Uykudayken herkes eşittir üstelik...

Bunu bilmiyoruz, çünkü bunu bilecek şekilde yaratılmadık

Gözden çıkarmamak için çabaladığımız insanlar gözümüzden çıkıp gitmek için bizden daha çok çaba sarf ediyorsa, birde üzerine onları tek kalemde sildiğimizi söyleyip bizi suçluyorlarsa, o kalemi kırıp atmak bugüne kadar yaptığımız yanlışlara nazaran aldığımız en doğru karar olacaktır...

Bazen bütün gerçeklerden sıyrılıp, sadece yalanlara inanmak istersin. Arada olur öyle... Seni çaresizliğe iten gerçeklerin verdiği o dayanılmaz acı mıdır, yoksa gerçek olmayan şeylerin verdiği huzur mudur, işte onu bilemezsin!

Uykulu gamze, kuyuların rüyası...

Belkide anlamamanın her hangi bir yükü olmadığı için anlamayanın kafası bu kadar rahattı.

Günaydın bulut türküsü, el çırpan ağaçlar..

Belki çok saçma ama hep özenmişimdir, her şeyi yapan ama masum görünen, herkesi parçalayıp kalbi bile kırılmayan insanlara...

?Kimseyle hiçbir konuda yarış halinde değilim. Kimseden akıllı, kimseden güzel kimseden iyi olma gibi bir iddiam yok. Kimse için en değilim. Daha değilim. Bu devasa iddiasızlığın bana verdiği özgürlüğün hastasıyım."

Günaydın sabah sevinci,

Bu kadar da olmaz dediğim ne varsa oldu.

"Bazı İnsanlar pergel gibidirler. Sivri olan ayakları yere saplanmıştır. Kalem olan ayakları yürür de yürür. Ama hep aynı merkezin etrafında dönmekten başka bir şey yapamazlar. İleri gidiyorum zannederler. Ama hayatlarından geriye kalan kocaman bir dairedir.''

Belki de bu sabah, her zaman geçtiğimiz sokaktan geçmemeli, kurduğumuz şu monoton dünyadan biraz dışarı çıkmalı. Ne hayaller kurulacak ne kapılar açılacak, kim bilir?

Elbette güzel şeylerde olmuyor değildi. Arada sırada oluyordu işte. Ben zaten güzel şeylere nasıl tepki verileceğini bilen bir insan değilim. Çünkü hiçbiri acı, üzüntü ve keder gibi yatıya kalmıyordu. Güzel olan her şey bana, günü birlik uğrayıp gidiyordu...

Ne zaman ki göğsümün kafesindeki kuşları özgür bıraktım, o zaman ruhum onların kanatlarına tutunup gitti işte...

Ne üzerine yaratıldı istek onu yaşıyoruz

İlaçlar faydalıdır elbette. Ya uyumak? Hafife alınmamalı. Öyle ki en aptal düşünceleriniz, aldığınız en uçuk karar planları uçar gider uykuda. Sabaha güler geçersiniz tümüne. Hem de bedava, reçettesiz. En zengini de, en fakiri de faydalanır bu nimetten.

Canımız yanmadan olumlu hiçbir sey öğrenmeyeceğiz, çünkü eksik yaratıldık, dayak yiyerek öğreniyoruz

hoş buldum; bayılmıştım, ayıldım.

En değersiz görünen vicdan, merhamet ve düşüncelerdir ki, onlar en değerli olduğu zamanlarda bile bizim için bir şey ifade etmiyor artık.

Bir beklentiyi anmanın insanın gözünde hiçbir değeri olmaz. Zaten bize göre değer dediğimiz şey; Bir insanın kaşına, gözüne ve gülüşüne aldanmaktan başka bir şey değil.

Günaydın zaman tanrısı,

Bir şarkı bırakıyorum. Her sözcüğü çok özel benim için.

Bugünlerde sırtımı dayadığım bir Sabahattin Ali sözüdür;

Yaşamak tuhaftır. Açılmasını beklediğimiz kapılar, ekseriyetle olağan dışı vakitlerde, olağan dışı mekanlarda açılır.

Ne çok şey birikti içimde. Bu yükün altında kalmasam bari...

Çünkü biz, hangi koşulda olursak olalım. Herkesi ve her şeyi anlamaya çalışarak yorgun bedenimize, zihnimize bir kırbaç daha vuruyorduk...

Keşke bazı şeylerin değerini kaybetmeden bilmeyi öğrensek.

Ağzımda harflenen sonsuzluk, yürüdüğüm gökyüzü...

Kendimi hiç bukadar anlatamamıştım...

Herkes başkasının kendisini yanıltmasından korkuyor. Nasıl insanlar olduk biz...