elbette sen haykıracaksın bunu

ağır, demir kabuğunun içinde

Yüzlerce yıl boyunca hep seni aradım, senin uğruna yollara düştüm ve dövüştüm. İçli yaralarım içten kanadı. Sıktım dişimi ve ağlamadım. En çaresiz anlarda bile gıkım çikmadi. Bir hayaline bir de Rosinante?ye sıkı sıkıya sarıldım. Yelesinden asıldım ve düşmedim; ki Rosinante?den düşmek, yılgınlık bataklığında boğulmak, sana ulaşamamak demek ve ben, Rosinante?yi şaha kaldırarak aştım o bataklıkları.

ve Dulsinya bir kat daha güzelleşecek.?

Fakat sen, yenilmez şövalyesi susuzluğumuzun,

?Haklısın, elbette senin Dulsinya?ndır dünyanın en güzel kadını,

ve alaşağı edecekler seni

bir temiz pataklayacaklar seni.

sen, bir alev gibi yanmakta devam edeceksin

bezirganların suratına,

Bir hayal.. Yeldeğirmenlerine karşı savaşan korkusuz şövalyenin hayali...

Dülsinya kimse çıksın ortaya.. :P

Sevgili Dülsinya,

-Hala bir delikanlıysam, senin sevginden Dülsinya. Yüzyıllar boyu yitirmediğim ama hep büyüttüğüm sevdan beni genç kılıyor. Oysa seni unutmam için neler vaat edildi? Seni unutturmak için hangi zulümlere uğradığımı bir bilsen? Biliyorsun zaten ama ne saray cariyelerinin sahteliğine kandım ne de kılıçlar çekildiginde?el aman? dedim. Senden asla vazgeçmedim Dülsinya, asla...

-Sana bir sır söyleyeceğim Dülsinya. Kulağını getir ve beni can kulağı ile dinle. Usulca söyleyeceğim, başka kimse duymasın. Sadece sen bileceksin. Duyuyor musun?

Nazım Hikmet Ran

roman mı bu ne:-)

:-) yel değirmeni mi kaldı ya