Neydin Sen!. Bir rüzgar mıydın da, şöyle bir esip geçtin? Yapraklarını döküp dallarını kırdın içimdeki duygu çınarının! Yüreğime ebediyyet arzusunun çekirdeğini bıraktın; bedenim alev alev tutuştu böylece. Sonsuz hayat, az ötede dikilip duran müşahhas bir varlık kadar yaklaştı ruhuma.

güzel bi paylaşım... duygu yüklü...

.. Aman geç kaLma hemen copy yap;D

Neydin sen?!.. Gökten avuçlarıma düşen bir damla su mu? Kalbimin yangını bütün hücrelerimi sarınca buharlaşıp kayboldun. Sonu gelmeyen bir heyecan mıydın ki kendi ellerimle hazırladım sonunu?.. Yoksa bu zavallı gönlümle yıkılmaz bir kule olarak mı algıladım seni ve sen bir kuştüyü olarak uçup kayboldun gökyüzünde?..

geç kalırmıyım sayın kraliçe helen :))

Bir masal mıydın, kuşların geceleyin ruhuma anlattığı? Bir efsane miydin, çağların

Neydin sen! Bir ışık demeti miydin de RABBİM bu demeti, çok güzel yarattığı nadide bir kalıp içinde sundu bana?.. Bir ayna mıydın ki, gözlerimi kaybettim içinde ve şimdi ne seni, ne de kendimi görebiliyorum? Neden bir an, pencerelerine varana değin açtın bana gönlünü? Sonra bir başka diliminde zamanın, esrarlı bir havaya bürünüp kapılarını bile kapattın yüzüme!

Bir şiirmiydin? içimi doldurdun gizemli mısralarınla, intizarınla. Şimdi her mısra boşluğa asılıp kaldı, yapayalnız..

ötesinden kopup gelen? Yoksa bulutların kulağıma fısıldadığı bir nağme miydin?

Yoksa mevcut değil miydin? Kuru bir ısırgan dalı mı sarstı beni? Ebediyyete yönelik sevgi ve hasrete susamış kalbim, aslında mevcut olmayan seni, bu kuru ısırgan dalında hissedip de, aşka mı geldi?.. Şimdiye değin yaşadıklarım, körebe oynayan bir romantizmin köpüklerimiydi?..

Neydin sen? Aklımın kuytularında yer edip yavaş yavaş çeken tüm benliğimi, sonra kalbimden süzülüp gözlerime ulaşan...