Çocukluğumu değil, İnsanlığı ve adam gibi adamlığı özledim. Komşular birbirlerinin evine rahatlık ile gelir gider. Bir komşu 1-2 gün gözükmedimi, kapısı tıklanır ''uuhhh komşu nasılsın'' denilirdi... Babalar akşam çay sohbeti yapar, yanında biraz siyaset...

Gazete de her zaman olmazdı.

Özledimmmmmm...

"Sobayla birbirini tartan ve medeniyetsiz olarak tanımlayan arkadaşlara gelsin..."

ne güzel cahiliz..

(Bütün bu nefasete, küçücük bir bakkal dükkanının zenginliği yetiyordu.

Ne güzel cahildik. Mutluluğun resmini çiziyorduk...

İçeride kanaat... İçeride huzur... Televizyon yoktu.

Öyle güzel cahi... ldik ki, keyfimiz bozulmazdı hiç!

Kestane közlemek büsbütün bir gecenin akıllara seza mutluluğuydu.

Lezzet bir tarafa, kokuya da hasret kalacağımız kimin aklına gelirdi?

yolda kalma telaşı, rejim tehlikesi... Kimin umurunda...

bir de geniş zamanda söyleyenler olur, elhamdulillah biz de onlardanız,

Aydınlık bir kış sabahı ve kızarmış ekmek kokusu...

Dışarıda kar... İçeride huzur...

Ne güzel cahildik;

soba medeniyetsizlik miymiş:) imkansızlık belki de... ama iyi ki çocukluğumuzda yaşamışız o imkansızlığı... ne güzeldi... soba konusu açılınca hep babaannem aklıma gelir... nasıl da özledim onu...2008 de kaybettik... kestane yapardı hep... sobanın yanına minderimi koyardım... bazen kedi gibi arkasına geçerdim... evi hep sıcacık olurdu babaannemin... bahçesinde de kedileri vardı... belki de o yüzden bu kadar çok seviyorum kedileri, nankör diyenlere inat:)... her şey sobanın ısısı gibi sımsıcaktı, bütün ilişkiler... belki de çocuk olduğum için bana öyle geliyordu... güzeldi işte, basit bi kelime ama içinde bir sürü anlamı barındırıyor... güzeldi.

... Ama kuzine içten içe öyle yanıyor ki.

Peki kim demiş bunu.

bir mişli geçmiş zamanda söyleyenler olur

zero çocukluğunu özlemiş:))

Portakal kabuklarını sobanın üzerine dizer, kokusuna ram olurduk.

zero arkadaş sen 82'lisin yahu :)

Televizyon tek kanal. Gazete de her zaman olmazdı.

Çay da kokardı... Domates de...

Ekmeklerimiz el değerek üretilirdi, sağlıklıydı, lezzetliydi ve mis gibi kokardı.

Sonra illa ki, büyüklerin anlattığı hikayeler, hatıralar...

eskiler güzeldir:))

Bir çoğu arızalı ve tedaviye muhtaç beyinlerden çıkma dizilerin ve filmlerin açtığı hasarlar yerine, geniş ve besleyici bir masal dünyası...

kim demiş onu dettt :P

bu bir cahillik degildir.

Annem yazın tütün fabrikasına gider bizleride yan komşuya emanet eder. Okuldan geldiğimizde Komsu Güler teyze kendi çocuklarıyla bizi ayrı tutmaz Annemiz gibi bakardı...

Dışarıda kar...

Şimdiki medeni dünyayı değil! cahelleğe özledim!

Öyle güzel cahildik ki, keyfimiz bozulmazdı hiç!

Sucuk lükstü. Yumurta lezzetli. Ekmek her zaman ekmek gibi... Bir kez olsun kümesten yumurta almamış, bir kez olsun o kızarmış ekmeğin kokusunu duymamış ve fakat alışveriş merkezlerinin restoran katlarında boğucu bir gürültü ve havasızlık içinde hamburger keyfine fit olmuş çocuklar ve gençler için ben ne kadar yaşlıyım...

Kuzinenin üzerinde demir maşa...

Zam endişesi, doğal gazın kesilme korkusu,

Maşanın üzerinde de ekmek dilimleri.

''Sobalı evde büyüyen çocuk'' konusuna ekleme! Sobayla birbirini tartan ve medeniyetsiz olarak tanımlayan arkadaşlara gelsin... aşağıdaki yazı çok sağlam japon ''yapıştır'ıcısı'' ile yapıştırılmıştır...

Durun gari, bişey duydum.

Doğru mu anladım: Sobayla büyüyenler medeniyetten nasibini alamayanlar mıymış?

bir dili geçmiş zamanda söyleyenler olur