şimdilik böyle durumumuz bakalım...

en tehlikeli kanser türlerinden biri ne yazıkki...

neden ama neden...

kah bağırdı kah konuştu bir şekilde beni teskin etti...

biz de beyinle ilgili sıkıntı var sandık...

iyi şu an...

şubatı çıkaramaz denmişken...

duvarlara yumruklamaktan ellerim morardı...

akciğer kanseri 4. evrede bir tanıdığım var ailesi o kadar perişan haldeki doktorlar 1 ay bile süre vermemiş...

kişi daha bir başka oluyor...

sağol ipar allah razı olsun bu kayıpla birlikte bendede çok değişiklikler oldu çünkü ilk kez ailemden birisini en yakınımı kaybetmiştim hemde gözlerimin önünde dede anneanne yada babanne acısı gibi değilmiş zor cidden ve şunu anlıyorsun boş ve kocaman bir yalandan ibaret bir dünya hiç ölmeyecek gibi yaşıyoruz ama sevdiklerimiz gözlerimizin öününde bir bir ölüp gidiyor ve bizde aynı sonu tadacağız babamdan sonra dört elle sarıldığım dünyadan soğudum allaha daha çok yakınlaştım böyle işte

kaybetme korkusunun esiri oldum...

ve de son aşamada...

yapmam gerekenleri yapmamam gerekenleri sıraladı...

şükür ya şükür...

numune ve dışkapı hastanelerinin acilleri beni ii tanır her gittiğimde bir güvenlik vardır beni takip eden...

samuray...

yakınıma kriz geldi abartmıyorum başında 3 doktor 10 a yakın asistan vardı numune acilde, bende odadayım hastamı sakinleştirmeye çalışıyolar ama olmuyo dişleri ile dilini parçaladı ama yok tutmak mümkün değil... benim cnm yanarken bi kaçı gülmeye başladı gelde gör ben dururmuyum esdim gürledim... akıllılar iğne bandajını düzgün takamamış hastama saknleştirici gitmemiş e bunu duyunca naparsın...

neden deyip durmuyordum...

elimizden geleni yapıp ah tüh keşke demeyecektik...

ama zaman içerisinde acı kişiyi pişiriyor resmen...

bir de baktık ki meğerse 2.5 senelik küçük hücreli akciğer kanseri...

aysucuğum...

ve dediğin gibi aileden biri olunca hastalıkta olsun kaybda olsun...

kanserin ne illet olduğunu biliyodum ama hasta yakını yorumlarını hiç okumamışdım...

hasta için hayat çok zor ama hasta yakınları içinde bir o kadar zor...

0ipar0 baban için çok sevindim rabbim inş size bağışlar...

sevdiklerinize sımsıkı sarılın...

vakti gelenin sebebi ne ise ölümü yaşıyor...

biz de doktora rutin kontrole gittikti...

doğru, bende bu lafa "eden bulur" sözünü eklemek istiyorum...

benim babam da akciğer kanseri...

ruh halim berbat ötesi olmuştu...

iç organlarında...

yasakladılar...

insan kendini büyüten ebeveynlerinden sevdiklerinden tiksinirmi? çok abess

yaşamasını bilecektik yaşam sürene dek...

yazdıklarını okudum da şimdi...

düzenli beslenme iyi bir bakımla...

son zamanlarda denge sorunu yaşıyordu sık sık düşüyordu...

sağlığına dikkat eden birisi beslenmesini önemseyen birisi...

başta karaciğer metastazı olmak üzere bir sürü metastaz var...

arada da sinir krizleri geçiriyor...

bu gerçeği ne yok sayarız ne de baki kalırız...

her dönemin bir bahanesi var

sağlık konusunda en büyük imtihani veriyorum sanıyodum, çok yanılmışım...

ayrıca hasta olan kişilere hastalığının tedavisini sağlayacak kişilerle karşılaşmasını ve iyileşecek tedavi yollarını ulaşmasını Allah nasip eder diyor, Vefat edenlerinkine Allah 'tan rahmet diliyorum.

ve artık dik duruyordum...

bakara suresinin bir ayetinde der ki yaradan

aysu...

Yer Gök Deniz

akodo çok haklısın ama ben soğukkanlılığımı koruyamıyorum...

ne içkisi ne de sigarası var...

gölgesine sığındığın bir insanın gözlerinin önünde eridiğini görmek ve hiç bir şey yapamamak öyle çaresizce beklemek cidden çok zor bir durum babam vefat ederken son anlarında yanındaydım elini tutmuştum ağlıyordum bi ara odaya doktorlar hemşireler koşuşturdu bişeyler yapıyorlar ama ben ne olduğunu o an anlayamadım beklediğimiz sonuç o an olmuştu sanırım şok yaşadım bildiğim şeyi zor kabullendim ve bir gece önce beni çok bunaltmıştı sabahlamıştım başucunda çok pişman oldum baba seni çok seviyorum demediğim için çok pişman oldum üstelikte o gece anlamıştım hatta sabaha çıkamıycaz diye düşünmüştüm tam visit saatinde düşündüğüm oldu size söylemek istediğim tek şey sevdiklerinize seni seviyorum demekten çekinmeyin ve bunu lütfen ertelemeyin

sana nasıl davranılmasını istiyorsan, sevdiklerine o şekilde muamele etmeli insan

ve bugün okudum, her yorum okuduğumda kendime biraz daha kızdım... ne kadar mızmız insanmışım... duyarlı sanardım kendimi çokda bencilmişim hayatı mahvetmişim...

çünkü daha önce babam felç geçirmişti...

kuzuşum...

bizler ölümsüz değiliz elbette ki...

evelAllah duayla destekle moralle...

sen kalk kanser ol...

nasıl yıkıldık ya nasıl...

zor be gülüm zor...

Allah rahmet etsin, söyleyecek çok bir şey yok.

kabullenmiştim...

ki ben ona zaten çok düşkünümdür...

hastalığını öğrendiğimde delirecek gibiydim...

toparlanmam zor oldu...

kabullenemedik...

kendime geldiğimde...

ve niye kanser deyip duruyordum...

asistanlar ve doktorları anlıyabilirim ama bi farklılıkları var...

mayısı da gördük evelAllah şükür...

ve dediğin gibi kanser ve trafik kazası sebeplerin çoğunluğudur...

içim ürperdi...

üç gün boyunca benimle konuştu...

pınar aydın eklemiş. | 09.12.2010 Saat 14:53

ben de bunu babamda anladım...

şuurumu yitiriyordum...

bende babamı pankreas kanseri nedeni ile kaybettim teşhis edilmesi hastaneye yatması ve ölümü arasında sadece 15 gün geçti sağlık camiasından birisi olmama rağmem psikoloji okumuş olmama rağmen 2 yılda zor toparladım çok zor bir durum sevdiğin

hiçbir asistanla doktorla muhatap olmak istemiyorum...

ne ekersen onu biçersin..

ölüm bi şekilde bulacak

sana nasıl davranılmasını istiyorsan, sevdiklerine o şekilde muamele etmeli insan..

ihtiyaçlarını gideriyor...

Sağlıkla sınanlardan biri olduğum için çok iyi anlıyorum.. Hastalarımıza sağlık, vefat edenlerin yakınlarına çok büyük sabırlar diliyorum.. İnsana olumlu yada olumsuzluklar katıyor..

ölümün allah da geldiğini bilirim ama gel görki kaybetme duygusu aklımı başımdan alıyo...

ne ile iyi...

bende son günlerde allahım babama daha fazla çektirme yanına al onu diye dua ettim evet bunun için dua ettim çünkü huzura kavuşsun istedim yemiyor içmiyor çaresizce gözlerime bakıyor gözümün önünde eridi gitti dalyan gibi babam bu yüzden gözleri kapansın ve huzura kavuşsun istedim ağlayarak bunun için dua ettim belki size garip gelecek ama böyle yaptım. cenazemizi alıp evimize doğru yola çıkmışken babamın yüzüne baktım gerçekten acısı dinmişti ve gülümseme ifadesi var gibiydi yüzünde sarıldım öptüm buz gibi yanağından çok garip duygular ya karman çorman neredeyse 4 yıl olacak ve ben anneme daha düşkün bir insan olarak bu halimi anlamakta zorlandım acısı dinsin diye dua edip sonrada keşke sadece nefes alıyor olsaydı ama bi köşede oturuyor ölmemiş olsaydıda dedim böyle işte karman çorman duygular

bi sus ya allah rahmet eylesin... rabbim sizlere sevdiklerinizle sağlıklı uzun ömürler versin...

iç dökme oldu benimkisi neyse normalde başlığı dilemek konusunda çok zorlanıyorum hatta en zorlandığım dilimin tutulduğu konu bu tarz konular oluyor ama baba ve kanser konusu olunca iç döktüm kusura bakmayın

uyuyamıyordum...

"Sizleri canlarınızın mallarınızın ve sevdiklerinizin eksikliğiyle imtihan ederiz, sabredenleri müjdele ey peygamber"

ben babamı akciğer beyin metastazından kaybettim hiç belirti vermedi malesef biz 4. evrenin sonunda öğrendik babama biyopsi bile yapılamaz dendi o kadar hızlı ilerledeki boğazında ki tümörler elle fark ediliyordu 3 aya kalmadan nerdeyse 35 40 kilo verdi zaten kanser hastaları yemek yiyemez bunu hastaya bakan bilir ve en son 6 gün kandı idrarı 3 gün su içemedi ve 18 gün hiç yemek yemedi evde serumla besledik ama son 10 gün serum veremedik çünkü vucut su topladı ölmeden önce ağız kanseri oldu ve ben kan pıhtılarını karbonatlı suyla hep ağzını temizledim çünkü onları temizlemezsem agzında çiğniyordu zaten zor nefes alıyordu hiç yutamadı yuttuğuda hep kandı öleceği gün aniden dilinde kocaman bir tümör çıktıı ve canını verirken ağzından hep ödem fışkırdı bunları neden yazdım biliyormusunuz beterin betride var doktorlar hiç çare olamadı götür evinde ölsün dedi onları suçlamıyorum yaşanacaktı yaşandı babamı çok seviyorum öleli 15 gün oldu ona severek baktım hiç tiksinmedim onu hep öptüm içim huzurlu lütfen hastalarınızdan korkmayın onlara bütün sevginizi verin onlar size muhtaç

evet ölüm var...

en son psikiyatr bir arkadaşım var...

kanser ve trafik kazası

ruh gibi dinliyordum onu...

başta karaciğer olmak üzere hemen tüm iç organlarında metastaz var...

biz hastalığı öğrendik gidişat belliydi sonucuda biliyorduk ha o bantlar olsa ne olacaktı iyileşecekmiydi tabiki hayır ama acısı hafiflerdi daha rahat bir kaç gece geçirebilirdi neyse nasip değilmiş

günümüzün en önemli bahaneleri

olumsuz düşünmüyorsun...

beni zaten babamın yanına salmadılar...

küçük hücreli hem de...

yatalaktı ayağa kalkamıyordu...

canım...

hele ben çok sarsıldım...

senin halini yaşadım bir an...

Allah rahmet eylesin babamıza...

ama şimdi...

Allah tüm hastalara şifa versin. En ufak diş ağrısı baş ağrısı diye mızmılanırız ama hastanelerde evlerde nice caresiz insanlar var halimize sükredelim

hani bi laf var ya anneye babaya öf bile demeyin diye gerçekten çok doğruymuş dedim ya çok bunaltmıştı beni günlerdir uykusuzdum neredeyse dakika başı doktor çağır diyordu açıklıyordum baba bu ilaç sık arayla yapılmaz tansiyonun düşer şoka girersin diye falan ama o beni sıkıştırdıkça kaç kez hemşire odasına gidip onlara haber verdiğimi hatırlamıyorum gece bende babama of be baba of dedim ve o andaki yüzüme bakışını aklımdan çıkaramıyorum aslında beni buda acıtıyor allah kimseye yaşatmasın ya cidden anlatmakla dinlemek ve yaşamak çok farklı oluyor cidden

pankreas evet...

gerçi şu an durumu şükürle iyi...

ben bu durumunu bilmiyordum bak...

sağol tek gözlü akado bende şuanda sağlıkçı kimliğimle değil hasta yakını kimliğimle yazdım biliyomusunuz işin içinde birisi olarak prosüdörler yüzünden sıkıntı yaşadım allah kimseyi ne düşürsün hastanelere nede hastanesiz bıraksın bizim hikaye biraz uzun babam diabet hastasıydı öncesinde son bir yılda şikayetler iyice arttı akş 400 lerde seyrediyordu dönem dönem hast yattı şeker kontrol altına alındı çıktık falan derken göztepe ssk hastanesinde mr tomo ultrason falan bakıldı akciğerde şüpheli 1cm büyüklüğünde bir oluşum saptandı araştırlıyordu bunları yapmamızın sebebi ca125 kanser testleride hep çok yüksek çıkmasıydı ama nerede olduğunu saptayamadılar en son yatışta başka bir hastanede üre bilüribün falan yükseldi tıkanma sarılığı gibiydi safra kesesinden ameliyat edecekti hoca ameliyattan bir gün önceki son radyoloji saptamalarında pankreas kanseri teşhis edildi ve ameliyat listesinden adını sildiler çok kötü günlerdi bunları yaşarken hastaneye yatmadan bir gece evvel ambulansla giderken enfaktüs geçirdi bide aşırı stresten yapı olarakta dar ve stresli bir insandı ama en çok son gecesinde çok sıkıntı yaşadık bu hastalara aldolan morfin yapılıyor ama fazlada yapamıyorsun tansiyonu düşürüyor çünkü sabaha karşı çok bunaldım asistana dedimki bantlar var ondan yazın en azından uzun süreli etkisi var göğüse yapıştırıyorsun sabah hoca gelsin o yazar dedi hocaya sormadan yazmak istemedi işte şu prosedürler insanı hasta ediyor asistan haklı tamam çünkü o ilaçları yeşil reçeteyle alabiliyorsun ama hastada yakınlarıda haklı denize düşenin halinden ancak aynı şeyi yaşayanlar anlıyor hocayı aradım onayladı ama asistan hala sıkıntı yaratıyor yada benim canım sıkkın diye olumsuz algıladım bilemiyorum ufak bir sürtüşme yaşadım sonunda yazdı kardeşim onu almaya gitti eczaneye ama tabi çok geçti o döndüğünde gerek kalmamıştı artık

niye benim babam...

4 Mayıs 2012 23:00

çünkü onu gördükçe kaybetme korkusuyla kendimi kaybediyordum...

konuştu da konuştu...

kaza kadere inanırım

pekala yürüyebiliyor...

üzüldüm...

işte böyle dik duruyorsun...