Düşün tabi kolay değil işte o an diyoruz:)))

Her zamanki olduğu gibi Akşam Ezanın okunmasını dört gözle bekliyorum ve okundu. Sokağa çıktım, geziyorum. Gezerken öyle çok dalmışım ki sanki adımlarım görünmüyor. Derken bi anda içime bi ürperti geldi ve kafamı kaldırdığımda 15 yaşlarında bi genç caddeye fırladı. İşte o anda sanki nutkum tutulmuş dur diyemedim. Gözlerim yerlerinden fırladı sanki ve bi çığlık koptu. Bense o çığlığın arasında aklımı arıyorum. Bir süre sonra kendime geldiğimde o gencin kanlar içinde yattığını gördüm. Ölmüştü. Allah rahmet etsin ama hep o suçluluk psikolojisiyle yaşadım.

Bu bölümde arkadaşlar işte o anda dediğimiz serüvenleri anlatalım lütfen...

aklıma gelmedi ya:Syok sanki öyle bir an biraz düşüneyim.