hangi yaş olursa olsun, hayatımızı o yaş dilimine uygun yaşayıp sorumluluklarımızı yerne getirelim yeter..

30 yaş sendromuyla ilgili açılan forumlardan alındı.

18 yaş: Ülkemiz için 18 yaş sendromu ergenlik dönemiyle birlikte başlıyor. Bu süreçte bedensel gelişimin yanı sıra ruhsal ve psikolojik değişimler de yaşanıyor. Dolayısıyla hem aile için hem de kişi için sancılı bir süreç oluyor. Dünyada 18 yaş sendromu ergenliğin dışında bir anlam daha taşıyor. 18 yaş reşit olmak, üniversite için aileden uzaklaşmak ve artık kendi ayakları üzerinde durma zorunluluğu demek. Bizde çok daha sonraları yaşanan bu endişe özellikle Avrupa toplumlarında 18 yaşında baş gösteriyor.

70 yaş: Buna daha çok "yaş yetmiş iş bitmiş" sendromu diyorlar. Ama anti-aging akımıyla 70 yaşında dinç insanlarla karşılaşıyoruz.

"üşüdüm titredim tam otuz yaşıma girerken"

32 yaşındayım bomba gibiyim en güzel yaşlar bence

Üniversiteden mezun olduğumda hep 30 yaşlarında olmayı istedim... Olgun olmayı isteme gibi gereksiz tripler işte.. O zamanlar 30 yaş grubunu baya büyük görürdüm. Şimdi o gruptayım ama kendimi hiç öyle büyük biri gibi hissetmedim.

30 dan sonra evlenememe sendromu başlıyor

30 yaş sendromu psiko-sosyal bir süreçtir.

erkekte 27 den sonra bayanda ise 25 ten sonra baslıyor

30'larında olan biri olarak bu tür bunalımlarım olmadı.. allah sağlıklı ömürler versin her yaşın ayrı bir güzelliği var hem insan olgunlaştıkça ömrün kıymetini daha iyi anlıyor.

Serhat Yabancı

50 yaş: Erkekler için fiziksel değişimlerin başladığı yıllar. Orta yaş sendromu olarak da tanımlanan bu süreçte erkeklerde ve kadınlarda kronik ağrılar, yorgunluk, depresyon, sinirlilik, öfke gibi durumlar baş gösterebiliyor. Aslında daha önceki nesillerde bu yaşlar bilgelik yaşlarıydı. Aileyi ayakta tutan bağ olan, çocuklara ve torunlara hayat dersleri verilen çağlardı. Ama günümüzde gerek sosyal yapının değişmesi gerekse hormonal dengelerin bozulması sebebiyle bu dönemler hem kişi için hem de yakın çevresi için sendromlu geçiyor.

30 yaşına gelenler ve 30'unu geçenler ne diyor?

40 yaş: Özellikle erkekler için riskli bir yaş sınırı. Çünkü Prof. Dr. Osman Müftüoğlu'na göre bu yaştan sonrası iç sorgulamaların ve hesaplaşmaların yoğunlaştığı, ilişkilerin hoyratlaştığı yeni bir zaman dilimi haline gelebiliyormuş. Tabii bu sendroma erkekler kadar kadınlar da kapılabiliyor. Gençlik yılları hatırlanıp "Nerede kalmıştık?" diyerek hem imajda, hem hal ve tavırda hem de yaşam şeklinde olmadık değişimlere gidilebilir. Yakın çevresini şaşırtacak cinsten her türlü radikal değişimler olabilir bunlar. Kadınlar için bu yaşlar menopozun başlangıç evreleridir. Onlar da ergenlik dönemindeki psikolojik buhranların yeniden yaşayabiliyor.

- bireyin çevresi, sendromu direkt olarak etkiler. Kişi, çevresindeki yaşıtları evlenmiş veya işlerinde önemli mevkilere gelmişse, yalnızlık ve yetersizlik duygusuyla, sendromu yoğun olarak yaşar.

30 Yaş Sendromu

30 undan hayat zorlaşıyo çocuk sorumluluklar zaman hızla akıyor maddi olarakta kendini ayarlaman gerekiyo

30 lu yıllara bekar girmek sorun çıkaruyor zanedersem

1-2 aydır atlatmaya çalışıyorum...

Bu bunalımın esas nedeni, kendinizi 30 yaşında görmek istediğiniz yerin hayali ile 30 yaşında bulunduğunuz yer karşılaştığında ortaya çıkan farktır.

30 ve sonrasında bekarlarsa çevremde gördğüm hem erkek hem kadın için sıkıntılı bir dönem aradığını bulamama zaman geçiyo kaygısı toplumda ufaktan evde kaldın muhabbetleri

No sendrom zımbayız zımba

Bu hafta, Habertürk, zaman ve posta gazetesinde ve web sayfalarında yayınlanan, makaleyi gönderiyorum. Benim de görüşlerimin yayınlandığı bu makaleyi zevkle okumanız dileğiyle.

:)))her yaş güzeldir kendi içinde.. fakat 30 lu yaşlar daha bi farklı.. hayattan ne isteyip ne istemediğini çok iyi anlıyosun.

Sendrom değildi belki bendeki o dönemde ama hafif serzenişlerim oldu hayata karşı.

30 yaş arada kalmaktır; ne geriye dönme şansınız var, ne ileriye doğru gitme cesaretiniz, orada öyle sıkışıp kalırsın...

en sevdiğim sendrom.

Aslında 30 yaş sendromu kişilerin durumlarına göre kılıktan kılığa giriyor. Mesela sadece evlenmeyen, iş ya da bir düzene sahip olmayanlar değil evli, çocuklu ve iyi bir kariyer sahibi insanlar da yaşıyor bu sıkıntıları. Onlarınki ise psikolojik danışman Serhat Yabancı'ya göre, ulaşılan hedeflerde hayal kırıklığına uğramaktan başka bir şey değil. Yani "Bu muydu idealim. Hayat hep böyle mi gidecek?" düşüncesi. Bu hayal kırıklığı hem evlilik hem de iş hayatı için yaşanabilir. Tatminsiz bir nesil olan modern çağ bireyleri geride koca bir 30 yıl bırakınca, bu hayal kırıklığının etkisiyle riskli kararlar alabiliyor. İşinden, eşinden ayrılabiliyor. İşte bu sebeple Yabancı, 30 yaş buhranına girmiş kişilerin uzman desteği alması gerektiğini vurguluyor.

30'dan sonrası insanın kendini daha iyi ifade edebildiği ve kendini keşfettiği yaşlardır.

35 yaş: Malum, ömrün yarısı anlamına geliyor. Artık amca-teyze-dayı tanımlamalarını daha çok duymaya başladığınız bir dönem olduğu için, hayatın sonuna yaklaşıldığı için hüzünlü bir ruh halidir 35 yaşına girmek.

- kişide kaygı yaratır. Geç kalmışlık, "treni kaçırdım" kaygısı yoğundur. Kaygı, toplumun beklediği ekonomik ve sosyal statüye sahip olunamadıysa artar.

Yaşını söyle, sendromunu söyleyelim!

İnsanların kendisiyle ve bedeniyle en büyük imtihanı 30'unda başlıyor. '30 yaş sendromu'na yakalanan birinin sonraki sendromları teğet geçmesi mümkün değil! 35 yaşına geldiğinde ise Cahit Sıtkı Tarancı'nın dizelerindeki gibi "Yaş otuz beş, yolun yarısı eder, Dante gibi ortasındayız ömrün" kabullenişi başlıyor. Sonra 40, 50 derken 70 yaş sendromları görülüyor.

Hiç üzülmeyin 30 yaşında olduğunuz için. Ben mesela yeni jenerasyondan nefret ediyorum! Küstah, metroda sağda mı solda mı duracağını bilmeyen, babası yaşındaki insanlara "çekilsene" diyenlerden olmak istemezsiniz.

Ama insanı en çok etkileyeni 30 yaş... Boşanma ve depresyon vakaları bu dönemde çok görülüyor. 30 yaş sendromunu en çok yaşayanlar ise şehirli insanlar...

30 yaş: İçinde bulunduğumuz zamana has bir sendromu olmakla birlikte detayları haberimizde yer alıyor.

25-35 yaş arasındaki büyük bir çoğunluk "30 yaş sendromunu" kimi ağır bir şekilde, kimi de farkında olmadan yaşıyor. Mesela bir kişi "29,5 yaşındayım" diyorsa ya da yaşını küçültüyorsa biliniz ki sendromun müptelası olmuştur. Bilimin henüz hakkında ciddi bir çalışma yapmadığı 30 yaş sendromunun ağır sonuçları var. Yapılan araştırmalar, boşanma oranlarının 30'lu yaşlarda yoğunluk kazandığını gösteriyor mesela. Depresyon vakaları da yine bu yaşlarda daha çok görülüyor. Uzmanların da henüz gözlemleme aşamasında olduğu 30 yaş sendromu şehirli neslin yeni bir problemi. Uzman psikolog Neşe Özkarslı, tarlada çalışan bir çiftçinin 30 yaş sendromunu yaşamayacağını söylüyor. Ergenlik yaşını uzatan, üniversite, mastır, kariyer diye hayatında birçok şeyi erteleyen, sorumluluk altına girmeyen şehirliler tüketici olarak geçirdiği 20'li yaşlarından sonra "30 yaş duvarına" tosluyor.

- sendrom daha çok toplumsal nedenli olduğu için, geleneksel-az gelişmiş toplumlarda, gelişmişlere oranla daha çok görülür. Bunun nedeni, batı toplumlarında bireysel yaşamın önemli olması, dolayısıyla, toplumsal beklentilerin az olmasıdır. Ülkemiz gibi az gelişmiş toplumlarda ise erken yaşta evlilik, erken yaşta çalışmaya başlamak gibi nedenler, 30 yaşın stres ve kaygı yaratmasına sebep olur.

- kişi, 30 yaş dönemi için planladıklarını gerçekleştirebilirse, özgüveni ve hayata tutunması artar.

24 yaş: Üniversite, askerlik derken hem iş hem de eş dönemi başlıyor. Bu yüzden 20'li yaşlar özellikle de 24 yaşında, işe girme endişesi ve bir düzen oturtabilme isteği, bunları başaramama korkusu bir arada yaşanır. Bol sivilceli ve stresli bir sendromdur.

Tanrı acılarımızı zaman karşıgılında azaltıyor ama bedel olarak yıpranmış bir cilt ve koca bır geçmişi arkamızda bırakıyoruz

ben 30 yaşıma girdiğim zaman gidip saçlarımı kısacık kestirmiştim:)

en kötüsüde çevre baskısı bir an önce evleneyim diye bakıyor insan ama yanlış kararda vermemek lazım

HER YAŞIN BİR SENDROMU VAR.. EN ZORU DA 30 YAŞ

30 yaş sendromu geç kalmışlık hüznü, başaramama kaygısı ve kendini sorgulama, bulunduğu durumu beğenmeme hali olarak tanımlanıyor. Bu sendromu yaşayanlar çoğunlukla ya hala bir iş sahibi olamamış ya da yaptığı işten memnun olmayanlar ve iyi bir işe sahip ama evlenmemiş, kendi düzenini kuramamışlar oluyor. Bir de uzmanların ısrarla vurguladığı beden yaşı 30 olmasına rağmen hala ergenlik psikolojisinde olanlar var ki, bunlar ın durumu çok daha vahim. Prof. Dr. Kemal Sayar, bu tip insanlar için "gelmeyen yetişkinlik" veyahut "tutuklu kalmış yetişkinlik hali" kavramlarından söz ediyor. Gelmeyen yetişkinlik, "hayatı sonsuz bir neşe ve zevk içinde yaşamak için sorumlulukları ertelemek, sonsuza kadar ergen kültürü içinde, vur patlasın çal oynasın gibi tamamen zevkleri ve sadece kendi tatmini peşinde koşarak yaşamak" anlamına geliyor. Popüler kültür de bunu pekiştiriyor zaten. Sayar'a göre toplumda böyle bir gençleşme, hatta gençlikten öte ergenleşme eğilimi var. Buradan yola çıkarak 30 yaş sendromu, bu bir türlü gelmeyen yetişkinliğin bir parçası olarak okunabilir. Yetişkinlik geldiğinde ise bu tür kişilerde telaş, hüzün ve ağır mesuliyet korkusu görülüyor. Sorumluluk, korku ve hüznü genellikle erkekler yaşıyor. Zaten 30 yaş sendromu erkeklerde daha çok sosyal çevrenin daha doğrusu "evlen artık oğlum" diyen ailenin baskısıyla oluyor.

ama bence erkeler için 40 yaş daha zor olmalı. erkelerde 40 yaş sendromunun daha tramvatik olduğunu duymuştum...

- bireyin cinsiyeti de yine toplumun gelişmişlik düzeyine bağlı olarak, sendromda etkilidir. Ülkemizde kadınların, evlenirken "yaşının geçmemiş olması"na önem verilmesi ve belli bir yaştan sonra doğum yapmanın risk taşıması gibi faktörler 30 yaş sendromunu erkeklere oranla daha yoğun yaşamalarına neden olur.

ne sendrommuş kurtulamadık etkisinden

kolay atlatılıyo :)

- kişi her alanda daha detaycı ve daha seçici olur.

Beden iyice eskimiş olabilir ama mühim olan, ruhun genç kalması. Eğer daha önceki sendromları sorunsuz atlattıysa 80 yaşına ulaşanları bedensel hastalıklarının dışında bir şey kolay kolay yıkamıyor.

Ben 30 olmak istemiyorum:((((

Bu dünyada 30 yıldır varsınızdır ve sorgulamaya başlarsınız kendinizi; ne üretmiş, yaşam adına ne koymuşsunuzdur ortaya... Bir de tabii aile efradının beklentileri tavan yapmıştır, bekarsanız ne zaman evleneceksiniz, evliyseniz ne zaman çocuk yapacaksınız.

Modern çağ insanının ergenlikten sonra kendisiyle ve bedeniyle en büyük imtihanı 30 yaşında oluyor. "30 yaş sendromu" olarak adlandırılan bu süreç, bazıları için 25 yaşında başlıyor , bazıları içinse 35 yaşına kadar devam ediyor. (Eyvah 30 yaşını geçiyorum!) 35 yaşına geldiğinde ise Cahit Sıtkı Tarancı'nın dizelerinde olduğu gibi "yaş otuz beş, yolun yarısı eder, Dante gibi ortasındayız ömrün" kabullenişi başlıyor.

Çalışan şehirli kadının 30 yaş sendromunu irdeleyen bir kitap kaleme alan Banu Toros, birçok kadın için 30 yaş sendromunun, evlenmemiş olmak ve en önemlisi de hala çocuk sahibi olamamak olduğunu söylüyor. Çünkü 30 yaş, kadınlar için sadece yaşlanmak, sorumluluk almak değil çocuk sahibi olmak için riskli bir döneme girmek demek. Son demleri yaşamak demek.