ya da hukuka ya da öğretmenliğe

arkadaşım

Hepiniz Allah a emanet olun, şimdiden çok teşekkür ederim...

ben sana polislikle alakalı olumlu ve yöneltici şeyler yazsam polisliğe heves ediceksin

sen hangi meslekte mutlu olacaksan

para, mesai, icra etmekten mutlu olacağın meslek hangisiyse onu seç

Merhaba. Öncelikle yazdıklarımı okuma zahmetinde bulunup cevap verecek herkese can-ı gönülden teşekkür ederim. Ben 22 yaşında 2. sınıfa geçmek üzere olan bir hukuk fakültesi öğrencisiyim. Öncelikle size geçtiğim bazı süreçleri anlatmak istiyorum. Üniversite sınavına ilk girdiğimde hiçbir hedefim yoktu polislik dışında. İlk girişimde iyi bir bölüm için yeterli bir puan alamamış, pmyo mülakatlarına girmiş ve oradan da elenmiştim.2. girişimde kendime birkaç hedef koymuştum ve aklımın bir köşesinde yine hep pmyo vardı. Şunu belirteyimki koyduğum hedefleri kendimi tanıyarak ve bilinçli bir şekilde kesinlikle vermemiştim. Sınava girdim, ortalama bir netice aldım ve sınıf öğretmenliği ilahiyat gibi gölümlere gidebiliyordum. Aynı zamanda yine pmyo sınavına girdim ve yine elendim. Sınıf öğretmenliğini ilerde atama sıkıntısı çekeceğimden ilahiyatı ise kendime tam olarak uygun görmediğim için tercih etmedim ve radikal bir kararla 3. yıla kaldım. İşte her şey bu yıl başladı. Sınava girdim ve sosyal hizmet kazandım. Yine pmyo sınavlarına girdim ve bu kez onu dakazandım. Tercihim tabiki pmyo dan yana olacaktı. Havalara uçuyordum, çok mutluydum. İntibakta bir problem çıkmadı ve okula başladım. Ancak intibak eğitiminden sonra polislik hakkında kendimi de şaşırtan kafamda bazı soru işaretleri oluşmaya başlamıştı, ben bunları daha önce hiç düşünmemiştim ve aklımda acaba polislik bana uygun bir meslek değil mi gibi sorular oluşmaya başladı. Okul başladıktan bir süre sonra bu sorular acayip çoğalmaya, adeta beni nefes alamayacak duruma getirmeye başladı ve bu süreçte ailemden okulu bırakmak yönünde baskı görmeye başladım. Bu baskının sebebi babamı kaybetmiş olmam ve annemle aramda çok büyük bir bağ olmasından kaynaklanıyordu. Annem her gün telefonda ağlıyor bırakmam için bana adeta yalvarıyordu. Hayatımdaki en değerlim olan annemi böyle görmek, bunun sebebinin ben olduğumu düşünmek vs vs. bir çok şey neticesinde istifa ettim. Sınava tekrar hazırlandım ve çocukluğumdan beri istediğim hukuk fakültesini kazandım. Evet hukuk fakültesini hep çok istediğimi düşünüyordum. Şimdi ise yine aklımda sorular oluşmaya başladı. Galiba bu da benim istediğim şey değil diye. Şu an dünyaki en iyi mesleğin öğretmenlik olduğunu düşünüyorum. Keşke diyorum kaderime razı olup atanmak için sıkıntılar çekmeyi her şeyi göze olarak öğretmenlik okusaymışım. O masum minik çocuklarla geçse her günüm birilerinin hayatında katkım olsa, çocukları geleceklerine dair bilinçlendirsem, benim düştüğüm hatalara düşmelerine engel olsam, yazılı kağıtları okusam... Bunların yanında bir avukatlık bürosunda her zaman bir ciddiyet, her zaman bir iş kaygısıyla yaşamak, hep dimdik durmak, her şeye göğüs germek zorunda kalmak bunlar gözümde çok büyüyor ve benim bu kadar gücüm kaldı mı hiç bilmiyorum... Kendimi 45 50 yaşındaki bir insan gibi hissediyorum, mutlu olamıyorum, aklıma hep acabalar geliyor önüme bakamıyorum. Acaba polisliği bırakmasa mıydım acaba öğretmenlik mi yazsaydım acaba şu an sadece kuruntu mu yapıyorum acaba acaba acaba... Ben bu halime bir anlam veremiyorum, aklıma gelen bu düşüncelerden bıktım... Bana akıl verecek, bu halimi anlamama yardımcı olacak, yüreğime su serpecek, beni kendime getirecek şeyler duymaya çok ihtiyacım var.