Biz irade etmeden yürümeyeceğini bilmiyor musun? Arkadaşların özrünü kabul etmezse, biz kabul ederiz." diye bir ses işitti.

Bundan sonra Allahü teala, nihayetsiz ihsan hazinesinden onun üzerinde hakları bulunanların ve ona muhabbeti olanların her birine, her gün bir batman (7.692 kg) buğday verirdi. Şöyle ki, alacaklılar her sabah o bir batman buğdayı sandıklarında bulurlardı. Bu buğday, o gün evdekilerin hepsine yeterdi. Hatta misafirleri gelse, onlara da yetip artardı.

"Tasavvuf büyükleri, öyle zatlardır ki, günahkar, serseri, hırsız, bid'at sahibi, yolunu şaşırmış v. s. kimseleri kendilerine benzetir, düzeltirler. Bu Allah adamlarının, kendilerine has güzel koku ve renkleri olur. O kokuyu ve rengi tadan, onlara benzer."

Ey gönül! Allah için sen de gel bir defa dön."

O yaşa kadar arkadaşları ile zevk ü sefa içinde yiyip içerdi. Bir gün içki getirmek sırası ona geldi. Bulundukları yerde kırk küp içkileri vardı.

AHMED NAMIKİ CAMİ, uzun müddet insanlardan uzak durdu. İbadet ve nefs terbiyesi ile meşgul oldu.

"Tövbe, müslüman olsun olmasın, her akıllı kimsenin ihtiyacı olan bir şeydir. Bir iş yapan ve onun kötü olduğunu gören herkesin pişman olup, tövbe etmesi vacib olur. Tövbe etmezse kendine zulüm etmiş olur."

"Katır, şarap küpüyle hiç durmadan dönüyor,

Bir taraftan da bazı kimselerin üzerinde hakları olduğunu düşünüyordu. Acaba onları nasıl ödeyecekti. Bu düşünceler içindeyken, kalbine şöyle bir nida geldi: "Ahmed! Sen, insanı Allahü tealaya kavuşturan yolda iyi gidiyorsun. Allahü tealanın lütfuna ve keremine olan tevekkülün sebebiyle, senden alacaklı olanların borcunu, O, nihayetsiz hazinesinden fazlasıyla öder. Gerçekte rızıkların hakiki sahibi de odur..."

İnsanların arasına döndü ve eline bir odun alıp, evvelki şarap küplerini kırmaya başladı. Köyün muhtarına onu şikayet edip; "Ahmed delirdi. Şarap küplerini parçalıyor." dediler. Muhtar, bir adam gönderip onu evden çıkardı ve atların bulunduğu ahırda hapsetti. O da ahırın bir köşesine oturdu. Ellerini başına koyup;

Hemen yere kapandı ve; "Ya Rabbi! Tövbe ettim. Bundan sonra hiç şarap içmeyeceğim. Emreyle merkep yürüsün. O insanlara mahcub olmayayım. " dedi. Merkeb yürümeye başladı. Arkadaşlarının yanına varıp şarabı önlerine koyduğunda, ona sen de iç dediler.

Horasan'ın büyük velilerinden

Seneler sonra bir gün kalbine; "Ahmed! Hak yoluna böyle mi giderler? Kavminden senin üzerinde hakları olan birçok insanı bıraktın." düşüncesi geldi.

"Ben tövbe ettim." dedi. Fakat içirmek için ısrar ettiler. Aniden kulağına yine bir ses geldi; "Ya Ahmed! Ellerinden al, iç ve içtiğin bardaktan onlara da içir." diyordu. Hemen alıp içti, şarap bal şerbeti olmuştu. Allahü tealanın kudreti ile şarap şerbete çevrilmişti. Orada bulunanlara da tattırdı, hepsi tövbe ettiler ve dağıldılar

Yine dağa dönüp gitti. Nice yıllar orada kalıp, ibadet ve taat ile meşgul oldu. Artık okuyup yazmaya başladı. Kur'an-ı kerim ile diğer temel dini kitapları, din büyüklerinin hayatını devamlı okuyordu.

Ahmed Cami buyurdu ki:

Kendisine sordular ki: "Biz geçmiş velilerin kitaplarını, kerametlerini okuyor ve alimlerden dinliyoruz. Ama sizde meydana gelen haller çok azında görülmüştür. Bunun sebeb-i hikmeti nedir?" Buyurdu ki: "Velilerin çektiği bütün sıkıntıları çektik. Allahü teala onlara ayrı ayrı verdiği kerametleri, ihsan ederek, Ahmed'e hepsini verdi. Her dört yüz yılda, bir Ahmed'e böyle ihsanlarda bulunur ve bu ihsanları da herkes görür."

Nitekim Ahmed Cami'den dört yüz sene sonra gelen İmam-ı Rabbani Müceddid-i Elf-i Sani Ahmed Faruki hazretlerine de Allahü teala böyle ikramlar, hatta daha büyük makamlar ihsan eylemiştir. Bu, Allahü tealanın hususi bir ihsanıdır, dilediğine nasib eder. O'nun ihsanı boldur.

beytini okudu. Bu sözlerini işiten ahırdaki atlar, önlerindeki otları yemeyi bırakıp, başlarını duvarlara vurmaya başladılar. Gözlerinden yaşlar akıttılar. Atların bakıcıları bu hali görüp muhtara haber verdiler. Muhtar gelip onu serbest bıraktı ve özür diledi.

"Üzerine farz olan ilimlerden bir meseleyi öğrenmek insana, bütün dünyadaki kazançların hepsinden yapacağı ve ele geçireceği altın ve gümüşlerinden daha iyi ve üstündür. Tövbe eden ve etmeyen herkese, ilim öğrenmekten daha iyi hiçbir şey yoktur. İşlerin hepsi ilim ile doğru olur ve ilimsiz hiçbir iş yapılmaz."

Bir zaman sonra, ona verilen manevi bir işaret üzerine tekrar insanlar arasına döndü ve doğru yolu göstermeye başladı. Sirac-üs-Sairin kitabını yazdığı ana kadar 80 bin kişi elinde tövbe etti.

İçki almak için gidip baktığında hiç birinde şarap bulamadı. Şaşırıp kaldı. Sonra merkebi ile şarap için bağa gitti. Oradaki şarapları merkebe yükledi. Merkep yürümemekte inad ediyordu. Hayvanı şiddetle dövmeye başladı, sonra aniden; "Ahmed niçin bu hayvanı incitirsin? Onu biz yürütmüyoruz.

Ahmed Cami'nin oğullarından Zahirüddin İsa, babasının elinde 600 bin kişinin tövbe ederek doğru yolu bulduklarını bildirmiştir

Ahmed Cami hazretleri ümmiydi. Yani okula gitmemişti. Yirmi iki yaşında iken tövbe etmek nasib oldu.