mağlesef insanı içinden ameliyat yapmak için onu bayıltmak gerek...

aslında şu kesindi ;toplumda yanlış giden birşeyler varsa ve bu gerçekmiş doğruymuş gibi yaşanıyorsa... anti tezi çarpık çurpukta olsa bir yerlerde yeşermeye başlıyor sanırım...

gittim gidebildiğim kadar... tek düşündüğüm yaşamı kızdıracak ne yapmıştımda be bukadar. ok tan bir ruh alemine sokmuştum... yaşam bana takmıştı... bense onu takmıyordum... oysa hergün takma dozunu 1 mikron arttırıyordu... önemsenemiyecek azlıktada olsa mikronlar ardı ardına geldikçe sorunlar şekilleniyordu karşımda... :

Bir erkek çocuk dünyaya gelir... etrafına bakınır... etrafta ona...

BİTİP OLANA...

Her iki çiftin tek olmadan önceki yaşamsal halini azçok bilirdim.

Adamla bir sabah selamlaşmıştık;kıllarla kaplanmış yüzünden seçebildiğim gözünü kırpıştırdı... Her zaman rutin hayatta sereserpe dağılmış tornadan çıkmış gözlerin aksine bi gariplik vardı sanki... iki gün sonra bakkala giderken arkamdan omuzuma bir dokunuş hissettim döndüm baktım, o sıradan olmayan bir çift göz elini uzattı elimi sıkacak zannettim, elimi uzattım avucuma bir kağıt sıkıştırdı kağıttta şunlar yazıyordu;

arayanlara acımam;tavuk yumurta yapmış, horozun. ıçı ağrımış!?bu hal birazda beni anımsatıyor sanırım...

tek miş gibi bütünleştiler kaldırımın soğuk yüzüne... Karşı apartmanın

düşünsel yolculuğundaki istikrarı fiziksel yolculuktada östermiş

Ama genede şüpheli gözlerden kurtulamaz...

Demin altıncı kattan el ele tutuşup atlayan yeni evli bir çift,

Bugün gün bitmeden ölü yaşayan birine, yaşamayan ölülerle ilgili bir cümle sarfettim... öyle öküzün treni içseleştirmesi gibi bir haleti ruhiyeye girdiki sormayın dedimki ona; ölü yaşayanlar, yaşayan ölüleri ÇEKEMEZLER... ANLAMADI... tek tek anlattım ona... sen yaşıyorsun ama ÖLÜ... O ÖLÜ AMA FİKİRLERİYLE

300 km re yol yaptım... amaçsız ve küfürsüz başlamıştım... pazartesi

"cahil zaman içinde ıslak mekan içinde önce aydınlık vardı toprak sanki şeffaftı görebiliyorduk vapurları savaşa giden atları tutuyorduk köprünün ayaklarını tutuyorduk utançla duvarlarla çitlerle üstümüzde bölünmüş dünyayı..."

Bir kadın düşünün adam ne düşünürse ona taban ve ondan büyülenen...

Adam nereye gittiğini bilmeyen ama becerebilirse krallığı deneyecek bir şahsiyetti... Kadınsa adamın kral olma olasılığının gerçekleşip gerçekleşmeyeceğinden çok adamın tarzındaki orjinel sakatlığa büyülenip, adamın düşünsel yolculuğuna okadar kaptırmıştıki kendini

RUHUNDAN İSE ON AYILTMAK...

mutlu olmak ve mutlu kılmaktır senden sonrakileri... işte o zaman ölmen söz konusu olamaz...

Büyük bir projesi vardır herkezden gizlediği...:İNTİHAR PLATFORMU...

Açlıktan karnı sırtına yapışmış sokak köpeklerini ilk ben görüyordum, mahalle sakinleri ise bu canlıları sokağın dekorları olarak görmekte iken neden benim içimden birşeyler kopup bir daha geri dönmede seylü sefer yapıyorlardı... yoksa ben yaşamın duyarlı abisimiydim... her sokağa lazım bir nefer...

Hazırlık aşamsındakı bu yapının ana fikri;Yaşadığını zannedip ortalıkta gezinen ve beynini aksesuar niyetine kullanan bireylere önce yaşamadığını ispatlamak... Baba fikriyse;ikna olmayanları intihara teşvik etmek...

iş başı yapmanın haleti ruhiyesine kendimi alıştırma çabasındaydım...

bugün bitmek üzere... bitmeden yazanların, yaşanmadan sövenlerin, ölmeden ağlayanların o acınası durumuna düşmemek için dişlerimi sıkıp tamamlanmasını bekledim gün batımının...

HAYATA DAİR ne yoksa hayata dair miş gibi gösterenlere hiç bulaşmaz...

belkide yerçekimi kanununu protesto edip balkondan kendini aşağa salanlarla alakadar olmam bir cezamıydı... belkide özgürlüğü ölümde

kadınsal işlerini bile yerine getiremiyordu:Örneğin bu genç yaşında adam saç sakal birbirine karışmıştı, kadınında öyle... intihar sonrası adli tıp doktoru otopsi esnasında evraklara İKİ EKEK olarak geçme hatasını gayri ihtiyari gösterme durumunda kalmıştı...

YARATTIKLARIYLA KALICILIĞIYLA Y A Ş I Y O R... yaşamın temel amacı

aynı hizadaki balkonunda çayımı yudumlama aşamasında şahit oldum

bunuda rafa kaldırmasına yol açtı...

her projesinde olduğu gibi tırsak ruhunun onda yarattığı etki

bayağı bi zamanı vardır... bir karakter edinir... edindiği karakter uygun değildir yaşam alanına oda arar... bulamaz bi ara teslim olur gibi görünüp nefes alıp vermeye çalışır ; aç kedi, köpekleri el ayak çekildikten sonra besler sümüklü böceğini herkezden gizler, balkondan atlıyanlarla ilgili duygu ve dücüncelerini alt yazılı olarak haykırır ıssızca... artık hiç kimseye söylemez; kendisini düşünce suçlusu olduğunu idda edenlere DÜŞÜNEMEME suçluları olduklarını...