güzel bir paylaşım.

Hepsine bahçeyi kazdırıp, çilekleri diktirip, can sularını verdikten sonra her birine dörder çilek fidesi verip:

Doğu batı demeden, dağ tepe demeden sobasını kendilerinin yaktıkları tek derslikli okullarda hiç gocunmadan görev yapan öğretmenlerimize selam olsun... Hala öyle okullar var mı bilmiyorum ama o insanlar elleri öpülesi insanlar, yoksa herkes bilir şehirde masa başında bacak bacak üstüne atıp çalışmayı.

Mezun olduğum lise İstanbul Cerrahpaşa'da bulunan tarihi Davutpaşa Lisesi'dir. Ortaokul kısmında öğrencisi olmaktan dolayı çok şanslı olduğum bir matematik öğretmeni vardı. İsmi İlhan Yörük. Bize hem matematiği sevdirdi hem de İstanbul'umuzu, tarihimizi sevdirdi bu öğretmenimiz. Bizi zaman zaman gezdirirdi. Topkapı Sarayı'nı, Ayasofya'tı, Sultanahmet^'deki tarihi mekanları onun sayesinde gezdik. Geçenlerde nerede olduğunu merak edip Google da ismini sorguladığımda ekşi sözlükte adına sayfa açıldığını gördüm. Eminim bu öğretmen de matematik dersini vermeyi ihmal etmiyordur.

onderlere bak cay demle :p

başlıkta bu durum için yazılması gereken hiçbir şey yazılmamış

Memleketin böyle eğitimcilere ihtiyacı var

? Bu toprakta çilek yetişir mi? diyor.

Bursa?daki firmalardan cevap geliyor.

Gerçek mi bu

? Şimdi gideceksiniz evinize anne babanıza ben size nasıl öğrettiysem sizde onlara öyle öğreteceksiniz.

? Çocuklar nasılmış tadı?

? Biz hiç çilek yemedik. diyorlar.

Ama bu zamanda zor bulunan bir öğretmen

-Valla ucunda not vardı diye yiyemedik.

? İşte çocuklar çilek.

? E nasıl not alacağız öğretmenim?

Gerçek öğretmen dedim

? Öğretmenim çilek ne? Diyorlar.

Aslında olması gerektiği gibi

Şimdi düşünüyorum da, öğretmen olmak bu işte gerçekten? Tahtada müfredat anlatmak değil? Bulunduğun yere bulunduğun ülkeye bir şeyler katmak?

Şimdiki nesil olduğunu sanmıyorum kesin eski öğretmenlerdendir ki ne varsa onlarda vardı

eski ögretmenler başkaydı hayatı ögretiyorlardı bizi heranlamda eğitiyorlardı g

yine de böyle bir yazı okumak güzeldi.

Öğrenciler:

Okumuştum bu haberi

-Çilek mevsimi gelince getireceksiniz tabakta on tane çileğe bir not alacaksınız.

Hatta mektubun yanında çilek fideleri ve yetiştirme şeklini anlatan bir tarif yolluyorlar. Öğretmen öğrencilere okuyor nasıl yetiştirileceğini, çıkarıyor bahçeye ve diyor ki:

çok güzel.

Öğretmen:

Çocuklar gidiyorlar evlerine hepsi anlatıyorlar ve çilekleri dikiyorlar ve öğretmen diyor ki:

? Bir kasada şu kadar çilek varsa, 10 kasada kaç çilek vardır? Diye öğrencilerine bir soru soruyor.

? Hadi bakalım yiyin. Diyor öğretmen.

? Evet Diyarbakır şartlarında çilek yetişir.

Bunun üzerine öğretmen pes etmiyor, oturup Bursa?daki tarım firmalarına toprak numunesi yolluyor ve diyor ki;

Yemişim matematiği. Çocuklara çok daha öte bir deneyim kazandırmış

Şu okulda, şu öğretmen, şu öğrenciyi taciz/tecavüz etti haberlerinden sonra

Biraz da matematik ogretseydi

Diyarbakır? ın bir dağ köyünde ilköğretimde görev yapan öğretmen Matematik dersinde ;

Çocuklar ağızlarını burunlarına bulaştıra bulaştıra yiyorlar çilekleri. Aradan iki yıl geçtikten sonra çilek girmemiş o köyün halkı şu anda Diyarbakır?ın pazarında çilek satıyorlar.

? Bu sene size matematikten sınav yok.

Belki ticaretini de yaparlardi

Çocuklar tabaklarla getiriyorlar ogretmenler çilekleri sayıyor öğretmen çilekleri eksik olanlara da tam not veriyor ve sonra diyor ki: