Eğer mutlu ve rahat bir yaşımın tam ortasındayken, birdenbire yaşamayı sürdürmeye bir neden olmadığını, yaşamın. anlamsız olduğunu düşünmeye başladıy-sanız, bu ne anlama gelebilirdi? Tolstoy'un "İtiraflarım" isimli eserinden alınan bu pasajlar, böyle bir deneyimi tanımlamakta ve William James'in "Hasta Ruh" diye isimlendirdiği şeyin bir tablosunu çizmektedir.

uğraştırma şimdi bizi..

ANLASAM

KAYBOLSUN GÖZÜMÜN ÖNÜNDEN.

Ama içimde Gerçek Yaşam Yoktu.

LEO TOLSTOY

... Fakat beş yıl önce tuhaf bir zihin durgunluğu başladı bende. Bazen şaşkınlık anları yaşıyor, sanki yaşam durmuş gibi hissediyorum. Nasıl yaşayacağımı, ne yapacağımı bilemiyordum. Moralim çok bozuktu. Nasıl olduysa bu hal geçti ve önceki gibi yaşamayı sürdürdüm. Sonra, bu şaşkınlık dönemleri çoğaldı ve gittikçe sıklaştı. Bu dönemleri yaşadıkça hep aynı sorular kulaklarımda çınlıyordu: "Neden?" ve "Sonra ne olacak?"

İşte bana da aynen böyle oldu. Bunun gelip geçici bir akıl rahatsızlığı olmadığını, belirtilerin çok önemli olduğunu ve bu sorulara hemen bir cevap bulmam gerektiğini anladım. Onları cevaplamaya çalıştım. Sorular öyle aptalca, öyle basit ve öyle çocukça görünüyordu ki; ama cevaplamaya çalıştıkça gerçekte öyle olmadıklarını, hatta hayatın en derin sorunlarıyla ilgili olduklarını ve aslında benim bir cevap bulamayacağımı farkettim.

ben o yazının tamamını buraya kopyalayamıyorum. nesil kardeşim, sen deneyebilir misin

Önce bu sorular bana boş ve anlamsız geliyordu, ne zaman istesem cevaplannı kolayca bulabileceğimi ama o zaman buna pek vaktim olmadığını düşünüyordum. Ama bu sorular beynimde gittikçe daha sık belirmeye başladılar ve daha büyük bir ısrarla durmadan cevap bekliyorlardı.

Her gizli kalmış ölümcül

Arazimle, oğlumun eğitimiyle, kitap yazmakla uğraşmadan önce, bütün bunları neden yaptığımı bilmem gerekiyordu. Kendi davranışlarımın nedenlerini bilene kadar, hiçbir şey yapamam, yaşayamam. O günlerde kafamı çok meşgul eden, evimin ve arazimin idaresi konusunda detayları düşünürken, aklıma şu soru geldi: "Evet altı bin hissem, üç yüz atım var ama sonra ne olacak?" Oldukça şaşkın ve huzursuzdum, ne düşüneceğimi bilmiyordum.

Yemek Yiyebiliyor, İçebiliyor ve Uyuyabiliyordum...

Leo Tolstoy Bu Düşüncelerini Açıklamamalıydı

VALLA BİŞEY ANLAMADIK Kİ

daha garpuz keseceedik... yimaktan songra...

ilginçtir ejderha-fare hikayesine çok yakın bir hikaye risalelerde de geçer..

tleriki sayfalarda, Tolstoy, aşağıdaki bölümde tanımlanan derinliklerden yukarıya çıkışının öyküsünü anlatır ve yeniden doğma süreci için "depresyonun" gerekli olduğunu önerir.

söyle de bilelim.

KARAR VERECEM DE İLGİ ALANIM MI DEĞİL Mİ. ...

SEVERİM, BAŞIMIN ÜSTÜNDE YERİ VAR.

ama değilse

hangi düşüncelerini kardaş...

Yaşamım Birden Durdu. Nefes Alabiliyor,

eğer tolstoy ''eline, diline, beline sahip biriyse

khvkbst

hastalıkta olduğu gibi belirtiler önce çok hafif ve hastanın önemsiz bulacağı kadar belirsizdiler. Ama benim durumumda da olduğu gibi, bunlar sık sık yinelendikçe sonunda hiç kesintisiz bir acı ve ızdırap kaynağı haline geldiler. Çektiğim acılar artıyor ve ben veya hasta bir çare arayacak kadar zaman bulamadan, birdenbire ölümle karşı karşıya olduğumu farkediyorum.

Yaşamım Birden Durdu