yazmayı, seni...

yazmaya ne çok tutulmuşum..

tamam al:)

o şaire dönük belkide özlemim..

eşit sevinebilirsin.

istikrar derken? :)

içimde bir söyleşi

kutladık.

mütemadiyen çalan bir senfoniydi

özlediğim geçmişe dönük algılarım..

ne çok özlemişim...

klavyenin tuşları bozulur inşallah :)))

anlamadım!!

belkide ben mutsuzluğuda seviyorumm

elektrik tellerinin muazzam mırıldanmaları..

hangi şairin dilinden aldıysam ben şiirsi sözleri

sevindim.

hadi bunu kutlayalım

naptın?

"ben bu senfoniyi tanıyorum"

yazmaya ne hasret kalmışım..

bende sevinebilirmiyim?

kış günlerinde kalın kerpiç kireç kaplı duvarlar içinde sıcak akşamlarda okuduğum don kişot masalarını yazmayı özledim..

istikrarlısınız yani?

günaydın

yine mi:)

her akşam yeniden don kişot olmayı..

kapanmayacak bu başlık!!

ben hüzne batıyorum hüzün daha da büyüyor beni içine katıyor..

bir şenlik başlardı..

. zatenyoktular.

bir yolunu bulurum yazmanın.

güzel sevindim!!

uyaksız kafiyesiz dizesiz yazmayı..

baştan alalım :d

3 deyince

tüm iç dengemi kuran rüzgar eliyle, yine her sabah beni davet ederdi koşmaya..

sanrılarım şimdi beni uykudan ediyor.. her gece üç beş nöbetleri yazıyor..

aslında özlediğim geçmiş akşam üstleri ellerini tutarken hissettiğim sıcaklığın..

pehhh... sacma başlık kapatılsın!!

yeniden.. hatta yine

kapatılacak

belkide onlarda bulduğum bir aşk kalıntısı belkide onlar adına düzdüğüm aşk hikayeleri..