Ölümden niye korkacağım ki?

bir sürahidir beden, ruhsa şarap coşup kaynayan;

Sevgili yansımalar bizi titrettiniz. forumda fırtına gibi esiyorsunuz.

amin 5521

Büyükse de isyanım, kötülüklerim,

Sevgili kitty her düşünceye saygılıyım ama bizler ölmekten değil sonrasını düşününce ülperiyoruz, sonra kendimize geliyoruz.

dinleme sakın cennet cehennem masalını;

yüzyıl da, binyıl da kalsak dünyada, hep birdir!

geldi nisan bulutu, yıkandı laleler, güller

softalar anlatıyor bize inceden ince:

saki! bana şarap sun! bu alem bir nefestir!

Önünde on bin kere secde ederdi Adem?in

Oh ne güzel bayramda tahta ata binmek var

Çömlekçi elinde çömleğe dönmeden biz, getir:

alevim ya ben; sönünce sor; ne kaldı o yanandan? hiç!

NASIL YAŞARSANIZ ÖYLE ÖLÜRSÜNÜZ. İMANLA SON NEFESİMİZİ VERMEYİ NASB ET YARABBİ AMİN.

Ama biliyorum faydasız. Anlamayacaklar. Çünkü hiç kimse görmek istemeyen kadar kör değildir.

Neden bu kadar ürkütücü geliyor insanlara bu kelime. Oysa ne kadar güzel "ölüm" sanki gülüm der gibi.

bir hayal fanusudur, içinde ışık yanan!

Affına sığınarak bir yorum yapacam. Tanrı yoktur! Allah vardır. Tanrı çoktur. Allah tektir! Allah'a 'tanrı' dememekte fayda var. Allah'ın isimleri arasında tanrı ismi yoktur. Yeri gelmişken belirtmek istedim. Saygıyla...

bir bağda biraz şarap, bir kadeh, bir de yar...

bu halinle tanrıyı incitmiş olacaksın

bugün sevdiklerinle gezdiğin bu çimenler

"Bütün günler ölüme gider, son gün varır."

hayat güzel... tadını çıkarın..

yerde ecelin tekmeleriyle ezilirim;

sanki cehenneme bir giden, cennetten bir gelen var!

Ölüm...

Şeytan bir iki yudum şarap içseydi eğer.

bu zevk kasesinden biraz da akla içir!

ne gelirse önüne hoş gör, dünyanın gönlünce

bilmem, ele verir mi hiç hakikatini dünya?

o yoktur, o gelince de ben olmayacağım.

"tanrım beni baştan yarat" gibi...

Mezarlığa giderim bazen tefekkür deryalarına dalarım. Önümde kabirler dizi dizi. Taşları konuşurlar benimle dinlerim tek tek. Şu ağacın altındaki geçen sene ölmüş yirmiüç yaşında bir delikanlı. Sevdiği var mıydı acaba? Ne yapar şimdi? Ya annesi nasıl dayandı bu acıya? Az ötede yatan seksenlik bir nine. Çok mu çekmiştin nineciğim? Gönlünü hoş tuttular mı son demlerinde? Çağırdın mı ölümü yoksa "bir güncük daha" diyerek erteledin mi? Sağ yanda ninenin omuzuna sığınmış küçücük bir mezar. Ne mutlu sana bebeğim bu bataklığa hiç bulaşmadan üzerinden atlamışsın. Ulaşmışsın nur mekanlara.

saygın için teşekkür ederim..

İstanbul müftüsü Prof. Dr Mustafa Çağrıcı Papaya hediye verirken "Yüce Tanrı" gibi bi kelime kullandı. Müftü bile böyle diyorsa sen bana neden kızıyosun anlamış değilim

bilmem, bulunur mu gerçekliğinden izler?

Uzanıyorum bazen yere boylu boyunca, tabutumda hayal ediyorum kendimi. Kaldırıyorlar beni götürüyorlar kabrime. Yavaşça bırakıyorlar toprak ananın sinesine. Üzerimi örtüyorlar. İşte o zaman biraz ürküyorum, korkuyorum. Sevgililer sevgilisine kavuşmanın heyecanından olsa gerek. Bırakıp gidiyorlar beni orada yalnız başıma. Annem, babam, eşim, dostum, arkadaşlarım... Dünyada iken en sevdiklerimden kimse kalmıyor benimle yada gelmiyor yanıma. Demek ki en sevgili sensin ey ölüm.

Ölüm ölene bayram bayrama sevinmek var

Ve merhaba

yansıma

bir nefeslik sevinirsen, o da bir tatlı sestir!

o geldiğinde sen gitmiş olacaksın

güzeller, kadehlerle yaşıyoruz, ta ki biz

Öleceğiz! Öleceğiz!

kibrin lekelerini şarap gönülden siler;

Ben ölümü öldürenleri biliyorum, ölümde dirilenleri. Dirilişime üzüleyim mi yoksa ağlayayım mı? Kimse üzülmesin benim ölümüme, dostlar sevinsin. Sevgilisine kavuşan üzülür mü? Vuslata eren geriye dönüş ister mi? Hiç ama hiç kimse birdamla gözyaşı dökmesin ardımdan. O gün bayramımdır benim. Ne güzel söylemiş üstad;

İnsan nasıl ölürse kalkar yine öylece!..

kadeh dediğin de laledir, güldür; doldur şarabı iç

Yüce Allah?dan umut kesmiş değilim;

Elveda geçim sıkıntılarım, kederlerim, hasretlerim elveda. Bitmek bilmeyen ihtiyaçlarım, başağrılarım, günlük telaşlarım sizede elveda...

gönül ne güne dek sersem akla esirdir?

ah edip vah edip inleme

Binlerce merhaba.

Foruma olumlu manada renk kattıysam ne mutlu bana. Kendimce kaliteli paylaşımlarda bulunmaya çalışıyorum. Hani ölüm korkunç geliyorya insanlara, manasını çözenler için korku yoktur! Manayı güzel anlatmış yazar. Bende bir köprü oldum ve sizlere ulaştırdım bu güzel yazıyı. Teşekkür ederim 5121

Ne kadar çok mezar var!... Genç yaşlı, zengin fakir, güzel çirkin hiçbir fark gözetmeksizin komşu olmuşlar. Mezarların üzerindeki taşlar hep bir ağızdan anlatıyorlar hikayelerini, kulaklarım uğulduyor. Birgün bende şu selvinin gölgesinde bir taşa yaslayacağım başımı. Ve benim mezar taşım da beni anlatacak baş ucumdaki yabancılara. Belki de yarın kimbilir...

ola ki şarap dolar bir daha dirilirim!

Şimdilik uzaklardan sesleniyorum sana, belki de çok yakından. Ama bir gün tanışacağız. Gülüm diyeceğim sana gülüm... Nerelerdeydin bunca zaman? Neden bu kadar beklettin? Ardından gelirken son defa bakacağım dünyaya, insanlara. "Sizde gelin" diyeceğim" Geç kalmayın". Heyhat kaçacaklar, asıl kaçtıkları kendileri anlamayacaklar.

Sevgili Dostlar

Ölümü düşünmek istiyorum bu gece. Korkmadan, ürkmeden saatlerce düşünmek. Yanımda duymak istiyorum, ona dokunabilmek, sarılmak taa içimde hissetmek...

sadece iyilikle olsa, o zaman bazıları gibi, benim kalbim temiz, ibadete ne gerek var-haşa- son nefeste allah imanla ölmeyi nasip etsin. iman kimsenin tekelinde değil.

neşesinden çözülür en çözülemez düğümler.

ölüm her aklına geldiğinde

Etrafımıza baktığımızda, insanların, din ile ilgili birkaç gruba toplandığını görüyoruz. Allah`a ve ahiret gününe inananlar ve inandıkları doğrultusunda yaşayanlar ki bu gruptakiler ölüceklerini ve Yaratıcılarına döneceklerini bilerek yaşarlar. Allah`a ve dine inanmayanlar ki ben bunların nasıl olupta çıldırmadıklarına şaşıyorum. Madem ölünce herşey bitecek ve yok olacaksın hergün bir önceki günden daha kötü olur. Saniye saniye yok olmaya doğru gittiğini sanan birisinin ne psikoljide olduğunu incelemek lazım.

Kızmıyorum, kızmaya hakkım olduğunu sanmıyorum. Yeri gelmişken bir uyarıda bulundum sadece. Müftünün tanrı demesi aslolanı değiştirmez. Kaldı ki diyanet çok sağlam bir kurum değildir. Asimile olmuş ve içi boşaltılmıştır. Ya da her kadadan çürük domates çıkar. Yanlış anlaşılmayalım sakın. kimseye sen bilmiyorsun demek ve kızmak kesinlikle haddim değildir.

Tanrılar 'ALLAH' Belanızı Versin : ) Bu da orjinal bir duvar yazısı. Anlıyorum kitty

kedeş son msjı anlayamadım açarmısın

Ölüm, ömrüm...

ölümden sonrası eğer iyi bir kulsan seni bu kadar korkutmasın...

serpil kendir

Bir gün benimde kapımı çalacaksın ölüm. Biliyorum yanımdasın şu an, bana benden de yakınsın. Ama korkmuyorum senden. Hatta seni seviyorum. Ne o gülümsüyor musun Azrail? Neden korkayımki senden sonuçta sende bir melek değil misin? Son yolculuğumda bir meleği bana yoldaş veren Rabbime şükürler...

Benim asıl merak ettiklerimse, Allah`a ve ahiret gününe inanıp, sanki hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayanlar. Toplumun genelinide maalesef bunlar oluşturmakta. Bunlar ölümü kabullenmelerine rağmen, ölümü hatırlamak istemezler. Din ile, Allah`la ilgili konularda konuşulması hoşlarına gitmez. Bunlarla ilgili konuşmalar onlara ölümü hatırlattığı için bu tip konulara girmezler. Kendi çevrelerindeki kişilere bakarak yaşarlar. Sanki en büyük güvenceleri onlarmış gibi davranırlar. Dünyanın geçici zevkleri onlar için ahiretten daha önemlidir. Karşılığını peşin olarak almaları dünya zevklerinin haram olsada tercih edilme sebeplerinden biridir. Bir topluma girdiklerinde herkes içiyorsa, onlar içinde içmek toplumsal bir davranış halini alır. Aynı şeyleri diğer haramlar içinde söyleyebiliriz;kumar olsun, zina olsun, dolandırıcılık olsun, aklınıza gelen her türlü pislik olsun, birbirlerine bakarak ve belkide bundan destek alınarak yapılır. Bu insanların çoğuna sorsanız;Allah varmı, ahiret varmı diye hemen hepsi evet cevabını verir. Belki çoğu ölümden bu yüzden korkmaktadır. Peki ölüceğini, Allah`a hesap vereceğini bile bile bu insanlar nasıl böyle yaşarlar anlamak mümkün değil. Bence en önemli neden; Allah`ı, O`nun gücünü, ahiretin korkunçluğunu yeterince kavrayamıyorlar. Kavrasalar inanmalarına rağmen böyle yaşamazlar

ömer hayyam

ecel kapına geldiğinde evi telaşa verme

kadehim ya ben; gör neyim kırıldığım zaman? hiç!

dönmesini isteme, bu nafile bir hevestir.

bu toprak insan nedir, bilir misin ey hayyam?

bütün bu ömrün sonunda nedir elde kalan? hiç!

Gülüm... ömrüm... ölüm.

Ben varken

Allah imanla ölmeyi nasip etsin.. Aklımızdan ölümü hiç çıkarmamalıyız.

Saygıyla...

ney kalıp olmuş, içinde sesi duyulan can.

İki alemde o canı aramakla nefes tükettiler!

Bugün sarhoş ve harap ölsem de yarın

ben de tanrı demem hiç.. bu bir şiir orjinali budur.. şarkılarda da çok geçiyor..

al senin olsun cennet, benim peşinen aldığım bunlar.

Montaigne

Mevlana hz. lerinin dediği gibi ölüm günümüz düğün günümüz olur.

Evet ömrümsün benim. Hakiki ömrüm sende doğacak. Kabrim kapandığında ebedi evimin kapısı açılacak. Kapıdan süzüleceğim ardın sıra, rüya bitecek gerçek hayat başlayacak. Sende sevecekmisin beni acaba? Gülerek mi geleceksin yanıma yoksa korkutacakmısın? Korkutma ne olur! Günahlarımdan büküksede boynum Rabbimin rahmetinden ümidim sonsuz...

bir gün ben de ağaç gibi devrilirim,

ne hayrını gördüm ben bu dünyanın? nedir dünya? hiç!

testiden başka bir şey yapmayın çamurumdan,

Rahmete kavuşur elbet kemiklerim.

yarın senin vefasız toprağında biter

Dudaklarımda fatihalarla geçiyorum mezarlıklardan. İnsanlar yürüyor telaşlı acele. Bakmıyorlar bile mezarlara, görmek istemiyorlar. Caddenin ortasında durup bağırmak istiyorum:

O ne vefalı dosttur ki bütün dostlar bizi terk ederde o bir an bile yanlız bırakmaz. İyi günümüzde, kötü günümüzde daima yanımızdadır. Üstelik külfetsiz bir dosttur. Hiç hissettirmez varlığını, usulca gelir peşimiz sıra. Konuşur aslında bizimle bir dostun cenazesinde, ölüm ilanlarında, kabir ziyaretlerinde. Duymayız onu duysak ta kulaklarımızı tıkar duymamış gibi yaparız. Ama yinede gücenmez bize, terk etmez. Hiç unutmaz. Bazen unuttu sanırız da unutulduğumuza emin olduğumuz günde çalar kapımızı.

bunlarla karışalım toprağa mahşer gününde!