getirmemiştir. Osmanlı bürokrasisi, kendi halkından daha çok, dış çevrelerin talep ve

temel faktör oldu. Devlet memuriyetine yönelik talebin artmış olması, sanayileşme ve

Tanzimat sonrası Osmanlı yönetiminin hastalığı olmaya devam etmiştir. Bu hastalığı

Tanzimat döneminde bürokrasi-halk zıtlaşması daha

seçkin bir sınıf olarak görülmesi gibi özellikler Osmanlı?nın Cumhuriyet yönetimine

bu dönemde ortaya çıkmıştır.

Devletin güçlü zamanlarında, bürokratların?padişah ve hanedan?a mutlak bağlılığı

rüşvet vererek bunları hızlandırma yolları aramıştır. Bahşiş, rüşvetin karşılığı olarak

etkilerine açık hale geldi. Tanzimat?tan sonraki bürokrasinin açık bir görünüşü de

?siyasetçi? oluşudur. Bürokrasinin merkeziyetçi yapısı, bireylerin en güvenilir iş olarak

önlemek için çıkarılan kanunlar, söz konusu hastalıkları azaltmamış, aksine artırmıştır.

belirgin hale geldi. Reformlar, halkın günlük hayatında gözle görülür bir iyileşme

devrettiği mirastır. Devlet kavramına atfedilen kutsallık memurların itibarını artıran

teknik alandaki mesleklerin gelişimini de engellemiştir

Bürokrasi nedeniyle resmi işlemlerin uzun zaman aldığını gören halk, memurlara

memurluğu seçmesi, işe girmede kayırmacılık, memurların iyi ücret alması, toplumda

kendini düşünen bir sınıf haline gelmiştir. Rüşvet, yolsuzluk ve adam kayırma,

varken Tanzimat?la birlikte bu bağlar zayıfladığı görülmüştür. Bu bağlamda bürokrasi

Kaynak: dergipark