Biliyorum,

Keza zarflar da öyle, renkli?

sabah melikesi editem,

Bu mektup sana kavuşmadan önce, dile gelemeyenleri utandırmak niyetine?:)

Kaçıncı mektup, sana yazıp gönderemediğim, her defasında vazgeçtiğim.

Mektup yazmakla aram hiç iyi olmamıştır. Genelde kartpostal gönderirdim. Şimdi sadece mail ya da mesaj yoluyla selamlaşıyoruz dostlarla. Uzun zamanları kısacık notlara, selamlara bırakıyoruz. Zamanla silinip giden unutulan mesajlara.

Gönderemediğin mektupları okuyabilmeyi ne çok isterdim bilsen.

Abilerim çok sevdiğim bir sanatçının, kartpostallarına yazdıkları kutlama mesajları gönderirlerdi :)

Elektronik iletilere inat.

Bilemesen de, biliyorum ya Seni ne çok?.

Kağıt kalemle yazmak ayrı bir zevk aslında.

Mekup geleneğini yaşatmak gerekli...

Hala var mı bilmiyorum, eskiden bir köşesi asker veya gül resmi olan matbu basım mektup kağıtları vardı. Yazılacak kişiye göre bu kağıtlardan biri seçilirdi.

Serçenin konduğu gündü nağmenin elime ulaşması. Ben omuzlarıma çöken ağırlığın altında ezilirken, dünya benim nazarımda dönmekten vazgeçmişken ve boğazım düğüm düğümken çıkıverdi mektubun karşıma.

Bu mektup sana, yılların eskitemediği güzel yüreklime

Çocuklarınıza mektup gönderme fikri gerçekten çok güzel, hele çocukların dünyasından bakarsak konuya ne kadar anlamlı.

Zarfı aldıktan sonra masaların arasında dört dönerdim, tabi içinde ne olduğunu tahmin ettiklerinden, arkadaşlarım da peşimden :)

Bazen, kalemin ve kağıdın kokusunu almadan özdekiler söze dökülmüyor?

Kondurdun bir tebessüm yüreğime, içten ve bembeyaz.

Şimdi bile yüzümde tebessüme neden oluyor.

Düşündüm de; pullu postaya verilmiş mektubumu en son ne zaman yazdığımı dahi hatırlayamıyorum şimdi.

İtiraf etmeliyim, en son ne zaman postaya mektup verdim ve mektup aldım ben de hatırlamıyorum.

Editem ben hatırlıyorum tam 5 yıl önceydi, çok kıymetli bir arkadaşıma yılda bir kartpostal atardım, ondan da mutlaka gelirdi.

Cevap yazmaman ihtimali, umuttur bana, yarındır, belkidir,

Olsun,

Yazdığım bu mektup ta, pullanmış ve zarflanmış şekilde postahane kapısından geri dönecek ve diğerlerinin yanında yerini alacak, tekrar tekrar okunmak üzere?

Kim bilir okursun belki de hiç beklemediğim bir yerde.

Ama lise öğrencisi iken, bayramlarda ve yılbaşlarında aldığım kartpostalları hiç unutamam.

Tüketmen umutlarımı beklentilerimi, yazacağın cevapla, bitirmen her şeyi.

Uygulaman çok nadide, çok neşe vericiymiş melike hocam. Tebrik ediyorum bu vesileyle.

Gider özenle seçer, el yazımla özenerek yazar, zarfa koyardım, ne büyük mutluluktu :)

biz yatılı okulda iken en yakın arkdaşlarımıza metrelerce yol mektubu yazardık:)

Duyarlı bir annesiniz :)

Mektuplar? Arada, yazılamayana yazmak keyifli olacak gibi?

Yazmaman değil korkum.

Çağın nimetlerinden faydalanmak güzel de,

Okumasan da, yazıyorum ya sana.

Yüreğini, kokunu da eklemiştin içine ve o muzip üç noktalı gülümseyişini?Hayata inat gülümse? dercesine, Hissetmiştin yine kanayan yaralarımı?

En azında nostalji adına...

Oysa bana gelen her kartı saklardım, en değerli anılarımdı. Baktıkça hüzünlendiğim, eskilere döndüğüm, tebessüm ettiğim anlar..