beyaz bir dünya kurup tozunu ne yapacağım endişesindeyim;

olmazz,

kendini yenilemedikçe;attığın yeni dünyaya yabancısın;bastığın toprak tanımıyor;ağzında buruşuk tad bırakan herşeyi özlüyorsun;bıraktığın herşeyde bir parçanı bırakıyorsun;bu eksiler artı olana kadar ya hiç kalmazsam diyorsun;

bir keman sesi;bir kayık;koca bir deniz;kurarım ben dünyayı;

yeni dünyadan bakarken gördüklerimiz değişecek;göreceklerimize bakışımızı değiştireceğiz;peki eski yakamıza yapışırsa;onlara yeniden bakıp onarabilecek miyiz;sorula soruları çağırırken;yeni dünyanın eskisiyle kıyasını yapmak yola setler koyuyor;

komşumuz venüs olsun, niburi gezegeni çarpacakmış buna zaten bizde gelebilirmiyiz:p

mavi yeşil bir deniz;bakınca neresinde görüyoruz kendimizi acaba;olan yanımızı bırakıp olmayan yanımızı mı görüyoruz;her bakan huzur aldığına göre;herkesin isteği aynı olmayacağına göre;evet baktığımızı görüyoruz;

benim yapamayacağım tek şey bu malesef.

yalnız ayrılıklarda hüzün vardır..

bende yeni bir dünya kurmak istiyorum

yeni ve bir çok ağaç gölgesi..

şimdi gülümseyinn..

resim değiştirmek gibi kolay olmayacak belki;ama biraz yeşilliğin kime ne zararı olur;faydası tartışılır;

sıkıldım eskisinden

içinden geçenlerin görüldüğü bir dünya olsun;iç arınması mecburi olsun;

ben o hüznü çoktan tırmandım,

yeni bir hayat bu;hangi bebek gülümseyerek dünyaya geliyor;yenilenirken yüzde hüzün vardır;

kimse kendisine dokunmayan yılanı yaşatmasın;döner dolaşır sana dolanır;dünyada yaşamak isteyenleri teste tabi tutmalı;kurallara uymayanı almamalı;kural ihlalinde kara kaplı kazana bir düşünüp atmalı 3 odunla körüklemeli;cok düşününce yanan olmakta var;

evet kısmen mümkün etrafın değişince gördüklerin düşündüklerin de değişecek

kalabalık nasıl olunur;etrafında çok sesler kalabalık mı eder yalnızlaştırır mı;tüm sesleri kapatıp müziği ruhuna düşürüp dans edip kendiyle bütünleşen tutunduğu kendisiyle yalnız sayılabilir mi;

yeni bir dünya kurmak etrafını değiştirmekle kurulabilir mi;

yeni ve gülümseyen bir yüz..

içilen bir kadeh şarabı düşündüm ne kadar yalnızız;3 kadeh sonrasını düşündüm kalabalık dünyanın seslerini duydum düşünceler uçuşta;5 kadeh sonrasını düşündüm herşey sussa herkes sussa;sonra sabah oldu şekillenen ruh baş ağrısıyla iz bırakırken;ne uçan ne göçen var;

neden yapamıyorsun;dünyanın içindekiler mi sebep yenilememeye;yokluğun üstüne var etmek evet zordur inşası;

yeni bir dünya kuramadım belki;ama umudum var olduğum dünyayı değiştirebilirim;