-Boşandıktan sonra 2 veya 3 yıl geçmeden evlenemesin.

evliliğin akiti karşılıklı saygı ve sevgiden geçmeli, kağıt üzerinde yapılandan değil, kaybetme korkusunu çiftler yüreklerinde yaşamalı, sözleşmeye bağlı somutta değil...

-Bir kişi en fazla 3 defa evlenebilsin.

beğenmesem nasılsa boşarım hevesiyle kimse evlilik yapmaz kanımca..

uzman bir arkadaşımın söylediği cümle şu

-kesin çözüm.3-5 kişi böyle ölse dayak olayı falan sıfırlanır memleket sathında-

olur o zaman herkes istediği gibi yaşasın nasıl olsa boşanma korkusu yok

Anlaşıp anlaşamayacaklarını evlenmeden önce araştırsınlar. Buna rağmen evlenmişlerse çocuk yapmasınlar, yapmışlarsa da biraz fedakarlık yapıp çocuğun büyümesini beklesinler. Kavga olsa bile çocuk yanında babasını gördüğü zaman kendini güvende hisseder.

en güzeli evlenecek insanları psikolojik teste tabi tutmak-uzmanlar tarafından hazırlanacak olan-

zaten kadınlar son hadde gelene kadar boşamıyorlarki, bıçaa kemiğe dayanıyor ondan sonra boşanıyorlar.. senin maddelerinde zorlama var zorla güzellik olur mu?

cidden kimisinin fıtratı buna uygun değil niyeti halis olsa da!!

-Küçük çocuk varsa çocuk en az 12 yaşına geldikten kadar boşanma hakkı tanınsın.

"en kötü aile ortamı en iyi yurttan daha iyidir"

Ben daha çok çocuklara acıyorum. Bunun yanında ailelerin korunması da önemli. Yani sadece güzeldir, zengindir, yakışıklıdır kriterleriyle evlenilmesin.

Hiç bir kuralla bağlanmayan herhalde boşanmalardır. Ayrıca kriterler bilinirse insanlar hesabını ona göre yaparlar. Mesela çocuk yapma konusunda.

-Evlenenler arasında 20 yıldan fazla yaş farkı varsa boşanma hakları olmasın.

toplumda özellikle eşler arasında saygı ve sevgi olsa birbirine karşı hiç bir akite gerek kalmaz birliktelikler ve boşanmalar çok gerekmedikçe yaşanmaz, çocuklarda mağdur olmaz..

bu müessese herkese göre değil

Bir yazarın babası onu yetiştirme yurduna kandırmak suretiyle vermiş. Akşam seni geri alırım diye daha 2 yaşındayken. O da yazdığı kitaba şu ismi koymuş."Babam beni unutmuş" buna benzer bir isim.

Boşanmaların çocuklar üzerinde yaptığı tahribat biliniyor bu nedenle;

işte üstte bahsi geçen adamı bir güzel dövüp, işkence edip idam edeceksin

Evlenmeler sözleşmeli olsa taraflar kendilerine ve eşlerine daha çok dikkat eder, kaybetmemek için çaba sarfeder.

Ben kesinlikle anlaşamayan çiftlerin boşanmasından yanayım, çocuk için paylaşımı bitmiş, saygı ve sevgi bitmiş evliliklerde çocuklar daha çok yıpranıyor. Ayrıca boşanmamak adına, elalem ne der? toplum bana ne gözle bakar vs. gibi düşüncelerle boşanmayan kadınların akıbetleri de genelde aynıdır. Geçen haberlerde bir kadını gördüm daha 27 yaşında 60 yaşında gibi yıpranmış, kocası olacak mal herif pis kasap burnunu ve kulaklarını kesip hastahane bahçesine atıp gitmiş!

Evleneler bunu hesaba katıp eş seçsinler. Beğenmesem nasılsa boşarım olmasın diye.

Bu ve buna benzer kriterler konulsa toplum bir ölçüde kurtulur.

-aynen aktarıyorum ona katılmamakla birlikte:

yoksa boşanacaklarsa bağlasan durmaz bu tipler

-yani çözüm en başından alınmalı-

Boşanınca kurtulamayanlar var veya evliliği suistimal edenler.