Bir diğer husus;belli bir amaca dönük olarak işlemeyen Evrende, amaca yönelik hareket eden zeki varlıkların olmasıdır. Bizler biliyoruz ki düzenli ve işe yarar yapıların hepsi belli bir amaca göre hareket ettirildiği vakit geçerli sonuçlar verir. Tüm sistemli yapıların oluşturulma temelleri belli hedeflere dönük olarak harekete geçirilmesiyle sonuçlanır.

Gecenlerde bir arkadaş konu açmıştı;ama sonradan bulamadım. Neyse ben buradan konuyu devam ettirmiş olayım. Arkadaş bir Tanrının olup olmadığı konusunda emin olmak istediği kanıtların var olup olmadığını sormuştu.

kun fe yekun denirolur. ama kun fe yekunda dahi bir sıra vardır. yani kun ol der feyekun oluverir arasında fe vardır çok kısa andır ancak yinede sıra var gibi durur. ama bu an zamansızlıktır.

ama çizen akıl ile yapan irade ve kuvvet uyumludur. yani yapan plana uymak zrunda olduğu için plan öncelliklidir.

yani bina gibi: önce zihinsel sanal olarak plan çizilir. ama belli kanunalr uygulanır sonra realize edilir.

Şimdi varlığı hakkında emin olmak istediğimiz bu varlığın pozisyonu, bildiğimiz kanıtlarla ortaya koyulabilecek bir durumda değildir;dolasıyla kendini gizlemek isteyen üstün bir varlığı kanıtlama imkanımız yoktur. Bir diğer husus ise bu varlığın kendisinin kanıtlanması isteğinin hangi tür kanıtlarla ortaya çıkabileceğidir. Tanrı bilimsel gözlemden ziyade insandaki muhakeme yolcuğunun sonucunda kanıtlanabilen bir varlıksa, ya da zihinsel felsefi çıkarımlar sonucu varlığı kanıtlanan bir varlıksa..

ama ebedi hayatta fesad yani yıkım yoktur. o yüzden ebedi hayat nizam düzen vardır

o yüzden cennete ki eşler yaşlanmaz ölmez çirkinleşmez hep aynı şekilde ve genç veya üzümler solmaz kurumaz ekşimez filan.

ha ilahi hikmette zaman yok bunların önceliği sonralığı olmaya bilirde

aksi halde önce ateş edilir sonra nişan alınır ki hedefe gidilmez.

buna misal versek:

yani ol deme emirdir. ve aktiftir şuurlu kanundur. olunan şey ise pasiftir. misal:masa üstünde az un var. sen üfledin ve nefesinle o dağıldı. işte üfleme bir nevi ol demedir. yani dağılma manasında ol demektir. dağılan unda oluverdi demektir. yani olma sadece birleşme bina edilme değildir dağılma yıkılmada bir olmadır zaten islami literatürde kevn ve fesad denilir yani sürekli inşa ve imha vardır. hücrelerimiz dahi hem ölür yıkılır hemde yenileri olur. veya insan hem ölür hem doğar bitki hem kurur hem yeşerir. sanki tüm olmalar bu iki zıt emir içinde gidip gelir.

Eğer birşey başından beri yoktuysa, o halde bir şeylerin başından beri de hiç olmaması gerekirdi. Ama bakıyoruz ki bir şeylerin olduğu bir ortam var. Bu da ister istemez bir şeylerin var olmasını isteyen bir iradenin ya da gücün devreye girdiğini gösteriyor. Düşünsenize herhangi bir iradenin olmadığı bir ortamdan, bir şey kendini var etmek için bilgi sahibi olmadığı ve imkanların olmadığı bir ortamdan kendi varlığını ortaya koyduğu bir ortamda kendi kendini var ediyor. Bu gerçekten mantık dışıdır.

önce plan proje çizilir sonra tuğlalar ile çimento ile o ev yapılır

kun fe yekun"ol der ve oluverir" peki burada "ol" emri henuz olmamış bir şeye nasıl verilir ve o şey bu hitaba göre var olmaya karar verir. Ya da bu şey hep vardı;ama varlık sahasında değildi

"Neden hiç bir şey yokta, bir şeyler var

Velhasıl bu Evrenin bir Tanrıya ihtiyaç duymadan var olsaydı ya bugünkü gibi uyumlu kanunlara sahip bir Evren olmazdı ya da Evrenin kendisi bugün olmazdı

Kanunlara bakıyoruz kanunlar doğayla uyumludur. İkide hazır olarak birbiriyle aynı anda var olmuşlar. Kanunlar ve doğa var oldukları günden beri uyum içindedirler. Ne de doğa sonradan kanunlara uydu ne de kanunlar sonrada doğaya uymuş vaziyettedir. Bu düzen ayrıca her yerde birbirine matematiksel olarak aynı sonucu veren bir kesinlik ve birbirine bağlı olan evrensel nitelikler taşıyor.

normalde kanun fiilden öncedir. çünkü kanun plandır kaidedir. temeldir. ancak kanundan öncede irade ve ilim ondan sonrada kuvvet ve kudret olmalı.