Ya da pencereden bir sürahi bir bardak uzatır hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik.

Heryere birlikte giderdik zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki.

Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki..

Biz mi istemiştik? Yoksa hak mı ettik?

guzel yazı ama uzun:)

Azar işitip acillere taşınmazdık.

daha çok ister oldu

aslına bakarsanız hala var böyle sokaklar böyle yaşamlar böyle kirletilmemiş hayatlar

Ruh yok buz gibi bz bu biz değiliz..

sınırlar kalktıkça hakkı olmayanı da ister oldu sanki olağan buymuş gibi

hakettiklerimizi çoğu zaman istemişizdir ama ne yazıkki istemediklerimizi haketmişiz...

kavgalarımıza zabıtlar tutulmazdı.

Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık.

hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri.

ya sizce?

Hatta babanım bile anahtarı yoktu. Annem evimizin bir parçası gibiydihep evdeydi.

Benim değildir bu kültür.

Nedir bunlar?

onlar nedir bilmezdik bile asla kanla falan da bitmezdi

Ne ruhuma ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder.

Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem.

ne istedik ne de hak ettik.

Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani.

Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi.

Annelerimiz bu durumu bildiklerinden

Birbirimize yabancı yalnızlıklarımızla yaşar olduk.

Benim çocukluğumda annem çalışmazdı.

Evlerimiz var içinde yaşayan yok.

Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp taksidini bitiremediği arabanın anahtarını hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana.

20 li yaşlarda olmama ragmen ben bile bu zamanları ozluyorsam gelecek nesili bizim cocuklarımızı torunlarımızı duşunemiyorum... onlara gore bunlar o kadar ilkel sıradan gelecek ki...

başkasının mallarına göz diker oldu

herkes olana uydu ne kimse istedi ne de kimse haketti

bizden önce ki nesillerin de vardı mutlaka böyle hikayeleri

ne hoş bi yazı bu!

Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza oyuna devam ederdik.

Bu bazen bir kurabiye bazen bir meyve olurdu.

en fazla saçlarımızdan çeker hayvan adları sayar tekme atar yine oyuna dalardık.

Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar lüks binalar ışıl ışıl vitrinler girip çıkan yapay insanlar...

Okula arkadaşlarımızla gider birlikte çıkar oynaya zıplaya yürüyerek gelirdik.

iyi ki de öyle

Düşünce kaldırırlar kavga edince barıştılırdık. Polisler gelmezdi

herşeyin bir bedeli vardır. sahip olduklarımızın da-geçici bir süre de olsa-bedeli var.

Sonra kavgalarımız da öyle ustura falçata ile olmaz

Parklarımız var içinde oynayan çocuk yok.

bir anda sekiz yaşıma döndüm sanki..

yadsınamaz çağın getirdikleri, bazen de aldıkları..

BAZEN BIZLER HAK EDIYORUZ BAZEN KENDIMIZ BILEREK ISTIYORUZ,

Reklamlarla desteklenen beyni ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk.

Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi.

aLıntı

Evimizi kendimiz temizlerdik kapı silmece ; bilmem kaç kuruş

Cafelerde alış veriş merkezlerinde buluşmazdık.

Ben kapılarında '' vale '' lerin '' bady '' lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.

İyi de neden böyle olduk?

ama sebebi ne hak etmek ne de istemek, bence

Tahta iskemlelerimiz de oturan yaşlılarımız onlara dede nene diye hatırını soran çocuklarımız yok oldu.

Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.

Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır çantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık.

Mahallemizdeki teyzeler annemiz gibiydi. Susayınca girer evlerine su içerdik.

Komşumu tanımıyorum ama evinin camında temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.

insanların elde ettikleri artıkkça

Birbirimizin suyundan içer elmasına diş atardık.

Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.

Röntgenlere ultrasonlara girmezdik.

Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım.

Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.

insan doğası gereği hep daha fazlasını ister

zaman ilerldikçe

ve kendileriniki zaten kendi malı

ama daha kenarda köşede

Kısacacı evine girip gelen elinde mutlaka yiyecekle dönerdi.

En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı.

kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.