atma şimdi :D

ne demişsek o seven insan herşeyden çok sevebilmeli hatta ağlasada gözyaşları sevdiğinin mutluluğu için olmalı işte belkide en anlamlı sevgi bu olsa gerek..

demişmiyiz demişiz..

mesela kendimden anlatayım... gerçekten severim, sevgimden ona yapacaklarımda sınır tanımam ama önce sevğime layık olduğunu hissettirmesi lazım.. bana güven vermeli. her kızdığında bitirmeye meyilliyse asla sevdiğimi bile hissettitmem. layık değildir o çünli...

ya arkadaşlar önce tanımalı yok hoşlanmalı sempati duymalı falan filan şeyler çok muğlak geliyor bana çünkü zaten seven insan bunların hepsini yapar yapıyordurda seven insan sempatiktir seven insan değer verendir sevdiğini söyleyen hoşlandığını cesaretle söyleyebilen insandır her ne kadar bazen cesaret edemesede en azından hissettiren insandır :)

ve insan seviyorsa duyguları asla dumura uğramaz ne olursa olsun herşeye rağmen seven insan sevdiğini daima sever

görüşlerinize saygı duyarım elbette herkes benim gibi düşünmek zorunda değil..

insan ya tam sever yada hiç sevmez

ne zaman dedin :D

Bu durum konuma göre değişir galiba. Aile sevgisi mi arkadaş sevgisi mi, sevdalıya olan sevgi mi hangisi?

siz ne dersiniz bu konuda arkadaşlar...

evet sayın kudretsolmaz :)

evet dile getirmekte zorlansada sevmeye devam eder

galiba bu konu sevdalıya olan sevgi değilmi mavisevdam? İnsan severse tam sever doğru sevgiden geriye dönüş olmaz . Ancak sevmesi için önce ilgi, sempati, hoşlanma gibi şeylerin olması gerekmez mi ki; sonunda sevdaya ulaşsın. Bence tabiki

katılmıyorum bence herkeste farklı tecelli eder sevgi ne kadar insan varsa o kadr çeşiyi var kaldı ki bir defa severim muhabbeti oldum olası bana saçma gelir mesela, yada sevgim bitemeyecek muhabbeti o da öyle sonuçta kimse vazgeçilmez değil herkes sevmekten vazgeçilebilir bu sadece sevgi olayını dramatikleştirmek oysaki hayat realizmi sever

ben sana demedim mi sevme yanarsın diye :)