içinde patlamalı isyan önce

içim pır pır ediyo

darağacında da olsa

dünyasal muhakemesinii bizim üzerimizden yapıyor zaten

ama ondan kimene diyorum kendi kendime

tabi ekşın sahnesini biz seyrediriz sen sallandıktan sonra:)

seni düşünmediğim 1 sn yeter...

kendi muhakemesi bitti de

doğaya kalsaydı

adaleti kendinden menkul

arkasında!

kül olur

gözlerimi senden kaçırdığım anda oluşan...

ben işimi biliyomda

o zaman doğa haddini bilecek

kurt kuş

ben olsam

kurda kuşa

kendini

canlı veya cansız varlıklara

hımm çok yatarsın diyeyim sana:)

kurdun kuşun

tarihi bir fener yardımıyla aramama

aşk budur ki zaten kerdelen...

dağ taş

kişi bilmeli ki

yiğitler geceyi aydınlatırken

darağacına kim çıkar?

doğa olur

izleyici konumda olmak kötü

organ kaçakçılığından yagılanmakta..

uzay boşluğuna

tenine dokunmak uğruna.

mekan juri

doğanın arkasında insan oğlu varsa

dar ağacına çekilmek bile bile

daha kişisel, yıpratıcı eylemlerimi düşüneyim

boşluğa.

dışsal mekanda ilk iletişime geçtiği

sonra sev!

bağlanma hislerimi ihbar ediyroum...

doğanın adaleti deme buna

asılanlar değil asanlar giderdi

sıra bize mi geldi?

etsek kendimizi

kaçamadığım teş şeydir... suçluluk duygum...

gözünü karartmazdan öte

bu dünyada

varsın bütün canlar

malum ankarada dayının varlığı gibi.

doğa üstüne düşeni yapar

yıkmalı bendini

için pır pır ediyorsa ceza değil ödül alır gibisin:)

savaş için atılan ilk adımdır aslında

ondan gelen herşeye razı olmak...

içinde patlayan isyan

idam sehbasına kim çıkar

uzay boşluğunun

gerek yok başka dudakları öpmeye...

esrar sen karıştırmazsın

magmaya karışırsak

yenik düşecekse isyan

izlandayı dahi kıskandırırız

taa mağmalardan...

insanoğlu var

bir mum kadar aydınlanacaksa

ihbarım sen olduğunda kaçacak delik aramalısın...

12 eylülde az adam asmadı

dağın taşın

ihbar etsek kendimizi

en merhametsi...

gereği düşünüldü..

yoksa nefes alınmayan mekanlar onlar için uzay boşluğundan daha vahimdir:)

bundan ceza çekmem

sürece

cezasını ben vermeyeyim:)

ilk cezayı sen yersin galiba

darağacında asarlar doğaya zarar evrenleri...

doğa artık istifa etmeli

emili dar ağıcında sallamak durgun gide hayata ekşın katar

duyguları depreşir

dağa taşa

önce döv

mühendis sanırı bedensel ceza yersin

evrenleri gıyaslıyam emme sakın ola garışdırmıyam gardelen

ben kendimi ihbar etsem

ihbar için bari

merak etme!

asılsız diyip

zaten kaybedilmiştir savaş!

bende acı oluşturmaktalar.

bu cümle uydu sanırım

evrenleri kıyasa başlarsak katil kim onu sormak lazım:)

yav yüreem gabarıyo işde anneve gari

darağacına!

evren acır mı bize

bizler savaşçı

çocuk oyuncağı mı bu?

suçum bu cezamı kes evren baba

aydınlattılar geceyi!

acaba neyimi itiraf ederim onu düşünüyorum

ilk sözüm sanırım bedenime verdiğim eziyet olurdu

katlim-e ferman...

oysa darağacıda ağaçtan değilmiydi..

önce gözümü karartmalıyım

bilirsin işini:)

doğayı rahat bırakalım.

yine aydınlıktan doğa nasibini alır:)

esrar o yüreğe söyle

sallardım evrenin boşluğuna!

mühendis

sanırım bundan yargılansam

ona bırakta doğa karar versin:)

senin adına endişeleniyom

kendimi ihbar etmek için cesaretimi toplamam lazım önce

doğayı oluşturan bizler değil miyiz?

yolu yok çıkış evren

esrar tabi işin birde o boyutu var

doğayı yok eden

ordan evrenin sahibi gibi mi duruyorum:)

malum sevgiliye uzanan tensel temas

idama giden yiğitler

kalp hırsızlığı

ve dışa yayılır

yanarız

evren acımaz hemen asa falla

lakin kalp hırsızları...

kurşuna dizenlerim çok olur

sürece yenik düşer

dışa yayılma süreci