Konuşma Sus Bu Oyundan Bıktım

Birgün de Olsa Mutlu Kelebekler

Kısa Cümlenin Nefesleri Dardır

Bütün Acısını Kozasına Bırakmış

Bu Koskoca Şehir Dolmuş Kotası

Her Kilidin Bir Anahtarı Vardır

Bak Biri Kollarımda Uyuyp Gitmem Diyordu Gitti

Yüreğim Ses Etmez inanır, Sözler Şerefsiz oldu

Geride Kalan Birkaç Duvar Yazısı

Gitgide Trajedi Olmuş Rotası

Herşeye Rağmen Bu Ölü Ayakta

Umutsuz Olmaz Unutsa Hayatta

İnadı Bırak Sonucunu Bilmesin

Ne Değişti Söyleyim, Hiç Birşey

Pastadaki Mum Sayısı Çoğalınca

Bu Yolun Sonu Yok Ne Olur Söz Verme Sende Aşkım

Durgun Yorgun Daha Yolun Yarısı

Herkesi Yavaş Yavaş Tanıyorsun

Kalbimi Kırma Zoru Denemelisin

Sözler Hep Aynı Yüzler Değişiyor

Kimse Gelmedi ve Ben Hep Oradaydım

Yarını Düşün Ben o Yolan Çıktım

Sözler Ekledim Bekledim Çok

Yüce Rabbim Ne Güzelde Yaratmış

Sensiz Tek Bir Hayalim Yok

Yıllar Geçsin içimdeki Mahsen

Solmuş Renkler içinde Çiçekler

Diyenlerin Hayali Hiç Olmadı Saydım

Boşvermek Gerekiyor Ya Bazen

Umutlarınla Tek Başına Kalınca

Korkularını Ufak Ufak Atıyorsun

Biri Can Veripde Ölsem Bitmez Diyordu Bitti

İnsan Neden Hey Aynı Şeyi Deniyor

Küçükken Hepsini Kıskanırdım