Rahmetin; hem hazanı, hem kışı, hem baharı, hem yazı, hem arzı, hem semayı, kucaklıyor. İkliminde fani olmak, ebetlere yelken açmak istiyorum.

Kokuşmuşluktan usandım, şu gurbetlikten bunaldım.

manalı olan yansımaların yaşaması adına

Ürperen kalbim, titreyen bedenim, vücudumun bütün zerreleri şahittir, Sen?den başkasına yönelmedim.

Kirpiklerimi yıkayan gözyaşlarım, ıslak seccadem, seherlerde semaya açılan avuçlarım şahittir; yalan değil sevdam!

Kendi kendime konuşuyorum herkes bi garib bakıyo..

zaman geçirmek değildir hayat

Susuyorum olmuyo.

Şimdi bizler hayat yokuşunun yorgunlarıyız. Ne yazık ki, bize bahşedilen güzellikleri ülfet uykusuna yatırdık. Soluklarımız gürül gürül değil artık. Cürüm tohumları boy salmış ve seyyiat kefesine her gün biraz daha ağırlık bırakıyoruz. Gözünün nuru namazda bile zihnimiz, bizi dünyaya bağlayan işlerle meşgul. Halimiz harap, düşüncelerimiz kirli, inancımız sisli...

Güneşin her sabah doğuşunda, her akşam gurubunda Sen?i düşlüyorum; aşkın kalbimi titretiyor.

Ağlıyorum koca adama yakışmıyo..

Yürüdüğüm yollarda, konuştuğum insanlarda, ikliminde uçuşan altın kanatlı kuşlarda hep sanatını görüyorum. Rahmetine sığınıyorum...

Sen?i bekliyoruz ey Dost! Yüreğimizi yüreğine dokundurup, hasretimizi özlemine sarıp, hayallerimize Sen?i katıp, Sen?i bekliyoruz. Bu bekleyiş; Sana olan özlemimizin, muhtaçlığımızın, susamışlığımızın ifadesidir. Ey Dost! Biliyoruz ki Sen?in lugatinde vefa, hasbilik, diğerkamlık ilk sırada yer alır. Biliyoruz ki Sen?in sofranda doğruluk ve sadakat baş köşede bulunur. Yine biliyoruz ki, Sen?in şefkat denizinden ümit damlacıkları ümmetinin yüreğine sağanak sağanak boşalır.

Erit beni, bir kor saç içime, ocaklar gibi yanayım; Yüce Nebi gibi, Sana dilbeste olmuş dostların gibi...

Mutlu gecelerde görülen bir düş

Hasretine artık dayanamıyorum. Dizlerimde derman, gözlerimde yaş kalmadı. Ruhum ab-ı hayat istiyor, adımı çağıran bir ses çekim alanıma girsin, içime hasretinin sancısını söndüren bir damla düşsün?

iyiki varım teşekkür ederim..

Anladık ki zor günler çok, hayat yokuşu uzun, uhrevi esintileri her dem yakalamak imkansız; ahde vefayı, sadakat ve emniyet edalı yaşamayı her daim taşımak ağır; yine de varlığını her an duymak, ötelerden gönderdiğin selamını bütün hücrelerimizle hissetmek istiyoruz.

Unutmaya başladığım o mutlu gülüş

Gecenin o büyülü saatlerinde pencereden sızan ay ışığının her bir cilvesinde, Sen?i düşünüyorum.

Gel ki, gelişin bayramımız olsun, hayallerimiz muştuna kavuşsun. Gel ki, bulunduğumuz bu zaman ve mekanda yüzümüzde tebessümler açsın ve ihtiyacı olan bağrı yanıklara saçılsın. Gel ki, şu riyakar halimiz ihlas sularıyla yıkansın. Ey dost! Gözlerimiz yollarda hasretle Sen?i bekliyoruz.

Gülüyorum abes kaçıyo..

Coşuyorum slogan oluyo..

bunun için anlaşılanların paylaşılmasıdır:)

Kadar umutsuz ve uzak yerdesin

veysel veli

Bazen bir gülün kokusunda, bir güle bakışımda, dokunuşumda, Habibini görüyorum. Çiçekler, ötelerden O?nun kokusunu getiriyor. Kuşlar haber veriyor; ?Aşık, Maşukunu arıyor.? diye; semtinde geziyor ruhum; belki görürüm diye. Gözlerim Sevgili?nin yolunu ümit dolu bir intizarla bekliyor; O?nun ışığı ruhuma doluyor...

Gel ey Dost! Yolu karanlık, kalbi kör, vicdanı sağır insanlara ışık huzmesinden bir el uzatarak gel. Sinelere kor salan bir seda ile gel. Ümitsizlik zincirlerine bağlı olanların gönüllerine kase kase ümit sunarak gel. Utanmayı unutmuş talihsizlere, gül görmemiş, gül koklamamış, gül duymamışlara?En Sevgili? olarak gel.

zamanı anlamaktır

Yediğim ekmekte, içtiğim suda, kokladığım gülde, ziyanın parıltısında, yağmur damlasında, kar taneciklerinde, Sen?i düşünüyorum.

Ey biçarelerin çaresi, yolda kalmışların, gariplerin, kimsesizlerin yardımcısı... Ey Mabud-u Mutlak!

Beni, Sensiz bırakma Allah?ım!

DELİ eder bu yolcu adamı vallaa!..

Hafızamda koyulaşan senelerdesin

düşüncelerin paylaşılması adına

MAVİ SEVDAM, İYİ Kİ VARSINIZ

Garibim, acizim, biçareyim gitmek istiyorum, canım toprak çekiyor. Sana ulaşmak, ruhun tenden ayrılması ise, visalimi istiyorum. İki damla gözyaşıyla Sana gelmeyi arzu ediyorum.

Nerden devşirdiniz bunca insan yüreğini?..

Gel ey Dost!

Bir tomurcuğun şehbal açması gibi, Ya Fettah, şu kalbi de Sana aç, aç ki kurtuluşa ereyim!

Bilmiyorum şimdi nerelerdesin

Sana ihtiyacımız var ey Dost!

Ümitle kapına geldim; girmeme izin verir misin?

İşte Dost, Sana muhtaçlığımızı sunduk. Yüreğimizin bamteline dokunup çıkan sesler; hep arzu ettiğimiz, hayalini kurduğumuz, vuslatına talip olduğumuz bir dostun hasretiydi.

Yüreğim, hasretle yanıyor; bir gariplik hissediyorum, içim içime sığmıyor; can kafesten uçmak istiyor.