hep hapishanede gibi hissederek büyüdüm.

sana da böyle gidersen biryerden ödenek gelir.

Şimdi, kendi geçmişimizle hesaplaşma zamanı. Acıları paylaşma zamanı.

Sıcak davrandı. İsmen beni tanıyor olması onun rahatlamasına neden oldu. Kısa ve kesik cümlerle konuşmaya başladı... ?Acıyla doğduk. Acıyla yaşadık. Annem Leyla 7 yaşındaymış ailemiz tümüyle katledildiğinde. Annem annesinin kucağındaymış. Bütün aileyi süngülemişler.

'Durun, ben köy ahalisinden değilim! Muallimim! Müsaade edin, kendimi size ispat edeyim!'

Keşke bu acılarımızı daha önce anlatabilsek, bu acılarımızı paylaşabilseydik.?

solculara deniz gezmişleri;

söylesem tesiri yok, sussam gönül razı değil...

birinin o dansöze "tezek üstünde tango yapıyorsun" demesi lazım, yoksa kayması an meselesi.

Toplantıya ara verilince çekinerek yanına gittim. Konuşmak istediğimi söyledim. Kolay değildi uzun yıllar seslerini çıkaramamışlar, büyük bir baskının yarattığı ortamda dertlerini kimselerle paylaşamamışlardı. Şimdi birden böyle bir soruyla karşılaşması ve bunu kamuoyu ile paylaşması kolay olmayabilirdi.

diye çekinmiştim.

Elazığ ortaokulunda okuyan iki çocuk... Tatili geçirmek üzere memleketleri olan Hozat'a geliyorlar ve facianın tam üstüne düşüyorlar. Hozat yakınlarındaki köylerine geldikleri zaman babaları Yusuf Cemil'in öldürtülmüş olduğunu öğreniyorlar ve ağlamaya başlıyorlar. Onlara şu karşılık veriliyor:

devlet yönetiminde duygusallığa yer yoktur.

Şimdi yeni bir iklimdeyiz. Acılarımızla, ayıplarımızla yüzleşebilmek için yeni arayışlar içindeyiz. Bu tarih bizim tarihimiz. Bu geçmiş bizim geçmişimiz. Gerçekleri gizleyerek bir yere varmak mümkün değil. Gerçekleri öğreneceğiz. Gerçeklerle yüzleşeceğiz.

Fakat sözüne mukabele, bir kalasla itilerek alevler içine atılması oluyor. Adam, evvela göğsünün kılları tutuşarak alev alev yanarken, çalı yığınlari gerisinde amir, zevk ve istihza ile sigarasını içmektedir.

değer verip okumam da...

son duan için teşekkürler, sağ olasın...

sayın ardıl azad sana çok iyi geleceğine inandığım cevaplar var ama buna ne benim terbiyem nede forum müsaade etmez.

bu baslık GELDİĞİN KÖKENLERİ açıklama baslıgı değil acı çay

o halde allah müsbet ilim nasip etsin diyorum sen ve senin giblere...

yalnız gittiğin yol yol değil.

vatandaşına gayri nizami şekilde davrana yönetici de...

sağcılara abdullah çatlıları yapıştırarak taa 1000 yıl önce atılan nifak tohumlarının filizlerinin kurumamasını isteyenler var.

eee ödenekten bahsedersen gırgıra gelirsin be dostum, haksız mıyım?

yaw bana ödenek geliyor da burdan söylemem ayıp olur. miktarı bana kalsın, olur mu

dedesi Seyit Rıza?nın nereye gömüldüğünü öğrenmek için dilekçe vermişti. Tunceli Barosu eski başkanlarından avukat Hüseyin Aygün başvurmuştu onlar adına. Dilekçelerine yıllardır bir cevap alamıyorlardı. Ben de iki yıl önce bu konuyu ele alan bir mektubu köşemde yayımlamıştım.

Toplantıda birkaç cümleyle kesik kesik yaşadıkları travmayı anlattı. Çektikleri acıları aktarırken, ailenin sıkıntılarını aktarırken gözler nemlendi.

şeyh said ne ise seyit rıza da odur benim gözümde.

Bunun ne zararı var, onu anlamakta zorluk çekiyorum. Dünü doğru öğrenip, doğru ele almazsak, yarını da sağlıklı kuramayız.

Biz çocukları da ona bakar ağlardık. ?

?1937-1938?de Dersim?de Neler Olmuştu? Konferansı?na gelmişti Besime Arı. İdam edilen dedesinin fotoğrafları asılmıştı Avrupa Parlamentosu?nun salonuna. Nereden nereye?

yanlış adrestesin adamım

'- Sizi de onun yanına götüreceğiz!'

soytarılar maskelerini çıkarsın artık, bu kadar tiyatro gına getirdi...

Kesik kesik konuşuyor Besime Arı. Anlatırken heyecanlanıyor. ?Annem bunları sürekli anlatırdı. Anlatırken ağlardı. Dedemin yakın adamlarından birisi, onunla mağarada saklanan ve idamdan kurtulan bir yakınımız vardı. Her şeyi görmüştü. Annem ona?Babamı anlat? derdi. Nasıl idama gittiğini, idama giderken neler söylediğini, mağarada, dağlarda nasıl yaşadığını, son günlerini sorardı. O adam annemin abisinin kafasının kesildiğini söylerdi. Onlara nasıl işkence yapıldığını anlatırdı. Annem bunları dinler ve ağıt yakardı.

'En aşağı 50.000 Müslüman'ın kanını ve canını ihtiva etmesi bakımından, kalın hatlarıyle bir harita gibi çizdiğimiz ve şu anda yalnız ana prensip ve manasıyle tespit ettiğimiz bu facianın, tarihte bir benzeri gösterilemez.

1000 yıl önce ne ekilmişti ve kim ekmişti?

Besime Arı?nın daha önce bunları anlatması, anlatsa da bir yerlerde yayımlanabilmesi kolay değildi. Ben ilk kez Seyit Rıza?nın mezarı için gazetede yazı yazdığımda ne olur ne olmaz

bununla devletine bağlı ve samimi alevi kardeşlerimizin de ilgisi yoktur.

kalmış. Dayılarımı teyzelerimi öldürmüşler. Bir dayımı da dedemle beraber asmışlar. Bizim aileden tam 35 kişi öldürülmüş. Annem askerler gittikten sonra ayağa kalkmış başka bir köyde yaşayan ablasının yanına ulaşabilmiş.?

biraz da sinema izleyelim :)

senin gibi zavallılar sayesinde de kolaylıkla yürütüyorlar bunu.

Biraz daha durdu, ?Dedemin, dayımın nereye gömüldüğünü öğrenmek istiyorum. Bu benim insan olarak, yurttaş olarak hakkım. Ancak bugüne kadar dilekçelerimize kimse bir cevap vermedi. Sizin aracılığınızla yetkililere sesleniyorum. Onların nerede yattığını bize söylesinler, yerleri göstersinler. Böyle devlet olur mu, böyle insanlık olur mu!?

geçmişte tezekler üstünde dans ettiği halde kendini pistte zanneden birey-toplum-devlet, o tezeklerle yaşamaya devam etmek ister...

duygusallık ancak böyle hainlerin anılarındadır.

BRÜKSEL - Besime Arı 1950 doğumlu. Ailesiyle birlikte Almanya?da yaşıyor. Onu daha önce ismen biliyordum. Dersim katliamında isyanın elebaşısı olduğu iddiasıyla idam edilen

Yusuf Cemil'in köyünden 200 kadın ve çocuk öldürtülmüş ve bunların cesetleri buğday sapları üzerinde yakılmıştır. Öldürülenler arasında, Elazığ'da askerliğini yapan ve o sırada izinli olarak köyünde bulunan Rüstem adında biri de vardır. Bu zavallı, mezun olduğunu ve isterlerse hüvviyet ve izin kağıdını da gösterebileceğini söylediği halde derdini dinletemiyor ve dört çocuğu ile seksenlik anası arasında, onlarla beraber, kurşunlanıyor...' (Son Devrin Din Mazlumları, Büyük Doğu Yayınları 10. basım, Nisan 1990)

Annem de yaralanmış. Öldü diye bir kenara bırakmışlar. Orada bir tek annem hayatta

Her evi ayrı ayrı tutuşturulduktan sonra dört bir etrafı ayrıca çalı çırpı içine alınıp alev alev yakılan bir köyden, deli gibi bir adam çıkıp, çalı yığınları gerisinde manzarayı seyredenlere doğru ilerliyor ve haykırıyor:

ülkemizin siyasi, jeopolitik, jeostratejik, ekonomik vs. vs. daha birçok bakımdan önemini de işin içine katınca yukarıdaki yorumun haklılığı ve iç kavgalarla zayıflatılmamızın gerekliliği bir kez daha anlaşılıyor.

nedendir bilinmez saydığım tüm bu insanlar bir şekilde türkiye nin görünen dost fakat gizli düşmanı haçlı zihniyetinden yardım almışlardır.

seni hainler toplanma merkezine kim davet etti :)

dinimizde beddua caiz değildir.

Besime Arı?nın insanın içini titreten anlattıklarından çekinerek not ettiklerim bunlar. Bunlar bizim hiçbir tarih kitabında okumadığımız, okumamızın mümkün olmadığı, yok saydığımız, yok saymak zorunda kaldığımız olaylardan.

bundan sonraa benden bu foruma yorum yok.

Babalarını arayan ve yanına gitmek istediklerini söyleyen iki masum çocuğun Hozat Kaymakamı tarafından süngületilerek babalarının yanına gönderilmesi... Kendisinin öğretmen ve köy halkıyla alakasız bir şahıs olduğunu iddia ederek alevler içinden fırlamak isteyen bir gencin, kalasla itilip alevler içine atılması ve karşısında sigara içilmesi... Buğday sapları üstünde yakılan, daha evvel kurşunlanmış bütün bir köy halkı... Annesinin karnından sivri uçlu aletle çıkartıldıktan sonra yaşamakta devam eden ve h?l? topuğunda bu sivri uçlu aletin izini taşıyan çocuk... Bir dere içinde boğazlanan ve bu fiili yerine getiren celladın, bulunması bir hayli zorluğa yol açan yirmi masum can... Ve buna benzer daha neler, daha neler!..

gerçeklere yüzümüzü dönme zamanı.

seyhanli_001_ nikime hangi mantıkla ceza verip sildiği belli olmayan editör arkadasıma ithafen

devletine el kaldıran da suçludur.

kürtlere şeyh said ve nihayetinde apo gibilerini;

varın kendi balşığınızda kendiniz çalın kendiniz oynayın.

?Bu katliam derenin kenarında gerçekleştirilmiş. Cesetler yerde yatarken ya askerler, ya da çevreden gelen birtakım insanlar, kadınları bir çukura, erkekleri bir başka çukura doldurup üstlerine toprak atmışlar. Aslında kimsenin mezarı belli değil. Zaten bir kısım insanları da uçurumdan aşağı atmışlar.?

Cesetleri değil, manaları muhakeme ve idam eden tarih, bakalım bu 50.000, çocuk, genç, ihtiyar, kız, kadın, hasta, alil müslüman cesedine karşılık kaç ferdin manası üzerinde ebedi idam kararı verecektir?

N. F. KISAKÜREK:

bunu anlayacaksın ve o zaman iş işten geçmiş olacak.

AĞAÇLAR AYAKTA ÖLÜR

türkiyedeki alevilere seyit rıza gibilerin;

teşekkürler oral çalışlar...

Besime Arı?nın annesinin yanına sığındığı aile onu 13 yaşında evlendirmişti. ?Ben kendimi

İnsanlar da hata yapar, devleti yönetenler de. Hatta acımasızlıklar da yaparlar. Dersim katliamı bu ülkenin bir ayıbıdır, acısıdır.

Çocuklar odadan sürükletilerek çıkartılıyor ve jandarma muhafazasında gittikleri yolda süngületilip, böylece babalarnın yanına gönderiliyorlar.

tezekleri ifşa etme zamanı artık.

Besime Arı?yı dinlerken, kendi adıma utandım. Sıkıldım. Bu katliamın hala savunulduğunu gördükçe içim ezildi.