gibiyiz. Ambarımıza buğdayları dolduruyoruz, ama topladığımız

amiin deniss...

Buğdayımızın böyle azalmasının sebebinin, ambara giren fare

Yaptığımız amellerin boşa gitmemesi için, nefis faresini gönül

Erenlerden bir zat, nefsini alt etmeyi kafasına koymuş. Bu maksatla nefsini günlerce aç ve susuz bırakmış, aylar geçmiş neredeyse.

O ulu kişi, azgın nefsten kurtulduğunu görünce:

bulmak gerekir. Fareyi uzaklaştırdıktan sonra, ancak ambarını

sürekli yiyor. Emeğimiz boşa uçup gidiyor.

"Bizim katımızda ancak onunla bir kıymetin var. Onu tekrar içine al!"

kedi bırakıyorduk:))

çözümü basit

Fare bizim ambarın altına delikler açmış. Koyduğumuz buğdayı

Mesnevi'den...

"Çok şükür, sonunda ondan kurtuldum" demiş.

köydeyken fare ambarımıza yaklaşamıyordu

nefsimiz ve onun arzularıdır.

Hikayei belki duymuş ya da okumuşsunuzdur..

Bizler şu dünya denilen ambarda buğday toplayan kişiler

Bir gün yolda yürürken, yerde bir leş parçsı duruyormuş. O zatın içindeki açlıktan ve susuzluktan adeta kudurmuş olan nefsi, leşi görür görmez, adamın ağzından köpek suretinde fırlamış ve yerdeki leşe dalmış.

ambarından kovmalıyız.

Ancak gaibleden bir ses gelmiş:

Yaptığımız bütün güzel ameller, işler, ibadetler, insani

buğdayın bir yandan eksildiğinin farkında değiliz.

amin. En iyi pehlivan nefsini yenendir..

Ey Hakk'ı talep eden kişi! Önce fareden kurtulmanın çeresini

Ambar ve Fare

davranışlar, yardımlar bizim için ahiret ambarına attığımız

olduğunu hiç düşünmüyoruz. Bu farenin çeşitli hile ve

allah nefsimizi terbiye edenlerden eylesin...

birer sevap buğdayıdır. Bu manevi ambarın hırsızı olan fare,

tuzaklarla ambarımızdaki buğdayı boşalttığını göremiyoruz.

istediğin gibi doldurursun.