Yaşasın, kefenimin kefili karaborsa!

Öttür yem borusunu öttür, öttür, borazan!

Haykırsam, kollarımı makas gibi açarak:

Bahset tarih, balığın tırmandığı kavaktan!

Zamanı kokutanlar "mürteci" diyor bana; Yükseldik sanıyorlar alçaldıkça tabana!

Bu toprak çirkef oldu, bu gökyüzü bodurum!

Allahın on pulunu bekleye dursun on kul;

Bir şapka, bir eldiven, bir maymun ve inkılap!

Başkentler haritası, yerde sarhoş kusmuğu!

Tartılan vatana bak, dalkavuk kefesinde!

Alevler içinde ev, üst katında ziyafet!

Geçenler geçti seni, uçtu pabucun dama,

Bir şey koptu benden, şey, her şeyi tutan bir şey;

Bu taksimi kurt yapmaz kuzulara şah olsa;

Durun, durun, bir dünya iniyor tepemizden,

Ve ferman, kumardaki dört kıralın buyruğu;

Çatla Sodom-Gomore, patla Bizans ve Roma!

Ey tepetaklak ehram, başı üstünde bina;

Ah, küçük hokkabazlık, sefil aynalı dolap;

Çatırdılar geliyor karanlık kubbemizden,

Bülbüllere emir var: Lisan öğren vakvaktan;

Evde cinayet, tramvay arabasında zina!

Serbest, verem ve sıtma; mahpus, gümrükte ilaç.

Heykel destek üstünde, benim ruhum desteksiz.

Bir kitap sarayının bin dolusu iskambil;

Benim adım Bay Necip, babamınki Fazıl Bey;

Siyaset kavas, ilim köle, sanat ihtilaç;

Barajlar yıkan şarap, sebil üstüne sebil!

Kubur faresi hayat, meselesiz, gerçeksiz;

Ne yaptık, ne yaptılar mukaddes emaneti?

Bitpazarında sattık, kalkamaz artık kazan!

Bir kişiye tam dokuz, dokuz kişiye bir pul.

Çekiyor tebeşirle yekun hattını afet;

Mezarda kan terliyor babamın iskeleti;

Bak, arslan hakikate, ispinoz kafesinde;

Utanırdı burnunu göstermekten sütninem,

Durun kalabalıklar, bu cadde çıkmaz sokak!

(Necip Fazıl Kısakürek, 1947)

Kızımın gösterdiği, kefen bezine mahrem.

Durum diye bir laf var, buyrunuz size durum;