yalnız kuran diyenler fatihanın ölüler ardından okunmadığını söyleyebilirler.

O zamana kadar cemaati kapıda göremeyen imam, öfkeyle bağırdı.

SELAM VE DUA ILE..

Fakat ne kadar çabalasa da köyün erkeklerini, camiye cemaate çekmeyi başaramamıştı. Belki de yazın yoğun dönemi olduğu için cuma haricinde insanlar gitmiyordu.

Yıllar önce köyün birine bir imam görevlendirilmişti. Gençti ve yeni evliydi. Gayretli ve çalışkandı. İnsanları namazla buluşturmak için çaba sarf eden samimi bir insandı.

helal olsun valla...

unutulmayacak bir ders:)

çok güzel ve etkileyici bi hikaye eline ağzına sağlık

Kuran sarayının besmele ile açılan kapısı olan fatiha maalesef '' ruhuna fatiha '' ifadesi ile özdeşleşmiştir.

Bir sabah köy, sala sesiyle uyandı. Herkes merakla kimin öldüğünü soruyor, ama kimse bilmiyordu. Tarlaya, bağa, bahçeye gitmeye hazırlanan köylü, soluğu camide aldı. Herkes imamın salayı bitirip çıkmasını bekliyordu.

çok güzeldi..

-Hoca kim öldü Allah aşkına? Kimsenin haberi yok, ismini de söylemedin...

Köy halkı bu olaydan sonra çok etkilendi. Sabah namazına da, diğer vakit namazlarına da devam edenler yavaş yavaş çoğaldı.

Kapı kapı dolaştı, olmadı. İşlerinde yardımcı olmayı teklif etti, olmadı. Namazın hikmetlerinden bahsetti, yine olmadı...

Ruha fatiha teşbihi ile kastedilen ölü ruhlar kimlerdir?

Çok acıyorum onlara çoooook..:))

bende çok etkilendim..

Kim olacak? Sizin ruhunuz ölmüş, onun için okudum salayı... Şayet ölmemiş olsaydı, dört aydır buradayadım, sabah namazına bir tek Allah 'ın kulu gelip te saf durmadı. Ruhunuza Fatiha okuyun, ruhunuza! Kimseye bakmadan geçti gitti. Herkes şaşkınlıkla birbirine bakıyordu.

Sadece namaz kılmayanlar mı?

imama bak bee resmen racon kesmiş :))

Nihayet imam gözüktü. Biri atıldı hemen:

kadi inanır gibi imammış be...

Dirilere kendileri için, nasıl hidayet isteneceğini öğreten Fatiha ölüler için okunur olmuştur.

keşke idrakimiz bu kadar çabuk yerine gelse.. ama nafile.. başımıza bin türlü musibet geliyor bizi Allaha yaklaştıracak, büyük acılar yazşıyoruz büyük kayıplar zaman zaman. o acıyla hiç olmadığımız kadar itaatkar oluyoruz Allaha.. Kul olduğumuzu idrak ediyoruz ta ki o acı unutulana dek!