ömrümün sol anahtarısın

ilkbahardan kaçarken

kışta takılıp kalmış...

> Olur da bir gün aramak istersen beni,

avuclarimda tutamadim unutamadim ben

bir mızrapa tutunan

bu gidisin yuregime inan sinmedi

> . Sensizliğin en çok kanadığı geceyi yüreğime gömüp sabah seni? sensiz? sevmeye kaldığı yerden devam etmeliyim...

hep sonra anlasirmis megerler

avutamadim avunamadim atamadimki

bir mevsimin şarkısı

güvertesinde adresini şaşırmış

, uykusuzluklarımız...

yeşile aldanır Suyun kudreti

Kanıyor takvimden gamsız ağaçsız

ne bileyim ben

kayıp bir nisan yağmuru

hasrete alıştım ne gelir elden

içilmez suları pınarlarından

> Yüreğimden tuza bandırılmış acılarımı elerken yine şehrimin soğuk kaldırımlarına bırakıyorum sensizliği. Sensizim. Senden sonra tüm sokaklar tek adresim. Öznesizim. Senden sonra tüm cinayetlerin tek failiyim. Davasını kaybetmiş sanık gibi boynu bükük cümlelerim. Sanki ayaklarından vuruldu geleceğim.. üşüyorum uluorta.. Soğuk kaldırım taşlarının arasına doluyor yol yordam bilmez harflerim..

söyle de bileyim bıktın mı benden

nasilsa gitti gider herkes ne derse desin

tadimda sen tuzumda sen bitanem

> Kaybetme pahasına sensizliği giydiriyorum omuzlarıma.. Ayrılığın zafer çığlıkları kaplasa da etrafımı, ben yenilgiyi kuşanıyorum üzerime.. Biliyorum ki; sonunda yalnızlığa boyun eğsem de, bir cümlelik yerim olacaktır yüreğinin derinliklerinde.. Gözlerim Filistin gibi ağlamaklı olsa da, yenilginin perde arkasındaki gizli zaferlerim İstanbul gibi boynu hep dik duracaktır tarihin tozlu sahifelerinde...

geçilmez gurbetin sokaklarından

ve sen hiçbir zaman

öptüğüm o ıslak dudaklarından

aklimda sen fikrimde sen bitanem

evlatlarını döver gibi seven bir sonbahar

ağlamayı bir de,

ne mektup geliyor ne haber senden

her akşam güneşin battığı yerden

> Çünkü ben? dört harfli? adında

hasretinden acilarim dinmedi

> Bu satırları yazarken perdelerime gece misafirliğe geldi.. Duvarlar siyaha boyanırken ben hala varlığının aydınlığında birşeyler karalıyorum satırlara.. Basit cümleler kurarken karanlığı hesap edemedim.. Cümlelerimin üzeri karanlık olsa da sen gözlerinle aydınlat sözlerimi.. Gitmeliyim şimdi.. Kaçak bir yüreğin yıkımını gözlerimde görmeden gitmeliyim.. Sığınmadan gözyaşlarıma toplamalıyım benliğimi.

hazan makamının kapısını açan

sol Anahtarı yaptıracak bir çilingir

> Heybemde hüzünlerimle gidiyorum.

ne nisanlar gördüm ben

dört mevsim gibisin yani:)

o şarkının kapısında kalacaksın

ah şu platonik aşklar. olmazsa olmazlarımız, yürek sancıları

böyle bir şeydir herhalde

sen vefasız yolcu kalbim viran edersin

şarkıya söz yürür,

ya ölemiiiiii

> > Aşk tarafsızlığını yitirmişken,

yaşlı gözlerime baktığın yerden

ekim kasım işlerini öğrenirken bir Keman

yazimda sen kisimda sen bitanem

sözlerin doğuyor gecelerime

askimda sen canimda sen bitanem

> Ben sana bir nefes kadar yakın olacağım...

sana olan duskunlugum hic degismedi

avunamadim avutamadim atamadimki

Bu ikinci eylülüm sensiz, içimden sessizce çekip gittiğin, bu ikinci eylül kimsesizliğimin, artık acıtmıyor desem ihanet sayılırmı kalbimin hüznüne... ey yar halbuki ben senin ihanetinle paramparçayım şimdi... gecenin ıssızlığında çınlayan feryatlarımı duyabilseydin keşke..

çileli doğmuşum zaten ezelden

ya da mevsimlik bir vivaldi sancısı

Ömür mevsimlerini güzel geçirmişsen olur yüreğin serin

> Bir ömür uzaklıkta zannetme..

> .. Kan revan içinde mevcudiyetim.. Aşk tarafsızlığını yitirirken ben sensizliğin iktidarında sonumu hazırlıyorum.. Eyyubvari susuyorum en yalın halimle. İçi kalabalık? susmalar biriktiriyorum yüreğimin ipsiz uçurumlarında. Susuyorum olmuyor, konuşuyorum olmuyorum.. Güpegündüz vuruluyorum sol yanımdan.. Eksiliyorum yüreğinden / siliniyorum cümlelerimden. Yitip gidiyorum sensizliğin paragraf başlarında.

> Yamalı yüreğimi iade ediyorum karanlığa..

benim gonlum cagresiz giden yare aahh aahh etsin

İnsanın ömründe mevsimler saklı

bana kalırsa sen,

> Sensizlik yüreğime galebe gelse de, bu savaşta kazanan ben olacağım.. Çünkü yüreğinin iç cebinde kefenini taşımayanların, tozlu meydanlarda zaferlerle anılmaya hakkı yoktur.. Sebebim bensiz varlığın olmuşken örtün üzerimi.. Kefenim yüreğinden kesilmişken kefenleyin yaralı bedenimi..

gözlerin doğuyor gecelerime

ucupta gittin avuclarimdan, tutamadim

Hayatın da kendisi mevsimler gibi çok tatlı :)

> ? Sana? yaşıyor olacağım... ?

ömrümün sonuna kadar,

ismin dudagimda biran dusmedi

bulamazsın

> Şimdi benden uzaklardasın.. Bensiz olman senin için hiçbir şey ifade etmiyor. Etmemeli zaten. Ama? sensizlik? bende o kadar büyük ki; hiçbir kalıba sığdıramadım senli mutlulukları.. Yokluğun öyle büyük yara ki; hiçbir kelimeyle dolduramadım bıraktığın boşlukları. Şimdilerde seni? sensiz? yaşatabilme azmi ile doluyum. Bizzat senin sözlerinden alıntı yaparak? direniyorum yalnızlığına. ?

merhaba demeden, elveda dersin

her mevsim içimden gelip geçersin

hep sonradan bilinirmis degerler