Eski yalın cümleler dar geliyor dünyamıza. Denizler, havalar, karalar dar geliyor arzumuza.

Paylaşsaydık mevsimleri, iklimleri, kalın bir çizgi çekmeseydik?öteki?yle aramıza, üşümezdik.

üşüyoruz...

Ne hoş, ne muhteşem gelenekti. Bir yerlerde yaşıyor mudur şimdi? Yaşıyordur, kim bilir.

- Evet yavrum.

Modern zamanlardayız. Rekabet çağındayız. Tüketici ve üreticiyiz.

... şeytanın izin veriyorsa!

?Mutlaka izleyin?, ?mutlaka alın?, ?mutlaka biriktirin?, ?sakın kaçırmayın? direktifleri alıyoruz her gün, her an.

Maide 51.

Bir kutup ayısı öyküsü vardır, iyi anlatamam ama şöyle:

Alıyor, izliyor, biriktiriyoruz. Peki niye? Güçlü olalım diye.

- Anne, senin annen de kutup ayısı mıydı?

Ötekileştiren, dışlayan sizsiniz kardeşim bu olayın sebebi de sizsiniz...

- Evet yavrum. Nedir bu merak, niye soruyorsun? Bizim sülalemiz binlerce yıldır kutup ayısıdır.

ne kadar şefkatli olsakta sizin "dünyanın diğer yarısından daha uzak olan kalbinize" dokunamıyoruz maalesef. bunun hüznünü en çok yaşayan Alemlerin Efendisi'ni şimdi daha iyi anlıyoruz. hidayet bizde değil. ve bunun böyle olmasının hikmeti de...

Canımız yanıncaya kadar feryat etmedik, etmiyoruz.

Ve her güzel temenninin, her özel duanın ardından?ecmain? denirdi.

- Ama anne, üşüyorum!

çok beğendim öğrencilere mutlaka okumalıyım...

Kalın bir duvar örmeseydik, soluğumuz yeterdi hepimizi ısıtmaya..

?Ecmain?, ?Ümmet-i Muhammed?ti.

Her fırsatta, herkese bu sevimli öyküden söz etmekten kendimi alamam.

"Hürmetli aylar çıkınca, puta tapanları, bulduğunuz yerde öldürün. Onları yakalayıp hapsedin. Her gözetleme yerinde onları bekleyin. Eğer tövbe eder, namaz kılar ve zekat verirlerse peşlerini bırakın.(Tevbe Suresi,5. ayet)

İnsanız, sıkılıyoruz, arada bir üşüyoruz.

Alttan ve üstten ısıtmalı apartmanlarımızda, villalarımızda Hz. Ebubekir?in cömertliğinden söz ediyoruz.

Yavru kutup ayısı annesine sokulur ve sorar:

- Peki onun annesi?

Önce içi boşalıyor merhabanın, ardından kesiliyor bıçak gibi.

İçimize, dışımıza kapanıyoruz, kimse çözemiyor şifremizi. Kimseyi çözemiyoruz.

bir teşekkürde benden olsun güzel yazı:)ben bu zamana kadar nasıl görmedim bu yazıyı:)

?Siftah senden, bereket?tan?dı ticaret sabahının ilk sözü.

İnsanı insana düşman eden şu dinlerden arınamadık gitti..

Doğru yönleri elbet var, ancak doğru yönlerini alıp yanlış yönlerinden arınamamızı engelleyen korkularımız da var...

- Ve aleyküm selam, merhaba!

Ey inananlar! Yahudi ve hıristiyanları dost edinmeyin. Onlar birbirlerinin dostlarıdırlar. Sizden kim onları dost edinirse, kuşkusuz o da onlardandır. Şüphesiz Allah, zalimler topluluğunu doğruya iletmez.

Belki de yanlış sorular üşütüyor, kim bilir.

Üşüyoruz ve sebepsiz sanıyoruz üşümelerimizi.

Doğru cevap doğru sorunun içinde. Doğru soru ise yanıbaşımızda.

- Peki nedenmiş o?

?Sırrını sır edene aşk olsun/ sırrını faş edene yuh!? demiş Mevlana.

Kalın bir duvar örmeseydik, soluğumuz yeterdi hepimizi ısıtmaya.

Söz senet olmaktan çıkınca, merhabalar aşınıyor. Çekler, senetler dönüyor.

Eski yalın dünyamızdaki yalın sözler yetmiyor teselliye.

İnsanız, yoksullaşıyor, yalnızlaşıyoruz.

Doğrudur, ?Fatih?in İstanbul?u fethettiği yaştayız?, Akşemseddin?in yaşına erenler de var aramızda, ama biz peynir gemisini karada yürütüyoruz. Hem sözle yürütüyoruz. Anadoluhisarı?ndan Rumelihisarı?na, oradan Haliç?e... İthalat, ihracat yapıyoruz. Export, import ticaret.

keşke meal okuyacağınıza arada tefsir de okusanız. ve okurken biraz da Muhatapınızın hakikatleri anlattığına "teslim olsanız"... bazen mağlubiyetin tadı da güzel. bir insan olarak en azından bu cümleme "inanın".

Dün, bir merhabanın, bir acı kahvenin kırk yıl hatırı vardı. Dile kolay kırk yıl!.. Ya şimdi?

- Selamün aleyküm, rastgele. Ya da:

kaç nickname tükettin İslam'a saldırmak için; bir de içindeki truvaya saldır.

- Çünkü, daha güçlü olacağız ki, daha güçlü olalım.

Ben prangamı çözeli çok oldu, tavsiye ederim

Doğru soru, ?niye üşüyoruz? olmalıydı.

kalpten kalbe bir yol varmış, ama yollar muhabbetsiz kalmış...

Güçlü, daha güçlü olmamız öğütleniyor sürekli. Öğütlenmiyor, emrediliyor.

ilk defa böyle uzum bi yazıyı okudum ama iyiki okumuşum çok güzeldi. Rabbim bize üşümemek için çaba harcamayı nasip etsin gerçekten güzeldi ALLAH razı olsun.

Vakt-i evvelde?merhabamız vardır? sözü, ?güvenilir insandır? anlamınaydı.

Şimdi üşüyoruz, merhabasız, kahvesiz, köpüksüz üşütüyoruz.

alem-i suğra..

İnsanlar çok selam yok, misafir odaları var ama misafiri yok...

- Peki anne, babamın annesi babası da kutup ayısı mıydı?

Peki ama, kendi evimizde, kendi yurdumuzda, kendi yuvamızda niye üşüyoruz.

Dilimizi dönüştürdük, ecmain çevremiz oldu. Çevremiz, yani müşterimiz. Velinimetimiz.

?Teselliden nasibim yok, hazan ağlar baharımda? oluyoruz. İnsanız işte.

Sıcak bir merhaba: ?Benden size zarar gelmez, emin olun benden? anlamındaydı.

çok güzelmiş :))

Ama, çağdaş medeniyet?mahremiyet?i yollara döktü, ?sır? faş oldu.

Onlar, kendileri gibi inkar etmenizi ve böylece onlarla bir olmanızı istediler. Artık Allah'ın yolunda hicret edinceye kadar onlardan dost edinmeyin. Bundan sonra eğer yüz çevirirlerse o taktirde onları nerede bulursanız yakalayın ve onları öldürün. Ve onlardan dost ve yardımcı edinmeyin.(Nisa Suresi,89. ayet)

Dün, eller kalbin üzerine konur ve cemaate rahmet dilenirdi. Şöyle:

Borsa, repo, tefeci, banker çağında?çok söz yalansız, çok mal haramsız olmaz? sözü demode artık.

?Selamı yaymakla? emr olunduk ki, yeryüzü üşümesin...

Çok gerçek bi yazı..

Padişahın ziyafetinde garsona teşekkür ediyoruz da, padişaha teşekkür etmiyoruz.

Lakin, ötekinden kendimizi sorumlu saymadık.

dün de uzun yazıları okumakla ilgili bir cümlen vardı; uzun yazıları okurken gözümüz, aklımız, elimiz, kolumuz vs haramda değil, ilim talebesiyiz mealindeki yorum çok güzeldi kardeşim, eyvallah...

- Peki onların anne babası da mı?

Öyle ya, karşılıksız merhabayı kim ne yapsın? Öyle ya, esas kriz bu değil mi?

Oysa yanlış soru yanlış cevaba bizi mecbur bırakıyor.

alem-i suğra, kusura bakma arkadaşım, savaşta cariye edinip de, onlarla yatma serbestliğini eline almak için, kendi kendine ahzab suresini yazıp da cariyelerin isteği olmaksızın onlarla yatan biri, kimse için üzülmez...

İnsanız, unutuyoruz. Teşekkür etmiyoruz, kendi hakkımız görüyoruz iyiliği.

Dostsuz, merhabasız kalınca krize giriyor, üşüyoruz.

Ben sizin temiz kalbinize inanıyorum arkadaşım, inanıyorum inanmasına da savunduğunuz fikir, ve bu düşüncelere sizin bürünmenizi sağladığına inandığınız kitap hiçbir şekilde insanın insana dostluğundan bahsetmez...

Vakt-i evvelde yalnız üşürdük. Şimdi, topluca üşüyoruz. Bahara rağmen üşüyoruz. Nisan bile üşütüyor.

Ellerimiz, eldivenlerimiz, kar başlıklarımız bile üşüyor.

Ama, yitiğimizi yitirdiğimiz yerde aramıyoruz; insanız işte!

Ama bakın, nasıl da bizi yalnız bırakıyor çevremiz, müşterimiz, velinimetimiz.

sünnete riayet edip herkese selam verebilseydik, verdiğimizin sadece bir selam olmadığını güzelce anlardık...

Birlikte; yani ben, sen, öteki...

İnan sadece gökyüzüne bir ekran koyup, bütün insanlara islamın yayılışını ve yapılan zulümleri, kitabın yazılışını izletme şansı olsaydı :)

Karşı merhabanın anlamı da aynı: ?Sen de bizden emin ol.?

Artık kafirlere itaat etme ve O'nunla , onlarla büyük cihadla savaş!(Furkan Suresi,52. ayet)

Biz bıraktık, ecmain de bizi bıraktı. Güzel temenniler, özel dualar da.

?Bir elin verdiğini ötekinden gizleme? ilkesi, yerini bir elin verdiğini bütün eller alkışlayacak şartına bıraktı. Teşhir ve reklam çağındayız. Herkes her şeyin bilinmesini istiyor; herkes, her şeyin.

Sıcacık bir merhabada teselli arıyoruz. Sıcacık bir merhaba arıyoruz ısınmak için.

- Selamün aleyküm, bereketli olsun.

"Ey peygamber! Kafirlerle ve münafıklarla savaş. Ve onlara sert davran! Varacakları yer, cehennemdir. Orası ne kötü bir varış yeridir."(Tevbe Suresi,73. ayet)

Üşürüz tabii. İki yanlı zatürree, tüberküloz bile oluruz.

- Evet yavrucuğum.

düzeliriz inşaallah...

İklimden, üşümekten, mevsimden, ?mevsimlerin insana yaptığı fenalıklardan? ne zaman söz açılsa, yavru kutup ayısı sorularıyla, ?ama anne...? deyişiyle, ?üşüyorum? vurgusuyla gelir oturur karşıma.

? bereket versin?di son söz. ?Bereketini gör?dü karşılığı.

Melek değiliz, etkileniyoruz, ?mutlaka? değilse de izliyor, alıyoruz.

?Ağustosta balta kesmez buz? oluyoruz. Kimseye içimizi açamıyor, sırrımızı paylaşamıyoruz.

Ben sizin için üzülüyorum gerçekten, çünkü kalbinizin temiz olduğuna inanıyorum, aramızdaki fark siz kuran sayesinde böyle olduğunuzu, islamın sizi yücelttiğini söylüyorsunuz ama yanılıyorsunuz...

" Onları nerede bulursanız yakalayın ve öldürün. Ve işte size, onların üzerine apaçık yetki verdik."(Nisa Suresi,91. ayet)

Arafin,

Çığlıklar, şikayetler, itirazlar çoğaldı, bakın. Hem üşüdük hem oksijensiz kaldık birlikte.

Yavru kutup ayısı biraz daha sokulur annesine ve der ki:

?Ecmain?, yani: ?cümlemiz.?

Yanlış sorulara bulduğumuz yanlış cevaplar üşütüyor olmasın.

dedeali amin...

özellikle şu cümleler çok gerçek geldi bana da:

Böyle yapıyoruz, sonra da üşüyoruz.

Şükretmiyoruz, tabii hakkımız görüyoruz nimeti.

- Merhaba, cemaate rahmet.

Saçaksız, sığınaksız, şemsiyesiz, korunaksız kalıyoruz.