Canlı cansız her şeyin bir hatırı varmış.

İnsanların sözü kesilmez, işaret ve işmar edilmez, fısıltılar, gizli konuşmalar hoş karşılanmazmış.

Allah razı olsun fusul-i erbaa.

O varken başkasına bakmaz, Onu unutmuş gibi hallere girmezlermiş.

gelde osmanlıya hayran olma...

gerçekten yapmadığımızı görünce kahrolduğum, yapanında çok azz olduğu şu zamanlarda illa edep diyebilmeyi ve öyle de olmayı ve olmamızı çok isterdim.

"Lambayı dinlerdir" derlermiş.

Ölçülü uzaklıkta yakın beraberlikler." diye tarif eder Üstad Necip Fazıl bu hali...

İlim ta gerilerde kaldı, illa edep illa edep

"Lambayı söndür demezlermiş.

"Git bir daha gelme!" der gibi değil de.

Eskiler hayatı o kadar nurani, o kadar temiz, o kadar manalı yaşarmış.

İlim meclisine girdim, kıldım talep,

"İlim meclisine girdim, kıldım talep,

"Gitsen de ayağının yönü buraya dönük olsun" der gibi dizilirmiş.

Yerdeki haşerata basmamaya özen gösterdiği ' için, adı "Karınca basmaz Efendiye çıkan insanlar varmış.

İnsan nerede olursa olsun Allah'ın huzurunda değil midir?

Yumurtayı ucundan, çok az kırar, fazla kırmayı tahrip olarak düşünür, tahribin hiçbir türünü sevmezmiş.

"Allah'ın huzurunda edeb" demekmiş bu...

Eskiler "Edeb Ya Hu!" derler, Onu görüyor gibi yaşamaya çalışırlarmış.

"Komşuya hatır soran sıra sıra terlikler,

Gezerken yere yumuşak basılır, ses çıkarmamaya çalışılırmış.

Allah kimsenin ışığını söndürmesin.

ecmain olsun kardeşler

Aynı şey yolların üzerinde vakıflar tarafından kurulan konaklarda da uygulanır, yolcu eğer ihtiyacı varsa yatağının başucundaki keseden alabilirmiş.

"Bizi takip eden, her halimizi perdesiz, engelsiz gören, şu anda bizim durumumuza bakan Allah var!" der gibi, o manayı hatırlatmak için her yere "Edeb Ya Hu!" yazarlarmış.

Allah kimsenin kapısını kapatmasın diye düşünülürmüş.

fusul-i erbaa eline sağlık, Allahü teala razı olsun.

Güzeli güzel yapan edeptir, edeb ise güzeli sevmeye sebeptir.

Güzeli güzel yapan edeptir, edeb ise güzeli sevmeye sebeptir."

Kapı eşiğindeki ayakkabılar, dışarıya doğru değil, içeriye doğru çevrilirmiş.

Hanımlar "Efendi" derlermiş beylerine, "siz" derlermiş. Hanımefendiliklerini gösterirlermiş.

Lamba yakılmaz, uyandırılırmış.

Belki de en son elimizde kalan şeydi edeb. Onu da şu son yüzyılda elimizden kaçırdığımız kanaatindeyim. Allahü teala sonumuzu hayır etsin. Şimdi bu yazıları hayran hayran okuyoruz. Bakalım gelecekte nelere hayran kalacağız.

Eskiden "Kapıyı kapat!" denilmezmiş.

Osmanlı'da sadaka taşları varmış, ihtiyacı olan sadaka taşının üzerindeki keseden, yabancı elçilerin de şaşkın; şehadetleriyle, sadece ihtiyacı kadarını alırmış.

Gel de Osmanlıyı özleme. Belkide Osmanlının onca yıl ayakta kalmasının en önemli sebeplerinden biri de edebe riayet etmeleri olsa gerek.

Binitine ücretsiz bakılır, ücretsiz üç gün yemek verilirmiş.

Ona eren uyanık olurmuş.

Ezel ve Ebed Sultanı'nın huzurunda nasıl hareket edilmesi gerekiyorsa öyle hareket etmek isterlermiş.

Uyuyan birisi uyandırılmak için sarsılmaz veya adı ile çağırılrnazmış.

Nezaket, incelik, edeb her işin başı imiş de ondan...

"Kapıyı ( ört, ya da sırla" denilirmiş. Kapının kapanmadan yavaşça örtülmesi edebdenmiş.

Kapıdan çıkarken arkasını dönmemek, geri geri çıkmak edebmiş.

"Agah ol erenler" derlermiş.