son bölüm olan veya final kısmı olan evlilikle. tüm yapılan uğraşlar cevap verilmiş olup zafer nefsindir diyebilriz... evlilikten sonraki yıllarda ise artık kişisel nefslerin yerlerine doğanın kanunları geçmeye ve daha ağır basma başlıyor... o zaman devreye ne giriyor? kişinin 7 den 77 ye sahip olduğu ve kaybetmesi nerdeyse imkansız olan ''Ahlak'' giriyor. oysa geçmişte sırf nefslerini tatmin etsinler diye Ahlaklarına bir perde örtüp gizlemeye başlamışlardı...

ısrarla dua etmenizi öneririm. Unutmayın "Kalbler Allah'ın elindedir. İstediği yöne cevirir" ve Allah muzdarip sinelerin duasını her daim kabul eder.

doğru, yerinde ve güzel sözler.

aileler karar verme kısmında elbette önemli bir yere sahiptirler lakin kişilerin birbirlerinin kişilik ve uyum ve adapte özelliklerinde şahızların rolü ve cevaplarının büyük önem taşıması gerektiği yönündeyim... şahısların arasında sıkıntı çıkabildiği gibi ailelerinde arasında sonradan sıkıntı çıkabilmektedir... aileler bu durumlarda yani kendi aralarındaki duruma bakaraktan öneri sunabilirler...

AHMET KURUCAN

Ahlak önemli, ama bence dini temel de çok önemli. Sırf evlilik için dindar gözükmek çok eğreti duruyor. Temeli olmayan bir şey yıkılmaya mahkumdur..

bence bu çok yanlış çünkü sizler aeşlerinizde istediğinizi koparmak için din i kullanıyor ve din adı altında dostluk veya evlilik kurmaya çalışıyorsunuz. burda en büyük etken her zaman olduğu gibi gene ''nefs'' tir. nefs kendini göstermek ve etkilenmek için sahip olduğu şahsın davranışlarınıda değiştirmesini talep edip ısrar etmektedir...

sonuç kısmı ise herşey değişebilir ama Ahlak asla değişmez. siz siz olun ahlakını ilk başta analiz ediniz. benden tavsiye :))))

sayın ilimcim.

Dini konuda derken, dinin emirlerini yapma yani ameli konuda demek istedim. Dua eder, uyarabilir ama zorlayamaz diye biliyorum.

papatyacım müslümansan gayrimüslimle evlenemiyorsun canım.

meraklı canım, ya valla ortada bi gayri müslim de yok ama, yani bnm düşüncem bu, evet öyle doğrusu... ama huy işte, bu konuda ayrım yapamam sanırım insanlar arasında... dedim ya günah biliyorum :S... neyse yok yere kendimi günaha sokmamayım konuşup :)...

benzer benzer...:).. sen takma aklına, su yolunu bulur :).

Birincisi dindarlık algısı. Karı kocanın evlenmeden önce sahip olduğu farklı bilgi birikimleri, farklı dini ve kültürel çevrede yetişmiş olmaları en önde gelen sebeplerden biri. Bu durum, ister istemez hayat stili ve dünya görüşüne yansıyor. Dolayısıyla din algısındaki bu farklılık, dindarlığa yani dini değerleri kabul ve tatbikte kendini gösteriyor. Birisinin dini dediğine diğeri kültürel diyor; birisinin günah dediğine diğeri sevap demese de en azından günah değil diyor ve zamanla bu farklılıklar çatışmaya dönüşüyor. İkinci sebep; evlilik sonrası eşlerden birinin dindar bir çizgiye kayması. Bu aşamada en çok duyduğumuz "Benim evlendiğim adam/kadın bu değil!" sözleri oluyor. Haksız mı bunu diyen? Elbette değil. Pekala problem ne o zaman? Çiftin Müslüman olduğu bu yapıda varsın eşlerden biri diğerine nisbetle daha dindar bir hayat sürsün! Hayır, öyle olmuyor ve öyle düşünülmüyor. Çünkü ya dindarlığı tercih eden eş, eşine baskı yapıyor ya da yerinde sabit kalan eş, dindar eşinin hiçbir baskısına maruz kalmamasına rağmen o ölçüde dindar olamadığı için eziklik hissi duyuyor, psikolojik açıdan bambaşka bir kulvarda kendisini buluyor. Daha başka sebepler de sıralanabilir. Gelelim dindar eşin sorusuna: "Eşimi seviyorum, mutluyum, çocuklarım var, boşanmayı hiç düşünmedim ve düşünmüyorum ama eşimin dinimize göre caiz olmayan şu şu davranışlarından dolayı hem rahatsızım hem de ahirette sorumlu olacağımı söylüyorlar. Doğru mu?"

ilk başta aşk vs hoş gelebilir ama düşün evlendiğinde sen namaz kılacaksın o kılmayacak. sen oruç tutacaksın o gerekliliğine dahi inanmayacak. çok sıkıntı olur. çocuklarına eğitim verirken çocuklar iki farklı inanış arasında kalacak. bunlardan rahatsız olacaksın. bu kadar riske değer mi sence. olabilecek birey değil.

İki ayrı açıdan bakılarak cevap geliştirilebilir bu soruya. Birincisi; eşler tabii ki birbirlerinin yaptıklarından dolayı hem birbirlerine hem aile fertlerine hem topluma hem de Allah'a karşı sorumludur. Bu sorumluluk dini, hukuki ve ahlaki kaidelerle kayıt altına alınmıştır. Efendimiz'in "Hepiniz bir çobansınız." teşbihi ile belirttiği hadiste "Hepiniz güttüğünüzden mesulsünüz." beyanı, bu tesbiti temellendiren dini bir delildir. Anne-babanın çocuğuna, çocuğun anne-babasına karşı sorumluluklarının anlatıldığı nice ayet ve hadisler vardır. Bu zaviyeden bakınca sorunun cevabı net: sorumlusunuz. İkincisi ise -ki sorumlusunuz beyanının ölçü ve sınırını belirtmektedir- insanların din seçiminden dindarlık seviyesine kadar özgürlükleri, ferdi tercihlerinin nerede durduğunun bilinmesidir. Herkesin bildiği gibi Müslüman bir ailede doğmuş ve anne-babanın, çevrenin, eğitimin destekleri ile Müslüman olmuş olabiliriz. Ama dini tercihte esas olan özgür iradedir. İnsan akıl-baliğ olduktan sonra kendi din tercihini kendi özgür iradesi ile yapacak ve yaptığı bu tercihin neticesini hem dünyevi hem de uhrevi olarak görecektir. Burada pozisyona göre değişen sorumluluklara sahip kişilere düşen görev, onun özgür iradesini elinden almaksızın, baskı ve zorlama yapmaksızın hak ve hakikatin tercümanlığını yapmaktan ibarettir. Çünkü baskı ve zorlama "dinde zorlama yoktur" ayeti ile yasak olduğu gibi, aynı zamanda zorlama, münafık üretmekten başka bir işe yaramaz. Sorumlu kişiler peygamberlerin tebliğ misyonu ile neredeyse bire bir örtüşen bu keyfiyete göre amel etmek mecburiyetindedirler. Karı koca örneklemesinde eşin söylenenleri kabullenmemesi, kendi doğrularında sabit kadem kalması eğer ortak paydaların azalmasına ve geçimsizliğe sebebiyet veriyorsa o zaman boşanma dahil başka alternatifler müzakere masasına konulur. Diyeceğiniz sadece bundan ibaret mi diyebilirsiniz? Hayır; dua derim. Muzdarip bir sine ile, girmiş olduğunuz hak ve hakikat yolunda sevdiğiniz, mutluyum ve boşanmak istemiyorum dediğiniz eşiniz için yana-yakıla ısrarla dua etmenizi öneririm. Unutmayın "Kalbler Allah'ın elindedir. İstediği yöne cevirir" ve Allah muzdarip sinelerin duasını her daim kabul eder.

sorumluyuz diye biliyorum.

mutlaka istifade eden vardır.

dinin söylediğini baz al sen. hem sen oruç tutarken o yemez diyorsunda evliliğinizin ilk yıllarında olabilir sonraları gözünün önünde et kızartır yer ben sana söylim güvenme erkeklere:)

Tespitleri doğru, güzel bir yazıydı. Tşk. ederiz kardeşim.

Yazıyı okuyun, cevabını bulacaksınız içinde:)

En iyisi ailenin karar vermesi. Namaz kılma, tesettüre riayet etme, haramlardan sakınma gibi hususlara en iyi aileler dikkat edebilirler.

aslında birbirlerinin ''din'' adı altında tanışma ve devam etme suretiyle idame ettirirlerse sonradan çatışmalar çıkabiliyor. çevremizde ve basın medyada da gördüğümüz gibi bir çok kişiler sırf arkadşımın gözüne gireyim yada beni beğensin yada onun çizgisine gitmek isiyorum adı altında ''din algısı ''geçici süreliğine değiştiriliyor..

sorumsuz musun? :))

Birçok konuda elbette karşılıklı hak ve ödevler, sorumluluklar var. Lakin dini konularda kadın beyine zorlayamaz, ancak, erkek hanımına dini konularda zorlayabilirmiş. Böyle öğretmişlerdi bize. Bu zorlamanında elbette sınırı bellidir. İslam alimleri en güzel şekilde açıklamışlardır.

bu işler tarlada papatya yetiştirmesine benzemez :))

yemliha madem kadın eşini zorlayamıyor dini anlamda ama kadın biriyle evlenirken eşinin islam olması şart. gayrimüslimle evlenemiyor ozaman bu senin dediğin söz çelişki oluşturmuyor mu buna.

güzel konular paylaştığınız için ben teşekkür ederim:)

ezan vakti konuşup günaha greceğim biliyorum, ama, ben gayri müslimde olsa evlenirdm sanırım... sunni de olabilir alevi de, batılı da doğulu da ve diğerleri... yeter ki insan olsun... çocuklarıma da bunu aşılayacağım, fena bi anne olacağım ben :)..."yavrum insan ayırma, kalbine gönlüne göre seç, karşısındakinin gönlü nereli, neye mensup ona bak"...:D... diyeceğim ve günahları toplayacağım :))

Teşekkür Turkuaz Hocam, ama konu benimle alakalı değil.:) Ahmet Kurucan?ın bugünkü yazısıdır, beğendim ve paylaşmak istedim..

Günümüzün en büyük sorunlarından biridir karı-kocanın dindarlık ortak paydasında buluşamamaları. Birçok nedeni var bunun.

İnsanların yapacakları en güzel şey, hiç şüphesiz birbirleri için yapılan dualar.

yani cnm bana kalsa olur ben rahatsız olmam :S ben namaz kılarken o bildiğini yapabilir, ben oruç tutarım, o da bnm için yemez o gün, bana karışmasın yeter... :) çocuğa gelince kendi doğru olanı görüp seçecektir diye düşünüyorum... ama işte dinimiz kabul etmiyor, bdaha düşünmem lazım bunu bu yüzden :)...