Güneş en güzel imgelerle, denizin üzerinde yakamozlar oluştururken; başımızı ne yana çevirsek başı dumanlı dağlar. Dağlarla birlikte yükselen zeytinlikler, incir bahçeleri ve gelincik tarlaları. Kutsal yoldan Apollon Tapınağı?na doğru yürürken etrafımızda yağmalanmış eski zaman mezarları; oysa sadece dudakları arasına koyulan bir değersiz metal parayla gömülür o zaman insanı, bilinmez neden bölünür derin uykular?

Apollon Tapınağına varınca günbatımı bütün renkleriyle karşılıyor bizi; tarihin bir köşesinde kendimize yer bulup zamanın tanığı yontu taşlar arasında saygıyla dinleniyoruz; tapınakta gece şiir dinletisi var; özgürlüğümüz zamanın düş gücüyle sınırlı, bir ara uzak bir zamanda düşsel belleğimiz, başka bir ara bütün gerçekliğiyle güncelleniyor; postmodern bir kuşağın yetiştirdiği çizgide.

Güneşin ve kehanetlerin ülkesi Didyma?ya gün doğumuyla birlikte kutsal yoldan yürümek üzere antik Miletus kentinin tiyatrosunda hanedan locasının granit sütunlarına dayanıyoruz. Tiyatro, Yunan - Roma tipinin en güzel örneklerinden biri; Helenistik dönemde 5 bin 300 kişilik olan kapasitesi, Roma döneminde 19 bin kişiye çıkarılmış. Yağmur altında şiirler okunuyor; bir an için yüzyıllar öncesinin yaşam kesitleri canlanıyor belleğimde; bir düşe dalmak için çok yolumuz var. Yukarılara doğru tırmanırken karşımızda Menderes nehrinin sularıyla yeşeren Söke ovası uzanıyor. Thales?in çalışma odasına birkaç damla günışığı süzülüyor; bu kadarı yetiyor insanlığı aydınlatmaya. Bir zamanlar liman kenti olan Miletus; ayrılıktan beslenen bir şair gibi zamanla uzaklaşmış denizden; buna karşın yürürken ayakkabılarınızın altında ezilen midye kabuklarının tarih öncesi bir çağdan üzülen çıtırtısı işitilebilir.

Küçük Asya?dan bir yer, zaman ve en önemlisi bir yerel aydınlanma modelinin yaratıcısını öyküsel bir gezi yazısı içinde paylaşmak istedim sizlerle.

Bulutlar ağır yüklü...

Sevgiyle?

Amacım varolma çabası içinde olmak değil; paylaşmak güzeldir.

?Seçilmiş bir yalnızlık; yalnızlık değildir.?

2004 yılında Çukurova Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun oldu. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde Yüksek Lisans yaptı. İstanbul?da yaşar. Ulusal ve yerel dergilerde yazı, makale, mektup ve şiirleri yayımlanır.

Kutsal yolda yürürken efsaneler anlatılır; ?Apollon?da yüzüne sık sık rastlayacağınız Medusa, yaşamına çok güzel bir genç kız olarak başlamıştır. O kadar güzeldir ki; tanrıçaların kıskançlığını üzerinde toplamış, tanrıları da peşinde koşturmuştur. Tanrıça Athena onu çok kıskanmaktadır özellikle. Denizlerin tanrısı Poseidon ise Medusa?ya hayrandır. Bu ilişkiye kızan Athena, Medusa?yı cezalandırır. Bu cezadan sonra; Medusa çok çirkinleşmiş, saçları yılana dönüşmüştür, yüzüne bakanlar taş kesilmektedir. Medusa insan olduğu için ölümlüdür.?

Bir düşe uyanmak; Didyma Gökhan YİĞİT

Kısa bir yürüyüşten sonra Akköy?e ulaşıyoruz. Sokaklar baharla birlikte beyaza bürünmüş; uzaktan bakınca beyaz bir bulut gibi evler. Köy meydanında uzun bir palmiye ağacı var; hemen altında Akköy Kütüphanesi. Bir gelinduvağı pembe-mor çiçeklerle, içerideki gizemi müjdeler gibi sarıyor tarihi yapının kapısını. Eski bir kumaş evini devasa bir kütüphaneye çevirmiş Güven Pamukçu, yıllarca bulabildiğinde kamyon kasalarında; bulamadığında yedeğinde taşıdığı kitapları biriktirerek dünyanın en nitelikli ve en güncel köy kitaplığını kurmuş; hala ülkenin dört bir yanından kitaplar gönderilen Akköy Kütüphanesi, biri sanat galerisi olmak üzere 6 bölümden oluşuyor. Kitaplıkta yabancı diller bölümünden tutun; sözlükler, hikayeler, romanlar, çocuk edebiyatı ürünleri, gazetelerin uzun yıllar biriktirilip ciltlenmiş baskıları? Çevre köy okullarından gelen öğrenciler kütüphanede toplanıyor, aç olup olmadıkları yüzlerinden anlaşılsa da yine de soruyor Güven Pamukçu: ?Çocuklar, aç olan var mı? Mutfakta sunulmaya hazır bir şeyler oluyor: çorba, salata bazen balık. Sanat galerisi, Akköy kütüphanesini sadece bir kitaplık olmaktan öteye götürüyor; Pamukçu?nun bir fotoğraf sergisi hala yaşıyor taş duvarlarda: ?Yüz Belleği? Her yıl ülkenin dört bir yanından şairler, öykücüler, ressamlar bu yıl yedincisi düzenlenecek olan Didim Uluslararası Sanat Edebiyat Günleri?ne katılmak üzere Akköy?e konuk oluyor. Merkez dergilerine karşı, dünyanın köy adresli tek dergisi olarak on yılı aşkın bir süredir yaşayan Akköy dergisi, iki ayda bir yayımlanır ve dünyanın her köşesinden okuyucularına ulaşır. Bir yerel kalkınma modelinin yaratıcısı ve uygulayıcısı olarak Pamukçu, nitelikli bir derginin yayımlanması için her türlü yeteneği olan bir edebiyatçı, varolma çabası taşımayan bir aydınlanma işçisidir.

Rüzgar, seçilmiş bir yalnızlığı sürükler, yağmura tutunmuş bir kentin sokaklarında; gökyüzünde imgesel bir düzlemde sıralanmış saçaklar, eski zaman salıncakları, kuş evleri? Ne güzeldir asırlık zeytin ağaçlarının gövdesi; yanlarından geçerken onları rahatsız etmekten adeta korkar, gürültü çıkarmaktan saygıyla çekinir gibiyiz. Yeşil bir deniz yanıbaşımızda, esrarlı bir alem. Ağaçları saran mavimtırak bir duman yavaş yavaş uçup dağılırken tan yerinden çıkan ışık demetinin aksinde bütün Dilek yarımadasını saran eleğimsaz kıvılcımlar bütün ovaya yayılıyor. Dallardan süzülen ışıklar, ağaçların gövdelerini aydınlatıyor; temiz bir sabah aydınlığına gözlerini açıyorsun, içindeki uykulu hava tarlalara ve denize doğru süzülüyor. Taze bir rüzgar içimize doluyor. Güneş yavaş yavaş yükselmektedir. Kuytulardaki ağaçlar suskuyla sevişen; ürkek, suçlu bakışlarla sessizlik içinde bekleşmekte.