Yatağında uyuyor olmalısın

ve bılıyorsun kı yıne kandırdıgında aylardan hazıran1 dı...

Boyuna hüzünlü şeyler düşünüyorum?.

bravo, ne güzel anlatılmış...

Boynumu kırabilir bu ip

Zamanın akışına koyuverdim kendimi, Gömleklerim kolalı değil artık Pantolonum ütülü degil?

Ayrıl ayrıl bıktım sevdalardan, Ne farkeder ki, Sen bıraksan ben bıraksam, Bırakmayan hüzün yakamı, Bıraktım ölmesi muhtemel sevmeleri, Yaktım bir bir, Yalandan güldüğün resimleri

Üstelik ayaklarımın altından

sende eminsin bundan yıne dayanamayacak ve kumdan kalelerın yıkılıp arayacaksın.. kımbılır belkı bugun belkı yarın belkı 6 ay sonra

Aşk mı kaderi kovalar kader mi aşkı

Yarın bozulur çok kez.

Keskin poyrazlar esiyor kuzeyden Kuşlar durmadan göç ediyor

Ne zaman ayaklarımın altındaki sandalye

Biliyor musun Senden ayrılalı sakal bıraktım

Eşdeğeriyle yanyana yürürken Cehennem sokağında birey olmak, Ve en inceldikten sonra İlkel sözcüklerle konuşmak seninle. Saat beş nalburları pencerelerden Madeni paralar gösteriyorlar, Yalnızlığı soruyorlar, yalnızlık, Bir ovanın düz oluşu gibi bir şey. Hiçbir şeyim yok akıp giden sokaktan başka Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.

Ama bugünkü karar,

Sen gittiğinde daha çok kırılmıştım

bitanem!...

Sonra, apansız sen geliyorsun aklıma, Gözlerin, dudakların, ellerin geliyor Simdi nerdesin kim bilir?

Ama bil ki

İnanıyorum söylediğini candan söylediğine.

En çabuk unuttugumuz şeydir ne yapsak.

Ayakkabım boyalı değil Öylesine degiştim ki; Görsen tanıyamazsın

Gülümseyişime engel değil hiç bir kırılma

Kendi kendimize verdigimiz sözü tutmak,

Ben diye bir gece yokken, Olmayan yıldızların ışığı gözlerini yakacak, Ağlamalarım gelecek aklına, Durup dururken sigaran sönecek, Söylemediklerin dudaklarını ıslatacak, Taa gözlerinden... Kıyamazsın sen bana bilirim, Kıyamazsın sen bana biliyorum, Bu gece beni düşüneceksin

Giderken alkışlayamıyorum bu hayatı

Her yeni aşkta kandırdın beni gönül, Hepsi güneş kadar sıcaktı ama, Hiçbiri yoktu yanımda geceleri, Acı bana artık gönül, Ben vazgeçtim sevmekten, Biraz da sen üzül...

Ağaçların yaprakları dökülmeğe başladı

yıne sebepsız gıtmelerının oldugu tarıh...

Daha kimseler çözemedi bu bilmeceyi...

Bir kravat boynumda..

Sevgim avuçlarımda uyandım yine bu sabah, Bir baktım yoksun, Sevgimi bırakmışsın öksüz, Hemen aldım avuçlarıma, Sen bıraktın, Ben koyacak yer bulamadım, Cam kenarına koysam güneş alır, İçerisi gözyaşlarımdan zaten nemli, Kimseye göstermemeli, Avuçlarımda sevgim, Çaresizliği bilir misin sevgilim, Bilmezsin değil mi, Bildiğinden daha da çaresizim?Ama en azından sevgi dilencisi değilim

umarım bulursun ozledıgın ınsanı...

Ara sıra düşenler oluyor yorgun ya da yaralı.. Tutup okşuyorum tüylerini, gagalarından öpüyorum Ve diyorum ki Sana kavuşmak için bir göçmen kuş olmalı

Sabahları gün doğarken kalkıyorum İlk işim bir sigara yakmak oluyor Ve bir süre denizin hışırtısını dinliyorum

Yolculuklarda tuhaf oluyorum, Bu şehirden her gidişimde, Sanki şehri ben uğurluyorum, Sen benden gideli çok oldu ama, Ben her gidişimde hala sana el sallıyorum

Yaşarsın kadınım, kara bir duman gibi dağılır hatıram rüzgarda; yaşarsın kalbimin kızıl saçlı bacısı, en fazla bir yıl sürer yirminci asırlılarda ölüm acısı. Ölüm bir ipte sallanan bir ölü. Bu ölüme bir türlü razı olmuyor gönlüm. Fakat emin ol ki kadınım; kandırdıysan beni bir kere daha şayet hıç bı zaman mutlu olamayacagız demek senınle.

Mevsim sonbahar malum ya Serde de kör olası şairlik var

Oyuncak alacak param yokken, Daha çok oyuncağım vardı, Şimdi aklıma bile gelmiyor hayallerim, Salondaki halıya, Yüzükoyun yatıp, Plastik trenimle oynasam şimdi, Unutur muyum acaba seni?

Olmazdı belli.. Ağladıklarıma güldüğün an anlamalıydım. Ben seninle sevişmek yerine. Hep özlemeliydim aslında uzaktan... Doğarken annesini ilk nefes aldığı yerde yitirmiş. Kokusunu bilmeden yaşanan bir aşktı bizimkisi

Boyuna seni düşünüyorum durmadan usanmadan, Şimdi diyorum o ne yapıyor acaba, O güzelim gözleri kime bakıyor, O canım elleri nerde, Oysa günler o günler değil, Ve kalan şimdi sadece özlemin gecelerde...

Ki ben...

Ellerim arkadan bağlandığı için

okudugunu, hatta okurddken yer ile yeksan oldugunu bılıyoruz ıkımızde

Yaşadığım her acının sonuna, Mutlaka iliştiriyorum seni, Cümlelerimin en görünmez yerine, Her derdimi anlatıyorum ve alamıyorlar ismini ağzımdan, Saklanıyor anlamın kelimelerimde,

Artik beni görme rüyalarında Korkarsın.

yıne son gelişinde, seni bır kez daha kaybedersem yaşayamam dıyorsun. senı cok özledım ama hala kararsızım bana zaman ver dıyorsun.. YAŞAYAMAM...

yazık kı karşında sevgısını bıle helal etmemiş bı sevdiğin var karşında...

Hep yaşadığımı, Anlayacaksın okuduğunda, Hüzünlerim eğitildi çünkü; Kalbinin anaokulunda, Hataydı bırakmak sana korkusuzca, Aşkımın çocukluğunu

Sevginin bitmesine insan neden üzülsün?

İşte böyle Günler, haftalar geçip gidiveriyor. Saçım, sakalım birbirine karıştı. Yine de her geçen gün Kendime biraz daha alışıyorum Ve biliyor musun Unutamayacağımı bile bile, Seni unutmaya çalışıyorum...

Madem ki bu dünya bile yok olacak bir gün;

Çekilecek diye bekliyorum

Kaymıştı zaten hayatım