İnsanı sevindirirken, aynı zamanda çok üzen bir duygu.

Öyle bir unutur ki insan; unuttuğunu bile fark etmez.

Bilinç Aşaması

Unutmak...

sanmıyosunn öle oluyooo iştee hayattt...

bilemiomm artık naptysann

Unutulmuş?

Zira biz insanoğluna verilen nimetlerden biridir unutabilmek.

Vedalarda söylenen tek sözcük olur bazen: ?Nereye gidersen git! Ama beni unutma.? Sanırım bu söz söylenirken, önemli olunmak istenir, özel olmak. Zira insan, çok sevdiğini özler ve özlenen unutulmaz. Unutulmak artık sevilmemeye de işaret eder bir yerde. Bu yüzden unutulmak yaralar yüreğimizi.

İçine acılarınızı doldurmuşsanız, artık hatırlamıyor olmak size tebessüm ettirir. Vefasızlıklar ise sildiğiniz hafızanızın çeperlerinden, öyleyse ne büyük iyilik yapmışsınız her gün çileden çıkardığınız günlerinize. Hatırlamamak; birçok yaşanmışlığımızın diğer adı olduğunda, daha da kıymetlenir.

Henüz tam olarak unutamadıklarımızda, önce küçük çağrışımlarla hayal meyal hafızanın perdesine gelir. Sonra o hayal meyal hallerde yiter gider. Ve insan, neyi unuttuğunu bile unutur.

Unutulan?

Peygamber müjdesidir..

Esas unutmak

en zoru..

?Unutmak? öylesine bir olgudur ki kimi zaman onu gerçekleştirmek için çabalarsınız ama başaramazsınız, kimi zaman ise o kendisini gerçekleştirir sizden bir yardım almaksızın? ve düşüncenizdeki kilitlerden kurtulursunuz.

yapılanıdır..

Bir anda olur.

Hesapsız, kitapsız, kurgusuz, plansız bir anda? Kurmadan, ?Unutmalıyım? diye komutlar vermeden akla.

Ön Bilinç Aşaması

Unutmak?

uyarıcılarını..

Kelime olup takılmışsa bir aşığın diline, her söylendiğinde, önce dili sonra yüreği yakar. Zira unutmaya çalışmak hiç unutamamaktır. Ve hiç anlaşılmayan sır: Neden sevmek bir an sürerken, unutmak senelerimize bedel olur?

unutmak için..

ama en kolay..

Kalp ağrıları ise en geç silinir hafızamızdan.

Ve Neruda'nın dizeleri söylenir: "Aşk ne kadar kısa ve unutmak ne kadar uzun."

sadece

Bazen bir anda yaşanan, bin anda unutulmaz.

İki dostun arasında geçen kırgınlığın adıysa, tebessüm yeniden şekillenir yüzlerde. Unutmanın ne kadar güzel bir duygu olduğu söylenir durulur. Zira unutmasaydık, bir daha sevemez ve sevdiklerimizi affedemezdik. Affetsek bile, arada hafızamızın kapılarını zorlayan eskiler canımızı sıkardı. Affettiğimiz kişilerin yüzüne bakarken bir daha ilk günkü sevgimiz, muhabbetimiz, yakınlığımız kalmazdı.

farkında olmadan unutmuşsun aslında...

Unutma?

Unutma diye bişey yok.

unutma..

Bir evladının hatıralarına değmişte, uzakta yaşlı bir annenin yüreğine yansımışsa. Artık her gün ve gece hüzün, yoklamaya gelir pencereleri, kapıları. Unutmak bazen unutana hiçbir zarar vermezken, unutulanı ince ince sızlatır. Unutulanı yakar hatırlanmamak, çalan telefonda yada kapıdadır artık kulak. Olurda bir gelen olurda duyamam diye, uykular bile aralık kalır.

Kimimiz için acıların tarifi, kimimiz için ise mutluluğun.

gibi gözükendir..

ben bişey yapmadımdaa okuyan çok yorum yapan az...

söndürmelisin..

Unutmalıyım?

Unuttuğumuz yada unuttuklarımıza göre değişiyor ifade biçimi.

Sigmund Freud

bihterr naptın sen yaa tıklanma rekoru kırmışsınn:))

Yaşarken söz verdiklerimiz bile, yiter gider elimizden.

Bilinçaltı

Psikanalatik Yaklasım

sanarsın

Hayatımıza değişik kalıplarla giren, binbir çeşit manası olan bir kelime.