yaşamın sadece onunla geçen süreden ibaret olduğu hissi hakimdi.. yemek yemek içmek bunları bile unutuyordum..

Ask mi kaldı bu zamanda:/

yumurta topuğu erkekler giymiyo mu:S

etrafımda olup bitenden bir haber dolanıyodum.. onunla geçen saatler saniye kadar kısa, onsuz geçen günler bitmek bilmeyen toz pembe rüya gibiydi..

bilmiyomki serpili böyle sivri ve uzun olmayan ama ses çıkaran bi pabuç diyelim ozaman :)

pis pis gülüyodu oda..

bunca olayın içinde işte bu ayrıntı

Uzun zaman oldu hikayelerini okumayalı:)

malum bakkalda denk gelicezde ölme allam ölme..

kızın gönlünü çarparsam, konuştuğu var diyip, artık görücü akınlarının önünün kesebilirdim..

nasılda nispet yapıyolardı kolu komşuya..

her sabah bakkala ekmek almaya giderdi..

ancak eltimin dikkatini çeker:))

tabi bunları sonradan biyoloji dersinde kulak burun boğaz konusunu işlerkene öğrendim..

ne ocaklar söndürmüştür o parmaklıkların önündeki dedikodular..

o kadar çok sevdimki reddedilme ihtimaline karşı sevgimi içimde tutttum..

kırmızı kalemle yazdım bütün hislerimi..

achilles tendomu varya ilik gibiydi.. tencerede 15 dakika kısık ateşte haşladıktan sonra üzerine hafif tuz ekip, hüpppp diye içine çekesi geliyodu insanın..

ee tut tut tut nereye kadar dimi..

Ayy çok güzeldi :)

sağolasın frolayn :)

Giydiği eteği incecik ayak bileklerini kapatmazdı..

öyle bir rüyadaydım ki üzerimden kamyon geçse bir daha geç diyecek gibiydim..

Ne derseniz diyin umrumda değil.. bende bir acımı paylaşicimm..

çok sevdim be abi..

yumurta topuk ayakkabıları çıkkıdı çıkıdı mahalleyi ayağa kaldırırdı..

mahallenin en güzel kızıydı..

Bu zamanı değil eskiyi anlatıyo şimdi erkeklerin çivisi çıkmış anacım

hay anasını dedim bi daha kim yazıcak bu kadar şeyi. s. s

o gümmmm sesi hem korkularını alır hem ödlekliğini sevince dönüştürür.

Allahtan çoğu sigortasız işte çalışıyor diye vermiyolardı kızı.. tek şartları sigortalı bir işte çalışan biriydi kızlarını vermek için..

biraz daha etkilensin diye tütün kolonyası döktüm mektuba..

film karesi gibi anlar başladı.. ayaklarımın yere basmadığını, insanların konuşmalarını anlamadığım bir dönemdi..

sabah tüten soba dumanına göre gece yaşanan entrikaların dillere düşmesi..

azgın dalgalara yakalanmış geminin yediği tokatlar gibi,

Artı veriyorum okuduğumu anla diye...

kızın sürekli görücüleri geliyor..

Mektubu vermek sıkıntı, yanında taşımak daha büyük sıkıntı..

üstünede ''ballı lokma tatlısı amağn hadi hayırlısı''nakaratlarını söyle? ardından yat uyu yani o derece..

hep dua ederdim aynı saatte kahvaltı hazırlansada bakkalda denk gelsek diye..

es kaza anacım ceplerimi kurcalar falan rezil olmak var.

çok nadir de olsa aynı saatte bakkalın yolunu tutardık..

Olurda ben uyuduktan sonra halının altına bakarlar diye uyuma numarası yapıyodum, herkesin uyumasını bekliyodum..

Gündüzleri ceplerim şiş duruyo diye göbeğimle kemer arasına sıkıştırıyodum..

ömer çelakıl gibi anlatıp anlatıp üstüne mum diktim

gel zaman git zaman, ben işşsiz güçsüzdüm..

ecükde sonra devam edeyim.. bi iddaa oynayayım şimdi.

eee napsın millet vakit geçirmek için.. haklıydılarda.. işin komiğide fısır fısır konuşulan şeyi bütün mahalle bilirdi..

aşkımın farkındaydı türkağğn..

türkan bile diyemiyodum ona..

hani bi kaygı bi endişe duyarsın ya..

sonra yazılar pert..

aşkım içimde torpil etkisi yaradan ahh o türkan.. yıllar sonra adına şarkı bile yazılmıştı.. eyle dertli öptürmedi hemde dudaktan diyodu ki.. hep zihnimde o anılar yeniden canlanıyodu..

ağzımın bi çuval su ile doluyordu..

türkağğğn diyip yutkunmaya başlıyodum..

FBI falan halt etmiş bunların yapılanma sistemi karşısında.. illimunatiden daha etkiliiydi bunların dedikodularını yayan sistem..

sanırım bu tek kullanımlık bir hissiyattı.. her insana hayatında bir sefere mahsus, bir dozluk yapılan aşı başka hiç bir zaman insanın başına gelmeyecek bir uyuşturucu gibiydi..

görücülerin getirdiği çiçekler parmaklıkları bi bahçe yapmıştı..

neyse mahallenin en cilveli kızıydı..

yada kızın istediği mi ne vardı bahane üretiyolardı.. ne bilim işte anacım öyle bi durum.. ben ne yapmalıydım.. sigortalı bi iş mi bulsam, yoksa türkanla mı konuşsam..

o yürüdükçe benim kalp ritmimde o sese göre atmaya başlardı.. dındın dındın olan kalp ritmim daddiri dit dit daddiri dit dit diyyyydi gibi..

ha patladı patlıcak, patlamanın şiddetiyle çıkacak olan sesten ürkerya insan..

tam bakkalda türkan dicem.. fazla salgıladığım adrenalinin tükürük bezlerime yan etkisi..

yüreğimin güvertesi bir o yana bi bu yana savruluyordu..

sonunda bakkalda denk geldim mektubu alışveriş sepetinin içine atıp kaçtım..

geceleri mektubu halının altına saklıyordum..

o erken çıkınca koştur koştur peşinden aynı anda bakkala girmeye çalışırdım..

sırıl sıklam aşkımın farkındaydı demek ki.. bu halim çok hoşuna gitmiş belki acıdı, belki yaşamak istedi..

Ay çok romantik

thank you arkadaşlar..

eski bir mahallede yaşıyorduk.. birinci katlarda demir parmaklıkların arkasından gün boyu yolu izleyen anneler ablaların olduğu bir semt..

güvertedeki yolcularınn böööğürtüsü taaa kulaklarımı çınlattıyordu..

sanki elmas saklıyordum bu kadar döt korkusu neden bugün olmuş hala anlam veremedim..

bakkaldan çıkarken bi kere arkasına bakıp yoluna koyuluyordu.. koynuna aldığı gazeteye sarılı ekmeğin ucundan yiyerek kumru gibi evinin yolunu tutuyordu..

eski rum evlerinden kalma bu semtimiz samimiyet doluydu.. o camlarda çıtlatılan çekirdekler, diplerinde dönen dedikodular.. hey gidi hey..

kimin kimde gözü var, kimin dipte köşede kaç gram altını markı var..

nerdeyse baklavacı lokumcu dükkanı açacak durumdaydılar..

Hiç beklemediğim bir anda cevap verdi.. olumluydu..

Bu torpil olayının platonik aşkla ne alakası var bende bi anlam kuramadım.. hay benzettiğim şeye zıçayım..

bayramlarda atılan torpil gibi bi şey vardı içimde..

Uzun uzun bir 20 saifelik mektup hazırladım..