Beden ayazda karda, yürek ağrıda harda

gitme diyebilmeyi

bir türkü takılı kalır dilimizde

bende parti vereyim çatlayan dek döktürelim :))))

ve sana bakarken

sevdaların pususuna düşmüşüm,

Bir bakış, bir gülüş, bir susuş, bir hüzün bırakıp gidenlerle,

Gidenler gidince ne kalır ki geriye?

Göğüs kafesinize koca bir dağ gibi oturmuş umarsız, aldırışsız hüzün.

giderken bıraktıklarını bulabilirmi dersin.

ölümden beter

kalan olmak çok zor.

Sahi gidenler neyi götürür bizden?

gidenlerin ardından hep

Bazen son bulduğunuz yerde değil, ilk kaybettiğiniz yerden itibaren hayatınızı peşinden sürükleyerek alıp götürür gidenler.

seni ne kadar çok sevdiğimi hatırlatsın.

bende mendil yerine çarşaf getireyim

Peşinden, binlerce, milyonlarca göz onun gidişini, bizden kopuşunu, bizi karanlıklara terk edip ayrılışını ağır bir hüzünle izlerken, o, bunu biliyor mu dersiniz?

ne çok isterdim.

Ah?tam da gelmişken sevdalı, baharda olur mu veda

sonra hüngür hüngür ağlarsınız neme lazım etraf göl olmasın:):

"geleni bilmem ama gidenler ağlatırlar"

kör kuyuya düşmüş gibi

GİDENLERİN ARKASINDAN: EL SALLAA :)))))))))

ellerimiz emeği anlatırdı usanmadan

Patikasında yürüyorum uçurumların.

Bir yara açıp içinizi kanırtarak gidenler.

kırdı dallarımızı fırtınalar boranlar

Bazen biriktirdiğimiz her şeyi.

dönmeyecek olanın ardında kalmak

gökyüzüne çizilmiş resimlere benzerdik

Çıkar beni kendinden kalansız olsun bu ayrılık!

Adım adında başka bir şey.

En kederli ufkundayım.

içindeki fırtanayı

başkalaşır şehir

sessizleşir

günaydın bola

aslında giden o gittiği gün her şeyden vaz geçmiş demekdit.

günaydın emili

gözlerimiz sevgiyi yüreğimiz sevdayı

Bilseydi bırakıp gider miydi

Akşam olur.

yalnızlaşır

gönderenler sağolsun

Adı yalnızlık.

karanlıklaşır

Kıyılarda sürüklediğiniz bir beden. Kalabalık sokaklarda, caddelerde uğultusu kulakları sağır eden insan seli içinde yapayalnız siz.

bir şarkı sözü var

Bir de size bıraktıkları vardır gidenlerin.

Sönsün ateşim, ele yak aşk odunu

yas tutacağım bir süre.

Kimi zaman gidenlerin ardından gökyüzüne bakakalırım ben. Uçurtmasının ipi kopmuş yetim bir çocuk gibi. Kimi zamanda bir darağacında kalmış son tebessüm gibi kalırım gidenin ardından.

rüzgarın peşine takılan bir nefes gibiydik

zaman her acının ilacı

Kim bilir?

Gökle yer arasında uçsuz bucaksız bir boşluk.

Ferman Karaçam.

sessizce gidenlerle el sallayarak gidenler, dönmek için gidenlerle bir daha asla dönmeyeceğini bilerek gidenler,

Sürmeden yüzümü ben sana uzaktan iman edeyim

bırak gidenler gitsin

ve Asla geri dönmesini bekleme gidenlerin.

Adı hüzün.

Bir kapta suyu süzülmüş kül rengi tortular gibi kalırsınız.

unutmak imkansız ama acıtmaz heralde şimdiki kadar

Sabahına çiğ düşmüş bir akşamın,

Savur at külümü yellere karışıp tufan edeyim

birisi bana başını çeviriyorsa ona hemen sırtımı dönerim, çok zor oluyor ama dönerim...

Ardına hiç bakmadan gidenlerle boynu ardında kalarak gidenler,

gidenler

Bilmez bi vefa

kaldı bahar çiçekleri üzerinde sevdamız

Bir anneden kopan çekirdek gibi kalırsınız. Bir Eylülün üstünden usul usul geçerken sarartıp bıraktığı begonya yaprağı gibi kalırsınız.

tek yapabildikleri kaçmak

geldi diyelim.

birgün geri gelirmi dersin.

Her şeyini kaybederek gidenlerle her şeyini kazanmak için gidenler,

yüreğin dağlanırken sessizden

içine düşen her hüzün damlası

Güneş batmak üzeredir. Güneş süzülür nazlı nazlı, akar gider dağların ardına, bilinmez dünyalara. Ardından hüzün dolu gözlerle bakakalırız. Batarken, ufku al kanlara boyayıp usul usul alçaldıkça bizim farkımızda mıdır güneş acaba?

bir yanları hep arkadadır

kaldı bahar çiçekleri üzerinde sevgimiz

kimse bilmez

Bazen tutunduğumuz her şeyi.

sonra üstü kabuk bağlayacak nasılsa.

ama buraya aitler

elbt bir gün buluşuruz