İbrahim Hakkı hazretleri gider, çeşmenin başında atını tımar etmeye başlayan adamın yanına varıp bekler. Fakat bir türlü terbiyesini bozup da:

Bir tane canım var ama, yüz bin bedenim.

Aşıkların şeriatı da Allah'tır, mezhebi de.

Eğer birisi benden bundan başka söz naklederse

- Cesedimi yaktıktan sonra küllerim Dicle'ye dökülecek. Korkarım Dicle taşar, Bağdat'ı yutar. İstemem Bağdat'a bir şey olmasın... O gece hırkamı nehrin kenarına getir ve sulara at..

- Tasavvuf nedir?

- Burada yeyip, içip yatacak, padişahımıza dua edeceksiniz. Cennette size komşu olmasına karşı çıkmıyacaksınız, dediler.

Zindanda... İdam fermanı... Halk akın akın ona koşmakta. Gene ölçüye sığmayan sözler.

Cevap:

Mevsim kıştı. Soğuk her yeri kasıp kovuruyordu.

Dünya süsü saki, allasen gitme.

- Allahım, ne sırdır ki, kulun Hüseyin Mansur'u bu hale getirdin?

amin amin rabbim kimseyi kendinden başkasına muhtaç etmesin.

- Ya ileri derecesi?

Bir başkası var ya: işte ben, ben! O, beni

Dön aşkın çevresinde: gün işte bu gün.

Sana tavsiyemdir ey can

Yaprak ol..

SEVDAM VE BEN

Beynim fırın, bağrım tandır

Seker gider dosta doğru

Göl olma, gölet olma, baraj olma

Büyük bir sarsıntı. Hayret. Dehşet. İsyan ve itham:

Varsın aşık günaha girsin, hoş gör:

- Birbirimizin kadrini yine biz biliriz. Peki sizi zindandan kurtarayım mı?

hayırlı günler:)

Zalimlerin boynunda süslü kravat olacağına

İbrahim Hakkı hazretleri bu defa kararlı olarak koşup çeşmenin başına gelir. Bir de bakar ki, testisini kıran adamı, kendi atı, attığı çiftelerle çeşmenin havuzuna yuvarlamış, ölüsü yatmaktadır! Koşarak gelip, hocası İsmail Fakirullah hazretlerine bu vahim vaziyeti anlatır. Hocası bu hale üzülür:

Ey gülbeşeker, şarap koy, iç, doldur, gül.

Öldürüldüğü gece talebelerinden İbrahim Hatekoğlu rüyasında Allah'a soruyor:

Ben, Seçilmiş Muhammed'in yolunun toprağıyım

- Biaz Allah'ın esiriyiz, kurtulmak istemeyiz.. Hakkın bize suçlaması vardır, bizi suçlandıran haktır, bize düşen cezamızı beklemektir.

Geri dur geri dur ey can

Uykulardan uzak ol..

Bizim Peygamberimizin yolu aşk yoludur.

halden anlayan gelsin... güzel :)

Bakar gider dosta doğru.

Her zaman

Elini kaldırır, parmak uçlarıyla işaret ettiği noktalarda kapılar, kapıların açıldığı yollarda da emin gizli yollar açılır, mahpusların ayaklarındaki zincirler çözülür.

Yanarım hayli zamandır

Ben ondan da bizarım, naklettiği sözlerden de bizarım.

Kanak ol..

Hakikatleri sarıp-sarmalayan

- İlk gece beni aradınız, bulamadınız, ondaydım... Ertesi gece ne ben vardım ne de zindan, O buradaydı... Ve her şeyin yeri yerinde olduğu gece, yerli yerine gelmesi gereken gece. Ta ki, O'nun kanunu korunsun, emri yerine gelsin.

-Söyleyemedim efendim; niyetlendim, lakin bir türlü dilimi çevirip de ağır bir söz sarf edemedim! Hocası bağırır:

Görkemli yabancılıkla, özlemle dolu.

Son sözleri:

- Mansur, Hak O'dur de, Hak benim deme.

Padisah kölesine:

Öteki merakla sordu:

Hüseyin Mansur... Bağdat... Mansur bir gün tanıdığı bir hallacın dükkanına uğrar. Mansur bir müddet sohbetten sonra, hallac arkadaşından rica da bulunur, arkadaşı kırmaz dükkanı ona emanet eder nasılsa kısa bir müddet içinde geri dönerim diye ayrılır. Ayrılır da iş pek rast gitmez, dönmek de dönemez bayağı gecikir. Darlanmasından dolayı biraz sitem ile Mansur'a:

Sevda şarabından içmiş-arlanmaz.

- Nasıl olur?

Sevdaya kapılmış yüreğin zorlu yolu,

Yolu bir mescide düştü.

- Taş atanlar, halden anlamazlarki attıkları taşlar bizi incitsin. Ama ya halden anlayanlar, değil taş gül atsalar dahi o gül incitir, inletir.

-" Enelhak!" Hak benim!

Gece, küllerinin Dicle'ye döküldüğü günün gecesi... Bir derviş Dicle'ye ulaşmak için yürüyor...

Yandıkça o, taşlar yumuşar, sert kalamaz.

Yangınla sınav-ölüm kalım-özge savaş:

-Benim testimi niye kırdın zalim adam?! diyemez.

İlim ocağında çırak ol..

Dönüp geldiğinde hocası Fakirullah hazretleri sorar:

EY CAN

Aşktan deliren, akıllıdır, sağduyulu.

O gün asıldı ve bir gün sonra yakıldı.

Hallaç.

Yayla pınarlarından akan

Vuslat bu, kucaklaşma, zifaf, mutlu düğün.

- Bundan böyle onunla kimse konuşmasın..

- Ya sen kendini niçin kurtarmıyorsun?

Ben bulanıklığı sevmem ey can

Biz şktan doğmuşuz, annemiz aşktır.

- Sözünden dön, tövbe et, özür dile...

... Ve dünyayı ayağa kaldıran malum seda:

Çağlayan ırmak ol..

Sorarlar:

- Tabii sokmam. Biz burada soğuktan donarken o sarayında keyif sürsün. Bizim halimizden haberdar olmasın. Sonra da kalkıp cennette bana komşu olsun. Ben öyle komşuyu istemem arkadaş, dedi.

Kış günü karları yarıp çıkan

Derviş acele acele yürüyor. Dizle kabarıyor kabarıyor.. Sular tam Bağdatı almak üzereyken, hırka sulara kavuşuyor...

- Allahım; bana senin için bu işkenceyi reva görenlerden rahmetini esirgeme! Senin aşkın uğruna bana bu işkenceyi yapan ve canımdan ayıran bu kullarını affet affet. Aşkın hürmetine affet...

-Çabuk git ve o adama bir-iki laf söyle, der.

Zavallılar başımıza neler gelecek diye korkuyla bekleşirken onları dayalı, döşeli bir odaya yerleştirdiler.

Ey SEVDAM! Nerede kucaklaştık seninle,

-Vah vah! Bir testiye bir adam! Üzüldüm buna doğrusu! der. Huzurundakiler bundan bir şey anlamadıklarını söyleyince, büyük veli şöyle izah eder: 'O atlı adam, İbrahim Hakkı'ya zulmetti. Zulme uğrayan da tek kelimeyle olsun mukabelede bulunmadı, zalimi Allah'a havale etti. Allah Teala'nın da gayretine dokunup zalimi cezalandırdı. Şayet İbrahim Hakkı da onun zulmüne karşılık verip, ona bir şeyler söyleseydi, ödeşeceklerdi. Fakat İbrahim, büsbütün mazlum oldu. Bense ödeştirmek için uğraşıyordum, maalesef muvaffak olamadım!'

Her gün bin rekat namaz... Soru:

-Çekil bakayım önümden be çocuk! diye İbrahim Hakkı hazretlerini azarlayarak atını çeşmeye sürer. O da testisini alıp bir kenara çekilmeye uğraşırken atını mahmuzlayan adam, onu bir köşeye sıkıştırır. Testisini bırakıp kendisini kurtarmak zorunda kalır İbrahim Hakkı hazretleri... Bu esnada at da üzerine basıp testiyi kırar. Ağlayarak hocasının huzuruna gelir ve:

Nazlı nazlı dalgalanan

Sevgim bir yavru ceylandır

Kimsesiz gelinlerin yüzünde

Var bir garip ölünün üstünde

İki yoksul bir köşede titreyerek oturuyordu. Gidecek başka yerleri yoktu.

damdan düşmek de kedilerden daha mahir değiliz.

Bir derviş yaklşır ve sorar:

Sulardan berrak ol..

Onların ne konuştuklarını merak eden padişah yanlarına sokuldu.

bir kere, biz düşersek tepetaklak gideriz ya kediler... ?Şaka bir yana Allah kimseyi elden ayaktan da dilden dile de düşürmesin.

- Hüseyin, senin işini halledeyim derken, kendi işimdende geri kaldım, müşterilere ne diyeceğim şimdi der?

Eğer beni dinlersen

Mevlana

Darağacında... Mansura soruluyor:

Vaktin her saatinde

Aşk, özge ateştir: ısınır onda ayaz;

- Kendi sırrımı ona açtım, o, herkese gösterdi. Ben, ona bahşettim; o halkı kendi nefsine davet etti.

-Hayır, der, hiçbir şey söylemedim.

Tabutta bile gözlerim

orada ise aşk ve ıslak iki göz.

- Hem "Hak benim" diyorsun, hem bu kadar namaz kılıyorsun, söyle namazı kimin için kılyorsun?

evet yazık ya. İlteber konunun içeriğini okumadan yazdım ama bayağı farklıymış anlaşılan, kusura bakma arkadaş

- Onu görmeye yol gerek, o da sizde yok.

Zindan... Her yerde Mansur'u aradılar. Yok. Ertesi gece ne zindan ne Mansur. Üçüncü gece herşey yerli yerinde... Sordular ve Mansur cevapladı:

-Testini kıran atlıya sen bir şey söyledin mi?

Ne saklarım ne gizlerim

ilahi kudret ne önemi var. ha kediler ha biz.

Ve gönül gönderine çekilmiş

Ben karanlığı hiç sevmem ey can

Mansur'un vasiyeti aklında:

"Bir mü'mini dünya dertlerinden kurtaranı, Allah, ahiret dertlerinden kurtarır."

Halife, iki defa iki büyük zatı gönderir:

Zaaflardan ırak ol..

Can neymiş? Neymiş ki beden? İşte ben?im.

Ne zaman dolduk, ne zaman taştık seninle?

- Bugün ve yarın görürsün!

- Onu niçin cennete sokmayacakmışsın?

Ben sabit şeyleri sevmem ey can

Fakirlerden şakacı olanı soğuktan şikayet ediyordu:

Ağaran şafak ol..

Gitsin, güzelim, hepsi de, tek sen gitme.

- Küfür.

Mavi bir zambak ol..

Bak.. Bak işte mezara yaklaştık seninle.

Taşlar... Kan... Kanlar içindeki Mansur... Ses yok.. Tebessüm... O esnada bir dost taş yerine bir gül atar. Bir inilti... Bir inilti ki; yürekler titrer ve sorarlar:

Bayrak ol..

- Aşk nedir?

Bir gün gelir... artık hiç gitmez-asla!

Ben sağ olduğum müddetçe Kur'an'ın bendesiyim

Mahşeri bir gün... Herkes orada... Mansur getiriliyor ve hala aynı nida:

Mansur, gülümser, bunlar için mi üzülüyorsun der gibi parmağını henüz atılmamış pamuklara doğru uzatınca pamuklar tel tel olup bir tarafa, süprüntüsü, işe yaramazı bir tarafa ayrılır. Arkadaş hayret içinde kalır ve bunu kısa zamanda işitmeyen kalmaz. Ve Hallaç diye anılmaya başlar.

Aklın gücü, cennetteki sırlarla ulu:

- Taş yağmuru altında inlemedin de bir güle karşı ne diye böyle inledin?

Vaktiyle padişahlardan biri şehri dolaşmaya çıkmıştı. Tanınmamak için kıyafetini değiştirmiş, yanına da bir kölesini almıştı. Halkın kendi yönetimi hakkında neler düşündüğünü öğrenmek istemisti.

-Sana diyorum, çabuk git ve o adama bir şeyler söyle, mukabele et! Yoksa sonu felaket!..

- Sözü kim söylediyse, özürü de dilesin.

Aşk imgesi, şimdi, bir gelip gitse bile,

Gülüstüler.

Güneş ışıklarıyla ürperen çiçek

Duvak ol..

Dön. Dön. Çılgın kalbini yermez dönüşün.

Beklediğimiz sabahları görmeden

Ey dost, ey gam ortağı-bizden gitme.

-Çeşmeden su alırken atını koşturarak gelen biri, atını üzerime sürdü. Can havliyle kendimi kurtarmaya çalışırken testimi de tepeletip kırdı! der. Hocası sorar:

Bu dünya pazarında sermaye altındır;

Kefen ol

Sevsin diye bir başkası oldum kendim.

Bir gün şu çiçekli dal, dolar meyvayla;

Erzurum'un büyük velisi İbrahim Hakkı hazretlerini çocukken İsmail Fakirullah hazretlerine teslim ederler. İyi bir terbiye alması için çocukluğunun mühim bir devresini Fakirullah hazretlerinin yanında geçiren İbrahim Hakkı hazretleri, bir gün eline aldığı bir testiyle çeşmeye gider, doldururken oraya gelen bir atlı:

Mukabele Edilmezse, Zalimin Hasmı Bizzat Hz. Allah'tır!

Nefret sarayındaki sultanlıktan;

Aşk şeriatı, bütün dinlerden ayrıdır.

Peygamberimiz yoksula yardım edenleri şöyle övmüştür:

Saraya dönünce mescide adamlarını yolladı. İki fakiri alıp saraya getirdiler.

- Bu mescidi ve adamları unutma! dedi.

MEVLANA

damdan düşürülen kediler geldi aklıma. Ah abim ah ne çok atardı kedileri 4 ayağının üstüne bak düşüyor derdi ya.

Seher yeliyle ırgalanan

nasılll aynı olalım yahu :)))

aslında bizimkisi de edepsizlik. sanki bu ince sırları biliyormuş gibi anlıyormuş gibi sayfa açıyoruz. ama olsun anlamasak da konuşmak bile hoşumuza gidiyor. biz işin reklamını yapalım bakarsın rabbül alemin o hazinelerin anahtarını da verir kimbilir:)

Yalnızca onu özlerim

Beyaz bir gül

yazık değil mi hayvanlara:(

Ben uykuları da sevmem ey can

-Ona bir şeyler söyleyebildin mi?

Ben zaafları da sevmem ey can

- " Enelhak!" Hak benim!

Bir gün döner istek adlı şahin, avla...

- Yarın cennete gittiğimizde bizim padişahı oraya sokmayacağım! Cennetin duvarına yaklaştığını görürsem, pabucumu çıkarıp kafasına vuracağım.

- En aşağı derecesi bende gözüken bu hal.