5. Bir mezhep müntesibi eğer bir görüşe gönülden inanıyor ve bu inancını akli ve nakli delillerle kanıtlanmış olduğunu farz ediyorsa bunu gizlemekten çok açıklaması, içi ve dışıyla bütünlük arz etmesi, takiye, müdara, ik yüzlülük v. s yapmadan fikrini ortaya sermesi, ?ben buyum kardeşim, senin hakkında da bunu düşünüyorum? demesi benim gözümde bunun aksini yapmaktan daha ehven ve erdemli bir tutumdur. İletişim ve bilgiye ulaşma imkanlarının çok kolaylaştığı, zaman ve mekanın yakınlaştığı iletişim çağını yaşadığımız bu asırda, milyonlarca basılı kitapta, milyarlarca zihin ve hafızada, internet ortamı ve dijital kaynaklarda, davranışları ve görüşleri şekillendiren niyet ve bakış açısında olan bir bilginin, bir söylemin, bir din ve dünya görüşünün, bir usul ve tarzın, kısacası mezhep dinamiklerinin gizli kalması mümkün değildir. Fitne ve fesat çıkaran unsur o bilginin kalpten kitaptan veya düşünceden -ki biliyoruz oradalar- dile, yazıya, anlatıma, ifadeye, tartışmaya yansıması değildir. Bizatihi o kitapta, kalplerde, , inanışlarda, beyinlerde olduğunun bilinmesi ve oralardan ayıklanmamasıdır..

Şii dünyanın sünni dünyaya nasıl baktığını anlamaya yardımcı olacak " Nasibi " kavramının kullanım şeklini iyi anlamak icap ediyor..

Kaynaklar için bkz: http://ahmednazif.blogspot.com/2013/07/hzhalid-bin-velid-ve-malik-bin-nuveyre_17.html#more İmamiye Şiası Kaynaklarına Göre İlk 3 Halife adlı yazımızda da Şia'nin temel kaynaklarından benzer aktarımlar yapmıştık:

Ayrıca daha evvelki yazılarımızda kaynaklarıyla beraber gösterdiğimiz gibi, Şiaya göre

İmam Suyuti'ye: Nasibilerin hadis alimlerinden es-Suyuti, ibni Sad'a : Nasibilerin rical, hadis ve tarih alanında büyük imamlarından olan ibni Sad, İmam Buhari'ye: Malum olduğu üzere Buhari bugün tüm nasibilerin en büyük muhaddis olarak gördükleri -gerçekte ise tam bir sansür ve tahrifat makinesi olan- bir kişidir. Ebu Nuaym, Taberani'ye: Nasibi alimi, İbni Hacer'e: Nasibi Rical alimi, Hz. Ömer b. Hattab'a: Nasibilerin kralı, İmam-ı Azam Ebu Hanife'ye: Ehli sünnet ve nasibilerin?imamı azam? dedikleri Ebu Hanife, Eşari ve Maturidi'ye : Sonradan ortaya çıkmış Nasibi.. vs. diyip Ehl-i Sünnet alimlerini Nasibi alimi olarak niteleyen ve böylece Ehl-i Sünneti Nasibilikle özdeşleştiren yani sizin ifadenizle?Sünnileri nasibi olarak tanımlayan? bu gibi?kardeşlerimizin? İslamdan nasip durumunu kendi koyduğunuz ölçüler çerçevesinde nasıl değerlendirirsiniz?

Şia kaynaklarında buna benzer rivayetlere rastlanılmakta ve ilk üç halife "Gadir münafıkları " sıfatı ile nitelendirilmektedirler. Resulullah Gadir Günü Hz. Ali'nin elini tutup kaldırdığında onun hizasında yedi münafık bulunduğu belirtilerek onların adları şu şekilde sıralanmaktadır: Ebu Bekir Ömer, Abdurrahman b. Avf, Sad bin Ebu vakkas Ebu Ubeyde, Salim ve Mugire b. Şube. Bu sırada Ömer'in Resulullah'ı kastederek "Bakmıyor musunuz? Gözleri sanki bir delinin gözlerine benziyor " dediği bunun üzerine Cebrail'in inip bu konuşmayı Resulullah'a bildirdiği, Resulullah onları çağırdığında ise yemin edip inkar ettikleri ve bunun üzerine " Allah'a söylemediklerine dair yemin ediyorlar halbuki kesin o küfür sözünü söylediler" Tevbe 74 Mealindeki ayeti kerimenin indiği Şia tefsir kaynaklarında rivayet olunmaktadır. el-Kummi, Tefsirul-Kummi, I,301, el-Meclisi, XXXVII,119... Aynı şekilde el-Küleyni, Ebu Abdillah 'ın ''Doğrusu inanıp sonra inkar edenleri, sonra inanıp tekrar inkar edenleri, sonra da inkarları artmış olanları :Allah bağışlamaz..'' Nisa 137 ayetinin şu şekilde tefsir ettiğini nakleder: ''Bu ayet başlangıçta Hz. Peygamber'e iman etmekle birlikte, Resulullah'ın 'Ben kimin mevlasıysam, Ali de onun mevlasıdır' sözü ile, Ali'nin velayeti kendilerine arz etmesi üzerine, bunu kabul etmeyerek, küfre giren sonra Mü'minlerin Emiri'ne biat etmek suretiyle iman eden;ancak, Resulullah'ın vefat etmesinden sonra, Ali'ye yaptıkları bu biatı ikrar etmeyerek küfre düşen; daha sonra, ona biat etmiş olanları da kendilerine çekmek suretiyle günahları artan falan , falan ve falan kimseler hakkında nazil olmuştur; bu kimselerde, iman diye hiç bir şey kalmamıştır.'' el-Kuleyni, I,420 Şiilerce hadiste ''sika ve sahihu'l -mezheb'' olarak kabul edilen Ali b. İbrahim el-Kummi de tefsirinde Ömer'e şeytan sıfatını yakıştırmaktadır. Kummi, ''O gün, zalim kimse ellerini ısırıp şöyle der: keşke falancayı dost edinmeseydim! O beni, bana gelen zikirden saptırdı. Zaten şeytan, insanı , yapayalnız ve yardımcısız bırakır.'' (Furkan 27-29) ayetleri ile ilgili olarak şu yorumu yapar : '' Birincisi o gün '' Ne olurdu, Resulullah'la birlikte Ali'yi dost edinseydim de, İkinciyi kendime dost yapmasaydım'' der... Şeytan insanı yapayalnız ve yardımcısız bırakır.''El-Kummi, Tefsirul Kummi, II,113

bkz: http://www.islamquest.net/tr/archive/question/fa11567

bkz: http://www.youtube.com/watch?v=HFvk7hboPZU

Rafizı Yasir el Habib'e göre Hz. Ömer, Ebu Bekir, Hz. Osman ve Müminlerin anneleri Hz. Aişe Hz. Hafsa ehl-i Beyt'in düşmanı olduğuna dair bkz:

3. Diyelim ki bir kısım Şiilere göre ehl-i sünnet, Nasibi olmaktan bilinmeyen/esatirli bir formülle kurtulsun.. İmam Sadık'tan gelen yukarıda verdiğimiz ve Şii site tarafından savunulan rivayete göre ; Ehl-i Sünnet'in kalbinde Hz. Ömer, Osman ve Ebu Bekir sevgisi yerleşmişken?istikamet uygun adım Cehennem? marş marş değil midir? Cehennemlik biri için dünyadaki adının Nasibi olmasının veya olmamasının?kestiklerinin şii kardeşlerimizce yenilebilmesi, kefenlenip defnedilebilmesi? dışında pratikteki faydası nedir? İmam Sadık'a nispet edilen?Cebrail ve Mikail?in kalbinde o ikisine karşı zerre kadar sevgi olsaydı Allah-u Teala onları yüzüstü cehenneme atardı.? diyen anlayış sizin de paylaştığınız bir anlayış değil midir?Bu kadar açık ve net karamsar tablo karşısında bu pembe yazılar, fazladan ümit verme veya lüzumsuz polemik olmuyor mu?

1. Yukarıda kaynaklarıyla beraber verdiğimiz bilgiler yanlış mıdır? Başta 3 halife olmak üzere ashabın büyüklerine abna. ir nasıl bakıyor? Hz. Ali ile savaşan Hz. Aişe, Hz. Talha ve Zübeyr için düşünceleri nedir? Yasir Habib gibi Şiilerin Hz. Ömer hakkında "g. y olmaya kadar" ileri götürdükleri eleştiriler hangi mezhebin kaynaklarından toplanmıştır?

2. Şöyle bir sonuçla karşılaşıyoruz: Şianın önemli bir kısmına göre İlk 3 halife ve aşere-i mübeşşereden Hz. Ali hariç bir çok sahabi Hz. Ali düşmanıdır. Ona yardımcı olmamış, onun düşmanları, hasımları, hakkını gasbedenleri, evini yakanları safında yer almıştır.. Bu fiilleriyle beraber onların küfre düştükleri, cahiliye ehli oldukları söylenmektedir. Hz. Ömer gibi Sahabinin en büyükleri bile -haşa- şeyt. nlık yapmaktan geri durmamıştır. Ehli sünnet Şianın Hz. Ali düşmanı olarak gördüğü bu sahabileri kendi canından aziz tutmaktadır. Muhabbetin en büyüğüyle 4 halifeyi kucaklamaktadır.. Şii kaynaklarda Hz. Ali muhalifi ve düşmanı olarak verilen ashabın hepsini samimi hisleriyle seven ve onlara yürekten bağlı, onları kendine rehber edinen Ehl-i sünnet hangi formüle göre Nasibi olmaktan kurtulabilmektedir? Hz. Ali'nin düşmanlarına dost olmak Hz. Ali'ye de düşmanlık anlamına gelmez mi?

4. abna. ir der ki : "İslam?dan nasibini almamış bazıları Müslümanlar arasında fitne ve fesat çıkarmak için Ehlibeyt takipçilerinin Sünnileri nasibi olarak tanımladıklarını ve dolayısıyla kafir bildikleri iftirasını atarak düşmanlık tohumları ekmektedirler."Bu yazınıza göre bkz: http://nasibiler.wordpress.com/ adresindeki yazılarında ;

abna. ir: Şia mezhebi mensupları maalesef tarih boyunca her zaman ötekileştirilmiş ve akla hayale gelmeyen iftiralara maruz kalarak toplumdan her zaman dışlanmıştır. İki büyük Müslüman topluluğu olan Şia ve Sünniler arasında kin ve nefret oluşturmak ve ileriki aşamada aralarında bir çatışma çıkartılarak bir birine kırdırılması için her zaman Sünni Müslümanlara Şia?nın sahabelere küfrettiği, Sünnileri nasibi kelimesi altında kafir bildikleri gibi iftiralar atarak Ehlibeyt sevdalısı Şiilere karşı kışkırtmaktadırlar. Biz abna olarak önceden bu tür iftira ve töhmetlere cevap vereceğimizi duyurmuştuk. Şimdi burada nasibinin ne anlama geldiğini ve Şiilerin sünnileri nasibi bilip bilmediğinin cevabını vereceğiz... Ehlibeyt Haber Ajansı ABNA- Nasibi kelimesi Kafir ve müşrik kelimeleriyle birebir örtüştüğünden... Nasibi Ne Demektir?Nasibi, Müminlerin Emiri Hz. Ali?ye düşmanlık güden Müslümanlara denir. Nasibi, kelimesi has bir fırkanın adı değildir, ancak bazı Müslüman fırkalar Hz. Ali?ye düşmanlık güttüklerinden ve ona kin besleyerek lanet ettiklerinden bu ad onlar için geçerlidir. Nasibiler genellikle Havariçlerdir... Şialar, Ehli sünnet mensuplarını nasibi bilmemektedirler. Çünkü ilk olarak bunu bilmemiz gerekmektedir ki Ehli sünnet Ehlibeyt?in muhabbetini farz bilmektedir. İkinci olarak Ehli sünnetin kendisi Ehlibeyte kin ve düşmanlık güdenlerin kafir olduklarını söylemektedir. Ayrıca Nasibiler necis ve onların kestikleri haram ve onlarla evlilik caiz değildir. Ama hiçbir Şia alimi Ehli sünnet için böyle bir fetva vermemiştir. Eğer Şia müçtehitlerinin risalelerine bakılırsa onların kestiklerinin yenilebileceği, necis olmadıkları ve evliliğin caiz olduğu yönündedir. Hatta Ehli sünnet Müslümanlarına ait ölüye cenaze namazının kılınması, defin ve kefen işlemlerinin yapılması farzdır. Ama bunların hiç birisi nasibiler için geçerli değildir.

bkz: http://ahmednazif.blogspot.com/2013/04/imamiye-sias-kaynaklarna-gore-ilk-3.html Böyle olunca Abna. ir'in ilgili yazısının oluşturduğu olumlu hava ile yukarıda verilen Şia kaynaklı bilgiler ve abna. ir'in diğer yazılarını yan yana (örneğin:Hz. Fatıma?nın Şehadeti Efsane Değildir) getirildiği zaman telifi zor bir müşkil ile karşılaşıyoruz. Bu müşkili aşmak için abna. ir'in cevaplamasını arzuladığımız bir kaç soru sormamız gerekiyor:

? Resulullah vefat ettikten sonra insanlar Cahiliye ehli oldular? . Şia kaynaklarında, üç kişi dışındaki bütün sahabilerin gerçek manada irtidat ettiği iddia edilmektedir. İlk üç halife irtidat etmişlerdir; hatta bir an bile iman etmemiştir.

Olumlu, mutedil, yakınlaştırıcı ve bilgilendirici olarak bakabileceğimiz ; vurmaya değil tokalaşmaya uzanmış bir dost elinin ürünü olan bu güzel makalede kusur bulmak zor.. Ancak aynı site?Hz. Fatıma?nın Şehadeti Efsane Değildir? başlığı altında Hz. Fatıma'yı şehit edenlerin en başında Hz. Ömer ve Ebu Bekir'i göstermişti: bkz: http://abna.ir/data. asp?lang=10&amp;Id=240253 Geleneksel Şii literatüründe Hz. Ali?ye düşmanlık güdenlerin en başında Hz. Ömer, Hz. Ebu Bekir, Hz. Osman, Hz. Halid bin Velid, Hz. Aişe, Hz. Talha, Hz. Zübeyr olmak üzere bir çok sahabi sayılmaktadır.. Bu muhterem zatlar Şia inancında Hz. Ali ve Ehl-i Beyt düşmanı olarak sunulmaktadır.. Bunların en azından tanımsal/lafzi olarak "nasibi" olduğu böylece ortaya çıkmaktadır. Şii literatüründe bunları sevenler de yine cehennemlik olarak tavsif edilmektedir:.. Başka bir rivayette bu anlamda İmam Sadık?tan nakledilmiş ve rivayetin sonunda ravi İmam Sadık?a : Onca yaptığı hizmetlere rağmen niçin Muhtar cehennem ateşine maruz kalıyor? diye sorduğunda İmam şöyle cevaplandırır: ?Çünkü Muhtar?ın kalbinde o iki halifenin sevgisi vardı.? Sonra İmam yemin ederek şöyle buyrur: ?Cebrail ve Mikail?in kalbinde o ikisine karşı zerre kadar sevgi olsaydı Allah-u Teala onları yüzüstü cehenneme atardı.?

bkz: http://abna.ir/data. asp?lang=10&amp;Id=297005