hata olabilir zaman ve kurguda.. affedin artık.. bir şarkıdan esinlenerek yazdığım hikaye..

KUNDURACI

köhne bir evin karşısındaki bankta oturuyorduk bir gün.. ben saçlarıyla oynuyordum.. ne de mutluyduk.. o an bana bir şey söyledi.. ?benim kalbim delik özgür? ne.. nasıl.. affallamıştım.. ne olacak dedim.. babam tedavi için tayin istedi.. ve gideceğiz yakında.. gel de yıkılmasın dünyan.. daha gencecik kalbim o zaman alışmıştı üzülmeye.. Dualar ediyordum.. ölmesin diyordum.. bende kalsın diyordum.. her günümüz sanki ayrılacakmış gibi geliyordu.. sarılıyordum sımsıkı.. ben seni çok seviyorum diyordum.. seni seviyorum diyordum.. prenses seni seviyooorum diyordum.. gülümsüyordu.. vedalaşamadan gittiler.. almıştı babası.. ne telefon vardı ne bir adres.. aradım durdum ama bulamadım.. adı ve soyadı kaldı bende? aklımda güzel gülüşü, kıvırcık saçları ve kırmızı çilek yanakları.. nazlımdan ayrıldım.. ne olduğunu bile bilmiyorum hala.. aklında, hatırında ben kalmışmıyım acaba.. ?belki? diyorum kimbilir.. ne güzel bir hatıra bırakmış diyorum hala gülümserim aklıma geldikçe..

Valla kaçırmısım gül gibi çocuğu:)

üşendim okumaya.)

Çok guzel... ne kadar masumduk cıdden keşke masum kalabılseydık.. benım de okulda benı seven bırı vardı adı da ısmaıl dı butun sınıf ona asıktı o bana.. havamdan geçilmiyordu:) sınıfta yılsonu partısı yapmıştık. yılsonu partısınde dansa kaldırmıştı benı ben hayır demıştım sonra sınıftan aaaaa dıye bır ses gelınce kalkmıştım ilk dansımdı bırıyle:)bılmedığımden kalkmak ıstememıştım aslında:)altıncı sınıftaydık daha elım ayağıma dolaşmıştı hala hatırlıyorum çok güzeldi be:)

öyle seviyorduk ki birbirimizi.. bir kerecik bile kirletmemiştim dudaklarını.. lalezar gibiydi prenses.. yanaklarına dokunurdum.. parmağımı alır yanağına dokunur tadına bakardım.. bugün çilek gibi derdim.. gülerdi..

ben yukarıdaki lise svdamı bulamadım aradım felan face tiwert'dan yok.. kayıp :)

günlerim hep onla geçiyordu.. her tenefüs sanki yıllarca mahpusmuş gibi koşuyorduk birbirimize.. yaslanırdı bana.. dayanamazdım saçlarının kokusuna.. her gün evinin 100 metre yakınına kadar bırakırdım onu.. bazen de kaçardık okuldan.. el ele tutuşup da gezerdik sokaklarda.. konuşuyorduk.. daha doğrusu ben yanında susmalarıma inat deli gibi konuşuyordum.. ne anlatırdım şimdi hiç aklıma gelmez.. ,

seni sordum sahildeki kumlara, ismini fısıldadım içimdeki duygulara, gelsin dedim, yeter dedim, ve sen bir tanem; uykusuz gecelerimde, yalnız saatlerimde, sigaramın dumanında bir hayal oldun bir özlem oldun kaldın bende.. seni sordum sahildeki kuşlara, içimdeki duygulara, gönlümdeki arzulara.. sen gelmedin sevgilim.

Yılların yorgunluğu yüzüne sirayet etmişti.. yorgundu artık kaşları yükünü taşımayacak kadar.. kesik eldiveninden çıkmış sızlayan parmakları, üstüne giydiği yırtık, bir yanı yamalı paltosu vardı tenini gizleyen.. her akşam gün batarken toplardı sandığını.. düzgünce istiflerdi aletlerini kutularına.. yüklenirdi babadan emanetini ve yollanırdı evine.. ne hayaller saklıydı halbusi o vefa dolu kalbinde.. belki ayakkabısını boyadığı bir kıza aşık olmuştu.. beklerdi belki saatlerce ayaz havalarda yolunu.. ?belki gelir? diye.. salaş bir haya idi onun ki si.. eve varmadan önce aldığı bir şişe şarap tı tüm yorgunluğunu alan.. yanında da tuzlu beyaz leblebisi.. 15 yıl önce evlenmişti kunduracı.. belki o zaman gülüyordu bu savruk bedenin gözleri.. ne yaptı ise bir türlü kalmasına ikna edememiş karısını.. gitmiş bir boyacıya kaçmış diye duydum.. o günden sonra ne evlenmiş ne de bir sevdaya aşık olmuş kunduracı.. ağlayan bir gecenin hapsinde çırılçıplak kalbi ile beklermiş bir yangının ortasında.. bitirdikten sonra geceyi.. cebinde yıllarca sakladığı eşinin havlusunu koklar sonrasında bürünürde yatarmış yorganına.. fazla bir şey istememişti ki kunduracı.. birazcık sevilmekti belki tek isteği.. olmayacak dualar gibiydi emelleri.. isyan etmezdi kunduracı.. boyun eğmişti artık, dalından kopmuş bir yaprak gibi teslim etmişti kendini kaderin kollarına.. koca bir ırmakta savrulan bir küçük taştan parçasından farkı kalmamıştı hayatım.. nereye sürüklerse öfkesi oraya gidiyordu.. ne kadar da zor geçiyordu yıllar.. belki ölmeyi istiyordu.. kimbilir.. bir gün kayboldu gitti kunduracı.. merak eden de yoktu zaten.. kendi halinde biri idi.. ne seveni vardı ne de soranı.. ben hariç.. aşina sokaklarda aradım onu.. sordum önüme gelen herkese.. nihayetinde bulmuştum evini.. kapısının kilidi bir tutam ip idi.. rastgele iki çiviye mühürlenmiş bir ip idi.. çalınacak neyi vardı ki sanki.. baba yadigarı bir sandıktan başka.. ipi çözüp içeri girince yorgana sımsıkı sarılmış bir elinde havlusunu koklarken gözlerini hayata yumuş cansız bir resim idi karşımdaki.. hafifce omzuna dokundum cevap vermiyordu.. esmer ankaranın kavurduğu çatladığı dudakları kapalı kalmış.. nefesi kesilmişti.. yaşamıyordu artık kunduracı.. küçük bir kağıdın bir parçası çıkmıştı cebinin kenarından.. iki satır yazısı saklı kalmış.. ?ben hep "döndüm" demeni beklemiştim.. ağır geldi be.. soldu güller.. kurudu yapraklar.. güneş battı.. yıldızlar söndü.. ağır geldi işte.. nereden bileceksin ki..

Aklıma geldı şimdı baktım facebooktan bulabılır mıyım dıye buldum:)almanya da yaşıyormuş ismail ve çocuk hala yakışıklı:)

bir umuttu, yalnız yaşamaya çalıştıklarımı paylaşmaktı belki de.. gözlerim dalıp dalıp giderken yaralı bir serçeye ağlamaktı belki de.. belki de, belkilerle dolu bir hayattı benimki.. bugün senden geçtim.. zaman geçmeyecek artık.. ellerim kesik.. bedenim hissiz.. yarım kalmış bir cümleyim artık.. "sevme" derler bana "sevme".. "sen sevince kayboluyorsun.. karanlıkta kaybolsam da sen hep benim olursun..

okumasaydım daha iyidi :S

can mı dayanır buna..

Mechanıst aklına kötuyu getırme hemen benım de facebook um çoğu zaman kapalıdır ya da dısarıdan arandığında bulunamaz haldedır onun da öyledır belkı

Epey oldu ben de birini çok sevmiştim. Ama vefat etti. Mekanı cennet olsun.. Nerde olduğunu biliyorum. Geçmişime dair masalımsı..:((

adını da öğrenmiştim.. ilknur?du ismi.. adını ne de çok sevmiştim.. dilime süs olurdu ismi.. aynı sınıftan bir kız arkadaş ile konuşuyordu.. beni çağırdı diğer kız arkadaşım.. bizi tanıştırdı.. elini uzatmıştı bana.. tuttum ellerini.. buz gibi pamuğu tutar gibiydi.. gözlerimi kaçırıyordum.. benim adım İlknur dedi.. ben de özgür dedim.. gözlerine bakmıştım o an.. takılmıştım gözlerinde.. kocaman kocaman dı gözleri. Ve sonbahar ormanları gibiydi.. uzaklardan kurumuş yaprakları izler gibi işte.. kahverenginin şımardığı bir renk cümbüşü.. bana doğum tarihimi sordu o anda.. şaşırmıştım.. ?geçti benim doğum tarihim? dedim.. ısrar etti.. bende?27 eylül ne yapacaksın? dedim.. ve orada bitmişti konuşma.. hoşlandığım prenses bana doğum tarihimi sormuştu.. öyle onu düşünmüştüm o gece..

soğuk bir kış günü okul kapısının önünde görmüştüm onu.. kıvırcık kıvırcık uzun kahve renkli saçlı, soğuktan kızarmış yanakları, bir elinde klasörü, diğer elinde burnunu sildiği mendili ile.. ne kadar tatlı gülümser duruyordu.. halinden belliydi.. nezle idi.. kendisine bakmam dikkatini çekmişti sanırım.. gözlerini kıstı.. bana baktı.. hiç ummazdım küçük bir gülücük attı.. başımı öne eğdim önünden geçtim gittim.. saçlarının kokusunu hissetmiştim.. ne güzel kokuyordu saçları.. öyle aklım o kızda kalmıştı.. akılda kaldı ya nereye gitsem gözlerim arar olmuştu.. tenefüste çıkar geçeceği yollarda pusu atardım.. tesadüf olsun diye gezinir dururdum ellim de bir yoklama kağıdı ile..

aradan koca bir hafta sonu geçmişti.. günlerden pazartesi idi.. havalar soğuk ya ellerim cebimde yürüyordum.. okulun giriş kapısında İlknur duruyordu.. prenses üşümüş.. elleri buz gibi olmuştu.. burnunda da hafif bir kırmızılık.. öylece duruyordu kapının önünde.. yaklaştıkça gülümsemesi artıyordu.. baktım gözlerine.. birden önüne geçti.. ?doğum günün kutlu olsun? dedi bana.. gerçekten tutulmuş kalmıştım.. soğuk ne fayda.. yanmıştı ciğerim.. hayatımda kimse doğum günümü kutlamamıştı.. orada evlenme teklif etse kabul ederdim.. öyle etkilenmiştim.. ?al hediyeni hadiii? dedi.. uzattı bana.. mavi bir paket ve etrafı rafya kağıdı ile süslenmişti.. sigara paketi gibi bir şeydi.. aldım nezaketen açtım.. içinde çook güzel bir kravat iğnesi vardı.. ?teşekkür ederim? dedim.. dayanamadım.. ?benim kız arkadaşım ol? dedim.. gözlerinin içi gülmüştü.. sonra bana anlattı.. ilk gördüğü gün beni beğenmiş.. diyemezmiş işte..

yazım hatası olabilir savruk yazdım biraz.. seninde varsa böyle bir hikayen anlat.. saklı kalmasın sende :(

bir sevda saklıymış gibi de kapanırdı kağıt gibi ince dudakları. Gülümsemesini görmek için ne de uğraşırdım. Öyle güzel olurdu ki o gülünce. Bir de gülümsemesini benim gözlerimden görseydi.. hep bir gülümser dolaşırdı belki de.. öylede severdim gülüşünü.. Her günün sabahında ona kavuşurcasına uyanırdım. Gözlerimi açardım.. Sanki yanımda olacakmış gibi. Belki rüyadır der gene kapar gözlerimi gene açardım. Olmazdı işte yanımda, gözlerimi açtığımda.. Canımdan can gitse de yaşıyor ya. Varlığı mutlu ederdi. Telaşla hemen telefona koşardı ellerim. Belki bir mesajı gelmiştir diye. Bazen olurdu.. ?uykucu uyan? falan yazardı. Devamında kocaman bir gülümseme. Aklına gelmişim derdim. Mutlu olurdum. Müteakibinde misli mukavemet ile karşılık. Bir mesajına sevindiğim yanımda olsa ne yapardım ki.. Sanki dünyaya bakar gibi olurdum ona baktığımda. Nerelerde saklanmış, kimler korumuş, üzmüşler mi acaba, bilirler mi ki değerini diye öylede düşünür dururdum. Bazen derdi?beni kimse sevmiyor? diye. Koşardım hemen yanına, ?ben seni annenden bile çok seviyorum? derdim.. öyle sevinirdi ahu zar. Onu düşünürken, yolda tekmelediğim masum taşlar gelir aklıma.. gene gülümserim.. bir şarkıya bir güzel nameye eşlik eder gibi konuşur mu insan.. elini tutmadığı, nefesinin tadını bilmediği, ellerinin küçüklüğünü görmediğim birini nasıl bu kadar severdim ben de bilmezdim. Ama bir sözü ile düşlerini yollarına sererdim.. söylerdim usulca.. ?ben seni seviyom? derdim komik ege şivesiyle.. uyurdu karşımda.. yanakları usulca sarkardı, koy verir di, bırakırdı, teslim ederdi kendini.. bazen gülümserdi uykusunda, bazen de bir çatık kaş oluverirdi. Neler görürdü ki rüyasında.. sorardım.. ?hiç hatırlamıyorum? derdi. bebek uykusu gibi işte.. bazen abartır saatlerce izlerdim.. gördüğüm ise sadece yüzü idi. O dünyalar güzeli yüzü. Kaşlarını görsem dayanamaz hemencecik bir kocaman bir gülümseme bende. Bu kadar güzel olur. Sanki tutturmuşlar toplu iğne ile. O nasıl bir şekil. Gel de anlat hadi. Hafif bir kavis.. tatlı bir yan?S? harfi gibi.. uçları daha bir açık ama.. çatması ayrı bir güzellik, şaşırması ayrı bir güzellik, yani her hali ayrı bir güzellik.. gozlerinin içine bakardım kaybolurdum. Dalarda giderdim.. alıp ta götürürdü. Kulağına fısıldar gibi?ölürüm senin için? derdim. Gülerdi..

bu hikayede güzelmiş..

Bende yazıcam hikayemi ama sonra..