Sevdiğimiz birini gömdüğümüzde kalbimizin bir parçasını da onunla birlikte gömeriz.

mevzu ölüm olunca gerisi teferruat oluyor. dönüş bileti olmayan uzun bi yoll.

Yaradan taksiratları affedicidir.

Çünkü onların yanlarında götürebilecekleri tek şey kalplerimizdir.

keşke ölmeseydim dersin

gürcistanlı bi arkadaşım vardı ölmüş çok üzgünüm..

ama bir kul onun saçının bir teline dokunsaydı yüreğim titrerdi. ağlamasına bile dayanamazdım.

kullardan gelen kötülük haksızlık ve gasplar karşısında kendi adıma konuşcak olursam patlama derecesine gelebiliyorken, Allahtan gelen şeylere çok şükür çok büyük bir teslimiyet gösteriyorum.

Ama bu yitimden yakınmamalıyız.

arkadaşım çok iyi bi insandı ama ne yaptıysak onu müslümanlığa ısındıramadık şimddi arkasından dua bile edemiyoruz...

geçen 1 ay önce yeğenimi yitirdim. tek damla yaş bile dökülmedi gözümden. çünkü veren allah alan yine allah.

Allah rahmet eylesin, sizin de başınız sağ olsun. Sabırlı ve metanetli olmaya çalışın...

kartanesi başın sağolsun.

Allahtan gelene teslimiyet lazım. iman icraat gerektirir. sadece iman ettim demekle olmuyor yani.

Bir hayır duası edin siz yinede

Evet her ölüm ama, keşke ziyaretine gitseydim, keşke zamanında benden ödünç birşey istemişti kabul etseydim, keşke şurada azarlamasaydım deriz, diyoru.

BİLEREK YADA BİLMEYEREK YAŞARKEN YAPTIĞIN HER HATANIN..

Allah'a yakın olamamanın ve ona layık bir kul olamamanın verdiği bir pişmanlık.. Tıpkı Firavun'un ölüm anında yaptıklarına pişman olup secdeye kapanması gibi.. Lakin son pişmanlık fayda etmez.. Hesap var, ölüm var..

neyin pişmanlığını ama