:(okuyunca kendimi gördüm

neden yalnızım bir kenara itilmiş gibiyim

senden başka birşeyinde acıtmıya gücü yetmiyor yüreğimi

işte sevdiğimm ben böyle sevdim seveceğimde sonuna kadar

senle varlığımı hissediyorum senle nefes alıyorum

sen veriyorsun yaşam sevincini ben senle ben oluyorum

kendimi unuttum unutuldumda

neden düşüncelerim beni yalnızlığa iteliyor

anlıyorumki sen ama sadece sensin içimdeki anlam

veyahutta düşünmekmi istemiyorum umrumda değil sanki

fırtına öncesi sessizliği misali

canım dedikce birde yüreğim derdi incinmesin diye

hiç bir şey düşünemiyorum artık

bu hayat bu dünya neden var neden dönüyor

BENDEKİ SEN hiç bitmeyecek sonsuza kadar... BENDE BUXUM ISTe

adını kalbime kazıdım her bende kalsın diye

aşkın en güzelini senle tattım

yalnız olmadığımı bildiğim halde

beni korkutuyor bu sessizlik içimde bir karamsarlık

yanında bile özlemini çekerdim senin

başka bir şeyi algılamıyor tenım sensizlikten başka

sevginin en güzel anlarını

vucüdumda sadece yüreğimin olduğu hissi

içimdeki özlemi çimdeki yangına buzsun

senle ağladım senle güldüm seni öyle büyük sevdimki

senle hayata tutundum senle yaşadım

etrafım sanki bomboş caddeler sokaklar meydanlar suskun

benim için dönüyorsa neden tek başıma hissediyorum kendimi

seni yaşattım benle beraber yaşarken içimde

gecemde gündüzümde senle paylaştım

dokununca titrerdi ellerim buz kesilirdi