Bu ayet-i celilede tenbih olunmaktadır ki kullara sürurlu ve kederli zamanlarında gelen ni'metlere daimi şükür, musibetlere ise sonsuz sabır ve tahammül göstermek lazımdır. Çünkü şükredilmezse ni'met azaba, sabredilmezse musibet helake döner.

Fir'avn bunun üzerine Beni İsrail kabilelerinde doğan bütün erkek çocuklarının öldürülmesini emretdi. Adamlarına dedi ki:

Tabii olana gelince: Her belanın içerisinde bir hayır, bir lutuf vardır. Belanın bir nev'e inhisar ettiği düşünülürse hayır olduğu görülür. Mesela Allah korusun, cüzzam hastalığına mübtela olan bir insan, a'ma bir kimse gibi değildir. İnsanın dini muhafaza edildikten sonra, bütün bu hastalıklar çok basittir.

- Beni İsrail'in kabilelerinde doğduğunu gördüğünüz yahud işitdiğiniz ne kadar erkek çocuk varsa derhal katledeceksiniz. Kız çocuklarına dokunmayınız.

Ebeler bu işle vazifelendirildi. Can korkusuna bu cinayeti işlerlerdi. Rivayete göre Musa'nın da öldürülmesi için onikibin çocuk, doksanbin de yeni doğan çocuk katlolundu.

Ve öyle bir günden korkun ki, o günde hiçbir kimse, hiç bir kimse namına bir şey ödeyemez. Kimseden herhangi bir şefaat kabul olunmaz. Kimseden bir fidye yani bedel alınmaz, onlara herhangi bir suretle yardım da edilmez. (Bakara suresi: 47-48)

Bir kimse, kendisinden lutf-i ilahinin kesildiğini zannederse bu akli, tabii ve şer'i konularda bakış eksikliğinden neş'et etmektedir.

Fir'avn hanedanı bunca korkularına ve zulümlerine rağmen Allah'ın kazasından hiç bir şeyi def' edemediler. Fir'avn bütün gücünü toplayıp kollarını paçalarını sıvadı, o kadar didindi, fakat Musa'nın doğmasına ve yetişmesine mani' olamadı. Çünkü Allah nurunu tamamlayacakdır.

Sonra Beni İsrail'in ihtiyarlarında da ölüm artdı. Kıbtilerin reisleri Fir'avn'a çıkarak:

Fir'avn bir gün rü'yasında büyük bir ateşin Beytü'l-makdis'den gelip bütün Mısır'ı sardığını, oradaki kıbtilerin cümlesini çıkardığını ve Beni İsrail'den kimseye zarar vermediğini gördü. Kahin ve sihirbazlara rü'yasının ta'birini sordu. Dediler ki:

Bunun üzerine Fir'avn bir sene boğazlanıp bir sene bırakılmasını emretti. Harun -aleyhisselam- yeni doğan çocukların boğazlanmadığı, Musa aleyhisselam da boğazlandığı senede doğdu.

Bunda peygamberlerini üzen Beni İsrail'e büyük bir bela, verilmesi pek güç bir imtihan vardı. Nefislerinin mezmum desiseleri, zulümatı, son derece bozulan ahlak-ı ictimaiyyeleri ve peygamberlerinin Allah'dan getirdikleri emirlere alabildiğine i'tiraz etmeleri ve yapmamakda direnmeleri onları perişan etmişdi.

Yani namazı vesile kılıp ona sığınarak, ihtiyaçlarınızı elde eder ve musibetleri bertaraf edersiniz. Beni İsrail, kendilerine zor gelen şeyleri yapmakla memur edilince, namaz ve sabırla, bunlara karşı yardım dilemeleri istenmiştir. Zira bu iş o kadar kolay değil, riyaseti terketmek maldan ve debdebeden yüz çevirmek var işin içinde. Rivayet edildiğine göre: "Peygamberimize bir iş güç geldiğinde namaza sığınırdı."

"Ey İsrail oğulları! Size İn'am etdiğim bunca nimetimi ve sizi alemlere tafdil etdiğim zamanı hatırlayın.

Fakat Biz ne dediysek de zulmedenler sözü kendilerine söylenenden başkasına çevirmişler, Biz de o zalimlerin üstüne fasıklıklarının bir karşılığı olmak üzere gökden murdar bir azab indirmişdik." (Bakara suresi: 59)

Eğer iman gözü ile bakılır ve tedebbür edilirse görülür ki, musibetler Allah'a duaların azaldığı, ibadetlerin terk olunduğu, ma'sıyetlerin artdığı vakitlerde umumi olarak gelir ki bunu Allah, kullarının ni'met bolluğuna ve afiyet devamına kavuşmaları ve ni'mete şükür hali içinde kendine dönmeleri için dua etsinler, niyazlarını arttırsınlar diye yapar. Eğer kullar basiretlenip uyanmazlarsa bu hal uyanıncaya kadar devam eder. Çünkü Allah'ın muradı kullarının kendisine her halleriyle rucu' edip "Rabbimiz!" demeleridir. Bunu ister tav'an, yani isteyerek, gönülden desinler, ister kerhen, istemeyerek, çaresiz kalarak desinler. Şerefiyle, alnının akıyle "Rabbim" deyip Allah'a rucu' etmek mü'minlerin; zilletle, yüzünün karasıyle ve yüz üstü ateşe sürüklenip götürülürken demek de kafirlerin halidir.

M. Sami Ramazanoğlu, Bakara Suresi Tefsiri, s. 121, 124-128)

Akli olanı şudur: Hiç bir bela yoktur ki, akıl, ondan daha büyüğünün mümkün olduğuna hükmetmesin. Bütün dünya belalarının bir kafirde toplandığını kabul etsek, ahırette cehennem ehlinin belaya uğrayanlarının en büyüğü olacağından, bu onun için bir lütuf olacaktır. Zira Cenab-ı Allah, daha fazlasiyle azab etmeye kadirdir.

Rivayet edilir ki, Cenab-ı Allah, peyamberlerinden birine şöyle vahyetti: Kuluma bela indirdim. Belayı kaldırmam için bana dua etti, ben de duaya icabette geciktim, beni şikayet etti. Dedim ki, ey kulum, kendisiyle sana merhamet ettiğim bir şeyden dolayı sana nasıl acıyabilirim? Sana verdiğim bela bir rahmettir, bunu kaldırmam için rahmetimi istiyorsun, bu mümkün değildir.

- Ölüm Beni İsrail'i silip götürüyor. Küçükleri boğazlanıyor, büyükleri ölüyor. Her halde biz de neticede aynı akıbete duçar kalacağız! dediler.

- Beni İsrail'den bir çocuk doğacak, sen onun eliyle helak olacaksın ve mülkün onun eliyle zeval bulacak.

- Bu yazı Altınoluk dergisinin Eylül 1998 tarihli sayısından alınmıştır.

Allah bu öldürülen çocukların cümlesinin kuvvetini, Musa aleyhisselam-'a tasarruf kuvveti olarak verdi. Ve bu sebeble onun mucizatını zahir ve bahir kıldı.

Allah Teala buyuruyor:

Ayeti celilede:"Sabırla ve namazla yardım isteyin. Şübhesiz ki, namaz, Allah'a boyun eğenlerden beşkasına ağır gelir." buyurulmaktadır. (Bakara suresi 45)