"dünya sevgisi tüm kötülüklerin başıdır." hadis-i şerif

başlık sahibi ne zaman cevap verecen? üstte bi soru sorduk?

KUTUL KULUB - EBU TALİB EL-MEKKİ

Yani, sürekli insanları arkadan çok çekiştirip yüzlerine karşı onlarla eğlenen kimselere yazıklar olsun.

yazı güzel de alametleri net olarak anlayamadım.

"Kulun nefsinin hevasını sevdiğinin ""alameti"", onun acil dünya zevklerini, kendisine vaat edilen ahiret zevklerine tercih etmesi ve nefsin sevdiği şeyleri Yüce Allah?ın sevdiği şeylerden öne almasıdır." kısaca; peşin ele geçen dünya nimetlerine gereğinden fazla değer vermek diyelim...

Aynı şekilde Yüce Allah nefsin, devamlı kötülükleri emredici olduğunu mübalağa sığası ile şu şekilde haber vermiştir:

?Yazıklar olsun devamlı insanları çekiştiren ve sürekli yüze karşı eğlenen kimselere.?(Hümeze 103/1-2)

başlıkta alamet diyor, alametler demiyor ki:)

Kulun nefsinin hevasını sevdiğinin alameti, onun acil dünya zevklerini, kendisine vaat edilen ahiret zevklerine tercih etmesi ve nefsin sevdiği şeyleri Yüce Allah?ın sevdiği şeylerden öne almasıdır.

Allah'ın güzel kulları böyle derken biz ne yapacağız bilmiyorum. Rabbim bizlere nefsimizi tanımayı ve terbiye etmeyi nasip etsin. Hevasından da, alametlerinden de kurtarsın inşallah

?Şüphesiz nefis, hiç durmadan kötülüğü emredicidir.?(Yusuf 12/54)

Yani nefsin en çok yaptığı şey, devamlı emretmektir. O bir şeyi tekrar tekrar isteyip durur. Onun yaptığı budur. Nefse uyup her dediğini yapmak, kulun en azılı düşmanı olan şeytanı sevmek anlamına gelir. Çünkü nefse itaat etmekte, Allah?ın hoşnutsuzluğu ve O?nun emrine muhalefet vardır. Nefis, Allah?ın sevdiği şeylerin zıddını yapmak üzerine yaratılmıştır. Yüce Allah ise nefsin yapmayı arzu ettiği şeylerin zıddının yapılmasını sever. Bu durum, nefsin Allah tarafından imtihan edilmesidir. O bizim için de nefisle yapılan bir imtihandır.

Halbuki nefis, kötü arzulara muhabbet, hakkı kötü görme, devamlı gizlice kötülüğü emretme ve ortaya koyduğu işlerde yalan söyleme sıfatında yaratılmıştır. Allahu Teala bir ayetinde şöyle buyurmuştur:

?Bütün insanlar ölüdür, yalnız alimler diridir. Bütün alimler uykudadır, yalnız ilmi ile amel edenler uyanıktır. Bütün amel edenler amelleriyle mağrurdur, yalnız ihlas ile amel edenler aldanmazlar. İhlas sahipleri de sürekli büyük tehlikelerle karşı karşıyadır.?

Görüldüğü gibi ayette nefsin sevgisi kötülükle, nefreti de hayırla beraber zikredilmiştir. Araplar nefse: ?küzebe? ismini vermişlerdir. Bu mübalağa sığasıyla nefsin çok yalan söylediğini anlatmak istemişlerdir. Kur?an?da Hümeze suresindeki şu ayetler de bu mübalağa sığası ile zikredilmiştir:

?Nefsinizin sevmediği bir şey sizin için hayırlı olabilir. Onun sevdiği bir şey de sizin için kötü olabilir.?(Bakara 2/216)