Uyandığında, aceleyle kalkmaya çalıştı yerinden. Rabbinin huzuruna, taptaze bir abdestle varmalıydı.

Gözyaşları bir ara kesilince, yorgun vücudunu tekrar yatağa attı. Telefonu yerine koymaktansa, yastığının altına sıkıştırdı. Şimdi artık bir arkadaşı vardı. Hayali olsa bile, belki başka bir şeyler de söylerdi ona, yüzünü güldürecek, ruhuna bayram yaptıracak sözler.

İhtiyarın yalnızlığı, hepsinden kötü idi. Kendisinden ümit kesen doktorlar, sonunda onu evine göndermişlerdi. Durumu artık çok daha kötüydü. Birkaç seans kemoterapi tedavisi, vücudunun her yerini fosur fosur kabartmış, ayakta bile duramaz hale gelmişti. En çok ihtiyaç duyduğu zamanda, küçük oğlu da uğramaz olmuştu her nedense. Çok şükür ki komşuları vefalı insanlardı. Evlerinde ne pişse, ona da bir parça getirirlerdi.

Cüneyd Suavi

senden gelen herşey başımızın tacıdır. bizi bize bırakma

Allah Kulunun zannı üzeredır.. Allah merhametlılerın en merhametlısıdır...

Kaynayan sulara doğru haykırıyor:

Yaşlı adamın hemen baş ucunda, eski bir telefon bulunuyordu, çalmasını boşuna beklediği. Borcundan ötürü çoktan kesilmiş, üstü tozla kaplanarak rengini kaybetmişti. Gerçi çalışsa bile, arayan çıkmazdı ya!. O kadar özlemişti ki onun sesini. Bir zamanlar halini soran dostlarını.

-Olamaz, diyor;Allah bana bunu etmez!

Küçüklüğünden beri, "Allah Kerim!." diye tekrar ederdi. Kerim Rabbi, belki onu da affederdi.

rabbimiz

? Doğru!. diye cevap geldi, antika telefondan. Günahların, başındaki saçlar kadardır. İnşallah affedilir!.

"nıye hemen kendını ateşe attın?"

Merhametlılerın merhametlısı olan ALLAH bu ıkı kulumu alın cennetıme koyun dedı...

Ahizeyi bir süre öyle tuttu. Çıt bile çıkmıyordu. Tam yerine koymak üzere iken, telefondan biri seslendi ona:

-Efendim, anne!

Allah'a karşı iyi zannını bozmamanın ve ihla ile ümit etmenin mükafatı...

Bu sefer de sevinçten ağlıyordu ihtiyar. Yatağına doğru son kez adım atarken, telefondan yine aynı ses geldi:

Büyük kadın sulara atılıyor ve minicik yavruyu sağ salim çıkarıyor.

Peki ya daha sonra?

rabbimizi nasıl biliyoruz? onun hakkında suizanlaramı sıralıyoruz?

Aradan on gün geçti. Fakat ihtiyar adam, her an biraz daha artan acılarına değil, günahları için göz yaşı döküp ağlamayı, Allah'tan ümit kesmeyip tövbe etmeyi; telefondaki ses de, aynı sözleri tekrarlamayı sürdürdü. ? Günahların, başındaki saçlar kadardır!. İnşallah affedilir!.

? Günahların için tövbe ettin mi?

On birinci gününde, yaşlı adam öleceğini anlamıştı. O geceki rüyası, daha önce gördüklerinden çok farklıydı. Rüyasında tamamen iyileşmiş, adeta bir kuş gibi hafiflemiş, kendisini çağıran eşine koşmuştu. Daha sonra onunla birlikte uçmuştu, yamaçlarından şelaleler akan bir dağa doğru.

Belki de ilaçların tesiriyle, başındaki saçlar tamamen dökülmüştü.

? Evet!. diye atıldı yaşlı adam, gelen sesin sahibini merak bile etmeden. Yıllar buyu af diledim Allah'tan. Günahlarım, çok fazla olmasına rağmen.

ALLAH rahman rahim ve kerimdir. Geceyi gündüze sıkıntıları feraha çeviren o değilmdir.

bu konuda bir kıssa da benden:

Yaşlı adam, ağlamaya başladı. Gençliğinde pek umursamadığı, günün birinde affedilir zannettiği, belki de bu yüzden devam ettiği günahları, daha sonra binlerce kez tövbe etmesine rağmen demek ki silinmemiş, sırtında bir yük olarak bırakılmıştı. Yattığı yerden doğrulup pencereye bakınca, cama yansıyan görüntüsünü fark etti. Saçları bembeyaz, ama çok gürdü. Rahmetli babası, hatta dedesi gibi.

Dayanılmaz ağrılarla kıvrandığı bir gece, telefona uzanarak ahizeyi kaldırdı. Belki gurbet ellerdeki oğlunun, belki de kızının sesi gelirdi derinlerden. Belki de eşinin yumuşak sesini duyardı, çok uzaklardan.

Duvarlara tutunarak lavaboya yanaştı. Üstündeki aynaya baktığında, nefesi bir anda kesilir gibi oldu. Nurlu yüzü iyice aydınlanmış, bütün vücudu titremeye başlamıştı. Tekrar tekrar baktı görüntüsüne. Arada bir elleriyle başını sıvazlarken. Evet, evet!. Gördüğü şey hayal değildi.

Sulardan ses geliyor.

SEN benı ateşten çıkardıktan sonra benı tekrar ateşe koyacagını senden ummamıştım.

-Mehmed, oğlum!

rabbimiz şeytanın vehimlerin beri kıl ve seni senin istediğin şekilde tanımayı nasip et

Allah bu feryat eden ıkı kulumu huzuruma getırın dıye ferman ettı. getırdıler ıkı kulu. Allah "Ey kullarım ateşımı nasıl buldunuz".

"pekı sen kulum, sen nıye gerı baka baka yürüdün"

Yarabbı ateşın çok şıddetlıymış dedıler..

onlardan bı tanesı Allah böyle emredınce koşmaya başladı, koştu ve kendını ateşe attı. dıger ıkıncısı yavaş yavaş yürüdü, gerısın gerı baka baka ve oda kendısını ateşe attı.. Allah ferman ettı;bu ıkı kulumu yenıden getırın huzuruma.. koşarak ateşe atlayan kuluna sordu,

sayın nev kıssalardan keşke gerekli dersi çıkarab, lseydik. malesef mevlamıza karsı hünü niyet tasıma konusunda gönlümüz yeteri kadar geniş değil :(

Gösteriyorlar.

Sırri'nin müridesi diye anılan kadına oğlunun bir dere kenarındaki bir değirmende oynarken suya düşüp boğulduğunu haber veriyorlar.

? Günahların, başındaki saçlar kadardır!. Ve şunu sakın unutma ki, Allah Kerimdir!.

Allah yıne ferman ettı, öyleyse ateşime gırın yıne..

Mıraç gecesı cennet ve cehennem kendısıne gösterılen Peygamber Efendımız Muhammed Mustafa döndükten sonra orada gördüklerını zaman zaman anlatırdı. Rasullullah Efendımız anlatıyor... Mıraç gecesı bana cennet ve cehennem gösterıldı.. cehennemde ıkı kul gördüm.

mevla kudsi hadiste buyurur kulum bnei nasıl biliyorsa ben öyleyim

-Gösterin bana, diyor;çocuğum hangi noktada sulara gömüldü.

dünyadayken senın emırlerını hıç yerıne getırmedım barı burda getıreyım dedım..

neden ben mi diyoruz basımıza gelen en küçük hadiselerde

Yaşlı adam, son demlerini yaşıyordu. İhtiyarlık derdine, bir de ağır hastalık eklenmişti. Kendisiyle ilgilenen kişiler, ona iyi olduğunu söylüyorlardı ama, ciğerleri parça parça dağılıyordu sanki, her öksürüşte. Esasında hastalığından fazla, günahları üzüyordu yaşlı adamı. Özellikle gençliğinde pek çok hata yapmıştı. Bu yüzden de evlatları hayırsız çıkmış, her biri bir köşeye dağılmıştı. Eşi, beş yıl kadar önce vefat edince, büyük oğlu yurt dışına yerleşmiş, oraya gidince de, her şeyi unutmuştu. Kızı da bir serseriye kaçmıştı habersizce. Küçük oğlu, nispeten hayırlıydı. Arada bir kendisini ziyaret eder, yatağının baş ucuna birkaç kuruş koyardı. Hatta onu hastaneye bile kaldırmış, bazı masraflarını üstlenmişti.

Çocuğunun boğulduğu noktaya gidiyor.

acaba onu nasıl biliyoruz. bunu hiç düşündünüz mü?