hocam benim memleketimde daha ben orta 2 deyken bi genc sokakta küfrettimi ettiği zaman ettiğine pişman olurdu milletin bakıslarıyla

Şimdilerde çevremde hiçbir ailede böyle hassasiyet göremiyorum.

peki ne oldu? eskide kalan şey ne oldu?

geçen işe geliyorum iki tane fırlama öğretmene nasıl diklenddigini anlatıyo

utanmazlar

simdi ana avrat küfrediyolar

evet çok yedim :))

Eğer çocuklarımız bozuk yetişiyorsa, bunun sorumlusu hepimiziz.

"Eğer çocuklarımız bozuk yetişiyorsa, bunun sorumlusu hepimiziz."

o zamanların öğrencileri şimdiki zamanda olan öğrencilerin annesi babası veya ablası abisi olmadı mı? peki ama değişen sadece müzikler eşliğinde ki öğrenciler mi oldu?

biz öğretmenimizi görünce saygıdan önümüzü kapardık dövemezmiydik öğretmeni canını bile cıkarırdık

çok değil daha düne kadar öğretmenlerimize ses çıkaramazdık, önlerinde ceketleri ilikler saygı duruşunda dururduk. bu sevgiden çok saygının belkide çekinmenin belkide korkunun bir göstergesiydi. ama gerçek vardı biz öğrenci o öğretmendi. kılığımıza kıyafetimize, saçımıza sakalımıza karışan, o zamanlar hoşumuza gitmeyen lakin şimdilerde anladığımız hakverdiğimiz öğretmenimizdi. peki şimdi ne oldu? saçlar diken gibi gibi, gömlekler dışarı sarkıtılmış, kravatlar çözülmüş bide öbür yanda kızlar, sanki hiç bişe giymemiş denilecek kadar minicik etekler. ve öğretmenler saygısızlık diz boyu...

evet yaa her gün sıra dayağıda yesek ne sevgimiz ne saygımız eksilmezdi...

TV ve MÜZİKLER insanları sapıklığa, saldırganlığa, uyumsuzluğa, asiliğe özendirmekte ve bu duyguları harekete geçirmektedir. Bizim zamanımızda TV'ler ve Müzik dinleme olanakları bu kadar yaygın değildi.

birde cetvel eşliğinde ve çetvel çelişitli şekillerde kullanılarak oluşan sıra dayağı vardır.

hep o garip müzikler sebep oluyor bence hani tersten dinlenince insanın bilinç altına isyankarlığı asiliği yerleştiren müzikler, tv programları vs vs hıı birde internet pek olumlu etkilemiyor sanırım...

hep sıra dayağı yerdik:)

mesala: "eti senin kemiği benim" işte bu söz! defalarca duymuşumdur ailem ile öğretmenler arasında geçen diyaloglarda. dayak yemediniz mi ben cok yedim :) yedikten sonra ailem okulu basmayı bırakın bir de onlar dövmüştür :) ama şimdi?

aslında anne babalar aynı hepsinin ortak kaygısı iyi bir evlat yetiştirebilmek ama çocuklar değişiyor asilik diz boyu hangi anne baba isterki çocuğu öyle olsun...

sıra dayaklarınında şekilleri vardı..

utanmaz olanlar aileler mi yoksa çocuklar mı acaba? ne olduda çocuklar bu alemde.

millet olarak köklü bir eğitime ihtiyacımız var sanırım...

ya da surata değilde ense köküne olmak koşulu ile sert bir osmanlı tokatı indirildi.

bunlardan bir tanesi sırandan cetveli yan tutarak avuç içine vuruş şeklidirki bu yaramaz öğrenciler tarafından tercih edilen bir vuruş şeklidir. diğer bir vuruş ise cetvel dik tutulur ve gene avuç içine indirilir cetvel. bu ilk örneğe göre daha sert ve can yakıcıdır. ama öğrenciler için en çekinilen cetvel dayağı hiç şüpesiz cetvelin dik şekilde tutularak, bu sefer parmakların birleştirilmesi sonucunda parmak uçlarına indiriler dayaktır ki bu qercekten parmaklar ıcın kotu bır sonuçtur hele ki tırnağınız biraz uzunsa.

mesala beden eğitimi dersinde hazırolda durursun sıra ile öğretmen herkese bi şaplak vururdu.. şansın varsa hafif gelirdi o şaplak. heee birde 3kağıtçılık yaparda şaplak anında şaplaktan kaçmaya kalkarsan öğretmen hızını alamaz bir defa daha, bu sefer onun 3 katı sertliğinde vururdu.

eskide mi kaldı yoksa eskide dememiz unuttularımızdan mı kaynaklı?

ama şimdiki öğretmenlerde garip dövmeninde şekli var öğrencinin yüzüne kırık bardak vuranımı ararsın kolunu bacağını kıranımı

Gelecek nesiller için derin endişelere sahibim.

Önceki mesajımda dediğim gibi:

o zaman hepimizin unuttuğu birşeyler mi var da işin kolayına kaçıp ahhh ahhh şimdiki gençlik var ya bunlardan adam olmaz kılıfına sığınırız. eskiden olupta şimdi olmayan ya da zamanın bizden aldığı/eskittiği şey nedir?

Ben dayak yemedim :) Ama çok dayak yiyenine şahit oldum :)

ağaç yaşken eğilir. ilk eğitim ailede verilir. eğitim alamamış bir öğrenciyede bişey öğretemessin çünkü dinlemez. ilkönce eğitim ve ahlak ailede şarttt...

utanmazlar.

onu geçtim herkes karı kız peşinde

Öğrencileri bizimde kendi evladımız kardeşimiz gibi görebilmemiz çok önemli, sizdeki sevgiyi hissettikleri zaman, sınıfta sabır sınırlarınızı dinamitledikleri noktada ve buna mukabil üzüldüğünüzü farkettiklerinde sınıfta birbirlerini uyarmaya başlıyorlar :) Sizin kızgın vede yakışıyormu kendinize gelin bakışlarınızla çarpışmak istemeyen gözler oluyor kafalarını masaya eğen.. o andan garip bir sevinç duyuyorum..

Bir diğer vurgu yapılması gereken nokta ise ailelerin çocuklarına ve eğitimlerine karşı ilgisizliğidir. Çevremdeki öğretmenlerin hep yakındıkları mevzu veli toplantısına bile velilerin zorla geldikleri hatta çoğunun gelmediğidir. Ben hatırlıyorum babam okula -veli toplantısı hariç- ayda 3-4 kere gelir gider, eğitim durumumu sorar, arkadaşlarımla uyumumu sorar ona göre tedbirler alırdı.