<i>?Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe Aişe?nin şöyle dediğini anlattı: ?Rasulullah s. a. a?in hastalığı ağırlaşıp ağrısı şiddetlenince benim evimde bakılmak için zevcelerinden izin istedi, onlar da kendisine izin verdiler. Sonra Rasulullah s. a. a iki kişi arasında, Abbas b. Abdülmuttalib ile başka birinin arasında, ayakları yerde sürünerek çıktı?</i>

<i>bu çalışmamızda inşaAllah bizzat nasibilerin kendi kaynaklarından Nebi s. a. a?in amca oğlu ve sahabesi olan ibni Abbas r. a?ın beyanı ile bu gerçeği sizlere aktaracağız.</i>

İddia:

Cevap:

<i>Ebu Bekir kızı Aişe?nin imam Ali a. s ve evlatlarına kin beslediği, düşmanlık güttüğü şüphesiz ki, İslam tarihinin bize aktardığı ve üzerinde hiç bir şüphe olmayan gerçeklerdendir. ancak, diğer taraftan nasibilerin hadis kaynaklarının Aişe, Ebu Hureyre, ibni Ömer ve benzeri Ehli Beyt a. s düşmanlarına dayandığı da bir gerçektir. ve elbette ki, bu Ehli Beyt a. s düşmanlarının rivayet ettikleri şeyler hem İslam akide ve fıkhına ve hemde Ehli Beyt a. s?ın fezailine aykırı olan şeylerdir. çünkü hakkı aktaran, doğruları beyan eden Ehli Beyt a. s ve onlara sadıkolan sahabelerdi ve Aişe, Ebu Hureyre ve ibni Ömer gibiler bunlara düşmandılar. o yüzden de doğal olarak Ehli Beyt a. s?a muhalif olan rivayetleri kendilerinden uydurarak aktarıyorlardı.</i>

<i>ibni Sad, ?Tabakat el-Kubra?, 2/205</i>

<i>...</i>

<i> Ubeydullah dedi ki: Aişe?nin söylediklerini Abdullah ?a haber verdim, Abdullah b. Abbas bana: ?Aişe?nin ismini söylemediği diğer zat?ın kim olduğunu bilir misin? dedi.? ben?Hayır? dedim. ibni Abbas dedi ki: ?O Ali?ydi, Aişe onun hakkında hayır konuşmak istemez?</i>

3874- Cümey b. Umeyr et Teymi ?den rivayete göre, şöyle demiştir: Halamla birlikte Aişe?nin yanına girmiştim. Aişe?ye: "Yakını insanlardan kim Rasulullah ?e daha sevgiliydi" diye soruldu. "Fatıma" diye cevap verdi. "Erkeklerden kim?" diye sorulunca da:"Fatıma?nın kocasıdır çünkü o geceleri çok namaz kılan gündüzleri de çoğunlukla oruçlu idi"dedi. <i>Tirmizi: Bu hadis hasen garibtir. </i>Her iki hadise baktığımızda <u>Hz. Aişe anamızın Hz. Ali'nin ismini zikretmediğini görüyoruz</u>.<u>Bu durum birinci hadis için "hayır konuşma istemeyişe" yorulmuştu..</u>.<u> Oysa Tirmizi hadisinde Hz. Alinin ismini vermemesine rağmen onu övmekte ve faziletlerini sıralamaktadır </u>.<u>Bir kişiye yapılabilecek en büyük dini övgülerden birinin onun Resulullah nazarındaki müstesna yerinin ifadesinden başka ne olabilir?</u> Burdan çıkarılacak sonuç ise sadece ismini telaffuz etmemekten yola çıkarak varılan "Aişe Ali?nin hakkında hayır konuşmak istemez" yargısının yanlış olduğudur.. Yer yer sahabilerin büyükleri arasında bu ve hatta daha sert eleştiri cümlelerine rastlarız. Onlar aynı zirvenin elemanları olduğu için kendi aralarındaki böyle şarj-deşarjları normal karşılanır.<u> Hatta benzer sıkıntılar Hz. İbni Abbas ile Hz. Ali arasında dahi yaşanmıştır. </u>Hz. Ali'nin Basra valiliğini yaptığı sırada kendisine atılan iftiraya dayanamayıp Hz Aliden de yeterli desteği alamamanın verdiği buruklukla valilik görevinden istifa edip, Mekke'ye çekildiğini islam tarihi bize nakleder..