Bir zaman sonra Derviş yine Şakir?i arar. Ona bir tepeyi işaret ederler. Tepede Şakir?in mezarı vardır ve taşında şu yazılıdır: ?Bu da geçer?

evet, altından kalkamayacağın dertlerin olduğunu sandığında ve gerçekten de olduğunda süreci nispeten flexible geçirebilmek için ölüm figürünı hatırlamalısın... eline sağlık feridüddini attar...

inşallah başakcım inşallah.

Derviş Şakir?in çiftliğinden ayrıldıktan sonra bu söz üzerine uzun uzun düşünür. Bir kaç yıl sonra dervişin yolu yine aynı bölgeye düşer. Şakir?i hatırlar, bir uğramaya karar verir. Yolda rastladığı köylüler ile sohbet ederken Şakir den söz eder. ?Haa o Şakir?mi? der köylüler, ?O iyice fakirledi, şimdi Haddad?ın yanında çalışıyor.?

Derviş yola koyulur, birkaç köylüye daha rastlar. Onların anlattıklarından Şakirin bölgenin en zengin kişilerinden biri olduğunu anlar. Bölgedeki ikinci zengin ise Haddad adında başka bir çiftlik sahibidir.

Amin...

O aralar ülkenin sultanı, kendisi için çok değişik bir yüzük yapılmasını ister. Öyle bir yüzük ki, mutsuz olduğunda umudunu tazelesin, mutlu olduğunda ise kendisini mutluluğun tembelliğine kaptırmaması gerektiğini hatırlatsın?Hiç kimse Sultanı tatmin edecek böyle bir yüzük yapamaz. Sultanın adamları da bilge Derviş?i bulup yardım isterler. Derviş, Sultanın kuyumcusuna hitaben bir mektup yazıp verir. Kısa bir süre sonra yüzük Sultan?a sunulur. Sultan önce bir şey anlamaz; çünkü son derece sade bir yüzüktür bu. Sonra üzerindeki yazıya gözü takılır, biraz düşünür ve yüzüne büyük bir mutluluk ışığı yayılır: ?Bu da geçer? yazmaktadır.

Dervişin biri, uzun ve yorucu bir yolculuktan sonra bir köye ulaşır. Karşısına çıkanlara kendisine yardım edecek, yemek ve yatak verecek biri olup olmadığını sorar. Köylüler kendilerinin de fakir olduklarını, evlerinin küçük olduğunu söyler ve Şakir diye birinin çiftliğini tarif edip oraya gitmesini tavsiye ederler.

GÜZELMİŞ

derdi veren dermanıda verir dermansız dert verme bizlere ya Rab

Derviş gezmeye devam eder ve yedi yıl sonra yolu yine o bölgeye düşer. Şaşkınlık içinde olup biteni öğrenir. Haddad birkaç yıl önce ölmüş, ailesi olmadığı içinde bütün varını yoğunu en sadık hizmetkarı ve eski dostu Şakir?e bırakmıştır. Şakir Haddad?ın konağında oturmaktadır, kocaman arazileri ve binlerce sığırı ile yine yörenin en zengin insanıdır.

Yola koyulma zamanı gelip Derviş, Şakir?e teşekkür ederken, ?Böyle zengin olduğun için hep şükr et.?der. Şakir ise şöyle cevap verir: ?Hiçbir şey olduğu gibi kalmaz. Bazen görünen gerçeğin ta kendisi değildir. Bu da geçer?

umarım bu da geçer.

neler neler geçmiyorki hayatta

dert olgunlaştırır

İNŞALLAH BU DA GEÇER VE İNŞALLAH YERİNE YENİ DERTLER EKLENMEZ!

Derviş eski dostunu iyi gördüğü için ne kadar sevindiğini söyler ve yine aynı cevabı alır: ?Bu da geçer?

dert pişirir

:) güzel

ve biz insanlar yaşamak konusunda elimizde olmaksızın o kadar beceriksiz ki bir insanın çıkıp da ölüme şeb i aruz demesini sadece anlayabiliyorum

arada okumak lazım...

?Buda geçer Ya Hu? sözünün aslı bundan bin küsür sene önceye, Bizans dönemine uzanır. Bizanslılar fena bir işe uğradıkları zaman?Buda geçer? manasına gelen?k?afto ta perasi? demektedirler. İbare Selçuklular zamanında İran taraflarına geçer; ama Farsçalaşıp?in niz beguzered? olur. Osmanlılar devrinde Türkçe söylenip?bu da geçer? yapılır. Derken tekkelerde ve dergahlardada benimsenir ve sonuna?Ya Allah? manasına gelen bir?Ya Hu? ilave edilip?BU DA GEÇER YA HU? haline gelir?

wanted-54 güzelmiş tebrik koyuyom sana ))=

Dertlerimiz bizi usandırmasın. Karamsarlığa düştüğümüzde, bizdeki dertlerin başkaları için nimet olduğunu unutmadan yaşarsak geleceğe daha bi başka umutla bakarız...

geçer elbet

Hayat inişli çıkışlıdır. Her zaman bulunduğumuz durumun gelip geçici olabileceği aklımızdan çıkmamalıdır.

severim bu hikayeyi

geçer tabi.. neler geçmedi ki...

Şakir bu kez Derviş?i son derece mutevazi olan evinde misafir eder. Kıt kanaat yemeğini onunla paylaşır?Derviş vedalaşırken Şakir?e olup bitenlerden ötürü ne kadar üzgün olduğunu söyler ve Şakir?den şu cevabı alır: Üzülme?Unutma, bu da geçer?

Sağol Padolya, teşekkürler :)

Allah sevdiğine dünyada dert verirmiş.

Derviş hemen Haddad?ın çiftliğine gider, Şakir?i bulur. Eski dostu yaşlanmıştır, üzerinde eski püskü giysiler vardır. Üç yıl önceki bir sel felaketinde bütün sığırları telef olmuş, evi yıkılmıştır. Toprakları da işlenemez hale geldiği için tek çare olarak selden hiç zarar görmemiş ve biraz daha zenginleşmiş olan Haddad?ın yanında çalışmak kalmıştır. Şakir ve ailesi üç yıldır Haddad?ın hizmetkarıdır.

NE ÜZÜNTÜ NE MUTLULUK NE ZENGİNLİK NE FAKİRLİK HİÇBİRİ KALICI DEĞİL GEÇİYOR KUDRET

İNŞALLAH

Derviş, ?ölümün nesi geçecek? diye düşünür ve gider. Ertesi yıl Şakir?in mezarını ziyaret etmek için geri döner; ama ortada ne tepe vardır nede mezar. Büyük bir sel gelmiş, tepeyi önüne katmış, Şakir?den geriye bir iz dahi kalmamıştır?

Derviş Şakir?in çiftliğine varır. Çok iyi karşılanır, iyi misafir edilir, yer içer, dinlenir. Şakir de aileside hem misafirperver hem de gönlü geniş insanlardır?