Ve sonrasını düşünsene? "

Ayakkabıcı, yeni getirdiği malları vitrine yerleştirirken, sokaktaki bir çocuk onu seyretmekteydi. Okullar kapanmak üzere olduğundan, spor ayakkabılara rağbet fazlaydı. Gerçi mallar sayılmazdı ama, küçük bir dükkan için yeterliydi. Onların en güzelini ön tarafa koyunca, çocuk vitrine doğru biraz daha yaklaştı. Fakat bir koltuk değneği kullanmaktaydı. Hem de güçlükle...

Küçük çocuk, art arda yaşadığı şokları üzerinden atabilmiş değildi. Mutlaka bir ruyada olmalıydı. Hem de hayatındaki en güzel ruya. Adamın, heyecandan terleyen avuçlarına sıkıştırdığı kağıt paralara göz gezdirdikten sonra, 10 liralık banknotu geri vererek:

Durumu gören arkadaşı her zamanki sözünü söyledi: "Bunda da bir hayır var!"

Bu korkuyla, kralı çözdüler ve salıverdiler.

aşk vardır ama geçicidir

- "Küçüüük!" diye seslendi." Ayakkabı almayı düşündün mü? Bu seneki modeller bir harika!"

Bir gün kralla arkadaşı birlikte ava çıktılar.

Yaptığım çok haksız ve kötü bir şeydi."

dersi şöyle değiştiriyorum ben

kimseye güvenmemek konusunda katılıyorum

Ve sonra da kızgınlığı geçmediği için arkadaşını zindana attırdı.

deveye diken...

Tam odunları tutuşturmaya geliyorlardı ki, kralın başparmağının olmadığını fark ettiler.

- "Ayakkabının diğer teki işe yaramaz!" dedi, "Onu kim alacak ki?"

tamamlanacak. Hatta sakat insanlar, sağlamlara oranla, daha fazla mükafat görecekler..." Küçük çocuk, bir kez daha tebessüm etti. O güne kadar çektiği acılar, hafiflemiş gibiydi. Adam, vitrine işaret ederek:

siyahaanlamkatan

- "Üstelik de öğrencisin değil mi?" diye sordu.

2. ders; kimseye güvenmeyeceksin

- "Baktığın ayakkabı, sana yakışır!" dedi. "Denemek ister misin?" Çocuk, başını yanlara sallayıp:

hayat arkadaşlığın ve dostluğun önemi öğretti. hayat uzakta olanı yakında eylemeyi öğretti

Arkadaşı muhtemelen tüfeklerden birini doldururken bir yanlışlık yaptı ve kral ateş ederken tüfeği geriye doğru patladı ve kralın baş parmağı koptu.

Böyle bir insanı yedikleri takdirde başlarına kötü olaylar geleceğine inanıyorlardı.

Hemen zindana koştu ve zindandan çıkardığı arkadaşına

Karşındakine hakkettiğinden fazla değer vermeyceksin.

Arkadaşı şöyle söyledi:

İlk ders; Aşk diye birşey yoktur...

olurdum, değil mi?

Kralın arkadaşı tüfekleri dolduruyor, krala veriyor, kral da ateş ediyordu.

Çocuk, ona dönerek:

tam olumsuz şeyler yazacaktım... son yorumdan sonra korktum:))

- "Şaka mı yapıyorsunuz?" diye kekeledi çocuk, "Onun tabanı delinmek üzere. Eski bir ayakkabı, para eder mi?"

Ellerini, ayaklarını bağladılar ve köyün meydanına odun yığdılar.

Hiçbir heyecan sonsuza dek sürmüyor, dün heyecan duyduğun şey ilerki zamanda midende kelebekler uçurmaya biliyor...

mavi_sevdam buna da katılmaz sanırım :)

olan insanları yemiyordu.

Çocuk biraz düşünüp:

- "Sen çok cahil kalmışsın be arkadaş..." dedi adam, "Antika eşyalardan haberin yok her halde. Bir antika ne kadar eski ise, o kadar para tutar. Bu yüzden ayakkabın, bence en az 30-40 lira eder."

Kral acı ve öfkeyle bağırdı:

başından geçenleri bir bir anlattı.

Hayat çok kısa, bugün üzülüp, sinirlenip, hırs yapıyoruz, neden? yarın öleceğiz, belki yarından da yakın, iki dakika sonraya çıkmak mümkün değil, bunu bilerek yaşıyoruz, ama genede insanı duygularımıza gem vuramıyoruz

ne bu olumsuzluklar yıgını.. hayattan sadece olumsuz dersler mi aldık... seveceksin heyecan duymak için. seveceksin insan oldugunu anlamak için seveceksin sana verilmiş olan yüreği kullanmak için... eğer hayat dersleriniz bu kadar olumsuz ise siz yaşamıyorsunuz demektir eee yaşamıyorsanız hayat derslerine ihtiyaçınız da yok. ne işiniz var bu derste bakimmmhadi eve

Çocuğun kafası iyice karışmıştı. Bu sefer adama doğru yaklaşıp:

İşte bu yüzden, seni bu kadar uzun süre zindanda tuttuğum için özür diliyorum.

Sonra da odunların ortasına diktikleri direklere bağladılar.

mallarını bir günde satsa, böyle bir mutluluğu bulamazdı. Çocuk, yavaşça yerinden doğruldu. Sanki koltuk değneğine ihtiyaç duymuyordu. Sımsıcak bir tebessümle teşekkür edip:

çok parası olmalı insanın

Yaf temizleyin tahtayı

bunu uygulayana kendine destur edinene...

- "Amma yaptın ha!" diye güldü adam. "Onu da, sağ ayağı eksik olan bir çocuğa satarım."

bence de :)

- "Üzerinde 30 lira yazıyor" dedi, "Almam mümkün değil ki!"

Kralın bu arkadaşının ise değişik bir huyu vardı.

"Hayır" diye karşılık verdi arkadaşı. "Bunda da bir hayır var."

"Ben zindanda olmasaydım, seninle birlikte avda

- "Bana göre 20 lira yeterli." dedi. "İndirim mevsimini başlattınız ya!"

bunu demişsiniz ya külliyen yalan :))

- "Babam haklıymış!" dedi. "Sakat olduğum için üzülmeme hiç gerek yok!

- "Keşke vicdanımız eksik olacağına, ayaklarımız eksik olsa idi."

çok güzelmiş hikaye

Nereye gitse onu da beraberinde götürürdü.

-"Benim satış işlemim bitti!" dedi, "Sen de bana, bunu satsan memnun olurum."

"Haklıymışsın!" dedi. "Parmağımın kopmasında gerçekten de bir hayır varmış.

"Ne diyorsun Allah aşkına?" diye hayretle bağırdı kral.

1 tane söyleyecem

Olumsuz şeylerden ders alırız, tabi alabilirsek :)

"her işte bir hayır vardır" sözünü diline tesbih edenlerdenim

Bir yıl kadar sonra, kral insan yiyen kabilelerin yaşadığı ve aslında uzak durması gereken bir bölgede birkaç adamıyla birlikte avlanıyordu.

- "İndirim sezonunu senin için biraz öne alırım!" dedi adam, "Bu durumda 20 liraya düşer. Zaten sen bir tekini alacaksın, o da 10 lira eder."

ben de bir hikaye eklemek istiyorum

hepsini unutun

Adam ona bir kez daha göz attı. Üstündeki pantolonun sol kısmı, dizinin alt kısmından sonra boştu. Bu yüzden de sağa sola uçuşuyordu. Çocuğun baktığı ayakkabılar, sanki onu kendinden geçirmişti. Bir müddet öyle durdu. Daldığı hülyadan çıkıp yola koyulduğunda, adam dükkandan dışarı fırlayıp:

- "Anlayamadım!. dedi. Neden öyle olsun ki?"

Sarayına döndüğünde, kurtuluşunun kopuk parmağı sayesinde gerçekleştiğini anlayan kral, onca yıllık arkadaşına reva gördüğü muameleden dolayı pişman oldu.

Bu kabile, batıl inançları nedeniyle uzuvlarından biri eksik

Yağmurun altında fazla kalınca hasta oluyorsun...

Bir zamanlar Afrika da ki bir ülkede hüküm süren bir kral vardı.

hiçbirşeyim.

sadece bunu yapın

İster kendi başına gelsin ister başkasının, ister iyi olsun ister kötü, her olay karşısında hep aynı şeyi söylerdi: "Bunda da bir hayır var!"

çok duygu yüklü bir hikaye

- "Bence önemli değil!" diye atıldı adam. "Bu dünyada her şeyiyle tam insan yok ki! Kiminin eli eksik, kiminin de bacağı.

- "Tamam işte!" dedi adam. "5 Lira da öğrenci indirimi yapsak, geri kalır 5 lira. O da zaten pazarlık payı olur. Bu durumda ayakkabı senindir, sattım gitti!" Ayakkabıcı, çocuğun şaşkın bakışları arasında dükkana girdi. İçerdeki raflar, onun beğendiği modelin aynıyla doluydu. Ama adam, vitrinde olanı çıkarttı. Bir tabure alıp döndükten sonra, çocuğu oturtup yeni ayakkabısını giydirdi. Ve çıkarttığı eskiyi göstererek

- "Çok basit!" dedi, adam. "Eğer yoksa, cennete giremeyiz. Ama ayaklar yoksa, problem değil. Zaten orda tüm eksikler

6 senelik arkadaşından da kazık yiyince hayat çok güzel ders veriyor insana hakikaten, fedakar olmayacaksın daha daha daha fazlası deniyor...

her yüzüne güleni dost sanmayacaksın

- "Gerçekten çok güzeller!" diye tebessüm etti, "Ama benim bir bacağım doğuştan eksik".

"Bir arkadaşımı bir yıl boyunca zindanda tutmanın neresinde hayır olabilir?"

Kral, daha çocukluğundan itibaren arkadaş olduğu, birlikte büyüdüğü bir dostunu hiç yanından ayırmazdı.

vardır amma uzak durulmalıdır acıtır

"Bunda hayır filan yok! Görmüyor musun, parmağım koptu? "

Yamyamlar onları ele geçirdiler ve köylerine götürdüler.

Kiminin de aklı veya vicdanı." Küçük çocuk, bir şey söylemiyordu. Adam ise konuşmayı sürdürdü:

Adam onu kıramayıp parayı aldı. Ve bu arada yanağına bir öpücük kondurdu. Her nedense içi içine sığmıyordu. Eğer bütün

Küçük çocuğun aklı, bu sözlere yatmıştı. Adam, devam ederek:

- "İkiye gidiyorum!" diye atıldı çocuk, "Üçe geçtim sayılır."

Diğer adamları ise pişirip yediler.