.. burdan hatırlıyorsundur belki kml..

Sen hep konuş. Sen konuşunca herkes susuyor. Senin sesin herkesinkinden gür çıkıyor. Ama ahir zamanda bir güruh peyda oldu: Sen konuşunca, hatta bağırınca dahi susmayan. Senin sesini bastırmak için gürültü patırtı yapan.

gece gece çok tırstımmm :((

İyi ki varsın. Senin olmadığın bir dünyada yaşamak istemezdim. Zaten böyle bir dünya yaşanacak bir dünya da olmazdı. Düşünsene ey ölüm, farzı muhal sen ölmüşsün, insan ölümsüzleşmiş. Ne olurdu şu yalan dünyanın hali? Kim tutardı insanoğlunu? Ne frenlerdi insanoğlunun ihtirasını? Azgınları, sapkınları, zalimleri, kafirleri, hainleri, gafilleri kim zaptederdi?

fani olduğunu bilmek en güzel nimet...

yabancı gelmedi hiç bu nick bana

Ey ölüm!

Ey ölüm! Ey, bu dünya hayatını öbür ikizine bağlayan göbek bağı!

Dünyaya kazık çakmak için elinden geleni yapan bu tip, neden ahiret diye bir hayatın olmasını istemez ki ey ölüm? Bu uğurda, neden var oluşundan vazgeçmeye kalkar? Nedir bu tipin gözünü bu kadar korkutan, aklını bu kadar dumura uğratan, kanını tepesine sıçratan? Sahi, insan hiç yok olmayı, unutuluşa terk edilmeyi ister mi? Bu talep, insanın kendi kendisini böceklerle, sineklerle, amiplerle eşitlemesi değil de nedir? İnsan neden kendisine bu hakareti reva görür? Ebedi bir hayatın kollarında yaşamak varken, niçin?keşke toprak olup gitseydim? der?

dünya dediğin ağaç altında kısa bir istirahat...

ölüm konuşunca tabi ki herkes susacak. son durakta otobüs stop eder.

Öldüğümüzde bir anlık uykudaymış gibi uyanacağız diğer tarafta. Ve herşey geride kalmış olacak. Yanımızda getirdiğimiz amellerimiz varsa ne ala... Yoksa işimiz yaş..

Sana hazır olmayanlar, seni kötü göstermek için ne kadar büyük gayret harcıyorlar? Onlara sormak geliyor içimden: Siz kaç kere öldünüz? Ölümü ne kadar tanıyorsunuz? Ölümü karalamakla ne umuyorsunuz?

Nemrutlardan bunaldık mı, ?ölüm var? deyip teselli oluyoruz. Firavunların zulmünden gına geldik mi, ?ölüm var? deyip teselli oluyoruz. Zalimlerin pençesine düştük mü, ?ölüm var? deyip teselli oluyoruz. Eşkıya dünyaya hükümdar oldu mu, ?ölüm var? deyip teselli oluyoruz. Ya sen de olmasan, ne teselli eder bizi

Bu dünyaya ait tek gerçek.

Ey, dünya ile ahiret arasındaki sırlı kapı! Ey, ölüm meleğinin bile geçmek zorunda olduğu ğaybi dehliz! Ey, sevmeyeni seveninden çok olan kaçınılmaz kader! Ey, çoklarının peşinen suizan ettiği tükürük hokkası!

benti sahra

ölüm hakkında soylenecek cok sey var ama ne kadar anlatsanda cıltler dolsu kıtap yazsanda sonumuzu yıne rabbım bılıyor nasıl bır olum yasayacagımızı... özel arabımızın ıcınde rabbım cennet eylesın..

yabancı gelırse uzulurdum kamıl.. hatırlamıyon demekkı:)))

Bu güruh da dahil, hiç kimsenin senin elinden kaçamayacağını bilmek bizi teselli ediyor. Asıl soru şu: Bizi teselli eden şey, neden onları bunca küstahlaştırıyor?

ölüm güzel şey budur...