Büyük ve canlı zevk ancak onu önceleyen büyük felaket in neticesi olarak kesin biçimde hissedilebilir; çünkü sürekli bir hoşnutluk durumuna bir eğlence veya hatta boş bir tatmin haricinde hiçbir şey eklenemez. Bu yüzdendir ki bütün yazarlar kahramanlar ını, <u>buradan </u><u>tekrar kurtarabilmek için tasa, kaygı ve ıstırap dolu durumlara sokmak zorundadırlar</u>.

Demek ki ona hiç sahip olmasaydık daha da iyi olacaktı.

Saatler ne kadar hoşça geçirilirse o kadar çabuk tükenir, ne kadar acıyla geçirilirse o ölçüde uzadıkça uzar, geçmek bilmez ; çünkü asıl öneme sahip olan şey zevk değil acı dır, onun bizzat varlığı kendisini hissettirir. Benzer şekilde eğlendiğimizde değil sıkıldığımızda <u>zamanın farkına varırız</u>. Her iki durum da hayatımızın en mutlu anı nın, varlığımızın en az farkına vardığımız an olduğunu kanıtlar; <u>demek ki ona hiç sahip olmasaydık </u><u>daha da iyi olacaktı</u>.