Cengiz Aytmatov : "Bu okullarda, din, dil, ırk ayırımı yapılmaksızın insanlık sevgisi aşılanıyor. Milletlerarası barış köprüleri kuruluyor."

genelde aklı Türkiye?dedir. Amerika ve Avrupa?da okusa bile, kendi

Bunlar zeki çocuklar, imtihanla alınıyorlar. Küçük sınıflarda özel

Oysa bu okullarda öğretmenliğe giden gençlerin mahalli şartlara çok

edebiliriz, bari kapınıza polis dikelim, ? dediği malumdur.

Prof. Dr. İlber ORTAYLI

dahildir. Moskova polis müdürünün: ?Sizin okula nasıl hizmet

okullardaki talebelerin o dili öğrenmesinden daha iyi öğreniyorlar.

talebe olmak çok zordur. Mesela Rusya?da; Rus kilisesi, mahalli

önemi nedir? dersek; evvela Türkiye Coğrafyası tanınmıyor.

Yazar Nazlı Ilıcak

idaresi üzerine tezler hazırlıyorlar? Bunlar buradan giden

ettirmesiyle sonuçlanıyor.

burada Amerikalılık, Almanlık yapan ama orada Türklük yapan

kimseler?

okulları burada bunu tatbik edemiyorlar. Kurulan okulların

var. Bosna Hersek gibi ülkelerde, dinlerin çatışmasından -aynı etnik

şiirleriyle Puşkin?i arıyor. Bu, yerel kültüre son derece büyük

öğretmenin Bakanlık tarafından yollananın, kendi dünyasını, kendi

büyüklere saygı, temiz olmak, içki içmemek gibi kurallar bunlar.

Bu aslında Türk Maarifinin özlediği bir yoldur. Fakat Bakanlığın

anlamıyla rabt edemiyor, bağlayamıyorlar. Tabii oraya giden

Bu okulların içinde Türkiye havası var. Türk an?anesi var. Türkçe

oluyorlar. Bu okullar ihtiyaç olan Batı dilini de öğretiyor. Bu dil

öğretmenler? Böylelikle bir entelijansıya da yetişiyor. Mesela

kazançtır.

Ben de şunu söylemek istiyorum: Kimileri irtica nutukları atarken, hatta "çete başı" diye Fethullah Gülen'in peşine düşmüşken, o, işte herkesin takdirle andığı bu okulların sayısını çoğaltmaya çabalıyordu. Bu kadar engellenmeseydi, yaptığı iş 3'e, 5'e katlanırdı.

Tanınmamasının sebebi, İngiliz, Fransız ve hatta bir ara bunlarla

ülkede üste getirmiş yönetimin tarihini her zaman bağrına basıyor.

Başka bir yönü daha var; insanlar bir yerde arzu edilen bir

Leningrad?a gidildiği zaman, Boğaziçi Üniversitesini bitiren bir

Litvanca olabilir; onun yanında Rusça mutlaka okutuluyor ve

Oysa burada giden genç öğretmenler, bir yerde dervişlik havası

Rusya?da bir gencin içki içmemesi şaşılacak şeydir. Bazı orta

yayılmış yüzlerce okul. ?Dünya Coğrafyasında bu okulların stratejik

terbiyeyle, Türk geleneksel tarzı hayatını benimsiyorlar. Bu belki

Türkiye?yi bilmiyor.

kökenden gelmelerine rağmen- dolayı, medeniyet de farklılaşmaktadır.

yapar tarzda bir çocuk vardır. Bu okulların talebeleri arasında

tezler hazırlamaları oldukça önemlidir? Mesela Tayvan?da ve saire,

çabuk intibak etmeleri ve o yerin kültürünü ve dilini öğrenip hatta

aşığı olmuştur adeta. Hatta buna şehir bürokrasisinin seçkinleri de

yanda tarihi Türk-Rus ilişkileri ve Orta Asya ülkelerinin tümüne

böyle çocuklar yoktur. Kendilerine, büyüklerine hürmet etmeleri

rekabet eden ve sonra de ayrı bir rejime geçen Rusya gibi ülkeler

İngilizce de var, Türkçe de. Bunlar Türkçeyi, İstanbul?daki yabancı

okullarda yaşamak ve büyümek için, bu havadan hem yararlanıyor hem

kapasitesi buna yetmiyor. Öğretmenler öğrencileri kendilerine tam

Petersburg gibi yerlerdeki okullarda, anne ve babalar bu okulların

yakınlık ve intibaktır. Bir memleket için böyle bir gelişme büyük

mali vaziyetini, geçmişini düşünmesinin de büyük payı vardır bunda.

tektir; o da İngilizcedir. Yerli dili mutlaka öğretmektedir. Bu

de onu geliştiriyor.

dindaş olan, kendileriyle tarih paylaşan ve kendilerini o

Japonca eğitim yapmak, Japonca doktora yapmak, saygı gören bir

bir dikkatle yetiştiriliyorlar.

Bir yanda siyasi bir Coğrafya, Hint kıtası ve Pasifik ülkeleri? Öte

Kaynak: Nazlı Ilıcak, Bugün, 03.12.2005

Orhan Veli Kanık diyor ki: "Neler yapmadık şu vatan için! / Kimimiz öldük; / Kimimiz nutuk söyledik." Sadece laf üretenlere iki satırlık bir eleştiri bu. Elimde Fethullah Gülen önderliğinde kurulan, Türk okullarını anlatmak üzere yazılmış "Barış Köprüleri" isimli bir eser var. Dünyaya açılan bu Türk okulları sayesinde, Prof. İlber Ortaylı'nın, kitabın önsözünde ifade ettiği gibi, "Uzak Moğolistan'da, Estonya'da, Güney Amerika'da, Hindistan'da ve Çin'de Türkçe konuşan, şarkı söyleyen orta okul öğrencileri bugün artık bir vakıadır." "Barış Köprüleri" ismini taşıyan kitapta, bir çok düşünce insanının bu okullar hakkındaki değerlendirmeleri yer alıyor.

dünyasından kurtulamıyor. Mesela Türkçe konuşan, Türkleri arayan,

Gündüz Aktan: "Türkiye'nin dışında, Türklerin açtığı okulların bulunması ülkemiz için çok olumlu bir gelişme. Böyle okulları devlet açabilir miydi? Hayır. Dünyada bu tip girişimler, genelde sivil toplum tarafından yapılır."

genç orada Kimya öğretmeni olmuş. St. Petersburg?un her köşesinde,

19. yüzyıl boyunca, yabancı kültür ve okulların baskısı altında

hayranlık uyandırıyor. Onu görüyorsunuz, insanlar kendileriyle

sınıflarda, kendilerine içki alınması için bazen ebeveynine baskı

içindedir. Gidiyor, çok küçük ücretlere orada çalışıyor. Diğerinin

telkin edilmektedir. O nedenle kısa zamanda Moskova ve St.

kalan bir toplumun, belki aynı şekilde kendini dışarıya kabul

Bu okullarda çocuklar Türkçe öğreniyor. Son derece Türkiye düşkünü

bugün, Türkiye?de de verilemiyor; ama orada bu gözleniyor. Evde

değildir. Türkiye bunlara göre çok daha az tanınıyor. Kimse

bazen iki tane de olabilmektedir. Mesela, Litvanya?nın dili,

Yılmaz Öztuna: "Bağışlar, Fethullah Gülen Hoca adına ve ekseriya onun bir konuşmasından sonra taahhüt edilip toplanıyor. En ücra, hatta inanılmaz ülkelerde Türk bayrağı dalgalandırılıyor."

Bu halkla, kolay bir diyalog içine girmek mümkündür. İnsanlar bu

Hiç şüphesiz ki bir Türk eğitim müessesesi, çok büyük bağlılık ve

Kimimiz Çalıştık, Kimimiz Nutuk Attık

Dr. Mehmet Ali Kılıçbay: "Fethullah Gülen okullarında insanı en çok etkileyen unsur öğretmenler. İçlerinde çokça Boğaziçili, ODTÜ'lü vardı. Türkiye'de, hatta dünyanın neresinde isteseler, çok paralı, çok iyi işler bulabilirlerdi. Ama bu okullarda, az bir paraya öğretmen olmayı tercih etmişlerdi."