melal sende benı sasırtıyorsun:DD

Gerçek sevgi diye tabir edilen duygunun büyük ölçüde içinde nefreti barındırdığına inanıyorum. Bir insana bağlanmadığınız, müdahale etmediğiniz, ve onu serbest bırakabildiğiniz ölçüde seversiniz. Bunu da nefretiniz ve öfkeniz sayesinde yaparsınız.

valla birinden nefret edebiliyosam kaale alıyorum demektir

beni şasırtıyorsun:))

Bu yüzden insanlar birbirlerine olan öfkelerini kusmak yerine susmayı, başkalarına olan nefretlerini kendi dünyalarında yaşamayı, bu sayede onlardan uzaklaşmayı ve bağımsızlaşmayı sağlayarak, buna sevgi adını vermişlerdir. Senden nefret ediyorum demek yerine, ben senden farklıyım demeyi yeğlemişlerdir.

o halde aşıkta olabilirim:)

Dolayısıyla insanların özündeki duygu nefret, sonradan kazandığı ise sevgidir. Bana göre sevgi, her zaman nefretin farklı derecelerdeki halleridir.

nefret ediyomm...

konuya dönersek benim kafa basmadı bu duruma :S bir insana bağlanmadığınız, müdahele etmediğiniz durumda seversiniz demek nasıl bişey :S

bunu birgün kızların farketeceğini biliyodum ama olan bize oldu tabi..:))

İnsanların birbirlerine öfkelenmeleri ve birbirlerini sevmediklerini söylemeleri büyük bir baskı altına alınmıştır. Yasaklanmıştır. Bu insanın doğasında olsa gerek.

:))) şaşıra şaşıra ne hale geldin