> Kendim de dahil uçuk kaçık insanlardan gına geldi artık. Normalliği özlüyorum...

> Ama, acaba diyorum... Buna benzer bir hayat tarzı beni daha mutlu eder miydi?

> Zaten etrafımızda evli barklı komşularımızdan başka kadın olmadığından...

iyi de yazıdaki tavıra çok bilmişlik denmez ki... bende daha farklı bir düşünce uyandı. çok bilmişlik yerine cevvallik, her şeye yeteceğini sanmak falan denebilirdi sanki daha doğru olurdu.

> Patlıcan, biber kızartmalı, reçel kaynatmalıydım.

> PAKİZE SUDA

> Herkes çok zeki, çok akıllı, çok bilgili, çok şu, çok bu. Ve de çok mutsuz. Depresyona

> Sabahları hırkamı omzuma alıp komşuya kahve içmeye geçmeliydim.

> Ortalıkta gidilecek bar mar bulunmadığından...

> değil ama kadın erkek ayrı oturmalıydık.

> O uyuklamalı, ben bulaşık yıkamalı, çocuklar ders çalışmalıydı.

Herkes çok zeki, çok akıllı, çok bilgili, çok şu, çok bu. Ve de çok mutsuz. Depresyona

> Tamam, abarttım biraz. Belki de böyle bir aile yapısı örneği kalmamıştır artık.

> Öksürükleri, aksırıklarıyla ilgilenmeliydim.

> Cinsiyeti önemli değil, eli ayağı düzgün iki çocuğumuz olmalıydı.

> Ben, orta boylu tıknazca, ev hanımı olmalıydım.

> Mankenler bizim kasabaya uğramadığından...

> Kocam kırk yılda bir, bir tek atmalı, neşelenip bir hicaz şarkı mırıldanmalıydı.

> Yavaştan yavaştan çeyizlerini düzmeliydim.

> Çok bilmişliğin kimseye bir faydası yok galiba.

> Derslerine yardım etmeye yetecek eğitimim olmamalıydı. Ama ara sıra "Dersinizi bitirdiniz mi?" diye sormalıydım.

KASABA esnafından biri olmalıydı kocam. Akşam, güneş batmadan Dükkanını

> Yanlışlıkla bacağımız, göğsümüz biraz açılıverse yüzümüz kızarmalı, hemen

> toparlanmalıydık.

> Bazen akşam oturmasına komşular gelmeliydi. Öyle Haremlik selamlık gibi

> Gözümüzü birbirimizde açmış olmalıydık, öyle de sürüp gitmeliydi. Harama uçkur çözmemeliydik.

> Evimiz mümkünse bahçeli olmalıydı. Yaz akşamları sulayıp serin serin oturmalıydık.

> Herkes birbirinin kocasına, karısına "Falanca Bey", "Filanca Hanım" diye hitap etmeliydi.

> Yedikleri içtikleriyle...

> Daha çok üstleri başlarıyla...

> Erkekler memleketi kurtarırken biz bütün kasabayı dilimizden geçirmeliydik.

> Özgürlüğün tadını çıkaralım derken suyunu çıkardık galiba.

> giren girene. .

> Şehvetten uzak, şefkate yakın bir cinsel hayatımız olmalıydı.

> Kocam ajansı dinlerken ben lafa girmeliydim, o, "Sus hanım! bi dakka" demeliydi. Böyle dese de beni çok sevmeliydi.

> Her ayın 15'i kabul günüm olmalıydı. Ellerime sağlık, kekler, poğaçalar yapmalıydım. İnce belli bardaklarda çaylar ikram etmeliydim.

> Ve de kocam, efendi bir adam olduğundan beni aldatamazdı.

> Akşamları özene bezene sofrayı kurmalıydım.

> kapatıp eve gelmeliydi...

> Dükkanda çelimsiz çıraktan gayrı, öyle sekreter falan çalışmadığından...