Tasavvuf yolunda yüksek dereceye kavuşmuş bir veli olan Ebu Said-i Harraz, vera yani haram ve şüphelilerden sakınmak ve riyazette yani nefsin isteklerini yapmamakta gayet ileriydi. Allahü tealanın rızasını kazanmak için çok çalışırdı.

Allah Tealaya giden yol iki adımdır. Birinci adımda nefsine bas, ikinci adım da Allah Tealanın yanındasın ...

o kadarda uçma dede :))

yavv ne uçması, emeklemeyi bir öğrensem yürümeye gayret edecem de tınne...

öyle bir yolki her 100 metresinde çifter çifter aydınlık lambaları ile donatılmış, yanlarında süslü kaldırım taşları kurulmuş, kaldırım taşlarının ortlarına rengarenk ağaçlar dikilmiş, her yol kesimlerinden yönlendirici ışıklar sunulmuş ve en önemlisi bu yol üzerinde çukur veya tümseklerde olabilir ama bu sizin için engel değil hızınızı konttrol amacıylaydır...

"Allahü tealaya yönelen ve O'ndan başka her şeyi unutan bir kula, sen neredensin, muradın nedir diye sorulsa, şüphe yok ki, Allah der ve bundan daha güzel vereceği hiçbir cevap yoktur." buyururdu.

ne etsinler yoldaki çukuru, kaldırımı...

güncelle me...

Nefsini sanık sandalyesine oturtacaksın, sen hakim olacaksın. Nefsini sen yöneteceksin, nefsin seni yönlendirmeyecek?

Allah razı olsun..

Necip Fazıl?ın bir kitabında okumuştum. Şöyle diyordu :

minare.

bu yoldan gidenler yürümüyorlar ki, uçuyorlar...

Çile yolu, Allah'a ulaşmak isteyenlerin, her köşe başında sarmaş-dolaş olacağı acı; fakat vefalı yoldaşıdır. Upuzun yollar onunla yeknesaklıktan kurtulur. Hayat, onunla aydınlığa kavuşur ve kişi ancak onunla yaşamanın zevk ve şuuruna erermiş...