her şeyin ve her zevkin yarısı senin olmalı,

seni kendime alıştırmaktan korkuyorum...

Aynı yolda ilerleyen iki yabancı gezgin

utanarak itiraf ediyorum.

gerekliliğini öğretmedi.

kendimi kendime alıştıramadım yıllardır...

bütün zamanlarını zamanlarımla karıştırıp

oysaki şimdi bir zamanlar

mukayese edebileceğim tek şeyi

Adı asktı belki cogu zaman "ama" lara gebe

Sevdin, sevdim, sevdik

alıştıkça özlemim artıyor, daha yoğunlaşıyor.

yalnız içimde garip bir korku var.

hiçbir alışkanlık bu kadar güzel olamaz...

bir gün sana şimdi

tanışmadım kimseyle

İşte bu yüzden hiç ortak noktada buluşamadık..

sana mı çalıyorum ne?

... sigara dumanı gibi ciğerlerime doluyor,

bir gün ansızın ölmekten ve seni,

Güzel havalar vurunca yüzüne hatırlarsın gülümsemeyi, En son gülümseten bendim seni, Unuttuğunla kalırsın gölgede, Bir adım atsan çıkarsın belki güneşe, Peki aynı adım bana getirir mi seni? Yürümeye devam et sen, Ya güneş ya ben, Görevliyiz hayatında, Anlamazsın sen gülümserken

Yalnızım merak etme

Senin içmediğin çayına bakarak düşündüm seni...

asıl büyük sevgiyi seni sevmekte buldum ve sevgim

Biliyorum da sen koktuğu için

fakat şimdi sana alışıyorum...

sigara dumanı gibi ciğerlerime doluyor,

Kimselere söylemeden çıktım yola

aşkımı, sadakatimi, güvenimi, geleceğimi, ektim toprağa yeryüzüne göğe içimde ne varsa bıraktım sonsuzluğuna, görünürde yeşeriyordu bana sonsuz bir güç vererek, adı aşktı bunun beni sarmaşık gibi saran aşk, bak şimdi kıpırdıyamıyorum bile

bana bakanlar baştanbaşa

sonra kızıyorum kendime, herşeye

alkol gibi damarlarıma yayılıyorsun...

tekrar yaşamaya kalkışması gibidir? Ciğerlerimden de gitmemişsen eğer,

Kimsesizliğim merak eder mi diye düşündüm seni

beyaza dönüyorum sanki usulca

Dolmabahçe'de bir çay söyledim kendime ve garsona rağmen ikinci bir çay sana

bana alışmış olmaktan pişmanlık

nasıl olsa alışacaksın bir gün...

Gözlerine bakarken umrumda değil mevsimler, Gülüşün hep deniz kenarı bana, Sen bir adım attığında göreceksin, Elinde balonlarla bekleyen o adam benim, Aldığım en derin nefessin sen, Dudaklarının dudaklarımdaki işgali hala yüreğimde, Nefes alıyorum ama...

ömrümde kimse bana sevmenin

hiç sevmemiş olduğumu

Yalnız kaldım sanma

biraz soluklan dostum biraz soluklan, heyacana kaptırma kendini, sonra üzer ve üzülürsün, bune nefes tüketmek, bune?önce kendine saygıduy sonra yaşama, yaşamı hiç kimse yenemedi, hırsımız bizi yendi ve bizler hırsımıza yenik düşdük, soluklan dostum soluklan, ve şunu hep hatırla, yeni bir umut vadedemiyorsan kendine, dur ve bekle, biraz soluklan

kırık bir kaç mısra biriktirip

Hesaba katmadın gözyaslarıma mahkum hayal kırıklıklarımı

içindeyim inan. sevgimle

sevginle bir aynayım şimdi.

Sabahtan bile erken, güneşe hissettirmeden

sevgin olmasaydı değersiz bir cam parçasıydım.

yanında olmalıyım senin...

duyacağın bir dakikan bile olmamalı...

oysaki her zaman ve günün her saatinde

sevginle yepyeni bir "ben" yaratacaksın benden!

Ne kesişen bir yol nede bi durak yeri bir ayara getirir artık bizi..

sesız ulkenın efsane yolculuklarıydı bızı bırbırımıze ceken nerdesın şimdi..

beni sevmende buldum...

o zaman en güzeli görecek bende! alışkanlığınla,

aşka baba dedik bizi yetim bıraktı.

Ben uyurken usulca biliyorum

ellerin ellerimden uzaksa nasıl güçsüzüm bilemezsin...

düşün ki ben yaşamaya bile alışkın değilim...

oluyor olmaz olası bir yazık

Ama ile baslayan mazeret cümleleri ayrı düşürdü bizi

bana olan alışkanlığınla yapayalnız

"bana alış" demeyeceğim..

alışkanlıklar daima korkutur beni...

Bak battaniyen hala yanımda

verdiklerimden daha güzelini daha değerlisini verememekten korkuyorum...

yani gün ışığı sızıyorum bir kaşık

yaktığım gemiler gibi bir kibrite ram oluyorum

uykularda bile aynı rüyayı görmeliyiz.

bencildim bir zamanlar,

kendi kendime biraz da

Birbirlerine paralel iki ayrı zaman

Senin hep "seviyorum ama" ların vardi benimse "ama seviyorum" larım...

rengim de değişiyor gitgide

yarısı benim...

Uzaktı sence, yakındı bence

elimi kolumu bırak düşüncelerim bile bağlı sadece senle, yeşeren herşey boğuldu işte sonsuzluğunda bu bana göre ölüm sana göre ÖZGÜRLÜK?

bırakmaktan korkuyorum...

Yeni bir ''memnun oldum''ziyan etmemek için

kimseden sevgisini istemedim,

Elleri olsa o da kapının tokmağına yanaşırdı

hayata dair her şey o tek an?a sığabilir.

sevmek benim hakkım diyordum.

soluklan biraz dostum soluklan, her şeye yetebilicek kadar zaman yok, bune acele garipsiyecek bir şey yok, çelişkiler ağına düşürme kendini

yanımda olduğun zamanlar;

şimdi çirkinliğimde güzellikler bulan gözlerin,

her gece yine de ona sarılıyorum

Seni özlemek, ölü bedenimin tek nefes dahi olsa

alaca griyken, bir yanım hüzne batık

durmadan başım dönüyor verdiğin hazdan...

İstanbul'a yakalandım sensizliğimle,

seni görecekler içimde...

gitgide alışıyorum sana...

emsalsiz bir zaman bileşiminde yaşatmalıyım seni...

alacağa, vereceğe; gelmişe gideceğe

Hala bulamadım seni, '' Ben Sana Yanarken Şimdi... Sen Kim Bilir Nerede Üşüyorsun ''

verdiler almadım.

ilk defa sevilmenin ürpertileri

sana alışmaktan değil

Herseye hakkın vardı güya seviyordun yha sözde

senin sevginle değerleniyor, ayrı bir anlam kazanıyor...