Dilinde çürüttüğün o şarkı, kaleminde yanan o şiir kime yol oluyor?

Teslim olmak ölumdur, GIT!

o kalbin ihanet yuvasi oldugunu farkedemedim, kendi cehennemimde yanip kavrulurken, serinligin pesinde sigindigim yerden, gercek sanip gordugum ruyalardan uyandirdigin icin;

Hiçbir zaman güzel bir düş olamadık rüyalarımızda.

Cik git artik ruyalarimdan, yikma kentlerimi daha fazla, gerilla savaslarina gucum yok, tek siginagim savastigim cepheyken, GIT nolur!... Harabeyim artik, GIT...

Seni alıp gizlesem yüreğimde? Gözlerimde? Mavilerimde? Herkesten gizlesem istiyorum?

Yeter ki acısız yaşansın?.

Biz sen ve ben olamadık...

Yüregime koydugum sende tanidin beni, tutkunu oldugum gözlerinde erirken bulacaksin beni..

Seni yüregime kazirken yazilmamis sarkilari söylemeyi sevdim...

Madem aşkım bu kadar korkutuyor herkesi, madem sevdamın büyüklüğünü görüp kaçıyorlar!!! ÖyLeyse ne ismim, ne cismim kalsın geride! Savrulup gideyim toz bulutlarıyla, hiçkimsenin erişemeyeceği topraklara?!

Ben seni birakip gidemiyorum.. Nereye gitsem, nereye baksam hep yollarim yüregine cikiyor..

Mutlumusun?...

eğer yürekliysen yüreğine sor beni..

Hic gormedin degilmi, hic hissetmedin beni, sevdam oyle usuldu, öyle derindiki, hic bilmedin, belki de bilmeyi hic istemedin, bu yuzden hep mutsuz son yazdi romanlarimin sonunda...

Gurur parçalarıydık, kibirdik...

herşeyi unutmak...

keske hic yasanmamis olsaydin, kacak sevdalarimin pususu olmasaydi yuregin, sen de son bulmasaydi umutlarim, korkmasaydim baska kalpler siginmaktan, kacmasaydim baska sevdalardan...

YALANLARA BULAŞMAMIŞ AŞKLARA!!

Yaklaştırmasam sana sözleri, sesleri, gözleri? Bedeller ödetmesem, ödesem de ödetmesem? Üzmesem seni, üzülsem de üzmesem? Ezdirmesem sevdamı, ezilsem de ezdirmesem?

Sessizce gelmeleri sevdim...

Asik oldugum kente bile dusman kesildim, lanet olsun...

İHANETLERLE ANILMAYAN İNSANLARA!!!

Simdi tum tumcelerim uc noktayla bitiyor... sonu yokmus gibi davraniyorum, bitmemis gibi, koyamiyorum noktalari, korkuyorum... her defasinda yeniden cumleye baslamak belki de asil korkum, hic yeni cumlem yok henuz... ve gozlerin, civilenmis her satirima, her harfime, öyle belirgin ki izleri, bakmaya korkuyorum, okumaya cesaretim yok...

uykusuz gecelerimde hayallerime koyup rüyalarimi süsleyisini sevdim...

DÜRÜSTLERE, GÜVENİLİRLERE!!!!!!

Korktum bu savastan, kactim kalbine saklandim, en guvenli yer sandim...

Ayrilik siirleri, ölüm siirleri yazarken hayata, simdi sevda sözleri yazan yüregime dur diyemiyorum.. Yoklugun yüregime prangalar vururken göremeyecegim gözlerini, dokunamayacagim saclarini, erisemeyecegim seni yüregimin en güzel yerine koydum.. İstersen cikip git yüregimden, istersen bendeki seni, istersen bendeki benide alip git.. Kendime bile söylemekten korktugum seni ne kadar cok sevdigim sözcükleride alip git..

Hangi gökyüzünde mutlusun?

sil baştan başlamak gerek bazen

Susarak haykırıyorum sana sessizliğim oluyorsun.

Köşe başlarında ninni gibi agıt sesleri üşüşüyor kulaklarıma.

KALP GÖZÜYLE, GÖREBİLENLERE!!!!!

Şimdi bir damla gözyasiyim gözlerinin derinliklerinde. İstersen birak yanaklarindan süzülüp dudaklarinin arasina dolayim, istersen dökülüp yerlere, parcalara bölünüp topraklara karisayim. Yoklugunda nasil ki hüzünler dolarken her gece yüregime, nasil ki yoklugunla her gece yaslar sirdasim olurken, nasil ki yoklugunla yaslar yanaklarimdan süzülüp dudaklarimin arasinda ölürken, ben yavas yavas eriyip yudum yudum tükenirken ne yikilmalarima nede gözyaslarima dur diyemedim.. Ne yoklugunla aglamayi ben sectim, ne seni özlemeyi ben sectim, nede seni sevmeyi ben sectim..

Biz daha çok yarım kalmış hayallerdik,

<i>Alışmak çok zor acılara... Önce kabullenmek... Sonra sindirmek.. Sonra da acıyla yaşamayı öğrenmek gerekiyor...</i>

hayatı sıfırlamak...

Her gece yildizlara resmini cizerken gözyaslarimi gizlemeleri sevdim...

Biz sadece ay ın etkisiyle denize yansıyan siületelerdik,

Saniyeler icinde yok olan buğulardık...

Sevdam bir çığa dönüşüyor. Bana engel olmaya kalkacak ne varsa, kim varsa hepsini bir çırpıda silip süpürecek kadar büyük bir çığa...

Çünkü bilmiyorlar sevmeyi? Aşkı bilmiyorlar? Suçlu sayıyorlar birbirine yanan iki yüreği, suçluyorlar? Filmlerde olur sanıyorlar; iki kişilik dünyayı? Bu yaşamda kurdurmuyorlar? Sadece sevmek yeter diyorum.. Yetirmiyorlar?

Sorularla yoruyorlar, yorumluyorlar, değiştirmeye çalışıyorlar? Kendimce yaşamak istediğim ne varsa, alıp kendilerince bir aşka zorluyorlar? Başka renklerle lekeliyorlar mavimi.. Mavilerimi çalıyorlar?

sil baştan sevmek gerek bazen

AÇIM, HİÇ BİRŞEY BEKLEMEDEN SEVENLERE!!!!

Öylece umutsuz, çaresiz, sessiz kalmışım? BEN ACIYI, SEVDA SANMIŞIM?!!!

Oysa;

Farkinda olmadan gözlerinde erimeleri, saclarini oksamalari, yüregine akip, benim olan her seyi yüregine birakip kendimi yüregine hapsetmeleri sevdim...

Ben hayata ve aşka karşı üzerime düşen herşeyi hakkıyla yerine getirirken, böyle acı çekmek reva mı!? Ya da gerçek hayat başka bir boyutta, bu gördüğüm rüya mı!? Gittiği yerden dönse, ?Hata yapmışım!? dese, sevdiğini söylese, geçer mi bu KALP AĞRISI!? Diner mi AŞK ACISI!? Korkuyorum acıya alışmaktan? Korkuyorum HER ACIYI SEVDA sanmaktan?!!!

Ben hangi kimim?

Şimdi böylesine zayıfken, böylesine kırılmışken, yine yalnış bir yola saparım ben!.. Yüreğimin sızısını dindirecek diye, yalnış kollara sarılırım!.. Sonra yine gelsin hüzün, gelsin acı?

Tesekkur ederim sevgilim!

Dinmeyen hasret, bitmek bilmeyen bir özlemle sarildim yoklugunda gecelere.

özur dilerim sevgilim!

AÇIM BEN SAF SEVDALARA!

Geceye satıyorum düşlerimi, yalnızlık kentine göçüyorum ve her yağmur gibi kendimi ağlıyorum. Susuyorum. Aklıma düşsen yalnızlık oluyorum

Sevdam, mutluluğum, cankuşum... Sen varsan, varım bende... Öyleyse benimle ol. Bir aşkın nasıl tutkulu, nasıl saf, nasıl sonsuz yaşanacağını gösterelim herkese. Bir tek gün bile pişman olmayacağına söz veriyorum...