Hiçliktir, yok oluştur bu. Ya da gerçek var oluşun hissedilmesidir.

Büyük ermişler bu yanan aşıklar değil midir?

özeldir.

. Bunları gerçekleştireceği bir ruh arayışına çıkar.

nefeslendirmek; onunla soluk alıp vermek ister.

işte tam bu aşamada.

İnsan-ı Kamil / Lütfi Filiz

Bunlar AŞK'ın kendisidir.

Böyle bir aşk ya da sevgi vazgeçişse kendinden

Bu sevgiler belki bir gün bizim yaşamımızdan da geçer kim bilir, belki de geçmiştir. IŞIĞINI görmüşüzdür de anlamamışızdır. Ya da bu ışıktan feyiz alıp bir parça sevmeyi biz de keşfetmişizdir. Karşılıksız koşulsuz.

Böyle gönüller azdır. Sıradan aşklar yaşamazlar onlar ruhlarını yıkayacak özel sevgilerle gözü yaşlı arınma yolunda giderler.

Kişi önemini yitirmiş AŞK hükmünü sürmektedir.

Eyvallah

NOKTANIN SONSUZLUĞU:

Yok olmak ister kişi birinin gözlerinde.

Gönlüne böyle bir aşk düşen kişi Tanrı tarafından korunur

Çevredeki kalabalıklar gideremez yalnızlığını. Kendini ifade edebileceği, maskesiz kalabileceği ve yalnızlığını giderebileceği arayışlar başlar

Bu ruhlar bu insanlar özeldir. Bunlara aşık olunur.

O gözlere bakıp derinlerine inecek ruh nerededir?

Sonra bu da yetmez bir beden olmak tek yürek gibi atmak sarıp sarmalanmak ister

Yokluk adına.. Zordur böyle sevmek.

Yanmaktır bu, vazgeçmektir kendinden

Bu "Aşk Erleri".

Böylesi bir ruhu keşfedecek böyle bir ruhu görecek göz var mıdır?

Kaybolmak, tüm istek ve arzularını başka birinin ruhunda

İnsanın yalnızlığı bilinen bir gerçektir, özde yalnızdır. Yalnız gelir dünyaya ve giderken de yalnızdır.

Yanmak yok olmak acı çekmektir sonu.

Nazlıdır nazenindir. Dünyaya geliş nedenini hissetmiş "Aşka Aşık" olmuştur.

Bunlar yanar kül olur, yanar kavrulur. Bunlardır dünyayı ayakta tutan büyük sevgiler. Tüm insanlığa bu büyük Aşkın, hoşgörünün ışığında bakabilen; yaratılan her nesneyi bu Aşkla sevebilen Tanrı hizmetkarları..

, aşkın aynasında gördüğü göz artık sevgilinin gözüdür. O göz ki, nereye baksa ondan bir iz bir yorum bir bakış yakalar. Tüm cümleler sevgiliyle sonlanır, noktalar yok olmuştur. Evren içre evrenleri yoklukta görür.

AŞK ERLERİ - 1996

Paradan puldan, gururdan, arkadaştan, anadan babadan, canından geçecek kadar sevebilir mi insan?

AŞK, içsel olarak yakalanan bu gerçeğin, unutma çabasıdır.

, bu uğurda nelerini feda eder insan, nelerinden geçebilir?

Bir insanın ruhu bunları hissederken ona ayna olabilecek başka bir ruhu nereden bulacaktır?