Sıra sebze yemeğine gelir, hoca yine :

Hoca:

Hoca'nın bu cevabına gülüşürler arkadaşları. Aralarından biri:

çocukluğum çok akıllıymış benim. mahalledeki dedikoducu karılar beni çok konuşurmuş. makullüğün doruk noktasına çıkar çıkar inermişim.

sende akıllı değilsen deli kim?:)

Yemekten sonra hocanın ellerini yıkaması için su döken çocuklarla hoca şakalaşmak ister:

Böylece çorba tamamen biter.

Bu sünnettir, şu sünnettir diye bize yediriyorlar!

- Çorbayı arttırmayın israf haramdır. Yemeği bitirmek sünnettir, der.

ben küçükken evimize gelen tekke cemeatinin bardakta kalan çaylarını birbirine doldurup içermişim. gene de akıllanamadık o kadar içtik o çayları.

bir ara serazatlığım tuttu. mahalle taifesinin gözü değdi derdi anam. ama şimdi sanki akıllı gibi hisdiyorum kendimi.

Ramazan günlerini hesaplamak için bir çömleğin içine her gün bir taş atar, Hoca. Bir avuç taş doldurur çömleğin içine Hoca'nın yaramaz oğlu, muziplik olsun diye.

-Balam hiç farzdan ad olur mu? der.

ben daha yeğenlerimle oyun oynarım. hele kumandalı araba göreyim ellerinde. hemen yere uzanırım arabayı sürerim. üzerine terlik falan yüklerim arabanın.

-Sünnettir, diyerek, her şeyi cemaata yedirir ve hizmet yapan çocuklar aç kalırlar.

Çömleği boşaltır; bir sayar, iki sayar... Taşların yüz yirmi beş tane olduğunu görür. Şaşkın bir halde döner arkadaşlarının yanına Hoca. "Arkadaşlar, bugün, Ramazan'ın kırk beşi" der.

Eskiden toplu ramazan yemeklerinde, iftar ziyaretlerinden artan yemekleri, yemek masasına hizmet eden çocuklar yermiş.. Yani artan yemekler onların hakkı imiş.

Çocuklar da:-Olur ya, sünnet diyelim de bizi de cemaata yediresin öylemi? derler?

Bir iftar yemeğinde çorba içildikten sonra hoca cemaata:

Çocuklar:

deliliğin ölçsü ne ki. çeşit çeşit delilik var.

-Balam sizin adınız ne, der.

"Aman Hocam, bir ay otuz gündür. Hiç Ramazan'ın kırk beşi olur mu?" diye itiraz eder.

hocam bende çocukken hep yetişkin gibi davranırmışım yetişkin oldum şimdide hep çocukça hareketler yapmak geçiyor içimden.. Tabiki yapmıyorum artık gocamaaannn olduk çünkü:(

- Farz hoca efendi, derler.

-Arttırmayın sünnettir? der yemek biter.

Bir zaman sonra arkadaşları: "Bugün Ramazan'ın kaçı acaba? diye sorarlar Hoca'ya. Hoca'da: "Şimdi eve gider öğrenirim. Biraz sabredin." der ve evinin yolunu tutar.

Hoca, biraz şaşkınlık biraz da kızgın bir ifadeyle: "Ben yine insaflı davrandım. Benim çömlek hesabına bakacak olursak; bugün Ramazan'ın yüz yirmi beşi!"der.

Sıra pilava gelir, tatlıya gelir.

bazen çocukların oyun arkadaşları olmayınca kamil dayı ya da macamız nerde diyorlarmış:)