sövüşleriniz kifayetsiz kalır

bir hocamızıda öğrencisinin eski kocası öldürdü.. olayı anlatmak istemiyorum.. ama hocamız dünyalar iyisi biriydi..

sonumun iyi biteceğini varsaydım.. yalandı..!

hem zanlı hem mağdur hem masum olan ve leşlerinden sonra son kurbanı olan kendinide öldürdükten sonra yazdığı yazı filme dönüştürüldü

kendi yaşadıklarımı düşündüm benim yaşadıklarım çok daha büyük sınavlardı ama inancımı kaybetmedim.. kaybetmeyi çok istediğim zamanlar oldu ama başaramadım.. belki onun kadar güçlü olmadığımdandır... eskiden olaylara tek boyutlu bakardık doğrular ve yanlışlar kesin sınırlarla ayrılmıştı.. küçükken en büyük olaylar bile çok netken büyüdükçe en küçük olaylar bile okadar karmaşık ki.. hüküm vermek okadar zorki...

bazen bazılarına olan duygularınızı öyle bir anlatmak isterseniz ki

karar verdim çevremdeki tüm kuduz köpekleri öldürecem

şimdi önce evime almış olduğum köpeği öldürecem

bende onun yazdıklarını aktaracam

bi yerden başlamak lazım tabi,

hocamız ateistti.. ona neden ateistliği seçtiğini sormuştum.. bana dediki anlayabileceğin bi sebebini anlatayım dedi.. çocukken fırında ekmek almak için sırada beklerken bir adam gelmiş onun avucundaki ekmek parasını zorla kaçırmış.. ve dediki beni ozaman kurtarmayan Yaratan diğer dünyada cennet verse ne faydası olacak dedi..

bazı köpekleri öldürdüğümü düşününce müthiş bir keyif alıyorum.. bu çok mu kötü?

çünkü engellemeye gücümün yetmediği öfkelerim var

sanki kötü sonlu hiç hikaye yokmuş gibi,

uyurken dikkatli olun kapınızı kilitleyin..

lisede bir hocam bizden yıllar önce bir öğrencisine aşık olmuştu... o öğrenciside çok güzeldi.. ama adam evliydi.. adam gençken ailesi töre gereği zorla akrabasıyla evlendirmişti.. buyüzden çok mutsuzdu..2 tane dünya tatlısı kızı vardı... karısı onun öğrencisiyle evleneceğini öğrenince kızın ailesini aradı ve kızlarının kocasının peşinde olduğunu söyledi.. kızın ailesi kızı zorla yaşlı bir adamla evlendirdi.. kızı 10 yıl sonra gördüğümüzde bir deri bir kemik kalmıştı.. hocamıza gelince karısından boşandı.. şimdi ne yapıyor bilmiyorum... tüm hocalarım gibi oda benimle dertleşirdi.. ozamanlar küçüktüm.. olaylara tek boyutlu bakardım ve içten içe hocamı suçlardım.. ama ona hep haklı bulduğumu söylerdim.. şimdi onların hayatlarını anımsadıkça bukadar yadırganmasını yanlış buluyorum..