teveccüh buyurmuşsunuz

... tüm ışıklarını söndürdüm gözlerimde şehrin!

bu yazıyı kimse okumaz

Oysa şimdi!

Karanlık gibi sarsam seni. Serilsem, sarılsam, sevişsem dizelerle, öyle bir şiir yazsam ki, hani o herkesin yazıp da yetmediği seni seviyorum?lar var ya, o bile şaşırsın. O kadar çok kullandık ki aslında, ondan mı yetmiyor sanki?

Kaçıncı uykusuzluğumdayım, bilmiyorum!

Kirpik altındaki kimsesiz sahillere bırakıyorum yaşlarımı. Esen onca mavisin bende, onca umut. Ah! bir de çıkmaza gitmese yollar. Hani akan suların toplansa coğrafyamın bakir kuyularında... konuşamıyorum!

Söyle hadi, notaları silinmiş hüzzam bir şarkının ilk hecesini vur öldüremediğin aşkına... Söyle, sesinde intihar etmek bile bana şereftir gülüşün için...

Sana yürüyorum, ardımdan adımlarımı topla...

çok güzel bir yazın yine, sarı hariç her renk

Renkler, bana bakın! büyüyorum siz iç içe girdikçe... alacanızda yine de tutunuyorum hayata.

anılardaki fotoğrafların çabuk solması...

döktürmüşsünüz yine.. coştukça coşmuş kelimeleriniz..

okuyanada okumayanada saygılıyız savcı bey :)

Yorgunum!

Beyazdan çaldım gecemi

Biliyorsun, rengi mavi aşkımın mahşere yemin eden gözleridir sensizlik... Bağışla, çöle dil olmuş bir gece indi denizimin üstüne, yığılıp kaldım yazgıma, dur diyemedim bıçak sırtı kaderime, bağışla; esişinden asıyorum rüzgarı boynuna son kez, birazdan boğazlanacak bir aşk var çünkü alnımda...

Sabaha çıkıyorum düşlerin yorgun renkleriyle. Yine yarım kalmış şiirler var yarına, yine sen dolu yaprakları dökecek zaman. Birikeceksin bende.

tüm ışıklarını söndürdüm gözlerimde şehrin!

Adıma küstüm yatağımda, yorgunum, emsalsiz bir yabancılık var benimle aramda, çığlık atıyorum galiba içimde, duymuyorum, kimse duymasın diye de kapıyorum sıkıca ağzımı. Lal karanlığında sesim, ama en çok seni buluyor yattığım yerden yüzümün çehresi, pencerenden bakıyor boşluğuna, andığım anların izleri gönlünün duvarlarında tozlanmış eski bir resim gibi asılı duruyor bak, gücüm yetmiyor ecelden kaçıp gelmiş çocukluğumu anlatmaya, kapı eşiğinde unutulmuş cılız bir yarın gibi duruyorum ve sen içimde küfürbaz katillerle pazarlık yapıyorsun.

lacivert..

o beyazdı tek renk ve butun renklerı ıcerırdı :((

belki de bu yüzdendir,

Bak! bir geldin arapsaçına döndü düşlerim. Ben alışkın değilim ki -seni seviyorum- diyen gerçekliğine! Sen gerçeğimsin! belki de burada yanıltıyor beni aşk.

Mülteci kampındaki ölümle özgürlük arası çizgide sıkışandan farkım yok aslında. Çizgiyi geçerse ölüm, geçersem sensizlik... kalırsa işkence, kalırsam da sensizlik. İkisi de ölüm be... yokluğun ölüm.

Sezen?in sarı odalarında hüzün şarkılarını yakıyorum mum diplerinde... seni düşünüyorum, yine özledim!... yine, yine, yine!

düşleri pembe..

mavi sevda lütfen dobra dobra cevap verin, alıntı yaptığınız bu yazıları kendiniz okuyor musunuz:)

h. geldiniz sayın silüet :)

Teninin ateşine daldırıp kirpiklerimi, resmini çizerdim kızıl dokunuşlarının. Sen mi yanardın bende, yoksa ben mi kül olurdum teninde bilmiyorum. Renkleri yoktu bedenlerin, duvardaki sevişmelerde.

... uyumalıyım da,

mavi_sevdam..

Siyaha anlam katan beyaz...

arzuları da kırmızı değilmiş ki!

Karanlık, eflatun şalını çıkarmaya başladı el ele dolaştığımız sahilde. Ardın sıra kırılan ışıkları topladı ellerim gümüş tepsiye. Yaldız yaldız yalnızlık, yıldız yıldızdı gece... ve bittim.

dahası şaha kalkmış:))

bu yazıları nereden buluyorsunuz, çok güzel

... uzak ülkelerde olmak isterdim şimdi, hiç bilmediğim insanlar arasında, avazım çıktığı kadar bağırmak seni sevdiğimi... kimsenin anlamadığı dilde. Sonra hırsız bir rüzgar yürütmeli sesimi, sabaha karşı pencerenden içeri bırakmalı... unuttuğun ninnileri mırıldanmalıyım sana güneşin sızlayan ışığında. Bugün göğsümde uyanır mısın? saçlarımdan toplar mısın yıldızları?

mavisevda ben beni kel biri olarak düşünmüştüm

Ne çok şey sığdırdım ismine. Ne çok sevda, özlem ve onca kavga. Her şey sensin aslında. Ah bu şehir, bu sahil... her parmağının dokunuşu dipsiz kuyular açar da atar beni maviye. Saçlarımın dalgasında havalanır beyaz kelebekler. Tut, tut ki bahar sende kalsın, ben sende.

ne hayalleri beyaz,

size ait olduğunu nasıl anlayacağız? googlede birçok sayfada kaydı var yazdıklarınızın.

huzuru yeşil!

Siyahını çekmiştim üç-beş nöbetlerinin karşı kıyıya, hemen hemen her gece yaparım bunu. Günü teslim ettikçe düne, pembeleri solar çocukluğumun. Dibinde kırılganlıklarıyla birikir, yalnızlığımın cam askerleri.

Suç delisi bir aşkı avutuyorum şimdi. Tırnak içine aldığım olmazlarına olur dedikten sonra, başka hiçbir şeyi kalmadı heyecanın, tükendi, çok şeyi susarak anlatıyordu gözlerin ve yatağımda bileklerinden kestim nefesimi, şimdi, uykuya dalan kanama molalarında sana ulaşabiliyorsam ne olur bağışla; ellerin yasadışı bir sevdanın mirasıdır kelepçelerime.

benim tercihim hep maviden yana olmuştur :)

Siyahla beyazın farkı olmadığı saatlerde, kırmızı kostümünü çıkarıp aşkın, efkarımı tütsülemek için yaktım karanlığı. Eski bir tangonun ritmiyle, dört duvarın dipsiz köşelerinde ağını örüyorum yalnızlığın... An ile anılar arasında, her defasında, bir öncekini unutup başka sözler yazıyorum bu müziklere... aşk şarkılarım, şiirlerim ve suskun hayalin kaldı bende.

... Karanlıktayım.

Asılı kalır gözlerim yıldızlara... kaydıkça bilirim ki, izinde yaldızlanıp dağılır bir çaresizin daha sessiz harfleri.

Kalpten yağmur damlaları ve isminle gökkuşağını çizmiştim beyaz kağıtlara! Toprağa düştükçe ıslak renkleri, şiirler açardı yüreğimin arka bahçesinde... rengarenk olurdu yaşam.

Renklerim, düşlerim yorgun

Katili oldum papatyaların. Her yaprağında ayrılığın kan izleri kirletti mavi düş tarlamı. Sular çekildi gözlerimden. Sere serpe ölü çiçekler.

Hafıza kaydımda ne varsa sildim, kim varsa zaten kendini sildi gittiğinde. Şimdi kaydını tutuyorum öpüşlerinin ve fısıldadığın şiirlerin. Söndürdün şehrin tüm ışıklarını, göz kapaklarımda! ... İşte şimdi yanımdasın. Bak, çekilirken gece, portakal çiçekleri koktu güneş. Duyuyor musun?

ne umutları mavi,

Söylesene, senin ismin ne renkti?..

saçmalamayın lütfen o yazıları iyi okursanız kime ait olduğunu anlarsınız

olabilir birçok yerde yazıyorum ben sadece burada değil

beyazda başlayıp siyahta bitermiş aşk...

Aynada bıraktığım hükümsüz yüzümdü, korkma...

Tüm sesleri kesildi, sesini kulağımda hissettiğimde.

Büyüdükçe, beyaz düşler bıraktı içimdeki çocuk. Açıldıkça saçlarının örgüsü, kör düğüm oldu heveslerim. Tüm inandıklarım soluksuz!

Sen ki sakıncalı sevdam, sen ki yasaklım. Büyümemin en ağır cezasısın belki de,... razıyım. Sus!

Çocuk ol yanımda, çığlıklarım zaten senden de, benden de büyük. Haykırmayacağım adını. Dokuz boğum yutkunarak koklamalıyım tenindeki yasak çiçekleri ve uyumalıyım.

Öğrendim ki, renk körüymüş aşk!