sevgiyi paylaşmak elbet güzel ama biz sevgiden kaçıyoruz payşlaşmak artık anlamsız..

Bunun üzerine "Şimdi..." demiş ermiş. "Sevgiyi gerçekten bilenleri çağıralım yemeğe." Yüzleri aydınlık, gözleri sevgi ile gülümseyen ışıklı insanlar gelmiş oturmuş sofraya bu defa. "Buyrun" deyince, her biri uzun boylu kaşığını çorbaya daldırıp, karşısındaki arkadaşına uzatarak içirmiş. Böylece her biri diğerini doyurmuş ve şükrederek kalkmışlar sofradan.

Önce sevgiyi dilden gönüle indirememiş olanları çağırarak onlara bir sofra hazırlamış. Hepsi oturmuşlar yerlerine derken, tabaklar içinde sıcak çorbalar gelmiş. Arkasından da derviş kaşıkları denilen bir metre boyunda kaşıklar. Ermiş: "Bu kaşıkların ucundan tutup öyle yiyeceksiniz." diye de bir şart koşmuş. "Peki..." demişler ve içmeye teşebbüs etmişler. Fakat o da ne? Kaşıklar uzun geldiğinden bir türlü döküp saçmadan götüremiyorlar ağızlarına. En sonunda bakmışlar beceremiyorlar, öylece aç kalkmışlar sofradan.

"İşte..." demiş ermiş:

Emekli Makinist Yusuf SÜNBÜL beyden alıntıdır...

çok hoş bir hikaye paylaşım için teşekkürler..

"Kim ki hayat sofrasında yalnız kendini görür ve doymayı düşünürse, o aç kalacaktır. Ve kim arkadaşını düşünür de doyurursa, o da arkadaşı tarafından doyurulacaktır. ŞÜPHESİZ, HAYAT PAZARINDA DAİMA SEVGİYİ PAYLAŞANLAR KAZANÇTADIR."

Onlarca her bilgi kendilerinde

evey daha önce okumuştum güzel yazı.

Ömer HAYYAM

15 kişimi okudu?

Rica ederim...

Bakın göstereyim..." demiş ermiş.

konu açmam için 10 kişiye yazmam gerekiyo muş o yüzden uğradım ben rahatsız olmayın lütfen:)

"Sevginin sadece sözünü edenlerle, onu yaşayanlar arasında ne fark vardır?"

çorba canım çekti

"Dünya üç beş bilgisizin elinde

Bir gün sormuşlar ermişlerden birine,

Hayır var sana kötü demelerinde"

Üzülme, eşşek eşşeği beğenir