Bunun bir kaç sebebi var:Taa en başından beri ortada tek gerçek vardı.. Oda tutanaklarda şu cümleyle yerini buluyor: <i>Ne ev hapsi ne de af.. Bunlara gerek kalmayacak hepimiz özgür olacağız..</i> Dikkat edilirse Apo af kelimesinden bile rahatsız.. Öyle ya suçlu adam affedilir.. Ya kendisini suçsuz zanneden?O da direkt özgür olma hayali kurar.. Ve belki de bu düşün en güzel karesini Mandela olma hayali oluşturuyor.. Tutanaklara bakılırsa Apo kendine çok özel bir konum biçiyor.. Adeta "düşdünüz elime" rahatlıhıyla ve "benzis birşey yapamazsınız" pervasızlığıyla kartlarını oynuyor. . Bunun cevabında ise başbakan açıklama yapıyor:Genel Af yok.. Soru şu:Genel af veya en azından Aponunda içinde bulunduğu bir gruba özel af olmazsa Apo bu karambole girer mi?Veya niye girsin.?Yoksa ilk tutuklandığında söylediği bir hizmet olursa yaparım vaadinimi yerine getiriyor?Hiç sanmıyorum. Bu kadar basit değil.

2. olarak tutanaklara bakılırsa Apo elindeki kartlardan birini cemaate sardırmak olarak kullanmış.. Bu öyle "ustaca" bir hamleki.. Adeta ya o ya ben diye tercihe itiyor.. Belki de Apo özgürlüğe giden yolda veya özgürlük sonrası yolda cemaati kendi için bir handikap olarak belirlemiş olacak ki bir şekliyle üzerine çiziktirik attırmak istiyor.. Tam bu noktada ayrı bir çıkmazın içinde kalıyor hükümet.. Bir tarafta böyle bir istek diğer tarafta seçmen tabanı, ve bu tabanın önemli bir kitlesini oluşturan cemaat kitlesi.. Aşağıda sakal yukarda bıyık misali. Fazla değil daha birkaç ay evvel Başbakan cemaatle arada sıkıntı mı var diye yöneltilen soruya ben bu soruya gülerim diye cevap vermişti.. Öyle görünüyorki artık gülme faslı bitmiş ve iş ciddiye binmiş:)