Bana, tevbeyi nasip et!

yazdığım her cümleye bir alternatif buluyorsnz. yeter yahu yeter. yani şimdi ben de mi sizn sabahki agresif halinize bürüneyim.

-Kırgın ve küskünlerle barışmak.

"Cennet'in sekiz kapısı olup yedisi, kapalı, birisi ise, güneş, batıdan doğuncaya kadar, kulların tevbeleri için, açıktır!'

bil'mem nereye kadar... Allahu alem:)

Sen, suç bağışlayanların en hayırlısısın!

Kıyamet gününde, o, günahları üzerine aleyhinde şahidlik edecek hiç bir kimse ve hiçbirşey bulunmaksızın, Yüce Allah'ın huzuruna çıkar!

ağaçlara verme, insnalara verme, benim gibi susuz kalmışlara verme, çölde kalmış ruhuma bir avuç serpme. ne yapayım ben o suyu.

"Her kim, bir kötülük yapar, yahut, nefsine zulm eder de, sonra, Allah'tan mağfiret dilerse, o, Allah'ı, çok yarlıgayıcı ve çok esirgeyici bulur.

Çünkü sen günahını yakinen bilmektesin. Fakat bağışlanmış olduğunu yakinen bilemezsın. Ohalde gece ve gündüz ALLAH tan bağışlanma dile. bilki günahları ancak ALLAH bağışlar..

"Tevbe ve iman edip iyi amellerde bulunanlar işte, Allah, onların kötülüklerini, iyiliklere çevirir!

-Bir daha o günaha dönmemek üzere karar vermek.

Abdullah-ı İlahi rah. anlatıyor:

bana böyle davranırsanz dökülür tabi:)

-Günahlara pişmanlık.

ama olmaz ki, böyle de yapılmaz ki.

dudaktan gelen değil, kalpten geleb bir tevbe olsun...

Yüce Allah; Adem Aleyhisselamın hatasını kasıtlı olmayıp kendisine önceden yapılmış bulunan uyarıyı unutmuş olmasından ileri geldiğini bildiği ' ve Kendisi de, Mü'minlerce Rahmeti umulan Gafur, Rahim ve Tevvab Mevla olduğu için, onların tevbesini kabul buyurdu.

bir bülbül-ü şeyda olsaydım ne var. dilimde bir cümle tevbe olsaydı. ötseydim seher vakti. yüzüme bir bad-ı saba esseydi ne vardı.

Tevbe Ve Adem Aleyhisselamın Tevbe Edişi:

Adem Aleyhisselam, tevbe etmeye başladı:

siz bilirsiniz efendim:)

"Şimdi at hırsızlığı yapmaya giden kimse, nasıl bir çalışma yaptı da rical-ül-gayb denilen evliya arasına girdi? diye bir sual hatıra gelmesin. Çünkü o zavallının gübreler arasında mahcubiyetinden ne kadar zorluk ve ne kadar pişmanlık çektiği bellidir. Kurtuluş yolu kalmadığını kesinlikle anlayınca, at çalmak üzere harama yönelişinden dolayı bütün kalbiyle pişman olup, o zamana kadar yaptığı işlere öyle bir tövbe etti ki, işlediği kötü işlerden gönlü temizleniverdi. Allahü tealaya yönelip riyazet çeken kimseler, onun o anda yaptığı tövbeyi nice seneler yapamaz. İşte tevbe ederken bu huşu, pişmanlık, geri dönmeme kararlılığı ve tam bir ihlasla samimi olarak tevbe etmelidir."

5. Malında ne kadar haram bulunduğunu bilmeyen şahıs, zann-ı galibine göre, bir miktar ayırır ve onu önceki kul haklarını elinden çıkarma niyeti ile dağıtır.18

b- Kul Hakkı ile İlgili Günahlar: Kul hakkı ile ilgili günahlardan tövbe etmenin ise dört şartı vardır. Bu şartlar; yukarıda zikrettiğimiz üç şartla birlikte dördüncü şart ise; hakkı yenilen kulun hakkını sahibine iade etmek ve ondan helallik almaktır. Kul hakları, mal nevinden ise, aşağıdaki ihtimallerle karşılaşılabilecektir.

bülbü-ü şeyda olmak istiyorsam bülbülü şeyda olmak istiyorum. aşkı nerden bulayım ben. muhabbeti nerden bulayım ben. onları bulsam zaten şeyda olurdum. önce şeyda olalım da sonra onları bulur belki dedik yani.

yevme la yenfe?i de her kişi rahın bulacak

a- Allah Hakkı ile İlgili Günahlar: Allah hakkı ile ilgili günahlardan tövbe etme nin üç şartı vardır:

Pişmanlık tövbenin ilk şartıdır. Nitekim Allah Resulü, önemine binaen, ?tövbe pişmanlıktır? (İbn Mace, Zühd 30; Ahmed b. Hanbel, Müsned, 1/376, 423) buyurmuştur. Pişmanlık tövbenin kendisidir. Pişmanlık olmadan tövbe yapılamaz.

Günah işleyen kul, tövbe kapısına; günahlarını itiraf ederek, bu günahların verdiği huzursuzluk ve pişmanlıkla silkinmiş, uyanık bir kalp ve gönülle gelecektir.7 Sözü edilen huzursuzluk, şahsı tövbe etmeye iten bir etkendir.

gül yağını eller sürünür çatlasa da bülbül.

-Adem tövbe ettığı zaman melekler onu. Tövbesinin kabulünden dolayı tebrik ettiler. cebrail ve Mikali onun yanına inip şöyle dediler:

Ya Rabb! Ben, kendime zulm ettim.

Abdullah-ı İlahi, sohbetinde bulunanlara bunu anlattıktan sonra şöyle dedi:

Adem Aleyhisselam: "Ya Rabb! Senin Rahmetin, gazabını, geçmiş değil iri1'-dedi.

hayır mikro hanım

Ya Rabb! Ben, kendime zulm ettim! Sen, beni, bağışla.

3. Bir şahısta önceki yıllara ait kul hakları var ve sahipleri de belli değilse, gasbe dilen mallar kadar tasadduk eder, hayır-hasenat yapar.

"Ey insanlar! Allah'a, tevbe ediniz! Ben de, Ona, günde yüz kerre tevbe ederim!

Bu, ta güneş, battığı yerden doğuncaya kadar devam ecfe/

yav alemi suğra nickli üye

Adem Aleyhisselam, tevbe için, Yüce Rabb'ından, bazı kelimeler telakki etti.

-eger bu tövbemden sonra yıne sorgu sual var ise benım yerım neresı olur dedi. bunun üzerine ALLAHU TEALA vahiy göndererek söyle buyurdu;

"Vallahi, Allah, kulunun tevbesine, sizden birinizin, çölde yiten hayvanını /devesini) buluverince, duyduğu sevincinden daha çok sevinir . ''

yaksa da ah-ü derunum beni bu hasret ile

Ya Rabb! Senden başka ilah yoktur!

aman ey kan-ı kerem yok elimden tutacak

çay dökülür mü hiç. ben o çayı ne kadar seviyorum hııı. kaza ile olsa da dökmeyin efendim.

tevbe bir kurtuluş... bir arınış.. gad eflaha men tezekka...

İmam Şarani

aşıkım sıdk ile ben hazreti şah-ı rusüle

Hasanı Basrı den rivayet ediliyor:

selamımı arz eyle rasülüs-sekaleyne

- Falan evliya arkadaşımız vefat etti. Onun yerine kimi tayin edeceğiz? Size arzetmek istedik, dediler.

Yüce Allah: "Evet!" buyurdu.

ben neyi bildim bugüne dek.

2. Çalınan mal, hırsızın elinde mevcut, ancak sahibi bilinmiyorsa, bu mal tasadduk edilerek zimmetten çıkarılır. 15

selamımı arz eyle rasülus-sekaleyne

senden bilirim yok bana bir faide ey gül

Kim, tevbe eder, güzel amellerde bulunursa, muhakkak ki, o, Allah'a -tevbesi makbul ve Allah'ın rızasına erişmiş olarak-döne/ buyrulmuştur.

İslamiyette Tevbe Ve İstiğfarın Önemi: Başa Dön

Bir gün Seyda Muhammed Raşid Hz. leri "Siz bilir misiniz Gavs Hazretleri neden böyle büyük bir zat oldu?" Cemaat sükut etti. Seyda Hazretleri devamla "Gavs Hazretleri tevbe verirken kendisi de tevbe edenle birlikte kendi günahlari için Allah'a tevbe ederdi" diye buyurmuşlardır. Alemlerin Rabbi ilahi kanununda nasıl hareket etmemizi gerektiğini belirtmiş, gitmemiz gereken yolu göstermiş, yolunu şaşırıp sapıtanlar için de dönüşü kolaylaştırsın diye tevbe maddesini koymuştur. İnsan günah işleyip, emirlere karşı gelipte gönülden pişmanlık duyarak tevbe ederse, Allahu Teala onun bu tevbesini kabul eder, günahını affeder. Tevbe çok büyük, çok yüksek mana ifade eden bir lütf-u ilahidir, Alemlerin Rabbinin büyük bir rahmetidir. Tevbe, ömrünün büyük bir kısmını ilahi kanunun dışında geçiren kimsenin af dileyerek tevbe etmesi halinde bu zaman boyunca yapmış olduğu günah ve hataların silinmesine neden olan bir Kerem-i İlahidir. Kulunu böylece temizleyen Allahu Teala'nın keremi bu kadar çok, şanı bu kadar yüce, rahmeti bu derece coşkundur. İnsan yetmiş-seksen senelik koca koca bir ömrü isyan ve günahla geçirmiş olsa, ne kadar kötü, ne kadar gaddar merhamet ve şefkatten mahrum olsa bile onun bütün kusurlarının tek kelimeyle silen Cenab-ı Hakk'ın rahmet, kerem ve ihsanının hayranı olmamak mümkün değildir. Halbuki biz insanlar ise, hayatı boyunca bize iyilik yapmış bir kimsenin, bir seferlik olsun bize karşı gelmesine, hasmane davranmasına dayanamayız ve ilk fırsatta o kimseyi ağır bir şekilde cezalandırmakda tereddüt etmeyiz. Allahu Teala insana bu kadar kolaylıklar göstermiş iken bunlardan istifade etmeden günahlarıyla huzura varan kullarına ne ceza verse gene azdır.

-Zulüm ve düşmanlık yapmamak.

gelecek bir gün ecel kase-i ömrün dolacak

sessiz ve sedasız. zaten vcdanımın sesini yeterince dilemiş olacağım.

"Yüce Allah; kulların tevbe edip tevbelerinin kabul olunması için, batı , eni: bir yanından, o bir yanına yetmiş yılda gidilebilecek genişlikte bir kapı yaratmıştır ki, o kapı, güneş, oradan doğuncaya kadar kapanmayacaktır.

Muhakkak ki, Sen, merhamet edenlerin en hayırlısısın!

bakın hele şair ne demiş

3) Tövbe edilen günaha kesinlikle dönmeme kararı: Geçmişteki günahlarından pişmanlık duyan şahsın, tövbe etmiş olması için, o günahı tekrar işlememeye kesin karar vermiş olması gerekmektedir.11 Pişmanlık ve tövbe edilen günaha dönmeme kararı, birer kalp işi olduğundan, bunları gerçek anlamıyla yalnız Allah bilebilecektir. Dolayısıyla, ki min gerçek manada tövbe etmiş olacağı insanlar tarafından bilinemeyecektir.12 Tövbenin sıhhat bulması için, şahsın tövbe ettiği günaha tekrar dönmeyeceğine dair Allah?a söz vermesi gerekmektedir.13

şahidim arzu semadır bütün ecram ile

"Kul, günahlarından tevbe edince, Yüce Allah, onun günahlarını Hafaza Meleklerine, günahları işlediği azalarına, günahları işlediği yerlere unutturur!

bad-ı saba, sabah rüzgarı demek. seher vakti esen. sabah namazından çıkınca bazen eser de eser. insanın içine bir ferahlık katar. bazen o rüzgar, gözlerin dolmasına da yeter.

Gül ağlamış seherde, yaprağa şebnem düştü,

Nasıl tevbe edeceği, kendisine ilham olundu. Bunun üzerine, kendisi ve zevcesi: "Ey Rabb'imiz! Biz, kendimize zulm ettik!

Ey karde, günahlarını hatırladıkça terle ve tövbe et. Sakın tövbe ve istiğfarı hafife alma.

İşte bu şekilde, günahkar şahıs, utanarak Rabbinden bağışlanmasını ister ve zik rettiğimiz bu şartları yerine getirirse, Allah böyle tövbe eden kulunun tövbesini kabul ederek bağışlayacak ve ona azap etmekten haya edecektir.

1. Gasbedilen mal, elde mevcut ve sahibi de biliniyorsa geri verilmelidir.14 Burada suçu gizleyerek tövbe etmeye çalışmak yetmez.

Adem Aleyhisselam: "Sen, beni, Cennetine, yerleştirmedin mi?" dedi. Yüce Allah: "Evet!" buyurdu.

Soran iki zat da evliya olup rical-ül-gayb denilen velilerden idiler. At hırsızlığı yapmaya gelen kimsenin, gübreler arasına gömülüp saklandığını biliyorlardı. Hemen yanına varıp, onu gübreler arasından çıkardılar, gönlünü alıp, tebrik ederek kucakladılar. Atların sahibi ve zamanın kutbu evliya zatın da yanına gelip, elini öptüler. Sonra hep birlikte vefat eden arkadaşlarının cenazesini kaldırmaya gittiler.

Tövbenin Allah katında makbul olması için bazı şartlar vardır. Yalnız bu şartlar işlenen günahın çeşidine göre farklılık arz etmektedir. Günahın kime karşı işlenmiş ol duğu, onlardan kurtulmak için tövbe yapılırken önem arz etmektedir. Bu bakımdan gü nahı ikiye ayırabiliriz:

nakarat da çok güzel. ey sabah rüzgarı. yolun peygamberin şehirlerine uğrarsa, hem insnaların hem de cinlerin resulüne selam söyle diyor.

"... Ben, tevbeyi, en çok kabul eden'im! ve en çok esirgeyen'im! "... Allah, çok tevbe edenleri de, sever, çok temizlenenleri de, sever.

Muhakkak ki, Sen, tevbeyi, çok kabul eden ve çok esirgeyensin!"'

Rivayet olunduğuna göre: Adem Aleyhisselam; Yüce Allah'a: ?Ya Rabb! Beni, Sen, Kendi Kudret Elinle, yaratmadın mı?" dedi. Yüce Allah: "Evet!" buyurdu.

bu bilmek kelimesi beni derunumdan etkiliyor. ne zaman biilmeye dair bir yazıyı idrakime sevk etsem, o an biraz daha ölüyorum.

bad-ı saba narı daha da körükler... sükut fırtınaya döner.

inşallah... ama önce bir dille edelim de, kalp arkadan gelir belki. öyle olursa da, nasuh olur inşallah.

2) Tövbe edilen günahı kesinlikle terk etmek: Tövbe; yalnız bir kalp işi, bir ürperti, irkilme ve gözyaşı dökme şeklinde, soyut bir pişmanlık değildir. Yani tövbe, birtakım iç duygulardan ibaret değildir. Aksine tövbe, deruni duygular üzerine birtakım eylemlerin bina edildiği bir süreçtir. Örneğin, tövbe eden, Allah?ın yasakladığı günahı terk etmeli8, imkan ölçüsünde emirlerini yerine getirmelidir.9 Tövbe ettiği günaha devam etme meli dir.10 Günahlarına tövbe ettiği halde, onları işlemeye devam eden fert, kendisi ile tezada düşmüş demektir. Böyle bir tavır, pişmanlık olgusu ve günahı tekrar işleme yeceğine dair sözü ile bağdaşmayacaktır. Halbuki şahsın, tövbe ettiği günahları hemen terk etmesi, piş manlığının ve aynı günahı tekrar işlememedeki kararlılığının bir belirtisi ola caktır.

hocam sizin yüzünüzden çayımı döktüm. temizleyeyim de alternatif cevabınızı vericem:))

su deposu değil ya bu. öğren öğren öğren. hep depoda dursun su.

Alıntı: Evliyalar ansiklopedisi

marifet bil'mekte. bilenlerden oluruz inşallah... bilmeyince ne anlamı var ki hayatın...

bil bil bil nereye kadar efendim.

Allah, çok yarlıgayıcı ve çok esirgeyicidir!

1) O günahı işlediğine pişmanlık duymak: İnsan vicdanında, işlenen günahın bir kötülük olduğu ve kul ile Allah arasında bağlantıyı zedelediğine karar verildiğinde, bir huzursuzluk6 ve pişmanlık başlayacaktır.

Adem Aleyhisselam: "Eğer, ben, tevbe eder ve halimi düzeltirsem, Sen, beni, «ne Cennetine döndürür müsün?" dedi.

"Geceleyin günah işleyenin, tevbesini kabul buyurmak için de, gündüzün, elini açar!

ben direkt kalpten etmek istiyorum. gürültüye gerek yok:)

Allah kabul etsin demekten gayrısı düşmez bize...

Allah'ım! Sen'den başka ilah yoktur!

'Allahım! Sen'den başka ilah yoktur!

-ey Adem gözün aydın. ALlah senın tövbenı kabul etti. Hz Adem Cebraile

son nefese gelmeden, hakiki tövbeyi edenlerden oluruz inşallah...

aleme nar-ı firak, bülbüle efkar düştü...

Eğer, Sen, bizi, yarlıgamaz, bağışlamaz, esirgemezsen, biz, muhakkak maddi, manevi en büyük) zarara uğrayanlardan olacağız!" diyerek yalvardılar.

"Her kim, güneş, battığı yerden doğmadan önce, tevbe ederse, Yüce Allah, onun tevbesini, kabul buyurur.

4. Suçlunun yediği bir mal, misli değil de; kıymeti belirlenebilen cinstense ve şah sın imkanı da varsa, o kıymeti sahibine vermelidir.16 Buna gücü yetmiyorsa, imkan bul duğunda vermeye niyet etmelidir. İmkan nispetinde, malı sahibine ulaştırmaya çalışıp da bunu başaramayanı Allah?ın affetmesi umulur.17

İnşallah bu şartları yerine getirirsek Allah?ın tövbelerimizi kabul edeceğinden ümitli oluruz. Ancak insan her zaman korku ve ümit içerisinde olmalı. Ne ibadetlerimize güvenip övünebiliriz. Ne de günahlarımızdan ümitsizliğe düşebiliriz. Ben çok iyiyim, bu işi hallettim demek ne kadar yanlışsa; ben bittim, beni Allah kabul etmez demek de o kadar yanlıştır. Ayrıca, suçunu anlayıp tövbe edip, Allah?a sığınmak da büyük bir ibadettir. Günah işleyipte daha sonra tevbe ederim gibi bir düşünce de yanlıştır.

bu günahkar gidişin son demi bilmem n?olacak

ey bad-ı saba uğrarsa yolun semt-i harameyne

Atların sahibi olan zat;

"Günahlarından tevbe eden kimse, hiç günah işlememiş kimse gibidir" buyurmuşlardır.

Peygamberimiz Hz. Muhammed Aleyhisselam da, Hadis-i şeriflerinde:

Ev sahibi diğerlerine niçin geldiklerini sorunca;

- Onun yerine, at hırsızını tayin ettik, dedi.

"Şüphesiz ki, Yüce Allah, gündüzün günah işleyenin, tevbesini kabul buyurmak için, geceleyin elini, açar;

nasıl cümleler bunlar böyle."yevme la yenfe'i de herkes rahın bulacak" yani diyor ki, kimsenin kimseye fadası menfeati olmayacağı bir günde herkes kendi yolunu bulacak. ey kerem sahibi resul elimden sen tut diyor şair.

Biz, Seni, teşbih ve Sana, hamd ederiz!

Günahlardan dönmek' , günah işlemeyi, her bakımdan bırakmak demek aan tevbe ; Şeriat dilinde: yerilen işleri, işlemekten, övülen işleri işlemeye aönmek demektir.

-Farz ibadetleri yapmak.

Bir hadiste Peygamberimiz şöyle buyurmuş. Nasuh tövbesi şudur:

Ya Rabb! Ben, kendime zulm ettim. Sen, bana merhamet et!

Adem Aleyhisselam: "Ya Rabb! Sen, bana, Ruh'undan üfürmedin mi?" dedi. Yüce Allah: "Evet!" buyurdu.

-ey Adem sen miras olarak zürriyetine yorgunluk ve çok çalışmayı bıraktın. Ben deonlara tövbe kapısını açtım. bu bakımdan onlardan kim Benı çağırırsa sana cevap verdiğim gibi onlarada cevap vereceğim. Benden kim mağfiret isterse, onlara mağfiret edeceğim. ey Adem edenlerı kabirlerinden müjdelenmiş ve sevinçli bir halde haşrederim. onların duaları kabul edilmiştir...

muhabbet gerek, aşk gerek hocam bülbül-ü şeyda olmak için... gerçi bir yerden sonra da sükut gerek. aşık susarsa, arif konuşursa helak olurmuş ya...

Islamiyette, tevbe ve istiğfara büyük önem verilmiş, Kufan-ı Kerim'de:

o ölüm belki biraz diriliştir hocam...?

takati yok dilimin halimi takrire bile

"... Ey Mü'minler! Hepiniz. Allah'a, tevbe ediniz ki, korktuğunuzdan emin, umduğunuza nail olasınız!

bildirsin, sevdirsin Rabbül alemin.

Hz. Adem ve tövbe

var ya siz gerçekten alemsinz.

Ben, Seni, hamdinle teşbih ederim.

Seni, teşbih ve Sana, hamd ederim!

Bir hırsız geceleri at çalıp satardı. Ömrünü böyle heba ederdi. Bir defasında da, bulunduğu şehrin en büyük alimi ve evliyasının atını çalmak için ahırına girmişti. Tam atı çözüp götüreceği sırada, ahırın duvarı yarılıp, içeriye bir nur yayıldı. Bu nur içinde, iki nur yüzlü zat gözüktü. Hırsız bu hali görünce, kendini hemen at gübrelerinin arasına atıp gizlendi. Korku ve telaş içinde boğazına kadar gübre içine gömüldü. Bu sırada yarılan ahırın diğer duvarından daha parlak bir nur gözüktü. Bu nur arasında da, o zamanın kutbu, en büyük velisi olan ev sahibi çıktı. Öncekiler onu görünce hürmet göstererek selam verdiler.