Eğer yazan kalemler kaynağını yürekten alıyorsa o sözlerde yüreklerimize işler yok eğer ağızda gevelenip çıkmışsa ağzımızda gevelenir yok eğer ruhsuz dilsiz öylesine yazılmışsa kalp duymaz kulak anlamaz ağız kavramaz.

seni senden başka herşeyi unutacak kadar çok sevdimmmm..

haklı bir davada ZERRE olmayı tercih ederim...

ama sen zamansız yağan yağmurlarıda anlamazsın ki...

Birileri "kendini bulduğun yeri haber ver" diyor: Nerede kaybettiğimi bilmiyorum ki, nerede bulunacağımı bileyim. İnsan nelerde ve nerelerde yitip gitmiyor ki... Bazen bir bakış, bir ses, bir nefes, bir kelimede takılıp kalıyor. Kim bilir, hangi mevsimin hangi rüzgarıyla savurmuş bizi rüzgar, hiç bilmediğimiz bir kasabanın kıyısına. Şair diyor: "Aşık dediğin Mecnun misali kör, ne bilsin alemde ne mevsimidir". Ay şaşkın, gün şaşkın, mevsim hepten şaşmış bugünlerde. Bir kimsesizliğin ardına gizlenmiş, benim dediğimiz tüm yaşanmışlıklar.

Varlığınla bu acıları yüreğime ektin, şimdi yoksun. Neredesin? Çok mu uzaktasın? Yüreğim halen sendeyse bu kısa mesafelerde uzak olmak niye?

haksız bir davada ZİRVE olmaktansa,

<u>Seni sevdikçe daha çok tanıyor, Tanıdıkça daha çok seviyorum?</u>