asıl mesele şu: İblis, Adem'in yasak meyveyi yiyip, cennetten atılmak suretiyle cezalandırılacağını ve dünya hayatında sınava tabi tutulacağını, neslinin artıp çoğalacağını nereden biliyordu?

İblis- Rabbim! Beni azdırmana karşılık, andolsun ki yeryüzünde kötülükleri onlara güzel göstereceğim, içlerinde ihlasa erdirilmiş kulların hariç, onların hepsini azdıracağım.

olay zaten önceden belli. yani önceden ilan edilmiş.

İnsan özgür iradesiyle diler Tanrı da bu isteğin iyi ya da kötü olduğuna bakmadan bu eylemi yaratır. Ya da bu eylemin gerçekleşmesine izin verir. Sonuçta her şey onda bitiyor

Bakalım bir de burada ne diyor:

Ayrıca senin söylediğin Nisa 79. ayet hakkında hiçbir şeyi açıklamıyor. O ayette de Allah'ın kötü olmadığını söyleyeyim derken hataya düşmüş. İyilikler Allah'tan, kötülükler senden demek gerçekçi olmadığı gibi, özgür iradeden iyilik çıkmaması gibi bir tuhaflık ortaya çıkıyor.

Siz bu konuyu neresinden tutsanız batarsınız çünkü yukarı tükürseniz bıyık, aşağı tükürseniz sakal.

Zamandan ve mekandan münezzehse bu konuşamalar nerede geçiyor?

dün okudum bu ayeti, ilk okuduğum da kim için diyorlar diye bikaç saniye duraksamıştım:)

Yada zulum yapıp hatasını anlamayanlar için uzun yaşamanın ahirette bedelini ne kadar ağır olacak?

(İblis dedi ki: «&amp;#8211;Ey Rabbim!) Şu bana üstün kıldığına bir bak! Yemin olsun ki eğer bana kıyamet gününe kadar mühlet verirsen, pek azı müstesna onun zürriyetini mutlaka hakimiyetim altına alacağım. Allah Teala buyurdu ki: «&amp;#8211;Çık git! Artık onlardan kim sana uyarsa hiç şüphesiz ki sizin cezanız tam bir karşılık olarak cehennemdir. Hem onlardan gücünün yettiği kimseleri sesinle yerinden oynat; onlara süvarilerinle, yayalarınla elinden gelen her türlü hileyi yap; mallarda ve evladlarda kendilerine ortak ol ve onlara yalan vaatlerde bulun! Zaten şeytan, onlara ancak yalan ve aldatıcı şeyler va&amp;#8217;deder.&amp;#8221; (el-İsra, 62-64)

Allah'ın her şeyi ben yaratırım lafzı bencillik değil hatırlatmadır ki bunun nedeni de İnsana bu kadar güzellikler bahşederken hala nankorluk yapıp kendisine teşekkürü bırak kendinin varlığını bile inkar edeceğini bildiği içindir.

diyalog şöyle:

Kötülük problemi çok eskiden beri tartışılmış bir şey. Dünyada kötülüğün ve adaletsizliğin olduğu, üstelik bunların hepsine insanların sebep olmadığı da ortada. Yani günahsız çocukların ve iyi insanların başlarına gelenleri hakettiğini söylüyorsanız bilemeyeceğim.

Umarım anlatabildim.

"Yaptığınız iyiliği ve kötülüğü siz seçersiniz, biz yaratırız. İyilik ve kötülüğün çoğu kendi elinizdendir. Bizden gelen iyilik veya kötülük ise ya bir ceza , ya da imtihandır"

&amp;#8220;«Öyle ise çık oradan! Sen artık kovulmuş . Muhakkak ki, kıyamet gününe kadar lanet, senin üzerine olacaktır! buyurdu.&amp;#8221; (el-Hicr, 34-35"

- İmtihan illa ki diğer yaratılmışlara zulmedilmesine izin verilerek hatta tanrının kendisi tarafından imtihan adı altında zulmedilerek mi olmalı? İnanç temelli imtihan yerine birinin elinden başka birinin zarar görmediği bir imtihan da olabilirdi. Her insan için boş bir dünya yaratılıp çalışkanlık temelinde bir imtihan olabilirdi, veya diğer insanlar olsa bile simülasyon mahiyetinde olduklarını ve gerçekte acılar çekmeyeceklerini fakat yine de iyi davranmamız gerektiğini bilebilirdik.

kumar haram derler bide :)

Bilmek ve inanmak başka şey.

Bu durumda ben her şeye gücü yetmeyen fakat iyi niyetli bir tanrıyı tercih ederim. Sizin verdiğiniz ayetse "Her şeyi ben yaratırım" diyen, egoizm yönü ağır basan bir tanrıyı anlatıyor.

Aslında insanın kendi kaderinin kendisinin çizdiğini gösteren bri ayettir. Yani sen özgür iradenle ne yapmak istersen Tanrı onu yaratır. Kötülük yapmak istersen tanrı kötülüğü iyilik yapmak istersen iyiliği yaratır. Yaratmak burada Tanrının elinde olduğunu göre şerri de yaratano hayrı da yaratan odur;ama bunu hangi yönde olmasını belirleyen insandır

Ayetlere baktığımızda öncelikle şeytanın bir isyanı sözkonusudur. Hemde Allahın varlığını ve azametini çok iyi bilmesine rağmen bu akılsızlığı yapacak kadar kin dolu bir varlıktır. neyse.. sonra şeytan cennetten kovuluyor. Ama nasıl oluyorsa sonra günahın olmadığı yerde yani cennette adem ve havvaya vesvese vererek onların cenneten çıkarılmasına neden oluyor. Şeytan cennete nasıl yeniden girmiştir. Rıdvan melekleri o anda ne işle meşguldurler?

iyilikte kötülükte Allahtandır derken iyilik ve kötülüğe neden olan kişinin Allah olduğu şeklinde düşünüyorsunuz. İnsanın yaptığı eylemi harekete geçirebilecek bir mekanizma olmadığı zaman insan istesede iyilik ya da kötülük yapamaz.

ya da kuran müellifi ayetleri yazarken bunu öngöremedi. yani yazmış olmak için yazdı.

yani hayrı da şerri de yaratan Allah'tır. şeytanlar hiçbir şey yaratamaz.

Diyelim ki bilgisayarda oyun oynuyoruz ve karşımıza bir adam çıktı öldürmeye karar verdik. Bu ayete göre Allah sadece bilgisayar görevi görüyor, yani zaten biz neye karar verirsek onu yapacak. İlla "Her şeyi ben yaratırım, ben olmasam bir şey yapamazsınız" demiş olmak için böyle gereksiz bir şey söylüyor.

vesvese vermek için aynı mekanı paylaşmak şart değil.

Bu inançların neden bu kadar yaygın olduğunu anlamak da zor değil aslında. İnsanlar doğada gördükleri her işe bir tanrı atfetmişler. Yağmur, rüzgar vb. olaylarla ilgilenen melek Mikail, ruhları teslim alan Azrail, insanlarla tanrılar arasında iletişim halinde olabilen Cebrail bunların devamı. Daha önceki inanışlarda tanrılar olan bu varlıklar, zamanla tek otorite olan tek tanrının hizmetçileri haline gelmiş.

Aslında tanrının her şeye gücünün yettiğini ve buna rağmen aşırı kötülükleri bile bile engellemediğini düşünmektense kötülükleri başka bir varlığın üzerine atmak birçok dinde görülen bir şey. Fakat hem her şeyi tanrıya yükleyip, hem de şeytan işin içine girince açıklamak daha da zorlaşıyor.

Tanrı- O halde, sen vakti bilinen güne kadar mühlet verilenlerdensin.

Yine aynı şeyi söylüyorsun. Şöyle açıklayayım:

NİSA 4/79. Sana ne iyilik gelirse Allah?tandır, sana ne kötülük dokunursa kendindendir. Seni insanlara peygamber gönderdik, şahid olarak Allah yeter.

Gelelim dünyada bu kadar zulum olurken Allah neden engel olmuyor diye?

Cahiliye müşriklerinin bazıları, ama aynı dönemin okumuş yahudi ve hıristiyanları niceleri bir peygamberin geleceğini ve onun özelliklerini biliyorlardı. "Onu babalöz oğullarını bildikleri gibi bilirler" (bakara 146) yine de iman etmiyorlardı. iman etmek ve bilmek başka şey.

Bak burda iki tane şer var. Biri senin yaptığın kötülüklere karşılık olarak gördüğün şer. Mesela şöyle düşün bi rakadaşın hırsız ve sen bunu biliyorsun ve onu hiç uyarmıyorsun, engellemiyorsun yada ondan uzaklaşmıyorsun sonra bi bakmışsın seninde eşyanı çalmış işte burdaki şer senin yaptığın kötülük nedeniyle başına geliyor. İkinci şer de seni denemek için veriliyor mesela en çok zenginsin bu yüzden Allah'a şükrediyor, namaz kılıyorsun ama sonra Allah senin elinden malvarlığını alıyor bakalım iyi günde şükrederken kötü günde de şükredecek mi diye?

Yok engel olmak istiyor da gücü yetmiyorsa, demek ki her şeye gücü yetmiyor.

insanın yaradılış hamuru, yani insanın mahiyetini, manevi duygularının çalışma mekaniğini çok iyi biliyor, çünkü o yaratılışa şahid olmuş. insanı nasıl saptıracağını, zaaflarını vs.. çok iyi biliyor. tam bir profesyonel.

ne demek nereden biliniyordu?

İblis- Rabbim! Öyle ise onların tekrar diriltilecekleri güne kadar bana mühlet ver.

Ayrıca şunu da bilemiyoruz işte acaba zulum görecek bi çocuk için ölmek mi iyi yoksa yaşamak mı?

ama şerri yaratmak şer değildir, bilakis, şerri kesbetmek şerdir.

Üstelik "İyiliği ve kötülüğü siz seçersiniz, ben yaratırım" da demiyor. "İyilik de kötülük de Allah'tandır diyor ki özgür irade ve imtihan ile bağdaştırmak için illa ki "burada şöyle demek istedi" diye açıklamak zorunda kalıyorsunuz.

(hatta iman, bir kabul olması yönüyle uluhiyete, ibadet ise bir pratik olması yönüyle de rububiyete bakar)

Nöbet geçirip halden hale giren, veya şizofreni gibi sanki başka görünmeyen varlıklar da varmış izlenimini verecek zihinsel hastalığı olan insanlara ise cinlerin musallat olduğunu düşünmüşler, hala da böyle düşünenler var.

Ve ayrıca zamandan ve mekandan münezzeh olduğu iddia edilen Yaratıcı; Şeytan ve Adem'le aynı ortamda bu konuşmaları yapıyor, Şeytan o'na cevap veriyor vs..

Uzun zamandır bu sitede gördüğüm en güzel tespit.

İslam'da "hayır ve şer Allah'tandır."

Üstelik "Hayır da şer de Allah'tandır" o kadar hiçbir şey söylemeyen bir söz ki... Hem özgür irade, imtihan diyeceksin; hem de iyilik de kötülük de bendendir diyeceksin. Erol Büyükburç gibi "Her şeyi ben yaratırım, burada boşuna durmuyoruz" diyen bir tanrı portresi.

Şimdi hangisi doğru bu ayetlerin? Dürüst olun, bu iki ayete benzer şeyleri herhangi biri söylese "İki dakika tutarlı ol" der miydiniz demez miydiniz? Ama kutsal kitap önkabulü olunca nasıl etsem de haklı çıkarsam diye uğraşıyorsunuz.

Kendilerine kötülük yapan insanları, hele de sevip güvendikleri kişilerse, anlamakta güçlük çekmişler veya kendi yaptıkları kötülükten pişman olup "o anda ben böyle bir şeyi nasıl yaptım" diye düşünmüşler ve insanları kötülüğe yönelten bir varlık hayal etmişler. Belli ki bu varlığın kötülüğü yaymasına tanrının neden izin verdiğini de düşünmüşler ve ortaya zamanla değişime uğrayan bir hikaye çıkmış.

bu zaten önceden biliniyordu. "Yeryüzünde bir halife yaratacağım deyince melekler "kan döküp fesat çıkaracak birini mi yaratacaksın?"" demişlerdi de sizin bilmediğinizi ben bilirim" demişti.

Eğer tanrı kötülüğe engel olmuyorsa kendisi kötüdür.

ya İblis de zamandan ve mekandan münezzeh tıpkı tanrı gibi.

şeytan senden daha bilgili yani :)

Zaten imtihan denilen şey başlı başına bir adaletsizliktir. İmtihan eşitsizlikleri ölçmek için yapılan bir şeydir. Bu eşitsizliğe en başından elimizde olmayan çevre şartları neden oluyor. Yoksa zaten herkes eşit olurdu. Eşitliğin olduğu yerde ise imtihandan sözü edilemezdi. Yani tanrının bizi yaratıp imtihan etmesi en başından bir adaletsizliktir.

Bununda nedenleri var:Birincisi acaba ben bu zulmedenlere biraz zaman verir cezalandırırsam acaba pişman olur mu? diye

kötülüğü başkasının üstüne atan yok. eleştirdiğiniz şeyi iyi anlayacaksınız.

Ayrıca şeytan ademin imtihan edileceğini nerden bilmektedir ki "muhakkak onları saptıracağım "demektedir

Şeytan, cinler ve melekler tamamen çok tanrılı inançlardan kalma varlıklar. İnsanlar geleneklerinde var olan şeyleri bir anda silip atamıyorlar. Yoksa tek ve her şeye gücü yeten bir tanrının olduğu yerde bunları mantıkla açıklamak mümkün değil.

- O ilk örnekteki şerrin sebebi biziz işte. Ben de onu söylüyorum zaten.

Tanrı- Öyleyse çık oradan, çünkü sen kovuldun. Şüphesiz hesap gününe kadar lanet senin üzerinedir.

Tanrı- İşte bu, bana ulaştıran dosdoğru yoldur. Azgınlardan sana uyanlar dışında, kullarım üzerinde senin hiçbir hakimiyetin yoktur. Şüphesiz cehennem, onların hepsinin buluşacağı yerdir.

Şöyle bir şey söyleseydi eğer adaletsizlik dışında bir sorun kalmazdı:

ilkin iblisle şeytan ı karıştırmayalım sanki cennete iblis girmiş gibi bi durum çıkmasın, vesvese gibi şeytani bir duyguya gelince bu noktada sence tezatlık var mı venom, öncesinde Allah diyor ki ''orada olanlardan istediğiniz gibi yiyin yalnız şu ağaca dokunmayın'' bana kalırsa bi prototip gibi, yani kıssa cennette başlıyor ve bir özet gibi.

"Öyleyse in oradan! Orada büyüklük taslamak senin ne haddine! Çık! Çünkü sen aşağılıklardansın"