Çeyrek yüzyıldır yaşanan baskı, zulüm ve sindirme politikaları Diyarbakır?da sanki her evde bir komedyen yaratmış. Mizah bir direniş biçimi Diyarbakır?da. Kürtler hem kendileri ile, hem de dünya ile dalga geçiyorlar. Kandil ve Mahmur?dan gerilla kıyafetleri içinde gelip teslim olanların Türkiye?nin batısında yarattığı olumsuz havayı konuşuyoruz. Bazı yazarların provokasyon kokan?teslim olmadılar, devleti teslim aldılar? türü yazıları nefretle hatırlanıyor. Bir işadamı şöyle diyor:

?Hocam, bize bir sevinci bile fazla gördüler. Her aileden cenaze çıktı bu bölgede. Görmek, anlamak istemiyorlar. Komşumun oğlu dağdan inip teslim olsa, ben komşuma?gözün aydın?a giderim. Zaten gitmem de beklenir. Onun sevinci, bana mutluluk verir. Sınırdan Diyarbakır?a kadar, yola, yaklaşık bir buçuk milyon insan dizilmişti. Bu kadar kısa zamanda bir buçuk milyon insanı DTP mi yollara döktü? DTP?nin böyle bir gücü yok ki. Bu bir sevinç dalgasıydı. Eğer 19 yıl sonra birileri dağdan geri dönüyorsa benim de oğlum, kardeşim, yeğenim geri dönebilir diye umutlandı insanlar. Mesele budur. Ayrıca, neden o kıyafetle geldiler diye soruyorlar. Yahu, kıyafet budur! Dağda hepsi öyle gezerler. Acaba Cem Boyner, Kandil?de Beymen şubesi açtı da bu çocukların haberi mi yoktu?