Söyleyemem derdimi kimseye, derman olmasın diye

Senin için çözdüm buz dağlarını, göğsündeki ateşi kullanarak. Senin için böldüm denizleri, yüreğinin asasını kullanarak. Gemiler yüzdürdüm sonsuzluğa, kuşlara ismini verdim, uçtular Nuh?un yaşadığı özgür krallıklara. Seni çizdim haritalara, senin bakışını verdim aşkın adasını arayan tüm sevdalı tayfalara. Seninle savruldum, suya hasret yağmur ormanlarına, seninle kalktım gülüm, asırlardır oynanan mutluluk halaylarına.

Hüzün Ağacı

Sana doymayan, sevdana sokulmayı bekleyen bir yürekleyim şimdi. Biliyorum ki bütün suskunluklarının molasında içindeki sızılarla, kaçışlarının engin sorgularıyla beni her gece yeniden dirilttin.

Sesim ulaşmadan yüreğine özlemli sözlerim aşar gelir kentine. Önce sözlerimi okur, sonra sarılırdın göğsümün sevdalı tellerine. İçindeki aşkla kad/erim der, sarardın beni tüm sevginle. Al/evli bedeninin gizli kapılarını açarak alırdın beni titrek arzularına. Gece bizi s/aklar, kadın ellerin mevsimleri şaha kaldırarak damarlarını açar ve defalarca dökülüşlerle karanlıklar aydınlığın kapılarını ardına kadar açardı.

İşte bu andan sonra asla çözemeyeceğimiz bulmacalar çevrelerdi ansızın gönül sayfalarımızı. Birbirimizi anlamadan konuşur, dokunmadan yapılan bir ayinle sevişirdik dakikalarca. Gözlerimiz ormanların yalnızlığını yere serer, ihtiraslarımız doruklarda ölümle alay eder, ellerimiz birbirine değince depremler sallardı yeryüzünü.

Yanlışların dualarına öpüşler sundum uyurken mutluluklar. Kaybolan hüzünlerin yollarını çizdim içimden geçen... Gözlerimde büyüttüm hüzün ağaçlarını, boncuk boncuk döküldüler her gece, uyurken gündüzler.

Sahte yüzlerin arasında ufalmış ellerim uzanırken boşluğuma... Bir şarkının nakaratına dolanmış ağlayan mavi sevdalarımın dili...

En derin boşluğunda yüreğinin damarlarında bitmeyecek bir öykünün tuşlarına dokunuyorum her gece, yağmurlarla bir başıma kaldığım bir kentin tam göbeğinde çığlıklarla, şiirlerle ve mavi umutlarımla seni düşünüyorum. Senli günlerimin hüzün dalgaları vuruyor kıyılarıma, kulağımda bir şarkı, sözlerinin darbeleriyle geçiyor günlerim, duyuyor musun gülüm, seni düşünüyorum.

çok beğendim bu yazıyı gloomy sanki beni anlatıyor:)teşekkürler..

haklısın sözleri güzel... insan şair olamayınca çalıntı yapıyor böyle işte:)

Tüm seven hüznü olan aşıklar paylaşmak istediğiniz şeyleri yazın..)

İçimde her akşam, bu hüzün niye.?

Siyah örtüsünü hazır giymeye..

Geniş zamanlarım olmadı hiç benim

Yılların yaşanmamış tozlarını serperek hayatın yollarına sana geldim, göğsümdeki onlarca cam kırığı ile. Sevgi dolu bakışlarına kapıldım, sevdalı sözlerinin pembe yataklarına atıldım ve kadın düşlerinin dizlerine yorgun yüreğimi yatırdım. Sana geldim şafaktan önce. Bütün ahiret çizgilerini bir kalemde sildim, seni aşk bildim. Sana geldim yar, düşlerinin en güzel köşelerini yatağım seçtim, ömrümün son demi için ben seni, seni seçtim.

Duvara asılmış bir fotoğrafta soluklanırdı ezberlenmiş hayat. Yerini yurdunu bulamamış mahcup bir sonbahar rüzgarı okşar saçlarımı. Yıllanmış yıldızlarım gözlerine serilir. Yaprakları soyunurken dallarım, hayatı sunduğun gözlerime ölüm üflenir. Gözlerinin konuşkanlığında susuyorken düşlerim, sen çiçekleri giyinirsin sevdiğim. Boşunadır yakarışlarla geçer zaman, sana gelen yollar kıyamet olur bilirim. Hüzünler damla damla düştüğünde içime, gecelerin kolları sarar umutsuz bekleyişlerimi.

Yıldızlar evrim geçiren tozlarını üzerine serptiğinde felakaketim olsa da elvadaların, koparılmış tüm çiçeklerin biçiminden ve göğsümün boşluğuna durmaksızın yağan hüzünden yine de kaçmam ben. Sevdalanmak için ne bahar, ne güz, ne de kış silemez mevsiminin öldürücü yazını. Gençlik ağularını sevdamın ışıklarından esirgedikçe, çiçek serpili yüreğime koşmadıkça ve bu sevdayı öylesine yaşamaya çalıştıkça olmazlar labirentinde bulamıyacağız asla birbirimizi.

Maviye boyadığım düş saraylarıma, pembe çiçekler açan gönül bahçeme girmemeye yeminler mi ettin söyle? . Ne zaman bitecek ruhumu tarumar edişin böyle? . Çöllerindeki kum fırtınaları geçtiğinde, aramızdan geçen yıllar bizi birbirimizden kopardığında ne kadar geriye dönüp bakmaya yeltensen de sessizliğin o vahşi ormanlarında kaybedeceksin kendini.

Sevdiğim her şeyi el aldı gitti

alıntı...

savaş mı kime karşı sonunu bildiğim sindirilmiş yenilginin ardından topladığım gurur kırıntıları. sen gittin. okullar açıldı. boş sokaklarda çocukların neşeli çığlıkları ve ayak sesleri var. bazı akşamlar üşüdüm seni örttüm ruhuma... sen benim yamalı düşlerimin altın anahtarıydın. tüm şehir rengini değiştirmiş. yüzüne hasret kaldığım acımın boyutu dayanılmaz. yatağım tek sığınağım, telefonumu koyuyorum yastığın üstüne her gizli numarada sen diye seviniyorum arsızca ama sen olmuyorsun. birileri hayatıma giriyor. tenime dokunuyor... ruhumu okşuyor... bu beni daha çok yaralıyor değen eller acıtıyor ve kanatıyor. hoyratça ziyan ediliyorum. inan umrumda değil. çünkü bu acı senin acın kadar hırpalamıyor. doyan bedenler çekip gidiyor... daha bir mutsuzum, daha bir vazgeçmiş kendimden... şehir duruluyor kendimi atıyorum sokağa ayaz bulaşıyor yüzüme ve ellerime. şehir daha bir korkutucu bu haliyle eve dönüyorum. yanlızlık kokan yastığıma sarılıp sevgi sözcükleri fısıldıyorum. bedenimde kırmızı kadının örtüsü hüküm sürmekte. bakıyorum kimse yok kendime senli hüzünler yüklüyorum ve arsızca, umarsızca sevişiyorum hüzünlerle. titriyor bedenim hüzünlerin elleri ruhumda raksediyor. eylül ayı ve sen yoksun... bense sen isimli hüzünler yaratıyorum kendime. iri siyah gözlerimden iki damla gözyaşı akıyor esmer tenime daha ne için aktıklarının farkında değiller.

Benden geçip bendeki bene gidiyorum;gözlerimde hüzün ağacım, yüreğimde çocuksuluğum, dudaklarımda ölüm dualarım...

asi hoşgeldin:)))

Bak da gör artık? Son-baharım ben

Sevdiğim herşeyi el aldı gitti

Sakladım gözyaşımı vefasız o yar görmesin diye

İsyanlarım var, eylemsiz, sessiz isyanlarım.

teşekkür ederim gloomy, çok mutlu oldum:)

Şiirin hikayesi

Sevdalı yüreğindeki kımıltılı düşlerle büyüt seven yüreğimi

Hüzün Akar Ömrümün Yanaklarından

Sana gelen yollar kıyamet olsa da yürürüm yar?

Hüzünle Sevişme

Ağlar çocuksu sevdalarım. Kendime döndüm hüzünlerle sevişen şarkılarımda... Yağmurlar yağdırdım büyüsün diye gözlerimdeki hüzün ağaçlarım. Toprağını kazdım yüreğimin her gece uyurken masallar.

benim askım hüzünlü değil ama ayrılık cok hüzün kattı sevdama... bu devadan çalıntı şiirde benden olsun...

Bilirsin sen işte?

Boşuna olsa da yakarışlarla geçen zaman

Kekeme bir güz ufalanıyor hayatın içinde

Gece masalları artık düşler sunmuyor gözlerime. Gözlerimden hüzün ağaçları kayıyor, umutlar düşsüzlüklere gebeyken... Haykırışlarım susuşlarım oldu elleri ağlarken yüreğimin...

Solmakta güneş, renk-renk, perde-perde,

Ne gemilerimi indireceğim sahillerim oldu, ne de karadan yüzdürebilecek cesaretim.

Hüzünler vardı hayatımızda bizi biz yapan bizi bizden bezdiren. Oyleki onsuz yapamazdık. Sevgide aradık onu aşkta aradık, mutllukta aradık bulamadık vazgeçtik aramaktan. Çıka geldi birden karşımıza anladık ki her şeyden uzaktı o. Mutluluktan, aşktan, yalnızlıktan... Galiba yanlış oldu bu yalnızlıkla hüzün kardeşti sanırım çünkü ne zaman hüzünlensem hep yalnız hissettim kendimi. Yüzüme vurdu hep bensizliğimi. Neden bilmem. Belkide ikisi de bana düşmandı, benim hiç düşmanım olmadı, benden başka. O an anladım ki hüzün de benim yalnızlıkta. Hüzüne dair her şey buydu sanırım...

Baharın koyu gölgesine sarılınca yürek, özlem yanar dudaklarda. Yıldız düşer soframıza, ayın şavkı dolar bardağımıza ve mutluluk gecenin sessizliğini bekler sabırla. Kadehlerdeki dudak izleriyle, bedendeki hak eden ellerin sezgileriyle ve birikmiş bir arzunun direnciyle örtülür perde, karanlık geçerken gündüze. Gün dökülür sarı ışıklarla yüreğe, içli bir şarkının eşliğinde diz çöker sevgiye adam, gözyaşları dökülürken aşk denen tanımsız bilmeceye.

Öfkelerle yıprattığımız en paslı anların tozuyla kararız sevda harcımızı. Göz kapaklarımızdaki kırık damlaların çelişkili iklimlerinden hızla akarken toprağa, kanar yüreğimiz. Saklamayı beceremediğimiz emanetlerle ödüllendirilir gerçeğimiz. Anlık unutuluşların, yanık sokuluşların çapraz dalgalarına kapılır, fersah kulaçlarla kıyılar ararız. Dikey bir zirvedir gözyaşı, hüzünlendikçe kendi gözlerimize ışık ararız.

Güzelliğinin delirmiş ırmaklarına gülüşlerin düşerdi, ben sorgularla tüketilen anların saçlarını yolarken. Şifalı bitkiler boy atardı dağlarda, özlemine sarılıp yatarken. Avuçlarımdaki yokluğa uzanırdın, göğsümdeki aleve sevgini uzatırdın. Seninle bir yıldıza yürürdük, yürüdükçe sevdalı şarkılara bölünürdük ve yeniden birbirimizin surlarını bulurduk. Aşktı birbirimizdeki yokluk, tırmandıkça zirvelerimize bir başka insan olurduk.

Aşk bitti. Toprak oldu bakışlarımda ki umut.

alıntı..

neyse işte... sözleri hoşuma gitti.. sende çalmışsın zaten..:)))

Ben de herkes gibi, boş versem derde..

Yanlışların dualarına öpüşler sundum uyurken sevgiler. Kaybolan kabuslarımın yollarını çizdim içimden geçen... Dudaklarımda büyüttüm ölümü çağıran dualarımı... Dökülüyor kelimeler birer birer gözlerimden.

Mevsimler yeniden bizimle dönsün, bizimle yaşlansın yeryüzü. Sensizliğin dayanılmaz suretlerini sil yüzümden, sıcacık ellerinle, gülen gözlerinle ve seven yüreğinle bir şans daha verelim birbirimize haydi.

Ömrümün baharı kış oldu bitti

İlkbahar kokardı saçlarım seni sevdikçe? Oysa ben berrak bir hüzündüm, baktığında dibi görünen? Nam-ı diğer sonbahar? Hep bir mevsim dururdu aramızda? Uzansan yaz?a değer ellerin, kavrulur yaz ateşinde yüreğin benim olamazsın sevdiğim? Hoyrat bir rüzgarla cesaretlenip tekrar uzanırken gözlerimdeki hayata, donar ellerin insafsız ve upuzun kış ayazında. İki umutsuz mevsim birbirini sevse ne olur ki? Günahkar beşinci mevsim olmazdık? Hey gidi çiçekli bahar, kaç hüzünlü öykü tükenip bitecek kim bilir bu imkansız bekleyişler içinde.

Be ne gitmeyi becerebiliyorum topraklarından ne de yaşamayı senin kurallarına göre.

Ne zaman rüyalara dalsam, kendi yaralarımla baş başayım biliyor musun?

deva tebrikler..)

Yaşamak için geldiğimiz bu yerkürede safsatalardan soyut tutabilirsek kendimizi ve öküzlerimizin kağnılarından kurtarabilirsek koşumlarımızı gökyüzüne mutlu bakışlar atabiliriz elbet. Yaşlı bir ağacın dallarında sallanan bir adamın son arzusudur düşlerini sorgulamak. Kimi doğum sancıları çeker bu yerkürede, kimi de pembe geceler geçirir usundan. Bir çocuk viyaklaması yarar gecenin koridorlarını saatlerin alabildiğine hızlı aktığı anlarda.

Sonra koş yüreğimin sessiz iniltisine.

Hüzünlerimin Sebebi Sensin

Sancıların ıslak yanaklarıyla yıkama yüreğinin titreşimlerini

Boşaldıkça artmak sana, kor dökülen bir kalemi yontmak bıkmadan, dilimin en hüzünlü saatlerinde sular gibi sana yürümek, yangına çıkan sabahların alaca ışıklarıyla titrek ellerine dokunmak, sokağa bakan bir pencereden yeniden gelişlerini izlemek, demlenen korkularımdan yeniden yudum almak, hiç gelmeyen postacılara yeniden adresini sorabilmek gibi bir şey işte.

deva olabilir.. o sıkıntıyı tarif etmek çok güçtür..(

Siyaha dolanmış mavi sevdalarımın ayakları. Adımları zorlaşmış mutluluk yolunda. İçimde kavgalar başlamış uyurken aldanışlarım... Kördüğüm olmuş hüzün ağaçlarımın dalları kirpiklerimde.

Kaderine sahip çıkarken eskir ayak uçlarımdaki yapraklarım, hoyrat bir çiçeklenişle göz yaşartan suskularını bile özlerim ben? ?Biz? sevgili, biz koskoca bir yaz?ı, upuzun o kışı aşamayız. Yokluğun kaçtıkça güz?lerime, hüzün akar ömrümün yanaklarından. Gamzelerime kan sızarken, her damla beyaz güllerin yapraklarındaki çiğ damlasında hayat olur. Tepeden tırnağa hüzün basar sancılı düşlerimi.

Aralanan kapının gıcırtısıyla soluyorken bir gül

Kayboluyorum ben içimdeki labirentimde. Kağıttan bir gemiye yüklüyorum azalan umutlarımı, gönderiyorum acıların seviştiği bedenimden... Ve ben artık gidiyorum ucuzlamış acılarıma doğru...

Gölgen yüreğime düşünce, nefesinin rüzgarlarına tutunarak gel mutluluğumuzun limanlarına. Yüreğimle sana bir gül bahçesi derdim. Al benden hüzünlerini geri. Al, denizlere at sitemli şiirlerimi. Senin için yaşayan, yalnız senin için çarpan bu kalbin yeniden sultanı ol şimdi.

Dış dünyayı renklendiren maviliğimi de alıp götürmüş akarken gözlerimden. Dudaklarıma vardığında ölüm duası olmuş, acılar sevdaya gebeyken... Kapılarım açılmış, kapanmış ben izlerken gidişini çocuksuluğumun...

?Yanarım gözlerinin önünde alev alev? Söndüremezsin?

Gülmedi şu bahtım, gülmedi gitti

Yokluğun kaçsa da güz?lerime

İçimizdeki tutku odalarını dolaştım sensizken. Yamalı perdelerde ellerinin kokusu, abajurda gözlerin, aynada gözyaşın vardı. Masadaki sürahiden dünden kalan suyu doldurdum, içemedim. Gülüşlerin vardı buz gibi odada, karanlıktı siluetini seçemedim. Öksüzdüm, yılgındım, dokunsalar kanardım. Bir yel aralardı perdeyi, ağlayamazdım. Duvardaki takvimden bir yaprak eksilmişti belki, saatlerin tik takından dökülen aynı sesti, fark ettim ve geri döndüm. Sen yoktun, o odaya bir ceset gibi gömüldüm.

Sana sevgiden ne kadar söz açmamayı denesem de öfkeyi ağzıma her doladığımda bir kürek mahkumunun sızıları yer bitirir içimi. Üzünçlü bir dert gibi ruhumu sarıp sarmalayan gözlerin, insan çölünün sonundaki ismin, etimin kılcal damarlarına işleyen sesin, uğrunda gündüzlerimi harcadığım gecelerim bir felaket sonrası tufan gibi kaplar benliğimi.

Hüzünlü Bir Bulutum Kürende

Hüzün aksa da ömrümün yanaklarından

Kuma gömdüğün saatleri koluna tak

deva bişey değil..)

Kimbilir, belki de aptalca bir öykünün kilometrelerinde birbirimizi çok istedik, ancak başaramadık. Korkularını yüreğine belediğinde içindeki çocuklar tatlı uykularından uyanarak sokaklara koştular. Ellerinin ve dizlerinin çamurlarıyla tahta bebekleriyle oyun oynamayı seçtiler. Sen ve ben, birbirine sevdalı iki kutup yıldızıyız anlayacağın ve uzaktan birbirimize göz kırptık buncadır. Ne yaptıksa, ne ettikse birbirimizin yörüngesine asla giremedik.

Dudaklarım buzullarının gün be gün eriyen kıtalarında şimdi. Her gün sana damlayarak çoğalıyorum. Pişmanlıklarımın cilalı raflarında sana şiirler biriktirdim sevdalım. Geceyle hesaplaşmalarım bitti, gündüzlerin yaşamak mürekkebine banarak yazdığım şiirlerim birikti. Hayata selam durdum ve yeniden aşkının yaşanası sayfalarına gömüldüm.

:)) deva sana gelsin..))

Bir gök düşlüyorum, mavisi adam gibi mavi, siyahı adam gibi siyah..

teşekkürler gloomy hüzünlü bir yazıydı:)

Günlerdir gözlerini çepeçevre istila eden göz yaşlarının sebebi işte bunlar bebeğim. Ben kendi kulemde seni beklerken, sen vefa duraklarında yansımanı aradın. Arzuların ezgili bir türkü gibi bedenini her çevrelediğinde kaçışlara vurdun kendini. Sen ki gül`dün gözleri kamaştıran. Güzelliğinin izdüşümlerinde yıldızlar sen geçerken eğerdi başını. Endamını ay kıskanır, gezegenler içtimaya durarlardı gelişinle.

Sil savaş çamurlarını ay yüzünden

Parmaklarımla çizdiğim eşsiz resimlerini yüreğinde zapt ettin. Kendimden korkmuyorum, seni seven yüreğimle ateşlere atsan da beni umursamıyorum.

Mavi düşler giy bu gün bedenine

Seninle dolu şu düşlerimi yeniden büyütmek için, yeniden en başa, ellerine, gözlerine ve öpüşlerine sokulmak için neler verirdim bir bilsen? Bir bilsen anılarımın en muhteşem yerindeki varlığının dokunulmazlığını, soluk soluğa koşup bir otobüsün ardından ellerimdeki çiçeklerle çaresiz kalmalarımı bir görsen.

Hüzünlü bir bulutum kürende, yağmurlara aç aşkın ülkesini

Dar zamanlarda geniş ihanetlerle yankılandı şiirlerimin sesi.

Kalmak, gitmekten vazgeçmektir derdi atam.

iliklerine kadar sevmeyi yaşayanlardanım ve ne yazıkki hüzün ve acı dolu bir sevgi belkide hiç anlaşılamayacağım bir sevgi ama seven için hüzünde bir mutluluktur aslında çünkü o gerçekten sevmiştir ve sevdiği içinde herşeye boyun eğmiştir ve kahrında hoş lütfunda hoş demiştir bikere..

Bölünmüş günlerin birbirimize ayrılmış saatleriyle tüketiriz yaşanılamayanları. Göğümüzü göllerle donatır, yemyeşil gözlerine menekşeler ekerim, sen bende kaldığın zamanlarda. Göğsümüze mutluluk yağmurları yağar öylesi anlarda, ruhumuzdaki sağanakla dağlardan kayalar düşer, denizaşırı umutlarımız yangınları deşer, onulmaz yaralarımıza kangren bulaşır sonra, bir bekleyiş masalı kağıtlara derdini döker.

Dertli yüreğimi hangi rüzgara sarsam bilemedim?

benim değil asi şarkı bu:)

Gölge olup sevgiye günlerin hesabını isterken, kendi hesabımızın perdelerini sıkı sıkıya örteriz gerçeğe. Her sitem bir özrün parçasıyken ve her af dileme çaresiz bir anın sargılı yarasıyken yasak bir kentte sesimizin kırık parçalarına en uygun sözleri yamarız. Çağrılar bırakırız garip bir aşkın gecesine birden, geri dönen kendi parçamızdır, yıkık bir coşkunun molasında el sallayan bir kadının kahırlı bir şarkıya en hazin ağlamasıdır.

Uzan körpe sevinçlerime, göğsündeki aşkla kuşat zirvelerimi

çok hüzünlüyüm ama sebebini ben de bilmiyorum. içimde tarifi mümkün olmayan bir sızı var. can sıkıntısı olsa gerek

Avutulan düşlerimizin hiç düşünülmeden sarf edilmiş sözcükleriyle kapanır göğsümüzdeki özlemin paslı vanaları. Dalda kiraz çiçeği üşürken geceleri, asmada üzüm kararır. Gözlerimizde anı bekleyen özlem kristallerine ansız çiyler düşer aynı anda, göle yağmur damlar, bir balık denizini arar, söz susar, oltada iğne ağlardan hüznü toplar. Yakamozların dansıdır yaşam, toprak suya bakarken, rüzgar kuytularda şafağa soluğunu saklar.

İçini kamaştıran, yüreğini yakan son-umut?

Ben senin teninden arınıp düşmüşüm bu yerküreye gül dudaklım. Kokunun peşinden bugünlere bastonuyla gelen ve sevdanın sokağında seni hala ilk günkü gibi bekleyen bir ama`yım belki de. Her bakışımda sana aynı heyecan, aynı istek ve aynı arzuyla yanıp tutuştuğum sebebi bilinmez, teşhis edilemez bir hastalık gibi sarsa da ruhumu, düş içinde ömür tüketen nicelerinden soyutlayabiliyorum anlayacağın kendimi.

Umut gelirdi ve siyah beyaz bir akşam olurdu benim dünyam. Bahçemdeki çınar ağacı, gün boyu biriktirdiği kuşların sevinci ile uzanırdı düşlerime. Gözlerinle söyleşmeye başladığımda ayışığı rengiydi gözlerim, saçlarım gecenin karanlığı kadar siyahtı. Parmak uçlarına bir öpücük kondurur bana uzatırdın, sevinç kokardı o an avuç içlerim. Ellerim ellerin kadar sıcaktı bilesin? Kimsenin bilmediği bir yürekti sol yanımdaki cennet.

Asırlardır yatağını döven nehirlerde kutsanmış aşklara şiirler salınır. Her aşık seçtiği ırmağın öyküsüyle yol alır sevdasında. Karartılmış gecelerin gerdanında eşsiz mücevher edasıyla ışıldar sözcükler. Sözcüklerimin efendisi Nil?i seçti, altın simlerle yazılmış öykülerin mekanında tarih gibi, damarlarımda dolaştıkça, dallanıp budaklandıkça yüreği doyuran aşk gibi?

İnleyen şu kalbimin sesini ağyar duymasın diye