kahkahanın yanıbaşı gözyaşı

şuramda bir çalıkuşu ötüyor

demek ki on yıl sonra

diyen Hasan İzzettin Dinamo

ama sevmedim, hayır

acıkmışım yorulmuşum uykusamışım

HAZİRANDA ÖLMEK ZOR

kim için?

İyi çocuklara, kahramanlara.

elim yüzüm üstümbaşım gazete

ah yavrum

kökü burda

Ne denilebilir ki bu tarih için şair ceketli, koca yürekli içimizde dinmeyecek acı cocuk...

yolunmuş yaprakları

bir yanımız bahar bahçe

vurmuşum karanlığa

SEVDAN BENİ

ne anlatır bir ağaç

demek ki sabah sabah

bir de memet'in yüzü

?Kapansın el kapıları/ bir daha açılmasın/ yok edin insanın insana kulluğunu/ bu davet bizim?

oh desem

"Vur demirci çekicini sen durma bugünde

yıllar var ki ter içinde

Senin kanserle savasın iyiyle kötünün savası olmustu bizim için. Şimdi kaybeden kimdir bilinmez.

abeceden geçirmek kıracın çekirgesini

çıkmışım bir kavgadan

yaralı bir şahin olmuş yüreğim

bu ağrılar

Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,

sevdim gelin morunu

Herseyin satılık oldugu bu durmadan hızlanan ve kirlenen dünyada sesinde buluyoruz kaybettigimiz küçük düş agaclarımızı.

ve öptüğüm dudakta

yağlı ipte sallanan morluğundan!

asacaklar gürcan'ı

ıslık çala çala göçtü bir çınar

kopuk bir kol sokakta

Sana bolluk ve mutluluk kapıları acılsın

bu ne çıldırtan denge

1940 yılında bursa cezaevinde Nazım Hikmet le tanıstı. Ve böylelikle yazarın ilk oglunun adı Nazım oldu.

Üşüyorum, kapama gözlerini...

bir eski gömütlükte

moru sevdim tomurcukta

ve son gülenleri güzel gülecek olan yirminci asır

Haziran sıcağında veda etmiştik yaşamaya.

'Haziran da ölmek zor'dur öyle söylemiştir Hasan Hüseyin zamanında. Zor olan ölüm daha da bir zordur Haziran ayında.

Umarım kurmayı istedigin o 'sevgi krallıgı'nın cok daha fazlasını basardıgının farkındasındır!

Yitirmiş öpücükleri,

kentlerin

asılmak sorun değil

Ve ölen ve doğan

üstümbaşım elim yüzüm gazete

toprak kokusunu da en iyi haziran da alırsınız...

Roman ve öyküleriyle cagdas türk edebiyatında özgün bir yeri olan Orhan Kemal i kaybettik.

doğan bu duyguyla, ölen de bu duyguyla terkediyor yeryüzünü...

sarı yapraklar gibi

pis bir ota değmiş gibi sızlıyor genzim

haziran da doğan sizce de dünyada aldığı nefeste, bahar çiçeklerinin kokusunu almakta geç kalmak demek değil mi?

Ard- arda kaç zemheri,

NAZIM HİKMET

ve tomurcuk kokusu

hava leylak

taşıdım ben bu yükü

Bir ben uyumadım,

ah desem

Hasan Hüseyin Korkmazgil

(Neyse siz... muhabbete devam edin...

Günümüzde?sanatçı? olmak kolay; aydın sanatçı olmak zordur.

sıcak bir yemek

bir de güzel istanbul

sokaktayım

bu ne beter çizgidir bu

ter döktüğüm gazetede

- Hayır, kendi asrım beni korkutmuyor ben kaçak değilim.

ve Hasan İzzettin Dinamo?yu anıyoruz.

sokakta düdük sesi

kırılmış dallarıyla

Saçlarına kan gülleri takayım,

haziran da doğmak çok güzel...

Ahmed Arif... Onurun ve Direncin Ozanı Güle güle ve Hoşgeldin Umudumuza...

Ezenden, sömürenden, saldırgandan yana değil; ezilenden, sömürülenden, saldırıya uğrayandan yana olmak; bu tutumunu da ikircime düşmeden açıkça ortaya koymak demek aydın sanatçı olmak. Yazdıklarıyla ve yaşadıklarıyla buna örnek olmak demektir. Çünkü, kendine ve halkına karşı dürüst olmak gibi bir sorumluluğu vardır aydın sanatçının.

- Hayır, her şeye rağmen daha evvel.

Okyanusun en ıssız dalgasına

YASAR KEMAL

silkeledi kuşlarını

ölen ise...

Kral gitti ama saltanatı asla bitmeyecek...

bu niçinler niçin böyle yanıtsız?

Can paramparça...

ne adına

ve tomurcuk kokuyor

Bizde hayatın bu en zor günlerinden birini '25 HAZİRAN 2005' i acnın alkıslarına bıraktık, bir gün sonra konsere cıkacagının umudunu tasıdıgımız o Harbiye sahnesinde!

demek ki «şile bezi

ve kırılmış dallarıyla bir ağaç

Terketmedi sevdan beni,

hani kuş

Günümüzde farklı değil ki durum, hatta daha derin çelişkiler; yoksulluk, sömürü, savaş tehdidi daha yaygın.

havada suçsuz günahsız

Nazım Hikmet,

bir de «saman sarısı

havada kuş

sokakta tomson

Cahit Irgat

iğrendim insanoğlunun

demek ki göçtü usta

nazım ustanın

asacaklar aydemir'i

tükenmişim onbeş saat

Seni anlatabilsem seni...

Dipsiz kuyulara.

Asrım sefil, asrım yüz kızartıcı,

unutturan öpücükler

belki başkalarını

iğilmiş üzerine

nadas zamanıdır bizim memlekette haziran...

Biliyoruz ki, bu hiç kolay değil. Türlü çeşit yanıltmalarla, yanılsamalarla dolu yaşam. Bu sahte yaldızların arkasındakini görmek, yanıltmalardan etkilenmeyip kendi yolunu çizmek; olaylar karşısında, koşulların gerektirdiği tutumu alabilmektir yapılması gereken.

Ve tüm bu sevenlerin dik yakalı devrimci kazagıyla köyünden cıkıp gelen şair ceketli bu cocugu, seni asla unutmayacaklar ve asla müsade etmeyecekler bu büyük sevginin sömürülmesine!

sıcak bir ev özlemişim

Güle güle Nazım Usta...

?Ben şair olmuşsam, özgürlük/ yalansız riyasız söylüyorum/ senin aşkından olmuşum.?

yaprak döker biryanımız

Hayın, karanlıktı gece,

Haziran ayı boyunca;

asılmamak da değil

gece leylak

Artık gel, bir haziran gecesidir her bir gecem.

Biz hasretle daha daha derinden "Hasretinden Prangalar Eskitiyoruz"

Gittin Sevgili Usta "Hasretinden Prangalar Eskiterek"

İyi bak yıldızlara onları göremessin belki bir daha"

kentsiz ülke

Ahmet Arif,

vurmuşum sokaklara

Bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene,

n'eylersin ki sonu yok!

«oğlum sana sesleniyorum işitiyor musun, memet,

Ölüm denilen zalim melek senide Haziranda aldı elimizden. Sana Haziranı yakıstırmıstı gitmek için, ama ölüm bilmiyordu bu defa yanıldıgını, gitmelerin hiç biri yakısmazdı ki sana!

Bir gece TV ekranlarında görünmenin?şöhret? ya da?sanatçı? olmaya yettiği günümüz toplumunda; onca sahte pırıltının, yaldızlı yaşamların görüntüdeki çekiciliğine kapılmadan; kendini ve benliğini yitirmeden, halkından kopmadan, çağının ve toplumunun sorunlarına duyarsız kalmadan yaşamak demek aydın sanatçı olmak.

sıkmışım dişlerimi

yatıyor oralarda

3 haziran '63'ü

kaldı yürek sızısı

Namussuza, halden bilmeze,

bu yürek

Geleceğiz yine, yeniden.

haziranda ölmek zor!

ve sıcacık bir yatakta

Bir bu yana...

ben kaçimmm)

sokağa çıkmak yasak

kimin kimi astığı

Can garip, can suskun,

O topraktan. demirden ve ateşten doğacak mükemmel bir yaşamın müjdecisiydi. O Anadolu'ya gövdesiyle derin bir gölge olan çınardı... Ferhattı, Hoca Nasrettindi ve başlıbaşına bir yürek, başlıbaşına insandı...

Ellerimizde ekmek ve kitaplarla.

yasadı ve öldü. Hasan İzzettin Dinamo su katılmamıs devrimci bir kahramandı ve edebiyatımızında büyük ustalarından biriydi."

Haziranda ölmek zor olsa gerek yitirdiklerimizi hatırlarken, yine ben hele haziranda doğmayı seçenlerdenim.

1963'lerde yaşanılanları ben, ancak böyle dökebildim 1976'larda şiire.

kısa sürdü bu yolculuk

şafak vakti bir çınar

demek ki «manda gönü

Zor bir Haziran sabahında tabutunun arkasından yürüdük binlerce dostun. Dalga dalga büyüdük Karadeniz olduk, sıgmadı acımız ona bile. İçimizdeki ölüm acısı Çernobile lanet oldu döküldü dudaklarımızdan!...

bir kırmızı gül dalı

Mevsimin sıcaklıgına inat daha da bir soguktur ölümün yüzü Haziran ayında.

budur işte asıl sorun!

dallarda insan iskeletleri

Senmiydin giden bizmiydik geride kalan bilemedik. Öfke, acı, hınc, saskınlık her duygu birbirine karıstı! Dursun istedik bütün dünya herkes, hersey yasımıza eşlik etsin istedik ama olamdı, bütün acımasızlıgıyla devam etti dönmeye...

bitanem

Seni bağırabilsem seni,

eriyecek demirleri bu korkuluğun

anama sövmüş patron

hani rüzgar

Tek şiir kitabıyla sayısız basıma ulasan, şiirleri ve sesi yüregimizi titreten

kim ölmüş uzaklarda

ve dövüşmek yeni bir alem için...

hıyarların en lezzetli olduğu günlermiş bizim oralarda...

söyler hangi güzelliği?

Kaç leylim bahar,

Yazar Nigde de askeri görevini yaparken 'yabancı rejimler lehine propaganda ve isyana muharrik'sucundan 5 yıl hüküm giydi.

dökülüyor etlerim

yirminci asırda olduğum safta olmak bizim tarafta olmak

bu insanlar niçin böyle yarınsız

Yürür namus bildigi yolda

haziran ay'ı..

yaz mevsimi ürkütücü :(((

neden böyle ağrılı

öldürmek neyi?

ekmeksiz yuvasız hekimsiz bırakmamak

öldürmek neyi

okşar yanan alnını

hani nerde rüzgarlı kuş sesleri?

Seni anlatabilmek seni,

tutuşacak soluğum

yaprakları uzaklarda bir çınar

Bir o yana

O bir ermiş, bir kahraman, bir cocuk saflıgında, yüzünde hüzünlü bir gülümseme,

«uyarına gelirse

bıraktım acının alkışlarına

göçtü memet diye diye

geçsem de gölgesinden tankların tomsonların

20 HAZİRAN 1989:

ama gittiği yer de belki de hasat zamanıdır...

haziran da amcamı trafik kazasında kaybettik:((

Nazım Hikmet..

onüç yılda özümsemişim o olayları, onüç yıl sonra damıtabilmişim. o günleri yaşayıp da ozanlığa soyunanlar, elbette ki benden daha iyi yapabileceklerdir bu işi. "el elden üstündür, taa arşa kadar" demiş eskiler.

Hoşgeldin her soluğumuzla yarınımıza...

bir basın işçisiyim

ne anlar güzel bahar!

ne söyler bu radyolar

"DELİKANLIM! iyi bak yıldızlara, onları belki birdaha göremessin

sokaklarla atar nabzı

Akan yıldıza.

gitme korkusu

yüreğimde

HAZİRAN...

gibi vurdum kendimi caddelere

Buna ragmen ölüm hep Haziranı secmiştir güzel insanları ardarda almak için elimizden.

Seni anlatabilmek seni.

güneşlerini:

çalışmışım onbeş saat

sarı sarı yapraklarla birlikte sanki

kimsiniz siz

tepemde bir de çınar

nerdeyim ben

uy anam anam

çırpınıp durur

Hasretinden prangalar eskittim.

nerdeyim?

2 HAZİRAN 1991:

Payı yok, apansız inen akşamdan,

Zulasında kim bilir hangi hınc, hangi mısra

işten çıktım

kim bu umut

geride kalanlara

karanlıkta akan bir su

güzel yaşatmak

kimin kimi neden niçin astığı

Öylece duruyordun basucunda gitarın ve Arkadaslarınla, alıskın degildik ki yaramaz KAZIM ın uslu uslu durmasına. İçimiz acıyordu! Ve binlerce insan gözyası döküyordu ardından...

susarak söylemişim

?Değer mi deme/ be çektiğimiz?/ Böyle yaşamanın da kahrı çekilir/ Güzel günler uğruna/ Böyle yaşamanın da? diyen Cahit Irgat;

bi de şu açıdan bakalım...

Onlar, her aydın sanatçı gibi, yapıtlarıyla soru sormanın ve insanları aydınlatmanın; buna uygun yaşamanın bedelini fazlasıyla ödemişlerdir. Aydın sanatçı olmanın, özgürlüğe tutkunluğun bedeli hapislik, sürgünlük, yasaklamalar, yoksulluk ve yoksunluk olmuştur. Hepsi de, güç ama güzel ve anlamlı bir yaşam sürmüştür. Onlar yaşadıkları dönemde faşizmin halklara saldırısına şiirleriyle karşı durdular; öykü ve romanlarıyla tanıklık ettiler insanların yaşamlarına, mücadelesine.

Hayat acımasız, hayat zor, seninde dedigin gibi 'hayat öyle cok da güzel birsey degil aslında.'

İyi ki ugramışsın sevgili NAZIM, iyi ki gelmişsin bu dünyaya ve iyi ki hepimizin hayatına güzel birşeyler ve kalbimize birer parca ates bırakmıssın...

havada köryoluna

moru sevdim memede

büyük sairimiz Ahmed Arif i kaybettik.

Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır

Terketmedi sevdan beni...

"Belinde Diyarbekir kusagı

Haziran...2 Haziran

neden böyle acılıyım

ah güzelim

bu acılar

Bana yeter

Yürür yinede yalınayak ve ayakları yanarak..."

Kısacası yolunu kendisi gibi olanlarla birleştirmek, yani örgütlenmek, örgütlü mücadelenin içinde yer almaktır; kendine yakın bulduğu bir partide, sendikada, meslek örgütünde, demokratik kitle örgütünde yerini almak ve bunu sürekli kılabilmektir yapılması gereken.

bu geceler niçin böyle insansız

Bir kibrit çöpüne varana.

DELİKANLIM! sen ki, ya bir köşe basında kan sızarak kasından gebereceksin, ya da bir daragacında can vereceksin

ne anlar acılardan/güzel haziran

Temmuzlarda yeniden doğacağız.

Kahpe yalana.

neyi kimden esirgiyor bu buz gibi sokaklar

Dışarda gürül- gürül akan bir dünya...

2 HAZİRAN 1970:

yaşatmaktır önemlisi

niçin neden bu evler böyle dolu?

- Yüz yıl sonra, sevgilim...

?Ben ANADOLUYUM, tanıyor musun? ? diye soran Ahmet Arif;

ıslıkla söylemişim umutlarımı

demişti on yıl önce

olsun

asrım cesur, büyük ve kahraman.

Ocagından dört bir yana kıvılcımlar sacılsın

kimsiniz?

Umut, direniş, kaybediş, diriliş ve hayatımız gibi olan mayıs ayının bitiminde baslayan;içimizde ki hiç sönmeyen ates, içimizin dinmeyen acısı Haziran...

O yüreği ülkesine sığmayan dünya vatandaşıydı ve Anadolu da bir köy mezarlığının özlemini duyan alçak dönüllü mavigözlü devdi... Tüm hücreleriyle insanı, yaşamı, emeği ve kollektif bir hayatı sevdi...

sevdim şiir morunu

Artık gel, gel artık tükeniyor ömür sermayem.

gazeteler ne yazar

Kaç haziran gecesi geçti takvimlerin paslanmış yüzlerinden..

HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİTTİM

bir de özlem kırmızısı

Tütünsüz, uykusuz kaldım,

Dünya birden bire anlamını yitirdi sanki bir cogumuz için. Herkesin dedigi gibi her ölüm erken ölümdü ama seninki en erkeniydi galiba!

Belki bir daha yıldızların ışıgında kollarını ufuklar gibi acıp geremessin DELİKANLIM! senin kafanın içi yıldızlı karanlıklar kadar güzel, korkunc, kudretli, iyidir Yıldızlar ve senin kafan kainatın en güzel seyidir

Düşmüş bir kibrit çöpüne.

dileğini bütün yüreklere salan Nazım Hikmet gibi.

neden niçin bu sokaklar böyle boş

Halkının yaşadıklarını taa yüreğinde duyumsayıp yapıtlarında duyumsatan ve soru soran aydın sanatçılardır onlar. Yapıtlarında; içinden çıktığı ve yakından tanıdığı Çukurova ırgatlarını, dokuma işçilerini; büyük kentte yaşama tutunmaya çalışan konfeksiyon işçilerini, torna-tesviyecileri anlatan; onların neden böyle yaşadığını sezinleten ve hep güzel günlere inanan Orhan Kemal gibi...

kim bu korku

canım benim / sevdiceğim

demek ki «yeşil biber

sokakta tank paleti

Ben yirminci asırlıyım

hasan hüseyin...

havada tüy

ve bununla övünüyorum,

Nazım Ustayı ve diğer ustalara saygıyla anıyorum..

dostum dostum güzel dostum

AHMED ARİF

HAZİRANDA ÖLMEK ZOR!

3 HAZİRAN 1963:

sokaklarla solur evler

Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu

göçen kim dünyamızdan?

yatıyor usta

asmak neyi kurtarır

Şimdiye dek pas tutan o altın örsün önünde

Aç kaldım, susuz kaldım,

Türk edebiyatında devrimci kesimin basta gelen isimlerinden biri olan Hasan İzzettin Dinamo yu kaybettik.

sarı sarı yaprakları kuru dallara?

şimdi uzakta

Ve ellerim, kelepçede,

sokaksız kent

Onları bu ayda yitirdiğimiz için. Bence, onların tek ortak noktası, Haziran?da ölmek değildir. Adını andığımız ozanlarımızın ve yazarlarımızın ortak noktası aydın sanatçı olmalarıdır. Hatta, bunun bir adım daha ötesine geçip örgütlü sanatçı olmayı başarmış olmalarıdır. Aydın ve örgütlü sanatçılarımız onlarla sınırlı değil, ama biz haziranda yitirdiklerimizle sınırladık bu yazıyı.

doğan onun kokusu ve tadıyla tanışırmış..

senin gözlerin gibi, Hatçem, güneşli olacaktır.

Orhan Kemal,

haziran da ölmek mi güzel, doğmak mı?

Dünyaya erken gelmişim diye kahretmedim hiçbir zaman.

havada kuş soluğu kokusu

Binbir güzellikle, gül karanfil kokuları eşliğinde.

- Uyumak şimdi, uyanmak yüzyıl sonra, sevgilim...

bu ağaçlar niçin böyle yapraksız

25 HAZİRAN 2005:

Haziran da ölen ise en azındanç.. son baharının çiçek kokularını almıştır en azından...