-Onlara dersiam olmaları hasebiyle?vaaz edebilirsiniz? izni vardı. O dersleri vaaz adı altında veriyorlardı. O dersler halkın anlayacağı kitaplardan okunurdu. Ama mesela Kavaid okutmak için Gümülcineli Mustafa Efendi hocamız ta hünkar mahfilinin arka tarafına gider, orada üç kişiye teker teker çıkarır, orada okur, dersi verirdik. O kitap da orada bırakılırdı.

Atıf Efendi müdaafatını hazırlıyor.. Sonra sabaha kalkınca o müdafaayı yırtıyor. Sarığını düzeltmeye başlıyor. Ali Haydar Efendi; ?Atıf Efendi kardeşim! Sarık düzeltme zamanı mı? Yarın akıbetimiz belli olacak? diyor.

Yine bir şey daha söyleyeyim;

Bir defasında Hüsrev Efendi?yi buradan emniyete götürmüşler. Koltuğunda Buhari-yi Şerif var. Demişler ki; ?Hoca ders vermenin yasak olduğunu bilmiyor musun?

Ey ALLAH ın Rasulü!

iman ettik...

Tabii o sıralar İstanbul?da çok hocalar vardı. Mesela Hazim Efendi, Mesnevi okuturdu. Mekki Efendi, Kadı Tefsiri okuturdu. Şurada Kulalı Emin Efendi ders okuturdu. Ama Hüsrev Efendi en çok ders okutanlardandı.

-Süleyman Efendinin dersine bir hafta kadar devam etmiştim, Şehzadebaşındaki evinde bir hafta kadar ondan ders okuduk. Bir hafta sonra takibat başlayınca- o zaman takibat çoktu- o, dersi kesti. Ben de burada Gümülcineli Mustafa Lütfü Efendinin dersine katıldım. Fakat ben onu da daima hayırla anarım. Fatih?in son mücaz dersiamlarındandı. İbadet ü taatına daim, İslami ilimlerin okutulmasının zaruri olduğuna itikad eden çok gayretli bir kimsedir. ?İslami ilimleri ihya etmezse bu memleket tehlikededir? diye bu tehlikeyi hisseden bir kimseydi.

müthişler...

- Hayır söylemedim, deyince Efendimiz:

Çok zeki bir kimseydi. Yüz yaşını aştığı halde, gözlük takmadan gitti. Devamlı okurdu. Ali Haydar Efendi?nin aslında doğum tarihi belli değildir. ?Yüz ona geliyorum? demişti. Namaz zevki müthişti, Allah için.. Evvabin namazını 20 rekat kılardı.. Allah şefaatlerine nail eylesin. Garık-ı rahmet eylesin.

Mustafa Sıbai de Menderes için?o İslam?ın şehididir, zamanımızda İslam namına şehid olanlardan birisidir? demişti. Bir sed yıktı o, bir sed yıktı, tasavvur edemezsiniz, tasavvur edemezsiniz

Adam:

teşekkürler...

Şunu da, Ali Haydar Efendinin kerimeleri Saide abla'dan duymuştum. ?Bir akşam? demiş?kapıyı açtılar. Gardiyan; ?Ali Haydar Gürbüzler çabuk çabuk? diye bağırıyor. Kalktım, gittim. ?Ne olacak acaba? Yoksa son nefeslerimizi mi alıyoruz? derken, bir koğuşun kapısını açtılar. Orada sarhoşlar, ayyaşlar, derbeder, çapulcu insanlar toplanmışlar.? Oraya atıyorlar. Ne yapsın istiğfar, salavat ile o anki ahvale göre meşgul oluyor. Aradan bir iki saat geçtikten sonra kapı açılıyor, çağırıyorlar. Bu sefer Atıf Efendi?yi getiriyorlar. Orada tenekeler var, insanlar onlara abdest bozuyorlar. Odanın içindeki kokuyu düşünün. Orada saatlerce mahsus tutuyorlar, öyle muamele ediyorlar.

Ebu Davud; Edep; 112-113

Hocaefendi 1943 yılında başladığı ilim serüvenine hala aynı aşk ve şevkle devam ediyorlar. Fatih Camiinde sabah saat 10?da başlayan dersleri, özellikle Pazar günü Şifa-yı Şerif takrirleri kaçırılmayacak fırsatlar aslında..

Fatih Camiinin imam odalarının birinde, 02. 02. 2007 tarihinde, Osmanlı ulemasının bakayası mübarek bir insanla karşı karşıyayız. Hiç randevu almadan gittiğim ilk mülakat oluyor bu. Emin Saraç Hocaefendi şefkati ile içimi öyle ısıtıyor ki, iki saat boyunca, baş başa, unutamayacağım bir sohbet gerçekleşiyor. İkimizin de, ulemamıza duyduğumuz derin sevgi ve hayranlığın sonucu bu röportaj meydana çıkıyor. Bir çınarın gümbür gümbür devrilirken bile arkasında bıraktığı ilim, irfan, edep hazinesi karşısında hayranlıkla dinliyorum kendisini..

üstat BEDİÜZZAMAN HZ.

Onlar ders şerikidir, beraber Çarşambalı Ahmet Hamdi Efendi?den okumuşlar. O zat burada yatıyor, seni kabrine götürebilirim.

Bir gün Rasul-i Ekrem in yanında oturuyordum.

Hz Peygamberin yanında oturanlardan biri:

-Hüsrev Efendi biz İstanbul?a ilk geldiğimizde burada, minberin sağ tarafında her gün ders okuturdu. Öğlen ve ikindiden sonra en yüksek dersler okunurdu. Hidaye?yi okutuyordu, Kadı Tefsirini, Buhari-i Şerifi, İhya u Ulum?u, Şifa-yı Şerif?i, Risale-yi Kudsiye?yi okuturdu. Bu gibi kitaplar burada devamlı surette okunurdu. Hüsrev Efendi o sıralar en çok ders okutan kimseydi.

- Haydi kalk, ona sevdiğini söyle de

Hatta bir gün bir mecliste birisi dedi ki; ?Efendi hazretleri, asarınız

-Ömer Nasuhi Efendi de kendisine çok saygı gösterirmiş..

Sonra nedamet etmiştir. Ama?innemel itibari bil havatim? var ya, ?bir insanın sonunadır itibar." Bediüzzaman hapishaneye girince başka bir Bediüzzaman oldu. O geçmiş olan Bediüzzaman?dan nedamet etti. ?Euzubillahi mineşşeytani vessiyaseti? dedi ve Sultan Abdülhamid Han?ın torunu Rukiye Sultan ki, Sultan Abdülhamid?in büyük oğlu Selim Efendi?nin kerimesi, Osman Turan?ın kayınvalidesidir.

Bu tembihler vesilesi ile dokuz sene Kahire?de kaldığım sürede bir defa bile sinemaya gitmedim. Yalnız bir defa İstanbul?un fethini anlatan bir film gelmişti. Ezherli talebe arkadaşların ısrarıyla, vatan hasreti ile onu görmek için gittik. Hüsrev Efendi bize böyle güzel tembihler yapmıştı. Allah rahmet eylesin.

-Uzaktan gördüm. Beyazıt Camii şerifinde Cuma namazını kılmış, çıkıyordu. Fakat bir de bir kere, vefat ettikten sonra rüyada gördüm. Bir mecliste uzaktan onu seyrediyordum. ?Gel, gel.. Sen ders okutan kimsesin, seni seviyorum? dedi. Allah rahmet eylesin.

bizi ihya etti. Siz olmasaydınız halimiz ne olacaktı? Ömer Nasuhi Efendi; ?Estağfurullah! Eslafın asarından müktebesattır. dedi.

asos_zen çok güzel bir yazıydı...

Bediüzzaman son İstanbul ziyaretinde bu hanımın kapısına gidip, Osman Turan?a diyor ki; ?Ne olur kayınvalidenize söyleyin. Ben onunla konuşmak istiyorum.? Osman Turan diyor ki; ? Kendileri erkeklerle görüşmek istemez.? Onun üzerine kapı aralanıyor. Bediüzzaman diyor ki; ?Biz gençliğimizde o günkü havaya kapılarak cedd-i ala hakkında hürmetsizlik yaptık. Şimdi ben de onun yanına gidiyorum. Nolur, o mübarek dedeniz namına beni affedin ki ben ona kavuştuğumda utanmayayım. Ne olur, rica ediyorum diyor ve gidiyor. Böylece helalleşiyorlar. Bunu Kadir Mısıroğlu?ndan dinlemiştim.

Süleyman Efendi ile görüştünüz mü?

Bediüzzaman?la alakalı bir şey daha aklıma geldi. Onu da anlatayım. Ali Haydar Efendi demişti ki; ?Bediüzzaman İstanbul?a ilk geldiğinde(1907) birçok ulema gibi ben de gittim. Kapısında?Burada her soruya cevap verilir, kimseye soru sorulmaz? yazılıydı. Mutavvel?den çok zor bir sual hazırladım. Tereddütsüz ve çok isabetli, en doğru cevabı verdi. Gördüğüm en zeki insanlardandır.?

sevenleri olarak biz kabul ettik. ALLAH TA kabul buyursun inşaallah... bu dünyayı ve bizi ALLAH azze ve celle sahipsiz salihsiz ve velisiz bırakmasın inşaallah..

Ben bu zatı gerçekten ALLAH rızası için seviyorum, dedi.

son devrin alimlerinden bazı veliler ve salihler...

-Ali Haydar Efendi nasıl bir insandı?

Kendilerine her şey için çok teşekkür ediyorum. Allah onu hayırlı ömürlerle muammer eylesin de, emsalini yetiştirmekle bizi serfiraz buyursun.

-Ali Haydar Efendi, İskilipli Atıf Efendi için?O azimetle amel etti, biz ruhsatla amel ettik? der, ellerini dizlerine vurur?Atıf Efendi kardeşimiz kazandı, biz kaybettik? derdi.

Hüsrev Efendi demiş ki: ?Ben ne yapıyorum biliyor musun? İşte okuttuğum kitap.. Komiser?Ben ne anlarım?deyince Hocaefendi; ?Anlamazsan beni neye çağırdın? cevabını vermiş.

Hocamızın yetişebildiği herkesi sormaya çalıştım kendilerine.. İlk defa duyduğum birçok şey oldu. Halbuki kendisi ile yapılan mülakatların çoğunu okumuştum. Ama bu gibi zatlar her defasında değişik koku veren bir çiçek gibi adeta..

-Buyurun hocam..

Gördüğüm alimler hiç onun aleyhinde konuşmadılar. Aleyhinde değil, takdir ifade eden sözler söylemişlerdi.

çok faydalı bir yazıydı. Allah razı olsun.

Oradan bir adam geçti.

-Peki o devirlerde tedrisat yasak değil mi?

aranızdaki muhabbet güçlensin, buyurdu.

Ahmed b Hanbel; Müsned; III; 140-141, 241

Kendisini görünce, dinleyince şu sözü hatırladım; ?İrfan sahibi, gün geçirmiş insanlarla bir saatlik sohbet birkaç cilt kitaba bedeldir.?

-O da son devrin fakihlerindendi. Ömer Nasuhi Bilmen kendisine çok saygı gösterir. O da ona devamlı?Ömer Efendi evladım, Ömer Efendi evladım? diye yüksek sesle hitap ettiğini iyi hatırlarım.

hoşgeldiniz sayın GRUNDFOS HEAT

EMİN SARAÇ HOCAEFENDİ İLE SON DEVİR ALİMLERİMİZ ÜZERİNE

-Ömer Nasuhi Efendi çok mütevazı idi. Bir mecliste oturduğu zaman zaruri olarak konuşturulmazsa, o saatlerce oturur, kelime ağzından çıkmaz, öyle bir kimse..

Hocamıza ilk sorumuz İskilipli Atıf Efendi hakkında oluyor..

Hocam, bulunduğunuz ulema meclislerinde Bediüzzaman?dan bahsedilir miydi?

Devrin ehl-i küfrüne karşı nefreti vardı. Hangi hoca ki, küfrün ele başlarına nefreti vardır, ben o zatın salih ve kamil olduğuna itikad ederim. Onun da zamanın ehl-i küfrüne nefreti çok şiddetliydi. Hele o azimet, o hapse girip de yine devam etmek ne demektir biliyor musun? O, polat gibi iman ve azimet sahibi olmaktır

Atıf Efendi; ?Yok yok? diyor?Ben Resulullahı rüyamda gördüm. ?Atıf yanımıza gelmek istemiyorsun? buyurdular. Ben yarın gidiyorum."

Ömer Nasuhi Efendi'den de bir nebze bahsedebilir miyiz?

-Sizin İstanbul?a geldiğiniz sıralar Fatih?in en maruf hocalarından birisi de merhum Hüsrev Aydınlar Hocaefendi idi. Onunla alakalı da bir şeyler lütfeder misiniz?

- Beni kendisi için sevdiğin ALLAH da seni sevsin, cevabını verdi..

Hoşgeldiniz sn grundfost heat..

ÖMER NASUHİ EFENDİ!!!

Bediüzzaman?ın çeşitli tavırları vardır. Mesela Meşrutiyeti savunmuştur. Hatta burada, Fatih mahfelinde, Sultan Abdülhamid?in aleyhinde, ittihatçıların lehinde hitabede bulunduğunu ben Ömer Nasuhi Bilmen?in ağzından işittim.

- Ben seni ALLAH için seviyorum, dedi. O da:

Şimdi bizim bu profesörlere öyle bir teklif gelse, sevinçten uça uça ayaklarına giderler.

Efendimiz ona:

yeryüzünde salih kullar ve veliler olmasa ne yapardık bilemiyorum...

sevdiklerimizi direkt gidip söyleyelim...

hoşbulduk sayın edit...

O dönem öyle bir devir ki, zor şeyler geçirmişler. İnsan da zayıf.. Bazıları ruhsatla bazıları azimetle amel etmişler. Atıf Efendi hakkında bir şey daha diyeyim.

Peki, kendisini, sevdiğini ona söyledin mi? diye sordu.

-Onlar birbirinin kıymetini bilir, gereken saygıyı gösterirlerdi

bu yazıyı geçen gün aramıştım, bulamamıştım...

Bir de düşün, öyle fedakar ki, kızı uzun zaman verem hastalığına müptela idi, vefat etti. Ama Hocaefendi dersi bırakmadı. Derse geldi. Ondan sonra kızını defnetmeye gitti. Ve onun o devirde yaptığı o işler büyük bir şeye vesile oldu. Eslafın tedris vazifesinin devamını sağlamış oldu.

-Efendim, Bediüzzaman?ın Mustafa Sabri Efendiye mektup yazdığını hatırlıyorum. Mustafa Sabri Efendi?ye?benim kitabımı Arapçaya tercüme et? diye teklifte bulunmuştu. Mustafa Sabri Efendi tebessümle karşıladı?Onu biz Dar-ül Hikmet?e almıştık, çok iyi olmuştu? dedi. Sonro o kitabı Ali Yakup Efendi aldı okuyordu, bayağı devam etti. Mustafa Sabri Efendi böyle dinledi. Sonra "Herhalde Ali Yakup Efendi bu gece sabaha kadar bu kitabı dinletecek bize" diye latife etmişti.

Ali Haydar Efendi demişti ki: ?Bir gece rüyamda görmüştüm ki, bir çocuk annesi tarafından nasıl okşanırsa Resulullah da Atıf Efendi?yi kucağına almış, öyle okşuyor?

Sonra sefarete bir yazı gönderiyorlar. Sefaretten bir zat geliyor, durumu Ömer Nasuhi Efendiye haber veriyor. Hocaefendi red ediyor ve diyor ki: ?Ben onlardan şeref alacak değilim. Onların şerefi bana lazım değil.? Kayınpederime de?bunu kimse duymasın? diyor.

Bir gün camiden çıkıyoruz. Kahvehaneleri göstererek; ?Evladım, buraya oturmaya alışan şu ilimden zevk alamaz? dedi. Güzel bir tembihti. Bir gün de Şehzedebaşında?Direkler arası? denen bir yer vardı, iki tarafında sinema vardı. Oradan geçerken?Şu sinemada resimlere bakan kimse bu ilimden zevk alamaz, nasip olmaz. Sakın oralara gitme? demişti.

ne mutlu salihler ile beraber olanlara...

Enes b Malik den

Adam hemen kalkıp sevdiği kimsenin arkasından yetişti ve ona:

Bir gün şöyle demişti: ?Ben altı yaşından itibaren okumaya başlamıştım ve elimden en az altı saat kitap düşmez. O zamandan beri ibadet ü taatımı yaparım. Ama şu Menderes?in yaptığı iş var ya, onun bir günlük sevabına?o da kabul olursa- bu yaşıma kadar yaptığım ibadet sevabını vermeye hazırım.? Öyle hayranlığını izhar etmişti.

hoşbulduk üstat...:)

-Bediüzzaman?ı görmek size nasip oldu mu hocam?

O hapishanedeki hayatında hiçbir zaman yes?e, ümitsizliğe kapılmadı. O günün zor şartları içerisinde imani esasları ihya ve beyan eden güzel eserler meydana getirmiştir. Bu herkesin yapabileceği iş değildir. Fevkalade bir hadisedir, o zor şartlar altında.. O günkü o zor şartlar içerisinde, o eserleri yazmak büyük bir iman eseridir.

Onunla alakalı bir şey daha aklıma geldi. Ben bunu kayınpederimden işittiğim için, kayınpederim de onun çok yakını bir insan olduğu için onu anlatayım. Istılahat-ı Fıkhiyye Kamusu çıktığı zaman Amerika?da bir üniversite karar alıyor. ?Bu zata bizim üniversitenin doktora payesini verelim?