Bizi bağışla... Bizim için Taif'te ayakları kanlar içinde kalana dek taşlanan, sonra, O'na taş atanlara beddua yerine dua eden, ALLAH'ın "Habibim" dediği, "Sen olmasaydın kainatı yaratmazdım" dediği, uğruna ashabın seve seve can verdiği, ey Rasul-i Kibriya, Sana layık bir ümmet olamadığımız için bizi bağışla... Belki çölde kaynar kumlar üzerine yatırılıp, karnına kızgın kayalar konan Hz. Bilal 'ın yüreğinden taşan "ALLAH birdir" feryadını duyamadık. Mus'ab bin Umeyr'in kefeni bile yoktu şehid olduğunda. Ya biz... Biz onlar gibi olamadık. Ama...

Rahmeten lilaleminsin Ya Resul

Konuşurken tane tane konuşur, muhatabını sıkmaz, muhatabının ruh halini çok iyi tahlil eder ona göre konuşurdu. Düğünde boşanmadan, taziyede hatıralarından bahsetmezdi. Her makamın bir makalı vardır ilkesini gözetir ortama en uygun sözleri seçerek konuşurdu.

Gönül aşkınla zar-ı müpteladır ya Resulallah

Açılan gonca güller, hep bir aşkı resmederken, seherde öten bülbüller hep bu aşkı besteler. Sorsan, "gökyüzü niçin ağlar?" diye; "bu sevdadır onu ağlatan" derler. Bu sevdadır onu ve bizi ağlatan. Hasret besteleri cömertce dökülsün dudağından, eğer sen de aşıksan. Sevda dolu yaşlar dökülsün gözlerinden Medine'ye doğru akan... Bu yaşlar bir aşk ırmağı olsun O'na kavuşmak için dağları aşan... Öylesine büyüsün ki, bir derya olsun sevgin, ufuklara sığmayan, yüreklerden kaynadıkça kaynayan ve her an coştukça coşan...

O?nun üç kez kapıya vurması da bizim hayatımıza taşınması gereken bir yöntemdir. Özellikle telefon aramalarında eğer aradığımız yer ev yada cep telefonu ise ve üçüncü çalmadan sonra açılmıyor ise aramaya ara verip bir müddet sonra tekrar arama yapmalıyız. Aradığımız şahıs namazda olabilir, lavaboda olabilir, evde farklı bir meşguliyeti olabilir. Bunları düşünerek ve tabi ki sünnetin maksadını anlayarak muhatabımıza eziyet etmemeliyiz.

Yürekler, Senin hasretinle kavrulan, kurak bir çöl. Hem yetim hem öksüz kalan bıraktığın emanetler, ellerimizde adeta bir kor... Bilekler kırık ve gönüller yıkık. Renkler soldu ya Nebi... Çiçekler açmıyor eskisi gibi... müşrik aynı müşrik, mü'min değişti... İbadet ama nefse, kıble değişti.

Feyz-i lutfunla olur merd-i kabul

Medeni oluşun ilkelerini insanlık O?ndan öğrenmiş iken ve şimdi birileri o ilkelerden medeniyetler oluşturma çabası verirlerken, biz bunca sermayeye rağmen neden halen bedevilikte diretiyoruz?

Sana hicret eden bir Kureyş de ben olsaydım1

çok harika bir o kadarda insanı heyecanlandıran bir yazı

Dünyada Allah'ın nimetlerinden faydalanmak gerektiğini, ama dünyaya gönül kaptırmanın felakete götüreceğini değişik şekillerde anlattın. "Dünyada sanki bir garip veya bir yolcu gibi ol!" diyerek dünyaya karşı alacağımız tavrı gösterdin (Buhari, Rikak 3). Sen bize "Dünyanın ölü bir hayvandan daha değersiz olduğunu" bellettin (Müslim, Zühd 2). Uhud dağı kadar altına sahip olmaktan dolayı hiç de sevinmeyeceğini, ama eline geçen dünya malını ihtiyaç sahiplerine dağıtmaktan memnuniyet duyacağını söyledin (Buhari, İstikraz 3). Servet sahibi olmayı kötülemedin, ama malın esiri olmayı tehlikeli bulduğunu her fırsatta belirttin.

Biz dünyayla doldurduk kalbimizi... Dünyanın dört bir yanında mü'minlerin yarası kanarken ve açlıktan nefesleri kokarken, biz, rahat yataklar içinde ALLAH'a uzattık onlara uzatmadığımız ellerimizi... Kalp, ALLAH'ın evidir. Oysa, sadece O'nun olan mekan, sadece O'nsuz şimdi...

Peki sünnet nasıl fıkh edilir yani kavranılır? Bu sorunun cevabını şöyle verebiliriz: Sünnet; yapanın o eylemi yaparken yada ortaya koyduğu tavır veya sözün maksadını ve maksudunu gözeterek, o olaydan istifade ederek günümüze taşıyabilmektir. Okuduğumuz bir hadiste yada O?nun bize ulaşan tavır ve davranışlarını anlatan rivayetlerde ortaya koyduğu eylemin sebebini okuyabilmek, o sebep yada ona benzer bir sebebin ortaya çıkması ile aynı eylemin tekrar yapılabileceğini kavrayabilmektir. Bunu günlük hayatımızda çokça karşılaştığımız bazı olayları örnek getirerek anlamaya çalışalım.

Kılma derman kim helakım zehr-i dermanımdadır" diye feryad ederken...

Değişmiş değerler bir garib olmuş

Adı güzel kendi güzel Muhammed

İnsanlık medeniliği O?ndan öğrendi. O hep medeniydi. O , bedevi bir çağı medeni hale getirdiği gibi çağlar boyunca hep medeniliğin öncüsü olmuştur.

Özetleyerek sunduğumuz bu örnekler sayılmayacak kadar çoktur. Efendimiz hayatının her karesiyle bize bir şeyler söylemekte, her alanda bizim hayatımızı inşa edecek ölçüler sunmaktadır. O, büyük nezaket ve zerafeti ile her an bizlere en ideal örnek olma özelliğini göstermektedir. Bize düşen bu kutlu sünnetten gereği gibi istifade edip o temel ilkeleri hayata taşıyabilmek, sünnetli bir hayat çerçevesi oluşturabilmektedir.

Senin Yoluna Ey Ahmed!

Eskiden arada bir bakardım C. T biliyorsun siyasi sebeplerden dolayı Yenişafakdaki yazılarına son verilince Taşgetiren daha bir dikkatimi çekmeye başladı birde çok konuşmaları çok kibardır nezakete önem veren bir insan İNŞ. Bugün gazetesi daha esnek davranır olmazsa arada bir Altınolukdan bakarız:)...

diye senin yolunca gitmenin güzelliğini terennüm ederiz. Bazan Eşrefoğlu Rumi (ö. 1469) olur:

Bizim kardeşçe ve dostça yaşamamızı, birbirimize destek olmamızı istedin. "Birbirinize kin tutmayınız, birbirinizi kıskanmayınız, birbirinize sırt dönmeyiniz, birbirinizle ilgiyi kesmeyiniz. Ey Allah'ın kulları kardeş olunuz" buyurdun (Buhari, Edeb 57, 58; Müslim, Birr 23, 24).

O aşıkların aşkı Sanadır. Güneş, ısısını onların yüreklerinin hararetinden alır. Dünyanın ufku onlara dar gelirken, gönülleri ta Rahman'ın arşına uzanır. Onlar Dost'tan Dost'u isterler.

- Biliyoruz ki Resulullah her işini sağdan başlayarak yapardı, yol hakkını sağdakine verirdi. Bu gerçeği bilen bizler bazen kapıda dakikalarca birbirimize geçiş hakkını ikram ederiz.

- O birinin kapısına gittiğinde üç kez kapıyı çalar, selam verir, icabet edildiğinde içeri girer, ses gelmeyince döner giderdi. O?nun bu sünnetini nasıl hayata taşıyacağız?

Sevgili efendimiz! Sen bize dertler ve sıkıntılar karşısında pes etmemeyi, dayanmayı, sabretmeyi, yiğitçe yaşamayı öğrettin. Zorlukları yenmeyi, yokuşları düz etmeyi bellettin. Bizi ezmek, burnumuzu sürtmek, ruhumuzu yıpratmak isteyenler karşısında direnmenin ve ayakta kalmanın yollarını gösterdin. Başına gelen nice sıkıntılara tahammül ederek bize canlı örnek oldun. O ruhlara hayat veren hadis-i şeriflerinden birinde "Mü'minin bir demet ekin gibi yumuşak ve dayanıklı olduğunu, rüzgarın onu kah bir yana kah diğer yana yatırdığını, sıkıntılarının eksik olmayacağını; sert ve düz dağ servisine benzeyen inançsızların ise eğilip doğrulmayı bilmediklerini, ölüm gelip de onları bir defada söküp devirinceye kadar hep öyle kalakaldıklarını" söyledin (Buhari, Merda 1; Müslim, Münafikin 58-60). Böylece bize elem ve kederlere yenilmemeyi, varlığımızı koruyup yaşatmayı, olaylar karşısında yıkılmamayı sen öğrettin. Sen bizim öğretmenimiz, mürşidimiz, rehberimizsin.

Sen Cenab-ı Hakk'ın habibi, gönlümüzün tabibisin. Sen canların canı, dertlerimizin dermanısın. Sen peygamberlerin sultanı, Rabbimizin bize en büyük ihsanısın. Sen iki cihanın zineti, Mevlamızın bu ümmete rahmetisin. Canımız, ruhumuz, bütün varlığımız senin yoluna kurban olsun, ya Resulallah!

Özellikle babalar eşleriyle ve çocuklarıyla ilişkilerde bu sünneti ihmal ederler. Çocuk kendisi için çok önemli olan bir konuyu babayla paylaşmak ister, baba ya televizyonda, ya gazetede, ya farklı yerlerde göz gezdirerek çocuğa icabet etmez. Bu, çocuğun özgüvenini sarsar, değer görmediği için aynı tavrı o da babaya gösterir. Bunun için bu önemli sünnet de hayatlarda yer edinmelidir.

Ya Resulallah! Bize Allah'ın en büyük nimeti sensin. Elimizden şefkatle tutuyor, bizi kurtuluşa çağırıyorsun. Gönlümüzü çelen, aklımızı başımızdan alan şu fettan dünyanın iyi ve kötü yanlarını bize gösteriyor, manevi tahrip kalıplarıyla, mayınlarla örülü yerlerine işaret ediyorsun. Bize benzemeyen şeytanlar bir kolumuzdan, bize benzeyenler diğer kolumuzdan tutup "en güzel yol bizim yolumuz" diye çekiştirirken, sen iki kolunu birden kaldırarak "Durun! En güzel yol Allah'a giden yoldur!" diyerek bizi uyarıyorsun. "Allah'ı Rab, İslam'ı din, Muhammed'i peygamber olarak kabul edenlerin iyi birer mü'min olacaklarını" söylüyorsun (Müslim, İman 56). Bize en büyük, en geniş, en aydınlık yolu gösteriyorsun. Senin yoluna canımız kurban olsun, Ya Resulallah!

Yine O kapıyı çalana?kim o? diyen ev sahibine?Benim? diye cevap verilmesinden hoşnut olmazdı. Cabir ibn Abdullah diyor ki: Bir kere Resulullah?ın yanına girmek için izin istedim. Bana?kim o? diye sordu. Ben de?Benim? dedim. Ben Ben ne demek diye bana çıkıştı. Hoşnut olmadığını fark ettim. Bir daha da böyle söylemedim. Bunun için sahabeler O?nun yanına girmek istedikleri zaman yüksek sesle selam verir, ?ben falancayım, Ya Resulullah içeriye girebilir miyim? diye izin isterlerlerdi.

Neden İslam toplumlarını oluşturan fertler Resulullah?ın bu medeni ve tabi ki insani ilkelerini hayatlarına taşıyamıyor, hayatlarını bu ilkelerle inşa edemiyorlar?

Sana sırılsıklam bir bakış da ben olsaydım

En derin çukurlar, en yüce doruklarla bir oldu. Nur ile kir, bugün aynı kaba kondu. Dün Hakk'a çağırırken ecdad, evlad bugün batıla koştu. İman sustu. İman susunca, küfür coştukça coştu. Mazlum dinledi, zalim konuştu. İnsanın içi alev alev yanarken susmak ne kadar acı... Hakk'tan uzaklaşanlar hep batılla doldu. Muhabbet gülü sararıp soldu, gülzarın kargalara yuva oldu. Bülbül, gülün sesidir, sevda gülün hayat suyu... Sensiz çöl oldu dünya güller sararıp soldu...

diye yardımını, şefaatini niyaz ederiz.

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydım

Hani, kuru bir ağaç parçası feryad ediyordu firkatinden, eğer şefkat elin dokunmasaydı ona, kıyamete dek ağlayacaktı hasretinden. Ya biz...

Kıldım Ya Resulallah

diyerek eşiğinin tozuna yüz sürmek, yoluna baş koymak isteriz.

Efendimiz?in hatayı insanın yüzüne vurmayışına en güzel örneğe şu rivayeti gösterebiliriz. Bir gün Efendimiz ve sahabeden bir grup insan oturmuş deve eti yiyorlardı. Daha sonra cemaate katılan ve utangaçlığıyla meşhur bir sahabe sofraya otururken gaz çıkardı. Efendimiz sofra sonrası namaza kalktığında o şahsın mahcup olmaması ve tanınmaması için; ?Men ekele lahmü?l cemel fe hüve yetevadda? ?Her kim ki deve eti yedi ise o abdest alsın? dedi. Sahabelerin tümü et yedikleri için hepsi abdest aldı. Resulullah?ın bu sözü söylerken maksadını anlayamayan bazı şarihler deve etinin abdest bozduğunu bile ileri sürmüşlerdir.

Ashab bulurdu Seni, her aradığında. Seyretmeye doyamazdı gül cemalini, erirdi bir lahzacık olsun, o sımsıcak bakışınla. Ne olurdu, o nur cemalini bir kez de ben görseydim. Abdullah İbn Revaha gibi ben de bu canı senin yolunda feda etseydim. Böyle maşuku olan aşık dönmez mi şaşkına... Biz bugün hatırana bile susadık. Hani Sen açlıktan taş bağlamıştın ya bağrına, biz bugün, açlığından yüreğimize taş bastık. Takatimiz tükenmede her an. Biziz, Sana susamış, çölde en susuz fidan. Şaşkınız Senden çok uzaklarda. Kaçmaktayız tuzaklardan tuzaklara...

Birinci sebenin telafisinin yolu bellidir. Sahih kaynaklardan, hadis külliyatından, O?nun siyer ve tarihini anlatan kitaplardan istifade ederek sünneti tanıma, onunla hemhal olma, onu en ince ayrıntısına kadar tahlil etmedir.

diyerek sana olan bitmez aşkımızı ve tükenmez hasretimizi dile getiririz. Kah on sekizinci yüzyılda yaşamış aşıklarından Nazim olur:

Canım kurban olsun senin yoluna

Ya Nebi!

İkinci sebebin telafisi ise, anlamak ve tanımak üzerine bina edilecek bir anlayışın geliştirilmesinde saklıdır. Zaten en fazla ihmal ettiğimiz alan da burasıdır. Sünneti hayata taşımak, onu iyice anlayıp, tanıdıktan sonra Arapça deyimi ile?fehm ettikten? sonra onu kavrayıp hayat ile bağını kurmak yani?fıkhetmek?tir. Fıkh edilmeyen bir sünnet anlayışı ne yazık ki hayata taşınamadığı gibi, şekilcilik ve taasuptan ileri de gidememektedir.

Sorsan "Beni seviyor musunuz?" diye. "Beli, beli" diyen ölülerin feryadını duyarsın. Sorma, ne olur sorma "nasıl ve neyle?" diye. O zaman kaçmak isterim, kimsenin olmadığı, kimsenin bilmediği, kimsenin duymadığı bir yere. Yine Sen varsın.

editörün seçiminde yayınlanması için talepte buundum umarım talebimiz kabul görür ve daha çok insanın bu yazıyı okuasına vesile oluruz.. cafer hocam sağolun hassasiyetlerinizin farkındayız..

Dokunuver şefkatli ellerinle ateşli alnıma... Rahmet esintisi ol yürekten yüreğe esen... Hasret çekenlerin feri ol, sımsıcak bakışınla. Ufuklar, asırlardır bulanık Sensiz...

O ilişkilerin zedelenmemesi için böyle bir tavsiyede bulunurdu. Gerçekten bunun ne kadarını yapabiliyoruz, durup düşünmemiz gerekmez mi?

Ey hicran yarasının şifası! Kimsesizim. Ben şehirdeyim. Şehirse benden uzakta.

Yolunda baş ile canım fedadır ya Resulallah

Öğrettiğin Ölçüler

- Ziyaret etmeyi tavsiye eder, ziyaretin makbul olanının kısa olduğunu söylerdi. O dostlarını ziyaret eder, başkalarını da gitmeye teşvik ederdi. Ama bu ziyaretlerde muhatabın zamanına ve mekanına saygı gösterir, gereksiz konuşmalarla onu meşgul etmez, oldukça kısa ve seyrek tutarak karşıdakine bıkkınlık vermezdi.

Biz ağlamayı unuttuk. erkekler ağlamaz dediler, inandık sustuk... Göz pınarları kurudu. Öylesine kurudu ki, gönül çiçeği sararıp soldu. Ve artık, açmaz oldu... Şimdi ağlayan bir çocuk görsem, "ne olur susma!" diyorum. Ağla! Bir damla göz yaşı ALLAH için, bir damla göz yaşı kardeşi için, bir damla göz yaşı kendi için ağlayamayanların yerine sen ağla... Ağla ki, sen de unutmayasın...

"İyiliğin kalbin beğenip aldığı, huzur bulup kabul ettiği şey olduğunu" belirterek "İnsanlar ne kadar fetva verse de, sen fetvayı kalbinden al!" diyerek bize gönlümüzün iyi bir hakem olduğunu bellettin (Ahmed İbni Hanbel, Müsned, IV, 223, 224). Ayağımızı sağlam yere basmamızı, doğru ve kesin olanı almamızı, kalbimizin yatmadığı şeylerden uzak durmamızı tavsiye ederek "Sana şüpheli geleni bırak, şüphe vermeyene bak" buyurdun (Tirmizi, Kıyamet 60).

- O hiç kimsenin hatasını yüzüne söylemez, yanlışları eğer düzeltecek ise genel ifade kullanarak düzeltirdi.

Öncelikle O?nun bu tavrı Nur suresinin 27-29. ayetlerinde de anlamını bulan?isti?zan? konusunun pratik göstergesiydi. Şu anki deyimi ile randevu Kur?an?ın da çok önem verdiği bir konudur. Ziyaretine gitmek istediğimiz muhatabımız hazırlıklı olmayabilir. Bunun için izin almak, randevu talep etmek ona değer verişimizin bir işareti olmasının yanında ziyaretimizin verimli geçmesinin de olmazsa olmazıdır.

Yeryüzünde seni bir görmüş de ben olsaydım

rahmetellil alemin yüce allahın bize bir lütfudur yaşayan kurandır pna sarılmak demek islama sarılmak demektir

bu makaleyi kaçırmayın okuyun

Dipnotlar: 1- Nurullah GENÇ

Baş açık sine üryan

okunası makale okuyalım

MÜKEMMEL BİR BAŞLIK.. RABBİM RAZI OLSUN, YAZANDAN DA KOPYALAYANDAN DA.

Efendimiz biriyle tokalaşırken karşıdaki elini çekinceye kadar elini çekmezdi. Muhatabı rencide olmasın diye önce onun elini bırakmasını beklerdi. Bu da önemli bir insani ilişki kuralıdır. Bu sünnet de hayata farklı yollardan taşınabilir. Mesela telefon görüşmelerinde muhatap telefonu kapatmadan telefon kapatılmaz, özellikle telefonu açan kapatır, sonra diğeri kapatarak bu sünneti de hayata taşıyabiliriz.

diye senin yolunda ölmenin bulunmaz bahtiyarlığını özleriz. Kah Şeyh Hasan Vuslat olur:

Okşadığın bir parça kumaş da ben olsaydım

Vereydim canımı kurban

ALLAH RAZI OLSUN

Ya Resulallah! Seni canımızdan aziz biliriz. Ayağımıza pranga gibi yapışan nefsimizi kırıp atarak senin izince gitmek, buyruklarını tutmak, uzak dur dediğinden kaçmak en büyük hedefimizdir. Biz Allah'a ancak seninle varacağımıza, senin lutfunun feyiz ve bereketiyle iyi bir mü'min olacağımıza inanırız. Bunun için de kah Yavuz Sultan Selim olur, onun diliyle:

Bize insanı çukurdan alıp zirveye çıkaracak bir hayat tarzı teklif ediyorsun. Kusurlarımızı bir bir giderecek, kendimizi yeniden inşa edecek ve ruhumuzu yüceltecek esasları öğretiyor ve şöyle buyuruyorsun: "Nerede ve nasıl olursan ol, Allah'tan kork. Kötülük işlersen, hemen ardından iyilik yap ki, o kötülüğü silip süpürsün. İnsanlarla güzel geçin!" (Tirmizi, Birr 55). Rabbimizin bizi her an gördüğünü, gözetlediğini hatırlatıyor, hareketlerimize çeki düzen vermemiz gerektiğini söylüyorsun. İnsanın kendi kendini tamir edebileceğini, iyilik yaptıkça ayağındaki prangalardan, sırtındaki yüklerden kurtulacağını, Allah'ın kullarıyla iyi geçinmenin her iyiliğin başı olduğunu belirtiyor, böylece ruhlarımızı kanatlandırmayı öğretiyorsun. Ruhumuz senin yoluna kurban olsun Ya Resulallah! Bize İslam'ın aydınlık yolunda sağa sola sapmadan dosdoğru yürümenin usulünü sen gösterdin. İyiyi kötüden ayırmanın ölçüsünü sen verdin. Gözümüzü gönlümüze çevirmeyi, kalbimizin sesini dinlemeyi sen öğrettin. "İyilik güzel ahlaktan ibarettir. Günah ise kalbini tırmalayıp durduğu halde insanların bilmesini istemediğin şeydir" buyurdun (Müslim, Birr 14, 15).

Dokunduğun küçük bir nakış da ben olsaydım

Yazı güzel bende beğenmiştim buraya başlık olarak açayım dedim ama Ahmet Taşgetiren, in yazılarını forumda daha sıkı takip edenler olduğunu düşündüğümden İnş. Birisi yakalar dedim gerçekden C. T yazıyı yakalamış...

"Mü'minler birbirlerini sevmekte, birbirlerine acımakta ve birbirlerini korumakta bir vücuda benzerler. Vücudun bir uzvu hasta olduğu zaman, diğer uzuvlar da bu sebeple uykusuzluğa ve ateşli hastalığa tutulurlar" buyurdun (Buhari Edeb 27; Müslim, Birr 66). Güler yüzün, tatlı sözün bile bir iyilik olduğunu belirttin (Buhari, Sulh 11; Müslim, Birr, 144). Bize birbirimizi sevmeyi tavsiye ettin. Mutlu ve huzurlu bir hayatın gerektirdiği her şeyi öğrettin. Bize insanca yaşamanın yollarını gösterdin.

al o zaman bende sana göz kırpayım. k. m üstad taşgetirenin yazılarını okuyorsun demek tebrik ederim sende copy et istifade edelim vesselam bu arada kutlu doğumu tebrik etmen ayrıca sevindirici

Göz yaşlı ciğer büryan

"Birbirinize kin tutmayınız, birbirinizi kıskanmayınız, birbirinize sırt dönmeyiniz, birbirinizle ilgiyi kesmeyiniz. Ey Allah'ın kulları kardeş olunuz" buyurdun (Buhari, Edeb 57, 58; Müslim, Birr 23, 24).

O aşıklar ki; Senin hasretinle, ruhlarına vurulan prangaları eskittiler. Ey canların canı! O aşıklar ki, aşk ateşine pervane olmak isterler. Hicranınla yanıp, aşk derdin derman bilirler. Tabib şöyle dursun, "biz derde müştakız" derler. Aşıkların aşkına tercüman oldu Fuzuli;

- O nerede neyi konuşacağını çok iyi hesap eder, en uygun zamanda, en uygun sözü söylerdi.

Yine de biz Senin ümmetiniz. Senin, bağışlanması için "Ümmeti, ümmeti" diye gözyaşı döktüğün garib ümmetin... Gözyaşların hürmetine şöyle; şu perişan halimizle aşkımız varır mı Sana? Eğer varırsa; ey alemlere rahmet olarak gönderilen yüce Peygamber! O aşıklar hürmetine bizi bırakma!

Senin yoluna ey Ahmed

Senin visalinle bir gülmüş de ben olsaydım

Bu sünnet; O?nun temel bir özelliği olan engin hoşgörü ve müsamahasının bir tezahhürüydü. Ama bu sünnet te de yazık ki hayatlarımıza taşınamadı. Biz bu çağın insanları olarak tahammülsüz, hoşgörüsüz insanlar oluverdik.

Ama Resulullah böyle davranarak hata eden bir insanın şahsiyetinin zedelenmesine müsaade etmemiş, o insanın toplum içerisinde mahcup olmasına gönlü razı olmamıştır.

Elmeded ey ma'den-i nur-i Hüda

Her bağ İrem bağı, her yolcu Karun

- O muhatabına saygı gösterir; kendisine bir şeyler söylemek isteyene tamamen vücudunu döner, muhatabının gözüne bakar, onun sözlerini sonuna kadar dinlerdi. O başkasına yapacağı icabeti sadece kafasıyla yapmaz, ona değer verdiğini tüm vücudunu dönerek ifade ederdi. Değer veren, değer görür mantığıyla Resulullah bu tavrı ile nice gönülleri fethederdi.

Yine garib kaldık şu dünyada. İnsanlar, insan olma gayretinde değil. İnsanı hayvandan ayıran vasıflar bugün, insanı insandan ayırmakta... Zannederdim ki insan, ruh cesetten çıkınca ölür. Oysa, şu gördüğüm ne hazin manzara. Toprağın üstünde de cesetler var, altında da.. Ruhlarını öldürüyorlar bilmeden ve gömüyorlar en derin çukurlara...

Bir gün Ebu Hureyre?ye sordu: Dün neredeydin? Ebu Hureyre dedi ki: Ya Resulullah yakınlarımdan birini ziyarete gitmiştim. Onu şöyle uyardı: ?Seyrek ziyaret et ki muhabbetiniz artsın.?

çok güzel makale

- O eşyasını kendi taşır, başkalarına asla özel eşyalarını taşıtmazdı. O bu tavrı ile insana?yük olma, yük al? mantığını yerleştirmek istiyordu. İdeal insan yönetici bile olsa kimseye yaslanmaz, ayakları üzerinde durur, alan el değil veren el olurdu. Bu tavır, çok önemli bir sünnet olması yanında ilişkilerin sürekliliği için de çok zaruridir.

Sarraf çarşısında gübre pazarı

Senin hicretinle şenlenmişti Medine. Sevenler kavuşmuştu o gün sevdiğine... Arz titriyordu heyecanından, hiç şahit olmamıştı böylesine bir güne... Ey gönüllere ışık saçan! Seni gören gözler, başkasına bakar mı? Sesini bir kez işiten, başkasını duyar mı?

Dünyada hem Allah hem de insanlar tarafından sevilmenin önemine işaret ederek "Dünya ve dünyalıktan yüz çevir ki, Allah seni sevsin. Halkın elinde olandan yüz çevir ki, insanlar seni sevsin" buyurdun (İbni Mace, Zühd 1). Allah'a kul olmanın üstünlüğünü, halkın elindeki maddi imkanlara göz dikmenin insanın değerini düşüreceğini belirttin. Ümmetinin izzet, şerefi ve itibarıyla yaşaması gerektiğini hatırlattın.

Uğrunda koparılan bir baş da ben olsaydım

PEYGAMBERİMİZ EFENDİMİZİN KUTLU DOĞUMU TÜM İNSANLIĞA HERKESE KUTLU OLSUN...

Canım yoluna kurban

Yaptığımız ve bildiğimiz bu sünneti ne yazık ki günlük hayata taşıyamaz, mesela, trafikte aynı sağduyuyu gösteremeyiz. Sanki sünnet yayaların uygulayacağı bir yöntemmiş gibi algılar bu önemli sünneti yayalara hasreder, binekli halde bu sünneti ihmal eder uygulamayı aklımıza dahi getirmeyiz.

O mescide bevleden şahsı bile azarlamamış, onu güzel bir dil ile sadece uyararak terbiye etmişti. Sahabe O?ndan bu ahlakı öyle güzel öğrenmişti ki; bir yanlış yapan arkadaşlarının asla ismini zikretmeksizin?Falanca, filanca şöyle yaptı, Resulullah da şöyle uyardı? diye bize nakilde bulunmuşlardır. Hata yapan sahabenin ismini anıp o hatayı yapan ile özdeşleştirmemek için böyle bir ahlak oluşturmuşlardı.

Kim dinler, düşünür köhne mezarı...

"Aşk derdiyle hoşem, el çek ilacımdan tabib,

Bazan Yunus olur:

güzel

Bu sorunun temelinde iki sebep yatıyor: İlki; Resulullah?ın sünnetini yani yaşama tarzını ve ilkelerini tam anlamıyla tanıyamamak. İkincisi; O?nun O yüce sünnetini hayata taşıyamamak, yaşadığımız hayat ile o ilkeler arasında bağ kuramamak?

Kimse sensiz bulamaz Hakka vüsul

Bize kendi işimize bakmayı, başkasının işine karışmamayı, "üstümüze elzem olmayan işe burnumuzu sokmamayı" tavsiye buyurdun. (Tirmizi, Zühd 11). Ömür servetini iyi değerlendirmek gerektiğini, boşa harcayacak zamanımız olmadığını bize sen öğrettin. Yaklaşmakta olan tehlikeleri, fitneleri, kargaşaları hatırlatarak fırsat elde iken "Yararlı işler görmekte acele ediniz" buyurdun (Müslim, İman 186). "Her gelen günün geçmiş günden daha kötü olacağını" (Buhari, Fiten 6) ve "Cennetin de, cehennemin de ayakkabımızın bağından daha yakın olduğunu" söyleyerek bizi uyardın (Buhari, Rikak 29). "İnsanların çoğunun sağlık ve afiyet ile boş vakit nimetlerini iki kullanamadıklarını" hatırlatarak, zamanı değerlendirmeyi öğrettin (Buhari, Rikak 1). Bir gün gelip de "Keşke şunları yapsaydım, bunları etseydim" diye dövünmemek için fırsatları iyi kullanmayı tavsiye ettin. Ya Resulallah! Sen bizim kurtarıcımız, önderimiz, rehberimiz, ışığımız, efendimizsin.

Acı, rahmetine muhtaç olan aşıklara... Ey zulmeti nuruyla boğan ışık! Gözler, Seni görmeden de kamaşık. Öyle bir zincirle bağlandım ki Sana, bin darbe vurup, bu gün zinciri kırsalar da, zincirin halkaları kalır boynumda...

evet yeni şafaktan niye ayrıldığı dün gibi aklımda. erdoğanı eleştiriyordu neyse siyasete girmeyek şimdi. yanio mükemmel bir insan yazar yorumcu ama birde TASAVVUF ERBABI DIR.