su aynı su, ama bizim arada dokunduklaırmız yada bize dokunanlar farklı. bazen incecik kumlara dokunuruz bazen de çakıllara. ve maalesef ama bazende kaya parçalarına.

Ve biz aynı sulardan mı geçeriz? Ya da hayat akarken ruhumuzu, bedenimizi, anılarımı temizler mi?

oldu casper oldu

ama sadece oldu

hepsi farklı birşey bırakır bizde. kimini incitmeden incinmeden kimindeyse derin yaralar alarak geçeriz o sudan.

bazen sanarız ki sahil-i selamete çıktık, herşey bundna sonra güllük gülistanlık, ama bir bakarız ki bi öncekinin tekrarıdır yaşanılanlar.

gerçek anlamda sahil-i selamete çıkanlardan olalım inşallah...

bazen akar gidersin gittiği yere kadar

Hem suçsuz, hem güçsüz hem halsizzz... Öyle diyor şarkı ben masumum.. İşte tam da bu şekilde yol alıyorum.. Tuttuğum her elin beni uçuruma götürmesinden yoruldum... Artık uçurumun o en ucunda nasıl durmam gerektiğini biliyorum.. Oradan geriye dönüşü de ezberledim... Bilemediğim neden her yolun oraya çıktığıdır..

Bazen kısır döngülerden kurtulmaya çalışırken daha büyük bir yanlışa düştüğünüzü hissettiğiniz oldu mu? Ya da o yanlışı yaşamaya mecbur bırakıldıgınızı, başka çıkış yolu yokmuş gibi gördüğünüz oldu mu?

evet akan bir su misalidir hayatın

yine bamteline dokunmuşsun casper

bazen takılır kalırsın çalıya

hayat bir akarsu gibi

Hayatınızda belki de yaptıgınız tek bencilliğin kendinize daha çok zarar verdiğini hissettiğiniz halde bulundugunuz yerde öylece kaldıgınız ve tek bir harekette hatta nefeste canınızın daha çok acımasından korktugunuz oldu mu?

nerden baksan çıkamıyorsun çizginin dışına