nedir

Olay aslında çok basit iken çoğu zaman gözden kaçırdığımız noktalarda gizli. Bazen bunları görmek işimize gelmez. Birde bazı kişilikler vardır ki doğalarından gelen karamsarlıklarıyla olaylara bakmaya eğilimlidirler. Bir zaman sonra bu onların gerçekliği halini alır.

Kendisini :

Burdaki kilit nokta kişinin hep kendinde olmayan ya da kendine kusur olarak gördüklerine odaklanmasıdır. Kişi böyle baktığı müddetçe bu eksik ya da kusurları kabullenemeyecek ve bu hali isyan olacaktır. Kabullenmemek lisanı hal ile isyan etmektir arkadaşlar. Bir düşünsenize, Rabbimiz bizi yaratıyor ve biz Onun eserini beğenmiyoruz. Her nefes alışımızda yüz defa canımızı bağışlayan Rabbimize böylemi şükredicez?Rabbimiz şükrederseniz nimetlerimi artırırım diyor. Kabullenmemek isyan olduğuna göre nasıl mutlu olmayı bekleyebilirsiniz ki?

Bunların hepsi ayrı ayrı konuşulacak şeyler ama ilk çıkış noktası herşeyden önemli. Hani bir çocuk yaramazlık yapıp kaçar ve sizde kesin şuraya gitmiştir diyerek ilk olarak bir yere bakarsınız ya; aynen bunun gibi hayatında huzuru, mutluluğu hissedemeyen kişilerin ilk bakmaları gereken yer şu an yaşadıkları hayatta kabullenemedikleri şeylerin olup olmadığıdır. İlk düğüm budur ve en büyüğüdür. Burdaki tıkanıklık aşıldığında gerisi çorap söküğü gibi kendiliğinden gelir.

Ekranın karşısında dondum kaldım. Gözlerim doldu, kendimden utandım. Ben balyoz yemiş gibi sersem sersem dururken amcayı hastaneye kaldırdıkları görüntüler geldi ekrana. Ve amcamız o gece vefat etti...

e kedarda durma geç ortaya merkezde dur o zaman

kendine bir erkek arkadaş bul diyecektim ama profilinde evli yazıyor enişte bu konuyu görmesin:)

Arkadaşlar, güzellik izafi bir kavram. İnsan nefsi mükemmel derecede güzel ya da yakışıklı olmayı istesede bizi Yaradan böyle yaratmış. Bizim aynada gördüğümüz şey değildir bizi biz yapan. O aynada görünen yüzü nasıl yorumladığımızdır. Onaca olumlu şey varken gidip bir iki kusuru bulmayı nede sever insan. İnsanın bunların kıymetini anlaması için illa başına belamı gelmeli?Ayaklarınızın kıymetini sakat kalıncamı anlıycaksınız?Ya da ''ayakkabılarım olmadığına üzülürdüm, ta ki ayakları olmayan adamaı görene kadar'' diyen yazar gibi ayağınızı kaybetmeden öncemi?

mutlluluk hıc olmadııgm bırsey :((

Bir ara TV. de kanaldan kanala gezinirken bir gezi programına denk geldim. Programcılar, seyahatleri esnasında yolun kenarındaki bir kulübeye dikkat kesildiler ve orda yaşayanlara bir merhaba demek istediler. Yaşları 60-65 civarı gözüken yaşlı bir çiftmiş o kulübede kalan. Yaşlı amca sağ tarafı üzerine yatmış ve ayağa kalkamıyor. Teyzemizle konuşuyorlar önce. Teyze, amcamızın rahatsızlığı nedir diye soruyorlar. Kanser diyor teyzemiz. Beş yıldır böyle... Zaten kanserin son aşamalarına geldiği belli. Amcanın konuşmaya takati yok. Spiker nasılsın amca diyor. Fısıltıyla sadece ama sadece çok şükür oğlum çok şükür diyor amcamız. Teyzemize soruyorlar ne yiyip ne içiyorsunuz?Komşular, bizi bilenler birşeyler getirirse yiyoruz oğlum diyor. Getiren olmazsa paramız yok, gelirimiz yok sabrediyoruz. Teyzecim çoluk çocuk yokmu?Yanlış hatırlamıyorsam çocukları olmamıştı. Ya da var ama terketmişler onları. Herneyse, bakan eden kimseleri yok yani. Teyzemiz bir an durdu ve ''çok şükür oğlum bizden kötüleride var dedi''

Başlığı fazla işgal etmek istemiyorum bu yüzden meseleyi toparlamaya çalışacağım.

İnsanların neleri kabullenmekte zorlandıklarına bir bakalım. Tabiki başlıklar halinde yazacaklarımla sınırlı değildir bu. Liste uzayıp gider. Amacım asıl yakalanması gereken bakış açısını açıklayabilmek.

Arkadaşlar, mutluluk oyunları ile mutlu olunmaz. Hafiften rahtalatır sizi geçici olarak sonra yine eski halinize dönersiniz. Hiçmi faydası yoktur, vardır elbette ama kilit sorunlar çözülmeden bu mutluluk oyunları havada kalır. Peki cevaplar nerde, ne yapmalıyız?

bu başlık beni çok üzüyo yawww.

demek ki bizdensin. :))

''bugüne kadar ne yaşadıysanız başka türlü olamiyacağı içindir''

gelip geçen arada ugrayan bir olgu

mutluluk hatırladıgım kadarıyla sevdigin mutlu oldugunda seninde mutlu olabilmendi :(:(:(

arkadaşlar sizce mutluluk nedir yada nasıl mutlu olabilirim bana yardım eder misiniz?

beni tutkuyla sevmek

İki kıl tüy,3-5 kilo fazlasıyla kafayı bozmak mı, aldığımız her nefese şükretmekmi?

Yaşananların, geçmişte yapılan hataların, kaçırılan fırsatların, bize ya da ailemize yapılan haksızlıkların hepsi geçmişte kaldı. Ama insan bunlara tekrar tekrar takılırsa anca bugününü zehirler. Bir düşünün öyle olmuyormu...?Ya da geleceğin olumsuz senaryolarına yenilir. Gelecek henüz gelmemişken ya şöyle olursa ya böyle olursa diyerek bir sürü olumsuz düşünceye kapılır. Hepsinin lacı kabullenmektir. Gelecekte olması muhtemel kötü senaryolarda dahil. Bu mevzuyla alakalı birkaç yazı eklemek istiyorum.

mutluluk dı kapının dış mandalıdır oldumu

evet ya arkadaşlar aynı benim gibisiniz

Resmi çizilemeyen bir şey galiba

İnsanların özelliklede içe dönük karakterlerin en çok yaşadığı sorundur bu. Gerek bazı fiziksel özelliklerini gerekse kişiliğinden kaynaklanan bazı huylarını veya kişiliğinin tamamını kabullenemez. Hatta bir noktadan sonra-bunu kimselere söylemesede-kendini tuhaf bir insan olarak görmeye başlar. Ben zaten anormal biriyim gibi bir yargıya varmaya kadar gider iş. Böyle düşünüp hisseden biri mutlu olabilirmi bir düşünün. Açık ve net olarak söyleyebilirim ki imkansız birşey. İnsan kendisiyle ve hayatla barışmadıkça mutlu olamazki. Bu barışın yoluda hayatında olan biten herşeyi kabullenmekle başlar. İlk olarakta kendisini...

maziyi hatırlatıyor.

İlk adım kişiliğimizi kabullenmektir. Bu kişilik yapımız ile varız ama değişedebiliriz. Bu aynı şuna benzer. Mermeri topraktan çıkarırsınız. Ondan merdivende yaparsınız heykelde. Ama ne yaparsanız yapın mermer yine mermerdir. Mermer örneği ile benzettiğimiz şey bizim öz kişiliğimizdir. Ortaya çıkacak sanat eseri ya da kırık dökük anlamsız parçalar ise bizim tercihimiz olan değişmek ya da değişmemektir.

Nokta.

ya ne değşik demi hiç kimse çok güzel bir şey yazmadı ama ben bir anlık bile olsa buldum galiba beni çok seven bir bebebğin beni görünce gözlerindeki ışltı ve gülerek yarım yamalak konuşmasıyla teyze demesi:)

ya merkez arada ama ben hiç bu arayı yakalıyamadım

mutluluk aynaya baktığında gözlerinde bir ışıtlı görmektir. o zaman dikkat edin yüzüüzde belli bellirsiz bir tebessümde oluyor çünkü...:)

mutluluk mutlu olabildiğin kadar vardır:,)

Her insan ayrı bir değerdir. Her insana biçilen rol ve yetenekleri farklı farklıdır. Hiçbir kişiliğin diğerine salt olarak üstünlüğü yoktur. Her kişiliğin güçlü ve zayıf yönleri vardır. Zayıf yanlarımızı sürekli olarak hatrımıza getirip ben niye böyleyim dersek bize verilen nimetlere ihanet etmiş oluruz. Böyleyiz çünkü Yaradan böyle yaratmış. İmtihanımız olan hayatta rolümüzü böyle çizmiş. Herşeyimizle mükemmel olarak yaratılsaydık neyden imtihan olacaktık:))

Bazı fiziksel özelliklerini: