Sufilere sohbet gerek

Aşkın ile avunurum

Ne varlığa sevinirim

Yunus'un yaşadığı devirde Anadolu karanlık ve ümitsiz günler yaşamaktaydı. Önce Batı'dan gelen Haçlı Seferleri, sonra da Doğu'dan gelen Moğol istilasıyla siyasi ve içtimai birlik ve ahenk sarsılmış, Selçuklu Devleti son günlerini yaşar olmuştu. İçtimai ve siyasi otoritenin zaafa uğraması neticesinde iç isyanlar ve kardeş kavgaları da alıp yürümüş, maddi ve manevi başıboşluk havasından istifade ederek ortaya çıkan sapık cereyanlar halkı şaşkına çevirmişti.

Allah aşkının cezbesiyle kanatlanmış olarak Urum ile Şam'ı ve yukarı illeri gezmiştir. Allah'ın birliğini terennüm ederken vatanın ve milletin de birlik ve bölünmezliğini terennüm etmiştir. Şeriatın esaslarını ve mükellefiyetlerini rencide etmeden ona hizmetkar olarak gördüğü tarikat ruhunu gönüllerde uyandırdı. Bu yolla kalblere ve ruhlara nüfuz etti.

Kimin yüzü suyu hürmetine dua ettin?

Toprağım anda çağıra

Bu türlü bir maddi ve manevi keşmekeşin darboğazında kıvranan Anadolu, adeta lisanı haliyle Cenabı Hakk'a yalvarıp bir kurtuluş istemekte, bir ümit ışığı için gözyaşı dökmekteydi.

Buyrun canlar, yorum sizin...

İlahilerinde ölüm hakikatinin en içli ifadelerini gördüğümüz Yunus, bu duygularla halkı gafletten ve dünyaya bel bağlamaktan kurtarmak istemiştir...

Aşkın aşıklar oldurur

"Rabbim, bende bir feyiz yok, ama sen bu safi gönüllü dervişlerin yanında beni mahçup etme, yüzümü kara çıkarma. Onlar kimin yüzü suyu hürmetine senden yemek istiyorlarsa, o kişinin hakkı için bize yemek gönder."

Gurbet ellerde dolaşıp ilahileriyle ümid nurunu gönüllerde parlattığı bir zaman, bir kısım devrişlerle arkadaş olur. Bu dervişlerden her biri sırayla bir akşam dua etmekte ve gökten bir sofra yemek inmekteydi. Sıra derviş Yunus'a gelince ellerini açıp şöyle yalvardı:

Tecelli ile doldurur

"hakikat"e ulaşmak ve kabukta kalmamaktır.

Onun her konuda olduğu gibi, ölüm hususunda da tesellisi Allah aşkı idi. Çünkü o, bu aşkta her şeyi buluyor ve başka şeylere değer vermiyordu. Bu bakımdan da bütün maddi ve manevi varlığını yağmaya veriyordu:

Yunus. "Önce siz söyleyin" dedi. Onlar da; "Biz, Tapduk Emre'nin kapısında otuz yıl hizmet eden Yunus Emre'nin yüzü suyu hürmetine dua ediyoruz." dediler.

Aşkın aldı benden beni

Bu nasıl bir aşktır Ya Rabbi?

cinselliği AŞK zanneden zavallılar, başlıktaki "aşk" sözcüğünü görünce, sazan gibi atlayacak eminim.

Ben yanarım dün ü günü

Külüm göğe savuralar

Cennet cennet dedikleri

Bu arada, okul kitaplarında Yunus'a halk ozanı diyen zihniyetin gözü kör olsun!!!

Eğer beni öldüreler

Assı ziyandan geçtim, Dükkanım yağma olsun.

Sensin dünü gün endişem

Bu zirve şahsiyetler nasıl kanatlanıp uçabilmişlerdir o ali makamlara?

1240 - 1320

Ne yokluğa yerinirim

Canlar canımı buldum, Bu canın yağma olsun

Ona göre mes'ele,

Ahilere ahret gerek

Yunus'dürür benim adım

O akşam iki misli yemek gelince demişler merak edip sordular:

Küllisi topraktan biter gülistandır toprak bana.

Mecnun olup dağa düşem

Evet aşk, ama aşağıdaki dizelerde ifadesini bulan aşk!!!

Aşkın şarabından içem

Mecnunlara Leyla gerek

Birkaç köşkle birkaç huri

Bu sırada, Orta Asya içlerinden Anadolu'ya yürüyen ve Moğol istilasından kaçan Horasan erleri, erenlerin bir rahmet yağmuru gibi Anadolu'ya yağmaya başladı.

Miskin Yunus Erenlere tekebbür etme toprak ol

O, maddi ve manevi darboğazlarda kıvranan Anadolu insanının hizmetindeydi ve doğacak büyük Osmanlı Devleti'nin manevi temellerini atmak faaliyetindeydi. Bu ihlas ve tevazuu sebebiyle yedi asır boyunca hep imanlı kalblerde yaşadı. İlahileri camilerde, mescitlerde dilden dile dolaştı.

Yunus, her şeye rağmen İslam ahlakının bütün esaslarını yaşamış ve söylemiş, asla benlik ve bencillik tuzağına düşmemiştir. Kibirlenmemeyi ve toprak gibi mütevazi olmayı kendine öğütler önce:

Yunus Emre'nin doğduğu, yaşadığı ve vefat ettiği yer kesin olarak bilinmemektedir. Ancak yaklaşık olarak tesbit edilen bilgilere göre, 13. asrın sonu ile 14. asrın başlarında Orta Anadolu'da yaşamıştır. Mezarının birçok yerlerde olduğu iddia edilmişse de, en kuvvetli ihtimale göre, ya Eskişehir'in Sarıköyü'nde, ya da Konya'nın Karaman'ında bulunduğu söylenebilir.

Yunus, mektep medrese görmüş, devrinin ilimlerini tahsil etmiş bir insandır. Ancak o, ümmiliği benimser. İbadet şevki ve Allah aşkı vermeyen ilmi değerli görmez.

İki cihanda maksudum

Başta Mevlana olmak üzere, Anadolu'nun yeni bir doğuş için yeni bir ruh hamlesi yapmasını sağlayacak maneviyat büyükleri akın akın geldiler ve bu topraklarda hakiki bir birliğin temelini attılar. İşte Yunus bu bereketli iklimin coşkun ve heyecanlı bir mahsulüdür.

Gün geçtikçe artar odum

ardın da, bulduğunun aradığı olmadığı hayıflanmasıyla, suratını buruşturarak, bu satırlardan ötesini okumaya gerek duymadan ayrılacak burdan :)))

Yunus'un, şeyhi olup olmadığı ve kendisinin tarikatı de kesin olarak bilinmemektedir. Ancak bütün tarikatler Yunus'a sahip çıkmak istemişler, onu benimsemişlerdir. Yunus ise bütün Müslümanları kucaklayan geniş ve şümullü bir hizmetin eridir. Şeyh midir, mürid midir belli değildir.

Bana seni gerek seni

Şeyhi Tapduk'un dergahına otuz yıl odun taşıdığı halde. eğri odun getirmeyen Yunus, Müslümanlara böylece unutulmaz bir doğruluk dersi vermiştir.

Yunus bunun üzerine hemen oradan uzaklaştı, büyük bir mahcubiyetle ve kendisinin kim olduğunu da söylemeden.

Aşk denizine daldırır

VAKİT AYIRMAYA DEĞER BULUP OKUNMASI DİLEĞİ İLE...

YUNUS EMRE

Yunus'un işi kerametlerle büyüklük taslama değildi çünkü...

İsteyene Ver anları