Gönlü her yerde buhurdan gibi yıllarca tüter.

Ölüm asude bahar ülkesidir bir rinde;

RİNDLERİN ÖLÜMÜ Hafız'ın kabri olan bahçede bir gül varmış;

Yeniden her gün açarmış kanayan rengiyle.

Her seher bir gül açar;her gece bir bülbül öter.

Koca bir kaosun içinde her şeye rağmen canlılığın olması hatta ve hatta canlılığın yaşamının kaosa bağlı olarak sürdürmesini sağlayan özellikte bir evren var. Kaos diyorum;çünkü bir çok yaşamsal element yıldızlardaki nükleer fizyon ve bir takım reaksiyonlar sayesinde uzaydan kaynağını alır. Ya da entropi yasası gibi.. Bu bile Evrenin varlığının bu şekilde olmasını tercih eden bir üst aklın varlığını gösterir. Neden aklın olmadığı değilde aklın olduğu bir Evrendeyiz? Evrenin işleyişinin bilinçli bir amaçla üretildiğinin farkındayız;çünkü kurallar amaca dönük olarak hazırlanır. Madem fizik kuralları var ;o zaman o kuralları oraya koyma amacı da vardır. Amaca dönük eylemler, bilinçli insanın kabul edeceği sonuçları getiriyorsa ; o halde evren gibi akıl ve yaşamın var olduğu işe yarar bir yapının da bir amaca dönük olarak hazır olduğunu kabul etmemiz gerekir

Timur bu kasideye çok kızar. Bir gün Tebrizdeyken Şirazinin orada olduğunu duyar ve huzuruna getirilmesini ister. Şiraziyi Muhafızlar yakalarlar ve yaka paça Timurun önüne çıkarırlar. Timur gürler." Bre melon! Semerkand ve Buhara zaten benimdir! Sen kimin malını kime verirsin?!"Şirazi tozlu ve yamalı Derviş kıyafetlerine mahzun bir bakıştan sonra Ona şu cevabı verir."Sultanım vere vere bu haldeyiz zaten"

<a rel="nofollow" target="_blank" href="http://www.siir.gen.tr/siir/y/yahya_kemal_beyatli/index.html">Yahya Kemal BEYATLI

Gece; bülbül ağaran vakte kadar ağlarmış

Değindiğiniz noktayı güzel bir örnekleme ile tamamlamışsınız. Çok güzel ve yerinde olmuş.

Ve serin serviler altında kalan kabrinde

Eski Şiraz'ı hayal ettiren ahengiyle.

Aşıkı Şirazi Timur için bir kaside yazar. Orada mealen derki "Şayet O hükümdar bize teveccüh ederse bizde ona Semerkand ve Buharayı veririz."

O kainatı oluşturan üst akılda herşeyini verdi verdi ve ondan geriye kalan Kariip bir Şiraziydi! Biri Enel Hak dedi. Diğeri ise Lisanı hal ile Ene Rabbiküm ala!