Talebesine, "Misafirlerimize lokum ikram et" dedi.

Öğretmen okulunu yeni bitirmiş ve tayini memletinden uzak bir kasabaya çıkmıştı. Acemiliğini henüz üzerinden atamamıştı. Dersten çıktığında kan ter içinde kalıyor ve bahçeye kendini zor atıyordu.

bu yazıyı bu sitedeki forumun şimdiye kadar diğer işlerden fırsat bulup da giremediğimiz dini konular bölümüne göz atarken gördüm. atanan ve atama bekleyen sn arkadaşlarıma hediyem olsn :)

Ve ilave etti:

Israr etti, mutlaka görmek istiyordu.

"Efendim, bizi de talebeliğinize kabul eder misiniz? Bize dua eder misiniz, biz de sizin tarif ettiğiniz o öğretmenlerden olalım" dedi.

Denemeye karar verdiler ve bir hafta sonu Isparta'ya gittiler.

önündeydiler. Daha kapıyı çalmaya fırsat kalmadan kapı açıldı ve içeriden genç biri çıktı, "Üstad sizi bekliyor" dedi.

Bediüzzaman ismini ilk defa ondan duydu. Eserlerinin bir kısmını onun vesilesiyle okudu ve büyük bir heyecan duymaya başladı. Onu görmek, bizzat ders almak isteği doğdu içinde...

"Kardeşim," dedi. "Ben bu zamanın dindar öğretmenlerine eski zamanın velileri gözüyle bakıyorum."

Şaşırdılar, geleceklerini kimse bilmiyordu. Telaşla içeriye girdiler. Önde Bediüzzaman'ın talebesi, arkada onlar merdivenleri çıktılar.

güzel bir yazı... teşekkürler

Okula geldiği gün tanıştığı ve sık sık yardımına başvurduğu tecrübeli bir öğretmen arkadaşı onun en büyük teselli kaynağıydı. Sıkıntısını onunla paylaşıyor, onun desteğiyle derslerine giriyordu.

"Çünkü eski zamanda dini eğitim anne babaya verilmişti, bu zamanda o vazife öğretmenlere verilmiş. Öğretmenin iyisi çok iyi, kötüsü de çok kötüdür. Çünkü masum çocuklar öğretmenlerine çok dikkat ederler, adeta mıknatıs gibi hocalarından ne görürlerse aynen çekerler. Öğretmenin iyisi minare başında, kötüsü kuyu dibindedir. Ortası yoktur.

İki öğretmen arkadaş şaşkınlıklarını üzerlerinden atamadan Bediüzzaman'ın elini öperek, yer minderlerinin üzerine oturdular.

Bediüzzaman onları ayakta karşıladı. "Hoş safa geldiniz kardeşlerim" dedi ve onlara yer gösterdi.

Öğleye doğru Bediüzzaman'ın evinin

Öğretmenin Değeri

Bu arzusunu öğretmen arkadaşına ilettiğinde, arkadaşı, "Bilmem ki," dedi. "O herkesi kabul etmez. Zaten hasta, ziyaretçi kabul edebilecek durumda olduğunu da sanmıyorum."

Zamanla ikisinin dostluğu iyice ilerledi.

Bediüzzaman tebessüm etti, "Sizleri de duama dahil ettim," dedi, "sabah akşam size dua edeceğim. Siz de hizmetinizi iyi yapın. Öğrencilerinize öncelikle iman dersi verin."

Genç öğretmen kendisinden geçmişti. Bu kadar özlü bir dersi okul hayatında hiçbir hocasından almamıştı. Bediüzzaman'a hayranlıkla baktı.

Öğretmenlere dönerek devam etti:

"Eğer benim imkanım olsaydı, hergün dindar bir öğretmene on altın lira verirdim. Çünkü dünyada benim çocuğum olmadığından, bütün dünyadaki çocuklara şefkat cihetiyle alakadarım."