Bu da Kur'an'ın dinle sağlıksız ilişkiye gösterdiği bir başka örnektir. Hucurat Suresi 17'inci ayet, bu kişilik tipine işaret etmektedir. O ayeti okuyalım:

"Münafıklar sizinle ilgili olayları çok yakından izler, devamlı olarak havayı yoklarlar: Şayet Allah size bir zafer lütfederse: "Biz de sizinle beraber değil miydik?" derler. Eğer kafirler zaferden yana bir pay elde ederlerse onlara: "Bizim taraf size galip durumda iken sizi kollamadık mı, müminlerin size karşı savletini içten içe engellemedik mi?" derler. Kıyamet günü Allah, sizinle onlar arasında hükmünü verecek ve Allah kafirlere müminler aleyhinde asla fırsat vermeyecektir. Münafıklar Allah'ı aldatmaya çalışırlar, Allah da onların hilelerini ve oyunlarını bozar. Onlar namaza kalkarken üşene üşene kalkarlar, müslümanlara gösteriş yaparlar. Yoksa aslında Allah'ı pek az hatırlarlar."(Nisa, 141-142)

Din bir emanettir. Ağır bir emanet. İlahi kanunlar manzumesi olan?din? insanoğlunun en mukaddes emanetidir. Şüphesiz ki bu emanetin asıl koruyucusu Allah Teala?dır. O?nun dininin korunmaya hiç mi hiç ihtiyacı yoktur. Fakat din insanlığa imtihan için takdim edilmiştir. İnsanın dinini koruması demek olan onun emir ve nehiylerine uyması bu emaneti sahiplendiğine bir işarettir. Aksi olan dinin kaide ve kurallarından uzaklaşma ve?bid?at? diye tabir olunan dinde olmayan şeylerin ona empoze edilmiş olması ise emanetin sahipsiz kaldığının ya da sahipleri tarafından gereğince muhafaza edilmediğinin, benimsenmediğinin apaçık göstergesidir

bumduur cevap.. nerede durduğunu bilememk diyorsunuz yanii?

Yüce Allah insanı yarattığında ona bir nevi bir plan-program hazırlamıştır. Tabiri caizse bir yol haritası çizmiştir. İmtihanı nasıl başarıyla vereceğinin yollarını göstermiştir

O kafirlere ki onlar dinlerini oyun ve eğlence konusu haline getirmişlerdi; dünya hayatı kendilerini aldatmıştı. İşte onlar, kendilerinin en önemli günü olan bu günkü karşılaşmayı büyük randevuyu unuttular ve ayetlerimizi bilerek inkar ettikleri gibi, Biz de bugün onları unutup kendi hallerine terk edeceğiz. (Araf, 51)

teşhircilik yapanlara

ama dinin neresindesin sözünü kimse açıklayamaz ve yorum yapamaz..

"Hakkı batıla karıştırmayın, bile bile gerçeği gizlemeyin.(Bakara, 42)

Mesele, Allah'a hesabı verilebilecek bir hayat çerçevesi edinmekte odaklaşıyor. Bu dünyaya isteyerek gelmedik, bizi getirdiler. Getiren Kudret, "din çerçevesi" içinde bizden bazı şeyler istiyor. Yarın yine irademiz dışında gideceğiz. Gideceğimiz yer, Allah'ın huzuru olacak. Ve orada bir muhasebe anı yaşanacak. Din orada çok önemli. Bu dünyada dini, oradaki önemi çerçevesinde önemsemek ve hesabı düzgün vermek; temel mesele bu. Ebediyyet iklimi burada inşa edileceğine göre, dikkatli olmalıyız. İçinden ebediyyetin doğacağı bir hayatı yaşıyoruz, öyle bir tohum büyütmeliyiz dünya hayatımızda ki sonsuz mutluluk versin...

Eski alimlerimiz? mebde-i ahlak faziletin menfaate hakim olmasıdır? derler. Yani faziletin çıkarlara hakim olduğu yerde güzel ahlak adına bir şeyler var demektir. Kısacası ahlak, insanın iyiye ve doğruya doğru hareket etmesidir.

İnsandan istenen, böyle saçma sapan eğilimler içine girilmemesi, Yaratıcı'ya din öğretme anlamına gelecek "Şu hüküm şöyle olsa olmaz mıydı, bu zamanda şu hükümlerin yeri olur mu?" gibi didiklemelerin hiçbir makul zemini bulunmadığının anlaşılmasıdır. 4. Dinde değişiklik talepleri Belki hemen bu kişilik tipinin yanına, "dinde değişiklik talepleri"ni, "ayetlerin değiştirilmesi" isteklerini koymamız lazım. Kur'an bu tavrı da reddediyor. Yunus Suresi 15'nci ayette bu "Ahirette Allah"la karşılaşmayı, Onun huzuruna çıkmayı ummayan, aklına getirmeyen" bazı kesimlerin çizgisi olarak zikrediliyor. Ayet şöyle: Ayetlerimiz onlara açık bir şekilde okunduğu zaman, Bize kavuşmayı ummayanlar Ya bundan başka bir Kur'an getir, ya da bunu değiştir' diyorlar. De ki: Olacak şey değildir benim için onu kendiliğimden değiştirmem. Ben ancak bana vahyolunanana uyarım; Rabbime isyan edersem, o büyük günün azabından korkarım. Ayet bize, dinin kurallarının asıl olarak Allah'ın vahyi ile belirlendiğini ve bunda Peygamber dahi olsa insanın bir değişiklik yapamayacağını ve dinle ilişkinin sonuçta varıp Allah'ın huzurunda yargılanacağını bildiriyor. Yani her insan, dinle ilgili bir talebi ortaya koyacağı zaman, bunun yarın Allah huzurunda hesabı verilecek bir talep olduğunu aklından çıkarmaması gerekiyor.

"Allah nezdinde gerçek din İslam'dır" diyen, "İslam'dan başka din aranması"nı doğru bulmayan, "Toptan İslam dairesine girin" çağrısı yapan ve "Dinde ihlas, samimiyet, teslimiyet, hesapsızlık isteyen" Kur'an, insanın dinle ilişkisinin her zaman bu çerçevede cereyan etmediğini de tesbit ediyor ve insan-din ilişkisini tahlil eden değişik çerçeveler getiriyor. Dinle ilişkisini ciddiye alan bir insanın Kur'an'ın zaman zaman "münafıklar"a, zaman zaman "Ehl-i Kitab"a hatta zaman zaman "inkarcılar"a atfen verdiği bu çerçeveleri de bilmesi ve kendini bu özelliklerden sakındırması gerekiyor. Ta ki, Din'le ilişkisi "Allah'ın Razı olacağı" bir çerçeveye otursun. Nedir Kur'an'ın insanları sakındırdığı ilişki modelleri? 1. Dinle ilişkiyi netleştiremeyenler:

Aslında, yukardan beri zikredilen özellikler, bir yandan "dinle ilişkidir" ama, bu ilişki insanı dinin içinde mi tutar, dışında mı bırakır, çok da kolay kestirilecek bir durum değildir. Münafıklık, Ehl-i Kitap ve Küfr'ün kıyılarında dolaşılan özellikler bunlar... Müslümanın önüne getiriliyor, çünkü farklı bir iman zemininde bulunmakla birlikte, kişiliğe bulaşma tehlikesinin dikkate alınması isteniyor.

Ayetten anlıyoruz ki, kendi konumunu çok önemseyen ve nerede bulunursa oraya şeref kazandıracağını düşünen bazı kişilikler var. Bu kişilik tipine psikolojide narsizm kendi kendini aşırı önemseme, kendine tapınma,) deniyor. Ayet bize, bu kişilerin Allah'la ilişkinin ve Allah'ın dininin önemini kavramadığını, o dine mensubiyetin bir insan için ne anlama geldiğini, en önemlisi de yaratılış gayesini bilmediğini anlatıyor. Bu durumda da yine ayete göre, kendisi İslam dışında kalırsa İslam'ın önemi azalmış, İslam içine girerse İslam'ın önemi artmış gibi düşünüyor. Kur'an bir anlamda "hayır" diyor, imanda samimiyet böyle olmaz, eğer iman önemsenmiş olsaydı, Müslüman kılınmanın bir insan için en büyük nimet olduğu anlaşılır, minnet yüklenmekse Müslüman olmanın en büyük minnet sebebi olduğu düşünülür" demek istiyor. Hiç kimse İslam'a şeref taşımıyor, herkes İslam'la şerefleniyor.

tamam bunu bilmessin elbette kendini hesaba çekeceksin yargılayacaksın... ne bu dünya içinde ne diğeri içinde kalcaksın..

peki peygamberimiz neden kendinizi hesaba çekiniz diyor o zaman o değerli yorumlarınızı yazarmısınız

" Dinlerini parça parça edip fırka fırka olanlar yok mu, senin onlarla hiç bir alakan yoktur. Onların işi Allah'a kalmıştır. Allah, onların yaptıklarını ileride bir bir onlara bildirip cezalarını verecektir. (En'am, 159)

gaflet içindeyiz bir de laikliği islamla uyumlaştırmaya çalışmıyormuyuz müthiş başarılıyız doğruyu söyleyince de hikmet yoksunlarından zılgıt yemedeyiz maya bozulmuş edeb adab kalmamış anababa evladının kölesi olmuş ne diyeyim yazıklar olsun anababasına saygısızlık yapanlara,

İnsanın imanı da ameli de onu iyi bir kul, sorumluluğunun bilincinde bir fert yapmaya yöneliktir ve ona güzel bir ahlak kazandırmayı amaçlar. Bazı hadislerde özellikle iman ile güzel davranışlar arasında bir ilişki kurulduğunu görüyoruz. Yani bir anlamda imanın gereğini yerine getirmek ve hakiki anlamda bir imana sahip olmak güzel bir ahlak sahibi olup iyi işler yapmaya bağlanmış olmaktadır. Örnek olarak şu hadis-i şerifleri zikredebiliriz: ? Müminlerin imanca en kamil olanı huy itibariyle, ahlakça en güzel olanıdır?.7?Sizden biri kendi nefsi için istediğini mümin kardeşi için istemedikçe tam iman etmiş olmaz?.8

"İnsanlardan öyleleri var ki Allah'a ala harfin ibadet eder. Yani can ü gönülden değil de bir kenardan, bir maksad-ı mahsus için dindarlık eder veya dil ucu ile Müslüman olur... Eğer kendisine bir hayır isabet ederse mutmain olur ve eğer bir mihnet isabet ederse yüzü üzerine dönüverir..."(Hak Dini Kur'an Dili c. 5, s. 3386)

Dikkat edilirse burada "dini oyun ve eğlence edinme" sıfatı iki tip insana, birisi "kendilerini dünya hayatı aldatmış olanlar" diğeri de daha ağır bir ifade ile "kafirler"e izafe edilmektedir. Belki de ikisi içiçe geçmiş kişilik özellikleridir. O yüzden, birisinden çıkıp diğerine girmek her zaman mümkündür.

" Başka her şeyden geçerek O'na tam gönül verin, O'na karşı gelmekten sakının, namazı hakkıyle ifa edin. Ve asla dinlerini parça parça edip kendileri de öbek öbek olan o müşriklerden olmayın. Öyle ki her hizip, kendi yanındakiyle böbürlenmektedir.(Rum, 31-32)

yazıklar olsun kafirleri dost edinenlere

" Dinlerini bir oyuncak ve eğlence haline getiren, kendilerini dünya hayatı aldatmış olan kimseleri kendi hallerine bırak. Sen yalnız Kur'an ile va'z et ki, Allah'tan başka yardımcısı ve şefaatçisi bulunmayan hiçbir nefis, işlediği günahlar yüzünden helake teslim edilmesin, sürüklenip atılmasın. O, her türlü fidyeyi denkleştirse bile, yine ondan alınıp kabul edilmez. İşledikleri günahları yüzünden helake sürüklenenler, mahvolanlar, işte bunlardır. İnkarlarından dolayı onlara kaynar sudan bir içecek ve acı veren bir azap vardır. (En'am, 70)

Ahlak, nefsin sağlık bilgisi olarak da tanımlanmıştır. Eflatun, ruhun mümkün olduğu kadar Allah?a yaklaşmak için gösterdiği cehd ve gayret olarak tarif eder ahlakı.

Din itikat ve ibadetlerin yanı sıra en veciz ifadeyle güzel ahlaktır. Yüce Rabbimiz Hz. Peygamber ?e hitaben?Şüphesiz ki sen yüce bir ahlak üzeresin.?2 buyurmak suretiyle Resulullah ?ın temel görevlerinden birinin yüce, örnek bir ahlakı temsil etmek olduğunu vurgulamaktadır.

Ahlak insanın yaptığı amelleri de neticede etkilemektedir. Yani güzel ahlak insanın kötü amelinin bağışlanmasına, kötü ahlak da iyi amellerinin boşa gitmesine sebep olabilmektedir. Bu hususta da Efendimiz şöyle buyurmaktadır: ?Su, buzu erittiği gibi güzel ahlak da günahları eritir; sirke, balı bozduğu gibi kötü ahlak da ameli bozar?.14 Yine buna paralel olarak, güzel ahlaka sahip olanların bu özellikleri sayesinde işledikleri hataların farkına daha çabuk varmaları ve bir an önce o hatayı telafi etme yoluna başvurmaları gerektiğini de Efendimiz ?in şu enfes ifadelerinden anlıyoruz: ?İnsanlara karşı iyi ahlaklı olun ve işlediğiniz bir günahtan sonra bir iyilik yapın ki o günahı silsin.?15

2. Müslümanlığı minnet gibi yükleyenler:

"O kafirlere ki onlar dinlerini oyun ve eğlence konusu haline getirmişlerdi; dünya hayatı kendilerini aldatmıştı. İşte onlar, kendilerinin en önemli günü olan bu günkü karşılaşmayı büyük randevuyu unuttular ve ayetlerimizi bilerek inkar ettikleri gibi, Biz de bugün onları unutup kendi hallerine terk edeceğiz. (Araf, 51)

Bir Kur'an ayeti, (Hac suresi, 11) bu kişilik tipinin bir başka nümunesini şöyle tasvir eder. Elmalılı Hamdi Efendi'nin tefsiri ile:

ilginç bir tespit iki satır cümle kurduğunuz kişiye bunu söylemeniz..

3. Allah'a din öğretmek:

Din, mükellef bir varlık olarak insanın her yönünü, bütün bir hayatını ilgilendirir. Bu yönüyle?din bir bütündür? diyebiliriz. Yani hayatın bir yönüyle ilgilenip diğer taraflarını ihmal etmez.

Yazımızı Hz. Peygamber ?in yaptığı şu dua ile bitirelim: ?Allah?ım ayrılık ve bozgunculuktan, ikiyüzlülük ve kötü ahlaktan sana sığınırım?.16

Dipnotlar: 1) Zariyat, 56. 2) Kalem, 4. 3) Mesela bkz. İsra, 70. 4) Bu hususla ilgili ayetler için bkz. El-Bakara, 30; En?am, 165. 5) Meseal Furkan, 44. 6) Muslim, İman, 14. 7) Tirmizi, Rida, 11. 8) Buhari, İman, 7; Muslim, İman, 17. 9) Malik, Muvatta, Hüsnu?l-huluk, 8. 10) Muslim, Musafirun,139. 11) Tin,4. 12) Ahmed b. Hanbel, Musned, I/403. 13) Malik, Muvatta, Hüsnu?l-huluk, 1-2. 14) Taberani, el-Mu?cemu?l-Evsat, I/470. 15) Tirmizi, Birr, 55; Darimi, Rikak, 74. 16) Nesai, Sünen, İstiaze, 21.

yazıyı okusaydın bu soruyu sorma absürtlüğüne girişmezdin.

ben cok uzağındayımda sizi bilemiyorum:(

Kur'an'ın "olumsuz çerçeve" içine yerleştirdiği bir başka çizgi, "Allah'a din öğretme" çizgisidir. Hucurat Suresi'nin 16'ıncı ayetiyle çizilen tiptir bu. Ayet şöyle: "De ki: Allah'a dininizi siz mi öğreteceksiniz? Halbuki Allah göklerde ve yerde bulunanı bilir. Allah her şeyi bilendir."Ayet, sanki çok şaşırtıcı bir tavra işaret ettiğini hissettiriyor bize. Şu denmek isteniyor: Göklerde ve yerde olanın bilgisi Allah Teala'da iken ve din müessesesi tamamen Allah'ın tayin edeceği bir mesele iken, kalkıp Allah'a din öğretmeye yeltenmek nasıl bir aymazlıktır? Bu soruyu soruyor ayet, bu tipi reddediyor, ama böyle bir kişilik tipi bulunabileceğini de görmezlikten gelmiyor.

" İslam'a girmelerini sana minnet ediyorlar. Onlara de ki: Müslümanlığınızı bana minnet etmeyin. Asıl size iman yolunu gösteren Allah size minnet eder, eğer iman iddianızda samimi iseniz!"

Kur'an, Nisa Suresinin 143'üncü ayetinde "Münafıklar"dan yola çıkarak dinle bir ilişki türüne işaret eder. Bu nerede durduğunu netleştiremeyen kişilik tipidir. Ayetin buna ilişkin tesbiti şöyledir: "Onlar müminlerle kafirler arasında bocalayıp dururlar: Ne onlara bağlanırlar, ne de bunlara." Münafık kavramı zaten, "ikili bir kişiliği" ifade etmektedir.

"Onlardan sonra hayırsız bir nesil geldi ki bunlar Kitaba varis oldular, ama ayetleri tahrif etme karşılığında şu değersiz dünya metaını alıp "Nasılsa affa nail oluruz!" düşüncesiyle hareket ettiler. Af umarken bile, öbür yandan yine gayr-ı meşru bir meta, bir rüşvet zuhur etse, onu da alırlar. Peki onlardan, Allah hakkında hak ve gerçek olandan başka bir şey söylemeyeceklerine dair Kitapta mevcut hükümler uyarınca söz alınmamış mıydı? Ve Kitabın içindekileri ders edinip okumamışlar mıydı? Halbuki ebedi ahiret yurdu, Allah'a karşı gelmekten sakınanlar için elbette daha hayırlıdır. Hala aklınızı başınıza almayacak mısınız?" (Araf,169)

"Sizin yanınızda bulunan Tevrat'ı tasdik etmek üzere indirdiğim Kur'an'a iman edin, onu inkar edenlerin başını siz çekmeyin. Ayetlerimi az bir fiyatla, yani dünya menfaati karşılığında satmayın. Asıl Bana karşı gelmekten sakının. (Bakara, 41)

Yüce Allah insanı yarattığında ona bir nevi bir plan-program hazırlamıştır. Tabiri caizse bir yol haritası çizmiştir. İmtihanı nasıl başarıyla vereceğinin yollarını göstermiştir. Daha sonra da onu nefsiyle ve onu etkileyen şeytanıyla baş başa bırakmıştır. Zaten dünyanın bir imtihan yeri olmasının sırrı da buradadır.

Bu ayetlerin hemen yanında Kur'an'da Yahudiler'in tavrını red babında dile getirilen "ağzı eğip bükerek sözü asıl manasının dışına çekmek" gibi tavırları da reddedilen çerçeve içinde hatırlayabiliriz. Buna ilişkin ayet şöyledir:

bunuda bilmek okumaktan geçer.

Dinle ilişki, hayatın anlamıdır, yaratılış gayesinin idrakidir, Yaratıcı'nın, Allah'ın insana bildirdiği hayat çerçevesidir, bu yönüyle ciddiye alınması gereken bir değerler bütünüdür. Kur'an, işte böylesine hayati bir müesseseye, oyun-eğlence gibi yaklaşılmasını kabul edilebilir bulmuyor. Kınıyor bu yaklaşımı. Şu ayetler Kur'an'ın bu kaşını tesbit etmektedir:

7. Dini eğlence edinmek

ben cennetemi cehennememi gideceğiz diye sormadım dinin neresindeyiz dedim. dinin takva tarafındamıyız yoksa kimliktemi müslümanız

kur anın hükmünü yok sayan, şeriata küfür eden, kur an kurslarını engelleyen. riya için ibadet eden. ibadet edeni engelleyen. başörtüye hakaret eden. yalanda ısrar eden sözünü yutmayan. kişi dinin neresindedir. bunları yapıpta müslümanım diyen dinin neresindedir.

"Yahudilerden bir kısmı, bazı sözleri asli şeklinden ve manasından saptırır, mesela: "İşittik" , "işit" , ve raina derler. Bu sözleri, ağızlarını eğip bükerek güya vaziyeti kurtarmak ve dinle alay etmek için söylerler. Halbuki onlar sadece "İşittik ve itaat ettik, "İşit!" unzurna , deselerdi kendileri için elbet daha hayırlı ve daha dürüst bir iş olurdu. Fakat Allah, inkarları yüzünden onları rahmetinden kovdu. Artık onlar pek az iman ederler. (Nisa, 46)

İtikattan sonra ibadet gelir. Yani amel kısmı. İmanın gereğini yerine getirmek ile ilgili hususlardır. İmanı tatbik etmek ve harekete geçirmek. ?Ben, insanları ve cinleri bana ibadet etsinler diye, yarattım?1 buyuran Yüce Rabbimiz yaratılış gayesini çok net biçimde ortaya koymuştur. Yani yaratılış gayesi kulluktur, ibadettir.

müminlere düşmanlık edenlere

Belli bir makam ve mevkide bulunanlar ile sorumluluk sahiplerinin de yönettikleri, idare ettikleri insanlara karşı iyi davranmaları, anlayış göstermeleri ve mesuliyet bilinciyle hareket etmeleri gerektiği hususunda, Hz. Peygamber ?in, Yemen?e vali olarak atadığı Muaz b. Cebel?e yaptığı şu tavsiye dikkate değerdir: ?Ey Muaz, insanlara karşı ahlakını güzelleştir.?13

İşte ahlak, yaratılıştan gelen bu programa uygun hareket etmektir. Yani insanın genel manada Allah?ın koyduğu ölçüler ve sınırlar içerisinde bir hayat sürmesidir.

Demek ki gözden kaçırılmaması gereken nokta şudur. Din sadece namaz, oruç, hac, zekat değildir. Bu ibadetlerin ne kadar mühim olduğu ve dinin olmazsa olmazları olduğu zaten bilinmektedir. Ancak yanlış olan sadece bunlara hasredip dinin, sanki sosyal hayat ve insan ilişkileri adına bir şey söylemediği düşüncesidir.

Demek ki Kur'an'a göre bu kişilik tipi, "havayı koklayan, dünyevi başarı veya başarısızlıkları kollayan ve ona göre "dinle ilişkisi"ni belirleyen bir tiptir. Kur'an'ın sağlıklı bir din ilişkisi olarak görmediği bir tavırdır bu. Kur'an'ın bir bakıma insandan Din'de netleşmeyi istediği ve bunun bedeline katlanmayı gerekli gördüğü anlamı çıkarılabilir.

Yani bir tür ilişkiden sakınmak, bir başka tür ilişkiyi de karakter haline getirmek meselesi ile karşı karşıyayız.

?Ben ancak ahlaki güzellikleri tamamlamak üzere gönderildim?9 buyuran Efendimiz gönderiliş amaçlarından birisi olarak güzel ahlak veya ahlaki güzelliklerden bahsetmektedir. Burada bizlere yönelik güzel ahlaka dayalı bir hayat tarzı edinmemiz yönünde bir tavsiye olduğunu görmekteyiz. Dünya ve ahiret mutluluğunu elde edebilme ve kazançlı çıkabilmemiz adına her konuda olduğu gibi bu konuda da O ?nun prensiplerine sıkı bir biçimde bağlanmamız gerekmektedir. Şunu hiçbir zaman unutmayalım ki, ahlaki meziyetlerini muhafaza eden toplumlar daima ileri giderler ve ahlaki değerlerine sarılanlar her zaman kazançlı çıkar.

işleri askeri eğitmek olan insanların başörtü hakkında yorum yaptığı bir ülkedeyiz. çelişki ne büyük

kimliğin yada takva tarafın bunu belirtmen senin yerinimi gösteririr..

kimse neresinde olduğunu bilemez.. RAb ile kul arasındadır bu..

6. Dini parça parça etmek, bütünlüğü bozmak:

Kur'an çerçevesinde baktığımızda dinle ilişkide bir başka yanlışlık, belki özellikle dini bilenler, din adına konuşanların içine düştüğü yanlışlık, dünya çıkarı ile din bağlılığını içiçe geçirmektir. Bunun değişik türlerinden söz edilebilir. Dinle ilişkiyi paraya tahvil etmek ya da çıkar hesabı ile dinin muhtevası üzerinde oynamak gibi... Şu ayetler bu kişilik tipine işaret ediyor:

ya tamam bende onu anlatıyorum

Selamlaşmada bile insanın iyi ahlaka sahip olarak diğer insanlarla kaynaşması ve sevginin yaygınlaşmasına sebep olması gibi anlamlar yatmaktadır.

Din'le ilişkide bir başka yanlış çerçeve, dini bütünlüğünden koparıp parça parça etmek ve onun kendince kabul edilebilir yanlarını benimseyip, diğer kısmı ihmal veya reddetmektir. Buna gene Kur'an'ın ifadesiyle ifade edersek "dinü'l- kayyim" diye nitelenebilecek, dinin bütünlüğünü bozmak diye de bakmak mümkündür. Kur'an bu çerçeveyi şöyle tesbit etmektedir:

dostum anlamadın galiba

"Onlar Allah'ın ayetlerini az bir dünya menfaati karşılığında sattılar da Allah'ın yolundan insanları alıkoydular. Gerçekten onlar ne fena iş yapıyorlar!" (Tevbe, 9)

Kur'an, Nisa Suresinin 143'üncü ayetinde "Münafıklar"dan yola çıkarak dinle bir ilişki türüne işaret eder. Bu nerede durduğunu netleştiremeyen kişilik tipidir. Ayetin buna ilişkin tesbiti şöyledir: "Onlar müminlerle kafirler arasında bocalayıp dururlar: Ne onlara bağlanırlar, ne de bunlara." Münafık kavramı zaten, "ikili bir kişiliği" ifade etmektedir. Kur'an'a baktığımızda bu kişilik tipine ilişkin başka çizgiler de görürüz. Bu ayetin hemen üstündeki iki ayet, bir insanın hangi halet-i ruhiye içinde böyle bir ikili kişilik çizgisine sürüklendiğini tesbit eder. Onları da okuyalım:

Dinin, itikat yani inanç kısmı vardır. Tevhid, ahiret, nübüvvet, melekler vs. gibi hususlar bu kısma girer. En temel manada, en öz şekliyle ve en öncelikli olarak insandan beklenen budur. Yani Allah?a inanmak ve O?nun inanmamızı istediği şeylere iman etmek. Zaten Müslüman olup olmamanın sınırı da buradadır.

Hz. Peygamber ?in ahlakı ile Kur?an-ı Kerim arasında da sıkı bir münasebet vardır. Yani Kur?an?ın öngördüğü özellikler, ortaya koyduğu model, tamamıyla Efendimiz ?e uyuyordu. O adeta ete kemiğe bürünmüş bir Kur?an idi. O derece Kur?an?ı özümsemiş, hayatında yaşamış ve ahlakına yansıtmıştı. Bundan dolayı Hz. Aişe?ye Hz. Peygamber ?in ahlakı sorulduğunda?onun ahlakı Kur?an?dı10 diye cevap vermiştir.

İnsanın yaratılış açısından Ahsen-i Takvim11 suretinde yani en güzel bir biçimde olduğunu Yüce Kitabımızdan öğreniyoruz. Diğer hiçbir varlıkta bulunmayan bazı üstün özellikler insana bahşedilmiştir. Yani insanın fiziki, zahiri yönü en mükemmel bir özellik taşımaktadır. Ancak insanın, ameli ve ahireti için en iyi mertebelere gelmesi de kendisinde potansiyel olarak var olmakla beraber, bunu tercih edip etmemesi?imtihan sırrından dolayı- kişiye bırakılmıştır. İşte bu noktada, Efendimiz insana verilen yaratılış güzelliğinin huy güzelliği ile yani güzel ahlakla tamamlanması gerektiğini yapmış olduğu şu dua ile bizlere çok güzel ifade etmiş olmaktadır: ?Allah?ım yaratılışımı güzel yaptığın gibi ahlakımı da güzelleştir.?12

5. Dini satma, istismar, ayetleri bedel karşılığı tahrif

yazıyı okudunmu okuman cevap bulman açısından iyi olur. kendini hesaba çekmekle dinin neresinde olduğumuz birebir bağlantılıdır.

Kur'an dinle o anlamdaki ilişkiyi "Dine ihlas'la, samimi olarak yaklaşmak" olarak niteliyor.

Kur'an çerçevesinde baktığımızda dinle ilişkide bir başka yanlışlık, belki özellikle dini bilenler, din adına konuşanların içine düştüğü yanlışlık, dünya çıkarı ile din bağlılığını içiçe geçirmektir

hangi din tabiki eddin hak din tek din hz. ademden hz. muhammede kDAR tebliğ edilen islam

Hz. Peygamber ? Müslüman, diğer Müslümanların elinden ve dilinden emin oldukları kişidir.6? buyururken, Müslüman insanın çevresine güven veren kimse olduğunu net biçimde ifade etmiştir. İdeal bir toplumun maydana gelmesi, örnek bir İslam cemiyetinin oluşması, fertlerinin birbirine güven veren, birbirinin menfaatini düşünen ve toplumun çıkarını kişisel çıkarları üstünde tutan insanlar olmasına bağlıdır.

bunun yorumu yokki.. bana sorduysanız tabii

Ahlak mutlak manada iyi olsun, kötü olsun yaratılıştır, yani yaratılıştan getirilen özelliklerdir. Yaratılışa bakıldığında ise; insanoğlunun başıboş yaratılmadığı aksine bir gaye ve amaç uğruna yaratıldığı görülür. İnsanoğlu mükerrem kılınmıştır, kendisine değer verilmiştir. Sonsuz nimetlerle donatılmıştır.3 Allah insanı kendisine halife tayin etmiştir. Bu yönüyle meleklerin de üstünde bir kıymet kazanmıştır.4 Ancak bu durum imtihanı başarmaması durumunda hayvanların da aşağısına düşme ihtimalini beraberinde bulundurmaktadır.5

Din, ahlak yönüyle insanın diğer insanlarla olan münasebetleri açısından, doğru sözlü olmaktır, sadakattir, emanete riayettir, komşuya yardımdır, arkadaşa saygıdır, misafire ikramdır. Din, hayadır, insanlara faydalı olmaya çalışmaktır, insanlara zarar vermemektir.

Hangi dinin?

İtikat ve ibadetin yanı sıra dinin başka bir yönü daha vardır ki o da ahlaktır ve insanın toplumsal yönüdür. Burada kişinin diğer fertlerle ilişkisinde, toplumda bir birey olarak yapması gereken davranışlarını kastediyoruz.

Mevlana Hazretleri Mesnevisini bitirdikten sonra okuması için YunusA göndermiş. Yunus Mesnevi'yi baştan sona okumuş ve şu notu düşerek Mevlana'ya göndermiş: "Efendim güzel olmuş lakin bu kadar uzun söze ne gerek vardı. Ete kemiğe büründüm, Yunus gibi göründüm" deseydin yeterdi.

bu çok saçma bence.

türkiyede bu örnekler çok değilmi. bunları yapanlar bir hesaba çekmelki kendini biz islamın nersindeyiz içindemiyiz dışındamıyız.

bunu kulu ile Rabbi bilir..

yazıklar olsun siyonistlerin münafıkların sözüyle hareket edenlere.