Sen benim terk ettiğim şehirlerimsin?

Bu kütükte başka bir ad okunmaz

Kalemim adından başka ad yazmaz

> Hazir misin sonunda ölüp ölüp dirilmeye...? O halde asik olabilirsin

Hiç unutamayan, unutmayan o kalbim?

Ne haber?

içim nasıl i z d i h a m,

> Göz yaşlarindan etrafi göremez hale geleceksin...

> Bogazin dügümlenecek,, Uyumak zor, uyanmak kolay olacak...

> Ama bir umut.. Onunla bir gün bir yerde karsilasma umudu.. Bu umut seni gitmekten alikoyacak...

Ey benim tabibim, tacidarım

Düştüğüm çukur, uzanan ellerim, hiç tutunamadığım gidenlerim?

> Hiçbir şey oyalamayacak seni... Ilaçlara siginacaksin...

u n u t m a,

edeceksin... Yasadigin şehri terk etmek isteyeceksin...

> Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önüne çikana sarilmak isteyeceksin

> Yüregin burkulacak... Canin yanacak...

Oskar wilde

> Aslinda kurtulmak istedigin halde, o aciyi yasamak için direneceksin...

> Aksini iddia edenlerden nefret edeceksin... herkesi ona benzetip... Kimseyi onun yerine koyamayacaksin...

Hayat denen uzun bir yolda

Benim adım LEYLA?

> Sadece bir müddet buzlu camin arkasindan seyrettiren...

> Aglamakli konuşacaksin arayanlarla...

varsın eller gönül yarası

bağrımda Mecnunun aşkı;

> Razimisin bütün bunlara...?

kimi gittiği yeri mutlu eder;

Eğdiğim yüzüm, sövdüğüm aydınlığa hiç açamadığım gözlerim

Sılamsın, sevdamsın, sabır taşımsın

> Bütün sarkilar sizin için yazilmis gibi gelecek...

> Defalarca aradigi günlerin kiymetini bilmedigin için kendinden nefret

Anlatamıyorum, inandıramıyorum kendime?

> Her siçrayarak uyandiginda onun adini söyledigini fark edeceksin...

> Ikisi de yetmeyecek... Geçmişi düşüneceksin... Neredeyse dakika dakika... Ama kötüleri atlayarak...

> Sokaga fırlayacaksin... Sokaklar da dar gelecek...

içimde kanayan bir yara?

Yüreğimde Mecnun aşkı.

gel git ler içinde yaşayacaksınn...

> Onunla hiçbir aninin olmadigi bir yerlere gidip yerleşmek...

Hiç söyleyemediğim, söylemediğim o sözlerim?

> telefonun çalmasini bekleyeceksin...

kabuğun altında sevgili

Ali Ayçil

Velhasıl uzun sözlere hiç gerek yok

> Ne denizin mavisi açacak içini, ne piril piril gökyüzü...

Sen buralara da mı uğruyorsun...

Enter Rafıım;;;

k ü ç ü k bir sıyrık sanır..!

> kaldirip Ne dedin?" diye sormayacaksin... Yalniz kalmak isteyeceksin...

Kurtulduklarındır belki...

Ben Kaysın Leylası,

> Ne geceler rahatlatacak seni ne gündüzler.. Ölmeyi isteyip, ölemeyeceksin...

Hep aynı yalan dolan masalları dinliyorum yine?

Yüreğimde bir Mecnun var ama

> Kendini tasiyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandan da kaybolacak kadar... küçüleceksin...

> Ama bile bile yapacaksin...

Kapattığım pencereler, güneşlere çektiğim o perdelerim?

Sen benim yarım kalan cümlelerimsin?

Sen benim kovulduğum cennetimsin!

Dil hicabından lal olmalı seni anarken

> "Ölüme çare bulundu" ya da "Yarin kiyamet kopacakmis" deseler basini

S e n aklıma düştükçe

Narına nuruna kurban olduğum

Gündönümüdür ben seni bekliyorum

> Hayatinin geri kalanini onu düsünerek geçirmek isteyeceksin...

> Tipki vücudunun yüregine dar geldigi gibi...

kimi terk ettiği yeri...

> Birkaç saat kafani bulandiran ama asla onu unutturmayan.

Sen benim hiç sevmediğim sessizliğimsin?

Evinin seni içine sigdiramayacak kadar dar oldugunu fark edeceksin...

> Bir daha sevmemeye yemin edeceksin... Hayata dair hiçbir şey yapmak gelmeyecek içinden...

Hep aynı sessizlikle geliyor gece?

> Nafile... Düşüncesi bile tahammül edilmez gelecek...

Kaybettim sandıkların

> Onun sesini bir kez daha duymak için yanip tutuşacaksin...

ben M e c n u n? s u z?

sen kanayasınsın...

Terk edilmiş bir evin

Seven sevdiğinden asla yakınmaz

> Rüyalar göreceksin, gerçek olmasini istedigin...

Sen benim eksik kalan yerimsin?

> Onunla geçtigin yerlerden geçmek isteyeceksin... Gittigin yerlere gitmek... Bu sana hiç iyi gelmeyecek...

Mecnun benden habersiz,

> Ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarinda ölmek

> Birileri sana bir şeyler anlatacak durmadan...

> Hem de kalabaliklarin arasinda kaybolmak...

> Sen hiçbirini duymayacaksin...

Sen benim hiç ısınmayan ellerimsin?

yürüyorum y a p a y a n l ı z. . .

> Sabahi iple çekeceksin... Bazen de "Hiç günes dogmasa" diyeceksin...

kapanır sansın

> "Önemli olan saglik." "Yaşamak güzel." "Boş ver, her şey unutulur."

> Gel gitler içinde yasayacaksin... Buna yasamak denirse...

ilk günü kadar ağır..!

> Biri sana içindeki aciyi söküp atabilecegini söylese, kaçacaksin...

Hep aynı yüzler, hep aynı sesler peşimde?

> isteyecek kadar çok seveceksin... Hep ondan bahsetmek isteyeceksin...

Kaybettiğim yolum, korktuğum karanlık, hiç tutamadığım o yeminlerim?

> Aramayacagini bile bile.. Her çaldiginda yüregin agzina gelecek...

Herkes bende kalanı