ne sevmeyi becebilmişlik nede sevgisizliği kabullenmişlik

sen istediğin kadar rağmen de ne yazar.. her çiçeğin açacak bir zamanı var derler...

kadere evet diyememiş kaderiyle mücadele eden insanlar

kendini hiç sayan farkındasızlık...

ortada dolanan yalanlar

En azından hala hayattalar. Ve nefes aldığı her an umutları yeşertmek için bir fırsattır, anlarsan. Sabretmeden hiçbir şey elde edilmez ki... Ne diyordu Şeyj EDEBALİ;"Sabret oğul, vaktinden önce çiçek açmaz."

kolu kanadı kırılmak

rüzgara boyun eğmeye tenezzüliyetszlik

kabullendim bugün hayatta bana dair güzel bir entry yapılmadığını... kabul edip de bir karar vardım... o kararımı en güzel kitabımın son iki sayfasını okurken gerçekleştireceğim... ve çok iyi biliyorum o sırada gözlerim ıslak olacak...

Umutlar tükenmesin!

olduğu yerde dik durmayı beceremeyip yıkılma buna rağmen pes etme

gitmeyide kalmayıda becerememek

olumsuzluk askıda kalmis hayat mi oluyor..

sahte yüzler,,,,,,

kendi hayatının bitimine karar vermenin korkunçluğu... bu önceden hazırlamışlığın beyindeki sinsiliği... ve sadece cesaretiğn son damlası beklenir...

dört bi yandan eşit kuvvet uygulanmış ve 1 milim oynayamamış oynatılamamış atalete sahp bi yaşam

ama olsun eyvallah

sayısını hatırlamadığın rağmenlere karşı hayata tutunmak ifadesinin bana açıklanmasını istiyorum..

hayatların bitmesi bilinmeden...

boşlukta inatla kanat çırpmak

peki ya bir çiçek olarak yaratılmamışsan!

kanat çırpmaktan yorulmak

sevgisizlik nasıl kabul edilebilir ki genlerin sevgiyi haykırırken...

ne istediği hayatın sahibi olmuş nede savrulmayı kabuletmiş bünye

yalanların oldugu dünya..

yoğunluğu içinde bulunduğu ortamın yoğunluğuna tekabül etmiş varlıkların hayatı

hayat eğer isteseydi önümdeki koca bir ömrü bu sabah itibariyle tamamen değiştirebilirdi... ama o ne yaptı... sadece olumsuzun karşısında sükut ederek izin verdi...