Belki bu şiirin bu kadar beğenilmesinin sebebi herkesin içinde bir Mihriban?ın olması...

Unutursun Mihribanım.

Sesim çok gitmesede söylemekten, söyleyipte dertlenmekten en çok keyf aldığım, içimi titreten bir türkü.

ve herkesin bi mihribanı vardır muhakkak.

Sarı saçlarına deli gönlümü/Bağlamıştın, çözülmüyor Mihriban? diye başlayıp her gönüle değen bir şiirin yazarı Abdurrahim Karakoç.

Bundan 7-8 sene önce Cebeci?de bir düğün salonunda, sanatçı Mihriban?ı okudu. Karşımızda yaşlı bir çift oturuyor. 80?inden yukarı ikisi de. Tanıyanlar, hocam çok güzel yazmışsınız falan deyince, ihtiyar teyze, ?Oğlum bunu sen mi yazdın? dedi. ?Evet? deyince de... ?Hay diline sağlık, ne kadar güzel? dedi. Yanındaki ihtiyar amcayı gösterdi, ?Evde birisi bu şarkı çalarken birşey söylesin, üstüne yürür. Öyle dalar gider, dinler dinler, gözlerinden yaş akar, oturur? dedi. ?Bunun derdi ne? dedim. ?Oğul oğul, herkesin gençliğinde bir Mihriban?ı vardır? dedi.. ?Öyle yazmışsın ki, herkes Mihribanı?nı buluyor o türküde? dedi.

yazın ak alnından gölgelerin moru

>Bir gün Mihriban?ı göreceğinize inanıyor musunuz?

Bağlamıştın, çözülmüyor Mihriban.

Mihriban?dan başka aşkınız oldu mu?

ben o karakızın adını biliyorum.. saçları sarı diil.. kapkara bişi.. adı da şehriban.. şair kızı da tanıyor.. dilden dile yayılmasın diye adını mihriban, saçlarınıda sarı yaptı ki kızla aralarındaki aşk belli olmasın diye.. çünkü kız evlide ondan..

var evet mihribanlar ve mihribanlara aşık olan gerçek aşıklar kavuşamasalarda, hayatlarına başkaları girsede, oğula kıza karışıp, torun torba sahhibi olsalarda, içlerinde ki "lambada titreyen o alevi" asla unutmazlar.

Ya da, hayatlarını birleştirmek isterken, ümitsiz aşklarına ayrılık nikahı kıyan iki sevgilinin, ümitsiz, duygu yüklü hikayesi...

Aşk kağıda yazılmıyor fazla söze gerek yok, artık ne aşk var nede aşıklar.

hala okurum karakoçum'U HEMŞERİMİ...

Unutmak kolay mı? deme,

Mihriban üzerine Abdurrahim Karakoç ile röportaj)

bi söz vardı kimindi hatırlayamadım ama söz şöleydi: aşk, insanın, hayatına girenleri ilk aşkına benzetmeye çalışmasından ibarettir

son olarak;

Diline sağlık KARAAKOÇ'UM...

Bilirim ki kimsenin mihribanı değilim, bilirim ki bugün kimse bir bayana şairin mihribana duyduğu aşkı duymaz, bilirim ki hiç bir şey gerçek ve temiz değil.

Bilmiyorum, görmek de istemiyorum. Değişmiştir şimdi. Ben onun nazarında değiştim, o benim nazarımda değişti. Niye görelim? Öyle kalsın ya... İnsanların gönülde kalması, gözde kalması daha iyidir.

mihribanım olmadı kız oldugum için ama mihri man ım var o olurmu:))D

O aşkınıza kavuşamadınız...

Ha işte tıpkı öylece

Unuttun ya, büyüyünce..

kumral saçlarında nisan yağmuru,

paylaşım çok güzel teşekkürler ramen. abdurrahim karakoç bir gönül adamı. çok severim.

"Unutmak kolay mı?" deme,

Düzen böyle bu gemide;

olur tabiki bizde dil, din, ırk ayrımı yok :))

dua İsimli şiirinden...

çimenler okşasın ayaklarını...

Bir bayanı bile hem okurken hem dinlerken ağlatacak kagar güzel bir eser, unutulur zaman her derde deva, zamanın unutturmadığı mı var denir ya,

Bunlar birbirini tamamlayan şeylerdir. Bestelendikten sonra herkes hayret etti. ?40 senedir okuyorsunuz? dedim. Ama bestelenince daha güzel oldu.

Bilmiyorum. Zaten benim memleketlim de değildi...

belkide birileri senin hasretinle yanıp tutuşuyordur da senin haberin yoktur.

kayıp aynen:DD başlıklar süper: )

Allah o hallere düşürmesin, insan kendini de unutur...

Eskiler yiter yenide.

Mistik bir olgunlukla, Son bir kez diyor, Son bir kez daha görmek istemezdim. O beni hayalindeki gibi yaşatsın, ben de onu hayalimdeki gibi. O aşk, masum bir aşktı. Güzel bir aşktı. Bırakalım öyle kalsın.

Eskiler yiter yenide

Mihriban?a olan aşkı, Karakoç?a farklı bir olgunluk kazandırmış. Hani şu yürek genişliği denilen şey var ya, öylesine bir yaklaşımı var Karakoç?un...

Nedir Mihriban?ın gerçek hikayesi?

Gün geçer, azalır sevgi;

benim var mıhribanım

Ben günümüzde böyle türkülere konu olacak saf temiz ilişkilerin, aşkların olduğuna inanan biri asla değilim.

O zamanlar elektrik yoktu. Lamba ışığı altında yazıyordum. Şiire başladığımda lambadaki alev titremeye başladı. ?Lambadaki alev üşüyor? çıktı.

ayrıca ramen ve kayıp gül sizleri siyasiden takip eden biriyim, takdir ettiğim kişilersiniz:)

Bugün değil, yarın belki,

O, Abdurrahim Karakoç?un Mihriban?ı...

Unutturur bir çok sebep,

çiçekler koklasın parmaklarını,

Değişir her şeyin rengi

Yıllar sineye yaslanır;

Ne adı Mihriban, ne saçları sarı...

varsın teller tüller duvaklar öpsün...

Unutursun demiş ama kendisi unutamamış Karakoç Abim.

Meyve dalında kalmaz hep

Bu deli gönlün uslanır

açar açmaz bu şarkı gelmişti aklıma, tesadüre bak:))

Valla ne bileyim, sıradan insanlara benzer birisiydi

Beste de güzel olup güfteyle örtüşünce daha bir güzel oluyor...

teşkkrler

Onu da bilmiyorum... Sivas?ta bir televizyona çıktım. Telefon bağlantısı var. Bir hanım çıktı, ?Abi o yaşıyor mu? dedi. ?Bilmiyorum? dedim. ?Nasıl bilmiyorsun? dedi. ?Bilmiyorum işte? dedim. O bayan, ?Eğer yaşıyor da, bu türküyü dinliyorsa, Allah ona yardım etsin? dedi. Hanımların dayanışması işte! Yaşayıp yaşamadığını bilmiyorum vallahi.

ergenekatun

Bazıları?Gerçek mi? diyor. Gerçek diyorum. Ama adı Mihriban değil. O gençliğimde yaşanmış bir aşktı. Ama şimdi adını deşifre etmem, ayıp olur. Benim takmış olduğum sembol bir isimdir Mihriban.

Bu eşsiz duygu yoğunluğu olan dizelerle aşkın gücünü anlatan şairimiz, Mihriban?dan aldığı?Unutmak kolay değil? başlıklı mektup üzerine, şiirin devamını yazıyor... Yazıyor ama, yarasını sarmış bir Yunus Emre olgunluğu ile de bilgeliğini dışa vuruyor.

1960 yılında yaşadığı ölümsüz aşkı kelimelerle ebedi kılan Abdurrahim Karakoç?un gerçek adını gizleyip, Mihriban diye seslendiği o güzel Anadolu kızının hikayesi bu...

olmaz mı?

Saçı da sarı değildi...

Mistik bir olgunlukla, ?Son bir kez? diyor, ?Son bir kez daha görmek istemezdim. O beni hayalindeki gibi yaşatsın, ben de onu hayalimdeki gibi... O aşk, masum bir aşktı. Güzel bir aşktı. Bırakalım öyle kalsın.?

Hatıraların paslanır,

Masa başında yazılmış, hayal bir aşk, bu tadı ve lezzeti vermez. Yaşayacaksın ki, yazacaksın.

Bazen aklıma düşüyor. Ben unutursun diyorum ama, insan hiçbir zaman unutamıyor... O bir mektup üzerine yazılmıştır. Benim gönderdiğim bir mektuptan dolayı bir cevap aldım. ?Unutmak kolay mı? başlığı mektubun. ?Unutmak kolay mı deme/Unutursun Mihriban?ım? diyorum. ?Düzen böyle bu gemide/Eskiler yiter yeni de/Beni değil, sen seni de unutursun Mihriban?ım? dedim...

Güzel tertemiz bir sevgiydi, tertemiz de bir ayrılma oldu.

Oğlun, kızın olsun hele,

siyasi forumu karıştırmaaa:DD

Yaşayıp yaşamadığını biliyor musunuz?

hayatımda ilk ezberlediğim şiirdir mihriban...

bir benim yok herhalde

Görmeyince sezilmiyor Mihriban.

Beni değil, sen seni de,

aşk olarak ututulur da değmiyorsa sadece nefreti kalır geriye

ben öpmeden önce yanaklarını

Kiminin aslısı, kiminin leylası, kimin ise mihribanı olmuştur.. Sadece isim farkı.. Gönül gözü aynıdır..

hacı herkesin bir mihribanı vardır

Yo olmadı. Seviyordum. Olmadı. Ayıp olur şimdi adını söylemem. Törelerimize aykırı. İkinci bir Mihriban şiirim var. Biliyorsunuz. ?Unutmak kolay unutursun Mihriban? diye... O da öyledir. Bunlar hep gerçeğe dayalıdır.

ramen

Beni değil, sen seni de

kayalardan akan kaynaklar öpsün...

arkadaş ben burda yoktum. bakalım neler karıştırdınız ne var yok deyin hele. :))

Unutursun Mihriban'ım

Selda Bağcan da güzel söylemiş...

Süt emerdin gündüz-gece,

Yok. Mihriban?dan başka aşkım olmadı.

Unutursun

Bu yüzden diyorum ki, ben herkesin hayatında bir Mihriban var...

ağzından en serin hem de en duru

Kaynak: platformdergisi. net

Mihriban nasıl biriydi?

Unutursun Mihrabınım

Oğlun kızın olsun hele,

Gerçek yaşanıp, yazıldığı zaman okuyucu kendini bulur.

Paylaşım için teşekkürler ramen.

Düzen böyle bu gemide,

Nerde olduğunu biliyor musunuz?

Musa Eroğlu da çok güzel bestelemiş...

Ayrılıktan zor belleme ölümü diyor ya;ayrılıkla ölümü tarttıklarında ayrılığın daha ağır bastığı tescillenmiştir malesef. Severken ayrılmak, yaşarken toprağa girmekten farksızmış.

Hala seviyor musunuz?

Unutursun Mihriban'ım.

Sarı saçlarına deli gönlümü,

-Hangi seneydi... ?

1960...

"Gün Doğmadan" Sezai Karakoç belgesel filmi çekilmiş izleyeniniz oldu mu?

Ayrılıktan zor belleme ölümü

Toplumumuzun uğradığı kültür erozyonu sağ olsun..

Çok mu güzeldi... Sarı saçlarına deli gönlümü/Bağlamıştın, çözülmüyor Mihriban diyorsunuz

Ayrılık tadında hüzünlü...

Zaman erir kelep kelep.