Günlerim zaten yok oldu, gitti hepsi seninle

O maviligin yaninda sonbahar sarisi elerinle tut ve yak artik beni...

ve ellerinizden başka her şey

nazım hikmet...

Kül'üm olsaydi keşke, canim yansa da, düşşeydim koynuna.

Göğsün gri, kim bilir kaç sigara söndürdüler?..

Ay bile yakar artık ama ışık vermez yüzüme

Ama sen, Yakmadin bile beni...

Sen mavi bir kültablasi, hiç tanişamadik seninle.

Hep, "en" sevdiklerime "en çok" üzüldüm.

'Bir çift güvercin havalansa

Hiç bir ayrılık bana bu kadar koymadı...

ellerinizden geçinen

Anladigim en büyük gerçek oldu,

Sevsen ömrüm senindi, adın Aşkta jübile..

Kuşlar gördüm; kırılmış kolu, kanadı

Apansız geliyor aklıma...

Yanık yanık koksa karanfil

herkes yalan söylüyorsa...

Ayrılıklar zamanla kavuşmaya hasretler kavuşmalara özlemler sarılmaya vesile olacaksa razıyım..

Ayrı düşmüş sevdiğinden kuşlar gördüm

Şu gidenlere hürmetle yazılanlar olmasa çekilmezdi belki hayat iyiki var yaratıcının binlerce mucizesinden biri kadınn...

Özenle sevmek lazim.

Ben nice ayrılıklar gördüm

Olmayışına sitem edip yokluğunla yok oldum

Sen; mavi bir kültablasi.

bu da benim yolculuğumdu.

Değil bu anılacak şey değil''