her yaptığını doğru olamaz

misal;

insan hata eder, suçta işler.. yanılır.. bunlar uzun sürebilir, yada olumsuz sonuçları uzun sürebilir.. belki ölene dek sürebilir

15senen bu şekilde geçince ve aynen devam ediyorsa geçicidir diye düşünemiyosun ne yazık ki...

insan herşeyi doğru yapamaz

ve bu söylem altındaki bilinç; insanın hatası ile barışmasında, yeni hatalara yelken açmamasındaki en büyük şifredir..

çünkü mantıksal olarak bir yaratıcı gerekli! ben bunu biliyorum

mevla neylerse güzel eyler.. der.. ve buna içten bir şekilde iman eder..

tevekkül şart ; büyüklerde olduğu gibi

insan bir ömür acı üzüntü çekecekse, etrafınıda bunu yaşatacaksa dünyaya gelmeseydi diye düşünüyorum.. imtihan dünyasında olduğumuzu, rabbimin bizim için hayırlı olanı verdiğinin farkında olan biriyim.. ama bu şekilde bir ömür sürebilir mi insan...

yani gerçek yokluğun ne demek olduğunu insan bir anlasa!

bir de modern insanlığın hastalığı olan melankolik, lüzumsuz bir suçluluk duygusu var ki, nefs-i levvame kapsamına girmez.

bu psikoloji önemlidir, çünkü kendini suçlayan, yanlışları üzre yaşayan insan doğru düşünebilen, doğru psikolojiyi baskın tutabilen insan olamaz

kendinizin suçsuz olduğu yerlerde de ha bire kendini değersiz-suçlu görme hastalığından da kurtulursunuz.

hayatta karşılaştığımız zorluklar, sıkıntılarla başedemiyorsak, bunlar karşısında güçlü olamıyorsak, karar vermemiz gereken konularda doğru kararlar verememişsek, bunun için üzücü bi hayat yaşamışsak ya da yaşamaya devam ediyorsak bunun sorumlusu olarak insanın kendini suçlaması doğru mu...

muhim olan insanın hatasını görmesi, onunla yüzleşmesi, kabullenmesidir.

Allah yaşama sevinci ve huzur versin... Amin..

bir insanın hayatı tam anlaması için ameliyat masasına yatmalı ve narkozu yiyip sonra uyandığında o narkozun etkisiyle uyusan uyduğunu bilirsin ya! yok böyle bir şey hayatının 3 saaati kayıp!

vişne lekesi,

TDK sözlüğünde sadece bir varsayım yazar!

bir büyük asli suçtur

hepsi bir haldir.. Rabbimize sığınalım ne yaşarsak yaşayalım..

normalleşme için insanın hatalarına karşı özgüven içinde " evet hata idi, ben yaptım, bitti, bundan hiçkimse suçlu değil, ben suçlu idiysemde cezam bitti " vs. diyebilecek yapıyı hakim kılması gerektir

destek olanın yoksa, yalnızsan aşmak kolay olmuyor.. hele ki ardı ardına ağır imtihanlar yaşıyosan ve yaşadığın şeyler seni hayattan bezdirmişse..

o iki kelimeye anlam katan değeri yaşayarak bilmediği sürece

nefs-i levvame, kendini kınayan nefis demektir. Kur'an'da kendini kınayan nefse yemin edilir. yani kendini kınamak mühim bir fazilet olarak gösterilir. ama hangi konularda?

huzur'un tanımı.

kendini suçlamak var,

yaşamın anlamının bilincine varmak için ameliyat masasında yatmak gerekmiyor... ki anlamsız bir yaşamınız varsa, ölmek daha iyidir bence... hayat kimilerine göre mükemmeldir bilemicem ama genelde insanlar mutsuz ve yaşamdan bıkmış bi haldeler... hergün acı çekerek yaşamak, yaşam olamaz... bu dünyaya isteyerek gelmedik, kaderimizi biz çizmedik... verilene razıolduk, duamızı şükrümüzü eksik etmedik, üzerimize düşeni yaptık ama niyeyse sıkıntılar hiç bitmedi, bitmicek...

gezigel,

sonuçta yaşadığmız durumlar olaylar bizim dışımızda gelişiyor ve bunda bizim payımız yok... o yüzden insanın kendini suçlması doğru değil.. imtihanımız bu belki de.. ama neden bazılarının hayat imtihanı çok ağır oluyor bunu anlamış değilim... rabbim kuluna kaldıramicağı yük vermez ama sıkıntılarının altında ezilen yükü taşıyamayan ve psikolojisi bozulup intihar eden o kadar çok insan var ki... insanlar dert yükünü kaldıramıyosa bunda onların suçu yok bence...

<i>Sürüyoruz mecburen ne yaparaak yapalım hayat devam ediyor çünkü. Üzülsekte çokta mutlu olsakta böyle.</i>

sonuçta insan, kendine olayları durumları yaşatmıyor... insan yaşadıklarından dolayı mücadele ruhunu kaybetmiş, hayata dair hedeflerini umutlarını yitirmiş, ruhu kalbi yaralı, kendi kabuğuna çekilmişse bunun sorumlsu olarak kendini görmesi doğru mu..

bunların ikisini ayırd edebildikten sonra kendinizi suçlamanız gereken yerde suçu başka şeylerde arama hastalığından kurtulursunuz,

yine hata edecektir ve bilenecek en önemli şeyde şudur " insan hata eder, bende, bu tümüyle normal "

insanın kendini suçlaması doğru değil

kendini suçlamak var...

fakirlikmiş şuymuş buymuş binlerce bahaneyi unuturdu!

akşamdan sabaha sultan doğar derler.. unutmayalım yaşananlar ve bu bu düşünceler de geçicidir.. yeter ki doğru yoldan ayrılmamaya gayret edelim..

Allah yardımcınız olsun. Sıkıntılı anlarda insanlar sağlıklı düşünemeyebiliyor. Allah' tan ümidinizi kesmeyin, sonunuzu hayra yorun. Allah'a inanıyorsak bizleri kimsesiz, biçare bırakmayacağına da inanmalıyız.

uzun lafın kısası yaşam 2 kelime ile bir hayat felsefesi olarak özetleye bilirsiniz!

aynı hataya düşmemek bilinç ve iradesine sahip olup, yoluna devam etmesidir

teşekkürler yorumlarınız için..

uzun lafın kısası yaradan varsa var yoksa da olması gerekir diyorum!

her yaptığı yanlış olamaz

mükemmel olma, mükemmeli yakalama kolaylıkla gözü dönmüş bir hırsa dönüşebilen bişeydir, günümüz psikolojik sarsıntılarının temelindeki bir etken ; dengeyi bilmeyen insan için mükemmeliyetçilik bir zirve değil, uçurum olur.

yaşarken biçok duyguyla karşı karşıya kalabiliyor insanoğlu.. çoğu zamanda üzücü olanlarla.. evet yaşadıklarımız bizim için bir sınav.. ama bazen öyle ağır geliyor ki kendimizi suçlamaya varabiliyoruz... bunun daha da ilerisi başkalarını suçlamaya başlamak oluyor.. ve bu böyle farklı duyguları da doğurabiliyor..

ama karşınızdaki insanın o 2 kelimenin ne anlama geldiğini bilmesi için

iyi olan kazanır,

biliyorum demek benim için inanmanın ötesidir. çünkü biliyorum işte :D

aksine

yapacağını yapar, gerisini Rabbine salar...