Sevdim sonu çığlık olan yalnızlığı..

Pabucu dama atılmış hayallerime ağladım karanlığın yaralayıcı boşluğunda?

Tutamadım..

Olmadı..

Yine?O? dinledi..

Aldım elime kalemi, boş bir sayfa buldum sen?li yazılarımın arasında?

Lime lime oldu gözlerimin önünde..

Sustu yakarışlar?

İşte o gece, yalnızlığa yakardım sayfalarca..

Sarıldım kuytu gecelerde birtek o?na?!

Yetişemedim yüreğime!

Nefesim daraldı, bu kez acıyla?

Ansızın, sustum? Sessizliğini dinledim..

Yüreğimi gördüm karanlığın en ücra köşesinde..

Taştı sessizlik içimden?

Öyle sessizdi ki..

Ne bir şikayet ne bir bıkkınlık..

Duvarlarım yıkıldı benliğimin üzerine..

Yutkundum, her kelimeyi yüreğime batırırcasına!

Sevdim gecelerimde, adı yalnızlık olan, sessiz çağrını?

Yalnızlığı beklemeye koyuldum, beyaz düşlerime esir olan karanlık odamda?

ona ruhumu ve ruhumun çiçeğini rehin bıraktım..

O sustukça, ben haykırdım çaresizce..

Kelimeleri karanlığa bıraktım hissedilebildiğince!

Geldi, sensizliğin çarpıcı boşluğunda..

İsyana meyilli sorularıma, cevap olamadı yalnızlığım..

Yine yalnızlığa alabildiğine konuştuğum bir gecede,

Ben konuştum, ?o? dinledi?

Ben konuştum..

Sebebim oldu, her hecesi yüreğimi yakan kelime?

O?na rehin bıraktım ruhumun derinliklerini..

Yalnızlığı, yalnızlığa anlattım gecelerimde...

Sensizliğe çare olamadı?

Nefesim daraldı, yuttum içimde her ne varsa?

Dört duvar dillendi sessizliğimden!

Hayallerim düştü gözlerimden birer birer..

Dinledikçe,