Ege Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik 3. Sınıfı bitirmek üzereydim. Bir yandan finalleri vermeye çalışıyor, diğer bir yandan ailemin yanına Silifke'ye dönmeye hazırlanıyordum..

Geçici bir görev için Ankara'ya gittim. 'Ankara'da Gelişen Sanayi ve Ekonomi' konulu bir yazı hazırlıyordum. Çeşitli veriler topladım, alt yapılarını oluşturdum, sadece ön dökümanları da ertesi gün alarak işyerime vermek için İstanbul'a dönecektim. Herşey o an oldu..

unutmam sezenim..:)

kadınımm sezennnnnnnnn...

Onu aramamın ve bulamamamın çaresizliğindeydim. Peki ama neredeydi o şimdi, yoksa bu yaşadıklarım bir hayalmiydi!

-Ah olur da bir gün sen de özlersen

Seni unutmadım..

İstanbul'a gelip bir dergide işe başladım. Sonunda rafa kalkmış o Ankara programı gündeme geldi ve derhal Ankara'ya gittim. İçim içime sığmıyordu. Bir yıldır yüzünü görmediğim bir adamla telefonda ve mektuplarla sevmiştim. Neden resimlerimizi birbirimize göndermediğimiz ise akıl sırrıydı söz konusu. Belki de bu böyle daha güzeldi. Sırrını yitireceğinden korkmuştuk sanırım..

Doğubayazıt'tan Bursa'ya giderken kaza yapıp aylardır komada kalan, iyileşince beni araştırıp Ankara'da bularak projemi çalıp işyerime gönderen ve evlilik teklifi etmek için ismini değiştirerek bir kırmızı gülle Ankara'da TRT için buluşamadığımızdan dolayı Ankara Kalesi'ne kadar çıkaran o adam şimdi benim kocamdı. Beni unutmamıştı..

ne hesap sorarım

ah bu delilik

"uzak diyarlarda evli barklı

Sınavlardan sonra Silifke'de tatilimi yapıp İzmir'e döndüm. O da bu arada İstanbul'a gelmiş. Bu esnada her ikimize de TRT'den bir haber geldi. Eylül'de Ankara'da 'Doğa'nın Ürettikleri' adlı bir programa katılacaktık. Hazırlanıp az bir zaman kalmıştı ki, program bir yıllık veri daha gerektireceğinden dolayı bir sonraki yılın programı olarak rafa kalktı..

'Aşk Aynı Adreste'

-bu şarkı hala favorilerim arasındadır-

o ben olayım beni unutma-

sezen aşığım sana

gel akşam gözlü esmer-

-Ah yollarına kul kurban olurum

Aylar geçti, arkadaşlığımızı bir hayli ilerlettik ve beni tanışma yıldönümümüzde Ankara'ya götürdü..

adı bende saklı"

sen de kendi payından bir hatıra seç

Yıl 1992..

ne bedel isterim

Kale'de evlenme teklifini kabul edince zaten büyük bir sır çözüldü. Çünkü o, oydu! Aşk aynı adresteydi. Beni tekrar kendine bağladı, başarmıştı sessizce..

-bekle dedim dinlemedi

Ertesi gün, masamın üzerinde bir kırmızı gül buldum ve üzerinde bir not vardı..

dokunursun her insana

BURCU EREN

akşam otobüsüm var yürüyorum metroya doğru.

-seni pamuklara sarmalar

geldi-

hemen dönen ve tereddütsüzce cd yi alıp metroya doğru koşar adımlarla uzaklaşan ben

bende deste deste gül

senden önce yaşlanıcam dedi

teşekkürler türkiye ben de sizi seviyorummm:))):PPP

-Ben bu yüzden hiç kimseden gidemem gitmem

-bu yangın benle

ölünceye dek yaşasın varsın

Allah aşkına sev yoksa ben ölürüm

sen beni arayacaksın-

Olur da bir gün sen de gözlerimle buluşmayı istersen -

Eşimi 1999 Depremi'nde kaybettim..

Acının insana kattığı değeri bilirim küsemem

sezennn...

finallerim bitmiş ve ben eve gideceğim.

Baharımı al; soğuktur oralar-

Evlendim onunla. İki çocuğumuz oldu ve İstanbul'da yaşıyordum onunla..

sen diken sal üstüme üstüme

TRT'yi aradığımda, bağlanmam için verilen yanlış numarayı çevirmem beni bir yıl sonra Doğubayazıt'a götürmeme neden oldu..

-gel koynuma

yok olmak anıdır şimdi-

Bütün bir yorgunlukla ve üzüntüyle İstanbul'a döndüm ama işim olmuştu. Bu nasıl olurdu, imkansızdı! Kopyasını dahi çıkarmamıştım. Birileri çalınan projemi işyerine getirmişti. Ama kim?

Kalbim nöbette bak gece gündüz-

dünyanın o son günü

El gibi..

mutluluk en çok o nun hakkı

Sayıkladım hep sıcak sıcak nefesini

Anlamadım önce, tanıştım daha sonra o isimsiz kartın sahibiyle. Anlamı ne dedim, anlarsın dedi zamanla..

Gel ne olursun gel son defa sev beni -

Şimdi, Ankara'da bir ajans şirketinde çalışıyorum. Ama aşk hala aynı adreste kaldı, o bir daha gelir diye bekledim hayatı..

bilirsin

Benim projeyi, beklediği proje olmadığı halde beğenmiş ve mektup göndermiş. Aynı konunun bir önceki yılın verilerini istedi, bende gönderdim derken arayı bayağı ilerlettik..

Böylesi koşuşturmalı bir dönemde ayrıca TRT için hazırladığım projeyi en sonunda hazırlayıp haberini verecektim. İşte herşey o an başladı..

kafayı yedim ln

Sıhhiye'de park ettiğim aracımda iki ayda çok zor hazırladığım iş çalınana dek..

bu ten bu dokunuş

Unutmam acı tatlı ne varsa hazinemdir

ne çok isterim...

Ankara'dan yarım kalan bir hikayeydi..

aşk diye bir mevzu varsa

-beni unutma

unutulmak

Sakınma tatlı dillerini-

benim için yazmış

Aslında birbirimizi görecektik, bu güzeldi ama olmadı. Böylece son sınıftaydım. TRT İzmir Bölge Müdürlüğü'nde o sene stajımı yaptım ve mezun oldum. Bu arada onunla gerek telefonda, gerek mektuplarla görüşüp arkadaşlığımızı ilerlettik..

ve kulağımda birdenbire bir tını-sezen aksu

sene 2001-ankara-atatürk meydanı-kızılay

Ona, kısa zamanda bana güzel bir hayat ve hayatımın sonuna kadar götüreceğim beyaz bir sevgi yaşattığı için çok teşekkür ederim..

Derken sekiz ay geçmiş mevsim yazdı. Ama ben yaşadıklarımı ve onu hiçbir zaman unutamadım. Kariyerim beni kısa zamanda çok ünlü bir televizyon kanalında çalışmaya sevketti. Herşey çok güzel gidiyordu. Sanki, zaman geçmişimi örtüyordu..

-ah bu koku

sezeni sevmemek ne mümkün.

sakınmam aşkım

Acıdan geçmeyen şarkılar biraz eksiktir-

bende bradd pitt, mel gibson, nicholas cage, kıvanç tatlıtuğ, kenan doğulu, emre altuğ... hepsini sedeviom ne olacak:pp

Programa o gelmedi. Ondan hiç haber alamadım. Onsuz bu programı bitirdik, başarılı bir iş de olmuştu. Ama aklım hala ondaydı. Neden gelmedi, niye aramalarıma çıkmadı, neredeydi? Ona kendisini sevdiğimi söyleyememiş olmanın pişmanlığı vardı. Ya o, hiç mi sevmemişti beni, bitti mi herşey, bozuldu mu bu büyü? Bilmiyordum..

Yüreğim beni Doğubayazıt'a götürdü. Orada Bursa'ya tayini çıktığını öğrendim. İş adresini alıp bu defa Bursa'ya gittim ama yine bulamadım. Çünkü, olması gereken yeni işinde hiçbir zaman çalışmamış da oysaki..

O sıralar İzmir'deydim..

Yüz çevirme benden mahvolurum

helalim benim.

-Gel biraz; kokunu bırak

haberi yok safın:)

sarsar bedenimi

bu yorgun kırık dökük hikayenin

-uyku iyi gider-

Açan kişi, İstanbullu ve Doğubayazıt'ta görev yapan bekar bir ziraat mühendisi beyefendiydi. Kendisi de TRT'nin oluşturduğu 'Tarım ve Üretim' konulu bir projeyi kısa zamanda bekliyordu. Benim de 'Anadolu'da Doğa' adlı projemi göndereceğimi duyunca sevindi. Maalesef her iki tarafta karşı tarafı TRT olarak biliyor ve haberleşiyordu..

ben de oğuz aksaçı seviyorum başlık vesilesiyle söyleyeyim:DD

türkiye aşık..:))

Sevmiştim onu. Geçmişimdeki o yarım kalan sevgimi, sanki onunla dolduruyordum. Ankara Kalesi'ne çıktık. Nasıl oldu bilmiyorum ama onun evlenme teklifine 'evet' dedim..

iddia ediyorum bu kadın hem yaşıyor-hem de yaşatıyor:)

-Nasıl istedim istedim deliler gibi

AŞK AYNI ADRESTE