Bir ara kasadaki bana seslendi :'hanıma yer açın önce o alsın, buyrun bayan?' sadece neler olduğunu sorabildim, aldığım cevapla afalladım. Göreve gidecek olanlar sırt çantaları çok ağır olmasın diye verilen kumanyayı yolda atıp, bunları yemeyi tercih ediyorlardı. Henüz 19-20 yaşında, lise öğrencilerinden daha güçlü gözükmeyen çelimsiz sıska Mehmetçiğin o telaşının arkasındaki gerçek beni kahretmişti.

Onlarca milliyetçi öğretmen şehit edilmedi mi doğuda.

1924den beri devam eden inkar-zulüm-baskı politikaları meyvesini verdi demek ki.

adeta savcı gibi yargılamadılar mı?

Her ay aynı mektup, doktor, mühendis, popçu, manken vs. diye zaten yayınlanıyor.. Bu sefer ki öğretmen olmuş...

Bayan arkadaşlardır asıl mağdur olanlardır. Okulunuz taşlanıyorsa ve çıkamadıysanız ya içeride güvenebileceğiniz dostlarınızla olmanız lazım gelir. Ya da Allah'a dua etmekten başka çareniz kalmaz. Kadın öğretmenler oraya onların çocuklarını eğitmeye gitmiştir. Ama Her yerde saygısızlığa, tacize maruz kalırlar. O nedenle toplu gezer topluca ayni evde kalmaya gayret ederler.

misafir

En azından orada olan biteni "insan" gözüyle görmüş oluruz!

ahh sizi ülkemin donkişotları...

Pencerenizden çatışmadan getirilen cenaze ve yaralıları, bunların taşınışını ve bir sigara bile yakmak için durmaksızın koşuştuklarını görürsünüz. Az önce cenazesini indirdiği arkadaşının yerine, gidecek timle beraber elleri titremeden dizleri çözülmeden; ve abartmıyorum bir salise duraksamadan tekrar helikoptere atlayanlara bakarsınız. Sonra hiç bir anormallik yokmuş gibi, oğlunuz o manzaraya şahit olmasın diye uzaklaştırırken pencereden, diğer yandan ailenize akrabalarınıza tesadüfen aramış dahi olsalar MIŞ MİŞ gibi yapmanız gerekir.

Ve hala yeni tayin olduğum bir Ege şehrinde bile bir çok psikolojik sorun yaşıyorum. Uykumda dinliyorum sessizliği ve sıçrıyorum. Eşim de çocuğum da aynen...

Bize eşi asker polis memur olan herkese, bilhassa o şehit haberlerinin akabinde; işyerimize güler yüzlü inadına neşeli, makyajlı gitmemiz salık verildi. Haklılardı. O kanlı baskınlardan sonra örgütün her zırt pırt yıldönümünde, bebek katilinin Suriye'den çıkışı, yok efendim, yakalanışı gibi?1 Mayıs, nevruz gibi tarihlerde ama özellikle şehit verdiğimiz günün sabahı, başlayarak akşamına kadar lojmanların karşısındaki kolonlardan zorla dinletilen Gerilla türkülerine katlanmak sadece metanet olamaz!

Allah korumuş o dönem bizi.

Bu vatanın ekmeğini ye, suyunu iç.. sonra böleriz diye anır..

Ne o günün sabahı ne de Aktütün ve Gediktepe karakol baskınları... Çukurca, Şemdinli, mayınları gibi tekrar eden bir çok olaydan sonraki sabahlar, idari izinli olmama rağmen, işimi aksatmamaya dikkat ettim. Çocuklarım saydığım küçük Kürt talebelerimi ihmal etmedim. METANET.. aslında burada daha farklı bir anlam içermekte..

Ama ben şimdilik bunları normal karşılıyorum.. Herşey normalleşene kadar iki taraflı anormal davranışlar olacaktır.. Yılların psikolojik baskıları kolay kolay atlatılamaz.. Mesela: ötekinin babasına da Kürt olduğu için pislik yedirmişler.. Bir gece evleri basılmış, babaları evden alınmış ve bir daha da dönmemiş..

milletgenekon kozmiktedir...

Türkiye'de yaşanan Kürt sorununa bölgede görev yapmış bir öğretmenin gözüyle bakmak ister misiniz?

BİZ O TEHDİTLERE BOYUN EĞDİĞİMİZ GÜN ÖLDÜK..

Aileniz sizi aradığında, metanetli konuşmak zorundasınızdır. Hem onları endişelendirmemek hem de örgütten dinleyen varsa onları mutlu etmemek, bilgi vermemek, hem de akıl sağlığınıza mukayyet olmak içindir bunlar.

yargı ayağı yok mu?,

Elim kulağımda oğlumun odasına koşup onu yorganla kucakladığım gibi, penceresiz olan tek dört duvarlı yer sayılacak banyoda emniyetini sağlarken, diğerlerinin nasıl bir kavis ve ışıkla hedefe ulaştığına şahit oldum.

Camları karartılmış ve dönüş yolunda artık sahte plaka takmak zorunda kalarak, yolculuk yaptığımız aracımızda her ikimiz de silahlı olurduk. Mermi her zaman namluya sürülü ve elimizin altında seyahat ederdik. Her virajın arkasında ne çıkacağını sizi neyin beklediğini bilmeden yol alırken hep bildiğim tüm duaları hatmederdim. Ve ne olursa olsun 2 mermiyi saklayacağıma söz vermiştim; bir şey olursa kaçamayacağıma, oğlumu da kurtaramayacağıma kanaat edersem, kendime ve yavruma sıkılmak üzere saklanacak son iki mermi. Helalleşilerek dönülen izinlerden sonra, tekrar oraya dönmesi en zoruydu. Öğrencilerimi okulumu arkadaşlarımı özlemiş olurdum ama beni bekleyenin tam olarak ne olduğunu asla bilemezdim?

Anlatılanlarda gerçeklik payı olduğunu düşünüyorum.. Doğu'da hatta Hakkari Yüksekova'da askerlik yapmış arkadaşlarım var!

bu zaman hızbulvahşete işliyorda cihanere neden işlemez..

Bu israilgenekon iradesinin

MHP'li bir belediye başkanına sahip Hassa ve DTP'nin %0 oy aldığı Hassa var karşımızda... Ne yani bu baskıcı, tacizci, yolkesen Kürtler oylarını MHP'ye mi vermişler.

BİR EL BOĞAZIMI SIKIYORDU?

başlık herkesi sarsacak diyor ama kimsenin sarsıldığı falan yok herkes işine geldiği gibi yorumlamaya devam ediyor...

burda dahi birbirinizi yemek için fırsat kolluyorsunuz nasıl insanlarsınız ben anlşamadım gitti sizi ya kendinizi düşünmüyorsabnız geleceğinizi düşünün bırakın ve gelişmişliğie katklıda bulunun düşünceleribniz ne ise hayatta size onu veriyor ve kötü sonuçlar olduğu zaman başklalarında suç arıyorsunuz yeter artık bu ayrımcılık bu kötüşükler herkesedir lafım bi tarafa demiyorum sizinmgibi gfaşist düşünceler yüzünden kimse istediğini yapamiyor bu ülkede kafa tasçılar uzak durun rahat bırakın bizleri kardeşçe yaşayalım artık.

bizim doktor bu sefer öğretmen kılığına girmiş galiba. acaba diyorum genelkurmayın bu tür mektupları üretmekle görevli bir birimi var mı? bu iş doktor öğretmen işi değil daha organize bir işe benziyor.

Irkçılığı teşviketmek için yazılmış bir yazıya benziyor.''IRKÇILIK YAPAN BENDEN DEĞİLDİR'' HZ. MUHAMMED

Bölgede yaşam hepimiz için bildiklerimizden farklıydı. Hiç bir anne benim yaşadıklarımı yaşamak zorunda kalsın istemem. Lojmanların içerisinde korunaklı sandığımız çocuk bahçesin. Oynayan oğlumu seyrederken; kolundaki bileklikten adını sildirip, kan grubunu yazdırmanın daha faydalı olacağını düşünürken yakalamıştım kendimi.

Ey Ali! sizler beni asfar çarpışacaksınız. Oysa sizden sonra onlarla asıl çarpışacak "İSLAMIN YÜZ AKLARI" uluları gelir. Onlar öyle kimselerdirki Allah yolunda cihad etmekten ; ne bir kınayanın kınamasından ve nede onlarn dedikodusundan aska çekinmezler"

HABUR?DAKİ PKK AÇILIM KEPAZELİĞİNİN ERTESİ GÜNÜ GÜLÜMSEMEKTE ZORLANDIM, NEFES ALMAKTA DA...

Ekmek alarak dışarı çıktığımda ağlıyordum. Oğlumun 'elimi sıkıyorsun anne' sesiyle kendime geldim. Çok gücüme gitmişti, çocuk görünümlü çocuk ruhlu çikolata kapışan gülüşen Mehmetçikler.. Baskınların ertesinde sessizlik hakimdir işyerlerinde çarşıda sanki hiç olmamış o canlar gitmemiş gibi.. Delirmeniz işten değildir. Geçmiş olsun var mı sizden zayiat? Densin, hatırınız sorulsun istersiniz. Ancak yalnızken koridorda yakalarlarsa sorabilir arkadaşlarınız: 'Dün eviniz roketlenmiş, nasılsınız var mı yapabileceklerimiz bir şey?' diye.

evet geçiş yolu orası, tanklar falan vızır vızır geçerdi evimizin önünden.

ŞİMDİ SORMALIYIM: BİR TEK TÜRK, DİYARBAKIR?DA ŞIRNAK?TA, HAKKARİ?DE BİR BAKKAL DÜKKANI AÇSA KAÇ GÜN YAŞAR, YAŞATILIR? "

BİLENDİK AKSİNE.

biz de benzer şeyler yaşadığımız için, özellikle şu karartma olayı, arabaların önlerinin kesilmesi, ev tacizleri vs. paylaşmak istedim.

TABİ MASA BAŞI YAZILDIĞI BELLİ...

"bizim doktor bu sefer öğretmen kılığına girmiş galiba. acaba diyorum genelkurmayın bu tür mektupları üretmekle görevli bir birimi var mı? bu iş doktor öğretmen işi değil daha organize bir işe benziyor.

Doğu'da Görev Yapan Bir Doktorun Mektubu

Benim onlarla veya onlardan baıları ile birlikte olmam, sizlerle yada sizlerden bazıları ile birlikte olmamdan daha güvencelidir

İŞTE O MEKTUP...

duygusalım da salak değilim, yalan yanlıs bişeyi buraya ne diye yazayım. ki çok da bahsettiğim bişey değildir.

O esnada onları korkutmaktan ve kendini yalnız hissetmemek adına yapılan bir alışkanlık. Ben o mesajı attığımda hayattaydım. Çünkü evladını kaybeden bir babanın 'şehit olan oğluyla, en son 1 hafta önce konuştuğunu' söylediğinde, ailemi endişelendirmemekten daha kötüsünün; altyazıyı okuyup da telefonla bize ulaşamamaları olduğunu öğrendim.

Yukarıdaki açıklama sebebiyle şaşırmadık...

ama bize yapılanlar okulun kürt öğrencilerinin aşiret aileleri tarafından yapılmıştı. yazılıdan düşük alan çocuğn ailesi kapıya dayanıp tehdit ediyordu, annem hala daha anlatır, ben hala daha hatırlarım. kürt nüfus azdır ancak yok değil.

Sonra sessizlik.. Oyun oynadığımızı söylediğimi hatırlıyorum taşırken oğluma.. Sımsıkı sarıldığımı da.. Telefon irtibatı kesilmeden ne olursa olsun aileme haber verme alışkanlığı edindim. Sms'le, kısa ve net: BİZ İYİYİZ MERAK ETMEYİN!

BIRAKMADIM BIRAKMADIK.

Öyleyse iş asıl şimdi bitmiş demektir!

Güneydoğu'da kendisi öğretmen, eşi subay olarak görev yapan bir öğretmen, yaşadıklarını ve duygularını kaleme aldı. Bu mektup, okuyan herkesi sarsacak. Kimi "İşte güneydoğu ve kürt gerçeği" diyecek, kimi de "Bu hoca kesin Ergenekoncu" diyecek.

İstanbuldan önce ve İstabnbul ise ROMADAN önce mutlaka fethedilecektir

Türk bayrağından rahatsız olan binrlerce haininde yaşadığıda bir gerçek ki dtp oyları ortada.

yakın bir gelecekte kantura oğulları ırak ahalisini ıraktan çıkaracaklardor. Sanki ben bunu gözlerimle görür gibiyim. Onlar kısık gözlü, yassı burunlu, değirmi yüzlü insanlardır

Yüksekova?dan ayrılırken, Allah'a emanet ettim oradakileri. Bayrağı da bir diğer öğretmene devrettim. Ama ban sorarsanız, ben eski ben değilim artık.. Sırf bir polisle çıktığı için taranan öğretmen kızı nasıl unuturum? Ben yokken çocuğuma bakması için aradığım, her oralı kızın 'tehdit edildik abla kusura bakma' diye işi bırakmasını? Ancak bir korucunun kız kardeşine tek evladımı emanet edebildiğim günden sonra, o kızın da benim bir kardeşim olduğunu?

mektuptan çok darbe belgesi... bu mektupla ergenekon günlükleri arasında hiç bir fark yok...

Bunları Geride bıraktığımı sananlar var ama?

yeri geldi söylemek istedim.

YARGI DEPREMİNİ?

Ben Kendi Şehrimde Mutluyum Batıdan Gelen İnsanları Şehrimde İstemiyorum GELMEYİN Zaten Gelip Aç Karnınızı Doyurursunuz Menfaat Çıkarcılık Barbarlık Hep Sizde Gelip Burda Yalakalık Yaparsınız Gidip Batıda Aşagılarsınız Dünya Sizi Sevmiyor Ondan Türkün Türkten Başka Dostu Yok Dersiniz Ya Ben Kendi Şehrimde Her Türlü Olanaga Sahibim Mutluyum Kardeşlik Safsatalarına İnanmıyorum SİZDEN RİCAM DİYARBAKIRA GELMEYİN...

sanık gibi de değil

" Eğer tayini Doğu'ya çıkan herhangi bir memursanız, karşılaşacağınız Batıdaki hayattan çok farklıdır. Öncelikleriniz değişir, sizle beraber sizi tanıyanların ve ailenizin de ayni şekilde. Anne baba ve yakınlarınızın gözü televizyonda kulağı radyodadır.

Sabah erken okula vardığınızda;yakınlarında taş biriktirmiş bekleyen çocuklar görürsünüz. Nedenini sorduğunuzda size mantıklı bir cevap veremeyen, öğrencinizle göz göze geldiğinizi düşünün bir... Çelik gibi sinirleriniz olmalı..

Ağlamamış gibi, içiniz 1000 parçaya parçalanmamaktaymış gibi, sanki geceleri yataktan sıçramıyormuşsunuz gibi! Geceleri dinlediğimiz çatışma ve helikopter seslerini o kadar kanıksadığımı, bir gece sessizlikte uyanıp 'acaba baskın mı yedik? Nöbetçiler mi uyudu?' diye korktuğumu unutamam..

İMRALI'IN TEHDİTLERİNİ HALA DUYMAK SİNİR ASAP BIRAKMADI BENDE.. ARTIK YETER YETER YETER..

Eylem olacağı zaman tüyo gelir. Okul saatlerinde duyum alınmış ve okulu terk edip hemen kendimi lojmana atmam söylenmişti. Daha ilk ayımdı orada. Müdür beye ilettim,'durmayın eylem hazırlığı varmış' dedi. Eylem olduğunda şunlar olasıdır: Memurlar dairelerde kısılır kalır. Şanslı olanlar öğretmenevi, eş-dost evine, polis noktasına sığınır.

bu dehşet israilgenekon iradesini gören

israilgenekon iradesinin yargı ayağında sıra gelecektir...

Burada olmadığımız 3 yılda, sahillerdeki ve büyük kentlerdeki en güzel yerleri Kürtler almış.

Bir de komik olanı Hassa'da -ki Kürt'ler yoğunlukta olduğu yerde baskı yapıyor öncülünden hareketle - Kürt nüfus yok denecek kadar azdır..

Bence burada şöyle bir başlık açmalıyız. Yani Doğu'da çalışmış ya da halen çalışan devlet görevlilerin anılarını içeren bir bölüm!

Bunları, iki taraflı ajite etmeyi sakıncalı buluyorum...

Olayı yapan bir dengesiz, siz o yıllar önceki bir kişiye has dengesizliği genelliyorsunuz... Orada öyle bu burada da böyle oldu.. O halde; heryerde böyledir, diye bir yorumlamada bulunuyorsunuz.. İnsaf yani.. Kaldı ki; yukarıdaki metin psikolojik harekat amaçlı düzdürülmüş bir metindir.. Niye bu tuzağa geliyorsunuz..

Kendi ülkenizde trajikomik bir durum değil mi? Asla toplanılacak ev, bir uzman çavuş evi olamaz çok tehlikeli ve saldırıya açıktır. İlçede sivil bölgede ev tutmuşlarsa en çok onlar tehdit altındadır. Ev sahipleri bir gün ya?evi boşalt ya da? deyiverirler. Bekar öğretmenler erkekse şanslıdır. 5-10 demez küçücük bir evde kalırlar.

O meyveyi veren ağaç kurutulmak istense idi şuan bir çiğidi bile bulunmazdı yeryüzünde.

Karlar altında geçmekte olan -20lerde seyreden günlerden birinde artık evde tutulmaktan iyice bunalmış olan oğlumu da aldım. Kantinin önüne kamyonet gelmesini fırsat bilerek dışarı çıktım. Kamyonet demek yeni mal geldi demektir. Oğlunuz için aylardır reklamlarda görülüp imrendiği çikolatayı bulma ümididir.. Misafirliğe giderken giyilecek kadın çorabı kalmadığında kamyonet yolu gözlenir. Gıda şöyle böyle tamam da, oyuncak ve ihtiyaçlar hiç bitmez..

Şaşıp kalacağınız yutkunduğunuz çok anlar yaşarsınız bölgede: Hele halkın içindeyken, içinde eşinizin olduğunu düşündükleri helikopterin düşmesi için ellerini birleştirip gözlerinize baka baka :''Allah'ım inşallah düşer!'' Derler. Ülkemin her yanında öğretmenler çocukları eğittiği için saygı görür. Ama burada bırakın takdir edilmeyi, aşağılanma, hakaret, taciz her şey yaşadık biz...

Bir pazar öğleden sonrası trafikçi bir polis memurunu havaya uçurulmuştu. Camlarımızın zangırtısıyla çocuk parkının isabet aldığını sanarak, apartmandaki annelerin merdivenlerden feryat ederek çocuklarına koşuşlarına şahit olmuştum. Bazen bir patlama olduğunda hele ki dışarıdaysam, eşim benim için, bense içerde bıraktığım oğlum için perişan olurduk sağ haberi alıncaya dek.

Biz daha gelmeden Güneydoğu için,?çok fakirlik var? denmişti. Oysa Yüksekova?da büyük kentlerde bile zor görülen son model lüks arabalar, cipler vardı.

sanki diyarbakır babasının malı

Aynı şekilde o bölge insanının yaşadıklarıyla ilgili hatıraları anlatabileceği bir başlık da açabiliriz! Hatta açmalıyız..

Siz duygusallığınız nedeniyle bazı şeyleri karıştırıyor olabilirsiniz..

İlk günlerde en çok dikkatimi çeken, devamlı her tınısını ve nerdeyse sözlerinin tamamını öğreneceğim 'Gerilla şarkıları' dinletildi bize.

Türkler size dokunmadıkça sakın sizde TÜRKLERE dokunmayınız. Çünkü, Allah"ın ümmetine vermiş olduğu bu mülk ve saltanat nimetini ilk defa bu Kantura Oğulları onların elinden çekip alacaklardır"

Siz gitmeden bölgeye namınız gider: 'bilmem nereli öğretmen, bilmem kimin karı sı' Size hoş geldin denmez?Batılı meslektaşlarınız selam vermek için, öğretmenler odasında oralı öğretmenlerin olmadığı anları kollarlar. Öğretmenler odasında sessizlik hakimdir.. Yorum yapılmaz espri kaldırmaz tuhaf bir gerilim vardır havada. Adını koyamazsınız..

hatayın hassa ilçesinde geçti benim çocukluğum.

dalan, çömezin ve pkk burscusu yaşerin kaçması da mı?

Bir de Lilith, Hassa da yaşadığınızı söylemişsiniz Benim bildiğim yol kesme vakası diye bir vakıa yok... pkk'nın eylem bile yapmadığı bir bölge orası.. pkk Amanos dağlarında falan geziniyor.. Orayı Suriye'ye geçiş güzargahı olarak kullanıyor.. Yılardır o bölgeden duyduğumuz terör hadisesi İskenderun'daki askerlerimize yönelik hain saldırıdır..

resmen provakatörlük...

zülcenaheyn;

mektubun aldındaki bir yorum:

O akşam içerideki kalabalığı görünce kenarda beklemenin daha iyi olduğunu düşündüm. Ve aile kantininde bu kadar telaşla neden keklere bisküvilere meşrubatlara saldırırcasına hücum etmekte olan askerlerin, raf filan dinlmediğini aksine yağma edercesine boşalttıklarını izlemiştim. Anlam verememiştim.

Vataını, milletini sevmek ve sevmeyenlerin neler yaptığını anlatmak ırkçılık değildir.

Benim için, bir öğretmen olarak, hele hele Ata'nın adını taşıyan bir ilkokul, lise ve üniversite bitirmiş, bir öğretmenseniz.. Ülkenin her yanı eşittir sizin için. 'Her ne olursa olsun, tüm çocukların eşit ve feda edilemez olduğudur''beyninize kazılan. Onların ihtiyacı öğretmense, doktorsa, polisse, askerse hepsi var orada. Yokluk da var; ancak Kayseri'de, Çorum'da, Adana'da Gümüşhane'de, Sivas?ta olduğundan daha fazla değil.

Aileler memurlar öğretmenler apar topar tahliye edildi?

Fakat herşeye rağmen acı çekenler için çok zor olsa da türk ve kürt arasına nifak tohumu girmemeli..?

Beşikten gelen bir düşmanlıkla büyütülen, her üniformalıyla korkutulan çocuklar. Dillerini ancak okula başladıklarında zar zor öğrendikleri, kendilerinden çok farklı sandıkları bir milletin memurlarına karşı geliştirilmiş bir duygusal siper vardır. Sadece 2 yılımı bir kız öğrencimi gülümsetmeye harcadım! Benimle gülümsemedikçe ne dediğimi anlama isteği duymayacağını kendimden bildiğim için.

hızbulvahşeti,

müslümanlar ; yüzleri örs üstünde döğülmüş ve derilerle kılıflı kalkanlar gibi bir kavim olan TÜRKLERLE çarpışmadıkça kıyamet kopmayacaktır. Onlar yünden yapılmış elbiseler giyerler ve yünden yapılmış çarıklarla yürürler.

biz bu topraklarda birlikte güneşe yürüyoruz...

TÜRKLER size dokunmadıkça sizde TÜRKLERE dokunmayınız. Zira onlar çok sert ve haşin tabiatlı insanlardır

Bu mektupta yazılanlara provakatörlük demek kardeşlik ten söz etmek değil resmen...

: Diyarbakırlı

bahsettiğim dönem 88-93 yılları arasıydı ve çok iyi hatırlıyorum.

zor durumda bırakmak için ayak sürümekteler...

Türklerle ilgili Peygamber Efendimiz hadisleri

çok yakın bir gelecekte Allah ellerinizi bazı yabancılar ?le dolduracaktır. Onlar aslanlar gibi cesurdurlar. Harblerde düşmandan yüzgeri edip kaçmazlar. İşte bunlar ; daha önce sizin harbettiğiniz kavimlerle harbedecekler ve sizin ganimetlerinizide onlar yiyeceklerdir.

Hala bunu görmemeye çalışmak tür bir kafa ypısına sahipliktir ben anlamıyorum.

Ama türkün enbüyük düşmanı vicdanı, oda biryere kadar suladığı ağacı kökünden kesmesinide bilir bu millet.

ve en akıllıları olan

İlk aylar eşimi de benim gibi öğretmen sanırlarken esnaftan yana sıkıntımız olmadı. Bir iki ay içerisinde kim olduğu öğrenildi. Asker eşiydim, eşimin infaz listesinde adı bile çıktı bir terörist cesedinden. Neyse, o ilk aylar ekmek almayı tercih ettiği fırına Ramazan akşamı girdiğimde, fırıncıdan 'pide kalmadı' cevabını aldığımda şok oldu. Perde arkasındaki dizili pide ve ekmekleri görmüştüm. Gözümün içine bakarak o unutulmaz cevabı suratıma yemiştim: SANA YOK!

İstanbul ; onun böbreği ele geçirilinceye kadar feth olunmayacaktır. ya böbreği neresidir diye sorulduğunda o, AMURİYE demiştir

Çok mu geç kaldık acaba? Emellerine ulaştılar mı? Kalplere o kin tohumları ekilip hasadı derilmeye başladı mı?

Karanlığın bu yüzünü hiç bilmezdim. Mesela karartma yapılacağını önceden bilemezsiniz. Önceden çamaşır, bulaşık, ütü, banyo, ev temizliği, ders hazırlığı, sınav kağıdı ne işiniz varsa halletmiş olmanız gerekir, gündüz elektik varken.. Her şeyi bitirmiş bile olsanız karanlıkta mumlarınız yeterince ışık vermez. Gece bebeğinize süt hazırlamanız gerekmekteyse yandınız vay halinize!

doğru olduğuna kesinlikle inanıyorum.

Eylem günleri okula gelmektense polis taşlamaya giden öğrencilerim de var. O gün öğreneceklerini kaçırdıklarından yakınan da. Ve beni hala arayıp soran, özleyen özlediğim ve bir şekilde birbirimizi sevmeyi öğretebildiğim öğrencilerimi de hatırlıyorum.

Beni hiç sarsmadı, bilinenin tekrarı olmuş..

ama cihaneri alelacele

ne vatan, ne toprak, ne tarih ne bir dil... hiçbirşeyiniz yokk..

Bence yine de eksik kalan ve farklı şeyler var ya neyse..

Operasyonlarda ceplerle birbirimizin eşinden sağlık haberi almaya çalışırken, karşı tarafın da dinlemiyor olmasını dilersiniz. Ki konvoya bir saldırı olmasın. Komutanlar gece karanlığında sessizce dönerler evlerine. Apartmanda ayak seslerini dinlersiniz. Postal sesini eşinizinkiyle uyuşması için beyninizi zorlarsınız. Ve aynı apartmanda başka dairenin kapısında postal görürseniz, içten içe sizinki gelmediği için onları kıskanırsınız.

Yüreklere, ne yazık ki varedilen kin tohumlarını daha fazla ektirmemek için çaba göstermeliyiz, diye düşünüyorum!

Bir kere çok mecbur kaldım. Her 2-3 ayda bir erzak almak için Van'a karayoluyla gideceğimizde yazmayı adet edindiğimiz vasiyetimizde belirtmeme rağmen, aileme her ikimize de bir şey olduğu takdirde oğlumuzun kimler tarafından büyütülmesini istediğimizi ve ne olursa olsun üzülmemelerini söyleyiverdim. Babamın sesinin buğulandığını hatırlıyorum.

Oradayken 1Eylül barış günü kutlamalarına katılmak istemiştim hatta, ben de BARIŞSEVER bir insandım o zaman.

Okulda yerli meslektaşlarınız, öğretmenler odasında Batılı öğretmenlerin artmasından rahatsızlık duyar. Daha sonra samimi olmayı ve samimiyetine güven duymayı öğrendiğim oralı bir meslektaşım 'ben gelemem sizlerin de olduğu yerde, ezik kalırım aykırı dururum' demişti çekinerek. Benimle aynı eğitimi almış, çok kaliteli sevdiğim bir öğretmendi kendisi. Bayramlaşmayı neden hep okulda yaptığımızı, birbirimize gidip gelebileceğimizi söylediğimde okulun kantincisi olan bey:' Siz bize gelin hocanım, biz sizin oraya girerken çıkarken görülürsek, başımız belaya girer' demişti.

Yine Ramazan ayıydı, iftar saatine yakın bir gürültü duyduk. O fırından pidelerini aldıktan sonra evlerine iftar açmaya giden iki uzmanımız havaya uçuruldu. Birini kaybettik. O gün bir daha çöp konteynırlarının yakına park etmek ne kelime yakınından geçmemem.

Tv izliyorum, var mısın yok musunun reklam arasında, yolun tam karşısındaki bir evden 3 roket atıldı. Camın önünde, nöbetçi olan eşime çocuğu yeni yatırdığımı söylerken.. Daha uykuya dalmakla dalmamak arasındaydı yavrum. . Roketlerden İlkinin havada süzülüşünü görüp 'SEN TOP ATIŞI MI YAPTIRIYORSUN?' demiştim eşime. ilki açığa düştü gürültüyle, eşimin hayır! Dediğini ve askerlere emirler vererek koştuğunu duyuyordum.

Güvenlik güçlerinin ve askerin izinleri askıya alındı?

Evet, çok zor Doğu'da Batılı olmak.. Memur olmak.. Polis, asker, doktor hemşire öğretmen ve hatta bunlardan birinin eşi olmak. Ben Yüksekova?da yaptım doğu görevim, sık sık da Van ve Hakkari?ye gittim. Bu yazdıklarım oralarda hayatı paylaştığımız tüm arkadaşlarımın ortak duygularıdır!

Bu mektubu okuyun, siz kendi kararınızı karar verin:

Bir kaç defa çocuğu aileme emniyette olacağı bir yere bırakıp da dönmeyi de çok düşünmüş ve konuşmuştuk. Arabada kendimizce önlemler alırdık,2,5 yaşındaki oğlum HER NE OLURSA OLSUN durmamamız gerektiğini gerekirse içeri istifra etmesi ya da tuvalet ihtiyacı duymaması konusunda sıkı sıkı tembihlenirdi.

Hani bir yazısı vardı Yılmaz Özdil'in, o baskının ertesi günü ''biz şimdi öldük'' diyordu..

size bir kapı açmıyor..?

Ülkeleri koruma gücü on kısma ayrıldı : Bunun dokuzu TÜRKLERE ve biri diğer milletlere verildi. Yine böyle, cimrilikte on kısma ayrıldı ; bunun dokuzu iranlılara vbiride diğer milletlere, cömertlikte on kısma ayrıldı ; dokuzu ehli Sudana biride diğer insanlara, haya da on kısma ayrıldı ; dokuzu kadınlara, biride diğer insanlara, hased de on kısma ayrıldı ; dokuzu araplara biri diğer milletlere, kibirde n kısma ayrıldı ; dokuzu rumlara biri diğer milletlere verildi

Hala orada görev yapan tüm memur ve güvenlik görevlilerine selam ve sabırlar diyorum.

Dışarı ışık sızmasın diye karartmalarda camlara battaniye astığımızı, belki birkaçınız bilir., Ama ben bunun, saldırıda camlar patladığında kırıklardan korumak için de kullanılan ilkel bir yöntem olduğunu lojmanımız roketlendiğinde öğrendim..

Ha yol çevirme olmuş olabilir, ama siz jandarmanın yaptığı durdurmalar ile karıştırıyor olabilirsiniz..

Sakın habeşiler size dokunmadıkça sizde onlara dokunmayınız . Hele TÜRKLER size ilişmedikçe sakın sizde TÜRKLERE ilişmeyiniz

ama endişeye gerek kalmadı...

Allah bu ümmete mevalilerden bir ordu gönderecektir. onlar ata binmede Araplardan çok üstün silah kullanmada onlardan çok daha mahirdir. İşte Allah bu dini onlarla yeniden ihya edecektir!

10 yıldır karara bağlama mümkün değil

Aslında gece çıkan çatışmaları gelen giden helikopterlerin sesinden, eşinizin eve gelmemesinden bir şeylerin ters gittiğini anlarsınız. Telefonlarınız kesiktir. Jammerdan olmasını umarsınız. Frekansların sizinkilerce kesilmiş olmasını dilersiniz.

Yaşadığım bir olay: Okulun kapısına çıkmamla bir taksiye denk gelerek elimi kaldırdım, adamcağızın gafletinden de yaralanarak bindim. Parayı hemen uzatarak soldan aksi istikamete dönmesini rica ettim. Bir 5 metre gitmemiştik k, lojmanlara gideceğimi söylememle birlikte beni taksiden zorla indirdi...?BAŞIMI DERDE SOKMA BENİM! Diye de bağırdı.

Sadece cenazemizi kaldıracak kimsemiz yok.. Ne o öğrenci çocuklarımın yüzlerini ne de o Mehmetçiklerin yüzlerini asla unutamayacağım

milletin seçtiği hükümeti

Hele bi seyredin bakalım.. kimseye düşman değiliz, sırtımızdaki eşeği atmayalım, sap gibi ortada kalırsınız..

bende ağrıda çaılıştım şimdide güneydoğuda çalışıyorum. anlatıldığı gibi insanlar var, bide osmaniyeliyim başıma neler geldiğini tahmin bile edemezsiniz. ama burdakilerin hepsi böyleymiş gibi düşünmek saçmalıktan başka bişey değil. belki %10-20 si böyledir.

Hiçbir normal karne günü öğrencilerime karne veremedim. Milli eğitim tarafından ilçeye baskın yapılma olasılığına karşı, özellikle bayan öğretmenlerin can güvenliğini sağlayamama endişesiyle 'siz seminere katılmayın. Aslında ne kadar erken ayrılsanız o kadar iyi' dendiğini?Devletimin beni korumakla görevli polisinin değil beni, kendini koruyamayacak kadar aciz kaldığını.. Savciların elinin kolunun bağlı çaresizliğini?

annem öğretmen babam lise müdürüydü.