Konuşacak bir şey yoktu. Konuşmadık biz de. Başımı çevirmedim. Ondan yana bakmadım. Gidişini görmeyi kaldırmadı yüreğim...

Kesin değil!

heryerden alıntılar... şiir, roman, şarkı sözü, ...

Her şey eski haline dönüyordu. Demek ki her şey geçmişe dönebiliyor, eski zannettiklerimiz bir türlü eskimiyordu...

eski acılara bakıp ta küsme sevdalara;

Varlığını istemediğim tüm eksik yanlarıma,

Beni anlamadığın kelimelerin bana her şeyi anlatıyor gibi geliyor oluşlarına

gavura kızıpta oruç bozulmaz,

Kimi zaman semaya ulaşırlar sonra sessizce döner gelirler

Aslında ne sana, ne olanlara

neslihan senn

Bir hayli kırıldım,

alıntı sewmem.. kendim üretmeyi severim

ben beklemedim o da gelmedi

biraz ürkeceksin

Sen duyabilir misin attığım sessiz çığlıkları

Kahredenden ziyade, sevilenden korkulur...

Bir yanım bırak diyor bir yanım?ma,

ve hayat şaşırtmaya bayılırdı...

Çocukken haftalar bana asırdı;

Çocuk, bahçedeki elma ağacına tırmanıp hayallere dalarmış. Gün boyu inmezmiş ağaçtan aşağı; kimi geceler dallarda sabahlarmış. Sonunda bu gidişata dayanamayan aile büyükleri kesivermiş ağacı. Çocuk elma ağacından geriye kalan çukurun içine girip ağacın orada olduğunu hayal etmiş. Sulu sulu, kütür kütür elmalar yemiş.

insansın sonuçta seveceksin

Dinlediğim şarkılarda bana seni anlatan şarkıcılara,

Gelsin beni yokluk akrebi soksun!

Maziye hiç değil, an?a kırgınım.

Ne çok kırdık birbirimizi. Ne çok anlamadık, tanımaya bile çalışmadık. Köklerimiz ve ruhumuz aslında farksızken birbirinden, neydi paylaşamadığımız?

Görmeden bilebilir, gitmeden varabilir, dokunmadan hissedebilirsin, eğer hayal etmeyi biliyorsan...

Gidenlerin adı korkak olur, gideceksin sende tanırım seni

İçimin tünellerine girer girmez bir fener alıyorum elime. Buralar çok karışık. Kaç defa geldim. Yine de kayboluyorum...

biri seni bulacak

bir gün kaldığın yerden başlayacaksın

ölüm gibi bi seydi

Bir kalbim var ki benim, sevdiğinden burkulur

Suratsız bir ergen isen, ileride suratsızbir yetişkin olma ihtimalin yüksekti. Suratsız bir yetişkin isen ileride suratsız bir orta yaşlı, suratsız bir ihtiyar ve en sonunda suratsız bir ölü oluyordun... mahrem

Elbet alışırım,

selvi boylum al yazmalım :)

Özdemir Asaf

N. F. K

Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,

Bir de bakardım ki saçılmışım oraya buraya. Eğilip tek tek toplardım parçalarımı, ama her seferinde dağılanlar topladıklarımdan fazla çıkardı. Ne kadar dikkat edersem edeyim, daima bir şeyler kalırdı geride. Bir şeyler hep yarımdı, hep iğreti, hep eksik...

mutluluk bu muydu? mutluluk neydi ben bilmezdim, o vardı bir zamanlar, onu sevmiştim... sevgi o muydu? sevgi neydi? coşkun akan dere, sonbahar rüzgarıyla ürperen yapraklar, cama vurup dağılan yağmur damlaları, bir yürek çarpıntısı... sonunda coşkun dere durulur, yapraklar kurur dökülür, yağmur diner güneş çıkardı. sevgi... neydi? sevgi sahip çıkan dost eli, sıcak insan eli, insan emeğiydi... sevgi iyilikti, sevgi emekti...

Yokluk, sen de yoksun, bir var bir yoksun!

... Anlatamadığım, anlayamadığım masalların bana yaptıklarına,

Can Yücel

bekle dedi gitti

... Ve çokluğunu da yokluğunu da istemediğim bu iki arada bir derede duyguya alışıyorum,

İnsanoğlu kendi varından yoksun...

bir kemik aynı yerden iki defa kırılmaz.

Sen giderken buralardan bakarım çaresiz ardından

siyah süt

İlk düşünce, beni yokluk ısırdı:

Derken saat oldu, derken saniye...

Bir zehir ki, hayat özü faniye...

ama kimse ölmedi...

can yücel

acı kızımdı, hüzün oğlum... hangisini çok sevdiğimi annelerine bile söyleyemedim... küçük iskender

sök at kafandan acabaları

ne kadar dirensen de nafile,

Beni ben kırdım oysa,

Sen tutunabilir misin?Beklentisiz cepleri boş aşkıma

Aklıma karıştın,

Kendime kırgınım

Biraz alıştım,

mahrem

Alıştım,

İyi değil!

Bir hayli kırgınım

Sonum yokluk olsa bu varlık niye?

neslihan senn...

önce korkacaksın eski acılara yakalanmaktan,

Sen tutunabilir misin?karşılıksız cepleri boş aşkıma,

Aklımı karıştırdın...