-Demedim mi ben, demedim mi size,

Artık adım atacak hali yoktu.

Üzüldü çoban, gözleri doldu.

Fakat ertesi sabah oldu dönmedi..

Gelenleri görünce ayağa kalktı,

-O mendebur, bir kez bile caminin kapısından içeri girmedi,

Kadıncağız ellerini açıp dualar ediyor,

Cenazesi omzundan kayarken

Öksürük nöbetleri uykusunu bölüyor,

Ağlıyordu.

Bir yandan aralarında konuşuyorlardı:

Kalabalık yanından korkuyla uzaklaşırken,

Kimseleri yoktu ki?

Ama kocasıydı işte, evinin erkeği idi.

Köyün dört bir yanına baktı, yoktu.

-Allahım,

Ruyayı duyan imamın benzi attı,

Ertesi sabah imamın kapısı çaldı telaşla,

Adam bir sabah evden çıktı.

Anladım abi, sağol.

Toprağın üstüne serpti.

Kalktı, imamın evine gitti.

Oturdular.

Bir de ölülerimiz çekmesin o herifin elinden?

Bir kez daha düğümlendi boğazı,

Tam o anda bir ayak sesi duyuldu, irkildi.

İki basamak merdiven çıksa nefes nefese kalıyor, titreyen elleriyle sigarayı zor sarıyordu.

Güneş inmek üzereydi.

?Cenazeyi defnettik,

-Dert etme, dedi. Ben yardım ederim sana.

Can kulağı ile dinlediler ve

Lafının sonunu getiremedi,

Kadın koluna girdi kocasının, güç bela sedire kadar taşıdı.

?Hakkını helal et? diyecekti.

Kaldırmam onun cenazesini? diyerek kapattı kapıyı.

Merhaba kaçın kurbaası

Bir çobandı gelen.

Başı yastığa düştü..

Omzuna aldı, mezarlığın yolunu tuttu.

Gelenler olup biteni anlatıp özür diledi,

Hayır, dönmemişti.

Bir karısı vardı adamın, bir de kendisi.

Belki de hızırdı,

insan ne kadar günahkar da olsa son nefesine kadar Allah ın bağışlayan olduğunu unutmaması lazım.. bunu pekiştirmek için belki de bu hikayeler

Çoban söylenenlerden hiç bir şey anlamamıştı.

Halbuki bu zat kerhaneden getirdiği kadınları, o yoldan kurtarıp evlendirirmiş,

Tarif edilen yere geldiklerinde, çoban koyunlarını otlatıyordu..

Azığımı paylaşırım?

Kadıncağız her şeyi anlattı.

Şimdi de,

?Eve gelmiştir belki? diyerek koşarak geri geldi.

-Onu nereye götürüyorsun, dedi.

?Hayırdır inşallah? dedi?

Onlara süt ikram etti, konuşmaya başladılar.

Çoban başucunda durdu mezarın, ellerini açtı, dua etti.

Yani adam ayan beyan kul hakkı yiyor, haramlarla yaşıyor sonra bu şekilde tevbe etmeden geberiyor, sonra birisi çıkıp dua ediyor sonra o adam direkt cennetlik oluyor. Biraz düşündürücü tabi.

Caminin köşesinden dönerken, muhtar ve köylülerin

Köy halkı böyle bir adamın zürriyetinin olmadığına memnundu.

Birkaç çiçek buldu kadın,

Doğrulmak ister gibi yaptı,

Orada içerdi adam, bulamadı.

Bir yandan yürüyor,

Birden bağırmaya başladı,

Kadıncağız her şeyi olduğu gibi anlattı.

Cenazesini tekrar yüklendi,

Adam iyice yaşlanmıştı artık.

Uzandı adam.

Biraz kendine gelince gözlerini sildi, yemenisi bağladı.

-Bu çoban bir evliyaydı her halde,

Kadın ise adamın haline üzülse de ses çıkaramazdı.

-Hocam? diyebildi hıçkırarak? Bizimki?

Hışımla yaklaştı muhtar:

Köyün üst tarafındaki çeşmenin başına gitti önce,

Köyün dışına doğru yürümeye başladı.

Ben dağda koyunlarımı otlatırken,

Kan ter içinde kalmıştı kadın,

İyice zayıflamış, zaten kısacık olan boyuyla bir çocuk gibi kalmıştı.

Süt ikram eder,

İmam korkuyla açtı kapıyı.

Senin misafirindir? der, ağırlarım.

Kulların gelirler yanıma,

Günahkar bir adamdı

Bir çukur kazıp, cenazeyi gömdüler.

Adamın evine vardıklarında kapıyı açan kadın şaşkındı.

?Ölse de bir kurtulsak? diyorlardı

Tan yeri ağarırken kadın aramaya çıktı kocasını.

Yakındaki tarlaları aradı,

-İmam efendi, imam efendi? diye bağırıyordu.

-Ben bir garip kulum, dedi.

-Gel hele içeri gel, demeye kalmadı, köyün delisini gördüler.

Başucunda durup bir dua ettim sadece, hepsi bu?

?Senin selamınla gelen,

Kendisine doğru gelmekte olduğunu gördü.

Hocam o berduş, o serseri adam cennetteydi,

Kendi kendine:

Karısının yüzüne baktı.

Delirmiş gibiydi sanki.

Kadın gözlerini çarşafın üstüne dikmiş, öylece duruyordu.

semih maille geldi kaynak yoktu. araştırdım amabelli bi kaynak yok. islami sitelerde ibretlik hikaye türünde geçiyor..

Yıkadı kocasını, sandıktan çıkardığı beyaz bir çarşafa sardı,

Peki bu hikayenin kaynağı ne acaba, mesneviden mi nerden bu.

Birkaç köylü daha benzer ruyalar gördüğünü söyleyince karar verdiler.

Kadıncağız, kocasının başında epeyce bir ağlayıp feryat etti.

Mezarlığa gömeyim deme sakın!

Çoban da söyledi:

Çobanı bulmaya karar verdiler.

Uyuyup kalmıştı oracıkta?

Mesela bir zat varmış eskiden, kerhanedeki kadınları alıp evine getirirmiş, bakkaldan içki alırmış evine getirirmiş. Millet de bu zatı günahkar sanarmış

Muhtar, bir yandan tekmeyi vuruyor, bir yandan da;

Kahroldu kadın.

Cenazeyi nasıl defnettiklerini anlattı.

Otuz yıldır evliydiler. Döverdi, kızardı, her gün biriyle kavga ederdi.

Kimseler rahatsız olmaz burada, dedi.

Ayık gezmezdi.

Selam verirler

Ben sana bir misafir yolluyorum,

Acele bir abdest aldı, namaza durdu.

Sağlığında biz çektik,

Bu arada işin aslını öğreneceklerdi.

Her kelimesini tek tek okudum, çok güzel hoş.

Kapıyı yüzlerine kapatacak oldu, yapamadı.

Vallahi ibretlik hikaye diye bende çok okudum da bazıları uydurmasyon çıkıyor.

Onu da sen ağırla...

Camın kenarına oturup, uzaklara daldı.

Aslında ölen adam da o kadar kötü bir adam değildi?

Çaresiz, eve döndü.

Özür dileyecek, kendilerini affettirmeye çalışacak,

Burdan çıkarılan ders, kimseye suizanda bulunmamak adınadır diye düşündüm ama o değil;

Ruyamda gördüm, ruyamda?

Hiç çocukları olmamıştı.

Kim bilir nerede sızıp kalmıştı!

?Ahir ömründe olsun şu adamın hali biraz düzelsin? diye yalvarıyordu Allah?a?

Dizlerinin üstüne çöktü, ellerini yüzüne kapatıp ağlamaya başladı.

?Nereye gitsem, ne yapsam? diye düşündü.

Bütün bir köy halkı yaka silkiyordu adamdan

Yorulmuştu.

-Şuracığa gömeyim adamımı,

Bir şeyler olmuştu ama ne?

Merakla nasıl bir dua ettiğini sordular,

Çobana dualar ederek döndü evine,

Aldığı içkileri de alıp dökermiş kimse içmesin diye..

Öksürüyor, eliyle göğsünü işaret ediyordu.

Ben de bu hikayeyi bu gibi sandım.

Duası bitmek üzereydi ki, kapının çaldığını duydu.

Cenazeyi nereye defnettiğini, neler olduğunu sordular.

Kadının yüzüne baktı,

Söyleyemiyordu, ama imam efendi durumu anlamıştı.

Koşarak geliyor, bir yandan da bağırıyordu.

Kendisi de hemen hemen aynı ruyayı görmüştü.

-Bir ruya gördüm, dedi muhtar.

Ölmüştü?

?Köylü ne der? diye düşündü, bocaladı?

Bana gülüyor, ?hakkım sana bile helal olsun?, diyordu.