eğer düşünceyse yaşam, güçse ve soluksa

bu neye yarar ki

bedel ödeyen hep ben oldum

kıskanılacak bir durum olabilir.

o ele yakalanmadan uçup gidebilen bir böcek. sinekler...

sinek deyince aklıma çok faklı şeyler geliyor :))

evet en güzeli olurdu hayatların sinek olmak... kanatlarımın üzerinden seyretseydim alemi içinde olmasaydım... aklım değil de içgüdülerim verseydi kararları. düşünmeme gerek kalmasaydı. ol denseydi ve ben yapsaydım...

onlar aklın her zaman işe yaramayabileceğinin somutlaşmış örnekleridir.

kim bilir nasıl olurdu bu dünya arkamızıda görebilseydik.

bedelini bir başkasının ödediği aşktır

sinek...

öyleyse ben mutlu bir sineğim

360 derecelik görüş açısını sahiptirler.

ve yokluğu ölümse düşüncenin

ister yaşayayım ister öleyim.

bazen ağlamak bazen gülmek...

o sineklerden beşini bugün öldürdüm. pişman değilim...

yani biz insanoğlunun tabiriyle arkalarınıda görürler

insanoğlu doğadaki en zeki canlı olsada

gelişmiş ülkelerin sefaletinin gereğidir onlar.

bir insanoğlunun ölümcül bir hareketle elini kaldırdığı anda

en ucuza getirilmiş aşk, bedelini bir başkasının ödediği aşktır

böyle bir aşkta ucuzdur doğrusu

mutluluk diye bi düşünce olmasaydı.

ilginç... sinek öyle mi?

geri kalmış ülkelerde açlıktan ölmek üzere olan insanların

bir ne zaman bitecek sömürü sorusudur.

ama ben sinek ile mutluluk arasında bi bağlantı kuramıyorum..

dünyayı kanatlarının altına alıp olup bitenleri umarsız izlemek vardı...

bir sinek kadar kolaylaştıramadıktan sonra hayatını

beyaz bir akdeniz evinin duvarında kanatlarını kaşırken

belkide bir sinek kadar mutlu olabilmek vardı

ağızlarının gözlerinin içinde görürüz onları.