Meselenin aslı şudur: Vehhabiler nassları tevil etmezler. Hadis-i şeriflerdeki maksad-ı nebeviyi bilmedikleri için dine aykırı sanarak bunları yıkmışlar. Fakat bu iki zata göre, vehhabiler dine uygun hareket etmişlerse de, sanat değeri büyük olan böyle eserleri yıkmaları uygun olmamıştır.

Kelam kitabında İmam-ı Gazali'nin felsefi bahisleri red ve iptal gayesiyle Kelama soktuğu, Razi ile Amidi'nin Kelam ile felsefeyi meczederek bir ilim haline getirdiği ve Beydavi'nin ise Kelam ile felsefeyi birbirinden ayrılmaz hale koyduğu iddia edilmektedir. Bu iddialar bu büyük alimlere yapılan çok çirkin bir iftiradır. İlmi Kelama felsefeyi karıştıranlar, bid?at fırkalarıdır. Bu alimler selefin mezhebi olan Ehl-i sünnet vel cemaatı müdafaa ederek felsefecilerin ve bid?at fırkaların sapık fikirlerini çürüttüler. Bu cevaplar ilmi kelama felsefeyi karıştırmak değil, aksine bid?at fırkaları tarafından ilm-i kelama karıştırılan felsefi düşünceleri temizlemektir. Bu yüce alimlere felsefeci demek kadar çirkin bir iftira olur mu? Bu iftirayı ilk defa İbni Teymiye Vasıta kitabında yapmıştır.

Bu baskıda sualleri ve cevapları da kısalttık. Uludağ, sorduğumuz suallerin çoğuna cevap vermemiş, tevil ettiğini sandığı hususlara dokunmuştur. Biz ise bütün itham ve iftiralara vesikalı cevap veriyoruz. Cevaplar sıra ile şöyledir:

Selefilik nedir?

Hicri sekizinci asırda yaşayan İbn Teymiyye?nin (v. 728/1328) ?ehl-i sünnet kelamına? karşı yönelttiği eleştirileri ve?selef akidesi? başlığı altında?Haşviyye? ile örtüşen görüşleri eski ihtilafların tekrar canlanmasına yol açtığı gibi, günümüzde?selefiyye? olarak isimlendiren ve söz konusu yaklaşımın müdafaasını yapan bir hareketin doğmasına da yol açmıştır.

Ehline havale etmek: Avam, yetersiz olduğundan dolayı anlamaktan aciz kaldığı müteşabihatı, Allah Resulü?nün , peygamber, alim ve velilerin bildiğine kanaat getirir.

Taklid hakkindaki görüsleri:

Tarih içinde izine rastlanmadigi halde, günümüzde birçok firka ve fikir akimi dikkat çekmektedir. Modernistler, Reformistler, Ehl-i Kur'an ve Islam'in saf haline dönme iddiasinda bulunan Selefiler bunlardan baslicalaridir.

El-Mesailül-müntehabatü fir-risaleti vel vesileti isimli eserde dört mezhepten başkasıyla amel etmek caiz değil, bunda icma hasıl olmuştur denmektedir.

İbni Rüşd'ün küfrü bilinirken ve hatta, İslam?da mürşid ve irşad faaliyeti isimli kitabında ibni Rüşd'ü İslam?ın ilahiyatına inanmayan bir kimse olarak bildiren Uludağ, neden ibni Rüşd'ü imam-ı Gazali?ye ve bize karşı müdafaa etmeye kalkmıştır? (Kelam, s.45)

Kıyas ve ictihad dinin dört temelinden birisidir.

Bugün her Müslümanın dört mezhepten birisinde bulunması vaciptir, dört mezhepten birinde bulunmayan, Ehl-i sünnetten ayrılmış olur, Ehl-i sünnetten ayrılan da sapık veya kafir olur.

3-Bedeni bir haşr yoktur.

En az 5-6 asır evvel yazılmış olan Ehl-i sünnet alimlerinin eserlerine dayanarak Selefiye mezhebinin sapık bir mezhep olduğunu bize ispat ederseniz, şimdiden size minnettar kalırız. Son asırdaki çoğu derme çatma olan kitapları önümüze delil diye çıkarmayın.

Her peygamber ümmetini Allah?a ve ahiret gününe iman etmeye davet etmiştir. En son Allah Resulü farklı düşünceleri İslam etrafında bir araya getirip mümin zihinleri ideolojik ihtilattan kurtarmıştır.

Bir kimse bunlardan hangi mezhebi benimserse benimsesin -ki bu konuda hür ve muhtardır- hak yolda olur. Selefiye mezhebinde olmak en az Eşari mezhebinde olmak kadar şerefli bir intisaptır. Selefiye mezhebine -ama hakiki manasıyla mensup olmak saliklerine sadece şeref verir. Biz Gazali kadar ileri giderek?En doğru yol selef yoludur? demiyoruz.

11- Felsefeciler kafirdir

Tabiun'dan sonra gelerek onlara ögrencilik etmis olan kusaga da Tebe-i Tabiin veya Etbau't-Tabiin denir. Bu dönem de ilmi ihtisaslasmanin ya sandigi, hadis-i seriflerin yaygin olarak müstakil kitaplarda toplandigi, itikadi ve fikhi mezheplerin iyice yerlesip müesseselestigi bir zaman dilimidir.

Ehl-i bid?at iki nevidir: Şia, Mutezile ve Hariciler bid?at ehlidir. Ancak bu mezheplerin bazı kolları, mümin, müslim ve muvahhid sayıldığı, bundan dolayı ehl-i kıble deyiminin şümulüne girdiği halde, diğer bazı kollarının İslamiyet?le alakaları yoktur. Ehl-i sünnetin bu konudaki inancı şudur: ?Bid?at mezhebinden bile olsa ehl-i kıbleden olan bir şahsa kafir denemez.?

Kıyası kabul etmiyor, aklı delil sayıyor, bir de sünnilerle aynı diyor. Kime yutturuyor ki?

3- Edille-i şeriyye dörttür

Allah Resulü yakın bir gelecekte ümmetinin 72 fırkaya ayrılan İsrailoğulları gibi, 73 fırkaya ayrılacağını içlerinde ise sadece?ashabıyla birlikte kendisinin üzerinde olduğu? ehli sünnet ve?l-cemaat yolunu benimseyeceklerin kurtulacağını söylemektedir.

6- İctihadla ilgili vesikalar.

Hanefi fıkıh ve kelam alimi olan Abdülhakim Siyalkuti de, buyuruyor. Ebil Münteha hazretleri de buyuruyor ki: Kitap ve Sünnete yapışmak ancak Ehl-i sünnet vel cemaat yoluna yapışmakla mümkün olur. Ehl-i sünnet vel cemaat, sahabe-i kiram ve tabi'in yoludur. (Fıkh-ı ekber şerhi s.2)

Tanımlanan anlamda selefiyye?nin kurucusu İbn Teymiyye?dir. Yaşadığı dönemde büyük bir şöhrete kavuşan İbn Teymiyye, Takiyyuddin es-Sübki, İbn Cehbel gibi alimlerin görüşlerini tenkit etmeleri üzerine itibar kaybına uğramış, İbn Kayyım el-Cevziyye (v. 751/1350), İbnu?l-Vezir (v. 840/1436) ve Şevkani?nin (1250/1834) gayretleriyle ancak unutulmaktan kurtulabilmiştir.

Vehhabiler, Ehl-i sünnete müşrik dedikleri için mülhid oluyorlar.

İmsak: Müteşabihat hakkında yorum yapmak, onları başka bir dile tercüme etmek, ilave ya da eksiltmede bulunmak, birleştirme ve ayrışmaya tabi tutmak da caiz değildir. Müteşabihat ancak mevcut sigalarıyla telaffuz edilebilirler.

Birinci vesika: ?İmam-ı a?zam ve imam-ı Şafii ehl-i kıble olana kafir denmez buyurdular. Bu sözün manası, Ehl-i kıble olan, günah işlemekle kafir olmaz demektir. 72 fırka alimleri ve bunlara uyanlar Ehl-i kıbledir. Fakat zaruri olan ve icma ile bildirilmiş olan din bilgilerinde ictihad caiz olmadığı için, böyle bilgilere inanmayan, sözbirliği ile kafir olur. (Milel-nihal tercümesi s. 69)

Burada altı çizilmesi gereken bir konu vardır ki, o da sahabe ihtilafının ameli konularla sınırlı olmasıdır. Eğer sahabenin ihtilafı konuyla alakalı mevcut bir nassa vakıf olamamaktan kaynaklanıyorsa, nassın sabit olmasıyla düşüncelerini ayet ya da hadis etrafında derhal tevhit etmişlerdir. Nitekim Allah Resulü?nün ahirete irtihali üzerine bir grup sahabi O?nun ölmediğini, Allah Teala?nın İsa gibi O?nu da katına yükselttiğini dillendirdiklerinde, Hz. Ebu Bekir? Şüphesiz sen öleceksin ve şüphesiz onlar da öleceklerdir.? ayetini okuyup, ?kim Muhammed?e ibadet ediyorsa bilsin ki O ölmüştür. Kim de Muhammed?in Rabbine ibadet ediyorsa yine bilsin ki O diridir ve asla ölmeyecektir.? hitabında bulununca ihtilaf ortadan kalkmış ve istisnasız herkes Efendimiz?in vefatını kabul etmiştir. Yine?Sakife Ehli?, devlet başkanlığı konusunu tartışırken ensardan bir grup, muhacirlere; ?sizden bir, bizden de bir emir? olsun teklifinde bulunmuştu. Fakat devlet başkanın?Kureyş?ten olması gerektiğini bildiren hadis gündeme getirildiğinde ensar, Allah ve Resulü?ne itaat edip, gayri bütün görüşleri devre dışı bırakmıştı.

Bu sözler İranlı Şeriat Medari?ye ait. Diyanet İşleri Başkanı Süleyman Ateş?e söyleniyor. Molla Medari, resmi bir görüşmede Başkan Ateş?e şöyle diyor:

Edille-i şeriyye, Kitap, Sünnet, İcma ve Kıyas-ı fukaha olmak üzere dörttür.

2-Allah cüz'i olan şeyleri bilmez.

İmam-ı Gazali hazretleri El-münkızü min-ed dalal isimli eserinde ibni Sina, Farabi ve onlara uyanları tekfir etmektedir.

Efendimiz?in ümmetinden, selefin ilk halkası olan ashaba uymalarını istemesi zaman itibariyle önce olduklarından değil, Kur?an?ın inişine, Cebrail?in gelişine şahit olduklarından yani Kitab ve Sünnet?i diğer kuşaklardan daha iyi bildiklerinden dolayıdır. Selefin diğer iki halkasını teşkil eden tabiun ve tebe-u tabiin de ilmin menbaı olan Allah Resulü?ne sonraki kuşaklara nisbetle daha yakındır. Yaşadıkları dönemde Arap dili saf haliyle korunduğundan selikaları daha güçlüdür. Bu durum din ve istikamet noktasında imam olmalarına yol açmıştır.

Bu nefretin perde arkasında Büyük Hakan 2. Mahmud han yatmıyor kanımca. Çünkü problem itikadi noktadadır. Vehhabilik 18. yy ın ilk yarısında çıkmıştır. En ateşli zamanları ve ingilizler tarafından desteklemeleri 2. Mahmud Han'ın zamanına rastlıyor olabilir. Fakat algıda yanılgıya düşerek 2. Mahmud Han'a nefretleri vardı demek fazla saflık olur.

Acaba bu vesikalar karşısında S. Uludağ, hala vehhabileri Ehl-i kıble oldukları için sevdiğini söyleyebilecek mi? ?Sapık olduklarını dahi aklımdan geçirmem? diyebilecek mi?

Tarih boyunca Islam toplumlarinda ne zaman bir sarsilma, gevseme ve bozulma görülmüsse, bu üç neslin temsil ettigi Islam anlayisina dönüs gayretleri sayesinde toparlanma olmus ve dogru çizgi muhafaza edilmistir.

İmam-ı Gazzali söz konusu eserinde müteşabihat bağlamında değerlendirilen ayetlerin nasıl anlaşılması gerektiğini de örneklerle izah eder. Müteşabihattan olan?el? kelimesinin iki anlamının olduğunu et, kemik ve sinirden müteşekkil uzuv anlamına geldiği gibi, ?idare, güç, kuvvet? gibi anlamlarda da kullanıldığını söyler. ?Bölge emirin idaresi altındadır./el-beldetu fi yedi?l-emir? cümlesinde?yed/el? kelimesinin gerçek anlamında kullanılmadığına dikkat çeken Gazzali, Kur?an ve Sünnet?teki her?el? kelimesinden de?et, kan ve kemikten? oluşan bir uzvun kasdedilip sonra da bunun Allah Teala?ya isnat edilmesinin muhal olduğunu söyler. Gazzali?ye göre Allah Teala?nın uzuvlardan müteşekkil bir varlık olduğunu tasavvur etmek puta tapıcılıkla eş değerdir. Zira uzuvlardan oluşan cisim mahluktur. Mahluk olan bir varlığa ibadet etmek de küfürdür.

Abdulmuni?m el-Hafna, Mevsuatu?l-Fıraki ve?l-Camaat, 2005, s. 127

Muhammed b. Abdilvahhab?ın selefiliğe radikal bir kimlik kazandırması hareketinin selefiyye yerine?Vahhabilik/Vehhabiyye? diye şöhret bulmasına zemin hazırlamıştır.

?Selef mezhebinin hak oluşunun delili? diye başlayarak yukarıdaki cümlenin Gazali'ye ait ifadesi de şöyle: ?Ed-delil ala enne'l hak mezhebü's-selef, enne nakizehü bid?atün.? Bu ifadeyi kitabımıza almamız?Dört mezhebe yapılan iftira? oluyor.

Bu konuda da yeterli vesika verdik. Sadece bu konudaki hadis-i şerifi bildirelim: İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki: (Tirmizi?nin bildirdiği hadis-i şerifte, (Ümmetim 73 fırkaya ayrılır, 72 si Cehenneme gider, yalnız bir fırkası kurtulur. Bu fırka, benim ve Eshabımın yolunda gidenlerdir) buyuruldu. Bu fırkaya Ehl-i sünnet vel-cemaat denir. (c.2, m.67)

Bazı mezhepsizler, imam-ı Ahmed?in de selefiyeden olduğunu iddiaya kalkışmışlarsa da, birçok eserlerle bunun aksi ispat edilmiştir. Bu mevzuda ibni Cevzi, imam-ı Ahmed?in mücessime ve müşebbiheye mütemayil olmadığını bildirmektedir. (Def u-Şübhet'it Teşbih s. 6)

?Alimlerin, velilerin kabirleri üzerine türbe yapmak cahillerin hakaretlerinden korumak içindir.?

Selefiler, Vehhabiliğe sünni mezhep diyorlar. Uludağ ise bir dergide vehhabileri şöyle tenkit ediyor: Kafir veya sapık demeyi aklımızdan geçirmediğimiz vehhabiler, İslam?ın teceddüd, tekamül ve inkişaf seyrini anlayamadıkları için yanlış bir yol tutmuşlardır. (Nesil Dergisi c.1, s.11)

el-Gazzali, a. g. e., s. 43.

Herkesin bir müctehidi taklit etmesi lazımdır.

İmam-ı Gazali hazretleri, mezkur eserinde Kelam ilminin gayesi, Ehl-i sünnet itikadını bid?at ehlinin teşvişinden korumak olduğunu bildirmiştir.

Her ne kadar Selefiler, yukarida özetlemeye çalistigimiz görüslerinde Selef-i Salihin'i örnek aldiklarini söylüyorsa da, bunun sadece bir iddia oldugunu söylemek durumundayiz. Esasinda mesela Imam-i Azam Ebu Hanife Hazretleri de Selef'tendir ve onun gerek itikadi, gerekse fikhi görüslerini benimsemek, gerçek Selefiliktir. Bu söyledigimiz diger büyük imamlar için de söz konusudur.

Eşari mezhebi haktır demek Hanefi mezhebi haşa bid?attir manasına mı gelir?

Vehhabiler, reisleri olan ibni Teymiye?nin talebesi ibn-ül Kayyim'in kitabında diyor.

6- İctihadla ilgili vesikalar

16- Vehhabiler Medine?yi bombaladılar.

Bu ifadeler bize sunu göstermektedir: Selefiler'in?Selef? anlayisi ile gerçek Selef arasinda büyük farklilik var. Dolayisiyla adina Selefilik denen akim, her ne kadar Selef'in anlayis ve uygulamalarini esas aldigini söylüyorsa da, aslinda Selef'in anlayis ve uygulamalariyla bagdastirilmasi hayli zor olan fikirler benimsemistir. Onlarin reddedici, dislayici, kati ve tekelci anlayisi, ne?Ehl-i Sünnet-i Hassa? dedigimiz Selef'te, ne de? Ehl-i Sünnet-i Amme? dedigimiz Halef'te görülür.

Feth-ül Mecid ve Keşf'üş şübühat isimli vehhabi kitaplarında, vehhabi olmayanların kanları ve malları helal diye yazdığı için, inançlarının gereği yukarıdaki zulümleri yaptılar.

kuranmüslümanı,

Ehl-i sünnete göre kabir üzerine süs için, öğünmek için türbe yapmak haramdır. Unutulmamak için olursa mekruhtur. Meyyiti hırsızdan, hayvandan korumak için yapılırsa caizdir. İşte vesikaları:

? Ehl-i Sünnet ve'l-Cemaat'in itikadi olarak zikrettigimiz hususlarin hiç birisi hakkinda Safi'i ile Ebu Hanife; arasinda herhangi bir ihtilaf yoktur. Sadece bu iki imam degil, Malik, Evzai, Davud ez-Zahiri, Zühri, Leys b. Sa'd, Ahmed b. Hanbel, Süfyan es-Sevri, Süfyan b. Uyeyne, Yahya b. Main, Ishak b. Rahuye, Muhammed b. Ishak el-Hanzali, Muhammed b. Eslem et-Tusi, Yahya b. Yahya en-Nisaburi, Hüseyin b. Fadl el-Beceli, Ebu Yusuf, Muhammed b. Hasan, Züfer b. Hüzeyl, Ebu Sevr ve Hicaz, Sam, Irak imamlari, Horasan ve Maveraunnehir imamlari gibi Ehl-i Rey ve Ehl-i Hadis'in tümü ile onlardan önce yasamis olan Sahabe, Tabiun ve Etbau't-Tabiin de bütün bu konularda görüs birligi içindedir. Bu iki firka arasinda bütün bu konularda herhangi bir ihtilaf bulunmadigini tahkik etmek isteyenler, Ebu Hanife'nin Kelam sahasinda yazdigi Kitabu'l-Alim 'e, el-Fikhu'l-Ekber'e ve Osman el-Betti'ye yazdigi el-Vasiyye'sine baksin. Keza Safii'nin yazdigi eserlere baksin. Bu ikisinin mezhebi arasinda herhangi bir farklilik bulamayacaktir.

Delil diye, ?Ehl-i bid?at, ehli küfürden daha tehlikelidir? şeklinde asli kaynağını zikretmeden bir söz ileri sürüyorsunuz.

İbni Sübki'nin babası Subki-Kebir, Takiyuddin Ali bin Abdülkafi de, İbni Kayyım'ın Nuniyye'sine bir reddiye yazarak seleficilik iddiasındaki Haşeviyyenin belini kırmıştır.

mesela ibni arabi kime göre veli, ama yine aynı mezhepten biri onu dinden çıkarabiliyor bu nasıl olur kim nasıl karar verecek bu o kadar basitmi sizce

Onun tarifi de şöyle:

, , (Ahmed Cevdet Paşa'nın tarihi 7. cildinde)

Bu yazi, son dönemlerde ortaya çikan akimlardan biri olan Selefiligi kisaca tanitmak ve yanlisliklarini ortaya koymak maksadiyla kaleme alinmistir. Bu akimin görüsleri, temsilcileri ve onlarin tenkidi, hakkinda müstakil kitaplar yazilacak kadar ayrintili ve önemlidir. Biz burada sadece konuyu ana hatlari ile ele alacak ve kisa degerlendirmeler yapacagiz.

Üçüncü vesika: İbni Abidin buyuruyor ki: Hadis-i şerifte buyuruldu. Bu hadis-i şerifteki?La ilahe illallah? ehlinden maksat, Ehl-i kıble olan kimsedir. Böyle kimse icma ile ve zaruri olarak bildirilmemiş inanılacak şeylerde Ehl-i sünnetin doğru yolundan ayrılınca veya başka bir büyük günah işleyince kafir olmaz demektir. Fakat Ehl-i sünnetten ayrılan kimse icma ile zaruri olarak öğrenilen din bilgilerinden birine inanmazsa buna Ehl-i kıble denmez, o kafirdir. (s. 377)

Selef-i salihin zamanında sapık fırkalar olmadığı için müteşabih nasslar tevil edilmemiştir. Fakat zamanla selefilik iddia eden mücessime ve müşebbihe gibi bid?at ve dalalet fırkalarının yayılma istidadı belirince, Halef denilen Ehl-i sünnet alimleri bunların karşısında kayıtsız kalmamıştır. Sıfatı ilahiyye teallük eden müteşabih nassları tevilde aşırı giderek rasyonalist bir tutumla sıfatları inkara yönelen Mutezile ile müteşabih haberleri olduğu gibi zahirine hamlederek Tenzihi Bari ile telifi mümkün olmayan teşbih yoluna kayanlar arasında orta bir yol takip ederek İslamiyet?in ruhuna tam manasıyla uygun olan Ehl-i sünnet itikadını müdafaa etmeyi zaruri görmüşlerdir.

Abdulkahir b. Tahir el-Bağdadi, el-Fark-u beyne?l-Firak, Beyrut, 1994, s. 19.

Selefiler amel ve akidede düşüncelerinin Ahmed b. Hanbel ile İbn Teymiyye?ye dayandığını söylemektedirler.

Selefilerin görüsleri

Mutezileye göre doğru çoktur. Halbuki Ehl-i sünnet vel cemaat mezhebinde doğru bir tanedir. Onun için Matüridiyye ve Eşariyye mezhepleri bir mezhep olarak kabul edilmiş ve ikisine birden Ehl-i sünnet vel cemaat mezhebi denmiştir.

Kisaca tanittigimiz bu üç nesil, gerek Kur'an ve Sünnet'te övgüye mahzar olmalari, gerekse sahih Islam anlayisinin bize kadar kesintisiz olarak gelmesinde kilit rol üstlenmistir. Bu sebeple, daha sonraki asirlarda devamli olarak merkezi bir yer tutmus ve adeta dogru-yanlis ayriminin ölçüsü olarak algilanmistir.

Uludağ diyor ki: Zeydiler ictihad kapısının açık olduğuna inandıklarından aralarında müctehidler yetişmiştir. (Kelam Kitabı, s. 76)

Buhari, Fiten/96, 6, H. no: 6657.

İmam-ı a'zam hazretlerinin selefiyeden olduğunu söylemek çirkin iftiradır. Taftazani hazretlerinin Akaid şerhinde de Ehl-i sünnet vel cemaat mezhebinin esasları anlatılmış, selefin yolunun bu olduğu doğru yolun da bu esaslar olduğu bildirilmiş, Selefiye diye bir mezhepten bahsedilmemiştir. Selef yolunun salim bir yol olduğunu söyleyerek bundan Selefiye mezhebinin salim yol olduğunu çıkarmak akıl ve ilim dışı maksatlı bir benzetmedir. Elbette bütün Müslümanlar selef yolundadır. Halef alimleri de selef yolundadır. Eski alimlerin selef yolunda olduğunu sonra gelen alimlerin bu yolu bırakıp Eşari ve Matüridi mezheplerine geçtiğini söylemek iftiradır. İmam-ı a?zamın selef mezhebinde olup da ona tabi olan müctehidler ve alimlerin hocalarının ve mezhep imamlarının itikadını bırakmaları kadar akıl ve ilim dışı bir iftira olmaz. İmam-ı Matüridi yeni bir mezhep kurmamış, imam-ı a?zamın bildirdiği esasları sistemleştirmiştir. Hanefi mezhebindeki alimlerin itikadlarının imam-ı a?zamın itikadından ayrı olduğunu söylemek alimlere yapılan büyük bir iftiradır.

(s. 202)

Günümüzde ilmin zayiflamasi ve dogru ile yanlisin birbirine karistirilmis olmasi sebebiyle bu tür akimlar, bazi iyi niyetli müslümanlarin aldanmasina, yanlis yollara sapmasina vesile olmaktadir.

Hiçbir Ehl-i sünnet kitabında selefiye mezhebi diye bir şey yoktur. Selefin mezhebi vardır, selef-i salihinden olan Eshab-ı kiramın tamamı müctehid idi, herbirinin kendi mezhebi idi. Selefiye mezhebi diye bir mezhep yoktu.

Mecduddin Muhammed el-Firuzabadi, el-Kamusu?l-Muhit, Beyrut, 2003, 820.

Dördüncü vesika: Uludağ ve diğer selefilerce de büyük bir alim olarak bilinen imam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki: Cehenneme girecekleri bildirilmiş olan 72 Bid?at Fırkası, Ehl-i kıble oldukları için tekfir edilmez. Fakat bunların dinde inanması zaruri olan hususlara inanmayanları ve Ahkam-ı şeriyyeden her Müslümanın işittiği bildiği şeyleri reddedenleri kafir olur. (Mekt. 3/ 38)

Eşariyye ve Matüridiyye Kur'an metodu değil midir? Bunlar Eshab-ı kiramın inancını muhafaza etmiyorlar mı? Bunlar sonradan çıkan fikir ve bid?atlere iltifat mı ettiler?

18- Ehl-i sünneti yaymak gerekir.

Selefiye'yi ihyaya çalıştığı Uludağ tarafından bildirildiği için ibni Teymiye?nin sapıklığını ispat etmek vacip oldu. Kitabımızın başında ibni Teymiye hakkında alimlerin söyledikleri, onu tekfir ettikleri bildirilmişti. Daha fazla vesika gereksizdir.

Selefin Akidesi

Allah Resulü yarını, dününden daha fena olacak insanlığa, selefin, kendisine en yakın halkası olan ashabın yolunu izlemeyi vasiyyet etmiştir: ?Benim sünnetime ve raşid halifelerin sünnetine sarılın.? , ?Benden sonra Ebu Bekir ve Ömer?e uyun, Ammar?ın rehberliğinde yol alın, İbn Mesud?un rivayet ettiğini de kabul edin.? ?Ashabım yıldızlar gibidir hangisine uyarsanız uyun, sizi doğru yola erdirir.?

el-Hafna, a. g. e., s. 403.

Ehl-i hak, Ehl-i sünnet vel cemaattır. (Şerh-i akaid haşiyesi s.10)

İmam-ı Gazali hazretleri, selefiyenin değil, selef mezhebinin yani Ehl-i sünnet mezhebinin hak olduğunu bunun zıddının bid?at ve dalalet olduğunu bildirmiştir. Elbette Selefin mezhebi olan Ehl-i sünnet mezhebi haktır, bunun gayrisi bid?at ve dalalettir. İmam-ı Gazali hazretleri tek hak olan bu mezhebin yayılmasını nasıl önler? Bu imam-ı Gazali hazretlerine yapılan çirkin bir iftira değil midir? İmam-ı Gazali hazretleri, selefin mezhebini değil, Selefiye sapıklığını çürütmüştür. Yine Uludağ çıkar da ibni Teymiye, imam-ı Gazali hazretlerinden sonra dünyaya geldi derse şaşmayız. Mesele şahıslar değil fikirlerdir. Demek ibni Teymiye?nin sapık fikirleri imam-ı Gazali hazretleri zamanında da varmış ki reddiyeler yazılmıştır.

Maturidiyye ve Eş?ariyye mezhebine müntesib kelamcılarının telif ettiği eser ve yetiştirdikleri talebeler zamanla sıfatların bir kısmını reddeden ve Allah Teala?yı yaratılmışlara benzeten bidat fırkalarının inkıraza müncer olmalarına yol açmıştır.

İslam?ı doğru bir şekilde anlamak için gerekli olan selefe ittiba, sınırsız olmayacağı gibi kelimeleri bir takım kalıplara hapsetmek şeklinde de olmamalıdır. Selefe ittibanın çerçevesi; nassları tefsir ve te?vil ederken başvurdukları prensiplerle, içtihat yaparken dikkate aldıkları kriterleri benimsemek olarak anlaşılmalıdır. Zira selef, tek bir içtihat usulü benimsememiştir. Tabiun kuşağından Said b. Müseyyeb?hadis merkezli? fıkhi bir yaklaşımı tercih ederken, Kufe?de İbrahim en-Nahai?içtihat merkezli? fıkhi bir ameliye içerisinde olmuştur. Bu durumda kendilerinin selefi olduğunu iddia eden grup içtihat ederken hangi fıkıh mektebinin usulünü takip edecektir?!

Buna göre Kur'an'da ve hadislerde Allah Teala hakkinda zikredilen?el, yüz, gelme, oturma, inme, Ars'a istiva etme, gazaplanma, gülme...? gibi sifatlar, mahlukat hakkinda ne ifade ederse, Selefiler'e göre Allah Teala hakkinda da ayni seyi ifade eder.

Susmak: Müteşabihatın anlamının ne olduğunu sorma ve bu konuda fikri tartışmalara dalmanın bidat olduğunu kabul etmek.

İkinci vesika:

İslam?ın evrensel bir din olması bazı ameli meselelerin gri tonda kalmasına yol açmıştır. Bu durum farklı zaman ve mekanlarda yaşayan insanların hayatlarına kolaylıklar getirdiği gibi?tevhid?in de zorlama olmaksızın kabulünü temin etmiştir. ?Te?vil? ve?tefsir?e açık olan nasslar insanlık aleminin tek düze olmasına engel olmuşlardır. Ameli noktada sahabeden yapılan farklı rivayetler de bu noktada önem arz etmektedirler. Bir konuda sahabenin ihtilaf etmesi sonraki kuşaklar için?rahmet? olarak kendini göstermiştir.

Tabii ki bunların fikir babası İbn-i Teymiyye olduğu için kendisine nefret duyuyoruz. İbn-i Teymiyye'nin fikir babası daha eskilerde bir isimdir. Ancak şimdi konumuz o değil. Bu yüzden o konuya girmiyorum.

Yunan ve Roma filozoflarına ait felsefi metinlerin tercüme edilmesi de ihtilafların oluşmasında etkili olmuştur. Nassları Kur?an ve Sünnet?ten neşet eden düşünce sistemi ile yorumlayan kelamcıların yerine, felsefi ekollerin düşünce sistemlerini esas alan mütefekkirler zuhur etmiştir. Bu ekolün en güçlü temsilcileri mutezili kelamcılar arasından çıkmıştır.

Onlardan sonra gelen kusaga Tabiun denir. Bu kusak da Sahabe'nin dizinin dibinde yetismis, imani, ilmi ve ameli onlardan almistir. Bu kusaga Tabiun denmesinin sebebi, Sahabe'ye uymakta gösterdikleri titizlik, ciddiyet ve özendir.

Ahmed b. Hanbel?in müteşabihat noktasında?tefviz? sistemini benimsemesi yani hiçbir yorum yapmadan manayı Allah Teala?ya havale etmesi göstermektedir ki, medresenin kurucusu olarak adının geçmesi meşruiyet kaygısı ile kurgulanmış bir söylemin ürünüdür.

Yazının devamını da yayınlayayım, yarım kalmasın.. Sonra kaldığımız yerden devam ederiz, Vehhabi'ydi, Sünni'ydi, Şii'ydi :)

Eğer selefe ittiba etmek onların söz, fiil ve adetlerini ilave, eksiltme ve değiştirme yapmaksızın özümsemek şeklinde anlaşılacaksa bu, selefin kabulleriyle çelişen bir durumdur. Zira onlar kendi söz, fil ve uygulamalarına sonsuza kadar baki kalacak kutsi unsurlar olarak bakmamışlardır. Nitekim sahabenin Mekke?deki örf ve adetiyle Medine?deki örfü arasında ciddi derecede farklılıklar vardır. Mekke?de bir çoğu dikişli elbiseyi tanımazken, Medine?de dikişli elbiseler giymişlerdir.

tamam ya tamam en doğru en hak mezhep sizinkisidir rahat olun, böyle selefe falan laf atmanıza hiç gerek yok, iyi de siz kendinizin dışındakilere sapık, dinden çıktı demiyormusunuz, illaki size göre sizin dışınızdakiler sapık olacak ne var bunda anlamayacak, diğerlerine görede sizler sapık görünüyorsunuz, bunun nasıl çözümleneceğini söyleseniz daha iyi olur, şimdi müslümanım diye bir vehhabimi haklı, şia mı haklı, diğer caferiler mi, imamiyeler mi, ismailiyeler mi, hanefiler mi, şafiler mi, hanbelilermi, ya da itikatte vehhabi olup amelde hanbeli olanlar mı, selefiler mi, aleviler mi, ehli sünnetin bütünümü kim, kim haklı hardeşim neye göre kim nasıl karar verecek ha, hepside Kurandan ve sünnetten kaynak getiriyor, ve herkes birbirinin kaynağına zayıf diyerek inkar ediyor, burdan bizim ne anlamamızgerekiyor ha, kimin kaynağının doğru olduğuna nasıl karar verilecek kardeşim söyleyin yav

Bugün selefiyye dinilince?şer?i hükümleri çıkarma noktasında sadece Kitap ve Sünnet?e başvuran, onlar dışındaki hükümleri geçersiz kabul eden oluşum? anlaşılmaktadır.

Yukarıda imam-ı Matüridi ile imam-ı Eşari hazretlerinin müşterek mezheplerinin Ehl-i sünnet vel cemaat olduğu bildirilmişti. Fetavel haremeyn bi recfi nüdvetil meyn isimli eserde de, Ehl-i sünnet vel cemaatın dışında kalan her fırkanın ehl-i bid?at olduğuna inanmak icmai bir farzdır deniyor.

el-Gazzali, a. g. e., s. 45.

İmam-ı Gazzali (v. 505/1111) nassların zahirine bakarak Allah Teala?ya el, ayak gibi uzuv, nüzul, intikal ve arş üzerine oturmak gibi hadis varlıklara ait fiilleri isnat eden Haşviyye?nin?selef itikadı üzerine oldukları? iddiasını çürütmek ve selef akidesinin esaslarını ortaya koymak için kaleme aldığı?İlcamu?l-avam an İlmi?l-Kelam? adlı eserinde 7 ilkeden bahsetmektedir:

Uludağ, kendi aleyhine delil olan imam-ı Sübki'den de nakil yaparak mütekaddimin ve müteahhirinden selef mezhebine gidenler olduğunu söylüyor. Elbette önceki ve sonraki bütün alimler selefin yolundadır. Selefin yolunda gitmeyenler sapık veya kafirdir. İmam-ı Sübki, selefiye demiyor selef diyor. Selef de halef de, selef mezhebinde idi. (Tabakat-üş-Şafiiyye 1/ 66)

Sıfatlar ve müteşabihatı zahiri anlamda anlayan selefiyyenin itikadi görüşleri ile selef-i salihinin itikadı arasında ciddi farklılıklar vardır. Nitekim selef, müteşabihat noktasında konuşmayı uygun görmezken, selefiler Allah Teala?ya?el?, yüz? gibi insana ait uzuvları isnat etmişlerdir.

Uludağ yazısında, ?Ehl-i sünnet alimlerinin eserlerine dayanarak Selefiye mezhebinin sapık bir mezhep olduğunu bize ispat ederseniz size minnettar kalırız? diye bir taahhütte bulunuyor. Eğer sözünde samimi ise, biz, bize minnettar kalmasını istemiyoruz, sadece tevbe edip sivad-ı a'zama sarılmasını istiyoruz. Dinimiz, açık işlenen günahın tevbesinin de açık olmasını emrettiği için, tevbe ettiğini bildirmesi ve herkese duyurması lazımdır.

Selefiyye, sahip olduğu nisbesiyle ümmet içerisinde farklı olduklarını ihsas ederken, aidiyet iddiasında bulunduğu selef alimlerinden hiç birisi onlar gibi kendilerini sonraki dönem Müslümanlardan ayırt edici bir tavır içerisinde olmamıştır. Zira onlar selef kelimesini halefin zıddı olarak kabul etmişlerdir.

Sofiyye-i aliyyenin büyüklerinden, zahiri ve batini ilimler hazinesi Ubeydullah-i Ahrar hazretleri buyuruyor ki:

?Bir mezhepteki hükümlerin doğru olduğunu ancak Allahü teala bilir? buyuruyorsunuz. Peki Eşari ve Matüridi mezhebindeki hükümlerin doğru, Selefiye mezhebindeki hükümlerin yanlış olduğunu siz nereden biliyorsunuz?

İranlılar, uluslararası arenada ciddiye almadıkları, kabile hayatı yaşadıklarından dolayı da devlet gözüyle bakmadıkları Araplar karşısında gün gelip saltanatlarını kaybedince, itibarlarını geri alabilmek için onlar arasına fitne tohumları ekip, sonu gelmez itikadi ayrılıklara zemin hazırlamışlardır.

Bizim üzerinde durduğumuz konu itikadi ve kelami mezheplerdir. Hanefi, Hanbeli, Şafii ve Maliki gibi ameli ve fıkhi mezhepler değildir. Bu iki nevi mezhep bilerek veya bilmeyerek yekdiğerine karıştırılmıştır. Selefiye mezhebinin hak oluşundan, dört hak mezhebin batıl ve bid?at olması lazım geleceği gibi akıl ve ilim dışı bir netice çıkarılmıştır.

Her şey akıl ile anlaşılabilseydi peygamberler gönderilmezdi. (Mektubat-ı Rabbani 3/ 36)

Anadolu Aleviliği?ne düşmanca bakan şii ve şeriatçı yaklaşımın resmi ve özlü ifadesi olan bu anlayış Tansu Çiller tarafından Başbakanlığı sırasında hazırlattırılan, ?Alevilik Raporu?nun? ilk sayfasında yer alıyor ve raporun ana fikrini de dile getiriyor

İmam-ı Eşari?den sonra Bakıllani, imam'ül Haremeyn el-Cüveyni, imam-ı Gazali ve Abdulkerim eş-Şihristani de aynı yolu takip etmiştir. İmam-ı Fahreddin el-Razi de aynı yolu müdafaa edenlerdendir.

1- Selefiye, İbni Teymiye?nin yoludur.

Yoksa bunlar selefiye mezhebinde idiler demiyor. Haşa İmam-ı Sübki, selefiye'yi müdafaa etse, hiç bu sapık mezhebi ihyaya çalışan ibni Teymiye?ye reddiye yazar mı? İmam-ı Sübki, Erreddü li-İbni Teymiye ve Şifa-üs-sikam fi ziyareti Seyyid-il enam kitaplarında ibni Teymiye?nin sapıttığını kuvvetli delillerle ispatlamıştır. Halef alimleri selef alimlerinin yolunu ihyaya çalışmıştır. Uludağ'ın da itiraf ettiği gibi ibni Teymiye ve talebesi ibnül Kayyim de Selefiye'yi ihyaya çalışmıştır. Bütün bu vesikalardan İbni Teymiye?nin ihyaya çalıştığı selefiye, selefin yolu değildir. Çünkü öyle olsaydı, Uludağ'ın şahit gösterdiği imam-ı Sübki gibi alimler ibni Teymiye?ye reddiye yazmazlardı. İbni Teymiye ve onun yolundan gidip kendilerine selefi denilen sapıklar sivad-ı a'zamdan ayrılıp dalalete yuvarlanmışlardır. Bu sapıklar kendilerine selefi veya selefiye demeyip de selef mezhebindeyiz deseler, hatta Ehl-i sünnet vel cemaat mezhebindeyiz deseler ne çıkar. Çünkü her sapık, her bid?at fırkası kendi fırkasının Ehl-i sünnet olduğunu, fırka-i naciyye olduğunu bildirmiştir. Hakkı batıldan ayıran sivad-ı a'zamdır. Her devirde sivad-ı a'zamdan ayrılan türediler zuhur etmiştir. Şimdi Uludağ ve diğer selefiler, selefiye kelimesini yutturamadık, kitaptan bu kelimeyi çıkarıp biz de Ehl-i sünnet vel cemaattanız deseler ve İbni Teymiye?nin savunduğu sapık yolu savunsalar ne çıkar? Bu sapıklığa selefiye mezhebi değil selef mezhebi dense ne olacak? Mezhepsiz İbni Teymiye, mezhepsizlik zehrini teneke kupa içinde değil de altın kupa içinde sunmak istemiş, selef kelimesinden istifade ederek bu kelimeyi istismar ederek kendi sapık yolunu hak yolmuş gibi göstermeye çalışmıştır.

14- Vehhabiler dalalettedir.

Bir insan imanın altı şartından beşine inansa, birine inanmasa diğer beşine de inanmamış sayılır. Bir kimse yüz tane Ehl-i sünnet kitabı tavsiye etse, bir tane de Abduh gibi mezhepsiz bir masonu tavsiye etse, bir damla idrarın bir bardak suyu kirlettiği gibi, tavsiye işi zararlı olur. Bir bardak bal şerbetini bir damla zehir, içilmez hale getirir.

15- Türbe yapmak caizdir.

Ehl-i sünnetin inancı şudur: İtikad konularında Ehl-i sünnet ve Ehl-i hak olmak üzere üç mezhep vardır: a) Selefiye mezhebi, b) Eşariye mezhebi, c) Matüridiye mezhebi.

Düşünce ve meyilleri ile?cemaat-ı kübra?dan ayrılan, hatta mizaç ve ahlaki kriterleri itibariyle de farklılık gösteren bu yeni oluşumun selef-i salihinin devamı olduğunu söylemek ilmi verilerle çelişmektedir. Zira varlığını, bid ́at olarak nitelediği söz ve fiilleri yok etmek üzerine bina eden bu yeni mezhebin bizzat kendisi bid ́attır.

Selefilik, Islam'i, yukarida tanittigimiz Selef-i Salihin'in anlayip yasadigi gibi anlayip yasama iddiasinin vücut verdigi bir akimdir. Ilk defa Misir'da Cemaleddin Efgani ve ögrencisi Muhammed Abduh tarafindan baslatilan? Islami islah? hareketi, daha sonra Selefilik adiyla anilan zümrenin dogmasina kaynaklik etmistir.

12- İbni Rüşd felsefecidir

Oysa fikih usulü kitaplarinda ayrintili bir sekilde açiklandigi gibi, gerek Kur'an ayetleri, gerekse hadisler, vakia olarak sinirlidir ve insanligin karsilastigi her olayin hükmünün, ayetlerde ve hadislerde zikredilmis olmasi mümkün degildir. Kur'an ve Sünnet konusunda biraz malumati olan herkes bu noktayi kabul ve itiraf eder.

Bu vesikalardan anlaşıldığına göre, vehhabiler, ehl-i kıbleye dahil bir bid?at fırkası kabul edilse bile hadis-i şeriflere inanan kimsenin derhal tevbe etmesi lazımdır.

Bugün bizlerin, bizden bin ikiyüz, bin üçyüz sene önce yasamis hadis ravilerinin ahvalini ve durumlarini bilmemizin bir tek yolu vardir. O da hadis alimlerinin bu konudaki görüslerini bize nakleden kitaplara basvurmaktir. Su halde bizim, herhangi bir hadisin güvenilir olup olmadigi yolundaki degerlendirmemiz, tamamen hadis alimlerinin içtihadina dayanmaktadir ve bu da tamamiyla bir?taklid?dir. Her hususta Selef'e tabi olduklarini iddia eden Selefiler dahi bu konuda hadis alimlerini taklid eden birer?mukallid?dir.

4- Kıyas-ı fukahaya uymak şarttır.

Suudi Arabistan'ın Vehhabi Kralı tarafından 1349 (m.1930) tarihinde Vehhabi alimlerince kurulan bir komisyon nezaretinde basılan Kitabü's-Sünne isimli hezeyanname küfürle doludur. Vehhabi alimleri bu kitapta güya tevhid inancını savunarak Allahü tealanın Tevrat?ı yazarken sırtını bir kayaya dayadığını, Kürsi üzerinde oturup dört parmak kadar boşluk kaldığını ve daha buna benzer birçok teşbih ve tecsim fikrini bizzat kendi adamları bildirmektedir. Bu Kitaba cevap olmak üzere Ebu Hamid b. Merzuk, Beraetül Eşariyyin isimli eserini kaleme almış, vehhabilerin küfürlerini ispat etmiştir.

Efgani-Abduh çizgisi ise itikadi sahada kelam alimlerinin kullandigi metoda temelde itiraz etmez; Felsefe, mantik ve kelam gibi ilimleri reddetmez ve mütesabih ayet ve hadislerin, Allah Teala ile mahlukat arasinda benzerlik kurulmamasi için tevil edilmesi taraftaridir.

İbn-i Teymiyye'nin Hanbeli mezhebi disiplini altında yetiştiği bir gerçek. Ve elbette Hanbeli mezhebi ehl-i sünnet'in ameli mezheplerinden bir tanesidir. Bunda kimsenin ihtilafı yoktur, bin yılı aşkın süredir bilinen bir gerçek bu.

Son olarak deniyor ki:

Kiyas konusundaki görüsleri:

Kelamcıların Zuhuru

el-Hafna, a. g. e., s. 405.

el-Bağdadi, a. g. e., s. 21.

7- İtikadda hak olan Ehl-i sünnettir

3- Edille-i şeriyye dörttür.

Uludağ, itikadda mezhebi diğer selefiyeciler gibi üçe ayırmaktadır: Selefiye, Matüridiyye ve Eşariyye diye. Bunlardan Selefiyenin en doğru, zıddının da bid?at olduğu söylenince diğer iki mezhebin yanlış ve bid?at olduğu meydana çıkmaz mı? Dört hak mezhebin bağlandığı bu iki mezhep bid?at olunca ameldeki dört hak mezhep de tamamen bid?at olur. Sonra dört hak mezhebe tamamen ameli ve fıkhi mezhep demek de doğru değildir. Yani bu dört hak mezhep hem amele ait bilgileri ve hem de itikada ait bilgileri bir arada toplamışlardır.

İkinci vesika: Fıkıh, tefsir, hadis ve tasavvufta derin bir alim olan Abdülgani Nablüsi hazretleri buyuruyor ki: Bid?at sahibi olanların, yani Ehl-i sünnetten ayrılmış olan yetmişiki fırkanın hepsi Ehl-i kıble oldukları, her ibadeti yaptıkları halde adil değildirler. Çünkü ya mülhid olarak imanları gitmiştir veya bid?at sahibidirler ki bu da en büyük günahtır. (Hadika s. 139)

Akaid-i Adudiye'ye Gelenbevi?nin yaptığı haşiyede, ?Eşariyye mezhebi fırka-i naciyyedir. Bunların itikadı, sahabe-i kiramın itikadıdır? denmektedir. Müftiyüssekaleyn Ahmed ibni Kemal Paşa buyuruyor ki: Fahrü'l-İslam Ali Pezdevi, Usul-i fıkh Kitabında buyurur ki, ilim iki kısımdır: a) Tevhid ve sıfat ilmi b) Fıkıh ilmi. İkinci kısımda esas, Kitap ve Sünnete yapışıp, bid?atlerden sakınarak Ehl-i sünnet vel cemaat mezhebinde bulunmaktır. Ehl-i sünnet vel cemaat, Resulullahın, Eshabının, Tabiinin, yani selef-i salihinin yoludur. İmam-ı a?zam ve diğerleri de bu yolda idiler.

Vehhabilerin türbeleri yıkmalarını, Rum suresinin 42. ayetine de aykırı buluyorum. Bu ayette müslümanların akıbetinden bahsedilmektedir.

Bkz. Said Ramazan el-Buti, es-Selefiyye Merheletün Zemeniyyetün Mubareketün La Mezhebun İslamiyyün, Dımeşk, 1996, s. 12.

13- Ehl-i kıble nedir?

Hakikat bu iken, Uludağ çıkıyor, İslam alimlerini felsefeci olarak suçluyor. Mesela Kelam kitabında imam-ı Razi için?Razi, kelamcı ve filozoftu? diyor. Aynı sayfada hemen iftirasını yapıştırıyor: ?Kelamla felsefeyi birbirine kaynaştırmıştı? diyor. Aynı iftira, imam-ı Beydavi için de yapılıyor. ?Beydavi kelamla felsefeyi ayrılması güç bir şekilde meczetmiştir? diyor.

(s.203 )

İmam-ı a?zam hazretleri buyurdu ki:

Uludağ, ?Biz Gazali kadar ileri giderek en doğru yol selef yoludur, demiyoruz? diyor. Uludağ bu cümlesi ile, haşa imam-ı Gazali hazretlerinin haddi aştığını, ileri gittiğini söylüyor. Her Sünni müslümanın imam-ı Gazali hazretlerinin sahip olduğu itikada sahip olması lazımdır. Elbette en doğru yol, tek kurtuluş yolu?selef yolu?dur. Selefin yoluna en doğru yol demeyen sapıktır. Uludağ, selef yoluna en doğru yol demediğine göre sapıklığını itiraf etmiyor mu?

Bu vesikadaki hadis-i şeriflerden ikisi, bid?at ehlini sevenlerin halini ve bid?at ehline buğzedenlere verilecek mükafatları bildirmektedir. Ayrıca bid?at ehline sevgi besleyenin kalbinden iman nurunun çıkacağı da bildirilmiştir. (Seyf-ül Ebrar, s. 24-25)

Ebul Kasım İshak bin Muhammed buyuruyor ki:

Tabiun dönemi, ayni zamanda fikhi mezheplerin temellerinin atildigi ve müstakil mezheplerin ortaya çiktigi dönem olarak da dikkat çeker. Bu dönemde yasamis olan Hasan-i Basri, Süfyan -i Sevri, Ibrahim en- Nehai, Sa'bi... gibi pek çok büyük alim, birer müçtehid olarak, müstakil mezhep sahibi idiler. Hanefi mezhebinin imami Ebu Hanife de bu kusaga mensuptu.

Üçüncü vesika:

Suçlamayı yapan ben değilim ki, nakil yapıyorum. Yinede konu ile ilgili konuşmak istersen, konuşabiliriz.

Yukarıdaki cümle dinimize aykırıdır. Yapılan hareket ya iyi, ya kötüdür. Dine uygunsa iyidir, değilse kötüdür. Tarih ve sanat değeri dinden üstün bir değer değildir.

Eger herhangi bir alimin bir görüsünü, delilini bilmeden kabul etmek demek olan taklid haramsa, bu harami Selefiler de islemektedir. Eger hadis alimlerinin hadislerin sihhati-zaafi konusundaki kanaatlerini taklid etmek caiz ise, müçtehid imamlarin fikhi konulardaki içtihadlarini taklid etmek niçin haram olsun?

Uludağ bunları söylemekle ictihad kapısının açık olduğu ve şer'i delilin de Şiiler gibi olması gerektiğini bildirmek istiyor. Zeydiler ictihad kapısının açık olduğuna inandıkları için müctehidler yetişmiş, ne demek bu? Biz de zeydiler gibi inanırsak müctehid yetiştiririz demek değil mi?

İslam?ın ilk asırlarında selef denilince Allah Resulü?ne yakınlıklarına göre derecelendirilen üç kuşak anlaşılırken, daha sonra kelime bu ilk anlamından alınıp belli bir mezhebin adı olarak kullanılmıştır.

Uludağ, selefiye sapıklığı için, Allame Sadüddin-i Taftazani?yi bile şahit göstermeye cüret etmiş. Halbuki o allame diyor ki: Selef yolu en salim olanı, Halef yolu da en faydalı olanıdır.

Oysa Kur'an'da yer alan pek çok ayet, Allah Teala'nin bu gibi sifatlarini mahlukatin sifatlarina benzetmenin dogru olmadigini ortaya koymaktadir.

Bu vesikalardan anlaşıldığına göre Ehl-i kıble demek, icma ile ve zaruri olarak bilinen din bilgilerinin hepsine inanan Müslüman kimse demektir. Böyle kimse sapık inanışı ile kafir olmaz. Değil Ehl-i sünnet itikadındaki Müslümana, böyle sapık bir Müslümana dahi kafir diyenin kendisi kafir olur. Zaten Uludağ da, Karaman gibi, tekfiri geri tepmeli topa benzetmiştir. Sapık bir Müslümanı tekfir eden kafir olduğuna göre, acaba mezhepsiz ibni Teymiye, Şeyh-i Ekber Arabi hazretleri gibi evliyaya kafir demekle kendisi kafir olmamış mıdır? Uludağ'ın kendisi de itiraf ettiği gibi vehhabiler, Ehl-i sünnet Müslümanlarına müşrik, kafir demektedirler, acaba kendileri kafir olmuyor mu? Bu tekfir topunun, İbni Teymiye mezhepsizine, vehhabilere ve kendilerine selefi denilen sapıklara bir zararı dokunmuyor mu? Küfre rıza küfürdür. Müslümanlara müşrik diyen vehhabileri, Ehl-i kıble diyerek sevmek imandan mı, yoksa dalaletten mi ileri gelmektedir?

Iste kiyasin reddedilmesi sonucunda varilacak komik nokta budur.

Selefilerin mezhepleri devre dışı bırakarak selefe ulaşma gayretleri ise hem sahih senet sistemine engel teşkil etmekte, hem de onların oluşmasını gerekli kılan unsurlara karşı Müslümanları savunmasız bir konuma getirmektedir.

Buhari ve Müslim'in: Bir kimse diğer bir kimseye kafir der de, o kimse hakikaten kafir olmaz ise, suçlamayı yapan şahıs kafir olur? şeklinde Server-i Enbiya'dan naklettikleri hadisi her Müslümanın kulağına küpe yapması gerekir. Tekfir, icabında geri tepen ve sahibini mahveden tehlikeli bir silahtır. Hedefini bulmadığı için sert bir cisme çarpan ve sonra sekerek sahibini öldüren kurşuna benzer.

Mezkur ayet-i kerimenin manası Uludağ'ın aleyhine delildir. İmam-ı Kurtubi'nin Cami'ul-ahkam isimli tefsirinde mezkur ayet-i kerimenin, dünyevi kudretlerine güvenen kafirlerin akıbetlerinin ne olduğunu görmeyi, onların yıkılan saray ve tahtlarından geri kalan harabeleri görerek ibret almayı emrettiği bildirilmektedir. Uludağ ise müminlere ait eserlerin Vehhabilerce yıkılıp ibret alınması gibi tam ters bir mana çıkarıyor. Yarın da bir mezhepsiz çıkıp, bu ayet, eski kavimlerin yaptığı eserlerin yıkılmasını men ettiğini, bu bakımdan İbrahim aleyhisselamın putları kırmasının, Peygamber aleyhisselamın Kabe'yi putlardan temizlemesinin mezkur ayete aykırı olduğunu iddia edebilir. Mezhepsizlerden her şey beklenir.

Şöyle diyorsunuz: Biz diyoruz ki bu tamamen asılsız bir iddiadır. Hiçbir temele dayanmayan bir iddianın kaynağı bilgisizlikten gelen cesarettir.

Selefiligin en bariz vasiflarindan birisi, mütesabih ayet ve hadisleri lugat anlamini esas alarak oldugu gibi kabul etmek seklinde kendisini göstermektedir.

Hak olan bir mezhebin bir yerde yayılması, hak olan diğer mezhebin aynı yerde yayılmasına engel olursa, bu durum iki mezhepten birinin bid?at olduğu manasına gelmez. Misal: Kuzey Afrika memleketlerinde Maliki mezhebinin yayılması, Hanefi mezhebinin buralarda, Anadolu?da Hanefi mezhebinin yayılması Maliki mezhebinin burada yayılmasına mani oldu, denirse, yanlış bir şey mi söylenmiş olur?

2?Allah Teala'nin eli, yüzü, gelmesi, gülmesi, gazaplanmasi, Ars'a istiva etmesi...? gibi ilk bakista mahlukata ait özellikler ile benzerlik arz eden, ancak mahiyet olarak farkli olan hususlarin zikredildigi ayet ve hadisler.

Allahü teala sizleri 12 esas üzere ehl-i sünnet vel-cemaat mezhebinde devam etmeye muvaffak kılsın. Bu esaslar üzerinde yürüyen bid?at ehli olmaz.

Tabiun dönemi fakihleri de sahabe asrında söz konusu olmayan bir çok meselede içtihat etmişlerdir. Yeni sorunları, yeni içtihatlarla çözmüşlerdir. Bu durum müçtehit imamlar devrinde zirveye çıkmış, içtihadın fazlalığından dolayı bu döneme fıkhın altın çağı denmiştir.

Günümüzde Selefiler olarak anilan grup içinde, kiyasin ser'i bir delil sayilamayacagini, çünkü kiyasin, ?Allah'in dininde sahsi görüs ile hüküm vermek? oldugunu söyleyenler mevcuttur.

Selef akidesinin içe kapanması, buna mukabil akla aşırı önem veren Mu?tezile?nin etkin hale gelmesi muvazeneyi sarsacak bir konuma geldiğinde, nassa bağlı kalma şartıyla aklı da kullanan fakat bunu yaparken Ehl-i Sünnet?in belirlediği sınırların dışına taşmayan kelamcılar ortaya çıkmıştır. Irak?ta kırk yaşına kadar mutezili olarak yaşayan?ihve-i selase/üç kardeş? meselesinden dolayı da hocası Ebu Ali el-Cübbai ile tartışıp Mutezile?den ayrılan Ebu?l-Hasan el-Eş?ari (v. 324/936) ve Maveraunnehir bölgesinde yüksek ilgi ve alaka gören Ebu Mansur el-Maturidi?nin (333/944) çalışmaları muvazenenin yeniden tesis edilmesinde hayati öneme sahiptir.

10- Yetmişiki bid?at fırkası

Kelam Kitabının 36. sayfasında ibni Rüşd'ün felsefeci olduğu ve İbni Rüşd'den sonra felsefenin kelamcıların eline geçtiği bildirilmektedir.

?Tasavvuf büyüklerinden Fudayl bin lyad buyuruyor ki, ?Bid?at ehlini sevenlerin ibadetlerini, Allahü teala kabul etmez, kalblerinden imanlarını çıkarır. Allahü teala bid?at sahibine kızanın bütün günahlarını mağfiret eder ümidindeyim.?

ülen bir bakayım bir şeyler yazayım dedim hiçbir şey anlamadım burası neresi ben kimim hadi eyvallah size iyi yazışmalar hemen çıkayım burdan

Bid?at sahibine kıymet veren İslamiyet?i yıkmaya yardım etmiş olur. (Mekt. 1/ 165)

Uludağ, neden ehl-i bid?at ile mücadeleye geniş yer verildiğini soruyor. Birincisi bid?at ehlinin dine olan zararı kafirinkinden daha fazla olduğu için, ikincisi de lanete müstahak dilsiz bir şeytan olmamak için. Hadis-i şeriflerde buyuruluyor ki:

17- Ehl-i sünneti yaymak gerekir

Gerek Selefin ve gerekse Halefin müteşabih lafızlar karşısında tenzih-i Bari açısından takındıkları tavır, birbirinden farklı sayılmaz. Tenzih-i Bari noktasından, zahirine hamledilmesi mahzurlu olan bu kabil lafızların anlaşılması hususunda selef, icmali, halef ise tafsili tevil yolunu tercih etmiştir.

1. Itikadi sahada Vahhabiler Kelam mezheplerini kabul etmezler. Ehl-i Sünnet'in iki büyük kelam alimi Ebu Mansur el-Maturidi ve Ebu'l-Hasan el-Es'ari Vahhabiler'e göre, saf Islam akidesini kelami deliller kullanmak ve akli nakle hakem kilmak suretiyle bulandirmislardir. Özellikle mütesabih (2) ayet ve hadislerin Allah Teala'nin sanina ve yüceligine uygun olarak tevil edilmesine siddetle itiraz eden Vahhabiler, tasavvufa da ayni siddetle karsi çikarlar.

Uludağ, bu ifadesiyle vehhabilerin sapık bile olmadıklarını yani bid?at fırkaları içine bile girmediklerini söylüyor. Nesil'in 2. cilt ve 2 sayılı dergisinde ise, ibni Teymiye?nin görüşlerinin cebren tatbikat sahasına konulmasından Vehhabiliğin doğduğunu, Vehhabilerin, Şu elimdeki değneğin faydası var, fakat Resulullahın faydası yok diyerek kabri şeriflerini ziyaret eden Sünni Müslümanlara zulüm ve işkence ettiklerini, ölülerin ruhundan yardım ve şefaat isteyen kimselerin öldürülmesi gerektiğini, zira müşrik olduklarını belirterek bu öldürme işini kısmen gerçekleştirdiklerini, Abduh ve Abduhcu cereyanın geniş ölçüde ibni Teymiye ve vehhabileri takip ettiğini yazmaktadır.

iyi de güzel kardeşim, sana göre Allah dostu başka,

İmanla hakikati yek vucut halinde özümseyen zihinlerin ameli konularda ihtilaf etmeleri, sonraki dönem müçtehitlerine alternatif çözümler üretme ya da farklı tercihlerde bulunma imkanı sağlamıştır. Bu yüzdendir ki Allah Resulü ümmetinin ihtilafını rahmet olarak değerlendirmiştir.

5- Akıl hüccet değildir

Not: Yukarıda, Uludağ?a cevaplar kısmında geçen mezkur eserlerden vesikaların orijinal fotokopileri?Mezhepsizler? kitabında vardır.

Oysa bu ayet ve hadislere yakindan bakildiginda taklidin haramligi iddiasina uygun hale getirmek için zorlama yoluyla tevil edildikleri görülür. Tipki tevessül konusunda oldugu gibi, taklidin haramligi konusunda da bu ümmetin tatbikati Selefiler'in iddialarinin geçersiz oldugunu gösteren en büyük delildir.

Tirmizi, İlim, H. no: 2685; Darimi, Mukaddime, H. no: 95.

Selefiyye

7- İtikadda hak olan Ehl-i sünnettir.

Keff: Müteşabihat ile kalben meşgul olmamak, haklarında fikir yürütmemek.

Ehl-i sünnetin yayılmasına mani oldukları için mülhid oluyorlar, kısacası çok katmerli mülhid oluyorlar. İşte bu sebeplerden dolayı İbni Abidin, 3. cildinde bagileri anlatırken Vehhabilerin mülhid olduğunu bildirmiştir. Aynı sebepler yüzünden Muhammed Zihni Efendi, Nimet-i islam kitabında nikah bahsinde, evlenilmesi haram olan kadınları sayarken Hıristiyan ve Yahudi kitaplı kafirleriyle evlenilebileceğini; fakat Batıniyye, İbahiyye ve Vehhabiyye gibi zındıklarla evlenilemeyeceğini, bildirmektedir. Nimet-i İslam kitabı Ehl-i sünnet Müslümanlarınca muteber bir kitap olduğu gibi, mezhepsizlerin avukatlığını yapmış olan yaygaracı Ahmet Gürtaş bile bu kitabın çok kıymetli, hatta?Şaheser? olduğunu Mezhepsizlik Yaygarasında bildirmişti.

2. Vahhabiler, fikhi mezhep olarak Ibn Teymiyye ve ögrencisi Ibnu'l -Kayyim'in çizgisini izler. Diger mezhepleri ise istihsan, istislah, mesalih-i mürsele... gibi delillere yer verdikleri için bid'atçilikle itham ederler.

2. Sahabe zamaninda rastlanmayan, sonradan karsilasilmis yabanci birçok fikir akimi, kültür ve inanç sekliyle ilk defa onlarin muhatap olmasi.

Varsa bu mezhep yeni mi çıkmıştır veya H. 727 de vefat eden ibni Teymiye tarafından mı çıkarılmıştır? Ondan iki asır kadar evvel yaşamış olan Gazali ve hatta ondan çok daha evvel, Eşari ve Matüridi mezheplerinden bile önce selefiye mezhebi hak mezhep olarak ortada yok mu idi?

Tahtavi ismiyle meşhur, Hanefi alimlerinden Ahmed bin Muhammed bin İsmail, Dürr-ül-muhtar haşiyesinde kısmında?Dinde fırkalara ayrıldılar? ayet-i kerimesini ve ümmetin 73 fırkaya ayrılacağını bildiren hadis-i şerifi zikretmekte, Kur?an-ı kerimdeki Allah?ın ipinden maksat cemaat, cemaatın da fıkıh ve ilim sahipleri olduğu, fıkıh alimlerinden bir karış ayrılanın dalalete düşeceği, Cehenneme gideceği, sivad-ı a'zamın fıkıh alimlerinin yolu olduğu, Peygamber aleyhisselam ve hülefa-i raşidinin yolunun fıkıh alimlerinin yolu olduğu, bu yoldan ayrılanların Cehenneme gideceği bildirilmektedir. Fırka-i naciyyenin, Ehl-i sünnet vel cemaat denilen fırka olduğu, Allahü tealanın tevfikınin bu fırkada bulunanlara, gazabının ise bu fırkadan ayrılanlara olduğu, bu fırkanın bugün dört mezhepte toplandığını, bu dört hak mezhebin ise Hanefi, Maliki, Şafii ve Hanbeli mezhepleri olduğu, bu zamanda bu dört hak mezhepten birine tabi olmayan kimsenin bid?at sahibi olup Cehenneme gideceği bildirilmektedir.

İmam-ı eşari, önceleri tevile lüzum görmemişse de, sonra Halefin tevile mütemayil tavrını bariz olarak ortaya koymuş, tecsim ve teşbihe kaçan izahları reddetmiştir.

Her ilim dalinda, o sahanin mütehassislarinin söylediklerine itibar edilecegi açiktir. Bu gerçekten hareketle tefsir sahasinda müfessirler, hadis sahasinda muhaddisler, fikih sahasinda fukaha ve akaid sahasinda kelam/akaid alimleri ne demisse ona itibar edilir. Ömrünü fikih ilminin meselelerine vakfetmis bir kimsenin akaid alaninda söyledikleri, bir akaid aliminin söyledikleri gibi degerlendirilmez. Yahut yillarini tefsir alaninda çalisarak geçirmis bir alimin, hadis ilminin derinlik ve inceliklerini bir hadis alimi kadar bilmesi beklenmemelidir.

Kabir üzerine onbinlerce ve yüzbinlerce lira harcanarak bina yapılmasını İslam?a uygun bulmuyorum. Ama ecdadımızdan bize yadigar olarak kalan, sanat, tarih ve medeniyet bakımından değeri olan türbelerin yıkılmasını ve yok edilmesini sakıncalı ve zararlı buluyorum.

(s, 218)

15- Türbe yapmak caizdir

Kıyas hüccettir.

bu arada bahsi geçtiği için bir konuda araya girmek isterim bir dönem iranın türkiyedeki aleviler için devlete ya bunları sünnileştirin ya da biz şiileştirelim dediği iddia ediliyor saygılar...

2- İbni Teymiye mülhiddir

Sıfat ve müteşabihatı zahiri anlamlarında anlayan?vehhabiyye?, tevessül ve kabir ziyareti gibi konularda da genel kabule aykırı yorum ve uygulama içerisinde olmuştur. Bunun bir yansıması olarak içerisinde 10 bin sahabi kabrinin bulunduğu Cennetu?l-Baki mezarlığını yerle bir etmişlerdir. Yine içerisinde kabir bulunan mescitleri de yıkmışlardır. Bu hareketlerinden dolayı bazı yazarlar tarafından?mabet yıkanlar? olarak nitelendirilmişlerdir.

S. Uludağ?a vesikalı cevaplar

Mütesabih ayet ve hadislerle ilgili görüsleri:

İmam-ı Eşari ile imam-ı Matüridi, Resulullahın ve Eshab-ı kiramın yolu olan Ehl-i sünnet yolundadır, bu iki fırka birbirini bid?at ve dalalet ile suçlamamıştır. (Akaid şerhi Kesteli s.18)

Baklayı ağızlarından çıkarıyorlar. Selefilerin kimliklerini de açıklıyorlar:

(Kelam kitabı, s. 80) Bahsin sonunda diyor ki: Caferiler sünni talakı kabul, bid'i talakı reddederler. Ehl-i kitap kadınları ile evlenmeyi caiz görmezler. Bunun dışında fıkhi konularda sünnilere benzerler.? (s. 81)

Buhari, Şehadat/52, 9, H. no: 2652.

İmam-ı a'zam, ilm-i kelamda parmakla gösterilirdi. Usul-i dini tedvin edip en muhkem hale getiren itikad imamlarının ilkidir.

? Bilmis ol ki, Firka-i Naciye'nin akaidinin özellikleri olarak zikrettigimiz bütün bu hususlar, imanin sihhati babinda bilinmesi gereken hususlardir.

ya kusura bakma ama çok uzun yazdığınız için okuyamıyorum bu yazıları çok uzun çoooook miyaaavvvvv :)

Görülüyor ki Selefiye mezhebinin en doğru ve en emin yol olduğunu söyleyen biz değil, H. 505 de vefat eden Gazali'dir. Biz Selefiye mezhebini anlatırken sadece Ehl-i sünnet alimlerinden, özellikle Gazali'den nakiller yaptık, kendiliğimizden hiçbir şey söylemedik.

Ehl-i Sünnet ne diyor?

Iste Tabiun nesline mensup büyük alimler, bu akimlarla mücadele ederek Sahabe'den devralinan sahih Islam anlayisinin zedelenmeden yasamasina ve gelecek nesillere aktarilmasina sebep olmus ve çok büyük hizmette bulunmuslardir. Dolayisiyla Islam'in özüne yabanci her türlü cereyan karsisinda nasil bir tavir takinacagimizi, Tabiun neslini örnek alarak tesbit etmekteyiz.

İmam-ı Şarani, Mizan-ül Kübra?nın ve İbni Abidin Ukud-üd-dürriyye?nin sonunda kabirleri korumak için türbe yapmanın caiz olduğunu bildirmişlerdir.

M. Said Hadimi hazretleri buyurdu ki:

Vehhabileri, Ehl-i kıble olarak yani bid?at fırkalarından birisi olarak kabul edelim. Bu takdirde Uludağ'ın Ehl-i kıbleyi sevmesinin felaketini vesikalandıralım.

Bir mezhepteki hükümlerin doğru olup olmadığını ancak Allahü teala bilir. Çünkü ictihad ictihadla nakzedilmez kuralı vardır. Fakat Uludağ ve Kavukçu, mezhepsiz ibni Teymiye?nin selefiyesinin doğru olduğunu söylüyorlar. adı altında, dendikten sonra, Deniyor. (s. 212, 213)

Tasdik: İsim ve sıfatlardan, Allah Teala?nın şanına uygun anlamların kastedildiğini, Efendimiz?in Cenab-ı Hakk?ı vasfederken de yanılmadığını kabul edip, öylece iman etmek.

12- İbni Rüşd felsefecidir.

İslam?a girme noktasında samimi olan fakat eski görüşlerinden kurtulamayan bu grubun yanı sıra bir başka oluşum daha vardır ki onlar, görünüşte Müslüman, gerçekte ise İslam düşmanıdırlar. İçlerinde haramı helal, helali de haram gösteren 4 bin hadis uyduracak kadar ileri giden zındıklar da vardır. Bu grup Müslümanlar arasındaki itikadi ihtilafın oluşmasında son derece etkili olmuştur.

İbni Teymiye, her ne kadar müteşabihatın tevilinden imtina konusunda kendisine selefi ve bilhassa imam-ı Ahmed?i örnek aldığını iddia ediyorsa da tarihi gerçekler bunun aksinedir. İbni Kudeme tevili kötülerken, imam-ı Ahmed?in, kurbiyyet, maiyyet ve ihata ifade eden ayet-i kerimeleri ilim ile açıkladığını bildirmektedir. (Zemm'ut-Tevil s. 41)

Allah Teala?nın müminlerin imanlarını sınamak için indirdiği?müteşabih? ayetler, zamanla ilim adamları arasında ihtilaf sebebi olmuştur. Selef, müteşabih ayetlerin anlamını Allah Teala?ya havale ederken, Haşviyye onlardan hareketle Cenab-ı Hakk?a cisimlere mahsus özellikler isnat etmiştir.

Ehl-i sünnet, imam-ı Matüridi ile imam-ı Eşari'nin yoludur. İhtilafları asılda değildir. İmam-ı Matüridi Hanefi, imam-ı Eşari Şafiidir. (Vasiyyeti Nukirru şerhi s.156)

El-Besair li-münkir-it-tevessüli bi-ehlil-mekabir kitabında diyor ki:

Bu sözü söylemek gerçekten dört mezhebe iftira oluyorsa -ki asla böyle bir şey bahis konusu değildir- Bu iftirayı biz mi yoksa Gazali mi yapmış oluyor? Kaldı ki biz hiçbir zaman amel mezheplerinden bahsetmedik. Selefiye mezhebinin doğru olmasından, hak olan dört mezhebin yanlış veya bid?at olması katiyyen gerekmez. Zira biri itikadi, diğeri ameli bir mezheptir. Ayrıca mezhep sahibi imamların herbiri itikad bakımından selef mezhebinde olan ve bu mezhebin hararetli taraftarlığını yapan saygı değer zatlardı.

Vehhabilik hakkında diyorlar ki:

Ama Selefiye mezhebi de Eşari mezhebi kadar doğrudur diyoruz, İşte bizim inancımız budur. Var mıdır bunun gizli kapalı yanı?

Seyf-ül Ebrarda vehhabiler hakkında geniş malumat verilmekte, ibni Teymiye?nin vehhabilerin önderi olduğu, Onun şeyh-ül-İslam değil, dalalet ve günah şeyhi olduğu, vehhabiliği aslında bunun çıkardığı, nihayet M. bin Abdulvehhabın bu sapık yolu daha fazla canlandırdığı, Vehhabilerin lideri ibni Suud?un da mülhid olduğu bildirilmektedir.

el-Gazzali, a. g. e., s. 42.

11- Felsefeciler kafirdir.

Bu iki hareket arasinda temelde önemli farkliliklar bulunmamakla birlikte, söz konusu iki akim su noktalarda birbirlerinden ayrilir:

13- Ehl-i kıble nedir

Bir kisim Selefiler, fikhi meselelerde herhangi bir müçtehid imamin taklid edilmesine de siddetle karsi çikarak, bunun da kisiyi sirke ve küfre götürecegini iddia ederler. Bu iddialarini ispat için de birtakim ayet ve hadisleri delil olarak öne sürerler.

Selefiyecilerin gerçek yüzü

Ben size soruyorum. Selef mezhebi var mıdır yok mudur?

Günümüzdeki haliyle selefiyye, selef-i salihinin devamı olmaktan ziyade Haşviyye ile Hariciliğin bileşkesi gibi görünmektedir. Her ne kadar düşüncelerini benimsemeyenleri?ehl-i zeyğ? olarak isimlendirseler de Ehl-i Sünnet tarafından -namazı Mekke-i Mükerreme?de inşa edilen Kabe?ye doğru kılmayı gerekli gören her müslüman gibi- ?İslam milletinin? bir parçası olarak kabul edilmektedirler.

?Bütün bu imamlardan, burada zikrettigimiz hususlar ile çelisik olarak nakledilen görüslerin tümü, bid'atçilerin, kendi mezheplerini güzel ve dogru göstermek için uydurdugu yalanlardir. Bu kimseler, Ehl-i Sünnet'in kiliçlarindan korktuklari için kendi habis akidelerini ihtiva eden sözleri Ebu Hanife'ye nisbet etmis ve onun arkasina gizlenmislerdir...? (et-Tabsir fi'd-Din, s. 113-114)

Asagi yukari ayni dönemde bugünkü Suudi Arabistan'in sinirlari içinde bulunan Necid bölgesinde ortaya çikan ve Misir'daki hareket ile benzer söylemleri dillendiren Muhammed b. Abdilvehhab'in yürüttügü? Vahhabilik? hareketine de daha sonra Selefilik denmistir.

Ebu'l-Muzaffer el-Isferaini, Ehl -i Sünnet ve'l-Cemaat'in itikadi çizgisini ortaya koyan özellikleri zikrettikten sonra söyle der:

Hücre-i saadetin Mescid-i Nebevi içinde bulunması Hulefa-i Raşidin zamanında olmadı mı? Hicri 17. senesinde Hazret-i Ömer, Eshab-ı kiramın sözbirliği ile mezkur mescidi genişletmedi mi? Yine Eshab-ı kiramla istişare ederek Hazret-i Osman mezkur mescidi genişletmedi mi?

Müçtehit imamlar sahabenin rivayetlerini esas aldığından onları taklit eden avam dolaylı yoldan sahabeye de ittiba etmiş olmaktadır.

Poor ibni teymiyye, yi bende pek sevmem ama Mülhid suçlaması ağır olmuş...

Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:

Vesikaları ile açıkladığımız gibi selef yolu, Ehl-i sünnet vel cemaat mezhebidir. Ama Uludağ, kelime oyunu yaparak seleften selefiye'nin hak olduğu gibi bir mana çıkarmaya çalışıyor.

1-Alem, Allah gibi ezeli ve ebedidir.

S. Uludağ? F. Kavukçu

imzamı attım bende

1. Islam'i, Sahabe kusagindan, yani en dogru sekilde anlayip yasamis olan kusaktan ögrenmis olmalari.

Ebu Zehre, a. g. e., s. 213.

Uludağ, vehhabilerin ehl-i kıble olduğunu ve ehl-i kıbleyi de çok sevdiğini söylüyor. Vehhabilerin dalaletlerini ispat etmeden önce ehl-i kıblenin ne olduğunu ve vehhabileri sevmenin küfrü gerektirdiğini vesikalarla bildirelim. Bir fıkıh ve kelam alimi olan Şihristani buyuruyor ki:

Ümmetin 73 fırkaya ayrılacağı hakkındaki hadis-i şerifin devamı olan?Sivad-ı a'zama tabi olunuz, ayrılan Cehennemdedir.? Sivad-ı a'zam Ehl-i sünnet vel cemaattir. (Sivad-ı a'zam s.2)

Bu isimlerden hiç birisi İbn Teymiyye?nin temsil ettiği selefiyyenin geniş halk kitleleri tarafından benimsenmesinde etkili olamamıştır. Arabistan çöllerinde Muhammed b. Abdilvahhab (ö. 1787) ortaya çıkınca selefiliğin rengiyle birlikte toplum nezdindeki itibarı da değişmiştir.

Vahhabiler ameli noktada da aşırılığa gitmişler; sigarayı haram kabul ettikleri gibi, içenleri de müşrik gibi değerlendirmişlerdir. Bu cihetle günah işleyenleri tekfir eden haricilere benzemektedirler. İlk yıllarda kahve türü içecekleri de haram görmekte idiler. Ne var ki daha sonra bu görüşlerinde müsamahakar olmuşlardır.

Yatağından ayrılan nehir suyu gibi, vahyin aydınlık yolundan uzaklaşan insan zihni de saf halini kaybeder. İdeolojiler mahşerine dönüşen zihnin, hakikati yanlışlardan ayıklayabilmesi, vahyi bozulmamış bir akılla okuması ile mümkündür. Peygamberler farklı renk, dil ve iklimlerin egemen olduğu zihinleri yanlışlardan ayıklayıp?hakikat? etrafında yek vucut olmaya çağırdılar.

4- Kıyas-ı fukaha?ya uymak şarttır

16- Ehl-i bid?at, kafirden zararlıdır

Beşinci ve altıncı vesika:

Hadisi şerifte geçen?karn? kelimesinin ne kadarlık bir zaman dilimini kapsadığı noktasında ihtilaf vardır. Yaş itibariyle bir birine yakın insanları kapsadığını söyleyenler olduğu gibi yirmiden yüz yirmi yıla kadar olan bir zamanı içerdiğini söyleyenler de olmuştur. Bkz. Bedrüddin el-Ayni, Umdetü?l-Kari, XIII, 203.

İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki:

İmam-ı Gazali hazretleri, El-Münkızu min-ed dalal isimli eserinde felsefecilerin kafir olduğunu ispat etmiş, bilhassa bunların inanıp savundukları şu üç konuda küfre düştüklerini göstermiştir:

Kur?an, Zümer(39): 30.

Selefiler kendileri gibi düşünmeyen Müslümanları; ?Cebrail risaleti Ali?den kaydırıp Muhammed?e verdi? diyen ve bu yüzden?Cebrail?e söven? ?Gulat-ı şia? ile eşdeğer görmekte ve onların adı olan?ehl-i zeyğ? kelimesini Maturidi ve Eşariler için de kullanmaktadır.

Bu seçeneklerden ilkinin dogru oldugunu söylemek, Islam'in evrensel oldugunu, bütün zaman ve mekanlarin problemlerine çözüm getirme özelligini haiz bulundugunu inkar etmek demektir.

1 Basta Buhari ve Müslim olmak üzere pek çok hadis alimi tarafindan rivayet edilmistir.

Şevkani serbest fikirli bir alimdir, dedik. Bununla şunu anlattık. Serbest fikirli olduğu için eski mezhebi olan Zeydiyeyi bırakarak selef yolunu tuttu. Bir kimseyi bid?at mezhebinden uzaklaştırarak selef yoluna sevk eden bir düşünce tarzı iyi midir, kötü müdür? Hükmü siz verin.

el-Buti, a. g. e., s. 13.

9- Bir mezhebe uymak şarttır.

Birçok alimleri ve mütercimleri, mezhepsiz diye teşhir ederken bu konu üzerinde durmamanızın sebebini anlamak oldukça zor geliyor bize.

Tirmizi, Menakib, H. no: 3663; İbn Mace, Mukaddime, H. no: 97; Ahmed, Müsned, V, 382.

Ehl-i Sünnet kelamı olarak isimlendirilen bu yeni cereyan, Mutezile başta olmak üzere bidat ehli fırkaların güçlerini etkisiz hale getirmiş, selefin temsil ettiği akideyi ise hem muhafaza etmiş hem de neşretmiştir. Bu yüzdendir ki Cüveyni selef ve halef alimlerinin benimsedikleri?tefviz? ve?te?vil? sistemlerinin Allah Teala?yı tenzih etmeleri ve yaratılmışlara benzetmemeleri itibariyle aynı olduklarını söylemektedir.

14- Vehhabiler dalalettedir

İbni Rüşd, ibni Sina ve Farabi?ye uymuş mu, uymamış mı? Uyduğu, imam-ı Gazali?yi tenkit bile ettiği sabit değil mi? İmam-ı Gazali ise bunlara ve bunlara uyan herkesi tekfir ettiği bilindiğine göre artık?imam-ı Gazali ibni Rüşd'ü nasıl tekfir edebilir ki? demek demagojiden başka bir şey değildir.

Müftiyüs-Sekaleyn Ahmed İbni Kemal Paşa şu hadis-i şerifi nakletmektedir:

İsmail b. Muhammed b. Abdilhadi Acluni, Keşfu?l-Hafa ve Müzilu?l-İlbas amma İştehere mine?l-Ehadisi ala Elsineti?n-Nas, Daru?l-Kutubi?l-İlmiyye, Beyrut, 1997, I, 118.

Poor bana göre İbni teymiyye Sünnidir ve hanbeli mezhebindendir fakat sizin tarafınızdan bakınca aşırıya kaçan yönleri olabilir Bugün vehhabilerin özelliklede Türkiye, gibi hanefi mezhebinden olan ülkelere karşı nefretleri olduğu muhakkak bu problem şiilerdede var Özellikle İran şiiliğide bugün Anadolu aleviliğine bazı yönlerden tepkili bakar ama Vehhabilerin özellikle hanefilere duyduğu nefret gibi değil tabii bu nefretin perde arkasında Benim Osmanlı, nın en devrimci padişahı dediğim Büyük Hakan 2. Mahmut yatar...

el-Bağdadi, a. g. e., s. 18.

İslam?ın ilk yılları yanlışların silinip, farklı düşüncelerin tevhit edilmesinin örnekleriyle doludur. Değişik kabulleri, algıları, istekleri olan kabileler mümin kimliği altında tek renge bürünmüşlerdir.

Selefiye ne imiş bakalım:

Tasavvuf hakkindaki görüsleri:

Allah dostlarının dediğini yap.

5- Akıl hüccet değildir.

?Sayın başkan Türkiye Alevileri ateistleştiriyor. Ya siz ilgilenin Sünnileştirin, ya da bize bırakın Şiileştirelim.?

İnsanlık tarihi Hz. Adem?den Efendimiz?e doğru tarandığında görülecektir ki esasta aynı şeyleri söyleyen peygamberler ömürlerini zihinleri yanlışlardan arındırmaya yani batılı geçersiz kılmaya adamışlardır.

Müslümanları tekfir edenin kendisinin kafir olacağını bizzat Uludağ nakletmişti. Acaba bu tekfir topu, ibni Teymiye?ye, Vehhabilere ve mezhepsizlere tesir etmiyor mu?

8- Dört mezhep haktır.

Vehhabiler, Kütüb-i sittede rivayet edilen hadislere dayanarak türbeleri yıkmışlardır, dedik. Bununla Vehhabilerin davranışlarının zahiren doğru gibi göründüğünü fakat aslında hatalı ve isabetsiz olduğunu anlatmaya çalıştık. Şimdi yine soruyorum. Kütüb-i sittede bu manayı ifade eden hadisler var mıdır, yok mudur? Bütün muteber Hanefi fıkıh kitaplarının Kitabü'l Kerahiyye bölümünde kabir üzerine yüksek binalar yapmak mekruh sayılmıyor mu?

Sahabe devrinden uzaklaştıkça hem ihtilafın derinliğinde, hem de konularında artış görülmüştür. Sıfatlar ve müteşabihatı te?vil etmeksizin anlamlarını Allah Teala?ya havale eden selef akidesi, bu cereyanları cevaplama noktasında yetersiz kalmıştır.

Bu konuda yeterli vesika verdik. Bir de Uludağ'ın büyük alim, büyük mutasavvuf, müceddid-i elfi sani diye övdüğü imam-ı Rabbani hazretlerinden bir vesika verelim. İmam-ı Rabbani hazretleri Mebde ve mead risalesinin 28. fıkrasında diyor ki:

Bidatın sınırlarını genişleterek ibadetle bağlantısı olmayan şeyleri de onun kapsamına almışlardır. Ravza?ya örtü koymayı bidat olarak telakki ettiklerinden can sıkacak derecede eski püskü olan örtülerin değiştirilmesine?uzun yıllar- engel olmuşlardır.

Hz. Peygamber s. a. v.'in?En hayirli nesil benim dönemimde yasayanlardir. Sonra onlari izleyenler, sonra onlarin ardindan gelenlerdir.? (1) seklindeki hadisinde?en hayirli nesiller? olduklari haber verilen ilk üç kusaga Selef denir.

Akıl göz gibi, din de ışık gibidir. Işıksız cisimler görülmez. Din ışığı olmadan da akıl, hakikati göremez.

Fakat İbn-i Teymiyye adına "mücessime" denilen fırkaya dahil olarak ehl-i sünnetten ayrılmıştır. Allahü teala'yı cisimleştirme çabalarını ehl-i sünnet alimleri reddetmişler , kendisini tekfir etmişlerdir. Tekfir etmeyenlerde kitaplarının okunmamasını şiddetle tavsiye etmişlerdir.

deniyor. Serbest düşünce ne demektir? Yani hiçbir hak mezhebe bağlanmamış mezhepsiz demek midir?

Medine?yi bombaladılar: Vehhabiler, Ehl-i sünnet Müslümanları?müşrik? bildikleri için yapmadıkları zulüm ve işkence kalmamıştır. Taif'deki Müslümanlara çok işkence yapmışlar, kadınları ve çocukları barbarca öldürdükleri Ahmet bin Zeyni Dahlan'ın Hulasat-ül kelam Kitabında ve Eyyüp Sabri Paşa'nın Tarih-i vehhabiyyan kitabında uzun yazılmıştır. Yine Seyyid Zeyni Dahlan'ın El-fütuhat-ül İslamiyye isimli eserinin?Fitnet-ül vehhabiyye? başlığı altında vehhabilerin bozuk itikadlarını ve Müslümanlara yaptıkları zulüm ve işkenceler anlatılmaktadır. Bu kitaplarda özetle deniyor ki:

Bu vesikadan da anlaşılacağı üzere itikad mezhebi üç değil tektir, dört hak mezhepten ayrılan mezhepsizler bid?at ve dalalet ehli olup Cehennemliktir. Yukarıdaki hususlar, imam-ı Münavi, Şah Veliyullah Dehlevi gibi alimlerce de teyid edilmektedir.

Meşhur fıkıh alimi Halebi İbrahim, Halebi-yi kebir?in sonunda, alimlerin, büyüklerin kabirlerini korumak için türbe yapmak caizdir? diyor.

10- Yetmişiki bid?at fırkası.

Müteşabih ayet-i kerime ve hadis-i şeriflerin tevilinde takınılan tavrı ifade için kullanılan?mezhebüs-selef? tabirini mezhepler tarihi ve kelam ilmi açısından ıstilahi manadaki mezhep şümulü içine sokmak mümkün değildir. Selef-i salihinin daha çok sükut ve tefviz mahiyetindeki bu tutumunu, Eşariyye ve Matüridiyye'nin müşterek itikadi mezhebi Ehl-i sünnet vel cemaat mezhebi gibi mezhep olma bakımından aynı kategoride mütalaa etmeye imkan yoktur.

Seyyid Abdülkadir-i Geylani hazretleri, Gunye?de şu hadis-i şerifi nakletmektedir:

Akıl, peygamberlik makamındaki bilgileri anlamaktan acizdir, inanmaktan başka çare yoktur.

Kiyas'i inkar eden Ibn Hazm, bu iddiasi sebebiyle, birakalim bir?Islam alimi?ni, akli basinda siradan bir kimsenin bile gülüp geçecegi seyler söylemistir. Mesela Kur'an ve Sünnet'de domuz etinin haram oldugu zikredilmistir. Ama domuzun yaginin haram olduguna dair ne Kur'an'da, ne de Sünnet'te herhangi bir hüküm yoktur. Sirf bu gerekçeyle Ibn Hazm, domuzun yaginin haram olmadigini söylemistir.

Aczi itiraf: Nasslarda bildirilen müteşabihattan kastedilen ilahi muradı bilmenin, kul olarak kendi idrak sınırını aştığını itiraf etmek.

Ebu Hamid Muhammed el-Gazzali, İlcamu?l-Avam an İlmi?l-Kelam, , Beyrut, 19994, s. 41

Kitabın çeşitli yerlerinde İslam filozofu tabiri kullanılmaktadır. Filozof kafir demek anlamına geldiğine göre İslam kafiri ne demektir? Aynı şekilde İslam düşüncesi tabiri kullanılmaktadır. Düşünce insan mahsulüdür. İslam ise ilahidir. İslam felsefesi demek gibi İslam düşüncesi demek de küfürdür.

Efgani-Abduh çizgisi ise genel olarak bir tek mezhebe mensubiyeti reddederek, bütün fikhi mezhepleri birlestirme egilimindedir.

Beşinci vesika:

E. Sifil Ehl-i Sünnet'tir evet. Bu noktada hem fikiriz. Bilgisininde çok olduğunu söylemek mümkün. Hakkını yemeyelim şimdi. Ama gel gör ki ben kendisini pek takdir ve takip etmemekteyim. Dolayısıyla fikirlerinin benim için bağlayıcılığı pek yok.

Uludağ, mezhebe ve kıyas-ı fukaha?ya uymanın öneminden hiç bahsetmiyor. Kur?an-ı kerimde her şey açık olsaydı, hadis-i şeriflere ve ictihada lüzum kalmazdı. Berika kitabında buyuruluyor ki: Bizler müctehid değiliz, bize?mukallid? denir. Bizim gibi mukallidler için delil, fıkıh alimlerinin ictihadlarıdır. Bir ayet-i kerime ve hadis-i şerif, bunların sözlerine uymaz görünürse, kendi anladıklarımıza değil, alimlerin anladıklarına uymamız lazımdır. Bunlar, onları görmemiş veya görmüşler de anlayamamışlar demek caiz değildir. (s. 376)

Selefiye sapıklığı için imam-ı Gazali hazretlerinin İlcam-ül Avam isimli eserini şahit göstermek çok gülünçtür. Büyük İmam, İlcamı sırf selefilik iddia eden mücessime ve müşebbihe fırkaları için yazmıştır. Bu eserinde tevilin caiz ve gerekli olduğunu bildirerek buyurur ki: Filan belde filan valinin elindedir denilir. Bu cümleden hiç kimse birinci manayı anlamaz. Çünkü bir belde, elin içine alınmaz. O halde burada, isti'are vardır. Valinin eli kesik bile olsa, yine aynı ifade kullanılır. (İlcam-ül Avam an ilm'il kelam s. 4)

Yusuf-i Nebhani hazretleri, ?Herbiri hidayet yıldızı olan Eshab-ı kiramı bile müctehid olmayanın taklit etmesi caiz değildir? buyuruyor.

İmam-ı Gazali hazretlerinin asrında bugün olduğu gibi Ehl-i sünnet itikadını bozmak için felsefeciler bir koldan, mücessime ve müşebbihe fırkaları başka bir koldan hücum etmişler, bu bid?at fırkaları Cenab-ı Hakka birçok isnatlarda bulunmuşlar. İbni Teymiye?nin müdafaa ettiği teşbih ve tecsim fikrini ileri sürmüşlerdi. Hem de bu teşbih ve tecsim fikrini ibni Teymiye ve diğer mezhepsizlerin yaptığı gibi selef-i salihine atfederek yaymaya başlamışlardı. İşte Hüccet-ül İslam imam-ı Gazali bunlara reddiye olarak buyuruyor ki:

Uludağ?ın da büyük bir alim olarak bildiği imam-ı Rabbani hazretleri, Ehl-i bid?at ile konuşmanın, kafirle arkadaşlık etmekten daha kötü olduğunu, 72 çeşit bid?at ehli bulunduğunu, bunların içinde en kötüsünün Eshab-ı kirama düşmanlık edenler olduklarını bildirmektedir. (c.1, 54. Mektup)

diğer gruplara göre ALlah dostu daha başka kim nerden bilecek kim Allah dostu, işte herkes kendisine göre bir Allah dostu saptamış, başka bir gurba göre o Allah dostu değil

İtikadi İhtilafların Arkaplanı

tahacık abicim merhaba yav maaşallah sizde poor abimi aratmıyorsunuz ha, çoooook uzun bu yazılar okumaya fırsatım olmuyo miyaaaav :(((

Allah Resulü?nün nübüvvetin kaynağına yakın olmalarından dolayı lehlerinde şahadette bulunduğu selefin, ilk tabakasında yer alan sahabe İslam akidesini direkt olarak Efendimiz?den almış, ikinci tabakada yer alan tabiun Resulullah?ı gören sahabeden dinlemiş, son tabakada yer alan etba-u tabiin ise tabiundan öğrenmiştir. Üçüncü kuşaktan sonra bidat ve dalalet yaygınlık kazanmış, inanç ve fikirdeki safiyet bozulmuştur. Enes b. Malik?in, Haccac-ı Zalim?in zulmünden şikayet eden Kufe halkına?Bundan sonra gelecek zaman muhakkak bundan daha fena olacaktır. Ve bu kötülük siz ölüp Rabbinize gidinceye kadar devam edecektir.? hadisini hatırlatarak sabır tavsiye etmesi de bu hükmü desteklemektedir.

Uludağ?dan gelen cevap

Fakat Uludağ, Şia?ya göre şer'i delilleri şöyle sıralıyor:

8- Dört mezhep haktır

Bilindiği gibi Kur?an-ı kerimi istihfaf etmek, hafife almak küfürdür.

Yunan gavuru da işgal ettiği yerlerdeki cami ve İslam mabetlerini yıkmış ve yakmıştı. Camilere dokunmayıp sadece mezar üzerindeki binaları yıkan Vehhabiler onlarla bir tutulur mu? Elinizi vicdanınıza koyun da söyleyin: Bugün gerek Arabistan'da gerekse başka yerlerde inşa edilen camilere Yunan kafiri bir tek kuruş vermezken, bu iş için milyonlar harcayan Vehhabiler ve Suudiler onlarla nasıl bir tutulur? Ankara'daki Kocatepe camiine Suudilerin milyonlar verdiklerini siz unutsanız bile kamuoyu hatırlayacaktır. Demek istiyoruz ki Vehhabiler türbeleri yıkmada ve diğer bazı konularda her ne kadar hatalı ve zararlı bir yol tutmuşlarsa da, bunları İslam mabetlerini yıkan ve yok eden Yunan gavuru gibi görmemek gerekir. Zira Vehhabiler Müslümandırlar, çünkü Ehl-i kıbledir.

Sırf müteşabih ayet-i kerime ve hadis-i şeriflerin tefviz veya teviline münhasır kalan bir ictihad farkından başka aralarında herhangi bir fark bulunmayan Ehl-i sünnetin, Selefi ile Halefinin birbirlerinden ayrı mezhepler olarak göstermek çok yanlıştır.

Farklı kültür ve dinlere mensup şahıs ve toplumların İslam?a girmeleri, beraberinde yeni sorunlar getirmiştir. Bunlardan en önemlisi farklı din müntesiplerinin ihtida etmelerine rağmen zihinlerindeki eski dinlerine ait bakiyeleri silememeleridir. Bu durum İslam?ın gerçeklerini önceki akidelerinin ışığı altında değerlendirmelerine yol açmıştır.

Şimdi Uludağ'ın tenakuzuna gelelim. Uludağ, Kelam kitabında imam-ı Gazali ve diğer alimleri zikrederek bunların Selefiye mezhebinin yayılmasını önlediğini bildiriyor. Cevabi yazısında ise onun Selefiye mezhebini müdafaa ettiğini söylüyor. Eğer imam-ı Gazali hazretleri tek doğru ve tek hak mezhebin Selefiye mezhebi olduğunu söyleseydi, elbette bu tek hak yolun müdafaasını yapardı. Selefiye mezhebinin yayılmasını önlediğine göre, bu mezhebin hak ve doğru olduğunu söylememiş, hak ve doğru olan mezhebin, selefin mezhebi olduğunu, yani Tabiin ve Sahabe-i kiramın mezhebi olan Ehl-i sünnet vel cemaat mezhebi olduğunu söylemiş ve bunu müdafaa etmiştir.

Muhammed b. Abdilvahhab İbn Teymiyye?nin eserlerini okudu, inceledi ve düşüncelerini teoriden pratiğe taşıdı. Aslında O İbn Teymiyye?nin görüşlerine bir şey ilave etmedi. Sadece görüşlerini daha radikal bir forma dönüştürdü. Muhammed b. Abdulvahhab?ın mutaassıb bir profil çizmesinde çöl ikliminde yetişmesi de etkili oldu.

Bkz. el-Buti, a. g. e., s. 15-16.

Abdülgani Nablüsi hazretleri, Keşfün-nur an eshab-il kubur isimli eserinde diyor ki:

Sahabe'nin önemi, Kur'an'da hayirla yad edilmis olmalari, Hz. Peygamber s. a. v.'in yasantisinin ilk ve en önemli temsilcileri olmalari hasebiyle Islam'i en dogru sekilde anlayip yasamanin kistasi olmalari... gibi hususlardan kaynaklanmaktadir. Tabiun'un önemi ise temelde su iki noktaya dayanmaktadir:

Ameli bir konuda sahabenin ihtilaf etmesinden haz duyan Ömer b. Abdulaziz gerekçesini şu şekilde açıklamaktadır: ?Eğer onlardan rivayet edilen tek bir görüş olsaydı bu durumda insanlar darda kalırlardı.?

Su halde hükmü Kur'an ve Sünnet'te zikredilmeyen olaylar hakkinda yapilabilecek iki seçenek var. Ya bu olaylar hakkinda Islam'in herhangi bir hükmünün ve açiklamasinin olmadigini söylemek, ya da karsilastigimiz olayin bizzat kendisi olmasa da, benzeri hakkinda Kur'an ve Sünnet'te yer alan bir hükmü, aralarindaki benzerlik dolayisiyla yeni olaya da tatbik etmek.

NOT: Bunlara sonraki mesajlarda cevap verilecektir.

Hakim, İlim, I, 82.

Sahabe kusagi, Hz. Peygamber s. a. v.'in vefatindan sonra Islam'in biricik temsilcileri olarak yasamis, gerek Hicaz bölgesinde, gerekse fethedilen yeni bölgelerde Islam'i hakkiyla teblig etmis, ögrenciler yetistirmislerdir. Kur'an'i, hadis-i serifleri ve Islami uygulamalari bütün müslümanlar Sahabe kanaliyla ögrenmistir. Bu sebeple Sahabe'nin Islam ilim tarihinde oldugu kadar, iman, amel, edep, zühd, vera, takva ve ahlakta da müstesna bir mevkii vardir.

Bütün bu vesikalar, adı geçen iki akaid imamının müşterek mezhepleri olan?Ehl-i sünnet vel cemaat?ın doğru olduğunu sivad-ı a'zamdan ayrılan Selefiyenin bid?at, dalalet ve batıl olduğunu göstermektedir. Uludağ diyor ki: ?Selefiye mezhebinin doğru olmasından, hak olan dört mezhebin yanlış veya bid?at olması gerekmez. Zira biri itikadi, diğeri ameli bir mezheptir.?

Selefiyye?nin Kurucusu

Kadı Kemaleddin bin Sinan buyuruyor ki:

Bütün kerametleri bana verseler, fakat Ehl-i sünnet vel cemaat itikadını vermeseler, kendimi harap bilirim. Eğer bütün haraplıkları, çirkinlikleri verseler, Ehl-i sünnet vel cemaat itikadını ihsan eyleseler hiç üzülmem. (Mektubat-ı Rabbani 1/193)

Sahabe asrının sonlarına doğru ihtilaflar kelami alana da kaymış kader ve sıfatlar ekseninde cereyan eden tartışmalar bir çok meşrebin ortaya çıkmasına zemin hazırlamıştır. Nev zuhur fırkalara karşı usul-u dinde ihtilaf etmeyen topluluğun adı ise?ehl-i sünnet ve?l-cemaat? mezhebidir. ?Fırka-i Naciye? olarak ta bilinen bu oluşumun ihtilafı fıkhi alanla sınırlı kamıştır.

Bu ilk üç kusak, sirasiyla Sahabe, Tabiun ve Tebe-i Tabiin'dir. Bunlar imanda, ilimde ve amelde bütün müslümanlar için örnek nesillerdir.

Eğer nakil yapıyorum diyorsan bu konuda yazan Ebubekir sifil, i okumanı tavsiye ederim ehli sünnet kesiminden senin yukarıdaki nakillerine katılmayan yazıları var...

Hayali ismiyle meşhur Ahmed bin Musa hazretleri buyuruyor ki:

Gunye?de deniyor ki:

17- Ehl-i bid?at, kafirden daha zararlıdır.

Gazali, diyor. Daha iyi anlayasınız diye Hüccetü'lislam Gazali'nin ifadesini aynen verelim. ?Idd'eyna enne'l hak hüve mezhebü's-selef?

(s. 201)

Sıfatlar ve müteşabihat ile alakalı nassları zahir anlamlarında alan ve Allah Teala?nın?el? ya da?yüz? gibi uzuvlarının olduğunu söyleyen selefiyye ile haşviyye arasında ciddi benzerlikler vardır. Selefiyyenin Allah Azze ve Celle?yi insanlara benzemekten tenzih etmesine gelince onu Haşviyye?de yapmıştır.

Vehhabilerin problemleri "Hanefi" ler ile değil, eş'ari ve maturidi itikadına mensup olan bütün ehl-i sünnet'ledir. Hatta kendileri hariç tüm müslümanları tekfir etmektedirler. Hanefi mezhebini taklit edenler ehl-i sünnet içinde de çoğunluk oldukları için hanefilerle problemleri varmış gibi görünüyor. Şii'lerin derdi de itikadi noktalarda uyuşamadıkları eş'ari ve maturidi mezheplerini içeren ehl-i sünnet iledir. Bu bir gerçek, bunu çarpıtmaya eğip büğmeye gerek yok. Veya problemi hanefilere indirgeyerek halkın daha fazla tepkisini çekmeye de gerek yok. Çünkü avam eş'ari ve maturidi'nin ne olduğunu, takip ettikleri hanefi mezhebinin amelde yapılması gerekenleri içerdiğini bilmemekteler.

Şimdi soruyoruz Gazali'nin sözünü aynen naklettiğimiz için mi iyice açık vermiş olduk? Bu sözü Gazali söyleyince ona Hazret dersiniz biz ondan nakledince Mezhepsiz oluruz demek ha? İnsaf ve izan sahibi olanlar buna ne derler acaba?

Mutezile, ideolojik saplantılara teslim olunca Allah Teala?nın sıfatlarını ispat ya da nefy gibi insan aklının sınırlarını zorlayan sorunlara dalmıştır. Bu bapta incelenen her bir konu beraberinde yeni ihtilaflar getirmiştir. İhtilafların gündemde kalması daha büyük ihtilafların doğuşuna zemin hazırlamıştır.

Sebilün-Necat an bid?ati Ehli zigı ved-dalale isimli eserde şöyle denmektedir:

Hanefi Fıkıh alimi Ebul Kasım-ı Semerkandi Cami-ul Fetava isimli eserinde, imam-ı Süyuti, Tenvirde, ?Kabir üzerine kubbe yapmak mekruh değildir? diyorlar.

Hadis alimleri arasinda ittifakla dile getirilen bir husus vardir: Hadislerin sahih, hasen veya zayif oldugu konusunda hadis alimleri tarafindan verilen hükümler, onlarin kendi içtihadlarinin sonucudur. Dolayisiyla onlardan sonra gelen ve onlarin kitaplarinda yer alan hadisleri delil kabul edenler, onlarin bu hadislerin sihhati konusundaki içtihadlarini taklid etmis olmaktadirlar.

Demek ki açıkça itiraf ediyorlar ki, selefiye mezhebi İbni Teymiye ve talebelerinin yolu diye. Bir de Ehl-i sünneti amme varmış.

selam poor abim,

Ebu İshak Muhammed İbrahim b. Musa eş-Şatibi, el-İ?tisam, Beyrut, 1997, II, 589; Ayrıca bkz. el-Bağdadi, a. g. e., s. 21.

9- Bir mezhebe uymak şarttır

Teşbih ve tecsim inançları yüzünden mülhid oluyorlar.

Muhammed Ebu Zehre, Tarihu?l-Mezahibi?l-İslamiyy, Beyrut, t. y., s. 12.

?Vehhabiler Taif kalesine saldırıp, kadın-erkek, çoluk-çocuk demeyip öldürdüler. Beşiktekileri bile parçaladılar. Dere gibi sokaklardan kanlar aktı. Evleri basıp her şeyi yağma ettiler. Şehitleri günlerce (16 gün) hayvanların ve kuşların yemesi için bir tepeye bıraktılar. Vehhabiler, kütüphane, tekke ve evlerden ne kadar, Kur?an-ı kerim, tefsir, hadis ve din kitabı varsa hepsini parçalayıp yerlere attılar. Kur?an-ı kerim ve din kitaplarının altın işlemeli meşin ciltlerinden çarıklar yapıp kirli ayaklarına giydiler. Meşin ciltler üzerinde ayet-i kerimeler bulunmaktaydı. Yerler hep bu mübarek kitapların yaprakları ile doluydu. Sabah uyandıkları vakit bu yaprakların yok olduğunu gördüler. Bu zulümlerden sonra Eshab-ı kiramın, evliyanın ve alimlerin kabirlerini, türbelerini yıktılar. Abdülaziz bin Suud 1926?da Peygamber aleyhisselamın mübarek türbesini de bombaladı.?

hadis-i şerifini imam-ı Ahmed?Müsned?inde ve imam-ı Taberani?Mu'cem-i Kebir?inde bildiriyor.

İkisinin müşterek yazdığı kitabında deniyor ki:

şianın Allah dostu imanlar oluyor

Muhammed b. Abdulvahhab?ın başlattığı yeni İbn Teymiyyecilik hareketi kısa zamanda hısımı olan Muhammed b. Suud?un da delaletiyle siyasi bir boyut kazanarak Suud Devleti?nin kurulmasını temin etti.

Sırası gelmişken söyleyeyim: A. Davudoğlu Hocamızın Sübülü's-selam isimli eserini?Selamet yolları? adıyla Türkçeye tercüme ettiği Emir San'aninin durumu da aynen Şevkani gibidir. Bu eserin Arapça önsözünde müellifin taklide karşı, ictihad ve teceddüt taraftarı bir Selefi olduğu en açık şekilde yazılmıştır. Ayrıca hiçbir mezhebe de bağlı olmadığı belirtilmektedir.

?Halef? kelimesinin zıddı olan?selef?, önceden yaşayan büyükler ve akrabalar anlamına gelmektedir. Buna göre her yaşayan insanın bir selefi vardır. ?Halef? olan, bir gün mutlaka?selef? olacaktır. Fakat kelime, ıstılahta belli bir dönemle sınırlandırılmaktadır. Hadisin delalet ettiği anlama göre?selef?ten Allah Resulün?den itibaren yaşayan üç kuşak anlaşılmaktadır. Nitekim Efendimiz insanları üstünlükleri itibariyle kıymetlendirirken şöyle buyurmuştur: ?İnsanların en hayırlısı benim asrımdaki ashabımdır. Sonra onlara yakın olan tabiundur. Sonra da onlara tabi olan etba-u tabiindir. Bunların ardından bir takım kavimler gelir ki, onlardan birinin şehadeti yemininin, yemini de şehadetinin önüne geçer.?

Gazali hiçbir zaman selef mezhebini batırmaya çalışmamıştır. Aksine onu ihya etmek için çalışmış ve elilcamül-avam isimli eserini bu maksat için yazmıştır. ?Selef mezhebi gıda gibidir, herkesin buna ihtiyacı vardır. Kelam ilmi deva gibidir, sadece hastalığa yakalananlar buna muhtaç olur? diyen O büyük imamdır.

Sicilli mason Abduh acaba niçin münevver ve kültürlü diye övülür? Vehhabinin münevverliği nereden gelir ki?

1- Selefiye, İbni Teymiye?nin yoludur

İkinci ve üçüncü vesika:

Kevseri, el-Esma ve?s-Sıfat, (d. not: 1), s. 377.

Ondört asırdır bu kadar mezhep imamları, alimler gelmiş geçmiş hiç kimse türbelere bir şey dememiş, Uludağ nasıl oluyor da mekruh diyor hayret etmemek imkansız. Yoksa büyük alimler Kütüb-i sittedeki hadis-i şerifleri bilmiyorlar mıydı? Yalnız Uludağ ve vehhabiler mi biliyordu? Uludağ enteresan adam, türbenin yapılmasını uygun bulmuyor, fakat yapıldıktan sonra yıkılmasını doğru bulmuyor. Bunu da ayete istinat ettiriyor. Vehhabiler o ayeti bilemeyecek kadar cahiller mi?

Vehhabilerin mülhid olduğunu bildiren vesikalardan bazıları da şunlardır:

Sahabe ve Tabiine Selef veya selef-i salihin denir. İmam-ı Eşari ve imam-ı Matüridi hazretleri bir mezhep kurmamışlar, Selefin bildirdikleri iman ve itikad bilgilerini şerh etmişler, kısımlara ayırmışlar, kısacası bu bilgileri sistemleştirmişlerdir. İmam-ı Eşari, hocası imam-ı şafi hazretlerinin yolundan, imam-ı Matüridi de imam-ı a?zam Ebu Hanife hazretlerinin yolundan dışarı çıkmamıştır, hocalarının koyduğu usulleri sistemleştirmişlerdir. Gerek imam-ı Eşari, gerek imam-ı Matüridi, gerek dört hak mezhebin imamları ve gerekse bu imamlara tabi olan bütün müctehidler, selef itikadında idi. Yani, Ehl-i sünnet vel-cemaat mezhebinde idi. Selefin mezhebi, mezhep-i selef veya selef mezhebi, selefiye mezhebi değil, Ehl-i sünnet vel-cemaat mezhebidir. Selefin mezhebini yani Ehl-i sünneti müdafaa için imam-ı a?zam hazretleri, Fıkh'ul ekberi, imam-ı Gazali hazretleri İlcam-ül avamı yazmıştır. İlcam, mücessime, müşebbihe ve onların yolunda olan bugünkü vehhabiler yani selefiyeciler için yazılmıştır. İmam-ı Gazali hazretleri bu eseriyle kendisinden sonra gelen vehhabilerin kamufle adı olan selefiyecilerin bid?at yolunu çürüterek tek hak ve doğru olan Ehl-i sünnet vel-cemaatin prensiplerini anlatmaktadır.

Uludağ?ın türbeye mekruhtur diyerek karşı çıkması, sadece vehhabileri haklı göstermekle kalmaz, Eshab-ı kirama ve icma'ya karşı gelmiş de olur. Çünkü, türbe mekruh olsaydı Eshab-ı kiram, Peygamber aleyhisselamı bir oda içine defnederler miydi? Hücre-i saadetten sonra ilk yapılan türbe mübarek zevcelerinin kabirlerinin üzerlerine yapılan kubbedir.

Basta felsefi akimlar ve Mu'tezile, Cebriye, Mürcie gibi bid'at firkalar olmak üzere pek çok kültür, inanç ve cereyan ilk defa Tabiun döneminde Islam toplumuna girmis ve önemli fikri ve akidevi sarsintilara sebebiyet vermistir.

Selefiye için de durum aynıdır.

Islam dünyasinin bazi yerlerinde tasavvuf adi altinda sergilenen birtakim yanlis anlayi s, Selefiler'in tasavvufun özüne düsmanlik beslemesine gerekçe teskil etmistir. Oysa Ehl -i Sünnet ve'l -Cemaat'ten asla ayri düsünülemeyecek olan gerçek tasavvuf, Batinilik, Hurufilik gibi sapik cereyanlardan uzaktir. Ehl-i Sünnet çizginin muhafazasinda ve yayilmasinda son derece büyük katkilari bulunan gerçek tasavvuf ehli, müslümanlarin kalbi ve ruhi hayatinin inkisafinda, ahlakin güzellestirilmesinde ve erdemli fertlerin yetismesinde Sahabe döneminden itibaren izlenen yolu izlemis ve tamamen onlara uymustur. Gerek itikadi, gerekse ameli sahada gerçek tasavvuf büyüklerinin eserleri ve görüsleri ortadadir.

Sonraki dönem alimleri avamın, ilk kuşakta yer alan selefe doğrudan ittiba yerine onların rivayet ve içtihatlarını tedvin ve tahlil ederek fıkha altın devrini yaşatan müçtehit imamları taklit etmeyi daha uygun görmüşlerdir. Çünkü müçtehit imamların içtihatları mezhep disiplini çerçevesinde tertip, tahkik ve ta?lil edildiğinden farklı görüşler arasında tercihte bulunmayı kolaylaştırmaktadır. Aynı sistemin sahabe ya da tabiun içtihadı için geçerli olduğunu söylemek mümkün değildir.

Dördüncü vesika:

Takdis: Allah Teala?yı?cisimlere ait özelliklere sahip olmak? gibi şanına yaraşmayan hususiyetlerden tenzih etmek.

vehhabiye göre zaten başka türlü

Selef kime denir?

2- İbni Teymiye mülhiddir.

Beşinci vesika: İmam-ı Sübki, imam-ı Tahavi?nin el Adide isimli eserinde?Ehl-i kıble tekfir edilmez? sözü için diyor ki: ?Bizim kıblemize dönerek namaz kılan herkes ehl-i kıble sayılmaz. Baksana kafir oldukları icma ile sabit olan münafıklar da kıblemize dönüp namaz kılmaktadır.

ALINTIDIR.

Ebu Zehre, a. g. e., s. 212.

Birinci vesika:

Ehl-i sünneti amme denilenler kim? Kim olacak, dört hak mezhep... İbni Teymiyeciler, sünnet üzere hareket etmiş, dört hak mezhep mensupları ise sünnet üzerinde itina ile durmamış. İftira bu kadar olur.

Bu sebeple?Selef-i Salihin?, Islam Ümmeti için vazgeçilmez bir nirengi noktasi ve ölçü olmustur.

Aralarindaki ihtilaflari kisaca zikrettigimiz bu iki cereyan, zaman içinde birbirine yaklasarak?Selefi? diye anilmislardir. Ortaya çikis döneminden günümüze dogru ilerledikçe, Selefilik akiminin içine baska görüsler de katilmistir. Dolayisiyla? Selefilik? dendigi zaman akla her ferdinin ayni sekilde düsündügü homojen bir gruptan ziyade, asagida zikredecegimiz görüsleri benimseyen kozmopolit bir kitle gelmektedir.