uzun zamandır gözlerinden gelen kan şimdi bileklerimden geliyor

benden nefret ettiğini anlat

tele sekretere seni soruyorum

her gün aynı elbiseti giyiyorum

ulaşmadığını bildiğim halde

gittiğini ona bile diyemedim

ne darılabiliyorum

heni her mektubumun sonuna eğer cevap vermezsen bu son mektubum derim ya belkide bu sana son mektubum olabilir

sen varmışsın gibi davranmaya devam ediyorum

ben her esen rüzgarı içime çekmeden geçmesine izin vermem belki sevdiğimin kokusu vardır diye

hala sabah erkenden doğuşunu izliyorum akşamları batışını

eskiden hiç batmazdın

ama sen elveda da demedin

ne kıza biliyorum

sen bari bişi deseydin

unutamadım seni

sen gittiğinden beri

senin bekliyorum

çünki artık ben kendimi tanıyamıyorum

ne olur bir cevap ver en azından beni sevmediğini söyleki gözlerimi huzur içinde kapıya bilim bir mektup yaz oda olmazsa bir selam gönder oda olmazsa bizim sokaktan geç ne olur

sen sevmezmisin be müdür

yazacacaktım ama vazgeçtim yanlış anlıyorsun..

artık kalem tutan ellerim tutmuyor ne zaman yazı yazmaya kalksam bileklerimden kan gelmiye başladı ama yinede yaza bilmek için azmediyorum bilsenki ellerim bileklerinden kopacak yinede yazacağım onca yık yazdım gelmiyeceğini bildiğim halde bileğimin kopacağını bildiğim haldede yazarım

geceler esen rüzgarın içinde kokunu ararım

anlamakla kaale almak farklı ama

kimseye gittiğini diyemedim

senin kokunun olduğu bir kağıt barçası istiyorum

gitme kal diyemedim

müdür sen yaz istediğin gibi yaz ama alakalı yaz

sensiz soğun acı verdiği anladım

belki geri dönersinde beni tanıyamazsın diye

bir cevap ver ne olur

diyemem ki

her sabah kapalı olan telefonunu arıyorum

sen şimdi oralarda mutlumusun

sen bqana bakma ben alakasız yazarım

kalbim seni andıkça atıyor

öyle birşey dedinki yüreğimde umutsuz bir sevdanın bulutu vat herdaim çağlar sessizce..

unuttum sandım ama unutamadım seni

bakarken ardından gitme kal diyemedim

ciğerlerimden gelenin de hiç önemiyok hatta onlar sana vermek için sakladığım gülleri hatırlaır bana

her gün kahır içimde

birgün mektubum gelmezse bilki artık seni beliyorumdur

sen hiç kimsenin gözlerine bakınca erimezmisin

en azından anlamaya calışıyorum

her gün batımında bşımı önümü büküyorum

doğru yüzünü görünce analadım

gel be güzelim bak daha kimse bilmiyor

ama mektup yaza bilmem için ellerede ihtiyacım yok senin o tatlı gülüşlerin hep gözümün önünde senin hayalin silininceye kadar bu son mektuplar yazılacak ama aşkım artık canım çok yanıyor

gittiğin yerde mutlumusun sabah güneşim

yoo hiç kale almamaktan ben daha iyisini bilirim demekten daha iyidir

sensiz kaldığımı kimselere diyemedim

aşkım

gecelerim hep soğuk hep yalnız

benden kurtulmak istediğini anlat

sensizlik tarifi olmayan bir şey

sonuçta size değer vermek için bir çaba gösteriyorum

her sabah sana mesaj atıyorum

bu sana yazdığım kaçıncu son mektup bilemiyorum ama artık yazacak takatim kalmadı her nekadar yazdığım tüm mektuplara cevap alamasamda yinede yazdım sana belki bir cevap verirsindiye ama vermedin bende bekledim beklerken yazdım am artık yazamıyorum aşkım hayatım güzelim

çok yalan söylediler bana ama sen yaşadığım en büyük yalanmışsın

gözlerim seni arıyor

sevmek ve ben

her gün doğan güneşle seni bekliyorum

ona hiç bir şey demezmisin

o daha kötü değilmi..