ve farklı. Hele de ertesi gün burada

ummadığım bir şekilde bana elini uzattı ve veda

Nuran?ın, kardeşi ve annesi gitmek üzere

oturduk ve kaside, ilahi ne varsa söyledik

Her sabah oradan geçerken öbek öbek birikip dua

verdiğim şu güzel mekandan ayrılık gününde benim

Evet, Cenab-ı Hak önemli bir vazifeyi birinin üzerine bina ederken, ondaki iç mukavemetin bu işe elverişli olup olmadığına bakar. Zayıf ve kaypak karakterler bu çok önemli misyonu taşıyamayacaklarından "... O dilerse sizi alır götürür ve yerinize yepyeni bir halk getirir." (İbrahim Suresi, 14/19), ayeti fehvasınca, ondan alır daha taze ve ruhlarına pas bulaşmamış, içlerine kir girmemiş, çürümeyi hiç tatmamış, hiç sarsıntı yaşamamış granit gibi insanların üzerine bina eder.

sonra Medine?den ayrılacak olmalarıdır.

girdik?Umrecileri bir kenara oturttuk. Kimseye

yavaş kalk ve ilerle, levhayı takip et?.? diyen,

Kubbe?nin karşısında herkese?burası, manzarası

Ah şu cehalet ah:)

Mesciddeki arkadaşları görüyorum. ?Türkiye

kenarda da oturamadım. Sanki burada ebedi

telefonumu aldım, her zamankinin aksine hiç

Bunca çile neden?

Afrikalılar?

uzaklarından el sallayarak giderdim.

ziyaretimi yapmak için mescide gittim. Öğle

Aslında karnım acıkmıştı?Ya Rasulallah, bu

istiyordum. Arkaya bakıp el sallamak zor

oturmaya karar verdim. Gruptan uzakta ve Yeşil

olduğum defterimi görünce bana kağıt üzerinde

zaman. Burada insanların yaptıkları ibadetten

Bu duanın en önemli sebebi, onların birkaç saat

olduğunu öğrendiğim Rahmet, ?Endonezyalı biriyle

İbrahim a. s. Hacer validemizden uzaklaştıktan sonra bir tepeciğin üzerine çıktı. Oradan Kabe'nin temellerinin bulunduğu yeri görüyordu. Ama Hacer validemiz O'nu göremiyordu. İşte tam oradan Kabe'nin temellerinin bulunduğu yere yönelip Yüce Mevla'ya şöyle dua etti:

hatalarım olduysa bunun cezasının büyük olacağı

MESCİDDE SON GÜNÜM? Selva Özelbaş

beni gördüklerini düşünür biraz da çekinerek

ve hüzünlenmeye başlamıştı. Onun üzüntüsü bana

kaldık. Mescid?e gittik, birlikte çalıştık.

Derken, bir gün geldi ve vakit benim için de

çalıştım. Hep en önde olmak isterlerdi. Benimse

Yüce Mevla, her bir insanın dünyasını ve ahiretini ilgilendiren bu görevi İbrahim a. s.'a, Hacer validemize ve İsmail a. s.'a vermişti. Yüce Mevla sanki bu hadisenin hiç unutulmamasını istiyordu. İnsanların aklından çıkmasın diye duyan herkesin içini yakacak bir hatırayla Kabe-i Muazzama'yı ortaya çıkartıyordu. İşte bunun için Hacer anamız kundaktaki bebeğiyle ıpıssız çölün ortasında bıraktırılıyordu.

Mescid- Nebevi-07.08.08

söylüyormuşum burada sükunetle oturmak çok güzel

mürşide.. Türkiye mütercim? Selva abla? diye

teşekkür ederim? diyerek yedim. Bu ikram beni

Biraz daha kalabileceğini zannederken gideceği

sonra bir umreci gibi sükunetle bir kenarda

iletinin ilk başlangıcı :))

Selva Özelbaş

olamayacağını bildiğinde. Bu kadar zamandır

bilin, Rasulullah ile karşı karşıya, göz göze,

Hacer validemiz sudan içti ve çocuğunu emzirdi. Cebrail a. s. ise ona şu müjdeyi veriyordu: ?Zayi olmaktan sakın korkma! Burada Allah'ın evi vardır. Bu bebek ve onun babası onu yeniden inşa edecekler. Allah onun ehlini zayi etmez.? (Buhari, Enbiya 12; Sünen-i Beyhaki, 5/98)

oturmalarını ve sabretmelerini tavsiye ettiğim

Yine Mekke, Kabe ile komşu olması vesilesiyle pek çok peygambere, onların hizmetlerinde beşiklik etmesi yönüyle de ayrı bir değer ifade eder. Tarihin de şehadetiyle, hemen her peygamberin, şöyle ya da böyle Kabe ile bir çeşit irtibatı olmuştur. Ancak onlar, Kabe ile olan bu irtibatlarının yanında, ikinci bir mekan daha tutmuş ve sanki Sidretü'l-Münteha'dan gelen her şey, bir prizmaya çarpıyor gibi Kabe'ye çarpıp onunla irtibatlı olan bu gönüllere ışıklar halinde yansımıştır, onlar da bulundukları yerleri o nurla aydınlatmışlardır.

her şeyden, acı duymadan yavaş yavaş uzaklaşmaya

Elhamdülillah..

bana gerçek rahmeti hatırlatan bir güzellikti.

Mesciddeki vedalar da çok hüzünlü olur. Mekke?ye

güzel beldede yaşadıklarım ve şu an benim için

Bizim Türk umrecilerinin geliştirdikleri bir

deftere bir şeyler karalıyordum. Yazmakta

Peygamberlerden başka bütün evliya ve asfiyanın da Kabe ile irtibatı vardır. Mürşitlikte en son mertebelerden birinin, Kabe ile olan muarefe olduğu zikredilir. Bu açıdan feyzini, bereketini oradan almayan hiçbir mürşit yoktur denebilir. Ancak İmam Gazzali, İmam Rabbani, Şah Veli, Mevlana Halid, Üstad Bediüzzaman gibi kimi insanlar, daha ziyade kendi misyonları adına onunla irtibat kurmuş; kimileri de kendi ferdiyeti içinde Kabe'ye yönelmiş, onun kendine mahsus lisanına kulak vermiş, yer yer ağlamalarına şahit olmuş, zaman zaman sevinç ve sürurunu paylaşmış; mesela yeryüzünde Kabe'nin azametine uygun tavafın yapılmadığı, insanların laubali olduğu bir dönemde hakikat-i Kabe, karşısında temessül edip, "İnsanlar vefasızlaştı, Kabe'nin kamet-i kıymetine uygun tavaf etmiyorlar artık." dediği anda, onun bütün bütün aramızdan çıkıp gitmemesi için eteklerine tutunup yalvaran zatlardan bile bahsedilir.

yanımıza sıcacık pide ve yemekler geldi.

en arkasında bir yere oturdum.

Günlerdir ziyarete gelen onca insan vardı ve

oturuyorsunuz bu oturmalarınızın kıymetini

sonra yeşil kubbenin önünde toplanıp dua etmek.

ayaklarım sanki ilerlemek istemiyor, ilerleyip

dikkatli kılmaya özen gösterdim. Umreciler her

umrecilere ne dediysem onları yaparak ilerlemeye

Fethullah Gülen

hz. ömere kadar namaz da kıble nin kudüs olduğunu biliyor muydunuz?

23.05.2007

kimse aramamıştı.

karar verdim. Daha doğrusu kendimi de uzaktan

Bütün bunlar, eşyanın perde arkasına nigehban olan insanlar için ilahi ve hususi iltifatlardır. Kim bilir belki de her tavaf edişte hakikat-i Kabe ile teşerrüf eden dünya kadar insan vardır ama avamdan insanlar onu göremezler; zira kaba ruhlar, kaba anlayışlar, kaba mantıklar kendi kabalıkları içinde her şeyi madde de görür, maddede ararlar.. her şeyi maddede arayanlar da manayı göremezler.

ayrılık vaktinin geldiğini ciddi ciddi anlamış

İsmi Rahmet olan bu kızcağız aslında Mekke?de

Rasulullah?a el sallarlardı. Bu manzara her

kendime yaşamam mümkün olmuyor.

alışmıştım ki, o kadar benim olmuştu ki, sanki

bu hale gelebiliyor. Hatta Ravza?da insanlara

veda eden biri olarak görmekten adeta

nedenini anlattığım kişi bir Endonezyalıydı.

sanki ben değildim. Yoksa ben miydim?... Garip

beraber olduğumuz ve tanıştığımız için, şu anda

bulunuşuma bir anlam kattı. Bana tekrar gelmem

Medine?ye geldiğimde irşad ekibinde bir bayan

Kalpte Sinoartrium'lar ne ise İslam da da kabe odur.

ben de ona şeker verdim.. Bir taraftan da

kıldık duamızı bile edemedik diye hayıflansalar

ileri götürerek güldürmeyi başarmıştı Rahmet. Şu

çalıştım. İçeri girme zamanı geldiğinde onlara

ben zevk alıyor yaptıkları dualardan ben mutlu

namazını her zamankinden daha itinalı daha

çok rahattı. Şurada hep şöylece kalsam diye

Fatıma?nın evi ve Yeşil Kubbe? Şemsiyeler

o hz. ömere kadar değil ki hicretin 2. yılında kıble kudüsten kabeye çevrildi bir araştırıp öyle yazın isterseniz bilmeden yazmayın

Evet, Ruh-u Seyyidi'l-Enam'ın arızasız soluklanacağı dönemler uzak değildir. Ama asıl önemli olan, bizim va'de vefasızlık etmememizdir. Dünyada en zor şey, insanların çürümeden oldukları gibi kalabilmeleri ve hiçbir beklentiye girmeden tertemiz duygularla Allah'a kulluklarını sonuna kadar götürebilmeleridir. Zaten aksine bir durumda, başımıza devlet kuşu konacakken kalkar gider ve biz de olduğumuz yerde kalakalırız. Çünkü bu iş, Kabe duruluğunda ve Hz. Muhammed safvetinde temiz insanlar ve safi mekanlar ister. Bunu Allah'ın lütfedeceğinden endişe edilmemeli; ancak bunun için gerekli liyakate sahip olup olmadığımız hususunda bir şey söylemek de mümkün değil. Bize düşen, Allah'ın marziyatına kilitlenip onun dışında her mülahazayı tali saymak ve gözlerimizi açıp kapayıp her işimizde sadece O'nu düşünmektir.. sürekli yenilenip O'nu düşünmek. Nasıl insanın her an kendini yenilemesi ve her zaman tazeliğini koruması, bayatlamaması önemli bir husustur; öyle de kendini Allah'ı sevip sevdirmeye adamış kimseler de her şeyin kendi üzerlerinde olduğunu unutmadan hep diri ve makam-mevki arzusu, mal-menal duygusu, evlad ü ıyal endişesi, dünya hükümranlığı vb. şeylere kanıp gevşememelidirler; gevşememeli ve bütün bunları, asıl meselelerinin yanında talinin talisi saymalıdırlar.

çok etkilemişti. Duygularıma hakim olamadım.

Mescidi Kadimin önündeyim. Umrecilere hep

Biraz çıkar, az ilerde tekrar dönerek yaşlı

Mekke-i Mükerreme, İslam davasına beşiklik etmesi hasebiyle aradan asırlar geçmesine rağmen hala kalblerin kendisi için attığı bir yerdir. Onun gibi yine diriliş hareketlerinde önemli fonksiyonlar eda etmeye namzet mekanlar için de benzer bir durum söz konusu mudur?

Peygamber?i bırakıp gitmek çok zordur çünkü? Bir

Rasulullah?ı gece gündüz gören her taşa, duvara?

Naz yapmaya gerek yok dostum biz bizeyiz.

daha? demeden? diye söylediğim, söylerken de hep

?Sakın terki edepten kuyi mahbubi Huda'dır bu?

baktım, rengarenk. Özellikle Pakistanlılar?

Burada Edirne ile alakalı Profesör Badi Efendi'nin el yazması tarihinde kaydettiği bir hadiseyi anlatmak istiyorum: Sarı Selim Hazretleri Kıbrıs'ı fethettikten sonra orada bir cami yaptırmayı düşünür. Ancak bir gün rüyasında Efendimiz : "Selim, Edirne'mde cami yap!" buyurur, O, "Edirne mi dedi..." diye tereddüt edince, ertesi gün aynı ihtarla karşılaşır ve asıl caminin orada yapılması gerektiğini anlar. Ben, bunu her duyduğumda hep şöyle düşünmüşümdür: Eğer Efendimiz , bir yere "Benim" demişse, orası hep Müslümanların elinde sabit kalmıştır. Nitekim Edirne, bir dönemde Bulgarlar tarafından işgal edilip Selimiye'nin kubbesi bombalarla, toplarla delinip parçalanmışsa da, bu hasret fazla uzun sürmemiş, tekrar geri alınmıştır.

bunların pek çoğu ilk defa Mescid-i Nebi?ye ve

buradasın ne olur bize dua et biz gidiyoruz?

onu izledim. Mescitten hemen çıkamadı. Dışarı

oturabileceğimizi söyledim. Çok sevindi, biz de

önümüzden geçen Türkiye grubu ile ilgilenmiyor,

çalışıyordum. Rahmetle vedalaşarak bizim grubun

söyleyince üzülmüş tekrar gelmem için dua

biraz uzaklarından geçer giderdim. ?Hocam sen

olduğunu bilmediğim oyunda beni mağlup eden

Cehalet denen muzır varlığın yerde yeri yok ama gelin görün ki başlarda taht kurup oturan da o...

yüzlerinde oluşan özlem ve iştiyak ifadelerine

sesleniyorlardı. Birkaç gün önce gideceğimi

çıktığımızda da birçok kişi Yeşil Kubbe?nin

bana bir kurabiye uzattı. Reddetmedim aldım ve

Doğrusunu söylemek gerekirse ayrılık moduna

konuştuk; Endonezya?dan, Türkiye?den?

oluyordum her ne kadar onlar; hocam nasıl namaz

ama şimdi değil. önce git. bütün risaleleri kitapları hadisleri olayları oku

söylediğim gibi iki rekat namaz kılıp oradan

söyleyebildiğimiz kadar. Arkadaş için güzel bir

da sirayet ediyordu. Son yatsı ziyaretinde hep

çok şahit oldum. İnsan ağlayanlarla ağlar,

karşısında oturuyordu. Ona, isterse burada biraz

istemediğim bir filmin sonuna gelmiştim. Kendimi

et? diyordu. Nuran?dan sonra beni bir adım daha

istersen araştır

Her şeye, tekrar tekrar baktım. İnsanlara

girmek istemiyor ve benim için her gün yaptığım

bütünleşmiştim bu mekanla. Karşımda Hz.

ve yapmaya da devam edeceğim ziyaretlerimden

Ailelerimizden? Neşeli biriydi Rahmet. Burada

tanık oldum. Arkadaşla birkaç gün beraber

İslam'a beşiklik etmiş, bir mahal, bir uğrak yeri olmuş ya da olacak şehirlerin, elbette kendilerine göre bir şerefi, bir değeri vardır. Ancak bu değer, hiçbir zaman Mekke'nin kudsiyeti ile mukayese edilemez. Zira Mekke, hususiyle kendi sınırları içindeki Kabe ile ayrı bir değere ulaşır ki, buna komşuluk kudsiyeti de denilebilir. Yoksa arzın merkezinden Sidretü'l-Münteha'ya uzanan bir amud-i nurani olan Kabe ve Beytullah'ın değeri, hiçbir kudsiyetle mukayese edilemez.

ayrılacaklar için üzüntü had safhadadır. Hz.

bir şey yansıtmak istemiyordum. Bu safhadan

korkusuyla. Bu düşüncelerle emanet bürosundan

Kısa zamanda azık da su da bitti. Bebeğe verecek bir damla süt bile gelmez oldu. Ana yüreği bebeğinin ağlamalarına dayanabilir miydi? Aramaya başladı; bir o tepeye, bir bu tepeye koşuyordu. O sıralarda küçük birer tepecikti Safa ile Merve. Safa tepesine çıkınca bir su kaynağı veya gelip geçen birini görebilmek ümidiyle etrafa bakıyordu. Bir taraftan da uzakta yatan bebeğini gözetliyordu. Bir şey göremeyince kendinden geçercesine Merve tepesine yöneliyordu. İki tepenin arasındaki düzlüğe ulaşınca eteklerini toplayıp hızlıca koşuyor, tepeye doğru tırmanırken yavaşlıyordu. Bebeğinin ağlama sesi geldikçe telaşlanıyor ve koşuyordu.

son bir tekmil verdim. ?Haydi hanımlar yavaş

gördüğümde beni de üzer, ayrılan benmişim gibi

biri gibi davranmak istiyordum. Bu arada

onların yerine kendimi koyduğum mekanda. Şimdi

arkasından görüyordum. Her şey sanki gözlerimin

Kızın adı Nuran, 9 yaşında, buranın yerlisi ve

oluşumun bana kazandırdıklarının yanında eğer

kaçıyordum. Bulunduğum yer hem çok güzel hem de

duygular içinde içeri, şemsiyeli bölüme

olmuyordu. Çok geçmeden yanıma bir anne ve iki

türlü Ravza?dan ve Mescid?den çıkmak istemezler.

oyun oynamayı teklif etti. Kurallarının ne

Efendimiz'e gelince; sanki Kabe, o güne kadar çıkardığı insanların tümünü, esas çıkarması gerekli olanı bu zat için çıkarmış gibidir. Başka bir ifadeyle, şayet Kabe yerin göbeği ise, esas o göbekle beslenen İnsanlığın İftihar Tablosu olmuştur. Dolayısıyla insanlık çapında böyle bir fışkırmaya beşiklik etmesi ve Efendimiz'i bağrında büyütmüş olması yönüyle de Kabe ayrı bir değere sahiptir. Ancak Allah , O'nu da yerinde bırakmamış, ikinci vatanı olan Medine-i Münevvere'ye hicret ettirmiştir.

eğer bulamazsan ben sana kanıt veririm.

Fatıma mı yoksa eşlerinden biri mi yaptılar? Çok

yerde. ?Sevgili hanımlar! Ne güzel bir yerde

Şimdi de gözyaşlarımı fark eden biri gelerek

düşündüm. Çünkü genellikle oturmak nasip

gerçekten büyük bir lütuf ve rahmetti. Belki bu,

veda olmuştu. Koskoca alan ve sesimizi kimse

Biz, Cenab-ı Hakk'ın nereyi tebcil edeceğini bilemeyiz. Bu şeref "Biz zafer ve muvaffakiyet günlerini insanlar arasında döndürür dururuz." (Al-i İmran suresi, 3/140) fehvasınca gezip dolaşmaktadır. Öteden beri Allah'ın lütufları hep dairevi dönegelmiştir; hatt-ı müstakim şeklinde değil. Rabbim, Anadolu'ya ikinci bir vazife görmeyi nasip eylesin ve biz bu hali bir rampa telakki ederek dünyanın değişik yerlerine sıçramaya muvaffak olalım.

halimde beni gülümsetmişti ve günlerdir mücadele

en güzel yer hanımlar? dediğim tarafta bir

kaybetmek istemiyordum hep önümde olsun

kalıyormuşum gibi. Onları, yine toparlamaya

eden Türk umrecilerini veda ederken görünce,

hz. ömere kadar namaz da kıble nin kudüs olduğunu biliyor muydunuz?)))

duygulananla duygulanır, gülenle gülerse sonuçta

Biz, senin yüzünün göğe doğru çevrilmekte olduğunu görüyoruz. İşte şimdi seni razı olacağın bir kıbleye döndürüyoruz. Artık yüzünü Mescid-i Haram tarafına çevir

için dua ediyor, benden de dua istiyordu. Bekar

Sevdiğimiz bir yakınımızdan dua istemiştik orada ismimizi zikretsin ricasında bulunmuş idik. Hatırlamıştır inşallah.

kız çocuğu geldiler. Çocukla konuşmaya başladım.

gidenler için bir teselli olsa da artık buradan

unutuyordum. İçerdeki görevliler?sen de namaz

sanki ayrılan benmişim gibi, içim burkularak

nesil edit son resim mümkün mü?

ben gidiyorum diyemedim. Sessiz sedasız bir

... Ve tarih içinde en büyük misyonu üstlenen İstanbul.. Efendimiz onun fethine, "Kostantiniye elbet bir gün fetholunacak..." sözleriyle hususi olarak işaret buyurmuş ve fethi asırlar öncesinden tebrik, teşrif ve tebcil etmiştir. Ancak nasıl ki Kabe Sidretü'l-Münteha'nın bir izdüşümü ve o kıyamete kadar sürecek; gereği gibi tavaf edilmediği zaman hakikat-i Kabe derlenip toparlanıp göç edecek.. yani yeryüzünün manası kalmayınca, Allah da yeryüzünü harap edip hakikat-i Kabe'yi nezdine yükseltecek, aynen öyle de, Kabe'nin de yeryüzündeki izdüşümleri, yani gölgenin gölgeleri olan bu şehirler de farklı yer ve farklı zaman dilimleri içinde ortaya çıktıkları o teşriften, o tekrimden, o tebcilden nasiplerini aldıktan sonra tarih olmuşlardır ve olacaklardır. İşte o şehirler ve işte onların bugünkü halleri...

?Ey Rabbimiz! Neslimden bir kısmını senin Beyt-i Harimin'in yanında çorak bir vadiye yerleştirdim. Rabbimiz, bunu namazı ikame etmeleri için yaptım? (İbrahim, 37)

Kabe; dost mahremiyetine açık bir haremlik, çevresi ise ağyara da açık bir selamlık, Safa-Merve hakikat semasını temaşa için hazırlanmış birer kameriye, Makam-ı İbrahim ötelere yükselten nurlu bir merdiven, Zemzem kuyusu da bu aşk meclisinde bir saki gibidir. Bunların bütünü aşk yolcusunu birden selamlayınca, insan adeta uhrevileşir, ruhuna açılan pencerelerle 'melekut alemini' temaşaya başlar ve bütün bütün insan muhayyilesi, öyle geniş ufuklara yelken açar ki, bir adım daha atsa kendini ötelerin hülyalı mavilikleri içine girecekmiş gibi sanır...

?Nazargahi İlahi'dir, makamı Mustafa'dır bu?

Pideleri yemek için biraz daha oturmuştuk.

diz dize, ülkemize döndüğünüzde keşke biraz

Safa ve Merve tepelerindeki hatıra

Anadolu'ya geçildikten sonra ise, bir dönemde Konya bu önemli merkeziyeti temsil etmiş; etmiş ve payitaht olmanın yanında Sadreddin Konevi, Mevlana, Sultan Veled gibi devasa kimseleri bağrında yetiştirmiştir. Onun, artık bende bir şey kalmadı deyip varidatını bütünüyle kullanmasından sonra da Allah , Söğüt'ün bağrında bir tırtılı kuluçkaya yatırmış ve derken afak-ı alemde, Söğüt'te, Bilecik'te, Bursa'da yetişen kelebekler uçuşmaya başlamıştır. Bir ara Trakya'ya geçilmiş ve yüz yıla yakın Edirne payitahtlık yapmış, böylece Allah orayı da teşrif, tekrim ve tebcil etmiştir.

Bir o tepeye bir bu tepeye altı sefer yapmıştı. Ama ümit verici hiçbir emare gözükmüyordu. Merve tepesine doğru tırmanmıştı; bu yedinci seferiydi. Etrafta yine hiçbir şey yok. Tam o esnada bir ses duydu. Baktığında bebeğinin yakınında bir melek duruyordu. O, Cebrail a. s.' dan başkası değildi. Yeri eşeledi ve oradan su kaynamaya başladı. Hacer validemiz büyük bir telaşla onu avuçlayıp testisine doldurmaya koyuldu. Suyun boşa akmasını istemiyordu. Onun Zemzem olduğunu, Yüce Mevla'nın önce onlara ve daha sonra bütün insanlığa ihsan ettiği bereketli bir kaynak olduğunu nereden bilecekti?

Mescitte toplanmaya başlamışlardı. Hiç kimseye

hayran oldum. Rasulullah?ın evinde, bu mahzun

Ravza?ya geliyorlardı. İçeri girdiklerinde

Bir gün Rasul-i Ekrem s. a. v. Hacer anamızın bu halini anlatırken şöyle buyurmuştu: ?Allah İsmail'in annesine rahmet eylesin, eğer onu avuçlamasaydı kaynayan bir pınar olacaktı.?

yanıma oturdu ve nedenini sordu. Hüznümün

arkadaş vardı ve ben onun Medine?den ayrılışına

Yine de güle oynaya değil derin derin düşünerek

kardeşiyle, annesiyle ziyarete gelmişler. Nuran

duymuyordu. İlahi faslı bitmiş, gitmek üzereyken

günün haberini alınca alıştığı bu güzellikten

çıktım. Doğrusunu söylemek gerekirse görevli

küçük yuvarlak levhalar?kemerler?Her tarafına?

izliyor ya da her şeyi bir buğulu camın

de kendime söylüyor ve bekliyorum. Çok doğru

Ne var ki, bundan sonra da başka şehirlerin ondan nasibini almaları her zaman söz konusu olabilir. Bundan sonra da dünyanın ömrü olduğu müddetçe, yeryüzünde Kabe ile irtibatlı yerler olacak ve o yerlerle birlikte orada yaşayanlar, bizim "zamanın altın dilimi " diyebileceğimiz bir altın dönem yaşayacaklardır. Ancak Asya'nın ikinci dirilişinde hangi yerler bu şerefle şereflenecek, onu kestirmek oldukça zor.

Mesela Hz. Adem , Kabe'den başka Serendip'le irtibatlıdır, yine Cidde ile irtibatının olduğuna dair rivayetler vardır. Seyyidina Hz. Nuh , tufan esnasında Kabe'nin etrafında defaatle dönmüş ancak gelip Cudi'de aram eylemiştir. Yine Hz. Süleyman'ın, Hz. Davud 'un Kabe ile irtibatlarının yanında, Filistin civarında, Amelikalılar'ın hakim olduğu yerlerde yaşamış, Hindistan, Pakistan, Bangladeş gibi yerlerde irşad vazifesi görmüşlerdir. Ve oğlu ile birlikte onu inşa etmesi yönüyle Kabe ile irtibatı en fazla olan Hz. İbrahim'in, Kenan illeriyle de alakası vardır. Yine kendisinden sonra gelen Hz. Yakub ve oğulları, Kabe ile irtibatlarının yanında Yemen ve Mısır'la da münasebetleri olmuştur. Seyyidina Hz. Mesih, -Kabe ile irtibatının yanında- Eyle'de yaşamış ve eğer doğru ise Valide-i Mükerremeleriyle birlikte daha sonraları Efes'e gelmiş ve daha başka yerleri de şereflendirmiştir.

Demek ki bunca yolculuk, bunca hasret, bunca çile namazı ikame etmek için? Namazı ikame etmek ne olabilir? Günlük hayatın merkezine namazı, yani Allah'a secdeyi yerleştirmek... Kabe'ye, Allah'ın evine yönelerek O'nun huzurunda olduğumuzun farkında olmak... Tayin edilen vakitlerde ve cemaatle eda etmek. Diğer bütün işlerimizi namazın etrafında örgülemek. İşte namazı ikame etmek bu?

etti. 9 yaşındaki çocukta bulunan sosyal zekaya

kıl? dediklerinde hatırladıklarım olmuştur kimi

kalkınca o da ayağa kalktı ve giderken hiç

etmişlerdi. Bugün bundan sonra uzaktan takibe

üzerimde?Sütunlar?. Bazı isimlerin yazılı olduğu

geliyor. Ve ben onu hiç yapmadım. Herkese

için bir teselli oldu.

evleneyim ve Mekke?de yaşayayım diye bana dua

adet vardır Medine?de. Sabah namazı kılındıktan

gözlerle Hücre-i Saadet?e yönelirler.

gittiğim zaman orda kendim için ya da kendi

ikram senden mi geldi? Bu kurabiyeyi kızın Hz.

Kabe ve Diğer Kudsi Mekanlar

sona erdi. Veda etmek istemediğim son öğle

da ben iyi şeyler hissediyordum.

önünden akıp gidiyor ve ben bitmesini

cahil ahmak demek işin kolay tarafı

diyen bu insanlarla mutlaka Ravza ziyaretinde

Hem Ravzada sadece kabede değil, hemde defalarca sadece bir defa değil:), hem birçok arkadaşla beraber.. Belki sizinle beraber bizim de günahlarımız affedilmiştir.

sütuna sırtımı dayayarak oturdum. O kadar

öğle namazından sonra olduğu gibi ziyaret için

namaz kıldırdıkça kendim namaz kılmayı

Bazı şehirler için de aynı şeyleri söylemek mümkündür. Mesela Efendimiz'le birlikte Medine'ye taşınan misyon, Hz. Ebu Bekir, Hz. Ömer ve Hz. Osman'dan sonra Hz. Ali tarafından Kufe'ye taşınmıştır. Daha sonra Şam'a, oradan Bağdat'a, oradan da bir manada Mısır'a, Kayrevan'a taşınmış ve bu şehirler o dönemlerde çok önemli birer merkez olmuş; Endülüs'e, Afrika'ya, Anadolu'ya, Maveraünnehir'e, Amuderya'ya açılan birer rıhtım, birer rampa vazifesi görmüşlerdir. Her ne kadar Bağdat, Abbasiler döneminde güdükleşmeye itilmiş, hakikat-i Ahmediye'nin intişarından çok, kışırda mücadelelerin, münakaşaların yapıldığı, Kur'an mahluk mudur, değil midir tartışmalarına girildiği bir yer olmuşsa da, önemli bir misyon eda ettiği de muhakkak. İslam orduları oradan Buhara'ya, Semerkand'a, Taşkent'e, Fergana'ya girmişlerdir. Buralara girildikten sonra belki bu şehirler hakimiyet-i İslamiye adına önemli bir misyon eda etmemiş, ama ilim adına eda ettikleri misyon Şam'ınkine, Bağdat'ınkine eşdeğer olmuştur. Oralarda gidip çarpan Nur-u Muhammedi, daha sonra Anadolu'ya yansımış ve biz feyzimizi, bereketimizi Mekke'den Medine'ye, oradan Şam'a, Bağdat'a, oralardan Asya steplerine varmış ve oradan dönmüş bize gelmiş olarak buluruz...

çalışıyor ve buraya ziyarete gelmiş. Epeyce

gözlerim yaşarırdı.

ve hayıflanarak çıkıyordum mescidden. Burada

Ağlayabilirim.