Yinede sen sağol fazla geldiğim kalabalıklarında..

Ağlama! Kanın çekilse de.

duruşunu..

çığ öfkesinde..

Oldurmak isterdim,

ve kaç ağlamak gömdüm sabrımın yastıklarına?sen hiç bilmedin..

sızan keşkelerim..

coşkusuz uykulara uyuyuyorum?

Acı ́ya aç, hüzne muhtaç yüreğim kalır, aşkın kapalı kapılarında...

vurulur vurulur bitmez..

aşk hakedende kalmalı:))

düşe kalka yürüdüğüm duygusal geçmişimdenmi..

son şiir kimin çok güzelmiş alıntıysa yazarmısınız okuyalım...

oysa tek bir söz yeterdi değil mi sevmelere?artık ne yana yürüsem,

ezilen sevgiler tek başına kurtulamazmış?

Ve kana dönüşüp tekrar dirilişini seyrederim bu deli sevdanın.

hep çakılır kalır nerde başlasam..

bak kız nasıl :) akşamı iple çekiyorum :)

Mezar taşındaki bir yazıyla cezbe gelmiş dervişin olurum.

Yalanmış..

Derin ve tesirli bir lirizmin aşk ahengiyle sende vücut bulması ve seninle tüm mevsimleri soluması ne güzel? ne güzel sevimli edalarım ve ince ruhum ile köşe bucak seni sevişim ne güzel?

kıvılcımdan bekleyen gözleri ısıl ısıl eden bir yürek?

seni sevdiğimi unut,

pusu puştun yürekler bizimdir...

Aşk gibi birşey değildim ben... Her duygunun acıyla birleştiği kıyılardan bağlanırdım hayatın yaşamak limanına... Aşk acıya değdiği zaman aşık ederdi beni kendine... Hasretin gurbet elden dönmesini beklerdim hasretle.

arayan bulurmuş mevlasınıda belasınıda

ansızın nasıldı kuzum o şarkı

ve galiba eski bir kilometre taşından..

daha dündü sana hasret zincirlerinden koparışım kendimi..

Öfkeli hüzünler çıkıyor kilitli kapılarımın altından usulca?

kimisine merdeven altı ihanetlerde saklanmış bir hayat..

hep vazgeçiş noktasında durdu sevgilerim?

Her seferinde kapimi calar

Aşk gibi birşey değildim ben! Susardı dilimdeki boşluğun, susardım hep kendime... Dilim kelimelerle kekelerken, yüreğim özlemle taşarken susturucu takardım sesime... Yine taştı yüreğim, yine sıçradı özlemim bir kaç kelimeye...

Ne yana donsem o yana batar

Bense sağırım tüm seslerin senden gayrısına.

Bir yudum sen içir bana gözlerinden.

Hakedeni nasıl bulacağız!

Gogsumde gul dikenleri var

Ben seni aşk sanmıştım, yanılmışım?öyle olsan yanımda kalırdın.

bugün damardan gene hasret vurmaya başladı..

Oysa bu kapkara taşlar arasında nasılda parlıyordu gözlerin?

Sen kadarım ben yine, hep senim işte?

Huzunler,

Süngüler ve ağır silahlar dayanıyor göğsüme..

Ben oyuncu değilim?direndikçe bittim?

Ama sen sağol fazla geldiğim kalabalıklarında..

yüreğimdeki eşkiya...

arındım..

bir öyküm vardı içimde?.

yılda bir bile bana düşen gülümsemelerden çok ötede bi yerdesin

Gozyaslarim var..

hep orda durur..

Günlerdir kalbime bıçak ucu gibi dokunup kaçan

Gecikmiş yağmurlarda ıslağım?

Yuregimde cam kiriklari,

fermanı hazırdır..

hani eşkiya gezer

damıtır kendini taşa taş erir..

uslanmam ben bilirim..

Ben geceyarılarında dolaşıyorum, üstüm başım çatışma içinde?

Kibrit çöpünde hep kısayı çeken yaşamlarım oldu benim..

yaslara bürünmenin kapısına uğramadan.

Yazamıyordum demiştim ya işte yazdım?acaba hiç yazmasamıydım?

Belki?anlardın beni.

Senle tamamlarım eksilmeye yüz tutmuş parçalarımı.

yaralı yüreğinin önünde beklemeye geldim..

Hayallerinle doldurabilirim ancak gözbebeklerimi kimseleri içine katmadan.

ama dün sisli bir yağmurun ortasında kendimi bıraktım..

Kapatıp gözlerimin parantezini, dikkat tabelası asıyorum sözlerimin ünlemine. Ustabaşı hüznüme, üstü başı yırtık çırak oldu ellerim... Ellerime dokundu yüreğimdeki kederim... Cümlelerim teker teker nedamet oldu sensiz güncelerimde... Hiç ihanet etmedim yalnızlığıma, hiç vefasızlık etmedi yalnızlığım bana... Gururumun ölüm döşeğini sererken ayaklarına, suni teneffüsler yapardım umuduma... Yine kaybeden olurdum, yine kaybolan intihar boşluklarında...

Notası eksik tonlamaların.. Bu şarkı temposuz?

ne uzak ne yakın döngü kurulmuş kendi içinde bir elin yakını kadar..

İhramların en pak olanını giyerim şehrinde üzerime,

Bağırıyorum kuyudan?

Mezarıma dokunup da gönül toprağımı nefesiyle yeşerten

Sensizlik? ah eşedd-i mücazat!

Ne yana donsem o yanim kanar...

Yüreğim aldatılmayı kabul etmenin bilmem kaçıncı seherinde?

İçine çektiğin ölüm kadarlık nefesinden?

ölüm kadarlık sevdaya?

ıslandım..

Kaç çığlık eskittim, duvarları dumandan kaybolmuş?F? tipi odamda?

Bir bir soyunup atıyorum üzerimden bırakıp gittiğin ne varsa?

Belki?o zaman anlardın beni.

yüreğimin çiçeği...

Sustum? Bu vakte kadar, söz kalesinin burçlarında niçin mahpustum? Viran olmanın noksan kıldığı bir tutam acıyla, mürekkep renginde içimi kustum? Siyahın üstüne renk tanımakla yapılan hatayı, saçımda an be an artan aklardan öğrendim? Ve öğrendim susmayı, akıtmaya kıyamadığım sağanaklardan? Uyan ey zaman! Bedel iste bitirdiğim yarınlardan?

Şimdi,

Ayriliklar,

yoksa koşarak olsa bile gelemedeğim hayatın sahnelerinden mi..

Şimdi sırtımda iyice ağırlaşan geçmişimin karanlığında,

her aklıma geldiğinde toz olup boşaldığım anlarım..

BEN DÖVÜŞEREK YENİLDİM?YOK VERİLECEK HESABIM..

Ben sol yanımı öldürdüm de Siyah'a büründüm. Kimse girmesin diye yüreğime, aşka küstüm.

Takvim savaşları başlattım aşkın koynunda? sen hiç bilmedin?

arsız kelimeler saklı adımlarımda..

Mabedinin ebediyete namzet oluşuyla, iffetinin en yüksek mertebelerini tırmananlardan olmaktır muradıma yakışan.

Aşk gibi birşey değildim ben... Kimsesiz bir çocuk gibi büyüttüm yalnızlığımı, sevda koydum göbek adını... Sevdamın gözü öyle karaydı ki, aklayamadı hiçbir gece, öyle sakladım ki seni içimdeki gölgelere, farketmedi varlığını hiç kimse,

Sözlerim kesildi aniden, konuşamaz, yazamaz oldum?

Zifir bir cümle zannetsemde kendimi, aşk benim tahtimda gizli...

O güzel gözlerine seslenirken gönlümde tutuşan ateşlere gözyaşından su saçmıyorsun ya ızdırabım daha da bir katmerleşiyor ne güzel? ateşine suyun fayda etmeyeceğini bilip de elini öpme arzusuyla ölürsem eğer? toprağımdan yapılan çanakla ince ve zarif duygularımdan bana su verilmesi daha da bir güzel?

Sorgu gecelerimde bağırarak uyandığımsın..

Sussam, kelimelerin kalbinde canavar uyanır?

Tek bir söz bırakmayacağım giderken..

Oysa vardı söyleyeceklerim sana dair?

hep bir adım ötemde duruyor uçurum?

İlkbaharın gelişiyle neşelenip de çoşan, gülşeninde açan güllerin mah cemal-i ruşeninde belirmesi ne güzel... ne güzel coşkulu ve arzulu gülizarın gül-i ra?na?sı olman ne güzel?

Sustum? Öylesine? Bir nefeste? Aheste? Varsın güller açılmasın bundan sonra? Varsın olsun! Eksik olsun? Çoklar aza, anlar hiçliğe, canlar ecele devrile dursun? Koygar şahinler uçurmam bundan gayrı, turna kanadıyla yaralanmış göklerimde? Kıyılmış ne varsa beyhudedir bundan böyle? Sustum? Dertli kalem? Artık sen söyle!

sıcacık bir soba sark köylerinden çalınmış..

Tam alnından vururum tüm tereddütlerimin.

Ölüm kadardır nefesin?

sana dökülüyor kelimelerim..

Sanki her söz eksik biraz seni anlatmaya, şaşırdım, nasıl olur da konuşamaz insan bu kadar anlatacak şeyi varken?

Yuregimde can kiriklari

Sanki meydan okuyordun içimde var ettiğim onca parçalanmış geçmişime?

Bulmak isterdim, bulup söylemek..

Aşk gibi birşey değildim ben! Uçardı sözüm, silinirdi yazım, yanardı yüzüm aynalarda... Sözüm uçtu, yazım silindi, yüzüm yandı sensiz aynalarda... Yazımda yazgımda sevdayaydı, sevdadandı... Kırıldı kalemi sevdanın, çok kırıldık bizde... Artık sukutun gizemli yamaçlarında gizleniyorum yazgıma, yani aşksızlığıma...

güzel satırlar...

Sustum? Kelamın koridorlarında infilak eden sedamı, yunmuş yıkanmış kızıllıklara yar eyledim? Sustum ve nihayet kar eyledim? İncecikten bir sızıyla inlerken neyler, son sözümü, sona ermeden evvel suskunluk alfabesiyle söyledim? Evet! Belkide bir zamanlar meyustum? Ama korkmayın artık? Sustum? Sustum?

ecet peri güzel satırlar

malesef burda değilsin uyandırır soğuk beyaz alacası gözlere yapışır...

bir gökyüzü ufuk kadar uzak arasına gömülmüş ıraklaşan bir duygu sarması..

Tüm firaklara inat, terk etmez güvercinlerin penceremi.

bazen yaramaz bir çoçuk gülümsemesini topacına sarmış hayatın dönüşüne

Çığırtkan bir sessizlik oluverirsin delice şiirler yazılı senaryomda birden.

sıcaklık ve yastık ve yanlızlığımın paylaşımına bir ortak yürek bazen uzak

alıntı değil bence

ve sevgine geldim..

Dinmeyen telaşlarımın kör kuyusuna düşmüş bedbahtlıklarımın paramparça olma anlarını bekliyorum.

bak unuttum:))

Konuştuklarım az geldi?şimdi bağırıyorum?

Gözlerini arayan bakışlarımın derin yorgunluğuyla sızlayan kalbimi yoklayıp devam ederim her defasında sokağına çıkan yolları adımlamaya.

Bir hükümle sürgün edileli beri,

upuzun siren sesleri geliyor ardımdan?

Seher vaktine doğru yaslanırım sabahına, dilimin bağı çözülür, açarım ellerimi muradına.

Ardından siyah geceler kol gezdi yüreğimde,

gözleri beş yaşında eşkiya ruhlu bir çoçuk..

aslında içindeki şirfelerini çözmüş değilim

Aşk ile hıçkırır, ırmaklarına karışırım.

aşk yakışmış o zaman rukal yazan kişiye

hayat her şeyi tamamlıyo beklide..

bazen anne yordamı ile bakışan bir sıcak omuz..

biz mevlayı bulanlardan oluruz inş:))

en sevdiğim nöbetlerime.. ..

içimde başlar işte o zamanların tutmayın beni isyanı.

Vazgectim seni sevmekten

hangi gerçeğin kapısını çalsam, yalana açıldı bahçesi...

elimde namlusunun ucundan..

Tortulu bir yalnızlıkmış ayazıma düşen kar... Gün dönümlerinde keder tüten evlerin saçaklarından topladığım. Kederli bir şarkıymış adın, geceler boyu tersinden okunan, bestesiz sarkılar gibi söylenen...

Bahçeme vuran sarı ışık tutsaklığının uzayan gölgesinde,

Uzun zaman oldu karalayamadım iki satır. oysa anlatmak isterdim seni kıta kıta?olsun isterdim, olmadı?

olur gerçekliğimde..

Sen gittin aşk bana kaldı, aşk yakışanda kalırmış.

Sensizlik, tüm yok olmuşlukların içindeki en büyük yokluk bana.

Dönsen de tanımaz yüreğim yüreğini, en iyisi unutmalı bu yalan olmuş ikiliyi

Ne zaman kaçıp gitsem tutsaklığımdan,

titreyerek başlarım sorguların en derinine..

Aşk gibi birşey değilim ben! Sözüm uçar, yazım silinir, siluetim yanar hafızalarda... Bir bakışım kalır, keskin nişancı elinden, delip geçen hayatı...

Sana bulanmış sevdanın ürpertici tadında varsıllaşırım.

Ama bulamadım hangi kelime anlatır beni sana?

kimisine görede burjuva yalancılığında çizilmiş hayatının sonuna kadar vefa

Şimdi hayret makamını yaşamakta aşk!

bazen elim uzatır tutarım düşümde ve uyandırır safak?

Benim özlemlerime pusu kurulmuş.. kuyular kazılmış derin derin?

düşlerimi kısaltıyorum, koşar adım yanılgılarımla?

meğer en ucra yerlerime kadar yapışmış sönen umutlarım..

bir yanım gamdan bakar gülüşüne bir yanım yüreğinden anlar içindeki yaralı

buyruk padişahın dağlar bizim

borçlu bi tutam insan yüreği..

bilmiyorum ama senden başka sen bakışım olmadı..

Geri çekiliyorum..

yapışan bi yürek.