şaşkınlık içerisinde beraber odamıza doğru geldiler

sözlerini korku içerisinde keserek sordum:

tekrar elimi duvara dogru uzattım yine elim duvarın içine giriyordu!!!!!!!!

bu ses allah'u taalenin bir ayeti idi

odanın ışığı kapalıydı

uyandı ve sordu ne oldu?

çok etkileyici bir yazı teşekkürler selimi can.

bir gülümseme sesi duydum

başladım annemin arkasından yürümeye ta bizim

odaya kadar

Onlara kosarak gittim ve onlara dedim ki benim

annem ona bağırarak, abin muhammed olmüş çok acıklı bir

desturrrrrrrr,, heyttttttt,, EY AYNI MAHALLENİN KOMŞUNUN ERİK AĞACINDAN ERİK ÇALAN EVLATLARI,,,

... ey insanlar sizler çok ilginç yaratıksınız, sanıyorsunuz ki ölüm

dün sabah namazımı kılsaydım

ama cevap veremiyordu!!!

bazen tövbe edip ertesi gün günah işliyordun ve izlediğin yol tam olarak belli

beni bu rüyadan ve olduğum durumdan kurtar

istiyordum ama annem beni hissetmiyordu!!!

ama annem sakin olamadı ve benim uyuduğum yatağa

Cenab-ı Hak ayet-i kerimelerde şöyle buyurur:

dedi babam

dedi annem

gördüğüm bu kadar ışık nerden

babam dedi ki bak yatıyorlar işte hadi yerimize gidelim

ağlıyordu kimi ise hüzünlüydü

şekilde ağlıyordu

ben ölmedim, daha yaşıyorum dedim

Peki sen beni duyuyormusun?

dünya hayatı sizleri kandırmasın

cennete gidiyorlar

o iki yaratıktan var, kimi ağlayor kimi gülüyor ve kimi ise bağırıyordu

değildi

ateşe gidiyorlar mi yani?

daha evvelde okumuştum müthiş tesir bırakan bir yazı..

gülümseyerek cevap verdiler

oturup kendi kendimi seyredıyordum, iki taneydim

yoldayken baktım ki benim gibi insanlar ve yanlarında da aynı

başladım bağırmaya ya rabbi, ya rabbi ne olur

okunması tavsiyesiyle...

ne zaman tekrar dirileceğiz diye alayvari olanlara el cevap Yüce Rabbimiz vermiş hamdolsun.

ama kimse bana cevap vermiyordu, neden?

kimse cevap vermiyordu

uykudan uyandı

bağladılar

Ben hissediyorum, konuşuyorum ve görüyorum, ben ölmedim

başladim bağırmaya, bırakın beni, siz kimsiniz? Ne istiyorsunuz?

babamı uyandırmaya çalıştım

Ama kimse bana cevap vermiyordu

anda uykudan kalktim

rüyadan ibaret olup öldüğünüz zaman uyanıyorsunuz.

akrabalarım hepsi

beni uyandırmaya başladı kalk muhammed kalk bana

kendi

Kardeşime giderek, dikkatli ol dünyanın fitnesi

hayatın sonudur ama bilmiyorsunuz ki asıl olan sizin yaşadığınız hayat bir

seni kandırmasın

benim için fark etmiyordu çünkü benim için her taraf ışıktı

dediler ki, bu insanlar şaşkınlık içerisindeler, nereye gittiklerini

der,, rüyanızda beni görmeniz dileğiyle, yoldan çekiliriz,,

annemi uyandırmak üzereyken, baktım ki annem

uzaktan bir ses duydum ve geldikçede yükseliyordu

ama uyanamadım

konuşmalarına devam ederek, o gülenler ise

şimdi zamanımı bırak uyuyayim yarın ola hayrola

annemin elbisesini çekiyor beni dinlemesini

başladım bağırmaya, anne, baba ama hiç birisi cevap vermiyordu!!!

kurtulayım diye

vücüdumu gördim!!!

anneme giderek, anne ağlama ben burdayım bak

sonra

değillerdi

baktım ki babam toprak atıyor üzerime

yani ben ateşemi gidiyorum yoksa?

Ölümü hergün hatırlamak gerek. Ölümü düşünen, sorumlu yaşar.

dünyadakiler birbirlerini yiyorlar!..''

Ölünce yaratılacaksınız, işte o güne hazırlanın, o zaman nasıl alay edeceksiniz iyi düşünün.

ve hep öyle yitik kalacaksın

odamıza girdi ve ışıkları açıverdi

((andolsun

uzundur dediler

Ecmain değerli kardeşim:)

Ordaki insanlar hepsi üzerime toprak atıyordu

o babam ki şimdiye kadar onun göz yaşlarını

yüzümü çevirdim korku içerisinde baktım ailem, babam, amcam, kardeşlerim ve

Nasılda bana benziyor!!!

uykudan uyandı ama benimle konşmuyordu

biliyorlar, kimisi dalalettedir.. korku içinde sözlerini keserek sordum:

cevap ver

dediler ki, sen bazen iyi gidiyordun, bazende

doğru gelerek

?De ki: «İster taş olun, ister demir. İsterse yeniden dirilmesi aklınıza imkansız gibi görünen herhangi bir yaratık! Ne olursanız olun, mutlaka diriltilip kaldırılacaksınız. «O halde kimdir bizi diriltecek olan? diyecekler. De ki: «Sizi ilk defa yoktan yaratan! Bu sefer, alay ederek başlarını sallayacaklar da: «Ne zamanmış o? diyecekler. De ki: «Belki de yakındır. ? (İsra, 50-51)

babamın gözlerinden yaşlar dökülüyor

--alıntı

ama cevap vermedi

dedim ki, ahh keşke onların yerinde olsaydım Allaha tevbe etseydim

görememiştim

dediler

Bir sandık içinde beni taşıyorlardı

Onlarda, Allahın rahmeti geniştir ve yolculukta

onlara

Çok güzel bir konu olmuş, selimi, dehşet içerisinde okudum. Umarım bu başlık güncel kalır.

Keşke kötülüklerden uzak dursaydım

oturup bağırmaya başladım, burdayım bakın işte

bismillahirrahmanirrahim diyordu ve tekrarlıyordu

O iki melek beni kabirdeki cesedimin üzerine

bağırışmalar başladı oracık yerden.. kardeşim

azından birisinin beni duymasını çok isterdim

evet kendi vücüdumu

bağırmalar

için dua edin lütfen

kabire kadar senin gardiyanlarınız dediler

Beni duymasını çok isterdim

rüyadan ibaret olup öldüğünüz zaman uyanıyorsunuz...

bir kaç defa uğraştı ama yok. Birden baktım ki

birden şaşırıp kaldım baktım ki elimin yarısı duvarın içinde

korktum

keskindir))

ölmeden önce, ölenlerden oluruz inşallah. Ölmeden önce ölmek yani olmak, yani bu dünyanın aldatıcı zevklerinden kurtulup, ALLA'ı tanımak, nefsinin istek ve arzularına boyun eğmemek, herdem RABB'inle olmak. Olabilmek... İşte ölmek bu. Bide bunu başarabilsek. Yazmak kolay, konuşmak kolay, ama yapmak zor.

Başladım bağırmaya, ey insanlar dikkatli olun

ayrıca başlık sahibine de teşekkürlerimi sunarım

kendi kendime soruyordum kimdir bu acaba?

Yüzümü kardeşime dogru çevirdim, yatıyordu

"ne zaman tekrar dirileceğiz diye alayvari olanlara el cevap Yüce Rabbimiz vermiş hamdolsun."

ama annemin ısrarı üzerine babam kalkıverdi

neden beni kabire götürüyorsunuz? bırakın beni!!

bir baktım saat 3:30 gece facir vakti

düzeltiyorum bu cümle içinde kelime "alayvari soranlara" olacaktı.

hemen elimi çıkardım korku içinde oturup elime bakıyordum

''mezardakilerin pişman oldukları şeyler için

Allahü Teala razı olsun.

fazlalaştı

babamı uyandırdı, kalk kalk bir bakalım çocoklara

çok güzel bi konunun üzerinde durmuşşun. teşekür ederim.

birilerinin bana cevap vermesini istiyorum ama kimse cevap vermiyordu

tam o

çok ilginç bir ışık

başladım kendi kendimi uyandırmaya, bu kabustan

korku içinde yatağımdan kalkıp kardeşimi uyandırmaya gittim

sırada çok ilginç bir şeyle karşılaştım

dediler ki, ey insanlar sizzler çok ilginç yaratıksınız, sanıyorsunuz ki ölüm

sordum neden böyle yapıyorlar?

beni kabire doğru çekiyorlardı hala

hemen sordum onlara, peki ben nereye gidecem?

Keşke her gün tevbemi yenileseydim

gördüm

Keşke her gün rabbime dua etseydim

Kardeşlerim topak atıyor

birden iki kişi beni tuttular, ama insan

yakındır...

annemin odasına doğru gittim

sen bundan gaflette idin, derhal biz senin perdeni kaldırdık. Bugün artık gözün

BİZ EĞER RÜYADAYSAK VE ASIL ÖLDÜKTEN SONRA UYANACAKSAK,, GÜNAHLARIMIZ YOK DEMEKTİR.. İNSAN RÜYADAYKEN YAPTIĞI VE YAŞADIĞI ŞEYLERDEN SORUMLU DEĞİLDİR,, RAHAT OLUNUZZZZ,,:):),,,