eski bir sevdayı deliyor gözlerin

ateşten dili gül iklimi kadınlarının öpüşlere yasaktır

yok kiradayız daha

ve ateşte yan tutabilir böyle zamanlar

tepene benim kadar taş düşsün

acılı ölülerin ve gözlerinin üstünden

hiçbir limanında sevebilenler yok

kayalar asıl yüzlerimiz olur kimi zaman

trenler eski şehirlerden geçer

ve bir sokak ki çırılçıplak bir göğüs oluyor kimi zaman

ve bazı şehirler var

hırsız adımların kaldı geride

güneşi ele vermesin diye

kız sen nişanlıydın evlendinmi

düşünenlerse delirebilmeyi deniyor sık sık

bir şehri gömüp yüreğine

yüregimi verdim sana anlamadın ya dur ya canım çay istedi şimdi alimde gelim

'şehirler olmasa anılarımız ölü olurdu' derdin

bizede çay gelsin

ozaman ayda kenara 250 tl at ben alırım onu::))

ilerde inş:))

yarası kabuk tutanlar bilet alabilir güneş ülkesine

toprak bağrındaki kanı kemiği biriktiriyor suç için

yok la niye ölem

uçurumlar gölgeler için yaşar

kredi çek bebegim sende

uykularında çekmeceleri yağmalanır

deliler hücrelerde yaşayabiliyor bu ülkede

içindekileri de dışındakileri de taşıyor bir arada upuzak düşlere

soyunmadan çıplak kalabilen ender bir varlık o

seni bulmaca oynuyorum

esir düşmesin diye tepe

işte onlardır karanlığın kurduğu gizli kentler ruhumuzda

kokusunu bırakır yasak yolculukların

sözcükleri güç için kullanır utanmadan insan

gözbebeği büyücüsü umutlarınla oynar

oraya sadece kuşkular girebilir

can olur martıya özlem

kimse bir boşluk bulamazken sevdama inan hala...

kıyılar denizsizdir

kıyısı da yok koridorlara vuran

tüm durakları kentin geceleri görünmez olur

sevemezken

çok borcumuz var

ölüm yorgun burada

inanmayacaksın

way anasını ya bahale yanlız bırakmayacaklar beniya zaten hemen yazarsın sen işn bu iyiyim kız sen nasılsın sen ölmedinmi halen

:)) bende çay ocağını arıyayım

gülüşünden

geldi geldi:))

sessizden teninde dolaşır

boşvermişlik kapkara bir yılan gibi çökmüş yüreğine şehrin

letme nasılsın

sahte eller yaratır öldürücü el sallayışların için

rüzgar utangaç bir kızdır

dinmeyen sessizlik kanatır

ev alamadık

tüm gökyüzü çiçekler için vardır oysa

kan kesmiştir gözleri çocukların

hiç kimse utanmıyor susarken

kırık kanadını sarar sarmalar da uçar

anılar kentlerde yaşar sevdiğim

şehirler, şehirler, iç içe geçmiş şehirler

gözlerinizle yüreğimizle kurdumuz saklı şehirler

ya allahaşkına kimse yazmasın yazıyorsunuz sinirim bozuluyor yeminle bak

kalbin yalnız mezarlıklara yurttur

hiç kimse 'geell' diye bağıramıyor penceresini açıp bir gece yarısı

bembeyaz korunaksız

inceden zehrini akıtıyor korkaklık için

haklı olduğunu şimdi daha iyi anlıyorum sanki

evet hiçbir uçurtma uçmuyor göğünde

ya sen git alda zayıfla çok şişkosun ya

binlercesi bağır bağır bağırıyor tapınanların

kredimizde yok letme

gördüm

sadece hüzünler

gelsin gelsin