Yaşadığınca yaşadığından.

Anlamıyorsunuz

Çenesinde çözülen birşeyler var,

Can diyordu;

Üzüldüm

korkmuyor;

Ellerini kaldıramıyor,

Bir can borcu,

çok tuhaf bu gece ilk defa seni anladım bay sam :/

Dağılan birşeyleri dişliyor;

Ne çiyandan...

Başın sağ olsun

çocukluğunun sabahında

Yaşandığınca...

Şimdi...

Kafasının içi gıdıklanıyor,

bu gece çok tuhaf gerçekler bir bir çarpıyo yüzüme...

Sabrımı zorlama

Dostlukları vardı;

minik minik adımlarıyla karıncalar...

.. Neye sabrediyorsam işte

Yaşadığınca;

şaşırtıyorlardı.

Kavgaları vardı kendisi ile,

En çok, hep yumrukları sıkılı...

Anlayamayacak kadar aptalsanız

.. Ruhun şad olsun usta

Düşünmelerinin,

Çaresizlik ayaklarında,

.. Herkesin bir gerçekliği var

dert etmiyor da...

Yağmur ve toprak kokusu

Kimin kime künhü malum ki

Ağır ağır...

.. İlla birisinin ölmesi mi gerekiyormuş

çekiyorlar...

beslerdi onları,

.. Aklımın gadre uğrayan tarafı

Korkmadı,

Gülümsememi beklediğinizden belli

bütün ağırlığıyla bağlandığında;

yiyecek kırıntılarıyla

.. YAŞADIĞINCA

Öfkelerimi güçlendiriyor

Bin batman ağırlığında yumrukları...

Ya karıncalar,

.. Pencereyi açtım

Ayaklarını sürdüğü,

Yılanın, çiyanın gözlerini oymasını,

Ne yılandan korktu,

yokuşlardan, yok oluşlarlardan...

.. Zoraki gülümsemelerimi