Bütün tasavvuf ekolünün çok tipik bir örneği olan İbnül Arabi "zahir ilmi"nin hiç bir işe yaramadığının farkındadır. Mutlaka, halkın ne türlü bilgiye rağbet ettiğini çok iyi keşfetmiş biridir. Dolayısıyla İbnül Arabi, bilgilerini doğrudan doğruya Allah'dan aldığını, daha doğrusu, "Peygamberler hangi kaynaktan alıyorlarsa o kaynaktan aldığını" iddia etmiştir. Allah'ın sözlerini harfli ve harfsiz olarak işittiğini ve ilahi bir telkinle kendisine bildirilmemiş hiç bir bilgiyi yazmadığını ileri sürmüştür.

nitekim ibni teymiyyede önceleri muhyiddin arabinin veli olduğunu duyduğu için öyle sanmış kitaplarını okuyunca dehşete kapılmış onun küfrünü izhar etmiştir...

İbnül Arabi Mekke'de bulunduğu yıllarda "Fütuhatül Mekkiyye Fi Ma'rifeti'l Esrari'l Malikiyye vel-Mülkiyye" adını verdiği ve bütün tasavvufi düşüncelerini ihtiva eden kitabını yazmıştır. Daha doğrusu kendisine gelen vahiyleri yazma zahmetinde bulunmuştur. Kendince, Kur'andan farkı bulunmayan bu kitapta aynen Kur'an'da olduğu gibi tutarlılık aranmaması gerektiğini söyler. Çünkü Kur'anda da birbirleri ile alakalı olmayan sözler arasına, onlarla alakalı olmayan bir başka söz girebilmektedir! (Ateş, 543, Fütuhat'tan naklen).

Haberin olsun, halis din yalnızca Allah? ındır. O?ndan başkalarını evliyalar edinerek?Biz bunlara yalnız bizi daha fazla Allah?a yaklaştırmaları için kulluk ediyoruz.? diyenlere gelince, Allah tartışıp durdukları konuyla ilgili hükmünü verecektir. Şu bir gerçek ki Allah yalancı, inkarcı kişiyi doğru yola iletmez. (Zümer - 3)

Birde o vardı değil mi köftehor bir de hatırlatıyorsun, eşşeyhul ekber demişti ibni abidinm.. bir defa olsun kafanı teymiyenin hazırladığı kafes-tuzaktan çıkarıp acaba bu nikini aldığım şahıs neden eşşeyhu ekber diyor diye düşündünmü:)?

İbn Arabi velilerin yetersiz, peygamberlerin ise kamil insanlar olduklarını anlatırken şöyle demektedir: Sufiler haber verdikleri makam ve halleri bizzat yaşamayı şart koşarlar. Bu noktada ne bizim, ne dışımızdakilerin, ne de peygamber olmayan kişilerin bir tecrübesi vardır. Ulaşmadığımız bir makam ya da tecrübe etmediğimiz bir hal hakkında ne ben ne de benim dışımda Allah Tealanın kendilerine şeriat verdiği peygamberlerden başka birisi konuşabilir. Bu hususta konuşmak haramdır.

(Büyüklerimizin beğendiği, büyük bildiği Muhyiddin-i Arabinin, birçok sözlerinin ehl-i sünnete uymaması, şaşılacak şeydir. Hataları keşfinde, kalbde doğan bilgilerde olduğu için, ictihaddaki hatalar gibi bir şey söylenemez. Onu büyük bilir ve severim. Ehl-i sünnete uymayan yazılarını yanlış ve zararlı bilirim.

ebussuud efendi o fetvayı eserlerini okuamdan evvel vermiştir...

muhyiddinciler gitti sizin şeyhler :))

İbnül Arabi'nin ilk mürşidleri de onun kimliği hakkında yeteri kadar aydınlatıcı kanaat edindiricidir diye düşünüyoruz. Onun ilk şeyhi ümmi olup, ama "bir çok kerametleri olan" Ebu Cafer adındaki bir kişidir. (Ateş, 537). Bir diğer şeyhi, Ebu Muhammed el-Baği ise abdal'dan sayılmakta ve daima dağlarda, sahillerde yaşamakta, şehirlere gelmemektedir. (Ateş, 535, Ruhul Kudüs'den naklen).

çektikleri acıdan kurtulmaları, onların nimeti olur. Ya da cennet ehline, cennete özgü

devam edecek...

İmam-ı Rabbani hazretleri, Mektubat?da buyuruyor ki:

sadece naklederim ne ben ne bir başkası yorum yapmaz... talep olursa...

Bu anlayışı benimseyen insanların küfrü, Yahudi ve Hristiyanların hatta Arap müşriklerin küfründen daha ileri derecedir.

Onun hakkında konuşanlardan bir kısmı haddi aşıyor, bir kısmı büsbütün mahrum kalıyor. Evliyanın büyüklerinden olan M. Arabi hazretleri, keşflerindeki hatalardan dolayı büsbütün reddedilemez. Onun vahdet-i vücud bilgisi, görünüşte, ehl-i sünnet itikadına uymuyor ise de, uydurulması kolaydır. Aradaki farkın, yalnız sözde ve kelimelerde olduğunu gösterdim.)

kendi başlığımda...

Ebüssüud efendi hazretleri de ona dil uzatılamıyacağına dair fetva vermiştir.

şuan elimde yok kitaplarım yanımda değil ama sanırım bulurum google dan...

bulunanların, kendilerine özgü bir nimetleri olmayacağını kestirip atmaz. Bu nimet,

bugün ibni teymiyyeye saldıran bir takım avam muhyiddinci muhyiddinin eserlerini dahi okumamışlardır...

TAMAMEN FÜTUHATI MEKKİYEDEN ALINARAK YAZILMIŞTIR, KESİNLİKLE ŞAHSİ BİR YORUMUM YOKTUR, FİKİR SAHİBİ OLANLAR KENDİ FİKİRLERİNİDE AÇIKLAYABİLİRLER, ACİZENE BENİM HİÇ BİR YORUMUM YOK BU KONUDA BİLİNE...

hakim sen okuma ibni abidin okumamak vazip diyor :))

mesela hu kelimesinin hikmeti adlı başlıkta fususta şöyle der:

tabi bu başlıkta değil... K. M. kardeşimizin başlığı kendisine aittir... onu rahatsız etmek istemem...

Evliyaya dil uzatmak

olduğunu bilmiyor da olsalar, Allah onlara Musa ile fayda verdi.

Ve ilahi rahmetten hiç kimse ümidini kesmesin

bir nimet verilmesi gibi, cehennem ehline de cehenneme özgü bir nimet verilir

Zannediyormusun ki tüm ehli islam kafir dememekte yanılmışta birtek senin teymiyen kafir diyerek isabet etmiş.

imana gelmezdi. Böylece Musa, Firavun?un karısının kendisi hakkında söylediği gibi

İbn Teymiyye eserlerinde hatemül-evliya -hatemü?l-enbiya bahsini işlerken şunları söylemektedir: Hatalı bir topluluk son nebinin diğer bütün nebilerden daha üstün olduğuna bakarak son velinin de bütün velilerden üstün olduğunu iddia etmektedir. İslamın erken asırlarında kullanılmayan son veli kavramı ilk defa Muhammed b. Ali el-Hakim et-Tirmizi tarafından telaffuz edilmiştir. Daha sonra bir gurup sufi Allah Tealayı bilme noktasında son velinin son peygamberden daha üstün olduğunu iddia etmiştir. Şeriata, akla, bütün nebi ve velilere muhalefet eden bu iddiayı İbn Arabi Fütuhat ve Fususta savunmuştur.

Sual: İbni Arabi hazretlerine dil uzatılıyor. Evliyaya dil uzatmak caiz midir?

Kitabın bir başka yerinde (Fütuhat, 9) Kabe'yi tavaf ederken ve oturup da Kabe'yi murakabe ederken Allah'ın kendisine açtığı fetihleri nedeniyle kitabına Fütuhat... adını verdiğini söyler.

(Ateş, 548, Fütuhattan naklen).

diye, Allah Firavun?u, dilediğine inayet ettiğine ilişkin bir ayet kıldı. Çünkü Allah?ın

Çok çabuk çöpe atıyorsun Ebu hanife...

CEVAP

Hatemül-evliya

oldu, ki şöyle demişti: ?O benim ve senin için göz aydınlığıdır, onu öldürme!

o sırada, Firavun?un mülkünü ve ailesini kendi elleriyle yıkıma uğratacak olan nebi

çektikleri acının ortadan kalkmasıyla azabın onlardan uzaklaşmasıdır? böylece,

Beni de hatırlatabilirler..

daha sonra ama nasıl bak bunları yazmıştır denince onun kitaplarını okumamak vaciptir diye fetvasından dönmüştür...

(Kıyas ve ictihad, dinin 4 temelinden birisidir. Evliyanın ilhamları böyle değildir. Bunlara uymaya emrolunmadık. İlham, yalnız sahibi için delildir, başkaları için senet değildir. Tasavvufçuların, ehl-i sünnete uygun olmayan sözlerine uyulmaz. Fakat, onlara iyi gözle bakarak dil uzatmamalı, şuursuz sözlerinden saymalıdır!)

eğer nasip olursa kavgasız ve dövüşsüz bir gün ibni aranin fususunu ve ibni teymiyyenin cevaplarını nakletmek isterim...

vahdet-i vücut teorisini metafizik bir sistem halinde geliştiren İbnül Arabi 1165 yılında Endülüsün Mursia şehrinde doğmuştur. Gerçek adı Muhammed b. Ali b. Muhammed b. EI-Arabi'dir. Kendisi 8 yaşında iken ailesi İşbiliye kentine yerleşmiş, 1194 yılına kadar burada kalmıştır. 1194 Yılında Tunus'a geldiği 1195'de Fas'a geçtiği ve tecessüt eden Kuranın rehberliği ile manevi miracını burada gerçekleştirdiği bildirilmektedir. İbnül Arabi 1201 yılında Magrib şehirlerinden birinde bulunurken Hızır ile Musa'nın makamı olan bir makama erişmiş fakat bundan da bir yalnızlık ürküntüsü duymuştur. 1202 Yılında Kahire'de Hızır'ın hırkasını giymiştir.

sadece nakil.. hiç bir yorum yapmadan...

ALINTI

Biyografisini kısaca özetlediğimiz İbnül Arabi'nin hayatı oldukça hareketli ve ilginçtir. Hayatı esnasında yaşadığını iddia ettiği bazı hadiseler, ruhsal tecrübeler ise hayatından daha karmaşık olup gelecekteki kişiliğini hazırlayan altyapılar niteliğindedir. Bizzat kendisinin yaşadığını iddia ettiği tecrübeler, kesinlikle normal beşeri ölçülerle izahı mümkün olmayan, hasta bir ruhsal kişiliğin iddia edebileceği sanrılardır. Yani biz onun ve benzerlerinin bu tür iddialarının kesinlikle bir halüsinasyon olduğuna inanıyoruz.

Ya hayatının sonlarına doğru Şam'a yerleşmiş, (Ateş, 540) yahut da bir seferi sırasında Şam'da 1240 yılında ölmüştür. Şam'da belirsiz olan mezarını Yavuz Sultan Selim keşfettirmiş ve adına büyük bir türbe yaptırmıştır. (1518) (Ateş, 541).

Elinde fütuhat var mı?

Fütuhat-ı Mekkiye'den nakledilen bilgiye göre 8 yaşında iken bir hastalık geçirmiş, hastalık esnasında çirkin suratlı bazı kimselerin kendisine eziyet etmek istediklerini, iyi kişilerin ise ona yardım ettiğini görmüş. O iyi kişileri sorunca da, "Yasin" suresi olduğunu söylemişler. (Ateş, 534, Futuhat'dan naklen).

İbn Arabiye ait olan bu ifadeler açıkça Peygamberlerin velilerden üstün olduklarını belirtmektedir.

yine fususta musa kelimesinin hikmetini açıklarken ne diyor şeytanın 1 numarası iyi okuyun:

Muhyiddin İbnül ArAbİ,

Fütuhatın ilgili bölümlerinde sürekli peygamberlerin üstünlüklerine vurgu yapan İbn Arabi bir başka yerde şöyle der: Bir gün, içerisinde sufilerin de yer aldığı bir mecliste hazır bulundum. Birbirlerine Musa aleyhisselam- hangi makamda Rabbini görmeyi istemişti.? diye soruyorlardı. Birisi şevk makamında iken görmeyi istediğini söyledi. Onların bu tür konuşmaları üzerine şöyle dedim: ?Böyle yapmayın! Yolun aslı şudur; velilerin ulaştıkları en son nokta nebilerin başlangıç noktalarıdır. Veli, şeriat sahibi peygamberlerin hallerinden hiç birisini yaşamamıştır. Bu yüzden biz ancak yaşadıklarımızı anlatabiliriz. Resul ve nebi değiliz dolayısıyla Musa aleyhisselamın hangi makamda iken Allah Teala?yı görmek istediğini bilemeyiz.

Bunları görmemen de sorulacak sana, ey kalbi kararmış arkadaşım:)

fütuhat son eserlerinden ve 62. babta firavunun kafirliğini açıklıyormuş.. elinde varsa bakarmöısın diye demiştim.. son yazduığın kısım da aynı şekilde kitaba sokuşturulan şeylerden.. hani ibni abidinde de öyle söyleniyordu hatırladınmı?köftehor.. burda islamın en zirve şahsiyetlerine kafir diye diye parmak çürütüyorsun öteki tarafta beni de hatırlatacaklar sana, ibni abidini de:)

:)) vallahi başlığı ben açsam kıyamet kopardı...

ama bunun için lordumdan ve p00rdan talep gelmeli...

Alem-i Hakikat'te ve huzur-i celali'de mükaşefe anında Hz. Peygamber'i görmüş, bütün peygamberler O'nun önünde sıralanmış duruyorlarmış. Etrafında ümmeti ve hizmet eden melekler varmış. Ebubekir sağında, Ömer solunda, elinde bir mühürle duruyormuş. Hz. Ali ise bu Peygambere yönelmiş duruyormuş. O esnada Hz. Peygamber Ibnül Arabi'yi görmüş. O anla ilgili birtakım konuşmalar naklettikten sonra der ki, "o vakit bu hikmet ve hitabın azameti bana Cenabı Allah'dan bir lütfi ilahi ve bağış olarak verildiğini hissettim." (Fütuhat, 1/1-2; Selahaddin Alpay, 11).

Bu şeyhlerle yıllarını geçiren Ibnül Arabi psişik rahatsızlığın o derecesine varmış olmalı ki, şeyhlerinden biri kendisini artık dirilerle değil, ölülerle yaşıyor olmakla suçlamış , o da bu şeyhini bir gün çağırarak hakiki dirilerin o Ölüler olduğunu şeyhine göstermiştir! (Ateş, 535, Fütuhattan naklen).

İbn Arabi fusustaki anahtar kavramlar/toshihiko izutsu/kaknüs yayınları.. okumaktayım. İbni Arabi hakkında görüşlerinizin devamını bekliyorum. :)

Abdülgani Nablüsi hazretleri, İbni Arabi gibi büyük bir evliyaya dil uzatanın cahil ve gafil olduğunu, bunların başında İbni Teymiye?nin geldiğini bildirmektedir.

müsait bir zaman devam edeceğim alıntılara...

fusus üzerinden tartışabiliriz... daha az hacimli ama dah küfür içeren...

işin hakikatini keşfetmiş olan ilim sahibi bir kimse, cehennem yurdunda

Hatemül-evliyayı hatemül-enbiyadan daha üstün görmekle itham edilen İbn Arabi, atıfta bulunulan eseri Fütuhatta nebi ve veli kavramları ile alakalı şunları söylemektedir: Allah Teala her cinsten bir çeşidi, her çeşitten de bir şahsı seçmiştir. Buna göre insanlar arasından müminleri, müminlerden evliyaları, evliyalardan enbiyaları, enbiyalardan da resulleri seçmiş sonrada onların bir kısmını diğerlerinden daha üstün kılmıştır.

muhyiddin hatemül evliya benim hatemül evliya nebilerden ve rasullerden üstündür evliyalık benimle son buldu diyor...

Gerçek

firavuna mümin diyen şeytan-ı ekberdir o...

Tamamen mitolojik bir kişi olan, dünyanın hiç bir yerinde ve hiç bir akıllı insanla oturup konuşmamış, görüşmemiş (Musa 'la hikayesi anlatılan zat Hızır'la karıştırılmamalıdır), mesela aklından asla şüphe duymadığımız Hz. Muhammed'le görüşmemiş, tanışmamış olan Hızır'dan hırka giyen (Ateş, 536, Fütuhat'tan naklen); miraca çıkıp göklerde dolaşan ( Ateş, 536, Fütuhattan naklen); berzah alemindeki kişilerle konuşan (Ateş, 538, Fütuhat'tan naklen) İbnül Arabi'nin akli dengesi, ruhsal yapısı ve sağlığı, psikolojik durumu hakkında bizim yorum yapmamıza gerek bırakmayacak kadar önemli verilerdir.

Allah'tan başka dostlar edinenlerin durumu, örümceğin durumu gibidir. Örümcek bir yuva edinir; halbuki yuvaların en çürüğü şüphesiz örümcek yuvasıdır. Keşke bilselerdi. (Ankebut 41)

herkes safını belirler...

560 Baptan oluşan bu kitabını yazış gerekçesini şöyle izah ediyor:

amacım kavga değil kim ne diyor bi görülsündür...

Yakında bize faydası dokunur? . Ve böyle de oldu. Her ne kadar,

rahmetinden ancak kafirler ümit keser. Eğer Firavun ümit kesenlerden olsaydı,

İmam-ı Süyuti hazretleri Tenbih-ul-gabi kitabında İbni Arabi hazretlerinin büyüklüğünü vesikalarla ispat etmektedir.

1202 Yılında Kudüs'ten yürüyerek gittiği söylenen Mekke'de hacca katılmış, burada iki sene kalmış ve meşhur Fütuhat-ı Mekkiye adındaki dört büyük ciltlik kitabını burada yazmaya başlamıştır. {A. Ateş, 537), O'nun Konya'da bulunduğu yıllarda Sadreddin KONEVİ ve Celaleddin RUMİ'nin yaklaşık 12 yaşlarında iki çocuk oldukları tahmin edilmektedir. {M. N. Gencosman, VIII). Bir rivayete göre Sadreddin'in üvey babasıdır. (A. Ateş, 539; Gencosman, VII).

futuhat geniş hacimli bir kitap...

evet şu mesele hallolsun madem 2 zıt görüş var kim nedemiş görelim diyenler olursa doğrudan nakil yaparım...

Tasavvufi haller denen psikolojik rahatsızlıklar o kadar ileri gitmiş olmalı ki, artık İbnül Arabi mesela Harun Reşid'in oğlu Muhammed'in ruhunun tecessüt ettiğini ve onunla konuştuğunu iddia etmektedir. (Ateş, 533, Futuhat'dan naklen).