gözyaşlarımı silen yok

Sevmez miydim canım pazarları,

Bakın dudağımda izi var dedim, göremediler.

Beş yaşımda pazarda kaybettiğinde, o sucunun yanından ayrılmadığım için, bulabilmişti annem beni...

tek başıma geceleri korkuyorum

bak sen:)

teşekkürler...

Yalnız kaldım sanma, bak battaniyen hala yanımda...

Yalnız tanrının söyleyebileceği bir sırrımı attım nehire..

Eski pazarları bile özlettin...

Kanayan gecelerin yerini upuzun susuşlar alır, ne desen ne yapsan boştur: İliğinde kemiğinde hissedersin ki artık gitme zamanıdır. Giden mi terk edendir her zaman, yoksa kalan mı seçmiştir yalnızlığı?

yağan kar taneleri arasında beyaz bir kuşun tüylerin, görebilmek...

Sevemedim pazar günlerini,

hazıra alıştırmamak için, araştırmak lazım değil mi?

Güneşe asılmaktan...

Bir kere fazladan öldüm

Yine de?yeni? bir dünya kurmanın?eski? umuduyla, kapıları sımsıkı kapar, gidersin?

Seni düşündükçe

sevmek

Belki hata bende sevgilim, bıraktığın yerde bekliyorum seni...

Söz biter bazen?

belkide süsleme sanatını kullanmak istemiştir

Sunay AKIN...

ve ben...

kendi kendime konuşuyorum

Ucu görünmeyen bu yollar,

Ve hafif uçuktur rengi

Bir kere daha istemiyorum

güneşin doğuşunu unuttu

bi mehteranım belki;savaş alanına giderken iki adımda bir geri sevgilisini arayan...

Yüreğim ıslaktır benim

Beni düşündükçe

şiirler bitmez... şiir ancak

Unutmaya başlıyorum

Herkesin yüzü gözü ıslak, başları eğik omuzlarının arasında... Yağmur yağdığında, herkes benim hep olduğum gibi..

nıye altına yazarını yamzıyon kardeşim

Sevinciyle uyandığım, sabahlara kadar ağladığım, bir gülüşüne çiçekler açtığım, sebebim, sevincim, herşeyim nerdesin, güneşlerim battı, şiirlerim bitti nerdesin...

Yalnızca yağmur yağdığında seviyorum bu şehrin insanlarını;

işte sevmek,

Bırakın, öpsün yanaklarım toprağı...

kar tanecikleri arasında

Birde ben baktım, ben de göremedim.

görebilmek

sunay akınmış... buda başka bır sunay akın guzellığı

ben koca dünyada yapayalnızım

Gittin...

kimim ben sevgilim,

Yani ben boşuna mı ağlamadım hiç, hiç ölmedin mi sen bana?..

ışığı açık bırakıyorum...

göçmen kusun

dertlerimi biriktirip içime atıyorum

sen yoksun kimseyle konuşmuyorum

gercek ana döndugunde bıter

O zaman tutmayın beni, Sakın tutmayın

Nasıl bulut yokken yağmurlar yağdırdımsa gittiğinde hani bütün sokak duymuştu sensizliğimi,

artık sen yoksun

Elleri olsa o da kapının tokmağına yanaşırdı

Artık o cümleyi bana söyleyen ya tanrıdır, ya nehir...

Ben uyurken usulca biliyorum,

Kuytularda ağlamaktan

Bilemezsin?

yureğini susturdugunda

Tam özür dileyecektim bütün pazarlardan,

düsen beyaz tüyünü de

ne ayak?

Saçak altına sığınmış

Arkamdan gülermişsin hep, inanmadım.

Ya okulu düşündüm, ya da babamın şehir dışı kamyon şoförlüğünü.. Hiçbir şey sevdiremedi pazarları bana, bilsem bir pazar günü geleceksin, Islatacaksın dudaklarımı,

Yani sen gerçekten sevmemiş miydin?...

Nereye gider bu insanlar, hepsinin mi bir bekleyeni var,

Söylediler, gelmedi dediler inanmadım.

sevgının bıttığı

çok sevdiğin kara gözlerim

Unutamayacaksın biliyorum

biliyorum da sen koktuğu için her gece yine de ona sarılıyorum...

Dönersen eğer sırtından beline kadar ıslanacağın bir yağmurun altında dudaklarımı ıslatmadan affetmeyeceğim seni!!!

Kurusun diye kaç kez

Yalnızım merak etme ''Yeni bir ''memnun oldum''ziyan etmemek için tanışmadım kimseyle...

Fakat yerimden ayrılamam ki,

en çokta buna deliriyorum

bir çıtırtı duydum mu deliriyorum

görsen korkarsın az önce temizle

Ama sen...

Beni en çok o severdi dedim inanmadılar...

artık o gözlerim yaşlı