Nedametle kırık bir beniz bırakırsam sayfalara.. yok, kalkamazsın altından... Hani alem-i ervahta verilmiş sözün hükmü? Benim cennette gelinlik diye giyeceğim kefene ne oldu? ... Yorgunum bahar... Kanımda dolaşan viran bir bahçe var...

Sellerin içinde kaldın mı hiç? Boğulurcasına... Tıkanırcasına... Nefessizliği iliklerine kadar hissederek... Sen hiç sana ağladın mı?

Y o r g u n u m yar...

Heyecandan titremek nedir bilir misin? Dizlerinin bağı çözülürcesine... Milyonlarca volt elektriğe dokunmuşcasına ölür gibi.. Sen hiç sana dokundun mu?...

Tüm piyonLarım tükendi

susturucu takıLmışken yüreğime, haykıramazken, her kurşun içimi parçaLarken, infiLak ederken isyanLarım sensizLiğe,

? -susmak aşkın diLidir- diyen sevgiLi konuş şimdi, keLimeLerine ihtiyacım var?

Adım LaL kaLıyor zemheri ayazLarına..

ZuLmetin sırtımda yama oLurken yar/aLarıma

Yine kelimeler yetersiz, yine zaman akmıyor... Ve ben bakakalıyorum boş kağıtlara... İçim bir roman yazacak kadar doluyken, dökülmüyor bunlar yine kalemin ucundan... Ve ben yine anlatamıyorum seni umutsuzcasına... Ve.. Sana en çok ihtiyacım varken; sen hiç sensiz kaldın mı?..

Zaferlerin en büyüğünü hissettiğin oldu mu hiç? Kulaklarında hayranlık dolu seslerle kıskançlık çığlıkları arasında finale koşarcasına... Bütün engellere rağmen... Nefes nefese... Kimsenin tahammül edemeyeceği bir hızla... Sen hiç senin tarafından sevildin mi?..

Dünyanın zirvesine ulaştığını hissettin mi hiç? Herkesten ve herşeyden yukarıda olurcasına... Bulutlara bile tepeden bakarcasına... Kimsenin ama hiç kimseninin buna ulaşamayacağını ve ulaşmaya da hakkı olmadığını düşünürcesine... Sen hiç seni yaşadın mı?..

Herşeyini kaybettiğini düşündüğün oldu mu hiç? Çırılçıplak kalırcasına... Tükenircesine... Dünyada yapayalnız kalmacasına... Yaşam hakkını tüketircesine... Sen hiç seni paylaştın mı?..

Aydınların içine düşmek nedir bilir misin? Hayatın bütün renklerini birarada görebildin mi? Bir ışığın içinde boğulurcasına... Parlak, ışık dolu ama körolurcasına... Sen hiç seni gördün mü?...

Susma diye çırpınışLarımın tek müsebbibisin..

Ne zaman geçmeye kaLksam senden, ya bir uçurum boşLuğu, ya bir şarampoL oLuyor sonum..

Melodilerin en güzelini dinledin mi hiç? Sesler kulaklarında yankılanırcasına... Sesin yüksekliğinden hiçbir şey sağlam kalmamacasına.. Okyanusun en koyu sessizliğinde, en yoğun dalga sesleri arasında... Sen hiç seni duydun mu?..

Yüreğime taktığın aLyans tutuyor içimi, içini bırakmıyorum..

MüpteLasıyken kahramanı bıçakLanmış masaLLarın aşk için aşıkLarı ezip geçmişken,

Yo r g u n u m yar...

Senden aldığım ne varsa hepsini koydum yerine... Bir kendimi bulamadım yine kaybettiğim yerde... Senin sıcacık şefkatin ulaştırsaydı çatlayası yüreğimi Allah'a... Hiç değilse gazabından sığınmasaydı yarınım... Her gözyaşım mahşerde borç yazılırken hanene sen bilmeden yaşıyorsun...

Kelimelerin yetersiz geldiği oldu mu hiç? Kafandan bir sürü şey geçerken, bomboş kağıda bakarcasına... Elin kalemi tutmaz olurcasına... Sen hiç sana yazdın mı?..

Kutup soğuğundayken terledin mi hiç? Hiçbir güneşin veremeyeceği sıcaklığı iliklerine kadar hissederek... Kor ateşlerin içine düşercesine... Sen hiç sana sarıldın mı?..

DuL bir hasrete yad/igar kaLıyorum öteLerde

SancıLanıyorum sessizLiğine

CemreLer ihanet ediyor adına, AsLı hükümsüz..

Uzanan eLLeri tutmuyorum..

Sen benim en yalnız tarafımdın... Hiç yüreğine sığdıramadığın sığınağım... Meğer ne çok kendime sığınmışım öfkenden... Niye böyle yaralıyorsun yar addettiğim? Koyu bir bakışmanın, sıcak bir gülücüğün hatırına bir defa sussun sözlerin...

öLüme?su?sarken,

Yar dediğimi ağyar, yaban dediğimi yar sanıyorLar..

ELimde bir şah? nereye koysam kendine mat çekiyor..

Uğraşma aşk..!

Saatlerin durduğunu, zamanın donduğunu düşündün mü hiç? Endişeden ölürcesine... Saatin tiktaklarını hızlandırmak istercesine... Zembereğinden fırlamak için kıvranan yaycasına... Sen hiç seni bekledin mi?..

sana?sus?arken,

Çaresizliğin en yoğununu yaşadın mı hiç? Mümkün olsa canını verebilmecesine... Ama elden bir şey gelmemesinin verdiği acıdan çıldırmacasına... Sen hiç sana üzüldün mü?..

kendini biLe ısıtmıyor..

Ve asLında aşk?tan korkuyorsun

BiLiyorum aLdırmıyorsun, dönmeyeyim istiyorsun suLtanLığına

Öznesi sen oLan bir ömre verdim adını, ki öLüm yar oLana kadar tek yar dediğim oL diye..

Haklıyken bile içindekileri anlatamayıp hak verdiğin oldu mu hiç? Haykırmak isterken içindekileri, çığlık çığlığa susarcasına... Sen hiç sana kırıldın mı?..

ve akarken gözümden ırmak ırmak,

Muhaciri değiLim gayrı bu Arafın..

Belki bir şarkının en dokunaklı tarafıydın sen... Bir yıldızın kayıp gitme an'ıydın... Ondandı böylesine ulaşamamışlığım... En ücra tarafıydın gözbebeklerimin, en siyah bakışıydın yine yağmura... Sen ıslanmışlığımdın yağmurda... Ürkekliğimdin inadına yaşama...

Şehadet getir cinnetime...

Kendimsiz bir kent kuruyorum yokLuğunun sokağına..

Tam vakti;

Ateş kesiL cehenneme...

susma ömrüm!...

Öldün mü sen hiç yaşarcasına? Yükseklerden düşerken bir an zirvede bulurcasına... Issız bir adaya düşmek üzereyken, kıtaların en büyüğüne ulaşırcasına... Sen hiç seni sevdin mi?..

Keskin bir virajsın içimde bir türLü aLamadığım..

BaykuşLara sakinLik yapıyor kentimin ıssızLığı? sesine parazit yapan bir sesLe yıkıLıyorum. . .

Ne cennet kokabiLiyorum, ne cehennem yanabiLiyorum..

sana geldim, ölüme yar etme diye.

d-üşüyorum..