Kur'an da yer ile gök bitşik idi. biz onları ayırdık buyrulur. demek yer ve gök beden ve ruh gibi beraber idi sonra ayrıldı ancak aralarındaki göbek bağı devam eder birbirini karşılıklı etkiler. Yer maddi olan bedeni toprağı temsil eder. Gök ise manevi olanu ruhu saflığı temsil eder. o yüzden gökten gelenler saf ve temizdir yerden göğe çıkanlarda temizlenir.

ancak su biter kuraklık olur o bitki pörsümeye kurumaya ve yere doğru inmeye dökülmetye başlar. en sonunda tamamen toprak ile karışır toprak olur. ancak onun çekirdeği meyvesi alınmış semeresini vermiştir. o semere den çekirdekten yine çoğalmaya devam eder.

hayatımızı idame ettiren kanın çoğu sudur. o kan biraz yoğunlaşsa su miktarı azalsa hayati tehlike başlar.

tohumları toprak altında çatlatıp filizlendirip ve toprağı yumuşatıp o filizin yer üstüne kolayca çıkmasını sağlayan yine sudur. o bitki su aldıkça yerden göğe doğru uzanır hem bedenen hem manen gelişir.

suyun ruhi manevi yönü ve toprağın bedeni maddi yönü açıktır.

sulandırıcı ilaçlar verilir.

su ile toprak o kadar Kur'an da yan yana beraber geçer ki bunlar üzerinde tefekkür farzdır. kuru kuru Kur'anı okuyanlara ne diyeyim:)