kin olmayınca içinde, hayat daha bir güzel, daha bir anlamlı

Son demini yaşarken umutlar, hazan vurmuş yüregimde son yaprakları alıp götürürken rüzgar ve bir nefes kadar muhtaçken sana, kaybolan yıllarım mı umrumda kaybolan yollarım mı bilmeden daha, bir hayali yaşarken demsiz bir çayın acı tadında, gecenin bir yarısında, bölünürken uykularım, saplanırken ok gibi yaşanmışlıklarım.. Uykuya hasret gözlerim kapanmak bilmez dertler üstüne, kimse bilmez neler yaşadı bu yürek nelere katlandı ugrunda... Şimdi hiç bir şey olmamış gibi hayata tutunmak. Takati tükenen düşüncelerin, acıların üstüne birde gece ayazı düşlerde üşümek...+

nolduki

mutlu olmak için kendi iç huzurumu kazanmak için AFFETMEYİ öğrendim...

bilmemek ayıp değil öğrenmemek ayıptır..

zor olsada hayır demeyi öğrendim...

öğrenin tabi :)