Soğuk ve insaf bilmez yanlızlıklarda hangi hasta vardır ki, gözyaşı döksün de o yaşlar senin avucuna damlamasın?

Düşmanım benlik yalnızca bir benlik, yoluma set çeken

SEN İÇİMDE YANAN TATLI BİR KORSUN,

Ey Sultan-ı levlak!

Ey Sultan-ı Levlak!

Annesiz bir çocuğun anne diye uzandığı, babasız gecelerde baba diye andığı Sensin..

Sağnak yağmur altında ateş yakan bir yolcuyu izler gibi izledin.

Hangi masum, hangi mazlum vardır ki, O merhamet deryası yüreğini sığınak yapmasın..

Azaba ramak kalmış şu dakikalarda

Gölgen vurur düşlerimin yazgısına. Ben O Nurla Kutsiliği tadarım.

VE SEN UMMANINDA KAYBOLDUĞUM NURSUN..

İlacını ateşe atan bir hastayı izler gibi izledin.

Bilmiyorlar Allah?ım dedin,

Aranan yine SENSİN Saikalarda, Kutsi perdelerin kalktığı anlarda, özlemimsin SEN..

Ve öylece kal sığındığın Rahman?ın Sırdaşı Olarak..

Her akşam gurubla ayrılan heyecanın kucağında görünensin.

Yüzümde meltemlerden arda kalan serinlik,

Düşündüğünü zincire vuran benim, şafakla kaybolan benim

Sensizlikten yorgun düşmüş bakışları avuçlayıp semaya ser

Herşeyin önü O?ndan sonu O?na..

Kardanadamıyla güneşe çalım satan bir çocuğa bakar gibi baktın bize,

Bırak kırkikindi yağmurları saçlarında gezinsin.

ve ellerim SANA uzanır..

Ummanında Kaybolduğum Nursun..

Düşmanını elleriyle besleyen bir insana bakar gibi baktın bize,

Muhabbet; sabahlayan hislerimin en ücra köşesinde.

Beni Hayalinle korursun.

ve SENİNLE kaybolan basitlik.

Bilseler yapmazlardı..

Varlıklar adedince selam SANA, salat SANA..

Ben geçici hazların sardığı bedenimde, o beden tabutunun en derininde nefsimin esiriyim. Ama SEN,

Mecnun?un Leylada aradığı, yandığı, çöllerde kana kana yudumladığı Senin sevgindi..

Ummanında kaybolduğum NURSUN..

Varlıklar adedince Selam Sana, Salat Sana..