şeylere tahammülümüz kalmıyor ve haklı bile

Sancağını saçlarıyla dokusun;

Fethedemedik ya muhammed

Açılsın perdeler, kat kat..

Çoğunlukla ve arzularımızın eline bırakıyoruz

?amin?lerimiz vardır..

Göklerinresulüydün..

Kuşları hüdhüd müdür, güvercin mi

Yakışmamıştır ya muhammed!

Ve mübarek geceler dualarımız;

Diller, sayfalar, satırlar

Anıyor ağlar gibi...

Halime?nin kucağında,

Böyle olunca fırsat ile felaket umut ile hüsran

Nerde kaldın ey resul,

ÖLÜM İNSANI UNUTMUYOR...

Gözlerdeydi

ölüm ve ölümü hatırlamak, kötülük yapmaya karşı bir frendir

Kayışzade osmanlar...

?hu hu? lara karışsın

Çöllere dökülsün yıldızlar,

Miras yediler gibi nasıl geldi nerden geldi diye sormadan.

Ey yetimler yetimi,

İyilikler getir, güzellikler getir

Yine imanlar!

Şu tekbir getiren mağara,

Ebu bekir,

Yüreklerden taşsın

hayatımızın iplerini.

Gel ey muhammed!

Hacdan döner gibi gel...

Yaleyl, susar,

Bedelsiz nimetin kıymeti bilinmez derler.

Yabanların gözünde kalacaktı!

Cenaze namazı kıldıranlar!

Durum böyle oluncada tutkularımızı sınırlayan

Günler ne günlerdi, ya

müdahele gibi algılıyoruz.

Kuşlarını bir sabah,

Adem oğullarına...

Nerde kaldın ey nebi!..

Bahardır

Haramların peteği..

Medine?ye göçerdin..

Çöller ses verir...

Yetimler, günahsızlar..

Aşarak dağlar, taşlar

Ey garipler garibi;

- uzaktan, yakından?

Besmele, ekmeğimizin bereketiydi;

her canlının hakkıdır ve ne zaman gelirse gelsin hep erkendir.

Günahın kursağında

Ağlasın selmanlar...

Itri, bestelesin tekbirini;

Ayılması olmayan bir sarhoşluğun bulanıklığında

Neler duydu şu dünyada

Bekliyoruz yıllardır!

Daha dünyaya gelmeden

Artık yolunu unuttu

Mübarek akşamdır;

Kaside söyler bedir;

Kandillerin yanardı..

Ezanların vardı!.

bence..

Taşardı kubbelerden tekbir,

Aişe?nin gülüydün..

Vicdanlar sakat

Hakkı göremeyen

VE GERÇEK!...

Dolardı kubbelere?amin?..

Bu dünyadan nereye

Uçsuz bucaksız çöllerde

Bugünkü kadar!

Çöl gecelerinden yanık

Yapraklar kanat...

İki dünyada aziz ümmet,

Yeryüzünde riya, inkar, hıyanet

Mevlidine hayran kulaklarımız;

Seccaden kumlardı..

Ne adlar ezberledi ey nebi!

Abdullahın yetimi,

Hakikaten öyle dostlar...

Çağlar ne çağlardı;

Senelerdir...

Bulutlar kanat, ruzgar kanat;

Çıkmadan ya muhammed yarına!

Bahçende açtı dünyanın

İyiliğin türbesine,

Aminler,

Aminler,...

Sınırsızlık özlemi hayatımızdaki belirgin tüm hatları siliyor.

Elçi geldin, elçiler gönderdin;

Gelecek ümidiyle bu günü yaşıyor

Düşkünlerin kanadıydın

Yüzlere serptiğin topraktı...

Ümmetin göz bebeği

Atını hendeklerden? bir atlayışta?

Peygamberlerindir, meleklerindir.

Ruhunu Allah?a; elini ümmetine verdin,

Ayaklarımız

Gelse bir şefkat meleği..

Kimi taiftir, kimi hayberdir...

Onu da yaralarlar kanadından

Hatice?nin goncası

Hatıran uyusun çöllerin,

''bir gün diyediye günleri aylarıyıllarınihayet

Çarpılsın, hakikat niyetine

Gelip, göklerde buluşan

?ebu leheb öldü? diyorlar;

Ezanlarını davud okusun!

Dinleyene hala

Ve çarklar tersine dönmeye kalan bir avuç ömrü hızla öğütmeye başlıyor.

Medine?ye uçurdu mu..

Azrail her eve günde üç defa bakar. Bu evlerden rızkını tamamlayan ve hayatının günlerini bitiren kimsenin canını alır. Evdeki ailenin diğer fertleri feryat ve figan ederek ağlarlar. Azrail kapıya kollarını gerer ve şöyle der: Neden ağlıyorsunuz? Ben bunun rızkını yemedim, ömrünü de kesmedim. Ömrü sona erdi, rızkı tükendi. Bende canını aldım. Boş yere ağlamayın, ben buraya devamlı gelecek ve hiç birinizi burada bırakmayacağım. Hasan-ı Basri sözlerine devamla şöyle diyor: Eğer evdekiler Azrail' in dediklerini duysalar ve onu görseler, ölüyü bırakır kendi hallerine ağlarlardı.

Amine?nin emaneti ağlardı..

Açılsın göklerin kapıları

Örümceklerin değil;

Türbedar oldu iyi..

Mümin döndüler kapından...

İşin kötüsü bunu far ettiğimiz yerde zaman daha bir süratli akıyor.

Güvercinler,

Gelin ey fatihalar, yasinler...

Şöyle bir soluklanıp uğruna bir ömür adanmış şeylerin muhasebesine

Bedelsiz nimetin kıymeti bilinmez derler

Na?tını galib yazsın, mevlidini

Muhammed!..

Geri gelsin sinanlar..

Semave?yi boşaltıp;

Şu yuva ki bilinmez;

İyiliklerle gel, güzelliklerle gel

Kapına gelenler ya muhammed,

Ve kur?anı göz nuruyla çoğaltsın

Hızır kanat, cibril kanat,

Adına alışkın dudaklarımız..

BÜTÜN YOLLAR ÖLÜME ÇIKIYOR

ya da ''vur patlasınçal oynasın''nidalarıyla hayatı peşimizden sürüklüyoruz.

Gölgelediğin başlar?

Dudaklar ardında saklı

olsa herhangi bir sınırlamayı özgürlüğümüze

NETİCE?

Türküler yapan kızlar

Bir aziz yolcuyla

Bir tuhaf yaşıyor bir tuhaf harcıyoruz ömrümüzü.

Mescit mümin, minber mümin...

Sütunları, kemerleri, kubbeleriyle

Gidenlerin yüz bin olup dönüşünü,

Bilal-i habeşi sustuysa;

Muhammed ümmetiydi...

Ey abva?da yatan ölü,

Yere dökülmeyecekti ey nebi!

Kumru mu..

Ağlasın yesrib!

Mekke?de bunalırsan;

Şimale giden yoldaşlar...

Başta muhammed, yanında

Bayram yaptı yabanlar

Ayetlerini ezber bilen,

aklımız da her daim olmalı

Ne oldu ey bulut,

ya yelin savurduğu yaprak misali hayatın önünde sürükleniyor

Gurur; kaf dağında derebeyi..

Ne iyilik, ne iyi;

Yollar gideceklerindir...

Çöller kadardı,

İNSAN ÖLÜMÜ UNUTSADA

Yine izler gelenlerin;

Hemen hepimizmutlaka uyanacakmışız gibi yatıyor

Unuttu yemiş vermeyi...

Nisan kanat, bahar kanat;

Bu yüzden nerede duracağımızı nerede soluklanacağımızı kestiremiyoruz.

Mersiye okur uhud,

Şu kuytu cinlerin mi, perilerin yurdu mu,

Beşiğin, yurdun, yuvan

Uğultular gelir...

Yoksulların sahibi..

Miraçtan iner gibi gel...

Geceler ki pırıl pırıl

oturduğumuzda hayatın zembereği çıkıyor.

Destan yap ey şehir!

En güzel gülü;

Süleymanlar..

Save?yi dolduranlar

Konsun? yine - pervazlara

Kabene siyahlar

Ilık kumlarıyla örtülü..

Aşırdı aşıranlar..

Dizilsin yollarına

Gözleri perdeleyen toprak,

Ebu cehil; kıt?alar dolaşıyor...

Ne suda, ne yerdeydi

Hatırında mı ey yol,

Ne doğruluk, ne doğru;

hiç ölmiyecekmişiz gibi güne başlıyoruz.

Şu gördüğün duvarlar ki

Hased gururla savaşta;

Müminlerin vardı...

Evliya okusun kur?anlar..

Bahçende en güzel dal,

Geri gelmeyen dualardı...

Göçelim ya muhammed!

koskoca bir ömrü geride bırakıyoruz.

insan ölümü her an hatırlasa, hiç unutmasa, dünyevi işler yapılamaz hale gelir. Her şeyin sonu var bunu bilmek yeterli

Örümcek ne havada

Sen de bir hac günü

Ve bir gün ki gaflet

Devirlerden, diyarlardan

Şimdi seni ananlar,

sevgi ile nefret ve daha ne varsa iç içe yaşanır hale geliyor.

Altın devrini yaşıyor...

Artık yolunu bilmiyor,

Ebu leheb ölmedi ya muhammed!

Kafile kafile, kervan kervan