Mustafa Kemal, Ankara?da Milli Mücadele?yi yürütürken, Suriye?de, Irak?ta, hatta Filistin?de dahi Kuva-yı Milliye teşkilatı vardı.

Referandum meydanlarında söylenenlere bakıp?Edeb ya hu!? dememek mümkün mü?..

Bugünkü sınırlarımızla yetinmek, bu sınırlarımızın dışında kalan ülkelerle bağları kesip atmak... Tarihi, yaşanmışlıkları, onca müşterekliği yok saymak! En önemlisi de İslam topraklarını emperyalistlerin mandasına terketmek!

Irak?ta Türklerin geri döneceği halk arasında kuvvetli bir kanaatti! Suriye, Filistin Türkiye ile birlikte olmak istedi, fakat Türkiye?nin o zamanki yöneticileri böyle bir birlikteliği kabul etmek gücünü kendilerinde bulamadılar.

Meydanlara inen liderlerden oruç tutan var, tutmayan var.

Damat Ferit, Sevr öncesi müttefik liderlerinin karşısına çıktığında, öyle sulh şartları öne sürdü ki, adamı kovmaktan beter ettiler. ?Bu adam mağlup bir devlet adına konuştuğunu unutuyor? diye!..

Geniş Osmanlı topraklarından tamamen vazgeçeceksin! Maddi gücünü, nüfuzunu, bilhassa manevi tesir sahanı terkedeceksin!

Kabul edilemezi kabul ettik, içimize sindirdik: Lozan?ı imzaladık! Manevi tesir sahamızdan da vazgeçtiğimizi deklare ettik. Türkiye Cumhuriyeti?ni böyle kurduk. Bu ihanet mi şimdi?

Ramazan?ın rahmetini, bereketini ve bilhassa ruhaniyetini daha fazla hissettirmeli. Öyle ki; oruç tutmayan liderleri dahi Ramazan iklimine sokmalı.

Damat Ferit ihanet etti! Ülkeyi sattı! Neye karşılık? Damat Ferit ne aldıysa yiyemeden öldü, 6 Ekim 1923?te! Terekesine Cumhuriyet neden el koymadı?

Türk siyasi hayatında bitmeyen bir ihanet suçlaması üslubu hakim. Benim görüşümden olmayan hain. Vatan satıcısı!

Edeb ya siyaset!

Büyük devlet kategorisinden, küçük devlet statüsüne ineceksin! İngilizler bunu 1919?da açıkça söylediler: ?Türklerin Anadolu ve Trakya?da bağımsız devleti olacak? diye. Hem de Başbakanlarının ağzıyla. Tabii ki o zaman kabullenilmesi imkansız şartlardı bunlar!

Ramazan hürmetine!

Ne de olsa, hepsi aynı havuzda yüzüyor. Fakat yüzdükleri havuzun fena halde kirlendiğinin farkında değiller!

Bu, Osmanlı havsalasının alamayacağı bir sonuçtu.

Halkoylaması günü yaklaştıkça, siyasiler sertleşiyor. Ağızlardan çıkanları kulaklar duymuyor. Mesnetsiz iddialar, yakışıksız isnatlar, nisbetsiz iftiralar... Bütün liderlerin ağzı köy çeşmesi!

İngilizlerin Osmanlı Devleti?ni?Türkiye? olmaya razı etmek için takip ettiği ikili siyaseti gören, sonunda İstanbul?a sırt çevirdiğini fark eden yok.

Padişah vatanı sattı! Hain! Peki karşılığında ne aldı?

Ankara?da açılan Meclis?in adına Türkiye kelimesi sonradan eklendi. Ankara?da?Büyük İslam Kongresi? toplamak, Mustafa Kemal Paşa?nın fikri idi. Bunun için onun Hakimiyet-i Milliye adlı gazetesinde yayınlanan başyazıda Ankara İslam ihtilalinin?karargah-ı umumisi? olarak tarif ediliyordu!

?Edep? kelimesinin siyaset sözlüğünde yeri olmadığına kanaat getirmek için, bugünlerde miting meydanlarına bakmak yeter.

D. Mehmet Doğan - Vakit 2010-08-27

Kendimizi bildiğimizden beri Türk siyasetinde ihanetle suçlanmayan lider görmedik! Vatan habire satılıp duruyor!

Evet! Edep ya siyaset!..

İttihatçılar, muhaliflerini böyle suçladılar.

Cumhuriyet?in ittihatçıları da aynı yoldan gittiler.

İtalya?nın Sanremo şehrindeki rehinli tabutu mu?!

Sen-ben, sen dedin-ben dedim! Tencere dibin kara! Seninki benden kara!..

Millet Ramazan?a rağmen daha çok siyasete maruz kalıyor! Ramazan edeptir! Ramazan?ın edebi, adabı vardır!

Oruç tutanlardan beklentimiz daha farklı olmalı. Onlar orucun, Ramazan?ın hakkını daha fazla vermeli. Halka hitab ederken oruçlu oldukları sözlerinden, tavırlarından anlaşılmalı.