"-Derviş!.. Bu nasıl dua böyle?! Ben senden hayır dua istemiştim. Sen beddua ettin!.." dedi.

"-Ya Rabbi, Haccac'ın canını al!." diye niyazda bulundu.

Abdülkadir Geylani Hazret'lerinin halifesinin talebesidir. Onun derslerinde yetişerek kemale geldi. Ömrü ilim öğrenmekle, talebe yetiştirmek ve insanlara doğru yolu göstermekle geçti. Bediüzzaman, Risale-i Nur'un muhtelif yerlerinde Şirazi'nin veciz sözlerinden alıntılar yapar.

Derviş, ellerini kaldırdı ve yüksek sesle:

"-Bu, hem senin için, hem de bütün müslümanlar için hayırlı bir duadır!.." dedi.

Allah dostu, sükunetle cevap verir:

O zat, köleyi denize attırdı. Köle birkaç kere suya battı, çıktı. Geminin bir tarafına can havliyle tutundu. Onu saçından tutup gemiye aldılar. Bu olaydan sonra köle, köşesinde sessiz ve sakin oturdu.

-?Daha önce benim yiyeceğimi yüce Allah verirdi. Ben de O?na güvenerek bir buğday tanesini tamam olarak yerdim. Çünkü O beni asla unutmaz ve ihmal etmezdi. Fakat bu işi sen üzerine alınca doğrusu nihayet bu aciz bir insandır diye sana pek güvenemedim. Belki beni unutup yiyeceğimi ihmal edebilirsin. O yüzden de bir yıllık yiyeceğimin yarısını yiyerek, diğer yarısını da ertesi yıla bıraktım? diye cevap verdi..."

Kendisine küfredene, sükun ile şöyle cevap vermiş bir derviş "söylediğinden daha kötüyüm ben, benim kadar bilemezsin kendimi"

Bir padişahın acemi bir kölesi vardı. Bir gün bu köle ile gemiye binmişti. Köle o zamana kadar hiç gemiye binmemiş ve deniz görmemişti. Gemi yolculuğunun bir takım sıkıntıları ve zorlukları vardı.

Bunun üzerine Hz. Süleyman karıncaya buğday tanesini tamamen neden yemediğini sorar.

Karınca da,

Paylaşımlar Yaptığımız Gülistan adlı eseri dünyaca meşhur olmuştur. Şeyh Sadinin kıymetli eserlerinden biridir. Kitabında hükümdarların hal ve hareketleri, derviş ahlakı, kanaat ve fazilet, susmanın yararları vb. pek çok konulardan bahsedilir.

AKILLI İNSAN KAVGA ETMEZ

-?Bir buğday tanesi yerim? diye cevap verir.

Gönül ehli olanlar aralarındaki tüyü korurlar, koparmazlar.

"-Senin için uyumak efdaldir; çünkü uyuduğun müddetçe halkı incitemezsin!.."

Cahil ve aptal bir adam alimin yakasından tutmuş türlü hakaretler ediyor, ona saldırıyordu. Derin akıl sahibi bir düşünür bunu görünce "Gerçekten alim olsaydı, cahille yüzgöz olmazdı" dedi.

Şeyh Sadi Şirazi - Gülistan

... ... Cevabın doğru olup olmadığını kontrol etmek isteyen Süleyman Peygamber karıncayı bir şişeye koyar. Yanına da bir buğday tanesi koyarak hava alacak şekilde şişeyi kapatır. Ondan sonra da bir yıl bekler. Müddeti dolunca şişeyi açtığında bir de bakar ki karınca buğday tanesinin yarısını yemiş, yarısını da bırakmıştır. Kendi kendine meraklanır. Acaba neden yemedi?

İki cahil karşı karşıya gelse, zincir de olsa parçalarlar.

Karınca da:

Akıllı insanlar kavga etmez. Alim kimse zevzek ve cahil biriyle dalaşmaz, onun seviyesine inmez.

ZALİMİN UYKUSU

Karınca ile Hz. Süleymanın Hikayesi...

Bir zalimin uykuda geçirdiği vakit, insanlara zulmedemediği vakittir. Böylelerinin uykuları uyanık olmalarından daha hayırlıdır. Tevbe ihtimali hariç tutulursa, ölümleri de yaşamalarından daha iyidir.

Bu hikayede anlatılan, zalimler için ölümün hayırlı olması, hayatlarının devam etmesi halinde zulüm ve günah yükünün artması sebebiyledir. Onun emri altındaki insanlar ise, zalimin ölümüyle rahatlayacak ve zulümden kurtulacaklardır. Bu da idaresi altındaki kimseler için "hayır"dır.

"-Senin duanın kabul olunduğunu söylüyorlar. Hadi, bana da bir dua et!.." dedi.

ZALİME DUA

Bir tümseğin üzerinde otla bağlanmış birkaç demet gül gördüm."Bu değersiz ot ne oluyor ki gül ile beraber bulunuyor?" dedim. Ot ağladı ve "Sus, Kerem sahipleri arkadaşlığı unutur mu? Her ne kadar güzelliğim, rengim, kokum yoksa da nihayet ben de bu güllerin bittiği bahçenin otu değil miyim?" dedi.

"-Eğer ben, senin padişahından korktuğun ve ona hizmet ettiğin gibi Allah'tan korksaydım, sıddiklar zümresinden olurdum!.." buyurdu.

Bir gün Süleyman Peygamber bir karıncaya bir yıllık yiyeceğinin miktarını sorar.

İnsafsız zalim hükümdarlardan birisi, ibadetle meşgul olan bir Allah dostuna sorar:

Vezirlerden birisi, Allah dostlarından Zünnun-ı Mısri hazretleriyle görüştü ve ellerine kapanarak:

PADİŞAHINDAN KORKTUĞUN GİBİ

Zünnun onun bu haline ibretle bakıp, ağlamaya başladı ve:

Derviş oldukça sakin bir şekilde:

Köle, gemi limandan ayrıldığı andan itibaren titremeye başladı. Ne yaptılarsa köleyi sakinleştiremediler. Gemide alim bir kişi vardı. Hükümdara; "Müsade ederseniz ben onu susturayım" dedi. Hükümdar da o zata izin verdi.

Şeyh Sadi Şirazi İslam alimlerinden ve büyük velilerdendir.

PADİŞAH VE KÖLESİ

İnsanlara zulmüyle tanınmış, acımasız bir vali olan Haccac, dervişin halini merak ederek, huzuruna çağırttı. Derviş, askerlerin ve cellatların arasında Haccac'ın karşısına getirildi. Haccac:

Haccac, şaşkın ve öfkeli bir sesle:

Bağdat'ta duası makbul olan bir derviş zuhur ettiği haberi yayılmıştı. Bunu, o şehrin valisi bulunan Haccac-ı Zalim'e de haber verdiler.

Hükümdar alimden bu işin hikmetini sordu. O da; "Köle suya girmeden evvel, gemideki selametin kadrini ve kıymetini bilmiyordu. İşte huzurla, saadet ve sıhhat de böyledir. Huzur içinde yaşıyan, mesud olan, bir felakete uğramadıkça, o huzur ve saadetin kıymetini bilmez. İnsan hasta olmadıkça da, sağlığının kıymetini bilmez" dedi

"-İbadetlerden hangisi efdaldir?"

"-Bana himmet buyur, gece gündüz elimden geldiği kadar padişahın işi ile meşgulüm. Bu hizmetime karşılık, onun ikram ve ihsanını bekliyor; ama azarlamasından ve beni cezalandırmasından da korkuyorum!.." dedi.