Eskiden, bir kısım insanlar putlara taparlardı. Şimdi ise putların maddesine tapıyorlar. Bu yeni putperestlere materyalist deniliyor. Ama arada önemli bir fark var: Puta tapanlar onu İlah biliyor ve ona karşı kendi akıllarınca, yahut dedelerine uyarak bir takım mükellefiyetler yüklüyor ve onları yerine getirmeye çalışıyorlardı. Maddecilerde, materyalistlerde ise maddeye tapma, sorumluluktan kaçmaya dayanıyor. Çünkü maddeye karşı hiçbir sorumluluk altına girmiş olmuyorlar.

Işık, ışınlardan oluşur. Bu ışınlar da tespih taneleri gibi ardada dizilen fotonlardan meydana gelir. Yani, ışığın en küçük enerji birimi, fotondur.

Biz bu enerjiyi İlahi kudretin bir tecellisi biliyor ve bu alemdeki her şeyin sadece sonsuz bir kudretle değil, yine sonsuz bir ilimle, mutlak bir iradeyle vücut bulduğuna inanıyoruz.

Madde, enerjiye dönüştüğünde elde edilen bu enerjiyle çok büyük işler başarılabilir. Mesela, beş harfli bir tek kelimeyi yazmak için kullanılan mürekkep enerjiye çevrilebilse, bu enerji ile on tonluk bir yükü bir kilometre havaya fırlatmak mümkün olabilecektir.

Bilmüşahede madde, mahdum değil ki her şey ona irca&amp;#8217; edilsin. Belki hadimdir, bir hakikatın tekemmülüne hizmet eder. O hakikat, hayattır. O hakikatın esası da ruhtur. Sözler

Bir irfan ehli şöyle diyor:Madem ki madde enerjiye dönüşüyor, &amp;#8216;her şey aslına rücu eder&amp;#8217; kaidesince maddenin aslının da enerji olduğunu söyleyebiliriz.

Günümüzde fizik ilmi bu gerçeği keşfetmiş bulunuyor:Madde, uzayda yer tutan; eni, boyu ve yüksekliği olan, zaman boyutuna bağlı ve tartılabilen şeye denir. Bir cismin ihtiva ettiği madde miktarına kütle denir. Bir cismin kütlesi yerde 1 kg. ise, Ayda ve gezegenlerde de yine 1 kg. dır.

Bunların durumuna Nur Külliyatında şöyle denir.

Enerji ortadan kalkarsa madde ortaya çıkar. Madde yok edildiğinde ise enerji meydana gelir. Nükleer fizikte verilen reaksiyonlarda şunu görebiliriz: Birbirinin antimaddeleri olan bir elektronla bir pozitron bir araya getirildiğinde, çok kısa bir süre içinde, bunlar birbirinin etrafında dönerek pozitranyum atomunu kurarlar. Fakat, saniyenin on milyonda biri kadar olan bu kısa sürenin sonunda, her ikisi de madde aleminden çıkar ve yerlerini enerjiye terk ederler.

Madde:uzayda yer kaplayan, bölünüp parçalanabilen, tartılabilen ve duyu organlarıyla idrak edilebilen şeyler, enerjinin kesifleşmiş şeklidir.

Böylece hizmetçiye, hizmeti kadar değer verir ve nazarlarını Onu hizmet ettirene çevirirler. Şükürlerini Ona verirler, ibadetlerini Ona yaparlar. Gerçeği bu şekilde tespit etmeyen ve doğruyu bulamayan insanlar, her şeyi madde ile açıklamaya kalkışır, hayatı, ruhu, his alemini ve duyguları madde ile açıklamak için hayli zorlanırlar. Görmeyen maddeye göz takmaya çalışırlar. İşitmelerini madde ile açıklamak için maddeye kulak takarlar. Sevgilerini, endişelerini, meraklarını, şefkatlerini, korkularını ve daha nice hislerini maddeye vermekle mahiyet itibariyle eşsiz bir komedi, ama insanlık adına korkunç bir trajedi sergilerler.

Biz bu inançla alemdeki Rabbani sanatları hayran hayran seyrederken, kapımız çoğu kez bir materyalist tarafından çalınıyor ve az önce sözünü ettiğim saçma ifadelerin çok daha katmerlisi sürülüyor önümüze: Maddenin aslı ispat edilmedikçe ben bu eserlerin bir yaratıcısı olduğuna inanmam! Bazen insan kendi kendine soruyor: Bu adamlar inanmazlarsa ne olur? Ve cevabını şöyle veriyor: Bir kitap kalkıp da, mürekkebimin aslı açıklanmadıkça yazarıma inanmam!&amp;#8217; dediğinde ne olursa, ona benzer bir şey olur.

Aklı başında her insan kabul eder ki, ilim eserden öncedir. Sanatkarlık da sanat eserinden önce. Bir cümle, önce zihinde şekillenir de sonra kağıda dökülür. O cümleyi okuyan her insan hemen anlar ki, bu cümle, yazılmadan önce birinin ilminde şekillenmişti ve onun irade ve kudretiyle bu kağıda döküldü. Bunu anlayabilecek kadar bir akla sahip olan herkes, şu kainat kitabındaki bütün yazıların, İlahi ilimde şekillendiğini ve İlahi kudretle yaratıldığını, yazıldığını hemen anlar. İşte bu yazma sırasında madde istimal edilir. Yoksa, madde o yazıdaki manaları önceden bilemez ki, ona göre şekil alsın ve cümleler öylece vücut bulsunlar.

Çok iyi biliyorlar ki, madde bize hizmet ediyor. Bedenimiz ruhumuzun emrinde. Ve madde ancak bedenimiz için söz konusu. Ruhun maddeye tapması, bir insanın kendi evine tapması gibi bir şey. Böyle bir saçmalığı vicdanları kabul etmediğinden inançsız ve sorumsuz yaşama yolunu tutuyorlar. Bu yol ise nefsin hoşuna gidiyor.

Sorularla İslamiyet

Her şeyi maddede arayanların akılları gözlerindedir, göz ise maneviyatta kördür.

Maddenin hayata hizmet ettiğinden kimsenin şüphesi yok. Kendi hayatımızda bunun nice örneklerini görüyor, görmekten öte bizzat yaşıyoruz. En basitinden, ellerimiz kalemi tutuyorsa, ruhumuzun isteğine uyarak tutuyor. Ruh ve ondaki hayat sıfatı efendi makamında, madde ise hizmetçi. kendisine hizmet edilen hayattır, ruhtur. hizmet eden ise beden. O halde ruh ve ona bağlı bütün fonksiyonlar bu hizmetçiye verilemez ve onunla izah edilemez. Aksi halde, her biri diğerinden saçma, bir çok batıl fikirleri kabul etmemiz gerekir.

Bedenimiz kAinatın maddesinden bir özet, ruhumuz ise ondaki her çeşit hayata bir örnek. Bu evren mesela, bir meyve ağacının imdadına koşturuluyorsa, bunu madde ile izah etmeye kalkıştığımızda, rızk manasını, açlık manasını, rahmet&amp;#8221; ve merhamet manalarını kainatın maddesine vermemiz gerekecektir. Buna ihtimal vermeyen akıllar, bu madde alemini hayata hizmet ettiren Allah&amp;#8217;ı tanır ve bütün bu işleri Onun rahmetinden, ihsanından, kereminden bilirler.

Maddeyi enerji, enerjiyi de kuantlar oluşturur. Madde, çok yoğun enerji, enerji de çok seyrek maddedir. Madde ve enerjinin temel yapısı, kuantla tanımlanır. Kuant enerjinin en küçük miktarı, yani en küçük enerji birimidir. Kuantın sözlük anlamı da, miktar, birim, sayım demektir. Buradan hareketle, maddenin enerjiye, enerjinin de maddeye dönüşebileceğini söyleyebiliriz. Ve kuantlar için, &amp;#8216;maddenin temeli olan enerji birimleri&amp;#8217; diyebiliriz.

Namaza giden bir insan düşününüz. Namazın İlahi bir emir olduğunu ve bu emre uyulması gerektiğini bilen ruhtur. Ve ayaklar, ruhun emrine uyarak, caminin yolunu tutar. Aksi olsa, iman ve marifeti, ibadet etme şuurunu bedene vermek, ondan bilmek gerekir. Yani, Beden iman etmiştir, beden camiye gitmek istemiştir, beden namaz kılmış, dua etmiş ve niyazda bulunmuştur, gibi nice akıl dışı iddiaları kabul etmek gerekir.

Nur Külliyatında maddenin özellikleri sıralanır ve her biri için güzel açıklamalar yapılarak, dikkatler maddenin yaratıcısına çevrilir. Bunlardan birisinde şöyle buyrulur: