bu yazıyı okudum ya, bugün başım eğik gezmem lazım galiba...

"Bitlisliyim" dedim.

Dedirten, ve çıldırtıcı bir zalime mehil veren geceler ;

Dedim: "Medresemin planını yapıyorum."

Dedi: "İslam parça parça olmuş."

Derdim benim dermanımmış aslında ;

"Yandık" diyoruz... Boğmaya kan gönderiyorsun!

"Yahu, şu asılzade evlat, şehadetnamelerini aldıktan sonra, herbiri bir kıt'a başına geçecek, muhteşem adil pederleri olan İslamiyetin bayrağını afak-ı kemalatta temevvüc ettirmekle, kader-i Ezelinin nazarında, feleğin inadına, nev-i beşerdeki hikmet-i ezeliyenin sırrını ilan edecektir."

Dedim: "Bitlis, Tiflis, birbirinin kardeşidir."

Ve yüzümüze gülerek ve neşeyle bakacak..

"Zannetme ki dünyanın hakimisin inan hiç bir şeyi değilsin, ayağınla ezip geçtiğin ot dahi kayaları delerde Yaradanını arar başını uzatır göge zikre durur..."

Tanklar altda goydular

kardeşliğimizin üzerine zulmetten bir gaflet çökmüş olsa da, içimiz rahat değil...

Şairin dediği gibi ;

Güller

yüreğinden dert kaleminden ızdırap damlayan kardeşim;

Dedirten hayatta güçlü olanın kuralıyla yaşamaya çalışan, haydutlar tarafından önünün kesildiği,

Marifet; Can İçin sevgili aramak Değil.. Sevgili İçin Can Taşımaktır. . . ! Hz Mevlana

Bir şiirde geçiyordu ya ;

Sevgili Krizalit,

Dedi: "Bu Tiflis'tir."

bu uğursuz gecenin yok mu sabahı?Mahşerde mi biçarelerin, yoksa felahı!

Bu bahar karanfillerin ve güllerin baharı olacak.

Kıvılcım var, o ürperten sönüşten,

Cavanlara gıydılar,

Dedim: "Ben de şaşarım senin aklına. Bu kışın devamına ihtimal verebilir misin? Her kışın bir baharı, her gecenin bir neharı vardır."

Ve insan;

Bu devran böyle geldi ama böyle gitmeyecek;

İslam ümmetine bu dertleri veren Allah bizden uyanmak bekliyor,

Günler ;

güzel yazı yüreğine sağlık..

Dedi: "Heyhat! Şaşarım senin ümidine."

İnanıyoruzki bu mehilin sonunda bir Adil-i Hakim mazlumun sesini duyacak,

Bu güzel ve özgün yazınız için teşekkürler:)

Kıvılcımda mesajlar var dönüşten?

Her kışın baharı var,

O günler yakın inşallah Gül devri yakın, etrafı saran bu gül kokusundan belli.

Nur istiyoruz... Sen bize yangın veriyorsun!

Zalim eller uzanmış, zalimane budanmış güller.

Öz yurdunda garip, öz vatanında parya!

Karanfil hep ağlamış bu coğrafyada.. Karanfiller ağlıyor güllerle beraber..

Ganım içib doydular,

Yansıyanı yansıtmak mı yansıtamamak mı bizimkisi bilinmezde günlerin gülleri soldurduğu hissinin zaman zaman üzerimizde ağır basmasından muzdarip düşer bu kalp... İteler bu hissi içinden bir dua serinliğinde bir dost cümlesinde inşallah...

Dedi: "Ne demek?"

Dedi: "Nerelisin?"

Buraya yazılan her satır birbirini öyle güzel tamamlamış ki, ALLAH razı olsun.

Şeyh Sanan tepesine çıktım, dikkatle temaşa ediyordum. Bir Rus yanıma geldi. Dedi: "Niye böyle dikkat ediyorsun?

Şeyh sana tepesinden şahin bakışlı pirin, PİRİ MUGAN?ın ümit bahşeden o bakışlarını, o islam alemini süsüşünü gönlümüze koyalım:

Şairi isyan ettiren günler;

Ağla, karanfil, ağla!

Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu.

Ne kadar da güzel özetlemiş halimizi.

Dedim: "Tahsile gitmişler. İşte Hindistan, İslamın müstaid bir veledidir; İngiliz mekteb-i idadisinde çalışıyor. Mısır, İslamın zeki bir mahdumudur; İngiliz mekteb-i mülkiyesinden ders alıyor. Kafkas ve Türkistan, İslamın iki bahadır oğullarıdır; Rus mekteb-i harbiyesinde talim alıyor. İla ahir_

Rabbimiz ümmeti Muhammedin derdiyle dertlenen, ahlakıyla merhametine merhamet ekleyenlerden kılsın bizi de...

Dedim: "Asya'da, alem-i İslamda üç nur, birbiri arkası sıra inkişafa başlıyor. Sizde birbiri üstünde üç zulmet inkişafa başlayacaktır. Şu perde-i müstebidane yırtılacak, takallüs edecek. Ben de gelip burada medresemi yapacağım."

günbegün yevmül beter, güllere vefasız, gülleri solduran günler..

Çareszilik yumağında sarmalanan insan;

Güller her zamankinden daha kırmızı ve daha canlı açacak;

üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su: