Duruşma amerikan filmlerindeki gibiydi. Futbolcu sanık sandalyesinde oturuyordu. Kucak dolusu parayla tuttuğu avukatı petrocelli jüriyi ikna etmeye çalışıyordu: ? Sayın jüri, müvekkilimin suçsuz olduğuna yürekten inanıyorum. Buna az sonra sizlerde inanacaksınız. Neden mi? Bakın, şimdi 1?den 10?a kadar sayacağım ve müvekkilimin öldürdüğünü iddia edilen karısı bu kapıdan içeri girecek.1,2,3,4,5,6,7,8,9,10..?

Jüri ünlü futbolcuyu suçlu bulduğunu bildirdi ve dava bu şekilde sonuçlandı. Mahkeme çıkışında avukat bayan jüri başkanına yaklaştı: ? 10?a kadar saydığımda siz de diğer üyeler gibi kapıya bakmıştınız. Neden böyle bir karara imza attınız?

yalnız benim bu davada anlayamadığım bişi var.. nasıl oluyorda juri üyeleri aynı anda hem kapıya hemde suçladıkları müvekkile odaklanıyorlar..

Ünlü bir futbolcu karısını öldürmekle suçlanıyordu. Futbolcu yakalanmıştı ama karısının cesedi ortada yoktu.

Bütün jüri kapıya döndü. Kimse girmedi içeri... Avukat savunma dehasıydı, öldürücü hamlesini yaptı: ? Bakın, siz de kadının öldüğüne inanmıyorsunuz. Çünkü hepiniz içeri girecek diye kapıya baktınız. İşte karar! buna güvenmenizi talep ediyorum.?

?Doğru!? dedi jüri başkanı, ? Ben de kapıya baktım ama müvekkiliniz kapıya bakmıyordu!?