Bu geleneğe uygun bir başka örnek var gibi. Orhan Gazi?nin büyük oğlu ve Rumeli Fatihi olarak ad yapmış olan şehzade Süleyman Paşa?nın, Bolayır sırtlarında attan düşerek öldüğü ve oraya gömüldüğü malumdur. İşte Süleyman Paşa?nın Bolayır?daki türbesi içinde kendi sandukası yanında, lalasının sandukasından başka bir üçüncü sanduka daha vardır ki, o da atına aittir. Her ne kadar, bu sandukanın üzerinde? Şehzade Süleyman?ın ölümüne sebep olan atı? diye biraz sitemli bir yazı varsa da, hemen yanına gömülmüş olması atın, sahibinin ölümüne sebep olmasından çok, yine de eski bir Orta Asya geleneğine uyulmuş olmasından ileri gelmiş olmalıdır.

sultan 4. murat hanın da cenaze töreninde atların eğerleri ters vurulmuş atların alınları yas alameti olarak çizilmiştir. bu yapılınca bütün istanbul halkı gözyaşlarını tutamamıştır. eski Türk töresine göre gömülen son osmanlı hakanı 4. murattır.

birde at fosiliyle uğraşacaktım hangi padişahın diye filan dinazor fosilleri yetmiyo gibi...:)

Bu geleneğin Osmanlı Devletin?de yalnızca İkinci Murat ile Fatih Sultan Mehmet?in cenaze törenlerinde uygulandığını, her iki cenazede de hünkarların atlarına eyerleri ters vurularak kortejin önünde yürütüldüklerini, ancak kabirleri başında kurban edilmediklerini görüyoruz.

Allahtan gömmemişler atları yav düşünsene bugüne kadar böyle bir gelenek geldiğini...:)

Eskiden Türkler?de devlet başkanlarının, yani hanların, kağanların ölümlerinde, matem işareti olarak, atlarına eyerleri ters vurularak cenazenin önünde yürütülür, sonra da mezarı başında kurban edilerek birlikte gömülürlerdi.

töbe töbe...