Ellerine kudret elinin sarıldığını, gözlerine bin kutlu nazarın ışık olduğunu, yüzünü çevirdiği her yönde tek ve bir teselli vechinin beklediğini ilan edişidir.

Güneşin alevlerini gülün yanağına al al indiren serinliktir?İnşAllah?...

Dünyevi önceliklerin hazla gidip gelen sarkacında ruhu hoyratça savrulur insanın.

O?nun dilemesidir ki Yusuf?u kuyudan çıkardı, kuyuyu Yusuf yüzlülere sırdaş eyledi.

Dudağına değince?İnşAllah!? sözü; varlığı yoktan varedenin, yokluğu hiç sebepsiz varlığa doğru genişletenin iradesinden nefeslenir.

İnşAllah, İbrahim?i ateşe savuran ateş yüzlülerin kavrulduğu ateştir.

Resulullah efendimize; Ruh, Eshab-ı Kehf ve Zülkarneynden sorulunca; buyurmuş, inşallah demeyi unutmuştu. Bu sebeple birkaç gün Resulullaha vahiy gelmedi. Sonra şu mealdeki ayet-i kerime nazil oldu:

Sesini bürüyünce?İnşAllah!? kelamı, zamanı genişletenin, ömrü ebede bitiştirenin dilemesinden beslenir.

namütenahi bir boyun büküş, nazenin bir dua, tüm samimiyetinle istemek ama yine de Sen bilirsin demek gibi inşallah...

Zamanın dar köşelerinde sesi eksilir insanın.

Gündelik telaşların hızla inip kalkan göğsünde aklı daralır, kalbi yorulur insanın.

Nereye indiklerinden habersiz, rüzgar nereye eserse oraya gitmeye hevesli yağmur taneleri, ?Allah?ın dilediğince? boynu bükük toprağı sevindirir, güllerin al yanağına gözyaşı olur, sabahın ak göğsüne şebnem diye tutunur.

?Allah?ın dilemesiyle? sert ve ağır taşlar, ince ve nazenin köklere yol olur; o latif güzellerin kalplerine dokunmasıyla yollarında toprak olur.

Göğüslere nefesleri ele avuca gelmez, dokunulmaz, şeffaf bir genişlik olarak dokunduranın tenezzülüdür?İnşAllah?...

?Ben buradayım ama burada kalmaya razı değilim...? diye/bilenin meydan okuyuşudur.

Senai Demirci

Varlığın alfabesinde dimdik duruştur.

İki kalb arasındaki soğuk mesafeleri eritip ısıtan ateştir?İnşAllah?...

Sesleri söze bürüyerek birbirine bitiştiren, kaynaştıran mayadır?İnşAllah?...

"inşallah" bir tevekküldür. O dilerse razıyım, dilemesse yine razıyım demektir.

Kendini kendinden öte taşıyan/taşıran insanın kabuğunu zorlayışıdır?İnşAllah?..

?Lam?dır İnşAllah...

Kalbine yüklenmiş dağları bir nefeste silip süpürmektir inşaAllah.

İnşAllah, sebeplerin kör kuyusuna uzatılan ışıltılı bir kovadır.

Kelimelerin suskun hecelerinin koynuna anlamlar sunan hikmettir?İnşAllah?...

Varlığın sarp yokuşlarında nefesi kesilir insanın.

Asil bir sükunetin dizi dibinde nefeslenmektir?İnşAllah?...

?Mim?dir İnşAllah...

nefes almak gibi.

O öyle istedi ki, kölelik ve kulluk Yusuf?la nice kralların erişemeyeceği şeref ve itibar bilindi.

Ağaç köklerini ve toprağı kucaklaştıran?İnşAllah?tır; toprağa hayat bahşetmektir, taşa pınarlar dilemektir.

?Elif?tir İnşAllah...

?Ben benden ötesine teslimim...? diye/bilenin inşirahıdır?İnşAllah?.

Varlığın koynuna tutunmuş insanı sonsuzluğun ufkuna doğuran bir sızıdır?İnşAllah?...

Haktan gelene rıza gösteriştir. lütfun da hoş keremin de hoş misali.

İnşAllah, Yusuf?un kuyuya iten hainlerin tuzaklarının itildiği kuyudur.

Kendi varlığının yükünü zayıf omuzlarından atıp hafiflediğinin resmidir?İnşAllah?.

sır gibi hem yakan, hem de serinleten hikmet gibi...

?Allah dilerse? tohum toprağa katışır; toprak ve tohumun boş ellerine çiçekler sunulur, kurak avuçlarına hayat akıtılır.

Yüzün yüzüne düşen hüzünleri dağıtan dokunuştur?İnşAllah?...

O öyle diledi ki İbrahim?in teninde ateş güle çevrildi, alevin yanağından serinlik devşirildi.

Hicranın solgun yanağına dosdoğru bir Muhammedi eğiliştir.

İnşallah'taki teslim ve tevekkül boyutu kanaviçe gibi süslenmiş edebi şaşaa ile çok güzel ifade edilmiş.

Dudak ile tebessümü birbirine yapıştıran sırdır?İnşAllah?...

İnşAllah, Yusuf?u ucuza satan bezirganları yok pahasına satan sırdır.

Kalbini atınca?İnşAllah!?ın asude iklimine, aklı aklanır, kalbi durulur.

Yokluğun koynunda dupduru bir b/akıştır.

Yüzüne gülünce?İnşAllah!?ın muştusu, ruhu sılaya taşınır, hüzünleri yağmurda ıslanır.