yok o acıları cekmelısın kı bır daha aynı duruma dusme

Sana sunduğum değerleri karşılıklar içinde büyütmedim.

insan tüketmiyor da tükenmiyor da... her acıda yeniden diriliyor... ölüp ölüp dirilmek gibi... ama insan şunu ayarlayabilse kendinde neye ne kadar üzülmem gerek ya da, ne ne kadar üzülmeyi hak ediyor... Rabbim hesabını veremeyeceğimiz günahtan ve yükünü çekemeyeceğimiz sıkıntıdan korusun...

Bu kadar bencil olmak zorunda mısın?

Olsun demekte zor artık. Çocuk düşlerimiz yok artık.

Mutlu sonlu bir masal istemedim ki senden. Mutsuzluğunada vardım senin. Sen benim mutsuzluğumda YOKsun.

Yaşanmamış kırıntılar

bosuna uzuldugunu bıraz zaman gecınce anlayacaksın

Dipteyim, sondayım, depresyondayım.

bır daha acı cekmeyeceksın

akıbeti ile herhangi bir garanti verilmemesi riskini göze alıp sevme işlerine bulaşıyoruz... sonra cömertçe üzülüyoruz...

Ne halim varsa görüyorum.

"Şu zamanın çabuk geçmesini sağlayan bir sistem var mı? Yatsam kalksam yatsam kalksam ve herşey uzak bir anı olarak kalsa." bu cümleyi ben de çok kurdum.. bir de bakmışım 3 yıl geçmiş, ancak herşey uzak anı olarak kalabilmiş.. uzak dediysem hala içimde ama söküp atmak ne mümkün..

sadece bir düş

Zorlanmadığımı herşeyin üstesinden gelebileceğimi düşünmüştüm ama şu anda bütün dünyanın altında kalmışım gibi hissediyorum.

0'ı tüketmem az kalmış gibi geliyor. Hani benzin bitmeden önce uyarı verir ya. Bende uyarı veriyorum.

yanlış kişiyi sevmek... sanırım dünyanın en kolay işi bu...

krakerim anlat ayrıldınız mı bu bahsi geçenden, o yüzden mi acı çekiyorsun

Dibimi, sonumu, mutsuzluğumu.

Geriye kalan koca bir talan.

her gun görmektebn ıyıdıdır. son kez görmek.

Hangi birini yeneyim? Dibi mi, sonu mu, mutsuzluğu mu?

Şu zamanın çabuk geçmesini sağlayan bir sistem var mı? Yatsam kalksam yatsam kalksam ve herşey uzak bir anı olarak kalsa.