At üzerindeki sipahiler kılıç, yay, sırma işlemeli ve içi ok dolu birer okluk taşıyordu. Gayet güzel cilalanmış kalkanları da vardı. Tüfek taşıyan asker yaya yürüyordu. Atlıların bir kısmı mızraklıydı.

Çok bahtsızım çookk :(

Bin atlı o gün dev gibi bir orduyu yendik!

Eski çağın savaş tanrısı Mars gökten inip bu manzarayı görseydi utanç ve korkusundan hemen geldiği yere dönerdi."

Hayvanların üzerinde muhteşem örtüler vardı. Sadece başları ve bacakları görünüyordu. Birçoğu zırhlıydı. Zırhı olmayanların sağrıları kaplan veya pars postuyla örtülmüştü.

Şimşek gibi Türk atlarının geçtiği yoldan.

Cennette bugün gülleri açmış görürüz de

17. Asırda Fransa Büyükelçiliği baş tercümanı olarak uzun yıllar Türkiye'de bulunan Antoine Galland 1672 Mayısının 7'nci günü Sultan IV. Mehmed'in Polonya seferine çıkışını şöyle anlatmaktadır:

1672?de Osmanlı Ordusunun Edirne?den Polonya?ya Doğru Hareket Etmesi

Geçen asker kadar atları da muhteşemdi. İnsan hangisini seyredeceğini şaşırıyordu.

O ordu Kur'an okuyarak yürüyordu.

Ordunun bizzat Padişah'ın komutası altında şehirden çıkışı güneşin doğmasından başlayarak beş saat sürdü. Polonya sınırına kadar olan merkezlerdeki Türk birlikleri yolda bu orduya katılacaklardı.

Hala o kızıl hatıra titrer gözümüzde!

Şimşek gibi bir semte atıldık yedi koldan.

O ordunun başkumandanı Resul-i Kibriya aleyhi ekmelüttahaya efendimizdi.

Hiç gülesim yoktu Kudret Bey, çok yaşayın :))

Ne olurdu, ben de o ordunun sıradan bir neferi olsaydım.

Dünyanın hiç bir yerinde bundan daha parlak, daha düzenli, daha zengin bir geçit resmi yapılamazdı.

O orduda ulema, eimme, müezzinin, şüyuh, deraviş, süleha vardı.

Bozulma vardı ama o ordu yine de bir İslam ordusuydu.

Mehter takımından sonra yine sonu gelmez gibi görünen birlikler geçmeye başladı. Türk askerinin demirden ve üzerleri işlemeli zırhları yeşil, kırmızı ve sarı satenden sarıkları, ipek kordonlarla süslü kadife cepkenleri, en iyi şekilde üretilmiş silahları seyredenleri hayretle karışık bir hayranlık içinde bırakıyordu. Onların silahlarına o derece de özen gösterilmişti ki her ok ayrı ayrı cilalanmış ve süslenmişti.

O ordu, günde beş kez ezanlar okunarak ve asker cemaatle namaz kılarak yürüyordu.

Bir yaz günü geçtik Tuna'dan kaafilelerle...

Ak tolgalı beylerbeyi haykırdı: ilerle!

O ordunun hayali bile cihana değer...

O ordu imanlı, Allahlı, Kur'anlı bir orduydu.

Evet, o ordu gerçekten muhteşem bir orduydu... Mucize gibi bir orduydu...

Bin atlı, akınlarda çocuklar gibi sendik;

İlk birlikler geçtikten sonra kalabalık bir mehter takımı yürümeye başladı. Yeniçeri adımlarıyla hem yürüyor hem de çalıp okuyorlardı. Köslere ve davullara vurulduğu zaman yer yerinden oynuyordu. Sergiledikleri ihtişam mucizeye benzer bir şeydi.

Allah da sizi güldürsün Kudret Bey :)

askerde TSK da kalmayı denesende olurdu.

çok güzeldi teşekkr edrm

Bir gün dolu dizgin boşanan atlarımızla

gülmek iyidir, gülesin diye söyledim TSK'ı, böyle bir yazıyı okuyunca

O orduda fi sebilillah cihad ederken katl edilenler şehid, sağ kalanlar gazi oluyordu.

Yerden yedi kat arsa kanatlandık o hızla...

O ordu, Rab olarak Allah'ı, Nebi olarak Muhammed Mustafa'yı, Din olarak İslam'ı, Kitab olarak Kur'anı, nizam olarak Şeriat'ı kabul etmişti.

1672 yılı Osmanlı imparatorluğunun duraklama devrindedir. Fransa Sefareti Baş tercümanı Galland'ın mucize gibi diyerek vasf ettiği bu ordu İman, İslam, Kur'an ve Şer'-i Mübin için yürüyordu. O ordunun sancaklarında Kelime-i Tevhid yazılıydı.

O ordu i'la-i Kelimetullah için yürüyordu.

"Hayatımda bundan daha güzel, daha muhteşem bir alay ve merasim görmedim.

O ordu İslam sancakları, Tevhid rayetleri, tehliller ile yürüyordu.