münafıklık alametinin görülmediği has müslümanları gösterin, elinden öpelim.

tam üstüne bastın ayağını kaldır, ezilmesin münafık...

Fethullah Gülen

Baştan beri serdettiğimiz mütalaalar mahfuz olmakla beraber, bir de, böyle insanlar hakkında hüküm verme adına bize düşen hususun, 'hüsn-ü zan' olduğunu hatırlatmakta da fayda var. Yani, bir insanın üzerinde on tane nifak belirtisi, bir tane de iman göstergesi olsa, biz o insan hakkında elimizden geldiğince hüsn-ü zan etmek mecburiyetindeyiz. Evet, o şahıs, o sıfatlarıyla kendi adına korkmalı ve akıbetinden endişe etmelidir ancak, biz de, kat'iyen onu nifak hükmüyle mahkum etmemeliyiz. Bu da bizim için hem bir temkin, hem müminlik şiarıdır.

Nasılki küfrün ameli ve itikadi boyutu var nifakın da aynıdır..

güvenemeyiz.

İsterseniz, meseleye bir de şu zaviyeden bakabiliriz: Münafık, mü'minlerin arasındadır. Halbuki hasıl ettiği imajla karşıdaki insanların güvenini, itimadını sarsmaktadır. Böyle durumlarda sarsılan güven ve itimat onun şahsıyla sınırlı kalmamakta, içinde bulunduğu camiaya da bulaşmaktadır. Diyelim ki, kendisinde nifak bulunan bir insan, doğru ve dürüst göründüğü halde, hep başkasını aldatmaktadır. Afif görünürken fuhşiyata açıktır. Abid görünürken ibadete karşı tembeldir. Müttaki görünürken çok rahatlıkla yalan söylemekte ve ticaretine gayr-i meşru kazanç karıştırmaktadır. Elbette ki, böyle bir insanın, bu tür negatif görüntüleri toplumda aksi tesirler meydana getirecek ve Müslümanlar hakkında yanlış intibalara sebebiyet verecektir. Onun için de münafıkla ilgili verilen hükümler ağırdır ve bu ağırlıkta da, insanları bu kabil kötü hasletlerden kaçındırma gibi bir hikmet saklıdır.

üzerinde münafıklıktan alamet göremeyen de tehlikededir! demeden geçmeyelim.

bende ki düşünce daha da garip acaba münafıkmı sorusu aklıma geliyor. alkol var fuhuş var ama bir müslüman ile karşılaşınca onun gibidavranıp onun gibi konuşuyor.

ALLAH resulü as. münafığın tarifini bir güzel yapmıştır...

Peygamber Efendimiz bir hadislerinde: Münafığın alameti üçtür: Konuştuğu zaman yalan söyler vaadettiğinde vaadini yerine getirmez ve emanete ihanet eder.' buyururlar. Bu hadis-i şerif üzerinde başka vesilelerle de durmuştuk. Şimdi biraz daha farklı bazı mülahazalarımızı aktarmak istiyoruz:

sizce bizce yok kardeş..

Kafir, kafirdir. Onun İslam'a ve Müslümanlara vereceği zarar dış tahribatın gücü nispetindedir. Halbuki, münafık bünyenin içine girmiş bir virüstür. Sezilemediği için de, önlem alınması imkansızdır. Dolayısıyla münafığın İslam'a ve Müslümanlara olan zararı, kafirden daha şiddetlidir. Kafir zayıfladığı veya güçten düştüğü zaman tahrip yapamaz. Çünkü karşısında her zaman mukavemet edecek bir güç vardır. Halbuki münafık güçsüz de olsa, tahrip yapabilir. Çünkü karşısında hiçbir mukavemet söz konusu değildir.

ama işte yinede kötü düşünmeyin diyorum. bu saydıklarım o kimsenin münafıklığı için yetermi sizce.

Va'dini yerine getirmemeyi de aynı şekilde bir değerlendirmeye tabi tutabiliriz. Emanete ihanetin ferdiyetle sınırlı kalamayacağı ise zaten açıktır. Durum böyle olunca, nifak alametleri olarak sayılan hususların, başkalarına ait hakları da ihlal ettiği ortadadır. Bu ise 'hakkullah' denilen sınırı ihlaldir. Hakkullah'a riayet ise şeairdendir. Bunların da kendi içinde sünnet, vacip ve farz olanları vardır. İşte bu noktada Üstad Bediüzzaman'ın şu tespiti öne çıkmaktadır: Şeairden olan bir sünnet, şahsi farzlara tercih edilir. Çünkü bu tür meseleler bütün bir toplumu ilgilendirmektedir. Dolayısıyla bu kabil hususlardaki ihmal büyük tahribata sebebiyet verebilir. Bu nokta nazara alındığında, hadiste söz konusu edilen hususların nifak alameti olarak vasıflandırılmasının hikmeti daha iyi anlaşılır. Gerçi Kur'an-ı Kerim'de, çeşitli vesilelerle münafıklara ait daha başka özellikler de anlatılmaktadır ama, bütün bunları hadiste sayılan yukarıdaki üç hususiyete irca etmek de mümkündür. Belki de, o üç vasfı tafsil ettiğimiz zaman, karşımıza Kur'an'da anlatılan o nifak alametleri çıkacaktır. Eğer mes'ele bu zaviyeden bir değerlendirmeye tabi tutulacak olsa, nifakın, küfürden daha eşed olması gerçeği de kendiliğinden anlaşılacaktır.

google 'den bakılırsa münafık bir ışık gibi parlar...

Burda bize düşen yalanını, yalan vadini yakaladığımız kişiye belki sözünde güvenmesek bile başka güvenebileceğimiz özelliği varsa o noktada hüsnü zan etmektir..

sence?

islam münafığı nasıl tarif ediyorsa o..

Burada karşımıza bir başka mes'ele daha çıkabilir. O da, üzerinde nifak alameti bulunan insanlara, ıslami hizmetlerde bir vazife ve sorumluluk verilip verilemeyeceği hususudur. Bu noktada da yine, Üstad Bediüzzaman'ın getirdiği ölçüyle, ıslami dengeyi korumak gerekir. Bu denge, O'nun sözleri arasında, 'hüsn-ü zan, adem-i itimat' şeklinde vecizelendirilmiştir. Bu prensibi meselemize tatbik edecek olursak, şöyle bir neticeye ulaşmamız mümkündür: O tür insanlara vazife verilebilir fakat mahremiyet gerektiren yerlerden uzak bulundurulmaları şarttır.

Üzerinde nifakdan bir-iki alamet bulunan insana, bütünüyle münafık nazarıyla bakmak ve onun hakkında nifak hükmü vermek doğru bir davranış değildir. Evet eğer o şahıs, şeaire ait bir meseleyi doğrudan doğruya tezyif etmiyorsa bu böyledir. Aksi durumda ise sadece onun içinde bulunduğu yanlışlıkla ilgili hususa münhasır kalmak şartıyla böyle bir şey söylemek mümkün olabilir. Bunun da herhangi bir fayda getirip getirmeyeceği şüphelidir. Hatta İmam Taftazani gibi allameler, Yezid hakkında bile ulu orta söz söylenmesini doğru bulmamışlardır. Bunun içindir ki, başkası hakkında hüküm verirken çok dikkatli olmak gerektir. Evet insan, kendi hakkında düşünürken olabildiğince katı davranmalıdır. Nitekim sayıları onyediye kadar ulaşan sahabenin kendileri hakkında nifakdan endişe ettikleri bir gerçektir. Tabii, bu onlardaki salabet-i imaniye'nin tezahüründen başka bir şey değildir ve bizler için de çok önemli bir öğretidir.

Yalan, ilk nazarda ferdi bir günah gibi görünebilir. Sathi bakıldığında bu, bir bakıma doğrudur da. Ama yalanın bir de topluma yansıyan yanı vardır ki, bu durumda umumun hukuku devreye girer ve dolayısıyla yalan, topluma karşı işlenmiş bir cürüm haline gelir. Diğer taraftan yalana açık bir insan, başkalarını aldatma ve kandırma gibi zaaflara da açık demektir. Bu yönüyle de yalana sadece ferdi bir günah nazarıyla bakmak doğru değildir. Hele uydurulan bir yalan, topluma mal edilmişse, elbette böyle bir cürmün ferdi bir günah olarak düşünülmesi kat'iyen doğru değildir. Nitekim günümüzde kitleler böyle yalanlarla yönlendirilmekte ve bu da, yalanın revaç bulmasına sebebiyet vermektedir. Hatta bugün, kitleler yalanla o kadar içli dışlı hale gelmişlerdir ki, yalanın yalan olduğu bilindiği zamanlarda bile, kitlelerden gerektiği kadar tepki almamaktadır.

Yalan, bir zakkum tohumudur. İnsan ruhunda filizlendiği zaman, kişiyi toplumda neşv ü nema bulduğu zaman da toplumu temelinden sarsar. Bu, aynı zamanda, hem ferdin hem de toplumun büyük bir tehlikeye doğru sürüklenmesi manasına gelir.

yinede güvenebilirminiz. bu hareket doğru olurmu sizce.

eğer %1 bile ihtimal varsa belki... ama sıfırsa asla...

aklı başında müslümanlığından emin olan bir insan o söylediklerini yapmaz ki...

İman ile amelin çok kuvvetli bir irtibatı vardır.. İman, salih amellerle kemale erer..

Takviye görür, boyut ve derinlik, yakin kazanır..

Münafıklık alametleri nedir? öNCELİKLE AŞAĞIDAKİ YAZIYI ÇOK DİKKATLİ OKUYALIM:

gerçek bir müslümanın basiret gözü açıktır."aldanmaz ve aldatmaz" o. dolayısıyla güvenmekten dili yanan, önce kendine bakmalı, karşısındaki hakkında hüsnü zan sahibi olmalıdır.

Münafıklık Alametleri Üzerine Kısa Bir Değerlendirme

Ameli yönden eksiklik, veya işlenen haramlar ya küfür veya nifak sıfatı olarak dışa vurur.