ölü parmağını... Paul yazı yazarken bazen uygun bir sözcük bulamayınca tırnağını dislemeye baslardı.

Popüler seri romanlar yazan Paul Sheldon arabası ile karlı bir dağ yolunda giderken kaza yapar. Tenha bir bölgede meydana gelen kazada yolun dışına savrulan araba yoldan görülmeyecek bir şekilde kalır. Sheldon gözlerini açtığında kendisini kutarıcısı olan Annie Wilkes'ın evinde kırık bir ayakla yatarken bulur.

Ceza gecikebilirdi ama kurtuluş yoktu bundan.

seeeen haaatııırlaaaa

"Annie harika Annie çok iyi yiyeceklerimiz için ona tesekkür edelim yemek istemiyoruz kızlar eğlenmek ister ama kötü bir sey bu tarafa doğru geliyor. Annie lütfen bana basparmağımı yedirme anne Annie tanrıça Annie. Annie yanındayken dürüst davranmalısın o ne zaman uyuduğunu ve ne zaman uyandığını bilir ne zaman iyi ne zaman kötü olduğunu bilir sakın ağlayayım deme somurtma hele hiç bağırma bağırma bağırma..."

3-) Herkese hakettiği gibi davranan

ejderhanın dısarı uzanan disi gibi gözükürdü. Oturup suyun yaklasmasını, sonunda kazığın üzerini örtmesini seyretmekten çok hoslanırdı. Ama saatler sonra o çürümüs kazık tekrar belirmeye baslardı. O arada sandviçlerini yemis, babasının büyük termosundaki limonatayı son damlasına kadar içmis olurlardı. Annesi artık esyalarını toplayıp gitmenin zamanının geldiğini söylemeden tahtanın ucu kumsala vuran dalgaların arasında bir belirip bir kaybolmaya baslardı. Sonra gitgide daha iyi gözükürdü. O sırada çöpleri üzerinde

Sadece insan bazen onu göremiyordu. Kazık olmasaydı, gelgit de olmayacaktı.

Annie bir seye karar verdi mi onu yapıyordu. Hiçbir yalvarma onu etkilemiyor, çığlıklar durdurmuyordu. Annie inançlarına bağlıydı ve kendine güveniyordu.

Uyanıp yeniden yarı baygın haline döndüğü zaman son durumuyla o kazık arasında bir bağ kurdu. Birdenbire oldu bu. Can acısı kesilip kesilip tekrar baslamıyordu. Acısı o kazık gibiydi. Aslında bir anı olan rüyadan çıkan ders buydu. Can acısı sadece azalıp artıyormus gibi gözüküyordu. Can acısı o kazık gibiydi. Bazen üzeri

Annie Wilkes'a "Hayır," demek için hiçbir gün uygun değildi.

bu başlığı okuyup

Annie basparmağını sabah kesmisti. O gece neseyle Paul'ün odasına girdi. Yazar uyusturucu ve can acısının verdiği sersemlikle aptal aptal oturuyordu. Kanlı sol elini göğsüne dayamıstı.

Wilkes onun romanlarıdaki baş kadın karakter olan "Misery Chastaine" in fanatik bir hayranı çıkar. Eski bir hemşire olan Wilkes kendi imkanları ile Paul'un yaralarını sarar, ona birtakım ilaçlar içirir.

stephen king'in peygamber olmasını ve bundan sıfır nokta yüzmilyonda 7 salise sonra tüm sistemin yok olmasını istiyorum. Annie Wilkes ve bütün Paul Sheldon'lar dahil.

Annie Wilkes'ı tanıyan hiç kimsenin çıkmaması çok ilginç

Rüyasında kazığı gördü. Bu öyle gerçek gibiydi ki, neredeyse uzanacak ve avucunu çatlak tahtanın yaptığı yesil siyah kavise sürecekti.

hiçbirşeyden etkilenmez

7-) herşeyin en iyisini bilen

haaatııırlaaaa

evet sen!

Ve Paul bağırmadı.

Paul yazı makinesi ve eksik n harfinden sikayet etmek için yanlıs günü seçmisti. Ama tabii Annie Wilkes'a "Hayır," demek için hiçbir gün uygun değildi. Ceza gecikebilirdi ama kurtulus yoktu bundan.

1-) çok merhametli

çok kararlı

6-) insanlara yaşama sevinci aşılayan

Annie bu kez Paul'ün hem sol basparmağını, hem de bıçağın keskin tarafının iki yanını Betadine'e buladı.

"Eh, madem o eski n harfi seni bu kadar rahatsız ediyor, onu unutman için bir seyler bulmam gerekiyor sanırım." Paul kadının mutfakta bir yerleri karıstırdığını duydu. Esyaları atıyor, Annie Wilkes'a özgü o garip, özel dille küfrediyordu. On dakika sonra elinde enjektörle geldi. Betadin ve elektrikli bıçağı da getirmisti. Paul hemen haykırmaya basladı. Bir bakıma Pavlov'un köpeklerinden farkı yoktu. Pavlov çanı çaldığı zaman köpeklerin salyaları akıyordu. Annie misafir yatak odasına bir enjektör, Betadin şişesi ve kesici, keskin bir şeyle girdiği zaman da Paul çığlıklar atıyordu. Kadın bıçağın fisini tekerlekli sandalyenin yanındaki prize soktu. Paul yine haykırıp bağırdı, yalvardı. İyi bir çocuk gibi davranacağına söz verdi. Çırpınarak iğneden kaçmaya çalıstığı zaman, Annie "Kımıldama," dedi. "Doğru otur. Yoksa parmağını anestezi yapmadan keserim." Paul yine kaçmaya çalısıyor, miyavlamaya benzer sesler çıkarırken kadın, "Madem böyle," diye homurdandı. "Ben de bu bıçakla gırtlağını keserim olur biter."

durdurulamaz

Annie misafir yatak odasına bir enjektör, Betadin şişesi ve kesici, keskin bir şeyle girdiği zaman da Paul çığlıklar atıyordu.

Kadın bıçağı çalıstırdı ve bıçak havada ileri geri oynamaya basladığı zaman Betadin koyu kırmızı damlacıklar halinde etrafa saçıldı. Ama Annie bunun farkında değilmis gibiydi. Tabii sonunda ortalığa çok daha kırmızı damlalar sıçradı. Annie bir seye karar verdi mi onu yapıyordu. Hiçbir yalvarma onu etkilemiyor, çığlıklar durdurmuyordu. Annie inançlarına bağlıydı ve kendine güveniyordu.

Uğuldayan, titreyen bıçak Paul'ün birazdan ölecek olan başparmağıyla yanındakinin hemen arasında yumusak ete batarken Annie sık sık onu çok sevdiğini tekrarladı. "Bu is Pauli'den çok anneciğini üzüyor," diye sevecen bir kadın sesiyle.

Annie Wilkes'a özgü o garip, özel dille küfrediyordu.

örtülüyor, bazen ortaya çıkıyordu. Ama hep vardı. Can acısı etrafını sarmıs olan tas grisi bulutun arasında onu hırpalamadığı zaman sessiz bir minnet duyuyor ama kanmıyordu artık. Acı hala oradaydı ve geri döneceği anı bekliyordu. Ve bir değil, iki kazık vardı. Can acısı o kazıklardı. Kafasının önemli bir bölümü gerçeği kavramadan çok önce beyninin bir noktası bunu anlamıstı. O parçalanmıs kazıklar kendi kırık bacaklarıydı.

Sonra o gece...

Paul o zaman hareketsiz kaldı ve onun iğne yapmasına izin verdi.

Çırpınarak iğneden kaçmaya çalıstığı zaman, Annie "Kımıldama," dedi. "Doğru otur. Yoksa parmağını anestezi yapmadan keserim."

Annie Wilkes hakkındaki düşünceleriniz

gerçeklerin ortaya çıkması

Kafasındaki bulanıklığa rağmen bu sesleri yine de duyuyordu.

"lütfen bana baş parmağımı yedirme"

Annie Wilkes hayranı!

Kadın elinde pasta vardı ve ahenksiz sesiyle, "İyi ki doğdun, Paul!" diye böğürüyordu. Aslında Paul'ün doğumgünü değildi tabii. Annie pastanın üzerini ince mumlarla doldurmustu. Ve Paul'ün ölü basparmağını tam ortaya, pasta süslerinin arasında iri bir mum gibi dikmisti. Tırnağının ucu biraz kemirilmis olan kül rengi

İyi bir çocuk gibi davranacağına söz verdi.

Paul yine kaçmaya çalışıyor, miyavlamaya benzer sesler çıkarırken kadın, "Madem böyle," diye homurdandı. "Ben de bu bıçakla gırtlağını keserim olur biter."

8-) birçok alanda en iyi olan

Bu sersemlikten önceki yoğun karanlıktan kurtulduğundan beri ilk kez kafasında bir düsünce belirdi. Revere Kıyısında, kumsaldan uzanan bir kazıkla ilgiliydi. Annesiyle babası onu çocukken sık sık Revere Kıyısına götürürlerdi. Ve o battaniyenin kazığı göz hapsine alabileceği bir yere serilmesi için ısrar ederdi. Bu ona gömülmüs bir

onun hakkında ne düşünüyorsun?

Annie ona, "Cici bir çocuk olursan, sana doğum günü pastasından bir dilim veririm," dedi. "O zaman özel mumdan yemek zorunda kalmazsın."

başlığı okuyan!

"Kumsalınızı Temiz Tutun" yazılı büyük varile atarlardı. Paulie'nin kumsalda oynadığı oyuncaklar toplanırdı...

2-) çok iyilik sever

hiçliğin sessizliği ve kıpırdamazlığı özlemimizdir.

bu hikayedeki kahramanlarımızın temsil ettikleri:

Paul Sheldon: insanlar

Annie Wilkes: tanrı

... ve battaniye tekrar katlanırdı. O sırada kazık da iyice ortaya çıkmıs olurdu. Siyahımsı, yosunlu dümdüz yanlarına köpükler vururdu. Babası ona, "Buna gelgit neden oluyor," diye anlatmaya çalısmıstı. Ama Paulie her seye kazığın neden olduğunu biliyordu. Dalgalar gidip geliyor ama o kazık hep yerinde duruyordu.

üstelik o hepinizi tanıyor

4-) çok yardım sever

Paul da "cici bir çocuk" olacağına söz verdi. Çünkü zorla o özel mumdan yemek istemiyordu. Ama asıl neden baskaydı. Annie'ydi bu neden. "Annie harika Annie çok iyi yiyeceklerimiz için ona tesekkür edelim yemek istemiyoruz kızlar eğlenmek ister ama kötü bir sey bu tarafa doğru geliyor. Annie lütfen bana basparmağımı yedirme anne Annie tannça Annie Annie yanındayken dürüst davranmalısın o ne zaman uyuduğunu ve ne zaman uyandığını bilir ne zaman iyi ne zaman kötü olduğunu bilir sakın ağlayayım deme somurtma hele hiç bağırma bağırma bağırma..."

Ooooooo güüüüünleeeeeriiii

5-) yanlışları affedip, kötü davranmayan

Can acısı seslerin altında bir yerdeydi. Güneşin doğuşunda ve kulaklarının güneyinde. İşte bütün bildiği bu kadardı.