"Hükümeti desteklemekle."

Anlamazsan, anlamamanın boşluğundasın...

"Türkiye Cumhuriyeti hükümetini!"

Bakarsın baktığın kadarsın

Kimse sevmeye yanaşmıyor, herkesin istediği sevilmek, diye yazmıştım bir tarihte. Çok zaman geçmedi üzerinden ama durum azıcık değişti. Şimdi bakıyorum da... "Ne sevelim, ne sevilelim ama birlikte eğlenelim" dönemine girmişiz.

Kalakalırsın baktığın boşlukta

Global kültür toplumları ne kadar tektipleştiriyor olsa bile temel endişelerimiz konusundaki ayrılıklarımız sürüyor. Bir Batılı hayatta sağlam durabilmek için kendine güvenmek gerektiğine inanır. Başkaları ya "cehennem" ya da "teferruat"tır. Biz ise her şeyden önce başkalarına güvenmek isteriz. Güvenilmez insanlarla çevrili bir "dünya"da kendine güvenmek hem Anadolu hem de Ortadoğu insanı için ya saldırganlık ya da acıklı bir yalnızlıktır.

"Mustantik" gibi adam maşallah, tuttu mu kulağından, gönderiyor... Yoksa polis komiseri mi demeliydim? Kemal K., bir Ankara faciası.

Gerçek sevgililer neşelidir. Eğlenmeye gereksinmezler... Günümüzde bu ikisi, yani "neşe" ve "eğlence" gitgide birbirinden uzaklaşıyor, farkındasınız, değil mi? Neşe tatmin modeline dayanmaz, bir çiçeğin kokusu gibidir; çiçek oradaysa, kokusu da zaten oradadır. Eğlence ise bir "boşluğu" doldurma çabasıdır. Mutlak tatmin ister ve çoğu zaman bunu başaramaz!

Fakat savcı ne soracak, onu merak ederim.

"Sayın savcım, bu sözünü ettiğiniz hükümet, halkın oylarını özgür iradesiyle kullandığı bir serbest seçimle oluşmuş Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin vücuda getirdiği ve güvenoyu verdiği, Türkiye Cumhuriyeti'nin meşru hükümeti midir?"

Engin Ardıç/Sabah

Ben, ben, ben, ben, ben, ben, ben... O kadar çok "ben" diyorsun, o kadar sık "ben"ine başvuruyorsun ki... Kuşkuya düşüyorum! Orada bir "sen" yok galiba! "Kırk kere söylersem, olur" diye mi, inanıyorsun!

Çello sesi en popüler melodilerde bile sınırı aşıp metafiziğin kapılarına dayanır. Açmaz, açamaz o kapıları ama yumruklar, tırmalar, sürtünür.

Bundan sonrası

Anlarsan, anlamanın

Filozofların önünde saygıyla eğiliyorum! Ama Cioran'ın dediği gibi "hemen hepsi sahici ıstırapları es geçmiştir." O yüzden sevdiklerim, seviştiklerim edebiyatçılardır.

Geç kaldığın yerlerdeki korunma duyguna bağlı.

Kendine uygun bir ayna bile bulamadan

Bütün ilişkilerde bir "oyun" tadı olsun isteniyor, oysa ancak arkadaşlar birlikte oynarlar. Arzu "oyun"u bozar!

Eh, Lefter'i Fenerbahçe'nin kalecisi sanan adam, bunu da yapar.

Yüce Divan herhalde bu gazeteciler hakkında "köşe kapatma" cezası verecek, Avrupa Birliği ve Kraliçe Elizabeth engel olmazlarsa...

Genç kadın ilişkisinden söz ediyor uzun uzun. Ve biraz da yakınıyor. Dikkat edince anlıyorum; bir "eğlenc... e"ye gitmiş de aradığını bulamamış gibi! Yeterince "kurtlarını dökememiş" sanki!

"Suçu kabul ediyorum sayın savcım, savunma yapacak kadar küçülecek değilim."

"Suçum nedir, neyle suçlanıyorum sayın savcım?"

Fakat ben, sözkonusu yandaş gazetecilerin, Yüce Divan'a dönüşecek Anayasa Mahkemesi'nin savcılığında verecekleri ifadeyi merak ederim.

Kılıçdaroğlu, hükümet yandaşı gazetecileri Yüce Divan'a gönderecekmiş.

"Hangi hükümeti desteklemişim sayın savcım? Damat Ferit hükümetini mi, Venizelos hükümetini mi?"

Seviyorsan iliklerine kadar özlersin onu... Eğlence bunun neresinde!

İyi bir müzik dinledikten sonra gündelik hayata dönmek kolay değil! O kadar uzaklaşıp sonra geri dönmek ve sonunda hafif bir hayal kırıklığı ve tatlı bir yorgunluk! Budur iyi müzik!

Ben şu "Pazar notları"nı elden geçirip yazıya dökerken... Gecenin geç bir vakti... Televizyonda Dücane Cündioğlu konuşuyor. Bir yandan ona da kulak vermeye çalışıyorum. Bir ara "topluluk"la "toplum" arasındaki farkı şöyle özetliyor: "Topluluk olmak için hayal, toplum olmak için akıl gerekir."

Haşmet Babaoğlu

Kemal Bey, Kemal Bey, sana bir çakarım kalemimle, görürsün Hanya'yı Konya'yı.

"Evet, ta kendisi."

Murathan Mungan

Efendim? Konya mı? Belçika'nın başkenti canım... Hani takımı da var, Konyaspor, hani orada Alex de Souza oynuyor.