Kaderimdir hep çektiğim, inlerim hiç reha bulmam

Nihayetsiz bu takibe doğrusu takat yetmiyor

bugün biraz gam'lıydım zaten... satırlarınız gam'a demir de attırdı. lakin seviyoruz biz bu hicretten kalma hıçkırıkları... eyvallah.

çektim o kadar cevr ü cefasın ki usandım

Çaresizlik var

neyse, ben memnunum mikrodan:))

derlerdi kabul etmez idim, şimdi inandım

kamil hocam, anlatıverin hele... kimmiş? hasan tahsin mi?

peki bu, gül yağını eller sürünür çatlasa da bülbül şiirinin sahibi osman nevres ise, zengin ailenin şımarık kızına müzik dersi veren de osman nevres oluyor. bu işlerle ilgilenmiş mi acep hasan tahsin yoksa başka bir arkadaşının hayatını mı konu almış bilemiyorum.

Bu akşam yine garip bir hüzün çöktü üstüme

Aşkdır pak eyleyen şirk-i cenabetden seni

Aşkdır erenlerin yolu aşkdır erenlerin hali

Kuldan öte kuldan ziyade

Senden öte senden ziyade

akıttığın gözyaşları ALLAH içinse ne gam;müşterisi o dur!

gam, bir bakıma da özlemdir demi. özlemek ne güzel şeydir demi. özlememin acısı ne kadar kuvvetli olursa, kavuşmanın da tadı o kadar güzel oluyor.

Sabret gönül sabret

Uyanır da zaman zaman içimde

Neylerse güzel eyler

allah dostları olmasa ne olurdu bu dünya. her Allah deyişlerinde dünya bir kere daha dönüyordur.

Gam çekmeyince kıymeti artar mı aşıkın

beyit buydu ama kimindi bulamadım. maalesef kitabım da yanımda değil, bilahare bakabilirsem yazarım inşallah.

benmde aklıma bu geldi

Selden öte selden ziyade

Öyleyse, kuyunun içi, insanın kendi içi. Istırabın içi. Hicranın içi. Feryadın içi.

Emir gelmeden çıkamaz. O, kendine ve sebeplerine güvenir durur bir müddet. Zaten bu yüzden kuyuya atılmıştır. Kendine güveni kırılsın, sebeplerden arınsın, bi-sebep olsun diye... Kendi kendine hiçbir şey yapamayacağını anlasın diye, karanlık ve korkunç bir kuyuda, susuz kalmış balık gibi?çırpınmaya? bırakılmıştır, ümit ve ümitsizlik arasında..

Akl ile Hakka erilmez aşkdır mürşid olan

Kuyunun İçi? Gamzede

bir tane alim varmış.40 sene canı hep kuru istemiş ama bir türlü ya yememiş ya da nasip olmamış.

Istırap, hicran ve bir türlü duyurulamayan feryad var!

Süslenmiş gemiler geçer açıktan,

Aşıklara Gaybi derman aşkdır hakikatde heman

Gözyaşlarım akıp gidecek

Medet ya tabib el kulub!

öldürmez de, süründürür belki... razıyız yine de. sonu O'na varacaksa...

Orda öyle bir isim var ki

Havanlar dövemez merhem,

Dört kitaptan başlayalım istersen gel söze

Yollar ki, Allaha çıkar,

Düşen var!

Bir sen var ki senin içinde

Kuyuda hayat zordur. Düşen garip en diptedir! Kah ağlar, yalvarır, kah tehdit eder bir gücü varmış gibi, sonra siner. Ümitsizlik gece gibi çöker her taraftan. Kurtulamayacağını, öleceğini düşünür, ümitsizliğe teslim olur. Öyle ki, ümitsizliği ümidi olur. O bile bir çaredir. Ama gam kuyusunda çareye izin yoktur. İşte, tam bu sırada bir çıtırtı duyar. Yine ümitlenir, bir silkinir yerinden. Bağırır: ?Bu sefer kurtulacağım? Tam güç bulup inanmaya başlamıştır ki o da ne? Çıtırtı kesilir. Ümit de yel olur gider. Yine gamla dolar taşar... Yine siner, bütün ümidini son kuruşuna kadar yine kaybeder. Ağlar, ağlar.. Ne ümitte durmasına izin vardır, ne ümitsizlikte. Hangi konağa varsa, yanar! Hiçbir limana teslim edilmez; boyuna dal gibi titrer.

Varlığın mahv etmeyen Gaybi mürid-i nefs olur

evet yunana ilk kurşunu sıkan hasat tahsin. çok şaşırdım duyunca.

bir gün o üzümü yemiş ve yiyince nedamet duymuş içinde. özleminin tadı, üzümün tadından güzelmiş diye.

Ne çıkar;

Aşkdan ulu yokdur paye aşk ile tut pir eteğin

Uykudan uyanmak işte öyle ıstıraplıdır. Bu uyanışa Hz. Mevlana, yine Mesnevi-i Şerifte şöyle bir örnek verirler: ?Anneler bazen uyuyan bebeklerini doyurmaları gerektiğinde, bebeğin burnunu hafif sıkarak, kaşıyarak onu uyandırırlar.? Bu kaşıma, biraz acıttığından, bebeğin hoşuna gitmez, tabii. Bebek, uyumanın doyumsuz hazzıyla burnunu kaşıyandan da kaşıntıdan da memnun olmaz, gözlerini yummak, rüyalara dalmak ister. Ne var ki HAYat uyuyarak yaşanmaz. Bu süt de dirilerin rızkıdır! Bebeğin sütle dolu memeyi emmesi, öyleyse uyanması ve bunun için bir parça canının yanması lazımdır. Onu uyandıran, canını acıtan, sonra şefkatle emzirip büyüten aynı kişidir. (?Mürşid annedir.? http://www.sufizmveinsan.com/sohbet/fanidennotlar2.html)

İskender Pala

Kangı derviş aşkı bilmez vallah o kul Hakkı bulmaz

Gamzedeyim + Gam iki ayrı anlam, süper bence..

Hücrem soğuk bir tek sen varsın düşlerimde

Yaram var...

Aşksız kişi olmaz veli aşk ile tut pir eteğin

Bir ben var ki benim içimde

Gam var...

Elem beni terk etmiyor, hiç de fasıla vermiyor

Mürşidler müridlerini nasıl eğitiyorlar?

Nihayetsiz bu takibe

Gamzedeyim deva bulmam

bende bu başlıgı görünce çok begendigim gamzedeyim şarkısı geldi aklıma,

Medet ya sahib el imdat

okuduğum bir kitap vardı. ismini unuttuğum ama. o kitaba ne oldu nere gitti bilmyrm. kitapta aşağıdakiler yazıyordu.

Kelepçeler yine vuruldu kilit kilit yüreğime

Derviş olmak ister isen aşk ile tut pir eteğin

Ne azap ne sitem yalnızlıktan,

Korku var.

Kan yutmayınca buldu mu hiç i?tibar la?l

İ. Pala'nın kitabı aşkta geçer o beyit hocam... bakinin miydi fuzulinin mi, hatırlayamadım. bakayım bir...

Bela var.

bu gam beni öldürür mü bilinmez, zira gamıma sadakatim yara olur bu defa...

Aşk dediğim Hak zatıdır alem anın sıfatıdır

bana hikayesi pek inandırıcı gelmedi, tezatlıklar var sanki. araştırmak lazım...

Aşkdan gayrı yokdur bir iş aşk ile tut pir eteğin

Gamzedeyim deva bulmam, garibim bir yuva kurmam

Baldan öte baldan ziyade

ne güzel demiş şair, gamze hanım

ben de bizim bölüm başkanından dinlemiştim birkaç sene evvel. ne kadar doğrudur bilinmez.

Aşkı mürşid olmayanlar gelmesin bu meclise

Velhasılı, toprağa düşen tohumun önce içi parçalanır, sonra nasipte varsa uç verir. Kuyunun içi kuyunun içinde öğrenilir. Nihayet, onu kuyuya atanla kuyudan çekip alan aynı olduğunda, ?sebebe? der ki gamzede: ?Bugün sizi kınamak yok!? Ve artık?kınayanın kınamasından korkmaz!?. Böylece?sebep? sancısı dinmiş, ?suçlamak? bitmiştir.

Gam kuyusuna!

Benden öte benden ziyade

Garibim bir yuva kurmam

Aşkla pak olmayanlar gelmesin bu meclise

barış mançoyu severdim... Allah rahmet eylesin.

Düşen inler:

gamzedeyim deva bulmam... :)

Sanırım, gittiği diyar bendedir.

Kasap sevdiği postu yerden yere vururmuş!

Bahr-i aşka dalmayanlar gelmesin bu meclise

Mürşidi bulan hediyesini çabucak alır: İnsana bir dert verirler, derman aratırlar... Zevk u sefa bekleyen çok bekler. Önden zevk u cefa gelir. Verilen dert ne olursa olsun, insan gam kuyusunu boylamıştır baş aşağı. Artık gamzededir. Derman bulacağım diye duvarları kanatır. İflahı kesilir. Kah tırmanır, kah bağırır, akla hayale sığmayacak işlere kalkışır. Bir yandan korkar, bir yandan siner, birden deli cesareti geliverir: ?Çıkarın beni burdan!?

neuzübilleh, eğer gamze-ra tamam kuni"

İster isen din-ü- iman aşk ile tut pir eteğin

Aşkdır aşıkların gözü anda görünür dost yüzü

"be-nim gamze tuvani ki katl-i am kuni

gül yağını eller sürünür, çatlasa da bülbül!

gamzeden gam'a geçelim yeniden...

bir anda etkilendim.

Desem ol bi vefa bilmen inanır mı inanmazmı...

O senden öte benden ziyade

Künh-ü aşkı bilmeyenler gelmesin bu meclise

Bir gün elbet bitecek bu çile

başlık kinayeli olmuş :)

Karanlık var.

Ama bil ki ateşin hala yanacak yüreğimde

Ölmeden ol ölmeyenler gelmesin bu meclise

Sevgilinin şöyle güçsüz ve küçücük bir gamze kırıntısı bile aşıklar arasında katliama sebep oldu. Allah korusun gamze ya bir de tamam olsaydı.

Demir kapı yine kapandı ağır ağır üzerime

bunu yazan "osman nevres" isimli vatandaş kim biliyor musnz. ben de geçenlerde kpss tarih çalışırken öğrendim.

Bilmez ki beklediği el, onu kuyuya atan eldir. Bilmez ki, sebepten geçinceye kadar muradına ermez, kuyudan çıkamaz; o sebepten bu sebebe koşar. Ancak yorulur. Bilmez ki işler sebeple değil, emirle yürür. Ne vakit emri bilir, o vakit Hazreti Emir gelir, elini uzatır. Bunun için de, işte, önce gam kuyusuna düşüp, orada kendi başına bir hayat geçirmesi lazımdır. Tıpkı Yusuf gibi. Çile, halvet, riyazat, gam, keder, dert, bela.

Gamım pinhan dutardım ben dediler yare kıl Ruşen

Bahr-i aşkın menbaıdır bil kulub-u evliya

Ta hicretten kalma bir hıçkırık

Doğrusu ömür yetmiyor

Ya da?kuyu?

Kalbin ana berk eyle

ellerle o zevk etdi ben ateşlere yandım

İnlerim hiç reha bulmam

Gönülde hiç koma teşviş çiğ kalma aşk ile piş

Gülden öte gülden ziyade

Cümle eşyaya hakikat mayedir aşk-ı İlah

Kaderimdir hep çektiğim

Bulamaz pazarlar dirhem,

O için içi ümit ve ümitsizlik dolu. Belki en zoru da bu. Ümit ve ümitsizlik arasında gidip gelmek, adeta say yapmak safa ve merve arasında. Su aramak; aç, susuz.

Mesnevi?deki atlı emirin, yılan yutan adamı koşturduğu düz ova, işte, böyle daracık bir kuyudur. Atlının adama yedirdiği çürük elmalar gam sofrasının meyvalarıdır. Kaynar su içip de için dağlamadan, feryadın zirvesini bulmadan kimse gelip kimseye el uzatmaz bu kuyuda. Çünkü;

Yiğidi gül ağlatır gam öldürür..

Dudakların şeker gibiydi

beyhude yere ah u figan eyleme nevres

Aşkdan ulu amel olmaz aşk ile tut pir eteğin

Denebilir ki sülukun birinci durağı kuyudur.

Gönül Hakkın mir?atıdır aşk ile tut pir eteğin

Derin derin soluyorum seni gecelerce

Hakkı bulmak ister isen aşk ile tut pir eteğin

Bendedir...

bigane-edadır bilir ol afeti herkes

Bir sabah elbet güneş de doğacak penceremde

Takdirini derk eyle

Medet ya sahib el Kur?an

bu gam kelimesi hayli repertuarlı.

Kuyunun içinde ne var?

Tedbirini terk eyle

Kendisin yok bilmeyenler gelmesin bu meclise

ümmid-i visal eyleme andan emelin kes

Aşkdır bu aleme maye Hak dostlarına sermaye

velilerin kalpleri aşk denizinin kaynağıdır, aşk denizine dalmayanlar bu meclise gelmesin diyor.

Her şeyin sonu olduğu gibi gönüldeki gamın da bir sonu olacaktır. Oysa aşık vuslat gecesinde de gamlıdır. Zira?ya bu vuslat bitiverirse!? diye düşünmektedir. Onun için vuslat yerine gam istemek daha geçerlidir. Değil mi ki gam sevgiliden gelir; öyleyse değerlidir. Ona gönülde yer verilir. Bu yüzden gama çare aranmaz. Onun çaresi yine gam çekmektir. Doktorun buna yapacağı bir şey yoktur. Gamla içli-dışlı olan gönül bundan zevk bile duyar. Bu yüzden boyu hilale dönse, devamlı ah etse, yakasını yırtıp feryatlar koparsa, hatta aleme rüsvay olup toprağa karışsa bile şikayette bulunmaz. Kaldı ki sevgiliye şikayet olmaz. Üstelik sevgilinin duruma inanıp inanmayacağı da şüphelidir. Ya inanmayıverirse?.. Fuzuli? yi (ö.1556)dinleyelim:

Medet ya sahib el meydan

Akl ile ölüp dahi aşk ile dirilmek gerek

teşekkür ederim kamil hocam ama bu 2. oldu:) ilk içimden gelenlerde yazmıştınız galiba...

selamlar olsun hocam

Pembe pembe yanakların

eniştem beni her gördüğünde hala bu şarkıyı söyler;

bizden de selam olsun hocam, hoşgeldiniz...

olur ya bazen, tatlı bir hüzün, seviçnli bir keder, hüzünlü bir gülümseyiş...

O'nu düşün o'na sığın

daha önce yazmıştım size gül yağını eller sürünür çatlasa da bülbül şirinin hikayesini. en son 4 lüğünü de yazaım da okuyun bari.

Dersi Hakdan almayanlar gelmesin bu meclise

2. bir bir'den

Galiba, önce tutup kuyuya atıyorlar..

çekilen gamlarda da vardır bir haller. bu gam kimseye değil kendime sadece. kalbimde sadece. ve kalbimden kimlere taksim olunur bilinmez sanki.

Hiç de fasıla vermiyor

Gam gönülden başka kimsenin yüklenemediği bir yük, tahammül edilemeyen bir yaradır. İşte bu yüzdendir ki gam, aşıkın mihenk taşıdır. Onun istek ve dayanıklılığı ile sadıklığını ölçer. Bu bakımdan aşık daima gam ister, adeta onsuz olamaz. Gam, aşıkın en vefalı dostudur. Zira bu dost sayesinde sevgiliye ulaşacaktır. Yine Ahmed Paşa bu gerçeği şöyle terennüm eder:

Aşk sultandır gayrısı kul aşk ile tut pir eteğin

Öyle yorulur, öyle yorulur ki gamzede, artık uzanacak eli pazarlıksız, sıkı sıkıya tutacak hale gelir. Satılmaya, bende olmaya, söz dinlemeye, emre itaate hazırdır artık. Yorgunlukla kendinden geçmeye başlamıştır bile. Çünkü hiç dermanı kalmamıştır. ?Derman arar idim derdime / Derdim bana derman imiş? ne demekmiş, sezmeye başlar!

alıntı

Kime ne; aşılmaz duvar bendedir...

Mevla görelim neyler

gül yağını eller sürünür, çatlasa bülbül...

Elem beni terketmiyor

Bir canım var vereceğim

Yüküm var...

hani bir söz vardı

- Dilaver Cebeci

Aşkdır alem adem özü aşk ile tut pir eteğin

Duvarlara kazıdım ismini her köşeye

Aşka kulak salmayanlar gelmesin bu meclise

İsyan etme

Görünüşte, insanı kuyuya atan ya kıskanç kardeşleri, ya hain komşuları veya daha başka birileridir. Ya da insan kendi kendine?Acaba şu kuyunun içinde ne var? deyip, merak edip bakınırken, kendini bir anda kuyunun içinde buluverdiğini sanır. Sebepte kaldıkça neden kuyuya düştüğünü bile anlayamaz! Anlayamadığı için de kardeşlerine, komşularına, ayağına takılan taşa kızıp durur. Boş merakına sayar, söver.

Aşkdır Allaha doğru yol aşka pek yapış Hakkı bul

'Gamzedeyim deva bulmam' Barış Manço ne güzel ifade etmiş.

Altı kanatlı gürzler indirir kalbime,

sizi gidi gamze hanım. bakın ilk kez size gamze dedim. başlıktan dolayı o da:))

Sakın isyan etme