Aşk bir kum saatidir kalp doldukça beyin boşalır...

akrostiştik taklalar atıyorsun ama :)))

Anlatılır ama şimdi olmaz

Ak incilerin kara kabuğu çatlar, bir göz bir gözü tanımayınca.

İşte bu yüzden sevdikleri ancak ölünce ağırlar o kusurlu varlığı: insan

anlatılmaz ki

ben yazıyorum derken oyle demek istememiştim:)

Rüzgar direnir; ama anlar: aşk ilmihalidir yara, okumayı sökene.

Tüm kadim yalnızlıkları, bedeli ödenmemiş olanları bile, göğsünde itinayla biriktiren bir kadının sığınağıdır rüzgar. Çünkü rüzgar ateşi çıldırtır. Çünkü bir yaranın eşiğinden adım atılmışsa, teni ve tini saran ateş zaman geçtikçe sol yandaki cevahiri uyuşturur. Çünkü ateşin rüzgar yedikçe çıldırması, artık sıcağın değil soğuğun yakmaya başlaması demektir. Yani yara, eziyet sınırını takdir ile geçip, sevimlilik haline çoktan bürünmüştür. Yani kadın yarasını sevmeye başlamıştır.

ben şair değilim;)

öyle işte:)

Ş aşkınlığımdır, afallayışımdır sözlerin karşısında.. titreyişidir dizlerin bazen..

Ağaç direnir; çünkü göğe, hep göğe uzanır kolları.

ne de şeytan gunahı

aman hep yanlıs anlıyorsun :)

öyle deme senden de bu beklenirdi diye:)

Rüzgar soruyor ağaçlara : Yüzünüze çizdiğim bunca hoyrat yaraya rağmen; göğe, hep göğe bakmanız niye?

senden de o beklenir zaten:p:)

K alp ritmimin bozulmasıdır, çarpmasıdır aklıma her düştüğünde..

yazar giderim sadece;)

Bütün kollarımla çağırdığım bir aşktır sorduğun.

siz istifade edin şiirlerden

İşte bu yüzden denizin kolları kendi boynuna dolanır.

bak bunuda ben yazıyom :)

ne demişler bir büyüge danışmak lazım gerektiginde

Döner kuru bir çöle,

Tenim izlerini azad etmiyor evet, ama deniz de biliyor, yaranın bilinç halidir aşk?

seni bekledigim kadar...

kalp. şarap. günah. acı.

:) Bende yiyorum zaten:) kimdi bu nazım hikmet mi? tam anımsayamadım:S

Sever yürek yedi sülale,

Bir ceylanın dizlerindeki yara; ancak, içine düşen ve gözlerine billah geçmeyecek bir izi bırakan narı, memnuniyet ve fakat keder ile büyüten bir kadının ömründe eş bulur.

imkansızlarda aşktır:))

Dünyanın yüzünde değil ancak dışında yankı bulur ses.

Çemberin içindeki aşk,

ben zamanında çok yazdım.. meydanı, gençlere bırakmak lazım :))

Kadın direnir; fakat bu kendi gölgesini kovalamak işine döner bir zaman sonra.

rüzgar. ağaç. gök. virüs.

şöyle bi cekilinde özetliyim

herkes şair oldu..

ÇEMBERİN İÇİNDE AŞK

bildim, dedi rüzgar bildim. benim gezindiğim senin uzandığın, aynı gökmüş, bildim.

Alay konusu olur elaleme.

sakızda yazıyordu :)) ve sakız gibi önce şekeri biter sonra cenen yorulur sonrada tukurur atarsın:)

birgün anlatıcam:D

bunu kuşlar bile bilir.

Bir çölün sabrı ancak devası yarasına ilikli bir kadının kalbinde eş bulur. Sabır bir kere kana karışmışsa, bu, tehlikeli bir virüsü sevgiyle ve umutla beslemek demektir.

dinlemeye hazır mısın.. bünyen kaldırabilir mi?

ne hasta bekler zamanı

ben şairlikten istifa ediyorum

kimse de bişiy bilmiyor aşk hakkında

aşk bence budur:)

Çemberin dışına çıkınca,

Çemberin dışına taşınca aşk

seni faruk nafiz çamlıbele emanet etmek isterdim ama rahmetli işte:)

send eat, elinden alan mı var:))

gönlümden geçeni dizelere vururm bir nebze:)

YARANIN BİLNÇHALİDİR AŞK

hadi başla bakalım

A nında vuruluşumdur, ilk bakışımdır gözlerine belkide..

insaın dengesini altüst een tutkudur aşk.

tabiki faruk nefız camlıbelde

Gül, sümbül, lale.

Göğün sınırına en çok yaklaşan ses veriyor:

Çemberin içindeyken

ne taze oluyu mezar