katılıyorum size hocam. bende çocukken bazen kahvelerde maça giderdim param olmazdı veya olanıda başka yere harcardım o zamanlar kahvelerde perde çekilirdi para vermeyen dışarıdan izleyemesin diye o perdeden küçük bir delik bulurduk ve izlemeye çalırdık tuttuğumuz takımın maçlarını ve kahveci her 15 dakikaya bir gelir bizi kovardı oradan ne kadar üzülürdük hatta çoğu zaman ağlamışımdır bile. ben anlıyorum bu çocukları ve hepsini çok seviyorum cennet kokulu günahsız bebeler... Hiçbirşeyin farkında olmadığını zannettiğimiz ama herşeyi anlayan bebeler.. Çocuklar üzülmesin ben üzüleyim o derece bağlılığım var onlara. Aileleri bu konuda ciddi bir biçimde biliçlendirmek lazım fazla çocuk yapmak marifet değil insanca ve mutlu bir şekilde yetiştirmek mesele.. Ayrıca yeri gelmişken ve insanlar bu haldeyken üç çocuk diye diretenleride Allah'a havale ediyorum.

'kar üşüyen bir halk için asla romantik yağmaz'

böyle şeyleri okuyunca isyan edesim geliyor

kaçını sevindirebiliriz ki böyle.. Çocukların üzülmesine yokluk çekmesine tahammül edemiyorum hocam. İçim cidden acıyor

ne yapacaktı kız

hocam konu evet ama 'metin' olmamış.

İsyanda çözüm değil hocam, çözüm bilinçli üreme çözüm bilinçli insan olabilmek, çözüm eğitim yani kısaca çözüm devlet politikası. Kim bilir ne için çalışıyor o çocuk belki babası yok o parayla çalışıp annesine bakıyor. Bende bu çocukları ve bunun gibi köprü altlarında, baraklarda, parklarda yatan çocukları gördüğümde hep sosyalizmin gerekliliğini bir kez daha anlıyorum ve aklıma ernesto che guevaranın bir sözü geliyor;

kaç kişi okudu bilmiyorum ama okuması gerekenleri okumadıklarını düşünüyorum

bu şeye benziyor.

çocukları sevındırmek lazım

sıkmayın

ben de buna benzer bir olay yaşamamıştım yine boya kutusu olan bir çocuk yanında da kardeşi olduğunu düşündüğüm biri. arkadaşın doğum günü için pasta alırken o bir şeylerin fiyatını sordu. alamadı. pastanedeki adam da vermedi. çıkınca kötü oldum seslendim arkasından onun fiyatı bu kadarmış gelin dedim.

yaşadığım yerde komşunun kızı şu çizgi film karakterli pet şişelerde su almış kaç kez söyledi.. çocukların dünyaları küçük sevinçleri büyük.

kaç kişi okudu bunu

lügatında 3 cümle vardır sırasıyla onu yazar

okudum..

Yazıyı okudun mu?

İnsanlığın ölçütü para değil, kimine göre aslolan insan -kimine göreyse aslolan para!

hele ''yazarken hala ağlıyorum'' kısmı tamamen metni sığlaştırmış.

o okumaz

bulunduğun memleketinin sevgisini anlatmak adına yazarsın da yazarsın sonuna da ''mutlaka herkes gelip görmeli'' ile ifade edilen en basit reklam sloganını eklersin. işte o an o memlekete gitmeyi bırak haritadan silinse de umrunda olmaz.

çok güzel, içten ve anlamlı bir yazı hocam bir internet sitesinde paylaşılmış bugün okudum ve tuhaf oldum üzerine kitap bile yazılabilecek bir durum o çocuğu tanımayı çok isterdim

belki biz de yokluk çektiğimizden şimdi para hiç umrumda değil ihtiyacı olanlara yardım ediyorum. ama görmediklerimiz ulaşamadıklarımız bilmediklerimiz daha çok. Ülkemiz adına konuşayım sizce bilinçlendirebilir miyiz. Doğu'da çocuğu para olarak görüyorlar aldıkları çocuk yardımını çocuğa kullanmıyorlar ki. Keşke anne babalar çocuklarına karşı sorumlu hissetseler kendilerini

bana görede içtenlik ön plana çıkartılarak yazılmış, kelimelere önem vermemiş ama duyguları güzel bir şekilde öne çıkarmış tabi kişiden kişiye değişiyor bakış açısı farkı.

bence aşırı yalın ve 'gibi' hissettimiş.