Bir Müslüman kadın olan Zübeyre, sadece Allah için, Allah indinde tek hak din olan İslam'ı kabul ettiği ve kendisine Müslümanlıktan dönmesi için yapılan teklifi şiddetle reddettiği için, çeşitli işkence edilirken, bir yandan kendisiyle alay ediliyordu: "Onun gözüne Lat ve Uzza'nın nazarı değmiştir!"

Ümmü Eymen hicret niyetiyle yola çıkmıştı, yanında yiyecek içecek namına hiçbir şey yoktu. Yolda bir ara o kadar susamıştı ki, neredeyse bayılıp düşecekti. O gün kendisi oruçluydu ve de iftar zamanı da gelmişti, içinden bir his, başını yukarı kaldırmasını söylüyordu. O da hissine uyarak başını yukarı kaldırdı ve yukarıdan sarkmış bir su kovası gördü, doyuncaya kadar içti ve bundan sonra Ömür boyu hiçbir zaman susuzluk çekmedi.

Ala bin Hadremi, Allah Rasulü'nün Bahreyn'deki memuru idi. Bu kişinin duası makbuldü. Dua ederken de; "Ya Alil, Ya Halim, Ya Aliyy, Ya Azim" hitablarını kullanırdı.

Gerçekten de, düşman tepelendi ve Berra da şehadet mertebesine ulaştı.

Erva binti Hakem, Said b. Zeyd'e iftirada bulunmuştu. Said b. Zeyd de, bu kadına şöyle beddua etmişti:

"Hayır, asla dediğiniz gibi değil!"

Ebu Müslim, Allah Rasulü'nün vefatından sonra Medine'ye gelmişti. Ömer onu, kendisiyle Ebu Bekir fr. a.) arasına oturtmuştu. Ebu Bekir fr. a.) şöyle söylemişti hazır bulunanlara:

"Torbamı kaybettim!" diye maruzatta bulundu. Ebu Müslim

Ömer'in bir kerametini burada nakledelim: Ömer hutbede iken yüksek sesle:

Esvedü'ül-ansi peygamberlik iddiasında bulunduğu zaman, Ebu Müslim'i çağırtmış ve ona;

"Dağa, dağa çekil ey Sariye!" diye bağırmaya başladı herkesin gözleri önünde.

"Ey aslan! Sen Allah'ın mahluklarından birisin? Ben de, Allah'tan başkasından korkmaktan utanırım, Allah'a karşı mahcup olurum!"

"Haydi, rızkını başka yerlerde ara"

Hasan Basri Haccac-ı zalimden kurtulmak için saklanmıştı. Kendisini arayanlar, saklandığı yere tam altı kere girdiler fakat göremediler. Çünkü o, Allah'tan, görmemeleri için duada bulunmuştu.

Sa'd b. Ebbi Vakkas duası çok makbul sahabelerden biriydi ve her ne istese duasında, Allah katında makbul olur ve yerine getirilirdi. İran ordularını yenen ve Araplar adına ilk defa zafer kazanan zat işte bu idi.

bu yazdıklarımın tamamı sahih hadislerle bize ulaşam bilgilerdir ve daha bir sürü örnek vardır...

"Düş arkama bakalım" diyerek, bir nesneye takılı torbasını ona gösterip

Süfeyne, bir gün yolda yürürken, önüne bir aslan çıkmış. Süfeyne vahşi çöl aslanına; "Ben Allah Rasulü'nün elçisiyim!" diye yüksek sesele bağırmış. Bunu işiten aslan, Süfey-ne'ye gideceği yere kadar arkadaşlık yapmış.

Demek ki, adaletiyle bütün beşeriyet tarihine ün salmış olan büyük Ömer binlerce metre uzaktaki ordunun durumunu görüyor ve yine aynı orduya uzaktan komuta ediyordu. İşte kerametin büyüğü budur. Çünkü faydalıdır...

Abdülvahid bin Zeyd bir gün hastalanmıştı. Felç olmuştu. Abdest alabilmek için, abdest alma uzuvlarının açılmasına dua etmiş. Gerçekten de abdest alma zamanlarında azaları çözülmüş ve o da rahat rahat abdestini almıştır.

Useyd bin Hudayr Kur'an'ın Kehf suresini okurken, semadan, içinde kandil gibi ışıklar bulunan ve şemsiyeye benzeyen bir şey inmiştir yere. Bu okuduğu Kur'an-ı dinlemeye inen bir melekti.

"Ey benim Rabbim! Beni kimselere muhtaç etme!"

Daha sonra Sariye ordusundan bir elçi geldi. Elçiye durumu soran Ömer şu cevabı aldı:

"Elbette ediyorum!"

Bu sözü duyan Zübeyre bas bas bağırmıştı işkence yerinden:

Bu cevabı alan güçlü Esved gazaba gelmiş bir ateş yakılmasını ve Müslim'in ateşin içine atılarak yakılmasını emretmiş adamlarına. Bu emri yerine getiren adamları, Müslim'i, ateşin içinde namaz kılarken gördüler. Hiçbir şey olmuyormuş gibi...

"Allah'a hamdolsun. Ömrüm sona ermeden, Alah'm Rasulü Muhammed'in ümmetinden, İbrahim Halilullah gibi, ateşe atılıp da kurtulan birini görmeyi bana nasip etti"

Ebu Müslim Havlani'de de buna benzer kerametler görülmüştür. Yanındaki askerle birlikte, Dicle'nin coşkun suları içinden orduyu karşıya geçirmiş ve sonra da dönüp askerlerine;

Halid zehri alıp içti ve kendisine bir şey olmadı.

Melekler imran bir Hüseyn'le selamlaşırdı. Selman ve Ebu Derda sofrada yemek yerlerken, sofranın üzerindeki yiyecek içecekler teşbih ederlerdi.

Bir gün acıkmış ve yiyecek bir şey de bulamamıştı. Allah'a açlığını gidermesi için duada bulundu ve o an arkasına bir ipek bez içinde hurma düştü. Hurmayı alıp yedi, ipek bezi de ömrünün sonuna kadar sakladı.

"Hayır, tasdik etmiyorum" diye cevaplamıştır. Bunun üzerine Esved;

"işte al torbanı!" diyerek göstermiş, asker de torbasını almıştır,

Amir b. Abdil Kays, bağışta bulunmak üzere yanma iki bin dirhem para alır, karşılaştığı her dilenciye sadaka dağıtırdı. Eve döndüğünde parasında bir eksiklik bulunmazdı.

Allah'a dua edeyim!" demiştir. Askerlerden biri;

"Herhangi bir eşyanız geçerken kaybolmuşsa söyleyin,

Bu duruma hayretle bakan ailesinin gözlerinin önünde, artan yemeği Allah'ın Rasulü'nün evine götürür ve bu yemekten daha birçok kişi yiyip karnını doyurur.

Amr, binit devesi karşılığında savaşlara katılan gazilerin develerine çobanlık yapardı. Çobanlık yaparken vahşi hayvanlar ona çobanlıkta yardımcı olurlardı, hayvanları korurlardı. Mutarrif b. Abdullah b. Süher teşbih çekerdi. Arkadaşlarıyla gece yürüyüşüne çıktıklarında belindeki kılıcın bir tarafı parlar ve yollarını aydınlatırdı.

yukardaki örnekleri ibni teymiyyenin fark isimli eserinde bulabilirsiniz...

Bir kış gününde abdest almak konusunda kolaylık ihsan etmesi için Allah'a duada bulunmuştu. Allah da ona sıcak su göndermişti.

Amir b. Füheyre şehit edilmişti fakat ne kadar arandıysa da kimse cesedini bulamamıştı. Çünkü Amir semaya yükseltilmişti ve onu semaya yükselirken Amir b. Tüfeyl gözleriyle görmüştü. Urve; "Melekler onun yüceliğini görüp doyuyor" derdi her zaman.

Berra b. Malik'i yeminlerinde daima haklı çıkarırdı yüce Allah.

Grup aslanın tehdidinden kurtulmuştu tabii.

Bir keresinde Ebu Müslim'in yiyeceğine cariyesi zehir karıştırmıştı. Ebu Müslim bu zehirli çorbayı içtiği halde ona bir şey olmamıştı.

diye seslendi aslana. Aslan bu sesi duyunca, kükreye kükreye oradan uzaklaştı,

Abbas b. Bişr ve Üseyd b. Hudayr zifiri karanlık bir gecede, Allah Rasulü'nün yanından çıktıkları zaman, önlerini bir ışık aydınlatıyordu. Bu iki arkadaş birbirinden ayrıldıkları zaman, önlerini aydınlatan ışık ikiye bölünüyor ve her birinin önünü aydınlatmaya devam ediyordu evlerine kadar.

Sulle bin Üşeym'in bir savaş sırasında atı ölmüştü. Bunun üzerine;

Yemenli Nehai'nin yolda bir eşeği ölmüştü. Arkadaşları ona;

Bu büyük alim ve fazıl kişi, haricilerden kendisine eza eden birisi hakkında, bedduada bulunmuştu. Adam tepesinin üstüne düşerek can verdi.

"Benim peygamberliğimi tasdik ediyor musun?" diye sormuş; o da:

Allah istedikten ol dedikten sonra..

Berra Kadisiye savaşma da katılmıştı. Savaş günü; "Ya-rabbi! İzzet ve celaline yemin ederim ki, senin yardımınla düşmanları perişan edeceğiz ve bu savaşta ilk şehit olan da ben olacağım!"

Ahnef bin Kays'ı cenazesi defnediiirken, cenazede bulunanlardan birinin başındaki serpuş kabre düşmüştü. Adam serpuşunu almak için kabre girdiğinde, mezarın alabildiğine genişlediğini görmüştü. .

"Ver mallarını bizim hayvanlara taksim edip götürelim" diyerek yardım teklifinde bulunmuşlardı. Buna mukabil o; "Biraz sabredin, bana müsaade edin" diyerek cevap vermişti. Sonra da, abdest alıp iki rekat namaz kıldı. Namazda Allah'a dua etti. Bu duadan sonra yüce Allah onun eşeğini diriltti ve o da eşyalarını yeniden eşeğine yükleyerek yoluna devam etti.

"Ey Sariye dağa! Ey Sariye dağa!" diye bir ses geliyordu kulağımıza. Sariye'nin emriyle arkamızı dağa verdik ve Allah'ın izniyle düşmanı bozguna uğrattık."

"Allah'ım, bu kadın madem ki bana iftirada bulunmuştur, onu kendi tarlasında helak et!"

İşkence sırasında kör olan gözleri, böyle bir bağlılık gösterdiği için İslam'a, yüce Allah, bu kadının gözlerini eski haline döndürmüştü.

Bir gün içecek ve abdest alacak suları kalmamıştı. Suyun bulunduğu yerde de, bulundukları mevkiden çok uzaklarda idi. Yüce Allah'a su için dua etti ve Allah da duasını kabul buyurup yanlarına su yolladı. Yine bir gün, geçmeleri gereken su çok geniş olduğu için atları geçemediler. O da Allah'a duada bulundu. Duadan sonra atlarını suya sürdüler ve hiçbir şey olmadan karşıya geçtiler. Atlarının eğerleri bile ıs-lanmamıştı. Bu zat, öldüğü zaman cesedini kimsenin görmesini istememişti. Gerçekten de onun kabrini hiç kimse bulamadı.

İbrahim et-Teymi bazen bir, bazen de iki ay hiçbir şey yemezdi. Ailesinin nafakasını temin etmek için başka yerlere gider fakat hiçbir şey temin edemeden geri dönerdi. Böyle günlerden birinde, bir kum yığınına sokulup mendiline kum doldurmuş ve evine getirmişti. Evinde mendilini açtıkları zaman içinin kırmızı buğday dolu olduğunu gördüler. İbrahim bu kumdan oluşan buğday tohumu toprağa ekmiş ve sonuçta çok verimli bir ekin oluşmuştur.

Müslim'de Ebu Bekir'in şu kerameti kayıtlıdır: Sıddık, üç misafirini evine getirir ve yemeğe otururlar. Sofrada görülüp durmakta olan muayyen yiyecekler yendikçe yenmiş, karınları iyice doyduktan sonra da, sofrada ilk andakinden fazla olarak kalmıştır.

Ebu Müslim'in karısını birisi tahrik etmiş ve kandırmıştı. Ebu Müslim bu tahrikçi kadına beddua etti, kadının gözleri görmez oldu. Bu kadın meseleyi anlayınca tevbe et-tİ ve Ebu Müslim'den özür diledi. O da, kadın için hayır duada bulundu ve yüce Allah kadının gözlerini eski haline döndürdü.

Veysel Karani vefat ettiği zaman, elbisesinin arasında kefenini hazır buldular. Halbuki daha önce onun yanında böyle bir şey bulunmuyordu. Onu defnedecekleri zaman, mezarını bir kayanın içinde hazır buldular. Bu büyük insanı işte bu kefenle ve hazır olan bir mezara defnettiler...

Said bin Müseyyeb, sıcak günlerden birinde, cemaat dağıldıktan sonra, Allah Rasuiü'nün mescidinde tek başına kalır ve efendimizin kabri şeriflerinden gelen ezan seslerini dinlerdi.

Kadının gözleri kör olmuş ve gerçekten de kendi tarlasındaki bir çukura düşerek Ölmüştür.

Hubeyb b. Adiyy Mekke savaşında düşmanlara esir düşmüştü. Kendisine Mekke'de olmadığı halde, yaş üzüm ikram edilirdi ve bunları yiyip karnını doyururdu.

Gulam, yüce Allah'tan duasında üç şey istemişti: Güzel bir sese, yüceltilmiş bir gözyaşı ve külfetsiz bir geçim. Bu duası da kabul edilmişti. Kur' an okurken hem kendi tatlı tatlı ağlar, hem de dinleyenleri ağlatırdı. Odasına girdiği zaman yiyeceklerini hazır bulur, bu yiyeceklerin nereden geldiğini kendisi de bilmezdi.

Amr. b. Ukbe b. Ferkat, sıcak bir günde açıklık yerde namaz kılarken bir bulut Üzerine gelerek ona gölge yaptı.

"Oğlum bu atın eğerini çabucak söküp al, çünkü bu at bana emanettir" diye ihtarda bulundu. Oğlu attan eğeri alınca da, at hemen olduğu yere yığılıp kaldı.

"Peki, Muhammed'in Allah'ın Rasulü olduğunu kabul ediyor musun?" cevap vermiş Ebu Müslim:

Bir gün meşeliklerin yanında namaz kılarken, yanına bir aslan sokuldu. Namazını selam verip bitirdikten sonra;

"Ey mü'minlerin emiri, savaştığımız düşman oldukça güçlü çıktı. Çarpışma sırasında saflarımızda bozulma alametleri görünmeye başlamıştı... Tam bu sırada,

Müslümanların savaştığı sırada iş iyice kızıştığı zaman Berra'ya seslenirlerdi Müslümanlar: "Ey Berra! Rabbimize yemin et!" O da söyleneni yapar ve yemin ederdi: "Ey Rabbimiz-Sana kasem ediyorum ki, yardımın sayesinde düşmanlarımızı perişan edeceğiz!" Bunu söyler söylemez, gerçekten de, düşman hezimete uğrardı.

Halid b. Velid etrafı surlarla çevrili bir kaleyi kuşatmıştı. Kaledekiler Halid'e şöyle seslendiler: "Sana verdiğimiz bu zehiri içmedikçe ve bu zehirin sana hiçbir şey yapmadığını görmedikçe Müslüman olmayacağız. Ancak sana zarar vermediğini görürsek İslam'ı kabul edeceğiz!"

diyerek dua etti. Bunun üzerine şanı yüce Allah da onun atını diriltti. Eve geldiğinde de, çocuğuna;

Bu zat bir gün yolda giderken bir grup insanla karşılaştı. Bu grup, önlerine çıkmış bir aslandan korkmuş ve yerinden kımıldayamıyordı. Amir aslanın yanma yaklaştı, sonra da üzerine sıçrayıp oturdu: