Efendimiz'in şu can sıkıcı olay karşısındaki zarif ve nazik tavrına bakınız. Eşine niçin böyle yaptığını bağıra çağıra sormuyor. Haksız yere tabak kıranın gönlünü kırmak caizdi, diye düşünmüyor. Bu kıskançlık gösterisini beğenmediğini yüz hatlarıyla ifade etmekle yetiniyor. Hatta kırılan tabak parçalarını toplamak suretiyle bu kıskanç davranışı sessizce protesto ediyor.

İşte bu sebeple hanımların kıskançlığını yadırgamamak, hikmet sahibi Yüce Mevla'nın, bu duyguyu onlara erkeklerden daha fazla verdiğini kabul etmek gerekir.

-Evet, bendim dedi.

haklısın Hakimciğim, hemen bir porsiyon tefekkür alıyorum.

şeytan da biziz allah da biziz. ne ediyorsak kendimiz ediyoruz güzel kardeşlerim. kolumuza takılan şeytan falan yok. iyiyi de biz ediyoruz kötüyü de biz ediyoruz.

Yine bir gece Kainatın Efendisi Hz. Aişe'nin odasında kalacaktı. Safiye validemiz Peygamber Efendimize bir kap yemek gönderdi.

Alemlerin Rabbine sayısız şükürler olsun ki, insanı peygamberlik mertebesine yükseltirken onun insani özelliklerini değiştirmemiştir. Bu sayede insanlar, peygamberleri kendilerine örnek alma imkanına sahip olmuşlardır. Öte yandan mü'minlerin anneleri olan Peygamber hanımları için de durum böyledir. Onlar Peygamber aleyhisselamın mahremi olmakla beraber, meziyetleri ve kusurlarıyla tıpkı diğer insanlar gibi davranmışlar, mü'minler de bu davranışlardan kendilerine dersler çıkarmışlardır. Bizler de Peygamber Efendimiz'in evinde nasıl yaşadığını, nasıl ibadet ettiğini, hanım sahabilerin kadınlara özel sorularına nasıl cevap verdiğini, kendi hanımlarıyla nasıl ilgilendiğini, onların birbirleri ile olan anlaşmazlıklarını nasıl hallettiğini hep bu sayede öğrenmişizdir.

Kur'anı Kerim'de buyurulduğu gibi, Allah'ın Resulü'nün davranışlarında bizim için bitip tükenmeyen örnekler vardır. Onun aile hayatını bilen, iyi geçim konusundaki hallerinden dersler ve ibretler alan kimseler, dünyada mutlu yaşadıkları gibi ahiret saadetlerini kolayca elde ederler.

Enes Bin Malik Radıyallahu Anh anlatıyor:

Hz. Aişe tekrar boyun büktü. Yaptığı hatayı nasıl bağışlatabileceğini sordu. O zaman Peygamberler Sultanı, bir köşede heyecan ve üzüntüyle beklemekte olan hizmetçiye kırdığı tabağın aynını vererek göndermesini söyledi.

onlarda insandı doğaldı fıtriydi derken 2 eş arasında olması muhtemel ufak kıskançlık krizlerinin bir numunesinide burda görüyoruz.. ama yine aynı yazıda da """Allah ve Resulü'nün seni aldatacağını mı sandın?" "" ""Sonra da Cebrail aleyhisselam' ın isteği üzerine yatağından kalkıp kabristana gittiğini anlattı. "" gibi cümleler ne tatlı bir desturla onlarda insandı ama senin benim gibi değil "Mabudiyetten uzaklıkta tüm yaratılanlar eşittir" vasfınca insandı.. böyle bir "sevgili" kıskanılmazmıydı?

"Bir gün Hazreti Aişe'nin evinde bulunuyorduk. Peygamberin zevcelerinden Ümmü Seleme'nin evinden bir tabak pişmiş et geldi. Kainatın Efendisi?nin önüne koydular. Bizi de yemeğe davet ettiler. Kendileri elini yemeğe uzattı, biz de yemeğe başladık. O anda Hazreti Aişe ocakta yemek pişirmekteydi. Acele ile yemeği pişirdi. Ümmü Seleme' nin evinden yemek geldiğini görmüştü. Kendi yemeğini yetiştirip, ortaya koydu ve Ümmü Selem'nin gönderdiği tabağı kaldırdı. Allah'ın Rasulü bu hale bakıp dediler ki;

Ya Aişe annemiz? Bir an için hakim olamadığı kıskançlık duygusu sebebiyle yaptığı hatayı sürdürmüyor. Bir köşeye çekilip somurtmuyor. Peygamberler Sultanı'nın mübarek yüzünde dalgalanan öfke şimşekleri onu hemen kendine getiriyor. Allah'ın sevgilisini manasız bir duygu uğruna üzmenin ne büyük yanlış olduğunu anladığı için "Bugün bana fena bir söz söylemesinden Allah'ın Resülü'ne sığınırım" diyerek pek zarif bir şekilde özür diliyor. Bununla da kalmıyor. Yaptığı haksızlığı bağışlatmanın yolunu sorup öğreniyor ve hemen gerekeni yapıyor.

Kainatın Efendisi hiçbir şey söylemeden yerinden kalktı. Tabağın kırıklarını ve yere dökülen yemekleri toplamaya başladı.

ALLAH razı olsun. Emeğinize, yüreğinize sağlık.

Şeytan olduğunu zannetmiyorum hakim dostum derdinin karışık harfli kardeş eğer ateist ise şeytana bile inanmıyordur:)

Hz. Aişe annemizin bu kıskançlığına çok şey borçluyuz. Zira Kainatın Güneşi Efendimiz'in sırlarla dolu hayatından eşsiz bir sahneyi o sayede görebildik. Varlığıyla kainatın şeref duyduğu o büyük insanın, bir yastığa baş koyduğu eşinin rahatını kaçırmamak ve uykusunu bölmemek için böylesine titizlik gösterdiğini, hayat arkadaşının dinlenme hakkına saygılı davrandığını müşahede ettik. Bir müslümanın ibadet etmek için bile olsa yatağından kalkarken eşine haksızlık etmemesi gerektiğini bu sayede öğrenebildik.

Resul-i Ekremin içinde olduğu her yazı tatlılaşıyor... birde meyvelerin en tatlılarını -olgunlarını dalından seçerek toplar gibi özenli cümlelerle anlatım güzelliği bu güzelliğe eklenince nurun ala nur oluyor sanki:)

Allah Teala'nın kıskançlığı konusunu bizim gibi ashab-ı kiram da merak etmiş olmalı ki, Peygamber Efendimiz bunu onlara açıkladı: kullarının günah işlemesini Cenab-ı Hakk'ın hiç mi hiç istemediğini, fuhşu ve zinayı da bundan dolayı yasakladığını söyledi. (Ahmed b. Hanbel, Müsned, II, 326).

Vefakarlığın coşkun kaynak suları gibi büngüldediği bu sözlerde bize ne güzel dersler vardır. Demek ki iyi bir hanım, kocasının haklı olduğu hususlarda maddi ve manevi varlığıyla onu destekler. Ona arka çıkar, güç ve cesaret verir. İyi bir koca da, hem sağlığında hem vefatından sonra karısının iyiliğini unutmaz. Onu her fırsatta anar, onun hayatta olan arkadaşlarına değer verir, sevgili eşinin hatırasını canlı tular.

İşte o zaman Kainatın Efendisi Hz. Aişe'yi göğsünden iterek:

al da kafa olmayınca nereye koyacaksın?

hayatımıza uygulanabilmesi dileğiyle Peygamber efendimiz her hali duru bir sudanda duru her hali apayrı bir incelik taşıyor...

Peygamber Efendimiz sevgili eşini rahatsız etmemek için gayret gösterirken, o gözünün ucuyla Resul-i Ekrem Efendimiz hazretlerini takip ediyor, öteki hanımlarından birinin yanına gittiğini düşünerek kıskançlık ateşiyle kavruluyordu. Daha fazla dayanamadı, yerinden kalktı. Entarisini başına geçirip baş örtüsünü aldı. Çarşafına büründüğü gibi Hz. Peygamber'in peşine takıldı. Baki Mezarlığı'na kadar onu takip etti. Resulullah Efendimiz'in orada üç defa ellerini kaldırarak dua ettiğini görünce, aklına gelen düşünceden dolayı utandı. Hz. Peygamber geri dönünce, o da dönüp çabucak eve geldi, kendini yatağa atıp uyuyormuş gibi yaptı. Onun hızlı hızlı nefes alıp verdiğini gören Resul-i Zişan Efendimiz şüphelendi. Neden böyle nefes aldığını sorunca, Hz. Aişe, bir şey yok diye geçiştirmek istedi. Fakat Peygamberler Sultanı:

ne kadar güzel bir yazı.. Allah yazıyı kaleme alandan da foruma alandan da razı olsun.

- "Allah bana ondan daha hayırlısını vermemiştir. Herkes benim peygamberliğimi inkar ederken o bana iman etti. Herkes benim yalancı olduğumu iddia ederken o beni tasdik etti. Kimse bana bi şey vermezken o malını mülkünü benim emrime verdi. Üstelik Allah Teala bana ondan çocuklar nasib etti"(Müsned, VI, 117118).

Hanımların bu özelliği sebebiyle olmalı ki, Hz. Aişe annemiz, Hadice annemizi çok kıskanırdı. Çünkü o Vefa Denizi Efendimiz, Hz. Hadice annemizi vefatından sonra hiç unutmadığı gibi sık sık ondan söz eder, koyun kestiği zaman onun hanım arkadaşlarına pay gönderirdi. Çoktan toprak olup gitmiş bir hanıma gösterilen bu eşsiz vefakarlık Hz. Aişe'yi bazan üzer, hatta sinirlendirirdi:

Hz. Aişe annemizin bize anlattığı bir kıskançlık olayı da şudur. Bir gece Resul-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem, yatsı namazını kıldırdıktan sonra Hz. Aişe'nin odasına girdi. Yatağa uzanıp yattı. Bir müddet sonra Hz. Aişe'nin uyuduğunu zannederek yavaşça kalktı. Cübbesini giydi. Ses çıkarmamaya dikkat ederek ayakkabılarını aldı. Kapıyı sessizce açtı. Dışarı çıktıktan sonra yine aynı dikkatle kapıyı kapadı.

Peygamberler Sultanı sallallahu aleyhi ve sellem Hz. Hadice'yi hiç unutmadığını, unutmayacağını ve onun yerini kimsenin dolduramayacağını şöyle dile getirdi:

Bunun üzerine Resulü Ekrem Efendimiz orada bulunan ashab-ı kirama şunları söyledi:

demiş üstad.. harika bir anlatımda mekhul hocamdan gelmiş:)) ewet aynen nurun ala nur

Peygamber Efendimiz eşleri arasında adaletli davranırdı. Halbuki Ahzab süresinin 51. ayeti, sadece ona mahsus olmak üzere, eşlerinden dilediğinin yanında kalma serbestliği getirmişti. Fakat o böyle birşey yapacağı zaman bile, yanında kalacağı eşinden izin isteyerek onun gönlünü alırdı. Zira eşlerinin mutlu olmalarına, kendisine gücenmemelerine pek önem verirdi.

İnş. diyelim:))...

- "Ya söylersin, yahut her şeyden haberdar olan Allah bana bildirir" deyince, olup biteni itiraf etmek zorunda kaldı. O zaman Peygamber aleyhisselam' "Yaaa, önümde gördüğüm karaltı sen miydin?" diye sordu. Hz. Aişe mahcup bir sesle:

şeytan ile gönül ilişkini , senle olan ilişkini bitir öyle gel sevgili dostum

- Bugün bana fena bir söz söylemesinden Allah'ın Resülü'ne sığınırım, dedi.

- "Allah ve Resulü'nün seni aldatacağını mı sandın?" buyurdu. Sonra da Cebrail aleyhisselam' ın isteği üzerine yatağından kalkıp kabristana gittiğini anlattı.

Baki Mezarlığında

Mü'minlerin anneleri tıpkı diğer hanımlar gibi, o emsali bulunmaz hayat arkadaşlarını zaman zaman birbirlerinden kıskanmışlardır. Belki bazı kimseler, günümüzdeki moda fikirlerin tesiriyle kıskançlığın çok kötü bir huy olduğunu düşünebilirler. Aslında aşırıya kaçmamak şartıyla kıskançlık tabii ve insani bir duygudur. Nitekim ensar-ı kiramın yani Medineli müslümanların ileri gelenlerinden Sa'd İbni Ubade, bir gün Peygamber Efendimizle sohbet ederken:

Hz. Aişe hizmetçinin elinde yemek tabağını görünce kıskançlık duygusunun tesiriyle birden öfkelendi. Hizmetçinin eline vurarak yemeği yere döktü. Tabak da tuzla buz oldu. O anda başını kaldırıp da Peygamber Efendinizin ay yüzüne bakınca, orada öfke bulutlarının kabarmakta olduğunu, kömür gözlerinde şimşeklerin yalabıdığını gördü. Yaptığına bin pişman oldu. Heyecandan titreyen bir sesle:

- Sanki yeryüzünde hiç kadın yok da yalnız Hadice var, diye söylenirdi. Hatta bir gün bu konuda çok ileri gitti: "İhtiyarlıktan dolayı ağzında diş kalmamış yaşlı bir koca karının nesini anarsın bilmem ki, Allah onun yerine sana daha gencini, daha hayırlısını vermiştir" dedi.

"Allah'ın ismiyle yiyin, anneniz kıskandı!"

zaten Resul-i Ekremin içinde olduğu her yazı tatlılaşıyor... birde meyvelerin en tatlılarını -olgunlarını dalından seçerek toplar gibi özenli cümlelerle anlatım güzelliği bu güzelliğe eklenince nurun ala nur oluyor sanki:)

Evet Bizim Peygamberimiz kul peygamber, her haliyle bize örnek olması gerekirdi ve öyle de oldu.. O da bizim gibi yer, içer, acıkır ve karnına taş bağlar veya yüzüne batan demirin acısını hisseder.. V ede o da biz insanlar gibi evlenir, ailesine karşı ilgi duyar ve ailesi de onu kıskanır v. s. İnsanlık tarihinde böyle bir saadet asrı yaşatıp tarihin akışını bu ölçüde değiştiren ama böyle insanlardan bir insan olan başka hangi bir beşer gösterilebilir. O beşeriyet yönüyle bir ayağı toplum içinde ubudiyet itibariylede melekleri dahi geri bırakabilecek devasa bir kamet sahibi. İnsana melekler gibi kanatlanma ve miraç yolunu gösterirken ve kapısını bizzat "beşeri" elleriyle açarken öte yandan insanın maddi kısmını da ihmal etmemiş ve o kısmında miracını yeryüzünde en güzel örneklikle göstermiştir... Ateist arkadaşlar bu işe hiç mi şaşırmaz ve burdan bir tefekkür edinemez.?.

buluruz sizde bi yer hiç merak etmeyin, güzel kardeşim.

Kırılan Tabak

- "Sa'd'ın bu kıskançlığına şaşıyor musunuz? emin olunuz ki, ben ondan daha kıskancım. Allah da şüphe yok benden fazla kıskançtır"(Buhari, Nikah 107).

güzel kardeşim diye hitap ettiğine göre vardır bir umut be k. m

- Karımla beraber bir erkek görürsem, hiç aman vermeden onu kılıcımın keskin ağzıyla vurur tepelerim, demişti.

Peygamber Efendimiz'in en genç esinin Hz. Aişe olduğunu biliyoruz. Gençliği ve tecrübesizliği sebebiyle ailevi problemleri daha fazla yaşaması ve bunları hiç saklamadan anlatması mü'minlere rahmet olmuştur. Diğer annelerimizin hepsinin rivayet ettiği hadislerin toplamı altı yüz kadar olduğu halde, Hz. Aişe radıyallahu anha'nın tek basma rivayet ettiği hadislerin sayışı iki bin'den fazladır. Bundan dolayı Aişe annemize şükran borçluyuz. Bu sohbetimizde onun bize çok şeyler kazandıran bazı kıskançlıklarından söz edeceğiz.

e güncel