En büyük savaş bizi şefkatli Sahibimizden uzaklaştıran, nefsimizin şeytani istekleriyle savaştır.

Ben, firaktan, zevalden çok inciniyorum. Halbuki, sevdiğim dünya ve dünyeviler, müfarakatla beni bırakıp gidiyorlar. Ben de gideceğimi biliyorum. Bu pek elim ve canhıraş meyusiyete karşı, birden saadet-i ebediye ve hayat-ı bakiye müjdesini zat-ı Ahmediyeden işitmekle kurtuluyorum ve tam teselli buluyorum. Hatta, teşehhüdde ettehıyyat dediğimde, ona hem biat, hem memuriyetine teslim ve itaat, hem vazifesini tebrik, hem bir nevi şükür ve saadet-i ebediye müjdesine bir mukabeledir ki: Müslümanlar, her gün beş defa bu selamı yaparlar.

Saygıyı ve tevazuu emrederek huzurun önünü açtı.

Malum sözü hepimiz biliriz yarın ölecek gibi ahiret için hiç ölmeyecek gibi dünya için çalışın diye...

bizler iyi insanlarız.)

''Sadece evren saltanatının Sultanının ölümsüz dostluğu uğrunda iyilik yapmaya çabalamak varken, unutkan insanların gecici takdiri ve alkışını umarak iyilik yapmaya değer mi?"

Sn. tom. miks; bu başlık birleştirilmiş bir başlıktır. Paylaşımcılar bazen benzer konular açmayı geçin, aynı konuyu bile iki kez açabiliyorlar. Bunun sizler tarafından da fark edilmesi ne güzel...

Çok ciddi sorular:

Neden varım?

azı da zarar çoğu da zarar ortası karar...

Allah sonumuzu hayır etsin.

Kim beni gözetliyor?

Etkili insanlar, saatlerce televizyon seyretmiyorlar; hayatlarını tuttukları takımı takibe adamıyorlar. Günleri gazete okumakla, bulmaca çözmekle geçmiyor. Yaşıyorlar, koşuyorlar, üretiyorlar ve biz eserlerin üzerinde, onların imzalarını izliyoruz.

Ötelere hazır mıyım?

Kendimize ait neyimiz kaldı? Bu telaşla nereye koşuyoruz? Neden okul sıraları, neden otobüsler, neden maaş kuyruğu ve neden ölüm?

Yaptığımın anlamı ne?

Fizikötesinde ne var?

Modern meşguliyetlerin temel hedefi, bizi dünyevileştirmek; bilincimizde, ölüm sonrasına yönelik zerrecik kazanım bırakmamaktır."

İnsan ahiretini de dünyalığınıda dengede tutmasını bilmemelidir...

Yeryüzünü yerleşim yerine dönüştüren doğa olayları değil Allah?tır. Gök kubbeyi dünyanın çevresine koruyucu bir bina gibi saran doğa yasaları değil Allah?tır.

Ben bu ihtiyarlığım ve perişaniyetim içinde, zat-ı Muhammediyenin getirdiği erzak-ı maneviyenin milyondan birisini hissettim. Elimden gelse idi, milyonlar lisanla salavatlarla ona teşekkür edecektim. Şöyle ki:

bundan sonra ben de her yazdığımı iki kez mi yazsam daha etkili oluyor mu böyle :)

biz günahkarlarız

İyilik yapmayı emrederek, kötülüklerin yolunu zorlaştırdı.

İbadetler üzerinden Allah?a ulaşmayı emrederek ölüm korkusunu kaldırdı.

Aciz insan Yaratıcı Kudrete dayandığı ölçüde azizdir. Evrenin Sahibine güvenip dayananlar, evrene meydan okuyabilirler. İnsanın çöküşünün durdurulduğu an, Sınırsız Kudret?in takdirine teslim olduğu andır.

forum düzenine farkında olmadan zarar veriliyor _neden_ editörüm haklısınız.. herkes duyarlı olsa keşke bu konularda..

Evrenin Şefkatli Sahibinin cömertliğine hayran kalırsınız. Çünkü O yeryüzünün en fakir insanına bile evreni kuşatabilecek enginlikte sevgi çekirdeği bağışlamıştır.

Sahibim kim?

Örneğin Allah, Hz. Peygamber aracılığıyla zekatı emrederek, zenginlerin karşısında fakirleri korudu.

Okumayı emrederek cehaletin önüne engeller koydu.

Duanızı gönderdiğiniz mektuplara benzetebilirsiniz. İlahi cevabı bilinçli duyamasanız da duanız adresine ulaşır.

Anne babaya saygıyı emrederek, gençlik çılgınlığı karşısında yaşlıları korudu.

Demek ecel ve kabir insanı beklediği gibi, Cennet ve Cehennem de insanı bekliyor ve gözlüyor.

Bizi sevgili elçisinin yolundan rızasına ulaştırmasını Rahman ve Rahim olan Kudretli Kerim?den niyaz ederiz.