Uyuşmadan uyum sağlayamadığım, gürültüsünden uyuyamadığım.

Kendi halinde, oldukça normal davranan, yüz çizgilerinden kırklarında olduğunu düşündüğüm bir adamla göz göze geldik.

Onca sahtekarın, onca vicdansızın, onca ihanetin içinde durabilmeyi nasıl başarıyorsun?

Çocukların vurulduğu, çiçeklerin koparıldığı, sevgilerin harcandığı, umudun tükendiği, renksiz, yapay bir dünya var dışarıda.

?Sen neden burada değilsin?

Kirli, kibirli, kaba bir dünya var.

Öyle bir bağırdı ki, arkamı dönmeye korktum.

Bu sefer sesini daha da yükselterek, tekrarladı;

?Sen neden burada değilsin? diye bağırdı arkamdan.

Belki canını sıkmışımdır ya da ne bileyim adam deli işte!? diye geçirdim içimden.

Merakımdan sanırım, bir şekilde orada buldum kendimi.

Ben bir kaç defa kafamı çevirsem de, o gözlerini üzerimden hiç çekmedi.

Akıl hastanesinin bahçesinde sigara içiyordum.

?Sigara versene? dedi hemen.

Kıyafetlerinden anladığım kadarıyla misafirdi orada, hasta demeye dilim varmıyor şimdi.

Döndüm yüzümü, olduğum yerde, yaklaşmadan baktım yüzüne.

Önce biraz çekindim, sonra cesaretimi toplayıp küçük adımlarla yaklaştım yanına.

Kanını emecek bir sürü vampir.

Söyle bakalım "Sen neden burada değilsin?

Sigarasını yaktı, tekrar gözlerini dikti üzerime.

Sigarayı uzatırken?neden buradasınız? demiş bulundum.

Kırpmıyordu bile, ürkmedim desem yalan olur. ?İyi günler? dileyerek uzaklaşmaya karar verdim. ?Belki de yanlış bir soru sormuşumdur.

Cinnetle bağırır gibi..

Çıkarları uğruna seni çakıyla son model bir arabayı çizer gibi çizecek binlerce insan var.

Sana kullanılıp, köşeye atılmış pis bir mendil gibi hissetirecek bir sürü katil varken.