Hatırla ki mahşer günüdür,

Güneşi batmadan saçlarının

Bir ilk yaz tazeliği getirdin

Beni kötü yakaladın haziran

Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,

Rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.

BAŞINDA TOPRAĞIM OLMADAN TANIYAMIYOM

Şayet sesimi fark edemezsen,

giderim

sen nasılsın

sevgili toprağım

günaydın:))

Evimde şenliksin, bahçemde bahar,

Ölebilirim artık

Dağılmıştı yazdan kalan ne varsa

Hadi gel, tut ellerimi, benimle yan

Pırıl pırıl engin denizinle girdin içime

Gün boyu senden bir meltem esiyor yanan alnıma

Uykusuz gecelerim seninle apaydınlık

Çimler büyüdü yürüdüğün

bi yürü git allah aşkına

toprağım günaydın diyoz demi

Ve soframda en eski şarap.

Fakat yine üzülme, müsterih ol,

Su kadar mübarek,

günaydın onurum

Günlerden sonra bir gün,

Ü. Yaşar Oğuzcan

son zamanlarda böyle bir uykuya ihtiyacım vardı doğrusu

Yaşanmamış bir mevsim gibiydi bahar

Oldurduğun yemişlerin ağırlığından

Sen bende hüküm sürmektesin.

Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,

Çiçekler açtı dokunduğun

Ve güller katmer oldu güldüğün yerde

Masmavi göğünle

İnan bana sevgilim inan,

Çimenler sararmıştı

nereye gidiyon

Gökyüzünü kara bulutlar sarmıştı

Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını

Benimle uyu, benimle uyan

iyi çok şükür

Önümdeki diz boyu karanlıklar da ne

naasılsın iyisindir inşallah

iyiyim ya

Başımda senin kuşların kanat çırpıyor şimdi

Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede,

rahatladın ondan

Kabirde böceklere ezberlettim güzelliğini,

Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum...

Dallarım yere değiyor

kimin sayesinde acaba

Birlikte varalım on üçüncü aylara

Sende tattım yemişlerin cümlesini.

Desem ki sen benim için,

Nimettensin, nimettensin!

Ne bu kurumuş nehir; gözyaşım

Senden kopardım çiçeklerin en solmazını,

asıl sen bi yürü git

Ve neden sonra

BEN EYLÜL SEN HAZİRAN

Sevmişliğim, sevilmişliğim

onur guzel baslamıssın gune mutlu gunler kardes...

akşam öyle güzel uyumuşum ki

Neydi o bir zamanlar

Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,

Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır,

Ne bu ardımdaki kül yığını; elli yaşım

Gamlı, yıkık eylül sonuma

Ne bu acıdan korlaşan yürek

Cana can katan güneşinle

Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden,

Bil ki ölmüşüm.

Sarıl sımsıkı, tenim ol, beni bırakma

Başım dönüyor, of başım dönüyor yaşamaktan

Bir eylüldü başlayan içimde

Lavlar fışkırıyor göz bebeklerimden

Ben sende yaşıyorum,

allah herkesin gönlüne göre versin

Benimle meydan oku her çaresizliğe

Desem ki...

Rengi solmuştu tüm çiçeklerin

Hava kadar lazım,

Baksana; parmak uçlarım ateş

Deli deli esiyordu rüzgar

O heyheyler, o delişmenlikler neydi

sohbet ve alkol iyi geldi

nankör insan :P)))

kimin sayesinde olacak benim alçakgönüllülüğüm sayesinde:PP

seni tekrar tanımak güzel:)

Ölme diyorsan; gitme kal öyleyse

Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor,

Katar gidiyordu kuşlar uzaklara

Ne bu kadere boyun eğmişliğim

Bir dolunay doğuyor bakışlarından