Kurusun Diye kaç kez Güneşe asılmaktan...

Nasıl anlatayım ki daha hal-i pür-melalimi...

Bak, belki yine asi, yine hüzni bir yazı işte, diyeceksin. Belki de artık hiç göz bile gezdirmeyeceksin?

Özlemin kaç nefestir saysam?

Adının her harfini gözyaşıma çizdim ve titrek bir yürekle yokluğuna ektim

bir dilek tuttum..

uzun gecelerde uykumsa virgülüm.. bu kısa cümlede son noktadır ölümüm..

Sen avazın çıktığı kadar susarken ben taze çığlıklar yeşerttim sana!

Bir çözebilsem boynuma doladığın sessizliğin düğümünü

Yüzüme bölük pörçük diktiğim yamalı gülüşlerdeyim şimdi.

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim!

bu hicran uğrunda kaç geceyi sabaha ekleyeyim..?

gülmeyi hecelerken, ezberden okur ağlamayı kifayetsiz sözlerim?

Gönlümü gittiğin sevdalara mı bağlayayım ey Yar?

Ah suskuların şahı,

Yaşlı gözlerde ve dikenli düşlerde büyüttüm umutlarımı..

Ben Özleminde ebedi aleme vesile ararım...

Anlatamamak, yazamamak zordur, karşıdakinin algılayışına muhtaç durumda kalırsın. O, nasıl görmek isterse seni öyle görür, öyle resmeder, öyle biçimlendirir.

Söylesene yar!

Hiçbir kaygıya yer vermeden hiçbir hesabı düşünmeden açsaydın eğer bana yüreğini, o zaman görürdün bir aşkın nasıl bir efsaneye dönüşebileceğini. Sen gözlerini kapıyorsun bir sen varsın başka hiç kimseyi düşünmüyorsun. Her şey senin çevrende şekillenmeli her şey sana göre düzenlenmeli. Beceremiyorum kusura bakma. Şimdi gidiyorum.

Söz verdim ben bu yüreğe,

Ve bilesin üstüne aşkı giydirdiğim,

Yokluğuna buladım ellerimi,

Bilemessin ki

kaybetmeyi göze alamayan kazanamaz..

Hasretlere salsanda yüreğimi, Kalbimiz BİR, sevdamız BİR nasılsa...

senin için..

Tut getir o mahur besteleri. Notaların ahengine böl kırgınlıklarımı. Şarkı eyle, ezberinde tut kırık sözlerimi. Mızrabının ucunda titretiver yüreğimi, aşka sürgün et kelimelerimi, göklü salkımından emzir kuşluk vaktimin ümitlerini.

Cennetin kapısında bir demet gülle bekle beni

Nefes nefes acıyı yonttum adınla,

Sen yine sükutu giyin yar!

Benim en sevdiğim söz, senden duyduğum ben'dir. Hep yinelediğim söz, sana koyduğum ben'dir. İyi olmak adına bilgiç olmak istemem, Seni sen'lediğim söz, bir-bir oyduğum ben'dir

Ah yar!

halsizim, nasipsizim, bi laldir tebessümlerim?

Ağıtlara mı salayım gidişini,

Sevdası büyük olmayanın, eylemide büyük olmaz..

Söyle Ey Gül, kaç zaman aralığı daha böyle bekleyeyim..?

Ah! yoluna, can diye diye benden geçtiğim,

Ven ansızın gelir çile rüzgarı.. sabrın yoksa yakar kavurur ortalığı.. yaprakların tutuşur.. dalların yanar.. ve aciz kalırsın.. etrafına bakarken.. dokunduğun yürekler yanar.. ağaçlar ölür düşlerinde.. ve boynun eğilir dizlerine..

Hasretini adımlasam kaç adımda biter?

Bir yudum harf düşse, hisseme alfabenden

Dilersen hiç konuşma.

Neden anlatamıyorum hiç birini. Ve neden hep yanlış anlaşılıyorum?

Yüreğim Islaktır benim

Yalın ayak çıktığım yokuşlarında düşmeden bir yürüyebilsem.

Ben kelamlarımı çürüttüm yolunda.

Dünyada bir demet karanfille gel,

Şafağın söktüğü yerde çakılı gözlerim...

Bayramlarda, sonraki günlerde ve Kuytularda ağlamaktan

Akla sığdıramazsın bu denklemi

Gidişin hüzne boğsada yüreğimi, Bir yerlere gelişinin kokusu gizlenmiş...

Yüreğimdeki yangın, ellerimdeki hasret ve dillerimdeki dua?

Ve hafif uçuktur rengi

çay demledim ^kaçak çay^

Çarpsada bir tokat gibi yüzüme, her harfi yoluna heceledim.

Sen Aşkı kuşanıp, saldın beni hasrete,

Şafak kızıllığında vuslata açalım çiçeklerimizi beraberce...