Yeni bir oyuncuya ihtiyacı olmayan bu taşkın kalabalığa soruyorum: Oyun mu oynuyoruz! Birden duruluyor deniz, cam gibi. Derinliğin sessizlikle aynı soydan geldiğini ima eden bir duruş bu. Balıkları dilsiz kılan bir muamma. Ayaklarıma kadar gelen bu kadim kahramana ne cevap vereceğim?

Evet tanıyor olman güzel Ali URAL' ın yazısından bunlar :))

deniz kadar müthiş bişi var mı dünyada..

Eyyyy hayata dair!.. Kalın sağlıcakla :(

zamanında..

Eğilmiyorum, ayakkabılarımın üstünde yosundan bir imza. Derin bir davetiye, geri çekilip tekrar yoklayan. Zarfıyla ayaklarım arasında gidip gelen ısrarla. Tam vazgeçti, derken yanımda buluyorum onu. İşte geldi, derken kayboluyor. Oyun mu oynuyoruz?

ismini hatırlamıodum teşekkürler ;)))

Denizi konuşmaya davet ediyorum derinlik hakkında. Bildiği her şeyi açıklasın. İkna edemezse oyuna katılmayacağım. Çocukların gülüşleri arasında yürümeye devam edeceğim kıyıda. Gemilerden söz etsin mesela, yüzlerce yıldır hazmedemediği. Yosunlu küpleri, paslı sandıklarıyla yokluğa direnen. Kemiklerine midyeler yapışan kazazedeleri anlatsın, çengellerinin ucunda balıklar oynaşan korsanları. Buzdağlarından da bahsedebilir. Çoğunu kendine sakladığı o korkunç elmaslardan.

Bu devasa akvaryumu çıt çıkarmadan mı seyredeceğim? Sessizliğe sessizlikle karşılık verilir mi? Beni dalgalarının arasına katmak isteyen bu lacivert belaya nasıl anlatacağım korkumu? "Be derya der menafi bişumarest/ Veger hahi selamet derkenarest/ Denizin yararları çoktur. Fakat sen selameti istiyorsan kıyıdadır o," sözü kurtarır mı beni? Sadi'nin salı taşır mı bu kazazedeyi? Kıyıda kumla oynayan çocuklar gülmez mi bana, avuçlarını ağızlarına kapatarak. Kalelerinin burcunu düzeltirken plastik kürekleriyle, "Korkak!" demezler mi fısıltıyla.

ne haber kimsecikler

Evet yağmurla birlikte yürümek harikadır, deniz kenarında... o küçük damlalarla o büyük deryanın buluşmasını seyretmek, o büyük sanatı görüp birkez daha sanatçının büyüklüğünün dank etmesi... Tefekkkürün zirvesidir o anı yaşamak...

Hani insan kendine değer veren insanlara karşı mahcup olmamak için çaba sarfeder ya, ahh o insan birde O BÜYÜK SANATKARIN kendine verdiği değeri idrak edebilseydi, yaradılış anında Meleklerin kendine secde ettirildiğini hatırlasaydı... O zaman mahcubiyetimiz hangi sevide olurdu sizce...

yağmurla karıştı mı daha çekerdi beni kendine..

08.17 de başladı haberler, ama artık bitti... Boşuna yazdığımı düşünerek yazmamaya karar verdim...

Milyonlarca dalga birdirbir oynuyor coşkuyla. Birbirinin sırtından aşarken köpükler saçarak yaklaşıyor bana. Eğilsem bütün okyanuslar tek tek atlayacak sırtımdan.

ah o zamanında saatlerce yürürdüm..

kimsecikler forumdan bir arkadaş başlıklara bebek benzetmesi yapmıştı katılıyorum ona.

böyle tek başına yazmakta güzelmiş yaa :(

Balıkları kıskanır insan, bilmezki o balıkları da, o denizi de insan için yaratmıştır O BÜYÜK SANATKAR...

ben bunu bi yerden tanıom kii:PPp

Deniz kenarında yaşayan, sahilde tek başına saatlerce dolaşan, derdini tasasını denizle paylaşan yokmu aranızda!

sahilde yürüsem bende keşke:(

Bulandırırsın suyu, "Kalabalık dibini göremediği her şeyi derin sanır!" O vakit derin bir yara olur derinlik iyileşmeyen. Yerkabuğuyla örtsen de onu. Bir çocuk bakışı bile deler, fışkırır cehalet. Kara bir cerahat gibi akar. Derin olsaydı dülgerbalığı gibi sanatın mührünü taşırdı sırtında. Yontardı aynasını yakuttan. Kızılötesi davet ederdi balıkçıları her şafakta. Göz göre göre avlansınlar. Göz göre göre kaçırsınlar balığı. Oltaları bulutlara değsin savururken kurşunu.

Sahilde yürüyorum. Milyonlarca dalga birdirbir oynuyor coşkuyla. Birbirinin sırtından aşarken köpükler saçarak yaklaşıyor bana. Eğilsem bütün okyanuslar tek tek atlayacak sırtımdan. Eğilmiyorum, ayakkabılarımın üstünde yosundan bir imza. Deniz bana dedi ki: Derin olmak kolay değil. Kolay değil tonlarca yükü taşımak. İstersen o meşhur kamusuna sor, meşin ciltli. "Terinğ"den gelir, "derin", yalnız sular için söylenir. Kim derinleşebilir yalnız kalmadan! Fakat dibe doğru yol almak yetmez yalnız. Derinlik, enginliği ve genişliği de ister. Karanlıktır ufuksuz derinlik. Derin görünmek kolay. Kapışılıyor tiyatroda derinlik rolü. Derinlik yükseklerin hakkıdır. Derin ormanlarda bir koro vahşetin şarkısını söylüyor. Derin kuyularda bir çınlama hatırlatıyor Yusuf'u. Derin gölgelerde kayboluyor bedenler. Derin ruhlarda lambalar canlanıyor art arda. Derin madenlerde in cin top oynuyor. Derin şarkılarda çırpınıyor notalar. Derin gözler kapandı, ayak bileğinde su. Sudan çıktı, derin derin nefes alıyor dalgıç. Öyle bir çekiyor ki ciğerlerine göğü, bıraksalar bulutları içine alacak. Bıraksalar açık denizden dönmeyecek Yahya Kemal. "Derinden bir hıçkırık geliyor/ Bu sahillerin seslenir her yerinden/ Derinden, derinden, derinden.../ Hazin günlerin derbeder musikisi."

Tamam, iyi şeylerden de söz etsin. Paylaşılamayan güzelliğinden. Pencerelerini yarıştıran insanlardan denize doğru. İncilerinden, akılları alan, mercanlarından kamaştıran gözleri. Balıklarından, kocaman gözleri ve fenerleriyle şenlendiren karanlıkları. Taşıdığı yüklerden, ondan başka kim taşıyabilir dağları sırtında. Sessizce yol alan su dervişlerinden, kaplumbağalardan yani. Yunuslardan, derinliğin o sevimli elçilerinden. Fakat basınçtan da bahsetsin inciye giden yolda. Derinlik sarhoşluğuyla başı dönen dalgıçlardan. Ah derinlik sarhoşluğu! Dalgalar kadar taşkın, köpükler kadar sersem, girdaplar kadar duyarsız. Vurgunla mühürlenen bir haz cümbüşü, dalgıçlara oksijen tüplerini attıran.

abi daha ne istiyorsun keşke bende kendi kendime yazabilsem sanal magandalar gelipde açtığım bu tür başlıklarımı katletmeseeeee:(

paylaşım için açtığın başlığa ilgi gösterilsin gösterilmesin bu önemli olmamalı önemli olan senin bişeyleri paylaşmayı düşünmen