Diğer yandan baktığımızda üstad?Hatta, en latif ve güzel bir hakikat-i imaniyeyi muhtaç bir mü'mine bildirmek ki, en masumane, zararsız bir menfaattir; mümkünse, nefsinize bir hodgamlık gelmemek için, istemeyen bir arkadaşla yaptırması hoşunuza gitsin. Eğer "Ben sevap kazanayım, bu güzel meseleyi ben söyleyeyim" arzunuz varsa, çendan onda bir günah ve zarar yoktur; fakat mabeyninizdeki sırr-ı ihlasa zarar gelebilir? diyor. Kardeşim anlatsın diyemiyorsan ki, ben o noktaya geldiğimi düşünmüyorum. Yani sen tam benim söyleyeceğim cümleyi karşımda başlatsan, ben hemen rol kapıldığını düşünüp rahatsız olurum, o cümleyi kendim tamamlamaya çalışırım. ?Ohh, benim söyleceğimi Salih kardeş söyledi diye memnun oldum, olacağım bir halet-i ruhiye yok bende. Ben fena-fil ihvanı başaramadım. Böyle bir gayretimiz yok. Diyor ki?muhtaç bir mü?min?e hakikat-i imaniyeyi anlatmak? Demek ki birinci sınavımız günah olmayan bir şeyde var. Bu talebelik sıradan bir şey değil. Risale okumakla bitmiyor. Risalenin sana meydan okumasıyla yürüyecek bir şey. Sen onu okuyacaksın, o seni okuyacak.

-Risale-i Nur?dan başka kitap okumamak literal anlamda alınacak bir şey değildir. Yani sırf zahiri manasıyla kavranılacak bir şey değil. Üstad, bizim başka eserler okumamızı kıskanacak bir adam da değildir. Ama Üstad diyor ki: ?Risale okumak aslında her şeyi okumaktır.? Risale bütün İslam kültürünün ana hatlarını, ana kodlarını veriyor. Bu kodları almadan, bu zaviyeyi edinmeden Muhyiddin-i Arabi?yi okuduğunda şaşırıp kalırsın. Çünkü ana kavramlara yabancısın.

-Birincisi Risale-i Nur?un dil yapısında Müslümanlığımızı baz almak yoktur. Hazır Müslümanlığımızı Risale baz almaz. İnsana insana yanından hitap eder, yani sıfırdan inşa eder. Bütün kavramlarımızı inşa eder. Üstad, bizim hazır Müslümanlığımıza yaslanıp da bir söylem üretmiş değildir. Yani kendimin bir gecekondum olsa, üzerine kat çıkmaz. Kalsın o der, ya da yık onu?yıkmaz zaten- boşver onu, unut der, sıfırdan inşa eder.

Eğer diyalog anlamında birileri gözden çıkarılacaksa şuandaki ehl-i kitap değil, Medine?deki ehl-i kitap gözden çıkarılmalı, çünkü onların suçu daha ağır. Allah Peygamber aleyhissalatu vesselam hemen birkaç adım ötelerinde olduğu halde, O?nun Risaletini ve kitabını inkar edenlere karşı diyaloğu, aynı kelimede buluşmayı emrediyor. Şimdikileri mi gözden çıkaralım, onları mı gözden çıkaralım? Medine?de Peygamberimizin dizinin dibinde olup, O?nun simasını görüp, O?nun sözlerini canlı duyup da, hala Yahudi ve Hıristiyan olmaya devam edip, Kur?an?ı ve Risaleti kabul etmeyenler mi ağır suçludur? Yoksa şimdikiler mi ağır suçludur?

Bir diğer sağlama, kardeşinin yapamadığını sen yaptıysan, kardeşine yukarıdan bakıp: ?Ne haber, senin yapamadığını ben yaptım? deyip, hodfuruşluk yapıp, gıpta damarını tahrik ediyorsan eğer, ihlası yakalayamamışsın demektir. Demek ki ben yapayım diye yapmışsın. Ben yapayım diye yapmışsan, yaptığının göstergesi sen yaptığında kardeşlerin yapamadığında onlara hava atmak, tepeden bakmak.

-Risaleleri ilk okuduğunuzda sizi en çok etkileyen Risaleler neler oldu?

senai demircinin tasvirlerini çok seviyorum kitaplarını zevkle okuyorum. bütük kitaplarını okumanızı tavsiye ederim ama özellikle dar kapıdan geçmek kitabı hayatımda okuduğum en güzel kitaplardan biriydi.

İkincisi; Risale-i Nur?un dili canlıdır, diridir, içinde Kur?an kavramları vardır. Bunlar çok önemlidir. Zira bunlar, Kur?an?la irtibatımızı sağlar ve zihinsel ve dil irtibatımızı yeniden kurar.

Hiçbir tefsirde bu teknik, bu kararlılık yok. Üstad?ın bir sözüne göre biz hala İşaratü?l-İ?caz?ı okuyoruz. İşaratü?l-İ?caz Bakara Suresinin 32. ayetinde kalmıştır. ?Subhaneke la ilme lena illa ma allemtena inneke entel alimul hakim.? 32. ayette kalmış ve Üstad?ın İşaratü?l-İ?caz?da notu vardır: ?Sonra anladım ki bu ayeti yazdım, İşaratü?l-İ?caz kesildi. Bütün Risaleler bu ayetin tefsiridir.? Diyor. Biz Risaleyi niye okurmuşuz? La ilme lena demek için okurmuşuz. Biz bilmeyiz demek için okurmuşuz, bilmek için değil. La ilme lena. Onun için Risale bilgi kitabı değildir. İlla ma allemtena?biz bilmeyiz Sen bilirsin? demek için okuyoruz. Subhaneke demek için okuyoruz. Hala İşaratü?l-İ?caz okuyoruz.

-Eyvallah.

Risale tefsir de değildir. Tefsir kanı tüp içine alıp incelemeye benzer. Tefsirin kelamı, tekniği odur. Ama Risale-i Nur bize kanın kendisini gösterir, bizi damarın içine sokar. Sıcak, nabzı olan, basıncı olan, canlı olan, kalbe uğrayan, nefes alıp veren, debisi olan bir akımın içine sokar bizi, Risale-i Nur?un özelliği odur. O yüzden Risale tefsir değildir. Tefsir teknik bir tabir ile Risaleyi karşılayamaz.

Mesnevi?yi Abdülkadir Gölpınarlı iyice iğdiş etmiş. Nefs ve bütün Kur?an kavramları öztürkçe ile çevirmiş. Neden bahsettiğini anlamıyorsun, olmaz böyle, yani sulandırılmış. Fihima fih böyle kupkuru bir şey değil. Fihima fih?i kavramlarıyla beraber orijinalinden okuyunca, nefisle canın aynı şey olmadığını anlıyorsunuz. Bu defa, Mesnevi?nin Kur?an?la ilişkisini yeniden keşfediyorsunuz

Buradaki duruşu ben Risale-i Nur?a borçluyum. Dinsizlik ve ahlaksızlık konusunda ki onların çerçevesi yok, yani sizi dinsiz ve ahlaksız yaparken şu dinden ediyorum demiyor insanlar. Sadece tahrip ediyor, çerçevesiz bir kimlik sunuyor size. Çerçevesi dar! Öyleyse lütfen tekrar soralım kendimize: Neyi hoş göreceğiz?

Vatikan bir korsan kuruluştur, Vatikan?ı onaylamak, niyetini temize çıkarmak gibi bir çabamız olamaz. Bu tıpkı Kabe?yi İstanbul?a taşımak gibi bir teşebbüstür. Böyle bir şey yapsaydık adımız ne olurdu bilmiyoruz.

-Yani önce bir inşa sürecinden geçip ondan sonra diğerlerine açılabilmek değil mi?

-Olmadı

-Komprimenin içinde kompleks de olduğu için, komprime değildir, özet değildir. Özet bilgiye verilen bir şeydir. Risale komprime özet de değildir, bilgi de değildir. Bilgi kuru bir şeydir.

Başka bir kişinin yazdığı, daha kısa zamanda Kur?an?a muhatap edecek başka bir külliyat olsa herhalde sen de okursun, ben de okurum. İlla Said Nursi değil. Üstad da o yazana?aferin, Allah razı olsun kardeşim yazmışsın? derdi. Vahye muhatap olduktan sonra, vahyin dünyasına girdikten sonra ki bunun sonrası yoktur. Hep o muhatabiyetin öncesi? O zaman o klasik eserleri okuduğumuzda onlar bize gerçek dilleriyle konuşmaya başlarlar. Ama elimde bir kavram haritası yoksa, Risale-i Nur?un beslediği bir bakış açısı elde etmemişsem, ortalıkta kalırım. Referanssız kalakalırsın. Bana göre Muhyiddin-i Arabi?yi de anlayamazsın, Mevlana?yı da anlayamazsın.

İlk okuduğum Risale, biraz bana ilginç geldiği için gizli gizli okurdum onu, ?İşaratü?l-İ?caz? Matematik bir formülle, basamak basamak gittiği için, çok çarpıcı bir tefsir olarak gelmişti. Klasik tefsir tekniğini kullandığı tek eser İşaratü?l-İ?caz?dır. Ve İşaratü?l-İ?caz Nas suresine kadar gitmiş olsaydı imtihan sırrı bozulurdu diye düşünüyorum.

-Üstad Hazretlerinin: ?Ey uykudayken kendilerini uyanık zannedenler! Dinde müsamaha ve teşebbühle medenilere yanaşmayın. Aramızdaki dere pek derindir, doldurup hatt-ı muvasalayı temin edemezsiniz. Siz de onlara iltihak edersiniz veya dalalete düşer, boğulursunuz.? sözü var. Bu hoşgörü çalışmalarında veya medenilere yanaşmada bunun dezavantajlarını görebiliyor muyuz? Bu konuda siz ne dersiniz?

Yirmi dördüncü sözde?her insan nefsini sever? diye başlıyor, muhabbetullah?ı anlatıyor. Bir buçuk sayfalık bahistir o. Nefsini seven herkes muhabbetullah bahsini Üstad?dan dinleyebilir. Ön şart koşmuyor, ?kim olursan ol gel? sözünün bu özüdür, fiili uygulamasıdır. Beni Üstad?ın bu bizi sıfırdan başlayan üslubu hep etkilemiştir.

- Muhterem efendim, Risale-i Nur dilinin ve tefekkürünün ana esasları hakkında neler diyebiliriz?

-Niye ihtiyarlamadık? Peki?Festekim kema umirt? ayetine bir ihtiyarlama borçluyuz biz. Resulullah ihtiyarlamış. O, istikamet üzere olduğu halde ihtiyarlamış. Bizim ölmemiz lazım. Bizim utanmamız lazım. Saçlarımızın ağarması lazım. Peki, bu nedir? ?Festeküm kema umirt? ayetinin tefsiri midir? ?Festeküm kema umirt? ayeti karşısında ihtiyarlamak ayeti tefsir etmek midir?

senai demirci her kesimce beğenilen bir insandır. onun fikirlerine önem veriyorum sevdiğim biridir. zaman zaman hilal tv de trt de samanyolunda onu görürüm. yani herkesin taktirini kazanmış biridir.

Üstad beş vakit namazı anlatırken, altıncı vakti de yatsı namazı ne kadar zaruri ise o zarurette anlatıyor. Üstad kendine teheccüdü farz kılmış. Yirmi dokuzuncu sözü okuyup da, teheccüd ile ilgili ifadeleri okuyup altıncı vakti kendine?kendine ama, karına bile değil, kendine- farz görmüyorsan, Risale derslerinin içindeki o tasavvufi yolun farkına varamamışsın demektir.

sağolasın cafer hocam okuduk bir solukta senai demirci olunca..

seviyorum ben bu adamı yaa.. gerçekten çok sıcak bir insan..

Dr. Senai Bey, 1964?de Samsun?un Terme ilçesinde doğdu. Samsun?da başladığı tıp öğrenimini İstanbul?da sürdürdü ve 1990 yılında Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi?ni bitirdi. Evli ve üç çocuk babasıdır.

Kıl Beni Ey Namaz ve Aşka Dair Öyküler Kitabı şiddetle tavsiye olunur..:)

-Yaşamak?

-Kendi komplo teorileriyle bence kendileri uğraşsınlar. Olabilir de! Ben zaten Papa?lığı ya da Vatikan?ı onaylamıyorum. Vatikan bir korsan kuruluştur. Hıristiyanlığı westernize etmiş bir kuruluştur. Az buçuk kültürü olmayan bir ilkokul öğrencisine sorsanız İsa aleyhisselam nerede doğdu diye, Roma diyecektir değil mi, Kudüs demeyecektir.

Bu vesile ile kendisine bir kere daha teşekkürlerimi sunuyorum. Dua ile. Salih Okur, Cevaplar. org

Asıl dikkat çekilmesi gereken nokta sizin alıntınızda; dinler arası diyalogdan daha çok adını Müslüman koyup onların da şikayetçi olduğu, Hıristiyan din adamlarının da, samimi dindarların da şikayetçi olduğu ahlaksızlığı benimsemektir.

Her günü sınayacağız. Ben kardeşimden iyi yaptım diye ona hava atıyorsam, gıpta ediyorsam, haset ediyorsam Allah korusun bitti demek ki. Ne yaparsanız geçersiz. Neleri neleri kaçırıyoruz. Sen bende fani olacaksın, ben sende fani olacağım.

-Yani Risale-i Nur arkada bırakılacak bir eser değildir. Risale-i Nur iman gündemidir ve imanın gündemi eskimez. Yani hiç kimse şunu demesin, ?ben iman meselesini hallettim, efendim şimdi sıra şundadır? Ne zaman imanımız tam oldu ki! Ne zaman?Ey iman edenler iman ediniz? ayeti güncelliğini kaybetti, tedavülden kalktı. İman edenler sürekli iman etmekle hükümlüler. Sürekli imanlarını yenilemekle hükümlüler. İman edilecek şeylere tekrar tekrar iman etmekle mükelleftirler. Risale-i Nur?un gündemi budur.

Muhyiddin-i Arabi?nin eserlerini tercüme edenler, kavramları gözetmeden tercüme ediyorlar. Mesela batına içsel diyor, enfüse de içsel diyor, nasıl kurtaracak? Ama batın ve enfüsi kavramlarını Risale?den öğrenmiş olanlar aradaki nüansı görebilirler.

Türkiye?de Hıristiyan din adamı da yetiştirilsin, hiçbir sorunumuz yok, kısır bir döngünün içine girmenin alemi yok. Eğer Hıristiyan?dan korkacak isek, demek ki bizim dinimiz adına özgüvenimiz yok. Osmanlı?nın böyle bir sorunu yoktu. Türkiye Cumhuriyeti?nin böyle bir sorunu var. Dini millileştirdiği için, ırk?a endekslediği için, böyle bir korku yaşıyoruz biz. Bu korku İslam?ı bilmemekten kaynaklanmaktadır. İslam?ın genişliğinin farkına varmamaktan kaynaklanmaktadır.

Üçüncüsü; Risale metninin dilinde sürekli ya bir ayet, ya bir hadis kaynar. Biz farkına varmadan, Üstad bizim zihnimizde bir ayetin gerçeğini, anlamını ya da bir hadisin anlamını yedirir. Bu, onun bütün İslam kültürünü özetleme zaruretinden kaynaklanır. ?Dikkatle okuyan zamanın mühim bir alimi olur? iddiasının arkasında da bu vardır. Sen Risale okurken Muhyiddin Arabilerden Mevlanalara, Gazali?lere, Rabbani?lere, Abdulkadiri Geylani?lere kadar tartışılmış, konuşulmuş, kavga edilmiş birçok meseleyi net bağlıyorsun, bunun farkında değilsin... Farkında değiliz.

-Bazıları bu hoşgörü faaliyetlerinden sonra Türkiye?de malum bir propaganda da yaptılar: ?Hıristiyanlar çoğaldı, Hıristiyanlığa geçenler çoğaldı? gibi... Bu hoşgörü faaliyetleri aslında Papa?nın oyunudur şeklinde yaklaşımlar oldu. Onlara ne dersiniz?

İlginçtir, Türkiye?de din birazda millileştirildiği, milli gurur haline getirildiği için, dinsizliğe olan tepki, Hıristiyanlık propagandasına olan tepkiden daha hafif. Niye acaba? Çünkü dinsizlik propagandası, ahlaksızlık propagandası, pornografi, alkolizm ve ahlaksızlığın teşviki milli gururumuzu zedelemiyor. Ama birkaç tane insanın?hoş onaylıyor değilim? kendince İncil?i tanıtması, Yahova şahitliğini ortaya dökmesi birden bütün komplo teorilerini onaylıyor.

Risale iman ilmidir. İman ilmi insanın içinde dönüşüm üretir. Değiştirir, dönüştürür. Su hakkında çok şey bilmek susuzluğumuzu gidermeye yetmez, bu bilgimizi iki katına çıkarmak yine bizi susuzluktan kurtarmaz, on katına çıkarmak da kurtarmaz. Su içimdir. Bir damlasını içince suyun ne olduğunu anlarsın, o kadar.

tefekküre hadi bakalım...

Ayrıca Müslümanın Hıristiyan, Yahudi ve misyoner korkusu olmaz. Eğer misyonerden, Hıristiyan?dan ya da Yahudi?den korkumuz var ise, İslam?ımız tam değil demektir. Bana bir misyonerin anlatacağı şey nedir? İsa aleyhisselamı anlatacak. Ben İsa aleyhisselamı senin anlatacağından çok büyük bir saygıyla seviyorum. İmanımın şartı İsa aleyhisselama inanmak. Meryem aleyhisselamı mı anlatacak? Doksan ayetlik koskoca surem var. Benim kitabımda Muhammed aleyhissalatu vesselamın annesinden bahseden tek bir ayet yok, İsa aleyhisselamın annesinden bahseden yüzlerce ayet var. Demek ki benim Hıristiyan?dan korkacak bir halim yok.

-Yaşamaktır, üzerine alınmaktır, onu içmektir. Bak biz içemiyoruz. Risalenin durduğu yer bizi vahyin karşısında yaşlandırmaktır. Vahyi alıp da tüp içine koyup, harflere bölüp, kelimelere ayırıp, şuradan şu geliyor, buradan bu geliyor değil. Hakikat ile laubali yapmaz bizi Risale. Hakikat ile her an yeni bir heyecanla karşı karşı bulundurur. Bu gözle okumuyorsak, Risaleyi okumuyoruz demektir. Onu formasyona dönüştürmüş oluruz, bilgiye dönüştürmüş oluruz. O zaman komprime bilgiyi alsın herkes, nur talebesi olsun. Yok böyle bir şey. Yaşamak ile ilgili, hissetmek ile ilgilidir nurlara muhatap olmak. Anlamak lazım, anlamaktan da öte alınmak lazım.

Melekler Allah?a itaati, Adem aleyhisselama itaat üzerinden gösteriyorlar. Her kardeşimiz karşımızdaki Adem?dir. Eğer Allah istiyorsa gerekirse ona secde edeceksin. Fena-fil ihvan?ın aslı ve esası meleklere tabi olmaktır. Onlar, ihvanları Adem karşısında fena olmuşlar, secdeye kapanmışlardır. Adem?in hatırına değil, Adem?i karşılarına koyanın hatırına. Biz kardeşimizde fani olmuyorsak, kardeşimizi yanımıza koyanın hatırını, yani rıza-i İlahiyi görmüyoruz demektir.

Allah razı olsun üstad.. iyi oldu bu

1 ay kadar önce bi konferansında tanıma fırsatım oldu gerçekten okunmaya değer eserleri saygı duyulması gereken fikirleri var. ayrıca marmara fm de de duyabiliyoruz güzel yüreğinden dökülen nağmeleri.. selametle Allah razı olsun kendisinden.

Ve bütün gücümüzü sadece ihlasta bilmek, başka bir şeyde değil. Şimdi?Allah?ın rızasını bir tarafa koyalım, ben şöyle bir numara çekeyim, şurdan by pass yapayım diyorsan, inanmıyorsun, Allah?a güvenmiyorsun demektir. Çünkü Mustafa İslamoğlu?nun tabiriyle imanın bir itikadi boyutu var, bir de ahlaki boyutu vardır. İman etmenin itikadi boyutu inanmaktır, Allah vardır, Allah bir demektir, itikadi boyutu budur. Ahlaki boyutu da inandığın Allah?a güvenmendir. Başka kuvvetler, payandalar arıyorsan, güvenmiyorsun demektir.

-Yani nur talebesi olmak zor, her okuyan nur talebesi olmuyor.

-Üstad?ın bu sözünün hoşgörü çalışmaları karşısında yorumlanmasına doğrusu karşıyım. Hoşgörü çalışmalarının birtakım arızaları olabilir. Ama Üstad?ın iman gündemi içinde ehl-i kitapla diyalog vardır. Biz sair ehl-i iman, ehl-i din gibi, ehl-i kitapla müşrikleri bir tutamayız. Biz henüz kendimizle yüzleşmiş bir toplum, bir ümmet değiliz. Ehl-i kitap dediğimizde evet Yahudileri ve Hıristiyanları kastediyoruz. Ehl-i kitap diye Kur?an?da Mekkeli müşriklerden ayrılan ve kendilerinden Kur?an?da çeşitli şekillerde, Mekkeli müşriklerden farklı olarak, ayrıcalık tanınanlardır. Ve onlar, yani Yahudiler ve Hıristiyanlar Medine?de yaşıyorlar. Hıyanet edenleri de oldu, arkadan vuranları da oldu ve üstelik şöyle bir savunma da geçersiz; ?o ehl-i kitap Asr-ı Saadet?teki ehl-i kitap ve şimdikiler o ehl-i kitapla aynı değil.?

Özetle, Risale-i Nur?u okumak aslında bütün eserleri okumak demektir. Risale-i Nur bakış açısını kazanan kişi, onun nosyonunu elde eden kişi başka eserler okusa da Risale okumuş olur. Çünkü Risale-i Nur?u okumak da amaç değildir, Risale-i Nur niye okunur ki? Kur?an?ı anlamak için okunur. Üstad?ın başka bir gayesi mi var? Kur?an?ı şimdilik kenara koyup Risale mi okuyun? diyor bize? Üstad?Vahyi anlamada en kestirme, en doğru yol, vahyi muhatap almada en kısa yol Risale-i Nur?dur? diyor. Zerre kadar bağnazlık ve taassup hissi olmadan kalıbımı, kalbimi basarım ki, ?Kur?an?a muhatap olmada, vahyin damarına girmede, kalbine erişmede en canlı, en diri, en kestirme, en selametli yol Risale-i Nur?dur.

Muhterem Senai Demirci beyefendi ile güzel bir söyleşiyi lütfeden Rabbimize hamd ederim. Bu vesile ile şifahen tanışmak nasip oldu. Kendisini çok sevdim. Sımsıcak buldum. Engin kültürü karşısında muhatap olmakta zorlandığımda, sıcaklığıyla ortamı yumuşattı. Nurların nasıl hazmedilmesi gerektiğine Metin Karabaşoğlu ağabey ile birlikte çok güzel misallerden kendisi. ?Şakirane iftihar? ettim. Allah razı olsun dedim tüm kalbimle.

Sağlık Ocağı, Yaşama Gücü ve Yürüyüşler, Ramazan Sevinci, Kahve Bahane adlı televizyon programlarının yapımcılığını ve sunuculuğunu ve çeşitli radyo programları yaptı. Zafer dergisi ve dualar.com sitesinde makaleleri yayınlanmaktadır. Ondan fazla kitabı yayınlanmıştır. Engin Noyan tarafından seslendirilen 99 Esma 99 Dua adlı eseri bunlar arasında en tanınmışıdır. Kıl Beni Ey Namaz adındaki kitabını kendi sesiyle seslendirip, albüm halinde sevenlerinin ilgisine sunmuştur. Şimdi yazarlığının yanı sıra; Bağcılar, Pendik gibi ilçelerde düzenli konferanslar yapıyor. Eşref Ziya ile birlikte Marmara FM'de Ali Dakikalar adında bir radyo programı hazırlayıp sunuyorlar. Okurlarına bir yazarın edasıyla değil bir abi, kardeş tavrıyla sesleniyor.

Risale bizim dimağımızı, damağımızı vahiyle tanıştırıyor, buluşturuyor, bize içiriyor. Bize bilgi vermiyor, bilgi değildir Risale. Bilgi diye anlıyorsak, kategorize etmeye kalkıyorsak olmaz. Onun hoşluğunu anlayamayız. Efendimiz aleyhissalatu vesselam?Hud Suresi beni ihtiyarlattı? diyor. Hangi ayet, ?Festekim kema umirt? Şimdi okuduk, bana bir şey oldu mu şu anda?

Dolayısıyla bir hıristiyanın ya da yahudinin şunu bilmesi ancak Risale talebeleri ile mümkündür; ?Kur?an sizden dininizi terk etmenizi değil, dininizi tamamlamanızı istiyor. Yani İslamiyet İncil?in üzerine Kur?an?ı eklemektir. İslamiyet İsa aleyhisselam?ın Risaleti üzerine, Musa aleyhisselam?ın Risaleti üzerine Muhammed aleyhissalatu vesselam?ı eklemektir.? Bunu eğer nur talebelerinden duymayacaksa insanlar kimden duyacaklar? Eğer hoşgörü ya da dinlerarası diyalog tümüyle yanlışsa, öyleyse ortak kelimede buluşun emri farz. Kur?an?ın emri, Rabbimizin emri farz. Onu nereye koyacağız, bunu başka türlü yapmanın yolu var mı acaba? Yok!

-Bir sözünüz aklıma geliyor; ?Mevlana'nın Mesnevi'sini anlamak için, Şeyh Abdülkadir Geylani'nin ve hatta Muhyiddin-i Arabi'nin eserlerini yorumlamak için en iyi ve en uygun anahtarlar risalede bulunmaktadır. Öyleyse neden en iyi Mesnevi şarihi bir nur talebesi olmasın? Neden Muhyiddin-i Arabi'nin düşüncelerini muvazenesiyle anlamak ve sunmak bir nur talebesinin işi olmasın?Üstad Hazretlerinin: ?Ben sizinle iktifa ettim, sizinde Risale-i Nur ile iktifa etmeniz lazım gelir? tarzındaki sözü ile nasıl te?lif edilebilir?

Eğer hoşgörü çalışmaları dinler arası, daha doğrusu o tabire takıyorlar dinler arası değil dindarlar arası diyalog diyorlar. Dinler arası diyalog, dindarlar arası diyalogdur, kastedilen de odur. Bunu cerbeze konusu, polemik konusu yapmanın bir alemi yok. Dindarlar arası diyalog var.

Hadi bakalım samimi olalım. Dinsizliktense Hıristiyanlığa razı olalım demiyorum da, neden Hıristiyanlığa ve misyonerliğe tepkimiz bu kadar net iken, en laik?imiz, dine en alakasızımız bile misyonerlik konusunda yoğun bir tepki verirken, biz dinsizliğe ve ahlaksızlığa niye bu kadar prim veriyoruz? Sormamız lazım kendimize!

-İlk okuduğumda, ilk çarpıldığım Risaleyi hocam okumuştu, Risale okuduğumu bilmeden okumuştu. Namazla ilgili problemim vardı, yirmi birinci sözdeki Üstad?ın o empatik tavrı, namaz kılmakta zorlanan birine karşıdan değil yanına geçerek konuşması, hepimizin ortak altyapısı olan nefsinin sesini dinleyerek bize duyurması ve bizi düştüğümüz yerden kaldırması olarak tarif ediyorum bunu. Yani bizim düştüğümüz yere elini, dilini uzatıyor Üstad. Bu şefkat icabıdır. Düştüğümüz yer nefsimizdir.

-Sana bir şey oldu mu?

Allah ro. paylaşım için teşekkürler

-Komprime bilgi

Bilgi hiç değildir. Bilgi, dışında kalabileceğimiz, üst üste yığabileceğimiz, ama kendisinden istifade etmesek de olabilir diyebileceğimiz bir şeydir. Risale bilgi değildir. Bir formasyon değildir. Risale aklı tam anlamıyla hal ilmidir. Tek bir paragrafından istifade ettiğinde hayatın o anda ikiye bölünmüyorsa yanlış okuyorsun demektir. O hakikatten öncesi ve sonrası diye ikiye bölünmüyorsa, sen Risaleyi okumanın hakkını vermemişsin demektir.

Üstad?ın İşaratü?l-İ?caz?daki tabiriyle Müslüman olmak ya da Kur?an ehli olmak, önceki dinleri, önceki kitapları, vahiyleri inkarı gerektirmiyor, bizim imanımız onları içeriyor.

Yoksa Allah?a itaat etmiyor muyuz? Ediyoruz. Beş vakit namazı kılıyoruz, oradan kurtarabiliriz. Ama gel gör bakalım, tam öfkelendin, haklısın öfkelenmekte, öfkeni infak edeceksin, infak zamanı geldi. Kendi görüşün daha önemli zannediyorsun, ama istişare ettin, ?öyle değil, böyle dendi, kendi heva ve hevesinden vereceksin, infak edeceksin.

Eğer bir diyalog söz konusuysa, bu diyalogu hak edenin şimdikiler olması lazım. Eğer biz hoşgörü çalışmalarını?adı hoşgörü- o eleştirilebilir, hoşgörü değil tahammül veya başka şeyler söylenebilir? eleştireceksek, bunu nur talebeleri yapmayacaksa kim yapacak?

-Hayır

Bir daha söylüyorum, ahlaksızların sayısı Hıristiyan olanların sayısından çok fazla. Dinsizliğe çağıranların sayısı, dinsizliğe çağıran dergilerin, afişlerin ve billboardların sayısı ve yoğunluğu Hıristiyanlığa çağırandan çok daha fazla!

Öbürü daha tehlikeli; Hem yapamıyorsun, hem de yapanı kıskanıyorsun. Ben yapamadım, kardeşim yaptı diye tüh diyorsan, onu kıskanıyor, haset ediyorsan, hem hizmet yapmamış oluyorsun, hem de yapanı kıskanıyorsun, yaptı diye kıskandığın için onun faziletinden nasip de alamıyorsun. Bu büyük bir talihsizliktir.

-Allah razı olsun ağabey...

-Tabi zor, Vehhabi?leştirmişiz nur talebeliğini. Vehhabi?lerde ne vardır? Namazı tak tak kıl, secde yap, bu caiz, bu değil, bu haram bu helal. Bir derinlik yoktur. Tasavvuf ile ifade ettiğimiz o iç derinlik, hissetme bütün bunları adam inkar eder, ya da en azından hesaba katmaz. Risalenin içinde bir tarikat mesleği vardır, bir çile vardır. Bütün tarikatlarda olan şey Risalede vardır. Esma dersi var, rabıta-i mevt var, fena-fil ihvan var, İhlas Risalesi var, en az on beş günde bir okuyacaksın. Demek ki en babayiğidimiz on altıncı günde sapıtıyor. On beş günde bir okuyacaksın, on altıncı günü beklemeyeceksin. Belki benim her gün okumam lazım, belki benim her gün onar defa okumam lazım. Ama en babayiğidimiz amelinde rıza-i İlahi olduğunu on altıncı günde unutabiliyor. İyi de nasıl unutuyoruz Üstad, pardon ben on bin yıl yaşasam Allah rızası dışında bir şey yapmam? diyorsun. Bak İhlas Risalesine. İhlas Risalesinin tek düsturu vardır aslında, birinci düstur, ?amelinde rıza-i İlahi olmalı.? Bunun üzerine laf söylenir mi? Ne gereği var. Ama Üstad üç tane daha düstur koymuş, hepsi dört tane. Diğer üç düstur onun sağdan-soldan sağlaması.

çok büyük emek ve zaman ister işte bu tefekkürü yapacak olgunluğa gelmek..

Amelinde rıza-i İlahi olsaydı, bir kardeşimiz senden daha iyi hizmet ettiğinde: ?tüh? yerine, ?Çok şükür benim yapamadığımı o yapmış? diye, onun faziletleriyle şakirane iftihar ederdin. Gördün mü, amelinde Allah rızası değil, ben esası varmış, ?ben yapacaktım onu, o niye yaptı? diye?tüh? diyorsun. Sağlamadır bu.