Efendimiz s. a. v. diyor ki, ?Kalbime öyle şeyler gelir ki, her gün ve gece yetmiş defa Allah?a istiğfar ederim.?

Kulluk mu, isyan mı?

Sen, topluca tevbe edin, dedin.

Fakat her kim, müslümanlıkta sebat etmeyip geri dönme gafletinde bulunur ve küfür üzre ölürse, o hem evvelce cahiliyetteki ameliyle, hem de sonra müslümanlıktan dönüş küfrüyle yargılanır ve ebedi cehennemde kalır.?

Kendimi bildikçe Rabbimi biliyorum.

Saffan hemen geri döndü. Allah Rasulü s. a. v.?e geldi ve:

ya yarın geç olursa?

Sabrımız kalmadı.

vakit varken tövbe etmek

Her zerresiyle yanarak der mi? ?Ya Rabbi ben pişmanım!?

İnsanları şahit tutmayalım.

- Evet, bu tevbe eden herkes içindir.

Sahabi şöyle dedi:

Uhud bir yaralı dağ. Hala kanıyor, hala yanıyor.

- Tevbe ettim ama yine günah işledim, dedi. Peygamber Efendimiz yine:

Şimdi sevinme vaktidir. Şükretme ve büyüme vaktidir. Zira affettikçe büyüyeceksin.

Hind çok zeki bir kadındı. Allah Rasulü s. a. v.?in kendini tanıdığını fakat belli etmediğini anladı. Bu tavır gönlüne o kadar tesir etti ki şöyle dedi:

Affettikçe taştan katı kalbimiz yumuşayacak.

Sonra bu adam bir müddet Allah?ın dilediği halde yaşadı. Ve bir gün yine bir günah işledi. Günahını bildi, acizliğine sığındı, Rabbine yalvardı: ?Pişmanım!? Allah Teala buyurdu:

- Ya Rasulallah! Bir günah işledim!

- Saffan kaçtı, gemiye binip gidecek, dedi. Rasul-i Ekrem s. a. v.:

Halbuki Rabbi onun günahlarını örtmüştü. Fakat bu deli, Allah?ın örttüğü perdeyi açarak sabahlıyor, günahını gösteriyor.?

Yarın büyür büyür de yer üzerinde kibirle yürürüm.

Ve yine Efendimiz s. a. v. tevbe yolunu şöyle tarif ediyor:

- Tevbe et, buyurdular. Genç adam sordu:

- Ya Rasulallah, biz de Vahşi?nin yaptıklarını yaptık. Bu müjdenizden biz de nasiplenecek miyiz? Efendimiz s. a. v. buyurdu:

?Ya Rab! Bizi affet, bize merhamet et!?

Taatımız az, şükrümüz az.

Aydınlıklar tevbemize şahit olsun da, gecelerimize ay doğsun.

- Bizzat kendisi mi takip edecek?

Elimde avucumda ne var?

Tuli emel deniyor buna.

İbn Mesud r. a. aldırış etmedi. Adam sorusunu tekrar etti. İbn Mesud r. a. baktı ki adamın gözlerinden yaşlar akıyor. Şöyle dedi:

Vahşi, Allah?ın büyüklüğü karşısında boynunu büktü. Hamza r. a.?ı düşündü, isyanla geçen yıllarını, boynunu büktü. Müslüman oldu. Sahabiler şöyle dedi:

Günahına çok üzülen bir adam İbn Mesud r. a.?a sordu:

Toprağa döner, suya yönelir mi?

Birbirimizin günahını görmedik, görmeyeceğiz. Sen settarsın çünkü. Sen örtesin diye günahlarımızı, görmedik birbirimizin ayıbını.

- Doğru söyledin. Allah?tan daha keremli, daha cömert kimse olamaz. O, bütün keremlilerden keremlidir.

- Niçin güldün?

Ancak o zaman ağlayacağız.

- Ey Allah?ın Rasulü! Müslüman olmadan önce, cahiliyet zamanında işlediğimiz günahlardan dolayı azap görecek miyiz?

Ya tevbeleri çokça kabul eden olmasaydın!

Efendimiz s. a. v. buyurdular:

- Cennetin sekiz kapısı var, bunlar bazen açılır, bazen kapanır. Fakat tevbe kapısı asla kapanmaz. O kapıda görevli bir melek var, o melek daima kapıyı açık tutar. Sen ameline bak, ümidini kesme!

- Ya Rab! Hatalıyım, kusurluyum. Bağışla, affet, merhamet et!

Zira rivayet edilir ki: Hz. Rabia döneminin Hak dostlarından Salih bin Mürri bir sohbetinde sık sık:

Rasulün haber verdi:

Karanlığın içindeki zulümleri aydınlığa kavuşturmayalım.

Elimizin işlediğini gönlümüz reddeder.

- Ey Allah?ın Rasulü! Bugüne kadar yer üzerinde senin meclisinden daha fazla nefret ettiğim bir meclis, bir ev yoktu. Fakat artık senin meclisinden daha güzel bir meclis göremiyorum.

Andan ana değişir haller ömür sürdükçe.

Layık değiliz kapına, lakin gidecek başka kapımız yok.

Allah Rasulü s. a. v. buyurdular:

Saat bir sabrı vurur, bir isyanı?

Arka sıralarda sohbeti dinlemekte olan Rabia nihayet dayanamaz, ayağa kalkıp, Salih bin Mürri'nin sözüne müdahale eder:

- Kulum bir günah işledi ve kendisini günahından dolayı affedecek ya da cezalandıracak bir Rabbi olduğunu bildi. Ey kulum! Ne yapsan da ben seni affettim.?

Öyle yaralı bakma Uhud, acını içine göm, başın göklere ersin artık.

Bu ayet üzerine Vahşi dedi ki:

Bırakalım, günahlarımız Rabbimizle aramızda kalsın. Çünkü O affeder.

Günahımı bildikçe acizliğimi biliyorum.

O, tevbeleri çokça kabul eden, bağışlaması bol olandır.

Genç adam yine sordu:

Ve Saffan kendi arzusu ile müslüman oldu.

- Ne zamana kadar tevbe edeyim?

Kanları kurumamış, akıyor kırmızı, akıyor sıcak.

Bu hadise bize Hz. Rabia'yı hatırlattı...

Bağrındakiler şehit, ölü değil ki, diriler hala.

Şükür mü, sabır mı, kanaat mi?

- Kerem sahibi Rabbimiz affeder, hesap görürken de müsamaha gösterir.

Akıp giden zaman içinde bir kafesteyim, her türlü amelde çok ahesteyim, kabrim beni bekliyorken dünyalık hevesteyim, uyandır artık ya RAB! belki son nefesteyim. . . ! hz mevlana

Gönlümüz pişmanlığımızı bilir, tevbemize şahittir. Çünkü bir müslümanın gönlü incinir hatalardan, günahlardan.

- Tevbe et, dedi. Genç:

Vahşi, Hamza?nın katili Vahşi, Allah Rasulü s. a. v.?e geliyor. Geliyor başı önünde, geliyor pişman.

Ama insanalr hep erteliyor sanki senetleri var..

- Anladığıma göre bu bağışlama isteğe bağlı. Bilemiyorum ki, bu günahlarımla Allah beni affeder mi, affetmez mi?

?Ümmetimin hepsi Allah tarafından affolunmuştur. Yalnız açık günahkarlar değil. Bu açık günahkar delilerden öyleleri vardır ki; geceleyin bir günah işler de sonra, ?Şöyle şöyle bir gece geçirdim.? der.

Amin ecmain :)

Yine bir gün Efendimiz s. a. v.?e bir genç geldi ve şöyle dedi:

Yer yerindedir de benim yerim kaymıştır ayaklarımın altından.

Efendimiz s. a. v. onu doğruladı:

Lakin sular mecrasına dönüyor artık, gönüller sahibine teslim oluyor.

- Allah?ın affı senin günahından daha büyüktür.

- O halde beni kendi halime bırakın, dedi. Rasul-i Ekrem s. a. v. de:

- Beni affettiniz mi, diye sordu. Rasul-i Ekrem s. a. v.:

Ve bu samimi itiraflara, Rabbimizden hepimiz için bir cevap geldi:

Nasıl yanmasın Uhud? Yiğit Hamza?nın bir dağ gibi düştüğünü görmüştür.

- Kulum bir günah işledi ve günahını affedecek ya da cezalandıracak bir Rabbi olduğunu bildi. Şu halde ben de kulumu affettim.

Efendimiz s. a. v. de:

Pişmanız ya Rabbi!

Akıp giden zaman kısadır: Bir gün, bir an veya bir nefes, kainat büyük gözden öte, hesapları akıldan öte ve zaman ömürden ötedir ama vakit yakındır. Güneş doğruca üzerine, önüne ya kapı açılır, ya da mezar. İşte insan, Rahmana karşı niyet eder. Nimetler adım adım gelir. Şu küçük insan adım atar, rahmet seline gark olur. Zayıf, fakir, ömrü kısa, eli kısa şu küçük insan; iyi ile kötü, güzel ile çirkini ayırdetme savaşında istinat noktasını tam belleyip, tam İMAN getirecektir. Ümit kıvılcımları, ışık hızıyla yayılıp, güneş aydınlığı ile sisleri dağıtacaktır. Her ateşi, bir kıvılcım yakmaz mı?

kimse ölümü düşünmek istemez hadiste Hz Muhammed asm, buyuruyorki, ağızların tadını lezzetleri acılaştıran ölümü çok zikredin.

Vahşi sorar:

Kesin ve samimi bir dönüşle tevbe edin, dedin.

Sana layık bir kul olamadık.

Bunun üzerine bu kez şu ayet nazil oldu:

Kapındayız...

Saat hangi dakikada durur?

Kime varalım?

- Ya Rasulallah, benim günahım çok olduğu zaman ne olacak?

?Tevbe ve iman edip salih ameller işleyenlerin Allah kötülüklerini iyiliklere çevirir. Allah çok bağışlayıcı, çok esirgeyicidir.? (Furkan, 70)

- ?Her kim müslümanlıkta güzel hareket ederse cahiliyet hayatında işlediği günah ile muaheze olunmaz, kınanmaz.

?Sakın sizin biriniz; ?Allahım dilersen beni mağfiret eyle, Allahım dilersen bana merhamet eyle!? diye dua etmesin. Azim ve katiyetle, kesin olarak; ?Ya Rab! Beni affet, bana merhamet et!? diye dua etsin. Çünkü Allah?ı zorlayan hiçbir kuvvet yoktur.?

- Bunun tevbesi var mıdır?

Son denilen andır. Neyle kalakaldım?

Kendimi bildikçe Rabbimi biliyorum

- Evet, dedi.

Halimiz nice olurdu?

Ellerimiz yanılır.

Zira günah işleyen nefsine zulmeder, hayata kıyar.

Dilimiz yanılır.

Bu cevabı duyan sahabi güldü. Efendimiz s. a. v. sordu:

Acizliğimi bildikçe kendimi biliyorum.

- Evet, dedi, affettim. Saffan:

Biz pişmanız, hatalarımız çok.

Ve Hind, Hz. Hamza?nın karnını deşerek ciğerini parçalayan Hind, Hz. Peygamber s. a. v.?e geliyor. Yüzü örtülüdür. Zira utanmaktadır. Biat ederek affını istiyor. Hz. Peygamber s. a. v. onu tanıyor fakat tanıdığını Hind?e sezdirmiyor.

Son pişmanlıktan önce pişman olmak için belki son fırsattır.

Allah Rasulü s. a. v.?e bir sahabi sordu:

?Ey günah işlemekte haddi aşarak nefslerine karşı cinayet işlemiş kullarım! Allah?ın rahmetinden ümit kesmeyin. Muhakkak Allah bütün günahları bağışlayıcıdır. Çünkü o çok bağışlayıcıdır çok esirgeyicidir.? (Zümer, 53)

Bugün bilir, duyarım acizliğimi

Müthiş...

- Onu affediyorum, buyurdu. Umeyr af alameti olarak bir şey istedi. Rasul-i Ekrem s. a. v. sancağını verdi. Umeyr Cidde?ye yetişerek Saffan?ı buldu ve ona affedildiği müjdesini verdi:

Affettikçe affa layık olacağız.

- Ey Muhammed! Nasıl beni İslam?a çağırıyorsun? Adam öldürenin, şirk koşanın azaba uğrayacağını, o azap içinde hor ve hakir olarak kalacağını söyleyen sen değil misin? Ben bunların hepsini yaptım. Benim için bir çıkış yolu var mı ki?

?Doğrusu Allah, kendisine ortak koşulmasını bağışlamaz. Ondan başka dilediği kimseleri bağışlar...? (Nisa, 48)

- Allah Teala takip edecek, dedi. Sahabi yine sordu:

Lakin tevbelerimize şahidiz, pişmanlığımızı bildik. Yine yollara koyulduk. Kapına geldik. Şahidiz.

Güneş batıdan doğmadan önce son bir kere daha dönmemek üzere tövbe, silkinme ve arınma mücadelesi verebilmek duasıyla...

Pişmanız Rabbim.

Yine bir gün ashaptan biri Efendimiz s. a. v.?e gelerek sordu:

- Peygamberin ne derece affedici olduğunu bilirsin. Vakit kaybetmeden dön!

-"Ey Salih! Daha kaç kere o kapı çalana açılır deyip duracaksın... O kapı ne zaman kapanmıştı ki, tekrar açılsın!.."

Ve göklerin kapıları açıktır hala, yer ayaklarımızın altındadır.

amin. hergeçen gunumuz aleyhe işliyor aslında. eger salih ameller yoksa!

- Şeytan mağlup oluncaya kadar tevbe et.

Aciziz, kusurluyuz, hatalıyız Ya Rabbi!

-"Bir kimse Hakk'ın kapısını durmadan, ısrarla çalarsa bu kapı ona bir gün mutlaka açılır" diye tekrar etmektedir.

Müşriklerin ileri gelenlerinden Saffan bin Ümeyye, bir zamanlar büyük mükafatlar vaat ederek Umeyr?i Efendimiz s. a. v.?i öldürmesi için tutmuştu. Saffan, Mekke fethedilince deniz yoluyla Yemen?e gitmek üzere Cidde?ye kaçmıştı.

ellerinize, canınıza, ruhunuza sağlık çokkkkkk keyifle okudum.

Yoksa taş kalpler pişman olur mu?

Durma, vur kapıyı, gir içeri

Allahu Teala Razı olsun çok güzel paylaşımlardı.

Allah Teala şöyle buyurdu:

İncinir de pişman olur.

- Ey Muhammed, salih ameller işleme şartı çok ağır. İhtimal ki ben iyi ameller yapacak gücü kendimde bulamam.

Günlerden hangi gündür?

İnsanları uyandırmayın, sonra tövbe ederler, hele bir gençliklerini yaşasınlar, zaten yaşlanınca namazda kılar haccada giderler, senetleri varya haşa

Umeyr, Efendimiz s. a. v.?e gelerek:

Bunun üzerine Efendimiz s. a. v. şöyle buyurdular:

- Ey Allah?ın Rasulü! Bütün bu insanların hesabını kıyamet gününde kim takip edecek?

Mevsim kış mıdır, bahar mı?

Bunun üzerine Cenab-ı Hakk tarafından şu ayet nazil oldu:

Efendimiz s. a. v.:

Ya tevbeyi yaratmasaydın!

- İstersen dört ay yalnız kal, buyurdu.

Gün gelir bir bir dökerler yapıp ettiklerimizi, bir bir anlatırlar.

Vahşi hala korkuyordu, dedi ki:

Bugün bilir, duyarım acizliğimi.

?Bir adam günah işlemişti. Bildi günahını, yalvarıp yakardı: