Bir yanda cehaletin kapısı, bir yanda ilmin ve kütüphanenin kapısı...

İnsanlık hüviyetine kavuşamaz.

Afet mi rahmet mi?

Bahçekapı'dayım :)))

Şair ne güzel söylemiş:

RABBİM...

Karanlık mı,

Bunu tespit etmek pek zor değil aslında. Çünkü bütün kapıların tamamını iki grupta toplamak mümkün.

nur mu?

?O dilenci suratlı görmemişlerin hırsı yüzünden, kendilerine o ilahi rahmet kapısı kapandı.

Hangi kapıdasınız?

Bir kapı göklere, bir kapı yerin dibine doğru...

Her kapının yapısı ve özellikleri birbirinden tamamen farklı. Her kapıda motifler, işlemeler, açılımlar, gidişler, hevesler, duruşlar, adımlar, davranışlar, yapılanlar ve elde edilenler apayrı, muhtelif.

Edepten dolayı bu gökler, nura gark olmuştur. Melekler de edeplerinden ötürü temiz ve masum olmuşlardır.?

Kimi dünya kapısında,

Bir yanda Nemrutların, Firavunların, Ebu Cehillerin geçip gittiği ve battığı kapılar, bir yanda da İbrahimlerin, Musaların, Ahmedlerin şeref saçtığı kapısı.

Bunun için yine Hazret-i Mevlana şöyle der:

Kapı var; bazen cazibeli bazen cazibesiz, ama cennete açılıyor.

Yunusların kapısı gönüllere; Hüdayilerin kapısı yüce saltanata; Fatihlerin kapısı feth-i mübinlere; Alparslanların kapısı baştanbaşa koca bir Anadolu?ya çıkmakta.

Gayretin kapısı ayrı, tembelliğin kapısı ayrı...

kara gözlerinden bir damla düşünce

Gerçekte insanı dünyada da ahirette de ateşlere atan bela, o azap cehenneminin yedi kapısı olan bu yedi kötü huydan/yedi felaket kapısından başkası değildir.

Cehenneme götüren bu yedi kapıdan kaçmayan, bu yedi kapıyı sıkıca bağlayıp kilitlemeyen kimse kurtuluşa eremez.

zafer var.

hedef var,

Kimi petrol kapısında,

Siz hangi kapıdasınız?

Bir anlık emanetle ne türlü övünelim;

Yedi başlı ejderha gibi olan cehennem de seni insanlık yolundan alıkoyan bir tuzaktır!?

Kapı var; yaldızlı, süslü-püslü, kocaman, fakat cehenneme açılıyor.

Fakat mal-mülk peşinde koşan, dünya hırsına düşen kişinin kulağı, hırsı yüzünden, ölüm kapılarının o acı gıcırtılarını duymamaktadır.?

kimi hazinelerin kapısında.

Hazret-i Mevlana bu bahiste manidar konuşur:

?Yedi başlı ejderha cehennemdir;

Nefsin kapısı farklı, kalbin kapısı farklı...

İyilik mi,

kimi ukba kapısında.

Bir kapı hayvanlık ahırına, bir kapı insanlık mutfağına...

Şifa, ekmek ve kazanç kapısı da var; zehir, bela ve iflas kapısı da.

Tabii ki görebilenlere. Hazret-i Mevlana?nın dediği gibi:

Hayat mı,

senin hırsın yemdir!

?Gerçekten de çok can yakan, çok korkutan, ısırıcı olan ölüme açılan yüz pencere, yüz kapı var.

sen ağl a bir damla göz yaşın yeter..

felaket mi?

Biri müspet/olumlu, biri menfi/olumsuz.

Bir yanda yanlışların, yabancıların, yabaniliğin yok eden kapısı, bir yanda öz benliğin, öz sanatın, öz kültürün kapısı.

ölüm mü?

Herkes bir kapıda.

Her birisi açılırken gıcır gıcır gıcırdamaktadır.

Şer mi hayır mı? Düz mü bayır mı? Çöl mü gül mü?

Hüsrana çıkan kapılarda duruyorsak ne yazık! Şeytan ve nefse mağlup eden kapılarda isek ne yazık!

İzzet mi, zillet mi? Nankörlük mü şükür mü? Eşeklik mi, hizmet mi? Cimrilik mi cömertlik mi?

Rahman?ın kapısında kul isek ne mutlu!

Eşikten ileri adım atmadan önce düşünmelisiniz:

Kimi IMF kapısında,

Bir kapı büyük sanat ve saltanatın kapısı, bir kapı da cüce sanat ve sahteciliğin kapısı...

yüreğimdeki damlalar sana ulaşsın

Cehennemin yedi kapısına işaret eden yedi başlı ejderhadan maksat insanın nefsindeki şu yedi kapıdır:

gaye var,

Hem vatan gitti mi, yoktur size bir başka vatan;

Bir yanda mağlubiyetin bir yanda zaferin kapısı...

Kapılar var gerçeğe ait. Kapılar var yalana ait.

1. Gurur kapısı 2. Hırs kapısı 3. Şehvet kapısı 4. Haset kapısı 5. Hasislik kapısı 6. Hiddet kapısı 7. Şöhret kapısı. Bazılarına göre nefret kapısı.

Buna mukabil cennetin girişi de gönüldeki şu sekiz kapıya bağlıdır:

iki kapılı bir handayım

Kur?an?ın kapısında itaat ehli isek ne mutlu!

Kendinize tekrar sormalısınız:

irfan var,

Dost yolunda edepsiz, korkusuz olan kişi, başkalarının da yolunu vurmuş olur. Böyle kişi mert değil namerttir.

hakikat var,

Rahmet kapısı da edepten geçer.

kimi su kapısında.

Gel, rahmet kapısında ağlaşıp dövünelim!...

hüzün keder yüreğime yaslanır

Kapılar çok.

Saadet mi,

kimi ÖSS kapısında.

hidayet var,

sefer var,

gerçek bir aşk var,

Bu dünyada nefis cehennemine düşenler, öbür dünyada azap cehennemine yuvarlanırlar.

Kimi bir lokmanın kapısında,

Teneke mi,

Hırs ki, yedi başlı ejderha olan cehennemin yemidir. Cehennem de insanın kendi nefsidir.

önüme ve ardıma bakmaksızın

Çünkü onların kapılarında iman var,

1. İman ve irfan kapısı 2. Tevazu kapısı 3. Azim ve gayret kapısı 4. Nefsi tezkiye ve kalbi tasfiye kapısı 5. Diğergamlık/hizmet kapısı 6. Cömertlik kapısı 7. Af ve sekinet kapısı 8. Hiçlik kapısı.

şayet başlık hangi kapıda olmak istersiniz şeklinde olsaydı

Şimdi kendinize tekrar sorun:

Doğru ve yanlış. İman ve küfür. Cennet ve cehennem.

Her kapı, bazen nereye çıktığını gizlese de gerçekte dikkat edildiğinde bütün özelliğini sergilemektedir.

elbetteki şehadet kapısı derdik.

Kimi ölüm kapısı, kimi hayat kapısı...

Nefret mi, muhabbet mi? Öfke mi, af mı?

Bunun en bariz delili de Çanakkale ve İstiklal harpleridir. Hiç şüphesiz o muharebelerin gazileri ve şühedası yukarıdaki hususiyetlere ilaveten bir de şu şuurda idi:

Her şeyde/yolda/inançta/fikirde/meselede sadece bu iki kapı var:

gidiyorum gündüz gece

kötülük mü?

mücevher mi?

İzzet mi, zillet mi? Nankörlük mü şükür mü? Eşeklik mi hizmet mi? Cimrilik mi cömertlik mi?

Bir yanda cami kapısı, bir yanda pavyon kapısı dolu bu dünyada.

Bunlar var olduğu içindir ki onların kapıları daima büyük fetihlere açılmış, her türlü rezil istilalara karşı da kapalı durmuş ve geçilememiştir.

Çünkü mirasyedi sail kovulur her kapıdan!

Çünkü insan, ömür boyu bin bir kapıdan geçip gitmekte. Her kapı bir yere açılmakta.

Eşikten adım atınca bir kapı Rahman?a çıkmakta, bir kapı şeytana çıkmakta.

Bir yanda sefihlerin ve sefillerin kapıları, bir yanda Yunusların, Mevlanaların, Hüdayilerin, Fatihlerin ve Alparslanların kapıları.

Hangisi doğru?

Gamdan, kederden, sıkıntıdan başına ne gelirse bunlar, korkusuzluktan, edepsizlikten ve küstahlıktan gelir.

Hazret-i Peygamber?in mübarek Ravza?sının eşiğinde yüz sürenlerden ve o ulu dergahtan içeri kabul edilenlerden isek ne mutlu!