Sohbet ederlerken, "Günah hastalığına da bir ilacınız var mı?" diye sorar.

'dilim ettin beni dilim dilim' bu sözü çok beğeniyorum.

Ev sahibi, kendisini, ailesini ve köyünü aşırı övmüş "Bizim köyden bir insan öldüğünde kabrinden güller biter" demiş.

Konuşma hatalarının çoğunluğu karşısındakileri hafife almaktan kaynaklanır.

Hissedeiyorum varlığını ve madem ki varsın biliyorum ahiretin varlığını, dünyam ahiretim oluyor bazen yanlış attığım her adımda dur ikazını görüyor hüzünle karışmış bir sevinç duyuyorum...

"Bıçak yarası geçer, dil yarası geçmez." atasözümüz vardır. Onun içindir ki sevgili Peygamberimiz, O Mekke'nin, zalim, katil, putperest, yöneticilerinin şahsiyetini rencide eden tek kelime kullanmamıştır. O, yalnız müşriklerin, inkarlarının, yollarının yanlışlığını söylemiş ve doğrusunu da göstermiştir.

"Ehli irfanım deyu kimseyi ta'n etme sen

(Müslim, Sahih, bab 26, hadis no: 111)

Deli zannettiğin, hafife aldığın insan öyle bir söz eder ki açıklaması en büyük defterlere sığmaz" deyivermiş.

Dilime kelepçeler vurmak istiyorum Sen'in huzurunda boş kelamlardan utanmazlağından, eyvah demek her an titremek söylediklerimde zerre yalan bulundurmamak hatta yalan ne kelime düşünmedeğimi hissetmediğimi düşünmüş hissetmiş gibi konuşup yazmaktan muhafaza buyurmanı diliyorum..

Defteri divana sığmaz söz gelir divaneden." Yani, ben kültürlüyüm, zenginim, bakanım diye kimseyi hafife alma, hakaret etme.

Ağızdan çıkan sigara dumanı havada kaybolsa da yok olmadığı gibi ağızdan çıkan bir sözü veya yazılan bir cümleyi biz unutsak bile yıllar sonra karşımıza bir gül gibi veya bir diken gibi çıkabilir.

Kırım'dan gelenlerin şikayetini dinleyen Fatih Sultan Mehmet, vezirine dönerek, "Görüyorsun bir vezir ülkeyi nasıl rezil ediyor" deyince Vezir: "O ülkeyi rezil eden vezir değil, o rezili vezir yapan padişah" deyivermiş.

Parası çok aklı az bir zengin nam olsun diye ünlü şairleri sarayına çağırmış, yedirmiş, içirmiş, şiirler okunmuş.

Allah, insana iki kulak, bir dil vermiş. İki kere dinlemeli, uzunca düşünmeli ve bir defada konuşmalı. Konuşulan her kelimenin ve harfin ağırlıkları iyice tartılmalı ve ona göre konuşmalı.

Kelli felli insanlarımızın halk önünde atışmaları seviyemizin ölçüm aletidir.

Kelimeler kurşun gibidir. İsabetli atılmazsa sekme yapar ve sahibine döner.

Farkında olarak yada olmadan sarfettiğimiz her sözün bize ya şimdi ya sonra ama mutlaka dönüşü olduğu kesin...

Başhekim "Efendim, biz doktoruz. O işten anlamayız" der ama doktora yardım için orada bulunan bir deli, "Tevbe kökünü istiğfar yaprağıyla karıştıracaksın. Tevhit tokmağıyla döveceksin. İnsaf eleğinden eleyip, göz yaşıyla yoğurup, aşk ateşinde pişirdikten sonra kanaat kaşığıyla yiyeceksin" demiş.

Ağızdan çıkan bir sözü veya yazılan bir cümleyi biz unutsak bile yıllar sonra karşımıza bir gül gibi veya bir diken gibi çıkabilir.

Eleştiri amaçlı kurulan cümlelerin karşı tarafa şaka yaptım diye yutturulmaya çalışılması...

İyice daralan şairlerden biri "Sizin köyün tamamı ölünce dünya gülistan olur" deyince az akıllı bu sözden pek memnun olmuş.

evt çok dikkat etmek lazım. insan ne çekerse dilinden çekiyor. özellikle düşünmeden konuşmak çok tehlikeli. konuştuktan sonra düşünmek ise biraz faydasız oluyor.

-"Kişi, din kardeşinin kafir olduğunu söylerse, onda da o kafirlik bulunmazsa, o söz sahibine döner" buyurmuş.

Yetkili hemen kalemi almış ve

"Okuma yazma oranımız yüzde doksana vardı" diye hava atmak boş şey.

Veya kelimeler karşıdaki insanın gönlündeki kelimeleri harekete geçirir ve o güne kadar hiç aklından geçmeyen cümlelerle geriye dönebilir.

Delilerin tedavi edildiği hastahaneyi ziyaret eden yetkili, Başhekimi eczahanede bulur.

Boşa söz söylememek için Hz. Ebu Bekir ra'ın ağzında küçük bir taş parçasıyla dolaşması...

Deliye, doktora ve bakana aynı irfanı, hava gibi sunmaktır asıl iş.

29 harfi birbirine çatmak iş değil.

Sevgili peygamberimiz ,