Hiçbir misafir aç kalmaz, herkes o sofrada kendi gıdasını bulur"

HZ. MEVLANA

duşuncelerimiz birde meyve verebilseydi...

O zaman hemen sarılırsın işte daha önce yaşanmış, yazılmış o hakiki yazılara? Ve hakikatle doğrudan ilişki kurmak yerine, o meşakkatli yolculuğu yapanların üzerinden bir defa daha yazmaya kalkışırsın, her sahte sözünüzle eksilttiğiniz gibi gerçeği. Beni yazmaya niyetlenen, beni tanımadan nasıl taşıyabilir deryamı çöllerine?

Onun şekline, rengine bakma; azmine ve maksadına bak.

Sahte hayatların içinde yaşayarak nasıl varılır hakikate! Bir ses, bir sözcük nasıl gelir senin kalemine?

Mevlana günümüze, asırlar öncesinden şöyle seslenmektedir:

Ama ha Hintli olmuş, ha Türk, ha Arap.

Cezaevleri neden tıka basa dolu? Ahlak, birlik, yardımlaşma, halden anlama masallarda kalan meziyetler olmazdı

Hacca giderken hac yoldaşı ara.

hayatta vuku bulmayınca inancımız böyle yuzeysel olgular meydana geliyor. derinleşebilsek ve o derinliği inancımızla örüntüleyebilsek

Herkesin aklının ereceği, fikrinin anlayacağı bir tarzda anlat.

"Surette kalırsan putperestsin. Her şeyin suretini bırak, manaya bak.

Beni anlamış olsaydınız, bir elin parmakları gibi olan kardeşler terör belası ile kan kaybetmezdi Ben?Gel? dedim, geldiniz peki gelişinizle yüreğinize ne doldurup sizde neler değişti?

?Beni çokça konuştunuz, sıkça andınız, afişlerde sözlerim sloganlaştı, ziyaretime koştunuz, andınız ancak beni anlamadınız Anlasaydınız evlerde kavga tütmezdi, trafik ışığında geç kaldın diye cinayet işlenmezdi, yan baktın omuz çarptın diye insanlar canice bakışmazdı.

Bazı insanlar vardır ki selam verirler ve selamlarından is kokusu gelir. Bazıları da vardır ki selam verirler ve onların selamından misk kokusu gelir.

Söz söyleyen kemal sahibi olursa, sofrasını yaydı mı, o sofrada her türlü aş bulunur.

Tennure ve Ateş'i Hz Mevlana ile yüzlerce yazılmış kitaplardan farklı kılan ömür haritasındaki bütün bilinmeyenleri kaynaklar ışığında sunarak merak edilen Mevlana'dan maşuk Mevlana'ya doğru bir yolculuğa çıkarıyor.

Mademki kendinde bir dert veya pişmanlık hissediyorsun; bu, Allah?ın sana olan yardımının ve sevgisinin bir delilidir.

Asıl kaynakla ilişkiye girmekten nedense korkuyorlar bu yansıtıcı kalemler. Ya çarpılırsak o ışıktan. Gözlerimiz kamaşırsa. Bu güne kadar bildiğimizi sandığımız Her şey doğru değilse? Bütün yazdıklarımızın bir yanılsama olduğu ortaya çıkarsa...

"Sözünü öyle bir izah et ki havas da avam da istifade etsin.

Ben sizin için yanıp tutuştum, avucumda denizleri çöllerinize taşıdım, hani yetiştirdiğim güller?

inşallah olur bir gün.

Bugünün kalemleri, sözü kendilerinden önce yaşamış hakiki kalemlerden ödünç almadan yazamıyorlar. Ancak o zaman okunabilir sanıyorlar yazdıklarını. Ay gibi onlar. Kendi ışıkları yok? Güneşleri, !

Beni olduğum gibi anlasaydınız Ah anlasaydınız Ağlatmazdınız anaları Beni anlamış olsaydınız gökkubbe altında hoş bir seda bırakmanın, hoşça bakmanın mutluluğuna ermeyi o kadar kolay yakalardınız ki

Sen değerinle ve düşüncenle, iki aleme de bedelsin, ama ne yapayım ki kendi değerini bilmiyorsun.

Bu kitabı okumanızı tavsiye edyoruz..

Rengi kara bile olsa değil mi ki seninle aynı maksadı gdüyor, aynı senin rengindedir, sen ona beyaz de.."

Sahi beni gerçekten anladınız mı?

Denizin kenarına kadar, ayakların izi vardır. Ama denize girdikten sonra ne iz kalır, ne işaret.