öncelikle amin. bu dertlerle dertlenmek en azından kalbimizde bir üzüntü duymamız lazım ve herdem dua etmeliyiz.

Efendimiz gece ibadeti ile emredilmeseydi de yine de uykusuz geceler geçirirdi

Derdimiz dertsiz olmamızdan kaynaklanıyor.

ALLAH 'ın güzel kulları, veli kullarının bir günleri rahat, huzurlu geçse, hemen ağlayarak secdeye kapanır, "ben bugün ne hata işledim ki RABB'im bana bu rahatlığı yaşattı" diye gözyaşı dökerlermiş. Kıssadan hisse.

Allah cümlemizi alemi islamın derdi ile dertlenenlerden eylesin

Bu foruma yazı yazanlar, büyük büyük başlık atanlar alemi islamın mevcut halinden dolayı gecede en az bir kez yatağından sıçramıyorsa yada en azından başını yastığa koyduğunda hemen uyuyabiliyorsa daha çoook çekeceğimiz var demektir.

Hoca efendiyi ilk tanımaya başladığım hatta tanımadığım zamanlarda Tv de ki sohbetlerinde ağlayan bir adam görüyordum ve şaşıyordum neye ağladığına... Bir insan neden bu kadar ağlar diyor hayret ediyordum... Sonra kitaplarını okuduğumda gördüm ki derdi maişet değilmiş bizler gibi.. Derdi insanlıkmış.. Biz bir kendi yükümüüzü alamıyoruz omuzlarımıza ağırlığı altında eziliyoruz.. başkalarına üzülmek onlar ile dertlenmekmiş demek göz pınarlarının kaynağı..

müslümanlar bir vücudun azaları gibidir. Dinledik okuduk ama sindiremedik bunu...

"onlar iman etmiyorlar diye neredeyse kendini helak mı edeceksin?"

"Yüce dağ başında kar duman, yüce başlarda da çile ve ıstırap eksik olmazmış."

Başkasının derdiyle dertlenenlere, yaşatmak için yaşayanlara selam olsun. RABB'im inşallah bize de nasip etsin.

Eğer eve geldiğimizde kendimize "Bugün ALLAH için ne yaptın sorusunu soramıyor, cevabını da veremiyorsak, en azından bu düşünceyi aklımızdan, gönlümüzden geçiremiyorsak, inananlar olarak kendimize çok yazık ediyoruz.

Bir hocamızın güzel bir sözü geldi aklıma.