Türkiye Cumhuriyeti Tarihi; Birinci Dünya Savaşı sonrasındaki MONDROS Mütarekesini müteakip, Büyük ATATÜRK'ün kurucu ve kurtarıcı olarak Samsun'a ayak bastığı 19 Mayıs 1919 tarihinde başlamaktadır.

KURTULUŞ SAVAŞI'nı iyi algılayabilmek için, "Balkan ve Birinci Dünya Savaşları" nı da, çok iyi bilmemiz gerekmektedir.

MEHMETÇİK ölürken; PADİŞAH-HALİFE neredeydi?

Ne ihanetler gördük?

Başıyla çıkması için izin verdi. Ama yüzbaşı yerinden kıpırdamadı:

"İtilaf Devletleri ; HÜRRİYET uğruna ölmeye karar verenlerin kuvvetini anlayamazlar. Biz; Anadolu'ya ne silah, ne de cephane götürüyoruz. Biz; Anadolu'ya ideali ve inancı götürüyoruz.."

- "Artık emrinizi dinlemek zorunda değilim!" Selam vermeden dönüp kapıya yürüdü. Oturan subayların, İstanbul'u tutan birkaçı dışında, hepsi saygıyla ayağa fırladı. Hepsinin rütbesi yüzbaşıdan daha büyüktü.

Bunları evinde rahatca onu bunu beğenmeyenlere göstermek lazım görsünler ki belki utanırlarda önündeki yiyeceğin değerini bilir hemde içinde bulunduğu ortamın bu günlerin değerini

KURTULUŞ SAVAŞI tarihimizi yeniden ve kanla yazmıştık.. Kolay olmadı.

Ben milli mücadele öncesini çok fazla düşünmüyorum asıl ilgilendigim milli mücadele ve bu mucadelede destek/köstek olanlar, emperyalist güçlerin maşalıgını yapıp vatanım'ın bagımsızlık hareketinde İHANET edenlerdir.

Kimse heveslenmesin ve salyalarını akıtarak VATANIMIZ üzerinde hesaplar yapmaya kalkışmasın verilecek tek karış toprağımız yok herkes bunu beynine kazısın, söz konusu VATAN ise gerisi teferruattır!

Çanakkale'de geçen her dakikada şehitler veriyorduk! Padişah-Halife

- "Evet efendim, doğru." Nazır, dürüst subaya babacanca yol gösterdi: - "Herhalde görmediğin için selamlamadın, değil mi çocuğum?" - "Hayır efendim, gördüm." Nazırın canı sıkıldı:

O anda; Arıburnu, Kanlı Sırt, Kemal Yeri, Anafartalar, Conk Bayırı denen mevkilerde, askerlerinin başında kan ve barutla içiçe olan Mustafa Kemal'in avurtları çökük halini de birazcık yazmalıydınız.

Bu başlığı açarken; Mehmetçiklerin Çanakkale'de aç ve suzuz savaşıp kanlarını akıtırken, o anda İstanbul'daki saraylarında saltanat süren Padişah-Halife Sultan Reşad'ın veya daha sonra aynı makama kurulan hain Vahidettin'in sofra ziyefetlerini de yazmalıydınız.

1919-1922 yıllarında Kurtuluş Savaşı..

Padişahların saray ve köşkleri, "meşk-alem-curcuna" ile çınlarken,

Harbiye Nazırı bozuldu:

İstanbul Hükümetinin Harbiye Nazırı Ziya Paşa her zamanki yumuşaklığı ile, "Beyler.." dedi, ".. İngilizlere kafa tutamayız. Adamların hiç şakası yok. Daha geçen gün, bir bahane icat ederek İzmit'i tekrar işgal ediverdiler."

- "İçeri al." Nazır subaylara bilgi verdi:

BU CUMHURİYET BÖYLE KURULDU.

Birinci Dünya Savaşındaki Kayıplarımız;

Bizler evimiz de yemek begenmezken bu kahramanlar günlerce ne yemişler göreli, görelim de biraz utanalım.

Kurtuluş Savaşından önceki son 300 sene "yenilgilerimizin tarihi" dir.

Bu vatan uğruna şehit veya gazi olup dökenler varken; PADİŞAH-HALİFE İstanbul Boğaziçi'ndeki devasa saraylarında keyf çatıyordu.

İzmir kurtarıldıktan sonra; İstanbul'da bulunan Fransız Olağanüstü Komiseri General Pele, "Türk Ordusunun İzmir'den sonra; tarafsız bölge olan Çanakkale ve İstanbul Boğazlarına girmemesinin uygun olacağını.." söylediği zaman, Gazi Mustafa Kemal Paşa; "Ordumuzun tarafsız bölge denilen bir yeri tanımadığını ve vatanımızın her bölgesine girmekte gayet serbest olduğunu, Ordularımızın Trakya da kurtarılmadıkça, asla durdurulamayacağını.." kızarak belirtmişti.

Cariyelerini de yazmalıydınız.

Mustafa editörüm link'i yüklemeniz mümkü mü?

Arap ihaneti yaşadığımız çöllerde 40.000 şehit, Sarıkamış'ta 90.000 şehit, Çanakkale'de de tam 80.000 şehit!.. Birinci Dünya Savaşında 210.000 şehit, 250.000 de yaralı vermiştik. MONDROS'ta da TESLİMİYET!

Padişah; bir gün veya bir an olsun Çanakkale'ye bir gemi ile gelip de Mehmetçiklerin hatırını sordu mu?.. Ne gezer, birader? Ne gezer?

- "Paşam, bir de beni dinlemenizi rica ediyorum." Nazır bıkkınlıkla, "söyle bakalım" dedi. "Balkan savaşında teğmendim. Çanakkale'de üsteğmen, Suriye cephesinde yüzbaşı oldum. Ben bu rütbeleri tek başıma savaşarak almadım. Her rütbemde binlerce şehidin ve gazinin hakkı var. Onların hakkını korumak namus borcumdur. Beni affedin, özür dileyemem."

- "Anlamadın galiba. Harbiye Nazırı olarak emrediyorum." Yüzbaşı sükunetle, "Anladım efendim" dedi, apoletlerini bir hamlede söküp nazırın masasına bıraktı:

Ordumuz ve askerlerlerimiz; HAÇLILAR ile ölüm-kalım savaşını sürdürürken, hain saltanatçılarla hilafetçiler, Padişah-Halife ile İstanbul'daki hükumet, Şeyhülislam ise ordumuza düşman kesilmişlerdi.

bu listeyi bende gördüm yemek öğünleri yoklarla doluydu o zamanın zorlu mücadelesine bak şimdinin satış tezgahına bak.

Mustafa Kemal'in Trakya ve Anadolu'da tek bir gavur veya düşmanın kalmasına tahammülü yoktu.. HAÇLILARIN taleplerini reddetmesi çok doğaldı.

Hain Vahidettin, 30 EKİM 1918 tarihinde bizi MONDROS'ta bir pula satarak, ülkemizi HAÇLILARA teslim etti. İşgaller ve Kurtuluş Savaşı yaşadık!

Neslihan hanım teşekkürler. Askerde tugayımızın girişinde bu liste vardı. Bazıları buna uyduruk bile diyordu. Osmanlının o yıl ki durumunu bilmeyen gençlik. Acaba çatışmaların bazen bir gün hiç kesilmediğini bilseler askerlerimizin o menüdeki yiyeceklere bile hasret kaldığını düşünebilirler mi?

ATATÜRK 19 Mayıs 1919 tarihinde Samsun'a çıkarken ne demişti, bakalım:

Ziya Paşa derin bir kederle ellerini açtı: - "Askerlik töresi mi kaldı a yavrum? Adamlar galibiyet haklarını kullanıyorlar. İngiliz Komutanlığı bu sabah olayı protesto etti. Mesele çıkarılacak zaman değil. Hemen şu müzevir teğmeni bul da özür dile. Olayı kapatalım."

Biz vatanı namusumuz bildik namus için ölünür!

- "Emrettiğiniz yüzbaşı geldi efendim."

saraylarında gününü gün ediyordu..

Vahidettin Mondros'u imzaladığında, koca Osmanlı bitmiş, tükenmişti.

1912-1913 yıllarında Balkan Savaşı,

Mustafa Kemal, askerlerinin başında kan ve barut içinde yaşıyordu.

Atalarımız Çanakkale'de savaştı, öldü veya gazi oldu da, ne oldu?..

Bugünün hazırcı,, kolaycı, üretmekten ziyade tüketmeye hevesli insnalarına ders olsun bu vatan böyle kurtuldu,30 kupon'a alınmadı.

Tüm Dünya karşımızdaydı ve düşmanımızdı.

Gözleri dolarak, yüzbaşıya selam durdular...

- "Niye selamlamadın öyleyse? Selamlamanız için emir verilmişti." - "Rütbesi benden küçük olduğu için selamlamadım Paşam. Askerlik töresince, önce onun beni selamlaması gerekmez miydi?"

BÜYÜK TÜRK ULUSU bu vatanı son kanına kadar hep savundu. Öldü, öldü!

İşte bu kadar!..

Kurtuluş Savaşı sonrasında, GAZİ MUSTAFA KEMAL şunları söylemişti:

Sarı Atlas döşeli büyük oda, nezaretin ileri gelen subayları ile doluydu. Hürriyet ve İtilaf Partisi yanlısı olan birkaç gerici subay dışında hepsi, Anadolu'ya geçmeye çoktan hazır, Ankara'nın İstanbul'da kalmalarını gerekli gördüğü namuslu askerlerdi. Kapı açıldı, kapının boşluğu içinde yaver göründü:

"Her safhasıyla düşünülmüş, hazırlanmış, yönetilmiş ve zaferle sonuçlandırılmış olan bu harekat; Türk ordusunun Türk subaylarının ve kumanda heyetinin yüksek kudret ve kahramanlığını tarihte bir kere daha tesbit eden muazzam bir eserdir. Bu eser, Türk milletinin hürriyet ve istiklal fikrinin ölümsüz abidesidir..." K. ATATÜRK

Mehmetçikler ölürken, Padişah-Halife; cariyeleriyle keyf çatıyordu.

- "Az önce sözünü ettiğim talihsiz olayın faili." Yüzbaşı bekletmeden içeri girdi, kaygılı bakışlarla kendisini izleyen subayların arasında hızla ilerleyerek nazırın masası önünde durdu, selam verdi:

Vatan ve milletin kurtuluşu için KURTULUŞ SAVAŞI (1919-1922) verdik!

Büyük ATATÜRK 18 arkadaşıyla Samsun'a çıktığında, ne cephanesi ve ne de cephanesi vardı?. KURTULUŞ İNANCI dışında hiç bir silahı yoktu.

Ve sonunda dirildik..

Bu aziz vatanın düşmanı çoktur.

klavye kahramanları. :)

Padişahlar cariyeleriyle KEYF-MEŞK-ALEM ediyor ve saltanatını sürüyordu.

1914-1918 yıllarında Birinci Dünya Savaşı,

Çanakkale'de şehit ve gazi olanlar kanlarını "vatan uğruna" dökerken cariyeleri ile saraylarda keyif eden Padişahları da yazmalıydınız!..

Araplar, Ruslar, Bulgarlar, Makedonyalılar, Sırplar, İngilizler, Fransızlar, İtalyanlar, Avustralyalılar, Yeni Zelandalılar, Anzaklar, Hintliler, Senegalliler, Mısırlılar, Yunanlılar, Yerli Rum ve Ermeniler.. Sayınız; sayabildiğiniz kadar!..

Yıkılmadık ve 10 sene boyunca hep savaştık.. 1912-1922..

- "Yüzbaşı Faruk, İstanbul. Beni emretmişsiniz." Uzun boylu, kumral, yakışıklı, biraz bıçkın havalı bir subaydı. Nazır önündeki yazıya bakarak yumuşak sesle, "Oğlum.." dedi, ".. dün akşam Beyoğlu'nda, İngiliz İnzibat Subayı Teğmen Miller'i, emre rağmen selamlamamışsın. Doğru mu?"

Şehit ve gazilerimiz NUR içinde yatsınlar.