ve kendi ıssızlığının derinliğinde kaybolmak...

ıssız kalmak.. idolüm bu sıralar ıssız adam..

amaçlar ve hayallerimi, elime diplomam aldığım zaman kaybetmişim... hükümsüzdür, yenilerini ararken kan revan içinde kaldım... hayallerin, amaçların ardından payıma asgari ücretle ödenen krediler, 3 ay sonra yapılan sigortalar, 12 saat mesaisiz çalışmalar, skandallarla anılan bir kpss düştü.. çok işsizlik, az aş düştü... ve tüm bunların vebali iş beğenmeyen bir dikkafılı genç olmama bağlandı... yüksek siyasal erklere sesimiz ulaşmadı; yakın akraba bağından başka bir bağımız olmayan insancıkların küçümseyen bakışları arasında, yeni hayaller ve amaçlarda bize uğramaz oldu... ya da...

kendini amaçsız kalmaya odaklamışsın.. bu aynı yoksul kalmıyım diye dua etmek gb bir şey.. şükretmeyip ya kötü olursam diye düşünmek. amacı o kadar dert etme.. önemli olan mutlu olmak ve mutlu kalmak.. dünyada olduğun sürece herkese ve herşeye bir etkin vardır.. dünyaya yaptığın tek katkı çalışmak değil.. o kadar sığ bakmazsan daha mutlu olursun..

bugün bi fabrikaya iş başvurusuna gittim işçi olarak çalışıcam 8-8 kendimi öldüresim var artık yaşamak istemiyorum eşim kart borcunu öde diyor of

kpss ye hazırlanırken hep amaçsız kalmayayım diye dua ettim. ama amaçsız kaldım. herkes şuanda bana işsiz diye üzülüyor ve iş bul diye dua ediyor. ama kimse bilmiyor ve anlamıyor ki ben aslında işsiz değil amaçsız kaldım çünkü biliyorum herkes ii kötü bi iş bulur ki buldum ve 2 yıl çalıştım ama çalışırken hep bi amacım vardı. şimdi o amacım yok. önemli olan bulduğu iş onun amacı olsun onun hedefi olsun kısaca istediği yerde kendini görmek istediği yerde olsun...

bu türkiye gibi bir ülkede yüzde 20-25 civarındadır herkesin kendi sevdiği amaçladığı bir işte çalışması ama çok doğru söylüyorsunuz, keşke herkes istediği amaçladığı özlemlediği işte çalışabilse.