Ey sevgili... farketmeyeceksin sevgimi. Aklına bile gelmeyeceğim senin bir saniye bile. senin için ben yarım saatlik bir görüşmeden ibaretken benim için sen hayatın anlamı oldun. Önce sana kızdım karşıma çıktın diye. Sonra kendime kızdım saçmalıyorsun diye. sonra baktım ne suçlu vardı ne de işlenmiş bir suç. sadece bir sevgi vardı benim payıma düşmüş olan... Ben de aciz kullardan bir aciz kuldum nihayaetinde. Ve farkettim ki enaniyetin zirvesinde. Ve işin ilginç tarafı acizliğimi sen farkettirdin bana. Bu koca dünyada hiçliğimi varlığımın tüm zerresiyle hissettim. Öldü zannettiğim duygularım zirveye çıktığında ben kendimle çok mücadele ettim. Belki çok konuşmadık belki hiç anımız olmadı. Bana hiç umut da vermedin ama... Zaman çıktı aradan diğer varlıklarda. Sadecesen ve diğierleri oldu kainat bana Şimdi nereye gitsem ne yapsamhep içimdesin atamıyorum seni. Belki bu kadar yoğun duygular hissetmenin temelinde kavuşamamak var. Hiç anımız olmadığı için hiç kirlenmedi içimdeki sevgi. Sevgilerin en mükemmeli ve en güzeli olarak kaldı. Sen doğal olarak hiç bir şeyin farkında değilken kendi işlerinle geçirirken ömrünü;ben bir de senin sevgini ekledim hayatıma. Şimdi zerrelerden bir zerreyim. hiçlerden ise bir hiç. Ama senin sevgini taşıyan bir hiç. Ötesi yok. Ne öncesi ne sonrsı. Sadece şu an... Sevgin kaldı bana. İstemem incinmeni üzülmeni. Tüm temennim hayatın boyunca mutluluğu zirvesinde yaşaman. Mükemmel değilim muhakkak benden daha iyileri de vardır. Ama ben senden daha iyisini istememiştim. Bir sen yeterdin bana kalan günlerim boyunca

neler görüyor insanoğlu

hayat işte