Demek ki dünya ve ahiret işleri kulluk miracı namazla düzeliyor. Kul olmanın ağırlığı ile secdeye giden başlar hafiflemiş kalple kalkıyor. Zorluğun ve kolaylığın Rabbi ona çıkış yollarını açıyor, ummadığı yerden rızıklandırıyor. Güç işler geç işlere dönüşüyor. Gücünün bittiği yerde yeni ümit çiçekleri birden bitiveriyor. Sebepler susuyor, Müsebbibü?l-esbab konuşuyor çünkü. O?Ol? deyiverdikten sonra olmayacak birşey var mı? İşlerimizde yamukluk varsa kulluğumuzu doğrultmalıyız. Nefis yamulmadıkça doğru yol bulunamaz. Gündüzde gece ellerimizle dua etmesini biliyorsak gece olmuş, gündüz olmuş fark etmez. Gündüzden sonra gecenin geleceğini iyi bellemezsek musibetler belimizi büktüğünde anlamamız geç olur. Geç işler güç işlere dönüşür. Geç kalmadan, gecenin karabasanı basmadan, gündüzün basmakalıp işleri ve zevklerinden ayrılabilmeliyiz? Ayrılmazsak gündüzden, şehirden, şehirlerden zaten ayrılacağız. İyisi mi talimini bitirmiş asker edasıyla terhis olalım dünya gecesinden, gamı kederi geride bırakarak doğalım sonsuzluk sabahında.

Ve ardindan her seferinde de yan komsusunun sesi duyulurmus:

Bir gün ortada yatan hastanın aklına bir fikir geldi: Eğer pencerenin yanındaki hastaya bir şey olacak olsa oraya kendisi geçecek, dışarıdaki renkli ve canlı hayatı bizzat kendi gözleriyle seyredecekti. Bu düşünce günlerce kafasında yer etti. Yattığı yerden hep bunu düşünüyor ve bir çözüm arıyordu. Sonunda aradığı çözümü bulmuştu. pencerenin önündeki hastaya sık sık kriziz geliyordu. Adam o zaman sehpanın üzerindeki ilacına güçlükle uzanıyor ve ilacını içiyordu.

- Dua etmeyi denediniz mi? diye atıldı çocuk. Ümidinizi sakın kaybetmeyin!.

- "Bir adam ki, cenneti istemez, cehennemden korkmaz, ölü eti yer, rükusuz secdesiz namaz kılar, görmediğine şahitlik eder, fitneyi sever, hakkı istemez, bu adam kafir midir, mümin mi?"

faydalı şeylerin tekrarında mahsur yoktur inşallah... bengisu kardeş...

katkılarınızı bekleriz efendm...

Devlet büyüğünün oğlu, "kendim yaptırdım" diye cevap verir.

-Tevbe kökü ile istiğfar yaprağını karıştır... Kalb havanında tevhid tokmağı ile döv, insaf eleğinden geçir, göz yaşıyla yoğur, aşk fırınında pişir... Akşam-sabah bol miktarda ye... O zaman göreceksin senin hastalığından eser kalmaz, dedi.

> Doktor, çocuğun kırılan kemiklerini kurtarmaya çalıştıysa da elinden

> çıkacak?" Babası eve dönmüş ve hayatına son vermiş... Birisi masaya

Küçük çocuk, başını çevirmeden;

Hasan Basri yolun ortasında durarak hoş beşten sonra devlet büyüğünün oğluna şöyle seslenir:

doldurmus, yasli teyzenin kapisinin önüne birakmis...

-Bir müddet zahmet çekip, öğrendiğin ve otuz sene kolaylıkla yaptığın bir işi, o zaman yapamazsan, ömründe hiç yapmadığın tövbeyi o zaman nasıl yapabilirsin? Bugün gücün yerinde iken tövbe et! O zaman belki yapamazsın, buyurdu.

gerekiyordu, lakin bu cok zor bir isti. Tek oglu olan David ona yardim

Pencere önüne alınan iyimser hasta dışarıda gördüklerini arkadaşlarına anlatmaya başladı. Yol kenarındaki parkı, parkta gezinen insanları, dev çınar ağaçlarını, cıvıldaşan kuşları, işlerine koşuşan insanları, yoldan gelip geçen arabaları, hergün aynı köşeye kurduğu tezgahıyla siyah saçlı simitçiyi, her sabah neşeyle okula giden çocukları, durakta otobüs bekleyen yolcuları ve karşı dağlardaki yemyeşil tarlaları uzun uzun anlatarak yerlerinden kalkamayan çaresiz durumdaki arkadaşlarını rahatlatıyordu.

> yanına koşmuş ve

"Ne kadar zaman içinde yaptırdın?" sorusuna ise, "Epey uzun sürdü" karşılığını verir.

"Seni azad ediyorum. Bu hurmaligi da sana hediye ediyorum."

Babacigim Allah askina bahceyi kazma, ben oraya cesetleri gommustum.

Ertesi sabah pencerenin yanındaki hastayı yatağında ölü buldular. Onu kaldırdıktan sonra ortada yatan hastayı pencere kenarına geçirdiler.

- Allah isterse eğer, ona öğretir!. dedi ihtiyar. Topun geri gelmese de, duaların sevabı sana yeter.

>yeniden

Adam: " Peki neden böyle düşünüyorsun?"

- Eğer biraz genç olsaydım, yüzüp onu alırdım!. dedi. Ama şimdi adım bile atamıyorum.

Bilge adam, derin bir gülümsemeyle baktı torununa:

'Bu da geçer Ya Hu' sözünün aslı bundan bin küsur sene önceye, Bizans dönemine uzanır. Bizanslılar, fena bir işe uğradıkları zaman 'Bu da geçer' manasına gelen 'k'afto ta perasi' demektedirler. İbare, Selçuklular zamanında İran taraflarına geçer; ama Farsçalaşıp 'in niz beguzered' olur; Osmanlılar devrinde Türkçe söylenip 'bu da geçer' yapılır. Derken, tekkelerde ve dergahlarda da benimsenir ve sonuna 'Ya Allah' manasına gelen bir 'Ya Hu' ilave edilip 'Bu da geçer Ya Hu' haline gelir

>gözlerini

>hemen

"O halde neden kendine hic ayirmadin?"

"Ama o elindeki herseyi verdi; ben ise elimdekinin bir kismini..."

gittiler. Ayni gun yasli adam oglundan bir mektup daha aldi.

"Allah yok kadiiin Allah yok!!! O yiyecekleri ben aldiiiiiim!!!"

?Hangisi mi evlat? Ben hangisini daha iyi beslersem o!?

- Merhaba delikanlı!. dedi. Bu gün deniz çok harika değil mi?

> açtığında, bandajlı ellerini fark etmiş ve gayet masum bir ifadeyle,

"Allah için işleyiniz, Allah için görüşünüz, Allah için çalışınız. Allah 'ın rızası dairesinde hareket ediniz."

İmam-ı Azam susuyordu : "Ya imam sen ne dersin?" dediler.

> çocuğun eline çekiçle vurmaya başlamış. Biraz sakinleşince oğlunu

Küçük çocuk, yaşlı adamın sözlerini biraz düşündükten sonra, her okuduğunda dedesinden bahşiş kopardığı duaları ard arda sıraladı. Daha sonra da, topun dönmesi için Allah'tan yardım istedi. Ama üzüntüsü azalmamıştı. O topa bir sürü para harcamış, bayram parasını bile ona katmıştı. Şimdi artık tek şansı, bazen olduğu gibi, rüzgarın aniden yön değiştirmesiydi. Ama deniz çok büyüktü, topu ise küçücük. Akşam üstü hava biraz daha sertleşti. Ve güneş batmak üzereyken sandallar döndü. Çocuk, eve gitmek istemiyordu. Bu yüzden de ihtiyarla birlikte oyalandı.

SEVGİ

İYİLİK VE KÖTÜLÜK

> duygular hiçbir zaman onarılamaz; genellikle kişiyle performansı

Dünyada?En? işimiz namazı en iyi yaparsak gece-gündüz, gündüz-gece döner durur ubudiyet yapraklarını dökerek. Dökülenler sonsuzluk havuzunda toplanır biz sonlular için?

Sevgiler David

Allah bizleri onlarin yolundan eylesin.

> geçmeden önce duralım ve düşünelim,

?Onlar? dedi, ?benim için iki simgedir evlat.?

Yaşlı adam kulübesinin önünde torunuyla oturmuş, az ötede birbiriyle boğuşup duran iki köpeği izliyorlardı. Köpeklerden biri beyaz, biri siyahtı ve oniki yaşındaki çocuk kendini bildi bileli o köpekler dedesinin kulübesi önünde boğuşup duruyorlardı.

-Peygamberimizin, "Allahü teala, günahkar kulunun tövbesini, canı gargaraya gelmeden kabul eder" hadis-i şerifi hakkında ne buyurursunuz?

-Kaç senedir, bu işi yaparsın?

Haccac gayet sakin: SİZ ÖMER'İN ASHABI GİBİ OLUN. BEN DE ÖMER GİBİ OLAYIM.

Sevgili David,

- Ümidini hiçbir zaman kaybetme!. dedi. Bence dua etsen çok iyi olur.

-Ben günah hastalığından anlamam... Ben delilere ilaç hazırlıyorum..

Comertligiyle meshur Abdullah b. Cafer, kendisinden daha comert birini taniyip tanimadigi soruldugunda, bu olayi anlatir ve:

Hizmetçi:

Biz başımıza gelenlerden dolayı sürekli başkalarına suç buluruz. Kendimiz istediğimiz şeyleri hak edecek hale ulaştık mı acaba? Kendimizi düzelttik mi acaba?

"Peki sen ne yiyeceksin simdi?"

Zalim Haccac bir gün bir göle düşer yüzme bilmediği için çırpınmaya başlar, derken birisi suya atlar ve Haccac'ı kurtarır. Gölden çıkarılan Haccac, adama sorar;

O aralar ülkenin sultanı, kendisi için çok değişik bir yüzük yapılmasını ister. Öyle bir yüzük ki, mutsuz olduğunda umudunu tazelesin, mutlu olduğunda ise kendisini mutluluğun tembelliğine kaptırmaması gerektiğini hatırlatsın... Hiç kimse sultanı tatmin edecek böyle bir yüzüğü yapamaz. Sultanın adamları da bilge Derviş'i bulup yardım isterler. Derviş, sultanın kuyumcusuna hitaben bir mektup yazıp verir. Kısa bir süre sonra yüzük sultana sunulur. Sultan önce bir şey anlamaz; çünkü son derece sade bir yüzüktür bu. Sonra üzerindeki yazıya gözü takılır, biraz düşünür ve yüzüne büyük bir mutluluk ışığı yayılır: "Bu da geçer" yazmaktadır.

Sonra dondu, koleye bu tarlayi ve onu sahibinden satin aldigini soyledi ve ekledi:

Bir terzi Allah dostlarından birine sorar:

-Canın gargaraya geldiği zaman kumaş kesebilir misin?

Devlet büyüğünün oğlu, "Peki kaça satacaksınız?" deyince

Abdullah burada dinlenirken, hurmalikta calisan koleye, yemek vakti uc parca ekmek geldigini gordu. Adam ekmeklerden birini agzina goturmek uzereydi ki,

Bir gece yine pencerenin önündeki hastaya kriz geldi. Adam güçlükle ilacına uzanmaya çalışırken ortadaki hasta daha erken davranarak ilacı sehpanın üzerinden itiverdi. Şişe yere düşmüş ve paramparça olmuştu.

Adam: " Hayır, yok. Çünkü olsaydı, caddede yürüyen uzun saçlı ve sakallı adamlar olmazdı."

Birisi ona haykırmış: SEN NE BİÇİM HALİFESİN, SEN HİÇ HZ. ÖMER'İN ADALETİNİ DUYMADIN MI? HALKA NİYE ZULMEDİYORSUN?

Hz. Ali'nin agabeyi Cafer b. Ebu Talib'in oglu Abdullah, sicak bir gunde, bir kabilenin hurmaligina inmisti.

edebilirdi fakat o da hapisteydi.

Daha sonra Hasan Basri ikinci sözünü söylemeye koyularak şöyle der:

hakkı istemez, çünkü haktan kasıt ölümdür, mümin de olsa ölümü temenni etmez."

Soğuk bir kış gecesi pencerenin yanındaki hasta öldü. Ortadaki hastayı pencerenin önüne, kapının yanındakini de ortaya yatırarak boşalan yere yeni bir hasta getirdiler.

YÜCE RABBİMİZ böyle delileri başımızdan eksik etmesin:)

- Beni seviyor musun? Adam kısaca cevap verir;

yaptim.

Parmaklığının arasından konuşulanları duyan bir deli, Bayezid-i Bestami hazretlerine:

> hastaneye götürmüş.

Artık hastanenin ruha sıkıntı veren havası dağılmış, bir türlü geçmek bilmeyen saatlerin yerini hayatla dolu hikayeler doldurmuştu.

İyi bak, iyi gör, iyi olsun... her durumda yapılabilecek güzel birşeyler var demekki!...

İşte dünyada bu kadar çok acı ve keder olmasının nedeni!"

-Hey gidi dünya hey! Demek, seni de deli diye buraya getirmişler, deyip oradan ayrıldı.

Balıkçı, böyle bir sözü ilk defa duyuyordu. Başını ağır ağır sallayarak:

"Ama o kopege topu topu uc parca ekmek vermis; sense ona koskoca bir hurmaligi ve hurriyetini vermissin" dediklerinde, su karsiligi verirdi:

Çocuk, sözün burasında, mücadele varsa, kazananı da olmalı, diye düşündü ve her çocuğa has bitmeyen sorulara bir yenisini ekledi:

> işittiğinizde bu öyküyü hatırlayın.

ölü eti dediğiniz balıktır,

-Evet, Haccac'sın diye cevap verir. Haccac yine sorar,

PRATİK ZEKA

Balıkçı için her şey tesadüftü. Bunun için de "rasgele" derlerdi. Ama şimdi bir şey hatırlamıştı. Yıllar yılı unuttuğu bir şeyi. Çocuğun yanaklarını okşarken:

"Sana sükürler olsun Allah'ım, bu gönderdigin yiyecekler için sana

Bu güzel ilacı öğrenen Bayezid hazretleri:

Bir hastane koğuşunda ayağa kalkamayan üç kötürüm hasta yatıyordu. Bunlardan koğuşa ilk gelen, pencerenin önüne; ikincisi ortaya, üçüncüsü ise kapının kenarına yatırılmıştı. Ortadaki hasta iyimser bir insan olduğu için neşeli konuşmalarla oda arkadaşlarını eğlendiriyor ve onların acılarını azaltmaya çalışıyordu.

görmediğine şahitlik eder, çünkü Allah ́ı görmez ama kesin inanır,

-Söyle bakalım, benim derdime çare nedir? dedi.

Adam berber dükkanına geri döndü.

Mecliste bulunanlar ağız birliği etmişçesine ;

Çocuk, büyük bir sevinçle:

Bir zaman sonra Derviş yine Şakir'i arar. Ona bir tepeyi işaret ederler. Tepede Şakir'in mezarı vardır ve taşında şu yazılıdır: "Bu da geçer." Derviş, "Ölümün nesi geçecek?" diye düşünür ve gider. Ertesi yıl Şakir'in mezarını ziyaret etmek için geri döner; ama ortada ne tepe vardır ne de mezar. Büyük bir sel gelmiş, tepeyi önüne katmış, Şakir'den geriye bir iz dahi kalmamıştır...

günlerden bir gün selçuklu sultanlarından biri kabul etmesini arzu ederek hz. mevlanaya bir kaç kese altın göndermişti. hz. mevlananın talebelerinden biri altınları alıp hz. mevlanaya verince, mevlana talebesine döndü ve, beni gerçekten seviyorsanız bu altınları dışarıdaki çamıura atınız! buyurdu. talebesi mevlananın bu isteğini hiç bir sual dahi sormadan yerine getirdi. bu olaya şsahit olan bazı kimseler, çamurun içine atılan altınları toplamak için hiç vakit kaybetmeden çamurun içine dalmişlardı. fakat kısa süre sonra üstleri başları, yüzleri çamurdan görünmez hale geldi mevlana talebelerine onların bu vaziyetlerini gösterek;''bu altınlar şu gördüğünüz dünya ehlinin, üstünü başını batırdığı gibi, ahiret ehli olanların da kalbini kirletir. çeşitli günahlara sevkedip ibadetten alıkor. bunun için dikkat edilmesi gereken nokta ;hırs yapmadan kanaat üzere bulunmaktır. dünyada ahiret saadeti için çalışılmalı kazanılmalıdır. çünkü islam insanlara faydalı olmayı emreder.

Deva ve Ersari teşekkürler paylaşımlarınız için...

?Peki, sence hangisi kazanır bu mücadeleyi?

- Peygamber efendimizin bir hadisi şerifi var:

- Sen benim kim olduğumu biliyor musun? Adam;

"Bak en değerli elbiseni giymiş, en enfes kokuları sürünmüşsün. Neden? çünkü devlet reisi ve maiyetinde çalışanlara karşı mahcup olmak istemiyorsun. Halbuki onlar da senin, benim gibi birer insan değil mi? şimdi sana sormak isterim. Yarın ölüp öbür dünyayı boyladığında omurlarında taşıdığın bu kadar ağır günahlarınla ve kirli alınla peygamberler ve gerçek mü'minler arasında Allah'a karşı hesap verirken utanmayacak mısın?"

-Benim hastalığım günah hastalığı... Çok günah işliyorum..

Sevgiler David.

-Terzilikte en kolay şey nedir?

Adam, çocuğun yanına oturup:

>oğlunun

ilk sözünü söylemeye koyulur ve şöyle der: "Ey devlet büyüğünün oğlu!.. Senin evin var mı?" diye sorar. "Var" cevabını alınca da, "Kendin mi yaptırdın, yoksa miras mı kaldı?" diye sorar.

Ardından sözü alan Hasan Basri şöyle konuşur: "Ey devlet büyüğünün oğlu!.. Mademki başkalarının hayvanlarına acıyarak fazla yük taşıtmaya razı olmuyorsun, neden öz nefsine acımayıp da onu dağlar kadar günah yığını altında eziyorsun?"

kazmak icin oldukca yaslanmis sayilirim. Burada olsan butun

Simdi patatesleri ekebilirsin. Bu sartlarda yapabilecegimin en iyisini

DELİNİN VELİYE TAVSİYESİ

Bu sözlerin de son derece derin etkisi altında kalan devlet büyüğünün oğlu atını hizmetçisine verdiği gibi hemen Hasan Basri'nin ellerine sarılarak artık bütün dünyalık nimetleri teper ve ölünceye kadar bu büyük zatın safında Allah'a ibadet etmeye karar verir...

"Ey kole, bugunku yiyecegin ne kadardi?"

Kole sikilarak cevap verdi:

sükürler olsun!!!"

Büyük erenlerden Hasan Basri, bir gün arkadaşlarıyla birlikte yolda giderken memleketinin tanınmış devlet büyüklerinden birinin oğlu ile karşılaşır. Devlet büyüğünün oğlu yağız atının üzerine kurulmuş, beraberinde de hizmetçileri, bütün sükse ve ihtişamıyla yoluna devam etmektedir.

Bunun uzerine, Abdullah b. Cafer, koleden sahibini, evinin nerede oldugunu sordu. Sonra da gidip adamdan bu hurmaligi icindeki koleyle birlikte satin aldi.

ALLAH Haccacların şerrinden muhafaza eylesin!..

... ve tevbe...

-Ne yapıyorsun?

Hasan Basri, "Birincisini bir, ikincisini de iki gümüş para karşılığında veririm." diye karşılık verdi.

Adam bir an durdu ve düşündü, ama gereksiz bir tartışmaya girmek istemediği için cevap vermedi. Berber işini bitirdikten sonra adam dışarıya çıktı. Tam o anda caddede uzun saçlı ve sakallı bir adam gördü. Adam bu kadar dağınık göründüğüne göre belli ki traş olmayalı uzun süre geçmişti.

Adam: " Kesinlikle doğru! Püf noktası bu!

> elinin parmaklarını kesmek zorunda kalmış. Çocuk ameliyattan çıkıp

>öfkeyle

-Otuz senedir.

> Sabırlı olalım, Anlayış gösterelim ve sevelim...

İlginç Bir Soru

Bir kac gun sonra oglundan bir mektup aldi

Yasli teyze hiç istifini bozmamis:

"Evet, alırım" deyince de

Yasli kadin oldukça dini bütün bir insanmis.. Her sabah kapisinin

-Hayır! Haccac:

"Neden her imkana sahip olduğun halde çabuk bitirmedin?" deyince de,

Adam göreceği manzaranın heyecanıyla dışarı baktığında birden beyninden vurulmuşa döndü. Çünkü pencerenin birkaç metre ötesinde, simsiyah bir duvardan başka hiçbir şey yoktu.

- Dua ha!. diye mırıldandı. O zaman tutar mıyım?

-Hayır, kesemem!

Deniz kenarına oturmuş, gözlerinide ilerdeki bir noktaya dikmişti. Belki de bir saattir öylece duruyordu. Onun bu hali, alışveriş için balıkçı sandallarının kıyıya dönmesini bekleyen bir ihtiyarın dikkatini çekti. Yaşlı adam, seke seke onun yanına gidip:

"Gerçek mümin cenneti istemez, sahibini ister,

rükusuz secdesiz kıldığı namaz cenaze namazıdır,

Berber: " Bu nasıl olabilir ki? Ben buradayım ve bir berberim."

Yaşlı adam, hep aynı balıkçıdan alışveriş yapardı. Sonunda onu bulup:

Bayezid-i Bestami hazretleri, delinin yanına sokularak:

-Benim hastalığıma da bir ilaç tavsiye eder misin?

"Allah'ım bize verdiklerin için sana sükürler olsun!"

Yasli teyze ne kadar sinirlense de yine her sabah dua edermis,

ŞU ALTINLARI ÇAMURA ATIN

Bölgedeki ikinci zengin ise Haddad adında bir başka çiftlik sahibidir. Derviş, Şakir'in çiftliğine varır. Çok iyi karşılanır, iyi misafir edilir, yer içer, dinlenir. Şakir de, ailesi de hem misafirperver hem de gönlü geniş insanlardır... Yola koyulma zamanı gelip Derviş, Şakir'e teşekkür ederken, "Böyle zengin olduğun için hep şükret." der. Şakir ise şöyle cevap verir: "Hiçbir şey olduğu gibi kalmaz. Bazen görünen, gerçeğin kendisi değildir. Bu da geçer..."

Haccac'ın bir sözü var. Çok hoşuma gider, enfes bir söz.

teşekkürler. ikisinide okumuştum.

-Öyleyse, der beni niye kurtardın. Adam cevap verir:

Adam yeni kamyonuna bakmak için evinden çıktığında, üç yaşındaki

- Ben de yeni öğrendim!. diye gülümsedi. Üstelik de küçük bir öğretmenden.

"Baktim ki, hayvan cok ac. O halde birakmak istemedim."

> gayet mutlu bir biçimde

Babacigim,

Patates bahcemi belleyemeyecegimden kendimi cok kotu hissediyorum.

İmam-ı Azam, "Bunlar müminin sıfatıdır, böyle biri müminin ta kendisidir" dedi.

ve sevinçle bagirmis:

-Makası tutup, kumaş kesmektir.

> elindeki çekiçle kamyonunun kaportasını mahvettiğini görmüş. Hemen

Bu da Geçer Ya Hu

> >şey

Bayezid-i Bestami hazretleri. Büyük velilerden. Bir gün tımarhanenin önünden geçiyor. Tımarhane hizmetçisinin tokmakla birşeyler dövdüğünü görüyor:

derdim bitecekti. Biliyorum ki sen bahceyi benim icin hallederdin.

- Avınız inşallah iyi geçmiştir!. dedi Eğer varsa, birkaç kilo alabilirim.

"Allah yok kadiiin Allah yok!!!"

Neyse.. Bir aksam, komsusu yasli teyzeye bir oyun etmeye kalkmis..

- Mesleğin nedir?

dünyadaki saadetlerden biride helal kazanmak. bu kazancını hayır yaparak ahirete göndermektir... asıl sermaye ise amel, ihlas ve güzel ahlak sahibi olmaktır buyurdu ''

Berber: " Hımmm... Berber diye birşey var ama o insanlar bana gelmiyorsa, ben ne yapabilirim ki?"

> Çok sevdiğiniz birine karşı sabrınızı yitirdiğinizi anladığınızda,

İmam-ı Azam ́ın da bulunduğu bir mecliste birisi şöyle bir soru sordu :

"Suda boğulan şehid olur" Onun için kurtardım.

Berber: " Bunu açıklamak çok kolay. Bunu görmek için dışarıya çıkmalısın. Lütfen bana söyler misin, eğer Allah var olsaydı, bu kadar çok hasta insan olur muydu, terkedilmiş çocuklar

TERZİNİN TEVBESİ

> biraz düşünün. Kamyonlar onarılabilir, ama kırılan kemikler ve

?İyilik ile kötülüğün simgesi. Aynen şu gördüğün köpekler gibi, iyilik ve kötülük içimizde sürekli mücadele eder durur. Onları seyrettikçe ben hep bunu düşünürüm. Onun için yanımda tutarım onları.?

ORTA YAŞLI ADAMIN iyi bir işi, iyi bir eşi mutlu bir hayatı vardır. Az kimsenin yaptığı ticaretle meşguliyetinden çok para kazanmakta, rahat günler geçirmektedir. Ev, araba, tatiller, seyahatler, uçuşanlar sevinçler? Gülen gündüzler. Derken dönen dünya ile beraber ibre değişmeye başlar? Ticarette rakipleri çoğalır, hanımı rahatsızlanır, çocuklar artan problemleriyle büyür. Mengene sıkmaya başlar, kolay olanlar zor işlere dönüşür. Daraldıkça daralmaya başlar günler. Yaşadıkları sanki günün gündüzüdür, geceye geçişi yaşayacaktır artık. Kazancı iyice azalır, oğlunun olumsuz harcamalarından evini satmak zorunda kalır. Alacaklar kapıya dayanır, hanımı vefat eder. Karanlık karanlık üstüne çökmekte, gece siyah bir gelin gibi onu sarmaktadır. Gündüz genişliğinde aklına gelmeyen gece darlığında gelir; dua etmek? Yapacağı başka bir şey kalmamıştır da? Dua etmesine eder, ama kendi aklınca kabul olmaz. Gizliden serzenişte bulunur. Bir gün oturduğu binanın altında esnaf komşusuna uğrar. Serzenişlerini dindar komşuya söyler: ?Allah dualarımı kabul etmiyor!? O da durumu bildiği için biraz celalli konuşur: ?Allah senin dualarına niye kabul etsin, Allah?ın emri namazı kılmıyorsun ki.? Adeta duvara vurmuş da ayılmış gibidir. Doğrudur, niye namazı kılmıyordur ki? Aslında dualarına cevap gelmiştir; komşunun söylemesiyle kader yol ve yön göstermiştir ona: namaz kılmak. Ya bu yolda yürüyecek kurtulacak veya iyice kaybolacaktır karanlıkta? Var olmayı tercih eder, o gün başlar namaza? Namazla birlikte kader ağlarını çözmeye başlar, beyaz iplikle siyah iplik birbirinden ayrılmaya, belirginleşmeye başlar. İşler yavaş yavaş iyiye dönmeye doğru gider. Öyle olur ki, bir müddet sonra sattığı evi bir şekilde geri alır. Hanımı geri gelmez ama, yaşam umutları iyice yeşerir dünyasında. Sevinç rüzgarları eskisi gibi esmez, fakat huzur bulutları gölgelendirerek gezer üzerinde? Seksene yaklaşan yaşıyla mahalle camimizin müdavimlerindendir şimdilerde? Karşı apartman komşumuzla namaz yollarında giderken ve dönerken hayata dair kısa konuşmalar yaparız. Sakin, ağırbaşlı haline pek yakışır ağaran saçları? Dünyasını kurtaran namaz inşaallah ahiretini de kurtarır?

-Terziyim, elbise dikerim.

> gelmemiş ve çocuğun iki

önüne çikar ve bagira bagira dua edermis:

Küçük çocuk, ona cevap vermedi. Ve kıyıdan uzaklaşan topunu daha iyi görebilmek için, hemen yanındaki tümseğe çıktı.

Yasli adam ogluna bir mektup yazdi ve muskulatini izah etti.

Derviş gezmeye devam eder ve yedi yıl sonra yolu yine o bölgeye düşer. Şaşkınlık içinde olan biteni öğrenir. Haddad birkaç yıl önce ölmüş, ailesi olmadığı için de bütün varını yoğunu en sadık hizmetkarı ve eski dostu Şakir'e bırakmıştır. Şakir, Haddad'ın konağında oturmaktadır, kocaman arazileri ve binlerce sığırı ile yine yörenin en zengin insanıdır. Derviş eski dostunu iyi gördüğü için ne kadar sevindiğini söyler ve yine aynı cevabı alır: "Bu da geçer..."

Köylüler, kendilerinin de fakir olduklarını, evlerinin küçük olduğunu söyler ve Şakir diye birinin çiftliğini tarif edip oraya gitmesini salık verirler. Derviş yola koyulur, birkaç köylüye daha rastlar. Onların anlattıklarından, Şakir'in bölgenin en zengin kişilerinden birisi olduğunu anlar.

Gölgedir yüreğim... teşekkür bizdende size olsun efenim...

"Ey devlet büyüğünün oğlu! Sizler her şeyi mal ve para ile değerlendirirsiniz. Size şu iki sözü satmak istiyorum, alır mısınız? çünkü bu sözleri size benden başka kimse söylemeye cesaret edemeyecektir. Sonra bu sözler sizi aydınlık Allah yoluna sokacaktır."

Deli şu ilacı tavsiye etti:

Dedesinin sürekli göz önünde tuttuğu, yanından ayırmadığı iki iri köpekti bunlar. Çocuk, kulübeyi korumak için biri yeterli gözükürken niye ötekinin de olduğunu, hem niye renklerinin illa da siyah ve beyaz olduğunu anlamak istiyordu artık. O merakla sordu dedesine.

öteki komsu da inadindan her seferinde ona öyle bagirirmis..

Yaşlı adam, bilgece bir gülümsemeyle torununun sırtını sıvazladı.

Derviş, Şakir'in çiftliğinden ayrıldıktan sonra bu söz üzerine uzun uzun düşünür. Birkaç yıl sonra, Derviş'in yolu yine aynı bölgeye düşer. Şakir'i hatırlar, bir uğramaya karar verir. Yolda rastladığı köylülerle sohbet ederken Şakir'den söz eder. "Haa o Şakir mi?" der köylüler, "O iyice fakirledi, şimdi Haddad'ın yanında çalışıyor." Derviş hemen Haddad'ın çiftliğine gider, Şakir'i bulur. Eski dostu yaşlanmıştır, üzerinde eski püskü giysiler vardır. Üç yıl önceki bir sel felaketinde bütün sığırları telef olmuş, evi yıkılmıştır. Toprakları da işlenemez hale geldiği için tek çare olarak, selden hiç zarar görmemiş ve biraz daha zenginleşmiş olan Haddad'ın yanında çalışmak kalmıştır. Şakir ve ailesi üç yıldır Haddad'ın hizmetkarıdır. Şakir, bu kez Derviş'i son derece mütevazı olan evinde misafir eder. Kıt kanaat yemeğini onunla paylaşır... Derviş, vedalaşırken Şakir'e olup bitenlerden ötürü ne kadar üzgün olduğunu söyler ve Şakir'den şu cevabı alır: "Üzülme... Unutma, bu da geçer..."

İmam tek tek açıkladı :

"Iste bu uc parca ekmek."

> farkı göremeyiz. İnsan hata yapar. Hepimiz hata yaparız. Fakat

Markete gidip bi sürü meyve sebze, ekmek vs. alip torbalara

göndermissin, hem de parasini ŞEYTANA ödetmissin!!!"

Bahceyi

Sandaldaki adam, bir kova içindeki balıkları gösterip:

>incinen

- Tutamasanız bile, duaların sevabı size yeter, dedi çocuk. Bunu yeni öğrendim.

BU BENİ ÇOK ETKİLEMİŞTİ. PAYLAŞIMIN İÇİN SANA DA TEŞEKKÜRLER..

- Ama rüzgarlı, dedi. Topum denize düşünce sürükleyip götürdü.

Adam bir süre sonra yoldan gelip geçenlere isimler takmaya başladı. Mehmet Bey her akşam evine dönerken karşı bakkaldan gazetesini ve ekmeğini alıyor, Ayşe Teyze pencereden sarkıttığı ipiyle bakkaldan siparişlerini çekiyor. Siyah saçlı simitçi çocuk ikindiye doğru tüm simitlerini satmış olmanın tatlı heyecanıyla güle oynaya evinin yolunu tutuyordu. Bu çocuğa da Salih adını takmıştı. Emekli Hasan Amca her akşam torunları Elif ile Fatih?i parka gezintiye getiriyordu. Diğer iki hasta; sabah işe gidenlerin, seyyar satıcıların, akşam yorgun argın eve dönenlerin hikayelerini dinleye dinleye onları gözlerinin önünde canlandırabiliyorlardı. Onların hayatlarına karışmış gibiydiler. Onlarla işe gidiyor ve geliyorlardı. Sanki bir hastane köşesinde yatan birer hasta değil hayatı en hareketli bir biçimde yaşayan insanlara dönmüşlerdi. Hayata bir yerinden tutunmuşlardı.

> demiş ve sonra babasına şu soruyu sormuş: "Parmaklarım ne zaman

cehennemden korkmaz, sahibinden korkar,

> düşünmeden yapılan şeyler, insanı sonsuza kadar rahatsız eder.

- Bir daha benden izinsiz gezmek yok!. dedi. Ya dua etmeseydim ne olurdun o zaman?

Ve agacin arkasindan onu seyreden komsusu seslenmis:

sordu:

İLGİNÇ VE ZEKİCE BİR CEVAP

Allah var, ve insanlar ona gitmiyorsa, o ne yapabilir ki?

kazdi lakin hic bir cesede rastlamadilar. Yasli adamdan ozur dileyerek

Cevap vermeden o kimseye sorar mubarek zat.

Sevgiler Baban

>Harekete

AMIN!

KÜÇÜK ÇOCUK VE DUASI

-Hastalığını söyle.

Çocuk, bu sözlerden çok hoşlanmıştı. Artık topun gitmesine üzülmüyordu. Yanındaki yaşlı adam ona bir göz kırparken, balıkçı tekrar sandala yöneldi ve ağların üzerindeki eski örtüyü açtı. Bir top vardı orada. Henüz ıslak olduğundan, ışıl ışıl parıldayan bir futbol topu. Balıkçı, onu çocuğa uzatıp:

Itiraz ettiler: "Ya imam nasıl olur, mümin cenneti istemez mi, cehennemden korkmaz mı?.." diye.

>önce

> döktüğünde ya da bir bebeğin ağladığını

Nebraska'da yasli bir adam yasardi. Patates ekini icin bahceyi bellemesi

"Yola koyulmuş böyle nereye gidiyorsunuz?" diye sorar.

fitneyi sever, çünkü fitneden maksat mal ve evladdır, ;

Adamın biri her zaman yaptığı gibi saç ve sakal traşı olmak için berbere gitti. Onunla ilgilenen berberle güzel bir sohbete başladılar. Değişik konular üzerinde konuştular. Birden Allah ile ilgili konu açıldı...

- Zaten ancak o kadarcık tutmuştum, dedi. Denizde "av" diye bir şey kalmadı.

"Yüce Allah'ım sana ne kadar sükretsem azdır!!!! Hem bu yiyecekleri

Berber: " Bak adamım, ben senin söylediğin gibi Allah'ın varlığına inanmıyorum."

- "Bunlar kafirin sıfatlarıdır, böyle bir adam kafirin ta kendisidir." dediler.

"Oruc tutacagim."

Adam: " Biliyor musun ne var, bence berber diye birşey yok"

Dervişin biri, uzun ve yorucu bir yolculuktan sonra bir köye ulaşır. Karşısına çıkanlara, kendisine yardım edecek, yemek ve yatak verecek biri olup olmadığını sorar.

Bu ilaç, halen günah hastası olanlara tavsiye olunmaya değer bir ilaçtır. Yani bu formülün hükmü hala devam etmektedir.

NİYE KURTARMIŞ

Yaşlı adam, sakin bir ses tonuyla:

> "Babacığım, kamyonuna zarar verdiğim için çok üzgünüm."

"Devlet reisine, bir memurluk almak için gidiyorum" cevabını alınca,

Bu sözler devlet büyüğünün oğlu üzerinde büyük tesir yapar. Atından inerek Allah dostu Hasan Basri'nin ellerine kapanır. Ardından da sabırsızlıkla "iki gümüşü hemen vereceğim, şu ikinci sözünü de hemen söyle" diye yalvarır.

>arasındaki

"Binanın taşlarını, ağaçlarını taşıyan hayvanlara acıdığım için fazla yük vurdurtmadım. işte o yüzden de binayı kısa zamanda inşa etmek mümkün olmadı." der.

-Burası tımarhanedir. Delilere ilaç yapıyorum.

Ertesi sabah teyze kapiyi açip da yiyecekleri görünce çok sasirmis

paylaşımlar için teşekürler elinize sağlık

selam

?Neyin simgesi? diye sordu çocuk.

Ertesi gun sabaha karsi 4'de FBI ve yerel polis cikageldi ve tum sahayi

Bu da geçer Ya Hu

-Gel dede, gel! Senin hastalığının çaresini ben söyleyeyim, diye seslendi.

olur muydu? Allah olsaydı, kimse acı çekmezdi. Allah olsaydı, bunların olmasına izin vereceğini sanmıyorum..."

- Dua etsem topum geri gelir mi? diye sordu. Denize düştüğü yeri bilir mi?

- Öğretmenlerin hakkı hiç ödenmez!. dedi. Bunu biraz önce denizde buldum!. Küçük çocuk, rüyada olmalıydı. Hiç beklenmedik şeylerin yaşandığı bir rüya. Aceleyle sağa sola bakındı. Ama her şey gerçekti. Balıkçı da, sandal da, ihtiyar da... Topu ise, işte ellerindeydi. Ona sıkıca sarılıp:

birden onunde acligi her halinden belli bir kopek belirdi. Kole elindeki ekmegi kopegin onune atti. Kopek ekmegi derhal yedi. Kole ekmegin ikinci parcasini da atti. Kopek bunu da bir kerede sildi supurdu. Kole bunun uzerine ucuncu parcayi da kopege verdi. Kalkip, yeniden isine donmek uzereydi ki, olup biteni uzaktan seyreden Abdullah, yaklasip

Güzel bakıp, güzel görebilmek ne güzel...