..."Size iki şey bırakıyorum; onlara YAPIŞIRSANIZ necat bulursunuz: biri Kitabullah, biri Al-i Beytim."9 Çünkü, Sünnet-i Seniyyenin menbaı ve muhafızı ve her cihetle iltizam etmesiyle mükellef olan, Al-i Beyttir."

13... VE ONLARIN BU KİRLİ, ÇAMURLU SEVGİSİNDEN HZ. ALİ İÇTİNAP EDER:

Hem istikbalde Hazret-i Ali elim hadisata ve dahili fitnelere maruz kalacağını nazar-ı nübüvvetle görmüş, Hazret-i Ali'yi meyusiyetten ve ümmetini onun hakkında su-i zandan kurtarmak için,... 2 gibi mühim hadislerle Ali'yi teselli ve ümmetini irtad etmittir.2 "Ben kimin efendisiysem, Ali de onun efendisidir." Tirmizi, Menakıb: 19; İbni Mace, Mukaddime: 11; Müsned, 1:84, 118, 119, 152, 331, 4:281, 368, 370, 382, 5:347, 366, 419; el-Kettani, Nazmu'l-Mütenasir fi'l-Ehadisi'l-Mütevatir, s. 24; el-Münavi, Feyzü'l-Kadir, 6:218; İbni Hibban, Sahih, 9:42; Hakim, el-Müstedrek, 2:130, 3:134.

İkincisi: Mana-yı ismiyle muhabbettir. Yani bizzat onları sever. Hazret-i Peygamber Aleyhissalatü Vesselamı düşünmeden, Hazret-i Ali'nin kahramanlıklarını ve kemalini ve Hazret-i Hasan ve Hüseyin'in yüksek faziletlerini düşünüp sever. Hatta Allah'ı bilmese de, Peygamberi tanımasa da, yine onları sever. Bu sevmek, Resul-i Ekrem Aleyhissalatü Vesselamın muhabbetine ve Cenab-ı Hakkın muhabbetine sebebiyet vermez. Hem ifrat olsa, başkaların zemmini ve adavetini iktiza eder.

Maksat Hz. Ali'ye duyulan sevgi değil; Hz. Ömer'e duyulan kindircümlesine masadak olarak, Hazret-i Ömer'in eliyle İran milliyeti ceriha aldığı için, intikamlarını hubb-u Ali suretinde gösterdikleri gibi, Amr ibnü'l-As'ın Hazret-i Ali'ye karşı hurucu ve Ömer ibni Sa'd'ın Hazret-i Hüseyin'e karşı feci muharebesi, Ömer ismine karşı şiddetli bir gayz ve adaveti Şialara vermit.

SÜNNET-İ SENİYYEDİR..

Üçüncü Nükte münasebetiyle, Şialarla Ehl-i Sünnet ve Cemaatin medar-ı nizaı, hatta akaid-i imaniye kitaplarına ve esasat-ı imaniye sırasına girecek derecede büyütülmüş bir meseleye kısaca bir işaret edeceğiz. Mesele şudur:

7... YUKARKİ GRUPTAKİLERDE MAKSAT HZ. ALİ'YE DUYULAN SEVGİ DEĞİL HZ. ÖMERE DUYULAN KİNDİR:

Hazret-i İsa Aleyhisselam hakkındaki ifrat-ı muhabbet Nesara için tehlikeli olduğu gibi, Hazret-i Ali hakkında da o tarzda ifrat-ı muhabbet, hadis-i sahihte, tehlikeli olduğu tasrih edilmiş.44 Buhari, Tarihü'l-Kebir, 2:1:257; Ahmed ibni Hanbel, Fedailü's-Sahabe, no: 1087, 1221, 1222; el-Heysemi, Mecmeu'z-Zevaid, 9:133; İbnü'l-Cevzi, el-İleli'l-Mütenahiye, 1:223.

Hadisçe Hazret-i Ali'nin şiası hakkındaki sena-yı Nebevi, Ehl-i Sünnete aittir. Çünkü istikametli muhabbetle Hazret-i Ali'nin şiaları, ehl-i hak olan Ehl-i Sünnet ve Cemaattir.

Ehl-i Beyt sevgisi tüm sünnilerin ortak özelliğidir.. Bunun şu veya bu kitaba şu veya bu alime göre değişen yanı yoktur.. Başlığın Risaleye göre denilmesinin sebebi alıntılarımı ilk planda ordan yapacağım içindir..

"Bir kısmı, senin adavetinden çok ileri gidecekler. Onlar da Havariçtir ve Emevilerin müfrit bir kısım taraftarlarıdır ki, onlara 'Nasibe' denilir."

Hazret-i Ali'nin şahsı hakkında sair hulefadan ziyade senakarane ehadisin kesretle intişarının sırrı şudur ki: Emeviler ve Hariciler ona haksız hücum ve tenkis ettiklerine mukabil, Ehl-i Sünnet ve Cemaat olan ehl-i hak, onun hakkında rivayatı çok neşrettiler. Sair Hulefa-i Raşidin ise öyle tenkit ve tenkise çok maruz kalmadıkları için,

Ekberin ve Faruk-u Azamın veraset-i nübüvvet ve tesis-i ahkam-ı risalet noktasında hisseleri taraf-ı İlahiden ziyade verildiğine, hilafetleri zamanlarındaki muvaffakiyetleri Ehl-i Sünnet ve Cemaatçe delil olmuş. Hazret-i Ali'nin kemalat-ı şahsiyesi, o veraset-i nübüvvetten gelen o ziyade hisseyi hükümden iskat edemediği için, Hazret-i Ali , Şeyheyn-i Mükerremeynin zaman-ı hilafetlerinde onlara şeyhülislam olmuş ve onlara hürmet etmiş. Acaba Hazret-i Ali'yi seven ve hürmet eden ehl-i hak ve sünnet, Hazret-i Ali'nin sevdiği ve ciddi hürmet ettiği Şeyheyni nasıl sevmesin ve hürmet etmesin?

3...3 HALİFEYE SALDIRAN ŞİAYA :

Elcevap: Hazret-i Ali'ye iki cihetle bakılmak gerektir. Bir ciheti şahsi kemalat ve mertebesi noktasından, ikinci cihet Al-i Beytin şahs-ı manevisini temsil ettiği noktasındandır. Al-i Beytin şahs-ı manevisi ise Resul-i Ekrem Aleyhissalatü Vesselamın bir nevi mahiyetini gösteriyor.

İkinci nokta cihetinde, Hazret-i Ali şahs-ı manevi-i Al-i Beytin mümessili ve şahs-ı manevi-i Al-i Beyt bir hakikat-i Muhammediyeyi temsil ettiği cihetle, muvazeneye gelmez. İşte, Hazret-i Ali hakkında fevkalade senakarane ehadis-i Nebeviye bu ikinci noktaya bakıyorlar. Bu hakikati teyid eden bir rivayet-i sahiha var ki, Resul-i Ekrem Aleyhissalatü Vesselam ferman etmit: "Her nebinin nesli kendindendir. Benim neslim Ali'nin neslidir."1

Hazret-i Ali , Şeyheyn-i Mükerremeynin zaman-ı hilafetlerinde onlara şeyhülislam olmuş ve onlara hürmet etmiş. Acaba Hazret-i Ali'yi seven ve hürmet eden ehl-i hak ve sünnet, Hazret-i Ali'nin sevdiği ve ciddi hürmet ettiği Şeyheyni nasıl sevmesin ve hürmet etmesin?

Evet, Al-i Beytin efradı ise, itikad ve iman hususunda sairlerden çok ileri olmasa da, yine teslim, iltizam ve tarafgirlikte çok ileridedirler. Çünkü İslamiyete fıtraten, neslen ve cibilliyeten taraftardırlar. Cibilli taraftarlık zayıf ve şansız, hatta haksız da olsa bırakılmaz. Nerede kaldı ki, gayet kuvvetli, gayet hakikatli, gayet şanlı bütün silsile-i ecdadı bağlandığı ve şeref kazandığı ve canlarını feda ettikleri bir hakikate taraftarlık, ne kadar esaslı ve fıtri olduğunu bilbedahe hisseden bir zat, hiç taraftarlığı bırakır mı? Ehl-i Beyt, işte bu şiddet-i iltizam ve fıtri İslamiyet cihetiyle, din-i İslam lehinde edna bir emareyi kuvvetli bir burhan gibi kabul eder. Çünkü fıtri taraftardır. Başkası ise, kuvvetli bir burhan ile sonra iltizam eder.

Hem ümmetini Al-i Beytin etrafında toplamak arzusunun sırrı şudur ki: Zaman geçtikçe Al-i Beyt çok tekessür edeceğini izn-i İlahi ile bilmiş ve İslamiyet zaafa düşeceğini anlamış. O halde, gayet kuvvetli ve kesretli bir cemaat-i mütesanide lazım ki, alem-i İslamın terakkiyat-ı maneviyesinde medar ve merkez olabilsin. İzn-i İlahi ile düşünmüş ve ümmetini Al-i Beyti etrafına toplamasını arzu etmiş.

Ehl-i Sünnet ve Cemaate karşı Şia-i Velayetin hakkı yoktur ki, Ehl-i Sünneti tenkit etsin. Çünkü Ehl-i Sünnet, Hazret-i Ali'yi tenkis etmedikleri gibi, ciddi severler. Fakat hadisçe tehlikeli sayılan ifrat-ı muhabbetten çekiniyorlar. Hadisçe Hazret-i Ali'nin şiası hakkındaki sena-yı Nebevi, Ehl-i Sünnete aittir. Çünkü istikametli muhabbetle Hazret-i Ali'nin şiaları, ehl-i hak olan Ehl-i Sünnet ve Cemaattir. Hazret-i İsa Aleyhisselam hakkındaki ifrat-ı muhabbet Nesara için tehlikeli olduğu gibi, Hazret-i Ali hakkında da o tarzda ifrat-ı muhabbet, hadis-i sahihte, tehlikeli olduğu tasrih edilmiş.4 Şia-i Velayet eder dese ki: "Hazret-i Ali'nin kemalat-ı fevkaladesi kabul olunduktan sonra Hazret-i Sıddık'ı ona tercih etmek kabil olmuyor."

DÖRDÜNCÜ NÜKTE

Hem, nakl-i sahih-i kat'i ile, İmam-ı Ali'ye demiş: "Sende, Hazret-i İsa gibi, iki kısım insan helakete gider: Birisi ifrat-ı muhabbet, diğeri ifrat-ı adavetle. Hazret-i İsa'ya, Nasrani, muhabbetinden, hadd-i meşrudan tecavüzle-haşa'ibnullah' dediler. Yahudi, adavetinden çok tecavüz ettiler, nübüvvetini ve kemalini inkar ettiler. Senin hakkında da, bir kısım, hadd-i meşrudan tecavüz edecek, muhabbetinden helakete gidecektir." Onların bir lakabı vardır ki, onlara Rafizi denir." Müsned, 1:103. demiş.

Şialar derler ki: "Hak Hazret-i Ali'nin idi. Ona haksızlık edildi. Umumundan en efdal Hazret-i Ali'dir ." Davalarına getirdikleri delillerin hülasası: Derler ki, Hazret-i Ali hakkında varid ehadis-i Nebeviye ve Hazret-i Ali'nin "Şah-ı Velayet" ünvanıyla, ekseriyet-i mutlaka ile evliyanın ve tariklerin mercii ve ilim ve şecaat ve ibadette harikulade sıfatları ve Hazret-i Peygamber Aleyhissalatü Vesselam ona ve ondan teselsül eden Al-i Beyte karşı şiddet-i alakası gösteriyor ki, en efdal odur. Daima hilafet onun hakkı idi, ondan gasp edildi.

İşte, ehl-i hakkın mezhebi hiçbir cihetle Hazret-i Ali'yi tenkis etmez, su-i ahlak ile itham etmez, öyle bir harika-i şecaate korkaklık isnad etmez ve derler ki: "Hazret-i Ali Hulefa-i Raşidini hak görmeseydi, bir dakika tanımaz ve itaat etmezdi. Demek ki, onları haklı ve racih gördüğü için, gayret ve şecaatini hakperestlik yoluna teslim etmiş."

Bu konu yoğunlukla Risalenin DÖRDÜNCÜ LEM'A adlı bölümünde incelenmiştir.. Şimdi ordan alıntılara ve izahata geçiyorum:

Ehl-i Sünnet ve Cemaate karşı Şia-i Velayetin hakkı yoktur ki, Ehl-i Sünneti tenkit etsin. Çünkü Ehl-i Sünnet, Hazret-i Ali'yi tenkis etmedikleri gibi, ciddi severler. Fakat hadisçe tehlikeli sayılan ifrat-ı muhabbetten çekiniyorlar.

Aleviler, hem Alevilerin, hem Ehl-i Sünnetin adavetine istihkak kesb eden Haricileri ve mülhidleri bırakıp ehl-i hakka karşı cephe almamalıdırlar. Hatta bir kısım Aleviler, Ehl-i Sünnetin inadına sünneti terk ediyorlar.

Hem istikbalde Hazret-i Ali elim hadisata ve dahili fitnelere maruz kalacağını nazar-ı nübüvvetle görmüş, Hazret-i Ali'yi meyusiyetten ve ümmetini onun hakkında su-i zandan kurtarmak için,

Hem ferman etmiş kiBaği bir taife Ammar'ı katledecek." Sonra, Sıffin harbinde katledildi. Hazret-i Ali, onu Muaviye'nin taraftarları baği olduklarına hüccet gösterdi. Fakat Muaviye tevil etti. Amr ibnü'l-As dedi ki: "Baği yalnız onun katilleridir; umumumuz değiliz."

ehl-i beyti sevmemek düşünülemez ve kabul edilemez.

İşte, işaret-i Nebeviye ile, Hazret-i Ali hakkında ziyade muhabbetlerinden, Hazret-i Ebu Bekri's-Sıddık ile Hazret-i Ömer'den teberri ettiklerinden, hasarete düşmüşler. Ve o menfi muhabbet, sebeb-i hasarettir.

Şii ve Alevi kaynaklarında Ehli beyt, e yapılan beşer üstü muamele çok yanlış birşeydir, ben sünnilerinde kaynaklar bazında bu yanlıştan etkilendiğini düşünüyorum...

Elcevap: Hazret-i Ali mükerreren, kendi ikrarı ve yirmi seneden ziyade o hulefa-i selaseye ittiba ederek onların şeyhülislamlığı makamında bulunması, Şiaların bu davalarını cerh ediyor. Hem hulefa-i selasenin zaman-ı hilafetlerinde fütuhat-ı İslamiye ve mücahede-i a'da hadiseleri ve Hazret-i Ali'nin zamanındaki vakıalar, yine hilafet-i İslamiye noktasında Şiaların davalarını cerh ediyor.

Abdulkadir geylani, yi severim ama hiç günah işlemedi masunluk gibi bir iddia ancak çok büyük bir iddiadır hakim dostum onunda hayatında günah olmaması imkansız günah İnsanın Allah, a dost olmasınıda engellemez pratikde sana elbetteki delil getiremem çünki hayatını kitaplardan okudum çağdaşı değilim, şöyle dersen olur bıraktığı miras güzeldi ondan dolayı doğrudur...

11.. HZ. ALİ'Yİ SEVME İDDİASINDA BULUNAN EĞER BU İDDASINDA SAMİMİYSE ONUN ŞEYHÜLİSLAMLIĞINI YAPTIĞI 3 HALİFEYİ DE SEVMELİDİR:

onlar hakkındaki ehadisin intişarına ihtiyaç görülmedi.

1... EHL-İ BEYT SEVGİSİYLE EMREDİLMEMİZİN EN ÖNEMLİ SEBEBİ:

... Saniyen: Yemen imamı olan Zeydiler Seyyidi hakkındaki sualiniz, hakikaten ehemmiyetli ve yümünlüdür. Fakat meymenetsiz bir zamana rastgeldi. Hem zihnim kapalı, hem hal müsait değil, hem ve hem... Yalnız bu kadar var ki, meşhur İmam-ı Zeyd sadat-ı azimeden ve eimme-i Al i Beyttendir. Ve müfrit Şiaları reddeden ve 1 deyip Hazret-i Ebu Bekir ve Hazret-i Ömer'den teberriyi kabul etmeyen ve o iki halife-i zişanı hürmet edip kabul eden bir zattır. Onun etbaları, Şiaların en mutedili ve en Sünnisidir. Bunlar hem ehl-i insaf ve hem çabuk hakkı kabul eder bir taifedir. İnşaallah, Vehhabilerin tahribatını tamire sebep oldukları gibi, Ehl-i Sünnet ve Cemaatten Zeydilerin inhirafları dahi istikamet kesb edip, Ehl-i Sünnete iltihak edip imtizaç edecekler. Bu ahirzaman çok çalkalanıyor; bu fitne-i ahirzaman acip şeyler doğuracağını ihsas ediyor.

çok güzel ve gerekli bir konu idi.

Demek Ehl-i Sünnet ve Cemaatin davası haktır.

sünnilerin ehlibeyti sevmiyor iddiası tek kelimeyle iftira.. Öyle olsun istiyorlar, o sevgi tekelimizde olsun istiyorlar, öyle görmek istiyorlar ama heyhat kalpleri bilen biliyor. BU YÜREK GENİŞ EHLİBEYTTE SEVİLİR GELMİŞ GEÇMİŞ TÜM ALİMLER, EVLİYALAR, MÜÇTEHİDLER MÜCEDDİDLERDE VESSELAM.

Hem, nakl-i sahih-i kat'i ile, ferman etmiş ki:

5... BEN KİMİN MEVLASIYSAM... HADİSİNE YORUMU:

9... HZ ALİNİN ŞİASI HAKKINDAKİ ÖVGÜ DE BİZE AİTTİR:

4... VAHDET GEREKLİDİR, VE VAHDET EHL-İ HAKKIN ÇATISI ALTINDA KURULACAKTIR. BATILDA DEĞİL:

Denge ve ölçü:

6... ŞİA-YI HİLAFETİN DURUMU

Şia-i Hilafet ise, ağraz-ı siyaset, içine girdiği için, garazdan, tecavüzden kurtulamıyorlar, itizar hakkını kaybediyorlar. Hatta,... 3 cümlesine masadak olarak, Hazret-i Ömer'in eliyle İran milliyeti ceriha aldığı için, intikamlarını hubb-u Ali suretinde gösterdikleri gibi, Amr ibnü'l-As'ın Hazret-i Ali'ye karşı hurucu ve Ömer ibni Sa'd'ın Hazret-i Hüseyin'e karşı feci muharebesi, Ömer ismine karşı şiddetli bir gayz ve adaveti Şialara vermiş.

14.. EHL-İ HAK YANİ BİZİM MEZHEBİMİZ İSSE:

Hem, On İkinci ve Yirmi Dördüncü Sözlerde ispat edildiği gibi, nübüvvet, velayete nisbeten derecesi o kadar yüksektir ki, nübüvvetin bir dirhem kadar cilvesi, bir batman kadar velayetin cilvesine müreccahtır. Bu nokta-i nazardan, Hazret-i Sıddık-ı

"Ben kimin efendisiysem, Ali de onun efendisidir." Tirmizi, Menakıb: 19; İbni Mace, Mukaddime: 11; Müsned, gibi mühim hadislerle Ali'yi teselli ve ümmetini irtad etmittir.

Ehl-i Sünnet ve Cemaat der ki: "Hazret-i Ali Hulefa-i Erbaanın dördüncüsüdür. Hazret-i Sıddık daha efdaldir ve hilafete daha müstehak idi ki, en evvel o geçti."

10... HZ İSA HAKKINDA OLDUĞU GİBİ:

Eğer denilse: Şia ikidir. Biri Şia-i Velayettir, diğeri Şia-i Hilafettir. Haydi, bu ikinci kısım, garaz ve siyaset karıştırmasıyla haksız olsun. Fakat birinci kısımda garaz ve siyaset yok. Halbuki Şia-i Velayet, Şia-i Hilafete iltihak etmiş. Yani, ehl-i turuktaki evliyanın bir kısmı Hazret-i Ali'yi efdal görüyorlar, siyaset cihetinde olan Şia-i Hilafetin davalarını tasdik ediyorlar.

16... ALEVİLERİN ESAS HEDEFİ EHL-İ SÜNNET OLMAMALIDIR:

Elcevap: Hazret-i Sıddık-ı Ekberin ve Faruk-u Azamın şahsi kemalatıyla ve veraset-i nübüvvet vazifesiyle zaman-ı hilafetteki kemalatıyla beraber bir mizanın kefesine; Hazret-i Ali'nin şahsi kemalat-ı harikasıyla, hilafet zamanındaki dahili, bilmecburiye girdiği elim vakıalardan gelen ve su-i zanlara maruz olan hilafet mücahedeleri beraber mizanın diğer kefesine bırakılsa, elbette Hazret-i Sıddık'ın veyahut Faruk'un veyahut Zinnureyn'in kefesi ağır geldiğini Ehl-i Sünnet görmüş, tercih etmiş.

Eğer denilse: "Al-i Beyte muhabbeti Kur'an emrediyor. Hazret-i Peygamber Aleyhissalatü Vesselam çok teşvik etmiş. O muhabbet, Şialar için belki bir özür teşkil eder. Çünkü, ehl-i muhabbet bir derece ehl-i sekirdir. Niçin Şialar, hususan Rafıziler o muhabbetten istifade etmiyorlar, belki işaret-i Nebeviye ile o fart-ı muhabbete mahkumdurlar?"

Biri: Mana-yı harfiyle, yani Resul-i Ekrem Aleyhissalatü Vesselam hesabına, Cenab-ı Hak namına, Hazret-i Ali ile Hasan ve Hüseyin ve Al-i Beyti sevmektir. Şu muhabbet, Resul-i Ekrem Aleyhissalatü Vesselamın muhabbetini ziyadeleştirir, Cenab-ı Hakkın muhabbetine vesile olur. Şu muhabbet meşrudur, ifratı zarar vermez, tecavüz etmez, başkalarının zemmini ve adavetini iktiza etmez.

Belki Ehl-i Sünnet, Alevilerden ziyade Hazret-i Ali'nin taraftarıdırlar. Bütün hutbelerinde, dualarında Hazret-i Ali'yi layık olduğu sena ile zikrediyorlar. Hususan, ekseriyet-i mutlaka ile Ehl-i Sünnet ve Cemaat mezhebinde olan evliya ve asfiya, onu mürşid ve Şah-ı Velayet biliyorlar.

işin özü

"Ne vakit size Fars ve Rum kızları hizmet etti; o vakit belanız, fitneniz içinize girecek, harbiniz dahili olacak, şerirleriniz başa geçip hayırlılar ve iyilerinize musallat olacaklar" (Tirmizi , no. 2262; el-Elbani, Silsiletü'l-Ehadisi's-Sahiha, 954; el-Heysemi, Mecmeu'z-Zevaid, 10:232, 237). haber vermiş. Otuz sene sonra haber verdiği gibi çıkmış..."Müslümanlardan aynı davaya sahip iki büyük topluluk birbiriyle savaşmadıkça kıyamet kopmaz." Müslim, Fiten: 4; İbni Hibban, Sahih, 8:259; Ali el-Kari, Şerhu'ş-Şifa, 1:704; el-Elbani, Sahihü'l-Cami, 6:174, no. 7294.

Demek Al-i Beytten, vazife-i risaletçe muradı, Sünnet-i Seniyyesidir. Sünnet-i Seniyyesine ittibaı terk eden, hakiki Al-i Beytten olmadığı gibi, Al-i Beyte hakiki dost da olamaz.

yirmi seneden ziyade havf altında mümaşat etmekle, haksızlara tebaiyeti kabul etmekle muttasıf görmek, ona muhabbet değildir. O çeşit muhabbetten Hazret-i Ali teberri eder.

12... ŞİA-YI HİLAFETİN UTANMADAN BAŞKA ÇARESİ YOKTUR:

Sünnet-i Seniyyesine ittibaı terk eden, hakiki Al-i Beytten olmadığı gibi, Al-i Beyte hakiki dost da olamaz.

Halid İbni Velid'in kılıncıyla zir ü zeber edildi. Bundan Necid ahalisinin Hulefa-i Raşidin'e ve dolayısıyla Ehl-i Sünnet ve Cemaate karşı bir iğbirar, seciyelerine girmişti. Halis Müslüman oldukları halde, yine eskiden ecdatlarının yedikleri darbeyi unutmuyorlar-nasıl ki ehl-i İran'ın, Hazret-i Ömer'in adilane darbesiyle devletleri mahv ve milletlerinin gururu kırıldığı için Şialar Al-i Beyt muhabbeti perdesi altında Hazret-i Ömer'e ve Hazret-i Ebu Bekir'e ve dolayısıyla Ehl-i Sünnet ve Cemaate daima müntakimane, fırsat buldukça tecavüz etmişler.

8... ŞİANIN EHL-İ SÜNNETE KARŞI İTİRAZ VEYA TENKİT HAKKI YOKTUR:

Amma Şia-i Hilafet ise, Ehl-i Sünnet ve Cemaate karşı mahcubiyetinden başka hiçbir hakları yoktur. Çünkü bunlar Hazret-i Ali'yi fevkalade sevmek davasında oldukları halde tenkis ediyorlar ve su-i ahlakta bulunduğunu onların mezhepleri iktiza ediyor. Çünkü diyorlar ki, "Hazret-i Sıddık ile Hazret-i Ömer haksız oldukları halde, Hazret-i Ali onlara mümaşat etmiş, Şia ıstılahınca takiyye etmiş, yani onlardan korkmuş, riyakarlık etmiş." Acaba böyle kahraman-ı İslam ve "Esedullah" ünvanını kazanan ve sıddıkların kumandanı ve rehberi olan bir zatı riyakar ve korkaklıkla ve sevmediği zatlara tasannukarane muhabbet göstermekle ve yirmi seneden ziyade havf altında mümaşat etmekle, haksızlara tebaiyeti kabul etmekle muttasıf görmek, ona muhabbet değildir. O çeşit muhabbetten Hazret-i Ali teberri eder.

2... SÜNNETİ TERK EDENİN DURUMU:

3 Maksat Hz. Ali'ye duyulan sevgi değil; Hz. Ömer'e duyulan kindir.

İşte, birinci nokta itibarıyla, Hazret-i Ali başta olarak bütün ehl-i hakikat, Hazret-i Ebu Bekir ve Hazret-i Ömer'i takdim ediyorlar. Hizmet-i İslamiyette ve kurbiyet-i İlahiyede makamlarını daha yüksek görmüşler.

Elcevap: Muhabbet iki kısımdır.

Şia-i Hilafet ise, ağraz-ı siyaset, içine girdiği için, garazdan, tecavüzden kurtulamıyorlar, itizar hakkını kaybediyorlar. Hatta,

15... EHL-İ SÜNNET DAHA BÜYÜK TARAFTARIDIR:

Hazret-i Ali'ye karşı Şia-i Velayetin ifratkarane muhabbetleri ve tarikat cihetinden gelen tafdilleri, kendilerini Şia-i Hilafet derecesinde mes'ul etmez. Çünkü, ehl-i velayet, meslek itibarıyla, muhabbetle mürşidlerine bakarlar. Muhabbetin şe'ni ifrattır. Mahbubunu makamından fazla görmek arzu ediyor. Ve öyle de görüyor. Muhabbetin taşkınlıklarında ehl-i hal mazur olabilirler. Fakat onların muhabbetten gelen tafdili, Hulefa-i Raşidinin zemmine ve adavetine gitmemek şartıyla ve usul-ü İslamiyenin haricine çıkmamak kaydıyla mazur olabilirler.

Elcevap: Hazret-i Ali mükerreren, kendi ikrarı ve yirmi seneden ziyade o hulefa-i selaseye ittiba ederek onların şeyhülislamlığı makamında bulunması, Şiaların bu davalarını cerh ediyor. Hem hulefa-i selasenin zaman-ı hilafetlerinde fütuhat-ı İslamiye ve mücahede-i a'da hadiseleri ve Hazret-i Ali'nin zamanındaki vakıalar, yine hilafet-i İslamiye noktasında Şiaların davalarını cerh ediyor. Demek Ehl-i Sünnet ve Cemaatin davası haktır.