Bu kapitülasyonlar yüzünden, MİLLİ SANAYİİMİZ, TİCARETİMİZ büyük zarar gördü. Gelişemedik, ilerleyemedik. Geri ve iptidai kaldık.. 1900 yılına gelince de fakirin fakiri olup çıkmıştık.

Osmanlı'nın duraklama ve gerileme devirlerinin başlamasında ve cehalet dönemlerinin başlamasında Kapitülasyonların çok büyük etkisi oldu.

Kurtuluş Savaşı yapmak zorunda olduğumuz 1919 başında, Osmanlı'da sanayii denilen endüstriden eser yoktu.. Mevcut olan atelyeler ise, Ermeni, Rum ve Yahudilere aitti.. Onlar zenginleşmişti.. Herşey gavurlardan satın alınıyordu. Zavallı Türkler, ticaret de yapmaz, yapamaz olmuşlardı.. Hacı-Hocalarımız, ticaret olayını öcü gibi gösteriyorlardı.. Hacıların "Nar-ı cehennemde yanmak isteyenler ticarete bulaşıp haram lokma yutarlar.." korkutması Türkleri bu işten caydırmıştı... Çok küçük çaptaki bir kısım esnaf, yoksulluk içinde çırpınıyordu.

Bir ülkede EĞİTİ-ÖĞRETİM yoksa, MATEMATİK-FEN, BİLİM ve TEKNİK, TEKNOLOJİ yoksa, okur-yazarlık % 10 seviyesindeyse, kızlar ve kadınlar okul yüzü görmemişlerse o ülke batar.. Osmanlı'da durum böyleydi, sonuç malumdur.

Kapitülasyonlar yüzünden YERLİ SANAYİ ve TİCARET tamamen kefere milletinin eline geçti. Türkler fakirleşti ve yoksullaştı. Türkler sadece tarım ve hayvancılıkla iştigal etmeye başladı. Yerli Rum, Ermeni ve Yahudi tüccarlar zenginleştikçe zenginleştiler. Onları kalkındırmak boynumuzun borcu oldu. Batılı devletleri öksüz ve yetim mi bırakacaktık? Sevinmeliydiler.

Ya biz?.. Biz ise uyuduk, eğitimsiz kalmayı tercih ettik. Yavan ve yayan kaldık.

Kapitülasyonlar yüzünden biz duraklama ve gerileme devirlerine girerken, Avrupalılar çağ atladılar. Eğitim, Sanayi, Ticaret, Hukuk ve İktisat devrimleri, buluş ve icatlar, keşifler yaptılar. Eğitimli nesiller yetiştirdiler. Bilim adamları dünyaya damgalarını vurdular. Biz ise, yeteneksiz padişahları saraylarda besleyip durduk. Bir de Kurtuluş Savaşı yaşadık.

Haçlılar elde ettikleri kapitülasyonlar sayesinde, Osmanlı Devletine zaten hakim durumdaydılar. TİCARETİ ele geçirmişler ve ÜRETİM olayını yokederek kökten çözmüşlerdi. Osmanlı Devleti zaten çantada keklikti.

Kanuni Sultan Süleyman'ın padişahlık dönemindeki 1935 yılında Fransızlara KAPİTÜLASYONLAR hediye edilince, Osmanlı toprakları bu gavurların cirit atıp zenginleştikleri ülke haline geldi. Hele de, torunlarının zamanında!.. Ticaret tamamen keferenin eline geçti. Türklere de, sadece çiftçilik ve hayvancılık yapmak kaldı.

Kapitülasyonların, gelecekte Türk milletinin felaketine olacağını düşünseydi, koskoca Kanuni Sultan Süleyman bu belayı başımıza sarar mıydı?.. Sarmazdı.

İyi ve hoş da, ya bizim ekonomimiz? Ticaret ve sanayimiz, yoksulluğumuz ne olacak?.. İşte bu gerçekler, bizi ilerideki yıllarda ve asırlarda geri ve ilkel, iptidai, fakir ve yoksul bırakacaktı.

Şehzadeler şehzadesi ve kendi öz oğlu olan cengaver duruşlu Şehzade Mustafa'yı boğdurtarak öldürten Kanuni, onun yerine Sarı Selim'in gibi birinin padişah olmasını sağlayarak devleti duraklama devrine iteceğini, sürükleyeceğini düşünmüş olsaydı, Rus kızı Hürrem'in hainane lafına kanıp, onun tuzağına hiç düşer mıydı?.. Asla!..

BAK: Baltalimanı Andlaşması..

Batılılar KEŞİF ve İCADLAR, RÖNESANS, REFORM, EĞİTİM ve OKULLAŞMA, SANAYI ve HUKUK DEVRİMLERİ, FABRİKALAŞMA peşinde koşarken, SANAYİ ve TİCARET alanında gelişme kaydederken, bizler uyuyarak OKULSUZLUĞUN ceremesini çektik. İlkel ve geri kaldığımız için Duraklama ve Gerileme Devirlerini yaşadık. Sonra da battık.

Kanuni'nin Fransızlara KAPİTÜLASYONLARI vermesinin asıl nedeni, "düşmanımız olan Avusturyalı ve Almanların düşmanı olan Fransa, bizim dostumuzdur.." anlayışı idi.

Eğitim yok, Çağdaş Eğitim yok, Bilim ve Teknoloji yok olunca, ülkemizde Fabrikalaşma da olmadı.

Kapitülasyonların bu kadar ileri derecede Türk milletinin aleyhine olacağı Kanuni Sultan Süleyman tarafından düşünülmemiş olabilir ama ya sonraki kapitülasyonlar?.. Hele de 1838 yılında Sultan Mahmut tarafından İngilizlere verilenler iyice canımızı sıktı ve acıttı.

katıldım yazılanlara

Türkiye Cumhuriyeti kurulunca, babalarımızın ve dedelerimizin "Yerli Malı Kullan!.." deyişleriyle büyütüldüğünü, eğitim aldıklarını büyüklerinizden öğrenebilirsiniz.

Koca Sultan Kanuni, vaktiyle kefereye acıyıp bu kapitülasyonları iyiniyetle benimsemiş olsa da, kapitülasyonların bize 1555 yılına gelindiğinde zarar verdiği görülmesine rağmen, kefereye verdiği mertce sözlerinden dolayı geri dönüş yapamamıştı.

Haçlılarla Arapların elbirliği ederek 1914-1918 yıllarında Osmanlı Devletine saldırıp yıkmalarına gerek yoktu. Ülkeyi işgal etmelerine de hiç gerek yoktu.

Kapitülasyonlar LOZAN ile kaldırılırken, batılılarla çok büyük tartışmalar yapıldı.. Atatürk'ün talimatıyla İsmet Paşa başkanlığındaki heyetimiz bu niyetlerinden hiç vazgeçmediler.. Kapitülasyonlar yüzünden LOZAN görüşmelerine bile ara verildi. Kafirler, kefereler kapitülasyonların kaldırılmasını kendilerine halel görüyorlardı. Nasıl görmesinler ki, canları zarar görüyordu.

Nitekim, Kanuni öldükten sonra, DURAKLAMA, GERİLEME be BATIŞ DÖNEMLERİ birbirini izledi. Eğitimsizlik aldı başını gitti. Hacı ve hocaların saltanatı başladı. "Okuyanlar kafir olur" diyenler, Osmanlı toplumunu mahvetti.

Bak: Mondros ve Sevr Andlaşmaları..

ATATÜRK, Kanuni Sultan Süleyman'dan beri bizi habire yiyen ve bitiren, kemiren kapitülasyonları 1923 yılında kökten atmakla, Türk milletine en büyük iyiliği ve sevabı işlemiştir.

Yerli sanayiimizi oluşturamamakta kapitülasyonlar çok etken oldu. Zaten bizde Eğitim, Bilim ve Teknik, Teknoloji, Ticaret de yoktu ki?.. Bunların gavur işi olduğu, boyuna topluma enjekte ediliyordu. Ticaret tümüyle Ermeni ve Rumlarla Yahudilerin, Batılıların elindeydi. Onların elinde oyuncak olup çıktık.

Verdiğimiz kapitülasyonlarla, Avrupa'nın gelişip ilerlemesinde payımız çok oldu.

İşimiz, Has Allah'a kalmış oluyordu.

Kapitülasyonlar kefereyi zenginleştirirken, bizleri fakir ve yoksul, gariban kıldı. Zavallı Anadolu hepten unutulmuştu.

Daha sonraki padişahlar da, kapitülasyon belasını çok genişleterek ve yaygınlaştırarak başımıza sarmışlardı.

Kapitülasyonları tek taraflı olarak Haçlılara hediye edince, gavurlar; kalkınma ve gelişme yolunda asırlarca Osmanlı'nın sırtından abad oldular.

Kapitülasyonlar bu aşamaları getirdi.

Haçlılar kapitülasyonlar sayesinde, Osmanlı ülkesini eğitimsizliğe ve geri kalmışlığa mahkum etmişler, ticareti ele geçirmişlerdi.. Bunlara yardım edenler de vardı: Yerli Ermeni, Rum ve Yahudiler!.. Sonra da "gel keyfim gel" diyorlardı. Türkler fakirleştikçe fakirleşmişler ve dünyanın en geri ülkelerinden biri olmuştu.

Kapitülasyanlara yandığım kadar, Barbaros Hayrettin Paşa'nın kalben ve beyin olarak desteklediği Şehzade Mustafa'nın analığı olan Hürrem Sultan tarafından Kanuni Sultan Süleyman'a gammazlanarak, Kanuni tarafından boğdurtulmasına da çok, çok yanarım.

Batılılar, 1500 yılından başlayarak eğitim-öğretime önem verdiler. Rönesans ve roformlar yoluyla yeniliklere yöneldiler.. Üniversiteler açtılar. Keşif ve icadlar peşinde koştular. Yeni kıtalar ve ülkeler buldular. Sömürgeler kurup, sömürgelerin geliriyle ülkelerini imar ettiler. Bilim ve teknik yolla teknolojik buluşlar yaptılar.. Bilim adamları yetiştirdiler.. Ticareti ve sanayii geliştirip arttırdılar. Fransız ihtilali ile halk idaresine yönelip despotluğu, monarşiyi altettiler. 1810 yılından başlayarak hukuk ve sanayi devrimleri yaptılar. Fabrikalar kurdular. Sömürgecilik yoluyla bakir toprakları işlediler. Tarım ve sanayi, tıp, mühendislik, savaş sanayii gibi alanlarında buluşlar yaptılar. Geri kalmış ülkeleri kendi yararlarına kullandılar. Bilim ve Teknoloji sayesinde zenginleştiler. Alet ve edevatlar, makinalar icad ettiler.. Kapitülasyonlar kanalıyla abad oldular. Eğitimsiz insan bırakmadılar ve eğittiler.