zaten unulmamışdır...

meğer sen benim en değerlimmişsin...

kelimeler sustu, tükendi, hiçbiri sesini çıkarmaya cesaret edemedi senin karşında. oysa kaybediyordum sen...

meğer yıllardır kendimi kandırmışım...

ama yazarak kendimi cezalandıracağım...

affetmediğini biliyorum sevdam... affetme zaten afirette hakkını almak için beni bulacağını biliyorum...

Biliyorum seni içimde yalnız bıraktım...

biliyorum sana faydası olmayacak bu yazdıklarımın...

üzgünüm sevdalım üzgünüm... seni üzdüğüm için üzgünüm...

yaz rahatla başka türlü içinden ataman şişecen cumbalı olacan:))

seni görememek ne zor şeymiş... demek canımı acıtan şeyin adı özlemmiş...

oysa seni yasaklamıştim kendime... girmeyecektin düşüncelerimin kelimelerimin arasına... sormayacaktım seni mazime... sormayacaktım seni kimselere... unutacaktım seni yaşanmamış sayacaktım...

unutmak kolay değilmiş. bir ses herşeyi tekrar canlandırıyormuş

""hüzün gecesi""

ben biliyorum sendeki beni... ama ben bende ki seni bilemedim...

vazgeçççççççççççç

unutamamak ne demektir bilirmisin ey sevgili...

ama meğer unutmamışım unutamamışım seni...

ey sevdiğim çıkaramam seni ordan...

Yazıyorum işte seni ve sensizliği...

ey sevdası altında ezildiğim... unutmadım UNUTAMADIM seni...

sen hep söyleyemediğim, yazamadığım, boğazıma düğümlenen, zayıflığım yüzünden kaybettiğimsin...

Şimdi sadece susarak özlüyorum seni...

uyan melek yüzlüm...

unutulmayı hak etmeyenler için bir hatırlatıcı sebep gerekmiyor...

yaşlanıyorsun..

yine geldi aklıma...