devamlı bır tebessum yuzlerınde. acınması gereken onlar mı yoksa gulumsemeyı bıle unutan bızler mı?

algılamalarında normal insan gibi

sonuçta toplumdaki her insanın zeka düzeyi aynı değil zaten

Down sendromu ve otizm bir hastalık değildir. Down sendromlular ve otizmliler ilaç aramıyorlar. İnsanlar tarafından kabullenmiş olmayı ve kendilerine diğer insanlar gibi davranılmasını istiyorlar

millet olarak etiketlemeyi pek severiz insanları

down sendromlu bir öğrencim vardı adı fırat... gözlerindeki parıltı yüzündeki o tebessüm... kimde vardır başka ya...

gözlem sonucudur

fiziksel özelliklerinden zaten doktorlar anlıyo bebeklikten

herkesin başına gelebilir

başka bişi yaptığımız yok

bir arkadaşım ve çocuğu aynı dertle savaşıyor...

onlara acıyarak bakmayı bırakın da sevgiyle yaklaşın

bunlar öğrenme güçlüğü çekiyo

gerçekten sabır isteyen bişey...

lorenzonun yağı..

özel eğitimini alırlarsa çok geri kalmazlar yaşıtlarından

bi tanıdığımın down sendromlu çocuğu var

öyle insanlar var ki tiksinerek bakıyolar ve ben bundan nefret ediyorum. yaz tatilinde pazarda önde giden down sendromlu çocuğa tiksinerek bakan bi kız gördüm. açıkcası içimdeki şiddet eğilimli canavar öyle bi uyandıki kıza iki tane çakasım geldi. yada şunu söylemek lazım: rezilll esas tiksinilecek olan sensin...

guzel bır baslık.. evet onlara ve aılelerıne farklıymıs gıbı davranmaktan vazgecersek butun mesele cozulecek sanırım. onlar bununla basedebılıyorlar. sadece dısardan gelen tepkılerle basacıkamıyorlar

ilerde bizim çocujlarımızda olabilir bilmiyoruz

biz onlara özürlü gibi davrandığımz için psikolojileri daha anormal oluyo

bir gen, ruhun hayatla olan keşismesini değiştiriyor, duyular başka bir anlam yükleniyor..

acaba yaşamı nasıl algılıyorlar..

aileleri için zorda sıl zorluk toplumda

down sendromu değil ama konuyu görünce bir film aklıma geldi,

yani acıma duygusu ve garip garip bakılması en çok yapılan şey