ne kadar uzun olsada akşamla...

küllü nefsün zaigatül mevtt diyim:)

rabbim ölümü hakkıyla bilenlerden eylesin

Her giden hep?sırma saçlı-badem gözlüdür? ya hani..

Ve bundandır?Her vakit ölümü hatırlayın!?diye emredilmesi..

göz açınıp kapayıncaya kadar geçecek zaman:(

ölmüş olan ölü mü bilmez mi:(

herkes inandığı gibi yaşar, yaşadığı gibi ölürmüş.

Klasik vaizler yıllardır korkutma yöntemi ile dini anlatmaya çalışıyor. Bu yöntemi tartışılmaz kabul edelim olsun bitsin diyebilir miyiz, yoksa işin içine psikolojiyi, pedagojiyi, edebiyatı, dili vb. de katalım mı. Verim almanın yollarını arayalımmı aramayalım mı. Sorun burada başlıyor.

bari bende

?. . . . .? Öldü diyerek işte, şimdi değiştir paradigmaları!..

zaten hakikatı görmeye çalışınca korkun azabdan daha çok nimete İSYANDAN dolayı kendine oluyor...

Oysa geçen her saniye haykırır bize; ?Ölüm var heyy!?

Sınır dışı tüm arzu ve dayatmalarını, ölüm silgisiyle silivermeli..

bir gün aynayı eline alınca bakarki saçlarına ak düşmüş ve adamın işine son verir. adam da kendisine niye böle yaptığını söyler ve hz ömer derki:

inna lillah... ve inna ileyhi raciun

insan korktugunu SEVİYOR. örn çocuk annenin şefkatli tokatından yine annenin şefkatli kucagına sıgınıyor. hem korkuyor hemde çok seviyor. sevdigi içinde kaybetmekten korktugu için yapmıyor onun sevgisini kaybetmekten tabi...

ölmüş olan sui zanda bulunur mu

Ölmüş olan, İncitir mi hiç?

İşte bu, ?Ölmeden önce ölmek? yani Olmak sırrındandır..

o muhabbetlerle muhabbet etmez mi

Nefsimize de böyle yapmalı!.. Sıfırlamalı daim..

Nasıl hayattayken öldürüp de gayrımızı, sıfırlıyorsak ona karşı içimizi, aklımızı-yüreğimizi..

Ölmüş olan, benlik davası güder, kin tutar mı?

İnciniyorum ölmemeşim demek ki.. olmaksa nedenli uzakta.. yada bir o kadar yakında.. Olmaktan uzaktayım biliyorum.. henüz hamlık derecesinde bir çağla belkide..

"Ölüm güzel şeydir perde ardından haber

Ölmeden Ölmeli!..

Ve en badem gözlüne sımsıkı sarıl! Bırakma sakın!..

hayat çoook kısa oldum olası...

Allah son nefesimize kadar bizi imandan uzaklaştırmasın

allah ölümün bilincinde yaşayan kullardan eyler inşallah biz kularını

Ölmüş olan, incinir mi?

akaşamla yatsı arası...

seyhanlının dedigide...

murat kapkınerden dinlemiştim bu dörtlüğü..

ölünün arkasından denir onuda ben diyim:)

çocuga cennet diycen

bizde cehennem diycen:)

onun adına verip onun adına almaz mı

gerçeklerle yüzleşmek lazım korkutmak için degil düzele bilmek için HATIRLAMALIYIZZZ

dasmeer teşekkürler hatırlattığın için...

Hiç güzel olmasaydı ölür müydü peygamber"

Ve bizler, hep?ölecek yaşlarda? olduğumuz gerçeğini bile bile, görmezden gelir, hiç ölmeyecek gibi yaşarız..

Bak, tik-taklıyor zaman; ?Ölüm var heyy!?

ölmüş olan ondan başkasıyla konuşur mu

bilmek gereek aslında şu an ki zamanın degerini:)

ne korkutması ya huu

muhabbeti asıl sahibine vermez mi?

Ölmüş olan, yalan-kötü söz söyler mi?

ben zaten ÖLÜMDEN kormuyorum ki herkez gibi ama sonu bilemem

ölmüş olan diline sahip çıkmaz mı

ya huu yaşa göre:)

Ölmüş olan, hiç dünyaya tapar mı? ?Şunu, şunu da isterim? der mi?

Sırra eren, hiç?keşke? demeyecek.

senin görevini artık ayna yapacak.

Ölümle korkutarak çağırmak oldumolası sıcak gelmemiştir nedense bana. Peygamber tebliğinde de ölüm ve cehannem pek kullanılmamış bildiğim kadarı ile. İnsana başka yönlerden yaklaşmak da mümkün iken negatif uyarıcılara mecbur kalmak pek hoş değil. Bunun yerine doğru düzgün yaşamaktan söz etsek daha iyi olur kanaatindeyim. Zira Kitab'ın özü özeti olan Fatih'da böyle bir uyarı yok. Rahmettten bereketten, doğru yoldan söz ediliyor. Keza şehadet kelimesinde de bu tür bir uyarma sözkonusu değil. Ezan'da da yok. O halde ikide bir ölümü insanların önüne getirerek ne yapmak istiyoruz. Niyetimiz nedir. Doğru mudur.

Ölüm var ve nasıl öleceğimiz biraz da bizim elimizde

ölmüş olan yalan söyler mi

deyi ver hele mealini bilen olur bilmeyen olur dimi

elimizde kalan iki üç kelam ile yapılan...

gence dikkat diycen

aaah! ölmek yarası, ölmek yarası, ölmek yarası...

Bir ebemkuşağıdır ölüm..

Ölmüş olan, haset-zulüm eder mi hiç?

bu yazıyı okuyunca hz ömerin şu hadisesi aklıa geldi. kendisi devlet başkanlığını getirilrken bir adam tutar günün belli saatlerinde karşısına geçmek ve ölüm var ya ömer Allah tan kork.

evet ölüm var ölüm...

her nefis ölümü tadacaktır.