Tasavvufi anlayışta; irşadda merhamet ve şefkat vardır; ayıplamak, hor görmek ve muhatabı rencide etmek yoktur. Zira Cenab-ı Hak kulunun, kudretinden bir sır olduğunu beyan buyurmaktadır. Bu sebeple günahkara bakış tarzı olarak, çamura düşmüş bir cevheri zail olmaktan kurtarma düşüncesi asıldır... Hor görmek ise, zayi olan cevheri ikinci kez zayi etmektir! Bu bakımdan Cenab-ı Hak kulların bu hataya düşmemeleri için ayet-i kerimede:

Diğer taraftan başkalarını ayıplayıp duran ve hor hakir görenlerin de aynı cürüm ve hata çukuruna düştükleri çoğu zaman müşahede edilmiş ve bu durum:

varsa da yazdım. artık biliyorsunuz.

"Din kardeşini, bir suçundan dolayı ayıplayan kimse, o suçu kendisi de işlemedikçe ölmez" (Tirmizi; Kıyamet/53)

huzur ;benim başıma çok geldi gerçekten..

"Düşe kalka giden bir sarhoş gördüğünde dikkatli ol, sakın onu kınama! İhtimal ki, sen de aynı bela ile müptela olabilirsin!"

Hadisi şerifini bilmeyeniz var mı?

SÖZÜN ÖZÜ:

Hamdun Kassar -kuddise sirruh- buyurur:

"Ey müminler! Bir topluluk, diğer bir toplulukla alay etmesin; olur ki kendilerinden daha hayırlı olabilirler! Birtakım kadınlar da kadınlarla . Belki kendilerinden daha hayırlıdırlar..." (el-Hucurat, 11) buyurmuş ve kulların günahlarını mizan etmeyi kendine münhasır kılarak insanlara bu dairenin içine girmelerini yasaklamıştır.

neyi kınadıysam başıma geldi istisnasız

Kınamayınız, kınadığınız şey başınıza gelmedikçe ölmezsiniz.

"Gülme komşuna gelir başına!" şeklinde bir darb-ı mesel haline gelmiştir.

Günahlardan uzak durmak gerekir.