söz gümüş ise sükut altındır

Tartışmacı, zahiren hasmına sevgi gösterir ise de, bunun yalan olduğunu bilir. Bu ise münafıklık alametidir. Tartışmacı halkın gözüne girmeye çalışır. Bu ise riyadır. Hadis-i şerifte, buyuruldu.

arkadaşlar kusura bakmayın ama size katıldığımı söyliyemeyeceğim çünkü tartışmanın bir adabı vardır kuralları vardır tartışma ve eleştiri olmadan doğruyu bulmak imkansızdır. ha karşınızdaki insan tartışma adabına ve kurallarına uymamak konusunda ısrar ediyorsa yada bu insanın bu adab ve kurallara uymayacağını düşünüyorsanız elbette pılınızı pırtınızı toplayıp oradan uzaklaşın hemen hatta bu tür insanlarla muhattap bile olmayın. ancak bu işin adabını ve kurallarını bilen bir insanla fikri ne olursa olsun tartışılabileceğini düşünüyorum. doğruyu bulabilmenin veya karşınızdakini anlıyabilmenin en güzel yolu budur.

anladık elhamdlillah iyi anlattınız:)

Hakkı açıklamak niyetiyle de olsa, başkalarını mağlup etmek için yapılan tartışmalar zararlıdır. Bir kimsede tartışmada galip gelme sevgisi, hakkı karşısındakinin ağzından duymaktan daha sevimli gelirse, her kötülüğün içine girmiş demektir. Tartışmayı kazanma arzusu, diğer kötülüklere sebebiyet verir.

maalesef o dediginiz konuda erdemli davranabilen kişi sayısı yok denecek kadar azdır diye tahmin ediyorum toplumumuzda.. du durumu düzeltmek icin önce kendimizde düzenleme yapmamıs lazım sanırım..

Bildiğini bilen: Böyle kimseler makbuldür. Kendinden emindir. Cesurdur, bir çok işi başarır. Bir arkadaş var. Bilgisayar dahil, ?Her aleti çalıştırabilirim, çünkü bunu da benim gibi bir insan yapmıştır? diyor ve kendinden emin olduğu için de başarabiliyor.

erdemli saygın insanlar genelde az sözle çok şey anlatan özelliğe sahip insanlardır bunu çevremizde de görüyor erdemli olduklarını bu özellikleri ile anlyoruz

kusura bakmayın ben biraz muhalefet bir insanımdır. genelde hemen hemen herşeye yanlış olduğunu düşünürsem muhalefet eder eleştiririm.

Enes bin Malik hazretleri bildiriyor: Biz bir gün dini bir konuda tartışırken, Resulullah efendimiz yanımıza geldi. Bize öyle öfkelenmişti ki, hiç böylesini görmemiştik. Buyurdu ki:

10- İnada sebep olur:

Tartışmacı, galip gelirse, kendini övmekten kurtaramaz. diye kendini över. Halbuki, . Bir ayet meali:

9- Hakkı inkara yol açar:

hocam bizde maalesef temsil etmek yerine fikirlerimizi karsıya kabul ettirebilme telasındayız.. halbuki fikir dünyamızı kendi hayatımıza tam olarak tatbik edebilsek ve karşımızdaki kişilerde inanclarımızla yasantımız örtüştügünü mülahaza etse daha yerinde olur..

Konuştuklarımızı temsil etmeye çalışsak, münakaşaya hiç gerek kalmayacak da; nerede o irade...

altını çizerek tekrar söylemek istiyorum tartışma adabına ve kurallarına uyarak yapılacak bir tartışmadan bahsediyorum yoksa "başkalarını mağlup etmek için yapılan tartışmalar"dan bahsetmiyorum. ve tekrar altını çiziyorum

Tartışmanın on zararı vardır:

munakaşada zaten kendini haklı göstermeye uğraşma var. nefsin çok hoşuna gidiyor. hep kendini haklı göstermeye çalışıyor. susmak buyuk erdem.. susana helal olsun.

Halim ile münakaşa etme, sana küser.

tartışmada amaç her zaman gerçeğe ulaşmak olmalıdır. kendi doğrularımıza ulaşmak olmamalıdır. eğer tartışma adaabına uyar karşımızdaki insanla gereçeğe ulaşırsak ve o gerçek bizim inancımızı doğruluyorsa o zaman inancımız sağlamlaşır yok eğer gerçek bizim doğrularımızın dışında birşeyse o zaman yanlıştan kurtulmuş ve gerçeğe ulaşmış oluruz...

Arkadaşlar konuyla alakası yok ama başlık açamıyorum şuanda. o yüzden sorumu burdan soruyorum kusura bakmayın. sorum şu:

Tartışmacı, kendini üstün görme hastalığından kurtulamaz. Her zaman kendisinin hakim olmasını ister. diyenlere, der. Hasmının bildirdiklerine önem vermez, onun delillerini küçük görür. Hadis-i şerifte buyuruldu ki:

paylaşımın hemen başında olan şu cümleleri tekrardan okumanızı ve bizle aynı fikirde olup olmadıgınız tekrar gözden gecirmenizi istiyorum..

4- Hastalık gibi olanlar.

2- Gıda gibi olanlar.

Gıda gibi olanlar: Herkesin her zaman ihtiyaç duyduğu kimselerdir. Böyle kimseleri arayıp bulmalı, bulunca da, kaybetmemek için gerekli tedbirleri almalıdır.

aynı şeylerden bahsediyormusuz evet :) fikirlerinize katılmakla birlikte niyet konusunu da dahil etmek istiyorum buraya :)

2- Hakkı küçük gösterir:

dikkat edilmesi gereken bir konu..

Bildiğini bilmeyen: Böyle kimseler ikaza muhtaçtır. Çekingendir. Ben bu işi başaramam diye korkar. Gerekli ikaz yapıldığında o işi rahat başarır. Mesela yine bir arkadaşım var. Bilgisayardan anlamam, o bana konuşmaz dedi. Yanına bir otur dedim, patlar, çatlar diye cesaret edemedi. Israr ettim, ?Bunun bilgi ile, kültür ile ilgisi yok. Azıcık cesaret yeter? dedim. Şimdi bilgisayarı rahat kullanıyor.

Hastalık gibi olanlar: Bu tip insanlara hiç ihtiyaç olmaz. Fakat, kendileri insanlara musallat olurlar, bulaşırlar. Bunlardan kurtulmak için, müdara etmek gerekir.

niyetten kastınız?

Allah hakkıyla inandıgı gibi yaşayanlardan eylesin inşaallah..

İnat da, nefrete, düşmanlığa yol açar. Hadis-i şerifte buyuruldu ki:

1- Bildiğini bilen,

İlaç gibi olanlar: Ancak ihtiyaç zamanında işe yararlar. Böyle kimseleri de ihmal etmemelidir.

Tartışmacı, hasmını yenmek için onun gizli kusurlarını araştırmaktan kendini alamaz. Halbuki başkalarının kusurlarını araştırmak günahtır. Tartışmacı, hasmının bedeni kusurlarını ima ile de olsa söyler. Mesela; hasmı gözlüklü ise, diyerek hasmının, gözündeki, bedeni kusurunu ilmi noksanlığı için bir özür sayar.

acaba kaçımız bunu uygulamaktayız nefsimize yenilmeyipte kontrollü davranmışız

evt bencede doğru ki herkesçede doğru kabul edilmiş ama

3- İlaç gibi olanlar

fikir alışverişi olmasın demiyoruz.. ama bu fikir alışverişi için yapılan niyeti düzeltelim amacındayız.. umarım derdimizi şimdi anlatabilmişizdir..

İtiraz etmeyi adet haline getirmek, ?Hayır öyle değildir? demek, çok çirkindir. Mesela, biri, (Havanın sıcaklığı 25 derece) dese, buna, (Hayır 30 dan aşağı değil) demek, onun sözüne itirazdır. Çünkü böyle söylemek, demektir. Bu ise, kendini büyük görüp, başkalarına hücum etmektir. Lüzum yokken, karşımızdaki şahsın kusurlarını bulup kendisine göstermek günahtır. Çünkü onun hatasını söylemekle üzmüş ve kalbini kırmış oluruz. Zaruretsiz incitmek haramdır. Böyle hususlarda başkasının hatasını söylemek gerekmez. Susmak ise imanın kemalini gösterir. Malik bin Enes hazretleri, buyurdu. demişlerdir.

evet yazdıgınız gibi münakasada, insan illa kazanmam lazım bu münakasayı havasına giriyor cogu zaman hakkı anlattıgını unutup..

1- Hasede yol açar:

Haset ise, ateşin odunu yediği gibi, iyilikleri yer. Tartışmada galip gelen de, mağlup olan da zararlıdır. Mağlup olana, denince, galip gelene haset etmeye başlar. Tartışmada galip gelen kimse, kendini üstün görmeye başlar. Hadis-i şerifte, buyuruldu.

Hakkın hasmının ağzından çıkmasına nefret eder. Bu ise felakettir. Hadis-i şerifte, buyuruldu.

Münakaşanın zararları

yani niyetimizi hakkı, dogruları anlatmak şeklinde almalıyız demek istiyorum..

Münakaşa, kendisinin akıl, fazilet ve ilimde üstünlüğünü ispata çalışmaktır. Bu ise karşıdakini cehalet ve ahmaklıkla itham etmektir. Bu da düpedüz düşmanlıktır. Hadis-i şeriflerde buyuruluyor ki:

İmam-ı Gazali hazretleri, buyurdu. Münakaşa, dostun dostluğunu azaltır, düşmanın düşmanlığını artırır. Salih mümin kibirli olmaz, vakar sahibidir, dünya işlerinde kolaylık gösterir. Din işlerinde sağlam olur. Hiç münakaşa etmez!

Fikrinin kabul edilmediğini gören tartışmacı, hasmına kin besler, bazen ömür boyu onu affetmez. Kin felakettir. Hadis-i şerifte, buyuruldu.

Kendileri ile ilişki kurmak yönünden insanlar dörde ayrılır:

Dört grup insan vardır

3- Kin tutmaya yol açar:

bir bayan öğretmenin okula gelen müfettişle tokalşmaması durumunda ne olur? tokalaşmak caiz değildir. yalnız zaruri durumlar müstesna. peki bu zaruri durum mudur?

Tartışmacı, hasmının sözlerini naklederek, diyerek kendini gıybetten kurtaramaz. Halbuki gıybet etmek, ölü eti yemek gibidir.

Haklı olduğu halde tartışmayı terk etmek, haksız olduğu halde, tartışmayı terk etmekten daha zordur. Bu bakımdan haklı olduğu halde münakaşayı terk etmek daha çok sevaptır.

"niyetimizi hakkı, dogruları anlatmak " olduğunda kaşımızdaki insanında niyeti hakkı ve doğruları anlatmak olduğunda o zaman birbirini ısrarla kendi doğrusuna çekmeye çalışan iki kişi olmazmı o zamanda bu tartışma ""başkalarını mağlup etmek için yapılan tartışmalar" kategorisine girerki o zaman gerçeklere ulaşmak söz konusu olmaz.

Tavşan pisliği gibi olanlar: Ne kokar, ne bulaşır. Hiç kimseye yararı ve zararı dokunmaz. Varlıkları ile yoklukları arasında fark olmayan kimselerdir.

"bu insanın bu adab ve kurallara uymayacağını düşünüyorsanız elbette pılınızı pırtınızı toplayıp oradan uzaklaşın hemen hatta bu tür insanlarla muhattap bile olmayın" derken aslında aynı şeylerden bahsediyor fakat doğruyu farklı kelimelerle ifade ediyoruz. ancak tartışmak her zaman kötüdür fikri münakaşalarda bulunmayın gibi bir genellemeye karşıyım.

7- Zarara sevindirir:

Tartışmacı, hasmının kötü duruma düşmesine sevinir. Halbuki hadis-i şerifte buyuruldu ki:

2- Bildiğini bilmeyen,

susmak büyük erdem ama bunu karşıdaki bilmiyor, haksızlığından susuyorsun zannediyor, münakaşadan uzak olalım inşallah ama illaki böyle bi durumun içine girmişsek de buna değer bi insan olsun karşıdaki...

Dostlar arasındaki kin ateşini körükleyen münakaşadır. Münakaşa, karşıdaki insanı cahil yerine koymak, sen bilmezsin, ben bilirim demektir. Cahillikle suçlanan herkes az veya çok kızar. Hadis-i şerifte, buyurulmaktadır. Münakaşa, dostların azalmasına, hasımların çoğalmasına sebep olur. Hasan-ı Basri hazretleri buyurdu ki:

Bilgi yönünden insanlar dört gruba ayrılır:

"Hakkı açıklamak niyetiyle de olsa, başkalarını mağlup etmek için yapılan tartışmalar zararlıdır. Bir kimsede tartışmada galip gelme sevgisi, hakkı karşısındakinin ağzından duymaktan daha sevimli gelirse, her kötülüğün içine girmiş demektir. Tartışmayı kazanma arzusu, diğer kötülüklere sebebiyet verir."

Arkadaşını mağlup etmekle övünen bir cemiyette, kardeşliğin tesisi mümkün olur mu? Övünmek, başkasını hakir, aşağı görmekten ileri gelir. Halbuki hadis-i şerifte buyuruldu ki:

Bilmediğini bilmeyen: Böyle kimseler hem kendine, hem topluma zarar verir. Hem bilmez, hem de bilmediğini bilmez. Yani hem kel, hem foduldur. Her şeye burnunu sokar. Burnu da pislikten kurtulmaz.

8- Riyaya yol açar:

Bilmediğini bilen: Böyle kimseler haddini bilir. Her şeye burnunu sokmaz. Kendi işi ile meşgul olur. Böyle kimseler her zaman takdir görür.

1- Tavşan pisliği gibi olanlar.

tartışma adabı kendi doğrularınızı anlatmanızı gerektirdiği kadar karşınızdaki insanında doğrularını dinlemenizi gerektirir yani ben en doğruyu biliyorum düşüncesiyle bir tartışmaya girilmez bu karşınızdaki insanı yanlışa inanmakla itham edip suçlarsanız bu onun kendi inancını koruma iç güdüsüyle inancına daha fazla sarılmasına neden olacaktır ki mantık sahibi her insan gerçekler karşısında eğer samimiyse teslim olacaktır. adaplı bir tartışma samimi bir insanı gerçklere ulaştıracakken tutunduğumuz "hakkı ve doğruları anlatmak" düşüncesi onu kendi doğrularına daha sıkı bağlıyacaktır.

6- Kusur araştırıcı olur:

4- Gıybete sebep olur:

5- Övünmeye sebep olur:

Bir kimsede tartışmada galip gelme sevgisi, hakkı karşısındakinin ağzından duymaktan daha sevimli gelirse, her kötülüğün içine girmiş demektir. Tartışmayı kazanma arzusu, diğer kötülüklere sebebiyet verir.

münakaşa halinde kötü biz söze maruz kalıyorsak karşı tarafa kötü söz sahibine aiittir der. konuyu kapatırız karşı taraf bunu o an anlamayabilir sustuğunuz için sizi korkak görebilir ama zamanla sizin erdemliğinizi o da anlar merak etmeyin

4- Bilmediğini bilmeyen.

Kötü ile münakaşa etme, seni üzer.

Bir insanın hiç günahı olmasa, insanları doğru yola davet ediyorum diye tartışmaya girse, bu hareketi günah olarak ona yeter. İtirazı, tartışmayı huy edinen kimse mürüvvetsiz olur.

sevindim anladıgınıza ama aynı seyi adigemin'den de duymak isteriz tabiki :)

3- Bilmediğini bilen,

çok doğru..