Kursa da boşluğa asma köprü, fen,

Sayılı nimetler bal olsa yemem!

Ahşap ev; camlarından kızıl biberler sarkan!

Sular cömert, "temizlik imandandır" bilinmiş...

İsterseniz hayat aşını verin;

Evim, evim, vah evim, gönül bucağı evim!

Vuran kimse kalmadı bu davayı mihenge...

Ve karşısında annem, sessiz gergef dokurdu.

Garanti yok sen gibi faniye sigortada!

Kefensiz bir cenaze, çırılçıplak, ortada...

Eskiden ne güzeldin; evdin, köşktün, yalıydın!

Göğe çıkayım derken boşluğa inenlerden...

Ey akıl, nasıl delinmez küfen?

Ölçülü uzaklıkta, yakın beraberlikler...

Seninle sarmaş dolaş, kökten bozuldu denge;

Tadım, rengim, ışığım, anne kucağı evim!

Seni yiyip bitiren, kırk katlı ejder oldu;

Madden kaç para eder, sen bir remz olmalıydın!

NECİP FAZIL KISAKÜREK

Cezan, susuz, ekmeksiz, olduğun yerde ölüm!..

Allah derim, başka hiçbir şey demem!

Allah Derim

Arsız gökdelenlerle çevrilmiş önün, arkan!

Çam kokulu tahtalar, gıcır gıcır silinmiş;

Ebedi oluşun urbası kefen!

Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!

Şimdi git, mahkemede hesap ver, iki büklüm;

Asma saatte tık tık zamanın hazin çarkı...

Semaverde huzuru besteleyen bir şarkı;

Bir yeni nesil geldi, üstüste binenlerden;

Komşuluk, mana ve ruh, ne varsa heder oldu;

Necip Fazıl Kısakürek

Bir köşende annanem, dalgın Kuran okurdu;

SELAMİ ÇEŞMEDEKİ YIKILIP APARTMAN YAPILAN EVİ İÇİN YAZDIĞI ŞİİRDİR.

Komşuya hatır soran sıra sıra terlikler.

Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;