Biliyorlar veyahut bilmiyorlar? Ancak nasıl oluyorsa oluyor ve Abdülhamit henüz düne kadar yoğun muhalefeti ile karşılaştığı İslamcı kesimlerin bir anda adeta Tanrılaştırdığı bir figür olarak çıkıyor karşımıza.

lakin şöyle bir durum var yazar bu yazıyı yazarken de eleştirisini tek taraflı yapmayı yeri geldiğinde yermeyi ihmal etmemiş..

Havf eylerim yakında Kuran?i kaldırırsın.

yazarın dediği gibi üstat necip fazılın ulu hakan Abdulhamithen isimli kitabında birçok soruya layıkıyla cevap verdiğini izah etmiş... kitabı okuyan biri olarak bu düşünceye bizzat katılıyorum..

Türkiye İslamcılığı için büyük önemi haiz olan Akif?in bu mısraları da çok manidar değil mi;

Bunun bir nedeni de, söz konusu dönemde yükselmeye başlayan Filistin sorunu ve Müslüman dünyasının uğradığı büyük manipülasyona şahitlik eden kesimlerde nükseden mazi özlemi. Günden düne sekülerleşmekte olan sosyal hayat içerisinde tutunacak bir dala, yenilmişliğin verdiği can havliyle ipine sarılınacak bir figüre duyulan ihtiyaç.

İşte bu yüzden, Necip Fazıl?ın, ?Abdülhamit?i anlamak herşeyi anlamaktır? sözü çok manidar geliyor insana.

121. ölüm yıldönümü vesilesiyle geçtiğimiz günlerde kabri başında anılan büyük şair Namık Kemal?in?Ne efsunkar imişsin ah ey didar-ı hürriyet? Esir-i aşkın olduk gerçi kurtulduk esaretten? dizelerini bilmeyen pek az insan vardır herhalde.

Ve bu paradoks ya da zihin bulanıklığı, Türkiye sağının kendisine biçilen rolü eşsiz biçimde yerine getirmiş olduğunu düşündürüyor zaman zaman.

Bu da sistem tarafından zihinlerine bazı bilgiler kodlandığını, başka bir deyişle Türkiye sağının zihin dünyasına?40 lı senelerde bir ayar verilmiş olabileceğini getiriyor akla.

Oysa Mehmet Akif, şöyle seslenmiyor muydu Safahat?ta;

Sağ muhalefet, uğradığını düşündüğü haksızlıkların hesabını Abdülhamit üzerinden görmeye çalışmak için deyim yerindeyse bütünüyle teyakkuza geçiyor artık.

evet bazen çoğu yazar düşünür ya da günceli yaşayan tarihçiler veyahut dünya insanlığı diye bir genelleme yapayım...

Bu cansiparane gayretin temelinde ne var, hiç düşündünüz mü

Yani at izini it izine karıştırdıklarının farkında değiller.

Ey padisah-i alem, düsman mısın zekaya

Asrında kaldı millet üstadsız, kitabsız,

bunu sorarsanız elbetteki Abdulhamidin fikirleri Türk devletini ve Türk Milletini hak ettiği yere getirir, kemalizme göre.. ama kimse kusursuz değil... doğruların çok olduğu safta olalım yeter şimdilik...

Çoktan beridir vardı benim bir derdim

Bu örnekleri çoğaltmak mümkün ancak son olarak Said-i Nursi?den kısa bir alıntı yapmakta fayda var.

Ve bu tartışmalardan yola çıkarak, Türkiye sağında çok güçlü bir Abdülhamit saplantısı olduğunu söylemek abartılı olmasa gerek.

Ancak burada gerçekten bir tuhaflık var?

Peki ya Abdülhamit döneminde yaşamış meşhur Şair Eşref?in bu mısraları;

İşte bu yüzden, Necip Fazıl?Ulu Hakan İkinci Abdülhamit Han? adlı eserinde Abdülhamit?e yönelik eleştirilere cevap verirken, kendine bir türlü yer edinemediği cumhuriyet rejimiyle olan münakaşasını yansıtıyor aslında sayfalara. Ve?Başımıza kulak istiyoruz? diyerek, Büyük Doğu dergisine büyük bir kulak fotoğrafı çeken şairin İnönü?ye duyduğu öfkenin yansımalarını bu eserde kolayca görmek mümkün.

bir tarafı vezir yapayım diğerini rezil düşüncesi epey mevcut..

Zira Abdülhamit?in 1930?lu yıllara kadar İslam aleminde istibdatçı bir hükümdar olarak bilindiği gerçeği bir anda göz ardı ediliyor.

Yani neye, kime karşı yaratıldı bu Abdülhamit efsanesi

Zira bu sözler; Türkiye sağı üzerinde inkar edilemez bir tesiri olan şairin, sistem karşıtı kesimlere işaret ettiği figürünün Abdülhamit olduğunu gösteriyor bize.

Türkiye sağının abdulhamiti yere göğe sığdıramama gibi bir durumu olduğunu ben düşünmüyorum.. ama ittihatçıları yücelten enveri el üstünde tutup diğer tarafı yeren birçok fikir kabızı olduğu yadsınamaz bir gerçek..

Üstelik süregelen bu tartışmaların sonucunda?Abdülhamitçilik? olarak adlandırılan, yanlışlarla dolu, neresinden tutsanız elinizde kalacak bir tarih yazımı meydana geldi. Hatta bunu geçim kapısı yapan bazı insanlar ortaya çıktı. Yani iş düpedüz ticarete dökülmüş vaziyette. Ve bu Abdülhamit tüccarları tüm mesailerini, hükümdarlığı döneminde Osmanlı?nın hiç toprak kaybetmediği yönündeki gerçek dışı iddialarla desteklenerek yaratılmış olan Abdülhamit efsanesini daha da güçlendirebilmek için harcıyorlar adeta.

İslami muhalefetin bir diğer çok önemli siması ise Sait Halim Paşa?dır. ?İslamlaşmak? adını verdiği kurtuluş reçetesi ile yakın tarihimizin en önemli?düşünen zihin? lerinden olan Sait Halim Paşa, İslam?ın sosyal ve siyasal karakterinin?Hürriyet, eşitlik ve dayanışma? olduğuna vurgu yapar. Mutlakiyetin İslam?ın ruhuna ters olduğunu savunur.

2. Abdülhamit 40?lı yıllarla beraber Türkiye İslamcılığının zihin dünyasında yükselen bir kavram haline gelmeye başlıyor.

Erbab-i iktidarı gördün mü saldırırsın;

Peki ya Namık Kemal?in Abdülhamit?e olan muhalefetinin Batıcı değil aksine İslami gerekçelerle olduğunu bilen kaç kişi vardır acaba Osmanlı rejimine karşı ilk İslami muhalefet?Yeni Osmanlılar? yani Namık Kemal?ler, Ziya Paşa?lar döneminde başlar. Oysa bugün pek çok insan onları?Batıcı, modernist? kanat içerisinde sayıyor. Ne kadar garip öyle değil mi

Peki ya Abdülhamitçi Türkiye sağı, özellikle de elinden Risale-i Nur?u düşürmeyen Abdülhamitçi cemaat yapılanmaları, Meşrutiyet hareketi içerisinde yer aldığı dönemlerde Said-i Nursi?nin Ömrünün zekatını Ömer bin Abdülaziz gibi sarf et. Ta ki, bi'atın manası gerçekleşsin. Meşrutiyeti kansız kabul ettiğin gibi, Yıldız'ı da mahbub-ı kulub eyle. Zebaniler gibi hafiyeler yerine rahmet melekleri olan alimlerle doludur; Yıldız'ı Darül-Fünun gibi yap. şeklinde Abdülhamit?e nasihat ettiğini bilmiyorlar mı

Ne melunsun ki rahmetler okuttun ruh-u iblise

kemalizm neyki onun antitezi Abdulamitçilik olsun...

Konunun yazarı: Peren Birsaygılı'dır. unutmuşum yazmayı özür dilerim. Ne düşünüyorsunuz bu makale hakkında...

Kalemler bunun için oynatılıyor, yazılan çizilen her ne varsa bu sonuca bağlanıyor?

herkesin hataları günahları vardır.. kanuniden sonra osmanlıyı yıkılış döneminde 33 sene ayakta tutabilmiş cesur zeki ve birçok icraatları ile tarihin hakiki padişahlarından biri olarak yorumluyorum ben.. istibdat dönemini kendisi için kızıl sultan olarak yorumlayanlara enveri el üstünde tutanlarla aynı kefeye koyuyorum..

Peki neden

Cemaatlar, öğrenci grupları ya da edebiyat çevreleri?

Kendilerine bir kimlik edinmeye çalışan grupların, Kemalizmin anti-tezi olarak yakın tarihten çekip çıkardıkları bir model olarak çıkıyor Abdülhamit karşımıza. Ve özellikle Milli Şef dönemindeki basit bazı muhalefet hareketlerinin doğurduğu ağır sonuçları hazmedemeyen sağ düşünce açısından bir direnç mekanizması haline geliyor.

at izi ile it izini karıştırdıkları doğrudur..

Kafes ardında hanımlar gibi Saikliydi Hamid

kişi günceldede tarihin tozlu raflarından çıkardığı dosyları yorumlarken tarasız o zamanın haliyeti ruhuyetine göre yorum yapamıyor.. türkiye sağı Abdulhamite tapmıyor... Atatürke tapmıyor..2. mahmutu ıslatları için hersene anmıyor.. ya da sarı selimin nurbanuya olan aşkı yüzünden devletin gidişatına ne kadar zarar verdiğinden yakınmıyor.. ya da kanuniye light erkek yavuza maço vahdetttine kılıbık damat feride şerefsiz damgasını her fikir kabızı vurmuyor..

Sultan Hamid?in emriyle tımarhaneye kadar sürüklendim. Hürriyet ilanıyla ve 31 Mart Vak?asındaki hizmetlerimle İttihad ve Terakki hükumetinin nazar?ı dikkatini celb ettim? Buraya kadar geçen hayatım bir vatanperverlik hali idi. Siyaset yoluyla dine hizmet hissini taşıyordum. Fakat bu andan itibaren dünyadan tamamen yüz çevirdim ve kendi ıstılahıma göre Eski Said?i gömdüm. Büsbütün ahiret ehli Yeni Said olarak dünyadan elimi çektim. Tam bir inziva ile bir zaman İstanbul?un Yuşa Tepesine çekildim. Daha sonra doğduğum yer olan Bitlis ve Van tarafına giderek mağaralara kapandım? Şeytandan ve siyasetten Allah?a sığınırım düsturuyla kendi ruhi alemime daldım

Gideyim zalimi ikaz edeyim isterdim

biz şahıslara bağlı dava güdemeyiz.. fikirler önemli..

Epey uzun zamandır 2. Abdülhamit üzerine süregelen tartışmalar var.

Zira?Cennet mekan Abdülhamit Han? figürü sağın zihin dünyasında epey yüksek bir popülariteye sahip. Başka bir deyişle, Abdülhamit Türkiye sağı için raytingi bir hayli fazla bir hükümdar ve tahtta kaldığı 33 senelik zaman dilimi (1876-1909) üzerine de bolca yazılıyor çiziliyor.

Ve bugün kalkıp, 1920?de tasfiye edilmiş olan Karakol cemiyeti, 1921?de tasfiye edilmiş olan Enver Paşa taraftarları ve son olarak 1923?te tasfiye edilmiş olan diğer İttihatçı liderler üzerinden cumhuriyet eleştirisi yaparken nasıl bir sarmal içine düştüklerini göremiyorlar.

Al-i Osman?dan bu korkaklık edilmezdi ümid

Abdulhamitçilik diye bir kavramı basit görüyorum.. kimse mükemmel değil.. Atatürk dahil..

Burada büyük bir paradoks gizli. Ve bu gerçekten de çok tuhaf, öyle değil mi? Zira İttihatçılığı mutlak kötü ile eşdeğer hale getirmiş olan sisteme yönelik eleştirilerini, Abdülhamit?in karşısına koydukları İttihatçılar üzerinden yaparak büyük bir tarihsel hataya düşüyorlar.

Neden mi? Çünkü?baş düşman? olarak gördükleri Cumhuriyet modernizminin karşısına Abdülhamit?i koyarken, tüm eleştirilerini de 2. Meşrutiyeti gerçekleştiren kadrolar üzerine yoğunlaştırıyorlar.

Düşürdün milletin en kahraman evladını yeise