Isıtıyorum odamı...

DİYEBİLSEYDİM

Sayfalarca yazmıyorum artık,

Ben kapıyı aralarken

Mermer bir heykelin çaresizliğiyle

Bacamdan kırmızı isler çıkıyor,

Dedi ki, ?Kusura bakmasınlar, bu ülke yolgeçen hanı değil, bu ülkenin sahipleri var.?

Boşlukta bir şeyler arıyor elim

Bir düş müydü yoksa gerçekten var mıydık

Oysa bu bile umurunda değil...

Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana.

Bir yerlere varmadan, nasıl böyle

Kes bağrım yar içerden

Hem bu arzuda onun adı bile geçmez...

Güzellikten, mutluluktan, sevgiden

Bir gün ucuz bir fahişe gibi koynuma girecek

Böyle bir anı bir daha yaşanmaz artık.

amanini yandim amanini amanini amanini yandim

Kumların üstünde bir evren yarattık

Hep yarım kalmış heyecanlar hazlar içinde

Hayallerimi tek tek atıp sobaya

Ansızın toprakla dolması gözlerimizin

Mevsimlerin birbiri ardınca bir anda bitivermesi

Anasız, babasız,

Sil alnımdan yazdığın bu yazgıyı

duygulara tercüman bir şiir.. yüreğine sağlık

Bir gün duyduğum gibi kal diyebilseydim.

Bir umut kırıntısı gözlerimde

bir soba, bir ben bir de hayalin var,

Durmadan ömrüne yapışan bu gerçeği soluyorsun sen...

Geleceğin ellerinde sıcaklığı üşüyen

Ne acı gün kadehlerin boş kalması, şarkıların yarım

Yürüdüm bir yolun sonuna geldim

Sensin benim Kaderim.

Gözlerimde gitgide büyürdü mesafeler

Eminim ortak bir yanıt alamazdım..

Anlarız kaçınılmaz anın geldiğini

ne anlamı var hayatının sana sevgili...

Yaşam diye verdiğin bu mu söyle

Biliyorum, üzüleceksin, ama ölüm bir gerçek

Anladım diyemem ki! Suçluyum

O alev alev yaktığımız ormanlar

Seni koyup gitmenin hüznünü ben anlarım

Anlardın, ve hiç gitmezdin, değil mi

Jandarma mı?

Tutuştum, elim ellerine değince

Yapayalnız.

Ölüm buysa, Tanrım buysa yaşamak

Yürüyorum durmadan, dalgın, sessiz

Başbakan onlara seslendiğine göre TEKEL işçileri olmadığı kesin..

Suskun ve tek başına seninleyim

Yitirdiğim neydi, aradığım ne

Öğretmen, doktor, mühendis, savcı, avukat, hakim, eczacı, kaynakçı, madenci, marangoz, bakkal, nalbur..

Geleceğin ellerine yapışan o soğukluk...

Tutuştum, yandım da yokluğunda her gece

Başbakan söylediğine göre ülkenin sahiplerini biliyordur..

Yar başim ucuna gelmeden ölmem

O şimdi yalnızdır.

Ey şimdi o kıyı şehrinde kalanlar

Kiracı mı?

Ü. Yaşar Oğuzcan

O derin ıstırabınsa

Çıkmıyor yar içerden

Ne olurdu saadetlerin en büyüğü

Yarına bir el salladım...

Er geç uzanır bir el, son kampanayı çalar

Ya bir yere çıksın artık bu sokak

İçerden yar içerden

Kimbilir ölüm bir çilenin sona ermesi

Ne yapsan göğsünde hayatına yabancı bir zaman

Ne okuyacak kitabı var,

Bilmiyorum, söyle bana, ben neyim

Öğrendiğin her şey,

ya kafanızı takmayın böyle şeylere valla değmiyo

susup arkanı döndüğün,

Vergi veren vermeyen, işi olan olmayan, aklı yeten yetmeyen hayat yolculuğuna henüz başlayan, son durağa yaklaşan; kim?

Gözüm kapında kaldı

Sana kavuşunca neler söylemek isterdim

Peki, bu ülkenin sahipleri varsa biz neyiz?

Senin yanında seninle değerlendi zamanlarım

Belki güzeldir, şu sefil dünyaya boş gözlerle bakmak

yavrusunu sinek kapmis gördüüünmüüü

O mu sırtıma sapladığın hançer

Her şeyi arkada bıraktı.

Benim korkum ölüm değil, seni yalnız bırakmak

Ama ne yapsan boşluğa açılan

Geçen gün senin yanında aklıma ölümüm geldi

Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır

Tanrım! ben mi değiştim söylesene

Borçlu değildin ömrüne üstelik...

Durmadan ciğerlerini yakan o büyük soğumayı...

ne yapsan büyüyor o boşluk...

O son anı hatırladım, o seni koyup gidişimi

Bugünü dost edindim, dünü rafa kaldırdım,

Ne çare ki sen varsın, o dünyada sen varsın

Her gün her dakika seni özlerdim

Yeri gelmişken küçük bir liste yapsalar da ülkenin sahiplerini biz de öğrensek..

Çoğu kelimeleri bir bir ayıkladım içinden,

Bu sözü AKP grubu coşkuyla alkışladı.. İmkanım yoktu, soramadım..

Vazgecemem benimsin.

Bütün çiçekleriyle solardı bahçeler

BENİM KORKUM ÖLÜM DEĞİL

Ben bilmiyorum..

Durmadan o aşkı soluyorsun...

Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına

birikiyor...

yenildiğini unutup,

Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:

bir mum sadece... Gördüm...

Saymadım kaç gün oldu,

İstikbalin sıradan bir ayrıntı

En kötüsü beni koyup gitmendi

Korkudan büyümüş gözlerimde hayaller can verecek

Büyük yaşamak için büyük bir kalbe sahip olmak gerekmez mi?

Yalnız

Biterdi bir kış, geçerdi bir yaz

Dakikalar bir ışık hızıyla geçerdi

diridine değil "tiridine bandım" olacaktı :düzeltme.. :)

manda yuva yapmis sögüt dalina amannnn amaaannn

güzelliğini sonuna dek yaktığın herşey

Hiç durmadan akıp gidiyor günler

Sensizlik bir mızrak gibi saplandı kalbime

Bir çıkmaz sokağın sonunda, işte

Bir yerde sevişmek gibi, bir yerde yaşamak gibi

Sanki bin yıllar geçmiş aradan

Kanımıza o çirkin böceklerin girmesi

Bitmezdi kederim senin yanında bile

Sevdimse; verdiğin yürekle sevdim

Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle

Yüzümde gezinecek pis ve iğrenç elleri

Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına

Ne varsa en güzel üç gün üç gece

Görmedim senin saydığını da...

Meçhuli yarinden hep ayri galsa

seni hayata alışmaktan koruyor sadece...

Belki ben anlatamadım sana kendimi

Yoksa bende zamanlar mı eskidi

Polis mi?

Asker mi?

O bir daha zor yaşanılır çılgınlık

Bir kıyı şehrinde seninle yaşadık

Kimi, kimleri!..

Ne konuşacak arkadaşı,

Haylaz kediler gibi...

sadece yerçekiminden muafsın...

bu telaşta

Ve nice yıllar kovalardı birbirini

seni senden kurtarmıyorsa

bedavami sandin para vedim aldim

Kimse benim kadar bilemez ölümün rezilliğini

Eller ne derse desin.

Sensin derdim kederim.

Belki de mahşere dek bulunmayan

Başbakan TEKEL işçilerine?ay sonuna kadar bu yasadışı gösteriyi bitirin? diye rest çekerken öyle bir laf etti ki işin içinden çıkamadım..

Azrail canimi almaya gelse

AKP milletvekilleri alkışlayarak onayladıklarına göre onlar da biliyordur..

Isterse Ölüm geLsin, Diyar Diyar.

O öyle bir yalnızlıktı anlatılmaz

Ya da öldür içimdeki Tanrıyı!..

Masumiyetin kimi zulümden kurtardı, söylesene

O dakikalar yaşandı mı sahiden

Dost başim ucuna gelmeden ölmem

Sen açtın bu ufku karşımda sonsuz

bir kapı oluyor hayat,

Fakir odamda bir divan,

İlk defa bu kadar üzüldüm dünyaya geldiğime

İşte ellerimde al, diyebilseydim

Bilemezdim kaçıp gideceğini

BİR ÇIKMAZ SOKAKTA

Fanilikten ölmezliğe geçişte

Yıkık, üzgün ve paramparça onsuz

Duyun, anlayın, haykırın çığlık çığlık

Nasıl geçip gidiverdi o zamanlar

Çünkü ben sende buldum kendimi, sende sevdim

İnsan arar da bir türlü bulamaz güzelliğini

Yine gözyaşlarımla söndürdüm kalbimi

Gözümde kehribar rengi bir yangın...

Oysa neler düşünürdüm sen yokken

Bütün teselliler uzaklarda kalırdı

Çöken ne yüreğime kurşun gibi

Geçmişte veya gelecekte yaşanmaz ki,

Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı

Öylesi sıcaktın, öylesi aydınlık

Ayrılık başlayınca ben biterdim

Neylerim dünyayi yar benim olsa

Hep o çıkmaz sokaktayım çaresiz

Kışı yaşıyor ömrüm,

Sorabilsem diyecektim ki, ?alkışlarla onayladınız da Başbakan ülkenin sahipleri var derken kimleri kastetti?

Dağlarımda kar var,

Ne hazin sıcaklığımızın bizi terketmesi

Basim aLir giderim Diyar Diyar.

Ve yüzümüze birbiri ardınca kapanan kapılar

diridine diridine diridine bandim

Ne kadar dönüp dolaşsam, yine de

Ne yapsan suçlu değilsin,

Ölüm! Kaçınılmaz sonuç, o soğuk kelime

Şapkasız, elbisesiz.

Dünü ya da yarını düşünmüyorum,

Şehre bir bomba düşmüş gibi aynalar, camlar kırılır

Susardım, gözlerime baktığın zaman

Cumhurbaşkanı mı, Meclis Başkanı mı, Başbakan mı?

Sokak o sokak, bense ben değilim