Minik minik adımlarla yürümeye çalışan bir bebek misali, kendimizi bu bebek gibi gördüğümüz de, bir zaman sonra biiznillah dua bize lezzet verecek bir hale gelecektir. Bu arada dua olarak çokça Fatiha suresi, Ayetelkürsi ve bildiğimiz sureleri okumalı, hayatımızın her anına yerleştirmeliyiz.

Cok dualar ettim, cogunun hatta neredeyse hicbirinin kabul gormedigini dusundugum zamanlar da cok oldu. Ki zamanin ilerleyen donemlerinde dualarimin kabulden ziyade benim icin olmasi gereken sekilde gerceklestigini gordum. Dua insanin istegine gore degil insana uygun dusenin ne olacagi konusunda gerceklesiyor. Yeri geliyor beddua ediyorsunuz ama yarin beddua ettiginiz kisinin haline üzelebiliyorsunuz. Bir de gercekten istemeyi bilmek ve israrci olmak gerektigini anladim. Hayatimda kisa zamanda neticesini gordugum iki duamin, gercekten olmasi yonunde cok istekli olmam hasebiyle gerceklestigine sahit oldum. Onun disindakiler insanin degil tanrinin takdirinde olarak kaliyor. Dualar hemen kabul olsaydi dua etmenin derecesi ve istemenin kiymeti de kalmazdi zaten

Böyle olur bu işler ve şeytanın vesvesesine takılmadan, sıkılmadan, pes etmeden, umutsuzluğa kapılmadan, her daim bir umutla beraber duayı elden bırakmamalı, dilden düşürmemeli, Rabbimiz ile bağlantımızı hep canlı tutmalıyız.

Yüreğinize sağlık. Çok güzel ifade etmişsiniz bire bir yaşayan biri olarak. Bu durumda olan diğer arkadaşlara bir örnek, duaya sıkı sıkı sarılmaları için bir sebep olur inşallah

Kesinlikle hiç ihmal etmeden çokça salavat getirmeli, bunun için kendimize bir program yapmalıyız. Mesela gün de yüz tane salavat...

Fakat,

Hiç bu şekilde düşündük mü, denedik ki bilmiyorum ama kendi eğitim hayatımıza ve etrafımıza baktığımızda, nice insanların bir makama gelmek için kendilerine yabancı olan dil eğitimi alma gereğinde hissediyorlar belli bir dönem. Biz de duayı, yabancı dil öğrenir gibi dua etmeyi de öğrenmeye gayret edeceğiz. "Yapamıyorum" dediğimiz için yapamıyor, kendimize güvenmediğimiz için samimiyetsiz kalıyoruz belli ki.