1987 yılının Kasım ayındayız.

Yayınlama yeri : Yazarlar, Suat Bulut

Unutmadım

Elçibey?le tanışıyor, elini öpüyorum. Biraz sonra, Başbuğumuz da oraya geliyor. Ve işte öyle bir pozisyon oluyor ki ben biraz da cahil cesaretinden olsa gerek, Mehmet Emin Resulzade?nin mezarının tam yanında bir çam ağacının altında Rahmetli Başbuğ ile Elçibey?in konuşurlarken, yanlarına sokuluyorum. Biraz durup uzağa gidiyorum. Ama bu?biraz durmak? bana fazlasıyla yetiyor. İşte bu anı da hayatım devam ettiği müddetçe unutacağımı sanmıyorum.

şimdi aramızda böyle deli dolu bir kaç kiş olsaydı, ne şimdi bu durumda olurdu Türk islam dünyası, ne kuklalaşan yöneticiler istediklerini yaparlardı...

Evet, evet yeniden Türk Milliyetçiliği, temelden Türk Milliyetçiliği? Bu vesile ile Rahmetli Başbuğumuza ve?Atatürk?ün Askeri? Elçibey?imize Allah?tan rahmet diliyorum. Mekanları cennet olsun.

Biraz sonra 34 DAL 84 plakalı araç evin önünde duruyor. Koruma araçtan iniyor ve kapıyı açıp benim tutmamı istiyor. Gece karanlığında sokak lambasının loş ışığında, yüzünü görüyorum, bana çok yakın? İşte o anda yüzüne bakıyorum. Yüzünde Türk tarihinin özeti görülüyor sanki ve ben bu şaşkınlık, sevinç ve tuhaf duygular içinde, aracın kapısını elimden kaçırıyorum. Başbuğ?un ayağı tam dışarıya çıkacakken arabanın kapısının arasına sıkışıyor. Koruma heyecanla?ne yapıyorsun dikkat et? diyor.

Yazan: Av. Suat BULUT, Tarih: 06-04-2008 16:54

Şansımdan mıdır? Bilmem, ama Başbuğu bir kez daha ancak bu defa gerçekten daha önemli bir ortamda görmek nasip olmuştu ki hala bu tabloyu unutmam mümkün değildir.

Evet, biz nelere sahiptik ve neleri kaybettik, ama kaybettiklerimiz sadece Onların bedeni varlıkları olsaydı tahammül edilmesi mümkün olabilirdi. Türk?ün yine boynu büküktür ve Türk yine acılar içindedir. Çözüm de bellidir.

Bu defa tahminen 1992 yılı Azerbaycan bağımsızlığını kazanmış ve o dünyalar güzeli rahmetli Elçibey Azerbaycan?ın Cumhurbaşkanı seçilmişti. Haliyle ilk ziyaretini Türkiye?ye yapmıştı. Haziran ayı haber geliyor ve deniyor ki Elçibey birazdan Cebeci Asri Mezalığına geçip Azerbaycan?ın ilk Cumhurbaşkanı olan Mehmet Emin Resulzade?nin mezarını ziyaret edecek, biz ise Mülkiyeli arkadaşlarla, ?Kaknus? diye bir dergi çıkarmış ve Elçibey?in resmini de derginin arka kapağına boydan boya basmışız.

Sıkıcı oldu mu bilmiyorum, ama unutamadığım ve her ayrıntısını hala hatırladığım, bu -bana göre- tarihi anı Başbuğun vefatının yıl dönümünde paylaşmak istedim. Evet bugün bıraktığı çizginin çok uzağındayız gibi geliyor. Ölümünü kabullenemediğimiz Başbuğ?u ne de çabuk unuttuk.

Ben o anda kendime geliyorum. Başbuğ gülümsüyor. Arabadan iner inmez elini öpüyorum. Korktuğumu anlamış olacak ki, O da beni öpüyor. Adımı soruyor ve ben de söylüyorum. Nerde okuduğumu giderayak soruyor, onu da söylüyorum. Bir iki adım attıktan sonra, nereli olduğumu soruyor: ?Elazığlıyım? diyorum. Bu sefer geri geliyor ve tok sesiyle, ?demek Elazığlısın? diyor. Biraz nasihat edip, eve giriyor. Bundan sonra pek çok defa görüyor, konuşuyor ve elini öpmek fırsatı buluyorum.

Hukuk Fakültesi 1?inci sınıftayım. Türk Milliyetçisi/Ülkücü üniversite öğrencileri olarak, Başbuğumuzun evinde nöbet tutuyoruz. Süreç bir inkıraz süreci, hareket dağıtılmış ve?kervan baskın? yemiş. Boynumuz bükük, canımız sıkkın? Ben Elazığ?dan Ankara?ya yeni gelmiş ve çevreyi tanımaya çalışıyorum. Okulumuzun Reisi Muhsin Başkan Cumhuriyet Yurdu?nda kaldığım odaya geliyor ve?Nöbete gidiyoruz? diyor.

O zaman Azerbaycan Milletvekili olan Seriye Abla ise söz vermiş ki bizi Elçibey?le görüştürecek. Bu dergiyi de Elçibey?e hediye edeceğiz. Biraz sonra bizim okulun önünden Elçibey?in konvoyu geçiyor. Elçibey o zamanın devlet bakanlarından olan Akın GÖNEN?in aracında Asri Mezarlığa doğru gidiyor. Biz de arkalarında hareket ediyoruz.

Bu Aralık ve Ocak ayın içinde Azerbaycan?da olduğum sürede Elçibey?in mezarını ziyaret ettiğimde de bu hatırlar canlanıyor, her ikisini de kaybetmiş olmanın derin hüznü içinde, gözlerim Bakü?nün rüzgarında nemleniyor ve bir türkümüzde de ifade edildiği gibi?ölüm evin yıkılsın? diyorum.

İlk defa?nöbete? gideceğim ve yine ilk defa Türk Dünyası?nın Lideri Başbuğumu canlı ve yakından göreceğim. Hevesle hazırlanıyorum. Gece saat 23 sıralarında Oran?da Başbuğun evinin önündeyiz. Bir önceki geceden nöbet tutan arkadaşlardan nöbeti devralıyoruz. Başbuğ, birazdan eve gelecek ve Biz O?nu karşılayacağız, yani ilk defa göreceğim.