Aynaya bakar?z ilk ve son masumlu?umuzu görmek ad?na... Kendimizi be?eniriz, nanik yapar?z yaramazca...

Hani derler ya bana dü?lerini kiralar m?s?n abi? Ayakkab?lar?n? bedava boyar?m? öyle güzel dü?ler aramak isteriz.

Kendimizle ba? ba?a kald?m?zda muziplikler yapar?z gizli gizli. Bazen kendimize güleriz. Bu sen misin deriz. ?a?rm? halde...

Bir su birikintisi gördü?ümüzde üzerinde z?plamak isteriz dizginlenemeyen yaramazl?m?zla...

B?rakal?m art?k içimizdeki çocuk hep mutlu olsun. Kimsenin onu yok etmesine izin vermeyelim. Onu içimizde hapsetmeyelim. Çözelim kelepçelerini, özgürlü?e sal?verelim. Dünyan?n karanl?klar?n? onun gözlerindeki par?lt?yla ayd?nlatal?m. Onun minicik kalbiyle ats?n kalbimiz. Onun masum gülü?leriyle gülelim, sinsi gülü?lerden ar?nm? halde. A?larken de onun gözya?lar?n? ak?tal?m. Yüre?imizden geldi?i gibi, yalans?z, gösteri?siz...

Her insan?n içinde bir çocuk vard?r. Bizler o çocu?un büyümesine asla izin vermeyiz. Y?llar?n aln?m?zda b?rakt? k?r?kl?klara ald?r? etmeden, ya?lanmad?m?z? onunla hayk?r?r?z tüm dünyaya. Onunla ya?ayamad?klar?m?z? ya?ar?z. O çocuk, bizimle aram?zda hep bir s?r kalm?t?r. Onu hep gizli yerlerde ç?kar?r, gezdiririz, oynat?r?z.

?çimizdeki çocuk çok?ey istemez bizden. Sevgi ister, güven ister, özveri ister, kendin olmak ister, masumluk ister, derinlik ister. Daha do?rusu kendin olmak ister. Ba?kalar? ne diyecek. Nas?l dü?ünecek diye dü?ünmek istemez. ?çinden geldi?i gibi ya?amak ister...

Ç?kar?z yüksek da?lar?n zirvesine nefesimiz ç?kt? kadar hayk?r?r?z hayat?, zaferi kazanm?ças?na, kötülüklere kar?...

Ben o çocu?u çok özledim. Y?llara onunla meydan okumak istiyorum. Onu çok ar?yorum. Onda, sakl? kalm? güzelliklerin hayalleriyle teselli buluyorum. Ama o çocuk gelmiyor bana. Küs olmas?ndan korkuyorum...

Gecenin bir yar?s? ç?kar?z d?ar?. Karanl?a s?n?narak, kuytu bir parkta onu kayd?r?r?z, sal?ncakta sallar?z özgürlü?e uçururcas?na...

Tek ba?m?za saklambaç oynat?r?z ona a?açlar?n, duvarlar?n arkas?nda... Hiç bulunamamac?s?na...