koşmaya başladım. uzunca bir süre koştum.. sonunu düşünmeden pervasızca koştum..

arkama baktım... görünürde yoktu.

yaklaşık 4 sene evvel bir hanım ile tanıştım bir dost meclisinde.

yine o en başta bahsettiğim anlık mutluluklardan gelmişti.

bazen de daha kalıcı mutluluklar yakalama şansımız oluyor...

gittik...

lafı uzatıp canımı sıkmak, daha fazla üzülmek istemiyorum.

öyle müstesna bir ilişkimiz var.

bir internet sitesinde gülen hayvan fotoğrafları galerisine denk geliyoruz..

ne bileyim, yolda yürürken göz göze geldiğimiz ebeveyninin kucağındaki bir bebek el sallıyor gülerek...

fekat hayat sıkıcı, hayat zalım, hayat vicdansız...

"koy abi, hepsinden koy!!" dedi...

Dünyanın en iyi anlaşan çifti olabiliriz.

yani eminim çılgın eğlenenler, dehşetcengiz mutlu olanlar, derdi tasası sıkıntısı olmayanlar vardır.

"hiç" dedim gayriihtiyari.

taraftarı olduğumuz takım 5 atıyor rakibine, sevdiğimiz dizideki, sevmediğimiz karakteri haşamat ediyor esas oğlan,

acaba neleri isteyecek, amerikan salatası koyduktan sonra üzerine bir de

pilavcı kaşığı uzatırken fark ettim, kumpircinin verdiği kaşık elimde kalmış.

dersaneye mi gidiyorsun?

bol nohutlu yaptırdım bir tane...

gülümsedi pilavcı yolda para bulmuş gibi.

onların ayrıca bip bip ben.

ve ben o an idrak ettim. anlık mutlulukları kovalamakta fayda var.

bulutların üstünden usulca kendimi bıraktım..

12 saniyede hazırladı kumpirci arkadaş...

bi kızla/erkekle tanışıyoruz. "aaa" diye seviniyoruz...

ben daha leb demeden çorum'a seyahate çıkıyoruz.

mamafih yanılmışım...

tamam geçti sinirim.

ben de bu 4 sene boyunca kendisi hakkında detaylı bir veri topladığımı düşünüyordum.

günlerden bir gün ortaköy'e gidelim dedi bu. lanet olsun "oluuur ehehe " dediğim güne.

muhtemelen mayonezi bol sıktırıyordu.

sonra tekrar tezgaha dönüp, "ondan bol koy abi, heh, onu da onu da" derken gördüm bunu.

mevsim bahar oluyor, çiçekler böcekler doluşuyor etrafımıza, happy çalıyor her saniye kulağımızın dibinde... malımsı malımsı gezmeler..

ben ve kumpirci arkadaş göz göze geldik.

ohhh mis gibi olmuş çorbam.. sıcak sıcak iyi gitti

ben hemen kendi kombinasyonumu ilettim kumpirci arkadaşa...

sağa dönüp bebek'e doğru hızlı adımlarla yürümeye başladım.

bir üst paragraftaki tepkimelere giriyoruz böcekler çiçekler falan.

gene boğazım düğümlendi..

kendime geldiğimi tarabya'nın oradaki o büyük otelin oradan kıvırılıp rüzgarı yediğimde anladım.

ortaköy'e giden her deli kovalamış gibi, cami duvarına işeyen gibi biz de kumpir yiyelim dedik. bir tanesinin başında durduk.

bu biraz telaşlandı. "nooldu?" dedi hışımla.

mayonez sıktırma salaklığını yapacak mı diye izlemeye başladım.

gün geliyor bu fışkıdan koşuşturmaca içerisinde yüzümüzü güldürecek aksiyonlar da oluyor.

kumpirimi usulca tezgaha bıraktım.

başımdan aşağı kaynar sular döküldü.

sıra hanım arkadaşıma geldi.

biz bu hanımla gel zaman git zaman yakınlaştık.

pilavcı gördüm sahilde.

"kaşığa gerek yok abi " dedim elimdeki kumpirci kaşığını göstererek.

bu hanım ile sık sık buluşmaya çok güzel vakit geçirmeye başladık.

kendimizi dünyanın en şanslı insanı gibi hissediyoruz...

Hayat zaten sıkıcı.

elim ayağım boşaldı.

evet. maalesef evet...