Allah ve Rasulüne yükselen merdivenin basamakları, ancak edeple çıkılır?

Kanuniden sonra devlet duraklama devrine de girse, onların gönüllerinde bu aşkın yerinde sayması mümkün olmaz. SULTAN II. AHMED devletin içte ve dışta değişik gailelerle boğuştuğu bir dönemde tahta çıkar. Gençtir,

Bu Gökteki yeni ay, Babüsselam kapısının yüreği yanık aşığıdır.

tşk dede ali.. yazıda başka yoktu.. ama bulursam paralel değişik konular eklerim ins..

(Burası Allah?ın sevgilisinin beldesidir.

imralı adasının adı nerden geliyor bilyormusunuz?

Sakın Terk-i Edebden

Oku İshak, vasiyetimizi oku!

Osmanlı Divan şairlerimizden 17. asırda yaşamıştır. Aslen Urfalıdır. Peygamberler şehri Urfa?nın manevi ikliminde iyi bir eğitim alan Nabi, çocukluk ve ilk gençlik yıllarından sonra İstanbul?a göçmüştür. Tasavvuf terbiyesi de görmüş olan Peygamber aşığı Nabi, padişah IV. Mehmed döneminde Hacca gitmek üzere bir kısım devlet erkanıyla birlikte yola çıkar. Kafile Medine-i Münevvereye yaklaşmıştır. Vakit gecedir. Rasulüllah Efendimiz?e bir an önce ulaşma özlemiyle Nabi?nin gözüne uyku girmemiştir. Fakat kafiledeki bir devlet adamı, hem de ayaklarını kıbleye doğru uzatmış, uyumaktadır. Hz. Peygamber ?in beldesinde, edebe aykırı böyle bir gaflet halini bir türlü hazmedemeyen ve çok üzülen Nabi, içinden gelen bir ilhamla yandaki kasideyi söyler :

Dostoyevski, Hz. Muhammed?in Allah katına yükseldiği Miraç mucizesi hakkında; ?Büyük İslam Peygamberi, Yüce Yaratıcı?nın katına çıkıp onunla buluşmuştur. Ben miraca bütün kalbimle inanıyorum.? diyerek bir anlamda Peygamber Efendimiz?in varlığını kabul etmiş ve bunu tüm dünyaya haykırmıştı.

?Bu gece rüyamda Efendimiz ?i gördüm, bana dedi ki: Ümmetimden Nabi adında bir şair, benim hakkımda şu kasideyi yazdı, hoşuma gittiği için bunu okumanı arzu ediyorum. Ben de rüyamda Efendimizden öğrendiğim beyitleri aynen okudum?.

Bahtiya, durma yüzün sür kademine ol Gül'ün"

Fethetti bir seferde nebiler diyarını/

ben buraya Nabi nin bir kasidesini ve hikayesini eklemek istiyorum.

Felekde mah-i nev, Babüsselam?ın sine-çakıdır

Ancak Muhammed ismini abdestsiz telaffuz edemezdim. Onun için seni babanızın ismiyle çağırdım. Der. kuvvet ve kudret vardır!"

yerlerine birkaç defa vekil göndermeleriyle önlenirken, Hacc farizasıda yerine getirilmişir. Oraya gidememek Peygamber aşkının onların sinelerini yakacak şekilde kat kat artmasına yol açmış olmalıdır. Bu durum yukarıda görüldüğü üzere şiirlere de yansımıştır.

Osmanlı Padişahları ilk ferdinden son ferdine kadar Peygamber sevgisini kalplerinde böylece taşırlar. Belki de bize bıraktıkları en mühim miras da o sevgidir. Rabb'im bize Resulü'nü onlar gibi sevmeyi ve O'nun şefaatine nail olabilmeyi nasib eylesin.

Metaf-ı Kudsiyandır cilvegah-ı enbiyadır bu Ey Nabi

Müezzin şöyle cevap verir: Bu gece rüyamda Efendimiz ?i gördüm, bana dedi ki: Ümmetimden Nabi adında bir şair, benim hakkımda şu kasideyi yazdı, hoşuma gittiği için bunu okumanı arzu ediyorum. Ben de rüyamda Efendimizden öğrendiğim beyitleri aynen okudum. Nabi, sevincinden oracığa bayılıp düşer. O, bu iltifata, Rasulüllah Efendimiz?e duyduğu edep ve muhabbetten dolayı nail olmuştur. Hz. Mevlana?ya göre edep, insanın bedenindeki ruhtur, enbiya ve evliyanın göz ve gönül nurudur, şeytanın katilidir, insanla hayvanı birbirinden ayıran en önemli vasıftır. Edep bir tac imiş nur-i Hüdadan Giy ol tacı, emin ol her beladan Allah ve Rasulüne yükselen merdivenin basamakları, ancak edeple çıkılır...

Cenab-ı Hakk?ın nazar buyurduğu, Hz. MuhammedMustafa ?nın makamı, Ravza-i Nebi?dir

Sultanlarımız tabii ki Resulullahı severlerdi.

Cenab-ı Hakk?ın nazar buyurduğu, Hz. Muhammed Mustafa ?nın makamı, Ravza-i Nebi?dir

Osmanlı Sultanları, Allah Rasülü 'nün sevgisiyle büyümüş ve büyütülmüştür. Bir çoğu bu sevgiyi gönüllerinde öylesine nakşetmiştir ki, Nam-ı Celil-i Muhammadi'nin Şehbal açması için, hayatlarını at sırtında geçirmişler denilse yeridir. Ruh dünyalarına ilmik ilmik dokundukları bu muhabbet O'nunla ilgili herşeye hususi bir ihtimam göstermelerine vesile olmuştur. Onlarda, Peygamber sevgisi adeta manevi bir cihadın tezahürü haline gelmiş, fethe hazırlandıkları beldeleri önce bu sevgiyi taşıyan gönül erleriyle yorğurmuşlar, yani manevi cihadla kalplerin kapılarını, maddi cihadlada kalelerin kapılarını açmışlardır.

SULTAN II. MURAD, mecalsiz bir şekilde yatıyordu. Gözler ellerinin bir işaretine, kulaklar dilinden dökülecek bir tek söze kilitlenmişti. Yerinden hafifçe doğruldu ve vezirine seslendi:

Bu emir üzerine bugünkü caminin ve türbenin inşasına başlanır. Anlaşılıyor ki, onlar sadece Allah Rasülü'ne değil O'nun köyünün kokusunu taşıyanlara da büyük bir sevgi beslerler.

Ünlü filozof ve yazar Jean-Paul Roux bir yazısında Peygamber Efendimiz?in şahsiyetini ve Kuran?ı Kerim?in nasıl bir kitap olduğunu bakın nasıl da güzel ifade ediyor: ?Hz. Muhammed'in hakiki mucizesi, bir melek vasıtasıyla gökten indirilmiş bütün ayetlerden oluşmuş olan Kur'an'dır. Tevrat ile İncil'den sonra vahyolunan son mukaddes kitap odur. Şiirden üstün, taklidi imkansız ve tercümesi mümkün olmayan bu ulvi eserin olgunluk seviyesine ne bundan evvel çıkılabilmiştir ne de bundan sonra çıkılabilecektir. İslam'ın yayılmasında Kur'an okumanın bütün uzun nutuklardan daha büyük bir amil olduğu birçok şehadetlerle sabittir. Yola getirilmeleri imkansız düşmanlar bile Kur'an'ı dinler dinlemez birdenbire duraklıyorlar ve hemen imana gelip kelime-i şehadet getiriyorlardı. Ayetlerdeki kelimelerde fevkalade bir kuvvet ve kudret vardır!"

OSMANLI SULTANLARINDA HZ. PEYGAMBER SEVGİSİ (1. sayfa)

Nabi, sevincinden oracığa bayılıp düşer. O, bu iltifata, Rasulüllah Efendimiz?e duyduğu edep ve muhabbetten dolayı nail olmuştur.

Bu hakin pertevinden oldu deycur-i adem zail

O günden sonra Efendimizin ayak izinin resmini sağındaki sorgucun içinde taşımaya başlar. Başka bir yerde bir gönlünün yangını, alev alev Peygamber aşkıyla yanaak şu mısraları söyler:

?Edep bir tac imiş nur-i Hüdadan

Gitmesin nam-ı şerefin bu dilimden dem-be-dem/

LEV NİKOLAYEVİÇ TOLSTOY: Muhammet her zaman evangelizmin üstüne çıkıyor. O, insanı Allah saymıyor ve kendini Allah ile bir tutmuyor. Müslümanların Allah?tan başka ilahı yoktur ve Muhammet onun peygam-beridir. Burada hiçbir muamma ve sır yoktur.

Severlerdi sevmesine, herkes severdi ama hiç bir Osmanlı padişahı hacca gitmedi. gitmeye de gerek görmedi. Reddettiler.. Bunu da dikkate almalıyız.

Bu kadar mütekkirin ardından fikir beyan etmek baklavaya tuz eklemek gibi olur. görüşmek dileğiyle Allah?a emanet daha büyük bir amil olduğu birçok şehadetlerle sabittir. Yola getirilmeleri imkansız düşmanlar bile Kur'an'ı dinler dinlemez birdenbire duraklıyorlar ve hemen imana gelip kelime-i şehadet getiriyorlardı. Ayetlerdeki kelimelerde fevkalade bir kuvvet ve kudret vardır!"

Burası, Allah ?ın sevgilisinin ebedi istirahatgahının, türbesinin bulunduğu yerdir ve fazilet bakımından Cenab-ı Hakk?ın izniyle onun arşınaçıkartılmıştır.

İslam fikr-i vahdettinin kar u zarını"

Eyleme aşıkların bir lahza kapından cüda/

ve emir ali sabaha ölür, bu adanın adı zamanla emir aliden imralı adasına döner...

Dertli gönlüme devadır can bulur ondan sefa"

Kadem-i Pakini ol Hazret-i Şah-ı Resulün/

Sakın terk-i edebden kuy-ı Mahbub-i Huda?dır bu Nazargah-i ilahidir,

Ancak Yavuz Selim Han bu zaferden sonra İslam dünyasında daha çok tanınmasından pek de hoşnut olmamıştır. Zira camilerde hutbeler kendisinin adına okunmaya başlanmış ve burada da Hakümü'l Harameyn lafzı kullanılır olmuştur. Bu söa onu içten içe yaralar. Bir gün Halep Ulu Camii'nde bir Cuma namazı sırasında minberde imamın dilinde Hakümü'l Harameyn sözünü işitince, hemen ayağa kalkarak onu düzeltir: " Hayır, hayır Hakimü'l Harameyn değil Hadimü'l Harameyn " Hatip onun istediği gibi okur hutbeyi. Namazdan sonra da koca hünkar, kaftanını hatibe hediye eder. Efendisi'ne karşı hissettiği derin muhabbete etrafındakilerde şahit olur.

İshak Paşa vasiyetini yüksek ve gür bir sesle okumaya başladı:

"N'ola tacım gibi başımda götürsem daim/

OSMANLI SULTANLARINDA HZ. PEYGAMBER SEVGİSİ

Giy ol tacı, emin ol her beladan

Öyleyse Ahmet sen de yüzünü sür ayağına o Gül'ün.)

Açıklaması

SULTAN ABDÜLLAZİZ de peygamber aşığı padişahlardandır. Bir gün hasta yatağında yattığı sırada Medine'den bir dilekçe gelir. Devlet erkanı önce dilekçeyi arz etmekte tereddüt göstersede, padişahın Medine'ye karşı hassasiyetini bildiklerinden, dilekçeyi huzura getirirler. Yaveri dilekçeyi okuyup cevabını isteyecektir; amma sultan onun Medine'den geldiğini öğrenince okumasına mani olur. Muhabbeti öylesine derindir ki, yanındakilere " Beni ayağa kaldırınız. Mukaddes Beldeden gelen dilekçeyi yatarak dinleyemem." der. Dilekçeyi titreyen ayaklarına rağmen el pençe divan durarak dinler ve hemen gereğinin yapılmasını emreder. Adeti olunduğu üzere Medine'den gelen hiç bir postayı abdestini tazelemeden eline almaz. Çünkü bunlarda Hz. Peygamber'in köyünün tozu ve kokusu vardır. Öper, alnına koyar, koklar ve öyle açar.

"Seyr eylesün felek kaderin şehsuvarını/

BİSMARK: Ey Muhammed sana çağdaş olmadığımdan dolayı çok müteessirim. Muallimi ve naşiri olduğun bu kitap senin değildir. O lahutidir. Beşeriyet senin gibi mümtaz bir kuvveti bir defa görmüş bundan sonrada bir daha göremeyecektir. Ben huzurunda kemal-i hürmetle eğiliyorum,

Giryeden hiç Hz. Yakub'a nevbet kalmadı"

Bu toprağın ziyasından, yokluğun karanlıkları ortadan kalktı. Bütün yaratılmışların görmeyen gözleri açıldı, çünkü bu toprak, gözlere şifa veren sürmedir.

"Bismillahirrahmanirrahim, Allah'a hamd olsun. Salad ve Selam Efendimiz MUhammed Mustafa'ya olsun. Tevekkülüm Halık'ımadır. Her nefis herkes ölümü tadacaktır. Sizleri dünya hayatı marur etmesin, sizler gururlanmayın. Saruhan Vilayetinde bulunan malımın üçte birini-3500 altının Mekke Fukarasına, 3500 altını Medine Fukarasına- olmak üzere dağıtınız. 500'ü Mekke ahalisinden Kabe ve Hatim arasında toplanarak 70000 kere 'La ilahe illallah' kelimei tevhidini zikredip defalarca Kur'an okuyup sevabını vasiyet sahibine ita edenlere harcansın. 2500'ü Mescid-i Aksa'da Sadra Kubbesinde 70000 kere 'La ilahe illallah' kelimei tevhidini zikredenlere ve defalarca Kur'an okuyanlara harcansın."

Dikkatle bakıldığında vasiyetinden Sultan Murad Han'daki Allah ve Resulullah aşkı okunmaktadır. Çünkü o dönemde ne Hicaz ne de Kudüs Osmanlı Toprakları içerisinde yer almaktadır. Gönlünde ki sevgi o kadar aşkındır ki, o beldeler değen mukaddes ayaklar hürmetine, oraların ahalisine hürmette kusur etmek istemez.

Hz. Mevlana?ya göre edep, insanın bedenindeki ruhtur, enbiya ve evliyanın göz ve gönül nurudur, şeytanın katilidir, insanla hayvanı birbirinden ayıran en önemli vasıftır.

Gerek, o günün nispeten zor şartlarında 3 ay civarında süren yolculuğun emniyet açısından sakıncaları, Padişahların Kabe' de ve Hicaz Bölgesinde sürekli korunmalarının çok kolay olmayabileceği mülahazası, gerekse Padişahların İstanbul'dan bu kadar uzun bir süre ayrı kalacak olmalarının yol açabileceği idare boşlukları ve muhtemel fitneler onların bizzat gitmeyip,

Bu sevgi Fatih'ten oğluna da aksetmiştir. Bir gün II. BAYEZİD HAN çok iyi dostu olan Hak aşığı Baba Yusuf'u Hacca uğurlamak için ayağına kadar gider, ona bir miktar altın teslim eder ve " Bu, elimle çalışarak kazandığım helal kazançtır. Bu altınları Ravza-i Tahira'nın kandilleri için ayırdım. Allah Rasulü'nün huzuruna varınca: Ey Allah'ın Rasulü , günahkar kul Beyazid'in selamı var... Bu altınları türbenin kandillerine yağ alınması için gönderdi. Kabul buyurunuz..." diye söylemesini tembih eder.

OSMANLI SULTANLARINDA HZ. PEYGAMBER SEVGİSİ (2. sayfa)

Osmanlı Padişahları içinde Efendimiz'i rüyasında görüp ondan aldığı emir ve işaretle fetihler yapanlarda olmuştur. KANUNİ SULTAN SÜLEYMAN'nın gördüğü rüya buna misal olarak nakledilmiştir. Rüyasında Efendimiz :" Belgrad, Rodos ve Bağdat Kalelerini fethedesin sonrada imar edesin!" diye emir buyurur. Bu emir üzerine, Kanuni hemen Harameyn'i imar ve iskan projelerine başlar. Hatta vasiyetinde şahsi servetinden hacılar için su getirecek bir vakıf kurulmasını ister. KIZI MİHRİMAH SULTAN da babasının bu vasiyetini yerine getirir ve Arafat'taki Ayn-ı Zübeyde Suyu'nu Mekke'ye ulaştırır. Cihanın önünde el pençe divan durduğu bu büyük kumandan, Allah Rasulü'nün huzurunda ona şöyle yalvarır: "Nur-ı Alemsin bugün hem dahi Mahbub-u Hüda/

Amadan açdı mevcudat düş ceşmin tutiyadır bu.

?Şayet gayenin büyüklüğü, vasıtaların küçüklüğü ve neticenin azameti insan dehasının üç ölçüsü ise, modern tarihin en büyük şahsiyetlerini dahi, Hz. Muhammed ile mukayeseye kim cüret edebilir ki?

amin...

Yazılış Hikayesi

Sizlere bazı mütefekkirlerin Peygamberimizle ilgili cümlelerini sunmak istiyorum Amacım sahip olduğumuz nimetin başkaları tarafından fark edilmesinin ifadelerini paylaşarak kıymetinin anlaşılmasını sağlamaktır. :

Gazneli Mahmud?un Muhammed isminde çok sevdiği bir hizmetçisi vardır. Kendisini çağırdığında veya bir iş buyur-duğunda her zaman ismiyle hitab ederdi. Ancak bir keresinde, Gazneli Mahmud, babasının ismini zikrederek kendisini çağır-mıştır. Hizmetçisi Muhammed buna çok üzül-müştür. Bir fırsatını bulup, kendi ismiyle değil de babasının ismiyle hitab etmesinin sebebini soran hizmetçisine Gazneli Mahmud şu cevabı vermiştir; O gün abdestim yoktu ve seni çağırmam gerekti.

Thomas Carlyle?Kahramanlar? adlı kitabında Hz Muhammed?in nasıl bir şahsiyet olduğunu tüm dünyaya meydan okuyarak şu sözlerle ifade etmişti:

ALMAN GOETHE: Çok kısa bir süre önce İslam Peygamberinin hayatının büyük bir ilgi ile okuyup tahsil ettikten sonra gördüm ki; O asla bir sahte peygamber değildir. Okumak O?nunla yani Cenab-ı Ahmed le irtibat kurmak demektir dostlar. İrtibatlı olmak için bilmek lazım, bilmek için çok çok okumak lazımdır.

Burada Tolstoy?un Hz Muhammet (karakutu yayınları2005 çev Arif Arslan) adlı eserini inceleyenler yazarın peygamberimize ve dinimişze hayranlığını fark edeceklerdir.

Tefevvuk-kerde-i Arş-ı Cenab-ı Kibriya?dır bu.

onlar ki, gönüllerimizdeki yerlerini "tahtlarıyla" değil, bulundukları yerin gereğine, "hürmetine hizmet ettikleri "nin edebine riayetle kazanmışlardır... Allah'ın rahmeti üzerlerine olsun.

Ankara savaşından sonra timurun adamları, emir sultanın oğlunun yani yıldırım beyazıdın torunu emir aliyi kaçırılar ve bir adaya koyarlar, emir sultan yani beyazın damadı dua eder ''eğer oğlum kulanılıp, devletin bekasına zarar gelecekse al canını ''diye...

Sakın terk-i edebden kuy-ı Mahbub-i Huda?dır bu

ancak, maneviyat yüklü ve dertli bir padişahtır. Öylesine dertlidir ki, derdine dermanı yaşadığı devirde bulamaz ve çok öncelere gitmeye karar verir. Bir gece kimseye görünmeden Topkapı Sarayı'ndaki Mukaddes Emanetler Dairesi'ne gider. Burada Allah Rasulü'nün nalınını eline alır ve beyitleri söyler:

Sahray-ı Mercidabık'a nakş etmiş kader/

Sakın edebi terk etme.

Şol kadar ağlattı ben biçarei hükm-i kaza/

Yekpare oldu bu dil, aşkta muhabbet kalmadı/

Muraat-ı edep şartıyla gir Nabi bu dergaha

Habib-i Kibriya?nın habgahıdır fazilette

Gül-i Gülizar-ı nübüvvet o kadem sahibidir/

Nazargah-i ilahidir, Makam-ı Mustafa?dır bu,

Burası, Allah ?ın sevgilisinin ebedi istirahatgahının, türbesinin bulunduğu yerdir ve fazilet bakımından Cenab-ı Hakk?ın arşının bile üstündedir.

Bunun kandili Cevza, matla?-i ziyadır

Osmanlı Devleti, tarih sahnesinde kaldığı sürece islamın bayraktarlığını yapmış, bu bayrağın dünyanın dört bir köşesinde dalgalanması için cansiperane mücadele etmiştir. Sultanlar bu mücadelenin en ön safında ya bizzat yer almış veya yer alma arzusuyla yanıp tutuşmuşlardır. Bu kutlu insanlar, İslam'a karşı yapılan saldırılara göğüs germeyi her devirde vazife bilmiş, bunu bir kulluk ve ümmet olma şuuru hassasiyetiyle yerine getirmişlerdir.

(Keşke Peygamberler Şahı'nın o temiz ayaklarının nalınını bir taç gibi başımda taşıyabilsem. O ayağın sahibi Peygamberlik bahçesinin Gül'üdür.

Osmanlı Divan şairlerimizden Nabi 17. asırda yaşamıştır. Aslen Urfalıdır. Peygamberler şehri Urfa?nın manevi ikliminde iyi bir eğitim alan Nabi, çocukluk ve ilk gençlik yıllarından sonra İstanbul?a göçmüştür. Tasavvuf terbiyesi de görmüş olan Peygamber aşığı Nabi, padişah IV. Mehmed döneminde Hacca gitmek üzere bir kısım devlet erkanıyla birlikte yola çıkar. Kafile Medine-i Münevvereye yaklaşmıştır. Vakit gecedir. Rasulüllah Efendimiz?e bir an önce ulaşma özlemiyle Nabi?nin gözüne uyku girmemiştir. Fakat kafiledeki bir devlet adamı, hem de ayaklarını kıbleye doğru uzatmış, uyumaktadır. Hz. Peygamber ?in beldesinde, edebe aykırı böyle bir gaflet halini bir türlü hazmedemeyen ve çok üzülen Nabi, içinden gelen bir ilhamla aşağıdaki kasideyi söyler :

Ve yıl 1453... Osmanlı Ordusunun önünde gencecik bir serdar... İstanbul surlarının önünde Efendisi'nin Medhine nail olabilmek için otağını kurmuş... Bir Cuma sabahı Cenab-ı Hak ona fethi müyesser kılmış... Bu kutlu serdar bir gece otağından çıkar ve Hocası Akşemseddin Hazretleri'ni ziyarete gider. Allah Rasulü'nü Medineye hicretlerinden sonra Mescid-i Nebevi yapılana kadar evinde misafir eden ve yıllar sonrada İstanbul önlerinde şehit olan Sahabe Efendimiz Hazreti Eyyub El-Ensari'nin kabrinin bulunması hakkındaki arzularını belirtir, himmetlerini ister. Akşamseddin Hazretleri de hünkarın koluna girerek çadırdan çıkar. Haliç kıyılarında, surlara yakın bir yeri işaret ederek, "işte burasıdır" der. FATİH SULTAN MEHMET HAN derhal emir verir: " Buraya bir cami ve türbe yapıla."

MAHATMA GANDİ: ?Milyonlarca insanın kalbi üzerinde tartışmasız bir etkisi olan, hayata sahip birisini görmek istedim. İslamın bir yeri fethinin kılıç ile olmayıp, hayat tarzı ile olduğunu her zamankinden fazla anladım. Peygamberin tam manasıyla sadeliği ve ahde sadakatı; onun arkadaş ve takipçilerine kendini adaması, tevazu, yiğitlik ve korkusuzluğu ise; tanrıya ve dinine olan mutlak bağlılığıydı.

Bu güzel insanlar, Efendimiz'i kalplerinde öyle müstesna bir yere koymuşlardır ki, günlük hayatlarından, yazdıkları şiirlere kadar her sahada O'nun adını zikretmeyi ve himmetine müraacat etmeyi hayatlarının olmazsa olmazı saymışlardır. Onların, çoğu zaman gözyaşlarıyla kaleme aldıkları bu na't-ı şerifler günümüze kadar bir çok Peygamber aşığının da hislerine tercüman olmuştur. Bu denizden katre misal bazı güzellikler tarih boyunca insanımızın zihinlerinde tatlı hatıralar olarak yer almıştır:

amin... devamı var mı?...

Nazargah-i ilahidir, Makam-ı Mustafa?dır bu

Nabi bu şiiri yolda yazar. Kafile şafak vakti Medine-i Münevvere?ye girmektedir. Ravza-i Mutahhara?ınn minarelerinden sabah ezanı okunmaktadır. Müezzin, ezanın ardından Türkçe bir kaside okumaya başlar. Nabi, dikkat eder, okunan kendi şiiridir. Hemen minarenin kapısına koşar. Müezzine; Allah aşkına, okuduğun bu kasideyi nerden öğrendin, der.

Bu dergaha edep ölçülerini gözeterek gir; çünkü burası meleklerin tavaf ettiği ve Peygamberlerin tecelli ettiği bir yerdir.)

"İftirakınla Efendim bende takad kalmadı/

Osmanlı'nın en çalkantılı dönemlerinden biri de II. ABDÜLHAMİT HAN dönemidir. Lakin bu dönemde önemli icraatlara imza atan cennet mekan Sultan Abdülhamit Han, ülkenin dört bir yanını demir yolu ile donatır. Bu yolların en önemlisi Hicaz Demiryoludur. O mukaddes beldeleri korumak ve hacıların emniyetli bir yolculuk yapabilmesini sağlamak için, İstanbul'dan Medine'ye kadar demiryolu hattı döşetir. Harem Hudutlarına yaklaşınca da, rayların döşenmesinde sadece Müslüman işçilerin çalışmasına müsade edilir.

Nabi bu şiiri yolda yazar. Kafile şafak vakti Medine-i Münevvere?ye girmektedir. Ravza-i Mutahhara?ınn minarelerinden sabah ezanı okunmaktadır. Müezzin, ezanın ardından Türkçe bir kaside okumaya başlar. Nabi, dikkat eder, okunan kendi şiiridir. Hemen minarenin kapısına koşar. Müezzine; Allah aşkına, okuduğun bu kasideyi nerden öğrendin, der. Müezzin şöyle cevap verir:

Babadan oğula bir miras gibi geçen bu mukaddes sevgi YAVUZ SULTAN SELİM döneminde yeni bir boyut kazanmıştır. Öyle ki ünlü şairimiz Yahya Kemal Beyatlı, Yavuz'a atfen şu mısraları kaleme almıştır:

Makam-ı Mustafa?dır bu, Sakın edebi terk etme.

Metaf-ı Kudsiyandır cilvegah-ı enbiyadır bu Nabi

31 Ağustos 1908 de Medine'ye ulaşan hattın son 30 km'lik kısmını bizzat padişahın emriyle keçe döşenir. Lokomotif şehre yaklaştığında hızını keser, yavaşça perona yanaşır. Yolcular parmak uçlarında inerler trenden, edeple, hürmetle... Keçe döşenen raylar, o kutlu beldeye duyulan hürmetten günün belli saatlerinde gülsuyuyla yıkanır.

Hz. Peygamber Efendimiz'e böyle tarifi zor bir aşkla bağlı olan Osmanlı Padişahlarının neden Hacca gitmediği sorusu akla gelebilir.

Ayın kandili Cevza yıldızı bile ışığının nurunu ondan almaktadır.