güvenli olması için ilk adımı atabiliriz.. her zman ümitvar olmak gerek bizlere de bu yakışır değil mi inançlı insanlar olarak :)

Bu vasıfların tamamını veya bir kısmını taşıyan kimseler kamil mümin olamayacakları gibi, kamil müminlerin dışında da sağlam bir emniyet ve güven duygusuna rastlamak zordur

ekledinizz

O dünya uzak değil

Bizler geçmişte rüzgar ektik. Din, ahlak ve maneviyat adına ne varsa aşındırdık. Şimdi ise, fırtına biçiyoruz.

Güven?in imanla alakasına dikkat çeken Hz. Peygamber s. a. v. Efendimiz, gayet tonlu ve çarpıcı bir ifadeyle: ?Emaneti olmayanın imanı yoktur.? buyurmaktadır. Yani Allah Teala ve kullarına karşı vazifesini yapmayan, emanete hıyanet eden, yalancı, sahtekar ve kaypak kimsenin, imanı da tam değildir.

Sonuçta ahlaki değerler birbirinin ardı sıra kristal vazo gibi tuz-buz olma yolunda.

Yine Osmanlı toplumunda büyük camilerin müştemilatında zekat taşları bulunurdu. Zengin gece kimsenin görmediği bir vakitte gelir, taşın kapağını açar ve bir miktar para bırakırdı. Fakir de gece karanlığında gelir, kapağı kaldırır, ihtiyacı kadar para alır, gerisini bırakır giderdi. Böylece zenginle ihtiyaç sahibi birbirini tanımaz ve fakir minnet altında kalmazdı.

Allah'ın yegane sahih dinine bağlanmadan, o dinin tahkiki, yakini, kamil imanını elde etmeden hiçbir devirde tam bir güven ve huzur toplumu oluşmamıştır.

Aslında fırtına henüz başlamadı. Bu toplum manevi bir atılım yapmadıkça, asıl felaketi önümüzdeki 5-10 yıl içinde beklemek kehanet sayılmamalı. :)

İslami değerlere yaslanan eski hayat telakkisi tamamen değişti. Kerpiç evinde bulgur pilavını yiyip, ayran tasını başına diktikten sonra Allah'a hamd eden huzurlu ve mütevekkil adam,:) yerini yeni çağın hayat standartlarını yakalamaya çalışan hırslı adama bıraktı.

Allah Teala'nın emirlerine de tam olarak riayet etmezler. Ailesine ve diğer insanlara karşı hayırsızdırlar. Eşya ve hayvanlara merhamet etmezler.

Fakat bunca tahribata rağmen, taklidi de olsa sinelerdeki pırıltıları tamamen yok olmayan imanın hayatımızdaki tezahürleri, kötü akıbeti geciktirebildi. İslam'ın geleneklerimize yansıyan güzellikleri, az da olsa zekat ve yardımlaşmanın sıcak atmosferi, toplumu derinden sarsabilecek fırtınayı bir süreliğine erteledi.

Bunlar, verdikleri sözde durmayan, imkanları varken borçlarını ödemeyen, ücretini aldığı halde çalıştığı işi doğru dürüst yapmayan, söz verdiği zaman sözünü yerine getirmeyen kimselerdir.

Sebebi ne olursa olsun, bir toplumun içinde imanın keyfiyeti kalplerde azalır; bir tarafta fakirlik ve ihtiyaç, diğer tarafta sefahat ve ihtişam çoğalırsa, toplumda güven bunalımı ortaya çıkar.

... Bu konuda yorumlarnızı bekliyoruz arkadaşlar...?

İnsanların malları, canları, ırzları belki bugünkünden yüz kat daha fazla tehdit altında kalacak. Belki bazı sokaklarda gündüz dolaşabilmek cesaret isteyecek. Ne yazık ki bu akıbetin ipuçları gözden kaçmayacak kadar açık.

Böyle bir saadet toplumunu yeniden inşa etmek katiyen imkansız değildir. Tarihin şeref levhaları bunun örnekleriyle doludur. Saadet Asrı önümüzdeki en canlı misaldir. Yakın geçmişimizde Osmanlı toplumundaki emniyet ve güven atmosferine bakmak da yeterlidir.

Günümüzde çağdaş kültürün hayat telakkisi artık taklidi imanı zorlamaya başladı. Hem o kadar zorlamaya başladı ki, selin önündeki kütük gibi, önüne kattığını götürüyor.

Bir iki örnekle meseleyi özetledikten sonra asıl konumuza girelim: Osmanlı ordusu sefere giderken düşman topraklarında bağ ve bahçelerden geçiyorlardı. Bahçelerin sahipleri korkularından dağlara kaçmış, dizlerini döverek manzarayı seyrediyorlardı. Ordu ayrılınca bahçelerine döndükleri zaman hayretten donakalmışlardı. Çünkü Osmanlı askerleri yedikleri meyvelerin parasını dallara asmış öyle gitmi ş lerdi. Dünyaya kafa tutan bu insanların içlerinde Allah korkusu, emanet duygusu olmasaydı onlara kim mani olabilirdi?

Emanetin tamamen kaybolacağını, dürüst insanların, ?falanca kabilede/toplulukta dürüst insanlar varmış? diye parmakla gösterileceği günleri haber veren hadis-i şerif, çok yakın zamanları anlatıyor gibi...

Bugünün dünyasında her yerde, her konuda eksikliğini hissettiren güven eksikliği, en büyük ahlak sorunlarından biri olarak hayatımızı derinden etkiliyor. İnsanları?emin? kılan, güvenilir yapan değerlerden kopmanın meş'um bedeli, aslında çok daha önce kapımızı çalabilirdi.

carpe diem anlıkmutlu olabilirsiniz :)) maalesef günümüz tüketim toplumu arkadaşlık ve sevgide yemek içmek gibi oldu herkes güçlü olmak zorunda herkes zeki olmak zorunda herkes yakışıklı yada güzel olmak zorunda ve herkes herşeyi yaşamk zorunda dayatılması yapılıyor bundan dolayıda herkes yanlızlaşıp yabancılaşıyor ve bundan dolayı istediği şyei aldıktan sonra kimse arkasına bakmıyor

s. a. kurbanlar.

elde var güvensiz bir dünya böyle mutlu olmakdan bahsedilebilirmiki?

katılıyorum.. sadece sanalda değil reelde de güvenilecek insanoğlu parmakla gösterilecek sayıdadır tanıdık bildik akraba dışında, ki onlara bile güven kalmamış durumda yeni tanıştığınız kaç insana güvendiniz cevap hiç kimse çıkıyor doğrusu da böyle oluyor ortadaki örnekler yüzünden. 40 deneme yapmadan kimseyle arkadaş olunamıyor olanlarsa hüsrana uğruyor üzülecek bir durum güvenilir ismiyle anılan bir peygamberin ümmetiyken.

Sabır fitneye yenik düştü.:(

ilteber35

aynen öyle...

Tevekkül ve Hakk'a itimat, sebepler karşısında unutuldu. Vicdan en talihsiz günlerini yaşıyor:(

Doğruluk, güven ve itimat büyük ölçüde ortadan kalktı. Hile, sahtecilik, döneklik, iffetsizlik normal faaliyetlerden sayılmaya başlandı. Bu toz-duman içinde tilkiler insan postuna büründü.

Adalet ve maneviyat ihtiyacı

Aleykum Selam sofi kardeşim...