Çocuksu heyecanlarda bıraktığımız aralıktan sızdı aşk. Belki de biz çizdik haritasını sevgili, okyanus ötesi kıyıların uyumluluğuna güvenerek. Hani usulca çekilecekti sular ve sen gelecektin. Boğulduk. Oysa acemi gönüllerimiz yoktu bizim sevgili. Biz aşkı ölüme bilerek sunduk.

Bilmezdi ki bir geceyarısı gönülde vuslata duracağını. Birbirlerinin son parçası iki yaşam arası molada. Kendi haline bırakılmış, vahdette bir hayat sürenlerin gözetiminde. Hangi yüzde bulunur yada hangi geleceğe bakılır sonrasında. Belkide aşka sen olmuştum sapkınlığında, bıçak sırtında, sende yada sensizlikte. Sensizlik aşkın tanımında.

Ay göğsümün sol yarısı.

Şarkıya şiir olur

Birden bire duvar birden bire gece yarısı

Uyandım seni düşündüm

Bir de deli özlemin

aşkın varlığından çok yokluğunu ezberledim...

Aşkları da vururlar

Kırılıp döküldük

en büyük acı ölüm derler, oysa ayrılık iki dirhem fazladır ölümden..

sabah sabah dagıttınız insanı uleynn

Özledim çiçekleri

Kanayan sevdanın

Ve yanık kokunu özledim

Dört kısa günden bana

Sevdiğimiz ne varsa her şeyi özledim

Karanlığı darağacı diye almışsam koynuma. Bir ceket bile fazla, alır yüreği giderim... Bana bıraktığın bir ''an'' varsa aklımda aklımı başıma alır giderim...

Biz her umudu söndürdük

Güzeldi, yaşandı ve bitti diye düşündük

Özledim ellerini, gözlerini

... Uyandım seni düşündüm ay yar

Oysa bir duygusal yük vurduk yüreklerimize

Adanır sonsuz anısına

Bir zaman gözlerimizde çiçek açardı

Bir garip sızı kaldı

Dört günlük birşey işte