sahibimiz olan Allaha'a kavuşmak ne büyük şeref :))

korkunç. Allah cc merhametine sığınmak lazım..

tıpkı bu mükemmel hayatta üzeirnde bulunduğumuz

Ölüm döşeğinde kendisine; ?Şimdi Allah?la olmak zamanıdır? diyen lalasına; ?Lala, Lala! Sen şimdiye kadar bizi kiminle sanırdın? demiş mübarek.

Bir an öldüğümüzü değil, her gün 20 kez öldüğümüzü düşünmeliyiz.

hatta çürümek bile bi rahmet, eğer çürümek olmasaydı dünya insan ve hayvan enkazından yaşanılacak bi halde olmazdı bu da Allahın bi hikmetidir

Demir paslandığı gibi, kalbler de günahla paslanır. Kalblerin cilası ölümü çok hatırlamak ve Kur'an-ı kerim okumaktır.)

sebebinide biliyorum, azık diyorlarya hani götürülücek azığım yok belkide bu yüzden bukadar korkuyorum...

Yavuz Sultan Selim hanın muhteşem sözü aklıma geldi;

öldürebilirz

ölümden korkmadan

DUR NE ÖLMESİ BU GENÇ YAŞTA YAŞAYACAK DAHA ÇOK ŞEY VAR HEMEN ÖLDÜRDÜN SENDE BİZİ.

sabah akşam

gerçekten de kaçnılmaz bir gerçektir ölmek... üstelik 2011 yılındayız ya bu yıla kadar ölenleri bi düşünsek? toprağın altına konulmak ve çıkamamak?

ölüm bence bitiş değil, gerçek hayat o zaman hayat bulacak. ben kendimi her an ölecekmişim gibi düşünüyorum, ölümü her canlı tadacak bu yüzden bu hayatta geçen her saniyeyi iyi ve güzel şeylerle geçirmeliyiz, benmerkezci olarak değil, herkesi ve herşeyi düşünerek hareket etmeliyiz.. iyi olan insanların ölümünün kolay olacağını düşünüyorum ve benim bu yönden hiç endişem yok alnım açık anlayacağınız...

nefsim beni her zorladığında ölmeyi düşünüyorum. keşke genç yaşta ölsem diyorum hiç olmazsa ilerki yaşlarda nefsime uyup günaha girmem diyorum..

umarak

ölüm aslında bi son değil tersine bi baslangıç, bu boğucu dünya hayatından bi terhis tezkeresi, o aleme göçmüş sevdiklerinle bulusacağın bi durak yeri... ölüm maddeten ve görünürde gerçekten çok soğuk ama hakikat noktasında ölümün yüzü gerçekten sevimli

iyi olan insanların ölümünün kolay olacağını düşünüyorum ve benim bu yönden hiç endişem yok alnım açık anlayacağınız... buna katılmıyorum çünkü bu biraz gurura giriyor ki gurur ile ilgili ayet vardır... insan yaşadığı sürece her an ayağı kayabilir. sonra ölüm genç çocuk ihtiyarlığa bakmıyor ki...

rabbimize varacağımızı

ölümü düşünmek aynı zamanda hazırlanmak ve ölümün mahiyetini öğrenmek bizim görevimiz... işte o zaman ölüm çürümekten ibaret değil

Allah bizleri mezarları cennet bahçesi olanlardan eylesin. amin.

ölümü heran düşünüyorum ama ona hazır olmamak derin bir korku ve gerginlik oluşturmakta :s ayrıca kara toprakta olmayı düşünmek ürkütücü.. Allah dayanabilme gücü versin inşaallah..

özellikle

kimide kısacık ömrünü ziyan ettiği kötü işlerle ebedi bir azaba erişecek

yani ahiret hayatındada yabancılı kçekmeyeceğiz

garip bir duygu.. sanki sonsuza kadar bu dünyada yaşayacakmışız gibi yaşıyoruz! ama ölüm hak ve hepimiz mutlaka ölümü tadacaz..

yaz kış

hele bir de her an ölümün ensende olduğunun idrakine varınca yaşayacağın anları düşünmek... "hiçbirşey şimdiki gibi olmazdı."

o zaman amelleri iyi yapalım

ölümün hakikatini anlamak o kadar basit değil.

NOT: Bir günde yirmi kez öldüğü anı düşünen şehid olarak ölür.

hakikaten düşünülmesi ürpetiyor insanı... toprağın altına koyuyorlar... artık geriş dönüşü imkansız bir yol. konuşmak... yazmak... gezmek... dinlemek.. hayal etmek... para harcamak... yalan söylemek kökten kesiliyor!

Allah hepimize hayırlı ölümler versin

ölüm de haatın bir parçası hafif bir ürkme dışında çekinmek yersiz

sonrası

buranın keyfiyeti ile ahiret hayatının keyfiyeti çok farklı olacak

bedenin usul usul çürümesi... oysa hiç ölmeyecekmiş gibi yaşaması.

bu da aslında kişinin iman kuvvetiyle alakalı. ya günahlarınla yüzleşmeye cesaret bile edemez, ölümden korkarsın; yada kimi yüceler gibi, Rabbin her işinde bir hikmet olduğunun süruruna varıp, ölümü de düğün gibi karşılarsın...

neler hissediyorsunuz?

Resullah :kıyamet gününde, cehennem ehlinin azabı en hafif olanın cezası, ayağına ateşten yapılmış 2 ayakkabının giydirilmesi ve bunların hararetinden ötürü beynin kaynayacak olmasıdır.. buhari, müslim.

burda bir beden içinde dış dünya sandığımız yer ile muhabbet halindeyiz orda artık dil konuşamyacak susacak artık herkes yaptığının hesabını verecek

amel!!!!

burdan sevdiklerimize kavuşacağımızı umarak

ohhhhh huzur hissediyorum. Allah saddam hüseyin gibi ölmeyi nasip etsin

iyi de ben gencim beni ölüm bulmaz demedim ki, şunu da söylemek isterim ki benim söylediğimde gurur yok sadece kendimden emin bir insanım.. şu da bir gerçekki zamanın ne getireceği de belli olmaz allah her türlü vesveseden de korusun bizleri...

evet ölüm hakikati okadar basit değil. kim istemezki ölümü dügün gibi karşılamayı? bizde o yüzden korkuyoruz heralde! yüceler gibi imanımız kuvvetli olsa belki bizde korkmazdık sanırım... yinede şükürler olsun diyorum... ya bukadarıda kısmet olmasaydı:)

bir sürü çift bir sürü mükemmellik bunlara şaşırmayıp ehh diyen insan için ölüm anı sıkıntılı olabilir ama

aslında şu akıl ve kalp olmasaydı bizde belki de derin manada bir belirsizlik -gayb- olmadı diye düşünüyorum... sonra onca her şey ve hiçbir şeyin olması olmaması telaşı acısı sevinci tek bir anda yok olup gidiyor ve toprağın altına girmek bir daha yeryüzüne asla dönmemek sevdiklerimizle hayallerimizle dostlarımızla kısacı kökten veda... doğrusu düşünen beyin için kocaman bir soru ve acizliktir...!

ölüm de, geç...

cahil kardeş;

kimi ebedi bir mutluluğa

çok cenaze namazına katıldım, çok cenazeyi gördüm kefenle toprağa gömülüşünü.. yüzü kıbleye döndürüyosun, ondan sonra tahtalarla kapatıp üstüne toprak atıyosun.. fiziken orada sıkışıp kalıyosun.. düşününce insana sıkıntı veriyor.. işte burada devreye din giriyor..

erişecek çünkü herkes istediğini alacak.

insanın en önemli yapısı alışkın bir varlık olmasıdır

ölüm aklıma geldiğinde hep kabrin soğukluğu, azabı, karanlık, acı geliyor aklıma. itiraf etmeliyimki korkuyorum:((((