Selim GÜNDÜZALP

?O, göklerin, yerin ve bunlar arasındaki her şeyin Rabbi?dir.? (Şuara Suresi, 24)

Sen yoktun, dünya da yoktu, hiçbir şey yoktu bir zamanlar. Ama her şeyi bir Bilen, seni bir Bilen vardı. O bir olan ALLAH?tı . Ve sadece O vardı.

Bunu da anlamayanlara?Sözler?i aç, nurlardan şu cümleyi oku:

Bu makamda söz senin; konuş, sözün yettiği kadar. Konuş konuşabildiğin kadar.

Kim sevebilir seni O?ndan başka, kim bilebilir seni O?ndan başka. Gerçek sevginin yolunu kaybedenlere, ışık parmağınla doğru adresi göster: Ve konuş: Parmağım güneşi gösterirken, parmağıma değil, güneşe bakın. Bana takılmayın.

Rabbimin o en güzel isimlerini gör ve göster bir bir. Biteni, söneni, gideni, geçeni değil, bitmeyeni gör, batmayanı gör? Gitmeyeni, geçmeyeni ebediyen ölmeyeni, sönmeyeni bil ve bildir.

Onun için dinleme içi boş sözleri, gerçek sevgiden nasipsizleri dinleme. Dinleme o palavra şarkıları, o bomboş lafları. Dinleme...

Yanılmayın, bir zerrede, bir tecellide boğulup aldanmayın.

Sevenler, ?Seni seviyorum? diyenler, hepsi bir bir çekip gidecekler bir gün. Sadece O?nun sevgisi kalacak seninle?

Sevemezler, sevseler de yalan severler. Yok öyle kimseler. Sende seni sevenler, hakikati halde seni değil kendilerini seviyorlar. Aldanma, inanma, yanma. Bir tek senin sevgindir bu dünyada gerçek olan Canım ALLAH?ım.

Hatırla ki, yanlışlara düşmekten ve korkulara kapılmaktan kurtulasın.

Şu seni seviyorum diyenler?

İşte O bütün Alemlerin Rabbi?dir. Kur?an bize O?nu şöyle tanıtır:

Sonra düşün bir an?

Onlar neredeydi bir zamanlar?

Seni yaratmakla, kendini sana bildirdi, seni senden ve kendi varlığından haberdar etti.

İnsanca, mü?mince düşün?

Çok değil sadece birkaç dakika?

Rabbin seni, sen yokken de biliyordu ve O?nun sonsuz ilminde hep vardın. Seni sen yokken sadece O biliyor, O seviyordu. Ve sevdiği için de seni var etti. O?nu bilmen ve O?nu tanıyıp sevmen için seni bu dünyaya gönderdi. Başkaları seni var olduğun için sevdiler. Anlayacağın onlar seni şartlı sevdiler.

elbette bir zerre muhabbeti, kainata bedel olabilir. Kainat, O?nun bir cüz?i tecelli-i muhabbetine bedel olamaz.?

Evet, seni sevenler de yoktu bir zamanlar. Ne annen, ne baban ve ne de en yakınların. Hiçbir şey yoktu. Ve sen bu uzun yolculuğun hiçbirinin farkında bile değilken, sadece Rabbin için yok, yoktu. Dilediği vakit, saat geldiğinde seni yokluktan varlığa, karanlıktan aydınlığa çıkardı.

Onlar seni, ancak sen var olduktan, yani sen yaratıldıktan sonra bildiler ve çok sonra sevdiler. Öyle değil mi?

?Sevemez kimse seni, benim sevdiğim kadar? diyenlere. Sen, ?Sevemez kimse beni, Rabbimin sevdiği kadar? de?

Bir tek Senin sevgin?

Sınırlı da olsa, hayal ve hafızanın izini sür. Seni götürebildiği yere kadar git.

Gerçek sevginin yolunu bil ve bul. Bulamayanlara da göster.

yazına sağlık. allah sevgisi ve seni allahın sevmesi. ama bu er kişilerin işi. seven çok bela ve müsibetlere düçar kalır. zekeriya a. s. -isa a. s.- ibrahim a. s. - hz. muhammet a. s. gibi...

Adam gibi düşün, ama?düşünen adam? gibi değil.

Seni, yani henüz olmayanı, yok olanı kim bilebilir, kim sevebilirdi ki?

Hatırlamaya çalış!

Nasıl sevebilir, nasıl?Seni seviyorum? diyebilirdi, şimdi çevrende dönüp duran insanlar.

Seni O?ndan başka hiç kimse böyle güzel sevmedi; sevemez de. Sevemezdi de, sevemeyecek de.

Bu müthiş anı kaçırma hayatından. Çıkarma hiç aklından. Hatırla zaman zaman.

Şöyle sıyrıl şu günlük ve gündelik işlerden, şu gölgeler ve sahteler dünyasından.

Bir yerde durman gerekir ama işte tam orada dur:

Melekler bile bu şahitliğine hayran kalsınlar. Ve de ki; ?Sevemez kimse beni?Senin? sevdiğin kadar ALLAH?ım!?

O en sevgili, O en şefkatli ve O en merhametli Rabbin vardı. O?ndan başka hiçbir şey yoktu.

O?nun sevgisi hep en başta ve hep en önde?

Ben bir aynayım. ?Aynayı değil, siz aynadaki görüntünün, o tecellinin, o bir anlık cilvenin kaynağını sevin asıl,? de ve doğru adresi göster onlara? Bir ayna tut yüzlerine. Bir ışık ol karanlık bakışlara, sevgide adresi şaşırmışlara.

Bir düşün?

Seni seviyorum diyenler için; önce senin ve sonra da sevgi denen şeyin var olması gerekliydi. Öyle değil mi?

O sevginin bir katresi, bir zerresi bile yeter bize?

?Her bir isminde manevi çok hazine-i ihsan ve kerem bulunan bir Mahbub-u Ezelinin,

Oysa Yüce Rabbin seni şartsız sevdi. Hatta seni sevmesi için var olman bile gerekmezdi. O seni yaratınca bilmedi. Yaratmadan önce de biliyordu. O sonsuz ilmiyle ve sonsuz kudretiyle seni yaratmayı diledi ve var etti. Unutma, sen O?nun, o sonsuz ilminde hep vardın?

Şimdi seni sevenler var ya?

O?nun rahmeti ve sevgisi her şeyin önündedir ve üstündedir.

Eğer sen olmasaydın ve yaratılmasaydın kim bilecekti seni? Kim haberdar olacaktı senden?

Rüzgar gibi peşinden koşturanlar var ya?