Bunu sorgulamak sana yakışır mı? Ne biliyorsun ki neyini sorguluyorsun?

Bizim haz. Muaviye hakkındaki görüşlerimiz ehli sünnet alimlerini takip etmektedir.

Özellikle Hazret-i Muaviye'yi tanıyormuyuz? Kimdir? Nedir? Nasıl müslüman olmuştur? İslamiyete ne gibi hizmetleri dokunmuştur?

Hazret-i Ammar bin Yasir 'ın şehid edilmesi ile Hazret-i Muaviye'nin direkt olarak suçlanamayacağını düşünmeniz gerekirdi. İlgili tarihi verileri tekrar değerlendirelim:

İbni Hacer-i Mekki hazretleri buyuruyor ki:

-Resulullah, herkese ne vasiyette bulunduysa bize de aynısını vasiyet etti Şimdiki davranışımız kendi ictihadımızdır (Ahmed b Hanbel, Müsned, IV, 263)

İşte en büyük bir müverrih, ve aynı zamanda en büyük bir müctehid, Hazreti Muaviye hakkında bu takdirkarane yazıları yazmış bulunuyor.

Eshabımı kötülemeyin diye bir hadisin uydurma olduğu apaçık belli.

Kur?an-ı kerimde iki Müslüman ordunun, birbiriyle savaşabilecekleri bildirilmiştir. İki ayet-i kerime meali:

mısır devleri artık tarik kitaplarında fatih sultan mehmedin fetih ettikleri yerleri ''Fetih'' yerine ''işgal'' olarak değiştireceklermiş. tarih oyunları diye buna denir.

gözünü makam ve mevki ve saltanat bürümüş olan

z35m35r

Peygamber efendimiz, okçulara, emrini verdi. Bir müddet sonra savaş bitmek üzere idi. Düşman kaçıp gitmişti. Okçular, diyerek bulundukları yeri terk ettiler.

«Ömeribnilhattab Şama gittiğinde Muaviye Radıyallahü anh kendisini bir mevkeble = bir bölük askeri kuvvetle istikbal edip o suretle yanına gitmişti. Hazreti Ömer bunu görünce: Ya Muaviye: Böyle mevkeble sabahlıyor, akşamlıyorsun, Hane içinde duruyorsun, hacet sahihleri ise kapıda bekliyorlar, dedi. Muaviye de: Ya Emirelmüminin! Düşman burada bizlere yakındır, onların gözcüleri, casusları vardır. Ya Emirelmüminim« Ben istedim ki onlar, islamın izzetini görsünler. Dedi. Hazreti Ömer de dedi ki: Şüphesiz bu akıllı bir kişinin hilesi, zeki bir kimsenin hud'ası dır. Muaviye: Ya Emirelmü'minin!. Dilediğini emr et, o veçhile hareket edelim, diye mukabelede bulundu. Bunun üzerine Hazreti Ömer şöyle dedi: Vah sana!. Senin için bir kusur görerek hakkında seninle münazarede bulunduğum bir şey yoktur ki, sana emr edeyim mi, yoksa seni nehy edeyim mi diye beni bilmez bir halde bırakmış olmayasın

Hatta daha fazlasını söyleyeyim sana Hazret-i Ali'yi sevdiren ne kadar Ehl-i Sünnet alimi varsa Hazret-i Muaviye'yi çok sevmişler ve çok övmüşlerdir.

Şii'ler olarak toplu iğnenin ucu kadar ilmi bir yazınız olsa şimdiye çoktan anlaşmıştık...

Nerden belli oluyor? Hani, hangi ayet-i kerime, hangi sure? Kur'an-ı Kerim'i eline aldın, biriyle konuşur gibi sordun mu? :))) Yönteminiz bu mu? :)))

Rica ederim. Delillerimiz sağlam. Fakat yinede cevabınızı merak ediyorum.

"Onlar, cennete çağırdıklarını zannediyorlardı. Onlar müçtehid oldukları için, zanlarına uymaları sebebiyle levm edilemezler. Cennete çağırmaktan murad, onun sebebini çağırmaktadır. Bu da imama itaattır. Nitekim Hz. Ammar, onları Hz. Ali'ye itaat etmeye çağırıyordu. O sırada itaat edilmesi vacib olan imam da Hz. Ali idi. Öbürleri ise bunun hilafına çağrı yapıyorlardı. Lakin onlar da kendilerine zahir olan te'vil sebebiyle mazur durumda idiler."

Bir toplum kendi adetlerine göre isim koyar veya koymaz. Anadolu coğrafyası Şii İran coğrafyasına yakındır. Şii'lerin Hazret-i Muaviye konusundaki fikirleri bellidir. Yine anadolu coğrafyasında alevi nüfusta çoktur. Hal böyle iken "Muaviye" isminin sık rastlanmaması normal karşılanmalıdır. Haliyle eskiden beri sık rastlanmayan bir isme son zamanlarda sık rastlamak çok olası değil.

türkçesi: Allah'a ve ahiret gününe inanan bir kavmin; babaları, oğulları, kardeşleri yahut akrabaları da olsa, Allah'a ve Peygamberine düşman olanlarla dostluk ettiğini göremezsin. Allah onların kalplerine imanı yazmış ve onları katından bir ruh ile desteklemiştir. Onları, altlarından ırmaklar akan cennetlere sokacak, orada ebedi kalacaklardır. Allah onlardan razı olmuş, onlar da O'ndan razı olmuşlardır. İşte onlar Allah'ın taraftarlarıdır. Muhakkak başarıya ulaşacak olanlar, Allah'ın taraftarlarıdır.

Özelime gönderin.

Bunları biliyormuyuz?

Okçular hadisesi

Ayrıca Bayezid ismini nazarı dikkatlerinize sunmak isterim.

İmam Ali'ye savaş açan

"Vay Ammar'a! Onu baği bir grup öldürecek. Bu, onları cennete çağırır, onlar da bunu ateşe çağırır!" buyurdu."

Sana ben değil Kur'an-ı Kerim cevap versin.

(Eshab-ı kiramın hepsini, adil, salih, evliya, alim ve müctehid bilmek her müslümana gerekir. Çünkü Kur'an-ı kerimde, buyuruluyor. Onlardan birini kötülemek, bu ayete inanmamak olur.)

Kur'an-ı kerim, hadis-i şerifler ve fıkıh kitapları okununca bu hatalar bariz şekilde ortaya çıkıyor. Kur'an-ı kerimde Eshab-ı kiramın tamamı övülüyor.

İmam Al'ye savaş açan, başkaldıran, isyan eden, gözünü makam ve mevki ve saltanat bürümüş olan, Hz. Ömer'in bu ümmetin kisrası olarak tarif ettiği, muaviyeyi sevmek mi? Daha neler...

Bu Hadis-i Şerif sahihtir. Hatta ne kadar ilginçtir ki bizzat Hazret-i Muaviye 'ta rivayet etmiştir :) Bunu bileniniz eminim çok azdır. Çünkü Hazret-i Muaviye'yi karalayacağım derken gözleriniz hiçbir şeyi görmüyor. Adeta hepinizi Şii propagandacıları ve Abbasi tarihçileri hipnotize etmiş gibi.

TARİH-i TABERİ'den:

Ayrıca şunu iyi anlayalım. Savaşlar nasıl gerçekleşmiştir? Hazret-i Ali ve Hazret-i Muaviye 'yi ne kadar tanıyoruz?

Hazret-i Muaviye bu sebepler veçhile hilafete talip olmuş, bir hareket başlatmıştır. Ki bu hareketini haklı gören birçok Sahabe olmuş, kendisine destek vermiştir.

"Kim onları severse beni sevmiş olur." buyurmuştur.

Ayet-i kerimelerde mealen buyuruluyor ki:

SAVAŞTA TARAF OLMA KARARI BİR İCTİHAD MESELESİDİR

3) İbnu Battal, bu nakıs rivayette gelen haberi esas alarak, şerhte bulunmuştur. Halbuki, hadisi şöyle açıklamak mümkündür. Ateşe çağıranlardan murad, Kureyş kafirleridir. Nitekim bu hususu bazı şarihler belirtmiştir. Lakin Sahih-i Buhari'nin İbnu's-Seken ve Kerime nüshalarında gelen, Sağani'nin, -Firebri'nin kendi el yazması nüshasıyla karşılaştırdığını zikrettiği- bir nüshasında da sabit olan bir ziyade, oradaki muradı tavzih eder ve açıklar ki, zamir katillere racidir, onlar da Suriyelilerdir. Bu açıklamaya göre "ateşe çağıranlar"dan Sahabe'yi anlamak münasib olmaz.

Hz. Muaviye'nin ordusunda birçok yeni müslüman vardı... Bunlar, İslam'ın Bizans ve Acem'in hakimiyetinden kurtardığı birçok ülkedeki İslam fethinin davulları çalması üzerine müslüman olmuşlardı. Bunların çoğu Hz. Muaviye'nin hareketinin sebep olduğu iç harbin yakıtı idiler. Onlar harbi iyice alevlendiren yakıt ve yağ oldular...

Ben Hadis'in Abbasiler tarafından uydurulduğunu söylemişmiyim? Yazıyı iyice oku bakalım. Ben Hazret-i Ammar 'la ilgili Hadis-i Şerif'i bizzat Hazret-i Muaviye rivayet etmiştir diyorum. Yazıyı okudun mu Allah aşkına?

Bakın Sahabelerin bu Sıffin savaşında kimin haklı olduğu hususunda ne denli kararsız kaldıklarına çok çarpıcı bir örnek vereyim. Burada verilen kararların birer ictihad olduğu bu örnekten gayet net anlaşılmaktadır.

Yazdıklarınız çok komik.

Nitekim Şeyh İbn-i Hacer, Savaik adlı kitapta der ki:

Böyle hareket etmelerinin bir hata olduğu sonradan meydana çıktı. Bunu bile anlatmayı Peygamber efendimiz yasakladı, buyurdu. Eshab-ı kirama kusur bulmaktan, kusurlarını söylemekten, onlara dil uzatmaktan çok sakınmalıdır. Çünkü hadis-i şerifte, buyuruldu.

İbni Cerir merhum, şunları da tarihinde kaydediyor: «Muaviye demiştir ki: Kula verilmiş şeylerin efdali akl ile hilmdir. Çünkü? kul bu sayede? ihtar edildiği zaman hatırlar, ita edildiği zaman şükreder, mübtela olunca sabr eder, gazeblendiği vakit hiddetini yener, kadir olduğu zaman afv eder, kötülük yapmış olunca mağfiret diler, va'd edince de yerine getirir

muaviye hakında peygamberin söyledilerini sana yazmamı istermisin. tabi yazılarım silinmezse...

"Ashabım hakkında Allah-u Teala'dan korkun! Onları hedef edinmeyin. Kim onları severse, muhakkak beni sevmiş olur ve kim onlara eziyyet ederse, bana eziyyet etmiştir."

2) Hz. Ali'nin, Ammar'ı kendilerine gönderdiği kimseler, Kufe ahalisi idi. Onu Hz. Aişe ve berberindekilere karşı, asker toplayıp savaşmak için, Cemel vak'asından önce göndermişti. Aralarında Sahabe'den bir cemaat vardı. Bunlar Hz. Muaviye ile beraber sahabiler gizli faziletli kimselerdi ve hatta efdal olanlar da vardı.

Kısacası bazı kimselerin iftiralarına aldanıp sevilmesi gereken bir kişiyi sevmemek akıllı insanların yapacağı şey değil.

1) Hariciler, Hz. Ali'nin üzerine, Ammar'ın katlinden sonra yürüdüler. Bu hususta ehl-i ilim arasında bir ihtilaf yok. Zira Hariciler hadisesinin ibtidası Hakem vak'asının hemen arkasından başlar. Tahkim hadisesi ise, Sıffin'deki savaşın bitmesiyle vukua gelmiştir. Halbuki Ammar'ın katli, kesinlikle bu hadiselerden evvel meydana gelmiştir. Hal böyle iken, Hz. Ali'nin, onu ölümünden sonra göndermesi nasıl mümkün olur?

Allah emevilere ve abbasilere lanet etsin. Bunlar islama türlü bidatları soktular sayısız hadis uydurdular. Müslümanların bölünmesini sağladılar. Eshabımı kötülemeyin diye bir hadisin uydurma olduğu apaçık belli.

Bilindiği gibi Emevilerden sonra Abbasiler hakimiyet kurmuştur. Abbasi tarihçileri, hadiseleri, Emevilerin ve bazı Eshab-ı kiramın aleyhine olacak şekilde tahrif etmişlerdir. Kaynak olarak elde bu kitaplar bulunduğu için, tarih kitabı hazırlayanlar, ister istemez büyük hatalara düşüyorlar.

Huzeyme İbnu Sabit Cemel savaşına Hz. Ammar'la birlikte Hz. Ali'nin safında katılmış, fakat hangi tarafın haklı olduğu hususunda mütereddid olduğu için kılıç çekmemiştir. Sıffin'e de katılmış, yine kılıç çekmemiştir. Ancak, Ammar şehid edilince kılıcını çekip savaşmış, bu davranışının sebebini:

PEygamber EFendimizin Ammar bin Yasiri öldürenler için söylediği, Ey Ammar dikkat et seni asiler grubu öldürecek

İmam Muhammed, Siyer-i Kebir isimli eserde Hz. Peygamber 'in şu hadis-i şerifini rivayet etmiştir:

Böyle saçma bir savunma olamaz. Hiç ilme irfana uygun düşüyor mu şu savunmanız.

Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:

Öncelikle yazınıza teşekkür ederim. Uzun bir cevap yazacağım için şimdi konu ile ilgili yazmıyorum. Yarın hafta sonu, inşallah cevabi yazınızı yazacağım.

Gelelim Hazret-i Ömer'in Hazret-i Muaviye hakkındaki görüşlerine;

Umarım artık böyle saçma savunmalarla büyük isimleri karalamak yoluna gitmezsiniz.

Ammar İbnu Yasir bilahere Hz. Ali'ye refakat etmiş, Cemel ve Sıffın savaşlarında sahabenin bir alemi gibi hareketle, Hz. Ali'nin haklılığına inanarak savaşmıştır. Sıffin savaşında 93 veya 94 yaşında olduğu halde şehit düşmüştür, sene: 37 hicri, Hz. Ali onu elbisesiyle, yıkamadan defneder.

Cemel vakasını bilahare anlatırım. Senin gibi rastgele cümlelerle de değil, delilli kaynaklı anlatırım.

Ammar, Sıffin'de öldürülmüştür. Hz. Ali cephesinde idi. Karşı tarafta ise Hz. Muaviye vardı. Hz. Muaviye'nin yanında bir kısım sahbe de vardı. Bu durumda şu soru hatıra gelebilir: "Onların ateşe çağırmaları nasıl caiz olur."

demişsiniz. Hazret-i Ali Cemel Vak'asından sonra Suriye'ye Şam'a Hazret-i Muaviye'nin üzerine yürümüştür. Bu durumda savaşı açan Hazret-i Ali olmalıdır. Savaşın nedeni Hazret-i Osman'ın öldürülmesinden sonra faillerinin cezalarının verilmemesidir. Hatta sebeplerden biri isyankar grubun reisinin Hazret-i Ali efendimiz tarafından vali yapılmasıdır. Hazret-i Muaviye sanıldığı gibi çokta haksız değildir. Kuvvetli sebepleri vardır. Nitekim Hazret-i Muaviye, Hazret-i Osman'ın vasisi konumundadır. Hatta Cemel vak'ası da bu yüzden çıkmıştır.

Fırsat bulabilirsem ismailsalih'e de cevap vereceğim. Biraz yoğun çalışıyoruz bu aralar.

Bakın şu pasajı Kütüb-i Sitte İ. Canan tercümesinden aynen aktarıyorum:

: Büyük bir müctehid, büyük bir muhaddis ve müverrih olan ibni Ceriri Taberi, meşhur tarihinde şunları yazıyor:

Nerden belli? Şu fani alemden göçmeden önce şu Şii'lerden ilmi birşeyler duyabilecekmiyim acaba? :)))

meraklikiz, sana dinini bildiren, fıkhı açıklayan, Kur'an-ı Kerim'i, Hadis-i Şerif'leri sana bildiren ve açıklayan ne kadar tanıdığın Ehl-i Sünnet alimi varsa, Hazret-i Muaviye 'ı sevmişler ve övmüşlerdir.

İbnu Battal, Mühelleb'e uyarak der ki: "Bu mütalaa, kendilerine Hz. Ali tarafından Ammar'ın gönderilip onunla cemaate uymaya çağırılan Havariç hakkında da caridir. Ashabtan hiçbiri hakkında sahih değildir." Bu mütalaaya şarihlerden bir cemaat katılmıştır. Ancak birkaç açıdan bu görüş mualleldir:

İmam-ı Rabbani 251. mektubunda şöyle demiştir: "BU MESELEDE EN DOĞRU VE SAĞLAM YOL, HAZ. PEYGAMBER 'İN ARKADAŞLARI ARASINDA CEREYAN EDEN HUSUSLARDA SUSMAKTIR VE ONLARIN ÇEKİŞMELERİNDE KONUŞMAMAKTIR."

CEVAP

Bir soru daha: Sahabe kavramı kimin için kullanılır? Sahabe kimdir?

Özellikle bu cümle tamamen iftiralardan kuruludur. Bunu kabul etmek mümkün değil. Üstteki yazılarımda da belirttiğim gibi gerek Şİİ propagandacıları gerekse tarihi bilerek yanlış yazmak isteyen Abbasi tarihçileri bu iftiraları atmışlardır.

Hz. Muaviye'nin adamları mümkün olduğu kadar Ammar'dan uzak durmaya çalışmışlardı. Öyle ki kendi kılıçları onu öldürmesin de, insanlar onların asi topluluk olduklarını bilmesinler.

"Ben kulaklarımla 'ın Ammar'a: "Seni asi bir grup öldürecek!" dediğini işittim" diyerek açıklamıştır. Ammar öldürülünce Huzeyme : "Artık hakikat bana zahir oldu!" der, ilerler ve ölünceye kadar mukatelede bulunur.

Eğer işler, ilk müslümanların ellerinde olsaydı, bu tehlikeli ihtilaf barışla bitebilirdi... Fakat mesele, içinden çıkılmaz bir hale gelince ona, İslam'ın sonu kendilerini ilgilendirmeyen birçok el karıştı. Bu eller savaş ateşini körükleyip iyice tutuşturmaya başladı.

Sonuç olarak Hz. Peygamber 'i seven bir kimse sahabeleri hayırla anmak mecburiyetindedir. Çünkü Hz. Peygamber yukarıda geçen hadis-i şerifte buyurduğu gibi:

Hz Ammar, Hz Ali'nin en hararetli taraftarıydı ve onun bütün muharebelerine iştirak etmişti Kendisine bu davranışının mahiyeti sorulduğunda, davasının müdafaasını yapmayarak sadece hakikati söylemişti Ubad, Ammar'a şunu sormuştu:

Aslında dikkat ederseniz anadolu da hiç sevilmez.. Zira oğluna muaviye ismini koyan bir aile duydunuz mu?

Senin yazının tutarsızlığını yine seninle birlikte inceleyelim, ne kadar saçma şeyler yazdığını sende gör.

Sahabe-i kiram dünyevi endişelere kapılarak veya birbirlerine hased ederek ihtilaf etmemiştir.

Niye ki? Sıffiyn savaşına dair ortaya ne koydun ki Cemel'e geçiyoruz? Hakkını verdin mi bu konuşmanında Cemel'e geçiyorsun?

garipdsi,

konuya bir de şuaçıdan bakalım. tamam sahabileri yargılamayacağız ama hz aliye savaş açan muaviyeyi sevmeli miyim? hiç sempati duyamıyorum müslüman olması dışında. yorumlarınız nedir arkadaşlar bu konu hakkında.

La tecidu kavmen yu?munune billahi vel yevmil ahiri yuvaddune men haddallahe ve resulehu ve lev kanu abaehum ve ebnaehum ve ihvanehum ev aşiretehum, ulaike ketebe fi kulubihimul imane ve eyyedehum bi ruhin minh , ve yudhıluhum cennatin tecri min tahtihel enharu halidine fiha, radıyallahu anhum ve radu anh , ulaike hizbullah , e la inne hizbullahi humul muflihun . Mucadele 22

Kaynaklarınızı dogru secin.

İmam-ı Gazali hazretleri buyuruyor ki:

Ömer ibnilhattab şöyle buyurmuştur: Siz Kisrayı, Kayseri ve onların'dehalarını medhü sena edip duruyorsunuz, halbuki, sizin aranızda Muaviye var

Yukarıdaki ve diğer ayetlerin tek tek yorumunu yapmak uzun sürecek ama kısaca bir soru sormak istiyorum: Munafikun suresi kimin hakkında inmiştir?

Bu hususta daha da fazla konuşacaksanız biraz tutarlı olmayı deneyin artık.

Kurana sorduğunuz zaman bu hadisin uydurma olduğu belli oluyor. Hadi bakalım bide Cemel savaşını konuşalım. Peygamber efendimizin en yakın sahabelerinden biri olan müminlerin annesi Ayşe annemizin yaptıklarını konuşalım. Kardeşi kardeşe kırdıran. Binlerce kişinin ölmesine sebep olan Ayşe annemiz ve muaviye içtihatmı etti de binlerce müslümanın ölmesine sebep oldular. İnsan hiç içtihadı için birbiriyle savaşır mı?

konu dışı olabilir ama başka bir başlıkta bulamadım içeriğime.

«Muaviye, Radıyallahü anh, hastalığı esnasında biraz ifakat buldu, ehlinden yanında hazır bulunanlara: Allahü Zülcelaldan korkunuz, çünkü Allah taala şüphe yok ki kendisinden korkanları vikaye eder. Allah taaladan ittika etmiyenleri ise vikaye edecek yoktur. Dedi, sonra teslimi ruh etti.

Ne alıp veremedikleri var ki Fatih'le?

Sayın garipdsi,

Komiklikler değil, gerçekler. Sanırım Şii'sin. Yazdıklarından hemen anlaşılıyor.

İşin ilginç yanı bu hadislerin Abbasiler tarafından uydurulduğunun söylenmesi çok komik.

Ves sabikunel evvelune minel muhacirine vel ensari vellezinettebeuhum bi ıhsanin radıyallahu anhum ve radu anhu ve eadde lehum cennatin tecri tahtehel enharu halidine fiha ebeda , zalikel fevzul azim . tevbe 100

Oğlu lanetlik olan yezidin kendisinden sonra sultan olması için zorla müslümanlardan beyat alan bir şahsı nasıl sevelim ki?

Yazınızı inceleyelim:

Kurana sorduğunuz zaman bu hadisin uydurma olduğu belli oluyor.

İnsan hiç içtihadı için birbiriyle savaşır mı?

Bu konularda bak orada İmamı Rabbani haz. yazsını büyük harflerle yazdım secilsin diye.

Edebin ayarını kacırdıgınız için.

Hz Ali Talha ile Zubeyre kendi hanımlarınız evlerinizde otururken Peygamber efendimizin hanımının neden savaş meydanlarında dolaştığını sormuş. Bu soruya onlar cevap verememiş. Siz cevap verin bakalım. Ayşe annemiz bir fitne içinmi çıkıp deveyle dolaşmış.

Bu soruya İbnu Hacer şu cevabı verir:

Sana 41 ayrı -TEMEL- kaynaktan Hazret-i Muaviye'ye övgü dolu sözleri getirebilirim.

-Ey Eba Yakazan! Sizin bu hareketiniz kendi görüş ve içtihadınızın meyvesi midir? Yoksa size Resulullah'ın bu konuda bir vasiyeti mi vardır?

Sahabeler bu durum karşısında kararsız kalmışlar, çoğu tarafsız olmuş birkaçı da ictihadı sebebiyle taraf seçmişlerdir. Hatta kimin haklı olduğuna karar veremediklerinden dolayı taraf seçip kılıç çekmeyen Sahabeler olmuştur.

pharm1,

Sual: Tercüme veya telif olarak hazırlanan ve İslam Tarihi adı verilen Türkçe kitapların hepsinde önemli hatalar vardır. Eshab-ı kiramı kötülemeyen hiç birisine rastlamadım. Bunun sebebi nedir? Mesela Uhud savaşındaki okçular olayı için, deniyor. Ayet-i kerime ve hadis-i şeriflerle övülen Eshab-ı kirama bu iftira nasıl yapılabiliyor? Tarih kitaplarındaki bu yanlışlıklar nereden kaynaklanıyor?

Allahü tealanın varlığı, sıfatları, razı olduğu ve beğendiği şeyler, ancak Peygamberlerin bildirmesi ile anlaşılır. Akıl ile anlaşılamaz. Bunları bize Muhammed aleyhisselam bildirdi. Hulefa-i raşidinin çalışmaları ile, her tarafa yayıldı. Eshab-ı kiramdan bazıları, bazı bilgileri işitmişlerdi. Bu bilgilerin hepsini topladılar. Eshab-ı kiramın bu hususta üzerimizdeki hakları çok büyüktür. Bunun için hepsini sevmemiz, övmemiz ve itaat etmemiz emrolundu.

Haz. Muaviye ile ilgili alimlermiz bildirmiş kalbimizde şüphe yoktur.

türkçesi: Muhacirler ve ensardan ilk öncüler ile onlara güzellikle tabi olanlardan Allah razı olmuştur, onlar da Allah'tan razı olmuşlardır. Allah onlara, içinde ebedi kalacakları, altından ırmaklar akan cennetler hazırlamıştır. İşte bu büyük kurtuluştur.

Ammar şehit edildiği zaman muaviyenin ordusunda çözülmeler oldu. muaviye Ammarın şehit edilmesinin sebebini Hz Ali a yıktı. İşin ilginç yanı bu hadislerin Abbasiler tarafından uydurulduğunun söylenmesi çok komik. Güneş balçıkla sıvanmaz kardeşim.

Hazret-i Aişe müminlerin annesidir. Peygamber Efendimiz'in eşidir. Kur'an-ı kerim'e iman ediyorsan, Hazret-i Aişe'ye dil uzatmaya kalkma.

Senaüllah Pani-püti hazretleri buyuruyor ki:

Eğer bu ayet-i kerime'lere iman ediyorsan, alıntıladığım cümleni tekzib etmen gerekir.

Ehl-i Sünnet alimlerinin kitapları Hazret-i Muaviye 'a övgülerle doludur. 40'tan ziyade örnek verebilirim.

Ancak, sanki tek başına bir orduymuş gibi savaşan Ammar'ın cesareti onlara, akıllarını kaybettirmişti. Hz. Muaviye'nin askerlerinden bazıları onu öldürmek için fırsat gözlüyorlardı. Nihayet buna imkan bulduklarında onu öldürdüler.

İmam-ı Nevevi onun hakkında şöyle demiştir: "Hz. Muaviye, Hudeybiye günü müslüman oldu. Müslümanlığını anne ve babasından gizli tuttu. Hz. Peygamber 'le Huneyn savaşında bulundu. Hz. Peygamber 'e gelen vahyi yazan katiplerden biriydi."

Ammar, şu dürüst cevabı vermişti:

3- Hadiste geçen ve Buhari'nin yer vermediği belirtilen "Ammar'ı baği bir cemaat öldürecek" ibaresinin, sahabeden bir çokları rivayet etmiştir. Katade İbnu'n-Nu'man, Ümmü Seleme, ; Ebu Hüreyre , Abdullah İbnu Amr İbni'l-As ; Osman İbnu Avfan, Huzeyfe, Ebu Eyyub Ebu Rafi, Huzeyme İbnu Sabit, Muaviye, Amr İbnu'l-As v. s. .

2. olarak Peygamber hanımına savaş meydanlarında devenin üstüne binip savaşmak yakışır mı?

"Hz. Muaviye'nin Hz. Ali ile çekişmesi, içtihad yollu yapılan bir çekişmedir. Bilindiği gibi, içtihad yapan bir müçtehid içtihadında isabet ederse iki sevap, isabet edemezse bir sevap alır. Burada Hz. Ali içtihadında isabet ettiği için iki sevap, Muaviye içtihadında hata ettiği için bir sevap almıştır."

Şu tarihi hadiseyi de aktarmadan geçmek tarihe ihanet olur:

Bu konularda cok fazla konuşmayıda sevmiyoruz.

Eleştirdiginiz kişi sahebe Haz. Muaviye. Eleştirirken bari edebin ayarını kacırmayın.

Hz. Muaviye sahabedir. Onun sahabe olduğunda şüphe yoktur. Hz. Muaviye, Hz. Peygamber 'den yüz altmış üç hadis rivayet etmiştir. O, bazı hadiseleri diğer sahabelerden rivayet ettiği gibi, diğer sahabelerde ondan hadis rivayet etmiştir.

PEygamber EFendimizin Ammar bin Yasiri öldürenler için söylediği, Ey Ammar dikkat et seni asiler grubu öldürecek... buyruğunu dikkate alıp, İmam Ali'ye isyan edenleri sevmiyoruz..

Edep ya hu edep.

Hadi bakalım bide Cemel savaşını konuşalım.