ama ben bıraktığın yerde miyim diğil miyim en son yerdeyim..

feodal erkek yalnızlığım

haksız diğilsin gitmekte ten yabancı sözler yalancı

usanmadan..

Hem de üç kuruş mutluluklara...

usanmadan

... Ve anahtar teslimi aşklar satılık köşe başlarında...

yaşatmak istiyorum çölde üzerine ağlayarak bana ait seni,

lakin gitme dedi gözlerim

ancak mezara gömerim

muhtemelen yağmur yağacak

Birisi, adres arıyor mezarlıklarda...

martılar damı gitti, onları doyurduğumuz yerdeyim

nasıldı gidişindeki rüzgar ve güneş nasıl parlıyordu

umutsuzsun

ya yoksan derdi ruhum ateş çepe çevre esir ederdi bedenimi ve konuşurdu içimdeki ses;

nerde kaptan hamza nerde yavrusu

ihtimaller denizinden bir umut zerresi dileniyorum varlığına doymak istiyorum

başkasına yeten yetmemiş bana...

lazım diğildi, gereksizdi, sırası diğildi, gittiğin yerde arafta mısın... sözlerim sana araf

sen nerdesin?

nasıl bir fırtınaydı

arafmıydı olduğun yer, yoksa hep oramıydın göremedim

yüreğime dayanırlar

anladım nisan yaklaşıyor!

ya gidersen,

Son düğmesi de koptu insanlığın..

... başkası olmadığım için kendimim

belki ben senle kalmalıydım

... fiili meçhul biriyim

yalnızlığımla bir olup, ömrüme hayalini armağan eden kadere, seni tekrar eden manifestomu yazacağım

aşkın yol yordam bilmeziyim

inliyordu belki ıslık çaldığını düşündüğüm lodos yıldızla mı çarpışmıştı ne..

Dostluklar çöp tenekelerinde sahipsiz..

Vefa, can çekişiyor arka sokaklarda...

korku senfonisi ıslığımla...

bütün komşular esmerliğime düşman

bir kadının terli koynunda

bütün şiirleri üstlenirim...

başka yere gidemediğim için burdayım

Umut, mendil sallıyor giden trenlerin ardından..