Nefsimize ağır gelen hükümleri devre dışı bırakmak ya da o hükümlerle muhatap olmadığımızı ispatlamak için olmadık yorumlar yapar hale geldik.

Bu sözün içinde sanki, yarım hocalığın yarım hekimlikten çok daha vahim olduğunu hissettiren bir anlatım da saklı gibi.

?Kime sağlam bir bilgiye dayanmadan fetva verilir se, günahı fetvayı verenin boynunadır.?

Bir kimsenin?alim? sıfatını hak etmesi, etikete, mevkiye, diplomaya... bağlı değildir. Gerçek alim, Rasul-i Ekrem s. a. v. Efendimiz?e varis olarak nitelendirilmeyi?her bakımdan? hak etmiş insandır. Bir kimsenin?alim? sıfatına müstehak olup olmadığını öğrenmenin yolu çok basittir aslında. Dünya ve dünyalıkla ilişkisinde, insanlarla muamelesinde, kişisel davranış özelliklerinde, ibadet hayatında... Rasul-i Ekrem s. a. v. Efendimiz?e benzeme gayreti içinde olmayan bir kimsenin, malumatı ne kadar çok olursa olsun, ?alim? olarak nitelendirilmesi doğru değildir.

Her ne kadar tercih edilen yukarıdaki anlamlardan ilki ise de, hadisin metninden ikinci manayı çıkarmak da -dediğimiz gibi- mümkündür. Bu durumda fetva soran kimselere de bir sorumluluk düşüyor demektir.

?Yarım hoca dinden eder? sözünün doğruluğunu en çok, din adına ağzını bir kere açınca bir daha susmak bilmeyen kişilerin çoğaldığı günümüzde hissediyoruz.

? Kolaycılık

Bütün bunlar doğru; ama günümüzde problem ne yazık ki biraz daha derinde. Topluma?örnek insan?, ?İslam alimi? diye sunulan, daha doğrusu?dayatılan? insanların bir çoğunun, dini meseleler hakkında sağlıklı fikir yürütecek, itimada şayan fetvalar verecek ilmi kapasiteden yoksun olduğunu ibretle ve dehşetle görüyoruz. Bu türlü kimselerin söz ve düşünceleri çeşitli vasıtalarla toplumun gündemine sokuldukça, toplumsal bilincimizde temel bir yer tutan?alim?, ?fıkıh?, ?fetva?, hatta?din? kavramları giderek aşınmaya, dönüşmeye, mahiyet ve muhteva değiştirmeye başlıyor. Bir süre sonra din ve dindarlık, her tutumu hoş görmenin, her anlayışı onaylamanın adı olup çıkıyor! Bu başıboşluğa itiraz etmek de?tutuculuk?, ?geri kafalılık? ve?softalık? oluyor tabiatıyla!..

Yukarıda fetva verme mevkiinde olanların veya kendilerini bu mevkide görenlerin yüz yüze bulunduğu sorumluluk ve tehlikelere değindik. Acaba?fetva sormak? da bir bilinç ve sorumluluk işi değil midir?

Arızanın kaynağı

Ebubekir SİFİL

Şu halde iyi bilmek durumundayız ki, ?Ben alim değilim. Ancak fetva sorar ve aldığım fetvayla amel ederim.? demek insanı kurtarmaya yetmez. Kime fetva sorduğumuza, yani dinimizi kimden aldığımıza da dikkat etmekle mükellefiz.

Ulemamız, ?fetva verme? işini üstlenmenin, Efendimiz s. a. v.?e veraset anlamına geldiğini söylemiştir. Zira fetva vermek, hakkında fetva verilen meselede Allah Teala?nın ve Efendimiz s. a. v.?in razı olduğu hükmü açıklamak demektir.

Ahkam kesmenin dayanılmaz cazibesi

Yani yarım hekimin yaptığı birkaç kişinin canına mal olur belki.

Kaldı ki Efendimiz s. a. v. bizi bu hususta da uyarmış ve şöyle buyurmuştur:

Şu halde, öğrendiği ilmi bu üç şeyi gerçekleştirme yolunda araç olarak kullanan birisini gördüğümüzde, onun, ?Allah?tan hakkıyla ancak alimler korkar.? (Fatır, 28) ayetinde ifade buyurulan kimselerden mi, yoksa?ulema-i su? cümlesinden mi olduğunu anlamamız zor değildir.

Bu ilkelere uymayan delil, ayet de olsa, hadis de olsa, bir çaresine bakılır ve mutlaka devre dışı bırakılır!

Eğitimi, uzmanlık alanı, ilmi seviyesi... ne olursa olsun, dini konularda kendisini söz söyleme, hüküm verme mevkiinde gören herkes, herhangi bir denetim mekanizmasının bulunmadığı bu alanda, zaman içinde rahatlıkla?otorite? olabiliyor, hatta kendi kitlesini oluşturabiliyor. Bu durum, dini alanda bizzat din adına endişe verici bir manzarayla karşı karşıya olduğumuzun ifadesidir.

İstikametimiz Batı?ya doğru çevrildiğinden beri, bizim Din?i algılama ve yaşama tarzımıza da bir çözülme arız oldu.

Sahabe döneminde Medine kadılığı görevini deruhte eden İbn Halde, İmam Malik?in hocası olan büyük fakih Rebia b. Ebi Abdirrahman?a şu tavsiyede bulunuyor: ?Ey Rebia! İnsanların sana fetva sormak için etrafını sardığını görüyorum. Sana birisi fetva sormaya geldiğinde, himmetini adamı içine düştüğü durumdan kurtarmaya sarf etme; bütün derdin, onun sana sorduğu meselenin manevi sorumluluğundan kurtulmaya bakmak olsun.? (el-Hatibu?l-Bağdadi, el-Fakih ve?l-Mütefakkih, 2/169)

Burası, toplumun hassasiyetlerinin tahribata uğradığı yerdir. Bir toplumun dini değerleriyle oynamak, kimliğiyle oynamak demektir. Kimlik bunalımına düşmüş bir toplumun son tahlilde varacağı yer ise, başkalarına kölelikten başkası değildir.

Yine Tabiun?dan Ubeyd b. Cüreyc şöyle diyor: ?Mekke?deyken bir gün Abdullah b. Ömer r. a.?e, bir gün de Abdullah b. Abbas r. a.?a gidiyordum. Abdullah b. Ömer r. a., kendisine sorulan soruların az bir kısmına fetva verir, çoğuna karşılık ise?Bilmiyorum? derdi.? (Darimi; ayrıca İbn Asakir, Tarihu Dimaşk, 31/167)

?Kim ulema ile münazara etmek veya cahilleri şüpheye düşürmek yahut halkı kendisine yöneltmek için ilim öğrenirse, Allah onu cehenneme sokar.? (Tirmizi, Taberani, el-Mu?cemu?l-Kebir, 23/284)

Tabiun?dan İbn Sirin bu noktada bizim için hayati önem arz eden şu tesbitte bulunmuştur: ?Bu ilim Din?dir. Dininizi kimden aldığınıza iyi dikkat edin!?

Gerçek alimlerle yarım hocalar birbirine karıştırılınca, daha doğrusu toplumun önüne sürekli?yarım hocalar? çıkarılınca, ?fetva vermek?le?ahkam kesmek? arasındaki fark da ister istemez kayboluveriyor. Bir zaman sonra bakıyorsunuz takva, ihlas, tevazu, fedakarlık... gibi temel tutum ve davranışlarla toplumun önünde önder ve örnek mevkiinde olan alimler gitmiş, yerine malumatfuruşluk, gösteriş budalalığı, bencillik, kibir, riyakarlık... gibi hastalıklarla arızalı insanlar gelivermiş.

Fetva verme iştahı

? Akılcılık

Ama yarım hoca yalan-yanlışla kalpleri kafaları karıştırınca, bunun bedelini yerine göre bütün bir toplum öder.

Günümüzde din adına dolaşıma sürülen fitne-fesadın ve bilgi kirliliğinin bu derece revaç bulmuş olmasında, layık ve ehil olmayan insanları?alim? mevkiine yükselterek kendilerinden din öğrenen, fetva soran insanların payı inkar edilemez.

Fetva sorma sorumluluğu

Ali el-Kari, ?Kim ilimsiz fetva verirse günahı fetvayı verenin boynunadır.? hadisi üzerinde dururken ilginç bir noktaya temas eder. Hadisin metni iki şekilde anlaşılmaya müsaittir. Birincisi yukarıda verdiğimiz gibidir. İkincisi ise şöyledir: ?Kim ilimsiz olarak fetva verirse, günahı, ona fetva soranın boynunadır.? (Mirkatu?l-Mefatih, 503)

Bu husustaki bir diğer Nebevi tesbit de şöyledir:

Hz. Ömer r. a.?ın bu sözünü nakleden Ebu Bekir et-Turtuşi şöyle der: ?Biz de diyoruz ki: Hiçbir alim asla bid?at uydurmaz. Ancak, alim olmayan kimselere fetva sorulur, onlar da hem kendileri sapar, hem de saptırır.? (Kitabu?l-Havadis ve?l-Bid?a, 77)

İmam Ahmed b. Hanbel rh. a. şöyle diyor: ?Kim fetva verme işini üstlenirse büyük bir sorumluluk üstlenmiş demektir. Şayet zaruret sebebiyle kabul etmişse, başka.? Kendisine, ?Fetva sorulan kişinin susması mı, cevap vermesi mi daha efdaldir? diye sorulduğunda, ?Susması bana daha uygun geliyor.? karşılığını veriyor ve şöyle devam ediyor: ?Fetva veren kişi bilmelidir ki, fetva verirken bir şeyi emrettiğinde veya yasakladığında, bunu Allah Teala adına yapmaktadır, dolayısıyla yaptığı bu işten hesaba çekilecektir.? (Muhammed er-Raşidi, el-Misbah fi Resmi?l-Müfti ve Menahici?l-İfta, 1/36-37)

Mesele sadece cehalet mi?

Maksat kılıf bulmak mı?

Kur?an?dan Sünnet?e, Akaid?den Tefsir?e, Fıkıh?dan Tasavvuf?a kadar Din?le ve dini ilimlerle ilgili her konuda ahkam kesen, üstelik de bunu, Selef?i ve geçmiş ulemayı türlü şeylerle itham ederek, karalayarak yapan insanlar acaba nasıl bir vebali omuzladıklarının farkında mıdır?..

Başlıktaki sözü bilmeyen yoktur, bir atasözünün yarısı.

Tamamı ise şöyle: ?Yarım hekim candan eder, yarım hoca dinden eder.?

?Allah ilmi insanlardan zorla sökerek almaz. Ancak alimleri kabzetmek suretiyle alır. Böylelikle hiç alim kalmayınca insanlar cahilleri rehber edinir; cahillere fetva sorulur. Onlar da fetva verirler; böylece hem kendileri sapar, hem de insanları saptırırlar.?

?Alim?in gerçeği ve sahtesi

Üstelik hem dünyada, hem de ahirette!..

Bahis konusu olan hüküm, Sünnetle/hadislerle sabit olmuş ise, iş biraz daha kolaylaşıyor. Müsteşrikler marifetiyle hadislere güvensizlik virüsünün çoktan bulaştığı aklımıza bu aşamada hemen?uydurma hadisler? söylemi geliveriyor. Söz konusu hadisin de?uydurulanlar? cümlesinden olduğunu söyleyerek işin içinden sıyrılıyoruz!

Unutmayalım ki?Bir millet kendinde olanı değiştirmedikçe, Allah o milleti değiştirmez.? (Ra?d, 11)

Fetva verme sorumluluğu

Günümüzdeki durumun Selef-i Salihin dönemine benzemediğini ayrıca vurgulamaya gerek görmüyoruz. Günümüz?allameleri? ile ilgili tek problem?her şeyi bilmeleri? değil. Günümüzü geçmişten farklı kılan bir husus daha var: Bilgi sahibi olanların maksadındaki arıza! ?Kimin maksadının ne olduğunu nereden biliyorsunuz? diye sorulacak olursa, tavır, davranış ve ahvale dikkat edin deriz. Bunlar kişinin maksadını ele veren hususlardır.

Efendimiz s. a. v., fetva vermenin sorumluluk üstlenmek olduğunu belirterek ümmetini bu hususta titizlikle uyarmış ve şöyle buyurmuştur:

Kaynaklar, Tabiun?un büyüklerinden Said b. el-Müseyyeb?in hemen hiç fetva vermediğini nakleder. Kendisine fetva sormak için birisi geldiğinde şöyle derdi: ?Allahım! Beni , bu adamı da benden kurtar!? (Beyhaki, el-Medhal, 439-440)

Ahiretini önemseyen insanlar için bu son derece normal, hatta?olması gereken? davranış biçimidir. Zira fetva, dinin emri ve hükmü ne olursa olsun, yapmaya çoktan karar verdiğimiz bir işi?kitabına uydurma? işlemi değildir!

? Değişim.

Yarım Hocaların Dinden Ediş Usulü

İcma ya da Kıyas?a gelince, orada yükümüz büsbütün hafiflemiştir. Zira yüzlerce yıl önce meydana gelmiş bir icmanın bugün bizi bağlamayacağı, kıyasla verilen hükümlerin ise?Kur?an?ın/Sünnet?in ruhu? dediğimiz şeye aykırı olduğu yorumu hemen yanıbaşımızdadır.

Sizin yalnızca şahsi görüşünüze dayanarak verdiğiniz fetvalarla yüzlerce, binlerce, hatta belki milyonlarca insan amel ediyor. Belki birilerinin hakkını yiyor, belki inanması gereken şeyleri inkar, inkar etmesi gereken şeylere de iman ediyor; yahut usulüne uygun olmayan şekilde ibadet ediyor ve son nefesini bu şekilde verecek. Ve siz sadece kendi hesabınızı değil, o insanların hesabını da vermek durumunda kalacağınıza dair içinizde en küçük bir endişe duymadan, size uzatılan her mikrofonu şöhretinize şöhret katmanın fırsatı olarak göreceksiniz!!!

Doğrusu şu ki, fetva vermeyi bilmek kadar fetva sormayı bilmek de bir yükümlülüktür.

Gerçek alim, ilmi donanımının yanı sıra, ilmiyle amel eden ve yukarıda zikrettiğimiz hususlarda sıradan insanların çok önünde olan kimsedir. Ancak bu suretle Efendimiz s. a. v.?in varisi olma sıfatını hakkıyla taşıyabilir; toplum da ona bakarak kendisine çeki düzen verme imkanını elde eder!

Eğer nefsimize ağır gelen hüküm, Kur?an ayetiyle sabit ise, o konuda Sünnet?i, Sahabe?nin ve ulemanın anlayışını görmezden gelerek ayete kendi anlayışımız doğrultusunda anlam vermenin gayreti içinde olduk. ?Kur?an 1400 yıl önce inmiştir, ama her çağa hitap etmektedir. Onun her çağda yeniden yorumlanması, evrenselliğinin bir gereğidir.? gibi saçma sapan gerekçelerle Allah?ın Kitabı?nı kendi heva ve heveslerimiz doğrultusunda olmadık yorumlara tabi tuttuk.

Fetva vermenin, sorumluluğu büyük bir iş olması dolayısıyla Selef-i Salihin, fetva konusunda alabildiğine titiz davranırdı. Abdullah b. Ömer r. a., kendisine fetva sormaya gelenlere, , ?İnsanların sorumluluğunu üstlenmiş olan şu emire git ve fetva verme sorumluluğunu onun boynuna at.? der ve şöyle devam ederdi: ? bizi köprü yaparak üzerimizden geçip cehenneme gitmek istiyorlar.?

Fetva sormanın mantığı şudur: Bir kimse, başına gelen herhangi bir olayda Allah ve Rasülü?nün hoşnut olduğu hükmün ne olduğunu öğrenmek maksadıyla işin ehli, ilmiyle amel eden bir alime danışır. Sonra da aldığı fetvayla amel eder ve böylece Allah Teala?yı ve Rasulü?nü hoşnut kılmış olmanın itminanını yaşar.

Daha çok sayıda rivayet zikretmek mümkün. Ancak zikrettiklerimizin şu hususu açıkça vurgulamaya yettiğinde şüphe yok: Selef-i Salihin?in tutumu ile günümüzün insanını birbirinden ayıran birçok özellik vardır. Ama içlerinde belki de en önemlisinin, fetva verme konusundaki atılganlık ve ihtiras olduğunu söylersek abartı yapmış sayılmayız.

Aksine hareket etmek, yarım hocaların, yani sahte alimlerin bizi dinimizden etmesine yol aramak demektir. Yarım hoca dinden eder, evet, ama fetva sormak durumundaki kişi de, dininden olmamak için fetvayı kimden alması gerektiğine dikkat etmek gibi bir sorumluluğun muhatabıdır.

Modern zamanlarda Edille-i Şer?iyye adeta hayatımızdan çıkmış, onun yerini şu üç ilke almıştır:

Hz. Ömer r. a. da şu tesbitle aynı hassas noktaya parmak basmıştır: ?Güvenilir kimse kesinlikle hıyanet etmez. Ancak insanlar güvenilir olmayan kimseye güvenir, onlar da hıyanet eder.?

SEMERKAND DERGİSİ