Böyle birkaç zaman geçmiş.

Hemen savunmaya geçmiş Keloğlan, ?O zavallıyı da boşuna aramayın. Yoktur beş parası, gözlerine baksana kör talih karası?.

Keloğlan, ?Konağın bir odası boş, oraya götürün? demiş, ?Bakarız çaresine?.

- Saray penceresinden bana bakan kim olabilir Hancı baba? Olsa olsa bir prenses olur değil mi ya? Gül attı, düştü kel kafama, sandım ki bir peri kızı girdi rüyama?

- Güneş doğarken kararımı sana söylerim, demiş.

- Söyle bakalım muradını Keloğlan, demiş, Sultan Hanım, artık iyi oldu. Bundan sonra sarayda kalmana gerek yok.

- Kel kafam tuhafına gitmiştir be Hancı baba, ne aşık olması. Hem de bilemeden düşürmüştür gülü?

Anlayacaksın biraz bekle zamanı

Gurbetlerden dönmüş köyüne. Köyün girişinde kulaklarına davul zurna sesleri gelmiş. Seslerin geldiği yöne doğru bakmış. Bir kocaman konak ve önünde büyük bir kalabalık varmış. Hızlı hızlı o kalabalığın bulunduğu yere doğru yürümüş. Bir de ne görsün. Keloğlan?ın eski evinin yerinde kocaman bir konak. Şaşkınlıktan deliye dönmüş. Bu olacak iş miymiş? Acaba rüya mı görmekteymiş?

- Ey yabancı oğlan, eli sazlı, gönlü yanık oğlan!..

Sarayın etrafında dönermiş Keloğlan, hemen her gün.

Fakat haramibaşı, yutmamış. Çünkü, bu oğlan, hiç de Keloğlan gibi saf görünmüyormuş. Bed bed bağırmış, ?Ulan? demiş?Ananın sütü daha ağzında kokuyor, bir de bize yalan söylüyorsun. Ben ararsam fena olur. En iyisi mi, dök şuraya paraları?.

Anası öyle ağlamış ki, gözyaşları sel olmuş:

Hayret dolu bakışları, adamın da şaşkınlaşmasına sebep olmuş ve sürdürmüş konuşmasını adam, ?Gördüğün gibi konak üç katlı. Bir katında anası ile kendisi oturuyor Keloğlan Bey?in. Öteki katta ise köyün hocası oturuyor. Hem de burada çocuklara ders veriyor. Üçüncü kat ise, misafirhane. Köyümüze gelen yabancılar, burada kalıyorlar. Bitmedi demiş adam, daha bitmedi. Az aşağıda yeni bir bina daha yaptırıyor. Orayı da yetim ve sahipsiz hastalara ayıracak. Senin anlayacağın Keloğlan, artık hepimizin beyi, hepimizin babası oldu?.

Keloğlan?ın aklı karışmış.

- Çok güzel saz çalarım, çok güzel de türkü söylerim. Yetmez mi?

Sabaha kadar, ne cevap vereceğini düşünen prenses, inmiş havuz başına gün doğarken, kuşların sesine bayılmış, saçlarını da suya bakarak bir güzel taramış. Bu arada, Keloğlan, karşısına çıkmış. Kel kafası sabah güneşiyle ayna gibi parlarmış.

Hancı çıkagelmiş:

Prenses, pencereden çekilmiş.

Nedenini sormuş Hancı:

Nedir bunca yolu tepmenin sebebi?

Adam, ?Yoo?, demiş, ?hiç de yanılmıyorsun?.

Yolda Prensesi görenler:

- Sen hangi işten anlarsın be çocuk?

Hüsem?le köy dışında buluşan Keloğlan, azık torbaları ellerinde kara gurbet yollarına çıkmışlar. Gitmişler gitmişler, bir yere gelip oturmuşlar. Karınları da çok acıkmış. Oturup azıklarını yemişler bir güzel. ?Ya bismillah? diyerek, yeniden yollara revan olmuşlar. Dağ, dere, tepe aşıp bir kasabaya girmişler. Karınları yine çok acıkmış, ama azıkları bitmiş. Hüsem, Keloğlan?ın parası olduğunu bilirmiş, kendisinin de varmış parası elbette ama, bunu O?na hiç söylememiş.

- He ya, Hancı baba, diye içlenmiş, fakat, boşuna bir aşk benimkisi.

Padişahın kızı, pencereye yanaşıp sesli sesli türkü söyleyen yabancıya dikkatle bakmış.

Hizmetçi kıza git işareti yapmış Prenses, Keloğlanla biraz konuşmuş.

Hala direnirmiş Hüsem, ?Arayın şu çarpık oğlanın üstünü?, diye emir vermiş Haramibaşı. Hemen aramışlar ve gömleğinin iç cebinden epey para çıkmış. Tabii yüzü gözü kıpkırmızı olmuş utancından, korkusundan. En çok, arkadaşının yalanını anlamasından, yerin dibine girmiş sanki?

işte, bunu kabullenmemiş prenses. Hemen ret cevabı vermemiş, verememiş açıkçası:

?Ey benim saf oğlum, dünyalar çiçeği çocuğum. Bilirim ben seni, birlikte olduğun arkadaşına dikkat et. Herkesi kendin gibi saf ve temiz sanma. Yoksa, başın çok ağrır. Gurbete ilk defa çıkıyorsun. Ne hain ol, ne de hainliğe uğra. Hadi uğurlar ola, kara talihin açık ola. Yalnız, çok bekletme beni, gözlerimi yollarda koma emi!?

Haramibaşı, çirkin bir kahkaha atmış. ?Yok anasının gözü, kim kimin şahidi ulan? Dazlak kafanı yüzerim ha? Peki, şimdi çok sevgili arkadaşını görelim bakalım?.

Anası ısrar etmiş, ?Yok oğlum yok? demiş, ?Sen hele şu hastaların özürlülerin aslını, esas adlarını, kim olduklarını bir araştır. O zaman gerçeği göreceksin?.

- Bir kıza mı aşık oldun ay Keloğlan? Halin pek yaman!

Fakat haramibaşı, hiç de sandığı ve korktuğu gibi konuşmamış. Şöyle demiş, ?Sen, çok temiz ve safsın. Yalan söylemedin bize. Biz senin gibi harbileri severiz be Keloğlan. Dünyalar Keloğlan?ın olmuş. Eşkıyaların başı, ?Şimdi sana bir yer tarif edeceğim?, diye devam etmiş konuşmasına, ?Bak, şu tepeyi görüyor musun; hah işte o tepeye çık, sağ tarafa bakınca, büyük bir mağara göreceksin. Mağaraya in, sağ köşesinden itibaren otuz metre kadar ileride büyük bir taş göreceksin. Üzerinde dev resmi vardır. O taşın altını kaz, altın bulacaksın?.

Böyle imiş ama Hüsem aşırı derecede kıskanç ruhlu biriymiş. Bir gözünü diğer gözünden kıskanırmış ve çok da çekemez bir yapısı varmış?

Prenses, bu sözlerden sonra sarsılmış, bir acayip olmuş. Çoktan vazgeçecekmiş ama, Kel kafasının ışıltısını nasıl unuturmuş?. Hele o güzel türkülerini?

Küpçü Ali, peşi sıra bakınıp homurdanırken, kızı, bostandan kederli kederli seyretmiş Keloğlan?ı. Bakakalmış öylece?

Tam Küpçü Ali?nin evinin önünden geçerken, bir türkü tutturmuş:

Yalvaran bir dille şöyle demiş, ?Etmeyin eylemeyin, beni öldürmeyin! Bırakın gideyim yoluma, kavuşayım garip anama?.

Keloğlan?ın bir arkadaşı varmış. Adı Hüsemmiş.

Keloğlan iki arada bir derede kalmış. Kafası atmış, o gece gizlice saraydan kaçacakmış. Fakat tam o esnada, bir ihtiyar belirmiş birden bire karşısında. Şöyle demiş:

Az gitmişler, uz gitmişler, altı ay bir güz gitmişler. Karınları öyle acıkmış ki, mideleri gurul gurul edermiş. Ama, Keloğlan?ın parası tükenmiş. Arkadaşında da olmadığını sanıyormuş:

Gurbet ellere çıkıp iş bulmakmış amacı bundan böyle. Fakat, tek başına gidemezmiş, çünkü hiç gurbete çıkmamış. Bu yüzden arkadaşı Hüsem?e açmış fikrini. O da münasip bulmuş ve beraberce çıkmaya karar vermişler.

?Senin adın ne?

Aşık mısın? Kaçak mısın? Gezgin misin? Nesin? Diye sormuş.

?Yahu demiş Keloğlan, kaldık beş parasız, ne olacak bizim halimiz?O kadar aç gözlüymüş ki Hüsem, hala, cebinde parası olmadığını söylemekteymiş, varsa kuşkusunu tamamen yok etmek için arkadaşının.

Keloğlan?ın kendisine naz yaptığını anlayan Prenses, beklemiş ki yanına gelsin, aşkını söylesin, evlenme teklif etsin. Nerede? Çünkü bizim garip oğlan, çok utangaçmış. Yanına bile yaklaşamamış.

Vezir

Hor gördün beni ve anamı

Kısa zamanda özürlüler evinin inşaatı bitince, Hüsem oranın ilk sakini olmuş. Bu arada epey düzelmiş Hüsem, sadece sağ kolu tutmazmış. Keloğlan?ın eline düşmekten dolayı gururu incinmiş ama, ekmek elden su gölden kabilinden böyle rahat bir ortamı da terk etmek istememiş. O nedenle, kendisinin tanınmaması için, her şeyi yapmış. Bir yabancı rolü oynamış. Fakat, kendisinin cıs cıbır olup da, daha düne kadar fakir biri olan bu arkadaşının, böyle servete kavuşmasını bir türlü hazmedemiyormuş. Hep bir hainlik düşünürmüş.

Rüyalarda olduğunu sanmış Keloğlan. Bir ara şüphelenmiş kafasını bir ağaca vurmuş, rüyada olmadığını anlamış. Koşa koşa yürümüş, sarayın bir kapısından girip kaybolmuş.

Fakir deyip kızını vermedin

Şehir mehir dememiş, zaten bağrı hasretten yanarmış, almış sazı eline, vurmuş garip garip teline, asılmış en güzel türküsüne. Bir sarayın önünden geçermiş ama, nereden geçtiğini bile bilmezmiş. Giderek sesi açılmış ve herkesi meraklandırmış.

- Buyursunlar Prensesim beni emretmişsiniz. İşte geldim.

Köyünden çıkan Keloğlan, gitmiş gitmiş, eşeği yorulunca inmiş, yularından tutmuş, yolu çok uzakmış. Kimsenin bilemeyeceği kadar çok bir zaman yol almış. Yollarda görenler, ?bir garip oğlan, kim bilir hali ne yaman, elinde var bir sazı, yüzünde görünüyor bir sızı derlermiş.

Çok yufka yürekliymiş ya Keloğlan, doğru girmiş fırına iki somun ekmek ve biraz helva alıp çıkmış. Bir çeşme başına varıp, güzelce karınlarını doyurmuşlar.

Yine kararsız kalmış prenses. Yarın sabah gün doğarken yine aynı yerde son kararını söyleyeceğini bildirip bir gölge gibi sessizce süzülüp gitmiş.

Keloğlanım budur özüm,

Haram malda yoktur gözüm,

?Bir yanlışın yok değil mi? demiş tekrar. ?Yoo?, diye cevaplamış Hüsem, ?Cemal?im ben?.

- Nerelisin Keloğlan? Ne gezinip durursun sarayın çevresinde? Deli misin? Divane misin? Yoksa, bir bilinmez casus musun, diye sormuş.

-Bana bir saray kızı lazım.

?Peki nereden geldin buraya, o sünnet şöleni günü, ne işin vardı buralarda? diyerek iyice işin aslını öğrenmek istemiş. Sesine bir gariplik vererek konuşmuş Hüsem, ?Ben bir garibim. Kimim kimsem kalmadı dünyada. Memleketimde iftiraya uğradım. Canımı zor kurtardım. Böyle diyar diyar dolaşıp dururken, sizin köyünüze uğradım. Gerisini biliyorsunuz.

Kendimden başkasına geçmez nazım

Fakat yeni padişah henüz gelmemiş. Çünkü, şehzade, uzak bir seferdeymiş. Bu yüzden, mecburen Vezir?in huzuruna çıkarmışlar.

Keloğlan, arada bir sazı alıp, hanın penceresini açar, prensese türküler yakarmış.

Her gün konar kel kafama,

Keloğlan:

Kendinden emin bir şekilde, söylenmiş Keloğlan. ?Yok param, yalansa ölsün anam, ister inan ister inanma, yalnız kötülük yapma bana!?Türkçenin Tarihi, Orhun Abideleri, Anlatım Bozuklukları, Cümlenin Öğeleri, Yazım ve Noktalama, Türkoloji Makaleleri, Edebiyat Nedir?, Alfabelerimiz, Atasözleri, Bulmacalar, Edebi Sanatlar, Sınav Soruları, Kpss, Oks, Öss, Bunları Biliyor musunuz?, Özlü Sözler, Güzel Sözler, Türkçe, Edebiyat, Masallar, Destanlar, Astroloji, Roman Özetleri

Dünya bu. Neyin ne olacağı belli mi olur?

Bir keresinde Keloğlanla göz göze gelmiş. Sanki birbirlerine?seviyoruz?, demişler ikisi de.

Hizmetçi kızlardan birini el işaretiyle yanına çağıran Prenses:

Bütün bu konuşmaları ve türküyü dinleyen Prenses, sevinçten uçmuş. ?Kısmet ayağıma geldi? demiş.

- Keloğlan, pek yaman, Sultan anne. Bir köye gidelim lafı tutturmuş, akşam sabah karga gibi ötüp duruyor. Ne ettim, ne dedimse de, burada kalmaya razı edemedim. Gönlüm gitmek ister, izin ver bana. Gün olur dönerim saraya?

- Hata yapma Keloğlan, sağdır anan acele etme, prensesin, bekle kararını.

Kafasını kaşımış Keloğlan:

?Cemal?, demiş Hüsem.

Dobra dobra mırıldanmış Keloğlan:

- Git, şu Keloğlan?ı tut kolundan, al getir bana.

Haftalar mı desem, aylar mı, belki de yıllar mı; vara vara kocaman bir şehre ulaşmış Keloğlan.

Darısı başına?

Birkaç tavuk bir de inek,

Bir akşam üstü, saray bahçesinde gezinen Prensesi gören Keloğlan, omzunda tuttuğu sazını almış eline, oturmuş bir ağacın dibine, bir türkü dillendirmiş

Sultan Hanım, Padişah Efendimiz öleli beri ne gülüyor, ne konuşuyor. Seni, O?nu neşelendirmek için görevlendiriyorum. Becerirsen, çok büyük ödül alacaksın. Beceremezsen Cehennem Vadisi?ne atılırsın.

Hüsem?in kıskançlık damarları çatlamış ve düşüp bayılmış. Herkes koşarak Hüsem?in olduğu yere gelmiş. Tabii, Keloğlan da gelmiş ama arkadaşını tanıyamamış. Neden mi? Çünkü, çok zayıflamış, adeta iskeleti çıkmış. Üzerine su dökerek Hüsem?i ayıltmışlar. Fakat, sağ tarafına felç vurduğu için yerinden kalkamamış. Kimse sahip çıkmamış Hüsem?e.

Sabahlara kadar, pencerelerde kalan Padişah kızı, neredeyse verem olacakmış.

Çok neşeli, çalgılı sazlı, bir düğün yapılmış, en çok sazı çalan, en güzel türküleri söyleyen de Keloğlan olmuş.

Garip hakkı yiyenlere,

Periler kadar güzel bir kız kendisine bakmıyor mu?

- Ben seni köyüme götürürüm.

Keloğlan, bu söze gülmüş, ?A benim tatlı anacığım, Hüsem, şimdi kim bilir nerelerdedir. Benimle birlikte gitti ve bir daha dönmedi.

Varmış, birine şöyle sormuş, ?Ne var bugün burada, bu kalabalık neyin nesi?

- Ne manasız bir teklifin var senin Keloğlan, diye çıkışmış prenses. Hiç akıl yokmuş sende. Şu görkemli saray hayatı bırakılır da köye gidilir mi? El alem türkü yakar bana. Hem Sultan anam izin de vermez.

Eşkıya, hiç inanır mı?

Küçük gördün beni ve anamı

İyi dinle Küpçü Ali

Anası ile çok fakir bir hayatı varmış. Ama artık, bu hayatı çekemezmiş..

Gururuyla oynamadan tümünü sorguya çekmiş bey olarak. Sıra gelmiş Hüsem?e.

Buna rağmen, yalan söylemekten geri durmayan Hüsem, ?Ben de Keloğlan?dan nafakalandım. Yoktur param, varsa olsun haram?.

Sarayda ve şehirde tam kırk gün yas tutulmuş.

Böyle demiş ve kaybolmuş nur yüzlü adam. Keloğlan?ı almış bir düşünce. Kim olabilirmiş bu eski arkadaşı? Gece düşünmüş, gündüz düşünmüş, işin içinden çıkamamış. Oğlunun bu kadar düşünceli olmasından ciddi derecede rahatsız olan anası, şöyle demiş: ?Ah benim fakirken zengin olan oğlum, ah benim kendisi saf, talihi ak oğlum, hanımının düşmesine sebep olan, senin eski arkadaşın Hüsem olsa gerek?.

Üstelik, bir de el sallarmış. Utana sıkıla karşılık vermiş Keloğlan. Türkçenin Tarihi, Orhun Abideleri, Anlatım Bozuklukları, Cümlenin Öğeleri, Yazım ve Noktalama, Türkoloji Makaleleri, Edebiyat Nedir?, Alfabelerimiz, Atasözleri, Bulmacalar, Edebi Sanatlar, Sınav Soruları, Kpss, Oks, Öss, Bunları Biliyor musunuz?, Özlü Sözler, Güzel Sözler, Türkçe, Edebiyat, Masallar, Destanlar, Astroloji, Roman Özetleri

Prenses hem üzülmüş, hem sevinmiş.

Evsiz kalmış birkaç sinek.

Prenses de, her keresinde onu izlermiş, pencere arkalarından, tabii ki kimselere sezdirmeden. Her izleyişinde biraz daha yanar kavrulurmuş. Fakat, tabii, koskoca bir padişah olan babası, şu yabancı, şu kel kafalı oğlana kız mı verirmiş? 0 yüzden prenses, pek umutsuzmuş? Bir Allah?ın kuluna hiçbir şey dememiş.

Hüsem, kendisine acındırır bir ruh haliyle, şöyle demiş: ?Keloğlan gardaşlığım, yoktur beş param, varsa olsun haram. Açlıktan bir hal olduk, yolumuza yürümekten aciz kaldık. Yap bana bir iyilik. Fırından koca birer somun alalım, açlığımızı bastıralım?.

?Şükür şükür, buldum altını, mutlu edecem anamı, doğruluğumun gördüm ödülünü? diye diye yürümüş gitmiş. Türküler söyleye söyleye evine doğru gelirken anası onu görmüş. ?Acaba niye erken döndü? diye geçirmiş içinden. Keloğlan, çil çil altınları annesinin gözleri önünde dökmüş. Kadıncağız o kadar sevinmiş ki düşüp bayılmış.

- Niye bu kadar ümitsizsin a be Keloğlan? Ümit olmadan yaşanmaz bilmez misin bunu?

Hala hiç kimseye bir şey diyememiş prenses.

Keloğlan anasının elini öpmüş, tam evden çıkacakken, anası, kuruş kuruş biriktirdiği bir miktar parayı, oğlunun avucuna sıkıştırmış ve iyice tembih etmiş:

Tutmuş kulağından, çekiştire çekiştire, ?Ulan?, demiş?süt çocuğu, kel kafanı koparırım bak. Beni zorlama, çıkar dök şuraya, üstündekileri?.

?Tövbe tövbeeel Yine iftiraya uğrayacağım galiba!? diye söylenmiş Hüsem. Bu konuşmaları başından beri dinleyen bir özürlü, dayanamamış, ?Beyim demiş, ?Beyim bu genç bal gibi yalan söylüyor. Nereden mi bilmekteyim? Gülşah abla, buraya her gelişinde bu gence bir şeyler oluyor. Devamlı takip ediyor. Geçen gelişinde de takip etti ve tam kapıdan çıkarken elindeki sabunu geçeceği yere koydu. Gülşah Abla da düştü ve ayağı kırıldı. Hem gerçek adının Hüsem olduğunu, burada birine söylemiş. Bu huysuz ve hain oğlan baştan ayağa yalancı beyim?

Sonra esas istemini söylemiş. Düşündüm taşındım seninle evlenmeye karar verdim. Kel kafan öyle güzel parlıyor ki. İçim açılıyor seyrettikçe. ?Vezir, sana ne istediğini soracak. Prensesi istiyorum de?

Bugün günlerden salı

- Öyleyse sana güzel bir iş çıktı Keloğlan.

Keloğlan, yukarı kaldırıp başını, bir de ne görsün?

Hüsem, asıl şimdi çok daha perişan hale düşmüş. Bu çok sevgili arkadaşına yalancı çıkmak, haramilerin yapacağı kötülükten daha fazla üzmüş kendisini.

Bizimki pek neşeliymiş. Nasıl olsa bir şey bulamayacaklarmış. Hiç ciddiye almazmış gibi bir eda içindeymiş. Buna sinirlenen eşkıya, kuşak altlarını, iç ceplerini, çarığının içini bile aramış Keloğlan?ın, tabii hiçbir şey bulamamış? Keyifli keyifli gülmüş Keloğlan, ?Demedim mi ben size, anacığımın verdiği üç beş kuruşum vardı. Yolda bitirdim. İnanmazsanız Hüsem?e sorun?.

Keloğlan, utana sıkıla gelmiş:

Güya kendince kibirlendin

Bir eşeğim var, bir de sazım

Eşkıyalara dünyalar dolusu teşekkür edip hemen yola çıkmış Keloğlan. Tepeye tırmanıp, zirveye ulaşmış. Şöyle bir bakınmış, söylenen mağaraya doğru gitmiş. Kısacası üzerinde dev resmi bulunan taşın yanına varmış. Etrafına bakınmış, kimseler yokmuş. Sivri bir taşla taşın altını oymaya başlamış. Çok fazla yorulmadan bir testi altın bulmuş.

- Sana mutluluklar dilerim sevgili kızım. Yeter ki sen saadetli bir ömür sür. Çok sıkılırsan, bırakır gelirsin, demiş.

Şu dünyada ne olmadık işler olur, ne beklenmedik olaylar gelişir? Sapasağlam padişah, bir gün aniden ölüp gitmiş.

Eşeği ikisini birden götüremediği için yaya yürümüş

- Prensesle evlenmek istiyorum?

- Dünyanın sonu geldi galiba, hiç böylesini de görmemiştik, derlermiş. Nice dağları, sayısız köyleri, birçok kasabaları ine çıka geçip köye gelmişler.

Çok sinirlenen eşkıyalar, öyle bir girişmişler ki Hüsem?e, ağzı burnu kanamış. Yüzü gözü morarmış dayaktan. ?Hadi defol, cehennem ol buradan?, diyerek kovmuşlar. Keloğlan, korkusundan tir tir titrermiş. Acaba, kendisini de dövecekler miymiş?

Kel başını bir kaşımış, iki kaşımış, ağzını burnunu eğip bükmüş, nihayet cesarete gelmiş ve şöyle konuşmuş.

Kocakarı bir anam var,

Hem de güneşin vurup ayna gibi parlattığı kel kafası, öyle hoşuna gitmiş ki, sorulmasın. Bir demet kırmızı gül atmış, o da Keloğlan?ın kel kafasına düşmüş.

Yedikleri içtikleri bir gidermiş. Çok samimi imişler.

Çoktan beri açlıktan kokar ağzım

Keloğlan görkemli bir düğün yaparak çok ünlü bir beyin kızıyla evlenmiş. İsmi Gülşah olan bu hanıma, özürlüler Gül abla derlermiş. Çünkü, bir anne gibi onları ziyaret eder, hallerini hatırlarını sorar, ihtiyaçlarını karşılarmış. Hüsem, Keloğlan?a karşı artık ciddi bir düşmanlık beslemeye başlamış. Kendisinin bir çulu bile yokmuş ama, arkadaşı hem zengin olmuş, hem de güzel bir kızla evlenmiş. Bunları düşündükçe erim erim erirmiş. Mutlaka, bir kötülük yapmak için, fırsat kollarmış.

Keloğlan, hemen bir türkü söylemiş, Sultan Hanım?ı bir güzel neşelendirmiş.

Hancı hayretlere düşmüş:

Keloğlan o kadar masum, o kadar safmış ki, canım ciğerim diyerek sevmekte olduğu Hüsem?in bu çok çirkin huyunu bilmezmiş. Kendisi gibi bilirmiş.

Sinirlenmiş Keloğlan, o kolay kolay sinirlenmeyen Keloğlan. ?Peki? demiş?Sen o gün Gülşah?ı düşerken gördün mü?.

Şöyle bir türkü söylermiş o anda Keloğlan:

Karınlarına taş bağlayıp yollarına devam etmişler. Bir yokuşa yukarı çıkarken, bayılıp düşmüşler açlıktan. Bir süre öylece kalmışlar. Biraz ham erik yemişler ve tekrar yürümüşler. Büyük bir ormanlığın yanına gelmişler. Birden bire etraflarının eşkıyalar tarafından sarılması ile neye uğradıkların anlayamamışlar. Ama, Hüsem çok daha fazla korkmuş, çünkü, tüm foyası şimdi ortaya çıkacakmış. Parasını eşkıyalar alacakmış. Pos bıyıklı eşkıyanın biri, yüksek sesle emir vermiş. ?Heey, Keloğlan, önce sen çıkar bakayım altınları, paraları!?

- Bir garip anacığım var. Aklım hep O?ndadır. Ne yer, ne içer kaç senelerdir. Belki de ölmüştür.

Vezir memnun olmuş:

Almış prensesi yanına, düşmüş köyünün yollarına.

Elbet vardır birkaç sözüm.

Gece yarılarına kadar uyuyamayan prenses, vazgeçmemiş Keloğlan?dan. Gizlice kaçarsa, şehzade ağabeysinin peşinden geleceğinden korkmuş. Varıp Sultan annesini uyandırmış:

Hüsem her ne kadar rol yaptıysa bile, Keloğlan tanımış. Ama, hiçbir şey dememiş bu konuyla ilgili olarak. Önce gerçekten emin olmak için Hüsem?e sormuş:

Boynunu büküp inlemiş Keloğlan:

Bu ihaneti, kendisine nasıl yaparmış? Bir türlü içine sindirememiş. Buna artık dayanma gücü kalmayan Keloğlan, Hüsem?i kovmuş?

İnce gönüllü, dünyalar güzeli prenses bayılmış, sanki kendinden geçmiş?

- Sağolasın Hancı baba, ne sen sor, ne de ben söyleyeyim. Derdim çoktur, hangisini anlatayım? Gelir gelmez bir kor düştü içime, bir dert daha yüklendi garip gönlüme?

Sultan Hanım hiç itiraz etmemiş. Hemen düğün hazırlıklarına başlanmış.

- Bu handa istediğin kadar kalabilirsin Keloğlan. Yemek de yiyebilirsin, yatabilirsin de. Bunları dert edinme, yüzü pak, gönlü ak oğlan?

Hayırlı ise olsun değilse bitsin, de?

Hancı bu çocuğu çok sevmiş, üstelik nedense acımış da. İyice deşmek istemiş derdini.

Vezir pek merhametli bir adammış.

Günün birinde Gülşah, özürlüleri ziyarete gelmiş. Her birine güzel hediyeler vermiş, nasıl olduklarını sormuş, morallerini tazelemiş. Tam kapıdan çıkacakken, ayağı kayıp yere düşmüş ve ayağı kırılmış. Keloğlan bu olaya çok üzülmüş, hanımı ile birlikte yatakta yatmış. O kadar çok severmiş ki Gülşahı?nı. Yine böyle bir gecenin birinde, karısının inlemeleri sırasında, canı çok sıkılmış ve öteki odaya geçmiş. Tam bu sırada, nur yüzlü ihtiyar bir zat durmuş karşısına. Ağır ağır şunları söylemiş: ?Hey merhamet abidesi Keloğlan, eski bir arkadaşın hanımına bu kötülüğü yapan?.

diye emir vermiş.

-İşte gördüğün gibiyim Vezir hazretleri. Uzaklardan, çok uzaklardan gelmiş bir garibim. Gördüğünüz gibi bir eşeğim, bir de sazımlayım. İş arıyorum, ne ki akla karayı seçtim, ama hala bulamıyorum.

Keloğlan.

Biz, bakalım Hüsem?in maceralarına. Hüsem, nice memleketleri dolaşmış, işe girmiş, işten çıkmış, ama bir türlü para biriktirememiş.

Fakat Keloğlan?ın aklı hala bunu almazmış. Ama, anasının dediğini yapmayı kafasına koymuş, gitmiş özürlülerin bulunduğu binaya.

Yine ümitsiz konuşmuş Keloğlan:

Geceleri uyuyamıyormuş artık prenses.

- Galiba gündüz düşü gördüm, diye diye yürümüş de gitmiş Keloğlan. Bir zaman sokak aralarında dolaşmış, olmuş akşam. Nerede kalsın Keloğlan. Bulmuş bir han. Üç beş kuruşu varmış. Çorba içmiş, kendine gelmiş. Hep aklında prenses varmış, inadına çıkmazmış. ?Ham hayal benimkisi?, diyerek, almış sazını eline, vurmuş garip garip teline.

saraya.

Keloğlan, prensesi tek başına bir kenara çekmiş ve diyeceğini demiş.

Adam, ?Koğlan, köyün fakir ailelerinin çocuklarını sünnet ettiriyor? demiş. Bu duyduğu haber karşısında, tuz yemiş keçiler gibi yalanmaya başlamış, inanamamış. Kıskançlık damarları kabarmış ve yine sormaya devam etmiş. ?Yahu? demiş, ?Hadi bu şöleni anladık diyelim, peki şu konak da neyin nesi? Benim bildiğim burada zavallı bizim Keloğlan?ın fakir anası ile oturduğu kötü bir ev vardı. Yanılıyor muyum yoksa?

Veziri çağırmış huzuruna:

- Vay be, olacak iş mi be yahu? Keloğlan, amma da şanslıymışsın ha, desene ki, prenses sana aşık oldu. Yoksa, o kimseye gül atmaz, ben çok iyi bilirim.

Dönmüşler tekrar saraya?

Keloğlan?ı bir prensesle birlikte karşılayan anası, o kadar sevinmiş ki, ne yapacağını şaşırmış.

Ne varsa aklında dökmüş ortaya Keloğlan:

Bir varmış, bir yokmuş, hem de Allahın kulu çokmuş, bu kullardan biri de herkesin adını sanını işittiği bizim ünlü Keloğlanmış.

Bir zaman sonra anası ölmüş Keloğlan?ın.

Memnun olmuş bizimki:

Hüsem, utancından köyünde de duramamış ve almış başını gitmiş. O gün bu gündür hala nerede olduğunu bilen

Keloğlan artık iyiden iyiye ümitlenmeye başlamış, kızın gözlerinden de bunu anlamış. Eşeğinin sırtına binip, sazını eline almış, sarayı dört tarafından dolaşmış. Türküleri ile prensesi yine dertlendirmiş. Ama, saray görevlileri, Keloğlan?ı yaka paça tutup getirmişler

Hancı, merhametli biriymiş, şöyle demiş:

- De bana, demiş dobra dobra, benimle köyüme gelecek misin, gelmeyecek misin?