İNKAR, karanlıktır, zindandır, yeistir, kaçıştır.

İman etmeyenlere hakaret yapılıyor bu başlıkta. İman etmeyene denmeyen kalmamış :D

iman 4 harften oluşam bir kelimedir.

Haddini bilmektir;çünkü her an en yüce varlığın gözetiminde olduğunun, ve yalnız O'na hesap verileceğinin bilincinde olmaktır.

İman ilgidir, küfür kayıtsızlık. İman eden, varoluş anlam ve amacına ilgi duymuş, inkar eden varoluş anlam ve amacına kayıtsız kalmış olur.

İman yüzünü dönmektir, küfür sırt çevirmek. Nura yüzünü dönen, gözünü aydın eder. Nura sırtını çeviren, hayatı kendisine zindan eder.

Hakaret değil, inkar edenin içinde bulunduğu acziyet, kaçırdığı fırsatlar, mahrum kaldığı nimetler ele alınıyor.

Biz de sizlere doğruları göstermeye çalışıyoruz. Bence fark eden bir şey yok. Eğer senin yaptığının tersini yapsam, iman edenler şöyledir böyledir desem hakaret olurdu. Ama öyle demiyorum?Sen diyorsun bunları. Ve bunlar hakarettir.

'Asıl hakareti sizler tesadüfen oluştuğunuzu inkar ederek yapıyorsunuz. Bizler size doğru olanı göstermeye çalışıyoruz.'

İman belirlenmiş koordinatlarda yol almaktır, inkarsa yılkı atı gibi dolaşmak. Allah göklerin ve yerin nurudur. Allah'a iman, nurun kaynağına yönelmektir. İnkar ise bir yere yönelmek değil, bir yönelişi reddetmektir.

Asıl olan zaten bizim dini inkar etmemiz. Yaratıcı kısmını geç. Dini inkar ediyoruz ve inkar ettiğimiz için akılsız oluyoruz vs... Bir akıllı sensin yani?

İman bilinci bilinç üstüne bağlar, inkar ise bu bağı koparıp bilinç altına bağlar. İman, insan idrakine sonsuz ufuklar açan ve onu son durağı olmayan bir tekamül yolculuğuna çıkaran itici bir güçtür. İnkar ise bilincin bilinç üstü ile bağını koparır. Bu durum, bilincin bilinç altına mahkum olmasıdır. Böyle bir bilinci, iç güdüler ve ayartıcı benlik yönetmeye başlar. Allah'a kul olmaktan kaçınan, kendini, bilinçaltı aracılığıyla yöneten güdülerin elinde kul olarak bulur.

Polemik yapmaya çalışmıyorum zaten. Editör arkadaşlar şu hakaretleri görüp gerekli cezayı verirler diye bekliyorum. Apaçık bir şekilde inanmayanlara hakaret ediliyor. Ama tabi konu dindarlar olunca bunlar görmezden gelinir.. Alıştık bunlara.

İman önbilgidir, inkarsa önyargı. İnanmak için "marifet" ön şarttır. Kişi bu yüzden bilmediğine inanamaz. Ama inkar için hiçbir ön şart yoktur, cehalet yeter.

İman bir bağlanış, inkarsa bir kopuştur. Bağlanmak kişiyi "emin" kılar. Bu yüzden iman varoluşsal güvenliğin garantisidir. İnkarsa fıtrattan kopuşu temsil eder.

İman sebattır, inkar savruluş. İman, sahibinin kendi yerinde iskanını sağlar. Yerinde iskan eden, sükunet bulur. İnkar eden yol almaz, dolaşır. Savrulan "sükunetini" kaybeder. Bu, sahte bir özgürlük hissi uyandırsa da, aldatıcı olduğu çok geçmeden anlaşılır. Çünkü inkar, "özü gürleştirmez", aksine özü çürütür, kurutur.

Mutlak doğru da yalnızca Allah'ın varlığı ve birliğidir bana ait bir şey değil. Polemiğe girmek için beslenme çantanızı da alıp başka bir zemin bulun kendinize :)

İman haddi bilmektir...

Tersini de ben söyleyeyim sana.

Kimsenin şahsı hedef alınmıyor, inkar etmekten kurtulun bir an önce de şu alınganlığınız da geçer belki o zaman.

İman şükürdür, inkar nankörlük. Teşekkür ekmeğin değil, ekmeği verenin hakkıdır. Sahipsiz nimet olmaz. Bir şey nimetse, mutlaka sahibi vardır. Nimeti fark eden, nimetin sahibini arar. Nimetin sahibini bulan, O'na teşekkür eder. Nimeti fark etmemek, nankörlüktür.

İman sevgiye benzer, inkar ise nefrete. Sevgi pozitif bir şeydir, nefret negatif. Sevgi insanı artırır, nefretse insana hiçbir şey katmaz. Tıpkı bunun gibi, iman özü itibarıyla pozitif bir değerdir, inkar ise negatiftir.

İman hatırlamak, küfür unutmaktır. Hatırlamak geri kazanmaktır, unutmaksa kaybetmek ve azalmaktır. İman eden, vicdanında peşinen var olan "huduri bilgi"yi hatırlamış sayılır. İmanla hatırlanan varoluşsal emanettir, inkarla unutulan var kılınan "ben"dir.

İman haddi bilmek, küfür haddi aşmaktır. İman, bir kendinde olma halidir. Kendinde olmayan, kendini kaybeder. Kendini kaybeden, haddini bilmez.

İman vefadır, inkar vefasızlık. Allah'a vefa göstermeyen, başkasına vefa göstermez. En büyük vefakarlık, "En Büyük Olana" vefakarlıktır.

İmanın artı bir değer inkarın ise hiçlik olduğu insana bir değer kazandırmadığı aksine çok şey kaybettiği anlatılıyor içerikte.

Hayır hakarettir kesinlikle. Dediğim gibi düşün ve inkar ve iman kelimelerinin yerlerini değiştirip öyle oku. O zaman hakaret olurdu dimi?

İMAN, nurdur, ışıktır, selamettir, huzurdur.

Yahu neresi hakaret pes yani!

İnsanların Allah'ı gereği gibi tanıyıp kul olmasından kim rahatsız olur?Kim olacak? Kula kul olanlar ve kulu kendine kul etmek isteyenler...

Bu başlığı sizinle münakaşa etmek için değil şu fani dünya hayatındaki tek gerçeğin Allah'a iman ve O'na dönüş olduğunu hatırlatmak için açtım.

İman artmak, inkar eksilmektir. İman değer katar, inkarsa hiçbir değer katmaz.

Asıl hakareti sizler, size can ve hayat bahşeden Allah'ı unutup, tesadüfen olduğunuzu iddia edecek kadar gülünç duruma düşerek kendinize yapıyorsunuz da farkında bile değilsiniz. Bizler size hahikatleri göstermeye çalışıyoruz.

Başlık sahibinin yazısındaki 'iman' yerine 'inkar','inkar' yerine de 'iman' yazarsak hakaret olurdu dimi?

Ne fark etti?Kendi doğrularını mutlak doğru kabul ettiğin sürece yazdıklarının hakaret olmadığını düşünürsün ancak.

İman, Haddini bilmeyenlere de bildirmektir..