Şunu da unutmayın:

Vererek neler kazanabileceğimizi unutmamamlıyız...

Hayat pazarında Alan değil; Veren kazançlıdır her zaman.

'Sevginin sadece sözünü edenlerle, onu yaşayanlar arasında ne fark vardır?'diye.

Fakat o da ne? Kaşıklar uzun geldiğinden bir türlü döküp saçmadan götüremiyorlar ağızlarına. En sonunda bakmışlar beceremiyorlar,

'İşte' demiş ermiş.

'Kim ki hayat sofrasında yalnız kendini görür ve doymayı düşünürse o aç kalacaktır. Ve kim kardeşini düşünür de doyurursa o da kardeşi tarafından doyurulacaktır şüphesiz.

Bir gün sormuşlar ermişlerden birine:

Geçelim, geçelim bir kalem.. Ne söylesek boş olur? Somut sonuç alınmaz.

Bunun üzerine, şimdi? demiş ermiş.

Güzel paylaşım

Şükürler olsun başklarının huzurundan huzur duyabiliyorum

Ermiş:

Yüzleri aydınlık, gözleri sevgi ile gülümseyen ışıklı insanlar gelmiş oturmuş sofraya bu defa.

Sevgiyi gerçekten bilenleri çağıralım yemeğe.

Geçmeyelim. Laf salatası yaparak elbette somut sonuç alınamaz, uygulama gerekli.

Hepsi oturmuşlar yerlerine. Derken tabaklar içinde sıcak çorbalar gelmiş ve arkasından da derviş kaşıkları denilen bir metre boyunda kaşıklar.

'Buyurun' deyince her biri uzun boylu kaşığını çorbaya daldırıp, karşısındaki kardeşine uzatarak içmişler çorbalarını.

'Bu kaşıkların ucundan tutup öyle yiyeceksiniz' diye bir de şart koymuş. Peki demişler ve içmeye teşebbüs etmişler.

Böylece her biri diğerini doyurmuş ve şükrederek kalkmışlar sofradan.

'Bakın göstereyim' demiş ermiş. Önce sevgiyi dilden gönlüne indirememiş olanları çağırarak onlara bir sofra hazırlamış.

öylece aç kalkmışlar sofradan.