Yaşarmış,

soruların cevabını

hoşgeldin...

aşkın yeminini vermeye ramak kalmışken.

Tahir olmak yok Hikmet Nazım, nasıl ki senin gibi inanmış tek şairimiz yoksa

Artık dövüşülecek bir fikri bile yok insanların,

Acılıdır hala türkülerim

Sevdayı kaybettik, üç-beş günlük ilişkilerle ömür törpülüyor, kendimizi kandırıyoruz.

Müzmin bir ticaretin

Dik ve onurluydu...

bittiği yere kadar yaşayalım

Sende unutma Nazım usta, biz yenildik ve kirleniyor işte bu dünya

yatan müessir korkuya

Suya yazılan

tersinden göremediği

Yarama tuz diye basılan

adının katrelerini karıştırdım y a r...

Yaşlanmış,

s u s u y o r u m. . .

Kara parçaları benim dikenli tellerle örülü olsa da, kapan gibi! O deniz de benim... O tepe de... Üstündeki çakıl, ardındaki şehir benim. Mavisi benim, yeşili benim, akı da karası da benim...

a l a m e t - i //f a r i k a s ı nedir...?

Acılarımın kırıklarını almaya...

Ey Bahçecan;

Damarlarda yüksek doz alkol ya da uyuşturucu dolanmakta

Elmalar bile çürük artık, ya da ithal alınamayacak fiyatta,

S a n a ellerimle

Sevda yüzünden ölemezsin ama yaşanılanların boşluğu

Tahrimen mekruh kılınmıştı

günün adıydı a ş k belki de..."

Dalgalar arasında

yine birşeyler çırpınıyyor

S a n a toprağın arasındaki

Yitik bir ömrün

Her tercih bir vazgeçiştir derler. Tercih yapmadan vazgeçtiklerim vardı benim, sınırlarım vardı benim koymadığım.'Ben'dim, 'onlar'dı.

Rotamı çizmişim

yegane varlıktı a ş k. . .

haydi gel

"... Kendi kendime sorduğum

Artık ne ara ne de sor Tahirleri, Zühreleri,

hoşgeldiniz..."

".. Sevgili camdan kalp; teşekkür ederim..

Toprağa düşmeden daha,

Ben nasıl inanmıyorsam artık masallardaki aşklara

biat etmişti...

yüzer gibi oldu (:

özgür bir aşkın gemisini yürütmek...

Tanrı ''Ol'' dedi oldum ben... Çamur hamurum, toprak unum!

mukabil olduğunu

Günümüzde tüm Aslılar, Zühreler boyanıp piyasa yapmakta?

kendi usaresinde

A h / y a r...

Herkes herşeyi satın alabilirdi.

diyorlardı ama

tek bakiyesi...

Ve biraz ayıp oluyor genç yaşta ölmek bunlardan biz insanoğluna.

gezinirken parmak uçlarında

S a h r a l a r ı kırmızı

Hiç kimseye ve herşeye dair

Hatta pişmanlık duygusu seni öldürebilir.

glea nasılsın :)

Zühre kaybetti bütün değerlerini, alay edildi sevgi ile.

karanlığı dahi beyazı gösteren sır.

teşekkür ederim...

Şu gülen çocuk da benim ey insan kulak ver! Öksüren yaşlı amca; dünyanın öbür ucundaki ezana karışan şu çan sesi benim... Anaların döktüğü gözyaşı, yağmalanan gönüller benim... Kan akıtan dereler, yıkılmaz duvarlar, acı serpilen ömürler benim...

Vurgun bir sandalım

yüzümü gülümsettiniz :)

Tahir dersen sadece yatak odası için Tahirlik rolünde artık

Ki kalmadı ardından Mecnun olunacak bir Leyla,

bir leyla düşlemesiydi a ş k. . .

neyse elimizdeki şuan içimizi aydınlatan

Ve ben sana bunları yazıyorsam bulamadığımdan değildir Zühre?mi

Bu kimlik ile, bu yurda tabi doğdum ben. Seçim şansım olmadan... Tercihsiz yerleştirilmelerimin ilki bu oldu vesselam!.. Sanma ki gocunmaktayım, lakin neden övüneyim kucağıma bırakılandan?

Bilmem yeter mi ömrün,

yine duygusallık

kölelik denizinde

Kaç okyanus devirip

ve bütün hüzünleri adına,

Gerçek ve konuşulabilecek dostları bulmaktır artık Tahirlik.

Yüreğim;

Boynu büküktür

Benim için seçilenlere eğdim boynumu, emir büyük yerden... Yaradan kurmuştu ya kader tiyatromu; oynamak zor, kaçmak imkansız...

satılamayanlar listesinde

Özüm,'can'ım, kanım ve tek ırkım topraktır benim!

Aslı diye Zühre diye birçok hataya düşmüşlüğümdendir.

Ve yaşlarla ıslanmış...

bu sessizliğin

Zühre sevginin anlamını bilse Tahir yine sever ama

Sevmiyor sövüyoruz dünyaya, yaşadığımız her güne,

M e c n u n c a bir çaresizlik

Her şey kirlendi ve önce Zühreler bozuldu,

Tahir olmak alay konusu, Zühre ise kenar mahalle dilberi artık.

yağmurları sunmak isterdim...

bir hissin s ü r ü n c e m e s i. . .

bir alev topunun

yine bir durgunlıuk havası var bende

Tahir olmak da Zühre olmak da aptallık artık

İbrahim'lere haramdı a ş k. . .

Yürüyorum... Bildiğime ekleyerek öğrendiğimi, ezerek cehaletimi... Karanlığımı silerek yürüyorum. Yırtarak esaretimi...

"... A ş k her dilde aynı

Yani Hikmet Nazım eğer ki arıyorsan Tahir?i, Keremi artık git tarihte ara,

Tüm barikatlar darmadağın,

Tahir?in de olmalı haberi bundan, Kerem?in de.

yalnızlıktan aldığım

Onun için elma ile de ilişkimiz karşılıklı olarak feshedildi.

a ş k ı n hangi dile

Kaç yardan geçmişim

Şimdi Aslılar skor peşinde erkek aramakta yanlarına

bergüzarlığıyla yakan

Sevdayı sanal ortama gömdük, iki çift laf etmeyi unuttuk,

a ş k vardı...

Yeryüzünün bütün kuşları

Dalgaların arasında

Fırtınalara inat

Yürüyorum... Birlik, beraberlik, kardeşlik ülküm var benim. Vazgeçtiklerimi kazanmak için yürüyorum; dizlerimde inancımın kuvveti, içimde ülkümün kanat çırpınışları...

saklı melodi ne hoş bir nik..

s a n a en kutsal

damlaları avcunda biriktiren

Oysa onlar da insandı. Yaradan ''ol'' demişti, olmuşlardı işte. Toprak değil miydi eti, kemiği, tüm bedeni onların da? Peki nedendi ayrımlar? Nedendi yücelik naraları? Nedendi saplantılar, nedendi tüm bu kin kokan, kan kokan oyunlar? Aynı değil miydi gelinen yer ve yine aynı olmayacak mıydı varılacak olan?

"... Şehrin vakanüvistleri

Hoşbulduk karnım doyunca ilham geldi paylaşayım dedim:)

Ve yeise düşen her gönülde

Bütün iş artık yalnızlığı en doğru şekilde yaşayabilmekte.

Hep korktuğumun başıma gelmesindendir.

Yürüyorum... İnandıklarımın salık verdiği 'Bir'e doğru, kırarak zincirleri...'Siz'i,'biz'i, 'onlar'ı yolda düşürdüm bile çoktan!..

Önceliğinde inançlarımızı ve o sonsuz sevgimizi kirleterek yapıyor.

S ö z l e r i n içinden seçilen bir sözdü...

yüreğimin tee içinde

Bu yüzden adını ebru koydum s e n i n. . . .

gökyüzüne fırlattığım

İnandıklarım 'yok' diyor ayrım; yollar kısalıyor, uzanıyorum dünyanın öteki tarafında sevgi büyüten yüreklere... Başka suretlerde yaşamakta ruhum, biliyorum.

Meçhullerde kalmış

her yazıya

Nedir bana gecenin içinde

çatlaktan yağmura bakan

A h / y a r. . .

Ölmek istiyor yaşıtlarımızın çoğu ya da gitmek hiç bilmediği diyarlara.

Boyun eğmezdi hiçbir kuvvete.

kimse bilmiyordu..."

Onun için artık sevgi için değil kalleşlik için ölüyor insanlık bunu unutma şair Nazım...

çocukların şarkısını dinletmek.

bir ölünün sözleriyle

aşksız kentin...

tek hatırasıydı a ş k. . .

Ama pazarda her akşam

Yarasaların dahi