İtaatsiz bir sevgi Allah?a ulaştırmaz...

Benden dua bekleyenlerin duasini?

Evet hz. Vahşi o şimdi bir sahabe.:) Ne mutlu ona inandı, itaat etti. Samimiyetle gözyaşları döktü, yaptığının bedelini ödedi ve Rabb'ine, Resulü'ne kavuştu. İşte sevginin bedeli...

Neler engel oldu Peygamber?i gerçekten sevmeye neler? Dünya ve dünyalıklar, şeytan ve dostları, azgınlaşmış nefisler gerçekten sevmeye engel oldu. Bir türlü boş, batıl, fani şeylerden yüz çevrilmedi.

?Sen ne istersen, sen ne dilersen Rabb?im. Seni neden razı olursan o olsun Rabbim.? ?Seni incitmek, kalbime ihanettir Rabbim? diyecektir. Çünkü kalp bu sevgiye iştirak etmiyorsa, O?nu her an hissetmiyor ve anmıyorsa, O?nun adı anıldığında heyecanlanmıyor ve bir sıcaklık akmıyorsa içine, O?nun istediğini istemiyor ve anlamıyorsa, bu kalpsiz bir sevgidir. Tabii ki kalbin iştirak etmediği yerde sevgiden bahsedebilir miyiz, onu da siz takdir edin. İşte sevgi bir söylem olmamalı. O?nun bir göstergesi olmalı. Bu da sevginin tezahürleri olacak eylemlerdir.

Sevgi; İtaattir, Allah?ın ve Resulünün sözlerini dinlemektir.

Paylaşımlarınız için teşekkürler, çok güzel örnekler verilmiş.

Sevgi; Allah?ın ve Resulünün sevdiğini sevmek, sevmediğine buğz etmektir.

Bizde sevdik ama o bize acı çektirdi...

Bir yerde Müslüman dardaysa, peygamber?in metodunu dardaki Müslüman?a yaklaşımını hemen öğrenmeli ve anında tereddütsüz uygulamalıyız. Sevgide şüphe olmaz. Sevdiğiniz sevdikleriniz bir şeyleri emretmiş, istemişse yerine getirmekte nasıl şüphe edersiniz? Peygamber savaşta yetim kalan çocuklara nasıl davranırdı biliyor musunuz? Sadece duyup görüp ağlamakla mı yetinmiş? Değil kendi zamanının yetimini, öksüzünü korumak, kıyamete kadar gelecek olan yetimlere iyi davrananlara kefil olarak bizlere de onlara iyi davranmayı tavsiye ederek hepsine birden kalıcı, büyük bir iyilik yapmış.

Ahzab süresi/23?Mü'minlerden öyle adamlar vardır ki, Allah'a verdikleri söze sadık kaldılar. İçlerinden bir kısmı verdikleri sözü yerine getirmiştir. Bir kısmı da sözünde durmayı beklemektedir. Verdikleri sözü asla değiştirmemişlerdir.? İşte bu kararlılık ve sadakat üzere sevgi pekiştirilmiş ve korunmuş olur. Hiç bir kimse, hiçbir teklif, hiçbir şart bu kararlılık ve sadakati değiştirmemiştir gerçekten Rabbini sevenler için. İşte?onları deneriz.? Diyor ayet-i kerime. Biraz açlık, biraz korku, biraz darlık vs. ile imtihan ederiz. Onlar arasından?sabredenleri müjdele? diyor.

Mevlit kandillerinde mevlitler okundu, tespihler çekildi, binlerce salavat ve birçok mevlit kandilleri böyle geldi geçti. Bunlardan sonra hayatımızda değişiklik oldu mu? Hayatımız hak ve hakikat üzere oldu mu? Salavat ne demektir biliyor musunuz? ?Ya Resulullah biz senin yardımcılarınız, nasıl ki İsa havarilerine sordu?kimdir benim yardımcılarım? Havarileri?biz? dediler. Resullah?a yardım iyiliği emretmek kötülüğü nehyetmektir.?

Bütün ağızlardan aynı şeylerin çıktığı dönemde tek bir ağızdan çıkan farklı bir ses! Bu da ne? Çok farklı bir ses! ?La İlahe İllallah? insani ahlakın erdemlerin hiçe sayıldığı, zulmün, azgınlığın otorite olduğu, zalimin mazlumu ezerek güçlendiği bir dönemde duyulmamış bir ses?La İlahe İllallah? dedi. Allah?ın Resulü. Alemlerin Rabbi olan Allah kuluna olan sevgisinden şefkatinden dolayı kulu Muhammed?i seçti ve gönderdi.

?Ey Muhammed! O merhametli Allah?ın hikmetli Kur?anın Hakkı için emin ol ki sen o elçilikle gönderilen peygamberlerdensin? Bizler de Peygambere iman ettik. O?nu çok sevdiğimizi söyledik ancak bu sevgi, sözden öteye gitmedi, dilden kalbe inmedi. Peygamberini tanımayan, nasıl bir ahlaka sahip olduğunu bilmeyen sevgiden söz edebilir mi? Peygamberimiz nasıl bir şahsiyete sahipti, neleri sever, nelerden nefret ederdi, yaşantısı nasıl ve neye göreydi? Hiç merak etmeden çok sevdiğimizi söyledik.

Sevginin ölçüsü sevdiğine neleri feda edebileceğinle alakalıdır. Şimdi insan kendisine sormalı seviyorum diyor ise acaba nelere katlanabilir, katlandığı ölçüde sevgisi mevcuttur. Bu nedenle Allah ve Resullulah sevgisi iddiasında olanlar her şeyden vaz geçecek ölçüde seviyorlarmı.. İşte her şeyden geçmek meselesi özünde budur ama bu büyük bir imtihandır Allah kaldırabileceğimiz yükün agırırını yüklemesin..

?Bedeviler "İman ettik" dediler. De ki: "İman etmediniz. "Fakat boyun eğdik" deyin. Henüz iman kalplerinize girmedi. Eğer Allah'a ve Peygamberine itaat ederseniz, yaptıklarınızdan hiçbir şeyi eksiltmez. Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir. İman edenler ancak, Allah'a ve Peygamberine inanan, sonra şüpheye düşmeyen, Allah yolunda mallarıyla ve canlarıyla mücadele edenlerdir. İşte onlar doğru kimselerin ta kendileridir.? İman etmek, Allah ve Resulüne itaat etmek, itaat ise O?nun yolunda mal ve canını verme pahasına çabalamaktır, yorulmaktır ve hatta verebilmektir. Sevgi güven ister, yani eminlik. Sevdiğine güvenmemek, ne kadar doğru bir sevgidir? Üstelik sevdiği için nasıl fedakarlık yapsın. Bedeller ödesin. İşte bu nedenle güven olunmaksızın sevgi, kabul edilebilir bir sevgi değildir. Bu yüzden?boyun eğdik deyin? diyor, ?iman ettiniz? demiyor. Buradan şu anlaşılıyor ki, güven ve sevgi, birlikte sunulmalıdır Rabbimize. Ki her şeyini feda edebilmeyi göze alsın. O güven ile hayatının sınırlarını biçimlendirsin. Rabbinin istediği ve kulları için seçtiği yaşam tarzı olan İslam dairesine girebilsin. Ve orada dursun, dirensin. Onun üzerinde çabalasın, çırpınsın ve hatta o amaç üzerinde ölebilsin. Böylece Allah?ımızın istediği gibi yaşamak, bu güven ve sevginin göstergesi olacaktır. İşte buna?itaat? denir. Severek ve güvenerek, Allah?a ve O?nun elçilerine tabii olmak... O kadar ki bu itaat, inanan kulların tabiatı olacak. Sevgi sadakat ister. Sadakati göstermek, tabii olmakla ilgilidir. Bu ne pahasına olursa olsun, neyi gerektirirse gerektirsin, hangi şartlarda olunursa olunsun, bu itaat üzerinde kararlı olmaktır. Bütün temennisi ve mücadelesi budur. ? Bizi sırat-ı müstakime ilet. Bu yolda sabit et, kararlı ve devamlı olmamızı sağla ya Rabbi!? diye diye müdahil olur hayata. Yüce Allah?ımız buyuruyor.

diyecek söz bulamadığım anlardayım kendime.

Sevgi; İki günü eşit olmamaktır, Allah?ın rızasına doğru ilimle, sevgiyle, fedakarlıkla, samimiyetle ilerlemektir.

Sevmek denince aklıma Hz. Vahşi geliyor. Ne büyük bir acı çekmiş bir ömür sevdiğiyle gözgöze gelememiş Onu hep duavr ardından dinlemiş :(

Bizler ne biçim seviyoruz, davamızı peygamberimizi? Duruşumuza dikkat edelim. Peygamber ümmeti olmaya layık bir şeyler yaptıktan sonra peygamberi sevdiğimizi söyleyelim.

İnsan Rabb?ine olan sevgi ve sadakatini ölçsün, biçsin. Bu şekilde belki sevgi ve sadakatinin yeterli olmadığını görür. Sevgisi ve bağlılığını ölçebilecek bir değer biçsin. Kendi kendini kandırmaya izin vermesin. Belki bir kurban kesecek ama Rabb?ine yakın olmayı yine başaramayacak. Sevgisini ve sadakatini yine sorgulamayacak, yine kendini tartamayacak. Daha neleri feda edebilirsin. Dolabındaki yiyecekler, cebindeki maaşın, çok sevdiğin özel bir eşyanı, arabanı, evini, sevdiklerini, koruduklarını, sakladıklarını, önemsediklerini, çocuklarını, eşini... Her bir aşama sevgi ve sadakatine bir değer biçer. Bir tabak yemek, bir bardak çay, bir aylık maaş, biraz daha artırabiliriz. ?Arabamı Allah yolunda feda edebilirim? diyebilirsiniz. Daha ötesi evimi, eşimi, can ciğer çocuklarımı İslam yolunda olsunlar, ta ki feda oluncaya kadar... Annem ve babam da... Bundan daha ötesi var mıdır?

Şunu da merak ediyorum doğrusu! ?Acaba sevgimiz sadakatimizi koruyacak kadar güçlü mü? Her şartta ve durumda sadakat olacak mı? Her durumda ve zamanda ilahi sınırlara dikkat ediyor muyuz? Hayatımızdaki iniş çıkışlarda ilahi ilkelerle hareket ediyor muyuz? Yoksa bence, sence, nefsin, ailemin, arkadaşlarımın, akrabalarımın, milletimin, devletimizin kural ve öğretileri ile mi hareket ediyoruz. Sahi; hayatımızın sınırlarını kim çiziyor sizce? Allah?ımız mı yoksa başkaları mı? O halde şirkin bulaştığı bir sevgi sizce Allah?ımıza sunulacak bir sevgi midir? Allah?ımız saf, temiz, kirletilmemiş bir sevgi istiyor bizden. Kulun kendisine sevgisini sunumunda ortak görmek istemiyor. Zaten kimsenin bu ortaklığa hakkı da yok. O halde Tevhid üzere sevgi olmalı. Tevhid?i anlamayan birisi, sevgisine mutlaka ortaklar koyacaktır. Adadıklarınızın veya feda ettiklerinizin veya size ait olanların bir kısmını Allah?a, bir kısmını ortak tuttuklarınıza mı veriyorsunuz? Oysaki Allah, Malikül mülktür. Hem her şey O?nun dur. Hem de her şeyin üzerinde tek otorite sahibidir. Bu durumda Allah?ımız, ne görünce sevgimizi kabul eder? İnsanın hayatındaki yapacaklarının ve yapmayacaklarının, isteyeceklerinin ve istemeyeceklerinin listesini kalbi belirler. Yani kalbimiz her şeyi belirler. Öyle ki aklı bile yönlendirir, kalp. O halde insanın Allah?ı için sunacağı en büyük hediyesi kalbidir. Kalbini gerçekten O?na verebiliyorsa, O?nu artık hayatının her alanına baş tacı olarak, söz sahibi olarak koyar. Çünkü kalbini Allah?ımızın ellerine vermiştir.

delil ve burhan sevginin aslıdır...

Peygamber aşkının heyecanını kalbimizde hissedip her daim yaşamak temennisiyle...

Vardır... Kendini? İşte o kalbin sahibi olan kendin, kalbini bizzat kendi ellerinle sunabilmek için?kendimi feda ediyorum? demelisin. Bu en büyük ve en katışıksız sevgi sunumudur. Bu yürek olmalıdır her birimizde... İşte kurban ile bu yolu öğreniriz. Mal ve can pahasına itaat etmek diyor ayet-i kerime. Demek ki kendimizi O?nun kollarına bırakmak ve O?na göre yaşamak ve ölmek sevginin ispatıdır. Kuru kuruya?Allah?ımı çok seviyorum ve her şeyim feda olsun? demekle olmuyor. Hayatımız bunu ispatlamalı?.

Benim dualarimi ;

sevgi, şahitler ister... şehadet ister.

Allah için sevmeliyiz. Peygamberimizi, dinimizi, Kabe?mizi ve hatta kendimizi Allah için sevmeli ve Allah için değer vermeliyiz. Allah için sevmeli Allah için sevdirmeliyiz. Bir kanıt olmalı Allah için yaşadığınıza, öldüğünüze, öldürdüğünüze, sevdirdiğinize sevdiğinize bir kanıt gerekir.

"senin kendini vermediğin idealler kendini sana hiç vermez" der bir yazar. bu ideal için böyleyse...

Dergah-i Izzetinde kabul eyle?

Bizler Allah ı sevemeyiz, çünkü sevme sıfatı ona aittir.. O ancak bizleri sevdirir... İnsan ne kadar acizdir bir bilse Aslında kişi bu alemde neyi seviyor ise Allah c. c den yansıyan esmaları, sıfatları seviyor düşünsenize Anneniz, Babanız, Çocuğunuz onun sıfatlarıyla kişilik buluyor ve bizler onları varlık sanıyoruz oysaki onlar fani ama sıfatlar ölmez hep yaşar bakidir..

Sevgi; direniştir her şeye rağmen, her türlü engele rağmen imanda ısrar etmektir. Sözde kalmış bir sevgi, sevgi değildir. Vesselam?

Benden dua isteyenlerin duasini?

"Kim Allah ı seviyorum derse Belalara, Kimde Resullulahı seviyorum derse fakirliğe hazır olsun" bu bir hadistir. Seviyorum demek gerçek seven için kolayken gerçektende sevmeyen için sınavlar sınamalar zinciridir. Ağızdan çıkanları çok iyi tartmak lazım gerekirse duada Ya Rabbi Bize Allah korkusu, sevgisi ve edebi, Resullullah sevgisi ve edebi ver demek lazım gelir. Yoksa seviyorum demek kolayda o sıfat ve hüküm sende yoksa işin zor. Kişi kendisinde olmayan bir sıfatı kendine isnat etse Allah c. c o kula kendisindekini bildirir, Bu bile bir nevi kulun kendisini bilmesi açısından merhamettir.

Peygamberi sevmek; Allah?a ve Resulüne itaat etmektir. ?De ki: Allah?a ve Resulüne itaat edin!? sevgi ispat ister, fedakarlık ister. Rabbim bizlerin Resule olan sevgimizi O?na itaat ederek, Allah?tan gelmiş olan hakikati kabul ederek, O?nun ahlakıyla ahlaklanarak ispatlamamızı istiyor. Resullah veda hutbesinde:? Size iki emanet bırakıyorum biri Kur?an ikincisi sünnetim? Kur?an-ı ve sünnetini bize emanet ediyor bizler bu emanetlere ne kadar sahip çıktık? Yoksa emaneti sadece bir hırka, bir gül, sakalı şerif olarak mı gördük? Kur?an-ı okuduk okuduk ezberledik, öptük başımıza koyduk, ama bir türlü hayatımızın merkezine koyamadık. Böylece Kur?an?a sahip çıktığımızı zannettik. Sünnet denince aklımıza misvak, sarık, Arap kültürü geldi, sevdiği yemekler geldi. Halbuki sünnet Resullah?ın hayat tarzı, yaşam biçimiydi. O, Kur?an-ı hayatının her alanına koymuş idi, gündeminde İslam vardı, hedef Allah?ın rızasıydı O?nun için.

ister. fedekarlıkta ister, karşılıkta ister, güven için her şey ister.

Ali askerin bir türküsü var şu metrisin önü bir uzun alan bir tek seni sevdim gerisi yalan..:)) sevgiyle kalın. Rabbim bizleri sevsin, sevdirsin, sevindirsin inşallah.

Efendimiz ''Bana itaat edenler cennete girer, karşı gelenler cehenneme girer''buyurmuş... demek ki itaat sevginin gereği...

Hayatın anlamını kendisinde bulduğumuz Yüce Kitap'ta sevgi şöyle geçer: ?İman eden ve salih fiiller işleyenlere rahman olan Allah bir sevgi bahşedecektir.? (Meryem, 19/96)

Bakara süresi/155?Andolsun ki sizi biraz korku ve açlıkla, bir de mallar, canlar ve ürünlerden eksilterek deneriz. Sabredenleri müjdele.? Yani her şeye rağmen Allah?a olan sevgi ve sadakatini koruyanları müjdele. İşte dilerim hepimiz bu listeye gireriz inşallah.

Bana DuA edenlerin duasini?

Kim neyi ne kadar sevdiğini iddia ederse o kadar denemeye tabii tutulur. Zira sevgi sadakat ister, sadece verdiğinde değil aldığında da seven gerçek sevendir, seven sevdiğinin her şeyi ile sever olaylardan daha çok merkezde sevdiği vardır.

Peygamberi sevmek; onun ahlakıyla ahlaklanmaktır. Nesai?nin naklettiği bir hadise göre; Hz. Aişe?ye Allah Resulü?nün ahlakı sorulduğunda şu cevabı vermiştir: ?O?nun ahlakı Kur?an idi.? Mü?minlerin annesi Aişe burada muazzam bir tespit yapmıştır. Çünkü o hem Kur?an-ı hem de Resulü iyi tanıyordu. Elbette iyi tanıdığı bu iki hakikat arasında kıyasta isabetli bir kıyastı. Bu gerçeği Rabbimiz de iyi tespit olacak ki ona itaati kendisine itaat olarak adlandırılıyor ve bir başka ayette adlandırılıyordu ki: Resul size neyi getirdi ise onu alın ve sizi neden sakındırdıysa ondan sakının. O?nun hükmüne tam bir teslimiyetle boyun eğmeyenlerin iman etmiş olmayacaklarını ilan ediyor Kur?an.

Ya Rabbi..;

Karşılıkte ister, ya karşılık bulamazsa hocam? :)

sevgi hiç bişe istemez. zorla da olmaz, şartlı da olmaz. öğrenilmez öğretilmez. olursa olur olmazsa olmaz. belki bulaşabilir:)

Bu dünyada en çok kimi severiz? İstisnasız kendini bilen her kul?alemleri ve içinde bizleri var eden, sevgi ve lütfuyla kuşatan Rabbimiz Allah?ımızı çok severiz? der. Ancak bu söylem ne kadar samimidir? Bu önemli... Çünkü sevgi ve sadakat, söylemde kaldığı zaman önemini ve anlamını yitirir. İşte bu dünya hayatındaki iniş- çıkış grafikleri, bu sevgi ve sadakatin samimiyetini ölçen birer imtihan sahasıdır. Acaba sevgi ve sadakat yoğunluğumuz veya derecemiz ne kadardır? diye... İşte Hucurat süresi/ 14?15 ile ilahi cevap geliyor.

Bugün Resullah?ı sevdiğimizi iddia ediyoruz. Ancak nehyettiği şeylerden uzak durmuyor isek bu sevgi nasıl sevgi?

ne biçim bir sevgi bu, ne biçim ispat...!