1. II. Abdülhamid'in torunu, Ertuğrul Osman Osmanoğlu Babasından naklen verdiği bir detay Hanefi Fıkhına ait bir içtihadın ifadesi olduğu için Murat Bardakçı'nın dediği gibi bir espri veya şaka değildir. Muhtemelen Bardakçı'nın o taraflarda fazla bir bilgisi olmadığı için bu fıkhi detayı yakalayamamış ve kendi yetersiz bilgisi dahilinde bunu espri zannetmiştir.

Altaylı Bardakçı`ya `Ulu Hakan şarap içmez` diye mailler geliyor seyircinin tepkisini aktarınca `Masraf defterleri arşivde duruyor. Dolmabahçe sarayına hangi cins şaraplar giriyor baksınlar. Bunun dışında Osman efendi başka konuşmalarında konyak içtiğini de söylüyor. Sultanhamit niye içmesin insan değil mi bu?` diye cevap verdi.

`Osman Efendi`nin söylediği şöyleydi: Onun yanına gittik, büyük babam sevdi, okşadı, kucağına aldı. Ağızlıkla sigarasından duman çekip yüzüme üfledi ve şarap için dedi. Biz`aman efendim` deyince `şifadır` dedi. Bunun filmi var bende. İstenirse gösteririm`

5. Murat Bardakçı, sadece kendi delilini ileri sunmakta karşı delillere cevap vermemektedir.

Tartışmanın önemi, soruya cevap mahiyetinde sunulan delillerin yakın geçmişte yaşayan şahitlerin diliyle veya anılarıyla ortaya konuyor olması ve bu sebeple somut veriler üzerinden tartışma imkanının oluşmasıdır. Polemiğin diğer bir önemi ise Osmanlı Sultanlarının dinin emirlerine riayet noktasında bir kanaat oluşturmasıdır. Murat Bardakçı'ya göre 2. Abdülhamit ara sıra içki içerdi. Dolayısıyla o bir kısım muhafazakar çevrenin ve bazı "2. Abdülhamit sırtından geçinen köşe yazarlarının" lanse ettiklerinin aksine sosyal içiciydi.. Bu duruma göre dini hassasiyetleri de ancak belirli seviyede olabilir. 2. Abdülhamit'i takva bir şahsiyet olarak sunanlar hem yanılgı içindedirler hem de kamuoyunu yanıltmaktadırlar. Delil: II. Abdülhamid'in torunu, Ertuğrul Osman Osmanoğlu :bkz: Dedem Rom İçerdi http://www.videoi.org/watch-dedem-iiabdulhamidrom-icerdi/4yevEfBb9eE.html

2. Abdulhamit'in alkollu, sarhoş edeci her hangi bir şey içmediğine en büyük kanıt, muhaliflerinin bu konuda hiç bir propaganda yapmamasıdır. '. Abdulhamit'i sevmediği halde sarayda görev yapan, açığını arayan çok sayıda kimse olduğu halde onların bu konuda açıklama yapmamış olması gayet açıklayıcı durum iken lafı dolandırmaya hiç gerek yok.

Sonuç: M. Armağan'ın delilleri her ne kadar kuvvetliyse de E. O. Osmanoğlu'nun babasından naklen dedesinin Rom içtiğini ve neden Rom'u tercih ettiğine kadar detayıyla bunu ifade ettiğini göz önüne alırsak bu bilginin Armağan'ın dediği gibi bir hayali kurgu veya hafıza yanılması olması çok zor gözükmektedir. Ancak E. O. Osmanoğlu'nun dedesi hakkında bir yalan ortaya atması ihtimali kalıyor ki o da fazla olası görülmüyor.. Yalnız Osmanoğlu'nun verdiği bu bilgi izaha muhtaçtır. Ne zaman içti, hayatının sonuna kadar devam ettirdi mi?v. s.. Hatta Bardakçı bile bu içmeyi hayatının evvelki dönemlerine hasrediyor. Öte yandan doktorun II. Abdülhamitin içkisinden söz etmemesi bu detayı zikre değer görmemesinden de olabilir. O yüzden bu veri de Bardakçı'nın aleyhine değildir. Eğer kızlarının dediği doğru ise II. Abdülhamit hayatının ileriki dönemlerinde Rom'dan da vazgeçtiğine hükmedebiliriz. II. Abdülhamit'in Hanefi fıkhına ait bir -cumhurun yani çoğunluğun tersine olan - içtihattan dolayı Rom içmesi onun takvasına halel getirmez. Ancak bu içtihadın mezhep içtihadı olmadığını da önemle vurgulamak gerekir.. Herhangi bir dini lakayıtlığın da göstergesi olarak Rom veya başka bir içki içmesi haramdır. En başta Cumhurun ve çoğunluğun görüşüne muhalefettir. İçtihat ise şahsı bağlar. Sorumluluktan azade değildir.. Eğer Abdülhamit Rom içmişse bu onun için ne zaaftır nede günah ve de takvadan verilen ödün olarak ta algılanmamalıdır.. Özel bir hususiyeti bulunan bu konuyu fazla deşelemenin de faydası yoktur. II. Abdülhamit hayatının ilk dönemlerinde Rom içmiş olabilir. Torunu da babasından nakille bunu anlatıyor olabilir. İleriki dönemlerde içkiden tamamen uzaklaşıp çoğunluk ulemanın görüşüyle amel etmiş olabilir. Kızlarının babaları hakkındaki şehadetleri de buna işaret etmesi mümkündür.. Her iki açıdan da bakıldığında doğru olan bu konuda gerek Armağan gerekse Bardakçı, sırf karşı tarafın yanlışlığını ispatlama adına kendi birikimlerine yakışmayacak mantık, yorum hataları yaptığı görülmektedir.. Bardakçının iddiasının versiyon değiştirmesi onun aleyhine daha büyük bir karizmatik sürçmedir.. Buna rağmen Armağan'ın Osmanoğlu'nun kendi dilinden olan?dedem Rom içerdi ifadesine? herhangi bir tevil getirmeden tamamen kayıtsız kalması anlaşılır gibi değildir.. Doğrusunu Allah bilir.

Murat Bardakçının yanıldığı yerler:

söyleniyor.. Demek ki ilk versiyon külliyen uydurma. Eğer ilk versiyon doğru olsa, Ertuğrul Osman Osmanoğlu'nun sözleriyle çelişir..

6. II. Abdülhamit'in kızı Ayşe Osmanoğlu'nun verdiği bilgilere göre babasının dini hassasiyetleri çok ileri bir noktada idi. Bu bilginin hesaba katılmayıp Sultanın dinen lakayıt biriymiş izleniminde sunulması çok büyük bir dezenformasyondur. Hatta şu videoda Bardakçı tamamen saçmalayarak Sultana veli demenin kişiyi dinden çıkaracağını hükme bağlıyor. Kendisi Tarih alanında çok iyi olabilir ama dini alanda yetersiz olduğunun ispatıdır :bkz: halt etmiş efendim http://www.youtube.com/watch?v=fHcVmdIPLyMBu mantığa göre ; bir kişi için?manevi derecesi yüksekti? demek küfürmüş. Örneğin İmam Rabbani hakkında veya İmam Azam hakkında manevi derecesi çok yüksekti demek kişiyi küfre düşürür. Çünkü bunu sadece Allah bilebilir.. Murat Bardakçı'nın bu?fetvasından? hareketle bir kişi için çok takvadır, ihlaslıdır, ehl-i kalptir, dindardır v. s. gibi nitelemelerde bulunmak ta küfürdür. Çünkü bu sayılan vasıfların hakiki mahiyetini, var olup olmadığını Allah bilir. Bardakçı bu müthiş fetvasını ortaya atmadan önce Müslümanın zahire göre hükmedeceğini, hüsnü zan ile memur olduğumuzu hatırlaması gerekirdi. Ayrıca fıkhın alanına giren bu ince husus Bardakçı'nın dediği gibi bir zaaf, günah değildir. Fıkhi bir içtihattır. Ancak genel kabul bu fetvanın aksinedir. Biz Hanefilerde de Rom içmek İmam Muhammed'in içtihadı gereği haramdır.

Murat Bardakçı ne tarihçidir ne de ilahiyatçı. Tarih üzerine çok sayıda araştırması olduğu gerçek ama dini konulardaki sözleri bana göreden öteye geçmiyorken dini konuda fetva vermesi köylü sarı çizmeli ilkokul mezunu Mehmet Ağa'nın tıpta yorum yapmasına benzer.

Seyirci İçki İçtiğine İnanmıyor

Bardakçı Sultanhamid`in torunu Osman Efendi`nin sözlerine dayanarak onun Porto şarabı içtiğini söyledi. Osman Efendi`yle yaptığı söyleşiyi filme de aldığını belirten Bardakçı onun sözlerini şöyle aktardı:

bkz: Abdülhamit içki içiyordu iftirası http://www.youtube.com/watch?v=FWmr29WqGKI

3. http://www.zaman.com.tr/mustafa-armagan/abdulhamid-icki-icer-miydi_804829.html

Torunu Konyak İçtiğini de Söylüyor

6. II. Abdülhamit'in kızı Ayşe Osmanoğlu'nun verdiği bilgilere göre babasının dini hassasiyetleri çok ileri bir noktada idi. Bu bilginin hesaba katılmayıp Sultanın dinen lakayıt biriymiş izleniminde sunulması çok büyük bir dezenformasyondur. Hatta şu videoda Bardakçı tamamen saçmalayarak Sultana veli demenin kişiyi dinden çıkaracağını hükme bağlıyor. Kendisi Tarih alanında çok iyi olabilir ama dini alanda yetersiz olduğunun ispatıdır :bkz: halt etmiş efendim http://www.youtube.com/watch?v=fHcVmdIPLyM

Allahım konu başlığına bak:)

tamamen farklıdır:

2. Tartışmanın bir ucu Hanefi Fıkhına uzandığı ve şahit olarak gösterilen Ertuğrul Osman Osmanoğlu'nun verdiği detay da yine Hanefi Fıkhına ait bir içtihada atıf yaptığı için 2. Abdülhamit içki içer miydi içmez miydi?tartışmasında şarap içmediği ayrıca belirtilmeliydi. Bu yapılmadığı için yapılan yorumlar eksiktir..

`İçki içmek ayıp değildir. Hataysa insan hata da yapar. Padişahı nebi gibi göstermek doğru değil. İçerdi efendim, gidersiniz arşive görürsünüz. Hatta 5. Murad`ın evrakına bakın her şeyi gayet rahat görürsünüz. O da halifeydi. Oturun Fatih`in divanını okuyun. Hiç hayali şeyler değildir onlar. Sadece Osman Efendi değil, abisi Orhan Efendi çok daha yakınımdı. O çok daha büyüktü Osman Efendi`den. O da anlatırdı ama onu söylemedim çünkü onun kaydı yok elimde. Bütün mesele Osmanlı Devletini İslam devletini gösterilmek istenmesi. Değil efendim. Osmanlı bir imparatorluktu. Meyhane yönetmeliği de kerhane yönetmeliği de vardı. Yayınlanmıştır bunlar.`

4. Murat Bardakçı 5 yaşındaki çocuğu?aman efendim? diye konuşturuyor :`Osman Efendi`nin söylediği şöyleydi: Onun yanına gittik, büyük babam sevdi, okşadı, kucağına aldı. Ağızlıkla sigarasından duman çekip yüzüme üfledi ve şarap için dedi. Biz`aman efendim` deyince `şifadır` dedi. Bunun filmi var bende. İstenirse gösteririm`Demek ki bu diyalog külliyen uydurma.. Bu uydurma diyalog nereden çıktı? , belgelerle konuşuyor iddiasında olan bir tarihçi böyle inanılmaz mantık hataları olan diyaloğu nasıl zikreder? Burası üzücü bir muamma. Bardakçı'nın tarihsel birikimine de yakışmayan absürt/uç bir hata. Demek ki doğruların arasına böyle uydurma bilgiler, hayali diyaloglar karışabiliyormuş.

Sultanhamid Porto Şarabı İçerdi

Burada yazılanlara bakılırsa Bardakçı'nın ilk iddiası (aynı iddia başka yerlerde de geçiyor:http://bpakman.wordpress.com/yurdum/osmanlida-icki-yasagi-yoktu/ ,

a)Sultan II. Abdülhamit Porto Şarabı içiyordu.. Oysa yukarıdaki ilk videoda Rom içtiği

İddianın ilk versiyonuna göre :

Ardından seyircilerden biri de `Osman Efendi Abdülhamid vefat ettiğinde 6 yaşındaydı. 6 yaşındaki bir çocuk mu padişahın içtiği içkinin markasını biliyor` diye bir mail gönderince Bardakçı `çileden çıktı`

bkz: Abdülhamit içki içiyordu iftirası http://www.youtube.com/watch?v=FWmr29WqGKIArmağan ise hem 2. Abdülhamit'in iki kızı hem doktoru hem de Sadrazamın oğlu içmediğini söylemelerini delil getiriyor.

b)Yazıda da geçtiği gibi : "Osman Efendi Abdülhamid vefat ettiğinde 6 yaşındaydı. 6 yaşındaki bir çocuk mu padişahın içtiği içkinin markasını biliyor` diye bir mail gönderince Bardakçı `çileden çıktı`" Sultan Abdülhamit'in içki içtiğine dair kanıt Ertuğrul Osman Osmanoğlu'nun kendi gözlemidir denilse akıl mantıkla uyuşmayacak bir durum ortaya çıkacak. Bu noktada Mustafa Armağan'ın tüm eleştirileri isabetlidir. Yani küçük çocuğun şahitliğinin kabul edilmeyeceği, 5 yaşındaki çocuğun içilen içkinin cinsinin ne olduğunu ayırt etmesinin makul olmayacağı v. s. Bu mantıksızlıkları daha sakin bir kafayla düşünme fırsatı bulan Bardakçı yaptığı hatadan dönerek Abdülhamitin içki içtiğinin şahidini direkt torununun kendi gözlemi değil, Abdülhamitin oğlu Burhaneddin kanalıyla torunu diye tashih ediyor. Yani torunu Ertuğrul Osman Osmanoğlu, bizatihi görmese de babasından işittiğini nakletmiş oluyor. Böyle bir tashihten sonra gerek M. Armağan gerekse Y. Bahadıroğlu'nun şahidin küçüklüğü ve o yaşta bu detayları hafızasında tutamayacağı noktasından hareketle oluşturdukları savunmaları önemli bir oranda çökeceği aşikardır.