"ilhama açık olma" meselesi haricinde katılıyorum hocam.

Anne, babayı akrabayı, yöneticiyi, memeleketlisini, soydaşını ilah görmemesi gerekir. Kuran ile ölçülmeyen değerli olmayan herşey abartmadan ibarettir

Bu açıklama yeterli benim için. Rabbim razı olsun hocam, teşekkürler. Bizim deokuyup öğrendiklerimiz bu şekilde :)

öğretmenden Allah katında şefaat bekleniyorsa,

Sevapların değerlendirilmesi veya günahların silinip örtülmesi Allah'ın bileceği iştir. Herkes kendi namına sevap kazanır ama Allah'tan müslüman olanlar için af dileyebilir. Allah dilemeyi yaratmış, ondan dolayı beklentilere karşılık verir. Bizim vazifemiz, müslüman olarak ölmek, ölmeden önce sevaplarımızı çoğaltacak işler yapmak, müslümanlara güzellikler dilemektir. Bize edilen dua ile umulur ki bizi Allah bağışlar. Bel ki bizim yaptığımız dua ile başkası bağışlanır. Allah'tan ümit kesilmez.

bir öğretmenin kanaatlerine, samimiyetine, takvasına, ihlasına bakarak ona güvenmek ve arkasından gitmek güzeldir.

acizim aciz olanı istemem, faniyim fani olanı istemem, isterim

Allaha yaklaşmak için şart olarak öğretmenin rızası gözetiliyorsa,

mü'minler olarak şirke düşmekten çok sakınmalıyız, her daim gönlümüzü yoklayıp yalnızca Allaha yönelmelyiz.

sevilen bir öğretmenin herhangi bir talimatına Allah ve Rasulü hesabına itaat edilmesi güzeldir.

öğretmenin, kendisi nerede olursa olsun öğrenciyi gördüğüne bildiğine ve imtihan ettiğine inanılıyorsa,

öğretmenin sözü ayet ve hadislere aykırı değil ise, ilhama açık olduğu hissediliyorsa, ilhamların da dinin ruhuna aykırı olmadığı görülüyorsa, o insana itimat etmek de güzeldir.

Kuran iyiliği öğrenmek isteyenlere öğüttür. Öğüdü tutanlar sevaba Allah tarafından eriştirilirler.

öğretmenin sözü Allah sözüdür, onu Allah konuşturuyor, Ona Allah tarafından bildiriliyor inancı var ise bu öğretmene kulluk ediliyor-tapılıyor demektir.

fark var

o öğretmene kulluk ediliyor-tapılıyor-ibadet ediliyor demektir.

Allah'ın astlarından olan Allah katında sevimli olan varlıklara insanlar sevgi duyar. Onları beğenir bağrına basar, hürmet gösterir, onlara sevgi ve bağlılık gösterir, ama hiçbir zaman onları ilah yerine koyarak kurtulma şefaat dilemez.

Selam.

Kuran diriler için öğütleyici, doğru yolu gösterci kitaptır.

Sağlık ve esenlik dielrim.

burada önemli olan bu bağışlama işini de dua niyetiyle yapmaktır. yani "ben yasin okudum, bundan hasıl olan sevabı dedeme-babama bağışladım, o sevap ona kesin ulaştı" gibi bir mülahazaya girmeden amma sadece "Allah'ım bu sevaptan onu da faydalandır" diye dua edip sadece ümitvar olarak yapmak caizdir.

Sevginin bir sınırı olmalıdır. Günümüzün en sınır tanımaz sevgi gösterisinde baş kahraman paradır. Bundan dolayı para günümüz insanının en önemli tapınma aracı haline gelmiştir.

Az-çok hocam sizin de en son yazdığınız en mantıklısı olmuş :)

öğretmenin, hatasıyla kusuruyla samimi bir müslüman olarak değil de, Allah tarafından yetkilendirildiği, tasarruf sahibi edildiğine inanılıyorsa o öğretmene kulluk ediliyor-tapılıyor demektir.

öğretmenin hatadan ve günahtan ber'i ve kusursuz olduğuna inanılıyorsa,

İsa aleyhisselam da Allah'ın elçisidir, insanlar İsa aleyhisselamı ilahlaştırmışlar, onun sözlerini allahın ayetleriyle bir tutmuşlar, bu yüzden hristiyanlık dini bozulmuş,

Günahları Allah'tan başkası bağışlayamaz. Bunun böyle olduğunu nerden biliyor? söylüyoruz. Kuran'ın bildirisinden. Bunu dikate almayan inanış Kuran'ı da dikate almaz.

Allah'a yaklaşmak için öğretmenin gösterdiği yolun şart değil, uygulanabilir/reel/pratik ve güzel bir yol olduğunu düşünüp o teknikleri uygulamak da güzeldir.

Yabdıklarımızı kaydeden sağımızda solumuzda melekler vardır. O kitaba ancak bizim yaptıklarımız kayda geçirilir. Sevap ve günah bizim işimizden dolayıdır.

İnsan bağışlama ister. Bağışlayan isteği uygun bulan Allah'tır. Kendine ve başkasına sevap verme yetkisi insanda yoktur.

Her insan kendi çabası, çırpınması ile sevap alabilir. Diğer insanlar ancak yüce Allah'tan inancı olduğuna inanıyorlarsa bağışlanmasını dileyebilirler. Dileğin sonucunu Allah belirler. Bu önceden geçenler, bugün hayatta olanlar, yarın olması muhtemel olanlar için ve kendin için herzaman yapılması gereken duadır.

Peki ahirete intikal etmişlerimize bağışlamalar nasıl olacak? Ya da onlar adına hayır yapmak ve ya Kur'an okumak gerekmiyor mu?

Gönderilen bütün peygamberleri sevmeliyiz, onları örnek almak mü'minin görevidir.

Esaret bedende değil ruhta yaşanırdı,

Gelen bütün peygamberler insanları Allah'a yönlendirmiş, yalnızca alemlerin rabbi olan allaha ibadet etmemizi istemişler,

Yari Bakiyi isterim.

öğretmenin kişisel günahlarının veya eksikliklerinin kendi sorunu olduğunu düşünüp İslam'a veya İslam davasına müteallik ihanet derecesinde bariz bir günahı yok ise onun arkasından gitmek de güzeldir.

btekrar edelim; bu bağışlama işini dua niyetiyle yapmak lazım. yani hasıl olan sevabı ölüye veya başkasına ulaştıracak, o sevaptan başkasını faydalandıracak olan, kur'an'ı okuyan kişi değil, yine Allah'tır. zaten "bu sevabı falana bağışla" diye dua ettiğimiz kişi de Allah'tır.

kimi bir çift yeşil gözün, kimi bir rakı şişesinin esiri olmuş...

Herhangi bir salih amelden hasıl olan sevap başkalarına bağışlanabilir. hatta bilinçli bir şekilde sevap işleyen kişi bağışlamasa dahi Allah o sevabı onun ceddine ulaştırabilir.

Öyle bir an oluyor ki nefsimize hakim olamıyoruz. Evimiz, arabamız, eşimiz, paramız bazen bizim en kıymetlimiz oluveriyor. Rabbim bizi sevdiklerimizle sınadığında ise harap oluyoruz, dünya başımıza yıkılmış zannediyoruz. Hiç bir şeye fazla bağlanmayacaksın...

Ahirete göçenlere sevap yapabilmen için bıraktıkları miras, ve vasiyet olması gerekir.

Hasıl olan sevabı diye başlayan içinde banka hesabından başka yere havale eder gibi bağışlamalar. Bu gibi işler görünürde iyi işler gibi gözükse de geri planında büyüklenme yatmakta ve insanlar buna alıştırılmakta.

Maddeye esir olmuş, ruh mahkumları için yandı yüreğim

sevilen bir öğretmenin, öğretime ilişkin olsun ya da olmasın, herhangi bir talimatına kayıtsız şartsız itaat edilmesi gerektiği inancı varsa, bu öğretmene kulluk ediliyor-tapılıyor demektir.