"Ey Allah?ım! Onlara merhamet etmeni diliyorum, çünkü ben onlara merhamet ediyorum."

"Hele bir aybaşı olsun görürsün. O gün alacaklarıma karşılık seni rehin edip, yeniden köle yapacağım." dedi.

Hz. Peygamber 'in hanımlarıyla sohbetinde, basit denilebilecek problemleriyle bile ilgilendiğini görüyoruz. Aile fertlerine ilgi gösterdiğini, kıymet verdiğini ifade eden çeşitli söz ve davranışlarıyla, onları memnun etmiş ve ruhen tatmin etmeye de ehemmiyet vermiştir. Hanımlarına faziletlerini söylemesi, sevdiğini ifade etmesi, bineğine alması, aynı kabın suyu ile müştereken yıkanılması, hanımının hayvana binmesinde yardımcı olması ve dizine bastırarak bindirmesi, kendisine yapılan yemek davetine"Hanım da gelirse" kaydıyla icabet etmesi, bir sıkıntıyla kederlenip ağlayanın göz yaşlarını elleriyle silerek teselli etmesi gibi Resulullah 'ın pek çok davranışı hanımlarını memnun etmeye yöneliktir.

"Bir şey arttı mı?" diye sordu

Peygamberimiz tebliğinde ve insanları hakka davetinde o derece metanet, sebat ve cesaret gösteriyordu ki, büyük devletler, büyük dinler, kavim ve kabilesi ve hatta amcası ona şiddetli düşmanlık ettikleri halde, zerre kadar bir tereddüt eseri, bir telaş, bir korkaklık göstermiyor; tek başına bütün dünyaya meydan okuyor; İslamiyeti anlatmaya devam ediyordu. Bu sebat ve azmin sonunda nihayet İslamiyeti dünyaya hakim kıldı.

Medine'de bir anne sokağa kaçan çocuğunu eve getirebilmek için "Gel bak sana ne vereceğim?" demektedir. Olaya şahid olan Hz. Muhammed sorar:

Hz. Ali ile Hz. Fatma evlenmek üzeredir. İkisini birden karşısına alarak öğüt verir.

Manevi evladı Zeyd?in oğlu Üsame?yi bir dizine, torunu Hasan 'ı bir dizine oturtur. Başlarını birbirlerine yasladıktan sonra kendi başını da onlarınkine dayar ve Allah'a yönelir:

Maddi olarak son derece sıkıntılı geçen Hicret yolculuğu bitmiş, Medine'ye girilmektedir... Medineli Müslüman kız çocukları O'nu "Dolunay doğdu üstümüze Veda tepelerinden" şarkısıyla karşılamaktadır. Tam önlerinden geçerken Hz. Muhammed sorar:

Ve itirazcı, kızgın, yürüyerek oradan uzaklaşır. Hz. Muhammed hüzünlenir. Yavaşça:

Kendisinden mal ve para isteyen bir göçebe Arap var gücüyle elbisesine asılıp, çeker. Hz. Muhammed sendeler. Elbisenin çekildiği yere de kan oturmuştur. Hiçbir şey demez. Sakinleşince sorar.

"Aybaşına kaç gün kaldı biliyor musun?" dedi.

"Ey Muhammed! Herkes kendine yakışanı yapsın."

Aynı soru evliliklerinin başında Hz. Ayşe tarafından da sorulur.

"Ben Allah'ın Elçisiyim bunda yalan yok. Ben Abdulmuttalib'in oğluyum bunda yalan yok!"

ONLARA NÖBETÇİLİK EDİP

Hayvansever olması

DOYMADIN MI?

Mescid'e yakın bir yerde Habeşistanlı zenci Müslümanlar yerel bir oyun oynamaktadırlar. Hz. Muhammed 'in aklına eşi Ayşe gelir. Eve gider ve

"Allah'ın Elçisi sabaha kadar benim gönlümü almaya çalışmakla vakit geçirdi: ?Ne yapayım, senin baban bir türlü beni rahat bırakmadı. Bütün Arapları bizim aleyhimize biraraya getirmeye çalışıyordu.? dedi ve haklı olduğu halde yine de benden defalarca özür diledi."

Ve deve, arkadaşları tarafından yakalanıp da tehlike atlatılıncaya kadar sakinleşmez, endişesi yatışmaz.

Birisinden yüz yirmi kilo ödünç tahıl almıştır. Alacaklı sıkışınca gelip borcunu ister. Hz. Muhammed yüz yirmi kilo borcuna karşılık olarak verir. Sonra bir yüz yirmi kilo da, kendisine darda kaldığı bir zamanda borç vererek iyilik etmiş olduğu için hediye olarak verir.

Tam üç kez tekrarlar.

KÖTÜLÜĞE KÖTÜLÜKLE

Eksik ve yanlışlarını düzelten Hz. Muhammed , cebine bir kaç kuruş koyar, eliyle de sırtını sıvazlayarak:

Bir gece Hz. Muhammed ?i ziyaret eden bir arkadaşı kendini şaşırmaktan alamaz. Hz. Muhammed 'in elbisesinin içinde kıpırdayan bir şeyler vardır. Elbise açılınca sır anlaşılır:

"Hayır!" diye cevap verir.

"Şimdi söyle bakalım yaptığın bu kötülüğe karşı sana kısas yapılacak mı?"

Medine'deki komşularından bir İranlı, akşam yemeği olarak hazırladığı özel bir çorbayı kendisiyle paylaşması için Hz. Muhammed 'i davet eder. O, Hz. Ayşe 'yi kastederek

Hz. Ayşe kendi deyimiyle "Bana olan sevgisini denemek için"

DEVE ZİYAFETİ

"Abdullah'la uğraşmayın. Çünkü O Allah'ı ve Allah'ın Elçisini gerçekten seven bir kimsedir."

Bir gece Medine'de büyük bir gürültü işitilir. Endişe içinde sokaklara dökülen halk, şehrin düşman baskınına uğradığını zannederler. Hemen önlem alınıp, savunma durumuna geçilmeye çalışılır. Fakat bu arada eğersiz bir atın üzerinde, boynuna asılı kılıcıyla Hz. Muhammed görünür. Şehir dışından gelmektedir. "Korkmayın, tehlikeli bir şey yok!" der. Halk yatışır. Ve sonra anlaşılır ki, gürültünün duyulmasıyla beraber kılıcını almış, en yakındaki ata eğersiz ve koşumsuz olarak atlamış ve şehir çevresindeki tehlikeli olabilecek yerleri teker teker kontrol etmiştir. Hiç kimsenin kendisine katılmasını beklemeden!.. Tek başına!..

Hoşgörülü Olması

"Ey Allah'ın Elçisi! Bu şahıs daha önce de iki-üç kez geldi, senden bir şeyler istedi verdin. Şimdi ise elinde hiçbir şey yok. Gücünüzün yetmediği bir sorumluluğu herhalde Allah size yüklemez!"

"Şu an sana verecek bir şeyim yok. İhtiyacın ne ise onu benim adıma satın al. Sonra ben o borcu öderim." der.

"Ona lanet okumayın. Allah'a yemin ederim ki, ben onu tanıyalı beri o hep Allah ile Allah'ın Elçisini sever."

DÜĞÜN YEMEĞİ

BABAM HZ. HARUN

Dönünce karşısında Hz. Muhammed 'i görür, gülümseyerek:

Hayber'de ele geçirilen Yahudi esirlerden Safiyye, Hz. Muhammed ile evlenir. Babası ve önceki kocası yapılan savaşta Müslümanlar tarafından öldürülmüşlerdir. İlk gecelerini anlatırken Hz. Safiyye şöyle demektedir:

TAİF?E HAYIR DUA

Deve Hz. Muhammed'in arkasında durmaktadır. O devenin yularını bırakmadan konuşur:

"Ey Allah'ın Elçisi, ne diyor?"

Enes de "Evet ey Allah'ın Elçisi. "Şimdi oraya gidiyordum..." der. Hz. Muhammed hiçbir şey söylemeden gülümsemeye devam eder.

?Şimdi seni benim elimden kim kurtaracak? Gavres pişmandır.

Medine'de meydanlık bir yerde arkadaşlarıyla oturmaktadır. Önlerinden bir cenaze alayı geçer. Alayın her şeyinden belli olmaktadır ki bu bir Yahudi cenazesidir. Hz. Muhammed cenaze geçinceye kadar, kalkarak ayakta bekler. Arkadaşları şaşkın, "belki de durumu anlayamamıştır" düşüncesiyle uyarırlar:

?Konuşamayan bu hayvana bakarken Allah'tan kork!?

3 metrelik kopyala-yapıştırlardan vazgeçsek daha güzel şeyler paylaşılabilir

"Burada bizimle beraber deve eti yiyen herkes abdest tazelesin."

"Bunlar benim oğullarım, benim kızımın oğulları! Ey Allah'ım ben onları seviyorum, senin de onları ve onları sevenleri sevmeni diliyorum."

KIZINI ZORLA EVLENDİREMEZSİN

Göçebe Arap kendinden emin cevaplar:

"Dikkat et! Sana gelir ve ona bir şey vermeyecek olursan, senin için bir yalan günahı yazılır."

"Allah'ım Devsoğullarına hidayet ver. Doğruyu görmelerini sağla."

İslam takviminin başlangıcı olan Hicret yaşanmaktadır. Mekke civarındaki bir dağın yamacında mağara-kovuk arası bir yere sığınan Hz. Muhammed ve Hz. Ebubekir 'in bir, bir buçuk metre yakınlarında, mağaranın hemen ağzında tepeden tırnağa silahlı iki yüz düşman dağın yamacını didik didik etmektedir. Biraz başlarını uzatıp da Hz. Muhammed 'i ve arkadaşını görmekten onları alıkoyan, mağaranın kapısındaki örümcek ağı ve güvercin yuvasıdır. Yaşamlarının bıçağın sırtında olduğu bu en tehlikeli dakikalarda, güven ve huzur içindeki Hz. Muhammed yoldaşının da heyecanını yatıştırır:

"Çok şaka yapar ve boş şeylerle uğraşır." derler.

Ebu Mahzure isimli bir çocuk müezzinin taklidini yaparak ezanla alay etmektedir. Hz. Muhammed onu yanına çağırır ve ezanla alay edildiğini fark etmemiş gibi ciddi ve yumuşak bir tavırla:

KIZ? ERKEK AYRILINCA

Baba, dede ve tüm çocuklara şefkatiyle

Ebu Süfyan'ın oğlu Muaviye yeni Müslüman olmuştur. Namazda konuşulmayacağını bilmemektedir ve bir gün Hz. Muhammed'in arkasında cemaatle namaz kılarlarken konuşur. Hapşıran birine:

Hayat kurtaran bu zeki cevap karşısında Hz. Muhammed kılıcını geri çeker ve:

Kalabalık bir arkadaş grubuyla Mescid'te oturmaktadır. Az önce hep beraber deve eti yemişlerdir. İçerdekilerden biri elinde olmaksızın gaz çıkarır. Ortalığı pis bir koku kaplar. Herkes endişe ve utançla birbirine bakmaktadır. Biraz sonra ezan okunacak ve abdest tazelemek için dışarı çıkan kişinin "o" olduğu anlaşılacaktır. Durumun nezaketini değerlendiren Hz. Muhammed emir verir.

Hz. Muhammed babayı çağırır:

"Küçük adam orada mı? Küçük adam orada mı?" diye sorar.

Hz. Muhammed yorulmasına rağmen sesini çıkarmaz. Ayak değiştirerek dikilmeye devam eder...

Bir yolculuk sırasında öğle molası vermişlerdir. Uzanıp, dinlenmek için arkadaşlarının kamp kurduğu yerden hayli uzakta bir ağacın gölgesini seçmiştir. Yattıktan bir süre sonra Gavres isminde, inançsız ve kendine diş bileyen bir kabile reisi tarafından fark edilir. Gavres'in kalbi sevinç ve heyecanla dolar. Bu gafil anından yararlanıp Hz. Muhammed'i öldürecek ve bütün Araplar arasında bitmez bir üne kavuşacaktır. Heyecanlı ama sessiz, parmaklarının ucuna basarak yanına kadar sokulur. Usulca uzanarak ağacın dalına asılı olan Hz. Muhammed'in kendi kılıcını alır ve olayın farkında olmayan, gözleri kapalı Hz. Muhammed'in boğazına dayar. Soğuk çeliğin temasıyla gözlerini açan Hz. Muhammed başucunda gururla sırıtan Gavres'i görür. Gavres ise artık zaferinden emin, bu anın zevkini çıkartmak ister. Şımarık bir tavırla sorar:

EN ÇOK AYŞE'Yİ

HANIM DA GELEBİLİR Mİ?

AĞZININ DEĞDİĞİ YERDEN

"Ey zenci!" diye bağırdı.

HEPSİ BİZİM OLDU

"Yazık sana, ben de adil değilsem, kim olabilir ki?" der. Sonra arkadaşlarından yana döner:

Arkadaşlarıyla oturmaktadır. Bir deve son hızla koşarak yanına gelir ve durur. Sığınmak ister gibi bir hali vardır. Az sonra da deveyi kovalayan sahipleri çıka gelir.

Bir yolculuk sırasında Hz. Ayşe 'yi taşımakta olan deve aniden parlayıp hızlı koşmaya başlar. Durumu gören Hz. Muhammed

O?nda , her zaman sarsılmaz ve sağlam bir irade vardı. Bu iradenin ters yüz edilmesi mümkün değildi. Çünkü O?ndaki iradeyi Cenab-ı Hakk, gizli meşietiyle biledikçe bilemişti.

"Ey Allah'ın Elçisi! Siz nasıl olsa devenin bedelin ödersiniz diye düşünüp, hepimize bir ziyafet çekelim istedim." der.

Ve bazı yeni Müslümanlar bu sayı çokluğuna güvenerek, böyle bir ordunun yenilmesinin imkansız olduğunu söylemeye başlarlar. Ne var ki henüz girdikleri Huneyn vadisinde kendilerinden bir kaç kat zayıf olan düşmanın ani bir baskını karşısında orduda panik baş gösterir. Kitle psikolojisiyle herkes birbirinden görerek geriye çekilmekte ve durum neredeyse bir bozgun halini almaktadır.

"Ey Gavres! Şimdi benim elimden seni kim kurtaracak?"

"Ey Allah?ın Elçisi! En çok kimi seviyorsunuz?"

Hayatının son yıllarında dünyaya gelen oğlu İbrahim'i, bulunduğu süt annenin evinde sık sık ziyaret eder... Burası, Medine'nin kenar mahallelerindedir ve süt annenin kocası da bir demirci ustasıdır. Evin içi de çoğu kez demirci ocağından gelen dumanla doludur. Her ziyarette İbrahim'i kucağına alır ve uzun uzun koklayarak öper. Bu sırada bütün Arap yarımadasını hakimiyeti altında bulunduran bir devletin de başkanıdır.

"Ey Allah'ın Elçisi, bu bizim devemizdir, üç gündür onu arıyorduk, nihayet yanınızda bulduk." derler.

Oysa ki Hz. Muhammed başından beri her şeyin farkındadır, cevap verir:

Kızı Hz. Fatma 'dan iki torun lütfedilmiştir: Hasan ve Hüseyin ... Torunlarına olan ilgisini her ortamda ve rahatça sergileyen Hz. Muhammed , kendisinden deve almasını istediklerinde, o an için bu dileği yerine getirebilecek parası bulunmadığından dört ayak olur ve şakayla karıştırarak:

Arkadaşlarından biri evlenmektedir. Fakat adet olan düğün yemeğinde ikram edebileceği hiçbir şeyi yoktur. Durumu haber alan Hz. Muhammed evindeki unun tamamını ona hediye eder. Kendi evinde hiç yiyecek kalmaz.

"Mübarek olsun..." der.

Soyunun kıyamete kadar kendisinden devam edeceği ve yedi çocuğu içerisinde kendi vefatından sonraya kalan tek evladı olan Hz. Fatma , Hz. Muhammed ?in kalbinde çok özel bir yere sahiptir. Yanına her geldiğinde mutlaka ayağa kalkarak karşılar,

"Ama deveniz sizden çok şikayetçi."

Yani Müslüman değildir. Yani ayağa kalkmanız gereksizdir.

BANA DOĞRU KOŞUN

Kalabalık bir grup içindedirler. Bir arkadaşı uzun bir zamandır merak ettiği bir soru sorar.

Çocuk hüzünlü, cevap verir...

"Ey deve, haydi git. Allah rızası için serbestsin ve artık sana kimse dokunamaz." der.

?Niçin ikisini bir tutmadın?

"Müjde ey Bilal!.. Bunlar az önce Fedek hükümdarından hediye geldi. Hemen satıp borçlarımızı ödeyelim." dedi.

Arkadaşlarından biri, kızını istemediği biriyle zorla evlendirmek üzeredir. Gönülsüz gelin, çareyi Hz. Muhammed 'e sığınmakta bulur:

?Biz, savaş kızıştığında, gözler öfkeden kıpkırmızı kesildiğinde O?nun arkasına sığınırdık.?

"Evet, ey Allah'ın Elçisi! İki altın kaldı!" dedim.

Mekke fethedildikten sonra başkaldıran Hevazin'i itaat ettirmek için İslam ordusu Huneyn üzerine yürümüştür. Yeni fethedilen Mekke'de yeni Müslüman olmuş iki bin askerin de eklenmesiyle sayısı on iki bin kişiyi bulan ordu, o günün Arabistan'ı şartlarında olağanüstü bir büyüklüğe sahiptir.

Hz. Ayşe anlatır: Bir gün bir koyun kesmiş ve bir bud dışında bütün eti dağıtmıştık. Allah'ın Elçisi:

Ben çıkıp eve gittim. Fakat o gece üzüntümden gözümü kırpmam mümkün olmadı. Sabah namazı vakti, Allah'ın Elçisi?nin beni çağırdığını söylediler. Hemen kalkıp gittim. Yüzü gülüyordu. Bana kapıda duran üzeri mal yüklü dört deveyi göstererek:

"Ey Allah'ın Elçisi! Babam beni istemediğim halde zorla amca oğlumla evlendiriyor."

Hz. Ayşe aldığı cevaptan o kadar hoşnut olur ki, ilerleyen yıllarda sık sık sorusunu yineler.

Yaşlılığında Hz. Muhammed 'li yıllarının değerlendirmesini yaparken, Malik oğlu Enes şöyle diyecektir:

"Ne var?" dedim.

DEVE ETİ YİYENLER

"Evet, ey Allah'ın Elçisi aynen öyle oldu."

Fakir sevinerek çıkar, gider. Fakat yanındaki arkadaşları kendisini bu kadar zorlamasına üzülmüşlerdir. Bir tanesi, ayağa kalkar:

Arkadaşları abdest için sıraya girerler. Suçlu deşifre olmaktan korunmuştur.

"Haydi binin; bundan iyi deve mi olur?" der.

?Ey Allah'ın Elçisi! Devsoğulları kabilesinin azgınlığına, verdikleri zararlara gücümüz yetmiyor. Bari beddua etsen de yola gelseler."

?Fatma benim parçamdır, ona eziyet veren bana eziyet vermiş olur.? der.

"Koyunu ne yaptınız?" diye sordu. Ben, bir bud dışında hepsini dağıttığımızı söyledim.

"Allah'ım! Taif halkını İslam'ın zenginliği ile nimetlendir ve Medine'ye dostluk ruhu ile gönder."

"Eyvah, eşim!.." diye bağırır.

ÇOCUĞU KANDIRMA

"Beni o iki altından da kurtar. Sen onları da ihtiyaç sahiplerine vermedikçe ben eve gitmem." dedi.

"Biliyorum, az kaldı." cevabını verince;

"Hanım da gelebilir mi?" diye sorar. İranlı istemez. Hz. Muhammed de davete katılmaz. İranlı kısa bir süre sonra gelerek davetini tekrarlar. Hz. Muhammed yine sorar:

KATİLİNE KARŞI

O?NUN ARKASINA SIĞINIRDIK

Pek çok sahih hadis kaynağından bize nakledilen meşhur bir hadisedir. Peygamberimiz bir sefer esnasında kabilesinden uzak bir yerde dinlenmektedir. Gavres isminde cesur bir kabile reisi, kimseye gözükmeden, Peygamber Efendimizin yanına kadar ulaşmayı başarır. Elindeki kılıcı Peygamberimizin başının üstünde kaldırıp

Şecaat: Dini ve dünyevi hukukunu korumak için canını dahi verecek derecede gösterilen bir yiğitlik olarak tarif edilir.

İranlı arkadaşı Selman anlatmaktadır:

BENİM ÇİÇEKLERİM

"Ey Allah'ın Elçisi! Dilediğin kadar ver! Arş'ın sahibi olan Allah beni fakir eder diye de korkma!"

Derhal emrini yerine getirdim. Başta o putperest olmak üzere hiç kimseye hiçbir borcumuz kalmadıktan sonra, gelip durumu kendisine de haber verdim. Bana:

Hz. Peygamber , tavır ve davranışlarıyla hanımlarına örnek olmuştur. Bundan ötürü aile reisi, eşinden hangi tutumu sergilemesini bekliyorsa kendisi de o tutum içinde olmalıdır. Kişi nasıl muamele ederse, aynıyla mukabele görür.

DÜŞE KALKA YÜRÜYÜŞLERİNE

?Seni benim elimden kim kurtaracak? diye bağırır. O anda uykudan uyanan Peygamberimiz hiçbir tereddüt, endişe ve korku hissetmeden,?Allah!..? diye cevap verir. Sonra da şöyle dua eder:

Badi badi koşarak gelen torununu kucaklarken bir yandan da dua etmektedir.

YAHUDİ İDİ, İNSANDI

?Şu iki çocuğun düşe kalka yürüyüşlerine baktım ve hutbemi kesip onları yukarıya almaktan kendimi alıkoyamadım.?

"Ey Allah?ım! Ben onu seviyorum, senin de onu ve onu sevenleri sevmeni diliyorum."

"Allah'ın Rasulü, bereket getiren rüzgarlardan daha cömerttir." (Müslim, Fezail, 12, 2308)

Bir çok kez sarhoş yakalanmış bir Müslüman yine aynı durumda Hz. Muhammed'in önüne getirilir. O sırada yanında bulunanlardan biri dayanamaz, sarhoşa dönerek:

ONLARA MERHAMET EDİYORUM

SANA KİMSE DOKUNAMAZ

"Şimdi ödeştik." der.

KONUŞAMAYAN HAYVAN

?Hoş geldin kızım.? diyerek öper, elinden tutarak yanına oturtur. Fatma da babasına karşı aynı şekilde davranır. Kızına duyduğu sevgiyi ifade ederken:

Hz. Muhammed bu cevap karşısında sadece tebessüm eder. Sonra emir verir. Arabın develerine mal yüklerler.

"Kördüğüm gibi."

SARHOŞA LANET

"Ey Allah'ın Elçisi! Bunu yapsa yapsa Nuayman yapar." derler. Nuayman bulunur ve suçunu itiraf eder. Kendisine "Niçin?" diye sorulduğunda ise, Hz. Muhammed 'e dönerek utangaç bir tebessümle:

Kuzeni Abbas oğlu Abdullah anlatmaktadır. Birgün Allah'ın Elçisiyle bir yere gidiyorduk. Birisi, kesmek üzere bir koyunu bağlamış, koyunun gözü önünde bıçağı biliyordu. Hz. Muhammed , o kişiye seslendi:

O sırada mescidde oturuyordu. Bütün Medine'yi araştırmama rağmen ertesi gün akşama kadar o iki altını da verebileceğim gerçek ihtiyaç sahiplerini bulamadım. En sonunda Medine'ye henüz gelmiş iki yoksul yolcu için alışveriş yaparak onları da elimden çıkardım. Ve mescide gelip durumu Allah'ın Elçisine bildirdim. O da Allah'a hamd ederek, iki günlük bekleyişten sonra, nihayet kalkıp evine gitti.

Cesur olması

Arkadaşları aralarından birini O'na şikayet ederler. Bu Huzafe oğlu Abdullah'tır.

Bunun üzerine Hz. Muhammed cebinden yüz gümüş ödeyerek deveyi onlardan satın alır ve deveye dönerek:

Amr oğlu Nuayman en şakacı arkadaşlarındandır. Ne var ki şakaları herkesin kaldırabileceği cinsten de değildir. Bir gün mescide namaz kılmaya giren bir göçebe Arabın devesini keser... Mescidden çıkınca devesini yerde kesilmiş olarak gören Arap ağlayıp, bağırmaya başlar. Gürültüye toplanan insanlar Hz. Muhammed 'e:

Bu uyarıyı peygambere karşı önemli bir saygısızlık olarak kabul eden Hz. Ebubekir , kendine hakim olamaz ve kızının yüzüne bir tokat atar. Hz. Muhammed 'in kaşları çatılır. Bir yandan Hz. Ayşe 'nin burnundan akan kanları silerken, diğer yandan da sert bir tonla Hz. Ebubekir 'e seslenir:

HERKES KENDİNE YAKIŞANI

"Bak", der "Bir daha aynı şeyleri söyleyecek olurlarsa, sen de şu cevabı ver:?Benim kocam Hz. Muhammed , babam Hz. Harun amcam da Hz. Musa 'dır. Bu durumda ben hepinizden daha üstünüm!?

Gülyüzünü göre göre ölelim ya Resulullah...

Yeryüzünde hakkı temsil ediyor olmasına rağmen, ordusunun dağılmaya başlaması karşısında hayatının en kızgın anlarından birini yaşayan Hz. Muhammed beyaz atının üzerinde dikilerek, meydan okurcasına:

"Benim çiçeklerim." diyerek sevdiği Hz. Hasan ve Hüseyin ... Onları kucağına oturtarak dua eder:

Netice olarak, inananlar aile yaşayışında da Hz. Peygamber'i örnek alıp, önder edinerek saadete ulaşırlar. Çünkü Allah, Kur'an'ı Kerim'de şöyle buyurur:

"Haydi git, serbestsin." der.

"Devsoğulları mahvoldu!"

"O yanınızda büyümüş, yıllarca sırtında yük taşımış, size bir sürü de yavru vermiş ve en sonunda onu kesip etini yemeye kalkışmışsınız."

"Haydi bir ezan da burada oku." der.

Kuzeni Cafer ve amcası Abbas?ın hemen hemen aynı yaşlarda olan çocuklarını karşısına alarak:

"Ey Muhammed, şimdi seni benim elimden kim kurtarır?"

İKİ ALTINDAN KURTULMAK

Necdet: Korku ve dehşet veren bir hadise anında ve olağanüstü haller karşısında sabır ve sebat göstererek soğukkanlılığını koruyup, endişeye kapılmadan sakin bir şekilde hareket etmektir.

EYVAH EŞİM

CENNETİ HAK ETMİŞTİR

"Çocuğa ne vereceksin?"

"Ey Allah'ın Elçisi! Bu bir Yahudidir."

Yüzünde bir tebessüm yayılır. Sözünü herkese duyurur:

"Anlatımında adaletli ol." diyerek uyarır.

HOŞ GELDİN KIZIM

"Ben de sizi seviyorum!.."

KÖLE VE CARİYE

"Ayşe 'yi."

"Namaz kılarken, dünya ile ilgili konuşulmaz. Namaz, tesbih, tekbir ve Kur'an okumaktan oluşmuştur." der.

SENi BENİM ELİMDEN KİM KURTARACAK

Oyun uzun sürer, Hz. Muhammed arada bir:

"Ey Allah'ın Elçisi! Bu ne güzel bir hırka! Bana hediye eder misin?" der. Hz. Muhammed hiç sesini çıkarmadan ve tavırlarıyla da herhangi bir hoşnutsuzluk ifade etmeden, hırkayı sırtından sıyırır ve ona uzatır.

Hz. Ayşe ile aralarında küçük bir tartışma yaşanır. Sonunda konuyu bir hakeme götürmeyi kararlaştırırlar. Hz Muhammed hakem olarak Hz. Ayşe 'nin babası Hz. Ebubekir 'i önerir. Hz. Ayşe de kabul eder. Hz. Muhammed konuyu Hz Ebubekir 'e anlatmaya başlarken eşi Hz. Ayşe sözünü keser ve,

"Hayır."

?Bana doğru koşun. Sizden kim önce yanıma varırsa, ona şunu şunu vereceğim.? der.

"Hz. Muhammed beni çarşıdan bir şey almaya gönderirdi. Ben sokakta oynayan çocukları görünce onlarla oyuna dalardım ve ne alacağımı unuturdum. Sonra sus pus O'nun huzuruna gelirdim. O beni böyle mahcup ve ürkek görünce?Ne yapsın Enes, O'nun elinde birşey yok ki, ona yapacağı işi Allah unutturuyor.? der ve gönlümü alırdı.?

"Fakat aynı zamanda bir insandır."

Eşi Hz. Safiyye 'yi bazı insanlar "Yahudi kızı" diyerek küçük görmek ister, kızdırırlar. O da gidip üzüntüsünü Hz. Muhammed 'e açar. Allah'ın Elçisi, Hz. Safiyye 'ye,

"Anneyle yavrularının önünde duracak ve ordunun tamamı geçinceye kadar onlara nöbetçilik edip, ezilmekten koruyacaksın."

Hz. Resul-ü Ekrem Muhammed Mustafa , gayr-i Müslimlerin dahi itirafıyla dünya tarihinde yaşamış "en büyük insan" olduğu gibi, "en çok sevilen insan" olmak sıfatına da sahiptir. Evet, o insanların en sevgilisi, en yücesi, en azizidir. Onun kadar, geniş kitlelerin gayet samimi ve candan sevgisine mazhar olmuş ne bir insan, ne de bir peygamber yaşamıştır şu dünya üzerinde.

Küçük kızlar "Evet" diye çığrışırlar. O da mutluluktan bütün yüzüne yayılan bir tebessümle konuşur:

Başka bir gün sırtında Hasan 'la Hüseyin ata binme oyunu oynarlarken Hz. Ömer ile karşılaşırlar... Peygamber aşığı Hz. Ömer çocuklara:

Dişiyle yavruları rahatsız edilmemiş fakat on bin kişilik Fetih ordusu istikametini değiştirmiştir.

Özgün ol klasik eleşiriler değil bunlar:)

NE GÜZEL SÜVARİLER

Duydukları kendisini hoşnutsuz etmiştir. Sonra başka bir arkadaşı da ayağa kalkıp, konuşur:

"O anne bu hareketiyle cenneti hak etmiştir."

ŞİMDİ ÖDEŞTİK

Bu on yıllık uzun süre Enes'in yaramazlıklarıyla doludur. Kendi anlatımıyla:

"Korkma! Deneseydin bile beni öldürmeyi başaramazdın." der.

"Gerçek şu ki, Allah'ı ve ahiret gününü ve O'nu her daim zikreden kimseler için Allah'ın elçisi güzel bir örnek teşkil eder." (Ahzab, 33/21)

"Allah sana lanet etsin." der.

Mescit'te sabah namazını kıldırmaktadır. Genellikle yaptığı uygulama, farz olan iki rekatta, namazın ruhuna uygun bir biçimde, ağır ağır 100 ayet okuyarak uzun bir namaz kıldırmak iken, o sabah çok kısa sürede namazı tamamlar ve selam verir. Arkadaşları sorar:

"Ey Allah'ın Elçisi! Ben yetimim..." Hz. Muhammed için bu kadarı yeterlidir... Çocuğu elinden tutar, evine götürür. Orada yetim yıkanır, yeni elbiseler giydirilir, yedirilir, cebine para konur, sevindirilir... Sonra Hz. Muhammed onun yüzünü avuçları içine alarak,

"Ey Ayşe; demek ki bir bud dışında hepsi bizim oldu." dedi.

BÜTÜN KAİNATIN SEVGİLİSİDİR!

"Ey Ebubekir! Seni hakem kılmaktan maksadımız bu değildi."

"Ey Allah?ın Elçisi! Kördüğüm ne alemde?"

AĞLAYAN BİR ÇOCUĞUN SESİ

Namazın bozulacağından ötürü telaşlanan Müslümanlar, el işaretleri ve bakışlarıyla uyarıp, susturmak isterler. Bu durum Muaviye'yi daha da heyecanlandırır. Ve konuşmaya devam eder.

"Enesçiğim; gönderdiğim yere gittin mi?" demektedir.

NAMAZDA ACEMİ

Hz. Muhammed üzerinde durmaz ve şöyle der:

BİR EZAN DA BURADA OKU

Hz. Muhammed , insanların en cömerdi ve en iyilik severi idi. Ramazan'da Cebrail ile beraber bulunduğu zamanlarda her şeyini verirdi. Cebrail , her Ramazan gecesi Onun yanına gelir, ona Kur'an öğretirdi. Cebrail şöyle derdi:

Bir gün yanına fakir bir göçebe Arap gelir. Kendisine bir şeyler vermesini ister. Fakat o gün Hz. Muhammed 'in mal ve para cinsinden hiçbir şeyi yoktur.

Bir gün yolda giderken açlıktan karnı sırtına yapışmış bir deve görür. Yüzü bulutlanır ve devenin sahibine döner:

O sıcak dakikalarda bütün ordunun aksine dalga dalga üzerlerine gelen düşmana karşı saldırmaya çalışan bir tek kişi vardır; Hz. Muhammed .

KÜÇÜK ADAM ORADA MI?

Bir gün hanım Müslümanlardan biri kendi eliyle ördüğü bir hırkayı getirip O'na hediye eder. Sırtında yeni hırkasıyla arkadaşlarının arasında mescidde oturmaktadır. Arkadaşlarından biri hırkayı çok beğenir ve Hz. Muhammed 'in herkesçe bilinen cömertliğinden de cesaret alarak,

Görünüşte haklıdır da, çünkü elindeki kılıcı iki santim itmesi Hz. Muhammed için dünya hayatının sonu anlamına gelecektir. Fakat O'nda hiçbir heyecan ve korku eseri görülmez. Gavres'in sorusuna;

"Onlar da ne güzel süvariler."

Bilal-i Habeşi anlatır:

"Kızını, istemediği halde bir başkasıyla evlendirme hakkına sahip değilsin."

Mescid'in minberine çıkmış kendini pür dikkat dinleyen binlerce mümine seslenmektedir. Kapıda kırmızı gömlekleri içinde düşe kalka yürümeye çalışan iki bebe görünür. Başlar o yana dönmüştür. Fakat kimse Allah Elçisinin hutbesini yarıda kesmeye cesaret ederek çocukları almaya davranamamaktadır.

Ordunun en önünde ilerlerken yolları üzerinde yeni doğum yapmış dişi bir köpekle yavrularını görür. Arkadaşlarından Suraka oğlu Cuayl'i çağırarak emir verir.

Hz. Ayşe , olayı,

O, insanların en cesuru, en yüreklisi, en kahramanı ve en yiğidi idi. Gençliğinden itibaren hayatının bütün devrelerinde şecaat manasındaki cesaret, Peygamberimiz 'de çok açık bir şekilde görülüyordu.

Allah'ın Elçisinin hesaplarını ben takip ediyordum. Bir fakir kendisinden yardım istediğinde bana emreder, eğer elimizde para yoksa birinden borçlanarak o fakirin ihtiyacını görürdük. Bu durumu bilen ve Hz. Muhammed 'e de sempatisi olduğu zannedilen zengin bir putperest bir gün bana:

"Küçük yaşta yanına girdim ve tam on sene hizmetinde bulundum. Bana bir defa olsun sövmedi, beni bir defa olsun dövmedi. Yaptığım bir hatadan dolayı "Niçin bunu yaptın?" veya ihmal ettiğim, yapmadığım bir işten dolayı "Niçin bunu yapmadın?"diye kızmadı, azarlamadı. Yüzüme karşı yüzünü somurtmadı."

Sonra emir verir, katil adayı serbest bırakılır.

"Ne var, ne bakıyorsunuz, hiçbir şey anlamadım."

Sadık arkadaşı Ebu Hüreyre ile bir gün Hz. Fatma 'nın evine giderler. Torunlarını görmek, sevmek istemiştir. Kapıdan girer girmez, Hasan 'ı arayarak:

Bir bayram sabahı camiden evine dönmektedir. Sokakta bayramlıklarını giyinmiş, oynayan çocuklar görür. Fakat bir tanesinin durumu dikkatini çeker. Kenarda oturmuş, kirli ve eski elbiseler içinde diğerlerini seyretmektedir. Hz. Muhammed yanına yaklaşır...

SAFİYYE'Yİ TESELLİ

Bu tehdit çok ağırıma gitmişti. Hemen Allah'ın Elçisi'nin yanına varıp durumu anlattım. O da üzüldü. Fakat Allah'a tevekkül etti ve derhal bir çare aramaya koyuldu.

Ne yazık ki Gavres'in "Allah", deme şansı yoktur. Çünkü o inançsızdır. Fakat son derece zeki bir insan olduğunu verdiği cevapla da kanıtlar:

Arkadaşları rica eder.

Oysa Hz. Muhammed'in ağzından çıkan dua herkesi şaşırtacaktır.

On yaşından yirmi yaşına, Hz. Muhammed 'in vefatına kadar hizmetine bakan, günlük işlerini gören zeki ve yaramaz bir Medinelidir... Malik oğlu Enes...

"Ey Ali, kızımı sana cariye olarak veriyorum, ama unutma sen de onun kölesisin."

Arkadaşları arasında ganimet taksimi yapmaktadır. Yeni Müslümanlardan biri itiraz edecek olur.

NE GÜZEL BİR HIRKA

O İKİ KİŞİ

"İlk günkü gibi!"

"Beni nasıl seviyorsun."

BEN DE SİZİ SEVİYORUM

"Ne oldu sana böyle?.."

"Doymadın mı?" diye sorar.

Cevapta hiçbir çekingenlik ve kompleks yoktur.

"Niçin?"

"Oğlum, sen niçin arkadaşlarına katılmıyorsun?" der.

O, kainatın fahrı, Ademoğlunun şerefi ve iftihar kaynağıdır. İki cihanın sultanıdır. Nasıl öyle olmasın ki, onu Yüce Allah sevmiş ve "Habibim" hitabına mazhar kılmıştır. Onu seven Allahu Teala, onun sevgisini, -bir hadiste işaret edildiği üzere- önce sema ehli olan melaike arasına, ardından da yeryüzüne indirmiş ve o yeryüzü halkının da en sevgilisi olmuştur. Dağlar taşlar bile onu sevmiş, "Uhud öyle bir dağdır ki, biz onu severiz o da bizi sever" hadisine mazhar olmuşlardır. Bununla birlikte bu sevgi tek taraflı olmamış, o da ashabını, müminleri ve ümmetini ziyadesiyle sevmiş ve bunu her haliyle ortaya koymuştur.

BEN DE ADİL OLMAZSAM

SÜTÜN HEPSİ MİSAFİRİN

Öğleye yakın bir vakitti. Mescid'te oturuyorduk. Hasan 'la Hüseyin 'in kayboldukları haberi geldi. Kendisiyle beraber herkes Medine ve etrafına dağılarak, çocukları aramaya başladık. Nihayet ben bir dağın eteğinde onları buldum. Birbirlerine korku içerisinde sarılmışlar, kıpırdamadan az ötelerinde duran bir yılana bakıyorlardı. Yılan ise başını onlara doğru uzatarak, dilini çıkarmış, tıslıyordu... Allah'ın Elçisine seslendim, hemen geldi. Durumu görünce yılanın üzerine seğirtti ve yılan kaçtı. O da torunlarının yanına döndü. Şimdi elini yüzlerine sürerek korkularını gidermeye çalışıyor, bir yandan da:

Beş-on sene öncesine kadar küçücük kız çocuklarını kendi elleriyle öldüren insanlardan oluşmuş bir toplum da onları izlemektedir. Kız çocuğunun gerçekte ne değerli bir nimet olduğunu anlayarak?

Anne "hurma vermek istediğini" söyleyince de uyarır:

Şaşıran sahipleri sorar:

"Ne güzel bineğiniz var." der. Hz. Muhammed cevap verir:

Hz. Ayşe ile yeni evlidirler. Beraber koşu yarışı yaparlar. Hz. Ayşe kazanır. Aradan bir kaç yıl geçer. Hz. Ayşe kilo almış ve biraz şişmanlamıştır. Tekrar yarışırlar. Bu kez Hz. Muhammed kazanır. Gülümseyerek,

"Eğer borç para ihtiyacınız olursa, sağa sola gitme hepsini ben karşılayayım." dedi. Biz de onun sözüne ve iyi niyetine güvenerek öyle yapmaya başladık. Borcumuz bir hayli kabarmıştı. Ve zengin putperest gerçek niyetini ortaya koydu. Çarşıda rastladığı bir sırada bana:

Savaşı İslam ordusu kazanır.

"Evet, ey Allah'ın Elçisi evet"...

Hz. Ayşe ile beraber yemek yerken özellikle dikkat eder. Bardağın Ayşe 'nin içtiği yerinden su içer... Et yiyorlarsa Ayşe 'nin ısırdığı eti elinden alır, onun ağzının değdiği yerden ısırır. Kendi elleriyle Ayşe 'yi yedirir.

peygamberimizin hayatı bize örnek. yemek yemekten çatlayacak hale gelen bizlerin on defa düşünmesi gerek.

?Onu defalarca mı öldürmek istiyorsun?

Bu hasletlerden her ikisi de Peygamberimiz 'de tam ve mükemmel manada bulunuyordu.

MEDİNE'DE GECE BASKINI

Bir Adam Hz. Muhammed ?in yanında oturuyordu. Bir ara adamın oğlu geldi. Adam çocuğu dizine oturtarak öpüp sevmeye başladı. Biraz sonra kızı da geldi. Adam ise onu yanına oturtmadı ve hiç ilgilenmedi. Allah?ın Elçisi ?in yüzü değişmişti, sert bir ses tonuyla sordu:

"Allah sana merhamet etsin." der.

Medine'li Yahudilerden Lebid isminde biri O'na büyü yapar. Etkilenmiştir. Sonra Allah tarafından büyüden kurtarılır. Ve kendisine bu kötülüğü yapanın ismini de öğrenir. Fakat hiç kimse Yahudiyi rahatsız etmez. Hiç bir şey söylemez, hiçbir şey yapmaz. Yahudi Lebid sessizce bağışlanır.

Duası aynen kabul edilir.

Ebu Mahzure gördüğü iltifat ve bağışlama karşısında hala şaşkındır. Mekke'de müezzinlik yapmak için izin ister ve alır. Yıllar boyunca Mekke'nin müezzinliğini o yapacaktır.

ANAM BABAMSINIZ

- Ağlayan bir çocuğun sesini duydum. Ana-babasının üzüleceğinden endişelendim.

Altmış üç yıllık hayatının en büyük zaferine yol almaktadır. On bin kişilik bir ordunun başında baba ocağı, ana vatanı Mekke'nin kapısına dayanmak üzeredir. Artık bütün Arabistan hakimiyetini tanımıştır.

Tüm Müslümanların , Hz. Muhammed aleyhi's-salatü ve's-selamı yüzyıllar boyu azalıp eksilmeyen bir aşk ve muhabbetle sevmesinin iki büyük sebebi vardır. Birincisi o yüce insanın, bütün güzel ahlaklarla donanmış, hayranlık verici üstün yaratılışıdır. İnsanlar arasında O, taşlar arasındaki yakut gibidir. İkincisi ise, iki cihan saadetine kavuşturan İslam'ın hidayet yoluna insenların girmesine vesile olmasıdır.

Uzaktan gelen bir misafir Hz. Muhammed 'in evinde gecelemektedir. Akşam yemeği olarak da sadece biraz keçi sütü vardır. Misafir hepsini içer. Kendilerine hiçbir şey kalmadığı için Hz. Muhammed ailesi geceyi aç geçirirler. Şikayet etmezler.

Hizmetçisi Enes anlatıyor:

"Kardeşim, o iki kişi hakkındaki zannın nedir ki üçüncüleri Allah'tır."

Muaviye bu olayı yıllar sonra "O'ndan daha güzel öğreten birini görmedim. Beni ne azarladı, ne de kınadı." diyerek anlatır.

İBRAHİM'İ ZİYARET

"İşte ben de bununla emrolundum."

Uzayan kuşatmanın sıkıntılarından kurtulmak için arkadaşları Taif şehrine beddua etmesini isterler. O Taif ki yıllar önce de dinini yaymak için yardımlarını istemeye gittiğinde kendisini taş ve tükürük yağmuruyla karşılamıştır. Ellerini kaldırır ve dua eder:

"Bu paylaştırma adalete uymuyor."

?Beni kurtaracak kimse yok!..? der. Aman diler. Efendimiz daha birkaç saniye önce canına kasteden düşmanını affeder, gitmesine izin verir.

MAKSADIMIZ BU DEĞİLDİ

BUNDA YALAN YOK

?Allah?ım! dilediğin bir şeyle beni ondan kurtar.? O anda Gavres, ansızın gaibden gelen ve sırtına çarpan bir darbe ile yere yuvarlanır. Bu defa elindeki çok güvendiği kılıncı Hazreti Muhammed ?in eline geçmiştir. Şimdi sıra O?ndadır ve sorar:

- Ey Allah'ın Elçisi! Bugün neden namazı hızlı kıldırdın?

?Ayşe, gel sen de seyret." der.

Utanç içinde kalan Ebu Mahzure bu kez bütün yeteneğini zorlar, özenerek bir ezan okur.

Hz. Muhammed , kaşları çatık, yüzü gergin, lanet okuyana seslenir:

Karşısına onu öldürmek isteyen birini getirirler. Adam başına ne geleceğini bilmediğinden korkusundan titremektedir. Tebessüm eder, katilini yatıştırmaya çalışır:

KOYUNUN GÖZÜ ÖNÜNDE

Ve o anda "Allah" nidasının dehşeti karşısında, Gavres tepe üstü, yere yuvarlanır, elindeki kılıç fırlar gider. Sonra onun kendini toplamasına fırsat vermeden hızla kalkan Hz. Muhammed , kılıcını alır ve hala sırtüstü yatmakta olan Gavres'in boğazına dayar. Az önceki durum şimdi tam tersine dönmüştür. Mütebessim ve sakin bir şekilde sorar:

"Allah!.." diye haykırarak cevap verir.

Onlar da, O?na doğru koşarak göğsüne ve sırtına kapanırlar. Hz. Muhammed ? de hepsini öperek kucaklar? Hayatı boyunca birçok defa?

Aç bir anne kucağında iki küçük kızıyla beraber Hz. Ayşe 'den yiyecek bir şeyler ister. Peygamber ve devlet başkan Hz. Muhammed 'in evinde ise üç tane hurmadan başka bir yiyecek yoktur. Kızlarına birer hurma yediren anne, üçüncüyü de kendi yemek üzereyken aç çocuklar ellerini uzatarak onu da isterler. Ve anne verir. Hz. Ayşe akşam olduğunda hala olayın etkisi altındadır. Nihayet eve gelen Hz. Muhammed 'e de anlatır. Hz. Muhammed yutkunarak konuşur:

Müslümanlar bu kez de elleriyle bacaklarına vurarak Muaviye'yi sustururlar. En sonunda namaz biter. Fakat Muaviye heyecan ve suçluluk duygusundan ter içinde kalmıştır. Hz. Muhammed yanına sokulur.

Bu günlerden birinde Enes'in haylazlık katsayısı bir hayli yükselir ve gönderildiği iş için kendi içinden "Allah'a and olsun ki gitmeyeceğim." der. Sonra pişman olur, yola koyulur ve sokakta oynayan çocuklarla karşılaşınca da unutur. Oyuna dalar. Bir süre sonra bir el onu ensesinden yakalamıştır.

Hizmetçisi Enes, O'nu "Aile efradına O'ndan daha şefkatli davranan bir insan görmedim." sözleriyle anlatır...

BEN BABAN AYŞE DE ANNEN

BUNUNLA EMROLUNDUM

Eş olarak Peygamberimiz

Sevinç içinde ok gibi fırlayan çocuk, diğerlerinin arasına karışmıştır. Bu hızlı değişimi merak eden arkadaşları sorar:

"Ben de yanağımı Allah'ın Elçisinin omuzu üzerine koyarak seyretmeye başladım." diye anlatır.

"Allah'ın Elçisi babam, Ayşe annem, Hasan'la Hüseyin de kardeşlerim oldu..."

diye haykırmakta ve bütün gücüyle Müslümanların üzerine sağnak halde ok yağdıran Hevazin kabilelerine saldırmaya çalışmaktadır. Bu arada iki yakını atını güçlükle zapt etmektedirler.

Çocukların korkusu yatışınca her birini bir omuzu üstüne alarak yavaş yavaş Medine'ye doğru yürümeye başladı.

NE YAPSIN ENES?

BORCUNU İKİ KAT

Cesareti ile mümtaz Hazreti Ali anlatıyor:

Yetim cevaplandırır:

Malı olmayan kişide hırs değil kanaat olmalıdır. Malı olan kişide ise cimrilik değil cömertlik olmalıdır.

"Onu bana yavaşça, azarlamadan geri getirin."

Kıbleye yönelerek ellerini açar. Herkes dudaklarından dökülecek laneti beklemektedir. Arkadaşları kendi aralarında fısıldaşırlar.

"Çünkü sen kötülüğe kötülükle cevap vermezsin de ondan."

ABDULLAH'LA UĞRAŞMAYIN

"Küçük kızlar beni seviyor musunuz?"

DEVS'E LANET

"Benim baban, Ayşe'nin annen, Hasan'la Hüseyin'in de kardeşlerin olmasını ister misin?"

"Hanım da beraber mi?" İranlı yine kaşlarını kaldırır. Bir daha geçer. İranlı üçüncü kez davetini tekrarlar. Hz. Muhammed ise hala aynı noktadadır. "Hanım da..." der. İranlı bu kez kabul etmek zorunda kalır. Çorbayı Hz. Ayşe ile birlikte içerler.

Hz. Muhammed , hutbeye ara verir, minberden iner, onları kucaklar. Ve minbere geri dönerek kaldığı yerden devam eder. Bu arada kendisini dinleyenlerden özür dilemeyi de ihmal etmez.

Cömert Olması

"Anam babamsınız, Allah katında ne kadar değerlisiniz." diyordu.