gülmek yetemiyor, ağladığımız anlara hep kısa geliyor hayat...

mavi bi kültablasında, açık gri bir duman ikimizin resmi.. ve maviliğin o kadar kalıcı ki;Hiç kimse hatırlamıyor benim griliğimi...

ağlatabilir fakat güldüremezler seni benim gibi onlar ve sen, ben gelene dek hiç bilemeyeceksin ne kadar güleceğini...

çıkıış var sanıyorsan hala anladığın yerde bekleyeceğim seni...

Kahkaha bazen ama bu kadar acı zaten mecbur ve ben bi sonsuzlukta mahsur...

birgün uyandım ve anladım, sadece insanım..

ama insan açıklanamaz bi şekilde hüzün sever, gülmek yetemiyor.. Ağladığımız anlara kısa geliyor...