çok ilginç... :))

evet haklısın inanmayanların çoğu yok olma korkusu yaşar. keşke ben de inanabilsem der. inanmak için uğraşır bir zaman ve mantığına ters gelen şeyleri kabullenmektense bu korkuyu yaşamayı tercih eder.

dini forumda farklı isimlerle dine saldıran, din düşmanlığı yapan, dini forumda alınacak isim bırakayan biri şimdi de kimyacı rolüne bürünmüş..!

kelime-i şehadet getirmeyi isterdim...

ateist olma süreci... Allah korusun o sürece gelmekten

kelime-i şehadeti

Ölüme heran hazır olanlardan olma duasıyla amin...

inanaınca hangi sorumluluk sizi mutsuz edecek ki... ya da inanmamak hangi yükü üzerinizden kaldırıyor... neyi kendinize ispat ediyorsunuz...

mantık konusunda haklısınız ancak inanmayan bi insan materyelisttir aynı zamanda.. ancak materyelist olguların diyalektiğinde tez+antitez=sentez yönteminden yola çıkarak çözümleme yapılabilir

en önemli nokta şudur ki akıl denen nimet vicdani boyuttan asla ve asla bağımsız değildir

tüm malvarlığımı (1ev 1 araba) cemevine bağışlamak olurdu.

Cemevlerimize sahip çıkalım doğru diyorsun Oscarlık erenlerim...

beni bu acı ve ızdıraplarla dolu imtihan meydanından azad eden Allah'a hamd olsun

ateşte yanmak yerine günde 10 defa bile namaz kılınabilir.

söyleyin müslümanların yüzde kaçı namaz kılıyor.

inanınca hangi sorumluluk sizi mutsuz edecek demişsiniz.

Şu anda görebiliyorum, duyabiliyorum dahası etrafımda olan biteni, olayları, kainatı algılayabiliyorum. Ama bir gün gelecek ve bunları yapamayacağım. Kısacası ben olmayacağım. Ben olmayınca, kainat varlığının ne anlamı olur ki?

tabi klişe bi cevap almam inşallah o da şudur ki; inanmak zayıfların acizlerin geliştirdiği bi davranıştır gibi.. sanki bu sözü eden ve bu söze mantık bina eden arkadaslar engin kudrete sahipler.. anlamak gerçekten güç :))

dediğiniz gibi bir cevap aklıma gelmedi.

birgün geleceğini biliyordum o günün bugün olduğunu tahmin ememiştim derim :( ve peşinden şehadet gerisi malumunuz :(

inandıktan sonra sorumluluk mutsuz etmez. zor olan mantığına ters geldiği halde inanmaya çabalamak. ben bunu çoçukluğum boyunca yaşadım

hocam keşke bende inanabilsem demek samimi olmaz bana göre.. inancınız keşkeler üzerine değil mantıksal çözümlemeler üzerine kuruldumu daha sağlam temellere oturtulmuş olur.

Azrail karşınıza geldi size son bir söz hakkı verilirse ne söylmek istersiniz?

Kelime-i Şehadetten sonra vakit kalırsa, Ne mutlu Türküm diyene.

şehadeti..

sevdiğim insanın ismini anmayı isterdim:)

Sesimi çıkaramadan ölürdüm korkudan ama hala ölmediysem önce şehadet eder, sonra annemin babamın elini öper helallik isterdim.

şu an keşke ben de inanabilsem şeklinde bir düşüncem yok. bu düşünce ateist olma sürecinde yaşanıyor. şu an inançsız olduğum için mutuluyum

söyleyeyim o yeter...

valla kurbanda Babama söyleyeceğim Cenaze gelen yere bir klima hediye edelim :))).

chemystical;

Allahın selameti hepimizin üzerine olsun

Yok olmanın vereceği acının tarifi yapılabilir mi ki?

yok olmayla alakalı ilginç bi itiraf.. çünkü bunu her inanmayan hissediyor bana göre ama gurur o kadar kalın bi perdeki yırtmak çok zor anlaşılan

ölen evladınız olduğunu var sayalım.. onu yokluğa atmak ateşe atmak kadar sizi yakmayacak mı.. bu hiçliğe yokluğa atılan dünya ve herşey ve sevdikleriniz sizi yaralamayacak mı.. yoksa bunlar karşısında duyarsız kalabiliyorum mu diyorsunuz

böyle olmasının sebebi tam manasıyla inanmamalarıdır.

bir insan cehennemde yanacağına inanırsa, hertürlü sorumluluğu alır.