kınalı yapıncak gibiyim

ben de kendi memleketimde memurdum işim dışardan kötü görünüyordu ama ben seviyordum şimdiki işim çok güzel görünüyor ama ben sevmiyorum üstelik memleketimden uzak bir yere atanmak beni çok kötü etkiledi. Yıprandım. çaresizim.

Her insan hata yapabilir ama benimkisi çok büyük bir hata oldu. Sevdiğim bir işi sevdiğim çok güzel bir şehirde güzel bir arkadaşlık ortamında yapıyorken sevmediğim bir şehre sevmediğim bir iş ortamına düştüm. Çok pişmanım. Stresten saçlarım dökülmeye başladı. Çok yıprandım. İş öğrenmesine öğreniliyor ama sevmeyince olmuyor. İlk fırsatta bunu yok etme şansım oldu ama risk alamadım ve çaresizlikten kurtulamadım. Artık zaman ve yaş geçiyor. Önümde sadece bir belki de son 2 fırsat olacak. Bu durumdan kurtulmam için. Kimse benim durumuma düşmez umarım. Saygılarımla

bir gün diyorum bir gün olacak

hiç umadığım ve istemediğim bir işte olmak gerçekten zor.. ama ekmek parası işte yapacak bi şey yok şimdilik..

Haklısınız ama burdan kendi memleketime gidemedikten sonra bir anlamı yok gurbet sonucta ayrıca dışarıdan gören kımse tavsıye etmıyor ama ne bıleyım ben de evrak işini sevmiyorum. nasıl yapacağımı bilemedim.:(

evrak yazı çizi işinin ötesinde

yaşında küçük zamanla işini seveceksin alış gurbete her zaman ailenin yanında olmayacaksın güçlü olman gerek..

aşkla şevkle okuluma gider

insanoğlu için fazla ağır bir yük

bir lağım çukuruna düşmüş

şeklinde bir dini düstur var

kaderdaşım

seviyorum desen de

bir ömür mesleğinle yek vücut olacaksın

çok şükür devlet memuruyum

ben şu an çalışmıyorum sırf sevmediğim bir mesleği yapmamak için işsizim.

Sevdiğim bir şehirde ve seveceğim bir işte çalısmak istiyorum.

öğrencilerime keyifle ders anlatır

bu beklemekle ayağına gelmesini istemekle olmuyor

kimbilir

acayip yorucu, kat ve kat sitresli bir işte çalışıyorum bende ve tüm sorumluluk benim üzerimde. hata kabul etmeyen sorunları anında çözmem gereken gece yattığımda acaba yarın beni ne bekliyor diyebileceğim bir işte çalışıyorum. bu yıl 5. yılıma girdim ama hala aynı sitres ve sıkıntı... bende dört gözle bu durumun düzelmesini bekliyorum ama nasip...

madem şansın var

dayanılmaz bir iş olabilir

yıpratıcı

bir zamanlar öğretmendim

kendimden kattığım tek bir unsur yok kuruma

ben hayallerime gideceğim

üretemiyorum

Sosyolog rumuzlu arkadasım önümde çok yakın bir zamanda şansım oldu ama risk almaktan çekindim biraz da cesaretsizliğim ve arkadaslarımın yönlendirmesinin etkisinde kaldım ki zaten burda olmamın sebebi de o. çok iyi niyetli oldukça kaybediyorum hep. Ama bir gün kurtulacağım burdan.

yaş ilerledikçe

bazen de şöyle düşünmeli

çok şükür asgari ücretin çok üstünde bir maaşa çalışıyorum

inşallah taşımak zorunda kalmayız

muhakkak kullan

hani sizin şer gördüğünüzde hayır

hakkımızda hayırlı olan budur belki

o kadar çok insan var ki

kendi payıma da diyorum bunu

şimdi ise

zaten kurum bana ben kuruma yabancı gibiyiz

sevmediği işi yapan

üç beş yıl değil

mutsuzum

infaz koruma zor

maalesef onlardan birisi de benim

hayırlı sandığınızda aslında şer vardır

alın bende o kadar...

onların dertleriyle dertlenirdim