Mevlana, Yunus Emre'ye Sordu;

her zaman ilimle ve islam müctehidlerinin sözüyle harelet ediyorum...

Biz kimseye kin tutmazuz, kamu alem birdir bize

Tevhidi bilendir adem

ben sözümü ebu hanifeye ebu yusufa imam malike ibni teymiyyeye buhariye müslime göre söylerim...

Yazılacak çok şey var ama;

Batı?nın ne kadar insanı sevdiğini şöyle küçük bir örnekle açıklayabiliriz. Dünyada her yıl su kirliliğinden dolayı ölen çocuk sayısı üç milyondur. Avrupa?da ev hayvanlarına mama satışlarının cirosu 17 milyar dolar. ABD?de kadınların zayıflamak için harcadığı yıllık para miktarı 25 milyar dolar. Dünya genelinde su kirliliğini önleyip temiz su teminini mümkün kılacak projelerin toplam maliyeti ise ancak 8 milyar dolar. Bakın Avrupa ne kadar da hümanist değil mi? Hümanizm onların yeni bir emperyalizm silahıdır. Biz ise Mevlana?yı ve Yunus?u bu oyuna kurban veriyoruz.

Yunus Emre cevap verdi;

bizim yerimiz : ariflerin gönlüdür dememiş boşuna 2 side ) veli ve deli)

Mevlana beğendiğini belli eden bir hareket yaptı. Ve yine sordu ;

"hangi makama çıktıysam koca yunusun ayak izlerini gördüm"

Odadaki dervişler bu samimi karşılamaya bir anlam verememişti, ama ortamın manevi yükünün yoğunlaştığını anlamakta zorlanmadılar...

- Pek güzel, Pek Sade giyinmişsiniz. Üzerinizde hırkanız bile yok, üşümezmisiniz?

Heyecan ve hasretle kucaklaştılar.

Ben gelmedüm dava için, benim işum sevi içün

Dostun evi gönüllerdir, gönüller yapmağa geldüm!

Ayak basma ayrı, makama çıkmak ayrıdır. Bu basit çizgiyi ıskalamak sana hiç yakışmadı.

Gönlün derviş eyleyen, hırkaya muhtaç değil

Güzel bir alıntı. İkisine de hayranım.

Yunus Emre kalktı, kapıya doğru yönelirken ilk kez şiirsiz konuştu;

yani henüz hamdık devresindeydi ki daha pişip yanması gerekiyordu...

Adımız miskindir bizim, düşmanımız kindir bizim

hicri 600-700 miladi 1200-1300 lere rastlayan bu süreç çok ilginçtir...

p00r sen beim yazımı taasup perdeni kaldırıp bir daha oku istersen...

Yunus Emre ve Mevlana birbirini özleyen iki kardeş gibi yan yana oturdular... Mevlana sordu ;

Bugün bu iki insan bu kadar çok sevilip, değer veriliyorsa bunu asıl sebebi İslam?dır. Eğer İslam dinini olmasaydı bugün ne Mevlana ne de Yunus olurdu. Eğer bugün bu insanlar bize yol gösteriyorlarsa, bunu İslam?ın yol göstericiliğine bağlamak gerekir. Farzı mahal İslam dini onlara yol göstermeseydi, bırakınız dünyayı aydınlatmayı bir mum kadar çevrelerini aydınlatamazlardı. Bu iki dev ancak ve ancak İslamiyet?le birlikte varlar. Onları anlamak demek hakki manasıyla İslam?ı anlamak demektir.

Bence sen "ben kesin doğruyum" taassubundan bir an önce uzaklaş. Sana çok zarar veriyor.

Tevhid imiş cümle alem

maşallah, iki veliyi, biri ne kadar da olsa delimizdir:

diğer tarafta ise; ibni teymiyye, ibni kayyım, zehebi, ibni kesir aynı tartihlerde ve aynı beldelerde yaşamışlardır...

E. Hanife, bazı şeyler bu kadar kolay reddedilemez diye düşünüyorum.

Mevlana ve Yunus Emre?yi anlamak

Bugün İslamiyet?ten hoşlanmayanlar yada onu layıkıyla anlayamamış olanlar, Mevlana ve Yunus Emre?den İslam diniyle alakaları yokmuş gibi bahsediyorlar. Onları ballandıra ballandıra anlatıyorlar ama onları o seviyeye getiren kaynaktan zerrece bahsetmiyorlar. Çünkü Mevlana ve Yunus Emre gibi müstesna şahsiyetleri, istekleri yada hayal ettikleri İslam dinine yakıştıramamaktadırlar. Bu iki gönül eri Türk-İslam kültürünün birer parçası oldukları için, sevgi sözleri haricindekiler bir kalemde silinir. Bakın Mevlana Hazretleri, rubaisinde ne diyor: ?Canım tende oldukça Kur?an?ın kölesiyim. Ben Tanrı?nın seçkin peygamberi Muhammed?in yolunun toprağıyım. Her kim bundan başka benden bir söz naklederse ona çok üzülür, sözden de çok üzüntü duyarım.? Fakat nedense bunu anlayamıyoruz. Yunus ise şöyle seslenmektedir; ?Yunus sen kendini görme / İbadet et, mahrum olma / Gayrı şeye gönül verme / Allah sevgisi var iken?

yunusla mevlana arasında makledilen ve hatta ete kemiğe sözünü duyunca mevlananın bu lafı daha evvel duysaydık mesneviyi yazmazdık dediği ifade edilen hikaye uydurma gibi gözükmektedir...

Sözünü de çok basit manada değerlendirmişsin. Daha da doğrusu manayı ıskalamışsın.

yunus diye göründüm...

Bugün Mevlana ve Yunus Emre?nin söylemiş oldukları kısa bir cümleden kitap yazılabiliyorsa, bu onların ne derecede derin bir inanca sahip olduklarını gösteriyor. Bu iki devi bu noktaya getiren özü anlayabildiğimiz zaman, onların düşüncelerini, inançlarını, gayelerini ve mesajlarını tam manasıyla anlamış oluruz. Ve eğer bizlerde onların sarsılmaz inançlarını ve ölçülerini derin bir müşahededen sonra hayatımıza tatbik edebilirsek, bizler de bir Mevlana Celalettin Rumi, bizlerde bir Yunus Emre olabiliriz.

-Ne kadar uzun yazmışsınız! Çok emek ve gayret sarfetmişsiniz. Bize kalsaydı aynen şunu söylerdik ;

Mevlana, Yunus Emre'nin bir süre dergahta kalmasını istiyordu.

Bayram Akcan

Mevlana ve Yunus Emre?ye ayın zamanda hümanist diyenler büyük bir hataya düşmektedirler. Çünkü Hümanizm 19. yüzyılda İtalya?da çıkmış olan bir akımdır. Hümanizm; insana değer verme, insan sevgisi diye tarif edilir. Bu büyük Hakk aşıkları da insana değer verip, sevgi mesajları verdiğinden ötürü Avrupalılar ve bizim bir takım yarı aydın ile gafil kişiler de onları hümanist olarak takdim eder. Hümanizmin ortaya çıkışı daha yeni bir hadisedir, fakat Mevlana ve Yunus Emre bundan 8 asır önce yaşamışlardır. Yani hümanizmden önce İslam topraklarında insan sevgisi zaten vardı. İnsan sevgisi Avrupa için yepyeni bir şeydir. Bu Hümanizm akımına bizim yerli Avrupa?nın kara sevdalıları eklenince bu iki şahsiyeti sonradan çıkma bir kalıba koyarak hümanist ilan ettiler. Akıllarınca onları da Batı?nın kalıbına uydurdular. Zaten eğer onları batının kabına uydurulmasaydılar diğer bir çok insan gibi yok kabul edileceklerdi. Sonra ortaya çıkan bir şey nasıl olurda ilk ortaya çıkanı kapsayabilir? Biz nasıl olurda bu iki değeri, insana değer verilmesi gerektiğini yeni yeni söyleyen Batı?ya yamamaya kalkabiliriz? Batı zannedildiği gibi hümanist değildir.

mevlana 66 yaşında vefat ettiğinde yunus 33 yaşına basıyordu...

Mevlana dervişleriyle yaptığı sohbeti bitirdikten sonra, bir derviş telaşla odaya girdi ve heyecanla, uzaklardan gelen genç birisinin kendisini ısrarla görmek istediğini haber verdi.

çünkü bu buluşma mevlevi eserlerinde anılmadığı gibi...

Dervişlik dedikleri hırka ile taç değil

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="5b393a22293a363a30383a351b3622353e2f75383436">

Ama şimdi alim olduğunu iddia eden birine benim izahat yapmam hiç şık olmayacak. En iyisi ben sana hata ettiğini söyleyeyim, sen birkez daha düşün :)

bir tarafta tasavvufun en meşhur isimleri:

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="4022213932212d212b23212e002d392e25346e232f2d">

tartışırken : enaniyet damarı almış gitmiş başını...

Yunus Emre şiirle karşılık verdi ;

Yunus Emre Kapıdan hızla çıkıp gözden kayboldu...

Mevlana ve Yunus Emre Türk-İslam tarihinin içerisinde müstesna bir yeri olan, kendilerini Allah?a adamış, insanın dünyanın en kıymetli varlık olduğunu dile getiren iki büyük şahsiyettir. Bu değerli iki insan, gönüllere gerçek sevgiyi aşılamaya çalışan sadece birer nakkaş değil, aynı zamanda karanlık dünyamıza ışık tutan birer güneştirler. Onlarda tıpkı birer güneş gibi yanmakta ve isteyenlere ateşlerinden bir parça vermektedirler.

bunlara göre söylerim derken bunlara bile taasubum yoktur... sadece bunlar ilimle hareket ettikleri ve tek taasupları nassa karşı olduğu içindir...

'' Ete Kemiğe Büründüm, Yunus Diye Göründüm ''

Pusula

- Pek doğru söylersiniz. Nasılsınız iyimisiniz? Nelerle meşgulsünüz? Ne yapar, ne eylersiniz?

Yunus Emre yine şiirle karşılık verdi ;

Mevlana yerinden adeta bir ok gibi fırladı. Bu zatı mana aleminden tanıyordu. Bu, kendisi gibi çağlara damgasını vuracak yiğit bir HAKK aşığı olan Yunus Emre idi...

Daha sonra Mevlana ve Yunus Emre Karşılıklı Dini Şiirler Söylediler... Bir Mevlana Söylüyor... Bir Yunus Emre Söylüyor... Dervişlerde onları hayranlıkla izliyordu...

ete kemige büründüm,

çok çuval ekmegi yemek lazım daha...

veli gördüğüm zatları masumlartırmak hatasızlaştırmak ismet yüklemem onlara...

ben mi, sen mi?

yunusun hamlık devresinin dahi mevlanadan üstün olduğunu sanırım iddia etmek zordur...

buda gösteriyorki hangi makama çıktıysam koca yunusun ayak izlerini gördüm söüzüde bir uydurmadır...

Bugün Mevlana ve Yunus Emre?yi ortaya çıkaran değerleri yeniden keşfetmemiz lazımdır. Eğer kabuğu yarıp öze giremezsek, ya cevizin tamamını kabuk zannederiz, yada kurtlu elmaların dışına aldanır kurtlu elmayı yeriz.

Mevlana ve Yunus Emre övülmekten çok anlaşılmayı isterler. Onları anlamak demek sadece yazdıklarını okumak demek değildir. Onları anlamak demek; o kadar güzel düşünmeyi sağlayan cevheri görüp de, yön tayin etmek demektir. Anlatmak istedikleri şey, aslında bizim pek yabancı olmadığımız fakat bir türlüde hakiki manasıyla algılayamadığımız manevi kaynaktır. O kaynaktan içenler görünüz ki Mevlana oluyor, görünüz ki Yunus Emre oluyor. İsimleri, sevgileri, eserleri her zaman yaşıyor. Ve herkes ister istemez büyüklüklerini kabul ediyor. Bizler büyük bir kültürün mirasçıları olduğumuz için, meselelere onlar gibi derin bir idrakle bakmamız gerekiyor. Heveslerimizin ardına düştüğümüz kadar kültürümüzün temellerini öğrenip yaşamaya kalksaydık; bugün ahlak, siyaset, ekonomi, teknoloji ve fikir fukaralığı çekmezdik.

benimde tek taasubum nassa'dır... ahmede mehmede yüce ve kutsal bildiklerime değildir...

Allah razı olsun beyler...

-Biz dervişlerimize Tevhid'i öğretirken '' Bir elma iki ayna '' demiştik. Siz ne dersiniz?

Bu tevhidi inkar eden

hacı bektaş, mevlana, yunus, şems, muhyiddin, ahi evran... aynı asırda ve neredeyse aynı beldelerde yaşamış...

Mevlana, '' Buyursun bakalım '' diye izin verdi.

Öz canına düşman imiş.

ben hiç bir zaman ben diye hareket etmiyorum ki...

-'' Evet, davetimizi kabul buyurursanız, çok memnun kalacağız. Hemde size yazdığımız 6 ciltlik Mesneviyi okurduk'' dedi.

İçeriye orta boylu, cübbesiz, külahsız ve sakalsız, çok sade giyinimli bir delikanlı girdi.