Pozitif şeyler yazmaya gayret ediyorum; fakat negatif şeyler dile getirildiğinde kendimi daha çok rahatlamış ve gerçeklerden bahsetmiş ve kendimi kandırmamış gibi hissediyorum.

Sanmıyorum.

Yarın saat 14:30 da ne yapacağım şu anda aşağı yukarı belli.

Sadece okuma, düşünme, yazma; okuduğunu, düşündüğünü, yazdığını uygula:

Bir de, sadece zamanı öldürmek için yazıyorum. Pek kimseyi tanımam bu forumda.

Hayat bizi birçok şeye mecbur bırakmış, biz de elimizden gelen çabayı gösteriyoruz, ayak uydurabilmek için.

Adınızın bir önemi kalmasın.

Bence onun adı mursuz insan değil. Dertli insan. Derdi olan insana saygı duyarım. Hayata karşı bir amacı bir isteği vardır. İçi boş değildir. Hayata bir anlam katarlar.

Daha fazlasını değil.

Hayallerin gerçek olduğu yere gidin.

Sadece kitaplar okumak, düşünmek, belki yazmak hatta boş boş vakit geçirmek istiyoruz belki; ama rüzgar bizim istediğimiz yönde ve şiddette esmiyor çoğu zaman...

Rol yapmak olurdu. Ben mutsuz insanlara daha çok saygı duyarım. Mutsuzsa, düşünüyor ve bazı şeyleri fark ediyordur demektir.

Ya sen normal hayatında da böyle misin :)

Tam olarak aydınlık olmayan, sessiz bir yerde; sakinleşinceye kadar düşünmek için yeterli zamana sahip olmak.

<u>"Maskeli balo."</u>

Geçmişten kurtul.

Bu tavsiyeleri yakınındakilere de veriyor musun sürekli

Aydınlık yerine karanlığı tercih etmiş gibi bir halim var, bilemiyorum.

Kurtulmaktan kurtul.

Bir insan küçümseyeceği ve önemseyeceği durumlara iyi karar vermeli.

Değersizlikten bir değer ortaya çıkar mı? Çıkmış mı?

Hep aynı şeyleri yazmıyorum aslında, aynı düşünceleri farklı şekillerde yazmaya çalışıyorum. Dile pek hakim olamadığım için, aynı şeyleri de yazdığım oluyor.

Bu benim için moral bozucu bir durum.

Onlar küçük insanlar.

Tavsiyeni bu başlık altında yapmaya karar vermiştim. Üstelik yukarıdaki mesaj başka bir başlıktan. Tüm yazdıklarımı bu başlık altında toplayacağım. Okuyan kimse yok; ama belki 4-5 yıl sonra kendim okurum. Hatırlamak her zaman güzel değil midir?

Her şeye boş vermenin tadını bilmektir.

<i>S</i> <i>ize layık olamadığım için borçluyum size..."</i>

İşte bizim ödülümüz bu, işte bizim maaşımız bu...

2. 22 Şubat 2019 19:25

Bu şekilde insanların saygısını kazanmayı da umursamak konusunda, sakin bir şekilde karar verebilir.

Size birşey sorabilir miyim? Hep aynı şeyleri yazmaktan sıkılmaz mısınız? Tek başlık altında yazılarınızı yazsanız daha güzel olur.

Ölmeden önce mutlaka yapılmaması gerekenler:

- Neden ya da nasıl diye düşünmeden devam etmelisin.

İkinci cümlen için: Haklısın.

Gelecekten kurtul.

Yaptığın her iş yanlış.

Benim negatif bakış açım burada yoğunlaşıyor:

Pozitif şeyler yazabilmek için de rol yapmam gerekir genelde, bu durum da çok kabul edilebilir olmuyor benim için.

<i>"</i> <i>Zavallı ayaklarım, keşke daha değerli bir şey taşısaydınız...</i>

Dün, bugün ve yarın... Hepsi bir diğerinden farklı değil.

- Çünkü bir şekilde başa döner her şey:

Görüntünüzün bir önemi kalmasın.

Bir şekilde hayatı devam ettirmek zorundayız. Para kazanmak lazım. Eski çağlarda yaşayan felsefeciler olsaydık çalışmak zorunda kalmazdık. Bol bol düşünme için vakit ayırma imkanımız olurdu.

Kitap okurken bitirilen sayfaları mümkün olduğu kadar yavaş çevirmek.

Herkese sadece hak ettiği kadar iyi geceler dilerim.

Örneğin yarın yine belki yüzlerce kez yaptığımız gibi aynı faaliyetleri yapmak için uyanacağız ve bu işlerin birçoğuna mecburuz. Yapmak zorundayız.

- Işıkları kim söndürdü, korkma ben yaptım. Artık yolculuk başlayabilir.

Birazcık daha güzel ölüm diye bir şey varsa, muhakkak daha fazlasını gerektiriyordur.

<u>"Derdi olan insana saygı duyarım."</u>

İyi bir gece dilerim sana

İyi olandan bahsedersek

Bunu anlamanızı beklemiyorum; çünkü önce fiziksel yapıdan kurtulmanız lazım ve ölmemeniz.

Önce korkudan ve umuttan kurtul; umudunu kes her şeyden, korkma hiçbir şeyden.

Çok yazık, yazdığım şeyler genelde negatif içerikli.

Beynimizin bize oynadığı oyunlardan kurtul.

Uzak durulması gereken küçük insanlar.

Umursamamalısın.

Kimse hatırlamayacak sizi, hiçbir şeyi abartmayın. Mümkün olduğu kadar sadeleşin. Sakinleşin.

Neyse, yazdıkça yazdım. Herhalde buna ihtiyacım varmış.

<i>En azından benden daha değerli...</i>

Evet biraz karışık, bu işler hep biraz karışıktır zaten.

İnsanların hayatları boyunca sahip olmak için uğraştıkları birçok şeyi küçümsemek.

İnsanlardan kurtul.

Çok uzun zamandır ciddiye alınacak hiçbir şey görmüyorum. Başlık adını okuyunca ne demek istediğim anlaşılır sanırım:

Yaşamaktan kurtul.

Başka bir asalet görmüyorum...

Her gün başlar ve biter, başlayıp bitmiş olan diğer her günler gibi.

Bu belki de son mesajdır.

Bir şeyi yapmaya mecbursam; o işle ilgilenmek isteği azalıyor.

"Para kazanmak lazım."

Güzel cümleler kuruyorsun, saygı duyarım.

Mecbur bırakıldığımız, iyi organize edilmemiş hayat, bunlara izin vermez.

Güzel söz duymayı seviyoruz. Gelip biri güzelsin dese, ister istemez hoşuma gidiyor. Yalan mı gerçek mi önemli olmuyor. Hayat negatif şeyler sunuyor. Pozitif olmak kendimizi kandırmakla oluyor.

Herkes gibi yaşayıp, öleceğiz.

Açık bir şekilde ifade etmem gerekirse:

Aslında bu beni sevindirirdi; fakat insanlar böyle şeyler söyleyince pozitif şeyler yazmam gerektiğini düşünüyorum.

Hayatın hiçbir anlamı ve amacı yok. Olmadı, olmayacak.

Bu gibi cümleleri yazabilmeyi önemsemek.

- Hayallerin gerçek olduğu yere?

Mesajında iki kısım dikkatimi çekti:

Bir örnek vereyim:

İyilikten ve kötülükten, başından ve sonundan, vardan ve yoktan kurtul.

"Hepimiz bir sistemin kölesiyiz."

Belki de buna mecburum, devam edebilmek için...

Bana bir şey sorabilmek için, bunu sormana gerek yok. Doğrudan sorabilirsin. Bu kadar kibarlığa pek alışık olmadığım için nasıl cevap vereceğimi de bilemedim.

Güzel benzetme; ama bence sadece burası için geçerli değil. Gerçek hayatımızda da benzer bir durum var.

Hayattan kurtul.

Davranışlarımıza sebep olan faktörlerden kurtul.

"Mutsuz" yerine "Dertli" ifadesi bence de çok daha uygun olmuş. Senin gibi düşünüyorum.

Birinci cümlen için: Haklısın.

- Neden?

Mesela yanlış hatırlamıyorsam senin bir kardeşin vardı iyi dmi o? :)

Şöyle daha kaliteli ve asil şeyler...

Herhangi bir işi yapmak zorunda değilseniz, o işe başlamayın.

İşten eve git. Eş çocuk derken yat kalk. Hepimiz bir sistemin kölesiyiz. Kabullenmek daha mutlu edici değil mi?

İlginç bir tesadüf oldu benim için, senin de bu şekilde yazman.

Umut etme.

Ciddi meseleler için fazlasıyla nahoş bir yerdesiniz.

Görüntü ifadesini fiziksel görünüş için kullandım.

Özetle, her şeye boş ver diyorum okuyanlara... Çünkü bir önemi yok, olmadı, olmayacak.

Fakat bu durum bizleri bazen mutsuz birilerine dönüştürüveriyor, fark edemiyoruz bile.

İnsanlar küçük tanrılar gibi davranıyorlar.

Aslında haklısın, bunu biliyoruz, bunu biliyor olmak her zaman uygulayabileceğimiz anlamı taşısaydı keşke. Bu şekilde daha huzurlu kimselerden olabilirdik.

Okuyan vardır. Yazan olmayabilir. Ben de çok kişi tanımam. Üyeliğim eski de olsa yeni üyeden farkım yok. Benim sözlerim bir fikir beyanı. Burada olduğum sürece okurum. Fikrim olursa yazarım.

Dün akşam iyi biri gibi yazmışım. Böyle kibar biri. Gerçekte hiç de öyle biri değilim aslında. Sorduğun sorunun cevabı:

Sebep olma.

Daha önce dile gelmemiş bir cümle yazabilmiş olmanın hissettirdiği duygu.

Değil, gerçeklere gözümüzü kapatıp, nasıl daha mutlu olabiliriz? Bu sadece kendimizi kandırmak olurdu.

Fiziksel yapıdan kurtulun; fakat ölmeyin :))

<u>"Hayata bir anlam katarlar."</u>

Hiçbir şeyi değiştirme.

Hiçbir şey için telaş etmeyin.

Ve her zaman en iyi olan boş vermektir.

<u>"Ciddi meseleler için fazlasıyla nahoş bir yerdesiniz."</u>

Burada insan kendini nasıl göstermek isterse öyle gösterebilir. Burası başlı başına maskeli balo.

Bir yanlış yapmadan önce düşünüp, yanlış olacağını fark edip vazgeçmek. Pişman olacağın bir şeyi kendi iradenle kavrayıp, ondan uzaklaşabilmek.

Korkma.

Endişelerden kurtul.