Yorgunum kırık dökük kelimelerle konuşmaktan.

Gitmen, seni sevmemi engellemiyor anla artık. Sen yokluğunda da varlığımsın... hiç gelmeyecek olsan da bundan sonra, yine de varlığım kalacaksın. Seni hep beklemiştim asırlardan bu yana... geldin varlığınla beni mutlu ettin. Şimdi gittin, yokluğunla bile mutlu ediyorsun. Çünkü senden bana kalan şey o kadar güzel, o kadar özel ki...

Sesinden mahrum kalmışım ne çıkar, senin özleminle her gün canım daha bir yanmış ne çıkar..

Gömün, gömün beni yüreğime.

böyle bir sevda bırakılırmıymış. salakmış oda tam harbiden

Gül bülbülün canını almış...

Sonunda gerçek sen bile

Yokluğundan soyunup, varlığını giyerim üstüme...

hiçbir umut çiçeğinin yeşermeye yeltenmediği.

Bülbül olup konsan dalına

Hep beni sevdiğini hayal ettim, belki de sevmedin.. ama ben hep hayal ettim. Hayalin bile güzeldi, bozmaya kıyamadım.. Beni kırdığın zamanlarda bu hayale sarıldım sımsıkı, seni kolay affetmelerim de bu yüzdendi zaten.

Kırgın düşlerimden uzak, kırgın kalbimi avutuyorum. Kimbilir kaç zaman geçti sensiz, sayamadığım... Senden uzak, sesinden uzak... Bir kez dokunamadığıma mı yansaydım sana, yoksa sesinden uzak kaldığıma mı, hangisi daha çok canımı yakıyordu... anlayamadım.

Hiçbir ışığın sızmaya gücünün yetmeyeceği,

Sesini hapsettim beynimin tüm hücrelerine. Özledikçe, çıkarıyorum sesini. Kapatıp gözlerimi, seni düşünüyorum yanımdaymışsın gibi. Hep kızdın bana belki de seni sevdiğim için, nedenini anlamadığım kızgınlıklarının tümünü bana yönelttin her zaman. Bilemedin, bilemedin senden bir şey istemediğimi. Bırakmadın beni, seni özgürce sevemedim. Seni senden gizli sevdim.

Usandım kendini tekrarlayan başlangıçlardan...

Çıkmayan sözlerden sesler ürettim,

Sevdim kalbimi ruhuna beden ettim,

ben öyle sevdim ki hep güllere benzettim gül yüreklim dedim öyle sevdim ki güllere benzettim gülüm dedim öyle sevdim ki sevgimden kendimi unuttum kendimi sende gözbebeklerinde buldum..

Ortada gül de kalmaz,

Ama engel olmamış bu aralarındaki sevgiye..

Tek mirasım bu, o da yalnızca anlayana...

Hayallerden çıktığı an sevdan

Yorgunum boş yüzeylere dolu kelimeler yazmaktan.

Birbirlerini hiç görememişler belki de..

Ben seni bilmeden sevdim...

Gittin ve ben, gitme kal benimle diyemedim sana. O kadar istekliydin ki gitmek için, dur diyemedim sana. İçim yandı da yine de kal diyemedim umursuz bakışlım.. Ardından bakarken, sessiz çığlıklarla bağırdım... duysaydın çığlıklarımı yine de gider miydin? Kulaklarını kapatabilirdin belki, ya kalbini kapatabilir miydin bana? hiç bilemedim...

Ben seni görmeden sevdim,

Emanet ediyorum elimde kalan son üç beş sevincimi bir avuç dosta.

Akarda akar kanın

Sevdim, bir beden çizmeden

Yine de vazgeçmemiş sevdasından ikisi de

Gün aşık olmuş geceye,

Yokluğunu varlığa çevirebilmişim ya, bu da bana yeter..

Sevgi olur değişiverir,

Kaç kopuş yaşadım bunca senedir.. Şerha şerha bölündü ruhumla birlikte kalbim. Dayandım... dayandım da bir senden kopuşuma dayanamadım.. Ama olsun be gülüm, ayrılığı bile senden diye, sevdim ben...

Ben geceyim işte, senin için yakamoz düşürüyorum bol bol denize.

Bülbül güle sevdalanmış,

Gece de yakamoz düşürmüş denize

Ben geldikçe, kaçanım oldun.. içini bilmediğim, yüreğini görmediğim sevdanın, kekremsi tadı oldun dilimde.. bıkmadan usanmadan sevgimi anlattığım, kağıtlar tükenip de kalemimin kırıldığı an da bile beni düşündüğünü umut ederek, yeniden yazmaya koyulduğum adını bile koyamadığım sevdam oldun. Benim için çok şey oldun, ama ben senin için hiçbir şey oldum...

Bazen, gün isyan edip yakmış ortalığı

Çünkü ben seni beni sızlattığın gibi sızlatmadım?

Yıllardır içimdeydin, belki de asırlardır... belki de doğmadan önce de biliyordum seni. Hep beklediğimdin sen, ama sana bunu anlatamadım...

Varlıklarını hissetmeleri bile yetmiş kendilerine

Sonsuza dek birbirlerini göremeyeceklerini bilseler de...

Yerini dolduramayacak...

Benim için var olduğunu bilmek bile yetiyor, seni hiç göremesem de...

İkisi de bulutlara yükleyip hüzünlerini

ben seni görmeden sevdim ben seni adını bilmeden sevdim ben seni yaşını kim olduğunu bilmeden sevdim sevdim işte sadece sevdim..

Saklanmak kendime ve yavaş yavaş yokolmak istiyorum.

Güller solmaya mecburdur,

hayallerden ibaret sevdam..

Yüreğinize gömün beni bugün.

İçine bir ruh koymadan sevdim...

Öyle çok sevdim ki...

Hayallerin kucağında öyle gündoğumları,

Ben seni yüreğimde aradım

maviye sevda yanmak demekti :)

Gel demiyorum sana, demeyeceğim..

öyle manolya kokulu ilkyazlar yaşadım ki,

Ah edemezsin...

Gittiğin yerde mutluysan eğer, bu da bana yeter.

Gözyaşlarım akarken sessizce yanaklarımdan, onları bile sevdim, çünkü onlar sana aitti. Seni kaç gece döktüm gözlerimden bilmem, sayamadım...

Seni hep beklemiştim asırlardan bu yana... geldin varlığınla beni mutlu ettin.

ağır geliyor artık sabaha varmayan gecelerin gerçekliği...

Bülbül de...

Ne gün erişebilmiş geceye, ne de gece kavuşabilmiş gündüze.

Sonunda gül de solar, bülbül de kanar...

Tüm yeryüzüne yağdırmışlar gözyaşlarını

Gece de özleminden tüm ışığını söndürmüş gökyüzünden

Evrenin bütün güzelliklerini kutsayan yüzümü gömün yüreğinize.

Sen benden gitsen de, ben gelirim senin bensiz kıyılarına.

yuhhhh! bu yazılanlar gerçek duygu ve yaşanmışlıksa, bir şey demiyorum ve önünüzde saygı ile eğiliyorum mavi_sevdam

Gittin, yoksun hayatımda. Artık gizlemiyorum duygularımı, özgürce seviyorum seni. Gözyaşlarımı hergün avucumda biriktiriyorum, sonra öpüyorum onları bir bir, seni öpercesine.

Gelirim, derin, sessiz duygusuz uykularına...

Kendi yüreğimin kara deliklerine saklanmak istiyorum.