Kalpte gizli en derin sırları bilen vardır

Yaptığın hatayı görmüyor sanma

Mal-ı emlakım var deyu güvenme

Harf çıldırsa deli olsa heceler

Söylesem tesiri yok, sussam gönül razı değil

Son durak ezelde, ilk nasıl ebet?

çok severim bu mısrayı.

Suya kanar aşka susar niceler

Yay sensin kendine çevrilen okta!

Hasretlere ilmek ilmek attığın

Fuzuli

Kördüğümüm, vuslatım ol çöz beni

Arkam var deyu dayanma

Bende ben ol herkes beni sen bilsin

Beyhude gamlanma divane gönül

Elde mızrap dilde türkü değilsin

İç kendi kanını, çıldır kelime!

Herkesi şadan bilir

Şair : Serdar Tuncer

Akıl sudan kova, hakikat kuyu

Sultan iken baş üstünde tuttuğun

Anlatamaz seni bilmez söz beni

Cümle alemin rızkını veren vardır

Sırt üstü insanı yere varan vardır

Güneşi ıslatan o ateş nerde?

Nasıl çalsın söylesene saz beni

Çektiğim alamı bir ben birde Allah?ım bilir...

Gözyaşımı mesken tutar geceler

Viran edip kölem diye sattığın

Ara dur kendini bela hastası

Görmüş olsun seni gören göz beni

Haykırır sükutu, surdadır nöbet

Arat beni vur emriyle her yerde

Katilime bir resmini gösterde

Beni handan bilir

Ölüm kement atıp, güler ölüme

Sen varsın yokluğu çıldırtan yokta

Ruhun bedenine deli yaftası

Hakkı vardır şad olanlar

Bir ah etmem senden gelen bin derde

Derdime vakıf değil canan

Yaktım da suları yıkayan suyu

Bak aynaya senden gizli süz beni

Çözdüğüm her sual, cevaba perde