Halbuki sair erkan-ı imaniyeye imanı varsa, onu küfr-ü mutlaktan kurtarmak lazım geliyor?

Belki adem-i kabul perdesi altında gözünü kapamakla, bir küfr-ü inadi yapabilir. Gitgide küfr-ü mutlaka düşer; insaniyeti mahvolur. Hem maddi, hem ma?nevi Cehennem?e gider.

Öyle ise, bütün erkanı bütün delilleriyle sarsmayan bir fikr-i batıl, hakikat nazarında bir tek rüknü, belki bir hakikatı iptal edip inkar edemez.

Hem neden bir rükun ve hakikat-ı imaniyeyi inkar eden mürted olur, küfr-ü mutlaka düşer ve kabul etmeyen İslamiyetten çıkar?

inanç konusunda aynı duşunuyorz zannetmıştım... kesınlıkle olmayacak ama işin içinde sevgı olunca ne yapılması gerektığı konusunda kafam karıştı bıraz...

neden bir cüz?i hakikat-ı imaniyeyi inkar eden kafir olur ve kabul etmeyen müslüman olmaz?

iman bir bütündür... parçalanamaz, bir kimse "ben Allah'a inanırım ama peygamberlere, O'nun kitaplarına inanmıyorum, ahiret, melekler, kader yoktur" derse imansızdır..

inancına yakın bırını bulursan daha guzel olur

Deizm ya da Yaradancılık, tüm dinleri reddeden ancak tanrının varlığına inanan inanç şeklidir.

Çünkü her bir rükn-ü imani, kendini isbat eden hüccetleriyle sair erkan-ı imaniyeyi isbat eder. Herbiri herbirisine gayet kuvvetli bir hüccet-i a?zam olur.

Halbuki, Allah ve ahirete iman bir Güneş gibi o karanlığı izale etmek lazım geliyor.

Galatasaraylıysa düşünülebilir :D ama fenerliyse uzakta dur!

eğer erkeksen evlenme o necis fikirlerin sende saklı kalsın... sen zaten deist istesende olamazsın o kadar kafa yoksende

eğer hayırlı şeyler istiyorsanız başlamaması en doğrusu...

sevdığınız kışının deist olduğunu öğrendiğinizde ustelık o kışı sızınle evlılık düşündüğünü söylerse ne yapardınız.. yada ne yapamk gerek desem daha doğru sormuş olurum...

Elcevap:

kardeş sevginin açmayacağı kapı yok, en azından bir yaratıcının varlığını kabul eden birisi.. Evlenmeden evvel görüşmelerinizde dini tebliğ yapmanız en doğrusu. Biraz çabalarsanız İslamı da çarpıtılmamış haliyle halis bir şekilde ona tebliğ ederseniz hem onu dine kazandırırsınız hem de hayırlı bir evlilik yapmış olursunuz, kanımca..

işiniz çok zor...

Evlenmeye karar verdiği anda imanı gider.

işimdeyim gücümdeyim

reddetmek gerekir taabiki. evlenince birde onun fikirleriylemi uğraşacaksın. sevgi, aradaki farklılıklar göze batınca biten birşey. hiç zorlamamak gerek. hele ki inanç bağlamında. tehlikeli. bir erkek için ahiretten olmaya gerek yok.

İman altı rüknünden çıkan öyle bir vahdani hakikattır ki, tefrik kabul etmez. Ve öyle bir küllidir ki, tecezzi kaldırmaz. Ve öyle bir külldür ki kabil-i inkısam olmazlar.

ben kesinlikle evlenmezdim. ilerde beni de deist yapabilir :)