Ölmekle, yalnız kendimi kurtaracaktım, fakat hayatta kalıp da zahmet ve meşakkatlere tahammül ile bu kadar imanın kurtulmasına hizmet ettim.

Beni zindana atar, yahut idam sehpasına götürür.. hiç ehemmiyeti yoktur.

Böyle bir vaziyete düşünce, karşımda kim olursa olsun, isterse en zalim bir cebbar, en hunhar bir düşman kumandanı olsa tezellül etmem.

Afyon Savcısı beşyüz bin demişti.

Zulmünü, hunharlığını onun suratına çarparım.

Çekmediğim cefa, görmediğim eza kalmadı.

Seksen küsur senelik bütün hayatımda dünya zevki namına bir şey bilmiyorum.

Kur?anımız yeryüzünde cemaatsiz kalırsa Cenneti de istemem; orası da bana zindan olur.

Alıntının altına, ismi de yazsaydınız ya, herkes bilmeyebilir..

İzzet ve şehamet-i İslamiye beni bu halde bulunmaktan şiddetle men eder.

Beni, nefsini kurtarmayı düşünen hodgam bir adam mı zannediyorlar?

Çünkü vücudum yanarken, gönlüm gül-gülistan olur.

Eğer dinim intihardan beni menetmeseydi, belki bugün Said topraklar altında çürümüş gitmişti.

Bütün ömrüm harb meydanlarında, esaret zindanlarında, yahut memleket hapishanelerinde, memleket mahkemelerinde geçti.

Helal olsun. Onlara beddua bile etmiyorum.

Sonra, ben cemiyetin iman selameti yolunda ahiretimi de feda ettim.

Allaha bin kere hamdolsun.

Milletimizin imanını selamette görürsem, Cehennemin alevleri içinde yanmağa razıyım.

Cemiyetin imanı, saadet ve selameti yolunda nefsimi, dünyamı feda ettim.

Ben, cemiyetin imanını kurtarmak yolunda dünyamı da feda ettim, ahiretimi de.

Çünkü, bu sayede Risale-i Nur, hiç olmazsa birkaç yüzbin, yahut birkaç milyon kişinin -adedini de bilmiyorum ya, öyle diyorlar.

Bu sözleri ifade eden kişi, Bediüzzaman Said-i Nursi'dir..

Memleket zindanlarında aylarca ihtilattan menedildim.

Birkaç dakika daha o hunhar kumandanın kalbi, vicdanı zulümkarlığa dayanabilseydi Said bugün asılmış ve masumlar zümresine iltihak etmiş olacaktı.

Belki daha ziyade- imanını kurtarmağa vesile oldu.

Defalarca zehirlendim. Türlü türlü hakaretlere maruz kaldım.

Zaman oldu ki hayattan bin defa ziyade ölümü tercih ettim.

-Nitekim öyle oldu- Bunların hepsini gördüm.

İşte benim bütün hayatım böyle zahmet ve meşakkatle, felaket ve musibetle geçti.

Cemiyetin, yirmi beş milyon Türk cemiyetinin imanı namına bir Said değil, bin Said feda olsun.

Divan-ı harblerde, bir cani gibi muamele gördüm; bir serseri gibi memleket memleket sürgüne yollandım.

Gözümde ne Cennet sevdası var, ne Cehennem korkusu.

Benim fıtratım, zillet ve hakarete tahammül etmez.