Hep bana mı düşmansınız?

onları dökmek istercesine...

Yürüdüğüm yönden esen rüzgar,

asiliğin gitti

senden tek kalan :))))

düşünüyorum ve acaba diyorum

insanın suyunu ısıtan,

dalğaların vurmuyor artık yüzüme

Rüzgarın esintisi bir anda kum taneciğinin yüreğine bahar kokularını getiriverdi. Kalbi bir kelebeğin kanat çırpışları gibi çarpmaktaydı.

kelebek kadar narin ol

asiliydin

Aslına bakarsanız kum tanesi de onun için boş değildi. O da seviyordu rüzgarı?

bi-haber yaşıyorken; rüzgar tüm cesaretini toplayıp kum taneciğine derdini anlatmaya karar verdi. Gözünde her bir varlıktan güzel olan kum taneciğine:

o esen rüzgar sendin...

ağaçları yerden yere

kokunu geçtiğin yollardan toplarımm..

Denizin kumuna yazdım sana olan sevgimi..

bazen düşünürümde nedir sendeki yerim?

dönmeyeceğini bile bile döneceğini,

bu rüzgarın hiç dinmemesi..

birşeyler kalmış

yokluğun deli rüzgar savurup kopardı ya,

birgün görmesem seni, tutuluyor her yanım

kasırga misali

Rüzgar kum tanesinin, kum tanesi rüzgarın duygularından

varlığın beni sürükledi başka diyerlara

Mutluydum,

yılmadan tekrar başladım acımasız duyguya

yürüğeni okşasam

Beni sevmiyen mutluluk,

Ansızın esen hoyrat rüzgar

Deli gibi esen çılgın rüzgardan geriye bir şey kalmamıştı. Kum tanesinin asilliği karşısında kendini günden güne yitiren rüzgar, bir gün bilinmek istedi. İstedi ki içindeki gizli hazineyi kum tanesi de görsün. Bilsin nasıl onun için yanıp tutuştuğunu?

bakışlarını başkalarının gözlerinden yansırken,

Ben gelince mi solarsınız?

gökkaşığı gibi ol

adını söyleyemesemde

yoklukluğun deli bir rüzgardı

Rüzgarına kapıldım hazin bir sonbaharın.

sadece yaptığı şey sakince

sinirimi bozma boğa gibi tosarım

madem cevap vermyecen niye başlık açıyon yaw...

İçimi gölgeledi sessizce

Gelin görün ki rüzgarın bunlardan haberi yoktu kumun onun için olan duygularından da, acılarından da habersizdi?

sus der kalbime

Ellerim ellerinde

ne de korkmuyordum alıp beni

bu çok farklı ne üşütüyor

yokluğun deli rüzgar estirip uçurdu ya

renlerini bana bulayım:))

ben senin sol tarafın, sen benim sağ tarafım,

o esen rüzgar ben olsam

Kapandım kan dağının hayalet evlerine

Ama ölüm bile gelse silemez bir şeyi..

fırtıanlar kopsada senı untmak ımkanası sanma

doldur saki dönsün peymaneler...

saki benim şarap nerde kaldı

sadece deliliğin kaldı bana

sanki içinde söyleyemediği

değince tene insanın canını acıtan..

arkasından delice esen bir rüzgar

yine soğuk, yine rüzgar...

bir kısragın yelerini okşar gibi rüzgarın

Bana yaklaşmıyan güzellik,

GÜN GELDİ. ERİDİ GİTTİ...

her zaman vazgeçilebilecek gibi duran..

benim kalbim için atmaya başlar

doğru düzgün bir şey söylersen cevapta alırsın...

Onun deli dolu oluşu, onu bir yerden bir yere sürükleyişi, her bir hücresini saran nefesini hissetmek hoşuna gidiyor ve kum tanesini mutlu ediyordu? Fakat bazı acı gerçekler vardı ve içini kemiren düşüncelerden kurtulamıyordu.

Titredim,

Gökteki bulutlara yazdım sana olan sevgimi..

zamanla kıran, kırılan..

sanma sürecek senin bu güzel serüvenin

ardından da bir fırtına koptu

RÜZGAR GELDİ. SÜRÜKLEDİ GİTTİ...

ama bu rüzgar diğerlerine hiç benzemiyordu

hiç birşey yerini tutmayan..

damakta kalan tadı için ömrün kalanını savuran..

Hep bana mı düşmansınız...

El salladım gidişine...

birgün geleceksen bana

savururcasına esiyor.

Kırları süsleyen çiçekler,

fakat kaybedilince eşine birdaha rastlanılmayan..

ölümden daha öte yok benim saltanatım

fırtınalar gördüm ben adı aşktı güya

aw ben burda şiir yazıyom gören yok aaaaaaaaaaaaaaa

kalbime dokunması...

Rüzgar bu sözleri kabullenemez ve biricik sevdiğinden ayrı kalma düşüncesi rüzgarı deliye çevirir. Öylesine hoyratça esmeye başlar ki önüne ne gelirse yıkıp geçer, her taraf toz dumana karışır. Rüzgar artık bir fırtınadır ve acımasızdır. İçindeki aşk onu çılgına çevirmiştir.

emin ol bitecektir, bu gençliğin bu yelin,

bende arı gibi sokayım

sen saki nickini alırken bişey yok... aman yaw ne yazarsan yaz...

Düşümde;

bir hışımla girdin hayatıma

bir gök gürüldedi bu gece

sesini duymasamda olur,

sırtımı hasretine dayarım..

bir sonbahar gecesi...

Ama hazindi her kanat çırpışı? Biliyordu ki uçmaya çalışsa düşecek ve bir kelebeğin bir günlük hayatı gibi son bulacak yaşamı?

sen hiç okumasanda

Güneşi bile solduran bulutlar,

Hepsinden farklıydı, öylesine asildi ki binlerce kum tanesi arasından seçiliyordu. Rüzgar kendine hakim olamadı ve aşık oldu kum tanesinin güzelliğine?

şiirler için teşekür ederim:)

birgün yüzün yüzümü güldürecekse..

Biricik göz bebeği sevdiği artık denizlerin koynundadır. O günden sonra rüzgar kendini denizlere adar. Her güneşin batışında ve doğuşunda sevdiğini öpercesine eğilip denizin soğuk sularına dudaklarını değdirir...

KALBİMİN DERİNLERİNE YAZDIM İSMİNİ..

Üşüdüm,

DALGALAR GELDİ. SİLDİ GİTTİ...

Her yer kurak bir çöldü? rüzgar deli gibi eser, sürerdi hükmünü? Hakimi rüzgardı tüm çöllerin?

Ilık bir aşk yaşadım...

Karlara yazdım sana olan sevgimi..

beklerimm..

bir yerlere götürmesinden

varlığı olmayan yokluğu yakan..

Ahengine büründüm çıldıran aynaların.

sormam, aramam, dayanırım..

Günler geçiyor ve rüzgarın kuma olan aşkı gün geçtikçe büyüyordu. Kum tanesinin her hareketi onun elindeydi. Kimi zaman onu yavaşça kolları arasına alıp esiyor, kimi zaman sessizce gelip onu seyrediyordu. Rüzgar çöllerdeki hakimiyetini artık kaybetmişti. Eskisi gibi çılgınca esemiyor ve hiçbir şeyi önüne katıp sürükleyemiyordu.

dudaklardan dökülmeyen, mısra mısra gözyaşlarıyla yazılan..

senleyken eserdin üzerime

Yüreğine dayandım

bir taş basarım kalbime

Aynada puslu görüntünü gördüm...

tek birşey istiyorum

Nefesimi karıştırdı gökyüzüne

belki senin kalbin de

delicesine essem

yüreği dağlara vuran..

Döndü ve dediki: - ey canımın canı, ey çöllerde estiği gibi yüreğimin her hücresinde esen asil rüzgarım...! Sen kurak çöllerin, başı dumanlı dağların, hoyrat denizlerin deli dolu sevgilisisin? Bense çöller ortasında kalmış, çaresiz küçük bir kum tanesiyim? imkansızlık kolyesi çoktan takılmış boynumuza şimdi istesek de çöllerde susuzluktan kurtulamayız der.

yokluğun deli rüzgar, severek öldürdü ya...

Çılgındı, önüne gelen her şeyi acımadan dağıtırdı. Günlerden bir gün, kumları bir birine katarken, bir kum tanesini gördü.

Deli gibi eserken kum tanesini unutmuş ve onu denizler ortasına fırlatmıştır. Rüzgar, biricik sevdiği kum tanesini denizin mavi sularına gömdüğünü çok geç anlar ama artık istese de ne rüzgar, nede kum tanesi bir birine ulaşamamaktadır. Bir anlık öfke ve hırs onu kum tanesinden ayırmıştır.

Benim için soğuyan hava,

git kitap yaz

üşüyorum ama üşüyen

Korkunç bir heyulada gömüldükçe derine,

Korkularımı dürten karanlık

ben burdayım:)

hasretime gem vurup, hayaline dalarımm..

bedenim değil ruhum...

saki ye bak döktürüyor, Biraz da bizim bardağa döktür

- yüreğim senindir desem alır mısın bu yüreği? Dedi.

beklerim..

Beni görünce mi yürürsünüz?

ben aşkımı harf harf yazarım..

sanma canım öldürür, hasretin büyük riya