Kandı her şey, tek balık kanmaz sudan,

Duy şikayet etmede her an bu ney,

Vazifesini tam yerine getirmemiş olanın vicdan yarasına ne mazaretin devası ne ilacın şifası deva getirmiş.

Öyle bekler, öyle vuslat anını.

Lakin olmaz can gözü her kimsenin.

Bakarsın bugün sever bu yürek,

Ben yaşadıkça Kur'an'ın bendesiyim

Gördüğüm her kul için dostum dedim.

Nice insanlar gördüm, üzerinde elbisesi yok.

Gün geçer yok korkumuz, her şey masal,

Hataları örtmede gece gibi ol

Cezbesi aşkın karışmıştır mey'e.

Ok Gibi doğru olsam, yay ile atarlar beni,

Ben Hz. Muhammed'in ayağının tozuyum

Olgunun halinden ah, anlar mı ham?

Ne kadar bilirsen bil, anlatabidiklerin, karşındakinin anlayabileceği kadardır...

Sen varLık sahasını öyLe terk ediyorsun

dinleyenin dinlemesinden, anlamasından ileri gelir.''

Ya olduğun gibi görün

Gam dolu günler zaman hep aynı hal,

''Birisi güzel bir söz söylüyorsa bu,

Yardan ayrı dostu ney dost kıldı hem,

Gün uzar, rızkın eğer bulmazsa can.

Kanaatten hiçkimse ölmedi, hırsla da hiçkimse padişah olmadı.

Hiç değil feryadıma sırrım uzak,

Sırrı bu aklın bilinmez akl-ile,

Hem verir Mecnunun aşkından misal.

Keskin disli kaplana acimak, zavalli koyunlara haksızlıktır.

Aşk ateş olmuş dökülmüştür ney'e,

Eğride aç görmedim; doğruda tok,

Kim ki aslından ayırmış canını,

Tek kulaktır müşteri, ancak dile.

Ne yazarsan yaz derhal yok olur.

Ondan da bizarım, o sözden de bizarım,

Yarın sevilir bakarsın."

Görünüşte ateş, tencerenin altındadır; ama anlam bakımından ateş, tencerenin canının içindedir.

Mevlana

Ayrılıktan parçalanmış bir yürek

Hz. Mevlana (3)

Nerde bir göz, nerde bir candan kulak?

Ağladım her yerde hep ah eyledim,

Ya göründüğün gibi ol..

Duysa her kim, gözlerinden kan gelir.

Hz. Mevlana

Aynadır ten can için, can ten için,

Mevlana Celaleddin Rumi

Ayıpsız dost arayan, dostsuz kalır..

İsterim ben, derdimi dökmem gerek.

Göz olgunlaştı mı, temeli, özü görür. Ama kişi şaşı oldu mu parça buçuğu görür ancak.

Hz: Mevlana

güzel yüz aynaya aşıktır.

Hem yok olsun, kimde yoksa bu ateş!

'' iyi dostun varsa aynaya bakmaya ihtiyacın yoktur''

Ey makamı var ve yokun üzerinde oLan kişi

Der ki feryadım kamışlıktan gelir,

Kalemin rüzgardan, kağıdın sudan olursa

Tevazuda toprak gibi ol

Yazı yazılırken eli görmeyen kişi, yazı kalemin oynamasıyla yazılıyor sanır.

Biri benden bundan başkasını naklederse

Dostluk ve kardeşlikte akarsu gibi ol

Nice elbiseler gördüm, içinde insan yok.

DUY ŞİKAYET ETMEDE HER AN BU NEY

Herkesin zannında dost oldum ama,

Böyle bir dost, böyle bir özlemli yar?

Sen değerinle ve düşüncenle, iki aleme de bedelsin; ama ne yapayım ki kendi değerini bilmiyorsun.

Söz uzar, kesmek gerektir vesselam.

Ney sesi tekmil hava oldu ateş,

Ey temizlik örneği sen gitme, kal!

Perdesinden perdemiz yırtıldı hem.

Ney zehir, hem panzehir, ah nerde var,

Eğri yay elde kalır; menzil alır doğru ok...

Kanlı yoldan ney sunar hep arz-ı hal,

Kimse talip olmadı esrarıma.

Gün tamam oldu, yalan, yanlış, hayal.

Görünüşü dışarıdadır, anlamıysa içeride; can sevgilisinin anlamı, kan gibi damarların içindedir!...

Sevgide güneş gibi ol

Öfkede ölü gibi ol

Her ne olursan ol

Yay gibi eğri olsam; elde tutarlar beni,

şikayetçiyim...

Neyi arıyorsan sen O'sun.

Anlatır hep ayrılıklardan bu ney.

biri saman elde etmek için buğday ekse, saman da elde eder. ama saman ekersen bir şey elde edemezsin ki...