Müslüman nasıl düşünür

Tabiin, Eshab-ı kiramı taklit ederler, delillerini hiç sormazlardı. Bilmeyenin bilenden sorması dinin emridir. Bir ayet meali:

Ayet-i kerimede geçen ülül-emrin alim demek olduğu tefsirlerde yazılıdır.

CEVAP

Dört mezhebin alimleri, derin ilimlerini Kur?an-ı kerimden ahkam çıkarmakta kullanmadılar. Buna cesaret edemediler. Resulullahın ve Eshab-ı kiramın bildirdiklerini anlamakta kullandılar.

Elbet bu kaide çoğunluk için muteberdir. Her asırda, bundan müstesna olanlar bulunmuştur. Mezhepsiz reformcu, fen bilgisi ile din bilgisini birbiri ile karıştırmakta, fen ile fen adamını da aynı şey sanmaktadır. Fen elbet ilerliyor. Fakat bu ilerleyiş, fen adamlarının ileri olması demek değildir. Sonra gelen fen adamları arasında öncekilerden daha geri, daha bozuk olanları az değildir.

Dindeki dört delil, müctehidler içindir. Bizim için delil, mezhebimizin bildirdiği hükümdür; çünkü bizler, ayet ve hadisten hüküm çıkaramayız. Mezhebin bir hükmü, ayete, hadise uymuyor gibi görünse de yanlış değildir; çünkü ayet ve hadis ictihad isteyebilir, başka bir ayet veya hadisle değişmiş olabilir veya bilmediğimiz bir tevili vardır. (Berika s. 94)

Üç hadis-i şerif meali de şöyledir:

BİZİM İÇİN DELİL NEDİR?

mezhepsizlik islamın köküne dinamit koymak anlamına gelir

o kadar hadis var ki izahı cidden zor birbirine zıt gözükmekte mezhep imamlarımız bunu uygun şekilde izah eylemiştir.

Cenab-ı Allah cümlemizi mezhepsizlik belasından muhafaza buyursun ve Ehli sünnet vel cemaat yolundan ayırmasın. Amin

İmam-ı Şafi?i dedi ki: Kitabımda, Resulullahın sünnetine uymayan bir şey bulursanız, benim sözümü bırakıp, Resulullahın sünnetini alınız!)

Her asırda gelen İslam alimleri, daha önce gelenlerin, büyüklükleri, üstünlükleri, vera ve takvaları karşısında titrerler, onların sözlerine senet, delil olarak sarılırlardı.

Resulullahın getirdiklerinin hepsine, hikmetlerini, delillerini anlamasak bile, iman ve tasdik etmemiz gerektiği gibi, mezhep imamlarımızdan gelen bilgilere de, delillerini anlamasak bile, iman ve tasdik etmemiz gerekir.

Böyle olduğunu vehhabiler bile bildiriyorlar. Vehhabi Feth-ul-mecid kitabı 388. sayfasında diyor ki:

(Kur?an-ı kerime uymak istiyorum. Fakat, Kur?an-ı kerimden ve hadis-i şeriflerden kendim hüküm çıkaramıyorum. Anladığım hükümlere güvenemem ve uymam. Mezhep imamının anlamış olduğuna güvenirim ve uyarım. Çünkü o, benden daha alimdir. hadis-i şerifinden korkarım. İlimlerinin, takvalarının, sonra gelenlerden kat kat üstün olduğu, hadis-i şeriflerle bildirilmiş olan, o büyük alimlerin bile Kitabdan ve Sünnetten çıkardıkları hükümler birbirine benzemiyor. Hüküm çıkarmak kolay olsaydı, hep aynı şeyi anlarlardı.)

Ehl-i sünnet alimlerinin, Kitabullaha ve hadis-i şeriflere ne kadar sıkı sarılmış olduklarını, vehhabi kitabının bu yazısı bile göstermektedir. Bunun içindir ki, Kur?an-ı kerimin ve hadis-i şeriflerin doğru manalarını anlamak isteyenler, Ehl-i sünnet alimlerinin kelam ve fıkıh kitaplarını okumalıdır. Kitabı ve sünneti bildiren alimlerinin kitaplarından kaçanların, Haktan kaçan cahillere benzediklerini, kendi kitapları da yazmış oluyor.

sözü, fen bilgileri için doğrudur. Din bilgilerinde ise, Resulullahın, hadis-i şerifine itibar edilir. Bu hadis-i şerif, fen adamlarının şahsiyetleri ve fen vasıtalarını kullanmaları bakımından da muteberdir.

(Ebu Hanife?rahimehullah? dedi ki: Kitabullaha ve Resulullahın hadisine ve Sahabenin sözlerine uygun olmayan bir sözümü bulursanız, bu sözümü bırakınız! Onları alınız!

Bu hadis-i şerif de, yukarıda bildirilen ayet-i kerime de, bilenlere sorulmasını, onlara tabi olunmasını emrediyor. Bir ayet meali de şöyledir:

bazı gruplar açıkca inkar etmese de bu konuda halkın kafasını karıştırmakta millet hadis ve ayetler konusunda kendi nefislerine uymaya başladı.

Sual: diyorlar. Cahil bir kimse, delilden ne anlar ki?

Bir mezhebe tabi olan müslüman şöyle der:

M. Hadimi hazretleri buyuruyor ki:

Din imamlarımız, Kur?an-ı kerimden mana çıkarmaya kalkışmadılar. Kendilerini bundan aciz gördüler. Resulullahın Kur?an-ı kerime nasıl mana verdiğini Eshab-ı kiramdan sorup araştırdılar. Eshab-ı kiramın anladıklarını da, kendi anlayışlarına tercih ettiler. İmam-ı a'zam hazretleri, herhangi bir sahabinin sözünü kendi anladığına tercih ederdi. Resulullahtan ve Sahabeden bir haber bulamayınca, ictihad etmek zorunda kalırdı.

Seferde birinin başına bir taş isabet etti ve başını yaralayıp kemiğini kırdı. Uyurken de ihtilam oldu. Arkadaşlarına, diye sordu. Onlar da, dediler. O da gusledince öldü. Durumu Resulullaha anlattıklarında buyurdu ki:

Allahü teala, insanlara, demiyor. buyuruyor. ayet-i kerimesi ve hadis-i şerifi, bunu açıkça bildirmektedir. Alimler bile, Kur?an-ı kerimin manasını anlamakta güçlük çekerken, bir cahil, murad-ı ilahiyi bilmeden nasıl olur da, Allah şöyle buyuruyor, Resulullah böyle buyuruyor, diyebilir? Derse, dediği nasıl doğru olabilir? Allahü teala, böyle söylemeyi yasakladı. Tefsir alimleri ve mezhep imamları bile, bu sözü söylemeye cesaret edememiştir. Anladıklarını bildirdikten sonra, demişlerdir. Kur?an-ı kerimin manasını Eshab-ı kiram bile anlamakta güçlük çeker, Resulullaha sorarlardı

Bu din, edep dini, tevazu dinidir. Cahil cüretkar olur, kendini alim sanır. Alim olan tevazu gösterir. Cehenneme gidecekleri hadis-i şerifle haber verilen 72 bid?at fırkasının reisleri de derin alim idi. Fakat onlar, ilimlerine güvenerek, Kitabdan, Sünnetten mana çıkarmaya kalkıştılar. Böylece, Eshab-ı kirama uymak şerefine kavuşamadılar. Onların doğru yollarından saptılar.