İki hücre hala daha nasıl olduğunu anlayamadığımız bir hızla, olağanüstü bir düzenle çoğalıp ayrışmasaydı da, anne rahminden düşüverseydin kimse fark etmeyecekti seni, kimsenin fark ettiği biri olmayacaktın.

Bir de şöyle düşün: Sen içerideyken henüz gözlerin tamamlanmamıştı; gözlerinin olmadığını gören, gözlerinin olması gerektiğini düşünen, gözlerini olması gerektiği gibi olması gereken yere koyan ne annendi, ne babandı, ne de kendindin.

Hatta, bir adın bile olmayacaktı.

Özlediğin bir dostunu görmek, özlediğin bir sahilde yürümek, sevdiğin bir yiyeceği yemek, sevdiğinin iki gözünün içine içine bakmak mutlu ediyor seni.

Durup kalsalar kaybedecekler sanki.. Koşturmasalar ellerindekileri düşürecekler gibi.

Sen senin için önemlisin.

Şimdi geri dön.

Merdivenleri telaş içinde tırmanan, otoyolları son hızla tüketen kalabalıkların neyin peşinde olduğunu düşünmeye çalış.

yaşamak

Bazen sadece nefes almak seni mutlu etmeye yetiyor.

Şimdi bir de kendine bak.

Sen, en azından yüzüne bakarak anlayabileceğin gibi, seni yaratan için bir tanesin, biriciksin, çok özelsin.

Seni önemli kılan onların sevgisiydi.

Onun için yüzüne bakanlar seni, sadece seni görüyorlar.

Ama aynada herhangi bir insanı görüyor değilsin. Kendini görüyorsun.

Kendini başkalarıyla kıyaslamayı bırak.

Senin anlayacağın hiç var olmamak ölmekten beterdir.

Bir şeyi herkesten iyi yapmaya bak.

Hayata başladığın güne git.

Tümüyle sana özel, sadece senin için yaratılmış bir yüz görüyorsun.

Seni sen var olduğun içen sevenleri hatırladığın kadar, seni sevdiği için var edeni hatırlamak istemez misin?

Sana sorulmuş olsaydı, henüz yolları, bahçeleri, kaldırımları, vitrinleri görmediğin için ayaklarıma gerek yok derdin.

Henüz iki hücreden ibaretsin.

Sen hayran olduğun birilerine benzediğin için önemli değilsin.

Sen de herkes gibi bir insansın.

Kaç sırdaşın var?

Ne kadar önemsiyorsun uğramadığın bir yerde, tanımadığın bir kadının tanımadığın/tanımayacağın bir bebeği doğurmasını?

Şimdi tekrar düşün.

Annen bile farkında değil varlığının.

Sen şarkılarını severek dinlediğin şarkıcı gibi konuştuğun için özel değilsin.

Elbette yeryüzündeki bütün insanlara benzeyen bir insan yüzü. Kaşları, gözleri, yüzü, burnu, kulakları, saçları ile sen de herkes gibi bir insansın.

O zamanlar annenin karnında karanlıklar içindeydin.

Belki ellerini bile istemeyecektin.

Sadece onun fark ettiği, onun hissettiği biriydin. Oracıkta kala kalsaydın ya da hiç çıkamasaydın, kimse önemsemeyecekti seni.

Bildiğin bütün markalar seni hesaba katmadan satmaya devam edecekti, sevdiğin bütün reklamlar seni düşünmeden oynayıp duracaktı.

Doğduğun gün ağzından çıkan ilk çığlığı hatırla. Şu anda yaşadığın şehirde bir günde yüzlerce, binlerce bebek doğuyor.

Örneğin, yüzün ortada bile değilken yüzünü özleyen biri var mı?

İçinde başkasının plağı çalmasın.

Herkesin herkes gibi olmaya çalıştığı yerde,

ÖLMEK :)

sen sen ol, böylece herkesten daha iyi ol.

Seni en çok sevenler bile seni sen varolduğun için sevdi. Şimdi sen, seni sen yokken bile seven birini düşünmek istemez misin?

Her şeyi herkesten iyi yapamazsın.

Aynaya bakıp yüzünü gördüğünde, hep bunu hatırla.

Seni biricik, bi tanecik ve özel olarak yaratan, yaşatan bir Yaratıcı seni önemsediği için önemlisin.

Sonra karşına sevdiğin biri çıkarsa ona çarpılırsın..

Birkaç ay daha geriye gidelim.

Bütün zamanlarda, senin yüzün gibi bir yüz olmadı, senin yüzün gibi bir yüz olmayacak.

Daha sonra o kişi artık senin o grup içinde olmanı istemez ve çıkarsın..

Etrafına bir bak.

Sen giydiğin ayakkabı sayesinde, tuttuğun takımın başarıları yüzünden, tişörtünün üzerinde yazan marka için biricik değilsin.

Kendini kendinle çarp

Yani senin yüzün gibi başka bir yüz yok.

O sıralar seni ne Nike tanıyordu, ne Coca-Cola önemsiyordu, ne de LCW düşünüyordu.

Sana sorulmuş olsaydı, henüz ışığı bile tanımadığın için gözlerine ihtiyacın olmadığını söylerdin.

Yaratıldığın için önemlisin.

En azından, birisi için önemli bir şey ol.

Çok az şey mutlu ediyor seni. Dostların pek az. Arkadaşlarının ve sırdaşlarının sayısı bir elin parmağını geçmiyor.

Herkes biliyor ki:

İstersen doğduğun günden biraz daha geriye gidelim. Birkaç ay daha geriye..

Kendini kendinle kıyasla.

Ama çok koşturdukları için bir türlü durup kendilerine soramıyorlar.

İşte şimdi hesabını yeniden yap; kendini kendinden çıkar.

Yazık ki aradıklarını sandıkları şeyi bulduklarında da tanımayacaklar.

Hepsi az şeyler.. Çok az şeyler

Şimdi bir düşün seni önemli kılan, gözlerinin önüne taktığın gözlük mü, ayaklarına geçirdiğin ayakkabı mı, ellerine taktığın eldiven mi, boynuna doladığın atkı mı?

Herkes için her şey olamazsın

Sen, sadece Sen olduğun için önemlisin.

Çünkü olmayacaktın ve olmadığın için de olmadığın fark edilmeyecekti.

Bir araya gelisin bir grup oluşturursun tani toplanırsın..

Belki yüzünü bile gereksiz görecektin.

Bir şeyleri hep eksik bırakacağını hatırla.

Bu sabah aynaya bir bak. Bakalım kimi göreceksin.

Nasıl olabilir ki?

Sevdiklerin arasında seni hiç yokken seven biri var mı?

Tanıdıkların içinde öyle biri var mı?

Seni sadece sen olduğun için seviyorlardı.

Ne kadar çok insan ne kadar çok şey peşinde koşuyor.

Bir anda sadece bir şey yap.

doğmak

Kendi yüzünle bak hayata.

Biricik olduğun için önemlisin.

Kendini kendine bölersen, eline tam tamına bir 1 geçecek.

Seni tanıyanlar yüzünden tanır, sevenler yüzünü sever. Herkese benzeyen birini değil.

Nefes alıp verebildiğin için, güneşe çıplak gözle bakabildiğin için, rüzgarı hissedebildiğin için mühimsin. Kaynakwh:

Kendini kendine böl

4 işlem şimdilik bunu anımsattı bana..

Meydanlarda koşturan insanların aradıklarını bir düşün.

Kendini kendinle topla

Kendine bir sor; onların doğması ne kadar umurunda?

Aslında onların çoğu senin çoktan bulduğun çok az şeyin peşinde.

Kimler sana gerçek dostluk yüzü gösteriyor?

Hiç doğmasaydın, şu an aramızdan eksik olacaktın. Ama eksikliğini bile fark etmeyecektik. ... şimdi burada olsaydı! bile diyemeyecekti annen baban ve sınıf arkadaşların.

Kendini kendinden çıkar

Kendini önemli bilerek yürü sokaklarda.

Doğduğun gün işte sen de böylesine umursanmaz biriydin.

İnsan Hayatında 4 İşlem

Seni önemseyenler, üstünde hiçbir şey olmadığı halde önemsiyordu seni.

En çok ne mutlu ediyor seni?

büymek

Geriye sıfır kaldığında, yani sen adı bile olmayan bir hücre topluluğu olduğunda seni önemseyen kim olabilir?

Çok uzaklara gitmeye gerek yok. Yaşın kaç ise, bir o kadar rakamı yaşından çıkar ki geriye sıfır kalsın.

Çünkü hepten eksik olduğun için arkadaşın eksikliğini çekmeyecekti.

Ne yarımsın, ne eksiksin, ne de kimselerin seni tamamlamasına ihtiyacın var. Sen mühimsin.

Öyleyse:

Herkesin çok acelesi var, çok telaş içindeler, çok koşturuyorlar, hep bir yerlere yetişmek istiyorlar.

Şükür ki yanı başında annen baban vardı da, dünyaya ilk acemi bakışlarına şefkatli bakışlarıyla karşılık verdiler.

alıntı

Her şeyi bir anda yapamazsın.

ve netice bölünürüsn parça parça.. acaba hangisini tercih etsem diye?

Örneğin... seni ne kadar özledim! diyen bir arkadaşın olmayacaktı.

Dur ve yeniden bak.

Çok para, çok mal, çok yer, çok iş, çok yemek, çok araba, çok tatil, çok çok Ne kadar telaşla yaşıyorlar.

Öldüğünde hiç olmazsa, ardın sıra ağlayanların olur, eksikliğini çekenler olur, özleyenlerin olur. Ama hiç yaşamadığında, hesaba katılmazsın, sözün bile edilmez. Kaynakwh:

Kaç sahici arkadaşın var?

Kendi sesinle konuş.

Kendini başkalarının yaşadıkları ile tanımlamak yerine kendi yaşamınla tanımla.

Böylece hiç kimsenin senin gibi olamadığını gör.

Her şeyi mükemmel yapamazsın.

yaşlanmak

Hepsi de bir çığlıkla karışıyorlar hayata.

Elinden tuttular, ninni söylediler, büyüttüler, beslediler seni.