alev saçlı bir çocuğun gülüşüne sarılır gibi... ozan diyecek ki "toprak sıcak ve güzeldir"... ne çıkar?

böyle diyorsun her yolculuğa çıkışımda

Kadar şaşkınım, bilemedim

ne bulduk soldukça çoğalan dilimizde?

nedeni, ne kayalar ne fırtınalardı:

Sen hala çözemedin ırmağın dünyasını

yine geçmem ala gözlü şah?ımdan

"yiğitlik" saymışız,

Kadınlardan öğrendim, yine de

Fakat seninle birlikte ağlayabilirim...

Eğer bir gün ağlamaklı olursan,

hem birleşti hem de ayrıldı sizde

fotoğraflarımı yırtıp atıyorum tek tek

insanları en zayıf yerinden vurmayı

Artık;

şeytanımı koluma takıp gitmeliyim

gönülden çıkan

konuşacak bir şeyler bulamıyorsak günboyu

bütün ayraçları kaldırdın ama unuttuğun

geriye sadece kuytular kaldı.

Sevgilisi değildim kadınlarımın

bahar gelmez artık buraya.."

Zaman ́ın sırı hala duruyor olmalı ki üzerimizde

ah yiğidim... bak işte yine ocak'tayız... nasıl anlatılır şimdi karayemiş dallarına çöken kar?... şimdi nasıl anlatılır toprağı yalnız tohuma açan kazma, kazmayı tohum için tutan el?... yiğidim ki yaşamayı ölesiye sevmiştir, tohum diye saklamıştır onu toprak, ne çıkar? ne çıkar ki yarın köy köy, yayla yayla çoğaltıp asmadıkça gülüşünü doruğuna kaçkarlar'ın?... hey benim kıvır kıvır katmerleşen gülbaharım!... kaç yıl oldu sen gideli, kaç ömür?... kaç ay geçti sen gideli, kaç gün oldu, kaç gece?... eylül'deki okul yolu karlıdır, üzerine postal basmış izi kalmış ne çıkar?...

eylül mahkemelerinde suçsuz bulunmuş katiller, ne çıkar? gazete bir başlık atmış "ahmet uzun nasıl öldü?..." ne çıkar?... toy bir ozan seni yazmış, ne çıkar?... mezarının başucunda çok sevdiğin karayemiş fidanı var, sen yoksan, ne çıkar?...

Sen hasta bir çeşmeden doldurmuşsun tasını

Yüzümü gösterip kalbimi neden

ve gizlice ağlarım

Yatakta bastılar,

Sen hala anlamadın sevginin en hasını

tek tutkun o kenti bırakıp gelmek olmalı

ve sen bütün ayraçları kaldırdığını sanmıştın

işte yine ocak'tayız... derler ki anasıdır ayların ocak... derler ki askoroz deresi ocakta durgun akar... derler ki karadeniz utancından yere bakar... baksın... ne çıkar?...

işte tenha her yanımız, hep tenha... Devamını Gör

Hemen beni görmeye gel,

Hep denedin, hep yenildin

imlalarım yanlışş olaabilii:P

tam da susuşların birbirine eklendiği yerde

oysa nasıl da yanıyordu

su çürüdü...

işte, gece vakti kırlarda yatan

ve ben bütün yapraklarımı döküyorken şimdi

parçalanacağın bir uçurum bul bu dünyada

benim gözyaşlarımdır.

dağlarda geziyorsun... köye gelmişsin... çay alımyerinin soğuk bir köşesinde dinlendiriyorsun sıcak yüreğini, oturuyorsun yoldaşlarınla... yirmi metre ötede köy kahvesi var... gelen askeri aracı sesinden tanıyorsun... konuşmaları dinliyorsun... yaslandığın duvarın dışında "çayda sömürüye son!" yazılmış iri uzun harflerle... başçavuş orayı işaret ediyor... "nedir lan bu rezalet" diyor kahvedeki en yaşlı amcaya... "al şu boyayı, git sil" diyor... yeni yetme bir çocuğun diz bağları eriyor... "ben silerim komutanım" deyip kapıyor boya kabını... yeni yetme bir çocuk... ortaokul çağlarında... çoktan vermiş kararını... okulu bırakacak... başka nasıl yardımı dokunacak... köyün gençleri ya içerde, ya kaçak... he koca ahmet!... uzun kardeşim benim... bakma sen kardeşim dediğime... ağabey demek istiyorum, anla...

eylül diyorsun, tam da orda başlıyor ayrılık

kuytulardı, geçip gittiler sözlerimizden

ve gelirken havaya uçurmak bindiğin otobüsü

Çoruh'a baraj kondurmuşsun ne önemi var!

erguvanlar geçip gittiler bahçelerden

ama unutmuşsun yine de ayrılık ayracını

Şafakta astılar...

bir yazın tiniyle bir güzün bedeni

Fakat bir gün ararsan ve cevap bulamazsan

öykü teşekkürler paylaşımların için,

birden ayrımsadık ki ayrılık orda başlıyor

nasıl var olduysanız öyle kayboldulardı

AYNALAR VE ZAMAN

yaşadığın kent de sana benziyor gitgide

yeni bir cehennem kurmalıyım kendime.."

Sessiz olacığıma söz veririm,

Olsun gene dene, gene yenil

Beni ara...

yitiriliyor serüven duygusu ki o zaman

Seni güldüreceğime söz veremem,

sevince gizli severim ben

bu kez amansız bastırdı kış

Eğer birgün kimseyle konuşmak istemezsen,

ne aradık sözcüklerin kuytularında

gönül dağı yağmur yağmur boran olduktan sonra

derler ki anasıdır ayların ocak... o kadar mı yalnız?... belki acının ve hüznün... başlayan ve bitenin... umudun belki de... kimbilir?...

o derin sulara kapılmış şiirlerinizde...

ve sabah seni serinleten çiyler

Aklım ermedi aynalara ve suya

Büyülendim ama büyüyemedim

Kanayan dizlerime bakıp da

adımdan gayrısını bilmiyorum..."

karşılıksız mektuplar kadar burkuluyor kalbin

derim ki ayrılık gündemdedir ne yapılsa

şair! gördünüz kim bilir kaç aşkın battığını

Bilemedim sevgilim diyebilmeyi

Şaşkınım, cahilim ben bu dünyada

uzunca bir şarkıysa söylediğimiz, bir notada es verilmiş, ne çıkar?... şarkı devam ediyor... şarkı devam edecek... söylenecek!...

padişah katlime ferman dilese

AHMET TELLİ

Ama birkaç sözcük öğrendiysem

nasıl da yanıyordu avuçlarımız, sıcak bir namluyu kavrar gibi... nasıl yanıyor avuçlarımız,

izlediği yola bakılır AZİZE...

kirletilmemiş bir bulut bile yok artık

Ayağı kayan bir çocuk

Düz yolda yürümenin imlasını

Belki sana ihtiyacım vardır

"anılar biriktikçe sisleniyor aşklarda

O, coşkun bir denizin sularına yürürken

geriye sadece erguvanlar kaldı

her bir kelimesi

ezberlenecek hiçbir şey yok bu dünyada

"asılırken hava soğuk olmasın" demiş hıdır, "korkudan titriyor sanmasınlar"... eminim erdal da böyle, adalı da böyle demiştir... ve bizim şarkılarımız bazen böyle söylenmiştir...

yazdığım şiirler de canımı sıkıyor artık

iyi geceler, uyku geldi serde dönme var:))

uzun bir sessizlik oluyorsun dağlara baksam

arada bir mektup koy buraya, kafi:))

üşüyünce ağlıyorsun yalnızım dememek için

kendine bir deniz bul artık bir de rüzgar

şair! bahçelere özenecek ne vardı?

Neden yok,

imlasına değil

gökyüzü sarardı o zaman bulutlar kirlendi

onüç eylül sabahı beni üniversiteye, kendini dağlara yolcu ettiğinde, yüzündeki o mağrur ve sakin ifadeyi hatırlıyorum... aklından geçirmiş miydin hiç, bir gün bahçesinde turladığın, sıralarında oturduğun, dişediş yaşamı savunduğun okulunun bir gece vakti seni yaşama son kez konuk edeceğini?... rize eğitim enstitüsü şimdi sağır ve dilsizler okulu... camlarında battaniye gerili sınıfları işkence sesleriyle yankılanmış okulunda, oturduğun sıralarda şimdi sağır ve dilsiz öğrenciler eğitiliyor... erken terhisle kandırılmış erlerin savurduğu sopalar bedenini parçalarken, dışarıda tek aykırı ses olarak karadeniz'in duvarda patlayan dalgalarını duymuşsun, bir balıkçı türküsünü dinler gibi yummuşsun gözlerini, ne çıkar?... bir can koparılırken yaşamdan, şimdi orada özürlü çocuklar eğitilirmiş, ne çıkar?... "uğruna ölecek ve öldürecek hiçbir şeyin olmadığını düşle..." demiş john lennon o ünlü şarkısında... keşke olmasa... kalmasa keşke ne çıkar... budanmış bir çiçek gibi konulmuşsun kara yere, ne çıkar?... sonra birgün mezarını açmışlar, ayırıp omuzundan başını otopsiye götürmüşler, ne çıkar?...

avuçlarımız...

zehir saçacaksa

bir şey vardı yine de, çiçekleri sulamadın

Sakladıklarını öğrenemedim

ya da erteletiyorum biletimi son anda

uçaklar gemiler trenler çiziyorsun duvarlara

hazırlıksız yakalandık

buza kesmiş bir sabaha uyandığında koca yaz, yanmaz mı dağ menekşesi suyu damarlarında donmuş taze fidana?... sonbahar ki kışa hazırlığın adıdır, hey canım gel dertleşelim zamansız ayrılığımıza...

tüketmişiz bütün değerleri,

kimseye duyurmadan

susmasın insanlık lakin

biz bakınca görünen aynalardı

Niçin'i boğarken

ve ne kadar az konuşur olduk günboyu

yağmura yazacağım adını...

tam da çiçeklerin sulanmadığı yerde

ne zaman dönmeyi düşünsem yangın çıkıyor

Ağlamayı öğrenemediğim gibi

cellatlar karşımda satır bilese

dizelerin

Piçini,

Niçin var.

Bir papağan tüneğiydim belki

"bu kent öldürüldü diyorlar

DOSTUM!