akarken birktir derler ya kasam boş kalbim kırık elde yine hüzünler

Ve herkes her sabah daha uyanir uyanmaz

En kotu yani bu olmali yalnizligin

"Ya öldür beni"dedim

Bana yeni bir resmini gonder

Basima ask diye bela oldugunu biliyor

Sevginden adim gibi eminim ama

vakit geçmek bilmezdi oysa hangi ara koptu yaprak yaprak takvimler

meğer hekes tanışıyormuş gerçeğin ta kendisiyle insan bunada alışıyormuş insan dayanıyormuş butun gucuyle

Burada hep ayni seyleri yapiyorum

Ya huznun elleri tutmussa ellerini

Bana bir haber gonder bir haber

Seni tanimlayan kimse kalmadi

Ya biraktigim gibi bulamazsam seni

pişman cok pişmanım esasen korkuyorum ya reddedersen

Bendeki gozyasimda boguldu

Benim dun gece sabaha kadar resminle

pişman cok pişmanım esasen ama cok korkuyorum ya reddedersen

Sabah ezanlari okunuyor dualar ediyorum

yıllar mı hızlandı yoksa ne cabuk geçiyor upuzun gunler geceler

kadar battım

Ya da git benden.

Olmadik seyler geliyor aklima

Ne tuhaf değil mi?

evimi ocağımı yarimin kucağını bıraktım

daha dun gibi derler ya hani meğer herkes kurarmış böyle cümleler

Gozyasimda boguldu

İçimi acıtanda sendin

her gunahın tadına dunyanın batağına batacağım

Ne konustugumu soruyor

Ama dun gece olan oldu

gururdanmı ne sen gel kendini alt edersen

Yine de bir kurt kemiriyor icimi

Acımı dindirecek olanda.

Herkes gozlerinin kara oldugunu

Nasilsa olsa gun gecer icim rahat olsun