Ben korkuyorum, Sen, kalbime verdiğin imanla koru beni.

Sen varsan, neyim yoktur ki;

Ben kayıyorum sırattan, Sen bırakma beni.

Ben kanıyorum, Sen, dokunuşu merhamet olanlarla sar beni.

Bende, derin bir muhabbetin yok; beni unutturup bana, sadece Sen?i hatırlatan, gündüz olup yüzler aydınlatan, gece olup hataları örten, kilit olup hayırlara açılan, merhamet olup hasta ruhuma dokunan?

Bir derin muhabbetin yok bende; beni Sen?den kılan.

Ben üşüyorum, Sen, Dost?un gözleriyle ısıt beni.

Allah kuluna yetmez mi?

ne güzel ifadeler bunlar

Bende kimsenin uğramadığı izbe köşeler var, karanlığın bile girmekten ürktüğü? Bende açılıp kapanmayan yaralar, ruhumu döven hırçın dalgalar var sonra? Dönüşü olmayan yollar uzaklığım kadar uzayan; dinmeyen gözyaşları var içime kanayan? Küçük bir kız çocuğu var, yetim bayramlar yaşayan? Ahlar var, geceleri uyku tutturmayan? Soğuk kışlar var, bir bakış olup gözümde donan? Yakan ateşler var, öfkem olup çarpan?

Sen yoksan gönlümde, neyim vardır ki...

Ben savruluyorum, bilinmezlere hazan yaprağı gibi? Sen tut beni.

Allah'ım;

Bende, derin bir muhabbetin yok; ulvi kılan, mümin yapan, arıtan, çoğaltan, merhamet olup yetim başlar okşayan, şefkat olup matemlerin civarında dolaşan, fakir sofralarda zengin kılan, cömertlik olup mahrumlara dağıtılan, cesaret olup İslam?a engelleri yıkan.

Ben ağlıyorum, Sen, ülfetinle avut beni.

Bende, derin bir muhabbetin yok; rüzgar olup çöllerde iz iz Nebi?yi arayan, peyk olup bir Kutb?un etrafında dönen...

Bende, derin bir muhabbetin; uzaklığıma rağmen, bana şah damarımdan daha yakın olan? Bende derin bir muhabbetin yok; edep edip başkalarını özlemekten, Sen?i özlettiren? Vefa olup; hatırladıklarımı Seninle rabıtalı kılan?