Çoktan dilimin en zarif duası oldu bile.

Ne kendisi gelmeden yorulduğum?gelecek hayallerim? yanımda.

İşsiz güçsüz bir ırgattan pek de farklı değilmişim meğer.

Bazen sadece bir baş ağrısı yenik düştüğüm, bazen bir kaç derece fazlalık;ateş?

Umutlarım bile mi? Ah evet! Onlar yiteli çok olmuştu zaten.

Başlık fevkalade güzel olmuş eline sağlık.

Hani gemiye binmiş yüküyle de yol boyunca sırtından indirmemiş..

Ve böylece tarladan çıkıp kalakalınca ortada

Benimle olduğunu zannettiklerim?

bu başlıktaki yazıyı her zaman yeri geldiğinde kullanmayı ve de anlamını çok severim...

Zaten iyisinden bir tevekkül borçluyum rabbime

Sonrasını geç!

Kıvranırken, ellerimi sıkıca bağlamışım kendime.

Kıtlıktan çıkmış ırgat gibi saldırırken tarlaya

Ne gelecek hayallerim aklımda ne bitmez telaşlarım?

Ne sunulan tarlalara baktım ne de başka bir şeye.

Boşuna yük etmişim aklıma bu zifirleri

Ruhum uyanıverdi, hani o yıllardır durmadan kıvranan

Sadece ben varım hayatta.

Şimdiden devriliyor gibi?sarsılmaz? fikirleri

Hele o! O rutin işlerim. Hani olmazsa olmazlarımdandı.

Ruhumda el çekmiş bel bağladıklarından.

İnşallah derse yakaran inşa eder Yaradan.

Bu kadar yeter çok önemli planlarımı alt üst etmeye

Sen de yeter ki onu an, çünkü

&#123;İnşallah derse yakaran inşa eder Yaradan&#125;

Elim uzanmıyor sevdiklerimin ellerine, onların ellerinde tutunamıyor.

Can çekişiyorum zamanın kıskacında, sancılarım bana unutturuyor kendimi

Dert edindiklerim, yük bildiklerim bırakıversem kendi hallerine gideceklermiş.

Bu yüzden ezildim işte, bir düzine cahillik

Gelip el koyacaktı tarlasına. Ki ben kim olduğumu hatırlayayım.

Ve kendime geliyorum yakınlaştıkça aslıma.

Sahi! Nerdeler hayallerim? Nereye kaçtılar sicim gibi?

çoook beğendim çok güzel olmuş gönlünüze sağlık

Düşünmeliydim, bunların bir sahibi olacaktı aslında.

O ahmak adamın yaptığını yapmışım yıllarca.

Daha fazlasına karışarak kendime eziyet eden benim.

Kendime anlatıyorum dertlerimi. Yalnız kendim anlıyorum kendimi.

İtiraf etsin hadi, gitti, gitti işte hepsi!

Pek de yalnızlık değil aslında,?yalınlaşmak? denir buna.

Şimdi ne altında ezildiğim o bitmez telaşlarım

Bu kadar yükün altında ezilmeyecekmişim.

Aslıma dönüp kendime geldim haddimi bildim.

Yeni yeni anlıyorum neden bu denli inlediğimi:

Kaldıracağım kadar verildi bana.

Yeniden kabul edilmenin beklentisiyle?inşallah? derken içten içe

Kayboluyorum ağrılarım içinde, etime bıçak gibi saplanıyor sızılarım.

Benim yaptıklarım da o kadar ahmakçaymış aslında.

Her olayın merkezi sandığım, başrol oynadığıma kandığımdan beri

?inşaallah? dedikten sonra başlayan işe

Aciz olan benim,

Benden izin almadılar ki hayatıma girerken, izin alarak çıksınlar?

Sahiplenmeseymiş onları, sadece?emanet bırakıldıklarını? hatırlasaymışım.

Baş ucunda beklerken hastalığın, farkettim de bir kaç şeyi:

Emanet ağır yük! Değil ki sahiplik?

İnşallah derse yakaran, inşa eder Yaradan

Bir kollayanım olacaktı elbet kendimi dev sanmasaydım.

Bunca şeyi anlayınca,?inşaallah?,

İzin alarak sahiplenmedim ki izin vererek bırakayım.

Gözümde büyütüp kendimi işe yarar bildiğim ben

Ve nihayet yalnızım işte!