Bu fedakar, kahraman ve asil Türk askerinin kucağındaki yaralı kim di biliyor musunuz? Sözlerini hıçkırıklarla sürdüren general, gözyaşlarını mendiliyle silerek, heyecanlı bir ses tonuyla, o Türk yiğidinin kucağındaki yaralı asker, bir Fransız, evet bir Fransız askeriydi!? diye haykırdı.

Sürü halinde gezerken sayısız teyyare.

aziyade sana zahmet, resmi ekleyiver..

Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş asker!

Şu Boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?

Ah o yirminci asır yok mu, o mahluk-i asil,

Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.

Atatürk, işte bu zor ve dehşetli manzaradan bir kesit olan? Bomba Sırtı? hadisesini şöyle anlatıyor:

Çanakkale içinde aynalı çarşı

Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor tevhidi...

Şüheda gövdesi, bir baksana, dağlar, taşlar...

Medeniyyet denilen kahbe, hakikat, yüzsüz.

Bir Fransız General?in itirafı şöyledir:

Avusturalya'yla beraber bakıyorsun: Kanada!

18 mart dünya emperyalizmine vurulmuş bir osmanlı tokatıdır!

Mehmet Akif Ersoy

Fransız General Guro?nun Hatırası

allah onlardan razı olsun... saygıyla anıyoruz...

Yine bir şey yapabildim diyemem hatırana.

Çünkü te'sis-i İlahi o metin istihkam.

Bu göğüslerse Huda'nın ebedi serhaddi;

O demir çenberi göğsünde kırıp parçaladın;

8 Ağustos Sabah: Yarım ekmek. Öğlen: Yok. Akşam: Şekersiz üzüm hoşafı, ekmek YOK

Ciğerlerim çürüdü kan kusa kusa

Bu olay dolayısıyla çok duygulanan Fransız General, yere çöküp bir süre daha gözyaşlarını akıttı

Yedi kandilli Süreyya'yı uzatsam oradan;

?Çanakkale Geçilmez? sözüyle şahikalaştırılan büyük destan işte böyle yazılmış, bu şuur ve sarsılmaz iman ile kazanılmıştır.

Atılan her lağamın yaktığı: Yüzlerce adam.

Efendiler!

'O benim sun'-i bedi'im, onu çiğnetme' dedi.

Beriden zelzeleler kaldırıyor a'makı;

Boşanır sırtlara vadilere, sağnak sağnak.

Ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına;

Döktü karnındaki esrarı hayasızcasına.

?Hüseyin?im, yiğit oğlum benim! Dayın Şıpka?da, baban Dömeke?de, ağabeylerin Çanakkale?de şehit düştüler. Bak, son yongam sensin!. Eğer minareden Ezan sesi kesilecekse, Camilerin kandilleri söncekse sütüm sana haram olsun!. Öl de köye dönme!..?

Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin.

Bir sabah vakti günün ilk ışıklarıyla birlikte Türklerle süngü harbine başlamıştık. Türkler çok mahir ve cesur dövüşüyorlardı. Onlarla başa çıkmak mümkün gözükmüyordu. Akşamın geç saatlerine kadar süren çarpışmalardan sonra, yaralıları toplamak üzere karşılıklı bir anlaşma yaptık.

rahmet diliyorum sadece.

Emin olmalısınız ki, işte bize Çanakkale Muharebeleri?ni kazandıran bu yüksek ruhtur.?

amin tüm şehitlerimizin ruhu şad olsun...

Çanakkale içinde bir dolu testi

Çanakkale'den çıktım yan basa basa

-Tepeden yol bularak geçmek için Marmara?ya-

Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer;

Veriyor yangını, durmuş da açık sinelere,

Sen ki, ruhunla beraber gezer ecramı adın;

Sen ki, a'sara gömülsen taşacaksın... Heyhat,

Bir Türk askeri kendi yaralarına yerden aldığı toprakları basarken, kucağına yasladığı başka bir askerin yaralarına da, gömleğinden yırttığı parçaları sarıyordu?

Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab...

Kanayan lahdine çeksem bütün ecramıyle;

Dinleyiniz!

amin, ruhları şad olsun, mekanları aten kuşkusuz cennet..

?Sizin Çanakkale'niz on Hiroşima eder!?

belki çok klasik ama yine o çanakkale türkümüz...

İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmiyecek.

Yaralılar toplanırken ben de harp sahasına gelmiştim. O karışık hengamede gördüğüm bir manzarayı, her şeyi bir kenara bırakarak büyük bir şaşkınlık ve hayranlıkla seyre koyulmaktan kendimi alamadım. Şöyle ki:

yatma hallac o zaman sen başla icraata.

Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam,

Eski Dünya, yeni Dünya, bütün akvam-ı beşer,

Japon uzmanın cevabı tokat gibidir:

Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan,

Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!

18 Temmuz Sabah: Üzüm hoşafı. Öğlen: Yok. Akşam: Yarım tayın ekmek.

'Gömelim gel seni tarihe' desem, sığmazsın.

Ruhları şad olsun.

Sonra mel'undaki tahribe müvekkel esbab,

Saçıyor zırha bürünmüş de o namerd eller,

her okuduğumda ve her dinlediğimde ağlarım ne zorluklarla alınmış bu vatan.

Bedr'in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi.

Mustafa Kemal Atatürk?ün Bomba Sırtı Hatırası

Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem;

Al kan olmuş suları bir tas içilmez

Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber.

Yıldırım yaylımı tufanlar, alevden seller.

İşte Osmanlı Anası Evladını Cepheye Gönderdiği Tren İstasyonunda Şu sözlerle Uğurlar:

Dönemin Başbakanı Sayın Turgut Özal zamanında... gerçekleşmiş bir olay şöyle anlatılır: Japon eğitim uzmanları gelmiş ve ülkemizin eğitim sistemini incelemiş, Sayın Özal'ın bürokratlarının da hazır bulunduğu bir ortamda raporlarını sunmuş ve sonuç olarak şunu söylemişlerdi: ?Sizin eğitim sisteminizde milli ruh yok!? Turgut Özal'ın?Nasıl? sorusu üzerine şunu anlatmışlardı: ?Biz Japonya'da okula başlayacak çocuklarımıza milli ruh şoklaması yaparız. Onları önce toplu halde hızlı trenlere bindirir, dev fabrikalarımızı, teknoloji merkezlerimizi gezdirir ülkemizin gücünü gösteririz. Sonra da bu yavrularımızı alır Hiroşima ve Nagazagi'ye götürür, orada atom bombası atılan ve yıllardır ot dahi bitmeyen alanları gösterir deriz ki: Eğer siz çalışmaz, bilinçlenmez ve az önce gördüğünüz teknolojiye sahip olmak için çalışmazsanız sonunuz böyle olur.?

Çanakkale köprüsü dardır geçilmez

Hangi kuvvet onu, haşa, edecek kahrına ram?

Kustu Mehmedciğin aylarca durup karşısına;

1930 yılında Fransızlara ait bir anıt mezarın açılışına katılan Fransız Generali Guro, şehit Türk askerlerinin kabirlerini de ziyaret etmeden geçemez. Etrafındaki çoğu Fransız topluluğa, o esnada şu şahit olduğu olayı anlatır:

Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;

Türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem;

Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk:

253 bin şehidim ruhun şad olsun.

Yedi iklimi cihanın duruyor karşında,

çok güzel bir yazı vardı,, onu bulup buraya yazıyım.

hani resim yok mu başlığa?

en başa..

Bürokratlardan biri atılır: ?Ama bizim Hiroşima'mız yok ki!?

Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana...

Sen ki, son ehl-i salibin kırarak savletini,

43. Alay 1. Piyade Taburu 1. Bölük, 1917 yılı yemek listesi;

Anafarta'ya varmadan koptu kıyamet

Dedirir-Yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi,

O ne müdhiş tipidir: Savrulur enkaaz-ı beşer...

Çanakkale içinde sıra söğütler

Öteden saikalar parçalıyor afakı;

Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya.

Hani, tauna da züldür bu rezil istila!

Şarkın en sevgili sultanı Salahaddin'i,

Seni ancak ebediyyetler eder istiab.

26 Haziran Sabah: Yok. Öğlen: Yok. Akşam: Üzüm hoşafı, ekmek.

siz avutun kendinizi çanakkale geçilmez diye... gerçeklerin üstüne örtü çekin kimseler görmesin ki sizde utanmayın

helal olsun orada kahramanca mücadele eden kahramanlarımıza!

Of gençliğim eyvah

Kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler!

Çanakkale Şehitlerine

işimiz gücümüz kahramanlık türküleri şiirleri, kendimizi böyle teselli eder dururuz, bizim en iyi yaptığımız iş yan gelip yatmak

Sarılır, indirilir mevki-i müstahkemler,

Ölmeden mezara koydular beni

Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yahud kafesi!

çanakkale geçilmez derken ne anlatılmak istemiş bende bunu bilmiom:(

15 Haziran Sabah: Üzüm hoşafı. Öğlen: Yok. Akşam: Yağlı buğday çorbası ve ekmek.

Çanakkale'den çıktım başım selamet

Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,

yaz emili yazılıp söylenecek o kadar çok şey varki o kahraman mehmetcikler için. En önemlisi en azından bir fatiha hak ediyorlar.

Sizlere hafızamda hala taptaze kalan canlı bir hatıramı nakletmek istiyorum. Türk askeri, dünyada eşine ender rastlanan özelliklere sahiptir.

Sade bir hadise var ortada: Vahşetler denk.

Çanakkale içinde vurdular beni

Beşerin azmini tevkif edemez sun'-i beşer;

? Karşılıklı siperler arasındaki mesafe 8 m. Yani ölüm muhakkak. Birinci siperlerin hiç biri kurtulmamacasına kamilen düşüyor. İkincidekiler onların üzerine gidiyor. Fakat ne kadar gıpta edilecek itidal ve tevekkülle biliyor musunuz? Öleni görüyor, üç dakikaya kadar öleceğini biliyor, en ufak bir korku göstermiyor. Sarsılmak yok. Okumak bilenler ellerinde Kur?an-ı Kerim cennete girmeye hazırlanıyorlar. Bilmeyenler kelime-i şahadet getirerek yürüyorlar. Bu, Türk askerindeki ruh kuvvetini gösteren hayret ve tebrik edilecek bir örnektir.

Anne ben gidiyorum düşmana karşı

O, rüku olmasa, dünyada eğilmez başlar,

Anneler babalar ümidi kesti

Altında yatıyor aslan yiğitler

Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler...

Ne hayasızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı!

'Bu, taşındır' diyerek Ka'be'yi diksem başına;

Kimi Hindu, kimi yamyam, kimi bilmem ne bela...

Asım'ın nesli... diyordum ya... nesilmiş gerçek:

Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat...

1. Dünya Savaşı içinde yer alan ve 1915?te meydana gelen Çanakkale Savaşları, tarihin kaderini değiştiren, Türk?ün şan ve şerefini göklere eriştiren, vatana sevgi duygusunu geliştiren, iman gücünü bayraklaştıran ve orada savaşanları kutsallaştırıp kahramanlaştıran bir destandır.

? ? Efendiler!

Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;

Kaynıyor kum gibi, mahşer mi, hakikat mahşer.

Alınır kal'a mı göğsündeki kat kat iman?

Öyle müdhiş ki: Eder her biri bir mülkü harab.

Sen ki, İslam'ı kuşatmış, boğuyorken hüsran,

Sana dar gelmiyecek makberi kimler kazsın?

Sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına,

Maske yırtılmasa hala bize afetti o yüz...

Sonra gök kubbeyi alsam da, rida namıyle,

Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak,

Ne kadar gözdesi mevcud ise hakkıyle, sefil,

Nerde-gösterdiği vahşetle 'bu: bir Avrupalı'

Kılıç Arslan gibi iclaline ettin hayran...

Uzanırken, gece mehtabı getirsem yanına,

Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,

En kesif orduların yükleniyor dördü beşi.