hiç işim olmaz, iyi bile ayrılsam gitmem

hatta bir seferinde baklava götürdüm..

memnun olsam zaten o işyerinden ayrılmazdım ne ayak basıcam bir daha

işten ayrılış şekline bağlı kötü ayrılmışsam gitmem kesinlikle

başka bölümle devam etti

yılalrını verdiği işyerine, hergün 8.30 da ekmek için girfiği işyerine başka bir kimlikle girmek çok değişik bir duygu.

benimde uğramam lazım ama zamanım yok

yine rağbet görmeyen bir başlık yine ben :))

sorunsuz ayrıldım ayrılmadımaslında iş yeri kapandı

aylar sonra biraz tereddüt yaşayarak eski iş yerime ziyarete gittim. biraz kırgın ayrılmıştım ve kafamdan silmiştim çoğu şeyi. gidip gitmemek arasında çok kararsız kaldım ama eski günlerin ve iyi dostların hatrına gittim.

özlüyorum bazı bazı... ama uzun zamandır uğramadım..

arkadaşımsa eğer gider dışarıda görürüm ne işyerinde görücem çalışırken :)

eski işyerime bazen gidiyorum. ama kendimi öyle yabancı hissediyorum ki. sanki orada fazlalıkmışım gibi hissediyorum. fazla oyalanmadan çıkıyorum. bunda eski amirimle fazla yüz göz olmamak istememin payı var sanıım.

daha iyisini bulduğum için değil, şartlar öyle gerektiğ için ayrlmıştım, onlarda çıkmam için sinyal vermişlerdi zaten, bana ihtiyaç kalmamıştı işlerin şekli değiştiği için. kırgın ama anlaşarak çıkmıştım.

şartlar öyle gerektirdiği için ayrılmışsam giderim girmişliğimde var, böylesi güzel oluyor ama sıkıntıyla ayrıldığım bir yere gitmeye de gerek yok

böyle deneyimi olan başka kimler var?

peki ordaki arkadaşlarınız, dostlarınız umrunuzda değilmi yani?

gitmedim

bence çok güzel bir konu. ama aynı işyerinde 11 yılı devirince hiç yaşayamadığım bir duygu.

kırgın ayrılmamıştım eski iş yerimden, şartlar onu gerektirmişti onlarda saygıyla karşılamışlardı. Hala görüşürüz patronumla çalışanlarla.

Kör ölünce ee malum badem gözlü olur..

o hep gıcıklık yapan laf sokan patronun kardeşi bile sıcak karşıladı, hepsi sahip çıktı. çay içtik, hepsiyle konuştum, hal hatır derken güzel ve değişik duygular yaşadım.

güncel

gitmem de

hep merak ettiğim bir duygudur bu. ne mutlu sana.

şu anda resmi kuruma iş yapıyorum, memur değilim ama iş olursa meslektaşım memurlar kadar kazanıyor ve bağımsız olduğum için daha rahatım. onlarda bunu öğrenince gerçekten sevindiler. en güzelide eski mesai arkadaşlarımı görmekti. masanın diğer tarafına oturmakta gerçekten farklı geldi bana.

ilk iş yerimdi ve yaklaşık 4 yıl çalışmıştım.

daha uygun ve önü açık bir iş te olabilir mayıs, öyle düşünme.

Ben çıkmayı düşünüyorum. Ama uğrayacağımı sanmam.

ben de tayin aldırdıktan sonra bi kaç kez gittim,

Dediğin gibi değişik bir duygu farklı bir kimlikle gitmek.

daha bir kaç ay öncesine kadar bize sıkıntı yaratan idarecilerimizin hiçbiri yok artık. Allah bu kamu hastaneleri birliğinden razı olsun. İnşallah gelen gideni aratmaz..

ilk göz ağrım orası benim,