Yaşadığımız toplum içinde azlarımızla, çoklarımızla bir kültür yelpazesidir her bir fert. Her karşılaştığımız insandan mutlaka öğrenebileceğimiz yenilikler, davranışlar vardır. Hoşumuza gitmeyen bir kelimede bile kendi ile kıyaslama yapar insan. Bizi çevreleyen kalabalıklar arasında, kim olduğumuz bilinci yerleşir. Hayat yolumuzda yürüdüğümüz müddetçe karşılaşacağımız olaylar ve insanlardan bir çok ders alabilmemiz mümkündür. Diğer yaşanmış öykülerden akılcı bir yaklaşımla dersler alınabilyorsa ne ala, yok alınamıyorsa illa kendi görüp yaşayacaktır o dersi. Sonuç mutlak öğrenmek olacaktır ki bir başka dersi öğrenebilmek için bir adım ileriye adım atabilelim.

İnsan vardır fark edilmez süsünden.. Kimi farksızdır koyun sürüsünden.. Ama her gördüğün şekle kapılma, insan anlaşılmaz görüntüsünden SEN DESEM SENİ BİLİRMİSİN, SEN DİYE BİR DESEN ÇİZEBİLİRMİSİN. BİR MESKEN BULAMADIM KENDİME. BÜYÜK AŞKLAR VARDIR HANİ BİLİRMİSİN. Ne Hayatı Önemse çıLgınca, Ne De Hafife aL Aptalca.. Onursuz birLikteLikLer Yerine, OnurLu bir yanLızLık Yaşa..

insanlar herzaman 2. ci bir şansı hak eder ama yasii

yarenimm güzel yazı. Temel iyi atılırsa binanın depremde hasar görme ihtimali azallır... İşte güven budur. Hisle de ilgili olduğunuda düşünüyorum güvenin.

teşekkürler arkadaşlar

güven şart evet ama bir gün olsun beni anlayan çıktı mı şu forumda neden ben istediğimle istediğim konuyu konuşamıyorum?

bide önyargılarımızı bıraksak..

oalyı uygulamakta lazım ama değilmi sadece olay budur demekle olmazki:)

o yüzden ilgilenmiyorum insanların hakkımda ne düşündüğünü ben kendimi biliyorum birde Allah gerisi hikaye...

güven ağızda değildir ama.

ben herkesle ilgilenirim dayanamam bana ters gelen olaylarla ilgilenemem demeye ve konunda sizin şahsınızla alakası yok.

Bir insana diğer insana güvenmemeyi öğretmek; o insana yapılabilecek en büyük kötülüktür. Yaşadığımız dünya da kötülerin de olabileceği ve kötülüklerle nasıl savaşılabileceği, ihtiyatlı bir yaklaşımla kötülüklerin bile iyilikle, sevgiyle yok edilebileceği anlatılmalıdır. Tek bir birey bile sevgi ile dünyadaki kötülükleri yok edebilecek güce sahip olabilir yeter ki yüreğindeki sevginin ve güzelliklerin gücü insanlığa ulaşabilsin...

tövbe kapısı açıkmış her zaman açıktır tövbe kapısı ama sen sürekli yap yap tövbe et olurmu adam gibi biir kere tövbe et olsun bitsin.

tatu ikinci şans gibi bi hakkı olduğunu bilenler sayemizde çoğalmadımı... şans tektir onu kullanmasını bilecek..

Onursuz birLikteLikLer Yerine, OnurLu bir yanLızLık Yaşa...

beni gördüğüm duyduğum bildiğim herşey ilgilendiriyor

''Sana güveniyorum ama diğer insanlara güvenmiyorum'' cümlesi sıkça duyduğumuz bir kelimedir. Diğer insanlar toplum içinde yaşadığımız bazen bizi hüzünlendiren, bazen ise sevindiren kişilerdir. Toplum içinde yaşadığımız müddetçe, her türlü insanla karşılaşmak kaçınılmazdır. İnsanların tümünü güvenilmez olarak algılarsak ve onlara bu güvensizliğimizle yaklaşırsak karşı tarafın bilinçsizce yaptığı;o an öyle gerektirdiği için davranması gerektiğinden, o hareketinin altında bile Nedenler? Niçinler? arar dururuz. Bu da bizi dipsiz kuyulara atar.

Kültürler arası geçişlerde insanlığın temelinde olması gereken bir olgudur 'GÜVEN' öncelikle insan kendine güvenmeli. Kendine güveni sonucunda da, diğer insanlar ne kadar güvenilmez biri olurlarsa olsunlar bunu anlayabilecek kapasiteye zaten sahip olacaktır kişi. Fakat güvensiz bir birey etrafındaki diğer tüm bireylerden de kuşku duyar. Çünkü kendine güvensizliği iç kalıplarında aşılması zor duvarlar örmesine neden olur ve bu duvarlar da zamanla kalınlaşan, kendini de bu betonlaşmanın içine mahkum eden bir hapishaneye dönüşür. Yalnızlıktır bu esaretin adı. Diğer toplumda ki kişilerden insanın kendini soyutlaması mümkün olamamakla birlikte; bir insanın her zaman mutlak diğer bir insana ihtiyacı vardır. Yalnızlık, acı içinde kıvranan ruh dayanılmaz hesaplaşmalarla bir gün kendi esaretine son vermek isteyebilir ki; bu da insanın hayatta ki en dibe vurabileceği andır.

kendinizi düşünün hiç mi hata yapmadınız allaha hiç bir ikinci şans ver diye yalvarmadınız...

tövbe kapısı her daim açıktır mesela lakin insan söz verdiği, pişman olduğu eylemi bir daha yapmamak kaydıyla, tatu bu anlamda hak veriyorum sana, tek vuruşluk bir hayat olmaz...

Teslimiyet duygusu yaşarken yürek; insanın var olma bilinci sürecinde hayatın en değerli varlımız olduğunu kabullenmelidir. İnsanlara yaklaşırken yürekten gelen samimi bir niyetle yaklaşmalı, fakat yaşadığımız toplumda mazlumların olabileceği gibi, zalimlerin de olabileceği bilinci ile ihtiyatlı yaklaşım sergilemeliyiz. Bilinçli atılan her adım ile yürüdüğümüz hayat yolunda aldığımız nefesin tadına vararak yaşamak, kalabalıklar içinde gülümseyen yüzümüzle etrafımıza neşe saçabilmek insanlık adına yapılabilecek en güzel davranış olacaktır...

olay budur...

bir ara beni de ilgilendiriyodu, ama gördüm ki insanlar önyargılı olmuşlar başkalarının mutsuzluğunu kendi mutlulukları saymışlar.. çok ağladımm ama arkama baktığımda göz yaşlarımı haketmeyen insanlar olduğunu gördüm..

ben kendi adıma uyguluyorum başkası beni ilgilendirmiyor..

tatu ikinci bir şansı verip de ne olcak ikinci kez güvene ihanet etsin diye mi?

herşeyimi kaybedeyim ama güvenimi kaybetmeyim bu sonum olsada...

siz insanlara olan güveninizi yitirmişsiniz arkadaşlar..

güzel yazı ellerine sağlık.

insanların gözünüzün içine baka baka oldukça profösyonelce yalan saöylediği günümüzde kimseye güvenilmemesi gerektiğinin bilincinde olmak gerek. oldukça septik bir yapım var, gerek iş gerekse özel alanlarda tanıdığım adına insan denilen insan müsveddeleri nedeniyle şimdi en büyük mottom şüphe insanı mutlu ve güvenli kılar.

güven bir kere yıkıldımı bi daha birine güvenmek çok zor:((