Ayrıca, ?Kur?an müslümanlığı? diyen kimselerin ortaya koydukları müslümanlık tarifleri ve anlayışları da birbirini tutmuyor. Zaten, duygu duruluğundan ve kalb safvetinden mahrum kimselerin anlayışlarının aynı olması düşünülemez. Çünkü, merkezden ve ana hattan ayrılan kimse, tali bir sürü yola sapmaktan kurtulamaz. Nitekim, Cenab-ı Hak, ?İşte Benim dosdoğru yolum. Ona tabi olun. Sakın, sizi Allah?ın yolundan ayıracak başka yollara uymayın.? (En?am, 6/153) buyurmuştur. Evet, Kur?an-ı Kerim?i ve Din-i Mübin?i, Sahabe-i kiramın anladıkları ve yaşadıkları gibi kabul etmeyenlerin, akla hayale gelmedik patikalara, farklı farklı yollara sapmaları kaçınılmaz olur. Zira, o takdirde herkes kendi kafasına ve hevasına göre uygulamalara dalar, düşünce inhiraflarına kayar.

Hasılı; asıl?Kur?an müslümanlığı?, Hazreti Ruh-u Seyyidi?l-Enam Efendimiz?in, Kur?an ayetlerinin yanı sıra kendi ifade ve beyanlarıyla da tebliğ ettiği, sonra da İnsan-ı Kamil oluşuna muvafık bir keyfiyette mükemmel bir temsille ortaya koyduğu ve Ashab-ı Kiram efendilerimizin de Rehber-i Ekmel?den öğrenip uyguladıkları müslümanlıktır. Selef-i Salihin tarafından, asli ve fer?i bütün deliller gözetilerek çerçevesi belirlenen bu İslam anlayışını bırakıp, heva ve hevesine fikir sureti vererek Kelam-ı İlahi?ye sahip çıktığını iddia edenlerin yaptıkları, olsa olsa, Kur?an-ı Kerim?i mehcur tutmaktır.

<i> Soru: Zaman zaman dile getirilen ve zahiren kulağa da hoş gelen?Kur?an müslümanlığı? tabiri, hususiyle bazı kesimler tarafından telaffuz edilince bir kısım soru işaretlerini netice veriyor. ?Kur?an müslümanlığı? ifadesi doğru mudur, yoksa bu söz ve anlayışın arkasında başka maksatlar mı vardır?</i>

Dolayısıyla, Ashab-ı Kiram, içinden çıkamadıkları meseleleri hemen Hikmetin Lisan-ı Fasihi?ne sorarlardı. Hazreti Ebu Bekir, Hazreti Ömer ve Aişe validemiz gibi zeka, hafıza ve idrak seviyeleri itibarıyla içimizde hayranlık duygularını uyandıran büyük sahabiler bile, pek çok mevzuyla alakalı?Ya Rasulallah, bu ne demektir? ?Ya Rasulallah, şunun manası nedir? şeklindeki sualleriyle istifsarda bulunurlardı. Demek ki, Sadık u Masduk Efendimiz?in rehberliği, ışık tutması, şerhi ve izahı olmasaydı, dini kendilerinden öğrendiğimiz o Sabikun u Evvelun dahi Kur?an?ı kendi başlarına tam olarak anlayamayacaklardı. <u> Zaten, herkes Kur?an?ı kendi kendine anlayıp ondan hükümler istinbat edecek olsaydı, bir peygamberin gönderilmesine ihtiyaç mı kalırdı? </u>

<u>Bu zaviyeden, her müslim bir Kur?an müslümanıdır</u>; elhamdülillah, biz de Kur?an?a göre müslümanız. Gerçi, Kur?an?ı temsilde hatalarımız ve boşluklarımız bulunabilir; pek çok eksik ve kusurlarımız olabilir, belki bu açıdan sorguya da tabi tutulabiliriz; en azından bazılarımız itibarıyla Kur?an?ı hakkıyla temsil ettiğimiz söylenemez. Fakat, yine de -elhamdülillah- biz, Kur?an?ın müslümanlarıyız.

Tabii ki, sathi de olsa bir malumat edinmek, belli mülahazaları öğrenmek ve zor anlaşılan bir kısım ifadelerle alakalı bazı ipuçları elde etmek için Yüce Kitabımızın açıklamalı bir mealine müracaatta bulunmak her zaman faydalı olur. Selim akıl, selim his, selim kalb ve temiz vicdan sahibi bir insan tarafından hazırlanan böyle bir meal, Kur?an etrafındaki şüphe fırtınalarına ve vesvese rüzgarlarına karşı bir sera vazifesi görebilir. Fakat, hiçbir meal Kur?an?ı bütün manaları, mazmunları ve muhtevası ile ihata edemez. Meallerden, şerhlerden, tevillerden ve tefsirlerden faydalanılır, ancak bunlar İlahi Kelam?ın yerine konamaz; <u>dahası, Kur?an sadece onlarla yeterince anlaşılamaz.</u>

<i> Cevap: </i> Bir manada, hepimiz Kur?an müslümanlarıyız. Çünkü, onun nuru sürekli hayatımıza akıyor ve bizi o besliyor. Evet, bizim can damarımız, havamız ve ziyamız Kur?an?dır. Ebedlere kadar var olabilmemizin temel direği Kur?an?dır. Kur?an, bazen ciddi bir merak ve iştiyakla, kimi zaman da bir tereddüt ve ürperti ile beklediğimiz öbür alemlerin haritası, tarifnamesi ve rehberidir. O, insani kemalat yolunda bizi asla yanıltmayan bir terbiye kitabı, bir marifet mecmuası ve bir ilimler ansiklopedisidir. Bizim şahsi, ailevi, içtimai, iktisadi, siyasi ve idari hayatımızı tanzim eden bir kanunlar külliyatıdır; ihtiva ettiği dua, zikir, fikir ve münacatlarla seyr ü süluk rehberimizdir. Dahası Kur?an, başta Sünnet olmak üzere diğer şer?i delillerin de kendisine dayandığı temel kaynağımızdır.

Bütün bu delilleri hesaba katmadan Kur?an?ı kendi enginliğiyle kavrayamazsınız. Kur?an-ı Kerim?in doğru anlaşılması için, onu Sünnet-i Seniyye?nin rehberliğinde okumak gerektiği gibi, ayetlerin tesbitinden onların hakiki manalarının tayinine kadar pek çok meselede o ilk safı teşkil eden ve ilahi takdire mazhar olan Ashab-ı Kiram?ın mütabakatlarına ve onların tefsirlerine vakıf olmak da lazımdır. Kalbleri tir tir titreyerek, Allah?ın kelamından O?nun muradını anlamaya çalışan Sahabe efendilerimizin, üzerinde icma ettikleri meseleleri ve kıyas neticesinde ortaya koydukları hükümleri iyi bilmek icap etmektedir.

Diğer taraftan, İslam uleması, dini delilleri iki ana başlık altında mütalaa etmişlerdir: Birincisi; Kur?an, Rehber-i Ekmel?in söz, fiil ve takrirlerini ihtiva eden Sünnet, İcma ve Kıyas olmak üzere?asli deliller?dir. İkincisi ise, genel olarak Maslahat, Örf, İstihsan, İstishab, Şeru men kablena ve Sahabi kavli gibi şubelere ayrılan?fer?i deliller?dir.

-alıntıdır-

Evet, hiçbir zaman bitip-tükenme bilmeyen o Kur?an hazinesinin kapılarını açmaya yönelik soruların yanı sıra, Peygamber Efendimiz?in bizzat kendisine tevcih edilen pek çok sual, halledilmesi gerekli olan pek çok müşkil, ümmetiyle alakalı dini, içtimai, iktisadi, siyasi pek çok mesail vardı ki, Beyan Sultanı, kalb-i paki ve lisan-ı nezihi ile onların hepsini cevaplayıp müşkilleri hall, mübhemleri şerheder; Kur?an ile gelen pek çok mutlak emri takyid, mukayyedi ıtlak, hususiyi ta?mim, umumiyi de tahsis buyurarak, Kur?an mesajının yanında kendi ifade ve beyanlarının rükniyetini de ihtarda bulunurdu. Mesela; Kur?an?da mücmel olarak zikredilen namazı bütün rükünleri, şartları, sünnetleri ve adabıyla; haccı ifradı, kıranı, temettü?ü ve bütün teferruatıyla; zekatı nisabı, nevileri ve eda keyfiyetiyle ayrıntılı olarak anlatırdı. Kur?an-ı Kerim?de genel olarak ele alınan mevzuların istisnalarını gösterir; mutlak olarak zikredilen hükümleri takyid ederdi. Bazen de ayet-i kerimelerde tek kelime ile dahi temas edilmeyen meseleleri müstakilen hükme bağlardı.

Kur?an?ın Hakiki Tercümesi Kabil Değildir!

Rasul-ü Ekrem Efendimiz Kur?an ile nefes alıp verir, onunla göklerle irtibata geçer, onunla rahmet damlaları gibi yerdeki varlıkların imdadına koşar, onunla zulmetlerle savaşır ve onunla ışık olur her yana yağardı. Rehber-i Ekmel?in ilk muhatapları olan Sahabe efendilerimiz ashab-ı lisandı; onlar dili çok iyi bilir, neyin ne ifade ettiğini çok iyi anlarlardı. Fakat, nazil olan ayetler arasında, o firaset ve fetanet insanlarının dahi kendi idrak ufuklarıyla halledemedikleri meseleler olurdu.

Bütün bu meseleleri nazar-ı itibara alınca, ?Kur?an müslümanlığı? ifadesinin ve bu ifadeyle ortaya konan anlayışın iyi niyete makrun bulunduğunu ve Kur?an?a saygının ifadesi olduğunu zannetmiyorum. Bu anlayışın temsilcilerinin çoğunun fantezi peşinde koştuklarını, bir lüks zaafına düçar olduklarını ve hatta bazılarının, megalomaniye yakalandıklarını, herhangi bir farklılık ortaya koyarak kendini ifade etme kompleksi yaşadıklarını düşünüyorum. Bunların, İbn-i Cerir et-Taberi, Fahrüddin Razi, Alusi Bağdadi, Celaleddin es-Suyuti, İmam Kuşeyri ve çağımızın allamesi Hazreti Bediüzzaman misillü yüce kametler tarafından izah edilmiş ve çağın ihtiyaçlarına göre yeniden ele alınıp anlatılmış ulvi hakikatlere ters gibi görünen hususları dile getirmelerini?Ben de varım, ben de bilirim!? diyerek bir kısım lükslere başvurma zaafı olarak görüyorum.

Öyle anlaşılıyor ki, bazıları?Kur?an müslümanlığı? derken, bir dönemde muannid bir Kur?an düşmanının, ona karşı dehşetli bir plan çevirmesi, ?Kur?an tercüme edilsin, ta ne mal olduğu bilinsin.? demesi ve onun yerinde okunması için tercümesinin yapılmasını arzulaması misillü gizli bir maksat taşıyorlar. Zahiren Kelam-ı İlahi?ye inanıyormuş ve onu takdir ediyormuş gibi görünüyorlar; fakat, sözde Kur?an dellallığı perdesine sığınarak hadis-i şerifleri, Sünnet-i Seniyye?yi ve sair edille-i şer?iyeyi metruk kılmak için uğraşıyorlar.

Ashab-ı Güzin?den sonra da ilk asırlardaki selef-i salihin efendilerimiz, zamanın değişmesiyle ortaya çıkan hayatla alakalı boşlukları çeşitli istinbatlarla doldurmuşlardır. Duygu safveti ve ihtiyaç tezkeresiyle İlahi Kelam?a müracaat eden bu rabbaniler, icma ve kıyas sayesinde, dinin kendi gücünü bir kere daha ifade etmesine zemin hazırlamışlardır. Zamanı, konjonktürü ve değişen şartları gözeterek, içtihada ve istinbata açık yanlarıyla İslam?ı içinde yaşadıkları asrın idrakine göre daha bir gür sedayla seslendirmişlerdir. Bu açıdan da, biz Asr-ı Saadet?ten bugüne dek selef-i salihinin üzerinde hassasiyetle durduğu, yaşadığı, koruduğu, salıkladığı ve sonraki nesillere emanet bıraktığı müslümanlıkla müslümanız elhamdülillah.

Binaenaleyh, ilk asırdan bugüne kadar, Sünnet-i Seniyye, din ve dini hayata esas teşkil etmesi bakımından hep Kur?an?la beraber mütalaa edilmiştir. Öyleyse, ne onu Kur?an?dan, ne de Kur?an?ı ondan tecrid etmek mümkün değildir. Vahy-i gayr-i metluv olan hadisleri devreden çıkarmak ve onları vahy-i metluv olan Kur?an?dan koparmak da bir yönüyle Kur?an?ı mehcur hale getirmek demektir. Cenab-ı Hakk?ın beyanını Rasul-ü Ekrem Efendimiz?in sünnetini hesaba katmadan ele almak, bir manada, Allah?ın elçisinin vahye dayalı açıklamaları yerine beşeri ve nefsi yorumları ikame etmek sayılır. Bu aynı zamanda, Kelam-ı İlahi?nin, Rasulullah?a ittiba ile alakalı emirlerini görmezlikten gelmektir ki, böyle bir anlayışı?Kur?an müslümanlığı? addetmek de mümkün değildir.

Sünnet-i Seniyye?den Koparılan Kur?an Mehcurdur!..

Goethe?nin Faust?unu ilk okuduğum zaman neredeyse hiçbir şey anlamamıştım; hatta o eserde bir derinlik göremediğim için bu meşhur edibin koca bir dünya tarafından takdir edilmesine de şaşırmıştım. Ne zaman sonra Ord. Prof. Sadi Irmak?ın şerhini de ihtiva eden bir Faust tercümesi okuyunca, işte o vakit bazı ifadelerdeki enginliği bir nebze kavrayabilmiştim. Şimdi şöyle bir düşünün; ?Goethe kim, Shakespeare kim, Tolstoy kim? Nihayet bunlar birer beşer; onların eserleri Kelam-ı İlahi yanında ne ifade eder ki? Fakat, asıllarıyla aynı manayı ve tadı verecek şekilde onları dahi tercüme etmek mümkün değildir. Bir de söz konusu Allah Kelamı olunca, onu topyekün mana, mazmun ve muhtevası ile aksettirecek bir tercüme yapmak bütün bütün imkansızdır. İşaratü?l-İ?caz ve Yirmibeşinci Söz gibi eserlerde genişçe üzerinde durulduğu gibi, Kur?an-ı Kerim?in o kadar vücuhu ve öyle enginlikleri vardır ki, tercüme sayesinde onların tamamını ortaya koyabilmek muhaldir. Bu açıdan da, Hazreti Üstad?ın dediği gibi, ?Kur?an?ın hakiki tercümesi kabil değildir; lisan-ı nahvi olan lisan-ı Arabi yerinde Kur?an?ın meziyetlerini ve nüktelerini başka lisan muhafaza edemez ve herbir harfi, on adetten bine kadar sevap veren kelimat-ı Kur?aniyenin mucizane ve cemiyetli tabirlerinin yerini, beşerin adi ve cüz?i tercümeleri tutamaz, onun yerinde camilerde okunamaz!?

Ne var ki, günümüzde?Kur?an müslümanlığı? sözü ile, özellikle Sünnet?i ve diğer edille-i şer?iyeyi dışlayarak İslam?ı yalnızca Kur?an?a göre yorumlamayı esas edinen bir anlayış nazara verilmektedir. Bu açıdan da, bu tabiri masum bir isimlendirme olarak kabul edemeyiz.