'Bel-acipte ve-yesherun'

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="87e6ebeea9f2e9e6ebc7fde6eae6e9a9e4e8eaa9f3f5">

Diğer her şey ama her şey, bu mutlak hakikate nisbeti ölçüsünde değerlidir ve o ölçüde hakikattir.

"Al-gebra" adı verilmektedir. ibn-i sinanın kitabı yılarca aristonun kitabı olarak avrupada okutulmuş sonradan bu hata düzeltilmiştir, Papa Sylvester gibi, hıristiyan din adamları bile Endülüs Üniversitelerinde okumuştur.

avrupa dillerinde kimyaya?Chemie? ve cebire

İslam, Kur'an veya bazı İslami-Kur'ani meseleler hakkında tartışma açan muarızlar veya bazı teologlar, kendilerini dört noktada gülünç duruma düşürüyorlar:

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="51303d387f243f303d112b303c303f7f323e3c7f2523">

batının en geri olduğu dönemlerde müslüman ülkelerde özel akıl hastaneleri kuruluyordu, islam hekimlerinin kitapları dünya üniversitelerinde okutuluyordu... konunun dışına çıksamda bu bilgileri yazmak istedim...

Kur'an-ı Kerim'de "Bel-acibte ve-yesherun = Sen, hayretten hayrete düşersin, onlar ise sadece alay etmektedirler." (Saffat Suresi/37: 12) buyurulur. Evet, biz, Kur'an karşısında, İslami hakikatler karşısında, ihtilaflı meselelerdeki hakikat zenginliği karşısında bile hep hayretten hayrete düşüyoruz.

(2) Tartışma konusu yaptıkları meselelerin Müslümanlar tarafından gizlenip İslam'ın karşıtları tarafından değil, bizzat Sahabe ve Müslüman hadisçiler tarafından rivayet edildiğinin olsun muhakemesini yapmıyor ve bu meselelerin veya rivayetlerin aslında İslam'ın, Kur'an'ın sıhhatinin birer ispatı olduğunu düşünemiyorlar.

Mutlak hakikat sadece Allah'tır .

(3) Zamanzede olmaktan kurtulamıyor, yani içinde bulundukları zamanın doğrularını mutlak doğru zannediyorlar. Mesela, bilimin hakikatin tek kaynağı olduğu iddiasının bilime değil, bilim felsefesine ait olduğunu, bilim felsefesinin bilim demek olmadığını ve tamamen beşeri bir yorum olduğunu dahi düşünmüyorlar. Kaldı ki, bilim de objektif değildir; çünkü onu yapan insanın bakış açısına dayanır. Ayrıca, gerçek bilim adamları, bilimin madde ve maddi alem üzerinden nihai hakikati tesbit edemeyeceğine inanmaktadırlar. Çünkü madde adına daha küçük, daha küçük parçacıklara inildikçe gözlem ve ölçme imkanı kaybolmaktadır. Werner Heisenberg, "Bir parçacığın nerede olduğu ve hangi hızla seyahat ettiğini bildiğimiz aynı anda bu her iki hususu da bilemez oluyoruz. Çünkü parçacığı ölçme ve inceleme teşebbüsümüz onun davranışını, parçacığın hızını ölçme onun pozisyonunu, pozisyonunu da ölçme hızını değiştiriyor." der. Bundan dolayıdır ki, Karl R. Popper, "Hem Einstein'in hem Newton'un teorilerini bilim sayıyoruz ama, ikisi birden doğru olamaz; üstelik, her ikisi de pekala yanlış olabilir." diyerek, bilimin doğruyla aynileştirilemeyeceğini ifade eder. Ayrıca, değişme ve gelişme, bilimin tabiatında vardır. Değişme ve gelişme, değişme ve gelişme ihtiyacından azade sabit gerçekler olmadan mümkün değildir; bu sabit gerçekler ise varlığın değişken maddi boyutunda aranamaz. Dün başka, bugün başka şeyler söyleyen bilim yarın da mutlaka farklı şeyler söyleyecek ve dolayısıyla bilime bakış, bilim felsefesi de değişecektir.

(1) Karşılarına çıkan meseleleri ilk defa kendilerinin keşfettiklerini, 14 asırdır Müslümanların bunlardan habersiz olduklarını ve bunlardan habersiz olarak İslam'a inandıklarını zannediyorlar. Oysa İslam, Kur'an, bütün dinleri, bütün felsefeleri, bütün ideolojileri aşa aşa ve eskite eskite bugünlere gelmiştir ve Kıyamet'e kadar gidecektir.

(4) İslam'ı kendine ait bir din ve bilim tarihi olan Batı'ya, Batı'nın tarihi süreci içinde Hıristiyanlığa bakışına göre değerlendiriyorlar. Din'in asıl mahiyetinden habersizlik içinde, tarihi Hıristiyanlığın zamanla ilmi zeminini kaybetmesi neticesinde Dekart düalizminin dini gerçekleri akli ve ilmi olması gerekmeyen dogmalara indirgemesinin İslam için de geçerli olduğunu zannediyorlar. Oysa İslami bir kavram olarak iman bile, emn kökünden gelir ve güven vermek, emin olmak manasınadır; kavramın kipi de, buna araştırma sonucu ulaşmışlığı ifade eder. İkinci olarak, Kur'an-ı Kerim, "ılme'l-yakin , ayne'l-yakin ve hakka'l-yakin şeklinde hem ilmin hem de imanın kesinlik derecelerinden söz eder. Bazı avamın imanı taklide dayansa da, İslam imanı, "İnanırsın olup biter" imanı, yani dogma değildir. O, ilme, görmeye, müşahedeye, tecrübeye, yaşamaya, tahkike dayanır. Din, ilimdir, tecrübedir, hayattır. Vahiy, evet peygamberlere gelmiştir ama, vahye peygamberlerin etrafındakiler bizzat şahit olmuşlar (A'raf Suresi/7: 155), peygamber'e, vahye, peygamberliğe inanırken, gördüklerine, yaşadıklarına, bildiklerine iman etmişlerdir.

İnanan, düşünen biri hayret ederken onlar neden alay ederler?