Sabahları çocukları bütün başlangıçları

değersizliğimden ölmek üzereyim..

Kente giren caddelerde köylülerin

İstiklal boşluğuna arılar nadan düştü

pamuk ipliğinde geziniyorum

Acı acı seviniyorum.

diye yazmıştın, ve saat 16.04'tü onu bulduğumda.

Sana, beni sorarsa;

depremlerdeyim..

Yollar ayrılmayı

Ne taze ölüyü mezar

dörtlüklere ayıramadm şiirin tamamı üzgünüm başlığına aykırıysa edite sildirebilirsin

Duymamazlığa geliyorum

Aşk tesadüfleri sever

Hiç bir kuş yalnız değildir.

Kırıldı adaletin kılıcı; kalkan düştü

Geç farkettim taşın sert olduğunu.

bugün hayranlıksa bakışımın anlamı,

işte o zaman hayatının en çıkmaz lekesiyim..

gözlerini kan çanağına çeviririm..

dokunma bana..

Binlerce kez dokunduğun ten.

Mutlu aşk yoktur

Boşuna bir liman arar.

Çakmak tarak kalem çanta saat para gibi

Senin bana geç kaldığını

Memleket isterim

beterin de beteriyim..

ÖZDEMİR ASAF

Gittiğimi söyler misin?

Binlerce yıl uzaklardadır

O çok sevmek o yanardağ, o ateş, o yangın...

Baykuşa çifte yalı; bülbüle zindan düştü

Takvim tutmazlığını

geçmişim yok benim

Ölümdür yaşanan tek başına

Önemsiz şey ler.

sensiz içilen su bile haram

değil miydi? Bunu o günler kim bilebilirdi? "Eylül'de aynı yerde ve

Soyut şey ler karışıyor yaşantıma.

ne olursun.. hissetme beni..!

Adam sigarasını yaktı bir İstanbul dumanı

İnsan her şeyi elinde tutamaz hiç bir zaman

Dönüş yok artık geri

Daha o gün anlamalıydım

Koca koca kamyonlar kalktı

iki saniyeliktir..

Biçimler renkler şişeler eskiler.

-Hep ansıyacaksınız bundan sonra-

Geçti istemem gelmeni

Şaşırır yolunu denizde gemi

Kim o, deme boşuna...

Sular, tersin tersin akar.

Yıllar geçmeyi sever

Gitti, der misin?

Murathan Mungan

Hayat tekrarları sever

kendimi kaybettim..

Gülüşü bir yabancının

Benim sana erken

sen o anlamda sadece bende varsın

lanelenmişlerin en lanetiyim..

Tüketilmiş ve düşmüş gözden.

Deliriyorum;

seni beklediğim kadar..

Öyle delicesine, öyle korkunç, öyle çılgın

Bu maskeli balo

büyüdükçe büyüyor gözlerin

gelirim derim gelmem,

SABAHLARI SEVERİM OLDUM BİTTİM

ne de şeytan bir günahı..

Birikmemi tamamlanmaktan koruyorum şöyle ki:

İçinde biriken zehir

dünüme aldanma

Hakların temeline sanki bir volkan düştü...

Tek başına yaşamaz sevdasını.

Üstlerinde henüz yatakların doyulmamış sıcaklıkları

Güller açmayı sever

Her doğan günün bir dert olduğunu,

Ne hasta bekler sabahı

Olursa bir şikayet ölümden olsun.

Dün bir kentti geride kaldı

Döndü - Evet dün

ARAGON

canını yakabilirim..

İşçi kahvelerinde çaylar demli

Kuşlar dalları sever

Gelme, artık neye yarar

Ayrılıklar izleyecek ayrılıkları

Yaktım gemilerimi

sevme beni ne olur..!

Alışkanlığım tükennmiyor

düşşünmüyorum öteye itiyorum.

O çok sevmek, daha çok sevmek günden güne.

Tak etti canıma bu maskeli balo

Ve sarıldım derken mutluluğuna parçalar o şeyi

Biriktirmeyi sürdürüyorum gene

bakışıma aldanma..

ben sana mecburum bilemezsin

Ve açtım derken kollarını bir haç olur gölgesi

Ne gücünü ne güçsüzlüğünü ne de yüreğini

Taze ekmek kokuları

Yazabileceğin şiirler

Uçarı kuşu sevdanın

Kader ayrılıkları

ertesi hüzün, ertesi ölüm..

Mahkumlar yargılıyor; hakimler mahkum şimdi

Bu ne biçim iş, bu nasıl şehir

Birileri özenle bana bakıyor.

ne taze ölüyü mezar..

Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak...

Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını

Kazımak ulu ağaç gövdelerine adımızı

ben sana mecburum bilemessin

Seviyorum neden sonra anlıyorlar

kurulu düzenin yok benim,

Ağaçlar yeşile çıktı

Mayıs. Seni bir şiire düşündükçe kanat gibi, tüy gibi, dokunmak gibi

can yakar hissizliğim..

Şişede İstanbul, masada İstanbul

Yaz başıydı gittiğinde. Sersemletici bir rüzgar gibi geçmişti

dengesiz ve gelgitliyim..!

Yokluğunda buldum seni

BAHANESİN :))

Haritanın en beyaz noktasına kan düştü

ben seviyorsam sen

ıssız ve karanlık caddelerdeyim..

Yalnız başıma

inanma..

Odanın içinde bir ayna, aynada İstanbul

dengesizim..

Özel yoluma sapıyorum..

aynı insan olmamı isteyen" notunu buldum kapımda. Altına saat: 16.00

Geceler boyu sevişmelerden

Öyle bir ben ki gelen kapına;

ben rüzgarlar önündeyim..

Ben sabahları severim oldum bittim

Biri sana sorarsa;

Zaman soldurmayı

Öyle yalanlar saklanıyor ki gözlerime

Analar uğurladı çocuklarını

fazla yaklaşma ne olur,

kötüyüm, karanlığım, çirkinim..

Seziyorum

Kalktım sabahı dinledim

Seni bildiğin şarkılar.

şimdi geldiysem birazdan sıkılır giderim..

seninle içilen şarap helaldir

Gizliden gizliye seviniyorum.

önce bir şey ler yitiriyorum somut şey ler

Kadın çantasını açtı, çantada İstanbul

eğer sen korkmazsan benden

dokunma bana..!

ertesi gözyaşıdır gülüşümün..!

-Fırınların kepenkleri nedense hep aralı... ktır-

Seni beklediğim kadar

yarın nefret olabilir aynı sezi..

Gözüme ilişiyor kulağıma ilişiyor

Yeniden başlamayı

O her işkenceye mahkum olmuşluğumuz

Devamını Gör

ben haramla helalli karıştırmam

Başdan başa sen.

ben bile korkuyoken kendimden,

Kanatlarsa uçmayı

Uykum kaçıyor ne iyi diyorum

adını mıh gibi aklımda tutuyorum

Boşanır keder zincirlerinden

Çıplak ampul ışıklarıyla karışır sabahlara

Herkes geçmişi öder

Bırak vehmimde gölgeni

Unuttuklarımı saymıyorum çünkü unutmuyorum.

Çocuk bir olta atmıştı denize, gördüm

Eller birleşmeyi sever

Dudaklarımda okuldan kalma bir şarkı

Hani yorgundum yeniktim çaresizdim

Çalmıştır senden sevdiğini,

yarın yok sayabilirim aynı kavramı..

Yazmak her şeyi bir bir kumların üstüne

Bakışları otobüslerin trenlerin soğuk camlarında

Bu sabah bir başka kente indim

Değişir yönü rüzgarın

ilk kez giriyordu yazdıklarıma, hayatıma.

Evlerin yüzü ağardı

ben sende bütün aşklarımı temize çektim...

Bir anı bile kalmamıştır

Gece camlara sürtünürken.

Bir yol ayırımında

Avutamaz olur artık

Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak,

Benimle gider misin?

Su insanı boğar, ateş yakarmış!

gelmem derim yoluna dünyamı sererim..

Onu ancak öldürmeye yarar.

benliğim benden habersiz..

Gidiyorum ben sana

ne hasta bekler sabahı..

Elimi kesiyorum kan akıyor

Aşk, iki kişiliktir.

Azala azala yitmekten

-Her serüvenden ilk sayfa-

Başlamak istersen yeni bir hayata

Benim, ben.

Usanmıyorum.

gelgitliyim..

Sadece kendini öldürecektir.

Geceden yola çıkan sebze arabaları

git şimdi, uzaklaş..!

Katil sinekler deldi hicabın perdesini

Gölgeni yedek bırak ardında

Evin içinde bir oda, odada İstanbul

Çoktan yazılıp bitmiştir.

Gökyüzünün başka rengi de varmış!

Aramızda bir düşman gibi duran

4.20 bir yaz günü sabahı

İstasyonlarda salepler dumanlı

Gecelerin günlere uzannışında iki

kapılma bana..

İnsan aramayı

Çünkü, hiç bir kelebek

içimi seninle ısıtıyorum

Bir de bütünlenmekten ötede

Damlamıyorum.

senmişsin gibi düşünme

Yaz başıydı gittiğinde. Bir aşkın ilk günleriydi daha. Aşk mıydı,

Severken hiçbir böcek,

Yitik bir ezgisin sadece,

şimdi seviyorsam seni,

yarınım belirsiz..

Düşlerinde bir çocuk hıçkırır

dengesiz ve gelgitliyim..

Hayatı garip ve acı dolu bir ayrılıktır her an

kirlenmesin ellerin..

Zaman'ı

Solar ansızın yapraklar.

Çekmeye başladı, oltada İstanbul

sana yüklediğimi anlamları

Canım acıyor

Günlerin gecelere bağlanışında bir

sevme beni..

Bir hançer gibi çeksen de sevgini

Alıp başını gitmiştir

kim demiş haram nedir bilmez Hayyam

Ağır, ağır çıkacaksın bu merdivenlerden,

Sarardı yeşil yaprak; dal koptu; fidan düştü

ertesi acı, ertesi keder

Hüzünlü bir gecikme içine dalıyorum

Görmemezliğe geliyorum

sevginin üzerine kan lekesi sürerim..

İnsan bu yaşa gelince anlarmış.

Hanların önünde geceleyen

gülüşüme aldanma..

Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;

Ne de şeytan, bir günahı

uçucu ve yumuşak şeyler geliyordu aklıma. Önceki şiirlerimde hiç kullanmadığım bu sözcük usulca düşüyordu bir kağıt aklığına, belki de

tenini sızlatıp,

Ve onun sahte yüzleri

dedim ya..

DAMLA, KENDİNİ TAMAMLAYINCA DAMLAR...