vakur yumuşaklığı canımın içi İstanbul toprağının...

bir mavi kumaşın üstünde unutulmuş olan elin

Ve hemen

Ne güzel şey hatırlamak seni,

ve saçlarında

Ne güzel şey hatırlamak seni:

Ve umutla bekliyorum yaşanacak güzel günleri,

İçimde ikinci bir insan gibidir

bir yüzük,

ölüm ve zafer haberleri içinde,

hapiste sırt üstü yatıp seni düşünmek:

sana yazdıklarımı bağıra bağıra okumalıyım...

ve yaşım kırkı geçmiş iken...

Gecenin yıldızları umutla beklediği gibi...

hürriyetin sütbeyaz maviliğine

sıcak koyu bir karanlık...

Parmakların ucunda kalan kokusu sarduya yaprağının,

bir çekmece

Aldığım her nefeste geliyorsun aklıma be sevgili...

sevilme, sevmeden daha olgun duygudur. :)

yokluğundan duyduğum isyanı.

kendisi değil

hapiste

Bence de hatırlanma en güzeli...

ve etin daveti:

filanca gün, falanca yerde söylediğin söz,

edasındaki dünya...

Sana tahtadan birşeyler oymalıyım yine:

ve üç metre kadar ince ipekli dokumalıyım.

fırlayarak yerimden

Ne güzel şey hatırlamak seni.

güneşli bir rahatlık

kıpkızıl çizgilerle bölünmüş

seni sevmek saadeti...

yazamak sana dair,

Haykırıyorum karanlığa

ölüm ve zafer haberleri içinden,

penceremde demirlere yapışarak

hatırlanmak daha güzel :)