Olsun Senın Canın sagolsun yeter..

bu günlük olamayacak kadar yıllık hatta ömürlük bi yazı:)))

ßu Da ßenim Sana Ayrılırkemm Hediyem Olsun :))

Sen bir noktasın, zaman bir film şeridi... Sen sabitsin, kıpırdayamıyorsun, hayat akıp gidiyor, duramıyor... Sana da bir şey vermiyor... Merak etme bana da bir şey vermiyor... Verseydi söylerdim... O na da bir şey vermemiş... Ben de istemezdim böyle olmasını ama Allah kahretsin ki bu böyle... Vermiyor işte...

saygılar..

ben günün değerini iyi bilirim sanalizasyon, bu arada nickin çok manidar olmuş

:)) a aaa tutuşur dizelerim, dizelerim sonra:)

neden konularımı gün yüzüne cıkarıyonuz:)) ben günlük yazarım :))

bi anım bi anımı tutmuyo ki:)))

gün bugündür

Dünü dün yapan da bugündür, yarını yarın yapan da... Ama bugünü, bugün yapan biziz.. Benim, sensin, o... Biz ise başını ve sonunu kestiremediğimiz zamanın içinde sadece birer dakikayız. Aslında bu bile bonkörlük sayılır.. Evet evet, öyle sayılır... Sadece saniyeyiz... Hatta bazılarımız saniye bile değil ya, hadi neyse...

gırgırına söyledim yaw :))

ii yaz napek :)(:

Bir şey elde etmeye çalışma boşuna... Her şey dün ile yarın arasında pay edilmiş... Dünden bugüne bir şey kalmıyor... Yarınınkiler de, düne gidiyor... Giderken bugünün yanından geçiyor... Yanımızdan geçiyor... Ama sadece geçiyor ve gidiyor... Ne mi geçiyor... Sana ait olduğunu sandığın her şey... Boşuna yakalamaya çalışma, ben yakalayamadım... Yakalayamıyorum da. Yakalayanı da duymadım üstelik... Duyacağımı da zannetmiyorum...

ahh benim ayarım belli olsa:DD

sana ait olan sadece bügün degerini bil yangın falan cıkarma :))

teşekkür ederim :))) emeğime saygı duydun:DDD

Bugüne kadar yazdıklarım, gelecekte yazacaklarım ve her zaman olduğu gibi şu anda yazdıklarım bir bütünse, ben bu bütünün hep en gıcık yerindeyim... Şimdisindeyim..

saygılar bizden efendim

Bir yarın var, biliyorum, ama benim olmayan bir yarın. O yarın senin de değil. Onun da değil. Dünün de bize ait olmadığı gibi. Boşuna yarının peşinden koşma, yakalayamıyorsun.. Çok kurnaz bu yarın... Yakaladığım dediğin anda, bir bakmışsın bugün oluvermiş. Hatta dün olup, ellerinin arasından kayıp gittiği bile oluyor... Hep öyle oluyordu zaten... Ve hep öyle olacak.. Ve hep biz, bize ait olan bugünde, yarına özlem duyup, düne imreneceğiz...

actıgımda sadece bırısı saygılarını sundu:)) yazan olmadı sen keşfettin hayal :))

Aşklarımız diyeceksin şimdi... Hüzünlerimiz, sevinçlerimiz... Gözyaşlarımız, ruhumuz... Onlar da dün ile yarın arasında pay edilmiş... Dünü anımsayarak, yarını hayal ederek yaşadığımızı zannediyoruz o duyguları. Kavramlar yaratıyoruz kafamızda. Kendi kavramımızı temele koyup, üstünü inşa etmeye başlıyoruz... Oysa gerçek olan bir şey yok... Dünün de yarının da bize ait olduğunu zannediyoruz... Ben de, sen de, o da... Halbuki bizler dünlere ve yarınlara aidiz... Bize ait olan ise sadece bugün... Değerini de bilmiyoruz ki...

bu yazılar bana bir yerden tanıdık gelecek ama çıkaramadım tam olarak :)(:

Benim dünüm yoktu. Yarınım hiç olmadı. Sadece şimdinin içine sıkışmışım -ya da sıkıştırılmış- Şimdinin içinde kalmışım. Kalmışmışım..

Beni ben yapan, şu ana kadar yaptıklarım mı, ya da bundan sonra yapacaklarım mı. Yoksa şu anda ne yaptığım mı... Geniş zaman kavramının olmadığı bir hayatın acımasız olan "şimdiki zamanı" içinde, geleceğe özlem duyan, geçmişe imrenen bir ben var ortada... Bir önceki satır geçmişe, bir sonraki satır geleceğe ait... Bana ait olan -ya da sana ait olan- ise, şu anda kalemimin ucunun değdiği nokta -ya da gözünün üzerinde olduğu hece-

hayal adası olsun:DD

manidardır ama Kokmaz yaklaş korkma :))

Olayı daha da derinlemesine düşünecek olursak -ki ben her zaman da düşünemem- bugün, dünün yarını, yarının dünüdür diyebiliriz... O zaman işler karışıyor... Hayatımız gibi... Düşünelim demiştim ya, boşver vazgeçtim...

burayı ben keşfettiğime göre benim adım verilsin bu adaya:DDD