Meryem örtülerimi örtüne bilseydim... Tur dağındaki o ses bir yankı bulabilseydi ruhumda insanlığım adına. Önünde bütün ruhumla secde edebilseydim...

yoruldum, ama başka yolu yok bunun.

Bir avuç ateşböceği uçuruver ne olur zifiri yüreklerimize...

Ey rahmetiyle kalplari evirip çeviren, sana kalbimi getirdim.

Dua dua açılırmış sana giden kapılar. Hüzünlü biir sonbahar günü kapında yalvarmaya geldim. Senden korkum nar değil, kaybetme korkusudur. Dostu, en sevgiliyi, sıla-i rahimi, cananı, canda kaybetme korkusu... umudumsa rızan:''İlahi ente maksudi...''

Ey gökyüzünü kudretiyle sürmeliyen!

"yoruldum, ama başka yolu yok bunun.

yanılmadım. doğru zamanda mı yanılmadım?

şikayet değil benimki,

Rahmetini serp taşlayan gönüllere ey!

ve bir nefes, şükür..

bu yollarda ölmek zorundayım.

aynı yerlerde, aynı şekilde kazandığım yenilgilerim!..

olan ve olacak olan herşeyi içine çekti.

koşmak zorundayım.

/o halde filmi başa sardım

başımın üstünde taşırken onları,

Yerigöğü bağrına basan ey!

bir nefes: bismillah dedi, gerisi yine arkasından geldi.

YA RABBİ Ben pişmanım... Ben pişmanım...

ki, ödül bana, bu yoldan hatıra..

aferin

Zayıf irademizle, alacakaranlık yüreklarimile bir damla gözyaşı getirebilseydik yürekten, ihlas adına. Biliyorum pişmanlıklara delil kabul ederdin...

kazandıklarımı kuyruk niyetine arkama dizmişim..

Gecelerden sabahlara, karanlıklardan güneşlere doğru açılan yürerklerimizin perde aralıklarından süzülen nur katerleriyle geldim kapına..

Gülistanında renksiz, kokusuz bir yaprak olmayı çok görme.

İşte zaman her saniyesini balyozlamaktayken ömrün, verilmemiş hesapların korkusuyla, titreyen yüreklerimize bir lahza umut adına geldik kapına.. Ahh.. gelebildik mi, bir haber var mı affa dair?

ilk kez izler gibi seyrine daldım/

güzel yazı...

seyreden aynı kişi değildir...

Aciziyetimi alarak koynuma, bir derviş hırkasıyla, sevgili Eyyub'unun sabrını yüklenerek gelebilmek isterdim kapına...

Şehirler evler mezar oldu YA RAB her evden ceset kokuları yükseliyor semaya. Bedenler değil, ruhlar ölü. Bizi nurunla dirilmeyi nasip eyle.

23 nisan değil 18 nisan.. niye ki...?

biri umutsuzluk diğeri ise umut içeriyor bünyesinde o yüzden.

bir türlü vuslata eremeyişin sancısı çektiğim.

Tevbe kapılarının ardına değin açıldığı ve meleklerin kanatlarıyla yeryüzüne kapandığı günlerin rahmetinde yüzmekteyken, ebed aşkını gönüllerimize nakşet.

Azat et YA RAB şüphelerin oyuncağı olmuş aklın nezarethanesinden. Kutlu sevdanın gül kokusundan doya doya içir sinelerimize. Diri meyyitler gibi değil, sırat-i mustakim üzerinde günahlardan nurunla yıkanmış olarak yürümeyi nasip eyle.

Öğrendim ki dua, aşığın maşuğuna bir haber salmasıdır;gözyaşlarıyla yazılmış bir mektubu. Ve bir bekleyişidir, iştiyakla, korkuyla, ümitle bekleyiş...

Ve ''ne olursan ol gel! diyen aşıkların hürmetine, ne olur affeyle..

Ey kalbleri nuruyla sarıp okşuyan! Onulmaz yaralarla kan-revan kalbim avuçlarımda, kapına geldim.

Yüce kapında kıtmir olanlardan eyle.

film yeniden seyredilebilir belki ama

sonuna varmasam dahi

Biz sanemler inşa ettik yüreklerimizde gökdelenler boyu. Biz yeryüzü tanrılarının eteğini öptük. Dizboyu battık çirkefine alemin. Sahte dostları, riyakar aşları çarparak yüzüne insanlığın, sana koşmayı nasip eyle.

bu yollar derken biçok yolmu var?

etkileyici

susmak en iyisidir

İşte can pazarında canımızı satmaktayız, bir iltifatın uğruna...

YA RABBİ Affeyle Affeyle...

koşmak zorundayım. "

Yüreklerimiz ezik YA RAB. Yüzümüz yerde, kaldırıp başımızı sonsuzluğa bakmaya yüzümüz yok.. Layık olamadık. Pişmanlığın denizlerinde boğuluyorken ağlayamadık, derinden sesizce...

yapacak bir şey yok

bir nefes: uçtu gitti hepsi!

Seni aradım durdum gönüllerin yalnızlığında çöllerinin menzilsiz yollarında ve bir katre rahmetine muhtaç toprağımda. Ah perde, ah şahdamarım... Şefkatinin gölgesine sığınıyorum YA RAB! Hiçliğin zerresinde kavrulmaya can attığım demdir. Vedudsun... İltifatına muhtacız YA RAB! Tenezzül buyur kulunun münacatına.

Elimizden, yüreklerimizden katran rengi günahlar dökülüyor.

Yüreğin zayıf noktalarında mahkum olduk nefsimize. YA RAB çıkar kelepçelerini o aleyhillanenin.. çıkar ne olur, dostlarının hatrına.

Bu yollarda yaşamak zorundayım olsa daha anlamlı olurdu sanırım...

aynı yerlerden tekrar tekrar geçsem de,

''Selam olsunömür seccdesini gönül dergahına serenlere''diyebilmeyi ne çok isterdim, ama biliyorum ne yüzüm var ne de hakkım...

Bu yollarda ölmek zorundaydım yerine,

Duaları semadan çevrilmeyenler adına, geceleri nurlarıyla sabaha çevirenler adına, samimiyeti nakış nakış ömür gergefine işleyenler adına, tevbe edip, af diliyoruz dualarımızla...

sanırım, yanlış bir zamanda yenildim!..

bi çok nedenden amaçtan dolayı mı ölüyorsun, yoksa tek olan tek için mi?

Sanadır münacatım, yalnız sana olsun aşkım, lutfeyle...

Biliyorum, güllerden geçer sana giden yollar... Yakarışlarla, dualarla, tahiyatlarla bezenir.