sıkı bağlayın ki kaçamasın bi daha

Adam var olduğunu anladı o an.

?Ben beni terk ettiğimde sen beni terk etme Allah?ım! Yusuf Aleyhisselam?a yardım ettiğin gibi bana da yardım et. ? diye direndi adam.

Sanırsın yokluk kuyusuna düşmüş bir hiç?

Kadın düşen adamın gözlerinde farkındalığını fark etti. Saçlarını daha bir savurdu şuh bir edayla. Rüzgarı adamın yüzünü yakıp geçiverdi. Ayakları kayan adama bir tekme de kadın vurdu böylece.

Ardından bir et külçesi gibi düşüverdi adam.

Adamın aklıyla nefsini yaka paça halde gören ruhu, akla nasihate başladı:

?Günah, Şeytan karşısında Allah?ı haksız çıkarmaktır.? sözünü hatırladı. Sonra, ?Ramazan?dan sonra Şeytanın peşine takılanlar, Ramazan?da ibadetleri kabul olmamış olanlardır.? sözünü hatırladı ürperdi adam.

Gözleri kadının tenine kayınca vicdanı nasihat etmişti kendisine oysa. Önce bir bakış sendelemesi yaşadıysa da kendine gelmiş ne ki yenden kaymıştı gözleri sonra.

Kırk yaşındaydı adam. Gözlerinin önüne teneşir geldi. ?Allah?ın adını an ki nefsin sana İlah olmasın? sözü, zihninde yankılanmaya başladı.

Ardından gönlü kaydı.

Dimdik doğruldu adam, bakmadı kadına. Bir bakış yanmak için yetecekti zira. Kadın adamın ayaklarının dibinde eriyip yok oldu birden.

Ramazan bitmiş, Şeytan?ın ipleri çözülmüştü.

Birden ezan okundu karşı minareden. Sanki minare üstüne yıkıldı adamın. Yığıldığı yerde ağlamaya durdu. Bunca yıl beni peşinden bir köpek gibi koşturan nefsim, meğer bana İlah olmuş, diye inledi adam.

Gözü kaydı birden adamın.

?Estağfurullah? dedi, doğruldu adam. İşmar makamındaki kadın, doğrulmasın diye paçalarını çekiyordu adamın. Kadın ateş, adam baruttu.

Sonra yutkundu adam. Vicdanını yuttu, insanlığını yuttu. Nefsiyle vicdanı debelenmeye durdu içinde. ?Aklı; ?Dik başlı nefsini emri altına alan kimse, iyi ün kazanmış akıllılardan olur.? diyen bilge kişinin sözünü hatırladı. ?Nefis, insanı dünya beşiğinde uyutur ki insan ancak dünyadan göçünce uyanır bu uykudan. Akıbetin ölüm olduktan sonra sana dünya acılarını çekmekten başka bir miras bırakmayan nefsinin peşinde koşma. Gideceğin yerin hududu nefsinden başka bir yer değildir. Nefsini sürekli doyuran onu kendi üzerine kahraman yapar. Bundandır ki her güzel görünen surete talip olma?

Derken ayağı?

koşun yakalayın bağlayın bana ilişmesin

seytan siz olursaniz o ip her zaman cözüktür:(((

?Ey akıl bu azgın nefis ile baş etmenin silahları vardır. Açlık ve uykusuzluk onun belini kırar. Bu silahları kuşanmazsan nefis seni hor görür. Bir de Allah?ı an ki nefsin sana İlah olmasın. ?