hani blki bu sevgi sisile ile dostlara ulaşır

-Bütün kuvvetinizle bana yönelin, kalbinizi bana bırakın. Selim kalbin ne olduğunu anlayacaksınız! dedi. Ve derin bir murakabeye daldı. Bir saat kadar öyle kaldı. O anda Cenab-ı Hakk?a yönelip babasını bu ızdırap ve endişeden kurtaracak ilahi rahmet ve sekinet istedi. Gözlerini açtığında, babasının yüzüne bir nur, üzerine bir huzur ve sükunet inmişti. Kalbi ayrılık, yalnızlık ve ölüm endişesinden kurtulup Allah ile huzur bulmuştu. Artık mutmain olmuştu. Bu arada gözlerini açtı, bulduğu huzurun sevincini ve kaçırdığı fırsatın hasretini şöyle dile getirdi:

?Bizler, Allahu Teala?ya ulaşmada bir vasıtayız. Bizden kesilip asıl maksada, Cenab-ı Hakk?a bağlanmak gerekir. Gerçek mürşitlerin yolu budur. Allahu Teala?ya vasıl olan arifler, diğer insanlara bu işte rehberlik ederler. Onlar bu yolun çocuklarını önce hakikat beşiğine yatırıp sıkıca bağlarlar. Vuslata kadar onları terbiye sütü ile beslerler. Cenab-ı Hakk?a vuslat hasıl olunca, özel bir şekilde bu takip ve terbiye işini keserler. Böylece müritlerini Allahu Teala?nın huzurunda kabul görmüş, mahrem daireye girmiş birisi yaparlar, aradan çıkarlar. Artık bundan sonra müritler, arada bir vasıta olmaksızın Allahu Teala?dan ilim ve feyiz alacak hale gelirler. Buna güç yetirebilirler.

Şükredilecek bu nimetin ne kadar kıymetli olduğunu şu örnekte görelim:

İşte bu hale ulaşmak bir mürşit ile mümkündür. Böyle bir hali elde eden kimse, sonsuz bir ömür bulsa ve bütün ömrünü bu nimete şükür için harcasa yine de bu nimetin şükrünü yerine getirmiş olamaz. Hakk?a yakın olmak lazım, halka değil.

inşallah kardeşim

-Benden şu anda kalb-i selim istiyorlar. O da bende yoktur. Nasıl elde edileceğini de bilmiyorum! dedi. Hüsameddin Buhari babasına:

ortada ne mürşid kaldı, ne mürid

hoş bir alıntı olmuş

ama nasib işte

dostlar naz makamındadır, kapı kapamazlar

-Oğlum! Allah sana bol mükafat versin. Meğer, bize lazım olan iş bütün ömrümüzü bu kalbi elde etme yolunda harcamak imiş. Fakat ne yazık ki, ömrümü başka türlü zayi ettim! dedi. Ne mutlu bu babaya ki salih evladının dua ve gözyaşı bereketi ile Yüce Allah?ın rahmetine kavuştu, huzur içinde dünyadan göçtü.?

en azından şu ahir zmanda yarım yamalak ta olsa

kapı bekçisi olarak.

sofiler kitapalarda kaldı maalesef

Hacegan yolunun büyüklerinden Mevlana Hüsameddin Buhari?nin babası Mevlana Hamidüddin Şaşi vefat döşeğinde idi. Bu zat büyük alimlerdendi. Şah-ı Nakşibend?le aynı dönemde yaşamıştı. Şah-ı Nakşibend?e büyük hürmet, sevgi ve saygıları vardı. Fakat o kalp doktoruna teslim olup seyru sülük terbiyesi almamışlardı. Oğlu Hüsameddin Buhari ise Emir Hamza?nın halifesi idi. Emir Hamza da Seyyid Emir Külal?in oğludur. Hamidüddin Şaşi vefat anında sıkıntı ve ızdıraba düştü. Oğlu ve dostları baş ucunda idiler. Bir ara oğlu: ?Ne haldesin? diye sordu. Babası:

onların yolundan gidenleri sevmek lazım

Kaynaklarıyla Tasavvuf II

kişi için ancak çalıştığı kadarı vardır; yürümek talebeden, yol göstermek Rehber'den.

belki atarlar bizi de kabul ederler

Sonuna kadar:))

Arifler, bizim işimiz çözüp bağlamaktır derler. Onlar kalbi haram arzulardan ve dünyadan çözüp Yüce Allah?a bağlarlar. İnsanları irşat ederler. İrşat, terbiye olmak ve Yüce Allah?ın rızasına ulaşmaktır. Büyük veli Şahı Nakşibend mürşidin görevinin nereye kadar sürdüğünü şöyle anlatır.

dünyaya o zamanlarda gelmek varmış