İmam Rabbani

Allah onları başımızdan eksik etmesin...

hayır bahsettiğim bizzat Allah dostlarının bakışlarıdır beşeri aşkla alakası yok yazdıklarımın onların nazarları sözleri şifa değilmidir sadra

Bana yakan gözlerle bir kerecik baktınız

Harezmliler şehri terk eder.. Kaçar giderler

tasavvuf sevgi mektebidir. Allaha aşkla varmanın adıdır. uzunca yolu kısaltandır seni sana gösteren bir aynadır egonun nefsin oyunlarını günyüzüne çıkarandır kısacası muhabbettir teslimiyettir aşktır.

evet, bir çeşit koşulsuz sevgidir. bu eğitim bilimlerinde 21. yy da avrupadan amerikadan öğrenmeye çalıştığımız, rogers ın maslow un modern "koşulsuz kabul" ya da "koşulsuz sevgi" kuramlarının asırlar öncesinde ceddimizin dimağında, yüreğinde ve ruhundaki mukabilidir.

Allah razı olsun inşallah...

tasavvuf ilahi aşk gönülden gelen insanın tamamı ile kendisinden nefsinden kurtulark allaha adanmsdr

İlk zamanlar Tasavvuf okullarına öyle herkes giremezmiş..

Allah için kafir moğollarla cihad eder...

İhlas için her ne kadar biz yaradanı göremiyorsak ta o bizi görüyor bilinciyle yaşamak veya hareket etmek diyebiliriz...

Hepsi Tasavvuf ehli kimselerdir...

edebiyat çerçevesinden bakıyorum.. diğer boyutuna bakmadım hiç..

life is miracle, hayli yüksek bi tasavvuf bilgisine sahipsiniz. helal olsun, maaşşallah. rabbim akaid noktasında da tasavvuf saliklerinin izinden ayırmasın sizi. "suf"a gelince. evet tasavvuf dervişlerinin keçe benzeri bir yünden yapılan giysi giydikleri bu yüzden de "sufi" olarak adlandırıldıkları da yine bahsettiğiniz konu ile alakalıdır. bu yüzden itikadı yüksek olduğu düşünülen kişilere de sufi denilmesi bu yüzdendir.

Böyle bir konu açarak bizlerin gönüllerini hoş ettiğiniz için sonsuz teşekkürlerimizi sunarız kardeşim...

önce hissedersin..

bu da tarihiyle ilgili bir bilgiydi hocam, teşekkürler ama sanki Hoca Ahmed Yesevi, Mevlana Celaleddin-i Rumi, Yunus Emre, Şeyh Edebali, Muhyiddin-i Arabi ve çok yakın dönemde erzurumda yetişmiş İbrahim Hakkı ve Alvarlı Efe Hz. ni de unutmamak gerekir diye düşünüyorum.

Haklısın kardeşim Allah razı olsun...

Tasavvuf dinde bozulmaların başlamasıyla ortaya çıkmıştır

Tasavvuf erbabı kişilere Ehl-i Tarik yani yol ehli denir..

Eskiden Sıddıkiyet denirmiş...

Bu yolculuğun sonun da Rıza-ı İlahi vardır

Necmeddin Kübra

Kişi Marifetullaha erer yani Allahı tanır... Yaradana aşık olur...

ebrar vera hanımefendi ; başlığımızın altında tevdi buyurduğunuz husus tasavvufun beşeri basamağı ile alakalı bi şey diye yorumluyorum. yanlışsa düzeltebilirsiniz. ancak tasaavvuf erkanının neredeyse tamamında hayatlarında beşeri ya da sufli bir sönemeç var olmuştur hep. bu dönemeç çoğunlukla da beşeri aşktan geçmiştir. bu yüzden mutasavvıfların "insanı sevmeyen Allahı sevemez" nasihati de oldukça meşhur ve yaygındır. "ne olursan ol yine gel" "Yaradılanı severim Yaradan dan ötürü" ifadeleri bu düşüncenin yansımasıdır.

Tasavvuf İhlası öğreten bir kapıdır...

manevi aşka dair hissettiklerini anlatmaktır..

Soyut imgelerle terimler kurup..

Kıymetlerini bilmemizi nasip eylesin inşallah...

İmam Gazali

Hz Ebubekire kadar gider...

Allah onlara sadık kimseler olmayı bize nasip etsin inşallah.. Hörmette kusur ettirmesin...

Kalbime büyük temel çivisini çaktınız...

anladım, özür dilerim

Ona kılıç savuran Moğol askerinin saçları elinde kalmıştır ruhunu teslim ettiğinde...

Ah o delen bakışlar yüreğe işleyen baldan tatlı sözler bazan seni sana anlatır bazan yüreğini daraltır aydınlığı görmen için tatmak yaşamak lazım Allah tattırsın

Şah-ı Nakşıbend

amin, Allah sizden de razı olsun...

Allah bir Allah dostunun elinde kütük olabilmeyi nasip eder inşallah bizlere...

Derler ki: Bir Allah dostuna nasıl muhabbet duyuyorsan, emin ol peygamber efendimiz döneminde de yaşamış olsaydın ona da o derece muhabbetin olurdu derler...

evet, ki, Tevbe Suresinde ayet-i kerime "yensurkum aleyhim men yeşfi sudure gavmin mu'minun" buyrur. ve bu cümle bu ayette şifa cümlesi olarak bilinir. ayrıca sizden de özür dileyerek başlayacaktım yazmaya ancak Allahın kelmından önce özrü yazamadım. beşer için bir özürdü ne de olsa. tasavvuf kulu sevmeden Allah'ı sevememektir evet, ama, kulu da Allah'tan çok sevemezsin ilkesine de dayalıdır.

20 dk soruya 19 dk düşünüp 1 dk cevap vermedir

Necip Fazıl Mürşidi Abdulhakim Arvasi Hz. leriyle karşılaşmasını ve ona intisap etmesini şu dizelerle açıklamıştır;

Allah dostları peygamberlerin varisleridir..

Allah Onları başımızdan eksik etmesin...

Yolları büyük mutasavvıf, Büyük Şeyh Necmeddin Kübra K. s nün yaşadığı kent olan Harezm'e uğrar...

Ve şehadet şerbetini içer...

sadece bu kadar değil, sizin söylediğiniz divan şiirinde mazmun kavramının, modern şiirde ise imge kavramının karşılığı gibi bi şey. evet, açıklamanız doğru ama sadece bir parçayı ifade ediyor sanki? oysa tasavvuf daha geniş bence. ukalalık etmiş olmayım ama.. selam ve dua ile, Mevlaya Emanet...

Onlar baktığı zaman Nazar eder...

Hz Mevlana

ya da saygı duyma noktasında da aynı şey geçerlidir bence. "essabirine vessadıgine vel ganitine vel münfigine vel müstağfirine bil eshar" der bir başka ayet ali imran suresinde

Suf yani yün kelimesinden türediği söylenmektedir

Bir Allah dostu demiş ki; Bir mürşid Bir müridinin gee uyurken kaç defa sağa kaç defa sola döndüğünü bilmiyorsa.. Gitsin dağda çobanlık yapsın demiş...

sonra cümleleri soyutlarsın...

Abdulhakim Arvasi

Estagfurullah Nazardeğdi arkadaşım bizler sadece gönlünü dünyaya kaptırmış aciz kimseleriz...

Yüzlerine baktığın zaman Mevlayı hatırlarsın

ne biliyoruz toplum olarak ecdadımızın asırlarca uyguladığı bu düşünce ve aynı zamanda duygu sistemi hakkında? herkes yazabilir.

Bilgi konusun da maşallahı olan sizsiniz.. Gerçekten gurur duyduk sizinle...

Allah dostları sırlı kimselerdir.. Ve Allah onları sever... Onların kerametleri vardır...

Şehrin savunmasını Necmeddin Kübra Hz ve Müridleri yapar...

Kafir Moğol askerleri İslam Ülkelerini yakıp yıkmaktadır...

tevdi ve tevazu buyrduğunuz için Mevlam sizden razı olsun, o sizin "öz"ünüzün güzelliğinin yansıması. selam ve dua ile sağ olun; var olun...

Bir kişi tasavvufa girdiği zaman bir Mürşid yani yol gösteren bir Allah dostunun elinde Seyr-i Süluk denen manevi bir yolculuğa başlar...