yanlışlıkla ona buna şuna güvenmekten ve kazık yemekten bıktım

sen asma yüzünü o zaman daha kötü oluyorum

kendime güvenim var ancak insanlara güven yok.. güvenmememin nedeni olan insanlara güvenmeyi bende özledim.

insan önce kendine güvenmeli, kendine guvenen insanı hiç bir hayal kırıklığı yıldıramaz.

hayat işte

ben güvenmiyorum açıkcası

boş yere

bu konuda destek almaya ihtiyacım var sanırım. her geçen gün daha çok yıpratıyorum kendiümi bu şekilde:( ve farkında olmama ragmen düzeltemiyorum toparlanamıyorum:(

Arife gel birlikte destek alalım zira benimde desteğe ihtiyacım var. Olur asmam :) Hadi sende sırıt bakim :)

tam tersi bendee

Soru işaretleriyle yaşamak ne kötü ama hayatımızın her anını zapteden o soru işaretlerini silmeyi istedim, silemedim... Güvenir gibi görünürken herkese kendine bile güvenememek ne acı...

içimden gelmiyor

gerçekten çok zor bi durum. bende hayata insanlara olan inancımı yitirdim hiçbişeye güvenemiyorum. yeni biriyle arkadaş oluyorum aman nasıl olsa bigün kavga ederiz biter arkadaşlığımız diyorum. bi arkadaşım yeni flörtünü anlatıyo ona bişey diyemesemde içimden 3 gün sonra hevesiniz gececek bitecek diyorum hiç ama hiç kimseye güvenemiyorum herşey yalan herşey boş:( ve bu çok canımı yakıyo:'( beni bu hale getirenin...

Kitap okuyan sen olacaksın Arife sana güvensizlik verenler değil, seni güvensiz yapanlar değil! Ne zaman birilerine güvenmek istesem demir kapılar kapanıyor yüzüme, kitabı ben değil onlar okusunlar...

tamam Ulku ama benim problemim insanlara güvenmemek değil bunun bana verdiği rahatsızlık. insanlar güvenilmeyi haketmiyolar zaten ama ben çok üzülüyorum hiç bir mutlulugu tam yaşayamıyorum bu yüzden kitap okumanın faydası olur mu demiştim

belki kendinize çok fazla güvenmiyorsunuz

gerçek hayatta yine ihtimal dahilinde olan bişey ama bu ortamda ihtimalin i'si bile yok

birileri bizi bu durumdan kurtarsın:( benimde elimde değil işte ve bu yüzden zaman zaman cevremdekileri de kırıyorum bi arkadaşım bana 'güvenmezsen güvenilmezsin' demişti. o söz beni baya bi yumuşatmıştı ama şimdi yine aynı durumdayım:(

yine güven yine güven ne zaman uslanacağım ben

güvenmemeyi öğrenmeliyim

benimde güvenimi kıranlar oldu beklemiyordum

Arife :(((((

ben de özledim ben de

ne tuhaftır medusa bunu bana sürekli nick değiştiren bir arkadaş da demişti.

Arife bende aynı durumdan rahatsızım, bu yüzden belki kalbimi avuçlayıp duruyor bir el sürekli, çünkü hep güvendim derken yanıldığımı gördüm ve bir daha güvenirsem yine yanılacakmışım gibi geliyor, elimde olmadan güvenemiyorum kimseye. Ama insanız ve güvenmek istiyoruz, bu da bir güdü...

bende güvenebilmeyi özledim ama güvenemiyorum işte kimseye o kadar hayal kırıklığından sonra :(

kendimle sorunum olmadığı içindir(:

:)))) :( ama olmuyo içten olmuyo sırıtamıyorum...

bende:(

kişsel gelişim için kitaplar alsak okusak ne kadar faydası olur acaba toparlanabilirmiyiz

güvenmek bence bir müzik aleti çalmak gibidir.. eseri yorumlarsınız ama ince nüansları trioleleri kaçırdığınız anlar olur.. insanları tanıdığınızı zannedersiniz ama onların duyulmayan ve çözülmeyen seslerini duymaya başladığınızda hayal kırıklığı ile öyle zor durumlarda kalırsınız ki bazen bu şaşkınlık size herşeye karşı isyan etmenizi gerektirir..