Sair usulca kafasını çevirir ve resmine bakar

Hayırdır laf olsun melankoli mi oldun

Ve Resimdeki kadın sus pus olmuştu

şair kendinden emin yudumlarken çayını, evlat seni gözüm bir yerden ısırıyor kafan güzel mi dedi...

kapı biren çalınır ses yabancı değildir.. şair kör olmuştur... ama sesleri ayırt edebilir... çok eskiden patika yoldan sahile açılan pencereden hep aynı yüzü görürdü artık görmüyordu ama bu yabancı o sesti...

dinleyince sevdiği şarkılardan söyleyecek sözü kalmamıştır artık... üstelik vakitte geçtir...

. http://www.youtube.com/watch?v=oBp3rS_GYyo

Ürkek bir kuş gibi sığınmıştı kabuğuna

git burdan

.http://www.youtube.com/watch?v=oBp3rS_GYyo

çekemedim

bu masallara karnımız tok

tuzla buz olur...

şiiri ormanın derinliklerinde yaşayan küçük oğlanın ciğerini deşer komaya sokar... şair umursamaz... o kadar dokunaklıdır ki yazdıkları gitmesi istenilir...

kaçıncı yüzyıl şairi dedi bunu

ve sonra elinde öğleden sonrası bir yağmur kokusıyla etrafı izledi...

biz çok gördük sen gibileri

yemeyiz biz şiir falan

Gözlerindeki akan yas tanesi gibi güzel

ya da sana mesaj çekerim

eski şarkıları çağrıştıran bir ses duyar şair gelen rüzgarın sesidir... havalandırırken perdeyi efil efil bir anda bir hüzün çöker şaire...

ya gidersin

yeğenim:)

şair hiiiç istifini bozmaz gelen düdüklü şeker sesisdir... şiir yazar...

dedi, şair...

istanbul eski istanbul değildir... sabahları daha farkılı uyanılır...

inanmıyorum