Beşinci mertebesi feryat ve mecnunluktur

Gönlünü Hakk'a ver de saf bir hale gelsin, tertemiz olsun, toprağın üstünden su gibi akıp gitsin. Su da toprağın üstünden akıp gitmez mi, suya topraktan bir ziyan gelir mi?

Aşk bahçesine girmek için gerekli olan yol azığı ise?acı?dır. Bence aşkı tanımlayacak en güzel kelime?acı?dır. Eğer acıyı tatmıyorsa, o, aşk değildir.

bu durumda sabır aşka engel midir?

"İnsan duygularına hakim olabiliyorsa, o, aşk değildir."

Gönlünü Allah'a ver, balçığı düşünme de bütün işlerin ilerlesin.

Senin ibadetinin şeklinde can yoktur ki, Hakk'a layık olsun. Canı olmayan şekil, mezara gömülmekten başka bir işe yaramaz. Değil mi ki Allah gönüle nazar etmekte, şu halde gönlünü geliştir, çünkü O'nun baktığı yer gönüldür. Artık sen de gönlünü doğrult. Balçık içindedir ama asıl olan, gönüldür.

musiki beyyyy üniversite mezunuyum ama oldum olası türkçem zayıdır.. ne yapayımmm

AŞK bir özge ateştir ki, her ocakta yanabilmez,

Aşkın ilk mertebesi sevgidir. İkinci mertebesi sarhoşluk ve kalp mestliğidir. Üçüncü mertebesi ayrılık, özlem ve hasrettir. Dördüncü mertebesi elem ve acıdır. Beşinci mertebesi feryat ve mecnunluktur. Altıncı mertebesi ise mutluluktur.

Aşkı ayırt eden bir şey de insanın duygularına hakim olamayışıdır. İnsan duygularına hakim olabiliyorsa, o, aşk değildir.

Akif GÜLER

Menzil çoook uzakta...

Offf yaaa sanki biz bişey biliyoruz da, öylesine saçmalıyorum işte. Asıl sen bana bakma. Bu konunun edebi tarafı falan diye ayırd edemiyorum hem. Dediğin gibi neyse deyip gitmek lazım...

Gönül, balçıkta olsa da güneş gibi nurlar saçar. Balçıktan ona bir zahmet gelmez, hatta zahmet bile onun yüzünden rahmet olur.

bana uzak deme ablacım:)

hoş paylaşım için teşekkürler...

Bil ki Hak gönüle bakar; gönülde açık, gizli ne var, ona nazar eder. Gönlünde onun sevgisi varsa O daima sana nazar eder durur.

Eyvallah...

fenayı değil, bekayı istemek lazım. beka son mertebe... ve onda mutluluk nerde...? Rabbinden uzaklığını yakinen bilen biri nasıl mutlu olsun...

Çok güzeldi yağmurr, ALLAH razı olsun.

demiş şairin biri, nede güzel söylemiş.

Tertemiz su, toprakla bulanmaz; apaydın, tertemiz bir halde akar, gene denize kavuşur. Süt de kanın, pıhtının arasından geçip, süt emen çocuğa temiz, saf olarak gelir, ulaşır.

Muhabbet, hayatımızın özünü teşkil eder. Muhabbet, dostluğun samimi ve katıksız halidir. Muhabbet, sevgiliye kavuşma, onun güzelliğini görme heyecanı ve susuzluğu içinde bulunan kalbin coşmasıdır.

Aşk yani muhabbet bir özse, sabrı nereye koyacağımı bilemedim. aslında birşey bilmiyorum zaten... dua edin, Rabbim belki duanızı kabul edip, acır da birşeyler bildirir, öğretir bana:)

ben edebi taraftan bakmıyorum ablacım. bu yazı beni başka yerlere götürdü sanırım... neyse.

Gönüldür AŞK'ın otağı her kuşlar da konabilmez...

Hak ismi buyuk harfle başlamalı... başlığı yanlış yazdığınz için okumuyorum:)

sayfayı açtığımda ilk gözüme çarpan cümle bu oldu.

ALLAH'ın Sevgili kullarının hayatlarına baktığımızda herbiri Aşk'ı farklı farklı yaşamışlar, kiminde daha belirgin ön plana çıkmış açıkça bahsedilmiş. Kimide kendi iç dünyasında yaşamayı seçmiş, Aklıma Hz. Mevlana ve Hallacı mansur geldi. Özellikle Hallac-ı Mansur'un ki, akıllara durgunluk verecek derecede...

Sevgisiz ibadet edersen, Allah kapısından huzur elde edemezsin. Adet edinilen ibadet, aşktan, gerçeklikten, kavuşma özleminden değil, münafıklıktan meydana gelir. O kulluk, O'nun razılığını eld... e etmek için değil ad, san kazanmak, ayıptan kurtulmak içindir.

Bu konu beni aşıyor zaten. Dualarımız müşterek olsun...:)

duaya devam, sabra devam, namaza devam:)

Aşk, tohumu gönülde ekilen ve sonra bütün bedeni kaplayan bir sarmaşık, bütün tecellileri kuşatan bir canlılıktır. İçine girildiğinde çıkılmak istenmeyen bir dünya gibidir. Hepimizin yüreğinde olan bir tohumdur aşk. Bu tohum, eğer uygun ortam, zaman ve besin bulursa patlar, çiçek açar. Aşık olduğunda insanın yüreğine bir ateş düşer. Eğer yüreğindeki tohum, mevsimlik bir çiçek olarak açmışsa, ömrü kısadır. Ama bir çınarsa, yürekte köklenen; yıllarca dimdik ayakta kalır. Eğer, insan, hormonlarıyla düşünüyorsa o, aşk değildir ve onunla hiçbir şey paylaşılamaz.

İmla yazım kurallarına dikkat edelim hele ki başlık açarken..

bu mertebeyi yaşamak çok isterdim...

Yolu o pisliklerden geçer ama bak da gör, hiç onlara bulanıyor mu? Ananın muhabbeti onu tortudan arıtıyor da, bize saf bir halde getiriyor. Böylece Allah'ın muhabbeti, rahmeti de coştu mu, acıları tatlıdan, kötüleri iyiden ayırdeder. Tatlı ve iyi olan da o zehirlere, o kötülüklere bulanmaz; hoş bir halde Allah'a ulaşır.

Bence Suğracığım sabırla aşk içiçe, Yada aşksız sabır belkide sabır değil...

Baksana nefsin mertebeleri olduğu gibi aşkında mertebeleri varmış...

İnsanda, muhabbet merkezi kalptir. Kalbin muhabbet duyacağı gerçek maşuk ise ancak Allahu Teala?dır. Fakat kalp, muhabbetin... bu zirve noktasına bir anda yükselemez. O yüce makama çıkmak için, sevilen diğer varlıklar birer merdiven mesabesindedir. Bunlara duyulan muhabbet, kalbin hakiki sevgiye hazırlanması istikametinde olan sevgilerdir. Muhabbet, zahmetleri rahmete inkılab ettiren sihirli bir rol oynar. Sevilen kişinin hareketleri, sevene ağır gelmez, bilakis kolay gelir.

ama akşam sohbette şöyle diyordu hocamız;

Aşk ise, ezelin hatırasıyla başlayarak varlığın bilincine doğru yürüyen bir yoldur. Yaratılışın sırrı ve çözüm önerisidir. Kainatın ve onun efendisinin varlık nedenidir.

aşk bahçesine girmek

zaten Mekke Medine uzak geliyor yeterince şimdi...

Başkık sahibi hangi okul mezunusun sen bkalım...?

sabır, duyguları akıl ve İslamiyetin emrine vermektir...