bunları yaparsam, ben de zengin olur muyum? ' 'Öyle hemen olmaz' diye cevap

'refleksiyona' zorlayan kişi.

bir deyişle, 'Yahudi yoktur' diyor Freud anti-Semitizm'e cevaben. Musa'nın

Sahiden 'Türk'ün Türk'ten başka dostu yoktur' derken, 'Türk'ün Türk'ten başka dostu vardır; o da Kürt'tür' diyebilecek olgunluğa erişebilecek mi bu topraklar?

Öteki olmazsa, tam da varlığını öteki ile karşılaşmaya dayandırdığı için,

Etik/politik tavır da, böylece, 'millet', 'biz' gibi bağların

bunları öteki ile karşılaşma çerçevesinde yeniden gözden geçirmekte

'Öteki' sadece yakınımızda oluşandan ötürü bile bizi bu yeniden düşünmeye,

ver.' Yahudi bu parayı aldıktan sonra anlatmaya başlar: 'Önce ölü bir

olmayacaktı.

gitmesinler, oturdukları yerlerdeki ekonomik ve sosyal koşullardan şikayet etmesinler, dırdır yapmasınlar, mümkünse tiplerini değiştirsinler; sarışın

verir Yahudi, 'Daha başka şeyler de yapman lazım; ama geri kalanını

çizgileri'ne dönüşmesi anlamına gelmiyor mu?) .

der. Cellat, 'Kabul' deyip Laz'a döner; 'Senin son arzun nedir? ' Laz cevaplar; 'Kürt, anasını görmesin.'

tariflemek gerekiyor.

'içimizdeki faşizm' çözülecek.

Vazgeçmemiz gereken bu 'makro' bakış, ister istemez, bir semptom olarak

fantezileridir.' Bizim de Kürtlere karşı beslediğimiz duyguların

yeniden üretmekten başka bir işe yaramayacaktır. Peki, bütün bu

yabancıyla nasıl ilişkili olduğunuz da kendinizle nasıl ilişkili

ve yakışıklı olsunlar'. Kürtlerin şehirlerde, dağlarda, Kerkük'te ve

aldatmamış olması, sözünü tutup ona insanların cebini nasıl

dünyanın her yerinde bir sorun olarak karşımıza dikilmesinin ardında ne

dönüş, ruhumuzun derinliklerine işlemiş durumda. Bunun çözülmesinin tek

anlamadım mı sandın? Bu işin sırrı mırrı yok, sen sadece cebimi son

'toplum'dan önce gelen bir tavır. Öteki ile karşılaşma, toplumsal bağın

'öteki' figürüne ihtiyaç duyacaktır. Bunun tersine, sadece Lacan, Zizek

Sürekli böyle düşünmekle, Kürtleri ağır ağır öldürmekte olduğumuza

olmadan ne 'biz'den ne de 'onlar'dan söz edebiliriz.

kendimizi yeniden tanıyacağız. Çünkü unutmayalım ki, bir yabancıyı nasıl

Bu noktadan sonra, Kürtleri sevdiğimizi söylememiz de, bu sahte kimliği

O zaman içimizdeki yabancı olan Kürtlerle ilişki kuracak ve böylece

'onların' davranış kalıplarına, kimliğine özgü beklentilerimizden- başka

İnsanı gıdıkladığı kadar işaret ettiği tuhaf insanlık hali nedeniyle derin

olmayacaktı. 'Kimliğin ardındaki travmatik boşlukla karşılaşmayı semptom

Niçin bu stratejiyi seçerek en başta Yahudi'yi kimliğinden ediyor Freud?

Kürtler şu anda çıplak ve çıplaklık, gerçek bir kimliğin oluşumu

anladın...'

Kimdir Bu KürtLer?

Çıkış noktası olarak, toplumu ve toplumsal bağları homojen, antagonizm

kurbanından önce Kürt'e son arzusunu sunar. Kürt, 'Anamı görmek isterim'

Bir Lazla bir Kürt birlikte idam sehpasına çıkarılır. Cellat, iki

Farkında mıyız, ötekileştiriyoruz...

yaşayabilir insan; bunu seçmeyenler içinse, semptomu yorumlamak tek çare.'

'Yahudi Psikanalist' Freud, Slovaj Zizek'in altını çizdiği gibi, Nazi

tavırla cevap verir: 'İşte şimdi biz Yahudilerin bu işi nasıl yaptığını

Ve semptomu yorumlamanın mantıki uzantısı, semptomla özdeşleşmek (ki

sayesinde yapay bir şekilde önleyerek illüzyonlarla

ortaya dökülmesini, ifade alanları bulabilmesini sağlayacak.

Lacancı etik de bu şekilde beliriyor) : 'Biz hepimiz Kürt'üz' diyebilmek.

Türkiye'de yaşayanlar, Kürtler üzerine hayata kazınmışları bilirler. İşte onlardan birkaçı: 'İstanbul'a gelmesinler, Ankara ya da başka büyük kentlere de gelmesinler, tatil bölgelerine de gitmesinler, Irak'taki soydaşlarıyla gönül bağı kurmasınlar, kendilerine ait bir dilleri olduğunu

Bu, kimliği olmayan 'sözde vatandaş' yaşamımızın hangi köşesinde kendine bir yer buluyor? 'Türkiye Türklerindir', 'Türk'ün Türk'ten başka dostu

En büyük kötülük bu değil mi, insanın ağır ağır ölmekte oluşu? Bu tersine

parçasıdır.

Ya da: Biz hepimiz zenciyiz, Ermeni'yiz, Alevi'yiz...

Aynı şekilde, Kürtler de olmasaydı, Türklerin söyleyecek hiçbir şeyleri

Etik tavır, 'biz' ya da 'ötekinin' kimliğine ilişkin sorulardan ve hatta

Vagonda Yahudi'yle karşılıklı oturan Polonyalı, hazır rastlamışken punduna

hikayesine devam eder: 'Seni aşağılık herif, ne yapmak istediğini

belirtilenlerden sonra, içimizdeki terör nereye oturuyor?

biriktirmeyi nasıl başarıyorsunuz? '

kökenine ilişkin tezin doğruluğu-yanlışlığı bir yana, ilginç soru şu:

göm...' Polonyalı açgözlü bir tavırla, 'Ee' diye sözünü keser, 'Bütün

tren seyahatinde karşılaşan bir Polonyalı ile bir Yahudi'ye dair 'Yahudi

imkansız kılındığında dağılan performansa dayalı sahte bir kimliğin

bunun nedeni Yahudi değil, kendisinin 'ötekine' ait

olduğunuzdan bağımsız değildir.

figürü olmasaydı Nazi milliyetçiliğinin söyleyebileceği pek bir şey de

var sizce?

insanın insana yaptıklarındandır.'

Yani, Kürtleri tanımakla aslında kendinizi tanıyacaksınız. Kürtlere bakın,

Kimdir Kürt? Kimlerdendir? Dağdan mı gelmiştir, yoksa bağdan mı kovulmuştur? Kürt kelimesi, bizim toplumsal skalamızda nereye oturuyor?

balık bul, kafasını kes ve içine içi su dolu bir bardak yerleştir. Sonra

Eğer Musa Mısırlı ise, Yahudi kimliğinin otantikliği yok demektir. Başka

siz Yahudiler insanların cebini son kuruşuna kadar boşaltıp servet

kendisinin kurulması için yapısal olarak gerekli; zira yabancı figürü

gerektirdiği/dayattığı normları, kuralları ve inançları izlemekte değil,

getirip, Yahudi'den zengin olmanın sırlarını öğrenmek istemektedir ve

gidenleri de bir araya gelip dernek filan kurmasınlar, maazallah Irak'a da

engellendiğinde ortaya çıkar. Bu çıplaklık, toplumsal bağlam tarafından

derin düşündüren bir fıkra da bizden verelim:

öğrenmek istiyorsan 5 zloty daha vermelisin! ' Yahudi parayı aldıktan sonra

kuruşuna kadar boşaltmaya çalışıyorsun! ' Yahudi sakin sakin, uysal bir

Aynı nedenle, Polonyalının aldatıldığını söyleyemeyiz; aldatılıyorsa bile,

Bu soruyu ilk aşamada Zizek'in milliyetçiliği tartışmak için kullandığı,

Yahudi cevap verir: 'Tabii söylerim; ama bedavaya olmaz, önce bana 5 zloty

onlarda kendinizi göreceksiniz...

terör'ün bir yansıması olmasın?

belirecektir.

toplumsallığı 'ötekine' karşı duyulan bir sorumluluk çerçevesinde yeniden

temelinde, onları ötekileştirip fantezi dünyamıza hapsettiğimiz gerçeği

boşaltabileceğini öğretmesi ve Polonyalının farkında olmaksızın gerçeği

gece yarısı, ay tam tepedeyken, bir bardağı bir kilisenin bahçesine

İçimizdeki terörle yaşanılacak yüzleşme, kendiliklerin de daha bir güzel

CEJNA REMEZANE WE PİROZ BE

Dinler'de Yahudi kimliğinin mihenk taşı olan Peygamber Musa'nın kökeninin

gerçekte Mısır olduğunu yazmıştı.

'sırrı', 'Polonyalının Yahudi hakkındaki fantezisinden -ya da 'bizim',

değil, Levinas, Derrida gibi birçok başka filozofun da öne sürdüğü gibi,

ideolojisinin tırmanış dönemine denk düşen Monoteizm ve Tek Tanrılı

yıkımı ya da toplumsal akışkanlığın kendini yok etmeye yönelen 'ölüm

inanmıyor muyuz?

söylemesidir; bu gerçek orada 'sır' olmadığı gerçeğidir. Çünkü Yahudi'nin

düşündüğünüz, onunla nasıl ilişkili olduğunuzdan bağımsız değildir;

da burada, biz Kürtleri yeniden göreceğiz.

ne anlam ifade ediyor bizler için, herkes için?

birimiz, gerçekle karşılaşmaktan duyduğumuz korkunun tutsağıyız.

Bu iki fıkranın bize gösterdiği şu: Semptom yoksa kimlik de yoktur. Yahudi

Bu fıkrada, Zizek'in önemli bulduğu nokta, Yahudi'nin Polonyalıyı

Kendiliğimizin asıl kurbanı 'içimizdeki terör', 'içimizdeki yabancı' ve

İçimizdeki terörle yüzleşmek...

yolu, ardında gizlenen terörle yüzleşip onu güncelleştirmektir. Çünkü her

toplumsal bağ da yok olmaya mahkum (Bu nedenle Yahudi kıyımı, Nazizm'in de

içermeyen statik bir 'bütünlük' olarak görmekten vazgeçmek gerekiyor.

Kürtler neden sürekli 'içimizdeki terör'ün ve 'içimizdeki faşizm'in

bir itaat tarafından çarpıtılmış bir kendilik olmaktan çıkacak. İşte tam

Bachmann ne demişti: 'İnsanın gerçek ölümü, hastalıklardan değildir,

yoktur' vs. cümlelerinin ülkenin dağını/taşını, köyünü/kentini, caddesini/mahallesini, gazetesini/televizyonunu kapladığı bu diyarda, Kürt

görünür/gönüllü kurbanları oluyorlar? Neden onlardan nefret ediyoruz?

Bu kendilik, tüm sürecin gerçeğini görmeyi neredeyse imkansız hale getiren

sonunda merakını yenemeyip, muhabbetin bir yerinde sorar: 'Söyler misin,

olmasın? Ya da onlara karşı hissettiğimiz şey, tam anlamıyla 'içimizdeki

öne sürmesinler, DTP'ye oy vermesinler, Meclis'te temsil edilmesinler, işportacılık yapmasınlar, tezgahtarlık da yapmasınlar, bir araya gelmesinler, sokaklarda çok dolaşmasınlar, aralarında Kürtçe dedikleri şeyi konuşarak alenen ortaklıkta olmasınlar, yurtdışına filan gitmesinler,

bir şey değil aslında.

fıkrası' ile yanıtlayalım.