Bir kamil velinin gönlüne girmeyen insanın Kalbinin sırlarından nasıl haberi olur.. Sizin Mürşidiniz var Ya Onların, Taşıdıkları en kıymetli hazine duruken, Dünyanın Murdar işleri uğraşanlar nasıl bilsinler, Bilselerdi Zaten Dünyanın Necis, pis olan Şeylerini O kıymetli Kalbe koyarlar mıydı...?

Senden gayrı olan her ne var ise onlardan senin bitip tükenmeyen sevgi ve merhametine sığınırız, sığınılacak senden gayrı hiçbir yer bulunmayan Sultan!

Bizler kalbimizi en çok sevgiyle bilir, tanırız. Ancak sevgiyi de kalbimizle bilip tanıyabiliyor muyuz?Asıl sevgi özden sevgidir. Kalpte, yürekte, gönülde olan sevgidir. Aşk?a giden yoldaki küçük egzersizlerdir sevgiler. Sevdaların birer numunesidir. Gerçek sevgi unutulan, bir gün nefrete dönüşen sevgi değildir. Kalp unutmaz, çünkü orda unutmayan vardır?

Dağlarda eriyen kar suları gibi latif ama çaresiz bir süzülüşle süzülür ağırlanacağı misafirhaneye doğru. Yürek toprağında yeşerecek tohumlara can suyu olur. Filizlenip boy verdiğinde içinde bir parçan olur artık, seninle birlikte sonsuzluk yolcusudur. Sevilen gitmiş olsa da sevgisi yüreğinde, yüreğin var oldukça seninledir.

Sevmek için onun kaşı gözü aranmaz, sevmek için boyunu posunu görmek gerekmez, ellerini tutmadan da sıcaklığını hissedersin sevdiğinin. Kalbinin derinliklerinde ince bir frekans dokunuşuyla hayat sürer gerçek sevgi. Özlemler olur, hasretler olur, kimi zaman sitemler sarar filizlenen dalları?

Diyor ya bir Hak aşığı:

Hüsrana çıkan sevgiler nefsin sevdikleridir. Onun sevmeleri geçici şeyleredir kendisi gibi..

El-Vedud?un tasarrufundadır kalbimiz. Onu dilediği gibi evirip çeviren Mukallibel Gulub?dur. Kalbin bir manası da çevirme ve değiştirme merkezi anlamını taşır ki, bizler de çok şahit olmuşuzdur onun o değişken hallerine?

Sevgi ve aşk mekanımıza en çok yakışan ve her şeyin sahibi olan Sübhan! Senin mülkünde, senin tüm Esma?n ile tecelli ettiğin kutsal mekanında her daim seninle ve senin sevdiklerinle hemhal eyle bizleri?

Yüreğimize gelen her şeyi O?ndan bilir, O?ndan kabul eder ve O?na emanet etmek üzere en güzel konukluğa mekan ederiz konukları. O vakit derki gönül:?Hoştur bana senden gelen / Lütfun da hoş, kahrında hoş?

Kalplerini onlarla Meşgul ederler miydi..?

Mevzu kalp ise eğer; kalpten gelir kelimeler, kalpten söylenir söylenesi bütün kalbi sözler?

yapay kalb ile yaşayanlar var...

Yusuf zindandadır, ama zindanları medreseye çeviren sarsılmaz imanıdır sevilen ve sevdirilen?

Her ne kadar tasarruf kalbin Malik?inde olsa da cüzi irademize düşen iki vazife vardır: Birincisi kalbimizin gıdasını, yani zikiri ve ikinci olarak da temizliğini, yani tevbeyi ihmal etmediğimiz müddetçe oradan haseneler, hayırlar ve hoşsadalar zuhur eder dünyamıza?

Ve kalpleri nurlandıran?Nur?, tüm sevgileri O?nun kalbinde cem ettirdiği En Sevgili?yi, biz kalp tekkesinin garip dilencilerine en muhteşem bir mürşid eyleyerek, kendi sevgisini tüm hücrelerimizde ve ruhumuzun görünmeyen zerreciklerinde hissettirme lütfuna mazhar eyledi?

AH BİNE-L AŞK'dan alıntı..!

Çıkardığı ritmik sesler itibariyle de hep bir sesleniş, anış ve zikir halindedir.

Alenen hareket ettiğine de şahit olduğumuz tek organımızdır kalp. Hayat devam ettiği sürece durmayan, uyumayan ve hiç susmayandır. Tıpkı; hiç durmayan, uyumayan ve susmayan bütün kusurlardan münezzeh olan Halik?ımız gibi, O?ndan küçük bir cüz, minicik bir numune gibi?

Sevgiler, sevdalar, merhametler, acılar, sızılar ve aşk orada yaşanır. Orası hisler, duyuşlar, kanatlanıp uçuşlar, yokluklarda kayboluşlar, hüzünlerle bulutlanışlar, sevinçlerle çiçeklenişlerin yaşandığı zaman ötesi bir mekandır. Elbette en önemlisi Yüce Kudret?in?Mü?min? isinin tecelli ettiği imanımızın kutsal evidir.

Kimi seveceğimizi seçebiliyor muyuz?

Eşyayı Yataran Allah, Nimeti veren Allah, Nimet vereni görmeyip, Eşyayı yaratanı görmeyip, Eşya ile Meşgul olan, Kalbini bunlara bağlayandan başka ne beklersin..?

Kalp dendiğinde ilk olarak sadırlarımızda her daim hareketini hissettiğimiz, atıp duran hayati uzvumuzu hatırlarız.

Fi?l kalbi mine?l kalbi ile?l kalbi sebila

Hayatidir; çünkü hayatta olduğumuzu ilan eden tek organımızdır. O durduğunda hayat da durur. Bu bakımdan Rabbimiz?in?Hayy? ismine ayinedir.

Yusuf en sonunda aşkıyla yananları Hak aşkına götüren bir sevgili oldu, Züleyha?nın kalbini özüne döndüren bir gönül eri ve aşka teslimiyetiyle varan kalbin emanetçisi olarak, sevilmeye ve anılmaya devam eden güzelliğiyle bilinir oldu?

Devamında gelecek olan sevdalar ve en nihayetindeki?aşk? bu sağlıklı kalp ritimleriyle oluşacaktır.

Kalpten gelen ne varsa kalbe hitabendir ve kalplerden kalplere akıp giden kalbi esintilerdir?

Yusuf kalbin Mısır?ına sultan olur bir gün, onun tahtı, tacı değil, idaresi altında olmak yeterlidir sevmek için?

Kalpten farklı olarak nefsin bir de sevilme hassesi vardır. Bu onun benlik olma istidadının bir gayreti ve arzusudur. Sevilmek ister, çünkü sevildiğinde?var? olduğunu hisseder.

Hocam, Bazan Kalpten söylüyoruz, Gözlerimizde söylüyor ama karşıdaki yine anlamıyor, almıyor Aşkımızı nasıl anlatalım ki :)

Kalb vücudun merkezimidir?ruh bütün bedendemidir yoksa sadece kalptemidir?...

Kalp kalbe karşıdır derler.

Ne de olsa fani bir vücudun yoldaşıdır kalp, onun nazları ve sızlanmaları sevgiyi de kuşatır çoğu zaman. Ancak selim olan kalptir ki silkinmesini ve ayağa kalkmasını bilir sahibini tanıyor ve O?na dayanıyorsa?

Kalp sevmekten yorulmaz derler.

Kalp Vucudun Merkezidir, Ruhun da Hayat kaynağıda Kalptir ama Butun Vucuda sirayet etmiştir ki Azalar ancak Ruhun tesiri ile görevlerini yerine getirir.

Öyle ki; kalbindeki?dost?un, ateşi serin ve selametli hale çeviren?Halil?i olabilmektir kalbin maksadı?

Kalbin bir özelliği de vahye muhatap oluşudur. Yaratıcı?dan gelen vahiy ve ilhamların nüzul ettiği mekandır?

Gitse dünya, gitse ukba yok keder/Kalp giderse cevheri iman gider?

Yusuf?u yüreğiyle sevebilenler onun güzelliğinden nasiplenebildi, nefis gözleriyle bakanların ise ellerine yazık oldu?

Kalbin sularında yolculuklara çıkarlar.

Kalpten kalbe yollar vardır derler.

Sevilecek olan vakti zamanı geldiğinde gelir düşer yüreğe.

Elbette bu halimden o yarin haberi var

Orası vücudumuzun merkezi hükmündedir. Her nefes alışımızda temiz kan pompalar kalp, her bir yanımızı sarmalayan damarlarımıza. Temizleme ve temizlenme yeridir, kainatın merkezi olan Kabe ile bir tutulur kalbimiz. Yani temizlik ve temizlenme yeri olduğu kadar kutsaldır da. Bu da yine?Kuddüs? isminin bir ayinesi olsa gerektir ki görüldüğü üzere kalpten zuhur edenler hep O?nu göstermektedir?

Öyle ki; Yusuf kuyudadır. Ama bir yerlerde var olduğunu bilmek yeterlidir sevmek için, uğruna gözlerini feda eden Yakub olabilmektir sevgi?

Bir maneviyat medresesi olan bu güzel kalbimizi, diğer maddi kalbimizden ayırmak için farklı isimlerle de anılır. Yürek denir, gönül denir ve ne de güzel denir. Bu ifadelerde ayrı bir derinlik gizlidir. Gizlerin olduğu yerdir zaten kalbimiz. Öyle ki çoğu zaman biz bile bilmeyiz orada olup bitenleri. İnsanın iradesiyle müdahale edemediği yeridir yüreği. Orası bir sevgi ve hisler alemi ise, elbette her alem gibi oranın da sahibidir Alemlerin Rabbi. Onun Esma-ül Hüsnası?nın bir Hüsnasıdır ki tecelli eden, kendisi bize Vedud diye bildirmiştir o güzel ismini.

Bir Sevgi daha vardır ki Görmeden, duymadan ve bilmeden sevebildiklerimizdir kalbi iletişim içinde olduklarımız. Ya da artık göremediğimiz ve artık duyamadığımız halde bir vesile ile bu kalbi iletişimi devam ettirebildiğimiz sevgilerdir bizimle sonsuzluğa uzanacak olanlar?

Zahirin ötesindeki sevgi ve sevme makamı diye bildiğimiz kalp ayrı bir derinlik ve maneviyat içerir ki, onunla ilgili sayfalar ve kitaplar vardır, anlatımı hala bitirilememiş?