gittim, avluda abdest alırken öyle bi su içtim ki, öyle bi yıkandım ki o suyla sanki suyla bütünleştim, suyla karnımı doyurdum. tam bi oh çektim, aklıma oruç olduğum geldi :))

o zamanlar hersene istisnasız her sene orucun ilk günü sabah kalkar bir bardak su içerdim, ondan sonra aklıma gelirdi oruç olduğum.

ne ise, teşekkür, veda...

hadi kahvaltı yapalım dedim,

eğik zihniyet ve eğik duruş eğikliktir

ama biraz dibe dalınca.. kara pardon kavurmalar görünür..

meğer koşmu kavurma getirmiş, pilavı altına koymuş, bizim arkadaş tencereyi olduğu gibi bizim tencereye ters edince haliyle kavurma alttı kalmıştır.. :)

arkadaşlarla, öğrencilerimle, yani ki kalabalık iftarları hep sevmişimdir..

ne gülmüştük...

Geçen ramazanda sabah namazında mukabeleyi okuduktan sonra cemaatin karşısında şişeyi kafaya dikip suyu içtim sonra namaza durdum cemaatte bişey demedi, akşam bana hocam hastasın heralde ondan oruç tutmuyosun dediler o zaman aklıma geldi su içtiğim :)

anca rüyada görülür bir sofra ile karşılaşılır

küçüktüm. ilkokul çağları. yeni yeni oruç tutmaya başlıyoruz.

bir de trt.1de cengiz numanoğlu şiirlerini hatırlarım, kendisi okurdu;

başka kimsenin hatırası yok sanırım..

hala kulaklarımda çınlar sesi;

bende o göz var mı bana ne lan ister ye ister yeme dedim, en son gittik birer iskender yedik, tabi korku ile tembihledi cemaatteki arkadaşlar duymasın diye, ertesi yıl cemaatten çıkarıp aynı evde kaldık, bir sonraki yıl boynunda haç ile gezmeye başladı :))

gidilir ve

varsa paylaşalım..

ama nasipi olan zebil ben o kavurmayı bulmuştur :)

ben hala duyuyorum ve gereksiz birşey bence günümzde. kim davul sesine uyanıyor?

3-4 sene önce idi. iş için Erzincana gitmiştik, şantiye işi. o zamnlarda Ramazan ağustos ayına dek geliyordu. otelde kaldığımız için sahur yapmadan oruç tutuyorduk.

tabii ki gerek kalmadı denebilir, ama ramazanda davul sesi bana hep çocukluğumu hatırlatır..

-valla burası orduevi güvenemiyorum, o yüzden biraz oyalanayım...

baktım bir arkadaş orucunu açmakta hiç acele etmiyor,

demez mi:)

gece yarısı acıkan ya da işte arsızlaşan :) ben, boşluğuna alışkın olduumuz mutfakta dolaşır iken bir tencere pilav görür..

el öpmek eğiklik değildir

burda da hiç aksiyon yok yahu..

yaz sıcağı, sahur yapmamak, şantiyede ayakta bi yukarı bi aşağı dolanmak vs... tahmin edebilirsiniz. Cuma vakti geliyordu, terasa çıkıp cami aradım. yakındaki bi camiyi gözme kestirdim.

bizim burda artık yok..

hadi yiyelim, olmaz günah vs. diye başladı, en son ısrarıma dayanamadı sen ödersen olur dedi :)

tahminen komşunun, artan pilavı yiyelim diye bize getirmiş olduğu düşünülür.. ve sevinçle tencereye dalınır.. :)

zebillik işte :)

yıl 2001 cemaatten yakın bir arkadaşımla geziyoruz, o oruç tutuyor ben tutmuyorum haliyle, kahvaltı da yapmamışım, balıkesirdeyiz,

şimdi yok mu davul sesi.

öğrenci iken ve de elbet zebil iken :)

o kadar yemişiz ki, sonradan sofraya gelen kavurmaya anca göz ucuyla dokunabildik :) kaşığı tabağa götürecek dermanı ara ki bulabilesin :)

sahırda davul sesi duymak ne güzeldi..

hemen arkadan zil çalar, arkadaş bakar...

elime poşet alıp şeker toplardım.. ama hiç el öpmedim, hep dik durdum

-hadi ezan okunmuş açsana orucunu dedim..

komşu iftara davet eder

ah şimdi o kavurma.. şu pilavın üstünde olaydı diye iç geçirilir.. :)

manyak mısın oruçluyum ben dedi,

olay ramazanda mı gerçekleşti acep biyoloji?

hepimiz orucumuzu açmaya başladık..

bir keresinde orduevinde bir iftar yemeği organize edilmişti. tüm öğretmen arkadaşlar iftarı bekliyoruz.. o sırada asker garson ezan okundu dedi...

bu anı bana hep güzel gelmiştir.. içinden hep diri mesajlar almışımdır :)

yoğurt bile var, rengi de beyaz imiş :) yoğurdun rengini aramızda unutanlar var imiş :)

bi de yumurtalı ve çörekotulu pidesi ne güzeldi.. çocukken herşey bi başka güzeldi..

ya bırak ya, sahura kalktın mı diye sordum, kalkmadım valla dedi, ee aç değil misin açım diye cevap verdi :)

''farkında mısın''