Şimdi,

Herkes kendi düşünü kurar,

Mahalleler bekçili olurdu.

Bize...

Sokaklar karanlık,

Ağaçlara tırmanılırdı.

Arkası yarın gibiydi,

İsimleri konulur,

Yoğun,

Bizde pişen komşuya düşerdi.

Yönetici seçilmezdi.

Kızlara ninelerinin, erkeklere dedelerinin

Evlerde soba yakılır,

Ajans radyodan dinlenir,

Pencere camımıza yaslanır,

Güz yaprakları bahçemize düşerdi.

Yorgun

Geceler ayaz,

Evler badanalı,

Çember çevrilir,

Kesintisizdi.

Su musluktan içilir,

Çizgi roman okunur,

Aidat ödenmez,

Herkes

Evde yapılır,

Yıldızlar parlak olurdu.

Hayat,

Kış gecelerinde masal anlatılırdı.

Komşuda pişen

Erik ağacının çiçeği,

Kardan adam yapılır,

Defterlere kenar süsü yapılırdı.

Silahlar tahtadan,

Tek başına...

Kendi hayatını oynardı.

Karpuz kuyuda soğutulurdu.

Resimler kömür karasından yapılırdı.

Her gün yaşanacak bir şey vardı.

Sokaklar lambasız,

Bebekler bezden,

Turşu, salça, mantı

Saatli maarif okunurdu.

Merdiven çıkılır,