-Samimi bir tevbenin alameti üçdür:

Gene buyurdular:

Hak Teala'yı zikretmek için az konuşmak.

-Eğer yasak edildiğiniz büyük günahlardan kaçınırsanız sizin öbür kabahatlerinizi de örter ve sizi şerefli bir mevkie sokarız. (Nisa, 31)

-Seni marifetullah ile mümtaz kılmış onu sana bahşetmiştim. Bildiğinle niçin amel etmedin? İlminle niçin amil olmadın?

-Bir kimse herhangi bir suretle günah işlemiş duruma düşer fakat hemen peşinden nadim olub tevbe ve istiğfar eder ve bir daha işlememeğe azmederek "Ya Rabbi, ben bir günah işledim. Beni mağfiret eyle!" derse Allah da şöyle buyurur:

-İblis tard edildiği zaman, "izzetine yemin ederim ki, insanların canı bedenlerinde durdukça kalblerinden çıkmam," dedi. Allah Teala da buna karşılık "canları bedenlerinde bulundukça, izzetime yemin ederim ki, tevbe kapısını onlara kapamam" buyurdu.

-Günahdan tevbe eden kimse günah işlememiş gibi olur. Fakat bir taraftan istiğfar diğer taraftan da günahda ısrar eder ise el-iyazü billah Cenab-ı Hakk ile istihza eden kimse gibi olur.

-İstiğfar mü'minin sahife-i amalinde nur gibi parlar.

Resulü ekrem sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz buyurdular:

Oruç tutmak için az yemek.

Ashab-ı Kiram:

-Kulum bir günah işledi. Hemen peşinden, kendisinin bu günahını afvedebilecek bir Rabbı bulunduğunu düşünerek işlemiş olduğu günahdan dolayı pişmanlık duydu. Tevbe ve istiğfar etdi. Ve bir daha işlememeğe azmetdi. Ben de bu kulumu mağfiret eyledim.

-Derdiniz günah derdidir, buyurdular. Ashab-ı Kiram:

-Bu nasıl olur ey Allah'ın Rasulü? dediler.

Buyurdular:

-Bunun ilacı nedir?dediler.

İlk olarak peşimanlık duymak, ikinci olarak yapılan kötü işi tekrar etmemeye azmetmek. Üçüncü olarak da yapılan haksızlıkları helal etdirib husumetden arınmaktır.

-Kul günahından tevbe etdiği zaman, Cenab-ı Hak bu günahı, kiramen katibin meleklerine, kulun günah işlediği azalarına ve kulun günah işlediği mekana ve o zamana unutturur ve böylece de kıyamet gününde o tevbe eden kulun işlediği günah için bir şahid bulunmaz.

-Gündüz günah işleyenin tevbe etmesi için, Allah geceleyin elini açar gece günahkar olanların tevbe etmeleri için de gündüzün elini açar, bu hal güneş batdığı yerden doğuncaya kadar devam eder.

Yahya İbni Muaz kuddise sirruh buyurmuşdur ki:

Cüneyd Bağdadi kuddise sirruh buyurdular:

Rasulü Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem buyurur:

-Kalbime öyle şeyler gelir ki, her gün ve gece yetmiş def'a Allah'a istiğfar ederim.

-Göklere kadar yükselen günahı işleseniz de sonra nedamet etseniz Allah Teala tevbelerimizi kabul eder.

-Mahlukat yaratılmazdan dört bin sene önce, Arş'ın etrafına şöyle yazılmıştır: Ben günahlarına tevbe edib iman eden ve salih ameller işleyen, sonra da istikamete gelen kullarımın günahlarını çok mağfiret ediciyim.

-Kul vardır ki günah sebebi ile cennete girer, buyurdu.

-Günah işleyenin gece karanlığında dili ile istiğfar etmesidir, buyurdular.

Namaz kılmak için az uyumak.

-Bizim en büyük derdimiz nedir? dediler.

Bir hadis-i şerifde:

-Ey mü'minler! Hepiniz Allah'a tevbe edeniz ki, felah bulasınız. (Nur 31)

Resulü Ekrem efendimiz:

-Tevbe, günahların hepsini yok eder. Tevbe bunu yaparsa, acaba onun rızası ne yapar? Rızası bunu yaparsa, sevgisi ne yapmaz ki, sevgisi akılları dehşete düşürür, sevgisi bunu yaparsa, dostluğu ne yapmaz ki. Dostluğu ondan gayrı her şeyi unutturur. Dostluğu bunu yaparsa, lütfu ne yazmaz ki?

Allah Teala ve tekaddes hazretleri buyurur:

-Mü'min; günahlarını, bir dağ altında oturup da üzerine dağın hemen çöküvereceğinden korkan bir kimse gibi görür. Facir ise günahlarını burnunun üzerine konub uçmuş bir sinek gibi görür.

Resulü ekrem sallallahu aleyhi ve sellem buyurur:

-Ey mü'minler! Bir daha dönmeyecek tevbe ile Allah'a tevbe ediniz. (Tahrim, 8)

-O, kullarının tevbesini kabul eden, kötü hareketlerini bağışlayan, ne işlerseniz bilendir. (Şura, 25)

-Günah işler ve sonra pişman olur ve onu hep gözünün önünde tutar, nihayet cennete girer, o zaman şeytan, keşke onu bu günaha sokmasaydım, der.

-Tevbenin üç manası ve merhalesi vardır:

-Kul, Allah Tealaya itaat etdiği zaman Allah ona marifetullahı bahşeder. Taatı terkedince, daha önce vermiş bulunduğu bu marifetullahı geri almaz. Bilakis kıyamet gününde, aleyhinde bir delil olarak kullanmak üzere kalbinde bırakır. Kıyamet günü olunca da kendisine der ki: