Ni perriy ü ni çerri ey murgek-i halvayi

Değerin ne?

Adın ne?

Ne de bizim yeşilliğimize, bağımıza bahçemize geliyorsun!?

Ey hoca, kuş olup uçmak lazım? Kuş olup uçmak, bulutlarla yarenlik etmek, yıldızlarla hemhal olmak, ayla ve güneşle hem-zeban olmak lazım. Kuş olup uçmak? Zira hocam, ? her kuşun boynunda Süleyman?ın bir hakkı var; bütün kuşlar oraya uçup gittiler?

Kuş olup uçmak? Kanatlanmak. Kanat çırpmak. Rüzgarla dost olmak. Zamanla ahbaplık kurmak. Ve kuş olup uçmak!

Ey tatlılarla beslenen kuş, ne uçarsın ne yayılırsın?

Öyle diyor Mevlana:

Sahi, hoca, söyle nasıl uçacaksın? Nasıl geride kalıcı eserler bırakacaksın? Nasıl örnek olacaksın? Nasıl buluş yapacak, nasıl bir keşfe ereceksin? İlimde, fende nasıl ilerleyeceksin?

Şu halde, ey hoca, ?sen ne duruyorsun?

Sahi nasıl uçacaksın? Madem yüklerden arınamıyor, kendin olamıyorsun, bari bir geleneğin izinde git? Uçmasını bilenlerin bağına, yeşil bahçesine uğra, uğra da gönlün şenlensin, aklın açılsın, ufkun genişlesin. Lakin iz sürecek güç, kuvvet ve sabır var mı?

Yük yükleme çağı gelince de, ?ben kuşum? diyorsun.

kanka yattın mı:)

yok o nerden çıktı uçuştayım şu an:)

Ne şakıyan güzel bülbülsün,

Ne kuşusun?

?Ey hoca, ne kuşusun sen? Adın ne? Değerin ne?

Ey hace tu çi murgi namet çi çira sayi

Ne rengi güzel dudu kuşu,

En önemlisi, sevmek zor. Kendilik bilincine ermek, iç huzura kavuşmak, her dem neşeli kalmak zor. Fakat zorlukları birer birer aşmak, kuş olup uçmak lazım!

Evet, kuş olup uçmak lazım? Lakin bunca yükle, en önemlisi kimlik kriziyle, oluşmamış şahsiyetle, riyakarlıkla, günü kurtarma çabasıyla, kısa vadeli izzet u ikbal peşinde koşmalarla, ayrımcılıkla, kindarlıkla, velhasıl bunca zaafla nasıl uçacaksın? Ne sesin ses, ne rengin renk, ne sembolün sembol? Duruşun, zaviyen yok. Bakışın, kavrayışın illetli. Ufkun dar. Bunca eksiklikle, nasıl uçacaksın?

Kuş olup uçmak, uçmak, ta bulutlara doğru yükselmek? Lakin bu ne kadar mümkün? Mümkün mümkün de; ama nasıl? İşte asıl mesele bu?nasıl?da saklı. ?Nasıl? yükünden azade olmayınca, uçmak da mümkün olmuyor.

Kuş olup uçmak? Alemi bir bütün olarak görmek, varlığı idrak etmek lazım.

düşsede kurtulurum ben:)

çabuk kapat interneti uçak düşer maazallah:)

Ne boynu halkalı üveyiksin.

Deve kuşu, uç diyorlar sana, ?ben deveyim, deve uçar mı? diyorsun.

Kuş olup uçmak? Söylemesi kolay, ancak yaşaması zor. Esasen söylemesi de zordur? Belki sadece kelimelerin ağırlığını fark etmeyen için kolay; fakat değil kelime, her harfin bir değerinin olduğunu bilen için zor. Velhasıl kuş olup uçmak zor. Zira hafiflemek zor. Arınmak zor. Temizlenmek zor. Ve en zoru da temiz kalmak? Arı duru kalmak. Samimi kalmak. Saf kalmak. Pek müşkül, pek zor.

Kuş olup uçan, alemi birlik içinde temaşa eden ve gördüğü güzellikleri söze dönüştürüp asırlardır kendisine müracaat edenlerin gönül mülkünü mamur eden Mevlana, zorlukları aşıp, yüklerden kurtulup uçamayanları şöyle tasvir eder:

Diyor ki:

?Deve kuşusun san ki?

Kuş olup uçmak? Hafiflemek. Bütün yüklerden kurtulmak. Arınmak. Temizlenmek. Ter u taze olmak. Her dem diri olmak. Her dem yeni olmak. Ve bu arınmışlıkla, bu hafiflikle, bu tazelikle uçmak; ta ötelere, ötenin ötesine çıkmak, bulutlarla dost olmak, yüce dağları yukarıdan seyretmek, alemi bir bütün olarak görmek.

Görünürde basit, lakin özü, manası itibariyle ne ağır sorular. Ağır sorular? Hoca gözüyle bakıp, hoca kulağıyla dinleyince daha da bir ağırlaşıyor sorular. Sınıfa hükmeden, kaleme söz geçiren, zamanı ölçüp biçen, kitaplarla, tezlerle ve dergilerle kendisine muhkem bir kale inşa eden hoca için ağır sorular. Ağır yükleri olan hoca, ne kuşu olursa olsun, hiç uçabilir mi? Sosyal algılar, kurgudan ibaret olan ilişkiler, sırada bekleyen danışmanlar ve jüri heyetinin önünde nasıl uçsun? Kolay mı?