« Yanıtla #11 :

İslamcılık, İsmail Kılıçaslan, Vapurlar Filan...

Bazı İslamcılar, namazlarını kaçıran filozoflar topluluğuna dönüştü. Bir çoğu "Allah" demekten korktuğu için "Tanrı" demeyi yeğliyor. Onlardan bir kaç kitap ismi sormaya kalksak "Wittgenstein, Heidegger"geveleyip duruyorlar. Örtünmeyi "Allah'ın emri" diye savunamayıp "Kişi Özgürlüğü" başlığı altında tartışabiliyorlar. Tasavvufa "Ritüel" olarak bile sahip çıkamıyorlar. Şu dünyada 'azın çoğu yenebileceğine dair' hiç bir inançları yok. Şarap kadehiyle meşrubat içince gizlenebildiklerini sanıyorlar. Oysa sıvılar, içinde bulundukları kabın şeklini alırlar... Bir meşrubat, kadehin içinde şarap kalıbıyla duruyorsa iş bitmiştir! 35 yıl ateist yaşadım. Hayatımda Allah olmadığı için "İnşallah"a dilim dönmüyor "Umarım" diyordum. Şimdi "Umarım"diyen Müslümanlar görünce bilimsel bir hayrete kapılıp kafamı ezecek odun arıyorum.

İsmail ticareti biliyor! Geçici bir dünyanın beş kuruş etmeyeceğini zaten biliyordu ama iyice idrak etmiş. Bu sözleri söyleyecek kadar cesur, doğal olarak şu andan itibaren yüreğimizde nezih bir yerin sahibidir. İlmihalden kopmuş, İngilizce, Kuantum Fiziği, Kişisel Gelişim, Uzay Geometrisi peşine düşmüş bir toplumdan zaten rahatsızız. Müslüman'ın hedefi cennet olmalıdır. Cennet için de kul olmak, kulluğun vazifelerini idrak etmek, ibadetleri aksatmamak gerekiyor.

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="0e6c7b626b607a4e6c7b626b607a6f65777b7c6b6520617c69">

İsmail Kılıçaslan kardeşim de "Yasin" i ezberleyecek ve ben ondan önce ölürsem arkamdan bana da okuyacak inşallah... Mümin olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu...

İlmihal bilgisini kaybettik edeli herkes hakkını mahkemelerde arıyor, ölümü unuttuk. Yaşamın içinden ölüm iteklenince zalimleştik. Jargon gitti. Dilimiz ve tipimizle Müslüman'ı temsil edemiyoruz. Dilinden, giyiminden kopya vermeyen, yaşam tarzıyla, okuduğu kitaplarla gizlenmesini beceren ama "Müslüman değildir" diyemediğimiz insanlara karşı şüphelerimiz bizleri de günaha sokmaya yetiyor.

İsmail Kılıçarslan, "Gerçek Hayat Dergisi"nde diyor ki: ?Ben artık kendimi bizim mahalleden hissetmiyorum. İslamcılık pozisyonunu reddediyorum. Dindarlık, İslamcılar eliyle tasfiye ediliyor. Şimdi bizim mahalleden değilim dedim ya... Dedikoduyu meslek haline getiren ve düne kadar bendenize?İslamcı geçinen?, ?İslamcılıktan geçinen? gibi yaftalar yapıştırmaya bayılan yarım danteller?Ahmet Hakan olmaya çalışıyor? yaftasını çıkarabilirler ceplerinden. Mahalleniz de sizin olsun, İslamcılığınız, dergileriniz, sözlükleriniz, siteleriniz, sürekli?Alternatifini yapalım lan? diyen zihniniz falan da. Ben namaza başladım yeniden. İslamcılıktan daha önemli işlerim var. Yasin ezberlemeye çabalıyorum.?

Bülent AKYÜREK

Yanlışım varsa Allah affetsin ama benim de yıllardır kafayı yorduğum bir konudur bu. Bir kaç kez televizyonlarda söyledim diye topa tuttular. Müminle İslamcı arasındaki fark sorulmuştu bana. Demiştim ki "İslamcı, başına bir iş geldiği zaman karakola, mahkemeye koşar fakat mümin ya affeder ya da Allah'a havale eder." Çünkü mümin, başına gelen şeylerden dolayı karşısındakini suçlamaz. Kötüyle değil kötülükle mücadele eder, Allah'a sığınır, kendi muhasebesini yapar, sonrası için de bazen tedbir alır.

Zahirine bakarak "Bak bir Müslüman geliyor." diyemez olduk. Dudakları duayla kımıl kımıl, hacıyağı kokan, tesbihli, namazlarını kılan, eşgali belli Müslümanları özledik. Bu laikleşme süreci nereye kadar devam edecek? Uzlete mi çekilsek, sadece kendimizi mi kınasak, bilmiyorum ki ne yapsak da artık Müslümanlara soru sormayı bırakıp mutmain olsak...

Kabirde sorulacak soruları biliyoruz: Rabbin kim, kitabın ne filan... İlk sorgularımız namazdan olacak... Biliyoruz ki orada Kuantumdan soru çıkmayacak. Bu dünyada bilim nereye giderse gitsin, öbür dünyada bir "Yasin" okuyabilenler bir çoğunu geride bırakacaklar. Bu dünyada dindar olanın cennette mekanı geniş olacak...

Bir tercih sunuyor hayat bize... Cennet, cehennem, vapurlar filan... Hesap ortada!

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="1c7e69707972685c7e69707972687d7765696e797732736e7b">

İslamcılık, dinin felsefesi, siyaseti ve yaşam biçimi olarak karşımızda duruyor. Bir İslamcının gün içinde girip çıkacağı mekanların sayısı müminden çoktur ve bunun için kınanmaz. İslamcıysanız barın kapısında "Bir arkadaşa bakıp çıkıcam abi" deme şansınız vardır. Hareket alanları ve manevra kabiliyeti geniştir. İslamcının bela anında liberal veya demokrat bir partiye oy verebilme hakkı gizlidir. Mümin ise yaban eşeği gibi inatçıdır. Kendisini yolundan edecek her şeye karşı tavırlıdır. Görmez, duymaz, işitmez, çok şükür yobazdır!

Geçen gün Ülke Tv'de Sadık Battal'ın "Tahta Köprü" programına konuk olmuştum ve sürpriz olarak telefonla dünya ahiret kardeşim Hakan Albayrak katılıp şöyle demişti: "Artık bir kaç Müslüman arkadaş bir yerde otururken haydi namaza diyemez olduk çünkü bu cümle artık özel hayata müdahele sayılıyor." dedi, çok haklıydı.

İsmail Kılıçaslan'ın islamcılıktan filan bahsettiği için değil, ara verdiği namazlarına başladığını, Yasin ezberlemeye çalıştığını duyunca çok mutlu oldum, evde bayram havası esti. Zira Müslüman Müslüman'ın namazını sorar, sorgular, takip eder, kardeşinin namazlarında sorumluluğu vardır.