"kalsam..."

muhammed yeniyil

"keşke..."

aaa ne konuştuk ama! hadi darılma bana! kızma... hani söylemiştim ya sana, "gireceği kuyuyu her defasında ıskalayan küçük sarı bir misket"tim ben. sen kızacaktın belki de bana bu yüzden. kızıp beni havaya fırlatacaktın. yere düşmeyecektim ama ben. yıldızların yanına kaçacaktım. orada küçük ve camdan bir gezegen olup sen beni bir daha göremesen de ben seni izleyecektim her gece gökyüzünden.`:yıldızlı atlas`

keşke burada olsaydın.

perşembeyi ağustos günlerine bağlayan bir günde... gök gürlemiyor. ormanlar gümbürdemiyor. zaten ben de konuşmuyorum. söyledim ya, sessiz buralar. sessizler korosuna katıldım ben de.

bir de bizim gardıroptaki eski kravatlara üzüldüm nedense. boş kolonya şişelerine, eşini kaybetmiş bir terlik tekine... gidip bir şadırvanın başına çökesim geldi. orada öyle durasım. mecalsiz gözlerle suya dalıp gidesim.

tırnaklarım uzamış. diyorum ki hiç kesmesem mi? ya da saklasam? fazla anlam yükledim yine galiba. evet, hep yapıyorum bunu. bu anlamlar kaldırılacak gibi değil... karşı balkonda bir adam karısıyla kahvaltıya oturmuş. diyorum ki ben de şöyle bir dinlensem. iyice bir rahatlasam. önce bir banyo alıp saçımı kuruttuktan sonra... hani bir de akvaryumum olsa diyorum, balıklara da yem versem. bir de şuraya bir sardunya, afrika menekşesi. ama işte unuturum, bakamam ki...

geç oldu vakit. gitsem mi ben?

burada olsaydın...

<i>Keyifli paylaşımlar </i><i>dileriz.</i>

bana bak, sen de dinlenmelisin iyice. aklıma gelmişken... parfümünden sıktım biraz sen yokken. "kadın parfümü mü sıktın sen?" dedi bizimkiler, "yoo" falan dedim ama.. galiba yemediler. unutmadan, senin parfümün adını yazsana bana. yok ya, öylesine.

sessizler korosuna katıldım bugün. konuşanlardan daha çokmuş susanlar, saydım. ağaçlar, dağlar, gökyüzü, toprak. tam karşımda beş tane ağaçla sustum bugün.

hani diyorum ki

<i>Lütfen başka sitelere </i> <i>yönlendirme <u>yapmayalım.</u></i>

akşam oldu, olacak. garip bir sessizlik çökmüş. sessizliğin içinde tıkırtılar, gidip gelen ayak sesleri, uzaktan uzağa su sesi gibi ıssız ve tenha, kesik kesik gülüşler... kesik kesik insan, kuş, böcek, köpek, tahta, kapı, araba sesleri...

<i>İçerik, editör </i><i>tarafından düzenlenmiştir/silinmiştir.</i>

üzdüm mü seni? ama bak güneş pırıl pırıl, gökyüzü masmavi, mis gibi hava, şu sandalye de boş, darılma bana.

her şey yerli yerinde.

sessiz buralar. bir yaprak olmak istedim bugün. şu karşıdaki ağaçta mesela. böyle hafif hafif sallansam ben de... bir yaprak gibi rüzgarda sessiz sessiz sallansam...

bir çocuk tatlı tatlı gülümsüyor. tepede bulutlar yürüyor. ta içinde sesi hatıraların. su gibi ıssız ve tenha. koşuyorum koşuyorum ardından ama yetişemiyorum. derken yaz gezmesine çıkmış bir kumru işte o bulutlara, dağın camlarına vuran o rüzgara ve yollara serpilmiş hatıraların, gözyaşı ve acıların, dağların alfabesinden toplayıp bir şiir olmuş da şuracığa konuveriyor.