Serdim ayağına doğma yerimi?

Türk denince özü, sözü mert olur,

Yuğsan Aras suyuyla, çıkmaz yüzün karası.

Türk; o Altayların dünkü eri mi?

Rusların açtığı yaradan derin,

Tutsak Türklerin kurşuna dizilmeden önce söyledikleri bir ağıt şöyle:

Düştüğü ağlardan kurtulsun diye,

Anayurtta öz kardaştan gördüğüm.

Yolunda can koydum, verdim serimi,

Bana mükafat mı giden kurbanlar?

1944 yılında Orta Asya, Sovyet Rusya?sı tarafından işgal edilmiş ve komünist sisteme karşı koymak için atılan en ufak adımın bile önüne geçilmek istenmiştir. Bu baskıdan kaçarak kendileri için?anayurt? olarak gördükleri Türkiye?ye sığınmak isteyen 146 tane Azerbaycan Türkü soydaşımız, Iğdır?daki sınır kapısına yakın yerdeki Aras Nehri üzerindeki Boraltan Köprüsü?nü geçmiş ve hürriyete kavuşmanın sevinciyle Türk sınır karakoluna sığınmışlardır.

Lanet Türk?ü hançerleyen bileğe.

Ben diyorum, Kayıhan?dır soyumuz,

Can alınan çarşıda, kardeşim sattı beni.

Şimden geru bu bana bir dert olur.

Karası, karası, merhamet fukarası,

Azerbaycanlı kandaşlarımız bu yanıt karşısında?Lütfen bizi o azılı düşmanlara teslim etmeyin, bizi siz öldürün. Kendi vatanımızda, kendi bayrağımızın altında ölmüş oluruz.? deseler de, karakol komutanı içini kan ağlaya ağlaya 146 esir TÜRK?ü yeniden Sovyet Rusya?sına, Türk?ün bağımsızlığa hasret kaldığı soysuz yere, teslim etmek zorunda kalıyor. Ruslara zorlukla teslim olan 146 Türk evladı, hemen elleri ayakları bağlanarak oracıkta, Türk askerlerinin gözleri önünde kurşuna dizilerek öldürülüyor!

Kanımın aktığı sınır boyunda

Dost deyince ayrılmaz bir fert olur,

Kardeş deyip dara düşsem, sığınsam,

Dönüp seslendim geri, merhametsiz birine,

Ne beklersin sağırlaşan bir baştan.

Felek kıymış beslenen bu dileğe,

Bir bayrakta, yıldız?ımız, ay?ımız.

Ben ne diyem bu vefasız dağlara,

Azerbaycan?ın büyük milli şairi Almas Yıldırım, bu olayı?Dönek Kardeş? adlı şiirinde şöyle dile getiriyor:

Öz kardaşı dönek olan ağlara!

Bu korkunç yanıt, herkeste bir korku ve şaşkınlık uyandırıyor ve Ankara?nın cevabı tekrar isteniyor. Fakat sonuç aynı: ?Ülkelerine iade edin!?

Bir kaynaktan varlığımız, boyumuz,

Boraltan bir köprü, aşar geçer Aras?ı,

Bir suç mu düşmana göğüs gerdiğim?

Karadan bir mendil yolladım yara,

Alnımın yazısı, karadır kara,

Türklüğün kanayan kalbini sara.

Girdiğim öz yurttan döndürülürken,

Günah mı Türklüğe gönül verdiğim?

Türklük dünyasına armağan versem.

Kardaş armağanı, dökülen kanlar,

Ne bilem, kahpelik varmış soyunda,

Düşman bekler karşıda, önüne kattı beni,

Yol uzun, el uzak, yetişmez eller,

Dilim dili, yolum yolu, emel bir,

Kaçtır, eli kanlı çıktı oyundan,

Beni siz vursaydınız, şu gavurun yerine.

Karakol komutanı genç subay evine döndükten sonra yaşananlara dayanamayıp intihar etmiştir. Bu olay, Türk?ün Türk?e ihanetidir. Bu olay, bir devlet yönetiminin ne kadar soysuzlaşabildiğinin apaçık kanıtıdır. Bu olay, ruhları uçmağa varan bağımsızlık aşığı 146 bozkurtun kutlu direnişinin yankıları misali, hala kulaklarımızda çınlamaktadır.

Açan lalelerden bir çelenk örsem,

- ?Esirleri derhal iade edin!?

Türk tarihinde Türk?ün Türk?e yaptığı büyük ihanetlerden biri, Azerbaycanlı soydaşlarımızın Boraltan Köprüsü?nü geçerek Türkiye?ye sığınma isteklerini, Türk hükümetinin geri çevirip Ruslara teslim edilmesi olayıdır. Bu olay, tarihin ve Türklüğün bir yüz karası olarak hatıralarda kalmıştır. Çanakkale?de düşman askerinin bile yarasını sarmayı şeref bilen, destanlar yazan, çağ açıp çağ kapatan Türk ulusunun vicdanı, şerefi ve soydaşlık bağı, diplomasiye ve bürokrasiye yenik düşmüştür!

Bu yıllar Türkiye?de?Milli Şef? döneminin yaşandığı, ?Türk yurdunda TÜRK?üm demenin suç olduğu? bir dönemdir. 146 tutsak Azerbaycanlı soydaşımızın Türkiye?ye sığındığını duyan Sovyetler hükümeti, bu kişilerin derhal SSCB?ye iadesini istemişlerdir. Türkiye?ye sığınan soydaşlarımız, kuşkusuz kendilerinin azılı Rus askerlerine geri verileceğine olasılık bile vermemektedirler. Çünkü kardeşlerinin, anayurttaki soydaşlarının yanına gelmişler ve kendilerini hiç olmadığı kadar güvende hissetmişlerdir. Fakat Milli Şef?in Türklüğe ve Türk?e olan düşmanlığı, burada da devreye girerek akıllarda olmayan olasılığın Türk?ü adeta bir soykırıma sürüklemeye yetmiştir.

Sovyetler?den gelen istek üzerine karakoldaki askerler panik içinde Ankara ile temasa geçiyor ve Türkiye?ye sığınan soydaşlarımızın geri verilip verilmeyeceği ile ilgili bilgi almak istiyor. Hem Türk askerleri hem de sığınan kandaşlarımız öz yurtlarının böyle vatan sevdalısı kardeşlerimize kucak açacağından emin bir şekilde Ankara?dan gelecek yanıtı bekliyorlar. Ankara?dan gelen yanıt, herkesin tüylerini ürpertiyor:

Nerden doğdu bu imansız gayrılık?

Azeri, Türk, Türkmen; var mı ayrılık,

Seslenseydim, ses çıkardı her taştan,