Hayır, karşılaşmadım.

yanlış bir düşünce olup olmadığını irdelemiyoruz.

JaDe, evet güzel bir yaklaşım, suçluluk duygusu yada o çocuğun küçüklükten beri gözüne hep korunmaya muhtaç olması durumu.

Benim diğer kardeşlerimden farkım şurada. Onlara göre daha marjinal olduğum için başımı hep belalara sokarım onlar daha geleneksel, durağan, sıradan, ne yapabilecekleri kestirilebilir. Anamı çok üzüyorum o da kaygılanıyor haliyle.

Annesi en çok onunla ilgileniyordu. Annesi 92 de vefat etti kendisi 94 yılında. Allah rahmet eylesin.

belki de sevmek değil bu duygunun adı, benim abim de küçüklüğünden itibaren hayatı haytalıkla, belalarla geçen birisi, fakat annem tarafından daha çok sevildiğine dair dedikodu yaparız bazen kardeşler arasında. sanırım küçüklükten itibaren bu haytalıkları nedeniyle şefkat hissiyle çocuğuna yönelen anne ona karşı daha hassas oluyor. düşünce olarak olmasa da duygusal yönden o belalara kapılacağına inandığı çocuğuna bütün merhameti ve sevgisiyle kanat germeye çalışıyor. benim tahminim bu yönde

yanlış bir düşünce

evet başlığa katılıyorum. özellikle bnm çalıştığım kurumda suçluları aileleri daha çok sevior. buna hergün şahit oluyorum

thanks

evet koruma içgüdüsüyle düşkün olabilir çünkü evladının kötü şeyler yaşamasını üzülmesini acı çekmesini istemez

ahmet...

Devlette şefkat gösteriyor suçluya, ona daha çok saygı var mesela.

sabina...

Kadirhan...

Koruma içgüdüsü.

nerde kalmıştık.

her anne çocuğunu sever ister başarılı olsun ister başarısız olsun ister hayırlı evlat olsun ister hayırsız evlat olsun farketmez anneler hep sever çünkü anneler karşılıksız ve şartsız sever beklentisiz sever hata işlesede sever silip atmaz kızar belki öfkelenir kırılır belki ama sevmeye devam eder

miş genellikle.

Belki burada daha çok sever demeseydik de onun yerine düşkün kelimesini kullanabilirdik.

bu konu da haklı olabılırsın belkı ama her ailede geçerlı değil bu

saplantılı bir bağlılık.

Evet bir tanıdığım vardı. Dört kardeşlerdi, birisi kavgacı ve asiydi.

Sever-miş gibi görünür. Ben gördüm birden fazla.

aysu, her anne çocuğunu elbette sever. Bu çok genel bir yaklaşım. Fakat başlığın cevabı değil.

Böyle birşeyle karşılaşan oldu mu.

ben böyle anne görmedim ama varsa eğer bunun nedeni evladının kötü, başarısız olmasında kendilerini suçlu hissetmeleri olabilir mi

ama açıklama doğru aynen bu şekilde

ben sonradan sevmek değil de üzerine düşkünlük diye değiştirdim.

Haklısın, tabi ki bazı ailelerde en çok onları sevmezler.

gördünüz mü böyle birisini. Ben çok gördüm.

Anamın en başarısız çocuğuyum. En çok ilgiyi alakayı ben görürüm. Tamamen koruma içgüdüsü bence. Diğerleri daha az korunmaya muhtaç bana kıyasla.

Buna şey diyebilir miyiz, yani asi ruhlu, aykırı insanlar daha çok seviliyor.

dzutt...