Şeytan, sevginin Allah Teala?ya yönelmemesi için uğraşır durur. Kalbin başka sevgilerle meşgul olmasını ister. Şeytan böyle uğraşırken Allah?ın zikri de onu uzaklaştırıp kalbi Allah?a yaklaştırır.

İnsan neyi severse ona koşar. Nakşibendi büyükleri, sahte sevgilerden kurtulup gerçek sevgiliye yönelmenin ilacını bulmuşlardır. Çevrelerine toplanan insanlara, Allah?ın nasip ettiği bu dermanı nasıl kullanacaklarını öğretirler.

Herkesin ilahi beyanlardan nasibi, mübarek makamlardan idraki, Allah?a kulluk mertebeleri derece derecedir. Bu durum kalplerin temizliği, nefslerin terbiyesine bağlıdır. Bu hususta gayret gösterip ilerlemek, Allah?a yaklaşmak gerekir.

Semerkand Dergisinden Alınmıştır.

Mehmet ILDIRAR

Afyon uyuşturup alkol sarhoş ederken, bunun aksine, ?baki olan, sonsuz olan yalnız sensin, senden gayrı her şey fani? anlamını taşıyan?Ya Baki ente?l-baki? cümlesi uyandırır, gerçeği, gerçek sevgiyi gösterir. Bu mana kalpte ve kanda dolaşırken, insanı geçici, bozulmaya, yok olmaya mahkum sevgililerden kurtarır. Kalbin, haddi sınırı olmayan bir sevme kabiliyeti vardır. Bu kabiliyete uygun sevgilinin de haddinin sınırının olmaması gerekir. Allah Teala?dan başka bu özelliğe sahip sevgili olmaz.

ALLAH kalplerımızı kendi nuruna yakın kılsın ihtiyacımız var gunahkarız tşkler yapılması gerekn seyler bunlar sadece bazı yerlerde degıl genelinde uygulanmalı

İnsanın felahı, kurtuluşu, mutluluğu da ancak sevgilisinin yanında, O?nunla birlikte olmadadır.

?Ya Baki ente?l-baki? cümlesi, ameliyat eden cerrah gibi kalbi günahlardan keser. Bu ameliyatın yapılması gerekir, çünkü insan mahiyeti itibariyle her şeye muhabbet duyacak istidatta yaratıldığından kalbi birçok sevgiliyle dolar. Sevgilisi ne kadar çoksa derdi de o kadar çoktur. Bu sevgililerin de vefası olmaz, hepsi başa dert olup giderler. İnsan kalbi bunun ıstırabını yaşar.

Nakşibendiyye yolunun bütün gayesi de kalbi şeytanın tasallutundan kurtarmak, yaratılıştaki asli haline ulaştırmak ve seveni sevdiğine erdirmektir.

Padişah da, vezir de, nalbant da kuldur. Ama makamları değişiktir. İmanın hakikatinde de iman edenler birdir, fakat insanların kemali, manen olgunlukları birbirlerinden farklı olabilir.

Allah?tan gayrı her şey insanı terk eder. İşte gerçek aşk da, O?nu, hiç terk etmeyecek olanı sevmektir. Ne o sevgili son bulur, ne O?nu sevmek...

Nakşibendi yolunun usulünden olan hatme-i haceganı yapan kişi Allah?a şöyle der: ?Ya Rabbi! Her sevgilim bırakıp gidiyor. Bedenimi sevdim, ihtiyarladı. Karımı sevdim, kocadı. Kızımı sevdim, el aldı. Paramı sevdim, yel aldı. Ya Rabbi, bana ebedi bir sevgili ver.?

Kişinin kendisi kamil olmadıkça Ravza?da bekçi, Kabe?de müezzin olsa ne fayda! Allah?ı bilmek kemal elde etmekle olur; bekçilikle, müezzinlikle değil. Bizler de Allah?ı biliyoruz. İman cihetiyle hepimiz ehl-i imanız. Hepimizin imanı birdir, yüz gramı beş yüz gramı olmaz. İman artıp eksilmeyen Rabbani bir nurdur. İman ettiğini dille ikrar, kalple tasdik eden herkesin imanı birdir. Farkımız kemalat derecesindedir.

ahhhhh biz insanlar ahhhh...

ne güzel söylemiş...

Allah?a yaklaşmak için önce tevbe edip sonra istikamet üzere olunur. Ardından?tezhip? ve?takrip? gelir. Nakşibendiyye yolunda takrip için usul zikir, hatme, sohbet ve rabıtadır. Bunlar kişiyi yaklaştırır.