- Peki sonra?

Adam günün yorgunluğu üzerinde, perişan bir vaziyette İETT durağında otobüs beklemektedir. Nihayet uzun bir zaman sonra beklediği güzergahın aracı gelir ve biletini attıktan sonra arka taraflara doğru ilerlemeye başlar. Bir, iki adım ilerisindeki çift kişilik koltuğun boş olanına doğru ilerler;tam oturacağı sırada engelleyici bir ses tonu onu durdurur:

- Kim olduğunuzu bilmeli miyim?

sen HİÇ ol. menzilin yokluk olsun.

ben şuanda Hiç'le savaşıyorum

ben hangi hiç im acaba :)(:

:)) güzeldi teşekkürler

Değersiz olduğumuzu unutmadan değerimizi bilmek

- Hiç...

- Belki zor ama, Ordünaryus Profesör.

Güzeldi emeğinize sağlık :))))

- Doçent.

- Buraya oturamazsın! Ben kimim biliyor musun?

- Ben şimdiden 'hiç'im;lütfen müsaade edin yanınıza oturayım...

- Daha sonra?

İnsanın çömlekten farkı olmamalı. Nasıl ki çömleği tutan dışındaki biçim değil, içindeki boşluk ise, insanı ayakta tutan da benlik zannı değil, HİÇLİK bilincidir...

- Ben Yrd. Doç. falan kişiyim.

Bu dünyada herkes bir şey olmaya çalışırken

- Benim gibi kıdemli birinin yanına oturamazsın!

nietzsche :))

- Size bir soru sormak istiyorum. Siz Yrd. Doçentlik unvanınızdan sonra ne olacaksınız?

- Evet... Peki bu dereceden sonra?

Rica..

- Şayet başımıza bir şey gelmezse Profesör.

- Evet?