23 Ekim 1244'te Konya'daki ilk karşılaşmalarında Şems, Mevlana'ya doğrudan şu soruyu yöneltmiştir:

herkes kabı kadarını alır... kap küçükse içindekinin suçu ne?

"Hazreti Muhammed mi büyüktür, yoksa Beyazıt Bestami mi?" Mevlana şaşkınlıkla bakınmış. "Bu nasıl soru, kuşkusuz Hazreti Muhammed büyüktür" demiştir. Bunun üzerine Şems, "Ama Hazreti Muhammed, 'Ey Allahım biz seni tam olarak bilemedik' derken, Beyazıt Bestami, 'ben sultanların sultanıyım, her türlü bilgiye ulaştım,' diyor." Mevlana bunun üzerine şöyle demiştir. "Beyazıt Bestami'nin susuzluğu bir yudumla dinecek kadar küçüktür. Hazreti Muhammed'e gelince, onun susuzluğu derindir, geniştir, sonsuzdur."

evett harika bir olaydır başınıda ben anlatıyım:) mevlana atta giderken şems hz durduru ve bi soru soracagım der mevlana ise " soru medresede sorulur" der ve gitmek için yönlendiginde ise at şems hz bakmakta gitmemek tedir bunun üzerine bunda bi keramet vardır der ve sormasını ister:)

tabi cevabınıda farklı duymuştum ama ana fikir aynı...

Ahmet Ümit

okumuştum bunu evt.. demekk herkes nasibi kadarını alıyor..

Beyazıd-ı Bestami'yi yakından bilirim :))

Şems'in sorusunu çerçeveleyen dinsel olaylar çıkarılırsa, şu anlam ortaya çıkar: Gerçeklik bilinebilir mi? Mevlana'nın yanıtı ise şöyledir. Bilinebilir ama mutlak olarak değil, göreceli olarak. Çünkü gerçeklik derindir, sonsuzdur, değişkendir. Bu karşılaşmanın ardından iki adamın içlerinden biri öldürülünceye kadar sürecek olan büyük dostluğu, sevgisi, arkadaşlığı başlamış olur.