Bilmem nedendir, burda ki belediye elden ele kağıt dolaştırdı çöplerinizi ayrıştırın diye gelip her apartman önünden alıcaz diye güya avrupa birliği hazırlığı, ee ayrıştırdıkta ne oldu günlerce durdu durdu ne alan var ne gelen. gene gitti çöpe..

cok üzülüyorum ben böyle şeylere

keşke hepimizin gelir düzeyi aynı olsa fakirlik denen bişey olmasa

Acaba biz neler yapıyoruz ülke için?

bütün suç senin seda.. sen ve senin gibiler çöp kutusuna çöp atmasaydı asla böyle bir durum yaşanmazdı.

gerçi memur maaşları anca o zaman belki biraz adama benzer ya ne ise..

haklısın Mayıs,

sait _26; haberde diyor ki 'Her gün görmeye alıştığımız sokak toplayıcıları 1.2 milyar liralık ekonomi yarattı. Firmaların ambalajlarını geri toplama zorunluluğu çöp ayrıştırıcılarının el üstünde tutulmasını sağladı. 3 bin lira maaş alan da var, sigortalı çalışan da' umarım bu haber doğrudur diyesi geliyor insanın

sürekli büyüklerimizi eleştirip duruyoruz,,

tebrik ederim sizi sayın mayıs çok duyarlı bir başlık olmuş size katılıyorum..

Devlet bizimde maaşlarımıza yüzde yüz oranında bir 'güncelleme' yapacak olsa,, hangi birimiz itiraz eder ki...

dünya hali.. insan ister istemez içinde bir suçluluk duygusu bir eziklik hissediyor fakat kendini suçlaması ne derece doğru bilmiyorum.

ben ilkokuldayken bir sınıf arkadaşımı görmüştüm böyle.. çok utanmıştım, o okumak için bu kadar çabalarken biz ağzımızda sakız sokakta oyun oynamaktan içeri bile girmiyorduk

Sabah evde ki çöpü atmak için çıktığımda, çöp tenekesini karıştıran bir genç gördüm. genç bir adamdı, elimde ki çöpü tenekeye atıp atmamakta kararsız kaldım, biraz çekingen adımlarla yanaşınca kenara çekildi atmam için. ben attım ama o na dönüp bakıp bakmamakta da karasız kaldım. sabahın erken saatinde bu soğukta sokak sokak çöpleri karıştırıp ekonomimize değer üreten bu bireyle gurur duyup hafif tebessümle yanından geçip gitmek isterdim ama yapamadım. gözlerimi indirdim, o nun beni izlediğini ve bana baktığını hissederek sıkılgan adımlarla uzaklaştım. bu genç yaştaki sağlıklı bireyin çöp toplamak yerine ülkeye daha fazla değer üretebileceği bir iş yaptıramadığım, o nu okutamadığım için başımı eğdim. ve işe o andan geriye tek bir duyguyla geldim utanç..

Keşke herkes onun kadar işine sahip çıksa değil mi?

yürek burkucu bi durum maalesef