"Eğer insanlara bu dünya da yaşamları esnasında cennetin kapılarını açmanın bir yolunu bulamazsan, peygamberlik etmekten peşinen vazgeçsen daha iyi olur?. anlıyacağınız gibi sadece sözlerinden etkilenen Hasan Sabbah planını uygulamaya başlıyor.

Hasan Sabbah öncelikle Şiilerin On iki İmam mezhebinden iken sonraları Fatımilerin bu yöredeki dai?leri ile görüşüp 17 yaşında İsmailliye inancını seçti. 1078 yılında Fatımiliğin merkezi olan Mısır Kahire?ye gider. Burada 3 yıl gerekli eğitimi alır.1081 yılında İran?ın İsfahan kentine geri döner.9 yıl boyunca Hasan Sabbah İran?da İsmaili davası için çok geniş alan içinde propaganda gezileri yaptı. Sonraları bir zamanlar güçlü Şii yandaşları bulunan kuzey İran?da etkinliklere girişti. Nizam ül-Mülk?ün izlemelerinden kaçarak Elburz dağları üzerinde aşılmaz, sarp Alamut kalesini 1090?da ele geçirip kendisi ve yandaşları için bir sığınak ve dayanak durumuna getirdi.

YAZAR ÜSTÜNE...

ama tamı tamına okumak gereklidir."ebda"

Hasan Sabbah, İran?a dönerken Alamut Kalesi?ni gördü. Bu kaleyi çok beğendi ve ileride işine yarayacağını düşündü. Oraya yerleşti ve çok geçmeden adamlarıyla harekete geçerek Alamut?u ele geçirdi. Yaptırdığı yeni tahkimat ve yiyeceklerin uzun süre bozulmadan saklanabileceği depolarla kaleyi kuşatmalara dayanıklı ve ele geçirilemez hale getirdi.

Humus Atabeki, tepeden tırnağa silahlanmış, bir mangayla çevrili, Cuma namazına giderken, Şeyh?ül Cebelin adamları tarafından hançerlendi.1152?de Trablus kontu II. Raimond,1192?de Kudüs Kralı I. Konrad Meserrat?ı, fedai?lerin darbeleriyle can vermişlerdir. Tarikatın ünlü şeyhlerinden Sinan, aynı şekilde 1202 yılında Haçlıların korkulu rüyası haline gelen ve nihayet Kudüs?ü onlardan geri alan Selahaddin Eyyubiyi?de öldürmek istemiş ama başaramamıştır. Muhakkak ki, be suikast?ta da, Kudüs?ü kaybetmeyi göze alamayan Templier?lerin parmağı vardı.

Selçuklu işgalinden sonra İsmailliğin İran'da önemli bir güç olarak varlığını sürdürmesini mümkün kılan kişi Hasan Sabbah oldu. Aslen İran'lı olan Sabbah, Fatımi devletinin himayesindeki Kahire Batıni okulunda eğitim gördü. 1090 yılında Mısır'dan İran'a döndü ve çevresine topladığı İsmailli müridlerinin yardımı ile, Teberistan'da bulunan Alamut kalesini ele geçirdi.

10. yüzyılda Avrupa?da feodal derebeyleri çok güçlüydüler ve aralarındaki çatışmalar da dur, durak bilmiyordu. Tüm bu nedenlerle Papalar, uzunca süredir doğuya sefer düzenlenmesini zaruri görüyorlardı. Bu tür seferler ekonomik hayatın canlanmasını sağlayacak, doğunun zenginlikleri batıya taşınacak ve en önemlisi de Avrupa?daki Hrıstiyan çatışmaları çok daha olumlu bir yöne, kutsal toprakların kurtarılması amacına kanalize edilecekti.

Hasan Sabbah dönem'inin en zeki insanlarındandır tabii bana göre hatta tabir-i caiz ise şeytani bir zeka ama haşhaşiler ile ilgili düşüncelerim hiçte olumlu degil...!

Marco Polo?nun seyahatnamesinde anlattığına göre; Hasan Sabbah Alamut kalesinde gizli bahçeler inşa ettirmişti. Bu bahçeler cennet bahçeleri gibi olup içinde bal, şarap çeşmeleri, envai çeşit meyveler, sebzeler ve de iyi danseden güzel genç kızlar vardı.

Hasan Sabbah?a ve mezhebine karşı çıkanlar, onların küfür olduğunu söyleyen İslam alimleri ve fakihler çeşitli suikastların sonucunda birer birer ortadan kaldırılmaya başlandı.

Sabbah'ın sır bekçileri, yeniden doğuş inancı ile, sınırsız itaat koşuluyla yetiştirilmiş birer fedai idiler. Bu nedenle örgütün bir diğer adı da "Fedayiin" oldu. Dönemin Selçuklu Sultanı Melikşah'ın elçisinin gözünü korkutmak için seçilmiş birkaç fedainin kendilerini kale burçlarından aşağı atmaları, ayrıca fedailerin yöneticilere karşı hayatları pahasına giriştikleri suikast eylemleri tüm dünyada büyük yankılar uyandırdı.

okudum güzel ve etkileyici roman tadında hasan sabbahada övgü açıkça yok kurduğu sistemin dehşetliğini çok güzel anlatmış

Ne konuşmuşlar acep pek bi merak ettim enter sen yanlarındaymışsın gibi yazmışsında:)kaçak seni elime geçme enterrrrr:))

saygılar.

Bu yöndeki ilk girişim, Papa II. Urbanus?tan geldi. Urbanus aradığı bahaneyi Bizans ile yakaladı. Selçuklu kuvvetleri karşısında aciz kalan Bizans Hrıstiyanları na yardım göndermek için Urbanus propaganda faaliyetlerine başladı.

İslamiyet?in ortaya çıkışından ve sürekli yayılması ve doğudan Selçuklular ile Anadolu?ya batıdan da Murabıtlar ile İspanya?ya kadar ulaşması, Hrıstiyan dünyasında büyük bir endişenin doğmasına yol açtı. Tüm ticaret yolları Müslümanların elindeydi. Hrıstiyanlar kendilerini hapsedilmiş, boğulmuş hissediyorlardı. Nitekim Hrıstiyanlar, yoğun çabalar sayesinde Akdeniz?in Müslümanların tekelinden çıkmasından sağladılarsa da, doğu ile ticaret yollarının ellerine geçmemesi yüzünden bambaşka yolları denemek zorunda kaldılar ve gemilerine atlayarak, bilinen dünyanın sınırlarını genişleten ve yepyeni bir çağın başlamasını sağlayan o ünlü keşiflerini gerçekleştirdiler.

Kaleden Atlayan Fedailer

ömer hayyam ile Aralarında geçen konuşmayı bilmeden yorumlamayalım lütfen!

Urbanus II., doğu Hrıstiyanlarına yardıma koşanlara Cenneti vaat ederek, kısa sürede etrafına çok sayıda yandaş toplamayı başardı. Ancak bunların hemen hiçbirisi profesyonel asker değil, işsiz güçsüz takımıydı ve en büyük hayalleri, doğudan yağmalayacakları ile ülkelerine zengin olarak dönmekti.

kitap, biraz kurgusal -hayalen yazılmış bir kitap tasavvurunda oldugu için hayıflanmayın lütfen.

Haçlı seferleri dönemine gelindiğinde Fatımi imparatorluğu gerilemekteydi. Ama Hasan Sabbah önderliğindeki bir grup aykırı İsmaili, kuzey İran?ın Hazar Denizi kıyılarına bakan Elburz dağlarındaki geçit vermez Alamut kalesine yerleşmişti. Hasan Sabbah 1090 yılında Alamut?u ele geçirir

Romanları okuruz. Gerçekten bilgilenmek istiyorsak tarihi kaynaklara başvuruz. Roman sonuçta kurgulanmış bir eserdir.

Batıni hükümeti dağıldıktan sonra Kuzistan ve Giylan, Kazvin bucaklarında, Hemedan?ın güneyinde, Kuhbissun bölgeleri ile, Kirmanşah?ta, Kasr-ı Şirin, Pay-ı Kisra, Cebel-i Lübnan Dürzileri, Hama İsmailileri, Nasıriler, Hindistan İsmailileri, Türkiye?de ise Bektaşiler ve Mevleviler bir tarikat olarak bugüne kadar yaşadılar.

Melikşah

Bu son grup Hasan Sabbah tarafından İsmailliliğe eklenmişti ve bunlar suikastçi timleri gibi yetiştiriliyordu. Fedailerin üzerinde bir kuşakla bağlanan beyaz bir giysi, ayaklarında kırmızı çizme, başlarında ise kırmızı bir başlık bulunuyordu. Hançeri kurbanın göğsüne ne zaman ve nerede yerleştirecekleri konusunda dikkatli bir eğitime ek olarak onlara dil öğretiliyor; kıyafet değiştirme ve askerler, tacir ve keşişlerin yaşam tarzları gibi alanlarda yetiştiriliyor ve görevlerini uygularken, onların her birini taklit ve temsil etmeye hazır duruma getiriliyordu.

Tapınakçılar , Batini Müslüman tarikatlarıyla bağ kurmakla suçlandılar

Burada kendisine ait yöntemler gelişti. Zaten mezhep yönünden kendisine bağlı adamlarını?ölüm makinesi? haline getirecek bir yol buldu. Sarp kayalıkların üzerinde olduğu için zapt edilmesi güç olan kalede adeta bir yalancı cennet oluşturdu.

hayyamdan etkilenseydi, yaptıgı kan dökme işini yapabilir miy di sabbah?

Okuduğum en güzel romanlardan bir tanesi. Kurgusal öğeler fazlaca işlenmiş ama tarihi bilgilerde veriyor. Ama Hasan Sabbah üzerinde durulması gereken ilginç bir kişilik.

Alp Arslan?ın meşhur vezirlerinden Nizam?ül-Mülk, Melikşah zamanında Alamut Kalesini ele geçiren Hasan Sabbah?ın üzerine yürüdü ve kaleyi kuşattı. Birbirlerini tanıyan Hasan Sabbah, Nizam?ül-Mülk?e bu işten vaz geçmesini, yoksa kendisinin öldürüleceğini haber saldı ama Nizamü?l-Mülk kuşatmadan vaz geçmedi. Sultan?ın baş veziri Nizam?ül-Mülk, Haçlıların Kudüs?ü ele geçirmek için hala savaştıkları sırada, tahtırevanla harem dairesine giderken, derviş kılığına girmiş bir Haşhaşi tarafından hançerlenerek 1092?de öldürülmüştür. Vezirleri ölen Selçuklu askerleri kuşatmadan vazgeçmek zorunda kaldı.

Vladimir Bartol, Sloven şehrinde,1903 yılında dünyaya gelmiştir. Fransız kültürü almıştır. Felsefe, psikoloji, biyoloji, dinler tarihi eğitimlerini almıştır. Alamut, yazarın ilk eseridir,1938'de kaleme almıştır. İkinci Dünya Savaşı'nın karışık ortamında beklediği ilgiyi bulamamış, el altından satılacak kadar tehlikeli bir kitap olarak kabul edilmiştirBartol, savaş yıllarında vatanını işgal eden Alman ve İtalyan faşitlerine karşı mücadele etmiş, savaştan sonra kurulan Yugoslavya'da yazarlar birliği başkanı seçilmiştir. Herkes tarafında yazarın baş eseri olarak kabul edilen kitap sadece 1980 ve 1984'de iki baskı yapabildi.

1164?de, Alamut?taki önderleri II. Hasan?ın Hz. Muhammed?in Şeriatını feshedip Diriliş iddiasında bulunmasıyla birlikte, İsmaili öğretisindeki içkin bin yıl eğilimleri doruğa ulaşmıştır.

Bu karışıklığı iyi değerlendiren Sabbah, İsmailliği tüm İran'da, Suriye'de ve başta Horasan olmak üzere tüm Türk ellerinde yaydı. İsmaillilik, 1124'de Hasan Sabbah ölene kadar gücünün doruklarında varlığını sürdürdü. Sabbah'ın ölümünü fırsat bilen vezir Kaşani, nerede görülürse görülsün tüm Batıni inançlıların öldürülmelerini emretti. Binlerce İsmailli kılıçtan geçirildi. Ancak İsmaillilerin intikamı da büyük oldu ve başta Vezir Kaşani olmak üzere yüzlerce Sünni lider, fedailer tarafından öldürüldü. Fedailerin, tam yok oldukları zannedildiği sırada gerçekleştirdikleri bu eylemler yüzünden Selçuklu sultanı Sancar, İsmailliler ile barış istemek zorunda kaldı. Böylece Batınililik bir mezhep olarak resmen tanındı ve Moğolların Alamut'u almalarına kadar da etkin bir güç olarak varlığını sürdürdü.

Bu yalancı cennet sayesinde Hasan Sabbah?ın etrafında oluşan fedailer ordusu, kısa zamanda adlarını duyuracak suikastlar düzenlediler ve çoğunda başarılı oldular. Hasan Sabbah?ın yok edilmesini istediği hedef kim olursa olsun suikasta uğruyor, çoğu ölüyor, kurtulanlar ise yeniden suikastlara maruz kalıyorlardı. Başarılı olamayan fedailer idam edilirken yada parçalanırken cennete girecekleri için mutlu ölüyorlardı.

Oniki yıl boyunca bölgeyi yakıp yıkan İbn-i Aktaş ölünce meydan Hasan Sabbah?a kaldı. İran?daki İsmailililer?in yeni lideri artık Hasan Sabbah?tı.

1164?te İmam II. Hasan, Alamut?un en yüksek terası üzerinde toplanan yandaşlarının önünde Büyük Kıyamet ilan etti. Bir ruhsal yeniden doğuş anlamına gelen Büyük Kıyamet, kişisel bir din olan Şeriata tam kulluktan ve tüm ruhsal yasallıktan-resmiyetten özgür kalmış bir saf İslam ruhunun ortaya çıkışından daha az bir şey değildir. Büyük dai?leri Reşidüddin Sinan?ın güçlü kişiliğiyle Suriye İsmailileri Alamut?a doğrudan bağlıydılar.

Hasan Sabbah, ile birlikte yeni bir unvan ortaya çıktı. Şeyhü?l-Cebel. Dağların kartalı/Yaşlısı anlamına gelen bu unvan, Hasan Sabbah ve ondan sonra gelenlere verilen unvan oldu. Hasan Sabbah?ın adı söylenmiyor, ona Şeyhü?l-Cebel deniyordu.

"alamut " ve barttol; kitabı tam okumadım hatta sadece göz gezdirdim, ama "gerek hasan sabbah, gerekse alamut çok önemli ve güzel işler yapmış gösteriliyor.

Kitabı okudum ama Hassan Sabbahı tek kalemden okumak beni ikna etmedigi için başka yazılardan ve kitaplardanda yararlanmayı tercih ettim.

Kuzistan köyleri, Kazun bölgesi, Mazenderan, Giylan ormanlarının tüm halkı Batıni hükümetinin uyruğu ve yandaşı idi.

Hasan Sabbah Tus şehrinde doğmuştu... O zamanda herkesi içine çeken bilinmezlik Hasan'ı da bu girdaba sürüklemişti... İslam dini, yaratıcı bir gücün varlığı kabul ettirilmeye çalışılan öğretilerin sorgusunu yapmak Hasan'ın ilgisini fazlasıyla çekiyordu. Hatta denilebilir ki kendi aklından geçen tüm soruların cevabını bulmaya adamıştı ve bunun için yapabilecek güce sahip olduğunu düşünüyordu. İslam'ın savaşçılarından peygamberin damadı Ali'yi beğeniyordu ve Allah'ın Mehdinin Alinin soyunda gelen biri olacağı müjdesinin peşi sıra sürüklenmişti Hasan. Mehdiyi nasıl tanıyacağına işaretler aradı ve kimse sorularına cevap veremiyordu, bu da O'nun zengin hayal gücünü harekete geçiriyordu. Tus şehrine zaman zaman bilgili dailer gelip halka bilgiler veriyorlardı ve Hasan da tüm bu daileri soru yağmuruna tutuyordu ve herşeyi sorguluyordu. İsmaili tarikatının temsilcisi bir daile konuşmuş bu görüşme O'nu bu merakında soğutmuş bir daha din kavgalarına bulaşmama kararı aldırmıştı. Sonraları yine İsmaili dailerinden Ebu Nedin Zarac bir daile görüşmüş ve İsmaililerin hedeflerini, öğretilerini dinlemişti. Onların amaçlarını, savundukları, inandıkları, vaatettikleri tüm bunları dinlemiş ve sonucunda bunların saçmalığını söylemeye cüretini göstermişti. Zarac beklenemeyen bir şekilde onu onaylayıp sınavı geçtiğini müjdelemişti. Tüm bu hikayelerin gerçek dışı olduğunu, hepsinin akıl oyunlarından ibaret olduğunu, aslında söylendiği gibi peygambere dahası Allah bağlı olmadıklarını ve felsefelerinin "Hiçbirşeye inanmıyoruz o halde herşeyi yapabiliriz." olduğunu açıkladı. Aslında onlara göre peygamber akıl hastası Ali de bunlara inandığı için delinin tekiydi. Şu ana kadar öğrendiği herşey İslam, peygamber, mehdi ile ilgili tüm bu öğretilerin ve sırların hepsi basit insanlardan oluşulan kitleleri uyutulmak için uydurulmuş bir masaldı. Bu öğretilerin hepsinin amacı halkı sultana karşı kışkırtmak olduğunu açıkladı. Eğitim için Nisapur'a gitti ve orada Ömer Hayyam ve sonra baş vezir olacak Nizam'ül Mülk Hasan İbn'i Ali ile tanıştı ve üçü de aynı fikirlere sahiptiler. Sorularının yanıtlarını beraberce aramaya başladılar. Gittikleri medresede Kur'an, astronomi, matematik, tarih gibi dersleri görüyorlardı. Üçü, fikirleri, idealistlikleri ile birbirlerine kenetlenmişlerdi ve birbirlerine mümkün olduğunca çabuk üst seviyelere ulaşmaya ve bunu başaran ilki diğerlerine yardımcı olmaya söz verdiler. Medrese eğitiminden sonra Ömer dörtlüklerine ve astronomi, matematik araştırmalarına Nisapur'a gitti, Hasan ise öğretisini yaymaya başladı. Süreki dolaştı ve insanlarla konuşup onlarafikirlerini yaymaya çabaladı. Herkes onu İsmaili hareketinin mücaiti diye kabul ediyordu. Liderine planlarından bahsettiğinde ise onu bunlardan söz etmeme konusunda ağır bir şekilde uyarıp reddettiler. Hasan bu acılarla fazlasıyla yıpranmıştı. Hasan İbn'i Ali, Alparslan'ın veziri olmuş, Ömer Hayyam'a astronomi çalışmalarını yürütebileceği bir mevkiye getirerek verdiği sözü yerine getirmiş oldu. Çalışmalarından sonuç alamayınca Hasan Sabbah, Ömer Hayyam'la görüşmeye karar verir. Uzun geceler devam eden sohbetler ve fikir alışverişlerinden sonra Hasan, insanlığı hayrete düşüren planının ana hatlarını belirlemişti. Vezir Nizam'ül Mülk'ün, sultana karşı birliklerden, İran dolaylarında olup bitenlerden haberdar bir yandaşa ihtiyacı vardı, bu görevi Hasan Sabbah'a vererek verdiği sözü yerine getirmiş oldu. Artık sarayda ikisi beraberlerdi ve amaçları için daha da güçlü olmaya çalışıyorlardı. Sultan, Sabbah'ın dehasını farketmişti hatta zamanında sultana en yakın olana verilen Atabey ünvanı bile Sabbah için kullanılır olunca Nizam'ül Mülk, arkadaşına gizliden öfke ve kıskançlık besler olmuştu. O dönemde hazine hesaplarında bir takım açıklar farkedildiğinde, sultan tüm gelir ve giderlerin raporunu ister. Vezir bunu yapmanın altı ay alacağını Sabbah ise kırk günde bu işi bitirebileceğini söyler. Araları açılır ve Sabbah raporu kırk günde tamamlar. Tüm veriler vezirin sonu demektir. Sabbah raporu teslim edeceği gece vezirin planı ile kağıtlardan bir kısmı çalınır ve ertesi sabah sultanın karşısında oldukça zor bir durumda kalır ve saraydan sürülür. Öldürülmesi o an oldukça sakıncalıdır. Bundan sonra Sabbah, tüm bunların öcünü almak için planlar yapar. Bu sırada Alparlslan'dan sonra Melik Şah başa geçer. Yeni sultanın annesi vezir olarak Nizam'ül Mülk yerine Tac'ül Mülk'ü atamak ister. Nizam'ül Mülk bunun üzerine kendi yandaşlarını toplar. Misafir olarak kabul edildiği bir prensin evinde Apama ile tanışır. Çok güzel bir kadındır ve prensin cariyesidir ama Sabbah'la yasak aşk yaşarlar. Yıllar Sabbah'ın yandaş toplaması ile geçer ve gücüne güç katar. Bir karargah bulmayı hedefler. Sultan ve vezirden öc almanın hayali onu Alamut'a kadar götürür. Alamut kalesi, sultanın konutanlarınca korunuyordu. Bu fethedilmez kayalıklar, kuleler, geçilmesi imkansız asi bir çağlayan üzerine inşa edilmiş bu görkemli kaleyi akıl oyunlarıyla ele geçiren Sabbah artık planlarının diğer aşamalarına geçti. Kalenin arkasındaki bahçelere şağşağlı köşkler inşa ettirdi. Dünyanın dört bir yanından en ilginç bitki türlerini, çiçeklerini toparlayarak Kur'an'da anlatıldığı gibi cennetin aynını yeryüzünde meydana getirdi. Köşklere dünyanın en güzel kızlarını topladı. Kızlar edebiyat, müzik, dans ve bunun gibi güzel sanatlar ve din derslerini meryem ve birkaç hadımlardan şehvet erkeklerle olan ilişkinin nasıl olması gerektiğini Apamadan öğreniyorlardı. Kızların eğitimi oldukça yorucu ve düzenli bir tempoda sürüyordu ve aldıkları besimlerden bakımlarına de baştan sona göz hapsindeydiler. Kızlar arasında kıskançlık, dostluk, tüm insani paylaşımların yanında bir takım sapkınlıklar da vardı. Günleri genelde neşe içinde çalıp söyleyerek, dans ederek, verildiğinde şarap içerek geçiyordu. Kızların hepsi Seyduna'ya itaat ediyorlardı ama neden orada olduklarını ve o eğitimi neden aldıklarını bilmiyorlardı. Hatta meryem bile bunu yirmibeş yıl sonra öğrenmişti. Diğer taraftan Alamut kalesinde fedailer çok zorlu ve ağır şartlarda eğitim alıyorlardı. Alamut'da hayat bahçedekilerden oldukça farklıydı. Zevklerin, zaafların, hayallerin akıllardan geçmesi bile yasaktı. Çoğunlukla ölüm cezası uygulanırdı. Öğrencilerin fedai olmak için büyük dailerin, Hasan Sabbah'ın, yani Seyduma'nın en yakınlarınını sınavından geçmeleri gerekiyordu. Öğrenciler savaş taktikleri dışında İslam, güzel sanatlar, tarih, coğrafya gibi dersler alıyorlardı. Asla Kur'an'da yazılanların dışına çıkamıyor, içki içemiyor, bir kadınla olmanın hayalini bile kuramıyorlardı. Bunun cezası Allah'dan sonra gelen ve cennetin anahtarına sahip olan Seyduna tarafından veriliyordu. Seyduna ile büyük dailer Apama ve meryemin dışında Seyduna'yla hiçkimse yüzyüze görüşemiyordu. Bakir olan öğrencilerin zamanla birer savaş makinası haline geliyordu. Sultanın öncü birliklerinin Alamut'a saldıracağı duyulunca Seyduna öğrencilerini fedailiğe yükseltir. Fedailer öncü birliklere karşı başarı elde ederek kaleye geri döndüklerinde bunların arasından göze çarpan üç fedai Seyduna'nın yanına kabul edilir. Seyduna'nın planının son aşaması için ona sonsuz itaat edecek bir orduya ihtiyacı vardı. Bunun için bu üç fedaiye cennetin kapılarını açtı. Onlara kenevirden yapılmış küçük haplar vererek hayal görmelerini, uykuya dalmalarını sağladı. Gözlerini açtıkların etraflarında daha önce hiç görmedikleri gözalıcı güzellikleri birçok nesne ve kızları gördüklerinde bulundukları yerin cennet olduğunu ve kızların huri olduklarını sandılar. Alamut'a geri döndüklerinde Seyduna'nın vaatlerinin gerçek olduğu söylentisi yayıldı ve Seyduma amacına ulaşmış oldu. Bu arada sultanın birlikleri Alamut'a doğru ilerliyorlardı. Yeni öğrenciler eğitiliyor, cennetle mükafatlandırdığı üç fedaiye yeni görevler veriyordu. Sonunda beklenen gün geldi. Sultan birliğin başında Alamut önlerine kadar gelir, Hasan istediği herşeyi hiç düşünmeden gerçekleştirecek bir orduya sahiptir bu da onu sultanın karşısında güçlü kılıyordu. Çünkü Hasan'ın fedaileri ölüm, den korkmuyor hatta şehit olmaları demek cennete bıraktıkları sevgililerine kavuşmaları anlamına geliyordu. Mükafatlarını hak etmek adına son derece alıngan ve korkusuzca davranıyorlardı. Yıllar sonra sultan ve Hasan karşı karşıyaydılar ve sultan da Hasan'ın kendine bu denli güvenini neden kaynaklandığına gözlerinin önünde şahit oldu. Sultanın önünde Hasan fedailerinden birine kulenin tepesine çıkıp aşağı atmasını, mükafatının cennet olduğunu söyler. Fedai bunu yapar ve sultanın birliklerinin önüne cansız bedeni düştüğünde yüzünde mutlulukla bir tebessüm vardır. Yarattığı bu şaşkınlıkla çatışma şiddetini arttırmadan Hasan amacına ulaşmış, sultanı esir alarak öcünü almıştır. Hasan Sabbah, Anadolu Selçuklu Devleti'nde yeni bir dönemi başlatmış olur. Devletin sultanı, veziri değişir. Hasan Sabbah tüm hayallerini, planlarını gerçekleştirmiş olur.

evet zaman kaybı olması sorunu var ama ; o zamanı o kadar boş şeyler için degerlendiriyoruz ki ben de buna üzülüyorum. saygı ve muhabbetler.

Alamut kalesi

Haşhaş verilen kendinden geçmiş fedai adayları bu bahçelere götürülür ve her istekleri yerine getirildi. Daha sonra bahçeden çıkarılan delikanlılara girdikleri yerin cennet olduğu ve sonsuza dek orada kalmak istiyorlarsa bunun ancak bir sünninin öldürülmesiyle gerçekleşebileceğini telkin ediyorlardı.

Sinan yeni dini sistemi Suriye?de yaydı ve seçilmiş kullar bir sefahat alemine daldılar. Onları daha delikanlılık çağında, uyurken dağın doruğuna çıkarıp zevklere boğuyor-şarap, kadın, çiçekler, şölenler, adeta yalancı cennet-haşhaşla sersemleterek kendilerine tüm gördüklerinin gerçek olduğu telkini yapılıp inandırılıyordu. Artık bu yeryüzü cennetinin sapık zevklerinden vazgeçemez hale geldiklerinde, onları uykudan çekip alıyor, bir seçenek öneriyordu:Gidin, öldürün diyordu, başarırsanız ardınızda bıraktığınız bu cennet sonsuza kadar sizin olacak, yenilirseniz günlük yaşamın cehennemine yuvarlanacaksınız.

kitabı yazan zavallının düşüncesi o dediğin..

O kitabı bende okudum ve çok ta beğenmiştim. Yazarın tarih yazmak gibi bir amacı yok bence tarihi bir kişilikten yola çıkıp bir roman kurgulamış.

Hasan buradan müritlerini Sünni sultanları ve vezirlerini öldürmeye yolladı. Ayrıca, hem dinine yeni müminler kazandırmak, hem de terör savaşına üs olarak yeni kaleler elde etmek amacıyla Suriye?ye misyonerler gönderdi. Bu misyonerlerden biri, Basra yakınlarındaki bir köyden gelmiş olan Sinan İbn Salman İbn Muhammed?di( 1140-1192 ) ve lakabı?Şeyh?ül Cebel ? di. Alamut?lu haşhaşi imamı Hasan?ın himaye etmiş olduğu Sinan, Haşhaşilerin Suriye?deki bölgelerinin hükümdarı olmuştu ve kendi politikasını izlemekteydi. Otuz yıl boyunca hem İslam halifeliklerinde hem de Hrıstiyan devletlerinde tüm hükümdarlar, Sinan?ın İsmaili müritlerinden biri tarafından öldürülme tehlikesi altında yaşadılar.

Çevresin de toplananlara kendisinden insanları mutluluğa kavuşturmak, ölümsüzlüğe ulaştırmak, cenneti yeryüzünde kurmak için görevlendirildiğini, bu görevle ilgili bütün yetkileri özel olarak tanrı' dan aldığını etkileyici bir dille anlatmaya koyuldu. Onlara, daha önceden döğülmüş haşhaş katılmış bal şurubu içirip, kendinden geçirttikten sonra, türlü çiçeklerin bulunduğu havuzlu bir bahçeye taşıtırdı.

Hayyam'ın düşüncesinden yola çıkarak böyle bir oyunu 20 yıl boyunca planlayıp uygulamaya çalışıyor.

Devrin bütün ilimlerini öğrenmiş, kimya, sihir, gizem ve simya ile uğraşmış, Kahire?de İsmaili mezhebinin gizli sırlarını öğreten Dar?ül-Hikme?ye devam etmiş ve İran?daki İsmaililiğin ileri gelenlerinden biri olmuştur.

bizim okulda gördüğümüz hasan sabbah ve alamut bu kitaptaki gibi değildi. çok güzel çarpıtmışlar tarihi bir olayı da ondan fikrinizi öğrenmek istiyorum. boşu boşuna okumuşum dediğim bir kitaptır kendisi.

ömer hayyamla konuşurlarken yanında olanlar mı var?

Ağaçlıkların, havuzların ve çiçeklerin olduğu bu mekanda, dünya güzeli kadınlar erkeklere her türlü hizmeti yapıyorlardı. Hasan Sabbah, bu yalancı cenneti kendine ölümüne bağlı fedailer yetiştirmek için kullandı.

dogru ya da yanlış şeyler yazılması da çok önemli degil ki, neticede okurken ögrenip bildiğiniz bazı şeyleri degiştirme iddiası yoksa sadece okumuş olursunuz ebda kardeş.

Hasan Sabbah( d.1034-ö.1124 ),

Ancak cennete girmenin yolu vardı. Hasan Sabbah?ın her istediğini gözünü kırpmadan yapmak. Hasan Sabbah?ın emri ile yapılan işi başarmak yada bu uğurda ölmek, cennete girmenin yolu idi. Hele ölüm cennete hemen giriş anlamına geliyordu. Yaşadığı cennetin özlemini çeken fedailer, cennete tekrar girebilmek için bir an önce Hasan Sabbah?ın uğruna ölmeyi arzuluyorlardı. Bu yüzden Hasan Sabbah, ?kalenin bedeninden kendini uçuruma at!? emrini verirse fedai cennete kavuşacağının sevinciyle hiç düşünmeden kendini uçuruma bırakıyordu.

kitabın özeti.

işte bu tarihi gerçek böyle değil. hasan sabbah hayallerini gerçekleştiremiyor, ben hocamdan böyle gördüm halüyle onu savunuyorum. böyle saçma kitapları okuyarak vakit kaybettiğim için de hayıflanıyorum açıkcası

Hasan Sabbah 1O49'da İran'ın Rey'de doğdu, 1134'te Kazvin dolaylarında Alamut kalesinde öldü. Yemen' den göçerek Rey'de yerleştiği söylenen Ali bin Mehmed'in oğludur. Babasının Şafii mezhebinden, Horasanlı bir Türk ailesinden olduğu söylentisi de vardır. Hasan Sabbah, ondört yaşına değin babasının gözetimi altında din bilgileri edindi, sonra o dönemin ünlü İslam bilginlerinden İmam Muvaffak Nişaburi'nin öğrencisi oldu; onun bulunduğu medresede gökbilim, matematik öğrenimi gördü. Hasan Sabbah, sonraları, bütün çalışmalarını tasavvuf üzerinde yoğunlaştırdı, özellikle Batinilik denen, Yeni- Platonculuk, Alevilik gibi kuruluşlardan, çoktanrıcı inançlardan oluşan akımı yeniden düzenlemeye, ona siyasal bir nitelik vermeye başladı.

Hülagü Han, Alamut kalesinde kalenin teslim alınışı sırasında

FEDAİLERİN KALESİ ALAMUT

Selçuklu yönetimi Hasan Sabbah'ı ve örgütünü yasadışı ilan etti ve Sabbah'ın şehirlerdeki yandaşlarını temizledi. Sabbah'ın en önde gelen düşmanı Vezir Nizamülmülk komutasında bir Selçuklu ordusu Alamut kalesini kuşattıysa da, Nizamülmülk'ün bir fedai tarafından öldürülmesi, bu arada da Sultan Melikşah'ın ölmesi nedeniyle kuşatma kaldırıldı.

tarihte gördüğümüz, belki de ilk intihar bombacılarının, uyuşturulup insanların - devletlerin siyasi-sosyal bünyesini bozacak bir durumda olmadıkları hakkında bilgi sunuyor gibi algıladım..

Ömer Hayyam?ın sözlerinden etkilenen Hasan Sabbah, hayalleri gerçekleştirmek uğruna hiçbir engel tanımayan, acımasızca planlanan oyunu okurken bire bir yaşıyorsunuz. İnsanın düşünceleri uğruna neler yapabileceklerini çok iyi özetleyen, dili ve anlatımı ile mükemmel felsefik ve psikolojik bir roman. Cennet bahçeleri ile ilgili akıl almaz fantastik yalanları okurken içim sızladı.

Bu bahçede yarı çıplak genç, güzel kadınlar dolaşır, ayılmaya başlayan erkeklerin çevresinde gezer, onları etkiler, sonra bir bardak şurup daha vererek yeniden bayıltırlardı. Yeniden bayılan kişi, gene ilk bayıldığı yere götürülür, ayılıncağa değin bırakılırdı. Ayıldıktan sonra, kendisine gördüklerinin gerçek olduğu, düş olmadığı, ölünce oraya gideceği söylenirdi.

Hasan Sabbah?ın yönetimindeki bu inanç örgütlenmesinde inanca çağıranlar Dai?ler, öğrenci-mürid olanlar Rafik , Fedailer ise adanmışlar idi Bunların hepsine Büyük Dailer hükmediyordu, onlar Hasan Sabbah?ın vezirleriydi. Dailer mezhebe girecekleri kabul ederlerdi. Fedailer Hasan Sabbah?ın ve Büyük Dailer?in verdikleri emirleri uygulayan katiller ordusuydu.

Alamut'u alan ve, İsmailli müritlerini acımasız birer fedaiye dönüştüren yeni bir sistem uygulayan Sabbah, Abbasi hilafeti ile Selçuklu yönetimini devirmek için girişimlerine başladı. Sabbah, örgüt üyelerine "Assasins" adını verdi. Arapça'da "Bekçiler" yada "Sır Bekçileri" anlamına gelen bu kelime daha sonra, Sünni Müslümanlar tarafından "Haşaş içenler" manasına "Haşhaşiler" olarak saptırılmaya çalışıldı. Fedailerin Sünni yöneticilere karşı giriştikleri suikastlar nedeniyle aynı kelime batı dillerine "Suikastçı" anlamında girdi.

Hasan Sabbah'ın bastırdığı altın paralar 1

? Fakat efsanelerde ebediyen yaşayacak?

Kitabın çevirisi Atilla Dirim tarafında yapılmıştır.

Papa, hedefin Kudüs?ü Müslümanların elinden kurtarmak olduğunu ilan etmişti. Papa tarafından birleştirilerek yemin eden ve geri dönene kadar mallarını ve akrabalarını Papalığın himayesi altına sokan Hrıstiyanlar, yeminlerinin nişanesi olarak giysilerine haç diktirdiler. Böylece bu kuvvetlere? Haçlılar? denildi.

Romanda geçen bölüm:

Hasan Sabbah son derece zeki bir insandır. O kitabı hayranlıkla okudum.

? İçki alemlerinde kadınlarla erkekler birbirine karışıyor, hiçbir erkek kız kardeşinden ya da kızından uzak durmuyor, kadınlar erkek kıyafetleri giyiyordu ve aralarından biri, Sinan?ın Tanrı olduğunu ilan etti.?

Hasan Sabbah?ın hizmetine girenler önce içkinin içine atılmış haşhaşinle uyuşturuluyor, adam gözlerini açtığında kendini bir yalancı cennette buluyordu. Bu cennet gibi yerde, huri gibi kızlarla her türlü zevki yaşayan fedailer, bu cennetten ayrılmak istemiyordu. Hasan Sabbah, yalancı cenneti sayesinde kendisine ölümüne bağlı fedailer ordusunu büyüttü. Dünya Tarihi?nin görmediği haydutlar ordusu haşhaşin ve yalancı cennet sayesinde kurulmuştu.

Melikşah?ın ölümünden sonra tahta geçen Sultan Sungur, İsmaililler?in üzerine ordusunu saldırıya hazırlarken, bir Sabbah yatağının başucuna saplanmış bir hançer gördü. Birkaç gün sonra bir adam Hasan Sabbah?tan mesaj getirdi:?O hançeri senin yatağının başucuna saplayan göğsüne de saplayabilir. Bizimle uğraşmaktan vaz geç.? Hasan Sabbah?ın yetiştirip saraylara sattığı güzel kadınlardan biriydi Sungur?un yatağına hançeri saplayan. Hasan Sabbah?ın güzel kadınları, saraylarda cariyelik yaparken Şeyhü?l-Cebel olan şeyhlerine de hizmet ediyorlar ve emirlerini uyguluyorlardı. Sultan Sungur, Hasan Sabbah ile baş edemeyeceğini anlayınca onlarla uğraşmaktan vaz geçti.