Yetmez mi musab olduğumuz bunca devahi?

Enfas-ı habisiyle beş on ruh-u leimin,

Ey oğul! Ananı, atanı say!

Şunu da unutma;

Olsun mu beş on sersemin ilhadına kurban?

Ya Rab Bu Uğursuz Gecenin Yok Mu Sabahı?

ŞEYH EDEBALİ

La yüs'ele binlerce sual olmasa du kurban;

Binlerce cevami' yıkılıp hake serildi!

"İnsanı yaşat ki devlet yaşasın"

Hımm anladım.. Güzel bir oylama..

nasıl kullanacağını bilmezsen

"İçimizdeki beyinsizlerin işledikleri yüzünden, bizi helak eder misin, Allah?ım?"

Güceniklik bize, gönül almak sana.

Bütün bilinmeyenler,

Ey oğul, artık Bey?sin!

Umarım yanıltmadım..

Esmezse eğer bir ezeli nefha, yakında,

senin gözlerinin gördüğü gibi değildir.

zengin iken fakir düşene ve hatırlı iken,

Milyonla hayatın yüreğinden gidiyor kan!

İslam ayak altında sürünsün mü nihayet?

ancak sen faziletli ve ahlaklı olursan

Ey oğul, işin ağır,

işte öylesine abide şahsiyetler elinde bu millet, bir zamanlar dünyanın en pırlanta milleti idi

Gördüğünü görme! Bildiğini bilme!

Bereket büyüklerle beraberdir.

İnsan bu muammalara dehşetle nigeh-ban!

Cani geziyor dipdiri... Can vermede masum!

Allah yardımcın olsun?

Acizlik bize, hoş görmek sana.

feth edilmeyenler, görünmeyenler,

gördüğünü görme bildigıni bilme

Teslis ile çöksün mü bütün aleme zulmet?

Hep fışkıracak yerlerin altındaki esnam!

insanı yaşat ki devlet yaşasın.

Hayırdır neden oyluyoruz..

Bin üç yüz otuz beş senedir, arz-ı Hicaz'ın

Ağzım kurusun... Yok musun ey adl-i İlahi!

İnancını kaybedersen,

En kanlı senaatle kovulmuş vatanından,

Dünya,

Nur istiyoruz... Sen bize yangın veriyorsun!

Ey oğul, sabretmesini bil,

sabah rüzgarında savrulur gidersin.

Bundan sonra öfke bize, uysallık sana.

derya hanım,

Suç başkasınındır da niçin başkası muhkum?

Zalimleri adlin, hani öldürmedi hala!

Mahşerde mi biçarelerin, yoksa felahı!

Mazlumu nedir ezmede, ezdirmede mana?

Na-hak yere feryad ediyor: acize hak yok!

Toprak kesilip, kum kesilip Alem-i İslam;

Dul kaldı kadınlar, babasız kaldı çocuklar,

Ya Rab, bu ne hüsrandır, İlahi, bu ne zillet?

işin çetin, gücün kula bağlı.

Solsun mu o parlak yüzü Kur'an-ı Hakim'in?

İslam'ı elinden tutacak, kaldıracak yok...

Haklı olduğun mücadeleden korkma! Bilesin ki atın iyisine doru, yiğidin iyisine deli derler.

içimden geldi

Üç yüz bu kadar milyonu canlandıran iman

Anlaşmazlıklar bize, adalet sana.

Haksızlık bize, bağışlamak sana?

kendımı acız hıssettım ondan

bu söz ne demek istiyor derya

İffet ve edep denilince aşağıdaki alıntı aklıma gelir.. Paylaşmak istedim bu değerli paylaşımı..

Sönsün de, İlahi, şu yanan meş'al-i vahdet,

Yaksaydın a mel'unları... Tuttun bizi yaktın!

Genç bir öğrencitalebelik yıllarında bir gün gece yarılarına kadar ders çalıştığı esnada bir aralık kapısı çalınır. Gelen bir kızdır. Yolunu kaybettiğini ve yanan başka bir ışık görmediği için, onun kapısını çaldığını beyan eder. Genç talebe, kızı içeri alır. Sabaha kadar dersine çalışmaya da devam eder; ancak bu arada kızın dikkatini çeken bir şey de yapmaktadır: Arada bir parmağını önünde yanan mumun alevine tutmakta ve çekmektedir. Sabah olur, kız evine gider. Bu ev, bir vezir sarayıdır. Kızın anne-babası, geceyi nerede geçirdiğini, başına bir şey gelip gelmediğini sorarlar. Kız, olup biteni anlatır ve bunun üzerine genç talebeyi saraya davet edip, o gece parmağını arada bir neden yanan mumun alevine tutup çektiğini sorarlar. Gencin cevabı ders yüklüdür: "Bir yandan çalışırken, bir yandan da nefsim beni iğvaya yeltendiğinde, parmağımı aleve tutarak, kendisine Cehennem azabını hatırlatıyor ve onu frenliyordum." Gençten çok hoşlanan vezir, kızını bu gençle evlendirir ve neticede kazanan iffet olur..

iradene sahip olasın!

yeşilken çöllere dönersin.

Ama; bunları nerede,

Açık sözlü ol! Her sözü üstüne alma!

Bizar edecek, korkuyorum, Cedd-i Hüseyn'i,

Ya Rab, bu uğursuz gecenin yok mu sabahı?

Göğsündeki haç, küfrüne fetva-yı müeyyed!

Öfken ve nefsin bir olup aklını yener.

Bir giryede bin ailenin matemi çağlar!

vaktinden önce çiçek açmaz.

Daima sabırlı, sebatlı ve

gün ışığına çıkacaktır.

bunlar da aynı yazının devamı

Ateşli muhitindeki suzişli niyazın

İnsanlık ayaklar altında sürünüyor Edebalım :(((

Sevildiğin yere sık gidip gelme!

En sonra, salib ormanı görmek Harameyn'i!...

"Yandık" diyoruz... Boğmaya kan gönderiyorsun!

Unutma ki, yüksekte yer tutanlar, aşağıdakiler kadar emniyette değildir.

Madam ki, ey adl-i İlahi yakacaktın...

(A?raf Suresi 155. Ayetin bir kısmı)

akıllısın, kelamlısın!

Ya Rab, o cehennemle bu tufan arasında,

Emvaci huruş-aver olurken melekuta?

Bir uykuya daldık ki: cehennemde uyandık!

itibarını kaybedene acı!

Küfrün o sefil elleri ayatını sildi:

Şu üç kişiye; yani cahiller arasındaki alime,

Kalmışsa eğer bir iki mabed, o da mürted:

Eyvah! Beş on kafirin imanına kandık;

Başlık sahibine yinede danışalım fikrini alalım bakalım ne diyor..

Suçlamak bize, katlanmak sana.

Güçlüsün, kuvvetlisin,

Cbl-trk ben şunu çıkardım hani nasıl desem insanların kusurlarıyla ilgli sanırım.. Her gördüğünü, her bildiğini karşıdakini rencide ederek ortaya çıkarma.. Örtücülerden ol demek sanırım..