Güvenliği çok yüksek karakollar inşa edip gece sızmalar yaparak araziye dağılmak teröristlere alan bırakmamak en iyi çözüm olarak görünüyor. Afganistan da amerikan askerleri üs bölgelerinde pek kayıp vermezler tam tersine saldıranlara büyük kayıplar verdiriyorlar. Genelde araziye çıktıklarında kayıp veriyorlar. Bizim askerimiz arazi de diğer ülkelere göre çok çok daha iyi ve az kayıp veriyor. Zaten eşit şartlarda yakaladı mı adamların kaçmaktan başka seçeneği yok.

TSK'nın şu an terörle mücadele yöntemi 'alan hakimiyeti'. Oysa karanlık çöktüğünde alan hakimiyeti tamamıyla PKK'ya geçiyor. Alan hakimiyeti kurarak mücadele yapmak 1. Dünya Savaşı'ndan kalma çağdışı ve yanlış bir yöntem. Yüzlerce PKK'lının elini kolunu sallayıp gezdiği arazileri çukurlardan savunmak, alan hakimiyetinden bahsetmek yanlış. Bundan vazgeçilip mücadele, öncelikli olarak Hava unsurları kullanılarak, Jandarma Özel Harekat ve Polis Özel Harekat'la sürdürülmeli. Bu, Uludere'ye kadar son 1 yıl gayet iyi de başarılmıştı. Son derece başarılı nokta operasyonlarla alan hakimiyeti de kurulmuştu.

Normalde kaçakçılığı önlemek için patika güzergahlarda ve çukur bölgelerde kurulan Dağlıca, Aktütün, Bayraktepe, Çukurca gibi sınır karakolları 2000'li yıllarda terk edilmiş, kullanılmıyordu. PKK ile mücadele tekrar başlayınca dönemin komutanı Orgeneral Hasan Iğsız tarafından 2006'da tekrar aktif hale getirildi. Karakollar kolay saldırılabilen hedefler haline gelince bunları korumak için 1600 tepe noktaya 20-40 askerin konuşlandığı barakamsı üs bölgeleri inşa edildi. Bu aslında PKK'nın önüne 1600 adet kolay hedef koyup 50- 60 bin askeri gözden çıkarmak demekti. Yani siz dağdaki evinizin dışına alarm sistemi kuruyorsunuz ve ailenin bütününü kurtarmak için de alarm düğmesi olarak bir ferdinizi kullanıyorsunuz. Saldırı yapıldığında o fert ölüyor ve siz alarma geçiyorsunuz! Böyle olunca üs bölgelerinde verilen şehitler 'hesabı yapılmış ve kabullenilmiş şehitler' anlamına geliyor.

Problemin kaynağına gelecek olursak: Murat Karayılan-Avni Özgürel röportajı gösterdi ki PKK'yı kurup/kollayıp büyüten devletimiz ve onun milli kaynakları artık PKK'yı yönetemiyor. PKK, maalesef taşeron bir terör örgütü. Aldığı kanlı siparişleri servis ediyor. Ne Öcalan ne de Karayılan'ı dinleyen yok. Dolayısıyla PKK'nın bir kanadıyla anlaşmanız yetmiyor. PKK'nın tümüyle anlaşabilmek için yurtiçinde bazı şer şebekeleriyle, bir kısım tutuklu-tutuksuz cuntacıyla ve yurtdışında ise hiperaktif bazı ülkelerle teslimiyetle konuşmanız gerekiyor ki bu mümkün değil. Öcalan'la ve Karayılan'la anlaşmaya çalışanlar, KCK'yı sivil toplum kuruluşu sananlar naif bir saflık içinde. Peki, çözüm yolu ne? Çözüm yolu çok hatta çok basit: Öncelikle kültürel hakları tümüyle iade etmek, siyasi olarak BDP'yi muhatap almak sonrasında ise silah bırakmamakta hala ısrar eden ve kimin piyonu olduğu meçhul taşeron teröristlerle noktasal operasyonlarla mücadele etmek.

Her şehit haberi ile tartışılan fakat insanların neden hala bu işler bitirilemiyor diye şaşkınlığa düştüğü şu sıralarda faydalı olacağını düşündüğüm bir yazı.

http://forum.memurlar.net/konu/1550769/ burada vermişim çözüm önerilerimi..

Gayet mantıklı bir fikir.

Profesyonel ordu, Jandarma'nın İçişleri Bakanlığı'na bağlanması, kır polisi kurulması, tüm grupların içinde yer aldığı sivil denetimli müşterek bir komutanlık diğer vazgeçilmez askeri adımlar.

Her karakolda 200'e yakın asker var. Eğer bir saldırı olursa 200 askerimiz şehit olmasın diye üs bölgeleri kurulmuş. Her karakolun kendine ait üs bölgeleri var. Yakın tepelerde yer alan her türlü saldırıya açık bu barınaklarda 20-40 asker nöbetleşe mevzileniyor. Bir bakıma 100-200 askeri korumak için üs bölgesindeki askerler "yem" ediliyorlar. Böylece üs bölgesine saldırı olduğunda karakol alarma geçiyor, yardım isteniyor ve 15-20 şehit verilip 200 asker kurtarılıyor. Önceki gün de olay böyle oldu. Yeşiltaş Karakolu'nun 300 metre yukarısındaki üs bölgesinde 4 asker, diğer üs bölgelerinde ise 4 asker olmak üzere 8 Mehmetçik şehit oldu.

Önce bir yanlışı düzeltmek lazım. PKK, karakollara direkt saldırmıyor. Karakolların üs bölgelerine saldırıyor. Bu ne demek?

PKK nın yaptığı vur kaç taktiği, gece sızma yapıp pusuya düşürme yöntemleri 92-95 arası Hakkari bölgesinde çok güzel uygulandı. Güzel de neticeler alındı ama bu tarz yöntemlerde kayıp verme olasılığı çok yüksek olduğu için profesyonel askerlerin kullanılması gerekiyor. Pusu atalım derken pusu yiyebilirsiniz. Komutanlarımız genelde en az kayıpla görevini yapmaya çalıştıklarından bu tarz uygulamalardan uzak kalıyorlar. Bu da PKK nın hareket alanını genişletiyor.

Doğuda gözetleme ve savunma amacıyla hakim tepelere üs bölgeleri kuruluyor, buraların lojistik ihtiyaçları da helikopterlerle sağlanıyor. Buralara üs bölgesi yerine insansız gözetleme ve silahlandırma yapılabilir mi denilirse mesela mayınlama yapılıyor ama bunun için çok uzun kablolar gerekli ve arazi şartlarıda buna her zaman izin vermiyor.

Üs bölgeleri dağların sarp yamaçlarında yer alıyor. Buralara saldırı olduğunda o askerleri koruyup kurtarma ihtimali yok. Bugüne kadar hiçbir saldırıda hiçbir asker kurtarılamadı. O barakalara gece karanlığında yardım ulaştırmak, helikopterle kurtarmak veya saldıran PKK'lıları püskürtmek mümkün değil. Ki önceki gün askerler hareketliliği saldırıdan 5 saat önce karakola haber veriyor ama yapılan ve yapılabilecek bir şey yok!