Eğer ölen çürümeseydi şu dünya yüzünde çok değil belki sadece 1 yıl içinde hayat bitecekti.. Düşünsenize her tarafı cesetler kaplamış, demekki çürüyüp kokuşmaktada çok hikmetler ve o hikmetlerde de çok yüzellikler var.. Haytaın devamı adına bir döngüdür bu. Yaşa ve öl çürü ve toprağa karış ve o topraktan yeni canlılar filizlensin.. Demekki ölmek, çürümek ve toprak olmak büyük ve külli neticelere yani Allaha, Allahın dünyamız üzerinde kurduğu başdöndürücü düzene, nizama, intizama ;çürürken çıkan pis kokular ise bize yani cüzi neticelere bakar..

Onda o güzel dişleri yaratan Allah onun ölümünde de çürüyüp toprak olmasında da pek çok hayır, hikmet, sanat yaratmıştır;

Güzel görüp güzel düşünülmesi gerektiğini ve güzel düşünenlerin de hayatlarından lezzet alacaklarını anlatır:

?Toprak, suyu sever ürün vermek için. Su, güneşi sever buharlaşmak için. Buhar, bulutu sever yoğunlaşmak için. Bulut, rüzgarı sever rahmet götürmek için. Rüzgar, yamaçları sever hızlanmak için. Yamaçlar, ormanları sever su depolamak için. Ormanlar ağaçları sever canlıları yaşatmak için. Ağaçlar, toprağı sever kök salmak için. Toprak, yeşillikleri sever ürün vermek için. Böylesine bir sevgi döngüsü ile su toprağa, toprak da suya rahmet olur.

Şanı Yücenin her işinde bir güzellik ve bir sanat olduğunu, o güzelliği göremeyenlerin zihninde beliren çirkinlik görüntüsünün o şahsın eksik ve yetersiz ilminden, muhakemesinden kaynaklandığını anlatır: ?İnsan, her şeyi kendi dar dairesinde ve elindeki küçük neticelere göre değerlendirme meylindedir; oysa Allah ?ın yaratması, umum neticelere ve faydalara bakar. Mesela, içine elimizi soktuğumuzda ateş, elimizi yakar; -ki, bu bir kesbdir- şimdi, ateşe?bütünüyle zararlıdır? diyebilir miyiz? Haddizatında, onu şerli ve zararlı yapan bizzat kendimiziz. Haydi bu türden cüz'i zararları olduğunu kabul etsek bile, biz onun umumi neticelerine bakıp, ateşin fayda ve lüzumlu olduğuna hükmederiz. Elektrik de böyledir, yağmur da.. Allah , birşeyi yaratırken umum neticelere bakar.?

bakmasını bilene!

Herşeyi?ben? odaklı düşünmeye meyilli, bencil insan nazarını?Allah?a bakan, onun isimlerine ve sıfatlarına ayinedarlık eden? yönüne çevirmeye yönelik Nebevi bir irşaddır : ? .. ne güzel dişleri var?..

Bulutlar ağlamazsa yeşillikler nasıl gülsün? Ama bulutlar hep ağlayacak yeşillikler hep gülecek midir? Hayır, Güneş aniden açar o zaman bulutlar sevinerek güler; bu kez sararıp solan çimenler olur. Kader mi yoksa hassas denge mi?

Güneşe baksanıza! Bir salkım koruğu, bir salkım üzüm haline getirmek için ne kadar uğraş veriyor?.?

Hz. Peygamber ashabıyla beraber yürürken yol kenarında bir köpek ölüsüne denk gelirler. Sahabelerden bazıları manzara karşısında?Bu leş ne kadar da pis kokuyor?demekten kendilerini alamazlar. Bu durum karşısında Allah Rasulünün tepkisi ise hayli farklı olmuştur: ?Köpeğin ne güzel dişleri var!?

Olaylara olumlu yönden bakanlar için, canlı ya da cansız her varlık, evren sahnesinde, kendisine ne görev verilmişse, yerinde ve zamanında onu yerine getirmek ve daha üst düzeye çıkabilmek; yani kemale ulaşarak, olgunluğa erişmek için durmaksızın didinir, çabalar ve çırpınır.

bakmadan evvel görmeyi bilmek lazım