Sessiz bir onaydır susuşumuz?Biraz utangaçlık belki ama içten bir katılıştır söylenenlere?

karşılık verip sinir olacağına sus karşındaki deli olsun

Hassas ve kırılgan bir tepkidir?Küçücük bir hatırlatmadır belki?Fark edilmesi ve onarılması incelik ister?Ya yeniden bir kazanıştır yada aleyhte bir delil olarak kalır karşımızdaki için?

Konuştuğum zamanlar hep acze düşmüşümdür de ondan kelama sarılmışımdır.

Derin denizleri ise ancak derin sevdalar?

konuş konuşki karşındaki seni hep suskun, hep susacak bilmesin

Anladım ki susan her şey derin ve heybetli.

Dile getirilmeyen bir öfkedir bazen suskunluğumuz? Öylesine yaralanmışızdır ki yaralamak isteriz, yüreğini acıtmak ve kanatmak?Ve biliriz ki hiçbir söz acıtamaz, yaralayamaz ve kanatamaz kimseyi bir suskunluk kadar?Ve susmak en acımasız, öldürücü silahtır bazen?

Susarız?

Kalbim ürperlerle dolar.

Susarak sevgisini ilan eden çok var sevgilim;

Esin ARDIÇ

Gercekten de öyle olmustu. Sonsuza götüren bir denizin kıyısına varmıştım.

Sözü ise ancak bir zaruret..

Içim didiklense de,

Insanlar sükutun dilinden anlayacak, derin ve manalı bakışlarla konusacaklardı.

ama yeri geldiği zaman susturmaya çalışsalar bile susma;artık zamanı gelmiştir konuşmanın.

O zaman anladım ki, susmak bir cüsse işi. Derin denizlerin işi.

eylul sus desek de kendine zarar verecek kadar susma. kendine zarar verdigi vakit suskunluk kuskunluge donusur. ee bu da daha kotu. yeri ve zamani geldiginde konusmak en guzeli... bazen de susarak anlatmak derdini...

Kalbe sözden cok sükuttan manalar akar.

Diye ona yalvardım

Sığ suları en hafif rüzgarlar bile coşturabiliyor.

susta için şişsin öyle mi :S

O denize imrendiğim an, gözlerim şu mısralara takılmıştı:

Derin denizlerin sükutu büyüler beni.

Benliğimi hasret duyguları istila eder.

Sükut her zaman daha manalı, daha derindir.

Hep derin denizler kadar heybetli bir sükut dinledim ondan.

Anladım ki, derin ve esrarengiz olan her sey susuyor.

Gittim, gittim, denizin,

Sınır yerine vardım

ama çok zor

susarak için şişmez korkma, yenilmezsinde.

ama bir başka seven yok benim sustuğum biçimde...

Sessiz bir bekleyiş olur susmak?Ya kendimizin yada karşımızdakinin ortak değerleri yeniden gözden geçirmesine tanınmış bir fırsattır sessizliğimiz?Yada birinin bizi fark etmesi, doğru algılayabilmesi için tanınmış bir süre? Susan için endişe ve olasılık hesapları arasındaki gel git lerle biraz da huzursuz bir bekleyiştir susmak?

o ayarı tutturmakta fayda var evet

Olaydım o cüssede,

Hayata karşı bir susuştur bu kez yaşanan?Bizi can evimizden vuran bir kayıp, yaşanan büyük bir acı, ölesiye bir çaresizliktir yaşadığımız?Söylenecek hiçbir sözümüzün adrese teslim olmayacağından emin olduğumuz, bütün sözcüklerin anlamını yitirdiği bir yerdeyizdir?Hayatın bize bir şey katamadığı ve bizim de hayata bir şey katmak için anlamımızı kaybettiğimiz bir yer?Belki de boş gözlerle, algılamadan bir seyirdir hayat o noktada ve belki de amacı ve beklentisi olmayan, bir mesaj kaygısı taşımayan ve hedefi olmayan tek susuştur yaşadığımız?

Bir gidişi kabullenmektir susmak, yerinde ve zamanında olduğunun ayırdımında olduğumuz bir gidişin?

Bir çılgin vesvesede,

esin bunu beğendi.

Anladım ki susmak bir cüsse işi...

O?nun gibi susardım..

İçimi bir heybet hissi kaplar.

Konuşulanlar öyle abes ve mantık dışıdır ki sadece hayretle dinler ve sessiz bir tepkiyle belli ederiz duruşumuzu?

Evrendeki her varlıkta sükutu bir süs, bir hikmet olarak algılamışımdır.

Kabul edilmiş bir hata yada suçtur susuşumuz ve söylenecek her söz kaybetme riskidir?Korku eşlik eder suskunluğumuza?

Ayağımız yerden kesilmiş, bulutların üstündeyizdir ve çiçek çiçek bahardır yüreğimiz?Sevdiğimizle yan yana ve can cana yızdır?Öyle bir ruhsal bütünleşmedir ki hiçbir söz tanımlamaya yeterli gelmez hissedilenleri ve susarız?Sadece yüreklerin ve gözlerin konuştuğu yerdir suskunluğumuz?

Göklerin suskunlugu da öyle. Gök gürlemeleri, mavi derinliklerin heybetini siler diye düşünmüşümdür hep.

Dalgalı denizler, durgun mavi denizler kadar heybetli gelmez bana.

Ve ses, sükutun heybetini bozamayacaktı.

İnsan evrendeki sükutu anlayabilseydi, kim bilir belki de söz olmayacaktı.

Derin denizleri ise ancak derin sevdalar..

Derin denizleri ise ancak derin sevdalar

sukunet her zaman en guzelidir... etki tepkiyi dogurur. susmak kabullenmek degildir aksine dogru yerde kullanildiginda karsinizdaki insani sakinlestirir, ehlilestirir... tabii her durumda susmak cozum degil bunu da belrteyim.. yeri ve zamani cok cok onemli...

Bir ilişkide negatiflerin gözümüze batmaya başladığı, karşımızdakine ait aleyhte deliller dosyasının kabarmaya başladığı ve hatta dosyayı masanızdan kaldırmaya gerek duymaz olduğunuz bir noktadasınızdır?Bir duruş, bir soluklanmadır susmak?Ortak geçmişin değerlendirilmesi ve geleceğin muhasebesidir?Durup yeniden, şimdi bulunduğunuz noktadan bir daha bakmak istersiniz yaşananlara ve eldekilerle geleceğe gitmenin ne kadar mümkün olduğuna?Bir içe kaçış ve söylenemeyenlerin biriktirilmeye başladığı yerdir susmak?

Serin sular en hafif rüzgarları bile coşturabiliyor..

hep sustum ama olmuyor be arkadaş,,

Derin denizlerin işi...

bazen tam tersini yapar insan herşey orada kopar zaten

Halin bana da geçsin!

susmak aslında büyüklük, susmak aslında en güzel cevaptır

Susmak; eylemsiz ve durağan bir edim gibi görünse de her susku bir şey anlatır yine de ve her suskunun bir nedeni vardır ve her susku içinde pek çok sesi hapseden sessiz bir eylemdir?

İletişimin tıkandığı yerdeyizdir, hiçbir iletinin bize yeterli gelmediği ve hiçbir iletimizin doğru algılanmadığı?Yanlışlıklar, yanılgılar ve kim bilir belki de gerçeklerdir bir fırtınaya tutulmuşçasına savrulup duran?Sözler yerini sessizliğe bırakmaya başlar ve siyah, tek nokta konur cümlelerin sonuna?Zamanla cümlelerimizin sonuna konan o tek ve siyah nokta büyüyerek bir kara deliğe dönüşmeye başlar?Güven ve sevginin içten içe çürümeye başladığı yerdir ve gitmek zamanının ertelenmiş halidir susmak?

Sanki durgun ve derin bir ummanın kıyısına varmıştım.

Derinliklerinde gönül ve hikmet incilerinin gülümsediği bir deniz bulmuştum.

Konuşulan konuyu boş, basit ve anlamsız buluyoruzdur, konuşmayı da gereksiz ve anlamsız buluruz?

Hayatın hiç bir kasırgası, hadiselerin hiç bir fırtınası onu dalgalandıramıyordu.

susmak;karşındakine göre, kabullenmek gibi olsada