oysa dediğim gibi zekasından şüphem yoktu ve ben aslında zekasından etkilendiğimi sanırken iç sesim haykırırken tesadüfen ordan geçtiğimde duydum ki

Sanmamaya devam..

sanmam.

en son yürekler ölür sanıyordum

işte hikaye tamda burada örüntülenmeye başlamıştı..

aslında onu aptallığımla büyülemiştim..

önce o ölecekti ben aptalığıma doyacaktım..

evet anlamsızdı heyecanlanınca eteklerim zil çalması erekirken dilim neden yutulmaya hazırlanıyordu..

öyle mi?

?Herkesin uçmak için okyanusları vardır. Bunu yapacak yüreğin oldukça." Amelia

olmadı..

küçük dilimi yutacaktım

ruby.. yazmaya devam et.. takipteyım..

anlatacam anlatacam!!

Hee öyle..

Göreceli olduğunu daha öncede belirmiştim..

ara ara yazıcam lütfen çopk beklemeyin üzülürüm.

bir gün aklından beni geçirdiğini söylemişti

herşeyin farkında olması benim aptallığımın yanında zekasını sönük gösteriyordu..

Dinliyormuş gibi yapmak, söyleyemediğimiz en büyük yalandır