Eskiden bayramlıksız bayramlarımız bile olurdu, ama mutsuz bayramımız yoktu...

evet kayıp yaşayanlar için çok zor.. gurbette olanlar için de öyle..

bilemiyorum; farklı bir duygu gerçekten...

mutlu olmaktan ne kadar uzakta olduğumuzu, kalıplaşmış davranışları bir ritüel şeklinde her sene nasıl da iyi yaptığımızı anladım..

anne veya babasından birini kaybetmiş olanlar olabilir mi mesela?

"Kimi kandıracaksak artık"

forum sayfasına bakın, bir hüzün, mutsuzluk akıyor sayfadan resmen..

mevzuya dönecek olursak, bu bayramda mutsuz olabileceğini düşündüğümüz kişi ya da kişileri, çocukları sevindirelim.. herkes bayramdan güzel anılarla çıksın.

şehityakınları huzur evindeki büyükler yalnızlar kimsesizler..

herkesin bayramı kutlu olsun.. yüzümüz hep gülsün inşallah. zeynepf yaş ilerledikçe insanın bağrıyanık oluyor galiba:)

artık bayramlarda gözlerim yaşarıyor, sebebini bilmiyorum..

ancak bu dünya öyle bir dünya ki, insan neler kaybediyor ama zamanla kaybettiklerine alışıyor...

deprsyonun dıbıne vuralım:))

Bayramda tek basına olanları

yalnız, kimsesiz insanlar mutsuz ama daha koyu mutsuzluk, yakınları olduğu halde terkedilmiş olanlar galiba..

ya da hassaslaştırır ya da ona benzer bişey..

Bayramlar mutlu olmak ıcındı hanı...

:D Allah da seni güldürsün e mi?

paylaşımları okuyorum da,

kendimizi:)

güçlü kadın güçlü erkek rollerine geri dönelim.. tabii kimi kandıracaksak artık...

yasıda kat ısın ıcıne tam olsun:))

hayırlı bayramlar...:)