Emsalsiz Lider

Rüku ve secdede üç, beş, yedi, dokuz kez Rabbimizi tazim etmeyi,

Dünya ağırlıklı ahiret yolculuğuna değil, cennet menzilli ebediyyet seferine çıkmayı,

Bu aşkın taşlaşmış kalpleri bile yumuşattığını/yumuşatacağını,

Allah sizlerden de razı olsun..

Fakat ne var ki, ?Gül Devri?nden bugüne kadar sayısız eserler verilmesine, pek çok şaheserler ortaya konulmasına rağmen, O?Gül?; beşer lisanıyla asla tam manasıyla vasfedilememiş, hakkıyla anlatılamamış ve layıkı veçhiyle yazılamamıştır? Zira on beş asırdır yazılan, günümüzde yazılmaya devam eden ve gelecekte yazılacak olan?Gül? destanlarıyla; ?Kainatın Solmayan Gülü?nün?Nuru evvel, ba?sı ahir? özelliklerinden, ruhi ve ahlaki güzelliklerinden sadece çok az bir kısmı anlatılabilmiş, ifade edilenler belki de ummandan bir katre mesabesinde kalmıştır? Bu hususu dile getiren on beşinci yüzyıl divan şairlerimizden Nati Mehmed Efendi; ?Sahralar kağıt, ağaçlar kalem, denizler mürekkep olsa, melekler, insanlar ve cinler kıyamete kadar gece gündüz çalışsalar yine de Yüce Peygamberimiz ?in özelliklerinin çok az bir kısmını yazabilirler.? ifadesini kullanmıştır? Bu vadide Bediüzzaman Hazretleri; ?Bütün nimet hazinelerini açmak salahiyetinde olan, nimet-i imana vesile olan Hz. Muhammed öyle bir nimettir ki, nev-i beşer ilelebed O Zat?ı medh ü sena etmeye borçludur? derken, Hz. Mevlana da; ?Eğer O?nun vasıflarının şerhini devamlı, durmadan söylesem, yüzlerce kıyamet geçer de O yine bitmez? diyerek; kim ne anlatırsa anlatsın, ne kadar anlatırsa anlatsın herkesin kendi istidat ve takati nispetinde idrak edebildiği?Gül?ün emsalsiz özelliklerinin, anlatılmakla bitirilemeyeceğini dile getirmişlerdir?

Evvelen Yaradan?ı sevmeyi ve O?na hakkıyla ibadet etmeyi,

Saniyen?Yaradan?dan ötürü? ?yaratılan? her şeye muhabbet beslemeyi,

O?Gül?; Ademoğlunun, hidayet iklimine yeniden kavuşması için Son İlahi Hutbe?yi bütün insanlığa tebliğ eden, onsekizbin alemin rahmet baharıydı... O?Gül?; insanlığını kaybeden beşeriyete, zayi ettiği vasıfların yeni baştan ve en kamil manasıyla ilticasını müjdeleyen kainatın medar-ı iftiharıydı... O?Gül?; belli bir kavme, muayyen bir zamana ve mahdut bir bölgeye mahsus olarak vazifelendirilmemiş; tüm insanlığa, kıyamete kadar gelecek bütün zamanlara ve dünya coğrafyasının tamamına gönderilmiş alemşümul bir çağrıydı? O?Gül?; semavi aşkla tezyin edilmiş?Lale?ye müştak bir sevdanın; gönlü gül, ömrü gül, özü gül, sözü gül, ahvali gül, cemali gül, teni gül ve teri gül kokan gül-efşan mimarıydı...

Gel efendim...

Meçhul olurdu esma, Levlake ya Muhammed!..

O?Gül?

Gel ey, yüzüne üzgünlerin üzüntüsünü dağıtmak yaraşan!..

İslam olmak, dolayısıyla da insan olmak için gerekli her şeyi;

Gel ey, ateş-i aşkına yanmak için aşıkları birbiriyle yarışan!..

diyor, açılan her gül yaprağı adedince Kainatın Solmayan Gülü?ne salat ü selam ediyoruz...

Hakk?ın kudretini kavrayabildiğini,

herkesin okuması gereken güzel bi yazı saolasın..

Hilal bakışlı erbab-ı kalem; her cümlesi bir define, her mısraı bir hazine olan eserlerinde?Gül?ü vasfettiler... Bu vadide kalemkar olan şuara ve üdeba, gözyaşlarından deryalar oluşturdu asırların sayfaları arasında? Onlar; gönül dünyamıza?Gül? ışıkları taşımak için söz ipliğine mana incileri dizdiler, şiirin esrarlı kanatlarında... ?Gül? muhabbetini İlahi aşkın mayası olarak gören nasirler; kalemin gözyaşını kağıtla buluşturdular, cümleleri?Gül? ritmiyle konuşturdular ve cümlemizin yüreğine?Gül? yüzlü güneşler bölüştürdüler? Bu vadide zirvelere ulaşarak insanlığa yeni ufuklar açan ve Ey?Gül?; ?Sen, bir derece daha fazlası olmayan bir insansın da, biz Senden eksik olduğumuz kadar insanlığımızdan uzak insanlarız? diyen üstatlar, bilge şahsiyetler, gönül mimarları, ilim ve fikir adamları bütün dünyaya?Gül?ü anlatmak, O?nun farklı bir yönünü ortaya koyarak beşeriyete tanıtmak için, sayısız eserler kaleme aldılar?

?Her nefsin mutlaka tadacağı? ölümün ardından herkesin yeniden can bulduğunu,

selam olsun ona ve ümmetine...

Cümle erdemlerin

O?Gül?; ?Hiç ölmeyecekmiş gibi dünya için, yarın ölecekmiş gibi ahiret için çalışın? buyurarak bizler için hakiki kurtuluş reçetesini bildirmiş, dünyayı defterden silmeden ukba menzilli bir hayat yaşanması gerektiğini vurgulamış, dünya-ahiret dengesini en mükemmel bir biçimde ortaya koymuş, ahiret mihverli ama dünya boyutlu bir hayat nizamı tarif etmişti... O?Gül?; Mahşer günü Rabbimize sunabileceğimiz en güzel şeyin, ?şirksiz bir yürek? ve?salih bir amel? olduğunu bütün mü?minlere öğretmişti?

Yüce bir duygu olduğunu,

"Gül Yüzlü Yar"

Hiçbir şey azalmadığını;

Bütün yolların bidayetinin de

İslam?ın kapısının Kelime-i Şahadet,

?Mü?min; hem sever, hem de sevilir...

Hem bu yaptığının günahı,

Hayatın; ahiret günü mizana çekilip, hesabı sorulacak şahsi bir sermaye olduğunu,

Sen de sağolasın Kadir abi sizin de yüreğinize ve gönlünüze sağlık..

Suyu üç yudumda içmeyi,

Hayatı muhteşem bir şiir tadında ve

Matem tutardı gökler, gülmezdi hiç melekler,

?Sevdiklerimize, sevgimizi izhar etmemiz gerektiğini,

İnsanın da bu sermayeden müteselsilen sorumlu tutulduğunu,

Hasılı Kelam,

gülşah ve nemesis kardeşim..

?Hayanın güzel, fakat kadınlarda daha güzel? bir haslet olduğunu

Yegane Önder,

Essalatu Vesselamu Aleyke Ya Habibullah.

Dünyanın?Bir müddet kalınıp gidilecek bir ağaç gölgesi? olduğunu,

Ay?ın yüreğine değen O Şefkatli El?in mübarek parmağıyla, mehtabın titreyen gamzesi ikiye bölünmezdi?İ?lay-ı Kelimetullah aşkına yelken açıp, gönül fethi için sefere çıkanların, zamansız mekanlara ve mekansız zamanlara yaptığı sır dolu yolculuklar bilinmezdi? Mavera aşkıyla düşlerine kanat vuranların gönül seccadeleri, müjdeli şafaklara serilmezdi... Gözler, ?Karanlık Gecelerin Nurlu Sabahı?nı görmez, ?her zorluğun yanına bir kolaylık? varmaz, her hüznün içine bir huzur girmezdi? Tefekkür, tezekkür, tenevvür, tekemmül ve tevekkül el ele vermez; ayrılık vuslata, zayıflık takate, ölüm hayata bestekar olmazdı?

Hayatı madde-mana bütünlüğü içinde ve asli manasıyla kavrama keyfiyetini,

?Doğmazdı kalbe iman, inmezdi arza Kur'an,

?Dünyada karınlarını tıka basa doyuranların,

Vareden?e sevgiyle erişildiğini,

Çatısının vakar ve izzet,

İslam?ı anlama, anlatma, yaşama ve yaşatma hususundaki en mükemmel ölçüleri,

?İman sahibi olmadan cennete girilemeyeceğini,

?Haram olduğu şüpheli şeylerden kaçınmanın güzel, fakat alimlerde daha güzel?,

Bu dünyadaki sıkıntısının da hafif olacağını,

Nihayetinin de Allah ?a vardığını,

Kainat kitabını hakkıyla okumayı,

O?Gül?le beşeriyet; İslam tacını giyerek insanlık mertebesine yeniden yükselmişti? O?Gül? bizlere; Allah ?ın varlığını, birliğini, kudret ve azametini, gerçek anlamıyla öğretmişti? O?Gül? bizleri; hilkatin esrarından, kulluğun itibarından, Müslüman olma vakarından, dünya pazarındaki ahiret karından ve ebedi kurtuluş muştusundan haberdar etmişti? O?Gül?ün duasıyla, gökteki bulutlardan rahmet yüklü yağmurlar yeryüzüne düşmüştü? Kışta kalan bütün tohumlar?Gül? aşkıyla boy vermiş ve O?nun rahmet ikliminde yeşermişti?

Dinimiz ve dünyamız hakkındaki en doğru bilgileri,

diye ifade ettiği gibi; Arş-ı ala aşka gelmez, melekler gülmez, yürekler imanda karar kılmaz, gönlümüz Muhabbet-i Resulullah?tan Muhabbetullah?a ulaşan yolu bulmaz ve insanoğlu için her iki cihan asla gül-i zar olmazdı...

Hayatın her karesini besmeleyle fethetmenin azim ve kararını,

s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v.

?Allah?a karşı gelmekten sakınmakla,

Allah?ın değişmez kanunu olduğunu?;

?Allah?ı görüyormuşçasına ibadet etmeyi,

?Saltanat aşkından, aşk saltanatına? yükselmeyi,

İnsanoğlu; subaşında susuz kalır, ?bağrı yanan? kızgın çöller gibi susuzluktan bunalırdı... İnsanların değer ve ölçüler dengesi kaybolur, beşeriyet her alanda zeval bulurdu? Fecr-i kazipler, fecr-i sadıkların yerine ikame olurken; ruhlara tulu eden meskenet tüllerine, cehalet bulutlarının en koyu sisleri çökerdi? Göz körlüğe mahkum, kulak sağırlığa mecbur, kalp masivaya meftun olurdu? Kul, günah çukurlarından kurtulamaz, nefsin yalçın dağlarını aşamaz, ebedi hayatın efsunkar güzelliklerine ulaşamaz, ölümle dost olup merdane dolaşamaz ve?canı canana teslim edip? ölümsüzlük ikliminde berhudar olmazdı?

Her işe?Allah adıyla? başlama ve her şeyi?Allah adına? yapma şiar ve iftiharını,

Zemininin ihlas ve samimiyet

Mütedeyyin kulların;

Yüce Rabbimizin herkesi, yaptığı herşeyin hesabını vermekle mükellef kıldığını,

İnsanlığın gördüğü en muhteşem inkılab gerçekleşmezdi... Ruhumuz, Mavera?ya kanat çırpmaz, kalbimiz?Allah? aşkıyla çarpmazdı... Rahmetli Ali Ulvi Kurucu?nun

O?Gül?; yaşatmayı yaşamaya, sevindirmeyi sevinmeye, yedirmeyi yemeye, giydirmeyi giymeye, ukbayı dünyaya tercih etmişti... O; elinde bulunan malı, parayı ve ganimetleri yanında hiç misafir etmemiş, ihtiyaç sahiplerine hemen dağıtmış, sade, duru ve mütevazı bir hayat yaşamıştı...

?İyiliğin; kalbin uygun gördüğü

Bidayetten bu yana, bu vadide -havastan avama, üdebadan ümeraya kadar- kim ne demişse yürekten söylemiş ve söyledikleri, sözlerinin en güzeli olmuştur? Zira, ?Gül?ü tarif eden her söz, ?Gül?ü tasvir eden her dize ve?Gül?ü tavsif eden her yazı; O?nuyadettiği için latiftir, O?nunla ziynetlendiği için güzeldir ve O?nun güzelliği satırlara yansıdığı için?Gül? kokuludur...

Rıza-i Bari?ye ulaşmak için Hakk yolunda çile çekmeyi,

?Ahsen-i takvim? olarak yaratıldığını,

Müslüman olma ve her şeyi Kur?an?a göre tarif ve tanzim etme mecburiyetini,

Son nefeste didarın ile şad kıl?

Dünyada bir garip gibi yaşamayı?,

Üç günlük dünya ticaretinde ömür sermayesini beyhude tüketerek?müflis? olmamayı,

Mahzundur Arş-i ala, Levlake ya Muhammed!..

Hem yaptığının sevabı,

Üstelik her birinin sevabından da

Sevmeyen ve sevilmeyen mü?minde hayır yoktur? düsturunu,

?Ölümün, mü?minin canını Rabbine hediye etmesi? manasına geldiğini,

İçine sinmeyen şeyler olduğunu?

Sevgi üzerine, aşk üzerine halk edildiğini,

Hayatın zorlukları karşısında?sabır-şükür-zafer? diyerek?muhlis? olmayı,

Ölümden hayata kadar;

Bizler;

Temelinin iman ve hidayet,

Dinde kötü bir çığır açana da

Emanete ihanet etmenin;

Yaratılanların En Hayırlısı, İnsanlığın Mi?racı, Rabbimizin Habibi olan, Allah ?ın Kur?an?da -diğer peygamberler gibi yalın ismiyle nida etmeyip- ?Ey Resul, Ey Nebi, Ey Müddessir, Ey Müzzemmil!? diye tazimkar bir ifadeyle hitap ettiği O?Gül?; Muhabbetullah ufkunda, ufuk ötesi menzillere ulaşan Muhammedi bir sevdanın remziydi? Rahmet ve Sevgi Peygamberi olan O?Gül?; ?Yaratılanı Yaradan?dan ötürü? sevmeyi bizlere miras bıraktı... Bu mevzuda ; ?İman etmedikçe Cennet?e giremezsiniz, birbirinizi sevmedikçe de gerçek manada iman etmiş olamazsınız? buyurarak, imanı içtimai barışın temel taşı yaptı...

Kötülüğün ise, kalbi tırmalayan,

Beladan kurtulamayacağını?

O çığırda yürüyenlerin sevabının verildiğini,

Ve O?Gül?; sevda çöllerinden Mevla?ya giden?İz?in sahibi, Hak yolunun yanılmayan ve yanıltmayan En Son Kılavuzuydu... Bu sebeple, kul aşkıyla çöle inen Mecnunlar, ?Leyla? dese de; ?Gül? aşkıyla Hakk?a yönelen kalpler hep?Mevla? dedi/diyordu/diyecekti...

?Allah de?yip, Allah aşkıyla?dosdoğru ol?mayı,

Hilkatin esrarındaki aşkı gönül gergefine dokumayı,

Hasıl-ı kelam?Gül? sevdalıları; on beş asırdan beri hiç durmadan gönül gergefimize?Gül? desenleri çizdiler, ?Kalem ve Nun? aşkına kelimelerin en tatlı tebessümüyle?Gül? destanları yazdılar, bir kuyumcu titizliğiyle işledikleri mazmunlarla murassa?Gül? mısraları dizdiler ve sohbetlerinde kelamın en güzeliyle?En Güzel?i anlattılar... Ve her dem, ?Gül?ü anlatan destanlara yeni destanlar ilave ettiler, ?Düne ait ne varsa, dünde kaldı cancağızım?, şimdi?Gül? üstüne?yeni şeyler söylemek lazım? diyerek bugüne kadar söylenenlerle yetinmediler, her söze yeni bir söz, her kelimeye yeni bir mana eklediler...

Üstelik her birinin günahından da

Dinimizin bütün kıstaslarını,

Dostluğuna muhtacız; umutsuz ve çaresiz bırakma çaresizlerini.

?Gül? olmasaydı?

Rabien, sevginin hakkını vererek gönül seferine çıkmayı,

Ve en büyük insanlık rütbesinin

?Başını taştan taşa vuran su? gibi çağlayanlar, ?Gül?e bende olup aktılar? ?Arayı arayı bulsam izini? diyerek?Gül? aşkına gönül bağlayanlar, dünyaya ve ukbaya?Gül? penceresinden baktılar? Yüreklerinde hissettikleri?Gül? sevdasını, mısraların yüreğine bırakanlar, gönüllerde?Gül? çerağı yaktılar? ?Gül?ü anlatırken; ?Perişan sözlerimden bıkma, hoş gör ya Resulallah? diyerek affına sığınıp arz-ı hal edenler, gökkubbede nice hoş sadalar bıraktılar?

Ruhlarını?Gül? yağmurlarıyla yıkayıp, hayatlarını?Gül? aşkına sebil edenler; gönül gözünden dökülen muhabbet damlalarına, yüreklerinde kor haline gelen sevda ateşinin rengarenk ışıltılarını kattılar... Nazenin duygularını İlahi aşkla damıttılar... İç alemindeki coşkularını kelimelerle resmettiler, yazılarına?Gül? rumuzlu güzellikler nakşettiler, mısralarını?Gül? kafiyesiyle nazmettiler ve edebiyat dünyasına birbirinden güzel güldesteler armağan ettiler?

Mükafatın büyüklüğünün de,

Yetimlerin başını okşamak?tan geçtiğini/geçeceğini

Dr. Mehmet Güneş

Kin ve nefretten nefret ederek yüreklerde sevgi çerağı yakmayı,

Hiçbir şey azalmadığını?

Duvarlarının Hakk?a hürmet ve muhabbet,

O?Gül?; bütün insanlığın dünyasını da, ukbasını da cennet-asa baharlara tebdil etmek; baharları, ?Kainatın Solmayan Gülü?yle asli hüviyetine erdirmek; ?Baharın salavatı güller?e, ?Gül? kokusu vermek için kainata aşkla geldi ve gönülleri aşka getirdi... Ve her şey, yokluğun bağrında ilk varlık nuru olarak yaratılan?Şah-ı Levlak?la aşkı tanıdı... Çünkü kainatın yaratılış sebebi aşktı ve Sevgi Peygamberi olan Habibullah da bu aşkın en parlak nuruydu... ?Hilal?le ışıklanmamış simsiyah geceleri giyinmiş yüreklere O?Gül?ün sevdası düşünce; kalpler, ?kalp? olmaktan kurtulmuş, bir gül bahçesine çevrilerek gönül haline gelmişti...

Aciz insanın de heva ve hevesine uyduğunu?

Gel ey, onsuz mutluluk bulamadığımız!..

Hayatın sırrı olan aşkın,

Beni de sevdiğin kullarına sevdir? duasını

Fakirlik gelmeden önce zenginliğin

Gel ey, konuşurken dudaklarına tebessümler karışan...

?Konuştuğu zaman yalan söylememeye,

Sevgi anahtarının en paslı kalp kilitlerini bile kolaylıkla açtığını/açacağını,

İlahi emirler istikametinde yaşaması gerektiğini,

Essalatu Vesselamu Aleyke Ya Resulüllah.

Başkaları sana yap diye fetva verse bile,

?Besmeleli sevdalara? varıldığını,

Sıkıntıya uğradığını,

Ve güzel ahlaka sahip olmakla? kazanıldığını

Şifanın da?Aşk-ı Hakiki?de bulunduğunu/bulunacağını,

?Ya Habibullah bize imdad kıl,

Ve namaz sonrası tesbihatı otuzüçe tamamlamayı

?Cennet?e gireceklerine dair sözü?

Doğumla avdet ettiğimiz?iki kapılı han?da insanoğlunun misafir kaldığını,

Söz verdiğinde sözünden dönmemeye,

İffet ve namusunu korumaya?

Hilkatin de; muhabbet üzerine,

?Dinde iyi bir çığır açan kimseye,

İlmi farz, tefekkürü ibadet telakki eden bir mukaddesata sırtımızı dönerdik? Biz; gül diye dikenleri dermeyi, umut dağıtmak yerine hazan bahçelerinde gazeller toplamayı şiar edinirdik? Gül rengi diye ateşlere sarılırdık? Hazan sarısına dönerdi hayallerimiz? Yürekler sevdalanmaz, gönüller yanmaz, kışta gelenler baharı soluklamaz, kul ölümsüzlük şerbetini yudumlamaz, hal ehlinin cümle eksikleri aşk ile tamamlanmaz ve ehl-i dil, dildar olmazdı?

Hakiki aşka hicret etmekle

Ağlardı belki hala, Levlake ya Muhammed!..?

?Yalan söylemenin,

selam olsun denisss..

?Gül Devri?nden bu yana;?Gül?ü anlatmayan dil, ?Gül?ü yazmayan el, ?Gül?e benzemeyen hal,?Gül?e varmayan yol ve?Gül? kokmayan kul neye yarar diyen şairler, yazarlar, gönül sultanları... büyük bir iştiyakla?Gül?ü anlattılar? On beş asırdır, O?na duydukları aşkı ve muhabbeti ifade eden?Gül? kokulu hislerini kalem ve kelam ile nakış nakış yüreklere işlediler? Gönüllerimize birbirinden güzel?Gül? besteleri sundular, ?Gül? yazıları yazdılar, ?Gül? şiirleri söylediler, ?Gül? ?Şifa?ları okudular, ?Güldeste?ler hazırladılar, ?Gül? sohbetleri ettiler, gülü?Gül? ile tarttılar ve?Gül?den terazi tuttular? ?Gül? diyerek iki cihanda gülenler, ?Gül? sevdasıyla aşka gelenler ve?Gül? uğrunda her mihneti cana minnet bilenler, ?Gül?ü anlatmak için kalemlerini kılıç yapıp cepheden cepheye koştular? Ve en önemlisi, hayatlarını?Gül? ölçüsüyle tanzim edip, tebliğlerini temsil edenler, ?kal?den ziyade?hal?i kuşanarak?Gül? yüzlü seferlerde coştular? Onlar; yüreklerinden kopup gelen duygularını; kimi zaman manzum ve mensur tarzda anlattılar, kimi zaman hikmetli sözlerle açıkladılar, kimi zaman da musikinin efsunkar ikliminde terennüm ettiler... Hislerini ve hissettiklerini, bazen kağıt-kalem ve kitapla, bazen sohbet, kelam ve hitapla, bazen de ney, kudüm ve mızrapla dile getirdiler?

s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v. s. a. v.

Salisen dünyayı sevda çiçekleriyle süslemeyi,

Kendilerine bir şey emanet edildiğinde, emanete hıyanet etmemeye,

Penceresinin de hüsn-ü zan ve zarafet olduğunu

O?Gül?; rahmete hasret kalmış çölleri, ?hayır söylemeyen ya da susmayan? dilleri, helale yönelmeyen elleri, merhamet duygusunu yitirmiş kulları, günah deryasına giden yolları öyle bir yola getirdi ki; çöller gülistan, diller Hakk?ı terennüm eden destan, eller sevaba hadim bağban, kullar sevgiye mihman, yollar hayır ve berekete değişmez mekan oldu... O?Gül?ün kokusunu teneffüs edenler imanla şereflendi; hem ifrat, hem de tefrit hizaya gelip itidalle buluştu; benlik davasını güdenler, dünya hırsını büyütenler zulmün ve ahlaksızlığın girdabında gezenler huzur sahiline yelken açtı, cahiliye karanlığı?Gül? yüzlü bir şafakla kucaklaştı... Ve dünya, çok kısa zamanda bu medeni topluma kucak açtı... Çünkü O?Gül?le; varlığa izzet, insanlığa iffet, İslam?a devlet, asra saadet, dünyaya bereket ve alemlere rahmet geldi?

Allah ?ın yeryüzündeki halifesi olduğunu,

?Tevbe etmenin güzel, fakat gençlerde daha güzel?,

Gel ey, bitir bitmeyen hasretini içimizde!

Beşeri, kemal ufkunun zirvesine ulaştıran,

Nazariyeden icraata,

Elini haram uzatmamaya

Kıble yürekli mürşitler, ?Adı güzel, kendi güzel Muhammed?in rehberliğinde irşada başlayarak?Aşk-ı Hakiki?ye giden Muhabbetullah yolunu tuttular... ?Aşk gelince cümle eksiklik biter? fehvasınca gönüllerde çerağ uyandıran mutasavvıflar; doyumsuz sohbetlerle, aşkın?Gül? yüzünü anlattılar... ?Gül?ün güzelliği sayesinde sözlerine güzellik kattılar... ?Gül?den bihaber olanları, O?ndan haberdar ettiler... Vahyin ışığıyla aydınlanmadığı ve?Gül?ü tanı/ya/madığı için ruhu buhranlar içinde bunalan beşeriyetin yüreğini semavi sevdalarla aşka getirdiler? Kıble?den gelen ışığın ilhamıyla gönül tellerini?Gül? mızrabıyla titrettiler...

O?Gül?; sayesi yere düşmeyendi... Bizler, O?Gül? sayesinde küfrün katran siyahı mahzeninde kalarak esfel-i safiline düşmekten ve sonsuza dek helak olmaktan kurtulduk... Bizler; O?nun; ruhumuza içirdiği semavi iksir, aklımıza sunduğu Muhammedi mesaj ve gönlümüze bahşettiği ebedi saadet muştusuyla şerefyab olduk?

Dünyayı cennete, ukbayı da ebedi saadet iklimine dönüştüren,

Hastalık gelmeden önce sıhhatin,

Mürşid-i Ekber,

Ve?La havle ve la kuvvete illa billah? sözünün

Her işi tek sayılarla yapmayı,

Ömrümüzün her anını İlahi emirlere göre tanzim etme plan ve programını,

Ve yapılmasına onay verdiği şeyler;

Azgın tufanlar içinde aciz kalan biçareler, çaresizliğe göğüs geremezdi... İnsanlar ebedi barış ve kurtuluş menziline eremezdi... Hayırlar fethedilmez, şerler defedilemezdi? Gönül tellerimize dokunan mızraplar ferahnak nağmeler veremezdi? Ruhların ölümden vareste olduğunu, kışın bahara, gecenin nehara, vefatın dirilmeye bir beste olduğunu anlayamazdık... Baki olanı unutup, fani olanlar için?ah etmeye? devam ederdik? Canlar canı?nı bilemez, ?Ballar balı?nı bulamazdık? İstikbalimizde?Gül? yüzlü bahar, bakışlarımızda?Gül? mushaflı nazar, kalbimizde?Gül Yüzlü Yar? ve gönlümüzde?Vareden?in aşkı var olmazdı?

Ahlaktan hayır-hasenata,

?Hayra davet eden? son çağrıyı işitemez, ?Çöle İnen Nur?un halesi olmaya gidemezdik... Sevda yaylasından Mevla?ya ulaşan yolun bidayetinin de, nihayetinin de O?nun?İz?inden geçtiğini idrak edemezdik? İç alemimizde çözülmeyi bekleyen binlerce buzulun, kalbimizi neden mesken tuttuğunun ve nasıl çözüleceğinin sırlarını asla çözemezdik? Yüreğimizdeki kin ve nefret dağlarını hak ile yeksan etmeyi, nefsani arzuları dizginlemeyi, kalbimizi işgal eden buzulları iman ateşiyle eritmeyi?Gül? olmadan katiyyen öğrenemezdik? Kalplere?Gül Cemresi? düşmeden dünyamıza bahar gelmez ve cennet-asa baharların getirdiği yemyeşil bir sevdanın nuru yüreğimizi gönül haline getirmezdi? O?nun kainata can veren muhabbeti olmasaydı; gözyaşlarında dalgalanan rahmet ummanları gönül sahillerimize vurmaz, dualar kıyama durmaz, seher vakti aşıkların?Hu, Hu?lara karışan?Amin?leri duyulmaz ve yürekler İlahi aşka giriftar olmazdı?

Bir faniye feda edilemeyecek kadar

?Gül?ün aşkını; ?Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi? mısraıyla dile getiren bir şair, sevda bahçesindeki aşk ateşinin?Gül? muhabbeti olduğunu ifade etmişti? ?Hamdım, piştim, yandım? diyenler de bu aşktan hissedar olmuş ve O?Gül?le tenekeler altın, kömürler elmas haline gelmişti... O?Gül?; en paslı gönüllerin açılmaz zannedilen kilitlerini bile, Muhammedi bir fetanetle açmıştı... O?Gül?; zulmü ve vahşeti gül yaprağıyla bertaraf etmiş, bir bakışıyla buzdan dağları eritmiş, tavır ve davranışıyla yürekleri fethetmiş, O?nun karşısında?Vahşi?ler yahşi olmuş ve O?nu öldürmeye gelenler O?nda dirilmişti... O?Gül?; yoldan çıkanları yola getirmiş, M. İkbal?in ifadesiyle?Yol kesenleri yol göstericiye dönüştürmüştü?

Cümle Güzellikleri?Gül?den Öğrendik

Belanın derecesiyle mütenasip olduğunu,

?Aşk-ı Mecazi?den?Aşk-ı Hakiki?ye yol bulunca

guzel bır yazı Allah razı olsun..

?Dünyada yükselen bir şeyi alçaltmanın,

?Gül?den aldık,

?Ölmeden evvel kendimizi hesaba çekmeyi?, ?ölümle uyanmadan önce? Müslüman olarak yaşamayı, ?Allah için sevmeyi ve Allah için buğzetmeyi? öğrenemezdik? ?İnsana teşekkür etmeyen, Allah?a şükredemez? kıstasını idrak edemez, ?Mahluku sevmeyen, Mabudu sevemez?, ?Merhamet etmeyene merhamet edilmez? ölçüsünü öğrenemez, ?Din kardeşliğinin kan kardeşliğinden daha önemli olduğunu? bilemezdik? Böyle olunca; ?Ebabil Kuşları?nın aşkına meftun olan mahur düşlerimiz hüzzama döner, hayatımız hüsran denizinde boğulur, umutlarımız karanlığın girdabında kaybolur, kelamın tahtı devrilir ve?Alemlere Rahmet? olan?En Sevgili?ye?Ya Muhammed canım arzular Seni? ikrarımız asla aşikar olmazdı...

İlimden ibadata,

?Feyzinle güldü alem, gufrana erdi adem,

O?Gül?; küfrü yüreğinden hançerleyen bir bedir ve gönüllerde aşkın bir iman çerağı uyandıran Hakikat Güneşi?ydi... O?Gül?; Cahiliyye karanlığındaki?dipdiri meyyitler? ve her devirde O?ndan uzaklaştıkça insanlığını yitiren canlı cenazeler için?Ba?sü ba?de?l-mevt? nefhasıydı... O?Gül?; virane gönüllerde nurani güzellikler var eyledi, aşkın asli istikametini aşikar eyledi ve ümmet-i Muhammedi, Muhabetullah ile bahtiyar eyledi?

Ticaretten muamelata,

Söz verenlerin;

?Adaletin güzel, fakat ümerada daha güzel?,

Kıyamet günü uzun süre aç kalacağını?

Kalp katılığının şifasının da; ?Fakirleri doyurmak ve

Ya faydalı konuşmayı yahut susmayı?

Aşkı vatan edinip; edebi, gönül toprağı yapmayı,

Ademoğlundaki bu mükemmelliğin;

Ve Kur?an?ın günlük hayata tercümesini

Kulun; kendi acziyetini idrak etmeye başladığı an

Hira Dağı Cebel-i Nur olurken, gecelere bürünmüş Mekke semaları uyanmazdı gül yüzlü bir sabaha? Sera da, süreyya da ayet ayet dokunan yeni bir diriliş muştusuyla tekbir almazdı bir daha? İnsanlar, semavi sevdalarla serfiraz olmak, vahyin emsalsiz güzelliklerinden feyz almak için yol bulamazdı en kutlu felaha? Medine?den yayılan İlahi davet, bütün dünyayı kuşatmazdı? Aşkın mi?racına çıkan gönüller, aklın verasına ulaşıp secdekar olmazdı?

O?Gül?; aşkın bir inançla Allah ?a bağlanmış, O?na hakkıyla teslim olmuş, her zaman mükemmel bir sorumluluk duygusu içinde hareket etmiş, ne inancından, ne de davasından zinhar taviz vermemişti? O?Gül?; en kötü şartlarda bile asla sarsılmamış, ye?se düşmemiş, telaşa kapılmamış, hiç tereddüt yaşamamış ve yaşatmamış, metanetli tavrını hiç değiştirmemiş, dimdik ayakta durmuş, katiyen eğilmemiş bir iman ve aksiyon abidesiydi... O, civanmertliğin yanında tedbir ve temkini de elden hiç bırakmamıştı... O?Gül?ün cesaretini anlatan Hz. Ali ; ?Biz, savaş kızıştığında, gözler öfkeden kıpkırmızı kesildiğinde O?nun arkasına sığınırdık? derken, aynı mevzuda Bera b. Azib ise; ?Savaşta en cesur olanımız bile, Hz. Muhammed ?le aynı hizada duramazdı? tabirini kullanmıştı? Huneyn Savaşı?nda panik baş gösterip, ordunun ricat etmeye başladığı harbin en sıcak dakikalarında, dalga dalga Müslümanların üzerine gelen düşmana karşı korkusuzca savaşan ve müşriklerden -bütün askerlerin aksine- geri çekilmeyen tek kişi Efendimiz Aleyhisselatü Vesselamdı? Çünkü O?Gül?; müthiş bir irade, akıllara durgunluk veren bir azim, eşi ve benzeri olmayan bir cesaret şahikasıydı...

Gözünü haramdan sakınmaya,

?Ölümü en çok hatırlayanların

Essalatu Vesselamu Aleyke Ya Seyyidel Evveliyne Vel Ahiriyn

Aşkın, gönüllere şifa olduğunu/olacağını,

Cemi cümlesi olan

?Hayırlı söz söyleyerek kazançlı çıkmayı,

En zeki mü?minler? olduğunu

?Güzel Ahlak? tamamlanmazdı... Beşeriyet, insanlığın kemal ufkunu tanımazdı... Risaletin numune-i imtisali olan Son Hidayet Sancağı gönül gönderinde dalgalanmazdı... İnsanlar; Kelime-i Şahadetin, Hakk?ı zikretmenin, ameli salihin, tatlı sözün, güler yüzün, yumuşak huyun, muhabbetin, meşveretin, sohbetin, affetmenin, eman vermenin gerçek anlamını hiçbir zaman anlayamazdı... İyiliği emretmenin, kötülükten menetmenin, kötülüğe iyilikle mukabelenin halet ve hasletini hiç kimse öğrenemezdi? İnsanlık; edep ve iffetin, haya ve haysiyetin, vefa ve asaletin, tevekkül ve teslimiyetin, doğruluk ve emniyetin, vakar ve izzetin, cihat ve cesaretin, itidal ve şehametin, tevazu ve mehabetin, cömertlik ve faziletin, barış ve sükunetin, şefkat ve merhametin, insaf ve inayetin, müsamaha ve hürmetin, huzur ve saadetin, nezaket ve zarafetin, hak ve hukukun ne olduğunu asli manasıyla asla bilemezdi? Kadın esir muamelesi görmeye devam eder, eşya gibi alınıp satılır, kız çocukları diri diri toprağa gömülür, acımasızca öldürülürdü? İnsan hakları konusu, kadın hukuku mevzuu hiç gündeme gelmez ve hiç kimse kul hakkına, komşu hukukuna hürmetkar olmazdı?

?Gül?den öğrendik...

Zararlı söz söylemeyerek esenliğe kavuşmayı,

Sevgimizi söylemekle aradaki muhabbetin güçleneceğini?,

?Gül?ü Anlatmak

Nefis muhasebesiyle ebedi hayat murakabesini birlikte yapmanın nizam ve intizamını,

S. A. V. Ramazan boyunca anarız Onu inşallah!

inşaallah m@li kardeşim..

Ve ölümü; ?şeb-i arus? ya da?nev-ruz? bilenlerin ebediyyen güldüğünü

Velhasıl; gönül fethi için?Can özünden besmele çekmeyi?

Hem de kendisinden sonra

Gel ey, kendisine layık olamadığımız!..

?Gül? olmasaydı,

Allahumme salli ala Muhammedin ve ala ali Muhammed

Ve Cennet?in de,

Varlığın var olma sebebinin sevgi olduğunu,

O?Gül?le; diri diri toprağa gömülen masum kızların, her türlü kötü muameleye tabi tutulan mağdur kölelerin, şefkat gösterilmeyen mazlum öksüzlerin, başları okşanmayan mahzun yetimlerin, merhamet edilmeyen kimsesizlerin, gönlü kırık gariplerin, boynu bükük fakirlerin, bağrı yanık anaların, çöl yürekli babaların yüzü gülmüştü? O?Gül?; kin dolu yürekleri; hidayet ve kardeşlik ikliminde sevgi, şefkat, letafet ve nezaket gülzarına çevirmiş, bütün olumsuzlukları güzelliklere tebdil etmişti...

Meşguliyet gelmeden önce boş vaktin,

İman dairesinde kalmanın ve Rahmet-i Rahman?a ram olmanın erişilmez kutsiyetini,

?Sabrın güzel, fakat fakirlerde daha güzel?,

Ahiren, sevgi namelerine gönül gözüyle okunan?bir güzide mektup? diye bakmayı,

Şu altı hususa titizlikle uyacaklarına dair:

Muhabbetullah iklimine girildiğini,

?Cömertliğin güzel, fakat zenginlerde daha güzel?,

Sayılı nefeslerin sadece beşikle mezar arasında tüketilen bir hazine olmadığını,

Bizler cümleten;

Nefse?hoş? gelen şeylerin?boş?luğunda kalmamayı,

?Ölüm gelmeden önce hayatın,

Gül olmasaydı, alemler yaratılmazdı... Rahmet yüklü hidayet bulutları, Ademoğlunun yüreğinde karar kılmazdı... Allah , hakkıyla anılmaz; Kur?an, gerçek manasıyla anlaşılmazdı? Hilal?in ışığı yanmaz, zifiri karanlıklar aydınlanmaz, gurubu olmayan şafaklar ufka dayanmaz ve insanlık İslam şerefiyle bahtiyar olmazdı...

İnsanoğlunun yeni bir hayata merhaba demek için öldüğünü,

Güzin-i Beşer,

Ve ölüm sonrası için en iyi şekilde hazırlananların

?Rabbim! Beni sev, sevdiğin kullarını Bana sevdir,

Ruh, beden, zeka, şuur ve iradeyle anlamlı hale geldiğini,

Kimileri, ?Siyer? ya da?Siret? kitaplarıyla anlatmaya çalıştı?Gül? sevgisini? Kimileri, ?Şemail?ler, ?Fezail?ler ve?Delail?ler yazarak vasfetmek istedi?Gül?ün eşi-benzeri olmayan güzelliklerini? Kimileri, ?Hadis? külliyatlarıyla hicret etti?Gül Devri?nin muazzez iklimine? Kimileri; ?Miraciye?lerle, ?Hicretü?n-Nebi?lerle, ?Mucizat?larla, ?Gazavat-ı Nebi?lerle dile getirmek istedi?Gül?ün mübarek hayatlarının emsalsiz bölümlerini? Kimileri, ?Mevlid?lerle aşikar etmeye çalıştı?Gül? aşkını? Kimileri, ?Hilye?lerle söndürmek istedi?Gül?e duyduğu büyük hasreti? Kimileri, ?İlahi?lerle, kimileri?Salat-ı Ümmiye?lerle, kimileri?Na?t-ı Şerif?lerle, kimileri?Divan?larla çaldı şefaat kapılarını? Kimileri, ?Gül? yudumlu ninnilerle yavrularının yüreğine?Gül? cemresi düşürdü? Kimileri de, her harfine ayrı bir üslupla sevda nameleri düşürdükleri?Hüsn-ü Hat?larla iltica etti?Gül? kokulu vuslat yoluna?

Günlük hayatı üçe bölmeyi,

onu gercekten Görmeyı nasıp eder Allah bızleere

Kazadan mukadderata,

Beşeriyetin; Beka Yurdu?na vuslat için bu fani aleme geldiğini,

?Cennet hazinelerinden bir hazine? olduğunu

Fertten cemaata,

İnsanoğlunu, yaratılış gayesiyle buluşturan,

Ve her türlü ahkam esaslarını

?Müjdeleyici?, ?davetçi?, ?şahit? ve?uyarıcı? olarak gönderilen Hakikat Güneşi ufkumuza doğmazdı? Dinin, duanın ve ibadetin nuru sinelerimize sağanak sağanak yağmazdı? Kainata dar gelen Rabb-i Rahim?in aşkı yumruk kadar bir kalbe sığmazdı? Yürekler?Allah? nidasıyla dalgalanmaz, diller her nefeste şükrederek Hakk?ı anmaz, gönüller Muhabbetullah aşkıyla alev alev yanmazdı... Ve insanlık, sevginin bütün kapıları açtığından hiçbir zaman haberdar olmazdı...

En Kutlu Rehber,

Mü?minleri, Son İlahi Din?e kavuşturan,

O?Gül?; Cenab-ı Hakk?ın nurunun ilk tecelligahı, nübüvvetin ayetle mücessem son karargahı, insanlığın ebedi kurtuluş rahı, Muhabbettullah ikliminin gül yüzlü sabahı ve aşıkların seher vakti?Hu Hu?lara karışan ahıydı... Esrar-ı Uluhiyet, O?Gül?ün tercümesiyle vuzuha kavuşmuş, beşeriyet müjdeli şafaklara O?nunla uyanmış, O?nun eliyle kainat son kez ve en muhteşem şekliyle?sıbgatullah? ile boyanmıştı...

Hatm-i kelam olarak O?Gül?den şefaat niyazımızı, ?Gül? kokulu umutlara yaslanmış bir yüreğin sahibi olan Süleyman Çelebi?nin diliyle yapıyor ve:

Allah ?ı tanıma ve O?na, O?nun istediği şekilde kulluk yapma mükellefiyetini,

Kıymetini bilmeyi?

Yaratılmışların en şereflisi, insanların en hayırlısı, Peygamberlik Gülzarının En Güzel Gülü olan ve?Alemlere Rahmet olarak? gönderilen O?Gül?; ?Varlığın Nuru?dur? Kainattaki bütün güzelliklerin en mükemmel bir biçimde şahsında tezahür etmesi için yaratılan, her hali kemal sıfatlarla donatılan ve beşeriyet için en büyük nimet olan O?Gül?, İnsanlığın Son Hududu?dur? Hakk?ın?Server-i Asfiya? kıldığı, ?Habibim? diyerek eşsiz bir nişanla taltif ettiği ve?Makam-ı Mahmud?a erdirdiği O?Gül?, cümle ümmet-i Muhammed?in mahbubudur?

O?Gül?; ahlakta, edepte, kişilikte ve karakterde eşsizdi... O?Gül?; tezekkürde, tefekkürde, tevekkülde ve esbaba tevessülde benzersizdi... O?Gül?; dini tebliğde, tedriste, talimde ve temsilde emsalsizdi... O?Gül?; hep muhabbetle, hep hüsn-i zanla, hep müjdeyle, hep umutla, hep şefkatle musafaha edendi... O?Gül?; takvanın, hayanın, vefanın, faziletin, zarafetin, merhametin, samimiyetin, metanetin? en mufassal ve en mütekamil ismiydi... O?Gül?; ibadette, şükürde, sabırda, tevbede, duada... velhasıl kulluğun bütün kademelerinde en üst seviyedeydi? O?Gül?; yeryüzündeki bütün güzelliklerin numune-i imtisaliydi ve cümle güzellikleriyle her türlü tarif, tavsif ve tasviri aşan sayısız özelliklerin sahibiydi...

Yapılan duayı ve nasihati üç kere tekrar etmeyi,

İmandan itikada,

Müslümanları, ?Gül Devri?nde yaşama mutluluğuna eriştiren,

Direklerinin namaz ve ibadet,

Bilcümle güzellikleri;

O?Gül?; imanı, ihlası, sabrı, hilmi, feraseti, cesareti, cömertliği, doğruluğu, tevazuu, muhabbeti, sözü sohbeti, oturup kalkması, velhasıl her türlü davranışını ihata eden?güzel ahlakıyla?; ailevi, içtimai, iktisadi, idari, askeri yönetimiyle, ferdi ve nebevi ufuk itibariyle bütün?en?lerin?en?iydi... O?Gül?; en güzel Müslüman, en kamil insan, en abid kul, en cömert mü?min, en mütevazı beşer, en emin şahsiyet, en nazik dost, en vefalı yaran, en sevgili eş, en iyi arkadaş, en latif aile reisi, en hayırlı baba, en müşfik dede, en cesur komutan, en mahir diplomat, en adil devlet adamı, en doğru rehber ve en büyük peygamberdi... O?Gül?; şair dilinde?Bir güzel ki, güzeli en güzelin? diye vasfedilendi... O?Gül?; Allah?ın insanlığa; en büyük nimeti, en muazzam himmeti ve en gümrah rahmetiydi? O?Gül?; adına Hakk?ın yemin ettiği, ?Leamrük?le müeyyed? bir imtiyazın sahibiydi?

O çığırda yürüyenlerin günahının yazıldığını,

Sözünde durmamanın,

İnsanın;

İnsanı insan yapan

Kullar, ?Sırat-ı Mustakim?i bulamaz, yıllar?Asr-ı Saadet?i bilemez, yollar Kıble?de karar kılamazdı... Dünyaya köle olup irtifa kaybedenler, gurur ve kibirde zirveye çıkanlar, Gayya kuyularından kurtulamazdı? Nefse tutsak olan duygular yüzünden onlarca parçaya bölünen yürekler; ?bir kızıl goncaya? dönene kadar kanasa bile, gönüller bir türlü gül bahçesine dönemezdi? Ve?Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi? diyen çile harmanları?Aşk-ı Hakiki?den nasip almaz, gönüller aşk ile tacidar olmazdı...

?Hiç ölmeyecekmiş gibi dünya için, yarın ölecekmiş gibi ahiret için çalışmayı?,

Hakk?a hakkıyla kul olmakla kazanıldığını

İfrat ve tefritten arınmayı, itidal zırhına bürünmeyi,

O?nu gören gözler?Sahabi? sayılmaz, ?Ashabım gökteki yıldızlar gibidir? hadisi duyulmaz, Hz. Ebubekir ?Sıddik? unvanını almaz, Hattab oğlu Ömer adalet timsali?Ömerü?l-Faruk? haline gelmez, Hz. Osman ?Zinnureyn? diye çağrılmaz ve?İlmin kapısı? Hz. Ali ?nin kılıcı da?Zülfikar? olmazdı...

Bir eve girmeden üç defa seslenmeyi,

?İnsanların dindarlığı nispetinde

Gel yeter ki, hakkımızda verilecek her hükme razı olalım.

Beşeriyetin kanayan yaraları gül yaprağıyla sarılmaz, yetimlere, öksüzlere, mazlumlara ve mağdurlara merhamet edilmez, insanlara müşfik davranılmazdı? İnsanların hayatında firkat içinde yeni bir firkat kıyama durur, gözbebeklerine en kasvetli hüzünler oturur ve amel defterlerinde günahkar gölgelerin nabzı vururdu? Katran siyahı küfür gecelerinden, imanın asude iklimine varılmazdı? Karanlığın kalbine nurani imzalar atılmaz, Hilal?in hükmü kalmaz, Kıble?yi kimse bilmez ve gecenin siyah perçemlerini aydınlatan ay yüzlü sevdalar efsunkar olmazdı?

Dindar olmayanın

Ve dünyayı bir gül bahçesine çevirmeyi

SAV. SAV. SAV. SAV. SAV. SAV. SAV. SAV. SAV. SAV.

İnsanlığın istikbali için ebedi bahar besteleri terennüm etmeyi,

Günahlardan arınana kadar

Emrine kainatın musahhar kılındığını,

Birbirimizi kamil manasıyla sevmeden gerçek mü?min olunamayacağını?

Ve Son Peygamber olan

Uykuları uyutup, gecenin koynunda zikir ve salat ü selam ile?Gül? rengine boyanan Allah Dostları; sonsuzluk ufkunun son hududuna erişen Muhammedi sevdalarını asırlar ötesine taşıdılar... Onlar; ?Ben gelmedim da?vi için / Benim işim sevi için / Dost?un evi gönüllerdir / Gönüller yapmaya geldim...? diyerek gönüllere?Gül? yaprağıyla sevgi döşediler? ?Uyandım, kendimi dövdüm taş ile / Ey Allah?ım yine göster düş ile? diyenler; yeniden?Gül? yüzlü rüyalar görmek, yeni bir?Gül? tebessümüne nail olmak için?Gül? gibi yaşadılar... Dilinden?Gül?ü düşürmeyen, gönlünden?Gül? kokusu eksik olmayan uşşak ve arifan; O?nun şefaatine mazhar olabilmek için kalplerindeki sevgiyi mürekkep yaparak; nice mürettep divanlar ve mufassal?Gül? destanları yazdılar?

İhtiyarlık gelmeden önce gençliğin,

Münafıklığın üç alameti olduğunu

Kamil manasıyla sevmeyi, sevilmeyi,

Onların?Ölmeden nefsini hesaba çektiğini,

selam kuvarts kardeşim yüreğine ve gönlüne sağlık çok tşkler...

?Eşref-i mahlukat? ve?ekmel-i mevcudat? diye vasfedildiğini,

Abdest alırken uzuvları üç kere yıkamayı,