Bilim ve teknik ile keşif ve icadlara yabancıyız. Genelde bu konuda yaratıcılık ruhumuz yok! Nadir!

Bizim de Türkiye olarak, gelişmiş ülkelerinin yöntemlerini uygulamamız gerekiyor. Araplar gibi de olamayız.. Miskinliğe tahammülümüz olamaz.. Batarız.. Ne yazık ki, biz hep memur zihniyetindeyiz.

1923-1938 yıllarında da sayısız çağdaş devrimlerini yaptı..

Gelir Vergisi Kanununa göre; bir işverene tabi olarak çalışan kişilere İŞÇİ denilmektedir.

Türkiye'de de girişimciler üniversite mezunlarından olsa, Türkiye'nin daha hızlı gelişip kalkınacağı düşüncesindeyim. O zaman, şimdiki kamu-özel işverenlerden şikayetçi olma payımız da azalacaktır.

Girişimciliği ilokul-ortaokul-lise mezunları yapıyor. Tabii ki, arzulanan seviyeler elde edilemiyor.

Bizdekilerde o cesaret minumum noktasında..

1919-1922 yıllarında Türk Ulusunun başında, ünlü Kurtuluş Savaşlarını kazanarak 40 yaşındayken Mareşallik rütbesini kazandı. İşgalci Haçlıları hem Anadolu ve hem de Trakya'dan temizledi.. 11 Ekim 1922

Eğitimi ve tahsili ne olursa olsun, bir işverenin emrinde çalışan ve çalışması karşılığında işverenden aylık ücret alan kişilere İŞÇİ denilmektedir.. Bu kişi bir Doktor da olabilir veya Mühendis, veya bir Genel Müdür veya Müsteşar da olabilir.. Hiç fark etmez!.. İşçi statüsündedir.

Haklısınız.. Bizim de mühendislere girişimci olmayı öğretmemiz lazımdır.

Bu işte derinlemesine bir sakatlık yok mu?..

Tarih içinde, onun başardıklarını başaran ikinci bir insanoğlu yoktur.. Dünya Tarihi içinde yoktur.

"Ne mutlu Türküm diyene!.." ATATÜRK

Matematik kafası sayesinde küçük Mustafa İlkokul II'de Mustafa Kemal oldu. Askeri Rüştiye ve İdadi derken Mustafa Kemal Harp Okulunu bitirerek kendini subay olarak kabul ettirdi. Bununla da yetinmedi ve Harp Akademisinden dereceyle mezun olarak Kurmay Yüzbaşı oldu.

Türkiye'de işçi veya memur olmaya çok özeniyoruz ama işveren olmayı pek düşünmüyoruz. Bu işi, piyasada ilkokul-ortaokul-lise mezunları üstleniyor.. İşveren oluyorlar. Biz neden heveslenmiyoruz.

Bizim ülkemizde öğrencileri ürkek yetiştiriyoruz.. Çok üskek oluyorlar. Girişimcilik bize fazla geliyor.

gelişmiş devlet teşvik veriyor para veriyor. insansına akıl veriyor. para pul yok projen onaylanmadı neye girişim yapacan

Mustafa Kemal, Çanakkale Gelibolu'daki Arıburnu-Anafartalar Savaşlarında emsalsiz başarılarıyla 34 yaşında iken Osmanlı Paşası oldu.. Askeri dehası sayesinde de dünya çapında ün kazandı..

Bizim okullar, birkaç okul hariç hariç AR-GE denen şeyi öğrencilerine vermiyorlar. Lisedeki gibi bir anlayışla öğrenci yetiştiriyorlar. Memuriyet odaklı eğitim veriyorlar.. Sonuç da malumdur.

"Egemenlik kayıtsız-şartsız milletindir.." ATATÜRK

Yorumlar güzel ve aydınlatıcı..

Bizim de "keşif ve icadlara" ilgi duymamız lazım... Okuyup çalışalım.

Ortada bir tuhaflık yok mu?..

Gelişmekte olan ülkeler arasında yer alan Türkiye'de girişimcilerin % 80 kadarı ilkokul-ortaokul veya lise mezunudur.

"Hayatta en hakiki mürşid; ilimdir, fendir.." ATATÜRK

ATATÜRK, bitmiş ve tükenmişlikten bir mucize yaratarak bu devleti kurmuştu. Ya biz, ne yaptık?

Batılı gelişmiş ülkeler, verdikleri eğitim ile kişileri girişimciliğe özendiriyorlar. Biz de memur olmaya özendiriyoruz.

Bizdeki durum ise, bunun tam tersidir.

Doğu Asya ve Avrupa'daki, Amerika'daki girişimcilerin % 80 kadarı üniversite mezunudur.. Hatta, bir kaç üniversite mezunudur.. Çoğu, yüksek lisans veya doktora sahibidir.

Biz henüz o seviyeye gelemedik.

Mustafa Kemal, 01 Kasım 1922 tarihinde, 620 yıllık Osmanlı saltanatına son verdi. 29 Ekim 1923 tarihinde Türkiye Cumhuriyeti devletini kurdu.. 03 Mart 1924 tarihinde de 1300 yıllık Halifeliği attı..

Biz memur zihniyetli kişiler yetiştiriyoruz. Kendimizi emir kulu sayıyoruz.

Nedense apartman çocuğu olan hanım evlatları, çıtkırılmlılar memur olma idealini yaşıyor.. Bunlar niye mühendis oldular ki?..

Bizdeki üniversite mezunları, iş konusunda hazıra konmak düşüncesindedir. Ya devletten veya özel sektördeki iş yerlerinden beklenti içindedir. İstiyoruz ki, bunlar bizim her dileğimize olumlu yanıt verme çabası içinde olsunlar!.. İş verilse bile, yine de bu işverenlere kızmakta kendimizi yetkili görüyoruz.

Mustafa 6 yaşına gelince, annesi Zübeyde Hanım onun Hafız veya İmam olmasını istemişti. Bol bol dua okur diyordu. Baskın çıktı ve küçük Mustafa'yı mahalledeki Kur'an Kursu' na yazdırdılar. Kısa süre sonra, Mustafa, kurs hocasını sevmemeye başladı. Kur'an Kursu bir sene sürdü. Mustafa'nın kursa gitmemekte kararlı olması, memur olan babası Ali Rıza Bey' in de kararıyla ilkokula başladı.

Biz hazırcıyız.. Zahmeti sevmeyiz. Uykucuyuz. Kafa çalıştırmayı da sevmiyoruz. Hazır lokmacıyız.

Hepimiz, Atatürk'ün yolunda üstümüze düşeni yapmak zorundayız.. Ondaki gayretin 1/100 ü de biz gerçekleştirelim.

Yalnız bizde değil, tüm islam aleminde de müteşebbüs sayısı azdır. O yüzden gelişemedik.