Bir sen yakınsın, uzakta kalınca...

Kahretsin ki iyiyim ben, hala nefes alıyorum?

En başta birkaç tahtası eksik olmalı insanın, bir kaç vidası gevşek, contası bozuk biraz. Sonradan olunca sıyırdı oluyosun. Akıllı yeri değil çünkü dünya...

Ama o kadar çok yenilgiye uğradın ki sevmede, değer vermede, bir yanın hep kimseye güvenme diyor.

O zaman bulutların bağrındaki,

Usulca yaslanırım

Alnımı öper bahar gülüşün.

Bazen, ağlamak gerekir. Güçsüzlük sananlara inat, rahatlamak için..

Ellerime dolanır saçlarındaki mavilikler.

Sonradan sıyıranlardan biriyim

Bazen, görmezden gelmen gerekir. Sonradan olanları görmek için..

Döngü degil ki bu...

Güvercinler nasılda havalanır.

Guzel yazı içimdeki ses bazen başıma bela oldu..

Kimse senin ne düşündüğünü, ne hissettiğini önemsemez

Gün Aydın...

Yaşanan bir döngü.. Tamamen duygusal :)

Bazen, her şeyi akışına bırakmak gerekir. Su akıp yolunu bulsun diye..

Belki bir sabah,

Sen sadece günden güne hissizleşiyorsun...

Umut dolu bir şarkıya...

Bekle Senin Olan Sana Gelecektir..

Geçer sahiden inanırım...

Kendine yara bandı olmayı öğrenmelisin...

Bazen, kimseyi dinlemeyip içinden geleni yapmak gerekir. Mutlu olmak için..

Hani o dışarıya verdiğin mutluyum imajı var ya, içini yiyip bitiriyor.

Ve benim kalbim akılımı hep yeniyor.

Hani her şeyde derler ya 'hayat devam ediyor' aynen öyle.

Biraz yalnızlık, biraz hüzün, biraz terk edilmiş

Bunu sevdim galiba :)

O nasıl bi paradokstur yahu :)

Kısıe bir döngü desek daha doğru

Birde yitirdiklerin var, dönülmez yolda bıraktıkların, geri dönmeyeceğini ezberlediklerin.

O yanına yenilmeye başladığın zaman, asıl acıları tatmaya da başlıyorsun. İşte o anlar kalbinin, aklını yendiği anlar oluyor.

Değer vermekte bir sorun yokta, aynı önemi, ilgiyi, sevgiyi, değeri göremeyince başlıyor asıl sorun.

Ve bazen, yokluğunda seni özleyen birilerinin olduğunu bilmen gerekir. Çıkarsız, hesapsız, her ne olursan ol seni ''sen'' olduğun için seven birilerinin olduğunu hissetmen için...

Herkesten saklasan da, gizlesen de tükeniyorsun.

İyiyim ben?Biraz üzüldüm sadece, ağlarsam hepsigeçecek.. Kalbim kırıldı, buruk bir sevinç öldü içimdeama ben iyiyim..

bir ağırlık var üzerimde..

Ne giden geri geliyor, ne kalanlar değerini biliyor, ne de sen o aynada baktığın insan olarak kalabiliyorsun.

sıralar yüreğimde..

Keşke dememek için... iç sesle mücadele etmemeli... ;)

dindireceğimi bilmediğim bir acı taşıyorum bu

Delilik nimet, tavsiye ederim :)

Bazen, susman gerekir. Büyüklüğün sen de kaldığını anlamaları için..

Sonra dayanamıyorsun. Her şeyi içine atmaktan yavaş yavaş tükendiğini hissediyorsun. Seni çok iyi anlıyorum diyen herkesin, seni anlamadığını görüyorsun. En yakınından uzaklaşıyorsun. Yapabildiğin en iyi şeyin, yazmak olduğunu görüyorsun. Yazıyorsun.

iç sesimi iç sesimle bastırarak gelebildim bugünlere.

Biri gelse ve gerçekten de tam anlamıyla yanında olsa, düzeliceksin gibi geliyor.

iç sesim dile gelse mezardaydım belkide.

Asıl sorunlar, asıl canını yakanlar oluyor.

Sustuğumu anlamayan yüzlere bakıp konuşuyorum...

içimdeki sese kulak verdim

Geçer diyorsa annem

Zararin neresinden dönülse kardır: ))

Ayni paralelde 2 ters olay...

Bir sabah belki...

Dokunamadığım, göremediğim, nasıl

Her şey vaktini bekler, ne gül vaktinden önce açar, ne de güneş vaktinden önce doğar...

Bazen, sana değer vermeyenlerin hayatından çekip gitmen gerekir. Tek başına da mutlu olabileceğini herkese kanıtlamak için..