yüreğinin götürdüğü yere gitmek hep yanlış yere gitmeme sebep oluyo o yüzden o değil, aklının götürdüğü yer de mutlu etmiyo, o yüzden otobüs:D

Bir gün yolunu yitirdiğini, şaşırdığını hissettiğin zaman ağaçları düşün, onların büyüme biçimini anımsa. Unutma ki yaprağı gür, ama kökü zayıf bir ağaç ilk güçlü rüzgarda devrilir, oysa kökü güçlü ve az yapraklı ağaçta can suyu bin güçlükle dolaşır. Kökler ve yapraklar aynı ölçüde gelişmelidir. Çevrendeki insanlar bunu sağlayabilecek nitelikte olmalıdır, olayların içinde ve üstünde olmalısın, ancak böyle gölge ve sığınak bulabilir, ancak böyle doğru mevsimde çiçekler ve meyvelerle donanabilirsin. Ve sonra önünde pek çok yol açılıp sen hangisini seçeceğini bilmedin zaman herhangi birine öylece girme; otur ve bekle...

yine olsa yine gider misin?

YÜREĞİNİN GÖTÜRDÜĞÜ YERE GİT

nefronlarının yönlendirdiği yere kadar git olmazsa:)))

yüreğinin götürdüğü yere git

Hayatına girecek insanları belirlerken de buna dikkat et. Dünyaya geldiğin gün nasıl güvenli ve derin soluk aldıysan öyle soluk al, hiçbir şeyin senin dikkatini dağıtmasına izin verme, bekle ve gene bekle. Dur, sessizce dur ve yüreğini dinle. Seninle konuştuğu zaman kalk ve yüreğinin götürdüğü yere git, yüreğinin belirlediği kişiyi seç...

evine git:D

Hayatını basitleştirme ve ucuz zevkler uğruna harcama onu. Hayat ilk baharda dağlardaki karların erimesi kadar çabuk sona erer. Anlamadan bitiverir. Yaşadığımız her saniye bize bahşedilmiş birer mucize olsa gerek. O kadar ki, geri alınması ve tekrar yaşanması olanaksız. Bunu bil ve her sıkıntılı anında bunu anuımsa. Acıları ve üzüntüleri, hayatının büyük bölümüne yayarak kendini yıpratma. Dolu dolu, heyecanla, severek, sevilerek yaşa. Sevmekten ve çok sevilmekten korkma. Sevmek en yüce değer, ölesiye, uçsuz bucaksız sevmek. Sevilmekte bir o kadar. Sevmenin güzelliği, sevilmenin ızdırabında sevgisizliğin sızısı içimizda saklı...

vicdansızlar evdeyim zati :) felsefik bi tartışmaya dömicek mi şimci bu :))

kamboçyayaya kadar yolun var

döndürelim

en ıyısı galıba otobüs kardeş :D

Doğru insan ve insanlarla beraber olmak ise kaderin hayal gücünün renkliliğine değil, tamamen bizim seçimimize bağlıdır. Senin için çırpınan insanlara hak ettikleri değeri ver. Birileri için çırpınan fedakarlık yapan, gerçekten seven insanları yeniden bulmak çok zor. İnsan elindekilerin kıymetini genellikle bilmez. Onları kaybedince değerlerini anlar. Buna fırsat verme, çok geç olabilir.

yüreğin götürdüğü yer tabiki

Bir gün arkana baktığında ki o gün mutlaka gelecek tüm benliğini pişmanlık kaplamasın. Yapamadıklarının pişmanlığıyla değil, yapabildiklerinin hazzıyla yaşlan. Her zaman yapılan yanlış nedir bilir misin? Hayatımızın ve hayatımızda yer eden insanların hiç değişmeyeceğini sanmaktır, trenin ray değiştirmeden sonsuza kadar gideceğini düşünmektir. Oysa kaderin hayal gücü bizimkinden daha renklidir. Artık çıkış yolunun kalmadığını sandığın bir durumda, umutsuzluğun zirveye vardığında, rüzgar hızıyla herşey değişir, alt üst olur ve bir andan ötekine geçerken kendini yeni bir yaşantının yeni insanların içinde bulursun.

bitkisel hayata giren kızının yaşamasını isterken kendine bir özeleştirisi vardı, ne kadar aşikar bir gerçek-miş kitapta anlamıştım.

bana çok şey kattı bu kitap. mesela ağaçı sevdiği bir bölüm vardı. ne hoş bir tasvir içten canlı. o kitabı okuduğumda ağaçların bir canlı olduğunu fark etmiştim. farkındalık katmıştı bana

git kardeşim git, hepsinin dediği yere git :))

İnsan kendi hakkında bir düşünceye sahip değilken, ne istediğini, hayattan ve insanlardan ne beklediğini bilmiyorken bir düşünce uğruna savaşmak yapılabilecek en tehlikeli şeylerden biridir.

her zaman yüreğimin götürdüğü yere gittim..

suzana tamaro nun kemikleri sızlıcak :P

nefronlarının götüreceği yeri biliyon demi orda rahatça düşünmek için vaktinde olur ona göre bi karara varırsın ama bak sana yüreğinin sesini dinle diyom yinede :))

bu kitabı 7-8 sene önce okumuştum ve başucu kitabım haline gelmişti lakin şimdi ütopyadan ibaret olduğunu düşünüyorum

sonrasında -bir çift yürek- de o tadı verdi.

üçünün de götürmediği yere...

aklın kontrolünde yüreğinin gittiği yere git en doğrusu bu..

diyin bana nereye?

otobüsün götürdüğü yere