Bekle bizi İstanbul

almış dizginleri eline

tophanenin karanlık sokaklarında

parklarınla köprülerinle kulelerinle meydanlarınla

beyaz tahta masalı kahvelerinle bekle

gönüllerinde kavga gönüllerinde zafer

aşkına mühürlü dudaklarım..

kirli çocuklarınla bekle bizi

dudaklarını yakan bir çift sözün vardır

anlatamamki aşkımı

padişahın üç oğludur kenar mahallelerinde

Ne küslük var ne pişmanlık kalbimde

ve bir kuruşa yenihayat satan

Uzaktan seni düşünür düşünürüm

hakkında idam hükümleri verilir

boşuna çekilmedi bunca acılar istanbul

İşte gidiyorum;

bu ülkede yaşamdan zevk alınacak tek şehir

ve uzaklardan seni düşündüğüm bugünlerde

Vedat Türkali

Sesin uzaklaşır herbir adımda

Adalarında bahar Süleynaiye'nde güneş

Birşey demeden

hey sen güzelsin kavgamızın şehri

bir avuç vurguncu müteahhit toprak ağası

Büyük ve sakin Süleymaniye'nle bekle

hasta ciğerlerini taşıdığı çelimsiz kemikli omuzları

Gönülkuşu şarkıdan yorulmadı

Bana kimse sen gibi sarılmadı

bekle zafer şarkılarıyla caddelerinden geçişimizi

ben sana doyamadum doysun kara, doysun kara topraklar

Arkamı dönmeden

onların kemik yalayan dostları

can yoldaşlar saklıdır mahzenlerinde

aç kurtların varoşlara saldırdığı

yağmurlu bir mart akşamı topladılar

tipili bir gece yarısı

ve ahmak selameti için

silindikçe adın kumsaldan yazdım defalarca

ve hüzünlü çehresiyle bebelerini seyrederdi

söylenmez

Oldi hayli zamanlar, gormedum, gormedum sevdugumi,

cellatlara gün doğdu

Oldi hayli zamanlar, oldi hayli zamanlar gormedum, gormedum sevdugumi

bulutların ardında damla damla sesler

büyük ve sakin süleymaniyenle bekle

endirdun kaslaruni, babani, babani mi öldürdun,

balıkpazarında depoya kaçırılan fasulyanın

haramiler kesmiş sokak başlarını

minik avuçlarına emanet hayallerim..

polisin kırbacı celladın ipi spikerin çenesi baskı makinesi

sen şimdi haramilerin elindesin istanbul

hapsettiğim yüreğime...

hüzün hasadı arifesinde...

Parklarınla köprülerinle meydanlarınla

hürriyet yok

Yol ayrılmış, görmeden gidiyorum!

arkadaşlar çıktı karşıma

yaz geldi bahar geldi oy acti yesil yapraklar

gülen çehreleri ve cesaretleriyle

Ben seni sevdugumida dünyalara bildirdum,

yumurta masalıyla büyütülür çocukların

bin bir direkli halicinde akşam

mavi denizlerine yaslanmış

gözlerim masum bakışlarda tutsak

İstanbul diyince aklıma hep bu cümle geliyor... "Ruhumun başkenti..."

sessiz bir çığlıktı

karanlık mahzenlerinde şehrin

Sevdiğime gitsin.. Roach sana..

Tophane'nin karanlık sokaklarında

hicranla dolu artık sözlerim...

bir kalem yazın vardır

ve sen esnaf sen söyle sen memur sen entellektüel

ekmek yok

Bekle o günler gelsin gelsin İstanbul

yağlı gövdelerini kuma sermiştir

buhranlar senin sırtından geçiştirilir

duygular..

çok büyülü şehir

dercesine çarpan kalbim

endirdun kaslarini, endirdun kaslaruni, babani, babani mi öldürdun

haramilerin saltanıtını yıksın

mavi patiskaları yırtan gemilerinle

Hoşçakal

koyunkoyuna yatan

otuzbeş kiloluk sırrımızı

ve mahzenlerinde insanlar bekler

düşlerim kal diyor

Salkım salkım tan yelleri estiğinde

bakışlarımda akşam karanlığın

Ey sen ne güzelsin ey kavgamızın şehri

cellatlara emir verildiği gün haramilerin sarayında

şahidim var ama

ipek şiltelerin istakozların

Hiçbirşey almadan

Mavi patiskaları yırtan gemilerinle

saatlerce aşındırdıklarım...

"salkım salkım tan yelleri estiğinde

Geçti bizden sevdaluk, al cebum, al cebumden saclari,

In dereye dereye oy al dereden taslari,

uzaktanda olsa bir an görmek için seni

hak yok

anlatsın çilekeş kaldırımlar

burdayım

bekle o günler gelsin istanbul bekle

uzaktan seni düşünürüm istanbul

farkedilmemenin ezikliğinde..

ve sen haktan bahseden ortaköyün cibalinin işçisi

Şikayet etmeden

İstanbul

kardeşlerin acısıyla yanan bir çift gözün vardır

kesildi yolbaşların

sırtında çok uzak bir köyden indirdi

haramilerin elinde

In dereye dereye de al dereden taslari,

bir kadın yoldaş tanırdım

ben sana doyamadum, ben sana doyamadum

haramilerin gayrısına yaşamak yok

haykırmak istediğim

meyvesini birlikte devşirirler

seni öldürürler

süleymaniyende güneş

Koyun koyuna yatan çocuklarınla bekle

adalarında bahar

bekle dinamiti tarihin

düşerse yolun sahillere..

sen bize layıksın."

Gerdiğin tel kalbimde kırılmadı

seni sürerler

Kiz evinun onüne serecegim kilimi,

plajlarında karaborsacılar

haktan bahseden namuslu insanları

Bekle zafer şarkılarıyla geçişimizi

Parklarınla, köprülerinle, meydanlarınla

ve uzaklardan

yeni bir heycan bir şevkle...

Geçti bizden sevdaluk, gecti bizden sevdaluk, al cebum, al cebumden saclari

bekle bizi

hazan bahçelerine yığılmış

gebeliğin dokuzuncu ayında

kolların ardından bağlandı

doysun kara, doysun kara, doysun kara, doysun kara topraklar!!!

Yürüyorum sanki senin yanında

Kiz evinun onüne oy serecegim kilimi,

Haramilerin saltanatını yıkacağız

Binbir direkli Haliç'inde akşamlar

dindi şakaklarımın ağrısı

susturup

canıma bi şiirde benden :(

zafer kanlı zafer kıpkırmızı

kulaklarımda sesin istanbul

Boşuna çekilmedi bunca acılar

daha önceki kurumadan

Ayak izim kalmadan gidiyorum!

Işığımız sönmeden gidiyorum!

bir kardeş karısı

ve sen

et tereyağı şeker

onların sazı cazı villası doktoru dişçisi

çarpan dalgalara sor

bebeklerin hasreti içlerinde gömülü

Birşey vermeden

bekle yumruklarımız

kürtajlı genç kızlar cilve yapar karşılarında

Sen bize layıksın bizde sana İstanbul