Derlenmiş, toparlanmış çevrebilim ders notunda; ?Ekoloji?den aşağıdaki şekilde bahsetmesi bile, ?EKOLOJI? den, bir çevreci olarak bile bihaber olması açısından düşündürücüdür.

Ekoloji: ?. _?insanların niçin problem oluşturduklarını, problemleri çözmedeki engellerin neler olduğunu açıklayamaz!?... buyurmuştur.

Ekolojizm, ?çevrecilik?! üzerine sürülen bir krema değildir.

Bence de? EKOLOJİ?

Tahir Çalgüner

Dolayısıyla, bir düşünce akımını betimlerken, 'Sığ' ya da 'derin' gibi, sıfat eklerinden ziyade, insanın zihinsel gelişim aşamalarında ki, 'İnsan durumsallığını' sorgulamakta yarar vardır. Bir ekoloji ya da 'sistem', derinligi kadar 'sistem' dir. Günümüzdeki temel sorun ; 'pozitivist durumsallığındaki, insan' ile 'doğa durumundaki insan' arasındaki temel paradigma hesaplaşmasından kaynaklanmaktadır.

a) I. Ekol; Farklı kavramları birbirleriyle eşitlemek /özdeşleştirmek.

Alıntı: Dersin Adı: Çevre Bilimi Ders notu Sayfa 11.

'Ne kadar insan merkezlilik?' ve sonrasında ise, 'İnsanmerkezlilik, ne kadara?' sorusu; aslında biz ekolojistlere bazı ipuçları vermekte. Bu ipucu şudur;

'Bazı ekologların ve biyologların 'Sıg ekolojik' olarak tanımladığı 'çevre' anlayışlarını insan merkezli, derin ekoloji anlayışını ise biyomerkezli olarak nitelendirmeleri insanmerkezli ile kendimerkezli bencil kavramlarını ontolojik olarak ayırt etmediğinden, dolayısı ile, sosyo ekoloji ile fizik ekolojinin birliği açısından 'sığ'lığın ne olduğunun yorumunda ciddi endişelere yol açmaktadır' (Kaplan H. 160). 2005 Şehircilik Çalışmaları, Nobel Yayın)

Akademya merkezli Çevre cilik?!! www.istindtmedia.org/haberler

ekoloji

Ve? dolayısıyla muhatabın dan cevap bekliyorum.

Kavramlar çok önemli. Tıpkı yazar Mithat Sancar?ın benzetimiyle bir incinin istiridye için gerekli olması gibi?insanların ve ekolojimizin incisiz istiridyelere ve yumurtasız omletlere dönüştürülmek istenmesi gibi.. Bu bir kelime oyunu, dil yanılsamaları ile yapılan kurmaca bir kavram sahteciliği!. Bu evinsiz oyunlar bozulmuş. Ekoloji, çevrecilikten ayrılmış. Çevreyi bir araç olarak kullananların amacı aslında, ?ekoloji? ye sahip çıkmak mıdır?!

Amacım, konuyu?kişiselleştirmek? değil. Ancak, ?Kişiselleştirilmiş bilime? de söyleyeceklerimiz elbette var. Bilimin nesnesi, sistemin kendisidir. Bütüncü yöntemleri benimseyen ekolojistlerin, topluma doğruları anlatmak, ?toplumsallaştırmak? biz ekolojistlerin temel sorumluluğudur. Ruşen hocanın ismini kullanmamım nedeni ise, üstüne alınmasını sağlamak. Bazen isim verilmeden birbirinin üzerine atıyor.

Ankara.

Çevreci?HES? ler, ekolojiyi bozuyor. Çevre mühendisleri tarafından, ?Çevre Bakanına? ?çevrecilik?! ödülü veriliyor. HES'lerin baş savunmanı Trabzon belediye reisine yılın belediye başkanı ödülünü verenler kim?! Çevrecilerin ya tutarsa diyerek oraya buraya attığı meyve çekirdekleri, ekolojilerde büyümüyor.

Ekolojiyi, insan, insan sevgisi ve insani değerlerden bağımsız gören bir zihniyet buyurdu mu? işte böyle buyurur. İşte,? dikili bir ağacı bile olmayan? bu müstebit zihniyet; tahakküm-sever bir zihniyettir.

Ekolojiyi de kapsayan 'Ekolojist Bilim Paradigması'; Tüm eklektik! 'Merkezci' düşünceleri reddeder. 'Çevre merkezci', 'insan merkezci', 'bio merkezcilik' gibi gruplandırmalar, ekolojist bilimcilerin alışık olmadığı ve de temkinli yaklaştığı 'Çevreci'! görüşlerdir. Birbirlerine göreceli olarak üstünlüğü / ayrıcalığı da savunulamaz. Sistem içindeki karsılıklı etkileşim önemlidir.. 'Merkezcilik' yaklaşımı yerine 'Durumsallık' kavramının benimsenmesi daha uygundur. Durumsallıktan kasıt ise; 'İNSANIN' durumsallığıdır ki; Ekoloji ve / veya Ekolojist bilim paradigması, özü itibariyle 'insan durumsallığını' gözeten bir paradigmadır. Ancak, bu bağlamda üzerinde durulması gereken nokta şudur; 'İnsan' faktörü; bir zihinsel gelişim aşamasında, quantitaive değişken olarak algılanmaz, qualitative bir değişken olarak ele alınır: Dolayısıyla., 'ne kadar' sorusu temelsiz bir çıkış noktasıdır.

Bugünün pozitivist bilim anlayışı içinde 'sosyal olan' ve 'doğal olan'/doğaya ait olan birbirinden koparılarak farklı gerçeklikler olarak kavramsallaştırılmaktadır. Newtoncu bir neoklasik iktisat teorisi ve sosyal bilim paradigmasının törpülenmesi, ekolojist plancıların üzerinde hassasiyetle durdukları önemli konulardır.

TAHİR ÇALGÜNER | 13 Mart 2012, Salı 15:59

2003 yılında yazdığım?Çevre mi Ekoloji mi? Kitabı doktora tezimin, kabul edilemeyen temel hipotezlerinden biri üzerine temellenmişti. Aradan geçen sekiz(8) sene içinde, tüm duyurulara rağmen birleşik yazılan ve tekil olan bu?çevrebilim?hurafesini uyduran kişi bulunamamıştı. Arada bazı tetikçi yazarlar çıkmıştı ama onlar önemsenecek cinsten değildi. Çevreci akademik yazında genelde insanlar kavramları sorgulamadan, kısıtlı ve kısır bir kaynakça çerçevesinde birbirlerine atıfta bulundukları için hurafenin ilk sahibini bulmak zordur. Kimi zamanda hurafe öyle bir yayılır ki sonunda bu işin mucidi, hurafenin doğruluğuna kendisi de inanır. Bu sektörde, İntihal olaylarının sıklıkla yaşanmasının temel nedeni de aslında budur.

Çevreci akademik zevatın yazdıkları makale, kitap ve tüm bildirilerinin altına deneysel bir ortamda bir turnusol kağıdı koysak; turnusol kağıdında kayda değer bir renk değişimi olmayacak kadar( ne asitik nede bazik genel-geçer, temcit pilavı olguların sıralandığı çok su götürür içerikli, şişme yazılar olduğunu gözlemleyebiliriz.

Yerküre üzerinde yaşanan 'post modernist' düşünce süreci; gerisinde kavram kargaşası / istismarı yaratan bir mirası akademiye bırakmıştır. Böyle bir defacto mirası kucaklarında bulan bilimciler bu tıkanıklığı aşmaya yönelik olarak, üç (3) ekole ayrılmıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki; 'Ne kadar insanmerkezlilik?' sorusunu yönelten bir bilimcinin zihinsel karmaşası; henüz modernist kuluçka dönemini tamamlayamadan yuvasından uzaklaşmış, Postmodernist düşünce bataklığında, debelenen çirkin bir 'ördek' yavrusunun dramı ile özdeşleştirilebilir.

?Akademya merkezli Çevre cilik?!!

Unutulmamalıdır ki;

?Çevrecilik?! adına yapılan hesaplar, ?Ekoloji?ye uymuyor. Kavramların aslında kelimelerle örüldüğünü daha iyi anlıyoruz. İncisine tutunan bir istiridye gibi... Kelimeleri kavramlarıyla, anlamlarını ise gerçek bilimsel hikayesi ile anlatmak gerekir

'Ekolojizm', hem modernizm, hem de 'post modernliğin' panzehiridir. Artık günümüzde, 'çevrebilim', sözdebilim ya da 'makyajcı bilim' olarak kabul görme noktasındadır.

'NE KADAR İNSANMERKEZLİLİK?'

b) II. Ekol; Bilim dallarında yaşanan pozitivist enflasyon. Her kavrama karşılık gelen kelimenin sonuna 'bilim' kelimesi eklenerek, yapılan küçük ölçekteki 'bilimsel'! savunma mevzileri.

Aksi takdirde; 'Nasreddin Hoca?nın' fıkrasında da anlatıldığı gibi, zincirlenmiş evin kapsındaki kilit açık bırakılırsa, yapacak bir şey de kalmaz.

2. Evin kapısına, bağlantı noktasındaki kilidin işlevselliği de, en az zincirin sağlamlılığı kadar önemlidir.

c) III. Ekol; Kelimelerin gerçek anlamına fenomenolojik açılımlar getirerek, kuramın özünü savunan çalışmalar. Holistik çalışmalar.

Tüm, 'gerçek ekolojist bilimcilerin', gündemindeki tek amaç; bütünsellik paradigmanın,'yöntem bilimsel' açıdan bilimsel altyapısını hazırlamaya yöneliktir.

Bu bağlamda; İçi; sağlam bir içerik . ile doldurulmamış bir 'Ekoloji' savunuculuğu, biçimsel retorik bir söylem olarak, 'çevreci' düşüncenin kalıplarını zorlayamaz ve de farkında olmadan bir 'biçim' savunuculuğuna dönüşür. Sonuç olarak; 'Çevrebilim' adındaki çağdışı bir zihniyet, her zaman 'Ekoloji'ye eşitlenir .

Bir 'çevreci'! akademisyenin dediği gibi; İnsan , zincirin en zayıf halkası mı, yoksa en güçlü halkası mı olacak? sorusuna bir ekolojist bilimci aşağıdaki cevabı verir;

Araştırmalarım sonucunda bir kişinin ismine ulaştım. Bahsettiğim kişi, Ruşen KELEŞ. Benim kitabımdan sonra, aynı adla yazdığı bir kitabının ismini değiştirmişti. Kitabın önsözünde de, gıyabımda bana bazı göndermeler yapmış. Ruşen Keleş bir kuram- bilimcisi değildir. Ancak iyi bir akademisyense, kuramına ilham veren kuramcısının ismini açıklar. Ben Ruşen Keleş?i iyi bir üniversite öğretim üyesi olarak tanırdım. Oradan da emekli olmuş anlaşılan.

Sırasıyla, a) 'Pozitivist' + b) 'Neoliberal' tınılar içeren, parçalı bulutlu ve ifade sendromlu, bu tür bir yaklaşımın, kozmozdaki şirin tekrarı; -'kendi merkezli'- ruh haline sahip akademisyenler ve de değişmez hayat felsefeleridir.

Çevrebilim diye bir bilim var mıdır? Kuramcısının ismi nedir? Yılı nedir? Ruşen hocanın bu konuda kitaplarının yazdığı bir iki cümleden daha çok söyleyeceği şeyler olduğunu düşünüyorum. Konunun, anlaşılması ve algılanması açısından; basit bir?çevre bilgisi? ve?dil bilgisi? yazım kurallarının? çok ötesinde; Dil bilimi ve Ekosistem bilimi perspektifinden tartışılmasının toplumsal açıdan ve özellikle de?çevreci?! Akademisyenler için, biçimsel açıdan olmasa da iç sel yararları olacağını düşünmekteyim.

'Çevreci zincirlerden' kurtulmuş bir ekolojist bilimcinin, gündeminde, 'Ne kadar İnsanmerkezlilik' sorusu yoktur.

Şöyle ki;

1. En güçlü zincirin kuvveti; en zayıf halkası kadardır.

Ve insanın aklına bir soru geliyor?Ekoloji mi? Çevre mi?! ?

Bir örnek daha vermek gerekirse;

Yorumlar

Su havzası ekosistemlerinin üzerine pahalı, sağlıklı ve güzel! çevreler inşa ediyor?eğer gecekondu ise; çirkindir? çevre kirliliği yapıyor diye yıkmaya kalkıyoruz. Çevreciler, göllerimiz bulanık, sözde?kirli? diyerek; gölü temizlemeye kalkıyor?plankton eksikliğinden balıkları öldürüyor Ve sonuç; Ekolojisiz bir Çevre Bakanlığı?. Ekolojisiz bir Üniversite.

Ekolojist dönüşüm; insanın uzuvlarında değişiklik yapıp, yeni bir 'yaratık' ortaya çıkartmayı amaçlayan bir fiktif süreç olarak değil, sadece zihinsel bir devrimi başlatan bir aşama/durumsallık olarak algılanmalıdır. Bugün,'ne kadar insan merkezlilik' sorusunu soran, yarın 'insanlık' kavramını da teraziye koyup tartmaya kalkar.

Post modernizm döneminin, temel özelliği, modernist dönemden farklı olarak, kelimelerin istismar edilmesidir. İşte tam bu noktada; Ekolojizm ile Modernizm ya da Postmodernizm arasındaki farkı netleştiren aşağıdaki soruya verilen cevap önem taşımaktadır.