıları, kızları, erkekleri, insan selini

O ev denen köstebek yuvalarını

Karayazılı memleketimi de

Babamı da, bacımı da, gardaşlarımı da

Hem de her gün acıyor anne her gün.

Ben biliyorum artık anne sağım neresi, solum neresi

Sıcak bazlamalar yapacaksın.

Kokun sinmiş yatağımın baş ucuna be anne

Böylesine gitar denen çalgıyla

Lokmalar boğazımdan geçmedi

Sonsuza uzayan gökdelenleri, sıra sıra taksileri

anne anne canım anne

Sol yanım çok acıyor anne.

Üzerine de resmini yapıştırıp başucuma koydum.

Eller var anne

Sol yanım acıyor anne.

Düğünlerde davullar vurulur

Kimse beni duymuyor anne

Annelerde babalar gibi merak eder mi bilmiyorum ama

Ben nerdeyim anne

Mektubumu burada bitirirken,

Şimdi iyi biliyorum anne.

Kimsede beni görmüyor

Ağlama Aney ağlama, gündür bu, nasıl olsa geçer

Beni büyüten ellerinden, binlerce kere öperim

Belkide bir ışık arıyorum,

Yinede buralar güzel, soğukları saymazsan.

Bağ yapılarını...

Ben senden öğrendim anne.

Korktum anne

Hani yaz geldi mi, evimizin o küçücük penceresine

Seni çok özledim,

Yüzümü her gece, tam oraya yaslıyorum

İnsanlar mutlu, beni saymazsan.

Biliyorum Aney biliyorum, Senin kalbin ipek gibidir

İzin verme anne ne olur toprağına el sürdürme.

"kızım, iş" dedi.

Bak yıllar ne çabuk geçmiş,

Babam ördü ama onunki gibi olmadı.

Aney, canım aney, kurban aney

Kapım duvara vurdu

Her sabah onu öpüyor kokluyorum.

Ağrıyan yanımın neresi olduğunu

Birde ben

Toprağını öpeyim, sende rüyama gel beni öp.

Ben yine hayal kuruyorum değilmi?

Nefes alamıyorum, ama kokuna doyamıyorum

Ne kızlarında, ne taksilerinde, ne de gökdelenlerinde

Ali "Okula gitmezsem annem çok kızar, merak eder" demişti de

Ah Aney daha neler var neler sana yazamadığım

Güzel günlerinde olacagını,

Merak etme okuldan çıktımda geldim.

Anne çook...

Gözlerin tezek dumanından yaşaracak

Ve hiç şimdiyi yaşamamayı.

Ya da ben yeniden çocuk olamazmıyım?

Şuram işte,

Kim bozuyor toprağını,

Zil çalınca öptü, hadi yavrum sınıfa dedi.

Dün sabah annesi Ayşe'nin saçlarını örmüştü.

Dedim ya okuyorum mühendis olacağım

Kimse sen değil anne

Ah! Aney Ah! unuttum inan evimizin şeklini

Ne yapayım, sensiz yapamıyorum anne

Hani herşey çok güzeldir,

Bugün bende saçım örülsün istedim.

Sen nerdesin

Artık sadece acıkınca ağlamıyorum anne.

Geçen hafta öğretmen,

Bari okula sen götür dedim.

Bir türlü söyleyememiştim ya acıyan yanımı anne

Yine ben geldim.

Beni soracak olursan anne,

Eskisi gibi yıkık dökük mü gene?

Bizim orda, Ezo gelin, türkü türkü uzanır

Kerpiç damları, kuyu suyunu, sıra gecelerini,

Üzülmesin diye söylemiyorum ama

Eskiden günlerin, hatta dakikaların hesabını tutardım,

Derdim var dinlemiyorlar

Babam bilmiyor kaçıp kaçıp sana geldiğimi.

Ağladığım zaman, sancılandığım zaman

Söylesene onu unuttum diyebilirmiyim?

Mektubunda diyorsun ki; bu gece çiğ köfte yaptık

Buralar soğuk

kim ısıtacak beni

Kayboldum, yalnızım

Duyarsa kızmaz ama çok üzülür biliyorum.

işte o zaman geleceğim, bekle beni..

Bir sen yoksun anne

Düştüm dizim çok acıyor dedim.

Sen rüyama gelmeyince sol yanımın acısıyla uyanıyorum anne. >>

Başka zamanlarda sürekli gülermişim,

Bak şimdi söylüyorum

Geceleri renk renk ışıkları, denizde vapurları

Hani asmamız üzüm tutar, sumaklar sakızlanır

Gündüzler ve gecelerde iyi, yalnızlıgımı saymazsan.

Sustum ama okula giderken yine ağladım anne.

Ben babama yazdıracağım.

Bir çift yusuf tutan kuşu konar ya,

Canım Aney, Kurban Aney, Can Aney..

Çiçeklerini kim koparıyor.

Ha unutmadan,

Of dese olmaz, yok dese hiç,

anne anne güzel anne

Benim aklım sizde ve memleketimde...

Anla işte dertliyim anne

Ne yapayım seni çok özlüyorum anne.

Sadece acıkınca ağlamayı,

Hayalin önümde şimdi anıt gibi durur

soluyacağım yükseklerde

Belkide öğretilmişim.

Zılgıtlar çalınır, lorke, delilo oynanır

Peki kalbimi kim kandıracak anne?

Kızacaksın belkide

Hani sen elinde sıtıl, suya gidersin

Dersi bıraktım çalışamadım.

Üstelik yalnız,

Bana ayakta durmayı öğretsene

Sen bu saatlerde benim beşiğimi sallardın

Ama bak herşey yolunda değil anne.

Hastayımda galiba

Hadi tutsana ellerimden,

Her sofraya oturuşumuzda senin yokluğun belli oluyor

Ama benim hiç birinde gözüm yok

Yeniden çocuk olmayı,

Hani içinde bir kıvılcım olurya,

İşte tam şurası,

Ağladım hiç de utanmadım.

Hiç bir şey yutamıyorum.

Üşüyorum anne

PoşluK sıkıntılıydım yazdıklarını okudukça ağlamk daha çok geldi içimden...;Rabbim yardımcın olsun:((((

Uff babam, her gün domates peynir koyuyor beslenmeme.

Ben okuyorum Aney, okuyacağım,

Babam çamaşır yıkamasını bilmiyor mu anne?

Dantel yaka istedim.

Sarılsana bana anne

Alnında ter bulgur bulgur kabaracak

Bazen de dayanamayıp ağlıyorum.

Sabah olur, babam erkenden işe gider

Bulunca herşeyden kurtulabileceğim,

Sen şimdi leğenin başına oturmuş, hamur yoğuruyorsun

Ben orda yokum ağlayacaksın

Kocaman adamsın diyeceksin

Ne güçlü büyütmüşsün beni anne!

Sana yeni yeni ayzeler alacağım

Arkadaşlarım her gün kurabiye, börek, pasta getiriyor.

Bende iyiyim, içimdeki yangını saymazsan.

Ben okuyorum Aney okuyorum mühendis olacağım

Çıngırak sesleri geceyle gündüzü birleştirir

Hani ufacık bir bebekken,

Öpen, koklayan seni aradım anne

Hemde herkesin içinde anne.

Şuram acıyor işte şuram demiştim de

Şu kavanozda biriktirdim.

Seni aradım

Zaman geriye gitmez değilmi?

kimin kanadının altında

Öğretmen ne oldu dedi.

Sisleri perde perde dağıtan bir ses

Pencerem açıldı

Yardım etsene anne.

götür beni de gittiğin yere

Onun için söylüyorum.

Hepinizi özledim, özledim ama gel gör ki

Sen yinede beni merak etme,

Ben halen çocuk

Saat 1'e geliyordu Aney, yatamadım

Korkuyorum anne

soğuk kış gecelerinde

Babam hepsini birlikte yıkıyor.

Sabahlara kadar ye ye ye diye bağırmazlar

Adını bile koyamamış,

Yakası da danteldi.

Yağmur dualarının anılarını yitirdim

Sadece gülünmeyecegini öğrenmişim,

Koynunu aradım

Değil mi Aney

Dur söyleme,

Benim kıvılcımım kor oldu,

Kimse beni bulmuyor anne

Hele sen buraya bir gel de gör

Kağıda da böyle yazamam ya anne.

bende hamd ediorum rabbime:(

Herşeyle savaşmayı,

Dizim acımıyordu ama sol yanım çok acıyordu anne.

Uyku gözüme girmedi

Sadece kendimi kandırıyorum değilmi?

Ağlıyorum, meliyorum

Korktum sana ağladım anne

Zaman geciyor,

insan insana tez kavuşur.

Köyden şehire saman taşıyan

Üstüm açılıyor örtmüyorlar

Herkesin çorapları bembeyaz, benimkiler gri gibi.

Bir ezan sesiyle uyanır insanlar, yorgun gecede

Dün gece yağmur yağdı

Günlerin ne önemi kaldıki,

Güneş yandırır o kavruk yüzlerini

Kimsede neyin var demiyor

Yarın ekmek yapacaksın, akşama kadar

Deve kervanları gelir bu saatte

Biliyorum babam pasta yapmasını bilmez anne.

Hergün bir yaprak,

Bu akşam aklıma yine sen geldin

Özledim diyorsun benim için.

Öğretmen anlarsa çok kızar ama banane kızarsa kızsın.