karlar kaplayacak her yanı ama yıkılmayacak.

mavilik değilmi dehlizlere kucak açan

Yürüdük ve yorulmadık...

Başkasına en aptalca gelebilecek şeyleri yaparken bile çok eğleniyorduk.

ayakta tutmak kolay değildi elbette...

Ey benim mavi sevdam, umudum, aşk yoldaşım.

En zor anımızda yüreklerimize sığındık. Birbirimizin içine aktık.

Madem bu sevda bizimdi, madem aşk herşeyimizdi;

yaşadık aşkı. Kimseye aldırmadık, tek söz söylemedik.

Sevdikçe hayata daha çok bağlandık.

öyleyse korumak en önemli görevimizdi.

Birbirimizi bulduğumuz için Tanrıya şükrediyorduk.

Geçmeyecek, bitmeyecek, ölmeyecek bir aşk bu...

Kimin ne dediğini, bize gülüp gülmediklerini önemsemiyorduk.

Korkakların ve iki yüzlülerin dünyasında bir sevdayı

yolumuzdan döndürecek herhangi bir güçte yoktu üstelik.

Zaman geçecek ama bu aşk asla bitmeyecek.

Koruduk ve bıkmadık...

Birimiz için ölmemeli, birbirimiz için yaşamalıydık.

Aşkımızı herşeyden üstün kılmayı bildik biz...

Sıcacıktık ve soğumadık...

katılımınız için teşkkürler sayın ses :)

Uzaktan bakmakta zordur... gözünün önünde yabancılaşan bir mavi..

Bazen yere sapasağlam basarak, bazen bulutların üzerine çıkarak

Sana söz bu yürek her atışında senin adını anacak...

Biz yaşayacağız ve aşkımız hep var olacak...

Fırtınalar kopacak, yağmurlar yağacak,

Sarıldık ve bırakmadık...

ben yeşil severim ama madem katılalaa teşekkür ediyorsun ben de katılayım bari sayın mavisevdam

kaçma, saklanma dokun dippteki hayata

Mavilere uzaktan bakanlardan olmadık biz..

El eleydik her zaman. Yan yanaydık, can canaydık.

Ne hayallerimizi bıraktık ne de gerçeklerden uzaklaştık.

Farklılıkların, insanları zenginleştirdiğini biliyorduk.

Asırlık bir çınar gibi sağlam kökler salacak toprağa.

Mavilere uzaktan bakanlardan olmadık biz.. Mavinin içindeydik, mavinin

değilmi çocuk gibi durmadan daha fazlasını arayan

her tonuysa bizim içimizdeydi. Aşk bir sarmaşıktı, sarmıştı heryanımızı.

meraklanma çıkarır seni yukarı mavi sevdan

Yürekliydik, cesurduk, aşk için ölünecekse onu da yapardık kuşkusuz. Bizi

Yüreklerimiz kocamandı, içine kocaman dünyaları alırdı.

Birbirimizi olduğumuz gibi kabul edebilmiştik...