Bir gün telefonların hiç çalmayabileceği hesaplanmalı...

yalnız kalmıyosan anlamazsın ben önceden çok sevredim yalnızlığı şimdi nefret ediyom

Terörün bile bireyselleştiği çağdayız. Zaman, birlikten kuvvet doğurma zamanı değil; zaman, tek başına dimdik ayakta kalabilmeyi becerme zamanıdır.

güzel güzelde.. en altta yazan e 7 5 ne anlama geliyo..

İhanetlere, terkedilmelere, bir başına bırakılmalara hazırlıklı olmalı...

alışkanlık tenbelliktir alışma sal gitsin su yolunu bulur

altına bide can dündar yazsaydınız süper olurdu.. hani bilmeyen vardır belki, diye...

Telesekretere "şu anda size cevap verebilecek kimse yok" denmeli, "... belki de hiçbir zaman olmayacak..."

Çünkü "omuz omuza" günlerin vakti geçti. Dayanışma... günümüz borsasının değer kaybeden hisse senetlerinden biri artık...

Feryada komşuların yetişmemesine, soğuk duvar diplerinde sessizce ağlaşmaya alışmalı... Kendiyle hesaplaşmaya çalışmalı...

Yollarla barışmalı...

alışılmıyo ki 5 aydr yalnız kalıyom

Bavulları hep toplu durmalı insanın...

zaten yalnız geldın dunyaya yalnız doğdun kendi başına eeee ne demişler yalnız geldım yalnız gidicem dogruya dogruu

Gece yastıkla ağlaşmaya, sabah aynayla gülüşmeye, kendiyle hüzünlenip, kendiyle keyiflenmeye hazır olmalı...

ben alıştım

bence en güzeli yalnız olmak

alışmamalı bence ne bicim bir şiir bu ilk kez sevmedim can dündar yazını...

yalnızlığa değilde insanlara tahammül edebilmeye alışmalı, paylaşmaya alışmalı bence bu daha kolaydır

Oysa sessizlik haksızlığa alkıştır.

tek sırdaşımız kendimizdir. o yüzdendir ki kendimize çok iyi bakalım

insanoğlu yalnız değildir kimselerin olmadığında sen varsın sende herşey bir yana yaradanımız var

Yalnızlığa alışmalı...

ben yalnız hiç kalmadım kalamam kalmicam

Hep başını alıp gidebilecek kadar cesur, ama hep kalıp savaşacakmış kadar gözüpek olabilmeli...

dogdugunda kımınleydınde ölerkene birini yanına alasın hey gidii dünyaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa...

Sessizliği, sese dönüştürebilmeli...

Tül perde arkasından misafir yolu gözlemekten vazgeçmeli...

şüphesiz kalabalığın içinde hepimiz yalnızız

Bireyin keşif çağı, geride kırık dökük yalnızlıklar bıraktı.

"Yalnızlık paylaşılmaz/ Paylaşmılsa yalnızlık olmaz" dizeleriyle başlamalı güne...

Romanlardan yalnızlığı yücelten paragraflar asmalı evin en görünür duvarlarına...

O yüzden en sessiz gecelerde ''doğruydu, yaptım"la teselli bulmalı insan...

İşte o yüzden alışmalı yalnızlığa...

Sokaklar dolusu ıssızlıkla başbaşa yaşamayı göze almalı insan... Güvendiği dağlardaki karlara bakıp ders çıkarmalı... Hüzünlü bir şarkıyla paylaşılan gecelerde başım dayayacak bir omuz arama huylarından vazgeçmeli... Sofrada tek tabağa, tabakta az yemeğe alışmalı...

Ve sırt çantasını her daim hazır tutmalı insan...

Haklılığın onuru yaşatır insanı... Susmanın utancı öldürür.

yanlızlık zaten paylaşılmaz arkadaşım. paylaşılsa yanlızlık olmaz. alışsan iyi edersin:)

Cevapsızlığa, sessizliğe ısınmalı...

aslında hep yalnızız kalabalıklar içinde yalnızız forumun içinde yalnızız evimizde bile varlar ama aslında yoklar istedigimiz gibi degil hayatlarımız aslında hep yalnızız olmak istedigimiz yerde olmak istedigimiz insanla degiliz o zaman yalnızız