Ümmet oyuna geldi parçalandı, yutuldu

Rabbim dün bir şiir yazdım Gazzeye fosfor bombasıyla vurdular

Bir ceriha ki, sızısı dinecek değil.

ve sevgili Kudüs'te kanımızda yıkarken ellerini,

sen bir ümmetin alnından hezimet arını sildin!

Hem bil ki; yetimlerin babası da seninle,

Söner, kül olur kötünün hıncı,

İlk medeniyetin mimarları olan peygamberlerin çıktığı bu mübarek topraklar, rahat değil, her yeri fokur fokur kaynıyor. Hele de Gazze?de. Bir doğum öncesinin sancıları yaşanıyor sanki. Osmanlı?nın terk ettiği topraklar hiç kimseye yar olmuyor. Ama orada olanlar oluyor, analar babalar kan ağlıyor. Kalbimiz ağlıyor.

Dön demeden

Aldırma! Vursunlar gözlerindeki mahzunluğunu

FİLİSTİN;Müslümanların namusu?

Sen yağmadın mı ki o şehre, gökten ölüm yağdı

sen, cihad'ının aydınlığında ölmüş bir ümmeti dirilttin.

Baharında ölümü yaşayan çocuk!

Aldırma

Özgürlük

sana yeter, Muhammed Mustafa'nın, "Ahir zamanda gelecek olan İslam ordusu Şam'da ribat tutacaktır" müjdesi

Siz ey güneşine gölge düşen Filisitinli kardeşlerim

Onun elleri uzanır minik avuçlarına,

Ah! kaplerimizde kırılan ne oldu?

kanınla yazdın Selahaddin'in vefasını,

Bu noel çok güzel geçecek

tazelemek için ahdini rabbani risaletin;

Sarsılmayan imanın gücüne güç katıyor

o gün kafirlerle savaşmayanlar, bugün bak ki kadere seninle savaşıyorlar!

Yüreğine saplanan acıların gölgesinde yitme

Kıyametler kopuyor gözyaşlarımda.

O genç Müslümanlar da kahramanlık damarıyla birbirlerinden korkmadıklarını göstermeye yeltendiler. Hemen koşturup silahlarını kapıp bir meydanlıkta toplandılar.

Kentin tam orta yerinden dağılacağız hepimiz

Alınlarından öper ve sevgiyle kucaklar

Kudüs ki en çok yakışandır sana.

Biz senin ebabillerin değil miyiz yoksa?

Anlık fotoğraflar, anlık haberler, vahşetin boyutlarını anlatmakta yetersiz. Bir anı dondurup gösteriyor o kadar. Oysa acı çok derin. Ateş düştüğü yeri yakar.

?Geldi artık çekip gitme zamanınız. / Nerede isterseniz orada ölün / Ama ölmeyin aramızda. / Yapılacak işlerimiz var toprağımızda. / Burada bizimdir mazi. / Bizimdir hayatın ilk sesi. / Bizimdir bugün; bizimdir gelecek. / Burada bizimdir dünya ve ahiret. / Çıkıp gidin toprağımızdan. / Denizimizden, karamızdan. / Buğdayımızdan, tuzumuzdan, taşımızdan. / Defolun her şeyimizden. / Defolun! / Hafızamızdaki anılardan. / Ey yürüyenler eğreti sözcükler arasında!?

Sen ve ben ve sonsuzluğu çalınmış ülkem

İnkar edenlere verdiğin fırsatı bize de tanı

fitneye, barış ve hoşgörü dedik, beraatın adını fitne koyduk..

yaralı umutlarımızın aydınlık şafağı,

Adının geçmediği duanın kabulu yok

Aldırmayın, hepbirlikte yeni yılı kutlayın

Türküleri çıkarırsan hiçbir şey kalmayacak aramızda...

Ey Filistin, ey Kudüs, ey Gazze! Şayet unutursam seni; sen de unut, sen de unut beni. Hz. Peygamberimin ayak bastığı ve oradan Mi?raca yükseldiği mübarek belde.. Şayet unutursam seni, sen de unut beni, sen de... Beni, bizi, hepimizi sen de unut, sen de...

Dünyalar kadar umudun,

Nutuklar atılıyor ayetler unutuldu

Renli ışıklarla süslenmeyen şehri

Bütün savaşçıların öldüğü yerde

Gözlerinden akarken...

Meleklerde, şehirlerde, şeytanlarda.. Ey insan sınandığını sakın aklından çıkarma.

Dayan be kardeşim... Dayan be minik kuşum... İnsanlık öldüyse mezarı Filistin olsun. Mezar taşı da Kudüs olsun. Ya da bu topraklar, insanlığın yeniden dirilişi olsun. Küllerinden yeni bir anlayış, yeni bir örnek topluluk doğsun İnşaallah. Niyazımız bu. Bu temenni ve bu duanın şimdilik gerçekleşmesi uzak gibi görünüyorsa da, Rabbimizin kudreti sonsuz. O?na hiçbir şey ağır gelmez.

Reçeteler hatalı, lider sahte, din garip

Birgün bizi de anlayacak dünya

Biliyor herkes Şam ın ve Urfa nın Kudüs ten farklı olmadığını

Bu yolda şehit olan cennete can satıyor

Suskunluğun kadar sesin

fesadın ve gafletin harabelerinden tutup çıkardın,

Sen ayakta kaldıkça ayakta kalır dava

Gecesini kurşunlar aydınlatan o şehir

Her gece kuşatıldı siyonizmin kalesi

bizse; Ömer'in sancağını yere bıraktık,

Yıldızsız bir gecede, kurşunlar aydınlattı...

Batının yüreği boğazımı sıkıyor

"eh elli fi kulubina inkeser?"

Filistin'e destek başlıklarını önemsiyorum...

Peygamber ravzasında seyreder de onları

Korkma!

Canımızdan canımızın deşildiği kan sahrası.

Sonsuz hayat ki en çok yakışandır sana,

Ben-i Sihyon'un tayyareleri istediği kadar ölüm yağdırsın başına,

Nerde akarsa aksın kan ümmetin kanıdır

Bütün kapıların kapandığı zaman yüzümüze

Mekke, mübarek bir suyla, zemzemle karşılar sizi. Medine, hurmasıyla; Şam, tatlısıyla; Kudüs ise, inciri ve zeytiniyle... Bir yudum içtiniz mi suyundan, bir lokma tattınız mı meyvesinden, bir defa olsun soludunuz mu havasını, siz oralısınızdır. O şehri seversiniz, unutmazsınız artık.

Büyüyün efendim siz, sarılın yorganlarınıza. İnanmışlar güzergahında yolumuzu kesmeye yeminlenmiş haramiler. Bizim umudumuzu yiyorlar günde binlerce kez.

Gittikçe çekiliyor ömür iplerimiz. Mahşere uzanan halatlarımızla, ötelerin yazılan kristal dokümanlarını kurşundan yüklendik. Bilendik biz, gözümüzün karasında silinmez adımız: Filistinli.

sen ki, ricalin kırıldığı ve tükendiği bir zamanda

Daru'l-İslam bir bütün, ümmetin vatanıdır

Kara günlerin ortasından renkleniyor hürriyet,

FİLİSTİN; Mekke ve Medine?den sonra müslümanların gözbebeği?

izzet kandilini tutuşturdun

Kudüs ki sevdandır yakar gönlünü

Her yer bembeyaz...

Yeni bir yıla, yeni bir hayata kadeh kaldırın

Hiç korkma!

Ey şanlı mücahit vur, gazana Allah şahit

ağlama, varsın çocukları İshak'ın, yaralı cesedini parçalasınlar..

Saat on iki olur birazdan

Yakışıksız kaldığıma

Ne desin daha; gençliğini yaşayamayan, çocukluğunu hiç yaşayamayan bu insanlar daha ne desin, ne söylesinler...

Ellerin, prangaların esaretinde olsa ne çıkar,

İçindeki çaresizliğin acısı

M. Selahaddin Şimşek (1954-1994)

Vicdansız ama mutlu insanlar...

senin iman haykıran cesaretin;

Düştüğümüzde meydanlar çatlayacak

Biz ekranlardan izliyoruz sizin parçalanmış cesetlerinizi

Bu avutulmamış öfken düşerse eğer geceye

Acıların üstüne de serpilir umut,

"git, sen ve rabbin birlikte savaş biz şuracıkta oturup kalacağız."

yaralarını yıkamak için,

Korkma ve yüklen senden başka kimsenin taşıyamayacağı cesareti

Attığında o taşı onu Allah atıyor

Yüreğimdeki Filistin

filistin de adımlar ölüme gidiyor...

ama bizim elimizden sadece el açıp dua etmek geliyor... Rabbim yardımcıları olsun inşALLAH...

Selim Gündüzalp

Göçüm var doğdum doğalı bu peygamber çölüne. Sözün sustuğunu görmüşsünüzdür mutlak. Sizin oralara kar da yağar belki. Kırmızı yağınca mı anacaksınız beni? Bana kalırsa bütün dünya korkak.

Şimdi yüzümüzü sana döndük

Tekmelenenler türkü söylemez!

Dünya da ölecek, zalim de. Bütün dağlar dümdüz olacak. Kanımız, yerde kalmayıp arşa taşınacak. Her damlasına diyet ödeyecek birileri. Her canla borçlanacak. ÖZgürlüğümüz geri alınacak. Dualarımızla evreni kuşatıyoruz.. Ruhsuz dünyanın haberi olsun!

Vesikalık fotoğraflarda kalmayacak senin hikayen

ğarkad ağacının zamanı yaklaşıyor.

Hayrettin Karaman

İsrail parlamentosunda, yazdığı şiirler tartışmalara yol açan Filistin direnişinin güçlü sesi Mahmud Derviş?i dinleyelim yine:

Hani nerde boynuma sığınan ellerin...?

Sürgün Yüreğim

KAR YAĞAR MI FİLİSTİN ' E

Acılarda geçecek

bi yavru ağlarken yaşları yüzünde kuruyor...

Özgürlük ki, kalbinde başlayan bir yangındır,

Bir acı ki, öyle geçecek değil!

biliyorum, senin buna yok ihtiyacın.

alnındaki şehadet nuruyla bu perişan ümmeti.

sen, nebilerin minberinden tevhidin hutbesini yüceltiyorsun

Bağdat diyarımızdı hani

Saçlarına uzanan ellere alışan dünya birgün hükümranlığınada alışacak

Yangının üstüne de serpilir bahar,

İnsanlık öldüyse, adı Filistin olsun..

Hüzün ki en çok yakışandır sana,

Karanlığın koca yüzleri hırçın sabahları kana buluyor. Hayatı çiğniyorlar, ağızları yapış yapış. Burkulan geçmişim kalbimi yarıp ağırlıyor.

O kan orada akar da, mü?min yürekler durur mu burada? Madem bir vücudun azaları gibiyiz; bilsin kardeşlerimiz, çoktan duaya durdu dilimiz ve semaya doğru açıldı ellerimiz...

Bir avucuz halbuki, iştahları kabarıyor. Kanlarımıza bandırarak ekmeklerini, yiyorlar düşlerimizi. Afiyetsiz ve nefessiz vicdanlarına cehennem üflüyorlar. Kendilerini yakıyorlar, odundan ve kömürden bedenlerini. Hesabımız görülecek and olsun! Sorulacak bir bir her merminin yol izi.

gözler ölüme açılıyor...

Allah'ın eri sensin, gönüllerde sen ümit

ey sevgili Kudüs, ey ağlayan yüreğim,

Kudüs

Gözü açık gitmiş anne babaların

Aldırma Anlayacak Bizi Dünya

dünyanın başında ama gönlü buralardan çok uzakta...

Bilekçemize aşk yazılı

Hani al bir gelindi Gorajde

Gözlerine korku sinmiş çaresizliğin gösterilmeyecek her zaman

Kahırla mühürlediğin mektuplarına hiçbir el uzanamayacak

Bu esaret yıkacak birgün duvarlarını Konstantinin surure

Daha fidanken kırılmış bedenlerin

Noel babanın hediyesinden bomba mı çıktı

Ve haykırıyorum çatılmamış ne varsa :

acının suskunluğunu huzura dönüştürecek mazlumun göz yaşını silecek...

Hergün ama hergün karşımızda hiç bitmeyen bir insanlık faciası yaşanıyor. Bu felaket daha ne kadar sürecek? Kardeşlerimiz katlediliyor. Susalım mı? Bir mü?min yüreğinin duası da yok mu? Olmasın mı? Haksızlık karşısında susan dilsiz şeytan değil midir? Susalım mı? Susup da yaftalanalım mı? Ne diyelim, nasıl söyleyelim?

ve korkunun memesinden beslenirlerken,

Ne zaman örtsem üzerini Filistinli bir çocuğun

Onların can ağaçlarını süsledin mi beyazla..

Seni Gazze ' yede yağdırdı mı

Attığında O Taşı

temiz kanınla kabirlere dönmüş gecelerimizde

Ya'kub'un duası, kuşatıyor yüreğinin semasını

Bir yerde zulüm varsa,

Isıtır, sarar, okşar şefkatli yüreğiyle

Selahaddin'in yağız atını kurşunladık

Yüreğinde kor büyüten çocuk!

Hayatı orta yerinden kırılan çocuk!

varsın çocukları İshak'ın, temiz nebilerin toprağında kanını akıtsınlar,

emin ol. umutlu ol, Allah iman eden takva ümmetiyle beraberdir.

Ey Gazze!

Yare ulaşmazsan ney kırılacak

Akan kan yerde kalmaz, er geç zafer bizimdir

Ey ümmet-i Muhammed daha ne duruyorsun

bu gözyaşları hangi teraziye konur,

Filistinli bir mücahidin dediği gibi;

Sevgili çocuk, sevgili Filistin

Aldırma anlayacak bizi dünya

kapılarında yeni bir zamanın.

Yeşilliklere uzanarak sereserpe

Dün Çanakkale?de, Bosna?da, Çeçenistan?da... Bugün ise Filistin?de ve daha birçok yerde hep mazlum, hep mağdur biziz. Bizleriz. Müslüman kardeşlerimiz...

Elbet yetmez onların hıncı

İstanbulda Konyada Diyarbekirde

Gözlerimizin önünde mü?min kardeşlerimiz katlediliyor, öldürülüyor. Allah?ım, bu zalimlerin, bu hunhar, bu kan emici vampirlerin, bu kalbimizi sızlatan hainlerin zulmünü yanlarına bırakma. Bu vahşete engel olmak için çırpınanlara maddi ve manevi kolaylıklar nasip eyle. Allah?ım, o, hiç kimsenin tahmin edemediği ve ne zaman geleceğini bilemediği İlahi inayetini, Hendek gecesi, Bedir öncesi gibi füc'eten nasip eyle. Mazlumların ahı şüphesiz arşa ulaştı. Dualarımızı da o masumlar hürmetine kabul eyle. Bu kıt?adan, bu topraklardan, bu zulmü reva görenleri, bir daha hiç dönmemek üzere bu mukaddes beldelerden def et, çıkar. Zillet ve meskenetin en ağırını ahiretten önce dünyada da onlara tattır ya Rab!

Gitmeseniz, görmeseniz de o şehirleri seversiniz. Bursa gibi, İstanbul, Konya, Erzurum gibi...

bizlerse, hevalarımızın çirkin zilletine büründük,

Tebbet ye da İsrail

Ne kurşunlar yağıyor ne ben ölüyorum

Bu Yahudi fitnesi, o heyecanlı gençleri kanlı olaylara sürüklüyorken, bu olaydan haberdar olan Resul-i Ekrem Efendimiz, hemen o gençlerin yanlarına gitti. Peygamber Efendimizi gören o genç sahabeler durakladılar. Rehber-i Ekmel olan Peygamberimiz o topluluğa hitaben şöyle buyurdu:

Yerde kalmış kanlarını

GAZZE'YE MERSİYE

Erkekler ağlamaz deme

Diren ki melekler saf tutsun şehrinizde

Ve mutluluk şarkıların kalacak

17.01.2009

Er geç yutulacaktır Filistin'i yutanlar.

Kudüs kadar yüreğin, attığın taşlar kadar umudun var senin.

?Nasılki güneşin gurubu , akşam namazının vaktidir. ... Ve beliyyelerin istilası ve muzır şeylerin tasallutu, bazı duaların evkat-ı mahsusalarıdır ki; insan o vakitlerde aczini anlar, dua ile, niyaz ile Kadir-i Mutlak?ın dergahına iltica eder. Eğer dua çok edildiği halde beliyyeler def?olunmazsa, denilmeyecek ki: ?Dua kabul olmadı.? Belki denilecek ki: ?Duanın vakti kaza olmadı.? Eğer Cenab-ı Hak fazl ve keremiyle belayı ref?etse; nurun ala nur.. o vakit dua vakti biter kaza olur.?

Şehirleri insanlar kurar ama, İlahi öğreti, Allah?ın, melekleri vasıtasıyla bazı peygamberlere, kurulacak şehirlerin yerlerini bizzat gösterdiğini de söyler bize.

Zulüm, kısmak istediği sesi nara yapar.

Bu herkes için her alanda geçerli ibretlik bir olaydır. Bu dünyada günahlarına ve zulümlerine rağmen hala başına bir şey gelmediğini görerek, şımarıp azanlar ya da kendilerini özel bir statüye koyanlar, hak ettikleri cezayı ve tokadı hiç ummadıkları bir vakitte öylesine şiddetli yerler ki, onlar da hayrette kalırlar.

Ellerin üşümez yalnızlıktan

Fatıma Zehra Merinos

ölü yüreklerimizde, Ömer'in ve Salah'ın nefesi oldun.

Ve susacak nefret

Ölümün üstünde de yeşerir hayat

Müstekbire vur, devir, ya gazi ol, ya şehit

Unutma, Mekke?yi, Medine?yi, Şam?ı, Kudüs?ü unutma! O mukaddes bölgeyi hiç aklından çıkarma. Hicaz?ı, Sina?yı ve Filistin?i de... Hiç unutma... Sınandığını da.

Korkma

Göğsüne sımsıkı tutunmuşken şehrin

FİLİSTİN;yeryüzünün ağlayan coğrafyası?

Yıldızlar kadar düşlerin var senin,

Savaştıkça kurtuluyor Kudüs'ün

sana İsmail'den ve Hacer'den

Çekilin önümüzden gölge etmeyin artık

Ensemden çekiniz sahtekar gözlerinizi. Ağlamayı bilecek kadar sevmemişsiniz. Nice soğukları ısıtacak ateş var burada. Mühürlü kalplere ulaşmaz bilesiniz.

Vursunlar seni anlamayanlar,

Bedrin arslanlarıdır Filistinli çocuklar

Yıldızlar kadar düşlerin

Bu kaçıncı vardiya kaçıncı defter

Kelepçeli ellerimizde güller duruyor hala

Hadsiz insanların yaptığı, haksız ölümlere aldırmayın

Uğulduyor akan beynimin zonklayan acıları

Ezgiler düşürdüğüm yokluğuna bir isim ver sevgili

Bizim de uyanma zamanımız geldi artık. Aramızdaki kini düşmanlığı tepeden tırnağa, içten dışa söküp atmadan başkalarından yardım ve merhamet, Allah?tan ferec ve rahmet beklemeye hakkımız yok.

Filistin İslam yurdu, Aksa onun canıdır

sayfaları pörsümüş tarihimize

Kurumazsa mürekkebi ölecek katip

sabret Gazze, Sen Kudüs'ün nabevi tarihini yazıyorsun.

FİLİSTİN;İki Cihan Serveri?nin, Alemlerin huzuruna çıkmak için yükseldiği kutlu belde

Mescid-i Aksa mahzun düşman tünemiş yurda

Örtü mü senin beyazlığın

Kalbinin orta yerinden vurulan çocuk!

Tetik düşürmeden parmaklarım bir sona ulaşmalıyım

Elbet yetmez onu söndürmeye namlular,

unutmayalım...

Hem karda yağdı bakın, her yer kıpkırmızı

Kudüs'ün önünde çiğnenmeyecek bedenin

Muhammed Emin Akın

öyle demiyor mu Rahman kitabında.?

Ağlama çocuk gözyaşların insanlığı boğuyor

Hiçbir aşkı yakıştıramadığın bana

Tarihin ilk şehirlerini, bölgesini Allah?ın göstermesi sonucunda peygamberler kurmuşlardır. Oralarda yaşanan hayat, daha canlı, daha kıvamlıdır. Aslına ve kendi öz karakterine daha da yakındır insanın.

Muhammed'in Ordusu olduğunun vesikası olacak.

?Ey Müslümanlar! Allah?tan korkunuz. Allah?tan korkunuz. Aklınızı başınıza alınız! Daha ben sağ iken, içinizde bulunurken hala cahiliyet işleriyle, vahşiyane davalarla mı uğraşıyorsunuz?! Bu hareketlerinizin sonucunun ne olacağını hiç düşünmüyor musunuz?..?

Ve bazı ölüler, yaşayanlardan çok daha

Attıkça çoğalıyor taşların,

Onların içini serinlete bildi mi

Zulmün resimleri çekiliyor, albüm yapmak için mi? Boğazlanan, doğranan vücudumuz, boğaz yollarınızı tıkaması gerekmez mi? Kokusu gelmiyor mu oralara kanlı toprağımızın? Canlı gömülüyoruz, tavşan kanı çay içerken siz. Akşam haberlerden sonra, reklam aralarında ölüyoruz topluca. Bombalarca başlıyor yeni dizimiz.

Nice zulüm dağları, nice ihlaslı dualarla yıkıldı. Kendilerini en güçlü zannettikleri bir zamanda nice imparatorluklar, nice krallıklar, bir gecede gümbür gümbür çöktü gitti. Tarihte nice ibretlik olaylar yaşandığı malum.

Yetmez özgürlük şarkılarını susturmaya.

FİLİSTİN; kutsal topraklar?

günaha bulanmış ellerimizle

Leş kargası liderler ve sahte kahramanlar

Çık artık kulenden ey şair

Irmağında susuzluğun diner, bahçesinde umudun yeşerir.

Gazze binlerce yaşadığınız ölümden biraz da bize versenize

gözlerinde görüyorum sanki Yusuf nebinin rüyaları gibi, sadık ve temiz, Millet-i İbrahim bürhanlarını.

Umudunu bir aha bağlayan çocuk!

Diren ki destanlarını yazalım tarihe

ölürler. Bütün insanlık için yaşadıkları gibi.

Barutta, ateşte düşer bir gün toprağa,

direnişin ve cihadın, İsa İbn Meryem'in, Mescid-i Aksa'da hainlerden, rabbani beraatına dönüşüyor

Bu can ki; çapalanan dedelerimin kokan toprağıdır. Alnımda geceleri uyandıran çizgilerin fırçası var, siyaha çalan. Aksa'dan toplanan yıldızları biriktiriyorum. Karardığında gök, salıyorum o yıldızları çocukların üzerine. Azalarım parçalanıyor ve kangren diye kesiyorlar bakışlarımı caddelerde. Yağan bombalar hatırımı ölümle soruyor.

Duy sesimizi Rabbim :

taşların su fışkıracağı zaman, yaklaşıyor,

Kimsesizlerin kimsesi...

zilleti hayat, korkaklığı gerçek Müslümanlık saydık

Parmaklıkların ardından çıkıp birgün

Yüreklerimiz aynı göğüs kafesinde

kardeşlerin kara bir zillete teslimken,

Bir başka Filistinli şair; ?Çatışma ortamında, çocuklar adam doğar? diyor. Nelerin yaşandığını oralarda, bütün dehşetiyle anlatıyor...

Yetim öksüz bıraksınlar

Şehadet parmağımızı bükmeye kimse cesaret edemedi Gazze

Birliğe giden yollar haydutlarca tutuldu

kimi yüzlerin karardığı ve kimi yüzlerin de ışıldadığı gün,

O Yahudi de o iki Arap kabilesinin cahiliye devrindeki kavgalarını anlatan şiirler okuyup gençleri tahrik etti ve birbirine düşürdü.

bunu kendimiz için akıl sandık, emniyet sandık..

Bir gün her şeyden geriye

Aldırma birgün anlayacak bizi dünya

SUSKUNLUĞUN KADAR SESİN VAR SENİN

Bakma öyle kaba göründüğüme

Yazılarımız tüm şiirlerimiz içimizdeki acının akışı olsada görünende...

Ah Grozni ve Gazze

Hiç ağlama ve üzülme,

Şehirler insan olarak denendiğimiz, sınandığımız merkezler. Yaratılışın ve yeryüzündeki ana maksadın, yani imtihanın gerçekleştiği yerlerdir. Unutma!

Bilmediğin seslere özlemin son bulmasın,

Şehirlerin sadece ismi yoktur, sıfatları da vardır. Bir mıknatıs gibi çeker insanı kendine doğru...

Göğe çıkan ışık, yerin ateşini söylüyor.

Kalbimin masum-u şüheda kabristanında

İstanbul, 16/12/1993

Bazıları için, ölenlerin durumu sadece haberlerdeki rakamlardan ibaret. Halbuki bir insan, bir kainat demektir. Şehit düşenlerin içinde, bir yakınımız, bir sevdiğimiz ya da kendi öz evladımız olsaydı böyle tepkisiz mi kalırdık? Dualar bu kadar isteksiz mi olurdu? Sanmıyorum. Oysa onlar bizim mü?min kardeşlerimiz. Görmesek de, bilmesek de, Allah?ın Kur?an?la gerçekleştirdiği bir kardeşlik bağı bu. Kardeş kardeşe bu kadar uzak olur mu? Kameralar, bir babanın kucağında evladının cesedini taşırken yüzündeki acıyı gösterdiğinde, insaniyeti ölmemiş hangi yürekten bir çığlık yükselmez ki? Çığlık, çığlığa eklenmez mi? Mü?min kalplerden yükselen her çığlık, bir çığ olup akacak oralara, hedefine ulaşacak İnşaallah. Gözyaşlarımız kan olup akacak, bir sel olup çağlayacak. O kurak topraklara, zalimlerin taşlaşmış yüreklerine de ulaşacak İnşaallah.

Haramilerin seslerinin üstüne

Ayaza yakalanmış kış gecelerinde öksürüklerim kovalayacak nefesini

Ey Kudüs'ün mücahid çocuğu!

Kaynayıp taşmak üzere olan bir süte soğuk su katıldığında nasıl bastırıyorsa, Peygamberimizi dinleyen gençlerin galeyana gelmiş duyguları da sönüp gitti. Ve pişman olup ağlaşarak kucaklaştılar.

Bizim yapamadığımızı yapabildin mi sen

Bazı insanlar, bütün insanlık için

Biliyoruz sen zulmedenleri sevmezsin

Ve birgün beni unuttuğunda

Havai fişeler patlatın, hatrınıza gelmesin

hezimet taburu, Tel Aviv ve Waşinton'un kapılarında rukü' ederken,

Işıkları kapatmaya ne gerek

Ne şarkılar çalıyor ne de ben söylüyorum

Baharını da, umudunu da çalanların olsun zulüm,

yüksek sesle konuşur...

Kar yağmış benim şehrime geceden

Ağlama annen artık seni duymuyor

Kalbini paramparça etsinler

sen, nebilerin tevhid sancağını cihadınla yücelttin.

bağışla bizi ey Gazze! ne oldu bizlere

Ortadoğu, yüzyıllardır çetin sınavların yaşandığı hareketli ve bereketli bir yer... Şimdilerde hepten öyle.

senin yaranı sarıyor Yakub, İshak ve melaiki kiram.

sana dualarımızı, gözyaşlarımızı gönderiyoruz.

Siyonist Moğollar; Halil'de, Celil'de Beyt Hanun'da

Rüyalarına siyah hüzünler düşen çocuk!

Yumun gözlerinizi...

İstanbul kavuşacak sana

Senin varlığın mutlu ettti mi onaları da...

Kalp nasılsa, vücut da öyledir. Buraları bütün bir insanlığın kalbi. Kalbimiz hasta, hem de çok hasta. Biz de hastayız ve de yastayız.

İsra' diyarında, Muhammed'in meşalesini ışıldatıyorsun.

2002 Nurdal Durmuş

Dünyanın çirkefleşmesine inat

Hücre hücre, koğuş koğuş

Şehidlerinin yüzü gülsün

Uğulduyor akan beynimin zonklayan acıları.

nebi İbrahim'den sana selamlar getirdim,

Filistin direniyor...

Çöz dilimdeki uykusuz cümleleri sevgili

Sen, kalplerde, eskimiş hidayetlere imanı kuşanmış baharları getirdin

Senin için kıyama kalktı ülkem

Kur?an?da, bağıyla bahçesiyle övünen bir adamın durumu anlatılır. Bir sabah kalktığında o zat, gurura kapıldığı tarlanın yerinde dımdızlak bir harabe bulur.

sana selam olsun ey Gazze!

Birgün birkaç Müslüman genç, samimi bir havada sohbet ederken ihtiyar bir Yahudi bunları gördü. Bu halin İslam?ın gittikçe kuvvetlendiğine bir alamet olduğunu ve böyle giderse kendi aleyhlerine olacağını düşünüp korktu. Hemen gidip genç bir Yahudi buldu ve?Evs ve Hazrec kabilelerinin eski mücadelelerini hatırlat, onları tahrik et, aralarında fitne çıkart? diye onu Müslümanların yanlarına gönderdi.

üzülme sana üzülmek yakışmaz,

Saadet asrından ibret alınacak bir hatıra.. Müslümanlara her fırsatta zarar veren ve aramızdaki birlik ve beraberliği bozmaya çalışan Yahudilerin iç yüzlerini gösteren bir olay:

Biz duaya devam edeceğiz, ta ki o duanın vakti kaza oluncaya kadar.

sen de kıyamet savaşlarının acılarını çekiyorsun,

Kelamına değen nakkaşlarına kanına yaklaşmayacak hiçbir hattat

gözyaşlarıyla karışık zemzemler getirdim.

Kudüs kadar büyüktür hayallerin.

Suskunluğun kadar sesin var senin.

sen de çarpıyor yüreği, nebi İshak'ın,

Bir söz gerek... Bir cümle gerek... İçine bütün insanlığın kalbini koyacağı bir söz. İçine kalbini koymadığın sözler boştur. Boş söze de gerek yoktur. Mahmud Derviş?in şiirleri gibi mesela:

Öksüzlerin babası da seninle.

Birlikte dualar edelim. Biz bir ve berabersek, etten ve kemiktensek eğer, Rabbimizin rızası da rahmeti de bizimledir İnşaallah... Netice bize ait değil... Rabbim, nefsimize ve şeytanımıza fırsat verme. Gazzeli, Filistinli ve dünyanın her yerindeki Müslüman kardeşlerimizi muhafaza ve muzaffer eyle. Sızlayan ve inleyen gönüllerin, gözyaşı döken gözlerin duasını kabul eyle. Rabbim, düşmanlarımızı kahruperişan eyle. İslam?ı ve Müslümanları her yerde Aziz isminle şereflendir. Baştaki başlara akıl ve kalplere iman nasip et. Amin.

Üç kuruş menfaate ülkesini satanlar

Kirlettiler kanımızı. Zehir ettiler hayatımızı. Oysa kan, damarda durmalı, damarda kalmalıydı. Çünkü kan damarda temizdir. Bir damlası aktı mı, önü alınamaz olur felaketin. Habil, Kabil kıssası bize neler söylemez ki? O günün zulmü katlanarak bu günlere de ulaşır. Kim ölürse ölsün dünyanın bir yerinde, eğer mazlum ve mağdur ise, eğer bir de mü?minse ölen, aslında ölen biz, vurulan da bizizdir.

inlemek de aşırı olacaktır, isyan da!

Bütün dünya, bu vahşeti, bu faciayı seyrediyor. Yüreğinden kopan bir çığlık, kocaman bir çığ olup düşmüyorsa, seyreden de suçludur. Kılı kıpırdamıyorsa insanların, zulüm dünyayı sarmış demektir. Bu ise başlı başına bir felaketin habercisi ve davetçisidir. Eğer insanlık öldüyse mezarı Filistin olsun... Mezar taşı da Kudüs olsun.

Ağıdımız bulutları yağmurla dolduruyor. Okulumuz, hastanemiz, ocağımız, evimiz? Hepsine göz koyan canlı cesetler, diri ruhumuzu çekemiyor.

Kanın bereketlensin ölüm üstüne

Üzülme!

Zulme rıza da zulüm olduğundan, zalimlerin icraatlarına seyirci kalmak kadar, zerrece olsun kalben meyletmek dahi büyük bir tehlikedir. Dünyanın fitili bir yerden tutuşursa hiç şaşırmamak gerek. Buna en uygun zemin de sanki bu coğrafyada hazır durumda.

Kudüs İslam harimi onu çiğnetme kurda

Gazzeli bir bebeğin küçücük yüreğine

Koca adamlar, kocaman yüreksizler

nebiler diyarına dökülen misk kokulu kanın yanında?

Kudüs kadar yüreğin var senin.

karanlık ufukları yırtıyor gözlerindeki iman şimşekleri

taşların ve ağaçların dile geleceği zaman yaklaşıyor.

Hiç üzülme,

Gözlerim yüzümden kovulmuş olsada

Vazgeçme, yılma ve yıkılma!

Gazze; çığlığın içimize ok yağdırdığı,

ne oldu bizlere? sen Ömer'in ahdini savunurken,

Ve o yetim kalmış Filistin li çocukların

öyle insanlar isterim ki ;

Dualarımız ve kalplerimizdeki duygularımız birleşmeyen su damlaları gibi değil, ittihad etmiş, aynı idealde erimiş olarak akmalı. Kendi içimizdeki engelleri kaldırmadan rahmetin coşmasını bekleyemeyiz. İnşaallah bunu gelecek güzel günlerin hatırına ve yavrularımızın, torunlarımızın mutlu yarınları adına Rabbimizden, gönülden arzu edip isteyelim.

Prangalar bile özgürlüğün hevesinde

Sahi Filistin ' ede yağdım mı? Ey kar!

meryem'ül-betül nasıl sancılarına sabretttiyse İsa Mesih'in,

Mustafa Kadir MEDSUS

halbuki ölüm korkusunu ziynet gibi giyinip

Yüreğim bedenimden daha büyük

Filistinli oluyorum o dakikada.

tevhidi müjdeleyen mübarek dudaklarıyla öpüyor alnından.

Dilimizden tekbirler düşmüyor hiç

ah filistin ah dünyada ağlayan milyonlar derman olamıyoruz acına... zulüm hala burda ve ellerimiz bağllı, bakışlarımızsa çevrilmiş yalancı kahkahaların olduğu yana... bir hayalim var "dünya" senin adına...

Kalbinin düştüğü Kudüs?te var olmak isterken,

Sesin, Hittindeki küheylanların sesinden yankılar taşıyor

Bastınığınız günahsız cesetlere bakmayın...

Unutma sakın hesap vereceksin huzurda

Lakin biliyor herkes bunun sistematik bir soykırım olduğunu

Vaktidir üfle neyzen

Arslanlar kükredikçe sönmeyecek ocaklar

?Ama bir gün yükseldi sesimiz: / Korkmuyorum! / Gücünüz yetiyorsa onu kırbaçlayın. / Sesim ki, hala yükseliyor madem. / Korkmuyorum! / Düşün peşine yankıların!?

Üç kardeşti mescitler bak ikisi ağlıyor

tehlükeyi eman zannedip aldandık.

Bütün bu yaşadıklarımızın bir güzel tarafı da, bütün Müslümanların aynı duygularda, aynı gaye ve dualarda birleşmesi olsa gerek... İnşaallah imandaki, kitaptaki, kıbledeki, dualardaki, duygulardaki bu birliktelik, aradaki mesafeleri ve engelleri yok edip, hasretini çektiğimiz bütün Müslümanların tekvücut olduğu günleri yakın edecek. Umudumuz ve duamız bu. Allah her şeye kadir.

sen, yüzüstü bıraktıkları annen, Kudüs'ü savunuyorsun,

Bir kurşun saplandı... umurunuz damı

Kırmızı şarap için, hiç aklınıza kan gelmesin

sana nasıl bir ad verelim, seni nasıl övelim,

ey şuheda gülzarı Gazze!

Bir kütle gibi yığılmayacağız yere

Yeni yılınız kutlu olsun

Düştükçe yükseliyor çığlığın,

Dünyanın efendileri savaş diyorlar buna

Musa'ya İsrailoğulları'nın dedikleri gibi;

Öldükçe çoğalıyor hayatın,

kavminin helak olanları diyorlar ki sana;

Kudüs kadar anlamlı düş

Hani bütün çocuklar gülümseyerek giredi yeni yıla