Nur yüzlü bir kadın.

Üniversitenin idi orası.

Ulaşmak için yürümekten başka çare yoktu. Bir okka tuz için güneş doğarken yola çıkılır, batarken dönülürdü. Yük sırtta, belki de ayak çıplak gidilir gelinirdi. Ama yemekler tatlı, gıdalı ve zevkli idi. Azla doyuluyor, doyulana hamd ediliyordu. Bolluk geldi. Kazanlar taştı. Çok yemek dert oldu. Aşırı beslenme bela getirdi. Var, hem de gerekenden fazlası var.

İstanbul da bir Zeynep Kamil Hastanesi vardır bilirsiniz. Haydarpaşa?da.

Yok demiş Sultanım.

Gelmiş Şeyhü?l İslam : ?Buyurun Sultanım!? demiş.

?Ya Zeynep!? diyor. ?Hastaneyi yaptırdın diye senin rüyana girmedim!? diyor.

Ya Gani Ya Allah Ya Hay Ya Allah Ya Kayyum Ya Cebbar Ya Allah!

O gece Rasulullah Sallallahu aleyhi vesellem rüyasına giriyor.

?Geçmiş olsun? demiş.

Uzak-yakın insanlar dostlarına, yakınlarına bağlıydılar. Severler, sevilirlerdi. Garipler bilinir, hastalar aranırdı. Cenazeler beraber, düğünler beraberdi. Zengin de insandı fakir de. Küçüğün küçüklüğü, büyüğün büyüklüğü belli idi. Bir örf vardı. Nesep belli soy belliydi.

Eskiden kırk kişi çekerdi kayıkları.

Şişli Çocuk Hastanesini de Abdulhamid yaptırmıştı.

Kalkmış saraydan.

Errahmanirrahim.

Kesinlikle dinlenilmesi gereken muazzam bir sohbet...

Hastane hekimleri : ?Buyurum sultanım? demiş.

Dünya çok değişti. İsimlerden başka her şey değişti. Bir iki oda ve salondan oluşan bir ev; bu evde baba-oğul, gelin-kaynana, dede-torun beraberce yaşanıyordu. Mutfak, oturma odası, yatak odası, banyo... Her şey aynı yerde idi. İnsanlar böyle bir evde yaşıyor ve mutlu olabiliyorlardı.

İstanbul?da.

Dua edelim efendim!

Doğru hastaneye.

Güzel iken iş bu insan, güzel idi her zaman;

Başhekimi şimdi Belediye Reisi oldu orda.

?Bir arzunuz var mı? demiş.

?Yok Sultanım? demiş. ?Allah razı olsun senden.?

Bahane arayın aziz müslümanlar.

Zeynep Hatun.

Rasulullah?ı rüyamda göreyim? demiş.

Kadının sesi kesilivermiş o anda.

Bolluk geldi, bereket gitti. Karınlar şişti, gözler doymadı. Suçlu belli: Ahir zaman!

Hayat değişti; bakışlar, düşünceler, emeller değişti. Her şey değişti. Değişmek bile değişti. Sadece isimler kaldı. İsim var, müsemma yok. Suçlu belli! Suçlu bir dile gelse diyeceği bellidir:

Binlerce kadın gelip doğurup gidiyorlar.

Şu kadar yıl aynı binada oturup birbirini tanımayanlar, bakıp görmeyenler, varlığı yokluğu gibi olanlar geldi. İnsan gitti para geldi. Ruh gitti ceset kaldı. Zevk gitti şekil kaldı. Sabır yok sebat yok. Aceleci ve bitkin bir nesil yetişti. Suçlu belli: Ahir zaman!

Doğum sancıları çekiyor.

Fen Fakültesidir orası.

Bahane de Allah?ın rahmeti, Rasulullah?ın şefaat-i uzması gizlidir.

Doktorlar, moktorlor bakılıyor.

Emrediyor, Zeynep Kamil Hastanesi yapılıyor.

?Söyle yavrum demiş bir şeyin?

Okuyacak kitap, yazı yazacak kağıt yoktu. Okumak için ışık yoktu. Buna rağmen insanlar okudular; kendileri öğrendikleri gibi gelecek nesillere okyanuslar gibi ilimler bıraktılar. Bildikleri ile amel ettiler. Şimdi kitap bol, kağıt çok... Okuyan az, anlayan kıt. Anladığı ile amel eden nadir. Suçlu belli: Ahir zaman!

Hastane işliyor.

? O doğuran ermeni kadınının yüzünü okşadın, onu ziyaret ettin. Onun için rüyana girdim!? diyor.

Doğumhaneye gelmiş ki bir kadın bağırıyor orda.

Dr. Münir Derman

Bitmiş hastanedeki ziyareti.

Aha Zeynep Kamil Hastanesi.

Allahümme salli Muhammedin ve ala ali Muhammed.

?Başka bir arzunuz var mı? demiş.

Amin.

Küçüklüğünden beri namazını bırakmamıştır bu mübarek kadın.

Şimdi hep kayboldu.

Borcum yok. Orucum yok. İyilik yapıyorum demiş.

?Allah bir evlat verdi sana? demiş.

Bu kadıncağız, hacca gitmiş bir iki defa.

?Buyurun Sultanım? demiş.

Girmiş bir koğuşa : ?Nasılsınız? hepisi Sultanı tanıyor.

Şimdi başka türlü yapıldı.

Şimdi evler bölündü; baba bir evde, oğul başka evde. Evler gibi evin içi de bölündü; oturma odası, yemek odası, yatma odası, çocuk odası... Her yer ayrıldı. Geniş ve masraflı evler geldi, huzur ve rahatlık gitti. Suçlu belli: Ahir zaman!

Binmiş kayığa saraya gelmiş.

?Eee biraz sonra doğuracak? demiş.

Dünya gözüyle bana bir anahtar usulü öğret de demiş.

?Yok Sultanım demiş Allah senden razı Olsun! Hepimize bakıyorlar? demiş.

Padişahın anası.

Girmiş ki güzel bir ermeni kızcağızı.

Aradan bir iki ay geçmiş.

?Hocaefendi sana bir şey soracağım.? Demiş.

?Görebilir miyim? demiş.

Teri yüzüne vurmuş.

Aha bu bahane ağaamm.

?Bir arzun var mı yavrum yapıyım? demiş. ?Arzun isteğin.?

İçinin çanakları, çatallar matallar Viyana?dan geliyor.

Elhamdülillahi Rabbilalemin.

?Niye bağırıyor orda? demiş.

Orayı, burayı bütün hastaneyi gezmiş.

Zeynep Sultan tarafından yapılmıştır.

?Sultanım demiş bir defa ziyaret buyurun hastaneye.? demiş.

Her şey yapılmış.

Haa söyleriz.

Subhaneke ya Allam tealeyte ya Selam, ecirna minennar, bi afuvike ya Mücir.

Hep kadınlar.

Çocuğunu da ebe yıkıyor.

Yeni doğurmuş.

?Ben demiş hacca gittim hiç namazımı bırakmadım.

Hiç kimseyi hor görmeyin!

?İyiyiz Sultanım Allah ömür versin? demiş.

Ordaydı onlar.

?Söyleyin yiyeceklerinizden, içeceklerinizden şundan bundan.?

Demişler ki?Doğurdu. Buyurun? demişler.

Şeyhü?l İslam demiş : ?Sultanım! Üsküdar kısmında bir hastane yok demiş. Oraya emredin de bir hastane yaptırsınlar? demiş.

Zeynep Sultan aynı zamanda Şehzadebaşı?ndaki Zeynep Hatun binası vardır.

Şeyhü?l İslam?a haber göndermiş demiş ki : ?Dediğinizi yaptım göremiyorum!? demiş.

Şimdi insan fitne oldu, neylesin ahir zaman?

Gezmiş hastaları.

Herkes çaldı evine götürdü.

?İyiyim Sultanım? demiş.

Paşalar falan. İşte.

?Sultanım demişler bir ermeni kadıncağızı var genç kadın o doğuruyor? demiş.

Bir gün Şeyhü?l İslam?ı saraya davet etmiş.

Haydarpaşa?ya gitmiş.

Bir doğum hastanesi. Hastane yapılıyor.

?Yok Sultanım çok iyi bakıyorlar? demiş.

?Nasılsın kızım? demiş.

Orayı yaptıran mübarek padişahın valide-yi muhteremeleri.