(?-1898)

Kurtuluş Savaşında saltanatçılar ile hilafetçiler, Haçlılarla birlik olmuşlar ve bzie karşı savaşmışlardı.

?Ey gaziler! Bilirsiniz ki eceli gelmeden hiç kimsenin ömrü hıtama ermez. Elli yıldır muharebe meydanlarında bu gerçeğe defalarca şahid oldum. Ayrıca bilesiniz ki, yıllardır şu gönlüm şehid olmak aşkıyla yanıp tutuşmaktadır. Hal böyleyken benden, yerimi terkedip de geri çekilmemi sakın ola istemeyin!..? şeklinde ders verici tarihi bir mukabelede bulundu.

Büyük AATÜRK'e en derin saygılarımla..

İmdi vasıyetimdir ki, eğer şu tepeyi zaptedip oraya hakim olduğumuzu görmeden şehadet şerbetini içersem, beni şehid olduğum yere defnetmeyin! Mezkur tepeyi mutlaka ele geçirip beni oraya defnedin! Eğer bunu başaramazsanız, bırakın cesedim toprak üstünde kalsın ve kurtlara kuşlara yem olsun!

?Aman ya Rabbi! Kardeşlerimiz cayır cayır yanarak şehid düşüyorlar. Şu yiğit vatan evlatları kulelerde mahvolacaklar. Ah bir akşam olup ortalık kararsa da, kendilerine yardım edebilsek!..?

II. Abdülhamid Han?ın kumandanlarındandır.

?Paşa hazretleri! Düşman mermileri etrafınızda uçuşuyor; ne olur biraz geri çekilseniz!..? dediler.

Şöför emmi mahlassı forumdaşım;biraz da 1911-1914 ve sonrası yıllarda yaşananları ve kahramanlarını alsa idiniz ya, bizi ilgilendiren yakın tarihimizdir, osmanlı geçmişimiz olabilir ama gelecegimiz TÜRKİYE CUMHURİYETİ DEVLETİDİR.

Türkiye cumhuriyeti devleti çok hain gördüğü gibi çokta kahraman çıkartmıştır biz milli mücadeleden sonrasını bilmeliyiz bizim ULUS bilincine ihtiyacımız var ümmet bilincine değil!

Ardından cengaver askerlerine dönerek o kurşun yağmurları altında şunları söyledi:

Allah?ım! Abdülezel Paşa gibi fi-sebilillah gaza ve cihad yolunda şehadet şerbetini içen bütün İslam şehidlerini muazzez ve derecelerini ali eyle!

Rahmetullahi Aleyh!

Orduya, onaltı yaşında er olarak katılmış bulunmasına rağmen üstün gayret ve liyakati sebebiyle paşalığa kadar yükselmiştir.

Manidar bir paylaşım olmuş, teşekkür ederiz...

Amin!

dede ali ben teşekkür ederim. neslihan günümüzde devletimizde nasıl bir sürü isimsiz kahraman varsa bugün bu topraklar üzerinde yaşamamızı sağlayan sayısız kahramandan birini paylaştım sadece 70 yaşında şehadete yürümüş bu insanın bu övgüyü hakkettiğini düşünüyorum mesele osmanlı yada hilafet değil yeri gelir eski türk tarihinden paylaşımlar yeri gelir yakın tarihten bahsedilir..

Onun paşalık yaptığı yıllarda Osmanlı Devleti, dıştan ve içten birçok tehlikelerle karşı karşıya bulunmaktaydı ve bu durum, devleti bir hayli yıpratıyordu. Böyle bir anı kendileri için bulunmaz bir fırsat addeden Yunanlılar da, arazilerini genişletmek arzusuyla harekete geçtiler. İlk olarak Girit?e asker çıkardılar. Ardından adadaki Türk ahaliye akıl almaz işkence ve katliamlara giriştiler. Bunun üzerine Osmanlı Devleti, altı gün içinde adanın boşaltılması yolunda Yunanistan?a bir nota verdi. Ancak Yunanistan?ın buna kayıtsız kalması üzerine harp ilan etti.

Gayet cesur ve tecrübeli bir kumandan olan Paşa, dinin emir ve yasaklarına son derece riayetkar, salih bir kimse olarak da tebarüz etmiştir. O, hafızı olduğu Kur?an-ı Kerim?i çokça okur, devamlı hatm-i şerif indirirdi. Güzel sesiyle Kur?an tilavet eylediğinde dinleyen gönülleri ayrı bir şevk kaplardı.

Küçük yaşlarda hafız olmuş ve Anadolu terbiyesi ile yetişmiş kıymetli bir şahsiyettir.

Bize Allah?ın yardımı rehber, Hazret-i Peygamber?in imdadı mukadder, halife-i ruy-i zeminin teveccühü de yaver olacaktır. Haydi yiğitlerim! Bismillah! Daima ileri!..?

Ömrü, cenk meydanlarında sergilediği gayret, fedakarlık, yiğitlik ve şecaat tablolarıyla doludur. Bilhassa Paşa?nın yetmiş yaşlarında ak sakallı bir pir olarak katıldığı yirmialtıncı ve son gazası olan h. 1312 Osmanlı-Yunan harbinde şehidlikle noktalanan kahramanlık ve cesaret dolu mücadelesi, başlıbaşına bir destandır. Şöyle ki:

Nitekim bu duası kabul olmuş olacak ki, şehidlik rütbesi de kendisine ihsan edildi.

Bu sözlerinden sonra hızla düşman saflarına doğru at süren Paşa?nın ardından bir kasırga gibi esen Osmanlı askerlerinin bu şiddetli hücumu karşısında Yunanlılar tutunamayıp kaçmaya başladılar. Bir delikanlı çevikliğiyle seri hamle ve hareketlerle askeri pek mükemmel bir şekilde sevkeden Paşa, büyük bir sürura garkolmuş bir vaziyette hücuma devam ediyordu. İşte bu esnada alnına gelen bir kurşun, onun yıllardır arzuladığı ilahi bir nimet olan şehadete vesile olarak hakkında ikinci bir sürur oldu. Paşa, bu sürurla şehadetin ulvi kanlarına bürünerek rahmet ve vuslat iklimine kanat açtı.

Ne osmanlı geri gelecek nede hilafet!

Cesed-i fanisini atından indirip toprağa koyduklarında bu sürurun izleri dudaklarında hala mevcuddu. Bu, yüce sevgiliye şehidlik şan ve şerefiyle kavuşmanın tatlı bir tebessümüydü. Zaten memleketine son ziyaretinde yakın bir ahbabına şöyle demişti:

Hainlere Padişah-Halife Vahidettin ile Şeyhülislam da dahil idi.

Cenazesi, önce Pürnartepe?ye sonra da Alasonya Çarşı Camii?nin haziresine defnedildi.

delikanlı tabiri vardır, kimsenin kanının deli olmasından değil icraatından dolayıdır. osmanlı gelmesede osmanlı gibi olur bu millet. kimsede engel olamaz...

Fakat yüreği nice gazalarda pişmiş, cesur ve gözüpek bir kumandan olan Abdülezel Paşa, bu ikaza yiğitçe:

ABDÜLEZEL PAŞA

Abdülezel Paşa da, bu harpte Alasonya ordusunun II. Tugay kumandanı olarak vazifelendirildi. O esnada Yunan kuvvetleri, taarruz hareketlerinin neticeye ulaşabilmesi için Osmanlı hududuna saldırmış bulunuyordu.

Daha sonra Sultan Abdülhamid Han da, onun din, devlet ve millet hizmeti yolunda samimiyetle gerçekleştirdiği büyük başarılar, eşsiz gayret ve fedakarlıklara bir vefa borcu sadedinde onun unutulmayıp daima hayır ve dualarla yadına vesile olması için kabrine güzel bir türbe yaptırdı.

?Allah Teala, bana hafızlık nimeti ve paşalık gibi iki rütbe bahşetti. Şimdi bir üçüncüsünü istiyorum ki, o da şehidlik rütbesidir!?

Kırım muharebesinde, Karadağ ve Girit isyanlarının bastırılmasında büyük gayretleri olmuş ve Plevne müdafasında da Gazi Osman Paşa?nın en yakın silah arkadaşı olarak dasitani kahramanlıklar göstermiştir. II. Abdülhamid Han, onun bu gayretlerinden ziyadesiyle memnun kalarak göğsüne kendi eliyle müstesna bir kahramanlık nişanı olan Plevne madalyası takmıştır.

diye çırpındı ve akşamı zor etti.

Nihayet ortalık kararır kararmaz da bir tabur asker aldı, kulelerde bulunan fedakar ve yiğit gazileri kurtardı. Ertesi gün ise büyük bir hücum başlattı. Kendisi de bil-fiil harbe iştirak ederek kahraman yiğitleriyle beraber yıldırım gibi düşman üzerine atıldı. «Allah, Allah nidalarıyla harbin akışına kapılıp en ön safa geçti. Bunun üzerine telaşlanan yanındaki kumandanlar, yetmiş yaşlarındaki ak sakallı bu kumandana kör bir düşman kurşununun isabet etmemesi için:

Gazilerim! Analarınız sizi bugünler için doğurup büyüttü! Halife-i ru-yi zemin olan Abdülhamid Han-ı Sani Hazretleri sizi bugünler için yetiştirdi.

Bu hazin hali gören Paşa, o an yiğitlerin yardımına koşmaya çalıştıysa da düşmanın kesif top ateşinden dolayı bir türlü kulelere yanaşamadı. Merhamet ve şefkatle dolu gönlü hem mahzun ve hem de gadaplı bir halde atını sağa sola sürerek:

ALINTIDIR

Abdülezel Paşa derhal harekete geçerek serhadde ulaştığında hudud kulelerindeki Osmanlı askerleri, etraflarını kuşatan Yunan kuvvetleri ile kahramanca bir mücadele içinde idiler. Üzerlerine yağmur gibi yağan top gülleleri ve mermileri karşısında herhangi bir gerileme göstermeyen kuledeki yiğit askerler, feda-yı can ederek bir bir şehadet şerbetini içiyorlardı.

Osmanlı döneminde; okumamayanlar bile Paşa oluyordu. Memur olanlar da Paşa olabiliyordu. Abdulezel de imamlıktan, hafızlıktan gelmeydi ve askeri eğitim görmemişti.. Has bir vatan evladı olarak, mesleği olmadığı halde Paşalığa yükseltilmişti.

?Kahraman evlatlarım! Din, namus ve vatanımıza göz diken düşmana haddini bildirmek vaktidir! «Allah, Allah diyerek hücum edelim!.. Eğer şu tepeyi zaptedersek, önümüzde çiçeklerle süslenmiş geniş bir zafer sahrası açılacaktır.

Bacım bu ülke, bu sistemle giderse ne bir kahraman çıkarır ne de icraat...