O hazret dördüncü imamın oğludur. Hicretin 57. yılında dünyaya gelmiştir. Kerbela vakıasında bulunduğunda dört yaşındaydı. Babasından sonra Allah'ın emri ve geçen imamların vasiyeti üzerine imamet makamına ulaştı. 104. ya da 107. yılında (Şia rivayetlerine göre Emevi halifesi Hişam'ın kardeşi oğlu İbrahim b. Velid b. Abdulmelik'in vasıtasıyla zehirletilerek) şehit edildi.

mu'ti midir guti midir o arkadaş başlığı kapatmazsa yarın görüşlerini merakla bekliyorum p00r kardeşim...

Kerbela vakıası, kadınların esir alınıp şehirlerde gezdirilmesi, Hz. Ali'nin kızı ve dördüncü İmamın Kufe ve Şam'daki toplantı yerlerinde konuşmaları Ümeyye oğullarını rezil etti ve Muaviye'nin yıllarca yaptığı tebligatı etkisiz bıraktı. Hatta Yezid, Kerbela'da memurları eliyle yapılan bu işlerden kendisini temizlemeye çalıştı. Kerbela vakıası, etkisi geç olmakla beraber Ümeyye oğullarını saltanattan düşürmekle birlikte Şia'nın kökleşmesinde büyük bir amildi. Gösterdiği en yakın etki çeşitli kıyamlar ve bunun yanı sıra da on iki yıl süren kanlı savaşlardır. Öyle ki, İmam Hüseyin'in katillerinden hiçbiri intikam pençesinden kurtulamadı.

Bunun en basit kanıtı yolunda gitmeye çalıştığım Silsile-i Aliyye alimlerinin yarısından fazlasının Ehl-i Beyt'ten yani Seyyid olmalarıdır.

Ama şimdilik biraz konuşalım, belki aramızdaki buzları konuşarak eritebiliriz.

islam kurtuluş yolunu gösteriyor diye kimseye borçlu kalmaz.

- Fusul-ul Mühimme, s.212. Delail-ül İmame, s.111. İsbat-ül Vasiyye, s.142.

Kur'an-ın sayfalarını mızraklara geçiren zihniyet!

Fakat geçmişleri , dinin kanunlarına din adına muhalefet ediyor ve zahirde dine saygı gösteriyorlardı. Hatta halkın inandığı Peygamber ve sair dini şahsiyetlere yardım edip, onların yanında bulunmalarıyla iftihar ediyorlardı.

Bir süre imamı göz altında sakladılar. Defalarca onu öldürmek istediler ve ihanetler ettiler. Bilahare Medine'ye dönüş iznini verdiler. İmam Medine'ye döndü. Denilebilir ki geri kalan ömrünü takiyye ve inzivada geçirdi. Sonunda Mansur'un emriyle zehirlenip şehit edildi.

Hicretin 61. yılı Muharrem ayının 10. günü İmam, bir avuç dostlarıyla sayısız düşman ordusu karşısında saf çektiler ve savaş başladı.

Mervan, Haccac ve daha diğerleriin yaptığı da cabası!

Not: Diğer arkadaşların sabırlı olmalarını rica ediyorum. Vakit buldukça sorulara cevap yazmaya çalışacağım.

İmam Hüseyin hac amellerini yarıda keserek bir toplantıda kısa bir konuşma yaptı ve Irak'a hareket edeceğini bildirdi. Ve bu konuşmada şehit olacağını da hatırlattı. Müslümanlardan onun yardımına koşmalarını ve bu hedef yolunda kanlarını vermelerini istedi. Ertesi gün de Ehl-i Beyt'i ve dostlarını alarak Irak'a doğru hareket etti.

Ben sana verdiğin ilk bilgi üzerinde tartışalım dedim, sen yine bir sürü yazı yığdın buraya, sonrada yaygara koparacaksın iddialarıma cevap vermiyorsun diye.

Muaviye hayattayken tanınmış kişilerden Yezid'e biat almıştı. Fakat İmam Hüseyin'e dokunmayıp, biat teklifinde bulunmamıştı. Özellikle oğlu Yezid'e vasiyet etti ki "Hüseyin b. Ali biat etmezse fazla ısrar etme ve öylece bırak kalsın." Çünkü Muaviye meselenin önünü ve arkasını iyice algılayabilmişti.

Olayları doğru öğrenip, doğru değerlendirmek etrafın gazına gelmemek lazım. Çünkü bilmeden yanlışlıkla ettiğimiz bir söz yüzünden ahirette başımız çok ağrıyabilir.

nedir, ne değildir, islam emevilere neler borçludur, neden islam içerisinde emevilere kin güdenler var vs vs vs...

Bu noktada beni objektif olarak dinleyebileceğin garantisini vermen gerekir. Tarihi kaynakları önümüze serelim. Birlikte değerlendirelim. Buna cesaret edebilirmisin? Yoksa yanlı Abbasi ve Şii tarihçilerin uydurmalarına kanmaya devam edecekmisin?

İmam Hüseyin biat etmemeğe kesin kararlıydı. Bu yolda şehit olacağını da iyi biliyordu. Umumi fesad, fikri inhitat ve toplumun özellikle Iraklıların iradesizliğiyle pekiştirilen Ümeyye oğullarının büyük ve korkunç savaş gücünün onu yok edeceğini biliyordu.

Ancak Yezid, gururu ve çekinmemezliği sonucu babası ölünce onun vasiyetini unutup, Medine valisine emir verdi ki, İmam Hüseyin'den benim hilafetime biat etmesini iste, etmezse başını Şam'a gönder.

- Usul-u Kafi, c.1, s.310.

Çünkü Yezid, İslam dinine ve kanunlarına saygı göstermemekle yetinmeyip, İslam'ı ezmeğe korkusuzca tezahür eden bir kişiydi.

İşte buralardan, bazı tarihçilerin İmam Hasan ve İmam Hüseyin hakkında ortaya sürdükleri görüşlerin yanlış olduğu aydınlığa kavuşmuş oldu. Bazıları diyorlar ki İmam Hasan ve İmam Hüseyin iki değişik tabiata sahiptiler. İmam Hasan sulhsever idi. Kırk bin askeri olmasına rağmen barışı kabul etti. Fakat İmam Hüseyin savaşı tercih etti. Nasıl ki kırk kişi olmasına rağmen Yezid'le savaşa kalktı.

Bu başlıkta aramızdaki iletişim bozukluklarını giderelim inşaallah. Bakalım Mevlam neyler, neylerse güzel eyler...

Herkesin gıpta ettiği fakat Emevi soyundan olan halife "Ömer bin Abdülaziz" e de mi lanet okuyacaksın? Peygamber Efendimiz'in övdüğü Hazret-i Osman 'a da mı lanet okuyacaksın?

Sadık lakabıyla meşhur olan İmam Cafer b. Muhammed , beşinci imamın oğludur. Hicretin 83. yılında dünyaya geldi ve 148. yılında Abbasi halifesi Mansur'un emriyle zehirletilerek şehit edildi.

Arkadaşım her tartışmada aynı şeyi yapıyorsun. Yığıyorsun buraya bir sürü bilgi, yanlış olduğunu ispatlasakta hiçbir şeyi kabul ettiğin yok.

İmam Hasan . Hatta evinde bile can güvenliği yoktu ve bilahare hicretin ellinci yılında Muaviye'nin hilelerine uyan karısı vesilesiyle zehirlenerek şehit edildi.

mu'ti, eğer konuşmalar karşılıklı hakarete dönerse veya bizim kutsal gördüğümüz bir değere/insana hakarete dönüşürse hiç bekleme kapat derim.

Sende yanlı kaynak verme o zaman akla ve mantığa uygun olsun yazdıkların lütfen.

İmam Hüseyin Kufe yoluna koyuldu. Daha Kufe'ye birkaç günlük yol varken Kufe'de Yezid'in valisi tarafından, kendi elçisinin ve tanınmış gerçek dostlarından birinin şehit olup valinin emri ile ayaklarına ip bağlanıp Kufe sokaklarında gezdirildiğini duydu. Kufe ve yöresinin sıkı gözaltına alındığını ve İmam'la savaşacak mücehhez bir ordunun hazırlandığını duyunca ölümden başka bir yol kalmadığını anladı. İşte burada şehit olmak için kesin karar aldığını açıkça belirtti. Kufe'nin yaklaşık olarak yetmiş kilometre yakınlarında Kerbela ismindeki bir çölde Yezid'in ordusu onları ablukaya aldı. Sekiz gün burada kaldılar. Bu arada günden güne abluka çemberi daralıyor ve sürekli düşmanın sayısı çoğalıyordu. Bilahare İmam çok az ashabıyla birlikte otuz bin kişiden oluşan ordunun muhasarasında kaldı. Ve Kufe'ye doğru hareketini devam ettirdi

Veysel Karani'yi şehit eden zihniyet!

İmam Muhammed b. Ali , lakabı Bakır'dır. Bakır, Peygamber-i Ekrem tarafından kendisine verilen lakaptı ve ilimleri yarıp açan anlamına gelir.

- İrşad-ı Müfid, s.254. Fusul-ul Mühimme, s.204. Menakıb-ı İbn-i Şehraşub, c.4, s.247.

Kerbela vakıasının meydana gelişi ve Ehl-i Beyt'in mazlumiyeti -ki o dönemde Ehl-i Beyt'i temsil eden dördüncü imamdı- insanlara Ehl-i Beyt'i sevdirmiş ve onlara aşık kılmıştı. Bu etkenler el ele vermiş, milleti özellikle Şia toplumunu sel gibi Medine'ye ve beşinci imamın huzurlarına akıtmıştı. Böylece beşinci imam için geçen imamların hiç birinin zamanında meydana gelmeyen İslami gerçekleri ve Ehl-i Beyt'in öğretilerini yayma imkanı ve ortamı oluştu. Beşinci imamdan nakledilen sayısız hadisler, rical kitaplarında ve fihristlerinde yazılı çeşitli İslami konular dalında o hazretin mektebinde eğitilen ve yetişen sayısız Şii bilginleri ve alimleri sözümüzün açık tanığıdır.

Vallahi azgınlıkta çok ileri gitmişsiniz!

Öyleki yine bir Türk olan Eba Müslim Horasani güzel bir iş yaparak bu zihniyete son veriyor. Velhasıl Türkler Ehli Beyt aracılığıyla İslam ile tanışıyor.

Esaret zamanı bittikten sonra Yezid kamuoyunu kendi lehine çevirmek için onu ihtiramla Medine'ye gönderdi. İkinci defa Emevi halifesi Abdulmelik'in emriyle yakalanıp zincirle Şam'a getirildi. Daha sonra yine Medine'ye gönderildi.

Kaldı ki elindeki imkanları kullanıp onları kendi dostları vasıtasıyla öldürtüp kendisi yas tutabilir ve kanlarını almak isterdi. Nitekim üçüncü halifeye de aynı muameleyi yapmıştı.

- Usul-u Kafi, c.1, s.469. İrşad-ı Müfid, s.245. Fusul-ul Mühimme, s.202 ve 203. Yakubi Tarihi, c.3, s.63. Tezkiret-ül Havas, s.340. Delail-ül İmame, s.94. Menakıb-ı İbn-i Şehraşub, c.4, s.210.

- Menakıb-ı İbn-i Şehraşub, c.4, s.98. İrşad-i Müfid, s.214.

İmam Hüseyin ister istemez bu karanlık günleri geçiriyor ve Muaviye tarafından yapılan her çeşit ruhsal işkence ve baskılara katlanıyordu. Hicretin altmışıncı yılında Muaviye öldü ve oğlu Yezid babasının yerinde oturdu.

- İrşad-i Müfid, s.201. Fusul-ul Mühimme, s.168.

- Mekatil-ut Talibiyyin, s.52 ve 59.

- İrşad-i Müfid, s.201.

- İrşad-ı Müfid, s.246. Fusul-ul Mühimme, s.193. Menakıb-ı İbn-i Şehraşub, c.4, s.197.

Abbasi devleti zaten Emevilerden sonra kurulmuştur. Emevi iktidarını beğenmiyorlardı ki Abbasi devletini kurmuş adamlar. Ki haksızda sayılmazlar. Emevi iktidarından bende çok fazla hazzetmiyorum. İçlerinden pırlanta gibi insanlar çıksa da, güzel hizmetleri de olmuşsa da, yıkımlar, ayrılıklar da çok olmuştur.

- Bihar-ul Envar, Kompani baskısı, c.10, s.200, 202, 203.

İkisinden biri, sen seç.

Emevi devleti değil bak başlık "Emevi Zihniyeti"!

Abbasi ya da emevi taraftarı değildir. Hakkın taraftarıdır. Peygamberin sünnetinin taraftarıdır. Fazla kalabalık etmiyorum sadece peygamber efendimizin evlatlarının hayatını kısaca buraya aktarıyorum.

Esonto,

- İrşad-ı Müfid, s.245-253. Muhammed b. Ömer b. Abdul Aziz Keşşi'nin "Rical-ı Keşşi" kitabına, Muhammed b. Hasan Tusi'nin "Rical" ile "Fihrist" kitaplarına ve diğer rical kitaplarına müracaat olunsu

Çünkü Hazret-i Osman 'ta emevi soyundan idi, Ömer bin Abdulaziz'de...

Peki ilk iddiandan başlayalım.

- Tezkiret-ul Havas, s.324. İsbat-ül Hüdat, c.5, s.242.

Ancak İmam Sadık imametinin son yıllarında Abbasi halifesi Mansur'un baskılarına maruz kalarak zor günler geçirdi. Ümeyye oğulları tarafından Şii seyitlere yapılmayan zulümler Abbasiler eliyle yapıldı. Onun emriyle Şiiler grup grup yakalanıp, karanlık hapislerde işkencelerle hayatlarına son verildi. Bir kısmının başını kesip bir kısmını diri diri toprağa gömdürdü. Bazılarını binaların temeline yahut duvarların arasında bırakarak saraylar yaptırdı.

İmam Seccad 37 yıl imamet ettikten sonra Şia rivayetlerine göre Emevi halifesi Hişam'ın emriyle ve Velid b. Abd-ül Melik'in vasıtasıyla zehirlenip Hicret'in 95. yılında şehit edildi.

- Menakıb-ı İbn-i Şehraşub, c.4, s.88. İrşad-i Müfid, s.182, El İmametü ves Siyase, c.1, s.203, Yakubi Tarih-i, c.2, s.229, Tezkiret-ul Havas, s.235.

Daha sonra ışıkların söndürülmesine emir verdi. Maddi maksatlar için İmam Hüseyin'e koşulanlar sahneyi terkedip dağıldılar. Fakat hak aşıklarından çok azı (40 kişiye yakın yaranı) ve Beni Haşim'den olan akrabaları kaldılar.

Öyleki Türkler bile Emevilerle 100 yıl savaşmış! Neden mi dertleri İslam'ı yaymak değil Arap Milliyetçiliğini yaymak olduğu için!

İmam Seccad ve Zeynelabidin lakaplarıyla tanınan Ali, İmam Hüseyin'in oğludur. Annesi de İran şahı Yezdgird'in kızıdır. İmam Hüseyin'in dünyada kalan bir tek oğludur. Çünkü üç kardeşi Kerbela vakıasında şehit olmuştu. Bu da, ağır hastalığı nedeniyle savaşa kadir olmadığı için Kerbela'da bulunmasına rağmen canlı kaldı ve harem esirleriyle birlikte Şam'a gönderildi.

Bu imamın eserlerinden olan "Sahife-i Seccadiye" elli yedi dua içermektedir. Bu dualar en üstün ve dakik ilahi öğretileri içermiştir. Hatta "Al-i Muhammed'in Zeburu" adını almıştır.

İmam Hüseyin hac mevsimine kadar Mekke'de ikamet etti. Müslümanlar İslam ülkelerinden grup grup hac amellerini yapmak için Mekke'ye akın yaptılar. Bu arada İmam Yezid'in onu öldürtmek amacıyla hacı kılığında bir grup memur gönderdiği haberini aldı. Bunlar amel sırasında ihram altına gizledikleri silahlarla İmam Hüseyin'i şehit edeceklerdi.

- Usul-u Kafi, c.1, s.472. Delail-ul İmame, s.111. İrşad-ı Müfid, s.254. Yakubi Tarihi, c.3, s.119. Fusul-ul Mühimme, s.212. Tezkiret-ul Havas, s.346. Menakıb-ı İbn-i Şehraşub, c.4, s.280.

Esonto, şimdi vaktim yok sana bilahare dönüş yapacağım :) Bildiklerimi paylaşmaya çalışacağım inşaallah.

- Menakıb-ı İbn-i Şehraşub, c.4, s.88.

- İrşad-i Müfid, s.205. Fusul-ul Mühimme, s.171. Makatil-ut Talibiyyin, s.73.

Muharrem ayının dokuzuncu gününün sonlarında son teklif düşman tarafından İmama ulaştı. Hazret o geceyi ibadet için vakit alıp yarınki savaşa hazırlandı.

Beşinci ve altıncı imamdan rivayet edilen hadislerin sayısı Peygamber-i Ekrem'den ve diğer on imamdan aktarılan hadislerden daha çoktur.

selam.

Emevilerin peygamber efendimizin evlatlarına yaptıklarını tek tek yazayım isterseniz. Hz Ali ne yaptığını zaten biliyorsunuz onu hiç yazmıyorum.

İslam'a ikiliği getiren zihniyet!

Altıncı İmam, Ümeyye oğulları hilafetinin son zamanlarına ve Abbas oğulları hilafetinin ilk zamanlarına rastlayan imameti devrinde hazırlanan fırsatları elden kaçırmayıp dini öğretileri geniş alanda yaymaya başladı. Çeşitli akli ve nakli fenlerde bir çok ilmi şahsiyetler eğitti. Bunların başlıcaları şunlardır: Zürare, Muhammed b. Müslim, Mümin-i Tak, Hişam b. Hakem, Eban b. Teğlib, Hişam b. Salim, Hüreyz, Hişam-i Kelbi Nessabe, Cabir b. Hayyan-i Sufi hatta Ehl-i Sünnet alimlerinden olan Süfyan-ı Sevri, Hanefi mezhebinin reisi Ebu Hanife, Kadı Sekuni, Gazi Ebu'l Bahteri gibiler onun öğrenciliğini yapmakla övünüyorlardı.

İmam Hüseyin on yıl imamet etti. Yaklaşık altı ay dışında bu müddetin tümü Muaviye'nin hilafeti zamanında en zor koşullar, acı durumlar ve en ağır baskılar altında geçti. Çünkü birinci olarak dini yasalar toplumda değerini kaybetmiş, hükümetin istekleri, Allah ve Resulünun isteklerinin yerini almıştı. İkinci olarak da Muaviye ve dostları bütün mümkün yollara baş vurarak Ehl-i Beyt'i ve Şiileri ezip, Ali'nin ismini yok etmek istiyorlardı. Ayrıca Muaviye, oğlu Yezid'in hilafet temellerini atıp pekiştiriyordu. Halkın bir kısmı Yezid'in hiç bir şeye bağlı olmadığından onun hilafetine razı değillerdi. Muaviye de muhalefetlerin çoğalmasını önlemek için daha fazla baskılara başvuruyordu.

Önce bu noktada anlaşalım, kime neden lanet okuyorsunuz? Amaç Yezid ise kendisinin alçak ve de fasık olduğunu bende söyleyebilirim.

p00r yanlı abbasi ve şii kaynakları demişsin bu durumda sünni kaynaklar yansız mı oluyor

Nedir o zihniyet?İmam Hasan'ı şehit eden zihniyet!

- İrşad-i Müfid, s.204. Fusul-ul Mühimme, s.171. Makatil-ut Talibiyyin, İkinci baskı, s.73.

Sonuçta biz bu dini din kitaplarından öğrendik. Kur'an-ı Kerim'i ve Hadis-i Şerif'leri de bizlere ulaştıran yine bu kitapları yazan ve onların hocaları olan temiz müslümanlardır.

Mansur, imamın şahadet haberini alınca Medine'deki valisine mektup yazıp "Başsağlığı dilemek amacıyla İmamın evine git, vasiyetnamesini oku, vasi olarak tanıttığı kimsenin mecliste başını vur" emrini verdi. Elbette Mansur bu oyunla imamet meselesine son vermeği ve Şia adını kökten silmeği amaçlıyordu. Fakat Medine valisi vasiyeti okuyunca Halifenin planının tam tersine beş kişinin vasi tayin edildiğini gördü. Bunlar, Halifenin kendisi, Medine valisi, büyük oğlu Abdullah Efteh, küçük oğlu Musa ve Hamide idiler. Böylece Halifenin planı suya düşmüş oldu.

Çünkü görüyoruz ki Yezid'e biat etmeği kabul etmeyen İmam Hüseyin on yıl kardeşi gibi Muaviye'nin hükümeti döneminde yaşadı Ama hiçbir zaman muhalefet etmedi. Gerçekten de İmam Hasan ve İmam Hüseyin Muaviye ile savaşsalar da öldürüleceklerdi ve bunların ölümü İslam'a hiçbir faydası olmayacaktı. Kendisini doğru yolda gösteren, sahabe, vahiy yazarı ve müminlerin dayısı tanıtan ve her hileye başvuran Muaviye'nin siyaseti karşısında etki etmezdi.

Medine valisi Yezid'in isteğini İmam Hüseyin'e duyurunca İmam ondan bu konuda düşünmesi için vakit aldı ve geceleyin ailesini de alarak Mekke'ye hareket edip İslam'da resmen emniyetli ve güvenceli yer olarak ilan edilen Allah'ın Haremi'ne sığındı.

Halifesi İmam Ali'ye biat etmeyen hatta şehit eden zihniyet!

O gün sabahtan akşama kadar savaştılar. İmam Hüseyin , Haşimi gençleri ve sair dostları son kişiye kadar şehit oldular. (Şehitlerin içinde İmam Hasan'ın iki küçük oğlu, İmam Hüseyin'in bir küçük oğlu ve daha kundakta olan bir yavrusunu da saymalıyız.)

İmam Hüseyin yine kalanları toplayıp konuştu ve şöyle buyurdu: "Sizden her kim isterse gecenin karanlığından faydalansın ve kendisini tehlikeden kurtarsın. Onlar bir tek beni istiyorlar." Fakat bu defa İmamın vefalı dostları bir bir kalkıp, çeşitli beyanlarla cevap verdiler ki, biz hiçbir zaman senin önder olduğun hak yolundan dönmeyeceğiz. Senin temiz eteğinden kopmayacağız. Ve elimiz kılıç tutana, kan damarımızdan akana dek savaşıp, senin hürmetini koruyacağız.

- İrşad-i Müfid, s.179. İsbat-ül Hüdat, c.4, s.168-212. Mes'udi'nin "İsbat-ul Vasiyye" kitabı, Tahran baskısı, yıl 1320, s.125.

İmam Hüseyin , Ali ve Peygamber-i Ekrem'in kızı Hz. Fatıma'nın ikinci oğludur. Hicretin dördüncü yılında dünyaya geldi. Büyük kardeşi İmam Hasan Mücteba şehit olduktan sonra Allah'ın emri ve kardeşinin vasiyeti üzerine imamet makamına ulaştı.

Şia'nın kelime manası zaten taraftardır. Bu arkadaşların tarafsız olduğunu söylemeleri komik olmaz mı? Dolayısıyla adamlar kendilerine yanlı diyorlar, ben yanlı demişim çok mu? Bunun neresi yanlış?

- Menakıb-ı İbn-i Şehraşub, c.4, s.89.

İrşad-i Mufid, s.174. Menakıbi İbn-i Şehriaşub, c.4 s.42. Fusul-ul Muhimme, s.146. Tezkiret-ul Havas s.211.

Şialar kimin taraftarıdır. Bunu biliyormusunuz.

Biat meclisi, Arapların içerisinde saltanat, imaret ve sair önemli konularda bir genelekti. Toplum özellikle tanınmış kişiler bu konularda sultana yahut emire biat eli veriyorlardı. Biatin ardından itaatsizlik etmek o kavme ar ve zillet sayılırdı. Aynı zamanda imzaladığı şeyden kaçmak kesin suç olarak bilinirdi. Hz. Peygamberin siresinde de bu, baskı olmadan yapılırsa geçerli kılınmıştır.

"emevilere" ve "topluma" şeklinde ifade ettiğinde yukarıda adlarını zikrettiğin 2 güzel insana da lanet okunmasını istemiş oluyorsun.

İmam Hüseyin'i şehit eden zihniyet!

Dördüncü İmam Medine'ye döndükten sonra evinin köşesine çekilip ibadetle meşgul oldu. Ebu Hamza-i Sümali ve Ebu Halid-i Kabuli gibi Şia'nın özel kişilerinden başka bir kimseyle görüşmezdi. Bunlar da o hazretten öğrendikleri eğitileri diğer Şiilere aktarıyorlardı. Böylelikle Şiilik çok genişledi, etkisi de beşinci imamın zamanında ortaya çıktı.

Bu bir kaç gün içinde İmam Hüseyin , ordusunun yerlerini ayarlayıp dostlarını tasfiye etmeye karar aldı. Ashabına seslendi. Kısa bir konuşmada şöyle buyurdu: "Bizim ölüm ve şahadetten başka bir yolumuz yoktur. Ben biatımı sizden kaldırdım. Gitmek isteyen, gecenin karanlığından faydalanıp kendisini bu tehlikeli meydandan kurtarsın. Çünkü onlar bir tek beni öldürmek istiyorlar."

Mansur, altıncı imamın Medine'de yakalanmasını emretti. .

sebepsiz başlık kapatılmaz. benim yerime kendi açtığınız başlıkların içeriklerini sorgulayın. bu başlığıda fazla açık tutacağımı sanmıyorum!

Beşinci imamın devrinde bir yandan Ümeyye oğullarının zulümleri, İslam topraklarının her bir köşesinde çeşitli kıyamlara ve savaşlara neden olmuştu. Diğer taraftan da Ümeyye oğullarının kendi arasında çeşitli anlaşmazlıklar meydana geldi ve bunlar hükümeti kendisine meşgul etmiş ve Ehl-i Beyt'e taarruz etmekten biraz da olsa alıkoymuştu.

Ben emevi devletini söylemek istedim Ömer bin Abdulazizi tabi dışında tutarım.

mu'ti...

- İrşad-i Müfid, s.182. Tarih-i Yakubi, c.2, s.226-228. Fusul-ul Mühimme, s.163.

eczyalç,

- Menakıb-ı İbn-i Şehraşub, c.4, s.176. Delail-ul İmame, s.80. Fusul-ul Mühimme, s.190.

Savaş bittikten sonra düşman ordusu, İmam'ın haremini yağma ettiler ve çadırları ateşe vererek şehitlerin başını kesip elbiselerini çıkardılar. Cesetleri defnetmeden Ehl-i Beyt esirlerini teşkil eden sığınaksız kızları ve kadınları, şehitlerin başlarıyla birlikte Kufe'ye doğru hareket ettirdiler. (Esirlerin içinde erkek olarak İmam Hüseyin'in yirmi iki yaşındaki oğlu dördüncü İmam Zeynelabidin ağır hasta olarak, bir de onun oğlu beşinci İmam Muhammed b. Ali ve İmam Hasan'ın oğlu Hasan-ül Müsenna da bulunuyorlardı. Hasan-ül Müsenna savaşta ağır yaralı olarak şehitlerin içinde kalmıştı. Fakat son anlarda diri olarak bulundu. Düşman komutanlarının birinin arabuluculuğuyla başı kesilmedi ve esirlerle birlikte Kufe'ye götürdüler.) Kufe'den de Dimeşk'e, Yezid'in yanına götürüldüler.

Aşama aşama gidelim dedik, şu sayfanın haline bak yine...

Bak aynen şu cümleyi kullandın:

Ehl-i Sünnet elbette tarafsızdır. Birçok başlıkta birçok arkadaşa bunu açıklamaya çalıştım. Fakat ısrarla bizim Emevilerin ve Yezid'in tarafını tuttuğumuzu sanıyorlar. Halbuki Ehl-i Sünnet, hakkın, doğrunun yanındadır. Ve olaylar neticelendikten ve objektif olarak değerlendirdikten sonra Hazret-i Ali'nin doğru olduğunu söylemiş, Ehl-i Beyt'e daha çok sahip çıkmışlardır.

Tanınmış kişilerden bir grup, İmamın yanına gelip bu hareket ve kıyamın tehlikesini hatırlattılar. Fakat o hazret cevaplarında şöyle buyurdu: "Ben biat etmeyeceğim. Zulüm ve fesat hükümetine boyun eğmeyeceğim. Nereye gitsem, nerede olsam da beni öldüreceklerini biliyorum. Mekke'den ayrılmamın nedeni ise, benim kanımın dökülmesiyle Kabe'nin hürmetinin kırılmamasıdır."

Tarihin İmam Hüseyin ve Yezid'le ilgili bölümü okuyup o zamanın hakim sistemi üzerinde araştırma yapan kimse bilir ki İmamın bir yolu seçmekten başka bir seçeneği yoktu. O da şehit olmaktı. İslam dininin apaçık bir şekilde ezilmesine neden olan biat, hiçbir koşulda İmam Hüseyin için mümkün değildi.

Allah lanet etsin emevilere desek hata etmemiş oluruz. Peygamber efendimizin evlatlarını öldüren bir topluma lanetten başka bişe okunmaz sanırım.

Hal böyle iken Abbasi'lerin Emevilerin aleyhinde birşeyler yazmış olmaları normal karşılanmalıdır. Benim onlara yanlı dememde abes karşılanmamalıdır.

Ki benim onlara "yanlı" demem bu basit mantık üzerinden değildir. Din kitaplarında yazanlar ile tarih kitaplarında yazanlar tam olarak örtüşmemektedir. Özellikle Abbasilerin kaleme aldığı tarih kitaplarında bazı olaylar bilinçli olarak çarpıtılmış, Emeviler olduğundan çok daha kötü gösterilmiştir. Gerek bu tarih kitaplarındaki tutarsızlıklar ve gerekse Din kitaplarında olaylardan farklı bahsedilişi bizi bu sonuca çok rahat bir şekilde götürmektedir. Dikkat ederseniz çok rahat konuşuyorum. Bahsettiğim kaynakları bilimsel olarak incelemeye alan birisi ne demeye çalıştığımı rahat bir şekilde anlayabilir.

Ömer bin abdulazize lanet okumamız mümkün değil sevgili poor Osman bin affana gelince o emevi devletine kurmadı o bu işin dışında zaten

Bu olay, hicretin altmışıncı yılında Recep ayının sonları ve Şaban ayının evvellerinde vuku buldu. İmam Hüseyin yaklaşık dört ay Mekke'ye sığınarak yaşadı. Bu haber yavaş yavaş İslam ülkelerine yayıldı. Bir taraftan Muaviye devrindeki haksızlıklara razı olmayıp Yezid'in hilafetine karşı çıkanlar İmam Hüseyin'in yanına gelip yardım edeceklerine dair söz veriyorlardı. Bir taraftan da Irak'tan özellikle Kufe şehrinden aralıksız mektup gönderip İmam Hüseyin'in Irak'a gelip Müslümanlara önderlik ederek zulüm ve adaletsizliği yok etmesini ısrarla istiyorlardı. Elbette bu durum Yezid için çok tehlikeli idi.

Altıncı imamın imameti devrinde, İslam ülkelerinde çeşitli kıyamlar özellikle Ümeyye oğullarının hükümetini yıkma amacıyla düzenlenen kıyamlar, Ümeyye oğullarını hilafetten düşürüp, soylarını kesmekle sonuçlanan kanlı savaşlar ve beşinci imamın yirmi yıl İslam ve Ehl-i Beyt öğretilerini yayması sonucunda meydana gelen ortam, altıncı imama İslami bilgileri yaymak için daha münasip bir zemin hazırladı.

Akla mantığa uygun olsun yazdığın şeyler diyorsun seninkilerin mantıkla uzaktan yakından alakası yok. Ama nasıl oluyorsa seninkiler mantıklı bizimkiler tüm tarihi gerçeklere rağmen mantıksız oluyor.