bizde tüm sahabelere söylemiyoruz zaten,

cahil olan bizler her türlü şeyi söylemekten kaçınmıyoruz...

polemiklerin çocuğu:) yurda bey ve asos_zen...:)

polemik değil asoscum,

mesele o kadar hassas olmaları.. bu yetmez mi?

Saygılı olmak lazım, herkes bizim gibi düşünmek zorunda değil, insanları oduğu gibi kabul etmeliyiz..

Tabiinin hadis konusundaki hassasiyeti noktasında bazı örnekler vermek gerekirse; Said İbnü?l-Müseyyib?in?gerektiğinde bir tek hadis için günlerce yol katettiğini, söylemesi?(9); Mesruk İbnü?l-Ecda?nın, ?tek bir harfi için bile yolculuk etmesi?(10); Kesir İbn Kays?ın rivayetine göre, Ebu?d-Derda?dan tek bir hadis almak için bir ilim aşığının Medine?den Şam?a gelmesi ve daha pek çok seyahatler, bu konuda örnek olarak verilebilecek misallerdir.(11)

Bu noktada sahabeler fazlasıyla titiz davranmış ve bazen çok iyi bildikleri hadislerin naklinde bile çekinmiş ve söylemek istememişlerdir. Hatta on yıl kadar bizzat Peygamberimizin yanında bulunan Hz. Enes bin Malik bir gün; ?Eğer hata ederim endişesi ve korkusu olmasaydı, Rasul-i Ekrem?den daha çok şeyler anlatırdım? buyurmuşlardı.(5) Yine aynı şekilde Abdullah ibni Abbas , kendisinden bir hadis rivayet etmeleri istendiğinde çekinir, sıkılır ve nihayet hadisi söylediğinde ise sonunda da; ? bunun üç aşağı-beş yukarı veya buna yakın yahut da buna benzer birşey buyurdu.?(6) şeklinde ikazda bulunmayı da ihmal etmezdi.(7) Benzer bir hadise de Aşere-i Mübeşşere?den yani cennetle müjdelenen on sahabeden birisi olan Hz. Zübeyr İbn Avvam, o kadar az hadis rivayet etmiştir ki, bir gün oğlu kendisine: ?Baba, sen neden hadis rivayet etmiyorsun? diye sorduğunda: ?Bir kelimede bile Rasulullah?a muhalefet ederim diye ödüm kopuyor. Çünkü O: ?Benim üzerime yalan söyleyen, cehennemdeki yerini hazırlasın? buyurmuştur? şeklinde cevap vermişti.(8)

hitabımız emevilere :))

eğer herkes sizin gibi düşünse bunca mezhep yada inanç farkı çıkmazdı, bence İslam'ın özüde manasıda bu. Eğer Cenab-ı Allah istese, Kuran da madde madde isteklerini dile getirmez miydi?

burdaki olay:sahabe ve diğer büyüklerin hadis raviyetinde bulunurken ki hal ahval ve durumlarıdır bence...

Haklısın,

böyle sahabi ve devamındaki gelenlere..

Bütün hayatını hadise, Allah Rasulü?nün mübarek sözlerine hasreden Yahya İbn Main, mevzu hadis denilen manası doğru olsa da Efendimize ait olmayan hadisleri de ezberlerdi. Bir keresinde, Ahmed İbn Hanbel, neden böyle yaptığını sorduğunda: ?Yanıma gelen insanlara bu mevzudur, şu mevzudur; bunların dışında kalanlardan alabildiğini alırsın derim?(14) cevabını vermişti. İmam Zühri?den Yahya b. Said el Kattan?a, Buhari ve Müslim?den Darekutni ve Hakim?e uzanan çizgide daha dünya kadar hadis ezbercileri yetişti.

Tabiinden sonra, başta dört mezhep imamları ve artık hadislerin muhafazası konusunda vazifeli muhaddisler naklettiler, yazıyla muhafaza ettiler. Bu mezhep imamlarından Ahmed ibni Hambel değişik kanal, değişik sened, farklı metin, yani muhteva aynı olsa bile, sahihi, haseni ve zayıfıyla bir milyon hadis ezberlediği söylenir ki; kırk bin hadis ihtiva eden meşhur Müsned?ini üç yüzbin hadisten seçerek meydana getirmiştir.(13)

gerçekten acıncak haldesiniz..

her şey ortada..

Sahabeler, Kur?an?ın ve ayetlerin muhafazasından sonra, en ziyade Hz. Peygamberin sözlerinin ve fiillerinin muhafazasına, özellikle de İslami ve imani hükümler ve Hz. Peygamberin mucizeleri ile alakalı olan sözlerinin ve fiillerinin muhafazasına çalışmışlardır. Hadis ve siyer kitaplarından da görüleceği üzere Allah Resulüne ait en küçük bir hareketi, bir sözü ihmal etmemişlerdir. Asr-ı Saadette(3), pek çok sahabe Efendimizin söz ve fiillerini yazıp kaydettiler. Özellikle de Abadile-i Seb?a(4) diye adlandırılan ve bunlardan da özellikle Abdullah ibni Abbas ve Abdullah ibni Amr ibni?l-As gibi hadis konusunda manen vazifeli olan sahabeler; iman esasları, islamiyetin rükunleri ve Peygamber Efendimizin mu?cizeleri ile alakalı hadisleri yazarak kaydettiler.

Meal bile çeşit çeşit ortalıkta... Demek herkesin her kelimeden anlayışı zeka yapısı farklı..

Al işte bir tartışma konusu daha :))

Hicretten iki yüz sene sonra, başta Buhari, Müslim gibi hadis alimleri olmak üzere diğer Kütüb-ü Sitte olarak adlandırılan sahih hadis kitaplarının yazarları hadislerin muhafaza edilmesi vazifesini omuzlarına aldılar. O döneme kadar hadislerin içerisine karıştırılması muhtemel olan mevzu hadis veya kasdi olarak hadisler hakkında şüphe uyandırmak için içlerine karıştırılan sözleri, İbni Cevzi gibi şiddetli binlerce araştırmacılar çıkıp ayıklayıp hadislerin içerisinden çıkardılar.

İşte buna binaen, ?Nasıl bileceğiz ki, 14 asırlık uzun mesafeden günümüze kadar gelen, bu hadisler doğrudur? sorusu hatıra gelmemelidir.

Bunların haricinde her ne kadar hadis usulünde yer almasa da hadislerin, mekan ve zamanı aşarak yakaza tabir edilen uyku ve rüya arası haller ile bizzat Allah Resulüne sorulması ve doğruluğunun araştırılması hadiseleri olmuştur. Örneğin büyük imam Celaleddin es-Süyuti?nin, defalarca Efendimiz?le hem de yakazada görüştüğü nakledilmektedir. Yine, İmam Buhari, kendi kanallarıyla tespit ettiği her bir hadis için, abdest alır, iki rekat namaz kılar ve mes?eleyi Efendimizin mübarek ruhlarına havale eder: ?Doğru mu ya Rasulallah? der; kendince aldığı bir işarete göre de o hadisi kitabına kaydederdi.(15)

seyyid sahabeler mi?

benim üzüldüğüm nokta şu:

Bence hiç emin olamayız, ortalık yalan hadis kaynıyor gibi, uzmanların genel görüşü...

bu cennetle müjdelenen büyüklere haksızlık etmeyin artık çok ayıp ve günah... ALLAHTAN korkun azcık...

hala hadisler uydurma, yok hurafe,,, vs... diyenlerin ya aklı yok... yada imanı yok

konuşurlarsada hakkı ve gerçeği konuşmuşlar..

Babanızın malıya :))

kendilerini sahabeden tabiinden velilerden mezhep imamlarından üstün görenler...

onlar öyle zatlar ki ağızlarından yalnış bir şey bir söz çıkar diye susmayı tercih etmişler..

?Beş yüz sahabi görmüş bir insan geliyor?

Aşere-i Mübeşşere?den yani cennetle müjdelenen on sahabeden birisi olan Hz. Zübeyr İbn Avvam, o kadar az hadis rivayet etmiştir ki, bir gün oğlu kendisine: ?Baba, sen neden hadis rivayet etmiyorsun? diye sorduğunda: ?Bir kelimede bile Rasulullah?a muhalefet ederim diye ödüm kopuyor. Çünkü O: ?Benim üzerime yalan söyleyen, cehennemdeki yerini hazırlasın? buyurmuştur? şeklinde cevap vermişti.(8)

Sahabelerden sonra da, Sahabenin yanında yetişen ve Tabiin olarak adlandırılan binlerce alimler aynı hassasiyetle sahabeden aldıkları bu hadisleri yazarak veya ezberleyerek kaydettiler.

o kadar hassasmışlar ki

bu zatların yalnış yapabileceğini savunanlar.. onlara çok büyük haksızlık etmiş olmazlar mı?

isterseniz bir daha okuyun...

1. şu 2. bu 3. filanca diye..

Hangi sahabe,

kasılcak bir şey yok efendi :)

Beş yüz sahabiyle görüştüğü söylenen ve bir beldeye vardığında:

böyle zatların ALLAH korkusu bu düzeyde ve hat safadayken...

burdaki olay farklılık değil üstadım...

Allah doğru yolu bulanları mükafatlandıracak bence..

Ebu Hureyre 'den, dedi ki: Rasulullah şöyle buyurdu: "Yüce Allah buyurdu ki: Kim benim bir dostuma düşmanlık ederse, ben ona ;p savaş ilan ederim Kulum üzerine farz kıldığım şeyden daha çok sevdiğim,, herhangi birşeyle bana yakınlaşmaz Kulum nafilelerle bana yaklaşmayı sürdürür; sonunda ben de onu severim Onu sevdim mi, artık kendisiyle işittiği kulağı, kendisiyle gördüğü gözü, kendisiyle yakaladığı eli, kendisiyle yürüdüğü ayağı olurum Eğer benden birşey dileyecek olursa andolsun ki a veririm Ve andolsun ki, bana sığınacak olursa, şüphesiz ki ben de u himayeme alırım

yani ağzı olan konuşuyor arkadaşım...

KİM ALLAHIN VELİLERİNE DÜŞMANLIK EDERSE!!!

Bence de ortada hanımefendi, o yüzden kasmayalım dedim ya :))

Bu konuda ilk önlemi Efendimiz ?Kim benim üzerime yalan uydurursa, cehennemdeki yerini hazırlasın?(1) sözleri ile bizzat kendisi almış ve sahabenin bu konuda hassas davranmasına sebep olmuştur. Bundan dolayı sahabeler hadis nakli konusunda fazlasıyla itina gösterirlerdi. Örneğin Hz. Ali Efendimiz : ?Ben, size Rasulullah Efendimiz?den bir şey söylerken, gökten yere benim için, O?nun üzerine yalan söylemekten daha kolaydır? buyururlardı.(2)

ahmet ekrem

denen, Abdurrahman İbn Ebi Leyla: ?Yüzyirmi sahabi tanıdım ki, bir mescidde aynı anda yüz yirmisi de oturuyor olabilir kendilerine bildikleri bir şey sorulduğunda hep birbirlerinin yüzlerine bakarlar; konuşurken, ?Rasulullah?ın sözlerine bir kelime karıştırıveririm? korkusuyla başkasının cevap vermesini bekler, kimse cevap vermeyince de nihayet bunlardan biri dişini sıkar ve Allah?a dayanarak, İbn Mes?ud bunun üç aşağı-beş yukarı veya buna yakın yahut da buna benzer birşey buyurdu.) gibi hatırlatmasıyla rivayette bulunurlardı? demektedir.(12)

Allahım bizi doğru yoldan ayırma inşaallah..

Polemik için söylemedim :)) Bu bakış açısına göre değişir benim düşüncem bu.. Bu nedenle birbirimizi kırmadan ortak noktalardan hareket etmemiz lazım kanımca, ayı fikirde olmayanların fazla kasmaması lazım gibime geliyor :))

emevi sahabeler mi?