geceye niyet ettim şafaklarla bölüştüm seni..

bunları siz mi yazıyorsunuz? bambaşka yerlere götürdü, benzersiz paylaşımlar

Kalbim esiri olmuş.. özlüyor onu deli gibi.. unutmaya çalışıyorum olmuyor.. onun hayallerinde dolaşan savruk bir beden oluvermişim.. ruhum müebbet yemiş bir ölüm mahkumu misali yanıyor onsuz ateşlerde.. atılan yumruklarda duvarların ne kabahati var ki.. sonrasında sızlayan ellerime bakıyor.. zoraki bir gülümseme atıyorum.. saatlerce gönlümde onu konuşuyor kendimle.. ?nasıl bir kader?..?neden?.. sorular.. sorular.. ve cevabını sadece onun bildiği sorular.. ?lan? diyorum..?sevse? diyorum.. kızıyorum.. kahr oluyorum.. gene yakıyorum kadim dosttum sigaradan, bir tane daha.. her nefeste parçalarcasına çekiyorum bir yudum.. meret nasıl da yakıyor... nafile.. özlemi bir yere kadar bastırıyor işte.. ben ki usta aşık bir acemi sevdanın ellerinde mahf olmuşum.. benden geriye sahte sevgiler, yapmacık gülümsemeler, başkasına bakmaya çekinen gözler kalmış.. bir dost, sırdaş, arkadaş, sevgili oluvermiş karanlık geceler.. ne de güzel dinliyor beni.. bir ömür mü sürecek diyorum bu yalnızlık.. gene üzülüyorum.. usulca çekiliyorum.. sımsıkı korkarcasına sarılıyorum yastığıma.. kapatıyorum gözlerimi gene sensiz bir geceye..

valla mı? okumadım çok uzun başkan. ama ilginçtir diye verdim bu tepkiyi

çok anlamlı sözler çok beğendim

Bazen "umurumda değil" dediğimiz kişiler..! Aslında "uğrunda öldüğümüz" kişilerdir... Şarkılarda bile O'nun Sende Bıraktığı İzleri Özlersin... Her Şarkıda Ayrı Bir Hatıra Saklıdır Sanki; İstesende Silemezsin.. ama O şimdi bir başkasına bu bizim şarkımız olsun derrr... öylede acımasızdır bazen hayat..

Hiç ummadık bir anda, karşına çıkan o adamın, onu nasıl da hayata bağladığını izliyor sessizce, bir kenardan. O adam asla yapamam dediğin yerden bağlıyor seni hayata. Alışıyorsun ona, kendinden bile çok alışıyorsun. O yokken nefes alamamaktan korkuyorsun, kendi nefesinde boğulmaktan. Yeri geliyor, onsuzken aldığın her nefesin son nefesin olmasını diliyorsun. O kadar çok seviyorsun ki, onu kaybetme fikri gün geçtikçe daha çok acıtıyor seni. Fark ettirmeden defalarca kez öldürüyor seni.

Neler düşünüyordum oysa.. Meğer ne kadar da çok gitmişsin benden.. Şimdi yalnızlığımla aldatırken seni.. Hadi uzat elini demek geçiyor içimden ama demiyorum-diyemiyorum!.. Sanma ki istemediğimden.. Uzattığında bırakacak olduğunu adım gibi bildiğimden..!

Uykuların kaçar sevdiğin gelince aklına.. vakit geçmez demir atar.. Gözlerin karanlıkta bir şeyler kovalar durur... Derken bu feryada kulaklarında katılır.. O da arar sevdiğinin sesini.. Ne çarşaf halden anlar ne yastık... Bir türlü gelmez beklenen pencereden.. Hiç unutamadığın o sevdiğinin hayali ile, Çekersin sigarandan derin bir nefes.. hafif sızlatır yakar ciğerlerini.. Sanki sevdiğin yakmıştır canını.. bilirim o sızıyı.. Kapanır yatağına çaresizliğine yanarsın.. Sevmek ne imiş bir gün sen de anlarsın..

evet çoğunu ben yazdım.. meğer saklı bir şair yatarmış benliğimde.. ne zaman ki bir rüzgar eser o zaman lopar şair yapraklarım ve sürükler alır da götürür beni.. bir bakarım ateşlerdeyim yanmışım kül olmuşum, bir bakıyorum yeniden küllerinden doğmuşum..

ve sen saklanırsın aşılması zor surlarda.. karşındakiler yeniçeri oluverir.. ellerinde oklar.. umutsuzca savrulan kelimeler.. ve bir özlem bir hayal olur kalırsın kelimelerde.. acaba dersin yanımda olsaydı neler yapardık.. gülümser miydim.. sessizce derinden gözlerine mi bakardın.. yoksa sadece göğsüne yaslanıp usulca uyuklar mıydım sevgili kokusu ile..

Parkta salıncak sırası bekleyen çocuk gibi bekledim seni. Biraz heyecan, biraz da salıncağı?başkası kapacak? korkusu işte.

ben yazmayınca başlıklar öksüz kalıyor

Telefon rehberimdeki herkesi senin adınla kaydettim. Bütün gün beni arıyorsun, Taklitler yapıp sesini değiştiriyorsun.. Biliyorum, sen de özledin..

Ve bir gün usulca çıkıyor o adam senin hayatından. Hiçbir şey eskisi gibi olmuyor. Geçer diyenlere inat; onsuzluğa alışmak yerine, onun boşluğuna tutunmayı seçiyorsun. Onu unutursan, kendini de unutacağından korkuyorsun belki de.

her gelen zamansız girmiş ömrüme.. öldükte sonra vermişler can nefesini.. ve bana rüyalarda düşlerde sevmek kalmış.. Günahı yoktur düşlerin rüyaların... sesin sinsin yastığıma.. kar tanesi gibi sar tüm tenimi.. ben seni düşlerde sevdim.. sakladım seni en kuytu sevdalarımda.. adresini benim bildiğim labirentlerimde gizledim.. ip uçlarına taş bağlayıp atım fırtınalı sulara.. saklı sevdam.. canım.. eylül fırtınalarında buldum ben seni.. yakılan bir sigaranın sızısı bile bastıramıyorken hasretini.. haydi yaşa şimdi bu koca ömrü.. bir kaç kelime söyle bana.. inan bu gece kanarım inanırım sana..

Cemal Süreyya

orada duruyorsun ve bana yasaksın.. küçük bir çocuğun önüne konan ve "sakın dokunma" diye tembihlenen oyuncak gibi.. izliyorum seni.. nasılsın onu bile bilmiyorum.. canın sıkkın mı.. susuz mu kalmış hayallerin.. onu bile bilmiyorum.. arıyor desem ruhum seni.. kızıyorum, küsüyorum, darılıyorum sana.. sonra da barışıyorum hayalinle.. alıyorum gönlünü düşlerimde.. yanı başımda papatyaları koparıyorsun.. seviyor sevmiyor diye soruyorsun papatyalara beni.. sevmiyor çıkıyor.. bana bakıp ta küsüveriyorsun.. bir yaprak alıyorum yerden.. bak seviyor çıkıyor işte bitanem diyorum.. gülümsüyor ve hemencecik de dargınlığın bitiyor.. bir gülücüğüne hasret kalıyorum.. sonra kaçıyorsun benden.. kovalanmak istiyorsun.. koşuyorum peşinden.. ve birden kayboluyorsun.. bir karanlık çöküveriyor her yere.. çığlıklar sessizleşiyor.. herşey duruyor.. ve ben uyanıyorum.. alnımda, burçak burçak terlerimle.. işte bu bendeki yokluğun.. nereden bileceksin ki..

evet doğru imiş.. insanın karşısına eşi bir kere çıkar.. belki sen onu beklemedin dünyaya gelirken.. ya da o seni beklemedi.. bir yerlerde yapılmış hatalar ve sonu imkansız bir birliktelik.. gülümsersin.. bir şey diyemezsin.. açılamazsın.. seviyorum seni diyemezsin.. en kötüsü de senin olmayacağını bilmektir.. payıma düşen unutmaktır.. tabi böyle bir şey mümkün olmadığını da gördüm.. unutamıyor.. belki bundan 10 yıl sonra unuturum diyorum.. hadi oradan kendini kandırma..

habersiz atmışım kendimi ateşe.. fırtınalı bir vadiye dolan rüzgar gibi sarıvermişin tüm bedenimi.. sızlayan bir kalp var şimdi.. yelkenler dolusu rüyalar düşler olmuş adresim.. teselli vermez artık cümleler.. kıyısına ulaşamayan dalgalar misali özlemin.. hesap sorma bana.. sadece seni sevdim.. yokluğun aklımdayken dünya kimin umurunda.. uykumdan önce ettiğim duamsın.. gel de şimdi bana içim sızlamadan yaşamayı öğret..

gözlerim dalıp giderken düşlere, keşkelerle dolu bir hayattı benimkisi.. ararsın.. yarım kalmış cümlelerini ararsın.. bulursun belki.. birden geriye dönersin boşa geçmiş yıllara gülümsersin.. boşa geçmiş yalan sevdalarını irdelersin.. kendinden geçersin.. bir gözün hapsinde olmak istersin, ellerin kenetlenmek ister topraktan sıcak ellere.. nereden bileceksin ki.. nefesin nefesim olmuş.. şimdi bu kalp nasıl yaşar sensiz..

Onunla gidiyorsun sen de, kalmıyor geride hiçbir şey. Zaman akmaya devam ederken, unutuyorsun yaşamayı. Nefes alışlarını duyuyorsun bazen, o zaman fark ediyorsun hala yaşadığını. Ardından bakıyorsun o adamın sessizce, bir kenardan...

Oysa gözlerinden payıma düşecek küçücük bir ışık için, nice derin karanlıklara borçlanmıştım ben..

sen bir ömür beklemişindir, belki ileride nefesin olacak.. ama o bunu hiç önemsemez.. belki bir baharın gelişidir senden uzaklaşmak için sebebi.. insan baharı da kıskanır mı.. neden geldi diye...

Sabır ve zaman; işte benim bahadır askerlerim.