Çünkü ölüme ne kadar hazırlıklı olduğum meçhul, Allah'ın merhametine, şefkatine, bağışlayıcı oluşuna inanmasam, içimde birazcık umut taşımasam halim harap...

Yorum yazan kardeşlerime teşekkür ediyorum. Kendimi daha iyi ifade etmeme müsaade ederseniz:

bu dünyadan lezzet ve tat almıyorum. ama ölümden de feci korkuyorum. kendimi hangi sınıfa koysam acep:)

Gerçek bir müslümana bu dünya tad ve zevk vermezmiş, zindan gibi gelirmiş, bir türlü tatmin olamazmış, Sevgiliye kavuşacağı günü özlermiş...

"lezzet alma" tabirini 'ye, iç, eğlen' anlamında kullanmadım.

Şöyle bir baktığım zaman bütün herşeyi tam anlamıyla mutlu olmak için çabalıyorum ama hiç başaramadım. Planlar yazmaktan parmaklarım yıprandı ama bir türlü olmuyor.

bence sır şu : Allahı sevmek... bizi yaradan, türlü türlü nimetler veren, bizi bizden iyi bilip bizi düşünen yüce Allah sevilmez mi? işte insan sevdiğinin dediğini yapmaktan yorulmaz, sıkılmaz.. zevkle yapar, namazı sevdiğine kavuşmak için heyecanla bekler daha çok vakit geçirmek için dualarını bitiremez.. her sıkıntıda Allahım seni çok seviyorum, sen de beni sev yeter diyorum işte bu inanılmaz huzur verici... kendisini bildiren, kendisine yaklaştıran Yüce Rabbime şükürler olsun..

belkide ölümün oluşu, bir bitişin, sonun oluşu canımızı sıkıyor, bu dünyadaki hiçbir mutluluk ebedi değil, ve hepimiz bu sondan kaçamayacağımızı biliyoruz...

Alıntılar bir yana, günümüzde bu sistemde kendini iyi hissetmek için ya da diğerlerinin deyimi ile mutlu olmak için yapılanlara bakınca olayın farkına varmak zor değil. Zamanımız çalınmış, özgürlükler kısıtlanmış, saçma sapan bir ton sorumluluk yüklenmiş. İçimizden geçenlerle yaptıklarımız çok farklı. Sinemaya gitmek, dizi izlemek, alışveriş merkezleri kesmiyorsa ve hala bir şeyler eksikse ki öyle, bu mutsuzluk bir fırsattır aslında. Çünkü insanlar mutluluklarının nedenlerini aramaz. Onu sadece yaşar. İnsanı arayışa iten mutsuzluktur, mutsuzluk sorgulanır yani, acı hissi. Gerçekten, ciddi anlamda sorgular ve düşünürsek yüzleşiriz tüm sahteliklerle, çelişkilerle. Bu da insanın kendi derinliğine inmesine yardım edebilir.

Okumazsak ve çalışmazsak, hayattan zevk alıp mutlu olmak mümkün olmaz.

Laroxyl, Tofranyl, Diazem, Lithium

Sistem için bütün mesele budur.

Allahın ayetlerini okuyup uygulayabildiğim zaman kendimi çok iyi hissediyorum,

haksızlığa karşı tepki göstermeye çalışıyorum, insanları uyarabiliyorum,

Nefs-i Mutmainne'yi biliyorsunuz. İman esaslarına inanan, İslam'ın emir ve yasaklarına uyan, bu konularda hiç bir şüphe ve tereddüdü olmayan, neticede Allah ile manevi bir bağ kuran ve bunun lezzetine ulaşan nefistir Nefs-i Mutmainne.

Not: İçimden bir ses diyor ki, o devlete nail olan bahtiyarın ne işi buralarda vaktini öldürmekle :))

Allah'a ve ahiret gününe inanan, hiçbir şeyin boş ve tesadüfi olmadığını, her şeyin idaresinin kendi uhdesinde olduğu bir Allah'a inanan fakir bir Müslümanın evinde içtiği bir bardak çayın lezzeti, Allah'a inanmayan ya da O'nu ciddiye almayan zengin veya laylaylom görünen birisinin bütün hayatı boyunca aldığı lezzetlerin toplamından fazladır.

İstikamet sahibi bir Müslüman ise, neyin ne olduğunu ve nereye varacağını çok iyi bildiğinden, celal tecellilerini bile, yani başına gelen kötü şeylerin bile Allah'tan geldiğini ve bu nedenle sonucu itibariyle güzel şeyler olduğunu bildiğinden, bir Müslümanın hayattan aldığı zevki, yanin imanın verdiği lezzeti hiçbir şey vermez.

Belkide o mübarek kullardan birisiniz, ne mutlu size:)

namaz, zekat, oruç, hacca gitmek, bunlar insanı manevi doyuma ulaştırıyor,

yufka bir yüreğin ve şeffaf bir ruhun halin varsa mutsuz olmak için daha büyük bir sebep aramaya gerek yok. İster dünyevi ister öldükten sonraya ait, mutsuzluk sebepleri bunlardan geçer.

Bu konu dini konular bölümünde olduğu için, sorulan soruda da bir müslüman olarak ifadesi geçtiği için verilecek cevaplar da bu yönde olur-olmuştur. Yani manevi eksiklik, ibadet vb. İnanan biri için elbette mantıklı. Yaratıcısından bağışlanma beklemek, ona günahlarını itiraf etmek, dua etmek elbette iyi gelebilir. Ki zaten Kur'an-ı Kerim'de de belirtilmiş bu durum.

mü'minler canıyla, malıyla allah yolunda cihat eder sözü çok etkili,

Vicdanı da katabiliriz işin içine.

Ben ölümden şöyle korkmuyorum ki yani birgün yok olmak beni mutsuz etmiyor. Lakin tabiki Yaradan'ın karşısına eksiklerle çıkmaktan korkarım. Şu dünya'da istediğim gibi bir hayatım olsaydı da vallahi 1 yıl ömrüm olaydı.

en önemlisi de allahtan başka ilah yoktur sözünü uyguladığımda çok mutlu oluyorum, ben takva dışına çıkmazsam, allahın emirlerine aykırı davranmazsam başka hiç bir kişiden, makamdan korku duymuyorum,

Yalnız değilsin meraklı, bende ölümden korkuyorum

islami filozof kindi nin bi makalesi var üzüntüden kurtulmanın yolları okursanız belki farklı açıdan bakabilrisnz bu mutsuzluk hayattan lezzet alamama durumuna

son cümlen zaten durumu özetliyor:)doğru tespit:)

mutluluğun sırrını değil de mutsuzluğunuzun sebebini konuşsak daha yerinde olur, başkalarının mutluluk sırrı size çare olmayabilir ama mutlaka siz de eksik birşeyler var...

''Andolsun, insanı biz yarattık ve nefsinin ona verdiği vesveseyi de biz biliriz. Çünkü biz, ona şah damarından daha yakınız. '' (Kaf suresi-16. ayet)

Yaradan'a karşı olan kulluk vazifemi hakkıyle yapamadığım için hayat bana lezzet vermiyor.

bu nedenle kafir, hayatı boyunca haz peşinde koşarken aslında bir yandan da bu hazların bir gün yok olacağı düşüncesinin verdiği elemle yaşar. bu çatışmaları yer yer azalıp çoğalsa da hiç bitmez.

Ne çok şey istiyorsunuz yahu!

Xanax, prozac, Seroksat ve Valium''

Ya bende bu dünya'dan gerçekten tam anlamıyla zevk alamıyorum. Yani en mutlu zamanlarımda bile birşeyler eksik ama bunun sebebinin ilahi birşey olduğunu sanmıyorum. Kendi adıma konuşuyorum yanlış anlamayın.

Müslüman zevk için yaşamaz :)

''Mutluluk üstüne düşünmek, hele mutluluk için çabalamak kimseyi mutlu etmez. Mutluluk her şeyden önce mutluluğu unutmaktır.''

Emre Yılmaz-Şeytanın fısıldadıkları

Daha da mutsuz olmanızı nasıl engelleriz.

bazen bundan uzaklaştığım oluyor, Allah affetsin, bu yoldan ayırmasın inşallah, allah canımızı müslüman olarak alsın,

''Daha mutlu olmak mı?

Devrim mi?

Çünkü, lezzetin bir gün yok olacağını bilmek elem verir, elemin bir gün yok olacağını bilmek de lezzet verir.

allahın emirlerine aykırı işleri ne kadar yapsak da doyuma ulaşamayız,

Alıyorsan eğer, bunun sırrını benimle de paylaşır mısın?

allah nurunu tamamlamaktan başkasına razı olmaz, allahın nurunu tamamlamak için çalışmalıyız, bunun dışındaki çalışmalarımız mahşerde boşa gidebilir,

Hadi canım.

Selamet dilerim.

Bu anlamdaki lezzeti sormuştum. O lezzete erebilen var mı aranızda? Varsa bu bahtiyarlığa nasıl ulaştınız, anlatır mısınız?