böle bir şarkı vardı hafızam beni yanıltmıyorsa eğer: )

yine beni yanlış anlarsın...

ama yine anlamazsın...

aşk susar...

Çöktüm yere.

Çıplak zemine

Kirli mendilimi

eksik kalır,

ama yine yanlış anlar "nasıl yani" dersin...

Açtım bir dilenci gibi

en güzel bestelerimi senin için söylerim,

biliyorum sade olucak senin için ama seni seviyorum...

sensiz geçen zamanı yaşanmamış sayar

bir uçurum kenarından duygularım atlar

Ümitsizce..

Her gece rüyamda Isin ne senin!

sen hep beni yanlış anlarsın

Mendilim ve ben, yanlış yerde

varmış baktım ankaralı coşkun söylüyormuş:p

yıkık dökük bir limanda martılara anlattığımı söylerim

sevgime yetişemez tırnak içine aldığım cümleler...

sen susarsın

ama anlamazsın

Ama ne çare!

kaldırım taşlarında ararım gölgeni

satır aralarına gizlediğim gamzelerini dudaklarının kenarına iliştiririm

Hayatın vereceği sadakayı

"ıssız bir çölde beklerim yıllarca gelmeyecek sevgi sözcüklerini" derim

seni görmediğim anlarda, ama olduğumu

sana şiirler yazarım

senden sonra

Ve bekledim

bir bir mısralarım kendini asar

Duruyormuşuz.

eyy forum ahalisi size soruyor

dudaklarımdan çıkmayan sözcükler yüreğimi yaralar derim