yorgunluğun kıyısında

Ölesiye korkuyorum yaşamaktan

Bilmekten korkuyorum

Her Zaman Sensizlikten korkuyorum

yüreğimin sevda çukurlarında?

sesin kokuma gizli

aklım kara kış

kıyametime adım kala

Kendimi anlatamamaktan

aşık olmaktan korkuyorum

"yalan dostum aşk diye bi şey yok..." aşk var da... aşkı aşk gibi yaşayan yok...

çapulcu dillerin nazarında

tedavi edilmesi gereken psikolojik bir hastalık.

Anlamaktan korkuyorum

Korkuyorum gözlerinin aklımdan geçmesinden

mevsim çömezi bir haziran

aşk yalan degil benim askım yalan degil ya da:)

ölümdür yaşanan tek başına AŞK iki kişiliktir...

Gülmekten Korkuyorum

sadece sevmişim seni?

başımı yaslayıp ölümün yamacına

hadi yar kendini al gecelerimden

Kaşlarımdaki öfkeyi susturacak söz bulamıyorum lugatımda!

Yanında Olmamaktan Korkuyorum

bunca acıyla yoldaş olmuşken ben

yani öylesi kimsesiz ve unutulmuş

yaralısın...

iki damla gözyaşıymış bedelim

Mor bir ölüm giyiniyorum sensizliğimin, sessizliğinde... Seni çıkarıyorum hücrelerimin beyinden kan revan her parçan, ben kanıyorum gözlerimden sen düşerken

Beni terk edip gidersin diye

gemilerim çözülüyor yüreğine

ve zamana not düşsün akreple yelkovan

yaşamak soruyorsun!

Anlayıp taşıyamamaktan

Seni kaybederim diye

okuduğum şiirler, terennüm ettiğim şarkılar işe yaramıyor

her şeyden ve herkesten öte

Korkuyorum aşkım Seni Kaybetmekten Korkuyorum

her yer öylece uzar gider içinde gözlerimin

yıldızları sönük gecelerde

ellerim seni üşüyor

ellerinle okşuyorsun

gözlerinde bir mavi yangın

sevenler hep boşa sevmiş.

Yüzün flulaştı gözümde, aklım yavaş, yavaş seni unutmaya yelteniyor sevgili!

karanlık sularda, bir amanın gözlerini araması kadar kör;

düş yorgunu bir martı gelir de hatırlatırsa beni

Ben hiç mutluluktan delirmedim ama; delirmekten mutluluğu aşkta öğrendim.

yetim çocuklar hüznünde

Korkuyorum özümden

yağmurlu bir gökyüzü akşamı

lal bir dilin tüm sesiyle haykırması kadar sağır,

bir deli çocuktu? dersin?

?ziyan ömürler kucağında

şiirler nice sevdaya küs bakış hüküm giymişken,

dönüşsüz bir türkünün kambur sesinde yitip giden?!

Korkuyorum seden seni sevmemden

olmasın dönüşü gittiğin yolun

dilime yağmursun

Seni sevmekten.

Sevipte Söylemekten Korkuyorum

kabus olup büyür geceler karanlığın uğultulu yollarında?

beni senden alma

dilimin ucuna geliyorsun bir zaman

bulutsuzluğa prangalı bir çift yağmur damlası,

ezbersiz acılar eşliğinde gözlerinde tükenmek

Üsküdar?da pasaklı bir deniz kızının

insanlar "falancanın aşkı var benim de olsun" diye başladıkları ilişkiyi aşk sanıp türlü çılgınlıklar yaptıktan sonra aşk bir b. tur yemeyen yooktur deyip sevgili değiştirir durumda şimdi. herkes her yaşadığını aşk sanıyor. çevremde gördüklerimin adı aşksa eğer benim açımdan aşkın tek tanımı var:

git ki gözlerine?ayrılık? değmesin

bir uzun yol oluyor kalemden süzülen her harf

akıl işi değil bu iş,

Bilip yapamamaktan

ben kimsenin herşeyi olamıyorum?

?martılar ki sokak çocuklarıdır denizin?

Aklım Karakış

aşkta sözde yalan imiş,

ömrümün kırçıl masalısın

Hayallerim yarım kalır diye

Sen de unutamayacaksın yar beni... Her şarkıda biraz beni hatırlayacak sevgimi bırakıyorum yüreğine usulca haykırarak farkında olmasan da.

ben yine ben olurum?!

ben acılarımın üstüne sünger çekip ayrılırım aranızdan

yağmasın diye kulelerde saklanan..!

ne demişler:

sonsuz bir gidişle

adından acılar türetiyorum şimdilerde?

işte böyle?can? dediğim:

kimsesiz bir gökyüzüne

elem üstüne elem giyinmiş

masumiyeti sesimde eskiyen?

Sana bağlanmaktan.

Korkuyorum gecenin uzun sürmesinden

hasılı aşk; ölü doğmuş bir çocuk şimdi

bu kent içimin bahçesi

yaşadığım yerlerin yabancısı

ve bir intiharın şafağında

bilmem hangi şehrin emanetçisinde

bugün günlerden soğuk

yolların koynunda

İşte Bunun İçin Korkuyorum...

ve bizden çok uzakta

Göm şimdi beni aklının dehlizlerine sana da bu yakışır sevgili!

çıkmaza düşmüş şiirlerin koynunda

bilmiyorsun

ne de yaşamak uğruna verdiğim kavgalar

ah çocukluğum kağıt gemilerim

unutmalara aç yüreğini,

Korkuyorum senden nedenini sorma...

uğursuzluk alameti koca bir hiç?miş adım?

keşke biri söyleseydi

Aşık olmaktan

Geç bastırılmış bir yalnızlık ihtilali için MERHABA! bu yüzden zehirli geceler bırakıyorum ve seni onarıyorum kendimi yaralayarak. Yalnızlığımdan bir sen çıkarıyorum sensizlik büyüyor yanımda...

Neden herkes bakışlarını üstüme yapıştırmış bana bakıyor? Biliyorum, çok çirkinim kimin yüreğinin zilini çalsam açılmaz kapılar ardında kalırım kimsesizliğimden... Oysa ben düşlerin pembesini yüreğimin görünmezliğinde saklarım... Temiz hayallerimden kurşun yemek öldürüyor içime sığmayan umutlarımı: Yine de her gece mektuplar yazarım sana hiç okumayacağın

ve sonrasızlığın deminde keder dökülüyor kağıtlara

Sevilmekten korkuyorum hak etmemekten

ve dinledikçe kendimi,

kendine has ölümler büyüten

Korkuyorum seninle aynı havayı solumaktan

gözlerinin içinde tutuklu kalmak..!

Yakışmıyor artık sana susmalar tadını kaçırdın yıllarca. Aramıza boyumuzdan büyük ayrılıklar koydun oldu mu? Bende kalabalığın tenhalaşıyor yavaştan... Meltem esmiyor nicedir, fırtınalar susmadı henüz. Hayat anlamsız geliyor tutunamıyorum canıma...

al ve git!

Bir bilene danıştım bugün, sende aşk yok sadece kırıntıları kalmış dedi.

sonbahara uyanır şehr-i İstanbul,

melek öyle diyorsan tamam

sen kaç benim kalabalığımdan

n'olur bulutsuzluğuma darılma

Korkuyorum

gözlerini uyuyorum her gece

ki belki arınıp mezar kalabalıklardan

Belkide Bir Ömür Sen Olmadan Nasıl Geçecek diye Korkuyorum

yani morarmış kanatlarında münzevi bir hayat taşıyan

Korkuyorum baharsız yazın gelmesinden

kimse benim yalnızlığım olmuyor.

Anlatamamaktan korkuyorum

ben kaçmak isterken her şeyden

hani olur ya!

sesini sil şiirlerimden

aşk yalanmıs sevda yalan keder oldu bıze kalan...

çocukluğuma mektup yazardım

Korkuyorum sevginin acımasızca sarfedilmesinden

nasırlı urganlar kuşanmış şiirlerde seyreyle yüzümü

sahipsiz bir ölüm çığlığı,

dudağında bizi gül

yalnızlık yazgısı yemin olsun

ertelenmiş zamanlarda resmedilirken mavinin imkansızlığı,

kahır yüklü gölgeme

Aşkın yalan olduğunu söylemediler bana, bu yüzden yara bereyim gönül evimde...

uçurumlar vaadetme bana

Beni Bırakmandan Korkuyorum

hakkaten yalan yaa!!!

sahi martılar diyordu bir şair:

cellat bayramı asılışlarda

sana çok benzeyen bir şehir olur geçtiğim her yer

Sana bir ömür boyu bağlanırım diye

yani anlamsızlığa yeni anlamlar yükler gibi

Korkuyorum dilimin ismini söylemesinden

sonrası geç kalmış yaşanmışlıklarda

sök ve git şimdi!

ecelime son kurşundun deli davalım

Korkuyorum gözlerine yanmaktan aşkınla kahrolmaktan

ben aysız gecelerde

ben seni yaralarından tanıdım

Korkuyorum birbirimize bakıpta gülümsemekten

kendi bakışlı kız

Beni saçlarının toroslarında uyut, beyaz gelinliği sen giydir başımın mezarına!

Sonranın azı, mor dağların eteğinde ölüm kusacak aşkın ciğerlerimden... Bu ölüm beni de korkutuyor ama; gelsem yoksun, gelmesen ölüm oluyorum; nedir bu ters denklem anlamıyorum!

yalnızca yalnızlığa anlatıyorum kendimi?

hani meçhul bir izbede seninle el ele?!

düşlerim dudaklanıyor

gözlerin adına kendime sefer üstüne sefer eylerim.

Düşüncelerim bana saklı kalır diye

kalemi kırılmış gelişlerin hükmünde

ve dudaklarımın ucunda bitmek bilmeyen acılı tiryakilikler

meğer ne çok kedermiş

yaşamak; kör bir sancıdır sol yanımda,

zaten bir uzak düştü benimki;

O duyumsuz bakışlarından aldığım yitik anlamı göğsümde tutuyorum...

ve bilenler dediler ki,

gurbet yokuşu ağlamalar pazarında

ve saçlarından dökülür martılar

çokça sahiplik etmişken bedenim,

KORKUYORUM...

oysa mutluluğu çoktan rehin bıraktım ben

her hece aklımın kabristanlarında yankılanan

Bir kez daha yıkılırım diye

Ulaşamamaktan sevgiye

Sevmekten korkuyorum kaybetmekten

sana pervane yüreğim

KORKUYORUM..

lakin sevmişim işte

Bir Gün Benden Bıkacaksın Diye Korkuyorum

hadi git şimdi

ben bu yeryüzünün en yalnız çocuğuyum

oo eskı sarkılardakı eskı hayatlardakı gbı askların hala olabılcegıne ınanmak o kadar ısterdım kı.. hep gercek ask var derdım yok dyenlere ınatla ama artık ben de bu acı gercegı kabullendım evet yok.. byerlerde askı bulan yasayan varsa degerını cok ıı bılsın.!

ötesi yok!

Anlatıp da anlaşılamamaktan

ben söylerdim halbuki :)) öyle bi şarkı da var hatta:

ama sen kendini sök düşlerimden

iki kişilik bir yalnızlık belkide...

Seni bende devleştirmeseydim bu kadar sen de bilmeyecektin farkının farkındalığını sevgili!...

VE BEN SENİ BİLMESENDE, HALA ÇOK SEVİYORUM

Kendimden Korkuyorum

yüreğini toparla yüreğimden

ve ölebilmek kirpiklerinin iz düşümünde

ne sözlerim para ediyor buralarda

ve soyunup benliğimden

sevdaya zul libaslar giyinen,

ve senden habersiz,

hüzün olup işlenmişim ömür gergefine?

gözlerimde gözlerini ateş bilip yanmışım öylece

Korkuyorum sensiz geçen zamanın her diliminden

hiç ses etmemişim

yüzün kalbimin ortasında