yüz gülmüş ne fayda.. sanmaki gülümser.. gönül kan ağlıyor nerden bileceksin ki. yaşarken ölmek de varmış kaderde..

yanan ateşi körükleyip durma sende togeder.. bırak sönsün.. hem yanağının sızısı geçsin hemde kalbinin.. üzme bukadar..

"Saçma ey göz eşkten gönlümdeki odlare su

inanmam ki artık.. diyorlar bazen "seni seviyorum" gülüp geçiyorum içimden de diyorum "yalancı işte"

Ölemeyecek kadar yorgunum

Fuzuli

kabım küçük dolmuyor içine deniz. Yüzüme har vuruyor? Kalbim dünyanın etrafını dönmekten bitab? Aklım yetmiyor, renkler tarumar, basiretim bizar?

Kim bu denlü dutuşan odlare kılmaz çare su"

yurek yanmasa gözlerde yaş olmaz...

've' bile demeye yoksa mecalim

gözleri dolu, yanakları kızarmış ağlamaktan, gözyaşı sızlatmakta yanaklarını.. oysaki yanan yüreği..

özlenen kelimeler bunlar lafolsun.. çölde yürüyen biri olsan sana bir bardak su verse birisi sen şımarırmısın..

aşk başka ama.. sevginin nirvanası.. her bir kimseye nasip değildir yaşamak. sevmek değildir aşk. imkansızlıklardan doğar.. tabiri caiz ise zemheride gül açması, ateşlerin içinde bir su kaynağı misali.. aşk başka. üzer mahf eder.

hiç tadı yoksa yaşamın; misler gibi ölesim gelir..

asla, ama sizlerin aşk mantığı bana uymuyor, yinede saygım var, burada yazılanlara

şımarmandan korkuyorsa...

Ne, buğdayın dikenli kabuğu gibi, kalkanım var; nede, sana gelen kıvrım kıvrım yolları gösteren kılavuzum?

olmadı bir yalancı yarimiz.. yalandan da olsa "seni seviyorum" dese inanırdım vallahi..

Tek başıma, yine çaresiz, yine sessiz? içime akıyor, masiva gölünden köpüksüz zift? Ne ummanlar bilirim, lakin yetişmeye kalkamam zira, çok acizim. Ben, dünyada mihman, sen, ezeli ebedi mihmandar?

evet herşey onun mutluluğu içindi.. o mutlu ya şimdi.. bende mutluyum.. bazen de ondan gidilir en sevdiğinden.. mutsuzdur.. gidersin mutlu olur..

o mutlu olsun, herşey istediği gibi oldu...