bir çocuğun

Ya da telleri kopuk

Öylesine

Ve sen

Kurusun

Bir deniz

Ne umut etmek, Ne beklemek

Kuytularda aglamaktan

beni ikinci kez terk etmenden

ürkerek gökyüzüne

yanıt alamayacağımı bilsem bile

Bilemezsiniz yüreğime neler olduğunu

hayvanlar ansiklopedisinin

O kişi vazgeçilm

boşanırcasına yağdığı o günü

bile alamayacağım için

Kıyıya vurup intahar ettiği

Yada bütün balinalarının

SANA YAKIN

nasıl da sevinirdim

Bir yaz günü tenine vuran sıcaklığı gibi güneşin

Birbirinin üstüne

ya da tren istasyonundaki

dudaklarımla hesaplamıştım

yanında titreyen

Bırakılan dudak payı

almadin giderken

tabutumun içine girecek

Ödünsüz bir sobanın

Al beni

tozlu bir şemsiye durur

Sana yakın bir Sunay Akın

Uzak kalamam

yangından kurtarılmayacak

şiir kurtuluş örgütünü kuran

kumaşındaki eski yağmurların

serin bir akşamın denizden esen rüzgarıyla içine işlediği yosun kokuları gibi..

Dokunmadan, gözlerine bile bakmadan.. konuşmadan.

Ben kimseye "GiT" de demem, diyemem.

Yaslanması gibi

nicedir sokağa çıkarmıyorum

saatin dogrulugu kadar

Gunese asilmaktan...

uçuşan kuşlar

Ne yak Mektubun ucunu, Ne sevgini Sayfalar dolusu Dile getir... Zarfı kapatırken yalnız, Kuytu dudaklarını Çokça değdir... Sunay Akın

çapasıyla kırdığından

Seni bir çivi

YUREGiM

çarşıda kaybolan bir çocuğun

ki göbegimde durur

sunay akının çok güzel sözleri var...

öncesini ve sonrasını düşünerek değil, alışılmış bir tören gibi hiç değil..

Üzülmeyin dostlarım

ve yaşamdan bir tek yudum

Ayrı ayrı bir evin odalarını gezer gibi..

her birinin elinde deniz yıldızı

Ellerime ellerin

Güveniyordum

onun yoklugundan

Eskimiş saçak gibiyim sensiz

ilk böceğin

basinin yastikta

bana kalan

anne sıcaklığı

Biri çıkıp öldürsün beni

nasıl görünürdük diye

her bayram öncesi süslenmesine

hızıyla...

günah çıkarma kulübesinde

tavanarasındaki delikten

Bir kemanı

Büyüklerle ben yapamıyorum,

Sevdiğim hiçbir eşyayı yanıma almadan çıkar gibi

Sunay AKIN

BEYAZ

Devlet dairesinde

silah sesinden

çocuklar da almıyor beni oyunlarına..

elinde soğuyan

yanına gidip

Kaybedeceğim hiçbir şey olmaz!

kapısı açık kafesinden

vapur iskelesi

Attım denize

bıraktığı çukuru

insan büyüdükçe yalnızmı kalıyor ne...

kuytu bir köşesinde

açılamıyorum sana..

utanmayacağım asla

altında elele

Bütün kerpetenleri

limana demirleyen geminin

bir de annem terketmişti

ilkokul pencerelerine bayrak asarken

Bilerek mi yanına almadın giderken

sıkışmış bir çekmece gibiyim,

O siyahtı

İçimden geldiği gibi canım... Sadece sevmek istiyorum seni..

hüzünlü kokusuyla

falara ara vermeden içten içe

-Sunay AKIN-

Yanındaki beton binaya

Sunay Akın

Bilerek mi yanina

Süregelen bir sevgiyle değil!

Ona o kadar şeye rağmen, o kadar değer veririm ki, hergün yaptıklarına utansın diye...

olmuyorsa

üstlerine yatay olarak

Toprağa gömülü

ters çevirerek içimdeki iskemleleri

kiliseden çaldıkları

Diye kac kez

Saçlarını yüzünden ayırıp

Ne başucuma

Ama evet! yeri gelir susarım.

nasıl ki bir korsanın

saatin doğruluğu kadar

İlkkez merakla ve hayranlıkla, kırmızının detayında dakikalarca takılıp bakar gibi..

çatı katındaki odanın

HİÇBİRŞEY

diğeri solumda olsun

bembeyaz

korkuyorum çünkü

ki göbeğimde durur

Bir kuş arayan

cansız bedenime

uçan bir kanarya gibi

anlatamadığın ama bırakmak istemediğin bitmesini hiç istemediğin bir hisle..

şimdi tek başıma sığamıyorum.

sunay akın.

ki görenler

bir de kaşık

doğduğum kazanın

ezbere bilirim latince sözcüklerini

hani şemsiyeyi iyice çekip başımıza

Sadece Sevmek istiyorum seni...

başının yastıkta

Kuşların kanatlarını açıp özgürlüğe süzülmesine yarayan içgüdüleriyle..

şemsiyeyi

Kaza Süsü

denize attığı rom şişesini

Yakın olsun isterim

ayrıldık sevgilim doymadım sana

Tek dileğimdir çünkü benim

çukuru...

Bir hitit çanağıyım

Beni senin gibi

Ellerini bileklerinden

oysa ben sevgimize

Köhne bir evin

Çay bardağında

sorarım hergün şemsiyeye

hasret rüzgarları çok erken esti

çocuğu görse yağmur

kenan evren lisesinden terk çocuklar

Gibi çaktım

yüz ölçümünü

konsun

Ben yaşadıklarımın hiçbirini unutmam.

Canımı çok yakan şeyler olur ama... yine de susarım, tükenirim.

Ve hafif ucuktur rengi

Ama bir gün öyle bir giderim ki;

kesinlikleeee. mükemmel

Öğretilmemiş.. bilmediğimiz biçimlerde.

Bir dostun sıcaklığına

İsmini bedeninden ayırıp

ez olduğundan mı? Hayır.

Yuregim

mezar taşlarım

hiçkimsenin haberi

iyi bir meddah

Ve toplayıp

ne de ayak ucuma dikilsinler

Islaktir benim

kurşuna dizenler beyaz

... mırıldanıp zamandan koparıp alır gibi.. Sevmek istiyorum seni..

Kadar bile

Peşlerinde koşturarak papazı

Unutup, tekrar hatırladığım ve çok sevdiğim bir şarkıyı hiç bıkmadan de

anımsar mısın bilmem

Gözlerine

Kanadının altına sığınacak

bir de annem terketmisti

İlk kazısını yapan

adını bilmemiş olmaktan

Çünkü beynime

mutlaka gelirler cenazeme

uzaklaşırım aranızdan

Ya omzunu uzat sevgilim

biraktigi

iki çocuk beraberce oturduğumuz kapının eşiğine

ŞEMSİYE

Keşfeder gibi.. Sevmek istiyorum seni..

Dudak Payı

mezarı sansınlar

biri sağımda

onun yokluğundan

usulca bırakır

Ellerinin arasına

Çay bardağı biçiminde yontulsun

gözyaşlarını odaya

Canım yanlızca sevmek istiyor seni..

Gözlerini kirpiklerinden

Yaslamak istiyorum ki başımı

yağmurun bardaktan

Buna izin de veririm aslında. Salaklığımdan mı? Hayır!

Bir arkeolog ürkekliğiyle

ve kaza süsü versin