Salat ve selam, Allah?ın bütün alemlere rahmeti gereği müjdeci ve uyarıcı olarak gönderdiği, hidayet ışığını her tarafa kandil gibi saçan, Rabbani hidayetin güneşi, sevgilimiz, efendimiz, önderimiz Hazreti Muhammed?in üzerine olsun. Yine O?nun temiz, pak, iffetli, samimi ailesine, O?na bağlı olan sadık, hürmetkar arkadaşlarına ve hesap gününe kadar O?nun yolunda yürüyen, izini takip eden ümmetine selam olsun.

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="eb868e83868e9fc584999e88ab9f8cc5888486c59f99">

Bir defasında da halife, Azrail aleyhisselamı rüyada görüp, kaç sene daha yaşayacağını sordu. Azrail Aleyhisselam beş parmağını kaldırdı ve ona işaret etti. Halife bu rü?yanın ta?birini birçok kimselerden sordu. Tatmin edici bir ta?bir bulunamadı. Acaba beş sene ömrüm mü kaldı diye endişeye kapıldı. Ebu Hanife?ye sordu. Tabirinde, beş parmak, beş şeyi bilmeye işaretdir. Bu beş şey, yani kimsenin bilmediği beş şey, ayet-i kerimede bildirilen beş şeydir. Bunlardan biri de, insanın ne zaman öleceğidir.

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="82efe7eaefe7f6acedf0f7e1c2f6e5ace1edefacf6f0">

YANLIŞ.

Davud-ı Tai, ?O bir yıldızdır. Karanlıkta kalanlar onunla yol bulur, hidayete kavuşur? buyurdu. Hafız Abdülaziz ibni Revvad der ki: ?Ebu Hanife?yi seven, Ehl-i sünnet vel-cemaat mezhebindedir. Ona buğzeden, kötüleyen bid?at sahibidir. Ebu Hanife bizimle insanlar arasında miyardır . Onu sevenin, ona yüzünü dönenin Ehl-i sünnet olduğunu; buğzedenin bid?at sahibi olduğunu anlarız.?

Halife Mansur kendisini kadı yapmak isteyince, ?Ey Emir?ül-mü?minin! Ben bu işe layık değilim. Layık değilim diyorum. Eğer doğru söylüyorsam, layık değilim. Eğer yalan söyüyorsam, yalan söyleyen, Müslümanlara kadı olamaz. Ve sen Allah?ın halifesi, yalan söyleyeni kendine halife yapmazsın? dedi. Halife bu cevap karşısında sustu. Kadı yapmaktan vazgeçti.

Hocası 12 imamdan İmamı Caferi Sıddık tır.. Hadis alınıların çoğu yine 6. imam ve 12. imamdan alınmıştır.

islami teblig ederken de ehli sunnet falan dememisti..

Geçen cuma (6 Mayıs), İmam-ı azam Ebu Hanife hazretlerinin ölüm yıl dönümüydü. Ölüm yıl dönümleri vesilesi ile birçok kimse anılmakta, hatta anma haftaları düzenlenmektedir. Her nedense bu tür günleri düzenleyenlerin aklına İmam-ı azam hazretleri gelmemektedir!..

Imami Azam ehli sunnet diye bir mezhep kuruldugunu bilmeden hayata gozlerini yumdu.

imamı azam çok işkenceler çekti çok hakaretlere maruz kaldı ve sonunda zulmü bir tür din-iman haline getiren despotlar tarafından öldürüldü. imam şafii onun yazdıklarını okumadan hiç kimse fıkıhta derinlik kazanamaz der.. emevilerin sebeb olduğu yozlaşma ve emevilerin yürüttüğü zulümle savaşan imamı azam bu mücadelesinin faturasını hayatıyla ödedi hayatını ve söylediklerini okuduğumda çok fazla akla önem veren rasyonalist birisi olduğunu farkettiğim imamı azamın ne yazıkki günümüzde çok iyi anlaşılamadığını da düşünenlerdenim..

Hazret-i Ali, bugünleri görüp haber vermiş; ?Size bu Kufe şehrinde bulunan, Ebu Hanife adında birini haber vereyim. Onun kalbi ilim ve hikmet ile dolu olacaktır. Ahir zamanda, birçok kimse, onun kıymetini bilmeyerek helak olacaktır? buyurmuştur.

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="214c44494c44550f4e5354426155460f424e4c0f5553">

Hazret-i imam, bir gün otururken, bir kimse önünden geçiyordu. İmam dedi ki: ?Şu kimse garibdir, muallimdir ve koynunda tatlı vardır.? İmamın yanında olanlar o kimseye, bunları sordular. İmamın dediği gibi çıkınca İmama; ?Bunu nasıl anladınız? dediklerinde, buyurdu ki: ?Onu sağına soluna bakar, halinde değişmeler olduğunu gördüm. Anladım ki, bu memleketin yabancısıdır. Yine gördüm ki, yanına çocuklar gelse, onlara dikkatlice bakar, bundan muallim olduğunu anladım. Ve yine gördüm ki, koynuna sinekler giriyor, buradan, koynunda tatlı olduğunu anladım.?

Haramdan çok korkardı. Kufe şehrinin köylerini haydutlar basıp, koyunları kaçırmışlardı. Bu çalınan koyunlar şehirde kesilip, halka satılabilir düşüncesi ile o günden beri, yedi sene Kufe?de koyun eti yemedi. Çünkü, bir koyunun yedi yıl yaşayacağını öğrenmişti.

Mehmet Oruç

İmam-ı azam, az söyler, çok düşünürdü. ?Ömrümde bir kerre güldüm. Ona da pişmanım? demiştir. Bazı din konularında, talebesi ile başkaları ile münazara, konuşma yapardı. Bir gece, yatsı namazını cemaat ile kılıp çıkarken bir konu üzerinde talebesi Züfer ile konuşmaya başladı. Konuşma sabah ezanına kadar sürdü. Sabah namazını da kılıp öyle çıktılar.

Mezhep konusunda cehalet almış yürümüş... Mezhebin ne olduğunu, önemini bilenlerin sayısı her gün azalmaktadır. Bakıyorsunuz adam, İmam-ı azam hazretlerinin bildirdiğine yani ictihadına göre, abdest alıyor, namaz kılıyor; lafa gelince de, ?Ben mezheplere karşıyım, hiçbir mezhebi kabul etmiyorum? diyor. Kendine yazık ediyor.

(Ümmetim, 73 fırkaya ayrılacaktır. Bunlardan 72?si, Cehenneme gidecek, yalnız bir fırka kurtulacaktır. Cehennemden kurtulacak olan tek fırka, benim ve Eshabımın yolunda gidenlerdir.)

Onun menkıbeleri hakkında söylenen sözler, yazılan yazılar anlatmakla bitmez. Hakkında alimlerin ve velilerin cildlerle kitab yazdıkları İmam-ı azamın, her halini, kemalini, zekasını, ilmini, içtihad ve istinbatının derinliğini anlatmak imkansızdır. Fıkıhtaki çok geniş bilgisini ve hele kıyastaki harikulade kuvvetini ve zühd ve takvadaki ve hilm ve salahtaki, akıllara hayret veren üstünlüğünü bildiren kitaplar, sayılamayacak kadar çoktur.

Peygamberimiz hicbirseyin kurucusu degildir, O Allahin elcisi idi, O bize Islami teblig etti. islami teblig ederken de ehli sunnet falan dememisti...

Bunlari soyleyince tartisiyormus gibi mi gorunuyorum?

Doğrusu;

Benim de tartismak gibi niyetim yok zaten...

Nickless burası tartışma yeri değil. Tartışmak istiyorsan başka başlığa...

Fakat buna rağmen maalesef Türkiye de dahil olmak üzere İslam aleminde son 100-150 yıldan beri sistemli bir şekilde, bu mübarek zat unutturulmaya çalışılmakta, hatta bununla da kalınmayıp sinsi bir şekilde kötülenmektedir. Tabii ki bu düşmanlık sadece İmam-ı azam hazretlerine mahsus değildir, bununla beraber diğer üç büyük mezhep imamı ve meşhur alimler de bu sinsi unutturma ve düşmanlık tuzağının içindedirler.

?BİD?AT SAHİBİ ONU SEVMEZ?

Ehl-i sünnetin reisi: İmam-ı azam Ebu Hanife

Kendisi zaman zaman dini konularda münazara yapar fakat yakınlarının yapmasına mani olurdu. Bir gün oğlu Hammad, ?Bize müsaade etmiyorsunuz fakat kendiniz yapıyorsunuz!? diye sorunca şöyle cevap verdi: ?Biz münazara yaparken karşımızdaki yanılacak kayıp düşecek diye korkudan başımızda kuş varmış gibi dikkatli dururuz. Siz ise, bilakis arkadaşınızın düşmesini, yanılmasını istiyorsunuz. Arkadaşının kayıp düşmesini isteyen, arkadaşını tekfir etmek istiyor demektir. Arkadaşının küfre düşmesini isteyen ondan önce kendisi küfre düşer.?

Halbuki biraz insafı olan bu gerçeği görür. Çünkü, İmam-ı azam hazretleri imamların evveli, evlası, eftali ve en üstünü, Müslümanların imamı, Tabiinin yükseği, ümmetin ışığı, imamların, müctehidlerin medar-ı iftiharıdır. İslam dünyasında ilimleri ilk defa tedvin ve tasnif eden odur. Din bilgilerini kelam, fıkıh, tefsir, hadis, vs. isimleri altında ayırarak bu ilimlere ait kaideleri tesbit etti.

"Ey insanlar! size iki şey bıraktım ki, onlara yapıştığınız müddetçe benden sonra asla sapıtmazsınız. Allah'ın kıtabı ve benim sünnetim."

Ehl-i Sünnet'in kurucusu Resulullah'tır. "sallallahu aleyhi vesellem"

Allahü teala İmam-ı azam hazretlerine karşı sevgimizi artırsın, inşallah...

Gönül Bahçesi

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="6e030b06030b1a40011c1b0d2e1a09400d0103401a1c">

İşte İmam-ı azam hazretleri, bir baba şefkatiyle Müslümanları, yanlışlıktan, küfürden korumak için böyle hassas davranırdı. Konuya yarın devam edeceğiz inşallah...

11 Mayıs 2011 Çarşamba

Ebu Ahvas der ki: ?Eğer kendisine üç güne kadar öleceksin deseler yapmakta olduğu amelden, ibadetten daha fazlasını yapamazdı. Çünkü her zaman en çok ibadet ediyordu...?

10 Mayıs 2011 Salı

Halbuki İmam-ı azam sıradan bir kimse değildir. İslam tarihinde, rehber edinilen, yolundan en çok gidilen başka bir şahıs yoktur. Bugün bütün dünyadaki Müslümanların dörtte üçü, onun yolundadır. Dünyadaki Müslüman nüfusu 1.5 milyar kabul edecek olursa, bunun bir milyar 125 milyonu onun yolundan gitmektedir. Dini öğrenmede, yaşamada onu kendine rehber edinmiştir. Kalan dörtte birinde de ortaktır. İslamiyette ev sahibi, aile reisi odur. Bütün diğer müctehidler, onun çocuklarıdır. Ehl-i sünnetin reisi, fıkhın kurucusu odur. Yolu yani mezhebi, Türkler vasıtasıyla özellikle Osmanlı devleti zamanında dünyanın her tarafına yayıldı. Osmanlının resmi mezhebi gibi oldu...

Ebu Yusuf, İmam-ı Azam?ın şöyle dediğini nakleder: ?Ben günahları insanı perişan eden ve zillete sürükleyen unsurlar olarak gördüm. Bu yüzden onları güzel bir davranış biçimi olsun diye terk ettim. Bu davranış biçimi, benim dinim, diyanetim oldu.

Allahü teala razı olsun.

BİR BABA ŞEFKATİYLE...

?O bir hidayet yıldızıdır...?

NOT: Hakk?ın rahmetine kavuşan yazarımız Mehmet Oruç?un vefatından önce kaleme aldığı yazılarını yayınlamaya devam ediyoruz.

Amin, bu güzel başlık için Rabbim sizden de razı olsun.

Kuvvetli şahsiyeti, keskin zekası, üstün aklı, engin ilmi, heybeti, geniş muhakemesi, muhabbeti ve cazibesi ile karşılaştığı herkese tesir eder, gönüllerini cezbederdi. Karşısına çıkan ve uzun tetkiki gerektiren bazı meseleleri, derin bir mütalaadan sonra, böyle olmayanları ise anında ve olayın açık misalleriyle cevaplandırırdı. En inatçı ve peşin hükümlü muarızlarını bile, en kolay bir yoldan cevaplandırarak ikna ederdi.

Dün, vefat yıl dönümü dolayısıyla bir nebze bahsettiğimiz gibi, İmam-ı azam Ebu Hanefi hazretleri, Allahü tealanın rızasından başka bir düşüncesi olmayan büyük bir alimdi. Dinden soranlara İslamiyeti dosdoğru şekliyle bildirir, taviz vermez, bu yolda hiçbir şeyden çekinmezdi. Onun kitaplarına, ders halkasına ve fetvalarına herhangi bir siyasi düşünce ve güç, nefsani arzu ve menfaat, şahsi dostluk ve düşmanlık gibi unsurlar asla girmemiştir...

Devlette resmi görev almamış, siyasete hiç karışmamıştır. Bütün ısrarlara, tehditlere, zulümlere rağmen kendisine teklif edilen Temyiz reisliğini kabul etmemiş; ölümü de bu yüzden olmuştur. Fitneden, anarşiden hep uzak kalmıştır. Kurucusu olduğu, Ehl-i sünnet yolunda, hangi şartlarda olursa olsun devlete isyan etmemek, yolunun esasları arasında yer almıştır.

Hadis-i Şerif'te buyuruldu ki:

İslam alimleri, İmam-ı azamı bir ağacın gövdesine, diğer alim ve evliyayı da bu ağacın dallarına benzetmişler, O?nun her bakımdan büyük ve üstün olduğunu, diğerlerinin ise bir veya birkaç bakımdan büyük kemalata erdiklerini belirtmişlerdir.

Çok güzel bir tespit. Rabb'im razı olsun.