İktidar partisinin seçimlerde aldığı parlak zaferleri,28 Şubat'ın menfii etkilerine bağlayan bir kimseydim. Şimdi bunun kolaycı bir yorum olduğunu düşünüyorum. Bu aynı zamanda Akpartiye oy veren vermeyen çok kimsenin paylaştığı bir yanılgıdır. Bir defa da meseleye "28 Şubat amaçlarına ulaşabildi mi?" perspektifinden bakalım. Şöyle bir geriye dönelim, doksanlarda Refah-Fazilet partisinin ortaya koyduğu iddiaları ve siyasi profilini bir düşünelim. Herhalde bu yapının iddialı bir biçimde bugün de devam ettiğini söyleyecek olanımız yoktur. 28 Şubat belgeselinde sayın Bülent ARINÇ'ın o günlere yönelik öz eleştirisine de bir mim koyalım. Süreci biraz ilerletelim ve Refah partisinin 1995 ile 1999 seçimlerindeki oy oranlarını karşılaştıralım. %21'lerden %15'lere gerilediğini görürüz. Bu sonuç, mazlum olmanın siyasi olarak karlılığa neden olduğu tezini de çürütür.28 Şubat'dan çok bu seçim sonuçları büyük bir siyasi dönüşümün çerçevesini belirledi.28 Şubat öncesinde derinden derine yapılan özeleştiriler ve seçim sonuçlarının birleşmesi, daha geniş kitlelere hitap eden ve söylemini ona göre belirleyen iktidar partisinin doğmasını sağladı. Programlarında inanç özgürlüklerine vurgu yapmaktalar aynı zamanda laik olduklarını da söylemektedirler. Pazarlıksız olarak bu yapıya karşı olanlar onların bu konuda takiye yaptıklarını söylüyor, işin komik yanı kimi destekçileri de takiye yaptıklarını umuyor. Nedense ben bu konuda samimi olduklarını düşünüyorum. Bugün baktığımızda Türkiye'de Akparti iktidari radikal unsurların iktidara yönelmesi önünde en büyük engeli teşkil ediyorlar. Farklı bir yapı şu on yılda iktidarda olsaydı, çok daha pazarlıksız ve radikal unsurların geliştiştiğini görebilirdik.