vurulduk ey halkım unutma bizi!

bağımsızlık, mustafa kemal' den armağandı bize.

kızıl güller açar dağlar başında.

özgürlüğe adanmış bir top çiçek gibiyiz şimdi, hep birlikteyiz ey halkım, unutma bizi, unutma bizi, unutma bizi...

yurtdışına gitseydik kurtulurduk belki. bir buçuk yaşındaki kızlarımızı öksüz bırakmazdık.

vurulduk ey halkım, unutma bizi...

uğurlar olsun, uğurlar olsun

isimsiz korkuları katmadım yüreğime

mimardık, mühendistik, doktorduk, avukattık. yazlık kışlık katlarımız, arabalarımız olurdu.

bedenim paramparça

kanserdik.

daha hangi cenahın onu katlettiği bile ortaya çıkmadı.. kınıyorum...

herkes tanıktır ki korkmadık. içimiz titremedi hiç.

istanbul'daki, ankara'daki işçiler, sizin için öldük.

bize mezar oldu, kan kızıl dere;

hipokrat yemini etmiş doktor kimlikli işkencecilerin elinde öldürüldük acınmaksızın.

çevirdim anahtarı

Paranın sahtesi var.. Tablonun sahtesi var.. Altının, gümüşün, elmasın sahteleri var.. Var oğlu var!

Saygıyla ve rahmetle anıyorum. Uğur'lar olsun, olsun ki;

çünkü fikirler ölmez

yabancı petrol şirketlerine karşı devletimizi savunduk; komünist dediler.

henüz çocukluğumuzu bile yaşamamıştık. bir kadın eline değmemişti ellerimiz.

korkmadan öldük ey halkım, unutma bizi...

1 mart 1987 Uğur Mumcu nun kaleminden İmambayıldı...

Unutmadık, UNUTTURMAYAGIZ...

şarapnel parçaları

daha otuz sene daha anarız

sistem o kadar iyi işliyor ki yavaşlatmaya çalışanları yutarak daha iyi işleyeceğini sanıyor!!

uğur mumcu yu saygıyla anıyorum

ankara rüzgarı... hoşgeldiniz...

ölümcül hastaydık. bağırsaklarımız düğümlenmişti.

utanmadılar insanlıklarından, utanmadılar erkekliklerinden.

Allah rahmet eylesin...

direndik küçücük yüreğimizle, direndik genç kızlık gururumuzla.

mezar toprağı gibi taptaze, mezar taşı gibi dimdik boynumuzu uzattık yağlı kementlere.

uydurma davalarla kapattılar hücrelere. hastaydık.

hücrelere atıldık ey halkım, unutma bizi...

giresun'daki yoksul köylüler, sizin için öldük.

"Cesur bir kez, korkak her gün ölür"

kalemim düştü kana

Dinin sahtesi siyasete karışmış olanıdır. Din duygularının ve dince kutsal kavramların siyaset adına kullanılması ile din, din olmaktan çıkar, siyasetin aracı olur.

ucuz can pazarıydı

Ölümsüzlüğe uğurlanan bir keskin kalem.. Bugünlere dünlerden ışık tutan aydınlık bir insan.. uğurlar olsun!

gerildik ey halkım unutma bizi!

adana'da, paramparça elleriyle, ak pamuk toplayan işçiler, sizin için öldük.

faşist namluların her kurşununda,

apansız bir ölüme

Ama çaresizlik ve korku varki; bu cinayetleri işliyor!!

sonra da otuz iki yaşında bırakıp gittik bu dünyayı, ecelsiz.

önce kolumuzu, omuz başından keserek yurtseverlik borcumuzun diyeti olarak fırlattık attık önlerine.

ülkemiz bağımsız değil dedik; kelepçeyle geldiler üstümüze.

bembeyaz doğruları yaşadım ölümüne

işkenceler için tahta çarmıha,

yüreğimiz, işçiyle birlikte attı. yaşamımızın en güzel yıllarını, birer taze çiçek gibi verdik topluma.

tükürülesi suratlarına karşı bahar çiçekleri gibi, taptaze inançlarımızı fırlattık boş birer eldiven gibi.

ecelsiz öldürüldük. dövüldük, vurulduk, asıldık.

kendimiz gibi yaşayan binlerce yoksulun yüreğini yüreğimizde yaşayarak katıldık o büyük kavgaya.

ölüm, her gün bir sinsi yılan gibi dolaşıyordu derilerimizde.

Bir üçgen bu.. Ticaret, siyaset ve tarikat üçgeni...

Siyaset ticarete, ticaret siyasete, din de her ikisine araç edildi mi, artık bu sömürünün sonu gelmez...

bir pazar sabahıydı

işkence hücrelerinde sabahladık kaç kez. isteseydik, diplomalarımızı, mor binlikler getiren birer senet gibi kullanırdık.

emperyalizmin ahtapot kollarına teslim edilen ülkemizin bağımsızlığı için kan döktük sokaklara.

bir gün mezarlarımızda güller açacak ey halkım, unutma bizi...

dağ gibi karayağız birer delikanlıydık. babamız, sırtında yük taşıyarak getirirdi aşımızı, ekmeğimizi.

sesleniş...

arabalar şırıl şırıl ışıklarıyla caddelerden geçerken bizler bir mumun ışığında bitirdik kitaplarımızı.

zulüm sığmaz iken köye şehire,

sarıldık ey halkım unutma bizi!

ege'deki tütün işçileri, sizin için öldük.

Rahmetle ve saygıyla anıyorum..

turgut özal, gaffar okkan, adnan kayveci, muhsin melik şimdilik aklıma gelen; faili belliler... Tıpkı Uğur gibi..

yaz güneşi koynunda

kurtuluş savaşı'nda emperyalizme karşı dalgalandırdığımız bayrağımızı daha da dik tutabilmekti bütün çabamız.

zemheri ayazıydı

Olmaz olur mu hiç? Var..

yirmi iki yaşlarındaydık öldürüldüğümüzde ey halkım, unutma bizi...

Elhamdülillah Müslimanız!...

"Sevinmesin ey zalımlar öldüğüme benim..."

kimse duyarlı değil bu konulara

her seher vaktinde, tanatışında

Peki dinin ve ideolojinin sateleri yok mu?

vicdan sustu. hukuk sustu. insanlık sustu.

Uğur MUMCU'yu ölüm yıl döneminde rahmetle anıyoruz

bir kez dinlemediler bizi. bir kez anlamak istemediler.

ben doğmadan 1,5 ay önce yazmış bu yazıyı büyük aydın üstüne başka yazı yok saygıyla...

Aziyade teşekkürler.

Her şeyin sahtesi var...

Din ticareti ile meşgul olanlara bakın, hemen hemen hepsi milyarder.. Yanlızca TL ile -milyarder- değil bunlar, dolar milyarderi, mark milyarderi olmuşlardır bir çoğu...

fidan gibi genç kızlardık. hayat, şakırdayan bir şelale gibi akardı gözbebeklerimizden.

kan doldu gözlerime

ya bu düzenin kirli çarklarına ortak olmuşlardı ya da susmuşlardı bütün olup bitenlere.

bizi öldürenler, bizi asanlar, bizi sokak ortasında vuranlar, ağabeyimiz, babamız yaşlarındaydılar.

öldürüldük ey halkım, unutma bizi...

dirildik! ey halkım, unutma bizi"

Saygıyla anıyorum...

amerikan üsleri kaldırılsın dedik, sokak ortasında sorgusuz sualsiz vurdular.

gelinliklerimizin ütüsü bozulmamıştı daha.

asıldık ey halkım, unutma bizi...

?hain tuzaklarda, kan uykularda

ankara kar altında

batı uygarlığı adına, bizleri, bir şafak vakti ipe çektiler.

saplandı ciğerime

öfkelerini bir gün bile karşısındakilere bağırmamış insanların gözleri önünde öldürüldük.

Elhamdülillah milyarderiz!...

yürekli yiğitlere hatıran olsun

ugur mumcu-cumhuriyet 25.8.1975

dursun bu hayasızca akın..

hüzünlü bulutlar yoldaşın olsun

hukuk adına, özgürlük adına, demokrasi adına,

bizleri yok etmek istediler hep.

yoksulluğun bükemediği bileklerimize çelik kelepçeler takıldı.

bir gün sesimiz, hepinizin kulaklarında yankılanacak ey halkım, unutma bizi.

doğu'daki topraksız köylüler, sizin için öldük.

zalımlar pusudaydı

mezar taşlarımıza basa basa, devleti yönetenler, gizli emirlerle başlarımızı ezmek, kanlarımızı emmek istediler.

bir sevgiliden mektup bile alamamıştık daha.

sesleniş adlı makalesi bu ülkenin bütün gerçeklerini ortaya koyar çok büyük bir adamdı tabi ki hala yaşıyor

bir gece sabaha karşı, pranga vurulmuş ellerimiz ve ayaklarımızla çıkarıldık idam sehpalarına.

Bir kolumuz siyasette, öbür kolumuz ticarette, ayaklarımızda tarikatlarda..

yavuklu yerine çıplak mavzere,

cezaevlerine kilitlenmiş kocalarımızın taptaze duygularına, birer mezar taşı gibi savrulduk.

Ülkemiz üzerine oynanan kötü senaryoları tam açığa çıkaracakken karanlık ilişkilerin işbirlikçileri onu aramızdan aldı

bir keskin kalem, bir kırık gözlük

yirmi yaşında, yirmi bir yaşında, yirmi iki yaşında, işkencecilerin acımasız ellerine terk edildik.

Oh ne kolay.. Çek bir "besmele" gelsin paralar...

vurulduk, asıldık, öldürüldük ey halkım, unutma bizi...

Olmaması gereken bir son..

göz göre göre öldürüldük ey halkım, unutma bizi...

Finans kuruluşları, şirketler ve bu finans kuruluşları ile şirketler aracılığıyla kazanılan milyarlar...