Birdenbire üzülsek, mutlu olsak, ağlasak, gülsek... Araya zaman girince devam edecek sanıyoruz.

Kendimden başka biriyle konuşunca yalnızlaşıyorum.

hepimiz kanıyoruz ki, ölmeyecek gibi yaşıyoruz, gözümüz doymuyo

- Biz - olmak önemli.

Kalbim tıklım tıklım Güvensizlik, Endişe, Kaygı dolu.

Şu gerçekleşmesini istediğim hayaller gerçekleşsede bi bok olacağı yok biliyorum.

Sigara içiyorum arka arkaya.

Konuşmasa, sessizce teselli etse...

Ağlama deme sarıl! demek istemişde anlamamışım. Geçti.

Hiç beklemediğim anda geldi 2. Hazır değildim.

Birdenbire oldu herşey.

Sen bi kalbine baktır. Sevmiyor.

2. sayfa başlasın diye yazdım.

Ağlamak gelmiyor içimden. Ruhsuz pislik ben.

Seviyorsam önce sahipleniyorum, sonra saçmalıyorum napıyım.

Asla sahip olmayacağın birini sevmek olmasın o dediğin?

ben de içiyorum efkarlıyım..

Olsada kenarında otursak, sakin bir göl gibi insanın.

Korkuyoruz, yine yeniden - hak etmeyene değer vermekten -

ağlamak büyük nimetlerden:))

gözyaşlarınla beraber içindeki tortu akar gider