?Dindar bir nesil yetiştirme? amacı ile işaret edilen sosyal yapının kendisi de, bu açıdan tehlikeli bir ortama işaret ediyor. Zira bu yapı; bir temel hak olarak din özgürlüğü kapsamında bireylerin; kendi iradeleriyle bir dine mensup olmalarını, o inancın ibadetini, ahlak sisteminin kural ve gereklerini yerine getirmelerini; o inancı öğrenme ve yaymalarını; ?inanç? temelinde olmak koşuluyla örgütlenmesine katılmalarını değil; bunların ötesinde ve dışında bir durumu ifade ediyor. İfade edilen durum; toplumsal yaşamı düzenleyen tüm ilkeleri , beli bir inancın kurallarından oluşturma, devlet kurum ve kuruluşlarının örgütlenmesini ve işletilmesini, bu kurallara göre düzenleme ve yürütme yönünde bir yapıya işaret ediyor.

NEVAL OĞAN BALKIZ: Dr. Hukukçu/Akademisyen

Her iki araştırmada da katılımcıların, kendilerinden farklı özellik taşıyanlar hakkındaki düşünce ve tutumlarını gösteren rakamlar; nefret söylemi ve/veya suçu potansiyelini çarpıcı sonuçlarla ortaya koyuyor. Katılımcıların; yüzde %84?Müslümanlara karşı görüşlerim çok olumlu? derken; sadece %13 Hıristiyanlara; %10?da Musevilere karşı olumlu görüş taşıdıklarını belirtiyor. %37?si?farklı bir dine mensup olanların, seçimlerde oy vermeyi düşündüğüm partiden aday olmasını kesinlikle kabul etmem? derken; ?muhtemelen kabul etmem? diyenlerin oranı da %12 oluyor. ?Farklı dinden olanların kamuya açık toplantılar düzenleyerek, fikirlerini açıklamalarına izin verilmemeli? diyenlerin oranı %59; ?farklı dinden olanların kendi görüşlerini anlatan kitaplar yayımlamalarına izin verilmemeli? diyenlerin oranı da %54 oluyor. %59?luk oranı da; ataistlerin kendilerini gizlemeleri gerektiğini belirtiyor. Bu atmosferin toplumu nereye sürükleyeceği ortada. Farklılıkların eşit haklarla bir arada var olmasını sağlayacak, ?etik ve siyasi bir entegrasyonu? başarmak ve ortak bir siyasi kültür oluşturmak durumundayız.

Nitekim, Türkiye?de son yıllarda yapılmış araştırmalar zaten?dindar nesillerin yetişmiş? olduğunu, bunu yeniden amaç edinmeye gerek olmadığını açıkça ortaya koyuyor. Sabancı Üniversitesinin 2008/09 yıllarında yapmış olduğu; ?Türkiye de Dindarlık Uluslararası Bir Karşılaştırma? adlı araştırmanın sonuçlarına göre; katılımcıların %87?si kendini?dindar? olarak görüyor. Erkek katılımcıların %74, kadınların %50? si haftada bir kez veya daha sık, ibadet için camiye gittiğini söylüyor. Boğaziçi Üniversitesinin 2010 yılında gerçekleştirdiği; ?Bizlik Ötekilik ve Ayırımcılık Kamuoyundaki Algılar ve Eğilimler? başlıklı araştırmaya göre ise; katılımcıların %82?si; ?dinin gelenek ve göreneklerine, giyim kuşam ve davranış kurallarına uyduğunu? belirtiyor.

Nefret suçu ve baskı

?ateist bir nesil yetiştirmemizi mi bekliyorsunuz? diye soruyor. Önyargı ve nefret söylemini düzenleyen uluslararası hukuk belgelerine bakıldığında bu söylemin; ataistler, agnostikler, farklı inanç ve felsefi görüş sahibi insanlara yönelik bu tür bir söylem niteliği taşıdığı ortaya çıkıyor.

Yetişen dindar nesiller

Eser Köker ve Sibel İnceoğlu?nun tespitlerinde yer aldığı üzere, nefret söylemi; sosyal inançlar, gelenekler, metaforlar ve kimlik özellikleri farklı olanları aşağılayan ve nesneleştiren klişeler aracılığıyla, yöneldiği birey ve grupları ötekileştiriyor. Demokratik bir sisteme eşit bir şekilde katılma cesaretlerini veya motivasyonlarını kırıyor. Sessizleştiriyor. Üzerilerindeki baskıyı arttırıyor. Şiddete ortam hazırlıyor ve onu meşru kılıyor. Çoğu kez?nefret suçlarına? dönüşebiliyor.