"-Odamızda birazcık altın -veya gümüş- olduğunu hatırladım. Beni hayırda acele etmekten alıkoymasın diye hemen dağıtılmasını emrettim." (Buhari, Ezan 158, el-Amel fi's-Salat 18; Nesai, Sehv 104)

"... Kim nefsinin hırs ve cimriliğinden korunursa işte onlar felaha erenlerin ta kendileridir." (el-Haşr, 9)

Bir keresinde Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in arkasında ikindi namazı kılmıştım. Allah Rasulü selam verip namazı bitirdi ve sür'atle yerinden kalktı. Aceleyle hanımlarından birinin odasına gitti. Cemaat, O'nun bu telaşından endişe ettiler. Fahr-i Kainat Efendimiz kısa bir süre sonra döndü. Bu acele davranışı sebebiyle ashabının meraklanmış olduğunu gördü ve şöyle buyurdu:

"Ey iman edenler, sizi ne mallarınız, ne evlatlarınız Allah'ın zikrinden alıkoymasın. Kim bunu yaparsa işte onlar hüsrana uğrayanların ta kendileridir. Herhangi birinize ölüm gelip de: «Ey Rabbim, beni yakın bir zamana kadar geciktirsen de sadaka verip salihlerden olsam! demesinden evvel size rızık olarak verdiklerimizden Allah yolunda harcayın..." (el-Münafikun, 9-10)

Ömer bin Abdülaziz -rahmetullahi aleyh-'in buyurduğu gibi:

Ebu Zer -radıyallahu anh-'ın şu sözleri ne kadar hikmetlidir:

Cenab-ı Hak Asr Suresi'nde "zaman"a yemin ederek dikkatlerimizi ömrümüzün keyfiyeti üzerinde yoğunlaştırmamızı arzu etmektedir.

"-Bir defasında bir muhtaç mescide geldi ve; «Açım! dedi. Biz gaflet edip hemen yiyecek getirmedik. Onu mescitte bıraktık ve evlerimize gittik. Sabah namazına geldiğimizde bir de baktık ki, zavallı ölmüş. Kefenleyip defnettik.

O gün; «Bundan sonra bir ihtiyaç sahibini gördüğümde onu bekletmeyeceğim, hemen ihtiyacını göreceğim. diye yemin ettim."1

Demek ki kişinin hayır veya şer namına ahirette karşısına çıkacak her şey, bu dünyada yapıp ettiklerinin tecessümünden ibarettir. Bunun içindir ki Yüce Rabbimiz biz kullarını şöyle ikaz buyurur:

Sadakada Acelenin Ehemmiyeti

Hasislik İlletinden Kurtul!..

Ayet-i kerimelerde buyrulur:

Bu yazı Dini Yazılar Email Grubu'ndan gönderilmiştir. Bu gruba üye olursanız haftada bir adet buna benzer dini içerikli bir yazı email adresinize gönderilecektir. Üye olmak için üye olmak istediğiniz emailinizden <a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="8eeae7e0e7f7eff4e7e2effccef7efe6e1e1a0ede1e3"> adresine "Üyelik" konulu boş bir mesaj atabilirsiniz.

Hazret-i Ebu Bekir Efendimizin şu duasına gönülden "amin" diyerek sözlerimize son verelim:

Mezarda geçer akça neyse, onu biriktir!..

Ebu Hüreyre -radıyallahu anh- şöyle anlatır:

Cenab-ı Hakk'ın dünya hayatında insanoğlunu imtihan ettiği en çetin hususların başında can, mal ve evlat gelir. Bunlar hayra kullanıldığında nimet iken, şerre kullanıldığında ıztırap sebebidirler. Bize hakkı hak olarak gösterecek, nimetleri nimet olarak bildirecek olan, ancak dinin sesidir.

Hasis sarraf, kendine bir başka kese diktir!

"Mallarını gece ve gündüz, gizlice ve açıkça infak edenler yok mu, işte onların Rableri katında ecir ve mükafatları vardır. Ve onlara herhangi bir korku yoktur. Onlar mahzun da olmazlar." (el-Bakara, 274)

Şeyh Sadi, adeta bu hakikatlerden ilhamla şöyle nasihat eder:

Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz de şöyle buyurur:

Kıyametin o zor gününde selamete erenleri Rabbimiz şöyle müjdeler:

Bu yazı Dini Yazılar Email Grubu'ndan gönderilmiştir. Bu gruba üye olursanız haftada bir adet buna benzer dini içerikli bir yazı email adresinize gönderilecektir. Üye olmak için üye olmak istediğiniz emailinizden <a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="a9cdc0c7c0d0c8d3c0c5c8dbe9d0c8c1c6c687cac6c4"> adresine "Üyelik" konulu boş bir mesaj atabilirsiniz.

Behlül Dana Hazretleri'nin; "-Yeraltında en çok ne vardır?" sorusuna, yine kendisi cevap vererek; "-Mevtaların «eyvah, vah-vah ve keşke leri vardır!" buyurması da bu hakikatin bir ifadesidir. Öyleyse bizler de nedamet günleri gelmeden evvel Hak rızasının bulunduğu her işe koşmalı ve boş şeylerle vakitlerimizi ziyan etmekten sakınmalıyız. Her günümüzü son günümüzmüş gibi uyanık bir gönülle yaşayıp bilhassa zamanımızı dolu dolu geçirmenin şuuruna ermeliyiz.

İşte Cenab-ı Hak, bazı hakikatleri veli kullarına fevkalade şekillerde ayan eder. Bundan murad, gönüllerde derin bir tesir meydana getirerek o hususta insanlara güzel bir istikamet kazandırmaktır. Bu kıssadan da anlaşılacağı üzere bir hayrın şeref ve kıymeti, vaktinde ve geciktirilmeden yapılmasındadır.

Bu hususta Merhum Necip Fazıl'ın şu ikazı ne kadar hikmetlidir:

Cenab-ı Hak, zamanı doğru kullanma hususunda ekseriyetle hüsran içinde olan kullarının, bu hüsrandan kurtularak ilahi ikramlara nail olabilmeleri için şöyle buyurmaktadır:

" hesaba çekilmeden evvel nefislerinizi hesaba çekiniz." (İbn-i Kesir, Tefsir, I, 27) talimatını kendine hayat düsturu edinmelidir.

Peygamber Efendimiz'in ailesi bir koyun kesmiş ve etini infak etmişlerdi. Efendimiz -aleyhissalatü vesselam- koyundan geriye ne kaldığını sorunca:

Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- diğer bir hadis-i şeriflerinde de, kıyamet gününden bir manzarayı şöyle tasvir ederler:

"Kıyamet günü hiçbir kul; ömrünü nerede tükettiğinden, ilmiyle ne gibi işler yaptığından, malını nereden kazanıp nerede harcadığından, vücudunu nerede yıprattığından sorulmadıkça bulunduğu yerden kıpırdayamaz." (Tirmizi, Kıyamet, 1)

"Dünya hayatı bir rüyadan ibarettir. Dünyada servet sahibi olmak, rüyada define bulmaya benzer. Dünya malı, nesilden nesile aktarılarak dünyada kalır."

"Ecel, verileni almadan önce, verilmesi gereken her şeyi vermek gerekir."

Kişinin Gerçek Malı Ahirete Gönderdiğidir

Herkes Pişmanlık Duyar...

Dünyayı gafletle ziyan edenlerin halini de ayet-i kerime şöyle tasvir eder:

"Faydalı işler görmekte acele ediniz. Zira yakın bir gelecekte karanlık geceler gibi birtakım fitneler ortalığı kaplayacaktır. O zamanda insan, mü'min olarak sabahlar, kafir olarak geceler; mü'min olarak geceler, kafir olarak sabahlar; dinini küçük bir dünyalığa satar." (Müslim, İman 186; Tirmizi, Fiten 30, Zühd 3)

Cimrilik edip infaktan uzak durmak, ahiret hayatını tehlikeye atmaktır. Ayet-i kerimede Rabbimiz:

"Servet bir müslüman için ne güzel arkadaştır. Yeter ki, o servetinden fakire, yetime ve yolcuya vermiş olsun!" (Ahmed, III, 21)

diniyazilar. awardspace.com

Nefsin cimriliğinden ve şeytanın vesveselerinden kurtulabilenler, aynı zamanda infak ettiklerinin zayi olmadığını, ahirette kendilerini bekleyen saadet sermayeleri haline geldiğini de çok iyi idrak ederler. Nitekim hadis-i şerifte buyrulur:

"Sakın sizi sıkıntı ve darlığa düşme ihtimaliyle korkutup iyilikten vazgeçirmek isteyen cimriyi, büyük işlere karşı azminizi gevşetecek korkağı ve zulme saparak size ihtirası iyi gösterecek hırs sahibini istişare meclisinize sokmayın!"

"Ahirette nereye gitmek istiyorsanız hazırlığınızı ona göre yapın!"

Abdullah bin Şihhir -radıyallahu anh- anlatıyor:

Ne gibi servetin varsa avucunun ortasına koy. Verilecek yerlere ver! Veremezsen, yarınki pişmanlıktan dişinle elinin arkasını ısırırsın."

"Onlar orada: «-Ey Rabbimiz! Ne olur, bizi buradan çıkar daha önce yaptıklarımızın yerine, salih ameller yapalım! diye feryad ederler. «-Biz size, düşünüp ibret alacak kimsenin düşünebileceği kadar bir ömür vermedik mi? Size ikaz edici de gelmedi mi? Öyleyse tadın azabı! Zalimlerin hiçbir yardımcısı yoktur!" (Fatır, 37)

" hesap görülünceye kadar herkes sadakasının gölgesinde olacaktır." (İhya, I, 626)

"Ey iman edenler! Allah'tan korkun ve herkes yarına ne hazırladığına baksın! Allah'tan korkun, muhakkak ki Allah, yaptıklarınızdan haberdardır." (el-Haşr, 18)

Amin!

Azığını öbür dünyaya kendi götüren kimse, devlet topunu çelmiş demektir. Sırtımı beni düşünerek ancak kendi tırnağım kaşır, başkası kaşımaz.

Kundakla teneşir arasında inişli çıkışlı, dar bir koridor olan ömür, alıp verdiğimiz nefeslerin yekunundan ibarettir. Sayısı kullara meçhul, Allah'a malum olan bu nefeslerin en düşündüreni, şüphe yok ki "son nefes"tir. Son nefes, nihayete eren bir dünya hayatı ile yeni başlayan ebedi bir alemin kavşak noktasıdır. Yine o, son derece sarp ve çetin bir geçittir. İdrak sahibi her mü'min, o geçidi derin derin tefekkür edip her halini bu istikamette düzeltme gayreti içinde olmalıdır.

Nasıl ki namazın fazileti ilk vaktinde eda edilmesinde ise, infakın faziletlisi de geciktirilmeden ilk fırsatta yapılmasındadır. Bu nebevi ahlak, en çok Peygamber varisi olan Hak dostu alim ve ariflerin hayatında makes bulmuştur. Hasan-ı Basri Hazretleri'nin şu kıssası, bu hakikatin pek ibretli bir misalidir:

"Allah yolunda harcayın. Kendi ellerinizle kendinizi tehlikeye atmayın..." (el-Bakara, 195) buyurarak biz kullarını ikaz eder.

"İnsanlar kıyamet günü çok çetin bir açlık, susuzluk ve çıplaklık içinde haşredilecektir. Ancak Allah için yedireni Allah doyuracak; Allah için içireni Allah içirecek ve Allah için giydireni yine Allah Teala giydirecektir."

Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle cevap verdi:

"-Sadece bir kürek kemiği kaldı." denildi. Bunun üzerine Efendimiz, gerçek servetin ne olduğuna dair nebevi bakış açısını şöyle ifade buyurdu:

Geçip giden zamanı bir daha geri almak mümkün değildir. Zaman biriktirilemez, borç alınıp verilemez, satın alınamaz. İnsan bütün varlığını fidye olarak verse, ecel senedinin vadesini bir saniye bile uzatamaz, takdim veya tehir edemez.

Şeytanın bu hilesini çok iyi bilen Halife Hazret-i Ali -radıyallahu anh- valilerine daima diğergamlık ve cömertliği tavsiye ederek onları şöyle uyarırdı:

Hakikaten malı-mülkü vakit varken infak etmeyip, onu manevi terbiyeden mahrum yetişen ve nasıl harcayacakları meçhul olan mirasçılara bırakmak, ağır bir ahiret hesabı yüklenmek olur. Bu ise, selim bir aklın karı değildir.

"- , muhsin bir kişi ise, bu halini daha fazla artıramamış olduğuna; şayet kötü bir kişi ise, kötülükten vazgeçerek halini ıslah etmediğine pişman olacaktır." cevabını verdiler. (Tirmizi, Zühd, 59/2403)

"Kişi ölmeden önce neye düşkün ise ruhunu o doğrultuda teslim eder. Bir keresinde can çekişen bir adamın yanında bulunmuştum. Ben; «La ilahe illallah! deyip telkin verdikçe o para sayar gibi parmaklarıyla birtakım hesaplar yapıyordu."

Şeyh Sadi buyurur:

Ebedi alemin hazırlık safhası olan dünya hayatı, kısa bir sürede sahip olunan bir define gibidir. Bu yüzden hayat nimetinin kadr u kıymetini bilip onu hakkıyla değerlendirmek icab eder. Zira bu nimeti zayi etmenin telafisi yoktur. Zamanı, hiç bitmeyecekmiş gibi nefsani arzular peşinde hoyratça ziyan etmek ve kulluk vazifelerini ihmal edip ertelemek, son nefeste kahredici bir pişmanlık olur!..

Zira ayet-i kerimede buyrulur:

O halde ömür takviminden açılan her yeni günü, bize verilmiş yeni bir mühlet olarak telakki edip hayır işlemekte acele etmeliyiz.

Übeyd bin Ümeyr -rahmetullahi aleyh- de bu hakikati şöyle izah eder:

Dolayısıyla fırsat eldeyken hayırda acele edip ahiret azığı tedarik etmeye bakmak her mü'minin hedefi olmalıdır. Dünyanın geçici zevk u safalarına, aldatıcı yaldızlarına kanmamak, burada sahip olunan malın, rüyada bulunmuş bir defineden farksız olduğunu unutmadan hakiki ve ebedi hayata hazırlanmak icab eder.

"Sadaka vermekte acele edin. Çünkü bela, sadakanın önüne geçemez." (Heysemi, Mecmau'z-Zevaid, III, 110)

Yine Mevlana Hazretleri'nin tabiriyle:

"Haklarında yeminle söz söyleyebileceğim üç haslet vardır; iyi belleyiniz: Sadaka vermekle kulun malı eksilmez. Uğradığı haksızlığa sabredenin Allah şerefini artırır. Dilenme kapısını açan kimseye Allah, fakirlik kapısını açar..." (Tirmizi, Zühd, 17)

"-Ey Hasan, eve gidip oradan bir şeyler verseydin ya!" derler.

Son Nefesten, İbretli Bir Manzara

"Fani ve gelip geçici olan bu yeryüzü, çeşitli ekinler, meyveler ve mahsuller vermekten vazgeçmezse, yeryüzünden daha geniş olan mana alemi nasıl olur da mahsul vermez?"

«Ademoğlu, malım malım deyip duruyor. Ey Ademoğlu! Yiyip tükettiğin, giyip eskittiğin veya sadaka olarak verip sevap kazanmak üzere önden gönderdiğinden başka malın mı var!? " (Müslim, Zühd, 3-4)

Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- hayırda acele etmenin ehemmiyetini kendi örnek hayatında sergilediği sayısız faziletlerle tebliğ buyurmuşlardır. Bunlardan birini, Ukbe bin Haris -radıyallahu anh- şöyle nakleder:

"İbadetlerin kabul ediliş alametleri, o ibadetlerden sonra hemen başka ibadetlere girişmek, birbiri ardınca hayırlara koştukça koşmaktır."

Bizim de huzur-i ilahiye selim bir kalple çıkabilmemiz için, ömür senedimizin vadesinin dolacağı gün ve sonrası için hazırlıklı olmamız zaruridir.

"Ey iman edenler! Kendisinde artık alış-veriş, dostluk ve kayırma bulunmayan gün gelmeden önce, size verdiğimiz rızıktan hayır yolunda harcayın. Gerçekleri inkar edenler, elbette zalimlerdir." (el-Bakara, 254)

"Birgün Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-, Tekasür Suresi'ni okuyordu. Sureyi okuyup bitirince şöyle buyurdu:

Son nefesimizin zamanı meçhul olduğundan bizi ebedi hayatta felaha erdirecek bir hesaba hazırlık için gün, bugündür. Ahiret azığımızın tedariki demek olan amel-i salihler için dem, bu demdir. Hadis-i şeriflerde, sahip olduğumuz nimetlerden tek tek hesaba çekileceğimiz hatırlatılarak, o nimetler hususunda gafletten sakınmamız şöyle telkin edilmektedir:

"Bir işi bitirince, hemen başka bir işe giriş! Hep Rabb'ine yönel!" (el-İnşirah, 7-8)

Velhasıl, infakı bir tabiat-ı asliye haline getirip her anımızda bütün imkanlarımızdan infak gayreti içinde bulunmamız, zamanın kıymetini bilip hayırda acele etmemiz gerekir. Rabbimiz; " Fecre andolsun ki" buyuruyor ve her fecir vakti, ömür takviminden bizlere yeni bir yaprak açıyor. Bu ömür yaprağını nasıl dolduracağız? Ne kadar kendimiz için çalışacağız, ne kadar diğergam olup mahrum ve yalnızların yanıbaşında bulunacağız? Kiramen Katibin melekleri bugünkü kıyamet dosyamıza neler yazacak? İşte mü'min, bu hakikatleri rakik bir kalp ile muhasebe ederek zamanını en hayırlı amellere sarf etmelidir. Hazret-i Ömer -radıyallahu anh-'ın buyurduğu:

Rebi bin Heysem -rahmetullahi aleyh- salih amelleri tehir eden, nefsi tezkiye olmamış bir kişinin son nefesindeki hazin halini şöyle anlatır:

Dipnotlar: 1) Bkz. Darir Mustafa Efendi, Yüz Hadis Yüz Hikaye, haz. S. Yıldırım - N. Yılmaz, İstanbul 2001, s. 157. 2) Süyuti, Tarihu'l-Hulefa, s. 103.

groups. yahoo.com/group/diniyazilar/messages

Mevlana Hazretleri, infakın malı eksiltmeyip bilakis bereketlendirdiği hakikatini ne güzel ifade eder:

"-Desenize bir kürek kemiği hariç, hepsi bizim oldu!" (Tirmizi, Kıyamet, 33)

"Beş şey gelmeden önce beş şeyi ganimet bil: İhtiyarlığından önce gençliğini, hastalanmadan önce sıhhatini, fakirliğinden önce zenginliğini, meşgul zamanlarından önce boş vakitlerini ve ölümünden önce hayatını!" (Buhari, Rikak, 3; Tirmizi, Zühd, 25)

Zaman, iki uçlu bir bıçak gibidir. Kitap ve Sünnet'in ruhaniyeti içinde değerlendirilirse cennete vuslat vesilesidir. Diğer taraftan nefsine ram olanlar için, sanki akıp giden bir sel gibidir ki, bu selin içinde sürüklenen avare bir kütük olmamak icab eder.

Diğer bir hadis-i şerifte de şöyle buyrulur:

Ölünce iflas eden varlıklı insanlar, bir hayal alemi olan dünyada kendini zengin zannedip de ölümle hakikat sabahına uyandıklarında, elde avuçta hiçbir şey kalmadığını gören ebediyet mahrumlarıdır. Asıl zenginlik, ecel ile iflas etmemektir. Bilakis ebedi devlet ve servete mazhar olabilmektir.

Hasan-ı Basri Hazretleri şöyle cevap verir:

"Kişinin hayatında bir dirhem sadaka vermesi, ölümü esnasında yüz dirhem sadaka vermesinden daha hayırlıdır." (Ebu Davud, Vasaya, 3/2866)

İmam Gazali Hazretleri şöyle nasihat eder:

"Allah'ın yarattığı yeryüzüne, temiz, sağlam tohum ekilsin de, o bitmesin; imkan var mı?"

Hak Dostlarının Örnek Ahlakından - Hayırda Acele Etmek

"Şeytan sizi fakirlikle korkutur ve size çirkin şeyleri telkin eder. Allah ise size katından bir mağfiret ve bir lutuf va'deder..." (el-Bakara, 268)

Ertesi gün, yakaza halinde manevi bir zuhurat olarak, o garibi sardığımız kefenin mihrapta durduğunu ve üzerinde; «Kefeninizi alın, Allah kabul etmedi! yazısını gördüm.

Hayat sahnesinin son perdesi olan son nefes, herkesin kendi akıbetini aksettiren, buğusuz, berrak bir ayna gibidir. İnsanoğlu kendisini en net olarak son nefes aynasında tanır. Çok kıymetli zaman parçaları olan nefeslerimizi bu fani topraklar üzerinde tüketirken, ilahi kameraların her an kayıtta olduğunu unutmamalıyız. Doldurduğumuz hayat kasedi birgün; " Kitabını oku!" emri ile bize seyrettirilecek. O vakit kendimizi çok net bir şekilde yeniden tanıyacağız.

Yani insan ekseriyetle, "sonra yaparım" diye ertelediği hayırlara, o "sonra"larda da kolay kolay fırsat bulamaz. Bunun içindir ki arifler; "Yarın yaparım diyenler helak oldu." hakikatinin hikmetine ermişlerdir. Zira yarını olmayan bir gün her an gelebilir.

"Ey oğul! Şimdi düşün ki vefat ettin ve dünyaya geri gönderildin. O heyecan halini bir düşün! O halde bugün günah ve masıyete kat'iyyen yaklaşma ve sakın ola ki, bugünün bir anını bile boşa geçirme! Zira her nefes, paha biçilemeyen bir nimettir."

Yani ibadet ve hayırlı işlerin biri bittiğinde hemen diğerine koşmak, herhangi bir zamanın ibadetsiz ve hayırdan uzak geçmesine fırsat vermemek icab eder. Mevlana Hazretleri ne güzel buyurur:

Mevlana Hazretleri buyurur:

Rasul-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem-, biz ümmetini ikaz sadedinde:

İnfak edilmeyen mal ve nimetler, vefasız arkadaş gibidir. Gün gelip ömür sermayesi tükenince o, vefasızlığını gösterip sahibini yalnız ve muhtaç halde bırakır. Malından ve imkanlarından vefa umanlar, onları Allah yolunda infak ederek karşısına çıkması için önceden ahirete gönderenlerdir. Bunun için de nefsin cimriliğinden kurtulmak icab eder. Nitekim ayet-i kerimede ebedi kurtuluş için cimriliği yenmenin zarureti şöyle ifade buyrulur:

kesinlikle hayırda acele ediniz. zira zaman kısıtlı

Ancak iblis, insanın istikbalini karartmak için çeşitli hilelere başvurarak kalplere vesvese tohumları atar. Rızkı veren Allah olduğu halde bu hususta insanın aklını çelmeye çalışır. Ayet-i kerimede buyrulur:

"Akıllı insanlar mallarını, paralarını öbür cihana giderken yanlarında götürürler. Ancak hasislerdir ki, hasretini çekerek burada bırakır giderler."

Toprak altına girdikten sonra, fakir ne olmuşsa, zengin de o olur. Orada kim ne yaptıysa, karşısında bulur. Bu dünyadan gidenler, ister köle, ister padişah gibi gitsinler, oradaki bütün sermayeleri, ne götürdülerse odur. Orası; sapla samanın ayrıldığı, başlarda gezen zorba ayakların ayaklar altına düştüğü, nice kölelerin sultan, nice sultanların köle olduğu, Hak rızasına uygun kullanılmayan dünyevi makam, mevki ve rütbelerin sıfırlandığı, nice mahrumların hazinelere kavuşup nice gafil zenginlerin de ebediyet fukarası ve mahşer dilencisi olduğu bir yerdir. Orada yalnızca Hakk'a sadık kulların sadakatlerinin ve selim kalplerinin faydası vardır.

Yani salih kimseler bile, dünyada sahip oldukları nimetleri niçin Allah yolunda daha fazla sarf etmedik diye pişmanlık duyacaklardır. Gafillerin nedametini ise ifade etmeye kelimeler aciz kalır.

"Bir malda üç ortak vardır. Birincisi mal sahibi, yani sen, ikincisi kaderdir. O, hayır mı, yoksa felaket ve ölüm gibi şer mi getireceğini sana sormaz. Üçüncüsü mirasçıdır. O da bir an önce başını yere koymanı bekler, ölünce malını alır götürür, sen de hesabını verirsin. Eğer gücün yeterse sen bu üç ortağın en acizi olma!.." (Ebu Nuaym, Hilye, I, 163)

"Dünya toprağının mahsulü hadsiz hesapsızdır. Bir tanenin bile mahsulü yedi yüzdür. Buna dikkat et de, öbür tarafın mahsulünün ne kadar olacağını anla! Mal, sadaka vermekle eksilmez; hayırda bulunmak, malı zayi olmaktan korur!"

"Allah'ım! Ömrümün en hayırlı devresi sonu, amellerimin en hayırlı kısmı neticeleri, günlerimin en hayırlısı da Sana kavuştuğum gün olsun."2

"-Güçlü-kuvvetliyken, sıhhatin yerinde, cimriliğin üzerinde, fakir düşmekten endişe etmekteyken, daha çok zengin olmayı arzularken verdiğin sadakanın sevabı daha büyüktür. can boğaza gelip de; «Falana şu kadar, filana bu kadar. demeye bırakma. Zira o mal, zaten varislerden şunun veya bunun olmuştur." (Buhari, Zekat, 11)

Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e bir adam gelerek, hangi sadakanın sevabının daha büyük olduğunu sordu.

Bir derviş, Hasan-ı Basri Hazretleri'nden bir şey ister. O da hemen ayağa kalkıp gömleğini çıkarır ve dervişe verir. Oradakiler:

"-Ölüp de pişmanlık duymayacak hiç kimse yoktur." buyurmuştur.

"Ahiret azığını hayatında kendin tedarik et! Çünkü sen öldükten sonra akraba hırsa kapılır; senin ruhun için hiçbir iyilikte bulunmazlar. Altını, nimeti elinde iken bugün sen ver! Sen öldükten sonra bunlar elinden çıkar, sahip olamazsın!

İbadet ve muamelatın paha biçilmez sermayesi olan dünya hayatının her anı, ebediyet mücevherleri ve ahiret tohumlarıdır. İnsan, bu ahiret tohumlarını dünya tarlasına ekerek ukbada bunların mahsullerini toplar. Lakin bu kıymetli tohumları nefsani arzuların girdapları içinde ve selde sürüklenen kütükler misali şaşkınlıkla ziyan ederse, o tohumlar, cehennem mahsulleri haline gelir. Böyle bedbahtlara ne yazık! Kitap ve sünnetin ruhaniyeti ile tezyin edilen zamanlar ise ebedi cennet bahçelerinde yeşerecek olan saadet tohumlarıdır.

"Ölüm meleği, gafil zenginin canını almakla onu uykudan uyandırır. O kimse, gerçekte sahibi olmadığı bir mal için dünyada çektiği sıkıntılara hayretle ah vah eder ve bin pişman olur. Lakin iş işten geçmiş, her şey bitmiştir."

"-O pişmanlık nedir ya Rasulallah?" diye sorulduğunda:

İnfak edilmeyen mal, vefasız bir arkadaş gibiyken, infak edilen mal, hayırlı ve sadık bir dost gibidir. Hadis-i şeriflerde buyrulur:

"Allah, sizin her birinizle tercümansız konuşacaktır. Kişi sağ tarafına bakacak; ahirete gönderdiklerinden başka bir şey göremeyecektir. Soluna bakacak; ahirete gönderdiklerinden başka bir şey göremeyecektir. Önüne bakacak; karşısında cehennemden başka bir şey göremeyecektir. O halde artık bir hurmanın yarısıyla da olsa, kendinizi cehennem ateşinden koruyun. Bunu da bulamayan, güzel bir söz kendisini korusun." (Buhari, Zekat, 9, 10, Rikak, 31, Tevhid, 36)

Kaynak: Altınoluk Dergisi, Temmuz 2008