Ses de eklesin mi?

Vesselam.

Milli irade ihlal mi ediliyor. şeklinde yazdığıma eminim.

Samimi bir tevbe, ve bu tevbenin akabinde Allah ve Rasulune hakkıyla tabii olmak demek, Allah zülcelal'ın salih kullarının bütün tevbelerini kabul edecek demektir.

Ne yapacağımı sana mı soracam sence?

Sizi de "Allah" ile aldatmış olmalılar. Kuma olma konusunda "ikna" edilmiş olmalısınız.

Ve bunlar yetmiyormuş gibi de, o kalbe mahlukatın sevgisi ile doldurursan, mahlukatın sevgisi, o hakikat dolu sevgilerin önüne geçerse işte bu kul bundan sebep bu tür hatalara düşmektedir.

İnsan, birşey yazarken lafının nereye gideceğini bilerek yazmalı. Bu, benimiçin de geçerli olmalı ki, siz böyle konuşuyorsunuz. Lütfen, biraz saygılı olun!

Yukarıdaki yazıyı yok sayın. Yaşınızı önceden bilseydim hiç yazmazdım.

O yüzden, bu durumu iyi kavramanı, geçmişini çok iyi süzgeçten geçirmeni isterim.

Konuyu bütün ayrıntısı ile yaz ne demek?

Allah'ın rahmeti ve bereketi salih kulların üzerine olsun...

Sapıkmısın birader?

3) Senin elbisene çamur bulaşmış. Sen elbiseyi güzelce yıkayıp kiri lekeyi çıkarmışsın. Ama diyorsun ki yetmez. Ben bu elbiseyi temizlemek için ateşe atıp yakayım. Sence bu doğru mu? Senin hayatındaki hata-tövbe-intihar düşüncesi de buna benziyor işte.

Rasulullah aleyhisselatu vesselamın aşkını yerleştirmezsen,

2) İnternette yazılan her şeye itibar etme. Her şeyi kocana anlatmak zorunda değilsin. Hele hele tövbelerini anlatman hiç gerekmez. Eğer bu işi gizlemen, sana ve eşine herhangi bir zarar getirmeyecekse bunu anlatma. İnternette araştır. Bununla ilgili dini şeyler de var.

Sen mercimisin?

Bayıldınız kadının biri cinsel deneyimininden bahsetti diye.

Günümüz şartları ve yaşantısı o kadar zor durumlar altıda kaldı ki, insan bazı şeyleri şahit oldukça, hem hayattan soğuyor hem de maneviyatından ne kadar da uzakta olduğunun farkına varıyor...

... veya mut'a nikahı mı?

Ve şunu hiç bir zaman unutma ki; kalb dediğimiz melekeye sen,

hadisini aklımıza getirmeli, kalbimizde yer edinmeli ve de bundan sonra bir kimseye seveceğimiz zaman, Allah için sevmeli, Allah'ın rızasını kazanmak için gayretmeli ve de her şeyi Allah'ı gözeterek yapmalıyız.

De ki: 'Ey kendilerine kötülük edip aşırı giden kullarım! Allah'ın rahmetinden umudunuzu kesmeyin. Doğrusu Allah günahların hepsini bağışlar. Çünkü O, bağışlayandır, merhametlidir.' ZUMER 53

İnsan, birşey yazarken lafının nereye gideceğini bilerek yazmalı. Bu, benim içinde geçerli olmalı ki, siz böyle konuşuyorsunuz. Lütfen, biraz saygılı olun!

Sağlıcakla..

Sahabe efendilerimizi kalbinin bir köşesine koymazsan,

Tövbeleri kabul eden rabbin var ona sığın ona dayan.. Yaşadıklarını unut kardeş.. Kimse seni bunun için kınayacak değil! Yaşdığını da eşine ve kimseye anlatma, günahları ayıpları örten rabbin affeder de.. allah kimseyi nefsine uydurmasın.. Bir tek senin başına gelmez hepimiz insanız ve nefs sahibiyiz rabbim nefsimize uydurup ta pişman ettirtmesin..

Yani; senin düşündüğün gibi, cehennemliğim, Allah celle celalü beni affetmeyecek vb. olumsuz şeyleri düşünmen hakiki bir düşünce değil, nefsinin seni isyana götürmesine sebep olarak ve aklına kaç defadır getirdiğin "intihar" mevzusuna itmektedir.

Allah şirki ve kul hakkını affetmiyor. bunların haricinde inşallah her samimi tevbe karşılık bulacaktır.

"Şu yeryüzünde, beni her şeyden çok sevmedikçe, hakiki anlamda iman etmiş olamazsınız!"

Farklı nickli editör olsan gerek.

Diğer bir husus ise;

Sayın kumanaçi! Size dikkate almayın demiştim, dinlememişsiniz.

Son olarak, bu ayıbınızı da herkesle paylaşmayın. Her şey sizde bitmektedir, buralara yazıp çizmeniz size artı kazandırmaz, tam tersine sizi daha da fazla nefsinize uyarak olumsuzluğa itebilir.

O yüzden;

Ekonomik özgürlüğünü kazan.

abartıyorsun arkadaşım. tamam af dileyeceksin tabiki Allahtan ama önüne bakacaksın. sevdiğin kişiye de hayır deme. açık yürekli ol. sorarsa durumunu ve pişmanlığını dile getirirsin. sonrası olacağına varır. karşına çıkan adamların da zaten birçoğunun ilkkadını sen olmayacaksın. o yüzden abartılı davranıp dünyayı kendine zindan etme.

Yaşımı nerden biliyorsun?

Zİna en büyük günahlardan bir tanesidir. Bunu asla gözardı etmemek gerekiyor. Bundan sebeptir ki, ama nefsi ama maneviyattan uzak yapılan hatalara karşı da, eğer insanın içi cız ediyorsa, ve bunun huzursuzluğunu yaşıyorsa bunun adı "imandır"

Bunun dışında yaşadıklarının öyle intiharı v. s. gerektirecek bir durum olmadığını net bir şekilde söylüyorum. Eğer yorumunda yazdığın 'çok ileri gitmemek' ifadesinden anladığım doğru ise malesef toplumumuzda bu şekilde flört döneminde hata yapan insanlarımızın sayısı az değil. Tabiki bir bayana yakışan sadece eşiyle fiziksel yakınlık kurmasıdır, ancak bir hata yaşanmış ise bu çift yönlüdür. Karşındaki insan ve sen belki ileride evleneceğiniz düşüncesi ve rahatlığıyla sonradan seni üzecek şeylere cesaret etmişsiniz.

Zaten konu'nun ne kadar gerçek olduğu muamma.

bir hadisi şerif var: '' tevbe eden ve pişman olan hiç günah işlememiş gibidir' diye... hocalar her cuma hutbesinde söylerler.

ama her halukarda sakın intihar etme

Allah sevgisi ise doldurmazsan,

bir de günahına ağlamak bile çok güzel bir şey. bu senin canu gönülden pişman olduğunu gösterir. ve affedildiğini de...

arkadaşım,

eşine bu olayı itiraf etmek konusunu iyi araştır. bir kaynakla yetinme.

Başka ne söylenebilir bilmiyorum ancak gerekirse psikolojik destek de alman da mümkün. Allah'tan ümidini kesersen işte o zaman üzülecek çok şeyin var demektir. Aslında aşağıdaki söz ile Rabin sana gerekeni söylemiş, burada ne yazsak boş..

1) Sen hala yaşıyor musun? Nefes alıyor musun? Evet. Öyleyse dünya sınavın bitmedi. Bitmemiş sınavın notunu kim verebilir? Böyle şey mi olur? Yanlışın varsa, sınav bitmeden düzelteceksin. Tövbe etmişsin işte. Bundan sonra son nefesine kadar tövbene sadık kal, affedilirsin. Geçmişte yaşadığın bu olayı artık hiç yaşanmamış farz et. Çünkü tövben o olayı silip attı. Allah katında silinmiş bir olayı, sen mi var kabul edeceksin? Ama sen "ben tövbemde samimi değilim, sadık kalamam" diyorsan, o başka.

öncelikle burada bu tür başlık açarken bilinçaltında belki insanların seni rahatlatacak şeyler söylemesini bekliyor olablirsin. Ya da bir şekilde içindeki suçluluk duygusunu paylaşmak istemiş olabilirsin. Ancak yine de internet ortamından ziyade eğer çok samimi dostların varsa onlarla daha sık zaman geçirmeni öneririm. Dostlarınla zaman geçirmek kalbini biraz daha genişletebilir.

Yaşamış olduğun pişmanlık hak ise, Rabb'ine karşılık hissetmiş olduğun utangaçlık ve yüz kızartmalığı samimi ise, kulun yapacağı şey <i> hakiki anlamda Rabb'ine karşı tevbe </i> edecek ve o hataya bir daha asla düşmeyecek.

Sizin gerçek kimliğinizi kimse bilmiyor. Konuyu bütün ayrıntısı ile yazın ki İBRET OLSUN.

İzah etmek istediğim bir kaç husus var. İlki şu ki;

Parantez içi şeklinde olacaktı.

Gel gelelim, hayatın devam ediyor. Ne yaşamış olursan ol, bundan sonra Allah'tan af dileyerek devam edeceksin. Hatasız kul olmaz demişler. Allah bu yüzden affedici, bağışlayıcı olduğunu bize defalarca tekrarlıyor. Asla umudunu yitirme, asıl o intihar dediğin gaflet herşeyin geri dönmemek üzere sona ermesi demek olur. Şu anda bir adım atmışsın, geri dönmen mümkün. Ancak intihar filan edersen uçurumdan kendini yuvarlamış olacaksın. Kendini toparla, Allah'ı tanımaya çalış, O'ndan af dile, karşına çıkan hayırlı kısmetlerini de gerisin geri çevirme. Yeniden görüşeceğin bey efendiyi bu kez dikkatlice seç, seni yarı yolda bırakmasın, kendisine karşı sadık olmaya çalış, eski defterleri çok fazla karıştırmak zorunda da değilsin.

Sayın Kumanaçi! Sizin gibi saygıdeğer hanımefendilerden daha saygılı ifadeler beklemek hakkımız değil mi?

Sen "Nadya Komaneci" ile karıştırıyor olma?

Bu konu çok derin ve de detay isteyen bir husustur.

Bu kafa ile her sakallıyı da baban sanırsın.

Birader ben yazarken o yazı yoktu.

Çünkü ne diyor Allah Rasululu sallallahu aleyhi vessellem: