Kendini beğenme, Riya, Cimrilik, Gıybet, Kibir, Öfke, Yalan, Hırs, Tamah, Dünya hayatına düşkün olma...

insan çogu hastalıkları kendine yakıştıramaz hocam, hastalıktan kastımız maneviyattır tabi burda.

bu durumda devreye yakın arkadaş, Allah dostlarınız varsa ne mutlu, dostlarınız girmeli ve sizi uyarmalı ki kendimize gelelim, kendimizdeki hastalığın farkına varalım..

her ne kadar bu ara çok bakamasamda foruma ara ara yazıları okumaya gayret ediyorum inşaAllah..

Allahın çekim kuvvetine kapılmak için biraz da metalik olmak lazım demi. o metalikliği de ihlasla sağlamak lazım.

yani... amel, amel, amel.

arınmak isteyene

Kurtuluş çaresi nedir? diye sorduğunda, Hz Peygamber

elimize güzel yazılar geçtikçe başlaşmayı bir borç biliyorum kendime..

Hastalığı tespit edememe durumunda, tedavi için önerileriniz?

nefsimiz bizden ne zaman gidecek de aşkı ilahinin lezzetine erişebileceğiz.

dünya ne kadar çekmeye çalışsada kendine

Aşkın tatlı ateşiyle yanan kalbden çıkan ah, aşıkı, ma?şuk-ı hakikisi olan Allah?a bir anda vasıl ettiğinden, benlik sahrasında dolaşan, nefs putuna tapıp iman-ı zevkiye çıkamayanlar?biz neden olamıyoruz? diye adavetlerinden hased ateşine yanarlar, gam boyası ile boyanırlar.

benim yanan kalbimden ne zaman aşk ile bir aahh çıkacak ve cenabı allaha iştiyakım vasıl olacak.

ilminle amel etmek tedavi olabilir ancak...

çok güzel bir konu seçmişsin handan hocam...

Cevaplarınıza amenna.. Doğru söylemişsiniz..

''kişinin kalbi doğru olmadıkça imanı doğru olmaz, Dili doğru olmadıkça da kalbi doğru olmaz.''

başlıca hastalık sebebimiz bu değilmi zaten hocam.

o kadar hastayız ki zaten biz hastalığımızdan bihaberiz... bunu ancak işinde ehil bir doktor teşhis ve tedavi eder...

Yumruk kadar bir et parçası olan kalbin tedavisinden ziyade, manevi yönden tedavi edilmesi gerekir. toplum sanki Ruhlar hastanesi gibi, her şahıs içten içe Ruhi bunalımlar geçirmektedir. Toplumda gönül yıkmak marifet, gönül yapmak ise ahmaklık sayılmaya başlamıştır.

gaflet halinde olur. ALLAH, kendisine zulmedeni iraz etmez. ?Başıma şu iş geldi.?dersek; muhakkak o an ALLAH?tan gafil olmuşuzdur. Şu halde şikayet hakkımız yoktur. Burada biraz düşünelim:Şu lamba ışık verdi, Şu çamaşır makinesi durur, ütüde soğur. Bizim cereyanımız, ALLAH?ın zikridir. ALLAH?a iltica, ALLAH?ı tefekkürdür. O?nu unutursak, ALLAH kendini unutana ya şeytanı ya nefsini musallat eder. Her bir hayatiyetin bir ruhaniyeti vardır. Her bir düzenin bir nizamı, intizamı vardır. Her bir ilmin bir mevzuu, bir üstadı vardır. O, oradan çıkarsa düzen bozulur, nizam değişir. Beşeriyetin, hayvanatın bütün inkişafı, bütün letaifi, ALLAH?a kurbiyyeti, ALLAH?ın zikri derecesindedir.

Kalbin manevi Hastalıkları:

mümin sıkıntıda sabır, nimette şükür içide olmalı... içini rahatsız eden birşey olduğunda istiğfara sarılmalı. ve her halinde kalbi Allah diye atmalı...

Tedavilerden biri de, ilim öğrenmek olabilir mi?

ilim eksikliğimiz. insan son nefesine kadar öğrenmeli ve öğrendiklerini hayatında tadbik etmeli..

ilmin kendisi tedavi olamaz sanıyorum .

istifade ederiz inşallah...

ALLAHA şükür ki tedavisi imkansız değil.

ne çok kaygımız var bu dünyada. kaygılarımız da ahiret tuvalinde estetik bir kaygı taşısa, islam sanatını en güzel formda icraa etmiş oluruz. islam bir estetiktir. estetik de güzelin bilimidir.

yasarca hocam öyle birşey yazdınız ki şimdi...

hayatta herşey bir tercih ve her tercih de bir vazgeçiş. ALLAH bizleri onun yolunu tercih edenlerden eyler inşallah.

Çok türlü kaygılanmalar, çok türlü hastalıklar getirir."

küçükken annemin sesiyle, daha sonra kitep okuyarak, şimdiyse kalbimi dinleyerek uyuyorum... meğer ne çok anlatacağı varmış ne çok şeye içerlemiş gün içinde geceler yetmiyo onu dinlemeye... soruyorum kendime ben mi çok alıngan oldum insanlar mı çok pervasız oldu.. Rabbim beni gönül kıranlardan eyleme dilimi mühürle o sözlere

bende şunu düşünmekten alıkoyamıyorum kendimi. insan ilim öğrendikçe hassasiyetide artıyor. ilmi yonunde daha çok yaklaşabiliyor ALLAHA. ve öğrendikçe daha çok düşünüyor. en ince ayrıntılara inebiliyor. bu yuzden derin ilim sahibi insanlar ne kadar da yük altında aslında. ilmin zekatını vermek kolay değil.

bir sahabi Hz. Peygambere:

Dilin arz ettiği önemi, bir hadislerinde Hz. Peygamber şöyle izah ederler.

inşaAllah gamzecim istafade edilirse ne mutlu.

Mehmet Ildırar

nefsimiz ölünceye kadar, son ana kadar bizimle beraberdir hocam.

ALLAHın çekim kuvveti yanında ne ehemmiyeti olur?

Bir kimse, birini öldürmek için peşine düştü. Öldürülmek istenen zat, o kadar çok ALLAH?ı zikreden bir zakirdi ki, öbürü onu öldürmeye muktedir olamadı. Öldürülmek istenen, Cuma namazından çıktı ve bir dünya münasebetiyle kısa bir süre zikirden gafil oldu. Öldürecek olan, o fırsatta onu öldürdü. Eserin yazarı buyuruyor ki; hayvanların

avcılara yem olması, koyunun kesilip etinin yenmesi, bir kuşun başka bir kuştan dayak yemesi zikirsizlik sebebiyledir. ALLAH?ı zikreden zakir, ALLAH ile, bir azamet-i ilahiye ile himaye-i Rabbaniye ye girdiğinden, zikir halinde başkasına yem olmaz. Şu halde, nefsimize mağlubiyetimiz, şeytana yenilmemiz, emsalimizin hakaretine uğramamız

Dilini tut, evinde otur, hatalarına ağla buyurdurlar.

işin sırrı kendimizle birlikte nefsimizide terbiye edebilmekde..

her an her gün fırsat yönelene