hayallerin suya düştüyse isteklerin nasıl gerçekleşti mevsim?

umutsuzluk, hiçbirşeyden zevk almama...

kıvırcık ali'nin geriye dönün seneler parçasını dinlerken dibe vuruyorsun:)

bunları sana neden söylüyorum... birgün sende benim gibi olma diye...

ama kimse benim gibi olsun istemem...

yorgun

sonra arkana bakıp giden senelerine ağlıyorsun...

peki bu bir eksik mi senin için?

aslında tükeniyoruz ama bu tükenmişlik sendromu değil...

suya düşen aşk ama

uykusuz

ama çok başarılı kısmı bana göre değil:)

ve hala umudum var, geleceğine dair...

zaman herşeyin ilacı geçer diyorlar, ben inanıyorum... sen de inan...

herşeyden önce yorgunum ve takatim yok hiçbirşeye...

yahu klasik depresyon, tükenmişlik sendromu oldu çıktı:)

küçük dünyandaki küçük hayallerin mi gerçekleşti

mevsim bunların hepsini bende yaşıyorum...

allah'a şükür herşeyim var... şu yaşadıklarımın tek nedeni klasik aşk acısı...

çok başarılı ve beklentisi olmayan kişilerde görülür

anlamsız bir yaşam...

bu girdiğin karanlıktan biran önce çıkmaya bak yoksa benim ki gibi kronikleşir:)

hayallerin suya düştüğünde isteklerin gerçekleştiğinde boşlukta gibi yaşadığım şuan

gençsin daha yeniden aşık olursun üzülme:)

. çimde heves kalmadı hiçbişeye ilgi duymuorum herşey çok yorucu geliyor

mutsuzluk da tükenmek ama aşktan yana yorgunum biri teklif edince reddediyorum 2 yıldır bu böyle

hımmm anladım...

çok oldu kopan yara tutmuyor artık geriye dönmem bu yakışmaz bana artık aşk yerini şevkat aldı

hayır sevmeye gücüm yok artık istemiyorum hiçbişey mutlu etmiyor herşey sıradan

yoksa birini mi seviyorsun, unutamadın mı?

ve birgün eksilmedi acılarım, ilk günkü gibi kanadı...

umutların tükendiği

sevgilin mi olsun istiyorsun, bundan dolayı mı mutsuzluğun...

bitkin

hayat çok kısa, değmiyor gerçekten...

bence ben daha vahim durumdayım...

kalabalıklar, yeni yüzler... bunlar yoruyor beni kaçıyorum...

herşeyim var, istediğim birşey yok belki bunla ilintilidir...

bu benim sendromum sanırım...

ben iki yıldır giden biri için ağlıyorum...

şimdi gitsem iyi olacak... umarım bu sendromu kazasız belasız atlatırsın...

benimde mutsuzluğumu anlatan bir başlığım vardı... herkes bana destek olurken, benim sana teselli vermem saçma biliyorum...

herkes gülüp oynarken, ağladığın senelere...

buraya yazmamda ki amaç bile çok içler acısı, acımı paylaşıp, yalnızlığımı unutmak...

ve yalnızım en kötüsüde bu beni mutlu ediyor...

kendimi yaşlanmış hissediyorum...

gücünün bittiği o nokta.