Muhabbet, sevgilinin dostlarını sevmeyi, dost olmayanları da sevmemeyi icab ettirir. Bu sevmek ve sevmemek, sadık olan aşıkların elinde ve iradesinde değildir. Çalışmaksızın, zahmet çekmeksizin kendiliğinden hasıl olur. Dostun dostları güzel görünür ve dost olmayanları da çirkin ve fena görünür. Dünyanın güzel görünüşlerine kapılanlara hasıl olan muhabbet de, bunu icab ettiriyor. Seviyorum diyen bir kimse, sevgilisinin sevmeyenlerinden kesilmedikçe sözünün eri sayılmaz. Buna münafık, ya'ni yalancı denir.

olmadı, yapışıp eteğine, bırakmamalı.

İmanın şartı altıdır, bunlar inanılacak şeylerdir. Bu altı şarta inandım demekle hasıl olan imanın devam etmesi için başka şeylerde lazımdır. Mesela, ibadetler imandan değilse de, farz olduğuna inanmak imandandır. Bir kimse, namazın farz olduğuna inanmazsa imanı olmaz.

Şems'i tanımak için galiba bir Mevlana olmalı...

Allah c. c bir gönülde iki kalb yaratmamıştır. Hiç bir şeyin olmadığı yerde ALLAH c. c. vardır.

O halde, İnsan seveceği kimseyi iyi seçmeli, ona göre sevmelidir ki; ahiretde sevdiğinin yanında bulunacaktır.

-Büyüklerin ruhlarından istifade edebilmek için bazı şartlar vardır. Birincisi; tanımak, bilmek. İkincisi; inanmak. Üçüncüsü; sevmek. Sevmek tasavvuf demektir. Lafla olmaz. Yolunda gitmekle olur.

Bir çok insanın hakikati görememesinin sebebi gözüdür. Gözüne inanan mübarek bir zatın kıyafetine, mesleğine bakarak yanılır, Onu dinlemez ve istifade edemez. Baştaki göze değil, kalbdeki göze tabi olmak lazımdır. Kalbdeki göz, doğruyu-yanlışı ayırır, kimin sevilip kimin sevilmeyeceğini bilir. Hakkı hak, batılı batıl bilir... Hiç kimsenin mesleğine veya kıyafetine bakarak karar verilmez, işin kaynağına bakılır, naklettiği bilgiyi nereden aldığına bakılır, bedenin gıdasını iyi seçtiğimiz gibi ruhun gıdasını da iyi seçmeye mecburuz. Bedene bozuk gıda alan dünyasını yıkar, fakat ruhuna bozuk gıda alan ahiretini mahveder. Pis borudan şifa gelmez. Suyun kaynağı da, geçtiği yolu da temiz olmalıdır. Peygamber efendimize aleyhisseletü vesselam, Ebu Bekrin radıyallahü anh gözü ile bakanlarla, Ebu cehlin gözü ile bakanlar elbette farklıdır. Eğer insan bu zatlara, bu gözle bakarsa kör olur. Eğer mübarek bir zat diye bakarsa kalb gözü açılır. Eğer Allahü teala bir kuluna hidayet nasip etmişse, ona ehli sünnet itikadını vermişse, ona sevgili bir kulunu tanıtmışsa, o bu gözle olmaz. Bu, kalp gözü ile olur. Böyleyse, kalp gözü açılmıştır. Kalp gözü, hakkı batıldan ayırmak içindir, uçmak-uçurmak için değildir bunu iyi anlamak lazım... En zor iş hakkı batıldan ayırmaktır. Peygamber efendimizin de duası var, aleyhisseletü vessellem, ?Ya rabbi bana hakkı hak, batılı batıl göster? buyuruyor. Bir kişi hakka batıl diye saldırırsa, batıla hak diye sarılırsa mahvolur. Peygamber efendimiz, ümmetim yetmiş üç fırkaya ayrılacak, yetmiş ikisi bozulacak ancak biri doğru yolda kalacak buyurmuşlardır. Bu yetmiş iki fırka, cehennem ateşine girecektir, itikat bozukluğu olduğu için cehenneme gidecektir. Ateş bu pisliğin temizlenmesi içindir, fakat peygamber efendimiz ümmetim dediği için, bunlar daha sonra cennete girecektir.

Bunlar kitaplarda yazılan şeylerdir. Belki benim gönlüm cemalullaha bakabilecek ve dayanabilecek ölçüde değildir? baksaydı kendinden geçip bayılırdı herhalde.:))

Hayatınızı kime adarsanız onunla fanileşir ya da ebedileşirsiniz. Karun parayı

Herkes sevdiği ile beraberdir. Bende canımdan çok sevdiğim Birine buradan selam göndermek istiyorum .

Bir büyük zat buyurmuş ki: "Eğer Allahü teala bana bu hizmetlerden dolayı cennetini ihsan ederse, mahşere dönerim talebelerimin hepsini alırım". Bir talebesi de sormuş: "Orası mahşer yeri, çok kalabalık, Allahü teala korusun bir talebe orada kaybolsa, insanlar birbirine benziyor, o ne olacak?" O zat da buyurmuş ki: "Efendim insanların işi karışık olur ama Allahü tealanın işinde karışıklık olmaz. Kim kimi seviyorsa, hep beraber olur. ." O halde, Kim olduğumuz değil, kiminle olduğumuz önemlidir.

amin amin amin...

Yahya bin Muaz Razi

Bizler neyi seviyorsak arkasında Allah c. c sıfatı, fiili vardır, yani onu sevmediğini söyleyen yalan söyler, çünkü onu sevmediğini söyleyenlerde mutlaka bir şeyi seviyorlardır, Ya arabasını, evini, karısını, çocuğunu, vs dünyevi şeyleri seviyordur o Hak kı perdeli seviyordur.

İmamı Rabbani hazretleri bu yolda feyz vardır, buyuruyor. Afrikada da olsa istifade eder buyuruluyor. Ancak iki kişi feyz alamaz. Biri inciten, biri inkar eden. İncitmek itiraz etmekle, inkar da reddetmekle olur. İnkar eden mahrum kalır. İncitmedikten sonra, inkar etmedikten sonra istifade eder. Peygamber efendimiz aleyhisselatü vessellam buyuruyor ki: Nerede ilim varsa orda din vardır, nerede ilim yoksa orda din yoktur. Bilerek yapmak da lazımdır. Namazın farzlarını yerine getirmezseniz, namaz olmaz, orucun farzı yerine gelmezse oruç olmaz. İlm şarttır, ama doğru kaynaktan...

"Kim Olduğun Değil, Kiminle Olduğun Önemlidir"

Kişi fıkhı öğrendikten sonra tasavvufa yönelmezse sapıtabilir. Bu yüzden yaşayan/yaşamayan bir Allah dostuna bağlanmalıdır. Gönülden sevmelidir. Kitaplarını okuyup feyz gelmesini beklemelidir.

Allah hepimize Hz İbrahim a. s efendimiz gibi tertemiz dosdoğru bir kalb ve Hz Muhammet mustafa s. a. v gibi kendisine muhabbet ve güzel kuran ahlakı nasip etsin. Efendimiz s. a. v gibi kendisini cemalinden seyir edebileceğimiz Mürşidi kamil nasip etsin.

Ebu Muhammed Raşi

Rabbim dosdoğru insanlarla karşılaşmayı nasip eylesin ve kendini Hak yoluna adamış insanların sevgisini yüreğimize nakşeylesin..

Seviyorum diyen bir kimse, sevgilisinin düşmanlarından kesilmedikçe, buna münafık, yani yalancı denir. Aşıklar, sevgililerinin divanesi olup, onlara aykırı birşey yapamaz. Aykırı gidenlerle uyuşamaz. İki zıt şeyin muhabbeti bir kalbde, bir arada yerleşemez. İki zıddan birini sevmek, diğerini sevmemeyi icab ettirir.

İnsan kimi severse hep ondan bahseder. Allahü tealanın veli kullarından mübarek bir zat hep hocasından bahsedince, birisi: "Efendim siz hocanızı bu kadar çok seviyorsunuz, siz ondan ne öğrendiniz" deyince, O mübarek zat buyurmuş ki: "Bir tek şey öğrendim, o da bana yetti" buyurmuş: "Kim sevilir, kim sevilmez".

Allah tan gayrı kimi severseniz o sizin putunuz olur Allah ta kendisinden başka ilah olmadıına tanıklık eder putunuzu kırar:))

"siz birbirinizi sevmedikçe mümin olamazsınız, mümin olamadıkça cennete giremezsiniz"

karibkul Hazret-i Yunus'un bir Taptuk Emre'si, Hazret-i Mevlana'nın da bir Şems'i var idi ;)

Saygılarımla.

Dediklerin çok hakikatli sözler, Bir mertebede hepside doğru maşallah, biz Allah ı sevemeyiz o bizi sevdirmedikçe, Bunu açayım biraz yalnış anlaşılmasın: Bir kişi çıksada dese ki haşa ben alemi seviyorum, yine Allah ı seviyordur, ancak perdelidir.

İman çok hassastır, bir kelime ile gelir, bir kelime ile gider... Birisinin cebinde çok kıymeti bir cevher olsa, kimse çalmasın diye hiçbir yere bırakmaz. Hep onu düşünür ve hiç unutmaz. Onu kimse çalmasın diye, aklı fikri onu korumakta olacaktır. Nihayetinde bu bir dünya malıdır, çalınsa ne olur, çalınmasa ne olur. Ama iman gitti mi, maazallah! Bütün seadetler gider, bütün felaketler gelir. Bir büyük zat buyuruyor ki: Bu imanın korunması ancak imanını koruyanlarla beraber olmakla mümkündür. İmamı Rabbani hazretleri dünyanın kötülüğünü anlatıyor: Haramlardan günahlardan sakınmak dünyadan sakınmaktır. Bu kadar kıymetli imanı muhafaza etmek nasıl mümkün olabilir. Ne yapmak lazım onu korumak için? Buyuruyor ki: "Onu koruyanlarla beraber olmak lazım". Tek başınıza, yabancılarla kalırsanız kurtulamazsınız çünkü insanın ahlakı bulaşıcıdır. Kötü ahlak da bulaşıcıdır, iyi ahlak da bulaşıcıdır... Onun için iyi insanlar ile beraber olmak, kurtulmaya alamettir. O halde, Kim olduğumuz değil, kiminle olduğumuz önemlidir.

Allahü tealayı sevmeyenleri sevmek, insanı Allahü tealadan uzaklaştırır. Teberri etmedikçe, tevelli olmaz. Ya'ni uzaklaşmadıkça, dostluk olmaz.

Bir de imanın temeli ve en mühim alameti olan, esas bir şart daha vardır ki, o da, hubb-u fillah ve buğd-u fillahtır. Yani Allahü tealanın sevdiklerini sevmek ve Allahü tealanın sevmediklerini sevmemektir. Çünkü Hadis-i Şerif'te, dünyada birbirini sevenler, ahirette de beraber olacaktır buyuruluyor. Allahü tealanın sevgili kullarını sevenler, son nefeste imanla ölürler. Ve mahşer yerinde de sevdiklerinin yanında haşr olup, ahiret hayatında da beraber bulunurlar. Bunun için de, kimin sevilip kimin sevilmeyeceğini iyi öğrenmemiz lazımdır. Kim olduğumuz değil, kiminle olduğumuz önemlidir.

Kendin ile Allahü teala arasında en büyük perde , hep kendi menfaatini düşünmek ve kendin gibi, bir acize güvenmektir. Sofilik, istediğin her yere gidebilmek ve bulutların gölgesinde rahat etmek ve herkesten hürmet görmek değildir. Her halinde Allahü tealaya güvenmektir.

sevdi, Ebu Cehil kibri sevdi, Firavun zulmü. Kim neyi sevdiyse onunla yandı...

Bir kimse, ibadetlerini yapmakla beraber, Allahü tealanın sevmediklerini de severse, mesela Ebu cehili severse, bu kişi cehenneme gider. Çünkü Hadis-i şerifte Peygamber Efendimiz 'sallallahu aleyhi vesellem' öyle buyuruyorlar. Herkes sevdiğinin yanında olacak. Demek ki insan, dünyada sevdiklerine dikkat etmelidir. Bu sevmek ve sevmemek, şahsi menfaati için değil, Allahü tealanın rızası için olmalıdır. Sevmek ve sevmemek kalp ile olur, beden ile olmaz.

Allahü teala sizden de razı olsun bridget_nivea..

Hüseyin Hilmi Işık

amenna.. hadis çok anlamlı.. allah razı olsun poor

İnsanlar seni, Allah?ı sevdiğin kadar sever. Allah?tan korktuğun kadar, senden korkarlar. Allah?a itaat ettiğin kadar, sana itaat ederler. Ona itaatin nispetinde, sana hizmet ederler. Hülasa, her işin, Onun için olsun! Yoksa hiçbir işinin faydası olmaz. Hep kendini düşünme! Allahü tealadan başka, kimseye güvenme!

hazretleri buyuruyor ki:

oysa o ehlullah var ya... kıymetini kim bilir...?!

Hubb-i Fillah ve Buğd-i Fillah hayatımızda mahlukatla olan ilişkilerimizin esasını teşkil etmelidir. Hubb-i Fillah Allahü teala'nın rızası için sevmek, Buğd-i Fillah Allahü teala'nın rızası için soğumak/uzaklaşmaktır.

ama her zaman dediğimizi yine diyelim; kalp iki yüzlüdür, bir yanı ruha, bir yanı nefse bakar. nefisten yüz çevirmedikçe asıl fonksiyonlarını da yerine getiremez.

İnsanlar seni, Allah'ı sevdiğin kadar sever...

karibkul, güzel yazmışsın eline sağlık. Duan için amin diyorum.

Allah bizleri en Sevgiliyi sevenlerden.. En Sevgili ile beraber olanlardan eylesin inşAllah..

İnsan elbette sever, muhabbet besler...

Kişi tasavvufa yönelip fıkh konusunda kendisini bilgisiz bırakırsa sapıtması daha erken olabilir. Bu yüzden öncelikle fıkhi bilgilerini tamamlamalıdır.

Sözü uzatmak hakikatin gizli kalmasına sebep olabilir. Onun için burada kesiyorum. Vesselam.

bırakmasın... bırakmasın.

Allahü Teala İsa aleyhisselama: , Musa aleyhisselama da: buyuruyor. Her mü'min, Allahü tealayı sevmeyenleri sevmemeli, islamiyyete yapışanları sevmelidir. Peygamberimiz "sallallahü aleyhi ve sellem" buyurdu.

-Allahü tealanın veli kulları Peygamberlerin varisleridir. Ne mutlu onları tanıyanlara. Sevmek şöyle dursun, tanımak bile ne büyük ni?metdir. Hele tanıdıktan sonra sevdi mi, se?adete kavuşur, feyz yolu açılır. Kalpten kalbe feyz gelmeğe başlar.

-İnsan dinini kimden öğrenirse, onu çok sever.

İşte İnsan Bunu da kırınca Hak yüzün cemalin seyir eder..

akşam öyle hoş bir sohbet etti ki Serdar abimiz, nasıl denk geldim, bilmiyorum. büyük bir lütuftu, çok şükür. bazen sorularım nasıl cevaplanıyor, çok şaşırıyorum. cömertlikten ötesini bilmeyene Kerem ne demek ya...

Müşrikler Peygamberimize, "Hak Peygamber olduğunu madem iddia ediyorsun, bir bela gelsin de görelim" dediler. Peygamberimiz buyurdu ki: ?Aranızda ben varım, ben varken bela gelmez.? Büyükler buyuruyorlar ki: ?Alimler, Peygamberimizin varisidirler. Varis her konuda varis olduğu için, onların bulunduğu yere de umumi bela gelmez". O büyüklerin bulunduğu yerler manevi sığınaktır. Peygamber efendimizin varisi olan bu müstesna zatlar her konuda olduğu gibi, bu hususda da bizim için büyük nimetdirler. Nasıl ki gece karanlığında yıldızlar gökyüzünde parlamaktadır, bu mübarek insanların bulunduğu yerler de, o şekilde parlamaktadır. Bu büyükleri sevenler, Onlar gibi olmaya çalışırlar, Onların ahlakıyla ahlaklanmaya, Onlardan ilim öğrenmeye çalışırlar, Onların halleriyle hallenmeye çalışırlar. Dolayısıyla dünyada iken o büyüklerin etrafı ahlak ve fazilet olarak yüksek insanlardan oluşan kültür ve medeniyetin zirve olduğu yerler olduğu gibi, O mübarek insanların etrafındaki sevenleri ahirette de beraber olurlar. Zira hadisi şerifde buyuruluyor ki: "Dünyada iken birbirini sevenler, ahirette beraber olurlar". O halde, Kim olduğumuz değil, kiminle olduğumuz önemlidir.

kişi sevdiğiyle haşrolur. kafirleri seven kafirlerle beraberdir iyi ameli kendisine hiç bir fayda sağlamaz... Taberani

Kimsenin tek başına doğruyu bulması mümkün değildir. Ehli sünnet alimlerinin kitaplarından satır satır seçilmiş, onbinlerce çiçekten toplanan bal gibi olan Tam İlmihal Seadet-i Ebediye gibi kitabları okumalıdır ki, kitap mühim bir arkadaştır, iyi seçmek lazımdır... Ehli sünnet alimlerinin kitaplarını bulanlar, bu büyükleri sevmeye başlar. Dünyada ve ahirette Onlarla beraber olmak isterler, onlar gibi yaşamak isterler.

Onun için büyüklerimiz "İnsan seveceği kimseyi iyi seçmeli, ona göre sevmeli" buyuruyorlar.

Ateş ile barut bir arada olamayacağı gibi, iki zıt sevgi de bir arada olamaz. Peygamber Efendimiz'i 'sallallahü aleyhi vesellem'i sevmeyeni sevemeyiz. Bu ise, kalpte kendiliğinden hasıl olur. İlim ile olmaz. Öğrenilerek olmaz. Son nefeste iman, bu muhabbete bağlıdır.

Gönülde olanlar istidat ölçüsünde çıkarılmalıdır. Hz Yunus r. a. Taptuk emreden ayrıldığın da kendi halini şöyle ifade eder "gönlümde hiç bir şey kalmadı bom boş" bu haldeyken perdesi kalkmıştır.

püür kardeş güzel çalışma ancak bir sualim olacak: peki hz yunus gibiler yaradılanı yaradan dan dolayı sevenler nasıl olacak:)yada hz mevlana gibi güneşler..

Onu sevmemek mümkün değildir, ancak bir cemalden seyir etmek ile bir perdeli seyir etmek farklıdır.

kalp sevmek için yaratıldı; önce Yaradan'ı, sonra onun için yarattıklarını...

Gerçek te insan sevebilirmi? sevmeye gücü yetermi?

-Evliyanın sevgisi kalbe girerse, dünya muhabbeti o kalbden çıkar. El mer?ü me?a men ehabbe, bu, bize büyük bir müjdedir. Allahü teala?nın izniyle inşallah sevdiklerimizin yanında oluruz. Onun için sevilecek insanı seçelim de öyle sevelim. Onların dirisi de sevilir, ölüsü de sevilir.

selam ve saygı ile kalın.

O halde, Kim olduğumuz değil, kiminle olduğumuz önemlidir.

Mürşitler ve mübarek zatlar Allah ı sevebilmek için sebeblerdir. En son Hz İbrahim gibi bırakılan put senin Allah a perdeli bağladığın şeydir. İster adına mürşit de, ister ana, baba sevgili, ne der isen de...

Yoksa cennette perdedir, huride, Güzellik değildir, önemli olan, önemli olan, güzelliğin sahibidir. Allah c c ise tasavvur edilemeyecegi için, Allah ın, bilinip, sevilebilmesi için mübarek zatların cemalullahı yansıtması açısından o büyük zatlar önemli rol oynarlar. Nefsi fani olanda istek kalmaz, Artık Allah ın istediği onun istediğidir. Böyle bir durumda kişi bilir ki Allah dilemedikçe siz dileyemezsiniz, ALLAH imanı güzel gösterdiği için sevebiliyorsunuz yoksa sevemezdiniz.

Mevlana Halid-i Bağdadi hazretleri de, "Hak kapısında ehil ve na ehil beraberdir" buyuruyor. Dünyada iken birbirini sevenler aynı yerde haşrolunca, bunların arasında cennete giden biri bulunursa onun hatırına, o toplulukta bulunanların hepsinide affedip, sen ehil değilsin deyip geri çevirmezlermiş... Bu bizim için büyük bir müjdedir. Dünyada bile bir insan hakkında karar vermek için arkadaşlarına bakılır, kimlerle beraber olduğuna bakılır... O halde, Kim olduğumuz değil, kiminle olduğumuz önemlidir.

-İnanan ve seven daima nasibini alır.

tabii ki sevebilir insan. kalbi buna müsait yaratılmış...

bu dünya gelip geçiçide su fani dünyada kaybettiklerimi öyel özeldimki dilerim ahrette yanlarında olurujm. cok güzel bi yazı arkadasım saol paylastıgın için.

Aşağıdaki söz, İmam-ı Rabbani hazretlerine aittir:

sevgili Püür kardeşim

İnsan Allahü teala'nın sevdiği kulları gönülden severse nefsine galebe çaldığını, perdelerin bir bir kalktığını görecektir.

Kimler dünyada birbirini severse, birlikte olursa, ahirette de birlikte olacaklardır. Ahirette kimlerle beraber olmayı, nerede olmayı istiyorsak bunu dünyada iken seçip, karar vermemiz lazımdır.

ehlullahla Allah'a vasıl olmak, bizzat Allah'ın sevgisiyle Allah'a vasıl olmaktan daha zor olabilir diyor bir büyüğümüz. çünkü ehlullahın o yüce hali, beşeriyetinin ardına gizlenmiştir. ki her göz/gönül görmez...