fıstikci, pkk'li veya bdp'li değilim. Eğer olsaydım pkk'liyim demezdim tabi, çünkü ertesi gün beni tutuklarlardı :) ama bdp'liyim derdim..

fıstıkcı, gidip kendilerine sor.

Teknolojideli terakki, işgücü ücretlerinde kesinti ve çalışanları "güvencesiz" çalışmaya mahkum etmek..

Çünkü bu sistemde amaç daima daha fazla kar elde etmektir.

zira birinin ahlakı, ötekinin etik dışılığıdır...

fıstıkçı

dolayısıyle, herkesin ahlakı kendine..

harika bir yazı.. paylaşımınıza teşekkürler..

Fikret Başkaya

Ancak ben bir sosyalistim.. Sosyalist partilere yakınım. Şu an üyesi olduğum bir parti yok. Ama takip ettiklerim var..

Umarım yeterince açıklayıcı olmuştur. Benle ilgili başka sorun varsa buyur sor. Ama ben ne pkk'nin veya bdp'nin eylemlerinden, ne de onlara yakıştırılan eylemlerden sorumlu değilim, dolayısı ile onlarla ilgili soruların muhatabı değilim. Eğer görüşlerim var ise onu söylerim..

chp nin din özgürlüğünden bahsetmesine,

mhp nin etnik zenginlikten bahsetmesine

aslında güzel bir soru rafıım...

Çünkü sistem giderek ahlaksız olurken dindarlık değil ama dincilik, dini para tahvil etmek eğilimi ya da yatkınlığı almış başını gitmiştir!

ütopyanızda nasıl bir sosyalizm hayal ediyorsunuz?

Filiz,

T. C bu temeller üzerinde yükselmemişti! Mustafa KEMAL'e selam olsun:D:D

nehir,

Kapitalizm doğası, ve temel eğilimlerinin ve dinamiklerinin zorunlu bir sonucu olarak, kendine özgü bir ahlaka sahip olamazdı ama geçmiş uygarlıklardan miras kalanı aşındırabilirdi. İnsan emeğinden başlayarak her şeyi metalaştıran, ticarileştiren, alınıp-satılan nesnelere dönüştüren, insanı üreten ve tüketen bir araca bir tür?makineye? indirgeyen, maddi zerginliği yaşamın biricik ereği mertebesine çıkaran, bencilliği, egoizmi ve gücü yücelten, parayı tam bir tapınma aracına dönüştüren, işbitiriciliğin kural olduğu burjuva uygarlığının bir ahlakı olabilir mi? Böyle bir toplumsal düzen, sözünü ettiğimiz tüm diğer olumsuzluklar ve kötütülükler bir yana, iyiyle kütü, doğruyla yanlış, gerçek yalan ayrımını da yok ediyor. Değer ölçüsü sahneden çekiliyor, nirengi noktası yok oluyor... İnsanın bunca değersizleştiği, anlam kaybının artık kural haline geldiği bir toplum düzeni sürdürülebilir mi? Ya da daha ne zamana kadar?

benziyor...

o size göre dii mi? ama gidin bir PKK lıya sorun, onun ahlaklı olması PKKlı olması ile eş anlamlı..

İşçilerin kıdem tazminatına bile göz dikilmektedir. Örgütlenen işçi kapı dışarı edilmektedir. Olabildiğine liberalleşiyoruz, liberal solculara kapak olsun:D:D

Cumhuriyet'e ağız dolusu söven bu yazar çizer yaftalı itlerin anlayacağı tek dil kötektir!

Evrensel bir ahlak diye bir şey olabileceğini düşünmüyorum lancel, eğer merak ettiğin bu ise. Çünkü toplumun benimsediği değerler, toplumdan topluma ve zamanla değişir.

ben apartili olduğumu inkar ediyor muyum? etmiyorum,

sözlükten bakabilirsin lancel..

Bir kadın komşumuz oğlunun?beceriksizliğinden, pısırıklığından, işbilmezliğinden? yakıyordu. Onunla birlikte memuriyete başlayan arkadaşlarının kışlık, yazlık ev ve araba sahibi oldukları halde, oğlunun hala kirada oturduğundan şikayet ediyordu. ?Öyleyse oğlunuz müsrif, kazandığını ölçüsüz harcıyor olmalı? dediğimde, biraz şaşkın ve tedirgin, ?yok yok hocam oğlum müsrif değildir, hiç bir aşarılığı yoktur? cevabını vermişti. Aslında kadın besbelli ki, oğlunun işbitiricilik kategorisi dışında kalmasından şikayet ediyordu... İşbitiriciliğin kural, ahlaklı- sorumlu-ölçülü-duyarlı davranmanın istisna haline geldiği yerde, skandallar da artık istisna değil kuraldır ama egemen söylem sanki öyle değilmiş gibi yapıyor... Ortaya çıkan her skandal sanki istisna imiş gibi sunuluyor. Ve etkili/yektili şahsiyetler, yolsuzluğun üzerine gireceklerini, gereğinin yapılacağını... söylüyorlar ve skandallar her seferinde daha büyük boyutlarda daha sık ortaya çıkmaya devam ediyor. Aslında yüzeye çıkan skandallar aysbergin sadece göze görünen küçük bir kısmı... Zira, asıl skandal bizzat çürümüş/ kokuşmu/soysuzlaşmış burjuva düzeninin kendisi/tamamı... Durum böyle ama şimdilik kitleleri aldatmayı/oyalamayı başarıyorlar... Eğer kazanmak, ne pahasına olursa olsun kazanmak kural haline gelmişse, zenginlik de maddi zenginlikten ibaret sayılıyorsa, öğretmenin öğrencisini bir kazanç aracı olarak görmesi artık?olağan? bir şeydir. Öğrencisine yeterli ilgiyi göstermez, öğretmesi gerekeni öğretmez, düşük not verip, ?başarısız? sayar ve ona derste öğretmediğini?özel derste? veya?özel dersanede öğretmeyi yeğler. Tıp profesörü, insan sağlığını iyileştirecek araştırmalar için laboratuvara kapanmak yerine daha çok?kazanmak? için ne gerekiyorsa yapar, Futbolcu ve hakem daha fazla?kazanmak? için şike operasyonuna dahil olur, Avukat karşı taraf daha çok teklif edince?akıllı davranmayı? yeğler, hakim kararı verirken sadece?vicdanının sesini? değil, başka sesleri dinlemeyi daha?uygun? bulur, üniversite üyesi, bütün bir yıl boyunca öğretmediğini?yaz okulunda? 5-6 haftada öğretir, verdiği derslerin saatini akşama, değilse geç saatlere kaydırmayı yeğler ki?kazancı artsın?.., bakanlığın ilgili büyük/küçük memuru ihaleyi en çok?komisyon? verene?layık görür?, belediye başkanı imar planında değişiklik yaparak hızla?kalkınır...? İşbitirici müteahhit de işi?iyi bitirmenin? bir gereği olarak, demirden, çimento?dan, mümkün olan her şeyden, ve tabii en çok da işçinin emeğinden çalmayı yeğler... Ve inşa ettiği evler çöktüğünde ve insanlar öldüğünde bunun bir?takdir-i ilahi? olduğu söylenir... Böylesi ahlak yoksunu bir ortamda yolsuzluğu tahkik etsin diye gönderilen müfettiş için iki şık söz konusudur: yolsuzluğun üstüne gidip, suçluların cezalandırılmalarını sağlamak, bu durumda bir?trafik kazasına? uğramayı, değilse?faili meçhul? bir şekilde ortadan kaybolma riskini, mafyanın gazabına uğrama ihtimalini göze alması gerekecektir, ya da işbitiriciler kervanına katılıp?akıllı?. ?gerçekçi? olma yolunu seçecektir... Bir skandalı diğeri izlerken ve skandallar artık kural haline gelmişken, pis kokular her yeri sarmışken, hala?çürük elmalardan? söz ediliyor olması rahatsız edici değil mi? Cuvaldaki elmaların çürükleri istisna ve ayıklanabilir durumda mıdır? Elbette her zaman ve her koşulda istisnalar vardır ama bilindiği gibi, istisnalar kuralı doğrulamak içindir denmiştir...

Şeyleri adıyla çağırmamak bir yalan söyleme yöntemidir. Kapitalizm denmiyor da?ekonomi? veya?piyasa ekonomisi? deniyor. Dolayısıyla söze yalanla başlanıyor. Eğer kapitalizm denirse, sömürü, yağma, talan, kolonyalizm ve emperyalizm, ekolojik yıkım gibi kelimelerin ve kavramların ima edilme riski vardır. Dolayısıyla işin tadını kaçırmanın alemi yok. Böylece kapitalizm denilen musibetin insanlığın normal hali olarak görülmesi, öyle algılanması amaçlanıyor... Oysa, kapitalizm netameli, tehlikeli bir sapmadır ve insanlığın normal hali değildir. Macar iktisatcı/antropolog, Büyük Dönüşüm adlı ünlü eserin yazarı Karl Polanyi, kapitalizmin insanlığın normal hali olmadığını, yıkıcı/tehlikeli bir sapma olduğunu şöyle ifade ediyordu: ?Ama hiç bir toplum, insani ve doğal özü ile iş düzenini bu şeytani dişlilerin hasarından korumadan, çok kısa bir süre için bile böylesine ham hayallerden oluşan bir sistemin etkilerine dayanamızdı?. Dayanamadığı ortada değil mi? Karl Marks, Karl Polanyi?den yüz yıl kadar önce, Felsefenin Sefaleti adlı ünlü eserinde, kapitalist sistemin manzarasını şöyle resmediyordu: ?En sonunda, insanın ayrılmaz parçası olan her şeyin alış-veriş ve pazarlık konusu olduğu zamann gelip çattı. Bu, o zamana kadar el değiştiren fakat ticaret konusu olmayan, erdem, duygu, kanaat, bilgi ve bilinç gibi şeylerin de ticaret konusu olduğu bir zamandır. Tek kelimeyle her sey ticaret konusu oldu. Bu, genel kokuşma ve evrensel ölçekli alış-veriş dönemidir. Eğer ekonomik terimlerle ifade etmek gerekirse, bu, maddi olsun nanevi olsun, her şeyin gerçek değerinin saptanması için pazara getirildiği bir zamandır.?

sen neden safını inkar ediyorsun?

Böyle bir sistemde, kazanmak, her seferinde daha çok kazanmak için?her şeyin mübah? sayıldığı koşullarda, etik değerlere hala yer var mıdır? Eğer bireysel zenginlik yaşamın yegane ereği sayılırsa, çok ve çabuk kazanmak yüceltilirse, ve birinin durumunun?iyileşmesi? ötekilerin durumunu kötüleştirmeden mümkün olmuyorsa, orada geçerli ahlak ancak işbitiricilik ahlakı olabilir ki, doğrusu işbitiricilik ahlaksızlığıdır. Malum: birilerinin iş bitirmesi, başkalarının işinin bitirilmesini varsayar. Dolayısıyla liberal aydınların, burjuva ideologlarının yücelttikleri başarı öyküleri, işi bitirilen çoğunluk aleyhine ve doğanın tahribi pahasına mümkün oluyor. Çelişik bir durum söz konusu: sistem bir yanda çok kazanmayı, ne pahasına olursa olsun kazanmayı bir marifet olarak sunuyor, hırsızlığı, ahlaksızlığı, yağma ve talanı yüceltiyor, sonra da yolsuzlukla mücadele amacıyla kanunlar çıkarıyor, kurumlar oluşturulor... sözde etik kurallar vazediyor... Dünya Bankası bundan bir kaç yıl önce rüşvet ve yolsuzluğun portesinin 100 milyar dolara dayandığı haberini veriyordu... Elbette sorun göze görünenle, 100 milyar dolarla da sınırlı değil, yolsuzluk ve rüşvetin neden olduğu ekonomik, ekolojik, sosyal kötüleşmaleri ve insan sağlığına verilen zararları da dikkate almak gerekir. Nasıl işbitiricilik iki tarafı varsayarsa: işi bitiren ve işi bitirilen, velhasıl yolsuzluk ve ahlaksızlık da iki tarafı varsayar. Rüşveti veren de alan da bir ahlaksızlık?durumunun? taraflarıdır. Tabii yapılan yolsuzluğun ve ahlaksızlığının faturası her zaman yoksullara ve doğaya çıkmak kaydıyla...

pkk ya açık ve seçik destek veren birinin ahlaktan bahsetmesi,

benim dinim bana, sizin dinimiz size (kafirun109)

Kürt hareketini bir ulusal kurtuluş mücadelesi olarak görüyorum.. Taleplerini haklı buluyorum..

Kapitalizm her ikisi de yıkıcı, birbirlerini karşılıklı olarak yeniden üreten, besleyen ve azdıran iki temel dinamik üzerinde yol alıyor: 1. Sınırsız büyüme/genişleme/ yayılma; ve 2. Yıkıcı veya?çılgın? rekabet. Her ikisi de tahripkar bu iki temel eğilim, artık sınır diye bir şeyin de olmaması demektir. Oysa ahlak sınır demektir, gerektiğinde potonsiyel olarak yapılabilir olanı yapmamak, ondan sakınmak, kendini sınırlamak demektir. Sınırlama yoksa?sorumluluk? kagısı yoksa, ahlak da yoktur. Durum böyledir ama yıkıcı rekabet de sınırsız büyüme, hakim ideoloji tarafından ve onun yapıcı unsunlarından biri olan iktisat bilimi denilen tarafından sadece olumlanmıyor, aynı zamanda yüceltiliyor. Eğer her halükarda kazanmak, mutlaka kazanmak kuralsa, ve birinin kazanması da diğerinin kaybetmesiyle mümkünse , birinin durumumun iyileşmesi ötekinin durumunu kötüleştirmeden mümkün değilse, birinin?kalkınması? ötekinin yoksulluk ve sefalet ortamına itilmesi pahasına gerçekleşiyorsa, azınlığı zenginleştirmenin yolu çoğunluğun müküksüzleştirilmesinden/ yoksullaştırılmasından geçiyorsa, ve bu kadarı da insani değerlerin aşınması, doğal çevre tahribatı ve canlı yaşamın yok olması- ölümü pahasına gerçekleşiyorsa, bu makbul ve sürdürülebilir bir durum mudur? Makul bir şey midir? Velhasıl, arzulanabilir bir şey sayılacak mıdır?

-yağmurdan önce- nihayet yazıyı okuyup, ona ilişkin yazı yazan biri çıktı ben de sana teşekkür ederim..

Anayasamızda ifade bulan; devletimizin sosyalliğinden eser kalmamıştır! İşin sadaka boyutunu göz ardı edersek:D:D

Öyleyse bu tersliğin gersinde ne var? Bu durumun gerisinde tüm sapmalara kaynaklık eden asıl sapma var ki, kapitalist sistemde ekonomi toplumun hizmetinde değil, tam tersine toplum ekonominin hizmetindedir. Oysa, ekonominin sadece bir araç olması gerekirdi. Malum, araç bir anlam taşıyıcısı değildir. Araç, amaca tabi olmak, onun hizmetinde olmak durumundadır. Şimdilerde devasa güç odakları haline gelmiş dev şirketlerin insanlığın kaderini belirler duruma gelmesi, söz konusu tersliğin bir sonucudur. O kadar ki, söz konusu şirketler, teker teker insanları, ?bilim erbabını?, siyasi partileri, sendikaları, siyasetçileri, demokrasi oyununun figüranları siyasi partileri, ?sivil toplum örgütü? denilenleri, medyayı , orduyu, polisi... velhasıl her şeyi satın alabilir, manipüle edebilir durumda... Böyle bir dünya hala ahlaktan, ?etik değerlerden? söz etmek ne anlama gelebilir?

Devletçi?

yoksa sen genel ahlak ilkelenin olduğuna inananlardan mısın?

PKK'nın ahlakı ve mücadelesi..

Kumar dememek için?şans oyunu? deniyor... Aslında portesi on milyarlarca dolar olan bir kumar değil mi söz konusu olan? Doğrusu milli piyango değil, milli kumar olması gerekir. Toto, loto, şans topu, bahis, iddaa, kazı-kazan, at yarışları, paralı yarışma programları, vb. devasa bir kumar sektörüdür. Ahlakı en çok ve en hızlı erozyona uğratan pis bir sektördür. Çalışmadan, bir emek harcamadan da?kazanılabildiği? bilincinin yerleşmesini sağlıyor. Aslında genel bir çerçevede bu?oyunlar? oyuna dahil olan emekçi halk kitleleri için bir tür ek vergi demektir... Amaç işlevi birilerini?ütmek? olsa da, asıl tahribat ahlaki erozyonla ilgilidir. Slogan şöyle: ?Pekala siz de kazanabilirsiniz! Neden olmasın? Siz küçük hırsızların ayıplandığına, kötülendiğine, lanetlendiğine bakmayın, sistem büyük hırsızları görünmez kılmak için onları cezalandırıyor. Zira büyük hırsızların daha çok çalabilmesi için küçüklerin engellenmesi gerekiyor. Siz hiç mahpusanelerde?büyük hırsız? gördünüz mü? Oysa mahpusaneler her zaman küçük hırsızlarla doludur. Büyük hırsızlar ancak istisna olarak orada bulunurlar... Fakat büyük hırsızların?en büyük hayır sever, yoksul dostu? olarak sunulması da burjuva uygarlığının bir ironisidir. Çaldıklarının çok küçük bir kısmını hayır işlerine harcarlar, hayırseverliğin timsali olarak cumhurbaşkanı, başbakan ve bakanların elinden ödül alırlar... Elbette toplumsal ahlakın hızla aşınmasında reklamların da çok önemli bir dahli söz konusu. Reklamlar daha çok satmanın , daha çok tüketmenin, daha çok yok etmenin ve kirletmenin hizmetinde. En çok kirletilen de bizzat insanların kendisi olmak kaydıyla... Reklamlar insanları alıklaştırıyor, bönleştiriyor, ahmaklaştırıyor, onları bir çeşit tüketen robotlara dönüştürüyor, düşünme, ?bağımsız karar verme? yeteneklerini dumura uğratıyor...

ben bahsedebilir miyim?

güncel

Hala alınıp-satılmayan bir şey kaldı mı? Para, silah, uyuşturucu, kadın, çocuk, su hava, insan vücüdunu oluşturan tüm organlar, sanat eserleri, eğitim/sağlık/iletişim hizmetleri... Peki neden böyle oldu, oluyor? Eğer bir toplumsal düzende, doğa, toprak, su ve insan emeği, meta kategorisine indirgenmişse, her şeyin metalaşması, paralı hale gelmesi, soysuzlaşması, çürümesi neden şaşırtıcı olsun? Bir yanda canlı yaşamı yok eden kör gidiş hızla yol alıyor, öte yanda bu kepazelik, ilerleme, moderleşme, çağdaşlaşma, ?masır medeniyeti yakalama?, ?kalkınma? sayılıp matah bir şey olarak sunuluyor...

Metalaşma, paralılaşma, çürüme sürecinin hızlandığı, derinleştiği, her şeyi kapsar hale geldiği neoliberal küreselleşme çağında, sanatın, bir bütün olarak estetilk etkinliğin de bu sürecin dışında kalması mümkün değildir. Zaten gerçek anlamda estetik yaratıcılığın, metalaşma/paralılaşma mantığıyla uyuşması mümkün değildir. Sanatçı kendi etiğine ve varlık nedenine yabancılaşmadan, kendi misyonuna ihanet etmeden kapitalizmin dayattığı hıza uyum sağlaması kolay değildir. Kaldı ki, ve unutmamak gerekir ki, kaptalizmle estetik etkinliğin uyuşmamasının bir nedeni de sanatın kaliteyi esas alması, kapitalizm için ise nicellliğin kural olmasıdır.

Daha fazla kar nasıl elde edilir? Maliyetleri düşürerek:D:D

fıstıkcı, yazıyı daha okumadan, ne dediğini bilmeden yorum yazıyorsun. Belki de yazarının kim olduğunu bile tanımıyorsun. Böyle yapılan yorumlar tartışma mı oluyor, atışma mı? Bunun kime ne faydası var?

Türkiye olarak 80 darbesinden sonra bu güce boyun eğdik, gelilen tablo ortadadır!

filiz,

tebrik ederim)))

ben senin ahlak tanımını öğrenmek istedim.

Hak eden hak ettiği şekilde karşılık vermemek ahlaksızlıktır!

o halde bize pkk nın ahlağından bahset...

Böylesi bir sistemde dindarlaşmanın ya da dincileşmenin artması bir garabettir.

17 Temmuz 2011 16:05 Düzenle Sil

nehir hocam,

15 Temmuz 2011

ozguruniversite. org

filiz bana ahlak'ın tanımını yapar mısın? rica etsem..

mertlikten namustan şeref ve hasiyetten bihaber katiller sürüsü..!!!