Ama şöyle birşey de var, genellikle tanrı kavramı motive etmede pek de başarılı olmamış. Yani bilim adamlarının genel durumuna bakınca durum böyle.

Ötekisi; felsefi anlamda "var oluşa" dair her bir yanıta karşılık yüzlerce yeni soru işareti doğurduğu için kendi yarattığı ve büyüyen girdap içerisinde boğulmaya mahkum bir kısır döngüde yaşar

Böyle birşey mümkün değil, yaratıcı düşüncesinin kabul edilmesi yahut edilmemesi "maddenin yada madde dışı oluşumların araştırılmasında bir etkisi yoktur" bu bağlılığı 'straw man' stratejisiyle ideolojilerine kurban gitmiş bir takım cenahlar dışında kimse seslendirmiyor

Bazı şeyler, kimi insan için tatmin ediciyken başkasını tatmin etmez..

"Var oluş" felsefesine ait, yani salt bilimsel verilere bakarak "bir üst aklın olup olamayacağına ilişkin bir kanaat oluşumunu" içeriyordu

Her ikiside birbirlerinin varlığını tamamlamak için aynı anda varolmak zorundadırlar.

Felsefi açıdan, bulduğun bir yanıt kendisiyle birlikte yüzlerce yeni soru işareti doğuruyorsa ve sistem bu şekilde katmanlar halinde ilerleme mecburiyetindeyse bulduğun şey "yanıt" olmaktan çıkıyor

"yaratıcının varlığı" felsefe ve <u>dolaylı bilimsel argümanlar</u> açısından 'doğrulanmış' olur

Girdaba yön ve hız kazandıran tek şey puzzlenin eksik parçası olan "yaratıcı" kısmıdır..

Birincisi; evrenin var oluşunu başka bir üst akla bağlarken

Neticede Allah için yoktan-hiçten yaratmak sorun olmasa gerektir...

Bu parçayı sistemde hak ettiği yere yerleştirmedikçe, "var oluşa" dair temel mantık sorularına yetersiz cevaplar ile beslenen bu girdap çözülemez

"Yaratıcı düşüncesi" eğer ki girdaba dönüşmüş bir felsefenin içerisinden insanları çıkarıyorsa ve puzzlenin eksik parçası için en makul mantıksal tutarlılığı oluşturuyorsa,

bedavadan amelelik yapıyorlar, yazık...

Var oluş felsefesi bilindiğin üzre temel olarak ikiye ayrılıyor

Bunların oluşmadan evvell ki hücre, yaşamsal proteinleri her defasında nasıl üretebildi, bölünmeyi nasıl başarabildi ve proteinlerin oluşumundan çok daha zor olduğu biyologlar tarafından anlatılan protein kodlarını oluşturma ihtiyacına nasıl cevap bulabildi ya da "bu ihtiyacın" fakındalığına nasıl vakıf oldu

DNA/RNA hücreden önce oluştuysa;

bilim insanları "yaradılışta sistemi yönlendiren, hedefe odaklı çalışan bir üst aklın" varlığına mutlak manada ihtiyaç olduğunu yoksa girdaplara dönüşen soruların içersinde boğulacaklarını günün birinde itiraf etme duruma gelecektir..

Ortak bilim aklı, işin sonunda "evren" puzzle'ında 'yaratıcı parçasını' sisteme entegre edilmediği taktirde tüm sorulara getirilen yanıtların zeminsiz kalacağını ve kaldığını kabul etme durumuna gelecektir

''Tanrı inancı bazılarına motivasyon saglayabilir'' dersin, o olur ancak. Bazıları ''tanrının koydugu düzeni keşfedecegim'' diye motive olup bilimle ugraşabilir. Ama bu, bu kadardır. Tanrıya kör fitne iman bile ediyor olsan, çalışmanın hiçbir alanına, formülüne tanrıyı dahil edemezsin, saçma olur, gereksiz olur çünkü tanrının bu işlerle bir ilgisi yoktur.

Yerçekimi vardır, açıklaması şudur, eşitlikler, formüller şunlar şunlardır... dedikten sonra ''... işte bu da Allah'ın bir düzeni...'' desen ne degişecek? Ne katkısı olmuş olacak bilimsel anlamda? Yani tanrı ne alaka diyorum. Tanrı kavramının bu işlerle uzaktan yakından ilgisi yok. Ne artısı var aslında ne de eksisi. Tamamen etkisiz eleman. Varlıgı da yoklugu da bir, bilimsel açıdan hiçbir işe yaramaz tanrı kavramı.

Yaratıcıyı kabul etmenin ne gibi bir artısı olacak? Hadi diyelim bugün bütün ateist bilim adamları tuttu ''... işte bunları tanrı yarattı'' desin. ee ne fark edecek? Ne işe yarayacak bir söylesen?

Bilimin ilerleyişi sırasında keşfedilen yasalar yaratıcısızlık ilkesini savunanlar açısından her defasında felsefi sorularla daha da genişleyen bir girdap olduğunu düşüncesindeyim..

onun yerine <i> "kopyalanmasından" </i> ifadesi olmalıydı

Bilim felsefesi de tam olarak bu değil mi zaten; zihinlerin karmaşık olduğu, çözüm beklenen konularda zihinleri rahatlatacak "doğru" bilgiyi farkedebilmek yahut üretebilmek..

ya hu böyle bişey olsa yer yerinden oynar çünkü materyalizim tamamen yok olur..

Yaratıcı faktörü, bu soruların bazısını anlamsız kılarken bazılarını da 'felsefi noktadan' çıkarıp 'laboratuvar noktasına' indirgirmeye yardımcı olur..

Tabii "girdap" "var oluşa yönelik sorular" gibi kavramlar kişiye göre izafidir..

bilim "engizisyon" tarzı bir baskıcılıktan bunaldığı için "yaratıcıyı laboratuvarlardan kovma" eğiliminde.. Ve maalesef bu refleksini sürdürdüğü sürece bir aşamadan sonra cevap bekleyen soru işaretlerinin sayısı bulunan her yanıt ile doğru orantılı olacak şekilde kat ve kat artacaktır ve artmıştırda..

Ayrıca bir üst bilince mutlak manada ihtiyaç falan yok. Bazılarının kafası rahat etsin diye buna mutlak ihtiyaç demek de neyin nesi?

İkinci ifade, şuan için çok ciddi felsefi boşlukları içeriyor olması ve bilimin verileri ile de doğrulanamadığı gerçeği bir yana dursun.

<i>"oluşumundan"</i> ifadesi yanlış olmuş :)

Sen şöyle bakıyorsun;

evrim, hücre dışında "hiç" olan böylesi kompleks bir şeyi nasıl oluşturdu, bunların oluşma bilgisi nereden geldi

<i>"proteinlerin <u>oluşumundan </u>çok daha zor olduğu biyologlar tarafından anlatılan protein kodlarını oluşturma ihtiyacına"</i>

Yine aynı şekilde tepeye tanrıyı koyunca birşey degişmiyor aslında. Sadece bazılarının kafası rahat edebilir, hepsi o. Tanrı olmayınca birşey zeminsiz kalmış olmaz yani. ve aynı zamanda tanrı olunca da o zemin olmuş olmaz. Bir zemine oturtma sevdası gereksiz bir iş aslında.

Ayrıca, bahsettiğim soru işaretleri

<i>"Bilim adamları, var oluşa dair herşeyi yaratıcı yaratmıştır diye birşey söylerse artık araştırma ihtiyacı ortadan kalkar ve bu yüzden de bilim denen şey yok olur"</i>

ateist bilim adamları "işte bunları tanrı yarattı" derse neler mi değişecek?

Proteinin oluşması için DNA ve RNA' ya ihtiyaç duyulurken, DNA ve RNA'nında oluşması için protein enzimlerine ihtiyaç duyması sizce bu ikisininde aynı anda yaratıldıkalrını göstermez mi?

materyalizm biterse neler olur, artık orasını sen düşün...

''Bilim adamları tanrıyı kabul etse araştırmaya ihtiyaç kalmaz.'' gibi birşey söylemedim. Tanrıyı bilimin içerisine koyunca neyin degişecegini soruyorum sadece.

"Birilerinin kafası rahatlayacak diye yaratıcı düşüncesini kabul mü edelim yani" :))

bu arada ateistlerinde dünya üzerinde materyalizme sırtını dayayarak sömürgeciliğine son hız devem eden güçlerin zavallı piyonları olduklarını düşünüyorum..,

Şimdi ''bir soruna çözüm bulunca, ardından bin tane başka sorun çıkması ve bunun böyle sürekli gitmesi ve bu yüzden kesin yanıt bulunamaması'' durumu yüzünden tanrıyı kabul etmenin mecbur oldugunu söylemişsin. Ama zaten bilim budur. Birşey bulursun, ona dayalı bin sorun çıkar, ve sonra onları da bulursun sonra daha da başka sorunlar çıkar, bu böyle gider. Bilginin bir sınırı mı var da sınır koyulması gerekiyor?

lakin

Bilimin bu girdapta bogulmaya mahkum oluşu da alakasız bir söz. Farkındaysan bilinenler de bilinmeyenler de geometrik artıyor. Aynı zamanda hem daha çok bilip daha çok bilmiyor hale geliyoruz. Hakikatı bulduk demiyor kimse ya da bulacagımızı...

Biraz tarafsız düşünürsen, bu düşüncelerimde ki haklılık payını görebilirsin :)

İkincisi; evrenin var oluşunda üst aklın gerekli olmadığı düşüncesini savunuyor

DNA/RNA hücre içerisinde daha sonradan oluştuysa;

"Yaratıcı yoktur" düşüncesiyle evren de araştırdığın şey birbirinin büyük oranda kopyasıdır..

Öyle bir zorunluluk yok.

Bu iki perspektifin ilerleme aşamasında doğurduğu soru işaretlerinin muhtevası <u>felsefi açıdan</u> birbirinden taban tabana zıt olur

"Yaratıcı vardır" düşüncesiyle evren de araştırdığın şey ile

Gibisinden bir ifade kullanmışsın

Biri; felsefi anlamda mantıksal bir rijitlik içerisinde ilerlerken