DÜnyaya birileri için üzülmeye, kendini yıpratayamı geldin?

bakın arkadaşım karşımızdakine ederi kadar değer verirseniz asla böyle yeislenmezsiniz... siz, siz olun ederi kadar değer verin...

bun tek yolu var insanları önemseme, bak o zaman nasıl kırmamak için inceliyor o odunlar

Fazla ciddiye almak..

düş, kırıl fakat eğilme diye bi söz vardı..

Sen kafanı taktığın insan için başını yastığa koyduğun zaman uyumadığında, o kişi mışıl mışıl uyur. Olan senin güzel ömrüne, yıllarına, sağlığına olur..

can sen ne yaparsan kendine yaparsın.2 gün neden suratına yansısın. Değer mi?

Ben çok hasasım muhatabımı kırmama konusunda, ya da başka şeylerde yanlış anlaşılmama konusunda çok hassas davrandığım halde hep aksi durumlar başıma geliyor ve çok üzülüyorum, nede hep ağlayan hatta daha çok üzülen ben oluyorum, hassas mı davranmayayım ben de, ben de mi kırayım inciteyim, o zaman daha mı fazla değer görürüm :(((

yok deryacım başlık sahıbının yaşının kucuk oldugunu tahmın etmıstım o nedenle dogruyu kendısınden öğrenmek ıstedım:))

Nekadar kırmamak için elinden geleni yapıp, titiz davranırsan okadar kırılırsın.. Birde beklentiye girme. Gözümüzde büyümemek gerek karşıdakini. Sonuçta insanoğlu hata yapmaya müsait..

Aslında butür yapıdaki insanların kıymetibilinmeli. Akvaryumda yaşamamış ama müzeye kaldırılmalı.. Ya da pamuklara sarılmalı.

Tüm gecemi mahvoldu, ben artık ağlamak istemiyorum :(

işte neden kırmak istemiyorsun? bunun sebebını merak edıyorum?

iletişimde anlaşmanın empatinin uyumun cılkını çıkaranlar maalesef böyle durumlara hasıl olurlar arkadaşım... kırma - kırılma kaçınılmaz oluyor ne yazıkki...

Dikkat edelim de telafisiz kırlmalara meydan vermeyelim, yoksa çok acı çeker ve çektiririz.

Neden insanlar böyle, sudan sebeplerden kırılır ve hem kendini hem muhatabını üzer. Kendimize gelelim artık, birini kırmak ve kendimizi kırmak ne kadar kolay, ama düzeltemk çok zor. Kırılan kırdığıyla kalsa, tamiri ve talfisi olmuyor bazı sudan sebeplerden kırılmaların.

oy kuzum ağlama..

Çünkü kimseyi en ufak birşeyden dolayı da olsa kırmak istemiyorum, yaşı hiç önemli değil, gerk 2-3 yaşındaki bir çocuk olsun gerek 60-70 yaşında biri olsun. Ama anladım ki ne kadar hassasiyet o kadar acı...

kuzu neden insanlara hassas davranma gereği hissediyorsun?

kaç yaşındasın merak ettim

Gel de engel ol bu davranışa, gel de şu zamana kadar oturmuş olan karakteri söküp at derinden atabiliyorsan... mümkün değil, olsa bu kadar canım yanmayacak.

Kendimden nefret ediyorum bu huyumdan dolayı, hep iyi niyetle yaklaşmamdan kaynaklanıyor, başkalrı gibi kötü niyet taşıyamıyoruz, haddinden fazla değer veriyoruz, orta yolu bulamamak ne kötü :(

oyyy kuzum benım, kim kırdı seni de bakem

Ağlama duvarı:)

Karakterimdeki bazı baskın özellikleri değiştiremiyorum ne kadar önüne geçmeye çalışsam da ve bu beni çok yıpratıyor, kendimi yaşımdan belki de 10 kat daha fazla yaşlı hissediyorum bazen. Bir şeye üzülünce de istisnasız 2 gün yüzüm gülmüyor, üçüncü gün biraz biraz kendime geliyorum. Bu huyumdan da nefret ediyorum :(

sen akvaryumda mı büyüdün be can bu yaşa kadar, dünya hoşgeldin...

insanlar seni kırıyorsa sürekli, bence kendinde bişeyler ara, bi sebep vardır elbet.

Ağlama duvarı nüfus müdürümüsün:)