3. Klavyesini, hırslarının tatmin aracı haline getiriyorsa

Avuçlarımın arasında eriyip gitmeden tadına varmak gerek... Külah aracım, tadı ise amacım?

?Sahici İlişki?

Söylemek ve susmak aritmetiği.. Onun dışındaki tüm cümleler ana rahminden erken düşüvermiş bir cenin gibi az gelişmiş..

Nedense bu olayı hak etme hak etmeme meselesi olarak görür ve niye diye sorarız.

Kaybetmeye razı olmamaktır.

?Yazmak?

Hayatımı cehenneme çeviren kelime. Cehennemin yalayıp yuttuğu alevler gibi kalbimi yakıp, ruhumu kızgın alevlerde dağlıyor. Keşke, keşke, keşke?

Yüzünü aynaya yansıtırken kişi, içini de yüzüne yansıtır.

silüet;

2. Siyasal, kişisel çıkarlar doğrultusunda kullanılıyorsa

İnsan yolun sonunda geldiği yerden memnunsa, yolculuk sırasında yaşadığı tüm sıkıntılara değdiğini hisseder, bunları tatlı bir anıya dönüşüyorsa nappçazz sorusuna da gerek kalmaz.:)

"Yanlış yaptım"

İnsanın kendi varoluşsal gerçekliğini, yaratılmışlığını; elinde avucunda büyüklenmeyi haklı kılacak bir şey olmadığına derin bir inanç duyarak bu haliyle sevebilmesidir. Bu dünyada hayran olunmak için değil hayran olmak için, övülmek için değil övmek için, beğenilmek için değil beğenmek için geldiğini, gönderildiğini bilme halidir.

Hayat=Ayrılık

Yazmak bir nevi hesaplaşmadır?Ama bu yazma eylemi;

Acaba kaç düşüncem yara aldı şerit ihlali yüzünden?

Kararsız kalmaktansa bir anda çözülüp suya karışsam denizin engin sularında kaybolsam, sonra bir şişenin içinde bir mektup olsam. Bulsan beni? Avuçlarının arasında alsan ve hissetsem seni?

Biriktirdiğim en değerli hazine?

Duvarlar ki sığındığım... Diktim gözlerimi üzerine üzerine içimdeki fotoğrafın..

Keşkeleri önlemek için niye sözcüğünü lugatimden çıkarıp atıyorum. Kimsenin b"en bunu neden yaşadım" "niye benim başıma geldi" "bunu yaşamamlıydım" demek gibi bir lüksu olmadığını Yazar Mustafa Ulusoy sayesinde öğrendim.

içerik süper

hayatımızda iz-düşümü eksik olmayan kelime. Hayatımızda bir dönem mutlaka 'soğukta ' kalmışızdır. Ayaz vurmuştur üstüne üstlük yüzümüz soğuktan iyice kavrulmuştur. Kar yağsa o kadar soğuk olmayacaktır. KURU soğuk, kar başka yerlere yağar bize düşer soğuğunu çekmek..

"İnsan olmanın ağırlığının dayanılmaz kılan"

Durup hasar tahlili yapıyorum. Şükür ki, az hasarla kurtulduk ama böyle olmayacak bu yarış asla noktalanmayacak, anlam köprüsü inşa etmek gerek? ?Bağımsız olmaları son derece tehlikeli, birleştirilmeli? diyorum kendi kendime?Amannn boş ver diyip? vazgeçiyorum? Böylesi daha güzel, daha özgün? Her şeyde bütünlük aramak niye.

Başımıza gelen olumsuz bir olay karşısında sorduğumuz ilk soru: Niye ben?

"Hayat"

Olmak ya da olmamak gibi değil ; ölmek ya da ölmemek gibi...

Hoş buldum. Siz de hoş geldiniz başlığa...

Hayatta karışık dondurma misali?

Ayrılık ve kaybetmek

Hayır değilim.

Yüzleşme zamanı...

Var sayılan farazi. İnternette yaşananlar kadar olmasa da gerçek hayatımızda da sanal insanlar hep vardır ve olmaya devam edecektir.

"Denklemler"

Siyasal düşünceler, bireysel duyarlılık, kişinin iç dünyasındaki hesaplaşmaları, duygusal sızlanmaları v. s? birçok konuda bir insanın bilincinden, gönlünden koparak insanlara yazı aracılığı ile söyleyeceği bir şeyler mutlaka vardır...

Bilmem ki nappçazz...:)

Ya yüzü de içi gibi görünmez, muamma olsaydı? Ya da içindekiler yüzüne yazılsaydı?

"Zayıf"

Keşke'nin önündeki gizli kelime:

İkilemler?

"Niye"

dabulyu;

Varlığı bir kez daha sorgulamaya iten, çizgileri alışılagelmiş?İnsan varlığının topladığı, biriktiği temel varoluş alanı.?dan öte bir şey...

"Savrulmalar"

hayatımızın izdüşümü kelimelerde gizli, kelimelerin izdüşümü ise bütün eylemlerimizde iyisiyle kötüsüyle...

"Keşke"

1. İnsanların kuyusunu kazmak için kullanılıyorsa

Tut beni aklında. Dilinde kanarsam elimde değil ama sen yine de tut aklında..

"Olumsuz duyguları yaşamaktan, üzülmekten, acı çekmekten, kaygılanmakytan, mutsuz olmaktan korkan her birey hayat karşısında zayıf kalacaktır.

Unutmak, unutmaya çalışmak yok artık... Kabullenmek, sahiplenmek var...

Kaybeden olmak ve her şeyden ayrılıyor olmak...

İçinde kalanların toplamıdır, yaşanmışlıktan öte? Zamanı bağışlamayan, toplam acıların hesap özetidir kim bilir?

İki insanın birbirini anlaması, dinlemesi, ciddiye alması. İki kişi karşılaşınca eğer bunu arzu ederlerse birbirinin içinden geçebilir, karşısındakine olup bitenleri anlayabilir ve birbirlerinde çoğalabilirler.

keşke ; bir insanın sevdiğin halde ağzından bir anda çıkıveren sözler için söylenir çoğu zamaan.

"Bellek"

Doğumdan ölüme belki milyonlarca davranışımız, halimiz mevcut. İyi kötü, doğru yanlış tüm davranışlarımızı bir kutunun içine koyduğumuzu farz edelim. Şimdi bu iyi bir kutu mudur, kötü mü?

Çözmem. En bilinmeyenim kal.

"Sanal"

nick süper

Karışık dondurma.

Bir tek yalnızlığın göstereni yok. Onun göstereni her şeydir...

4. Bencilliğinin esiri altında klavyesinin başına geçiyorsa durup düşünmesi gerekiyor?

Bir ayrılık yaşadığımızda, bir şeyleri kaybettiğimizde hüzünlenir, yitimin ve kaybeden olmanın duygusunu deriden yaşar, karanlık dehlizlerde kaybolup gideriz...

Seçme şansın yok!

Birinin hatasından başkası sorumlu olabilir mi?

zayıf; bazen hayata karşı çok zayıfız bu doğru

Çıkmaz bir sokak gibidir insanın tercihleri. Dönüşü olmayan yollardan geçer? her an son çıkıştır. Koparıp atamayınca unutmak isteriz. Unutmak istedikçe hatırlarız, uzaklaşmak istedikçe daha çok yakınlaşırız? Ne kadar çabalarsak da insan, eylemlerinden kurtulmayı başaramıyor. Unutarak ya da başka bir şekilde, her ne yolla olursa olsun kurtulamaz, kurtulduğunu zanneder sadece.

''SOĞUK ''

Niye, niye, niye... Sorular birbiri arkasına sıralanır.

Bellek, insanın içine hapsolduğu ya da yolda bulduğu değil, kendi eliyle oluşturduğu bir şey... Onu çıkarıp attığınızda, bunayıp hafızası darmadağın hale gelmiş yaşlılar gibi hayatı bölük pörçük hatırlayan insanlara dönüşür ve sürekli değişen anlamsız ana takılıp kalırsınız. Kim hızla birbirini takip eden farklı, kopuk, ayrık haller yığını olmak ister? Hatırlayamamak, bir açıdan varolmamak anlamına gelir. Belleğinizi silip astığınızda sabit ve sürekli bir içi anlatıdan yoksun kalır sonuçta siz siz değilsinizdir.

Yani kutuya haksızlık ediyor.

"İnsan olmanın ağırlığının nedeni"

Bir davranışla bir kişiye haksızlık edip onu yargılamayı rafa kaldırıyorum.

Kendi iç dünyama yolculuğu sizlerle yapmak istedim. Bir çift göz tanıklık etsin yolculuğuma istedim.

"Yalnızlık"

"Var sayılan bir farazi miyim?"

bellek; belleğimde herşey yer eder içten ve derinden

neyle örterse örtsün

Bir insan hayat karşısında neden zayıftır?

her şeyin bir göstereni vardır.?

"İnsanoğlunun en temel acısı"

bir martı gibi süzülen biri var artık forumda ve çok güzel bir yazıyla katılmış aramıza hoşgeldin..

Yarı batık gemi misali gibidir ikilemler? Ne dibe çökebilirsin, ne de suyun üstüne çıkabilirsin?

hoşgelmişsin sayın martı.. hoşgelmişsin..

Denizkızı misali.. Varlığı meçhul; yokluğu şaibeli...

?Karşılaşma?

Şimdi bir kişi bu kutuyu açıyor, elini daldırıp bir davranış çekiyor ve bu davranışın üzerinde kötü yazıyor. Bu kişi, çektiği yanlış davranıştan yola çıkarak bunun tamamıyla yanlış davranışlardan oluşan bir kutu olduğunu söylüyorsa, birisinin hatasıyla başkasını sorumlu tutuyor demektir.

Ruhunun dışa açılabilen tek penceresidir yüz? İçinin aynası ve ardı sıra gelen bin bir çeşit muamma?

Teşekkür ediyorum.

"ikilemler"

Bu sözü söyleme onuru sadece insana özgüdür. Doğru ile yanlışı, iyi ile kötü, hayır ile şer, aydınlık ile karanlık yüreğimde bir araya gelip savaş alanına çevirdi.

denizkızı benzetmeniz güzeldi. teşekkürler.

Hayatın amacı, rahatlık konforsa eğer olumsuz duyguları yaşamı için bir tehdit olarak algılar ve bu duygularla yüzleşmekten kaçar."

konu süper

Yaşayamadıklarının derin sarsıntılarının izlerini taşıyor belki de her bir çizgisinde? ?İnsanı yaşlandıran yaşadıkları değil, ulaşamadıklarıdır." Sözünü anımsatmak istercesine...

" Duvarlar"

bir iz düşmüyo

İçindeki yanlış ya da kötü bir davranıştan dolayı kutunun tamamına?yanlış kutu? etiketini koyan insan, kutudaki doğru davranışları da yanlış kabul ederek birinin hatasıyla diğerini sorumlu tutmuş oluyor.

nappçazz

Beynim Ankara Kızılay Meydanı misali. Hani bir dünya derler ya öyle? Olumlular, beynimin düşünce kaldırımdan dikkatlice ilerlerken, olumsuzlar kural tanımaz bir şekilde yol alıyorlar? Sağa sola zarar vererek? Vızır vızır düşünceler? Birden beynimin otobanına çıkıp birbirlerini solamaya başlıyorlar. Kıyasıya yarış içindeler? Kimi zaman olumsuz düşüncelerim olumluların şeride geçip, olumlu düşüncelerimin yaralanmasına sebep oluyor.

"Unutmak, unutmaya çalışmak yok artık... Kabullenmek, sahiplenmek var..."

Ona dair susulanlar, ona dair söylenenler.. Uçurum büyütür onunla ve onsuzlukta ikilemler...

Kaçanlar tarafında değil kabullenenler tarafında rezarvasyonumu şimdiden yaptırdım.