Montesquieu şekildir, siz anlamdan bahsediniz. demokrasi batıdan yürüttüğümüz bir kavram, bizim değerlerimize ait değil :))

Cüzi aklı, benliği bir kenara bırakıp, külli aklın oluşumu için diyalog kapılarının açık bırakılması gerekir. "Münazara ediyorsun. Bulamadığın birşeyi başkası buldum, diyor. Ne kadar da güzel... Arkadaşın sana yardımcı oluyor. Senin yükünü hafifletiyor. İnsan yardımcısına kızar mı?" diyor Cemil Meriç. Düşünebilene, düşünen nerede? Bir husumet almış hayatımızı. Kur'an "inananlar kardeştir" diyor. Kardeş olun diyor, kardeş olun da oturup konuşun diyor, rahmete makes olun. Öyle bir kardeşlik ki bu, "dilenciyi halife eşit kılan bir hüviyet." Halifenin söz hakkı olduğu gibi dilencinin ki de var ve vazgeçilemez. Nafile arama İslamiyette, hıristiyanlıkta olduğu gibi bir sınıf bulamazsın. Kominizme, sosyalizme, nihilizme kapılar kapalıdır. Nasıl olmasın ki, sınıf kabul etmeyen bir din bu. Bu yüzden islamiyette insanlar arası bir kavga, savaş yoktur, olamaz. İnananlar kardeştir, kardeşin zenginliği kardeşi mutlu eder, düşman etmez. İslamiyet nizam, intizam ve huzuru esas alır ve insanları oturup konuşmaya çağırır. Bu çağrı rahmete çıkar. Öyle bir rahmettir ki bu, yağmur rahmeti gibidir, onun ikliminde binler çiçek, çiçek açar. Bu sebep ile, Cumhuriyet ve Demokrasi yüzde yüz İSLAMİ'dir.

bu saatte ne işin var burda, aa pardon, namaz vakti galiba :))

oooo fena basıldım, ben seni uyuyor sanıyordum, atıp tutuyordum :))

Önemli bir konu, kimse tek kelime etmemiş...

Son olarak ise, Cumhuriyet ve demokrasi herşeyin kabulü manasına gelmemektedir.. Faziletli olanın, işin ehlinin kabulü manasına gelmektedir...

Şeriat geliyor diye ortalığı velveleye verenlerin sahtekarlıkları ortada...

Esas olan ahlak. Neden? Demokrasi içerisinde ahlak neyi ifade eder? Merhum hukukçu A. Fuad Başgil demokrasi terbiyesini ahlaki formülünü şu şekilde ifade etmiş; "İyiliği ve adaleti sevecek, kötülükten ve zulümden nefret edeceksin. Yalnız nefret edip durmayacaksın, hem de onunla mücadele edeceksin: Muktedir isen; elin, kolunla; değilsen sözlerin ve yazılarınla; buna da muktedir değilsen kötülük ve zulüm yapanlardan yüz çevirip onlara selam vermemek ve merhaba dememek suretiyle mücadele edeceksin." Yani sileceksin kafandaki "bana dokunmayan bin yaşasın" yalanını. Sana bugün dokunmayan yılanın yarın dokunmayacağını kim garanti edebilir? Soyunacaksın şuuru parça parça eden, beyni kanamalara sebep olan benlik elbisesinden. Hani diyorsun ya, aciz olduğunu bile bile benim aklım bana yeter. Ancak aklın yarı yolda kalıyor, ruhun çıkmaza sapıyor. Boş bir devinim halindesin, seni ve çevreni boşa çıkaran bu devinim. Bu açmaz yoruyor seni, takatin yok ve çevrende de diyalog kuracağın kimse. Kendini kimsesizleştiren olduğun halde, kimsesizliğine yanıyorsun. Kafandaki kabuslardan, düşmanlardan kurtulamıyorsun ki bütünü göresin. Muhtaç olduğun huzura kavuşman ve kabuslarının sona ermesi kafandaki kendi barışına bağlı. Kendin ile barışmalısın ki kötülere, zalimlere muhtaç ve onlara dost olmayasın; onların karşısında olasın ve durabilesin. Kendi içinde bir rahmet iklimi tesis edebilesin ki meziyetler terakki edebilsin. Demokrasi de böyledir ve buna bağlıdır. Demokraside bozgunculuğa, fesatçılığa, anarşizme yer yoktur. O insanların birbirine itimat ettiği, sözüne güvendiği, suizandan, önyargılardan ve gıybetten arındırılmış bir iklimde ancak çalışabilir. Bunun için her demokratım diyen kötülüğe ve zulme karşı koymak zorundadır. Dinimizde bu konuda müslümanları, "İyliği emretmek ve kötülükten de nefyetmekle" vazifelendirerek, bu rahmet ikliminin oluşturulmasını emreder. Ayrıca, "Müslüman elinden ve dilinden emin olunan kimsedir" tarifi bu manada çok anlamlıdır.

Demokrasi şura ile aynı manaya gelir.. Hatta şuranın manası daha da derindir...

"Demokrasinin temeli fazilettir" diyor, Montesquieu. Fazilet, insanın nefsi bir terbiyeden geçerek ulaştığı yüksek, ulvi ve ahlaki meziyetler, maharetler... Nur yahut ışık...

RAHMET İKLİMİ: DEMOKRASİ VE İSLAMİYET