önceleri herşeyle başetmeye uğraşıyordum mücadele mücadele ve sonuç sıfıra sıfır elde var sıfır olunca savaşmak yordu beni baktım herşey bizim kontrolümüz dışında gelişiyor tükendim bıktım ve yıldım artık hayatı boşverdim adeta freni patlamış bir yük kamyonu gibiyim şimdilerde azraille çarpıştığımız noktada son bulacak bu boşvermişlikte :S kim için ne için niye uğraşıyorum sorularından çok uzağım artık :S yorgunum çokkkk hemde çokkk yorgun :S yüklenmiyorum artık sırtıma hayatın acılarıyla dolu çuvalını :S üzülmüyorum artık takmıyorum düşünmüyorum eskisi gibi :S duyarsızlaştım bananeci boşver ne olan olsuncu oldum :S ve sebep olanlar şu noktada nedenlerini arıyor bu umarsızlığımın bense inadına cevapsız gülüyorum hayata :))) deli diyen bile var bana bense yine gülüyorum geçiyorum belkide deli olmak en kolayı :))))

biliyorum bu eylem mantıklı değil ama başka alternatifim yok.

hayat var stres var

fikirleri olan arkadaşların bilgilerine...

uykuya dalınca sıkıntılarımızdan uzaklaşıyoruz osürede unutuyoruz. bir şekilde ölü olduğumuzdan uyurken ruhumuz ögür oluyor bedenimizden sıyrılıyor ve sanırım bu rahatlatıyor bizi.

sabah işe gidiyorum akşam 17 gibi dönüyorum uyuyorumm uyuyorummm 21 gibi uyanıp yemek yiyorum sonra ders ders ders tekrar uyku monoton aradaki tüm boşlukları itinayla uyku ile dolduruyorum çözüm bulamadım henüz:(

aynen bende çok uyumaya başladım anlamadım demirmi vitaminmi eksik anlamadım yada depresyondayımda haberim yok

bir şiir gibi yazmışsın yaşadıklarını. okuyunca güzel ama yaşayınca güzel değil demi padolya:)). ya boşvermişliği de deniyorum. ama hayatın gerçekleri var ve ben ceketimi alıp gidemiyorum. uğraşmalıyım dayanıklı olmalıyım ama nasıl?

güncell

peki nasıl baş ediyorsunuz?

ya şu vakitte hayatın stresinden işten eve gelmiş ve siz değerli arkadaşardan bu konuda fikir sahibi kimse yok mu?

deniyorum. ama kafamı dağıtmak için saatlerce yürümeliyim. bu kadar zamanım yok her gün. yürümek mantıklı tabii.

tamam çözüm bulursan ben burdayım. bir günde bahar gelmez tabii ama uzun vadede bir yöntem bulmalıyım.

bende seviyorum uykuyu. aslan burcuyum bana kalsa daha çok uyurum ama bir yandan iş bir yandan okul hedefleri bir yandan sosyal hayat izin vermiyor lille buna.

mental olgunluğa; kastım psikilojik dayanıklılığa nasıl erişebilirim?

Ah ah kim zorlanmıyor ki

aynı durumdayım, üstesinden sadece uyuyarak gelmeye çalışıyorum.

sıkıntılı dönemlerde kendinizi psikojik olarak nasıl hazırlar ve nasıl dayanıklılığınızı arttırırsınız arkadaşlar?

sorum şu ki: böyle sıkıntılı dönemlerde hedeflerimden şaşmamak için:

kitapp oku gerçekten iyi geliorr ve uzaklaş biraz bulunduğun çevreden...

hala güncelll...

stres yaşamda başarıy körüklermiş bide şuvar kendinize vakit ayırmak ama buda kaliteli olacak vakit derken uykudan bahsetmiyorum bi yürüyüş belki bi hareket devinim eve kapanmayın..

YA HERKESİN SÜT LİMAN MI HAYATI.

hem özel hayatımda hem iş hayatımda hemde okul hayatımda sıkıntılı bir süreçteyim. kendimi çok bölünmüş hissediyorum. kırılgan bir yapıya sahip oldum. tahammül sınırım azalıyor ve giderek agresifleşiyorum...

umarım akşam girdiğimde daha ilgili arkadaşlar olur ve sorularımın cevabını alırım. sanırım bu saatlerde pek böyle bir konu insanları sarmıyor...