Görmediğini bildiğim hergüzelliğini,

Denize dokun... urken,

Günümüz insanı...

Okuduğun her satırımda,

"E, şimdi ne olup bitiyor? Artık aşk yok mu?"

Hediye vermek... Biraz da "kendini vermek"tir. Hediye vermek güzeldir, hoştur, hatta gösterişlidir. Ama bir o kadar da tekinsiz ve sorunludur. Sevme biçimlerimizi, hayatta takılıp tıkandığımız, sürçtüğümüz yerleri, korkularımızı, sevinçlerimizi ele verir.

Duyduğun her hüzünvari seste,

Gülümsediğini düşleyebilir miyim herşeye rağmen...

yok yok insan oğlu çiğ süt emmiş...

Gamzelerinden taşıveren mutluluklarına,

Kimsenin kimseye açıkça itiraf edemediği bir yanlış!

Diye başladı söze. Durdu. Kafasını kaşıdı ve devam etti.

Serçelere göz kırparken,

umutlarımı, arayışlarımı analatabilir miyim?

Yok! Ona neden epeydir içimden aşk üzerine, ilişkiler üzerine yazmak gelmediğini anlatmadım tabii.

ben beyaz bir kuşum..

Hüzünleri yapıştırıp gözbebeklerine

akşamlar olur üstüme sislerde çöker..

aramazsa aramasın deyip ama her dakika araması için telefona bakar olmak..

bak yine orda bekliyor insancıklar...

Attığın her umutvari adımda,

YÜREĞİNDEN ÖPEBİLİRMİYİM?

"Güle Güle Umut Meleğim Canımın Yarısı Sevdiğim, YARİM"

Şimdi 40 yaşına basmış, yorgun görüntülü bir adam.

Gözlerimdeki hüzün bulutlarını gizleyerek Gözlerinden,

"Kimsenin kimseye açıkça itiraf edemediği bir yanlış!

yasak aşklara kuşbakışı bakarım herzaman...

karnımı kırıntılarla doyururum belki...

yorulduğumu bildiğim bi yerde durakladığımda..

Onu 20'li yaşlarında tanımıştım.

diyebilir ve seni son kez...

Görmeden hiç tanımadan saçlarındaki aklara

zaten göç edecek yerimde yok şimdi...

çok güzel bir yazı

Bir süre yaşadığı uzak ülkeyi sordum. Bu arada başından bir buçuk yıllık bir evlilik geçtiğini de öğrendim.

"Peki sevdiğimizle ortak bir hayata başlayınca ne oluyor? İlişki aşkı eziyor! Arzular sönüyor! Babalarımız bu işin altından kalkabiliyordu, biz beceremiyoruz! Ne lanet bir durum!"

denizinde martı olurum kimi zaman...

Çenesini sıvazladı, bir iki sakal yoldu.

Uzak diyarların, plansız yolculukların hayalini kuran ama evden dışarı adımını atınca panik atağa yakalanan...

YÜREĞİNDEN ÖPEBİLİR MİYİM?

Sonra gözlerime bakıp "Ne o hiç ağzını açmıyorsun? Zaten artık aşk meşk konularında da pek yazmıyorsun" deyiverdi.

yine benmiyim uçucak yerimi şaşırmış..

Mum alevi yanlızlıkların saydam umursamazlığına, çiçek açmış acıların yediveren gülleri gibi sonsuza taşıdığı kelebeklerin kanadı kırık bugün.

acısını, dayanılmaz ağırlığını

"Gönlümün Gurbeti Sevgililerimi" dinletebilir miyim?

ve Sen bunların hepsine "HAYIR" dersen eğer...

Lafı değiştirdim...

mutluluklarına dair şiirler yazabilir, okuduğun her mısrada

beyazlığını çoktan yitirmiş kanadıma ağırlık çöker...

Doğan güne, olmuşa, olacağa gülümserken düşünebilir miyim seni?

Evet, çok açıktı ki...

"Bu birçoğumuzun derdi" diyebildim; "Galiba ben de öyleyim" dedim; "hatta erkek, kadın diye ayırmanın ne alemi var! Günümüzde birlikte yaşamak birbirimize duyduğumuz arzuyu yavaş yavaş zehirleyerek öldürmek halini aldı.."

insanı bir başka bu şehirde..

biri sapanını kuşanmış diğeri çoktann aldı canımı..

üzerimde hayatın pisliği...

çok güzel...

Başkasında iz bırakıp, yara açıp, damga vurup giden de 'vay be ben neymişim' havasında kendini seviyor!"

yağmuru bir başka, güneşi bir başka,

"Birini sevmek..."

teşekkurler...

"SEVDA"ya sevdalanışımı, kaçışlarımı,"merhaba"larımı,

Ateşli bir hastalık gibi başlıyordu aşkları ve nöbet geçtiğinde geriye kayıtsızlıkla bağlılık arasında gidip gelen bir tür akrabalık kalıyordu.

O kendi hastalığına deva arıyordu.

gerçekten insanlar sersemleşmek istemiyor.. ama ne kadar aklıbaşında oldukları da tartışılır.. sanki insanlar ilişkilerini yönlendirmeleri için başkalarını tutmuşlar ya da içindeki duygularına yenilmemek için o duygunun dışındakilere sarılmışlar...

karasında atmaca...

Seni Yüreğinden öpebilir miyim?

yarım kalan tebessümler asıverdiğin yüzüne

Bir yerde korkunç bir yanlış yapmıştık.

Bırakmıyorum ki gönlüm de düşünce olasın istemiyorum ki gözlerimde değersiz kalasın..

Sonunda batağa saplanmıştı işte!

Ama sonunda dayanamadım.

O yüzden de artık iliklerine kadar sevmekten çok korkuyordu.

Yalnızlığından seni kaçırabilirmiyim?

"Yani biz erkekler için bir kadını sevmek... O, hep yanımızda kalsın istemektir, değil mi?"

Tekbaşınalığın farkındalıklarından karanlığı yırtarcasına

çıkardığında Hayat karşına

''Bir yahudi söylencesine göre, bir bebek doğmadan hemen önce, bir melek gelir, parmağını bebeğin dudaklarına bastırırmış. Doğmadan önce gördüğü herşeyi unutsun, masum doğsun diye. Burunla üst dudak arasındaki o küçük çukur, meleğin parmak iziymiş. Nedir masumiyet?

Sürekli yanık aşk şarkıları dinleyerek zihnini uyuşturan ama gerçek hayatta aşık olmayı birine kuyruğu kaptırmak sanan...

Bu sözlerinin arkasından asabi bir kahkaha attı.

aşık olmayı zayıflık olarak gören bir toplumuz genel anlamda tabi.. en vasiti bayanlar i, çin sevdigini söyleme gururundan taviz verirsin derler içindekini söyleme ama için içini yesin ve belki de mutlu olacagın bir ilişki için hiç birşey yapma..

seni canım da saklıyorum gözüm de gönlümde değil ta ki son nefesime kadar bana yaaaaaaaar olasın.. soruyorlar bana gecelere kastın ne neden hiç uyumazsın şaşarım seven insan nasıl uyur aşka her türlü uyku haramdır.

Cinsel uyaranları hayatın her köşesine serpiştiren ama cinsellikten hala öcü gibi korkan...

zaten kapalı kapılar ardında kalan konular her zman insanlara zarar vermiştir.. cinsellikte bu toplumun bir kapı ardı konusudur.. ve birden kapıların kilitleri açıldıgında insanları yanlışlara yönelten bir konudur.. bastırılmış duygular,, konuşulması yasak olanın açığa çıkmasının yarattığı huzursuzluk, hep tüüü kaka denilenin nasıl konuşulacagının ya da yaşanılacagının kestirilmemesi..

Ve ah gününü bekleyemeden verilen hediyeler... Nasıl da coşkun bir atılganlık ve sereserpe bir sevmektir...

Garsondan bir kahve daha istedi. Az şekerli.

Yüreğinden öpebilir miyim?

Günahsızlık, saflık, iyilik, temiz yüreklilik mi? Beş yada on ya... şına kadar mı?Belki bir kaç yıl daha, ya sonrası?Hayatın birebir içinde olupta masumiyeti kaybetmemek mümkün mü? Masumiyet, sevgi gibi insanla birlikte doğar, ikisi de insanlara tanrı tarafından verilmiş birer armağandır. Biri kullanmamız için diğeri korumamız için... Ve insanoğlu çoğu kez ikisini de ne yapacağını bilemez. Yüreğindeki sevginin farkında olmadan yaşayanlar olduğu gibi onu hovardaca kullanıp tüketenler de çoktur. Masumiyet ise ruhun derinliklerinde bulunur. Belki de çabuk kaybolmaması içindir bu saklılık. Bazı insanların çok özel oluşunun kaynağı masumiyetlerini yitirmemeleri olabilir mi diye düşünüyorum...

"Sevdiğinle birlikte yaşamak" denilen o yeryüzü cennetinin altından zemin kayıvermişti.

kirli havasında kanat çırparım bu şehrin...

beni çok seviyorlar galiba...

erkek adam aşık mı olurmuş.. neden olmasın? neden sevdigini haykırmasın.. erkek adama sadece hovarda olmak mı yüklenmiş..

Bir yerler de yer yer damlamış kanlar görürsen bil ki benim gözüm den damlamıştır...

Sesindeki burukluğu anlatmam zor!

Sürekli yanık aşk şarkıları dinleyerek zihnini uyuşturan ama gerçek hayatta aşık olmayı birine kuyruğu kaptırmak sanan..."

Karşı cinsin çarçabuk gönlünü çalma yeteneğine sahip fakat çapkın hazlar yerine aşk peşinde koşan bir gençti.

yitirmekten korktuğun hüzünlerine,

Belki paylaşmanın tesellisi olur diye...

"Bilmiyor musun sanki" dedi; "ilişkiler taklit üzerine kurulu artık. Çılgın aşk taklidi, ruh ikizleri taklidi, mutlu evlilik taklidi... Sevmek insanı sersemleştiriyor ya, kimse gerçekten sersemleşmek istemiyor.

Bir şarkıda vurulan umutlarımı karıştırabilir,

"Yabancım değilsin Sevgilim"diyerek