Yağmur yoktu

Her dokunuşa yeniden doğuyorum

Yağmuru düşündüm

Karıştırıyordum

Bu böyle gitti

doğru diyosun, bu başlıkta zırvalama hakkı senin

Başka başlıkta zırvalayınız

¿Sen Az Kal

Zihnimdekileri biraz daha bıraktım

Gitme Vakti

Dün'e durdum baktım

Elime aldım bir kalem bir fırça

Bir kitap açıp karaktere bürünüp

Yola devam ettim

Doğru

Müziği açtım ses kesildi

Ama bu bitiş başlangıçtı

Baktım

Sevdiklerim yakın olunca

Durmaman gereken yerde durdum

Sıcak renkleri

Aydınlığımda yanımdaydın

Sonra

Sigarayla karşılaştım

Durdum

« Sustum

Gülümsedim

Dumanını Al Git

Tual Zihnimdi

Tek değişen duruş şekli

Hava kararmıştı

Etkiyi azaltıyordum

Hızla giderken

Arada camdaki buğuyu aldım

Üstelik bunları yaparken

Etrafa baktım

Kitabın sayfalarına dokunuyorum

Geçtiğimiz aydınlık sahiplenmemenin habercisi

Başka bir hayat yoktu

Ne mi yaptım

Karanlığımda yanımdaydın

Boyadığım zihnimin renkleri oturmaya başlarken

Bir yerde yanlış yapıyordum

Anladım yol boyunca sadece gökyüzünü sahiplenmeli

Sustum

Gidenlere yokluğumun ışığını bıraktım

Gittiği yollara düşme isteği geldi

Bu ilk başlangıçlarda yapılır

¿Az Daha Kal

Her yol gibi bitti

Uzun uzun baktım

Cümlelerimi susturdukça anlamını yitiriyor

Soluma baktım

Tüm dokunuşlarım kendime

Hakkını vermek istedim

« Gülümsedim

O bir durma biçimidir diyor

Bu yol böyle devam etti gitti

Bana hesap çıkartsanda

Gözlerimi kapattım

Yok vefa borcum var

Geçtiğimiz yolların bir anlamı olmalı

¿Gitmelisin dedim

Bir dokunuşa yabancı etmiyorum

Önlerini görsünler

Yol duruyor biz durup bakıyoruz

Kimseye ihtiyacım yoktu

Ama yazmaya susamadım

Fikrini sorduğumu hatırlamıyorum

Anladım

Daha Mutlu Olamam

profiline bakınca sonraki yazılacakları tahmine etmek güç değil,

Bir kitaptan geçen sözler üşüşüyor zihnime

En güzel yazılar resimler

Elimi titretme

Boşlukları boyarken

Geçtiğimiz karanlık aydınlığın habercisi

Yapmam gerkenlerin zirvesinde

Ama bir dahaki sefere

Bunu isterken herşeyi kapatıp

Düşündüm

Kabul

Soğuk renkleri

Bir dokunuşa kapanış

Hadi Baştan Dedim

Zihnimde boş kalan yerlerin uğultusu

Bir dokunuşa başlangıç

Gözlerimi açtım

Derken

Bir dokunuşa uzak oluyor

Bir kendimi bir beni alıp

Sevmiyorum kimseyi

Susmayan yazılarım içimde çığlık olmadan

Yol bir yere gitmez

"Yukarıdan üzerine ne düşerse düşsün, kabulün olmalı"

Her duruşta

Hep yazmalı dedim

Kalemle üstünü çizecektim

Sağnak ne kadar şiddetli, tipi ne kadar dondurucu olursa olsun

Göçenlere dua ettim

Birşey yapmalı dedim

Bugün'e baktım

Her dokunuşa bir iz siliyorum

Eve geldim

Sağıma baktım