erken başlardık güne.. gün başlangıçların değil de zoraki eylemelerin adıydı... ertelenesi zorlamaların başı.. itiraz denen haktan muaftık.. zira hak neydi.. ne vakit payımıza düşerdi bilmezdik.. bilinmezimiz küçüklüğümüzden değil tanışıklıktan yoksunluğumuzdandı..

tel-ve kır-ıntı..

tellerine kuşlar konan Anadlu genlerim...

ama dedim ya.. tanışmışlıklarımız yoktu henüz.. yarınlara saklanıp sıkıca üzerleri örtülüydü...

az susayım.. sen kan...

iyiyim canım senden ne haber..

"Sen"de beni göremiyorsam bu kör olduğumdan değil

kına yakılan hasretlikler yoktu.. zira hasret hep koyumuzdaydı..

burası çok güzel halıcı..

vardır ya hani Anadolunun yalın ayak.. gün yanığı yüzlü çipil gözlü çocukları.. onlar gibiydi hissedilmişliklerimiz..

sonraya varmadan önce yapılacaklar vardı... elbette paydamıza üleştirilmiş bölünmüşlüklerle.. ne denli bölük pörçüktük.. şimdimde bile canımı yakar..

tekrarlamalar..

sanmaktan başkalıkların varsa ses et.. gelirim.. kanarız..

essin ieterdik rüzgara, nat içten yangınlara gark eden bastırılmışlıklarımız.. avazlarımız çıksın.. kulakları çınlatsın.. isterdik.. öylecelikleri alıp yılmadan..

koyulasıca yollarımız vardı.. ite kaka gidilesi revanlıklar..

nar koyusu lekeler bulaşırdı etek ucu parmalarımıza.. ceviz yeşili gibi sonrasında karaya çalan...

kır yeşilim hiç olmadı ama...

ne de doyan..

"Sen"de ben olmadığındadır

ne duyuran..

Mayıs akşamlarımız vardı..

içilen türk kahvesi sonrası ağızda kalan telve kırıntısı gibi düşlerim

naber asya

sivrisinek nağmeleri eşliğimizde.. dumanın en koyu isi bulaşırdı suretimiz eserken ince ince..

ne işiten olabildik..

yinelemeler..

pöff ne sıkıcı bir gün

ne bir koyu gölge.. ne sere serpe esen bir rüzgar.. yokluğun tam orta yerindeydik..

dudağımı kanattım gene.. bunu hep yapıyorum..

hava soğuk dışarı çıkasım gelmiyor

aralanacağına dair örtülerimizin gaipten sesler işitsek razılık edecektik..

tsubasanın müziği çok güzel..

itiraz mı.. o vakitler bu da bilinmeyenlerimizdendi... sürü başı takiplerdeydik.. sürüne sürüne..