Bu duraktan her geçişimden aklımda çeşitli hikayeler kurarım. Buraya "Ayrılık çeşmesi" denmiş, çünkü kız ve oğlan burada buluşmuslar, felek ağlarını örmüş kavusamamislar, çeşmeye ayrılık çeşmesi denmiş gibi gibi.. Bi dünya hikaye.. Fakat benim uydurduklarimla, gerçek hikayenin alakası yok imiş, bugün öğrendim. Osmanlı zamanında kadıköy istanbul'un bittigi yerdeymis, askerler istanbul'dan savaşa giderken "Ayrılık Çeşmesinde" kamp kurarlar, padişahı bekler, padisahta geldiğinde yola revan olurlarmis.. İşte o yigitleri analari babalari eşleri çocukları bu çeşme başında ugurlarlarmis, en son.. Hergün gelip geçtiğimiz yer, bastığımız toprak ve dahi yerin metrelerce altı marmaray tarih kokuyor buram buram.

Yol anıları