hmmm guzel yazılar ben cok begendım

ne güzel sağolasın anlattığın için

bende askerdeyken gitmiştim...

acıkcası hayal kırıklıgına ugradım

girişte takım elbiseli askerler vardı. büyük bir orman parkında ilerledik. sessiz, sakin, özelliklede yaşlılar için huzur verici. Az ilerledikten sonra birkaç tane heykel ve aslan heykeylleri vardı. çok güzel bir yerde güzel bir yürüyüştü. Anıtkabirin önüne geldik. Hani o kitaplarda küçücük gösterilmiş mabet, aslında çok büyük bir yerdi. Yan tarafta bir satış bölmesi vardı. Atatürk'e ve onun dönemine ait eserlerin satıldığı, gidenlerin anıtkabir hatırası alabileceği bir yer. Anıtkabir'in yan tarafında mısır mimarisini andıran kabartmalar dikkatimi çekti. anıtkabirden içeri girdik. atamızı ziyaret ettik. ankarayı bilmediğim için ve anıtkabirin yakınlarında bir çiçekçi görmediğim için bir çiçek bile bırakadım. ona çok üzüldüm. Anıtkabir'de özellikle uzakdoğudan gelen birçok ziyaretçi gördüm. Elalem uzakdoğudan geliyor yakınında olan bizler gitmek için bu kadar zaman bekledik demedim desem yalan olur. Ayrıca Ankarayı Rasattepeden seyretmek ayrıca güzeldi!..

mavı onluk sarı canta kırmızı suluk kac yasındayım hıc unutmam o heycanımı:)

sanslıymıs senın baban derım:)

olabılır bu bı mazeret mı:(((((

gittim sarmadı beni heryer tas yıgını o müzeyide gezdim hiçbişey ilgimi cekmedi

dj murat burdan anlaşılıyor ki başka hayatında müze gezmemişin ki muhteşemliğini algılıyamammışın...

bruce askere gıdene kadar hıc gıtmedın mı:(((

ben bursadayım...

çocuktum ilk defa ayaklarım benim kutsal saydığım topraklara basıyordu canım sıkılıyordu bir sürü kişiydik yürümekte zorlanıyorduk başımızda öğretmenimiz bir sürü talimat veriyordu mihmandarları dinleyin mummia cabuk gel buraya diye sadece o zamanlar atamın orda uyudugunu sanıyordum uyuyordu bir gün uyanacagını düşünerek tabi yaş büyüdü gurbete gittik falan yine cocuk yasta sonra yine ankaraya döndük bu sefer daha bir başkayd sanki kendine özel bir havası vrdı çiçekler başkaydı agaçlar insanların yüzlerinde tebessümle karısık matem havaları vardı ama her kalpte bir sızı olduğu aşikardı aslanlı yol müzeler savasların animasyom yapıldığı yerler atamın okudugu kıtaplar giysileri hepsi büyüleyiciydi benim için her gittiğimde yeni bir şey öğrenmenin utancını yaşıyorum ama gururluyum böylesine büyük dahi bir insanın nesli olduğum için.. uyumuyormuş öğrendim geçte olsa o yaşıyormuş hemde hiç olmadığı kadar nefes alıyormuş... ATAM İZİNDEYİZ..

ılkokula basladıgım gun aılemle gıtmıstım annemın fıkrıydı:)

ben eskiden cok hayal ederdim gizemli bi havası vardır diye ama

peki babam 1953'te orda görevliymiş desem...

ankaranın en yüksek yeri olan atakulenin tepesinde biradet teleskop vardır ordan anıtkabire baktıgınızda o tüm ışıltısıyla size selam durur sanki o yaydığı bizim ışık olarak görüğümüz yansımalar salt ışıktan ziyade tıpkı Atanın cumhuriyeti kurmaya çalışırken yaymaya çalıştığı düşünceler ginidir tüm semayı kapladığını görürüsünüz sanki ay değilde o ışıldatıyordur evreni sonrasında hemen solugu anıttepede alırsınız cevresındekı yuruyus yolunda ufak adımlarla yuruyup onu yanınızda hissedersiniz...