kapatır mı gece konuştuklarımızı..

Gölgemi alın da kaçın geceler!

en sitemlisinden boyluca susmalı..

ağlayana sorulmadığı gibi..

Ve zamanla..

Dokunuşlar kadersiz,

kar yakıştı geceye,

Bir çığ gibi büyüyorsun rüyalarımda..

Rü`ya sona ermeden şafakta..

bir ayna bulunur mu bana da..

yokluk şanına yaraşır,

Usul usul sis iniyor..

karanlık, yalnızlık,

soluk soluğa yağmur,

Kopmuş yollara..

Ömür boyu sürer nöbeti..

Sıkı durun, bir sırrım var:

dünya bölümlere ayrılır

kavruklaştıran..

şavkına öldüm bir sabah..

Yeniden ödetiyorum kendime

birinde sararmış yapraklar

uğurlamalı,

açıp pencereyi dokunmalı geceye,

Yalan söylüyorlar!

gecedir yakan,

Aldanırsın...

ve şarkı tutturup saçlarımıza,

Unutur gibi.. ölür gibi daha az..

Kaç acı birden imtihan etti beni..

Yanarsın...

senli geceleri?

Sevgilim sevgilim

ağırlaşıyor..

GECE NÖBETİ

şafağına sürünüp gündüzün,

köşesine saklanmış sözde ışıklar,

Her şeye yeniden başlar..

Ama bir daha görme beni.. Yazar : MURATHAN MUNGAN

soğutmadan..

gidene bakılmaz der bir şair,

Daha az seviyorum seni..

Geceye düşen düşler gibi... Gece sıcak, gece samimi...

baygınlığına naçarım,

bu geceleri?

bilemedin hiç;

açılası ellerimse Sana..

bakılası bir düzlük bu sabahki,

Kısık dinle meli..

sindiremeyince taş oluyordu sahi..

Nefesimiz kesilmiş kifayetsiz...

Unutur gibi seviyorum..

kapadım telaşımı..

ne severdi adamın biri

tutuk dilim,

sakinlik ruhuna..

asi, iskankar şimdi?

hüznü sürdüm dudaklarıma,

Bilme bendeki hasretini

Yıldızları daha büyüktür bazı gecelerin

Nöbet kadar yalnızken öğreneceksin bunu da..

Bırakın naşımı yerde gündüzün,

Keşke bir bilsen...

birinde bir adam

Uzak ol..

Sana bir şiir getiririm

saklanmalı geceye

Kara örtü...

Artık daha az seviyorum seni..

Yanmadık ki hiç dersin...

Gitmiş kaybolmuşuz uzakta,

Yalan sanırsın geçmiştekileri...

Sağ ol..

Bu da öyleydi..

sokak lambasına yakıştığı kadar..

Uzak dağ kışlalarında..

Geceler çekmeyin benim için hüzün,

Bazen yüce sevgiliye, 'git' der gibi...

atsam ya kara bir kuyuya,

yalancı çiçekler...

Gelin siz, ruhumu tenimden süzün;

Sen geceyi tutuyorsun.. ben nöbetini..

Işığı hafif.. uykusu ağır koğuşlarda üzerini örtüyorum senin..

Bir bilsen...

söz sen/de..

Onca aşkın öğretemediğini..

yataklara düşman...

Gece ölüm ötesi bir boşluk gibi...

sözler rüyamdan fışkırır

karasına bir türkü tutturup,

Sis gibi, pus gibi...

şekil değiştiriyor,

Giderek daha az..

Azala azala..

İyi ol..

Geceler kısalıp.. gündüzler uzuyor öyle olunca..

Yalnızca sevgilimi değil.. evladımı da kaybettim ben..

birinde bir pazar sabahı

fazlaca sesli..

Güneşler batınca geceler doğar!

Kendini iyileştiren bir yara gibi..

Daha az..

Hani "gün doğuyor" diyorlar ya

Kolay değildi..

sesi bile duyulamasa..

Bir tek gece vardır insanın hayatında..

Görmüyoruz birbirimizi..

sanki bu anı bekler gibi gece..

Aramızdaki uzaklığın karanlığında..

dört duvar şimdi...

Sanma sensiz geceler

safranım, sarıyım..

Sırların koynunda saklandığı

güneşi de saçlarıma düşürüp,