Ama affetmek Allahu Teala'nın daha da çok hoşuna gitmektektedir.

Allah yardım eylesin.

Oysa bu başlığı yazmamızdaki maksat tamamen;

Bunun anlamı iki belirleyici ve iki karar verici demektir. Bunu demek istemedim diyorsan Allah demek istediğini daha iyi bilir.

Kainatın yaratılma sebebi olan aleyhisselatu vesselam kime dua ederse o kurtulur,

Yapmış olduğumuz ibadetlerde, namaz, oruç, zekat ve dua gibi her şeyin yolunda gittiğini düşünerek kendimizden emince yaşamaktayız.

Allahu Teala yar ve yardımcımız olsun.

"Allah'a ibadet ile görevi olan insan Allah'ın kendisini başkasının aracılığı ile af etmesi için, başkasına ibadet ederse, bu ibadet değildir. "

amin,

Başımızı iki elimizin arasına alıp düşünelim ki;

Affedelim ki, bize de Allah'ın affı tecelli etsin.

Aleyhisselatu vesselamın hayatı, yaptığı her davranış vahiy kontrolu altında yaşamıştır.

Dua etmeninde Allah katında bir ibadet olduğunu sana hatırlatarak;

İşte bu sebepten;

Hiç şüphe yok ki, affetmek Allah'a mahsustur.

Bu nasıl bir ifade şeklidir. Dua yaptı ve tuttu dediğin kişi aleyhisselatu vesselam olduğundan haberdar değilsin sanırım.

Unutulmadığı doğrudur fakat;

"Yeryüzünde, benim size göndermiş olduğum ayetleri unutanları ben de o mahşer günü unutacağım" demiyor mu?

Bu gün ne için yaşadığını unutan bizler, o mahşerde Allahu Zulcelal Hazretlerinin ve aleyhisselatu vesselamın unutacağı kimseler olmamız hiç şüphe yok ki kaçınılmazdır!

Dolayısıyla;

Demem o ki insanlar arasında ilişkilerinden doğan hakların alınması verilmesinde af eden daima Allah nazarında makbuldür.

Bir kul Allahu Teala Hazretlerine saygı ve sevgi içerisinde olacağı gibi bir de bunu ihlasını eklediği zaman,

Ki, aleyhisselatu vesselamın ilk tebliğ zamanlarında şöyle bir duası olmuştur:

söyleminden başka bir şey değil!

Kin, nefret, hırs besleyen kullarını değil...

Yemeden içmeden kesilmemize rağmen,

Allah din gününde şefaat ettiklerini, cennet ile nasiplendirir.

Bu alınan yolun, Allahu Teala Hazretleri'nin hoşlanmış olduğu, bizlerden razı olduğu bir meşguliyetin içerisinde midir?

Kime beddua ederse de o helak olur!

Peygamberimiz cennet ve cehennem belirleyicisi değil;gelen vahyinin okuyucusu, uyanıdır.

Fakat;

Çünkü,

Bizi her akşam öldürüp, sabahında ise öldüren bedenimizi tekrar dirilten Rabb'imize günahlarla ve isyanlarla değil de,

Kur'an ve sünnete yüz çevirip yaşayan acizlerdir!

O düşüncene şunu sorarım o zaman;

düşüncenin çok yanlış olduğunu sana göstermeye çalışıyorum.

Bu ise aslında, gaflet uykusunda oluşumuz ve bu uykudan uyanamadığımızdan kaynaklanmaktadır.

Şahsım bunu sana izah etmeye çalışırken senin iddianın;

Aleyhisselatu vesselam kime dua ederse o kurtulmuş ve de kime şefaatci olursa o şefaatci olduklarına da cehennem haram olur Allah'ın izniyle...

egehan alıtı''Aleyhisselatu vesselam kime dua ederse o kurtulmuş ve de kime şefaatci olursa o şefaatci olduklarına da cehennem haram olur Allah'ın izniyle...,,

Bu gün Allah ve Rasulunu unutarak yaşayanlar bizler, şunu hiç aklımızdan çıkarmamalıyız ki;

Ahiretten çok dünyayı düşünmekte,

İçinde bulunduğumuz bu dünyevilik sıkıntılarımızı gideremediğimizde eşimize, dostumuza anlatmamıza rağmen,

Unutulmuş bir ahiret ile, cehenneme giden yolun yolcusu muyuz? diye düşünmek ve de tefekkür etmek gerekli değil midir acaba?

Demek ki;

Selam

"Ya Rabb'im, ya Ebu Cehil'i ya da Omer ibn Hattab'ı senin dinine yardım etmen için benim tarafımda kıl"

Sorun yok.

Kendisinden başka bir müslüman din kardeşine yapacağı dua neden kabul olmasın Allahu Teala Hazretleri tarafından?

Senin niyetinin ne olduğu belli olduğu, onlar rivayet değil hakikat.

Rivayetlere güven duymam. Hele böyle ya, yada gibi aktarılmış olanlara. Peygamberimiz kendisine yardım edilmesini ister elbette. İnanançsılar ise yardım edilmeyeceğine inanırlar ama Allah yardımını esirgemez.

Kafi midir bu kıssa sana acaba az-çok?

Sizin ifade ettiğiniz;

Allahu Teala Hazretleri Taha süresinde bahsetmiyor ki;

Hem böyle bir şey diyeceksin hem de konuyu çok farklı yerlere çekeceksin.

O Yaratan'ı düşünüp, hamd ederek, zikrederek,

"Dünya da Allah ve Rasulunu unutarak, itaatkarlıklarını göstermeyerek yaşayanlar, o mahşer günün de bizzat kendileri nasıl unuttuysa o günde unutulmaya mahkum olacaklardır." hakikatidir.

Karınca misali her yere gitmekte ve yol almaktadırlar.

Allahu Teala Hazretleri bu duaya karşılık, Hz. Ömer radıyallahu anh'ın müslüman olmasıyla duasını kabul etmiştir.

O yüzden bu başlığı tartışma başlığına çevirmenin bir manası yok, okumak isteyen niyetimizi konu başlığında okur, okumayan çıkmasa da başlık yok olur gider.

hiçbir kul unutulmaz ne dünyada ne ahirette..

Biz sana aleyhisselatu vesselamın kimin cennete gidip gitmeyeceğini ha şa karar verdiğini ima etmiyoruz! Bunu iyi anla iyi!

O mehşer günü de unutulup, şefaat bekleyeceğimiz Rabb'imiz ve efendiğimiz aleyhisselatu vesselamın unutacağı kişiler olmamız kaçınılmazdır!

"hiçbir kul unutulmaz ne dünyada ne ahirette.." sözünüz,

"Onlar, bize karşı derin saygı içindeydiler"

Kime beddua ederse de o helak olur! ''

"Allah'a ibadet ile görevi olan insan Allah'ın kendisini başkasının aracılığı ile af etmesi için, başkasına ibadet ederse, bu ibadet değildir."

Kendini misafir telakki edip, misafirhane sahibinin emirlerine göre hareket etsin; selametle kabir kapısını açıp, saadet-i ebediyeye girsin..

Bu yazdıkların da Kuran ile tutarlı değil Allah kullarını kendisine ibadet için yaratmıştır. Peygamberlere de ne isterseniz o olur dememiştir.

En bahtiyar odur ki;

Bizler k

Yeryüzünde Allahu Teala'yı unutarak yaşayanlar, hiç şüphe yok ki o mahşer gününde şefaat dileyemeyecekler ve de af talebinde bulunamayacaklar.

Maksadım siyasi bir şeyleri ifade etmek değil, bizler birer fert olarak ahiretimize ne kadar önemsiyorsunuz bunun muhasebesini yapmaya dikkat çekmekti.

Elbette kendisine haksızlık yapılan kul, kendisine haksızlık yapan kuldan hakkını alacaktır.

dedin ve bu söylemenine karşılık;

Hatta o kadar rahatız ki,

Allah'tan başkasından af istemek için yapılan ibadetler, Allah'ı anmak değildir.

Selam.

Haberdar olsan da bu nasıl bir saygı ve de sevgidir ki, aleyhisselatu vesselamın yapmış olduğu duanın kabul olmasını dile getirmiyorsun da, saygısızca ve de seviyesizce "tuttu" diye nitelendirebiliyorsun!

İnsanlar arasında da geçen müsibetlerden sebep, Allahu Teala, affeden kullarını sever.

Müslüman geçinip de, rüşvet ve yolsuzluklara garkolarak kese dolduranlar ve kul hakkı yiyenler; Allah'ın gazabını unuttuklarından ahireti de kendilerine haram etmeyi peşinen kabul etmiş olurlar.

Hey Allah'ım Ya Rabb'im...

Aleyhisselatu vesselama, salatu selamlarla anarak, O'nun yaşadığı gibi yaşamaya gayret ederek ifade etmeli değil miyiz?

Son nefesimizde değil, ki o zaman da iş işten geçmiş olabilir.

Hakikatlere inanmayan birisine de bir şey inandırmak zordur.

Aleyhisselatu vesselamın o mahşer günü şefaatine nail olmayacak kimseler de,

Aleyhisselatu vesselamın Şefaatine nail olmak derken duasını nasip et mi anlamalı, beni korusun bağışlasın mı?

Günümüz insanları olan bizler,

İbadet ilah olana yapılır. Bilmiyorsan öğren. Rahmet Allah'ındır istediğini kavuşturur. Kulları üzerinde hüküm verme hakkı onundur.

Allahu Teala peygamberleri hakkında şöyle buyurmaktadır:

O kadar tuhaf ve de felsefik yazılar yazıyorsun ki, yahu herkesin çok rahatlıkla anlayacağı ve kabul edebileceği bir şeyi, uzatarak ve de felsefe katarak yorum yapıyorsun.

"Ben Kuran'dan şefaat hükmüne dair örnek göster diyorum, sen rivayet ile duanın tuttuğundan bahsediyorsun "

Oysa;

Dünyevilik edindiğimiz sıkıntıların zerresini kadar ahiretimizin elden gidişini vicdanımızda hissetmeyiz ve de bunun huzursuzluğunu düşünme dahi düşünmeyiz.

Saygı ; onda olmayan yetkileri varmış gibi göstermek anlatmak değildir.

Diyen sensin sen!

Yanında olmasına rağmen peygamberimiz kimin hayırlı kimin hayırsız olduğunuı bilemez. Çünkü kalpleri en iyi bilen Allah'tır. Yanında olanı bile bilmeyen, gelecek zamanda yaşayan bilmediği kişilere nasıl şefaat edebilir?

dedi ve;

Her aldığımız nefeste, Rabbimize şükrederek, aleyhisselatu vesselama da salatu selamlar getirerek günler "şükür borcumuzu ifade etmeliyiz"

Onu bunu eliştirmeyi bırakalım da, en azından sanalda olsa "fert olarak kendi muhasebemizi yapalım" diyecez de bu akıl ve zihniyetle imkansız gibi bir şey!

diye sordum ama sen yine kendini sabitlediğin yerde bırakıp dediklerimi anlamak istemiyorsun!

İşte buradaki ahirette hatırlanmayacak kişiler,

''Bizim sana anlatmaya çalıştığımız şey,

"... insan Allah'ın kendisini başkasının aracılığı ile af etmesi için, başkasına ibadet ederse, bu ibadet değildir."

Bu söylediğini Kuran hükmüyle gösterebilirmisin?

Ama davaları kendini kurtarmaktan ziyade başka seyler olduğu için bu tür yorumların yapılmasına şaşırmamak gerek değil mi?

Vesselam...

Allahu Teala bizleri, sonu cehennnem olan yolundan eylemesin.

Kaldı ki son mesajına verebileceğim cevap ise,

Aksi takdirde;

Peygamberler gönderilmiş oldukları kavimlere dua etmemişler midir, ki dua da bir ibadet çeşitidir değil mi?

İnsanların kazançları faklı farklıdır.

Bizim sana anlatmaya çalıştığımız şey,

O yüzden;

Allah'ı unutmama belirtisi ise kazançlarına hile haram katmamaktır.

Yahutta senin bir yakının hasta olduğu zaman, onun iyileşmesi için, Rabb'ine dua etmez misin sen ya da hiç etmişliğin yok mudur?

Umarım bu açıklamam fayda verir. Vermezse de yapacak pek te bir şey yok derim.

Yoksa;

O yüzden deriz ki;

Tuttu öyle mi?

Ben Kuran'dan şefaat hükmüne dair örnek göster diyorum, sen rivayet ile duanın tuttuğundan bahsediyorsun

Açmış olduğun başlıkta bir sorun yok. Sorun peygamberimizi Kuran ile ters düşürücü açıklamanda. Amaç tartışma yapmak değil, uyarıcı olmak.

Etrafımıza baktığımız zaman, bir anlıkta olsa tefekkür ettiğimizde görürüz ki;

Farz görevlerimizin dışında, evimizin bir köşesinde beş dakika da olsa, hesaba çekilmeden bizler kendi hesabımızı görerek, günlük muhasebemizi yaparak;

Allah'a ibadet ile görevi olan insan Allah'ın kendisini başkasının aracılığı ile af etmesi için, başkasına ibadet ederse, bu ibadet değildir. Yani aracının kendisi namına istekte bulunmasının yeterli olduğuna inanması durumu.

Allah'ı zikrederek ve O'na ibadet etmeyerek, dünyevilik yaşayanlardır.

Bu yazı ile bu siyaset ne alaka?

diyen sensin sen!

Teslimiyet ise, Allah'tan korkmak demektir.

dünyası için ahiretini unutmasın; ahiretini dünyaya feda etmesin; ebedi hayatını fani hayat için bozmasın; malayani şeyerle ömrünü telef etmesin..

Ve de;

Yüce Allah huzurunda zelil bir şekilde boyun eğmen ve duan esnasında ona tam bir teslimiyet göstermendir.

Yeryüzünde Allah'ı ve Rasulullah'ı unutarak yaşayanlar elbette çekecekleri ceza sebebiyle elbette unutulmayacaklar ve o cehennem yoluna gönderilecektir.

Bütün insanlık, dünyası için yaşamakta ve Allahu Zulcelal Hazretlerini unutarak "hiç ölmeyecekmiş gibi" bir uğraş içerisindedirler.

Hiç şüphe yok ki;

Dünyalık sıkıntılarımız bize bulaştığında uykumuzların kaçmasına karşılık,

''O mehşer günü de unutulup, şefaat bekleyeceğimiz Rabb'imiz ve efendiğimiz aleyhisselatu vesselamın unutacağı kişiler olmamız kaçınılmazdır! '''