Kadı Iyad Şifa'sında, Azafi de Mevlid'inde demiştir ki: Peygamberimiz1 in bir özelliği de, O'nun üzerine sineklerin konmaması idi. Yine O'nun bir Özelliği olarak, bit kendisine eza vermezdi."

Yine Ebu Nuaym Hakim bin flızam'dan şöyle rivayet eder. O demiştir ki: "Biz, Resulüllah Efendimiz'in etrafında toplanmış idik. O, ashabına hitaben buyurdu ki:

İhtilam ki, ona düş azması veya şeytan aldatması da denilir, bütün peygamberler bundan korunmuştur. Onlar, ihtilam olmazlar. Nitekim imam-ı Taberani, İkrime yoluyla, Dineveri de Mücahid yoluyla ibn-i Abbas'dan şöyle rivayet ederler: "Hiç bir peygamber ihtilam olmamıştır. Zira ihtilam, şeytandandır."

"Peygamberimiz'den sonra" denilince; Peygamberimiz'in vefatından sonra demek değil "Peygamberimiz'in nikahlamasından sonra" demektir. Tabii bunun zıddını söyleyenler de olmuştur. Üçüncü söz: Peygamberimizin hanımlarından Peygamberimizle birleşmesi gerçekleşmiş olanların bir başkası tarafından nikah edilemeyeceği; nikahtan sonra birleşme gerçekleşmeden ayrılanın, bir başkası tarafından nikah edilebileceği merkezindedir. Nitekim el-Şerhu's-Sağir'da bildirildiğine göre, imam-ı Haremeyn ile imam-ı Rafii, bu sözü seçmişler ve sahih görmüşlerdir. Buna delilleri de, Eş'aş bin Kays'm, Peygamberimiz'den birleşme gerçekleşmeden ayrılmış bulunan el-Müsteize ile evlenmiş olmasıdır. Eş'aş, bu kadın ile evlendiği zaman; bunu haber alan halife Ömer, Eş'aş'ı recm ettirerek öldürtmek istemişti. Fakat kendisine, bu kadın ile Hz. Peygamber arasında nikahtan sonra birleşme gerçekleşmemiş olduğu haber verilmiş, o da bundan vazgeçmiştir, ihtilaf, Peygamber Efendimiz'in: "Allah ve Resulü ile dünyayı seçmek" arasında kendilerini serbest bıraktığı zaman dünyayı seçerek Peygamberimiz'den ayrılmış olanın üzerinde de vardır. imam-ı Haremeyn ile imam-ı Gazali arasında en sahih görülen; böylesinin nikah edilmesinin helal olduğu şeklindedir. Hatta bazıları buna kesin olarak hükmetmiştir. Zira Peygamber Efendimiz'in onları muhayyer bırakmasının hikmeti ancak bu şekilde anlaşılır, demişlerdir. Onlar da, dünyayı değil de, Allah ve Resulü'nü seçince, dünyada da, çenette de Resulüllah Efendimiz'in hanımları olma mükafatını kazanmışlardır."

Imam-ı Beyhaki, bu haberi rivayet etmekle beraber: "Bu rivayetin ravisi Ahmed bin İbrahim el-Ceyii, bunda teferrüd etmiştir. Onun kim olduğu da meçhuldür" demiştir. El-Mieteyn'in müellifi Sabuni ise, "bu hadis garibdir; hem senedi, hem de metni itibariyle garabet vardır. Mucizeler konusunda hoş görülürse, o başka..." demiştir. .

Peygamberimizin Aklı Hakkında

Biz, bunlardan daha fazlasını tesbit etmiş durumdayız... Yani peygamber efendimize ait isimlerden üçyüz kırk kadarını bazı kaynaklardan alarak bir risalede toplamış ve manalarını da şerh etmiş bulunuyoruz... Bu isimlerden bazıları şunlardır: "El-Ehad, El-Esdak, El-Ahsen, El-Ecved, El-A'la, El-Amir, El-Nahi, El-Batm, El-Berru, El-Burhan, El-Haşir, El-Hafız, El-Hafiz, El-Hasib, El-Hakim, El-Halim, El-Hayyü, El-Halife, El-Dai, El-Rafi1, El-Vadı, El-Selam, Rafiu'd-Dere-cat, El-Seyyid, El-Şakir, El-Sabir, El-Sahib, El-Tayyib, EI-Tahir, El-Adl, El-Aliyy, El-Galib, El-Afüvv, El-Ganiyy, El-Kaim, El-Karib, El-Macid, El-Mu'ti, El-Nasih, El-Naşir, El-Vefiyy, Hamim, Nun..."

ibni Şihab der ki: Bana ulaşan bilgiye göre, Peygamber E-fendimiz'e verilmiş bulunan "Cevamiu'l-Kelim" Yüce Allah'ın pek çok şeyi O'nun için cemetmiş olmasıdır ki, bunlar, daha önceleri bir veya birkaç hususta ilahi vahiyle yazılıp tesbit edilmiş bulunan şeylerdir, işte bunların hepsi, bizim Peygamberimi z'e toplu olarak verilmiş bulunmaktadır.

Kadı iyad der ki: Yüce Allah, kendisine ait isimlerden otuz kadarını Peygamber Efendimiz'e isim olarak vermiş ve bu suretle O'na bir hususiyet bahsetmiştir. İşte o isimler sırasıyla şunlardır: El-Ekrem, El-Emin, El-Ewel, El-Ahir, El-Beşir, El-Cebbar, El-Hakk, El-Habir, Zü'1-Kuvve, El-Rauf, El-Rahim, El-Şehid, El-Şekur, El-Sadık. El-Azim, El-Afüvv, El-Alim, El-Aziz, El-Fati$ El-Kerim, El-Metin, El-Mü'min, El-Müheymin, El-Mukaddes, El-Mevla, El-Veliyy, El-Nur, El-Hadi, Taha ve Yasin."

Yüce Allah Kur'an'da buyuruyor ki: "Muhammed'in gözü şaşmadı ve sının aşmadı." (Necm, 17).

ALLAH hidayet nasip eyler inşALLAH.

Bundan önce de geçtiği gibi, Peygamberimiz hakkında diğer peygamberlerden söz alınmıştır. Aynı zamanda peygamberimiz, "elestü bi-rabbiküm?" hitabına da, herkesten ve bütün peygamberlerden önce cevap verip: "Evet, Rabbimiz'sin!" demiştir.

Peygamberimiz Beşikte İken Gökteki Kamerin Kendisiyle Konuşması Ve Onu Avutması

Tirmizi ve diğer bazı kaynaklara göre ise bu isim şöyle sıralanmaktadır. : "iyi belleyiniz, ben; rahmet peygamberiyim, tevbe peygamberiyim, el -Mukaffa 'yını, el-Haşir'im ve de savaşlar peygamberiyim."

Ebu Nuaym, bu konuda der ki: Peygamberin özelliklerinden biri de, ümmetinden herhangi birisinin, O'na adı ile çağırmasının haram kılınmış olmasıdır. Fakat bu, daha önceki ümmetlerde böyle değildi. Onlar, peygamberlerini adıyla çağırabiliyorlardı. Allah Teala öncekilerin durumunu bizlere hikaye eder ve buyurur ki:

Birincisi süt annesi Halime'nin yanında iken,

Yukarıda geçen ayet-i kerime ile ilgili olarak Ebu Nuaym Dahhak tarikıyla ibni Abbas'tan şu rivayette bulunur: ibni Abbas demiş ki: "Müslümanlar Önceleri Peygamberiruiz'e ismiyle hitab ediyorlar ve: "Ey Muhammed, Ey Ebu'l-Kasım!" diyorlardı. Allah Teala, bu şekilde peygamberine hitab edilmesini müslümanlara yasakladı ve bu yasak ile peygamberinin büyüklük ve şerefini artırmış oldu. Bu yasaktan sonra müslümanlar da: "Ya Nebiyyallah! Ya Resulallah!" diye hitab eder oldular."

Said bin Mansur, ibn-i Sa'd ve diğerlerinin rivayetine göre, Halid bin Velid Yermuk savaşı gününde başlığını kaybetmiş, arayıp bulmuş ue demiş ki: "Peygamber Efendimiz umre yaptığı zaman başını traş ettirdi. İnsanlar iki tarafına dizilip kesilen saçlarını derhal alıp saklıyorlardı. Ben de O'nun alın kısmından kesilen bir miktar saçını alıp bu başlığımda saklıyordum. O yanımda iken giriştiğim savaşlardan hiç birini kaybetmiş değilim."

Ebu Nuaym Yunus bin Meysere'den naklediyor. O demiştir ki: Resulüllah şöyle buyurdular: Melek bana geldi, kalbimi çıkarıp yardı ve elindeki altın tas içinde yıkadı. Karnımın içini de iyice temizleyip toz şeklindeki bir ilacı serperek iyileştirdi. Sonra da dedi ki: "Çok kuvvetli ve sabit bir kalb! Neyi kavrarsa güzel muhafaza eder... Gözlerin görür, kulakların da işitir ve sen Allah'ın Resulü Muhammed'sin! Peygamberlerin sonuncusu ve hatemisin! Senin kalbin selimdir, lisanın sadıktır, nefsin itmi'nanlıdır, huyun güzeldir!..."

Peygamberimizin Bir Özelliği De, Ölüm Meleği Azrail'in O'nun Yanına O'ndan İzin Alarak Girmesidir.

Ravi : Sehl b. Sa`d

Sırtında, tam kalbinin hizasına düşecek yerde de Hatemü'n-Nübüvvet yaratılmış; O'nun mübarek kalbi bu tarafından da şeytanın vesveselerine kapalı kılınmıştır.

Ali bin Zeyd bin Cüd'an der ki: "Bazı arkadaşlar toplantı halinde idiler. Aralarında müzakerede bulunuyorlardı. Bir ara içlerinden birisi: "Arap şairlerinin söylediği şiirler arasında en güzel beyt hangisidir?" diye sordu. Cevap olarak dediler ki: "Şüphesiz Hassan'ın "Allah ona isminden bir isim ayırdı" beytidir."

Bu hususta Yüce Allah, Kerim Kitabında buyuruyor ki: "Sizin Allah Resulü'ne eziyet etmeniz ve kendisinden sonra O'nun hanımlarını nikahlamanız, asla olmaz! Çünkü bu, Allah katında büyük bir günahtır!"

O, sefer halinde iken, melekler kendine gölge edip onu sıcaktan korumuşlardır.

Peygamberimiz , bütün alemlere hatta kafirlere bile rahmet olarak gönderilmiş ve gerçekten rahmet olmuştur. Nitekim Peygamberimiz gönderildikten sonra, kafirlerin bu dünyadaki azabları da te'hire uğratılmıştır. Daha önceleri peygamberlerini yalanlıyan kavimlerin a-zablannm acele verildiği gibi, azabları verilmez olmuştur.

"Göğsün yarılıp yıkanması" olayının Peygamberimiz'in özelliklerinden olup olmadığı üzerinde ihtilaf edilmiştir...

Peygamberimizin Boyunun Özelliği

ikincisi peygamber olarak gönderildiği sırada,

İbn-i Adiyy ile İbn-i Asakir ibn-i Abbas'tan, o da Peygamber'den şöyle rivayet eder: "Benim Kur'an'daki adım Muhammed, İncil'deki adım Ahmed, Tevrat'taki adım da Ahyed'dir. Bana Ahyed denilmiş, çünkü ben, ümmetimi cehennem ateşinden uzaklaştırıyorum."

ha bu arada bu neyaman çelişki seni eski sünnetlilerden seni?

Kendisine peygamberlik verilmesinden itibaren, kahinlerin kehaneti, şeytanların kulak hırsızlığı yaparak ilahi vahiyden çalıntılar yapması da sona erdirilmiş, semalar onlardan korunmuştur. Buna yeltenenler de akıcı ve yakıcı alevlerle tard edilmiştir.

Yüce Allah'ın Kur'an'da Peygamberimize, Hiç Adıyla Çağırmaması Da O'nun Bir Özelliğidir.

Peygamberimizin Bir Özelliği De, Ümmetinden Herhangi Birinin Kendisine Adı İle Çağırmasının Haram Kılınmasıdır

(Ebu Nuaym'm Hasan-ı Basri ile Saidbin Cübeyr'den olan rivayeti de bu mealdedir. Keza Katade'den sevkettiği rivayet de bu merkezdedir. Bunların hepsinin özeti; Peygamber ile konuşurken islami edebi takınmaktır. Bu da, yukarıdaki ayetin emrini yerine getirmek, aynı zamanda Peygamber'in bedduasından da sakınmaktan ibarettir. Bu da, bu hususta verilen ikinci mananın hükmüne riayetten ibarettir.)"

MÜKEMMEL :)sizler gibi öğreticelere sahip olmaktan ne kadar sevinsem yeridir:)

Fasil : HURÜ`L-İYN VE ONLARIN MÜSTESNA SIFATLARI

Bu bölümde, Peygamber Efendimiz'e verilip de diğer peygamberlere verilmemiş olan, Peygamberimiz1 in afdaliyetini bildiren bazı büyük özellikleri anlatılacaktır. Bunların sayısı hakkında bir fikir veren Ebu Said el-Nisaburi, Şerefü'l-Mustafa adlı kitabında şöyle demektedir: "Peygamber Efendimiz'in diğer peygamberlere karşı üstünlüğünü ifade eden özellikleri, sayı itibariyle altmış kadardır." işte o, böyle demektedir. Ben de diyorum ki: "Sevgili Peygamberimiz'in bu sayıdaki özelliklerini, birden altmışa kadar saymış ve bunu yazıya almış bir alim bilmiyorum. Benim naçizane araştırmalarıma göre ise, aslında bu sayı daha da büyüktür. Yani Peygamber Efendimiz'in özellikleri; bu husustaki hadislerin ve eserlerin tamamını gözden geçirdiğimiz zaman, bunların; yukarıda bildirilen sayının üç katma çıktığı görülür. Ben bunları inceledim ve aynı zamanda dört kısma ayrılmış olduğunu gördüm. . Şöyle ki: Sevgili ve büyük Pey-gamberimizm bu büyük özelliklerinin birinci kısmı: O'nun zatına ait olup dünyada kendisine verilmiş bulunanlar, ikincisi: Yine O'nun zatına ait olup ahirette kendisine verilmiş olanlar. Üçüncüsü: O'nun ümmetine ait olup dünyada verilmiş bulunanlar. Dördüncüsü: Yine O'nun ümmetine ait olup ahirette verilecek olanlar. Şimdi böylece dört kısma ayırdığımız bu özellikleri, geniş bir şekilde ve ayrı ayrı bölümler halinde anlatalım.

Keza, Hud da, kavminin kendisini beyinsizlikle itham etmeleri karşısında demiştir ki: "Ey kavmim, bende bir beyinsizlik yok. Ben alemlerin rabbi tarafından gönderilmiş bir elçiyim."

Peygamber Efendimiz'in Özelliklerinden bazıları da şunlardır: Bir aylık mesafeye korku salması ki, bir aylık ön tarafındaki mesafeye, bir aylık da arka tarafındaki mesafeye şamildir.

Peygamberimizin Beşikte İken Konuşması

Ebu Nuaym'in ibn-i Abbas'tan rivayeti ise şöyledir: "Peygamber Efendimiz, geçmiş kitaplarda Ahmed, Muhammed, Mahi, Mukaffa, Nebiyyü'l-Melahim, Hımtaya, Faraklid ve Mazmaz diye isimlendirilirdi"

Ebu Nuaym'in Ebu Umare'den rivayetine göre, Peygamber , bir hadislerinde şöyle buyurmuştur:

Ve O, bütün insanların en akıllısı olarak yaratılmıştır!

oda bizim gibi insandı diyenlere şu yukardaki şeyleri okuması tavsiye edilir.. o da inandı bunda ihtilaf yok ama senin gibi insan değildi.. hele maddi yönüyle bile senin gibi insan olmayan bu müstesna şahıs, ferid-i kevni mekan, Ruh-u Seyyid-ül Enam manevi cihetiyle ubudiyet ve allaha yakınlık noktasında insan gibi değildi hatta melekleride yayan bırakırdı.. miraç gecesindeki cebrailin artık bundan sonrara yol senin ben bir adım daha atamam demesini hatırlayın.. oda bir beşerdi ama beşer gibi değildi.

Benimde panoya katkım olsun bari ;

Önceki nazil olan semavi kitaplarda, gerek Peygamberimiz'in geleceği, gerekse O'nun ümmetinin, ashabının ve halifelerinin bazı özellikleri de bildirilmiş ve müjdelenmiş tir.

Peygamberimizin Diğer Peygamberlerden Önce Yaratılmış Olması Ve Onlardan Önce Peygamber Olması.

Ebu Yala, ibni Merduye, Beyhaki, Ebu Nuaym ve ibni Asakir, ibni Abbas'tan şöyle rivayet ederler: "Yüce Allah, yarattığı kulları ve varlıkları içinde kendisine Muhammed 'dan daha sevgili birini yaratmamıştır ve Muhammed 'm hayatından başka birinin hayatı üzerine and da vermemiştir. Nitekim ilgili ayetinde Allah şöyle buyurmuştur: "Ey Resulüm, senin hayatına andolsun ki, onlar, o sarhoşlukları içinde bocalıyorlardı!" işte bu ayet-i celile, sizlere söylediğim hususun delilini teşkil etmektedir."

devamını bekliyoruz :)

hadis katkısı nedeniyle allah razı olsun demek isterdim ama senin ihtiyacın yok sanırsam... eğer mutlu olacaksan ateşin bol olsun diyeyim onun yerine:)

Ahmed, Baremi, sahihtir kaydiyle Hakim, Beyhaki, Taberani ve Ebu Nuaym, Utbe bin Abd'den rivayet ederler. O, Peygamberimiz'in şöyle buyurduğunu söylemiştir: "Ben, süt annem Halime'nin bir çocuğu ile hayvanları gezdirmek için çıkmıştım. Yanımıza yiyecek bir şey de almamıştık. Ben süt kardeşime dedim ki: "Kardeşim, haydi annemize git de bir miktar yiyecek getir." O yiyecek getirmeye gitti. Ben de hayvanların yanında kalmıştım. Derken iki beyaz kuş geldi. Biri diğerine: "Bu, O mudur?" dedi. Diğeri de: "Evet" dedi. Hemen beni alıp yere sırtüstü yatırdılar ve derhal karnımı yardılar. Sonra kalbimi çıkarıp yardılar ve içinden iki parça siyah pıhtı çıkardılar. Biri diğerine: "Kar suyunu bana ver!" dedi ve onunla göğsümün içini iyice yıkadı. Sonra: "Dolu suyunu bana ver! ı; dedi ve onunla da kalbimi iyice yıkadı. Sonra: "Sekineti bana ver!" dedi ve onu kalbime serpti... Sonra yine bunlardan biri diğerine dedi ki: "Haydi hemen kalbini dik!" O da hemen kalbimi dikti ve üzerini peygamberlik mührü ile mühürleyip kapattı... Sonra dedi ki: "Haydi onu terazinin bir kefesine koy, öbür kefesine de ümmetinden bir kişiyi koyup tart!" O da öyle yaptı ve benim ağır geldiğimi görüp: "Eğer biz bunu, ümmetinin tamamı ile tartsak, yine ağır gelecektir" dedi. Sonra beni kendi halime bırakıp gittiler. Ben ise, şiddetli bir şekilde korkmuştum. Sonra toparlanıp süt anneme gittim ve başıma gelenleri anlattım ve onun yanlış anlamasından endişe ettim. Q da: "Allah saklasın!" diyerek Allah'a olan güvenini ve endişeye mahal olmadığım ifade etti. Bir deve hazırlayarak yola çıktık. Beni devenin havuduna bindirdi, kendisi ise arkasına bindi. Böylece Mekke'nin yolunu tutttuk. Aileme geldiğimizde o dedi ki: "Ey Amine, işte emanetim ve zimmetim! Hiç bir kusurum olmaksızın teslim ediyorum!" Ben, başımdan geçenleri öz anneme da anlattım. O hiç bir korku ve endişeye kapılmadı ve dedi ki: "Bu senin büyük bir özelliğindir! Zaten ben seni doğurduğum zaman, benden büyük bir nur çıktı ve Şam'daki sarayları aydınlattı..."

Peygamberimizin, Diğer Peygamberlere Üstünlüğünü İfade Eden Özellikleri

Mücahid'in rivayeti ise şöyledir: "Ben Muhammed ve Ahmed'im. Ben Melhame yani savaş peygamberiyim. Ben Mukaffa ve Haşir'im. Ben, ziraat yapmak için değil, Allah yolunda savaşmak için gönderildim."

Ahmed ile Müslim'in Ebu Musa el-Eşarl'den rivayeti ise şöyledir, o demiştir ki: "Peygamber , kendi zatına ait bazı isimleri bize haber vermişti. Bunlardan bazılarını hafızamızda tuttuk, bazılarım ise tutamayıp unuttuk... Hafızamızda tuttuklarımız şöyledir: O buyurmuştu ki: "Ben Muhammed'im, Ahmed'im! Ben Mukaffa ve Haşir'im! Ben, tevbe peygamberi, savaş peygamberi ve rahmet peygamberiyim."

Buharı ve Müslim, Ebu Hüreyre'den ittifakla şöyle rivayet ederler: O demiştir ki: "Bir defasında Resulüllah Efendimiz bizlere hitaben: "Siz benim yalnız ön tarafı mı gördüğümü sanıyorsunuz? Vallahi sizin rukunuz da, secdeleriniz de bana gizli değildir! Ben sizi arkamdan da görmekteyim" buyurdular.

Güzel bir senedle Taberanl, Beyhaki İbni Abbas'tan şöyle nakleder: "Resulüllah , bir gün Cebrail ile birlikte Safa tepesinde bulunuyordu. Buyurdu ki: "Ey Cebrail, Muhammed'in ev halkı için evlerinde, ne bir avuç un, ne de bir avuç sevik bulunmaktadır. Onların akşamleyin hiçbir yiyeceği bulunmamaktadır!" Peygamberimiz bunu söyler söylemez, bir duvar yıkılıyormuş gibi semadan bir ses duyuldu ve derhal Israfil gelip şöyle bir teklifte bulundu: "Allah, senin dediğini duymuş ve beni sana göndermiş bulunuyor! Yeryüzünün bütün hazinelerinin anahtarlarını sana getirmiş bulunuyorum! Eğer sen istersen, bütün Tihama Dağlarım seninle beraber zümrüt, yakut altın ve gümüş olarak taşıyacağım! Dilediğin yerde dilediğin kadar harcarsın... Eğer istersen, hükümdar bir peygamber olursun, istersen kul peygamber olursun! Ben, bunu sana arz etmekle mükellef ve me'murum! Dilediğini seç ya Resu-lallah!" Bu sırada Cebrail , Peygamber Efendimiz'e, "Tevazu' gösterip kul peygamber olarak kalmayı tercih etmesi" hakkında işarette bulunur... Peygamber Efendimiz de:

Gerek Adem 'dan, gerek diğer bütün peygamberlerden, peygamber efendimiz'in sağlığına yetiştikleri taktirde O'na iman edecekleri, O'na yardımcı olup destekleyecekleri hakkında kendilerinden Misak, yani ilahi bir ahid ve söz alınmış olması da; sevgili Peygamberimiz'in büyük bir özelliğidir!

Halbuki bu, daha önceki peygamberlerde böyle değildi. Sare validemizin o zalim hükümdarın yanında geçen kıssası ve ibrahim 'm Sariye hakkındaki; "bu benim kardeşimdir" sözü, aynı zamanda İbrahim'in Sariye'yi o sırada o Cebbar'ın nikahlaması için boşamak istemesi göz önüne alındığında; diğer peygamberlerden herhangi birinin hanımının başkası tarafından nikahlanmasının haram olmadığına delil sayılabilir."

Tirmizl, ibn-i Mace ve Ebu Nuaym Ebu Zerr'den şöyle rivayet ederler: Peygamber buyurdu ki:

Ebu Nuaym, İbn-i Merduye ve Deylemi Ebu't-Tufeyl'den rivayet ederler: "Bir defasında Peygamber Efendimiz şöyle buyurdular: "Rabbim'in indinde benim on adım var: Muhammed, Ahmed, Fatih, Hatem, Ebu'l-Kasım, Haşir, Akıb, Mahi, Yasin ve Taha

İmam-ı Beyhaki ve Ebu Nuaym, Aişe'den rivayet ederler: "Bir Cum'a gününde Peygamberimiz minber üzerine oturdular, sonra ashabına hitaben: "Oturunuz" buyurdular. Bu sırada Abdullah bin Ravaha ta Gunm Oğulları yurdunda bulunuyordu. Efendimiz'in "oturunuz" sesini işitip, hutbeyi dinlemek üzere oturmuştur."

Alimlerimiz diyorlar ki: Bu Önden de, arkadan da görmek işi; hakiki bir idraktir ve mucize kabilinden olup Peygamberimiz'e mahsustur; O'na ait büyük özelliklerden biridir. Sonra bu görme işinin, O'nun iki gözüyle olması da caizdir. Ve görülen şeyin karşısında bulunma şartı olmaksızın, yani harika'1-ade bir şekilde görmesi gerçekleşmektedir. Ehl-i sünnet'e göre, görülen şeyle karşı karşıya bulunmak şart değildir. Hak olan da budur. Nitekim ahirette Allah'ı görmek de haktır. Fakat bunda da karşı karşıya bulunmak şart değildir.

Yine İbn-i Abbas'tan Ibn-i Faris'in rivayeti de şöyledir: "Peygamber buyurdu: "Benim Tevrat'taki adım: "Çok gülen ve savaşan Ahmed'dir." Yine Tevrat'ta benim hakkımda: "O! deveye biner, gömlek giyer, birkaç lokma ile iktifa eder, kılıcı boynundadır" denilmiştir."

Peygamberimizin Bir Özelliği De, Savunucusunun Allah Olmasıdır.

Bezzar'm rivayetine göre, Ebu Hüreyre bu birinci özelliği söyledikten sonra, ikinci özelliği unuttuğunu beyan etmiştir.

Peygamberimizin; Kendisine Musallat Kılınan Şeytanının Müslüman Oluşu Ve Hanımlarının Da Kendisine Yardımcı Olmaları

Buharı ve Müslim'in Cübeyr bin Mut'im'den rivayeti şöyledir: Ben, Resulüllah 'in şöyle buyurmakta olduğunu işitmişimdir: "Biliniz ki; benim bazı isimlerim vardır! Ben, Muhammed ve Ahmed'im! Ben, Allah'ın kendisi sebebiyle küfrü imha ettiği el-Mahi'yim! Ben, insanların kendi kademi üzerinde haşrolunacakları el-Haşir'im! Yine ben el-Akib'im! O Akib ki, kendisinden sonra asla bir peygamber gelmeyecektir!..."

Ebu Nuaym demiştir ki: Peygamberimiz'in özelliklerinden biri de, O'nun savunucusunun Allah olmasıdır. Bu, daha önceki peygamberlerde böyle değildi. Peygamber, kavmine karşı kendisim, kendisi savunur, onların inkar ve itirazları karşısında, onlara cevaplar vererek kendini müdafa ederdi. Mesela Nuh , kavminin itirazları karşısında kendini savunmuş ve onlara: "Ey kavmim, bende bir sapıklık yok, ben, alemlerin rabbi tarafından gönderilmiş bir elçiyim!" demiştir.

Enes diyor ki: "Ben, Peygamber Efendimiz'in göğsündeki dikiş yerini görmüştüm."

Yine Ebu Nuaym der ki: Peygamerimiz'in bir özelliği de, yüce Allah'ın O'nun risaleti üzerine and içmiş olmasıdır. Nitekim Yasin Suresinin baş tarafında şöyle buyurmaktadır: ırYasin. Şu hikmetli Kur'an'a andolsun, sen elbette gönderilmiş elçilerdensin!"

Yüce Allah'ın bu ümmet için olan emri ise şöyledir: "Peygambere çağırmayı herhangi birinizin çağırılması gibi tutmayınız!..."

ne, ne bir melek-i rnukarreb, ne de bir nebiyy-i mürsel vakıf olamaz! Şüphesiz kıyametin ne zaman kopacağına dair bilgi, sadece Allah'a mahsustur!"

Peygamberimizin Mübarek Kalbi Hakkındadır

Beyhaki ve el-Mieteyn adlı eserinde Sabuni, Hatib ve ibn-i Asakir tarihlerinde, Abbas bin Abdil-Muttalib'ten şöyle rivayet ederler: O demiştir ki: "Ben, ey Allah'ın Resulü, benim müslümanlığı kabul edişimin sebebi, senin peygamberliğine dair bir alamet görmüş olmamdır. Şöyleki, senin beşikte iken ayla konuştuğunu ve parmağınla ay'a işaret ettiğini, nereye işaret edersen, ay'ın o tarafa meylettiğini gördüm..." Bunun üzerine Peygamberimiz ona demiştir ki: "Ben o-zaman, yani beşikte iken ayla konuşur, ay da benimle konuşurdu... Beni ağlamamam için avuturdu... Ve ben, onun arş altında secdeye vardığı zaman çıkardığı sesi duyardım..."

ibn-i Adiyy, Beyhaki ve ibn-i Asakir Aişe'den şöyle rivayet ederler: O demiştir ki: "Peygamber Efendimiz, ışıkta gördüğü gibi karanlıkta da görür idi."

Bunu nakledenlerden Ebu Nuaym der ki: Ravilerden Muaz bin Muhammed, bunu rivayet etmekte ve: "O sırada Peygamberimiz on yaşında idi" demekle yalnız kalmıştır. Diğer raviler buna katılmamıştır.

ibn-i Mace ve Beyhaki, Ümmü Hani'den rivayet eder. O demiştir ki: "Bizler, Peygamber Efendimiz'in Kabe'de gece yarısı okuduğu Kur'an'ı, rahatlıkla duyardık ve ben o sırada, evin damı üzerinde idim."

"Ya eyyühen-nebiyyüj " buyurmuş.

Enes der ki: "Resulüllah Efendimiz, bunu söyledikleri zaman bize göğsündeki yarılan kısmı göstermişti." Sonra Resulüllah devamla: "Sonra melek beni alıp Miraca çıkardı" buyurdular ve Mirac'la ilgili hadisi sonuna kadar zikrettiler."

Yüce Allah, Kerim kitabında buyurur ki: "Ey Resulüm, senin ömrüne andolsun ki, onlar, o sarhoşlukları içinde bocalıyorlardı!"

O'nun mübarek adı, günün beş vaktinde okunan ezanlarda söylenip durduğu gibi; bunun Adem zamanında ve melekut-ı ala'da da söylendiğim hatırlamış olalım. Ayrıca meleklerin de O'nu her zaman ve saatte zikrettiklerini söyliyelim.

işte Katade, bu hususta şöyle demektedir: "O, böyle dua etti. Allah da kendisini, doğruluk çıkarışıyla Mekke'den çıkardı ve doğruluk girdi-rişiyle Medine'ye girdirdi. Eğer kendisine lütfettiği bir güç ve kuvvet olmasaydı, O bu şekilde Mekke'den çıkıp selametle Medine'ye varamazdı. Aynen bunun gibi O; Allah'ın kitabını tebliğ ve tatbik edebilmek, Kitabullah'ın emir ve hudutlarını koyabilmek için de Allah'tan sultan-ı nasir taleb etmiş; Allah da kendisine bu gücü ve desteği vermiştir. Yoksa bunda muvaffak olamazdı. Allah'ın lütfettiği, bu yardımı dokunan bir güç ve kuvvettir ki, aynı zamanda Allah'ın bir rahmeti olarak tecelli etmiştir de, kullar birbirine karşı anlayışlı ve yardımcı olmuşlardır. Yoksa, Allah'ın bu yardımı ve rahmeti bulunmasa; insanların kuvvetlileri zayıflarını yer, insanlık mahvolurdu."

"Gerçekten ben sizin görmediğinizi görür, işitmediğinizi işitirim! Ben, göklerin gıcırdayıp inlemekte olduğunu da duymaktayım... Göklerin gıcırdaması ise, haktır ve layıktır! Gökler meleklerle öylesine dopdoludur ki, dört parmak kadar bir yer dahi boş bırakılmış değildir. Her tarafında melekler taat ve ibadettedirler."

"De ki: "Rabbim, beni doğruluk girdırişiyle girdir, beni doğruluk çıkarışıyla çıkar. Bana katından bir sultan-ı nasır, yardımı dokunan bir

Hakim-i Tirmizi'nin Zekvan'dan rivayetine göre de, Peygamberimizin gerek gün. ışığında, gerekse ay ışığında gölgesi yere düşmezmiş. ibn-i Seb ise bu hususta şöyle demektedir: "Efendimiz'in gölgesi yere düşmezdi. Çünkü o, bir nur idi. Ne gündüzleri, ne geceleri O'rum gölgesi görünmezdi, bazıları demiştir ki: Peygamber Efendimizin bir duasında: "Allah'ım, beni bir nur eyle" buyurmalarında buna bir işaret vardır."

Nitekim Kur'an-ı Kerim'deki; "Ya Ademü, Ya Nuhu, Ya ibrahimü, Ya Musa, Ya isa, Ya Davudu" gibi hitablar; açıkça bunu göstermektedir.

Beyhakfnin anlattığına göre, o gece cennet ve cehennemi de görmüştür ve daha nice büyük İlahi ayetlerin tecellisine mazhar olmuştur. Gördüklerini hıfzetmiş, gözü başka noktaya kaymamıştır. Rabbini de iki defa görmüştür... Melekler onunla birlikte savaşmıştır, işte bunlar; daha önce geçen hadislerle anlatılan O'nun kırk kadar özelliğidir.

Peygamberimizin Özelliklerinden Biri De, Kişi Ölüp De Kabrine Konulduğu Zaman, Peygamberden Yana Hesaba Çekilmesidir

imam-ı Ahmed ve Beyhaki Aişe'den rivayet ederler. O şöyle demiştir: "Peygamber bu hususta buyurdu: "Kabir fitnesine gelince: Sizler kabirlerinize konulduğunuzda benden yana imtihana çekilir, bir soru ile karşılaşırsınız. Allah'ın iyi kullarından biri, kabrinde oturtulup da benden yana sorguya çekildiği zaman, şu karşılığı verir: "Evet Mu-hammed , Allah'ın bizlere gönderdiği Resulü'dür!" Melekler de ona, cennetteki yerini gösterirler. (Eğer o kul, mü'min değil de kafir veya münafık ise, benden yana sorguya çekildiği zaman; "Ben aslında bilmiyorum. İnsanlar onun hakkında ne söylemişlerse, ben de onu söylemiştim. Hakikatte Allah'ın elçisi olup olmadığım bilmem" der. Sorucu melekler tarafından bu kula denilir ki: "Evet, hakikati bilmedin ve bilene de uymadın! Şimdi layık olduğun cezanı çek!" Sonra ensesine demirden bir çekiçle ve şiddetle vururlar. O da öylesine bir sayha atar ki, bütün yakınmdakiler duyar. Sadece insanlar ve cinler bunun farkına varamazlar."

ibn-i Seb', El-Hasais adlı ese'rinde, O'nun bu özelliği hakkında şu ifadeyi kullanmıştır: "Peygamberimiz oturduğu zaman da, mübarek omuzları, yanında oturanların omuzundan daha yüksek olurdu."

Buhari ve Müslim Ebu Hüreyre'den şöyle rivayet ederler: Peygamber bir hadislerinde: "Ben etrafıma korku salmakla Allah'ın yardımına mazhar oldum ve bana devamlı kelim verildi. Ben uyurken bana geldiler ve yeryüzünün hazinelerinin anahtarlarını teslim ettiler" diye buyurmuştur! Evet Peygamberimiz böyle buyurmuştu amma, şimdi sizler dünya malına ve nimetlerine dalmış bulunuyorsunuz..."

Evet, Peygamber Efendimiz'in özelliklerinden birisi de, O'nun avret yerinin başkaları tarafından hiç görülmemiş olmasıdır. Eğer, herhangi bir kimse O'nun avret yerini görmüş olsa idi, muhakkak o kişinin gözleri kör olurdu. Buna dair bir de hadis bulunmaktadır. Biz bu ilgili hadisi, Peygamberimiz1 in vefatına dair olan ve ileride gelecek bulunan bölümde vereceğiz.

Peygamberimiz'in doğumu sebebiyle de şeytanlar göklerden kovulmuş, tard edilip uzaklaştırılmıştır.

- "Biz bir şey işitmiyoruz" dediler. O buyurdu ki:

işte Huzeyfe'nin dile getirdiği bu sebebtendir ki, Peygamberimizin hanımlarının, O'ndan sonra bir başkası ile evlenmesi haram kılınmıştır. Zira peygamberimizin hanımları, cennette de peygamberimizin hanımları olacaktır. Sonra peygamberimizin hanımları, bütün mü'minlerin a-nalarıdırlar. Bu bakımdan da onlardan herhangi birinin, bir başkası tarafından nikah edilmesi mümkün değildir. Aksi halde böyle bir şey, Peygamber Efendimiz'in çok yüksek makamına da ters düşerdi. Sonra, Peygamber Efendimiz vefatından sonra da kabrinde diri bulunmaktadır. Bu bakımdan da, böyle bir şey doğru olamazdı. Bu yüzdendir ki el-Maverdi, Peygamberimiz1 in vefatından sonra hanımlarının dört ay on Ahzab suresi, 53 günlük Ölüm iddetini çekmelerine gerek olmadığına dair bir söz naklet-miştir. Peygamberimizin bayatta iken ayrıldığı hanımı ile bir başkasının nikahlanmasmın haram olup olmadığında ise bir kaç söz vardır. Bunlardan biri: Onun da başkası ile evlenmesinin haram oluşudur. imam-ı Şafn bunu savunmaktadır. Ayetin umumuna bakarak el-Ravza'da sahih görülen mezheb de budur.

ibn-i Sa'd, Ebu Nuaym, Abd-urrahman bin Muaz et-Teyml'den nakleder. O demiştir ki: "Mina'da Peygamberimiz bir hutbe irad ettiler. Kulaklarımız öylesine açıldı ki, bizler yerimizden ayrılmadığımız halde, O'nun bu hutbesini rahatlıkla duyabildik."

imam-ı Gazali, Peygamber Efendimiz'de gerek peygamberliğin, gerek sultanlığın toplanmış olması hususunda ihya'sında şu beyanda bulunmuştur: "Nübüvvet, mülk ve saltanatın kendisinde birleşmiş olduğu içindir ki, diğer peygamberlerden daha üstün olmuştur. Zira yüce Allah, O'nun bunları kendisinde taşıması sebebiyledir ki, dini de, dünyayı da salaha kavuşturmuştur."

Ayrıca ibni Merduye Ebu Hüreyre'den şöyle nakletmiştir: Ebu Hü-reyre bu tesbite göre demiştir ki: "Peygamber , bu ayet-i celile ü-zerinde konuştu ve buyurdu ki: "Allah, Muhammed'in hayatından başka bir kimsenin hayatı ile and içmemiştir." Peygamberimiz böyle buyurdu, sonra ilgili ayet okudu."

Beyhaki'nin rivayetine göre, bu hususu ibn-i Abbas şöyle ifade etmiştir: "Resulüllah Efendimiz, gündüzleyin ışıkta gördüğü gibi, geceleyin karanlıkta da görürdü."

Diğer peygamberlerin de, bu şekilde kavimlerine karşı kendilerini savunduklarını görüyoruz. Bizim peygamberimizi ise, kendisinin yerine Allah müdafa etmiştir. Kavminin ve düşmanlarının kendisine yönelttikleri şeylere karşı, bizzat Allah cevab vermiştir. Nitekim bir ayet-i ce-lilesinde şöyle buyurmuştur: Kaleme ve yazdıklarına andolsun! Sen, Rabbinin sana olan nimeti sayesinde, mecnun değilsin!"

Beyhakfnin Katade'den, Peygamber Efendimiz'in Cenab-ı Hakk'tan "sultan-ı nasır" yani yardımı dokunan bir güç ve kuvvet, des-tekliyen bir delil istemesiyle ilgili bulunan ayet hakkında, bir nakilde bulunur. Bu Isra Suresi'nin 80. ayeti olup şu mealdedir:

Yüce Allah, bir ayet-i celilesinde de şöyle buyurmaktadır: "Sen onların içinde bulunduğun müddetçe, Allah onlara azab edecek değildir."

PEYGAMBERİN MÜBAREK TÜKÜRÜĞÜ

Bir ayeti de şu mealdedir: "Biz ona şiir öğretmedik, bu ona yakışmaz da. O'nun size getirdiği, sadece bir öğüt ve apaçık bir Kur'an'dır!" Bizim bu söylediğimizi teyid eden başka ayetler de vardır.

Peygamberimizin Mübarek Saçı

Müslim'in ibniMes'ud'dan rivayeti ise şöyledir:Peygamber : "Sizlerden hiçbiriniz müstesna olmamak üzere, her birinizin hem bir şeytanı, hem de kendisinden ayrılmayan bir şeytanı vardır" buyurdu. Bunun üzerine ashab: "Ey Allah'ın elçisi, buna sen de dahil misin?" dediler. Peygamberimiz de verdiği cevabda: "Evet, fakat yüce Allah bana yardım etti de benim şeytanım müslüman oldu, artık bana sadece hayır ve iyilikle emreder" buyurdu.

Evet, Peygamber Efendimiz, daha Adem yaratılışına maya teşkil eden çamurun içinde iken, yaratılmış ve peygamber kılınmış idi.

Hakim ve Beyhaki Huzeyfe'nin, kendi hanımına şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Ey hanımım, eğer sen cennetta de benim hanımım olmayı arzu edersen, benden sonra başkası ile evlenmemelisin! Zira cennetlik bir kadının cennetteki kocası, dünyada iken en son kocası kim ise odur."

Beyhaki ve Ebu Nuaym'ın ibni Ömer'den olan rivayetinde ise her iki haslet beyan edilmiş ve şöyle denilmiştir: "Peygamber buyurdu: "Ben Adem'e karşı şu iki hasletle üstün kılındım: Benim şeytanım kafir idi, Allah bana yardım etti de müslüman oldu ve benim hanımlarım, hep bana destek ve yardımcı oldular. Adem'e gelince: Onun şeytanı kafir idi. Hanımı da, cennette irtikab edilen hatada kendisine yardımcı olmuştur."

Hadis : Nebi salla`llahu aleyhi ve sellem`in Hayber günü şöyle buyurduğunu işittiği rivayet olunmuştur: - Müslümanların bayrağını artık bir kişiye vereceğim ki, Allah feth ve zaferi onun iki elleriyle müyesser kılacaktır. . Bunun üzerine orada bulunan Ashab bayrağın onlardan hangisine verileceğini tahayyüle başladılar. Onların hepsi bayrağın kendisine verilmesini umarak ertesi güne erdiler. Fakat Resulullah ferdasi gün: -Ali nerededir? diye sordu. Ashab tarafından: - Gözleri ağrıyor, denildi. Ve Resulullah`ın emriyle Ali huzura çağırıldı. Resulullah Ali`nin gözlerine tükürdü. Hemen orada gözleri, hiç ağrımamış gibi iyi oldu. Bunun üzerine Ali: - Ya Resula`llah, Hayber yahudileriyle onlar da bizim gibi oluncaya kadar vuruşuruz! dedi. Resulullah da: - Ya Ali, ağır ol! Ta ki sükunetle Hayberlilerin sahasında alarga bir mahalle iner, sın! Sonra onları İslam`a da`vet edersin ve üzerlerine vacib olan İslam esaslarını haber verirsin!. Ya Ali, tek bir kişinin senin irşadınla müslüman olması, iyi bil ki, sana kızıl develer bahşedilmesinden hayırlıdır, buyurdu.

Kendisine verilmiş bulunan güzellik de, O'nun özelliklerinden biridir. Öyle ki, O'na verilmiş bulunan güzelliğin ancak yansı kadarı Yusuf 'a verilmiş idi.

PEYGAMBERİMİZİN SESİNİN ÇOK UZAKLARDAN DUYULMASI

Bir ayetinde: "Ey Resul!" diye hitap etmiş, diğer bir ayette: "Ey Müddessir!" demiş, bir diğer ayette de: "Ey Müzzemmil!" diye O'na hitapta bulunmuştur.

kuvvet ver!"

Ben de derim ki, süt annesi Halime'nin yanında iken, göğsünün yarıldığına dair müteaddid rivayetler, kendi bahsinde de bundan önce geçmişti. Diğerleri de, peygamber olarak gönderilmesi ve Mirac mucizesi bahislerinde gelecektir. Bunların hepsini gözönüne alarak deriz ki, Peygamberimiz'in göğsünün yarılması olayı, gerçekten bir defa değil, birkaç defa vukua gelmiştir ve bu üç defa olmuştur. Bu hususta alimlerimizden Süheyli bunun iki defa olduğunu söylemiştir. Keza ibn-i Dıhye ile ibn-i Müneyyer de bu görüştedir... Üç defa vukua geldiğini açıkça beyan edenlerden, Ibn-i Hacer'i de zikredebiliriz... O, bu hususta bir de güzel bir açıklama yapmış ve: "Bu, aynı zamanda yıkama ve temizlemedeki sünnet olan üçlemeye benzemektedir... Buna üç ayrı vaktin ayrılmış olması da çok manalıdır. Birincisi, şeytani vesveselerden korunmada, en mükemmel bir hal üzere yetişip gelişmesi için seçilen sabilik vaktidir. İkincisi, Vahiy gibi ilahi bir imameti tam bir ehliyetle yükleneceği ba's vaktidir. Üçüncüsü ise; ilahi huzura çıkarılacağı ve yüce Allah'a en yakın makamda münacatta bulunacağı Isra ve Mirac zamanıdır."

Hafız Ebu'l-Fadl İbn4 Hacer, Buharı üzerine yazdığı şerhde diyor ki: "El-Vakıdi'nin siyerinde, Peygamber'in doğumunun ilk günlerinde konuştuğu yazılmıştır."

Ahmed, İbni Eba Şeybe ve Beyhaki Ali'den rivayet ederler. O şöyle demiştir: "Peygamber buyurdu: "Peygamberlerin hiç birine verilmeyen bana verildi: Bir aylık mesafedeki düşmanıma korku salmı-şımdır. Yeryüzünün hazineleri verilmiş, Ahmet adı verilmiş, toprak temiz kılınmış, ümmetim de en hayırlı ümmet kılınmıştır."

Bu konuda imam Beyhaki diyor ki: "ihtimaldir ki Resulüllah Efendimizin göğsünün yarılması mucizeleri, birkaç defa vaki olmuştur.

imam-ı Beyhaki'nin tahricine göre, ibrahim bin Takman bu ayetin manasını Sa'd'a sormuş, o da ona Katade'nin Enes'ten naklettiği şu bilgiyi vermiştir:

"Allah Teala beni, gerçekten bütün alemlere rahmet ve mütteki kulları için de bir vesile-i hidayet olarak göndermiştir!"

Peygamber'in bir özelliği de, Ölüm meleği Azrail'in O'nun yanma O'ndan izin alarak girmesidir. Buna dair bazı rivayetleri, ilerdeki "peygamberimizin vefatı" bölümünde kaydedeceğiz. Şahsen ben, el-Berzah adlı kitabımda Azrail 'm; izin almaksızın ibrahim 'ın, Musa ve Davud 'm üzerlerine girdiğim kaydetmiştim."

- "Ben göklerin iniltisini duymaktayım! Gökler, inlediği için kınanamaz! Zira göklerde bir karışlık boş yer yoktur, her taraf meleklerle doludur. Meleklerin kimisi secdede, kimisi kıyamdadır."

Alimlerimiz bu konuda demişlerdir ki: Yüce Allah'ın Peygamberi-miz'e Kur'an'da hiç adıyla çağırmamış olması da, Peygamber E-fendimiz'e ait Özelliklerden birini teşkil eder. Ki, Rabbimiz, O'na Kur'an'da hep lakabı ve sıfatları ile hitap etmiştir. Buna dair ayetler çoktur. Şimdi onlardan bazılarım hatırlatalım: Bir ayet-i celilesinde yüce Allah:

Sevgili peygamberimiz'in isimleri pek çoktur. Bu isimlerden her biri, hiç şüphesiz O'nun büyüklüğüne ve şerefinin yüksekliğine delalet etmektedir... bazı alimler, gerek Kur'an'da geçen gerek hadislerde bulunan, gerekse daha Önce nazil olmuş semavi kitaplarda bulunan bu isimlerin sayısının bin olduğunu söylemektedirler

Ahmed ve sahih bir senedle Taberani İbni Ömer'in şöyle dediğini naklederler: Peygamber bir hadislerinde: "Bana, her şeyin anahtarı ve ilmi verildi. Sadece beş gayb'm ilmi verilmedi. Bu beş şeyin ilmi-

Peygamberimizin Özellikleri Arasında, Onun İki Kıbleyi Ve İki Hicreti Cemetmesi, Şeriat İle Hakikat Arasını Da Cemetmesini Söyleyebiliriz.

Beyhaki ve Ebu Nuaym, Bera'dan rivayet ediyor. O şöyle diyor: "Bir gün Peygamberimiz bize hutbe irad ettiler. O'nun bu hutbesi o kadar uzaklara duyuldu ki, evinden çıkmayan ve yeni yetişen kızlar bile, bu hutbeyi duyup dinlemişlerdir."

O'nun şefaati ile kafirlerin azabının hafiflemesi de, O'nun özelliklerinden biridir. Nitekim Ebu Talib'in kıssasından da bu husus anlaşılmaktadır.

İbn-i Seb' ise, El-Hasais adlı kitabında, Peygamberimizin beşiğinin, meleklerin sallaması ile sallandığı ve O'nun ilk söylediği sözlerin "Allahü Ekber kebira ve'1-hamdü lillahi kesira" kelamı olduğu zikredilmektedir."

Müslim Enes'ten rivayet eder. Resulüllah şöyle buyurmuştur: "Ben ailemin yanında idim. Cebrail beni Zemzem'in yanına götürdü, göğsümü yarıp kalbimi zemzemle yıkadı. Sonra içerisi iman ve hikmetle dolu olan bir altın tas getirip onu göğsüme boşalttı..."

İbnü'l-Müneyyer demiştir ki: "Bu, bizim Peygamberimiz'e mahsustur, diğer peygamberlerde böyle bir hal olmamıştır... Peygamberimiz'in bu özelliği, Hz. ibrahim tarafından kurban edilmek istenen oğlu ismail'in kurban edilmeğe canü gönülden razı olup sabretmesi gibidir... Hatta ondan daha büyük bir sabır isteyen büyük bir ibtiladır. Zira Hz. Ismail, sadece kurban edilmek durumuna maruz kalmıştır, fakat kurban edilmemiştir, Yani Cenab-ı Hak buna mani" olmuştur. Peygamber Efendimiz ise, bırbüyük ibtilayı hem de üç defa olmak üzere ve bir hakikat olarak yaşamıştır. Bilhassa öz ailesinden uzakta, gurbet ilde: Beni Sa'd kabilesinde küçük bir çocuk iken büyük korkular içinde geçirdiği "Şerh-ı Sadr" denilen bu kalb ameliyatını yaşamış olması sabır ve metanet bakımından, çok büyük bir olay olmuştur. Sadece Peygamber Efendimiz tarafından yaşanmış ve O'na mahsus bir mucize olmuştur."

Konu : Hayber Gazası;Savaşta bayrak

Müslim'in Ebu Hüreyre'den rivayeti ise şöyledir: "Ben, altı şeyle diğer peygamberlere üstün kılınmışımdır: Bana cevamiu'l-kelinı verilmiş, düşmanıma korku salınmış, ganimet helal kılınmış, yeryüzü mescid ve temiz kılınmış ve ben bütün halka peygamber olarak gönderilmişim ve peygamberlik benimle son bulmuştur,"

Müslim ise Enes'ten şöyle rivayet eder: "Resulüllah Efendimiz buyurdular ki: Ey insanlar! Ben sizin imamınızım. Rüku ve secdelerinizi benden önce yapmayınız. Çünkü ben sizi, hem önümden, hem de arkamdan görmekteyim."

Peygamberimizin İsimlerinin Çok Oluşu

Diğer bir ayet-i celilesinde de şöyle buyurmuştur: "Akan yıldıza andolsun ki, arkadaşınız sapmadı, azmadı! O, havadan konuşmaz. O, kendisine vahyedilen bir vahiyden başkası değildir."

ibn-i Asakir'in nakline göre ibn-i Abbas demiştir ki: "Peygamberimiz doğduğu zaman, dedesi Abdü'l-Muttalib O'nun namına akika kurbanı olarak bir koç kesmiş ve O'na Muhammed adını koymuştur. Abdü'I-Muttalib'e demişler ki: "Ey Ebu Haris, torununa Muhammed adını vermenizin sebebi nedir? O'na niçin atalarının isimlerinden bir ad vermediniz?" O da şu karşılığı vermiştir: "O'nu gökte Allah, yeryüzünde de insanlar övsün diye, O'na Muhammed adını verdim,"

ibn-i Ebi Şeybe'nin Abdü'l-Melik bin Mervan'ın oğlu Mesleme'den rivayetinde ise, o şöyle demiştir: "Hiç bir peygamber, asla esnememiştir!"

PEYGAMBERİMİZİN İŞİTMESİNDEKİ ÖZELLİĞİ

Peygamberimiz'in vahiy geldiği zaman şiddetle sarsılıp kendinden geçer gibi olması ve bu sırada harıldaması da, kendisine vahiy halindeyken verilmiş bulunan bir özellik idi. Aynı zamanda o, kendisine vahiy getiren Cebrail 'ı da yaratıldığı şekilde iki defa görmüştür. Bu da O'na verilen bir özelliktir.

İğne gözü kadar bir göze ne hacet alemi kucaklayan bir gönül için.

ibn-i Asakir ve Hıyle'sinde Ebu Nuaym, Vehb bin Münebbih'ten rivayet ederler. O şöyle demiştir: "Ben, tam yetmiş bir aded kitap okudum. Bunların hepsinde; dünya yaratılalıdan beri, hiçbir kimseye Hz. Muhammed'in, aklı gibi bir aklın verilmediği yazılı idi. Ve deniliyordu ki: "Herhangi bir kimseye verilmiş olan aklın, Muhammed'e verilen akim yanındaki durumu; bir kum deryası yanında, oradaki bir kum tanesinin durumu gibidir." Aynı zamanda bu kitaplarda: "Muhammed akıl ve düşünce bakımından, gerçekten bütün insanlardan daha üstündür" diye okuyordum."

- "Benim işittiğimi sizler de işitiyor musunuz?" Ashab:

Hele Isra ve Mirac mucizesi, bu mucizenin şümulüne giren husustur ki, yedi kat gökler ve daha yüceleri kendisi için açılmış ve bir yol olmuştur. O bu gecede, "Kabe kavseyn" makamına yükselmiştir. Hiç bir meleğin ve peygamberin ayak basmadığı alemlere ayak basmıştır.

Peygamberimizin İhtilamdan Mahfuz Oluşu

korkunç bir gaflet içinde olduğunu bir bilse idin kafan ömrünğn sonuna kadar secdeden kalkmazdı.

Ahmed, Ebu Said el-Hudri'den şöyle rivayet eder: Peygamber buyurdu: "Önceki peygamberlerden her biri, ümmetini deccal fitnesinden mutlaka sakındırmış tır! Bana ise bu hususta daha fazla bilgi verilmiştir: Biliniz ki, deccalin bir gözü kördür. Allah ise körlükten münezzehtir."

PEYGAMBERİMİZİN ESNEMEKTEN KORUNMUŞ OLMASI

Diğer bir ayet-i celılesinde de şöyle buyurur; "Havariler demişlerdir ki: Ey Meryem oğlu isa..." işte öncekiler için ayetlerin haber verdiği durum böyle...

üçüncüsü de Mirac gecesi'nde olmuştur..."

"Dediler ki: Ey Musa, bak bunların nasıl tanrıları var, bize de öyle bir tanrı yap! Musa da dedi ki: Siz hakikaten cahil bir topluluksunuz!"

karıştırma şimdi keyif "kimlerde" oluyorsa o bilsin, o düşünsün.

Peygamberimiz'in kalbinin, bütün ilahi vahiy ve ilhamlara isti-dadlı olması için kalbi Cebrail tarafından yarılıp ameliyat edilmiş; nur ve hikmetle doldurulmuştur.

ibni Sa'd ve Eba Nuaynı Ebu Ümame'den rivayet eder. O şöyle der: "Peygamber buyurdu: "Rabbim bana, Mekke Vadisini altın yapmayı teklif etti de ben: "Hayır Rabbim, ben bunu istemem, bil'akis ben, bir gün doymayı, bir gün de aç kalmayı tercih ederim! Aç kaldığım gün, Sana yalvarıp yakarırım; tok olduğum günde Sana şükür ve hamdede-rim!" dedim."

tmam-ı Buhari Tarih'inde, ibn-i Ebi Şeybe Musannefinde, keza ibn-i Sa'd, Yezld bin Asamdan rivayet ederler. O demiştir ki: "Peygamber Efendimiz, hiç bir vakit esnememişlerdir!"

Müslim'in Ebu Hüreyre'den rivayeti ise şöyledir: "Ben ancak bir rahmet olarak gönderildim, yoksa azab olarak gönderilmedim!"

Peygamberimizin Bir Özelliği De, Avret Yerinin Başkaları Tarafından Hiç Görülmemiş Olmasıdır,

El-Humeydi Müsned'inde, ibn-i Münzir Tefsir'inde ve Beyhaki, Mücahid'den naklen demiştir ki: "Peygamberimiz , önünden rahatlıkla gördüğü gibi, arkasından ve saflar arasından da rahatlıkla görürdü." Mücahid bu açıklamayı, aşağıdaki ayet-i celile dolayısiyle yapmıştır. Şöyleki: "O ki, gece namaza kalktığın zaman seni görüyor. Secde edenler arasında senin dolaşmanı da görüyor."

Peygamberimizin Bir Özelliği De, Kendisinden Sonra Hanımlarından Herhangi Birinin Herhangi Bir Kimse Tarafından Nikah Edilmesinin Haram Oluşudur

O gece peygamberler kendisi için diriltilmiş, kendisinin arkasında durmuşlar, O da onlara namaz kıldırmıştır. O gece O'na, hatta mekekler bile cemaat olmuşlardır.

Allah'ın Peygamberimize Hitap Şeklini Daha Önceki Peygamberlere Hitap Şeklinden Ayırması

Peygamberimizin Alemlere Rahmet Olarak Gönderilmesi

Baslik : HAYBER GÜNÜ SANCAĞIN HAZRET-İ ALİ`YE VERİLMESİ VE FETH-Ü ZAFER MÜYESSER OLMASI

"Bil'akis ben, kul peygamber olmayı seçiyorum!" diye üç defa tekrarlamış, "Kul Peygamber" olmayı tercih buyurmuşlardır."

hocam ağzına sağlık devamını beklıyom ınannn

ebu ubeyde devamını bekliyoruz. paylaşımın için teşekkürler

İbni Ebu Şeybe Müsned'inde ve Ebu Yala Ebu Musa'dan naklederler. O demiştir ki: "Resulüllah Efendimiz bir hadisinde: "Bana kelime ve sözlerin en güzeliyle başlayıp en güzeliyle bitirmek ve en veciz bir şekilde konuşmak hassası verilmiştir" buyurdu.

Burada şunu da zikredenin ki: Gerek Adem , gerek diğer peygamberler ve bütün yaratıklar sadece O'nun hürmetine yaratılmışlardır.

Daha Önceki peygamberlere ise isimleri ile hitabda bulunmuştu.

Taberani de bu hususta Saib bin Yezid'den bu mealde bir hadis rivayet etmiştir. Bunda ise önemli bir fark: "Ve ümmetim için şefaatimi saklamış bulunuyorum" buyurulmuştur.

SEVGİLİ PEYGAMBERİMİZİN MÜBAREK GÖZLERİ İLE İLGİLİ ÖZELLİK VE MUCİZELER

HadisNo : 1236

Allah, düşmanlarından koruyacağına dair, kendisine ilahi bir va'd de bulunmuştur.

"Peygamber şairi" olarak anılan Hassan'ın bu şiirinde, şu mealde mısralar da bulunmakta idi: "Allah, O'nun adını kendi adı ile beraber andırıyor: Müezzin beş vakit ezanları okuyup "eşhedü" dediği müddetçe... Lütfedip O'na Kendi isminden bir isim ayırdı. Arş'ın Rabbi'nin bir adı Mahmud. Peygamberinin adı da Muhammed?

Bu konuda Ebu Nuaym der ki: Peygamber Efendimiz'in bir özelliği de; Allah'ın diğer peygamberlere hitap şekli ile Peygamberimiz'e olan hitap şeklini ayırmış olmasıdır. Bu suretle yüce Allah, Resulü'ne verdiği şeref ve kıymeti artırmıştır. Şöyle ki: Önceki ümmetlerde peygamberlerine karşı: "Raina, sem'ake! = Bize kulak ver, bizi gözet!" gibi bir hitap şekli vardı. Daha sonraları da yahudiler bunu bir hakaret şekline sokmuşlardı. Allah Teala bunu, bu ümmete yasaklamıştır. Müslümanların bu şekilde peygamberlerine hitab etmeleri yasaklanmıştır. Nitekim bir ayet-i celile, bunu yasaklar ve şu mealdedir: "Ey mü'minler, peygamberinize karşı; "Raina, bizi gözet!" demeyiniz! "Un-zurna, bize bak" deyiniz ve o'na itaat ediniz! Biliniz ki kafirler için acı bir azab vardır!"

Bu hususta yüce Rabbimiz, Kerim Kitabı'nda şöyle buyurmaktadır: "Ey Muhammed, biz seni ancak alemlere rahmet olarak gönderdik!" Bu ayet-i kerime ile ilgili olarak Ibni Abbas hazretleri şöyle demiştir: "Her kim Muhammed 'a iman ederse, Muhammed 'm onun hakkındaki rahmet oluşu, dünyada ve ahirette tamamlanmış olur. Eğer iman etmeyecek olursa, daha önceki ümmetlerin derhal uğradıkları azaptan afiyet bulmuş, dünyadaki azabı ahirete te'hir edilmiş olur."

Beyhakı, İbn-i Asakir ve Tarihinde ibn-i Hayseme Aişe'den rivayet ederler. O demiştir ki: Peygamber , ne çok uzun boylu idi, ne de fazla kısa boylu idi. orta boylu idi.///// O'nun boyu; yalnız başına yürümesi ile, başkaları ile birlikte yürümesi halinde başkalık arzederdi./////// İnsanların en uzun boylusu ile yürüdüğü 'zaman, O'nun boyu, yanında yürüyenden daha uzun olurdu. Her iki tarafındaki iki uzun boylu kişiden, daha uzun görünürdü. Onlardan ayrıldığı zaman ise, yine orta boylu olarak kabul edilirdi.

Yine bu hususta bazı kaynakların Ebu Hüreyre'den naklen verdikleri bigiye göre, bu manevi ve meleklerin tavassutu ile olan "Kalb Ameliyatı" sırasında, Sevgili Peygamberimiz'in "Hiç acı duymamıştım" buyurduğu da haber verilmektedir... Ayrıca denilmektedir ki: "... Kalbimi yardıktan sonra: "Kin ve hasedle ilgili bütün duyguları çıkar at!" dedi. O da kan pıhtısına benzer bir şey çıkarıp attı... Sonra yine dedi ki: "Şefkat ve merhamet duygularını kalbine iyice yerleştir!" O da kalbime gümüş renginde bembeyaz şeyler koydu. Sonra: "Haydi geçmiş olsun, mübarek olsun!" diyerek gittiler... Ben de o günden sonra herkese karşı daha şefkatli ve daha merhametli oldum... Küçük büyük herkesi sevdim..." '

VALLA DA NEYİn nesi?tevbe mi etin?

NOT:BURAYA ÖZELLİKLE AZ BİLİNENLERİ ALIYORUM.. MEŞHUR OLANLARI ZATEN BİRÇOĞUNUN MALUMU

ya cehil

Evet, Peygamber Efendimiz'in özellikleri arasında, böyle iki kıbleyi ve iki hicreti cemetmiş olmak gibi hasisalar bulunmaktadır.

Cenab-ı Hak İnşirah Suresinin 1. ayetinde şöyle buyurmaktadır: "Habibim, biz senin göğsünü açıp genişletmedik mi?"

Allah'ın İsimlerinden Bazı İsimlerin Peygamberimize İsim Olarak Verilmesi

Peygamberimizin, Allah'ın Onun Hayatı İle Kasem Etmiş Olması Özelliği:

Abdürrazzak, Hakim ve Ebu Nuaym da Ebu Hüreyre'den şöyle rivayet ederler: "Peygamberimiz buyurdu: Ben ön tarafımı da, arka tarafımı da görürüm." Yine Ebu Nuaym Ebu Said el-Hudri'den şöyle nakleder. O demiştir İd: "Bir defasında Peygamberimiz, "Ben arkamdan da görürüm!" buyurdular.

Yine Cübeyr'den Ahmed'in, Tayalisi'nin rivayetinde ise, yukarıda geçen beş isme ilaveten: "... Yine ben, el-Hatem'im ki, peygamberlik benimle mühürlenmiştir" buyurulmuş-tur.

Bezzar'm Ebu Hüreyre'den rivayet ettiği hadis şöyledir: "Ben diğer peygamberlere karşı şu iki hasletle de üstün kılınmışımdır: Benim şeytanım kafir idi. Allah'ın bana olan yardımı ile, benim şeytanım müslüman olmuştur."

Valla ister razı olsun ister olmasın keyfi bilir :)

İbni Sa'd ve Bey haki Hz. Aişe'den şöyle rivayet eder: Bir gün an-sardan bir kadın, benim odama geldi. Bu sırada Peygamber efendimiz'in yatağına gözü ilişti. Onu, ikiye katlanmış bir aba şeklinde görünce yadırgadı. Kalkıp evine gitti. Bana, içine yün doldurulmuş bir yatak gönderdi. Biraz sonra da Resulüllah eve geldi ve o kadının gönderdiği yatağı görünce: "Ya Aişe, bu nedir?" dedi. Ben de durumu kendisine anlattım. Derhal: "Bunu, o kadına iade et" buyurdu. Ben ise, doğrusu bu yatağı göndermek istemediğimden "peki" diyemedim. Çünkü yatak çok hoşuma gitmişti. Fakat, Peygamber Efendimiz: "Aişe, bu yatağı o kadına gönder!" diye tekrarlayınca, göndermeye mecbur kaldım. Üçüncüsünde E-fendimiz: "Aişe, bunu iade et! Vallahi eğer ben istemiş olsaydım, Allah benim yanımda altından ve gümüşten dağlar yürütürdü" buyurmuştu.

imam-ı Ahmed ve Müslim, Enes'ten naklen şu bilgiyi vermektedir: "Peygamber Efendimiz, çocuk arkadaşları ile oynarken Cebrail gelmiş ve O'nu alıp yere yatırmış, göğsünü yararak kalbini çıkarmış, kalbini yararak içinden bir pıhtı çıkarmış ve: "işte bu şeytanın nasibidir!" demiştir. Sonra O'nun kalbini altın bir tas içinde zemzem ile yıkamış, sonra kalbini iyileştirip yerine iade etmiştir. Yanındaki çocuklar ise, koşarak O'nun dadısına gitmişler ve: "Muhammed'i öldürdüler" diyerek feryad etmişlerdir... Onlar da koşarak gelmişler ve Peygamberimiz'i, rengi uçuk bir vaziyette bulmuşlardır."

"Peygamberimizin göğüs hizasından ta karnının alt kısmına kadar yarılıp açılmıştır... Kalbi çıkartılmış ve altından bir tas içinde yıkanmış, sonra iman ve hikmetle iyice doldurulmuş, yerine iade edilmiştir..."

Peygamber Efendimiz'in bir özelliği de, şeytanının müslüman oluşu ve hanımlarının da daima kendisine yardımcı olmaları idi. Nitekim bu hususta da Efendimiz'in bazı hadisleri bulunmaktadır.

Şeyh izzüddin bin Abdüsselam der ki: "Peygamber'in özelliklerinden biri de, Allah Teala'nm; vahiy çeşitlerinden her biri ile O'nunla konuşup kelam etmiş olmasıdır. Bu vahiy çeşitleri ise üçtür: Birincisi: Sadık rü'ya, ikincisi: Vasıtasız kelam , Üçüncüsü de Cebrail vasıtasıyla konuşmadır."

Yine yukarıda geçen ayetle ilgili rivayetlerden biri de şudur: Bey-haki, Alkarna ile El-Esved'ten rivayet ediyor. Onlar şöyle demişler; "Allah bu ayetle müslümanlara: "Ey müslümanlar, sizler peygamberinize "Ey Muhammed" diyerek hitap etmeyiniz, "Ya Nebiyyallah, Ya Resulallah!" diyerek hitap ediniz, diye emretmektedir."