farklı bir bakış açısı olmuş ama haklı ya da haksız demek için iyice üstünde düşünülmesi gerek sanırım

anlamı ya da amacı olmayan bir varoluşu haklı göstermeye çalışan güçsüz insan aklının geçici aldanışları:

ben yazıdan -genelinden- insanın değil bu dünyada yaşadığı hayatın bir önemi olmadığını anlıyorum

Bireyin ruh ölümsüzlüğünü istemek, bir yanılgıyı sonsuz olarak tekrarlamayı istemekle birdir. Çünkü aslında her birey, özel bir yanılgı, zavallı bir şey ve varolmaması gereken bir varlıktır.

bunun için; kutsal kitaplara sokamayacağımıza göre güncelleyelim.

burda istekler ve ihtiyaçlar sınırlı ve insan zihni ve zekası da öyle ama sonsuz alemde herbirimiz artık varoluş amacını bildiğimiz için bir çok gereksiz detaya takılmayıp elimizde olanla yetinmeyi öğrenmiş olarak süreceğiz bu ölümsüz hayatı

bu hayatta; tanrısallık yok

boş ve anlamsız, gereksiz ve saçma

Bütün hayat etkinliklerinin sona ermesi, bu etkinliği sürdüren gücün bir yük altından kurtuluşu gibi görünüyor. Ölülerin yüzlerinde görülen o yumuşak durulmuşluk, belki de bunu dile getirmektedir.

iyi geceler dierim

yalnız eğer sokabilirsek; büyük ses getirir; çünkü hiçkimse yanlış olabileceğini bile düşünmeye cesaret edemez.

ben bunları anlamak istedim

daha doğrusu dünyadaki süreç çok da kafaya takılacak bir durum değil

bu başlıktaki fikre sahip adam kolay kolay mutlu olamaz... mutluluğu yanlış yerde arıyor derim ben..

sannee, felsefe öğretmeni olmadığım gibi, belki de başlıktaki fikre sahip adam gibi düşünmüyor da olabilirim

Akıllı varlık için iyi ve kötü?faydalı olan ve olmayan- kendisine karşı duran şeyde değil, sadece ve sadece kendi eylemindedir, kendi elindedir. Kendi elinde olunca da, akla ve kendi tabiatına uygun yaşama insan için bir ödev olur. Ödevini yerine getirmek erdemli eylemde bulunmakla olur. Erdemli yaşama, iyiyi isteme biricik ödevdir.

"açılmıyosa zorlamamak lazım..."

buraya kadar katılıyorum

devrimci olmalı diyorsun

daha değersiz olamazdık; eğlencenin son noktasındayız, bırakılamıyoruz

belki diğer insanlar birşeyleri düşünsünler diye yazmışımdır, olamaz mı?

bir adama sormuşlar: ne yapıyorsunuz

bu başlığın daha fazla kişiye ulaşması lazım

bu hayatta; asalet yok

özel bir yanılgı olduğunu, zavallı bir şey olduğunu ve varolmaması gereken bir varlık olduğunu

bu laf önemli bir laf; çünkü

"Yaratılmışların en şereflisi olması hasebiyle insan değerlidir. Bizi seçen Allah CC iken onun yarattığı bu mükemmel sanat ürünü değersiz olabilir mi?"

alıntı:))))

Bu çeşit kimselerde, değerli bir nitelik taşıyan biricik yan, yani insanlığın genel özelikleri ise, onlar ölseler bile, öteki insanlarda var olmaya devam eder.

Ve hayatın gerçek amacı, bizi bundan kurtarmaktır. Bunu açıkça gösteren şey, bir çok insanın, hatta bütün insanların, hayal ettikleri bir dünyada olsalar bile, mutluluğa ulaşamayacak bir biçimde yaratılmış olmasıdır.

Yaratılmışların en şereflisi olması hasebiyle insan değerlidir. Bizi seçen Allah CC iken onun yarattığı bu mükemmel sanat ürünü değersiz olabilir mi?

ben her konuda rahat biriyim;

alelade, baştan savma, sırf olması için gibi

Devamlılık, bireylerin değil, insanlığın bir özelliğidir.

açılmıyosa zorlamamak lazım...

bir şekilde bir kutsal kitaba sokabilir miyiz acaba

önemli olduğunu varsayan insan; bir oyuncak olduğu gerçeğini kabul etmekte elbette ki zorlanacaktır.

Bundan şöyle bir hayat görüşü çıkar ortaya: Mutluluk, erdemle, iyi ve faydalı olan, ödeve ve akla uygun eylemle birliktedir; erdemin dışında bir iyi olmadığı gibi, erdemin içinde ve erdem için bir kötü olamaz. Erdem biricik iyidir, mutlu olmak için erdem yetişir.

ama ruh ölümsüzlüğü başka şey zira öte tarafta bize vaad edilen de bu ölümsüz bir hayat

Demek ki, insanı daha iyi bir duruma ulaştırmak için, onu daha iyi bir dünyanın içine yerleştirmek yetmez; asıl yapılması gereken iş, onu tepeden tırnağa değiştirmek ve o ana kadar ne ise, artık öyle olmamasını sağlamaktır.

peki o adam kendini bu şekilde mutlu hissediyorsa

ve bu ölümsüz hayatın burda değil ötede olması bunun sıkıcılığını bertaraf edecektir

Hayal ettikleri bu dünya, düşkünlük ve acıdan sıyrılmış olsa, can sıkıntısının avucuna düşecekler ve can sıkıntısından kaçabildikleri ölçüde de düşkünlüğe, acılara, sıkıntılara yeniden yöneleceklerdir.

olamaz, ben felsefe öğretmeniyim. felsefe yapıyorum

iyi ve mutlu bir adam olmaya çalışıyorum

anlaşılan çeşitli olacaktır muhakkak Yaradan herkese aynı zihni işleyişi vermemiş neticede...

bende dilerim:)))

işte uğraşıp durduklarımız, başarmak için çaba sarfettiğimiz işlerimiz bundan ibaret.

tamam :))

adam demiş ki: alıcılarımı açmaya çalışıyorum

hiç bir şey gereksiz yere yaratılmamıştır... kafamızı karıştırmayalım lütfen:)))

sağ gösterip, sol vurmayalım lütfen...

yukarılara

İnsana sonsuz bir hayat verilmiş olsaydı, durmadan yaşayacağı için, en sonunda karakterinin değişmezliği ve sınırlı zekasından ötürü, öyle bir yeksenaklık duygusuna kapılacak ve öyle tiksinecekti ki, sonunda hiçliği tercih etmek zorunda kalacaktı.

İnsanların çoğunun hayatı öylesine sefil, öylesine önemsizdir ki, öldükleri zaman herhangi bir şey kaybettikleri söylenemez.