Sen yoksun ama ben gene sana yazıyorum her günün ardından

İki yabancı

Kah yenilgilerimi fırlatacak yüzüme,

Yazdan kalma bir günden

Hatıralar mısın seninle tanıştığımız günü... Fırtınalı bir zamandı..

Uzandığım topraklara,

Seni düşünmek, seni yaşamak

Yorgun bir gün sonrası akşamın karanlığına gizlenmiş iki yetim yürektik ikimiz..

Şimdi, içtenlikle söylüyorum

Şimdi nerelerdesin? Bu sefer yazdıklarımın, yüreğimin acısının adresi yok! Satırları yazmakta bile zorlanıyorum. Sen gideli kelime haznem daraldı. Tek başıma kaldım buralarda...

Dalıp gidiyorum öylece, sana ulaşana dek

Derinliklerimle, baştan başa

evet bence biz olduğumuz ama sence hep sen ve ben olduğumuz cümlelerde bulduk birbirimizi... ayrı düştük çünkü sen hep nokta koydun aramıza hep bir bitiş ve tükenişiydik sözcüklerin hiç devam edebilriliği yoktu sende... biz tamamlanmaya tamlamalar kümesiydik bazen... ama sence hiç "biz" olmadık hep "sen ve ben" dik bu aşkı anlatan masalda...

Sevmeye yeteneksiziz

SENSİZ OLAMADIĞIMI, SENDEN KOPAMADIĞIMI

Birlikte ama yalnız

içime sinmesede seni seviyorum Sevgili...

Bunuda tabi mahvedeceksin

Neyin bildinki değerini

Aynı cümlenin içinde iki yabancıyız.

Kırık dökük olsa da sensiz aynalar, hayat kaldığı yerden devam ediyor. Senden önce yetim idim, senden sonra da öksüz kaldım.. Senden önce yarım bir cümleydim, senden sonra yalnızlığın avcunda kırık dökük bir kelime... Sen yoksun; herşey bir noksan, herşey yarım. Kısacası " sensiz " tadsız tuzsuz bir hayat. Ha bıçağı göğsüne saplamışsın ha şakağına soğuk kelimeleri dayamışsın. Değişen ne ki sevgili.. Herşey bir " eksik ", herşey " sana " noksan. Herşey çıktığın demir kapı gibi; hayat kadar dağınık, ölüm kadar soğuk. Herşey bıraktığın gibi, herşey bir " sen " eksik!...

Aynı cümLenin içinde iki yabancıyız "BiZ"

Kopardığım meyvelere,

çalıntı sevgilerin çalıntı sözcüklerini söyledin hep kaçamak geliş gidişlerinde... ne benimdin nede tam anlamıyle kendine ait olabildin... kaçak göçek duygularla kaçak göçek nefes alışlarla yaşdın tüm sevgilerini... değmez yüreklere can verirken göremedin senin için yaşayan bu yüreği... hep senin olmayı hayal ederken kendi elinle ellere hediye sunduğun bu yüreği şimdi bul bulabilirsin başka yalan yüreklerde... ben ağladım şimdi sıra sende yalancı yürek yalan gözyaşlarını dökebilirsin artık mezar taşıma...

Biraz yorgun,

Gülüyorum işte kendi kendime

biraz endişe...

rüzgarın uğultusu kulaklarımda.. "seni seviyorum" der gibi..

Gözyaşlarımı, aşkımı, özlemimi yazıyorum ve sevgili her zamanki gibi seni özlemle bekliyorum. Bensiz üzülme olduğun yerlerde; çünkü ben seni yüreğimde taşıyorum, sensizken bile...

YOKLUĞUN İÇİMDE KANAYAN BİR YARA GİBİ

KORKUYORUM AŞKIM SENSİZLİKTEN ÇOK KORKUYORUM.

Yaralarımız ağır değildi...

Sen ve ben

Ama her şey bir? sen? eksik olacak?

Gökteki yıldızlara,

Bu savaşta yenilmeyi aynı safta ölmeyi bile göz aldık. biz. Göğsümüze ayrılığın madalyası takılmaktansa ölümü reva gördük umut fakiri yüreklerimize. Ama belki göz ardı ettiğimiz belki de unutmak istediğimiz bir şeyler vardı sevgili.

ÖLESİYE HAYKIRMAK İSTİYORUM SENİ SEVDİĞİMİ

ÜRPERTİYOR İÇİMİ YOKLUĞUN

Yazdan kalma birgünden

Sevdamıza biçilen kelebek ömrüne inat biz yaşamaya çabaladık

SENSİZ GEÇEN HER GÜNE LANET EDİYORUM

bir tek sen kaldın özLemLerimde.. bir tek sana kavuştum ben düşlerde..

Bizimkisi bitenlerden

Bir ırmağın denize yürüdüğü gibi?

Sen var ya sen,

ben de ne kadar dolu bir cümle onda ise bomboş..

Sevenler bunu iyi bilir?

sesinle kulaklarımda çınladın..

Anlatmak istiyorum,

ve inan hep sevmeye devam edeceğim..

sen hep başkalarının ilkbaharları, kışı, yazı oldun...

seni sevmeye doyamadım.. seni düşünmekten bıkmadım..

uzaklara inat seviyorum..

Hem seni hem de kendimi

ne çalan telefonda sesin vardı ne de baktım günbatımındaki ışık oldun...

Bizi tanrıya inandırışı

Kimi aşklar hiç bitmezmiş,

Seni yaşamak o kadar güzel ki düşüncemde bile?

seni hep şurada taşıdım.. gözlerini gözlerimde ıslattım.. yaş oldun gözlerimden, hüzünlere aktın..

Bu bendeki

içime sinmiyor seni sevmek Sevgili... kalbimi aldatmalara sürüklemek acıtıyor... bilirim sevmezsin sevmeyi bilmezsin bencilsin... hep sevilmek istersin... içme sinmiyor seni sevmek Sevgili...

SESSİZCE AĞLIYORUM

Ayrılıkla şereflendirilmiş iki esir yürek...

Her şey tamam olsa da,

Kendi kendine gülümseyen bebekler gibiyim.

Biz bu savaşa bir sıfır geride başlamıştık.. Ayrılığa yakındı saflarımız.. Geç kalmışlık kokuyordu nefeslerimiz.. Ve göz ardı ettiğimiz teknemiz su alıyordu..

Benimde sahneler aklımda

Oyuncular sanki biziz

Seninkilerden farklı ama

Yine de bağışladım ben hep seni

İki yabancı iki yabancı

Şimdi sensizliğin akşamını demlemekteyim hayatın isli çaydanlığında.. Kim bilir ben bu satırları yazarken satırlara, sen dört duvar arasında sana biçilmiş? mutluluk? rollerinde oynamaktasın.. Sahne de sen.. Başrollerde sen.. Oysa ben senin yarım bıraktığın bu aşkın ayrılığa kalansız bölünen acılarında bana verilen repliklerini oynuyorum?Perdelerin ardında sözlerini unutmuş figuran gibi her gece sensizliğin içinde senli hatıralarımı oynuyorum.. Ve kalabalık sokaklarda karşılaştığım her kadın gözüne yenilmişliğimin ilanını karalıyorum on puntoluk harflerle?Şimdi yüreğimin seni seven kepenklerini indirip baktığım her kadının gözlerinde? sana gecikmişliğimi? görmek için üzerime suskunluğumu giyiniyorum.. Ve gördüğüm her gözde anlıyorum ki; biz iki yakası hiçbir zaman birbirine kavuşmayacak iki uçurumuz.. Biz seninle aynı cümlede iki yabancıyız artık?

beceremedik biz bu aşk oyununu... kuralları bertaraf etmek istedik... sonunda hep mızıkcılık hep ağlamalar oyundan çıkıp gitmeler derken bi baktıkki oyundan atıldık sevdiğim...:))sen benim çocuk yanımdın bazen bazen hayata direnişimdin ama nerden bilirdim hayata son noktam olacağını nerden bilirdim aldığım son nefestin... beni öldüren o zehrin sen olduğunu nerden bilridim... bilsem seni kana kana içermiydim acaba?içerdim sevdiğim sen aşk şerbeti görünümde zehir olsanda ellerinle bunu bana sunsanda içerdim yine kana kana...

Ve sensizliğin içinde

Acılarımız ortaktı, umutlarımız ise yalnızlığa prangalı.. Ama pes etmedik... Önüne gelen herşeyi gölgesinin önünde diz çöktüren rüzgara bile bel bükmedik biz.. Yüreğimizi kalkan bilip sonuna kadar savaştık aşkımıza zaman biçen herşeyle..

Yaşatmaya çalışacağım..

Ama pes etmedik.

Ama ben pes etmeyeceğim..

körü körüne aşık olmak sana gözü kapalı gelmek istemekmiş hayata dair herşeyi arkada bırakarak... değmez denilen herşeye değer parça parça değer kendinden katmakmış utandırmak adına herkesi... ama değmezmiş bee! diye hayıflanmakmış sen gittiğinde bir izmarite bakıp bakıp... seneler sonrasında ortada kalınmış olmanın verdiği o zapdedilemez acıyla binlerce bedduayı sana haykırmakmış ardında... duysan döndürecek kadar korkutucu AH ları birer birer... değmezmiş bee! söylüyorum işte... söylettin sonunda bunu bana sende...

Sana dair en güzel duyguları...

ne gelen bir mektupta selamın vardı ne de veda için sallanan bir mendil oldun ardımda..

Sen benliğim,

Yüzüme yayılır tatlı bir gülümseme

Her an ölüm bana musallat olacak..

kopamadığım alışkanlıktan öte değilsin bilirim... seni sevmiyorum sevgili seni sevmiyorum...

sabahı...

Sol yanım hep sana? noksan? kalacak?.?

Ya da çölde cay filminden

Ama mühürlü kaderimize inat tek bir yürek olmaya çalıştık uçurum kenarlarında..

Ansızın dalıyorum, sürekli yollara bakıyorum ve işin acı tarafı gelmeyeceğini de çok iyi biliyorum. Ah Sevgili! Çok hayallerimiz vardı. Hayata dair, aşka dair, ikimizin kaybettiklerine dair. Yazık! Hayallerimiz yarıda bile kalmadı.. Şimdi de mi kadere atılacak suç? "Kaderde var mı?" diyerek!

Mutsuzuz ikimiziz

Göğsünde söz verilmişliklerin bir bıçak yarası gibi parladığı

Ama çok zaman önceydi

Bir denizin maviyle dolduğu gibi?

biraz kırgın,

Kah sana gecikmişliğimin ipini geçirecek yüreğime..

Sen dolduğum günden beri.

İÇİMİ ACITIYOR YOKLUĞUN

Sen sevincim olduğun günden beri

dinliyorum..

umutlarımı verdim sana, hayallerimi verdim. Bir gelecek düşledim senle hata mıydı? Yarım aşkları, kaç-kovala oyunlarını, göstermelik dargınlıkları bırakıp bir kenara, bu günü dolu dolu yaşarken, yarına dair umutlar besledim. Hepsinde sen vardın, sensiz olmayacaktım. Bugünüde yarını da seninle yaşayacaktım. Bu hayatta ne olacaksa iyi kötü birlikte karşılayacaktık. Birbirimize güç verecektik, hayata karşı direnme gücünü birbirimizden alacaktık. Ruhumu verdim sana, bedenimibedenimi verdim. Olmadıgın zamanlardaruhumu bıraktım sana yalnız kalmayasın diye. Çünküsensiz olamazdı benim ruhum. İçimisıkıntılar basardı. Müebbete mahküm bir hükümlü gibi bedenime tünel kazıp firar etmeyi düşündürdü hep. Bu yüzden özgür bıraktım onu. Ve ruhumun gideceği tek yer her zaman senin yanındı. Ya bedenim?Gözlerimgördüğü hiçbir şeyi ayıramazdı sensizken. Ellerim dokunmazdı hiçbir şeye. Yürümezdi bacaklarım senin olmadıgın yollarda. Oysa sana her dokunuşum, yeniden doğuşu olurdu bedenimin. Yenilenir, arınır cıkardı karşina her zaman. Hayatımı verdim sana."Can"deseydin onuda alırdın benden. Gözümü bile kırpmazdım. zaten aşk bu degil midir?Sevgiliye dokunduğun anda,"Ölsem umrumda olmaz"denek degil midir aşk?Bunu demiyorsan eğer neden yaşayasın aşkı?Bütün bunlar yetmedi sana biliyorum. Yetseydi eğer, şimdi bunları yazıyor olmazdım zaten. İsyan sanma bunları, ben hayatı kendimde arıyorum...

Yada çölde Çay filminden

Oysa baca dumanlarının bile yüzündeki masumluğunu kirletemediği beyaz düşlerimiz vardı ardında? hayat? diye koşuşturduğumuz...

Yoktur üstüne senin güzeli çirkin yapmakta

Sen hasretim,

Kokladığım çiçeklere,

Bir sahne var aklımda

Yanan bir şeyler vardı yavaş yavaş.. Yenilmeye hazır iki asker vardı ayaklarımızın ürkek gölgelerinde?

Haykırıyorum!

her vakit kıyılarıma sen vuruyorsun..

Belki de er- geç ayrılmaya mahkum iki kırık yürek vardı kendimizden bile gizlendiğimiz köşelerde..

anladım

Ah Sevgili Özledim be seni.. Geleceksin biliyorum ve sabırla bekliyorum. Çünkü seni ölümsüz bir aşkla seviyorum.

bana hiçbirşey seni getirmedi

yok dur inanma aldatma gururumu ayaklandırma sözlerime...

KORKUYORUM AŞKIM SENSİZLİKTEN ÇOK KORKUYORUM

Yüce dağlara

İki yabancı...

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım. Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, kendi yolumu çizdiğimde anladım.. Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil. Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım.. Yüreğin de aşk olmadan geçen her gün kayıpmış, aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.. Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden, neden hiç ağlamadığını anladım.. Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş, gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.. Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş, çok acıttığında anladım.. Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını, gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğin de anladım.. Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet, yüreğini elime koyduğunda anladım.."SANA İHTİYACIM VAR, GEL!"diyebilmekmiş güçlü olmak, sana "GİT" dediğimde anladım.. Biri sana "GİT" dediğinde, "KALMAK İSTİYORUM" diyebilmekmiş sevmek, git dediklerinde gittiğimde anladım.. Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan, büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım.. Özür dilemek değil, "AFFET BENİ" diye haykırmak istemekmiş pişman olmak, gerçekten pişman olduğumda anladım.. Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş, sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış, yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.. Ölürcesine isteyen beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi, beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım.. Sevgi emekmiş, emek ise özgür bırakacak ama vazgeçmeyecek kadar sevmekmiş.. ANLADIM!!!

Hayat ile ölüm arasında kalan boşluğa sıkışmış iki bahar

Seni, seni çok seviyorum?

Daha çok seller akacak topraklarıma?

Sen doluyorum işte?

seni sevdim ben..

Can Baba'nın güzel şiiridir

Sevda çöllerinde

Dudaklarımda tebessüm

Bu hayat köprüsünün altından

mavi sulardan alınıp tozun toprağın içinde yaşatılmaya çalışan bir balık kadar çaresiz.. Ve ben tüm umutları alabora olmuş bir balıkçı kadar ümitsiz..

ben sende acının sevilen taraflarını gördüm...

SENSİZLİK BANA VERİLMİŞ EN BÜYÜK CEZA

Bu dünyanın en güzel duygularını

Suçuysa dünyaya atmakta

iki süngüsüz asker..

Yüklüyor yüreğime.

Kimseye söylemiyorum seni sevdiğimi sana bile Çünkü içimde yaşıyorum seni, sen de beni... Bizim aşkımızın kuralı da bu, baştan beri belli..

Ürkek bakışlarımız vardı.. Saklı cümlelerimiz, yaralı geçmişlerimiz.

Savrulduğum rüzgarlara,

dalga sesleri var yüreğimde..

Islandığım yağmurlara,

Var gücümle? seni? bende yaşatacağım?

ne yağmur seninle ıslattı nede güneş seninle ısıttı yüreğimi...

o ve ben..

Yaralarımız ağır değildi

Canımın içi bir tanem,

Hani o güneşin batışı

bana hiç bir şey seni getirmedi.

Bir haller oluyor bana

Yüreğime konar mutluluk kelebekleri

Oysa bayram sevinçlerimiz vardı yüzümüze? gülüş? diye taktığımız...

Şuaralar akşam aklımda

Leylalar ariyan mecnunlar gibiyim.

Benimkini bileceksin

Artık kendini kandırma

Hayat hiç bu kadar güzel olmadı

gözlerim kapalı..

sen ve ben

HER DAİM ACITIYOR CANIMI

? Sen gittikten sonra

O kadar yoktun ki

Aşkımı verdim sana yüreğimi verdim. Aşk sendin, sen yüreğimdin. Her atışı senin iki hecelik ismini fısıldardı. Kimse anlamazdı ama sen duyardın. Hak etmişmiydin bunu?Böyle derin bir aşkla sevilmeyi hak etmiş miydin?Geç kalmış bir soru bu. Nasıl hissettiysem öğle yaşadım ben aşkımı. Yüreğimi teslim etmiş olsaydım sana, aşk olmazdı onun adı. Böyle yaşadım ben aşkımı sen beğensen de beğenmesen de. Hesaplı aşklar bana göre değil."Ne verirsem ne alırım?"sorusunu soranlardan olmadım. senin için attı yüreğim bunu söylemekten de gocunmadım.

seni çok sevdim..