tekrar tekrar okudum.. aldığım keyfi anlatamam sidas..

Günaydın; içimin hale hazırınamı uyandın..

Gözlerinin nefesini çözüyordu; sessizliğinin mültecisi küçük kız.

Ve döndüm;

bu yazdıklarını parça parça ama anlam bütünlüğünü bozmadan göndersen okunurdu

Cümlelerinin gözlerin de müstakil korkuların vardı..

Bütün hiçlikler aynı zamandaydı.

Bazen sen kadar kendimi affedemiyorum..

Seni gördüm; bütün ışıkların o aynadaydı..

Sevinçlerimiz bile yaraydı aslında, içimizin derinliklerinde saklamaya kalksakda.

Büyük başlıyorum yolculuğuma, kırpmadan gözümü; refarans edilmiş hayallerimle koyuluyordum yola..

Satır başını geçtim; kaldır yollara dürülmüş nemli yüzünü ellerinden..

Kendime ısmarladığım sade bir suskuydun artık..

Ne zaman yanılmayı pas geçmeye kalksak, pusular kuruldu bize, içimizdeki ıssız patikalarda.

İçine paylaşıyorsun arbedelerini, usulca yoruluyorsun..

Yaka paça edilmiş işgalinde bulanıktı ölüm.

Yazdıkça hatırlanmak için sensizliğini, önüne diz kırıyordun sanki..

Duvarlarla dosttuk, geceyle, her kötülüğün anası içkiyle, kendimizle, doğayla, kaderimizle dosttuk.

iyi tamam

Gelmedi'n..

sayın kedi sizi başlıkalarda yeniden görmek ne güzel :)

toplum olarak okumaktan uzağız bunun için uzun yazıları okumalıyız okutmalıyız alışkanlık haline gelmeli okumak

Hadi en tuzlu ayak üstülüğünle uğurla beni.

Eflatun bir şiirdin, dilime aldığım zaman kırmızıya bulayan..

Bir harf dönsem yanımın başındaydın..

Kullanılmış bir acı oluyorsun dinlendiğin zaman.

Acımasız değil, acınası katillerdik biz seninle, hiç de gerekmediği halde yalnızlıklarımızı öldürdüğümüz için sık sık.

yazıya saygısızlık olmasın diye başlayınca okuyorum

Ve yenilgilerle dost olmaya zorladı bizi hayat. Ve bunu kabullendik.

İrkilme göz boşluğuma düşerken,

Yüreğime sataşmış minnetlerini al..

Bir küfür devriliyor ağız boşluğuna, sen bakıyorsun.

baktım, görmemle sobelendin içinden alınmış aşka..

İyi bilirdi bizi cemaat, omuzlarda taşınmaya daha çok varken. Ve biz kendi zararımızı kendimizden başkasına vermeyecek kadar olgunduk.

Konuşmadanda anlaşabilmeyi, ağzımızı açmadan çığlık atmayı başarıyorduk biz.

Teşhirliydi yazgılar gelmeyenlerin adı gibi...

Veda ya metelik sus..

Sen yaza siline bozulmuş bir alfabenin çocuğusun.

Dokunmaya kalksak kanamaya başlayacak kadar taze, sarmaya çalışsak, bir ömür kadar uzak olan yaralarımızdan...

bazende pişman oluyorum

Şehrin suyunu bulandırır, beni uğurladığın saat başını beş geçen zamansızlık...

Cürmüne çarpıyorsun, sonuç vermiyor aklın..

Yaralarımız vardı ve içimize sızardı kan. Ne anılardan vazgeçebildik nede yeni başlangıçlardan.

Parça parça ağlayacaktı kentim yine.. Sözü alınmıştı gök/yüzünden..

Ve biz yaralarımızdan tanımıştık birbirimizi.

Bütün seslerden korkuyordun yüklemini sendeliyordu asabiyetin..

Bir zaman dosyasını kucaklıyorum ve sana adımı bırakıyorum.

Cümle keşkeler ezilsin dilinde şimdi..

Yüreğime sataşmış minnetlerini al...-_ sidas _

saolasın..

Dilin müsvette bir yalnızlıktı..

Artık soğuk harflerin takatisin.

Ele verilmişti kirli hüznün..

Sevmelerimiz anlıktı belki, ama anamızın ak sütü kadar helal, akmaya bile üşenen bir küçük ırmağın suyu kadar berraktı.

Yüzün, bir düşün harlı lekesiydi..

Adını bekleten haziranım vardı, sabrı susturan..

Dilinin altına sakladığın duvarların ifadesini almıştı rüzgar..

"Gürültülerimi örtün" diyordun ama duyulmuyordun..

çeşitli zaman ve meknalarda değişik mahlaslarla yazan yazar ruhlu birisidir sayın sidas sanırım döndüğünde kesin ve net bir ifadeyle size beilgi verir..

Ve ne zaman yeniden başlasak, birilerine anlatır bulacaktık kendimizi bir süre sonra, o eski başlamışlıklarımızın hikayesini.

Adına sermayeydi yalnızlığın ve sen ayrılığın mayasındaydın..

Özgürlüğü taparcasına severken, yalnızlığın elinde oyuncak olmak tasarılarımızın arasında değildi elbette.

ne güzel bir cümle. kendinizemi ait.

ben dahil çoğunun her halde uzun yazılar hoşumuza gitmiyo

D/üşüyordun..