Polyannacı tavır, Çin atasözünü hatırlatıyor. Şöyle demiş Çinli:

Diyelim ki birisi bir bacağını kaybetti. Şüphesiz bu kötü bir durumdur. Ancak bu kişinin önünde iki yol uzanır:

mutluluk gelse bize keşke, hiç gitmese :))) çok mutlu olan var mıdır ki acaba?

Tanrım, bana değişebileceğim şeyleri

?İyimserlik, küçük şeylerden mutlu olmak polyannacılık sayılmaz mı?

İkisini ayırt edebilmem için de akıl ver.

Değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenmemi sağla.

Birinci yol, bir bacak gittiği için yaşamdan elini çekmek, sürekli üzülmek, artık hiçbir şeyden keyif almamaktır. İkinci yol ise şudur: Kişi eğer geriye dönüş yoksa, mevcut durumu kabullenir, elinde kalan bacak için sevinir, yaşamdan elini çekmez, yaşama sevincini kaybetmez. İkinci yol polyannacılıktır. Polyannacının ömrü, birinciye oranla daha kaliteli geçer.

Polyannacılık, kayba uğradığımızda, elimizde kalanları fark etme ve sevinme becerisidir. Polyannacılık bir psiikolojik savunma mekanizmasıdır, aşırı olmadan yerinde kullanıldığı sürece, kişiyi kaygıdan, sıkıntıdan korur, kişinin yarına kalma ihtimalini arttırır. Polyannacılık, kendini avutmak değil, bardağın dolu yanını fark etmektir.

bu kadar adi insanın yasadıgı bir toplumda nasıl mutlu olacagız ki

Mutsuz olmayı, şuna buna söylenmeyi, karamsarlığı öylesine derinden öğrenmişiz ki, ?Bu ülkede yaşanmaz? ve nihayet?Batsın bu dünya? demeye hakkımız olduğunu düşünüyoruz sonuçta. Ve daha da kötüsü, iyimser birini gördüklerinde canları sıkılıyor kötümserlerin, adeta?Şuna bir şey söyleyeyim de keyfi kaçsın? diyorlar içlerinden. Yıllard... ır seminerlerimde iyimser olmanın öneminden söz ettiğimde en az bir kişi çıkıp?Hoca iyi de o zaman bu polyannacılık olmaz mı? der. Bu karamsarlığa prim veren bakış tarzı beni üzüyor. Şimdi söz konusu cümleye tekrar bakalım:

Üstün Dökmen

Değiştiremeyeceğimiz kayıplar karşısında, yaşama sevincimizi kaybetmemek polyannacılıktır. Karamsarlığa oranla da herhalde daha gerçekçi bir tavırdır.

herkes çok mutlu galiba kimseden ses çıkmıyor :))

değiştirme gücü ver.

Bu görüşte, sanırım iki hata var. Birincisi?iyimserlik eşittir polyannacılık? iddiasıdır ki bu doğru değildir. İkincisi böyle söylendiğinde polyannacılığın kötü olduğunu kim söyledi?

an olarak herkesin mutlu olduğu anlar vardır lakin mutlak anlamda mutluluk mutlak anlamda yoktur :)

mutsuzluğunun sebebi adi insanlarsa mutluluk anlayışnı yeniden gözden geçirmelisin, çünkü adi insanlar için mutsuz olmaya değmez... onlara inat mutlu olmalısın :))

kesinlikleee :)) bir an kendini gösterr gibi yapıp kaçıyor hemen :))