ya da herkes farklı şekilde imtihan ediliyor, bunun sebebi insanların kendisi mi yoksa kader mi. yani bazı durumları yaşamamız gerektiği için mi yaşıyoruz yoksa yaptıklarımızdan dolayı bazı musibetleri yaşamak durumunda kalıyoruz.

Çok sevdiği kişilere gelince: Onlara sürekli dert verir. Küçük veya büyük, çünkü, kuluna derdi verir ki, Rabbini hatırlasın hep onu anarak yardım istesin ve buda aradaki, Allah ve kul sevgisini dahada çoğaltsın güçlü kılsın ister. Kuluna sürekli acımı çektirir? Hayır! Çünkü o kullarına derdi verir ama onlara kıyamaz, bazen taşıyamayacağı zaman yükünü hafifletip ona mutlu olacağı küçük sevinçli müjdeler verir.

Allah-ı Teala ile kul arasındada aynıdır. Kul, güzel şeyler yapar Allah'da bundan razı olur. Kul hata yapar pişman olur tövbe eder;Allah tövbeleri bolca kabul eden olduğu için affeder. Fakat, kul, Kul hakkı, yetim hakkı, ve yeminler ederek Allah'ı yalanına şahit göstererek vs. büyük günahlardan boyuna yapar. Ne tövbe etmek aklına gelir nede vicdan azabı duymak, Böyle kişileri Allah-u Teala'da unuttuğu kulları arasına koyar. Yani kendi haline bırakır. Zaten öyle kişilerin şeytan bile peşini bırakır. Çünkü şeytanın işi kullara kulluk görevi yapmalarına engel olmaktır.

CEVAP

evet herşey belli ve Allah-u Teala kudretiyle ezelden ebede herşeyi bilir, fakat bu insanların yaptıklarından sorumlu olmadıgı anlamına gelmez. insan düşünebilen ve kararlarını verebilen bir varlıktır.

En çok sevdiğimiz birinden yola çıkarsak, onun yaptığı hareketler bazen çok hoş gelir bize, bazen hatalar yapar;Sonra affederiz. Derken affedilmiyecek hataları ard arda yapar ve buda bizi o sevdiğimizden soğumamızı uzaklaşmamızı neden olur. Çünkü bi kaç kez affetmişiz o şansların hepsini vermişiz, ama sevdiğimiz kişi ısrarla yine aynı şekilde devam edince içimizdeki sevginin tamamen yok olmasına neden olur. Ve onu kendi haline bırakırır ondan uzak durmaya çalışırız.

İmam-ı Rabbani hazretleri, da buyuruyor ki:

Görüldüğü gibi suçsuz kimseye bela gelmiyor. Herkes kendi cezasını çekiyor.

İnsanların yaptıkları kendileri ile alakalıdır. Kader ise bu yaptıklarını kapsar. olumlu yapsın olumsuz yapsın. Ama bu benim kaderimde varmış, ben ne yapayım demekte doğru değildir. İnsan akli idaresi ile fiiller işler bu onun kaderidir. Başa her gelen musibette o kişinin mertebesinin artması manasında değildir. İnsan haline bakar çok günahkar, gaflet içinde yaşıyor, ona gelen musubet kendi ahmaklığındandır. Manevi hal olarakta bazı insanlar bu gibi duruma düşebilirler bu da imtihandır onlar için ama aradaki farka dikkat etmek gerekir...

bu konuda bilgisi olan hocalarım, beni aydınlatırsa memnun olurum.

Demek ki müstahak olduğumuz belaların hepsi gelse, yeryüzünde insan kalmaz. İşlediğimiz her kötülüğün cezasını dünyada görmüyoruz. Çoğunu da Allahü teala affediyor. İnsanlara bela, iki sebepten gelir. Ya işlediği günahlar yüzünden veya günahsız da olsa derecesinin yükselmesi için. Hadis-i şerifte buyuruldu ki:

şimdiden çok teşekkürler. Allah razı olsun cümlenizden.

Sual: Deprem, trafik kazası gibi sebeplerle birçok suçsuz kimse, ya ölüyor veya sakat kalıyor. Bazılarına da, hiç suçları olmadığı halde çeşitli belalar geliyor. Suçsuz insanlara böyle bela niçin gelir?

Sıkıntılar çok acı görünse de, bunların nimet olduğu unutulmamalıdır. Bunun için sevilenlere dert ve bela yağmuru eksik olmaz. Bu tatlı nimetler, acı ilaçlarla kaplanmıştır. Akıllı kimse, bunun içindeki tatlı nimetleri görür. Üzerindeki acı örtüleri de tatlı gibi çiğner. Acılardan da tat alır. Hasta olan onun tadını duyamaz. Hastalık Ondan başkasına gönül vermektir. Hep tatlı yemeğe alışan, şifa verici acı ilaçtan kaçar. Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:

niyeti, efendimiz nasibin derse atacak. nasibin değil derse yiyecek.

Her izzet ve her nimet, Allahü tealaya ihlas ile itaat ve ibadet etmekten, her kötülük ve sıkıntı da, günah işlemekten hasıl olur. Herkese dert ve bela, günah yolundan, rahat ve huzur da, itaat yolundan gelir. Allahü tealanın adeti böyledir. Cenab-ı Hak, hiç kimseye, sebepsiz bela göndermez. Kur'an-ı kerimde mealen buyuruluyor ki:

İmam-ı Rabbani hazretleri, insana belanın geliş sebeplerini sual ve cevaplarla şöyle açıklıyor:

Zaten hepimizinde bildiği gibi bu dünya sınav dünyasıdır. Ama Allah'a inanarak ümitle sabredenler mutlaka sabrının ödülünü hem bu dünyada hemde ahirette alacaklardır. Unutmayalım ki, Dünya fani, Ahiretse baki ve ebedi hayattır. Kıyamet gününde şeytan bile onca hatalarından sonra Allah'ın o yüce affını görerek ümide kapılacakmış, o halde peki bizler neden Allah'ı yanımızda bilmiyelim. Neden hatalarımızı gözden geçirerek az veya çok gönlümüzden vicdanımızdan pişmanlık geçirerek kalbimizi aydınlatmayalın ki?Ve Allah'ın kulum sen bana 1 adım at, ben sana 1000 adım atayım;Sen bana yürüyerek gel, ben sana koşarak geleyim çağrısına kulak vermiyelimki?...

Dertlerin, belaların gelmesine sebep, günah işlemektir. Fakat, belalar, sıkıntılar, günahların affedilmesine sebep olur. O halde, dostlara, belalar, sıkıntılar çok gelirse günahları kalmaz. Dostların günahını, düşmanların günahları gibi sanmamalı. buyuruldu. Bunların günah ve kusurları olsa da, başkalarının günahları gibi değildir. Yanılmak ve unutmak gibidir. Niyet ederek, karar vererek yapılmış değildir. Taha suresinin, mealindeki 115. ayet-i kerime bunu bildiriyor. O halde, dostlara gelen dertlerin, belaların, çok olması, günahların çok olduğunu göstermez, günahların çok affedildiğini gösterir. Dostlarına çok bela vererek, günahlarını affeder, temizler. Böylece bunları, ahiret sıkıntılarından korur.

yoksa insanların dediği gibi, eden bulur mantığıyla mı düşünmeliyiz.

Böyle sözler, ahiret hayatına inanmayanların sözleridir. Cennet nimetlerinin, Cehennem azaplarının sonsuz olduğunu bilen kimse, dünyanın birkaç günlük belalarına, sıkıntılarına hiç önem verir mi? Bu dertlerin, sonsuz saadete sebep olacağını düşünerek, bunları nimet olarak karşılar. Belalar, sıkıntılar, sevginin, şaşmayan şahitleridir. Ahmakların bunu anlamamasının ne önemi olur.

Bunun çeşitli cevapları vardır. Yedisi şöyledir:

efendimiz şu cevabı vermiş.

selamlar,

Allahü teala kullarına zulmetmez

İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki:

umarım kafanızdaki bazı soru işaretleri silinmiştir..

Rüyada çok şeylere sahip olsak, uyanınca elimize bir şey geçmese ne kıymeti vardır? Rüyada az bir sıkıntı çekersen, uyanınca ömür boyu rahat edeceksin denilse, bir anlık sıkıntıya severek katlanılmaz mı?

Ahiret lezzetlerini gideren, cahillerin aradıkları lezzetlerdir. Allahü tealanın başkalarına verdiği nimetler, dostlarına rahmettir. Onlara dert, elem olanlar da, dostlarına nimettir. Başkaları nimet gelince sevinir, dert gelince üzülür. Bu büyükler, nimette de, dertte de sevinçlidir. Çünkü bunlar, işlerin güzelliğine, çirkinliğine bakmaz, işleri yapanın güzelliğine bakar. İşleri yapan sevgili olduğu gibi, işleri de sevgili olur ve tatlı gelir. Bu dünyada, her şey, güzel olan yapıcının işi olduğundan, dert ve zarar verse de, bunlara, istedikleri ve sevdikleri şey olur. Kendilerine tatlı gelir. Allahü teala, dostlarını her an, kendi arzusuna razı ettirip, zevk ve lezzet içinde tutuyor. Başkasına dert olan, dostlar için, cemal ve kemal oluyor. Bunların arzularını, arzu edilmeyen şeyler içine yerleştirdi. Dünya lezzetlerini, başkalarının aksine, ahiret derece ve lezzetlerinin artmasına sebep eyledi.

Buda hani bizlerde olurya, İnsanlar arasında mucize dediğimiz olaylar. Hayatımızdaki ani güzel süprizler. Bilen tabiki bilir bunların mucize deyilde birinin yaptığını, çünkü herşey öylesine güzel planlanıp uygulanmış gibi olur ki, hani o an şaşkınlık içinde Allahım inanamıyorum derizya işte öyledir. Kuluna derdi verir vermesinede, ona o dert sanki tatlı bir dert sıkıntı gibi gelir. Veya o sıkıntılar arasında bunalırken sanki serinletici bir rüzgar esintisi gibi hafif gelir serinlik hisseder.

Cahiller, ahmaklar, diyerek, bu sevgili kullara inanmıyorlar. Kafirler, insanların en iyisine de böyle söylerdi.

-sen demiş madem peygambersin bilmen lazım şu elimdeki hurma benim nasibim midir?

Bela niçin gelir?

kula bela gelmez hakk yazmadıkça, hakk yazmmaz kul azmadıkça.

kaderle ilgili güzel bir hadis...

ee sonuç:D

bir de bildiğim kadarı ile kaderde ikiye ayrılıyor kaderi mutlak ve kaderi muallak diye ama tam bilgi sahibi değilim.

-yersen nasibindir..

ALINTI

yanlış bilgi verip günaha girmemek lazım. yukarıda yazdığım şeylerde hadis-i şerif hariç benim yorumum düşüncem. siz gene de işin ehlini bulup iyice sorun. Allaha emanet.

bu konu ile ilgili...

Sual: Allahü teala, her şeye kadirdir. Dostlarına, hem dünyada, hem ahirette nimetler verseydi ve dünyada verdiği lezzetler, ahirette, bunların elem çekmesine sebep olmasaydı, daha iyi olmaz mı idi?

bazen zorluklarla karşılaşıyoruz, bazı insanlar hayatımızı zorlaştırıyor

güya efendimizi yalancı çıkaracak.

Çünkü kul inançlıdır ve ümidini kaybetmez, kendinin elinden birşey gelmiyeceğini bildiği için elbetteki herşeyin en iyisini ve doğrusunu gören ve bilen Rabbi bir çıkar yol gösterecektir. Bunu bilen kullar en zor, en ümitsiz anlarında bile kesinlikle Allah'tan ümidi kesmezler. Zaten Allah'tan ümidi kesmek haşa!!! dinden çıkmak Allahı hiç hatırlamamak demektir.

4- Evet, Allahü teala her şeye kadirdir. Dostlarına hem dünyada, hem de ahirette rahatlık verebilir ama, adeti böyle değildir. Kudretini, hikmeti ve adeti altına gizlemeyi sever. İşlerini, yaratmasını, sebepler altında gizlemiştir. O halde, dünya ahiretin aksi olduğundan, dostların, ahiret nimetlerine kavuşmak için, dünyada sıkıntı çekmeleri gerekir.

konuralp1, wod_fla, havva_67, dede ali, herbirinize ayrı ayrı çok teşekkür ederim. Allah razı olsun. örneklerle açıklamanız çok iyi olmuş.

O halde düşünelim, gerçekten Allah sevdiği kullara dert vermiyormuymuş?Evet, Allah sevdiği kullarına dert ve sıkıntı verir. Rabbim her derdimizde ve sıkıntılarımızda bütün müslüman aleminin yanında ve yardımcısı olsun inşallah... Allah'a emanet olun.

bu konuyu bende çok düşündüm. kadere iman zaten imanın şartlarından birisidir. ama biz insanlar olayları kavrarken zaman, mekan, gibi şeylere bağımlıyız bizim için önce, sonra, falan yerde, falan gün gibi kavramlar vardır. ancak Allah c. c bunlardan münezzehtir. kader tabiki vardır Allah daha biz doğmadan bizim attığımız adımın sayısını bile tam olarak bilir. işleyeceğimiz sevapları günahları cennetlikmiyiz cehennemlik miyiz bilir. ama biz bunları yaşadıkça öğreniriz. bu konuyu anlayamamamızın sebebi zamana bağlı düşünebilmemiz. evet biz o günahı yada sevabı yapacağız bunu rabbimiz bilir ama biz zamanı gelince biliriz.

yahudinin biri elinde hurmayla efendimize gelmiş.

Yinede insanoğluna bir şans vererek yaptığı hatalardan tövbe edip pişman olunca tövbesini kabul edeceğini bildirmişti Kur'an-ı Kerim'de, buda büyük bir şanstı insanoğlu için, ama gözler kör olmuşsa Rabbini unutmuş hiç hatırlamıyosa, hatalarından pişmanlık duyup tövbe etmiyosa bir kul elbetteki bu Allah'ın gücüne gider. Allah'ın kendi haline bıraktığı kul ise çırpınır durur ufacık bir dert bile ona dağlar kadar ağır gelir. Hep bunalım stres içerisinde dolaşır. Sonucuda genelde haberlerde, gazetelerde gördüğümüz gibi intiharlarla sonuçlanıp hem bu dünya'yı heç ahiret hayatını kendi eliyle yok eder.

(Dertlerin, belaların gelmesine sebep günah işlemektir. Kur'an-ı kerimde mealen buyuruluyor ki:

Dünya, zevk yeri değil. Ahiret, bunun için yaratıldı. Dünya ile ahiret, birbirinin zıddı, tersidir. Birini sevindirmek, ötekinin gücenmesine sebep olur. Yani, birinde zevk aramak, ötekinde elem çekmeye sebep olur. O halde, dünyada nimetleri, lezzetleri çok olanlar, bunlara lazım olan şükrü yapmazlarsa, ahirette çok acı çekecektir. Bunun gibi, dünyada, tehlikelerden sakındığı halde, çok acı çeken mümin, ahirette çok lezzete kavuşacaktır. Dünyanın ömrü, ahiretin uzunluğu yanında, deniz yanında bir damla kadar bile değildir. Sonu olan, sonsuz ile ölçülebilir mi? Bunun için dostlarına merhamet ederek, sonsuz nimetlere kavuşmaları için, dünyada birkaç gün sıkıntı çektiriyor. Düşmanlarına, biraz lezzet verip, çok elemlere sürüklüyor.

güncel

Haşa zulmetmez kuluna Hüdası, Herkesin çektiği kendi cezası.

2- Belalar, sıkıntılar, cahil için sıkıntı ise de, bu büyüklere, sevdiklerinden gelen her şey, tatlı olur. Nimetlerden lezzet aldıkları gibi, belalardan da lezzet duyarlar. Hatta, bela sadece sevgilinin arzusu olup, kendi istekleri karışmadığı için, daha tatlı gelir. Nimetlerde bu lezzet bulunamaz. Çünkü, nimetlerde, nefislerinin istekleri de vardır. Bela gelince, nefisleri ağlar, inler. Bu büyükler, belayı nimetten daha çok sever. Bela, bunlara, nimetten daha tatlı gelir. Bunların dünyadan aldıkları lezzet, belalardan, musibetlerden gelir. Dünyada dert ve bela olmasaydı, bunların gözünde, dünyanın hiç değeri olmazdı. Dünyanın acı olayları olmasaydı, onu boş, abes görürlerdi. O halde, Allahü tealanın dostları, dünyada da, ahirette de sevinçlidir. Dertlerden aldıkları lezzetler, ahiret lezzetlerinin azalmasına sebep olmaz.

Bela gelmesinin bir sebebi de, doğru aşıkları, dost görünen yalancılardan ayırmaktır. Doğru olan aşık, beladan lezzet alır, sevinir. Yalancı ise, acı duyar, sızlanır. Muhabbetin tadını tatmış ise, hakiki acı duymaz. Acı duyması görünüştedir. Aşıklar, bu iki acıyı birbirinden ayırır. Bunun için, buyurmuşlardır.

Cehennemdeki çok şiddetli azapların, birkaç günlük sıkıntı ile giderilmesi ve günahların temizlenmesi için dünyada sebepler gönderilmesi ne büyük nimettir. Dostlara bu muamele yapılırken, başkalarının günahlarının hesabını ahirete bırakıyorlar. O halde dostlara, dünyada çok dert ve bela vermesi lazımdır. Başkaları, bu ihsana layık değildir. Çünkü, büyük günah işlerler, yalvarmaz, boyun bükmez, ağlamaz ve Ona sığınmazlar. Günahları sıkılmadan ve kasten işlerler. Hatta inat edercesine işlerler. Hatta, Allahü tealanın ayetleri ile alay edecek, inanmayacak kadar ileri giderler. Ceza, suçun büyüklüğüne göre değişir. Günah küçük olur ve suçlu boynunu büküp yalvarırsa, bu suç, dünya dertleri ile affolunabilir. Fakat, günah büyük, ağır olur ve suçlu inatçı, saygısız olursa, bunun cezası ahirette sonsuz ve çok acı olmak lazım gelir. buyuruldu. (Nahl 33)

herşey kaderimizde yazılıdır, ezelde Allah tarafından bilinmektedir. burda şöyle bir soru akla gelebilir, "ee madem herşey belli o zaman biz niye belli olan şeyleri yaşıyoruz?"

1- Dünyada, birkaç gün dert, bela çekmeselerdi, Cennetin lezzetlerinin kıymetini anlamazlardı ve ebedi nimetlerin kıymetini bilmezlerdi. Açlık çekmeyen, yemeğin lezzetini anlamaz. Acı çekmeyen, rahatlığın kıymetini bilmez. Dünyada bunlara elem vermek, sanki daimi lezzetleri arttırmak içindir. Bu elemler, bir nimet olup, cahil halkı denemek için, büyüklere verilen nimetler, elem olarak gösterilmektedir. Yabancılara elem şeklinde gösterilen, dostlar için nimettir.

okuduğum kadarıyla günahlarımızın silinmesi ya da Allah ktında mertebemizin artması için, sürekli musibetler yaşıyoruz, imtihan ediliyoruz. bu şekilde mi bakmak lazım.

Peygamberimizin hayatına baktığımızda, zorlu bi yaşam sürdüğünü, O nunda musibetlere maruz kaldığını görüyoruz. bunu imtihan olarak mı görmemiz doğru olur yoksa kadere mi bağlamak lazım.

s. a çok güzel konu bende bunu çok düşünümm başımıza gelen tatsız üzücü şeyler musibetler,,, hakettikmi? yanlış yaşayarak aklımızı kararlarımızı davranıslarımızı yanlış yerlerde harcayarak? kendimize gelmemiz için bir uyarı silkeleniş olabilirdi,, allaha yönelmek dua etmek artık yollarımızı doğru yöne çevirmek için. bunun bilincine varmak uyandrılmak cok güzel yoksa insanoğlu akıllanmaz rabbim kimseye taşıyamadığından ağır yükü yüklemez,

Sual: Enbiya ve evliya, hep dert ve bela içinde yaşadı. Halbuki, Şura suresinde, buyuruldu. Bu ayete göre, dertlerin çokluğu, günahın çokluğunu gösteriyor. Enbiya ve evliya olmayanın, çok sıkıntı çekmesi gerekirken dostlarına, neden dert, bela veriyor? Düşmanları neden rahat ve nimet içinde yaşıyor?

Dünya, ahirete göre deniz yanında bir damla gibi bile değildir. Dünyada birkaç gün dert bela çekilmese, Cennetin sonsuz lezzetlerinin kıymeti anlaşılmaz, ebedi sıhhat ve afiyet nimetlerinin kıymeti bilinmezdi. Açlık çekmeyen, yemeğin lezzetini anlamaz, acı çekmeyen rahatlığın kıymetini bilemez. Dünya bir anlık rüya gibidir.

evet... size bir kötülük gelirse bilin ki kendinizdendir diye ayet var...

Yzr:Umut yolcusu

3- Bu dünya, imtihan yeridir. Burada hak ile batıl; haklı ile haksız karışıktır. Burada, Allahü teala, dostlarına sıkıntılar, belalar vermeseydi, yalnız düşmanlarına verseydi, dost, düşmandan ayrılır, belli olurdu. İmtihanın faydası kalmazdı. Halbuki, gayba iman etmek gerekir. Dünya ve ahiretin bütün saadetleri, görmeden inanmaya bağlıdır. Hadid suresinin, mealindeki 25. ayetinde, bu hal bildirilmektedir. Dostlarını bela içinde göstererek, düşmanlarının gözünden sakladı. Dünya, imtihan yeri oldu. Dostları, görünüşte belada, gerçekte ise, zevk ve sefada. Peygamberlerin, düşmanlarla savaşması da böyle olurdu. Bedir?de Müslümanlar, Uhud?da kafirler galip gelmişti. (Al-i İmran 140)

Şeytan Allah-u Teala'dan kıyamet gününe kadar müsade istemişti. Bana müsade etki, senin topraktan yarattığın değer verdiğin ve önünde bütün melekleri secde ettirdiğin insanoğlu nasıl yoldan çıkıyor sapıyor onu gör. demişti. Allah-u Teala ise sana uyanlarada lanet olsun yıkıl karşımdan diyerek kıyamet gününe kadar şeytana izin vermişti. Lakin o Yüce Rabbimiz merhamet sahibidir.

Sevgili Rasulullah efendimiz bir gün sahabeyle bir duvarın altında otururken vücuduna duvardan küçük bir taş isabet etmiş. Efendimiz çok şükür demiş. sahabe buna şaşırmış ya rasulullah vücudunuza taş düştü siz şükrettiniz sebebi nedir?

ben de biraz araştırdım.

Sevgili peygamberimiz ''o taş bana düşecekti kaderimde vardı ama büyük mü olur küçük mü olur zarar verir ya da vermez o belli değildi çok şükür küçük bir taş geldi. buyurmuş

başımıza gelen musibetler yaptıklarımızdan dolayı mıdır sorusuna gelince... şöyle bir örnek olayı biraz geniş perspektifte düşünmemizi sağlayabilir : örneğin bir insan, her kış giyimine dikkat etmezse ve bu yüzden soğuklardan dolayı vucudunda oluşabilecek bir hastalıgın tetiklenmesine neden olursa! şimdi burda ne düşünmek lazım gelir? bu insan kaderinde olduğu için mi hasta oldu, geçmişte yaptıklarından dolayı mı hasta oldu veya bunu haketti mi? sırasıyla evet, evet, evet diyebiliriz cevaplara.. bu insan kaderinde yazılı olanı yaşadı, kış günlerinde giyimine dikkat etmediği için hasta oldu ve dikkat etmeyip hasta olduğu için hastalanmayı haketti...

onları akataayım.