İşte o zamandan beridir ki:

Ateş sudan, su ateşten kaçar olmuş...

Günler boyu, geceler boyu

Aramış suyu diyarlar boyu,

Zamanla su, buhar olmaya, ateş, kül olmaya başlamış.

Ya kendisi yok olacakmış, ya aşkı...

Ateş durmuş, susmuş, sönmüş aşkıyla.

Sevdalanmış onun deli dalgalarına.

Hayatıma anlam veren mucizem ol...

Ve o an anlamış;

Yüreğindeki duruluğa...

Bakmış o duru gözlerine suyun,

Suyun yüreğini sadece ateş alır olmuş...

Demiş ki suya:

Gel sevdalım ol,

Biraz kırgın, biraz hırçın.

Baştan alınlarına yazılmış olan kaderi de

Su dayanamamış ateşin gözlerindeki sıcaklığa, al demiş;

Ama gitmenin yitirmek olmadığını.

Bir gün gelmiş, suya varmış yolu

Aşkın bazen gitmek olduğunu,

Ateş bir gün suyu görmüş yüce dağların ardında;

Ateşin yüreğini sadece su,

Yüreğindeki kederi de alıp gitmiş uzak diyarlara su...

Yüreğim sana armağan...

Sarılmış ateşle su birbirlerine sıkıca, kopmamacasına.

Ateş kızmış, ateş yakmış ormanları...

tşk ederim

Hırçın hırçın kayalara vuruşuna,

çok güzel bir paylaşım gerçekten