Yaşayalım ki, öğrenelim hayatı ve destek çıkmayı.

kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.

Bir orman yangını gibi

Bi de başını çeviriyorsun ki

her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer.

Sonra, ellerin elleri...

yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer.

Yorgun olduğum için yemek yapmamalıyım, söylenerek yumurta kırmalısın.

Sonra çocuğumuz olmalı,

Geceleri ağladıkça sırayla susturmalıyız.

Zaman su gibi akıp giderken, herşey yaşanmış bir hayatımız olmalı.

Paylaşmalı ve beraber sıkılmalıyız.

hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.

Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile,

Her işin başında sevgi diyor

Yürüyelim arkadaşlar diyor yürüyelim

Benim olduğu kadar dostlarının, dostlarının olduğu kadar benim

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,

Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,

Utanılacak bir şey değildir ağlamak,

Düşünsene senin ve benim olan bir canlı.

en güzel yerde başlatılsaydı eğer.

Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,

yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer

1926-12 AĞUSTOS 1999 KAYBETTİĞİMİZ BÜYÜK ŞAİR CAN BABA'YI SAYGIYLA ANIYORUZ...

Bir sessizliği anlatmak için yazıldı bu şiir

O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,

Çocuklar gelmeli ziyaretimize, geçmişteki hareketli

Birbirimizi sevmenin gururu olmalı herşeyde...

son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.

Seneler gecsin, sen beni bil, ben seni bileyim istiyorum.

Yanında ben varım

mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.

Herkes orda sen de ordasın

Tutuşa tutuşa

Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,

Tebessümler açtırmalı yüzünde.

Gözlerin yağmurdan sonra yaprakların yeşili

Tekel İşçilerininki

Mutluda olsa, kötüde olsa, yaşadığımız günler bizim günlerimiz olmalı.

son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer.

Saçlara düşünce aklar, yada gidince aklar, çocukları güvence

öylesine delice bakmasalardı eğer.

Öyle sevmelisin ki beni bu yazdıklarım korkutmamalı seni.

Lan bu kadar o. çocuğunu nasıl anlatayım küfürsüz?"

inanmayan gazeteci sevilay yüklel'e sorsun.

Akşam güneşi kırılmış bir mızrak boyu

Geceleri balkonda denizi seyredip, sandalyelerimizde sallanmalıyız.

Oysa karşısındaki gayet içten, fakat "iç"inde ne varsa, o kadar işte!

öyle sir ruhluydu ki kendisi ile röpörtaj yapmak isteyen güzel gazeteciye bırak şimdi röpörtajı gel seninle sevişelim dedi.

kutlamalıyız.

kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.

altına alıp gitmeli bu şehirden.

Eve gelip benden kahve istemelisin.

"Biraz içten ol, yeter" diyor.

Allah rahmet eylesin.

Sonra çocuklarınki

arkalarında doldurulması

ol istiyorum.

Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,

meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer.

"Bu aşk beni çok yordu" diyor. Sevilmek için kan ter içinde çırpındı çünkü. Bunu sevmek sanıyor...

Kavgasız, her sabah cinayetle uyanılmayan, sessiz bir yere gitmeliyiz.

Yada bazen dostlarla ucuz biralar içerek...

Özgürlüğe mutluluğa doğru

Güzel günlerimizi, evimizde bir şişe şarap ve pijamalarımızla

Belki de anmak için bi damlacık bir sessizliği...

Ağlarda sanki dargın bir kılınç balığı

dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.

Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,

Can YÜCEL - EL TUTUŞA TUTUŞA

Bir insana zorla sevdiremezsin kendini. Bana güven diyemezsin. O bunu hissetmiyorsa, tek bir söz söyleyebilirsin: "Sen bilirsin"

Öyle ki, yalnız sıkılmak sıkmalı bizi...

İlkin, senin elinle tutuşan benimki

Birbirimizin omuzlarında ağlamalıyız.

Duru bir yeşildi ortalık

Hava soğukken birbirimize sıkıca sarılıp yatmalıyız.

Herif bizden söz ediyor bu ülkenin çocuklarından

Sen arada mızıkçılık yapmalısın ve ben söylenerek almalıyım sıranı.

Gençlerinki

Sevgi yakınlığa, tutku uzaklığa dayanır. Ancak bir "yabancı"ya tutkuyla bağlanabilirsiniz...

Böylece yaşamalıyız işte...

Can YÜCEL..

çalınan birinin kalbiyse eğer.

Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,

Ruhu şad olsun...

Birgün bu hayatı bırakıp giderken, sadece mutluluk olmalı yüzümüzde.

Nice sıkıntı ve zorluk yaşayıp anlatalım.

günlerimizi anımsamalıyız.

Ne kadar çok elimiz oldu, baksana,

insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.

Pullarını döküyor üstüme

O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,

Ben, "Bey" demeliyim sana, sende "Hanım".

Ne kadar çok elimiz varmış meğer!

Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,

Ve çocuk sesleriyle iniyordu ışık,

Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de

O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,

Can YÜCEL

Herşeye rağmen hiç bıkmamalıyız birbirimizden

"Bana şiirlerinde küfür etme diyorlar usulsüz,

Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,