Gelin bu cümleyi de biz tekrar edelim:Düşene herkes tekme atar, bir tekme de biz atmayalım!

bir de dil uzatıp bu zatları hor ve hakir görürler..

Cevabı kısa oldu;Demek şarabı o içmiş, sarhoşluğu siz yapıyorsunuz!.

-Bir papaza da bu kadar aşağıya eğilmek olur mu? deyince şu cevabı verdi:

-Bana bak!.. Ben öyle bir adamım ki, bana bir söylesen bin tane cevap alırsın!..

-Ben de öyle bir adamım ki, bana bin tane söylesen bir tane dahi cevap alamazsın!..

Cübbesindeki düğme sallanıyordu. Hanımı Gevher Hatun, hemen oracıkta ayaküstü düğmeyi dikmek istedi. Halk arasındaki söylentiyi hatırlatarak da:

Bir söze bin cevap vereceğini söyleyen adam, bu defa bir tane dahi cevap veremedi...

Bir gün Konya çarşısında yürürken bir papaz kendisini görünce hemen ayağa kalkmış, sonra da yarıya kadar aşağıya eğilerek hürmetle selam vermişti. Bunu gören Mevlana ise papazdan daha aşağıya eğilerek selamına mukabele etti. Bu duruma itiraz eden bir Müslüman:

Bunun üzerine derin bir sessizlik olur. Sonra hep bir ağızdan zikir cümlesi aynı olur: Şarabı o içmiş, sarhoşluğu siz yapıyorsunuz!

Hz. Mevlana, zikir halkasına katılmış, çevresiyle birlikte zikrediyordu. Tam bu sırada bir sarhoş da dışarıdan halkaya katılıp zikretmeye başladı. Ancak sarhoş dengesini tutamıyor, yalpa yaprak yanındakilere çarpıyordu.

Tutup dışarıya atmak istediler. Ama sarhoş, zikir halkasından çıkmak istemeyince tartışma çıktı. Mevlana sordu:

Mevlana bu boş söylentiyi zarif bir cevapla düzeltti:

çok güzel paylaşımlar... tazeleniyoruz...

Bir talebesi evlenmiş, hayata karışmıştı. Ziyaretine geldiğinde kılık kıyafetinden ihtiyaç içinde olduğunu anlamıştı. Fakat halkın içinde mahcup etmeden nasıl yardımcı olabileceğini düşünüyordu. Tam o sırada kalkıp gitmek üzere olan talebesine seslendi:

İki kişi sokak ortasında ağız dalaşı yaparak tartışıyorlardı. Biri dedi ki:

Hz. Mevlana son uyarısını da şöyle yapar:Düşene herkes tekme atar, bir tekme de siz atmayın!..

yazık... yapan kendine yapar.

bu zatların tırnağı olamayız kendi nefsime...:(

-Tevazuda da papazı geçmemiz gerekir!

-Efendi, dedi ağzına bir çöp al da bir uğursuzluğa uğramayasın!..

-Sarhoştur, dediler içimizden çıkarmak istiyoruz, o da çıkmak istemiyor!

Hz. Mevlana'nın unutulmaz hatıralarından bir demet..!

-Osman! Sen eskiden çok mütevazı biri idin, kalkıp giderken elimi öperek giderdin.

-Osman dedi, ben el öptürmeyi çok severim, sık sık gelip elimi öpmeni istiyorum!..

Osman mahcubiyetle Mevlana'ya doğru yönelerek yaklaşıp elini öpmek istedi. O sırada avucu içine önceden hazırladığı altınları kimsecikler görmeden Osman'ın avucu içine sıkıştırarak elini kapatan Mevlana, şu tembihte bulunmayı da ihmal etmedi:

Osman, avucu içindeki altınları sıkı sıkıya tutarak çıkıp evin yolunu tutarken bir yandan alacağı ihtiyaçlarının sevincini yaşıyor, bir yandan da bu zarif anlayış karşısında gözyaşlarını tutamıyordu.

-Neyi tartışıyorsunuz?

Oradan geçmekte olan Mevlana, bu sözü söyleyen adamın yanına varıp çenesi altına kadar sokularak şöyle dedi:

-Hanım sen merak etme. Ben ağzıma çöp yerine Kulhüvellahü'yü aldım. İhlas Suresi çöpten iyi korur beni.