Arada tampon olarak kürtler kullanılmış.

18. ve 19. yy'larda "isyancı" olmanın ortak sözcüğü olmuştur "Kürt" ?

yavuz dönemindede alevi türkmenler yavuzun ümmetçilk politikası akabinde uyguladığı hışımdan kaçarak kürtlerin arasına sığınmışlar ve zamanla kürtleşmişlerdir.

İmirzeoğlu Kürt yeğeni değil mi?

3. Ahmet Refik, Anadolu'da Türk Aşiretleri (966-1200),

Odasına iri beyler inerdi

Üç tuğlu veziri tutsağa alan

Şah İsmail-Anadolu Alevi Türkmenleri ve Yavuz Sultan Selim Han.

Çukurova ve Güneydoğu?da çok sayıda Tümken aşireti yüzyıllar içinde dil ve kültürel geleneklerini unutarak Kürtleşti.

1. A. Cevdet Paşa, Tezakir III, Ankara-1963, s. 145-47

2. Osmanlı Arşivi, 998 numaralı Muhasebe-i Vilayeti Diyarbekr

Avşar fermanlı ya, ne Kürdün suçu

6. Ahmet Akgündüz, Osmanlı Kanunnameleri cilt-V,

5. Seyfi Güvel, Sumbas ve Gökvelioğulları, Adana-2001, s.68

Tecirliynen Ceride baş koşma

Neyidi bu deli Kürdün gereği

Kaynak: Cezmi YURTSEVER, ?ÇUKUROVA TÜRKMENLERİ KİTABI

Türkmen idi. Aradan geçen yüzyıllar sonra 21b yy başlarında geçmişte kökenleri Türkmen olanların torunları önemli ölçüde "Kürtleşti" veya kendisini Kürt hisseder hale geldi. Bu durum neden böyle oldu sorusunun cevabı ise İran sınırına yakın yerlerde "hanedan" olarak babadan oğla geçen ekonomik ve siyasi nüfuzu olan serbest yaşayan, hatta vergi bile vermeyen "yurtluk-ocaklık"tabir edilir tarzda kendi aşiret isimleriyle varlığını sürdüren Kürt beyliklerinin olmasıdır. Kürt beyliklerinin topraklarında yaşayan ve o bölgelerde yerleşik hayata geçenler kendilerini "Kürt"olarak nitelemişlerdir. Örnek vermek gerekirse Devlet Bahçeli'nin aşireti olan Fettahlı'nın Siverek'de yaşayan kolları, Bahadırlı aşiretinin Urfa'da "Badıllı" olarak bilinen obaları ile Osmanlı'yı kuran Karakeçili aşiretinin Urfa-Mardin arasındaki Karacadağ'da yaşayanlardı örnek gösterilebilir. Özetli, Doğu ve Güneydoğu'da yaşayan ve günümüzde Kürt olarak bilinen aşiret ve ailelerin önemli bir kısmı Türk asıllıdır.

Atına vurdurur gümüş ireşme

Dumanın sündüğü yerlere varan

s. 448,449

askerde gördüm doğrudur yazılanlar.. kürtleşmiş çok türkmen var

Yukarıdaki türküden de anlaşıldığı gibi 19. yüzyıl başlarında Türkmen beyleri aynı zaman da birer "Kürt" beyidir. Cerid aşiretinin 20. yy başlarında önde gelen beyi Kürt Ali Ağa'dır.

Cevdet Paşa'nın verdiği bilgilere göre Amik ovası ile Maraş arasında kalan vadinin doğu tarafında bulunan dağlık bölgenin adı "Kürt dağlarıdır" ve burada Okculu, Delikanlı, Çelikanlı aşiretleri yaşar, bunlar Kürt aşiretleridir. Okculu aşiretine şehzade İzzeddin efendi'nin ismi verilerek Okcuizzeddinli adıyla yerleşime tabi tutulmuşlardır (1). Fırka-i Islahiye mevcut duruma bakarak bölge hakkındaki sosyal yapıyı yansıtan raporlara bilgiler böyle yansımıştır. Ama geçmiş yüzyılların eseri tarihi gerçekler ise çok farklıdır.

"Bu yüzden insanların etnik kökeni ile değil, ülkeye faydalı olup olmadığı ile ilgilenilmesi gerektiğini düşünüyorum."

Bu tür araştırmalara bir sözümüz yok. Ancak bunlar bir takım ideolojik düşüncelere destek vermek amacı ile yapılıyor ve yazılıyorsa yanlış. Biz yüzyıllarca Kürtleri kardeş olarak gördük, Kürtlerin yoğun olduğu bölgelerde de Türkmenlerin kardeş olarak görüldüğünü biliyoruz. Bugün K. Irak ve Güneydoğu Anadoluda Kürtçülük hareketleri bir takım dış güçlerin harcadığı milyar dolarlar sayesinde ayakta duruyor. Biz bu oyunu bozmayıp alet olduğumuz sürece ayakta durmaya da devam edecek. Bu yüzden insanların etnik kökeni ile değil, ülkeye faydalı olup olmadığı ile ilgilenilmesi gerektiğini düşünüyorum.

-Urfa yöresinde Badıllı, Karakeçili aşiretlerinde yaşanan kimlik değişimi bu duruma örnektir.

Türk şiiliğine karşı Türk sünniliği.

Garsantıoğlu Kürt yeğeni değil mi

Umucuya verir atınan deve

Osmanlı'da paşalık yapan Süleyman Sabri Paşa'nın "Van Tarihi ve Kürt Türkleri" adlı kitabı da okunmaya değerdir. Van tarihi hakkında belgelerle ve söyleşilerle çok büyük bilgiler veriyor...

Yaylamaya Koçdağına çıkardı

Hasıra da deli kürdüm hasıra

Atına binip te ılgara salan

Kaynaklar:

-19. yüzyılda?Türkmen Kürtleri? adını alan topluluklar, 20. yy?da Kürtleşerek kimlik değişimi içine girdiler.

kısacası doğu ve g. doğu anadoluda kürtleşmiş türklerin nüfusu hiç de azımsanmayak orandadır..

Delme takma değil, kökünden ağa

, 2004

Hani geri dönülmez bir yoldayız derler ya..

Kerimoğlu Kürt yeğeni değil mi?

Mevzu özünde budur fakat artık bu safahatı aştık.

ve Arab veZülkadiriye Defteri (937-1530), Ankara-1990,

Ben böyle görüyorum. Umarım yanlış düşünüyorum?!

Avşar beyi Kürt yeğeni değil mi?

Yüz atlısı biner sade sereşme

Sırkıntıoğlu Kürt yeğeni değil mi

Eminoğlu Kürt yeğeni değil mi?

Her neyse, Türk Devleti bir an önce Ötekileşmiş Türklere özlerini anlatmalı ve bilinçlendirmelidir. Prof Yusuf Hallaçoğlu gibi isimlerle çeşitli programlar yapılarak bu acı gerçeğin herkesin bilmesi sağlanmalıdır...

Kitabı kaçak yollarla kışladan içeri sokup öyle okumuştum, kitapta Van'ın en büyük aşiretlerinden biri olan "Küresinliler"in aslında Oğuzların bir boyundan olduğu yazıyordu. Ayrıca Küresin aşiret liderleri de bunu doğruluyordu ancak zamanla o bölgede "kendilerine yeni bir dil oluşturmuş ve yeni yaşam alanlarına alışmış" insanlarla yaşadıkları için yabancılaşmışlar. Daha sonra Van'lı bir arkadaşa bu durumu sorduğumda "Evet, onlar Kürtler gibi değildirler ama yine de Kürtçe konuşurlar" cevabını vermişti...

lakin benim içinde önemli ülke bütünlüğümüz açısından aşağıdaki ifadelerdir...

4. Adem Kara, XIX. Yüzyılın İlk Yarısında Antakya,

İstanbul-1992, s.464

Düşman üstüne çekerdi göçü

İstanbul-1989, s.86

19. yy başlarında Çukurova'da Sis yöresinde hüküm süren Kozanoğlu Ömer Bey'in meclisinde bir halk ozanı Türkü söyler. Türkünün bitiminde Ömer bey'e sorarlar: "-Aşığı nasıl buldun?" diye.. Ömer Bey "İyi aşık amma Kürtmüş" der. Bu söze alınan aşık, Türkmen beylerinin aynı zamanda Kürt yeğeni oldukları hakkında uzun bir destan söyler. Adı geçen halk ozanının yazdığı destan metni aşağıdadır (5):

Çanlı kartalı da indi Mısır'a

"yavuz dönemindede alevi türkmenler yavuzun ümmetçilk politikası akabinde uyguladığı hışımdan kaçarak kürtlerin arasına sığınmışlar ve zamanla kürtleşmişlerdir."

Bizim beyler esir gitti Mısır'a

Çarşı Pazar olmuş evinin içi

Kanuni Sultan Süleyman zamanında tutulan 1540 tarihli Diyarbekir eyaleti Kanunname metninde bölgede dolaşan iki büyük konar-göçer topluluk hakkında hükümler yazılmıştır. Türkmen aşiretleri "Bozulus" olarak isimlendirilmiş, Kürt aşiretler de "Karaulus ekradı" olarak kayda girmiştir. Diyarbekir eyaleti içinde Amid, Mardin, Sincar, Siverek, Ruha, Çermik, Ergani, Nusaybin sancakları bulunmaktadır. Sadece göçebe Türkmen ve Kürt aşiretler için yazılan kanunname metninden anlaşıldığı kadarıyla her 300 koyundan bir koyun istenmekte. Murat suyu kıyısında bulunan gemiden karşı tarafa geçmek isteyenlerden vergi olarak cüzi para alınmaktadır. Kanunname metnini son kısmında Diyarbakır eyaletinde konar-göçer yaşayan Türkmen aşiretlerinin sayısı 7325 hane ve 2.038.346 akçe vergi alınmaktadır. Kürt aşiretlerinin verdiği vergi miktarı ise 953.994 akçedir (6). Şehir merkezinde yaşayanların sosyal yapısı dışında sadece göçebe Türkmen ve Kürt aşiretleri için durum böyledir. Diyarbakır'da yaşayan aşiretlerin 16. yy'da %-60

Fırka-i Islahiye'nin 1865 yılında Çukurova ve civarında "göçebelikten yerleşik hayata geçiş"çalışmaları esnasında aşiret ve aile toplulukları hakkında da bilgileri Ahmet Cevdet Paşa "Maruzat"ve "Tezakir" isimli eserlerinde uzun uzadıya açıklar.

Fırka-i Islahiye İskenderun körfezine geldiğinde, harekatın idari amiri Cevdet Paşa, mevcut duruma ve söylentilere bakarak Gavurdağlarının doğusunda Kilis toprakları ile Halep'e doğru uzanan yörede yaşayan Okculu aşiretini "Kürt" olarak isimlendirip onların adıyla aynı bölgede bulunan sıradağları da "Kürtdağları" olarak isimlendirmesi tarihi bir yanıldığı olduğu kadar,"isyancı" olarak görülen Türkmenleri "Kürt" sıfatı verilmesinin de bir sonucudur.

Osmanlı'nın Avrupa kapılarında zorlandığı ve ağır bir yenilgi aldığı II. Viyana kuşatması ve sonrası 1683-99 yılları arasında Anadolu'daki Türkmen-ü-ekrad aşiretlerinden acemle olarak asker göndermesi için padişah fermanı hazırlandı. Yeni il olarak isimlendirilen Sivasın'ın doğusunda kalan bölge ile Halep arasında dolaşan Zülkadirli'den ayrılma kaçak göçek yaşayan Türkmen aşiretlerinin bey isimleri yazılarak "devlet emri" olan asker gönderme istekleri Hicri 1101 tarihiyle (miladi-1690) dile getirildi(3). Afşar, Akçakoyunlu, Beğdili, Reyhanlı, Pehlivanlı. Danişmendli, Mamalı, İfrazı Zülkadir, Bozdoğan, Kozanoğlu aşiret ve beylerine fermandan birer suret ulaştırıldı. Fermanın bir örneği de Maraş ile Halep arasında "seyyar" yaşayan Türkmen asıllı Okculu Bölükbaşı oğlu'na gönderildi. Bilinen odur ki, II. Viyana bozgun yıllarında Osmanlı Anadolu genelinde aşiretlerden yeterli asker ve desteği alamadı. Çünkü bu yıllarda Anadolu bir baştan bir başa isyan ve başkaldırı olayları ile sarsılıyordu. 1700'lü yılların ortalarında Amik ovasında kışlayan, Halep ile Binboğa arasında kovguna katılan, yaylaya çıkan Reyhanlı Türkmen aşiretinin obaları içinde "Okculu" aşireti de vardır. 1800-1850'li yıllar arasındaki Antakya ve yöresi Amik ovasında yaşayan Reyhanlı Türkmenlerinin bir koludur Okculu(4).

Güveloğlu Kürt yeğeni değil mi?

Altı idi Ömer Bey'in çırağı

Yüzyıllar öncesi? Osmanlı Arşivinde bulunan 998 no'lu Tapu-Tahrir defterine göre Maraş yöresini dolaşan "yazıcılar" Zülkadir Türkmenleri içinde Dokuz topluluğuna bağlı "Okculu" adında obaların ismini kayıtlara almıştır (2). Gündeşli Yörüklerinin de bir kolu olarak görülmüştür, Okculu?

Çizginin diğer tarafında kalanlar acemleşmiş ya da kürtleşmiş. Kürtlerin içinde zamanla asimile olmuş birçok türkmen boyu var.

Düşmanı görünce çatal yüreği

Ballı somak dağıtır solunan sağa

Hay deyince yüz atlısı binerdi