Hz. Ali dedi ki: "Ben seni, Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın Resulü olduğuna şahitlik etmeye davet ediyorum. Senin alemlerin rabbine teslim olmanı istiyorum." Dedi ki: "Bunu geç." Hz. Ali dedi ki: "Kabul etseydin, senin için hayırlı olurdu."Ardından şöyle dedi: "Geldiğin yere geri dön." Amr, "hayır!" dedi, "Kureyş kadınları dünya durdukça bunu anlatıp dururlar." Hz. Ali dedi ki: "Atından in, vuruşalım."

?Her kim oruç tutar, canı istediği halde Allah?ın rızası için yemezse, Allah-u Teala ona cennet yemeklerini yedirir.?

"ALİ'YE, ALLAH'A VE PEYGAMBER'E İTAATTİR" şeklinde yanlış yazmış olduğum başlık "ALİ'YE İTAAT, ALLAH'A VE PEYGAMBER'E İTAATTİR" şeklinde olacaktır.

Takva ve züht açısından da hiç kimse Hz. Ali?ye erişemez. Zira ümmetin de icma etmiş olduğu üzere Peygamber ?den sonra, O?ndan daha takvalı ve zahit bir kimse görülmemiştir. İbn-i Ebi?l- Hadid Nehc?ul- Belağa Şerhi?nde ve Muhammed bin Talha da Metalib?us- Süul?de zamanın en büyük zahitlerinden olan Ömer bin Abdulaziz?den şöyle rivayet etmektedir: ?Bu ümmetten Peygamber ?den sonra, Ali?den daha zahit ve takvalı bir kimseyi tanımıyoruz.?

Gün ağarınca Peygamber'imiz kalktı ve bayrağın getirilmesini istedi. İnsanlar tutmuş bekliyorlardı. Sonra Hz. Ali'yi çağırdı. Orada bulunanlar dediler ki: "Ya Resulallah, gözleri ağrıyor." Buyurdu ki: "Onu çağırın." Seleme b. Evka' gitti ve gözleri ağrıdığı için yürümekte güçlük çeken Hz. Ali'nin elinden tutup onu Peygamber'in yanına getirdi. Hz. Ali gözlerini sargı ile bağlamıştı. Resulullah Hz. Ali'nin başını kucağına aldı, sonra eliyle ağzının suyunu alıp onun gözlerine sürdü. O anda daha önce hiç ağrımıyormuş gibi sapasağlam oldu. Sonra Peygamber'imiz Hz. Ali'ye şöyle dua etti: "Allah'ım! Sıcakta ve soğukta ona yardımcı ol." (3)

3- Tarih-i Taberi, 2 / 301; el-Kamil, İbn-i Esir, 2 / 220; Feraid'üs-Simtayn, 1 / 264

6- Bütün bunlardan sonra Hz. Ali'nin eriştiği en büyük şeref, teke tek vuruşmaya çıkarken Peygamberimizin onun hakkında söylediği şu sözdür: "İmanın tamamı küfrün tamamının karşısına çıktı." (7)

yine marifetmiş gibi uzuun bir copy paste ve ben yine giriyorum okumadan çıkıyorum..

7- Şerh-u Nehc'il-Belağa, İbn-i Ebi'l-Hadid, 19 / 61

Öfke, tutuşturulmuş bir ateş gibidir. Her kim ki öfkesine hakim olursa, onu söndürür ve her kim onu salıverirse, ilk yanan kendisi olur.

Hz. Fatıma Anamızın beyi...

Hz. Hatice'den sonra ilk müslüman,

Gerçi Hz Ali yi yazmakla bitmez ciltler halinde ansiklöpediler olur..

5- Amr'ı ve Nevfel'i öldürmesi, hezimete uğrayıp kaçan diğerlerini de kovalaması, karşılarında Kureyş ve müttefiklerinin muazzam ordusunu görüp korkuya kapılan Müslümanların yeniden kendilerine güvenmelerini, öte yandan, rüzgar ve soğukla boğuşan Kureyşlilerin de hezimete uğramalarını, bir daha saldırı cesaretini kendilerinde bulamamalarını sağladı.

2- Tezkiret'ül-Havass, s.32

Düzeltme:

Hz. Ali kapıya yöneldi ve kapıyı açıncaya kadar zorladı. İnsanların çoğu kalenin etrafındaki hendeğin öbür tarafında bulunuyorlardı ve onunla birlikte karşı tarafa geçmemişlerdi. Hz. Ali kalenin kapısını kavradı ve yerinden söktü. Onu hendeğin üzerine bir köprü gibi yerleştirdi. Ardından Müslümanlar kapının üzerinden karşı tarafa geçtiler. Kaleyi ele geçirip sayısız ganimetler elde ettiler. (5)

Suveyd şöyle devam ediyor: Hz. Ali ?ın haline çok acıdım, yanımda duran hizmetçisine; ?Allah?tan korkmuyor musun, arpanın kepeğini almadan ekmek mi pişiriyorsun? diye itirazda bulundum. Bunun üzerine hizmetçi; ?Allah?a and olsun ki, O?nun kendisi kepeği almamamı emretmiştir.? dedi.

6- el-Emali, Şeyh Saduk, hadis: 10

Rivayet edilir ki, daha sonra, Hz. Ali'nin tek başına yerinden söküp köprü gibi hendeğin üzerine koyduğu bu kapıyı yerinden oynatmak için kırk kişi uğraşmışlarsa da kapıyı yerinden oynatamamışlar.

Hz. Ali'nin bu sözlerine öfkelendi Amr, atından indi ve geri dönmeyeceğinin bir göstergesi olarak atını öldürdü. Sonra Hz. Ali'ye doğru yöneldi. İki savaşçı vuruşmaya başladı. Amr Ali'ye bir kılıç indirdi. Ali kalkanı aracılığıyla bu darbeyi savuşturdu. Ardından Hz. Ali boynuna bir kılıç indirdi ve Amr kanlar içinde böğürerek yere yığıldı. Onun yere yığıldığını gören Hz. Ali tekbir getirdi. Onun arkasından Müslümanlar da tekbir getirdiler. Vuruşma Amr'ın yere yıkılmasıyla son bulmuştu. Yanındaki arkadaşları gördüklerinin dehşetinden kaçıp gittiler. Hz. Ali onların ardına verdi. Bu sırada Nevfel b. Abdullah hendeğe düştü. Ali de hendeğe atlayıp onu öldürdü. (5)

Müslümanları ortadan kaldırma hususunda Kureyşlilerin kesin bir başarısızlıkla karşılaştıkları inkar edilemez bir gerçek olarak gözlerinin önünde duruyordu. Ama cahiliye inadı ve küfürde ısrar bu amaçlarını gerçekleştirmeye yönelik hareketler gerçekleştirmeye itiyordu onları.

Seleme şöyle der: Hz. Ali yola çıktı. Allah'a yemin ederim ki, seğirterek yürüyordu ve biz de arkasından koşuyorduk. Nihayet sanacağını kalenin dibindeki bir taş yığınının ortasına dikti. Kalenin burcunda bir Yahudi onu fark etti: "Kimsin sen?" dedi. "Ben Ali b. Ebu Talib'im." dedi.

Cennette Peygamberimiz, Hz Ali ve sahabeyi kiramın yanında olmayı nasip etsin Allah

Bunlar, Hz. Ali'nin Faziletlerinin küçük bir bölümü, sayılamayacak kadar faziletleri çoktur.

2- es-Siret'ün-Nebeviyye, İbni Hişam, 3 / 224; Tarih-i Taberi, 3 / 172; el-Kamil Fi't-Tarih, 2 / 180; es-Es-Siret'ül-Halebiyye, 2 / 318

Sonra demir zırhını ona giydirdi ve kendi kılıcı olan Zülfikar'ı beline bağladı, sancağı eline vererek kaleye doğru gönderdi. Ona şu tavsiyede bulundu: "Onların topraklarına varıncaya kadar yola devam et. Sonra onları İslam'a davet et ve Müslüman olmaları durumunda Allah'ın kendilerinin üzerinde ne gibi haklarının oluşacağını bildir. Nefsimi elinde bulunduran Allah'a yemin ederim ki, bir adam senin yol göstericiliğinle hidayete ererse veya Allah, senin yol göstericiliğinle birini hidayete erdirirse bu, senin için kızıl develerinin olmasından daha hayırlıdır."

4- A'yan'uş-Şia, 1 / 401

Molla Ali Kuşçu bütün bağnazlığına rağmen birçok yerde şöyle demektedir: ?Akıllı insanların aklı, Hz. Ali hakkında şaşkınlığa düşmektedir. Zira O, gelmiş ve geçmişlerin üzerine kalem çekmiştir.? Şerh-i Tecrit?te ise şöyle diyor: ?Ali?nin hallerini ve yaşam tarzını duymak, insanı şaşkınlığa düşürmektedir.?

?Zira Hasan ve Hüseyin bana şefkatlidirler, içine yağ veya tatlı bir şey dökmemeleri için ve Ali?nin nefsi lezzet almasın diye ağzını kapatıyorum.?

Yanlışlıktan dolayı özür diliyorum.

Allah'ın Kılıcı,

1- Amr ve arkadaşlarının geçtikleri gediği kapatmaya çalışması. Bu, savaş meydanında ortaya çıkan beklenmedik olaylar karşısında çabuk ve isabetli karar verip bunu derhal tatbik etme yeteneğinin somut bir göstergesiydi.

Hidayet önderleri 2 (Hz. Ali

Bazı Kureyş atlıları hendeğin kimi dar noktalarından karşı tarafa geçmeyi başardılar. Bu atlılarla Müslümanlar aynı zeminde karşı karşıya gelmiş bulunuyorlardı. Müslümanların korkuları bir kat daha arttı. Hz. Ali bazı Müslümanlarla birlikte ileri çıktı ve Kureyşlilerin atlarını geçirdikleri gediği kapattı.

Herkes başını kaldırıp boynunu uzattı. Bütün herkesin dileği bu sözlerle kendisinin kast edilmiş olmasıydı. Hatta Ömer b. Hattab şöyle demişti: "O günden başka hiçbir zaman emirlik istememiştim. O gün bayrağın bana verilmesini temenni etmiştim."(2)

Abdullah Rafi şöyle rivayet ediyor: ?Bir gün Hz. Ali ?ın evine gittim, O?na kapalı bir kese getirdiler. Açınca kepekli un dolu olduğunu gördüm. Ondan bir miktar yedi, ardından su içti, Allah-u Teala?ya şükretti. Ben şöyle dedim: ?Ey Ebe?l Hasan, neden o kesenin ağzını mühürlemişsin? Hz. Ali şöyle buyurdu:

Hz Aliden sözler.

O ve Hz. Ali birbirlerine karşılıklı olarak birer darbe indirdiler. Hz. Ali bir darbe indirdi. Başının üzerine yerleştirdiği taş parçasını ve miğferi parçaladı ve kafasını ikiye ayırdı. Kılıç azı dişlerine kadar batmıştı. Yahudiler savaşçıları Merhab'a olanları görünce, bozguna uğramış olarak kaleye geri döndüler ve kapıları üzerlerine kilitlediler.

Şüphesiz insanın nefsi, dünyevi helal lezzetler içinde git gide isyana düşmekte ve insanı Allah?ın zikrinden alıkoymaktadır. Hz. Ali işte bu yüzden nefse mağlup olmamak için lezzetli yiyecekler yemekten sakınıyordu.

Resulullah , "Bunun karşısına çıkacak biri var mı?" dedi. Hz. Ali, "Ben varım, ya Rasulallah!" dedi. Resulullah onu oturttu. Amr, ikinci ve üçüncü kez karşısına çıkacak er istedi. Hz. Ali'den başka ona cevap verecek kimse çıkmadı. Her seferinde de Resulullah Hz. Ali'yi oturtuyordu.(2) Daha sonra Peygamber'imiz Hz. Ali'nin başına kendi sarığını sararak, kendi kılıcını kuşandırarak ve kendi zırhını giydirerek Amr'ın karşısına çıkmasına izin verdi. Ardından ellerini kaldırarak şöyle dedi: "Allah'ım! Ubeyde'yi Bedir günü, Hamza'yı da Uhud günü aldın. Bu da kardeşim ve amcamın oğlu Ali'dir. Beni yalnız başıma bırakma ve sen mirasçıların en hayırlısısın."(3)

5- Tarih-u Dimaşk, 1 / 150. Ayrıca bk. Mevsuat'ut-Tarih'il-İslami, 2 / 495

Hz Alinin bu olgun erdemli davranışını kaç kişi gösterebilir?

''La feta illa Ali la seyfe illa Zülfikar'' Hz. MUHAMMED

İbn-i Amr şöyle der: Biz, yüce Allah'ın Hayber'i Hz. Ali aracılığıyla bize açmasına şaşırmadık. Ama Hz. Ali'nin tek başına kale kapısını yerinden sökmesine, kapıyı kırk zira arkaya doğru fırlatmasına şaşırdık. Nitekim kırk kişi birden kapıyı yerinden oynatmak için uğraştıysalar da başaramadılar. Bu olay Peygamber'imize haber verilince, şöyle buyurdu: "Nefsim elinde bulunan Allah'a yemin ederim ki, ona kırk tane melek yardım ediyordu."

2- Amr'ın karşısına çıkması ve onu öldürmesi. Müslümanlar onun karşısına çıkmaktan çekiniyorlardı. Resulullah Ali'nin konumunu ve meziyetini vurgulamak maksadıyla şöyle buyurmuştu: "Ali'nin Hendek Savaşı'nda Amr'ın karşısına çıkması, bütün ümmetimin kıyamet gününe kadar işlediği bütün amellerden daha üstündür." (6)

Konuşan Kur'an...

Savaşta bir kafirle savasırken gücü ve kuvvetiyle bilinen Hz Ali, kendisine öldürmek için saldıran kafiri yere yıkar, tam onu öldürecekken o kişi hz Alinin yüzüne tükürür, bunun üzerine hz Ali onu öldürmekten vazgecer, adam şasırır beni neden öldürmedin der?

Bediüzzamanın tabiriyle şecaaat kahramadır. yani cesarette güçte kuvvette onun gibisi ya az bulunur yada hiç görülmez.

(eş-Şeyh Hüsamettin el-Mirdi el-Hanefi?Ali Muhammed? s.425 / Süleyman el-Kunduzi el-Hanefi?Yenabi?ül Mevedde? s.255 / es-Seyyid Ali bin Şehabettin el-Hemedani?Meveddet?ül Kurba? s.81 Lahur Bas. / et-Tüsteri el-Meraşi?Şerh-i İhkak?ul Hak? c.15, s.619 / es-Seyyid Ali el-Milani?Nefhat?ül Ezhar? c.19, s.210 / el-Levami c.3, s.423 / ed-Deylemi?Firdevs?ül Ahbar? / Muhammed Salih el-Kaşfi et-Tirmizi?Menakıb-ı Murtadavi? / Emanullah ed-Dehlevi el-Hindi?Techiz?ül Ceyş? s.336 )

Kopy yapıştır çok uzun oluyor biraz daha sadeleştirsek insanlar daha rahat okuyabilir.

Kureyş Müslümanlara bitirici bir darbe vurmak amacıyla bir kez daha hazırlıklara başladı. Bu amaçla diğer cahiliye mensubu kabileler ile ve de Yahudiler ile ittifaklar yapıldı. Nihayet sayıları on bini buldu. Bu on binlere Ebu Süfyan komutanlık ediyordu.(1) Hz. Peygamber'in uyguladığı savunma savaşı stratejisi ve taktiğiyle karşılaştıklarında müşriklerin öfkesi ve kini bir kat daha arttı. Peygamber'imiz bu hususta ashabıyla istişare etmişti. Hz. Selman-i Farisi Medine'nin etrafında hendek kazmayı önermişti. Öte yandan Müslümanlarla savaşmak ve İslam'ın işini nihai olarak bitirmek üzere toplanan müttefiklerin, hiziplerin yüreklerindeki heyecan, hamaset, sayı ve donanım çokluğuna aldanıp gururlanma duygusu frenlenecek gibi değildi.

Efendimizin yerine ölümü göze alan vefakar,

Hülafayi raşidindendir

1-Tarih-i Taberi, 2 / 300; Tarih-u Dimaşk, İbn-i Asakir 1 / 166, Tercumet'ul-İmam Ali; Tezkiret'ül-Havass, İbn-i Cevzi el-Hanefi, 32; Siret'ul-Halebiye 3 / 37

Hudeybiye barış antlaşması imzalanınca Peygamber'imiz, İslam risaleti açısından Kureyş'ten ve Arap Yarımadası'nın diğer bölgelerinde şirk inancı üzere kalan diğer kabilelerden yana kendini güvenceye almış oldu. Çünkü antlaşmanın maddeleri Müslümanların kefesinin ağır basmasını sağlayacak nitelikteydi.

Hz. Ali savaş meydanına çıktı. O çıkmadan önce Resulullah şöyle demişti: "İmanın tamamı küfrün tamamının karşısına çıktı."(4)

Efendimizin gözünün nurları Hz. Ali ve Hz. Hüseyin'in babası,

Müttefikler bu ağır darbeyi dehşet içinde seyrettiler. Gözlerine inanamadılar. Çünkü bir kimsenin Amr b Abduved'i öldürmeye cesaret edebileceğini beklemiyorlardı. Artık yüreklerine derin bir korku düşmüştü. Hiç kimse böyle bir saldırıyı, meydan okumayı tekrarlamaya cesaret edemedi. Ancak Medine'yi bir süre daha muhasara altında tutmaya devam ettiler. Nihayet Allah onların hezimete uğramalarını takdir etti. Çünkü Hz. Peygamber başka bir taktik uygulamaya başlamıştı.

Amr b. Abduved, er meydanına çıktı ve Müslümanlara meydan okudu. Naraları karşısında Müslümanların sesi soluğu kesildi. Başlarının üzerinde kuş varmış gibi donup kaldılar. Herkes derin bir düşünceye dalmış, bu savaşçı hakkında binlerce hesap yapıyordu.

Hz. Ali, Amr'a doğru ilerlerken Allah'ın yardımına olan derin inancı kalbini doldurmuştu. Amr'a gelince, Hz. Ali'nin onun karşısına çıkması kendisi için tam bir sürprizdi. Bu bakımdan Amr, Hz. Ali'yle vuruşma hususunda tereddüt geçirdi. Hz. Ali dedi ki: "Ey Amr! Sen cahiliye içindeyken şöyle derdin: Bir kimse beni üç şeye çağırırsa, bunlardan en azından bir tanesini kabul ederim, derdin." Amr, "evet" dedi.

Cabir bin Abdullah el-Ansari?den naklen, Resulullah şöyle buyurdu: ?Her kim heybeti ile İsrafil?e, rütbesi ile Mikail?e, ululuğu ile Cebrail?e, ilmiyle Adem?e, korku, acizlik ve saygısıyla Nuh?a, dostluğuyla İbrahim?e, hüznüyle Yakub?a, güzelliğiyle Yusuf?a, münacatıyla Musa?ya, sabrıyla Eyub?a, zühdüyle Yahya?ya, ibadetiyle İsa?ya, Allah?tan çekinmesiyle Yunus?a, aslinin kemaliyle... ve yaratılışıyla Muhammed?e bakmak istiyorsa Ali?ye baksın. Kendisinde peygamberlerin özelliklerinden doksan özelliği vardır ki, Allahu Teala bunları kendisinde toplayıp başkasında toplamamıştır.?

Hz Ali Allahın arslanıdır

4- Savaş boyunca sergilediği birçok davranışı itibariyle yüksek ahlaktan göz kamaştırıcı örnekler verdi. Bu, Resul'ün ve risaletin yüceliğini ortaya koyuyordu. Bu örnek davranışlardan biri, Araplar arasında pahalı ve sağlam bir zırh olarak ün salmış Amr'ın zırhını almamasıdır.

Geride fitne çıkaran, kargaşaya sebep olan, nifak ve kalleşliği temsil eden bir güç kalmıştı. Medine dışındaki Yahudiler. Peygamber'imiz , dışarıdan destek alarak düşmanca bir tutum içine girebilirler endişesiyle onları sürekli kontrol ediyordu. Çünkü Yahudilerin tarihi kalleşliğin, antlaşmaları bozmanın örnekleriyle doludur. Bu yüzden Peygamber'imiz Yahudilerin kalesi konumundaki Hayber üzerine yürümeye karar verdi. Ashabına en kısa sürede savaşa hazırlanmalarını emretti. Hazırlıklar tamamlandı ve Peygamber'imiz Medine'den yola çıktı. Sancağı Hz. Ali'ye verdi. Hayber'e doğru durmadan yol aldı. Hayber'e vardıklarında karanlık çökmüştü. Hayber halkı böyle bir olaydan haberdar değildi. Sabah olunca evlerinden çıktıklarında Peygamber'in ordusunu karşılarında gördüler. Bunun üzerine geri dönüp kalelerine kapandılar. Peygamber'imiz kaleyi kuşatma altına aldı ve onları sıkıştırdı. Kalenin çevresinde iki taraf arasında kanlı çarpışmalar oldu. Peygamber'imiz bazı kaleleri ele geçirdi. Kuşatma ve çatışmalar bu şekilde yirmi küsur gün kadar sürdü. Ama diğer bazı kaleler inatla direniyordu. Hz. Peygamber sancağını Ebu Bekir'e vererek onu kalelerin üzerine gönderdi. Ebu Bekir bir sonuç alamadan geri döndü. İkinci gün sancağı Ömer'e vererek saldırmasını emretti. O da arkadaşı gibi bir sonuca varmadan geri döndü. Bu arada o arkadaşlarını, arkadaşları da onu korkaklıkla suçluyorlardı. Sancağı kendi elleriyle birine verip de bir sonuç alınmadan geri dönülmesi, ya da birini bir hedefe gönderip de onun yenilmiş, bozguna uğramış olarak geri dönmesi Peygamber'imize ağır geldi. Bunun üzerine derin anlamlar içeren, yüce olgulara işaret eden tarihi bir söz söyledi: "Yarın sancağı öyle birine vereceğim ki, o Allah ve Resulü'nü sever, Allah ve Resulü de onu sever. Döne döne vuruşur, asla düşmana sırt çevirip kaçmaz. Allah onun önünü açar. Cebrail sağında ve Mikail de solunda olur."(1)

6- Müstedrek, Hakim, 3 / 32, Tarih-u Dimaşk'ın dipnotlarından (1 / 155) naklen. Feraid'üs-Simtayn, 1 / 255, Hadis: 197

Bunun üzerine yerde yatan adam kalkar benim amacımda seni kızdırıp acı cekmeden hemen öldürmedindi der, ve hz Alideki bu eşsiz muhteşem davranışı erdemi görür müslüman olur..

Hayber Savaşı'nda Hz. Ali

Ey Ali! Eğer ağaçlar kalem olsa, denizler mürekkep olsa, cinler hesap etse ve insanlarda katip olsalar, kıyamete kadar senin faziletlerini sayamazlar.

Hz. Ali ; ?Fizze?ye ne diyordun? diye sordu. Ben de, söylediğim şeyi kendisine aktardım. Bunun üzerine Hz. Ali şöyle buyurdu: ?Anam babam Resulullah?a feda olsun, o da ekmeğin kepeğini almazdı ve ölünceye kadar da üç gün olsun buğday ekmeği yemeden vefat etti.?

Acelenin meyvesi yanlışlıktır

Yahudi arkadaşlarına dönüp şöyle dedi: "Musa'ya indirilene andolsun, yenildiniz." (4)

Hadis-i Şerif

Hz Ali ben seni savaşta oldugumuz için Allah için öldürecektim ama sen benim yüzüme tükürdün, nefsim araya girdi sana hiddetlendim, seni öldürsem nefsim için öldürmüş olacaktım o yuzden vazgectim der.

Rivayete göre Hz. Emir'ül-Müminin Sehl b. Huneyf'e gönderdiği bir mektupta şöyle buyurmuştur: "Allah'a yemin ederim ki, Hayber kalesinin kapısını yerinden sökmem, sonra onu arkaya doğru fırlatmam bedenimin gücüyle ve beslenmenin bana verdiği hareket kabiliyetiyle gerçekleştirmedim. Bilakis beni, melekuti bir güç ve nefsimi aydınlatan rabbimden gelen bir nurla bunu gerçekleştirdim. Benim Ahmed karşısındaki konumum, ışığın ışık karşısındaki konumu gibiydi."(6)

5- Tarih-i Taberi, 2 / 103; el-İrşad, Şeyh Müfid, s.114 böl. 31, bap: 2; Bihar'ul-Envar, 21 / 16

Hz. Ali Hendek Savaşı'na katılanlar arasında bir kaç özelliği ve üstün meziyetiyle belirginleşti:

Hendek Savaşı'nda Hz. Ali

islamın kılıcıdır

Bir Hadis

Allah'ın Arslanı,

3- Mevsuat'ut-Tarih'il-İslami, 2 / 491-492; Şerh-u Nehc'il-Belağa, 19 / 61'den naklen. bk. el-Menakıb, Harezmi, 144; es-Es-Siret'ül-Halebiyye, 2 / 318

1- es-Siret'ül-Halebiyye, 2/631.

3- Savaş boyunca üstün bir cesaret ve kuvvet örneği sergilemesi. Bu özelliğini, Amr ile beraber gelip hendeği aştıktan sonra hezimete uğrayıp kaçanları, onlar atlı kendisi yaya olduğu halde kovalamasında görebiliyoruz.

Daha hayattayken Cennetle müjdelenen 10 kişiden biridir.

Peygamber Efendimizin damadı,

Hz Alinin bir özeliğide müthiş bir ilminin olmasıdır..

Peygamber Efendimizin amcaoğlu,

4- Şerh-u Nehc'il-Belağa, İbn-i Ebi'l-Hadid, 19 / 61; Yenabi'ul-Mevedde, bab:23; İbn-i Mesuddan rivayet edilmiştir. Milani de "Kadetuna" adlı eserin 2 / 108. sayfasında Dimyeri'den, Hayat'ul-Heyevan 1 / 248'den rivayet eder. Fadl b. Ruzbehan'dan şöyle rivayet edilir. "Bu sahih bir hadistir. Görüşü sakat ve imanı zayıf olanlardan başkası bu hadisi inkar edemez. Ancak bu, Ali'nin imamlığına dair bir nas olarak kabul edilemez."

Bunun yanında Müslümanların gücü donanım ve sayı bakımından gittikçe artıp gelişiyordu. Birçok insan İslam'a yönelmişti. Araplar, onca inadına, azgınlığına ve gücüne rağmen Kureyş'in gücünün kırıldığını fark etmişlerdi. İslam'ı güç kullanarak ortadan kaldırmaya yönelik planlarının işe yaramadığını görmüşlerdi. Bu yüzden, Kureyş'in barış antlaşmasına imza atması bir tür teslim oluş olarak algılanıyordu.

Daha sonra kaledekilerden bazıları onunla teke tek vuruşmak üzere kalenin dışına çıkmaya başladılar. İlk olarak dışarı çıkan kişi, cesaretiyle nam salmış Merhab'ın kardeşi Haris'ti. Haris'i gören Müslümanlar geri çekildiler. Hz. Ali ise yerinden sıçrayıp Haris'in karşısına çıktı. Şiddetli bir vuruşma yaşandı. Sonunda Hz. Ali onu öldürdü. Yahudiler bozguna uğrayarak kaleye geri döndüler. Daha sonra Merhab çıktı. Üst üste iki zırh giymiş, iki kılıç kuşanmış ve başına iki sarık birden bağlamıştı. Elinde ise çatallı bir mızrak vardı.

Süleyman Belhi Yenabi?ul- Mevedde?nin 51. Babında , Muhammed bin Talha Metalib?us- Süul?de, Harezmi Menakıb?da ve Taberi Tarih?inde Suveyd bin Gafele?den şöyle rivayet etmektedirler: ?Bir gün Hz. Ali ?ın yanına vardım. Ekşimiş, kokusu her tarafı dolduran bir tabak sütü getirip Hz. Ali ?ın önüne koydular. Hz. Ali ?ın elinde kepekli ve kurumuş arpa ekmeği vardı. Ekmek, o kadar sertti ki elle kırılamayınca, Hz. Ali diziyle kırdı. O kurumuş ekmeği ekşimiş sütle ıslatıyor yiyordu. Bana da ikram edince oruç olduğumu söyledim, bunun üzerine şöyle buyurdu: