rasgele yanıma konuşlanmış anadolu insanı gönlü gibi kırık sac uçları

Zühur...

gülümse--dim :)

tırpana gelmiş yaseminler yoncalar ve hercai...

ellerimde uhu kokusu yapıştırılmış kitaplarım ve dışarda fırtına..

rüzgarın tellerdeki bıraktığı iz...

agatha hayallerini geniş tut..

çocukluğum... bol kahkaha... kaygısız, neşeli günler..

ve kirli uzun saclarım kafamda dönen sacma hikayelerim

cık dışarıya biraz açıl...

ve dönen tekerlek...

sonra pamuk yol tozları bastığında yumuşak ve her zerresi güneşş...

alabildiğince düzlük

karanlık sadece kendini aydınlatan sokak lambalarım...

Erzumda bile yok artık avrupalı belçikada olması beni şaşırtmıştı..

gözalabildiğince bozkır güneş

erzurumdan başka yerlerde var...

hersey değişirdi

Belçikada hala elektirk direkleri var..

birbiri üztünden gecen yol çizgileri ve camda slalomlarım..

duman helezonları...

nerde yaşıyorsunuz türkiyede yokmu..

ve yeşile çalan...

dağları tepeleri aşarak birbirin içinden gecen

çalakalem teşekkür ederim.

elektrik direkleri ve ceryan telleri

değişmeye mahkum gelip gecerdi önümdenn hızla

değişmeyen tek sendin elektrik direkleri...

çocukluğumda bizim mahalledeki elektrik direkleri var yaaa :))))))

otobüsler duman altı olurdu hıhı

Güzel bir başlık açmışsınız.

Geniş düzlükler, yeni yeni kurumaya başlamış otlar. içlerinde tek tük otlayan inekler. Ve mütemadi elektirik direkleri...

ben italyadada gördüm..

otobüs yolculuklarım

yolculuğumda nasılda dansederlerdi

şehir içinden baksetmiyoruuz şehirler arası yollar..

bitmeyen senfoni

bitmek bilmeyen sonsuz cümleler

cama dayanmış güneş yanığı alnım

gökyüzü bulutlar sonsuz ve yıldızlar kayar geceden

Tayinimiz çıkmıştı Çorumdan Mersine gidiyorduk.. O zamanlar daha ilkokula bile başlamamıştım.. Camdan bakıyordum büyüdüğüm şehri terkediyordum.. Ağaçlar ve elektirik direkleri kovalıyorlarıdı sanki bizi. O günden sonra fark ettim ki gittiğime hüzünlenen ağaçlar, direkler hep kovaladı kovaladı ama hiç bir zaman yetişip durduramadılar beni bizi..