empatiden yoksun ruhlar bilinçaltlarında ki muammadan bihaber

zavallı ve acısınası ruhun durumunu izah ediyorum

zavallı ruh; ne yerdesin ne gökte, ne aşağıdasın ne yukarıda, ne geçmiştesin ne gelecekte, öylesi bir zamanda lalettayin bir yerdesin işte.."nokta" bile olamamak sadece acımayı gerektiriyor

Ümmilik cehalet gerektirmez.. Keşke ümmi olsa...

Farkedene her şey açık aslında...

ne diyo bunlar ya:P

o kim

onlar sağırdır işitmezler kördürler göremezler..

yeterince açık değil mi?

küçük beyniyle büyük işler yaptığını sanan elifi görse mertek sanan güneşe bakıp ışığına küfreden kişinin ruhu

gökyüzü ve sonsuz evrenin duymadığı sözcükler kulaklara uğrayıp gönüllere akarken böyle bir "acınası"ruhun bundan mahrum kalışı ne büyük bir kayıp.."ben ümmiyim" bile diyemiyor çünkü ne göz var görecek ne kulak var duyacak nede gönül var hissedecek

zavallı ruh ; o kadar yalnız ki kendi ruhu bile onu terk etmiş

Kendi bilinçaltını mükemmel zannedenler, diğer bilinçlerin altını da üstünü de düz görür. Muamma aramaz ki:)

haklısın müverrihim

karanlık bir odada haşyetle sada eden zavallı ruh ne bilsin arzın ve semanın insan ruhunu tavaf eden meltemlerini

koskoca güneşi küçük kıvılcımlara değişip birde ışığa küfredenler var

Alemleri içinde saklayan bir nokta olduğunun bilincinde olmak ve olmamak...

katılıyorum müverrihim, keşke ümmi olsa..

kimin ruhu