Perişan halimizle bir serzeniştir bu. Derdi dert edinmeye davet, kendimizi kendimize şikayettir bu. Gamsızın harcı değil ki; ötelerden gelen bir mesuliyettir bu... "Rabbim, yolunda büyütsün, yolunda yürütsün, yolunda çürütsün." Nefis putu, rahat tutkusu göz açıp kapayıncaya kadar dahi fırsat bulamasın da ölsün.

Her yanda bir vaveyla.. sitem var yaşanandan.

Mevsim nasıl olsa da, güzelleşir bakışla,

Varlık mana kazanır içten bir yakarışla.

Solmakta bütün renkler, hazan yemiş yapraklar,

Bülbülün sesi gelir hüzünlü sabahlardan.

Keskin hatlar döşenir insanların yüzüne.

Ümitsiz olan insan bilmeli ki ruhu aç.

Yazın yeşil tonları çekilince mekandan,

Bulutların gölgesi düşünce yeryüzüne,

Şimşek çakar, gök gürler, yağmur yağar sağanak?

O'nu bilmeyen ruhlar hem gamlı, hem yaslıdır.

Gerilim kaybedilip tüketilince derman,

Hep ölgün bakışlarda çoğalır kayıp zaman.

Yaşadığımız her gün bir diriliş faslıdır,

Bir ihtilaç halidir bu demde yaşananlar,

Ölüm senfonisiyle inler durur topraklar.

Bağışla, Efendim!

Ümidimiz senden yine: "Biz sende olmasak bile, sen bizdesin gene."

Mevsim artık sonbahar, rengin kaybeder ağaç,

Hüzzamla bahsetmek ki, doğru mu sonbahardan?

Halden kurtuluverir ışığı kuşananlar.

Mefluç olan ruhlara O'nun yolu sığınak.

İnciten yüreğini, bilirim, taşlar değil, dostun gülüdür. Ya taşı dost atarsa, bu, ölümden önce ölümdür. Mahzun Nebi'nin dertli varisi... Ağlayan mı, gülen mi? Ağlayan bizimle mi ağlar, bizim yüzümüzden mi? Sevenler bizimle mi sever, yoksa bize rağmen mi? Efendim, sana yakışmak isterdik...

Düşerken her bir yaprak, çok şey kopar ruhlardan;

Ona da rengin veren, süsleyendir Yaradan.

Güneş nazlı sevgili, pek göstermez yüzünü.

Grinin en koyusu kaplar da yeryüzünü,