Ya biz nerede yillaniyoruz lan Istanbul Asilmistan beter ettin bizi Ulan biz böyle olacak adammiydik Yiktin, yiprattin eskittin bizi Ben, Ismail ve Rüstem Hani o bir zaman seni seven kisiler Simdi sevmiyoruz artik Birak yakamizi Yeter Istanbul yeter Rüstem sevdigini alsin Ismail bir is bulsun Birakta herkesin dünyasi daha güzel olsun Ulan Istanbul Ulan Istanbul Gözünü sevdigim istanbul Sokaklarinda gezdigim siirini yazdigim Her gecesinde Canimdan bezdigim Istanbul Güzel Istanbul Kahpe Istanbul Canim Istanbul Taptık Ulan Sana

Ben miyim arkandan tutuklu kalan

Yoksa insan mıdır ölmek için zayıf olmayı zorlayan

öyle afilli kelimeler hiç bilmem

bısey hıssetmedım... bu cumleyle bagdasan uzucu olay yasamadım belkı de ondandır:)umarım yasamam da:)

Ben miyim seni seven

Zayıflık mıdır insanı ölüme zorlayan

O kokuyu duyamıyorum artık, düşündüm de hiç duymadım ki...

Fukara Ismail, garip Ismail Onun da baska derdi var Geçen ay isinden çikardilar Ismaili Içmesinde ne yapsin Olacak sey degil Karisi meryem, oglu erol, kizi serpil Üçkisi onun eline bakar Erol bu yil ilkokulu bitirecek Serpil enstitüde Ddayan Ismail dayan Ismail issiz, Ismail parasiz ismail'in hali duman Bereket meryem baci dikis dikiyor Isamle erola serpile bakiyor Ismail koca ismail Hadi çek bir firt daha Serefe serefe Ama hangi serefe orasi belli degil Bütün serefler kepaze simdi Bütün insanlar rezil Biz o rezillerden üç kisi Hisim gibi çöktük bu gece Arabin meyhanesine Ben, Rüstem ve ismail Istanbulu yudumluyoruz kadehlerden Istanbulun tuzu kuru bizimki yas Yine hanci söylüyor biri plakta 'Su bizim hesabi gör yavas yavas'

Büyüklerle ben yapamıyorum Çocuklarda almıyor beni oyunlarına Devlet dairesinde yangından kurtarılmayacak Sıkışmış bir çekmece gibiyim Açılamıyorum sana... Kardeşiyle sokaklarda hep bir örnek giydirilen sen Nasıl sevmezsin eşitliği Yürürken düşen çoraplarını aynı hizaya getirmek için Annen değil miydi önünde diz çöken... Son karesi gibi Redkit'in Batan güneşe doğru sürerken atımı Gitme kal demeni bekliyorum Ama yalnızca rüzgar çekiştiriyor atkımdan Çarmıha gerildiği yaşta İsa'nın Avuçlarımdan tutan iki çocukla çiviliyim yaşama Aşk bardağını çalkaladığın su olmak Kırılacak eşya taşıyan bir kamyon gibi gidiyor ağrıma Sevgilim... Ben sende yeni traş olmuş babanın yanağındaki Havlu kokusunu bıraktım...

umıt yasar oguzcan...

Yalnızlık mıdır yaradana mahsus olan

Hüzünle, kahırla değil

Oldu, işte bizde geçmiş olduk. Bir aşkın daha üstünü örtüp, Göz kapaklarını ellerimizle kapattık. Bizde güzel günleri bittikten sonra anladık, Artık yokluğumuzla yaşayıp, Birbirimizin adını duyduğumuzda, Önümüze bakıp vicdanımızı kanatacağız. Artık biz sizli bizli olacağız

Sana şiirlerimi duyanlar. Kitap yap diyor. Olur

Görmek midir insanı sevdiğine yaklaştıran

bir seni en yürekten en saf sevdim...

Hemde bir sürü kitabın arasında. Kahrolmaz mıyım ben...

Ben miyim aşkı sende arayan

bu nebiçim başlıkya anlamı yok

okudun... ne hıssettın?

Al beni gidelim buradan. Yada ben gideyim senden. Gidiyorum diye üzülme. Çekmem gözlerimi gecenden, Hatırlatırım sana kendimi, Anlamsız bir rüyanın son hecesinde. Yarın sabah olmasada. Bir sabah kalkacaksın. Her sabahtan erken, Hiç gerek yokken. Dudaklarındaki tebessüm güldürecek insanları. Hep sevecekler seni. Benim seni hep sevdiğim gibi, Anlamadın dimi? Gittim ama mutluluğu bıraktım kanına

Gitmek midir insanı özgür kılan

iyi güzel yazıyonda ne demek istiyon

Yoksa insan mıdır yakınlaşmak için gözüyle sevdiğine arayan

arkamda dağ gibi taş gibi

mesele kopyalayıp yapıstırmak degıl

Öyle arkandan yana yakıla değil

Serefe Ismail Serefe Rüstem Rüstemin aklinda bir kiz Ondokuzunda civelek Hey gidi baba Rüstem Hey gidi kahpe felek Kizin adi müjgan Kolej mezunu Saçlari sari mi sari Gözleri yesil mi yesil Rüstem'mis, siirmis, askmis Kizin umurunda degil Kizin babasi tüccar Yani kizin herseyi var Rüstem'se fukarami fukara Beç on kitap bütün varligi Bir kendi bir anacigi Kasimpasa'da otururlar Iki odali bir evde babadan kalma Hadi Rüstem hadi kararip durma Çek bir firt daha Içkiler benden bu gece mezeler dahil Serefe Rüstem serefe Ismail Ismaili tanir tekmil adem babalar

Ben miyim sensiz hayata mahkum olan

Yoksa sen misin bana kendini sevdiren

Tadını hiç bilmediğim dudaklarını öperken

Aşk mıdır insana seni seviyorum dedirten

Ben seninle ağlamak istiyorum

Yoksa sen misin beni yalnız kuyularda bırakan

Yoksa insan mıdır tek başına kalmak için yalnız olmayı başaran

Ve bir an gözlerini aç ki ben kaybolayım

Yoksa insan mıdır acıyı yaşamak için sevgiye tutunan... Devamını Gör

Yoksa insan mıdır aşk yaşamak için seni seviyorum diyen

Değsin gözyaşlarımın, dudaklarına

Omzunda ki değmeli yanaklarımdan

Ben miyim sensiz olmak isteyen

babam gibi sevdim seni

Yoksa sen misin beni yalnız koyup giden

Ben miyim seninleyken hayattan ümitli yaşayan

Yoksa ben miyim yalnız olduğumu sanan

Sevgi mirdir insana acıyı yaşatan

Yalnızlık mıdır insanı tek başına bırakan

Yoksa insan mıdır savrulmak için hayatı yaşayan

Ben miyim sadece senle mutlu olan

Ben, Ismail ve Rüstem Yilbasini kutluyoruz bu gece Ve üçümüz üç kadehten Istanbulu yudumluyoruz Istanbul zehir zemberek Istanbul buruk, Istanbul aci Susuz içilmiyor Istanbul Mezesiz gitmiyor Suyumuz halis tasdelen Mez... emiz sakiz leblebisi Sonra kahir, hüzün ve elem

yanımda adam gibi

Öyle sensizliğe yanıp sabahlara kadar değil

ben okudum bunu bıyerden:))))))))

Çaresizlik midir insanı hüzünlendiren

Öyle sensizliğe, hayata değil

mu hiç? Ben seni herkeslerden saklarken. Sen seni bir kitapçıda görsen.

Öyle bir ağla ki benle okyanusunda kaybolayım

Yoksa insan mıdır rahatlamak için hıçkırıklara boğulan

bukadar zorlamayın başlık açarken:D

Yoksa sen misin giderken beni kendine esir alan

Doğada olmayan mavilikteki gözlerinde

okundugunu gormek...

Gece midir insanı yalnız bırakan

Ağlamak mıdır insanı rahatlatan

Yoksa sen misin beni sadece sende mutlu kılan

ya da ben ruhsuzun tekıyım ne dersın:))))))))))))

Yoksa sen misin aşkı kendinde barındıran

Yoksa insan mıdır hüzünlendiğinde çaresiz olmak isteyen

Ağlamak istiyorum ki hiç bilmediğim tadı

Yoksa insan mıdır yalnız kalmak için geceyi yaşayan

Yoksa sen misin beni hayatta ümitli yaşatan

Birkaç tuzlu damla omuzlarına

en iyi bildiğim seni nasıl sevdiğim

Yoksa insan mıdır özgürlük bahanesinde mutluluktan kaçan

sevmedım bu sozu:)

şiir yazmayı beceremem

Hayat mıdır insanı savuran

kopyala yapıstır yapıosun