duygusal zekaya işaret ederek buradan dinsel bir meşruiyet çıkarmak, dinleri çıkarmak bana göre çok çok zorlama ve mesnedi olmayan bir yorum olur.

ayetin ilk bölümü ile ikinci bölümünün felsefi açıdan çelişki halinde olması evrenlerin yaratıcısı "ALLAH" için kabul edilebilir bir noksanlık mıdır :))

ben politeizmi savunmuyorum. benim sorguladığım şey politeizm ile monoteizm'in mantıksal tutarlılık gereği birbirinden çok çok üstün yönlerinin olmadığı, herbirinin kendi bağlamında birbirine aşit düzeyde mantıksal zemine sahip olduğudur.

bunu neye göre böyle kesin bir dille söylüyorsun. sanki denemişte olmadığını görmüş gibi.

bir çok tanrı olunca evrende düzensizlik olacağı ön kabulünün kaynağı nedir?

insanı madde olarak görüyorsunuz. aynı makine gibi.

mesela ilgili kelime le fesedeta :

@venom

Başlıkta 'felsefi çelişki'den bahsetmişsiniz. Felsefi açıdan çelişki nasıl olur? Örneğin, siz öncelikle bir 'mü'min'siniz ve inandığınızı bilimsel olarak 'kanıt'lamaya çalışıyorsunuz. Bu felsefi bir yöntem değildir. Tersinden bakalım; siz öncelikle bir 'ateist'siniz ve ateizminizi bilimsel olarak 'kanıt'lamaya çalışıyorsunuz. Bu da felsefi açıdan çelişkidir.

burada : ikisi fesada uğradı diyor.

dinlerdeki büyük açmazlardan biride bu kesin yargılardır.

ahlakı reddetmenin bir mantığı yok. zira şuana kadar bu ahlak yapısı bizler için epey faydalı olmuştur. yaşamımızı kolaylaştırmıştır.

Birincisi, o ilahlardan birinin dediği olur, diğerinin dediği olmazdı. Bu durumda, dediği olmayan yetkin olmayan anlamına gelirdi ki, yetkin olmayan bir varlık Allah olamazdı. İkinci ihtimal, ilahların güçleri birbirine eşit olabilirdi ki, bu durumda da, kendisi gibi birisi 'mevcut' olan bir varlık en üst seviyede yetkin olmamış olurdu. Bir başka ihtimal, uzlaşırlardı ki, uzlaşmaya ihtiyaç duyan bir varlık da Allah olamazdı.

şimdi sizi az çok tanıma fırsatı olduğundan yine bir açıklama gereksinimi duydum.

kısacası,

şu bilginin kesinliğini nereden biliyorsun.

2) İki tane Allah olsaydı, onlar <u> insanlar gibi </u> kavga ederlerdi :))

Nasıl bir dilde anlatmasını bekliyordun. Tanrısal bir dil mi kullansaydı. Tanrıca olsaydı insanlar anlardı.

tanrıları puzzle gibi düşünüp, tüm tanrılar güçlerini birleştirince islamın tanrısı gibi bir kudrete ulaşırken bu tanrılar ayrık oldukları vakitte de birbirleriyle hiçbir şekilde çatışma, sürtüşme, senkronizasyon problemi gibi şeyleri de pek ala yaşamıyor olabilirler.

mesela ben diyorum ki tanrı kırmızı özelliği var.. siz diyorsunuz ki o halde iki kırmızı tanrı olabilir.

ve bu durum sizin açınızdan gayet mantıklı görünüyor.

"uzlaşmaya mecbur bir tanrı, tanrı olamaz" gibisinden bir ön kabul ileri sürdün.. tanrı tanımı yaparken neden o tanım "SONSUZ" bir güç ve ilme sahip olmak zorunda olsun? tanrıları bize hediye eden atalarımız onbinlerce yıl boyunca o tanıma "SONSUZ" güç anlamı vermediler.

gerçi siz benden daha iyi biliyorsunuz. nerede ne geçtiğini lakin ben bildiğim kadarıyla

kağıt üstünde de yaşam alanlarında da politeizm ile monoteizm'in birbirlerine karşı mantıksal üstünlüğü bulunmuyor. bir kişi kendi aklını kullanarak monoteizmi seçebileceği gibi başka bir kişi gayet mantıklı bir akıl yürütme ile politeizmi tercih edebilir.

sanırım şimdi sizi anladım.

bu olasılıkların dışında bir tanımlama her zaman mevcuttur..

<u>DÜZENİN OLAMAYACAĞINI</u> kastediyor. mutlak bir düzenin olduğunu her akıl sahibi anlar. anlamazsa elindeki telefonu karşısındaki bilgisayarı inkar eder.

mesela ilgili ayeti sadece bir mealden değilden arapça orijinalini baz alarak diğer meallerle karşılaştırdığınızda işin <u>renginin </u>farklı olduğunu görürsünüz.

enbiya 22'de ki mantık hatası işte bu bağlamda ortaya çıkıyor.

duygu eğitiminin mantıksız olduğunu söylüyor musunuz? bugün iq nun yanında işe alımlarda eq ya da bakıyorlar. gazetede okumuştum.

ENBİYA - 22 : Oysa, göklerde ve yerde Allah'tan başka tanrılar olsaydı, bu iki alem de kargaşalık içinde yıkılıp giderdi! Bunun içindir ki, O mutlak hükümranlık tahtının Efendisi, O sınırsız kudret ve yücelik sahibi Allah, insanların tanımlama ve tasvir yoluyla kendisine yakıştırdığı her şeyin ötesinde, her şeyin üstündedir!

tanrınız "Allah'ın" bizlerle tanrı'ca konuşmasını beklemiyorum.

bu hatalı anolojinin temelinde tanrılar arası ilişkinin, insanlar arası ilişkiyle özdeşleştirilmesi durumu yatıyor.

halbu ki 2milyon tanrı olabilir ve bu 2milyon tanrı, tanrısalıkları gereği son derece senkronize bir şekilde evreni kontrol edebilirler. bu olasılığın mantıken mümkün olamayacağına kanıt nedir?

Kur'ana göre "Politeizmin" çelişkisi :)

yahu hep kendinize bir pencere çizmişsiniz. oradan bakıyorsunuz.

bir tanrıdan bu kadarcıkta bir beklentimiz olsun ama değil mi :))

ahlak denilen kavram milyonlarca yıllık evrimimizin getirdiği bir sosyal yaşam olgusu.

duygusal zekaya işaret ederek buradan dinsel bir meşruiyet çıkarmak, dinleri " HAKLI " çıkarmak bana göre çok çok zorlama ve mesnedi olmayan bir yorum olur.

zaten tüm dinler kendilerini savunmak için ve bir noktadan sonra sempatizanlarını motive edebilmek için "kalp gözü" gibi ne doğrulanabilir ne de yanlışlanabilir bir subjektif ifadenin ardına sığınırlar.

yahu hangi ayette ben "<u>insanlar gibi</u>" şöyle yaparım böyle yaparım dendiğini duydunuz. el insaf.

bu akletmekten bağımsız olduğunu göstermez. akıl imana giden bir yoldur.

bir çok tanrı olunca evrende düzensizlik olacağı ön kabulünün kaynağı nedir? diye sormuşsunuz.

neyse, müslümanların cevabı hazır. "<i>bunlar müteşabih ayetler, fitne çıkarmak isteyen kişiler bu ayetlerin peşine takılır.</i>"

duygusal zeka, beyinlerimizin soyut düşünce merkezlerinin evrimleşmesi ile yakından ilgili bir olay. duygusal zeka ne kadar doğal ve doğaya ait bir olgu ise normal zekamızda en az onun kadar doğal ve doğaya aittir.

Söz konusu ayetteki akıl yürütme, pek de akıl ve mantık ilkelerinden anlamayan Mekkeli müşrikler için, kendi dünyalarından, kendi bilgi seviyelerinde düşünmelerini sağlamaktır. İçinde bulundukları kabilenin 'bir'den fazla şefi olması durumunda, başlarına nelerin gelebileceğini akıl edebilirlerdi. İlgili ayetin çıkış noktası kısaca böyle bir durum olabilir.

bence sizin mantık sisteminiz baya karışmış

arapça bilgim yok lakin fesada uğramak fesat, fasit, fasit daire yani kısır döngüye bir anlam da ben çıkardım.

Tanrıyı <u>tek bir önerme gibi kabul</u> edip düşünüyorsunuz.

işte sıkıntı da bu zaten.

düşünceden farklı derken bağımsız anlamında demedim. tabi ki aklederek iman a ulaşıyoruz.

hatalı bir anoloji yaparak ilgili ayetteki ifadeyi doğrulamaya çalışıyorsun.

mesela Kuranda sık sık akletmez misiniz kelimesi geçer. fakat iman a gelince akıllarınızdaki iman demezde kalblerinizdeki iman der. ben buradan imanın <u>düşünceden farklı</u> değişik bir şey olduğunu düşünüyorum.

bir de şunu demek istiyorum.

ikisi fesada uğradı

ilgili ayette buradaki ikisinden kasıt anladığım kadarıyla arz ve sema

buradan tutup insanlar gibi kavga ederdiye getirmişsizniz ya pes doğrusu

insan salt maddeden oluşmamıştır.. zira, tabiatta/evrende sadece madde bulunmaz.

önce tanrı kavramını herşeyden münezzeh bir olgu olarak sunuyor. daha da sonra çok tanrı olsaydı insanlar gibi birbirleriyle didişeceklerine, birbirleriyle iletişim sorunu yaşayacaklarını ima ediyor.

bir budist.. bir musevi.. bir pagan.. bir müslüman.. bir şintoist.. vs. vs. hepsi " kalp gözünde " birleşir :)

Doğrusu şöyle;

en azından mantık hatalarına, matematiksel hatalara, bilimsel hatalara düşmesin yeter.

şu dip notu da düşeyim;

ben ne demek istiyorum siz ne anlıyorsunuz. herhalde konuşmamızı baştan beri bir savaş olarak algılayıp her sözü cepheden saldırı olarak algılıyorsunuz. pes.

Yukarıda bahsettiğiniz 'felsefi çelişki' olsa olsa mantık hatası olur ki, daha sonra yazdığınız bir mesajda bunu düzeltmişsiniz.

yani, enbiya22 'de ki mantığın ötesinde çok tanrılı bir sistemin kurgulanması da gayet mümkündür.

"efendim iki tane tanrı olmaz, olursa kavga ederler"

tanrıları insan-i vasıflar çerçevesinde değerlendirirsen, evet bir çok tanrı olursa aralarında iletişim problemi olabilir, zeka farkı olabilir, birbirleriyle güç savaşlarına girebilir ve böylece evrenin işleyişini senkronize bir şekilde sürdüremeyecekleri için evrende herşey allak bullak olur.. </i>.. )

maalesef herşey bu kavramın altında yatıyor.

bizler -teori de- tanrısallığı kavrayamadığımız için tanrılar arası ilişkiyi de pek ala kavrayamayız.. tanrıların anlaşmazlık yaşayabileceğini, iletişim problemi yaşayabileceklerini, güç savaşlarına girebileceklerini vs. gibi düşünceler öne sürmemiz aslında bizlerin mesnetsiz ön kabullerinin bir yansıması dışında anlam ifade etmez.

bu bağlamda, insan için madde tanımı çok doğru değil, bunun yerine "insan tabi'dir, tabiate aittir" demek daha doğru.

Başlık hatalı olmuş.

evrim mi? puhahaha

"dogma" ..

buralardan bu anlamı nasıl çıkarıyorsunuz hayret doğrusu. !

madem ki tanrı'nın yapısını bizler akıl yoluyla hiçbir şekilde kavrayamayız. o halde iki tanrı nasıl oluyorda insani bir davranış türü olan "uyuşamama", "kavga etme" gibi bir duruma düşebiliyor.

1) Allah hiçbir şey'e benzetilemez.. Hiçbir şey ile tasvir edilemez.

DÜZELTME;

ahlak eğitimini reddediyor musunuz?

Ayetteki akıl yürütmenin dayandığı temel, öyle felsefi bir durum falan söz konusu değildir.. Mekkeli müşrikler, Allah'ın evreni yarattıktan sonra, evreni idare etme işinde, kendisine ortaklar edindiğini düşünüyorlardı. Böyle bir inançları vardı. Kur'an ise, sıradan bir insanın kolayca akıl yürütebileceği şeklinde, şayet 'bir'den fazla ilahlar olsaydı, değişik ihtimaller ortaya çıkabilirdi. Neler olabilirdi?

orada anlatılan <u>anladığım kadarıyla</u>