Sesim soğuk bir sis

Dünyalar kurarız dengimizi bulamadan

3. gün ölüyorsun

Gözlerince gider, bakarsın.

Kopmayı koparılmayı anlat

Senin için sakladığım kalbe ne yaptın,

GÜZPERİM:)

sen olmadanda doğar güneş birşey söyleme...

Hani sen hep benimsin şimdi nerdesin nerde

Gittikçe

Kul kurar kader gülermiş

Duran o gözyaşında

selamlar güzperim

Bazı hikayelerin sonu mutsuz bitermiş

Merhaba mavi gün Merhaba yaşam denen savaş

Karşılığı yok hiçbir acının

Hesaplar yaparız sonumuzu bilemeden

bırak bana anlatma imkansız aşkımızı...

Ödünç

kim yırtıp atabilir elindeki son dönüş biletinide

Yada kalbini kederle onaran bir göçebe

Senin için unutma beni diye.

seyyah tam ortasındayım ben hayatın herkes gibi,

Ben ve yenik yüreğim yalnız mı kalacağız

zaman bir çığlık olabilir belki, bir çığlık

Ben bir maviyi sevdim,

önce yüreğinizde akan sözcükleri kelimelere dökün sonra alıntı yapın

Bulutlu bir poyraz günü

Sormuyorum bir yolculuğa kimle çıkılır

Kimse boyle yalnız olamaz

Sesimin sislenmesi bundandır

iş güç diyelim

Akmaya hazırlanan

kılan birileri olmalı

Daha yakınlaşır, korkarsın.

Bir gölge, nereye gider.

ırmakların gür sesi

SORMUYORUM ARTIK

Ve bir çocuğun hüznüne

Çeker gideriz

şiir olsam dize dize senin adına,

Merhaba mavi gün Merhaba eriyen kar

Gölgeli gözlerinde

anlaymadım ben dayanamdım ben

Gülseren Onay

Gözlerin dolu dolu hayatın da oyle

intizar ekleyip denize attın?

kendi elinle ellere verdin...

herşeyi geri al bir şansım olsun...

Anlat birer birer tut ellerimden

Kardelene dönüşmeyi

Ve mutsuzluk mümkünmüdür ki o,

Göz kapayıp kucak açar

Yeminler ederiz tutamadan

Kıracağız zincirini karanlıkların

Senin gibi.

Çizgi çizgi yüzünde

2 gün yaşıyorsun

Sormuyorum artık biliciyede

1 gün doğuyorsun, büyüyorsun

Karanlıkla dans etmeyi

Hep göz pınarında

Merhaba mavi gün Merhaba yaşam

bilginede

kırlangıç ikindisiydi belkide, gümüşte ve hüzne gizlenen

Yazgım değişir diye inanmaya devam edermiş

selamlar birbirim nerelerdeydin canımmmm özlettin kendini...

Sana olan sevgimi,

öz dostum

Yükselirken dağların ardında güneş

grileşen dalgınlıklar oluyor

artık sormuyorum

Geçip giden yılların ardından bakacağız

sevişlerden bize kalan sonsuz grilikler oluyor yalnız

Mavi kır çiçekleri topladım

Yürüsün dağlardan denizlere

çekip gidesim var artık yalan dünyadan...

Mavileşti.

Geçerek ortasından aydınlık ufukların

Hani verdiğin sözler hani ellerin nerde

şu 3 günlük ömrüne beni sığdıramadın

birbirim canımsıniyiki geldin yokluğun hemen belli oluyor canımmm...

İşte ondandır bu sevda

Gözlerin gibi berrak değildi.

Bir gün bir fısıltı duyar

Aşkın darası nedir

Neler neler var

Gözlerine basarsın...

Kim derdi ki birtanem gün gelip bıkacağız

Özlemek o

Leke kalır, sen çıkarsın.

Ne hikayeler var

Bir de seni.

Bir ışık düşerse üstüne basma,

Bakarsın girer gözlerinden.

anlaymadın sen dayanamdım ben

Kahpe dunyayı anlat

Yürür tarlalara emek

Daha nice tutkular tutuşacak Nice zaferler göreceğiz

Mavili şiir

Ama benimki gece mavi,

Kim bilir neler neler geçti başından

Hani huzur bulduğum deniz gözlerin nerde

Sormuyorum

kazınıyor, gülüşlerimizin paramparçalığı

dünya

Yürüsün aç topraklarda bahar

Karadan kaçan

Ama kadere inat insanoğlu hayal kurmaya

bu benm romanım o kadar, ben yazarım...

Kimse böyle üzgün olamaz

hayırlı geceler öz dostum

Ben maviyi sevdim,

birbirim ben kaçtım görüşmek dişeğiyle öz dostum canımm...

Tuvalim fırçamın her darbesiyle

Hani sen hep benimdin şimdi nerdesin nerde

Kimse boyle küskün olamaz

Denizin delişmen mavisini,

Acılar çekeriz hesabını soramadan

Leke onun peşinden, bakarsın.

Bir leke, silmeye-gör

güzel yarınlar dilerim güzperim

şu 3 günlük ömrüne beni sığdıramadın..

Mavi minelerle süsledim

yeniden karşılaşmak ümidiyle

Sevgi söze dile taşar

varlığın hep gül renginden bir demet olmuştu

Kimse böyle yorgun olamaz

Hergün yeniden kodlanan umutlarla kirletiliyor

Böyle ayrılık olmaz böyle yalnız kalınmaz

Anlasaydın şaşırırım aşkın dilinden,

merhabalar birtanem

bir gece vakti esintisi gibi vurdu özleminiz ve geldim

Mavi düşlerde mavi kalmak istedim

yalnızlık eski bir ezber...

Seninki gibi pırıl pırıl gök mavi değil.

Sonra ölmeye yatmayı

Herşey gölgesi kadar ağır

Kim derdi ki seninle birgün ayrılacağız

nasılsın güzel yüreklim

bana geri ver aldıklarını

Titreyen çenende dünya devrilmiş

Uyanır bereketli topraklar yavaş yavaş

Bir ışık düşerse üstüne basma.

peri sen hayatın neresindesin?

Her bahar öncesinde

Ama yinede benimki gece mavi,

Tüm yalnızlıkları mümkün

Ağır sessizliğinde

Çağırılır her yürek sofrasına...