Doğru değildir...

İbadetler, muameleler, ceza hukuku.

Dini bir terim olarak da, ?Allah?ın emir ve yasaklarının toplamı?dır.

eğitim şart!

Mehmet Paksu

İslam şeriatı, esas olarak temelde dört delile dayanır. Bunlar şer?i deliller olarak da anılan?Kitap, sünnet, icma ve kıyas?tır.

Her iki şeriat için de şöyle müşterek misaller verilebilir. Zehir içerek intihara teşebbüs eden hayatını kaybettiği gibi, intihar etmekle haram işlediği için ayrıca günaha girmiş olur.

İkinci bir misal: Silahını suçsuz bir insana kasten çeken kimse onun ölümüne sebep olduğu gibi, ayrıca büyük bir günah işlediği için, İslam şeriatı ona kısas cezasını öngörür, onun da aynı şekilde cezalanması hükmünü verir.

?Allah, dini doğru tutmanız ve onda ayrılığa düşmemeniz hususunda Nuh?a tavsiye ettiği, sana vahyettiğimiz, İbrahim?e, Musa?ya ve İsa?ya tavsiyede bulunduğumuz dinle ilgili hususları size şeriat olarak koydu.? (Şura, 42:13)

?İslam?ın bir kısmını kabul etmem? diyenler, ?Onun da dinden olduğunu kabul ediyor, böyle olduğuna inanıyorum, ancak onunla amel etmek istemiyorum? demek istiyorlarsa, günahkar oluyorlar, ?Bu kısmına inanmıyorum, şeriatı dinden saymıyorum? demek istiyorlarsa, İslam?la bağlılık ve aidiyet ilişkilerini kesmiş oluyorlar.

Kıyas: Kur?an ve sünnette hükmü açıkça belirtilmeyen bir meselenin hükmünü, aralarındaki ortak nitelik dolayısıyla, hükmü açıkça belirtilen diğer meseleye göre açıklamaktır.

Şeriatı kimse istemez çünkü.

İslam?ın bütününe inanan ve tamamını yaşamaya çalışan mü?minler?salih ve kamil? Müslümanlardır.

Muameleler: İnsanlar arasında medeni, ticari, ekonomik ve sosyal ilişkileri, insanların devletle ve devletlerin de birbirleriyle münasebetleri bu bölümde yer alır.

?Şeriat?, İlahi kanunlar bütünü olduğuna göre, tek Şari/şeriat koyucu Allah?tır. Bunun yanında peygamberler de, şeriatı insanlara haber verdikleri için ayrıca onlar da Şari olarak anılırlar.

Nasıl ki, Kelam sıfatından gelen kanunlara karşı gelenler belli cezalara uğrayacağı gibi, İrade sıfatından gelen bu kanunlara karşı duranlar da cezasını hemen görürler.

Sözlük anlamıyla şeriat?yol, mezhep, metot, adet, insanı bir ırmağa, su içilecek bir kaynağa ulaştıran yol? demektir.

Bir diğer şeriat daha vardır ki, o da Allah?ın İrade sıfatından gelir ve bu sıfatın tecellisidir. Buna?sünnetullah/tabiat/doğa? tabiri kullanılır.

Zaten Allah?ın, şeriatı koymasının asıl amacı, kullarının sonsuz hayata ve gerçek saadete ulaşmalarıdır. Şeriatın tanımına baktığımızda da aynı gerçekleri görürüz.

BİR İNSAN böyle bir sözü neden söyler, niçin söyler, hangi niyetle söyler?

Kitap: Kur?an?ın içerdiği hükümlerdir.

Başka bir deyimle, ?Kur?an ayetlerine, Allah Resulü?nün sünnetine ve İslam alimlerinin görüş birliği içinde oldukları meselelere dayanan İlahi kanun?lar bütünüdür.

Şeriat kelimesinin terim anlamı şu ayete dayanır:

İcma: İslam alimlerinin görüş birliği içinde bulundukları konulardır.

?Biz Müslüman?ız, İslam?a varız, ama şeriata yokuz, şeriatı kabul etmiyoruz; şeriat Ortaçağ?ın karanlığına dönmektir? diyenler, ?Kur?an, sünnet, icma ve kıyas kaynaklarına dayanan İslam?ın bir kısmını kabul ediyoruz, ama bir kısmını kabul etmiyoruz? demiş oluyorlar.

Sünnet: Son Peygamber Hz. Muhammed?in söz ve fiilleridir.

?Şeriat? kavramının içinde, imanla ilgili hükümler olduğu gibi, ahlakla, ibadetle ve günlük hayattaki işlerle alakalı hükümler de vardır.

?Sonra seni bu işte apaçık bir şeriat sahibi kıldık. Sen ona uy. Hakkı bilmeyenlerin heva ve heveslerine uyma!? (Casiye, 45:18)

İslam şeriatına karşı çıkanları Prof. Dr. Hayrettin Karaman bir sıralamaya tabi tutuyor ve şöyle bir değerlendirme yapıyor:

Peygamberimiz Hz. Muhammed?den önce de çok sayıda peygamber gelmiştir. Bu peygamberlerin çoğunu Cenabı Hak, bir şeriatla/kanunla göndermiştir. Peygamberimizin getirdiği İslam şeriatı, daha önceki şeriatların bir devamı ve tamamlayıcısı niteliğindedir. Bu mesele Kur?an?da şöyle dile getirilir:

Şeriata karşı çıkanlar, ?şeriat istemiyoruz, kahrolsun şeriat!? diyenler, İslam?ın bir kısmını reddediyor, onunla inanç ve yaşama bakımından ilişkilerini kesiyorlar, hatta ona karşı düşmanca cephe alıyorlar. Bu durumda olanların aynı zamanda Müslüman olmaları mümkün ve sahih değildir.

İslam hukuku kaynakları, şeriatı üç ana bölümde inceler:

Mesela, bir kimse yüksek bir yerden atlarsa, bacağını ve kafasını kırar. Elini ateşe uzatırsa eli yanar, soğukta durursa üşür, yüzme bilmeden denize girerse boğulur, zehir içerse hayatını kaybeder.

?Şeriat? kelimesi bir terim olarak diğer kanunlar ve dinler için de kullanılabilir. Mesela, ?Musa Aleyhisselamın şeriatı? gibi.

Şeriat sadece Kur?an hükümleri ve İslami esaslar değildir. Az önce anlattığımız ve herkesin?şeriat? olarak bildiği bu şeriat, Cenabı Hakkın Kelam sıfatına dayanır ve asıl itibariyle oradan gelir.

İbadetler: Allah?ın razı olduğu her çeşit ibadeti içine alır. Özel anlamda ise, ayet ve hadislerde özel şekil ve şartları belirlenen ibadetlerin uygulanması kastedilir. Namaz, oruç, zekat, hac ve kurban İslam?da var olan ve bilinen ibadetlerdir.

Yine tamamına inanıp bağlayıcı olduğu halde bir kısmını yaşayamayan mü?minler ise?fasık, günahkar? Müslümanlardır; Allah Teala onları dilerse affeder, dilerse cezalandırır.

Ceza hukuku: İslam şeriatının kullanımda olduğu bir İslam ülkesinde, İslam dininin emir ve yasaklarına uymayan, toplumsal düzeni bozmaya çalışan kimselere karşı verilecek bedeni, mali veya caydırıcı bazı cezai hükümleri kapsar.

Oysa şeriatla din aynı anlama gelir, ikisi bir arada kullanılır. Din şeriattır, şeriat da dindir.

İslam dini doğumdan ölüme kadar evlenme, boşanma, nafaka, velayet, vekalet, vesayet, miras, alışveriş gibi toplum hayatının ihtiyacı olan tüm medeni muamelelere ve hatta devletler hukukuna ait hükümler getirmiştir.

Mesela, yerin çekim gücü, ateşin yakması, soğuğun üşütmesi, zehirin insanı öldürmesi gibi tabiatta var olan fıtri kanunlar, kevni kanunlardır. Bunların yaratıcısı ve işleteni Yüce Allah?tır.

Bu sözü söyleyenlerin bir kısmı var ki, ne dine inanır, ne Allah?a; ne Kur?an?a inanır, ne de Peygambere? İslam?a ve dine karşıdır, düşmandır. Böyle bir insan bu sözü inançsızlığından dolayı söyler. Zaten böyle birisinin yolu da, izi de bellidir. Hiçbir kutsalı yoktur, hiçbir manevi değer tanımaz. Onun gözünde, dini çağrıştıran her şey zararlıdır ve yanlıştır. Böyle düşünenleri kendi ideolojik yapısıyla baş başa bırakalım.

Her şeyden önce şeriatı koyan Allah?tır. Bir diğer ifadeyle, dini gönderen ve dinin sahibi Allah?tır. Onun için Allah?a?Şarii Hakiki/gerçek şeriat koyucu? denir.

?Kahrolsun şeriat!? diye bağırıp çağıran başka birisi daha vardır ki, o da neyin ne olduğunu bilmeden konuşuyor. Allah?a, dine, Kur?an?a ve Peygambere inanıyor, inancı var, belki namaz da kılıyordur, oruç da tutuyordur, ama?şeriat?ın siyasi ve ideolojik bir düşünce olduğunu sanıyor, farkına varmadan bu saçma sözleri kullanıyor, bir yerde?uydum kalabalığa? diyerek hareket ediyor.