Yurdum toprağına tohum serpildim

aramızda kıvrılıp yatan uzaklıga inat

elim kolum bağlanmışsa kıyında

Bir çift turnaya benzerdi gözleri

Göğüm öksüz kaldı bakar ağlarım

geçiyorsam bir çiçeğin özünden

Kuruyan dudaklarına

Al uslandır korsan bedenimi

Nefesimi süreyim

Sona geldim, Sana

görüşmek üzere filiz çok memnun oldum tanıştığıma sen iyi birisin

sen nereden biliyorsun bunları

Binlerce söz vardır sevdaya dair derinliklerinde

Artık tuz basılmıştır dermansız yarasına

Seydunayım mayıs ayı dutmaz ya

Sana ömrüm vereyim

Kalanlarsa yalım yalım yangınsa

Aldı gitti neyim var neyim yoksa

Gafletten bahara ektiler beni

Yetmedi güçleri gülüm sen öldür

meğer ne yalnızız insan olmuşsak

Bilir ve intihar cüretiyle yoklar yüreğinin tetiğini.

yeri gelmiş acıya da gülmüşsek

geçiyorsam gözlerinin içinden

Yarınlardan umudumu kesmeye

Sana geldim sustum ve yondum

sevmesini bilmiyorsam geçmişin sonucuyum,,,

Adem`den beri.

Denizlerce gülümserler, inanma

Hani ellerine kuşlar İnerdi,

Biliyorum yüreğin durgun sudur, dindiğim

sana olan sevdamdandır bilesin..

Eğdim dağ başımı onun önünde

Onu da güneş günde iki kez ateşe verirdi.

seyduna türkülerinden dizeler,,,,,,,

Katmer katmer açtırır her baharda

Ey suların sonsuzluğu

Özleminin çiseyle yıkanmış şafak değerini kim?

"Ayrılıklar uyandırmalı kör yüreğimi.

Yeter yüreğimi bir çift gözün

İki damla ateş düşürdün gözlerime

Ateş artıgı değildir karşılığımız.

Daha çok hasretle yanacak ömrüm.

Kuruyan dudaklarıma

seydunayım gebermişsem kıyında

Tuttular mayısta astılar beni

biliyorum suçluyum kentin kirli suyuyum

Acıya Gülmek

şahrud gökyüzü geliniydi.

Kim anlar ki eşkıyanın sağlamlığını;

Yanacaksa,

ayrılıklar uyandırmalı kör yüreğim

Umutlar tazelenir alamut kalesinde

Onurumuz kavgamızda açar ya

ayaklarınla kasıklarımın kasıgasını ellerinle yüregimde yaktıgın ateşi düşlüyorsun

tşkler bende mumnun oldum görüşürüz

Sana geldim, sona

Topraklara karışırım

Seyduna şahrud buna çoktan alışmıştır

yaprak gibi dalda sessiz solmuşsak

gerçek seven küle dönmüş her çağda

Üşüyorum ha...

Anadolu toprağını her canı

Usul usul kanardı gelincik bedeni.

cehennemden beter yanmalı!

Pusatını dağ sisinden alan,

Bırak öpüşlerim ağzını kapatsın

Bazen sevdalılardan geriye bir tek bunlar kalır

ateş artığı değildir karşılığımız

artık benim olmalıyım,

Güneşin kızılca kıyametine çatar

Gözlerimden ışığımı kısmaya

zulasında asılı durur kefenlediği ölümü.

aç kapıyı gireyim sana ömrüm vereyim koynunda yatır demem yeter bağışla beni

kuruyan umut dallarını.

Denizlerce gülümserler inanma

Baskın yemiş bir evsen dağılmışsan

Seyduna hırçınlaşır daha bir gür akmaya başlar

Bir solukluk rüzgarda bile

Ölsem bile biliyorum boyverdim

Bütün sabahlarım sesinde ağarsın

öpüyorsam ayrılığı gözünden

Bakışlarım demir alsın gözlerinden limanına

Ellerinin çeliğine su verilmiştir ta

sürekli dinliyorum ben çok seviyorum bir arkaşdaşım tavsiye etmişti yaklaşık 2 yıldırda dinliyorum öyküsü çok etkiledi beni seyduna ve şahrud.

Sevdalılar sularına karışmıştır

Köpekler gibi havlayan acılarımız sussun

Anadolu toprağını sevdayı

kardan üşüyen kuşlar...

biliyorum! sen yine parmak uçlarında üşüyosun

Seyduna şahrud artık bir olmuştur

firarını mermisine emanet eden, bir namludur bu.

Sabaha söyleyecek söz bırakmayalım

Denizlerce çoğalırlar asanlar

Onun içindir bu sessiz feryadları

Yüreğin alı koysun gitmelerimi

Şahrud türküler söyler seydunasına

Keder tırmanmasın yüzüme bir daha sarmaşık gibi

Yaktım koca ömrü zaaflı bir anda

Sularca gülüşelim

sen nerden biliyorsun

Tutuklanmış kitapsan yakılmışsan,

Daha çok acıyla yanacak ömrüm

sana olan sevdamdandır bilesin

Zührem olmazsan geceme

Nefesini süreyim

Memleketten umudumu kesmeye

Sevda çözmesin kendini bizden

ölmeden çıktıysa bedenim;

bahara yas olurmu

Eşkıya yüreğime çığ düştü,

Bahçen kuş sevinçleriyle inlerdi ay

Yer gök inler dile gelir dağlar taşlar

Göz göze gelir hüzünlenir seyduna şahrud

Yüzüne bulut inse dolardı masal gözleri.

Yüreğine kor düşen alır düşlerini ona gelir

Birleşsin yağmur soylu ellerimiz

Gece kanat çırpsın parmaklarımda

Yetmedi güçleri başı dik öldüm

Cehennem yangınlarından,

söküyorsam yüreğimi göğsümden

Kavuşmak onlar için sadece bir umud

Aç kapıyı gireyim

cehennem yanğınlarından ölmeden çıktıysa beden

Aç ellerini. "

Yetmedi ardından bakar ağlarım.

benim.

yeri gelmiş ayrılığa gülmüşsek

Ayrı ayrı anılmaz adları

Be hey sefil mayıslarda dutmaz ya

ateşine rehin verdiğim.

Ellerimiz emeğimizdir mayıs

Fırtınalar yorgun yüreğim, sana

Şahrud.

Ölüm, çağrılı uçurumlarda sınardı sevdasını

Çiçeklendim dört bir yanda yeşerdim

Gayrı ayrılıgın vakti dolmuştur

Öpüşlerin damlasın çöl dudaklarıma

iki yürek bir canken ayrı yatmak olurmu

dağlara küs olurmu

Bu can bu bedenden ayrılmıyorsa

Şahin gelip dalına konar şahrudun, seydunanın suyundan içer

Karanlığa karışırım.

karşılıksız sevebilmekse sevda

Yalnız ufuk çizgisinde buluşurlardı,

Korku kıyılarımı sildiğim

Seyduna yeryüzü cehennemi.

Sende yeryüzüdür gövde bulan

Uzun uzadıya susarak kalalım birbirimizde

Zühre olmazsan geceme

Birbirimizden kaçıracak neremiz kalmasın

Yarla baharımı kışlara gömdüm

Eşkıya sevda ki;

Taş üstünde güller açar

çok güzel şarkılar paylaşımların için tşler alsen

Seyduna şahrud iki sevdalı ırmaktır elbruz eteklerinde

Aldı beni götürdüler asmaya