Kur?an böyle uyarıyor ama bazıları buna kulak asmıyorlar. Daha da kötüsü, bazı kişiler, düşünüş tarzlarındaki şirk pisliklerini, bir şirk olarak bile görmemekte, şirke bulanmış bozuk düşüncelerini, İslam inancının hası, özü zannetmekte, kendileri gibi düşünmeyenleri de inanç dışında görebilmektedirler.

BU anlyışta çelişki var sanki. İnançlı , insanların hayatında şirkin olduğunu iddia etmek, o kişinin aslında müslüman olmadığını iddia etmek değil midir?

Şirkin en açık tezahürü, Allah?ı bırakıp da başkalarını Rabb edinmektedir. Bu nokta üzerinde Kur?an çok durmaktadır. İşte bir örnek ayet-i kerime:

Günümüzde de ısrarla bu körlüğünü sürdüren ve?Kur?an ayetleri bize hitabetmiyor? düşüncesi içinde olanlar yahut?Kur?an ayetleri bizi uyarmıyor, onun bütün uyarıları, Hristiyan ve Yahudilere yöneliktir, müşriklere yöneliktir, münafıklara yöneliktir.? zannı içinde olanlar var.

Şirk, Allah?a ortak koşmak demektir. Bunun bir zahiri, yani?açığı? var; bir de?hafisi?, yani gizlisi. Zahir olanı, bildiğimiz şirktir. Üç ilaha inanmak, yahut putları Allah katında şefaatçi kabul etmek bu guruba girer.

Bunu bir hadis-i şerif ile izah etmeye çalışayım.

Hiçbir inançlı insan, kendi hayatında şirk olmadığını zannetmesin. Müşrik, inançlı insandan çıktığına göre, kafirden müşrik çıkmayacağına göre, inançlı insanların çok dikkatli olmaları gerekmektedir.

aslında bize öğretilen ALLAH'A şirk koşmama konusunda ALLAH'I ortak edinmeme vardır. şirk deyince çoğumuz sadece bunu anlıyor. o zaman birçoğumuz mala mulke taparak da gizli şirk mi yaşıyoruz?

Buna sadece bir tek misal: Cebbar ve Mütekebbir ancak Allah?tır. İnsan, Allah?ın kendisine bahşettiği varlığı, kuvveti, ilmi, Onun huzurunda Onun kullarını ezmekte kullanırsa, Cebbar ve Mütekebbir olmaya özenmiş ve gizli şirke girmiş olur.

SİZİN yazdıklarınız belki bize pek mühm gelebilir gamze:)

tabi sizlerin seçimidir

1- İnsanların hepsinin Allah?ın hidayeti üzere olmaları mümkün değildir. Kimisi doğru yolda olur, kimisi sapık yolda olur;

36. Kendilerine kitap verdiğimiz kimseler, sana indirilene sevinirler. Fakat guruplardan onun bir kısmını inkar eden de vardır. De ki: "Bana, sadece Allah'a kulluk etmem ve O'na ortak koşmamam emrolundu. Ben yalnız O'na çağırıyorum ve dönüş de yalnız O'nadır.

Yanlış anlama olmasa bile, üstadının görüşlerini İslam?ın kesin ölçüleri gibi alınca, iş tehlikeli hale gelmektedir.

Bu ayetten çıkan sonuç da şudur:

sağlıcakla kalınız

Yoksa?Bu ayetler bize hitabetmiyor, geçmişte olup biten bazı olayları aktarıyor.? diye düşünürsek, kendilerini uyarmak için gönderilen ayetleri hiç üstlerine almayan ve?Bunlar esatiru?l evvelin?dir, geçmiş toplumların hikayeleri, bunlar bizi ilgilendirmiyor.? (En?am, 6/25; Enfal, 8/31; Nahl, 16/24; Müminun, 23/83; Furkan,25/5; Neml, 27/68; Ahkaf, 46/8; Kalem, 68/15; Muttaffifin, 83/13)

İslam?da Allah için sevmek esastır. Zekatını veren, hayırlı işler gören bir zengini sevmek Allah namınadır ve bu hadisin şümulüne girmez. Burada yasaklanan sevgi Allah?tan gafil olarak, kula zillet gösterme tarzındaki sevgidir.

Ey Müslümanlar, Allah?ın kesin nassları gibi gözünüz önünde dururken, niçin onun yerine şeyh ve üstadlarınızın yorumlarını nass gibi benimsiyorsunuz? Ey Müslümanlar, niçin Allah dururken gidip şeyh ve üstadlarnızı Rabb ediniyorsunuz?

emekleriniz için teşekkür

Bununla birlikte, Kur?an?ın bizden istediği şudur: ?Allah?a şirk koşmaksızın O?na yönelerek dini hanif insanlar olun. Allah?a şirk koşan kimse, gökten düşüp de kuşların kaptığı veya rüzgarın bir uçuruma attığı şeye benzer.? (Hacc, 22/31)

BUGÜN BAZI KİŞİLER, BU AYETLERDEKİ UYARILARIN KENDİLERİNİ İLGİLENDİRMEDİĞİNİ ZANNEDİYORLARSA YANILIYOR! ÇÜNKÜ ALLAH?IN HELALLERİNİ BİRTAKIM İNSANLARIN YORUMLARIYLA HARAM, YAHUT ALLAH?IN HARAMLARINI BİRTAKIM YORUMLARLA HELAL HALE GETİREN KİMSELER DE BUNLARA UYANLAR TARAFINDAN RABB EDİNİLMİŞ SAYILIR. KUR?AN?IN HÜKMÜ RASULÜLLAH?IN İZAHI GAYET AÇIK: HRİSTİYAN YAHUDİLERİN RAHİB VE HAHAMLARINI RABB EDİNDİKLERİ GİBİ SİZ DE DİN BÜYÜKLERİNİZİ, ÜSTADLARINIZI, ŞEYHLERİNİZİ RABB EDİNMEYİN.

Tevhid inancının önündeki en büyük engel, şirk olgusudur. Fakat bazı şirkler açık açık bilinirken, bazı şirkler gizli olduğundan, farkedilmemekte, yahut insanlar düşünüş biçimlerinde bir takım şirk pislikleri bulunduğunun farkına varamamaktadırlar. Şirk olgusu bizim toplumumuzda nasıl tezahür etmektedir.

Allah?ın Rasulü de, ?Evet, ettiler? diye üsteliyor ve konuyu şöyle açıklıyor:

Kur?an hiçbir şeyi boşuna gündeme getirmez. Bu gibi haller her çağda, her toplumda bulunduğu içindir ki, Kur?an bunu gündeme getirmektedir. Bu anlatılanlar başka toplumların veya başka çağların değil, aynı zamanda bu çağın ve bizim toplumumuzun da en büyük hastalığıdır. Esasen Kur?an?ın her uyarısı, şimdi ve burada olan bir soruna işarettir.

İslam, tevhit dinidir. Bu kainatın Sahibi ve Maliki birdir. Her hayır, ancak Onun hazinesindedir. İslam, ne ışık için güneşe, ne tahıl için tarlaya, ne de serveti için zengine aşırı ölçüde minnettar olunmamasını ders verir. Herkes ve her şey, sadece birer sebep, birer vesiledir. Bütün nimetler, arz ve semanın Rabb'inden geliyor.

saygı duyuyorum

İnsanlar arasında görülen sıkıntılardan birisi de, üstadlarını ve şeyhlerini yanlış anlamaktan ileri gelmektedir.

RAD SURESI :

Bir başka Hadis-i Şerif:

Efendimiz'in "Ama dikkat edin, Ay?a, Güneş?e veya puta tapacaklar, demiyorum. Fakat Allah?ın rızasının dışındaki gayeler için harekette bulunacaklar ve gizli şehvet, yani riya ve gösteriş duyguları taşıyacaklar, demek istiyorum." sözü aslında herşeyi açıklıyor Elif... yine de kendim birşey eklemek istersem o da kısaca şu olur; ısrarla ve at gözlükleriyle BEN deyip durmak...

Nedense inançlı insanların çoğu, sanki bu uyarılar kendilerini hiç ilgilendirmiyormuş gibi davranmışlar, hayatlarında veya inanış biçimlerinde şirk bulunup bulunmadığını, Allah ile birlikte başkalarını Rabb edinmek gibi bir tehlikenin kendileri içinde de geçerli olup olmadığını pek dikkate almamışlar.

Bir zengin de bu Hadis-i Şerifi okuduğu zaman, kimseyi minnet altında bırakmaz. Yaptığı iyiliklere, ettiği ihsanlara karşı, aşırı bir hürmet beklemez. Aksi takdirde, karşı tarafın şeref ve haysiyeti yanında, diniyle de oynamış olacağını bilir.

Bir insanın müslümanlığını ölçmek için, benim şeyhimi ne kadar seviyor ölçüsü ile hareket edenler için de aynı tehlike vardır. Allah için olması gereken bir işi, kendi üstadı veya şeyhi için istediğinden dolayı, inancına şirk bulaştırabilir.

?Nasıl olur, onlar haham ve rahiblerine ibadet etmezlerdi.? diyerek Allah?ın Rasulü?ne itiraz ediyor.

diyen Mekke?nin cübbeli müşriklerinden farkımız kalmaz.

O zaman Kur?an bize der ki:

Resulullah Efendimiz, ?Felak? için, ?Cehennemden bir zindandır, onda cebbarlar, mütekebbirler hapis olunur ve Cehennem ondan Allah?a sığınır.? buyurmuştur. Ama gel gör ki Cehennemin ürküp kaçtığına, nefsimiz can atıyor. Sadece bu bile, nefsin Cehennemden çok daha tehlikeli olduğunu bildirmeye kafi. Fakat bunu da yine o nefis yüzünden anlamaya yanaşmıyoruz...

mal, mülk, evlat Ben demenin vesileleri yalnızca. "ben yaparım, ben ederim, benim" vs demek kendi acizliğini unutmak bir anlamda ve Gayretullaha dokunabilir Allah muhafaza. tapmak şirkin zahir yönü, diğerleriyse batın; mücadeleler, sevgiler gibi.

Bir de bu hafi şirkin bir derece daha perdelisi var ki, fiil aleminde değil, his aleminde, kalp aleminde cereyan eder. İnsanlar manen terakki ettikçe şirk de gittikçe perdelenir...

Karşımızda duran vahim tabloyu daha net olarak gözler önüne sermek gerekirse, dini bir konuda, herhangi bir ilim adamının veya herhangi bir üstadın görüşlerini kesin doğrularmış gibi kabul eder ve bütün müslümanların inancını bu görüşe göre yargılamaya kalkışırsak, Hristiyan ve Yahudilerin haham ve rahibleri konusundaki hatalarına düşmüş oluruz.

Bir başka şirk tehlikesi de şurda: İslam?ın görüşü denildiğinde sadece tek kişiye itibar ediliyor veya filanca üstad ne yazmışsa doğru olarak alınıyor ve o üstadın görüşlerine aykırı bütün görüşler gayr-i islamidir zannedilerek reddediliyorsa, burda da kişiler üstadlarını Rabb edinmiş oluyor ve şirke giriyorlar.

çok derin olan bu konu hakkında yazdıklarımın ehemmiyetsizliğini görüp, diyecek bir şey bulamamamın sıkıntısındadır "üff". açıklamak istedim.

Her müslüman şirke ve tuğyana geçit vermeme konusunda Hz. Yusuf gibi kesin kararlı olmak zorundadır:

"Hiçbir inançlı insan, kendi hayatında şirk olmadığını zannetmesin. Müşrik, inançlı insandan çıktığına göre, kafirden müşrik çıkmayacağına göre, inançlı insanların çok dikkatli olmaları gerekmektedir."

?De ki: Ey cahiller! Bana, Allah?tan başkasına kulluk etmemi mi emredersiniz? (Zümer, 39/64)

Bu konu biraz daha açılabilir mi?

Kur?an düşünce sisteminin temelini, tevhid inancı oluşturur. Bütün peygamberlerin temel ve öncelikli görevi de, insanları tevhid inancına çağırmak, insanların kulluk edilmeye layık tek varlık olan Allah?ı tanımaları gerektiğini anlatmak ve Allah?ı bırakarak başkalarına kulluk etmelerine engel olmak için tebliğ ve irşadda bulunmak, gerekirse tevhid inancı uğrunda hicreti ve cihadı göze almaktır. Bu husus, pekçok ayet-i kerime ve hadis-i şerifte beyan edilmektedir.

Oysa bütün Kur?an ayetlerinin asıl muhatabı, önce müminlerdir, sonra diğerleridir?

İslam dini, 21. yüzyılda insanlığın tek kurtuluş çaresi olan büyük bir sosyal projenin adıdır. Bu ilahi projenin tüm renk ve desenleriyle bütün halinde anlatıldığı kaynaklardan beslenerek kendilerini yetiştiren insanların, bir avuç ham kişilerin estirdiği fitne rüzgarlarına pabuç bırakmaları beklenemez herhalde.

Bu dersi alan fakir bir mü?min, bir zengine rızkını o veriyormuşçasına zillet gösterirse, tevhit inancı, yani Allah?ı bir bilme itikadı zedelenebilir. Zengin olsun, fakir olsun her insan, ancak iman, ahlak, fazilet, ilim, irfan, dürüstlük gibi sıfatları için sevilir. Zenginlik, tek başına bir sevgi vesilesi değildir.

Hafi şirke gelince, bu ana hatlarıyla ikiye ayrılır. Birisi, Allah?ın rızasını unutup insanlara riya ve gösterişte bulunmak, yahut nefsin arzularını tatmine özen göstermek. Diğeri de eşyanın yaratılmasında birer sebep olarak vazife gören mahlukata olduğundan fazla önem vermek; onları tesir gücüne sahip zannetmek.

"Bir başka şirk tehlikesi de şurda: İslam?ın görüşü denildiğinde sadece tek kişiye itibar ediliyor veya filanca üstad ne yazmışsa doğru olarak alınıyor ve o üstadın görüşlerine aykırı bütün görüşler gayr-i islamidir zannedilerek reddediliyorsa, burda da kişiler üstadlarını Rabb edinmiş oluyor ve şirke giriyorlar."

?Doğrusu ben, Allah?a inanmayan ve ahireti inkar eden bir milletin dinini bırakmışımdır. Atalarım İbrahim, İshak ve Yakub?un dinine uydum. Allah?a her hangi bir ortak koşmak bize yaraşmaz; bu, Allah?ın bize ve insanlara olan lutfudur; fakat insanların çoğu şükretmez.? (Yusuf, 12/37-38)

demişsiniz.

?Onlar Allah?ı bırakıp hahamlarını, papazlarını ve Meryem oğlu Mesih?i rabbleri olarak kabul ettiler. Oysa tek İlah?tan başkasına kulluk etmemekle emrolunmuşlardı. Ondan başka ilah yoktur. Allah, koştukları eşlerden münezzehtir.? (Tevbe, 9/31)

Bu itibarla, kendileri gibi düşünemeyenleri, zındık ilan edenler, bir ayet-i kerimeyi kendi itibar ettikleri herhangi bir ilim adamı gibi yorumlamayan bazı alimleri Haricilikle, zındıklıkla suçlayanlar, paçamıza sıçrayan çamur kadar bile değeri olmayan basit insanlardır. Allah?ın yüce dini böyle basitliklere teslim edilemez.

Sebeplere olduğundan fazla önem vermek de gizli şirk. Bir işin tahakkukunda sebebin hakkı bir iken, ona yüz kat fazla değer biçilirse doksan dokuzu gizli şirk hesabına geçer... İnsanın kendi nefsine fazlaca güvenmesi, bütün latifelerini onun emrine vermesi de gizli şirk.

İnançlı insandan kastınız bir insanın ALlahın varlığına inanıyor olması ise, durum değişir.

?İnsanlar arasında, Allah?ı bırakıp, O?na koştukları eşleri tanrı olarak benimseyenler ve onları, Allah?ı severcesine sevenler vardır. Müminlerin Allah?ı sevmesi ise hepsinden kuvvetlidir. Zalimler azabı gördükleri zaman, bütün gücün Allah?a ait olduğunu ve Allah?ın azabının şiddetli olduğunu keşke bilselerdi! Nitekim, kendilerine uyulanlar, azabı görünce uyanlardan uzaklaşacaklar ve aralarındaki bağlar kopacaktır. Uyanlar: ?Keşke bizim için dünyaya bir dönüş olsa da, bizden uzaklaştıkları gibi biz de onlardan uzaklaşsak? derler. Böylece Allah onlara, hasretini çekecekleri işlerini gösterir. Onlar cehennemde ebedi kalırlar.? (Bakara, 2/165-167)

Tevhid ile şirk arasındaki çizgiyi ayırdetmekte güçlük çeken insanlara Kur?an?ın dilinden şu soruyu yöneltmek gerekiyor:

açtığım başlıklara bir protesto sezinliyorum,

Peygamberimiz şirk konusunda bizleri uyarıyor: ?Ümmetimden en çok korktuğum şey, Allah?a şirk koşmaktır. Ama dikkat edin, Ay?a, Güneş?e veya puta tapacaklar, demiyorum. Fakat Allah?ın rızasının dışındaki gayeler için harekette bulunacaklar ve gizli şehvet, yani riya ve gösteriş duyguları taşıyacaklar, demek istiyorum.? (İbn Mace, Zühd 21)

?Haham ve rahibler kendilerine uyanlara helali haram, haramı da helal kıldılar, insanlar onlara uydular. Yahudi ve Hristiyanların haham ve rahibleri Rabb edinmeleri ve onlara ibadet etmeleri işte bu şekilde olmuştur.? (10 İmam Ahmed bin Hanbel, Tirmizi, İbn Cerir, İbni Kesir)

Şirk-i hafi -gizli şirk- ne demektir?

ÇOK DOĞRU TESPİT

İmam Ahmet, Tirmizi ve İbn Cerir?in muhtelif kanallardan bu ayet-i kerimenin yorumu sadedinde naklettikleri o meşhur Adiyy bin Hatim anlatımını hemen herkes bilir. Ama nedense bu uyarıların kendi hayatımızdaki yerini pek araştırmayız.

Yukarıdaki ayet-kerimeyi Adiyy, Peygamberimizden ilk işittiğinde,,

Bu ayetten çıkan sonuç şudur: İnsanlar arasında, Allah?a çağırıyormuş gibi yaparak insanların kendilerine kulluk etmeleri için çalışanlar var. Böylelerine, böyle bir teklif yakışmaz, diyor Kur?an. Yapılması gereken şey, insanların kendimize değil, Allah?a kulluk etmelerini sağlamaya çalışmaktır.

?Allah?ın kendisine Kitap verdiği, hikmet verdiği, peygamber gönderdiği insanoğluna: ?Allah?ı bırakıp bana kulluk edin.? demek yaraşmaz, fakat: ?Kitabı öğrettiğinize, okuduğunuza göre Rabbe kul olun.? demek yaraşır.? (Al-i Imran, 3/79)

?İslam dinini kabul etmiş birisi, herhangi bir şahsa zenginliği için saygı gösterirse, dininin üçte ikisi gider.?

Allah?ı bırakıp da başkalarını Rabb edinmeme yahut Allah ile birlikte başkalarını Rabb edinmeme ve Allah?a bazılarını şerik kabul ve ilan etmeme konusunda Kur?an-ı Kerimin hassasiyetini yansıtan ayetlerden birkaçı ile birlikte sevgili Peygamber?imizin de bu konudaki uyarılarını yazımın başında vermiştim.

2- Sapık yolda olanların bir kısmı sapıklık üzere olduklarını farketmezler veya kabul etmezler. Bunlardan bazıları, kendilerini doğru yolda zannederler. Allah?ı bırakıp şeytanları dost edinmelerine rağmen kendilerini Allah?ın yolunda zannederler. Ama onların böyle zannetmeleri, onların doğru yolda olduğunu göstermez.

Arkadaşlar katkılarınız için çok teşekkür ederim, izninizle konuya devam etmek istiyorum.

?Allah insanlardan bir takımını doğru yola eriştirdi, fakat bir takımı da sapıklığı haketti, çünkü bunlar Allah?ı bırakıp şeytanları dost edinmiş ve kendilerini doğru yolda sanmışlardı.? (A?raf,7/30)

Sözgelimi bir insan, üstad bildiği bir değerli insanı eleştirdi diye bir ilim adamını defterden siliyorsa, burda da bir şirk tehlikesi vardır.

Böyle bir ilahi ikaza muhatab olabilecek insanlar Kur?an?ı Kerim?in şedid uyarısını işitmiyorlar mı?

Bir başka ayette de şöyle buyrulmaktadır:

Kur?an?ın beyanına göre, insanların çoğu, Allah?a inanırlar ama şirk koşmadan inanamazlar. Bu gerçeğe, Yusuf suresinde işaret edilmektedir. (Yusuf, 12/106)