Devriyeler basıyor karartılmış evleri yine

Güller de bozamıyor bu uzun

GİDERSEN YIKILIR BU KENT

Bir ceylan sessizliği olur burada aşklar

Özletiyor bu çılgın sağanak seni

Sustuğun yerde bir şeyler kırılıyor

Şemsiyeni almadan gel yine de

Bir tufan olurum sustuğun her yerde

Gidersen kim sular fesleğenleri

Adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına

Duyabilmek kuşların gelişini

Gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür

Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar

Bütün ayraçları kaldırdın ama unuttuğun

Yangınları anımsatıyor genç ölülere artık

Düşüyor yapraklarına gülün

Ve ne kadar az konuşur olduk günboyu

Geriye mapushaneler kalır, paslı soğuklar

Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında

Bulvar kahvelerinde arabesk bir duman

Burada yağmur yağıyor ama sen

Yazar : AHMET TELLİ

Üşür müydük nar çiçekleri ürperirken

Bir şey vardı yine de, çiçekleri sulamadın

Sokaklara caddelere çıkmalıyız

çok güzel başka :)))

Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki

Gidersen kar yağar avuçlarıma

Bir yağmur damlası olup

Selamsız saygısız yürüyelim sokakları

Ki o zaman aşktır tek bilici

Yüzünü çiziyorum ki yüzün

Özletiyor Seni Bu Yağmurlar

Ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde

Ahmet Telli

Yüreğimize alırız onları, ısıtırız

Buğulanan camlara usulca

Almadan gel ilk otobüsle

Durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler

Bezirganlaşıyor bulvar ışıkları

Gün biter gülüşün kalır bende...

Bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun

Belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar

Sonra yürümeliyiz seninle

Anılarını yitiriyor sokaklar

Sokul yanıma sen, ellerin sımsıcak kalsın

Tam da susuşların birbirine eklendiği yerde

Gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam

Belleğini geri getirecek olan

Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor

Burada yağmur yağıyor

Aralıksız yağıyor günlerdir

Birden ayrımsadık ki ayrılık orda başlıyor

Ama sen yine de şemsiyeni

Sırılsıklam özletiyor biliyor musun

Tarih de kekemeleşiyor bazan

Fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında

Karanlık sessizliğini kentin

Anısı bizsek eğer bu kentin

ŞİİRLERİNİ BILEN VAR MI

Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider

Anımsatmalıyız bunları bir bir

Birde seni ekliyorum susuşlarıma

Menekşeler nergisler yerine kuş ölüleri

Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı

Unuttuğu türküler bizsek

Sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu

Bir su sesi bir fesleğen kokusu şimdi uzak

Gökyüzü sarardı o zaman bulutlar kirlendi

İsyan olur milyon kere, hiç bilmez miyim

Çok severim...

Belki bir aşktır bu kentin

Sis ve intihar çöküyor bütün birahanelere

BENDE COK SEVERIM ÖZELLİKLE

Aşksa yürümek gibi bir şey

Kuşlar nereye sığınır akşam olunca

hangi birini yazayım kararsız kaldım... çocuksun sen-imlasız-akbabalar kelebekler...

Acıyı rehin bırakıp bir güle

Adını bilmediğimiz dostlar kalır yalnız

Bu kentin künyesi bellidir artık ve susuşun