Bin yıllık acının zikzak çizdiği suretlerde resmedilir, ?kulağının arkasına karanfil takan halkımın çocukları.? Yetiştiği coğrafyada erken başlar hayatları ve o yaş aralığını hiç görmezler. Yalın ayak yarı çıplak beslenemeyen vücutları zayıf mı zayıftır. Üst üste yattıkları odada gözlerini tavana dikip yarını güzelleştirme umusuyla geceden kalma yalnızlıklarını taşırlar gündüze. Bazıları soğuk kış günlerinin izbe sokaklarında teneke içinde yaktığı ateşle ısınan, mendil satıcısıdır. Bazıları Orhan Veli?den önce sabahları kalkıp gökyüzünü istediği renge boyadıktan sonra 3 _5 kuruş para kazanmak için ayakkabı boyar. Bazıları sokak ortasında açlıktan nefesi kokmuş kıyıp da bir tanesini bile yiyemediği tatlı, simit v. b satar. Bu kimileri için de bir de coğrafya itibari ile politikleşen, bu politikliği ile dünyayı değiştirme güzelleştirme umusu taşıyan ve umu uğruna kendi varoluşundan vazgeçen, nasırlı çatlamış avuçlarıyla, yaşları 14 ile 18 arasında değişen, sayıları 3000?i bulmuş, bir hücrede 30 kişi kalan, yaşamlarının 5 katı kadar hapis ceza alan, isimleri polise taş atan çocuklar olarak bilinen, çocuklar var.

Yüreğime hançer saplanır hatırıma geldikçe esmer çocukların hal_i ahval_i. Çocuklar, bizim çocuklarımız yarınlarımızın biricik umudu. Bir zamanlar bizim de içinde bulunduğumuz yaş aralığı. Bu çağda dinler, diller, kültürler ve ideolojiler şöyle der: ?Çocuk günahsızdır, yaptığı davranıştan sorumlu değildir. ?

Bu çocuklarla röportaja giden kalemşorlardan biri çocuklara sorar: ?Neden polise taş atıyorsunuz, size kim para eşya v. b verip de kandırıyor? diye. Çocuklardan biri Yılmaz Güney?in şu sözünü söyler: ? Biz de bilirdik sevgiliye karanfil almasını Lakin aç idik yedik karanfil parasını.?

Lakin yanı başlarında arkadaşları öldürülüyor 12?sinde 13 kurşunla. Babaları, amcaları, abileri faili meçhul cinayetlerle öldürülmüştü. Evleri yakılmıştı oynadığı oyunun en güzel yerlerinde. Bir sabahın deminde bilmediği görmediği yerlere göç ettirilmişlerdi.. Oynadığı oyunlarda dahi olsa dillerini konuşmaları yasaklanmıştı. Beyinlerini coplarla çöp tenekelerine döküyorlardı. Kimliklerine, insan yanlarına yabancılaştırılmak istenilmişti. Yaşar Kemal?in?Bin bir çiçekli kültür bahçesinde?, onların kültürlerini temsil eden çiçek koparılmak istenmişti. Bunlara karşın bu çocuklar taş atmıştı polislere. Adları, alın yazıları polise taş atan çocuklara çıkmıştı. Şanslı olanlar bir insanoğlunun yaşamının 5 katı kadar ceza alıyor, şansız olanlar ellerindeki taşla öldürülüyordu saflarını sıklaştırdığı eylem yerlerinde. Üstüne üstelik onları vuranlar ya da cezaevine tıkayanların isimleri çocuk öldüren ya da lime lime katledene çıkmamıştı.

Doğru bu çocuklar da bilirdi kolejlerde okumayı. Kendilerine ait odalarında oyuncaklarıyla oynamayı. Meyve, et, şeker yemeyi. Hür hülyalarında akranlarıyla kırlarda ovalarda koşuşturmayı. Sömestr tatilinde kayak merkezlerinde kayıp yaz tatillerinde hayatları boyunca hayallerle tasvir ettikleri denizlerde yüzmeyi. Akşamları evlerinde partiler verip durmadan dinlemeden eğlenmeyi. Tiyatro, bale musiki dersleri almayı. Gündüz deniz altında, gece barlarda dans ederek Bodrum?da askerlik yapmayı. Bu çocuklar da bilirdi çocuk gibi yaşamayı.

Değişen ve gelişen bu uygar dünyamızda! Seyit Rıza?nın dediği gibi: ?Ayıptır, günahtır, yazıktır.? Bu çocuklara Holdinglerin en üst katında insan kanını emen, elinde yıllanmış şarapları şerefe eden patronlar, çocukların attığı taşlarla her yerde göğsümüzü şişirircesine büyük dediğimiz devletimize zeval geleceğini düşünen apoletliler, ülkemizi IMF, ABD, AB ve uluslar arası tekellerle ile yöneten atanmış ve seçilmiş yöneticiler, aydınlığı entelektüelliği top sakallında arayan bilgiciler ve diğerleri. Öyle bir yarın oluşturalım ki; bu çocuklar büyüdüklerinde: ?Biz büyüdük ve kirlendi dünya? dememeleri için onları öğretmenlerine, ailelerine, kentlerine, dilleriyle kültürleriyle kimlikleriyle teslim edelim. Şairin dediği gibi: ?Geçmişi bir yana bırakalım./ Ömre zarardır./ Yaramızı yeni bir aşkla sevgi ile saralım.? Bu aşk ve sevgi; çocuk aşkı, çocuk sevgisi olsun.

ALINTI