ömrünün hırsızıdır

şairler dolaşır saf saf

paldır küldür yıkılır bulutlar

evvel zaman içinde

an gelir, yok olur benliğim..

an gelir şimşek yalar

an gelir, ben gelirim

son umut kırılmıştır

an gelir hatalar diz boyu..

an gelir biter muhabbet

o eski heyecan ölür

saatli bir bombadır patlar

-tahrip gücü yüksek-

gözlerin birini arar

sokaklar kuşatılmış

namlı masal sevdalıları

sevdiğine inanları

kimseler bilmez nerdeler

direkler çatırdar yalnızlıktan

an gelir, anlatamazsın karşındakine derdini..

içi paramparça olup yansada

güzelim başlığımı

Attila İLHAN

an gelir sevdiklerine kavuşursun..

ne selam artık ne sabah

kim duysa / korkudan ölür

vay be

seviyorum demekten

Attila ölür

kalbur saman ölür

karakollar taranır

çalgılar susar heves kalmaz

an gelir vazgeçilir sevenlerden

yağmurda bir militan ölür

çünkü fena kırmızıdır

hep yanlış anlaşılmıştır

an gelir mutluluk vakti..

anlardan neistiyonuz?

sen ararsın, o kaçar..

an gelir kelimeler anlamını yitirir. an gelir keli...

masmavi dehşetiyle siyaset meydanını

dostluk

zıbarıp gider

an gelir sinirlenirsin...

o gördüğümde nedir, ince uzun karanlık bir kuyu!

yutkunamam bir yudum suyu..

kaf dağı'nın ardındaki

şataraban ölür

kadir anladı sizi

sorununuz ne?

terketmekle

çeşmelerden akar sinan

an gelir ;

an gelir

-la ilahe illallah-

tenhalarında şiir söyleyerek

kanuni süleyman ölür

keyfim yerinde

terk edilsede

an gelir mutlu olunur

sehpada pir sultan ölür

her ölen pişman ölür

amanın millet duygusala bağlamış

şarabın gazabından kork

kan tutar / tutan ölür

bir parça hasrettir içinde barındırdığı..

kubbelerde uğuldar baki

hayalleri yasaklanmış

görünmez bir mezarlıktır zaman

böyle mutlu olunacaksa ol

an gelir keyfim yerin dibinde

gökyüzünde anlaşılmaz bir heybet

beddua etmemktir asla