"-Bu nasıl olur?" diye sorduklarında:

"-Ey mü'minlerin emiri, sırtıma bak!" dedi.

GERÇEK AKILLI KİM?

"İnkarcıların diyar diyar dolaşması, sakın seni aldatmasın! Azıcık bir menfaattir o. Sonra onların varacakları yer cehennemdir. O ne kötü varış yeridir! Fakat Rablerine karşı gelmekten sakınanlar için, Allah tarafından bir ikram olarak, altlarından ırmaklar akan, ebedi olarak kalacakları cennetler vardır. Ebrar için Allah katındaki daha hayırlıdır." (Al-i İmran, 196-198)

Kalb-i selim'e nail olabilmek de, kabir aleminden davetiye gelmeden evvel, ahiret yolculuğuna hazırlanmaya bağlıdır. Bunun için kalbi Allah'tan uzaklaştıran her şeyden rafine etmek, yani arındırıp inceltmek ve dünyada ihsan edilen her nimeti uhrevi selamet ve saadetin sermayesi kılabilmek gerekir.

Bu yazı Dini Yazılar Email Grubu'ndan gönderilmiştir. Bu grup üyelerinin emaillerine haftada bir adet buna benzer dini içerikli bir yazı gönderilmektedir. Gruba üye olmak için <a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="07636e696e7e667d6e6b6675477e666f68682964686a"> adresine "Üyelik" konulu boş bir mesaj atmanız yeterlidir.

"-Onlar dünyaya karşı sizden çok daha zahid, ahirete de sizden daha çok rağbetli idiler." buyurdu. (Hakim, Müstedrek, 4/135)

Bunun üzerine Hazret-i Habbab:

KUSUR DÜNYADA DEĞİL, ONA ALDANANDA...

Allah razı olsun yazanlardan da vesile olanlardan da okuyanlardan da

"Allah kimi doğru yola iletmek isterse onun göğsünü İslam'a açar..." (el-En'am, 125) ayetindeki "şerh / açmak" kelimesinden sorulduğunda:

Yine Rasul-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz'e:

KASVET-İ KALBİN DEVASI

"... Siz geçici dünya malını istiyorsunuz, halbuki Allah ahireti istiyor..." (el-Enfal, 67)

Bu düsturu, O'nun ümmeti olarak bizler de gönüllerimize nakşetmek mecburiyetindeyiz. Herhangi bir fani nimete ulaştığımızda; "Allah'ım! Gerçek hayat ahiret hayatıdır!" diyerek, nimetlerin asıl sahibine şükretmeli; şımarıklık, azgınlık ve gafletten sakınmalıyız. Zira böyle bir hassasiyetten mahrum olanların halini, Rabbimiz şöyle haber vermektedir:

Dolayısıyla ahiret penceresinden bakıldığında dünyanın bütün rahatı ve zevk u safası, azıcık bir menfaatten ibarettir. Şayet dünyanın Allah katında bir değeri olsaydı, Cenab-ı Hak en sevgili kulları olan peygamberlerini, kıyamete kadar saraylarda refah içinde yaşatırdı. Fakat Allah Teala peygamberlerine ve salih kullarına fani dünyanın hakiki yüzünü göstermiş ve onların kalplerini dünyadan çok daha hayırlı olan ukbaya yönlendirmiştir.

Dünyada kazanılan zenginlik, sahibine en fazla kabre kadar yoldaşlık eder. İnsanın dünyadan kabre götürebileceği, zahiren yalnızca bir kefenden ibarettir. Batınen ise insan, imanı ve amelleriyle kabre girecektir. Bu itibarla dünyanın vefasız servetine güvenmemek, geçici zevklerine aldanmamak gerekir.

İşte ahirete imanın, davranışlara aksetmiş abidevi bir misali. Dünyada açlıktan bütün gücünün tükeneceğini bilse bile, bir ahiret amelini dünyevi hiçbir karşılıkla değişmeme firaseti... Bu manevi olgunluğun diğer bir misalini de Vasile bin Eska -radıyallahu anh- şöyle anlatır:

Birgün İbn-i Mes'ud -radıyallahu anh- tabiinden dostlarına dedi ki:

Berber o esnada bir adamı tıraş ediyordu. Hemen yanındaki boş yeri gösterip; «Buraya otur. dedi ve müşterisini bekleterek beni tıraş etmeye başladı. Bekletilen müşteri itiraz edince berber:

Günümüzde yaşanan pek çok huzursuzluğun, ruhi sıkıntının ve kasvet-i kalp iptilasının temelinde, ahireti unutup dünya derdine düşmek bulunmaktadır. Öyle ki, nice fakir, zengin olmanın; nice zengin de daha çok kazanmanın hırsıyla en başta kendi ruhuna eziyet etmektedir. Nereden ve nasıl kazandıkları düşünülmeden dünyanın geçici süs ve yaldızlarıyla donananların şatafatına heves edilmekte, lakin en saltanatlı zenginliğin kanaat olduğu unutulmaktadır.

Ayet-i kerimede:

ölüm sonrası ise ebediyete kadar uzayan bir süreç...

ahireti bildikleri ve iman ettikleri halde dünyayı ahirete severek tercih etmek ve kırılacak şişeyi baki bir elmasa bilerek rıza ve sevinçle tercih etmek ve akıbeti görmeyen kör hissiyatın hükmüyle, hazır bir dirhem zehirli lezzeti, ileride bir batman safi lezzete tercih etmek, bu zamanın dehşetli bir marazı, bir musibetidir...

"-Ganimet hissemi vermek karşılığında kim beni bineğine bindirir?"

Tebük Seferi'ne çıkılacağı günlerde Medine meydanında müslüman kardeşlerime şöyle nida ettim:

Alimler bu vasiyeti şöyle izah etmişlerdir:

Hak Dostlarının Örnek Ahlakından - Ahireti Dünyaya Tercih

Helalleşip ayrıldım, lakin tam kırk senedir seherlerde ona dua ediyorum."

"Ya Rasulallah! Sen nasıl dilersen o surette hareket et, bize emret, biz Sen'inle beraberiz. Sen'i gönderen Allah hakkı için, Sen denize girsen, biz de Sen'inle beraber gireriz, hiçbirimiz geri kalmayız!.." diyorlardı. (İbn-i Hişam, II, 253-254)

Tıraştan sonra berber, cebime zorla birkaç altın da sokuşturdu:

"... Ve her nerede olursanız olun, O sizinle beraberdir..." (el-Hadid, 4)

"-Başta yaptığımız anlaşmaya göre bunlar senin." dediysem de Ensari:

diniyazilar. awardspace.com

1. Kimseyi incitmemek, kimseden incinmemek. Zira kalp, nazargah-ı ilahidir.

DÜNYALARI VERSELER,

Zaman deli gömleği, onu yırtan da ölüm;

Allah Rasulü -sallallahu aleyhi ve sellem- muhtelif vesilelerle ve sık sık; "Allah'ım! Gerçek hayat, sadece ahiret hayatıdır." buyurmuşlardır. (Buhari, Rikak, 1)

Şuayb -aleyhisselam- bu cevaba çok memnun oldu ve:

Habbab -radıyallahu anh- şöyle devam etti:

İşte bir insanın ne kadar akl-ı selim sahibi olduğu, bu gerçekler ışığında mizan edilmelidir. Akl-ı selimin icabı; bakiyi faniye tercih etmektir.

İşte İslam'ın ilk yıllarında müşrikler mü'minlere böyle işkence ederler, fakat yine de istedikleri küfür sözlerini söyletemezlerdi. Zira iman heyecanı, bütün dünyevi ıztırapları bertaraf ediyordu.

Akıl ve mantığın icabı, küçük ve geçici menfaatleri, faydası ebediyyen sürecek büyük kazançlar ile değişmeyi gerektirir. Allah Teala buyurur ki:

Amin!

"... Dünya menfaati önemsizdir, Allah'tan korkanlar için ahiret daha hayırlıdır..." (en-Nisa, 77) şuur ve idraki içinde huzurlu bir kulluk hayatı yaşamalıyız.

Bugünkü insanlığın dünyada biraz daha rahat ve uzun yaşayabilme arzu ve endişesine mukabil, sahabe neslinin en büyük arzusu; yüz akıyla, vicdan huzuruyla ve selim bir kalp ile ahirete intikal edebilmekti.

"-Biz öyle bir aileyiz ki, bütün dünyayı verseler, bir ahiret ameli ile değişmeyiz! Ben size bu yemek için değil, Allah rızası için yardım ettim." dedi.

Hazret-i Ömer -radıyallahu anh- hilafeti döneminde, ilk müslümanlardan olan Habbab bin Eret -radıyallahu anh-'a:

"-Evet vardır. Aldanma yeri olan dünyadan yüz çevirip ebedi hayat olan ahirete yönelmek ve gelmeden önce ölüme hazırlanmaktır." buyurmuştur. (İhya, IV, 406-7)

Her mü'min, kendisinden iyilik gördüğü bir kimseye imanı gereği minnet duyar, teşekkür ve dua eder. İmkan bulduğunda ise ona daha güzel bir şekilde mukabele etmek ister. İkram edilen bir bardak su bile, nezaketen teşekkürü icab ettirir.

"Fakat siz Ahiret daha hayırlı ve daha devamlı olduğu halde dünya hayatını tercih ediyorsunuz." (el-A'la, 16-17)

"Mekke-i Mükerreme'de para kesemi kaybedip muhtaç durumda kalmıştım. Basra'dan para bekliyordum, fakat bir türlü gelmiyordu. Saçım sakalım da epeyce uzamıştı. Bir berbere giderek:

«-Kusura bakmayınız efendim, sizi ücret mukabilinde tıraş ediyorum, lakin bu şahıs, Allah rızası için kendisini tıraş etmemi istedi. Allah için olan işler daima önceliklidir ve maddi bir karşılığı yoktur. Allah için olan işin bedelini kullar asla bilemez ve ödeyemez! dedi.

Allah razı olsun...

bu sözüm inancı olana

Hazret-i Ömer onun sırtına bakınca:

Sanki hiç bitmeyecekmiş zannedilerek hoyratça tüketilen dünya hayatının, aslında ne kadar kısa bir zaman dilimi olduğu, ayet-i kerimede şöyle beyan edilir:

Bu takva halinin zirvesinde bulunan Hak dostları da Rabbimizin sık sık hatırlattığı ahiret gerçeğini daima dikkate alarak hayat yolculuğunda dosdoğru bir istikamet izlerler. Ahiret hayatına ait bir zarara uğramaktansa, bütün dünyevi menfaatlerden vazgeçebilme dirayetini gösterirler.

Bizler de tıpkı sahabe nesli ve mübarek ecdadımız gibi, gerektiğinde dünyadan geçerek, ümmeti olduğumuz Peygamber'in nurlu izinde yürümeyi her şeyden aziz bilmek durumundayız.

"O gün ne malın-mülkün faydası olacaktır ne de çoluk-çocuğun. Ancak kalb-i selim ile Allah'ın huzuruna gelenler ." (eş-Şuara, 88-89)

"... Ve Biz ona şah damarından daha yakınız." (Kaf, 16)

Ensar'dan yaşlı bir zat, bineğine sırayla binmek suretiyle beni savaşa götürebileceğini söyledi. Bu hayırlı arkadaşla yola çıktım. Allah ganimet de nasib etti; hisseme bir miktar deve isabet etti. Develeri o yaşlı zata götürdüm. O ise bana:

Her kim bu çarçabuk geçen dünyayı dilerse ona yani dilediğimiz kimseye dilediğimiz kadarını dünyada hemen verir sonra da onu kınanmış ve kovulmuş olarak gireceği cehenneme sokarız(İsra 17/18)

Gerçekten de dünya ve ahiret, bir terazinin iki kefesine benzer. Birine ağırlık verilince diğeri hafifler. Akl-ı selim sahibi her mü'minin gönlü, daima ahirete meyletmek mecburiyetindedir. Zira dünyanın gelgeç sevdalarına ve içi boş heveslerine ram olup onunla mutlu olanın kalbinden ahiret sevgisi ve düşüncesi çıkar. Ahirete davet sesi kalbe yerleşince de, dünyaya davet fikri gönle yabancılaşır.

Velhasıl son nefeste aldandığını anlayıp da dünyayı suçlamak faydasızdır. İnsan, dünya nimetleri peşinde koşarak iman ve fazilet hayatına girmemekle ancak kendine yazık etmiş olur. Bitip tükenmek bilmeyen emeller, gelgeç sevdalar ve fani lezzetler uğruna sonsuz bir istikbali heba etmek ne hazindir. Düşünmek gerekir ki, ne dünyada ölümden kaçacak bir zaman ve mekan, ne kabirde tekrar geriye dönecek bir imkan, ne de kıyametin şiddetinden sığınacak bir barınak vardır.

«-Acil ihtiyaçlarını karşılarsın, imkanım bu kadar, kusura bakma! dedi.

Hakk'a yakınlığın nuruyla gafletten uyanmış olan Allah dostları ise, kainat kitabının her harfini gönül gözüyle ve hikmet nazarıyla okurlar. Kainatın ulvi bir gaye ile var edildiğini, hiçbir şeyin boş ve abes yere yaratılmadığını, her geçen günün ömür takviminden bir yaprak daha koparıp insanı kabre bir adım daha yaklaştırdığını yakinen idrak ederler. "Hayat nimetinin mana ve hikmeti nedir? Dünya niçin insanoğlunun emrine amade kılındı? İki kapılı bir han olan bu cihana nereden geldik, buradan yolculuk nereye?" gibi sualler üzerinde tefekkür ederek, ömürlerini ince, derin ve hassas bir halet-i ruhiye ile yaşarlar.

"-Ey kardeşim! Ganimetini al, ben senin bu maddi payını istememiştim. " karşılığını verdi. (Ebu Davud, Cihad, 113/2676)

"Allah mü'minlerden mallarını ve canlarını kendilerine cennet karşılığında satın almıştır..." (et-Tevbe, 111)

Kıyamet günü en çok muhtaç olacağımız şeyi, Rabbimiz şöyle beyan eder:

"... Size beş haslet vasiyet ediyorum ki Allah onlarla sizin için hayır hasletlerini kemale erdirsin: Yiyemeyeceğiniz şeyleri toplamayınız; içlerinde oturamayacağınız binalar yapmayınız. Yarın bırakıp gideceğiniz şeylerde başkalarıyla çekişmeyiniz. O'na kavuşup huzurunda toplanacağınız Allah'tan korkunuz. Varacağınız ve orada ebedi kalacağınız yer için hazırlıkta bulununuz."(Ali el-Muttaki, Kenzü'l-Ummal, hd. no: 1363)

"-Ömrümde böylesine harap edilmiş bir insan sırtı hiç görmemiştim." diyerek hayretler içinde kaldı.

Diğer bir hadis-i şeriflerinde de Efendimiz -aleyhissalatü vesselam-:

Sahabe neslinin büyük bir iman vecdi içinde kendilerini Allah'a adamalarının bir benzerini de yakın tarihimizin Çanakkale muharebeleri safhasında, sinesi imanla dolu Mehmetçik sergilemiştir. Nitekim vatan müdafaasını mukaddes bir borç bilip bu borcu canlarıyla ödemekten çekinmeyen Mehmetçik, dünyadan geçerek can siperane harb ediyor; imanlarının bir icabı olarak silaha sarılıyorlardı.

"Ahiretin yanında dünyanın durumu, sizden birinin parmağını denize daldırıp çıkarması gibidir. Parmağı ne çıkardıysa dünya işte odur." (Hakim, Müstedrek, 4/319)

Musa -aleyhisselam- Firavun'un sarayında bolluk içinde yaşamaktayken, Firavun'un kendisini öldürmek istediğini haber almış ve derhal Medyen istikametinde azıksız olarak yola çıkmıştı. Tam sekiz gün aç-susuz yürümüş, halsiz ve bitkin bir durumda Medyen kalesi önlerine varmıştı. O kadar çaresizdi ki artık:

«-Param yok, Allah rızası için saçlarımı düzeltir misin? diye sordum.

Bu yazı Dini Yazılar Email Grubu'ndan gönderilmiştir. Bu grup üyelerinin emaillerine haftada bir adet buna benzer dini içerikli bir yazı gönderilmektedir. Gruba üye olmak için <a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="54303d3a3d2d352e3d383526142d353c3b3b7a373b39"> adresine "Üyelik" konulu boş bir mesaj atmanız yeterlidir.

Kaynak: Altınoluk Dergisi, Mart 2009

"Dünyayı ahiret üzerine tercih eden kimseyi Allah Teala üç şeye mübtela kılar: Kalbinden hiç çıkmayan sıkıntı, hiç kurtulamadığı fakirlik ve doymak bilmeyen hırs." buyurmuştur. (İhya, IV, 411)

"-Develerini al götür." dedi.

İşte Allah için yapılan bir salih ameli dünyalara değişmeme fazileti... Her şeyi zahir planında değerlendirmeye alışmış ve dünyalık kazanma hırsıyla haram-helal sınırlarını bile görmez olmuş sığ idraklerin asla kavrayamayacağı bir davranış mükemmelliği... Hakk'a dostluk ufkundan bakılmadan anlaşılamayan hakiki basiret, asıl firaset ve gerçek akıllılık...

"Dünya hayatı bir oyun ve eğlenceden başka bir şey değildir. Takva1 sahipleri için ahiret yurdu muhakkak ki daha hayırlıdır. Hala akıl erdiremiyor musunuz?" (el-En'am, 32)

"Bizler Rabbimize kul olabilmek için her cefaya katlanıyoruz. Allah'a isyan eden kafirler ise dünyada refah içinde rahat rahat dolaşıyor, dünya menfaatlerini istedikleri gibi kullanıyorlar." dediler. Bunun üzerine Rabbimiz, mü'minlere dünyadan çok daha hayırlı olan ukbayı tercih etmelerini emretti:

"-Nur kalbe girdiği zaman, göğüs açılır ve onun için genişler." buyurdu.

Rivayete göre yaptığı seferlerle yeryüzünün tamamına hakim olan Zülkarneyn -aleyhisselam- vefatından evvel şu vasiyette bulunmuştur:

"... Rabbim! Doğrusu bana indireceğin her hayra muhtacım!" (el-Kasas, 24) diye iltica ediyordu. Sonra orada kim olduklarını bilmeden, Şuayb

Peygamber Efendimiz -aleyhissalatü vesselam- şöyle buyurmuştur:

groups. yahoo.com/group/diniyazilar/messages

Hadis-i şerifte de, gerçek akıl sahipleri şöyle tarif edilir:

Hak dostlarından birine, kendisini çokça tesir altında bırakan bir hadiseyle karşılaşıp karşılaşmadığı sorulunca, Hazret şunları anlatmış:

"Kıyamet gününü gördüklerinde sadece bir akşam vakti ya da kuşluk zamanı kadar kaldıklarını sanırlar." (en-Naziat, 46)

Rabbimiz bu hususta bizleri şöyle ikaz buyurmaktadır:

Dünyada geçirilen zaman, ahiretin sonsuzluğu karşısında bir zerre veya bir damla mesabesinde bile değildir. Fakat dünya imtihanının neticesi, ya sonsuz saadet yurdu olan cennet, ya da ebedi bir ıztırap mahalli olan cehennemdir. Kulun yolculuğunun hangi istikamete olacağını, fani hayatında "ahireti veya dünyayı tercih edişi" belirler. Bu bakımdan şu kısacık dünya hayatında, ahireti tercihte gaflet göstermekten daha büyük bir aldanış söz konusu olamaz.

Allah Rasulü -sallallahu aleyhi ve sellem- de biz ümmetine şu hikmetli nasihatte bulunmuştur:

Bu hakikate binaendir ki gönülleri iman ve irfan ikliminde yoğrulmuş olan ecdadımız, dünyanın faniliğini hatırlatan kabristanlara, yaprağını dökmediği için ahiretin ebediliğini temsil eden selvi ağaçları dikmişlerdir.

Aradan birkaç gün geçti, Basra'dan beklediğim para geldi. Berbere bir kese altın götürdüm. Berber:

İman; ilahi lutufların en büyüğüdür. İmtihan ise bu nimetin ne nisbette kıymetini bildiğimizi, ona ne kadar sahip çıkabildiğimizi ölçen bir miyardır. Mü'minlerden beklenen, hayatın değişen şartları içinde sabır ve teslimiyetle imanını muhafaza etmektir. Bu aynı zamanda ilahi mükafatlara nailiyetin bedeli mesabesindedir. Nitekim ayet-i kerimede buyrulur:

Böylece o mübarek Ensari de, o devrin en kıymetli dünya metaı sayılan birçok deveye sahip olmaktansa, ahirette nail olacağı ecri tercih etti. Allah için olan bir hayrı elde edebilmek için, ne kadar kıymetli de olsa dünyevi bir menfaatten vazgeçebilme dirayetini sergiledi.

Efendimiz -aleyhissalatü vesselam- buyururlar ki:

"-Kafirler ateş yakarlar ve beni elbisesiz olarak korların üzerine yatırırlardı. Ateş, ancak sırtımdan eriyen yağlarla sönerdi." (İbn-i Esir, Üsdü'l-Gabe, II, 115)

Ashab-ı kiram, Mekke devrinde müşriklerin baskı, zulüm ve ambargosu altında iken kendi kendilerine:

Cenab-ı Hak, cümlemizi dünyevi imtihan tecellileri karşısında ihlasını koruduğu, firaset ve basiret sahibi, takva ehli kullarından eylesin! Dünya ve ukbayı salih kullarına gösterdiği gibi hakiki vechesiyle görebilmemizi, her halükarda kalben ahirete dönebilmemizi lutf u keremiyle ihsan eylesin!..

"Akıllı, nefsine hakim olup onu hesaba çekerek ölümden sonrası için çalışan; ahmak ise nefsini hevasına tabi kıldığı halde Allah'tan umandır." (Tirmizi, Kıyamet, 25/2459)

"-Bu ikramımız, yaptığın yardım için değil, Hakk'ın misafiri olduğun içindir." buyurdu. Bunun üzerine Musa -aleyhisselam- ikramı kabul etti.

Ahiret şuuru noktasında Lokman Hekim'in şu nasihati çok mühimdir:

Allah Teala, nefsin hoşlandığı dünyevi menfaatleri aslında birer imtihan vesilesi olarak karşımıza çıkarmaktadır. Bu menfaatlere kanmak, tıpkı balığın oltaya takılmasına benzer. Balık, gördüğü yeme aldanır, fakat yemin içinde gizli olan kancayı görmez. İşte bu tuzağı göremeyenler, ona aldanmaktan kurtulamazlar. Nice ayakların kaydığı, nice iradelerin dağıldığı ilahi imtihanlardan selametle geçebilmek, dünyevi menfaatlerin iç yüzünü görebilmeye ve onlardaki "imtihan sırrı"nı sezebilmeye bağlıdır. Bu firaseti elde edebilmek için de, servet, şehvet ve şöhret gibi dünyanın cazibeli tuzaklarına karşı uyanık olup her halükarda ahiret selametini tercih edebilmek şarttır.

Kalb-i selim ile ahlaki bakımdan kemale eren mü'minin, Allah ile beraberlik şuuru zirveye çıkar. Kendisini daima Hakk'ın huzurunda ve ilahi kameralar altında hisseder. Her an şu ayet-i kerimelerin tefekkürü içinde bulunur:

Ölümde yekpare an, ne kesiklik ne bölüm...

İnsan bu dünyada çok yaşasa 150 yıl yaşar,

hepsini şimdi okumadım ama çok güzel bir yazı. yazının şu alıntısı bile kıymetini göstermeye yeter:

Nitekim Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- buyururlar ki:

BİR AHİRET AMELİYLE DEĞİŞMEYİZ!..

Hak dostları, kalb-i selim'in en mühim iki vasfını şöyle ifade etmişlerdir:

inşaallah

Hazret-i Şuayb'a da:

-aleyhisselam-'ın kızlarına, koyunlarını sulamaları hususunda yardımcı oldu. Hazret-i Şuayb bunu duyunca kendilerine iyilikte bulunan bu zatı evine davet edip yemek ikram etmek istedi. Hazret-i Musa sekiz gündür midesine bir lokma girmemiş olmasına rağmen, önüne konulan yemeğe el uzatmadı.

«-Asla alamam! Allah için olan işin bedelini ödemeye kulların gücü yetmez. Varın gidin siz yolunuza devam edin, Allah selamet versin! dedi.

"Allah'ın nimetini saymaya kalksanız, onu sayamazsınız..." (en-Nahl, 18) buyrulmaktadır. Şüphesiz ki bu nimetlerin en büyüğü "iman"dır. Her nimetin bir bedeli ve mukabili olduğu gibi, iman nimetinin mukabili de, hamd, şükür, zikir, ihlas ve takva üzere bir kulluk hayatı yaşamaktır.

"-Allah yolunda çektiğin işkenceleri biraz anlatır mısın?" demişti.

2. Dünya ve ahiret işleri karşı karşıya geldiğinde ahiret işini tercih etmek.

"-Sizler Rasulullah'ın ashabından daha çok oruç tutuyor, namaz kılıyor ve salih amellere gayret ediyorsunuz. Ancak onlar sizden daha hayırlıydı."

150 yılı ebediyete tercih etmek hangi makul insanın tercihi olabilir ki?

Allah Rasulü'nün İslam'a davet mektubunu, kelle uçurmaya hazır cellatların arasından geçerek, kralların karşısında iman cesaretiyle okuyan genç sahabilerin gözünden dünya arzusu silinmiş, en küçük hücrelerine kadar bütün varlıklarını Allah ve Rasulü'nün muhabbeti kaplamıştı. Efendimiz'e öyle yürekten bağlıydılar ki ucunda ölüm bulunan çok tehlikeli bir anda bile:

"-Bunun bir alameti var mı?" dediklerinde, Rasul-i Ekrem Efendimiz:

Dipnot: 1) Takva: Nefsani arzuları dizginleyip ruhani istidatları yükselterek Hakk'a kul ve dost olabilme sanatı.

Nebevi terbiye ile yetişen Ashab-ı Kiram'ın hayat tarzı da bu hususta bizlere eşsiz bir numunedir. Onların ahiret yurdunu özleyişleri ve şehid olma iştiyakları dillere destandır:

Mü'min, kendisine ihsan edilen bütün nimetlerin ve bilhassa da "iman"ın şükür bedelini Rabbine ödemek mecburiyetindedir. Zira bedeli ödenmeyen bir şeye sahiplik iddiasına kalkışmak, abesle iştigaldir.

"... Onlar dünya hayatıyla şımardılar. Oysa ahiretin yanında dünya hayatı, geçici bir faydadan başka bir şey değildir." (er-Ra'd, 26)

Onlar:

"Benim dünya ile bir bağım yok. Benim dünyadaki durumum, bir ağacın altında gölgelenen, sonra da yoluna devam eden bir yolcu gibidir." (Tirmizi, Zühd, 44)

Bu yüzden şu kısacık ömürde yapılacak en akıllıca iş, Hakk'a güzel bir kulluktur. Fakat bütün nimetler gibi hayat nimetinin de kıymeti, o elden çıkmadan layıkıyla anlaşılamaz. "Zaman" mefhumu üzerindeki bu umumi gaflet sisini dağıtabilecek yegane imkanın, "ölümü tefekkür" olduğunu hatırlatan Necip Fazıl'ın şu beyti ne kadar manidardır:

Yine mü'minler olarak herhangi bir musibet veya iptila ile karşılaşıp sabrımızın zorlandığı anlarda da; "Allah'ım! Gerçek hayat ahiret hayatıdır!" diyerek rıza, teslimiyet, sabır ve tevekkül ile metanetimizi ve ruh dengemizi korumalıyız. Daima Rabbimize sığınarak:

inancı olmayana ise herhangi bir sözüm yok...

KALB-İ SELİM'İN ALAMETİ

"Beni yıkayın, kefenleyin! Sonra bir tabuta koyun! Yalnız kollarım dışarıya sarkık kalsın! Hizmetkarlarım arkamdan gelsin! Hazinelerimi de katırlara yükleyin! Halk, benim son derece ihtişamlı bir saltanat ve dünya mülküne rağmen eli boş gittiğimi, hizmetkarlarımın da, hazinelerimin de bu dünyada kaldığını, benimle beraber gelmediğini görsün! Bu yalancı ve fani dünyaya aldanmasın!.."

"Evladım! Ahiretin uğruna dünyanı feda et, her ikisini de kazanırsın. Fakat sakın ola ki dünyan uğruna ahiretini feda etme, her ikisini de kaybedersin."

İşte sadır inşirahı, kalp ferahlığı ve vicdan huzurunun nebevi reçetesi...

"Kimin arzusu ahiret olursa, Allah onun kalbine zenginliğini koyar ve işlerini derli toplu kılar, artık dünya boyun eğerek onun peşinden gelir. Kimin hedefi de dünya olursa, Allah onun iki gözünün arasına fakirliği koyar, işlerini de darmadağınık eder. Netice olarak, dünyadan da eline, kendisine takdir edilmiş olandan fazlası geçmez." (Tirmizi, Kıyamet, 30/2465)

"... Dünya, baştanbaşa benim idarem altında idi. Sayısız hazinelere sahip oldum. Fakat dünya nimetleri kalıcı değildir. İşte gördüğünüz gibi mezara eli boş gidiyorum! Dünya malı dünyada kalır. Siz, ahirette faydası olacak işlere bakın!.."