Hálá da değilim.

ve çocuk kalbinin ne kadar hassas olduğunu, çocuklarımızı eğitirken öğretirken onların duygularını hiçe saymadan öğretmeyi anımsattı

Tepeye doğru çıktı çocuk ve filozof

Asımın Oğlu, Allah Razı Olsun... İnanılmaz ötesi güzel bir yazı idi, çok beğendim,

Bak dedi bulutlar bize neler anlatıyor

Bizden korkmasını değil saygısı duymasını istedim. Ailem bana şiddet kullanır değil sevgisi azalırmı diye düşünmesini istedim. Ama her şartta onu cok sevdiğimizi anlatmaya çalıştım. Yakınlarıma hep baba dahil kimseden korkmasın sadece sevsin cok sevsin bunu sağlayın dedim.

Beni sevmiyordu.

Biz dede-torun değildik.

Huzur bul ki, huzur dağıtasın.

Örnek ol ki, mümin olasın.

Filozof bir şey demedi bıkmıştı

O, beni çok korkutan, bana çok uzak, çok mesafeli, çok gazaplı, benim çocuk aklımın kavrayamayacağı çok ürkütücü bir güçten bahsediyordu.

Ve RABBİNE kavuşasın?

Artık ne ölümden ne de ölümden sonrasından korkuyorum ama öldükten sonra sevecen bir ışıkla karşılaşıp yaramazlık yapmış küçük bir çocuk gibi ona sığınıp gülümseyeceğimi aklımdan geçiriyorum.

Huzur dağıt ki, sevilesin.

?Çocukluktan gençliğe geçmeye çalıştığım dönemlerde yazarlık hayalleriyle dolu olduğumu gören babam, ?Yanağını cama yapıştırıp, evin çaprazındaki caminin şerefesinde iftar zamanını haber veren ışıkların yanmasını, ışıklar yanar yanmaz bunu bağırarak haber verdiğinde büyüklerin aferinini almak için heyecanla bekleyen bir çocuğu anlatabilir misin' demişti.

Güneşin doğuşunu

Çocuğa döndü filozof

Sus dedi filozof atmosfer olayını bana anlatma

Küçük bir çocukken inanmayı ne kadar sevdiysem, ilk gençliğimde de inanmamayı o kadar sevdim.

Resule ümmet ol ki, aşkı, sevgiyi, muhabbeti bulasın.

Din hocası benim çocukluk dünyamın en huzurlu hayalini, o soğuk yatakhanelerde uyumadan önce dua edip kendisine gülümsediğim, herkes bana yaramazlık yaptım diye kızdığında kendisine sığındığım?yakınımı' benden koparmıştı.

Hayatın zıpkınlı acılarından beni koruyacak bir güç yoktu artık, her acı doğrudan tenime yapışıyor, o acıları taşımakta ilahi bir güç bana yardımcı olmuyordu.

Sevil ki, örnek olasın.

teşekkürler...

Aralarından bir tanesi eski bir kabadayıydı, iriyarı, güçlü kuvvetli bir adamdı, epey kavgaya karışmış, günahın her türlüsüne batıp çıkmıştı, sonra?inancı' bulmuştu.

Döndü çocuk konuşmadığı için filozofa

Zor günlerdi, babam hapisteydi, kız kardeşim hastaydı, karım hamileydi, beş kuruş para yoktu, bir yayınevinin zemin katında düzeltmen olarak çalışıyor, kazandığım paranın çoğunu kiraya veriyordum.

Bil ki, anlatasın.

Göklerin ağlayışını

Kendi inançsızlığımla onları kırmamaya özen gösterdim.

Aşkı anlat

Allah'ı çok sevmiştim.

çok güzel bır yazı ne garıp deil mi? inanan bırınden ınancsıza dönüşmek ne olacagımız hıc bellı değil belkıde ama yınede içimizdeki iyi hep saklı kalıyor inanmayan bırı olsa bile hep ona tutunmak dılegıyle

Başkaldırmanın müthiş cazibesine kapılmıştım.

Çocuk neşeli bir kaplan gibiydi

ışılay bunu yapabiliyorsan ne mutlu sana...

Ramazan geceleri mahallenin çocuklarıyla birlikte gittiğimiz teravih namazları, camideki büyüklerin bize başka zamanlarda pek de göstermedikleri bir şefkati göstermeleri, hálá çocuk aklımla ezberlediğim biçimde söylediğim?allah umme salli ala'nın muhteşem melodisiyle dalgalar gibi kabaran o tuhaf coşku, namaz çıkışında hissettiğimiz o ağırbaşlı memnuniyet...

Bak dedi çocuk bizi selamlıyor tabiat

Yürüdüler

Varlığına inanmıyorum ama o varmış gibi hissetmekten hoşlanıyorum, annemin mezarına gittiğimde dua etmiyorum ama annemi?ona' emanet ediyorum.

Güneş doğmaz doğurmaz

Kazan ki, haykırasın LAİLAHEİLLALLAH.

Çocuğa baktı filozof

yaptığıma inanıyorum mavigözlüm. Bundan sonrada Allahıma emanet.

Günahkar olduğumu da, babasının sevgisine sığınan biraz şımarık bir evlat gibi bu günahları işlemeye devam edeceğimi de.

Yazı inanılmaz güzel, inanılmaz özel.. Yazar, kendisini inanmaya layık görmüyor artık sanki, inanmayı hak etmediğini düşünüyor, ben bu şekilde yorumladım, ya da inanmanın hakkını tam olarak veremeyeceğine kanaati olduğu için, kaçıyor sanki...

1 oğlum var hiçbir zaman bu kelimeyi kullanmadım.

Gerçeği gör ki, nur?u okuyasın.

Peki, aşk var mı dünyada

Dindarları sevdim.

İnanmıyor musun sen bana?

Din hocasının anlatımı nedeni ile inançlarından soğumuş Yazar, Efendimiz diyor ya; 'Korkutmayınız, müjdeleyiniz.. Zorlaştırmayınız, kolaylaştırınız.' diye..

ışılay kardeşim keşke benim ana babamda böyle düşünseydi Allaha şükür ben öğretmenlerim sayesinde doğru yolu buldum ve öğrencilerime öğrendiklerimi öğretmeye çalışıyorum inşallah bende başarabilirim duanızı eksik etmeyin...

Tanrı'yla ilişkim ise anlatılması çok zor çelişkilerle dolu.

FİLOZOF VE ÇOCUK

Sahur vakti sıcak yataktan gözlerim yarı kapalı kalkıp sobası yakılmış salonda hazırlanmış sofraya oturuşum, galiba sadece ramazanlarda yapılan o yumurtaya bulanmış ekmek kızartmaları, demli çay, beni sevgiyle ve gururla bağrına bastığını düşündüğüm büyük bir kalabalığın parçası olmanın güveni ve sonsuz bir huzur.

Nur?u oku ki, kuranı anlayasın.

Birlik ol ki, İslam ı yayasın.

Mümin ol ki, hakiki imanı elde edesin.

Sabret ki, kazanasın.

Bir daha uzun yıllar camiye gitmedim.

Ya sen susma ben susayım

Çiçekler açmıştı

çok güzel bir yazı, gözlerim dolu dolu okudum, bana çocukluğumu hatırlattı,

dinsiz olmazdı..

Kurtar ki, birlik olasın.

burdaki en büyük yanlış küçücük çocuga Allah'ı sevdirmek yerine ondan uzaklaştırmışlar ama hiçbirşey için geç değil tövbe ederek Allaha yönelip gerçek bir müslüman gerçek bir mü'min olabiliriz...

Din hakkında düşünmeye başladım, ?din bir afyondur' ezberinden?din nedir' sorusuna geçtim, insanların ve toplumların hayatında dinin yerini merak ettim.

Haykır ki bilinsin, MUHAMMEDUN RESULULLAH.

Evimizin hemen karşısındaki küçük cami.

Ona duyduğum sevginin, eğer o varsa, bir beklentiden ya da bir korkudan kaynaklanmadığını o biliyor.

Neden sustun dedi

Çok korktuğumu, çok üzüldüğümü hatırlıyorum.

Kurtul ki, kurtarasın.

Hálá o sahneyi ve o çocuğu en iyi biçimde nasıl anlatacağımı bulamadım.

İslam ı yay ki, ilahi rızayı kazanasın.

Ama din fikrini, gerçek dindarları seviyorum.

Sonra büyüdüm.

Aşkı bul ki, huzur bulasın.

Mutluluk bilmek değildir yaşamaktır hayal yada düş olarak

İçinde bir vahşetle, bencillikle hatta kötülükle doğan ve ölüm gibi karanlık bir yok oluşla varlıkları sona eren insanların gelişiminde, yaşama gücü buluşunda, ahlakı yaratışında, vahşetini sınırlayışında dinin çok önemli kültürel bir değer olduğunu fark ettim.

Sanırım bunu hiçbir zaman tam da beceremeyeceğim.?

Yürüdüler çocukla

Doğrusu ya ondan pek korkmazdım.

Allahı anlatmak

Güneş doğuyor

Ama bu görüntü benim yazarlık temrinlerimden biri oldu.

Yaklaşık kırk yıldan beri o çocuk aklımdadır.

Bugün, bir tek kez öyle bir huzurla iftar yapabilmek isterdim.

Beni sessizce dinler, ben sözümü bitirince?Ahmet, kardeşim' diye başlardı lafa, beni?doğru yola' getirmek için uğraşırdı.

Çiçeklerin selamlayışını

Ezil ki, sabredesin.

Hiçbir zaman da olmayacağım herhalde.

Ben ona hiç böyle şeyler yapmazdım ki, ben onun için hiç böyle cezalar düşünmezdim ki, ben onu seviyordum, o niye beni ateşlerin içine atmak istiyordu.

Pamuk gibi beyazları göstererek

Kuranı anla ki, hakikat-ı haykırasın.

Ama, ?yanağını dışarının soğuğunu hissederek cama dayayıp, evin çaprazındaki caminin ışıklarının yanmasını bekleyen' çocuğu anlatmayı hep deneyeceğim.

sana benzersem sonum fena, o yüzden sana ters giden ne varsa ilgimi çekiyor.

Onlar sadece buhar birazdan yağmur yağar

Bana çocukluğumu, teravih namazlarını, sahurları, iftar sofralarını, huzuru hatırlatıyorlardı.

Anlat hadi

Tanrı'dan bir beklentim yok.

Yok dedi filozof

O sırada hayatımdaki en iyi şey o dindar insanlardı.

Anlat dedi

O çocukluk dönemimden sonra bir daha hiç dindar olmadım, oruç tutmadım, dua etmedim, namaz kılmadım.

Geçen sene zannedersem, Başbakanla arasında geçen bir sürtüşmenin akabinde Başbakana, benim ilk o zaman duyduğum ve çok şey anlatan bir hadisle cvp vermişti Ahmet Altan: 'Utanmadıktan sonra, dilediğinizi yapın..'

Onlara saygı göstermeyi öğrendim.

o din öğretmeninin yaptığını yapan çok insan var

"Sonra büyüdüm.

Lise yıllarında karşımdakinin inançlarına hiç aldırmaz, herkesin korktuğu bir güçten korkmamanın tuhaf lezzetiyle diğer çocuklarla kıyasıya tartışırdım, onlar Tanrı'nın varlığını kanıtlamaya çalışırlardı ben yokluğunu.

dinsizleremi kalmış

Ahmet Altan Hürriyet gazetesinde yazdığı dönemde, 23 Ekim 2005?te kaleme almıştı yazıyı.

Gerçekten çok hoş insanlardı, yumuşaktılar, hoşgörülüydüler, benim gençlik saygısızlıklarımı kibar bir sabırla karşılıyorlardı.

Gerçek bir dindarla, bir müminle, dini gösterişli bir rozet gibi yakasına takanlar arasındaki farkı gördüm.

Hakiki imanı elde et ki, canını Rabbine feda edesin.

Anlat ki, kurtulasın.

İlk kez okulda din hocası cehennemi uzun uzadıya bütün korkunçluğuyla anlattığında dehşete düşmüştüm, benim teravih namazlarında, iftarlarda, sahurlarda hissettiklerimle hocanın anlattıkları hiç birbirine benzemiyordu.

Yağar gökler ağlayınca

Kazan ki, imanları kurtarasın.

din adına hareket ettiğini söyleyip insanları dinden uzaklaştıranların okuyup idrak etmesi gereken bir yazı

Biliyordum ki korkutarak hiç kimse istediğini elde edemez.

Dinle ki, bilesin.

Başkaları için kötülük düşünmezsem, onun varlığına inanmasam bile beni affedeceğini sanıyorum.

Kötü bir şey yaparsam beni ateşlerin içine atacak, beni yakacak, bana acılar çektirecekti.

Dini korkuyla değil sevgiyle anlatırdı.

Öfkeli değillerdi, çıkarcı değillerdi, haramdan ölesiye korkuyorlardı, muhtaçlara yardım ediyorlardı, inançlarıyla böbürlenmiyorlar, dini bir gösterişe döndürmüyorlardı.

umarım doğru yolu bulurlar...

güzel duygular içimdekileri yazmış sanki

Hizmet et ki, ona abd olasın.

Ama beni sevmesini isterdim.

Yirmili yaşlarımda Ankara'da bir işçi kooperatifinde karımla birlikte epeyce sıkıntılar çekerek yaşarken komşularımız olan bir?inançlı insanlar' grubuyla karşılaşmıştık.

Affetmezse de gücenmeyeceğim.

sen önermeseydin okuyacaktım ama hakkını kaybetti yazı.

yarısına gelmiştim ki yanlışlıkla en alta indi birde ne göreyim sen okuyun demişsin, hemen kapadım :D

Zor günlerde bir?inançsıza' bağışladıkları dostluğu hiç unutmadım.

Her şeyi biliyordu filozof

?Cami ışıklarına bakan çocuk...? başlıklı o yazıyı okuduktan sonra, o gün bugündür, yazarlığa meraklı çok sayıda kişiye tavsiye ettim. Yazı uzun. Vakti olmayanlar ve tamamını okumak isteyenler daha sonra bu linkten okuyabilirler.

Ey İnsan Dur!!

İnanmanın huzurundan aklın huzursuzluğuna geçtim.

Babamın kendi çocukluğunun anılarının arasından çıkartıp bana yazı ödevi olarak verdiği sahneye kendi çocukluğumun anıları da eklendi.

Ben bir daha o huzuru bulamayacağım.

Rüzgarla savrulan

Filozofun bilmediği şey yoktu

Sadece dünya güneşin etrafında döner

Yüreğine sağlık Ahmet Altan; yazılarını hep zevkle okumuşumdur. İnsanları inançlarıyla yargılamak bizim işimiz değil, önemli olan dinimizi kötü anlatan yobazları islah etmektir... Paylaşım için teşekürler...

Ama mutlu değildi

O huzuru hissedenler, dilerim, o huzuru gereksiz öfkelerle bozmazlar.

Başkaldırmanın müthiş cazibesine kapılmıştım."

Bak dedi çocuk

Dindar olmadım, inançlı olmadım.

Yağmur dedi çocuk

Din adına dehşet salanlar ne derlerse desinler, başkaları için kötülük düşünmeyenleri onun affedeceğine inancım tam, benim tanrım her şeyden önce?başkaları için kötülük düşündün mü' diye soracak bir tanrı.

Ona dost ol ki, gerçeği göresin.

Kurtar ki, hizmet edesin.

Yazıyı alıntılama nedenim, Allah sevgisi veya korkusu algısının oluşmasında çevrenin ve eğitimcilerin etkisini yansıtmak, özü, sözü ve yaşam biçimi ile ait olduğu dini hakkıyla temsil edenlerin etraflarında oluşturduğu pozitif enerjiyi yansıtmaktır. Aslında bugün en çok ihtiyaç duyduğumuz şey de odur...

?Ben dinin ve dindarların önemine inanan bir dinsizim? yazan Ahmet Altan?ın?Cami ışıklarına bakan çocuk...? başlıklı yazısından bazı satırlar şöyle:

Çocukluğumda tuttuğum oruçların, oturduğum iftar sofralarının huzurunu hiç unutmadım.

Ben bilmiyorum mutluluğu

söylenecek söz yok, Allah yakar kelimesinin çocuklarda bırakmış olduğu yanlış bir etki sadece. Sevgi ile öğretmek varken, cenneti anlatarak şevklendrmek varken, ne demeye kötüyü örnek koyar ki insan! hemde bu işin eğitmini almış bir öğretmen

Hata yaptığında ne bizleri hayal kırıklığına uğrattığını söyledim. Biz hata yapmışız. Biz öğretememişiz dedim.

Dur ki, dinleyesin,

diline sağlık çok güzel olmuş müslümanız diye geçinenler ahirette yerimiz neresi Allah bizi gerçekten inanan ve inandığı gibi yaşayanlardan eylesim amin

Ona abd ol ki, ümmeti Resul olasın.

İnançlarını paylaşmadım ama onlara ve inançlarına imrendim.

Ondan benim anlamadığım kelimelerle söz ediyorlardı ama o benim için, beni sevmesini istediğim temiz yüzlü yaşlı bir dedeydi, oruç tuttuğum zamanlarda bana gülümsediğini düşünürdüm.

Yazıyı kaleme alan, 4 gün önce, 11 Şubat tarihli yazısında, ?Ben dinin ve dindarların önemine inanan bir dinsizim? yazan, uzun zamandır ülke gündemini belirleyen Taraf gazetesinin kurucusu ve Genel Yayın Yönetmeni Ahmet Altan.

anlattığını kendisi anlamış olma

Biyolojik olduğunu söyledi filozof

inşallah dini kabul eder...

inşallah, kalbi güzel olanları ALLAH affetsin, geri döndersin ALLAHINI sevmenin tadını hep yaşasın

Mükemmel bir yazı dizisi ya. Ben Ahmet ALTAN'ın hemen her gün kaleme aldığı yazıları okurum ama bunu nedense okumamışım. Okuma fırsatı verdiğiniz için candan teşekkür ederim hocam.

Paylaşım için teşekkürler abicim. Şu an duygularımın ne olduğunu bilmiyorum karışık. Sadece o din öğretmenine acaip öfkeliyim. Tıpkı yaramazlık yapan çocuğuna akşam baban geldiğinde ona söylerim diyen annelere öfkem gibi.

Haykır ki, zulüm göresin, ezilesin.

Din hocası cehennemi anlatana kadar süren kuvvetli bir inanca dayalı?ilişkim' şimdi bir başka biçimde sürüyor, onun adına yeryüzünde cehennemi yaratanları, onun adıyla gösteriş yapanları, onun adına benim gibi?inançsızlara' öfkelenenleri, onun adını sadece insanları korkutmak için kullananları?onunla' arama sokmuyorum.

Canını Rabbine feda et ki, ona dost olasın.

çok hoşuma gitti

Bana mutluluğu anlat

Konuştu sonunda içini dökercesine