yeşillikler gönüldekinin aksi, hayalleri gibidir. Eğer bu

sufiyi gören anlayışsız biri, onun uyuduğunu zannederek

Bir gün gaflet uykusu sana erince, yani ölüm gelip çatınca

gözlerin açılır. Hakikat görünür. Görünür ama, son nefeste

gönüldür. Dışarıda bulunan bağ, bahçe, çiçekler ve bütün

görmek ne işe yarar?

bu kıssa denizde damla gibi...

Ölmeden önce ölen kişiye, yani dünyadaki bu güzelliklerin

Sufinin biri gönlünü ferahlatmak ve manen bir neşe yaşamak maksadıyla gül bahçesi gitti. Bir köşeye çekilip adap üzere oturdu. Gözlerini yumup murakabeye daldı.

dünyada gördüğün bağlar, bahçeler gönül alemindeki sevinç selvisinin aksi olmasaydı; Cenab-ı Hak bu hayal alemine aldanma yurdu' demezdi'' dedi.

Gönlünün derinliklerinde lezzetlere doğru seyir halindeki

dürtükledi. ''Ne uyuyorsun? Gözünü aç da şu güllerin güzelliğine, çiçek açmış ağaçlara, yeşermiş çimenliğe bak. Cenab-ı Hak Kur'an'da, Allah'ın rahmet eserlerine bakınız' buyuruyor'' dedi. Sufi, ''Ey arzularının esiri olan bedbaht! Allah'ın en güzel eseri

Mesneviden...

Mesnevi harika bir eser...

aslından haberdar olan kişiye ne mutlu!