Resulullah ?in reyhanı olan Seyyid?üş- Şüheda, alim bir bahçıvan olduğu için, şecere-i tayyibenin özellikle son yıllarda Beni Ümeyye?nin zamanında susuz bırakıldığını görmüştü. Onun normal sularla düzelmeyeceği belliydi, fedakarlık etmek gerekiyordu.

İmam Seccad ?ın bu camide yaptığı konuşmalar Emevilerin aleyhine başlayacak olan kıyamın ortamını hazırladı. Sonunda Beni Ümeyye?nin küfür, zulüm ve dinsizlik saltanatı yıkıldı.

Yani benim şahadetimle Ehl-i Beytimin esaretinde bir sır vardır. Onların esareti benim şahadetimin tamamlayıcısıdır. Mazlumiyetin bayraktarlığını yaparak, Şam?a gidecekler; Yezid?in hilafet ve kudretinin kökünü kazıyacak, küfür ve zulmün bayrağını yıkacaklar.

Öyle de oldu. Nitekim Hz. Zeyneb-i Kubra?nın , Yezid?in kudret ve eğlence meclisinde, Yüzlerce Beni Ümeyye?nin ileri gelenleri, yabancı elçiler ve birçok Yahudi ve Hıristiyanların önünde yaptığı konuşmasıyla ve İmam Seyyid?us- Sacidin Zeyn?ul- Abidin ?ın da Şam?da Mescid-i Emevi?de, Yezid?in karşısında yaptığı minberdeki hitabesiyle, Beni Ümeyye?nin haşmet ve azameti yok olup halk gaflet uykusundan uyanmıştır.

?Ben, Hatice-i Kubra?nın oğluyum; ben, Fatımat?üz- Zehra?nın oğluyum; ben, başı arkadan kesilmiş olanın oğluyum; ben, susuz dudaklarla şehit olanın oğluyum; ben, diğer insanlara serbest bırakılıp da kendisine suyun men edildiği kimsenin oğluyum; ben, gusül verilmeyip kefenlenmeyenin oğluyum; ben, kesilmiş başı mızrakla dolaştırılanın oğluyum; ben, Kerbela?da ailesinin hürmeti gözetilmeyenin oğluyum; ben, mukaddes bedeni bir yerde başı da diğer bir yerde olanın oğluyum; ben, ailesi esir edilip Şam?a getirilenin oğluyum.?

Daha İmam ?ın sözleri bitmeden herkes kalkıp gitti; geriye sadece 42 kişi kaldı. O kırk iki kişinin 18?i Ben-i Haşim?den 24?ü ise İmam Hüseyin ?ın öteki ashabıydı. Gece yarısından sonra düşman ordusundan 30 kişi İmam Hüseyin ?ı arkadan vurmak için geldiler. İmam o arada Kur?an okuyordu. Onlar, İmam ?ın bu Kur?an okuyuşu karşısında öyle etkilendiler ki, tevhid ordusuna katılıp İmam ?ın safına geçtiler. Onlar ile birlikte hakkın kurbanları 72 kişiye ulaştı. Onların da çoğu zahit, abid ve Kur?an karisiydiler.

İmam Hüseyin ?ın şahadetinden sonra, O?na tutulan ilk matem meclisi, işte Şam?da Emevi Camisinde tutulan bu matemdi. Seyyid?üs- Sacidin Hz. Zeyn?ul- Abidin dedesi Hz. Ali ?ın faziletlerini anlattıktan sonra Yezid?in ve düşmanlarının karşısında babası İmam Hüseyin ?ın başına gelenleri anlatmaya başladı. O kadar anlattı ki halk hüngür hüngür ağlamaya başladı. Öyle ki Yezid korkuya kapılarak camiyi terk etmek zorunda kaldı.

kardeş sen de alevilik neyin var mı?

?Beni tanıyanlar tanıyor; tanımayanlara ise şimdi kendimi tanıtıyorum: Ben, özel sıfat ve faziletlere sahip olan Hatem?ul- Enbiya Muhammed bin Abdullah ?in evladıyım...?

?Oysa O?nu öldürmediler ve onu asmadılar. Ama onlara benzeri gösterildi. Gerçekten onun hakkında anlaşmazlığa düşenler, kesin bir şüphe içindedirler. Onların bir zanna uymaktan başka buna ilişkin hiçbir bilgileri yoktur. Onu kesin olarak öldürmediler.?

kanım dondu resmen :(

Beyler konuya iyice dikkat etmiş olsalar cevaplarını alırlar. İmam Hüseyin başka bir amaçla bu kadar yolu gelmişti. Hilafet düşüncesi olsaydı, düşmanlar onu her taraftan kuşattığı ve bu kuşatma en şiddetli halini aldığında, sınırlı gücünün dağılması için de bir ortam hazırlamazdı. Aşura gününden önceki akşam yaptığı konuşma ve hutbeler de, bizim iddiamızı doğrulamaktadır. Çünkü o geceye kadar atlı ve yaya olmak üzere 1300 kişi İmam ?ın yolunda savaşmaya hazırdılar.

İmam Hüseyin ?ın Kıyamı, ?La İlahe İllallah?

(Meclisin vaktinin kısıtlı olması, İmam ?ın buyurduğu o sıfatların hepsini zikretmeye müsaade etmiyor.)

O zamanlar, tevhid ve risalet bahçesinin bahçıvanlığı Hz. Eba Abdillah?il- Hüseyin ?a verilmişti. Beni Ümeyye?nin inat ve ilhadı işi öyle bir yere vardırmıştı ki, neredeyse tevhid ağacını kurutacak, hatta?La ilahe illallah? ağacının kökünü kazıyacaklardı. İmam Hüseyin bu durumu görünce, yalnız ve yalnız risalet bağını sulamak ve şecere-i tayyibeyi ?yi güçlendirmek için Kerbela?ya doğru hareket etti. Ama susuzluğun ağacın köklerine kadar işlediğini, normal suların artık etki etmediğini ve daha güçlü bir takviyeye ihtiyacı olduğunu biliyordu. Ziraatçılar iyi bilirler, bir ağaç güçsüz düştüğünde, onu kurbanla güçlendirmeye çalışırlar. Yani koyun vb. gibi bir canlı varlığı, o ağacın canlanıp güçlenmesi için onun dibinde keser, derisi, eti ve kanıyla birlikte ağacın altına defin ederler.

?Ölüm genç kızın boynuna takılan gerdanlık gibi, Adem oğullarının boyunlarına takılmıştır; onlara ezelden yazılmıştır. Yakup nasıl Yusuf?u özlemiştiyse, ben de geçmişlerimi öylesine özlemişimdir ve ulaşacağım şahadet yeri, benim için tayin edilmiştir. Sanki görüyorum; Nevavis?le Kerbela arasında aç kurtlar bedenimi paramparça ediyorlar...?

?Zahirde galip olmayacağımı ben de biliyorum. Zafer ve fetih için de gitmiyorum. Ben ölmeye gidiyorum. Mazlumiyetin gücüyle zulüm ve fesadın kökünü kazımak istiyorum.?

Şimdiye kadar Şam?da, yani Beni Ümeyye?nin zulümle hüküm sürdükleri başkentlerinde, onlardan hiçbir kimsenin kabri baki kalmamıştır. Oysa Ben-i Haşim ve Resulullah ?in Ehl-i Beyti?nden birçok kimsenin mezarı orada olup Şamlıların ve her arif, bilgin, Şia ve Sünni?nin ziyaretgahı haline gelmiştir.

Üçüncü halife Osman bin Affan?ın halifeliğinden itibaren Beni Ümeyye?nin eline daha çok fırsat geçti. Onlar Osman?ın zamanında kilit noktaları ele geçirdiler. O zaman kör olan lanetli Ebu Süfyan, Beni Ümeyye?nin meclisine gelerek orada yüksek sesle şöyle dedi: ?Hilafeti elden ele birbirinize devredin. Çünkü ne cennet vardır; ne de cehennem.?

Özetleyecek olursak bu gibi sözler, İmam Hüseyin ?ın hilafet için değil şahadet için hareket ettiğini göstermektedir. Yol boyunca çeşitli şekillerle ölüm haberini veriyordu. Mola verdiği her yerde çocukları ve ashabını toplayıp hep şöyle buyuruyordu:

İmam Hüseyin gerçeklerin hepsini herkese anlatamıyordu; bu yüzden O?nun bu hareketine mani olmak isteyenlere kısa cevaplar verip geçiyordu. Ama kardeşi Muhammed bin Hanefiyye?ye, amcası oğlu Abdullah bin Abbas gibi yakınlarına ve sırdaşlarına şöyle buyurdular:

Şecere-i tayyibe ve şeriat ağacını sulamak, onu güçlendirmek ancak kan vermekle mümkün olurdu. Bu yüzden La ilahe illallah şeceresini sulamak için en iyi gençlerini, ashabını ve küçük çocuklarını alarak Kerbela?ya götürdü. Çünkü onları orada şecere-i tayyibeye kurban edecekti. Bazı dar düşünceliler diyorlar ki, İmam Hüseyin neden Medine?den çıktı? Orada kalmalı, kıyam etmeli ve kurbanlarını orada vermeliydi! Ama onlar şunun farkında değillerdir; Eğer İmam Hüseyin Medine?de kalarak kıyam etmiş olsaydı, düşünür insanların bu kıyamdan haberleri olmayacak ve O Hazretin neden baş kaldırdığını iyice anlayamayacaklardı.

?Ben, insanlar?La ilahe illallah? diyene dek onların burunlarına kılıç vuranın oğluyum; ben, iki kılıçla Resulullah?ın önünde savaşan, düşmanı iki mızrakla vuran, iki kere hicret eden, iki kere biat eden, kafirlerle Bedir ve Huneyn?de savaşan ve bir göz kırpması süresince bile Allah?ı inkar etmeyenin oğluyum; ben, müminlerin salihi, peygamberlerin varisi, dinsizleri yok eden, Müslümanların başbuğu, mücahitlerin nuru, abidlerin ziyneti, ağlayanların tacı ve sabırlıların sabırlısı, alemlerin Rabbinin elçisi olan Al-i Yasin?in namaz kılanlarının en iyisinin oğluyum; ben, Cebrail?in onayladığı ve Mikail?in yardım ettiği insanın oğluyum; ben Müslümanların haremini koruyan, dinden çıkanları , biatten dönenleri , zulüm ve tağut ehlini ve kendi düşmanı olan Nasibileri öldüren, Kureyş?in hepsinin en iftiharlısı olan, müminlerin içinde Allah ve Resulünün davetini ilk kabul eden, imanda herkesten öne geçen, zalimlerin belini kıran, müşrikleri helak eden, Allah?ın münafıklara karşı oklarından bir ok olanın oğluyum; ben, Rabb?ul- Alemin?in hikmet dili, Allah?ın hikmet gülistanı, O?nun ilim heybesi, cömert, bağışlayıcı, güler yüzlü... bütün savaşlarda öncü, yiğit, çok sabırlı ve güzel ahlaklı olan, çok kıyam eden, nefsini arındırmış olan... grupları dağıtan, direnişiyle nefsinin irade dizginini elinde tutan, kalbi herkesten daha güçlü ve daha sabit olan, azmi herkesten güçlü olan, mazlumların hakkını herkesten daha iyi alan, en dayanıklı insan olan, azmi en sabit, savaş meydanlarında kızgın bir aslan gibi olan, savaşlarda ona yaklaşanları mızraklarla yere seren, fırtınanın kumu, tozu, toprağı dağıttığı gibi din düşmanlarını dağıtan, Hicazlıların en cesuru, Iraklıların en kahramanı, Mekki ve Medeni olan, her batıl dinden yüz çevirip İslam?a yönelen, Akabe?de biat eden, Bedir ve Uhud kahramanı olan, ağacın altında biat eden , Allah için hicret eden, Arapların efendisi, Peygamberin iki evladı Hasan ve Hüseyin?in babası olanın oğluyum; işte bu sıfatların sahibi benim ceddim olan Ali bin Ebi Talip?tir.?

Şeceresini Korumak İçin Gerçekleşmiştir

Demek ki İmam Hüseyin ?ın kıyamı, Medine?den Mekke?ye ve Mekke?den de Kufe?ye gidişi, dini nişaneleri korumak ve bütün insan toplumuna, Yezid?in dinsiz, bozuk bir ahlak ve inanca sahip olduğunu ve onun, telafi edilmeyecek bir takım zararlı amellerini ilan etmek içindi.

İmam Hüseyin , galip olmak için hiçbir maddi imkanının olmadığını biliyordu. Seksen dört kadın ve çocukla yaptığı hareket, kesin bir sonuç almak içindi. İmam bir taraftan, dedesi Hatem?ul- Enbiya ?in büyük zahmetler çekerek diktiği, Bedir, Uhud ve Huneyn şehitlerinin kanıyla suladığı ve Ali bin Ebi Talip gibi bir bahçıvanın da bakıcılığını yaptığı şecere-i tayyibe olan?La ilahe illallah?ı korumak istediklerini biliyor, diğer taraftan ise zulüm, tehdit, katl ve yıkıp yakmakla bilgin bahçıvanın çıkarılması ve şecere-i tayyibeyi sulayanın onu sulamaktan alı koyulmasıyla, tevhid ve nübüvvet bahçesinin esas ve temelinin yok olmaya yöneldiğini görüyordu. Gerçi bazen asıl bahçıvan tarafından şecere-i tayyibe güçleniyordu; ama bu tam manasıyla yeterli olmuyordu. Nihayet bu bağın bakımı cahil ve inatçı bahçıvanların eline düşmüş oldu.

?Yahya?nın başını kesip zinakar bir kadına göndermeleri, bu dünyanın ne kadar aşağılık ve değersiz olduğunu göstermeye yeter. Yakında ben mazlumun başını da bedenden ayırıp şarap içen Yezid?e götürecekler.?

İmam Zeyn?ul- Abidin sonra şöyle buyurdular:

İmam ?ın kardeşleri, amca oğulları ve O?nu seven dostları, Hazretin Kufe?ye hareketine mani olmak için şöyle diyorlardı: ?Size onca mektup yazıp davet eden Kufeliler, vefasızlıklarıyla meşhurdurlar. Yıllardır bu memlekete kök salmış Beni Ümeyye?nin kudreti ve çirkef Yezid?in saltanatıyla baş edemezsiniz. Çünkü hak ehli çok azdır. İnsanlar dünyanın kölesi olmuşlardır. Onların dünyası Beni Ümeyye ile uyuştuğu için Beni Ümeyye?nin etrafında toplanmışlardır. Galip gelmeyeceksiniz. Bu yolculuktan vazgeçin. Eğer Hicaz?da kalmak istemiyorsanız, o zaman Yemen?e gidin. Çünkü orada sizi seven çoktur. Oranın halkı gayretlidir. Sizi yalnız bırakmazlar. Ömrünün sonuna kadar da rahatça orada kalabilirsiniz.?

19. y. y?da yazılan Fransızca bir ansiklopedide bir İngiliz bilgin kadının?Üç Şehit? adlı uzun makalesi yayınlanmıştır. O makalenin özeti şöyledir: ?İnsanlık tarihinde üç kişi, hakkın yücelmesi için her fedakarlıktan daha üstün bir fedakarlık yapmıştır: Birincisi; Yunanlı hekim Sokrat?tır. İkincisi; Hz. İsa bin Meryem ?dır. (Bu kadın Hıristiyan olduğu için Hz. İsa ?ın öldürüldüğüne inanıyor, ama biz Müslümanlar onun öldürüldüğüne ve asıldığına inanmıyoruz. Çünkü Kur?an?ı Kerim Nisa suresi 157. ayetinde açıkça şöyle buyuruyor:

?Ceddim Resulullah ?ı rüyada gördüm. Bana şöyle buyurdular: ?Irak?a git; şüphesiz Allah-u Teala seni öldürülmüş olarak görmek istiyor.?

Üçüncüsü; Müslümanların peygamberi Hz. Muhammed ?in torunu Hz. Hüseyin?dir.?

"Hüseyin ?ın mazlumiyetine en büyük delil, kundakta daha süt emen çocuğunu kurban etmesidir. Süt emen çocuğa su istemek için getirdiklerinde, o aşağılık kavim su vermek yerine onu okladılar. "

İmam Hüseyin Mekke?de?Terviye? günü birçok müslümanın önünde bir hutbe irat ederek kendi şahadetini açıkça haber verdi. Allah?a hamd-u sena, Hatem?ul- Enbiya ?e salat ve selamdan sonra şöyle buyurdular:

İmam Şafii: "Bana Rafızi diyorlarmış, Ehlibeyti sevmek Rafizilikse evet ben Rafiziyim...?

Bu sözleri ile, Kufe?ye yani hilafetin merkezine gidemeyeceğini, Kerbela ile Nevavis arasında kan içici kurtlar tarafından öldürüleceğini insanlara bildiriyordu. Kurtlardan amaç, Beni Ümeyye ve diğer kabilelerden olan kendi katilleridir.

Daha sonra şöyle devam ediyor: ?Bu üç kişinin şahadet şekline ve durumlarına bakıldığı zaman, Hz. Hüseyin?in öteki ikisinden daha önemli ve daha güçlü olduğunu herkes onaylamaktadır. Bu yüzden O?na Seyyid?üş- Şüheda denmektedir. Çünkü Sokrat ve Hz. İsa hak yolunda sadece kendi canlarını feda ettiler. Ama Hz. Hüseyin vatanından uzak bir çölün ortasında, kimsenin elinin ulaşamayacağı bir yerde düşmanlar tarafından kuşatıldı ve en azizlerini hak yolunda feda etti. Onların her birini feda etmek, O?nun için kendi başını vermekten daha zordu. Kendi eliyle onları düşmanın önüne göndererek bu yolda kurban etti. İmam Hüseyin ?ın mazlumiyetine en büyük delil, kundakta daha süt emen çocuğunu kurban etmesidir. Süt emen çocuğa su istemek için getirdiklerinde, o aşağılık kavim su vermek yerine onu okladılar. Dünya tarihinde böyle bir şey görülmemiştir.

Kufe?ye on fersah kaldığında Hür bin Yezid-i Riyahi 1000 atlı ile İmam Hüseyin ?ın yolunu keserek; ?Sizin Kufe?ye gitmenize engel olmam ve sizden kopmamam için Ubeydullah bana emr etmiştir.? dedi. İmam herhangi sert bir tepki göstermeksizin teslim olup orada konakladı.

Alman doktor Martin, Fransız doktor Joseph vb.. gibi Avrupalı tarihçilerin hepsi, yazdıkları tarih kitaplarında Seyyid?üş- Şüheda Hz. Hüseyin ?ın kıyam ve fedakarlıklarının İslam dinini canlandırdığını ve Beni Ümeyye?nin zulüm ve küfrüne engel olduğunu onaylamaktalar. Eğer O?nun bu kıyamı olmasaydı, Beni Ümeyye tevhid dininin esasını tamamıyla ortadan kaldıracak ve alemde Allah, Peygamber, din ve şeriat adına hiçbir şey bırakmayacaklardı.

İmam Seccad Şam?da yaptığı konuşmada, Allah Teala?ya hamd-u sena ettikten sonra şöyle buyurdular:

Ama İmam Hüseyin hak ve hakikati ortaya çıkarmak için, Recep ayında, Mekke?ye gitti. Çünkü bu ayda insanlar Umre için Mekke?ye geliyorlardı. Arefe gününe kadar orada yüz binlerce insana konuşma yapıp gerçekleri herkese anlatıyordu. Yezid?in, şecere-i tayyibe olan La ilahe illallah?ın kökünü kazımak istediğini, hilafet iddiasında olan bu çirkef insanın, dinin temelini yok etmeye çalıştığını, şarap içip kumar oynadığını, köpek ve maymunlarla oynadığını, dinin hükümlerini ayaklar altına aldığını, ceddi Peygamberin zahmetlerini boşa çıkarmak istediğini, kendisinin ise ceddinin dinini korumak için kıyam ettiğini ve her şeyi göz önüne alarak bütün varlığını feda etmeğe hazır olduğunu halka bildiriyordu.?

Düşmanın bu hareketi, Hüseyn?in mazlumiyetini ispat etti. İşte bu mazlumiyet gücüyle, güçlü Beni Ümeyye ailesinin izzetini yok ederek onları bütün alem önünde rezil etti. O?nun ve ailesinin fedakarlıkları sonucu, Muhammed ?in dini yeniden hayat kazandı.?

Bazılarının kalplerini güçlendirmek için gerçeklerden bazısını onlara söylemek zorunda kalıyordu. Bir cevabında şöyle buyuruyor:

Yine şöyle diyordu: ?Ey Ümeyye oğulları! Hilafeti top gibi elinizde tutmaya çalışın. And olsun Ebu Süfyan?ın yemin ettiği o şeye ki , her zaman sizin için böyle bir saltanat arzu ederdim; onu miras olarak çocuklarınıza devrediniz.?

subhanallah,

Bu inançsız kavim, bütün yolları kapatmış, gerçek ve manevi bahçıvanın bu bağa koruyuculuk etmesine engel olmuştur. Çirkef Yezid?in hilafeti zamanına kadar şecere-i tayyibe neredeyse kuruyacaktı. Şeriatın ağacının ömrü bitmek üzereydi. Şecere-i tayyibe olan?La ilahe illallah?, Allah?ın adı ve dinin hakikati yok olmaya yüz tutmuştu.

Ama İmam akşam ve yatsı namazlarından sonra yüksek bir yere çıkarak uzun bir hutbe irat ettiler; hutbesinde bir takım öyle sözlere değindiler ki, İmam ?ın ordusuna makam ve dünya malı için katılan kimseleri büyük bir korku sardı. Bütün mekatil kitapları, İmam ?ın şöyle buyurduğunu yazmışlardır:

?Bize Allah tarafından altı özellik verilmiş, öteki insanlara göre yedi faziletimiz vardır. Bize, ilim, sabır, cömertlik, fesahat, yiğitlik ve müminlerin kalplerine sevgimiz verilmiştir. Öteki insanlara faziletlerimiz ise şunlardır: Seçilmiş peygamber Muhammed bizdendir, Sıddık Emir?ul- Müminin Ali bin Ebi Talib bizdendir, Cafer-i Tayyar bizdendir, Allah?ın Resulünün aslanı Hamza bizdendir, bu ümmetin iki sıbti bizdendir ve bu ümmetin Mehdi?si bizdendir.?

?Buraya hükümet ve riyaset düşüncesi ile gelenler bilsinler ki, yarın burada olan herkes öldürülecektir. Onlar benden başka kimseyi istemiyorlar. Ben biatimi sizlerden kaldırdım. Gecenin karanlığından yararlanarak kalkın gidin.?

Kısacası, bütün tarihçiler ve Kerbela olayını yazanlar, İmam Hüseyin ?ın Medine?den Mekke?ye, Mekke?den Kerbela?ya kadar olan süre içinde açıkça ve üstü kapalı olarak daima şehit olacağını söylediğini ve insanlara, ölmek için gittiğini anlattığını yazmışlardır.

Nitekim birçok din taraftarları, kendi şehirlerinde hak için kıyam ettiler, ama kimsenin onların hedef ve amaçlarından haberi olmadı. Niçin öldürüldüklerinin sebebi bile bilinmedi; hatta düşmanlar, onların kıyamdan amaçlarının ne olduğunun tam tersini halka söyleyip durmuşlardır.

Daha sonra İmam Seccad , Muaviye ?in zamanında, üzerinde yıllarca gece gündüz açıkça mevlamız ve muvahhidlerin mevlası Emir?ul- Müminin Ali ?a lanetler okunduğu, binlerce iftirada bulunulduğu minberin üzerinde Yezid, Beni Ümeyye ve düşmanlarının önünde, Şamlılara ulaşması engellenen Emir?ul- Müminin Hz. Ali ?ın faziletlerini beyan ederek şöyle buyurdular:

Sonra kendisini tanıtmaya başlayarak şöyle buyurdular:

Lanet olsun yezide. Bir iktidar uğruna Alemlerin Efendisinin biricik evlatlarını derbeder etti.

NOT:"Peşaver Geceleri" isimli kitaptan alıntıdır.

?Ceddim buyurdu ki; ?Şüphesiz ki Allah onları esir olarak görmek istiyor.? Resulullah ?in emriyle onları esaret için götürüyorum.?

Bahçesinin afetlere uğradığını gören her alim bahçıvan, doğal olarak hemen onu korumaya kalkacaktır. Yoksa, bahçesinin ürünleri tümüyle yok olabilir.

Muhammed bin Hanefiyye ve İbn-i Abbas; ?Öyleyse kadınları neden götürüyorsun? dediklerinde İmam şöyle buyurdu:

Beyler birazcık düşünün, eğer İmam Hüseyin emirlik ve hilafet sevdasında olsaydı, Hürr?e teslim olur muydu? Hürr?ün 1000 taneden fazla da askeri yoktu. İmam Hüseyin ?ın atlı-yaya 1300 askeri vardı; bunların içinde Kamer-i Beni Haşim Hz. Abbas ve Hz. Ali Ekber gibi yiğit gençler de vardı. Onların her biri tek başına 1000 kişiyi dağıtmaya yeterdi. Ayrıca Kufe?ye de 10 fersahtan fazla bir şey kalmamıştı. Tabiatıyla onları ortadan kaldırıp hükümetin merkezine girmesi gerekirdi. Halk da savaş hazırlığı içerisinde O?nu bekliyordu. Bu şekilde galip gelebilirdi. Oysa İmam böyle yapmadı. Hürr?ün sözü ile orada çölün ortasında kaldı, dört gün sonra da düşmana yardımcı birlikler gelerek Peygamberin evladının durumu daha da zorlaştı.

Sonra İmam yüksek sesle ağlamaya başladı; sürekli ben, ben diyordu (dedesi Hz. Ali ?ın faziletlerini sayıyordu); nihayet halk da galeyana gelip çığlık atarak ağlamaya başladılar.

Bütün bunlar, İmam ?ın makam düşkünü ve hilafet peşinde olmadığını gösteren açık delillerdir. İmam Hüseyin ?ın hedefi sadece dini ihya etmek ve İslam?ı savunmak idi. Bunu da, bu yolda can vermekle yapmak istiyordu. Can vererek La ilahe illallah bayrağını yükseltip küfür ve fesat bayrağını yıkmayı amaçlamıştı. Çünkü dine yardım etmek bazen öldürmekle bazen de ölmek ile olur. İmam Hüseyin da mertçe kıyam edip birçok kurbanlar vererek özellikle küçük çocuklarını kurban vererek mazlumiyetin gücüyle Beni Ümeyye?nin fesat ve zulmünün kökünü kazıdı. Öyle ki İmam Hüseyin ?ın La ilahe illallah kelimesini yüceltmek için dine büyük bir hizmet yaptığını, dost düşman herkes tasdik ve takdir etmektedir. Hatta Müslüman olmayanlar bile bunu itiraf ediyorlar.

İmam Hüseyin ?ın Mazlumiyeti Hakkında İngiliz Kadının Makalesi

Arz ettiklerim sözlerin neticesi şudur ki; insaflı dost ve düşman herkes, Hz. Seyyid?üş- Şüheda?nın kıyam ve savaşını, din için yapılan bir kıyam ve savaş olarak kabul etmektedirler.