Adil Düzen'de kredi ve ithalatihracat dengesi

Geriye kaldı işsizlik; gelecek yazı/lar/da işsizlik sorununu çözeceğiz... Ve's-selam...

Neler olacağını görebilmemiz için çok yönlü olarak "Adil Düzen"i var gücümüzle uygulamamız gerekiyor... Dünkü yazımda "Pendik Siyaset Okulu ve Adil Düzen" dedim; okuldaki derslerde, üzerinde durduğumuz konuları hatırlattım... İki soruya iki kısa cevap yazdım... Bugün iki sorunun daha cevabına bakalım...

Malzemeleri için mağazalara sipariş verirler...

22 yıldır sürgünde yaşayan ve dün ülkesine dönen Tunus En Nahda Hareketi Lideri Raşid Gannuşi, bir röportajda açıkça Türkiye'yi model aldıklarını söyledi: "Türkiye örneği, tüm Arap dünyası tarafından örnek alınıyor... Türkiye'nin bizim nezdimizde büyük bir değeri vardır, Osmanlı'nın bizim için değeri çok büyüktür. Türkiye olmasaydı ben belki şimdi Hıristiyan olmuştum. Bu yüzden bizim için Allah'tan sonra Türkiye geliyor..."

Böylece ülkenin tüm çalışanları için siparişler verilmiş olur.

Bir de halka yani her aileye nüfusu başına "Sipariş Kredisi" verilir. Bunlar mağazalara sipariş verirler, paraları peşin öderler; onlar da tüccarlara kredi verirler, parayı peşin öderler; onlar da işletmelere sipariş verirler, paralarını peşin öderler. Dolayısıyla halka verilen kredi herkese verilmiş olur. Üretim/tüketim halk tarafından planlanmış olur. İhracat ve ithalat halk tarafından planlanmış olur. Krediler "faizsiz" ve "hacizsiz/icrasız"dır.

Türkiye bugünkü haliyle bile "kutup yıldızı" oluyor ve "model" oluşturuyorsa; "Adil Düzen"i uygulayıp gerçekleştirdiğinde neler olacaktır neler...

önceki yazı için http://forum.memurlar.net/konu/1178477/

Birinci Dünya Savaşı sonrasında Osmanlı Devleti yıkıldı, Ortadoğu'da suni/yapay devletçikler oluşturuldu ve bugünlere gelindi... Ortadoğu ve bütün dünyada oluşturulan "dünya düzeni" yüz yılda çöktü; komünizm ve sosyalizmiyle mevta, Fatiha'sı okundu, geriye can çekişen faizci ve sömürücü küresel kapitalizm kaldı, onun da sonu yakındır...

Ülkemiz için asıl sorun "dış borçlar"dır; dış borçlarımızı nasıl tasfiye edeceğiz?

Onlar da tüccarlara sipariş verirler...

Önce komünizm yıkıldı... Şimdi de kapitalizm yıkılıyor... Tabiat boşluk kabul etmediğine göre, yıkılanların yerine yenisi yapılmalı, kurulmalı, gelmeli... Ve geliyor...

Tüccarlar aldıkları bu siparişleri işletmelere yani üreticilere sipariş verirler...

Dünyadaki gelişmeler bir yana; biz kendi işimize bakalım, Pendik Siyaset Okulu'nda sözünü ettiğim meselelerimizi düzenleyelim, ülkemizde "Adil Düzen"i kuralım... Dışa bağımlı en önemli sorunumuz neydi? Dış borçlar! Öncelikle bu sorunu çözelim.

Dış borçları dört şekilde tasfiye edebiliriz. 1. Dış borcu iç borca çevireceğiz. Vatandaştan doları alıp borcumuzu kapatacağız. 'Vadesi gelmedi!' deyip almak istemeyen olursa, 'biz artık faiz ödemeyeceğiz' diyeceğiz. Savaş açabilirler ama canlarına okuruz ve o borçları savaş tazminatı olarak sıfırlarız. 2. FAİZLİ borç FAİZSİZ borca çevrilecek. Bunun için paramızı altına kote edince dünyanın en kıymetli parası haline gelecektir. Dış ülkeler de paramızı alıp saklayacaklardır. O sayede dolar gelecek ve borcumuz ödenecektir. 3. Para borcumuzu mal borcuna çevireceğiz. Yani onlara mal ödeyeceğiz. Yıl yıl borcumuzu üretimle kapatacağız. 4. Borcu iştirake/ortaklığa çevireceğiz. Borca karşılık ülkemizdeki fabrikaların hisse senetlerini vereceğiz, faiz yerine kira payından yararlanacaklardır.

Sadece Mısır'daki firavun Hüsnü Mübarek değil, Ortadoğu'daki küçük-büyük bütün firavunlar gidici; "Firavunlar Düzeni" sona eriyor... Bu "zalim düzen" I. Dünya Savaşı'ndan yani Osmanlı Devleti yık/tır/ıldıktan sonra kuruldu, II. Dünya Savaşı ile perçinlendi ama; sömürü sermayesinin "doğu-batı dengesi" yani "komünizm-kapitalizm" olarak kurduğu yapı sırayla yıkılıyor... Ve "Yeni Bir Dünya Düzeni" kuruluyor...

İşçiler üretimde çalışırlar...

"Adil Düzen"de halk mağazalara sipariş verir...

Devlet iki şekilde kredi açar. Çalışana "Çalışma/Emek Kredisi" verir. Herkese meslek derecesi nisbetinde verir. Çalışan bunu ancak üretimde kullanabilir, genel hizmette kullanamaz. İsterse tarıma gider ve orada çalışır, isterse sanayiye gider ve orada çalışır, isterse inşaata gider ve orada çalışır. Ticarette çalışma kredisi verilmez. İşçiye yalnız emek kredisi verilmez; işverenlere de çalıştırdıkları işçiler için gerekli "Ham Madde Kredisi" verilir. Böylece işletmeler sermayesizlikten değil, işçi bulamayışından dolayı tam çalışamazlar.

Ayrıca; 1. Türkiye'de bugün 15 milyon işsiz vardır. İş bulup bunları çalıştırdığımızda, her biri milli hasılaya yılda 20 bin liralık gelir getirse, yıllık 300 milyar gelirimiz olur. İki yılda dış borcumuzu buradan kapatabiliriz... 2. Ülkemiz dünyanın merkezindedir. Orman ve dağlarımızda yüzer dairelik blok yapılar yapabiliriz veya birer dönümlük arazilere ahşap villalar yapabiliriz... Bunları kiracılara, arsaları vatandaşlarımıza temlik eder, onlar da turistleri barındırırlar; buraların kiraları karşılığında borçlarımızı kısa zamanda öderiz...

Ne var ki insanların tükettikleri bütün mallar o ülkede üretilmez. Ülkede üretilen malları tüccarlarımız aldıkları sipariş paralarıyla alırlar. Götürüp satarlar. Sipariş aldıkları malları da getirirler. Her tüccar sattığı kadar alacağından "dış ticaret dengesi" sağlanmış olur. Ülkeler arasında borçlanmalar da yapılabilir. Biz İran'a TL veririz. İran da bize riyal verir. Karşılıklı kredileşme içinde dış ticaret dengesi devam eder. Eğer borçlanmak istiyorsak kur farkı oluştururuz. Onların bankasında bizim paramız toplanır. Onlara borç vermiş oluruz. Yahut tersini yaparız, borç alırız. Bu şekilde faizsiz ve istismarsız kredileşme doğar.

Türkiye'miz şimdilik bu borçları bir-iki sene içinde tasfiye etme gücüne sahiptir.

Soru: "Adil Düzen"de ithalat ve ihracat dengesi nasıldır?

Dikkatimi çekti... Genel olarak Ortadoğu ve özel olarak Kuzey Afrika ülkelerindeki gelişmeler bir yana... Orta Asya ülkesi Kırgızistan Başbakanı Almazbek Atambayev, bugünkü bir gazetede (01.02.2011) diyor ki: "Türkiye bizim kutup yıldızımızdır, o ne kadar büyür ve gelişirse bize örnek olur, kardeşlerinin de önünü açar..."

Devamı var; gelecek yazı: İç ve dış borçların ödenmesi ve diğer konular...

Kapitalizmin en büyük sömürü alanı Ortadoğu ve Kuzey Afrika ülkeleri değil mi, halkı Müslüman ülkeler değil mi? İnsanlık aleminin "orta ümmet"i olarak geçmişte var olup bugün yeniden doğmakta olan "İslam, Silm, Barış Düzeni"nin temsilcileri "Müslümanlar" düştükleri yerden yeniden kalkıyor, yeniden yapılanıyor, yeniden tarihteki misyonlarına dönüyorken; küresel sermaye yani vahşi kapitalizmin ana sömürü kaynağı sona ermiyor mu? Sömürü ve "zulme" dayalı Batı dünyasının sömürü güneşi batıyorken; doğunun ve bütün dünyanın "adalete" dayalı yeni "Barış Medeniyeti" doğmuyor mu?

Soru: "Adil Düzen"de devletin üreticiye kredi ve imkan sağlama sistemi nedir?

"Adil Düzen"de iç borçlar para/TL olarak ödenir. Onlar parayı tekrar bankamıza yatırırlar, böylece biz borç ve faizden kurtulmuş oluruz. Halkımız bu sayede değeri düşmeyen bir paraya sahip olur. Harcarlarsa harcarlar, bir zararımız olmaz. Ellerinde tutarlarsa da zararımız olmaz. Sadece faizi sıfırlamak ve parayı altına veya diğer ana mallara kote etmek yetecektir. Bunlar bu paraları ile döviz alıp dışarıya aktarırlarsa bu da bizim lehimize olur, çünkü dövizin faizinden kurtulmuş oluruz. Dövizin azalması dışında bir zararımız olmaz. Döviz satanlar gelip paralarını yine bize yatırırlar. Döviz satan ülkeden mal alırlar. Bu da yararımızadır. Görüldüğü üzere iç borç sorun değildir, faizi sıfırlamak dışında yapacağımız bir şey yoktur.

Evet, evet... "Adil Düzen Medeniyeti" doğuyor...

"Adil Düzen"e geçilirse, mevcut iç ve dış borçlar nasıl ödenecek?