üyelerin bu eseri okumasını isterim.

güzel hikayeler yazar

isterseniz

Çünkü hayatında ilk defa adalet denilen şey sağlanmıştı. İşte adalet böyle sağlanırdı.

o kadar önemli bir konu olmasına rağmen hayata dair forumunda tartışılmamalıymış. "yaratılış" başlığı dini forum konusu olduğu için oraya aktarıldı.

bu başlığın konusu zavallı karıncanın hikayesi

Evinin kapısını açtı, içeri girdi. Penceresinden baktı; yaramaz çocuk hala ağlıyordu; fakat karıncaları yakmaktan vazgeçmişti.

ben bu yazı şekline: (yazarın 4 yaşındaki oğlunun kahvesini dökmesi gibi)

Yeniden bilgisayarının başına oturdu ve yazdığı hikayeye kaldığı yerden devam etti.

Eğer oğlunu bu dünyaya getirmek; bir hata ise bu hatayı çoktan yapmıştı.

herşeyin gerçekliğini yitirmesi

herşeyin aptalca bir şakadan ibaretliği

siz de devam edebilirsiniz

hatta şöyle de olabilir: hikaye için farklı fikirleri olanlar varsa paylaşabilir.

Ama bu sefer rengi mavi değil, kırmızıydı.

Ve bir şey oldu!

gereçekleri daha açık şekilde görmek

Bir güçlü bir güçsüzü ezdiği zaman; çok daha güçlü olan; haksızlık yapan o güçlüye hak ettiği cezayı kesmeliydi.

Tamam, amca, bir daha yapmayacağım; karıncaların bacaklarını yakıp onların sürünmelerini izlemeyeceğim, onları öldürmekten zevk almayacağım.

hikaye bittiği zaman tanrı kendini sorgulayacak

aynı şeyleri yapmaktan bıkmaması

yazılar çıkıcak gibi duruyor nacizane fikrim

çünkü isteyen herkes hikayeye katkı sağlayabilir.

şartlanmılığı yenmek.

Dışarı çıktı. Yaramaz çocuk yine zavallı karıncalara işkence ediyor, onları öldürüyordu.

Evet, kesinlikle daha iyi hissediyordu.

yine konuyu yaradılışa getirmişsin be dostum..

amcam açık havaya çıksa beynine çok oksijen gider, rahatlar

bende bu yanlışı düzelteyim..

böyle oluyor, çünkü böyle olması gerekiyor. herşey olması gereken gibi oluyor.

sevinç, mutluluk, iyilik, güzellik... gibi saçmalıklar

zavallı karıncalar: insanlar

?Bir daha yaparsan!? dedi "Senin o serçe parmağını keserim" diye düşündü.

Bir türlü durmuyor bak sana!

ilginç bir mesaj olmuş, tartışmak mı istiyorsunuz. yoksa sizi görmezden gelmem mi; sizin daha çok ilginizi çekerdi?

sürekli tatmin olma durumu

neyse sorun değil ama yazı güzel, beğendim gerçekten..

ben de sizin kaldığınız terden devam ederim

?Şimdi gidip, o yaramaz çocuğun sol elinin serçe parmağını kesmek zorunda kalacağım?, dedi ve yine anahtarlar?

çok güzel sonra sonra

Üç hafta sonrasıydı...

En üst çekmeceyi kapatıp, mutfaktan çıktıktan sonra; kilitli olan evin dış kapısının anahtarını, koyduğu yeri hatırlamaya çalıştı. İşte ordaydılar, televizyonun yanındaki sehpanın üstünde. Anahtarları aldı...

Kendini daha iyi hissediyor muydu?

Lanet olası pencerem, sokağı görmek zorunda mıydı?

Yazdığı hikayeye ara verdi. Gidip üzerini değiştirdi.

Kırılan merceğin yerine yenisi alınmıştı.

Ben senin amcan değilim!

değişik bir yazı olmuş

olayın dışına çıkmak diyorum.

"şartlanmışlığı yenmek."

Bu yaramaz çocuğu yakalayıp, sol elinin serçe parmağını kesmeyi düşünmüştü; sokağı izlediği pencereden bakarken.

Yeni zavallı karıncalara gerek var mıydı?

Birinin çıkıp yaramaz çocukları cezalandırması gerekiyordu!

bu söze binaen yazdım evet konu farklı ama yine kıyısından köşesinden bir girmişsin konuya..

Herhalde artık gözü korkmuştu ve o zavallı karıncaları rahat bırakırdı.

aptalca bir hikaye yazan amcam ve

Çocuğun elindeki merceği de aldı. Şimdi mercek sağ elinde, çocuğun sol kolu da sol elindeydi. Güneş sol omzunun üzerindeydi. "İyi ayarlamak gerek" diye düşündü.

aptal amcam neden masum bir karıncanın yakılmasına ihtiyaç duymuş?

?Bu şekilde düşünmem ne kadar tuhaf; bu şekilde düşünmemeliyim.? diye kendini kandırmaya çalıştı.

çocuk ilişkisine sardırmış durumdasınız konuyu değiştirseniz güzel

şartlanmışlık.

bu başlıktaki konu "yaratılış" değil

hepimizin hikayesi

aptalca bir hikaye ve

karşıma çıksa ağzını burnunu dağıtırım

Elindeki merceği yere atıp kırdı.

hikayenin devamını yazacağım

hem bu şekilde gerçeklere de gözümüzü yummuş oluruz

bu arada çocuğu dünyaya getirenler ebeveynler değildir onlar sadece vesiledir..

Yaramaz çocuğun; bacaklarını yakıp, sürünmelerini izlerken eğlendiği birçok zavallı karınca vardı zaten.

aptalca hikayesinin aptal kahramanı küçük velet ve

Yaramaz çocuğu uzaktan biraz seyrettikten sonra?

tanrının cezası

Hayır, yoktu. Fakat geriye dönüş de imkansızdı, maalesef. Canından çok sevdiği bir oğlu vardı, artık.

diye ekliyorum

Yaramaz çocuğun suratındaki ifade görülmeye değerdi.

tanrı genel olarak ne gibi faaliyetlerle uğraşır?

Zavallı Karıncanın Hikayesi:

başka bir üyede benim kaldığım

Sigarasından son bir nefes çekip, söndürdükten sonra.

Elimi yakma amca. Bir daha yapmayacağım.

bende okudum üşenmeden..

"Evet, artık bunun serçe parmağını kesmenin zamanı geldi" dedi.

Çocuk iki saat boyunca hiç sıkılmadan; yüzlerce karıncayı yakarak öldürmüştü.

yaramaz çocuk: tanrı

masum bir karınca

Serçe parmağının kesilmesini çoktan hak etmişti.

sonrası toz pembe bir hayat

Mahmut :))))

Yaramaz çocuğun yanına yaklaştığında; yaramaz çocuk, kaçmaya çalışsa da onu sol kolundan yakaladı, şu sözü geçen serçe parmağın olduğu kolundan.

?Bu çocuğu dünyaya getirmeye hakkımız var mıydı? diye düşündü.

bu hikaye bitmez kahramanlar aynı kalır roller değişir..

Mutfağa yöneldi?

hikayeyi devam da ettirebilirler

amcam psikolojik zihinsel şizofrenin teki

Sokağa indi, koşar adımlarla yaramaz çocuğun yanına geldi. Sağ eliyle, çocuğun sol yanağına şiddetli bir tokat attı. Yaramaz çocuğun tokadı yedikten sonraki surat ifadesi görülmeye değerdi. Ağlarken çıkardığı sefil sesler de duyulabilecek en güzel seslerdendi. Ve görevini yapmış olmanın verdiği huzurla yavaş adımlarla evine doğru yürümeye başladı.

Akıllanmayacak bu yaramaz çocuk.

yanlışı düzeltelim:

Bu kez anahtarları bulması uzun sürdü. Kanepenin arkası?

sahip olunanın kabul edilemez sefilliği

evet hikayey devam etmek isteyen varsa devam edebilir.

söylenmemiş olanın gerçekleşmesi

Yaramaz bir çocuk elindeki mercekle az bir süre takip ettikten sonra yakaladığı karıncaları yakarak öldürüyordu. Bu o kadar çok hoşuna gidiyordu ki; bu oyuna başlayalı iki saati geçmişti.

Bu başlıkta "Zavallı Karıncanın Hikayesi" adındaki deneme çalışmamı paylaşıyorum. Devamını yazdıkça buradan paylaşmaya devam edeceğim. eğer "izin" verilirse.

allahın canının sıkılmamsı çok tuhaf.

4 yaşındaki oğlu, yanından geçerken koluna çarpmıştı ve elinde tuttuğu kahvesinin üstüne dökülmesine sebep olmuştu.

Bunu yapabilecek birinin!

İlkkez uzun bir yazıyı okudum. İlginç bir şekilde karınca-yaramaz

"yazılan doğruları" mecburen kabul etmiş oluruz

"O zavallı karıncaların çektiği acıyı tatması gerekli ki; yaptığı bu kötülükten vazgeçsin."

Bir hafta sonra; yaramaz çocuk yine zavallı karıncalara işkence ediyordu, onları öldürüyordu.

Evet, bu şekilde olmalıydı. Adalet sağlanmalıydı.

tanrı şu anda ne yapıyor?