Efe özür dilemişti benden di mi? Hı hı dilemişti dilemişti.

-Hayırdır kınalı teyzem, dedim.

Kocasıyla beraber yıllar önce buralara ırgatlık için gelmişler,

ayrımına kadar gittim. Artık bundan sonrası kolaydı. Gene

Gelin? türküsünü öğrettiğim her öğrencide ise?gelişini? anlıyorum

Civanları oda salar.

hiç gitmezdim ilçeye. O mumun aleviyle son düetini

boyun eğercesine O?na götürürdü beni. Bana, özel porselen

Her zaman yaptığım gibi Sümbül Anneme uğrayıp ihtiyacı

bir tepkisi yoktu. Aklıma fena şeyler gelmişti.

için öğretmen evine gitmeden önce bazı özel ihtiyaçlarımı

yol haritalarını.

kalkarak bana doğru gelmiyor? Ve neden:

Üreğimde bir köz gaynar,

Soğuktan donmaya başlamış kirpiklerimden yaş da akmıyordu.

yaşına rağmen temizlik konusunda gösterdiği titizlikti.

-Men sana gurbanam öğretmen, derken son heceyi oldukça

Kesinlikle donmak üzereydi. Çok kızdım. Lojmanı açtığım

konuştuğumuz gibi büyütülmüş, çerçevelenmiş ve de sarılmıştı.

olacaktı. Lojmana yaklaştığımda beşinci saat dolmak

hem de astımdan şikayetçiydi. Ara sıra sigara da içiyordu.

-Bu, benim herif Mirze?dir; bu aralar hep onu düşümde

... Bilseydim sabahtan günbatımına kadar beni beklediğini,

Peki?gelende geder, gedende gelmez? o neydi Sümbül

göğsünde kavuşturduğu iki elinin arasında tuttuğu

Beni görmüş olduğunu bildiğim halde neden yerinden

olup olmadığını sormayı düşünüyordum. Son dersten çıktım.

daima bir Sümbül ana sıcaklığı aranıyor...

Ve başladı:

Sümbül teyze girdi içeri. Lojmanın karşısındaki evde oturuyordu.

gülümsemeye çalışarak:

zor çıkmasıydı. Hesaplarıma göre dört saatlik zorlu bir yürüyüş

-Evet diyerek poşetteki resmi açmaya çalıştım. Buna engel

beğenmenize sevindim

de ilçeye ulaşmam öğle saatlerini bulmuştu. Resmi fotoğraf

Sümbül teyze ile ilk konuşmamız işte böyle başlamıştı. O

Konuşması, tavırları, giyimi en çok da beline kadar örgü

Iğdır?dan dönmemişti.

-Selamünaleyküm Kırım Dilberi, dedim. Hala en ufak

?Sona Gelin toyda oynar.

çalardı kapıları. Burada hava şartları tayin ederdi insanların

Çirkini feryada salar.

?istol?un masa olduğunu asla öğrenemeyecektim.

birkaç güne kalmaz kar da uzun sürecek bir misafirlik için

yol verdi.

söylemek istediklerimiz ama söyleyemediklerimiz

anda. İnanmadım, inanamadım. Hala ıslak olan botlarımın

hala araç geçtiğine dair bir emare yoktu. 20 km?lik yol, tarafımdan

İlk sevinç dalgasını atlattıktan sonra o konuştu:

Beni:? ?Öğretmen balam, öğretmen can.? Diye çağırırdı.

genç kızlık yıllarını, Mirza?ya nasıl kaçtığını anlatır, hiç duymadığım;

-Geldin he mi balam, diyerek sarıldı bana. Devam etti:

Başlığı, tüm duygusallığı baltaladım.

yaparak öleceğini bilseydim, onu sana vermezdim.

belli belirsiz mırıldandım. Amacım onun söylemesini sağlamaktı.

hiç öyle bir şey yapmayı düşünmüyorum:)

önce?günaydın?lardı. Pişirdiği ekmek bile bir başka

demlikte demlediği çayını içmeye gitmezsem küser, çocuklarla

-Gelende geder, gedende gelmez.

Neyse efenim kusura bakmayınız, çekiliyore.

verdi:

topuklarına basarak koştum evine doğru. Ne ağlayabiliyor

söyledi. Yani bu gece Göle?de kalacaktım. Yatmak

gözüme yol. Tek sorun, taze yağmış kara basınca ayakların

Düşüncelerim bulanmaya başladı. Ve sarıldım boynuna.

gibi, bir gün önceden hazırladığım tezek sobasını yaktım.

Artık ilçede kalmama gerek yoktu. Kars?a giden bir

Eylül, sonbaharın değil kışın mührüydü burada. Yağmurdan

Bu, güneş olamazdı çünkü birkaç kez gitmişti ama, bugün

ilk okuduğumda çok hoşuma gitmişti

yürünmeyi bekliyordu. Açıkçası çok da büyümedi

olmasıydı. Epey kalabalıktı evin önü. Kalabalık beni görünce

-Geldin mi öğretmen can, diyerek herhangi bir manevra

Sümbül teyze, aslen Kırımlı; Kocası Mirza ise Azeri?ydi.

bizim hayatımız da buna benziyor

kara inat altın gibi güneşi görünce, birkaç gün önce bana sorduğu

Teyzem son mahnısını mum ışığında söylemişti kocası Mirza?ya.

-Günaydın öğretmen, sene teze ekmek getirdim.

teklif ettim ama O, ineğinin hasta olduğunu söyleyerek ayrıldı.

biliyordum. Bir kaç mum verip evine kadar yolcu ettim

günü bekliyordu.

güzel bir anı

uytkunup yutkunup dillendiremediklerimiz

göre 25-30 yıl kadar önce kocası, alışveriş için gittiği

Bir çorba içip seri adımlarla gittim fotoğrafçıya. Resim,

kadarıyla, hala bitmeyen bir umutla kocasının döneceği

?Sona Gelin?i...

imrenircesine bakakaldım.

oldu ve:

çıkıp gitti. Yüzündeki meleksi ifade çakılıp kaldı beynime.

Odanın ortasındaki yatakta yatıyordu kınalı Sümbül Annem.

O günden sonra Sümbül Teyze?ye minnetten daha öte bir

içime bir sıcaklık yayan bu anı-öykü için tşk. ler.

tane yaktık. Ben, bu huzur içinde?Sona Gelin? türküsünü

görünce ne kadar sevineceğini düşünerek uyudum.

türkü dostum; yani her şeyimdi. En sevdiğim tarafı da 65?lik

afiyet olsun:)

çıya götürdüm. Fotoğrafçı, resmin ancak ertesi güne yetişebileceğini

-Men evde açaram, sen bırak, dedi. Sigara istedi ve birer

Bana afiyetler dileyerek, teşekkür etmemi bile beklemeden

görürem, bunu büyüttür öğretmen can, dedi. Resmi alıp

Mantı olsa onu da yerim.

önce esen son fırtına köyün samanını, tozunu süpürüp

kapıdan önce sıcak ekmek buğusu yayıldı yüzüme. Sonra

evde yalnız yaşıyordu. Hiç kimsesi yoktu. Sonradan öğrendiğime

Sümbül Teyzem?i. Lojmana dönünce yorgunluktan, üzerimi

Hele bir söylemesindi. Ben de resmi vermezdim. Bu düşünce

Elindeki beyaz örtüyü açtı. Örtü kadar beyazdı ekmekler

yapmıyordu. Belki de uyukluyordu. Tam önünde durup poşetleri

gitmesine imkan yoktu. Ama benim gitmem gerekiyordu.

Hasta olduğunu biliyordum. Hem kalp yetmezliği vardı

Kızsana hadi kızsana kızsana.

cebinden çıkan, kat kat sardığı gri bir resimdi. Resmi göstererek:

doyamadığım?mahnı?lar söylerdi.

Sabah inanılmaz güzel ve güneşli bir hava vardı. Yerdeki

hazmedemeyişimdendir.

eylül.

mübarekti. Okulu paydos edince ayaklarım, kutsal bir emre

-Bilirsen mi sabah küneşinden beri men seni gözlirem?

Çay yaptım, bir şeyler hazırladım. Yer sofrasında oturup

Bunu hala öğrenemedim ama artık öğrenmek için fazla

Ve daha ne türküler söyledi o gün. İçimde türkülerle bezenmiş

çıkarmadan attım kendimi yatağa.

-Emaneti düzelttin mi can? Diye sordu. O, ?can? deyişi

ve konuşmaya başladı. Canlandı adeta.

Ardahan?ın Göle ilçesi?ne bağlı Gedik Köyü?nde böyleydi

Pazar sabahı saat dokuz gibi açtım gözlerimi. Sesler geliyordu

derede boğulmayalım

Ben ise arkasından masallardan süzülüp gelmiş bir kahramana

katık ettiğin Mirza sevgisi mi?

tedarik ettim. Gece saatlerine doğru Sümbül Teyze?nin resmi

resim, kocasının çerçeveli resmiydi. Biliyordum ki Sümbül

biraz öyle oldu:)

Ertesi sabah yeni bir kar dalgasıyla kalktım. Diz boyu yağan

Köyde elektrikler yoktu, onun da mumunun olmadığını

kar kasvetli bir hava veriyordu. Bu havada ilçeye arabanın

kalabalık ve tuhaf... Dışarı çıktım. Hava bugün kapalı

yedik. Bir süre sonra titremesi geçmeye, yanaklarına kan gelmeye

ulu Allahüekber Dağları?nın ardında kaybolurken,

O günden beri ne ölüsünden ne de dirisinden bir haber

duyguyla bağlandım. O benim teyzem, annem, arkadaşım,

-Öğretmen, senden bir hacetim vardır, dedi. Hırkasının

alınmıştı.

Kasım ayı yeni bitmişti. Ertesi gün ilçeye gidecektim.

Salın şirin sözlü Sona...?

Tam on yıl sonra bugün hala acıyorsa içim, seni kaybetmeyi

Pöff çemkirsen değecekti buna C:

Kızıl saçları açıktı ve taranmıştı. Kırmızı çiçekli elbisesinin

canımı aldı sanki.

Rabbine karşı eşsiz teslimiyet ve samimiyeti?

otobüse binerek köy yoluna yakın bir yerde indim. Yolda

Lojmanın önünde beni her gördüğünde, sert rüzgarlardan

bir bahçe meydana geldi.

N'olur n'olur n'olur.

haber yollardı. Çay içerken de Kırım?daki çocukluk ve

memnuniyetle yapacağımı söyledim. Çay demleyip içmeyi

-Öğretmenim, Sümbül Nene ölmüş! Dünya yıkıldı o

giderken kapı vuruldu sertçe. ?Kim o? demeye kalmadan açılan

gene gelmişti. Cevabını bugün söylemek zorundaydı.

ne de sağlıklı düşünebiliyordum. Tek umudum bunun yalan

yalın ve içten bir anlatım:)

birçaba sarf etmiyorum. Sadece yüreğimin derinliklerinde

üzereydi. Lojmanın önündeki karaltı ondan başkası olamazdı.

Annemi sevmeseydim, bu kadar sevmezdim seni.

ve sıcacık...

ve soğuktu. Bir öğrenci kahreden, beklemediğim o kara haberi

Ya akşamdan kalan makarnayla, çaylı kahvaltı yapacaktım

teyzem, neydi o? Sen miydin, mahnıların mıydı; yoksa mahnılara

bilmeceyi hatırladım. Demişti ki:

Ve seni tanımasaydım; ?mahnı?nın türkü, ?kartol?un patates,

Bahçede idi. Solgun yüzü bugün daha bir kederli görünüyordu.

uzatmıştı. Gitmek üzere kalktı. Hava kararmaya başlıyordu.

?Ya da?sı yoktu. Çay kaynamıştı. Demlemek için mutfağa

daha bir neşelendirdi beni. Üstüne bir de Kırım türküsü söyletecektim,

sakladığım sıcak tebessümünde arıyorum?gidişini?. ?Sona

İşte o zaman kaldırdı başını küskün bir tavırla. Zoraki

zaman içinde kalmışlardı bu köyde. Konuşmalarından anladığım

Salın bulak gözlü Sona.

ya da...

Yolda rastladığım bir kızakla yirmi kilometrelik ilçe yol

denizi görmüşken

Ekmeğimin bittiği gündü. Son parçasını akşam yemiştim.

yapıp uzattığı kınalı saçlarıyla farklı bir havası vardı. Bir de

yere bıraktım.