.. unutulmaz eserler bırakabilmek de insana has bir davranıştır ama,

bittiğini ve onlara yanıt verme şansınız olmadığını düşünün...

Bir zamanlar bir psikoloji kitabında okuduğum bir bölüm vardı...

Sevenlerimizin yüreğinden başka bir boşluk olmayacağı kesin.

terkettiğinizde oluşacak boşluğu, sevdikleriniz ve sizi sevenler

ben herzaman düşünürüm ölsem ne olur nasıl olur diye

Akıllarından ve yüreklerinden geçen cümleleri hayal edin..."

dünyaya gelen birgün göçer

için öneminizi anlayacaksınız...

ifade ettiğinizi hissetmeye çalışın...

ve kendi cenaze töreninizi düşünün"...

çekilmez hale geldiğini düşündüğünüzde kendinize 10 dakika ayırın

diğerleri sadece bir sonra sonra o boşluklar başkalarıyla dolar

Ben girişin akabinde pozitif bir gelişme ve tavsiye bekliyordum...

Özellikle insanların sizin için neler söyleyeceklerini, onlar için ne

metod vardı içinde..

seveninin yüreğine boşluktan ziyade,

Ama " kendi ölümümüzü ve cenazemizi " düşünmemiz tavsiye ediliyordu...

yerini yenilere bırakır

sizde çarpıldınız dimi, yorum yazacak haliniz kalmadı...

okudum ama çarpılmadım

Cümleyi ilk okuduğumda çarpılmıştım...

olurdu olurdu... şöyle tüm hayatımı gözümün önünden geçirsem iyi olacak

-ayakları üzerinde durabilen bir VAKIF,

sizi seven insanlar üzerinde bir boşluk oluşur ama bilinen bişey vardır unutmak ta insanlara has bir davranıştır..

Dünyadaki küslüklerin, ayrılıkların, kavgaların yanında bu acının ve

oluşturması için yaşamalı hatta insan,

olmaması daha kötü o zaman yaşamanın anlamı yok. yada yer kaplamıyosun anlamı veriyoki buda senin değersizliğini gösterrir düşünmek bile köü

kesinlikle oluşmalı,

Sen öldükten sonra kalan boşluğun büyüklüğünden daha mühim konularla uğraşıyor olacaksın büyük ihtimalle!

hayat çözemediğimiz bir muamma

Bırakın canınız yansın, bırakın alevler içinde kavrulsun tüm ruhunuz...

Tüylerim diken diken oldu ve yazarın saçmaladığını düşündüm o an...

umarım büyük bir boşluk oluşur.. bir an düşündüm de, .. korktum..

ama önemli olan, acaba ardımızda gözü yaşlı ve iyi bilirdik diyen insanlar bırakabilecek miyiz?

-minik yüreklerin canlandırdığı bir orman.. olmadı KORU,

ben olmasam da döner.

Birinin cenazesine katılıp, o esnada kendini onun yerine koymaya da rabıta-i mevt deniyo. Bu da çok önemli...

örnekleri çoğaltmak mümkün..

Orada, o musalla taşında düşünün kendinizi...

O andan geriye dönme şansınız olmadığını, hayat denen kredinizin

bu bilinç üzerinde yaşasak stres die birşey kalmaz hayatımızda...

sadece annemle babamın hayatında bir boşluk olarak kalırım

sorun yok.

bölündüm:)

Diyordu ki; " Bunları düşündüğünüzde dünyadaki yerinizi, dünyayı

gittiğinde asla yeri doldurulamaz olmalı..

koyu, demli bir özlem bırakıyor, gümüş korsan..

muhasebe zamanı...

geri dönülmezliğin korkunç çaresizliğini yaşayın...

çok büyük boşluk olmaz belki ama gene de hafızalarda kalırdım sanırım... yoksa boşluk olmaz mıydı

Deniyordu ki; "Arada bir, çok bunaldığınızda, hayatın sizin için

sadece annelerin ve babların yüreğinde bir boşluk olur

insan yaşarken hayata öyle değerler katabilmeli ki,

Tekrar sarılma, bir kez daha öpme ihtimalinizin bittiğini hissedin...

olmayacak, boşluğu pamukla tıkıyorlarmış

Ama önyargı düşmanı biri olarak okumaya devam ettim...

Hayatın ve getirilerinin kıymetini anlamak için tavsiye edilen bir

diktiğim ağaçlarla koca bir orman bıraktım şimdiden. belki başka şeyler de bırakırım.

.. çok güzel bi başlık bu

Diğer tarafta boşluk olmamasını isteyeceğin tek yer dünyada yaptığın olumlu işler hanesi olacaktır.

o kadar

.. giden giderken,

Seyredin şu an çevrenizde olanların yüz ifadelerini...

-GERÇEK bir kitap,