neylesin ölüm herkesin başında

Ölüm...

Dünya hayatının en büyük ve en kessin hakikati Ölüm'dür..

bir son var anla

kimbilir nerde, ne zaman, kaç yaşında

sen inanmasanda

Her şeye gücü yeten insan'ın kabir kapısını kapama'ya gücü yetmiyor işte.

Ölümü ve Toprağı ona bir türlü yakıştıramamış, ölene kadar ona bakacağım doğum gününü kutlayacağım, her gün onunla sohbet edeceğim birlikte defnetsinler onunla beni diye sıkı sıkı tembihliyor kadıncağız..

Günümüzde yaşanan hadiselere baktığımızda insanın temel eksiğinin Ölümü ve Hesabı unutmak olduğunu görmekteyiz, öleceğini bilen öldürürmü..?

İncinir incitmez, fanii dünyaya feda etmez bakii ebedi hayatını, Dünya'ya fazla paha vermez sizin anlayacağınız.

Hesabını vereceğini bile bu kadar kebair'de ısrar edermi..?

İtikadı olan müspet olur..

taht misali o musalla taşında

Ben yinede özdemir asaf diyorum :)))

Koca dünya'ya sığmayan emelleri olan insan misafir olduğunu derk ederse ev sahibi gibi davranma yanılgısına düşermi..?

herkese inat

Ne kadar olanak ve imkanın olursa olsun, ne kadar nüfuzun olursa olsun, ne kadar malın mülkün olursa olsun bunların tamamı dünyalıktır..

Ölümü akılda tutan ile ölümü akla hayale getirmeyen arasında hırs ve heva açısından çok fark vardır.

Çok kısa oldu değilmi iki harfli bir kelimeyi uzun uzun anlatmak için fazla söze gerek varmı, Ol'mak'ta Öl'mekte elinde değilse çırpınışın neyin nesidir şekerim,

İnsanın dünyasını ve yaşantısını değiştiren tek şey ölüm hakikatine ne kadar kanii olduğudur.

kasvet...

ilemi :)))

Cahit sıtkı

ölümü ne zaman hatırlasam, şu dizeler gelir hatrıma

Her şeyi Ol diye emreden'e devret kafanda, akışına bırak hayatı ucunda Öl'üm var nede olsa..

Ölümü akıl'da tutan dünyada yaptığı her şeyin hesabını vereceğini bilir öyle yaşar.

kapı kapı bu yolun her kapısı ölümse,

kimse kazık çakmayacağına göre bu dünyaya

Dağdağalı sıkıntılı dünya hayatından azad edip bakii aleme göç'ün merasimir ölüm ama yüzü soğuk olunca düğün geceside buruk oluyor işte..;)

ölümü hatırlatan kim var ise onunla olur

Zaman durmuyor işte...

uyudun uyanmadın olacak

Ölümü ne kadar anlatsak ne kadar anlasak nafilee onu yaşamak gerek, her gece ruh'u Rahman'a teslim edip ertesi sabah emaneti tekrar alıp yola devam bilinci ile haraket edebiliyorsak ne mutlu.

Nasıl olsa sağ çık'a'mayacağız bu hayatın içinden..

Rusya'da bir anne gencecik yaşta dünya'dan göç eden evladını toprağa vermeye bir türlü eli gitmemiş, can'sız bedeni sarıp sarmalayıp evinin bodrum katında bir tabut'a koyu vermiş.

bir namazlık saltanatın olacak

her kapıda ağlayıp son kapıda gülümse!

Ama hepimiz hayatın içinden sağ çıkacakmışız gibi davranıyoruz..

cahit sıtkı ile olur, özdemir asaf ile olur

Hayat'ın içinden sağ çıkan varmı...?