Halaçoğlu çok gerçekçi bir tarihçi değil

Elif Şafak'ın 2006 yılının Mart ayında Metis Yayınları tarafından ilk basımı gerçekleşmiş bir romanıdır. İstanbul-Amerika arasında, biri Türk diğeri Ermeni asıllı iki aile üzerinden Türk-Ermeni ilişkilerini 90 yıllık bir zaman dilimi içerisinde inceleyen bir romandır. Eserde Türk-Ermeni ilişkilerine her iki cepheden bakılmış, Amerika'daki Ermeni diasporası ile Türkiyede'ki Türklerin birbirlerine bakış açıları Kazan ve Çakmaçıyan aileleri arasındaki tesadüfi ilişkilerle anlatılmıştır. Ayrıca eserde Türk-Ermeni sosyal yaşamı irdelenmiş, Türk ve Ermeni toplumları arasında varolan ortak his ve düşüncelerden de bahsedilmiştir.

Konuşmalarına bakılırsa taraflı davranıyor

Başpiskopos Kevork'un telgrafını, Rusya'nın Washington Büyükelçisi'nin ABD'deki temasları izlemiş, böylece yasadışı işler yapan Ermeni komitecilerinin tutuklandığı gün olan 24 Nisan, ?Türkler?in Ermenileri soykırıma tabi tuttuğu gün? olarak dünya kamuoyuna propaganda edilmiştir.

Neden kendimizi Ermenistan'la iyi olmak zorunda hissediyoruz?

'Biliyor musunuz, büyük dedem sırf entelektüel olduğu için Türkler tarafından 1915'te öldürülmüş. Cemaat öncü beyinlerinden mahrum kalsın diye, Türkler ilk olarak Ermeni entelektüellerini öldürmüş'.

bu siyasi söylemler sonucu ve Türkiyenin pasifligi noktasında

Türk Hükümeti de yazık ki bu sömürüye köprü olacak...

Ermenistan'ın stratejik konumunu, ekonomisini ve siyasi durumunu şöyle bir düşünelim...

Armanuş kendi değer yargılarını ve kişiliğini bulmakta zorlanır. 'En başta Ermeni olmayı başaramadım. Kimliğimi bulmam gerek. Ailemin geçmişine bir yolculuk yapabilsem, geçmişimi kaşfedebilsem' diye düşünür. Türkiye'deki Ermeni köklerini nesnel olarak değerlendirmek amacıyla ani bir kararla, üvey babasının ailesinin yanına İstanbul'a gider. İstanbul'da üvey babasının ailesi onu büyük bir sevgi ve ilgiyle karşılar. Aile yaşlı bir anne ve dul kalmış ya da hiç evlenmemiş yetişkin dört kız kardeşten oluşur. Kardeşlerden birinin Asya adlı kızı da Armanuş'la yaşıttır. Armanuş, Ermeni olduğunu söylediği zaman kendisine büyük tepki duymalarını bekler. Ama aile bunu hiç de önemsemez, çok doğal karşılarlar. Onlara büyük ninelerinin, dedesinin ve diğer Ermenilerin tehcir sırasında başına geldiğini düşündüğü trajik olayları anlatır. Gene herkes dikkatle dinler, hatta üzülür ama hiçbirinden bir tepki gelmez. Arkadaşlarına gönderdiği e-mail mesajında şöyle yazmıştır Armanuş: 'Yirmi yıllık inkılap-tarih hocası olan teyze bile, Osmanlı İmparatorluğu'nu modern Türkiye Cumhuriyeti'nden kesinkes öyle ayırmaya alışkın ki, bütün hikayeyi başka bir ülkede, başka insanların yaptığı hadise gibi dinliyorlar'.

1915 tarihi, osmanlının yaşadıgı dönem sayılmaktadır hala.

Halaçoğlu'nun Sürgünden Soykırıma adlı kitabı mutlaka okunmalı...

DR. SALİH YÜCE MONASH ÜNİVERSİTESİ

Bence tarafsız tarihçiler bu işi çözmeli

Ermeni lobisi destekli, Ermenistan devlet yetkileri ise, arşivleri açalım -tarihçilere bırakalım demeyi bile, gururlarına yedirememektedir, dedikleri anda açılacak arşivlerde, her şey ortaya çıkacagını, dünyadan çok, bu soykırım lafının ardında oldugunu söyleyen zavallı güruh, Tarih tarafından şamarı yiyecektir, bu söz osmanlı klasigi bir laftı)

Ermeni isyanları özellikle Doğu Anadolu'dan başlayarak diğer vilayetlere yayılmıştır. Erzurum ve çevresinde Rus işgalinin genişlemesiyle Ermeniler, "halkın kanını kendilerine mubah" görmüşler ve bir Alman generalinin ifadesiyle, "Bu bölgedeki Müslüman halkı silip süpürmeye başlamışlar?dır.

1890?dan sonra başlayan onlarca isyan ve hemen ardından gelen Ermeni katliamları karşısında Osmanlı hükümeti, Ermeni Patriği, Ermeni milletvekilleri, komiteler ve Ermeni cemaatinin önde gelenlerine yeni karışıklıklar çıkması durumunda "ülke savunmasını sağlamak amacıyla sert önlemler almak zorunda" kalınacağı anlatılmıştır. Osmanlı Hükümeti?nin bu gayretleri belgeleriyle sabittir.

e katliam-soykırım laflarını, bu kadar çok destekleyen, batılı dostlarımız! !!! oldugu sürece, kabul ettirirler bu masalı bize..

ERMENİ LOBİLERİNİN ROLÜ

Ermenistan'ın etrafında hasım olmadığı tek ülke ver o da İran...

06_neslihan_06

Baba ve Piç

gerçek bir soykırım yapılmış olsaydı hala tazminat isteyen birileri kalmamış olurdu :)

24 NİSAN 1915 ERMENİ SOYKIRIM GÜNÜ MÜDÜR?

Ermeni lobi kuruluşlarına gelince, bunlar göründüğü kadar güçlü değiller, ancak Türk medyasında lobinin bu gücünün fazla büyütüldüğü kanaatindeyim. Bunların gücünü bilmek için öncelikle yıllık bütçelerine ve yaptıkları faaliyetlere bakmak lazımdır. Bunların içerisinde en güçlü olduğu iddia edilen Amerika Ermeni Ulusal Komitesi'nin sadece Washington, New York ve Los Angeles'ta büroları vardır ve web sitelerine göre 23 eyalette de birer temsilcileri mevcuttur. İkinci büyük lobi grubu Amerikan Ermeni Meclisi'dir. Bu grubun Washington, California ve Ermenistan'ın başkenti Erivan'da birer ofisi mevcuttur. Amerikan Ermeni Meclisi bütçe göstergelerini yayınlayan http://www.charitynavigator.org web sitesine göre, bu Ermeni lobisine 2007'de hiçbir bağış yapılmamış fakat kaynağı belli olmayan kişi ve kuruluşlar çok bağış yapmışlardır.. Web sitesine göre, 2005 yılında 4.486 bin, 2006'da 3.764 bin ve 2007'de 4.314 dolar bütçeleri olmuş ve ancak bu paranın yüzde 35'i idari masraflar, geri kalanı da yapılan programlar için harcanmıştır. Armenian Fund'in bütçesi ise, 756.118 dolar ancak bunun yaklaşık 319.549 doları bu parayı toplamak için yapılan faaliyetlerde, yaklaşık 300 bin doları da vakfın diğer faaliyetlerinde harcanmıştır. Vakfın idari bütçesi ise toplanan paranın yüzde 15'ine tekabül edip vakıfta çalışan bir idareci ve bir de sekreterin maaşıdır. Diğer bir lobi grubu da Ermenistan Gençlik Federasyonu ve sadece Massachusetts eyaletinde ofisi var ve yaklaşık 17 eyalette de temsilcileri var. Bütçesi de yüz bin doları geçmiyor.

GERÇEK OLAN BİR ŞEY VAR ODA 1915 yılında çok sayıda ERMENİ ve osmanlı nüfusu öldü ve öldürüldü

Bu istemi yapan Türkiye.

Peki bizim bu Ermeni açılımında çıkarımız ne olacak?Düşünüyorum düşünüyorum elle tutulur bir çıkar bulamıyorum. Çıkar olmadan ilişkileri sağlamlaştırma çabamız ne oluyor peki...

Gayet sırıyan bir gerçek var ki ABD'nin Kafkasya Projesi...

siyasi süreçte, ermeni devletinin kurulmasından beri; devletin yetkilileri, maşa olarak kullanılacak seviyeye kadar gelmiş ve gelmektedirler.

Gayrisafi milli hasılası içler acısı...

Amerikalı genç kadın Rose, ABD'de Ermeni kökenli bir Amerikalı ile evlidir. Ailenin ilk kuşak yaşlıları tehcir sonrasında Türkiye'den ABD'ye göç edip San Francisco'ya yerleşmiştir. Çiftin Armanuş adını verdikleri bir kızları olur, ama Ermeni ailenin aşırı baskı ve müdahalesi sonucu kısa sürede boşanırlar. Rose bu boşanmayı hazmedemez, kocasının ailesini suçlu bulur ve onlardan intikam alma arzusu tutku haline gelir. Bir Türkle beraber olmasının en iyi intikam yolu olacağını düşünür, çünkü Ermeni aile Türklere karşı tarihten kaynağını alan büyük kin ve nefret duygularıyla doludur. 'O cadı babaanne benim bir Türkle beraberliğimi görse tüyleri diken diken olur, Çakmakçıyan sülalesi için bundan büyük kabus düşünemiyorum'. Rose'un karşısına bir tesadüf eseri Mustafa adlı Türk çıkar. Mustafa ABD'de yalnız yaşayan, içe kapanık bir jeologdur. Rose onunla evlenir.

katliam mı, tehcir mi, soykırım mı, yoks koruma -kollama-tedbir mi?Halaçoglu gayet yerinde atılımlar ve çıkışlar yapsa da, Türk devleti yeteri kadar destek çıkmayınca, halaçoglu pasif duruma düşürülmüştür.

ermeniler şu arşivlerini açsınlarda bir görelim ya kimler kimlere soy kırım yapmış mazlum halk edebiyatı sıktı artık

Armanuş zaman zaman anne yanında, zaman zaman babasının aile ortamında yaşayarak, iki ailenin taban tabana zıt görüş ve değer yargıları etkisinde büyür. Üvey baba Mustafa iyi bir insandır ve Rose eşiyle mutludur. Armanuş bu yıllarla ilgili duygularını şöyle ifade etmiştir: 'Doğduğum günden beri eşikte kaldım. Mağrur ama travmalı bir Ermeni aile ile histeri ölçüsünde Ermeni karşıtı bir Amerikalı anne arasında gidip geldim'. Armanuş için büyük sorun her iki tarafın da üzerine aşırı düşmeleridir; onların sevgi ve şefkatle örtülü kuşatması altında boğulur. Üstelik kafasında yanıtını bulamadığı pek çok soru vardır. Amerikalı anne Ermenilerle ilgili olan her şeye karşıdır. Diyasporadaki insanlar ve baba ailesi fanatik biçimde Türk düşmanıdır. Türklerin Ermenilere soykırım uyguladığına inanarak tartışmaya bile yanaşmazlar. Onlara göre Ermeniler hala ıstırap çekmektedir. Savundukları tez şudur: 'Türkler kalkıp Orta Asya'dan geldiler, dosdoğru Anadolu'nun ortasına daldılar ve Ağrı Dağı çevresinde yaşayan milyonlarca Ermeniyi asimile ettiler, ülkesinden kovdular, katlettiler, yetim bıraktılar, sürdüler, malından-mülkünden ettiler'.

ermeni vatandaşlarında, Türk-osmanlı tebaasında olanlarla ilgili bir proplem olmadı, tarih boyunca.10. yydan beri yaklaşık olarak...

ERMENİ LOBİLERİ GÜCÜNÜ NEREDEN ALIYOR?

Kitabın özeti

Ancak, asılsız olayları bile abartarak propaganda malzemesi yapan komiteci Ermeniler, söz konusu tutuklamaları da bir propaganda konusu yapmak için derhal harekete geçmişlerdir. Nitekim, Eçmiyazin Katagikosu Kevork, ABD Cumhurbaşkanı?na şu telgrafı göndermiştir:

Kevork, Başpiskopos ve bütün Ermenilerin Katogikosu."

Armanuş İstanbul'da bulunduğu kısa süre içinde Ermenilerin tehcir olayını çok dramatik şekillerde ve her fırsatta gündeme getirir. Evin kızı Asya onu şöyle yanıtlar: 'Geçmiş seni ne kadar esir etmiş. Geçmişin senin ve ailen için ne kadar önemli ve trajik olduğunu görüyorum, ne olursa olsun anılarınızı canlı tutma isteğinize saygı duyuyorum. Ama yollarımız tam da bu noktada ayrılıyor. Seninki bir nevi hafıza fetişizmi, ben geçmiş değil gelecek odaklı olmayı yeğlerim'.

Ermeni diasporası ve Türkiye'nin yumuşak gücü

Bunun üzerine Ermeni komiteleri 24 Nisan 1915 tarihinde kapatılarak, yöneticilerinden 2345 kişi devlet aleyhine faaliyette bulunmak suçundan tutuklanmıştır. Dışarıdaki Ermenilerin her yıl "Ermeni soykırımının yıldönümü" diye andıkları 24 Nisan, işte bu 2345 komitecinin tutuklandığı tarihtir ve tehcirle alakalı değildir.

Komisyon kurulması istenmişti.

Osmanlı Devleti'nin savaşa girmesinden ve özellikle Kafkas Cephesindeki bozgundan sonra, Ermenilerin Müslüman halka karşı baskıları, askerden firarları, asker ve jandarmaya saldırıları, silahlı ve mühimmatla yakalanmaları, Fransızca, Rusça ve Ermenice şifre gruplarının ele geçirilmesi gibi gelişmeler, ülke çapında bir karışıklık çıkaracaklarını gösteren en önemli kanıtlar olmuştur. Enver Paşa, bu nazik durum sebebiyle 25 Şubat 1915'te ilgili birimlere dikkatli olunmasını bildirmiştir.

onlarında yerli halka yaptıkları araştırılmalı bence boşuna

Tüm yaşamını Türkiye'de huzur içinde sürdürmüş olan Ermeni Aram da Armanuş'un görüşlerine katılmaz:

"Sayın Başkan, Türk Ermenistan?ından aldığımız son haberlere göre, orada katliam başlamış ve organize bir tedhiş Ermeni halkının mevcudiyetini tehlikeye sokmuştur. Bu nazik anda Ekselanslarının ve büyük Amerikan Milletinin asil hislerine hitap ediyor, insaniyet ve Hıristiyanlık inancı adına, büyük Cumhuriyetinizin diplomatik temsilcilikleri vasıtasıyla derhal müdahale ederek, Türk fanatizminin şiddetine terkedilmiş Türkiye'deki halkımın korunmasını rica ediyorum.

selçuklu yakınlaşmasıyla başlayan süreç, osmanlıda kız alıp vermeye kadar ilerlemiştir.

Ermeni çetelerinin bu tür zulüm ve eylemleri sürerken, güvenlik kuvvetleri tarafından Ermenilerin yaşadıkları bölgelerde yapılan aramalarda pek çok silah ve cephane ele geçirilmiştir. Artık devletin varlığını ağır bir şekilde yaralayan bu durum, biraz daha hoşgörü gösterildiğinde, telafisi mümkün olmayan sonuçlara sürükleneceğini göstermektedir.

Ermeni aile evlilik haberiyle çılgına döner. Torunları bir Türk üvey baba tarafından büyütüleceği için isyan içindedir. 'Bu masum kuzu ilerde ne söyleyecek arkadaşlarına? Bütün akrabalarını 1915 de kasap Türklerin ellerinde kaybetmiş soykırımzede bir sülalenin torunuyum ve bir Türk tarafından büyütüldüğüm için köklerime ihanet etmeyi öğrendim, soykırımı inkar etmek üzere yetiştirildim mi diyecek? Torunumuzu nasıl olur da bu kadar kederli olmamızdan sorumlu olan Türklerin ellerine bırakırız?' Tüm aile bireyleri öfke ve çaresizlik içindedir.

Hadi diyelim Devletimiz soykırımı bizden bile saklıyor.

10 Ekim'de Türkiye ile Ermenistan arasında Zürih'te imzalanan protokol, dünya medyasında geniş yer buldu. Bu protokolün imzalanmasına en sert tepki de ABD'deki Ermeni diasporasından geldi.

duygusal yaklaşımlarla olmaz

Bizim Ermenilerle masaya oturmamızı gerektirecek tek mesele soykırım meselesidir. Çünkü Ermeni Parlementosunda alınan kararları ders kitaplarında çocuklarına öğrettiklerinde, on yıl sonra yönetime gelecek olanlar, Türkleri soykırımcı olarak görerek siyaset yapacaklardır. Bu yüzden Tehcirden sonra Rusyaya giden Ermenilere saldıran 1673 kişinin Talat Paşa tarafından yakalanıp,67 sinin idam edildiğini, gerikalanların da en ağır cezalara çarptılıdığı gerçeğini anlatmak zorundayız. Katlediğidiği iddia edilen 190 bin Ermeninin, onbininin Türkiye'de öldüğünü, geri kalanının da açlıktan öldüğünü anlatmalıyız. O onbin Ermeniyi de hane hane, isim isim listelemeli ölüm gerekçeleriyle birlikte sunmalıyız...

Son imzalanan protokol diasporadan çok onların arkasındaki güçlerin işine gelmemiştir. Bunun için 10 Ekim'i matem günü ilan ettiler ve bu protokolü vatana ihanet olarak kabul ettiler. Protokol bölge barışı için önemli bir adım ve Türkiye üzerindeki baskıları da kısmen hafifletecektir. Türk medyası da eskisi gibi tek sesli değildir. Ayrıca ABD'de Türkiye'nin de artık yumuşak gücü vardır. Türkiye'nin devlet olarak ABD'deki Türklerin ve Müslümanların lobi gücünü göz ardı etmemesi gerekir. Türkiye, bu güçten istifade ettiği takdirde diaspora ve arkasındaki güçlerin etkisini azaltabilecektir.

->dilŞAD

Türkiye, masaya oturalım, belgeleri-arşivleri açalım söylemlerinden öteye gitmemektedir, gücünün bilincinde olmadan yapmaktadır bu hatayı.

kanun çıkarılmamış..

sonra 4 Tyi gerçekleştirirler...

hımm güzel konu hemen okuyalım

Asya ve Armanuş birlikte Istanbul'u dolaşır, Armanuş'un ninesinin anılarda kalan evini ararlar. Tabii bulamazlar. Aralarında hoş bir arkadaşlık ilişkisi gelişmiştir. Asya onu kendi grup arkadaşlarıyla tanıştırır: 'Armanuş'un ailesi İstanbullu imiş. 1915'te türlü türlü acılar çekmişler. Çoğu tehcirde ölmüş, açlıktan, yorgunluktan, şiddetten'. Söze Armanuş devam eder:

Aralarındaki senarist arkadaşları itiraz eder: 'Ben bu konu üzerinde titiz araştırma yürütmüş biri olarak konuşuyorum. Öyle bir şey olmadı. Hiç öyle bir şey olmadı. Ailen için üzüldüm ama o zamanlar savaş zamanıydı, iki taraftan da insanlar öldü. Ermeni isyancıların ne kadar Türk öldürdüğünü biliyor musun? Hikayenin öbür tarafını düşündün mü hiç? Acı çeken Türk aileleri için ne diyeceksin? Olanlar çok trajik ama ben tarihi gerçekleri her türlü safsatanın üstünde görürüm. Ermeni gençlerinin beyninin yıkandığını görüyorum. Ermeni iddiaları abartı ve çarpıtma üzerine kurulu. Yapmayın, bazıları iki milyon Ermeni öldürdüğümüzü bile söylüyorlar. Aklı başında hiçbir insan bunu ciddiye alamaz'.

Ermenilerin Amerika'da Türkler kadar özel okulları ve eğitim kuruluşları da yoktur. ABD'de Türkler Ermenilerden daha iyi örgütlenmişlerdir. O zaman 'Ermeni lobileri bu gücü nereden alıyorlar?' sorusu akla geliyor. Bunun için de olaya daha büyük bir perspektiften ve olayın yıllarca nasıl oynandığına dair büyük resme bakmak lazımdır. Ahtapotun Türkiye'de medya ve bazı sivil kuruluşlarda kolları vardır, ABD'de Kongre ve medyası içinde kolları vardır. Bunlar öncelikle her yıl Ermeni soykırımını gündeme taşır, arkasından ABD'deki silah lobileri ile ilişkisi olan gruplar ve bazı Yahudi lobileri sanki tasarı geçecekmiş gibi bir hava estirirler. Sonra da Türkiye'den istedikleri tavizi kopardıktan sonra konu gelecek yıla kadar gündemden düşer. Yahudi lobisi kendileri dışında soykırım olduğunu dünyada görmek istemez. İkinci Dünya Savaşı'nda sadece Yahudiler ölmedi ki, değişik milletlerden milyonlarca sivil öldü ve bugüne kadar hiçbirisi soykırım olarak kabul edilmedi.

Amerika'da çalıştığım ve eğitimimi devam ettirdiğim on yıl boyunca, Ermeni lobisini hep merak ettim. Acaba hakikaten bu kadar güçlüler mi veya bu gücü nereden almaktadırlar? Ermeniler ABD'de en çok Los Angeles ve Boston'da güçlüdürler. Boston Üniversitesi'nde doktora yaptığım ve Harvard Tıp Fakültesi hastanelerinde çalıştığım yaklaşık yedi yıl boyunca bazen vazifem icabı hastalanan Ermeni ve yakınları ile veya dini kimliğimden dolayı Ermeni din adamları ile temaslarım oldu, hatta Ermeni lobisinin organize ettiği bazı toplantılara Türkiye'nin görüşlerini savunmak için dahi katıldığım oldu. Ancak şu hakikati ifade edeyim ki, bütün Ermeniler diasporanın görüşünde değiller. Türkiye'yi seven, Türk kültürünü yaşatmaya çalışan birçok Ermeni ile de tanıştım. Bunların içinde akademisyenler, din adamları, öğrenciler ve normal halktan insanlar vardı. Bir gün hastalarımın arasında bir Ermeni profesör ile yarım saat Türk-Ermeni ilişkileri, Ermeni diasporası konusunda sohbet ettik. Kendisi merhum Turgut Özal'a problemin çözümü için bir mektup yazmış. Özal da mektubuna cevap vererek, Amerika'ya geldiğinde kendisi ile görüşeceğini ifade etmiş, ancak iki-üç ay sonra Özal vefat etmiş. Profesör bana, 'Eğer Özal yaşasaydı bu problemi çözmeye kararlıydı.' dedi.

Bu bir gerçektir tehcir sırasında binlerce Ermeni telef oldu

ABD'de Ermeniler dini, sosyal ve politik olarak teşkilatlanmışlardır.. Dini olarak kiliseleri üçe bölünmüştür ve birbirleri ile çok iyi geçindikleri söylenemez. Son yıllarda bu kiliselerin çoğu cemaat sıkıntısı çekmektedir. Ermenilerin yoğun olduğu Boston, Worcester'da kiliselere sadece pazar günleri, doğum, evlilik ve cenazelerde cemaat olmakta ve bu cemaatin çok büyük kısmının da yaşları ellinin üzerindedir. Önde gelen bir Ermeni, 'Kiliselerinizde neden genç yok?' diye sorduğumda, gençlerin toplumda eridiğini, Ermeni olmaktan ziyade Amerikalı olduklarını ve din ile de çok ilişkileri kalmadığını söyledi. ABD gibi İkinci Dünya Savaşı'ndan beri süper güç olan bir ülkede, "malting pot" dedikleri bu konu sadece Ermenilerin değil az çok diğer etnik grupların da kaderi olmuş ve çok büyük bir kısmı erimişler veya genel toplumun bir parçası olmuşlardır. Ermeniler sosyal olarak da güçlerini kaybetmişlerdir. Örneğin Ermeni festivalleri 15-20 yıl öncesine göre görkemli olmamakta, bazı festivaller de çok cılız geçmektedir. ABD yapılan Türk festivallerine daha çok katılım olmaktadır. Her yıl Los Angeles, Chigaco, Huoston, New York, Atlanta ve diğer pek çok şehirde yapılan Türk festivallerine katılanlar bunu ifade etmektedirler.

'Siz diyasporadaki Ermenilerin hiç Türk arkadaşınız yok. Yegane aşina olduğunuz şey ninelerinizden, dedelerinizden ya da birbirinizden duyduğunuz hikayeler. O hikayeler de son derece üzücü. Ama inan bana her ülke gibi Türkiye'de de iyi insanlar ve kötü insanlar var. Bana kendi öz kardeşimden daha yakın Türk arkadaşlarım var burada'

Stratejik konum olarak da hiç janjanlı değil...

Ermenistan kimdir?Nedir?

Ermenilerin karşısında suçlu psikolojisiyle, pısırık pısırık durduğumuz sürece iddiaları kabullenmiş oluruz ve tarihe soykırımcı bir millet olarak kazınırız...

Türkiye üzerinden Kafyakyaya el atıp sömürme hevesi...

Eğer yaramız olsaydı komisyon isteme cesaretimiz de olmazdı...

Halaçoğluda hayır kesinlikle yok diyor

Osmanalı imparatorluğu okdar da MASUM değil

Osmanlı?nın bütün iyi niyetli ikazlarına rağmen, daha savaş başlamadan önce her türlü isyan hazırlığına girişmiş olan Ermeniler, savaş başlar başlamaz toplu bir isyana yönelmemişlerdir. Osmanlı orduları cephede savaşırken, Ermenilerin eylemleri, "Ermeni bağımsızlığı için, müttefik davasına hizmet gayesiyle" hazırlanan plana uygun yürütülmüştür. Ancak, Ermeni çetelerinin cephe gerisindeki faaliyetlerinin, devletler hukukuna göre hıyanet sayıldığı gerçeği göz ardı edilmiştir.

Türkiye'de yıllardır ABD'deki Ermeni diasporasının çok güçlü olduğu, Kongre üzerinde bir hayli etkili olduğu konusu tartışılır.. Ermeni lobisinin etkisinin olduğu gerçektir ancak lobinin gücünü nereden aldığı konusunda yeterince ilmi çalışma yapılmamış, kamuoyu da bu konudaki gerçekleri tam manasıyla bilmemektedir.. Her yıl ocak-şubat aylarında Ermeni soykırımı tasarısının Kongre'den geçeceği tartışmaları başlar ve Türkiye'de bazı medya kuruluşları bu haberleri gündemde tutar, arkasından ABD'deki silah lobisi ve bazı İsrail lobileri devreye girer ve neticede tasarı meclisten geçmez, ancak silah lobisi istediği yüz milyonlarca hatta milyarlarca dolarlık silahları Türkiye'ye satar. Ayrıca İsrail lobisi de istediği tavizleri TSK ve TC hükümetinden koparır. Sonra da Türkiye'de konuyu gündeme getiren medya tarafından İsrail lobisi kahraman ilan edilir.

Ancak sınırlı bir bölgede gerçekleştirilen bu uygulamanın genelleştirilmesi fikrini pekiştiren olay, Van Ermenilerin isyanı olmuştur. Çevredeki Ermenilerin, Osmanlı Devleti'nin savaşa girdiği tarihlerde Van'da toplandıkları ve silahlanarak Rusların iyice yaklaşmasını bekledikleri resmi belgelere yansımıştır. 17 Nisan 1915'de başlayan isyan, bütün vilayeti sarmış ve 20 Nisan'da da Van şehri ve köylerindeki Ermeniler ile Çölemerik Nasturileri ayaklanmışlardır. Ermeni Katogikosu V. Kevork, 10.000 silahlı çetecinin bu isyana katıldığını bildirmiştir.

Peki ne bekliyordu kendisi? Özür bekliyordu, suçun kabul edilmesini bekliyordu. 1915 de Ermenilere bunları yapanlar Türklerdi. Kendisi Ermeni, onlar da Türk olduklarına göre özür dilemeleri gerekmez miydi? Oysa kimse üstüne alınmış görünmüyordu? Kendisi bir Ermeni kızı olarak kendi kuşağından nesiller önce yaşamış atalarının ruhlarını 'ta içinde' barındırdığına inanıyordu. Halbuki sıradan bir Türk'ün kökleriyle arasında böyle bir süreklilik hissi bulunmuyordu.

Bir ermeni nasıl soykırım var diyosa

Bu konuda üniversitelerimize ve yurtdışındaki sivil kuruluşlarımıza da önemli görevler düşmektedir. Üniversitelerimizde Ermeni kürsüleri kurulmalı ve Ermeniler ile alakalı Batı standartlarına uygun projeler uygulamaya konulmalıdır. Konuya ilmi olarak yaklaşılır ve hükümetler de uygun politikalar üretebilirse, diaspora ve arkasındaki güç daha da zayıflayacak, Azerbaycan'ın işgal altındaki toprakların hepsi olmasa bile yarısından çoğu da tekrar alınabilecektir. ZAMAN