daha önceki yazımda da belirttim yaratıcı yoktur değil yaşam budur üzerine felsefesini kurar, yaratıcının varlığı teistin felsefesine girer fakat a-teizm bir inanç olduğundan a-teist teiste karşı savunma geliştirebilir.

Tanrı inancı belli bir mantık ve felsefeye dayanır tamam ama tanrıyı reddetmek de aynı şekilde mantık ve felsefeye dayanır, zannettigin gibi bilime degil, bilim pekiştirir sadece.

Tanrıyı denklemden çıkarmak hiçbir şeyin asla çözümü olamaz. Bazı ateistler bugün din savaşlarına bakıp, mezhep kavgalarına bakıp ateizm hakim olsa bunlar olmazdı diye düşünüyorlar. Alakası bile yok. Sen dini ortadan kaldırırsan bu sefer insanlar için değerli olan diğer duygular daha baskın hale gelir. Bu sefer de ırk savaşları, bayrak savaşları, kültür savaşları, toprak savaşları çıkar. İnsanlar savaşmak için mutlaka bahaneler bulacaktır. Ve bu savaşlar inan bana daha acımasız ve daha zalim olacaktır.

burdan 2 sonuç çıkar;

peki evren başlangıçta 2 boyutlu ıken bigbang'den önce herhangi bir boyutu sahip miydı?

peki sizin açınızdan o halde ne yapılabilir?

temel mantığınız şu; herşeyin bir sebebi olmalı ve eğer birşeyleri bilemiyorsak onun altında mutlaka üstün bir kudret olmalı. Böylesi bir zorunluluk neden var olsun ki, bu yaklaşımınız bir tespit de değil üstelik bunların hepsi olsa olsa ancak birer temeni olur. İlla bir tanrıyı var etme derdi içinde çırpınıyorsunuz, bunu olmazsa olmaz görüp başkaları için de sorunsal bir konuymuş gibi sanıyorsunuz. Bizlerin bu hayal kahramanlarına hiçbir ihtiyacı yok. Tanrı var ya da yok, var dedin de ne oldu acıların mı dindi, ne oldu aç karnın mı doydu, ne oldu namussuzdan hesap mı soruldu. Birtek şey oldu o da içindeki bilememe, anlam vermeme açlığını yatıştırdın, ruhunu gevşettin. Elinde varın yoğun gerçek olan şu hayattır, aldığın soluduğun nefestir, sevgi dahil bütün enerjini harcaman gereken tek şey de budur. Yaşananalar, somut gerçeklikler, bir balyoz misalı kafana vuruyor, yüzüne çarpıyor sense inadına aklınca göklere kanat çırpıp paçayı yırttığını sanıyorsun. İnanma mecburiyeti gibi kendi kendini saçma bir mecburiyet altında hissedeceğine bir tek kendi erdemlerini, değerlerini hiçbir kitaptan öğrenmeden yaratabileceğine inansan hayatı daha net ve sorunsuz yaşamış olacaksın. Eldeki hayatın gittiği vakit bir daha geri gelemeyeceği ihtimalini hesaba katsan onun ne denli kıymetli olduğunu anlamış olacaksın ama senin kafan at gözlükleri ile asıl öbür tarafın kıymetine odaklanmış durumunda. Bu yüzden aslında bu hayat ve gelecek insanlığın saadeti adına faydadan çok işe yaramamazlığınız ve zararınız söz konusu da diyebilirim. İyi hayaller size.

Eğer siz bir tanrının varlığını baştan mümkünü olmayan bir hal içerisine sokarsanız bu durumda sizlere sunulacak tüm kanıtların sizin açınızdan bir anlamı olmayacaktır.

sana diyorum ki sen somutlaştırabildiklerinle sınırlısın sen bana diyorsun ki elde sadece hayatın var,

hiçbir suretde yaratıcının yokluğu ispat edilemez ki paradoks bir cümledir zaten bu,

Çok yanlış düşünüyorsun.

son yapılan arştırmalara göre evrenin başlangıcının 2 boyutlu olduğu ortaya çıktı. şu anki evrenimizin 4. cü boyutuna ulaştığı ve fizikçilerinde 11. ci boyuta ulaşmaya çalıştıklarını görüyoruz.

ah birde forumda "düzeltme" butonu olsaydı:(

Koca devran dönüyor. Ama bilirimki ''inanmak'' her zaman ''bilmek'' fiilinden yapıca güçlüdür. Bu yüzden sorgulamıyorum desem yeri var. Kavram konsepti uygun düşmüyor havsalama. Kaçış da olabilir reddediş de. Nihai amaç ''iç huzur'' ise herkesin yolu, yordamı farklı haliyle.

hadi öyle olsun

Tanrinin varligina iliskin anlattiklarina gelince, evreni baslatan boyutsuz bir sey olsa bile onun tanri olduguna nasil variriz?

Peki tanrı neden onu görebileceğimiz bir boyutta değildir?Bu onun olmadığını kanıtlar mı?

''İgnenin ustası vardır, yani tasarım, demek ki tanrı var'' dersin ve tanrıyı tasarıma baglarsın, ben de gelir tasarımın ne oldugunu anlatırım ve çelişkini gösteririm ve senin tanımladıgın tanrıyı yanlışlarım. Yine inanç yok.

yani disiplinin tanrı yoktur değil yaşam budur üzerine kurulur, pozitivistsen somut hale getirdiklerini kanıtlarsın fakat tanrının yokluğunu hiçbirzaman kanıtlayamazsın.

Hadi seni bırakalım. Zaten bilinen bir gerçek var ki ben ateistim diyenlerin %99,9999 luk kısmı karnı tok sırtı pek insanlar. Bir de diğer insanları düşünelim. Eğer bu hayat insanların tek şansıysa dünyada açlık sınırının çooook altında yaşayan, her gün büyük sıkıntılarla mücadele eden milyarlarca insan için hayatın hiçbir anlamı yok o zaman. Sen eğer başı sıkıntıya giren, çaresiz durumda olan, acılar içinde yaşayan milyarlarca insanın hayatından tanrıyı aldığın zaman bu adamlar için mücadele etmek, sabretmek yerine intihar etmek daha tercih edilebilir hale gelecektir.

mantıklı olmayan tanrıya inanmıyorum demek değil tanrı yoktur demek,

Eger tanrı yok demek mantıksız ise var demek de aynı şekilde mantıksızdır. İkisi arasında mantık açısından bir fark yok.

yaratıcının yokluğu değil yaşamın bilimselliği olmak zorunda diyorum mevzunuz, sen bana neden bir yaratıcıya inandığımı anlatmaya çalışıyorsun,

siz bir yaratıcıyı değil yaradılışın somut hale gelen sonuçlarını analiz edebilirsiniz, varlığı masaya yatırılacak, eleştiri götürecek konu budur.

''Düzen var demek ki tanrı var.'' dediginde bu tanrıyı düzene baglamışsındır ve gelir sakat dogumları söylerim senin tanımladıgın tanrı yok derim. İnanç degil, senin akıl yürütmendeki çarpıklıgı göstermiş olurum.

Tanrı var diyen ile yok diyen aynıdır diyorum çünkü ikisi de kesinlik bildirmez. ''Tanrı kesin vardır'' diyen sen ile, ''tanrı asla yoktur'' diyen birisi aynıdır. İkisi de mantıksızdır.

aslında evet tanrısal olması demektir,

Tanrinin olmamasi ile ilgili dediklerin dogrudur. Tanrinin olmadigi kanitlanamaz. Sadece tanrinin degil, aklina gelen ve olmadigini dusundugun herhangi bir seyin evrende yoklugu kanitlanamaz.

Bu kadar basit. Hani inanç nerede? :)

pozitivist olanların, öncesine dair ısrarlı yaratıcı reddinin açıklaması nedir? bu fikrin adı nedir? bu mantıklı değil,

ama farzedelim ki tanrısal olmak zorunda değil, neden öncesine dair hipotezsizliğin var? ya da neden yaratıcı olmamalı? neden öncesine dair yaratıcı var diyenlerin ısrarla reddedilişi

a-teist olarak zaten söyleyebileceğini söyledim;)

Sen şunu söylüyorsun, ''tanrı var diyen birisi metafizik ögelere inanıyor o yüzden tutarlıdır. tanrı yok diyen ise metafizige zaten inanmıyor, o yüzden yok diyemez''. Ya böyle saçma birşey olabilir mi? ''Tanrı yok'' demek için metafizige mi inanmak gerekiyor? Aştın kendini iyice...

tanrı vardırla tanrı yoktur aynı mantık silsilesinde değildir, tanrı vardır diyen zaten metafizik bir inanca sahip blimsel bir somutluğa ihtiyaç duymaksızın ve kendi felsefesinde hiçbir tutarsızlık ve mantıksızlık yoktur oysa ki ben bilimin bana somut hale getirmediği hiçbirşeyi kabul etmem beni bağlamaz diyen birinin tanrı yoktur argümanı kendi felsefesinde tutarsız ve mantıksızdır, yani inanmamak başka yoktur demek başkadır, aynı mantıkda demek mümkün değil,

somut olarak birşeyi açıklayamıyorsan hayatını bu redde adamazsın, sadece somutlaştırdıklarınla yaşamını idame ettirirsin ve anlatımında bu olur, tutarlı ve mantıklı olan budur,

''Tanrı tanımlanamaz'' der isen, sen zaten birşeye inanmıyorsundur çünkü tanımlayamıyorsun bile. ''ya birşeye inanıyorum ama ne oldugunu bilmiyorum, tanrı diyorum ona'' dan öteye geçemezsin.

o halde bizim boyutlarımızın ötesinde olduğunu düşündüğümüz bir varlığın bizim boyutumuzda görünmemesi onun varolmadığını kanıtlamaz.

Ben Tanrının varlığıyla direkt olarak ilgili değilim eskisi gibi. Üstüne üstlük evrenin bu ''saçma'' halini kabul etmiş, karamsar değil aksine varolabilmenin ne denli bir şans olduğunu hazmederek yolumda ilerliyorum.

''Herşeyde bir düzen var demek ki tanrı var.'' diyen sen, gördüklerin üzerinden mantık yürütmüşsün. Ben de gelip ''Düzen olsaydı sakat dogum olmazdı demek ki bahsettigin tanrı yok'' diyerek yine gördüklerim üzerinden mantık yürütür ve seni yanlışlarım.

Ateist miyim, teist miyim, şuist miyim, buist miyim v. b. gibi düşüncelerden arındım.

En baştan bu olasılığın olabilirliğine dair zihninizi açmanız gerekecektir. Siz illa deneylenmeyen bir şeyin asla mümkün olmadığını iddia edersiniz. Herşeyi baştan reddetmişsinizdir demektir. Kişi öncelikle bir tanrının varlığına insanlaın inanmalarını sağlayan nedenlerin ne olduğunu bilmeli ve buna göre bu nedenleri böyle bir evrende mümkün olamayacağının ispatını sunmalıdır.

sense yaşamın ötesine inanmıyorsun, elde ne varsa herşey odur diyorsun ama benim yaşamdan sonraki inancıma kafa yoruyorsun, yaratıcının ve yaratıcıya ait herşeyin felsefeyle yokluğunu kanıtlamaya çalşıyorsun

Bigbang'den önce olan her neydiyse bu şeyin evrenin canlı yaşamına uyumlu olacak şekilde yarattığı ortadadır. Canlı yaşamanı destekleyecek elementler, moleküller, bileşkelerin varlığı canlılığı destekler niteliktedir. Örneğin bir karbonun atomunun yokluğu evrende hiçbir canlılığın doğmamasına neden olabilirdi.

herhangi bir boyuta sahip olmayan o şeyin ne olduğun ilişkin elinde ne var, varsayımlar mı? peki herşeyin öncesi olmak demek illa onun tanrısal olacağı anlamına mı gelir?

zamanın ezeliliği ispat edilmeye çalışılmıyor ki ispat bilimin argümanıdır, bilim ispat eder ve sen ispat edilen kadarını kabul edersin, bigbang öncesi değil, öncesi için ispat kavramı anlamsızdır, Kur'an'da bir ayet de ''görmedikleri halde inandılar'' ifadesi geçer, bu inancın felsefesini de açıklıyor, inançlı gördüğüne inanmıyor görmediği halde inanıyor, bu yüzden O inançlı.

Venom,

Mantıksızsın. Anlatayım ;

işte burda fizikçiler evreni başlatan nedenin tüm boyutların üzerinde olduğunu ve o şeyin evreni başlattığını söylüyorlar. o şey olmasaydı evren asla varolmayacaktı. demek ki evren varlığını boyutu olmayan birşeye borçludur

pozitivizm, sekülerizm, bilim nutukları atan bireylerin tanrı yoktur argümanıyla işi yoktur,

yani teizmin reddi teizmden daha bilimsel mantıklı akılcı değildir.

Reddetmeyi mantıga oturtmanın yanlış bir tarafı yok hatta gayet olagandır. Karşıda varlıgı kabul ettirme amaçlı mantıklar yürütüldügü sürece bunun tersi de olacaktır ve gayet mantıklı bir davranıştır.

''Tanrı yok demek için metafizige inanmak gerek'' lafın da cidden bi acayip :) Metafizigi reddetmeseydim tanrıyı ya da tanrıları reddetmezdim.

Bütün bunlar ''zaman'' ve ''önce'' kavramlarının dilsel kargaşasıdır. Zamanın ezeli olduğunu ispatlayamazsınız. Bu yüzden Bin Bang ten önce ne vardır sorusu her zaman anlamsızdır. Aslında evrenin kendisi bizatihi anlamsızdır. Bizler birer anlam bağlamıyız. Anlamı varsayarız. Her şey saçmalıktır.

sen kendinin, felsefenin ne olduğundan bihabersin, hakikaten çaresiz bir bakış açısı, ne olduğunu dahi bilmiyorsun, akılcılığı da beceremiyorsunuz,

a-teistin durumu daha önce dediğim gibi farklıdır, ateistin ilim bilim gibi şahsına münhasır bir felsefesi yok, teizmi eleştirebilir tanrı yoktur da der istediği açıklamayı da getirir, bu bir inançtır.

-bilimle red mümkün değilse soyut subjektif ve felsefi bir red sözkonusudur ki bunun adı da inançtır

Hayır ya olur mu öyle şey. Tanrı sen nasıl tanımlarsan odur.

Olay senin tanrı tanımında. Sen tanımlarsın ve kesin dogru dersin ya da inanrısın herneyse... ben de gelir çelişkiyi gösteririm ve tanımladıgın tanrıyı yanlışlarım.

benim yazdığıma geliyorsun, sen şundan yola çıkar tanrı var dersin ben de düzensizlikten yola çıkar tanrı yoktur derim demişin bunu yapan ateisttir, ateistin bunu diyebilecğini söylüyorum, bu bir inanç değil dersen buz gibi inançtır, metafiziği kabul etmiyorsun fakat metafizik bir varlığın olmadığına dair çıkarımda bulunuyorsun, istediğin kadar düzen, sakat ölümler diye felsefe ve mantık yürüt bu seni yaratıcının yokluğuna götürmez, metafiziği reddeden adam tanrı yoktur diyemez, sadece yaşamı varoluşun gelişimini izah edebilir ve bu somutlaştırdıklarıyla sadece tanrıyı reddedebilir bunun sebebi de tanrının somut hale getirilememesindendir tanrının yokluğundan değil, yok kabul edilen şey ise kanıtlanamayan tanrı inancıdır.

bu herhangi bir boyuta sahip durumda olmayan evrenin başlangıçtan önceki halinide reddetmemiz mi gerekir?

Bir ateist olarak ''tanrı yoktur'' cümlesi ile gayet de işim var ve ben de sebebini yazdım zaten. Karşımda ''tanrı var, itaat et'' diyen biri oldugu sürece tanrı yoktur derim. Tamamen mantıklı bir hareket.

Sen tanrı denklemden çıkarılırsa hayatın değeri artar, kıymeti daha iyi anlaşılır bütün sorunlarımız çözülür, her şey güllük gülistanlık olur diye düşünüyorsan. çok naifsin demektir. İlk bakışta mantıklı gibi ama eğer gençsen, sıkıntılardan uzaksan, derdin tasan çok değilse. Elbetteki bu durumda bir tanrıya bağlanmamak hayatı daha özgür yapar. Hayata daha çok değer katar. Fakat hayatın sillesini yediğin zaman ya da yaşlandığın, hastalandığın zaman hayata bakışın 180 derece değişecektir.

tanrının varlığını tartışmıyoruz rte, senin felsefenin bitikliğini gösteriyorum, hala tanrıya odaklısın, hiçbir soruya odaklanamıyorsun, çünkü tanrı hayal konusunda takılı kaldın, pozitivist adam bir hayali reddetmeye bu kadar çaba sarfetmez diyorum, sen psikanaliz yapıyorsun teistlere,

iyi uykular diyemiyeceğim, umarım bigün uyanabilirsin.

Ek olarak herhangi bir Allah inancı olmayan kişilerin sağlam bir ahlak anlayışı asla olamaz. Her şeyi gören bir tanrı inancı, ahlak kavramını pekiştirmez de ne yapar. Sen bir kamera önündeyken bile davranışlarına daha çok dikkat ediyorsun değil mi.

- yaratıcının karşısına bilimi getiremezsiniz, bilimle asla bir yaratıcı reddi mümkün değildir,

Canlılığı ayakta tutan ve yaşatan herşey hassas dengeler üzerinde inşa edilmiştir. Bu da demektir ki bigbang'den önceki evreni yaratan neden evrenin bigbang'den sonra nasıl bir evren olması gerektiğini hesaplamış biridir.

Ateizmin ne oldugunu daha önce çok söyledim, kendine ait bir felsefesi tabi ki yok çünkü teizme baglı. Ateizmin degil ateistin kendine ait bir felsefesi olur.

elde sadece hayatı kabul ediyor olsaydım bir yaratıcıya zaten inanmazdım, demek ki ben yaşamdan ötesine de inanıyorum ve felsefemle paralel bir düşünce grafiğim var,

saçma olan yaşam ya da ezeli bir üst varlığın varlığı değil, abartılı reddedişler, sonuç elde edilemiyecek reddetmeler, reddetmeyi dayanağa oturtmalar, mantıksız olan budur,

evet yaşamdan ötesine inanıyorsun, öteye dair elinde koca bir sıfır içine doldurulmuş güzel hayallerin var sadece... istediğin kadar ekle çarp böl topla, eğil kalk yat zıpla... hayallerinin somut gerçeklikler karşısında etkisi ne yazık ki koca bir sıfır. O koca sıfırı görebilmen için biraz kafanı Ortadoğudan kaldırp tüm dünyada olup bitenlere bakman gerek. Biraz da mitoloji bilmen lazım tabi insanoğlunun uydurma zekasını öğrenmen için.