O an anlıyorum ki..

Üniversiteyi bitirmiş. Yüksek lisans yapmış. Şanslıymış, bitirince hemen iş bulmuş.

VAY SEN MİSİN BUNLARI YAZAN!

Yok, "bilimsel bilgi peşinde koşmayı özendirmem beklenirken bunu küçümsemem çok ayıpmış!" Hatta "ALAÇATI'DA BİRAZ DAHA EKİRDEK ÇİTLEMEMİ VE BU KONULARA BULAŞMAMAMI" isteyen biri bile çıktı!

Haşmet Babaoğlu çoğu gencin içinde bulunduğu durumu gayet güzel bir şekilde özetlemiş. Üzerinde gerçekten düşünülmesi araştırılması gereken bir durum...

Hazırım, diyor içinde hırs biriktiren bir neşeyle..

YÜKSEK LİSANS VE ALINGAN AKADEMİSYENLER!!

Saygılar.

Aynı üniversiteden mezun olduğum, okulu gayet güzel bir derece ile bitirmiş olan başka bir arkadaşıma yüksek yapmaktaki amacın diye sorduğumda ise: Yapayım da elimde bulunsun, şuan işsizlik var zaten başka ne yapacağım cevabını alıyorum.

İşsizliğin artışıyla birlikte patlama gösteren olaylardan birinin de yüksek lisans olması aslında güdülen amaçların samimiyeti üzerinde bir kez daha düşünmeye çağırmıyor mu bizleri ..

Ama çalışırken sanki "hayat onu dışarı çağırıyormuş gibi hissediyormuş!"

Onlara kızmak çok kolay!

YÜKSEK LİSANS NE İŞE YARAR?

Ancak asıl olan o "KAÇIŞ"tır!

Bunlar yapılmazsa malesef bizler bu tür yazıları daha çok görür çok tartışırız.

Bu arada sorumluluklar ebeveynlerin üzerinde kalıyor.

Yüksek lisans öğrencisine köle muamelesi yapan, fakat bilimsel çalışmalarında hiçbir destek vermeyen üniversite yönetimleridir.

HAŞMET BABAOĞLU

Hani dünyanın dört bir yanında üst üste yüksek lisans yapan gence "bilimsel bir amacın ve akademik kariyer düşüncen var mı peki?" diye sorunca, upuzun bir "yooooooo!" cevabını almam üzerine bu yazıyı yazmaya karar verdiğimi belirtmiştim.

Ama HAYAT SINAVINA GİRMEYE hazır değil, hatta bundan korkuyor.

HAŞMET BABAOĞLU (08.07.09)

"GÜLÜNÇSÜNÜZ! Yüksek lisans yaptınız mı, nasıl bir şey olduğunu biliyor musunuz" diyerek mektuplarına başlayan bir iki arkadaşa...

Alanında kendini daha çok geliştirmek isteyen, farklı alanlar hakkında bilgi sahibi olmak isteyen, araştırmayı, hitab kuvvetini daha iyi icra etmek isteyen vs. arkadaşlar da yüksek lisans yapmak isteyebilirler.

HEPİMİZ FENA HALDE ALINGANIZ!

Genç kadın ÜLKEMİZDE Kİ PEK ÇOK GENÇ GİBİ yeniden "ders çalışmaya" hazır, hatta sürekli öğrenci kalmaya razı..

Gerçekten mi?

Son olarak..

Fakat ya İŞ HAYATINI, MODERN PİYASANIN REKABET ORTAMINI, EVLENİP BARKLANMA OLAYINI bir tür "CEHENNEM" haline çevirmişsek?..

Eh, yararlı tarafları da var tabii..

Ben de şunu sorayım: Siz Asaf Savaş Akat'la, Nur Vergin'le, Şirin Tekeli'yle, Sencer Divitçioğlu'yla yüksek lisans eğitimi görmenin nasıl güzel ve derin bir deneyim olduğunu biliyor musunuz?

Yok, "BU KADAR BÜYÜK BİR GENELLEMEYLE, YÜKSEK LİSANS YAPANLARIN ALIN TERLERİ NASIL KÜÇÜMSENİRMİŞ!"

yüksek lisans istenirse yapılır, boşta kalıyım zaman dolduruyum veya askerliği geciktiriyim diye değil. akademisyenlik de gercekten isteyenlerin ideali olmalı.

Pes, doğrusu!

Artık ona Avrupa'da "yeni yerler" kalmadığını; artık insanların hemen her yerde "aynı" olduğunu, geçici tanışıklıkların "tanımak" olamayacağını anlatmanın alemi yok!

Hiç sorduk mu? BU ÜLKEDE OKUYAN, ZEKİ, BİLGİLİ GENÇLERİ YETİŞKİN SORUMLULUKLARIYLA YÜZLEŞMEKTEN BU KADAR KORKUTAN ŞEY NE?

Bir yüksek lisans öğrencisi olarak ne yazık ki bir miktar katılıyorum Haşmet Babaoğlu'na. Katıldığım nokta, yüksek lisans yapanların amaçlarının çoğu kez "insanlığa yarar sağlamak, yeni şeyler kazandırmak" olmayıp, bilimsellik görüntüsü altında "egolarını tatmin etmek ve toplumsal statülerini yükseltmek" olması. Böyle olunca yüksek lisans öğrencisi elbette bir şey kazanıyor, ama insanlık hiç bişey kazanmıyor. Amaçlarımız daha derin daha büyük olmalı. Bu konuda suçlu yalnızca öğrenciler değil, bütün bir akademik camianın suçlu olduğunu düşünüyorum. "bilimsellik" kriterlerinin ciddi şekilde sorgulnması gerektiği kanaatindeyim. Ne kadar fazla kaynak gösterirsen, ne kadar dolambaçlı, bilimsel sayılan ifadeler kullanırsan o kadar birşey biliyormuşsun gibi algılanıyorsun. Söylediklerinin, tezinin yararlılığı hiç hesaba katılmuıyor. Hatta bu yöndeki gayretlerin çoğu kez subjektiflik olarark nitelenip, "bilimsellik" kriterini zedelediği düşünülüyor. Yani öğrenci yaratmaya ve yeni şeyler keşfetmeye teşvik edilmiyor hatta engelleniyor. Bu da bütün bir kademik camianın suçudur sadece öğrencilerin değil.

Birkaç ay önce bir arkadaşı ona yurtdışından bir yüksek lisans bursu önermiş. Hiç ihtimal vermemiş ama olmuş.

evet sonunda başlığım akademisyenler bölümünden taşındı:))

Öyle ki, okuduğunuzu anlamamış ya da anlamak istememişsiniz!

Alınganlığımız, zihnimizi bulandırıyor.

Mesela en tembel yüksek lisans öğrencisi bile, üniversitelerimizdeki lisans öğreniminin maalesef "LİSE"den bir farkı olmadığını anlar. Bu sayede gerçek akademik bilgiyle tanışma fırsatı bulur.

Geçen hafta...

İşte bu nokta üzerinde biraz düşünelim istedim.

Hiç duraksamadan ve yapmacıksız bir dürüstlükle "yoooo!" deyiveriyor.

Yani... ŞU ÖFKE VE TEPKİ İRADENİZİ BİRAZ DA O NOKTAYA YÖNELTSENİZ, diyorum..

Bilmem farkında mısınız?

Bir diğer sorun da, hayat gerçekten bir çok kişiye "cehennem" gibi gözüküyor. Çünkü toplum olarak ne dinimizle ne kimliğimizle barışığız, ne özgün kültürümüz ne de sanatımız var. Evet, örneğin bana evlilik mutluluk vermesi çok zor olan bir kurum gibi geliyor. Çünkü insanımız Doğan Ergun'un ifadesiyle "birey" ve Alain Touraine'in ifadesiyle "özne" olmaktan oldukça uzak durumda. O yüzden sosyal hayatı cehenneme döndürüyoruz. Örneğin ben, son zamanlarda uyalnızca kitap okurken ve yazarken mutlu olduğumu, insanların çoğunun yanındayken hiç mutlu olmadığımı farkettim. Toplumsal hayatı kendimize nasıl cehennem ettiğmizi farkettim. Bundan dolayı gerçekten çok üzgünüm. Ve bu cehennemi yukarda saydığım sebepler dışında, bir de insanların içsel ahlaki yeteneklerinin zayıflığına, kalplerinin kötülüğüne ve Allah ile iletişimlerinin zayıflığına bağlıyorum. Kendimi korumak için insanlarla hele hele beni ahlaken aşağıya çeken insanlarla hiç görüşmemeye çalışıyorum. Hayata katılıyorum ama insanlarla aramda kalın duvarlar örerek!

haşmet babaoğlu tepkileri epey içerlemiş heralde e haksız da sayılmaz hani!! o laflarını da köşesine yazacağına 'yoooo' diyen kadına etseymiş ya baya bi genel konuşuyordu oysa... benm asıl üzüldüğüm akademisyenlerin bu adamcağızı ciddiye almaları... it ürür kervan yürür...

Kim kendi isteğiyle ve çarçabuk bu CEHENNEME adım atmak ister?

Yok "KEDİ UZANAMADIĞI CİĞERE MUNDAR DERMİŞ!"

Elbette yüksek lisans yapanların tek amacının akademik kariyer olması beklenemez.

YENİ BİR HAYAT!!

Benim gibi, Yüksek lisans yapan birçok arkadaşım var. Genelinin içinde bulunduğu durum malesef ki bu.

Bu gençler hayatın "CEHENNEMİ" ne dahil olup SORUNLAR VE SORUMLULUKLARLA BOĞUŞMAK TERİNE BİR SÜRE DAHA ÖĞRENCİ KALIP yetişkin dünyaya sırt çeviriyorlardı.

YÜKSEK LİSANSI ASIL KÜÇÜMSEYEN ÜNİVERSİTE KURUMUNUN KENDİSİDİR.

SORUNLARLA BOĞUŞMAYI ERTELEYİŞ!

Yahu, yazımın daha başında bir hikaye vardı...

Hatta öfkelerimizin çoğunda gereksiz alınganlıklarımızın izi var.

Bir kısım gençte gözlemlediğim, hiç hedef koymadan ARKA ARKAYA YÜKSEK LİSANS YAPMA HEVESLİSİNİ arkaplanını sorgulayan bir yazı kaleme aldım.

Ciddi akademik kaynaklar size tezli yüksek lisans çalışmasının "BİLİMSEL ARAŞTIRMA YAPMAYI ÖĞRENMEK"; tezsiz yüksek lisans çalışmasının ise "MESLEKİ KONUDA DERİN BİLGİ EDİNMEK" amaçlı olduğunu söyleyecektir.

İyi de uzun tutulmuş öğrencilik aslında HAYATIN KIYISINDA KALAKALMAK değil mi?

(17.07.09)

Arkadaşlar, kusura bakmayın ama bu türden tepkilerinizi ZİHNİ BULANIK BİR ALINGANLIĞIN ürünü sayıyorum.

HAYATTAN KORKU, YETİŞKİNLİKTEN KAÇIŞ: YÜKSEK LİSANS!

Peki neden?

Şimdi işi bırakmış, Eylül'de gideceği yüksek lisans programı için "YENİ BİR HAYATA BAŞLAMAK" diyor, Sevinci ondan...

Tam da bu yüzden galiba..

Bakıyorum da, genç kadının gözlerinin içi gülüyor.

Dileğim şudur ki yüksek lisans yapan arkadaşların çoğu için bu amaçların geçerli olması. Bu konuda pozitif düşünmeye çalışıyorum ama görünenlerde beni oldukça düşündürüyor.

Soruyorum genç kadına: O dal çok zordur, haftalar boyu sabahlara kadar çalışmak zorundasın... buna hazır mısın?

Alınganlığımız, sınır tanımıyor.

ÇOK SÖVEN AMA AZ ÖVEN bir toplumuz.

Çok aşağılayan ama değer vermekte zorlanan bir toplumuz.

Ona buna HAYRANLIKTAN AYILIP BAYILAN AMA İŞ YAPILANI TAKDİR ETMEYE GELİNCE, bundan kaçınan bir toplumuz.

Ne ilgisi varsa artık, "YÜKSEK LİSANSI NASIL KÜÇÜMSERSİN?" diyen arkadaşlara bir önerim var.

Elbette etrafa hava da atılıyor.

Gazeteye gelip posta kutumu açınca ne göreyim...

Yüksek lisansta verilen eğitimin kalitesizliği, hocaların ilgisizliği ve bunlara bir de rotası belli olmayarak yapılan çalışma eklenince eğitim sorunları daha da fazla sorgulanmaya ihtiyaç duymaktadır.

siyasal87 doğru söylemişsin katılıyorum. üniversite mezunlarının şu an içinde bulunduğu güvensizliğin de sebebi değer verilmemesi, eğitimin amacından çıkması, kısa yoldan para kazanmanın yollarının aranması, üretmekten çok tüketmek için tüketen bir toplum haline gelmişiz. neyin akademisyenliği ve yüksek lisansı.

Benim son zamanlardaki gözlemlerime gelince...

Bazı akademisyenler ve doktora öğrencileri hiç beklemeden mektuplarını döşenmişler..

BİLİMSEL BİR AMACIN YA DA AKADEMİK KARİYER HESABIN VAR MI, diye soruyorum.

Başarılı, faydalı bir yüksek lisans eğitimi için en üstteki karar alıcı mekanizmadan hocalara ve öğrencilere kadar herkesin koordineli bir şekilde, samimi olarak ve hakkını vererek çalışması gerekmektedir. Sorunların çözümü için tüm kademelerin önerisi dikkate alınmalı, bilim yuvası olarak ifade edilen üniversiteler araştırma ve geliştirme faaliyetlerini ciddi bir biçimde sorgulamalı, eksik görünen yönleri gidermek için biran önce ilgili birimlerin de desteği ile harekete geçmelidirler.

Yüksek lisans denilen şey gençlerimizin İŞ HAYATININ ASLA ANA BABA YUVASINA BENZEMEYEN ORTAMINA KATILMA ENDİŞESİNİ erteliyor. Evlenme ve benzeri baskılara karşı makul bir direnç noktası oluşturuyor.

Bu yazıda katılmadığım nokta, yüksek lisans öğrencilerinin hayattan kaçtığı genellemesi yapılması. Halbuki ben dahil bir çok yüksek lisas öğrencisi aynı zamanda başka yerde çalışıyoruz, yani hayattan kaçmıyoruz, hem görevimizi hem yüksek lisansımızı yapıyoruz. Belki hayattan kaçanlar da vardır ama bir kadından yola çıkarak böyle bir genelleme yapmasını hiç doğru bulmadım.

Ve açıklıyor: "YENİ YERLER, YENİ İNSANLAR TANIMAK bana yeter, hem öğrenciliği seviyorum!"

Bu örnekleri benim gibi eminim sizlerde çoğaltabilirsiniz...

Belli ki..

"HAYAT SINAVI"nda gerçeklerle yüzleşme biraz daha ertelensin diye onlarca üniversite sınavına girmeye hazırdılar!

"YENİDEN DOĞMUŞ GİBİYİM" diyerek coşkuyla anlatıyor.

Ve hoş hayaller de kuruluyor; yüksek lisanslı olunca iş bulmak kolaymış da... Falan da filan da...

Örneğin; Yüksek yaptığım bölümde mühendis çıkışlı bir arkadaşım var. Yaşı 29. Neden alanın dışı bu bölümde yüksek lisans yapıyorsun, farklı bir alanda yeni kazanımlar elde etmek için mi diye sorduğumda: Hayır öylesine boş durmamak için yapıyorum, okul ortamı hoşuma gidiyor cevabını veriyor.

Zira boş yere kontenjanları işgal ederek o bölümü hakkıyla verecek olanların önünü kapamak iki taraf için de hiçbir kazanım vermeyecektir(boşa kürek sallamak Binaenaleyh bu durum faydalı, sağlam amaçlar güderek o bölümü okumak isteyen arkadaşlarımız için büyük haksızlıktır.