neden uzak gelir bazen hayaller,

neden vardır her insanda...

masum bir o kadar hırçın bir şekilde

en ufak bir sıkıntıda!

bazen anlık mutluluklar yeterken

belki istediğimiz gibi yaşayamıyoruz, ama hayalini de kuramıyor değiliz ya.

neden bilmem yansımalar uyandırdı yüreğimde

böyle karmaşık düşünceler etrafında yaşama tutunup, bıktığımız anlarda bile bir gayret içinde geçiyor zaman...

ne için yaşadığımızın sorgusunu yaparız,

yeşil huzur, yeşil mutluluk, yeşil can katıyor canına,

sahil kenarında yüzme bilmediğim halde uzanıp yüzenleri izlemek bile mutlu ediyor bazen...

düşünüyorum da;son yazdıklarımı tekrar okuyunca ürperdim, neden kimsenin yazmadığını anladım sanırım.

kimi zaman hiçbir şeyin onu teselli etmeyeceği var olur düşüncelerinde.

neyse gerçeklerden kaçıp biraz hayal edeyim de kendime geleyim

sahi ben nasıl öleceğim diye merak eden oluyor mu?

kendimi bazen çok yalnız hissediyorum...

sonra yine dalıyorum hayallere...

evet başlıyorum;

yeniden sevdirme beni

Allahım yarat beni baştan

doğanın o alabildiğine yansıyan yeşilini görüyorum,

bazen de ölümü düşünüyorum. belkide herşeyden daha gerçek olan, varlığı herkes tarafından bilinen ama müdahale edilemeyen, bildiğimiz halde sanki hiç gelmeyeceğini düşündüğümüz oralı bile olmadığımız ölümü...

hayallerde yasak değil ya!!!

hafif bir yağmur çiseliyor dışarda ve ben bakıyorum pencereden,

hayatın o kadar gizemleri var ki;

mahçup bir eda vardı sözlerinde

haykırıyordu sanki sessizce...

hep sıkıntılar yada sevinçler olmasın biraz da hayallerimizi paylaşalım arkadaşlar

Daha önce deneme yapıldımı bilmiyorum ama farklı bir paylaşım olsun istiyorum.

yalnızlık, seni anlayabilecek bir dost ihtiyacı

düşünmesi bile rahatlatıyor bazen insanı, yaylalık bir yerde, yeşil ağaçlar arasında, kuş sesleri eşliğinde, ortalık sıcakken balkonunun serinliğinde oturup çay keyfi yapmak...