abisi ise bir gece düşünür:küçük kardeşim hiç evlenmedi. benim ise 6 çocuğum var. biz yaşlandığımzıda onlar bize bakar. peki kardeşimin kimsesi yok. o daha çok buğdaya sahib olmalı ki yaşlılığında rahat edebilsin. bu düşünceden gider tarlasında olan bir büyük yığın buğdayı karşı tarafa yuvarlar.

bunun için bir yarışma tertip edilir...

her ikisi de yığınların tam diğer kısıma gitmesi için arabaya yükler ve büyük tepeye doğru çekerler. zira tepe de yuvarlanırsa tam diğer kısma geçmesi gitmesi kesinleşir diye düşünürler.

ALLAH ruhları bedenden almakla vazifelendirdiği ölüm meleği Hz. Azrail'e sormuş: En fazla kime üzüldün?"

kendi kendine: kimdir bu akılsız acaba?eceline susamış biri olsa gerek diye kükredi. hangi biri benim tarafıma gelip otlaklarımdan ağaçlarımdan yer ve suyumdan içer ki?

önce beyazı söz aldı: acıktım çıkıp iyi bir yerde ot arayacağım

ve günlerden bir sabah bu üç boğa aralarında konuştular:

ertesi gün yine köprü civarından ayak sesleri duyulmakta aslan bu gürültüden uyanıp yine kükreyip köprü tarafına doğru koşar.

"Sen bilirsin YA RABBİ!"

ve yani hiç bir tohumun filizlenip, çiçek açması mümkün değildi..

harun tekrar sorar sevinme ve teşekkür sebebini:

Aslan kral gelip en az 3 boğa istiyorum mu dedi

ancak sen de görmektesinki ben zayıf biriyim. senin kocaman mideni doyuramam. ancak bizim en büyüğümüz bir siyah boğamız var ki biz ona abi deriz. o kocamandır. etli semizdir. tam dişinize ve midenize göredir. izin veriniz ben otlayayım biraz semiz olayım belki bende sizin bir kahvaltınız olabilirim.

Harun reşit bağdat dışında gezer iken gayet ihtiyar piri fani birini görür.

ben beyaz boğanın ölümüne razı olduğum gün siyah boğa olan kendimin ölüm fermanını imzalamışım der ve acı içinde aslana yem olur.

<u><i> ALLAHU TEALA'nın Azrail'e Sorduğu 2 Soru </i></u>

ihtiyar:efendim bizden öncekiler de sizin gibi düşünüp hurma dikmeseler idi biz bu gün olgun meyve veren hurma bulamazdık.

noluyor sonra aslan boğaları yiyor mu:)

ekerler tohumları, sulayıp, güneşe koyarlar...

ve boğaya tamam manasında kafasını sallayıp: tmm hoş geldin ey boğa istediğin kadar otlayabilirsin.

belki bilinendir ama ir'in hikayesini paylaşayım bende :

üçü birden aslana hücüm ederler aslan aldığı boynuz darbeleri ile nehire yuvarlanır. ve boğulur.

işte aslanın gördüğü manzara:

Bir adamın iki oğlu vardır. bir tarlası olup onu ekip biçer. bir gün adam ölür. Ve kardeşler arasında tarlayı yarı yarıya paylaşırlar. Büyük kardeş evlenir. altı çocuğu olur. küçük kardeş ise evlenmez. Bir gün küçük kardeş uyurken kendi kendine: hayır der. abimin altı çocuğu ve eşi var. o kaç kişiye bakmak zorunda. ben ise tek kişiyim. onun daha çok buğdaya ihtiyacı var deyip kendi tarlasında olan büyük bir yığın buğdayı kardeşinin tarlasına yuvarlar.

dürüst davranan ve tohumunu değiştirmeyen yalnız ir'di..

ve boğanın duyamayacağı zaif bir ses ile: nasıl sa bu üç sığırıda yiyeceğim. bırakayım son demlerine kadar beslensinler et bağlasınlar ki kendime iyi ziyafet çekeyim der.

çocuğu olmayan kral, ülkesinin çocuklarından kendine veliaht seçmek ister...

Nice sırlar ve hikmetler sahibi yüce ALLAH bu dafa, Azrail'e şöyle bir soru sormuş:

oysa ki o zayıflar birleşirse kuvvetli bir güç olurlar ve dahi en kuvvetli aslanı yenerler.

kırmızı boğa köprüyü geçip aslan tarafında otlamaktadır.

aslan: ey kırmızı boğa sen ki oluyor sun ki şu çürmün ile haddini bilmeyip cürüm işlersin. neye güvenip buna cüret edersin. Zaten açıkmış vaziyetteyim. Şimdi seni burda parçalasam ve yesem sen ne yapacaksın.

Onur kardeş sağolunuz paylaşım için.

bu cevab harun reşidin hoşuna gider. yanındakilere 40 altın hediye vermesini ister.

saksısını değiştirip, ırak ırmaktan su getirir, daha iyi alsın diye güneşi yerini değiştirir..

ve büyük olanı siyah da aynı şeyleri söyledi ve yanımızda fazla otlağın olmadığını ve bunun için ne yapılması gerektiğini sordu.

harun reşit bakar ki ihtiyar yaman ve ilim sahibi. yüz defa teşekkür sebebini sorsa yüz kez manalı ve mantıklı cevaplar verecek ve tüm hazine gidecek. hemen ihtiyara kolaylıklar dileyip yaptığı işi ve güzel niyetini takdir edip daha sual sormadan hemen ordan hızlıca atını sürer uzaklaşır.

aslan bir de bakar ve görür ki ve hata göremez ki gözleri fal taşı gibi açılır...

ihtiyar: efendim nasıl sevinmeyeyim her kes diktiği ağacın meyvesini en erken senede bir kez alır ben diktiğim ağacın meyvesini daha bir günü doldurmadan ikiz kez aldım der.

ALLAH tekrar sormuş: Kimin ruhunu sevinerek aldın?"

ancak onlar kendinden sonra gelen bizleri düşünüp hurma diktiler ve bizim istifademize sundular. bizde aynen kendimiz için değil bizden sonra gelenler için dikelimki onlar dahi bu diktiklerimizden istifade etsinler

ey kralımız ben zayıf bir boğayım. etim dişin kovuğunu doldurmaz. ama bizde kırmızı bir boğa var etli butlu. semiz mi semiz. sen o otlamaya gelince onu yersin. der.

diğer ortanca kırmızısı da : evet bende acıktım çıkıp bir yerde yiyecek aramak isterim.

evet en sonda aslanın gözleri fal taşı gibi açılmıştı

işte aslan tamah eyleyip zayıf hayvanı yemedi. en büyüğünü bekledi. daima gözü en büyüğünde en çok olanda idi.

bu her kimse onu etini kemiklerinden ayıracağım ve kemiklerini nehire fırlatacağım ve postunu dahi etinden ayırıp etini yiyip postunun üzerinde de uyuyacağım diye tekrar bir nara attı.

malumdur ki eskiden yollar uzun idi. adam acıkır yolda karpuzlardan birini yer. nihayet köye vasıl olur emanetleri denilen yere götürür.

ve üçü birden kuvvetli ve kızgın bir ses ile aslana:

ir'de bu çocuklardan biridir..

hayret ederler. her biri diğeri için bu kimdir der.

Aslan kızgınlık ile köprüye doğru yürür. o esna da ayak sesleri duyulur. aslan dikkatli şekilde sese doğru gider. Bir de bakar ki boğalardan en küçüğü beyaz olanı köprüyü geçmiş aslanın tarafında otlanmaktadır.

bu cevab harunun çok hoşuna gider. tekrar yanındakilere 40 altınlık kese vermesini emreder. ihtiyar iyice sevinir çok kez teşekkür eder iken bu sefer

getiren adam: mektub yalan söylüyor der. hem o benim cebimde idi.

aslan kendi kendi kendine: tmm der otlasın semizlensin nasılsa yiyeceğim bunları diye sevinir.

süre dolar.. saray bahçesinde tüm çocuklar toplanır.. ir bakar ki her çocuğun elinde birbirinden güzel çiçekler.. çiçeksiz olan bir benim der, hüznünü ikiye katlar, boynunu yere eğer...

bir kuru toprak parçasından öte bişey yoktur elinde...

neden acaba... :)

der ken ertesi gün yine ahşab köprü civarında ayak sesleri hareketler duyulur. Aslan yine hiddetle:kim o densiz ki tarafıma geçmiş otlaklarımı yer ve hüküm sahama girer.

bu tepe de çok az ağaç ve otlak bulunuyordu. üç boğa burada yaşamakta idi. aslanın bulunduğu tepe ile boğaların tepesi arasında bir nehir akmakta idi. bu iki tepeyi ahşab bir köprü bağlamakta idi.

"Filan yerde zalim bir hükümdar vardı:Etrafını kasıp kavuruyor, halkı inim inim inletiyordu. İşte o zalimin ruhunu almam için bana emir geldiğinde ona doğru giderken derinden bir neşe duydum. O zalimin canını alırken duyduğum sevinç kadar hiçbir vakit o kadar sevinç duymamıştım."

bu duruşunun karşılığı ise pek güzel idi..

karpuzlar ise elimde idi. cebimden elimdekileri nasıl görebilmiş der iken karpuzların birden fazla olduğunu da bilmeden itiraf etmiş olur.

nihayet mektubu açarlar okurlar. mektubta iki adet karpuz olduğu yazılıdır. öteki karpuzunu akıbetini sormak için emanetleri getiren kimseye sorarlar. mektub da iki der sen bir adet getirdin diğer karpuz ne oldu diye.

ama nafile..

ihtiyar: efendim nasıl sevinmeyeyim. her kesin diktiği hurma kırk sene sonra meyve verir iken benim bu gün diktiğim hurma hemen bu gün meyvesini verdi der:)

çocuklara verilen tüm tohumlar... kendilerine verilmeden önce kaynar sudan geçirilmişti..

harun reşit sebebini sorunca

yarışmaya katılan çocukların tümüne çiçek tohumları verilir.. ve denilir.. verdiğimiz bu tohumlar ile en iyi, en güzel çiçeği yetiştiren veliaht olacaktır...

ir pek sevinçilidir ama geçen epey zamana rağmen... çiçek açmaz tohumlar..

Eee noldu boğalara:)

köprü yakınına geldiğinde bir de ne görsün:...

diğer büyük olan ise sabah uyandığında kendi yığınlarının değişmediğini görür. bu kez her halde yanlış yuvarladım diyerek

kral tüm çocukları tebrik eder.. çiçeklerini över.. en sonunda ir'e döner ve ülkenin veliahtı ve yani geleceğin kralı bundan böyle ir'dir der...

Azrail bu soruyada şöyle cevap vermiş:

boğa: kralımız bizim tarafta pek otlak yok. aç kalıp mecbur kaldığımız için kellemizi koltuğumuza alıp burdaki otlağa geldik.

birbirinden güzel çiçekleri yetiştiren onca çocuk arasından, hiç çiçeği olmayan ir neden seçilmişti..!

evet biz üç boğayız

..."Ya Rabbi! Herşeyi sen bilirsin. Bir defasında deniz üzerinde fırtınaya tutulan bir geminin suya dökülen bütün bireylerinin ruhunu almıştım. Fakat bu sırada kucağında küçük yavrusuyla bir tahta parçasına tutunmuş, suya bir dalıp bir çıkan anneninde ruhunu kaspedip, küçük yavrusunu tahta üzerinde sağ sağlim bıraktığım zaman, su yüzünde annesiz kalan o yavrucağa çok acımıştım. Onun acıklı hali, beni uzun zaman üzmüştü."

ancak siyah tek başına kaldığında yenileceği sırada:

küçük kardeş sabah uyandığında kendi tarlasındaki yığınların değişmediğini sabit kaldığı görür. ve kendi kendine: galiba yuvarladığım yığın karanlıkta yuvarladığım için gitmedi ve tekrar benim tarafa geldi diye başka bir gece tekrar karşı tarafa yuvarlar.

ihtiyar: hurma ağaçları dikiyorum der.

bir gün aslan şiddetli seslerden uyandı. sesin geldiği yöne doğru kızgınca yöneldi. ses ahşab köprünün bulunduğu taraftan geliyordu.

emanetleri alan ev bir karpuz ile bir mektubu alır. teşekkür ederler. adam ayrılır.

beyaz boğa korkarak başını kaldırır ve söylenir:

bu boğalar kardeşçe yaşarlar idi. büyüğü siyah renkli

sonra yakınlaşırlar birbirini tanırlar ve ipleri bırakır kucaklaşırlar. her bir yığında kayar kendi tarafına düşer.

Yanına gider hal ve hatırını sorar. Ne yaptığını sorar.

aslan hiddetle sorar:be hey sığır kardeş sen ne ararsın burda. seni yemek bana farz oldu. zaten açıkmışım seni parçalayacağım.

şayet onu yakalar isem derisini yüzecek etini kemiklerinden ayıracak ve kemiklerini nehire fırlatacağım. etini yiyip postu üzerinde de uyuyacağım diye naralanarak köprüye doğru koşar.

koşar ken de sevinçle artık bu sefer boş dönmeyeceğim. bakalım benim öğle yemeğim kimdir kim gelmiş artık parçalayıp yiyeceğim der.

ve kendi kendine işte büyük balık oltaya geldi. siyah boğa geldi her halde diye sevinir. ancak oda ne!

sayfayı begenırsenız sevınırm... saygılar..

gece iki taraftan iki kişi aynı büyüklükteki yığınları araba ile çekip tepeye varırlar iken ay ışığında her biri karşısında bir kişi görür.

ortancası kırmızı renkli

şu aslanlı boğalı hikayeye devam edeyim bir kere başladım nihayete erdireyim bari:)

"Ya Azrail! O canını alırken sevinç duyduğun zalim kimdi biliyormusun?"

aslanın yaşadığı tepenin tam karşısında ise daha küçük bir tepe var idi.

Ot yok su yok bu yoklukta en az 3 boğa istemistir:)ibretlik

en küçükleri beyaz renkli idi.

" İşte ruhunu alırken büyük sevinç duyduğun o zalim, vaktiyle bir tahta üzerinde biraktığında büyük üzüntü duyduğun o mahsun çocuktu."

evet şu hikayeyi tamamlayayım artık:) yoksa aslan aclıktan ölecek:)

senin otlağından otlamaya geldik ve senin şerinden ormanı kurtarmaya geldik

ihtiyar teşekkür eder çok sevinir.

adam iki karpuz ve bir mektubu yanına alır şehirden köye yolculuğa başlar.

veya başka şekilde ölecek:) bakalım hikayemiz nasıl nihayete erecek:)

harun reşit: ey ihtiyar kimse diktiğin hurma ancak kırk sene sonra meyve verir senin ise bir iki senelik ömrün kalmış. neden kendini yorar ve asla meyvesini yiyemeyeceğin göremeyeceğin ağacı dikmek ile boşuna yorulursun deyince

aslan ferahlanır güler sevinir.

istanbulda gurbete bulunan bir kimse yine kendi köyünden yanında bulunan birisinin köye dönmesi üzerine, köydeki yakınlarına göndermek üzere bu kimseye iki karpuz bir de mektub verir.

tohumunu alır.. annesine gider..

eski zamanlarda uçsuz bucaksız bir ormanın yeşil ve yüksek bir tepesinde büyük ve kuvvetli bir aslan yaşıyordu. Tepe de şarıl şarıl sular akıyor çeşit çeşit ağaçlar göklere uzanıyor ve her hayvanın yemek istediği bol ve uzun otlar tepeyi sarmıştı. Aslan acıkmış ve yemek için etrafa bakınıyordu.

gider siyah ve kırmızıya der şu beyaz boğa tehlikeli rengi beyaz olup geceleri gözükür ve yerimiz fark edilir diye önce beyazı yer sonra aynı numara ile kırmızıyı yer en sonunda siyah tek başına kalır onu yer

aslan siyah sığırı beklerken birden karşısında üç sığırı birden görmesin mi:)

artık o günden sonra ormandaki hayvanlar asla aslanı göremezler. hepsi mutlu ve said olurlar. o günden sonra da siyah boğa ormanın hükümdarı olur ve asla birine zarar gelmez.

mutlu mu mutsuz mu bitecek:) yoksa kiminin mutsuzluğu ile bitip diğeri bundan mutlumu olacak:)

demek beyaz ve kırmızı boğalar siyahya durumu iletmişler siyah da en son ve etli semiz olanı olduğu için tek başına gitse mazereti yok kesin aslana yem olacak. o yüzden üçü birden aslana giderler.

bu üç boğa aslan hikayesinin diğer versiyonunda ise aslan boğaları yenmektedir.