şehir çık başlığımdan kusacağım(:

hümanist olalım ayriyetten :)

Kıvılcımın kardeşi vefat etmiş şimdi okudum şehir.

yoksa nasıl dayanır kul.

çay içiyorum...

ne de kolay söylyip yazıyoruz 'ölüm'..

tabi bu yakınlarımız için geçerli...

vuvv bilmem kaç(:

Amin...

rabbim sabrını versin yeniden.

beşeriz işte küçük.

ölüm deneni bile bir zaman sonra kanıksıyoruz.

çay yapsam ne de güzel olur.

ölüm evet giden için değil kalan içinmiş gibi.

yoksa çok az diyoruz sanırım şimdi ahiret srgusunu nasıl veriyor. Azrail ile ilk karşılaştığında dili nasıl tutuldu..

evet bende okudum. çok zor bir durum Allah sabır versin...

insanoğluyuz şehir.

ilk yorum bilmem kaç :)

amin.

birinin ölümüne üzülmek aslında bazen bencilce geliyor...

o günlerden kalma ölüm deyince daha bir garip oluyorum...

bi ara bende yakınlarımı kaybetme korkusu başlamıştı..

'yokluğunda' ben şimdi ne yapacağım. nasıl alışacağım korkuları başlıyor.

yokluğa alışıyoruz.

özgür iradeye saygı duyalım lütfen :)

hayır ben o iğrenç ana tanıklık etme diye şey ettim küçük. sen bilirsin(:

Amin. ölümü tanıyorum.. ne desek beşeri kalıyor. dediğin gibi tek denecek sabrı bol versin Rabbim inşal

aslında öyle...

bir daha görememe...

nispet gibi olmasında :)

ben bilmem beyim bilir diye iğrenç bi espri yapsam mı bilemedim :)

babaannemin ölümü dışında çok yakından bir ölüme şahit olmadım ama tahmin edebiliyor insan...

kendimize üzülüyoruz daha çok özleme duygusu ağır geliyor...

neyse konuşmak bile ağır.

gerçi bu Allah'ın bir lütfu.