sevdiğim çık kırmızı kıyafetinle balkona görsünler seni aşık olsunlar mı diyeceğim.. yoksa.. bilmiyorum kii yaşlandıkça anlayacağım.. meraklanıyorum ya.. ama yaşlanıyorum da... en iyisi içinde bulunduğum yaşda aşkın en güzelini hissettiğim gibi yaşamayı başarmak.. başarıyorum da...

Eylül'de aynı yerde veaynı insan olmamı isteyen" notunu buldum kapımda. Altına saat: 16.00 diye yazmıştın, ve saat 16.04'tü onu bulduğumda. Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını, Takvim tutmazlığını, Aramızda bir düşman gibi duran, Zaman'ı daha o gün anlamalıydım, Benim sana erken, Senin bana geç kaldığını

Biri seni bulacak

bir şiir kalır şimdi benden sana hatıra, okudukça hatırlarsın beni,

KIRMIZI HIRKAYIMI SEVECEK NE DİYON ANLAMIYOM:)

Bırak Sakın Dokunma Bana Yalnızlığım Kıskanır Sonra, Senin Bana İhanet Ettiğin Gibi İhanet Edemem Ona...

aşk sevgilinin evde olmadığını bile bile sevgilinin evinin önünden geçmekmiş... yaşadım bu duyguyu..

Sen yoksun ve sensin her şarkıda ağlayıp üzüldüğüm? Böyle mi bitecekti bu şiir bir tanem, Böyle mi bitecekti bu şiir; Son hecesi hüzün

Sök at kafandan acaba'ları.!

belki ilk okuduğunda birşeyler düğümlenir boğazına,

şimdi sevgili evde değil o şehirde dahi olmasa onun geçtiği sıokakları düşünerek yüreme isteim var.. hem de hiç tanımadan, görmeden..

sanırım aşk her yaşta değişik.. şimdi merak içindeyim gelecek yıllarda aşk ı nasıl anlayaıp yaşayacağım...

Acımdanmı bilemem,

KIRMIZI hırkanla o balkonda...

Hepsinden önemlisi

bir de aynı şeyleri kopyala yapıştır yapmasa:))

ellerimde yokluğundan kalma bir soğukluk,

güzel paragraflar...

biraz olsun inanırım sevdiğine gözlerinden birkaç yaş damlarsa ve yüreğin sızlarsa derinden, bir ben geçerim belli belirsiz,...

İnsansın sonuçta, seveceksin

o halde aşkı insan ölümüne dek yaşayacak hem de aşkı yaşama arzusunun rüzgarını arkasına alarak..

Biraz ürkeceksin.!

Çok sevdiğim sahili..

BİR KEMİK AYNI YERDEN İKİ DEFA KIRILMAZ..."

İçim sıkıldı bak şimdi..

başkalrının düşüncesiine nasıl hükmedebilirm ki.. sadece kendi düşüncelerime hükmedebilirm.. ve düşüncelerimi sevgilime yoğunlaştırıp sadece onu görebilirm...

Ne kadar dirensen de nafile.

Gavura kızıp da oruç bozulmaz.!

Ya benden önce biri görüp severse seni

huzunlerım egıtıldı

Ben bekleyebilirim, Hayatın baharına tutunup, Kışı geçiririm, Ağlarım biltene, Yalnızlığım gidene kadar, Uyanırım sabahları umudumun suyunu veririm, Bir şarkı söylerim sana, Sözlerini bilmediğim, Sen severim o bilmediğim şarkı gibi, Öpüşmeyi özlerim seninle, Diyeceksin ki hiç öpüşmedik ki, Olsun seni beni sevdin mi ki...

Yürüyemedim bu sabah

Kimi derinden sevsem, o bir başkasını derinden hatırlardı.

Sonbaharın en eylülü içimde, Her bastığım kuru yaprak. Sen olup o eski şarkıyı hatırlatıyor bana; Kolumda senden çaldığım tebessüm. Uyutup büyütüyorum onu, Bir namussuz rüzgar peşimde. Saçlarımı ensemden okşayıp yanağımdan öpüyor ve gülümsetiyor beni.

merhabadan önce elveda demenin yarattığı kahreden bir suskunluk,...

Bir gün kaldığın yerden başlayacaksın

Öylesine çok sevdim ki onları, başkalarına duydukları sevgiyi anlatmalarını sessizce, içim acıyla kanayarak dinledim. Beni yitirmekten hiç korkmadılar; çünkü onlara göre fazla iyidim; bu yüzden ilk anda vazgeçilebilirdi benden.

şimdi sorgulama yaşlarımdayım... o zamanlar yaşadıklarım aşk mıydı, yoksa aşkı yaşama arzusu muydu... bilemiyorum ama.. ne olursa olsun.. sevgilinin evde olmadığını bildiğim halde onun evinin önünden defalarca geçtiğime pişman değilim...

cunku kalbımın anaokulunda hataydı bırakmak sana korkusuzca askımın cocuklugunu...

Önce korkacaksın eski acılara yakalanmaktan

çok duygusalmış

bu yaşımda onu başkalrının görmesini istememek bir yana dursun, herkes onu görsün hayran dolu bakışlarla baksınlar.. bu beni mutlu bile eder.. hatta ona benden başkaları da aşık olsunlar.. sevsinler diye düşünüyorum.. ona ne kadar çok kişi aşık olup sevgisini verirse ve onun sevgisin etalip olursa demek kii doğru kişiyi seçmişim diyebiliyorum...

gitme gözlerinin hüznü bendeyken, en yaralı düşler bendeyken bırakıp gitme. bu şehri terketme yarasını kapatamadığım yar, en zor savaşları üstüme yükleyip çekilme, bereketle sevilirken; hergün biraz daha çoğalırken, bir dön arkana bak! kalmaktan vazgeçme.

Beni terk edenlerden tek bir isteğim olurdu. ''Ne olur, bir daha beni aramayın! Çünkü ben kolay unutamıyorum. Çünkü ben size duyduğum o akıl dışı aşk yüzünden keder bahçemi dağıtıyorum. Çocukluğumun o güzel bahçesini.'' Böyle derdim onlara ama yine de ararlardı beni... Soluksuz ve umutsuz kaldıkları bir gece mutlaka akıllarına ben gelirdim... O, yedek sevgili!...

demek kii diyorum artık.. aşkı yaşama arzusuymuş hissettiklerim.. yaşadıklarım...

ah be güzelim madem gidecektin neden benimle 4 sene görüştün arkana bile bakmasaydın keşke...

Ya balıklarımı tutarsa birileri..

Ya martılarıma taş atarlarsa...

sevgilimin dahi düşüncelerine hükmedemeyeceğime inanıyorum... beni sevmeyip başkasına gönül verecekse versin.. ona dahi engel olmam... beğenilmek istiyorsa beğenilsin... ama şundan emin olmak çok güzel.. ben seviyorum ya.. yetmez mi?

Kimi sevsem, onun hep uzakta bir sevdiği vardı, unutamadığı ilk aşkı ya da onu terk edip giden sevgilisi...

Eski acılara bakıp da küsme sevdalara

artık sevgilimin balkonda görülüp beğenilmesini istemem ona olan sevgimin büyüklüğü mü acaba.. bilemiyorum ama.. böyle düşünüyorum... hatta düğünde çıkıp meydana onunla en güzel dansı birlikte yapmak ve kimseyi umursamamak istiyorum... kimseden haberim olmasın.. sadece onu görebiliyim.. sadece onun varlığından haberdar olayım..