Tatucum,

sayın sidas:döktürmüşsünüz gene

Öyle uzaktasın ki artık feryatlarım çaresiz...

:))) en iyisi film bitemesin haklısınız sayın tatu

siz yinede yazın sayın solmaz zira yorumlarınızla renk katıyorsunuz saygılar efendim..

Kendini mutlu sanırsın ya, kendini kandırışına yanar en çok içim. Gerçek aşkları çocukça bulursun sanki istesen, elini uzatsan tutacakmışsın gibi boş yere avutursun kendini. Oysa ki o aşklar senin yaşadığın loş, tozlu, kirli hayata çok uzaktırlar be gülüm.

bohem Fr. bohème

valla bende merak ettim şu aşıkınıı ha

kalp krizi diyelim...

siz neden ölüsünüz sayın kedi :)

bohem ne demek kelebek

sf. Yarınını düşünmeden günü gününe tasasız, derbeder bir yaşayışı olan : ?Gecenin bu saatinde bohem arkadaşlarımın bulunabilecekleri büyük bir birahanenin kapısı önünde durdum.? -P. Safa.

film bitsin de ağlayalım artık hıçkıra hıçkıra...

Ne yazık ki olmuyor... Ben senin için gözyaşı döktükçe senin huzursuzluğunu daha da ağır hissediyorum. Felekten günler geceler çalma telaşındayken sen, ben aslında içinin nasıl çaresizce kan ağladığını duyuyorum. Elimden birşey gelmiyor birtanem, elimden bir şey gelemiyor. Ellerimi hiç bırakmasaydın ben sen isteyince mutlu olacağın başka ellere bile seni vermeye hazırdım. Anlamadın, inanmadın ama tek isteğim senin mutlu olmandı. Sen arka sokakların puslu, kimsesiz gecelerini seçtin bense gölgeni bile kıskandığım o yollardan çekip alamadım seni.

bohem derken sayın kelebek :)

zaten ağlamıyormuyuz sayın kedi

İçine beni de sürüklerken son anda tutunduğum anılar beni yaşama bağladı belki de kimbilir. Ama sen gitmeyi sevdin, düşmeyi seçtin bir boşluğa. Karanlığın olmayı seçtin...

Sözlerim ulaşamadı sana, sevgim ulaşamadı, sesim, sessizliğim ulaşamadı. A ma keşke dualarım sana ulaşabilseydi de geceleri ertesi gün nerede olduğunu hatırlayamayacağın yabancı kollarda uyumak yerine akşam sefalarıyla dolu bir bahçede huzurlu bir melodiyle kalbinde gerçek sevgi tomurcukları açtığını müjdeleyebilseydin bana. Ya da boşver söylemesen de olurdu, ben aydınlığa ulaşmış, huzur dolu olduğunu bilseydim...

Anlamadın, inanmadın ama tek isteğim senin mutlu olmandı. Sen arka sokakların puslu, kimsesiz gecelerini seçtin bense gölgeni bile kıskandığım o yollardan çekip alamadım seni.

Gittin... Yanlış yollara gittiğini bile bile durduramadım seni... Duyuramadım sesimi... Gittin ve gittikçe yitmektesin... Gözyaşlarım çaresiz, mesafeler çaresiz...

Ne diyorum biliyor musun? Keşke sevdiğim... Keşke ben olmayacaksam yine olmasaydım hayatında ama sen gün geçtikçe o çarpık yaşamın fırtınasına kapılmış bir yaprak gibi oradan oraya savrulmasaydın. Keşke titrek bir mum gibi sönmek üzere eriyip gitmeseydin. Ben yanında değilim diye mutsuzluğuna incinmez miyim sanırsın. Keşke sabah uyandığında huzurla dolabilseydi için de, gözlerini yavaşça açtığında yastığında yürüyen minicik bir uğur böceğini görüp, benim gönderdiğimi anlayıp gülümseyebilseydin. Keşke pencerene konan bir kuş cıvıltısıyla uyanabilseydin sevgiyle...

Sanırım yanlış oldu. Pardon!! :)))

Şimdi uzak bir kentin uzak şarkılarındasın sevdiğim. Kimbilir hangi sisli sokakta hangi yalan sevdanın peşindesin yine.

mavi _sevdam yine güzel yazmışsın dersem merkez yine gelir gaz verme kudret der ya ne yazacağımı şaşırdım.

Kendini kandırırsın kimbilir kaçıncı yabancı ten peşinde yanan arzularınla koşarken. Yüreğin yanar bilirim, kendine bile itiraf etmezsin bunu. İçindeki o koskoca boşlukta kendi gölgelerinle boğuşur durursun. Attığın çığlıklar sessizce yankılanır duvarlarında döner sana. Yine de inkar edersin. Mutluyum dersin, ağlayan yüreğini sımsıkı kapatırsın ellerinle ağladığını kimse duymasın diye. Kendinden bile saklarsın ağıtlarını ama ben duyarım. Hani hep derdin ya, içini okurum senin, ruhunu okurum...

noluyo kedi dertlisin bugün ölmek ağlamak ne oldu ya..

Duyuramadım sesimi... Gittin ve gittikçe yitmektesin... Gözyaşlarım çaresiz, mesafeler çaresiz... maalesef!!!

açıklama açıklarsan filim biter

artık bir ölüyüm

Kaç güneş battı, kaç gece bitti ama sen gelmedin. ÖLÜMDEN ÖNCE DEMİŞTİM; AMA GELMEDİN... Yoktun, yoksun ve olmayacaksın. Varlığını hissetmiyorum artık yanımda, derin sıcaklığını, tutunduğum ellerini hissetmiyorum artık. Nasılda güzeldi herşey... Senin yanına gelebilmek için söylediğim yalanları bile özledim. Hiç yapamadım senden ayrı biliyormusun?Tek bir gecem sensiz geçmedi. Uyumadan önce kurcalarken geçmişi içim acıyor bilemezsin uyku tutmuyor gözlerimi! Yalnızlığımda sen, hayalimde sen, düşümde sen ve korkularımda hala sen vardın bilemedin! Bir şey saplanıyor içime, kalp atışlarımda bile ismini duyuyorum. Beni ne zaman görsen uzak uzak izliyorsun sessiz sedasız gidişimi. Ayırma gözlerini üzerimden, o kısacık an için herşeyden vazgeçebilirim. Çünkü ben hayatı senin o gözlerinde buldum ve tekrardan bulduğum yere gömdüm. Seni gördüğümde sesini işitmeyince yada yanına sokulamayınca içimden öyle bir şey kopup gidiyor ki, öyle derin giriyorki yokluğunun kurşunu yüreğime, canımı canımdan alıyor her seferinde... Ellerin ellerime deydiğinde sanki tek vücut olurda kalbimiz bir atarmış gibi hissederdim. Ben o ellerden, o gözlerden, o delisi olduğum gülüşünden hiç vazgeçmedim, vazgeçmek istemedim... Ama şimdi öyle uzak, öyle uzaksınki bana gücüm yetmiyor bu savaşa... Gittiğin gün hala gözlerimin önünde. İçimi yakan sözlerin, ıslak gözlerin ve titreyen ellerin... Hepsi bir bir aklımda! Konuşamıyordun, bir türlü o ayrılık sözcüğünü diline yakıştırıpta söyleyemedin. Belliydi, ayrılık ecel misali dayanmıştı kapımıza. Artık sözcükler tükenmiş, zaman yitip gitmiş ve o an için bizi en iyi ifade edebilen gözyaşlarımız kalmıştı ellerimizde. Hem beni, hem kendini yakarak gittin. İçimde öyle bir burukluk bıraktınki tarifi yapılamaz. Artık ne hayalini kurduğumuz yarınlarımız var ellerimizde nede yarınlara güneş doğuracak bir birlikteliğimiz... Beklenmedik bir anda geldiğin gibi, beklenmedik bir anda da sır olup gittin. Bak bugünde bitiyor işte. Fakat ne sen geldin nede ölüm...!!!

ama bohem ne demek sölemedin

Mavi, başka şekilde sorayım: Neden bu kadar üzgünsün ve acı çekiyor gibisin?

Ne var sanki bu gece hiç bitmese... Güneş doğmasa ve ben sensiz bir güne adım atmasam, başlamasam ne varki... Hiç bu kadar kaybolmamıştım yokluğunda, hiç bu kadar acıtmamıştı yüreğimi ayrılıklarımız. Alışılmışı yaşamak istemiyor artık yüreğim. Vedaları aşmak, ayrılığı yok saymak istiyorum. Hayalindeki gibi her gecenin sabahında yanında olmak istiyor yüreğim, gözlerim, ruhum, bedenim... Gidişinden bu yana öyle çok parçalandım, öyle çok azaldım ki... Artık nefes almak zorlaşıyor, uyumak korkutuyor, gözlerim seni yanında görmeyince kör oluyor. Uyumak bile istemiyorum ki artık. Sabah olacak ve yeni doğan güneşle ben o koca boşluğunda, yokluğunda yine kaybolacağım. Uyumak istemiyor artık yüreğim... Sensiz, sessiz bir sabah istemiyorum ki... Gelmeni bekledim oysa, her doğan güneşten seni dilendim arsızca. Güneş doğuşuyla yok ederken rüyalarımdaki hayatı, bir yandanda senin geleceğini müjdeliyor sanki bana.

birgün açıklarım sayın tatu :)

Sana olan sevgimin sonsuzluğu ve gücü seni o hayattan çıkarıp kurtarmayı başaramadı.

Mavi_sevdam, hep böyle bohem mi takılırsın?