bu aralar düşündüğüm tek konu...

yalnızlık lüks oldu,

güzel soru

mutluluktur,

o kadar çok sıkılıyorum ki doktorlar uzmanlar gelse belkide bu sıkıntıma çare bulamazlar diye düşünüyorum... hem insanlardan kaçıyorum hemde insanlara yaklaşıyorum... özellikle akşam olması ve herkesin evine gitmesi beni daha çok tedirgin ediyor beni daha çok ürkütüyor... ne istiyorum bilmiyorum ki konuşacak dertleşecek gülüşecek bir dost mu bir arkadaş mı bir sevgili mi istiyorum yoksa ben neden mutsuzum neden herşey yaşamak hayat beni mutlu etmiyor... kendimle barışığım asla inanmazsınız biliyorum ama barışık olmama rağmen çelişik konuşmam hayret verici...

yoksa deşarj mı olmalıyız...?

Yalnızlık guzel alışırsan tabi..

salaş yalnızlık gibisi yoktur,

kaliteli zamandır

ben severim

doktorum nerde...?

sizce bu cümleleri içimizde biriktirmelimiyiz...?

yalnızlık bir tercihtir

bazen ihtiyaç duyulur bazende korkulur

balkondanda sigara yakıp bira içiyordum... ev soğuk kombi 65 te...

eğer yalnızsak veya yalnız olduğumuzu hissediyorsak bu bizim seçimimizdir.. çünkü mutlaka hepimizin iyi kötü yanına gidebileceğimiz dostlarımız arkadaşlarımız var.. bizimle vakit geçirmekten mutlu olacak ailemiz var.. bizi sevebilecek ve sevebileceğimiz karşı cinsler var.. bukadar alternatife rağmen yalnızım diyorsak bu sadece şımarıklıktır..

ne kadar derdini anlatacak insan olursa olsun hep kendine sakladığın cümlelerin olmasıdır yalnızlık.