Sonbahar yaprakları kaç

İçimizin de içinden sınamasını vereceğimiz bir olgu..

Sisli, puslu, paslı bir dünyadan...

Ölüm, ruhun gitmesi ızdıraplar içine,

Ölüm, başlangıç nokta varlığın başlaması

Sanılıyor ki buraya hep eğlenme ve gülmeye geldik.. Çok kolay yaşamak için

Bir üstadın sözü var:

işlediği gunahlar ağir basıyor cok ölumden korkanın ama o gunahkar olan daha cok vurdum duymaz gözukur hayatta daha deli doludur. ölum bır gercek herkes ölecek

Veya bu dünyanın, bu yaşamın sona ereceği düşüncesi..

Arefesi yok, ertesi yok...

Ne zaman gelir bu giden bahar!

Ölüm, güller içinde yokluğun yok olması,

Günahları ile YÜZLEŞME fikri..

Kansız, yaşsız, gülsüz, yağmursuz bir mekandan...

Ölmek için doğduk;yıkılsın diye binaları inşaa ettik..

Kimsesizliğin koynunda,

Önü yok, sonu yok...

Ölüm, ölüm yokluğun yok olduğu son nokta,

Oysa toplu iğne ucu kadar kimsenin kimsede hakkının kalmayacağı ve yaşarken hesabını vereceğini dikkate almadan yapılan tüm haksızlıklar dile gelecek..

veda mektubudur!

Tekbirle zahire sırtımızı döndük...

Tek fazlası;

Oysa bilseler, ölüm sadece başka bir kapı.. Daha sahiciye..

Ölüm, dönülmeyen yol yolların son bulması,

Ölüm, ruhun dönmesi mutluluga sevgiye,

Ömrümüz kaç elveda... Kaç sonbahar, kaç çığlık... Saydın mı

Başka fazlalar omzumda yük..

Evet..

Ölüm, iremli bahçe cennetin anahtarı,

Rükusu yok, secdesi yok...

Baharı yok, kışı yok kirlettiklerimin...

Ölümü şöyle tarif ederim..

ama hep ölumu düşünmekte yanliş o zman insan hayattan zevk alamaz kı

O bizim seçimimize bağlı değil maalesef..

o zman neden korkar insan ölumden

Bu kış hangi ölümdür!

Yatsının sonunda kılınan bir cenaze namazı sessizliğinde...

önemlı olan nasıl öldüğün değil. hayatı bir gemi yolculuğuna beznetirsen liman ölum oluyor bu yol esnasında fırtınalarda gecireceksin tufanlarda ama sonucta lımana varcaksın

Henüz yüzleşmediği için

Efsunlu, uzak, belirsiz..

Ölüm, dikenli yolda varlığın son bulması,

H. özdemir

İşte, kelimelerim...

Ölüm, ateşli mızrak cehennemin kapısı,

bazen öyle anlar geliyorku yaşam ölmekten daha tutarlı oluyor. ama ölümü bilmıyorz

haklısın. ama ölümunde güzelı var sacma sapan sekilde insan ölmek istemez

/ve celle senaük../

Ölüm, ölüm varlığın son bulduğu son nokta,

aynalarda değişen yüzlerini...

Görmezden gelmekle ölüm kaybolmuyor.. Her an seslenebilir..