daha derin baktık, içinde saklı ateşi gördük...

Aşkın bizleri terk ettiğini düşünenlerden tutun da, her gördüğüne aşık olduğunu zannedenlere kadar; herkes inançları hakkında şüpheye düşmeye meyilli! Kırılanlar, kıranlar, canı acıyanlar, canı acıdığı için artık can acıtanlar, suskunlar, vazgeçmişler, inançlılar; hepimiz dağılmış durumdayız!

Ne sana aidim, ne sensizim; ne benimsin, ne değilsin! O zaman biz neyiz?

Yıldızlar yüreklerimizi yansıtmalı, onlar gibi parlamayı öğrenmeliyiz. Aşkın tam ortasında da dursak, henüz içinden geçmiş de olsak, hep ışık saçmalıyız. Bizler; yani kalbine sevmeyi öğretmiş olanlar, mutlaka diğerlerinin arasında durmalıyız.

gönüle hasret yazıldı sevgiye mezar kazıldı iki damla yaşş süzüldü gzlerinin pınarından...

Kıyamet elbette yakın, kim dedi uzak diye?

ol bir an patlattık ben'i, anda biz olduk..

peki madem gitmez neden insanlar bu yolu tercih ediyorlar

Seninle büyümüş olmanın beni ne kadar kirlettiğini, siyahının üstüme ne kadar bulaştığını anladığımda, durdum. Artık yürümenin değil, temizlenmenin vaktiydi. Uzun süre senden arındım. Senin düşüncelerinden, doğru saydıklarından, farkında olmadan bana öğrettiklerinden kurtuldum.

Kaç gönül varsa şu dünyada, o kadar yıldız olmalı gökyüzünde.. Yoksa bunca parıltı neyi simgeler? Her yıldız, bir kalbin işareti olmalı?

Sonra büyüdük birlikte. Sen de, ben de kirlendik; öğrendikçe kötüleştik, değiştik ama sen daha çok? Ben çok hızlı yürüdüm demek, o kadar geride kaldığına göre!

Bir yerlerde karşılaşmış olmanın tesadüf mü, kader mi olduğunu düşünemeyecek kadar aklımın havada olduğu yıllardı. Gençlik ne güzel şey!

Kısa sürede yaşanan, tüketilen ilişkilerle nereye varacağız? Bir gün geriye baktığımızda hepimiz için geç olmayacak mı? Sevişmelerin yol kenarında satılan meyveler gibi ucuzladığı ve basitleştiği bir ortamda, ilişkilerin devamlılığından bahsetmek nasıl mümkün olur?

İçin için çürüyoruz, kimsesiz ve yalnız bireyler haline geliyoruz. Bir zamanlar bizi incittiler diye, biz de şimdi başkalarını acıtıyoruz. Sonra onlar gidip başkalarını kırıyor ve bu zincir halka halka uzuyor. Farkına varsak iyi olacak çünkü biz hala kıyametin gelmediğini zannediyoruz!

hiç bir şey insanları güzel şeyleri yapmaktan vazgeçirmemeli

Gün geldi; sen göremeyeceğim kadar aşağıda, diğerlerinin arasından seçilemeyecek kadar ufaktın. İşte, ben seni aslında o gün bıraktım. Gitmem gerekiyordu, yürümeliydim, tırmanmalıydım.

Başımızı gökyüzüne kaldırdığımızda ne kadar çok yıldız görüyorsak, o kadar çok sevinmeliyiz. Bir yerlerde hala sevgiye inananların varlığını dile getirmeli onlar.

Ne dersiniz bu yol sevgiye gider mi?

Senle ben, adımız her ne ise, her ne olmuşsak şunca yıl içinde, eskidik! Artık anlamamız gerekiyor, biz bir alışkanlığın devamıyız. Hani çok tuttuğu için seri halinde çekilen filmler var ya, onlar gibi, üçüncüden sonra çok sevimsiziz. Seninle bir zamanlar efsaneydik, şimdi sıradan bir hikayeyiz. Bırak ki, gidebileyim. Gideyim ki, yüreğimde sana ait o sihri yaşatmaya devam edeyim?.

gitmezz..

Sevgi ve ilişkiler, yaşamın dışında bir yerde durmaz. Tam da hayatın ortasındadır! Kişiliğiniz, hayat görüşünüz, eğitiminiz, duruşunuz, anlamlandırdıklarınız neyse; sevgide de öyle olursunuz.

Bırak ki Gidebileyim!

Bazen elimizi uzatsak tutup alacakmış gibi yakın duran yıldızlar var ya, işte onlar aşka yeni düşenler olmalı! Işıl ışıl, umut dolu?

beğenmenize sevindim ysyn_olu yalın ve akıcı bir dille kaleme alınmış duygulara tercüman oluyor :umutsuzluğa kapılmamalı belkide çok hırpalandıkları için bulutların arkasına saklanmışlardır kendilerini güvende hissettiklerinde çıkacaklardır

Önce hak dedik sonra hakkın gülü insan..

Arkadaşlığa, dostluğa, insana, çevreye saygı duymuyor ve inanmıyorsan; boşuna aşk aramayacaksın. Sen neysen ve kimsen, ilişkilere karşı tavrın da öyledir. Çuvaldızı biraz da kendine batıracaksın.

Ne zaman sevdadan yana kaygıya düşseniz, kaldırıp kafanızı yukarı bakın. Oralarda bir yerde hala aşka inan ve parlayan yürekler olmalı!

tşk ederim kapkara kedi

daha derin baktık, içinde saklı şeytanı gördük..

serpili bence canın yandı diye can yalmak kadar çözümsüzlüğe katkısı olamaz insanların ama susup köşene çekilmekte canının yanmasına engel olamaz önemli olan kendini anlatabilmen ve algıları açık insanlarla iletişime girebilmendir

gökyüzünde hiç yıldız yok :(

Ben kalbimi sonsuzlukta bir yıldıza koydum. Uzaktan ışıltısını seyrediyorum. Sonra kimleri sevmişsem ömrüm boyunca, hepsi için gönlüme de birer yıldız koydum. Şimdi yok olmalarına aldırmadım çünkü ben sevmeyi onlarla öğrendim.

Böyle yaşamak çok zor! Yüreğimle kavga etmekten yorgunum. Seni sensiz sevebilirim, bununla baş etmek mümkün. Bir kılıf uydururum içimde, seni uzaklarda sayarım. Birini yokken de sevebilirim.

Az önce yüreğimden bir yıldız kaydı.. Sevdiklerimden biri aşktan vazgeçmiş olmalı? Ne acı!

susup köşemde otururum ne can yakarım ne canımı yakan olur...

Biraz cefa çekmeye gelemeyeceğiz. Dürüst, düzgün, doğru insanları saflıkla suçlayacağız. Bencil olacağız. Çıkarlarımız uğruna bir çırpıda adam harcayacağız. Vefa duygumuzu kaybedip, sadakat bekleyeceğiz.

Ne kadar geçmiş olursa olsun sevdanın üstünden, aşka inanmaya devam edebiliyorsak; onca yıldızın arasında yerimizi almalıyız.

Ben seni, aşkın kağıtla kalem arasında titrek bir el dokunuşuyla itiraf edildiği zamanlarda sevdim. Çok gençtim, çok toydum; aslına bakarsan, sen de?

ben uykuda, kibir kuytuda, şeytan pusuda..

Karşımızdakini sömürmeyi, kandırmayı, kullanmayı akıllılık sayacağız. Yalan söyleyeceğiz, keyif için insan kandıracağız, aldatacağız. Bizi seven iki kişiyi aynı anda idare edip, bundan gurur duyacağız.

yorgun gönlüm dinleneli çok oldu ama yadigarıda üyelik adım kaldı

Beni sevdiğini söylüyorsun, o zaman bırak beni! Bırak ki, gidebileyim. Artık bıçak kemiğe dayandı. Ya izin vereceksin, yüz yüze bakabilir halimiz varken bitireceğim; ya bir gün öyle gideceğim ki, kendimi senle tüketeceğim.

O çok uzakta duran, hatta gözle görülmeyenler, kalbine sevmeyi öğretmemiş olanların yıldızlarıdır. Parlamazlar, eskimişlerdir?

Bu Yol Sevgiye Gitmez!

biz sadece Allaha sığındık, yürüdük hakka..

daha derin baktık, içinde saklı kibri gördük..

zaman giremez ruhumuza, hak ile dolduk..

Her seferinde dönüp, arkandan iterek yol aldırmaya çalıştım. O kadar uzun zaman katlandım, o kadar ümit ettim ki; bütün bu çabanın boşa olduğunu göremeyecek kadar seninle meşguldüm.

ALINTI

Hem varlığın yüzünden adım atamıyorum, hem yokluğundan boğuluyorum. Bir yabancının gülümsemesine kanmak istesem, aklımdasın. Hoyrat ve anlamsız bir sevişmede kaybedebilirim seni ama kitabıma uymuyor. Seninle nefes nefese yaşanacak bir geceye de kayıyor aklım; gel gör ki, o vakitlerde sen yoksun!

Yüreğimden Yıldız Kaydı?

her an yıkılır, her an yeniden diriliriz, hak ile..

Keşke Yanımda Olsaydın?

Sen ve ben arasında sürüp giden tatsızlığın ise, katlanılabilir yanı yok. Seviyorsak, seviyoruzdur. Sevmiyorsak, zaten neden yan yana olalım? Bizimki ne cennet, ne cehennem, araftayız! Hiçbir yere ait değilmiş gibi hissediyorum. Sonsuz karanlıkta beklemek gibi.. Ve neyi beklediğini bilmeden durmak, nasıl bir işkencedir, anlayamazsın!

bırak, yorgun gönlünü daha da yorma :P))

Hadi ayrılalım! Öyle laftan değil, gerçekten ayrılalım çünkü bu var ve yok arası duran aşkımız beni öldürüyor.

Candan Ünal

gönüle yazılan hasret silinir kazılan mezar kapatılır akan gözyaşları ise mutluluk gözyaşlarına dönüşür yeterki doğru yerde doğru insanla karşılaşmaktır olması gereken

al bak sıladan sana gelsin ;)

Zaman geçtikçe fark ettim; sen hep olduğun yerde kalacaktın. Kendinden korkuyordun, yaşamdan korkuyordun. Bütün yaptıkların, ruhunun karanlık yanına sımsıkı sarılman, alışkanlıklarına tutunarak kendini güvende hissetmek içindi. Sen yeni topraklarda kök salamayacak kadar güçsüz bir tohumdun. Oysa dışarıdan bakan gözlere hiç öyle durmuyordun?

insana derin baktık, ben'i gördük..

Ne zaman senden vazgeçsem, bıraksam ipin ucunu, ne olacaksa olsun desem; hissediyorsun sanki, elinde bir demet çiçekle çıkıp geliyorsun.

En zayıf ve en zor zamanımdı! Benden seni çıkarınca, elimde çok az kaldı. Nereye, ne yöne gideceğimi bilmeden, hayatın ortasında oturdum; etrafı seyrettim uzunca. Çok yol geldiğimi zannederken, kendi labirentimde döndüğümü anladım.

yananı görür arkadaşım gönlünü kapatmak yerine gönlünün kapısına gelenlere samimiyeti arkadaşlığı vefayı anlatmak çözüme katkıdır ne dersin her gönül kapısına gelenin amacı can yakmak olmayabilir bazen canı çok yanmış umudu tüketmiş insanlara ışık olabilmekte önemli

yazıların üçü de güzeldi teşekkürler

Az önce yüreğimden bir yıldız kaydı.. Sevdiklerimden biri aşktan vazgeçmiş olmalı? Ne acı

daha derin baktık, her yerde hakkı gördük..

sıradan insan size katılıyorum ilk bozulmalar zamanında ben lisedeydim kendince düşünmeye çözüm üretmeye çalışan gençlik o zaman birileri tarafından uyutulmaya başlanmıştı bilerek düşünmelerine engel olunmuş ve gençliğin yemek içmek tüketmek görevi olduğu bunun dışında düşünmesine gerek olmadığı empoze edilmeye başlanmıştı şimdi ise artık insanların hayat felsefesi düşünmeden sadece tüketmek gününü gün etmek insani değerleri hiçe saymak

alıntı

Her yanım yalnız ve ayrılmış insan dolu. İlaç niyetine birkaç çift gözümün önünde durmasa, onların aşklarına ve ilişkilerine şahit olmasam, delireceğim!

gül insanlara, gönlünden güller ile.

tamamen çıkar ilişkisi olmuş düşünmek yok bilgi yok beceri yok sevgi yok saygı hiç yok yozlaşmış bir toplum tamamen 12 eylülün ürünü hedef yozlaşmış bir toplum yaratmaktı gayette başarılı oldular.. özgür düşüncenin olmadığı yerde sevgi olur mu? sadece korku olur..

Seninle, bu dünyanın karanlık yanlarını öğrendim. Bu bilgelik de cebimde durdu, hatta faydası bile oldu. Tek başıma yürüdüğüm o yolda, sana benzeyen çok göz gördüm. Tanıdım hemen, çevirdim kafamı bakmadım. Ben ilerledikçe değişti renkler; beyaza, pembeye, mora döndü.

BELLİMİ OLUR?

O zaman kalktı bütün duvarlar, köşeler, sokaklar; önümde dümdüz bir yol aydınlandı. Asıl yolculuk o an başlıyordu. Kendimle, az kalan yanımla ama yalın ve yalnız, vurdum kendimi yollara. Öğrendim, yenilendim, değiştim.

canı acıdı diye can yakanlar var evet ama büyük çoğunluğu susup içine çekiliyor

Kim kiminle beraber? Kim ne zaman ondan ayrıldı ve diğerine gitti? Kimin eli kimin cebinde? Kim dediklerime neler oluyor? Ne zaman yorgun düşeceğiz ilişki avcılığından?

serpili sözlerine imza atarım,

Ben hala yürüyorum ama içten içe de şunu söylüyorum: Keşke yanımda olsaydın?

ah almaktan korkarım, öyle böyle karşına çıkıyor sonra, uzak olmak, gönlünü kapatmak en iyisi, şu zamanda yollar sevgiden geçmiyor ne yazık ki...

susmakta yapılanı kabullenmektir

Özgürlüğü, modernliği, çağdaşlaşmayı anlayamadık! Ne olduğunu bilmiyorduk ya; o yüzden sanırım elimize yüzümüze bulaştırdık. Zaten bizde neyin ayarı tutmuştur ki? Hepimiz bayılırız kenarından geçmeye, kısa yoldan yürümeye, sıranın önüne geçmeye, adam kandırmaya, haksızken haklı olmaya? Ruhumuzda var! Ruh böyle olunca, aşka yansımayacak mı? Elbette yansıyacak!

o yol nereye gider bilmem ama benim yolum bir daha ordan geçmez

Benim gönlüm sana dünden teşne, her geldiğinde yine suya düşüyor yeni bir hayata başlama hayali. Ve ne acı ki, bu yıllardır böyle sürüp gidiyor.