Sakın onları çıkarmayınız, sakın onları atmayınız. Bu çirkin asrın, bu çirkin muhitin ortasında, asalet ve zerafete yegane dal olarak, bunlar, sade bunlar kaldı. İnsanlar senelerden beri, insanlığı terzil için ve cemiyetlere manzaraların en fenasını vermek için sevimsiz bir cinnetle her şeyi devirdiler. Bu güruha peyrev olmak size yakışır mı? Ben sizi zamanların ve insanların fevkinde , onların haricinde biliyorum. Siz mestur ruhlardan değil misiniz? Dünya yüzünde tek başına kalan ulvi bir dinin İlahı, sizi bu sıfatla sair mahlukat arasında mümtaz kılmamış mıydı? Siz O'nun halkettiği cennet-asa alemin meleklerisiniz. O, "Kitab"ında sizin isminizi zikretti. O vakitten beri siz, mukaddesat meyanına girdiniz. Artık ne hale , ne maziye , ne de atiye mensupsunuz... Yalnız unutmayınız ki, size bu mertebeye , bizim aşkımız, bizim hürmetimiz, bizim kıskançlığımız is'ad etti . (Aralık 1915)

Zira sizin bu örtüleriniz, bu süsleriniz değil midir ki, minarelerden ve o al rayetten sonra bu serseri ruha bir raz-aşina melce ve bir emin mersa saadeti veriyor. Peçenizin kudsiyetini şuradan anlayınız ki, bir yabancı elin ona uzanması ihtimali bile, gayz nedir, hırs nedir, intikam nedir, kin nedir hiç bilmiyen bu tenbel ve yorgun ruhda, beldeler yıkacak, burc ü barular devirtecek bir ateş alevliyor.

Allah, okuyan ve çalışanları sever!..

İblis denen şeytanlar ise, okuyan ve çalışanları görünce çıldırır!.. Deli divane olurlar!.. İblisler çıldırdıkça, çok keyifleniyorum!..

Araplar kadınları insandan bile saymıyor, kız ve kadınları KÖLE, CARİYE, KUMA olarak görüyorlar!

Yalan mı?..

Bu çirkin asrın ve bu çirkin muhitin yegane süsü, yegane güzelliği sizin çarşafınız, sizin peçenizdir. Yalnız bunlardır ki, gözlere hala bakmak tahammülünü, bakmak arzusunu veriyor. Niçin onlardan müşteki gibisiniz? O mazrufa , bu zarftan daha muvafık ne olabilir? Sizi böyle gördükçe bir kadının başka türlü nasıl giyinebileceğini düşünüyorum ve çarşafsız, peçesiz bir kadın tahayyül edemiyorum.

Düşündük ki, belki bilmeyerek, belki farkına varmayarak birine gülüverirsiniz. Nazarlarınız belki, bila-ihtiyar , birinin üstünde fazlaca tevakkuf ediverir . Onun için yüzünüzü örttük. Zira tebessümlerinizin, bakışlarınızın kıymetini biz anlıyor, biz biliyorduk. Gönlümüz onların öyle lüzumsuz yere heder olmasına acıdı da, bir ipek mahfaza içinde muhafazalarına lüzum gördü. Çünkü siz hilkaten müsrifsiniz , hazinelerinizin bahasını bilemezsiniz.

Niçin başka cinsten kadınlara bakıp da başınızda garip mütalealara meydan açıyorsunuz? Onlardan size ne? Siz başlı başınıza bir alemsiniz. Ben o aleme girdiğim dakikadan itibaren hariçte bir başka mevcudiyet var mı, yok mu, unuttum bile. Siz niçin kendinizde herkesi unutmuyorsunuz?

Söze başlarken size demiştim ki, bu çirkin asrın, bu çirkin muhitin yegane süsü, yegane güzelliği sizin çarşafınız, sizin peçenizdir. Memnun ve müsterih yaşamak için bu kanaat size kifayet etmez mi? Halbuki benim ruhumu sadece bu kanaat dolduruyor: Peçeniz ve çarşafınız... Bunlardır ki, bana muhabbeti öğretiyor; hayata muhabbeti, aşka muhabbeti, memlekete muhabbeti öğretiyor, bahusus memlekete muhabbeti...

İnsanlar, kadınlara tehakküm ettikleri gündür ki tabiate galip geldiler. Cemiyetlerin ve medeniyetlerin esasını bir erkeğin kıskançlığı kurdu. Memleketlerden, vatanlardan evvel, ilk müdafaa edilen kadındı. Bana inanınız bütün bu evler, bu mabedler ve bu şehirler sizin için yapıldı ve sizin açıldığınız ve sizin kıskançlık mahbesini yıktığınız yerlerde derhal evler yıkıldı, mabedler harap oldu, şehirler çöktü. Çünkü, sizin mahbesleriniz, o yerlerin surları idi, kaleleriydi.

Yakup Kadri Karaosmanoğlu

Gördünüz mü? Peçenizden bahsederken, haşin adımlarla, yüksek surlar etrafında dolaşan bir eski kahraman gibi söz söylemeye başladım. Belki, bunların hiç birini yapmıyacağım, fakat emin olunuz ki, şu dakikada çok samimiyim. Size, sizin örtülerinize ve süslerinize doğru teveccüh edince , kendimi her şeye kadir farzediyorum. Tarih, menakıb-ı beşeriyeyi dolduran en büyük kahramanlıklar, bana birer çocuk oyunu gibi geliyor.

Kız ve kadınların okumasını ve çalışmasını bile istemiyorlar!.. Kızlara mirastan yarım pay veriyorlar. Erkek evlatlara ise tam pay!..

İsteyenler Araplar gibi giyinir?.. Kapkara bir öcü gibi de giyinir!..

Siz bizim aşkımızın, hürmetimizin, siz bizim kıskançlığımızın muti mahbuseleri değil misiniz? Vücudunuzun şeklini alan bu dil-firib mahbesi, sizin etrafınıza, sizin yüzünüz üstüne biz ördük; bizim ihtimamımız, bizim muhabbetimiz ördü. Sizi güneşten, havadan, sizi kem nazardan sakındık da böyle yaptık. Yazık değil mi ki, o saçlara güneş vursun, o yüzü havalar, tozlar hırpalasın! Yazık değil mi ki, -ma'azallah- o gözlerin harimine kolayca laubali bir yabancı gözün kıvılcımı sıçrasın?

Şeriatçı Arapların şimdiki hali de, malumdur! Berbat!