Kimin umurunda...

kokusuna ram olurduk.

sobanın üstünde kestane kızartırdık.. heeey gidi günler heeyy

onlar yeterince sıradan zaten

23 :),

mesela cumartesi eve gelen arkadaşlarım

Kestane közlemek büsbütün bir gecenin akıllara seza mutluluğuydu.

Ekmeklerimiz el değerek üretilirdi,

Aydınlık bir kış sabahı ve kızarmış ekmek kokusu...

yolda kalma telaşı, rejim tehlikesi...

çok sağlam tespit olmuş vallaa

onlar entel falan ya o bakımdan onlara göre sıradan kızlar

kalacağımız kimin aklına gelirdi?

çocuğum senin yaşın kaç :)

Mutluluğun resmini çiziyorduk..

Portakal kabuklarını sobanın üzerine dizer,

dizilerin ve filmlerin açtığı hasarlar yerine,

Ekmek her zaman ekmek gibi...

yazık dedim sıradan bir kız daha degerli gözüktü gözüme

Bir kez olsun kümesten yumurta almamış,

bir kez olsun o kızarmış ekmeğin kokusunu duymamış ve fakat alışveriş merkezlerinin restoran katlarında, boğucu bir gürültü ve havasızlık içinde hamburger keyfine fit olmuş çocuklar ve gençler için ben ne kadar yaşlıyım...

Ne güzel cahildik.

Sucuk lükstü. Yumurta lezzetli.

geniş ve besleyici bir masal dünyası...

Çay da kokardı... Domates de...

Sonra illa ki, büyüklerin anlattığı hikayeler, hatıralar...

Televizyon yoktu. Gazete de her zaman olmazdı.

İçeride huzur...

Ama kuzine içten içe öyle yanıyor ki.

Dışarıda kar...

30 lu yaşlara yakın birisi olarak bunu söyleyebilme cüüretini kendimde buluyorum

Öyle güzel cahildik ki, keyfimiz bozulmazdı hiç!

Birçoğu arızalı ve tedaviye muhtaç beyinlerden çıkma

sıradan kız dediğin neki

sağlıklıydı, lezzetliydi ve mis gibi kokardı.

Lezzet bir tarafa, kokuya da hasret

Kuzinenin üzerinde demir maşa...

Zam endişesi, doğal gazın kesilme korkusu,

harfta sonu avmdeydim hepsi makyajlı bebek gibi kızlar ellerinde telefon kafaları kalkmıyo

Maşanın üzerinde de ekmek dilimleri.

Bütün bu nefasete, küçücük bir bakkal dükkanının zenginliği yetiyordu.

İçeride kanaat...