Özcan Yeniçeri'ye bi' alışamadım gitti, yazıları çok anlamsız ve itici geliyor bana. :S

bu da zaman alır elbette...

Günümüzde yaşananlar geleneksel olarak topluma ve değerlere bağlılık yaratan damarların büyük ölçüde işlevsizleştirildiğini göstermektedir. Bireyin bu denli kutsandığı zaman diliminde ortak duygu veren kurumların etkisizleşmesi de yadırganmamalıdır. Zira bireysellik biraz da sorumsuzluk demektir. Günümüz bireyini yalnızlaşmaya, yabancılaşmaya ve bozulmaya karşı koruyacak hiçbir sihirli formül de yoktur. İnsanların karşısında hiç kimsenin hiçbir şeye karşı sigortalı olmadığı bir dünya vardır.

Gösteri ve Gözetimin Gerçeği Karartması

Allah, kalemine ilmine zeval getirmesin...

?Homo collectivicus?un sistemli bir biçimde?homo economicus?a indirgenmesi bireyi tüketimin esnek bir aparatı haline getirir. Bu gelişmenin doğal sonucu olarak beslemesini bilenler yönetmeye başlarlar. İnsanlar ihtiyaçlarını belli ölçüde sağlayanlardan başkaca bir talepte bulanmadan tabi olmaya başlarlar.

Ben de okuyorum da, sırf sayfayı ziyan etmeyeyim diye. Tarz meselesi tabii. ;)

birebir seminer alma şansını yakaladık...

sadece "lütfen sizi dışarıya alayım" der ve kovardı ocaktan:)

Özcan Hocanın öğrencisi olmak çok güzeldir Salih...:)

Bu durumdan her türlü mensubiyet büyük zarar görür. Bir millete, inanca ve değere bağlılık klasik anlamından soyutlanarak sınırlı, süreli ve göreceli bir boyuta indirgenir. Geçicilik bireylerin hem milli değerlerine hem de topluma ait, aidiyetlerinin çözülmesinde büyük bir görev yüklenmiş olur. Sonuçta Gorz?un?herkesin bir yere, ne olduğunu bildiği bir geleceğe, bir güvenliğe, bir yararlılığa sahip olmayı umut etmiş olduğu toplum?çalışma toplumu- bu toplum öldü? dediği gerçekle yüz yüze gelinmiş olur.

Sonuç

güzel söz nihayetinde

Özenle seçilen aidiyetlerden yönlendirilmiş amaçlar için farklı anlamlar çıkarmaya çalışan aşağıdaki değerlendirmeler de benzer kusuru bünyesinde taşır: "Time?in dünyadaki 24 milyon okuyucusunun birbirleriyle ortak yanları, kendi yurttaşlarıyla olandan daha çoktur. Yüksek gelir, iyi bir öğrenim, iş, hükümet ve meslek çevrelerinde sorumlu mevkiler. Okuyucularımız, zengin ve nüfuzlu insanlardan oluşan uluslararası bir topluluk meydana getirmektedir?.

hayırlısı o zaman kardeş:D

Özgürlük hem huzursuz ettiğinden hem de karın doyurmadığından fonksiyonel olmaktan çıkmış, giderek de ağırlaşmıştır. İnsanlar aç ama özgür olmak yerine; tok ama bağımlı olmakta bir sakınca görmemektedir. Doğaldır ki, tatminsizliğin metalaştırıldığı, gücün putlaştırıldığı, farklılığın kutsandığı yerlerde özgürlük ve ütopya ölür. Küresel cazibenin anaforuna kendini kaptırmışlar; özgürlüğü ölümden rehin alınmış kısa vadeli emanet olduğunu düşünemez hale gelirler. Artık onları özgürleştirecek gerçekler de ortada yoktur. Kaldı ki, ortada özgür olmak isteyen bir karakter de yok gibidir.

Toplumu birey karşısında yücelten yaklaşımlarda da benzer abartıları görmek mümkündür. Tocqueville, insanları serbest bırakmak onları kayıtsız hale getirebileceği türünden bir kaygıyı dille getirirken, ?birey yurttaşın en kötü düşmanıdır? demektedir.

Seküler ve çelik medeniyetine, ancak bu olguları da içine alan moral ve gönül medeniyetiyle karşı konulabilir. Sorun akıl ile gönül bağının koptuğu yerdedir. Toplum ile bireyin ayrıştığı değil birleştiği yer, çözüme başlangıç teşkil edecek yer olabilir.

özcan hocamın da yönetim kurulunda görev yapmış olduğu 21. yüzyül TÜRKİYE ENSTİTÜSÜNE göz atmanız tavsiye olunur

bu kadar uzun yazıyı kimse okumaz özet alabilir miyiz?

Özcan Hocam konuşturmuş kalemini yine...

tavizi olmayan, bilgisizliğe tahamülü olmayan gerçek bir ilim adamı...

Çağın kudret elitleri ellerindeki büyük sermaye ile bir yandan insanı, maddi ihtiyaçlarının elinden kurtarırken diğer yandan kendi emellerinin aracı haline getirmektedirler. İhtiyaçlara olan bağlılığın yıkımı, gerçek anlamda özgürlüğü üretmemekte aksine başka türlü daha derin bağlılıklar yaratmaktadır.

laf söylemez...

"vaktim olsaydı kısa yazardım"

her neyse

geçtiğimiz aylarda, tanışmak için üniversiteye gittiğimde milletvekili aday adayı olduğu için istifa ettiğini öğrendim. çok üzüldüm :((

Anlamak -bir bakıma- yarı yarıya çözmek demektir. Bunun yolu da sosyal, kültürel, ekonomik, teknolojik ve siyasal çözülmenin ürettiği sorunları analiz etmekten geçmektedir. Onun için önceliği toplumsal gelişmelerin dinamiğini anlamaya ve süreç yönelimini belirlemeye vermek gerekir. Yapılması gerekenler de ancak bu çözümlemelerin ardından ortaya konulabilir.

bir şey demedim zaten

Fromm?un sorduğu?özgürlük, insan için taşıyamayacağı kadar ağır bir yüke, kaçmaya çalışacağı bir şeye dönüşebilir mi? sorusuna?evet? cevabını verecek gelişmelerden söz etmek mümkün. Fromm, ?özgürlükten kaçışı? şöyle açıklar: bireye?bağımsızlık ve ussallık kazandırmış olmasına karşın özgürlük, onu yalıtmış ve böylece kaygılı ve güçsüz kılmıştır. Bu yalıtım katlanılmaz bir şeydir ve bireyin bu durumda karşı karşıya kaldığı seçenek, ya kendi özgürlüğünün yükünden kaçıp yeni yeni bağımlılıklara ve boyun eğmelere sığınmak, ya da insanın eşsizliğine ve bireyselliğine dayanan olumlu özgürlüğün tam olarak gerçekleştirilmesi doğrultusunda ilerlemektir?.

Geleneklerdeki çözülme toplum ve birey üzerinde sarsıcı etkiler meydana getirmiştir. Küresel gerçek ve gelişmelerin neden olduğu bu sarsıntının ürettiği yeni tür psikolojik, sosyal ve kültürel olguların yeni bir yaklaşımla analiz edilmesinin hayati derecede önemi olsa gerek.

Tüketimin Egemenlik Aracı Haline Gelmesi

Şirketlerin kalp, duygu, akıl, kanaat ve hatta düş gibi insana has özelliklerle nitelenir olması olumlu bir gelişmedir. Ancak bunun insanı daha da fazla sömürülmesi ve köşeye sıkıştırılması için yapılması sakıncalıdır. Jensen şöyle der, ?müşterilerin şirketleri sıkıştırarak, ?Şirketiniz kalpsiz ve duygusuz mu? Akılcı, vurguncu bir makineden başka nesiniz siz? gibi sorular soracaklar. İstikbal, sağlam kanaatleri olan şirketlerin olacak: Düş Toplumu şirketleri?. Bir Opel sözcüsü?Açıkça söylemek istedik ki biz, bir Alman şirketiyiz ve iyi bir tüzel vatandaşız? der.

Bugün mutlak ideolojisi geçicilik; tek değeri haz; biricik mutluluğu da tüketim olan bir gelecekle insanlık karşı karşıyadır. Seri katillerin, bebek tecavüzcülerinin, insan simsarlarının böyle bir dünyanın ürünü olduğunu söylemek aşırı bir abartı sayılamaz.

çok zorlardı beyinlerimizi...

malamat ederdi iki dakikada...:)

Şirketlere Giderek Daha Çok İnsani Vasıflar Yüklenmesi

Gösteri ve gözetim bu bağlamda başlı başına bir iktidar aygıtıdır. Zihinleri yönlendirmek ve yüreklere korku salmak için erk sahipleri ya efsunlu bir şatafatı ya da bilinmezliğin sağladığı iktidar gücünü kullanırlar. Sessizlik ya da bilinmezlik iyi kullanıldığında en önemli iktidar aygıtlarından birisi haline gelir. Gerçeklerden kopmanın yolu cambaza aşırı yoğunlaşmaktan geçer. Her iktidarın; işe göz ve gizi yönetmekle başlamasının bir nedeni de budur.

Genel Manzara

şimdilerde zaten böyle uzun yazılıyor

yazılar anında herkese ulaşıyor, yazarlar da detaya inme ve kendilerini daha net ifade etme ihtiyacı hissettiklerinden böyle yazıyorlar

Halbuki kısa bir an için doğru olanın uzun bir süreç için yanlış olacağı, parça için yaşamsal değeri olanın bütün için çok da önemli olmayacağı günümüz gerçekleri arasındadır. Küresel gelişmelerin ürettiği sonuçlar açıklanırken yapılan genellemeler hata ve kusurları da bünyesinde barındırmaktadır. Taksitle alıp, taksitle döşeyip, taksitle yaşamak belki mümkündür; ama gerçekleri taksit taksit algılayarak kavramak çok da mümkün değildir. Hele hele gerçeklerle inatlaşarak yaşamaya kalkışmak hataların en büyüğüdür.

Geçiciliğin Aidiyetleri Çözücülüğü

Damak zevkleri, iştahlar ve alışkanlıklar çoğu kez insanlara sahip olmak için kullanılan süreçlerdir. Üretilen sahte ihtiyaçlar, sanal görüntüler ve yönlendirilmiş devrimler de toplumlara bir bütün olarak hükmetmek amacıyla devreye sokulurlar. Tahrik eden görüntü, efsunlanmış gözetim ve sanal dayatma; gerçeklerin karartılmasına neden olmaktadır. Bütün amaç; tüketim acı, tatminsiz ve iradesiz insanı yaratmaktır. Üretim, talep yönetimi, gözetim ve gösteri her şey tatminsizliğin somut hale getirilmesi için yapılır.

Diğer yandan günümüz tarihi, uluslar bir yana bireyleri bile tek tek takip etmeye başlamıştır. Sosyal atoma dönüşen bireylerin, dikkate değer eylemleri sanal dünyada bütün gerçekliğiyle kayıt altına alınmaktadır. İtiraf ve inkar hem cazibesini hem de önemini yitirmiştir. Belki de bu nedenle tarih ve toplum insanlık yaşamının hiçbir aşamasında günümüzde olduğu kadar eleştiri konusu yapılmamıştı.

Mallara getirilen standartlar gibi kanaatlere de standartlar getirerek onlarla piyasa oluşturulması giderek insanları moral ve mana eksenli davranmaktan alı koymaktadır. Piyasaya kanaat getirecek yerde kanaatlerin piyasasını oluşturmanın sonuçları daha da vahimdir. Böyle bir piyasada tepkilerin hem kontrolü hem de tek düze hale getirilmesi söz konusudur. Kaldı ki, bir ülkeden diğerine kanaat pazarlaması yapmaya kalkışılması da başlı başına vicdan istilası anlamına gelmektedir.

Farklı yapı ve amaçlar birbirleriyle mukayese edilemezler. Kaldı ki, uluslar arası ilişkiler uluslar arası toplum yaratmazlar. Uluslar arası ilişkilerin uluslar arası topluluk yaratmakta ne denli yetersiz kaldığının kanıtı ise yaşanılan yakın tarihtir. Gerçekte uluslar arası toplum yoktur, uluslar arası çıkarları birbirine yakın olan gruplar vardır. Gerçek anlamda küreselleşme diye bir şey de yoktur, her ülkede çıkarlarını küreselleştirebilen seçkinler vardır.

anlaşılan özcan hocanın da vakti yokmuş ki uzun uzun yazmış

söylediği kitapları okumadan gitmişsek eğer, vay halimize...

Gövde adamı; tarihe, topluma ve toprağa değil, şirkete, zevke, ihtiyaçlara ve markalara bağlıdırlar. Eylemlerinde mala duyulan bağlılık dine duyulanla; topluma duyulan aidiyet de markaya duyulanla yer değiştirmiştir. ?Firmam için iyi olan ülkem ve inançlarım için de iyidir? anlayışı onlarda egemen bir anlayıştır.

Geçicilik, pratiklik ve yüzeysellik mutluluğun anahtarı olarak görülürse tüketim de hayatı yaşanır kılan tek değer olarak kalır. Böyle bireylerden meydana gelen toplum için elbette?tüketici demokrasisi, siyasal demokrasiden daha önemli?dir. ?Sınırları kaldırılmış bir dünyanın evrimi?, ?yeni bir tür bayrak? ?Dünya çapında bağlılık sağlamak için, ulusal kişilikleri aşmak? hakim yönelim biçimleri olarak ortaya çıkar.

İnsanın insanla ilişkisini bir çarkın başka bir çarkla ilişkisine indirgeyen bir yerde, sağlıklı bir toplumdan bahsetmek mümkün değildir. Tutarlılık, düzen ve istikrar üreten toplumsal kurumların çözülmesi durumun giderek kötüleşmesine neden olmaktadır. Uyuşturucu/keyifçi, içici/çekici, kapkaççı/yankesici gibi anlık zevkleri kutsamaktan başka bir iddiası olmayan insanları, toplumsal dokuların çözülmesi üretir.

Benzer yanılgılar ideolojik yargılarda çok daha fazladır. Sözgelimi, Ford?tarih saçmadır? ve?gelenek istemiyoruz? der. Marksist?in gözünde onca olan bitene rağmen hala devlet, toplumdaki egemen iktisadi güçlerin aletidir. ?İki demokrasinin asla savaşmayacağı? ya da bir ülke?ne kadar demokratik olursa, yabancı sermayeye o kadar düşman olacağı? türünden ideolojik yargılar da benzer öznellikleri içerir.

ama o seminerler bana uykuyu unutturdu...

sonra aday listeleri açıklandı, sıralamasını görünce seçilemeyeceğini tahmin ettim. onun adına üzülürken kendi adıma sevindim ne yalan söyleyim. kısmetinde vekil olmak varmışi seçildi. bu sefer hocanın adına sevindim, tanışmak nasip olmadığı için kendi adıma üzüldüm...

kısa yazmak, öz yazmayı gerektiri ki, vakit ve düşünce yoğunluğu ister...

SOSYAL ÇÖZÜLME ÜZERİNE SOSYOKÜLTÜREL ÇÖZÜMLEMELER

Ağırlaşan Özgürlük!

ve ülkücü, milliyetçi bir öğrencisi için elinden gelen her desteği her şekilde vermekten geri durmaz...

Gelişmeler, insanların hem?endişelenmesini? hem de?titremesini? gerektirecek kadar ürperti vericidir. Bu durumu gelişmeleri reddederek ya da içe kapanarak ya da değişmeye ulus olarak direnerek olumluya çevirmek mümkün değildir. Gelişme ve değişmenin tarih boyunca yenmediği hiçbir kral, ideoloji ya da siyasi yapı yoktur. Gelişmenin ve değişmenin doğasını değiştirecek başka bir değişme ve gelişmeyle karşı çıkmak gerekir. Ulus ötesi değişim saldırılarına ulus ötesi karşı koyuşla sonuç alınabilir. Bunun için de yapılması gereken şey küresel ölçekte bir öngörüye, dayanışmaya ve uygarlık projesine sahip olmaktır.

Bunun için küresel güçler, geleneksel kavram ve kültürleri geçersiz kılarak insanların değer yargılarını alt üst etmeye çalışmaktadır. Bireylerin psikolojik ve ekonomik ihtiyaçları üzerinde yapılan operasyonlar da amaçlarına ulaşmak üzeredir. İnsanların yalanlardan değil, daha çok gerçeklerden rahatsız olmaları bu operasyonlarla sağlanan kazanımın bir göstergesidir.

şehbal

kızmaz...

ama bu adamlar saniyelerle yarışan adamlar...

Allah bu ülkeyi Özcan Hoca gibi ilim adamlarından, aydınlık beyinlerden, güçlü yüreklerden mahrum bırakmasın...

Böylece geçicilik ve yüzeysellik insanları bulunduğu yere, aileye, topluma ve değerlere bağlı kalmaktan kurtarır. Ağırlık taşımadan seyahat; insani ilişkiler dahil her şeyi kullanım süreleri ile sınırlandırır ve vaz geçilmez değerlerin sayısını azaltır. Sonuçta kökü, çevresi ve ilişkileriyle olan bağları zayıflatılmış fertler her türlü yönlendirmeye uygun hale gelirler.

Yapılan çok yönlü psikolojik operasyonlar sonucunda insanların yaşamlarının parçalanması, onların zihinsel algılarını da parçalı hale getirmiştir. Bu durum bir çok psikososyal hastalığın da nedenini oluşturmuştur. Parçaya aşırı yoğunlaşma bütünü; geçicilik sendromu kalıcılığı; hızlı yaşam da duyarlılığı öldürmüştür. Günümüz dünyasında herkes kendisini, gerçek ise herkesi aldatır duruma gelmiştir. Büyük resmi küçük parçalarıyla açıklamaya kalkanlar yanıltmakla kalmayıp aynı zamanda insanları yaşama da yabancılaştırmışlardır.

AMİN şehbal hocam

Küresel çağ; gövdesi için düşünen adamın çağıdır. Bu adam beslendiği ölçüde besleyen adamdır. Onun için nesneler arası ilişkiler; insanlar arası ilişkilerden önemlidir. Bu adam, yaşamın anlamını, giydiğine ve yediğine bağlayan; kendisini ne yiyorsa ya da ne giyiyorsa yalnızca onunla tarif eden adamdır. Böyle bir adam için millete, tarihe ve topluma aidiyet duymak eski bir ayrıntı derecesinde önemlidir.

Gösterinin efsunlayıcı ve parıltılı cehresinin baş kurbanı gerçeğin bizzat kendisidir. Gerçeğin yönlendirilmesi iktidar sahipleri yönünden hayati önem taşır. İktidar ilişkilerinde bu nedenle gerçek yüzler birbirleriyle karşılaşmazlar. Yapma ve sanal yüzler ancak sanal gösterilerde göz göze gelirler. Sömürenler, sömürdükleri yüzlerle çıplak bir biçimde yüzleşmeyi göze alamazlar. Maskeler ancak tarafların birbirlerini izleme imkanı bulamadıkları zamanlarda çıkarılır.

Küresel güçler talepleri yönetme haklarını ve insanlar üstündeki ayrıcalıklarını kabul ettirebilmek için tarihsel toplulukları geriletmek zorundadırlar. Onun için de insan ihtiyaçları üzerinde diktatörlük kurmaya çalışmaktadırlar. Çünkü yurttaşı, yönetilen bireye dönüştürmenin en kestirme yolu ihtiyaçlar üzerinde tekel oluşturmaktan geçmektedir.

Geçicilikten aşk, sevgi, sadakat, feragat, saygı ve onur gibi duygusal değerler de etkilenir. Kullan at kültürü, kullanılıp atılacak değerlerin üretilmesini zorunlu kılar. İnsanlar arası ilişkiler de eşyalar gibi değiş tokuş edilmek için kurulur. Daha elverişlisi bulunduğunda daha önce kurulmuş bağların bir anda koparılmasında bir sakınca görülmez. Tamir ve onarım yerini; yenisiyle değiştirmeye bırakır. Kullan/ at; tat/ bırak, birleş/ayrıl hakim davranış biçimi olur.

Geçiciliğin katı bir element gibi yaşamın her alanını sarıp sarmaladığı bir zamanda kalıcı değer ve hedef yoksunu insanlık adeta uyumsuzluğa, uyum sağlamak için sarılmaktadır. Bu durum geleneksel değer yargılarını alt üst etmektedir. Richard Sennett?in?Karakter Aşınması? adlı eserinde geçiciliğin, ?uzun vadeli olamamanın?, güveni, sadakati ve karşılıklı bağlılığı çürüten? önemli bir yanının olduğundan söz eder. Bu durum aidiyeti, yüreklerin toplu vurduğu anları ve anlamları ortaklaştırmayı zayıflatır.

İngiltere?de on yıl başbakanlık yapmış olan Margaret Thatcher; ?toplum diye bir şey yoktur, yalnızca birey olarak erkekler, kadınlar ve aileler vardır? sözü yukarda yazılanların kanıtı gibidir. Toplumu inkar ya da bireyi toplum karşısında biricik hakim aktör olarak ilan etmek doğruyu yanlış yerde aramak gibidir. Kaldı ki, gerçeği bir tarafından okumak; yanlış okumaktır.

dersi varsa kaçırma derim umut...;)

Yüzünün bir yönü ile ilişki kurmaya zorlanan bireyler, parçalanmış ilişkilerden bütünsel ve kalıcı sonuçlar çıkaramazlar.

Bilinmelidir ki, yerleşik ekonomik, politik ve toplumsal düzenin değişmesiyle kadınların, mezhep ve etnik azınlıkların, cinsel sapkınlıkların ve diğer grupların toplum içindeki rolleri de aynı anda değişmektedir. Birincisinin değiştiği yerde ikincisinin değişmeden kalması mümkün değildir.

Dava için her gün "ne yapabilirim, ne yapmalıyım" diye düşünen, çırpınan bir isim...

Debord, ?Gösteri Topumu? adlı eserinde şunları yazar: ?Gösteri kendini tartışılmaz ve erişilmez devasa bir olumluluk olarak sunar. ?Görünen şey iyidir, iyi olan şey de görünür? der?/?Gösterinin taşıyıcısı olan toplum, azgelişmiş bölgeleri sadece iktisadi hegemonyası ile egemenliği altına almaz. Onlara gösteri toplumu olarak egemen olur. Maddi temel henüz mevcut olmasa da, modern toplum, her kıtanın toplumsal yüzeyini gösteri aracılığıyla şimdiden istila etmiştir?.

Parçalanan Gerçekliğin Yarattığı Anlamsızlık

hakaret etmez...

Yeniçerileri severim. Emrime itaat ederler. Fakkat bu yazı çok uzun olmamışmı da...

biz şanlı jenerasyondur...

zaten vekil adayı olmadan evvel de Niğde Üniversitesinde ders vermeyi de bırakmıştı...

Gelişmedeki hız, bilgideki yoğunluk ve değişmedeki baskı yaşamın her alanını Halaç pamuğu gibi atmaktadır. Karabasan gibi kitlelerin üzerine dökülen eritilmiş gerçekler büyük şoklara neden olmaktadır. Kendi gök kubbesini, kendi farkındalığıyla yeniden inşa etmekte gecikenler; tarihin dönen silindiri altında acımasızca ezilmektedir. Yönlendirilmiş yaklaşım kurbanlarının bu sarsıntıdan kurtulma şansları yok denecek kadar azdır.

Sonuçta onlar Bookchin?nin söylemiyle?Marksizm için anarşizmi, feminizm için maço militanlığı, özel yaşam için komünal yaşamı, tekeşlilik için cinsel aşırılığı, disko için roçk müziği terk ederek, geçmişin emekleri karşısında küstahça bir vurdum duymazlıkla tarih deneyimin ve teorik gelişmelerin bütün bir çağı üzerinden zıplayıp geçerler?. Murray Bookchin, bu durumun bir çeşit Fast Food ideolojisi olduğunu ima eder. Fast Food?un?Amerikan ruh halinin tek vasfı olmadığını; bunun ideolojik karşılığı fast politika, aslında fast radikalizm? olduğuna dikkati çeker.

Böylece kolay bir biçimde bir şirketin çalışanları, şirkete emek satan insanlar olarak değil de o şirketi aile, devlet ve millet sayan bağlarla bağlı hale gelecektir. Çalışanın çalıştığı örgütü ailesi dahil sahip olduğu her türlü değerden üstün görmesi söz konusu olacaktır.

eksik ya da yanlış anlaşılmaların önüne geçmek için teferruata inmek zorundalar... geriye yeniden dönüp yeniden izah için zaman-fırsat bulunamayabilir diye düşünüyorum...

özcan hoca ile tanışmak, derslerine girmek, öğrencisi olmak çok isterdim.

o sözü de montaigne söylemişti yanlış hatırlamıyorsam

Diğer yandan ekonomik, teknolojik ve enformatik dayatmalar toplumların sosyokültürel dokularını giderek çözmektedir. Kavramlar, kurumlar ve değerlerde başlayan çözülme doğal olarak geleneksel ilişkilere de yansımaktadır. Yaşanan bu gelişmeler haklı olarak?toplum nereye, birey nereye gidiyor? sorusunun sorulmasına neden olmaktadır. Bu yüzden küreselleşmenin bir çözüm mü, yoksa çözülme mi? Olduğu en sık sorulan sorular arasına girmiştir.

uzun bir yazı yazan adamın biri yazısının sonuna not düşmüş;

Şirketlerin bir yandan ürün, diğer yandan insanlara özgü kanaatleri piyasaya dönüştürerek istila etmeleri tüketici bilincinin kötürümleştirilmesine neden olmaktadır. İnsan/hayvan, insan/kurum, insan/eşya, insan/devlet sınırının yıkılması anomi ve yabancılaşma yaratmaktadır.

Son zamanlarda şirketin sinir sisteminden, şirket IQ?sundan, organizasyonun öğreneninden hatta düşüneninden söz etmeyen örgütsel çalışma yok denecek kadar azdır. Şirketler giderek insani vasıflar edinirken, insanlara da giderek şirket vasıfları edinmektedir. Artık şirketlerin evliliğinden, insanların da?seviyeli birlikteliklerinden? söz edilmektedir.

Küresel çağ, bağlılığın ve bağlantılılığın kutsandığı çağdır. Daha doğrusu güçlüye bağlı olmak ve onun amaçlarının aracı haline gelmekte sakınca görmeyen insanların çağıdır. Bu düşünce biçimindekiler doğal olarak küreselleşmeyi güçlünün hakim olma hakkını kullanması olarak algılamaktadırlar.

cuma günleri dersi varmış... ama kısmet..

Diğer yandan toplumu onaylama ve paylaşmanın?öteki adı? olarak niteleyenler de vardır. Toplum, der Becker, ?insan hayatının önemli olduğuna dair canlı bir mit, cüretkar bir anlam yaratma girişimidir?. Bakışı yalnızca bireye ya da topluma yoğunlaştırmanın ikisinin de anlam bozukluğu yaratacağı açıktır. Olgusuna göre mikroskopla da teleskopla da bakmak gerekebilir. Yalnızca birisiyle bakmak alan körlüğü yaratır.

kardeş ben severek okuyorum ya ama tabi zevk meselesi biraz da ama bence farklı ve güzel

bu zaten özet aslında bu yazılar kitabında daha uzun

veya montaigne yazdığı bir denemede biriden alıntı yapmıştı bu cümleyi