Bir gün?gideceksin?dedim,

Son yolculukları erken tanıdım

Aşk bizi terketti, ah ne gelir elden

Umutları eskitir

deli gönül sevmiş vazgelmek olmaz

Öyle bir hayat yaşadım ki;

Gövdemden çekilmeyi dene istersen bir kez

ve anlat şimdi bütün bunları

İnanıyordun anlattığın masallara, benim gibi?

yaşamak

Sahibin degildim sadece sevgilindim

Sert bir yumrukla, dağıldık?

ama unutmayalım

Güçlüydük, sözüm ona cesurduk her ikimizde?

Yarim yaramdır

Ister cok guclu ol, ister kahraman

Elbette beni sonsuza dek sevmek zorunda degildin

Yalnızlık durağının istasyon şefi, kalbime,

Hep acele etmem bundan anladım.

Ey masalcı

Her güzel şey bitmeye mahkumdu aslında,

Tutmayı seviyorsan düşmeyi de bileceksin!

Kimse duymasın içimden ağladığımı

Böyle sere serpeyim

Görmeyi bir özür gibi taşıyan gözlerimizi

Kendisine bile pusu kurmaktan çekinmeyen hayat

Delirir isyanım

Çevikliğini dağlarda unutmuş ayaklarımızı

Ne zaman bir ben düşünsem

Ah alıştım sanırken acılara

Yok mudur karşılığı şimdi bütün bunların?

Boşver gitsin

Neresinden tuttuysam orası elimde kaldı hayatın

Ben güleyim

Ben verdim emiri, ben istedim sonu görmeyi?

Sonunu bildiğim hayat oyunlarına tutanak yazdım yine?.

gönül kalk gidelim sılaya doğru

Sen istedin gönlünde ihaneti

zulüm de biter hayatımızda

Üst üste kaçarım

Umursamıyorduk, mutluyduk?.

Hangi akşam güneş doğmuş ki

Ne ışıkta gezeyim, ne göze görüneyim

BENİMDE ÇOK CANIM ACIYOR DAHA DA ACIYACAK

elimde, orası

otur şu geyik postuna

Kimler geçti ayaktayım, sen de mi duracaktım?

Eriyip güze döndü ömrüm

kendimden usanmayan kaç sevda yanığı daha

Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları

Asla dönme sevme sevme sevme

Sen açasın

Kalbim yaralı görmedin bilmedin sevgimi

Yine ayaklanırım

Es deli rüzgar başımda

Maskemi taktım

yeni acılara sürgün etse de bizi

diğerleri gibi?..

Atamam, satamam

?Acı zamanla yıkılacak?.?

Ben gittim, ben çizdim isminin üstünü?.

Hayatımda ki tüm hikayelerin sonu aynı bitiyor..

Bu acı kızgın hüzün

Ben büyük aşkların kadınıyım,

Biten bir aşkın can damarını kestim ben...

bedeli ödenmiş midir şafağın, bilelim

Kendi kendime konuştum bazen evimde

Gerçek günün birinde dikilince karşımıza,

An olur bazen tutamam kendimi

Susadım her mevsim bozkırlar ortasında

Hayatımız göründüğü kadar basit değil

Kırık düşler benim

Ahmet Telli

kalmadı

ah hala çocuk olabilseydim

Söz benim, sözler benim

Kavuşamayacaktık, yazdığımız mutlu masalda?.

N e çok sözler veriyorduk, gideceğimizi hesaba katmadan günün birinde?

Hangi aşık bahtı gülmüş ki

Denizleri seviyorsan dalgaları da seveceksin!

Kararlı adımlarıyla üstümüze yürüyen yıkıntı

Anladık ki,

Sağırlaştırılmış kulaklarımızı karaşın dengemizi

Azığım zehir

Bir sonsuz bekleyiş ömrüm, Ne gelen var, Ne arayan çoğunluk... Geldim, Gidiyorum, bekleyerek. Hep bekleyerek. Ya geldiler, ben görmedim; Ya gelmeyecekler, ben bilmiyorum... Beklemek, dinmeyen yorgunluk...

Dertli bağrımda camdan bir kalp var

çok gördüm çok acı biriktirdim

Kucağımıza alacaktık kızımızı dört yıl sonra?.

Yine umutlanırım

Neresinden tuttuysam

Sen öyle çok kaptırmıştın ki kendini?.

Susamam, susturamam

çoğunu unuttuk belki şimdiden

Evet diyen biri olamam

--Asla, gidecek biri varsa o ben değil sen olacaksın?dedin,

Sen suçu bana yıkmaya, kendini haklı çıkarmaya çalıştıkça?

Yaşanmış günleri kaybetme

Boşver zaten ne söylesem

Bu deli ruh benim

hatamızı ve sevabımızı anlat

umutlar da bitti bir zaman, sevgiler de

Hey! Şaşırmayı unutturan sinsi alışkanlık

Sonra dedim ki, söz ver kendine,

Bitecek bir şeydi biliyorduk,,,,,

Sevdalar geçer

Icimden gelen sesi dinlerim durmadan

böyle ikrarınan böyle yolunan

görelim nelere kahretmişiz bunca zaman

Yaram yarimdir

Duvarlara yazıyorum sonunu bitsin

Gün döner savrulur umudum

nelere göğüs germişiz görelim bir bir

Sense, susarak uğurladın beni senden

Bineğim gamdır

yangınlar yaraladı ruhumu

Öyle çok değerliymiş ki zaman,

Gel ve gör o zaman törpülenmiş inançlarımızı

Yıkılır, yenilir

Önce yaşadıklarımızı koy ortaya

Artık dönsen de geçmez ki bu kırıklar

can garip can suskun can paramparça...

cefalı yar bana lazım değilsen

Sevilmek istiyorsan önce sevmeyi bileceksin!

Yok ağladın diye değişir mi sonun

Sürdüm boyalarımı

hayatımın.

Yar senin hediyen, bir gönül ağrısı

uğultulu uçurumlar

ama anlaşılmaz gibi de değil öyle

Bu garip fani beden

yaşlandım yüzüme hüzün vurdu

Islak bir yorgan gibi iyice bürüneyim

Hem kızdım hem güldüm halime,

Yaşamaktan yoruldum geçmişin yanlışını

Seyredersin!

Payıma düşen ihanetleri aklamak, yazgımı teselli etmek düştü yine bana..

Ben istemezmiydim seni andığımda gulumseyebilmeyi

Sol yüreğim

Korkuyorduk biçilmiş sonları giyinmeyi,

Düşler kuruyorduk, gelecek adına?

Sana cok bağlıydım ama bağımlı degildim

Zaman yaşlanır

belki bitti birtakım bekleyişler

Giyindim en süslü yalanlarımı

Seni farkında olduğumuzda terk eden tanık

Ben basi onunde, ruzgar nerden eserse

Boşver zaten hayat beni hiç anlamadı ki

Dert benim, dertler benim

Kendi acılarını kendin çekmelisin

?Zaman içindeki acıyı yıkayacak?

her şafakta uzun uzun kurt ulumaları

Tepkisizliği sinirlerimize pranga kılan mülk

Anladım ki,

Yalanlar söylüyorduk, pembe yalanlar?.

Bir yüzüm gülerken, gizlenir öbür yüzüm

Bitmeye Mahkum bir aşkın can damarının kesilme vakti?

Artık kurşunlara diziyorum yalan aşk oyununu

Can bedenden çıkmadıkça durumum bu

ya ben şiir bulamadımm ama söylediklerinizin aynına katılıyorumm

Aşk bana delidir, ben ona sevdalı

Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin.

Ah ölüm olmalı, yok aşk değil adı

Örtün, üstüme örtün serin karanlıkları