yoruldum sanırım aklıma daha da bişey gelmiyor

hof size

dünlerimizi...

ulaşmak istedik, kendi ellerimizle kurduğumuz

Korkarak yaşıyorsan, yanlızca hayatı seyredeceksin

Beyazlamış sakallarımızla meydan okumak için çok geç!

bilmeden.. ya da bile bile...

Bazıları seyrederken hayatı en önden,

düşünmek

ddilşad olmak için hayatlar bir tebessümle başlar

sol aynımda akan yaşlar

hiç bıkmıcaksınız di mi

Okudum, okudum, anlamadım.

Aşık olmaya kalkmış becerememişiz.

Sonra dedimki söz ver kendine;

sessizliği kırık kanadında saklı

ya da, tuz-buz olan bir sırçanın

Içki şişesindeki siluetimize aglamışız..

Öyle bir hayat yaşıyorumki,

İtişip kakışmakla harcadık

cenneti de gördüm, cehennemi de,

Sevilmek istiyorsan, sevmeyi bileceksin

kolay geldi bencillik en dar anlarda.. koyuvermek.. koyup kaçıvermek...

bakıp da görmemek... görmek istememek...

Karanliği seçmiş, üstüne küfür etmişiz..

bile bile zehir ettik günlerimizi..

git artık sevgili?merhem kabul etmiyor artık yaralarım ve bilirsin sızar her dem inceden ince? sızlar bir yandan?yoruldum artık?dilim yoruldu? gözlerim?ayaklarım?sen yorulmadın mı git gellerde sevgili?..

oo duygusal bi maşlık daha

Denizleri seviyorsan, dalgaları da seviceksin.

ceronimo öle olmasın be arkadaşım çok kaba oldu :))

kırık bi kalbin sahibinden,,,

oysa,

sıcacık bir gülümseme,

kapı çalmış bakmamışız..

boş işler peşinde koşmuşuz..

kulakları olan zaten duyar o sesi..

Öyle bir rol vermişler ki

sessiz bir çığlık çıkıyor kalpten daha bu gün duydum ama tek duyan bendim

ya da,

kendi ellerimizle kefene sarıp yatırmışız biten aşkları

güneşin saçaklarına asarım

kamka bu yorumu beyendim güzel

bir türlü gelmeyen mesajları okurken..

nasıl bir sestir ki, perişan eder bizi duyduğumuzda?

cızırrrrrrrrrrtt!

sevgi sanmışız her gördüğümüzü güvenmiş sarılmışız..

dizlerimiz kırılana kadar durmamışız..

yaşama tutunabilen çırpınışları

ziyan ettik hem düne.. hem bugüne.. hem de yarınlarımıza..

yoksa,

sessiz atılan bir çığlık gibi mesela

höldürt ben öle duydum

setler engel oldu yine kendimize...

sonra aşmaya çabaladık durduk çok...

Yıkıntıların arasından çıkan kazazede kadar umudumuz kalmamış..

sessiz kalır...

kelebeğin kanap çırpışlarında saklı çığlık

kavgalarla..

Sahi, kalp kırıldığında nasıl

ne kalpler kırdık

kaçarken bakmamak ardımıza

Filmin sonunda arkasini dönüp giden kahraman olmuşuz

sıcacık bir gülümsemeyle... Olmaz dedik.

Ayni yatakta uyanmışız yalanlarla

Yılları eskitmişiz telaşlarda,

nasıl da kolaydı yıkıvermek han duvarlarını...

dokunmak istedik, ulaşamadık...

o bana düşman

için bile vakit yokken...

Duydunuz mu hiç?

bir ses çıkarır?

güvercinin telaşlı kanat çırpışındaki ses

o kadar çoğalır ki

esirgedik birbirimizden maliyeti sıfır olan

ALINTIDIR

ve elimizdeki sargıya yılları sarmışız..

çok gürültülü bir ses çıkartır ama sizden başka kimse duymaz

kırılan aynadaki kanımız sıçramış yüzümüze

Bir hikaye gibi anlatılan hayatlar, hayatlarımız, bizler gelip geçeriz dünyadan ve olgunlaşan meyve toprağa düşer dalından biter biter onca yaşanmışlıklar. Ölüm bu kadar doğal ve dolayısıyla ayrılıklar insanı güçlü kılar. Kalbinde harcı oldu bu yıkıntılar

Başkalari tutunmak istemiş avare hayatimiza

anlamını yitirmiş sadece harflerin dizilimi üç harflik aşk dediğin şey efsunu bozulmuş artık ürpermiyorum sen sevgiden?sevginden bahsederken titretmiyor artık içimi?içim yorgun? son demi beklide çarpıntıların?

Kendime bir sahne buldum, oynadım,

haykırışı gibi mi?

Öyle bir aşk yaşadım ki,

çaresizliğimizi cebimize koymuş

Tutkuyu da gördüm, pes etmeyi de,

içten bir çift gözle birleştiğinde, eritmez mi en büyük buzulları?

Hesap sormak için çok geç kalmışız..

kelebeğin kanadındaki inadına sessiz bir çığlık gibi mi?

Saç sakalımız uzamış dönen başımızda

sıp derken baya ıslak olsa gerek bu yürek

şıp! die. hani insanın kalbi kırıldığında gösünden yere yaş damlar ya o saman böle bi ses çıkıyo :)

Oysa, ne de kolaydı düşmanlığı yok etmek,

başlık mantıksız..

Bir gün ölüm yokmuş gibi sallanmayi özgürlük sanmışız..

BİR ARKADAŞIN YAZISI

gülümsemelerimizi...

Sevgiliye içerken uyuyakalmışız,

Her ne varsa...

Öyle bir hayat yaşadımki, son yolculukları erken tanıdım

oysa hayat ne de kısa..

biliyor musun? artık çekip gideceklerinin korkusu hafakanlar salmıyor üstüme sırılsıklam suya kesmiyor yastığım?

Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin

Bir ufak kardelen kadar meydan okuma gücümüz zorluklara..

bana bakan gözle ağlarım

ben yüreğimden gelen sesle yaşar

denemedik bile hiç.. korktuk belki de yanılacağımızdan..

ne setler koyduk aramıza bu kırılmış kalplerden de..

kalp kırılırken ses çıkarsa sorun yok ama ses çıkarmadan kırılmışsa onu anlamakta düzeltmekte çok imkansız,

Ayağı kırık eski bir yarış atı misali..