Fani Dünyada kalıcıymış gibi sonsuz istek ve arzularla dünyaya müptela olan bizler sevdiklerimizin birer birer göç ettiği gerçeğini bile görmemekte, hal ve haraketimizle inkar etmekteyiz.

Üç yıldır bakii ebedi aleme hazırlanıyorum dediğinde gözleri parladı, ıpıslak oldu, yutkunarak kısık sesi ile keşke üç yıl daha ömrüm olsada biraz daha hazırlansam biraz daha terakki etsem diye tazarruda bulundu.

Aradan geçen üç yıldan sonra hastalığı bir hayli ilerleyen dostumun bedenen zayıfladığını bir deri bir kemik kaldığını ama inanç ve itikad olarak bir o kadar güçlendiğini müşahade ettim, şükrü ziyadeleşmiş derdi vereni dertten görmüştü, gafil gezdiği dağdağalı dünya hayatının fani olduğunu yakalandığı amansız hastalığın vesile olduğuna kanii olmuş.

Bir dostumu hastahanede ziyaret ettim 3 yıl önce yollarımız hastahanede kesişmişti, hastalıklardan şekva etmiş durumumuzdan şikayetçi olmuştuk.

Adeta içimden geçenleri telaffuz ediyordu, hissetiklerinizin üç yıldır görmediğiniz biri tarafından telaffuz edilmesi ne kadar ilginç.!

Ne zaman Rabbimiz bize aciz ve çaresiz olduğumuzu hissettirecek bir hastalık nimeti verdi işte o zaman gaflet perdesi kalkar fani dünyanın farkına varıp bizleri bekleyen bakii alemin bir adım ötede olduğunu idrak ediyoruz.

Dostum ayrılırken ilk adım toprağın üstüne ikinci adım kara toprağın bağrına dedi, sarıldık kucaklaştık mütebessim baktık birbirimize.

Dünya hayatının bir adım sonrasının kara toprak olduğunu unutarak, üstünde gezdiğimiz kara toprağa hergün bir adım daha yaklaştığımızı akla getirmeden yaşamışız.

Bir cuma hutbesinde hocanın saçlarınızdaki beyazlar beyaz kefenin müjdecileridir dediğini ama ne ölümü, ne kefeni ne kabri, nede kabirden sonrasını aklından geçiremediğini itiraf ediyordu.

Bir adım sonrası kara toprak diye sıkı sıkı tembih ettim kendime, yol boyunca..

?Yürü bree yalan dünya sana konan göçer bir gün?