Ancak, bazı peygamberler hata yoluyla, unutmak veya daha iyiyi terk etmek suretiyle bizim bildiğimiz şeklin dışında zelle denen bazı hatalar işlemişlerdir

Bütün peygamberler gerek peygamberliklerinden önce, gerekse peygamberliklerinden sonra hiçbir şekilde günah işlememişlerdir.

Bununla alakalı iki misal vermek istiyoruz.. Hz. Adem ve Hz. Yunus

Hz. Adem'in Cennette iken yasak ağacın meyvelerinden yemesi zelleye misal olarak verilebilir. Hz. Adem, yasak meyvelerden yemekle bizim bildiğimiz manada bir günah işlememiş, daha iyi olanı terk etmiştir.

Yunus peygamberlikle vazifelendirildikten sonra, kavmini imana davet etmeye başladı. 33 yıl gibi uzun bir müddet tebliğde bulunduğu halde, yine de halk üzerinde bir tesir vücuda gelmemişti.

Hz. Yunus'un zellesine gelince:

Çünkü, ağaçtan yemeleri kendilerine haram kılınmamıştı ki, bir günah şeklinde düşünülsün. Neticede de, bu hatalarından dolayı Cennet nimetlerinden mahrum kaldılar..."

Bununla beraber, Cenab-ı Hak, zor şartlar altında kalsa da Hz. Yunus gibi davranmamasını Peygamberimize tavsiye etmiş ve şöyle buyurmuştur: "Ey Muhammedi Sen Rabbinin hükmüne kadar sabret. Balık sahibi Yunus gibi olma." (Kalem Suresi, 48)

Bu durum Yunus Aleyhisselamın canını sıktı. Bu sıkıntıdan kurtulma ümidiyle, Cenab-ı Hakkın izni olmadan kavmini bırakıp ayrıldı. Bir peygamber, Rabbinden izin almadan bulunduğu yerden ayrılamazdı. Hz. Yunus bu hareketiyle efendisinden kaçmış bir köle durumuna düşmüştü. (Hülasatü'l-Beyan, 2: 4748)

Her peygamberin biri kulluk, diğeri de peygamberlik olmak üzere iki vasfı vardır Peygamberlik vasfında hata etmezler Çünkü vahyin kontrolündedirler Ancak kulluk vasfında hata edebilirler Bununla birlikte yaptıkları hatalarda kasıt söz konusu değildir.

Dini anlamda ise daha çok peygamberlerin hataları için kullanılmaktadır.

Zelle kelimesi de Sözlükte sürçme, sürçüp kayma, yanılma, manalara gelmekte..