Günahı sevaplarından fazla olan kişilere de şefaat edilecektir. Ancak şefaat de Allahın zniyle olacaktır. Peygamberimiz?Benim şefaatim ümmetimden büyük günah işleyenleredir? buyurmuşlardır. Bununla beraber günahı sevabından az olanlara da şefaat edilecektir. Onlarında cennetteki makamlarının artması için şefaat edilecektir.

2 / BAKARA - 123 : Vetteku yevmen la teczi nefsun an nefsin şey?en ve la yukbelu minha adlun ve la tenfeuha şefaatun ve la hum yunsarun .

kişi mürşidine tabi olduğu an günahları sevaba çevrilir.

Öyleyse bir kimse, üzerine azap sözünü hakettiği taktirde sen, ateşte olanı kurtarabilir misin?

Bütün Ehl-i sünnet alimleri, ittifak ile şefaati kabul ederken, nakilden çok akla tabi olan Mutezile denilen sapık bir fırka ve Vehhabiler şefaati inkar etmiştir.

Bu ayet-i kerime gelince, münafıklar, ?Muhammed kendisine tapılmasını istiyor? dediler. Şimdiki mezhepsizler de, ?Peygamber, Allah?tan üstün tutuluyor? diyorlar. Bunun üzerine aşağıdaki ayet-i kerime inmiştir.

Şefaat edilecek kişiyi kendi belirleyerek onun cehennemden kurtulmasını sağlayan olarak düşünürsen boş ve hurafe bir inancı güdersin.

kurandaki şefaatın verilmeyeci kimselerin kafirler olduğuna vurgu ediliyor. şüphesizki şefaatın peygabere ve velilere verileceğine dair ayetlerde vardır.

Hallac-ı Mansur bir gün bu hadisi şerh ederken, cezbeye gelir ve ölçüyü kaçırarak, Efendimiz?e hitaben?Ey Nebiler Sultanı! Niçin böyle sınır koydun da bütün insanlar için demedin. Sen bütün insanlara şefaat etmeyi talep etseydin, yine de Rabbin Seni mahrum bırakmaz ve Sana bu salahiyeti bahşederdi? gibi laflar eder. Tam bu esnada Allah Rasulü temessül ederek, başındaki sarığı onun boynuna sarar ve: ?Bunu başınla öde, sen zannediyor musun ki ben o sözü kendimden söyledim? der. Hallac kolu kanadı biçilip bir ağaç gibi budanırken dahi tebessüm ediyordu. Çünkü biliyordu ki, bu hüküm ali bir mecliste verildi ve o hükme rıza göstermek gerekirdi...

Kafir işlediği küfrüyle ta işin başında, bu şefaat dairesinin dışında kalmıştır. O?na hiç kimse şefaat edemez, etse bile ona fayda vermez.

Yukarıdaki ayetler, kafirlere putların şefaat edemiyeceğini göstermektedir. Bu ayetleri ileri sürerek, diyerek cahilce iftira ediyorlar.

soruyu kısaca net olarak hakkını vererek cevapladın...

Evet, şefaat haktır. Birçok ayet ve hadiste şefaatten bahsedilmekte ve böylece onun hakkaniyeti dile getirilmektedir. Yeri geldikçe bu ayet ve hadisleri zikredeceğiz. Biz şimdi önce, sorunun ikinci şıkkı olan?Kimler ne ölçüde şefaat edebilirler? sorularını cevaplamakla mevzua başlamak istiyoruz. Zaten bu kısma verilecek cevap bir cihetle şefaatın hakkaniyetinin de izahı olacaktır.

arkadaşlar ayet verdikten sonra ayetten çıkardığınız mana bir diğer ayet ile çelişmemelidir. Kafanıza göre ayet veriyorsunuz diğer ayetlerden haberiniz yok. Dikkat edin.

Kafirlere şefaatçi olmadığını ve putların şefaat edemiyeceğini gösteren ayetleri vehhabiler müslümanlara yüklemeye çalışıyorlar, Peygamberler de şefaat edemez diyorlar. Şefaate sadece iman ehli kavuşacak, kafirler şefaatten mahrum kalacaklardır.

Peygamber efendimiz, günahkarlara şefaat edeceğini bildirince, Hz. Ebüdderda, diye sual etti, buyurdu. (7)

dünyada Allahı nasıl tanırsanız ahirette o şekilde göreceksiniz.

öncelikle şöle diyelim her bir ayet genel ayetlerin bütününü kapsamıyor. o anda neye ve kimlere hitap ettiğini olaylar ve zamanlar karşısında nazil olduğunu unutmayalım. biliyorsunki kuranı en iyi açıklıyan şüphesiz peygamberdir... kuran çok yönlü fonksiyon gibidir. iman etmeyen birileride kurandan delil getirebilir. çünkü kuran daha çok başlıklar halinde sunulmuştur. bu durumda kime başvurulur tabiki peygambere...

(11), (9)

Şefaat ile hesaptan kurtardığı yetmiş bin kimsenin her birinin şefaatleri ile de, yetmişer bin kişi sorgusuz, sualsiz Cennete girecektir.

Efendimiz bir hadislerinde, ahiretten bir tabloyu şöyle anlatırlar: Allah , Hz. Nuh?a soracak: ?Sen, sana düşen vazifeyi hakkıyla yerine getirdin mi? O büyük peygamber cevap verir: ?Evet Ya Rabbi, yerine getirdim. Bana verdiğin tebliğ vazifesini kusursuz eda ettim.? Bunun üzerine Cenab-ı Hakk, Hz. Nuh?tan şahit ister. O da Ümmet-i Muhammedi şahit gösterir. Bunun nasıl olacağı sorulunca da, şöyle cevap verir: ?Sen onları ümmetlere şahit kıldın.. onlar da ellerindeki Kitapta gördüler ki Nuh vazifesini yapmış. Ve işte ben de onları bugün kendime şahit olarak gösteriyorum.?

Şefaatı kişinin Allah'ın verdiği nimetleri Allah rızası için dağıtan bir ihtiyacı kendine nasip edilenden karşılayan olarak düşünürsen yardım ve yardımlaşma karşısında oluşan hisi durumdur.

De ki: ?Eğer siz Allah'ı seviyorsanız, o taktirde bana tabi olunuz ki Allah da sizi sevsin ve sizin günahlarınızı mağfiret etsin . Ve Allah "Gafur"dur, "Rahim"dir.?

39 / ZUMER - 19 : E fe men hakka aleyhi kelimetul azab , e fe ente tunkızu men fin nar .

Efendimiz, şefaatının büyük günah işleyenlere olduğunu ifade etmişler ve?Benim şefaatim ümmetimden büyük günah işleyenleredir? buyurmuşlardır. O her hususta olduğu gibi bu mevzuda da bir denge ve muvazene insanıdır. Zaten bütün ümmet O?nun bu ifadeleriyle teselli bulmakta ve Allah Rasulü?nün şefaatına nail olmayı ummaktadır.

3- Cennetlik olduğu halde cennetteki makamının yükseltilmesi için kabul edilen şefaattir.

Kur?an-ı kerimde mealen buyuruluyor ki:

5- Sevapla günahı eşit olup, Araf?ta bekleyen kimselerin Cennete gitmelerine şefaat edecektir.

teşekkürler kardeş gerçekten çok mantıklı...

"Resulullah Efendimizin Şefaati"

Allahü teala, buyuruyor. Resulü de açıklıyor:

(10)

Yukarıdaki ayet-i kerimelerde, Allah?ın izni olmadan kimsenin şefaat edemiyeceği açıkça bildirilmektedir. Ancak Allah?ın izin verdiklerinin bundan müstesna oldukları, yani ancak Allah?ın izni ile şefaat edecekleri bildirilmiştir.

Bu ayet-i kerimelerde görüldüğü gibi, şefaat yetkisine sahip olanlar, ancak Allahü tealanın izni ile şefaat edeceklerdir.

Resulullah efendimiz açıklıyor

Furkan suresi, 70. ayet-i kerimesinde mealen, buyuruldu.)

Rabb?in koyduğu şefaat ölçüsünde, şefaat edilecek şahısların buna hak kazanmış olmaları da yer almaktadır. Nitekim bu mana ile alakalı olarak, mealen şöyle buyurulmaktadır: ?Artık şefaatçıların şefaatı onlara fayda vermez? (Müddessir/75-48). Bununla da anlıyoruz ki, şefaat herkese ve sınırsız bir ölçüde değildir. Kim, kime şefaat ederse, muhakkak kabul görür diye bir şart da yoktur. Bütün işlerde olduğu gibi, bunda da İlahi meşiet esastır.

Peygamber efendimizin şefaati şöyle olacak:

örneklemelerin çok iyiydi Allah Razı olsun...

Kimseden kimseye bir şey ödenmediği ve onlardan bir fidye kabul edilmeyeceği ve kendilerine şefaatin fayda vermeyeceği ve onlara yardım da olunmayacağı bir günden sakının.

Peygamberler, evliya asfiya ve şehitler -derecelerine göre- Cenab-ı Hakk?ın onlara bahşettiği seviyede şefaat edebilirler ve edeceklerdir. Ancak, bu mevzuda da yine, zirve Allah Rasulü?dür. O ki fetanet-i azama sahiptir. Her Nebi kendisine bahşedilen sınırsız, fakat bir defaya mahsus şefaat hakkını dünyada kullanırken o, bunu ahirete saklamıştır.. ve ahirette?şefaat-ı uzma?nın sahibi olacaktır. Onun?hammadun?, denilen ümmeti, ?Livaül?hamd?in altında toplanacak ve?Makam-ı Mahmud?un sahibi ünvanıyla O?nun tarafından yapılacak şefaatte herkes payına düşenle şereflenecek ve kurtuluşa ereceklerdir.

İmam-ı Rabbani hazretleri buyurdu ki:

Allah söylüyor bunu ben değil. Öldükten sonra yardım olunmazsınız diyor. Ayrıca peygamber EFendimize diyor ki Allah teala :

39 / ZUMER - 54 : Ve enibu ila rabbikum ve eslimu lehu min kabli en ye?tiyekumul azabu summe la tunsarun .

şefaata inanmamak şirktir.

Önce, Onun ümmeti, Sırattan geçip Cennete girecektir. Sonra bütün Peygamberler şefaat edecektir. (1)

s. a arkadaşlar sizinde bildiğiniz gibi dinimizde şefaat inancı yaygındır. Bu inancın ise Kuran'da anlatıldığının dışında bir mana verildiğinden ve dolayısıyla islam inancıyla ilgisi olmadığından bahsedenler var sizler nedersiniz bu konuda...

Bunun böyle olması da gayet tabii ve normaldir; zira, şefaat edecek olanlar da hissi davranabilir, ölçüyü kaçırabilir ve merhamet-i ilahiden fazla merhamet ileri sürmüş olabilir.. böylece de Rabb?e karşı su-i edepte bulunmuş olabilir. Onun içindir ki, Allah bir mizan, ölçü ve denge vaz?etmiştir. Kim, kime ve ne ölçüde şefaat edebileceği bir takdire bağlanmıştır. Cenab-ı Hakk?ın bütün icraatında bir adalet ve denge olduğu gibi, ahirette vereceği şefaat salahiyetinde de bir adalet ve denge vardır. Eğer bu şekilde bir tahdit ve sınır konulmuş olmasaydı, bazı kimseler şefaatı da dengesiz olarak kullanırlardı. Nitekim belki de sınırsız bir şefaat salahiyeti onların hislerini galeyana getirerek mesela, bazı insanların Cehennem alevleri içinde cayır cayır yandıklarını görünce, şefkatleri kabaracak, kafir-münafık-mücrim tanımadan herkesin Cennete girmesini talep edeceklerdi. Halbuki böyle bir talep bazen, milyarlarca mü?minin hukukuna tecavüz de olabilirdi.

1- Makam-ı Mahmud şefaati ile, mahşerde beklemek azabından kurtaracaktır.

Kabirden, önce Resulullah efendimiz, üzerinde Cennet elbisesi ile kalkacak. Burak üzerinde, elinde liva-ül-hamd isimli bayrakla mahşer yerine gidecek, Peygamberler ve bütün insanlar bu bayrağın altında duracak, hepsi, beklemekten çok sıkılacak, önce Peygamberlerden Hz. Adem, sonra Hz. Nuh, sonra Hz. İbrahim, Hz. Musa ve Hz. İsa?ya gidip, hesaba başlanması için şefaat etmelerini dileyeceklerdir. Her biri, birer özür bildirerek, Allahü tealadan utandıklarını söyleyecekler, şefaat edemiyecekler, sonra Resulullaha gelip yalvaracaklardır.

4- Günahı çok olan müminleri Cehennemden çıkaracaktır.

(1), (4)

3 / AL-İ İMRAN - 31 : Kul in kuntum tuhibbunallahe fettebiuni yuhbibkumullahu ve yagfir lekum zunubekum, vallahu gafurun rahim .

3- Azap çekmesi gereken müminleri azaptan kurtaracaktır.

Günümüz bazı yazarları da Peygamber efendimize düşmanlık ederek, ?Kur'anı getirmekle onun vazifesi bitmiştir. Kimseye faydası olmaz, şefaat edemez? diyorlar. Onun, alemlere rahmet olarak geldiğini kabul etmiyorlar, Mutezileye, Vehhabilere inanıyorlar da, şefaatin hak olduğunu bildiren ayet ve hadisleri inkar ediyorlar.

ama var şefaat ölmeden önce...

tevil etmekten kastım şu; mesela "Allahın izni olmadan kimse şefaat edemez" cümlesine, bakın Allah izin vermediği müddetçe kimse şefaat edemez deniyor, demekki bundan Allahın bazılarına şefaat yetkisi vereceği anlaşılır. - böyle bakarsak bu cümleden yola çıkarak bir yorum yapılıyor ve sonuçta şefaate varılıyor. Bende böyle yorum yapmadan direk olarak şefaat yetkisinin verileceği ile ilgili bir net ayet var mı diye merak ediyorum çünkü kuranın tamamını okumuş değilim... teşekkürler...

1- Kafirler hakkında şefaat kesinlikle yoktur. Hiç bir kimseden kafirler hakkında şefaat kabul edilmeyecektir.

Evet, ayet öyle diyordu: ?İşte böylece, sizin insanlar üzerinde şahitler olmanız, Rasulün de sizin üzerinize bir şahit olması için sizi ümmet-i vasat kıldık? (Bakara/2-143).

mealindeki Duha suresi beşinci ayet-i kerimesi inince, Resulullah efendimizin, diye söylediği tefsirlerde bildirilmiştir. (Tibyan

Evet, belki de Hallacın dediği gibi, Allah Rasulü Cenab-ı Hakk?dan bütün insanlara şefaat etmeyi talep etseydi, Rabb?i O?na bu salahiyeti verirdi. Ancak O, Allah?a karşı bizim anlayamayacağımız ölçüler içinde saygılıydı. Rabb?in dediğinden başkasını demiyor ve verilen salahiyet sınırlarını da asla zorlamıyordu..

Ve hiç kimseden bir kimseye bir şeyin ödenmediği ve ondan bir şefaatin kabul olunmadığı ve hiç kimseden bir fidye alınmadığı ve onlara yardım da edilmediği günden sakının.

Selam.

/ BAKARA - 119 : İnna erselnake bil hakkı beşiren ve neziren, ve la tus?elu an ashabil cahim .

selam minarebiliş kardeş gerçekten de bayağı donanımlısın çok iyi bir açıklama olmuş fakat benim yine de anlamadığım bir şey var Allahu Teala Kuran da ahirette şu şu kimselere veyahut da müminlere şefaat yetkisi vereceğim diye bir buyruğu kesin olarak var mı yoksa şefaat konusu ayetlerden yola çıkarak yani tevil edilerek mi bu sonuca varılıyor...

yok diyor şefaat öldükten sonra...

Allahü teala, af ve mağfiret etmeyi sever. Günahı çok olan bu ümmet kadar af ve mağfirete uğrayacak hiçbir şey yoktur. Bunun için, bu ümmet, ümmetlerin en hayırlısı oldu. Bunların şefaatçileri olan Peygamberleri, Peygamberlerin en üstünü oldu.

(İsra suresinin ayet-i kerimedeki "Makamı mahmud" bana verilecek şefaat hakkıdır.) (2)

Dinimiz İslam'dan

Kimler şefaate kavuşur?

şefaat dünya hayatında Allaha ulaşmayı dileyen kişinin Allahın kendisine gösterdiği mürşide tabi olduğu anda gerçekleşir. Öldükten sonra şefaat söz konusu değildir.

2- Müminlerin günahkarları hakkındaki şefaat. Bu kategoridekiler için şefaat kabul edilecektir.

2- Çok kimseyi, sorgusuz, sualsiz Cennete sokacaktır.

2 / BAKARA - 48 : Vetteku yevmen la teczi nefsun an nefsin şey?en ve la yukbelu minha şefaatun ve la yu?hazu minha adlun ve la hum yunsarun .

demek, demektir. Mesela Mümin suresinin 7, 8 ve 9. ayet-i kerimelerinde, meleklerin müminler için dua ettiği bildirilmektedir. Meleklerin duası elbette kabul olur.

yaw dünyada nasıl şefaat edilirdi ahirette edilmez. güldürmeyin adamı..:))

Ve Rabbinize yönelin ! Ve size azap gelmeden önce O'na teslim olun . sonra yardım olunmazsınız.

Resulullah gibi şefaatçi olmasaydı

Şefaatı inkar edenlerin, dünyada da ukbada da kazanacakları bir şey yoktur. Çünkü Allah orada kullarına, kulları O?nu nasıl bilip tanımışlarsa, öyle muamele edecektir.

(Peygamberlerin sonuncusu gibi bir şefaatçi olmasaydı, bu ümmetin günahları kendilerini helak ederdi. Bu ümmetin günahları çok ise de, Allahü tealanın af ve mağfireti de sonsuzdur. Allahü teala, bu ümmete af ve mağfiretini o kadar saçacak ki, geçmiş ümmetlere böyle merhamet ettiği bilinmiyor. Doksandokuz rahmetini, sanki bu günahkar ümmet için ayırmıştır.

isimli yazıdan özetlenmiştir.

Halbuki Kur?an-ı kerimde mealen buyuruluyor ki:

''İzni olmadan katında hiç bir kimse şefaat edemez?

efendimiz buyurmuşlar;

6- Cennete girmiş olanların derecelerinin yükselmesine şefaat edecektir.

Dünya fani ve geçicidir. Burada çekilen sıkıntılar da bir cihetle işlenen günahlara keffareti sayılır. Ancak insanların perişan ve derbeder olacakları ve kendilerini kurtaracak yeni bir amele de fırsat bulamayacakları bir gün gelecektir -ki, biz ona ahiret diyoruz-işte o gün, Allah Rasulü bütün insanlığı içine alan şefaatıyla ortaya çıkacak ve?en büyük şefaat? manasına?şefaat-ı uzma"sıyla şefaat edecektir. Elbette Allah Rasulü?nün şefaatının da bir sınırı vardır. Zaten, bütün şefaatler ancak Cenab-ı Hakk?ın izni ve koyduğu ölçü nispetinde olacaktır ki? İzni olmadan katında hiç bir kimse şefaat edemez? mealindeki ayet de bize bunu anlatmaktadır (Bakara/2-255).

ortaklarından kendilerine hiçbir şefaatçi çıkmayacaktır. Zaten onlar, ortaklarını da inkar edeceklerdir.)

Böyle bir anlayış, himmeti ali tutmanın ifadesidir. Cenab-ı Hakk?dan O?nun öğrettiği usul içinde şefaat edebilme salahiyeti talep etmektir. Zaten O vermek istemeseydi, evvela istemeyi vermezdi. Madem ki istemeyi verdi ve nasıl istememiz gerektiğini de öğretti, öyleyse istediğimizi de verecektir. O?nun sonsuz rahmetinden bunu umuyor ve bekliyoruz. O?nun için burada dikkat edilmesi gereken hususun iyi anlaşılması lazımdır. Evet, Rabbimiz?den sadece Cennetin bir köşesine bizi kabul buyurmasını istemek, himmetin düşüklüğüne delildir. Halbuki Allah bize himmetimizi yüksek tutmamızı öğretmektedir. Evet himmetimizi yüksek tutmalıyız, tutmalı ve O?ndan, muttakilere bizi imam kılmasını, onlara şefaat edebilme salahiyetini vermesini talep etmeliyiz...

Kur?an-ı Kerim?de Cenab-ı Hakk bize bir dua öğretiyor. Bu dua ile himmetin ali tutulması gerektiği hususuna da işaret ediliyor. Dua şudur: ?Rabbimiz, bize gözümüzü aydınlatacak eşler, zürriyetler bağışla ve bizi muttakilere imam kıl? (Furkan/25-74). Yani, Allah?ım çocuklarımız, hanımlarımız, gözümüzü aydınlatacak hüviyette olsun. Bize öyle hayat arkadaşları ver ki, din adına bize teşviklerde bulunsun. Evlatlarımız da, daima arkamızdan hayırlar göndersin ve onlar sebebiyle rahmet çağlayanları üzerimize doğru çağlasın dursun! Bizi sadece muttaki olmakla da bırakma, onlara imam ve önder kıl. Bize öyle lütuflarda bulun ki, şu, İslam?a hizmet boyunduruğunun yere konduğu dönemde ve dine hizmetin ar kabul edildiği bir zamanda, dinine hizmet ettir ve muttakiler önünde bize, imamlık payesi ihsan eyle!

bakın demekki ortada bir şefaat sözkonusu...

Çünkü şefaatin, böyle şahısların hislerine bırakılmasında, günahkar, sapık, kafir herkesin, bu hissi şefaatten faydalanma ihtimali vardır. Bu ise, bütün varlıkların hukukuna rağmen, dağlar cesametinde günah taşıyan kafire de merhamet edilmesi demektir. Oysaki kafir, kainatta, Allah?a ait bütün güzellikleri, bütün nizamları, bütün hikmetleri inkar, tezyif ve tahkir ettiğinden, mekanlar çapında cinayet işlemiş olacaktır ki, hayatının her dakikası yüzlerce cinayetle karalanmış böyle kapkaranlık bir ruha merhamet, merhamet adına saygısızlığın en büyüğü olsa gerektir.

çünkü yanlış hatırlamıyorsam bakara suresinde olması gerekiyor Allahu Teala kimsenin kimseye fayda vermediği, malının yardımcı olmayacağı, kimsenin şefaatinin kabul edilmeyeceği o dehşetli günden korkun manasında bir uyarısı var peki buna göre nasıl güşünmeliyiz...

Hiç şüphesiz Biz seni, hak ile müjdeleyici ve uyarıcı olarak gönderdik. Ashabı cehim den sana sual etmeyiz .

Şefaat haktır ve gerçektir. Bütün büyükler Cenab-ı Hakk?ın koyduğu sınır dahilinde şefaat edeceklerdir. Şahit olmak da bir bakıma şefaat kabul edilecekse, eğer, Ümmet-i Muhammed bu manada bütünüyle şefaat edecektir.

mealindeki Duha suresi beşinci ayet-i kerimesi inince, Resulullah efendimizin, diye söylediği tefsirlerde bildirilmiştir.