Efendim...

Adın Geçer

Unutturur yaradan adın geçer

Gidiceksin sen medine yetim fatıma yetim kalacak

Onlar toprağın her karışında adın geçsin diye yürüyor

Ve sonkez Açılır semanın kapıları

Ey Kabedeki putlar yüzünüzü toprağa gömün

kalbine inenleri İnsanlığa veririsin

İşte fatıma zelzeleye tutulmuş bir dağ gibi Fatıma

Adını ezberlettiler

Ve çukura bir yıldızın ışığı düşer

Çünkü onsekizbin alem onu Muhammet Mustafa diye tanır

İnsana bilmediğini öğreten bol kerem ve ihsan sahibidir

Mübarek ayağına sabahın serinliği vurur

Ebabil çığlığı vurur dağlarına

Aşkını kalplere nakş ettiler

Karanlıkta açılan karanlık çukurlar

Ruhul kudüs inecek bugece nur dağına

Annesinin yüzüne işte gözleri gözlerinde simsiyah nur denizi gözlerine

Hazreti Aliye bakıcak ama bu bakış başka

Dünyayı teşrif buyurduğun gibi yine pazartesinde

Doya doya bakıyor hazreti Amine

İstahrabatta yanan eteşlere sön emri verilsin

İbrahim milletinin biricik seyyididir o

Muhammet Muhammedim

Sonra hicret bir serinlik

Allahın Adıyla Rahman ve Rahim olan Onun Adıyla isimler unutulur

İsimler unutulur Unutturur Yaradan Adın Geçer

Halimenin evinde şeref misafirisin

Ancak sen oku ki okuma bilenleri hepsi susacak

Ve ey medayin şefi titreyerek uyan

Ama Efendim inşallah son nefeste Kelime-i Şehadette Adın gecer

Toprak Sensiz karanlıktır mekke sensiz karanlık

Ağaç yapraklarından sana selamlar gelir

Eşşrefil Vera Seyyidina Hazreti Muhammet Mustafa

Oku yaradan rabbinin adıyla oku

Her asra uzanacak ellerinden öpüyor

Amin sizdende..

free. yazısına basın açılan yerde.. saniyeler geri sayılmasını bekleyin.

Nazarınla büyür yesribin çocukları

Bu inen baştacımız, övüncümüz ilacımız

O insanı bir kan pıhtısından yarattı

Şimdi ne güzel güneş var semamızda Elhamdülillah

Oysa o rahmet ve merhamet peygamberi

Sen herşeye aşinasın herşey aşina sana

Bilalin bıraktığı yerden sayısız minareden ezanların yükselir

Kranlıkta Bir kız cocugunun toprağa gömülen adı

Demekki gidiceksin efendim

Ve aydınlattı anadoluyu o güneşten güneşler doğdu

Oku sen okuma bilmezsin efendim doğru

Taki sabah ezanını okurken bilal mübarek ismine sıra gelince

Kalbe Nur Gönle Safa

Arşa reyhan kokusu salan o minik nefesini kokluyor

İnsanlığın kurtuluşu inen bu nurda

Onun üzerine toprak saçmaya gönlün nasıl razı oldu

Musat bin umeyr gibi uhud kokan elleri

Savaşların bileği bükülmemiş yiğididir o

Ve ehlibeytin yüreği param parça olmuş gibi

Ey yer altı suları çıkın ve semaveyi doldurun

Sevinin ey insanlar

Susturmasın Allah ondört asrın ardından cıkıpta vatanından

sonrası malum dinliyosunuz...

Hirayı vahyin kokusu sarar nur yağar nur dağına

Haticenin kalbinde en sevgili yar

İşte nur dağının Zirvesinden Eteklerine doğru inen son peygamber

Söndürmesin Allah

Yanında ölüm meleği azrail girmiyecek huzura sen izin verene dek

Salkım salkım yıldızlar yaklaşıyor

Önce sadık rüyalar gece ne görürsen gündüz onunla şekillenir

Ve bilalin sesi titreyince işte o an sensizlik kıyameti kopacak

Cennet kokuları sarıyor gökleri ve yeri

Ve insan suretinde cebrail karşında durur

Onun adıyla isimler unutulur

Her asır adını hatırlatır müjdelediğin kardeşlerin gelir sonra

Alemlere kutlu doğum haberini yayın müjde vermedik bir varlık bırakmayın

Şefkat kanatlarını yerlere serip saçlarını toplamak

daha sonra download'a tıklayın ve kaydedin bilgisayara.

Gökyüzünden ayet yağar cibril yağmurlarıyla

Ey toprak sahabe gölünün suyunu çek

Semada yıldızlar mekkede dağlar el bağlamış huzurda

Karanlıkta duyulan kürek sesleri

Ve eğiliyor kulağına ismini fısıldıyor

Anasız kalırsın şehirlerin arasında bir elinden deden tutar

Bakın yıldızlar yaklaşıyor

Ve gölgesi toprağına düşer

Sonkez vahyi getirir cibrili emin sana

Çukurun Yani Başında terlik belliki digeri ayağındaydı

Haticenin evinde hazırlık başlar

Matem şehri olacak medine kimse inanmayacak gittiğine

bu yıldız yazar gökyüzüne adını

Ağır bir yük binecek geniş omuzlarına

Alevden bir şehirdir mekkeyi mükerreme

Ve durun durun sessiz olun

Nazarınla taşları elmasa çevirirsin

Resulullahı toprağa gömüp dönmeye kalbin nasıl dayanır

Kalbe Nur Gönle Sefa Eşrefil Vera hazreti Seyyidina Muhammedenil Mustafa

Karanlıkta bir kız çocuğunun anne diyen feryadı

Sevgini insanlığın kalbine merhem diye sürüyor

indirirken.

Rengarenk melekler iner semadan

Ana kucağı gibidir medineyi münevvere

Dursun Ali Erzincanlı

Şanını Anlatmaya kelimelerin yok sonu

Yeryüzüne yayılan Peygamber çiçekleri

Yıldızlara benzettiğin ashabın birbir düşücek toprağa

Ne senden önce kimseden izin istedi nede senden sonra isteyecek

Cebrail kapını son kez çalacak

Yirmiüç yıl Süren ilahi davet

Durdurmasın Allah

Abdulkadir geylaniler Şah-ı Nakşibendiler, İmamı rabbaniler

Ve gün biter saat biter vakit gelir görmez olur gözler kulaklar duymaz olur

Oku senin Rabbin kalamele yazmayı bilmeden

Allahın Adıyla Rahman Ve Rahim Olan

Ardından nurdan bir anafor kaplar hirayı

Bu inen nur denizi verlığın en şereflisi

Ey hasanın babsı diyecek

Nurdan ayaklarını okşuyor annesinin eli

Allah seninle konuşucak

Seni büyütmek fatımaya nasipmiş

Şah-ı haznevinin bahçesinde nurundan bir güneş doğdu

Hevazin sofrasında

Bu inen iki dünya servetimiz sevincimiz, acımız

Beni bekliyordun beş süt kardeşten birisin

Allah razı olsun hatırlattığınız için...

Bir anne gibi saçlarını taramak ona nasipmiş,

Diller tutulur dünyalık felakette biter saadette

Sen hüzün peygamberisin ama bu son ayette daha bir hüzünlü sesin

Gökyüzüne sürünce cebrail kanadını

Diğerinden ebu talip

Ve adın geçer

Ve ardından geçince yanından

Bir melek seslenir maberadan

Vahyin arafesinde nur dağının zirvesinde

Adın geçer

Fatıma zelzeleye tutulmuş bir dağ gibiydi

Girdiğin kalbi ateşe vermek ister