ıskalamış ama yılanın kuyruğunu koparmış. Yılan da can havliyle dönüp oğlanı sokmuş ve öldürmüş. Akşam yaklaşıp da oğlu gelmeyince oduncu iyice endişelenmiş. Hasta yatağından sürünerek bile olsa kalkmış.

Köle sözlerini bitirir bitirmez, içeri kralın adamlarından biri girmiş. Bir yaban domuzunun bahçeye girdiğini ve asmaları kırıp döktüğünü söylemiş. Kral elindeki bardaktan bir damla dahi içmeden hemen dışarı fırlamış. Bahçede domuzun bulunduğu yere koşmuş.

demişler ve içmeye teşebbüs etmişler. Fakat o da ne? Kaşıklar uzun

Teğmen koşup yaralıya bir göz attı ve nefes nefese bir kenara yıkılmış askere döndü:

ışığıma günaydın

kaşıklar'ı denilen bir metre boyunda kaşıklar. Ermiş "Bu kaşıkların

geldiğinden bir türlü döküp saçmadan götüremiyorlar

ağızlarına. En

yemeğe."

- Niçin bu kadar acele ediyorsunuz efendim...? Siz, bu bağın üzümlerinden yapılacak şarabı hiçbir zaman içemeyeceksiniz ki, deyivermiş.

çorbalarını. Böylece her biri diğerini doyurmuş ve şükrederek kalkmışlar

Bazen söylenmemiş sözler söylenmişlerden daha çok yakar canı?. Daha derine işlenir acısı. Özlemler tahmin edildiğinden daha fazla acıtır insanı? Yüreğinde hiç durmadan kanayan bir yaradır? Bir bakış, bir an bazende bir mekan o yaraya tuz olur? Özlemi yaşamadan anlamıyormuş insan? Yağmur bile başka yağarmış özlerken?...

"Bakın

hayat pazarında alan değil veren kazançlıdır herzaman...

Yüzleri aydınlık, gözleri sevgi ile gülümseyen ışıklı insanlar gelmiş

- Gitmeye değmez oğlum, arkadaşın delik deşik olmuş Büyük olasılıkla ölmüştür bile Kendi hayatını da tehlikeye atma sakın!

- Belli olmaz efendim. İçebileceğinizi söyleyemem. Çünkü dudak ile bardak arasındaki mesafe çok uzundur. O arada başınıza neler gelebileceğini de bilemem!

çam kokulu sabahımda

Kalbimizde 'arkadaşlık' denilen bir mucize var. Nasıl olduğunu, nasıl basladığını bilemezsiniz.

Kral ve domuz arasında öldüresiye bir mücadele başlamış. Sonunda yaban domuzu mızrak gibi azı dişleriyle, Sisam kralının karnını yarıp ölümüne sebep olmuş. Kral bostanda, bardak masada kalmış.

Alıntı

bu soğuk dünyada içimi ısıtan

yerini şartlı dostluklara, sahte sevgilere bırakmış gitmiş..

Ve gitmişsinn güzel yürekli birbirimmm...

sabah uyandığımda

Zamanın birinde bir oduncu, ormanda odun keserken çalı arasında bir yılana rastlamış. Elindeki baltayı kaldırıp yılanın başını vurmak üzereyken bir an göz göze gelmiş. Yaradana olan aşkı -yılan bile olsa-yaratılana yansımış ve yılanı vurmaya kıyamamış. Yılanda duygulanmış,

Ama bunun özel bir armağan olduğunu bilirsiniz.

aminnnnnn...

çorbaya daldırıp, sonra karşısındaki kardeşine uzatarak içmişler

seni çok özledimm çok...

bana gül açan gönlüme

iyi de atıyorsun sanki biraz, neyimi özleyecen ki?

Ve onun son sözlerini duymak, dünyalara bedeldi benim için

göstereyim" demiş ermiş. Önce sevgiyi dilden gönüle indirememiş olanları

- Değdi Komutanım, değdi! dedi asker.

Yüzünüzü güldürüp, başarmanız için cesaret verirler.

Sizi dinlerler ve kalplerini açmaya hazırdırlar.

Şarap bardağını eline alarak:

Kuyunun başına gitmiş ki oğlu cansız yatıyor. Yılan o arada görünmüş ki, kuyruğu yok ve kanlar içinde... Oduncu durumu anlamış ve çok üzülmüş. Canının parçası oğlu yerde cansız, yıllardır velinimeti olan yılan yaralı... Hatalı olan oğlum olmalı demiş ve yılandan özür dilemiş. Tekrar dost olalım demiş... Yılan ise acı acı gülümsemiş. Çok isterdim ama... Sende bu evlat acısı... bende de bu kuyruk acısı varken biz artık dost olamayız.

"Eşinize haber iletir gecikeceğinizi söyleriz" deyince.

Yaşlı bir bey sabah erken evinden çıkmış yolda ilerlerken bir bisikletlinin çarpmasıyla yere yuvarlanmış ve hafif yaralanmış.

yooo atmadımm...

düşünür

- Sana hayatını tehlikeye atmaya değmez, dememiş miydim! Bu zaten ölmüş.

Gerçekten de arkadaşlar nadide mücevherlerdir.

Adam buruk bir sesle

Hemşireler hayretle "Madem sizin kim olduğunuzu bilmiyor neden hergün

Ayırmamıştı kimseyi, GÖNLÜNDE varsıl, yoksul.

iddia edebilir misin? diye sormuş.

edenlerle, onu yaşayanlar arasında ne fark vardır?"

O zavallı kölelerden biri, bir gün pek bitkin düştüğü için dayanamaz ve zalim krala:

unutmayın;

de doyurursa o da kardeşi tarafından doyurulacaktır. Şüphesiz şunu da

Asker en iyi arkadaşının az ileride, kanlar içinde yere düştüğünü gördü.

diline, eline, yüreğine sağlık, özlemek, özlenmek güzel şeyler, mevlam herkese nasip etsin bu güzellikleri.

Hemşireler önce pansuman yapmışlar ve 'biraz beklemesini ve röntgen çekerek her hangi bir kırık veya çatlak olup olmadı... ğını inceleyeceklerini' söylemişler.

çağırarak onlara bir sofra hazırlamış. Hepsi oturmuşlar yerlerine.

Nisa teşekkür ederimmm

Yaşlı adam üzgün bir ifade ile "Ne yazık ki karım Alzheimer hastası hiç bir şey anlamıyor hatta benim kim olduğumu dahi bilmiyor" demiş.

onunla kahvaltı yapmak için koşuşturuyorsunuz?" diye sormuşlar.

güzelmiş, teşekkürler...

'Delirdin mi?' der gibi baktı teğmen

Sevmişti Mevlana, AŞKIYLA, çirkin, güzel,

böyle arkadaşlıklar yok malesef artık,,

ama hep ben paylaşıyom olmuyo böle:))

"Ama ben onun kim olduğunu biliyorum" demiş.

canımmmmmmmmm canımmmm canımmmmmmmmm benimm gellmişsin

Dost bilmişti herkesi, bu alemde, seslenmişti? Gel?,

Ve, hıçkırarak, arkadaşının son sözlerini tekrarladı:

insanın başını bir saniye siperden çıkaramayacağı gibi bir ateş altındaydılar.

Sokaktan geçenler yaşlı beyi hemen en yakın sağlık birimine ulaştırmışlar.

sonunda bakmışlar beceremiyorlar, öylece aç kalkmışlar sofradan.

"Sevginin sadece sözünü

çok güzelmiş bu da...

hakkaten özlermisin?

oturmuş sofraya bu defa. "Buyrun" deyince her biri uzun boylu kaşığını

Asker teğmenine koştu hemen:

Gel diyorum, Gül Bahçeme, Dost, sen de GEL!... nur benlioğlu

rica ederimm...

- Komutanım, bir koşu arkadasımı alıp geleyim mi?

tabaklar içinde sıcak çorbalar gelmiş ve arkasından da..., 'derviş

Yaşlı bey huzursuzlanmış; "acelesi olduğunu röntgen istemediğini" söylemiş. Hemşireler merakla acelesinin nedenini sormuşlar.

sofradan."Işte" demiş ermiş: "Kim ki hayat sofrasında

Ama asker o kadar ısrar etti ki, teğmen izin vermek zorunda kaldı.

Eski Sisam krallarından Ancee adında bir zalim, yeni yaptırdığı bir bağa üzüm kütükleri diktiriyormuş. İşlerin bir an önce bitmesini sağlamak için de kölelerini hiç dinlenmeden çalıştırıyormuş.

- Nasıl değdi, arkadaşın zaten ölmüş, görmüyor musun?

Derken

güneşime günaydın

günaydın

ucundan tutup şöyle yiyeceksiniz" diye bir de şart koymuş. "Peki"

Köle şöyle cevap vermiş:

evde kaldım haykırışlarını özleyebilirim mesela..:)

beğenmene sevindim,,,,

ne güzel hikayeler bunlar. Ah ah bizide bir özleyen çıksa:((

senide özlerim nolcakk:)

iyi günde deği kötü günde arkadş olabilmek,

güzelmiş hikaye :)paylaşım için tşkrler

Ben teşekkür ederim beğendiğinize sevindim...

- Söyle bakayım, benim bu şaraptan hiçbir zaman içemeyeceğimi tekrar

Kral biraz kızmışsa da sesini çıkarmamış. Nihayet gün gelip üzümler yetiştikten sonra, kral köleler de dahil herkesin hemen toplanmasını emretmiş. Bir müddet sonra da o bağın üzümlerinden yapılmış şaraptan bir bardak getirilmesini emretmiş. Daha önce kehanet gösterisinde bulunan köleyi de huzuruna çağırtmış.

kendini görür ve doymayı düşünürse o aç kalacaktır. Ve kim kardeşini

'Geleceğini biliyordum!'

perdenin arasından sızıp odamı aydınlatan

- Gene de değdi komutanım, çünkü yanına vardığımda henüz yaşıyordu.

GELECEĞİNİ BİLİYORDUM!

"Eşim huzur evinde kalıyor. Her sabah birlikte kahvaltı etmeye giderim gecikmek istemiyorum" demiş.

Asker yoğun ateş altında fırladı siperden ve mucize eseri, arkadaşının yanına kadar gitti, yaralı arkadaşını sırtlandığı gibi taşıdı Birlikte siperin içine yuvarlandılar.

dile gelmiş. Ey insanoğlu, sen bana kıyamadın, ben de sana bir iyilik edeceğim demiş. Bir kör kuyuya dalmış ve kaybolmuş. Biraz sonra ağzında bir altın lira ile dönmüş ve oduncuya uzatmış."Bundan böyle ömür boyu sana her gün bir altın lira vereceğim."Oduncu altını bozdurmuş ve evinde o gün şenlik olmuş. Hiç kimseye olan biteni anlatmamış, ailesi dahil. Herkes sadece oduncunun çok çalıştığı için durumunun düzeldiğini zannetmiş. Yıllar boyu her gün o kör kuyunun başına gitmiş, yılan ile buluşmuş ve altınını almış. Gel zaman git zaman, oduncu ağır hastalanmış. Kuyunun başına gidemez olmuş. Bir kaç gün geçince bolluğa alışmış evinde darlık başlamış. Oduncu oğlunu yanına çağırmış ve yılanın sırrını anlatmış."Git kör kuyunun başına ve oğlum olduğunu söyle, yılan sana altın verecek" demiş. Oğlu inanmamış ama gitmiş, yılan önce saklanmış, sonra ortaya çıkmış. Onun oduncunun oğlu olduğuna iyice kanaat getirince de kuyuya inip bir altın getirmiş. Oğlan önce inanmadığı hikayenin gerçek olduğunu görünce hırsa kapılmış, kimbilir daha ne kadar altın var kuyudan içeride demiş... Hırsla yılanı öldürmek için bir hamle yapmış,

Bir gün sormuşlar ermişlerden birine

- Peki, dene bakalım!

en sevdiğim hikayelerden biri çok manidar

üzerine "Şimdi..." demiş ermiş. "Sevgiyi gerçekten bilenleri çağıralım

yalnız

Savaşın en kanlı günlerinden biriydi.