Baktığında, Mevlana, kıyamadı onlara.

-"Bizim gönlümüz bir su birikintisi ise

Cümle talebesiyle, helalleşti evinde.

Merhum için dua edeceksen türbeye gitmene gerek yok. Kendin için dua edeceksen türbeye gitmene zaten gerek yok.

Bin sekiz yüz altmış dört, yılı Muharreminde,

Gönderdi İstanbul'a, "feyzini saçsın" diye.

hediyeni kabul etmiştir."

Bu dergahta böylece, hizmet etti ihlasla.

Şunu bildirdiler ki: "İstanbul dahilinde,

Hocası Mevlana Halid hazretleri, bu güzel hasletlerini bildiği için, ona en zor işleri yaptırır, diğer talebeleri ile haberleşmeye bunu gönderirdi. Yolculukta herhangi bir vasıtaya, bineğe binmesini yasaklamıştı. Yaya gitmesini emrederdi. O da bunu zevk ile yapar, çok uzak yolculuklara hiçbir şeye binmeden giderdi. Yürüyerek, yolculuk anında doğan mihnetlere, sıkıntılara katlanarak nefsini terbiye eder, ruhunun yüksek derecelere vasıl olmasını sağlardı. Vazifeli olarak İstanbul'a iki defa yaya gitmişti. Bu tahammülü sebebiyle hocasının iltifatlarına kavuştu ve önde gelen talebeleri arasına girdi. Öyle ki artık hocasının evine girer çıkar, hizmetini ve işlerini görürdü. Bu hizmeti neticesinde çok faydalara kavuştu. Kendisine insanları yetiştirmek, ilim ve edeb öğretmek izni verildi.

Devlet ricalinden de, vezir, paşa, kumandan,

Zira Resulullah'tan, fışkıran bütün "nurlar",

Duymuştu dünyadaki, bilcümle müslümanlar.

Murad-ı Münzavi'yle, Tokadi Mehmed Emin.

Bunun üzerine adam Mevlevi dergahına gider ve

Bektaş Veli;

Hacı Bektaş Veli'de şöyle der;

olmak için bunu Hacı Bektaş Veli'nin dergahına

Din ilimlerinde kendisini yetiştiren Abdülfettah Efendi tasavvuf adı verilen Resulullah efendimizin mübarek kalbinden çıkıp evliyanın kalplerine gelen bilgilere de sahib olmak istedi. Asrının en büyük alimi, İslam bilgilerinin mütehassısı Mevlana Halid-i Bağdadi hazretlerine talebe oldu. Bundan sonra hocasının her emrini yerine getirmek için canla başla çalıştı.

Allah lamekan değil mi?

Ondan yayılıyordu, herkese o zamanlar.

Kur'an'ı dinler iken, teslim etti ruhunu.

Kabri, aşıklarının, istifade yeridir.

kendisine bir inek alır. Neden sonra yaptıklarından

damlayla bizim gönlümüz kirlenebilir ama onun engin

dergahlar aynı zamanda aşevi işlevi görüyordu.

Mevlana Halid ise, o gelince Bağdad'dan,

Şeytana kulluk edenler hakkında ne demek gerek acaba?

Ona kavuşmak için, Bağdad'a yollandılar.

İstanbul'dan Bağdad'a, taşınan insanlara,

Amin...

Şifa ver hasta olan, Muhammed ümmetine.

KIRK YIL HİZMET ETTİ

"Halid-i Bağdadi'nin, olmaktı talebesi."

Bağlardı kalplerini, hepsi Resulullah'a.

AYNI KONUDA IKI FARKLI YAKLASIM...

Etraftan akın akın, geliyordu insanlar,

Hocasına kavuşmak, aşkıyla yanıyordu.

Bu mübarek veli zat, buraya vardığında,

ettiğini söyleyip bunun sebebini birde Hacı

ben o cümleyi cümlenin içindeki ince noktayı anlayabilenlere yazdım onlar mesajımı almışsa gerisi teferruat

Yayılınca şöhreti, her yerine dünyanın,

Abdülfettah Efendi, küçük yaşta Bağdad'ın tanınmış alimlerinden ilim öğrendi. Çok zeki olup kısa zamanda Kur'an-ı kerimi ezberledi. Gayret ve devamlı çalışması ile de arkadaşlarının ve hocalarının dikkatini çekti. Genç yaşta tefsir, hadis ve bilhassa fıkıh ilminde mütehassıs bir alim oldu.

Onun ayrılığına, hiç dayanamıyordu,

Ya Rabbi, bu üç büyük, velinin hürmetine,

Hem İstanbul'dan dahi, birçok aşık olanlar,

Binlerce evliyadan, eshabın haricinde,

Bu gelen insanların, şu idi tek gayesi:

ŞİFA VER HASTA OLAN, MUHMMED ÜMMETİNE.

''mezarı üsküdar da olan bu zat ı istanbul da yaşayan kardeşler ziyaretine giderse lütfen benim için de dua etsin çünkü gitmeyi çok istediğim yerler arasında''

aynı durumu Mevlana'ya anlatır. Mevlana ise bu

Adam üşenmez kalkar Hacı Bektaş dergahına gider ve Hacı Bektaş Veli'ye Mevlana'nın kurbanı kabul

Abdülfettah-ı Bağdadi Akri hazretleri, ömrünün son senelerinde, Allahü tealaya ve otuz dokuz sene önce vefat eden mübarek hocası, Mevlana Halid-i Bağdadi'ye kavuşmak arzusu ile yanmaya başladı. 1865 (H.1281) senesinde Muharrem ayının ortalarında talebeleri ve tanıdıkları ile helalleşti, vedalaştı. Vasiyetini bildirdi. Muharrem'in on dokuzunda Cuma günü talebelerinin başında okudukları Kur'an-ı kerimi dinleyerek son nefesini verdi.

Halid-i Bağdadi'nin, şanını o zamanlar,

Bir adam kötü yoldan para kazanıp bununla

-"Biz bir karga isek Hacı Bektaş Veli bir şahin gibidir. Öyle her leşe konmaz. O yüzden senin bu hediyeni biz kabul ederiz ama o kabul

İkisi de şunlardır, bu üç büyük velinin,

İstanbul'un en yüksek üç evliyasından biri. İsmi Abdülfettah-ı Bağdadi el-Akri'dir. 1778 (H.1192) senesinde doğdu. Kendilerine Silsile-i aliyye adı verilen alim ve evliyanın en meşhurlarından olan Mevlana Halid-i Bağdadi hazretlerinin sohbetlerinde yetişip olgunlaştı. Onun emriyle İstanbul'a gelip senelerce insanlara hak yolu öğretmek vazifesiyle meşgul oldu. 1865 (H.1281) senesi Muharrem ayının dokuzuncu Cuma günü vefat etti. Kabr-i şerifi Üsküdar'da Eski Valide Camiinden Karacaahmed mezarlığına çıkan yol ile SelimiyeBağlarbaşı caddesinin kesiştiği köşedeki Şeyhül islam Arif Hikmet Beyin kabristanındadır.

Zira ondan akardı, ilahi feyiz, nurlar.

Otuz dokuz yıl önce, ayrılmıştı dünyadan.

Gelirdi akın akın, bu dergaha o zaman.

On binlerce müslüman, gelerek bu dergaha,

hediyeyi kabul eder. Adam aynı şeyi Hacı Bektaş

Emir verip hemence, Abdülfettah Akri'ye,

Mevlana'nın gönlü okyanus gibidir. Bu yüzden, bir

Abdülfettah hazretleri, İstanbul'un Üsküdar semtinde Karacaahmed Kabristanı ile Bağlarbaşı arasında, Nuh Kuyusu mevkiindeki dergaha yerleşti. Bunu işitenler dergaha akın ettiler. Abdülfettah hazretleri, bu Hak aşıklarının hasta ve ölü ruhlarına hayat veriyor, kararan kalplerine nur akıtarak Ahrariyye yolunun Müceddidi ve Halidiyye kolunun feyzlerini sunuyordu. Kısa zamanda, devlet erkanından vezirler, komutanlar, paşalar, alimler, veliler onun talebesi olmak için etrafını doldurdular. O ab-ı hayat pınarı, herkesi kabiliyetlerine göre yetiştiriyordu. Bu şekilde senelerce çalışarak, pekçok kimsenin hidayete kavuşmasına vesile oldu.

-"Helal değildir" diye bu kurbanı geri çevirir.

Veli'ye de anlattığını ama onun kabul etmemiş

Cümle Hak aşıkları, buldu onu anında.

üniversitede ders vermek kadar sınırlı kalıplar içindemidir insanlığa fayda?bir yılanın bile insanlığa faydası varken bu zatın mı yok?

Nuh kuyusu denilen, yere geldi hemence.

Bağdad'a geliyordu, insanlar akın akın.

etmeyebilir."

hangi üniversitede ders vermiş, vatana millete kaç kuruşluk faydası dokunmuş?

gönlü kirlenmez. Bu sebepten dolayı o senin

Bektaş Veli'ye sorar.

Mevlana Halid-i Bağdadi'nin ilminin derinliği, evliyalığının üstünlüğü, dünyanın her tarafına yayılmıştı. Her yerden akın akın talebeler, onun ilminin bir damlasına kavuşmak için geliyordu. Saltanat şehri olan İstanbul'dan da pekçok kimse, Bağdad'a gidip, onun talebesi olmakla ahirette yüksek derecelere kavuşmak istiyorlardı. İsteklilerin hepsinin Bağdad'a gitmesi mümkün değildi. Bu sebeple Mevlana Halid hazretleri, Hak aşıklarının yanan ruhlarını serinletmek için Abdülfettah-ı Bağdadi'yi İstanbul'a gönderdi.

Evliya o kimsedir ki, onlar görülünce Allah hatırlanır.

kula kulluk edenlere ne demeli bilmiyorum ne günlere kaldık..

Mevlana şöyle der;

Alim ve evliyalar, sözbirliği halinde,

Bu üçünden biri de, Abdülfettah Akri'dir,

Abdülfettah Efendi, kırk yıldan daha fazla,

Ya Rabbi, bu üç büyük, VELİNİN HÜRMETİNE,

Ayın on dokuzunda, hem de bir Cuma günü,

Durumu Hacı Bektaş Veli'ye anlatır ve Hacı

pişman olur ve hiç olmazsa iyi Bir şey yapmış

Sayın yazar,

Abdülfettah Efendi, İstanbul'a gelince,

Üçü, en büyüğüdür, bu veliler içinde.

Verilen her vazifeyi anında yapardı. Nefsinin hiçbir arzusunu yapmaz, arzu etmediği şeyleri yapardı. Haramlardan şiddetle kaçar, şüpheli korkusuyla mübahların fazlasını terkeder, dünyaya hiç meyletmezdi. Tek arzusu hocasından hiç ayrılmamak, onun kalplere şifa olan kıymetli sohbetlerini dinlemek, verdiği vazifeyi canı pahasına da olsa yerine getirmekti. Dertlere, sıkıntılara, meşakkatlere çok dayanıklı idi. Gelen sıkıntıları gülerek karşılar, verenin Allahü teala olduğunu düşünerek sevinirdi. Hatta, dert ve bela gelmediği zaman; "Rabbimin hususi ihsanına kavuşamadım." diye üzülürdü.

Bütün alimler ve evliyalar sözbirliği ile Eyüp'te medfun bulunan Halid bin Zeyd Ebu Eyyub el-Ensari ve diğer Eshab-ı kiram hariç, İstanbul'un en yüksek üç velisinden birinin Abdülfettah-ı Akri hazretleri olduğunu bildirdiler. Aşıkları onun feyz ve nur saçan mübarek kabr-i şerifini ziyaret etmekte, bereketlenmektedirler. Diğerleri ise Edirnekapı-Eyüp arasındaki Murad-ı Münzavi ile Zeyrek'teki Mehmed Emin Tokadi hazretleridir.

bir de türk vatandaşı mı bu zat..

mezarı üsküdar da olan bu zat ı istanbul da yaşayan kardeşler ziyaretine giderse lütfen benim için de dua etsin çünkü gitmeyi çok istediğim yerler arasında...

olduğunu söyler ve Mevlana'ya bunun sebebini sorar.

kurban olarak bağışlamak ister. O zamanlar