katılmıyorumm:))akrep kadınları değil

onların sevgiden anladığı budur

güce doymaz bilmez iştahları olan, sürekli yeni bir şeye "sahip" olmak isteyen, elindeki "şeyi" kaybettiği zaman sinir krizleri geçiren hatta o "şeyleri" ne pahasına olursa olsun geri almak için her şeyi yapan bir tür var. dizilerde de bol bol bulunuyorlar. hatta genelde kötü kadın oluyorlar. sonunda illa ölüyorlar ya da cezalandırılıp iyi yola dönüyorlar

dağları taşları inleten cihan hükümdarı kanuni ile hürrem sultanın meşhur hikayesindeki gibi...

beni sevene benimde sevdiğime veririm canımı okadar

yok canım kimse kimse için ölmea :D

Honore de Balzac, 'Erkekler böyledir, en sağlam gerçeklere karşı dururken, bir bakışa yenik düşerler,' diyerek erkeğin bu zayıflığını en iyi biçimde ifade etmiştir

katılıyorum,

:))))))))) eğitimci :)))))))))))))) dötürüyorsun

Çağlar boyu erkekler kültürel gelenekler, dinsel öğretiler ve toplumsal kurallar yaratarak kadını azımsamaya, gücünü bastırmaya çalışmışlardır. Mitoloji ve edebiyatta kadını, erkeği baştan çıkarıp gücünü çalan, 'cennetin kapısından cehenneme sokan,' ölüme sürükleyen 'tüm kötülüklerin anası' diye niteleyerek düşmanlıklarını dile getirmişlerdir.

kadınlar psikopat mı

:))eee bu hegomanyacı anlayış ancak böyle kırılabiliyor demekki

katılıyorum sana ilk defa. fakat eksik söylemişsin. bu dedıgının tam dersı erkekler ıcın de gecerlı. yanı bır erkek de kendısını sevene degıl kendısıne hukmedene canını verıyor

erkek sevmeyi kadından öğrenir, ne gariptir ki aslında sevmeyi hiç bilmeyenden sevmeyi öğrenir...

biz seni hep özgür büyüttük, hiç baskı yapmadık" kisvesi altında korkunç bir eziyete tabi tutulurlar. baskının altında tam tersi pelte olup, pelte olmadan önceki düzgün ve kendine güvenenen en önemlisi de sevgi dolu kişiliklerini kaybederler. o zaman doğa haliyle galip gelir ve saray cariyesi enkarnesi ananın genleri kızın benliğinde de uyanır. tabii tamn uyanış için yerin e getirilmesi çok önemli bir önkoşul vardır.

asıl darbe tabii ilk aşkla gelir. ilk aşka o ana kadarki elde tutulmuş, ailenin ve fanusun dışındakilerin tüm çabalarına rağmen hala kirlenmeyen sevgi özenle sunulur, hatta olabilecek en fazlası sunulur. ama bu da kişinin istediği gibi sonuçlanmaz. çünkü annesinden gördüğü gibi önce kendine "zor" bir eş adayı bulacak ve tıpkı annesi gibi onu sonunda kuzuya çevirecektir. bu yüzden tercihlerini daima "sorunlu", içine kapalı ve "zor" insanlardan yapar. ama ilk aşkı gerçekten zor bir insan çıkar, acı gerçek güm diye yere düşer.

balzac durmuş durmuş turnayı gözünden vurmuş demekki eeee adamın sayfalarca tasvirlerinden belli:))

doğru demışsın eğixitimci2

Erkeğin kadına yönelik çoğu kez şiddet içeren baskıcı ve düşmanca davranışları, bilinçaltında yatan bir korkudan kaynaklanmaktadır. Ancak eğer erkek iddia ettiği gibi fizik ve akıl gücü açısından kadından üstünse, daha zayıf bir cinsten neden korksun? İşte burada 'Doğa Ana' evrensel dengeyi, erkeği cinsel ve duygusal yönden kadına muhtaç ederek sağlamıştır. Honore de Balzac, 'Erkekler böyledir, en sağlam gerçeklere karşı dururken, bir bakışa yenik düşerler,' diyerek erkeğin bu zayıflığını en iyi biçimde ifade etmiştir

erkek ise masum bir bakıştır onu zıvanadan çıkaracak...

final başlığım

dış dünya. elbette kıymetli prensesleri "ayak takımı" ile haşır neşir olup zehirlenmesin diye uzak tutan aile ilkokul itibariyle kaçınılmaz gerçekle tanışır. ve daha önce sevgi dolu, saf çocuk cam fanusundan çıkar ve ailesine veremediği sevgiyi insanlara vermek ister. ama fanusun dışarısı onun gibi olmadığından giderek kalp kırıklığı, yalan, ihanet, satılma, adam yerine konmama gibi duyguları öğrenir.

kadınlar kendileri için öleni değil uğruna kendilerini feda edebileceği erkekleri severler..

kadınlar kendilerini sevene değil, onlara hükmedene canını verirler...

kımse bırbırını kandırmasın. herkes zorun peşinde. kadın erkek ayrımı olmaksızın

kadınlar güç ister, güce hayrandırlar, güce aşıktırlar