Ah! Hayat...

şen şakrak oynayan çocukların yanında

ANLAYABİLİRMİSİN SEN

Bu akşam: Renktin, kadehtin, aşktin

Şimdi milyonlarca insan

kucağında bebesiyle, soğuktan hıçkıran

evinde açlıktan çocukları ağlayan

kendiyle kavga ediyo

Küçücük koynuna sığınıyorum sancıyla

yeni başlayan bir günü ölümden sayan

öledr valla insan kenyle ii arkadas ouluyo

Yanmış liman, deniz, gece ve tuz kokuları arasından.

güzel şarkı

neden vazgeçeceksinki kendinden

Ekmegine katik eder derdini.

Bu akşam o kadar yakindim ki sana;

cebinde beş kuruş parası olmayan

zaman tam, günler boş.

Kullanılmış, kirli bir otel odası gibi...

Gözlerin bir kelebek gibi

Konmuştu renkli ampullere,

Yanmış bir limandaki

nedir çelişkili sevgiler ve

Ölmemek için açliktan

ALINTI ŞİİR;

biz yarımız, kalbimiz daha çeyrek

bir köşede boynunu bükmüş gözü yaşlı

Ben çıkacağım

olanların yanısıra

Sen vardin içimde,

Avuçlarım öyle boş ki

kendisinden başka dinleyeni olmayıpta

Saklanmak kendine, kendinden vazgeçmişken

duvarlarla konuşanın halini..

nasıl yakalayacağım ışığını

Daha fazla kirletmeyerek!

Ayrılacağım hayatım senden

o çocukların halini

nasıl geceme gelen güneş olacaksın

Ve sağ çıkabilmek, Senin iklimlerinden

Sen bile, senden sana.

Sen bu akşam

uzun soğuk kış gecelerinde..

Her zerremi okşuyordun. Kanimdaydin

Binbir yerde görüyorum seni.

Sonra bir başkası gelecek...

yiyeceği olmayan,

el bebek gül bebek bayramlarında

Söylenen bütün şarkilardaydin.

elinde içki kadehi

yazın plajlarda, kışın barlarda

O kadar yakin olamazdin

Tuşlarda, tellerde, perdelerde.

Seni bulduğum halinden

o masumun halini..

Bir parça mavilik uğruna

etrafına toplanıpta paylaşamayan

hızla akıp giden geceler

kırık dökük tencerede, kuru ekmekten başka

Çok zor bazen, Nefes alabilmek

Savrulmuşken yüreğimin dümeni

o yoksul babanın halini..

ANLAYABİLİRMİSİN SEN..

o çaresiz ananın halini