Seherlerde, goncalarda şebnem olsak gönül toprağıyla yoğrulsak. Gönle düşen her şebnem, yüz binlerce gül eder, Habib'in bahçesinde. Her seher sessiz ve içli bir naat okusak Şah-ı Rusul'e. Şebnem olup damlasak gönül gönül Ravza'sına, o güller padişahının nur cemalinde tebessüm olup açsak, Yaradan o cemal hürmetine, onun rayihalarını kainata yaymaz mı? Yayar elbet!.. Hepimize gayret nasib etsin, Cenab-ı Hak!

Bir damla suda bin bir tohum can bulmaz mı? Damlalarla deryalar gizleyen bulut, gözyaşı olup akar da toprak binlerce elle onları toplamaz mı? Bir tohumda çınarı gizleyen, bir damlada koca bir deryayı, zerreden kürreyi halkeden Cenab-ı Hak; bir damla ile annede yavruyu saklar!..

Bu dünyadan ilahi muhabbeti kendine celbetmeden gidersen, o müthiş zevkten mahrum kalırsın yazık olur sana.

Rasul -sallallahu aleyhi ve sellem-'in gül kokulu bahçesinde demet demet açsak!

Uyanıklık nedir ya, fark ediş nedir? Evvela bedenlerimiz uyanık olacak. Alemin zikir halinde olduğu geceleri gafletle geçiriyoruz. Rab'den ilahi muhabbet istemek yersiz bu durumda. Gece kalkıp aşk-ı ilahi ile feyz şebnemine tutulan kullar varken senin gibi acizi neylesin!

Cümlemize merhameti, gayreti şiar edinen, sevgiyle yoğrulup gönüllere sunan bir kalb nasib etsin. Amin!

O sana çok yakın!.. Sen nerelerdesin?

Öyleyse bir "Ah!" çek derinden. Niyet et İslam'a yeniden. Bir diriliş muştusu söyle gönlünden. Kıyametin çok yakın. An kadar yakın.

Gözünü aç da kainat kitabını oku! Damladan, zerreden, taneden her şeyi halkeden Cenab-ı Hakk'a vasıl olmak için sen de kolaydan zoru, azdan çoğu başar. Ufak sayılsa da her bir işi ahd ü peyman etmiş biri gibi yap. Biraz çabala. Gör bak neler oluyor! Unuttuğun renkler, tatlar, sesler, ışıklar canlanıyor mu, canlanmıyor mu?..

Toprağımıza ekilmiş tohumu inanç, gayret ve muhabbetimizle gün ışığına kavuşturmak bizim elimizde!

Nerdemiyim? dünya işlerine dalmış durumdayım, çıkacak gibide durmuyorum, etrafımdaki insanlar benden daha fazla dünya işlerine bağlanmış durumda, hiç ölmeyecek gibi yaşıyoruz, Allahı hatırladığımız zamanlar çok az, niye böyle ya:(

Aşkımız, gayretimiz, istikametimiz bizi yeniden diriltse! Ufak demeden, az demeden yapılan her hizmet ilmek ilmek nakşolsa!

-Dünyadan söz etmeyi bırakın artık. Eğer dünya kalbinizde yer etmeseydi ondan bu kadar çok söz etmezdiniz. Kim bir şeyi severse onu çok anar.

Nerelerdesin?

Güzel yazı.

duşundurucu

Bir gün dostları Rabia el-Adeviyye hazretlerini ziyaret ederler. Dünyadan söz açıp onu kötülemeye başlarlar. Bunun üzerinde Hz. Rabia şöyle der:

Bir kara gecedeyiz hepimiz. Gönlümüzdeki nurun farkına varmadan, zifiri karanlık geceleri yaşıyoruz. Hak'la beraber olmanın huzurunu çoktan unutmuş gönüllerimiz. Penceremizden dışarıya bakarken gözümüzün önündeki yaprağın müthiş yaradılışını değil de geleceğimizin endişesini görüyoruz.

Hira'dan tek başına inen şanlı Rasul -sallallahu aleyhi ve sellem-, yanına Hatice'sini, ardından Ebubekir'ini, Ali'sini -radıyallahu anhüm- ve yüz binleri ilmek ilmek örmedi mi?

Unutmamalıyız ki ışığa hasret kalan istidatlar yarın bizden hesap soracaktır. Her iş, her hizmet, sahibini beklemektedir!

Bu dünyada bizim neşemiz, zevkimiz; kasap dükkanında oynayıp sıçrayan kuzunun haline benzer.

Ne kadar gafiliz ki, hizmeti ayağımıza beklemekteyiz. Boşa geçen zamanlarsa binleri gözyaşı seline döndürmekte. Bu; acı, vurdumduymaz, çaresiz bekleyişler körpe yavrularımızı zaman girdabında yakmaktadır.

Şairin mısrasından, yazarın kaleminden, öğretmenin öğrencisinden, annenin yavrusundan, işçinin emeğinden tassa öyle bir ruh!

Alem "Bir" diyor. Alem uyanık. Alem zikrediyor. Beynimizdeki müthiş kargaşa mezara kadar sürerse vay bize, yazıklar olsun bize!

Kafkasya'dan Orta Asya'ya, oradan tüm dünyaya, ufak sandığımız hizmetler, binlerce yavrumuzun gönlüne gergef gergef Kur'an ruhu işlemez mi?

Evet her insanın boynuna yüklenmiş bir vazife vardır. Yaradanımızın gizlemiş olduğu bu sırrı çözmek de bizim elimizde. Cenab-ı Hak her insana ayrı ayrı istidatlar yüklemiş. Her kişiyi de kendi istidadından sorumlu tutmuş. Ne az istiyor, ne fazla...