aman sedye kirlenmesin...

ah be güzel abicim, sen de bilsen kendi kadrini kıymetini... yani ki evvela "sen" acımasan kendine, acımasan olmaz mı?

yerin altında toprağa kazma sallayana, otobüslerde kusmuk temizleyene, çay kahve getirip götürene acıyan insanları ayıplayan bir kafam var. hem aptallık hem de gizli kibirdir.

daha rahat temizlemesi için mahcup bi şekilde toplarken ayaklarımı, gülümseyip göz kırpmıştı bana "üzülme artık, hallettim ben" gibisine...

sedyeler senin köpeğin olsun be abicim, rahatça uzan. insan ol. yani ki evvela "sen" ol.

aferin

işte bu dünya bu adamların sırtında döner.

annem "ben sana miden bulanmaya başlayınca hemen söyliyceksin demedim mi, niye son ana kadar bekliyosun" diye verirken azarı, muavin amca da gıkını çıkarmadan kusmuklarımı temizliyordu.

sağ ol

aklıma çocukken annemle yaptığım bir şehirlerarası otobüs yolculuğu geldi.

boş geç siyaseti falan, işte bu adamların bu özgüveni, seninse bu ezginliğin yıldırıyor beni.

taş taş üstüne koymadan her haltı en iyi bilenleri, bi yaralı parmağa işemeden sokaklarda orda burda süzüm süzüm süzülenleri var.

yol tutunca kusuvermiştim otobüsün ortasına sabaha karşı.

beni üzen şeyse, kusmuk temizleyenle sedyeyi kirletmekten çekinenin ezginliği ve naifliğine karşın boş-beleşlerin özgüveni ve hoyratlığı olur hep.

hala, evet hala dünyadaki en kıymetli şeyin "emek" olduğunu düşünenlerdenim.

geçmişler olsun.

dün güç bela yatırdım birikmiş vergilerimi. bk yiyesice ne boş-beleş adamları doyuruyoruz. çıkıp bağırıyolar bi de alnımız ak başımız dik falan diye, halvette karısına basılıp yaz kızım 200 torba çimento diyen şener şen hesabı...

doğrusu, bana göre çalışmak bir kültürdür ve her türlüsü saygıyı hakeder. herkes o veya bu şekilde rızkına koşar.

eline yarım kilo kıyma alıp gidiyo musun çoluğunun çocuğunun yanına? bitti.