Ele, güne karşı çıplak...

Pasaporta ısınmamış içimiz

Yiğitlik inkar gelinmez

Saç, sakal bir karış

Karnında açlığın ağır boşluğu

Düşüm, gecelerden kara

Böyle arkasında bir soğuk namlu

Yitirmiş öpücükleri

Fırsatçının, fesatçının, hayının...

Selvi dalından

Dayan iş ile.

Usta elleri...

Kız alıp vermişiz yüzyıllar boyu

Duyuyor musun?

Bir bilsen

Göl olmuş bu dağda...

Komşuyuz yaka yakaya

Yakışıklı

Karşıyaka köyleri, obalarıyla

Vurun ulan

Firari guvercinler su başlarında

Yokluğun, cehennemin öbür adıdır

Ölüme nasıl gülerdi.

İyi çocuklara, kahramanlara.

Okyanusun en ıssız dalgasına

Tükür yüzüne celladın

Önceden bilen gözleri...

Kirvem, hallarımı aynı böyle yaz

Bir kibrit çöpüne varana

Beşikler vermişim Nuh'a

Payı yok, apansız inen akşamlardan

Benim küçük dayım Nazif

Dayan kitap ile

Vurun kardaş demiş

Kaç bin yıllık hasretimin koncası

Engereğin dilini

Kahpe yalana.

Anlıyor musun?

Teke tek doğüşte yenilmediler

Buyruk kesindi

PRANGALAR ESKİTTİM

Tanyeri atanda Nemruda karşı

Anadoluyum ben

Üç nazlı selvi

Doru, seglavi kısrağı.

Domdom kurşunu

Bir garip tavşana

Oğullarım var gelecekte

Tespihimi, tabakamı alıp gittiler

Kirmanşah dokuması al kuşağımı

İyi süvari

Tövbeye getirir insanı

Vakitlerden bir sabah namazında

Utanırım fukaralıktan

Nasıl severim bir bilsen.

Babam gözlerini verdi Urfa önünde

Nasıl uçmuşlardı Hozat önünde!

Ne İskender takmışım

Ocakta küllenmiş közüm

Öyle yıkma kendini

Tırnak ile, diş ile

Kızlarım

Öyle mahzun, öyle garip...

Bir nice sevda...

İçerde, dışarda, derste, sırada

Fıkaralıktan

Dayan rüsva etme beni.

Onlar beni nasıl severdi.

Uçurumların

Ömrüne doymamış üç dağ parçası.

Gayrı eşkıyaya çıkar adımız

Bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene

Ahmed ARİF

Bin yıllardan bu yan, bura uşağı

Seni, anlatabilmek seni

Sonra kalem yazmaz

Kanlı, upuzun...

Otuzuç kan pınarı

Dışarda gürül gürül akan bir dünya...

Budur katlimize sebep suçumuz

Sığdıramam kitaplara

Ölüm buyruğunu uyguladılar

Yokuşun dibinden bir tavşan kalktı

Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin

Bir o yana

Baktı otuzüçten biri

Atom güllerinin katmer açtığı

Ve karaca sürüsü

Birbirine karışır tavuklarımız

Kanlara buladılar.

Karnı sütbeyaz

Şifre buyurmuş bir paşa

Karayılanı

Gül memeler değil

Kirveyiz, kardeşiz, kanla bağlıyız

Binlerce yıl sağılmışım

Tanyeri atanda Van'da

Şimdi, böyle çaresiz ve bağlı

Sırtı alaçakır

Düştü nazlı filintası aklına

Düştü, Harran ovasından getirdiği tay

Bir bilsen, Urfa'da kurşun atanı

Hükümdarlar, saldırganlar, haydutlar

Haldan bilene.

Seni anlatabilmek seni

Namussuza, halden bilmeze

Akan yıldıza

Eşkini hovarda, kıvrak

Sığınabilirdi yuceltilere...

ve uyur-uyanık seher yelini

Kaç leylim bahar

Kirve, hısım, dağların çocukları

Bu gözler, bir kere bile faka basmadı

Gökte yıldız burcu değil

Yastığı altında küsmüş

Seni anlatabilsem seni...

Ben kolay ölmem.

Bilmezlikten değil

Kaçakçıya

ANADOLU

Aradılar.

Baktı kolları vurulu

Harmanım kesat.

Kardeşliğin, çalışmanın

Çaresiz

Bir umudum sende

Şairlerin, bilginlerin dünyalarında

Tenhaydı, tenhaydı vakitler

Yüreğini leş kuşları yesindi...

Bir ben uyumadım

Düşmüş bir kibrit çöpüne.

Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.

Üç de kardaşını

Bir yanın seccade Acem mülküdür

Üşüyorum, kapama gözlerini...

Bulunmayaydı

Seni bağırabilsem seni

Otuzüç kurşunlu yürek

Gel haberi nerden verek

Burçlardan, tepelerden, minarelerden

Canım alırlar ecelsiz

Ve şaha kaldırmış atını.

Göçüp gitmişler, gölgesiz!

İlk atımda uçuran

Karlı, yumuşacık hıyanetini

Güneşlerde çatal kıvılcımlanan

Gayrı gözlerini kör sürüngenler

Çığ bekleyen boğazların kıyametini

Ve dayatmışım...

Yakasında bit

Paramparça ağzımdaki...

Evvel Allah bu eller utandırmaz adamı

Namuslu, genç ellerinle.

Rivayet sanılır belki

HASRETİNDEN

Soyguncuya

Doruklarda buzulların salkımı

Gör, nasıl yeniden yaratılırım

Koynumuzu usul-usul yoklayıp

Bir başıma ve uzak.

Sonra oracıkta tüfek çattılar

Görüyor musun?

Yürü üstüne - üstüne

Bir hayra yoranım çıkmaz

Vurulmuşum

Hepsi de armağandı Acemelinden...

Bir yanın çığ tutar, Kafkas ufkudur

Vurulmuşum hiç sorgusuz, yargısız

Bu dağ Nemrut yavrusudur

Vurun.

Biliyor musun?

Karnımda sözüm var

Yanan cigaranın külünü

Köroğlu'yu

Selam etmişim dostuma

Bu gün ölüm yıldönümü yad edelim.

Hayına...

Yüreği ağzında öyle zavallı

Tanıyor musun?

Minareden, barikattan

Fransız kuşatmasına karşı koyanda

Dipsiz kuyulara

Art arda kaç zemheri

Utanırım

33 KURŞUN

Kusursuz, çırılçıplak bir şafaktı

Namus günüdür

Nerede olursan ol

Perçemi mavi boncuklu

Yatarım

Saçlarına kan gülleri takayım

Üç topuğu ak

Bıyıkları yeni terlemiş daha

Kirvem hallarımı aynı böyle yaz

Korkunç atlılarıyla parçalamışlar

Turna sürüsü değil bu

Ne şah, ne sultan

Didik-didik ettiler

Garip, ikicanlı, bir dağ tavşanı

Salıncaklar, hamaklar

Hasretinden prangalar eskittim.

Keklik takımı...

Kalmışım bir başıma

Cehennem yurekli bir yiğit

Bilmeni mutlak isterim

Herbiri vazgeçilmez cihan parçası.

Alnında akıtma

Beraberliğin

Gözlerinden öperim

Bir gerilere.

Akmaz

Nazlı, seher-sabah uykularımı

Bir bu yana...

Üşür fidelerim

Vurulacaktı

Sonra Pir Sultanı ve Bedrettini.

Havva Anan dünkü çocuk sayılır

Bu dağ Mengene dağıdır

Umut ile, sevda ile, düş ile

Meçhul Askeri...

Gözlerinden

Mavi dağ dumanını

Haraç salmışlar üstüme.

Bu dağlar, kardeş dağlar, kadrini bilir

Dağların kuytuluk bir boğazında