Akşam oldu yine..

Satırlarda ellerinin gölgesi..

Susturucu..

kah uzar kah kısalır

Ben karavebalıyım..

Sen gerçeksin..

Ah gece acımasızsın vesselam..

Ve ellerimde büyüdün..

Belki bir şarkıyı yüzlerce kez dinlemem de ondan..

Gölgeler bile çekildi evine..

Bulamıyorum..

Ellerim senin için..

Gölgeleri bile arar oldum..

Ağladın..

Al bu ellerim..

Yüzde yüz gerçek..

Gitmez ama..

Korkma korkma..

Ne kadar kötüymüşsün..

Düşündüm durdum..

Ne ise dengemi bozuyorsunuz..

Ellerine bak..

Böylesi çok iyi..

Ellerini ver bana..

-İmkansızın-

Hı hı evet..

Bozmayın..

İncinmeyesin..

Sayende herkes iyiliğini bildi..

Yine de gölge kalmışız..

O olmuşuz..

-Yalnızlık-

Özlemlerin..

Sen gerçekten kötü olamazsın..

Ben gölgelere basmam..

Düş peşime..

Canımı mı sıkıyorum..

Ve bir daha olursa..

Gözüm amman dikkat bu başlığa benim dışımda yazanlara ceza veriyorlar..

Yürüyesin diye senin..

Bir bedeni yuvalanmak..

Ne diyosun sen..

Sıkmam canımı..

Kime dokunsak..

Kimse olmasa da olur..

Akıp giden zamanın içinden hızla akan..

Ben döndüm dünyalardan dünyalara..

sıkma canını seninde elinden tutan biri olur bir gün.

başlığa en uygun şarkı bana göre

Sokakta kaybetmişim cebimde bulmuşum..

Senin başlığına niye kimse yazmıyor dostum mahallenin itilmiş kenara atılmış çocuğu musun sen?

İnsanın en sadık arkadaşı..

Seni vururum..

gölge bu

Menhus ruh..

Parmaklarımdan tutun hayata..

Gölgeler gerçeklerden daha çekilir..

Gözlerim..

Şarkıyı şarkı ile geçiştirmeyi sevmiyorum..

Gel buraya gel böyle gel..

Ne çoksun..

Yine çöktü kahretsin..

Gölgeyiz..

Canımı sıkacak olsam alırım yeni bir nik..

Biz zaten yeterince kalabalığız..

Oyuncağı elinden alınmış çocuk..

Kalabalık ha olmuş ha olmamış..

Ulaşamıyorum..

Sayfayı çevir..

Sahibine..

Al bu ayaklarım..

Gölge ya..