yani kim cevap verir buğulu hıçkırıklarımıza

Suskunluğun baş harflerini ezerek

Yalnızlığın hediyesini alan yüreğimde nice birikmiş kelimelerim var oysa. Ama dilim sana lal, gözlerim hicranını taşıyan sal.. Kozasından yeni çıkmış ipekböceği gibi yalnızlığı taşımakta acemiyim, hüzne boyalı yüzümle yokluğunda hep ölüme gebeyim? Ben kambur halimle hep acıların en delikanlı hamalıyım. Söz sana sevgili acı olsa da taşırım devasa yalnızlığını. Giderken ne olur karanlıkları örtme üstüme. Ve giderken söyleme ne olur. Gerçi biliyorum söylemediklerini gebe kalmış cümleleri. Evet, evet ben ömür boyu yalnızlığına yamalıyım?

Saçından uganlara bağlasınlar

Herkes görsün bunu, duysun istiyorum.

her bakışı korku anlar zalim

Yine yok oluşun eşiğindeyim.. Bu defa küllerimden doğmak yok.. Sonu belli olmayan bir yoldayım.. Bu defa geri dönüşü yok?Çaresizim, yalnızım, sensizim kurtuluşu yok?Yok olmanın vaktidir.. Başka yolu yok!!!

En olmadık küslerin esaretinde, puslu düşlerime sarmalandım sen diye..

Sustum?Uzun soluklu sustum. Susuşumun aksi göründü sayfalarda?Yalımlarım, yanışlara eş?Avaze sesim harelendi dağların doruğunda!..

Ya ölmeden girmek mezara..

ve sen davamın en sadık yoldaşı oldun ve ben davanın en militan yoldaşıydım zaten..

Adıma, yara düştü ve kalbimin saçlarına aklar!.. Mevsim bahardı;oysa ben, gül kokularında küllenmiştim ve esamisinde hüzün okunuyordu yürek defterimin?

Şimdilerde ben kaf dağının ardındaki zümrüdü anka rolündeyim.. Yani yine yok oluşun simgesi?Yani yine sebepsiz bitişlerin tek varisi.. Yani yine acınası.. Yani yine çaresiz.. Ve yani yine ben.. Ben hep terk edilen.. Ve çaresizliğin girdabında kendini yok oluşa doğru şizofren düşlerle sürükleyen..

Umuda gebe yüreğimi kanatıp, sonsuzluğa yürüyorum birkaç cümleye sığmayan yalnızlığımla. Yol alıyorum kanlı bıçağın keskin yüzünde. Ayaklarım yalınayak ve gözyaşlarım çıplak. Ne dipsiz kuyularda Züleyha ́ sını arayan amber kokulu Yusuf ́um ne de Leyla ́sı için çölleri aşan Mecnun?num. Ben yalnızlığa mülteci, ben yokluğa kelepçeli. Ölüme dilenci yüreğimle imkansızlığına inat gözümden sakındım seni. Gözlerindeki Cennete bakıp bakıp terinden kıskandım tenini.. İmkansızdı biliyorum bu aşk. Tıpkı kanatları kırık kelebeğin mavi gökyüzüne duyduğu aşk kadar imkansızdı bu sevda.. Ama aldırmadım imkansızlığına, yıkılmadım yalnızlığına. Bir nefes bildim sevgini, üşümüş gönlünü dilimdeki dualara sarıp yüreğimdeki ılık meltemlerde büyüttüm seni.. Seni yaşarken hiçbir zaman durmadım. Yokluğunda, varlığına sarıldım; varlığında gözlerine?Gidişlerim hep acılarında yanmaya; gelişlerim ise hep sanaydı..

ve kağıdım.. Hayatın bütün iniş çıkışına, ürkütücü ve karanlığına inat bembeyaz ve pürüzsüz.. İnsanların kararmış yürekleri arasında seçebildiğim tek beyazlık.. Tek masumiyet.. Ve tek gerçek..

Sallanmalıyım saçlarının urganında

Yedi mızraklı güneşin gölgesine sığındım..

Yaşanmamış bir hikayenin ayıbına sığdırdılar yüreğimi?kendilerince?..

Yalnızlığın gölgelerine eğilip sağır cümlelerin topal satırlarını bir bir topladım bu gece. Doğum günü hediyesi olarak yine ayrılıklar sunuldu yüreğimize. İnsanlar, bilmeseler de her zaman hak ettiklerini yaşarlar. Ben hep yalnızlığa tutsak, ben hep sevdaya ırak.. Acıyı kurşun rengi gecenin küçük çaydanlığında demleyip hediyene bakıyorum gözüm yaşlı, gönlüm yaralı. Yaprakları taş dibeklerde dövülüp yüreğimde demlenmiş yalnızlığındı dudaklarıma zorla içirdiğim. Bedenimi acının eleğinden geçirip arda kalanlarıyla günahlarına közlediğim bendim. Ben sana hasret, sen ayrılıklara müebbet. Sen dilimden akan ıslak duayken, ben avuçlarında solandım. Sen, gözlerimde umut iken? sendeki ben? hep sevdana uçurum.

Bakışlarına tutsak,

? Ben seni gülüşlerin için sevseydim; hiçbir zaman günahlarına kefil olmazdım. Ben senin acılarını sevdim. Acılarını bedenimde közleyip gözlerindeki Cenneti solumak için sevdim seni?

Denizlerinde bir yudum derya,

Gözlerinde solmaz ziya olmaya gidiyorum.

Bu gece kalemimden düşen her harf titrek bir isyanın gölgesinde çaresizliği işliyor gecenin kalbine.. Sayfalar dolusu çaresizliğim ve yalnızlığım satırlara keder yüklü gözyaşlarıyla iniyor.. Harflerim korkmuş ve üşümüş sanki.. Çaresiz sessiz ama yinede asla sensiz değil.. Onlarda benim gibi bu gece.. O kadar çok?ben? olmuşlar ki artık kendimden ayıramıyorum.. Yada harflerin arasında sessizce yok olan o düş benim?

Nedeni anlaşılamaz savaşın, sebebi bilinir zanlılarıyız zindanlarda!!

her sabah?çığlık kıvamında? güneşin suskunluğuyla uyanırım.

yıllanmış başlıklar...

allah yardımcın olsun durum vahim galiba

Hicranı kalabalık yüreğimde yine hüzünlerin suflesinde yeniden sahne alacağım karanlıkların son sahnesinde. Başrollerde hüzün, ben ve bir de sen?Oysa acıyı bal eyleyip mutluluğu sahte gözyaşlarıyla oynayacak kadar usta değilim ben. Ben fakir cümlelerin hüzün kokan satır aralarında ağır aksak yürüyen figürandım sadece.. Herşeyi unutup gerçeğime dönüyorum. İçimdeki kanayan yaralarıma, yüreğimde yanan yalnızlığıma bakıp bakıp sensizliğin suskun kaldırımlarına düşüyorum. Dizlerim yılgın, yollarım hep sana kırgın.. Elimde kurdelelerle süslenmiş hediyen, yüreğimde kekeme yalnızlığım. Düşünüyorum, düşündükçe karanlıkların debisinde yavaş yavaş boğuluyorum. Haklısın belki de. Yaralı bedenin, yamalı bir kalbin doğum gününde alacağı en büyük hediye yalnızlıktan öte ne olabilirdi ki! Boşlukları ağrılı kelimelerin bile dolduramayacağı devasa bir yalnızlıktı doğum günü hediyem.. Elimde yalnızlıkla süslü hediyen, kirpiklerimde yorgun bir kelebek gözbebeklerimin nemini emen?

Ömrüme dokundu gönlümdeki ağırlık;dokunmalıydı da!.. Bir şarkı tuttum sevda serencamından artakalan; ?Eskimiş yüzüm aynalarda!..? Evet;yüzümde, ayrılığın ayrık otları kalıntıları vardı ve saklamalıydı bu metruk kenti ölene dek, mutantan nutuklardan!.. Eskimişti yüzüm, yıpranmış;yalan değil hiçbiri, kalbim ağarmış?Mevsimlerden bahar;gül bahçesinde tükendi sözüm?

Ya düşmek var çukura?

Ve kalemim.. Çaresiz terkedişlere inat.. En terkedilmiş anlarımda terk edenin kalbine kin yüklü bir ok olup saplanan ama her defasında sadece beni acıtan.. Ve kinimi beyaz sayfalara harf harf kusan..

Acılarını bedenimde közleyip gözlerindeki Cenneti solumak için sevdim seni..

Bir kırmızı gül bırak kalbimin üstüne.

Sevdiğim; iki hasım sığınaklara sakladılar bedenimizi..

Adıma yara düştü vakitsiz;adım, yare düştü!?

Günahlarında ateş olmaya gidiyorum.

Utansınlar böylece öldüğümü görenler.

Açan bir yaprak olmaya gidiyorum.

Son soluğumun titrekliğine ve kuşluk vaktine değin...

kim anlar saatlerin tik taklarını

Gidiyorum işte.

Perdeliydi gözlerim?Okçu Baba ile söyleştim, feryatlarımın fersudeliğinde?Okçu Baba?dedim, ?Kalbime bırakma oklarını artık!.. Yaralarım dikiş tutmuyor;merhemlerimin miadı dolmuş?

Kaşlarının darağacına assınlar beni

mazluma sevgi

Gidiyorum işte..

Sana uzanan ellerimi düğümlediler sırtıma!

Heybemde acılarını toplayıp

Yakamozlara düşürürken usulca seslerimizi, hüküm giydirdiler dudaklarımıza!!

Düşlerinde solmaya gidiyorum.

Hiç bir taş, hiçbir aşkın yoluna bu denli şahit olmamıştı.

Öyle derin bir yardan düştüm ki;susarak ölemedim, özür dilerim!..

Kırılmaz dallarında

Her gece?hüzün kıvamında? yıldızların selamını alır,

Suç, suçtur

ya toprak kokmak var sonunda

Dualarımın arasında

gitmeliyiz artık

Dudaklarına yasak halimle

?SUÇU SEVMEK! ! ! ? ti, iki sözcükle yazsınlar

Kurulan tuzaklara çektiğim protestolar ağlak kaldı zincirlerde..

Mir?at olur muydum aşka, tüm yıpranmışlığımla?.. Harabe şehrime, gün doğar mıydı?Güneşin selamını alır mıydım, müşfikane bir nefhayla?.. Peki ya, kayıtlara geçsin miydi bu vaveyla?..

Uzun uzun ve için için ağlamak istiyorum,

Ama yinede harflerim var benim.. Biten aşklara inat.. Her biri gökteki yıldızlar kadar değerli.. En kederli anlarımda geceye parlak yıldızlar gibi düşlerimi, yalnızlığımı ve çığlıklara bürünmüş sessizliğimi nakış nakış dokuyan.. Ve her biri beni ve giderek yok oluşumu anlatan..

Ve çekip alsınlar yüreğimden seni...

Ucu yanmış bir sevdanın iki öksüz sahibiyiz şimdi mısralarda!!

Ya varmak var yar ́a,

Bana tutulan tutanakların hayalet zamiri oldun?onlarca?..

Aşılmaz dağlarında bir avuç toprak,

Bana yarım bırakıyorlar seni, sana mahrem tutuyorlar gözlerimi..

Mevsim bahardı!.. Hayatımın baharı sanmıştım;son bahardı, sonuncu?

Engeller sevdalıların hiçbirine bu biçim yakışmamıştı yar..

Közlerin yaralarıma deva.

Artık ne uğruna ölebileceğim bir aşkım nede en zor anlarımda yanımda olmalarını istediğim sevdiklerim var.. Bu hayata dair hiç bir şeyim yok artık.. Bir hiçliğin gölgesinde var olabilme savaşındayım.. Ama nedendir bilinmez hep yok olmuş düşler ve kimsesiz üşüyüşler beni anlatır.. Yani ben biten bütün güzel aşk hikayelerinin lanetlenen rolü, Yaşanan bütün güzel sevgilerin tek kötü karakteri.. Yani ben ihanetlerin tek suçlusu, kimsesiz gecelerin sorumlusu.. Ben intiharların nedeni.. Ben kaçıp gitmelerin acı bedeli.. Şizofren düşlerin katili..

Helal eder miyiz acılarımızı, bizi birbirimize haram kılanlara..

Tamamlanmayı bekleyen iki kırık okun hakkı verilir mi diğer tarafta?!!

Sonra, yaftamı boynuma assınlar istiyorum.

incecik bir çizgi darıdünya

Yokluğun varlığıma musalla.

Sen de, sen de utan ağ yar, severken öldürülüşümden...

Sakın üzülme sen.

Durmayıp çıkarsınlar beni idam sehpasına

Kayıtlara geçsindi bu sevda! Adım, sessiz değildi;ömrüm mevsimsiz?