Devrin halifesi Ebu Cafer Mansur, yüksek sesle konuşunca:

?Ümmetim içinde beni en çok sevenlerin bir kısmı benden sonra gelenler arasından çıkacaktır. Onlar beni görebilmek için mallarını ve ailelerini feda etmeye can atarlar.?

Allah Rasulü sallallahu aleyhi ve sellem, aşıklarının kıyamete kadar devam edeceğini hadis-i şeriflerinde şöyle beyan buyuruyorlar:

?İmam Malik?in yanındaydım. Bize Allah Rasulü?nün hadis-i şeriflerinden naklediyordu. Bu esnada ıztırap içinde olduğu yüzünden okunuyordu. Rengi değişiyor, sararıyor ancak Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-?in hadis-i şeriflerini bırakmıyordu. Ders bitip de insanlar dağıldıklarında ona dedim ki:

İmam Malik Hazretleri, Rasulullah?ın bastığı toprağa hürmeten, Medine-i Münevvere?de hayvan üstüne binmedi. Ayakkabı giymedi.

diyerek, Allah ve Rasulü?nün dostlarına yaklaşabilmenin önem ve hasretini dile getirmiştir.

Bir veliye bende olmak cümleden a?la imiş!..

Kendisine hadis-i şeriften sual soracak bir misafir geldiği vakit, abdest alır, sarık sarar, güzel koku sürünür, yüksek bir yere oturur, ondan sonra kabul ederdi. Kendini Allah Rasulü?nün ruhaniyetlerine hazırlar, O?nun mübarek kelamını nakledeceği için edebe son derece itina gösterirdi. Ravza?da imam iken hep kısık sesle konuşurdu.

Peygamber aşıklarında, Allah Rasulü?nün muhabbetinin bütün fani ıztırapları aştığını gösteren şu misal pek ibretlidir:

Büyük hadis alimi ve müctehid İmam Nevevi Hazretleri de, O Varlık Nuru?nun nasıl karpuz yediğini bilmediği için ömrü boyunca karpuz yememiştir. Hayatının bütün safhalarını kuşatan peygambere bağlılık şuuruyla, bir karpuzu yerken bile O?nun tarzının dışında hareket etmek ihtimalinden uzak durmuştur.

?Ya Halife! Bu mekanda sesini kıs! Allah Teala?nın, Peygamber Efendimiz?in huzurunda yüksek sesle konuşulmaması hususundaki ihtarı, senden çok daha faziletli olan ashab-ı kiram hakkında varid oldu!..? buyurdu.

Alemleri kuşatan bir rahmet olan Hazret-i Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem?in bu aşk ve muhabbet kafilesi, sahabeden sonra da aynı tazelik ve coşkunluk pınarı halinde vuslat deryasına doğru akmaya devam etmiştir. Çünkü dünya ve ahiretin saadet ve selameti, O?na muhabbet sermayesiyle mümkündür.

Padişah-ı alem olmak bir kuru kavga imiş;

"?Evet, ders esnasında bir akrep gelip beni defalarca ısırdı, hepsine de sabrettim. Buna ancak Rasulullah?a olan tazim ve hürmetimden dolayı dayandım." dedi.

O da:

Rabbimiz biz acizleri, bu hadis-i şerifin muhtevasına dahil eylesin! Amin!..

Muhabbetten Muhammed oldu hasıl,

Abdullah bin Mübarek anlatıyor:

Muhammed?siz muhabbetten ne hasıl?!.

Bezm-i alem Valide Sultan, Cenab-ı Hakk?ın, bu alemi Nur-i Muhammedi?ye muhabbeti hürmetine halkettiğini ifade etmek üzere mührüne:

Zuhurundan Bezm-i alem oldu vasıl? mısralarını hakkettirmiştir.

Allah Rasulü?ne aşk ile bağlı ümmetinin büyüklerinden Seyyid Ahmed Yesevi Hazretleri, 63 yaşında vefat eden Rasulullah?a duyduğu engin aşk ve muhabbet sebebiyle bu yaştan sonraki ömründe yeryüzünde dolaşmaya veda etmiş, vefat edinceye kadar on yıl, mezar gibi bir yerde irşad hayatına devam etmiştir.

"?Ey Ebu Abdullah! Bugün sende bir gariplik gördüm?"

Cihan imparatoru Yavuz Sultan Selim Han ise, kendisini Rasulullah?ın hakikatine eriştirecek bir veliyi dünyadaki bütün ölçülerin üzerinde görüp:

Eskiden mühürlere bir vecize ve beyit hakkettirmek adetti.