Unutmaya acıkıyorum

Ne yapsam, dolmuşum artık, saklayamam ki Ellerimden belli oluyor seni sevdiğim

Geleceğin varsa da artık gelme sakın gelme, hiç gelme... Ben Sana Gelene Kadar Sen Kimseye Gitme..

Eğilip öperken ben.

Gördüğüne bile inanma, Gülüşlerim ninni gelmesin, Sana hiç söylemedim ama,

Yastığa yorgana sarılmadan uyumaz oldum,

Gitmediğin zamanlar bile hep gidecekmiş gibi durdun yanımda.

Sarıl sımsıkı, tenim ol, beni bırakma

Başım dönüyor, of başım dönüyor yaşamaktan

Seni sevmek yetti artık,

Güneşi batmadan saçlarının

Çünkü ; Sensizliğin Kelimesi Bile Senle Başlıyor

El ayak çekilsin, sonsuz bir gece

Ne bu kurumuş nehir; gözyaşım

''Gitme'' deyişimi ne sen duydun, ne taksici...

Oldurduğun yemişlerin ağırlığından

Sen Gittiğinden Beri Ağlamadım

Beynim öylesine uğulduyorduki.. DUYAMADIM... Gittin...

Sen beni terk ettiysen,

Gözlerimin nasıl aşka çağırdığını

Bir ilk yaz tazeliği getirdin

Ölüm dahil her acıya katlanırım sandın ama sen hep öldürdün beni..''

Sevmişliğim, sevilmişliğim

Bu mevsimden dolayı mı sevdim seni. O zaman bu kuru yaprakların hepsi yokluğunun yıl dönümü bana. Peki Her yıl kutlanacak mı böyle? Ben geçerken ağaçların altından. Üzülmeyeyim diye. Başımdan aşağıya hüzün mü yağacak?

Beni kötü yakaladın haziran

''Sensiz Uyanmamak İçin Bu Gece de Uyunmadı''

Tam sevmek isterken seni. Taksi çağırdın.

Gidiyorum işte,

Bir dolunay doğuyor bakışlarından

O heyheyler, o delişmenlikler neydi

Her bakışta başka bir el sallama.

Peki her şarkıda ağlamamın, Sebebi de mi sensin?

O Gözyaşları Yüreğimde Durduğu Sürece Senin Adın Aşk Bende Gittiğinden Beri Yastığına Yorganına Sarılıp Uyuyamıyorum Bir Kağıda Sensizlik Yazdım Çok Hoşuma Gidiyor

bu aşk için büründüğüm son kimlik olsun...

Söylediklerim yalan değil ama, Gerçeküstüydü,

Bakışlarımın nasıl gel diye haykırdığını gözlerimden, belli oluyor seni sevdiğim

kal sevgili... Madem ki yokluğumla daha mutlusun, o halde yokluk benim

Ne bu ardımdaki kül yığını; elli yaşım

Bilmezdim bu kadar etkileneceğini ve her söylediğimi yapacak kadar az sevdiğini,

Ölebilirim artık

Gamlı, yıkık eylül sonuma

Ellerimin aradağı ellerindir geceler boyu

Ne bu acıdan korlaşan yürek

Ağladığım kadarını gülemedim daha, Yine geceden borçlu girdim sabaha, Olmadı...

Güneşe ne, Niye ısıtmıyor beni,

Ben ne kadar sevdiysem o kadar gittin.

madem ki ancak yokluğumda sevgimi hissedebiliyorsun, öyleyse yokluğumla

Önümdeki diz boyu karanlıklar da ne

Nasıl bekliyorum özlemle, görüyormusun

Ne vardı diyorum, ah ne vardı! Şu kaldırımda resmin olsaydı,

Gün boyu senden bir meltem esiyor yanan alnıma

Yoksun diye tebessümler bana mı küs?

Bak ne gelmeyişin öksüz ne de yokluğun, Gidiyorum işte hep beklediğin yere,

Uykusuz gecelerim seninle apaydınlık

Başımda senin kuşların kanat çırpıyor şimdi

Üzülünce anlıyorum, Üzüldüğüm hüzünden başka anahtar açmıyor, Mutluluğumun kapısını ve anlaşılıyor ki,

En yakın deniz kenarına atıyorum kendimi,

Ölme diyorsan; gitme kal öyleyse

Senden başka kimse bilmesin istiyorum

'Bekle beni, Döneceğim' diye umut verdinmi?

Neyi sevsem sana acıkıyorum,

'Kal' dememi istedinmi? Son birkez 'Seni Seviyorum' dedinmi?

Birşey söyledinmi giderken?

Dedemin masallarına benzemiyor her aşkın sonu...

Mümkün değil, bu sevgiyi bıçaklayamam ki...

Bi sensizlik ki sorma,

Her dalga halime üzgün, Her dudakta bana tebessüm,

Ne bu kadere boyun eğmişliğim

Yaşamak lazımmış oysa aşklar için, ''Ben seni ölecek kadar sevdim diye...

Görenler varsın dileniyorum sansaydı...

Dallarım yere değiyor