serdim yollarına

usanmadan yağmurları..

akşama dönerken parlak öğlen üstü..

yoluma düşem cana.

bekle..!!

tertemiz alnına.

bir kuru dal

sensiz kaç bahar gececek kabullenmeyi kendime söyleyemediğim şiirlerim var.

onun.!!

o bekletmeyi!

sonbaharda kuru bir yaprak...

aklının tüm köşelerinde köşe kapıyorum..

koştuğum akşamlar kızılı siyaha boyarken,

sen hala yazıyormusun

aşk yağmurları severdi ya.

bir hüzün..

sen yoksun.

aman Allahım

o sakin ona gülümsememi futursuz.

bense en çok bir güle benzemesini sevrdim aşkın.

kocası ile birlikte sen üzülme olur mu

yapma çiçeklrimle saf kalışlarımı..

olur olmaz

aşk elbet yağmuru hatırlatırdı.

en çok küsmelerini severdim

gönlümün buzdan dağları.

o dönmememe sebep bulmayı

yorumum altındaki artı oyları 100 ün üzerinde istiyorum.

şimdi senle ben

ben onun manasız çıkışlarını severdim

ben yine sana doymadan ölüyorum..

bir tesbih tanesi gibi ayrı gayrı düşmemiz.

ben gökyüzüne aşığım

elimde biletim

sıcacık içeri almayı severdii

şairler pariste ölür güzelim.

onu yazmaya çalısıyorum bu aralar.

yazamadığımdır kadınım.

aşk yağmurları severdi.

şimdi parise yol alıyorum.

yağmurlu bir günde gittin.

"güneşe" göstermediğim kaç şizofren yaralarımın em'i şiirlerim var bilmiyorsun..!!

merdivenlerde görünmemi

o benim ağlamamı

kapı ardında hazır duran valizin

ben ne bir dilenciyim.

ben ağlayamamayı severdim

mora aşığım.

burayı desteklerseniz yazmaya devam edicem.

sabah üzerinde çiğ taneleri

ya sen dönersen apronda ineceğin uçağı görürsem..

o manasızlıkta direnmeyi!

kapıya dikilmiş irkilmelerim yok artık

ardına bakmadan..

ne de onursuzdum..

kubbe gibi üstümde duruyorsun.

yok ama şimdi ben parise dönüyorum

soğuk kırılgan.

bir sevmek

ömür boyu beslediğim aşk yağmurları severdii

karanlık gecede

sonsuz maviliğe

birde kapkara tekdüze sevmelerimi

yağmurları severdi loş akşam üstleri

sus demesini severdim bende.

tüm köşelerde.

o umutları çiğnemeyi severdi

bir yaz köşesine bir kış köşesine

ben onu beklemeyi severdim.

çocuksu yanlarımı birde.

ve aşk...

ben akşamın kızıllığında

ondan bir melek yaratmıştım.

güneşin alnında

beslediğim umudu

ben ona dönmeyi severdim en çok

ben içimdeki beslediğim umudu sevrdim

koca adama sus bir dakika

şimdi yok..

sıkışmış benliğim gibi

bir değersizliğin iç burkan duygusu.

aşk yağmurları severdi diye bi başlığın varmış

ben çaresiz kol salışlarımı severdim yanıma..

bin manevrada bir yol bulamazken..

ben gökyüzüne müptela.

cok dogru :p

bir resim bir iç acıtan söz..

bir kahır bir sitem

saçlarım ıslak darmadağın

tüm ikindi üstleri loş akşamlarda soframa koyduğum acı sözlerini bitiremedim farkında değilsin..!!

çözülürdü

iz bırakmadan..

bir sensizlik..

içimdeki korkularımı severdi