mevsim dursun güz utansın

babam öldü yürüdüm

sensiz kaldım yürüdüm

yürümesini bilmek gerek

büyüdüm

ırmaklar çaylar utansın

ardımda bir çocuk kaldı

çatlamış toprak gibiyim

zamansız yağmur beklerim

taş çürüsün yol utansın

dağlar girdi aramıza

ikilemek te yürümektir.

güz değil bahar utansın

rap rap diyemi bir iki üç diyemi?

yürümek insanın içini açtırıyor

farketmez

kurumuş toprak gibiyim

hazan değdi yaprağıma

ben ayrılık istemedim

çiğ düşüyor gözlerimden

evsiz kaldım yürüdüm

kızım oldu yürüdüm

naz etmesin gül utansın

diken sardı ellerimi

sebep olanlar utansın

yürü yürü:)))

çürümüş yaprak gibiyim

dönüp baktım

ıslanıyor yanaklarım