30 yaşlarındaydı.. Kadında '30 yaş güzelliği' denen bişey kesinlikle var.

belki o gün bugündü.. yıllar yıllar sonra bulabilecektim aşkı...

evet ne istediğini biliyordu kararlıydı

o cam açılmadı...

Sevmeyen biri...

neden olmasın...

kadar uçarak gitmişti, o gün aşka küstüm ben.

:)) karakteri oturmuş...

İlkokul 5. Sınıfta sevgilimi terk etmiştim kız ağlarken sümüğü baloncuk oldu eve

o camın açılmayacağını ilk hamlesinde başarısız olunca bütün otobüs anlamıştı..

içimde bu savaşı verirken kullanmış olduğum aşağılayıcı hallederim lafı sonrası..

umut ekmeğin kapısı ulan bu sefer olur mu?

ama o 30 lu yaşlardaydı... her şeyden emindi karakteri oturmuştu...

o an kimsenin yüzüne bakamıyodum.. yalandan yere uzaklara dalmış yorgun bitkin rolü yapmaya başladım...

o içine fok balığı kaçmış hatunun o ses tonu...

sanırsın fransız büyük elçisi, bazı temaslarda bulunmak için dış işleri bakanıyla görüşmeye gelmiş..

o kız da gülümsüyordu.. mutluydu

her bir varılan durak her bir ağacın sürgün patlaması gibiydi..

Ay kıyamam yazık :)))

öyle işte

tabi bunları o an düşünmedim..

sonra o hatun öyle bi köşedeki yol ağzında inebilirmiyim dediki..

ama otobüsün kasveti herzamanki gibi aynıydı..

bırak dedim ben hallederimm!!

Hava çok güzeldi fakat otobüsün içi hala kış gibiydi..

hafif boncuk boncuk kızararak, hafif hafif rezil olmuş olmanın verdiği endişe ile..

yetim doyursam bu kadar sevaba giremezdim...

camı açarsam gözünde kahraman olabilirmiyim..

umutlarımla birlikte gücüm kuvvetim kudretimde bitmiş olacakki...

aynı kış gibi umutluydu, arkasından gelinecek bahar için..

içerisi ağız kokusu, ter kokusu, ayak kokusu hiç bi koku olmasa bile kokacak bi şeyler mutlaka mevcuttu

iyi de senin bu düşmanın kim boyne eksi verip duruğ :)

gözlerim dolu dolu oldu...

5 e 10 keresteden farkı yoktu ses tonumun..

oralı değillerdi fakat içten içe tüh beceremedi yazık oldu kıza diye herkes geçirmişti..

Ama parmakları 30 gibi değildi.. çıt kırıldım kırılacam edaları ile camı açmaya çalışıyordu..

kızın bi çay içeceği varsa o ihtimalde gitmişti zaten...

belkide hayatımın aşkı olacaktı o camı açarsam...

kahramanımız, olay yeri inceleme ekibi gibi, akut gibi yetişmek istedi imdadına...

açacaktı o camı gurur yaptı bi kere.. ama elini ayağını her şeyini kullandı, dudağını büktü gene olmadı, en son lanet olsun diyecekken...

insanların o bukle bukle yüzündeki mutsuzluğunu bir anlıkta olsa almıştım..

bu nidayı kullandıktan sonra zaten sen eziksin kızım güçsüzsün demiştim..

otobüsteki o insanların içten ve dıştan kahkahalarını her birini duyabiliyordum..

''ses önemli agaaa'' dedim kendi kendime..

Beklentileri tutarlı, tepkileri oturmuş, doygun, minnetsiz, istekleri net ve dingin.

bir kez daha tiksindim kendimden...