senin hiç, annen, kayınvaliden kendin kanser oldun mu, çocuğun intihar girişinde bulundu mu, hepsi 3 ay içinde gerçekleşti mi.

ağlayan zırlayan doktorlarla didişenler, şikayet edenler öldü gitti. ayrıca yaşayacağım diye bir çıldırmamız da olmadı.. evre 4 olursa tedavi sonuç vermezse hastanede yoğun bakıma yatırmayın bizi de dedik bu hengamede 18 yaşında çocuk sessiz sedasız dağılmış, adı üstünde çocuk. onu da topladık. .

öğrenciler şikayet ediyor diyorsun doktorlar yanlış teşhis koyuyor diye şikayet ediyorsun, o öğrencilerden ne farkın var. ağlarken doktorların söylediklerinin ne kadarını anlayabilmişsindir ki. kanser o kadar yaygınlaştı ki artık şaşacak bir şey yok. kanserle uğraşan doktorların ağlamaktan helak olan yüzünden çektiklerinin görüyorum. Ölüm ve hastalıktan bu kadar kendilerini uzak görenleri şaşkınlıkla izliyorum. hepimiz öleceğiz, anlayın bunu artık. Allah verdiği canı alacaktır da buna alışın. ben mücadeleme devam ediyorum ama kaderim buysa buna razıyım. ailemizde herkesin bu sorunları aşması işte böyle düşündüğümüz ve canla başla çabaladığımız için oldu. daha da kontoller sürüyor.

Gecmis olsun. ama baslik aci yaristirmasina donmek uzere sanki..

Çok geçmiş olsun

Senin güçlü olman gerek kemoterapi görüyor mu bilmiyorum ama özellikle o zaman da en iyi ilaç moral

Cok gecmis olsun Allah sifa wersin

peki ne oldu. her şeye katlanırsın çünkü başka bir seçeneğin yoktur. en acayibi ağlamaya bile vaktin yoktur, kemoterapi, radyoterapi, almasını geç gidip gelmesi bile başlı başına bir dert. 3 ay ftr aldım. 5 kez 5,5 saat süren iğne emgsi oldum. hepsi geçti.

sen ne diyorsun ya

Kabul etme evresi çok zordur

Ama uğruyor

Bu duyguyu hiç kimsenin tatmasını istemem. İlk duyduğumda sanki dünya başıma yıkıldı. Şimdilerde alıştım ama ara ara gelen ağlama krizlerine engel olamıyorum. Üstelik de bazen annemin yanında ağlıyorum. Biliyorum bu en son yapmam gereken şey ama dayanamıyorum. Aylardır süren hastane, doktor koşuşturmacası, yanlış teşhisler, bir sürü zaman kaybı ve acı çeken bir anne. Benim annem. Ciğerparem. Onu kaybetmek istemiyorum. Buna dayanamam.

ama tek bir şeyi yapmadım, asla ve asla yanında ağlamadım.. her gittiğimde prenses nasılsın dedim. her kemoterapi sonucu onu zinde tutmak için bir kaç saat uyumaktan sonra temizlik yaptık yemek yaptık, hayata bağlayıcı ne varsa oralara götürdüm sinema, tiyatro, üniversite kampüsleri aklına gelecek ne varsa...

Nert de kendince acı falan yaşadığını zannediyor. Sen üç kardeşini anneni babanı 1 yıl içinde kaybettinmide böyle anlatıyorsun. 1 yıl içinde tüm ailemi kaybettim. Çocuksunuz siz daha. Acılardan bi habersiniz.

onunla birlikte yediğimiz aloeveranın o iğrenç ama yararlı tuhaf şeyleri yedim, ısırgan otunun o kaynatılmış suyunu birlikte içtik midemiz bulana bulana, ama biliyordum ben içmeseydim o cesaret edemezdi. hep komik filmler izledik, ağlamak üzereyken hep güldürmeyi başardım, evde olduğum süreler içinde tek bir saniye bile ağlamasına izin vermedik ailecek...

Çok zor dönemlerden geçmişsiniz geçmişler olsun

. keske okumasaydim nillykaa.. okuma kafanı kuma sok. başkalarının acılarını öemseme çok duyarlısın...

sonuç: ben sınavı kazandım, annem zor geçen 2 yıl sonu kanseri yedi Allaha çok şükür.. seneler geçti ama kontrolleri devam ediyor, Allaha çok şükür şimdilik her şey yolunda.

Keşke hastalıklar olmasa kimseyi bulmasa

Hep başkalarından duyarız sanki bizim yakınlarımıza uğramayacakmış gibi

kabul etmesi zormuş falan filan geç bunları, derhal harekete geçin, ağlamak zaman ve moral kaybıdır. hastanın moralini bozmayın. kanser hayatın içinde çözüm arayın. suçlanacak adam aramak suçlu olamaktır, çocuk olamayın

mutlu olur mu acaba ben de saçımı kazıtayım mı diye düşündüm sonra aksi psikoloji geldi aklıma "ya benim kel olduğumu gördükçe kendi saçının da döküldüğü aklına gelirse ve moral vermekten ziyade moralini bozarsam" diye...

hepsi oldu, ne mi oldu hepsi yaşandı gitti, herkes yaşıyor ve ben sakat kaldım.

geçmiş olsun

annenin yanında aglama, ne yaparsan yap ama onun yanında aglama. kendi derdini bırakıp kızının üzüldügüne kahrolur yoksa. iyilesme süreci nasıl gidiyor?

yanlış teşhismiş diyorsun yahu doktor günde 80 hasta bakıyor bir de doğru teşhis mi koyacak komik olma. her kişi için 5 doktor dolaştık. bu da yeni sistem.

Rabbim bütün hastalara şifa versin inşallah. Nert bana kızıp durma. Ateş düştüğü yeri yakıyor. Geçmiş olsun dilekleri için çok teşekkür ederim. Annem şu an kemoterapi görüyor. Her şey biz insanlar için ama insan en sevdiğinin acı çekmesine dayanamıyor. Vaktiyle ben de benzer şeyler yaşadım. Büyük bir ameliyat geçirdim. Umrumda bile değil. Kendi başıma gelen her şeye katlandım bugüne kadar. İşte söz konusu anne olunca insan dayanamıyor.

umarım sizin de anneniz en kısa zamanda iyileşir, ama lütfen onun yanında çok güçsüz olsanız bile güçsüzlüğünüzü belli etmeyin. siz düşerseniz o da düşer ve kanser öyle bir hastalıktır ki yeneceksen onu moralle yenmelisiniz. dediğim gibi aloevera ürünlerini ve ısırgan otunu kaynatarak suyunu içirmeyi ihmal etmeyin. ama yineliyorum onu ve kendinizi tek bir saniye bile moralsiz bırakmayın, bu hastalıkta moralin çok önemli olduğunu tek bir saniye bile aklınızdan çıkarmayın. yeniden geçmiş olsun, Allah önce annenize daha sonra size güç versin.

15 mayıs 2015 kayın valide ile başladı, bu gün 15.9 2016. bir yılımız doktor gibi hastane de geçti, pazartesi kontrolüm var, raporluyum bakalım raporum sürecek mi sağ elde 90 hasar varmış. sol elde yüzde 30. ekimde yeniden ftr alacağım. kayınvalde kemik kırıkları nedeniyle zorlukla yürüyor. işte durumlar bunlar ama ailede kimse ağlamadı.

Nert de kendince acı falan yaşadığını zannediyor. fidele. başkasının acısını küçümseme hakkını kim veriyor. Allah'ın yaptığı hiç bir şey nedensiz değildir, kime ne yapacağını o bilir

oldu hocam... annem kanser olduğunda benim de dünyam başıma yıkılmıştı, zor iki ameliyat 6 kür kemoterapi, umutlarla birlikte dökülen saçlar, acaba bir şey olacak mı korkusu, gözyaşları, yaklaşan sınava çalışma zorunluluğuna motive olamamak, üzüldüğünü belli etmeme evresi...