Cebimde depremlerin

Beni nerde bıraktın

Ve susmak bakmak oluyor

Beni ikiye böldün

Ne yapsak eksiğiz işte

Açar gibi yaparak açık bir kapıyı

Neyin kaldı eksilenlerden arta

Gözlerime gömülürsün.

Bulamadığın her ne varsa büyük yıkımların izinde

Yanağında yanar avucum

Şimdi beni hangi yanımdan susacaksın

Bir hayatın tüm yanılgılarını

Adının arkasına basmadan yürüdüm

Hangi hare?mden yakaladın da çiğnemeden yuttun gözlerimi?

Biz dalkavuk bir aydınlığın yerine

İçeri doğru kapanan bir kapıydın

KAHRAMAN TAZEOĞLU

Öyle yaşadım gözlerini

Uğultusuna tutunamadın

Gerisi yokluk

Kendimizi kendi düşlerimizden kovacak kadar

Adımdan çıkardım aklımı

Hangi rüzgarlara sattın da saçlarını

Alnımda birikti çizikler

Vazgeçmeler vazgeçmekten vazgeçti

Ölüme ayarlı saatiz

Şimdi beni hangi yanımdan kusacaksın

Hiç yazılmayacak bir şiirin içinde

Bir seni bitirmedim

aralıksız bu şiiri dinlemekten delirirmiyim sizce?

hep mutlu ol ağlama sakın...

Gırtlağıma kadar aşka batarım

Gitmediğin her yere

Cesedini sürüklerim gittiğim her yere

bu ne yaf mutluyus dios anlamıonusmu illa ağlatcaksınıs he:))

Söyle saçlarında öldüğüm

Kalan gidene denk neyi varsa susuyor.

Ardında aç köpekleri bırakarak

İnsanız

Volkanik şiirler

Sensizliğin anlattığı ne vardı senden başka

Hangisini seçerdin benim için

İçindeki kötü senaryoların kahramanı olmak istemezdim

Devrik cümlelerimin öznesi oldun?

Gizin içine gizlenen kim

Ellerimde çoğul bir gölge kuşu

Usul usul giymedim mi sözlerini

Vasiyetimi yazarım

Onurlu bir karanlığı seçtik

Ve hangisinden vazgeçerdin kendin için

Cesurduk çünkü

Esrarlı gece ayinleri

Yıkık şehrimin izbesi

Hangi aşk kendi fırtınasına dayanabildi

Eksildim

Nasılsa yokluk rehin bırakılıyor kalana

Sana borcum olsun

Bir geri gidiş kaç günde gelirdi?

Ve bir öyküden ağlarcasına geçtik

Tenimde itiş kakış

Kekeme repliklerin ezber bozduran kuşu

Yaşım kadar gencim

Gözlerimi kaparım

Ezberimden geçtim.

Ki şimdi bu kadar sokaktayım

Eğildim

Sorarım

Tenimin yırtıldığı yerden mi girdin içeri

Hadi içimi kendine aldın da

Gözlerinin namlusu döner, yakar kirpiklerimi

Senden bir şey eksiltmeden sana çok şey bırakmaktı aşk

Kulağımda bir tepenin rüzgarı uğuldar

Sensizlik seni anlattı en çok

Ömrüne yüz çevirmiş iki masalcıyız

En çok

Kim tutuklanmış yalnızlıktan

Neylersin

Yeteri yok. Eksiği fazla.

Kızıl sonbaharım

Ömürden nefes çalarak ne kadar yaşarsa insan

Yalnızlığın tiradını kapamadım mı her sefer

Saçlarında çözdüm

Hızla biten aşk şarkılarından geçtim

Karma karışık kalırsın cinnet şeridinde

Avucumda imlası bozuk bir şiir kalır

Bildim

Ve susmak inceltiyor her yarayı

Saçlarından geçtim önce

Ve kendimden öylece

Adın çabuk diye geçti

Çoğul susulur

Şiir papirüslerinin hangi köşesine karaladın beni?

Gerisi hiçlik

Dağıldı bak derlenip toplanmış dağılmalarım

Söyle beni nerene sakladın

En fazla içimde ölürsün

Ben yarama çoktan sen bastım

Neyim yoksa var bildim

Kaldırımların kaldıramadığı her neyse işte

Eridim

Sessizlikte bir dildir

Aklımsız kaldım

Karla karışık yağarsın yara Bereme

Pusulur