Muhyiddin Arabi hazretleri de kamil ve mükemmil bir mürşide bağlanmanın her mümin için zorunlu olduğunu söylemiştir. Muhammed b. Süleyman Bağdadi de şöyle buyurmaktadır: ?Zahir ilmini öğrenmiş olmak insanı batın ilmini öğrenmeye ihtiyaçsız hale getirmez. İnsanın selim bir kalbe ulaşması için batın ilmini öğrenmesi gerekir.?

Semerkand Dergisinden Alınmıştır.

Mehmet ILDIRAR

Edinilen bilgilerin kalbe yerleşip tesir etmesi, hak ve hakikatin anlaşılması için kamil bir velinin manevi tasarrufu gereklidir. Meşhur veli Ebu Ali Dakkak hazretlerine göre, anne ve baba olmadan bu dünyaya doğum olmadığı gibi, bir mürşidin terbiyesine girmeden de kalbin mana alemine doğması zordur.

Abdülvehhab Şarani hazretleri de şöyle demiştir: ?Alimler, Allah?ın huzuruna kalp huzuruyla çıkmayı engelleyen sıfatlardan kurtaran bir kamil mürşide intisap etmenin gerekli olduğuna icma ve ittifak etmişlerdir.?

İmam Gazali hazretleri Bağdat?taki Nizamiye Medresesi?nden ayrılarak onbir sene Şam?da, Kudüs?te, Medine-i Münevvere?de nefsini tezkiye ve kalbini tasfiyeyle meşgul oldu. Bir keresinde bir alim, üzerinde yamalı elbise, elinde ibrikle İmam Gazali?yi gördüğünde?Medresede kalıp ders verseydin bundan iyi olmaz mıydı? demiş. İmam Gazali şöyle cevaplamış: ?Allah?ın saadeti gönlüme doğdu. İradem elimden gitti. Aklım vuslat güneşine yöneldi.?

Tasavvuf yolunun bütün usulleri buna ulaşmak içindir. Mürşidin varlık sebebi de budur. O, bağlılarının idrak sahibi bir akla, uyanık bir kalbe ulaşmaları için gayret eder.

Bu zatlar batın ilmine ehil olan kimselere yakınlık ile, seyr-i süluk ile, doğru itikat ve ihlas ile, fena hallerden faziletli işlere avdet ile batın ilmini tahsil ettiler. Sonra kendileri de bu ilme kaynak oldular.

Çirkin ya da hatalı, yani mekruh olan bir işi bilip terk etmek, zikirden, tefekkürden, murakabe ve teveccühten daha kıymetlidir. Zaten zikrin fikrin bütün gayesi, hayatı Rasulullah s. a. v.?in bildirdiklerine uygun hale getirmektir.

Sonra medreseye müceddit olarak döndü. Şöyle söylüyor: ?Benim medreseye dönmem tahsilime devam için değil, öğrendiğim manevi ilmi öğretmek içindir.?

Zahir ilmiyle yetinmeyip batın ilmine ulaşmayı emreden dört mezhebin çok sayıda büyük alim ve velileri vardır. Hanefi alimlerinden İbnü?l-Hümam, Şibli, Hayreddin Remzi, Hamevi; Şafii alimlerinden İzzeddin Abdüsselam, İmam Gazali, Taceddin Sübki, İmam Süyuti, Şeyhülislam Kadı Zekeriya; Maliki ialimlerinden Hasan Şazeli, Seyyid Ebu?l-Abbas Musi, Ataullah İskenderi; Hanbeli alimlerinden Abdülkadir Geylani, Şeyh İbnu?l-Buhari bunlardan bazılarıdır.

Bu yolun esası, yüce dinimiz İslam?ın hükümlerini muhafaza etmektir. Bu yüzden ihtiyaç hissedilen konularda bilgi sahibi olmak ve onunla amel etmek herkes için gerekir. Dinin hükümleri doğru bilinip uygulanmalıdır.

Nakşibendiyye yoluna bağlı olanlar Ehl-i Sünnet ve?l-Cemaat alimlerinin bildirdiği gibi inanır ve ibadetlerini de ona göre yaparlar. Hz. Peygamber s. a. v.?in Ashab-ı Kiram?a öğrettiği, onlardan Tabiin?e, Tabiin?den de bize kadar ulaşan yoldan sapmazlar.