Elif; bir?liğin nişanesi, vakurun timsali, yoktur dahi noktası.. Vav tevazu abidesi, kainatın ta kendisi.. Aşıkla maşuk gibidir elif ile vav; alemin nizamı bu sevginin muhteşem döngüsünde gizlidir.. Maşuktur elif; aşığın önünde el pençe durduğu, lezzeti zehrinde barındıran ab-ı kevseri cennetin. Vav ise kadehtir; zira bağrında maşuğa duyduğu aşkın şerbeti gizlidir.

güzelmiş

Maşuk aşığını vav?a dursun ister huzurunda her daim; Yaradan şirki istemez, güzel sevgiliyse ağyarı. Elif de öyle ki kendinden gayrısına birleşmez hattatın kamışında.. Vav, aslında elif?in aks-i misalidir ayinede. Elif vahdetin işaretiyken vav da vahid?i ifşa eder bize.

Velhasıl, Mevla önünde vav olmayı bilirse kul, masivadan o vakit kurtulur ve visalin gölgesini bulur..