delice anlıyarak allı'nın kızı

selsele yolculuklar tütüyor gözlerimde-neyleyim

yasaklardım.

duracak vaktimiz yoktu bitmiştik

ellerimi kemirmekten memnunum

her gören didik didik bizi denetliyordu

biryanda yaşanmamış günlerin hırsı

ben bir ışık için tepmişim rahatımı

yüzyılın ağrısını anlıyarak çekiyorum

gün oldu acıların şiirini yaşadım

ben mısralarımı kerpiç gecelerinden çekmişim

yaşıyorsam erkekçe yaşıyorum

geceler bıçak bıçak böğrümde yatsın uyusun

korkarım bu mavi ışık çabuk sönecek

rüzgar gibi bir ağustos geçti ellerimizden

belki düşlerine bile girmiyeceğim

belki yanında başkaları olacak

tepmişim rahatımı boynubükük mutluluğumu

bu rüzgar kulaklarımdan hiç eksilmiyor

bir yangın sonu yorgunluğu yakıyor avuçlarımı

beş numara lamba kederi var mısralarımda benim

bu yoksul yerleri anlıyarak seviyorum

hep böylesi havalar besler fırtınaları

kaderim kaderleri demişim allı'nın kızı

göçmüş kıtalar üstünde kuşlar gibiydik

esirgenmiş bir dünyada müthiş yalnızım

kanlı mendil gibi ağustos akşamları

gün oldu zehir gibi yokluğunu yaşadım

bana sen ne diye duyurdun yalnızlığımı

kaderim kaderleri demişim alı'nın kızı

orda da akşamlar olacak allı'nın kızı

insan demişim kitap yüzlü insanlar demişim gidemiyorum

yüreğim sızlıyor bu roman iyi bitmiyecek

istemem sarmasın yumuşak duygular susuzluğumu

bir yangınsonu yorgunluğu yakıyor avuçlarımı

en güzel günlerinde gençliğimizin

malum o dramın en güzel perdesindeydik

zamanın içinde.

yere batan şehrin tek yalnızıyım

şu benim çektiklerimi görmiyeceksin

ekmeğime barut sinmiş bulanık özgürlükler

dokunsan parmaklarıma tutuşacağım

göçmüş kıtalar üstünde kuşlar dönüyor garipsi

böyle uysal ve kırılmış değildi şiirlerim

ne diye gurbet gibi mısralarıma sindin

geri dönsem bile ben artık o ben olmıyacağım

gökmavisi bir türkü dolanmış yüreceğime

yüreğim sızlıyor bu roman iyi bitmeyecek

biryanda boşa geçen gecelerin acısı

çığlıkçığlığa kuşlar dönüyor evcil ve tedirgin

deli çizgi gözlerimi kör etmiş kör etmiş kör etmiş

beterin beteri var diyenlere inanmıyorum

düşün ki coğrafyanın en güzel yerindeyiz

yitirmişim yıldız ışığında dost çizgileri

ne çok öğrenilecek ve yaşanacak var

meyvalar bizi balrengi günahlara çağırıyorlar

istesek cenneti kurtarabiliriz.

duymazdım durgun suların bezgin türkülerini

alışmak ölümün bir başka adıymış bilmezdim

biz kendi derdimize düşmüştük

sen olmasan ben böyle uysal değildim

bu güleç yüzlülerin bu acı türkülerini

ağustos şarap olmuş, kanımıza akmıştı

ölümden ötesini aklım almıyor