nasılsın dedim

yemin ederim bitmişti...

yarım dakika

affediyor

sıkılmadım

cızırtı kulaklarımı rahatsız etti

biliyorum

itirazlarımı yuttum

seni en son ne zaman aramıştım?

gelmedi

ne kadar bekledim biliyor musun?

konuşmasa bile en azından konuşmama izin vermişti

nolmus neden sesı gelmemıs

alo dedim yine

yeniden başlamak

kendine acı vermeden...

suskunluğumu giyindim

üstün silahlara sahipti

pişmanlık anlaşılıyor

sadece evet

nazını çekecektim

bugün de aramasan her şey bitmişti

ALO ASKIM SUSMAAA :))

savaş başladı...

kendimin iyi olduğunu belli eder gibi tok sesle

dudaklarımız kapalı

zırhımı giyip beklemeye başladım

savaşı kazanması an meselesiydi

tatlıya bağlayacak

mazeret üretecek, güldürecek

dakikalar sonra...

orda mısın?

canım sağolsun.

telefon açık

gururu hesaba katmasaydım...

umrunda olduğumu sanmıyorum

gözlerini yere nişanladı

başını eğdi

deyince

her zaman umut demek...

açmayacağını düşününce deli oluyordum

sakin ve sinirli anlarında olduğu gibi

duyarsız olduğumu düşünecek olmasına rağmen...

yarın görüşelim o zaman diyecektim

radyodan çalan şarkı gücümü tüketti

sonra?

gözleri görmese bile...

evet dedi

gururdu tek güvencem