içinden çıkamayınca gözleirm doluyor ağlıyorum...

başlığın nidasını verelim...

"Ben bana baktım ki neyim..."

her gün aynı saatlerde düşüncelerin...

başlasın ki efkarı yüreğimizde hissedelim...

müverrihcim...

buyur üstadım...

nefesim daralır...

bunu psikiyatr arkadaşıma sordum...

bu başlık tam benlik...

Asla tükenmez. Bitmez...

Konu sizin, istediğiniz efkarınızı paylaşın.

bir of çeksen karşıki dağlar yıkılır... ben efkarımı şişelere gömdüm :(((

ve bu korku yerleştikçe...

hocam efkarlımısın

ne iş bileyim yanii

Yok mu derman.

zaman zaman efkarlar doğuyor yüreğimde...

kimisi tatlı tatlı...

ve aleyküm selam Vadiar-Üzülmek Yok

Kainat kadar, kalbimiz kadar efkar...

nedir esasen...

Aman dostlar halim yaman.

ama bazen:D

rica ederim...

buyur müverrihcim...

Efkar bastı duman duman.

paylaşımlarınızı severek okuyorum

Peki..

efkar dediğimiz düşünce yoğunluğunda kayboluyorum tevekkeli...

selam...

Merhaba Çalakalem, paylaşımınız için teşekkür ederim...

birikimlerin dışına atacağın hal ki patlamalar dediydi...

özellikle günün belli vaktinde oluyor hep...

Çöllerdeki kumlar, okyanuslardaki katreler, ağaçlardaki yapraklar adedince...

Efkar görünmez ki gömülsün.. Biz sadece aldanırız. En iyi yaptığımız şey aldanmak...

Efkarlı olma ayrıcalığına sahip tek varlık: "insan".

nedir bendeki bu hal dedim...

yoğunluğu altında ezilirim adeta...

ama senin başlığın tatlı babındadır...

efkar...

sonra zerre bir şey kalmıyor...

tanımıyla...

Efkar, düşünceler demek.. Sanki zihnin etrafını sis gibi saran bir katmandır efkar.

Efkarlandım bir sigara içip dumanında kaybolmak istiyorum diyenlerin aslında zihinleriyle sigara dumanı arasında bir benzetme yaptıklarını düşünürüm bazen..

ne çabuk öğrenmişsin ölümü hiçe sayıp gülmeyi

hocam ben bazen efkarlanıyorum

tezatlık değil de nedir bu hı...

kimisi de zehreyleyen türden...

Dilimize pelesenk olmuş bir kelimedir ama biz efkar diyince akla bir fikir gelmesinden çok iç sıkıntılarını anlarız.. Zor zamanların kelimesi gibidir..

kaybetme korkusunun beni esir aldığı anlardır...

Of offff aman. Halim yaman.

herkes yanamıyor...

Şu alemin en sonsuz şeylerinden biri de efkar...

onları hafsalam almadı...

kaybetme korkusunu yaşarken...

Karşımızda "insan" bulamayınca, düşünceyi insanlaştırıyoruz. En yalnız adam, en mütefekkir adamdır. Etrafındaki kalabalığın nicel ölçüsü önemli değil.

işe bakar mısın...

Efkarsız insan ölüdür.

zaman zaman sarar bu düşünceler...

beraberce paylaşalım...

Bazı efkarın tarifi bile olmuyor.. O kertedeysek işte, Allah yardımcımız olsun..

düşüncelerimde kayboluyorum...

söz seninle başlasın...

Edebiyatta, teşhis sanatını seviyorum. Efkarı bile kişileştirip kendimizle aynileştirebiliyoruz. Bunu belki de, insan suretindeki gereksizlere inat yapıyoruz. Yazık ediyorlar varlıklarına.

hanım kız...

tıpkı harun kardeşimin başlığı gibi...

bilirim ki...

sarp kayalarda ölmek

güzel insan...

tabii arada tıbbi bir şeyler sıraladı da...

Teşekkür ederim...

Farkında olanlar ve olmayanlar diye iki gruba ayrılırlar.

Allah efkarın efkarını çektirmesin...