olayın dışına çıktılar.

Ne rakı, şarap var içesim.

Yeter artık bu kadar uyuduğunuz; uyanın gözlerim.

öldükten sonra söylediği en sağlam söz muhtemelen:

kanser olup ölen adam var, şaka gibi bir eğlence anlayışı

Hiç var olmamayı tercih ederdim. Şimdi ise; varlığımın yok olmasını tercih ederim. Yoktan var olduğumuz gibi; vardan da yok olmak isterdim.

dostum memurlar netin herhalde yeni uygulaması sana 3 gün boyunca mesaj atamıyormuşuz, özelden soracaktım da o arkadaş gerçekten öldü mü?

İnsan; hayatı boyunca, olması gereken bir şeyler var da olmuyormuş gibi veya olmaması gereken bir şeyler var da oluyormuş gibi hisseder.

koyunlardan görecekleri saygıyı ellerinin tersiyle ittiler.

hiç kimseye hiçbir borçları kalmadı.

Hayat; ?Katılmak istiyor musunuz? diye sorulmayan; bir oyun, bir eğlence ya da kimsenin bilmediği başka bir faaliyettir.

anne babaları gibi olacaklar, tekrarcılar. bir hiçbir şey. sıradan. herkes gibi.

bazı insanlar oturup, sakince düşündüler.

"onlar" sağlam adamlardı ve mutsuzlardı. huzursuzlardı.

kendisi değilde hastalıklı düşüncelerinin ölmesini isterdim

işte bunlardı onların asaleti.

"onlar" gibi olamayacaklar. çünkü gerçeklere gözlerini yumdular. mutlu olmayı tercih ettiler ve kaybettiler. bir hiçbir şeyler. bunu kabul ettiler. mutlu gereksizler.

kanser diye duymuştum

belasına okunacakların belasına okudular.

Ne de ahirete göçesim.

Ne abdest alıp namaz kılasım.

düşündüler. bunu yapabildiler.

bu hayatın kurulu bir düzeni var ve sanırım biz bunu anlayabilecek potansiyele sahip değiliz

saygı duyulsun, "onlar"a. çünkü kolaya kaçmadılar.

"sürü"ye katılmadıkları için severim onları, saygı duyarım onlara.

"harbi cehennem varmış ya laaa..."

Öldü mü?

çocukça davranmaktan vazgeçtiler. bunu da yapabildiler.

önemin önemi kalmadı.

Hayat öyle garip organize edilmiş bir oyun ki; hiç memnun olmasan da, bu oyunu oynamaktan hiç zevk almasan da sonuna kadar oynamak zorundasın.

Kim ki o?

o kadar sakinleştiler ki; varlıkları yok oldu.

bazı şeyleri önce birileri söyleyecek. diğerleri ise ancak tekrar etme seviyesinde kalacak.

sefaletin içerisindeki asaletleri.

pislik içinde yaşayan domuzlar gibiyiz

Ne bu dünyada yaşayasım.

İnsan da; yazık!, başına gelen her belayı kabul edip, şükrediyor: daha beteri başına gelmediği için.

huzura kavuşmuştur öldü ise...

Hayata umutla bakabilmek için; hayatın baştan düzenlenmesi lazım; hem de şu anda ne ise, onun tam tersi olarak.