Buradaki "herhangi bir şey", önemsiz gibi görünebilir; fakat bu "herhangi bir şeyler" birleşerek her şey i meydana getirebilir. Bu durumda; her şeyden sıkılan kişi, yeni bir şeye başlarken, bu bilince sahip olduğunda nasıl hareket eder?

Her şey ; bir can sıkıntısından kaynaklanıyor olabilir mi?

Acizliğimiz, huzura ulaşmamıza engel. Huzuru elde etmedikçe de acizliğimizin boyutu artacak.

Sonuç: Huzursuz insanlar.

Sonuç olarak istenen de bu değil mi zaten?

Yoksa hiçliğin sessizliğini bozmanın ne manası olabilir?

<u>Başlangıç? Son?</u>

"Şu anda uğraştığım bu işten de, belli bir süre sonra sıkılmış olacağım. O zaman neden devam edeyim? <u>Neden başladım? Sonra ne olacak?</u>"

Belki de acziyetimizin boyutu; bizim düşündüğümüzden çok daha fazladır.