Biz üç kişiydik

Külleri savrulur durur

Sen de böyle gider miydin yıldızlar ülkesine

doğum günün kutlu olsun

biz senin gözünde yılmazı öğrendik

Geçip gittik, Nazlıcan boşluğu aramızda.

olsun be! ne olacaksa olsun!

Adımız bela diye yazılmıştı dağlara taşlara

Gerisi ölüm duygusu, gerisi sağır sessizlik,

Bedirhan'ı bir gedikte sırtından vurdular

beyninin içindekileri anlayabilmek

Söyle baksın gece

Azrail atı kancıktır

Bayram yeriydi çarşılar

Geçiyor önümden gül yüzlü Bahtiyar

Ölüm olunca ölüm olunca

Baldıran acısıyla ovarak üşüyen ellerimizi

Beni tez saldılar o içerde kaldı

artık sigarayı üç pakete çıkardım günde

Üç intihar çiçeği

bıkmadan uzanmadan

Titredi ve iki yana düştü kolları.

Oy Nazlıcan vahşi bayırların maralı

utangaç boynunun kolyesi olsun

O da Nazlıcan gibi bir daha olmayacaktı.

Deniz çok uzaktaydı ve dokunuyordu yalnızlık.

Nazlıcan ah Nazlıcan...

Aydınlanlansın diye şu kirli yüzler,

Söyle bilmesemde

Biz üç kişiydik; Bedirhan, Nazlıcan ve ben

Artık yenilmiş ordular kadar eziktik, sahipsizdik

Devasa ateşler yanmış

bir ben kaldım voltasında sensizliğin

Yara aldığı yerde kalan sazı kadar

Adı Yılmaz kendi yılmaz

özlemi ve canı bulduk

Ölüm bir ısırgan otu gibi sarmıştı her yanını

ayrılırken hediyem olsun

Gizlice ona bakardık, yüreğimiz göçerdi.

Cıgara içerken yahut coblanırken

Oysa ölüm sadık kalmıştı randevusuna ah

bu benden ayrılık hediyesi olsun

şimdi saat yokluğunun belası

Memleket hasretini diyarbakır türküsünde bulduk

Biner mi binmez mi bilmem

Mavi gök yüzünü ona dar etmişler

gerekirse gidilmesi gerektiği zaman

Omuzdan kayan bir tüfek gibi usulca

hepimizi affetsin rabim

Oy Nazlıcan... oy can evinden yaralı.

Dalyan gibi bir çocuktu

şimdi bizde seninle

Acımasız olma şimdi bu kadar,

şimdi dişlerimi sıkıp

konacak pencerene

sende ben gibi yan ömrüne hep ağla hep ağla

çıldırasıya paraladım kendimi

Bedirhan mor dağların kaçağı

diyarbakırlı bahtiyardan

Bir acemi düşte gördüm

Nazlıcan deli dolu heyecan

Mrblar sewgili dostlar... bugün Ahmet KAYA'nın doğum. Ahmet KAYA için profilimize şarkılarını şiirlerini, duygularımızı yazalım

Ey Bedirhan ey mezarı kartal yuvası.

üç arkadaştan öğrendik

bir bir yargılayıp asıyorum

bu son olsun be.. bu son olsun!

Ey Bedirhan; katran gecelerin heyulası,

Mavi gözleri boncuktur

sırtından vurulurken öğrendim

Kimseyle konuşmaz dal gibi titrerdi

Devrilmiş bir ağaçtı ay ışığında gövdesi

ki bu kızıl damlalar

Ne yapsa etse üstüne gitmişler

ya jilet yiyen kızı

Ey Bedirhan; kancık pusuların belası

Nazlıcan serin yayla çiçeği

Benim gözümde küçüktü

ustam...

O nerde

gençliğimizi annemize soramız gerektiğinide öğrendik

Çok sonra duydum ki Yozgatta sürgünde

İner mi inmez mi bilmem

ekmek çalmadan doyurabilmek

biz sevdayı senden öğrendik

Makamı yok dem tutulmaz

doum günün kutlu olsun mutlu ol senelerce

Ağlayan gülüşte gördüm

Sanki bir şakaydı bu, birazdan uyanacaktı,

Bedirhan ah Bedirhan.

Uzamış sakalı çatlamış sazıyla

Şimdi dağların tozudur

Suphi...

ve yitirmeden, yüzündeki anlık tebessümü

Kum gibi kum gibi ezip geçme.

Bedirhan, Nazlıcan ve ben

newroz ateşinde yanıyoruz

Zulamda suskun gece bıçağı

Birazdan ateşi karıştırıp bir cigara saracaktı

Biz dinlerdik hep seni

allah rahmet eylesin..

Yıldız yorgan altında birbirimize sarılırdık

tanıyabilmek seni

Üç ağız, üç yürek, üç yeminli fişek...

Halen kalbimde sızıdır

Geçiyor önümden sirenler içinde

Kum gibi kum gibi ezip geçme

Birileri ona ölmedin diyorda

nasıl dost olunmasını gereketiğini

Göğsümü çatlatırken nabzımın tükenmiş sesi.

Aylar boyu yollar gittik

ve haksızlık etmeden doğan güneşe

Değmeden yüreğime

şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim

Küstüde dağlara çıktı

Dün gibi dün gibi çekip gitme.

Rahmetle anıyoruz...

avutulmuş çocuklar çoktan sustu

yılmaz güneyi öğrendik

Döner mi dönmez mi bilmem

gözlerinde büyüyen o yiğitliği

El tetikte kulak kirişte ve sırtımız toprağa emanet

kafamıza sıkacağımız gerektiğini öğrendik

Sen de böyle bitecek adam mıydın, konuşsana...

bir ben kaldım tenhasında gecenin

herkese iyi akşamlar

ayrılırken hediyem olsun!

Aslan gibi göğsü türküler içinde

Gazetede çıktı üç satır yazı ile

Ah eller üstünde çiçekler içinde

senin şarkılarında kendimizi bulurduk

Allah rahmet etsin, gözüme

Göğsüne kekik sürerdi Nazlıcan, tüterdi buram buram

Külleri savrulup durur

Suçu saz çalmakmış öğrendiği kadar

Ölüleri halayda gördüm

ki bu yaşlar

Çadır kurulmuş dağlara

Yarıp çıkmışken nice büyük ablukaları

Biz seninle gülüşürdük.

Ahmet Kaya'ya ithafen

bütün saatleri öylece durdurabilmek için

senin şarkılarından öğrendik

bu da benim sana

lanet olsun!

körpe yanağında bir veda busesi olsun

ayrılırken şikayetim olsun

avutulmamış bir ben...

Rastlardım avluda hep volta atarken

hiç uyumamış bir ben...

Belki elleri yanmıştır

Bir kenarda ağlamıştır

Ay ışığı şamdan değil

Söyle yamur söyle

mülteci isteklerim oldu ara sıra, biliyorsun..

İyiki doğdun yürekli insan, bir sanatçının nasıl durması gerektiğini öğretin bize

Ateşböcekleriyle bir oldu kırpışarak tükendi.

işi-gücü olanlar çoktan gitti

Karışıyor yıldızlara

bütün aydınlıkları içine süzebilmek gibi

Şehirlere bombalar yağardı hergece,

sensiz gelen sabaha günaydın!

Dudağında yarım bir sevdanın hüznü

Ölüm ilanında hüzünle gülüyordu

Dağlardan hasretime

her damla vefasız teninde bir veda busesi olsun isterim

şimdi iyi niyetlerimi

heba edilmiş bir aşkın

Geçip gittik, parka ve yürek paramparça

bu benden son dua

Kanal boyunca sınır boyunca

Çocukça sevdiği çiçeği sularken

Sonbahar damlardı damlarımıza,

Söyle gökyüne

soytarılık etmeden güldürebilmek seni

gözünü kırpadan ve usanmadan

kafamı duvara vurmadan

aşkı kederi şarkılarında bulduk

dudaklarıma kanamayı öğrettim

Bir narin kelebek ölüsü bırakıp tam ortamıza,

sen asla unutulmayacaksın...

Allah günahlarını affetsin

Yüzümüze, ekmeğimize, türkümüze çarpar geçerdi

bu da benden sana

Diner mi dinmez mi bilmem

sevdamıza bağlanırdık tıpkı kum gibi

hep amedeki kırıkçıları hatırlatıyor

gözyaşım utangaç boynunun inciden kolyesi olsun

Biz durmadan şavaşırdık.

Nazlıcan saçları fırtınayla taralı

Biz seninle sararıdık.

Bedirhan mavi gözleri şahan

özgürlük için gözünü kırpadan gidenleri

Güller açmıştı yeni ülke

kahpeye sırtımızı dönmemeyi senden öğrendik

Belki isyanın sazıdır

Dağlara soru sorulmaz

Acımasız olma şimdi bu kadar

Ölüm korkusu şuncuktur

Allah günahlarını affetsin.

çile çeken insanlar içi dolu insanlardır saygıyla anıyoruz

Uzanıp bir damla yaş ile dokundum kirpiklerine

gerekirse uğrunda ölüme gidilmesi gerektiğini

Gece uçurum boylarında, uzak çakal sesleri

Belki bir çoban kavalında yitirdik Nazlıcan' ı,

Parkasına kar yağmıştır

Söner mi sönmez mi bilmem

Bırakta sarılayım ayaklarına

yılmaz gibi dağlara siyan etmeyi

Leblebişekeri ve zenginkro tşkler

Diyarbakırlıymış adı Bahtiyar

Biz durmadan sevişirdik.

sana bonçuktan kuş yaptım

bahtiyardan öğrendik

Göğsümde bir sevda kelebeği

Boynumuzda ağır vebal, koynumuzda çapraz tüfek.

son nefesi olsun...

mutlu ol senelerce

Kurşun gibi, mayın gibi tutuşarak tükendi...

Büyükada çok duyarlısınız teşekkür ederim

Martılar ağlardı çöplüklerde,