Bu farkı da çevrelerindeki fakirleri doyura- rak, camilere, türbelere, medreselere bağışlar yaparak kapatırlardı...

Bunlar gösterişe kaçmayan, servet gösterisi- ne dönüşmeyen mütevazi yaşantılarıyla toplum önünde iyi birer örnek teşkil ediyorlar.

Otomobilin hem Avrupa, hem de gözde marka olanını kullanmaya bayılırız.

insanların şahsiyeti, şerefi zedelenir oldu.

Paramız varsa, ala-yı vala ile saçıp savurur, fakir bir aileyi bir yıl rahatça yaşatabilecek miktarda para verip bir öğün yemek yer, yahut bir takım elbise alırız.

Yavuz Sultan Selim sıradan yeniçeri gibi giyinmekten hoşlanırdı...

İnşaAllah en kısa zamanda özümüze döneriz.

şimdi bir tane müslüman bu çok mu çok mutlu zincir çeviren adamı görür. gelir sorar. yav neden bu kadar neşelişin. ne oldu sana der. gayri müslim cevap verir:derebey benimle konuştu.

Varlıklı Müslümanlar oturdukları muhitin mali durumuna uygun bir hayat yaşarlar, asla gösterişe kaçmazlardı.

insanoğlu nankördür boşuna dememiş atalarımız...

?Sonradan görme? deyimi bunlara cuk oturuyor!

Öte yandan Allah'ın ikramı olan servetlerin- den muhtaçları da yararlandırarak, sosyal barışa hizmet ediyorlar.

Sayılarının çoğalmasını diliyoruz.

Bereket versin servetin bir ikram-ı ilahi olduğunu bilen zenginlerimiz de var...

Ne yana baksam, ne tarafa dönsem hep gösteriş hep gösteriş. Şimdi gitmek zorunda olduğum bir sünnet düğününden geldim. Gerçi fazla kalmadım ama maalesef islam adına, ALLAH için yapılan birşey göremedim. Sadece gösteriş vardı. Biz ne kadar uzaklaşmışız meğer özümüzden. Giyim ve kuşamlarımız, müziklerimiz, yeme içme adabımız, birbirimize selamımız bile değişmiş. Tabi ya nede olsa uzay çağında yaşıyoruz.

Öyle zenginler tanıdım ki, iflas ettiği gerekçesiyle işçisinin kıdem tazminatını dahi ödemez, yetim malını götürür, ama aynı günlerde karısına ya da moda deyimle kız arkadaşına otuz milyar liralık gerdanlık hediye eder.

hatırından çıkmasın dünyaya uryan geldiğin

Peki ya beynimiz?..

İnsanlarımız çöplüklerde ekmek arıyor.

Biz gösteriş tutkunu olduk!..

bak çok sinirlendim şimdi kendime. smile da yapmıcam, gösteriş olmasın.

Bir bayram günü süslü elbiselerle elini öpmeye gelen biricik oğlu şehzade Süleyman'ı?Oğlum, anana giyecek bir şey bırakmamışsın? diyerek çok nazik bir biçimde uyarmıştı.

Eskiden böyle gösteriş tutkunu değildik...

Tamam, "zekat" gibi farz olan mükellefi- yetlerimizi yerine getiriyoruz, ancak bu milletin sekiz milyonluk büyük bir parçası açlık sınırın- da...

çok haklısın kardeş, balık bimezse halık bilir demişler...

Öyle zenginler tanıdım ki, öğle yemeğini şanzelize Bulvarındaki adı batasıca restoranda yemek için günübirliğine Paris'e gider, bir yemeğe çuvalla para döküp istanbul'a döner.

En büyük hastalığımız dadindar olalım, olmayalımgösterişi fazlaca sevmemiz...

Zaten bunların gösteriş merakı yüzünden servet düşmanlığı yaygınlaşmış, oradan da komünizm fışkırmıştır.

Herkesten farklı görünmeye bayılıyoruz...

Fatih Sultan Mehmed, fetihten hemen sonra hocalarına verdiği ziyafette, Bizans İmparatorla- rından kalma altın tabak ve kaşıkları sofraya koydurttu diye Molla Gürani tarafından şiddetle azarlanmıştı...

Bugün toplumsal açıdan eskiye nisbetle gerçekten çok farklıyız...

Handanüşadan arkadaşım, aslında haklısın, insanlar zenginleştikçe maalesef gösteriş hep ön planda. Fakat bunu genelleme yaparak söylemek lazım. Yoksa Hz. Osman gibi bütün mal varlığını ALLAH yolunda harcasa, kötü mü olur. Bugün müslümanların aslında zengin olması lazım. Yeterki şuurluca infak etmesini bilsin.

yani demek istediğim, insanlar kendilerini gösterişte hissetsin de, şöhrete kavuştuk ünlü olduk desinler de o işi nasıl elde ederseler etsinler.

Nasılsa nadiren kullanıyoruz!

Bu kuruluşlarla ilgi bağı kurmamız gerek- miyor mu sizce?

çok içimden geliyor...

Bırak diğerleri seni bilmesin bırak kimse takdir etmesin insan adına, Allah biliyor ya, her gün gönlünden geçenler dahi yazılıyor ahiretteki azığın oluyor ya, seni Yaradan biliyor, diğerleri bilemese ne olur..

smile tebessüm etmek değilmiydi ya hu..

BİR GÜN bir tane gayri müslim elinde bir tane ince zincir, zinciri çevirip parmaklarına sararak ıslık çalıyormuş. dünyalar sanki bu adamın olmuş. o kadar ki neşeli.

Kaldı ki, Türkiye'nin geleceğini inşaya yöne- lik hizmetler var.

Çoğumuz "moda" tutkunu olduk...

öyle de, bir de genel anlamda o işaretlerin hepsi için kullanılıyor hocam.

o zamanlar da derebeylik sistemi varmış. derebey kim peki:feodalite dönemindeki eşkiya başı. arkasında 150-200 tane atlı adamı olan eşkiya başı.

eyvallah hikaye için.

Neyse, tek dünyalıların dünyalarını ihya sadedinde düştükleri lüks ve israf tuzağı bir tarafta dursun; benim asıl dillendirmek istedi- ğim dindar zenginin yaşama biçimi.

Eski toplumsal yapımızın pek çok uzağında yaşıyoruz.

Şimdi bunu daha yürekten hissetmenin tam sırasıdır.

İster savurganlık anlamında olsun ister bu ne yüce gönüllü bir insandır yada ne başarılı ne çalışkan bir şahsiyettir sözlerini duymak başkalarından takdir beklemek varlığınızın yüceltilmesini övülmesini beklemek babında olsun başkalarından üstün durma çabası varlığını orataya koymaya uğraşmak ne denli büyük bir hatadır.

Muhitimizdeki işsiz ve muhtaç kardeşleri- mize, onları minnet altına sokmayacak Müslü- manca bir hassasiyet içinde yardımcı olmaya çalışırsak, hem büyük sevap işlerler, hem de sosyal barışa katkıda bulunmuş oluruz.

gösteriş tutkularımız azalsın artık... Senin ahlakınla ahlaklanalım. ve tutkumuz yalnız Senin rıza olsun Rabbimiz...

Unutmayalım ki, zenginimizle, fakirimizle hepimiz kardeşiz...

Sultan Dördüncü Murad'ın sadrazamların- dan Hafız Ahmed Paşa, kendisine tahsis edilen yaylı at arabasına binmez, farklı görünmekten hazzetmezdi.

ilginnçç :)

Ekonomik kriz sebebiyle işten çıkarılan çok sayıda işçi mağdur durumda.

Gönüllü hizmet teşekkülleri gecelerini gün- düzlerine katarak gençliğimizi batağa sürüklen- mekten korumaya çalışıyor.

içinden gelmiyorsa tabikide yapma..

:) anlatın hadi...

gamze hocam bu kalpten ve bir daha söylüyorum, çok varlık insanı dünyaya daha çok bağlıyor orası kesin..

Çocuğumuzun sünnet düğününü masallar- da yaşayan peri padişahının oğlunun sünnet düğününe döndürürüz.

Bu durumda varlıklı dindarların biraz daha fedakarlık yapmaları gerekir.

denmiş

değil başkaları için, kendimiz için bile üzülmüyoruz. gafletten perdeler var üzerimizde ve dahi her yerde... diğergamlık diye bir kelime var mıydı, onu bile unuttuk.

Allah allaaaaah der bizimkisi. ne dedi peki derebey sana. gayri müslim cevap verir:anama avradıma küfür etti:)))

güzel paylaşım, her evde azda olsa olan gösteriş malesef..

Ama biz, dindarımızla, dinsizimizle gösteri- şe bayılıyoruz!..

Bu günler zor günlerdir...

Konuyla uzaktan yakından ilgisi varsa buyurun anlatın hocam.

kendimizi kendi içimizde kaybettik. hep başkaları olduk. tarkan bile başkası olma kendin ol böyle çok daha güzelsin diyor ama insanlar illaki başkası olacak.

Kendimize göre lüks mekanlar oluşturduk...

eskiden yokluk vardı, maneviyat çoktu. varlık arttıkça maneviyet azaldı gösteriş+riya ya kaçmaya başladı bütün hal ve hareketler, mal ve mülk...

Kabrin ötesine geçmeyen lüks alışkanlık- larımızdan biraz sıyrılmalıyız.

Şimdi aklıma Batı Hun imp. Atilla geldi. Türk hükümdarı. Avrupalılar özellikle Bizanslılar bebeklerini "barbar Türkler geliyor" diye korkuturlarmış. büyütürlermiş. Atilla ki bütün Avrupayı alt üst etmiş, dize getirmişti bir zamanlar. Okuduğum kitabı savaşta geri dönmeyip Türklerin içinde kalan bir Bizanslı yazmış. Atilla için, gözlemlerini şöyle anlatır. "Beni alalade sıradan bir kıl çadırına götürdüler, Atillanın çadırıymış. Oysa bütün önemli kişilerin çadırları altın gümüş incilerle süslüydü. Atillayı tahta tabak ve kaşıkla yemek yerken buldum ve onu tanıdıkça, onun o sert kartal bakışlarının altında aslında ne kadar mütevazi ve sade olduğunu gördüm, onu tanıyıpta ona hayran olmamak elde değil...

Şimdi şu halimize bakıyorum da, ne kadar gösteriş meraklısı olduğumuzu esefle Avrupadan en fazla aldığımızın bu olduğunu söylemek zorundayım.

size bir hikaye anlatayım mı. ne dersinz.

haksız mıyım ahali.

insan varlık sahibi oldukça, şükretmesi gerektiği yerde mutsuzluklar artıyor, çünkü bulunduğu konuma alışıyor ve daha fazlasını arıyor, buda artı mutsuzluk demek..

Bazıları zengin olmuş, fakat adam olamamış.

Evimiz farklı olmalı, arabamız farklı olmalı, kıyafetimiz farklı olmalı.

Hayır: Bu gösteriş merakı geçmişimizin, kültürümüzün bir parçası değil...

alemsin gamze hocam, tebessümün riyasımı olurmuş:)

Daha önce görev yaptığım yer deniz kenarı ve yaz kış turist alan bir böldeydi. Her zaman dikkatimizi çeken bir nokta vardı gelen yabancıların kılık kıyafetlerinde ki mütevazilik .

bazen yemeğe gidiyoruz, herşey çeşit çeşit... dünyanın bilmem neresinde Allah'ın adını anan ama benim o gördüğüm yiyeceklerin bir tabağını bile bulamayan nice kardeşim var... boğazıma diziliyor sanki.

varlıkla, yoklukla maneviyatın çok ilgisi yoktur bence handan hocam, fakat "verilen değer"ler ne derece sağlamsa, yaşama o denli "sağlam" bakıyoruz...

Cebimiz para gördükçe zaruri olmayan ihtiyaçları "zaruri ihtiyaç" saymaya başladık.

gösteriş namına ne güzel değerlerimiz alt üst oldu.

Ve toplum, işte böyle bir ortamda, bugün çokça özlediğimiz, fakat bir türlü ulaşamadığı- mız toplumsal barışı sağlardı.

?Benim Padişahım insanın kılığına değil yüreğine bakar? derdi.

dünyayı Allah'a ulaşmakta vasıta olarak görebilsek keşke handan hocam... ya ne kadar basit şeylerle tatmin oluyor insanoğlu... oysa ki ukbanın nimetleri... ki ondan da önce Rabbin rızası... "Allah kuluna kafi değil mi...?"

Bu bir Avrupa hastalığı...

Açılmak zamanı, israf zamanı, döküp saçmak zamanı, ALLA'ın yasak ettiği şekilde giyinip gülüp eğlenmek zamanı. Nasılsa bi daha mı geleceğiz dünyaya...

merakla bekliyoruz hocam :)

O farklı olmasa da fark etmez...

Yani islamdan önce bile, her türlü hazineye sahip olan atalarımız gösterşten uzak, sade bir hayat yaşarlarmış.

Ruhen, fikren farklı olacağımıza şeklen "farklı" olma hastalığı bizim de ruhumuzu avuçladı.

Yardımlarımızı "farz" olanla sınırlı tutarsak, "imanda kardeşlik" sırrına ulaşamayız. şefkat toplumuna dönüşemeyiz.

yapayım riya değilse.

Diyelim ki Fatih'de yaşayan varlıklı bir Müslümanın yediği, giydiği, genelde Fatihlilerin yediğinden, giydiğinden çok az farklıydı.

siz hiç haksız olur musunuz hocam...

Bizler içimizdeki okyanusları dalgalandırmak çoşturmak için uğraşmaktan öte görüntüye takılıp kalıyor ve tutkularımızın esiri olarak kendimiz dünya zindanında iyice hapsediyoruz.

bu yazıyı bir yerden gözüm ısırıyor ülküm:)

Ne çabuk unutuyoruz gerçekleri...