Sultan 1. Murat Han, Kosova önlerinde şu duayı yapar; Ya İlahi! Mülk de, bu kul da senindir. Benim niyetimi ve sırlarımı en iyi sen bilirsin. Ben senin rızanı isterim. Bu mü?min askerleri küffar önünde mağlup etme. Öyle bir zafer lutfet ki, bütün mü?minler bayram etsin. Dilersen o bayram gününde şu Murat kulun, yoluna kurban olsun.? Bu samimi dualardan sonra, zafer kazanılmış, yaralı bir sırp askeri tarafından sırtından hançerlenerek, duası doğrultusunda Rabbine kurban olmuştu.

her işte aslında ondan başlamlıyız.. diğerlerinede gene onu içimizde hissederek gitmeliyiz gitmemiz gerekiyosa.. sonra hayırlısı demek...

Allahım bana ne kadar da uyuyor. Abdülkadir Geylani benim bu günümü görmüş ki alimlerden sayılıyor demek ki. Bana cenab-ı Allah çok istediğim bir şeyi nasip etti. Çoluk-çocuğumun geleceğini garanti edebilirdim. Fakat bu işi yapmam için hasta olan babamı kardeşlerimin yanına bırakmam icap ediyordu ve öyle de yaptım. Fakat başıma öyle sıkıntılar getirdim ki 200 000 dolar maddi geliri teptim. Tabi sebepler de beni çok zorladı. Tekrar eski durumuma döndüm ve ilk iş olarak babamı yanıma aldım. Herkes bana kayıplarımın sebebi sayılan yanlışları yapmış olabilir gözüyle bakıyor, özellikle bir çok kişi. Ben de kendime çok kızıyorum, daha dikkatli olabilirdim, ya da bazı şeyleri boş verebilirdim diye. Hatta benim başıma bu sıkıntıyı saranlar da cezalarını çektiler. Çünkü çocuklarımın rızkı ile oynadılar bana göre. Ama inanıyorum ki babamın durumu bunların yanında bir hiçti ve benim ona sahip çıkmam gerekiyordu ve Rabbim bana böyle bir sonuç nasip etti. Mevla neylerse güzel eyler tabi.

Sonra, bu halden de usanır; yaptığı dua ve niyazın işe yaramadığını zanneder... Bu kere dua da dahil her şeyi bırakır... Saf, temiz bir halde beklemeğe başlar... Bu kez kader-i İlahi ne ise o zuhura gelir... Olacak olur... Her şeyde Allah?ın kudretini, kuvvetini sezer. Hareket, sükun... her ne varsa, ondan olduğunu anlar. Hayır, şer, iyilik, kötülük, vermek, almak, genişlik, darlık, ölmek, dirilmek, izzet, zillet, bunların hepsinin Hak?tan geldiğini mana gözü ile görür...

İnsan, başına bir iş gelirse... Önce, kendi kendine kurtulmaya çalışır... Muvaffak olamayınca, etraftan yardım istemeğe koyulur...

Padişahlara gider; rütbe sahiplerine yalvarır. Zenginlere koşar... Hal sahiplerine gider; dua ister, himmet ister... Eğer hasta ise doktora gider, şifa arar. Bununla da kurtulamayacağını anlayınca, Allah?a döner.

Bilmeyen ilm-i ledünnü, onu kul yaptı sanır.

Eğer dua için temiz bir nefesin yoksa temiz gönüllü dostlarından dua dile.

İnsan nisyan ile malüldür.

Nedamet ateşiyle ve nemli gözlerle dua et. Zira çiçekler, güneşli ve ıslak yerlerde açarlar.? Mevlana

çünkü Allaha edep ve teslimiyetle gelen huşu ile çıkar...

Dua ve sabır ve samimiyet ile O kapı çalındı mı eli boş dönülmez..

Burada da arzusu biraz geç kalmağa başlar; fakat gidecek başka yeri kalmamıştır... Durur yalvarmağa başlar... Dua eder; sena eder. İhtiyaçlarını teker teker sayar, yalvarır... Bunları yaparken bir yandan da reddolunmaktan korkar; bir yandan da, isteği yerine geleceğini ümit ederek sevinir...

Hakk kulundan intikamın yine kul eliyle alır,

İnsan başına bir sıkıntı gelirse Allah'a sağlam bir kalple bağlanıyor. Dua ediyor. Sahil-i selamete ulaşınca verdiği sözleri ve ettiği duaları unutuyor.

Eğer kendi işini yapabilseydi, halka dönmeyecekti... İşini halkta bitirebilseydi, Hakk?a dönmezdi.

Abdülkadir Geylani Sultan'ül Evliya

boş döndüm diyen eli boş gitmiştir... aczini almamıştır heybesine... kibrini kaldırıp koyamamıştır bi köşeye...

yardım edecek, kurtaracak başka güç yoktur.. o felaha çıkarır insanı..

gidecek baika kapı yok.. mecburuz okapıda durmaya.. musa as a Allah cc ne diyor:ey musa ayakkabının ipine varasıya kadar rabbinden iste..

İnsan, başına bir iş gelirse...

Futuhu'l Gayb - Abdulkadir Geylani