Sarı bir hüzün, kızıl bir gururve siyah bir öfkeyle konuşacağım sana. Sana oklardan değil, yaylardan bahsedeceğim. Gülün dikenlerinden değil, gülleri ve diklerini doğurmaktan yorulmayan topraktan sözaçacağım.

Neden bilmiyorum özlemin artıyor içimde,"zaman gectikce eksilir"demistin, niye daha drerinlesiyor öyleyse...

başkasına yar etmem der kızardın da! ben senden sonra kimseye GÜL demem derdin, ben kimseye yar olmadım, senden başkasına GÜL olup kokmadım?

Garip değil mi?Sana seslenmekten vazgeçmediğimi, bundan hoşlandığımı düşünüyorsun belki de. Oysa `sana seslenmek`bütün hesaplarımı gördüğüm bu dünyadaki, tek geride kalmış hesap benim için... Bu dünyadaki tek yük bu seslenişin kalbini avucumda tutabilmek...

Edepsize rağmen beni yuhaladınız.

Hüznü, gurur ve öfkeyi bilseydin keşke...

Hüznümün beni asan taskınlığını,

Hiç bir şey söylemeden gittinAyrılığın dilsiz olduğunu bensenden öğrendim...

derdin de bende inanırdım gözlerimin güzelliğine,

ne sesin ne yüzün ne sen hiç birseyine tutulmadım.. ğülüm deyişine aldandım... gitsende kalsanda gülüm deyişin yüregimde hala...

Cennein ve cehennemin dillerini, savaş naralarını ve aşk şiirlerini, gazelleri ve bolerolarıöğreten atalarım, seninsözlerinin anlamını öğretmediler...

Dilsiz olanın yaşayabileceğini sen öğrettin ve kalemime ilkdefa yaban gözlerle baktıkm..

Sarı bir keder, kızıl bir kibir ve siyah bir isyanla konuşacağım sana...

Kürek mahkumu için kürek neyse, benim içinde `sana seslenmek`o. Bir yandan gemiyi ufka ulaştırmanın tek yolu diğer yandan bileklerimden sızan kanların gönlümü işgale yeltendiği bir rotanın can suyu...

Öfkelerimin kararlılığını aşka katık ederek konuşacağım, bedenim bu dünyayı terk edene kadar...

sonra ölmek istemezdin, ölümden korkardın, ölüp de seni bir

Ağlama! ? GÜLÜM?ağlama derdin bana,

bir başka bakardı gözlerim sen güzel deyince, gözlerine?

Akan su gelmeyecek kelimelerime. suyu şefkatle kucaklayan sessiz taşların canını yakandamlaları dillendireceğim... Yine sana sesleneceğim senin kim olduğunu hiç bilmeden, bilmek istemeden...

"Seviyorum seni ama " dedin."Hoşça kal"diye ekledin"Şimdi gitmeye mecburum belki yine gelirim, umarım gelirim"son sözün oldu...

Sana sesleneceğim yine;Seni sadece kuru bir sevgi ile değil, derin bir hüzünle, binlerce yıllık bir gururla vr pervasızbir öfkeyle sevdiğimi duyumsuyor musun?

Senden sonra kimseye yar olmadım, senin sözlerin hep yalanmış çoktan anladım, sen söz verip hiçbir sözün eri olmadın, değmezdi sana biliyorum, ben seni de ben gibi doğru sandım

kızdığımda gülerdin hemen, türlü oyunlar yapardın beni güldürmek için, bir dakika bile küsemezdim sana,

, inanmak ne zor şimdi kollarının başkalarını sardığına?

Ne diyeyim canınız sağolsun!

cok dogruuu...

Yine, yeniden, sadece sana sesleneceğim...

sükutu hayalin iyi yanı pişmek olsa gerek

Bravo size!!

Senin kim olduğunu hiç bi, lmeden, ağlayan zambakların dudak kıvrımlarına yoldas olacağım... Senin kim olduğunu en çok bilerek, kavmimin bana vad ettiği tüm askları terk edeceğim...

Yine sana sesleneceğim; Senin kim olduğunu hiç bilmeden, Senin kim olduğunu en çok bilerek, isyankar zambakların, çılgın nilüferlerin, dört nala açan kirraz çiçeklerinin dudak kıvrımlarına yoldaş olacağım...

Ben savas ve ölümle hasır-nesir olan kelimelerdısındakılerı unutmaya gayret edeceğimömrümün geri kalanında... Ytin

Yanılmış olsam da! Merak etme yıkılmadım doğrular sarsılsa da yıkılmazmış, sen gittiğin de bunu çok iyi anladım ben yıkılmadım?

kıyamam derdin güzel gözlerine,

Sana sesleneceğim yine.

Benden kaçıp cennete gitmek isteseydin, seni cennetin kapısına kadar götürürdüm. Bana gelmek için seni korkutan cennet olsaydı, cehennemle konuşurdum seni ona anlatabilirdim. Oysa sen ne cenneti isteyecek kadar "aşk"oldun, ne de cehennemi isteyecek kadar "ayrılık"!..

Oysa ben sana küreklerden değil, gemiden bahsetmek isterdim. Atalarım bana kadınlara gökyüzünü, gemileri ve yelkenleri anlatmamı öğrettiler. Sen ise kürekleri, yağlı urganları, geceyisiyaha gömen fırtınaları öğretmeye çalışıyorsun...

küs kalmayı bile beceremezdim yüzüne bakınca?

derdin ama en çok ta sen ağlattın beni,

Öfkelerimin hiçbir zaman sona ermeecek ve azalmayacak kararlılığını anlayabilseydin :Anlatabilirdim sana, seninile yasanan bir asktan sonra ayrılığın ölüm bile olsa,"mavi bir ölüm" olcagını...

Mütevazı bir sevgiyle değil, küstah bir aşkla sevdim seni...

Derinesiyor özlemin ve gönlümde bir i, ç savasta dökülen kanları costuruyor ayrılık sözlerin...

ve gözlerim bileklerimden parmak uçlarıma kadar toplanmış kan pıhtılarını seyrediyor, kürekleri bırakmıyorum, önce yücelttiğin, sonra terk ettiğin aşkın omuru için kalemi bir an elimden düşürmüyorum...

küstah bir askla seveceğim seni...

Sensiz yaşayamam derdin bana sarılınca,

''GÜLÜM'' derdin de! GÜL sanardım kendimi...

Sen başka bir yar buldun, GÜL sanıp başka tenler kokladın. Ben sana hep inandım

Yazıklar olsun size!

Sana ellerimle dokunarak, gözlerimle okşayarak göstermek isterdim rüzgarla şişen beyaz yelkenleri. Ama senin vaktin yoktu. Ben bunu hiç anlayamdım...

Ben Osmanlı gibi kollarımın yetişemediği bir aşkı kucaklamaya çalışırken, sen köprülerin ülkesi enedik`teki son sancağı kışın üşümemek için şal yaptın kendine...

Sana sesleniyorum...

Nasıl seveceğini bilirdin beni, ben söylemeden bilirdin neleri sevdiğimi,

Ağlamaları yakıştıramamıştın gözlerime, gülmemi isterdin, gülünce gözlerinin içi gülüyor derdin,

Müebbet bir ask, sarı bir hüzün kızıl bir gurur ve siyah bir öfkeyle konusacağım bu dünyayı terk etme müjdesi gelen kadar...

Ben seni Beyrut gibi sevdim ama, sana ne Mağribi ne de Menhentın`ı anlatamadım. Bağdat`ı ve sam`ı isgale yeltenmisken, Venedik`ten gelen ihanet tarumar etti orduarımı...

Alaaddin`in sihirli lambasından cin bana gelseydi ve ne dilersem dilememi isteseydi:Hiçbir şeyi elde etmek istemezdim, birşeyden vazgeçmeyiisterdim sadece;hayatta birşeyden vazgeçmem lutfedilseydi, bedeliher şeyim olsa bile,`sana seslenmekten`vaz geçmek isterdim...

Gururumun binlerce yıl önceden miras kalmıs hoyratlıgını,

Yalnız benim için bak yeşil yeşil şarkısını söylerdin

Kavmimin kadınları bana öğretmediler ki bazı kadınların beyaz güvercinlerden daha çok, siyah apoletleri sevebileceğini...

GÜL? düm ben senin dilinde, GÜL kokuyorum sanırdım? GÜLÜM? diyerek saçlarımı kokladığın da!

Ben de yalnız sana bakardım hep yeşil yeşil gözlerimle?

Öyle sanıyorum ki, hüzünle ve acıyla pek barışık olmadığın için benden uzun yasayacaksın. Benden sonra kelimelerim gelecek gönlüne, onların benden geldiğini bir tek sen bileceksin...

Müebbet bir aşk dışında, bildiğim tüm duyguları terk edeceğim...

bende bir başka sarılırdım inanırdım, bensiz olamayacağına