... Ruhum sende diriLdi

şimdi sayende öğrendim, teşekkürler..

O meşhur ingiliz lordlarının yumurtladığı kişinin kişisel alanı fantazisinin, metroya biniş esnasında unutulduğu, hatta orman kanunlarının işlediği medeniyet şehrinde sabah afyonun patlamamışken kulağının dibinden gelen sesle irkilirsin? he babo, saffetinen sülümana sölen ben trendeyim, hee geliyom? bir anda kendinizi muhatabına bağırarak hacet gideren bir telefon görüşmesinin ortasında bulmuşsundur. İçinizden acaba insan mı ki terddütleri ile sormak istersiniz?telefon boşa yazmasın, gür sesinle hönkür zaten duyurmuşsundur?

Zonklayıp duran bu yaramı?.

Şimdi ben, hangi şehirde soğuturum

İstanbul,

Mozaik..

Şehir dostlukları barındırır derinlerde, kestane kokusu tadında sıcak akşamları, tek fincanlık kahvenin iki kişilik paylaşımları olur, son yudumun cömertçe ikram edildiği, tadı birinde afiyeti birinde, hatırı yıllarca şehirde..

Şehir hüzünleri barındırır, hüzün çiçekleri yetiştirir kalabalıklar arasında kalsa da uçurum kenarında açan çiçekler, yalnız ve mahsun.. ölümü göze alamayanların ulaşamayacakları kadar korunaklı saraylarıdır, ulaşmak isteyen pişman, istemeyen pişman.. çiçek ölümü göze alabilecek kahramanını bekler mahsun..

Ne kadar saklasak nafile

Vakit iyi geceler deme vakti değil, ayrılmasını beceremeyenler için, vakit gündoğumlarına kavuşma vakti, güneş ışıklarını vurmadan surların üzerinden günaydın deme vakti..

Günaydın ey İstanbul, ey acılar Kraliçesi..

Gizeminden çoştu vecde geLdi tüm gönüL erLeri

... Seni gören tüm şairLeri

şehirde yaşam kolay değildir..

semtlerine dahi şiirler yazılan bu cennet şehir, bırakın başka şehirleri, devletlerle dahi kıyas edilemeyecek güzellikler ve entersanlıklar barındırıyor..

İstanbul.. ey İstanbul ey!. Acılar kraliçesi..

ÇamurLu ikonası

Şehrim İstanbuLu bende seviyorum

Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar;

... Sende son buLaydı İstanbuL...

SevgiLi geç geLen kahramana geLsin;)

Gözeneklerin açılması ümidiyle şehir hamamına gidersiniz. Kalabalık olmasın hesabıyla müsait vakit tercih edilir. Sizden önce hamama gelen şahsiyet peştemalıyla göbek taşına uzanmış roma heykellerini kıskandıracak rahatlıkta kese sırası beklemektedir. Heykel namzetinin beyaz sakalları ile eli öpülecek hacılardan hissi, kesecinin peştemalın gereksizliğinden dem vurması ile hacıyı roma değil yunan heykellerine benzetmesi sizin topuklama saatinizin geldiği andır. Mutlusunuzdur zira el öpmemişsinizdir.

çamlıcadan bakıs... birseye değisilmez ya...

Şimdi ben,

yaşamayan bilmez efendim..

AnLaşıLdı sen bugün ayakta yoLcuLuk yaptın;D

şehrinizle ne kadar övünseniz azdır..

TırnakLarım kopuyor... görmüyormusun..

dolmuşlarda kültürü daha iyi gözlemleyebilirsiniz, - müdür bizi sağda tükürüver..

AldanışLarın ve hüznün

Şehre olan sevgi saklanabilirdi lakin bir de duyguları açığa veren gözler olmasa,

Gecesi sümbül kokan, Türkçe?si bülbül kokan,

Güleni söyle dursun, ağlayanı bahtiyar...

Bir gün/AYDIN da beni güLümseten

Suçlarımı didikleyen bu martı sürüsüyle

BiLiyormusun bu şiiri.?

Benim dilimin ucunda..

Hayaller şehridir, güleni ve ağlayanı bahtiyar.. hayal peşinde koşanları vardır, hayale aşık olanları.. hayale küsenler, hayalle sevinenler, hayal etler..

Ve ey çıLdırmak üzere oLmanın

Senin gözlerinden ışıldıyor,

Sandalye kapma yarışmalarında ihtisası vardır sanki herkesin. Metro içerisinde boşalması muhtemel koltuklar önceden tespit edilir. ?Sarışın muhacir olmalı, kartaltepede iner, elinde çanta var otogarda boşaltır, ünv. Öğrencisi yıldız teknik son durağı?. Göze kestirilen sandalye titizlikle kuşatılmalı, etrafa yaklaşmayın bende mesajlı bakışlar. O ne arka tarafta sürpriz boşalan sandalye, koş koş yetiş derken tühh be kız hızlı çıktı, çaktırma inecekmiş imajıyla kapıya yanaş rezil rüsvay olma, yine ayakta yolculuk..

adam utanma belası hatır gönül arkadaş ısrarı diskoya gitmiştir. o ana kadar hanım hanımcık terbiyeli kendi halinde ev kızı görüntüsü veren genç kızların elektro gitar ve davul sesi eşiliğinde nasıl kendilerinden geçerek, hayali düşmana salvolar yapan uzak doğu üstadlarını hatırlatan hareketlerine hayretle bakarken, bakışlar mütemadiyen yere eğilir ve bu mutluluk tablosundan ayrılma düşüncesi yüreğine sağlamca oturur.

diğer şehirlerin imrenerek baktığı diline karşı yapılan ekleme ve uyduruk lisana gülmeli mi ağlamalı mı?

Şehir bir aşkı barındırır derinlerde, leylasız mecnunla mecnunsuz leylanın hikayesi.. kavuşamayacakların acıklı şarkıları çalar meyhanelerde, şehir leylaya benzer biraz, asil ve karmaşık, mutluluk ve hüzün.. mecnun anadolu gibi yalnız ve ıssız.. ne istanbul anadolusuz yapar ne anadolu istanbulsuz..

Bankamatik kuyruğunda sıra size geldiğinde çocuklar gibi şen olursunuz, bi iştah kartı sokarsınız atm ye, ama o da ne biri omuzunuzdan yüklenmiş ekranı görme hevesinde, yana kayarsınız o da kayar, atm ye kapanırsınız, çekinmez efendim illa görecek, sıkıştırır. En son dayanamazsınız?buyrun, beraber yapalım havale işlemini?.. bakışından kendinizi tren zannedebilirsiniz?bağa ne senin hesaptan hemşerim, get zabah zabah?

oturarak gitmek için sefil bir savaş mücadelesine girmektense ayakta onurlu bir yolculuk tercihimizdir :) kimbilir belki belki iyi bir çocuk olursanız önünüzde hiçbeklemediğiniz bir koltuk boşalabilir..

İstemsiz dilinde şiirler dolaşır yalnız bir gece vaktinde:

ÖyLe yada böyLe

.. O masmavi denizine bıraktım hayaLLerimi

--Ey istanbuL ey

SihrinLe büyüLedin

Başka bir şehirde nefes aLamıyorum

Adam şehir pazarında iki kilo domatese niyetlenir, menemenlik cinsten. Satıcı sağlamların arasına çürükleri de yerleştirmede mahirdir. Farkettiğini farkettirmeli ki mahcup olsun adam düşüncesi ile ikaz edilir ama ne gezer efendim, satıcı kendini hakarete uğramış sayar? ne o gururuna mı dokundu küçükbey, sen alma o almasın kim alacak bunları? kafanda nerden sardım bu belayı başa soruları arasında iken satıcı daha anlayışlı çıkar? yürü yürü başımı belaya sokma benim, sende alışveriş edecek göz yok?

Bir şey var aramızda.

sabah uyandığında iik iş besmeleyle tavana bakılır, şükredilir deprem olmamıştır, etrafa göz gezdirilir, hırsız girmemiştir şükür, camdan bakılır, sel olmamıştır arabalar yerinde şükür, banyoda yüz yıkamak için girilir sular akmaktadır şükür, işe doğru yola koyulunur, ezilmeden, çarpılmadan, taciz edilmeden, başına tanımlanamayan bir cisim düşmeden ulaşmışsan şükredilir..

Ey İstanbuL ey... günaydın

ben İstanbulu seviyorum, başka bir şiirde dediği gibi

İstanbuL acıLar kraLiçesi

mozaik tabi, fıkrada yaşar gibi :)

.. YaLancı Tanrıçası

İlham verdin... aşk verdin.. yarattın nice kaLemLeri

... Yok şehrim gibisi