Hayat zor değildir. Hayatı zorlaştıran insanlardır. Hayatı zorlaştıran insanlar ise üçe ayrılır. Hayatı başkaları için zorlaştıranlar; kendileri için zorlaştıranlar; hem kendileri hem başkaları için zorlaştıranlar. Hayatı kendileri için zorlaştıranlara ise seve seve yardım edilir. Türkiye'de ise hayat gerçekten zordur. Çünkü insanlar sadece ve sadece bu üç gruptan oluşur. Fıkradaki gibi. Fıkrada cehennemde kaynamakta olan kazanların herbirinde farklı milleten insanlar var. Her bir kazanın başında da, bir kazan hariç, içindekiler çıktıkça onları oraya sokan zebaniler var. O tek kazan ise Türklerin. Zebanilere niye orda durulmadığı sorulduğunda verdikleri cevap "onların bize ihtiyacı yok, kim kazandan çıkabilecek durumdaysa diğerleri hemen onu kazana geri çekiyor"

Gece gece yine huzunlere bogulduk istemeden, hayati baskalari icin zorlastiranlar yuzunden.

Umitsizce her zaman yaptigim uzere her dedigine "evet" dedim; ama icin icin "hayir, ..." diyemedim.

Zor olmaz mi?

Yazarken dusundum de sanirim hayati kendim icin zorlastiriyorum, o halde soyle mi demeliyiz : "Biz ucuncu gruptayiz; hayati kendimiz hem de baskalari icin zorlastiranlardaniz."