yok ya üzülcek bişi yok ortada

ya "iyi gibiyim" yada "ne olsun işte" dedim.

yürümek, yemek yemek, konuşmak hiçbir zaman bu kadar zor gelmemişti..

bence farklı yerlerde çalışsaydınız deneyebilirdi..

ne içli yazmıssın böyle :SSS

güçlü olmak=güçlü görünmek

sen sigara içiyormuydun diye soranlara "bugün başladım" dedim.

diyelimki bi ilşki başladı ve sonra kötü bi şekilde bitti

o zaman aynı yerde durmak işkence gibi olur.. bunları mutlaka hesaba katmış olmalı..

kabul edilmek de reddedilmek de normal. insana cesaret veriyor bunalr ve mutlaka bieşyler öğretiyor. hiç pişman olma.

cimcime haklı bence

eminim o pişman olacak 2 gün sonra sana ilgisini belli edecek

işin en kötü ve dayanılmaz tarafı aynı ortamda hiçbişey olmamış gibi çalışma zorunluluğu..

umutluydum...

hakkında yanlış düşünürsün diye hemen evet deememiş belki de ısrar çaba bekliyordur

lionel sen şair olacakmışın be dostum :)

bunlar imkansız benim için.

Yaşayan ancak bukadar içli yazar yaşamayana anlatsanda boş:S

ağlamamak için kendimi zor tuttum.

insandaki gurur bunları sana yaptıran... bu işlerde uzatmak o kişiyi daha da gözünde büyütmektir...

belki zor kız ı oynuyordur.

yolda yürürken insanların hepsinin olaydan haberdarmış gibi bana baktıklarını, acıdıklarını, parmakla gösterdiklerini hissettim..

Bende çok iyi bilirim bu duyguyu..

ne diye utanıcan cesaretli birisin bence. keşke herkes bu cesareti gösterse. o pişman olur bak görürsün niye kabul etmedim diye

gözlerimi kaçırdım konuşurken insanlardan.

kendine güven ve düşünmemeye çalış... inş senin için doğru insanı bulursun...

bir tren üzerimden geçmiş gibi...

bakkaldan fiyatını çok iyi bildiğim şeyleri tam para ödeyerek aldım..

peki neden hayır dediğini sordun mu?sorun ne dedin mi?

belki kolay kız olmak istemiyordur..

ilk defa 4 dal sigara içtim 24 saatte.

"o çocuk işte bu" deyip muhahahaha diye güldüklerini duyar gibi oldum.

başkasını bul

üzülme geçer! geçiyor zamanla...

günde belkide 20 defa yutkundum

utandım aynada yüzümden.

aynı yer olmasaydı kabul etme olasılığı %80-90 diyorum

küfürlü konuşan bütün insanlara "refakatcı" olmak istedim.

bu kız şartları düşünerek mantığını katarak cvp vermiş

2-3 gün düşündü ve dün gece "hayır" dedi.

dolmuşta parasını şoföre uzatmamı isteyen kadına "kendin uzat çobanın yok "der gibi bakış attım..

şu an itirariyle en azından.

onların işi o sen üzülme... mutlulukları gaz çıkarmalarına bağlı yoksa patlarlar..:(((

telefonda arayanları şarzı bitti numarası yaparak defettim başımdan.

asıl budurumdan hiç etkilenmemiş gibi davranıcaksın güçlü görüneceksinki oda bu durumundan haz duymasın..

okusaydı bi daha düşünürdü belki malum şahıs.. gizli özne.

hiçbişey olmamış.. olmayacak gibi!

Geçen bu konuyla ilgili başlık açmıştın, anlaşılan cesaretini toplayıp konuşmuşsun, fena da etmiş sayılmazsın, ama teklifi kabul etmeyen biriyle aynı kurumda çalışmak yüz yüze gelmek gerçekten zor olsa gerek, sırf bu yüzden ben kendi memleketimde bile kimseyle çıkmıyorum, biraz abartıyorum demi ama böyle işte :)

cimceme sen o kızmısın yoksa :))

bence ayrca aynı yerde olmanın da verdiği bi sıkıntı var

bütün bu yaşadıklarımın sebeb-i malumuna karşı hala "özlem" duyduğumu hissettim ve

ve bugün hayatımın en ezik, en sefil, en tuhaf, en rezil günümü yaşadım..

aynı yerde çalışmanın doğurduğu sonuç bu bahse bile varım

bir seferde evet demek.. bilmem ürkütücü gelmiş olabilir..

Şimdi böyle olman çok normal sana ne desek boş ancak zaman alır senden bu ezikliği üzüntüyü üzülme desemde boş bana denmişti ama inan bana zaman güçlü olmayı öğretti..

ne güzel anlatmışsın durumu..

"nasılsın" diyen hiç kimseye iyiyim demedim.

sabah yediğim 4 zeytin bir çay 1 dilim peynirle akşamı ettim.

tam 5 aydır aynı kurumda çalıştığım bir kıza en sonunda açıldım.

25 yıllık hayatımda böyle bir duygu yaşamadım..

nokta

"neyin var olum senin" gibi samimiyetten uzak meraklara "yok bişey" dedim.