Yani baktığınız durum ne ise ona göre olmalı sizin baktığınız yada gördüğünüz kısıma göre

bir psikiyatri kliniğinde cübbeli sakallı sarıklı bir tarikat mensubunu çaresizce beklerken gördüğümde anladım ki psikolojik sorunlar inançla ilgili değil.. üstelikte inancı olmayanlar hayatın gerçekleriyle yüzleşebilecek kadar dirayetli oldukları için bu rahatsızlıklara ve kaygılara daha da dayanıklılar..

Yada bir şey oluyorsa ya olmaması gerektiği için yani daha iyisi olacağı için olmuyordur yada olmaması lazımdır ki olmuyordur.

Neyiz ki?

Korku ve endise duymak imansizlik belirtisi mi:(((

Ahiretini düşünürken tir tir titremek gerek nasıl endişe yada kırku olmayacak?

Bu başlığa tam manasıyla katılmak yada katılmamak mümkün değil ne açıdan ve hangi yönden baktığınıza göre değiştiği gerçek.

Hazreti Ömer ki islamiyetin halifesi yüzüğüne ölüm sana vaaz olarak yeter derken bizler nasıl endişeli olmayabiliriz?

Gercekten korku ve endisesiz yasamamiz mumkun mu?

Mesela müslüman rızık endişesi yada korkusu gütmez çünkü neden onu bulmak için çalışır çabalar bilir ki rızık onu bulur.

Biz kimiz ki?

Mesela cocugumuz icin duydugumuz gelecek kaygisi.. Hic bu kaygiyi duymayan var mi ki...

Şimdi diyelim ki;

şuan ateistim ve çok daha huzurluyum kaygısızım..

Neyimize güveniyoruz ki?

valla ben eskiden inanırdım ve pekçok kez üzüntülerim endişelerim hüsranlarım oldu..