al ağbey eşin sevinir diyor, bekarım cevabına evlenince sevinir diyor, bu pazarlamacı ruhunun iyimser tarafına gülümsüyorum, güzel bir ahşap işi rahle var, gözüm ona takılıyor, annemize hediye edersin ağbey diyor bu defa, annemiz sözü nedeniyle sarılasım geliyor bu arifliğine, fakat hediye şu an mümkün değil, dua ediyorum kendisine mukabelede bulunuyor, giderken içimde belirsiz bir sevinç var, anadolu insanını seviyorum.

bu tarz yazışma yeni moda olsa gerek

hafiften gerici sayılırım bilmem modayı

Kadayıf dolmasını geldi aklıma :)

dzud konularını ve yorumlarını özlemişim sen yazmaya devam et ;)

Karpatlarda keklik avlamaya benzemez

Erzurum'dan aklımda kalan çağ kebabı

cağ kebabı yemeden olmaz, hayatımda yediğim en lezzetli etti sanırım, taze kuzu eti ki et yemeği en sevdiklerimdendir, üstelik sıfır gurubu için şifadır, hazmında sıkıntı yoktur. ilk başta dur demeden kesilmeyecek cağ kebabı serviinden gözüm korktu galiba ki 3. de tamam dur dedim, pişman oldum sonra ama sözümden de dönmek istemedim. bir ara başka masaya götürdüğü bir adet cağ kebabı garsonun elinde fazla kalmış olacak ki etrafa bakına bakına geliyor, tam o esnada şeytana uyup elimi kaldıracak gibi oldum ama göz göze gelince garsonun yooo sen tamam dedin hemşerim der gibi bakışı ile yutkunup kedi gibi mahsunlaştım.

yol üzerinde oyuncakçı var, hediyelik eşyalar satıyor esasında ama oyuncaklar daha çok ilgimi çekiyor. bir çeşit çay altlığını övüyor simsiyah sakalları göğsüne kadar uzanan, gencecik bir adam. yüzü gülümsüyor, şakalaşıyoruz. birbirine geçirmeli, çiçek gibi açılabilen, vida veya çivi izi olmayan bir nevi kündekari işi, açıldığında şekerlik, kapandığında çay altlığı. maraş işi ahşap mücevherlik var gizli kilitli olanlarından, açana hediyem ama sen maraşlısın olmaz diyor, oyuncaklara bakmak istiyorum ama bu kadar muhabbet üstüne utanıyorum çocuk gibi oyuncakları incelemeye.

Timuçin, senden harika bir rehber olur.

Cağ kebabı biraz yağlı geldmişti bana İskender kebap tavsiye ederim.

ben gördüm gördüm de bu tarz bir soğuğu yeni gördüm. bildiğim soğuk serttir, adamın yüzünü yakar, keser atar, dondurur borudaki, musluktayi suyu. erzurum öyle mi, kemiklere işliyor, sokaklarda çeşmeler gürül gürül akıyor, insanlar için gayet doğal, soğuk mu, o da neymiş beyağbi sen soğuk görmemişin.

eski binaların yanından geçiyoruz, medreseler, camiler, kümbetler. hiçbir zaman salt binaları görmek ilgimi çekmemiştir, tarihi binayı gördüğüm zaman etrafında süren hayatı hayal ederim, o dönem içerisinde yaşayan insanların aya izlerine bakarım. o bina ile geleceğe anlattıkları bakın işte bizim hayatımız böyleydi, sanatımız böyleydi, teknolojimiz böyleydi dediklerini duyar gibi olurum. eskazalar hiçbir gezimde fotoğraf çekmedim, çekilmedim. bina önlerinde tek başlarına resim çekilenlere de anlam veremedim.

tesbihçilere bakalım diyoruz, elde çektikçe saydamlaşan, içinden sinekler böcekler çıkacak diye merak edilen kehribar, veya hediyelik şifalı akik kolyesi, olmadı oltu taşından birşeyler fakat asık suratlı esnaf gördüğüm zaman alacağım olsa da almam. kabalıktan fıtrat gereği oldum olası uzak dururum.

yeter oyalandığım, ünlü düşünürün dediği gibi yatma vakti geldiğinde yatılır

vay gadasim, yine ıkına sıkına geçti