az çok tahmin edebiliyorum...

Allah rahmet eylesin...

gökyüzü delinmişti delicesine ağlamaklı

zor çok zordur bu...

evlat, anne-baba için ciğer parçasıdır...

Allah kimseye evlat acısı tattırmasın... hasta olduğu zaman ne yapacağımızı şaşırıyoruz; bide...

yürek atanıdır...

nenni ile büyyüttü ağıt ile toprağa verdi

Çok sevdiğimiz eski komşumuzun oğlu daha üniversitede okuyordu rahatsızlanıp hastaneye kaldırılmış ve anne ve babası kardeşini evde bırakarak onların yanına gitmişler ve cenazesini alıp geldiler.. Biz şoka uğradık anne ve babası perişan hayallerim gitti diyorlardı sadece...

babanın bir yanı eksik kalmıştır...

18 yaşındaki kızını toprağa veren ve kendi eliyle toprak atan bir baba acıların tarif edilemeyeceği anlardan bir tanesi..

dağların kabul etmediği ölümü kabul eden bizler ne zor görevi kabul etmişiz

Başınız sağolsun geride kalanların Allah yardımcısı olsun.

Yalniz babalara ve kizlarina ozgu bir durum olmasa gerek; tum ebeveynler icin gecerli bu yazdiklariniz.

hele ki baba-kız bağı bambaşkadır...

engel olamadı gözlerindeki akan kan rengi yaşına

açılmıştı toprak uzatılmıştı kızı babasına,

Mevlam kimseye evlat acısı vermesin ya...

sabr diliyorum...

Tabii bu aciyi paylasiyorum, en nihayetinde biz de cocuk sahibiyiz.

çakan her şimşekte...

kızlar babacı olur...

her iki tarafın acısı tarif edilemez...

ölene dua etmektir borcumuz kabulumdur ama engel olunamazdı sorusu kahrediyor insanı

bir kızın gencecik babasını, ona duyduğu ihtiyacı hiç bitmeyecekken, toprağa vermesi ne kadar zorsa o kadar zordur eminim.

evlatlara da ana-baba acısı vermesin...