Amerikaya geldiğind ayı kıyafeti taşıyormuş.. Aynı soruyu Amerikadada sorduklarında:

Söyleşi: Erdem Öztop ile Elif Şafak'ın Araf romanı hakkında, Cumhuriyet Kitap Eki, 15 Temmuz 2004

Soru: Ömer'in ise doktorasını yapmak için gittiği Boston'a ilk ayak bastığında 'özgürlük' tanımı anlatıcı tarafından şöyle yapılıyor "Kahvesini bitirip kapıya yöneldi, uzun, ince bacaklarına, leylekvari yürüyüşüne bir nebze kibir eklenerek, tam tutulma olmanın, dışarıda kalmışlığın, burada herkesin önünde olmanın ama kimse tarafından görülmemenin keyfini çıkararak ilerledi. Bu özgürlük..." Ne dersiniz?

Herkes tanır ve Kim tanır arasındaki farkmıdır.

"Canım sende Amerikada beni kim tanır" cevabını vermiş:

Cevap: Daha evvel hiç gitmediğiniz bir şehre gittiğinizde oradaki ilk gününüz muazzam bir özgürlüktür. Kimse tarafından tanınmamak müthiş bir keyif. Sokağa çıkmak tek bir tanıdığa rastlamamak, hiç kimse olabilmek! Ne bir geçmişiniz var, ne siciliniz. Ne bir isminiz var ne de suretiniz. Görünmez insan gibisiniz. Öylesine geçici bir keyiftir ki, bu tadı doya doya çıkarmalı! Çok değil, iki gün sonra kapıcı, gazeteci, filanca falanca derken birilerini tanımaya başlarsınız. Bilinmemektir özgürlük! O yüzden insanlar birbirleri hakkında mümkün olduğunca çok şey bilmeye can atarlar. Sizin hakkınızda ne kadar çok şey bilirlerse o kadar kısıtlanmıştır özgürlüğünüz.

"küçük şehirlerde hayat resmen komiktir :)"

2+2= 4 diyebilmek özgürlüktür der george orwell bindokuzyüzseksendört adlı kitabında..

bilinmenin özgürlük üzerine etkisi ile ilgili başlık:

Eınsteın dışarıda hep eski püskü eliseler giyermiş.. Almanyada böyle dolaşırken kendisine "üstad bu ne hal diye diye sorduklarında olsun beni Almanyada herkes tanır" demiş..

Bilinmemektir özgürlük!

bü gün şehrin bir ucundan öbür ucuna yürürken tanıdık biriyle karşılaşsam bile gözgöze gelmeyeyim diye güneş gözlüğü takmak istedim ve taktım : taşra kanı damarlarımda fokur fokur :D