Ordularla yenilmez bir gayız var kanımda.

sadece kimsesiz mektuplardı bunlar..

Arzularım bir oktur, aşar ulu dağları.

Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?

Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı,

Hasret sana ey yirmi yılın taze baharı,

Yaklaşması güç, senden uzaklaşması zordur;

Sırretmeye elden seni bir perde olurdum.

Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden?

Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince

Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu.

Ey doğunun anlımı serinleten rüzgarı!

Uzar uzar, çünkü hiç sonu yoktur yolların.

böyle güzel sözler yazılıyor..

Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin!

Yolların Sonu

Halbuki yoldaşını bırakıp dönenlerin

hadi bu da benden olsun:) güncelll:)

Yalnız bir hatırsı kaldı artık yanımda.

Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?

Sevimli bir hayale açılırken kolların.

Mehtaplı yüzün Tanrı'yı kıskandırıyordur.

Kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik...

Hepsi sussa da?Kür şad? uzatarak elini;

ne de yazıcısı

Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın,

Kim kimi kıskanırmış aman allahım!

atsız atanın şiir gücü bu..

Görmek seni ukbadan eğer mümkün olaydı.

Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma 'Kaabil'

Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım.

Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince

Değişilir topuda bir sokak kaltağına.

Artık gözüm arkaya bir daha dönmeyecek.

Dünyayı boğup mahşere döndürse denizler,

Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...

Yufka yüreklilerle çetin yollar aşılmaz;

Hüseyin Nihal Atsız

Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla,

Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin;

Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse;

itler bile gülecek kimsesizliğimize

Dinmez! Gönülün, tapmanın, aşkın sesidir bu!

Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım;

Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse;

?Hoş geldin oğlum ATSIZ, kutlu olsun! ? diyecek.

Geri Gelen Mektup

kıskanıyorum hem de çokkkkkkkkkkk

Tek bendeki volkanları söndürse denizler!

guncel..

O sarayda bulunca Tanrılaşan erleri

Dün benimle birlikte gülen tanıdıkların

Vaslınla da dinmez yine bağrıdaki ağrı.

Çünkü bu yol kutludur, gider Tanrı Dağına.

Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden...

Herşey silinip kayboluyorken nazarımdan,

Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla!

Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın,

kimsesiz mektuplardı bunlar

Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden,

ne alıcısı vardı

Belki bir kişi bile gelmeyecektir bize.

nasıl güzel aşklar yaşanıyor ki

İmkanı bulunsaydı bütün ömre mukabil

Bakarsın aldanmışsın, gördüğün bir seraptır

Bu gün yollanıyorken bir gurbete yeniden

Bir kemiğin ardında saatlerce yol giden

İster düşün... Kendini ister hayale kaptır...

HÜSEYİN NİHAL ATSIZ

En hisli şiirden de örülmez bu güzellik.

Gidiyorum: gönlümde acısı yanıkların...

Dinmez! Ebedi özleyişin bestesidir bu!

Düştüğü yer uzakta?DİLEK? adlı bir saray.

Toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum.

Ey karanlıkta bana arkadaşlık eden ay!