Elif harfler içinde nasıl sakin ise, doğru yolda olmanın da huzur ve sükunetidir Elif.

Elif, ?dar kapılar?ın anahtarıdır, ?zor?u tercih etmektir, düz ve geniş yolları değil. ?Zor? günlerin Bismillah?ıdır. Şafak vakti yola koyulmanın geceden kalbe düşen niyetidir.

Kur'a çekmeden hepsi de?Bir numaralı meşale? olarak temiz kanlarıyla tarihe imza atan aziz şehitlerimiz ve kahraman gazilerimizin bu kutsal mücadelesi her türlü takdirin üstündedir. Ortalık toz-dumandı.

Elif, her buhranımızda gönlümüze esen inşirah ruzigarının yelidir. Elif, tomurcukların zamanı geldiğinde çatlamak gibi bir kadere mahkum kabuğunu iterek açtırdığı çiçektir. Mukavemet eden kabukların tomurcuğa karşı zaferle biten mağlubiyetin adıdır; Elif?in mağlubiyeti tomurcuğun çiçek açmasıdır ve tomurcuğun çiçeğe dönüşmesinin sevinci ve galibiyetidir Elif.

Dönemin moda tabiri olan 'Demir Perde' böylece mazlum milletleri tam bir cendere içerisine almış oluyordu.

Elif, gençlik üzerine yağan gözyaşından ibaret bir hediyedir, tebessümlere gebe bir gözyaşı hediyesi. Yalandan, iftiradan, gıybetten, ölü eti sofralarında kabaran iştihalardan halas olmuş bir gençliğin tüm bu marazlardan azatlık hediyesidir.

Uzaklardan belli belirsiz bir ses işitildi. Yaklaştıkça daha da iyi seçilen bu yorgun sesin sahibi, iki eli ve ayaklarından birisinin de yardımıyla ancak taşıyabildiği neredeyse kendi boyuna ulaşan iri çuvalıyla bir satıcıydı. Uzun kış gecelerinin tek eğlencesi olan patlamış mısır? Mısırcı, karlar arasında kaybolup giden sesiyle bağırırken, azim ve ısrarından vazgeçmiyordu:

On yaşlarındayım...

God dediği bir çeşit ölçü birimi olan teneke bir kutuydu. Beş kuruş veren bir god dolusu patlamış mısıra sahip olabilirdi. Ancak mısırcıyı duyacak kimseler ortalıkta yoktu. Bizim de beş kuruşumuzun olmadığı gibi. Mısırcı, kar kümeleri arasında sürüterek götürdüğü mısır çuvalı ile gözden kaybolup gitti. Çevremi dinleyerek ürkek adımlarla ilerliyordum.

Yakın tarihimize mührünü vuran Alparslan Türkeş, ceset, kan ve irin karışımı bir kaide üzerinde yükselen Sovyet İmparatorluğunun ülkemiz aleyhine yürüttüğü yıkıcı ve kırıcı faaliyetleri yalın bir ifadeyle ortaya koyarken, diğer taraftan da millet iradesi ile oluşturulacak direnç hatlarını şekillendiriyordu. Muhteşem hitabeti dolayısıyla o zorlu yıllarda, ihtilalin gür sesli Albayı olarak tanınan Türkeş, etkili konuşmasını bitirdiğinde toplantı odası derin bir sessizliğe gömüldü. Henüz yeni gelişmeye başlamış olan düşünce dünyamda kasırgalar kopmuştu.

Kendini Prag'ın Wenceslas Meydanı'nda ateşe veren Jan Palach, üç gün yoğun bakımda kaldıktan sonra hayata veda etti. Arkasında bıraktığı mektupta?Kur'ada bir numarayı çektiğim için çok mutluyum. Çek gençliğinin bir numaralı meşalesi olmaktan gurur duyuyorum. Bu eylemin ülkemin kurtuluşuna bir katkısı olacağını umuyorum? yazıyordu ve bu içli mektup?Bir numaralı meşale? diye imzalanmıştı. Ağır yanıklar sebebiyle üç gün sonra öldüğünde Jan Palach 21 yaşındaydı. Cenazesinin kaldırıldığı 25 Ocak 1969 günü, aynı yerde bu kez 18 yaşındaki Jan Zajic kendisini ateşe verdi. O da bıraktığı mektuba?Yaşamak ancak özgürken bir anlam ifade eder. İki numaralı meşale? diye imza atmıştı. Kentteki protestocuların sayısı beş yüz bine ulaştı. Bunun bir domino etkisi yaratmasından korkan Sovyet Kızıl Ordusu, tanklarla tekrar kente gelip çok kişinin ölümü, pek çok kişinin tutuklanması sonrasında bu direnişi de bastırdı.

Emniyet güçlerinin bu açık zaafı ile beraber, sahipsiz kalan esnafa baskı uygulayan örgütler, kepenk kapatma eylemleri düzenleyerek su, ekmek ve ilaç dahil olmak üzere temel ihtiyaç maddelerinin tedarik edilmesini engelleyip günlük ekonomiye ağır darbeler indiriyor, aslında sosyal hayatı da felce uğratıyorlardı. Yokluklar başlamış, açık olan birkaç dükkan önünde uzayıp giden kuyruklar, insanları canından bezdiren bir vaziyet almıştı. Başta gıda olmak üzere hayati maddeleri karşılamakta zorluk çeken halk arasında panik başlamış ve bu kargaşa ortamında?Bulanık su balıkçıları? da işbaşı yapmıştı. Fatsa, Ünye ve Aybastı İlçelerimiz başta olmak üzere birçok yerleşim birimi şer örgütlerinin denetimine geçmiş ve yüce milletimiz, ateşin tam orta yerinde alev almış cayır cayır yanıyordu.

- Mücadelemiz her ne pahasına olursa olsun siyasi kazanç mücadelesi değil, ahlak ve fazilet mücadelesidir. Bu mücadelenin karakteri yıkıcı değil, yapıcı olmaktır ve er geç Türk insanının elinde zaferlere ulaşacaktır. Büyük Türk Milletini, böylesine şerefli bir mücadeleye davet ediyorum.

- Godu da beşe, beşe beşe... Godu beeeeeş.

Bir bulutun içindeki doğmamış yağmurdur Elif, serin bir sessizlikle setrelenmiş ve ılık bir bulutla çarpışmayı bekler, çatlamış topraklara hayat, huzursuz ruhlara inşirah, sevgisiz kalplere sevgi, geçimsiz huylara hilm, vehimlerini hakikat zannedenlere huzur, su-i zanna esir olmuşlara güven, çaresiz aşıklara deva olarak inzal olmak, düşüvermek için.

- Biz varız!

13.08.1996

dilediğinize inanın...

Elif takattir, dermandır, ?her dem yeniden doğarız, bizden kim usanasıdır?.

- Sevgili Bozkurtlar, Uç Beyleri! Gazidervişlerim! Babur kimdir? Bir okuyun, araştırın. Türk'ün azmi, güç ve iradesi onun şahsında nasıl tecelli etmiş bir bakın. Yılgınlık ve yorgunluk tanımayan kanaat önderlerinin, zor günlerde buhrandan sıyrılarak ne büyük destanlar yazdıklarına ve bir millete nasıl can suyu verip ayağa kaldırdıklarına yakından şahit olun. Bunalım dönemlerinde ortaya çıkıp kuvvetli bir meşale gibi ışık saçarak, milletimizin yolunu aydınlatan şahsiyetleri çok iyi tanıyın. Yunus'tan, Mevlana'dan karasevdaları, Yavuz'dan deli kavgaları öğrenin.

Sovyet saldırganlığından nasibini alan topraklarımızdaki manzara ise bu dehşet sürecinin gerçek boyutunu en çarpıcı biçimde ortaya koymaktaydı.

UÇ BEYLERİ

Ayışığı altında, dar sokaklarda hızla yol alırken, tesiri hala üzerimde olan az önceki müthiş konuşma gönül dünyamı her taraftan kuşatıyordu. ?Gazidervişlerim! Babur kimdir? Bir okuyun, araştırın. Türk'ün azmi, güç ve iradesi onun şahsında nasıl tecelli etmiş bir bakın.? Doyumsuz bir ses ve görüntü zarafeti arasında zevk sarhoşu olmuş hızla ilerliyordum. Ayaklarımın karlar üzerinde çıkardığı kart-kurt sesleri hayatım boyunca bir daha duyamadığım, bayıltıcı güzellikteki müzik notaları kadar tesirli bir ritim gibi beni etkiliyordu.

- Hizmete var mısınız?

Elif, zafer için gayret, akıl, donanım kuşanmadır.

Elif, bir selamdır, ves-selam?

"her söylediğin dogru ve Hak olsun, ama her yerde her zaman, dogru söylenmez"...

Elif, altın sırlarla kaplı mücella bir aynadır, her tekrarda hakikati gösterir; hakikate ram olanlara, hakikatin ne olduğu gibi bir onulmaz derdi ve tecessüsü olanlara. Elif hakikate ram olmanın boynu bükük bir zarafet doğrusudur.

Bir Elif Beyanı?

Elif biricik ve kısacık hayatlarımızı feda edeceğimiz bir sevdadır; her gün yeniden kuşandığımız. Habil ve Kabil ile başlayan bir savaşta yer aldığımız saftır. Sonumuzu hesab etmeden, parmak hesabı yapmadan, makam, mevki, mansıp, ikbal, masiva ruyası görmeden, ?orada kim var? denildiğinde sağına soluna bakmadan ve tereddüt etmeden?ben varım? cevabıyla öne atılan bir adımdır.

bugün yaşananlar aynı olaylar, ama tehlikenin yönü degişmiş, düşman bop sevdasında olab ameri-kan zihniyeti olmuştur...,

İşte o soğuk kış akşamı, ülkemiz aleyhinde şekillenen ağır tehlikeyi bütün detayları ile tahlil ve teşhis ettikten sonra buhrandan çıkışın yollarını gösteren Alparslan Türkeş, konuşmasının nihayetinde soruyordu:

dünyayı kan gölüne çeviren, gittigi yere insanlık götürecegini söyleyipte insaların ; hürriyetini, kadınların ırzına tecavüz ederek, ırakta-afganiztan da yaşatmıyor mu, bu demokrasi havarileri...,,

Yavuz Ağıralioğlu: "Bir Elif Beyanı..."

karar, hüküm, onay... vs. sizin

Elif, sonsuza kadar sürecek olan iyilik ve kötülüğün mücadelesinde bu iki hattı ayıran ölçünün çizgisidir

dogruluk bulunmaz, sen egri isen"...

ne zavallı bir Türkiye olduk vesselam...

Ülkemizde herkesin kuklacıya dikkat kesildiği ve yapay gündemlerle meşgul edilerek uyduruk hedeflere yoğunlaştırıldığı günlerde, bir uyarıcı olarak ortaya çıkıp bakışları gerçek tehlikeye yönlendiren Alparslan Türkeş, isabetli atışlarına kesintisiz olarak devam ediyordu:

Sovyetler, kontrol altında tuttukları ülkelerde başlayan milli isyanları da çok kanlı bir şekilde bastırıyorlardı. Macaristan, Sovyet kaynaklı hükümetini devirip bunun yerine daha demokratik ve Moskova'dan az da olsa bağımsız bir yol izleyen başka bir partiyi, iktidara getirmesinin hemen ardından 5 Kasım 1956 yılında, Kızıl Ordu tarafından işgal edildi. Orantısız güç kullanımı vardı. Sopalara karşı zırhlılar yürütüldü. Yüzlerce Sovyet tankı, insanları amansız bir şekilde ezerek Budapeşte'ye girmeye başladı. O kadar acımasız davrandılar ki, bir gıda mağazasının önünde kuyruk yapmış olan masum ev kadınlarını bile ağır makinalı tüfek ateşine tutmaktan çekinmediler. Macar gençleri Sovyet tanklarını elleriyle durdurmak için büyük bir çaba gösterdiler. Silahları yoktu. Neticede bu kanlı baskın üzerine onbinlerce Macar, komünizmden kaçmak için yollara döküldüler. Macar Milli ayaklanması çok acı izler bırakarak sona ermişti. Yakın tarihin bir yüz karası olan bu işgal perdesi kapanarak, tepkisel direniş de kanlı bir şekilde bastırılmış oldu.

Elif, cem olmaktır, aynı safta hizalanmaktır, el bağlamaktır, kıyamdır, duadır. Elif, hem tahammüldür hem de sefer. Zaferle değil seferle yükümlü olma şuurudur Elif.

Elif, eğilip bükülmemenin, darılmamanın, hayal kırklığına uğramamanın, her türlü şaşkınlıktan kurtulmanın, iyiliğin ve güzelliklerin safında hizalanmanın hattıdır.

1969 kışında, buz kesen Erzurum ayazını iliklerimize kadar sarsılarak hissediyoruz. 'Genç Ülkücüler Teşkilatı' adı altında faaliyet gösteren ve odun-kömür yokluğundan dolayı sobası yanmayan Ocak'ta, 50 kişi kadar oldukça heyecanlı bir dinleyici topluluğu var. Hem soğuk hava hem de konuşmacının her bir kelimesi, adeta top patlaması gibi duvarda yankılanan sert sözleri, salonu yerinden oynatıyor.

Elif gayesi zafer olanların değil, varlığını hakikate feda edenlerin kılıcıdır. O kılıç ilahi kelamın ilk harfidir, o kutsal mağarada kalbe üflenen ilk harftir; kelama bürünen?ikra emiri?nin ilk harfidir Elif.

Daha sonra okul başkanımız Muammer Cindilli anlattı Babur?u. Bilen bilmeyene haber veriyordu. Derinlemesine ve genişlemesine eğitimin esas mevzusu bu minval üzere şekillenmekteydi.

Elif, harfleri birbirine eklemenin, kelamı kelamla buluşturmanın şekle bürünmüş ilk harfidir, kelamın içinde mazmundur, kelamın içinde sırdır.

Fakat isyan ruhu bu kanlı olaylarla daha da güçleniyor adeta besleniyordu.

Ankara

Elif, tepelerden görünen Kusva?nın müjdesidir beklenendir, özlenendir, son hitapta?Allahaısmarladık? diyerek veda eden boynu bükük bir zarif elvedadır, hüzündür, ayrılıktır, ruyadan uyanıp da hakiki alemde vuslatı bekleyen bir elvedadır.

Yavuz AĞIRALİOĞLU

"herkesler dogrudur, sen dogru isen,

Sovyetler Birliği, Kafkasya ve Orta Asya'da kanlı işgallerini genişletmiş, Suriye ve Irak gibi komşu ülkelerdeki etkinliğini en üst seviyeye çıkarmıştı.

Birçok eve elektrik henüz ulaşmamış. Gaz lambalarının baygın ışığı kimi evlerden yükselen güçlü elektrik ışığı karşısında o kadar cansız ki. Kerpiç evler üstlerinde yükselen kar yığınlarına karşı inanılmaz bir direnç gösteriyor. Acaba bu derme çatma binalar bu kadar ağır bir baskıya karşı daha ne kadar dayanabilirdi? Bizim küçük evi düşünüyorum. Taş, ağaç ve toprak... Küçük endişeler? Ancak kafamda şekillenen bu felaket tablosunu yine ben dağıtıyordum. Hayır, hayır asla çökmezler, onlar gönül harcıyla yapılmış muhkem yapılardır. Rahatlıyorum... Kar, bütün renkleri silip süpürmüş. Her taraf bembeyaz. Hatta beyazın da en güzel ve en temiz tonu. Bütün kötülükleri kapatan ak ve berrak bir örtü.

Elif, karşılıksız ve hiç bir hesaba müteallik olmayan hesapsız sevginin adıdır, sonsuzluklar sonsuzluğunda kut?lanan sevgilerin ismidir Elif, esirgedikçe fakirleştiğiniz, verdikçe sahip olduğunuz zenginliğin adıdır; dostunu üzmektense her gün bin kere yanılmayı tercih ediştir Elif.

Hava kararmıştı... Toplantı sonunda özellikle biz küçükleri erkenden evlere yolladılar. Alparslan Türkeş'in tok sesi, küçük beynime inen balyoz darbelerinin ağır titreşimleri gibi yankılanarak büyüyordu.

Sovyet Silahlı Kuvvetleri, 27 Aralık 1979'da Afganistan'ı fiilen işgal etti. Ruslar, Devlet Başkanı Hafızullah Amin'i öldürterek, yerine Babrak Karmal'ı iktidara getirdiler.

Elif bir daüssıladır, ruhumuzu semanın sonsuzluğuna ulaştıran.

Elif, Fırat?ın kenarında kaybolan koyunun hesabının korkusudur. Bir şey yapabilecekken yapmamanın da mesuliyetine inanmaktır.

Elif, tehlikeler karşısında kuvvettir, mağlubiyetleri zafere tebdil eden bir itimattır, tahkir kabul etmeyen onurdur.

?Babur kimdir? Bir okuyun, araştırın.? Beni böylesine mest eden bir duygu yoğunluğu içerisinde ilerlerken az önceki konuşma tekrar canlandı hafızamda. Fakat bu Babur da kimdi acaba? Neler yapmıştı gerçekten? Şüphesiz onun ismini her Türk çocuğu duymuştu ama tez elden kentimizin genç uluları derinlemesine bir araştırma başlattılar.

Bu arada Sovyetler de, paylaşımdan nasibini almak için yoğun bir gayret içerisine girmişti. 23 Nisan 1945 de Almanya'ya girmiş olan Ruslar, buraları yurt yapıp yayılmayı da bir taraftan sürdürmek istiyordu. Berlin'de 46 kilometre uzunluğundaki ünlü 'Utanç duvarı'nı ördüler.

Elif, sır verildiğinde sırra, emanet verildiğinde emanete sahip çıkmak, yola çıkıldığında yolda bırakmamaktır. Bu üç imtihandan geçiş vizesidir Elif, geçemeyenlere duyulan merhamettir Elif.

Ülkemizin hatta dünya üzerinde kara bulutların dolaştığı netameli yıllardı. Sovyet tankları bütün Doğu Avrupa'yı kanlı paletlerinin altına almış, şimdi de bu kanlı yayılma, bölgemizi kasıp kavurmaya başlamıştı.

dün bunlar yaşanırken, tehlike kominizmdi,

Yazar Yönetici

İki sarhoş, birbirlerine dayanarak yürümeye çalışıyorlar. Kötü davranışların bu kadar utanç kaynağı olduğu bir yer daha görmek mümkün değildir. Onlarda bu utançla erirken adeta biri diğerinde yok oluyordu. Erzurum'un sarhoşunda bile çok büyük bir asalet vardır. Yaptıkları bu çirkinlikten asla gurur duymazlar. 'Cuma akşamıdır' diyerek Perşembe günü içmezler, içip ortalarda gezmezler. Biri içkiyi övmeye teşebbüs ederse karşısına kurşun gibi dikilirler. Gençleri bu illetten korumak için her türlü gayreti gösterirler. Özendirmezler... Doğrusu, zarar sadece kendilerinedir. Bu iki sarhoşun yanından hızla geçiyorum.

"haksızlık karşısında susan dil; şeytandır"...

Komünist diktatoryaya karşı ayaklanan Çek gençleri de tıpkı Macarlar gibi Sovyet tankları altında can verirken milli değerlerini ve isyan ruhunu da ayağa kaldırdılar. Çekoslovakya'da milli müzenin önünde kendini yakan Jan Palach adlı felsefe öğrencisinin ateşlediği direniş hareketi, yüzbinlerce Praglıyı meydanlarda topladı.

Masum öğrenci hareketleri şeklinde başlayan ihanetin öncü faaliyetleri, kabuğunu kırarak açığa çıkmış ve devlete meydan okuyan örgütlü bir başkaldırıya dönüşmüştü. Üniversiteler işgal ediliyor, boykotlar ve peş peşe düzenlenen korsan mitingler sebebiyle eğitim öğretim tam anlamıyla bir kargaşa ortamına sürükleniyordu.

tam bir hamasiyet edebiyatı degil mi? ama hoş bir yazı...,

Tuna nehri üzerinde bulunan bütün ülkeler, Sovyetlerin askeri işgali altında bulunduğundan, Tuna nehri fiilen Sovyet egemenliği ve kontrolü altına girmiş olmaktaydı.

Haramilerin kol gezdiği temiz topraklarımızda kurtarılmış bölgeler oluşturan yerli Ruslar, sözde halk mahkemeleri kurarak, vatanseverleri yargılayıp sokak ortasında vahşice infaz ediyordu.

"ben-biz ; büyük ortadogu projesinin eş başkanı yükümlülügünü üstlendik, dünyaya, cografyamıza, insanlara, hizmet ugrunda mücadele ediyoruz" denmedi mi?

Çınar

bugün ajanlar işlerini bitirdi, Türk-islam dünyasının birleşmemesi ugruna, Türkiyeye bop eş başkanlıgını kabul ettirmedi mi?

Çekoslovakya da benzer şekilde, Prag Baharı olarak da bilinen liberalizasyon denilen sürecin ardından 1968 yılında, Kızıl Ordu tarafından işgal edildi.

Sovyet Rusya'nın yayılma, işgal ve imha ilkelerini hayata geçirmek için yurdumuzda çevirdiği dalavereler ve fitne fesat dolaplarını onların kafalarında parçalayacak olan bir savaş nesli, Türk ülkesi aleyhinde gelişecek olan hile ve desiseleri tarumar edecek olan bir altın nesil işbaşı yapmıştı. Onlar; Bozkurtlardı...

Elif, elde bir doğruluk asasıdır, doğrulukla gök kubbeyi ayakta tutabilmeye inanmaktır.

- Varız!

ne kadar aptalca seçimler yapıyoruz vesselam..

Elif bir keyfiyet derdidir, nitelik hassasiyetidir.

Elif, kararlılıktır, yine ve yeniden başlayabilme iradesidir.

O bir çıkış yoluydu...

Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği, Arnavutluk, Romanya, Demokratik Almanya, Bulgaristan, Polonya, Çekoslovakya ve Macaristan, 'Varşova Paktı' olarak tek çatı altında faaliyet gösteriyordu.

ne kadar salagız, "aziz nesin; Türk milletinin % 60 ı aptaldır " demişti, hala kızıyorum aptal adama ama Türk milletinin her ferdi, 4 yılda bir seçim yapıldıgını düşünürsek, bir oyunu bile kullanma yüregini, cesaretini, imanını taşıyamıyor artık...

Elif sendelediğimizde istinadgahımızdır, düştüğümüz yerden kalkmanın kuvvetidir.

Konuşmacı taze dimağlara bir çağlayan gibi akıyor, sanki demire su veriyordu. Toplantı odasında saf tutan gençler ise bu kültür pınarından kana kana içerken, herkesin sustuğu o kapkara günlerde yankılanan bu gür ve uyarıcı ses ile çelikleşmenin lezzetini tadıyordu. Çoğunun dilini yuttuğu o kanlı zamanlarda konuşan Türkeş'ti... Başbuğ Alparslan Türkeş...

Ülkemizi idare edenler, daha doğrusu bizi yönettiğini zannedenler, gaflet ve dalalet içerisinde yarı baygın bir vaziyette çaresiz kalmışlardı. Kurumlar kilitlenmiş ve sistem işlemez bir mahiyet kazanmıştı. Her kafadan başka bir ses çıkıyordu. Sosyal yapı kevgire dönmüş her yandan sızdırıyordu. Ortalık mahşer yeri gibiydi.

Hep bir ağızdan yükselen cevap ise ülkemizin serhat boylarını aşarak gök kubbede yankılanıyordu. Zor günlerin hizmet ehli olan asil milletimizin has evlatları bu çağrıya anında karşılık vermişlerdi:

Avrupa'nın ekonomisi savaştan sonra iyice dibe vurmuştu. ABD bu anlamda sözde yardım için kolları sıvadı. Ünlü Marshall planı bu yıllarda ortaya çıkıyordu. Sovyet tehlikesine karşı koruma ve kollama adına 1948'de Ekonomik İşbirliği Kanunu çıkarıldı. Bunun için Avrupa'nın onaltı ülkesinde?Avrupa Ekonomik Kalkınma Programı? hazırlandı ve ABD'ye de verildi. Böylece Batı Avrupa kendi içinde örgütlendiği gibi ABD ile de askeri ve ekonomik alanda bir işbirliğine girmiş oluyordu.

Yusuf Zİya ARPACIK

Türkiyede kişi başına düşen ameri-kan ajanı sayısı, 4/1, 9/1 gibi belirtiliyor. sayılar çok önemli degil, aspıragas bir bilgide degildir bu durum...

Kısacası dört yanımız sarılmış bir durumdaydı. Türkiye topraklarında yakılmak istenen Sovyet ateşini, yürek suyu ile söndürenlerin mücadelesini sağ-sol kavgası diyerek atomize edip küçültmeye çalışanlara karşı gerçek tabloyu ortaya koymak bizler için milli bir vazifedir.

Herkes bu müthiş sesin ahenk ve cazibesine kapılmış, Sovyet yayılmacılığının ulaştığı tehlikeli boyutları, kendi idraki nispetinde kavramaya çalışıyordu.

Devletin güvenlik teşkilatları ağır bir çaresizlik içerisinde bocalarken, sadece kendilerini emniyete almanın derdine düşmüşlerdi. Her polis otosunda iki asker görev yapıyor ve bir anlamda ordu, yoğun saldırılar karşısında oldukça hırpalanmış olan polisi korumaya çalışıyordu. Polis merkezlerinde mesai bitiminde resmi elbiseleri poşetlere koyan memurlar ancak sivil kıyafetler giyerek dışarı çıkabiliyorlardı.

İnsanlık tarihinin tanık olduğu en çok ölümlü ve en tahrip edici savaşlardan biri olan İkinci Dünya Harbi sonrasında, Sovyet yayılmacılığının önünde artık bir engel kalmamıştı. Savaşın iki galibi olan ABD ve Sovyetler Birliği, dünya ülkelerini pasta gibi paylaşmaya başladılar. Bazen açık bazen de örtülü işgaller peş peşe gerçekleşiyordu.

"hakiki imanı elde etmiş adam, dünyaya meydan okur"...

Toplantı ve sohbetler Babur hakkında ve etrafında yoğunlaşırken kısa bir süre sonra Erzurum gençleri de artık onu çok daha yakından tanımış oldular.

Elif, bir yolculuk halidir, ezelden ebede bir yolculuk hali, ezeli yakin ve ebedi emin sevgilerin yolcululuk hali. Yola çıkmayanlara, yoldan dönenlere üzülmeyeceğimiz, kırılmayacağımız, yolculuğa iştirak edenlere, varacağımız menzilin heyecanıyla sevinemeyeceğimiz bir yolculuk halidir Elif.

Kulaklarım ve gözlerim ikramların en lezzetlisini yudumluyordu. Ay ışığı, lapa lapa yağan kar taneleriyle buluşurken, milyonlarca kristal parçasının ışık gösterisi gibi muhteşem bir manzara ortaya çıkmıştı. Öyle ki, herbir kar tanesi sanki bir paraşüt büyüklüğünde iri ve yavaşça, adeta dans edercesine yalpalayarak aşağı iniyordu. Hemen onun arkasından gelen ve binlercesinin gökyüzünden aşağıya doğru peş peşe süzüldüğü kar taneleri... Ne öldürücü bir güzellik bu, ya Rabbim!

Bir günde neredeyse 30 kişinin can verdiği bir kan tarlasına dönen cennet yurdumuz, binlerce yıllık tarihindeki en ağır tehdit ve tehlike karşısında 'kimse yok mu?' diye feryat ederek kurtarıcısını arıyordu ki, bir bozkurt sesi yankılandı ülke topraklarında.

uzun sözün anlamı daralıyor, ben susayım, sözü Efendime ve yolunu takip edenlere bırakayım...

biz de sizdeniz

Pazartesi, 02 Kasım 2009 19:34

" dogru oldugunda haksızlık karşısında susma, bilesin ki; atın iyisine doru, yigidin iyisine deli derler"...

Yusuf Ziya Arpacık - Gün Doğarken

Elif, yönsüz kalmış meczuplara pusula, kimsesizlere yoldaş, unutulmuş kabirlere Fatiha?dır.