? Kaptana yaptığım kahve senden değil, ocaktandır ağa!.. cevabını vermiş.

Bir şeyin tamlığının bozulması, bir eksikliğinin gözümüze çarpması, acımızı uyandırır.

Acaba aradığım dost bu mu diye düşündü. Hani şu yazının başında anlatmıştım ya. Daha sonraları çok pişman olacağı birşey yaptı. Ve diğerinin yüzüne bakmaya yeltendi. Tam görecekken diğeri kayboldu. Oda hemen başını eğdi. Ama gidenler bir daha gelir mi? Gelmez. Gelmedi de. Diğeri gelmedi. Her akşam gitti oraya ama diğerini göremedi. Çok üzüldü. Çok ağladı ne yaptım diye. Büyünün bozulacağını biliyordu ama yinede yaptı. Bakmaya yeltendi. Ve böyle oldu işte. Pişmandı. Çok pişman. Öyle ki artık tamamen duygusuz biri haline gelmişti.

Gecenin acısı,

korkardım...

'Oğlum' dedi babası 'Bu konuda kararını kendin vermelisin. Bu senin hayatın için oldukça önemli bir seçim!' Çocuk bir hafta kadar düşündükten sonra ödevini hiçbir değişiklik yapmadan geri götürdü hocasına..

Herkesin anası bir defa ölür;

Diğer arkadaşlarımla birlikte onu ziyarete gittiğim bir gün çocukluk düşlerimizden söz ediyorduk. Gayle başını pencereye doğru çevirdi. Gözleri çok uzaklarda, sesi sitem dolu?Ben, kumandalı, kırmızı bir oyuncak arabamın olmasını isterdim hep,... ama doğum günümde ne istediğimi söylersem; dileğimin gerçekleşmeyeceği korkusuyla hiç kimseye söyleyememiştim bunu. Bu nedenle de asla radyolu,

bir iç?e bir allah nasıl düşer bilmem

Ali : Hurma ağacı, inşaallah, diye cevap verdi.

Tamirhanede güle oynaya çalışıyor, dertli biri geldi mi alnının kırışığı bine katlanıyor. Hele de ev arayan bir öğrenci gördü mü, kederinden yüzü ekşiyor. Çekici, çiviyi bırakıp ev aramaya gidiyor. Bu güleç adamın bir huyu daha var. Minareden?Allahu ekber? gelir gelmez, hangi iş olursa olsun, bırakır, koşar camiye.

takometreye baktım. Sadece 65 mil ile gidiyordum."

Yarın yine beni sevgilerle

?Hayat zaten zor, onu daha da zorlaştırmak için neden bu çaba? diye soruyorum.

Pişmanlığımızın nedenlerinden bahsedeceğimize,

bu gercekten hayatimin mucizesiydi... yillarca hergun aglayarak dua ettim.. ve dua'm bir gun icinde degisti.. bunu buraya yazmamin nedeni herkezin hicbirseyden umut kesmesin basta ALLAH'tan

Düşmesin yaş gözüme

bir yaz gecesi Gülhane parkında.

Okulumuz, evimizin balkonundan gözüküyordu. Anne babamla hasret giderdikten sonra, boya kalemlerimi ve resim defterimi alarak balkona çıktım. Ertelenmiş, çocukça bir eylemdi benimkisi. Balkona çıkınca zihnimi duvara toslar gibi oldum. Dondum kaldım öylece. Bütün hayallerim yıkılıverdi o an. Oysa hayal gerçeğin sılasıydı. Çocuklukta hissettiğim acının bir benzeriydi hissettiklerim. Okulumuz yıkılmış yerine iğreti evler yapılmıştı. Ne o güzelim taş bina ne bahçesindeki taş yol, ne de bahçedeki ağaçlar. En acı olanı da evlerin arasına sıkışmış olan çam ağacının yaprakları yanık toprağa dönmüştü. Kurumuştu çam ağacı. Onunkisi kuşatılmışlığa isyandı belki de. Gerçekler ne de acıydı böyle. Ne ki hayallerime de uzanmıştı insan eli.

Burada yağmur yağıyor ama sen

yumurta kapıya gelmeden...

aaa hemhalim gelmiş:D

Herkese yetecek kadar büyük olmalı sevgisi;

satmıyoruz, sana yardımcı

Bu sözleri duyar duymaz, usulca kendi odasına yürüdü Sally Domuz biçimindeki kumbarasını gizlediği yerden çıkartarak içindeki paraları yavaşça yere dökerek saymaya başladı Yanılgıya düşmemek için tam üç kez saydı kumbaradan çıkardığı bozuk paraları Sonra hepsini cebine koyarak aceleyle evden çıkıp, köşedeki eczaneye gitti

Hemen çerçevenin arkasına baktım. Hiçbir şey yoktu. Sonra bir şey dürttü beni, hepsini teker teker söktüm.

Devlerin esrarını aynalara sorsaydım

?Sizler cesur Türklersiniz. Ölümden korkmuyorsunuz. Komutanım sizi ödüllendirecek. Bundan sonra size iki avuç mısır verilecek? dedi.

Kapıl bahtın rüzgarına savrul Gönül

Zambaklar en ıssız yerlerde açar.

Genç kız, el aynasında makyajını kontrol etti; "-Gayet iyi." dedi. Güzelliğinden emindi. Çevresindeki erkeklerin pervane olmasından zaten biliyordu güzel olduğunu. Hayatın tadını çıkaran, rahat yaşayan biriydi.

- "Söyle bakalım öyleyse neler öğrendin?"

Umut ta kat içine yeri gelir lazım olur

Allah hiçbir iyiliği karşılıksız bırakmaz.

Rüzgarların sağında

neşelendirecek güzel bir haber vardır..

- Sen bize candan bağlısın. Şimdi sana Allahü tealanın lütfuyla bir iş göstereceğim. Böylece gönlündeki fakirlik sıkıntısı kalmayacak. Fakirlik ateşini söndürmüş ve seni sevindirmiş olacağız, buyurdu.

-Annecigim seni cok seviyorum..

-Seninle konuşmak istiyorum annne! Dedi hırçın ve kırıcı bir edayla.

Bilmek, bilmek, bilmek istemi

Göz Çukuru

Nede güzeldi geçmişin intikamı

- Birisine iyilik etseniz, o da size kötülük etse ne yapardınız? Cevap verdiler:

KÜÇÜK ÇİN BALIĞININ ÖYKÜSÜ

Sonra da yastığının altında sakladığı buruşuk paraları çıkardı,

Ve daha niceleri 9 Sene. Kısa gibi ama Her anı ayrı bir anı, ayrı bir mutluluk Bebeğim.

'Ne iyi, cennete gelmisiz, cunku cok susadik.'

Geceler kadar sessiz...

Ateş yakar se-li-ka...

Dede, torununa onların kendisi için sembol olduğunu söylemiş. " Onlar benim için iyiliğin ve kötülüğün simgesidir? demiş.

dökerek içti..."Ohhh! Ellerin dert görmesin gızım!

Lao Tzu, öyküsünü şu nasihatla tamamlarmış: 'Acele karar vermeyin. O zaman sizin de herkesten farkınız kalmaz. Hayatın küçük bir parçasına bakıp tamamı hakkında karar vermekten kaçının. Karar aklın durması halidir. Karar verdiniz mi, akıl düşünmeyi, dolayısı ile gelişmeyi durdurur. Buna rağmen akıl insanı daima karara zorlar. Çünkü gelişme halinde olmak tehlikelidir ve insanı huzursuz yapar. Oysa gezi asla sona ermez. Bir yol biterken yenisi başlar. Bir kapı kapanırken, başkası açılır. Bir hedefe ulaşırsınız ve daha yüksek bir hedefin hemen oracıkta olduğunu görürsünüz.'

YEDİ GERÇEK

'Bütün gün insanlara

Dövmeye devam etti denizler umursamazca kıyılarımı

Hema yürümeye devam ederken bütün sokakların birbirinden çok farklı olduğunu anladı. ?Slapki? sokak, ?Uma yuma? sokak, ?Dolga?, ?Cayve?, ?Ömer?... Bir sürü sokaktan geçip, bir sürü sokak adı okudu Hema. En çok?Ömer? sokak ilgisini çekti. ?Acaba bu sokağın adı neden Ömer idi? Diğer sokakların adının yanında bu isim ona garip, değişik geldi. ?Ne demekti acaba? Kim bu ismi vermişti bu sokağa? Birgün eğer yaşamaktan fırsat bulabilirse birilerine sorup öğrenme kararı aldı kendi kendine.

- "Ne oluyor, nereye gidiyorsun?" diyen sesi aylardır biriken öfkemi patlatmıştı. diye haykırdım; dedim; ne söylediğimin farkında olmadan bağırıyordum. Ayakkabılarımı ne zaman giydim bilmiyorum. Kapıdan çıktığımda merdivenleri büyük bir gürültüyle inmemden olsa gerek bazı dairelerin pencerelerinde bana bakan karaltılar görmüştüm. Apartmandaki bir çok insanı da uyandırmıştım. Ama bu durum umurumda değildi...

Kadıncağız sabah, ?Acaba sultan cevap yazdı mı? heyecanıyla -belki de biraz ümitle- yastığın altına bakar ve kağıdının arkasına bir şeyler yazılmış olduğunu görür.

21 yaşınızdayken iş hayatı ve kariyerinizle ilgili

diyordu. Babam bazen göz ucuyla

ellerin ki belki tek umudum... Düşlerin en güzelinde çıktın karşıma Şiraze.

Tomurcuklar açar. Güneş sıcak, ılık rüzgar...

Ölmüş duydum, yeri kimsesizler mezarlığıydı

Dükkan sahibi gülümsedikten sonra bir ıslık çaldı ve

Çocuklar ellerinde bayramlık elbiselerle patika yoldan aşağı inerlerken mesuttular. Analarının ağzında bitmek bilmeyen bir dua seli akarken gözden kayboldular.

iyi geceler olsun kalp nurum:)

12345 x 9 + 6 = 111111

-Mary, ben oluyor muyum?

Lahitler açılır bir bir ışığa, ölüm çıkar karşınıza.

değerli olabilmeli hayat!

hissettirmiyordu. Sincap çevikliğiyle balonlara

Gözyaşı; ölümün son yakarışıdır.

Sen ellerini tanımıyor musun yoksa! Yazık etme ellerine! Ellerine "iyi" bak!

Bu duygunun tanımını.

Biliyor musun en çok mektuba başlamam gereken hitap şeklinde zorlandım. Bir başlasam sonu gelecekti eminim! Ama sıradan sözcükleri hiç yakıştıramadım sana, yapmacık sözlere konduramadım seni... Sonra sana hiç mektup yazmadığım aklıma geldi, içim burkuldu, canım acıdı...

bir yerlerde tıkanıp kaldığında hayat, soluk almak güçleştiğinde,

koşup oynamaya çalışsam oda

hiç unutmadım hiç unutmayacağım gül şiraze? nihil habentes et omnia possidentes?

Yalanın kötü bir şey olduğunu bilmezdik.

Zeki insan denildiğinde akla Alman bilimadamı Albert Einstein geliyor.

Şiir: Tunay Bozyiğit

Ne zaman sökersin kelepçesini ömrümün

gülüver, çünkü gülüşün

- Nerden biliyorsunuz?

Olsam bir okyanus, masmavi; olsam bir sahra, sarı; olsam bir asuman; laciverd...

Gözlerinde bir bitmez, bir tükenmez güzellik

telafi etmeye çalıştık. O kadar çok konuştuk ve eğlendik ki

Yada bir olta yakalayacaktı onu. denizin bile haberi olmadan... ama o denizdi.. onsuz dışarda bir saniye bile

Uykuda kalayım.

Ogün bunu masaya bıraktığında aldım ve hep benimleydi.

kabul etmediği çocuklardan daha yetimi var mı? Paranız yoksa, bilirsiniz

Pencereleri tülsüz perdesiz...

nesin sen, toz mu toprak mı?

Çizim ve taslaklar içinde kendini kaybettiğinden sınıf derecesi gittikçe düşmeye başlamıştı. Cebir, İngilizce ve diğer derslerde neredeyse sınıf sonuncusuydu. Sırasında otururken diğer arkadaşlarından daha uzunca olan saçlarını elleriyle tarayıp öğretmenlerini sinir ederdi. Öğretmeni ile tartıştığı için kimyadan da kalmıştı.

Bu gün dünyayı istediğin bir renge boya

Sensiz, ufuklarıma yalancı bir tan düştü

Ne havada ıslık çalan ve düştüğü yerlere

Biliyorsan, öğretmek için bir talebe bul kendine!

ne ürkütücü ve ne vahim ve ne engebeli vaziyetteyim

bulduğum yerde yitirdiğim, yitirdiğim yerde bulacağım, bile bile kuytusunda

Çiçeğe duran dallarında umut tazeliyordu yine elma ağaçları, her bahar olduğu gibi?

Dilerse kardan, buzdan bir igloo olsun,

Nasıl geldik bu günlere

Dilek bir gün okuldan çıkmış, durakta minibüs bekliyomuş. Yalnız korkunç da yağmur yağıyormuş bu arada. Kızın önüne bir araba yanaşmış. İyi giyimli, temiz yüzlü bi genç, "Yanlış anlamayın n'olur. Ben de yakın zamana kadar öğrenciydim. Islanmayın, gelin ben sizi uygun bir yere kadar bırakayım" demiş. Dilek kız, başta biraz tereddüt etmiş ama çocuğun iyiniyetine inanmış ve arabaya binmiş. Yolda sohbet filan etmişler. Hoşlanmışlar birbirlerinden. Çocuk, "Lütfen izin verin sizi evinize bırakayım. Bakın yağmur da iyice hızlandı" demiş, Dilek kabul etmiş taabi.

Üç gün sonra, itfaiyeci Bob'u aldı, ona elbisesini giydirdi ve hasta yatağından itfaiye arabasına kadar eşlik etti. Bob, itfaiye arabasına kuruldu ve müdürlüğe doğru yol almaya başladı. Kendini çok mutlu hissediyordu. O gün Arizona'da tam üç yangın ihbarı olmuştu. Değişik itfaiye arabalarına, hatta itfaiye müdürlüğünün özel arabasına da binmişti. Yerel televizyonlar da onu izleyip, çekmişlerdi. Hayallerinin gerçek olması, gösterilen sevgi ve ilgi, Bob'u o kadar etkilemişti ki, doktorların söylediğinden tam üç ay daha fazla yaşamıştı.

solgun begonya

İkbal kıblesi yalnız bu halkadır

Birlikte çarşıya gittiler. Ebu Zerr Ebu'd-Derda'ya onun parasından dört dirheme bir gömlek alıverdi.

- Ya Ebu'l Hayr, bizim dünyadan gitme zamanımız gelmiştir, fakat makamı boş görerek üzülmüştüm. Fakat şimdi senin çocuktan öyle anlıyorum ki müslümanlar istifade edecek derecede manevi kabiliyet var. Cuma namazından sonra bu çocuğu bizim eve getir, dedi.

Yollarına gonca güller döşesem

Sonra uzunca bir sessizlik hakim oldu, mahkeme salonunda... Sessizlik, bu tür haberleri her gün manset yapan gazetecilerden birinin flasiyla bozuldu. Kim bilir nasil bir manset atacaklardi, yasanmis 50 yilin ardindan? Çok sayida gazeteci izliyordu davayi... Kadin neler diyecekti? Herkes, onu dinliyordu. Yasli kadinin gözleri doldu ve devam etti:

Yanlarına, kendilerine yardımcı olacak, hem Çince'yi, hem Arapça'yı iyi bilen, hem de İslami bilgisi olan birini rehber olarak alacaklardı.

Kendini gerçekleştirmen, aslında Tanrı'nın hayalini gerçekleştirmendir.

Evliyalar bu güce sahiptirler. o kuvvet ve o tasarruf ellerinde var ama, izin almadan kullanamazlar. İşte Bediüzzamanda o tasarruf kendisinde olduğu halde üstadı Hızır'dan izin almadan kullanamamıştır.

Bir Garip Bülbül

They seem to hate you

Üzülerek ardindan bakakaldim... Bir sorum onu bu kadar hüzünlendirmisti...

Küçük oğlan aynı hastalıktan mucizevi şekilde kurtulmuş ve

ANA SÖZÜ DİNLEMEMEK

Bu deniz berraktır. Ayaklara batacak çakıldan ıraktır. Ne kadar derine

yaşlı kadın ve meşe ağacı

Yapraklar tek tek dökülüyordu. Bir sonbahar sabahıydı. Hafif rüzgar ağaçları okşuyordu. Kapıyı yavaşça kapattı. Kırmızı hırkasını elleriyle çekiştiriyordu. İçindeki hüzün yüzüne yansımıştı. Yavaş yavaş yürüyordu. Ayakkabılarına bakıyordu. Bu ayakkabılar ne yollar görmüştü, ne tümsekler, ne uçurumlar, ne yokuşlar...

Hayat bütün ihtişamıyla devam ederken, anlık meselelerde takılı kalmak insanı yoruyor. İnsan kendisine verilmiş olan zaman sürecini lüzumsuzca harcıyor. Aslında her şeyin farkında olsa da farkına varmamış gibi hareket etme özelliği belki de dağılmasını, tedirgin olmasını, çözülmesini yer yer gündeme getirse de kimi zamanda bu kaçışlar onun kendi özünden kopmasına neden oluyor.

Isığın gücünü bilmek istersen, dünyasını görmek için çırpınan karanlığa sor. Suyun gücünü bilmek istersen, toprağı un ufak olmuş çöllere. Aslı esası nedir? derde, bilmek istersen bu yalan yanlış alemlere gelip gitmenin nesini niyesini?

diye mektubu temam etmişdir.

kanıyla

Gün düştü yüreğime aydınlandım. Bereket damladı çölüme çoğaldım. Herkese yetecek kadar büyüdüm, arttım. Yıllardır su bilmez kaynaktım kurumuş; çağlamaya yüz tuttum. Çatlamış dudaklarım suya hasretken yağmurlara karıştım. Neredeydin ey sevgili, beni neden kendine bu kadar hasret bıraktın? Beni niçin kendinden mahrum bıraktın?

Sonra, düşünmeye başladım. Eğer,

Sabahın serinliği.. ağaçların gölgesi altında; dağın yamacından kasabayı ve çevredeki ormanla kaplı alanları seyrederek, güle eğlene sohbetler eşliğinde kahvaltımızı bitirdik. Arkadaşlar?Enişte? beyle yakından ilgileniyor; yabancılık çekmemesi için özen gösteriyorlardı. Bir ara gölün etrafını dolaşırken, enişteyle yalnız kalmıştık. Çeşitli konular üzerinde konuşa konuşa gölün etrafında daire çizmeye devam ediyorduk...

içmem suyundan içmem,

Vurgun yer yarınlarım,

Ah! Bir oluk geceden acuna yönelmiş,

Bir gece Isfahan'dan hoş dizeler düş yollara

Güneş sabaha kadar başucumda bekliyor?

Kurumuş körelmiş yüreğimin bildiği,

son nefesini verdi. Tanrı bana yardim eden sizi ve başkalarına

Kader mi denir böyle kadere.

sınırlarını kendisinin de bilmediği bir umman

tabii ki bir de prensesi varmis. Prenses dünyalar güzeli bir kızmış.

Arkadaşıma teşekkür ederek uğurladıktan hemen. sonra odama 18-20 yaşlarında bir genç girdi. Çekingenliği her halinden anlaşılıyor ve sarıya çalan solfun yanakları, konuşurken yer yer pembeleşiyordu. Onu hemen yanımdaki koltuğa oturtarak rahatlatmaya çalıştım. Fakir bir ailenin tek çocuğuydu, üniversiteye yeni başlamıştı ve maalesef de tahmin ettiğim gibi böbrek hastasıydı. Bu yüzden yardıma ihtiyacı olduğunu büyük bir. sıkıntıyla anlattı. Masanın üzerine onun için bırakıldığına inandığım zarfı kendisine uzatırken;

- "Oyalanıp durma, çabuk ödevini yap!" Bana;

film saatini kaçırdık. Akşam annemi evine bırakırken;

Tam bir üstat delikanli dayanamayip hocasinin yanina kosmus..

Derim ki: 'Sıkıntılar durdursun!'

Bizim Tıkandı baba'ya bir bakalım, deyip Tıkandı baba'nın yanına gitmiş. Bu sefer padişah kıyafetleri ile içeri girmiş. Girmiş girmesine ama birde ne görsün bizim tıkandı baba eskisi gibi darmadağın. Sultan;

SORMUYORUM ARTIK

etti Tommy... "Onlar da bana sarılıp ağladılar. Yıllardır bana

geldi. Sizlerden birini seçmeye karar verdim." demiş.

Bir sürahi su çıkarıp kavanozun içine dökmeye baslamış. Sormuş:

çok doğru söylemiş gerçekten

İçiçe güzellik, uç uca kahır

Usta kıkırdayarak çırağını kolundan tuttu ve dışarı çıkardı. Sessizce az ilerideki gölün kıyısına götürdü ve çırağına bu kez de bir avuç tuzu göle atıp, gölden su içmesini söyledi.

Gece yarısından sonra apartmanı dumanlar sardı.

Sen, benim düşlerimin küçük çin balığı değil misin...

Her yanımı anlatılmaz, yemyeşil bir sızı kaplar

Olağanüstü bir öğretmendi. Zaman olsa, resmi ve şiiri yeniden yaratırdı.

göreceksiniz, o bile yanitlayacak."

Sorgulanan şeyler; sıradan bir yerde, uygunsuz bir saatte güzelliği

O gördüğün her yara benim sevgimi verdiğim bir kişiyi gösteriyor,

Örülmüş yazgıma söyle akrepler girmesin

Bir pastanın üç otuz paraya satıldığı günlerde 10 yaşında bir çocuk

idealim yıldız yıldız

Lafım geçmedi... O günlerde, tesadüf, bu çiçek kurumaya yüz tuttu. Ben ona "Bu sedef çiçeğini gece sulamak lazım, yoksa bozulur." dedim. Adak dilettim... Her gece onu uyandırdım ve onu seyrettim. Her gece o çiçek ben oldum sanki. Her gece, o yattıktan sonra uyandım. Saksıdaki suyu boşalttım. Sedef, gece sulanmayı sevmez hakim bey... Geçen gece de... Yaşlılık... Ben de uyanamadım. Uyandıramadım... Çiçek susuz kalırdı ama kadınımın boynu yine azabilirdi. Suçlandım... Sesimi çıkartmadım..."

ŞEMS VE MEVLANA

İçimden yar gidiyor

Bir matematikçi, bir fizikçi ve bir mühendise bir kırmızı top verip bunun hacmini nasıl bulacaklarını sormuşlar.

Yüreğimi bir şey ezdi... İki gözüm sulandı

bugünün kalbini taşımış

kenarına çıktı.

oysa bir kısmını Gobi'ye gömdüğümü, bir kısmını Alatoo'ya fırlattığımı, bir kısmını Besarabya'da suya bıraktığımı, geri kalanları da Aden'den Umman Denizi'ne hediye ettiğimi sanıyordum

Meğer bir ayağı da kırıkmış: daha da daha da acırız.

"Üzgünüm, seni kucağıma alamam" dedi. "Ben de çok yorgunum."

- Halkı, geniş bir meydana toplayacaksın, beni de hurma dalına asacaksın. Sonra ok torbamdan bir ok al, yayın tam ortasına yerleştir, daha sonra bağırarak "Delikanlının Rabbi olan Allah'ın adı ile" de, sonra at. Sen, böyle yaptığın takdirde beni öldürebilirsin, dedi.

Gözbebekleri candan bakmaya başladı. Bi daha pıtraklı posttan yana baktım. Ne de güzel duruyordu orada. İşte öylece duruyordu. Yutkundum. Adama dönüp?merhaba? diyecek oldum. Merhabanın me?si dudaklarımın arasından sanki benim sesim değilmiş gibi kalın, derinden dökülüverdi ayaklarımın dibine. Sesim adama ulaşacak kadar güçlü değildi. Kendi sesimden ürperdim. Bu kez yüzünde de belli belirsiz mülayimlikler yakaladım.

Sessizliği bozan ben oldum.

Mavi bakışlara bürünmekteyim

savrulamadım

Buldu camiler ziyneti

Adam yavrum dedi geliyorum annene söyle bu akşam balık yiyeceğiz. Kız olur babacığım dedi hadi çabuk gel.

Tren istasyonunun hemen yanında bir evdi. Akşam yemeğinden sonra çaylarımız gelmiş, sohbetler edilmişti.

Bezirganlaşıyor bulvar ışıkları

Al yanaklı günlerde efsunlu soluk

Genç kadının gözlerinin içine baktı:

Hülyalar care care oldu nerdesin yar!

Onu hayrete düşüren şey,

İSMET ÖZEL

Fikret bu mısralarında eski şiirlerinin aksine ümit doludur, geleceğe kuvvetle inanır. Ona göre insanlar ve toplumlar, üzüntü, sıkıntı, moral bozukluğu ve bezginliğe düşerlerse çürüyüp giderler:

Yeşil bilyelerin içine sakladığım türkülerimi yüreğinle kundakla...

Sapasağlam eksiksiz...

... sıcak yatağında?

``Sevdim ama, burayı bana niye layık gördün?`` diye sordu.

Bulutun yanına gitmis ve yıldızın artık onu sevmedigini söylemis. Bulutsa üzülmüs, boynunu bükmüs ama elinden hicbirsey gelmeyecegini düsünmüs. Cünkü yıldız inatcıymıs. Bir kere olmaz dediyse bir daha " olur " demezmis. Peride bulutun bu üzgün durumundan yararlanıp ona olan sevgisini itiraf etmis. Bulutta kimseyi kıramadıgı icin perinin, yıldızın yerine gecmesine izin vermis...

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım.

bir tebessüm ile göçmek...?

Kaçında aşk vardı,

kimsenin görmesini istemiyordu. Zaten nedense etrafındaki insanlar

Amcam, elinde babamın bavuluyla önde, arkasında da babam yavaş yavaş merdivenlerden indiler ve uzaklaştılar. Annem, kardeşlerim ve ben yalnızca arkalarından bakmakla yetinebildik. Ben hala olanlara bir anlam vermeye çalışıyordum. Nereye gidiyordu babam? Annem ha bire ağlıyordu. Babam ve ortanca amcam karşı yola çıktılar ve yoğun kar yağışında ilerlemeye başladılar. Kar her tarafı doldurmuş, fırtınanın da etkisiyle ikisi de yürümekte zorluk çekiyordu. Babam arada bir dönüp arkasına bakıyor, sonra tekrar dönüp ilerliyordu, böylelikle bizden gitgide uzaklaşıyordu. Sonunda o ucunu göremediğimiz yolda birden kayboldu.

O deniz ülkesiydi

Önce Mekke'ye gittik. Kabe'de onların hali görülmeye değerdi. Yeni doğmuş çocuklar misali heyecan ve neşe içinde, kah ağlıyor, kah gülüyorlardı.

Gaflet vaktinde

Adam koştu peşinden, gülleri geri verdi kadına:

ütüleme!' derdi. Annem de 'Bütün

- "Dünyada malın mülkün var mıydı?"

oyuncusu olmaya gayret ediyordu. Ama sürekli yedek kulübesinde oturmaktan

Kar boran fırtına afetler kopmakta

damla olsam dökülürüm

durduklarını görmüşler ve hemen ikisi de yıllar önce diledikleri dileği

4. Düşündüğünüz ücret: Aylık 5.000 YTL maaş artı yıllık kardan yüzde 10 hisse! Eğer bu mümkün değilse, siz bir ücret Önerin, ben size evet yahut hayır derim.

Lao Tzu, öyküsünü şu nasihatla tamamlamış:

"-Baba ne oluyor böyle?!" diye sormuş

Güller de bozamıyor bu uzun

Kendi davranışlarından bizzat kendisi sorumludur insan. Özgür iradesiyle karar verdiği bir davranışın sonuçlarına katlanamayacaksa niye yapar o zaman?

Işıksız ruhumu sallar da durur,

Ölmek kolay değil cankörüğüm

birbirlerini hiç görmeden, mesafelere, engellere rağmen sevmeği

- Papatyaların en tatlısı, kemandan çıkan müzik aynı ama nağmeleri çıkaran teller ayrıdır. Sen başkasın, ben başkayım, sen ordasın, ben buradayım diye yerinme. Gönül sesine kulak ver yalnız... Bir şeyi istiyorsan yürekten iste... Sevgi, aşk, ne büründüğün kıyafeti, ne makamı, ne mesafeleri ne de başka bir şeyi dinler... Onun fermanı okunmaya başladımı her şey susar. Her şey çaresiz kalır...

Bir yaz sabahı komşumuzun kapısında bir vosvos duruyordu. Heyecanla anneme seslendim:

Bu sabah, kabın içindeki son misketi de aldım.

Çocuğu kaldırımda aceleyle yürürken gördüm. Üzerinde temiz

Sanki gözlerinin gülüşü gibi

belli ki yol hep ister şiraze. karşıma çıkanlardan suya, kurda, kuşa, bir de taşa, toprağa hüzün bırakırım. her yerde izim şiraze, her yerde izin şiraze.

Neden dünya bu kadar daraldı ve üstüme geliyor sanki. Yapmak isteyip de yapamadıklarım. Ummanları kuşatan varlığım ve acizliğim. Ruhumun hangi dehlizlerinde kaybettim huzuru? Yada mutluluk gerçekten çok parçadan mı oluşuyordu? Yada gerçekten mutluluk bir makineye mi benziyordu, ne kadar basit olursa o kadar az bozulan?

Gözlerinin sade akı beyaz kalan yüzünde

Birgün içimde karşı koyamadığım bir merak peydahlandı; Kimdi bu?... Nasıl biriydi?... Onunla ilgili her şeyi merak etmeye başlamıştım. O hergün yazıyordu ve nasılsa hergün yazmaya da devam edecekti!... Bundan emin olduğum için de, yazılarında anlattıklarından çok, nasıl bir kalemle yazdığını, neden bu kağıdı seçtiğini, yazı stiline aklımı takmaya başladım... Yazıları öylesine deva olmuştu ki bana, onunla ilgili herşey de mükemmel olmalıydı. Ama herşey...

Hz. İbrahim'i babasıyla imtihan eden Allah, sizi öz babanızla imtihan edemez mi?

şimdi o kadar emin değilim

Tıkandı baba, tıkandı. Uğraşma artık, dedi. O gün bu gün adım "Tıkandı baba" ya çıktı ve hangi işe elimi attıysam olmadı. Şimdide burada çaycılık yapıp geçinmeye çalışıyoruz.

Anneler, babalar dumandan boğulmak üzere olan yavrularını kucaklayıp, ölümden kurtardılar.

Sözünü bölüp bir parça kederini dindirmek istedim ve dedim ki; "o kadar da üzme kendini, ey mü'minlerin emiri... Halifelik yükünü sen üzerine almasan kim bu vazifeyi senin kadar titizlikle yüklenebilirdi. Sen de bütün üstün meziyet ve kabiliyetlerine rağmen nihayet bir insansın. Her yerde vakit geçirmeden kendini gösteren ve yanılmaksızın kılı kırk yaran ilahi adalete ulaşamazsın. Kullara verilen bütün merhametler bir araya getirilerek temiz gönlüne dolsa bile bütün varlıkları kanatları altına alan yaygın ilahi esirgeyicilikle yarışamazsın.

dost eyledin beni göçüp giden kuşlara

on çocuk içinde

insandan insana akan bir ırmaktır yaşam

Doktor;

Papazlar islam adaletinin bu derece ince olduğunu görünce parmaklarını ısırmışlar ve hiç zorlanmadan bir kimsenin kendi cebinden mal tazmin etmesi karşısında hayret etmişler.

Bir anne olarak ne zaman yardıma ihtiyaç duysam, ruhuma en soğuk havalarda bile çiçek açan bir bitkinin tohumlarını eken iki kadını, annemi ve büyükannemi hatırlarım...

Kıymetini bil çiçek açmış bademin

söylemedikleri, söyleyemedikleri şeyleri anlattılar. Bütün bunları

gün zaten seninle uğraştım, bir

ve annem ameliyat olmazsa kurtulamayacağını söyledi ailemin

Koşarak ihtiyarın yanına gittiler, gülerken hiç

sen yoksan eksiğiz biz bu meydanda

Çaresiz çikmis müsabakaya. Maç baslamis. Delikanli yine bildigi o tek hareketi yapmis ve tak.!

Adam: Hayır, tam tersi?

bir mucize gerekiyor kardeşin için küçük hanım? diye sordu.

- Olmaz, dedi Ali. Şimdi yapmalıyım.

- Biz bu davadan vazgeçiyoruz.

Ameliyat başarıyla sonuçlanmış, başhekim de narkozun etkisinden kurtulmaya başlamıştı. Ancak bir babanın evladına gösterebileceği muhabbet ve sevgiyle genç doktorun elini avucunun içine alarak konuşmaya başladı;

bazı şeyler siliniyor, istemesek de

İstediğin tüm renkli kalemler emrine amadedir.

Gözlerinden akan yaşları durduramayacağını biliyordu kadın. Hemen oracıkta ölmek istiyordu. Eline tutuşturulan kutuyu açmayı neden sonra akıl edebildi. İtinayla katlanmış bir sürü kağıt duruyordu kutuda. İlk kağıtta,

Bildiklerini bana neden anlatmadığını anladım.

Varsa yoksa hüzün geceleri

Bütün dünya seni üzdüğünde sana moral vermeli,

Adam cevap verir:

göstermiş: 1842-1900 yılları arasında yalnızca Beyoğlu'nda açılan

Yeğenimin ilk defa telefonda aluu amca, del demsini asla unutamam! Canım benim, onu çok seviyorum! Acaba diyorum kendi çocuğum olduğunda nasıl olurum?

Tadi nasıl? diye soran yaşlı adama öfkeyle acı diye cevap verir.

o kadar Şiraze, hepsi o kadar... ne olduğumu bilmeden yaşayacak kadar uzak Şiraze

Pierre'in sözleri, öğretmenlerin moralini bozmuştu. Herkesin aklında aynı düşünceler dolaşıyor; fakat hiç kimse ağzını açıp da tek söz etmiyordu. Yıl boyunca sarf edilen bunca emek ve öğrencilerini okula kaydettiren ailelerin güveni boşa mı gidecekti? Afrika'nın bu güzel ülkesine bahar bir yıl daha geç mi gelecekti? Ne diyeceklerdi kendilerine güvenerek buralara kadar gönderen insanlara?

Aşk imiş yürekleri yakan

Ulaşır Kardeşçe Bir Rüzgar

Artık bıkmıştı... Yine sevgilisi geldi aklına.. Neden gelmedi acaba

sanırım dost olmalıydım rüzgarla, düşmanımsa yine aslı rüzgar olan fırtına, yeter ki olmasın hevesli kızmaya, öfkeler kusmaya. o yüzden geçimliyimdir onunla o yüzden çekerim kaprislerini, hırçınlıklarını. ipe sapa gelmez sözler fısıldar kulağıma her yağmur öncesi. bilir mimlenmiş yüreğin ahvalini. bilir arka bahçelerin tekrar yeşermeyeceğini yeni baharlara. ben?nun?; işte şimdi hatırladım adımı ne zamanki?mim? derim adım çıkar ortaya, ne zaman ah derim nidam yankılanır boşlukta. evet ben şefkat yumağı?nun?, ?mim? ak leke gibi kalbinde nun?un.

bana; Bana adam ölmüş diyordu. Bir şeyler yapmazsam,

- Senin arkadaşın yok mu hiç?

Senin için görülen bir düş de ben olsaydım

Gözlerimde, yüreğimde

Son tren içimi çizipte geçti

içer içki üzünç teyze tavanarasında.

fotoğrafının yanına koydu. Orada kocasının koltuğunda

Gece olur körde bir gariplenir bir gariplenirki o gariplik içersinde gözünden birkaç damla yaş damlar gözleri birden açılır. Görmeğe başlar.

Gitme

Emzirdi salladı uyuttu Anam

Ellerim usulca ellerine değince

Tüm bu galaksilerin tenha kaldığı akşamlarda, hala içinde bir coşku varsa dostum,

Komşuları acı haberi duymuşlar gelmişler.

Bunlar hayata karşı filtrelerimiz. Bazen faydalı, bazen de zararlı. Çoğu zaman kimseleri yaklaştırmıyoruz yanımıza. Ve yaşamaktan korkuyoruz bazı şeyleri.

İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine

"senin için ölürüm"

Çıkmaz sokaklara düştü yolum, ne karanlıktı sen bilirsin! Zaafların çamurlarına bulandım, arınması ne güçtü, sen bilirsin! Yalanın, riyanın en gösterişlilerine gark oldum, gözlerim kamaştı, gerçeğin basit güzelliği siliniverdi gözümden. Makyajlı, isli gönüllerin yoldaşı oldum, kayıplarımı hesap etme melekem yitti elimden. Süslü ve pahada ağır libaslar içinde ne çirkinlikler gizlenirken, ne çıkar hesapları görülürken tüketildiğimi hiç anlamadım. Rehberim hatalar ise günah benim mi!

Mevzu sensin ya.

- Kimlerdensiniz?

Başlayın ki, hayatınız güzelleşsin, zenginleşsin..

Genç ve yakışıklı olan adam ise sevdiği kıza kavuşamadığı için intihar etmiş.

Ama olan gözlerine dua

Zaten vermek istemeseydi, istemek duygusunu vermezdi.

"Ama ben bir Atesperestim! Pirimden isitmedigim bir yolda gidemem.

3 - Askere giden yiğitlerimize; vatana kurban olsun diye...

Çember çevrilir,

"Bu sabah babam ölmüş izninizle bu gün idmana gelmesem?"

Bizi öyle harab öyle alt üst ediyorsun etme

Ki zaten, devirlerin birbirine karışıp hangi zamanın hüküm sürdüğünü bilmediğimiz -çokça buna aldırmadığımız- bir mekanda akışına bırakmak oldukça kolay ve geçerli iken.

olduğundan, ona yarı fiyatına veriyorum."

ihtiyar adamın yüzüne, gerçekten bir gülümseme yayılmıştı; biten bir hasrete seviniyormuş gibi, yıllardır görmediği birine kavuşuyormuş gibi mutlu bir gülümseyişti bu. Fakat gözleri kapalıydı...

Beyindeki zehir

Aşk o kadar şanslı ve mutlu hissetmiş ki,

Hepsi doğanın başına üşüşerek kanatlarını, tüylerini çekiştirmeye başladılar.

yasamak firsattir.. yasamak güzelliktir... yasamak mutluluktur.. yasamak meydan okunmasidir sana... yasamak oyundur... yasamak asktir.. yasamak bilmecedir.. yasamak verilmis bir sözdür.. yasamak hüzündür.. yasamak sarkidir.. yasamak mücadeledir...

Uzak ormanda yerlilerin gürültüleri.

hangi isyanla rüzgar...

HER ANIN GÜZELLİĞİNİ YAŞAYANLAR İÇİN

Natalya gelseydi o gün ve diğer günler bütün bunlar olmayabilirdi üstelik

En kör gece bile sabahtır sonunda

- Beni asarak öldüreceksiniz.

Ne zaman sokağa çıksam badem ağaçları salkım saçak çiçek...

Üzülme diye.

Ehl-i dil gönül içre sevgi kilimi dokur.

Bu cevaba kızıp:

Padişah, kalkıp genci ziyaret etmiş

edince hepiniz onu bir başka tohumla değiştirdiniz.

Engelleyemez onu ne deniz ne de kara;

karşılık beklemeksizin yardım eden herkesi kutsasın!.. En iyi

Bir gün Muhammed sordu:

Aralarındaki ilişki her ne olursa olsun, görünce bize rahatsızlık verecek

ihanet kadar puslu

Gerçek Sevgi Hikayesi

randevumuzdan ötürü hafif gergin görünüyordu. Kapısının

Hayati guzel ve cekici kilan korkunun oldugunu, hayati degereli ve ozel kilanin ise ölum oldugunu bana bir kez daha hatirlatan ak sakalli, kafasinda kulahi, uzun ceketiyle ve her seyde gecmisten bir parca tanidik bir parca kendisinden ariyan yasli bir amcayla tanistim gecenlerde,

- Beklerken güz rüzgarlarıyla savrulmayı öğrendim.

çok önceden ısmarlamış, parasını da ödemisti.. Hep öyle

- Neden olacak? Kocam öleli beş yıl oldu. Çocuklarıma giydirecek, onları sevindirecek bir elbise bile alamadım. Hiç olmazsa onları köyden uzak tutayım, dedim. Bayramda başlarını önüne eğip üzülsünler istemedim. Yukarıda komşuların bağ evi var. Bayram bitinceye kadar orada kalacağız.

YABAN GÜLÜ

Birden öfkelenir neden diye sorar? neden günün bu en feyizli saatini şükretmek için kullanmazlar? Oysa tüm bereket ve rahmetin insanlara bu ilk saatlerde dağıtıldığını bilmezlermi? bilirler elbet..

Bulutlardan bulutlara çıkardım o yaz

saklama benden

Eyyub ile Yakup, derviş ile sultan...

Masanın üzerine kocaman bir kavanoz koymuş. Sonra bir torbadan irice kaya

- Ya Resulullah, şu anda söyleceğim bir aile sırrıdır. Sizler de biliyorsunuz ki, kocamla daha henüz ilk evlendiğimiz geceydi. Kocam Hanzala, sizin mübarek emrinize uyarak boy abdestini alamadan harbe katıldı. Bildiğiniz gibi şehit oldu. Bu sebeple, emir veriniz de kocamı bulsunlar ve yıkasınlar, dedi.

ARTHUR RIMBAUD

mevlana

evet ama hiç susmadığımı ve susmayacağımı bilmeliydin sen.

Yaban gülleri, kendilerini hatırlayan birinin yanlarında olmasından çok mutlu olmuşlardı. Hepsinin yüzleri gülüyordu.

- Oğlumun gözümün önünde yanmasına razı olamam ya Resulellah! Ona hakkımı helal ediyorum, dedi.

balıklar kaçtı benden, suyum karıştı denize... Bir oldum onunla...

Çoban bir hale tutulmuştur, kendini Gevaş?ta Van Gölü?ne atmıştır. Ay dolunaydır. Su çıra çıra aydınlatılmış, ışıl ışıl yanmaktadır. Çoban, bir süre kendi yansısını seyreder, yansısından ürker; sanki su bir ahla solur, bir dertle inler. Rüzgar, Tamara?nın sevda türküsünün perçemlerinden tutar ve bizim bahtsız Çoban?ın kulağına taşır. Çoban, lir çalan bir perinin sesini duymuştur, birden irkilir, bağrında kalbi pır pır atar. Gözlerini karanlık ufka diker, ufuk bir ay ışığı ile doludur, gözleri baktıkça açılır, gözleri baktıkça büyür. O güne değin hiç bu kadar eksik olduğunu, bu kadar tarifsiz olduğunu, kendisine bu kadar açlık duyduğunu hissetmemiştir. Sanki eksiği Akdamar adasının o cılız ışığının altında onu beklemektedir. ?Ah minel aşk!? der ve dalgalar onu el işaretiyle çağırırken; o kendisini lacivert sulara bırakır. Çoban, Van Gölü?nün sularında çarpar, çırpınır, kulaçları devleşir, solukları perde perde tükenir? Su onu taşır ve Akdamar adasına ulaştırır.

Hey ağalar hangi derde yanayım / Yitirdim Aslı'mı gören olmadı / Pervaneler gibi yandım tutuştum /

"Çocukluğumda Kanada'da, ismini hatırlayamadığım bir kasabada, alışveriş için bir dükkana girmiştim. Arkamdan bazı şeyler satın almak isteyen bir çiftçi girmişti. Derken içeri soluk soluğa bir köylü çocuğu girdi. Çiftçiye:

Budur işte

öpebilmek için, cennete gidinceye kadar beklemem gerekiyor.

Şimdi akşam ezanları... Efe?siz okunan akşam ezanları? Çünkü artık omzunda teybiyle Karanlık Efe yok! Adı ile beraber anılan karısı, evi, tarlası da kayıp. Tahta kaşıkları ve düğünlerde yere diz vuruşu gibi. Üstelik artık?Karanlık? la?Efe?yi aynı çizgide buluşturan köylü irfanı; bütün dertlere kendi içinde çözüm bulan ortak akıl; evlerinin kapısı kilit görmeyen, sofrasında misafir olmadan lokma boğazından geçmeyen ev sahibi; darda kalanlara el uzatan civanmert; bayramlarda eli öpülmedik yaşlı, sevindirilmedik çocuk bırakmayan Yunus gönüllü rençper de yok... Cami avlusu; avluda çınar ağacı; çınarın gölgesinde sakalı ak, yüzü nur dede; dedenin dizi dibinde irfana susamış taptaze gönüller...

Resulullah rüyamda göründüler ve: "Bugün burada bir çinli vefat edecek, onun cenazesi ile ilgilenin." buyurdular.

Kupayi aldiktan sonra hocasinin yanina kosmus:

Yazarın?serbest toplantılar? ile kastettiği, devrin yönetiminin Ramazan münasebetiyle baskıları hafifletmesidir.

3 arkadaş rıhtımda oturmuş birbirlerine hayatın zorluklarından, pişmanlıklarından dem vuruyormuş. Aralarında en yaşlısı; yaşamın ne kadar kısa olduğunu, ölmek istemediğini, daha yapması gereken birçok şey olduğundan bahsetmekte, çıkmazda olduğundan ve bir çözüm bulamamaktan yakınmaktaymış.

Adam: ? Kesinlikle doğru! Püf noktası da bu! Allah var, ve insanlar ona gitmiyorsa, bu gitmeyenlerin tercihi. İşte dünyada bu kadar çok acı ve keder olmasının nedeni!?

'gül',

Bilindiği gibi Hz. Musa peygamberimiz Allah Teala ile konuşan bir peygamberimizdi. Hz. Musa zamanında, yaptığı her işi eline yüzüne bulaştıran, ne yapsa para kazanmayı beceremeyen fakir bir ateist varmış. Bu ateist bir gün Musa peygambere gelerek;

Sevgilinin imgesi geçer de usundan

Bakışlarının koylarında

Einstein konferaslarina hep özel soförü ile giderdi. Yine bir

Bakma tuhaf tuhaf göğe bu kadar;

Onların işlerini asan etme

bu kadar eğreti

Tanrı, ruhunuza fısıldar ve kalbinize konuşur. Bazan,

kasvetli dağlara bile sulusepken sevda

Mary Marcdante

Sularda ağır ağır savrulan etekleri.

Elindeki elma ile başlayan

Az ilerdekiler balkonda yine bir şeyler atıştırıyorlar. Kuru yemişlerle vakit geçiriyorlar.

asıl biz sana teşekkür ederiz, as-leon

Lam gibi kuyuya uzanan ip

Yaşanmış onca aşkın içinden.

çetele tutmak değildir.

Gece gün kendisini, hep çeker ki hesaba,

duamız yalnız onadır

101. sayfadayız :)

Bütün kuvvetiyle gül tomurcuklanmış,

oldugun kanitlandi' demisler. 'Oglunun bacagi kirik ama hiç degilse yaninda. Oysa bizimkiler, belki asla köye dönemeyecekler. Oglunun bacaginin kirilmasi, talihsizlik degil, sansmis meger...'

VE BİR YAZI TURA OYUNUNDA HEPSİNİ TEHLİKEYE ATABİLİRSEN;

Mutlulukla dolmalı

üzgünüm

-Aman babaanne dedim.

sandalyesinden düştü, ben onu kaldıramıyorum. Lütfen onu tekerlekli

bağıramazsın?

Yoksa bir mevsimlik Yaz duygusu mu?

her şey insanın niyetine göre şekilleniyor, ortamın önemi yok

Yazar ARİF ARSLAN

Ne yaptın? diye merakla sordum..

gittikten sonra eski gorunumlu kucuk bir kapiya varmislar, kapi iki yani

Bakar ürkek ürkek tavşanlar dağa.

Ve her gece hikayelerini anlatmak için gemileri beklerler sonsuz gecelerde.

Kimden ummalı bir çıkış..

Sanki toplar, şarapneller tehlikesiz.. sessizdi!

Hemen eve gittim ve iğne yaptırmamasının sebebini sordum. Aldığım cevabı hala unutamıyor ve hatırladıkça ürperiyorum.

Dur. Ne acı. Sevginin bir hazine olduğundan haberdar değil binlerce kalb. Elmaslarla yakutlarla dolu hazineyi kalp bir para gibi harcıyoruz. İçinde hazine taşıyan ama o hazineden habersiz olan bedbahtlar gibiyiz.

kizim diyor gözüm diyor aglama sus kuzum diyor

Ben başka bir hatıra ''Allah'' dedim

- "Biz bu kedileri izolasyon testinde kullanıyoruz. Akşam giderken her bir arabaya bir kedi koyuyoruz. Sabah geldiğimizde ise arabada kedi ölüyse problem yok, eğer kedi yaşıyorsa arabanın problemli olduğunu anlıyoruz. Demek ki arabaya hava giriyor" diyorlar.

- Meyvası çamura düşüyor diye ağaca mı lanet edilir?

Fark etmek, herkesi "ben" bilmektir.

akşam, sefalar getirsin

da var, daha ne istiyorlar'

bugün mektuplarımı postalamak için çıktım sokağa; ?her kapıya bırakmalı bir mektup? dedim.

- Olsun, ben sana veriyorum, ister sen harca, ister fakirere ver.

seven ve koleksiyonunu yapan

''' ANNABEL LEE''' in hayalini getirmeden

gittiginizde kazayla kapıda kaldım.

Altın bilezikler, o korkulu ten,

Basta sen gelir, çünkü ben diye bir şey yok sen olmadıkça.

Yıldızlar kesinlikle doğmaz

Aklı ve kalbiyle katılabilmeli sohbetlere...

Geçen her aileye, gözü takılıp kalıyordu

ÖĞRETMEN: İzinsiz olmaz. Bir bakalım kim var içeride?

Anlayamadım!. dedi. Neden öyle olsun ki?

Pencerelerden içeri süzülen sabahın ilk parıltıları, odalara ümit tohumları ekerdi. Yaşlı gözlerin, gözbebeklerine misafir olur ve sanki inatla?hadi açın gözlerinizi, ümitvar olun? der, yüreklerdeki külü yeniden alevlendirirdi. Bu alev, hastalık halinde yorgun bitap düşmüş bir hastaya takılan serumun etkisini gösterirdi yaşlı yüreklerde. Sabah güneşinin gözlerini ovuşturduğu dakikalardan, akşam güneşinin guruba kayacağı an?a kadar sürerdi gün ışığının odalarda ihtiyarlarla olan raksı.

Uzağa gitsem, dinmiyor hasretin

Yorgun

Mevlana Celaleddin Rumi

savruluyorlarmış.

Onun hayatı?Yüzsüz Adam? filminin prodüksiyonuna ilham oldu. O hepimizi kendine imrendirdi. Cesareti olan her insana örnek oldu.

Masal bu ya, herkes yaşarken de sever mutlu olur deselerdi.

O zehiri o şekerle sen bir ediyorsun etme

Katie tekerlekli sandalyesinde oksijen tüpü ile, kocası ve arkadaşlarının söylediği şarkıyı dinliyor?

toplu taşıma araçlarına binmeden istediğim yere gidemiyorum, içimdeki güç beni havalandıramayacak kadar sönük belki, kanatlarımsa ya hiç olmadı ben var sandım ya da var, kullanma klavuzum yok belki

ŞU AN ÇOK GÜZEL

Kocası hapisten çıktığında ise Kezban?ın ırzına geçenler köyü terkedip, izini kaybettirmişlerdi. Köhnemiş törelere göre sanki suçlu oymuş gibi bütün akrabaları, Kezbanı ve kızını öldürmesini istiyorlardı kocasından.. Zaten törelere göre doğal olanı da buydu. Yoksa kimsenin yüzüne bakamazlardı...

Kıyamet kopsa, her şey bitse, kabus?

bana, aslında çok daha yakın olması gereken insanlara..."

Bardaktan boşanırca yağan yağmura rağmen, bozulan arabasının dışında duruyor ve dikkati çekmeye çalışıyordu.

"Peşinden koştuğum" dedi.

EI-Ezher Üniversitesi'nin kapısına Zekeriya EJ-Ensdri adında 60 yaşında bir ihtiyar gelmiş ve "Burayı kim yönetiyor?" diye sormuş.

Her sabah kuş sesleriyle uyandık,

Unutmayın ki, insanın elindeki en büyük sermayedir umut. Umutsuz yaşanmaz bu dünyada, umutsuz hayal bile kurulmaz.

Evlenip çok mutlu yaşamışlar. Bir de Gülperi isminde kızları olmuş.

- Kızım senden her gün mü bir şey istiyorum. Üniversiteyi bitireli, hele de işe gireli bir fatura yatırmaya bile göndermedim.

Oya, karşı savunmaya geçmişti bile:

Sesli, hırslı, kocaman, gözlü

Anne dışarıda alış-verişteydi. İki buçuk yaşındaki bebeğe babasıgöz kulak oluyordu.

- "Kimdir bu ahali? "

ne çok çizik atmışız yüreğimize

Bir vitrine bakıyormuş gibi yaparak göz ucuyla onu seyrettim. Otuz yaşın üstünde olmalıydı. Kendisine biraz daha sokuldum. Üstü başı son derece temizdi. Yanındn geçen bazı kişiler, yüksek sesle konuşarak içki içmenin kötülüğünden bahsediyor, bazıları da alay edip gülüyorlardı.

- Ah beyciğim ah! Seni öyle bir yere götürüyorlar ki ne aş var ne eşya.

çağıldıyorsa çavlanlar gibi

Düşmesin ahirette, Cehennem ́e, azaba.

buralarda çok mazgal var

Şekerliğinin içinde zehir zarar vermez bize

Gül cennetinin kralı kendine gül yüzlü bir kraliçe ararmış. Kral kendisini çok yalnız hissedince güllerinin arasına gider, onlarla konuşurmuş.

Kızın yanaklarına yeniden renk gelmeye başlamıştı, ama küçük çocuğun yüzü de giderek soluyordu.. Gülümsemesi de yok oldu. Titreyen bir sesle doktora sordu:

- Var olmasına var ama onlar da başkalarının avcuna bakıyor.

Öğretmen gülümseyerek öğrencilerine şu dersi verir: "Görüyorsunuz ki, affetmeyerek asıl kendimizi cezalandırıyoruz. Kendimizi ruhumuzda ağır yükler taşımaya mahkum ediyoruz.

... sar beni kollarına,

Nöbetçi doktor, gecenin yorgunluğuyla gömüldüğü koltuğundan doğruldu. Bu arada hemşireler yeni gelenleri karşılıyordu. Ben doktorun yanında ayakta bekliyordum. Adam konuşmaya devam ediyordu:

Bir devrim korkusuyla halkalanır yokuşlar

- "Ev sahibi bana dört dirhem verdi, bir şeyler almak için beni çarşıya gönderdi. Fakat ben parayı nasıl kaybettiğimi bilemiyorum, şimdi eve dönmekten korkuyorum."

On dört yılda iki buçuk yıl boşluk onun olmayışının sessizliğinin göstergesidir diyebilmek,

Her gün bir yere

- Kötü haberlerin kanatları vardır. İyi haberlerin ise ayakları dahi bulunmaz.

Adrasan Koyu`ndayım. Dolunay`lı bir gece, ayaklarım çakıl taşlarının üzerinde. Bir esinti güzelim ağaçların dallarından gelip denize karışıyor. Hissettiklerimi algılayadurayım, bir karartı görür gibi oldum sahil kenarında...

Kaynanası, kenarı pullu duvağı torununun beşiğine örtmeyi arzuluyordu ama gelinin tabutuna örtmek nasipmiş.

Başka zaman olsa kendime kızardım. Bu kez öyle olmadı.

Beni Arıyorlar

Ra tanelerine mendil olan,

Kendi hayatını oynardı.

Bekliyoruz seni bu şehir ve ben

"Sizin de maşallah ekinleriniz iyi kelle bağlamış!"

Bir Müslüman bir yahudiden bir at satın almış, fakat hiçbir kusuru yok diye satılan at hasta imiş. Müslümanın ahırına gelen atın hasta olduğu daha ilk akşamdan anlaşılmış. Müslüman sabırsızlıkla sabahın olmasını beklemiş, sabah olunca da erkenden atını alıp kadının yolunu tutmuş. Fakat olacak ya, o saatte de kadı henüz dairesine gelmemiş olduğundan bir müddet bekledikten sonra adam kadının gelmeyeceğine hükmederek atını alıp ahırına götürmüş. Atını alıp götürmüş ama at da o gece ölmüş.

Bir gün, tüm havyanlar Sevgi Ağacı'nın gölgesinde mutluluk içinde yaşayıp giderken, uzaktan bir tilkinin kumlar üzerinde sürünerek ağaca doğru geldiğini görmüşler. Hepsi birden el etmişler tilkiye, "Çabuk yürüsün, ağacın gölgesine sığınsın" diye. Tilki tam ağaca yaklaşacağı sırada, sıcak çöl güneşi onun tüm gücünü emivermiş. Zavallı tilki, bitkin bir durumda kumlar üzerinde serilip kalmış boylu boyunca...

yine öylece kalacağım bir başıma

verip, öleceğini sanmıştı."

Bu yüzden birileri hep ısınıp dururken dinmez üşümelerin...

dinleyecek kadar zamanınız olmadığında ise, size

"İÇLERİNE SAKLAYALIM" demiş

- Ben tek başıma değilim çoban baba. Ardımda koca bir ordu var buyurunca çoban tevekkülle boynunu büktü ve:

-Çünkü ben okumak istemiyorum. Diye haykırdı.

dünyayı ıslatan şu yağmurlarda

Erzurum?dan çıkıp on, oniki kilometre kuzeybatıya doğru ilerlediniz mi Köse Mehmet geçidiyle karşılaşırsınız.

Hikmet ağabeyi bu kahvehanede tanımıştım. Tanışalı iki yılı geçti. İlk zamanlar kahveye pek az gelir, geldiğinde de gazetelere göz gezdirir, etrafındakilerle fazla hasbihal etmeden çıkar giderdi. Zamanla, yakından tanıyorum diyebileceğim kadar samimi olmuştuk. İnşaat mühendisiydi, zengindi, çoğu insanın imrendiği maddi imkanlara sahipti. Tüm bunlara rağmen mutlu bir insanın ruh halinden çok uzak bir siması vardı. Onu kısa bir süre de olsa görenlerin intibası çok ıstırap çekmiş bir insan olduğuydu. Güldüğünü gören yoktu, nadiren rastlanan tebessümlerinde dahi büyük bir ıstırabın izleri görülürdü adeta ve biz onu böyle yorumlamaktaydık. Bu el titremeleri sonradan dikkatimizi çekmişti. Bir iki derken zamanla alışmıştık bu haline. Sebebini de merak etmiyor değildik fakat çok fazla samimi olamadığımızdan veya onun bu keder dolu simasından cesaret bulup sebebini soramıyorduk. "Besbelli bir rahatsızlığı var" diye konuşurduk arkadaşlarla. Yine bir titreme krizinden sonra kahvehanenin en iyi müdavimlerinden Fuat Amca:

Başımın Tacı Yavrum; Bu dünyada başıma taç olduğun gibi; alem-i berzahta da, ahirette de taçlar giymeme vesile olacak bir kul ve evlat olmanı dilerim Annem. Rabbimin yolundan, Onun kapısından sakın ayrılma Yavrucağızım.

Şu güzel ömrün tam ortasında

Her sabah ise, iyi seylere yatirim yapmadiginiz kismini silip, hesabiniza zarar kaydediyor. Hiç devretmiyor. Kredi miktarindan bir kurus fazla kullandirmiyor. Hergün size yeni bir hesap açiyor. Heraksam günün bakiyesini yakiyor. Eger günlük depozitolarinizi kullanmadiysaniz, bu zarar sizindir. Geriye dönüs yok. Yarindan avans çekmek yok. Bugünü, bugünkü depozitonuzla yasamalisiniz. Ona yatirim yapin ki, size saglik, mutluluk ve basari olarak geri dönsün. Zaman akip gidiyor gününüzü gün etmeye bakin!

Çeçenistan'da savaşan bir rus Rusya'ya geri döndüğünde bir berbere gider.

Sen beyaz çiçeklerinle açmasaydın, sen beyazlığını damla damla düşmeseydin karakışın hüküm sürdüğü buzdan yüreklere, hangi ağaç meyveyi umut ederek çiçeklerini salardı karakışın bağrına? Hangi çiçek güneşli güzel günleri umut ederek tomurcuğunu terk ederdi? Hangi beyaz kelebek, soğuktan kenetlediği titrek kanatlarını semaya açarak kanatlanırdı.

Whistler, Şili ve Perunun İspanyaya karşı 1866da açtıkları savaşa katılmasını isteyen arkadaşlarına duraksamadan olumlu cevap vermişti. Belki de tıp okulu mezunu olan kardeşi Willienin İç Savaşa katılmış ve birçok cephede cesaretini göstermiş olmasından dolayı kendini kötü hissediyordu.

Boylece tek tek dolasir delikanli,

İçi bir an bir garip bir garip oluyor.

Bu bir, ikincisi de o hareketin tek bir karsi hareketi vardir.

Köklerin yarısı insanoğlunun esiri olmuş vermemiş.

Arus-i gülzarısın kavrulan yüreğimin

resmine bakıyorum? dedi Mefşela sevinçle.

arabasına giderken bir bayan kızının çok ağır, ölümcül bir hastalığa yakalandığını ve beş yüz bin dolar bulamazsa yarın kızının öleceğini söylüyor.

yeni bir sevdaya,

çok güzel yazı

bilsem ki sen geleceksin bu fırtına sonrası

Bilir misin, lale?ler de işte böyle şebnemlenir

Yaşamak renktir,

Ve sokak kedileri daha mutlu görünüyorlardı.

Nasılda mahmurluğundasın Sen uykunun

hangi nefret aciz bırakır bir yıldızı

Mahşeri kalabalıktan bir uğultu yükseldi. Kulakları yanlış mı duyuyordu? İsmi cehennemlikler listesindeydi. Dizlerinin üstüne yığıldı. Hayretten dona kalmıştı.? Olamaaaazzzz? diye bağırdı. Sağa sola koşturdu. ?Ben nasıl Cehennemlik olurum? Hayatım boyunca hizmet eden insanlarla birlikte oldum. Onlarla beraber koşturdum. Hep Rabbimi anlattım.? Diyordu.

Bilge, büyük bir sofra hazırladı ve sevgiyi dillerinden eksik etmemelerine karşın, onu günlük yaşamlarında hiç kimseye göstermeyen kişileri yemeğe çağırdı. Sofrada herkes yerini aldıktan sonra, önlerine birer tas sıcak çorba, sonra da derviş kaşıkları denen, sapları bir metre uzunluğunda özel kaşıklar getirildi.

Düşlerin en güzelini en güzel yapan, senin duruşun... bakışın... ve suskunluğundu.

Herşeye rağmen varolmak demek

- Herhalde şimdi anlatacaksın.

Mutlu görünmüyor, konuşmaktan kaçınıyordu. Onu Neşelendirmek için, sahildeki evi hatırlattı

Benim olgun gönlümde aşkının telaşı var

-Dostlar ırmak gibidir; kiminin suyu az, kiminin çok... kiminde ellerin ıslanır yalnızca, kiminde ruhun yıkanır boydan boya.

bir de sen çıldırtma beni...

ve rüyalar havada asılı

- Ahmet arkadaşımız var ya?

İyi iş yapsa dahi, kusurlu, noksan bulur,

Yıllar sonraydı. Kasabama dönüyordum. Hemen bir kırtasiyeye uğradım keçeli boya kalemleri ve bir resim defteri aldım. Artık keçeli boya kalemleri ülkemizde de satılıyordu. Belki daha önce de vardı ancak ben bilmiyordum.

Yana yana giderim...

aşk şiraze, tozlu sokakları bir başıma geçip ruhumu hüzzam besteler ile zenginleştirişimdir.

Kendimi buldugumda anladim.

Kral, tekrar kaşığa yağı damlatır ve?Yeniden sarayımı gez? der. ?Etrafına iyi bak? demeyi de ihmal etmez. Genç, elinde kaşıkla birlikte tekrar sarayı gezmeye başlar. Ve sarayın muhteşemliğini görür, şaşkınlıkla tekrar kralın karşısına gelir. Hayretler içinde krala gördüğü bahçeden, ipek halılardan ve sarayın muhteşemliğinden söz eder. Bilge Kral, peki kaşıktaki yağa bir bakalım, der. Gencin elindeki kaşıkta yağ kalmamış, hepsi dökülmüştür. Yağdan eser yoktur.

Kuraklık o yıl, New Jersey?in yemyeşil çayırlarını kahverengine çevirmiş ve tüm New Jerseylilerin gurur kaynağı yüzyıllık dev ağaçların yapraklarının zamanından önce dökülmesine neden olmuştu.

Gürültüyle çıkar duman topraktan.

Bir ayet ezberle ve uygula onu!

binlerce kez razı olsun

Hazret-i Aliden rivayet edilir. Evvela islama gelen, Ebu Bekrdir . Hazret-i Resul-i ekrem ile ilk önce kıbleye durup, nemaz kılan Ebu Bekrdir. Ebu Bekrin islama geliş sebebi şöyle idi:

basarken umutlara yalın ayak

Karıncadan sordular ki,

Terkimde yolculuk şiirleri, yolculuk şarkıları ve ayrılık talimleri?

Kendisinin, Hayatın Olayların, Gidişatın Farkında Olmalı.

Hani ölmüs gibi, hani uzatsan da elini tutamayacagini bilmek gibi,

19 yaşınızdayken okul masraflarınızı karşıladı,

" Böyle bir seyin olmasina nasil müsaade ediyorsun? Neden o

?Seninle konuşmak çok güzeldi Tom. Umarım

Emanet ağır yük! Değil ki sahiplik?

Ya duyguları, onlar da mı geliyordu?Onlarda mı hiç tükenmeden hissediliyordu?Şimdi gökyüzüne doğru kaldırdı başını. Gökyüzü o kadar berrak, o kadar temiz gözüküyordu ki tıpkı yaşanmamış sayfalar gibi. Derin bir nefes aldı. Bir güvercinin kanatlarında buldu kendini. İmrendi o küçücük kuşun kanatlarına. O da onun gibi uçmak istedi. Kaçmak, yok olmak.. Başka diyarlarda, başka hayatlarda bulunmak. O maviliğin içinde temizlenmek...

Lafzım: Allah!

Senin kaderin, Tanrı'nın seninle ilgili kurduğu hayalden başka bir şey değildir.

Çok tatlı bir yüzün aynasız ve ışıksız bırakılması

demirciye aşık olmasına çok öfkelenmiş. Bu ilişkiye hemen bir son vermeye

Çünkü kul hakkı olup, vebali çok büyüktür,

... ne merhamet bendeki,

Bütün duygusallığım üzerimdeydi. Ama gülüyordum, gülümsüyordum.

- "Eyvah! Bu taktik fazla işe yaramayacak gibi.

Kışın en soğuk günleri yaşanıyordu. Delikanlı arabasına binip, Selma'yla buluşacağı yere erkenden gitti. Bu soğukta onu bekletmek istemiyordu. Oraya vardıktan kısa bir süre sonra Selma da geldi. İlk defa biniyordu Emre'nin arabasına. Kağıt kalem her zamanki gibi hazır duruyordu. Sinemaya gitmeye karar vermişlerdi. Sinemada "Meet Joe Black" isminde, Brad Pitt'in oynadığı bir film gösterimdeydi. Filmi izlerken Emre genç kızın ellerinden tuttu. Selma da başını Emre'nin omuzuna koymuş, bu şekilde filmi izliyorlardı. Tam üç saat sürmüştü film. Sinemadan çıkarlarken hava biraz kararmıştı. Saat henüz dörttü ama günler o kadar kısaydı ki! Çok duygusal ve güzel bir filmdi. Her ikisi de filmi çok beğenmişlerdi. Filmin etkisiyle öyle mutlu görünüyorlardı ki, eve dönene kadar hiçbir şey konuşmadılar, yazmadılar.

Anne bak! Evlenebileceğim genç dedi. Biz de 'tanışalım' diye bir tanıdığı ile haber gönderdik ve tanıştık. Maksadımızı arz ettik. Genç adam üniversite okuyan dindar ve kültürlü biri idi. Kızıma: 'Aramızda kültür farkı var, siz açık gezen bir hanımsınız, bense eşimin tesettürlü ve mazbut bir insan olmasını isterim.' deyince kızım 'En kısa zamanda dinimi öğrenecek ve tatbik edeceğim, bana zaman ver.' dedi. Ertesi yaz buluşmak üzere anlaştılar. Kızım ilk iş olarak kendisine dinimizi anlatacak, öğretecek bir yer aradı ve buldu. Çok gayretli dini bilgileri öğreniyor, namazlarını kılıyordu. Böylece izin bitti ve Stuttgart'a döndük. Burada bir göz doktorunun yanında sağlık teknisyeni olarak çalışıyor, iş zamanından arta kalan zamanında da Kur'an-ı Kerim'i öğrenmek için çok gayret sarf ediyordu. Gelirken getirdiği mantoyu ve eşarbı evde giyip

yapraklar ki, bahar kadar taze...

O an, ?dünyayı karış karış dolaşsam? diyorum kendime. Gülümsüyorsun...

Yarın olmayacak.

Yalova?da bir imam vardı ki, Yahya Efendiyi büyük bilir ve çok severdi. Zaman zaman ziyaretine gelirdi. Bu imamın çoluk çocuğu kalabalık olup, maddi sıkıntı içindeydi. Fakat o sabreder fakirliğini gizler, kimseye bir şey söylemezdi. Bir gün yine Yahya Efendi hazretlerini ziyarete geldi. Selam verip huzurunda oturdu. O sırada dergah tenha olup, kimseler yoktu.

Bir hafta geçmeden, vahşi atları terbiye etmeye çalışan ihtiyarın tek oğlu attan düşmüş ve ayağını kırmış. Evin geçimini temin eden oğul şimdi uzun zaman yatakta kalacakmış. Köylüler gene gelmişler ihtiyara... 'Bir kez daha haklı çıktın' demişler. 'Bu atlar yüzünden tek oğlun bacağını uzun süre kullanamayacak. Oysa sana bakacak başkası da yok. Şimdi eskisinden daha fakir, daha zavallı olacaksın' demişler. İhtiyar 'Siz erken karar verme hastalığına tutulmuşsunuz' diye cevap vermiş. 'O kadar acele etmeyin. Oğlum bacağını kırdı. Gerçek bu.

-İntihar girişimi doktor bey. Geç kalmışlar maalesef Durum da ciddi Yapılacak bir şey kalmamış Sonra raporunu tanzim ederiz.

Tecelli derdini derdime kattı

Gül yaprağı

Küçükk!. diye seslendi. Ayakkabı almayı düşündün mü? Bu seneki modeller

- "Cık" demiş melekler... "Yine olmadı, hem ucuza taşımışsın, hem de gıdandan kesmişsin... Yani sen, kendi nefsine zulmetmişsin... Nefsine zulmetmek de günahtır, bilmez misin?..."

En acısı, dost bildiklerim, yar seçtiklerim toplanıp bir araya gelseler, senin çeyreğin bile edemezmiş. Bilsen ne zor bunları itiraf etmek kendime ve sana... Gurbet bile gururumu söndüremedi. Hala gururlu, şımarık, kucuk kızınim. Hayır, hayır yavrunum. 'Ben artık bir genç kızım, başkalarının yanında bana yavrum deme.' derken bile böyle düşünüyordum inan. Şimdi içten bir seslenişine, Yavrum! hitabına öyle ihtiyacım var ki...

yetiştireceğini anlamış, ve onu engellemek için aklına bir kurnazlık daha

evet 2. birbir teşekkür ederim.. paylaşımların için..

- "Bilmek zorundayım, bana bu kadar iyilik yapan kişi kim? Ben o insan için hiçbir şey yapamadım..."

saysam her damlayı bir bir,

Bu sefer ağlamaya başlamış çocuk.

"Abdülvehhab" deyince, dedi ki: "Senelerdir,

Son Söz

Etrafta oynayan çocuklar görebilmek, duyguların henüz gelişmemiş tomurcuklarına ortak olmayı istemek ancak elini uzattığında çoktan o sahneyi geçmiş olduğunu fark etmek. İsyan etmeye çalışmak fakat tiyatro kapısındaki nöbetçilere takılmak...

Bugün güneş neden bu kadar ılık

Madeni arzuların ardında seyre daldım

Eskiden;

Bir gün, kiliseye uğradı ve bir teselli aradı. Kiliseye girerken onu, kilisenin sırasına diz çökmüş, hıçkıra hıçkıra ağlarken gören bir rahiple karşılaştı. Rahip ona acıdı ve onu uzun uzadıya konuştukları odasına götürdü.

Oysaki tahtadan atlarıyla şehrimi fethe gelmiş bakın;

ÖĞRETMEN: Şeey! Ben öğretmenim. Bunlarda Gümüş İlköğretim Okulu öğrencileri. Sınıfça buraya

Onların çöpünü alıp işyerinize, evinize veya sokaktaki diğer insanlara

Tozlu pabuçlarını gözlerime sürmüşüm

nasıl olunur Şiraze.

Ne yapsam, ne etsem unutamıyorum.

Rahmetli ilk defa sertleşti bana karşı, öfkeyle doğruldu.

-Hasan bu ne hal?

bir ilkbahar günü :)

Yaşam akıp giderken ayakuçlarımdan

Gülşende bülbülünüm bir kez olsun açmaz mısın

dik ;şımardıkta şımardık, şımara şımara yürümeye başladık. Laleler solmuş bitmişti ;mevsim

Dükkan sahibi, müşterisini içeri aldıktan sonra, ısınması için ona bir kahve ikram etti. Sessizce kahvesini içerken etrafı seyreden adam, karşısında oturan yaşlı satıcının ikna edilmesi pek güç olmayan biri olduğunu düşündü. Herhalde o da müşterisini anlar, onun haklı isteğini geri çevirmek istemezdi. Acaba büyü dükkanından çıkarken istediği gibi bir alışveriş yapmış olacak mıydı?

kurtarabilir' deyince ben de paramı alıp buraya geldim." "Ne kadar paran

Çocukların bastıran çığlıkları kadının öfkesini bir kat daha arttırdı. Ellerini havaya kaldırarak ve sesinin çıktığı kadar bağırarak sözlerine şöyle devam etti:

-"Onu bana vermenizi istemiyorum.

teşekkür ettiniz

Der ki derviş bu derdime derman derdine imiş

paraları. Sonra hepsini cebine koyarak

Bir melal zincirine takıldı parmaklarım

Günlüklerimi okumaya başlayınca, bir kişi geldi gözlerimin önüne. Çok sevdiğim, yazık ki dostça sürdüremediğimiz, fakat dostça ayrıldığımız bir ilişkiyi paylaştığım, dünya tatlısı bir bey...

Çiçekler, meyveler gibi...

Siliyor?. Silmiyor?.

?nereye böyle? soruma ilgisiz.

Bu yavru hiçbir zaman diğer yavrular gibi koşup,

O sordu; "Nasıl buldun, elimin kuvvetini?"

At olup koşar, kuş olup uçar.

Sel sel akar diğerleri / güneş güler tenlerine

şimdi şiraze, anladım ki yokluğundur beni aşka aşık, deli divane eden.

O uzun kirpiklerin gönlüme düşen gölge.

Japon, Dünya ile feza arasında gezinir gibiydi. Eli şakağında;

- Eğer inanmıyorsanız, kuzunun sahibini bulun sorun...

Şuna bak demiş komşuları atları satıp zenginleşti yüzünde tebessüm yok. Bu tamamen kaçık demişler.

İzi kalmıştır gözlerimin;

Yesevi'nin sözü sevgi

Because you're there

Bu duygusal yıkımı gören üç küçük fare bir kenara çekilip, aralarında bir plan yapmışlar, diğer hayvanlar görmeden, kimse ne yapmak istediklerini bilmeden, tilki duymadan. Bir gün tilki sıcakta uyuklarken miskin miskin, yanına yaklaşmışlar sessizce. Zayıflamış gölgeden sürükleyerek, kızgın çöl kumunun üzerine taşımışlar tilkiyi uyandırmadan. Sıcak çöl güneşi durur mu? Hemen atılmış tilkinin üzerine. Daha önce yarım kalan işini bitirmiş. Almış tilkinin tüm gücünü. Sıcak çöl güneşi tilkinin gücü ile doyarken, üç küçük fare, zayıflamış gölgenin altında duran diğer hayvanlara seslenmişler. Aralarındaki kavgaya son vermelerini, yoksa sevgi ağacının tümüyle güçsüz kalacağını, kendi sonlarının da tilkininkinden pek farklı olmayacağını anlatmışlar dilleri döndüğünce...

?İyiliğin küçüğü olmaz

Tek care, kuyuyu toprakla ortmek ve hayvani kuyuya gommek

- Eee kimmiş.

Alkamanın anası:

- Nedense herkes hatasının sebebini hep dışta arıyor ve başkalarını suçlamak yoluna sapıyordu. Böylece suçlarının örtüsü altına saklanıyordu. Oysa insanın başına ne geliyorsa kendi yüzünden ve kendi eliyle geliyordu. Bunun bilip yalnız kendimle cenge girerek, nefsimin iradesine uymamaya ve vesvese verenin ağına düşmemeye çalıştım.

maçların sezonluk

Hemen.

Dört yanına ateş saçan türlü türlü afetten

kurtulabilirdi.. Yaşlı kadın, sessizce kocasına döndü: "Üniversite

Gideceğin limanı bilmezsen

Büyükler, çocukların konuşmalarını yarım yamalak

Kadın, neler olup bittiğini hatırlamak üzereyken kendine geldi. Özel bir hastanenin en lüks odasında yatıyor ve narkozun tesirinden midesi bulanıyordu. Aile dostları olan tanınmış doktor, odayı dolduran çiçeklerden bir tanesini vazodan çıkartıp kadına uzatırken:

Soluğunda

Gün, günahları ayan eyleyen; aşıkları garip eyleyen; dertlilere dert katan gün? gün uç vermeye başlar. Tamara, istemeye istemeye dillenir: ?Babam, zalim bir keşiştir, bu halimizi görse sana da kıyar bana da? var git Çoban.? der, elleri Çoban?ın ellerinden söküle söküle kopar. Sabah yeli Tamara?nın saçlarını savururken Çoban, ardından bakakalır ve bir inciyi suya atar gibi dileğini kalbine atar. Kendisini gölün sularına bırakır ve Gevaş?a çıkar.

Batiririm dikenimi

123456789 x 8 + 9 = 987654321

Dostluklarınızdı r.

Devasa bir binanın üçüncü katında şirin bir oda.. Gümüş saçlı, sıcak tebessümlü bir yaşlı kadın.. Gözlerinin içi ışıl ışıl ama.. Anlattım olanları.. Cüzdanı ve mektubu gösterip.. Derin bir iç çekti mektuba bakarken ve "Genç adam" dedi, "Bu mektup, Michael ile son kontağımdı.. Onu öyle seviyorum ki.. Sean Connery gibi yakışıklıydı.. Hani şu meşhur aktör.. Ama ben 16 yaşındaydım.. Çok küçüğüm diye annem kesinlikle izin vermedi.." Derin bir nefes daha.. "Michael Goldstein harika bir insandı. Eğer bulabilirseniz ona söyleyin lütfen.. Onu hep düşündüm.. Hep.." Bir ufak sessizlik.. Bir derin nefes daha.. "Ve onu hep sevdim.." İki damla yaş damladı elindeki mektuba, ıslanan gözlerden.. "Ve hiç evlenmedim.. Michael gibi birisini bulamadım ki.." Hannah'ya teşekkür edip odadan çıktım.

Rahatlamisti artik icinde biriken tüm acilari paylasmisti benimle...

'Atim, kopegim ve ben cok susadik.'

bir tek gözlerim kalacak

Kenardaki tabureye oturup beklemeye koyulurken, içeriye yaşlıca bir adamın girdiğini gördüm. Eskimiş ceketinin sol yakası altında bir madalya parıldıyor ve yürürken hafifçe

Aslında şimdi size 2 dolar 37 cent vereceğim ve

Bir de kuşları yakalamak için tuzak kurup tohum atan avcılar? Onlar da çoktan yerlerini almışlardı Küçük kuş aynı yerden geçerken hemen tanıdı burayı Bir zamanlar hiç ağaç olmayan yerdi burası Belki de, dedi? Devamını getirmeden aşağı doğru süzülmeye başladı Gördüğü sayamayacağı kadar tohum iştahını kabartmıştı Bir tohumdan vazgeçmişti ama şimdi kendi ektiği ağacın altında bin tohumluk bir sofrada bulmuştu kendini?Toprağa ne verdin de sana fazlasıyla vermedi? demiş Mevlana Hazretleri Bunu kuş biliyor muydu bilinmez Kuşun bilmediği başka şeyler de vardı

-Nasıl olur, kadın seni kandırdı hiç mi üzülmedin?

Bir de aşı yapılırdı nerdeyse her yıl. Kalınlaşmış dallar kesilir onların tam kesilmiş yerlerinde bir yarık açılarak önceden?verimli? dutlardan alınmış küçük dallar birtakım macunlar eşliğinde yarığa yerleştirilirdi. Etrafı macunla iyice kapatılıp, iplerle sarıldıktan sonra dalın yaprak açması beklenirdi. Genelde açmazdı o yapraklar? Yazın ortasında ise bu defa da?yaprak aşısı? denen bir aşıyla başı derde girerdi dut ağacımızın. Yine?verimli? dutlardan alınmış sapı sağlam yapraklar, bizim dutun belirlenmiş bir yerinden kabuk soyularak oraya yerleştirilir ve sarılırdı iplerle. Mevsim bitmeden yaprak açmışsa artık?dişi? olur ve meyve verir kabul edilirdi. Yaprak açmamışsa?erkekliğe? devam?

Ama yine de herşey güzeldir. acılar yaşamın bir parçasıdır. onlarla yaşayabilmek ve hala gülebilmek hayatın en zor şeyi de olsa yenilmeme duygusu apayrı bi güzellik...

Tam güle uyanıyordum

belki su an arkamda yürüyen insanlarin icinde bir yerde demek, belki su an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar yasamak ne zordur degil mi?

Yazıhaneden malzemeleri aldıktan sonra Mevlevi dergahının dernek binasına giden, sağlı sollu ahşap yapılarla muhafaza edilen, ortasında asırlık çınarların olduğu yokuşu akşam serinliğinde tırmandık. Cumbalı evlerle süslenmiş sokağın içinde kalan, iki katlı, kapısından girince Osmanlı?nın kokusu duyulan mütevazı bir eve geldik. Aşağıdan yukarıya doğru sürgü ile açılan, çerçevelerle küçük küçük parçalara ayrılmış ve önünde renk renk çiçeklerin bulunduğu pencereye doğru ilerledik. Bu pencere ders odamızın mah ile rabıta kurmasını sağlayan pencereydi.

?Renk? desen renk.

büyük, şeffaf bir kabın içine hepsini doldurdum.

Evine gittiğim gün, yine güçlükle konuşarak:

ablasının gözlerinin içine bakıyor ve gülümsüyordu. Kızın

pürahenk dolaşırım, remzimi bulan el etsin

Şu dünyada üç nesneden korkarım / Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm / Hiç birinden asla gönlüm hoş

Rüveyda dediğim zaman

yaptım"

Bu açıklamayı dinleyen adam bağırmaya başlar:

Büyütecin ne olduğunu, her şeyi yüz kat büyülten bir çeşit gözlük camı olduğunu herkes bilir. Bir damla suya büyüteçle bakıldığında binlerce küçük yaratık görünür. Oysa çıplak gözle bakarsak onların hiç birini göremeyiz. Ama onlar her zaman o suyun içindedir. Bir zamanlar?dev amca? adında bir adam yaşarmış, güzel, ilginç olan. her şeye sahip olmak istermiş eğer elde edemezse ya büyücüye başvurur yad kendi kendine binbir çeşit yol icat edermiş.

Adam eve döndüğünde, 5 yaşındaki oğlunu kapının önünde beklerken bulur. Çocuk, babasına:

Umman isteyenin olsun

o beyaz hayalsin uzakta..

Devlet televizyonu da yasak savma babından, kalıplaşmış iftar programlarıyla geçiştirdi yıllarca Ramazanları. Nuh Nebi'den kalma?Yunus Emre?, bölünen ve dublaj hataları yapılan?Çağrı?, Yahya Kemal'in şiirinden uyarlanan?Sultan Şehir Aziz İstanbul? Ramazan ayının nöbetçi filmleri oldu.

"Kore gazilerinden " dedi. "Oğluyla gelini bir trafik kazasında vefat edince, ikiz torunlarını yanına almıştı. Yıllardır onlara bakıyor, hem de çok az bir maaşla."

şaşkınlıkla sürüklenirken ansızın bir korsan gemisine arkadan çarpıyorum, lakin alabora olan onlar ben değil. zaten tek yanı batık sandalın düşlerindeyim;

Tıkandı baba'nın anlattıkları Sultan Mahmut'un dikkatini çekmiş. Çayını içtikten sonra dışarı çıkmış ve adamlarına ;

İnsanlar onun hakkında;

bir şey bulurdu. Hatta bazen etrafındakileri çıldırtırdı bile.

Bir zamanlar, Uzak Doğu'da, artık yaşlandığını ve

Yalnızlığını içinde aşk gibi büyüten, sırrını kimseye emanet etme gibi bir yanlışlığa düşmeyen ve onu sadece kendi içinde muhafaza etmesini bilen bir cesarete sahiptir. Aşkına gösterdiği sadıklığı, yalnızlığına da gösterir ve korur onu herkesten... Hatta kendinden bile... Küstürmemek ve de yoldaşlığının daim olması için azami dikkat gösterir. Bilir ki ve başkalarınca da bilinmelidir ki; yeni bir zamanın ve o zamanda doğacak olan düşüncelerin farkına ya da ayrıntılarına yalnızlığın yardımıyla varılır ancak...

'Bırak dalı gitsin dedim Jack. Güven bana. Bırak gitsin.

hayat da böyle işte, biz zorlu dönemde uyur gbiyiz, bilmeyiz gözümüzü açıp uyandığımızda nimet bulacağımızı, uyuduğumuz andaki gibi sanırız nimetin henüz görünmemişliğini.

Onlar annemle konuşurken ben araya girer,

Onların kendi aralarındakinden

?Basit bir dağ beni durdurmaya yettiğine göre benim rüzgar olmam neye yarar.? der.

Lor, ayranı içmeye niyetlenmiş ti kurbağa yavruları bağırmaya başladılar.

Masalımın perisiydi çam ağacı. Sırtında cennet yeşili murassa bir hırka, başında ışıltılı bir taç vardı. Nasıl resmedebilirdim ki sonra. Ne boya kalemlerim vardı ne de resim fırçam. Elimde bir kurşunkalemim vardı.

? kim o? ? Dışardan cılız bir ses geldi.

Aklımız gönlümüzden uzaklaşmıştı

Adamın biri, ilk defa gittiği küçük bir kasabada şaşkın şaşkın gezindikten sonra yol kenarında duran bir arabanın yanına sokulmuş ve arka koltukta tek başına oturan çocuğa:

Çocuğun yanaklarını okşarken:

Her yanı ağaçlarla kaplı,

- Mesleğin nedir?

Elini cebine attığında, evde çantasını boşaltırken bulurdu Bengü onları.

bir Faruk gibi kükreyecektim

Şivekar?dı

-Anlatayım. Ama dilerseniz önce bununla ilgili lise yıllarımda bir öğretmenimden duyduğum bir hikayeyi anlatayım size. Hem biraz rahatlamış, sakinleşmiş olursunuz.

verseler gözlerini satarmısın?

Genç benim geldiğimi görünce, başını kaldırarak:

Ben, onu aramaktan vazgeçtiğim halde, gelip, beni bulmuştu."

menekşe

Lor hiç istifini bozmadan

Ver dedi adam teyzecim sen az daha dur bakalım burada.

Beyaz Ofelya, büyük, beyaz bir zambak gibi,

"Bir hayat deneyimine katılmak ister misiniz?"

Genç adam ayağa kalktı. Sevdiğiyle buluşmak üzere, yeşil tepenin

Ne kadar kolaydı mutlu olmamız?

Bediüzzaman bu cevabı alınca, bu defa kapıdan değil, pencereden çıkıp gitti. Yine elleri kelepçeli, ayakları zincirli idi.

Erik yemek üzere erik dalına çıktım; ama bir de baktım, üzüm yemekteyim. Şaşkınlığımdan hayrete düştüğüm sırada bir ses duydum:

Paketi koltuğun üstüne fırlattı. Mutfağa gidip kendine koyu bir kahve yapmalıydı.

Bir renk, de kendinden kat

"-Sen bir korkaksın" diye cevap vermiş

Kuluçkadaymış bütünüyle kin, nefret meğer

O gün sevgililer günüydü. Her sevgili gibi onlar için de çok önem taşıyordu. Kış olmasına rağmen hava o gün çok güzeldi. Kendilerini hemen şehrin gürültüsünden uzak, kırlarda bir ağacın altına attılar. Güneş ara sıra bulutların arasından parlayarak ortaya çıkıyor, sanki onları ısıtmak istercesine çabalıyordu. Ancak onlar zaten birbirlerine sarılarak ısınıyorlardı. Her ikisi de Sevgililer Günü için hediye almışlardı. Selma üzerinde "Seni Seviyorum" yazılı, kalp şeklinde kırmızı bir yastık almıştı. Arabasına koymasını istemişti. Emre ise, camdan yapılmış şeffaf, içinde kurutulmuş kırmızı bir gül bulunan kalp şeklinde bir biblo almıştı. Yanına da duygularını ifade eden bir mektup koymuştu:

?Sahildeki evimizi senin çizdiğin projeye göre yaptırdım. Kocaman terasta martılarla kahvaltı ederken, ben hep seni seyrediyor olacağım...?

Her gün yepyeni bir insan olduğunu bilerek uyan

buz kaplandı ve kış döndü yerine. Annesi tüm sessizliği uyandırıvermişti: ?O sandığın önünde oturmuş

- Peki, dedi öğretmeni. Ne söyleyeceksin bakalım?

-Neye?

Baba tekrar bağırmış:

buldum... Yaşam gizlenmiş güzellikler midir diye sordum denize?

uçuştuğu günbatımları...

Bunun üzerine çocuk, babasından bir istekte bulundu: "Peki babacığım,

Umutsuzluk her yanı kuşattığında, umudun vakti gelmiş demektir.

- Çabuk doktor, çabuk! diye inledi.

- İnsanların üstün olmak için birbirleriyle yarıştıklarını gördüm. Ancak bir çoğu üstünlüğü yanlış yerlerde arıyor ve birbirinin üstüne basarak yükselmek istiyordu. Bunun üzerine üstünlüğü geçici dünya değerlerinde değil, akıl ve ahlakça yükselmekte, kötülüklerin her çeşidinden el etek çekip, iyiliklere vasıta olmakta aradım.

kazanmaktan ümidimi yitirmiştim.

Derken nereden haber aldığı bilinmeyen genç bir hekim geldi ve onu iyi edebileceğini söyledi.

Üzgün, dalgın bir şekilde ülkeyi terkederken, bir köyün yakınında koyunlarını, keçilerini otlatan küçük yaşta bir çobanla bir süre ahbaplık etti

"O, Zaman 'dı" diye cevap vermiş Bilgi.

Adam da bunun üzerine yüzlerce güzel gülün olduğu bahçede ilerlemeye başlamış... Birden çok güzel sarı bir gül görmüş.. Tam ona doğru eğilirken biraz ilerde kocaman pempe bir gül gözüne çarpmış... Tam ona uzanırken daha ilerde muhteşem güzellikte kırmızı bir gül goncası görmüş...

- Rabbimiz içkiyi kesin olarak yasaklamıştır, içilmesi, yapılması, taşınması, satılması yasaktır.

Bitmişti madde.

Ve umudu eksik etme döşünden hiç bir zaman

belki biraz uzaktan, mağribten, dünyanın kalbinden

Şivekar avcılara görünmek istemedi

- Yüz verme sonra astarını ister dediler; inanmadım. İlk yapamam dediğimde, amma da cimrisin dediler. Tokat gibi geldi bu söz esas şimdi inanamadım.

Ben ve kardesim, yillarca annemin duzelmesi icin adeta Allah'a yalvariyorduk.

Bitti işte, akşam oldu. Şiir sustu, şarkı sustu, büyük bir sessizlik kuşattı yeri ve göğü. Duvardaki tabloda elinde bir gülle bekleyen adam, elindeki gülü saksıya bıraktı ve tablodan inerek çekip gitti. Yıllardır orda öylece beklemişti halbuki. Yağmur dindi, güneş silindi gökyüzünden, bulut rengi oldu dünya. Buluta girdi dünya. Bulutta buldu sükuneti herşey. İçimdeki bulutlarla kardeş oldu, sukutu ördüler birlikte. Yarım kalmışlıkları yanına alıp gitti o tablodaki adam. Yeni bir başlangıç yapmak için gitti. Yarınlarda yeni bir tabloda uyanmak için gitti. Beklide bir tabloda olmak, bir duvarı süslemek sıkıcı geldi kendisine, beklide o tabloyu yapan adama özendi. Nesne olmaktan sıkıldı özne olmaya gitti beklide. Bir şeyler yapmak gerektiğine kanaat getirdi. Yeniden sevmek, yeniden acımak, yeniden acı çekmek, yada yeniden dirilmek istedi.

Uyuyakalmış prensesi öptüğümüz de oldu, lakin ne az.

Tamer Anlatıyor ;

Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa.

Karınca cevab verdi ki,

- Eee?

Ok değerse bir kuşun ancak kalbine değer

YÜREKTEKİ YANGIN-OZAN YAZAR

- ?Hiç merak etme, sana yakışıklı bir prens gibi gelecektir."

İnandığım kadar çok bahar bestesi duyuyorum.

Kaderinin kayıtlı olduğu kitap, senin boyama kitabındır.

Zühal hanım tam dalmış İznik?i seyrediyordu ki, bir ağacın arkasından, kendisine bakıp bakıp saklanan ve gülümseyen bir erkek çocuk gördü. Pikniğe gelen ailelerden birinin çocuğu olmalı diye düşündü. Çocuğun gülümsemesine, kendisi de gülümseyerek karşılık verip tekrar manzarayı seyretmeye koyuldu. Fakat çocuk oyununa devam ediyordu. Saklandığı ağacın arkasından başını uzatıyor, ağacın etrafında bir tur atıp tekrar saklanıyordu.

"Vitrindeki elbiseyi giymeni istemiştim, dedi. Bakalım üzerine uyacak mı?

Baktığında kaçıramazssın gözlerini

Sonra gayet sakin bir tavırla elindekilerle mutfağa geçerken eşine seslendi:

İkisi birlikte öğle yemeğine indi. Bu arada Melek Hanım kızıyla karşılaştı merdivende. Mine, annesini rehber öğretmenin yanında görünce annnesine kızgınlık dolu bir bakış fırlattı. Bakışlarıyla annesine:

Bütün gece boyunca

- Bir toplantıda zekamı ya da sohbetimi göstermek konusunda tercih yapmak gerektiğinde, sohbeti seçmenin daha iyi olacağını öğrendim.

Derin düşüncelere dalıyor, bir çıkış, bir çözüm arıyor.

birbirinden farklı insanlar. Ama hepsi sizin ilginiz ve dikkatinizi

acıya ve sevince dar gelen sonsuzluk

Karanlık bir geceydi; soğuk ve dondurucu bir kış gecesi. Ayaz insanın iliklerine işliyordu. Halife Hz. Ömer'i görüp onunla biraz konuşmak üzere evden çıktım. Her taraf ıssız ve sessiz, bütün şehir uykularının en derin rüyalarında soluyor olmalı. Sokaklarda in cin top oynuyor.

Onu gördüğünüzde içinizdeki sızının "DOSTLUK" olduğunu bilmek,

Hiçbir gemi hiçbir zaman hiçbir sonbaharda yol almadı içimden.

Kurduğun hayalleri yağmurlar yıksa da

döne döne pervane bir naz'ım Şiraze.

Kaçamaz.

Onlara dedi ki:

Sevgililer günü ya bugün..

dememeli...

Bilge, kafası, karşılaştığı olaylarla meşgul bir halde hayvanlara göz kulak olurken, bir keçi yavrusu kenarında oynamakta olduğu uçurumdan aşağı yuvarlanıverdi

Kendinizi geleceğin kıskacından kurtarın: Çekicilik şimdi iş görür, gelecekte değil. Amacınızın yaşamınızı bugün biçimlendirmesini sağlayın. Sakın erteleyip, "Günün birinde yaparım,"sendromuna kapılmayın. Yaşam amacınızı hemen bugün ifade edin; şu da olsun, bu da gerçekleşsin diye beklemeyin.

Filozof, derhal bir cümle söyledi ve her iki ölümden de kurtuldu:

Köylüler, uzaktan uzağa gözledikleri bu hadiseyi birbirlerine anlatıp yaşlı çobanın veli bir zat olduğunu söylerlerdi.

-Peki bir külah dondurma?..

Bunlarla basetmenin tek yolu, yakinip sizlanmak degil, dusunup silkinmek ve kurtulmak, aydinliga adim atmaktir.

Bir zamanlar dağda, kızgın güneşin altında, mermer taşlarını yontmaktan bezmiş bir mermer yontucusu varmış.

?Yol? desen yol.

"SEN ELMAYI SEVİYORSUN DİYE,

Adam, içki içmeyi diğer günahlara göre daha az zararlı bulduğundan ve yapılması daha kolay olduğundan kabul etmiş. Şeytanla beraber bi meyhaneye gitmişler. Şeytan adamı sabaha kadar içirmiş. Adam iyice sarhoş olduktan sonra şeytan adamın aklına girip; adamı bi kızla zina yaptırmış. Adam kendine geldiğinde:

Aydınlatayım

Nil kadar yorgun şimdi ufuklara dalışım

"Güle güle" dedi başrahip..

görünce. Muhtemelen bu çivi 10 yıl önce, ev yapılırken çakılmıştı.

Ortalık buza kesmişti. Sıkı giyinmiştim ama kabanın altından, boğazından, düğme aralıklarından zorlayan arsız esinti beni titretmeye yetiyordu. Havayı doğrudan içime çekmemek için avucumda ısıtıyor, öyle nefes alıyordum. Kurban Bayramı?nın ilk günüydü ve ben deli danalar gibi dolanıyordum. Kendime görev bilmiştim insanlara yüz eğmeyi, bağışlanan o ağır, yaş, tüylü, kanlı, pis yün yumağını nezih bir nesne, bir elbise, katlanmış kaşmir bir palto gibi taşımayı? Üşüyordum ama mutluydum. Zordu ama bunu isteyerek yapıyordum. Şu anda haydi sen evine yollan deseler bana çok ağır gelirdi. Topladığımız postları satacak ve evimizdeki iki yoksul arkadaşın okul harcını karşılayacaktık. Geçen sene topladığı derilerle ihtiyaç sahibi öğrencilere bir ev kiralayıp içini de döşeyen bakkal, manav ve işçileri duyunca bu işi başarabileceğimize inandık. Neden olmasındı ki? Neden olmasındı.

gündüz de ayda,

Ellerinin "elçi/lerin" olduğunu da unutma!

sessizlik hakim olur ve kimse onun durduğunu fark etmez, alkışlamaz.

Doktor durumu beş yaşındaki oğlana anlattı ve ablasına kan verip

Sanki görüyordum ben bu şehri ilk kere,

ıssızlığın kucağında bırakabildim kendimi ancak.

as-leon:)kandilin kutlu olsun:)

Doktorun sözünü dinlemeye karar verdim. Vakit gece yarısını geçmişti. Sabahın beşinden beri ayaktaydım. Salgının şiddetlenmesi yüzünden aralıksız çalışmıştım. Oğlumun kızarmış, zayıf, yüzüne baktım. Beklemekten başka yapılacak şey yoktu. Çocuğumu kollarımın arasına alıp bağrıma basmak istedim. Bunu yapamayacağımı bildiğimden hızla odadan çıktım.

Ve kim ki başkalarına da düşünür ve o da kesinlikle doyurulacaktır. Çünkü yaşam denen bu pazar, alan değil, veren kazançlıdır her zaman

bir mucizenin kaça malolduğunu çok iyi biliyordu. Tam tamına bir dolar ve

Saatler epey ilerledi ama yine bir hareket yoktu.

Biz günü güneşten ektik toprağa

Yazdıkların bir kaç satır değil, sanki bir ömür gibi

koyuldu.

Top son olarak mühendisin eline verilmiş, mühendis topu şöyle biraz çevirip bakmış ve sonra:

tut topu tut

Alsam, ölümsüzlüğü billur dudaklarından

Ve nihayet beş vadiden geçtikten sonra gelen Altıncı Vadi "şaşkınlık" ve sonuncusu Yedinci Vadi "yokoluş"ta bütün kuşlar umutlarını yitirmiş... Kaf Dağı'na vardıklarında geriye otuz kuş kalmış.

Yaşamın gizemini ve mutluluğun kaynağını arayan bir genç vardır. Bu genç, yaşamın gizemine ve mutluluğun kaynağına ulaşmak için bilgelerden yardım ister. Ve sonunda sorusuna bir kralın yanıt vereceğini öğrenerek bilge kralın karşısına çıkar. ?Bana yaşamın gizemini ve mutluluğun kaynağını anlatır mısınız? der. Kral kendisine daha sonra yardımcı olabileceğini ve şimdi gidip sarayını dolaşmasını söyler. Ve gence bir kaşık verir. Kaşığın içerisine de iki damla yağ koyar ve yağı dökmemesini tembihler. Genç, gidip sarayı dolaşır ve kendisine söylenen saatte tekrar kralın karşısına gelir.

Söz uzar, kesmek gerektir vesselam!?

Sait ÇAMLICA

Dostluğun Kuvveti

Bir an durdu, sonra sesinin bütün yırtıcılığı ve kiniyle

Elinde bir rüzgargülü, bir çocuk,

Çobandede dağında, bu su hala akıp gider. Yalnız sürülerin dağda olduğu mevsimde. Sürüler inince su da kesilir.

işler gergef.

İhtiyar adam, oğlunun neden kendini doktora götürdüğünü anlamıştı. Yüreğindeki sızıyı bastırmaya çalışarak;

Sanki kelebek elinden gelen her seyi yapmis da, artik yapabilecegi bir sey kalmamis gibi geldi ona. Bu yüzden, kelebege yardimci olmaya karar verdi: cebindeki küçük çakiyi çikarip kozadaki deligi bir cerrah titizligiyle büyütmeye basladi.

Gülümsemelerle dudaklarımızda

Yüce ve önemli..

Konuşmlarında, doğru olmayı düşünürler...

hiçde güzel olmadığını, hatta çirkin bile sayıldığını söylemekteydi.

Çalışmaları profesörün beğenisini kazandığı için ona çizimlerini yapacağı özel bir oda verdiler. Avrupada görmüş olduğu profesyonel stüdyolar gibiydi. Yüksek tavanlı, ışığı bol alan, geniş pencereli büyük bir odaydı. Odada ayrıca daha önceden profesörün kullandığı resim sehpası ve gerekli boyalarla vernik de vardı.

Aşkı ve ölümü.

- Baban evde yoktu, ben de su doldurmaya köy pınarına gitmiştim. Lodos mu ne diyorsunuz, işte o rüzğar bazen ters esiyormuş, yukardan aşağı filan. Sen beşikte uyuyorken rüzğar bacadan içeri esince közler ocaklıktan tahtalara sıçramış, yangın başlamış. Pınar yerinden dumanları görüp koştuğumda alevler heryeri sarmıştı. Birazdan yıkılacak gibi görünen eve yine de girmek için atıldığım anda Zeynep teyzen kucağına seni almış olduğu halde dışarı fırladı. O sahneyi hiç unutamam; onun kucağından seni aldığımda o çığlıklar atıyordu.

bakmıyoruz bile... Her defasında ilkbahar heyecanlara boğar beni... Nereye

Sevinçle çırpınır

sevmedim burayı

Bahardır karıştı hava

komşusunun o beğenilmeyen gömleklere muhtaç olduğunu fark etmeli.

Birini sewmek nedir bilirmisin

onlara bir yalan söyledi. Çoğu öğretmen gibi, onlara baktı ve hepsini aynı derecede sevdiğini söyledi.

Vuslat kokuyor nefesim

demişler. Ikisi de yeni yerlerinde kimseyle konuşmamışlar ve yıllarca

Yaşlı adam, müşterisini gözden kaybolana dek gülümseyene dek izlerken, aklından Santayana'nın bir sözü geçiyordu:

İçimde kuş cıvıltıları, şarkılar;

çobanın ziyafeti ve topal koyun

-Evladım gelmeme gibi önemli bir fırsatın vardı neden geldin.

Kendileri ve eşleri, gölgeliklerde, tahtlar üzerinde yaslanmışlardır. (Yasin Suresi, 56)

Ve sonbahar bitene kadar

Gerçek bir yaşam Öyküsünden...

- "Ama, sizden bir ricada bulanacağım", diye eklemiş, delikanlının eline bir kaşık verip sonra bu kaşığa iki damla sıvıyağ koymuş. "Sarayı dolaşırken bu kaşığı elinizde tutacak ve yağı dökmeyeceksiniz."

Her çerçevenin altında bir harf olduğunu o gün farkettim.

Sen karı ne yapacaksın, Eğer kar yağarsa arkadaşlarım beni oyuna alacaklar. Öylemi Ah yavrum benim...

bu kağıttan gemiyi bırakıyorum

bundan çok önceleri

varlığından yoksun çağın koridorlarında

Burada ve öte yanda;

Başımla onaylarcasına bir işaret yaptım. "Kızımın adı da Pınar da" dedi küçük kıza yönelerek.

Çocuk sevinçle bağırdı:

Görüşmek üzere, yeni doğan gün

... `)| ... , ...

Ertesi günü Gayle?i ziyarete gittiğimde gözleri ışıl ışıldı.

Sozde degil Ozde Sevmektir...

NewYork'ta bir yayınevinde redaktör olarak çalışan 51 yaşındaki George Turklebaum, geçirdiği kalp krizi sonucu hayatını kaybetmiş...

Gittiğin gün hayat bitti sanmıştım

Yaşadıklarını düşünmeyecekti. Kördüğüm olmuş hayatından kurtulacaktı. Ama düşündü ki nereye giderse gitsin yaşadıklarını da beraberinde götürüyor insan...

- Aman, beyim, dedi, iki serum. Çabuk yetiştirin. Biri oğlum, öbürü miralay için iki şişe?

Öykü burada bitmiyor. Görüyorsunuz, ortaya çıkan başka bir mektup var. Teddy bir kızla tanıştığını ve onunla evleneceğini söylüyordu. Babasının birkaç hafta önce vefat ettiğini açıklıyordu Ve evlenme töreninde Bayan Thompson ́un damadın annesine ayrılan yere oturup oturamayacağını soruyordu.

Gökyüzümüzün, ufak hücre penceresinin aldığı kare güneş diliminden ibaret olmadığını fark ettiğimizde tüm kapılar açılacak, çağıldayan sular ifrat ve tefrit eşiğinden sıyrılacak.

987 x 9 + 5 = 8888

Bir gün padişah ava gidecek olmuş ve hep beraber ava çıkmışlar. Padişah tüfeğini doldururken vezir yanlışlıkla tetiğe basar ve patlayan tüfek padişahın baş parmağını koparır. padişah can havli ile bağırmaya başlar ama vezir padişaha:

Gardiyan kafasını kaşıyıp, ``Allah Allah!`` dedi. Sonra mahpus`a yaklaştı;

? Peki, Hasan Amca anlattıklarını anladım da, bunlar insan olmanın özellikleri, ne yapabiliriz ki bizler böyleyiz.

Benim bundan öğrendiğimm şu oldu, der.

ve usulca silahların gölgesi penceremde

ŞAVAŞÇI SU İÇMEK İÇİN EĞİLDİĞİNDE BOYNUNDAKİ ALTIN KESESİ ISLANMASIN

Elbisesinin hergün oluşan kilo kaybına göre bir kaç kez ayarlanması gerekti?

Bir gün, kirlarda gezintiye çikan bir adam, kenara oturdugu otlardan birinin dalinda, küçük bir kozanin varligini fark etti. Koza ha açildi ha açilacak gibiydi.

Çocuklar annelerinin varlığına rağmen öksüzler. Çocuklar, babalarının

Önce dükkanımıza bakıyorum.

değilim, diyemem!

Demişler : ?Ölmek de ne demek?

- İlk gün olur böyle şeyler. Hadi beraber geçelim bahçeye. Adım Fatma, müdür yardımcısıyım. "

Cevabın doğru olup olmadığını kontrol etmek isteyen Süleyman Peygamber karıncayı bir şişeye koyar. Yanına da bir buğday tanesi koyarak hava alacak şekilde şişeyi kapatır. Ondan sonra da bir yıl bekler. Müddeti dolunca şişeyi açtığında bir de bakar ki karınca buğday tanesinin yarısını yemiş, yarısını da bırakmıştır. Kendi kendine meraklanır. Acaba neden yemedi?

Her şey bu kadar güzelken neden ağlıyorlardı ki?

kırmızı bir oyuncak arabam olmadı.? dedi.

- Evde oturmaya devam edersen daha da halsizleşeceksin.

Üşüyorum Şiraze beni yüreğinle sar.

?Ceyhun'da serinlemek

"Allahım" demiş; Her şey senin elinde!

şehirler konuşmaz, taşlar gibi

''Al senin olsun, dedim, bunlarla güzel resimler yaparsın.''

H. z. Süleyman'ın Karıncayı imtihanı:

Bu sabah yatağımdan doğruldum. Farklıydı. Her zamanki kalkışlarımda böyle olmazdı. Kendimi nasıl hissettiğimi bilemedim. Şaşırdım. İçtenlikli bir duygulanma yaşadım. Etrafıma bakındım. Beni bu halimle gören olsaydı, ?kafayı yemiş? diyebilirlerdi.

bütün aynalar gülecek elbet,

Fırtınalar önünde bazen bir kuru yaprak

Özünden başka kimse, seni mutlu edemez.

-Yazıklar olsun bizlere. Bu çocuk kadar olamadık. Bu çocuk annesine verdiği sözünden dönmemek için her şeyini veriyor. Bizler ise Allah?a söz verdiğimiz halde, hiçbir zaman verdiğimiz sözlerde durmadık. O?nun yapma dediklerini yaptık yarın Allah?ın huzuruna çıktığımızda halimiz nice olacak?

Ama onlar her zaman o suyun içindedir. Bir zamanlar?dev amca? adında bir adam yaşarmış, güzel, ilginç olan. her şeye sahip olmak istermiş eğer elde edemezse ya büyücüye başvurur yad kendi kendine binbir çeşit yol icat edermiş. Bir gün aline büyüteci alıp bir damla suyu incelemiş suyun içinde o gözle görünmez yaratıklar hiç durmadan hareket ediyorlar, sıçrayıp, hopluyorlarmış. Çok ilginç bulmuş fakat daha net görmek için renklendirmeyi düşünmüş ve kırmızı bir renk damlatmış içine. Bu bir büyücünün kanıymış.

Çaresiz bir takvimden yalnızlığa gün saydım

Onu senden kim çaldı?

Yaşamak gibi bir şey, seni sevmek...

Ancak doldukça çöpleri bırakacak bir yere ihtiyaç duyuyorlar. Bu bazen

- Kardeşim yanlış düşünüyorsun. Ben sana tarlayı olduğu gibi, taşı ile toprağı ile beraber sattım. İçini de dışını da bu satışla beraber sana verdiğimden, içinden çıkan altınları almaya hiçbir hakkım yoktur. Bu altınlar senindir dilediğini yap, der. Tarlayı alanla satan anlaşamayınca mesele kadıya, yani mahkemeye intikal eder. Her iki taraf iddialarını kadının huzurunda da tekrarlarlar.

Gençadam, evinin alt katında marangozluk yapıyordu. Kapı ve pencere konusunda uzmandı. Fakat plastik pencereler yaygınlaşınca, ahşap olanlara rağbet azaldı.

yaşayabildiğin yılların

Yağmurlardan sonra büyürmüş başak.

- "Eğer bu öğüdümü tutarsanız başınızı beladan kurtarmış olursunuz. Otlara, yapraklara, yabani meyvelere razı olun sakın nefsinize uyup fil yavrularına temah etmeyin, onları avlamayın.

?Yaşadığım sürece ben Kur?an?ın kuluyum

sevişirken,

Adam, oğlunun gözyaşlarını görmezden geldi ve eve çıktıktan sonra, eşine dert yanarak:

Derken dört yıl kaldığımız?Ağlasun?, ömrümün hüzünlerine hasretlerine açılan bir tünel; kalbimi annemin kalbiyle donatan bir el oldu. O şehre girerken babama demiştim ki, ?Ayrılırken dile gelse bize ne der bu şehir? Annemi göstererek eklemiştim, ?İlişmeyin?ağlasun? der herhalde. Annem buruk bir gülümsemeyle katılmıştı babamla benim kaygısız gülüşümüze. Sonra babam, ?Bize öyle der de, annene ne der acaba? diyerek annemin çok sevdiği bir türküyü mırıldanmıştı: ?Mihrican mı değdi gülün mü soldu- Gel ağlama, garip bülbül ağlama? Ağlasun?da liseyi bitirmiştim. Bir dosta gönül bağlamanın, bir muhabbetten yara almanın, kanayıp da yaranın yerini bulamamanın, bir şehre ait olduğunu hissetmenin ne demek olduğunu Ağlasun?da öğrenmiştim.

O 'Hayır, bu adam benim, bu çocuk sensin, bu

Yine soğuk. Koşmaya başlarım iner inmez, belki soğuktan kurtulurum diye. Ama o, candan bir dost gibi? Sığındığım kapının ardına kadar benimle gelir? Gün içinde oraya, buraya koştururum? Onu yap, bunu yap derken yorulduğumu fark ederim. Yorulduğumda işte bitmiştir, günde? Bir kış akşamı işten çıkarım, kapıda dostum? Bıraktığım yerde beni bekler; soğuk? Gireriz kol kola, geldiğim yoldan dönerim yalnızlığıma?

O genç, bunu okuduğu vakit, şiddetle haykırdı, sonra vefat etti. Onu kefenleyip defnetmek istedim, fakat:

Toprakana onun yakarışını duymuştu, az sonra Daphne yorgunluktan ağrıyan bacaklarının sertleştiğini, odunlaşmaya başladığını hissetti. Gri renginde bir kabuk göğsünü kapladı. Güzel kokulu saçları yapraklara dönüştü ve kolları dallar halinde uzandı, küçük ayakları ise kök olup toprağın derinliklerine doğru indi.

bizar olacaktım

Kalp; hicranın ölüm döşeği ise,

- "Hemen mi öleceğim?.."

vadilerine duygu duygu taşan, hayatın denizine coşkulu bir ırmak gibi

Belki bir, belki iki,

"Aman ya Hocam! Allahü tealayı zikreden talebelerinle alay ederken, birisi şiddetle karnıma vurdu. O anda bütün vücudum hareketsiz kaldı. Ağzım da bu hale geldi. Bundan böyle hatamı anladım ve tövbe ettim. Ne olur beni affediniz ve ağzımın eski hale gelmesi için dua ediniz." diyerek ağladı.

Acı tatlı yıllar süren bir sürü maceradan sonra Aslı Han'a kavuşmak nasip olacaktır. Ancak o gece

nasılsın?

turnuvadan kazandığı paranın bir miktarını yazdı çek defterine.

hiç bir şey tesadüf değil. Bu hayat bize bir şeyler öğretmek için çok özenilerek hazırlanmış. Başına gelen her olay insan için bir fırsat.

Uzaklardaydın, sevdiğim uzaklardaydı

söylenmez / söylenirse

- Merhametsiz insan kalmadı demeyesiniz diye!

Sensiz doğrular eğri; beyaz bile karadır

Tesadüf ya bir gün sevdiği bulmuştu

Gerçek mutluluk, gördüğün şeyde değil, asil görünmeyen yerdedir... Gerçek sevgi, yapıldığı bilinen şeyde değil, yapıldığı halde bilinmeyen şeydedir

Ben giderken, kulağıma değdi onun sadası..

"Beni"

Yaşamak sadece yaşamaktır.

Dostun en hası, o sevgiliyi

Sen, ol deyince gökyüzünden karda yağar, nur da yağar!

Aklına kötü düşünceler gelmeye başladı. Hayır.. hayır.. olamazdı.

Estir gönlüme gidişinden artan hülyayı

hiçbir rüzgardan sana

Oyunlarımız sürekliydi.

ve elindeki parayı uzattı: "Al bakalım istediğin 10 doları"

Gün vurdu içime, ışık düştü gönlüme. Damla damla değil sağnak sağnak bereket yağdı yokluklarıma. Bir zerresini ummaktan vazgeçmişken Ummanlara gark etti beni. Hem geç sanırken, tükendim sanırken, yokluğa karışmışken buldu beni. Bir gece rüyamda buldu beni. Binlercesi gibi huzursuz bir debelenmeden sonra uyku uyanıklık arasında bocalarken buldu beni. Gecelerimi gündüz bellemişken yakaladı beni. Kendimden utanırken, kendimi unutmuşken, kendimden soğumuşken?

Bir türküdür yaşamak

Güneşli odanın çamurlu sokağın

O?nunlayken pervaneleşen yelkovanlar, O?nsuz mıhlanıp kalıyorsa yerine, bir akrep kadar hain...

Nur Dede ile karşılaşmamızdan sonraki ilk cuma günü, tarif ettiği yere giderek beklemeye koyuldum. Burası, merkezi bir binanın en üst katıydı. Büroların açıldığı koridorda uzun süre gezindikten sonra, merdivenlerde ayak sesleri duydum. Atılan adımların yorgunluğu sebebiyle onların bir gence ait olduğunda tereddüt etmeme rağmen, Cennet'i taşıyan adamın geldiğini hissediyordum. Merakımı yenemeyip merdivene doğru ilerlediğimde, bir anda onunla karşı karşıya geldim. 25-30 yaşları arasında çelimsiz bir insandı ve yaşlı annesini sırtına almış vaziyette, asansörü her zaman bozuk olan işyerinin beşinci katındaki doktor muayenehanesine tırmanmaya çalışıyordu. Delikanlının annesi, güçsüz kollarını evladına dolamış ve işlemeli yemenisi ile çevrelediği nurlu yüzünü, hafifçe yana çevirmiş vaziyette oğlunun omuzlarına dayamıştı.

"Peki, benim size vereceğim elli beş yılın karşılığında siz bana ne verebilirsiniz?"

Mavi düşlerde mavi kalmak istedim

Gitti bu sırrı öbür karıncalara

denizdeki tuzlu suyun,

- Ne zaman çıkıyorsun hastaneden diye sordu.

Ondandır ki bahara yeltenir oldu tüm ağaçlar. Çiçekler umutlanır oldu tomurcuklar içinde.

Çırak, yaşlı adamın söyledigini yapar ama içer içmez ağzındakileri tükürmeye başlar.

kim bendeki benden başka bir ben oluşturmadan beni kabul etmeyi ta baştan kendine

ensenden öperim, o saat bardakta şeker gibi erirsin

Kısa sürede kocasını çok sevdi Mesude. İsmi gibi mesut bir girizgah yapmıştı evlilik müessesesine. Evliliklerinden bir buçuk yıl sonra?göğüslerde koklanıp, okşanacak tomurcuk? un da aralarına katılmasıyla sevgi meltemlerinin güzergahı haline geliverdi evleri. Kocası bir oğlu olmasını çok istemişti fakat ilki kız olmuştu. İkincisinde isteği huzur-u ilahide yankı bulmuş ve bir erkek evlatla mutlulukları katlanmıştı. Okuyamamanın ezikliğini hep hissetmişti yüreğinde. Bundan dolayı kızı Seher?in eğitimine ayrı bir özen gösteriyordu. Okuyabildiği yere kadar okutmaktı emeli. Kocası da kızının okumasına hiçbir zaman karşı çıkmamıştı. Karı-koca azimle okuttular evlatlarını. Kızı tıp fakültesini kazandı, ardından da oğlu Muhsin eğitim fakültesi, sınıf öğretmenliğini kazanarak öğretmen oldu. Okulunu bitirir bitirmez İstanbul?da özel bir hastanede çalışmaya başladı Seher. Anadolu?nun birkaç kasabasında çalıştıktan sonra Muhsin de İstanbul?a istedi tayinini. Şansı o kadar yaver gitti ki öğrenim gördüğü ilkokuluna öğretmen olarak atandı. Mesude hanım tam manasıyla yaşıyordu isminin manasını. Okuyamamıştı fakat okutmuştu.

Doktor ayağa kalkıp kesin bir ifade ile cevap verdi:

Genç kız bir anlam veremediği bu durumu doktora anlatmıştı ama ameliyatı kolay değildi, bir aya kalmadan geçer demişti doktor. Aylar geçmişti ama hala aynıydı durum. Çiçeklerinin yanına gitti. Her gün onlarla saatlerce dertleşiyor, zaman zaman ağlıyordu onlara.. En çok kan kırmızısı gülünü seviyordu. Çünkü kırmızı gülün onun için yeri apayrı idi. O da genç kızla beraber gülüyor, onunla beraber ağlıyordu. Onu sevdiği gibi görüyordu genç kız. Ve gülünü sevdiğini ilk gördüğünde ona hediye edeceğine dair yemin etmişti. Başka türlü paylaşamazdı gülünü kimseyle...

Bir bahar ülkesi gibi

Sıcak geçen yazdan sonra sonbahar gelmiş. Yeşilden sarıya dönen tabiat, hüznünü önce ağaçların yapraklarında gösterirken; kuruyan ve sararan yapraklar rüzgarla bir o yana bir bu yana savrulmaya başlamıştı. Çocuklar yerde yaprakların arasında gizlenmiş, tek tük cevizleri büyük bir keyifle bulmaya koyulmuşlardı.

perişan hayallerimin başladığı yerde,

basparmagindaki dikisleri aldirmak üzere içeri girdi. Çok acelesi

HAYAT DÖNER SANA!!!

- Akşam namazı için cemaate yetişemedik ama... gerisini getiremedi. Yıldızların göz kırptığı gecede boğazına hıçkırıklar toplandı.

içimde servislere dağılır çocuklar

Hayallere katın beni Şiraze

Sen ki anlarsın

Çünkü kadınlar biliyor, hissediyor...''

Yavaşça karardı dünya

Onların hepsi Simurg'muş. Her biri de Simurg'muş. Simurg Anka'yı beklemekten vazgeçerek, şaşkınlık ve yokoluşu da yaşadıktan

Çirkinsinizdir kendinizce. Aynalara da küs...

Kağıttan gemiler batıyor ve kırılıyor atların tahta bacakları...

Oysa ağırlığı veren içimdeki

ile sarayın dışına çıkacağı ilan edildiginde halk eğilir ve gözlerini kapatır,

Baş ucunda beklerken hastalığın, farkettim de bir kaç şeyi:

Tutunsun dalıma.

Şimdi akşamların da yıldızlar biraz sönük, ay biraz karanlık, toprak buruk. Gündüzün de güneş hakeza solgun. Sen, topraktan varolanlara, tabiatın hüznünü aşılayan mevsim. Sen, gürbüz saçlarını aşkın onulmaz yarası karşısında tarayarak; kumrala, kızıla, sarıya dönüştürerek döken.

Herkes kendi düşünü kurar,

Mumların Öyküsü!..

Her yeni doğan bebek, Tanrı'nın yeni bir hayalidir.

Onca dalkavuk arasında bir tek o, sözünü eğip bükmeden söylemeli, yanlış anlaşılmayacağını bilmeli.

ömürsüz

Belkide kendi yanmisliginida birakiverip bir kenara, bir dirhem ömründen gün ve gün Sırdan sırra seyrelip, sözün gücünü bilmek istersen; aynı özlerden dil tatlısı süzen seven ve sevilenin yürek sofrasına sor. Burukluğu bir iken binbir nar taneleriyle dökülüp dağılıp, ateşe düşecekse zaten kıvılcımı sen, illede ondan sor, su ile sel ile hiç mi hiç sönmez ve nasıl nasıl..? hasretliktedir.

dostlarina sırt cevirenlerin hepsi orada kalıyor cunku

?İç açan manzara gökyüzünde idi yalnız. Şehzade Camii'nin minareleri arasında 'Elveda Ya Şehr-i Ramazan' mahyası ışıldar ve yüreklere bu kutsal aya gelecek yıllarda da 'Merhaba Ya Şehr-i Ramazan' mahyası ile kavuşmak arzuları verirdi. Başka camilerde de?Elveda? ve?Elfirak? gibi mahyalar bu arzuyu dudaklarda dualarla ateşlerdi.?

Konfüçyüs der ki:

Heyecanla

- Oğlum, Mekke dediğin şurası değil ki, ne zaman gidip geleceksin Sen gittikten sonra ben ne yapacağım, etme eyleme, diye yalvardıysa da oğlu kararında ısrar etti ve hacca gitmek üzere yola çıktı ama, ananın da yüreği yanık kaldı.

Eşinin kararı, kadının hiç de hoşuna gitmedi. "Başarıyı davet etsek, daha mantıklı bir karar vermiş olmaz mıyız, kocacığım?", dedi.

Gel artık şiraze çok bekledim.

Bir gün bu iyiliklerini hatırlatmak üzere?

Gündüz açar geceleri,

Zamanın birinde bir hükümdar varmış, zenginliği tüm dünyaca bilinirmiş. Hükümdar her gittiği yere hazinesinin bir bölümünü götürür ve bunları sergilemekten büyük onur duyarmış.

O küçük bedende saklı büyük ruhun, sevdalarıyla

Kimisi görmüş geçirmiş, kimisi yeni yetme -insanları gibi-

Kalbi güzelleştiren onunla paylaşılan sevgi ve dostluktu.

Önemli olan neleri kaybettiğimiz yada kazandığımız değil, bunları nasıl kaybettiğimiz veya kazandığımızdır? Mesela kazanmak? Bir anda acayip şekilde şan, şöhret, mevki vesaire sahibi olursun ama bunları bir alnının teriyle kazanmak var? Bir de dalavereyle, hile hurdayla kazanmak var?

ışığın koynunda her nesnenin izdüşümü olurdu; ya cismim yok, ya da güneşim solmuş.

Dilim susar da yüreğim konuşur her gece.

önünden kaldırıp, yerlerine yerleştirdim. Çocukların

"- Bekle... Az sonra pişer!"

Yaşam dedikleri bir sınavsa eğer;

- Allah? ım, sen bu duaları kabul et, diye yalvardım.

küçük kız, biz burada mucize

Ellerimle üşüyen kulaklarımı ısıtmaya çalışırım ve burnum kıpkırmızı olmuş? Dolmuş beklerim durakta, hiç gelmez gibi? Soğuk bir kış sabahıdır, üşüttükçe sıkıştırır zaman? Beni, kendimi, yüreğimi? Aklımdan bile geçmezsin, gözlerim dalsa da çiğnenmiş karlara?

Teddy ́nin birinci sınıf öğretmeni söyle yazmıştı,

Rüyaları hep acılarla doluydu boşluktu..

Gavs-ül-Memduh hazretleri, bir gün dergahın önünde otururken Abdürrahim Efendiyi huzur-ı şeriflerine çağırdı. Şam'a gidip gitmediğini sordu.

Otomobilime doğru yürürken başımı kaldırıp göğe baktım. Sabah oluyordu. Hastaneye yaklaşırken hiç korkmuyordum. İçimden bir ses oğlumun bana bakarak gülümseyeceğini fısıldıyordu.

-Devam etme. Bugünü yaşarken hep yarın var gibi davrandın. Üstündeki üniformanın sorumlulukları var.. Yerine getirmedin.. Bu sana bir uyarıydı. Şimdi gitmiyoruz... Ama her an gidebiliriz.. Bir daha geldiğimde önünde umut, arkanda pişmanlık olmasın!

Merhametli zengin gülümsedi.

?Senin icin bu dünyadan gitmek ne demektir?

Okumamı çalışmamı ön gördü

Ve insanlar karşılıklı nefretler içinde

EĞER BEKLEMESİNİ BİLİR VE BEKLEMEKTEN YORULMAZSAN

Endişelenmeye başlamıştı. Sevgilisi yine geç kalmıştı, hem de çok...

Bir tebessümündür bu yangına çare.

Alıp götürme gülü,

- Bizim gönlümüz bir su birikintisi ise Mevlana'nın gönlü okyanus gibidir. Bu yüzden, bir damlayla bizim gönlümüz kirlenebilir ama onun engin gönlü kirlenmez. Bu sebepten dolayı o senin hediyeni kabul etmiştir.

hayatın ne kadar tuhaf olduğu önemli değil

Elindekilerle Yetinebilmek

Geceleri balkonda ışığın etrafını alan pervane böceklerini fark etmiş miydik hiç?

Varlar seninle vardır

İşte bunun adına DOST derler...

Baştan alınlarına yazılmış olan kaderi de

Halbuki bir müslüman, çok nafile ibadet,

Ruhumda kalsın izin.

İmam Efendi de;

Hiç biri ayıramaz beni senden

Çok dener ve emin olunca Padişaha çıkar. "Bu Yahya Baba boş değil sultanım der, halbuki biz ona amele muamelesi yapıyoruz."

dükkandaki ateş sönmüş; demirci Sutean'in kalbini buz gibi bir şey kaplamış.

gözlerindeki o gökkuşaklarını

prensese olan aşkını kağıtlara dökmüş ve martılara anlatmaya başlamış...

Sonsuzluğa uzanıyordu. Aslında bugün onlar için çok özel bir gündü.

Olduğunu, Ölürken De Aynı Avuçların "Her Şeyi Bırakıp Gidiyorum İşte!"

Parya kovaya sormuş: "Yolun sadece senin tarafında çiçekler olduğunu ve diğer kovanın tarafında hiç çiçek olmadığını fark ettin mi? Bunun sebebi benim senin kusurunu bilmem ve ondan yararlanmamdır. Yolun senin tarafına çiçek tohumları ektim ve her gün biz ırmaktan dönerken sen onları suladın. Yıllardır ben bu güzel çiçekleri toplayıp onlarla sahibin sofrasını süsleyebildim. Sen böyle olmasaydın, o evinde bu güzellikleri yaşayamayacaktı."

Birisi eksik olduğunda telaşlandı.

ekmeklerden dört-beş tane çıkardı.

İtiraf Ediyorum

ülkesindeki tüm gençleri çağırmış ve:

Bu büyük bir taleptir. Ne kadarını yapabilirsen bir bak bakalım. O, ne kadar iyi, küçük bir insan.

Mahmur bakışlarla yargılıyorum kendimi, kendimle birlikte her şeyi.

Dünya yaratılmadan önce, iyi ve kötü huylar ne yapacaklarını bilmez vaziyette dolanıyorlarmış. Bir gün toplanmışlar ve her zamankıinden daha fazla canları sıkkın oturuyorlarken; Saflık ortaya bir fikir atmış: "Neden saklambaç oynamıyoruz?"..

Kimi mutlu, kimi mutsuz ettiğinizdir.

sen de Allah'a emanet ol

Belalar karşısında, yok tevekkül ve sabır,

O saydıkça iyi huylarla kötü huylar saklanacak yer aramışlar. Şefkat Ay'ın boynuzuna asılmış; İhanet çöp yığınının içine girmiş; Sevgi bulutların arasına kıvrılmış; Yalan bir taşın altına saklanacağını söylemiş ama yalan söylemiş çünkü gölün dibine saklanmış; Tutku dünyanın merkeizne gitmiş; Para Hırsı bir çuvalın içine girerken çuvalı yırtmış. Aşk; kararsız olduğu gibi, nereye saklanacağını da bilmiyormuş. Ve çılgınlık 100'ü saydığı anda; Aşk sıçrayıp güllerin arasına girmiş ve saklanmış..

"Al oğlum, sana güzel bir at" dedi.

Hayatınızdaki büyük taş parçaları hangileri?

Bir süre sonra duvar boşluğunda bir hareket oldu. Japon mimar, nereden çıktığını fark edemediği başka bir kertenkelenin geldiğini gördü. Gelen kertenkele, yerinden kıpırdayamayacak halde olana ağzında yiyecek taşıyordu.

? Neden?

Bulamazsın hiç dengini

Yanmak onun için bu dünyada başlayacaktı.

İstiklal boşluğunda Arılar nadan düştü

?İstemediğim ne çok şey var? diyen Sokrates?e bir perşembe pazarında katılırsınız.

Ona dokunmaktansa hissetmek daha

sonra hocasinin yanina kosmus:

gün?e baktıkça sararan saçların kırılıp savrulması; bir bacadan tüten siyahın, bulutları bir şerit gibi boyaması; ağlaması çınar?ın, yağlı boya tablonun ve üzerinden binbir güçlükle geçilmiş toprağın...

seni sinemaya götüreceğim" dedi ve sonra şöyle düşündü. "Oh be kurtuldum en iyi coğrafya profesörünü bile getirsen bu haritayı akşama kadar düzeltemez."

Yüreğini elime koyduğunda anladım..

Kendimden başkası olsa, katlanmam bu çirkine ben...

Madam cevap vermek ister gibi ağzını açtı, ama birden vazgeçti. ?De hadi hadi, çok söz gerek yok. Ben gidiyor burda? dedi sözü değiştirerek.

Derdindeyim dermanımsın ummanına gireyim yar

Yedi tül ardında yazgı uşağı,

öğretmen, çoğu

- Doğrusu Kula?yı tanımam. Ama akşam akşam nereye gidersiniz, merak ettim?

Gün gelmiş suya varmış yolu... Bakmış, o duru gözlerine suyun... Biraz kırgın... biraz hırçın... Ve o an anlamış aşkın bazen gitmek olduğunu.. Ama gitmenin, yitirmek olmadığını.. Ateş durmuş, susmuş öylece.. Sönmüş aşkıyla...

''Anne anne, dedim, Durmuş abi geldi biliyor musun?'' annem heyecanıma ortak olmadı. ''İyi oğlum, gelmişse hoş gelmiş.'' dedi isteksizce. Belliki bir derdi vardı. Ürkek bakışlarla annemin gözlerine baktım. Gözleri ıslaktı. Neden ağlıyordu bilemiyordum. Sorsam da söylemezdi zaten. Yine de meramımı anlatmalıydım. Sokuldum. ''Anne, dedim, bir gitsen de sorsan, Durmuş abi benim keçeli boya kalemimi getirmiş mi?''

yaşıyalım sen evin işlerini ve yemekleri yaparsın der, yaşlı kadın hiç

Birçok yaşlılar gördüm, Camdan bakıyorlardı

İnce bir odun parçasıyla bir karıncayı kurtarmak isteyen güvercinin öyküsü geliyor aklıma?

bilir misin; kaç kere küçülür de büyür, büyür büyür de küçülürüm?

Nurunu bahtıma çevir dolunay benizlim

denize ilk bakışımızı

Konuşmaya mecali olmadığından "ben o isteği duyuyorum" manasında başını salladı. Artık ümitsiz bir tıbbi tedavinin yanısıra, ebedi hayatın ve saadetin reçetesi olan iman derslerimiz başlamış ve son günlerini yaşayan Serap için bu dersler "hızlandırılmış öğretime" dönüşmüştü.

Yet the days go by and weeks rush on,

Hazret?i İsa kötürüm adama yaklaştı:

?On yılda mı? Diye gülmüş ve çiçeklerini sallamış kabak.

Ertesi sabah ilk iş pencereyi açıp, etrafına bakınmış adam, belki kırlangıç

Yaşlı bir adam ve genç bir delikanlı bir köşede oturup konuşmaktalar. Önlerinde iyi giyimli bir adam belirir. Genç olanın önüne bir kese altın koyar.

İMAM-I AZAM VE KADILIK

sen gül şiraze ben sana üftade.

Öyle bir yerde olmalıyım,

Serinliğini ödünç

Sahip miyiz gerçek bir dosta?

Bunu anlatan dostumuz bir de şunu ekledi:

?Ne derdi var ki garibimin? diye düşündü gözlüklerinin üstünden manzarayı süzen aksakallı ihtiyar. Sendeleye sendeleye geçti yanlarından gözü arkada kalarak. Ne bilsin on dakika önce yirmi kiloluk deterjan paketinin renkli resimlerine aldanıp ucundan yapışarak çekeleye çekeleye kasaya doğru ilerlemeye çalışan Ali?nin derdini. Annesi ne verdiyse yerlere atmıştı da inadından zerre miktar dönmemişti. Oyuncak reyonundan getirilen kırmızı otomobil bile tatmin etmemişti hevesini de iki parça oluvermişti. Paket kendinin iki katı ama cilalı zeminde salına salına ilerliyor çıkışa doğru; Ali ucuna yapışmış, dilini dişlemiş de çekeliyor kan ter içinde, çift süren camız misali.

"senin için Ölürüm, biliyorsun, ne olur anlat"

sen türkü söyle ve gülümse küçüğüm, çünkü sesinin ırmağıyla yeşerecek hasretin bozkırları

Evvel zaman içinde deniz kenarında küçük bir köy varmış. Bu köyün halkı denizcilikten başka iş bilmezmiş. Yaşlı, genç, kadın, erkek bütün köy halkı denizle uğraşır, hayatlarını mavi suların kendilerine sağladığı nimetlerden faydalanarak sürdürürmüş. Dış dünya onlara kapalıymış. Deniz insanlara, insanlar birbirlerine yardım ederlermiş. Kimi balık avlar, kimi ağ örer, kimi sünger çıkarır, kimi tekne yapımında uzmanlaşmaya çalışırmış. Bir de herkesin hayalini süsleyen bir iş varmış: Beyaz Kaptan'ın denizaşırı gemisiyle uzun seferlere çıkıp, ticaret yapmak. Böylece bilinmezi bilmek, görülmeyeni görmek, tadılmayanı tatmak mümkünmüş çünkü. Ama Beyaz Kaptan yanında çalışacakları çok zorlu sınavlardan geçirip seçtiği için, bu öyle herkesin gerçekleştirebileceği türden bir hayal değilmiş. O seferlere çıkabilmek için gözüpek olmak, geride bırakabilmek, denizden başka bir şeye aşık olmamak gerekirmiş. Gemi sefere çıktı mı, beş altı aydan önce dönmezmiş köye. Her gelişinde genç kızların dört gözle beklediği kumaşları, süs eşyalarını, köyde bulunmayan faydalı otları ve alışveriş karşılığında aldıkları değerli şeyleri boşaltır, insanların satmak istediği malları yükledikten sonra yeni bir sefere çıkarmış. Geminin mürettebatı sadece bu değiş tokuş için karaya iner, yükleme işi bittikten sonra onları gören olmazmış. Beyaz Kaptan'sa sadece miço ile çımacı geminin törensel yanaşmasını gerçekleştirirken kaptan köprüsünde belli belirsiz görülürmüş. Geminin miçosu limana her yanaşmalarında, çımacı dostunu görünce büyük bir keyifle halatı fırlatır, çımacı da büyük bir maharetle halatı havada yakalayıp tek bir harekette babaya dolarmış. Bu ikisinin ustalık dolu hareketlerini izlemek köy halkının en sevdiği şeylerden biriymiş. Birbirlerinin gözlerine baktıklarında dostluğu gören miço ile çımacı, köy halkı kendilerini alkışladıkça daha da büyük bir şevkle sarılırlarmış işlerine. Kaptan belki deniz aşkıyla yıllar önce terkettiği köyü daha fazla görmenin rahatsızlığı, belki de geride bıraktığı karısı, oğulları ve kızı tarafından görülmenin korkusuyla, uzaktan izlermiş olanları. Sonrası yine açık deniz, sonrası yine uzun bir sefer? Kaptan herkesin gerçeğinin ayrı olduğuna ve herkesin bir gün kendi gerçeğini bulacağına inanırmış. Hatta miçosuyla çımacının bir kayanın üstüne oturup sohbet ettiklerini gördüğü gün, "Ah deli çocuk, bilmez misin ki denizcinin dostu, denizdedir" demiş kendi kendine ama hiç karışmamış bu imkansız dostluğa. Limana bir sonraki yanaşmalarında miço gelip de "Ah Kaptan ah, denizcinin dostu denizdeymiş." deyince içinin cız edeceğini bile bile karışmamış. Bir gün köye çeşit çeşit malı getirirken, yerle göğü bir eden korkunç bir fırtınaya yakalanmışlar. Usta denizci köye yanaştıklarını biliyormuş ama deniz fenerini göremediği için bir türlü gerekli manevraları yapamıyormuş. Neden sonra denzi fenerinden cılız bir ışığın yükseldiğini görünce rahatlamış. Tam dümeni köye kıracakken, yağmur damlalarının kanatlarına kırbaç gibi inmesine aldırmayan bir papağan gelip konmuş omzuna ve dile gelmiş: "Babası terkettiğinden, ağabeyleri de denize sırtlarını döndüklerinden beri lanetli damgasıyla yaşayan mavi gözlü ceylan, sırf gemin karaya oturmasın diye canını ortaya koyup yaktı bu gece feneri. Ama köyün utanç içindeki halkı lanetlidir deyip güvenmedi ona, delidir deyip dışladı, her zaman olduğu gibi suçladı. Şimdi incecik bedeni buz gibi gecenin ortasında geminin limana yanaşmasını bekliyor. Kimbilir belki de gizli bir sevdanın cesaretiyle tek başına fırtınayla savaşıyor." Beyaz Kaptan bu sözleri duyar duymaz önce kendisiyle sonra da miçosuyla yüzyüze gelmiş. Ve bir anda fırtınayı korkutan bir sesle gürlemiş: "İstikamet açık deniz!.." O günden sonra köy halkı Beyaz Kaptan'ın gemisini bir daha asla görememiş. Bir daha asla dış dünyadan bir şeye dokunamamış. Ama deniz kızları, kimi hüzünlü gecelerde Beyaz Kaptan'ın bilinmez denizlerde suda yüzen bir mavi gözlü ceylan gördüğünü ve hüzünlü bir türkü söylemeye başladığını anlatıp durmuşlar:

Baharın sevinçleri asil papatyalar, beyaz melekler?daha kışa yeni girmişken nasıl özledim

volkanik tepesinden ansızın kustuğu magma dökülüyor. sanki cehennem midesindekileri kusuyor çanaktaki tuzlu suya. gökyüzüne bronşlarındaki tüm kurumu olabildiğince koyu dumanla püskürtüyor. ardından göçmen kuşlar dağılıveriyor birden. biraz ilerde toplanıp tekrar?V? oluşturmanın derdine düşüyor büyük çoğunluğu. derken yön bulup ilerledikleri an kılavuz göçmen kuş hızla irtifa kaybedip sanki kamikaze dalışı yapıyor denize. sonra biri daha? biri daha? on, onaltı, yirmibir, otuzbeş? sayamıyorum firuze, sanki gökten kuş yağıyor arza. tek kuş kalıyor havada. küçük bir kuş daireler çizerek olanları anlamaya çalışıyor zahir kuş beyniyle. dönüyor, dönüyor, dönüyor havada ve bırakıyor minicik bedenini boşluğa. işte o kuş firuze, o kuş yana devrik sandalda , etrafım kuş ölüsü, alabildiğine kuş denizin yüzeyi? hepsi narkoz altındalar da sanki bu derin uykudan birazdan uyanacak tüylerindeki ıslaklığı çırparak silkeleyip uçuverecekler ama, yalnız sandaldaki kanlı, sanki sadece ölü olan o.

Yok boşuna bakınma etrafına! Bir sen daha yok. Senin kederinin bir eşi de yok hiçbir vücutta. Sen kederlerini ellerinle özene bezene örersin, kimseye benzemez giydiğin. Sen seni görmezden gelip başkalarını sokarsın tenine. Oysa sen, tende gizlisindir, başkaları neylesin senin teninde?

Avcıların da varmış bir içlisi

Genç ne yapacağını bilemez halde dalgaların uzaklaştırdığı kız arkadaşına bakıyor, bağırıyordu. Sağa sola deli gibi koştururken, hemen yanından birinin denize atladığını duydu, bu az önce dalga geçtiği ihtiyar adamdı.

yapacaktım?

Kızın gözü yine bisikletteydi. Kadın alaycı bir ifadeyle:

koca bir yükmüş annem.

Körelen kalabalıklardan aşırıp bir yerlere duyulan istekle bizlere suretini göster. Dağ tepelerini tutan haydutlar cadı kazanı kaynatsa da, sen tanıdık eşkalle dizlerini kırmış halde kayarak şehirlerimize gir. Öfkeden titreyen bedenlerimize gururu bağışlamayı öğret. Azınlık kalmış zürriyetlerimize Berika'dan nesiller düş, bitmeyen bir doyumla geriye kalanlarımızı çoğalt. Yanıldığımızda da bizi kendine dahil et, senden olmayana bırakma, yanına al ve bizi tamamla.

senin de yüreğine sağlık olsun

Tüm peygamberlerin hayatları sıkıntı dolu olduğuna göre, bizim hayatımızda da bazı sıkıntıların olması hayatın bir parçası değil mi?

Fırıncının anlattıkları karşısında içimin yandığını hissediyor ve

Nazlı yardan ayrılırım

Bu senin resmin değildir, uzaktaki.

?Buralardan her kim geçerse iz bırakır, aşk?ına dideban olup asrın engebelerinde kaybolur?

- " Birazdan açılış konuşması yapılacak, herkes bahçede."

- "Doğru. . ."

İYİ GECELER 2. BİRBİR güzide dosta selamlar...

Anladım ki HAYAT, Gariplik'ten ibaretmiş

Ve son nefesimde... Her zaman..

bulamazsın

- Başkalarını avutmakla kendi acılarını unutursun.

"Yoluna ölmek" dedi.

?Can konağını aramadaysan, cansın,

Hayal etmek...

Bir gün yüzbaşı ile karar verdik. Sabah içtimasına kalkmayacaktık.

Işığı tükenirse gül gül değildir.

?Bir sokak kedisi ne kadar sevgisizse

Yaşam Süresi

başladım anlatmaya.

"- Hayır Sultanım! Bu şerefi Şeyh Ebü Hamideddin-i Aksarayi hazretlerine vermelisiniz!"

Gelen afetimdi haber saldığın bilirim

Avluda belki de en gençleri yüz yıllık olan çınar ağaçları.

Bir iç çekmiş ki derinden, karşısındaki kavak ağaçları bile kulak kabarttmışlar bu sese.

- "Oltana ben burada iken ilk takılan şey ne olursa sana onun ağırlığınca altın vereceğim" dedi.

- Ey Allah'ım! Duam ağır olmuş, ben onun gözlerinin kör olması için dua etmemiştim, diye Allah'a yalvarmaya başladı.

Bir Müslüman, ne büyük bir kahramandır, ya Rabbi!

- ''Bundan daha iyisini de yapabiliriz. Eğer oğlunuzu Çarşamba sabahı saat yedide hazır ederseniz, onu o gün şeref konuğu yapar, itfaiyeci kimliğine büründürürüz. Bizimle itfaiye müdürlüğüne gelir, yemek yer ve yangın söndürmeye gelir. Hatta bize ölçülerini verirseniz ona üzerinde Arizona itfaiyecilerinin sarı renk üzerine işlenmiş ambleminin olduğu gerçek bir itfaiyeci kostümü diktirir, lastik botları ısmarlarız. Hepsi Arizona'da üretiliyor.''

başlamış... Büyücü güneş doğana dek söylemiş. Güneş ışıkları penceresine

Sonra seni kaybetmek hemen her yerde

Pişman olmak ne güzeldi.. hatadan yüz çevirmek?Sana döndüm diyebilmek ve sığınabilmek boynu büküp..

Sherlock Holmes ile Dr. Watson kampa giderler. Güzel bir yemek yedikten sonra uykuya dalarlar.

Bana çok şey öğrettin anne ama şöyle

ÖSS'de Sözel-1 ve Eşit Ağırlık-1 türünde Türkiye birincisi, Sayısal-1'de ikinci olan Mustafa Öztürk, anlayamadığı bir konu için duvara karaladığı yazıların ÖSS hatırası olarak kalacağını söyledi.

Bir akşam, işten eve gelirken, onu soymak isteyen beş haydut tarafından saldırıya uğradı. Genç adam, parasından vazgeçmek yerine onlara karşı koydu. Bununla birlikte onu kolayca alt ettiler ve onu feci şekilde dövmeyi sürdürdüler. Botlarıyla yüzünü parçaladılar ve tekmelediler, vücuduna sopalarla acımasızca vurdular ve onu ölüme terk ettiler.

canım

Oysa, baktığım yere benden önce bakan O. bakışıma da baktığını unutarak bakışımla kaçamak yaptığımı sanıyorum. Oysa, baktığım şeye bakarken, bakışıma da bakan O.

Büyük şirketlerden birinin patronu, bilgisayar sistemleriyle ilgili önemli bir arızanın acilen giderilmesi için bilgisayar mühendislerinden birinin evine telefon etmesi gerekir. Adamın evine telefon eder ve karşı taraftan fısıldayan bir çocuk sesi "Alo" der.

Kanadın yayılmış, çırpınmak için;

Açılan ve önüme serilen tüm karanlıkların bir anahtarı yoktu. Ve en çok yokluk bu şehirde bir şeylere isim oluyordu.

Sonra yavaş yavaş hareket etti, kumlarda yer aradı kendine; onu izledim, büyüklüğüne, kabuğuna, ışığın kabuğunun üstüne vuruşuna, el ve ayaklarını aynı anda kullanışına baktım, kocaman kafasına, nefes alış verişine...

nedir alnımızdan öpmek için izimizi süren

Patikadan salınarak inen eşek çitlembiği dönünce kızlarla karşılaştı. Ürken çocuklar analarının arkasına kaçtı. Ana elindeki kirmeni bırakıp sertleşen bakışlarla eşeğin arkasında beliren Arif amcaya baktı.

Kavak yelleri eser insanın başında

Adam, çocuğun da yabancı olmasına rağmen bunu nasıl anladığını sormuş ister istemez.

Abdulvahab hazretlerinin türbesi Bursa?nın İznik ilçesinde, ilçeyi tam tepeden gören bir yerdeydi. Her beldenin tapu senedi olan evliyalar vardır. Abdulvahab hazretleri de, İznik?in "Müslüman Türk?e aittir" damgalı tapu senediydi adeta. Hakkında pek çok rivayet vardı. Tarihi kayıtlardaki bilgiler, İznik?in fethinde sancaktarlık yaptığı, elindeki sancağı şu anda medfun bulunduğu tepeye dikerek fethe son noktayı koyduğu ve orada şehit olduğu yönündeydi.

sözlerin coşku ve motivasyon verici arkadaşım.. çok teşekkür ederim.. yine görüşmek dileğiyle, bu günlük iyi sabahlar diliyorum sana 2birbir...

Belki ağlamaya başlarız.

Asla, nankörlük etmem ki! sana

"Çok muhabbet tez ayrılık getirir" derler. Biz uzaktan sevenlerdeniz. Vuslatın, aşkın sihrini bozduğunu bilenlerdeniz. Karanlığın gizeminde ararız onu. Ayrılığı tekrar getiren yol kavşaklarında bekleriz yolunu. Gözleriz giden mevsimlerin ardından. Umutlanırız, önünden gelen mevsimlerin ard arda tükenişinden? Bekleriz yolunu, yeter ki gelsin diye; sene de bir kez de olsa? Sen gittiğin zaman bıraktığın yerdeyiz, geldiğin zamanda orada olacağız.

Hüzün diye damlarsa sayfalara

Biraz daha baktı buzdolabının raflarına. Sonra kapattı.

Stockholm'e gitmiştim. Bir otele indim.

Bilmiyorum da çok uzaklardan gelmiş yorgun bir şarkının dizlerinin dibine çöküp seni sonsuz sevdiğim vakit bu sorunun cevabını da birlikte öğreneceğiz.

O zaman Gardiyan`ın yüzü güldü. Mahpus`a;

- "Kaç yıldır bu kapıdasın evladım?"

"Viyana dar gelir bana bu akşam"

Yükselen bilinç

Utancımdan kıpkırmızı olmuştum.

Tenha sokakta kaldım oruçsuz ve neş'esiz.

sular köpürmemeliydi Rüveyda

Yosun yeşili, çiçek renkleri,

Cebinde kanguru saklayan çocuğun ev adresini bulabilmek için yedi tepeli şehri dolanırsınız.

Şimdi kırkikindiler boyunca sırılsıklam

Hz Musa? O kulumun dünyadaki nasibi bir kuru ekmekten fazlası değildir, biz bunca malı serveti hanımının karnındaki çocuğuna verdik?.?

?Gül? demiş gülümseyerek, ?kısaca bana Gül derler.?

Giderken boş bıraktı tablodaki yerini. Demekki tablo bile olsa, tablodaki bir resim bile olsa hayatımızdan çekip giden bir şey ardından başka bir şey bırakıyor. Bir boşluk bir yokluk, bir acı, bir sancı, bir hüzün, bir şiir belki bir şarkı bırakıyor. Öyle bir şey kaldı geriye işte yıllardır karşısına geçip seyrettiğim bu tabloda, kocaman bir adamın yokluğu duruyor şimdi karşımda. Geçer karşısına konuşurdum onunla, dertleşirdik, paylaşırdım çok şeyi. Kimseye anlatmadığım şeyleri biliyordu o. Başkasına anlatmazdı. Gene biliyordum ki iyi sır tutardı. Sırrımıza sadıktık ikimizde, bende onun sırlarını tutardım. Uzun gecelerde hayat hikayesini anlatırdı bana. Sevdiklerini, ayrıldıklarını, acıyan yanlarını paylaşmıştı benimle. O gülü neden elinde tuttuğunu, beklediği kişinin kim olduğunu, neden gelmediğini. Sorardım;

ondan hiçbir şey eksilmez. O olduğu gibi durur. Bir kuşu bir dağın üstüne konsa, sonra uçup gitse,

Anladın mı ellerim; biz buraya O'na el açmaya geldik. Yoksa aç/açık kalırız.

Uzattım ve bir vuruşta sağ elimi kestiler. Ayağını da uzat dediklerinde sırtüstü yatarak ayağımı uzattım ve:

"Hayatın bir yüzü" dedi.

Sonra hocasinin yanina gitmis. "Bu hareketi ögrendim baska hareket göstermeyecek misiniz?" diye sormus.

Gel ki,

Sonra yanına eklenecek mavi aşkımı hayal ederdim saatlerce...

bir gençti. Sınıfta benimle en çok tartışan öğrenci oydu. Tanrı'ya kayıtsız

Afrika'ya bir ışık olacak yeni bir okul açılacaktı. Bir yandan öğrenci kaydı için uğraşılıyor, bir yandan okul binasının eğitim yılına yetiştirilmesi için çalışmalar devam ediyor ama okulun açılması iyice gecikiyordu. Okulun işlerin yapacak müteahhit, ülkede tırmanan gerginliği de bahane edip işleri iyice bırakmıştı. Sadece tadilat yapılması gereken bina, bir türlü eğitim için hazır hale getirilememişti. Halbuki öğrenciler okullarını bir çiçek gibi görmeli ve okulu sevmeliydi.

iki ayrı dünya bütünü oluşturur

saltanat kalmaz onur yıkılmaz

Sadece bu sabah için, içimden ağlamak geldiği halde yüzünü gördüğümde gülümseyeceğim Sadece bu sabah için, ne giymek istediğinin seçimini sana bırakacağım ve gülümseyerek ne kadar yakıştığını söyleyeceğim Sadece bu sabah, çamaşırları yıkamaktan vazgeçip seninle parkta oynamaya gideceğim Bu sabah bulaşıkları lavaboda bırakıp bulmacanın nasıl çözüldüğünü bana öğretmeni izleyeceğim.

hıçkırıklara sert komutlar verdim.

İhtiyar kadın, birileri gelmeden gitmek ister gibi telaşla hazırlanıyordu. Giysileri bir çantaya tıkıştırdı. Fotoğrafları duvardan toplarken oğlununkine bir an baktı, aldı, bir an düşünüp çantaya koymaktan vazgeçti.

Evime dönerken bu kez de yolda ağlayan bir hizmetçi kadın gördüm. Ona niçin ağladığını sordum. Şunu söyledi:

Delikanli yillar sonra dogdugu kasabaya döner. Sabah uyandiginda aklina yillar önce evlenmek istedigi, kasabanin güzel kizi gelir. Kizin güzelligi cevre kasaba ve sehirlerde bile dillerdedir ve kimler istediyse kiz bir türlü olumlu yanit vermemistir. Otelden cikar ve gördügü yasli adama kizi sorar. Yasli adam az ilerde güzel bahce icinde bir ev gösterir, kizin orada oturdugunu söyler. Delikanli merak eder, kizin nasil biriyle evlendigini. Bir kösede beklemeye baslar, bir müddet sonra yaslica kel pek te hos görünmeyen bir adami yolcu eder kiz kapidan... Üstelik zengin bir adam da degildir...

Leyla?dan Mevla?ya yol vardır ki, Mevla?ya götüren Leyla?lar da bizim çölümüzdür. Bu yüzden, Mecnun?dan çok daha fazlası beklenir Mevla?nın yoluna düşmüş olandan. Leyla?ların hepsine?La ilahe? demeli ki, Mevla için?İllallah? diyebilsin.

ederken Ling çok üzülüyormuş. İmparatorun onu

Kaybettiklerimizin usuldan seslerine rüzgarın şarkısıyla eşlik edecek her sessizlik; bir kalbin bir kalbe olan yaklaşmasına hazırlanmış zemindir.

-Her zaman mutluluğun doruğundayken gülünmez. Bazen sırf hayata gıcıklık olsun diye uçurumun kenarındayken bile gülümse.

Hergün yeniden kodlanan umutlarla kirletiliyor

Bazen ateş olup yakar, bazen deniz olup boğar.

Adam tam gözleri ile yere baktığında altındaki tabureyi itelemişler ve adam imansız gitmiş

Birkaç sene görevini titizlikle yaptıktan ve nice talebeler yetiştirdikten sonra görevinden ayrılmış. Yaşama azmi, başarma aşkıyla dolu hayati 120 yaşındayken noktalanmış.

AŞIK VEYSEL

Güz gelip de yangın başlamadan

tapınağa girmek ve burada kalmak istiyordu.

? Ne zaman değiştireceksin bu lastikleri? Birazcık geç kalsan, aklıma kötü şeyler geliyor. Acaba bir kaza mı yaptı kabak lastiklerle? diye korku içinde bekliyorum.

New York'ta yaşayan bir öğretmen, lise son sınıftaki öğrencilerini, "diğer insanlardan farklı özelliklerini" vurgulayarak onurlandırmaya karar vermişti. California Del Mar'dan Helice Bridges tarafından geliştirilmiş süreci kullanarak, her bir öğrencisini teker teker tahtaya kaldırdı. İlk önce öğrencilere sınıf ve kendisi için ne kadar özel olduklarını belirtti. Sonra her birine üzerinde altın harflerle "Siz çok önemlisiniz" yazılı birer mavi kurdele verdi.

yaşamın güzel anları denmiş başlıkta, ama çerçeveyi bozduk galiba :))

Sırf keder, gam; gitti kaç gün kaç gece,

Bir bela tünelinde ağır imtihan düştü

aynı mavilikte olacaktır.

Ve nihayet yalnızım işte!

bil kıymetini.

Halinden yoksul olduğu anlaşılan bir adam, deniz kenarında oltayla balık tutuyordu. Tesadüfen oradan geçmekte olan ülkenin padişahı bu gariban adamla ilgilendi ve ona,

Babam akşamları eve yorgun dönerdi. Ben

Yeterince zaman geçtikten sonra diğer gençler

Hüznü sonsuzmuş gibi hissettiren bir nağme sürüyor içimde.

ve minareler kadar çoğalan

Harvard gibi üniversitede ne işleri olabilirdi?

- Bu niçin topallıyor? diye sorunca çoban:

Göklerde uçan melekler

Bir otobüs durağında karşılaşmışlardı ilk kez... Biri tıpta okuyordu, öbürü mimarlıkta. O ilk karşılaşmadan sonra, bir kere, bir kere, bir kere daha karşılaşabilmek için, hep aynı saatte, aynı duraktan, aynı otobüse bindiler. Gençtiler, çok genç... Birbirileriyle konuşacak cesareti bulmaları biraz zaman aldı ama sonunda başardılar. İkisi de her sabah otobüse bindikleri semtte oturmuyorlardı aslında. Delikanlı arkadaşında kaldığı için o duraktan binmişti otobüse, kız ise ablasında... Sırf birbirilerini görebilmek için, her sabah erkenden evlerinden çıkıp, şehrin öbür ucundaki o durağa, onların durağına geldiklerini, gülerek itiraf ettiler bir süre sonra... Okullarını bitirince hemen evlendiler. Mutluydular hem de çok mutlu... Bazen işsiz, bazen parasız kaldılar ama öylesine sıkı kenetlenmişti ki yürekleri ve elleri hiçbir şeyi umursamadılar. Ayın sonunu zor getirdikleri günlerde de ünlü bir doktor ve ünlü bir mimar olduklarında da hep mutluydular. Zaman aşımına uğrayan, alışkanlıklara yenik düşen, banka hesabında para kalmadığı için yada tam tersine o hesabı daha da kabarık hale getirmek uğuruna bitip-tükeniveren sevgilerden değildi onlarınki...

kullanılacağını öğrenmek. Zamanın küçük parçacıklarını ufak günlük

sonra...

Bahira'dan süzülen bir yaş da ben olsaydım

"Gayet iyi" dedi. Güzelliğinden emindi. Çevresindeki erkeklerin pervane olmasından zaten biliyordu güzel olduğunu. Hayatın tadını çıkaran, rahat yaşayan biriydi. Cep telefonu çaldığında, akşam arkadaşlarıyla hangi eğlence yerine gideceğine karar vermeye çalışıyordu. Telefondaki numaraya baktı, arayan annesiydi.

Susuzluktan dudağı çatlayan gönüllerin

bekledi. Eczacı çok yoğundu ve bir adama ilaçlarını nasıl kullanacağını

Fakat kızın başını kaldırıp da yüzüne bakmamaktaki direnci Moses i çok üzdü. Güçlükle başarabildiği konuşması sırasında çirkin aşık bu güzel kıza bir soru sordu Evliliklerin kutsal bir özelliği olduğuna inanır mısınız? dedi.

Ortalama bir kişi yetmiş beş yaşına kadar yaşar.

Şekip Ayhan Akışık'ın aşina bestesi sinirlerini yatıştırmıştı. Yorgunluktan olmalı, giriş müziği bildik gelmesine rağmen güftesini hatırlayamadı. Yüzüne yerleştirdiği gülümseme ile bekledi.

yetmiş beş yaşına kadar yaşarsam,

O kadar çok çalistin ki, artik yeryüzünde o hareketi senden daha iyi yapan hiç kimse yok.

En iyi Buğday

Aklına bir fikir geldi, ?fırının içinde teyemmüm edip namaz kılmak?. Toprak yoktu ki... fakat olsun hiç kılmamaktan iyiydi. Belki, bir ihtimal kabul edilirdi. Ellerini fırının içinde yere vurarak teyemmüm aldı. Namaza durdu.

Bilge gülümsemis, ama kasikta hiç yag kalmamis demis ve eklemis :

Bir çınarın da hukuku vardır ve gerektiğinde hukuk onu korur... Bir ırmağın da, bir kumsalın da, bir tavşanın ya da bir kedinin de...

Çorba

-Uçurumun kenarına çekilen çit, aşağıda hastanenin yolunu keser.

Soğumasın soluğumuz boranda kışta

o yanlışın artık sonsuza dek düzeltilemeyeceğini

Siz bu sokağın eski halini görmeliydiniz bir de. Aradan kaç yıl geçti?

Gökte turna döner gibi

bu cümlelerin benden çıktığına şaşırıyorsun belki de... haklısın... bildiğim cümleler değil bunlar yada bildiğimi kimsenin bilmediği cümleler bunlar... hepsini özlem öğretti bana önce onun gücü karşısında yıkılmayı sonra toplanıp ayağa kalkmayı öğretti. artık illa bir elveda hatırlayacaksam otogarda ağlayarak otobüse baktığın anı değil beni ilkokulda ortaokulda lise de okula gönderirken bana baktığın anı hatırlıyorum... yemeği veren aşçı merak etmiyor doyduğumu... sormuyor yarın ne yemek istediğimi... ona alışamadım biraz ama çalışıyorum inan. merak etme dediğim gibi yemekler güzel bir tek kusurları var burda yemeklere ANNE eli değmiyor. burası oralara benzemiyor bende heryerde aynı gökyüzüne bakıyorum özellikle sana yakın olan yöne doğuya...

Tam otuz yıl nasıl kıydım sana

Sokak lambası bu sessizliğin ardındakini bulmak isterken birden karşı kenarda sıra sıra duran ıhlamur ağaçlarının yere eğildiğini gördü. Sonra diğer ağaçlar, otlar... O sıra aydınlık gökten bir nur indi yeryüzüne dolaştı her yeri. Her yer nur ile dolunca lambanın ışığı tüm gücünü kaybetti. Lamba buraya yerleştirildiğinden beri hiç böyle bir gece yaşamadığını düşündü. Her şey hiç bu kadar güzel görünmemişti gözüne. İnsanlar da görebilseydi de bu nurdan nur alabilselerdi keşke. Belki siyahlar beyaza dönerdi. Beyaz sözler dökülürdü dillerinden belki o zaman ve hiç siyah acılar yer bulamazdı kendilerine.

Ikisininde kisiligi tamamen farklidir buda onlarin sik sik kavga ediptartismalarina yol acar. Bu Çin geleneklerine gore hos bir davranis degildir ve cevrenin

Zamanla flörtüne çılgın gibi aşık olduğunu hissetti. Fakat bu aşkını alenen, kıza söyleyemedi. Hep gizledi, hep içine attı. Bilinç altındaki korkuları kendisini göstermeye başlamıştı, yavaş yavaş... Aşkını kendi özneleri içerisinde hapsetmiş"Benim olmalı" diye sahiplenme egosuna yenik düşmüştü. Bu durumu ise kendi zayıflığının göstergesi olarak kabul ediyordu ayna zamanda.

gözlerinde yargılanmak istiyorum

?Hayır, hiçbir şeyim yok. Kasten yaptım. Bu yemekten sonra oğlum asla ikide bir annesinin yemeklerini hatırlatıp karısının kalbini kıramayacak.?

Anılarda mutluluk göz kırparmış.

Ben yüzüme kondurduğum hüzünle boyardım her şeyi.

yalvararak cevap verdi:

Bugün iğri iğri düşüyor yağmur adananın toprağına gül şiraze.

Fakat, hakedermis; sevilen onun için dökülen her damla gözyasini,

Sevgi ışık, sevgi umut

- Yalan söylüyorsun, sen kadılık yaparsın!

İçinde Hızır kıssaları. Dua hafiletmiyor lakin. Bir kulunu nasıl geri çevirdim. Bir kulunu nasıl... Bir kulunu?Bir?Ahenk gittikçe hızlanıyor.

'Evet, evet, duyuyorum. Burada, aşağıdayım.'

VAllahi yamur çamur

VELİ: Öğretmenim şuraya bakın! Ne kadar güzel bir köşk burası?

Şimdi bildim ki..

Bir yandan ağlamayla karışık bağırıyordum, bir yandan ha şimdi kızdı, ha şimdi kızacak diye buruşuk simasına bakıyordum şekerci ihtiyarın. Neden kızmadı anlayamadım. Galiba ben haklıydım. Öyleyse biraz daha bağırmalıydım. Bağırdım da. Kısa pantolonumun cebindeki bozuklukları yerlere saçtım. Adamakıllı bir yaygara çıkardım; ?Ya paramı isterim ya da her tarafı şeker olan elmamı.? Ne yapsam kızmıyordu ihtiyar. Tepinirken göz ucuyla iki yanımı süzdüm, bana bakıyorlardı. Utandım, yerden kalktım, toparlandım; ama gözüm hala ihtiyarda.

? "ah senden razı olsun kardeşim. Cennet'i taşıdığının farkında mısın?" dedim.

boyunca yasamak cok zor olmalıydı. Sonra bu kertenkelenin 10 yıldır hiç

Meltemlerine söyle, deli gibi ıslık çalıp sokağa çağırmasınlar beni...

ÖĞRETMEN: Çocuklar, sizler hepiniz aslında milyardersiniz. Örneğin sen çocuğum, sana 100 milyar

Ahmet, " Böyle söyleme Zeynep, baban seni bize

oturmus; yiyecek, para, ya da alabilecegi herhangi bir sey

ayaklarım alıp götürdüğünde beni,

her şey yaşanmış değil

Sahi yalnızlık var mıdır, ya gitmeler

Direnmek bile istemiyorum çoğu zaman..

her salisemiz farklıdır..

Birden boynuma sarildi ve bir kac saniye öyle durduk sokakta...

MÜMKÜN OLSAYDI

Kara hülyalara dal anneciğim!

gezdiğim gökyüzünü yeniden görebilmek mutluluk verdi...

uzun süre kendime küsüyorum...

Gözüm bir kıza takılır o sıra, kafasında bere, burnuna kadar atkıyla örtülü? Sadece gözlerinin ve ellerinin çıplaklığını görürüm? Parmaklarıyla puslu camı siler. Sildiği camın küçük bir yerinden sıyrılır. O dolmuşun içindeki gerçekten?

"Bana bir iyilik yapar misiniz?... Siz de bu kurdeleyi onurlandırmak istediğiniz birine verir misiniz?... Bunu bana veren çocuk, okulda bir proje yaptıklarını söyledi. Bu kabul görme töreninin devam etmesi gerekiyormuş.

de babalar... Yanı başımızdan geçen cennet kokulu kelebeğe neredeyse dönüp

Sen çok cahil kalmışsın be arkadaş? dedi, adam. Antika eşyalardan haberin yok her halde. Bir antika ne kadar eski ise, o kadar para tutar. Bu yüzden ayakkabın, bence en az 30- 40 lira eder.

Dostluğumuz bitmedi, hala sımsıcak kalpler

Kadın birden durdu. Gözlerimin içine baktı. Gözlerimdeki heyecanı okumuş olacak ki, elindekileri yere bıraktı. Bana doğru eğildi. Bakışlarında sevgi ve eziklik vardı.

fırtına bir türlü çıkmamış. Kendilerini tüm benlikleriyle fırtınaya

İmam Kazım kendi tarlasında çalışmakla meşguldü. Fazla faaliyet İmamdın bütün vücundan terler akıtmıştı bu arada Ali ibni Ebi Hamza-i Bata ini geldi imamın yanına, ve o manzarayı görünce:

Firakınla kavrulur çölde kum taneleri

Ve bir tan vakti

Kundurasını tamir ettiren ihtiyar, ayrandan içmeye başlıyor. Olay yeri incelemeden Kemal, bilmiş bilmiş gülümsüyor, ayranını yudumluyor. Davut ve Şehmus?ta ses yok.

Adam, bir haftanın yorgunluğundan sonra pazar sabahı kalktığında bütün haftanın yorgunluğunu çıkarmak için eline gazetesini aldı ve bütün gün miskinlik yapıp evde oturacağını düsündü. Tam bunları düşünürken oğlu koşarak geldi ve sinemaya ne zaman gideceklerini sordu. Baba oğluna söz vermişti bu hafta sonu sinemaya götürecekti ama hiç dışarıya çıkmak istemediğinden bir bahane uydurması gerekiyordu.

Beyaz kağıtlara mahpus, lacivert harflerden çalma

Çıkmaz sokağın en ucunda yıkık dökük evdeki deli kadının yanına gitmek için artık kendisini durduramadığı bir ikindi sonrasında kareli gömleğini üzerine geçirip rutubet kokulu evlerin arasında yürümeye başladı Hema. Saç örgüleri belinde dans ediyor, el parmakları birbirlerini çekiştirip duruyordu. Avuçları ter içinde kaldığında hararet bütün vücudunu çoktan kaplamıştı. Birden duvarın birinden kara bir kedi sıçradı önüne. Durdu Hema. ?Bu o deli kadın mı acaba? diye aklından geçirmeden edemedi. Kara kedi öylece bakıyordu Hema?ya. Kuyruğu havada bir sağa bir sola kıvrılıyordu.

?Bu bahçenin dışında ne var?

Sadece gül bahçesi iste.

Neden kendine aşık olduğunu anladım.

Geçenlerde emniyet müdür yardımcısı gelmiş, ayakkabısını boyatmış. Usta ayakkabının altını silmiş. Niye siliyorsun demiş, kızmış. Seni düşündüğümden değil, yerler kirlenmesin diye siliyorum, demiş. Müdürün kızgınlığı şaşkınlığa dönmüş. Gülümsemiş gitmiş. Bir hafta sonra yine gelmiş. Kayış tamir edilecek. Kemere kayış diyor. Usta, kayışa yeni delikler açmış, sağlam ip takmış. Borcum ne kadar demiş emniyet müdürü. Usta demiş ki, ben delmeye değil, delikleri kapamaya para alıyorum. Gülüşmüşler.

nedense suskunluğum hep sana

Sen varsın ya, yeter yine de..

Çorap

kuraklığın ortasında terk edeceksin...

içimden bir ses diyor ki sabret..

Gecenin geç vakitleriydi fakat hala uykusu yoktu. Artık uyuma direncini kaybederek yatağından kalktı ve pencereye yaklaşarak dışarıyı izlemeye başladı. Pencereden dışarıya bakarken birden bire içini bir hüzün kapladı. Sabah erkenden bu kenti terk edecekti ve hiç kimsenin ruhu bile duymayacaktı. Bu acı verici bir şeydi, yüreğinin en derinliklerinde bunu hissedebiliyordu.

Seninle olan o günkü randevumuzun benim için ne anlam

Toprağı kirlerinden arındırır bir Yağmur

Padişah yerinde bir soyluluk gösterisinde bulundu. Kötü yürekli vezire hitap ederek,

Gün olur, deli gibi...

oturup saatlerce güller ve fotoğrafı seyretti sessizce.. Bitmek

Kova cevap vermiş:

Öfkesiyle bizi deniz

Çocukken düştüğünüzü ve canınızın yandığını anımsıyor musunuz?Annenizin acinizi hafifletmek icin yaptiklarini animsiyor musunuz?

vefat etti. Bu o kadar ani gerçekleşmişti ki, onun için bir şey

varlığı ilacım

Bak yine ağlıyorsun!...

yüreğine sağlık herzaman olduğu gibi yine ayrıcalığını ve gönül dostu olduğunun farkını gösterdin tşkler ediyorum...

Riyasız, hesapsız, gönülden damlıyorsun. Güle ait gönül damlalarında riya olmazmış zaten. Uzaklardaki gülün kokusunu aldın mı buğulanır çiçeklerin. Gülden haber etmeyiversin bir söz, gülü anımsatmayıversin bir koku hemencecik aşka gelir ıslatıverirsin dikenlerini. Döküverirsin içinde ne varsa aşka dair. Kokuverirsin gül yaprağı yaprağı. Sevdaysa sevda, hasretse hasret, hüzünse hüzün ne varsa buğulu bulutlarında, yağmur eder sunarsın bahara.

Peşinden koşulan umutlar için dildedir.

Tablosunu yapardim yıkılan her kulenin

- Desene kendime yazık ettim öyle bir doğanmışki öyle bir devletmiş ki kıymetini bilemedim bana değil sana nasip oldu ben avlayamadım sen avladın der ve kıskançlıkla parmağını ısırır.

Sarmıştı İstanbul'u Marmara'nın suları,

var?" diye sordu iyi giyimli adam. " Bir dolar

Bir gün aşık oldum birisine, neden diye sormadan kendime...

Ve kendime geliyorum yakınlaştıkça aslıma.

O günden sonra bir daha dağın yamacında Rüzgar?ı ne gören olmuş, ne de sesini duyan...

Verdiğimiz her kararda, yapılan her işimizde, kısacası herşey de muhakkak vardır bir hayırlı olay, güzel bir hikmet..

Hz. Ömer başını bu defa çevirir ve Amr İbni As'a der ki:

Günümüzde hepimiz iktisat etmeye alışalım.

O büyük sahabe:

adına yaraşır bir başlıkta değerli dostlar ile olmaktan

ağlamayı bir de,

Mavi kır çiçekleri topladım

Kral acı ve öfkeyle bağırdı:

yaşadıklarından

Dükkanın kapısının pervazına ışıklı minik puanlı ampullerle süslü zil takmış. Müşteriler çıkarken oturduğu yerden ipi çekiyor, cangır cangır? Bu da sana güle güle zili olsun, diyor. Dükkana somurtarak gelen gülümseyerek çıkıyor. İrfan mektebi olmuş Usta?nın dükkanı.

Fikret?in bu şiiri, kendi ülkesinde karanlıklar, ıstıraplar içinde yaşayan, horlanan, kendisini "öz yurdunda garip", "öz vatanında parya" olarak hisseden bir insanın ruh halini ve onun geleceğe ait hayallerini, umutlarını anlatır.

sevişlerden bize kalan sonsuz grilikler oluyor yalnız

?Şerh et? diyordum kendime usturuplu bir dille,

sıkıntı üstüne sıkıntı kökünü kazıyamadığım, elimde bir alev topu tutuyormuşum da çaresiz çığlık atmaya çabalarken sesim soluğum çıkmıyor da kendi çevremde döne döne şirazemden kurtuluyormuşum gibi

Ardından klubüne uğramış, eşyalarını toplayıp otoparktaki arabasının yanına doğru yürümüş.

Gönlü öyle hoş olur ki o hoşnutluk içinde:

Bir gün dünya hayatinda hep kötülük işleyen bir adamı Cehennem kapısında bir melek karsıladı.

'İmdaat! İmdaat! Yukarıda başka kimse yok muu?'

"-Sana hayranım!" diye bağırmış

- Söz verdiğin zaman ahdini yerine getir, diyen bir ses, beni beni o teşebbüsümden alıkoydu. Bunun üzerine mecusi:

Biri sana?git? dediğinde, ?kalmak istiyorum? diyebilmekmiş sevmek,

Ağzından dökülen son sözler, hasta ve yakınları için kurşun gibiydi.

Sıcak fırına sokmasaydım, çatlayacaktın.

sahilden bakarsın denize

Lakin bu gün malesef, kötü olmuş insanlar,

Artık ağlamak istemiyordu. Göz yaşları içinde boğulmak istemiyordu.

az ötende, ötenin biraz berisinde, solunda yükselen meşenin dalındayım;

için gagasını açtığında mektubu düşürmüş. Tüm martılar hep birlikte

açılmıştı.

Çünkü yelkovan, er geç gelecekti?

Bırak peşi sıra gelsin karanlıklar üzerime? Buruk gülüşlerimle seni sararım inatla gecelere? Bırak Leyla?yı Mecnun?u sevgili, Yusuf?u Züleyha?yı bırak? Öyle sev ki beni, sevdayı arayanlar bizde tanısın, bizi ansın dilden dile sevenler? Hadi ne duruyorsun? Seni senden alan yalan sevgileri unut? Sevdalı ayaklarınla koş bana, tamamlanmış sevgi sözcükleri olsun dilinde? Unut yarım kalmışlıkları? Bir yıldız olsun gözlerin semalarımda, göz kırp bana küskünlüğümü unutayım?

Başarı senden kaçsa bile...

Bu kanı nasıl okuyayım sana.

beni bana bırakma şiraze

bir söz vardı: "Allah haramdan kaçanı korur"

her sözün arkasında ara beni

Yıllardır bozu bulanık suları yudumladım

revnakı güzelliğinin, tüm zamanlarımı doldurduğunda

Ateşlere kandığım zamanlar uzak değil.

Basimi öne egerek yürüdüm sokaklarda artik cocuklara sormayacaktim bu soruyu bunu onlara bide kendime yapamazdim biliyordum...

Öğretmenin, hepinizi aynı derecede seviyorum yalanına karşın Teddy, onun en sevdiği öğrenci olmuştu.

yasak senin düşlerin

Günün son dersinin sonuna gelinmişti. Öğrenciler çıkmak için sabırsızlanıyordu. Defter ve kitaplarını çantalarına koydular. Zil çalar çalmaz, dışarı çıkmak için hazırdılar. Yalnız, Ali hazırlanmamıştı. Gecikmek için de elinden geleni yapıyordu. Nihayet zil çaldı. Öğrenciler bir anda kapıya yöneldi. Ali, yerinden kalkmadı. Ağır ağır eşyasını topladı. Bir yandan göz ucuyla öğretmenine bakıyor, bir yandan da arkadaşlarının gitmesini bekliyordu.

Hilalin dolunaya

Bu dünyadan giderken, bir insanın kalbine sevgiye dair bir cümle bırakmayı göze alamıyoruz.

En kalabalık alanlara götürür

... devamı

Büyütecin ne olduğunu, her şeyi yüz kat büyülten bir çeşit gözlük camı olduğunu herkes bilir. Bir damla suya büyüteçle bakıldığında binlerce küçük yaratık görünür. Oysa çıplak gözle bakarsak onların hiç birini göremeyiz.

Köyün birinde arıcılıkla uğraşan bir ailenin beş altı yaşlarındaki çocuğu yemeden içmeden kesilivermiş. Su ve bal dışında bir şeyin yüzüne bakmıyormuş. Ne ekmek, ne süt, ne şeker kesinlikle yemiyormuş. Ailenin, akrabaların, arkadaşların, tüm köy halkının çabaları işe yaramamış. Ufaklık balı parmaklıyor, başka hiçbir şeyi ağzına koymuyormuş. Gitikçe zayıflayan çocuğu doktor doktor, hoca hoca gezdirmişler. Büyülere, telkinlere götürmüşler. Para etmemiş. Çocuğun gözü baldan başka bir şey görmüyormuş. Tabii ağzı ve midesi de öyle...

Herkesin mutluluğunun sebebi farklıydı. En büyüğü yirmi yaşında olan dört kızları vardı. Kızlar, babalarının bu teklifinin, çok güzel geçecek bir pazar pikniği anlamına geldiğini biliyorlardı. Zuhal Hanım ise yıllardan beri sahip olamadığı erkek evladına kavuşmak için Abdulvahab hazretlerini vesile ederek dua edecekti.

Giriş kapısının sol tarafında kalan hat odasına girdik. Solda ve karşıda birer divan, karşıdaki divanın sırtını dayadığı gömme bir dolap ve dolabın üst kısmında bir kitaplık bulunuyordu. Divanların hemen önünde duran masanın etrafına oturduk. Ben heyecanla bir an önce derse başlamak istiyordum. Hocam bu durumu halimden anlamış olsa gerek, hemen malzemeleri çıkardı. İşte bu andan itibaren? bir sahir gibi- hocamın sözlerinden bir kat daha büyülenmeye başladım.

8. Önemli başarılarınız: Arakladığım kalemlerden muhteşem bir kolleksiyonum var; evde sergiliyorum.

YAĞMUR ŞİİRİ

Şu paslı çehre-i millet biraz gülerse... O gün

Sözünü şöyle bağlar Allahın Nebi?si:

seyrederdi. Beni yanına

zaman bulabilsin; bir teşekkür, bir elveda için...

Bilmeye cüret et. Tadına bakma yürekliliğini göster. Bilme cüretini göster.

göstermek istedim!!!!!"((

Acı da çektirse, ısıtır, yüceltir, olgunlaştırır sizi.

Lalezara döner hücrem sızmışsa hasretin

Tadı/ tuzu yok ağzın ne de damağın

fırtınaların önceden habercisidir.

Şimdi belki de bu yüzden;

-İzin aldın mı yavrum?

O an Katelin mavi sulara akıp, güneşe dokunmak hissini yakaladı içinde. Bir dörtlük mırıldanıyordu bu his, duydu Katelin: ?Ben avlunun içinde / Avlu gözlerimde / Dönüyoruz / Avlu bana, ben avluya?

elleriyle göğsümüzü yıkayan güneşler diyarında

... bağırıyorsam sakın uyanma,

as-leon:))

Ben büyüyüp adam olacağım. İş bulup çalışacağım. Siz

Mahmut Bey, kaç zamandır karısıyla kızı arasındaki sürtüşmeyi farketmişti. Fakat nedense karışmamayı tercih etmişti. Bu gidişin de bununla ilgili olduğunu anlamıştı:

Ve eğer kendisinin haklı olduğuna inanıyorsa dimdik dikilip savaşmasını öğret.

"Bugün Anneler Günü diye biz kendi kahvaltımızı kendimiz hazırladık!!!!"

BENİ İHYA ETTİNİZ, GÖZÜM AÇILDI

Yavuz BAŞAK

Bizi büyüttüğü o en zor günlerinde dahi bu geceki kadar sıkıntı çekmemiştir herhalde. Annemi eve getirdim o gece. Benimle hiç konuşmadı. O günden sonra biz sormadıkça konuşmuyor konuşamıyordu. Yıkılmıştı, tükenmiş bitmişti. Eve getirişimin on dördüncü gecesi bir kandil gecesiydi. Anam merhamet dolu sesiyle son kez:

Gül batirdi dikenini

Yüreği, sızlanan ruhunun göğü

Ve denizi her görüşte keşfetmek yeni baştan

?Bülbülün yüz hikayesi varmış, hepsi de gül üstüne..?

- Bitirdiniz mi kızlar?

Genç doktor, ancak bir babanın evladına karşı gösterebileceği sıcaklıkla kavranan ellerini kurtarıp biraz geriye çekildi ve dizlerinden aşağısı "takma" olan bacaklarını gösterirken;

komşumuz Ahmet amca ile

"Yaşamdaki ıstıraplar tuz gibidir, ne azdır, ne de çok. Istırabın miktari hep aynıdır. Ancak bu ıstırabın acılığı, neyin içine konulduğuna bağlıdır. Istirabin olduğunda yapman gereken tek şey ıstırap veren şeyle ilgili hislerini genişletmektir. Onun için sen de artık bardak olmayi bırak, göl olmaya çalış."

ve sen hiçbir zaman

Adnan Yücel

-Peygamberimizin "Allahü teala günahkar kulunun tövbesini canı gargaraya gelmeden kabul eder" hadis-i şerifi hakkında ne buyurursunuz?

Sararır içimde hüznün, ömrüm sararır

Ankarada Şimdiki opera meydanı adıyla anılan meydandaki Karyağdı Hatun türbesinde yatmakta olan kişi onbeşinci yüzyılın ortalarında yaşamış olan Karyağdı Hatun Adıyla anılan kişidir. Türbede birde kitabe var, Ah! vaveyla ki cellad felek Hake saldı bu güli nazikteri Cennetinden kabrine revzenler aç Rahmin ile bula daim ruşeni Erdi hatiften de anın tarihi Cilvegahı ola cennet gülşeni Hikaye şöyle; Ankara'nın en güzel kızlarından biri al duvak takınıp gelin olmuş. Vardığı genç yağız yakışıklı bir Ankara efesi, kadir-kıymet bilir bir kişiymiş. Birbirlerini pek sevmişler, pek anlaşmışlar. gel zemen git zaman aradan vakitler geçmiş, gelin kızın al duvağı solmadan kaynata, kaynana başlamışlar tazenin yüzüne bakmaya... Bir torun istiyorlar, gelin gibi ela gözlü, oğul gibi çatık kaşlı, koçyiğit, nurtopu bir torun!. Günün birinde evin yaşlıları gelin kızın betine benzine bakmışlar da işi anlayıvermişler; Allah izni, pirler himmeti ile gelin hanım hamileymiş meğer! Eh! aş ermek kadın töresinde haktır, helaldir, ayıplayanın başına tez gelir. Bizim gelinde aş eriyor diye kimse ayıplamaz. ayıplamaz ama yavrucak öyle bir şeye aş erer ki bulup buluşturmak müşkülün müşkülü. Çünkü taze gelin, ağustos ayında kar ister. Herkes yayla güneşinde buram buram terlerken o, ortalığa yağan lapa lapa kar rüyaları görür.. Gecenin ortasında içini bir ateş basar dudakları suya hasret kalan bozkır toprağı gibi şahrem şahrem yarılır. Kızcağız kah ağlar sızıldanır, kah utanır, susar. Ama onunla birlikte kocasıda yanar. yakılır., döner dönenir. Elinden gelen olsa esirgemeyecek, dağları devirecek. Kar bu; yola bele dayanmaz ki... Gidip uzaklardan getire. O zaman Şimdiki gibi kolaylıklarda yok, ne buz dolapları, nede insanı bir iklimden diğerine götürecek uçaklar. Kadıncağız, gündüz hayalinde kar helvaları yiye; gece düşünde kardan adamlarla güreşe boğuşa bebeğini büyüte dursun, artık bir an gelmiş dayanamaz olmuş.

Saatlerin tevbesidir durmak

Hani saz çalınırdı ölüm

Sorun büyükmüş

gel gör ki sevdakarım

çıkınımıza

bir korsan gemisi! girmiş körfeze

"Bal şerbetidir efendim sizin için ayırmıştık da..." Hz. Ömer onu içmeyi reddederek şöyle dedi:

geçer sokaktan bakışsız bir kedi kara. ,

Olmalı.

"Girmeden bilemezsin" dedi.

Serçelerin şarkılarının yarım kalmasını istemem.

mağarada bir çift güvercin

Tatlı yalanları bırak acı gerçekleri al koynuna.

Mehtap asla ışıtmaz

Ama beni unutmaman için hep dağınık bırakacağım odamı. Söylene söylene toplarken, yine gözyaşların ıslatacak eşyalarımı. Babam yine dalga geçecek, anlatacak bir bir ağladığını. Ya ben...

üç kez saydı kumbaradan çıkardığı bozuk

- ?Niçin? diye sordum.

mihrin yansır aynama, alır gözlerimi de göremem fecrini, fevzini, feyzini

Üçüncü mahallede yaşayan Keşkeci'lerin, hayatı algılama güçleri mükemmelmiş. Neyin yapılması gerektiğini daima en isabetli şekilde bilirlermiş ama, her şey olup bittikten sonra. Keşke'cilerin de başları kanarmış hep, duvarlara vurmaktan!

Son kalan bin akçesi ile yoluna devam etmiş. Tam şehrin çıkışında yine köşe başında bir adam bir nasihati bin akçeye satıyormuş. Adam bir parasına bakmış, bir de nasihatı satan şahsa, dayanamamış ve kalan son akçesiyle de o nasihatı satın almış.

Göğün asıl rengi mavidir

öğrendim. Onunla uzun zamandan beri arkadaş olduğumdan,

Yıldızları süpürürsün, farkında olmadan, Güneş kucağındadır, bilemezsin. Bir çocuk gözlerine bakar, arkan dönüktür, Ciğerinde kuruludur orkestra, duymazsın. Koca bir sevdadır yaşamakta olduğun, anlamazsın. Uçar gider, koşsan da tutamazsın...

Bir deniz ülkesinde

İmam Hasan , o gece sabaha kadar uyumadı. Annesi Sıdığa-i Merziyye ?ı dikkatle gözlemekteydi. Annesinin, kendisi hakkında nasıl dua edeceğini, Allah?dan nasıl bir iyilik ve saadet isteyeceğini görmek için bekliyordu.

arkadaş olduğuna bakmaksızın birini durduruyordu.

< Eğer zorlu bir günü başlayacaksanız hayal gücünüzü devreye sokun. İmgelemeniz, bedeninizin davranışlarını inanılmaz ölçüde belirler. Kendinizi zihninizin gözüyle resmedin. O gün, nasıl olmak ve nasıl görünmek istiyorsanız öyle olun. ?Güçlü, güvenli ve dinlenmiş...? Bu olumlu imgenizin nasıl eksiksiz gerçekleştiğine siz bile inanamayacaksınız. Eğer günlük işleri iyi gidiyormuş gibi zihnimizde canlandırırsak işler inanın ki iyi gidecektir!

Buzdolabını açtı. Ne yenirdi ki! Zeytin aldı bir tane ağzına attı..

Bir yerlerdeydi.

"Rabbim" dedi, "Güzel Rabbim!! Sürüm de ben de susuzluktan mı ölelim? Rahmet deryaların mı tükendi? Sesim sana yabancı mı geliyor? Bu güne kadar bir dediğimi iki etmedin Allahım. Benden bir suyunu mu esirgeyeceksin? Ben susuzluktan ölsem bir şey lazım gelmez, ama bu hayvancıkların meleşmeleri sana da acı gelmiyor mu?"

O, Resulullah efendimizden daha yüksek mi ki, iki cihanın efendisini, üstünlerin üstünü olan Allahü tealanın sevgili Peygamberini gören, küfürden kurtulamadı da, Bayezid'i görenler mi kurtulur demek istedi.

ve YAĞMUR'un sesi duyulmuş...

En son torununu da Sakarya?ya gönderdi. Bir gün haber aldı ki en son delikanlısı da Duatepe Muharebesinde öteki ağalarının yanına göçüp gitmişti.

Dağ sarsılır. Delikanlının dışında hapsi yuvarlanıp gider. Delikanlı döner Padişaha gelir. Hükümdar sorar:

_okumadım ki hepsini

Hz. Ömer kendini tanıtamadan tatlı bir dille kadına sordu "valide bu yavrular niye böyle durmadan ağlıyor?" Kadın içini çekerek kısaca "iki günden beri açtılar da ondan" diye cevap verdi. Hz. Ömer , "peki niye önlerine yemek koymuyorsun?" diye soracak oldu hıçkırıklar birden kadının boğazına düğümlendi. Durmadan akmaya başlayan gözyaşları arasında bize içini dökmek üzere söze başladı.

Sonra, ömrümün geri kalan hasretlerini, ayrılıklarını iyice derinleştirerek içimdeki yerlerini sağlamlaştıran gamsız bir el oldu. Canan fakülteyi bitirip Isparta?ya döndü. Her mektubuyla yaramı derinleştiren sevgili oldu.

Gitti cancağızım

fırtına dindi ben dinmedim. fırtınalar dindi ben gülmedim. hayalim. canım. meleğim. tek dileğimsin gül şiraze.

Annem kahvaltı hazırlamış, kokusu geldi burnuma. Bu lüksü ıskalamamalı Özgü?can, istikamet mutfak!

üzerine çentikler attı ve yerine bir güzel oturttu.

Vücudum nare nare oldu nerdesin yar!

Evet ömrüme ömür katan notası kayıp o muhteşem melodi, uzağa yenik düşen sesin, nefesin...

Yüreklerin ülkesinde

Yoksa kendimizi sevmeyi başaramadığımızdan, şaşırıyor muyuz bizi sevdiğini söyleyen birinin varlığına, inanamıyor muyuz yanımızda kalmasına ve uzaklaştırıyor muyuz içten içe bizi sevmesini istediğimiz insanı kendimizden?

Kadın keseyi almak için elini uzatınca, keseyi ıslak bir halde bulunca "Bu kese nasıl ıslandı?" diye hayretler içinde kalır. Hiçbir şeyden habersizce kocasına götürüp verir.

ödülünü alıp kameralara poz vermiş ve

sen hiç olmadın diye belki

Ertesi gün, daha sonraki gün ve ondan sonra ki günlerde Rose eve gelmedi. Petra artık iyice endişelenmekteydi.

- "Allah'a şükür, ne de bereketli on iki dirhemdi! İki çıplağı örttü, bir köleyi ise azat etti."

9. İşten ayrılma sebebiniz: Bkz. Cevap 6.

Suskun bir gül gibi yüreğine düşür, sevindir beni?

Paramparça, ateşler sahinin hayalleri

?Kimsin?, Derdin ne? Ne istersin? demiş ise de,

a)İnsan sevgisi ve tüketicilerin iyi beslenmesine katkıda bulunma arzum.

1234567 x 9 + 8 = 11111111

Ne kadar güzel ya da ne kadar çirkin olduğunuz değildir, giydikleriniz, ayakkabılarınız değildir.

Galaksilerin infazında, acımadan kendimizi hiçleştirdiğimiz ayrıksı.

Aynı pencereden dışarı bakan iki kişiden biri sokaktaki çamuru, diğeri gökyüzündeki yıldızları görebilir.

"İnsanların ne kadar fakir olabildiklerini gördün mü?"

son bir iki yıl, güzel anılarımı bile unutturmuş, yazık...

3. kareye 4... yani bir sonraki kareye 2 katı pirinç tanesi koyunuz" der. İmparator bu basit isteği geri çevirmez ve başlar.

O günün akşamı Rose eve gelmedi. Gece yarısı saat bir sularında, bayan Kenston yanında iki adamla birlikte Petra'nın odasına girdi ve Petra'nın yatağını odanın bir diğer köşesine çektirdi. Petra hastalığından ötürü geceleri son derece bitkin olduğundan, kendisinde onlara neler olduğunu soracak gücü bile bulamadı. Evet yatağı odanın diğer köşesine çekmiş ve daha sonra da hiçbir şey söylemeden çıkıp gidilmişti.. Petra neler olduğunu anlamaya çalışmış ama bu son derece saçma davranışa bir anlam verememişti. Sonra yine ilaçların etkisiyle derin bir uykuya dalmıştı. Ertesi sabah çok erken bir saatte bayan Kenston, yine yanında o iki adamla birlikte Petra'nın odasına girip, yatağı yine cam kenarındaki eski yerine çektirdi. Petra güçlükle,

Duyabilmek kuşların gelişini

Viyana?da şimdi sessizlik hakim

Bu kaçıncı bahar sakın sorma sevgilim

Dala bülbül konar gibi

her habbede medet umarak, gözlerimi geceye kapatıyorum

Anladın ki HAYAT, Sevgi'den ibaretmiş

Düşer gülşene su nazla,

Usulca süzüldü, yanağıma sokuldu,

Ve mutsuzluk mümkünmüdür ki o,

Birden aklına geldi duvardan bir kerpiç kopararak suya attı. Suyun sesi kulağına çok tatlı ve hoş geldi. Suyun tatlı sesi adamın kulağına bir sevgili sesi gibi tatlı geldi, adamı sarhoş etti. Bunun üzerine adam duvardan taşlar, kerpiçler kopararak suya atmaya başladı. Bunun üzerine su adama seslendi.

Yarılan göğsümüzden umutlar bican düştü

-Evladım, ben tanrı misafiriyim. Rica etsem beni bu gecelik evinde ağırlarmısın?

kangren ayaklar bastım,

İspanya, eski kolonilerine karşı son kalan kuvvetiyle Cape Horn civarına ulak çaplı bir donanma göndermişti. Henüz kolonisi iken binken borçlarını garantilemek için Perudan Chinclia Adalarını almıştı. Ardından Şili de Peruya katıldı ve böylece kendi topraklarını Mart 1866daki Valparaiso bombardımanına açmış oldu.

Sevgi Tanrı, sevgi iman

"Emin misiniz?"

Sonra İranlı Mollalarla irtibat kurdular. İngilizler Mollaların vereceği fetva karşılığında kazancın % 10'nu teklif ettiler.

"Bir gün" dedim, "bulursam kendimi

-Öyleyse bayramda gel, dedi adam. Acelem yok, ben beklerim.

Birgün saclarini bi cocuga oksatmasi?

bir Hamza sessizliğinde dilim

Yalnızlığın dimağa çarpan esrarı ile lal oldum yine?

Çok eskidendi sanki şiraze. Bundan kırk asır mı öncedeydi, yoksa bin asır mı geride yaşandı bitti. Hiç bilmiyorum, bilemiyorum. Birbirine giriyor yaşanmışların tümü. Çözemiyorum düğümlerini, çetrefilleşen dönemleri ayıramıyorum birbirinden. Beceremiyorum şiraze. Yaşandı bitti?ler hep öyle kenetlenmiş duruyorlar sayfaların üzerinde. Belli ki istemiyorlar dokunulmayı, belli ki onlar da küsmüşler birşeylere, belli ki terkedildikleri yerde kalmak arzuları şiraze. Ben de anlıyorum ki birileri hep küsüyor. Birileri hep kızıyor. Birileri hep çekiliyor hayatımdan.

Zorluklarla Mücadele

?Evet çok güzel bir elbisen var yavrum? dedi.

Yaşlı adam, çocuğu sağa sola döndürdükten sonra elbiselerin paketlenmesini istedi. Ve iş tamamlandığında, tezgahtara dönerek:

Göçüm sana.. Yollarım sana..

- ?Doktor bey? dedi. ?Ben size... dargınım.?

Pazarın yolunu tutmuş bilge kişi. Bir süre sonra kucağında bir kilogram üzümle çıka gelmiş. Dört arkadaşın hepsi de atılmış ve:

"infak" anlayışının geceye ve kalbe yansıması...

Kanadı kırık bir kuş gibi döndüm eve. Çökmüştüm. Eve geldiğimde, sessiz ağlayışlarım hıçkırıklara döndü. Bir hüzündü, bir acıydı ki çocuk yüreğimde yaşadığımın kelamda karşılığı yoktu. Annemin ısrarlarına aldırmadım. Dışarı çıktım. Okuluma yöneldim. Okulumun bahçesi bomboştu. Bahçenin ortasındaki taş yolun sonuna yöneldim. Çam ağacının dibine oturdum. Yerdeki toprak rengine bürünmüş çam yapraklarına dokundum. Sonra, dalga dalga göğe yönelmiş, yeşil yapraklarının acı kokusunu soludum. Hafif bir rüzgar birkaç kuru yaprağı yere bıraktı. Sanki çam ağacı da ağlıyordu. İlerdeki dut ağacının dibindeki ihtiyar kadını fark ettim birden. Benim gibi dalıp gitmişti. Umutlarının tükenişini seyrediyordu sanki. Oysa benim umutlarım henüz bitmemişti. Çolak Kadın, ''Seneye'' demişti. ''Söz seneye kesin getirtirim.''

Okula geldikten kısa bir süre sonra daha sonraki yıllarda da anlatılacak bir disiplin olayı yaşandı. Birinci sınıf öğrencileri için üniforma kurallarında ayakkabı giyilmesi zorunluydu, bot giymek ise yasaklanmıştı. Ancak hayatta güzel şeylerin keyfini çıkartmayı bilmeyenlerin yıldıramayacağı genç öğrenci kendine bir çift siyah binici çizmesi edinmişti.

Aralarındaki ilişki her ne olursa olsun, görünce bize rahatsızlık verecek bu iki canlı bize bir şeyler anlatmak istiyor:

O anda gazeteciler dahil, mahkeme salonundaki herkes agliyordu...

O gün kadın, öğleye doğru Halifelik makamına geldi. Ulu Halife zaten daha önce işini maaşa bağlanması için gereken kimselere derhal emir vermişti.

Onlara sevginizi verebilirsiniz, düşüncelerinizi değil.

"Hadi tut ellerimi".

Derdim de sensin, dermanım da en sevgili?

Geceyi içine döken tomurcukların yeşiliyle gel; goncayı açılsın diye bekleyen bülbülün diliyle git. Bülbüller konan dallarda yaprak gibi gel, ve derinlerde bendini yıkan bir ırmak gibi git.

Oysa gezi asla sona ermez.

Kalp Gözü

Deniz kenarına oturmuş, gözlerinide ilerdeki bir noktaya dikmişti.

terk ederler. Hükümdar oğlu Ahmet Mirza büyür. Rüyasındaki sevgilisinin aşkıyla yanmaktadır.

Sonra hocasinin yanina gitmis.

Düşlerin en güzelinde çıktın karşıma Şiraze. Seni pamuklara yatırıp uyutmak geçti içimden.

"Acele karar vermeyin. O zaman sizin de herkesten farkiniz kalmaz. Hayatin küçük bir parçasina bakip tamami hakkinda karar vermekten kaçinin. Karar aklin durmasi halidir. Karar verdiniz mi, akil düsünmeyi, dolayisi ile gelismeyi durdurur. Buna ragmen akil insani daima karara zorlar. Çünkü gelisme halinde olmak tehlikelidir ve insani huzursuz yapar. Oysa gezi asla sona ermez. Bir yol biterken yenisi baslar. Bir kapi kapanirken, baskasi açilir. Bir hedefe ulasirsiniz ve daha yüksek bir hedefin hemen oracikta oldugunu görürsünüz."

İki damla gözyaşından ibaret

Neyi arıyorsun, sen osun.

gözlerinden aşağı süzülen yaşlara aldırmaksızın devam etti: "Tek bildiğim, o

sevgilim sevgilim

-20 sent

- Hey! seni gidi gafil seni sen nasıl bir adammışsınki öyle bir mübarek zatı azarladın üzdün yüzünü yıktın. devlet kuşunu bıraktın baykuş ile meşgul oldun. Gözümün kapısını senin yüzüne kapıyı kapattığın o kimse açtı.

- Allah senden razı olsun evladım, dedi. Benim için yurtdışından zahmet edip buraya kadar gelmeni, yaşadığım sürece unutmayacağım.

kardeşini kurtarmak için gerekli olan mucize için yeterli bu para" dedi, iyi giyimli adam

Çadır senindir eya sultan etme

Yoksa kökümüz mü başka yerde.

Boşuna bu nehir...

kazdi lakin hic bir cesede rastlamadilar. Yasli adamdan ozur dileyerek

Hazret-i Ebu Bekr önceleri tüccar idi. Sefer ve ticaret yapardı. Ekseri Şama giderdi. Seferde iken, bir gece rü'ya gördü ki, gökden ay inip, kucağına girdi. Ebu Bekr, iki eliyle onu kucakladı ve sinesine basdı. Uyandı. Yemliha adında meşhur bir rahib var idi. Ona varıp, rü'yasını ta'bir etdirdi. Rahib dedi ki,

Sayfaların en güzeli olur.

... Coşkuları dizginleyebilene aşkolsun...

o kalp ki Alemlerin Rabbine açılmış bir penceredir. O pencereden bakan göz puslu bir

VE KAYBEDİP YENİDEN BAŞLAYABİLİR

1962 : Saraybosnadan kalkan, Dubronike giden trene bindi. Tren raydan çıktı ve birkaç vagon nehre düştü. Buz gibi suda 17 kişi boğuldu. Selakın kolu kırıldı ama kurtuldu.

Bacakları olaydı,

Ashabtan Abdullah oğlu Cabir bir rüyasında, büyük ineklerin küçük inekleri sağdığını, hastaların sağları ziyaret ettiğini, kuru bir çay kenarında yemyeşil bahçeler bulunduğunu, minberde koca koca putlar durduğunu gördü. Bu, sıradan bir rüyaya benzemiyordu. Bunun önemli bir mesajı olmalıydı. Bu rüyayı yoracak kişi olarak ilk defa Hz. Ali aklına geldi. Hz. Peygamberin "İlim beldesinin kapısı" diye nitelediği Hz. Ali ancak güvenilir bir açıklama getirebilirdi. Bu düşüncelerle rüyasını yordurmak üzere Hz. Ali'ye müracaat etti. Rüyasını tane tane anlattı ve

nazlı dal veren toprağa

Tam karşımdasın ya da öyle sanıyorum. Yerin üzerinde ve göğün altında, sıkışmış ayrılık kokusunun, sinmiş vicdanını duyuyorum. Alıp yüreğime koyuyorum, sığdıramıyorum. Fersiz gözlerin yorulmadan anlatıyor, ekliyor, çıkartmadan büyütüyor. Yumağın düğüm olan genişliğinde onay bekliyor. Ezilmiş? evet? lere muhtaç, uzakları dileniyor.

Sonbaharın yaprak dökümünde her yer sarı rengin hükmünde.

Bizleri bu yeniden diriliş yolunda Hızır çeşmesine ulaştırın!

Süzülürken yaşlar gözünden

MUTFAĞIN DEMİRBAŞI ''KORUK SUYU'

Ve ağlamaktan korkma gözüm!..

Altmış yıl önce bittiği sanılan bir aşk öyküsünün, altmış yıl sonra, kaldığı yerden nasıl filizlendiğine siz de tanık olacaktınız.

- Evet dedi.

Aşk mumu, pervanenin gönlünden başka neyi yakar?

martıya da tüm martıların düğünlerine davetli olduğunu söylemiş.

Bir kaç gün sonra gezgin, arkasından koşarak kendisine yaklaşan adamı görür. Adam nefes nefese değerli taşı gezgine uzatır:'Senden ayrıldıktan sonra uzun uzun düşündüm. Bu taşın ne kadar değerli olduğunu biliyorum. Ama sana onu geri vermek, senden daha değerli bir şey almak istiyorum. Bu taşı bana rahatlıkla vermeni sağlayan o içindeki şey her ne ise ondan istiyorum.'

koyduk çocuğumuzu? Evden kaçmış bir çocuğu düşünün

Ney zehir, hem panzehir; ah nerde var,

Ve Jack yoldan geçen biri duyar ümidiyle bağırmaya başladı.

Bizimki kadar yakışmamıştı hiç bir hüzün kimsenin yüzüne

Bir gün, adanın batmakta olduğu duygulara haber verilmiş.

arkasına dönüp dönüp kemancıya bakarak, çaresizce annesinin peşinden

Kış hala duruyor olduğu yerde..

açamam konuşamam

Sabah gözlerini açtığında sanki biraz uyumuş gibi hissetti. Ama saate baktığında saniyenin bile yer değiştirmediğini hayretle gördü. Akşamı zor etti. Çünkü bir an önce oraya gitmek istiyordu. Akşam oldu. Gitti. Oturdu. Beklemeye başladı. Diğeri geldi. Bu sefer diğeri onun yanına oturdu. Hala yüzüne bakmıyordu. Yine bol bol konuştular. Herşeyden.

- ?Aslında, senin hakkında yazıyorum.. Fakat kelimelerden daha önemlisi, kullandığım Kurşun Kalem.

"Onu ancak bir mucize kurtarabilir" deyince ben de

Yener Umut'a baktı önce sonra elindeki havluyu yere atıp üzerine, Umut'un yanına oturdu..

Boşalsın sicim sicim gözyaşları, ırmak olsun susuz kalmışlara; kardeş olsun dostluklara, yüreğimdeki merhamete...

-Senden ayrılmaya gönlüm razı olmuyor. Ancak seni de Allah yolundan alıkoymak istemem.

"Ey yüce sevgili kapına gelen benim, ben zavallı sadık kölen." dedi.

SELÇUK ŞAHİN

Damar damar seninle, hep seninle dolsaydım

Herkes aciz bir vaziyetteyken gemide bulunan yaşlı bir adam padişahın huzuruna çıktı, 'Müsaade buyurursanız ben onu sustururum' dedi. Padişah da 'Lütfetmiş olursunuz' dedi. Yaşlı adam emretti, köleyi denize attılar. Köle birkaç kere suya battı çıktı. Sonra saçından yakaladılar, gemiden tarafa çektiler. Köle gemiye yaklaşınca iki eliyle dümene asıldı, oradan gemiye çıktı, bir köşede uslu uslu oturmaya başladı.

yanıtlasın sesini...

tutma durumu var tayin hakkını

Ertesi gün hocasına sunduğu 7 sayfalık ödev, tam kalbinin sesiydi.. İki gün sonra ödevi geri aldı.

Sindi en bildik köşesine çamlığının

Ya nice okumaktır?

Uzun kış geçmiş, yine yaz gelmiş...

On Çinli

Ulu çınar,

Çok acıttığında anladım...

Bir hedefe ulasirsiniz ve

Bazen mücadeleler, hayatımızda tam olarak gerek duyduğumuz şeylerdir. Eğer Tanrı, hayatımıza hiçbir engelle karsılaşmadan devam etmemize izin verseydi sakat kalırdık. Şimdi ve daha sonra olabileceğimiz kadar güçlü olmazdık. Asla uçamazdık.

Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun aslolan yürektir. Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de

o inanılmaz sevgiyi geri getirebileceklerine, her şeyi

Yüzüm gülüyordu. Gözlerim ağlıyordu. İlginçti. Tuhaftı. Anlamsızdı.

gibi tazeydiler, buram buram kokuyorlardı, sevgi kokuyor,

İnsanın ne muhteşem bir varlık olduğunu düşündüm. Gerçeğe daha çok saygı duyuyordum şimdi.

Küçük kız başını iki yana salladı. ?Hayır teyzecim anlamıyorsunuz? dedi. ?Babam annemin bir daha gelmeyeceğini söylüyor. O şimdi cennette büyükannemle dedemin yanındaymış.? Yaşlı bayan kızın ağlama nedenini anlayınca eğildi. Kolunu onun omzuna doladı ve?giden anne? için o da ağlamaya başladı.

Deldiler zamanı, şu delik bir lehim ister,

Hep sevgiyle kalın?

Bu gerçek bir hikayedir ve Joshua Bell'in öylesine bir kılıkla metroda

kimi zaman keşfedilmeden kuruyan...

kışın yağan yağmurun,

"ilk karşılaştığımızda kullandın bu mendili.

Bize kabir azabını gösterme hiç YA RABBİ!

Ertesi gün bu olaya şahit olan biri, adama o parayı verdiği bayanın bir dolandırıcı olduğunu ve onu kandırdığını söylüyor.

Karanlığı sevmezdin o zaman... Pencereden içeriye vuran güneşin son ışıkları kaybolacak diye nasıl da korkardın. Çünkü, bu karanlığın gelmesi demekti... Bir mum ya da bir gaz lambası... Onlar vardı ama her gece yakma lüksünüz yoktu ki... Annen perdeleri açardı ay'ın ışığı girsin diye... Hepiniz bir gölgeye dönüşürdünüz. Artık satırları seçemez olur, bırakırdın kitabı... İşte o zaman, yüreğindeki sıkıntıyı, içindeki korkuyu sadece babaannen anlar, yanına çağırırdı seni... Saçlarını okşar ve başlardı masallarını kaldığı yerden anlatmaya... Kitaplardan masallara geçerdiniz böylece... Odadaki loşluk, seni hayallere sürüklerdi... Derken, uykunun gölüne girerdin. Gözlerin ne zaman kapanırdı. Bunu asla bilmezdin. Sabah, uyandığında hemen pencereye koşar, dağlara bakardın... Sanki hayallerin ve rüyaların vatanı onların arkasıydı... Bir de aradığın biri vardı o zaman... Şu, yüzünü hiç göremediğin baban... Onun orada olduğunu sanırdın. Annen, öyle söylerdi sana ve sen buna o kadar inanırdın ki, rüyalarından hep orada, onunla olurdun. İşte yine karanlıklardasın... Söyle bakalım şimdi hangi hayalleri kuracak, hangi rüyaları göreceksin?

Sultanın çadırını temizlemekle vazifeli kadınlardan biri, akşamları çadıra dönen Yavuz?u o gün ilk defa yakından görür ve o andan sonra onun sevgisiyle yanmaya başlar. Zamanla bu sevgi, bir sevda olur Mısırlı kadının yüreğinde. O, düştüğü derdin çaresizliğini bilir; fakat bununla birlikte çare aramaktan geri durmaz.

- Gazi Paşa.

-Yarın mı gidelim diyordun?

İkiye gidiyorum!. diye atıldı çocuk. Üçe geçtim sayılır. Tamam işte!. dedi adam. 5 Lira da öğrenci indirimi yapsak, geri kalır 5 lira. O da zaten pazarlık payı olur. Bu durumda ayakkabı senindir, sattım gitti!. Ayakkabıcı, çocuğun şaşkın bakışları arasında dükkana girdi. İçerdeki raflar, onun beğendiği modelin aynısıyla doluydu. Ama adam, vitrinde olanı çıkarttı. Bir tabure alıp döndükten sonra, çocuğu oturtup yeni ayakkabısını giydirdi. Ve çıkarttığı eskiyi göstererek: Benim satış işlemim bitti!. dedi. Sen de bana, bunu satsan memnun olurum. Şaka mı yapıyorsunuz? diye kekeledi çocuk. Onun tabanı delinmek üzere. Eski bir ayakkabı, para eder mi?

keyif verdin varlığınla

Kirlardaki nazli güle;

-Kız meselesini boş ver. Vermediler işte. Bir komüniste verdiler. Paralıydı, zengindi, havalıydı?

v Zenginlik, çok büyük bir teknenin içinde geçmekteymiş.

Mevsim sarı eteğiyle içimi süpürerek hicaz makamında geçiyor? Dallarıma yuva yapmış kader yolcusu kuşlar, ürperten bir kaçışla La çizip uzaklaşıyorlar? Tüylerinden geriye ipince bir hüzün kokusu kalıyor? İçimde bana boş bir şehir, suya öksüz bir nehir ve eğri sütunların gölgesinde balçıkla sıvanmış kör yalnızlığımda ürperiyorum? Gittikçe kalabalıklaşan bu şehrin bana yabancılaşan yüzüne her gün biraz daha az bakıyor, kim bilir hangi odasında sakladığı beni, bana vermeyişine kahredip küsüyorum? Kendimi kendimde kaybedip yine kendime küsüşümde suçu üstüme alınmadan kılıflar hazırlarken; madde ile mana arasına sıkışmış ince bir çizgi üzere olan yolculuğum, yorgun katarların acımasız toynakları arasında eziliyor? Suya düşmemiş med cezirler gibi, melal bakışlarımdan taşlara dökülen bir ezgi oluyorum? Hepsi bu şehrin temelini sarsıp beni yıkılma korkusuna kilitleyen lal duruşlarımın sebebi diye düşünüp ikircikli bir adım atıyorum eşiğime?

ağlamayı tadamadım. Herşeyimi kaybetmekten,

ondört asırlık bir özlem tufanında

- Nasılsın demeye korkuyorum. Ama demeliyim, dedi merakını bastıran bir gülümseme ile.

İşte biz de birike birike kırkıncı basamağa geldik. Aylar aylara eklendi, ?daha yolun başındayız? derken bir bakıverdik büyüyüvermişiz. Küçük bir adımla çıktık yola. Küçük adımlarımız birbirini kovaladı, kocaman oluverdik.

Bulutsa artık ne eskisi kadar pembe, ne de o kadar kadifeymis. Yıldız ilk zamanlar herseyden vazgecmis, hayata küsmüs. Ama kolay pes etmezmis. Kısa bir süre sonra hayatıyla ilgili o önemli kararı vermis. O güne kadar hic görmedigi günesin yanına gidecekmis. Ve biraz daha ısık isteyecekmis ondan...

Dünya başıma yıkılmıştı. İçimden yine sesiz bir çığlık havalandı. Yuttum çığlığımı. Çığlığım dışarı çıkar diye nefesimi dahi tuttum. Hemen içeri koştum. Tuttuğum çığlığımı içime öyle bir saldım ki, çığlığım nehir olup gözlerime seğirtti.

Bir şiirdir:mısra mısra..

Hindistan da bir parya, boynuna astığı uzun bir sopanın uçlarına taktığı iki büyük kovayla su taşırmış. Kovalarından biri çatlakmış. Sağlam olan kova her seferinde ırmaktan sahibin evine ulaşan uzun yolu dolu olarak tamamlarken, çatlak kova içine konan suyun sadece yarısını eve ulaştırabilirmiş.

- İşten geldim, yorgunum.

Yaslı adam gözlerini dikmiş kazılan mezara yavaş yavaş inen tabuta

Sisli rüyalardan kaçan gölgeni

Gözlerimin nehirlerinden süzülür..

Yedi tepende eser sevdanın yeli.

Parmaklarının ucuyla dokundu. Sonra kenarından tutup yanına çekti.

uzun süre kaleme, kağıda küsüyorum...

Nedense duygu rüzgarları hep ilkbahara yakıştırılır.

Alaca karanlıkla kuru derelerin üzerinde serin bir rüzgar dolaştı. Arif amca yakın köyden duyulan akşam ezanıyla ovada yalnız başına yürüdü. Önde ilerleyen eşeğe:

Hadi, cuvali alda bir kerede git ona.

onca çiçeğin arasında.

hem kimseler duymasın, hem cümlealem bilsin istiyorsanız...

Artık altmışına merdiven dayamış olan Zuhal Hanım?ın gözyaşları evinin salonunda upuzun yatmakta olan Yusuf?unun kefenle sarılı vücuduna damlıyordu. Tabuta sarılacak olan bayrak ise hemen yan taraftaydı. Gözyaşlarının buğusunu sıyırarak bir an geçmişe döndü.

Oysaki bir kac ay en fazla bir yil kadar ömrü kalmisti...

kendi yolumu çizdiğimde anladım.

Adam: ? Peki neden böyle diyorsun?

VARDIR,

Yolcu kapidaki bekciye donmus.

Ağlamak senin kara dünyada

kirlenmesin diye beyaz çizgilerimiz

başlıkta adı geçen derken, başlığı açanı kastetmiştim aslında :))

?Usta usta! Lütfen izin ver buradan çıkayım!?

Bulan mecnun imiş yolları

Anlaşılmaz bir hece miyiz,

Kuyuya düşürenlere duacıyım

Paylaştığı her şeye ölüm de mi dahildir?

Palo Alto'ya geldiler. Ve Harvard'ın artık umursamadığı oğulları için

Önce müthiş bir acı duydu dudağında

isim değiştirecek, renk... mekan... dil... ama bitmeyecek hiç

ağarır tanyeri nilüferlerin

ALİ: Biz hazırız öğretmenim.

Ey hayat; bilirim üzdün beni. Çık kırdın kanadını yüreğimden uçurduğum martıların. Zordun, çıkmaz yollarından tanıdım seni. Bir uçurtmanın kuyruğu oldum, tutundum sıkıca, havalandım onunla. Sonra çarptım soğuk bedenlerine buz dağlarının. Dondurucu sularda boğdum heveslerimi. Ama bana seve seve sevilmeyi, düşe düşe kalkmayı, hayal kura kura gerçeği öğrettin. Rüzgarlarla kuruttun çamaşırlarını bir annenin, dizlerindeki morluklarla öğrendi bir bebek yürümeyi, köpeklerin başını okşayabilmeyi öğrendim. Artık sadece sevilmek için gelirler peşimden?

Türküler dizer saçının tellerine

Berber: ? Hımmm? Berber diye birşey var ama o insanlar bana gelmiyorsa, ben ne yapabilirim ki?

"Dünya" dedim.

teriyle

oldugunu söyledi. O zaman esinin sihhatinin nasil oldugunu sordum.

Küçük kiz babasina egilerek, sessizce: ?Hssssst! O benekler agacin içinde saklanan kuslarin gözleri!?

Adam biraz yaklaştı:

Saate bakıyorum epeyce geç olmuş. Üst kattan gelen sesler nihayete ermiş, yattılar galiba. Çocuk sesi beni mahvediyor. Sanki beynime çakılıyor da sonradan bütün gün yeniden dönüp duruyor. Birkaç kere söylemek için çıktım yukarı aslında ama? Bir akşam sessizlik, sonra yine aynı şamata? Aslında onlar da bu durumdan şikayetçi gibi ama galiba evin tek çocuğu olduğu için babaanne ve dedenin şımartması onların iktidarını baskılıyor. Yazık, çok acıyorum. Sonra birden gözetlendiğim hissine kapılıyorum. Sanki yukarıdaki o pörtlek gözlü çocuk perdenin arkasına geçmiş beni izliyor. Onun hakkında kafamdan geçen her şeyi silmek istiyorum anlayacağını düşünerek. Ama beni izleyen çehreler artıyor ve ben neden sonra perdeyi açık unuttuğumu fark ediyorum. Tabi ben bu kanepeye kitap okumak için oturduğumda henüz alacakaranlıktı. Işığı yakmak yerine güneşin son demlerinden nasiplenmeyi daha uygun bulmuştum ve perdeyi çekmemiştim. Ama şimdi, hele ki ışıkları açtıktan sonra her şey ortaya çıkıvermişti birden ayan beyan. Bütün ev halim ve onunla birlikte sanki bütün düşüncelerim gözler önündeydi. Perdeyi çekmek için pencereye yaklaştığımda fark edebildim ancak beni çağıran, uykumdan uyandıran şeyin ne olduğunu.

İnterpol yeni bir istihbarat birimi kuracaktır. Tecrübeli elemanlar aramaktadır. Referanslarıyla beraber en az iki kişiden oluşacak ve ekip halinde çalışacak elemanlar tercih edilmektedir. CIA?dan, KGB?den ve malum ülkeden ikişer eleman gelir. İnterpol yetkilisi bir tavşanı alır ormana bırakır ve yarım saat bekledikten sonra CIA elemanlarından yakalamasını ister.

Şimdi Can?ın hasta yatağında?o anı? düşündüğünü kim nereden bilecekti. Büyük annesinin kendisine verdiği ve ölene kadar hiç açmamasını söylediği?o ufak oymalı, antik, sedef işlemeli sandığa? ne demeli. Kendiside çocuklarına o sandığı vermeliydi, onlarda çocuklarına.

Bu deniz Filizdir. Yeşilinin taze kokusu, yeni doğuşların müjdesidir.

-Evet?

Okyanuslar kadar derin gökyüzü kadar aydınlık günler seninle olsun...

Bu çelişkiyle yüzleşmeyi denemek hayali bir kuşa mal olacak kadar bedava:

diğer üyelerini de şevke getirdiğini itiraf etti.

Hayat ayakkabıların, saçın, derinin rengi de değildir.

bir sigara içimlik bir zaman sanki her nefeste büyü dumanlaşarak kaybolacak

İnançlı babası tribünde her zaman ki yerini alıp oğlunu

-Olmaz demis hocasi. Kendine güven, çik dövüs. Yenilirsen de namusunla yenil.

kurtulamadı.

kişi soyunma odasına girdi, formasını ve futbol ayakkabısını giyip sahanın

Çiçekler suladım her günbatımı

alnina indirmis, uyur gibi yatan bir adam varmis.

-"Benim 2 dolar 37 sentim var" dedi çocuk

Boyama kitaplarının, boyanmış olarak basılmasının hiçbir manası yoktur.

Ne zaman onu düşünse, onunla buluşacağını hayal etse

Hiç bir sevdayı yalnızca sevgiyle yaşatamazsınız..

Yollandıkça soğuyacak her kulaçta biraz daha çok

Adam ona bir kez daha göz attı. Üstündeki pantolonun sol kısmı, dizinin alt

Ben gene ona,

Wonderful Life - Black

Sanki oldurmusler de bir adami,

insan sese aşık olabilir mi gül şiraze bir hayale aşık olabiliyorsa sese neden olmasın.

Birinin acınası bir hayat hikayesi vardı içimi kanatırcasına, kiminin adını bile daha bilmiyordum. Neden bilmem seviyordum onları, adlarını bile bilmesem de. İçimde onlarla olan suskunluğuma çare bir şeyler arıyordum. Uzun yolculuklar geçirdim onlara varmak için. Her sabah uyandığımda aklıma gelmeseler de bir dolmuşun arka koltuğunda onlara olan hasretlerimi dindirmek için dakikalar öldürdüm. Handan daha küçüktü ama güldürmesini becerirdi beni. Derya sürekli gülme telaşındaymış gibi umut verirdi gözleriyle. Akif kaybetmişliğini geç fark edenlerdendi. Şimdi kaybettiği ihtimallerinin peşinde çırpınıyor. Zafer daha büyümeden büyük hayaller kurmaktan vazgeçti. Fatih beklide yaşayamadığı geçmişinin ardından kayboldu gitti. Okan gelecekten bir haber bu günü kurtarma endişesinde. Erhan babasının ardı sıra dolanır oldu öyle ya da böyle bir işi vardı. Ayşe korkularının gölgesinden kurtulup savaşmaya başladı yok olmaya yüz tutmuş anılarının ardından. Çiğdem güzel sesinin ona kazandırdıklarını anladı ve devam etti umutlu sözler söylemeye. Neslihan kendi halinde gibi görünse de onun da bir derdi vardı, özgür bir kadın olmak gibi. Bense yalnız bir evin sessiz bir odasında hala hayallerimin gerçek olduğu düşler kuruyorum. Hepsi birer yürekti bedenlerinden taşarcasına koca bir yürek hem de. Bilmem zaman bizi nereye getirir nerde bırakır nefesimizi. Hayat bizi nerde buluşturur bilmiyorum anlayın işte seviyordum bu isimleri her birini ötekinden ayırmadan. Hepsine karşı habersiz özlemlerim oluyordu. Belki anlamadım anlatamadım onlara ama hepsi için dualarım ve dileklerim vardı. Kimine huzur diyordum kimine iyi bir gelecek ve bir iş beklide bir sevgili?

kopuklu çağlayanı

bir kadinin gercek güzelligi onun ruhunu yansitir

Kış yüklenmişken beyaz dallarına ağaçların

PADİŞAHLARIN FARKLI DAMAK ZEVKLERİ

?Dağın eteğinde, iki kayaktan yapılmış bir haç vardır? dedi.

Yüreğimde ince bir sızı... Avuçlarımda kanıyor çiçekler. Gözlerimden kayıyor kelebekler. Tutunduğum dal uçlarında sararıp soluyor umutlarım. Bir Leyla hatırına düştüğüm bu çöle Mecnun kumlar gözlerimi kapatıyor. Eski bir köy evinin penceresinden el sallıyor yetim çocukluğum:

Öfkenin kıymetini bil

G-öksüz kaldı. O eskiden göğü dağıtırdı avuçlarında. Fakat gökten ileti gelmiyor artık. Elçiliği şüpheli. Uzunca bir yanılsamadır yaşadığı. Yalnızlık tepesi Hıra?da kimsesizlikle seviştiği o kahırlı günlere geri mi dönse?! İki kapak arası saklı sayfalar açar mı yeniden kollarını?!

Dudaklarından kelimeler kırık dökük, yalvarmayla karışık döküldü..?Hizmetlerim? Oruçlarım?. Okuduğum Kur?anlar?Namazım?. Hiçbiri beni kurtarmayacakmı? diyordu. Bağıra bağıra yalvarıyordu. Cehennem melekleri onu hiç dinlemediler ve sürüklemeye devam ettiler. Alevlere çok yaklaşmışlardı. Başını geriye çevirdi. Son çırpınışlarıydı.

resmini gösteremiyorsa...

Yüreğimde güzellikleri koruyan ateş

sonra bu satırlar oluşmaya başladı. Bilmiyorum bu satırları birgün okurmu. Aslında çok önemli de değil okuyup okumaması.

? Ayağın yürümüyor, gözün görmüyor. Bedenin de sıhhatli görünmüyor? Buna rağmen çoğu zenginlere verilmeyen nimetlerin sana verildiğini düşünmekte, bunun için de büyük bir mutlulukla şükretmektesin. Hangi nimettir nice zenginlere verilmediği halde sana verilen?

Çocuklar gittikten sonra, Bayan Thompson en az bir saat ağladı. O günden sonra, okuma, yazma ve aritmetik öğretmeyi bıraktı. Bunun yerine, çocukları eğitmeye başladı.

Bu, bana önceliklerim konusunda daha iyi

göklere bile sığmayan

evet doğru )):

Hakim tok sesiyle, yasli kadina:

Icimdeki bu ALLAH aski oldukca birtek herseyi onun degistirebilcegini biliyorum

- Nine, ne istiyorsun?

söyleyince, annesi ona cesaret verip; saksısını

Valizimi deşifre ettiğime göre devam edebilirim asıl mevzuya. Odaya eşyaları bıraktığımız gibi Handan Teyze?nin yanına iniyoruz. Handan Teyze; az önce bahsettiğim pansiyon sahibesi. Saçları kömür gibi simsiyah, yüzü ise sanki nur inmiş gibi bembeyaz bir kadın. Üstündeki çiçekli entarisi ile bana çocukluğumda tanıdığım büyük babaanneyi hatırlatıyor. Belki de bu yüzden içim ısınıyor bir anda bu tatlı kadına.

içinde doğru telefona gitti. Çiçekçi dükkanını aradı...

Kamışın ağzından masanın üzerine dökülen incilerin her bir parçasını büyük bir ihtimamla toplayıp bir peçeteye koydu ve dedi ki: ?Biz kullandığımız kamıştan ayrılan parçaları hiçbir zaman atmayız. Çünkü onun manevi bir değeri vardır. Biz vasiyet ederiz ki, öldükten sonra bizi yıkayacakları suya bu parçaları da ilave etsinler veya toprağımıza gömsünler?

Ne var ki birçok insan bunun hilafına Ramazanı bir?maddi eğlence? ayı olarak algılamaktan yanadır. Eski Ramazanları özleyenler biraz da bu kaybolmuş eğlenceleri özlemiş oluyorlar. Kültürümüzün yitirilmiş güzelliklerine hayıflanmak, toplumdaki menfi değişiklikleri tahlil etmek başka şey, uhrevi hazlar alınacak zamanları eğlenceyle özdeşleştirmek başka şeydir.

Alıp gitti evden. Kapıdan çıkarken,

Ancak bu defa kendisine kan veren Yahudiye bir tesekkür notu ile

vay birdirbire bak:)))

Bu sırada Hz. Ali o meclise geldi. Rasulullah Hz. Ali'ye sordu:

Duası bittikten sonra kadın doğrularak, çocuğunun başucuna gitti. Hasta, sakin bir şekilde uyuyordu. Bunun üzerine annesi bana dönerek "Gördünüz mü? Allah duamızı kabul etti" dedi,

hala kapındayım hercai, hala kapında müebbed...

umut olsun adın..

sonra, 10 liralık banknotu geri vererek:

Umarım büyüdüğünde sen de bu kurşun kalem gibi olursun.?

"Rabbim" diyordu. "Senden mübarek kulun Abdulvahab hazretlerini vesile ederek bir erkek evlat istiyorum. Benim bir erkek evladım olur mu bundan sonra bilemem, ama sen istersen her şey olur. Hayatımın son baharında, benim yuvamda bir çiçek daha açtır."

-Bizde onlara yaklaşıyoruz.

anısına okul sınırları içinde bir yere, bir anıt dikmek istiyorlardı.

hani şimşekler çakar peşinden

Bebekler hayta hayta yürümeden

Deliliği içinde bir şarkı mırıldanır,

Hayran hayran yanına süzülmüş:

Gözlerimden süzülen yaşlara aldırmadan ona arkadaşımdan

Ali, baktı ki maksadı elden gidecek, tekrar bastı feryadı en yüksek perdeden. İhtiyar, cebini karıştırıyordu. ?Hı!? deyip donuverdi salya sümük simasıyla ufaklık. Çıkacak sonuca göre her an tekrar yaygaraya hazır dengeli bir duruştu bu. İhtiyar, cebinden, çift kulak sargılı sakız misali yumuşak olanlarından bir şeker çıkardı. Aslında adetiydi çocukları tatlandırmak. Ama bu defaki farklıydı. Sadece göstermekle yetindi, sonra yine cebine koydu. Zaten Ali de pek oralı olmamıştı. İkinci fasıl feryat nağmeleri çınlamaya başlamıştı bile kulaklarda. İhtiyar: ?Bu şeker öyle yerlere yatan çocuklara verilmez. Sen sakın benden şeker isteme.? dedi ciddi bakışlarla.

Çocuk:

'Bu senin yaşında bir çocuk için gerçekçi olmayan bir hayal' dedi, hocası.. 'Paran yok. Gezginci bir aileden geliyorsun.

Yine bir ziyarete giderken babasi için çizdigi resmi yaninda götürdü ancak hapisaneye özgürlügü çagristiran her türlü seyin mahkumlara verilmesi yasakti. Bu sebeple kagida çizdigi kus resmini kabul etmemisler ve oracikta yirtmislardi?Çok üzülmüstü küçük kiz?Babasina söyledi bunu, o da?üzülme kizim, yine çizersin;bu sefer çizdiklerine dikkat edersin olur mu? dedi.

neredeyse yüzde yüz emindim. Yine de iki kişilik bir yemek

?Tom, işinle çok meşgul gibi görünüyorsun.

Bir okul önünde biraz bekleyip yırtık ayakkabısı olan bir çocuğa ayakkabı alın.

Dağlar çivilendikleri yerde çürümeden

bi dahaki seneye yolcuda gelip geçmem...

Anne Esra, çok sevinçliydi. Ehliyet almak üzere bir kursa yazılmaya gitti. Kurstaki görevli eğitimini durumunu sorunca ilkokul mezunu olduğunu söyledi. Görevli de kendisine dışarıdan mı bitirdiğini sordu. Bu olay, anne Esra?nın yüreğini burktu. Hem eğitim durumu sorulduğunda neden "Ben üniversite mezunuyum" diyemiyordu ki? Kurstan eve döndükten sonra eşi ile konuştu. "Ben" dedi, "Ortaokulu, liseyi bitirmek istiyorum. Üstelik üniversiteye gitmeyi düşünüyorum." Eşinin de desteğini alan, bir taraftan üç çocuklu bir ailenin sorumluluğunu üstlenen anne Esra, dışarıdan ortaokul ve lise bitirme sınavlarına girmeye karar verdi. Karar verdikten sonra çok kısa bir sürede iki ay içinde önce ortaokul diplomasını, ardından ise lise diplomasını almaya hak kazandı. Oğlunu sınavlara hazırlarken tüm okul içeriğini öğrenmiş ve çok zorlanmadan sınavları geçmişti.

"-Sabretmeni söyledi" dedi.

Şüphesiz muttaki olanlar, gölgeliklerde ve pınar-başlarındadır; (Mürselat Suresi, 41)

Su, şimdi aydınlık ve hafiftir,

"Hemen mi öleceğim?.."

?Sen benim kan kardeşim olur musun? der oluverirdik oracıkta sözle.

Henüz başaramadım demektir.

Ellerim seda...

el'an Şiraze, memleket büyüyor gözlerimde allı yeşilli, morlu mavili.

ÖRÜMCEK AGI

Şaşkınım her yokuşunu çıkarken ömrümün

yaşamaması gerektiğini hatırlatması için öylece bıraktı.

Okunsun,

Muhammed benim yanımda. Diğer Çinli kardeşlerimizle aynı saftayız. İlk secdeye varıyoruz, secdeden kalkıyoruz, ikinci secdeye varıyoruz, sonra kıyama kalkıyoruz. O da ne?

Badanası dökülmüş duvarlarına sinen ve sahipleri gibi yaşlanmış olan kokulardan sıkılmıştı bu güngörmüş, tarihi bina. Gözleri yollarda sevgili arar gibi arar olmuştu taze insan kokusunu. Necip Fazıl?ın?ne hasta bekler sabahı/ne taze ölüyü mezar? dediği cinstendi bu bekleyiş. Bir gelse? Ölgün ruhuna yeniden bir diriliş iksiri aşılayacak, duvarlarında süngüt tutmuş kokular yerini rayihalara bırakacaktı. O da, içerisinde barındırdığı insanlar gibi hep bekleyen olmuştu. Beklenilmek nasıl bir halet-i ruhiye idi acaba? Bilmiyordu.

Ellerim eda benim...

Bir el mesafesi kadar yakın, bir ömür kadar ırak

Her ademin bir cenneti bir seni bir de ölümü var?

"Böylesine basit bir soruyu sormaniz gercekten cok garip" dedi.

Gecelerce yatağımın başucunda, nöbetlerde gelir diye bekleten.

Ve gülümsemeyi asla bırakma?

Yolda yürürken gözlerimi sevdiğimi fark ettim. Onların hiç umurunda değildi ayaklarımın becerisi. Onlar tüm becerilerini sergiliyorlardı önüne çıkanı görmek için. Yalnız görmekte değil üstelik bu görüntüyü beynime aktarmak için.

"-Sen kimsin?" olmuş

Kralın uyandığını ve kendisine baktığını gören adam; "Beni affedin" dedi, zayıf bir sesle. Kral, "Sizi tanımıyorum, üstelik affedilecek bir şey yapmadınız ki" dedi. "Siz beni tanımıyorsunuz, ama ben sizi tanıyorum" dedi adam. "Ben, kardeşimi astırdığınız ve mallarını elinden aldığınız için sizden öç almaya yemin etmiş bir düşmanınızım. Tek başınıza münzeviyi görmeye gittiğinizi öğrendim ve dönerken yolda sizi öldürmeye karar verdim. Ama akşam olduğu halde dönmediniz. Ben de sizi arayıp bulmak için pusuya yattığım yerden çıkınca muhafızlarınıza rastladım, beni tanıyıp yaraladılar. Onlardan kaçtım, fakat yaramdan çok kan akıyordu. Yaramı sarmasaydınız kan kaybından ölürdüm. Ben sizi öldürmek istedim, siz ise hayatımı kurtardınız. Eğer yaşarsam şimdiden sonra en sadık köleniz olup size hizmet edeceğim ve oğullarıma da aynı şeyi emredeceğim. Affedin beni."... Kral, düşmanıyla bu denli kolay barıştığı ve onun dostluğunu kazandığı için çok mutlu oldu; onu affetmekle kalmayıp uşaklarını ve kendi doktorunu gönderip onun tedavisini yaptıracağını söyledi, ayrıca mallarını iade edeceğine de söz verdi.

atarak, hızla geçer, gider.

Şarkın hatırasıydı süslü odalar

hançer

Tan yeryüzüne çıkarken

En sonunda annesi daha hızlı, çekiştirerek çocuğu yürümeye zorlar. Oğlan

tarzı nazarınla, meşrulaştırdığın sohbet platformuma, nerden istersen devam edebilirim öyleyse özlenen dost :))

Biri sana git dediğinde, kalmak istiyorum diyebilmekmiş sevmek.

Bütün matemlerin gözü göze göstermez dumanlarında boğulacak olan da Ömer'den başkası değildir.

O, cesarettir... kendinizi çok kötü, yıkılmış hissettiğiniz bir anınızda size omuz veren bir destek... Yumuşacık, dolu dolu bir insan...

ve nida ederken kalp

fakat beyaz adam:

? Sanırım, artık yetiştiremeyeceğinizi siz de anladınız. İyisi mi bu sene boyunca eksikliklerinizi gidermeye çalışın; önümüzdeki yıl noksanlarınızı tamamlamış olarak okulu açar, eğitime başlarsınız. Ben yarın bakanlığa okulun açılamayacağına dair raporumu sunacağım, deyip gitmişti.

kanepeye uzanır, eline kumandayı alır, televizyon

her zamanki çiçeklerden vardı. Sevgilisinin en sevdiği çiçekler bunlardı.

Şimdi gözlerini kaparsan;

ASKER MEKTUBU

Sığınacak başka yerimiz yok..

Ertesi gün işyerimden telefonun tuşlarına dokunurken, ne kadar tanıdık olduklarını düşündüm. Çıkan annesiydi. Cevabı almak için soruyu yöneltmeye fırsat kalmadan annesi, 'Onu 1 yıl önce trafik kazasında kaybettik' dedi.

Hz. Süleyman İle Karınca

Gönül çiçeğim,

"Yolculuğum sırasında, yolu tıkayan taş ve moloz yığınını kaldırmak için durmuştum. Bu altın kesesini onun altında buldum. Bu altınlar size ait olmalı."

bu hallere düşmemi gözlerine sayarım.

- körmüsün be adam arkada oturuyorya der...

Küçük balıkla dost olmayı düşledim...

Öyleyse,

- Onun suçuna karşılık biz sadece gözlerini kör ettik, aslında anaya asi olanın cezası daha ağırdır. O buna şükretsin, diyordu.

yüreğindeki seher yeli

güneş yakıp kavurabilir seni,

Bu şekilde yaklaşık yarım saat konuştuktan sonra, Selma kalkması gerektiğini söyledi. İki gün sonra Pazar günü tekrar buluşmak üzere ayrıldılar. Aslında bir işi vardı ve o gece de işe gidecekti. Birkaç yıldır turistik bir otelde çalışıyordu.

Aşk şiraze, tozlu sokakları bir başıma geçip ruhumu hüzzam besteler ile zenginleştirişimdir.

Göklerle buluşurdu kalbin sesiydi

Bu kez mektubun altındaki imza biraz daha uzundu.

maliyeti ne kadardır merak ediyorum" dedi. Sally

O topa bir sürü para harcamış, bayram parasını bile ona katmıştı.

kolarında...

ilk akışımızı...

Herkesin bu dünyada bulunuşunun ortak bir amacı vardır. O?nu burada bulmak. Bütün dinlerde ve öğretilerde bu böyledir. O?ndan geldiğimiz ve yine O?na döneceğimiz. Asıl amaç ise bu bedendeyken ve bu fiziksel ortamdayken O?nu bulmamızdır. Ancak bu gerçekleştirilmesi çok zor olan bir şeydir.

KESESİN FARK EDER VE HİÇ DÜŞÜNMEDEN ALIR ve UZAKLAŞIR.

Prensesin derin bakışlarının da boş olmadığını düşünmüş ve günlerce

bir bir şiraze, akar mıyım eşiğine?

Can Yücel

Güller gönder lütfeyle sana doğru koşayım yar

Pamuktan kalbin solmadan

Birden sudaki yaratıklar pespembe oluvermiş. Bu yaratıkları bir kente yaşayan canlılara benzetmiş. Hiç durmadan itişiyorlar, dövüşüyorlar, birbirlerini çekiştiriyor ve acımasızca ısırıyorlar. Aşağıdakiler yukarı çıkmak istiyor hem de devamlı onları sindirmeye çalışıyorlar.

Bir tane yere düştü.

Bu gerçegi ögrendiginde, hayat boyu unutamayacagi bir sey de ögrenmisti: Bazen, hayatta tam olarak ihtiyaç duydugumuz sey, çabalardir. Eger Allah, hayatta herhangi bir çaba olmadan ilerlememize izin verseydi, o zaman, bir anlamda sakat kalirdik. Olabilecegimiz kadar güçlenemezdik o zaman. Ve asla uçamazdik..

mana hayatın özüyse eğer, manasız geçen dakikaların hesabını kimden sormalı!

Açtım. Sandım. Kapıydı veyahut değildi. Girdim suretimin manamla yüzleşeceği kapıdan.

Onun hatırına Allah deseydim kim bilir ne olurdu?

bir cuma akşamı serinliğinde Pekin?de, minyatürlere yansıyan suret

Akşamlardan, gecelerden, senden uzağım

?Aslında bu yalnızca bir su damlası? demiş. Gülümseyerek?Ama yinede gerçek yaşamdan bir örnek.

işte yine kendi kendime kaldım

başladı. Yanılgıya düşmemek için tam üç kez saydı kumbaradan çıkardığı bozuk

"hayır, ben senin için ölürüm"

Nihayet akşam olmuş baba da gelmişti işten. Öylesine sarıldı vücudunun pek çok yerinde imzası bulunan oğluna. Yavuz da ona yönelirken ürkekti, titrekti. Aniden dövmeye başlamasından korkan bir hali vardı ama artık imkansızdı bu. Yavuz o gün hep gözlemledi. Yaşadığı bu ev, onun isteği dışında anne-baba ve kardeşi olan bu insanlara baktı uzun uzun. Fatihin anne-babasına davranışlarına baktı. Hakaret ediyor, küfrediyordu. Emirler yağdırıyordu onun için çırpınan bu insanlara. Oysa o bir kere bile karşı çıkmamıştı onlara. Bir kere bile saygısızlık göstermemiş, sürekli saygılı davranmıştı onlara. Oysa Fatih annesine emirler yağdırıyordu sürekli. Yavuz annesine sofra kurarken yardım etti. Yaşlanmış ve bezgin haline dayanamadı. Sofraya oturmuşlardı ki Fatih bağırmaya başlamıştı. - Neden bir bardak getirdin? Ne biçim sofra bu? İnsan ol biraz ya. Git bir bardak daha getir. Yavuz şaşırmıştı. Yutkundu. Bir şeyler söylemek istese de sabretmek daha iyidir dedi. Kabahat onda değil, onu bu hale getirenlerdeydi. Hastalığından eser kalmamasına rağmen yine onu kullanarak anne babasına hükmeden bu insanda tıpkı babasını hatırlattı ona. O gece pek bir şey konuşmadan yattılar. Aslında hesap sormak istiyordu onlara. - Neden beni hiç aramadınız? Neden hiç para göndermediniz? Hasta olup olmadığımı hiç merak etmediniz mi? Neden? Neden? Hiç birini soramadı. Gerek duymadı belki de. Ne yararı olurdu ki sormasının? Zamanı geri alamayacağına göre ne işe yarardı ki hesap sormak? - Sessiz kalmak en doğrusu. Sessiz kalıp uygun bir şekilde burayı terk edip gitmek. Diye geçirdi içinden. Sabah olunca ilk olarak iş bulmaya karar verdi. Ama bu o kadar zordu ki. Böylece haftalar geçmiş o çok aramasına rağmen hala bir iş bulamamış, anne ve babasının hakaretleri yavaş yavaş başlamıştı. Ve Allahın izniyle çalışabileceği bir iş bulmuş genellikle işe yürüyerek gidip geliyor yol parasına kadar biriktiriyordu. Evlenme yaşının geldiğini düşünse de ailesinin yardım etmeyeceğini bildiğinden dolayı kendi çabasıyla bir şeyler yapabilmek için sürekli gece gündüz çalışıyordu. Eve de para veriyordu ama annesi onun biriktirdiği paraya göz dikmişti. Bir gün yine işten geldiğinde Yavuzu bir kenara çekerek nasihate başladı; - Bak oğlum bu paraları bu şekilde biriktirmen iyi değil. Değer kaybediyor bunlar. İstersen sen onları bilezik yaptır. Ben takarım. Hem evden çalınmamış olur. Hem de düğünün olacağı zaman onları bozdurarak ihtiyaçlarını giderirsin. Yavuz çaresiz kabul etti. Kendisine nasihat verecek, doğruyu gösterecek, onun yanında olan birilerinin olmasını çok istediğinden, bu teklifin de onun için hayırlı olduğunu düşünmüştü. Ertesi gün, canını dişine takarak biriktirdiği geleceğine yaptığı yatırımı bilezik olmuş, onu döven, hırpalayan, azarlayan, kıyaslayan annesinin kolundaki yerini almıştı. Dirseğine kadar gelmişti bu bilezikler. Yavuz bu arada hem çalışıyor, hem de kendini geliştirmek için kitaplar okuyor, bir şeyleri doğru yerden öğrenmek adına sürekli koşturuyordu. Ve nihayet seneler sonra kendi gibi düşünen birini tavsiye etti bir arkadaşı. Görüşmeler sonunda evlenmek üzere anlaştılar. Fakat ailesini ikna etmesi gereken Yavuz bunu bir türlü yapamıyor sürekli onlarla karşı karşıya geliyordu. Çok fazla dindar buldukları gelin adayını istemeye gitmek imkansızdı. Ve son gün Yavuz senelerdir yapmak isteyip te yapamadığını başardı. Onlarla konuşmaya karar verdi. Akşam yemeğinden sonra anne ve babasını karşısına alarak başladı konuşmaya; - Anne-baba. Ben sizden şimdiye kadar kendi adıma bir şey istemedim. Her ihtiyaç duyduğumda yanımda değildiniz. İhtiyaçlarımı hep başkaları karşıladı. En zor anlarım da bile, size en fazla ihtiyaç duyduğum anlarda bile hiç yanımda olmadınız. Beni dünyaya getirmeye vesile olan iki insan olarak sizden ilk ve son kez bir şey istiyorum. Emin olun bunu ben yapabilseydim veya bir başkasına yaptırabilseydim sizden asla istemezdim. İlk kez bana analık babalık yapın bu sizden son isteğim. Anne ve babası uzun süre düşündükten sonra bir kere kızın evine gidip istemeyi kabul ettiler. Ama babanın bir şartı vardı, hışımla söze atıldı; - Bak ama sadece bir kere giderim. Bir daha asla gitmem. Ne halin varsa gör. Yavuz ailesiyle ilk kez gidip isteme işlemini yaptılar, kızın ailesi olgun insanlardı ve zorluk çıkarmadan; - Onlar istiyorsa bize laf düşmez. Haklarında hayırlı olur inşallah. Gelin adayı içeri girip bir şeyler ikram ettiğinde baba sinirli bir şekilde baktı oğluna. Örtülü bir gelin istemiyorlardı. Hele birde bu şekilde fazla örtülü olunca iyice sinirlenmişti. Anne aslında Namaz kılmasına rağmen oda çok hoşnut değildi bu işten. Yavuz kendi çabasıyla evi tutup, birkaç eşya aldı. Kendilerini zorlamadan basit bir düğün yapacaklardı. Ailesi Yavuz?u bir kez daha şoka sokup ihtiyaç duyduğu zaman vereceklerini söyledikleri bilezikleri vermemişti. Kız, Yavuz?un durumunu bildiği ve onun üzülmesini istemediği için kendi bilezik takmaktan hoşlanmadığını söyleyerek onları almamasını, annesine hibe etmesizi istedi Yavuzdan. Yavuz hayran olmuştu bu olaya.

Zeynep, babasının yazlık için yaptırdığı bağ evinde

yaşlı bir rahip yıllarca oniki yaşında

boşa geçirilmiş bir ömrün neden boşa geçirildiği konusu da ayrı bir kavgaydı benim için

Mefşela bütün bunları düşünürken gıcırdayan kapı ile uçurtması gökyüzünden yere süzülüp kaldırımlar

Megerse iki Ölüm varmis...

Kırmızı gülleri, üzerinde küçük kartıyla birlikte eşikteydi..

cennete bir tel örgü

bekliyordu.

Doğurdu beni Sivas ilinde

Sonra küçük kız yaşlı bayanı şaşırtan bir davranışla ağlamasını birden kesti sonra iki adım geri çekildi ve yavaş bir sesle şarkı söylemeye başladı. O denli yavaş sesle söylüyordu ki neredeyse fısıldıyor gibiydi.. Şarkı yavru bir kuşun şarkısıydı ve küçük kızın sesi yaşlı bayanın belki de o güne değin duyduğu en güzel sesti?

doldurdum, içer misin?"dedi." Ver bakalım!" dedi.

Çünkü beyinlerimiz maddi olaylarla yıkanmış, gözler görmediğine inanmaz olmuş, bu yüzden de dualarımız bile samimiyetini kaybetmiştir.

Dilara her sabah erkenden kalkar çiçeklerle koklaşır, kuşlarla, kelebeklerle konuşur, dağ tepe demeden güneşe gülümseyerek mutlu bir şekilde kuzularının peşinde dolaşır dururmuş... Her seher bereket tohumları ekilirmiş dağların doruklarına, umut umut yeşerip halaya dururmuş çiçekler her bahar...

farketti. Aniden arabasını durdurarak tuğlanın fırlatıldığı yere geri döndü.

Mesut sanmam için kendimi.

sahilden bakanlar bilemezler.

Karşısında bir dünya güzeli vardı. Gerçekten de harika bir kızdı gördüğü.

açmaktır dallarda boy boy, fide fide

Karlı kış geceleri, evimizde de şenlik olurdu: Gaz lambası ya da ocak ateşinin aydınlattığı küçük ve şirin evimizde kış, sessizliğin binlerce kozasını örerken, annem bizlere tatlı masallar anlatırdı. Ocağımızda yanan çalıların hışırtıları arasında sevimli kedimiz?Minnoş? uykuya dalarken, bizler de masal dünyasına seyahat ederdik. Bazen de Peygamberler ve İslam büyüklerinin kıssalarını dinler, onlardan hisse çıkarırdık. Bu arada?gök mangalının patlayan mısırları? yeryüzüne inerken, mangalda ya da sobanın üstünde patlatılan mısırları ve kavrulan fındıkları yemek için sabırsızlanırdık.

Serap Atay.

Üniversitede dört yıl boyunca hiçbir idmanı kaçırmayan genç, ne yazık ki

yalnız kendini yoğurmuş.

üzereydi, onu arkadaşımın yanına ben gönderdim ve mirasını ona ben bıraktırdım. Evine gelen dilenci kadın benim annemdi. Ona bakıp iyi yaşamasını sağlamak için gönderdim. Şu anda evlenmekte olduğu kız de benim kız kardeşim. Onu arkadaşımla evlenmesine ben ikna ettim. Değerli misafirler, işte biz böyle dostuz.

Aşk dininde pişti yandı Mevlana

yaşlı adam nasıl bu kalbin en güzel kalp olduğunu söyleyebilirdi.

bundan sonrasında mı lal rengi masallara yelken açacağız

Bir yıl kadar sonra, kral insan yiyen kabilelerin yaşadığı ve aslında uzak durması gereken bir bölgede birkaç adamıyla birlikte avlanıyordu. Yamyamlar onları ele geçirdiler ve köylerine götürdüler. Ellerini, ayaklarını bağladılar ve köyün meydanına odun yığdılar. Sonra da odunların ortasına diktikleri direklere bağladılar. Tam odunları tutuşturmaya geliyorlardı ki, kralın başparmağının olmadığını fark ettiler. Bu kabile, batıl inançları nedeniyle uzuvlarından biri eksik olan insanları yemiyordu. Böyle bir insanı yedikleri takdirde başlarına kötü olaylar geleceğine inanıyorlardı. Bu korkuyla, kralı çözdüler ve salıverdiler. Diğer adamları ise pişirip yediler. Sarayına döndüğünde, kurtuluşunun kopuk parmağı sayesinde gerçekleştiğini anlayan kral, onca yıllık arkadaşına reva gördüğü muameleden dolayı pişman oldu. Hemen zindana koştu ve zindandan çıkardığı arkadaşına başından geçenleri bir, bir anlattı.

"Neden?" diye sormuş Parya. "Niye utanç duyuyorsun?"

Düşler ve sen tanrıdan gelsede.

Hani anlatılır ya: Köyün çobanı okul kazanmış, şehre gitmiş? Zamanı gelince okul bitmiş ve tekrar köye dönmüş. Bir sohbet esnasında koyun pisliğini kastederek babasına sormuş: ?Baba bu ne?diye?

Ramazan ayı, hiç şüphe yok ki değerini bir ibadet ayı, rahmet ve gufran ayı olmasına borçludur. Kendisi için oruç tutan kuluna mükafatını bizzat vereceğini müjdeleyen Allah, biz insanlara bu kutlu ayın önemini de bildirmiş oluyor. Şu damıtılmış söz, şu güzel hadis, orucun ve oruç ayı olan Ramazanın önemini ne güzel anlatıyor:

Oysa, hayat yoluma bakıyorum. En zorlu, en kötü, en acılı anlarımda sadece bir çift ayak izi görüyorum kumda... Anlayamıyorum tanrım, anlayamıyorum... Hayatın kolay günlerinde yanımda yürüyorsun da sana en muhtaç olduğum anlarda beni niye terk ediyorsun?

Hasret kokuyordu

Bir gün mutlaka gelecek?

cekirge sesi duyuyorum der.

Gül epeyce zaman toparlayamamış kendini,

Aldığı cevap:

Yaşlı usta sesini çıkarmadan genç adamı dinlemiş, sözleri bitince de ona bir taş uzatmış, "Bu bir yeşim taşıdır" dedikten sonra genç adamın avucuna taşı bırakmış ve avucunu kapatmış. "Avucunu aynen böyle kapalı tut ve bir yıl boyunca hiç açma. Bir yıl sonra tekrar gel. Haydi şimdi güle güle" demiş ve şaşkın genç adamı öylece bırakıp kalkmış, odadan çıkmış.

Sonra bir gün bilen kişiler bir erenden övgüyle bahsetmişler. Her gün bir kapıya giden aile, iskelete dönen çocuğu alıp eren kişinin kapısına varmış. Yaşlı adam onları uzun uzun dinledikten sonra bir iç geçirmiş ve demiş ki:

Akşam geldiği zaman çöktüğünde karanlık,

son kÃ¢ğıdı eline alırken, kutuda bir Anahtar olduğunu gördü kadın... Ve son kÃ¢ğıtta şunlar yazılıydı:

Haykırsam yıldızlara varır mı sesim

-"Olabilir demiş" o neylerse güzel eyler.

Nakış nakış işlenen o hatıralar

Gidene ağlamaz insan dert vermişse eğer;

Can çekişiyorum zamanın kıskacında, sancılarım bana unutturuyor kendimi

Mevsiminden sonra düşen bir kar tanesinin şaşkınlığıyla bakınıyorum? Önce uzağıma sonra yakınıma, sonra en derinime? İçimdeki dağları şehre doğru yürüten bu ses beni vav halinde büküyor?

Bir de bakıyorum; nerden peyda olduğu bilinmez bir hortum girdabına çekip alıyor beni. Karşı koymak anlamsız. Dönüyorum, her şey dönüyor?

Ritmi bozuldu.

Annesi ağlamaya başladı. Çünkü oğlunun yanından ayrılmasına tahammül edemeyeceği gibi o gittiği taktirde yapayalnız kalacak ve kimsesizlikten belki de perişan olacaktı.

senden önce böyle sevmesini beceremedi hiç

yokluğunda sızlar yare

İnsana bir sabah kalır

dokunamazsın...

yaşamak ne güzel şey...

?Bilmediğiniz bir şey var. Rüzgar olgunlaşmakta olan buğdaydan poleni alır ve tarladan tarlaya taşır. Bu nedenle, komşularımın kötü buğday yetiştirmesi demek, benim ürünümün kalitesinin de düşük olması demektir. Eğer en iyi buğdayı yetiştirmek istiyorsam, komşularımın da iyi buğdaylar yetiştirmesine yardımcı olmam gerekiyor.

Şiraze sen bir mavera

Beklentisi gerçekleşmeyince umutsuzluğa kapılsa da, dürüstlüğünden

- Aman efendim bu çok kıymetli ben bunu kıramam.

gelir adımları ölüm olan güzelliğiyle

Şarkılarla geleceksin, duygulu, ince

? "Bana da dua et dede. Dünyanın yükü, benim omuzlarımda sanki." dedim.

Bu durum Gül?ün de hoşuna gidiyormuş aslında.

gitme aç göğsünü ısınıp kalayım öyle

şafak öncesi

Yırtık elbisesi, elinde büyük bir poşetiyle oturan bir dilenciydi. Farketmiştimki herkes ona bakıyordu. Dilenciye karşı içim sızlamıştı, ona acımıştım. Ama ne yapabilirdimki. Belki param olsa düşünmeden verirdim ama benimde param o an yoktu.

Mescidden dışarıya çıktıklarında, kızları, İznik?i ve İznik gölünü en güzel gören yere kilimleri yaymışlar, yiyecek ve içecekleri yerleştirmişlerdi.

hep vermek ya da hep almak için...

3) Şirketimizdeki hangi pozisyon için Başvuruyorsunuz?

"Nasıl ödeyebilirim?"

Hangi kentin temiz havası

Hatta, eşini kaybettiği yıl dahi kapısı çalınmış, gülleri kucağına

Yokluğu hissedilmeyen ve dolayısıyla hiç aranmayan şeyden daha acı bir

Durmadan yüzüme bakarak üfler.

Simdi ölüyorum ve artik korkmam için hiçbir sebep yok.. Iste gerçek.. Ben tuzlu kahve sevmem. O garip ve rezil bir tat.. Ama seni tanidigim andan itibaren bu rezil kahveyi içtim. Hem de zerre pismanlik duymadan. Seninle olmak hayatimin en büyük mutlulugu idi ve ben bu mutlulugu tuzlu kahveye borçluydum. Dünyaya bir daha gelsem herseyi yeniden yasamak seni yeniden tanimak ve bütün hayatimi yeniden seninle geçirmek isterim ikinci bir hayat boyu daha tuzlu kahve içmek zorunda kalsam da.."

Ama yeter ki bu eksiklik kafalarinda olmasın...

BAŞARIYA İNANMAK

Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,

İnsanlar şaşırmıştı,

METİN ELOĞLU

Ayrılığın bağrımda büyüyen bir yaradır

Söylenen en büyük yalan ilk insandan bu yana

Dükkan sahibi ile konuşarak bana bu arabalardan

"Hayır evladım, beklediğimiz trende bir tanıdığımız yok. Ancak burası uzak bir yer.

Gözyaşının

The sun's in your eyes, the heat is in your hair

Aslan veya ceylan olmanız fark etmez. Güneş doğduğunda koşmaya başlasanız iyi olur.'

Elbette diyerek yanıtladı güzel kız ve gözlerini yine kaldırmayıp Moses in yüzüne yine bakmadan kendi de ona bir soru sordu Peki ya siz? dedi Siz inanır mısınız buna?

BİR SAVAŞÇININ ÇEŞMEYE GELDİĞİNİ GÖRÜR.

oradan yıldız toplayıp heybeme atacağım, göktaşlarıyla oynarken biri elimden uçup

suyla doldurup büyük parçaları dışarda mı bırakıyorsunuz?"

Maksat, tatlı bir heyecanın içindeydi bugünlerde. ?Baba? olacaktı denizaşırı bir başka kıtada. Tanzanyalı eşi Lara ise anne? Murtaza en çok çocuğun rengini merak ediyordu. Kazak bozkırlarının yanık ve esmer çocuğu baba Maksat ile Tanzanyalı zenci annenin çocuğunun rengini, kaşlarını, gözlerini?

Genç kız bir an durakladı.

? Bunu yiyeceksin, derler. Hazret, «o insan etidir, yenir mi? diye karşılık verdiğinde :

- Basket takımında idim, yeni bir klüpten transfer teklifi gelmişti, sonra gitar çalıyorum. Daha çalmasını öğrenmek istediğim çok parça var. Ben bir psikolog olacağım sonra. Bunları 6 aya nasıl sığdırırım söyler misiniz bana?diye bağırdı.

?Canımdan almış sevgini

En güzel tarih seninle başlar

Hocasının hiç cevap vermemesinden cesaretlenerek ayağını hızla bekçiye doğru salladı. Allahü tealanın izniyle, ayağı bekçinin tam karnına isabet etmiş ki, birden karnını tutmaya ve feryad etmeye başladı. Bir daha vuracaktı, fakat Gavs-ül-Memduh;

ne nisanlar gördüm ben

bir mana ile daha zenginleşti burası:=)

Ben de onların kimine "Elhamdülillah", kimine "La ilahe illallah" ve benzeri zikirleri öğretmeye çalışıyordum. Onlar da namazlarda bunları söylüyorlardı.

Belki kavuşamam sana, ölüm de gelir

demeniz gerekse bile.." Bu dersi hayatım boyunca unutmadım. O

- Ben bulunduğum kasabada hali vakti yerinde olan bir insanım. Ailemle beraber gezmeye çıktık. Kader, bizi arkadaşların bulunduğu yere getirdi. Affedersiniz hayvanlarımın arasında bir güzel atım var ki, dönen bir defa daha bakıyor. Hayvana ne yaptıysam bu arkadaşların bahçesinden meyve koparmasına engel olamadım. Arkadaşların babası içerden hışımla çıktı atıma bir taş attı, atım oracıkta öldü. Nefsime bu durum ağır geldi, ben de bir taş attım, adam öldü. Kaçmak istedim fakat arkadaşlar beni yakaladı. Durum bundan ibaret" dedi. Hz Ömer:

Babaannem eğildi,

canlarında olarak sevmeyi öğrenmişler. Derken bir rüzgar çıkmış kum

"Bu çocuk

Belki beni unutup yiyeceğimi ihmal edebilirsin. O yüzden de bir yıllık yiyeceğimin yarısını yiyerek, diğer yarısını da ertesi yıla bıraktım" diye cevap verdi.

birşey varsa beni adeta

?Neden olmasın, dedi çiftçi.

Diğeri düzgün kıyafetli, kilolu, güneş gözlüğünü uzun dik siyah saçlarının üzerine bir taç gibi takmış iri yarı bir adam?

Bazen dost vefasızlığı

- İnsanlara daha çok yardım etmek için?

- Bende gitar çalıyorum dedi Umut.. Ama artık pek zamanım olmuyor. Çünkü hayatım yatakta geçiyor.

Mutluluk nağmeleri işitirler Hiradan

Esamisi okunmaz, geçmiş güzel günlerin.

ya da mevsimlik bir vivaldi sancısı...

- Bu çocuk kimindir? diye sordu.

beklentileri sebebiyle annemi görme fırsatım pek olamıyordu.

Rahmetlinin sözleri geliyor aklıma.

Aradan yıllar geçer. Yollar, muharebeler, insanlar, şehirler... Nihayet Mısır seferi biter, İstanbul'a gelirler. Şimdi yine sandaldadırlar. Ama bu kez yönleri Sarayburnu'nadır. Sultan ansızın Hasan Can'a döner 'Nasıl bre?'

Başını geriye yasladı. Şehirden gelen ışıklar, gözyaşlarından süzülerek, belirsiz bir görüntüye bürünmüştü. Gördükleri tıpkı, hayatının görüntüsü idi. Şimdiye kadar yaşadıklarını yok sayabilir miydi? Yeni bir sayfa açmak zor muydu gerçekten. Değişebilir miydi? Cevaplar, gördüğü görüntü gibi idi. Ama derinlerden gelen ve gittikçe artan, bir hafifleme sarıyordu bedenini. Şimdi ne oluyordu acaba? Bu kadar sürede, açıklayamadığı çok fazla değişik duygular sarmıştı kendisini. Bu hafifleme, yaşadıklarına ait bir gel git mi, yoksa içinde bulunduğu çıkmazdan kurtuluşun işareti mi idi? Gözlerini hafifçe araladı. Işıklar yanıyordu. Şehrin gürültüsünden eser yoktu ortalıkta. Sadece, suskun şehre dalga dalga yayılan ezan sesi vardı. Sağa sola baktı, sehpada mumu göremedi, şaşırdı. Gözleri mektubu aradı, elleri boştu. Ayağa kalktı, odada hızla dönüyordu. Şaşkınlığı artmıştı, az önce yaşananlara dair bir iz bile yoktu ortalıkta. Yorulmuştu, oturdu. Ezanın son kısmını dinledi. Birden tarif edilemez bir sıcaklık sardı tüm vücudunu. Olanlar, yoksa bir rüya mı idi? Şaşkınlığın, mutluluğa dönüşünün ifadesiydi bu. Yüzüne gülümseme geldi, derinden bir oh çekti. Evet, yaşadıkları sadece bir rüya idi. O kadar yorgundu ki eve geldiğinde, aldığı malzemeleri mutfağa bıraktıktan sonra, gelip koltuğa zor atmıştı kendini. Güneşin batarken ısıttığı vücudu, üç gündür ihtiyacı olan uykuya teslim etmişti kendini. Tekrar, koltuğa oturdu. İki elini birbirine kenetleyip, alnından ensesine kadar götürerek, derin bir nefes aldı. Boğazının kuru olmasını önemsemiyordu artık. Yaşadıklarına dair her şey yavaş yavaş çözülüyordu. Peki, bu rüya ne anlama geliyordu? Kafasında dolaşan ve anlamını çözemediği şeyler, bir rüya ile mi açığa çıkmıştı? Karmaşık hayattan kurtulmak için bir rüyanın kendisine yol göstereceği, hiçbir zaman aklına gelmezdi. Yaşananları, akıl yoluyla çözmenin zor olduğu bir durumdu. Ama hisleri, başka çözüm yollarının da olabileceğini fısıldıyordu. Denize yansıyan şehrin ışıkları ve ezan sesi dışarıya çağırıyordu adeta. Bu çağrıya olumlu cevap vermesi gerektiğini düşündü. Uzun zamandır, hayatın karmaşıklını çözmek için verdiği uğraşın, rüya ile çözülmesini bir işaret olarak yorumladı. Bir yaratan varsa o da beni unuttu tarzındaki düşünceleri, hayatına felaket üstüne felaket getirmişti. İlk adımı atma vakti gelmiş, çıkış yolu olarak görünen ezan sesinin büyüleyici çağrısı, uzun zamandır kendini arayışına, en güzel cevap olarak yansıyordu. Gece sabaha dönerken, kendisinin de dönüşünün olabileceğini düşündü. Tabancasını eline aldı, uzun uzun inceledi. Onunla olan geçmişinin, karanlıklarla dolu olması rahatsız etti bir an. Ayağa kalkarken, tabancayı beline yerleştirdi. Kapıya yöneldi, montunu askıdan aldı, döndü, baktı. Kapıyı açtı, hızlı adımlarla evden çıktı.

Günlerden bir gün, Kırlangıcın bir adama aşık olmuş.

- Bana biraz odun hazırlayın, diye emir verdi.

altı ay gibi kısa bir sürede kaybettim. İkisi içinde çok çabaladım

Gülümse, kazanacak olan biziz

Pervasızca bombalardan, ateşlerden, her şeyden..

türkünün demindesin.

MOR ayağa kalkmış:

-Eğer bana secde edersen seni kurtarabilirim.

Yaratıcısı ona şefkatle cevap verdi:

O günden sonra yıldız söndü, ışık veremez oldu... Bulutsa artık ne o kadar pembe, ne de o kadar kadifeydi...

Ne bir çocukta görüyorlar sabahı

Talep etmektir.

Firuze renkli hayallere esir oldu yüreğim.

yaşlara aldırmaksızın devam etti: "Tek bildiğim, o çok hasta

Zira; "Güçlü olabilmek için insanın kendini sevmesi gerekir; kendini sevebilmek için de insan, kendini derinlemesine tanımalı, kendi hakkında her şeyi, en gizli, kabullenilmesi en zor şeyleri bilmelidir."

barınamazsın dar gelir her sığınak, geniş yerde kesilir nefesin

yürek kırgın yürek talan

"Diyecegin birsey var mi, baba?" dedi.

İzin alarak sahiplenmedim ki izin vererek bırakayım.

Ama aldigi cevaplarda ona yetmemis. Fakat mutlaka bir cevabi olmali diyormus..

"Dördüncü" dedi başrahip.

Kazancı gördüklerinde, adaleti düşünürler...

Şimdi amacı kazasız belasız yaşamak.

Bir lise öğretmeni bir gün derste öğrencilerine bir teklifte bulunur:

Hiç bilmediği pencere önlerinde açılan rengarenk çiçekler insanın sevincidir.

Sanki düşlerimi okudu istersen ayrılalım dedi...

Belli ki aceleyle yazılmıştı. Ama her harf bir dokunuştu.

İhtiyar adam kayalıkların üzerinden yavaşça doğruldu, denizin kenarına atılmış kırık içki şişesi gözüne takılmıştı. İçki içmezdi ama görüp de almazsa ve bu kırık şişe birine zarar verirse vicdan azabı duyacağını düşündü. Onun şişeyi yerden aldığını gören biri kız, biri erkek iki genç gülüştü. Genç adam ; ?-Çöpçü herhalde. ? dedi.

Hadi anne!! üflede geçsin artık?

seni yabancı topraklarda yabancılaştığım kendimde bile aramıyorum artık

Gül yüzü hayallenir,

siyah tüylerim olsaydı geceye...

- Galiba yanlış zamanda geldim. Özür dilerim ama az sonra İstiklal Marşı okunacak. Üzücü bir haber mi aldınız?

Üç vakit tok yaşamaktansa

Benden uzaklaşacağın korkusuyla

- "Baktım ki insanlar su bir lokma ekmek ve dünya geçimi için helal haram demeden, her türlü hakkı çiğnemekten çekinmiyorlar. Hem başkalarının hakkını alıp onları yoksul bırakmakla, hem de bu haksızlığın azabını ağır bir yük gibi vicdanlarında taşımakla iki kere kötülük etmiş oluyorlar. Oysa doğru yaşanıldığında ve hakça bölüşüldüğünde dünya nimetleri insanlara yeter de artardı bile.

Hangi kediler gibi yaşamak istersiniz?

"Hatırladım" diye söze başladı."Hatırladım. Mustafa'm karnımda beş aylıktı. Karşı komşuya misafirliğe gitmiştim. Lamba iskemlesinin üzerinde bir tabak yemiş duruyordu. Hiç görmemiştim. Tadını da bilmiyordum. Onlara dışarıdan hediye gelmiş, adını da söylediler, portakalmış. Canım çekti, belki ikram ederler, diye bekledim. Ama onlar unuttular. Bir ara odada benden başka kimse yoktu. Bir tanesini aldım, elimdeki çorap şişi ile deldim ve birkaç yudum emdim. Mustafa'm hasta olmasın diye. Az sonra ev sahibi bana nar şerbeti getirdi. Söyleyeyim dedim ama cesaret edemedim, utandım"

Ama aradan 15 gün geçmeden, at bir gece ansizin dönmüs.. Meger çalinmamis, daglara gitmis kendi kendine.. Dönerken de, vadideki 12 vahsi ati pesine takip getirmis.

Akşamdan beri olup bitenleri tümünü iyice anlıyan kadın gayet ciddi bir ifade ile Halife'ye şu son cevabı verdi;

Burada, tüm bu güzellikler arasında, yaşamın streslerinden uzak bir düş gibi kalmıştı. Geceleri ve sabahın erken saatleri çok soğuk oluyordu; fakat gündüzleri hava ılıktı. Saatlerce kayak yapıyor ya da kulübemin dışında güneş banyosu yapıyordum; yalnızlıktan bu denli zevk aldığımı hiç anımsamıyorum.

Ashab cevab vermedi, başlarını öne eğdiler. Bunun anlamı kötülüğe kötülükle mukabele etmesek bile iyilik yapmaya devam etmeyiz, demekti.

yaşanılan anların hazzı

- Hizmetçiniz geç kalmış da onu dövmenizden endişe etmiş. Bunun için benimle birlikte size gelmemi istedi onun için buradayım.

"Bana yaklaşmanı istemiyorum" diye devam etti.

Müjdenle kurtar beni bahar gibi açayım yar

yanına bir kadın yaklaştı.

Bir çift kelime söyleyebildik, oda kısık sesle: seni seviyorum.

Sokaklarda "gitmiycem" diye ağlayarak teşekkür ettiniz.

Onu kısaltmanın haksızlık olduğunu anlatacak kadar öğretici, birdaha bulunamayacak kadar "tek"...

Karanlik insanlik tarafindan, ısıgin olmadigi yer/mekan icin kullanilan bir kelimedir. Son olarak ogrenci profesore gene sorar;

"Gözler O'nu görmez ama O gözleri görür." (Bk. En'am, 103)

bu köyde delikanlı var mı? Köyünüzün kızına sahip

her sigarada bir kibrit çakarız, ardından doğayı koruyalım diye slogan atarız..

- Sihirbazdan korktuğunda, "Evimizdekiler alıkoydu", ailenden çekindiğin zamanda "Sihirbaz bırakmadı" dersin. Bu hal üzerine epeyi zaman gidip gelir genç. Bir gün önünü yırtıcı bir hayvan keser ve kendi kendine:

Eski bir hikayedir, vaktiyle İstanbul?da Yemiş İskelesi?nde kahvecilik yapan ve başından türlü maceralar geçtikten sonra ama düşen bir adamdan naklen Üsküdarlı halk şairi Vasıf, ondan da naklen Reşad Ekrem şöyle kaydediyor (İstanbul Ansiklopedisi V, 2808):

bazen adımı da aynada suretimi yitirişim gibi unutuyorum? gözlerim firuze, gözlerim nerede?

Ancak bir gün açığa çıkma zamanı geldi. Hayatının en karanlık günlerinden birinde, annesinin cenazesi başında babasıyla birlikte bekliyordu. Babası yavaşça annesinin başına elini uzattı; kızıl kahverengi saçlarını eliyle geriye doğru itti; annesinin kulakları yoktu.

ölüm gösterildiğinde yüzleri karardı.?

Bir hafta sonra kapım çalındı.

Kızcağız önce açıklamak istememişse de adamın ısrarı üzerine anlattı elinin durumunu:

Suskunluğumun adı olsun. Ayaza çekmiş gecelerimin sızılarını sustursun önce. Dindirsin bütün hesaplarımı, kavgalarımı, anlamsız gürültülerimi. Sakin ve suskun bir teslimiyette bulayım alemin huzurunu. Biliyorum, sessizlik gecenin üzerinde bir yük değildir sadece. Her kalem kağıtlara önce sessizliği yazar ve her sessizlik önce aşka bular kendini. Meryem suskunluğuna bulanmış aşk-ı tevekkül istiyorum senden ey Rabbim. Yalnızca senden ve yalnızca senin aşkını istiyorum. Bir inşirah, bir genişlik, bir tevekkül? Kalemimin ilk hecesi sükut, son hecesi Nun?

Adam iyice sinirlenip bağırır: "Benim, senin saçma oyuncaklarına veya başka şeylerine verecek param yok. Hadi derhal odana git."

Sonra diğer sistemlere göre şu hakir ve fakir dünyanın her tarafında süslü sanatlı canlılar yaratılmış. Toprak hava hatta kokuşan şeyler dahi hayatlı mahluklardan boş bıraklımamış. Dünyadan daha geniş daha mükemmel yüce ve yüksek ülkeleri Allah boş bırakırmı? O güzel ve parlak semavat alemlerini seyredecek., Allahın harika sanatlarını insanların dar ve kısır tefekkürlerinin üstünde gıll ü guşsuz değerlendirecek, Allahın latif mahlukları da olacaktır. Çorba yemek için olur da, baklava herhalde dökmek için olmaz.

?Binlerce yıldır balık kafaları kovalayıp durduk, ama şimdi bir yaşama nedenimiz var; öğrenmek, keşfetmek ve özgür olmak...?

benim gözyaşlarımdan korktum.

Sevgi; umut yüklü bir bekleyiş ise,

Bu yüzden bu yazı hayatla edebiyatın tam birbirinden koptuğu yerde yazılıyor. Ve şimdi kar, hayatın kar yağan yüzünde bundan böyle kendi yazdıklarının kötü bir taklidini yapmaktan öteye geçemeyecek yazarın yazabileceği yegane hikaye.

beğeniyor; 'Bak, böyle uslu uslu oyna işte.'

Olgunlaşmanın durduğu nokta ölüm olmalı. Demek ki beliren, içine aldığı varlık yaşadıkça kendi yolunda ilerleyecek gizlice. Ve demek ki diyordum, benim ömrümü öçöne alan esrar hasret olacak imiş...

İNSANI DÜZELTTİĞİM ZAMAN DÜNYA KENDİLİĞİNDEN DÜZELMİŞTİ.

O gün siparişini aldığında genç kıza bir kağıt uzattı ve oradan ayrıldı. Masalardan birine oturduğunda, Selma'nın küçük not kağıdını okuduğunu gördü:

Masmavi ölmekte, sürünmekteyim

ve "bu oyunun mucidini derhal yanıma getirin" der. onu ödüllendirecektir...

Kalışsın.

Sırrı bu aklın, bilinmez akl ile,

Döndüm tekrar sana.

Yalnız içtiğim su değil aldığım nefes bile

Ben daha menünün ortalarındayken annemin nemli gözlerle

Tezgahında her zaman ilişik duran tabureyi aldı otur dedi teyze o aslan parçası gelene kadar, kadın sağol evladım dedi oturdu. Eczaneye girdi adam bu ilaçtan varmı dedi..

Sonra gelip hanımından keseyi getirmesini ister.

Krizde geçmişti bütün gençliğimiz; ve şimdi çocuklarımıza tek devredebildiğimiz, çok dahaağırlaşmış bir kriz.

- "Baktım ki herkes bir şeyi dost ediniyor, ona gönül verip bağlanıyor. Ancak bunlardan hemen hepsi insanı yarı yolda bırakıyor. Ben ise, beni hiç bırakmayacak, ölümden sonra bile benimle gelecek şeyleri aradım. Ve dost olarak iyilikleri seçtim kendime. Ki onlar sonsuz bir yükselme yolculuğuna çıkmış insanoğlunun hiç tükenmeyecek azığı ve en gerçek dostlarıdır.

- Seninle beraber gidenlere ne oldu?

Bu denizin, dedi genç kız, tüm uzakları yakın ettiğini söylerdi, dedem. Bana denizler üzerine çok hikayeler anlatırdı. Denize, öğrendiklerimi anlattım rüzgar eşliğinde. Çoğu zaman karşı kıyıya geçtim. Çok arkadaş edindim, dillerini anlamasam da hep konuştuk yüreğimizle. Şimdi, seni anlayamıyorum. En kırılgan pozlara bürünmek istemiyorum. Ama en büyük olan şahit ki, yüreğini yüreğim belledim. Seni hep görmek ve seni tanımak istedim. Kimin kanı, kimin canı olduğumu bilmek istedim. Ama sen, sen?

Ve tozlu yollarınla sevdim seni Türkiye!

?Elinizdeki kaliteli tohumları rakiplerinizle mi paylaşıyorsunuz? Ama neden böyle bir şeye ihtiyaç duyuyorsunuz? Diye sorulduğunda,

Nasıl meraklanmazdım ki. O gece rüyamda hep keçeli kalemlerimi, çam ağacını ve okulumu gördüm. Sabah ezanıyla yollarda tıkırtılar başladı. Annem ayaktaydı.

Bir gün nazar değmiş, buluyla yıldıza... Hiç yoktan bir sebepten tartışmışlar. Bulut, çekip gitmiş, hatalı olmasına rağmen... Yıldızsa "Nasılsa bulutum beni seviyor, dönecektir." diye düşünmüş. Fakat hiç bir şey beklediği gibi gitmemiş. Ve bulut dönmemiş... Kim bilir, belki de cesaret edememiştir dönmeye bilinmez. Ama tek bir gerçek vardı ki : O da ikisinin de çok üzgün olduklarıydı...

Ağlarlarlarmış?

susarsam konuşursun sandım

elde ettiğin her ne ise üçe, beşe, yediye katla da güvercinlerle yolla şark'a Şiraze.

bir de kimsesizliği

bir çiçek soğanı ekerek, görülmesi bile zor bir dağa göz zevkini ve

kartda, yağmurda; sevincine, coşkusuna

-Biraz zor oldu ama alıştım, hem bu şehre, hem de işe alıştım.

EĞER HAYAL KURABİLİR DE HAYALLERİNE ESİR OLMAZSAN, EĞER DÜŞÜNEBİLİP DE DÜŞÜNCELERİNİ AMAÇ EDİNEBİLİRSEN,

isimlerle ne kadar ters düz olursa, kalp inkilap eder

"Benim ikizler acıkmıştır."

Bu gizli alanda ne görürüm, böylesine

Su kenarına doğru yollanır. Tamara, su kenarında oturmaktadır, yanında kısık bir fener vardır. Tamara? yı görünce Çoban?ın gözleri kamaşır, nutku tutulur; sanki ay yere düşmüş, onu kendinden almıştır. Çarpılmıştır, ne yaptığını bilmez bir haldedir. Yürümek ister fakat adımları ağırlaşır; yaklaşır, her adımda adımları, bacakları, gövdesi yanar. Güzele yaklaşmak, bir bedel, bir paha ister; Çoban terden sırılsıklam olur.

Hazindir ki; dertleri asmaya umman düştü

Güneşin doğuşunu izlerdik bir sabah vaktinde,

Her bitenle başlayandı..

seyretmek için oturdukları yerden.?

?Duy şikayet etmede her an bu Ney,

biz de seni:)

azade et ki beni ayyanım çok, son demde zincirlerimi tek tek kırayım

-Yüksek sesle öv, alçak sesle suçla.

tuttu, ama yine de

Bugün hoş bir bahar yağmuru gezindi sokaklarda.

Gözlerine bakmak istiyor gözlerim alabildigince... kaybolmak.. bogulmak istiyorum askin sellerinde... bir tek seni istiyorum sevdigim yanibasimda.. basimi omzuna yaslayip doyasiya aglamayi.. sana olan sevgimi haykırmayı ama yoksun sevdigim.. yine senleyken sensizligi yasiyorum bu gurbet ellerinde... Gel... gel de islak saclarimi düzelt.. sensiz yürüyorum bu ikindi yagmurunun altinda... kimsenin agladıgımı görmesini istemiyorum... bir gökyüzü aglıyor benimle sessiz sessiz usulca... dökülüyor yüregimin derinliklerine zaten yüregim bir DENİZ misali yoklugunda...

Ey Yüce Allahım,

adamın biri arabasıyla giderken yolda bir yolcu alır arabaya... adam arka tarafa biner...

kurtulamamışlardı. Anne "Hala inanamıyorum. Bu ameliyat bir mucize! Doğrusu

Yaşlı kadının dudaklarında buruk bir tebessüm belirdi. Gözlerini kanepenin yanındaki sehpanın üzerinde bulunan çerçevelere çevirdi. Birisinde beyaz bir gelinliğin içerisinde bir kız, diğerinde de genç bir adam vardı. Bir süre onlara baktı baktı? Demliğin kapağında biriken su damlaları gibi damlalar birikti deniz mavisi gözlerinde. Fakat yağmalarına geçit vermedi. Bulut halinde bekletti onları. Yaşlılığın emaresinin görülmediği gözlerinin odadan uzaklaşıp uzun bir yolculuğu çıktığı kesindi. Baktı baktı. Eyüp Sultan Camii yakınlarındaki sokakta annesiyle birlikte evlerine yürüyen, ayın on dördünü hasedinden çatlatan genç kızı izliyordu gözleri. Güzeldi hem de çok... Mahallede evlilik çağına gelmiş oğlu olan tüm kadınların hanelerinde gelini olarak görmek isteyecekleri kadar dillere destan bir güzelliği vardı. Ortaokulu bitirdikten sonra iyice serpilmişti. Çok istemesine rağmen?kız dediğin evinin hanımı olur, bu kadar okuma yeter? demiş daha ilerisini okutmamıştı babası. Belki de o yaşıtlarına göre daha şanslıydı zira çoğu kız çocuğu okul kapısından içeri tek bir adım dahi atamadan hayatın merkezinde buluverirdi kendisini. Kızlar cahiliye devrinde olduğu gibi diri diri toprağa gömülmüyorlardı fakat okula gönderilmeyerek cehalet kuyularına terk ediliyorlardı. İkisi arasında bir fark olduğunu kim söyleyebilir?

olamayacağım" dedi.

mülküne mühlet verip ahesteden esmese ömür

Nedir bu yüreğimdeki depremler

O yoksul bir taşçıydı. Her gün kayaları parçalıyordu. İşi çok ağırdı; ama çok az aylık alıyordu. Bu yüzden hayatından hiç memnun değildi. ?Ben başkalarından daha çok çalışıyorum!? diye düşünüyordu. ?Benim işim onlarınkinden ağır ve ben onlardan daha az kazanıyorum. Zengin olmak istiyorum. Biraz dinlenirim ve güzel elbiselerim olur.? O anda gökten bir melek indi. Ona?Zengin olacaksın güzel elbiselerin olacak? dedi. Taşçı hemen zengin oluverdi. Artık onun da güzel elbiseleri vardı ve bir iş yapmak zorunda da değildi. Günün birinde kral onu sarayına davet etti. O sarayın güzelliğine hayran oldu. Kral ondan daha zengindi. Bu yüzden üzüldü. ?Ben de kral olmak istiyorum? dedi. Ardından isteği yerine getirildi ve kral oldu. Şimdi bütün gün hiç çalışmıyordu. Çok sıcak bir gündü. Güneş ışınlarını saçıyor yeryüzü yanıyor mu yanıyordu. Kral kızdı; güneş ondan nasıl güçlü olurdu ki? Yaşamı yine sevmez olmuştu. ?Güneş olmak istiyorum!? dedi. Bu kez de güneş haline çevrildi. Şimdi güneş ışınlarını saçıyor ve dünyada her şey yanıyordu. Ama bir bulut geldi dünyayla onun arasına girdi. Işınları artık dünyaya ulaşmıyordu. Güneş kızdı; ?Bu nedir böyle? Ben buluta hiçbir şey yapamıyorum. Derhal ondan daha kuvvetli olmak istiyorum? deyince bu kez de bulut haline döndürüldü. Az sonra bulut yağmura dönüştü. Yağmurlar toprağa oradan nehirlere ulaştı. Nehirlerin suları çoğaldıkça çoğaldı. Evleri tarlaları seller bastı. İnsanlar hayvanlar tarlalar perişan oldu. Ama sular kayalara hiçbir şey yapamıyordu. Bulut öfkelendi. ?Bu kadar çok su nasıl olur da kayaları aşamaz..? Ama kayalar sulardan daha güçlüydü. Bulut bağırdı: ?Kaya olmak istiyorum.? Bu istediği de yerine getirildi ve kaya haline geldi. Artık güneşten ve buluttan daha güçlüydü. Aradan çok zaman geçmedi. Elinde balyozla bir adam çıkageldi ve ondan parçalar koparmaya başladı. ?Aman! Bu da nesi? dedi kaya. ?Ben bu adamdan zayıfım? Sonra birden anladı kuvvetin kaynağının mutluluk olduğunu ve pişmanlıkla haykırdı: ?İnsan olmak istiyorum!? Bu dileğini de yerine getirdi. Kaya insana dönüştü. Şimdi o adam yine kayalardan taşlar koparıyor. İşi ağır ve aylığı az; ama yaşamı seviyor ve mutlu.

Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,

Sokrates : Öyleyse, onun hakkında bana kötü bir şey söylemek istiyorsun ve bunun doğru olduğundan emin değilsin. Fakat yine de testi geçebilirsin, çünkü geriye bir filtre daha kaldı.? İşe yararlılık filtresi.? Bana arkadaşım hakkında söyleyeceğin şey benim işime yarar mı?

Tamer ; 16 Yaşında Giresun doğumlu Ordu da yaşayan o da gülçe gibi çevresi tarafından çok sevilen, Futbol oynamayı çoook seven, kıskanç, kendini hiç beğenmeyen, şakacı, sevecen, aniden sinirlenip ne söylediğini bilmeyen, arkadaş canlısı, Her soruca kendince bir cevap üreten bir tiptir.

Eyüp Peygamber, sabrın sultanı! Ben seni hiç tanımazdım, sen buldun beni. Malın mülkün elinden gittiğinde de böyle mi gülümsedin? Vücudunda onulmaz yaralar açıldığında da bu muydu tebessümün? Yaraların kurtlandığında, iflah olmaz acılara düçar olduğunda, insanlar yanına yaklaşmazken de böyle ışıktan mıydı bakışın? Şükür ve ibadet hep yoldaşın mıydı senin? Her şeyini kaybettiğinde de yine inancın direndi mi Eyüp Peygamber? Sevgiliye gönül bağın hiç kopmadı mı sabrın timsali? Bana el uzatacak kadar geniş gönlü o küçücük göğsün içine mi sığdırdın ey sabır elçisi!

Gölgem ondan gün yüzü

Bir günlük de olsa sadece kendinizi düşünün ve sadece kendiniz için yaşayın!..

Beklenen gün geldi. Yıllardır hayal ettikleri erkek evlatlarına "Yusuf" larına kavuştular.

anahtarı aldım ama geri vermeyi unuttum.

CAN: Niye mi? Baksanıza, boğaz manzaralı, yem yeşil bahçesi olan olağanüstü bir ev bu.

Kırmızı çoraplı küçük bir kız hatırlıyorum. Babasıyla el ele tutuşmuş okula gidiyor. Fakat ne çantası ne de okul önlüğü var bu küçük kızın. Ayrıntıları hafızamdan silinmiş bir etek ve etek altında uzun kırmızı çoraplar... Küçük kız okula kayıt olmaya gidiyor. O güne kadar görmediği ama herkesten işittiği okul... Acaba nasıl bir şeydi küçük kızın hayalinde. Babası,"okula gidince bir çok arkadaşın olacak"demişti. Okula gitmeden önce küçük kıza babası, üzerinde Atatürk resmi olan bir alfabe kitabı almıştı. Kalemleri, defterleri, kitapları vardı küçük kızın. Okul çantası, okul önlüğü hepsi hazırdı. Okul deyince küçük kızın hayalinde işte böyle bir resim çizilirdi. İsimleri Ayşe, Fatma, Ali, Ahmet olan arkadaşlar, üzerinde Atatürk resmi olan kitaplar, kenarları kırmızı kalemle çizilmiş defterler, rengarenk kalemler... Haftanın ilk günü, bir pazartesi sabahı okullar açıldı. Annesiyle beraber sınıfa girdi küçük kız. Hayalindeki resimde bir eksiklik vardı. Öğretmen... Ayakta duruyor, ellerini sınıf defterinin olduğu masaya dayamış yoklama yapıyordu. küçük kız onu da ekledi hayalindeki resme ve yoklama bitti. Anneler çocuklarını bırakıp gittiler. Öğretmen adını söyledi, adım "Hülya Can"dedi. O günden sonra küçük kızın en sevdiği isim"Hülya" oldu. En sevdiği oyun da öğretmencilik... Bir gün Hülya öğretmen, öğrencilerin defterlerine yazdıklarını kontrol ediyordu. Sıra küçük kıza geldiğinde "aferin, ne güzel yazıyorsun"demişti. O günden sonra küçük kız öğretmenini çok hem de çok sevdi. Hayalindeki öğretmen resminin çizgileri gittikçe daha belirgin, daha yumuşak ve ayrıntılıydı. Günler geçtikçe öğretmenin üzerine siyah bir kazak çizildi. Öğretmeni bu kazağı çok giyerdi. Küçük kız, Hülya öğretmenin saçlarını, yüzünü, bakışlarını, ille de o sevimli yanaklarını-gülerken elmacık kemikleri daha bir belirginleşir, sanki yüzünde güller açardı-Evet, illede o sevimli yanaklarını tüm ayrıntılarıyla çizdi. Onu çizerken çizgiler o kadar yumuşaktı ki... Tıpkı Hülya öğretmenin sıcacık, yumuşak elleri gibi... Küçük kız doyamıyordu öğretmenine. Onu o kadar çok seviyordu ki... Paydos zili çalar çalmaz kitaplarını çantasına yerleştirir, Hülya öğretmenin arkasından yetişmeye çalışırdı. Otobüs durağına kadar Hülya öğretmenle beraber yürümek, ayrılırken "iyi akşamlar" deyip el sallamak ne büyük zevk verirdi küçük kıza. ilk iki sene böyle geçti. Küçük kız artık 3. sınıf olmuştu. O yıl Hülya öğretmen hamileydi. Tıpkı annesi gibi o da bir bebek bekliyordu. Bir akşam, küçük kızın babası annesini hastahaneye götürdü. Küçük kızla kızkardeşi o gece babaannelerinde kaldılar. Ertesi gün babaanne küçük kızla kızkardeşine müjdeyi verdi. Bir erkek kardeşleri olmuş. O gün küçük kız okula gitti ancak öğretmeni sınıfta yoktu. O gün Hülya öğretmen okula hiç gelmedi. Küçük kız eve döndüğünde annesi ona öyle bir haber verdi ki küçük kız çok şaşırdı. Tesadüfün böylesi, meğer küçük kızın annesiyle Hülya öğretmen aynı hastahanede aynı gün doğum yapmışlar. Ertesi gün küçük kız, arkadaşlarına vereceği haberin sabırsızlığıyla okula gitti. Sınıfa girdiğinde arkadaşlarına, öğretmenlerinin bir kızı olduğunu bu yüzden okula gelemediğini söyledi. Hülya öğretmen kırk gün doğum izni almıştı. Küçük kız tam kırk gün Hülya öğretmenini göremeyecekti. O gün Hülya öğretmenin sınıfını üç, dört gruba ayırıp diğer sınıflara dağıttılar. Küçük kız şimdi hem arkadaşlarından hem de Hülya öğretmeninden ayrıydı. Alışamadı yeni sınıfına, sevemedi yeni öğretmenini, yeni arkadaşlarını. Küçük kız artık güzel yazı yazamıyordu. Derste parmak kaldırmıyor, sorulara cevap veremiyordu. Okulu artık sevmiyordu. Her sabah ya başı, ya karnı ağrıyor okula gitmek istemiyordu. Küçük kız geçen her günün hesabını tuttu. Kırk gün sonra öğretmeni gelecek o yumuşacık, sıcak elleriyle küçük kızın çenesini okşayacak, yine ona "aferin"diyecekti. Neyseki günler geçti. Kırk gün dolmak üzereyken bir öğretmen sınıfa girdi ve"Hülya öğretmen bundan sonra 4. sınıfları okutacakmış"dedi. Küçük kız kulaklarına inanamadı. Belki de hayatının ilk acı hayal kırıklığıydı. Dersin sonuna kadar zor tuttu kendini. Zil çalar çalmaz hıçkırıklara boğuldu. Okuldan eve ağlayarak geldi. Annesine olanları anlattı. Annesi Hülya öğretmenine telefon açıp kararının sebebini sordu. Hülya öğretmen ne söyledi, küçük kızla ne konuştu... Hepsi hafızamdan silinmiş hatırlamıyorum. O günkü telefon görüşmesinden sonra küçük kız, bir okul dönüşü Hülya öğretmenle karşılaştı. Hülya öğretmen küçük kızı görünce çok sevindi. ona sarıldı, yanaklarından öptü. Küçük kızın yanaklarında ruj izleri kalmıştı. Hülya öğretmen "bak yanaklarına kelebekler konmuş"dedi. Yine mutluydu, yine sevinçten uçuyordu küçük kız, yanaklarındaki kelebeklere eşlik edercesine... Küçük kız ertesi gün eski sınıfına girdi. Okulun ilk günü çizdiği resim yeniden canlandı. Hülya öğretmen yazı tahtasının önünde duruyor, küçük kıza gülümsüyordu. Ve arkadaşları, isimleri Ayşe, Fatma, Ali, Ahmet olan arkadaşları, onlar da o gün oradaydılar. Şimdi küçük kız büyüdü. Bir zamanlar babasıyla el ele yarı ürkek, yarı heyecanlı girdiği okul kapısından bu yılın sonunda ayrılıyor. Yeni bir resim çizecek küçük kız. Elleri öğretmen masasının üzerinde, gözleri yoklama listesinde. Kendini çizecek küçük kız. İsimleri Ayşe, Fatma, Ali, Ahmet olan öğrencileri-kimbilir bunların içinde okulun o ilk gününü resimleştiren kırmızı çoraplı küçük bir kız olacak. Yine resimde bir şey eksik olacak. Kimse dolduramayacak onun yerini. Küçük kızı okutan, adı Hülya olan öğretmenler de... O kürsü hep boş kalacak. Küçük kız elini yanaklarında gezdirecek, kelebeklerin uçtuğunu farkedecek. Bir okul dönüşü Hülya öğretmeni bekleyecek, kimbilir belki karşılaşırız ümidiyle...

Hayati o gün çok yoğundu, seçim kampanyaları devam ediyordu. Aceleyle çevirdiği telefonda karşısına çıkan şarkı gibi bir sesle karşılaşınca şaşırdı. Özür dileyip kapattı. Ama o hoş ses aklından çıkmıyordu. Ertesi gün sabah erkenden o numarayı aradı. Telefon çalarken kalbi çok hızlı çarpıyordu. Evet karşısında yine o tatlı ses vardı. Kendisini tanıttı. Konuşmaya başladılar. Konuştukça kızdan dahada etkileniyordu. Günler geçti. Hergün onunla konuşuyordu, onun sesini duymadan güne başlayamıyordu. Kızgın olduğunda sakinleştiriyor, üzgünken neşelendiriyor, monoton günlerde yeni heyecanlar aşılıyordu. O soğuk kış günleri bu sıcacık sesle ısınmış ve bahar gelmişti. Bu arada seçim kampanyalarıda çetin bir şekilde devam ediyordu. Bu arada aklından ve kalbinden çıkaramadığı o kızla evlenmeliyim diye düşünmeye başladı. Bu kampanyası içinde olumlu olurdu. Danışmanı başının etini yiyordu." Evlenirsen, raitingin 10 puan artar diye... Şu ana kadar bu konuyu pek ciddi düşünmemeşti. Neden olmasın dedi ve hızla telefonu çevirdi. Hiç nefes almadan evlenmek istediğini söyledi, kampanyasını anlattı, hayallerinden bahsetti, seçimden sonra karayiplerde bir balayından bile bahsetti. Onun çoşkusu genç kızada geçmiştiAma bir anda sessizleşti ve mırıltılı bir sesle " henüz beni görmediniz, ya beğenmezseniz." Dedi. Hayati" bu kadar güzel bir sesin ve kalbin sahibi çirkin olamaz herhalde" dedi. Bu arada eski neşesini ve çoşkusunu kaybetmişti. O zaman yarın buluşalım dedi. Buluşacakları yeri konuştular. Ertesi gün HAYATİ heyecanla buluşacakları yeregeldi. Biraz sonra uzaktan yanında köpeği ile güzel bir kız geliyordu. Acaba o mu diye düşündü. Ama parkın o kısmındaki tek kişi olmasına rağmen ona bakmıyordu. Uzaklara çok uzaklara bakıyordu. Sanırım o değil dedi. Kızın gözlerinde güneş gözlükleri vardı. Kızın gözlerinin ne renk olduğunu düşünmeden edemedi. Kız Hayati ile telefondaki meleğin buluşacağı havuzun yanına kadar geldi. Oda ne elinde bir beyaz baston vardı. David şaşkınlıkla ona bakakaldı. Bu o telefonlarda konuştuğu meleğiydi. Ama o kördü. Ne yapmalıyım diye düşündü. Kaçıp gitmeli mi? Herşeye rağmen elini tutup konuşmalı ve onunla evlenmeli miydi? Hayati yutkundu ve birkaç adım atıp, kızın yanından geçip sessizce gitti. Parkın dışına çıktığında son birkez dönüp kıza baktı. Nazlı hala uzaklara doğru bakıyor, köpeğiyle konuşuyor ve Hayati bekliyordu. Hayati günlerce, onu bekleyen Nazlı?nın hayalini unutamadı. Sürekli doğruyu yaptığına kendini inandırmaya çalışıyordu. Bazen eli telefona gidiyor, o gün işim çıktı gelemedim deyip, yine herşeye yeniden başlamayı düşünüyordu. Günler geçti ve seçimler sonuçlandı. Hayati seçimleri kaybetti. Antalya?nın valisi olamamıştı. Yine avukatlığa devam etmeye başladı. Yeni yıl hazırlıklarının devam ettiği o öğlen, sekreteri içeri girerek, davanın 25 dk sonra olacağını hatırlattı. Hızla hazırlandı. Çantasını alıp adliyeye gitti. Yerine geçti oturdu. Önemli bir tecavüz davası görülüyordu ve sanığı Hayati savunacaktı, işi zordu. Biraz sonra karşı taraf ve hakimde yerlerini almıştı. Hayati ilk tanığa sorusunu sordu. Moralinin bozulmaması için karşı tarafın avukatına dönüp bakmamıştı bile. 2. tanık ile ilgili notlarına bakarken, yüksek topuklu bir ayakkabı sesi duydu. Karşı tarafın avukatı tanığın yanına gidiyordu.

düş sokağımdan:))inşallah Allah daim etsin, kendi ayakları üstünde durmak bir nimet

Evlerin arasına dikilir yesil bayrak

Ne zamanı ne de yeri vardır sevginin. Ne de kuralı...

Belki kor birkuyuydu, agzi tahtayla kapatilmisti belki, uzerine de toprak dokulmustu.

Böyle bir dertten kurtulmuş olmanın verdiği sevinçle, bir sergi açıp üzerine para attılar.

Insanin iyi tarafini görmesi

Profesor: "Ben akıl olan çuvalı secerdim..."

- Kimse gelmedi anne. En son bir bayan geldi, yanıma oturdu. O da sadece dinlenmek için gelmiş biriymiş.

-Anlaşılan define bulmuş, dedi.

Bir sabah, ısrarla çalan zilin sesiyle uyandı. Kapıyı açtığında, karşısında o kadını gördü.

Okşadığın bir parça kumaş da ben olsaydım

bir de sinsi yangınlar

Kimsenin bilmediği hallerin konuğuyum

demişti.

kalbim çarpar, telaşlı

iskender pala

Asarımı astım.

Gözlerinden bir damla daha yaş güllerin üzerine damladı...

ütü derslerinde en yüksek notu almak için çalışır, ütü bezi hakkında edebi metinler yazardım

Hasretin, hüznün sancılarıyla beliren düşünceler kalbimi öyle yordu ki gözlerimi yumup bir rehavet düşünde kaybolmak istedim. Annemin, babamın, Mevhibe teyzenin hayali beliriverdi gözlerimin içinde. Her veda kucaklaşmasını yeniden yaşadım. Mevhibe teyzenin buğulu gözleri daha derinden işledi içime. Sonra titreyen güçsüz elleri ellerime uzandı, küçük bir defter bıraktı avuçlarıma: ?Dün gece senin için hazırladım? dedi, titreyen tatlı sesi, ?seversin? diye ekledi sonra.

Ağlamak öfke delice nefret

Kadın doğru söylemişti. Ya vakti ile Hilafeti yüklenmemeliydim. Yüklendiğime göre idarem altındaki tek tek her ferdin huzur ve emniyetini düşünmek zorundayım."

onu beklerken biraz da geç kalmis olmasindan dolayi acaba esiniz

?En militan tarafımla sevdim düşlerimi, dağları mesken edinip

Bekciye tesekkur edip yoluna devam etmis. Epeyce bir sure yamac yukari

Neden insanlar geçmişi unutmaz? Geçmiş, gelecekte aynı hatayı yapmamak için vardır. Ama geçmişe takılıp kalmak da, bizim için ne getireceği belli olmayan bir gelecek için endişe duymak da yanlış. Doğrusu; geçmişten ders alıp geleceğe hazırlanırken "an"da kalmak. Çünkü geçmiş adı üstünde geçmişte kaldı. Gelecek ise henüz gelmedi. Bizi biz yapan "an"da yaşadıklarımız ve "an"da seçtiklerimizdir.

ürperiyorum

Kimse, başına ne geldiyse aslında kendi yüzünden geldiğini anlamıyor, kendi suçunu, yanlışını kabul edip düzeltmiyor..."

Unutulmaya mahkum anılar dışında.

?Sokak.?

atılgan bir ögrenci hemen fırlamış:

Around the corner, a vanished friend

-Ineb! Ineb alınsın. Yoksa yemem! diye ayak diriyormuş.

derece duygulanan genç yönetici, boğazında büyüyen yumruyu zar

Fişi kasaya ödedi. Garson kız masayı temizlemek üzere geldiğinde,

CANIM YAVRUMA

saygisindan ses çikarmamis...

tohumlarının ne kadar büyüdüğünü anlatırken, Ling

Melek adama gülümsedi ve ardından elini şaklattı. Gökten bir örümcek ağı inmişti. Adam bu ağa tutunarak cennete girebilecekti. Adam neşe içinde ağa tırmanırken cehennemden bazıları da bu ağa tutunarak cennete gitmeye çalıştılar. Ama adam ağın o kadar çok insanı taşımayacağından korkarak onları itmeye başladı.

Sürekli gelgitler yaşamakta...

Sararmış bir entaridir, eylül.

Yok eğer başını kesmeye götürseler, o zaman yalan söylemiş oluyordu ki asılması gerekti.

İçinden ah be dedi ah yurdum insanı.

Düştüm, sevdim, öldüm Rabbim.

kanar sevda yarasında

Yavrusu, meyve verdiği günden bu yana ilk defa reddediyordu onu. İhtiyar çobanın beli her zamankinden fazla bükülmüş, güçsüz bacakları da vücudunu taşıyamaz olmuştu. Hayvanlarını usulca toplayıp köye doğru yöneldiğinde, aşağıdaki caminin her zamankinde daha nurlu minarelerinden yankılanan ezan sesiyle irkildi birden. Yeniden doğmuştu sanki çoban. Birşey hatırlamıştı.

Bir zamanlar, bütün duyguların üzerinde yaşadığı bir ada varmış:

Bir dahası olur mu düşlerin? Tekerrür eden düşler de var mıdır?

"Her kapının anahtarı" dedi.

- Allah isterse eğer, ona öğretir!. dedi ihtiyar. Topun geri gelmese de, duaların sevabı sana yeter.

İşte bundan söylüyorum ki size

derken mucid gelir. imparator;

Sevebilen bir yüreğiniz varsa,

Akdeniz

Bir elim seni silecek.

raflar, onun beğendiği modelin aynısıyla doluydu. Ama adam, vitrinde olanı

>Kime : Sevgili karıma

Yalnızlığımı çoğaltmayım diyordu bu aralar.

Ben yalancı baharları bilirim gülüm...

Ben bildiğini bilirim, ben bilirim bildiğini...

dünyayı bir hamlede söküp atmanın

Uçurumun kenarında kocaman bir kaya. sessiz ve yapayalnız, soğuk fırtınalar tek ziyaretçisi, birde batan güneşin gölgesi, nisanda birkaç yağmur tanesi.

Duman rengi, açık kahverengi

Pişmanlıklarınızın daha az sayıda olması için;

Sadece insanları değil, hayvanları da sevmek,

Huzur bulurdu hayat ezan sesiyle

'Git de soyle babana, biz satmayiz sarimsak tarlasini boyle iki tokada'!

Yerlerinde duramıyorlardı. Nasıl da cilveleşip, oynaşıyorlardı.

PAULO COELHO

Mary Stevenson

Korkuları, heyecanları olgunlaşır. İçine gömüldüğü kabuğundan çıkar ve?ben de varmışım? der. Kendinin farkına varır. Kendini en iyi tanımaya başladığı yaştır? Yavaş yavaş durgunlaşır. Sonuca gitmeyecek tartışmaları masada bırakır, biraz yorgundur, usul usul göveren dostluklara yaslanmak ister? Kıpır kıpır halleri azalmış, coştuğu yatağından yokuş yukarı koşmayı bırakmış; sakin, salınarak yokuş aşağı akmaya başlamıştır.

Şiraze,

"inançlarıma ihanetim başlıyor sanki ben oluyorum adem?in kaderini yaşayan bir ikinci kişi çaldığım söyleniyor yasak meyveleri, ama kimse bilmiyor, hepsini sana biriktirdiğimi."

Babası keyifle resme baktı ve sordu: "Hmmm! Ne güzel bir ağaç bu! Üzerindeki benekler ne? Zeytin mi?"

Gözlerinin önünde filmlerde yana adamlar canlandı. Kendi hali daha da zordu. Bir anda yanmak değildi ki bu... Adım adım, hissede hissede... Terleye çıldıra, dövüne dövüne... İçersinin ısındığını hissetti. Kapıyı kapatan her kimse fırını da yakmışımıydı yoksa?... Bu hararet neden böyle sürekli artıyordu.

ÜMMÜHAN ATAK

Çünkü; o sıralarda ben, seni kucağımda taşıyordum...

zamanı geldi.

Uçurmalarımızın ipine yazılı bir kağıt iliştirir, rüzgarında etkisiyle ulaşmasını beklerdik hevesle?

- Anneler, babalar dumandan boğulmak üzere olan yavrularını kucaklayıp ölümden kurtardılar...

bizim eve geldiğinde biraz sohbet etmeyi ihmal etmem.

Sadece benim ol

Mutluluğu:

sen de böyle yapacaksın

O dursa da yolculuğun devam ettiğini anlamalı.

- "Hoşçakal, anneciğim!" dedin.

Bütün bu işleyiş eğer, bir mantık temelinde gelişmiyor olmasa idi ve zehirli olsa idi; bitkiler, böcekler, balıklar, kuşlar ve biz, bugün hala olmaz idik, diye düşündüm.

- Amaaan. Peki peki. Nasıl tanıyacağım.

Sen bana vaat misin lütuf musun sevgili

? Ver şu elini öyle ise! diyerek elinden tutar, eğilerek görmeyen gözlerinden öper.

1850lerde West Pointin kendisine çok yabancı olan dünyasına düşen genç öğrenci, Amerikanın en ünlü, en önemli ressamlarından biri olan James Abbott McNeill Whistlerdı.

Adapazarılı Namık?a adam yaralamaktan 10 ay hapis cezası verdiler. Ama iyi halini, mahkemedeki davranışlarını gören yargıç, bu cezayı?yedi sokak köpeğine 20 ay bakmaya? çevirdi.

Ahlak masası amiri, bir an tereddüt etti. Sonra ona;

Sonra niye geldiğini anlattı... "Okulun son günü sana Tanrı'yı bulup

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:

Olympos, SELMA AKAR

Arif anı seyreyler

Gül her gün yeni bir darbe almış,

Sonunda genç adam ve oradaki kalabalık gerçek kalbin güzelliğini anlamıştı.

yapıp ettiklerimle ben ben olmayı beceremedim çoğu zaman.. hislerimle ben olurum diye umuyorum hep birzaman..

Talihsizlik neticesinde yere bir tek damla kan aksa o kan damlası çoşkun bir derya olup dalgaları ile Ömer'i yutar.

Ellerim faniye veda...

diye sözünü kesti arkadaşı.

hakkını verebilsin sevdiklerinin;

Sevmişti Mevlana, AŞKIYLA, çirkin, güzel,

yaşam bir ıstaka

'Baba, iste dost buymus' diye konusunca,

Bir dönüm noktasında aklıma Rahman düştü

Ey siyah saçlı ceren, bakışı efsunlu kız.

And I need a friend, oh I need a friend

Geceye çevirdiğim ıslak göz bebeklerime bak?

Eğer düşünürsek inceden ince

sen gönül mahzenimde zemzem

Kalmaz olur içinde ne kötülük ne keder;

hiç bir şey kaybetmemişti.. Onları hiç bir şey ayıramazdı...

Bilmiyorum

Mavi dolu satırlar yazılmalı sana.

No need to run and hide

nezaketle eksikliği içine atıyor. Biliyor ki baba eksikliği öyle ulu orta

Bilmiyon mu bu sigara yüzünden ölüp gittiğini?

"Eğer kurtulacaksa, veririm kanımı" dedi.

Türküler, maniler duyulurdu ilenen avurtlardan.

?Yavrucuğum, sen henüz yürümeye başlamıştın. Ama, yaşıtların küçük küçük konuşmaya başladığı halde tek kelime bile etmiyordun. Babanla ben buna çok üzülüyorduk. ?Acaba minik bebeğimizin bir konuşma problemi mi var? diye endişe ediyorduk. Bir pazar sabahı, hep birlikte deniz kıyısına gittik. Sen, düşe kalka kumlarda oynuyordun. Arada bir sahile vuran dalgaların pıtır pıtır dağılan köpüklerine çıplak ayaklarınla basıp, neşeli çığlıklar atıyordun. Bir ara koşarak yanımıza geldin. Avucundaki şeyi bize göstererek, ?Anne bak! Baba bak!? dedin. Bunlar senin ağzından duyduğumuz ilk sözcüklerdi. Bize gösterdiğin şey ise bu küçük, renkli taştı. Öyle sevinmiştik ki, ben o günün hatırası olarak, bu taşı eve getirdim ve sakladım.?

Avrupa seyahati için para isteyerek teşekkür ettiniz.

Hastane giderlerinin tamamı bir bardak süt karşılığı ödenmiştir.

- "Bu dikenleri sök, insanları rahatsız etmesinler." demeye başladılar. Fakat adam bunları duyuyor fakat aldırmıyordu. Bir gün Allah'ın bir velisi ona:

-En uzun yolculuklar bir adımla başlar. Gerçek sevgiler ise küçük bir tebessümle başlar.

Kötülüklerden vazgeçip iyi birer insan olmalarına vesile oldu

Rüzgarla, ilkbaharla

Onca zenginlik içinde

Kız, gerçekten güzeldi, ela gözleri, biçimli burnu

Güneş bile, o kavurucu sıcağını tüm çöle yayan, suyu buharlaştıran, toprağı kurutan acımasız güneş bile, ona sevgi ile eğilir, ışınlarını ağacın üstüne yansıtmamaya çalışırmış. Ağaç, dibindeki hayvanların sevgisi çoğaldıkça büyür, büyüdükçe dallarını açar, yapraklarını kabartır, daha çok gölge yapmaya çalışırmış.

Sen Kaptan Jack, ben tabiki Lapacı,

Bir dostun üzüntüsüne herkes sempati duyabilir, bu çok kolaydır. Bir dostun başarısına sempati duyabilmek ise çok sağlam bir karakter gerektirir.

karisini kaybeden

Gönlün gören gözü sevgi

Güzelim Annabel Lee

Yıldızlı bir gecede can oldum bir dişiyle... Büyümeye başladım

eskilerin şiirleri çok güzelmiş

Kadın kapıyı açar açmaz, karşı kaldırımdaki bembeyaz sakallı üç yaşlıyla yeniden karşılaştı. "Eşim geldi, şimdi evde" dedi ve onlara davetini yineledi; "Yemeğimizi birlikte yemek için sizi şimdi davet edebilir miyim evimize?"

Araç sürücüsü ise bütün bu olanlardan habersiz, adamın gittiğini düşünüp, bir an önce hadise mahallinden uzaklaşma telaşıyla arabasını çalıştırıp gaza bastı. Bir anlık hırsa kapılan arabanın altındaki adam, daha ne olduğunu bile anlayamadan hırsının bedelini canıyla ödedi.

Nihayet, tüm gün insanlar yoldan geçtiler, fakat yolu kat edip tekrar kralın yanına döndüklerine hepsi aynı şikayette bulundu: Yolun bir yerinde büyükçe bir taş ve moloz yığını vardı ve bu moloz yığını yolculuğu zorlaştırıyordu.

Bekçi, "Rektör!" demiş, ihtiyar "Ben rektör olmak istiyorum, bana bunun yolunu anlatır mısın?" deyince bekçi alaylı tavırla ona eğitim durumunu sormuş, ihtiyar, ilkokul mezunu olduğunu söylediğinde bekçi gülmüş ve

Sevginin ateşi sönmüyor işte

üniversite profesörünün oturduğu masaya oturmuş. Profesör kaşlarını

Güzel saclar icin

Genç, birinci günde tahta perdeye 37 çivi çakmış. Sonraki haftalarda kendi kendine kontrol etmeye çalışmış ve geçen her günde daha az çivi çakmış. Nihayet bir gün gelmiş ki hiç çivi çakmamış.

``Hele siz enerjiyi bulup çıkarın ekselanslar!`` diyerek karşılık verdi. ``Kullanmak, faydalanmak için elimizden gelen uğraşı emin olun ki veririz!``

Mevzu sen olunca ölçüyü kaçırdım iyce.

film izlerken ışıkları söndürüyoruz..

Küçük kız, evlerinin önündeki sokakta sek sek oynarken önünden geçen hüzünlü bir yabancıya gülümsemiş. Bu gülümseme adamın kendisini daha iyi hissetmesine sebep olmuş. Bu ruh hali içinde yakın geçmişte kendisine yardım eden bir dosta teşekkür etmediğini hatırlamış. Hemen bir not yazmış ve yollamış. Arkadaşı bu teşekkürden o kadar keyiflenmiş ki, her öğlen yemek yediği lokantadaki garson kıza yüklü bir bahşiş bırakmış.

anlamaz. Oysa Joshua Bell'in metrodaki bu mini konserinden iki gün önce

olmanın, olmanın ve yine olmanın

Ahmet Ada

- Profesör, karanlık var mıdır?

biz, denizin en sığ yerinden başladık yol almaya Şiraze.

ışık ve ateş senin için yanmalı..

Sineler pek hissiz...

EY BENİM GAFİL KULUM ŞİMDİ TÖVBE ET ÇÜNKİ BENİM ADALETİM İŞTE BU KADAR AÇIKTIR.

Sana sevgim simarik bir çocukmus, her düstügünde ziril ziril aglayan,

bence anlayışla karşılar

Eli oyuncaklara gidip gidip, babasının olumsuz anlamda başını sallaması sonucu çok sevdiği ve istediği Pokemon yerine bir yapıştırma alıp, alışverişini bitiren bir çocuk vardı hikayede. Ve diğer yanda, daha iyi giyimli ve Barbie bebeklerin arasından en güzelini seçmiş ve babasına sorduğu?Yeterli param var mı? sorusuna olumlu yanıt aldığı halde kendini kaybetmemeyi başarmış, küçük elli, koca yürekli bir de kız.

Harp sona erince Müslümanlar Medine ye dönmeye başladılar. Harbe iştirak edenlerin yakınları acaba bizden geriye dönen olacak mı heyecanı içerisinde yollara sıralanmışlardı. Bunların arasında henüz bir günlük evli olup, gece yarısı sevgili peygamberimizin emrine uyarak harbe giden ve şehitlik şerbeti içen hazreti Hanzala nın dul hanımı da vardı. Herkes büyük bir heyecanla harpten dönenlere yakınlarını soruyor, fakat hiç kimse kimseye cevap vermiyordu. Ancak sorulan soruları sevgili peygamberimiz cevaplıyordu. En son olarak soru sorma sırası, şehit olan Hanzala nın hanımına gelmişti. Resulullah Efendimize yaklaşarak:

Üç Soru

-Peki, hocam şu dilleri bana anlatıverin de kızımla aramdaki o güzel günlere geri döneyim ben de. Dedi Melek Hanım.

- "Bob niye benim ehliyetimi ve araba ruhsatımı

ararız ve zor bulmaya hatta bulamamaya başlarız..

dost dediğim birii vardııı güzeldi o anlar, s.. batırdııı

"Anlat, dinliyorum" demiş usta.

Bir durulukla beraberdi?

Bulanmadan, donmadan

Seni sevenler senin ne kadar değerli olduğunu her zaman bileceklerdir, hayatımızın değeri ne yaptığımız, veya kimi tanıdığımızla değil kim olduğumuzla alakalıdır.

yerine, seçim yapmayı tercih ettiğimde hep onu hatırladım.

teoman istanbulda sonbahar

O günden sonra her şeyi yemeğe başlayan çocuğun ailesi bayram etmiş tabii. Ama babası bir yandan da büyük bir meraka düşmüş. "Bu dervişin söyledilerini bin kere başkaları da söyledi. Daha güzel, daha etkileyici laflar edenler de oldu. Ama çocuk niye bu adamı dinledi? İhtiyardaki keramet nedir? Dur hele... Belki işime yarar... İşin sırrını öğrenirsem herkese istediğim her şeyi yaptırırım" deyip yaşlı adamın peşine düşmüş. Onu görür görmez dolambaçlı yollardan sorusunu sormuş.

Ogrenci ayaga kalkar ve 'Soğuk varmıdır? diye sorar.

Bir bulanık film sanki, senle dolu dakikalar

Ama adam bütün bunlara rağmen ellerini kaldırmış şöyle dua ediyordu:

Aslında onu ihmal etmediğimi göstereceğim.

Büyük ve lüks evine, mutlu ve rahat ailesinin

Bir daha dönemeyecek olmak..

Kayalara ulaştıklarında en yüksek kayanın uçunda durdu Yener.

ölmeyi bilmeyen bilemez yaşamayı.

Niye düşer, nasıl düşer sormayın. Eşek bu. Düşmüş iste. Belki kör bir kuyuydu, ağzı tahtayla kapatılmıştı, belki üzerine de toprak dökülmüştü. Zamanla tahta çürüdü, zayıfladı, üzerindeki toprakta biten otları yemek isteyen eşeğin ağırlığını çekemedi ve güm diye eşeği yuttu kuyu. Hayvancık saatlerce acı içinde kıvrandı, bağırdı kendi dilinde. Sesini duyan sahibi gelip baktı ki vaziyet kötü.

1234 x 8 + 4 = 9876

Delikanlı, tüyler ürperten bu teklif karşısında ne yapacağını şaşırmış ve uzun bir tereddütten sonra hislerine mağlup olup annesini öldürmeye karar vermişti. Annesi, belki de durumu farkettiği icin oğluna fazla direnmedi. Ve cocuk, annesini öldürerek kalbini bir mendile koydu.

nasıl düştüler? Ve ben buna nasıl izin verdim.

çoğu kez elinde ak keteniyle vaktinden önce geliyordu.

Çünkü özgürdür sevgi.

Mavi mavi yaklaş mavi mavi bak

dallar arasında parlayan balona uzun uzun bakarak:

İlk önce kamışı aldı eline ve onun zaten vatanından ayrıldığı için çok fazla acı çektiğini söyleyerek, canını acıtmadan, bir kuyumcu titizliği ile ağzını açtı. Sanki çaldığı her bıçakta kamış değil de hocam acı çekiyordu. Bunu öyle bir yaşıyordu ki hissetmemek mümkün değildi.

Arsız, yüzsüz misafirden

Annesi, kızının öfkeli ses tonuna dayanamadı;

Tam karşısında deniz duruyordu. Hema hiç korkmadan denizin yanına kadar gitti. İlk kez oluyordu bu Hema?nın hayatında. İlk kez çıkmaz sokaktan dışarı çıkmış, ilk kez başka sokaklar görmüş, ilk kez denize ulaşmıştı. Sevindi. Hema çok sevindi. Öylece oturup denizi seyretti.

Hanımı keseyi Besmeleyle bir yere koyup üzerini örter.

fırtınalar dindi ben gülmedim.

Çıkıp damlaları yakalamayı, sonrasında açan güneşin ışıklarına dokunmayı denedim.

Kısa süren bir sessizlik, babanın sorusuyla bozuldu:

kıpırdamadan nasıl 10 yıl yaşadığını düşündü- ayak çivilenmişti!!

evde bahçede ve sokakta,

Bulunduğu yerden arabasına geri dönmesi oldukça uzun sürmüştü.

"Bir kimse ciddi olarak bir işle meşgul olur, bir girişimde bulunup onu başarı ile sonuçlandırmak arzusu benliğini tam olarak kaplarsa, o kimse için can sıkıntısı, eften püften olayları kafasına takmak diye birşey söz konusu olamaz" Bu gerçek herkes, dolayısıyla hükümdarın oğlu için de geçerlidir

?sonun arkası sabah? de

Hayır, bu yüz, bu saçlar kendisinin olamazdı.

Sultan vezirlerine dönüp der ki:

"alıntı"

bakıyorum bakıyorum da bitmiyor

Bundan yüzyillar önce deniz aşırı, çok güzel bir ülke varmış.

Gencler arasindaki bu kutuplasmanin mutlaka kultur ve uyum sorunundan kaynaklandigini biliyoruz ama ali dede ben bu uyum ve kultur sorununu 45 yil once astim diyerek aslinda olayin cok basit oldugunu. kendisine gore sorunu cozmustu.

"-Ahmed Ağa, üstada - Hızıra - söyle, tahammülüm kalmadı, dedi. Ahmed Ağa:

yüreğine sağlık as-leon

-Harper Lee

Bir türkü oldun bak, dudaklarımda

Bir kır çiçeğinin güzelliği onlar için yeterlidir. Gülde gönülleri varsa bile, onlara ulaşmak için ömür tüketmekten korkarlar ve kır çiçeğindeki gül güzelliğini fark ederler.

Ağustos akşamları yanıp sönerdi ateş böcekleri, yasemin çiçeklerinde valsleri, yakalamak

Değmedi değmez gözüme

Bu arada sinekler, şişenin ağzına doluşuyorlar ve karanlıkta dışarı çıkıp kayboluyorlar. Ağzı açık olan şişeden karanlık tarafa doğru tek bir arı bile gelmiyor.

Kimdi bu çoban Baba?

- "Yolun sonuna doğru artık ayakta zor duruyordum. Gücün kuvvetim kalmamıştı. Sinirlerim altüst olmuş öfke ve pişmanlık duygularının cenderesinde erimiş bitmiştim. Anneme tuttuğumuz ev giriş katındaydı. Binanın arka girişinden ön penceresine doğru dönerken giriş katından zayıf bir ışık sızdığını gördüm. Ağır ağır binanın ön tarafına geçtim. Pencerede perdenin arkasında bir karaltı vardı. Ah anam... Pencerede beni görmüş tanımıştı. Perdeyi açtı göz göze geldik. Bana bakan o gözlerde her şeyi gördüm. Anam bitmiş, anam tükenmiş, anam korkmuş, anam kırılmıştı. Kim bilir onun için ne uzun ne zor bir gece olmuştu...

Boğuk ama güçlü ses yankılanırken küçük mezarlıkta, kim duyabilirdi ki bir hayaletin çığlıklarını, ve bir kalbin kahkahasını? Bir mektup parçasıydı neden, şimdi kızıl kanlara bulanmış, hafifçe düştü kızın elinden?

Enişte, ?Efendim, her şeyden önce size teşekkür etmek istiyorum. Ayrıca artık bazı gerçekleri anlatmanın zamanının geldiğini düşünüyorum... Gerçi evlenirken, eşimin ailesinin tepkisini üzerime çekmemek için Müslüman olduğumu söylemiştim. Ama sizlerle piknikte tanışıncaya kadar bir başka dine mensuptum.? dedi.

?ne olur kim olduğunu bilsem pia?nın

Ey ay felek harab olmuş alt üst olmuş senin için

Bir yandan da nöbetler tut Su'ya. Düştüğü toprağa dağılıp sır olmasın, gizemindeki efsunu bulaştırmasın diye.

küsmeyi de boşverelim, hep ileri... hep ileri... hep

Bir şimşek gibi dalardın yaşama.

endise duyar mi dedim. Bana bes seneden beri onun kim oldugunu bile

sonra gülümseyen yüzün

Gece uzuyor, uzuyor... Bitmemecesine uzuyor, düşünceler.. Anılar acı damıtıyor, hüzün damıtıyor. Aklıma sürekli pis dişleri geliyor, sararmış, gözünün altı, bitmiş bedeni.

Çoban:

? Efendim, diye konuştu, kapıdaki dilenci kim biliyor musunuz?..

Sağnaklar sel olup taşmalarda

Benim gönül ülkemde bir tek senin aşkın var

CAN: Şey bendim öğretmenim?

Güneşin battığı bu şehir de.

Desem ki kapı açıldı

selamlar:))yorulmadın mı araştırmaktan, nasılsın

?Ölüyorsun, demiş kavak.

Deneme cesaretini gösterdim demektir.

Sevdim onu... Seviyorum dedim yaşamayı seninle birlikte... Toprağın

Semaverde öyle bir çay demlemiş ki Handan Teyze, sormayın gitsin. Kokusu sarmış bütün salonu. Eski tip küçük boy çay bardaklarına dolduruyor tavşankanını. Yanında da Selanik gevreği? Gelip oturuyor yamacımıza, sanki uzun süredir ziyaret edilmemiş bir akraba edasında sohbete başlıyor.

Küçük bir nokta olmak tek dileğim

O ölse bile devamlı benimle yaşar diye düşündü genç adam.

başlıkta adı geçen kimse vefanın terazisiyse eğer, adreste bi yanlışlık yok demektir öyleyse :))

Mevla?na da gönül aynası

Bir tebessümle çözülürmüş

- "Yetmiş. Lütfen arabana girer misin?" dedi Bob.

Bulutun yanına gitti ve yıldızın artık onu sevmediğini söyledi. Bulutsa üzüldü, boynunu bıraktı, ama elinden hiç bir şey gelmeyeceğini düşündü... Çünkü yıldız inatçıydı... Bir kere olmaz dediyse, bir daha olur demezdi. Peri de bulutun bu üzgün durumundan yararlanıp, ona olan sevgisini itiraf etti... Bulut da kimseyi kıramadığı için perinin, yıldızın yerine geçmesine izin verdi...

Hayat yolunun pek çok bölümünde kumda sadece bir çift ayak izi görülüyormuş ve adam dehşet içinde fark etmiş ki, ayak izleri, hayatının en kötü, en acı anlarında teke iniyor. Bu keşfi onu fena halde rahatsız etmiş ve Tanrı'ya sormaya karar vermiş.

"Her yerde" dedi.

yapabileceğini anlamama sebep olan sözlerdi.

Oysa ne güzel başlamıştı her şey. İlk tanışmalarında, hayatı beraber yaşamak için dünyaya geldiklerini söylemişlerdi birbirlerine. Bakışlarındaki güzellik, hayata yansıyordu. Mutluluktu her şeyin adı. Mutsuz olmak için, insanın mazereti olamazdı.

Ne gelecek hayallerim aklımda ne bitmez telaşlarım?

Yönetici seçilmezdi.

Sandım aslı huri melek

diyerek

Ceylanı kurtardım avcının elinden

Unutma arkadaşım sevgiyi duyabilmekle de iş bitmiyor. Sevgiyi göstermekte gerekir. Hayat kısa arkadaşım bugün olan yarın yok. Sevgiyi göstermek beklemeye gelmez, yarın çok geç olabilir. Elindekini kaybetmeden kıymetini bilmelisin. Biliyorum arkadaşım bana hak veriyorsun.

Gençtiler, çok genç...

Sana hayatta lazım olacak ilk dersleri ben verdim. Senin yüzünden ilk acıyı ben duydum. İlk ağlayışlarını benim göğsümde dindirdin. İlk sırrını bana açtın. İlk dost beni edindin.

hani gözlerime baksalar seni görürler diye

uzun süre gecelere küsüyorum...

Çok samimi iki dost ve arkadaşlardı. Fakat bir tanesi çok kurnaz atılgan ve hareketli, diğeri ise çok saf, dürüst ve sessizdi. Bir gün kurnaz olan arkadaş, diğer arkadaşın yanına giderek işlerinin bozulduğunu söyler ve kendisinden para ister. Samimi dostu onu hiç kırmaz ve elindeki bütün parayı arkadaşına verir. Arkadaşı bu parayla işlerini düzeltir. Bir süre sonra kurnaz olan yine arkadaşının yanına gider ve arkadaşının evlenmek üzere olduğu nişanlısını çok

yaklaşık üç haftadan fazla göremedik onu, yortu'lar buna sebep

Sustu, konuşamamaktan değildi suskunluğu. İçindekileri anlatmanın rahatlığını hissetti. Uzun zamandır, böyle duygular yaşamadığı geldi aklına. Yüreğindeki tebessüm, yüzüne yansıyamadı ama eskisinden daha iyi olduğuna kanaat getirdi.

"Sorun çözümü görememelerinde değil sorunu görememelerinde."

TOMORROW WILL BE ANOTHER DAY

Diğer resimde de dağlar vardı. Ama engebeli ve çıplak daglar. Üst tarafta öfkeli bir gökyüzünden yağmurlar boşanıyor ve şimşek çakıyordu. Dağın eteklerinde ise köpüklü bir şelale çağıldıyordu. Kısaca resim hiç de huzurlu gözükmüyordu. Fakat kral resme bakınca, şelalenin ardında kayalıklardaki çatlaktan çıkan mini minnacik bir çalılık gördü. Çalılığın üstünde ise anne bir kusun örttüğü bir kuş yuvası görünüyordu. Sertçe akan suyun orta yerinde anne kuş yuvasını kuruyor... Harika bir huzur ve sükun örneği. Ödülü kim kazandı dersiniz. Tabii ki ikinci resim.

Yarin ayak izlerini.

insani daima karara zorlar.

Adamın penceresine konup şöyle demiş:

Takım Elbise

Yillarin getirdigi yorgunlukla gülümsüyordu yasli teyze...

Yaşam bir tesadüf değil, yaptıklarınızın aynada bir yansımasıdır

Onunla daha az çekişir, ona daha çok sarılırdım.

Birlikte yüzdüler, yüzdüler. Nehrin ezgili suları kulaklarına tatlı bir ninni fısıldıyordu.

90'lı yılların hemen başında, Adapazarı'nda, Ordu Evi karşısındaki bir iş hanında yaşadığım bu hatırayı, kardeşlerimin arzusuyla kaleme aldım. O günden sonra anne veya babasına hizmet eden bir genç gördüğümde, Cennet'i taşıyan o adamı hatırlarım. Tabi ki bir de, Fahr-i Kainat Efendimiz'in "Anne ve babasının ihtiAllyarlığına yetişip de Cennet'i kazanamayanlara şaşarım" şeklindeki mübarek sözlerini.

Bilge adam yalnızca?geçer? demiş.

Ve her şeyin kendi seçimimize bağlı olduğunu..

Cevabın doğru olup olmadığını kontrol etmek isteyen Süleyman Peygamber karıncayı bir şişeye koyar. Yanına da bir buğday tanesi koyarak hava alacak şekilde şişeyi kapatır. Ondan sonra da bir yıl bekler.

Sükut! Aslı'nın karşısında Kerem nasıl lal kesilmişse ben de öyleyim. İstesem de konuşmam imkansız. Bütün kelimeler tükenmiş sanki... Kalbine bakınca, oraya inince öyle oluyor insan. Sonra tohumun toprak altında çürümesinden sonra nasıl yeniden doğuyorsa, içinde de öyle bir şey oluyor. Tek bir kelime kalıyor. O'nun adı... O'nun söyleyince de yokluk varlığa dönüşüyor, gurbet sılaya... Sadece dilin değil söyleyen. Bütün azaların dile geliyor. Fikreden kalbin zikreden dili oluyormuş meğer. O'nu söylüyorsun. Sonra sesler çoğalıyor... Kuşlar, ağaçlar, yıldızlar cümle zerrat-ı cihan kendi dilince O'nu söylüyor. Demek bundanmış kuşlardaki o coşkulu sesler, ırmakların ki yas değil bir hasret türküsüymüş... Bunun için parlakmış yıldızlar... Bunun içinmiş çiçeğin meyveye dönmesi, güneşin doğması... O zaman Kızıldeniz ikiye bölünüyor, o zaman ateş, İbrahim'i yakmıyor. Örümcekler ağ örüyor mağarada... Süreka'nın atı kumlara batıyor. Sen, O'na gidince O'da sana geliyor... Yalnız ve çaresiz bırakmıyor seni... Yetim bırakmıyor, öksüz bırakmıyor. Seninle yolda yürüyor, gözünde ışıltı, kulağında ses, bedeninde güç, gönlünde aşk oluyor. Ve aşka dönüşüyor her şey...

Bir buluşma yeri olurdun

kenarına koydu ve öteki masaya koştu. Çocuk dondurmasını bitirdi.

Gecenin gözdesi, şiirin ötesinde ve öykülerin yakınında bir kadını yakıyordu. Dönüşümler kavşağında aşklar ve hatıralar siyasal kokmuyordu. Fakat soylu bir düşünce açıyordu kalplerde. Sıcaktan terler boşanıyordu damar damar şehrin sokaklarında ve Sabancı Cami'nde yedi renk çiçeği gibi açıyordu düşler ve düşünceler. Kral ve kraliçe yaşanması gereken hayatı olması gereken saygıyı sorguluyordu. Her duygusal yaklaşımında kral kraliçenin isminin altını çiziyordu...

Engininde martılar dalgalanıyor.

Sarı sarı,

Krizdeyim ben... Tembelliğin sırası değil, uyamam sana...

Nurhan Öğretmen, karsısında büyük biri varmış gibi dinliyordu:

Çirkin huylarımı soyuttu Anam

hani gitsem hafifleyenler olacak, gitmesem beni bir yere sığdıramayacaklar gibiydi

Hoparlörde, kağıtta, Bisikletin pedalında, pabucunuzun altında,

Böyleymiş meğer.

Ak kağıt üzerinde.

Elinde firkat fermanı tutan divaneyim

Üç yıl önce bir kaza geçirmiştim, demiş. Görmeyi o kadar çok özledim ki.

-Ahmet! Bu kız işi nedir?

Hangi sövgü küstürebilir güneşi yeryüzüne

Gözlerinizdeki pırıltılar yok oldu, yok olacak gibidir...

- Söyle kızım. Söylenmeyen derdin çaresi yoktur.

pırıl pırıl örtülerle örtülmüş

- Ben mi?

Gittikçe

Kötü alışkanlıklarından sadece sigarası vardı. Kumardan hiç hoşlanmaz, ara sıra efkarlandığında ise bir iki kadeh alkol aldığı olurdu. Sigara meretine her zaman soğuk bakardı ama alışmıştı bir kez. Kopamıyordu...

Nasıl istila edecekse etsin diyorum?

Erdemin, bereketin doldurur haneleri

üzerindeki güllerle dolu bahçeye bakmadan

"Bunda hayır filan yok! Görmüyor musun, parmağım koptu? "Ve sonra da kızgınlığı geçmediği için arkadaşını zindana attırdı.

Renkleri birbirinden ayıran mihenk senin

Korkulu bir uyanıştan sonra sesinin suya kanmış dudaklara ulaşması?

Çocuğun baktığı ayakkabılar, sanki onu kendinden geçirmişti. Bir müddet

önce koşarak geliyor, onu beklemeyi bile seviyordu.

Babasıyla aralarında çok güzel bir dostluk vardı. Genç

Genç bir adamın iki yakasını bir araya getirmek için

bu muhteşem bir yaşam, muhteşem yaşam

Dr. Paul Ruskin, öğrencilerine yaşlanmanın psikolojik belirtilerini öğretirken onlara şu olayı okudu:

- Sizlere şöyle bir teklifim var: Sizler İslam adaletinin tatbik edildiği memleketimi geziniz, müslüman hakimlerin ve müslüman halkımın davalarını dinleyiniz. Bizde de sizdeki gibi adaletsizlik ve zulüm görürseniz, hemen gelip bana bildiriniz ve sizler de evvelki kararınız gereğince uzlete çekilerek hala küsmekte haklı olduğunu isbat ediniz.

HAYAT DÖNER SANA

Ossaat "Breh!

Yazar: cenk demir

... ağlıyorsam benden kaçma,

Bir aralık hastanenin soğuk koridorları, doktorun ciddi yüzü ve çocuğumun hayali gözlerimin önünde canlandı. Hastaneden çok uzakta olmama rağmen, adeta çocuğumun başucunda durduğumu hissediyordum. Derken kalbim duracak gibi oldu. Hayalimde, çocuğumun başını kaldırarak bana gülümsediğini görmüştüm. Bütün kuvvetimi toplayarak bu hayalleri silkip atmaya çalıştım. Yanımda dua eden kadın ve çocuklarına baktım.

Yalnızlığın tek yüzü vardır ve onu sadece, kendisiyle ilgilenip, dostluğunu tercih edenlere gösterir. Geceyi keşfe çıkmışlara, zamanın elinde divane olmuşlara, yüreğindeki feryadı bulunduğu yerde tutmasını bilip, ele güne dağıtmamışlara ve bu cihan bağında kimseyi incitmemeyi göze almışlara özel bir meyli vardır. Bir başkasının cümleleriyle:

Hayata nerden baktığın değil nasıl baktığın önemli...

Gecemi besteleyen cırcır böceklerinle.

o güne bir doğum günü başlığını unutmayacağım

gülüşünü ararım

Lam gibi karanlıktan çekip çıkaran beni

Küçüktük bir zamanlar çocuktuk saftık günahsızdık

Selametle geç, dediğini duyanlar:

dedesi devam etti.

Birsey söyleyemedim oda suskunlukla bakti...

Bunun üzerine hepsi adayı terk etmek için sandallarını hazırlamışlar.

Babasinin dostuna istemeden basar iki tokadi!

Bir soğuk, bir garip, bir mavi sızı

-Bekliyorlar mı? Onlar da kim?

ve çakar çivilerini dilediği gibi

-Diyelim ki hükümdarım, kızgın ve uçsuz bir çöldesiniz. Ölmemek için, size uzatacağım bir bardak suya servetinizin yarısını verir miydiniz?

Neden sevinçler değil de hüzünler iz bırakır yürekte?

?Madam siz hiç konuşmaz mısınız? diye sordu çocuk kadının başındaki pembe tüylü şapkadan gözlerini ayırmadan. ?Madam? demişti, çünkü Madam?ın kendisine?Madam? denmesini istediğini bir keresinde annesinden duymuştu.

hiç çaresiz kalmamışsan,

Yusufluğumdan düşen

her solukla kanayan sızım sızım zindanlar

"Lütfen beni içeri al. Artık soğuklar da başladı. Dışarıda kalamam. Biliyorsun ben sadece sıcak havalarda yaşayabilirim. Beni içeri almazsan başka sıcak ülkelere gitmek zorunda kalırım. Lütfen beni içeri al da burada kalayım. Birlikte yemek yer, omuzuna konar, seni neşelendirir, sana yarenlik ederim. Hem sen de benim gibi yalnızsın..."

Hepsinin üzerinde damlalar vardı. Sanki ağlıyor gibiydiler.

"Ey cana can katan sevgili ey bir bakışıyla binlerce aşığı perişan eden, gönlümü alan sensin." dedi.

Dine karşı insanlar, olmuşlar kör ve sağır.

kız mektubu okumaya devam etti :

Bir evdi belki, bir oda... bir... bir... düş bu Şiraze.

Konakladığım son şehir oldu İstanbul.

SOBADAKİ HİKMET

? Allah rızası için bir dilim ekmek verin.

merkezine kurmuş, böylece de odanın düzgün bir şekilde ısınmasını sağlamış";

hangi yıldızdır bilmem, gözlerin

Adam kızgın şekilde salladı başını:

- "Devam et!"

donup getirdiğinde beni ayaklarım,

Bu namazın, pek uygun bir kubbesiydi asuman!

- Bak kızım bunlar kızlarımın bayramlıkları. Bu da hanımın. Hepsini alın. İnşallah üzerinize tam uyar. Alın bunları da köyünüze geri dönün.

her yeri ısıtmıştı. Menekşeler diyebildi sadece Hande...

İşte Osmanlı Türkiye?si, yirminci yüzyılın ilk yıllarına, yani Tevfik Fikret?in Sabah Olursa şiirini yazdığı yıllara, genel çizgileriyle panoramasını çizdiğimiz bu şartlar altında girmişti. Fikret, bu şair olarak ülkenin içinde bulunduğu bu şartlardan derinden etkilenmiş, kah Ömr-i Muhayyel?i (1898) yazarak her hakikatten uzak, herkese meçhul bir diyara gitmek, kaçmak, bütün insanlardan uzak orada yaşamak istemiş, kah Gayya-yı Vücut?u (1899) yazarak hayatı?solucanlarla, sülüklerle, yılanlarla dolu? kokuşmuş bir bataklığa benzetmiş, kah Sis?i (1902) yazarak imparatorluğu sembolize eden imparatorluk başkenti İstanbul?u mel?un ve menfur bir şehir olarak tasvir etmiş ve yaşlı, ahlaksız bir kadına benzetmişti.

Keşiş, elindeki fenerle adada Çoban?ı beklemektedir. Çoban? ı fark edince feneri alır ve adanın kuzey tarafına geçer, Çoban kuzey tarafına geçince Keşiş, doğuya geçer; Çoban doğuya yaklaşınca Keşiş batıya geçer; Çoban batıya geçince Keşiş güneye geçer ve defalarca bu dönüş devam eder. Çoban; soluksuz kalmıştır, gözlerinin önünde Tamara vardır ve ilk gördüğü haliyle durmaktadır. Çoban, sevdasının adaya mahkum kaldığını hisseder, Çoban?ın son sözleri: ?Ah Tamara! Ah Tamara! ah Tamara!? olur. Van Gölü?nün suları içinde boğulur, derinleri mesken tutar. Zalim Keşiş hırsından, öfkesinden deliye dönmüştür; bir o yana bir bu yana koşar durur.

o masal çocuklarına

İnşallah derse yakaran inşa eder Yaradan.

Özlediğin seni görmez, duymaz, önemsemez, sen gibi?

Yokluğun...

NİLGÜN MARMARA

Giderayak işlerim var bitirilecek,

Taksi kaydı, ama diğer arabaya çarpmaktan kıl payı farkla kurtuldu.

bir tane misket aldım ve attım.

taksitli kartların ekstreleri. Bir de telefon ve elektrik faturaları.

istesen de istemesen de

'Cennet mi? Ama mermer kapidaki bekci bana orasinin cennet oldugunu

Sevgi istedim... Ve Tanrı yardım etmem için sorunlu insanlar verdi.

Gömleği alıp çarşıya döndüm, Peygamber'in isteğini satıcıya ilettim, satıcı da kabul etti. Parayı alıp Peygamber 'in yanına döndüm. Bir gömlek almak için Resulullah ile birlikte Pazara doğru hareket ettik. Yolun yarısında Resulullah 'ın gözü, ağlayan bir cariyeye ilişti. Resulullah onun yanına gidip;

1-Baktıklarında, berrak görmeyi düşünürler.

RABBİM senin özünden, sözünden

tek dileğimsin gül şiraze.

- "Peki", demiş bunun üzerine bilgeler bilgesi, "sana verebileceğim tek bir öğüt var:

"Hayallerin bile ederken veda"

ölmek bile

Jack canı sıkkın bir şekilde arabasına girdi, kapıyı

Ben size gerekeni, icap edeni söyledim günah benden gitti. Benim bu söylediklerime uyan ancak sonunda bir zarar görmez kurtulur. Haydi size uğurlar olsun, selametle gidin..."

"mutfaktaki Masanın üzerine bak ve seni çok sevdiğimi sakın unutma" mutfaktaki masadan, salondaki dolaba sevgi dolu notları okuya okuya koşturan kadın, sonunda kimi zaman bir demet çiçek, kimi zaman en sevdiği çikolatalar, kimi zaman da pahalı armağanlarla karşılaşırdı... Aldığı hediyenin ne olduğu önemli değildi zaten... Hayat ne kadar hızlı akarsa aksın, işleri ne kadar yoğun olursa olsun hep birbirlerine ayıracak zaman buluyorlardı bulmasına ama kırklı yaşların ortalarına geldiklerinde, daha az çalışmaya karar verdiler. Adam, hastaneden ayrıldı ve muayenehanesinde hasta kabul

kafes misali hüzün veren zamanlar olmalı

Ama şimdi bir şey hatırlamıştı. Yıllar yılı unuttuğu bir şeyi.

-Paylaşınca her şey daha güzeldir.

Ta gerisine karşı boynu bükük duran bir nefer

-Eğer yapabilirsen, sessiz kahkahaların gizemini öğret ona.

olacağından şüphelenen tipte kadınlardandı.

?İnsanın hiç unutmadığı şeyler var? diyor Jean-Christophe Grange.

Ben yaprak oldum, salındım

- Ben herkese ekmek versem bu evde ekmek kalır mı? diye.

bakışsız bir kedi kara gelir dalgın bir cambaz.

Gelin yas tutalım ayrılıklar,

onu Aslı'ya benzetir. Alır sazı...

durmadan da üstelik gidilmiyor Şiraze.

Sarı buklelerin melek yüzünü çerçeveliyor.

ne herkezi düşünmekten kendini,

Eski sayfanı özlediğin de olur.

KÜÇÜK İSTAVRİT

Büyük Ada'ya hiç gitmedim diye geçirdim aklımdan birden, durduk yere; gitmedim Şehremini'ye, gitmedim Yüksekova'ya, Ardahan'a...

'Bu at, bir at degil benim için; bir dost, insan dostunu satar mi' dermis hep. Bir sabah kalkmislar ki, at yok. Köylü ihtiyarin basina toplanmis: 'Seni ihtiyar bunak, bu ati sana birakmayacaklari, çalacaklari belliydi. Krala satsaydin, ömrünün sonuna kadar beyler gibi yasardin. Simdi ne paran var, ne de atin' demisler...

beceremiyordum. Annem odama gelip 'Bak sana resim yapmayı

Kazanılmış, kaybedilmiş...

ihtiyaçlarını giderirmiş. Sutean adındaki bu genç adam herkes tarafından

Nihayet nefsini ve şeytanını yenmiş, cebindeki lastik parasını tümüyle kadıncağıza uzatarak:

Amma yaptın ha!. diye güldü adam. Onu da, sağ ayağı eksik olan bir çocuğa satarım.

Kurbağa seslerinle sevdim seni Türkiye!

Genç kız, üniversiteye giden kardeşini uğurlamak için açardı penceresini. Yaşadıkları evler mütemadiyen yıkılmadığı için sadece İnşaat Mühendisliği hayali kuruyor olmazdı kardeşi. Turizm okurdu, Maliye okurdu, Psikoloji okurdu? Onun da yavuklusu olurdu. Sınıfından? Ela gözlü. Küçük ellerinde büyük büyük kitaplar taşıyan o kızı daha çok görebilmek için hiçbir dersi savsaklamaz, onunla konuşabilmek için sadece ondan ders notları isterdi.

deniz gökteki mavide kendini görmüş gibi.

Hıçkırıyordu... Bu onun yaşadığı ilk büyük hayal kırıklığıydı; ağlayarak

Misketlerin azaldığını gördükçe, hayatımdaki

Çıkardın kendini ölüm doruğuna

Mine şaşırmıştı. Hayret, annesi bu gün çok farklıydı. Yemek yapma bahanesiyle onu dinlemeyi ertelememişti. Üstelik, karşılıklı çay içip sohbet etmeyi teklif ediyordu:

Çünkü; ERKEKLER AĞLAMAZ dı anne.

son ana kadar hep bir umudum olsun diye"

Ertesi gün baba-ogul varmislar hocanin yanina..

sana sesleniyorum, duyuyor musun?

kara, kör bir kedi

Zavallı adam çaresiz oradan ayrıldı tam bir yıl o sevgilinin ayrılığıyla yanıp dolaştı kavrulup pişti. Bir sene sonra sevgilinin kapısına geldi kapıyı çaldı. Sevgili içerden seslendi.

Okulun tatil olduğu zamanlar, ben de ağabeyim ve amcalarımla birlikte dedemin ineklerini gütmeye giderdik. Aslında ben bu inek gütme işinden hiç mi hiç hoşlanmazdım. Amcalarım, inekleri serbest bırakırlar ve gözden kaybolana kadar bir araya da toplamazlardı. Güya inekler rahat yayılacaklarmış. İnekler tamamen gözden kaybolunca da çobanların en küçüğü olarak büyük görev bana verilir, amcalarım inekleri benim geri döndürmemi isterlerdi. İşte bu benim için büyük bir zulümdü. Zira o kadar tepeyi aşıp, inekleri tekrardan döndürmek hiç de kolay değildi. Bir yaz günü ağabeyimle birlikte akşam inekleri köye getirdik. İkimizde hem çok yorulmuş, hem de çok acıkmıştık. Eve geldiğimizde dedem ve babaannem kıyametleri koparıyordu. İlk önce ne ağabeyim ne de ben ne olduğunu anladık. Babam o an yanımızda değildi. Bize sahip çıkabilecek hiç kimseyi göremiyordum çevremde. Ne yazık ki uğrunda yurt dışına gittiği iki insan şu anda anneme karşı bütün kinlerini kusuyorlardı. Çocuk yaşıma rağmen, dedemi bu kadar sinirlendiren şeyin ne olduğunu galiba biliyordum. Paraydı. Babamın gönderdiği paraların tamamını annemin, kendisine vermediğini düşünüyordu. Yalnızca iki-üç yatak ve yorganla annemi ve bizleri kapının önüne koymuştu dedem. Babaannem de zaten dedemin ruh ikiziydi. Kesinlikle birbirlerinden farklı düşünmezlerdi. Ortanca amcam sahip çıkmıştı bize. O da henüz on sekiz yaşındaydı. Yani henüz toydu. Bütün eşyalarımız bir minibüsün üzerine yüklendi. Bütün eşyalarımız diyorum, ama sakın çok olduğunu sanıp aldanmayın. Hepsi bir minibüsün üst bagajında taşınacak kadar azdı. Alt tarafı üç yatak, yorgan ve birkaç minderden ibaretti. Annem, kardeşlerim ve ben oradan sessiz ve çaresizce uzaklaşmaya başladık. Önde amcam, arkasından biz ilerliyorduk. Ben henüz çocuktum ama köyümüzden hiç ayrılmak istemiyordum. Ne çok hatıralar yaşamıştık oysa bu köyde. Hayatımın hem en güzel, hem de en acılı yıllarını bu köyde geçirmiştim. O büyük bahçemizi, her gün kavga etmemize rağmen çok sevdiğim amcaoğlunu nasıl terk edip gidecektim?

Şenlik başladı. Kepenkler birbiri ardına açılıyor. Önce dükkan önleri sulanır, süpürülür. Çıraklar bu konuda çok mahirler. Recep Amca temizlik hususunda çok titiz. Komşusu gelmeden onun da kapı önünü süpürüyor. ?Yahu ne yapayım Hacı Usta? diyor. ?Hiç kapı önünü süpürmüyor. Tozlar kalkınca hep bana doğru geliyor. Hayrım olsun? Babam hemen her gün camları siler. Durmuş Abi de dükkanını açtı. Tezgahı kapı önüne açmaya başladı. Paşabahçe cam bardaklar, sürahiler, çeşit çeşit ibrikler, gaz lambası şişeleri, tepsiler, tabaklar, hatta naylon masa örtüleri, muşambalar her şey satıyor. Herkes illa ki, kapı önüne bir şey asacak. Babam dışarıya yayılmaktan pek hoşlanmıyor. ?Ne var ki eğer şu yazmaları, çantaları dışarıya asmazsan kapalı sanıyorlar? diyor. Teleke birkaç oyuncak, bir iki paket defter, birkaç çanta, birkaç çeşit ve renkte örme ve dantel yumağı sıralıyoruz.

Hayattayim işte, hayatta... ve yolda yürüyorum. Hayati güzel buluyorum. Yolu çok çok güzel. Iyi ki çikmişim arabanin kafesinden. Iyi ki düşmüşüm yollara. Daha fazla hayat var yollarda. Daha fazla insan. "Ne güzel ne güzel, çok şükür çük şükür yaşiyorum" diyecek daha çok gerekçe.

evde o sıcacık neşeli ortamda balık ziyafetine.

Şimdi, onu asmaya götürseler, filozof doğruyu söylemiş oluyordu ki o zaman asılması değil, başının kesilmesi lazımdı.

"Ününüzü duyunca çok uzaklardan kalkıp geldim buraya. İstediğim şeyi, bir tek sizin dükkanınızda bulabileceğimi söylediler. Karşılığında ne isterseniz vermeye hazırım."

Bir gün Süleyman Peygamber bir karıncaya bir yıllık yiyeceğinin miktarını sorar.

martıları çalınmış

1995 : Zagreb sokaklarında otobüs çarptı. Yaralı kurtuldu. 1996 : Otomobil bir virajda Birleşmiş Milletlere ait kamyonla çarpıştı. Skoda marka otomobiliyle uçuruma uçtu. O bir ağacın üstüne düştü, otomobili yandı.

inşallah nasibizmizde karşılaşmak olsun

Anneannesinin sözleri yankılandı kulaklarında: ?Oğlum namaz hiç bu vakte bırakılırmı? Anneannesinin yaşı yetmişe dayanmış, ama ezan okunduğu vakit yerinden sıçrar, yaşından beklenmeyecek bir hızla abdestini alır ve namazını kılardı.

Mutluluk dediğin çapsız olmalı, apansız gelip yüreğini kuşatmalı.

İçimde garip bir şey kıpırdadı adını koyamadım. Öylece

Hüzünler dolar kadehime.

güzel yarın sen de geliyorsun ve şimdiden seninle buluşmayı dört gözle

Yavuz' a yoldaş ve sırdaş olan nedim...

fazlasına çıktı..."

geldiğimde yorgun olacağım.

diye.

Nasıl Yaşarsa Öyle Öleceğini

Fırtına dinmek bilmedikçe onlarda sabırla sevmeği öğrenmişler. Günler

Şükrettim Allah?a

İkinci kelebek bununla yetinmeyerek daha fazla şey öğrenmek istemiş. Biraz daha yaklaşmış ve ısındığını hissetmiş; Demiş ki:

Yıllanmış bilgisi tüm okuduklarının

Gök ve Deniz

Hangi istasyonda o trene bindiğini ve daha kaç istasyon sonra ineceğini hatırlamadan,

Anımsatmalıyız bunları bir bir

"Hak şerleri hayr eyler

Sally, küçük kardeşi George hakkında anne ve babasının konuşmalarını duyduğu

Bir dostum var bu uçsuz bucaksız şehirde

Varlığını anlatmaya var sözü yetmez

Tutuşsam

Selma notu okuduktan sonra Emre'ye bakarak "Evet" anlamında başını salladı. Eliyle de "Yarım saat sonra" diye işaret yaptı. Bunu gören Emre çok sevinmişti. Kısa bir süre sonra da Selma'nın kendisine doğru geldiğini görünce, eli ayağının birbirine dolandığını hissetti. Çok heyecanlanmıştı. Nasıl davranacağını bilemiyordu. Her ne kadar bu oyunu kendisi başlattıysa da, işin buralara varabileceğini tahmin etmemişti. "Acaba nasıl davransam" diye düşündü. Selma o kadar tatlı, o kadar sıcakkanlı biriydi ki, onu kesinlikle kırmak, üzmek istemiyordu. Yine de şimdilik hiçbir şey açıklamamaya karar verdi. Selma gelip de yanına oturduğunda, 'ağzımdan bir şey kaçırırım' diye çok korkuyordu. Umarım kendisini tanıyan biri çıkmazdı. Bu arada selma gelmeden cep telefonunu da kapatmış ve saklamıştı.

Ben duygularım alt üst olmuş bir şekilde ağlamaya devam ediyor devamlı ağlıyordum. Cenaze yıkama, tekfin isleri bitmiş gerek babamın gerek ağabeyimin çok sevdiği Fatih Çarşamba İsmail Ağa caminin musalla taşında 2 adet sandukaya bakarak ağlamaya devam ediyordum. O an çok içten gelen duygularla, dilimi değil adeta yüreğimi konuşturarak su duayı ettiğimi hatırlıyorum..

ca, artık Hüseyin ağayı tutturana aşk olsun... Gençli-

Tam yerine oturacagi sirada bir kisi, o güne kadar konferansta sorulmamis

O, okuyup öğrenir, önce ilmihalini,

Onun öğretmesi yaklaşanı ulaştırmak, kaynaştırmaktır yürekte. Hasretleriyle kuruln hikayeye taşıdı, buruk tebessümleriyle kaynaştırdı beni.

Adı Teddy Stoddard. Bir önceki yıl, bayan Thompson, Teddy'i gözlemiş, onun diğer çocuklarla oynayamadığını; giysilerinin kirli ve kendinin de hep banyo yapması gereken bir halde olduğunu görmüştü v e Teddy mutsuz da olabilirdi.

Elim ayağım pek narin, yüreğim yufka.

Mutluluğun Gizi

Sapere aude!

sandalyesine oturtmam için bana yardım eder misiniz? Benim için

dikenlerden patlayacağını çok iyi biliyordu.

Can kısık bir sesle ellerini tutan biricik kızına gözleriyle işaret edip, kulağına eğilmesini istemiş, gene kısık bir sesle:

''EY MUSA BEN SANA BENİM İŞLERİMİ ANLAYACAK KADAR AKIL VERMEDİM Kİ SEN BENİM HAKKIMDA YORUM YAPIYORSUN.

bilirsin / Eğlen turnam eğlen haber sorayım.

Genç kız, annesiyle birlikte misafir olarak geleceklerini haber vermek için açardı penceresini. ?Müsaitseniz size geleceğiz!? Komşusu sevinerek kabul ederdi bunu. Evlerini şenlendirecek, bereketlendirecek misafirlerine hazırlanırdı hemen. Allah ne verdiyse? Börek yapardı, çayın yanına. Ispanaklı samosa hazırlardı. Yasaklanmadığı için yabani kekikle süslerdi yiyeceklerini. Televizyondan yeni öğrendiği keki denerdi misafirleri şerefine. Kek kabarmayınca, gülüşerek ikram ederdi. ?Yine de tadı güzel? derdi genç kız. Tarifi ister, küçük bir kağıda yazardı.

bir sevinirsin

Çerçevelerdeki tatlı gülüşlerini vur yüzüme?

"Ayıp olmuyor mu sultanım derler. Koca devletin artığını bize çok mu görüyorsun?"

Kitap okuyamama konusunda hepimizin bahanesi hazırdır:

soğuk suların tüm sıcaklığıyla...

ama ben açtığımda

dualarda kendini bulur.

- "Hayret!"

Aziz Mahmud Hüdayi Hazretleri ziyaretine geldiğinde onun hizmetini bizzat kendisi yapardı. Aziz Mahmud ́un Topkapı sarayında yine padişahı ziyaret ettiği bir gün namaz vakti yaklaşmış, Aziz Mahmud Hazretleri de abdest alıp hazırlanmak istemişti. Derhal leğen ve ibrik istendi. Padişah suyu kendisi dökerek şeyhinin abdest almasına yardımcı oldu. Bu sırada valide sultan de kurulanması için havlu elinde bekliyordu. Valide sultan bu sırada içinden şunu geçiriyordu : "Ah şu mübarek insan bir keramet gösterse de gözümüz açılsa ne olur?"

İrfan ehli olmak için okumak mı gerek, diyor içimden bir ses.

Ateş sudan,

- "Neymiş o bakalım?"

? Gerdanlığı sattım. Onunla Şam?da güzel bir bahçe satın alacaktım. Ama baktım ki, insanlar zor durumda. Kıtlık sebebiyle, muhtaçların sayısı bir hayli fazla.

Eczacının dikkatini çekebilmek için büyük bir sabırla bekledi Eczacı

`Efendim...`` diyerek cevap vermeye çalıştı. ``Size, bahçe değil, vatan gerekir de ondan!``

Özenle alıp bir buse kondurmuştu

Söyle ay doğmadan

Seni düşündüm yine bu akşam üstü,

Gökyüzü dalgalanır ipekten kanatlarla

Severdim dut yemeyi. Dut mevsiminde en eğlenceli günlerim dut ağaçları arasında geçerdi. Ağaca tırmanmak, tırmanırken bazen düşüp bir yerimi yaralamak, hayvanlarımın kaybolmasını göze almak?dut? için değerdi gözümde. Dedemin beni kaynak suyu için elime tutuşturduğu ibrikle gönderdiği günlerde bile, çekinsem de birkaç dakikalığına oyalanırdım ağaçların dibinde.

Fısıltı şeklinde fırıncıya sordum. Neden taze ekmeği

Yarın yine yazdı, öbür gün yine... Ve sonraki günler yine yazdı... Her mektubunun sonunda, yarın yine yazacağına ait not vardı ve hergün bu dediğini yapıyordu. Hergün işimden evime dönerken kalbim çarpıyordu heyecanla... Hergün görüyordum posta kutumun bugün de boş olmadığını ve gariptir, artık yapayalnız olmadığımı, kalbimin boş olmadığını hissediyordum. Bu mektuplar yüreğime giriyor, sıkıntılarımı eritiyor ve beni yarınlara doğru itiyordu. Zannediyordum ki; bunlar olmadan yaşayamayacağım. Öylesine alışmıştım ki onlara, olmasalar sanki nefes alamayacağım! Vakit buldukça oturup eski mektupları bile yeniden okuyordum. Zaman geçti ve zamanla beraber sıkıntılarım da geçti. O günlerden geriye sadece eski mektuplar kaldı.

Geçen gün yolum, oturdukları mahalleye düştü.

Sevgi Ağacı

Kör olayım yalansa

Hissettiğim:

Çok güzel bir müzik sesinin ahengini ruhuna karıştırmış, elini yanağına koyup kulağı yavaşça, şefkatle okşayan notaların yırtılmış hayallerini tamir edebileceği umuduna kapılmayı bile göze almaya hazırlanırken tren raylarının gıcırdamasıyla beyninde kurmayı düşlediği hayallerin kayıp düşlerin hükümdarlıklarına bir yeni öğe olarak eklenmesi...

"Yaşamdaki acılar tuz gibidir, ne azdır, ne de çok. Acının miktarı hep aynıdır. Ancak bu acının acılığı, neyin içine konulduğuna bağlıdır. Acın olduğunda yapman gereken tek şey, acı veren şeyle ilgili duygularını genişletmektir. Onun için sen de artık bardak olmayı bırak, göl olmaya çalış."

-Sen ayni hareketi çalis oglum. Zamani gelince yeni harekete geçeriz..

için gelen hırsızlar, paniğe kapılıp, Jerry?yi delik deşik etmişler?

İkisi de başını salladı. Bir taraftan da gözleriyle biraz daha istediler.

-Sen hayal görüyorsun herhalde Yunus Dede. Bizim sırtımızda seninki gibi heybe falan yok, demişler.

Hep viraneyim umman gözlüm ruşen değilim

Amr ibni Asr :

Kadın keseyi koyduğu yere gidip, Besmele çeker. Allahü teala o anda Cebrail aleyhisselama, yer yüzüne inip keseyi kuyudan alıp yerine koymasını emreder.

uçmak isteriz, bulutların üstünden seyrederiz kendimizi, benliğimizi..

-Evden çıkarken üzerine giydiklerini tarif ettim. O parkta bazı oturaklar piknik masası şeklinde. Parkın sinema tarafı girişindeki ilk piknik masasına otur. O gelince seni bulacak.

Mavili şiir

Adam gördügü güzellikler karsisinda büyülendigini anlatmis..

``Haklısınız efendim!`` diyerek karşılık verdi arkadaşı. Eğilmiş endamıyla, İstanbul`a epey uzak kalmış ormanlık alanı gösterip;

Cenazesi çoktan kalkmış ardıçlarından yeşilliğinin kalabalıktan sükunete ermiş saçlara dokunuşuydu.

beni benden alıp bilmediğim diyarlarda bana öyküler yaşatan düş kanatlarım var

(Senai Demirci ve

süre durur. 20 kişi duraklamadan, yürümeye devam ederek, para verir.

Eğer tuğlayı fırlatmasaydım kimse durmazdı? Parketmiş bir arabanın

Deniz kenarına, boğulmaktan kurtulup nefes almaya koştum. Onu ve beni yalnız bırakmaya? bir adım yalnız solumaya. Beni ve Onu? Oysa imkansız. Ağırlaşan, ıslanan imkansızlar?

Alkama ise evde yatıyor, hala şehadet kelimesi getiremiyordu.

- Allah beni onlara karşı korudu.

Karanlık ile Efe neden yan yanadır doğrusu buna akıl erdirmek zor. Köylünün irfanı?karanlık?la?efe?yi aynı kişiye unvan yapıvermiş. Haksız da sayılmaz hani. Karanlık Efe, ismiyle müsemma?efe?dir gerçekten. Eskiler demezler mi, bir adama kırk yıl deli dersen deli olur, diye. Karanlık Efe de nerdeyse iki kere kırk yıldır bu ikiliyi duymaktadır etrafından. Kahvede, köy meydanında efelenmesi de bu yüzden olmalı. Birileri damarına basmaya görsün, etrafındakilerin kaçacak fırsatları bile olmaz; yakalayabildiklerine ve güç yetirebildiklerine haddini bildirir; kendine bulaşanları bin pişman eder.

Şimdi kapat gözlerini sımsıkı... Sıyrıl tüm düşüncelerinden... Yalnızca ama yalnızca beni düşle... Yanımda olduğunu, gölün sularında elimi tuttuğunu hayal et... İste beni... Göreceksin ki sevginin aşamayacağı engel yoktur!..

Sonra nereden çıktığını fark edemediği başka bir kertenkele gelir ağzından taşıdığı yemekle?

ve ikisi birlkte veda etmişler, Aşık oldukları güneşsiz tepeye..

Kızmıyorsundur inşallah seyrek geliyorum diye?

Olmamıştır şimdiye kadar belkiler. bundan sonrada hiç olmayacaklar. yarın çok geç olursa olursa o belkiler hiçbir şey gelmeyecek ya da hiçbir şey gitmeyecek herşey yerindedir hiç bıkmadan ve hep çoğalarak..

Yorgun dizlerinin üstünde çömelmeye devam eden münzevi, gözlerini kaldırıp krala baktı ve, "Cevabınızı aldınız" dedi. "Nasıl aldım? Ne demek istiyorsunuz?" diye sordu kral... "Anlayamıyorsunuz" diye cevapladı münzevi. "Dün eğer benim dermansızlığıma acımayıp şu tarhları kazmasaydınız, gidecek ve şu adamın saldırısına uğrayacaktınız ve yanımda kalmadığınıza pişman olacaktınız. Yani en önemli vakit, tarhları kazdığınız vakitti; en önemli kişi bendim ve en önemli işiniz bana iyilik yapmaktı. Daha sonra bu adam yanımıza koşarak geldiğinde, en önemli vakit onunla ilgilendiğiniz vakitti, çünkü eğer onun yaralarını sarmasaydınız, sizinle barışmadan ölecekti. Dolayısıyla en önemli kişi oydu, en önemli iş de onun için yaptıklarınızdı."

? Defol dedim, defol..

Açgözlülük hiçbir zaman iyi bir roman yazmadı; nefret Venüs'ün Doğuşu'nu çizmedi; ne de haset bize hipotenüsün karesinin iki kenarın karelerinin toplamına eşit olduğunu gösterdi.

Mühendis - II

Çünkü birinci sınıf öğretmeni: "Teddy zeki bir çocuk ve her an gülmeye hazır. Ödevlerini düzenli olarak yapıyor ve

bırakılmıştı.. Tıpkı geçmişte olduğu gibi, küçük bir kartla birlikte..

Kiz söylerim der ama bir kosulla...

Genç üniversiteye başladığında futbol onun için önemini kaybetmeye yüz

Ne güzellikler bahşetmiş yaradan

Fakat çok sevdiklerimin 'gerektiğinden çok fazla iyi'olduğumu söyleyip bunu doğrulayan olaylara incindiğimde, isyan etmek isterim. Bu isyan duygusu içimi kapladığında bile, neyin doğru olduğu konusunda devamlı sorgularım kendimi.

Bazen, seçtiğin renklerden pişman olur, ağlarsın.

Kış burada beklemeden ve bekletmeden gelirdi. Hafif engebeli arazide rüzgar estiğinde, küçük çalılar yerinden çıkar bir top gibi yuvarlana yuvarlana uzaklaşırlardı. İnce ağaççıklar hep yere doğru eğilmiş beklerlerdi sıcakta da, soğukta da. Rüzgar estikçe yeri süpürürdü dalları, kimi uzanıp kıvrıla kıvrıla akan Mürön?e dokunurdu. Hepsi güzeldi, her şey güzeldi. Uğultular, mırıltılar, fısıltılar, kar ve soğuk, yaz ve sıcak... Kışın donan, yazın çağlayan nehirler... Atlar, oklar, kartallar... Hepsi güzeldi, her şey güzeldi. Sıcak günlerde kışın ne vakit geleceğini, soğuk günlerde kışın ne vakit gideceğini konuşurdu insanlar.

sonlarına doğru sessizce bir

O geceden sonra ne doktoru, ne de oğlunu bir daha göremediler.

pişemeyiz başka türlü yoksa, sonu yok rahatın..

sen mağlupsun sen ıssız

Sen resm edilemeyecek kadar gizlerden örülme imişsin..

- Anne, ben böyle şeyleri sevmem, kendin halletsen.

Yalnız mutlu anlarım olurdu.

Doğruca devlet hazinesine vardık. Halife, bir un çuvalı seçerek bir yana koydu. Benim elime de bir yağ kabı tutuşturdu.

ameliyat için ödeyebilecekleri paraları yok. Ama babam 'Onu ancak bir mucize

olmasaydın hep böyle, keşke olup olup olmasaydın böyle. benn Anka, her seferinde yanıp kül olmayacaktım, kenndimi yakıp yeniden yanmaya koşmayacaktım.

Bir insanı herhangi biri kırabilir ama bir tek çok sevdiği acıtabilirmiş.

Ailenin tüm ısrarlarına rağmen yaşlı adam on gün sonra görüşmek üzere onları yolcu etmiş.

İkisi iki ayrı dünyadır

- Bence 3-4 metre var ve su sığ.. dedi Umut.

Onu teselli edyiorlardi gözlerim...

Yüzün avuçlarımda,

uslanmaz bir yürek taşıdığıma dair

mavi: tutku

değerli dostum:)mutlu ettin, sağolasın

Ellerin, ellerin ve parmakların

yaygın bir kanaat dolaşır aynalarda

Ama bir şey yapmasına gerek kalmamış. Çünkü sabah uyandığında ayakkabılar yine hazırmış. Müşterilerde gelmekte gecikmemişler. Ayakkabıcıya okadar çok para vermişler ki, adam bu sefer 4 çift ayakkabıya yetecek kadar deri almış. sabah kalktığında yine 4 çift ayakkabıyı hazır bulmuş.

Çınarın koyu gölgesi altındaki şadırvanın suyu durmaksızın şırıldar.

varacağımız sahilleri mor?a boyayıp, mor uykulara dalalım

Anlayın lütfen

analar gökyüzüne ne güzel bakardılar.

Azap kelimesi azp kelimesinden türüyor. Azp lezzet demek. Azabın ne olduğunu buna göre ölçün ve düşünün. İşte kanadının ucunu bir defa yaktığı zaman pervane ilk azabı duyar; fakat öyle bir lezzettir ki o azap... Bu azap ve ondan alınan lezzet, insanı yavaş yavaş nefsinden sıyırıp vuslatı mümkün kılar. Bu sefer daha büyük bir cesaretle kendini ateşe atarcasına gider ışığı kucaklar.

Günler çileli olmuş alınlara bir çizgi daha düşmüş. Karanlık olsun istersin ritimlere takıldığın anlar. Kaderin görünmezine yaklaşırken kulakların yanar, bir sese takılır gözlerin susarsın ağaçlar eğilir. Zaman ilerliyor, yelkovan iz bırakmadan akrebe yaklaşıyor.

?Buyur kizim sorabilirsin tabiki? dedi amca...

O küçücük bir balıktı... onun için en kusursuz şey denizdi

Beşinci özelliği ise her zaman bir iz bırakmasıdır.

yine de erken deriz

BEYAZ KAPTAN

Geceyi aydınlatırken yıldızlar ve şafaklar

Kırıldı Adaletin kılıcı; kalkan düştü

Salıver bizi, biri var ki

eteğimi bıraksa koluma yapışan sıcakla debelleşirim...

severdi..

Bir an, genç kızın içini, denizin büyüsü sardı. Sanki uzaktan gelen bir davet vardı. Şimdiye kadar, böyle bir büyüye kapılmamıştı. Bir ses duydu, ya da duyduğunu sandı. İsmini fısıldıyordu kendisine. Bütün dikkatini topladı, bekledi, yine duydu. Derinlerden gelen bir sesti bu. Önce ürperdi, sonra dikkat kesildi. Bu açık bir çağrı idi. Kimdi bu, kendisini neden çağırıyordu? Kafasında, cevabını bilemediği sorular dolaşıyordu. Yoksa yıllar önce, annesini çağıran ses miydi duyduğu. Annesi de mi, böyle bir sese kulak vermiş ve hayatını sonlandırmıştı? Aynı ses, şimdi kendisini davet ediyordu. Kuşatılmışlık içindeydi, iki adım attı, ayaklarının ıslandığını hissetti. Durdu, ses devam ediyordu. Bir adım daha atacak oldu, yapamadı. Yüreği gitmek istese de ayakları gitmiyordu. Başını geriye çevirdi, baktı. Karmaşık duygular içindeydi. Dalgalar, ayaklarına, daveti hatırlatırcasına dokunuyor, gözyaşlarının arkası, kesilmiyordu. Her şeye son vermek elinde idi, bir kez daha adım atmayı denedi. Ayakları kuma saplanmıştı. İleriye gitmek istiyordu, yapamadı, suya, baktı, baktı? Bir süre sonra sesin kesildiğini, denizin eski halini aldığını gördü. Oysa ne çok arzu etmişti. Tıpkı, annesi gibi, acılardan denize sığınmak, her şeyi unutmak istemişti. Ama olmadı, yapamadı.

İnatlaşmış gül ayakta duracağım demiş,

Düşünmeliydim, bunların bir sahibi olacaktı aslında.

Dal uçlarına melekçe hayranlıklar diziyorum.

olarak göndermiş hizmetçiyle... güzel kız çiçeği görünce büyülenmiş, kalbi

para çıkarıp saydığını gören adam, yine sinirlendi: "Paran olduğu

"O kalem kağıda şaşılacak şeyler yazdı. Fesleğen

Bunların hepsi.. Hepsi fasafiso.

Sükut etmiş çehrelerin arkasında aslı...

Vedalaşmadan mı gidiyorsun?

Tarifsiz acı,

Sanki onu koruyordu bir meleğin kanadı

Her gün bu böyle sürüp gitmiş.

özlüyorum seni zamanla barışamadım

Tuvalim fırçamın her darbesiyle

İki gün burnumuz akar çarçabuk iyileşirdik vişne aromalı şuruplarla?

Sabah Olursa

"Geçmiş olsun hanımefendi" dedi. "Başarılı bir kürtajdı doğrusu. Ha..! Sahi, "kız"mış aldırdığınız bebek."

- Kızım, sen bebekken biz köydeydik.

Ne kadar akıllı olduğunuz değildir.

Her nedense içi içine sığmıyordu. Eğer bütün mallarını bir günde satsa,

SON PİŞMANLIK,

Gözündeki söz senin / içindeki öz senin

- Sen nerelisin?

varlığına rağmen, hatta babalarının varlığı yüzünden yetim imişler.

Bir çırpıda da biten.

Fransız, gülümsedi:

balıkçıl kuşu bataklığını.

Ona acıyan, yakın davranmak isteyenlere de iltifat etmez, farklı dünyaların insanları olduklarını söylemek istercesine yüzünü çevirirdi.

Bir bilgeye sormuşlar:

Onu ikna etmek mümkün olmadı.

Büyük fıkıh bilgini, Hanefi mezhebinin kurucusu İmam-ı Azam Ebu Hanife'nin ilmi faaliyetleri yanında ticaretle de meşgul zengin bir zat olduğu malumdur. Bu büyük insan, gündüz öğleye kadar mescitte talebelerine ders verir, öğleden sonra da ticari işleri ile uğraşırdı. Bir gün ders verdiği sırada bir adam mescidin kapısından seslendi:

Liman olmaktan yoruldum Şiraze,

aşık olurlar.

Elim kolum bağlı, yıllarca bulamadım beklenen adama açılacak bir kapı.

Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi

? Meğer gıybet etmişim! Hemen korku ile uyandım. Abdest alıp iki rek'at namaz kıldım... Tevbe istiğfar ettim... Sabah olunca, hakkkında konuştuğum genci aramak için dışarı çıktım... Aradım, aradım, nihayet genci, Dicle nehri kıyılarında buldum ki, önüne tere koymuş, onları yiyor.

Hindistanlı akıllı ve bilgili bir kişi vardı. Bir gün dostlarından iki üç kişinin uzak bir diyardan geldiklerini aç ve çıplak perişan bir halde olduklarını görerek, onlara acıyıp nasihat etti :

Arılar yumurtalarını yalnızca kovanlarına bırakırlar.

Sır olur saklanır, gonca olur açılır.

bana göz kırptı sanki. Konuştu... Duydum!

"-Oğlum" demiş;

Namaz vakitleri mahalle sakinleri ile çarşı esnafı, diğer zamanlar akranlarına göre arkadaşlık kuran delikanlılar, çocuklar hep bu şadırvan alanında toplaşırlar. Genellikle mehtaplı gecelerde, ay gümüşsü parlak ışıklarını yapraklar arasından havuzda biriken sulara dökünce, sen seyret muhabbeti. Her şey yerli yerinde. Orada, o zaman geçmişle bugün o suyun akışında birleşir sanki. Hayatın, tek tek her birimizin nüktelerini, sıkıntılarını, tahminini, beklentisini, aşkını, ıstırabını akışına katıp götürdüğünü anlardınız. Yıllarca mahalleli içme suyunu buradan, bu şadırvanla bağlantılı çeşmeden karşılamış. Mübareğin kaynağı şu tepelerde. Söylentiye göre Allah korkusundan çatlamış Büyükkaya?dan geliyor. Orayı hepimiz biliriz. Hangi yüksek dağların eriyen karlarıdır bilinmez, foşur foşur fışkırır. Elini dokunduramazsın, buz keser.

hardal, krem, rengarenk, adeta kurdele gibi ardarda dizilmişlerdi.

Birden bire kendisini boşlukta hissetmeye başlamış, bir virüs beynine girip yavaştan yavaştan yaşama dair olumlu algılamalarını kemirmeye başlamıştı adeta...

atarak -daha çok, küçük birer adım atarak- ulaşmayı öğrenmek,

söyleyeceginiz her seyi kelimesi kelimesine biliyorum" dedi.

Yürekteki yangın dili de tutuşturur,

herkes duymak istedigi sesi duyar

?Neden bu kadar çabuk mektup yazdı acaba?! ?

Mecnunlar gibi üstelik.

- Hemen darılma, tamam dedim ya.

getirim ben...!" Zeynep, öyle ise, "ağam bugün çok

Aldığı cevaba kızıp - ''Sen bir korkaksın!'' diye tekrar bağırıyor Dağdan gelen ses 'Sen bir korkaksın!' diye cevap veriyor

Kağıdın üzerinde kırmızı kalemle yazılmış kocaman bir 0 ve 'Dersten sonra beni gör' uyarısı vardı. 'Neden 0 aldım?' diye merakla sordu hocasına, çocuk..

Lokman Hekim'e :

Theodore F. Stoddard Tıp Doktoru.

Ben göz ucuyla aileye baktım. Hepsinin gözleri fal taşı gibi açılmış, beti benzi atmıştı. Delikanlının yüzü korkuyla gerilmişti. Annesi ve kız kardeşinin desteğiyle ayakta zor duran delikanlı, birden doğrulup pür dikkat doktora baktı Doktorun ifadelerindeki kesinliği ve yüzündeki ciddiyeti görünce sarsıldı Dizlerinin bağı çözülmüşçesine kendini yere bıraktı Aile fertlerinin ayakta duracak mecalleri kalmamış olacak ki her biri bir kenara çöktü.

Ona belki gideriz yarın,

onlarda kendilerinden bir parçayı bana verdiler bu yüzden bu parçalar benim verdiğim parçalara bazen tam uymadılar

ece günel

bir yaşlının hatıralarında geçmişi görebilmeli..

Mademki verdin bize bir ruh-i nevin?

Yok böyle bir şey; biz her şeye arası kapatılamayacak mesafelerce çoktan geç kaldık.

hala sevgi varsa içinde eğer.

Yere çömelerek yüzünü ellerinin arasına aldı, katıla katıla ağlamaya devam etti?

Çünkü hukuk; sadece insanlarla insanların değil, insanlarla varlıkların ilişkisini de düzenler.

Göz pınarlarında biriken yaşlarla gözleri parlıyormuş.

Yumuşak kanat uçlarımla,

-Bu gün Mine?nin okuluna gidip Rehber Öğretmenle görüşmeyi düşünüyorum.

Ruhumda bu kıvranan sabrına kanmak mıdır

Günlerden bir gün, Bülbül hayatının en güzel şarkılarını besteleyip ilk kez Gül?e okurken, birden Rüzgar çıka gelmiş?

-Beli sultanım!

Bir cukur kazarlar birlikte,

Özürlü çocuğunun bu dünyada en çok istediği şey top oynamakmış.

Daha yaralılar gelmemişti. Bugünkü intizar çok sürmüştü. İçinde müthiş bir şüphe kendini yiyip bitiriyordu. Ya bugün oğlu da yaralanmışsa? Ya? Ya? O hiç gelmezse? Bütün ümidi, bütün tesellisi oğlu, bir tek oğlu ölmüşse?

Matematikçi, bir mezura ile etrafını ölçüp formülle yarıçapını hesapladıktan sonra diğer bir formülle yarıçapından hacmini bulacağını söylemiş.

"Hoş geldin babaciğım. Sen bir saatte ne kadar para kazanıyorsun?"

Yolların...

Adam susuyordu. Yer gök susuyordu. Suskunluk, intikam olmuştu. İki damla gözyaşı, konuşmanın adı oldu artık. Gitmeyen ayaklar paylaştı acıyı. Denizin kalbi doldu, dalgalar ortak oldu o ana.

sizi sormalı keyifler nasıl:))

Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.

hakkeden insanlar bunlar. Onlara sadece gülümsemeniz ve 'Merhaba'

Kunduralı ibadeti görmüyordu muvafık.

Ve iş tamamlandığında, tezgahtara dönerek : " Elbiseleri torunuma alıyorum, dedi. Kendisine sürpriz yapacağım için, onları bu çocuğun üzerinde denedim. İkisinin de boyu falan aynı da " Çocuk, bir anda beyninden vurulmuşa döndü ve ne diyeceğini bilemedi. Ama artık büyüdüğüne göre, bir şey belli etmemeliydi. Aynaya son bir defa baktıktan sonra, üzerindekileri yavaşça çıkartarak bir kenara fırlattığı eskileri giydi.

İyiyim güzel yürekli dost,

Üstüne pırıl pırıl damladığın bir kaya

kızı dizlerine kapanıp onu engellemiş. bunun üzerine büyücü kurnazlığa

komşulara anlatıyordu annem

Genç kız feci bir hastalığın pençesinde kıvranıyordu. Yaralı kalbi artık bu dünyaya daha fazla dayanamamaya başlamıştı. Çok zengin olan ailesi tüm gazetelere, kalp nakli için ilan vermişlerdi... Canını feda edecek birini arıyorlardı... Genç kız ise her gün hastane odasında biraz daha solmaktaydı.

- Olsun!.. diye mırıldandı. Ağaç üstünde de olsa bir balonum var ya artık!

Sırtınızdaki çantada, termosta,

REGAİP KANDİLİNİZ KUTLU OLSUN

Balıkçı gülümsedi hadi abi uğurlar olsun.

Yağmurlar yağardı ince ıssız sensiz

tanıdık gelen çok çizgi var yüzlerinde, onlarda bir parça benden harf görüyorum

-Alo. .

- Ama ben çok halsizim... Yener:

Delikanli anlatti:

Süleyman?dan hakkın alır karınca.

Şimdi sabahın ala şafağında

ilkbahardan kaçarken

"Bin kere" dedi, "Milyon kere"

Çocuk, yaşlı adamın gösterdiği elbiseleri giydiğinde, büyümüş olduğunu ilk defa farketti. Çizgili kadifeden yapılmış pantolon, bacaklarının ne kadar uzun olduğunu ortaya koyarken, yeni ceketi de omuzlarını iyice geniş göstermişti. Fakat hepsinin üzerine giydiği kaban bir başkaydı ve artık üşümeyecekti. Çocuk, biraz önce kazandığı misketleri onun cebine bıraktığında, iyice keyiflendi. İrili ufaklı misketler, gayet derin olan ceplerin bir köşesinde kalmıştı. Demek ki her bir cep, en az elli misket alabilirdi. Yaşlı adam, çocuğu sağa sola döndürdükten sonra, elbiselerin paketlenmesini istedi.

- Bugün günlerden ne?

iki ayak ve birazcık akıl ile.? Üçüncüsü: ?1958?de başlandı? idi.

hızlı mesleklerde çalışan ögrencilerine:

Çıkardı, yüreği yufka hayır sahipleri ve?alın götürün? derlerdi şu deriyi. İlk defa birinden hayrına bir şey isteyecektim. Bu iş ne zorluymuş öyle! Adamın boğazına bir yumruk oturuyor. Kendi sesini tanıyamıyor insan, boğuk çıkıyor kelimeler. Sanki içinde başka biri var. Cümleler bir kuyunun dibinden geliyor gibi.

bilmiyorsun, kaç gece namludan baktım göğe; senden bittim,

Adam, bunun bir kelebek kozasi oldugunu tahmin ediyordu. Böyle bir firsat bir daha ele geçmez diye düsündü; ve bir kelebegin dünya yüzü gördügü ilk dakikalara sahit olmak istedi.

Tepemde kanat germiş bir kartaldır yalnızlık.

Japon evlerinde genellikle iki tahta duvar arasında çukur bir boşluk

ağlamayı bilmiyorsan;

Zannetmeyesiniz ki zorluklar sadece sizin karşısına çıkıyor. Yaşadığınız zorluklara biraz yakından bakın. Güçlü ve zayıf yönlerinizi iyi tahlil edin. Kendinize karşı dürüst davranıyorsanız, siz de göreceksiniz ki başınıza gelenler zayıf olduğunuz tarafınızla ilgilidir. Mesajı doğru okursanız bu yönde kendinizi güçlendirmeniz gerektiği sonucuna varırsınız. Eğer okuyamazsınız isyan edersiniz, neden bunun sadece sizin başınıza geldiğini düşünür durur, hem sinirlerinizi yıpratır hem de zamanınızı boşa harcar durursunuz.

Başka bir deyişle, fotoğraf tarihimizin çocukluk ve gençlik çağları,

On gün hiç oğlundan ayrılmadı? Onun tatanosun yakıcı pençesinde ne büyük ıstıraplarla kıvrandığını boş gözlerle seyretti ve o son bir gerinişle katıldığı zaman ilerledi. Bir kere sarstı, bir daha, bir daha! Sonra gözleri büyüdü, saçları dikildi, ağızı çarpıldı, acı bir kahkaha salıvererek oğlunu, oğlunun donmuş, katılaşmış cesedini kucağına alarak çıktı. Ne yapacağını bilemez serseri bir revişle, uzaklarda yeşil zirveleri dalgalanan duradur dağlara doğru uzaklaştı.

Yani seni...

VE BUNUN SEBEBİNİ SENDEN BİLDİKLERİ ZAMAN

Sana?git? dediğimde anladım..

ise para var. Hangi cuvalı alırsın?

Ama oğlan yinede kararlıydı.

Bu konuşmanın sonunda adam sadece gülüyor, Bu duruma barmen oldukça şaşırıyor. -Nasıl olur, kadın seni kandırdı hiç mi üzülmedin?

-Söyler misin?

Baş döndürücü bir hızla geçiyorsa birbirinin aynı günler,

Cümleler düzgündü. İfadeleri yerli yerindeydi:

Çattık belaya der gibi bakıyordu. Gözlerini gördü işte o anda Bengü.

Artık birbirlerinin kışında bile yoktular...

Mevsim rüzgarları ne zaman eserse

Okuduklarımız, aldandıklarımız ve anladıklarımız üzerinde yeniden düşünmek, bir şiirin içinden geçenleri daha iyi kavramak, güzelliklere vurgu yapan bir sözden diğer sözlere uzanmanın yollarını bulmak, cesaretini toplamak için? Ve daha başka şeyleri, başka anlamları ve bağlılıklarımızın arz ettiği durumu yeniden gözden geçirmek için arada bir sükutun nabzını tutmayı sizlere de tavsiye ederken, asıl sıkıntımın, ifade edemediklerimden yana olduğunu, şimdilik bunun devam edip gittiğini ve belki de hep böyle devam edeceğini belirtmeliyim.

değil" diyerek karşılık verdi. Hışımla eve girdi.

Onca yıllık arkadaşını, kendisini kıskanmakla Suçladı...

Kissadan Hisse:

Kalir sizisi elinde,

İki kişi bir mesele yüzünden tartıştılar ve sonunda iş kadıya kadar vardı. Bunlardan biri yağ, diğeri de koyun göndermişti kadı hazretlerinin evine. Kadı efendinin sadece yağdan haberi vardı. Tabii ki yağ gönderen haklı çıktı. Kararını tebliğ ederken koyun gönderen diğeri kesti kadının sözünü:

Başka tek kelime konuşmamış

Bu yollar bile benden cok seyler görmüstür, yasamistir veya dyumustur...

hayatın nesini yudumlarken sızımız ya da coşkumuz

Çaylarımızı yudumlarken enişte, piknikte kendisine?tevhid?le ilgili aktardığım şeylerden çok etkilendiğini söyledi. Tevhid inancının insan ve kainat için önemini anladığını ve şimdiye kadar da böyle konularla hiç ilgilenmediğini itiraf etti. Hayatının kalan bundan sonraki bölümünü ise yaratılış gayesine uygun şekillendirmek istediğini ve kendisine yardımcı olmamızı rica etti. Tam o esnada bizim duvardaki asılı ezanlı saat; akşam namazının ezanını okumaya başladı. Bitirince de bizim delikanlılarla namaza durduk. Enişte bey bizi izliyordu. Namaz bitince sormak istediği soruları bir bir sordu ve ben de bildiğim kadarıyla izah etmeye çalıştım. Aradan saatler geçmiş olmasına rağmen enişte sanki, ?yok mu daha? dercesine sohbetin bitmesini istemiyordu. Vakit de bir hayli ilerlemişti. En nihayet enişte beyimiz, hafta sonunda kendi evlerine gelmemiz konusunda garanti aldıktan sonra ayrıldılar. Beklenen hafta sonu gelmişti... Eniştenin evinde akşam sofrasında; yemekteyiz. Daha evden içeri adımımı atıp, enişteyi karşımda görür görmez sanki, her an boşalmaya hazır yağmur yüklü kocaman bir bulut parçası haline gelmiş olduğunu fark etmiştim... Çok heyecanlı, sevinçli ve duygu yüklü olduğu her tarafından okunuyordu. Çayımızı içerken konuya da girmiştik. Enişte beyin bizlere anlatmak istediği çok şeylerin olduğunu anlamıştım. Ben fazla bir şey demeden sözü enişte beye bıraktım...

duymuştu Sally: "Yalnızca bir mucize onu kurtarabilir." Bu

Çaresiz çikmis müsabakaya. Maç baslamis. Delikanli yine bildigi o tek

-Terziyim elbise dikerim.

ıssız harabelerin eşiğinde ıstırabı emerek büyümüş nazenin bir kelebek mi?

bir de

?takati yok? de

Güzelleştirerek anlamlan...

ERKEK, GÖZYAŞI KATİLİ Mİ ANNE?

Sanki başka bir şey çağırdı beni. Son zamanlarda ne de çok uyuyup kalıyorum kitap okurken.

kıymetini

Nakkaştepe de papatya tarlasında geçen çocukluğum...

... İşimin yoğunluğu, eşim ve üç çocuğumun

Bir gün gizlenip kocasını evden çıkarken görmüş... Kızın kocası şişman, kel ve çirkin mi çirkin bir adammış... Üstelik zengin bile değilmiş.. Çok merak eden adam kocası gittikten sonra evin kapısını çalmış.. Kız kapıyı açınca kendini tanıtmış ve neden böyle bir adamla evlenmiş olduğunu sormuş.. Kız da ona arkasındaki gül bahçesinden en güzel gülü koparıp getirirse cevabı vereceğini bu arada tek şartının bahçede ilerlerken geriye dönmemesi olduğunu söylemiş...

İbrahim Aleyhisselam zamanında hüküm vermek ateşe verilmiştir. Haklı olan elini ateşe sokar, fakat ateş onu yakmazdı. Haksız olan elini soktuğu zaman yakardı. ,

her sözü yerine koymanın

Sonra çekmeceyi sandukanın kenarına koyarak ayrıldı.

Duanın gücünü defalarca yasamışımdır hayatımda. Bunlardan birisi 1980'li yıllarda basımdan geçti. Ailece Diyarbakır iline bağlı kaplıcaları ile meşhur Çermik de idik. Annemler sıcak sulara gitmiş, babam ağabeyim civar köylerden birine alış veriş yapmaya -et almaya- gitmişlerdi. Ben de pansiyonda odamda oturmakta idim. Bir ara hafiften kendimden geçtim. Uyku ile uyanıklık arasında bir halde iken söyle bir şey yaşadım..

- Ne hayrı be adam parmağımı koparttın. atın bunu zindana der. Vezir yine :

Bir söz, üstelik bir tamamlanmamış söz... Donduk, donduk da

? O halde üzülme git! dedi ve şu Ayeti Kerimeyi okuyarak kayboldu: «Ve O Zattır ki kullarının tövbelerini kabul eder, günahlarını afv eder ve ne yaptıklarını bilir.

Bu arada, Emir Sultan"dan önce Bursa"ya gelip yerleşen ve her gün çarşıya gelip, "Somun var müminler, somun var!" diye ekmek satan bir ulu kişi daha vardı ama halk, "Somuncu Baba" dediği bu zatın kerametlerinden habersizdi.

Bir parça bildiğin, hiç tahayyül etmediğin?

Ufkuma tan düşmeden göreyim sehabını

Kalbinin kimselere söylenmez, söylense de önemsenmez her hüznüyle seni her daim önemseyen Hakim ismiyle varırsın huzuruna O'nun.

Beyazın siyahın yeşilin

?yalnız gezerim her yerde

söylemeniz yeterli" dedi. Bu arada Sally ve eczacının

ne anlama geldiğini yormasını rica etti. Hz. Ali "Yanlış yorumdan Allah korusun" diyerek söze başladı ve şöyle devam etti. "Büyük ineklerin küçük inekleri sağması, yetki ve mevkilerini halkı soymak için kullanan görevlileri ; hastaların sağları ziyaret etmesi, yoksulların hallerini arzetmek için zenginlerin peşinde koşmasını; kuru çay kenarında bulunan yemyeşil bahçeler, uzaktan veya dışardan bakıldığında çok büyük sanılan ve öyle ünlenmiş ama aslında içleri kupkuru çölden ibaret olan ilim adamlarını; minberde duran koca koca putlar ise, layık olmadığı halde ilmin, dinin ve devletin yüce makamlarına yükselmiş kimseleri ifade eder."

Hayatın Değeri

altınlar kayayı yoldan çeken kişiye aittir" diyordu kral. Koylu,

Kimisi ;

Dediğim gibi,

Ya rab, daha bir nefha-i te'yid insin!

elbiselerimi değil, ruhumu da sırılsıklam etmişti. Kendime güvenimi

yaşamımdaki en güzel an doğduğum andı ve bir daha hiç bi güzellik benimle olmadı şans mı? yoksa kader mi?

"hayır, ey İbn-i Abbas, sevgili dostum!... Değil yorgunluktan yere yığılsam, ölsem bile bırak; yükünü de kendi sırtında götürsün.

Arkasında keskin bir koku

Nilgün MARMARA

Kalbimin derinliklerin de bekler.

ataol behramoğlu

-Allah Allah! Tamam hanım gideriz. Sen iste yeter ki. Hele havalar ısınsın biraz gideriz

"Aman hekim, Leyla'yı incitme!" diyen Mecnun kadar cünunu değiliz sevginin. Ya da Mesnevi'de geçtiği gibi kapıyı çalışında "Kim o?" sorusuna "Ben!" diyeni kabul etmeyen has sevgi ehli gibi de değiliz.

Rafların yarısı kalıp. Kararmış, morarmış, zamanın ruhu sinmiş, dükkanın halini yüklenmiş kalıplar.

"Hayır, hayır" diyerek haykırdı yaşlı kadın.. "Anıt değil... Belki, Harvard'a

- "Niye? "

Hayat bir kağıda dökülmüş hayat hikayeniz ve bu hayat hikayesini kimin kabul ettiği de değildir.

Sana kervan kıran derler / Yare ikrar veren derler / Bana Dertli Kerem derler / Niye doğdun sarı

"Nerede?" diye sordum.

Yalansız hilesiz sevdim seni

o da silik kimbilir kim

Çoban bir an kendini tutamadı ve hikayenin arasında: ? Kim ki sevdalıların arasına nifak sokarsa dudakları nar-ı cehennem ile kızara!.? diye ünledi ve devam etti ama soluğu rahlede açık bırakılmış, tozlu bir kitabı okur gibi ağırlaşıyor, sesi boğuk hırıltılar içinde bazen kayboluyordu.

Komşuları gene bu kaçık demişler ve evlerine dönmüşler.

Yakuphan... Süleyman İskender

ya da bulut, buluttu işte annemin dediği gibi;

Dört kız, babalarıyla çamlığa doğru giderken, Zühal Hanım, biraz önce gördüğü, ağaçların ardından gülümseyen çocuğu aradı gözleriyle. Çocuk yoktu, "Gittiler her halde" dedi içinden. "Ne güzel çocuktu o, keşke benim de aynı öyle bir çocuğum olsa..."

18. Beş yıl sonra ne yapmayı hayal ediyorsunuz? Bana tutkun zengin bir

Yitirdiğin her şeyde kazandığın bir şey var; kazandığın her şeyde biraz yitirdiklerin.

olmaz :)

hele seni,

Gülçe Anlatıyor ;

- Biz seni denedik. Sana bir fare emanet ettik ona hıyanet ettin. Hiç sana İsm-i azamı güvenip teslim edebilir miyim? dedi.

Tekrar sordu:

İşte uykusuz geçen bir gecenin ardından Hasan Cana sorar:

tek dayanağım kızımız için yaşamaya devam ediyorum.

Belki de üşümek...

Rahib dedi ki,

en güzel anları annemin dizinde masal dinlediğim günlerdi

kapımı çaldılar: ?Eski gazeteniz var mı bayan?

olsun

koyamazsınız."

Deli gibi sevmiştir?

Yıllar, geldi geçti. Kızı büyüdü, kendisi yaşlandı. Omuzları çilelere boyun eğmişti. Şimdi, karşısında kendisini sorgulayan, yıllardır görmediği kızıydı.

Senin için yeni baştan can kesilecek.

Sana selamımız olsun bakışımız, çarpılıp kızıl renklerle doluştuğum damlalardaki ışıklar.

Bunun üzerine Allah'ın Resulü şöyle buyurdu: - Allah yolunda fedakarlıkta Ebu Bekir'i kimse geçemeyecek.

bak artık bir şeyler yapabiliyorum? deyiştir. Gel gör ki, varlığın

YANMAK

Eriği tadını ala ala yemek gibi-yaşamak

Tereddüt oymak oymak kemirdi gururumu

çocukluğumun kaldırılıp saklandığı

"Tebessüm" dedim.

Bazen sadece bir baş ağrısı yenik düştüğüm, bazen bir kaç derece fazlalık;ateş?

bugünden başlayıp çevreme örmeliyim dikenli teller, bütün halklara seslenip?toplanın? demeliyim, işaret parmağımla gösterip kuzeyi biten kitabın son sayfasını ezberden geçmeliyim:

- Hayır bunun neresinde der. Vezir:

Derken Hekimoğlu melodisi çaldı. Daldığı derin düşüncelerden sıyrılıverdi Murtaza. Nefesinin hızından mumlardan biri söndü ve telefon susuverdi. Eline aldığı makine mesaj uyarısı yapmıştı. Görüntülü bir mesaj gelmişti. Parmakları tuşların üzerinde hızla dolaştı ve mesajı açtı.

O Analar O Anılar O Yıllar

ağzında gevele sözcükleri

MENDELSSOHN'UN KAMBURU

Petersburg''da, Beyaz Geceler''de, bir köprünün üzerinde hala Nastenka. Kışlık Saray'ın çevresinde uzanan sayısız parklarda ağaçlar tenha. Akşam istasyonlarında siyah gözlü, beyaz tenli, kürk başlıklı kadınlar. Eteklerinde dağ yamaçlarından toplanmış bir avuç kar.

yanacaksın, yanmalısın.

Çocuk kalbi! Yardım etme hevesiyle, minik ekmek parçaları doldururduk yuvalarının üstüne

Vatan sevgisini giyitti Anam

İkisi de yumdu gözlerini... Masumca bir öpücük kondurdu kadının titreyen, ince dudaklarına... Bu ne şimdi diyerek, çattı kaşlarını genç kadın. adam pişmanlıkla mutluluk arasında gidip geldi kekeledi: "Hayat öpücüğüydü". Kısa bir sessizliğin ardından bu kez kadın öptü adamı şehvetle...

Çocuklar korkusuz büyür

rinde sevgiye dönüşürdü.. Ahmet, kızla konuşmak

- Baba bu cenaze bizim eve mi gidiyor yoksa?

YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİR ŞEY VAR

Ölümüne Sevgi

O?nu ve O?nun en sevdiğini ?

? Hala değiştirmemişsin lastiklerini...

Ayçiçeği

Çocuk sevinçle babasini kucaklar ve: "Teşekkürler babacığım" diye sevinir.

ÖĞRETMEN: Eğer sen bu evin sahibinin oğlu olsaydın neler yapardın?

Gün olur, başıma kadar güneş;

Genç bir adam, değerli taşlara ilgi duyarmış ve mücevher ustası olmaya karar vermiş. "Bu mesleği yapacaksam, iyi bir mücevher ustası olmalıyım" diye düşünmüş ve ülkedeki en iyi mücevher ustasını aramaya başlamış. Sonunda bulmuş, yanına varmış, bir süre bekledikten sonra usta tarafından kabul edilmiş. "Anlat, dinliyorum" demiş usta. Genç adam anlatmaya başlamış; taşlara ilgi duyduğunu ve iyi bir mücevher ustası olmaya karar verdiğini heyecanla anlatmış.

Sağa bakıyor, sola bakıyor, bulmaya çalışıyordu.

- Hurma ağacı mı! Hayret.

Trenden buraların yabancısı birileri inebilir.

Verdiğimiz tepkilerle karakterimizi inşa ederiz. İnsanlar arasındaki fark çok küçük. Olaylara yaklaşım farkı. Ama sonuçları çok büyük. Saygı duyduğun insanla acıdığın insan arasında farkı yaratan da bu. Özgüven ve özsaygı denilen şey de bu.

Kahi ağlayarak kahi gülerek

Usta, sandalyesine kuruluyor, yeniden anlatmaya başlıyor: Hayata ve insanlara Allah?ın ikramı nazarıyla bakarım. Her can ondan geldi, ona dönecek. Can verdiğine rızık da veriyor. Rızık verdiğini imtihana tabi tutuyor, imtihana tabi tuttuğuna mühlet veriyor.

Dediklerini yapar, en üstten en alta bir israftan kaçınma kampanyası

Bunun üzerine serçe avcıya "vallah,, benim etim ne kahvaltılık olur, ne de karın doyurur. Fakat eğer beni salıverecek olursan sana üç şey öğretirim, onlar etimi yemekten daha çok işine yarar. Kabul edersen bu üç şeyin ilkini şimdi elinde iken, ikincisini elinden uçup karşıdaki ağaca konunca üçüncüsünü de ağaçtan uçup önümüzdeki tepeye varınca söyleyeceğim" der.

fırtınada boranda; öfkesine, isyanına ortak olabilmeli doğanın!

onlarda soğuturum yangınlarımı. ol derde düşeli o nehirden o nehre şiraze. o nehirden o nehre?

Bir adamcağız kötü yoldan para kazanıp bununla kendisine bir inek alır. Neden sonra, yaptıklarından pişman olur ve hiç olmazsa iyi birşey yapmış olmak için bunu Hacı Bektaş Veli. nin dergahına kurban olarak bağışlamak ister. O zamanlar dergahlar aynı zamanda aşevi işlevi görüyordu.

savurup meyveye durmuş... Bazen olur ki, ancak güzün fark ederim baharı

Birgün, güle, "ellerini benden çek, ayrıl git, toprağa sal kendini" demiş. Gül meseleyi anlamış, ama köklerini aşkından bırakmamış, bir sabah fırtınasında sallanırken kaya, uyanmadan gül, bırakacakken kendini uçuruma, birden ""bensiz nereye demiş"" gül, "hayat bulduğum yürek ölürde ben yaşarmıyım"

O yasli teyzeye bakisim degisti... dahada cok saygi duymaya baslamisdim, ama galiba birazda ona acidigimdan kaynaklaniyordu bu duygu...

Hani vardır ya her yerde, hissetmek istersin onun varlığını...

Rızkı veren Allah'tır... ve dünya Sultan Süleyman'a bile kalmamıştır.

bir can olup öylece kaldığımız an

Petra bu notu okuduktan sonra, Rose'ye ne kadar haksızlık ettiğini farketmişti. Aylardır her hafta sonu ona "Beni yalnız bırakma Rose" diye ısrar ettiği için şimdi hem üzülmüş hem de bu kadar bencil davrandığı için kendisinden utanmıştı.

Köylü, bugün dahi pek çoğumuzun farkında olmadığı bir ders almıştı. "Her engel, yaşam koşullarınızı iyileştirecek bir fırsattır."

Bunun üzerine Sultan Selim Han, sakladığı aşık kemiğini çıkardı ve:

Kral biraz kızmışsa da sesini çıkarmamış.

Hangi önemli hüküm ve kararları verdiğiniz ve de niçin verdiğinizdir.

alıntı...

''Ağlama yavrım, dedi, sana söz bir dahaki sene kesin getirteceğim.''

Bu arada büyük kültür hizmetlerinde bulunuyor, sosyal faaliyetlere, çalışmalara öncülük ediyormuş. Üniversiteyi bitirdikten sonra yüksek lisansını, doçentlik çalışmalarını yapıp 90 yaşında profesör olmuş.

ne arayan ne soran var caresizim halim yaman.

- Git bakalım, Alkama ne haldedir? buyurdular.

- Ya?.. Allah bize acımış, çünkü bilirsiniz, bizim fırkamızın hayatı miralayımızın hayatıyla beraberdir. Hemen bir serum yapıp tatanos tehlikesini atlatmalıyız. Kendisi nerede?

Huzurumu bozuyorsun sen mahvediyorsun etme

Şu gel geç aşkları tutma bu ellerle. Yarın sana "el/yabancı" olacaklara el

Cengiz bir anda hortlak görmüşçesine irkildi.

Aradan bir saat geçmiş, adam biraz daha sakinleşmişti. Çocuğuna, çok

Oturdu mezar taşının karşısına.

- Nerede çalışıyorsun?

bir kere gitmeyi başarmış olan, artık sürekli gidebiliyor çünkü

Derken bir gün uzak bir ülkede bir kuş sürüsü Simurg'un kanadından bir tüy bulmuş. Simurg'un var olduğunu anlayan dünyadaki tüm kuşlar toplanmışlar ve hep birlikte Simurg'un huzuruna gidip yardım istemeye karar vermişler.

varmış. Yardımcılarından ya da çocuklarından birini seçmek yerine; kendi

arınmak üzerine kazaklar örüyordum üstelik.

İyi yürekli dostlarımın mutlu olması dileğiyle

Gelini masayı kurup çorbayı pişirmiştir, çoluk çocuk orucun verdiği manevi hazla iftar ederler.. Sonra akşam namazını kılar, tabiki teraviyide camide,

Bu genç adam koştu, koştu ve koştu. Nerede ise kesilmek üzere olan bacaklar ona bir dünya rekoru bile kazandırdı.

Yaşlı kadının o karşısındakini tanımadığı için söylediği bu sözlere içinden güldüm; yan gözle Ulu Halife'yi aradım; bu akşam belki ilk defa bu sözler üzerine O da aydınlık bir çehre ile gülüyordu.

Hacı Bektaş da şöyle der:

-Amca siz nasıl böyle ibadet edebiliyorsunuz? Sabaha kadar hiç durmadan namaz kıldınız. Lütfen söylermisiniz bunu nasıl yapıyosunuz?

Farkı Fark Etmeli, Fark Ettiğini De Fark Ettirmemeli Bazen...

Zengin İle Fakir

"Bu gece kötü bir rüya gördüm!.." yazmıştı. "Atölyede çalışırken, babamı elektrik çarpıyordu. Allah'ım onu koru!.. Ben elimden geleni yapacağım!.."

anlatmaksa buna da gönül vermez

Feda etmez sandı kader bu canı sürgün düşlere

Yüreğim pır pır etti, gülümsedim!

Hayatlarına zaman eklenirken, Zamanlarına hayat eklemeyi unutma...

Bu alanda yıllardır yapılan çalışmaların, deneylerin, elde edilen sonuçların ve yazılan kitapların sayısı bir hayli çok. Tüm bunlar, genel insanlık tarihi içerisinde oldukça yeni. Fakat bu bilgilerin ışığında yüzlerce yıl geçmişe dönüp bakıldığında çok sayıda gizemcinin, mistiğin ve ermişin bugün parapsikolojinin incelediği yeteneklere sahip oldukları görülüyor.

Senin sorununu kendi sorunu gibi benimser, bir kolun bir bacağın olur adeta...

Kadın, sevginin önerisini eşine anlattığında, adam sevinçten göklere fırladı. "Aman ne güzel, ne güzel", dedi. "Hangisini davet edeceğimizi bize bıraktıklarına göre, biz de içlerinden zenginliği davet ederiz ve evimiz de bir anda zenginliğe kavuşmuş olur."

günlerde ne de akıllandı benim oğlum.' diye

Kime ne anlatmalı..

Sonra bir fırça da o aldı eline, elinden geldiği kadar o da boyamaya başladı. Sanki: "Bu sene okul açılmayacak." diyen o değilmiş gibi. Bu şekilde gece yarısına kadar birlikte çalıştılar. Herkes güzel bir iş yapmanın tatlı yorgunluğuyla evlerine doğru yola koyulmak üzereyken Pierre:

Hollandadan memnun. geldiginede, burda bu kadar yasadigina ragmen hic pisman olmuyan yasli dede benim ikinci yurdum hollnda diye biliyor. .

kaldırımdan evine doğru götürmesini izledi. Bulunduğu yerden arabasına

Yaşlı adam:

edememiş, hayatın manasını anlayamamış, zavallı

Çocuklar gibi sevinerek ağacın yanına koştu ve ona şefkatle sarılırken :

Nasil bu kadar güclü olabiliyor diye hayret ettim...

Mektup şöyle imzalanmıştı, Theodore F. Stoddard, MD. .

- Allahım, Cebrail'e söyle. Cebrail Mikail'e, Mikail İsrafil'e, İsrafil de Azrail'e ev sahibinin canını almasını söylesin!

Merdiven çıkılır,

hala. Silmedim ayak izlerini. Silmeyeceğim

onu yanına alanın kim olduğunu öğrenmeyi akıl edememiş.

Bu kadın Hasan Sezai'ye gelerek yardım istedi. O da, kadına dergahta kadınlara mahsus kısımda kalabileceğini bildirince, bir oda tahsis edilip, kadın orada kalmaya, ibadet ve taatla meşgul olmaya başladı.

çok güzel şiir değil mi?

- Yarın. Yazlık evimize gideceğiz.

Stresle iman arasında bir bağlantı var mı dersiniz?

- Kızım 1-2 saatlik bir işim var. Ayrıca seni bebekliğinden tanıyan bir arkadaşım. Seni görünce mutlaka çok sevinecektir.

Eller: ?Sen işe yaramaz tembel! Biz bütün gün çalışıyoruz; testereyle kesiyoruz, çekiçle duruyoruz, taşıyoruz, kaldırıyoruz, akşam olunca da şişlikler, yaralar ve çiziklerle dolu olarak eve geliyoruz.

Benim devletli sultanım

- "Fakir öğrenciler için burs parası topladığınızı duydum, dedi. Ben de her ay bir kişinin masrafını karşılamak istiyorum" dedi...

alıntı

Bu anlatılanlar bir peri masalı değil ünlü Alman besteci MENDELSSOHN un büyükbabası ile büyükannesinin evlenmelerinin öyküsüdür

Sevgimin elleri karar verdi.

? Sen şu ölüleri dirilten, hastalara şifalar bahşeden mucizelerin sahibi Peygamber değil misin? der. İsa Peygamber:

Senin yağmurların değil bunlar.

Bu sırada Şevket Bey "Benimle çamlığı gezmeye gelen var mı?"diyerek ayağa kalktı. Bu davete dört kız da, "Biz geliyoruz!" diyerek cevap verdiler. Aslında Şevket Bey bu davranışıyla, Zühal Hanım?ı biraz yalnız bırakmak istemişti. Daha önceki gelişlerinden biliyordu. Zühal Hanım burada biraz hüzünlü ve dalgın oluyordu.

Notaları bir gün bile çalışmayarak teşekkür ettiniz.

parlayan saçlarını taramak geçerdi içimden; ram ola, rahşan ola, simasına ay doğa...

Arnavut kaldırımlarda gördüm

- "Dünyanın en büyük devletinin hükümdarının altın ibrikle su döktüğü, annesinin en nadide iplikten dokunmuş havlusunu tuttuğu insan, hiçbir sıfatı bulunmayan, sıradan bir kul, bir abdi acizdir. Bundan daha büyük keramet ne olabilir?"

Kah ayrılıklar

- Merhaba delikanlı!. dedi. Bu gün deniz çok harika değil mi?

İçime çekiyorum

- İyilikten zarar gelmeyeceğini öğrettiler; fakat; arkamızdan enayi denileceğini ne yazık ki; öğretmediler.

Öteki keşiş, arkadaşına yanıt verdi:

hani bir bardak kahvenin 40 yıl hatırı var derlerya, bu sende tecelli etmiş bence güzide arkadaşım..

Donmuş kalmıştım şimdi... Derin bir pişmanlık düğümlendi boğazıma, hıçkırarak eve girdim. Çantamı açtım, tarakların, rujların ve diğer karışıklığın arasında bulduğum mavi göz kalemiyle, bir kağıda; "Lütfen bana tekrar yaz" yazıp posta kutuma koydum. Bir daha hiç kilitlemediğim posta kutumda aynı not iki yıldır yapayalnız bekliyor!

öyleyse dik gözlerini yeniden ufka

içinde olduğum insana fark ettirmeden... Büyüdüm, büyüdüm...

Önce ellerinizin üzerinde kalkıp kendinizi yukarı çekmeyi öğrendiniz. Ellerinize ağırlık verdiniz?bir kaza eseri ayaklarınıza da ağırlık verebileceğinizi keşfettiniz. Bu oldukça karmaşık bir şeydi çünkü dizleriniz bükülüyordu. Dizlerinizi düz tuttuğunuzda ise kalçanız bükülüyordu. Daha sonra ayaklarınız birbirine dolaştı. Derken bacaklarınızı açarak geniş destek almayı öğrendiniz. Peşinden kendinizi yukarı doğru çektiniz. Sonra öğrenmeniz gereken şey dizlerinizi düz tutmaktı. Bunu öğrenir öğrenmez dikkatinizi kalçanızı düz tutmayı öğrenmeye verdiniz. Daha sonraki ders üç aşamada geldi. Ağırlığınızı bir el ve iki ayak üzerinde paylaştırdınız. Diğer eliniz sizi hiçbir şekilde desteklemiyordu. Doğruyu söylemek gerekirse- ayakta düz durmayı öğrenmek için kalçanızı düz tutmayı, dizlerinizi düz tutmayı, ayaklarınızı ayırmayı ve sağ elinizi aşağı doğru bastırmayı öğrenmek- zor iş. Sonra vücudunuzun dengesini nasıl değiştirebileceğinizi keşfedersiniz. Elinizi, başınızı, omzunuzu ve vücudunuzu hareket ettirdiğinizde, vücut dengenizin tüm değişikliklerini koordine etmeyi öğrenmek zorunda kalırsınız. Sonra da bunları diğer elle yapmayı öğrenirsiniz. Tüm bunların ardından işin en zor kısmına gelmişsinizdir. Her iki eli kaldırıp yere sağlam basan ve birbirinden ayrı olan iki ayağa dayanıp ellerinizi sağa sola sallarsınız. Sonunda beceriniz yeterince geliştiğinde tek ayak üstünde dengede durmaya çalışırsınız.?

-Evet. Hadi gidelim.

Dört Dirhemlik Gömlek

Şiirlerim rüzgardır uzak dağlardan esen

Öykülerin kalbinde derin uykulara dalarsınız bir uğur böceği eşliğinde.

Okuduğu kitapta, yazdığı yazıda onun resmini çizmektir galiba,

Bu gün bütün denizler İstanbul'la dopdolu.

gelir vurur işte ömrünün coşkusuna

Senin için, sen istedin diye gözyaşlarıma

tekrar kazanabilmesi için elinden gelen her şeyi yapabileceğinin mümkün olduğunu söyledi. Ama genç adam, iyi bir Katolik olabileceğine söz verecek ve olacaktı.

Dışarıda kar yağıyor

Gülüşüm sivas yangını,

Bağlar bozulmuş olsun

- "Biliyor musun oğlum? Bizim efendi bir alemdi, vesselam. Akşamlara kadar nalın yapar. Ama birinin elinde şarap şişesi görmesin; elindekini avucundakini verir satın alırdı. Sonra getirip dökerdi helaya!"

Yeniden kabul edilmenin beklentisiyle?inşallah? derken içten içe

- Bu topluluğa yabancı birisin, senin yerine kim kalır ki?

Bunu okuduğum vakit uzun uzun ağladım. Sonra ben de parmağımla yere şu şiiri yazdım:

Hal böyle olunca her defasında baştan alıyorum bütün okuduklarımı ve kitap önümde bir yığın, bitmek bilmiyor.

Hayat böyledir işte... Hayal etmediği... miz bir saadete eristikten sonra, onun bir lokmasını dahi kaybetmek bizi perişan eder.

Kimi renklerin izlerini arka sayfaya çıkarmışsındır.

"Orada başka kimse var mı?"

Yaz mevsimi, havaların ısınması; günlerin uzaması ve bol bol güneş depolamanın yanı sıra, çeşitli etkinliklere imza atmanın da müsait zeminini oluşturur. Piknik bunlardan birisidir... Piknik aslında, kainatın o büyüleyici güzellikleriyle insanları el ele buluşturan ve iç içe kaynaştıran platformun da adıdır.

-"Yani, çok önemli bir şey..."

Gel, kim ne söyler...

yanında bekleyen iyi giyimli bey Sally'e dönerek "Ne tür

İsfahan şehrinde çok adil, halkı tarafından çok sevilen bir hükümdar ve bu hükümdarın bir de "keşiş"

Şimdi yeni şeyler

Olan oluyor ve gökler öfkeleniyor ansızın. Buzdan bombalarla gazap yağdırıyor yer ehline; doludur yağan, dalda çiçek perişan, tomurcuklar darmadağın, ekinler yerle bir?

yaşıyorken,

DÜŞÜ NE BİLİYORUM

Bu yalancı bahardır, yalancı bahar.

Güller açardı her sabah bahçemizde,

bilemez kimse beyaz olan her şey

yanına gelmediğini sanan delikanlı üzüntüsünden sonunda kendisini

BAL ŞERBETİ

Gözlerinin önüne annesi geldi birden.

Yeniden başlayabilseydim eğer

aşk şiraze, tozlu sokakları bir başıma geçip ruhumu hüzzam besteler

VE EĞİLİP YIPRANMIŞ ALETLERLE ONLARI YENİDEN YAPABİLİRSEN;

- Sana yıllar önce bahsetmiştim, köydeyken evimiz yandı, biz de inekleri, atları, tarlaları neyimiz varsa hepsini satıp köyden göçtük, demiştim.

Aynı şekilde sen de hayatta yaptığın her şeyin bir iz bırakacağını bilmeli ve her hareketinin farkında olmalısın.

Bir ermişle karşılaşmayı bekleyen bizim kahraman, girdiği salonda hummalı bir manzarayla karşılaşmış: Tüccarlar girip çıkıyor, insanlar bir köşede sohbet ediyor, bir orkestra tatlı ezgiler çalıyormuş; dünyanın dört bir yanından gelmiş lezzetli yiyeceklerle dolu bir masa da varmış. Bilge sırayda bu insanlarla konuşuyormuş ve bizim delikanlı kendi sırasının gelmesi için iki saat beklemek zorunda kalmış.

Yükselen şarkılardan gelen Itri'nin sesi.

Bir baba ile kızı dertleşiyorlarmış. Kızı hayatında çok sıkıntı yaşadığını ve bunlarla nasıl baş edeceğini bilemediğini söylemiş babasına. Hatta sorunlar ardı arkasına devam ediyormuş hayatında. Babası kızını dinlemiş, dinlemiş ve "gel, sana bir şey göstereceğim!" diye kızını mutfağa götürmüş. Baba ünlü bir aşçı imiş. Ocağa 3 tane eşit büyüklükte kap koymuş, 3'üne de eşit su koymuş ve 3'ünün de altını aynı miktarda yakmış. Ve 1. kaba bir havuç, diğerine bir adet yumurta, diğerine ise de bir avuç çekilmemiş kahve çekirdeği koymuş. Ve her üçünü de tam 20 dakika pişirmiş. Daha sonra ateşi kesmiş. Masaya 2 tane tabak ve bir tane boş bardak koymuş. İlk önce haşlanmış havucu alıp bir tabağa koymuş. Daha sonra artık epey pişmiş olan yumurtayı alıp bir tabağa koymuş. En sonunda da artık suya iyice ısınmış ve tam kıvamında kahve görüntüsü olan kahveyi de alıp bir bardağa boşaltmış. Kızına su soruyu sormuş: "Kızım ne görüyorsun? " Kızı demiş ki: "havuç, yumurta ve kahve." Kızını elinden tutup masaya yaklaştırıp daha yakından bakmasını ve hissetmesini istemiş. Kızı demiş ki: "Ne görüyorum.. haşlanmış yumuşak bir havuç , artık pişmekten içi katılaşmış bir yumurta ve bir bardak kahve. "Hatta tadı oldukça iyi". "Baba, bunu niçin bana gösteriyorsun?" diye sormuş. "Bak demiş, hepsi aynı şekil kapta, aynı sıcaklıkta, aynı dakika pişti. Fakat hepsi bu etkiye farklı tepki verdiler. Havuç ilk başta sertti, güçlü idi. Ama kaynatılınca yumuşadı hatta güçsüzleşti. Yumurta çok kırılgandı, hafifçe dokunsan çatlayabilirdi, ama kaynatılınca içi sertleşti, hatta katılaştı. Bir avuç çekilmemiş kahve ise yine sertti, hepsi birbirine benziyordu, ama ısıtılınca ne oldu, bu kahve çekirdekleri, ısındılar, gevşediler, ve içinde oldukları suya yayıldılar. Koku yaydılar, tat yaydılar ve suyu eşsiz tatta bir kahveye çevirdiler." "Kızım sen hangisisin? diye sormuş adam. Zorluklarla karşılaştığın zaman nasıl tepki gösteriyorsun? Sen havuç musun, yumurta mısın, yoksa kahve misin? Siz hangisisiniz arkadaşlar? Havuç gibi sert bir kişi misiniz, ama sorunlar yaşayınca, yumuşuyor ve güçsüzleşiyor musunuz? Yumurta gibi, içi yumuşak, her an kırılabilir bir kişi misiniz? Sorunlar karşısında , güçleniyor VE sertleşiyor musunuz? Yoksa bir kahve çekirdeği gibi misiniz? Kahve sıcak suyu değiştirir, hatta suyun sıcaklığı en üst dereceye çıktığında, en lezzetli kahve ortamı hazır olur. Lezzet maksimuma ulaşır. Eğer sen bu kahve çekirdeği gibi isen, çevrende ne kadar sorun olursa olsun, bunları olumluya çevirebilirsin. Çevrene güzel tatlar, duygular katarsın. Kendini ve çevreni daha iyi yapmak için çalışırsın. Siz hangisisiniz?

postallarını çıkarmadığın yaz sıcağında terleyeceksin, alnından düşen damlaların

Şükrediyorum Rabbim sana. Gene de şükür.. Çok şükür.. Lakin organizmamdaki tüm zerrelerin ağladığı zamanlarda yaşamıyor değilim. Nedir Rabbim bu sıkıntıların sebebi. Dünya mı binmiş omuzlarıma ben fark etmeden. Çok mu yaşlanmışım, gözlerimden akan yaşlar miktarınca..

Yokluğun alıyor bağrına kefensiz.

Gül, biraz toparlanmış,

Yarın, yine misafirim unutma!

``Ben SEVGİ`yim!

Basimi bir kaldirdimki önümde aglayarak bir kiz bana dogru kosuyor elinde bir parca kagit...

Kötülüğe davetiye çıkarana karşı Elif?im

OPTİMUM YOĞUNLUKLU, EKSİKSİZ KPSS-TARİH KONU ÖZETLERİ - KPSS-MATEMATİK SORULARININ AÇIKLAMALI ÇÖZÜMLERİNE ULAŞMA İMKANI - GRUPTA YAKINDA YAYINLAYACAĞIMIZ COĞRAFYA NOTLARI - KPSS-2010 SINAVINDA BAŞARI İÇİN TEKNOLOJİ İLE DİĞERLERİNDEN BİR ADIM ÖNE GEÇİN.

Ardından bir cümle döküldü dudaklarından annemin: "Veleddallin." Bu daha korkunç bir ikazdı. Bu ikaz, derin bir çukurdan, dibi görünmeyen bir boşluktan veya ateş ile dolu bir cehennemden geliyordu.

İmam bu yeni habere de:

Ne zaman çatlasa bir kaya

ALINTI

?Gönlümde açmadan solan bir gülsün.

Binlerce balık süzülüp geçiyor yanıbaşımdan oraya buraya

Sessiz incileşir kirpiklerinde.

önceliklerinizi düzene sokmanıza yardım edemez.?

Gözlerimi geceye çevirdim yürüyorum? Başım dik, yalnızlığımın yansımasıyla karanlık göz bebeklerim? Rüzgarı giymiş gece? Bir avuç meltem?

- "Seninle beraber ikimizin biraz zaman geçirmemizin

yalım yalım yangınlardı çığlıklarımız

Arkadaşlarım çınlatacak odamın duvarlarını, hep anne kokan ilahilerle... Güçlü ol demiştin ya, ben de yorganı çekmeden başıma hiç ama hiç ağlamayacağım. Ama sonra, Allah ne verdiyse...

bıraktığın gibi kalamadım, kalamadık Şiraze

Susar gökyüzü kadar, dinlerdim biteviye.

Kalbimin buzları erimiş.

Her şey seninle güzel yolda yürümek bile

Üçüncü günün sonunda vakit dolmak üzere ama gençten bir haber yoktur, Medinenin ileri gelenleri Hz Ömere çıkarak gencin gelmeyeceğini, dolayısıyla Amr ibni Asr'a verilecek idamın yerine, maktülün diyetinin verilmesini teklif ederler, fakat gençler razı olmaz ve babamızın kanı yerde kalsın istemiyoruz, derler.

Üryan duyguları taşırken yağmur öteden

Badem şekerini çok seven Türkan Şoray'a program ekibi de bir sürpriz yaparak bir tabak şeker ikram etti. Şoray, badem şekerine olan ilgisinin çok küçük yaşlara dayandığını söyleyerek şöyle konuştu:

"Bu sana neyi gösteriyor?"

O günden sonra bir daha çam ağacının kokusunu alamadım. Resim derslerinde hep sırtımı döndüm çam ağacına. Bir daha acı çekmemek, beklemenin hüznünü yaşamamak, hayal kırıklığına uğramamak için umut etmedim. Umut etmek yeni bir yitip gitmeydi, yeni bir acıydı, yeniden ölmekti sonra.

Her Şer'de Bir Hayır Vardır

Uyusam bir türlü...

konuşamazsın!

farkederler varlığımı diye

kemirecekler etlerimi

İş işten geçmeden önce teşekkür edebiliyor muyuz sevdiğimize, hiç değilse bizi sevdiği için...

Dost yokmus bu dunyada ne sana, ne de bana.

hani ıssız bir yoldan geçerken

Sanki utanıyor. Göremediği için mahçup oluyor.

"Eline bakılmaz olur." demeyeceğim.

? Nice zenginlere vermediği nimeti bana veren Rabbime ağaçların yaprakları sayısınca şükürler olsun!. diye sevinç duaları etmekten kendimi alamıyorum.

Dikkatimi işime veremedim ve bu yüzden sessizce seninle konuşmak üzere odana geldim.

Bir baştan bir başa ufku şafaklar tutmuşken,

Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,

"bizim başımızdan geçen bir olayı mı yazıyorsun? benimle ilgli bir hikaye olma ihtimali varmı?

Görkemli bir yürüyüş başlar içimde

'Hic de degil. Aslinda onlar bize buyuk bir iyilikte bulunuyorlar. En iyi

Sordum insanlara yaşam nedir diye? .. Cevap veremediler...

Anneler, her şeye rağmen, canhıraş bir çabayla anne olmanın boşluğunu

Bulutlu bir poyraz günü

Alemlere rahmet olarak yaratılan Hz. Muhammed Mustafa'ya bile torpil yapmayan Yaratıcının, bize torpil yapmasını beklemeye hakkımızın olmadığını hiç düşündünüz mü? Beş defa evlat acısıyla imtihan edilmiş bir Peygamberin ümmeti olduğumuzu bilmek zorundayız.

Seni arayacak yine gözlerim

Hafız, hafız Bismillah de kendine gel diye.

Kanıyor takvimden gamsız ağaçsız

hadi ağ at hayallerime, patlat torpidolarınla kabusumu denizin yüzüne, vurgunum ol sadece bayılt beni, sonra serpil su serinliğinde gözlerime. hadi bungunluğuma terennüm ol ayılt beni, mim sarhoşluğuna nuni kayboluşlarımı hatırlat. dalgalan coş benimle, yürü koş, dudaktan kalbe kaç yolculuk sığdırılır ki firuze? ya gözlerim bunca seferiyken düşlerimde hangi noktayı ülkem sayarım sığınmışken aşka!.. nemrudi ateşlere çelmeler atsın öbeklenmiş gelincikler, ısırırken alnımı delişmen kuşkular yer yer, kara bir vehim gibi fethindeyim rüyalar aleminin. başına buyruk mültecim ol; gel sığın bana tutkum ol tutuklu kal, yollarımda yan firuze.

Dolduramaz boşluğunu ne ana ne gardaş

Genç rektör, isteksiz bir biçimde kapıyı açtı. Sekreterin anlattığı tablo içini bulandırmıştı. Zaten taşralılardan, kaba saba köylülerden nefret ederdi. Onun gibi bir adamın ofisine gelmeye cesaret etmek, olacak şey miydi bu? Suratı asılmış, sinirleri gerilmişti.

Tamiratta

Padişahın adamları gelerek:

Jerry?nin sözleri beni oldukça etkiledi. Onu, uzun yıllar

-'Aslında, fizik yasalarina gore soğuk yoktur. yaşamda/realitede biz soğuğu sıcaklıgın yokluğu olarak düşünürüz. Herkes veya nesneler o enerji oradaysa veya

Karşısında Napolyon varmış. Tek cümleyle cevaplamış Napolyon: 'İşte böyle bir duygu!'

Okulun açılması için her şeyin mükemmel hale gelmesi gerekiyordu. O hafta sonu, Pierre ziyaretlerini daha da sıklaştırmıştı. Nitekim son pazar da gelip çatmış, Pierre sabahın ilk saatlerinde kapıya dikilmiş,

ne olursa olsun hiç bir kişinin hakkında kötü düşünmek ve konuşmak doğru değildir... Cahilde olsa her kişinin acı tatlı bir hayat hikayesi vardır dinlemek gerekir bence..

nasılsın, gönül gözlü konuşan insan:)

BenAllah'ın en büyük lutfuna layık görülmüşüm. Ben bereketim yeryüzünde iyi ve güzel kötü ve çirkin herşeyin mesuliyetini taşıyorum. Medeniyet benim mazi benim gelecek günlerin ümidi benim.

nasıl ve nerede durulur

Böyle bir yüreğin bütün işi, kaygısı,

Ne yedi kat göklerdeki melekler

vazgeçmedi... Onun için yeni imparatorunuz o olacak!"

Korku bilmez bir yiğitti.. hürmetlerle eğildim!

Ruhum acıya seninle tutulur bilesin

Çünkü ruhlar yarındadır,

Gerçeğin çizgilerine uymuyor ki. Oturdum bir başıma, gözlerimde sönmeyen ışıltın.

Saçlarımı uzatamayışım sesinde soluklanamayışım

Vefasızlık etme,

Annem hiçbir vedaya dayanamaz. Böyleyken Kütahya?ya gideceği vakit ne kadar metin görünüyordu. Yalandı. Benden ayrılır ayrılmaz yıldırım gibi kalbine düşecek acıyı gizleyen bir buluttu.

açları doyurmuş açken

Ben, kırk yıllık bir kanser uzmanı olarak maddeyi aşan sayısız olayla karşılaştım ve bunları, o olaya şahit olanlarla birlikte belgeleyerek özel bir arşiv yaptım. Bunlardan 1976 yılında yaşanmış bir olayı size nakletmek istiyorum.

Güler yüzlü tatlı dil her ağızın balı ol

De Vincenzo evet anlamında başını salladı.

GÜN YİRMİDÖRT SAAT ŞİİR

Umut eder bir yanım.

ölür kınaları, yemek tarifleri ve türküleri.

-Söyle o vakit nedir dileğin?

"ama o seni bulur" dedin... İşte bunu çok düşündüm. Doktorlar

öylece kendimi bırakıvermek maviliklere... Ama sen.. Sen,

'En büyük acı evlat acısıdır!' denir. Bu acıyı yaşayan anne babalar 'Allah kimseye yaşatmasın!' derler.

Kimse gayretini fark etmese bile...

? İçme aç karna şu zıkkımı. Geberecen aksi şey. Baban da mı gelmiyor aklına?

İsterim ben, derdimi dökmem gerek.

annem.' dedim.

Ancak bu acının şiddeti, neyin içine konulduğuna bağlıdır.. Acın olduğunda yapman gereken tek şey acı veren şeyle ilgili hislerini genişletmektir. Onun için sen de artık bardak olmayı bırak, göl olmaya çalış.

Hiçbir şey söylemedin. Yanıma geldin, boynuma sarıldın ve beni öpüp,

Çalışmadan başarmayı, sevmeden sevilmeyi,

Birinci katlardaki dükkan sahiplerinin beklentileri daha başkadır herhalde. Daha çok satış, alışveriş, kar, para, artış, zenginlik, mala mal katma?

Umut fırınında.

"Bizleri bilime ve sanata yönelten güçlü dürtülerden biri de, gündelik hayatın acı verici kalabalığından, sıkıcı monotonluğundan ve sürekli değişen kişisel istekler zincirinden kaçma isteğidir."

-Sen sen. . bunun için izin almadın mı?

Kızlar analarının yüzüne baktı. Hareketsiz, esintisiz bir gölün duruluğu kadar duru yüzünden bir mana çıkaramadılar. Bir vakit sessizlik devam etti. Anaları:

kimse bir cesaret altın halatlarla uzanamaz sana, ben hem var hem yok arası

-"Tabii" dedi, "Ne öğrenmek istiyorsun?"

araya gelirdikbabamla.

Onu küçümsemediği, onunla yolun kenarında dondurma yediği için kendisine açıldığını düşündü.

kimileyin görmüşken

Bana orada uzun bir süredir kaldigini ve Alzheimer hastaliginin bir

gel sen ne çektiğimi bir de bana sor bir bir :))ayrılık zor gerçekten..

Kızım defalarca telefon edip, ?Anne, zamanları geçmeden gelip

Seni hissetmeyen kalp, kapısız zindan olur

Bütün benliğimde şimşekler çakan bu sese bir başka varlığımın sesiyle seslendim: ?Sen kimsin? Neyin sesisin?

ve gelişme dönemi olduğunu söyleyebiliriz. 1950'lerden sonrasıysa,

Üstüme nar salan ey ağıdı derman olan

?Ben oyum? dedi kara kedi.

sesler türkülere dönecektir

Başka renkte iki göz...

Evine gidip heyecanla olayı annesine anlatmış.

Peki onun gözlerinin görmediğini de biliyor muydunuz?"

-Bir gün sıcakığı ile ısınabileceğin bir dost bulursan, seni kovsa da yanından ayrılma.

?kumbarana koy bunu Şiraze

Ben 'Hayır o adam değil,

Bir yanda ölüm korkusu

Bu senin karanlığın değildir, bilirim.

YA DA SENDEN NEFRET EDİLİR DE KENDİNİ NEFRETE KAPTIRMAZSAN,

Küçük çocuk, başını çevirmeden;

Ani bir refleksle boya kalemlerini kendisine çekti, çocukça bir sahiplenmeydi onunkisi. Babası Almancıydı. Bizim kırtasiyelerde olmazdı böyle kalemler. Para bulup alamazdın, paran olsa da bulamazdın. İkiletmedim sözü. Kendimi geriye çektim hemen. Sonra uzun uzun çam ağacını seyrettim. Dersin sonuna doğru resimlerimize baktı öğretmenim. Arkadaşımın çam ağacı rengarenkti. Ama benim çam ağacım değildi defterine çizdiği. Kimisinin başını okşadı öğretmen resminden dolayı. Sıra bana geldiğinde, başımı yere eğdim. Defterim bomboştu. Kızdı öğretmenim.

Herşey o gün ortaya çıkardı. Ama o zamanda o burada olmayacaktı. Daha sonra defnedileceği yere geldiğinde onu toprağın altına atacaklar ve kimse ardına bakmadan oradan kaçacak. Çünkü ölüm onları korkutacaktı. Niçin kimse onunla gelmiyordu. Bütün dostluklar oraya kadar mıydı? Bir sınırı mı vardı hepsinin? Hani nerde o nerde ve ne zaman olursak dostuz sözleri? Hepsi sahteymiş meğer. İşte bunun için şimdiye kadar genellikle yalnız olurdu. Yani o ondan sonrada kendine eşlik edecek bir dost arıyordu. Zordu bulmak ama umutluydu o. Umut fakirin ekmeği diye bir söz vardı galiba güzel türkçemizde. Onu hatırladı. Ve daha bir sağlam sarıldı ekmeğine...

Eğer efendinin kim olduğunu hatırlarsanız işte o zaman mutluluk, huzur ve sevginin her anınızda zaten sizinle olduğunuzu göreceksiniz.

gökyüzü deniz çekimine yenik düşmüş

Güçlü olmak artık beni yoruyor Şiraze, herkese karşı dimdik olmak...

Onu bu halde gören halk, şaşırmış. Merak edip sormuşlar:

-Ona kuvvetini ve beynini en yüksek fiyatı verene satmasını, fakat hiçbir zaman kalbi ve ruhuna fiyat etiketi koymamasını öğret.

Sizin de sevginizi duymak, hissetmek isteyen insanların var olduğunu sakin unutmayın...

"-Dinle ve öğren!"

Kırılan kalbimin kırıkları eline batmasın.

Lütfen yaşam vergileri kaçırıp, net yaşamınızda, brüt rakamınızı yakalayın.

en güzel an onu gördugunde içini kaplayan huzurdan başkası değildir hiç bir anın güzelliğe bu kadar yakışadıgını düşünyorum hala

kıyamayan Kerem, düğmeleri el ile mi, tel ile mi çözsem diye düşünür ve önce sazıyla "Çöz Aslım çöz

Diyorum çoğu zaman göklere dönüp yüzümü?emanet çok ağır.? Büküldükçe bükülüyorum şiraze.

Başka bir yar başka bir dosta meylediyorsun etme

Kan ter içinde alnımı sevdanla siliyorum,,

Itr olur mevsimlerde.

Büyü dükkanı, hemen her gün bir müşteri ağırlardı. Ancak, yılda birkaç kere de olsa kimsenin uğramadığı günler olurdu. Yaşlı adam, o günün de bunlardan biri olmasından korktu. Nedense işsizlik içini ürpertmişti. Tam o sırada uzakta bir karartı gördü. Kar beyazının kamaştırdığı gözlerini kırpıştırıp tekrar baktığında, bunun yaklaşmakta olan bir insan olduğunu anladı.

Gözlerini bağışlayacak kadar kusursuz bir insan yetiştiren bu anne baba'da kusursuz insanlar olmalıydılar.

Oğul ananın bu yakarışlarından habersiz olarak yoluna devam ediyordu. Bir gece bir şehirde konaklamak için kalmaya karar verip kapısı açık olan bir mescide girdi. O şehirde de azgın bir hırsız evlere dadanmış, ne bulursa çalıyor, fakat hırsız bir türlü yakalanamıyordu. O gece gene hırsız bir eve girip mal çalmış ve kaçmıştı. Hırsızı takip etmeye başladılar, hırsız kaçıyor takipçiler onu kovalıyorlardı. Derken hırsızın izini kaybettiler. Takipçiler buraya girmiş olabilir diye camiye daldılar. Baktılar ki orada bir adam var. Olsa olsa budur diyerek adamı yaka-paça reisin huzuruna çıkardılar. Çünkü her gün hırsızlık vukuu bulduğu halde yakalayamıyorlardı. Bu sefer tamam dediler, bu şehri kasıp kavuran hırsız budur. Hırsızın gözünün oyulmasına karar verdi mahkeme. Gözlerini oyup bir merkep üzerine gezdirmeye başladılar. Hırsız gezdiren tellal şehir halkına teşhir ediyor ve:

yasam şansı beş yaşındaki kardeşinden acil kan nakli idi. Küçük

Kırmızıyı hüzne çevirebilen tek mevsimdi sonbahar..

Eşref-İ Mahlukat Olduğunu

kapının önünde bir korna sesi...

hem susamış hem aç.?

ölürüm çünkü.

yaptim.

Tut ki firezinde kalmışım aşk tarlasının

Benim de dostlarim var, sendeki dost gibi'

Düşlerin en güzelinde çıktın karşıma Şiraze.

-Siz verdiğiniz notu değiştirmeyin. .. Ben de hayallerimi...

Ailesi doğan çocuğunu boğması için yaptığı bütün baskıları canı pahasına ret etmiş, karşı koymuştu.

Kabart tüylerini ve koş gül bahçene

Seni Seviyorum, Yanıma Gelinceye Kadar da Seveceğim...

Bu söz üzerine Hz Ömer söyleyecek bir şey yok bu suçun cezası idam, madem suçunu da kabul ettin...

Sevgi dostluk, sevgi sohbet

Şiraze! Ben seni içimde, görülmemiş rüya gibi yaşadım

Bir gün gözlerimin ta içine bak:

onlarında üzeri keskin çentiklerle dolu idi.

silik renkleriyle adımlarıma

"İşte taşın" demiş,

Kakaonun yanında reçel, ekmek de hazırladım onlara, belki dışarıdaki

Döner tezgahın üstüne koymasaydım, ufalanıp toz olacaktın.

Amerika'nın en önemli üniversitelerinden birini STANFORD'u...

Beklerken, neyi beklediğini anlayabilseydi, farkına varsaydı, bilinçli davransaydı? Sevinçleri paylaşarak artırsaydı, üzüntüleri paylaşarak azaltsaydı? ne güzel olurdu sevgiliye kavuşmayı beklemek, diye düşündü balkondaki adam.

-"Baba, seni seviyorum. Bunu bilmeni istedim." Tommy,

-Eşyaları bir taksiye atarsak, Son otobüse yetişiriz.

Sen aşkı pervaneden öğren.

İmam Kazım kendi tarlasında çalışmakla meşguldü. Fazla faaliyet İmam ́ın bütün vücundan terler akıtmıştı bu arada Ali ibni Ebi Hamza-i Batai ́ni geldi imamın yanına, ve o manzarayı görünce:

Bu benim hakkım!

Farkı fark etmeli, fark ettiğini de fark ettirmemeli bazen

- Sana yıllar önce bahsetmiştim, köydeyken evimiz yandı, biz de inekleri, atları, tarlaları neyimiz varsa hepsini satıp köyden göçtük, demiştim. -Evet, hatırladım. - O yangınla ilgili bir ayrıntıyı, seni üzülebilir veya seni evde yalnız bıraktığımız için darılabilirsin korkusuyla anlatmamıştık. - Herhalde şimdi anlatacaksın.

Gülücüklerin işledi

Yar Gazeli

Şimdi çocuk olsaydım, herhalde örümcek adam gibi kahramanlık düşler kurardım.

"Of, Aşk, o kadar üzgünüm ki, yalnız kalmaya ihtiyacım var."

O yıl, boya kalemimin bir yıl sonra geleceği haberini bütün sınıf bir ninni gibi sürekli dinledi benden. Bana boya kalemlerini vermeyen kızın gözlerinin içine baka baka dillendirdim bu hayalimi hep. Öğretmen artık ''Neden resim yapmıyorsun?'' diye sormuyordu bile.

"Yüreğini aç" dedi.

- Avınız inşallah iyi geçmiştir!. dedi Eğer varsa, birkaç kilo alabilirim.

Muhammed hala secdede, kalkmadı. Tekrar secde ediyoruz, ettahiyyatı okuyoruz ve selam veriyoruz. Muhammed hala secdede. Düşündüm ki, yorgunluktan ve uykusuzluktan bazen insana bir geçkinlik geliyor, Muhammed'e de secdede böyle bir şey oldu, uyudu. Elimi uzattım, omzuna dokundum ve hafifçe çekeyim dedim ki,

1. Ders:

Kral bostanda, bardak masada kalmis..

Çiçekler kelebekler var imiş

"sen istersin de ben hiç Hayır diyebilir miyim?"

Ne deniz dibi cinleri

Boyama kitabını bitirdiğinde, sen artık gerçek bir ressamsındır.

sen hiç olmayacaksın diye belki

Kavanozda taş parçaları için yer kalmayınca sormus:

Bir çocuğun ne kadar büyük mutluluklara ihtiyacı olduğunu görmek için ve bir çocuğa çocukluğunu yaşatmak için birkaç çıta, renkli bir kağıt ve bir ip yeterli.

Nasıl bir insandan bahseder Terentius?

"İşte yaşam budur kızım" dedi. "Kimi zaman sen de ruhsal ya da bedensel açıdan yorgun olduğunu duyumsayabilirsin. İşte o zaman sen de kendine ağaç dalından bir at bul ve mutluluk içinde sürdür yolunda ilerlemeni..."

?yükseğe uçmanın

Ve biz artık elmasın bir tek elementten oluştuğunu, sofra tuzunun iki, şekerin üç element bileşimi olduğunu, cep telefonunun kırk element içerdiğini, insanın otuz elementten yaratıldığını acı gerçekler olarak biliyoruz.

Gecelerce uykusuz bülbül,

Seyyah

2002'deyiz onu kaybedeli 4, aldatalı 5 yıl oluyor. İçim acıyor şimdi...

bütün yalanların künhüne varan

Hazreti Fatıma'nın gözleri yaşarmıştı. Babasının neden cennete evvela bu kadının gireceğini söylediğini anladı.

Biraz acemilik kokan bir tavırla sordum:

Ekrandan ekrana yaptığımız yazışmalar yetmedi.

? Efendi! Allah bana öyle bir kalp vermiş ki, o kalple O?nu tanıyorum. Öyle de bir dil vermiş ki, o dille de O?na şükrediyorum. Halbuki, dünyanın serveti elinde olan nice zenginler var ki, kalbinde O?nu tanıma sevinci, dilinde de O?na şükretme mutluluğu yoktur. Ama gel gör ki, ayakları topal, gözleri kör, bedeninde hastalıklar bulunan bu kötürüm adama Rabbim, bu sevgiyi ihsan eylemiş, bu nimetin farkına varma tefekkürünü lütfeylemiş. İşte bunu düşününce kendimi tutamıyor da:

Gökhan SERTER

? O suçlu bir eldi. Kestiniz, hakkımı helal ettim, dedim.

Bayan Thompson gözünde yaşlarla ona karşılık verdi: "Ben sana teşekkür ederim Teddy" dedi. "Sen yanılıyorsun. Ben sana değil, sen bana öğrettin. Seninlekarşılaşıncaya kadar ben öğretmenliği bilmiyormuşum

O titreyen yüreğimi kemirir gidişin

Gül uzaklardan gelen bu hoş serencamı işitmiş ve o da bu güzeller güzeli sesin sahibine bir anda meftun olmuş. Rayihasından olabildiğince kokuları rüzgarın peşi sıra savurmuş. Bülbül rüzgarın peşi sıra gelen bu kokuyu takip etmiş. Bülbül gülü görmeden kokusuna meftun olmuş gül bülbülü görmeden sesine aşık olmuş. Aşıkla maşuk vuslat hasretiyle yanıp tutuşurken kavuşmaları çok uzun sürmemiş. Derken, vuslat hasrete mani olamamış. Bülbül güle öyle sevdalanmış ki onun her halini görmek istemiş. Yaprağın da benim, dikenin de benim, ezan da benim, cefan da benim olsun demiş. Gül de sevdalısına en güzel kokularını sunabilmek için bir açmış, bir solmuş, bir solmuş, bir açmış. Ona en güzel halini göstermek istemiş. Gül kokusuyla dile gelmiş.

Sonra son derece ciddi şöyle dedi

EĞER BİR DAHA DÖNMEYECEK OLAN DAKİKAYI, ALTMIŞ SANİYE KOŞARAK DOLDURABİLİRSEN;

?Allah?ım.. Yüzüm yok?Huzuruna gelmeye yüzüm yok?sözleri tekrar tekrar döküldü titreyen dudaklarından?

Soruyu soranlar şaşırmışlar:

Hat kursuna başladığım ilk gündü. Yıllardır karınca kaderince bir şeyler yapmaya çalıştıktan sonra eteğine tutunacak bir üstad ile karşılaştığım için çok mutluydum. Dersin başlama saatinden bir süre önce hocamın yazıhanesine gittim. Sohbetimizde geçen her?hat? ve?yazı? kelimesinde kalbimin atışı değişiyordu. Ne kadar aşkla istediğimin ben bile farkında değildim.

? Yaşı ilerlediği ve aklı muhakemesi yerinde olmadığına ve ekonomik varlığını idare ve idame edemeyeceği, ekteki doktor raporuyla da tespit edildiğinden, taşınır ve taşınmaz varlıklarının, resmi varisi oğlu Süleyman tarafından idaresine karar verilmiştir. ?

Böyle barış olur mu?

- Her işte bir hayır var der.

Yolun Kenarına Diken Eken Adam

Özlemişim! El yazısı görmeyi özlemişim mesela...

-Hocam nasil oldu bu is? bennim bir kolum yok ve bildigim tek

BAZEN FIRLATTIĞIMIZ KÖŞEYİ UNUTUR, ONU ORDA BİR BAŞINA BIRAKIRIZ..

Anladım ki sen de herkes gibisin

``Ahlaka mugayir davrandınız. Kabahatler Kanunu gereğince hakkınızda işlem yapacağız!`` dedi.

Nasıl ölsün? Yaşamak güzel, yaşamak kutsal. Kafasında sorular dolaşıyor: ?Kadının yazgısı mı bu? Yoksa geri kalmış ülkelerin sorunu mu? diye.

Uzun boylu, siyah saçlı bir kadındı. 50'lerinde falan olmalıydı. Ama

- "Naşı kaldırmalıyız." der Sultan Murat Han.

Yaşam kaynağımı çoğalttığım

Elimden hiçbir şey gelmiyor.

Birgün kırıldı!

?Anlatamam... yapamam ögretmenim... bunu istemeyin benden..?

Çocuğumu yeniden yetiştirmem mümkün olsaydı: Ona işaretparmağımı

nasıl olunur

"Gizlemek" dedim.

Kervandaki insanlardan ne aldılarsa hepsini geri verdiler ve bir daha haydutluk yapmayacaklarına söz verdiler.

İçimde hicranınla tutuşuyor nağmeler

Söner gibi olur ama tutunur zamana.

Alacakaranlık kuşagında, düşlerin bile acı cektiği sonsuzlukta.

Kötüyü düşünmek kötüyü çağırmaktır unutmayın! Polyanna olun demiyorum ama karamsar da olmayın. Yarım bardak suya baktığınızda?bu bardağın yarısı boş? demeyin, ?bu bardağın yarısı dolu? deyin yeter?

Bazen, sayfanda boyayacak yer kalmamıştır, sıkılırsın.

Seslenirler Yarınlara

yüreğine takmalı güneş gözlüklerini; gördüğünü hissedebilmeli!

Hz. Ali: - "On iki dirheme."

Bir adam ve oğlu ormanda yürüyüş yapıyorlarmış. Birden çocuk ayağı takılıp düşüyor ve cani yanıp 'AHHHHH' diye bağırıyor.

"İşte" demiş ermiş, "Kim ki hayat sofrasında yalnız kendini görür ve doymayı düşünürse o aç kalacaktır. Ve kim kardeşini düşünür de doyurursa o da kardeşi tarafından doyurulacaktır. Şüphesiz şunu da unutmayın. Hayat pazarında alan değil, veren kazançlıdır her zaman..."

Dedi ki: "Bu hüneri suretten görünüşten bilmeyin. Çünkü uyuyan

Bu kertenkele diğerinin belki annesiydi, belki eşi, belki de arkadaşı Kim bilir? Ama bilinene bir şey var ki aralarındaki güçlü sevgi, birinin bıkıp usanmadan diğerini hayatta tutabilmek için ona yiyecek taşımsına neden olmuştu.

Bilmez günlerden nedir...

Bu gün bir harikaydın" dedi."sana ne oldu bunu nasıl yaptın anlat bana

Küçük çocuğun aklı, bu sözlere yatmıştı. Adam, devam ederek

zaman da doğru evime döneceğim!? diye kararlı konuştum.

- Hazırlan dışarı çıkıyoruz.

Futbol musun tribünleri doldurduğun ve yekavaz çığırdığın. Tekmili küfür, tekmili hakaret! Kimine göre bir oyun, kimine göre bir eğlence kimine göre kitlesel bir uyutma mekanizması? Kimine göre geri kalmışlığın göstergesi, kimine göre vitrini dünyanın.

Sorulmasın ahvalimiz yardan başka

-Kimse üstüne düşmeyen işi üstlenmez.

- "Ama bunu tavuklar da biliyor mu? Sen bir de onlara anlat..."

-Efendim, ben bu işe çok şaştım! Bu kadar altınla memleketime nasıl dönerim. Yollarda haramiler, eşkıyalar var. Korkarım ki bunları benden alırlar. Nasıl varacağımı bilemiyorum, dedi.

Küçük kız bunları söyledikten sonra birden heyecanla gözlerini gösterdi: ?Bak gözyaşlarım hemen kurudu bile!?.?

Günler günleri kovalar. Yatak, yorgan, yastık ve de bir vefalı evlat ile geçen yıllar. Bir de beklediği dostunun hasreti vardır yüreğinde.

Dönüp gelirken, avret yerlerini bile kapatmaktan uzak, çıplak bir adama rastladım. Onu örtüsüne dikkat etmesi için uyardım. O ise örtünecek elbisesi olmadığın söyledi. Ben de aldığım giysiyi ona verdim. Çarşıya dönüp dört dirheme bir gömlek daha aldım.

Her şey seninle güzel bu yağmur bu kar bile

Muayenelerde, bebeğin duyma yetisinin etkilenmediği sadece görünüşü bozan bir kulak yoksunluğu olduğu anlaşıldı. Aradan yıllar geçti, çocuk büyüdü ve okula başladı. Bir gün okul dönüşü eve koşarak geldi ve kendisini annesinin kollarına attı. Hıçkırıyordu... Bu onun yasadığı ilk büyük hayal kırıklığıydı; ağlayarak "Büyük bir çocuk bana ucube dedi..." Küçük çocuk bu kadersizliğiyle büyüdü. Arkadaşları tarafından seviliyordu ve oldukça da basarili bir öğrenciydi. Sınıf başkanı bile olabilirdi; eğer insanların arasına karışmış olsaydı. Annesi, her zaman ona "Genç insanların arasına karışmalısın" diyordu, ancak ayni zamanda yüreğinde derin bir acıma ve şefkat hissediyordu Delikanlının babası, aile doktoru ile oğlunun sorunu ile ilgili görüştü; "Hiçbir şey yapılamaz mi?" diye sordu. Doktor "Eğer bir çift kulak bulunabilirse, organ nakli yapılabilir" dedi. Böylece genç bir adam için kulaklarını feda edecek birisi aranmaya başlandı. İki yıl geçti bir gün babası "Hastaneye gidiyorsun oğlum, annen ve ben, sana kulaklarını verecek birini bulduk ancak unutma bu bir sır" dedi. Operasyon çok basarili geçti ve adeta yeni bir insan yaratıldı.

Ayrılıklarından bu yana beş bitmeyen, çile dolu yıl geçmişti... Her günü zehir, her günü hüsran... Ama genç kız hep sevgisini yüreğinde taşımış, kalbini kimseyle paylaşmamıştı. Sevdiğini düşündü işte o an.. Acaba o neler yapmıştı bu kadar sene boyunca.. Kim bilir kiminle evlenmiş, çoluk çocuğa karışmıştı...

Koca denizlere sığmazdı yüreği

İki keşiş yolda giderlerken, bir su birikintisinden karşıya geçmek için bekleyen genç bir kadını gördüler.

-Benim sevincim yarın ölecek bir kızın olmaması!

Ninemin dudaklarından Yunus mısraları dökülürdü. Sonra da ağlamaya başlardı. Ağlar, ağlardı hep... Ömrüm boyunca onun kadar ağlayan birini bir daha hiç görmedim. Neden ağlardı, niçin ağlardı? Bunu hiçbir zaman öğrenemedim. Öldüğünde kısmen çözülmüştü bu sır. Ölüm şekli ağlamasının nedenini az da olsa açığa çıkarmıştı. Ölürken bana bıraktığı miras onun gözyaşları oldu. Ben de ağladım. Belki de ömrümde hiç ağlamadığım kadar ağladım. Ama göz yaşlarım hep içime aktı... Onlar parçaladı içimdeki kayaları... Onlar can verdiler içimdeki bahçeye... Ağladım ve başka bir yönünü keşfettim hayatın. Sonra hasreti kuşanıp hüznü yanıma arkadaş kılarak gurbete çıktım. O gün bugündür gurbetlerdeyim. Yoksa gurbet mi benim içimde... Orası belli değil... Zaten belli olan ne var ki? Gece diyorsun, gündüze çıkıyor yol, hayat diyorsun ölüme... Hepsi birer yanılgı... Hakikat nerede?

Bir hayal yok olsa bile...

as-leon'dan

"o, seni aldatıyor. İş yerimin tam karşısındaki restoranda genç bir kadınla yemek yiyor her öğlen. Sonra sarmaş dolaş biniyorlar arabaya..."

Duanın gücü ile kehanet arasında gidip geliyor, içimden Rabbim sana inanıyorum diye diye duamı tekrar ediyordum. Asırlar kadar uzun süren bir beklemeden sonra Allahu teala duamı kabul etmiş, müjdesini yollamıştı. Babam, abim -eli kolu dolu- karşımda duruyor, babam hafif terli gülümseyen yüzü ile Selamun aleykum diyordu. Evet tılsım tutmuş duam kabul olmuştu. Babama ağabeyime sarılarak onları öptüm.

insan bulutlara benziyor dostum

İçinde yaşadığı ihtişamlı ve soğuk binaların yanında mezar taşı o kadar ufak ve sıcak geldi ki. Bir an tereddüde düştü, ?yuva? nerdeydi? Pahalı tahta ve tekstil parçalarının kapladığı evinde mi, yoksa burada kara toprağın altında, mezar taşının yanında mı?

Genç adam, yeniden iş aramaya başladığında, herkes tarafından geri çevrildi. Bir iş veren, ona, sirkte?Yüzü Olmayan Adam? adında tuhaf bir şov önerdi ve bir süre bu işi yaptı. Bu olanlar boyunca o, hala herkes tarafından reddediliyor, iş yerinde hiç kimse onunla görünmek istemiyordu. Genç adam intiharı düşünmüştü. Bütün bunlar beş yılda gelişmişti.

sabahın bu başlangıç anı

Avcı kuşu salıverir. Uçup karşı ağacın bir dalına konunca da ikinci şeyi öğretmek üzere "olmayacak şeye inanma"der. Bu sözlerden sonra kanatlanan kuş avcının önündeki bir tepeye varıp konar, oradan avcıya şöyle der.

hemen cebinden bir kalem çıkarttı ve

? Birincisi: Şu ufaklığın kendine göre ne de büyük bir hedefi vardı ve neredeyse istediğini de elde edecekti değil mi? Fakat ufacık bir menfaat koca hedeflerini unutturdu. Aslında biz de çok farklı sayılmayız. Gözün önüne düşen ufacık bir saç telinin koca dağı göstermeyip gizlediği gibi, nice bir anlık lezzetler hayatımızdaki çok büyük değerleri feda ettiriyor. Adam bir anlık intikam lezzetini tatmak için düşmanını vurur da sonra hem kendini hem onun ailesini yıllarca meşakkate atar. İkincisine gelince? Sence bu yavrucak çok ihtiyacı olduğu için mi bu kadar istedi o deterjanı?

5 yaşınızdayken sizi cici kıyafetlerle süsledi;

- Pencereden bakan dışarısını görür. Pencereye bakan ise camın kirini.

Osman gibi utanacaktım yokluğunun her nefesinde

ne desem az, ne desem çok

Yolun başı hayat.

< Sabahleyin eğer kendinizi çok ağır ve hareket edemeyecek kadar yorgun hissediyorsanız mutlaka egzersizle başlayın güne. Ya da enerjinizi sağlamak için bol vitaminli bir kahvaltı hazırlayın. Güne enerjik başlarsanız bütün gün öyle geçer. Bunu için şu sözü aklınızdan geçirin: ?Hiç kimse içindeki coşkuyu kaybetmiş bir insan kadar yaşlı olamaz!?

Gözlerimizi acılarla, hüzünlerle, ayrılıklarla, ölümlerle buluşturduğumuzda, sadece iki renk gri ve siyah!

krokanlı bir pastaya hayır diyebilir misin :)

Yaşamlarımızı karmaşık hale getirmeyi bırakmalıyız?

Issız bir dağ yamacında

Aklına geldiğinde gün boyu;ona ihtiyacı olduğunu kafasına takmasıdır belki,

Allah devrin padişahını ayağıma getirip, benim gibi miskin bir gence kendi kızını teklif ettirdi

Yaşamadıklarından pişmanlık duyacağına

haydarpaşa garı

Fakat az sonra düsünceleri tekrar o fakir kiza takiliverdi.

Kalbim: Ebemkuşağı; günde bin kere

Ra taneleri yamacında?O?na ram oldum ;baba?

yeniyılyeniyıl

Hangi kaba girse alıyor biçimini...

Sadece sana seslenişim.

Tutuştu yandı güller hicran meydanda

Derken meleklerden biri;

Sevgisi, özentisi, düskünlügü ve gösterdigi dindarligidir

O mert adamla kucaklaşıp ayrılırken, gecenin ayazını hissetmiyor ve evime yürüyerek dönmek istiyordum.

neden bu akşamta kötü geçsin demeyiz..

ben de o kadar yalnızım işte? diye mırıldanıyordu. Kaldırımın kenarına oturmuş yoldan geçenleri seyrediyordum. ?Bir kedi konuştu? dedim kendi kendime ve o an farkına vardım... Usulca yanaştım yanına. O mırıldanmaya devam ediyordu.

oynayamadığını; giysilerinin kirli ve kendinin de hep banyo yapması gereken bir halde olduğunu görmüştü. Ve, Teddy mutsuz da olabilirdi.

Ewan şaşkındı, az önce hayatında gördüğü en güzel kadından bir teklif almıştı ancak karşısında da yüreğine aşık olduğu kadın duruyordu. Kendini toparladı ve yanından geçen dünyalar güzeli kadına aldırmadan ilerledi. Elinde Holly'le birbirlerini tanımalarını sağlayan kitap vardı. Elini uzattı, "Merhaba Holly" dedi gözlerinin içi gülerek.

Söylemiyordu işte ne telefonda kutluyordu, ne de gelmiyeceğini söylüyordu. Sonunda dayanamayıp sordu;

Ebü'l-Hasan-ı Harkani;

hiç beklemediğin bir anda

Bu dünyayı kazanmak da onlara bağlı.

-Yunus Dede hiç de boş konuşmuyor, sakın sağımızdaki ve solumuzdaki meleklerden bahsediyor olmasın, deyip kendi davranışlarını gözden geçirmişler.

Rimelleri akıyor

Çözülürdü zihnimde buzlanmış düşünceler

hayatımızda hep güzel anılarımız kalıyor gerçekler budur tatlısıyla acısıyla yaşam bir şekilde devam ediyor... sanal ortamda bile güzel bir yaşam bir anı hep güzel dostluklar içimizde kalıyor...

Sensiz yaralıdır zaman, yıllar yaralı

Susuz Adamın Hali

Bir ömür miktarı gülümseme olmaya geliyorum...

yaşamı arıyordum ne olduğunu bilemeden... Bir su damlasıydım, güneşin ışıklarında renklerle oynayan, karanlıklarda

çizgi ararım önümsıra, deliğinden her an taşacak bir ateş. Andante Cantabile?yi asıp duvarıma öyle dinlerim.

haksızlık etmeden tüm renklere

Simdi patatesleri ekebilirsin. Bu sartlarda yapabilecegimin en iyisini

? Ya Musa, O tapındığın Allah? ına söyle de bana da biraz dünyalık versin söz veriyorum ben de O?na tapacağım? der. Hz Musa ; ?Olur, ben senin için konuşur, neticeden seni haberdar ederim? der. Birkaç gün sonra Musa peygamber adamı bularak? Allah Teala ile konuştum ve bana senin bu dünyadaki nasibinin bir kuru ekmekten fazla olmayacağını söyledi? der. Kabullenmez adam, ? Bak ben çok zengin olacağım sen de göreceksin? diyerek para edecek neyi varsa satıp o şehirden ayrılma kararı alır. O zamanki kervanlardan birine katılarak başka bir şehre doğru yol almaya başlar. Kervanla birlikte yol alırken bir yerde mola verilir ve herkes istirahata çekilir. Ateist uyandığında ne görsün? Ortalıkta kendisinden başka hiç kimse yoktur. Kervanı kaçırmıştır uyanamadığı için. Fakat bu onu yıldırmaz ve tek başına yola devam etmeye koyulur. Su ihtiyacını gidermek için vardığı bir kuyudan su çekmek üzere kovayı daldırdığında gördüğü manzara karşısında dona kalır. Kuyunun içi altın doludur. Çıkarabildiği ve devesine yükleyebildiği kadar altını alır yola devam eder. Biraz gittikten sonra kervanı da bulur ve derin bir oh çeker. Belli bir zamandan sonra gitmek istediği şehre ulaşmıştır artık. Kısa bir süre sonra o şehrin en zengin insanlarından biri olur ve kendince servetine denk olan zengin bir kadınla evlenir. Gücüne güç yetmemektedir artık. Gel zaman git zaman Hz Musa? nın yolu o şehirden geçer. Ateist tanımıştır Musa peygamberi. Hemen yanına koşarak? Ya Musa hani benim bu dünyadaki nasibim kuru ekmekten fazlası olamazdı, hani hep fakir kalacaktım. Bak ben artık çok zenginim. Ne oldu sen yalancı çıktın gördün mü? diyerek Hz Musa? ya çıkışır. Hz Musa? Takdirinden sual olunmaz, bunu da sorarım? diyerek oradan ayrılır. Ertesi gün adamın yanına giderek?Senin durumunu Allah Teala ? ya sordum ve ne dedi biliyor musun? der. Adam ise umursamaz bir tavırla? Ne dedi? der.

Mutluluk Borcu

"s" biraz yamuktu, "b" desem sanki kelimeden ayrı gibi, bir başına.

Senin bu erişilmez adaletine kıyamet günü, hem yer, hem gök hemde şu sırtındaki un çuvalı aynı zamanda da ben şahitlik edeceğiz.

Yorgun gözleri, şişmiş elleri

Birden gözüme birisi takıldı.

Ona bakalım ona.

Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına

saolasın yüreğine sağlık 2. birbir )):

Evimin kapısını açıp içeri girdiğim zaman, derin bir sessizlikle karşılaştım, Kocam, iş için Chicago ́ya gitmişti. Telaşlanmaması için ona oğlumuzun hastalığını bildirmemiştim. Esasen çocuğun halinde, yarına kadar bir değişiklik olmadığı takdirde, iyileşmesi ümidi artacaktı.

Bir gün sahilde dolaşırken, harap durumda bir ev gördü kadın, üzerinde satılık levhası asılı olan.

Çocuk, yavaşça yerinden doğruldu. Sanki koltuk değneğine ihtiyaç

-Kaç senedir bu işi yaparsın?

'size iyi davranan insanları sevin, iyi davranmayanlar için iyi

... , . - . - , _, ...

-Elbette! Onu çok sevdiğinize inanıyorum. Fakat; kızınız sizin tarafınızdan ne kadar sevildiğinin farkında değil. Çünkü kendi "Sevgi Dilinizle" anlatıyorsunuz sevginizi. Onunkiyle değil.

Resna Fotoğrafhanesi'ne ya da benzerlerine müşteri olmuş;

Anlamın en büyüğüydü belki de. Ben ne yapıyordum böyle? Aman Allah?ım, yoksa gerçekten kafayı mı yiyordum.

Yaklaş!

Diğer poşetleri de yerden aldı, içeri girdi. Sinirinden kapıyı tekmeleyerek kapattı. Mutfağa geçti, aldıklarını tezgahın üzerine bıraktı. Poşetlerden birinde bulunan içeceği çıkarıp, sonuna kadar içti, ferahlamıştı, alnına biriken teri sildi. Montunu asmak için askılığa yöneldiği sırada, yerde duran bir zarfa kaydı gözleri. Kapıdan girerken neden göremediğini, ellerinin dolu olmasına bağladı. Eğilip zarfı aldı, gönderenin kim olduğu belli olmayınca merakı arttı. Sadece adresi vardı zarfın arkasında. Beklediği bir mektup yoktu, zarfı yavaşça açarken salona doğru ilerledi. Belinden hiç ayırmadığı tabancasını sehpaya bıraktı. Pencereye yakın bir koltuğa oturdu. Akşam, ufuktan tüm güzelliği ile içeri giriyordu. ?Sevgili Oğlum? diye başlıyordu mektup. Kimin yazdığını görmek için mektubun sonuna baktı, isim yazmıyordu.

ben, bazen de siz olabilirsiniz.

Demlenmiş bir mayıs yağmuru, dökülüyor sefil kaldırımlara. Avurtlarım çekiliyor görünmez limanlarda.

:))hoşgeldin

Hz. Şeyh de meseleyi başından anlatmaya başladı:

Çizgileri Tanrı tarafından çekilmiştir.

Benim dağlarım vardı;

-Hünkarım akşam çadırınızın önünde nöbetteydim. Bir ara içim geçti. Ya da öyle olduğunu sanıyorum. Zira mekan aynıydı ve ben ayaktaydım. Baktım dört atlı çadıra yaklaşıyor. Hemen davrandım, önlerine çıktım. Güya 'Kimsiniz, necisiniz?' diye sorgulayıp çevirecektim onları. Ancak vuruldum sanki. Dondum kaldım. Atlar çok asildi ve yere basmıyorlardı. Süvariler hem çok heybetli, hem çok sevimliydiler. Bırakın hesap sormayı, eteklerine kapanmak, ellerini öpmek için yanıp tutuşmaya başladım. Esrarengiz ziyaretçiler hünkarımızı sordular. Çadırdan ışık sızıyordu. 'Meşgul olmalı' dedim. Öndeki 'İyi' dedi, 'Rahatsız etme. Sabahleyin geldiğimizi söylersin. Biz Server-i Kainatın eshabındanız. Efendimiz Selim Han'a selam söyledi ve buyurdular ki: Haremeynin hizmeti kendisine verildi!' Ve geldikleri gibi uzaklaştılar. Bir anda ufukta kayboldular. Sancakları ışıklı izler bıraktı. Tam 'bunlar kim ola?' diye düşünüyordum ki bir ses 'Nasıl tanımazsın' dedi. 'Öndeki Hazreti Ebubekir, yanındakiler, Ömer, Osman ve Ali! Radıyallahüanhüm ecmain.

Bedenlerini tutabilirsiniz, ruhlarını değil.

"Atlas Okyanusu'nun dibine" demiş

yangınların ortasında

Anne bugün bir şey daha öğrendim

anacığım... Gecenin o vaktinde o yağmurda yalnızdı.

''Ben VEFA'yım.!

Allah?ın dedi, çağrısına kulak tıkanır mı?

Ceylan bakışlı yetim bir sevdadır dağlarda. Nur'lar içinde uyuyan avcıya aşık tek yürek belki de... En tatlı sesidir imkansız bestelerin ve aşk için alınan her nefes dağ yollarında bir seherdir. Kısa vadeli ölgün bir hayata inat, doyasıya yaşamaktır tek arzusu.

Nefsinle yeniden çizilecek desenler

Orada tanıdık birine rastladığında aklına bir zamanlar orada yaşayan dünyalar güzeli kız gelmiş ve ona ne olduğunu sormuş... Yaşlı adam önünde gül bahçesi olan bir evi göstererek kızın evlendiğini söylemiş.. Bizimki bir zamanlar herkesi reddetmiş olan kızın kocasını pek merak etmiş...

Ben yordum ruhumu biraz da sen yor

-"oyununuz çok hoşuma gitti. sizin için yapabileceğim birşey var mı " der. mucid şöyle cevap verir.

Bir anda her şey değişti. Muhammed'i morgdan aldılar, bir devlet yetkilisine yapılanlardan daha fazlasını yaptılar. Cennetü'l Baki'ye defnettiler.

?Elbisemi beğendiniz mi?

Aslında kendim de sorabilirdim ama içimde anlayamadığım bir garip his vardı. Sorma cesaretimi kaybetmiştim. Ya yine boya kalemlerim gelmemişse. Ya çolak Kadın; ''Uy yavrum, boya kalemlerini oğlum getirmemiş.'' derse, buna dayanamazdım. Böyle bir gerçekle bizzat karşı karşıya gelmeye korkuyordum. Çolak Kadınnın evi hemen karşıdaydı. Avluda belirince yeniden annemin eteğine yapıştım.

görmüş.

- Mahsulü böyle paylaşmamız doğru değildir. Benim bir yuvam var. Düzenli bir hayatım var. Kardeşim ise bekar. Eşya alacak evlenecek. Gece olur bu kardeş te sırtına bir çuval buğday alır gizlice kardeşinin ambarına bırakır.

?inan bana, bu fırsatı kaçırırsan kendini asla bağışlamazsın.?

Mümkünse yatay bir pozisyon için. Eğer daha ciddi bir cevap istiyorsanız, ne iş olsa yaparım. Şart öne sürebilecek durumda olsaydım, burada bu formu dolduruyor olmazdım.

"Benim eksikliğim çoktur tapunda;

Çünkü hayat, mükemmeli aramaya yetecek kadar uzun değil!

Çiçeklerini açarken, özünden döktüğün damlaların sahte olduğundan dem vuranlar olduysa da, zamansız ve hesapsın buğulandığını düşünenler olduysa da... Öze hüzün gerek değil. Sen damlamasaydın karlara, karların eriyişinden kim söz edebilirdi? Kardelenler nazlı çiçeklerini açar mıydı beyaz karlara inat? Kim beyazlığın sadece karda değil, çiçeklerde de olabileceğini düşünebilirdi.

En zor anlarınızda bile yitirmeyin ümidinizi!...

Yeni bir ölüm bekler beni, uzaktaki.

Rahmet vadilerinden boşanır ab-ı hayat

-'Korkarim gene yaniliyorsunuz efendim. Cunku, Karanlik ta yoktur. Yasamda / realitede karanlik ışıgın yoklugudur. Biz ısık uzerinde calısabiliriz ama karanlıgı calisamayız. Gercekte, biz Newton'un prizmasini kullanarak beyaz ısıgı kırar ve renklerin cesitli dalga uzunluklari uzerinde calısabiliriz. Ama karanlığı ölçemeyiz. Bir basit ışık isini karanlik bir mekani aydınlatarak karanlığı kırmış olur yani

Yüzünü gölgeye çevirdi.. almadan vermişti

Bilge, bir gün sonra ikinci bir yemek daveti verdi. Bu kez, sevgiyi gerçekten bilen ve her gün sevgiyle yaşayan kişileri çağırdı. Yüzleri aydınlık, gözleri sevgiyle gülümseyen pırıl pırıl kişiler geldiler ve bu kez onlar yerlerini aldılar, sofrada. Önlerine birer tas sıcak çorba ve sapları bir metre uzunluktaki derviş kaşıkları getirildi. Onlara da kaşıkları ancak saplarının uçlarından tutabilecekleri kuralını söylendi.

"Yum gözlerini".

Çocuklardan biri, gelecekteki kariyer çalışmaları içi kendisine yardımcı olan yakınlarındaki bir şirketin üst düzey görevlisini onurlandırmış, adamın yakasına mavi kurdeleyi iliştirmişti. Ardından, iki tane daha kurdele vermiş ve; "Sınıfça bu konuda bir projemiz var. Sizden onurlandırmanız için birini bulmanızı istiyoruz. Onurlandırdığınız insanlara ekstra kurdele de verin. Böylece onlarda bu projenin devam etmesi için başkalarını bulabilirler. Daha sonra, lütfen bana ne olduğu konusunda bilgi verin" diye rica etti.

'Buraya hayvanlar giremez.'

Akşam olur. Halife çadıra döner. Kağıdı okur ve cevabı yazar:

Geçti günüm gözyaşlarım silerek

servisin kaliteli olduğu bir mekandı. Annemse, bir kraliçe

Bu yürüyüşümdeki hissettiklerimi, daha sonraki bir günde yazmak amacıyla sesimi kaydettiğim cihazımı, şimdi kapatıyorum.

BÜLBÜL GÜLE AŞIKMIŞ HER GÜN SEHER KATİ SABAH UYANIR GÜLÜN YANINA GİDİP, DİLİNİN DÖNDÜĞÜ KADAR AŞKINI VE IZDIRABINI GÜLE ANLATMAYA KARAR VERİRİMİŞ, AMA GÜLÜN YANINA VARINCA GÜLÜN KİBİRİNDE VE GURULANMASINDAN KENDİNİ GÜZELLİĞİNDEN BAHSEMESİNDE, ZAVALLI BÜLBÜL SABIRLA GÜLÜN SUSMASINI BEKLERMİŞ. DERDİNİ IZDIRABINI GÜLE BİR TÜRLÜ ANLATAMAZMIŞ. AYLAR GÜNLER HEP BÖYLE GEÇMİŞ MEVSİLER DEĞİŞİM SONBAHAR GELMİŞ HAZAN VAKTİ OLMUŞ GÜLÜM YAPRAKLARI DÖKÜLMÜŞ BEDENİ YAŞLANMIŞ PÖRSÜMÜŞ FAKAT HİÇMİ GÜL KİBİRİNDEN TAVİZ VERMİYORMUŞ, BİR SABAH SEHERDE GÜL BÜLBÜLÜN GELMESİNİ BEKLEMİŞ, FAKAT NE GELEN VAR NEDE GİDER GÜL TELEŞLENMIŞ BÜLBÜL GELMEYİNCE, SORMUŞ DİYER BÜLBÜLLER BÜLBÜLÜ, ONLARDA GECE BÜLBÜLÜN ÖLDÜĞÜNÜ SÖYLEMİŞLER ;ÖLÜRKENDE GÜLE AŞKINI HASRETİNİ ANLATMALARI İÇİN RİCADA BULUNDUGUNU SÖYLEMİŞLER, AMA DİYER BÜLBÜLLER BU KADAR GURULU KÖTÜ DURUNDAKİ GÜLE KENDİLERİNİ YANINA GELİPDE ARKADAŞLARINI AŞKINI ANLATMANIN ÇOK ZOR OLDUGUNU, ÇÜNKÜ DİYER GÜLLERİN KIR ÇİÇEKLERİNİ ÇOK DAHA GÜZEL OLDUGUNU GÜLE SÖYLEMİŞLER, GÜLÜN ÖMRÜNÜ ÇOK AZ OLDUGUNU KASIMPATINI AKŞAM SEFASINI V. S ÇİÇEKLERİN ÖMRÜNÜDAHA UZUN OLDUGUNU ZAMANLARIN ONLA GEÇİRMEK İSTEDİKLERİNİ SÖYLEYEREK ORDAN UZAKLAŞMIŞLAR. GÜL YAPA YALINIZ KALINCA HATA YAPTINI ANLAMIŞ AMA SON PİŞMANLIK HİÇ BİR FAYDA GETİRMEMİŞ GÜLE...

beyhude açardı meyveleri... bir müjde misali...

O kadar narindi yüreğime yansıyan duruşun. O kadar narin...

yapraklarıyla.

O andan içime sızan, içimde kalan, çok uzaklardan, zamansız, bir başka dünyadan; denizden gelen `bir his`onun varlığından yayıldı; `tarifsiz ve kutsal`.. Ve bu his ile dolu, dopdolu olduğu halde yıldızların altına uzandım, çakıl taşlarının üzerine...

Hurma Ağacı

neşesizdir kahkahaların;

ben Şiraze, atamadım başımdan toprak hasretimi.

Küçük kız, hayatımın en güzel sevgi öykülerinden birini süslemene?bir lira? mı sebep olmuştu? Kaç tane bir lira vardı, yağmurların ardından gökkuşağı çıkaracak? Bir yerlerde ne çok yağmur vardı ve diğer bir yerlerde bolca?bir lira...? Neden birleşmiyorlardı?

Yeni doğan gün, ağırladı beni asilce

bundan sonrasında mı lal rengi masallara yelken açacağız Şiraze?

Adam, çocuğu şöyle bir süzdükten sonra:

En büyük zafer düşmemek değil, düştüğün zaman ayağa yeniden kalkabilmektir.

en onulmaz derdin tam orta yerine düştüğümün idrakinde değildim elbet?.

Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmis

ve öfke nedir bilmeyen tadamaz aşkı.

- İşte bunu ona götür. dedi.

-Ey İmam Efendi! Dünya üzüntüsünü gönlüne sakın koyma. Bunları hayırlı işlere sarfedersin. Yalnız bu sırrı kimseye söyleme. Şayet anlatırsan o zaman bunlar elinden çıkar, aldırırsın, buyurdu.

İhtiyarın yüzü değişti. Zorla başını kaldırıp çocuklarına:

"Sevda" dedi.

-Nerden mi, anneler günü için izin almadın mı?

Değdi, dedi, gözleri dolarak asker, Değdi

Güzellik şahikası gülümserdi yüzüme

Uyuyor musun...

Yaşamanın güzelliğini her zaman duyabilir insan. Hatta şimdi gördüğünüz gibi, geciken bir vapur beklerken bile. Yeter ki her şeyi, her şeyi, insanları, duyularımızı, eşyayı sevelim. Bir çocuğun dış dünya karşısında duyduğu hayranlık olsun içimizde.

Hasan Can çıkar. 'Tuhaf' der, 'Sultan bir işaret bekliyor ama ne?' Tam o sırada bir başka Hasan yaklaşır. 'Ben' der 'garip bir rüya gördüm, ama şimdi bunu nasıl anlatmalı sultana?'

Bu arada annesini hiç merak etmiyordu. Yalancıydı annesi, ölse bile bir kayıp sayılmazdı.

Yener o sırada hastanede yatan bir arkadaşını ziyaret etmekte idi.

Uyanır da uykusundan

Ve tanrılar kalır önünde

canım.

?O evde bir deli kadın var, ona anlat derdini. Bir gözü öte alemlere çevrili imiş. Düz duvarda kapılar açıp giriyormuş. Bir keresinde çatıdan uçup gittiğini görenler olmuş. Sokaktaki kedi köpekle konuşuyormuş? dedi Maşka.

çok iyi huylu... ve arkadaşları onunla olmaktan mutlu..." diye yazmıştı.

Ben bu fırsatı kullanmak ve oynayabildiğimi ona

2056 yılını yaşaman zor,

Koca Yunus'un erik dalına çıkıp da üzüm yediğini zannetmesi işte böyle bir vetirenin sonucudur.

?zaman? diyorum bir potin gibi ayağımda, koncu uzun mu uzun, dolanıyor... dolanıyor... dolanıyor...

Günlerden bir gün, bir dağın yamacında dolaşırken, o güne kadar hiç görmediği güzellikte bir güzellik fark etmiş: Bu laciverte çalan rengiyle son derece güzel ve nadide bir Gül imiş.

-"Köpek yavrularını kaça satıyorsunuz?"

gece kara gözler gibi bakan dağlar

- Allah emretmiş, bize uymak düşer. Fabrikayı hemen kapat, ben gelince borçları hallederim.

- Bu zaman süresince benden ne öğrendin?

Bazen gelecek kaygısından

Başka cennet yok. Cennet burada, içinizde, yanınızda, az ötenizde.

değişmeyen zarflar hayatımı ne zaman işgal ettiler?

sen kal ben gideyim şimdi

Hesap ve sorgu devam ediyordu. Bu arada onun ismini de okudular. Hayretle bir sağa, bir sola baktı. ?Benim ismimi mi okudunuz? dedi dudakları titreyerek?..

2 ay,3 ay,6 ay derken çocuk okuldaki bir yilini doldurmus..

Kış gecelerinde masal anlatılırdı.

as-leon:)

Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun etme

"Hayat Gözlerine değdiğim yerdedir"

- "Bundan sonra şu gerçeği unutmayın: "Tek önemli vakit vardır, içinde bulunduğunuz an. O an en önemli vakittir, çünkü sadece o zaman elimizden bir şey gelebilir. En önemli kişi, kiminle beraberseniz odur, zira hiç kimse bir başkasıyla bir daha görüşüp görüşmeyeceğini bilemez; ve en önemli iş iyilik yapmaktır, çünkü insanın bu dünyaya gönderilmesinin tek sebebi budu

tebessüm

Belli olmasin diye dikerler sarimsak...

Çöl ortasındaki Sevgi Ağacı, gölgesinde yaşayan hayvanların sevgi ve mutluluğu ile beslenip büyürken, gölgesindeki hayvanları da mutlulukla doyururmuş. Ağacın gölgesinde kedi ile fare kucak kucağa uyurken, köpekler kedilerin tüylerini yalarmış. Ağacın gölgesi büyüdükçe, altında daha çok hayvan barınır olmuş. Ağacın yaprakları büyüdükçe kalp biçimini alıyor, sevgi ile çarpıyormuş "pıt, pıt" diye...

?Bana ver Allah?ım onu aya götüreyim.?

Geç kız üzgün görünen yabancıya gülümsedi. Adam kendini da ha iyi hissetti. Geçmişte bir arkadaşının yaptığı bir iyiliği

yok gibiydi, tıpkı sevdiği kıza karşı olan aşkı gibi denizinde sonu yoktu.

Oturduğu evin tapusunu, çocuğunun üstüne kaydettirmişti. Tapu dairesinde çıktıktan sonra bir küçük lokantada öğle yemeğini yedi, vakit geçirmek için parkları dolaştı. Bir parkta Cem Karaca?nın şarkısı çalınıyordu; ?Allah Yar! Allah Yar!?.

Ölümü tanımak gerekir ona alışabilmek için. Savunabilmek için kendini özgürce, önce yanlış yargılanmış olmak gerekir. Bilirim, hem de çok iyi bilirim, bir köpekten kaçarken onu korkuttuğum için peşimden geldiğini. Korku sevgiyle yitirilir.

Yıllar sonra senin gözlerinde gördüm yıldızları...

Babam Seyrediyor

Genc adam gelir babasina;

Sade, basit, işine yaramadıkça

-"1. kare=1

Facebook'ta EN HIZLI BÜYÜYEN KPSS-PAYLAŞIM GRUBU na siz de üye olun.(11 KASIM 2009 SAAT 14.00 İTİBARİYLE ÜYE SAYIMIZ : 1188)

?Evlat!? dedi bize hikayeyi anlatan Çoban: ?Sevda söze gelmez; hele göze hiç? sustum bakışlarımla ondan devam etmesini istedim. Ka? ile göz göze geldik. Gözleri buğulanmıştı Ka?nın: ?Biliyorum, bu hikayenin sonu kötü bitiyor; ama ne yapayım kendimi tutamıyorum? dedi. Sustuk ve söze Çoban devam etti.

ömrün tükenmiş

CAN DÜNDAR

CIA elemanları süratle ormana dalarlar ve iz sürerler. 3 gün sonra gelirler. Ellerindeki örnekleri analiz etmek için laboratuvara ihtiyaç duyduklarını belirtirler.

CAN: Teşekkür ediyorum öğretmenim. Bana gerçek zenginliğin ne olduğunu gösterdiniz.

Küçük limon ağacı altında filizlenen tohumlar, bir kaç hafta içinde cennet çiçekleri gibi açıp bütün bahçenin göz bebeği haline geldi. Bu arada ağaç, elinden geldiği kadar kendilerine yardımcı olmaya çalışıyor ve çiçeklerin sevdiği yarı güneşli ortamı sağlamak için, eski yapraklarını döküyordu.

Biz bayrakla yaşarız

But tomorrow comes and tomorrow goes,

Bunun üzerine Sultan Mahmud, Ebü'l-Hasan-ı Harkani'nin önüne bir kese altın koydu. Buna karşılık Ebü'l-Hasan, sultanın önüne arpa unundan yapılmış bir yufka ekmeği koydu. Sultan ekmekten bir lokma aldı. Fakat lokmayı yutamadı. Bunun üzerine Ebü'l-Hasan hazretleri;

Bir kibrit çöpü şahittir bütün yaşanmışlara.

doktora sordu: "Hemen mi öleceğim?.." Küçük doktoru yanlış anlamış,

Ne ışık, ne sis, ne buğu gibi,

gülümser miydi o zaman yüzün

Önce Müslüman olmayan kesimlerin, levantenlerin başı çekmesiyle,

Bunca şeyi anlayınca,?inşaallah?,

diye gülümserdi.. Testisi dolunca, " sana kolay

- "Demek doldu ha" demiş hoca.

1 yaşınızdayken sizi elleriyle besledi ve yıkadı;

-Biliyorum, onun başına kötü bir şey geldi... Ona bir şey oldu... bunu hissediyorum...

Korktum ve çocuklarımdan da kaçırdım gözyaşlarımı.

ve çoğalmaktır gökkuşağının

herdem sensizlik çöreklenir üstüme

Ne diyebilirim, sen, bir düş değil misin...

Gitmek sadece gitmek yüklüyüm be aralar..

başlayacağımı bilemiyordum.

Öykümüz ünlü Çin düsünürü Lao Tzu'nun zamaninda geçer.. Lao Tzu bu öyküyü çok sever, sik sik anlatirmis hatta..

şaka olmalıydı. Kadını yerleri silerken hemen her gün görüyordum.

olamadıktan kelli...!" diye gözleri doldu geldi..

'Surada taslarin arasinda bir pinar var,' diyen adam eliyle orayi isaret

Bazen kendi içimdeki çocukla kavgalara tutuştum

seni ve çocukları o kadar çok özlemiş durumdayım ki, bir metre

Bence hayatın en önemli özelliği, bize her gün yepyeni olanaklar sunuyor olmasıdır. Sunulan imkanların farkında olmak demek, içindeki dünyanın farkında olmak demektir. O halde;

Biliyorum, bir kere çıktın karşıma, düş olsa da fark etmez.

Evvel zaman diyor biri

Melekler gözle görülmüyorlar. nasıl sibat edersiniz?

Meksika sahillerinden onca yolu aşıp geldi; Akdeniz kıyılarına yumurtalarını bırakmak için. 200-250 yıl süren yaşamında hep gelirdi buraya belki de, bu sahillere. Gitgide kalabaklışan, gitgide kirlenen bu dünyaya, herşeye saygısını yitiren insanlığa rağmen...

"Anlayamadım" dedi

Başka renkte iki göz

Duyarlılığınız arttıkça

- Ya Ebu'l Hayr! Otuz senedir, bu ekmek orada durmakta idi. Ban bu ekmek kimin elinde yeni fırından çıktığı gibi kimin elinde sıcak olursa, onda alemin istifa edeceği vaafedildi. Bu vaadin tamamı senin oğlunda olsa gerektir. O zatın senin oğlun olması şeref olarak sana yetmez mi? buyurdu.

bu kumandalı araba sizin olabilir."

Arkadaşlarına destek olmak ve nefretin yerine sevgiyi koymaktır.

Yalnızlığın sularında yuğ

Bunun düşüncesi bile hoş değildi. Gözlerini yere indirdi. Gözyaşlarını

Gittiğimiz restoran, çok şık olmasa da sevimli, sıcak ve

Nedendir bilinmez soğana karşı düşmanlığı vardır: Tarlasının yakınından bile geçmez. Bunu bilenler ya sözü bilerek soğana düşürürler onun bulunduğu mecliste ya da bir baş soğanı masasına veya yakın çevresine bırakıverirler. Daha cesaretli olanlar ceketinin cebine kaydırıverirler orta boy soğanı? İşte o zaman seyreyleyin manzarayı. Kahvehane ise kahvehane köy odası ise köy odası şenlik yerine dönüverir. ?Kim koydu masamın üstüne bu mereti? çığlıklarına etrafın kahkaha sesleri karışır; o yaştaki bir adamla alay etmenin adı, eğlence oluverir.

Kocamda anahtar var, fakat o da şehir

Geçmişi çıkarmalı...

Kuşlar gibi pervaz etmekte sonsuzluğa ruh;

ve bağlanmıştır körler

Sükunetini bozmamak için içini kemiren uğultuyu ne kov ne de sahiplen. Çalılıkların içinde, taşların duldasına saklanmış kaplumbağanın yüzüne bakmaktan vazgeçtiğin bir sırada, Su'yun bir parçasının ilk defa bulutların gölgesi altında yere koştuğunu gör. Kısa günlerin, çabuk geçme telaşı ile bakakal. Uzağa düşen ışıkların parlayışlarını, gidiş gelişlerini yaşa. Ürkek bir kırlangıcın çığırtkan sesleri arasında belini doğrultup uzamaya çalışsan da ufkundaki darlık onu takip etmekten ötürü seni yorar. Başını yere diktiğin bir zamanda Su'yun, Berika'nın yorgunluklarını yüklendiğini, sesinin bir yanını bulutlara bırakıp yere ulaştığını bil.

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil.

Delikanlı çalıştığı ayakkabı atölyesinde bölüm şefi olmuş, aylığına yüklü bir zam yapıldığı için evlilik hazırlıklarında bulunmak için yeni bir apartman dairesine taşınmıştı. İki aydır burada oturmasına, bazı günler defalarca içeri girip çıkmasına rağmen apartmandaki komşulardan hiçbiri onunla ilgilenmemişti.

- Bir daha benden izinsiz gezmek yok!. dedi. Ya dua etmeseydim ne olurdun o zaman?

Üzüntüler azalır sevinçler katlanarak çoğalır mıydı, yukarılarda ya da aşağılarda.

Hem sporcu oldun,

Herkes mükemmel olabilir. Gereksinim duyduğumuz tek sey sevgi dolu bir yürek ve gücünü sevgiden alan bir ruhtur

seçimin var: Havan ya iyi olacak, ya kötü.. derim.

kara, bakışsız bir kedi

Fısıltı şeklinde fırıncıya sordum. Neden taze ekmeği beklemesini söylemiyorsun? Biraz sonra çıkacak ya!..

Çocuk Gibisin?

Tamara, o vakit Havva?nın yaratılış kıssasını hatırlar, eğe kemiğine dokunur ve eksikliğini kalbinin en derin yerinden hisseder. Tamara, elini böğründen çekmemiştir ki, Çoban avam lisanı ile selam buyurur. Tamara, düşlerin hakikate kumaş biçtiğine inanlardandır. Evet; odur düşlerinde gördüğü delikanlıdır bu delikanlı, boyu posu ile bir endam güzelidir. Tamara, selamına balı katık edip selam çevirir. Çoban, bir kor gibi; Tamara, bir nar gibidir. Ruhlarından bütün gece, adanın lacivert sularla vuslat bulduğu yerinden bir alev yükselir. Çoban, bilir ki açlığı Tamara?dır; Tamara dahi bilir ki doygunluğu Çoban iledir. Çoban Erzurumlu Emrah? tan bir şiir okur:

``Terör niye durmuyor, sebebini ben söyliyeceğim. Ama, karşıma akil adamlar gelsin!``

"Geçmişi hatırlamayanlar, onu bir kez daha yaşamak zorunda kalırlar."

Benlerim çoktur akranım yoktur,

yazmış ve olanları anlatmış. Bu arada mektubu götürmek için bekleyen

azdırıp sonra birden çekip gideceksin.

Küçük kız, yumuşak bir sesle:

ve biraz daha yaklaştıktan sonra tamamen yanan kelebek "poff!" diye ortadan kayboluvermiş...

Odayı büyük bir sessizlik kaplamıştı, annem bir köşeye oturmuş, sessizce ağlıyordu. Odanın bir diğer yanında dedem, babaannem, amcalarım ve halalarım vardı. Odadaki soba, kuru meşe odununun da etkisiyle büyük bir şevkle yanıyor, içeridekilerin yüzüne sanki bütün kinini kusuyordu. Hepsi büyük bir suskunluk içerisindeydiler. Zira artık ayrılık vakti gelmişti. Ben olanlardan habersiz, bir çocuk masumiyetiyle çevremde olanlara bir anlam vermeye çalışıyor, bir yandan da meşe ağacının kalın sapından yontarak yaptığım arabamla oynuyordum. Dedem, kendince babama bazı nasihatler veriyor, gittiği yerde dikkatli olmasını öğütlüyordu. Babam ise sessizce ve başını hafif öne eğerek dedemin söylediklerini tasdikliyor, bir yandan da gözleri annemin olduğu tarafa kayıyordu. O da görüyordu annemin bir kenarda gizli gizli ağladığını. Belki yalnız bir aile olsalardı, yani dedem ve amcalarım olmasaydı annemi kendince teselli edecekti. Ama geniş bir aile de, hele hele töreleri ve adetleri olan bir aile de bunu yapması mümkün değildi. Zira babam, evlatlarını bile son kez öpememişti.

?Ah zavallı yavrum? diyordu. ?Bilir mi sorsam, sormadığım soruların cevabını? Konuşsam anlar mı dilimden? Konuşmadan, yüzüme bakıp susar mı öylece. Bilir mi neden bu kadar korktuğumu?. İçimdeki korkunç acıyı, gözlerimdeki uçurumu, katran karası geceleri. Anlar mı gözlerimdeki hüznü, kendime bile kapattığım duygularımı?

İsteme dumanımı dağıt külümü benim

Onlar kendi yolunu izleyen Hayat'ın oğulları ve kızları.

Böyle tek başıma bitkin bir halde

El ele ve daima ileriye

Masalın dışındakiler çocukluğumuzun en hızlı silah çeken Red Kid?i gibi güneşin batışına yani karanlığa yürümeyi öğrettiler bize hep,

?kabili yok? de

Gözden perde iner birden

ekip, sulayıp bir yıl sonra getirecektiniz. Ama

Sevgi her dilde ve dinde ayni cosku mutluluk degilmidir?

Ya da, elindeki tatlıyla çal komşunun kapısını,

Küçük kartal, artık daha sık gökyüzüne bakıyor ve uçan kartallar gibi uçmak, özgür olmak istiyormuş. Ne zaman bu düşüncesinden arkadaşlarına, ailesine bahsetse, hep şu cevabı alıyormuş. "Sen bir tavuksun. Bırak bu hayalleri."

Eczacı Sally'e bakarak:

Köyün birinde bir yasli adam varmis. Çok fakirmis ama Kral bile onu kiskanirmis... Öyle dillere destan bir beyaz ati varmis ki, Kral bu at için ihtiyara nerdeyse hazinesinin tamamini teklif etmis ama adam satmaya yanasmamis..

"Evet, evet. Can borcun var, sensizlik öldürüyor beni".

sende doğan apansız

Siz kardeşler hangi kedileri seversiniz?

Çocuk, hafta sonlarında yaptıkları misket oyununu ilk defa kazanmış olmasına rağmen koşarak geldi. 6-7 yaşlarındaydı ve üstündeki elbiseler, tek kelimeyle dökülüyordu.

- ?Yaşadıklarımız için bir hikaye mi yazıyorsun? Yoksa benim hakkımda mı?

Artik damarlarimda Yahudi kanı dolasiyor!?

Şenis?Beni, yaşarken kaçırdıklarım düşündürüyor?

Bir gün hanımına, içerisinde para bulunan bir kese verir, "Bunu sakla, sonra senden isterim" der.

- ?Fakat daha önce gördüğüm diğer kurşun kalemler ile aynı!?

İnsan karanlıkta her alıcısını başıboş bırakır ama kulaklarını kapayamaz bir türlü. Kulaklarıyla görür, kulaklarıyla yaşar, hatta aklıyla doğruyu bulur demişlerdir amma katiyen değildir öyle, insan kulaklarıyla bulur asıl hakikati. Karanlık çıkmazlardan onu çekip alacak sadece ve sadece kulaklarıdır. Bu iki küçük alıcı dünyanın yalanlarına kapanırken alemin gerçeğine açılmayı biliyorsa kurtuluş işte oradadır.

Ailesiz bir gönüle

Kanadı kırık her kuşa

Sevgilim sevgilim hayatım gelinim

Koşarak gelirdik?

O, her şeyinizdir... dostunuz, arkadaşınız, kardeşiniz, sırdaşınız, kılavuzunuz, yönünüz, hayat enerjiniz...

girebilirsin."

Sabahtan bir güzel gördüm

"Gitmek" dedim.

Her taşında bir aşk saklı

O gün akşama kadar derse girmişti. Müthiş bir ağırlık vardı üzerinde. Duasını yaparken, başını ellerinin arasına alıp secdeye durdu. Namazdan sonra bir süre bu şekil tefekkür etmeyi severdi. Gözleri kapanır gibi oldu. ?Ne kadar da yorulmuşum.? dedi. Daldı gitti öylece?.

-Evet, hatırladım.

Kendiniz gibi olmaya zorlamayın.

-Havalar kim bilir ne zaman ısınır. Beklemek şart mı?

halde neden

Bir türlü bitmeyen yollara mecbur bir yolcu için hasret öyle eski, öyle uzun bir takvim ki mesafelerinde kaybolmayacak gönül bulunmaz.

Bu ' biri' hayatınızdaki o boşlukta iyilerin derinliğini

Bir kadin evinden çikti, evinin önünde beyaz, uzun sakallari olan 3 yasli adam gördü. Onlara: "Sizi tanimiyorum ama aç olmalisiniz. Lütfen evime buyurun ve birseyler yiyin." dedi. "Kocaniz evde mi?", diye sordular. "Hayir", dedi, kadin. "Disarda." "O zaman giremeyiz", dediler. Aksamleyin kocasi eve geldiginde kadin olanlari ona anlatti. Kocasi:"Onlara eve geldigimi söyle ve onlari eve davet et", dedi. Kadin disari çikti ve yasli adamlari davet etti. "Biz bir eve hep beraber girmeyiz", dediler.

kapanışı olarak tabutun üstüne toprak atmaya çağırdı. Yaslı adam hariç

Mezar: cennet bahçesi

El açmak sadece O'na olursa ellerin dolar. El açanlara el açmak züldür,

-'Nasıl bir soru bu böyle, tabiki vardır ' diye yanıtlar. 'Sen hiç soğuktan üsümedin mi?'

Kara kedi bir başka duvarın üzerinden atlayarak gözden kaybolduğunda Hema rahatlamıştı. ?Gitmemeliyim? dedi kendi kendine.

Sutean görür görmez bu kıza aşık olmuş, ama kız ona fazla yüz vermemiş.

as_leon, ilk sayfadaki yazıyı sen mi yazdın

soyledi.'

Daha iki ay evvel, mutluluk diyarına doğru pupa yelken yol aldığını düşündüğümüz o emektar vapurun gürültüyle batmakta olduğuna inanıyoruz şimdi...

Delikanlının babası, Aile doktoruyla oğlunun sorunu ile ilgili görüştü;

- "Sonra, malum kadınların ücretlerini öder eve getirirdi. O çeker gider, ben menkıbeler anlatırdım onlara.

ve babasına müjdeyi

'Siz verdiğiniz notu değiştirmeyin' dedi..

-Baba! Sizi denemek istemiştim. Kamil bir veli olduğunuz anlaşıldı. Kusurumuz afola. Bizi dualarınızdan eksik etme diye rica etti.

Bir zamanlar birbirlerine aşık iki genç vardı. Kızın adı Tispe, delikanlının ki ise Piremus idi. Bunlar yanyana evlerde otururlardı. Birlikte büyüdüler ve çocukluklarından beri birbirlerine karşı ask beslerlerdi. Fakat aileleri görüşmelerini istemezler, birbirlerine uygun olmadıklarını düşünürlerdi. Oysa onlar birbirlerini ölesiye seviyorlardı.

- ''Sen kimsin?'' diye bağırıyor Aldığı cevap 'Sen kimsin?' oluyor

"Terzimi severim," diye cevap vermiş.

Uyumalıyım... uyuyup ağrılarımı uyutmalıyım.

- Sultan için neden ayağa kalkmadınız?diye sorunca, Ebü'l-Hasan, Sultan Mahmud'a;

kalıcı olanlar yaşamın güzel anlarıdır

gelmek isteriz geliriz..

-"Anlıyorum Tommy!"

şöför alaycı bir tavırla

Tenha sulardı yürüyen

Can babasından kendisine hatıra kalan saatin kıymetini bilmemiş, ?saat çalışmıyor? diye kahveci Talip?in kol saatiyle takas etmişti. Şimdi hasta yatağında nereden geldiyse aklına saat, seneler öncesi?o anı? düşünüyordu.

fikrin med cezirlerinde

-Ahhh ahhhh. Şöyle 1000 tane koyunum olacaktı. Yünlerini kırkar ayrı satardım, sütlerini sağar ayrı satardım. O biçim zengin olurdum vesselam.

Başını öne eğerek: "Gerçi bir gün bile kalmadı o evde" dedi alçak bir ses tonuyla... O bunları anlatırken birkaç meraklı daha sandalyesini çekti yanımıza. Hikmet ağabey biraz olsun rahatlamıştı; isteğinin dışında konuşmalarına kulak verenlere aldırmadan konuşmasını sürdürüyordu:

oysa seni bir resim atölyesinin en karanlık köşesindeki ışık belledim

Behçet NECATİĞİL

Varmış gibi duran, ama aslında yok olan bir anne-baba daha çok yetim ve

Senelerdir birbirlerini sevmelerine rağmen ikiside sevgisinden

Sırtında taşıdığın kıl heybe

Genç erkek tüm çabasına rağmen ihtiyara yaklaşamamıştı bile, dalgaların üzerinde boğulan değil, sanki dinlenen biri gibi duran ihtiyar da sanki gülümsüyor gibiydi. Genç bir anda ihtiyardan daha çok kıyıdan uzaklaştığını farketti. Bitiyordu herşey. "Gerçekmiş demek ki " diye düşündü, hayatı, arkadaşları, sevdikleri hızlıca gözlerinin önünden geçiyor gibiydi. İnsan ölüme yaklaşınca böyle oluyormuş. Su yutuyordu ama mücadeleyi bırakmıştı.

İsa aleyhisselam bir ağacın altında dua eden birini gördü. Dikkatlice baktığında adamın ayakları yürümeyen bir kötürüm olduğunu anladı. İki gözü de görmüyordu. Vücudunda ise bars hastalığı olduğu anlaşılıyordu.

Sultan Mahmut kılık kıyafetini değiştirip dolaşmaya başlamış. Dolaşırken bir kahvehaneye girmiş oturmuş. Herkes bir şeyler istiyor.

Ve belki de bazıları için, ?Yalnızlık korkuludur, korkutur, bütün günahların, vesveselerin, şeytanların uğradıkları en müsait zamandır.? da... Ancak böyle olsa da, cihan bağında yürüyüp gidenlerin bağırlarına, kelimelerin sembolize ettiği bir feryatla ara ara düşenler için yalnızlıkları, bu doğuşun en büyük yardımcılarından biridir yine de... Dolayısıyla ondan bu anlamda bir yardım görebilmek ve onunla birlikte olmak için, ya?hep başını alıp gidecek kadar cesur? ya da?hep kalıp savaşacakmış gibi gözüpek olabilmeli...?

-Akşam okuldan geldiğinde onun anlattıklarını dinleyin. Yaşadığı sıkıntıları dinleyin ve onun duygularını anlamaya çalışın. İlk başlarda size yine hırçın davranabilir. Sabredin ve yılmayın. Hatta şöyle güzel bir çay demleyin, o size gününü anlatırken karşılıklı birer bardak çay için. Bu sizin sevgi dilinizle onun sevgi dilinin harka bir kaynaşması olacaktır. Ve ümit ediyorum aranızdaki bu problemler kısa zamanda çözülecektir.

turnalar uçarken, başımdan allı yazmalar düşer...

HAYATIMDAKİ EN İYİ ÖĞRETMEN

Her şey sevimliydi. Okulum, önündeki çam ağacı, kozalaklar. Çam ağacına sarıldım. Ellerim birbirine değimiyordu. Gövdesi reçine kokuyordu çam ağacının. Gövdesinde bir sarmaşık gibiydim. Neden bu kadar seviyordum ki bu çam ağacını? Belki de etraftaki tek çam ağacı olmasındandı. Belki ilk gördüğüm çam ağacı olmasındandı bu sevgi.

Kirlardaki küçük gülü;

hisseder ve ayni zamanda meraklanırda kertenkelenin ayağına çakılmış çiviyi

Ümidimiz bu: Ölürsek de biz, yaşar mutlaka.

Sabredemeyerek sana en çok kızdığım yaramazlıklarından sonra bile, 10 dakika geçmeden Anne diye başlayan bir cümle ve o en yumuşak sesinle geldin yanıma. Bana affetmeyi sen öğrettin Meleğim.

Hiç değil feryadıma sırrım uzak,

Birden, bunların son gülleri olduğunu düşündü.. Önceden

"Yaptim. Seni yarattim!"

küllerin uçmamasını isteriz..

Sudan kopan tuzlar gibi kavrulmak.

ben sensiz de hoşum, senli de bir hoşum; olsan bulanık; olmasan nakıs, nakız ve nair

dış borçları son kuruşuna kadar ödenmeden, pirinçten başka bir şey yemeyeceğim.

yere götürür müsün lütfen?" diye sordu. "Küçük kardeşini ve aileni tanımakKaynakwh:

Ama sana asıl güç ve kuvveti veren ikinci fırın oldu.

Kaynak : Ladikli Ahmet Ağa, Mustafa Özdamar

Kahrın da hoş, lutfun da hoş demesini bir öğrenebilsek?

denk gelir ellerime

Eşi istemese de, ona kulak asmadı ve çocuğunun günlüğünü okumaya başladı.

Karlar uçuşuyor içimde bazısı. Havada beyaz tüyler gibi uçuşan mütereddit taneler konmak için yer beğenmekte kararsız sanki. Onların bu kararsız hali, hüzne bahane arayan gönlüme hemencecik aksediyor. Gecikmiş kararlar büsbütün çıkmaza giriyor.

kendine göçük

Gider, baba dostuna. Kabul gorur, sevinir.

bir yangındır güze doğru

İhtiyar kırık camları atmış dönerken, gençlerin az önce kendisinin oturduğu kayalarda, azgın dalgalara karşı şakalaştığını, birbirini itekler gibi yaptığını gördü. Biraz daha uzakta bir kayaya gidecekti ki, birinin denize düşme sesi ve çığlığı kulaklarında çınladı. Kız düşmüştü, . Sportif yapılı gencin hemen atlayıp kızı kurtarmasını bekledi. Fakat kayadan kayaya telaşla koşan genç atlamaya cesaret edemiyordu.

Daha sonra kendine gelip, yavaş yavaş evine gitti.

Karınca da,

Ufak bir kıvılcımla başlar hayatı.

SİZLERDE DUA ETMEYİ DENEDİNİZMİ SIKINTILI ANLARINIZDA?...

Anlaşıldı Tıkandı baba anlaşıldı, hadi benle gel, deyip almış ve Devletin hazine odasına götürmüş.

- Bizler artık inandık ki, bu kadar adalet ve biribirinin hakkına saygı ancak İslam dininde vardır. Böyle bir dinin salikleri başka dinden olanlara bile bir kötülük yapamazlar. Dolayısıyla biz zindana dönme fikrimizden vazgeçtik, sizin idarenizde hiç kimsenin zulme uğramayacağına inanmış bulunuyoruz, derler.

sana hayırlı geceler dileyerek

?Allah?ım bu sırrı insanların içine koy? dedi.

babacığım"

Yamaçlara tırmanan tutkulu bir yürekti

-"Anlatırım Tommy" dedim. "Anlatırım, merak etme!"

bilmedigini

nergis bahçesinin öğrettiği ilke; en çok bilinen prensiplerden biriydi.

Ameliyat edilen kişi, büyük bir hastahanenin başhekimiydi. Tedavisi ancak yurtdışında mümkün görülen hastalığı aniden artınca, doktor arkadaşları onun böyle bir yolculuğa dayanamayacağını anlamış ve kurtarma umudunun azlığına rağmen ameliyatı üstlenmeye karar vermişlerdi. Ameliyatın zor ve yeni bir ihtisas sahası olmasından dolayı biraz tereddütleri de var idi. Fakat o konuda sayılı bir uzman olan bu genç doktor nereden haber almışsa almış ve hızır gibi yetişip onu kurtarmıştı. Yaşlı doktor, kendisine yapılan bu iyiliğe nasıl mukabele edeceğini bilemiyor ve hemen yanında oturan genç adamın ellerini sıkarcasına tutuyordu. Hayata yeniden dönmenin sevinciyle hiç durmadan konuşurken;

Veysel der kopar mı Analar bağı

Biraz tandır ekmeği, biraz çökelik...

Mutluluk Üzerine

hani yıldızlar yanıp sönerken

?Bu hayattan bıktım artık. Yontmak! Devamlı mermer yontmak... öldüm artık! Üstelik bir de bu güneş, hep bu yakıcı güneş! AH! Onun yerinde olmayı ne kadar çok isterdim, orada yükseklerde her şeye hakim olacaktım, ışınlarımla etrafı aydınlatacaktım.? diye söylenir dururmuş yontucu.

Suyun yüreğini

Ufuk sandığımdaki yüreğim...

? Sen hele bir ayağa kalkmayı dene! Deyince, silkinen kötürüm adam dimdik ayağa kalkar.

bulunur. Duvarı yıkarken, orada dışardan gelen bir çivinin ayağına battığı

Hayat yüzüne vurmadan

metrekarelik yere nasıl sığmak zorunda kalacağını fark etmeli.

Delikanlı sarayın merdivenlerini inip-çıkmaya başlamış, gözünü kaşıktan ayırmıyormuş. İki saat sonra bilgenin huzuruna çıkmış. "Güzel, demiş bilge, peki yemek salonumda ki acem halılarını gördünüz mü?

Camın önünde ışığa doğru çabalarına devam ediyorlar. İnsanın aklına hemen arıların akılsızca davrandıkları geliyor.

Kuşlar uçuştular saçlarından

böyle bir mutluluğu bulamazdı.

as leon seni görmek ne güzel,,

Kelimeler acının içli alfabesinden sahifesinin boşluğuna usul usul dökülürken, genç başını kaldırıp yazıcıya baktı. Artık, bu öykünün kahramanı olmak bana dayanılmaz bir acı veriyor, dedi. Çok yoruldum, ya azad et beni, ya da ucu mutluluğa değen bir sonla bitsin bu hikaye. Yazıcı gülümsedi. Şimdiye kadar hiçbir öykü karakteri kurgusunu sorgulamadığı için, kahramanın serzenişini biraz şaşkınlıkla karşıladı. Demek, bu öykü onu gerçekten büyütmüştü ki, artık olayları sorgulamaya başlamıştı. Yazıcı kendi ruhundan bir parça kopararak oluşturduğu kurguyla didişecek olsa, aslında kavgasının kendisiyle olduğunun bilgisindeydi. Bundandır ki, ruh aynasına yansıyan gencin görüntüsüne bakıp gülümsedi. Hangi öyküye gitsen, hangi kurguya yaslansan, acı çekmeye mahkumsun sen dedi. Nerede olursan ol, savaşmak ve mücadele etmek zorundasın. Bunu bilmeli ve anlamalısın. Yazgının sonunu beklemeli ve görmelisin. Genç, boynunu büktü. Bitsin bu hikaye, yazdı elindeki mekanik kalemi yavaşça sahifesinin sathında gezindirerek. Bitsin artık?

- peki kızım kimin yanında istersen oturabilirsin, " dedi.

- Sağol, paraya ihtiyacım yok.

Ben de seni yaradanın kuluyum.

Daguerreotype, Fransız Bilimler Akademisi'nde bir buluş olarak

- İyi ama, demiş adam, bunların parktan değil de tek bir ağaçtan gelmediği ne malum?

ne desem boş, ne desem yersiz ve yetersiz

yatırlarda mahçup dilekler tutardılar?

Bir müddet sonra sessiz sedasız bir şekilde kız arkadaşı, başka biriyle flört etmeye başlayınca her şey bitmişti. Aşkınının karşılık görmediğini ve tek taraflı olduğunu algılamış "Neden bir başkası?" diye gereksiz soru yöneltmemekle kendi asaletinin yerlerde sürünmesini önlemiş oldu. Bu sabrı ve başarıyı da göstermişti doğrusu...

Dedem, daha üç yaşındayken annesinin ihmali yüzünden bir ayağından olmuş, o yüzden topal lakabını almıştı. Bütün derdi bu da değildi. Efsanevi bir şekilde, çocukken çok güzel bir sesinin olduğunu ve köy düğünlerinde türküler çağırdığını söylerlerdi. Her nasıl olmuşsa olmuş, bir düğünde yine türkü söylerken, bizim oranın söylemiyle?göz değmiş? ve güzel sesi tamamen gitmiş, yerini anlaşılması güç bir ses tonu almış, bir lal olmuş. Keşke bütün sıkıntıları yalnızca bunlarla kalsaydı. Aynı zamanda huysuzluğu da artmış, çevresindekilere hayatı zindan etme konusunda büyük bir meziyet kazanmış. Gözlerimin önünden hala gitmiyor, dedem bir gün kardeşim Serpil?in ağlamasına sinirlenmiş ve ona bir tokat atmıştı. Oysa henüz üç yaşındaydı ve yediği tokat bedeninin küçüklüğüne oranla çok daha büyüktü. Serpil?in yaşı küçüktü ama kendisi çok içliydi. Bu tokattan sonra ne zaman dedemi görse, bir kenarda o tokadı hatırlar ve sessizce ağlardı. Rabbim onu cennetine erken çağırdı. Sanırım, onun dünyada çok fazla ızdırap ve sıkıntılarla mücadele etmesine razı olamamıştı. Diğer aleme göçünü hayal meyal hatırlıyorum. Annem ve babam, onu Ankara?ya tedavi için götürmüşlerdi. Doktorlar artık yapılacak bir şeyin olmadığını söylemiş, babamdan evine götürmesini istemişler. Babam da tekrar eve getirmişti. Evde bize hiçbir şey hissettirmiyorlardı. Ama ben seziyordum bazı şeyleri, Serpil?in bizleri terk edeceğini hissediyordum. Hatta babama sorduğumu hatırlıyorum. Kardeşim bir köşede uyurken, ?Baba, Serpil öldü mü? demiştim. Babam zorla gülümsemeye çalışarak hayır demişti. Evet, ölmemişti, ama ben hissediyordum işte. Bizi terk edecekti. Cennette ona bir yer ayarlanmıştı. Ben ne de olsa henüz altı yaşında bir çocuktum. Olanlara çok da fazla kafa yormuyordum. O gece de öyle oldu. Kardeşimin hastalığı beni çok da meşgul etmemişti. Saat biraz ilerleyince ben bir köşede uyuyakalmışım. O gece annem beni yatağımıza yatırmış. Yatağımız diyorum, çünkü o kalabalık aile ortamında herkesin tek bir yatakta yatması mümkün değildi. Annem yere bir yatak serer ve küçük erkek kardeşim Gökhan ile her zaman koyun koyuna yatardık. Çocukluk işte, hiçbir zaman yan yana yatmazdık. Her zaman yorganı paylaşamaz, o, yorganın tamamını kendi üzerine çekmek ister, ben de kendi üzerime çekmek isterdim. Sırf bu yüzden sürekli kavga ederdik. Annem buna da bir çare bulmuştu. Ben yorganın bir ucunda yatardım, Gökhan da diğer ucunda yatardı. Yani yatağın iki ucuna ayrı ayrı yastık koyardı annem. Her ne kadar Gökhan ile sürekli kavga etsek de, yine de dışarıda bütün oyunlarda birlikteydik.

hırçın esen rüzgarın,

Daha dün baharın geldiğini sanan kuşların yarım kalmış

Nazlıca ağlayan yavrunun sesiyle nasıl fırlarsın yatağından, o soğuk gecede?..

zehir oldu bu hoş gezme

?Meleğinin isminin önemi yok.

?Özür dilerim... Size bir konu hakkinda soru sorabilirmiyim?...

Ve Serap, bir veda niteliği taşıyan bu görüşmemizde, son sorusunu sordu:

Senin karanlığın değildir, bilirim.

Biraz sonra da kararını verdi. O kalabalıktan birer birer ayırıp birer el, birer ayaklarını kestiler. Sıra bana gelince ;

Sonra imparator gelmiş ve tüm gençleri selamlamış.

Koskoca bir ömürde "bir yalnız gün daha nasıl geçecek, bu saatler nasıl bitecek."Diye şikayet edebilecek, kadar muamma!

saray görevlileri birer birer geldiler, sabahtan öğlene kadar. Hepsi

Sevgi, insanlara verdiğiniz sürece, sevgidir.

Ama duvarımda bak atamam sevdalı resimleri

Yarın gideriz belki ona,

"Bilmiyorum" dedim. "Büyük O!"

Açtı.. Kese altın doluydu. Bir de kralın notu vardı içinde.. "Bu

yenik düşmeyi bekliyor.

Yaşamı insanlara sormak istedim... Işıkla tekrar kavuştuğumda

Cömertlik, şehvetleri lezzetleri terk etmektir.

O kadar güzel bakiyorduki, gözlerindeki meraki sezebiliyordum adeta...

Her yanı yemyeşil yapraklarla kaplı

Bir gün yalnızdım yapayalnız. Yağmur yağıyordu dışarıda. Rüzgar sert esiyordu durmamacasına. Kapıları, pencereleri çarpıyordu. Gök gürültüsü, şimşekler sıklıkla tekrar ediyordu. ?Korkuyorum? dedim. Ağladım. Beni kucağına aldın sımsıkı sarıldın, sıcacıktın. Samimiyetin, sevginin sıcaklığıydı bu. O kocaman yüreğinin hararetiydi bu?

Arif amca altmış yaşını aşarken bir kış günü hastalandı. On oğluyla iki kızı baş ucunda ölmek üzere olan babalarına baktılar. Oğullarından biri:

Nitekim şimdi merhabalarla karşıladığımız bu kutlu ay da kaşla göz arasında geçmeyecek ve özlemle, duygulanarak anacağımız?eski Ramazanlar? arasına katılmayacak mı?

Sonra yine bir araya gelirim; yalnızlığa teslim ettiğim düşlerimle. Kendimi yeniden dünyanın içinde bulurum. Duyarım; görürüm, yine yakar canımı gerçekler; ama hiç terk etmez beni içimdeki küçük şeyler.

'Biraz yavaş ol Jack. Önce seni bir çıkaralım sonra bunları konuşuruz. Şimdi iyi dinle, sana yapmanı istediğim şeyi söyleyeceğim.'

Önünde bir nisan sağanağı varsa, geriye dönüp bakası gelmez insanın...

?sorsalar ne çıkar?

Ağzımdan kabarcıklar merakla yükseldi... Aşığım dedi

Ama adam agin o kadar cok insani tasimayacagindan korkarak onlari itmeye basladi. Tam o sirada ag gercekten koptu ve digerleri ile birlikte adamda Cehenneme dustu.

artık dokunamıyor kakülün bulutlara

Sensizlik depremiyle hancı düştü; han düştü

Gözlerin kapalı, huzur içindesin.

Düğün Oldukdan Sonra Sabit Efendi Gelini Görmüş Ki Kör Değilsağir Değildilsiz Değiltopal Değilkollari Tutuyor Ve Güzel Olan Bir Kiz Görür. ağacin Sahibine Gider Der Ki Bir Yanlişlik Var Herhalde Bu Kiz Sizin Anlattiğiniz Gibi Değil. ağacin Sahibi Benim Kizim Harama Bakmamiştir Bu Yüzden Kör Dedim. haram Duymamiştir Bu Yüzden Sağir Dedim. benim Kizim Haram Söylememiştir Bu Yüzden Dilsiz Dedim. benim Kizim Harama Yürümemiştir Topal Dedim. benim Kizim Harama Uzanmamiştir Bu Yüzden Kollari Tutmuyor Dedim. senin De Harama Bu Kadar Dikkat Ettiğini Biliyordum O Yüzden Kizimla Seni Evlendirdim Demiş.

ak ellerini yuğmaya

?Meleğin, ellerini Bana doğru nasıl açacağını ve nasıl dua edeceğini de öğretecek sana.?

Kerem ile Sofu, Ürgüp'e geldiklerinde, yanlarına üç beş ahbap gelir, bir türkü niyaz ederler. Kerem

Resimler kömür karasından yapılırdı.

Tabiki bir gencin bu sekilde kendisine yakinlasmasi ilgilenmesi o yasli yuzunde ki derin cizgileri nasirlasmis goz bebeklerinde kucuk sevinc damlaciklari olustugunu gordgumde benide mutlu etti.

-Sesin de güzelmiş.

Heyula, bir ağ gibi ördü rüyalarımı

Peki nasıl olmuştu da bu kertenkele, bir santim boyu bile kıpırdayamadığı bu karanlık duvar boşluğunda on yıldır canlı kalmayı başarmıştı?

Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil,

Bir gün eve geç gelmiştim. Yaramazlıklar yapmıştım. Komşularımız beni şikayet etmişlerdi. Pencerenin camını kırmıştım. Kardeşimle kavga etmiştim? Sen beni korumuştun. Yok saymıştın her şeyi. ?Sen benim için önemlisin? demiştin. Babama hiçbir şey hissettirmemiştin. Hele babam duysaydı neler olacaktı, onu sen de çok iyi bilirdin. Benim üzülmemi istememiştin. Zaten hiç istemezdin. Kimseye acı vermezdin. Kimseye eziyet nedir yaşatmazdın. İşte beni hep korudun bir liman, sığınak, kuytu, barınak gibi.

- Çok güzel, ikincisi ne bakalım?

Nihayet gün gelip üzümler yetiştikten sonra, kral küleler de dahil herkesin toplanmasını emretmiş. Bir müddet sonra da o bağın üzümlerinden yapılmış şaraptan bir bardak getirilmesini emretnmiş. Daha önce kehanet gösterisinde bulunan köleyi de huzuruna çağırtmış. Şarap bardağını eline alarak:

Koşarak ağrıyan, yoksul çocukluklardan.

Şalteri kaldırınca, atölye aydınlandı. Tahminleri doğru çıkmıştı ama, bu işe bir anlam veremiyordu. Şaka dese, böyle bir şaka yapılmazdı. Kendisini kıskanacak bir düşmanı da yoktu.

Buseler bırakayım,

öğretmen, ?Demek ki babasını göremiyor.? diyor minik öğrencisi için. Ben

Gözlerinde inci

Yoldan geçenlerin anlamadıkları da buydu. Normal bir adamın bu deli ile ne işi vardı, bu pislik içinde yüzen adamın yanında oturup nasıl kaşık sallıyordu?

ibrahim sadri

Bana gelince uykusuz gecemden fazlası ile memnundum. Çok şeyler görmüş, çok şeyler işitmiştim ve çok şeyleri öğrenmiştim.

?Peki bu aynaya baktığında ne görüyorsun?

boşluğunu hatırlatır olmuş. O genç kafada devasa bir endişe büyümeye

istiyorum. Yıllar sonra şöyle bir bakıp?Nasıl da hata etmişim!? dedirtmek

Kim O?

hareketi yapmis ve kazanmis. Derken.. ikinci, üçüncü maç... çeyrek, yari

Milletine bağlı ol da dur derdi

"Ferahlatıcı" diye yanıt verdi genç çırak.

yıllar geçti sönmedi ateş

hiç üstüne hiç... içime dökülen yaşlardan birikme gölün dibine çekilmişim. cidelik dillen artık, o günlerden arta kalan kelimeleri bulup. ne anla beni, ne anlat beni, ne arala penceremi, ne de an beni Şiraze. hiç üstüne hiç'im. gittim gideli, gittin gideli hiç üstüne hiç'im Şiraze.

Yayladan inip sokakların sakin olduğunu görünce anladı bazı şeyleri. ?Düşman? yok olmuştu. Düşman sözcüğü dağ başlarında kalmış, kasabaya, ilçeye inmemişti. Duvarlardaki yazılar kayboluyor, tabancalar evlerden çıkıp gece karanlığında mezarlıklara bırakılıyor, sabahleyin jandarmalar tarafından karakola götürülüyordu.

Sahiplenmeseymiş onları, sadece?emanet bırakıldıklarını? hatırlasaymışım.

Arkadaşları, bunun sebebini merak ettiklerinden:

tam o sırada bir fırtına çıkmış. Bu kavuşmamız, sevdamızın sonsuza dek

Yine bir kar tanesinin gökyüzünden düşüşünü izliyordu. O sırada ahşap evin alt kata inen merdivenleri gıcırdadı. Birden bire içini bir telaş kapladı. Gıcırdayan sesleri çok derinden ve çok yavaş aralıklarla kulağında hissediyordu. Tak, tak, tak... Bu seslerin her birini duyduğunda yüreğinden bir şeyler kopuyordu. Ayak sesleri kendi evinin tam kapısının önünde birden bire sustu. Genç adam kapının arkasında duvara yaslanarak beklemeye başladı. Kapının diğer tarafında ev sahibinin olduğunu biliyordu. Ama kapıyı açıp ona bakmaya cesaret edemiyordu. Kapının diğer tarafında bekleyen ev sahibinin kapısını çalmasını bekliyordu. Ev sahibi kapıyı çalmadı. Uzun bir aradan sonra ayak sesleri tekrar duyulmaya başladı. Kendisini pencerenin önüne sürükledi. Evet, kendini sürüklemişti, pencereden dışarı bakarken yeniden sadece o sessiz sokağı görmek istiyordu. Fakat hissedebiliyordu, sokağa baktığında o sessizliği bulamayacaktı. Pencereden dışarı baktı; iki katlı ahşap evin sokağa açılan ağır demir kapısı ardına kadar açılmıştı. İçeriden, dünyanın en temiz yüzlü o yaşlı adamı önce gökyüzüne baktı, ardından ilk adımını karla kaplanmış caddeye uzattı. Bir anda sokağın bütün o sessizliği bozulmuştu. Yaşlı adam kadife ceketinin önünü ilikledi; rüzgardan uçmasını önlemek için şapkasını okşarcasına başına iyice yerleştirdi ve bir eliyle bavulunu kaldırdıktan sonra baba yadigarı iki katlı ahşap evine son bir kez bakmak için gözlerini yukarı kaldırdı. İşte o an bu iki insan göz göze gelmişlerdi. Bu bakışlar birbirlerini özleyen bakışlara benzemiyordu. Bu bakışlar birbirine kaygıyla bakan, tedirginlik duyan bakışlar da değildi. Bildikleri tek şey bu bakışların birbirlerine her şeyi anlatmasıydı. Yaşlı adamın yüzü sakin ve gülümseyen bir ifade almıştı. Genç adam bu yaşlı adamın son yüz ifadesini hayatı boyunca hiçbir zaman zihninden silemeyecekti. Artık bu şehri terk etmek genç adam için hiç zor olmayacaktı. Yaşlı adam karların üzerinden süzülürcesine sokağın diğer ucuna doğru yürümeye başlamıştı. O anda genç adamın gözlerinden yaşlar dökülmeye başladı. Yaşlı adamın son bir kez geriye bakıp kendisiyle tekrar göz göze gelmesini istemişti. Ama yaşlı adam yürümeye başladıktan sonra arkaya bir daha bakmamıştı. Sokağın sonuna geldi orada durdu, gökyüzüne baktı ve sokağın sol tarafına doğru dönerek görünürden kayboldu.

sevmekle birlikte, bu sevgi ve merhametin odak noktası, en mükemmel eser olan

Belli belirsiz bir görünüp bir kaybolan kadın?gidin artık? dedi.

-"Birkaç haftalık ömrüm kalmış hocam" dedi.

Senelerce senelerce evveldi

Büyü dükkanında satıcı olmak bilgelik isterdi. O güne kadar dükkana gelen hiçbir müşteriyi geri çevirmemisti dükkan sahibi. Herkes, çok istediği birşeye sahip olmak uğruna onca yolu göze alarak gelir ve mutlaka alabileceği en iyi şeyi almış olarak çıkardı. Ama genellikle aldığı şey, istediği şeyden çok farklı olurdu.

Bu sırada çevreden toplanan halk, gösterdiği bu mucizelerden dolayı İsa aleyhisselamın elini öpmek isterler. Ama Allahın Nebisi işaret eder:

- " İlgilendiğiniz için teşekkür ederim. Biraz duygusallık, hepsi o kadar."

Bilmem ki niyedir bu ölümsüz tedirginliği ruhumun. Korkarım bir gün kaybolmaktan. Çünkü bir kere kayboldu mu insan geri dönüş zordur. Yitik ülkeler şeytanın elinde, şeytan her birimizin nefsinde.

Ey ömrüme ömür katan ab-ı hayat

Kan temizlenir cellat ölür

"Anne işim başimdan aşkın" diyerek teşekkür ettiniz.

"SEN'im" dedi.

Gözlerini mezara dikmiş bakıyordu.

Bütün yaşananlar boyunca, her şeye gölgesini düşüren gözleriniz vardı. Bu kadar sevgiyi anlamayan gözleriniz, gözlerinizi teyid eden sözleriniz. Henüz bilmiyordunuz: Sevgi istenmeden gizli bir el tarafından kalbinizin içine bırakılır. Feragatle, samimiyetle, gözyaşıyla besleyip olgunlaştırabilirseniz onu, çağları aşabilir ya da ona denk bir şey olarak, bir kalbe kök salabilir.

Sormuyorum bir yolculuğa kimle çıkılır

Garson kız hayatında ilk defa böyle bir bahşiş alıyormuş. Akşam eve giderken, kazandığı paranın bir parçasını her zaman köşe başında oturan fakir adamın şapkasına bırakmış. Adam öylesine minnettar olmuş ki... İki gündür boğazından aşağıya bir lokma geçmemiş. Karnını doyurduktan sonra, bir apartman bodrumundaki odasının yolunu ıslık çalarak tutmuş. Öyle neşeliymiş ki, bir saçak altındaki köpek yavrusunu görünce, kucağına alıvermiş.

Demem o ki

O günden sonra, ressam yağmurdan korkmadı, aksine her yağmur yağdığında kendini sokağa attı Artık anlamıştı ki, bazen en güzel anlar en korktuğumuz anlarda gizlidir ve her insan korkusunun üzerine gitmelidir

Kanat çırpar yükselir ve sürdürür uçuşu,

dokunmayı denediğimde kaybolan entari; bana hoş kokan bir yemeğin nefisliği; annemin beni sallarken kucağında, alnında biriken ter ve bitmeyen emekler...

Bunun üzerine yaşlı adam, suyun yanına diz çökmüş olan çırağının yanına oturdu ve şöyle dedi:

-Evdekiler yetmiyormuş gibi gözün hala bisikletlerde, diye çıkıştı. Ama eğer beğendiysen, baban ondan da alır.

- Gözlerinin görmesini kim sağladı?

YOLCU DERGİSİ

bu serüven ki

Her deniz ilk bakıldığında uçsuz bucaksız görünürdü..

- Cahil deyip duruyorsun. Ne cahilliğimi gördün. Tanımadığım bir kadına, torununun yanında hakaret mi ettim! .

Yolda yürürken kulaklarımı sevdim birden. Yüzüme bir çok kez kepçe gibi asıldıklarını düşündüğüm kulaklarımı üstelik. Onların her müziği dinleyememekteki hünerlerini sevmiştim zaten. Hiç sevememişlerdi acı soslu arabesk inletileri. Yürek parçalayıcı halk ezgilerine ise nasılda açmışlardı kendi kepçelerini, tıpkı bir anten gibi. Ama şimdi yolda yürürken bir başka seviyordum onları. Simitçinin "simit" diyen sesini duyuşlarini, pazarcinin iş arkadaşina "fasulyeleri şuraya koy" diyen sesini duyuşlarini, giden trenin timbirtilarini uzaktan alişlarini, yolda yürürken sevdim kulaklarimi.

sabahları yağmur düşerdi yollara

O zatta: ?Hayır olmadım.? demiş.

Bir çarşı ekmeği..

Dargınım sevgilere

gördüler diye seni

Sonrada Einstein'i isaret ederek söyle devam etti:

hem yoldan gel hem pasta al

Yatarken aynı yatakta yan yana:

İşten yorgun gelen adam sertçe cevap verir: "Bu senin işin değil." "Babacığım lütfen."

Zeytin ağacının karanlığıdır

vefat edince, ikiz torunlarını yanına almıştı. Yıllardır

Size seslendiğinde odadan kaçarak teşekkür ettiniz.

sen tut zulmeti tutuşsun bu gece ellerin,

Tam karşımdaki masada oturuyordun. Yanındakiler durmaksızın bir şeyler anlatıyorlardı sana. İlgini toplayıp onları dinleyemiyor gibiydin? Gözlerin sağa sola kayıyor, ara sıra şöyle derin bir nefes alıp içini çekiyordun. O gün bambaşkaydın. Bambaşka bir hava esiyordu etrafında. Bambaşka, tarifsiz bir sihirle çepeçevre kuşatılmış gibiydin. İşte o an, gözlerin benden yana çevrildiler. Bakışlarımız buluşup kenetlenmişti. Bu çekim alanından kendimi kurtarmak istiyor ama tutsak gözlerime sözümü geçiremiyordum. Bir hipnoz, bir büyü ya da daha öte bir gizli güç?sonrası sonsuzluk olan? Kiliseden yükselen çan sesi, bir yıldırım düşmesi ya da bir lisenin teneffüs zili, fark eder mi, bir tanesi sonlandırmıştı bu yoğunluğu. Kalkıp ayrı kapılara yönelmiştik. Bizim seçimimizdi farklı yolları seçmek? Bizim seçimimizdi konuşmadan anlaşmak? Böyle olması gerektiğine inanıyorduk. Böyle olmalıydı? Yalana ne gerek!? Buna mecburduk! Belki farklı zamanlarda göz açışımızdan hayata, belki yanlış bir yerde bakışlarımızın kesişmesinden, belki diğerlerinin bizden güçlü olduğunu bilmektendi vuslatsızlık? Düpedüz korkuyorduk. Ondandı benim kekeleyişlerim, ondandı senin her daim mahcup edan? Bağlanmıştık ama günahtı birleşmemiz. Bağlanmıştık ama gölgesi olamıyorduk birbirimizin. Teğet geçiyordu siluetlerimiz. Yasaktı. İmkansızdı.

Tek bir "hayır" ınla herşeyi mahvedebileceğin, yok edebileceğin kadar cimri ve densiz!

"Allah?a yemin ederim ki, o adamdan bir şeyler isteyen fakir dilenci ben idim. Allah da onun mal ve servetini alıp, bana verdi" dedi.

Yaslı adam çaresizlik içinde bir kez daha "Onu ne kadar çok sevdim"

kardeşin için küçük hanım? diye sordu. "Bilmiyorum" dedi Sally. Sonra

Balıkçı ve kedi şaşkın baktılar yüzüme

Kirli sarı duvara çivilenmiş gri asık suratlı posta kutusuna baktım,

yaşamayı başarmıştı? Karanlık bir duvar boşluğunda hiç kıpırdamadan 10 yıl

Senin tutkunla mecnun geziyor güneş ve Ay

O gece biri gözlerini dünyaya kapadı, genç kız ameliyata alındı. Tekleyen ve görevini yerine getirmeyen kalbi değiştirilmişti. Bir hafta sonra tekrar gözlerini açtı dünyaya genç kız. Ama dünya daha farklı geldi ona. Sanki bir şeyler eksikti...

tasavvur bile edemediğim her şey?ini, karşımda bulduğum zaman, korkmanın da ne basit kaldığını görüp korkunun yanında, sokulacağım bir kovuk bulup kendime, yiteceğim bir zerrede, biteceğim... biteceğim... biteceğim... neye yarar?

Kızıl hatıralarda mavi ufuklar

Hayatı ekranlarda değil pencerelerde aramanın vaktidir. Tabiatın sesiyle bütün gürültüleri bastırmanın vaktidir. Hayatın çeşmelerinde uzun uzun yıkanmanın vaktidir.

Tamara?nın peşine düşmüştüm, uzaklardan kopup gelmiş o parçalanmış hikayeyi toplamaya niyetlenmiştim. Sular sır tutmayı biliyorsa Van Gölü?nden keşiş kızı Tamara?nın ilahilerini dinlemek istemiştim. Dalgalar kah bir ağıt gibi içli ve derin, kah bir sevda gibi coşkun ve sökün, kah bir umut gibi uzak ve taze bir sesle söylüyor şarkılarını, taşların bağırlarına. Ben ne bu ağıtları, ne bu sevdaları, ne de bu umutları yorumlayabilecek kadar oralıydım. Hatırıma Yahya Kemal geliyor:

"Nasip ise gelir Hint'ten Yemen'den, Nasip degil ise ne gelir elden?"

sen Şiraze bulduğum bir kevser

Bağlar bozuluyor hikayeler diziliyor ceviz iplerine

Ve insanlar böyle büyürler... Unutmayın;

Nice bir zaman sonra elindeki poşetle çıkageldi Ahmet.

bakışsız bir kedi, kara

Yalnız, beli toprağa yanaşmış, baygın göz kapaklarında ağır bir ruh yorgunluğunu taşıyan ihtiyar, ıstırap yüklü bedenini dayandırdığı asasıyla ölüm karanlığıyla örtülü sokaklarda pervasızca, yok oluşa meydan okurcasına yürüyordu. Yıllar öncesinde bir yazıcı, onu bu öykünün kurgusuna mahkum etmiş, kendisini azad etmesini istediği halde onu bu savaş meydanlarındaki hayatta kalma mücadelesine mahkum etmişti. Mutluluğun ve huzurun asudeliğinin hazzına varabileceği ümidi vardı yıllar öncesinde ama artık neye yarardı ki? Boşunaydı hayal etmek, ucu ebediyete uzanan mutluluk düşleri kurmak. Acılar ve ıstıraplarla eriyip akan ömür defterinde öyle çok yaşanmamışlık, öyle çok özlem vardı ki. Bütün yaşamsal boşlukları bu işkence yüklü savaş meydanlarında acılarla ve elemlerle doldurulmuş, acıya tutsaklığın verdiği ruhsal bunaltılar aklını ve ruhunu metafizik bir deliliğe itmişti. Ne gülüyor ne de ağlayabiliyordu. Ne duyuyor ne hissedebiliyordu. Yalnızdı, yalnızlığın da ötesinde yalnız?Ve yalnızlık, sigara külü kadar yalnızlık/ Ve toprağın rüyaya yılan gibi girişi?

?Öyle mi? dedi mavi kedi hayretle. ?Hiç farkında değilim.? Sonra işaret ettiği tarafa doğru yürümeye başladı kedi. Önünden geçtiği kapılara bakarak büyük boy defterine

Sonra kayıp köşelerde bulmak yüzünü,

Petra saatlerce ağladı ve hep aynı şeyleri tekrarlayıp durdu.

Allah ́ın bile insanlar hakkındaki hükmünü, ömürleri sona erdikten sonra verdiğine inanırken... Biz kim oluyoruz da insanları birkaç kez görmek, iki-üç yazı okumak, birkaç dedikodu dinlemekle yargılama hakkına sahip olabiliyoruz!

Asıp kanatlarına vuslatları,

"Şu tarafa bak bakalım ne göreceksin?" buyurdu.

Elini telefona uzattı. Ezbere bildiği numaraları tuşladı.

Şenis tebessümün pek yaraştığı gözleriyle baktı. ?Korkularımızla yaşamayı öğrenmek mi daha zor, yoksa korkularımızı yenmek mi? diye sordu.

gelmiş... kızının kılığına bürünmüş ve şarkı söylemeye başlamış. Şarkı öyle

Meryem meryem kokunla gel korunak olmaya gül şiraze.

"-Ne dedi Üstad? " diye sordu.

Çünkü varlıktır sevgiye en güzel kanıt

Jack, 15 dakika kadar bir süre yerinden kıpırdayamadı.

Paltosunun cebinden bir sigara çıkardı yaktı.

Lao Tzu

And now we are busy, tired men.

aslında hiç olmadım ben bu oyunda

Yitirdim cananımı buldum canımı Sen?de.

Tanıdığımızı sanırken, daha keşfedilmeyi bekleyen nice el değmemiş duygular ve düşünceler taşıdığını gördüğümüz; sürekli bizi saşırtan kendimiz midir onlarda sevdiğimiz?

Sigarasından derin bir nefes daha çektikten sonra:

-Bu konuyu sonra konuşalım. Şimdi ikimiz de sinirliyiz.

Böyle bir kadinin güzelligi yillar gectikce azalmaz ama?YÜKSELIR? ve?GÜZELLESIR?

Küt küt ölünceye kadar atacak kalbinizin tam ortasında.

yuvarlandı ve tekerlekli sandalyesinden düştü, ben onu

O?nun hoşuna gidecek bir şey yap! Memnun et O?nu..

Naftalin kokulu kazaklarınız inci kolye takıp vitrin ararlar kendilerine, satışa sunulmak istemiyle.

Ziya içinde koşun bir halas-ı meşkura.

Ortalama beş yaşlarında olan çocuk, pek zayıf ve bakımsız görünüyordu. Muayeneyi bitirince, korkunç gerçeği kavradım. Kadına beni beklemesini işaret ettikten sonra evden çıktım. Civardaki dükkanların birinden hastaneye telefon ederek derhal bir cankurtaran gönderilmesini istedim.

Hakk?ın büyük divanında, eli bağlı, dururken

sevdalı menekşem

güller arasında, sallanan sandalyede

Gül endamınla ey zincire vur cesedimi

aynı kanı taşır

Rüyada mıyım, gerçek mi bu

- Bu dünyada insanlara iyi davranmanın hiçbir maliyeti olmadığını öğrendim.

küçüleceksiniz. Beliniz bükülecek,

bir kuşun düş kırıntıları

davranırsınız. Peki ya çok paranız olduğunu bilirken, birden, son anda

Içerim hare hare oldu nerdesin yar!

Yılmamak zorluklardan...

NEY'İN HİKAYESİ

Aşk cevap vermiş: "Gözlerimi geri veremezsin. Ama benim için bir şey yapmak istersen, benim klavuzum olabilirsin"..

Gözlerini kapamıştı.. unutmuştu kendini

Avukat konuşmaya başladı. Bu ses çok sert, acımasız ama bir o kadarda tanıdık geldi. Başını kaldırdı daha bir dikkatle baktı. O sırada saçlarını sımsıkı topuz yapmış, menekşe gözlü, dudakları bir çizgi gibi kapalı avukatla gözgöze geldi. İşte o anda gözlerinde birden başka bir görüntü canlandı. Çağlayan gibi omuzlarından aşağı sarkan sarı saçlar, her an gülmeye hazır yürek şeklinde dudaklar, melek gibi bir yüz ve güzel bir vücut. Bu o parktaki Nazlı olabilir miydi..? Yoksa halisülasyonlar mı görmeye başlamıştı. 2 saat sonra dava bittiğinde hiç bir şey hatırlamıyordu. Yanından hızla geçen avukatın peşinden koşup bahçede yakaladı. Tam ağzını açıp konuşacaktı ki. O menekşe göze ta gözbebeklerinin içine kadar sımsıcak bir şekilde baktı; o çizgi halindeki dudaklar güller gibi açarak gülümsedi ve şarkı gibi melodik bir ses duyuldu. " Merhaba ismim Nazlı. Hayati?biliyorum? dedi. Nazlı? o gün parkta sana şaka yapmak istemiştim.. Herşeye rağmen beni isteseydin, cesurca yanıma gelip bana telefondaki meleğim demiş olsaydın. Ya da 1-2 saniye daha bekleyebilseydin. Sana evet demek için gelmiştim. Oysa sen kendi kalbini sınavdan geçirdin ve başarızsız oldun.? Bu arada, sürekli aradığın... ya da parktaki günden sonra hiç aramadığın telefon, ofisimdeki direkt telefondu." Ve telefondaki melek yürüyüp gitti?...

ğum doğruysa, eskere gidiyormuşsun! Eyi delikan-

Kral bu fidanı dikmiş. "Bir gül fidanı kraliçe olur mu?" diyerek başlamış ağlamaya.

"OF" sesi ıstırabın her tonunu ifade eden yıllanmış acılarla doluydu. Meseleyi anlar gibi olmuştum. O yine devam etti:

Üşüyorum kapama gözlerini diye biten...

Güneş; göğün sisli, kapalı perdelerini aralamak için zorluyor. Geriye egzoz dumanı bırakan arabaların gürültüsü; benzin, LPG kokusu ile birleşince sıkıntı artıyor. Hayret bir şekilde kimse rahatsız olmuyor. Ben de rahatsız olmuyorum. Ama çocuğun içi karışıyor. Bir defasında Şoför Kemal?in arabasına binmişti de başına neler gelmişti. İlk defa binmişti bir taksiye. Bir düğün mü ne vardı. Asıl düğün onun indi. İçinde bayram sevinci. Önce güzel başladı. Ama sonra toz, duman ve gittikçe ağırlaşan sıcaklığa bir de benzin kokusu eklenince öööö! Kendini en kestirme yoldan bir koşuyla eve veya dükkana hatta sokağa atsa ne iyi olacak. Bütün sokağı dolduran fesleğen, reyhan kokuları, benzin kokusunu alıp götürecek. Şadırvandan su içip, yüzünü yıkayacak. Ohh dünya varmış. Şehrin gittikçe çoğalan hercümercine, uğultusuna rağmen, sorun bakalım bu adam da yeşil serin bir düşten esen, serin mis gibi taze rüzgarın rahatlığına bıraktı mı kendini? Buralar ne çok değişmiş. Sokağa kimsenin fark etmediği, edemeyeceği bir hayal gibi yaklaşıyorum.

Defterleri ve kitapları yeterli bulmadığı için odasının duvarlarına kurşun kalemle notlar yazarak evini bilgiye boyayan başarılı öğrenci, dershanede öğretmenleriyle birlikte düzenlediği basın toplantısında, duvara yazdığı yazıların sırrını açıkladı.

diye bağırmak istedi ama sesi çıkmadı.

Güller, senin kapıyı açmadığın güne dek gelmeye devam

Yaşlı kadın, bir antika dükkanından aldığı yüzyıllık fincanı özenle salon vitrinine yerleştirdi. Fincanın biçimi, üzerindeki işlemeler, renkler onun bir sanat eseri olduğunu söylüyordu. Ödediği fiyatı hatırladı; hayır, hiç de pahalıya almamıştı.

Şükür ki, bize düşen Leyla değildir sadece.

Başkalarından saygı, ilgi ya da sevgi bekliyorsan önce sırasıyla kendine borçlusun bunları. Kendini sevmeyen birinin sevilmesi mümkün değildir. Sen kendini sevdiğin halde dünya sana diken yolladı mı, sevin. Yakında gül yollayacak demektir.

Ertesi gün iş dönüşü baktım ki, posta kutumda hala o aynı "kirli" mektup var! almadım. Sonraki gün baktım; aynı mektup yine yapayalnız beklemekte. Bir kaç gün sonra ise kutuya bile dönüp bakmamaya başladım!... altı-yedi hafta sonra dünya yine karanlık gelmeye başladı bana. Bir dosta, bir morale ölürcesine ihtiyaç duymaya başladım. Herşey çok ağırlaşmıştı yeniden. Uyku bile uyuyamıyordum. Gece yarısını geçiyordu aklıma o mektup geldiğinde. Tereddüt bile etmeden aşağı indim, posta kutumu açtım ve mektubumu aldım. Bir saat içinde üç defa okumuş... özlemiş olarak göğüsüme bastırmış ve uzun zamandır ilk defa böylesine huzur içinde uyuyabilmiştim. Bunlar benim ilacımdı, biliyordum. En çok o gün merak etmiştim, bir daha ne zaman yeni bir mektup geleceğini... Ve o akşam gözlerime inanamadım; posta kutumda mektup vardı. Yazı aynıydı, zarfta yine isim yoktu. Üstelik bunda postanenin damgası da yoktu... Açtım zarfı; içindeki kısacık mektupta şunlar yazıyordu;

Sen oraya dek yürür güçlenirsin,

Ne dünyalık bir düşünce, ne bir korku, ne keder

Hiç beklenmedik bir anda aklına gelmesidir insanın,

İçimde doğan güneşim, gök mavisini gözlerime yayıyordu çarşaf gibi

Ve kahvehanede arada bir saatine bakar Namık..

Çocuk fısıldayarak cevap verir "Evet"

- Olur sana ilişmem? Rahatça ibadetini yapabilirsin. Fakat ateşperest ateşe tapmak üzere secdeye varınca, Müslüman hemen üzerine atılır. Sözünde duramaz. Tam o esnada şöyle bir ses duyar:

- Bana nasihat ediniz, deyince

Yol alsın umuda nazlı cerenler, ceylanlar, karda boranda yolunu yitirenler.

Siz de anı yaşayın

Anlatmak istediğiniz çok başkadır, insanlar en imkansızı çıkarırlar, sizi güldürmek için.

Güzel bir film izlediğimizde, keşke O da olsaydı dediğimiz, okuduğumuz bir kitaptan bahsedebildigimiz ve en mahrem sırlarımızı anlattıktan sonra rahatça uykuya dalabildiğimiz bir sırdaş mıdır yoksa?

sana da selam olsun virüs:)

Binadan çıkarken danışmada beni karşılayan kız "Hannah Hanım yardımcı olabildi mi size" dedi.." Hiç değilse bunun sahibinin soyadını öğrendim" dedim.. Cüzdanı elimde sallayarak.. O sırada yanımda dikilip duran hademe bağırdı.. "Hey baksana.. Bu Bay Michael'ın cüzdanı.. Üzerindeki bu kırmızı şeritten onu nerde görsem tanırım.. Cüzdanını hep kaybederdi zaten.. Üç kere ben buldum, koridorlarda.. "Michael sekizinci katta yaşıyordu.. Ok gibi fırladım tekrar asansöre. Michael yatmamıştı. Okuma odasında kitap okuyordu. Hemşire beni ve elimdeki cüzdanı gösterdi. Michael elini arka cebine attı, hızla.. Sonra sevinçle "Evet bu benim cüzdanım" dedi. "Öğleden sonraki yürüyüş sırasında kaybetmiş olmalıyım. Size teşekkür borçluyum." "Hiçbir şey borçlu değilsiniz" dedim. "Ama özür dilerim. İpucu bulmak için açtım ve içindeki mektubu okudum." "Mektubu mu okudun?" "Sadece okumakla kalmadım. Hannah'yı da buldum.." "Buldun mu? Nerde? İyi mi? Hala eskisi gibi güzel mi. Söyle, lütfen söyle.." "Çok iyi.. Hem de harika" dedim, yavaşça.. "Bana onun telefon numarasını ver. Yarın onu hemen arayacağım." Elime sımsıkı sarıldı.. "O benim tek aşkımdı.. Onu öyle sevdim ki, asla evlenmedim.. Çünkü bu mektup geldiğinde hayatım, anlamsal olarak bitmişti." "Bay Goldstein" dedim.. "Gelin benimle.." Asansörle üçüncü kata indik.. Odanın kapısı açıktı. Hannah sırtı kapıya dönük televizyon izliyordu.. Hemşire ona yaklaştı, omzuna dokundu.. "Hannah" dedi.. "Bu bay'ı tanıyor musun?" Gözlüklerini ayarladı bir an baktı, tek kelime etmeden.. "Michael" dedi, Michael, kapıda, kısık sesle.. "Hannah.. Ben Michael.. Beni tanıdın mı?.." "Michael" diye yutkundu Hannah. "İnanmıyorum.. Bu sensin. Benim Michael'ım." Michael Hannah'ya doğru yürüdü yavaşça. Sarıldılar. Hemşire yanıma geldiğinde onun da gözleri yaşlıydı.. "Gördün mü, bak?" dedim "Yaşamda, yaşanması gereken her şey, er ya da geç, bir gün kesinlikle yaşanacaktır."

Bir yaprak düşüyor içime, sararmış, kuru? Bir başına düşüş, gönül ülkeme serapa sonbaharı getirmeye yetiyor. Yeni yeni başlayan soğuklarda haddinden fazla üşüdüğümü hissediyorum işte o an?

Gözlerim kapalı... Yolculuk başlıyor. Sus, konuşma, unutma ve hatırla... Karanlıklar içindesin öyle mi? Değil... Bu yolculuk karanlık bir dehlize değil aşkın deryasına doğrudur. Sen yürümeye başla... Karanlık, birazdan örtüsünü çıkaracak, başka bir yüzünü gösterecek sana... Bir ışık göreceksin, ona tutunacaksın. Onunla yürüyeceksin. O götürecek seni kendine... Hala bir mağaradayım mı diyorsun. Doğrudur. İşte sana kırk kapılı bir saray, her biri kırk odaya açılıyor. Kırk odadan bu defa kırk kapı durur öünde... Söyle bakalım, hangisinden gireceksin? Şimdi, soyun adem suretinden, fesadı, kibri, ikiliği bırak, teni bırakıp can ol ve kalbinin ışığıyla sadece kalbinin sesini dinle. Artık ne doğu var ne batı, ne deniz var ne kara... Yokluğu giyindin çünkü... Öyleyse varlığa bürünmüşsün demektir. Bak, şimdi ruhunun sevincine... Kendini gördün değil mi? Kendini buldun değil mi? Artık, ". Rüzgar! Rüzgar! Bana sevdiğimden haberler getir, sevdiğime benden haberler götür" diyecek misin hala...

Çünkü gelisme halinde olmak

And he rang mine but we were younger then,

Kış burada beklemeden ve bekletmeden gelirdi. Bu yüzdendi işte; kış burada hiç beklenmez, gitsin diye kapılar aralık bırakılırdı. Ziyaretin kısası makbuldü madem, bu gitmek bilmeyen misafir nasıl karşılanırdı buralarda? Bu denli keskin, bu denli sert, bu denli katı ve bu denli kapalı insanlar?kış? üzerine hangi vurguları yapmışlar, hangi şarkıları söylemişler, hangi ağıtları yakmışlar; onu hangi ninniye almışlar ve hangi masalda sevmişlerdi onun soğuk, beyaz, parlak, güneşli, yakıcı ve bitmez yanlarını?

10 yıl daha seni idare eder ya,

Geceye doğan güneş, sabah sendedir.

not aldım:)

Sudan kopmuş tuzlar gibi yanarım

Bizi anlamak istersen

Gecerler arka bahceye.

Jack arabasını sağa çekti,"İnşallah şu anda yanımızdan

Bir gün 'Başım ağrıyor.' diye doktora gitti. 'Bir şeyin yok.' demişler. Ama baş ağrısı devam ediyordu. Göz, kulak ve diş tahlillerinin sonucunda da bir şey bulamamışlardı. Ama başının ağrısı da bir türlü geçmek bilmiyordu. Bana anlattığına göre, bir gün, evde kimse olmadığı halde, evimize bir genç delikanlı gelip ona kırmızı bir gül getirmiş 'Ben ahiretten geliyorum, Allah-u Teala Hazretleri seni benim kısmetim yazdı, cennette sen benimsin. Burada evlenmeyeceksin.' demiş.

Bir güneş kaybolmuş gibi kalbinde, adımları hazan yapraklarını süpüren belediye aracı gibi akıp gidiyordu kırmızı kilit taşlar üzerinde.

Dükkan, ramazan olması ile bugün biraz geç açıldı. çektiğim bir vesikalığın ardından makbuza yazdığım tarih içimi yine bir kötü yaptı. 22-08 oğlumun doğum günü..

Sevmeği bildikten sonra mesafeler, acılar, yıllar, aylar... asla sevdayı söndürmez

Bir nebze

Kayseri Özel Hisarcıklıoğlu Fen Lisesi mezunu Öztürk, 'O duvarı boyayacak mısın?' şeklindeki soruya "Hayır, orası ÖSS hatırası olarak kalacak." dedi.

Küçük çocuk, rüyada olmalıydı. Hiç beklenmedik şeylerin yaşandığı bir rüya. Aceleyle sağa sola bakındı. Ama her şey gerçekti. Balıkçı da, sandal da, ihtiyar da...

- "Bu gece olmaz." dedim, "Odan hala karmakarışık! Sana kaç kez anımsatacağım odanı toplamanı!"

- Küçük köpek gecenin soğuğundan kurtulduğu için mutluydu. Sıcak odada sabaha kadar koşturdu.

''Evini yeniden dekore ettirmek isteyen Japon bunun için bir duvarı yıkar.

Benim sende akan çoşkulanmmış

Bu arada kalabalıkta bir dalgalanma olur ve insanların arasından genç görünür.

O sana belkide herzaman hüzün ve keder dolu günler verdi.

Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz ama sakın onları

Yılgınlıkları sök çevrenden

''Bu saatte niye ayaktasın oğlum!''

Kardeş ver bakalım dedi 1 kilo istavrit. Balıkçı beyim dedi;

Şu; adaletsiz, merhametsiz dünyaya ayak uydurmamalı;

Batılı yıkmak için kuşandığın kılıcın

ADNAN YÜCEL

Bir gece kar bastırdı; uzun karanlık, sonunda kurşuni bir sabaha yerini bırakınca o günü dinlenerek geçirmekten başka çarem olmadığını anladım. Aynı gün öğleden sonra, çok güçlü bir fırtına kulübeyi kırbaçlamaya başladı ve yine akşam oldu. Kulübenin keresteleri gıcırdıyor, rüzgar adeta bacadan içeri saldırmaya çalışıyordu. Bir keresinde, birinin seslendiğini duyar gibi oldum. Kapıyı açmaya yeltendimse de rüzgarın şiddeti beni odanın içine savurdu.

Babası da biraz kızgınlıkla, biraz sitemkarane, biraz da dahiyanece : ?Bunlarla zamanında misket yapıp oynadığını ne çabuk unuttun a oğlum!? diye kapak yapmış, okumuş oğluna. Sahi okumak yeterli mi arif olmak için. Sahi bildiğini bilmezden gelme, var mı yok mu burada?

Adam zamanla belki adam olurdu? lakin adamın adamlığını, en yakınındaki dostları, zamanın içinden fark edemediler? adam bekledi, sabırla sadakatle bekledi? zaman içinde yol alırken adam, önündeki dikenlerin canını acıtmasını hiçe sayarak, onurundan hiç ödün vermedi? ?dik durmalıyım! dik durmalıyım!? dedikçe dengesini bozanları hiçe sayıp süzgün bakışlarına hüzzamı ekledi? lakin ağlamak ruhun temizlik eylemiydi? ağladı adam, ruhunu temizlediği bütün vakitlerden? ızdırabından ne dostları ne de dost sandıkları bihaberdi? zaman öylece akıp giderken adam bir de baktı ki ağlamanın ızdırap vermediğini yani ruhunu acıtmadığını hissetti? demek ki gerçekten ağlamak ruhun temizlik eylemiydi? sonra düşündü evet dedi evet? zaman içinde insan kendini en rahat nerde hissederdi?. akabinde cevabı duşta oldu? bedeninin temizlik eylemiyle ruhunun temizlik eyleminin buluşturduğu noktanın da sabır noktası olduğunu düşündü? o zaman kendimi suya atmalıyım dedi? ve bedenini temizlerken ruhunu da ağlayarak temizliyordu? sudan çıkınca anladı, ne de çok hafiflediğini? zamanı kendi gelgitlerinde yaşadığı geçmişinden imrenerek, hem ruha hem de bedene zarar vermediğini düşündü? ve artık gönül rahatlığıyla sabra geçebilirim dedi? sabrın ağırlığı içinde çetin ve girift bilmecelerin insanı olgunlaştırdığı aşikardı? lakin bir şairin deyişiyle sabırla olgunlaşırdı meyveler? adam ürkek ürkek baktı insan hallerine? hallerden haller beğenip o hallere sabrı ekledi? ama en zorlusu aşk halleriydi ki o tarifsizdi?

İki parmağı ile çekip aldı. Tek sayfa küçük bir kağıttı bu.

Ruhum cefana vurgun sabrına değil senin

Bir sabah uyandığında canından bir parça eksilmiş gibi irkilmiş Dilara, o çok sevdiği adam buralarda sıkıldığını, kendisini unutmasını isteyip bir kağıt parçası bırakarak çıkıp gitmiş... Oysa her sabah uyanır uyanmaz?sen dünyanın en güzel varlığısın, seni ölümüne seviyorum?diye övgüler dizermiş...

Kalbimde yaşamak aşkı çınarlar

Yetmedi mi hala sabrı bitirdim

Batarsa benim elim kanar çünkü

Ve hıçkırarak arkadaşının son sözlerini tekrarladı:

sen hiç...

arabam arzalandı servise bıraktım 2 gündür onunla meşgulum.

- Sen bana evini açtın sen bana gönlünü açtın Kadir Mevlamda senin gözünü açsın diye dua eder.

sen yüreğime ilac Şiraze.

Umudumun bitip tükendiği anlar da oldu elbette zaman zaman. Seni beklerken, bekleyişin işkenceye dönüştüğü zamanlar da olurdu. Günlerin yıllara döndüğü zamanlar olurdu. Ama hiç şikayet etmedim, şikayet etmedi yüreğim. Çünkü seni delicesine seviyordum ve bu sevgimle mutluydum. Özlemine zor da olsa katlanıyordum bir umutla.

Bu kente yalnızlık çöktüğü zaman

şiirler yazacağım şehrin duvarlarına

acı: Ya babasına resmini gösteriyor da, babası resmini gördüğünü

İstanbul?un köhne bir ilçesinde gecekonduda iki oğlu ve kocasıyla yaşam mücadelesi veren sıradan bir kadındı o. Sıradan bir Anne yani. Onu diğer annelerden ayıran tek farkı ise şimdi ayırt edebiliyordu. Onun pişmanlığı da bu yüzden di zaten. Akşam geç vakte kadar çalışan kocası, büyük oğlu Yavuz, küçük oğlu Fatih. İki oğlundan en çok Fatihi seviyordu. Çünkü o, hasta olduğu için sürekli korunmaya muhtaç bir haldeydi. Ağabeyi Yavuz sağlıklı ve işinde gücündeydi. Fatma hanım yatmakta olan oğlunu baştan aşağı süzdü. Bebeklik hali geldi gözünün önüne. O doğduğunda da çelimsizdi. Hastalığı daha doğduğu yıllarda başlamıştı. Onun hastalığı ile uğraşırlarken Yavuz ilk okula gidiyor gayet sağlıklı bir şekilde devam ediyordu yaşamına. Fatih?le hastanelerde koştururken Yavuz okuldan eve döndüğü zaman genelde anne ve babasını evde bulamıyor onlar gelene kadar dış kapıda bekliyordu ailesini. Çoğu zaman açlıktan ve soğuktan üşüyen minicik ellerini zor çıkan nefesiyle ısıtmaya çalışıyor, aç olan midesine bastırarak başka şeyler düşünmeye çalışıyordu. İleriden anne ve babasını hasta kardeşiyle beraber geldiklerini görünce dünyalar onun oluyordu. Koşarak annesinin sıcaklığını duyabilmek için bacaklarına sarılıyor ve her defasında da sinirli annesinin onu ayağıyla itmesiyle zoraki uzaklaştırılıyordu. Evlerine girer girmez annesi söylenmeye başlıyordu bıkıp usanmadan. - Yinemi üstünü başını kirlettin. Sen ne biçim bir insansın anlamadım ki? Biz hasta kardeşinle uğraşıyoruz sen bize yardım edeceğine daha fazla yoruyorsun. Yavuz korkudan bir köşeye siniyor açlığını bile annesine söylemeye cesaret edemiyordu. Akmaması için zor tuttuğu gözyaşlarını içine akıtarak annesinin kardeşine şefkatle sarılıp - Ne yemek istersin yavrum. Canın ne istiyorsa söyle onu pişireyim. Aslan yavrum benin. İyileşecek ve bize o bakacak. Bizim onu taşıdığımız gibi o da bizi sırtında taşıyacak diyerek yanağına sıcacık bir öpücük kondurmasını seyrederdi çoğu zaman.

Sana sevgim şımarık bir çocukmuş her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan.

Bozkırkurdu?

Yaşamı değiştirerek anlamlandır...

Azarlar mıydı? Belki de? Nasıl bir cümle kurmalıydım? Nasıl? Hava donduruyordu. Burunları, kulakları kızartıyor, morartıyordu. Güneş buralara belki de bir haftadır uğramamıştı. Çukurlara yayılan sular üşümüş, omuzlarının içine göçen adamlar gibi kendi içine çekilmişti. Üstleri cam kırıklarına özenen çizikli kesikli buzlarla kaplıydı.

Bu şehir benim diyorum? Çeperlerini sertleştirdiğiniz bu yüreğin içindeki virane olmak istemeyen şehir benim? Sesim sütunların güçsüz bacakları arasından geçip kulağıma çarpıyor?

O an için nefsi ve şeytan birlik olup vesvese vermeye başladılar:

Senin sevdan çok mu çetin Şiraze

ey hayat, sen şavkı sularda bir dolunaysın

'İyikiler' denizini oluşturacaktır.

Kusursuz olmaya çalışmaz.

Biz insanlar belki küçük olduğunu düşündüğümüz için iyilikten saymadığımız işlerimizden dolayı ne kadar büyük tehlikelerden kurutulmuşuzdur Kurtulmuşuzdur da hikayedeki kuş gibi bizim de bundan haberimiz yoktur

Nuru sönmüş bahtıma gözlerin kapanmasın

Birgün çiftlikte oyun oynarlarken, yukarı baktığında bir grup kartalın özgürce uçtuklarını görmüş. "Aman Allah'ım, ne kadar güzel uçuyorlar. Ben de onlar gibi uçmayı çok isterdim." demiş. Tavuklar, bu düşünceye hep birlikte gülmüşler. "Sen bir tavuksun ve tavuklar uçamazlar." demişler.

O korkulu sevincin

kendisine altı dallı bir gül fidanı verdiğini görür. Rüyasını anlattığında babası,

hailem ey!

10 yaşınızdayken doğumgünü partilerinden,

Can sıkıntısının, yaşamaktan şikayet etmenin ana sebebi başıboşluktur

?Herkes bu kadın aklını yitirmiş desin, ardımdan küfür etsin? diyordu, kimin ne düşündüğü pek umurunda değildi artık.

eşyayı örseleyen korkusunda

Hastalıklarımız bile küçüktü, bizim gibi

Ay dedeye de gideriz

Her gece yeni bir savaş baslar

Evlat geriye doner.

Uğuldadıkça kulağımda

Daha fazla dayanamadı. Kalbi parçalanacak gibi oluyordu.

Kadı Efendi ve şehrin mehter takımı da kendisini bekliyor. Bir kıyamet ki sormayın."Kutlu olsun" demişler... "Bu gece kimsenin yapamayacağı bir işi başardın ama, bak artık zengin oldun."

Unutur insan geçmişini

Gelin esvapları içinde dalgalanmada.

"sus, sus çabuk, duymak istemiyorum bu yalanları"

Biz birçok şeyi öğrenmiş olsak da;

"Bir kez daha hakli çiktin" demisler. "Bu atlar yüzünden tek oglun bacagini uzun süre kullanamayacak. Oysa sana bakacak baskasi da yok.. simdi eskisinden daha fakir, daha zavalli olacaksin" demisler..

Bunu önüne İsabel Allande?nin hatırı bile geçemeyecek.

sevgide

Kent büyüdü

Zaten damarlarıma zor zaptediyorum kanımı...

ırmaklarım benim

Kadın taksiye binmiş ve havaalanına gitmek istediğini söylemişti.

hüseyin rahminin bir sözü vardı

Kalbimde senin için yok bile kinim

Ve bir Söz.

yarasa tüneğimde

... ne rahmettir,

bir tuğla fırlatır.

Zaman kaybetmeden bilge kişinin yanına gitmişler bilge kişi onları gayet mütevazı ve dostane karşılamış.

Kahramandır, çünkü toplar etrafında patlarken

Seni senden iyi bilen, sana senden çok güvenen bir sırdaş. Gözbebekleri bulutlandığında yaklaşan fırtınayı sezebilmelisin. Ve sen ağladığında, onun gözünden gelmeli yaş.

- "Peki, anneciğim." dedin ve hemen çalışmaya koyuldun. Sonra da odandan hiçbir ses gelmedi.

Şimdi yar.

Bertaraf olmuş her tarafım...

Sevgili Peygamberimiz, eshabını toplayarak islama saldırmak ve yok etmek için bütün savaş hazırlıklarını tamamlayan Mekkeli müşriklere karşı harp yapılması kararını vermişlerdi. Harbe katılacak sahabiler tek tek evinden çağırıldı.

Onu bu kadar üzmeye kimin hakkı vardı?

Sabaha karşı kümesten gürültüler gelmeye başlamış. Kümese giden adam birde ne görsün, papağan bir tavuğun üzerine çıkmış, tavuğun tüylerini tek tek yolarak her seferinde "amca de bakayım", "amca de bakayım" diye

-Kuşkunuz varsa, sorun.

Bir zamanlar Afrika'daki bir ülkede hüküm süren bir kral vardı. Kral, daha çocukluğundan itibaren arkadaş olduğu, birlikte büyüdüğü bir dostunu hiç yanından ayırmazdı. Nereye gitse onu da beraberinde götürürdü. Kralın bu arkadaşının ise değişik bir huyu vardı. İster kendi başına gelsin ister başkasının, ister iyi olsun ister kötü, her olay karşısında hep aynı şeyi söylerdi: "Bunda da bir hayır var!"

aramaya başladı.

için büyük bir sabırla bekledi. Eczacı

Kuran'da "gölge içinde olmak"tan bir cennet nimeti olarak şöyle bahsedilir:

Bir tek düşünce oldu teselli bu derdime:

Odalarda sıkça görülmeyen bir kalabalık hakimdi bugün... Yüzlerde tebessüm çiçekleri yeşeriyor, efkarın mesken tuttuğu simalardan sis bulutları dağılıyordu. Ziyaret edilmiş olmanın verdiği huzur tüm ruhları okşuyordu?

Büyü dükkanı'nın sahibi, ak saçlı, ak sakallı bir ihtiyardı. Burası, aynı zamanda onun yaşadığı yerdi. Bu nedenle dükkanın dışarıdan görüntüsü, tıpkı bir ev gibiydi. Üç tarafında da yeşil çerçeveli pencerelerin olduğu, tamamı ahşaptan yapılmış olan bu binaya, bir verandadan giriliyordu. İçeri girer girmez, ilginç eşyalarla donanmış oldukça geniş bir oda ile karşılaşıyordunuz. Büyük bir kütüphane, üzerlerinde çok sayıda eşyanın bulunduğu raflar, masa ve konsollar, dükkanın dört bir tarafını kaplıyordu.

Dünya olabildiğince hızlı dönüyor belki ama.. ben eminim ki, onun hızı dahi yetişemez zamanımızın hızına. Ey Rabb?im, şu zavallı biçare varlığımı ancak sen doyurabilirsin..

Böylece bir müddet devam ettikten sonra bana gaza için sınır boyuna gitmem işaret edildi. Buralarını müslümanlar ellerinde bulunduruyorlardı. Ben sınır boyuna gittim. Bir köye vardım. Cuma günü idi.

cinayetlerimin sayısını bile unuttum.

Merak ediyor ve

yağmur hızlandı, rüzgar da...

EFKAN ŞEŞEN

Tamam söz! yarın dostu görmeye gideceğim

Biri sana ''git'' dediginde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmis sevmek,

O ahmak adamın yaptığını yapmışım yıllarca.

Bakmış ki her köye mezarlıktan giriliyor ve her köyden mezarlık yoluyla çıkılıyor. Ölümsüz yer yok?

tezgahın yanına iyice yaklaşmıştım. Ekmeklerden birkaç

Sevmeyi bilecek bilmiyorsa öğrenecek, tadacak, bulacak, paylaşacak... ve böyle sevgilerle, bütün sevgileri çoğaltabilecek kadar anlam'lı...

Şimdi galiba o benden beter durumda, hayatın attığı dayak daha ağır. Hiç değilse dişlerini fırçalar insan.

başlamamış bir şiir..

Yüce Allah'ım aciz bir kul bu kadar ağır ve çeşitli mesuliyet yükünün altından nasıl kalkabilir? Ey Ömer, bu kadar yükün altına girmeyi nasıl kabul edebildin vakti ile...

"Efendi, sorunu sor bakalim" demis. 4. Murat, "Hunkar su anda nerededir?" diye sormus. Sandalci taslara bakip "Hunkar su an denizdedir" demis. 4. Murat guya endiselenmis havalarina girip, "Sakin yakinimizda bi yerde olmasin" diye sormus sandalciya ve tekrar iyice bakmasini soylemis. Sandalci taslara tekrar bakmis ve birden, 4. Murat2in ayaklarina kapanip, "Affet beni hunkarim " diye yalvarmaya baslamis. Kiyiya donene kadar yalvarmaya devam etmis. Padisah dayanamayip, "Sana bi soru sorucam. Eger bilirsen seni affederim. Bilemezsen boynunu aninda vurduracam" demis. Sandalci sevincle, "Padisahim cok yasa" demis ve merakla soruyu beklemeye baslamis.

- "Anneciğim, ben büyüyünce hep itfaiyeci olmak istedim". Anne gülümsedi ve.. ''Dileğini gerçekleştirebilecek miyiz, bir bakalım'' dedi.

olamazdım. Kız bile vermezlerdi yoksa bana.

Ebü'l-Hasan-ı Harkani:

- "Bana bankacıyım demediniz mi?"

? Az önce bir şey diyordun.

Acının, mutluluğun nağmesi,

Bu olay, Marmara Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü 1993 yılında bitiren Dilek isimli bi kızın başından geçmiş.

Ve zaman dilimlenir

sokaklarında adanın,

"Belleğinizi dedim. Elli beş yılın yaşantısını içinde barındıran belleğinizi istiyorum."

Mümin, kulluk görevini yaparken korku perdesini aradan kaldırmış, Müslüman gönlünün derinlik ve inceliğiyle ibadeti aşk ve şevkin potasında kaynatmış ve bu ayı bir?manevi eğlence? ayı saymıştır.

Açılmıştır birkez o derin yara... ne kadar iyileşirse iyileşsin hep kalmıştır izleri.. ne kadar örtsende hep açılmıştır bir yerlerdn. her fırsatta hep açılmak için çırpınmaktadır. hatırlatmaktadır tüm acıları, tüm ACILARIMI...

Sabahlara dek ağlarmış,

TEVAZUU

Komutanları onları ölüme gönderdiğini bile bile çaresiz gönderir.

Tanrı yanıbaşındadır.

Bir ayna getirip önüme koydu. Gördüğüme inanamıyordum. Aynaya tekrar tekrar baktım ve?Bu ben değilim. Ben sadece bir çamur parçasıydım.?

Babasının, umutsuz bir biçimde annesine şöyle fısıldadığını

Bir güneş açıyor içimde sonra. Pırıl pırıl ve canlı ışıklar parlak umutlar yüklü. Kesilmiş olsa da derinden derine yağmurun uğultusu var kulaklarımda hala. Sükut o içli, o ruha işleyen eşsiz bestesini icra ediyor şimdi.

Einstein gülümseyerek ona bir öneride bulundu:

Medine'de bir sabah namazı. Efendimizin "Burası cennet bahçesidir." buyurduğu yerde sabah namazının fazını kılıyoruz.

Sensiz, kaldırımlara nice güzel can düştü

Benim sevgim arsızdı.

Muhabbette la nazir güzellikte bi kusur

- İyiyim Mehmet iyi olmasına da, tuhaf şeyler oluyor son zamanlarda. Onca sakin hayatımın tersine, değişik olaylarla karşılaşıyorum.

Öyle büyük fırtınalarım var ki, o fırtınaların birinde?artık yeter? feryadına kapılıp kaybolacağımı sanıyorum.

bilmeli: çok kısa olduğunu hayatın;

"Artık ölebilirim güzel Allah'ım, dedi. Artık ölebilirim. Bu su beni ihya etti. Değilmi ki sürüm susuzluktan kurtulacak, değil mi ki sen beni duydun, rehmet hazneni benden esirgemedin, artık bu can bana lazım değil!"

senden sonra her çarpışı yakın olsun ecele...

"Dedem gülüyor, dedem gülüyor baba!.."

Gül sevginin tacıdır, her bahar bir gül taçlanır. O gül ki Muhammet'i hatırlatır. Onu hatırlayana gül koklatır. Gül kokulu sevgi dolu nice kandiller.

ibretlik bir vaka deyilmi...

-Evet; ne istiyorsun?

Patates bahcemi belleyemeyecegimden kendimi cok kotu hissediyorum.

Ama yalancı bahardır. Ben yalancı baharları bilirim.

Dağ ortasında ellerini açmasıyla semaya bir rüzgar savruldu

Küçük kuş farklı düşünceler arasında gitti geldi bir süre Sonra kararını açıkladı içindeki sese

dememeli!

Mesnevi'den...

Gel diyorum, Gül Bahçeme, Dost, sen de GEL!...

Ne zaman aramız açıldı, ne zaman merhabayı kestik bilmiyorum. Ama ayrılmayı beceremeyen karı kocalar gibi; aynı evdeyiz hala. Hangimiz diğerine?hadi artık, bitsin bu arkadaşlık!? diyecek bilmiyorum, bir uçurum kıyısında yürürcesine, her an, her nefeste, her karşılaştığımızda?Şimdi söyleyecek? ya da?ben artık konuşacağım? diyorum ama ya başka bir şey söylüyoruz, geveleyerek ya da susuyoruz. En çok da bıçak gibi susmalar dokunuyor bana... O gülümsemeler, eğlence, mutluluk. Hepsi soldu, karardı. Hayatımızdan çıktı. Niye hala aynı evdeyiz? Alışkanlık mı?

bir kutu şam baklavasi yollamis.

Ama bunlardan hiçbiri olmadi. Kelebek, hayatinin geri kalanini, kurumus bir beden ve burusmus kanatlarla yerde sürünerek geçirdi. Ne kadar denese de, asla uçamadi.

asıl ben teşekkür ederim

Alev alev sardı her tarafımı,

'Buranin adi ne?'

Ömer her derdin devası, her dileğin büyük kapısı ve her lanetin ana ana hedefidir.

Analar doğurmuş ağayı beyi

deliyim bilirsin, biraz çocuk ve biraz da karanlık

Yaratıcı, ?Hayır!? dedi. ?Bir gün gelir, oraya da giderler ve onu kolayca bulabilirler.?

- Ey! Allahın Resulu! Hanzala nerede?

Çocuklarınızın kitap okuma alışkanlığı kazanmasını istiyorsanız ebeveynler olarak önce siz kitap okuyarak onlara örnek olmalısınız. Kitapların içinde büyüyen bir çocuğun bu alışkanlığı kazanmaması mümkün mü acaba?

Ruhum hep seninle, bedenim ölecek

Gönlüm sende İstanbul.

Ve uyut ninnilerle.

"Baba, hiç kaplumbağa ağaca çıkar mı?" diye sorar.

Kendisi gibi, bir kenarda durup ; çocukları izleyen bir kaç kişinin daha olduğunu farketti bahçede. Bakışlarını merakla onlara çevirip ; öğretmen mi yoksa veli mi olduklarını, anlamaya çalıştı. Ama tahminden öteye geçemedi. Duruşları, kılık kıyafetleri... kesin bir bilgi vermekten uzaktı çünkü. Bu tahmin oyununu oynamaktan, oldum olası çok hoşlanırdı. Aslında biraz daha vakti olsaydı, hepsi için birer küçük hikaye bile kurgulayabilirdi. Böyle oyalanmaya devam ederse daha ilk günden işe geç kalıp, müdüründen fırça yemesi kaçınılmaz olacaktı biraz sonra. Müdürden fırça yemek ha, aman Allah korusun! Fırçaya kadar vardırdığına göre bu kurgu oyununu ; şimdi, tadında bırakmanın tam zamanıydı. Sabahtan beri kurup duruyordu zaten.

okuyan olmaz fatihasını.

yine bir turnuvayı kazanmış,

Ne güzel seni bulmak bütün yüzlerde

O yıl sınıftaki birçok arkadaşın keçeli boya kalemi olmuştu. Bu konuyu yıl içinde o kadar dillendirmiştim ki, herkes Almanya'daki akrabalarına keçeli boya kalemi siparişi vermişti. Sınıfta keçeli boya kalemi olmayan sadece iki kişi kalmıştı. Biri de bendim. İlk resim dersimizde öğretmenimizin bahçedeki çam ağacının resmini yapmamızı istememesini o kadar istiyordum ki. İlk dersimizde bahçedeydik. Korktuğum oldu ve öğretmenimiz çam ağacının resmini ve okulumuzun resmini yapmamızı istedi. Okulumu da en az çam ağacı kadar seviyordum. Kıvrım kıvrım taş duvarları, okulumuzu o kadar gizemli o kadar sevimli kılıyordu ki. Ne çam ağacını ne de okulumu karakalemle yapabilirdim. Onlar benim için özeldi çünkü. Değil çam ağacının resmini yapmak yüzüne dahi bakmaya utanıyordum. Başımı kaldırıp çam ağacına mahçup bir bakış attım ve sessizce özür diledim. O anlamıştı bunu. Yine resmini yapamayacağım, dedim ve dalıp gittim öylece.

O dost, delikanliyi alir hemen iceri.

Söyleneni yapan çırak, ağzının kenarlarından akan suyu koluyla silerken aynı soruyu sordu:

yaşanan her an güzeldir

sürgünü ve denizi ben yaşıyorum

Katie ölümcül bir kanser ve günün bir çok saati ilaç alıyor.

Çalismaya devam et olmus...

Bir doğum gününde, babanla birlikte tek hediye almıştık sana. Sordun: ?Bu hediye hanginizin?; diye. Güya uyanıklık yapıp;Parasını baban verdi, ben de aldım; dedim. Cevabın çok inceydi Peki, şimdi bir hediye daha alın. Onun da parasını sen ver, babam alsın :) Pratik zekayı da sen öğrettin bize.

duydu... Gelen Zeynep kızdı. Ahmet'in orada

SU YERİNE İYİLİKLE DOL

- Dikkat edin! Ebu'd-Derda müsriflerdendir! diye seslenmeye başladı. Ebu'd-Derda r. a. gizlemek istediyse de bunu yapamadı ve dedi ki:

o şarkının kapısında kalacaksın!

MAL SEVGİSİ KALBİ KAPLAMAMALI

sevgiyle herkesi tutalım ki kendimizden başkalarını da kucaklayalım;))

gerek yok, şimdi, hemen şimdi başlayabilirsiniz...

Bir, yaşanmışlar olduğu gibi duruyor.

İş dedim ustaya, yarım bırakılır mı?

Asırlarca dayanacaklarını, solmayacaklarını, bambaşka renklere dönüşmeyeceklerini biliyordu.

Baykuşa çifte yalı; bülbüle zindan düştü

Kulübeye dönünce diğer çocukları da muayene ettim. Onlar da son derece zayıf olmakla birlikte, çocuk felcine henüz yakalanmamışlardı. Derken hasta çocuk ağlamaya başladı. Annesi kolumu yakaladı. Kadına gerçeği söylemek gereğini hissettim.

Bilginle baska insanlara dogru yürümesi,

Ebu Bekr oniki dinar çıkarıp, verdi.

Ummak yarını boş beklentilerle

Belki 20 tane CD almış Ayşe'ye. Oyun, müzik, envayi çeşit...

Ertesi gün gittim kendime yeni bir bisiklet çaldım ve her akşam yatmadan önce Tanrı'ya günahlarımı affetmesi için dua ettim."

Mesela; boş ver de diyemiyorsun

yoktun uzun süredir, nasılsın şiir dostu

"Paramı vereceğiniz öğrencinin beni tanımasını istemiyorum, diye devam etti. Ben de onun kim olduğunu bilmemeliyim"

Hep üşümektense seninle

- Zünnun-i Mısri gibi bir zat hediye gönderiyor. Acaba nedir ne kadar kıymetlidir? diye düşündü. Merakını yenemeyerek tabağı açtı. İçinden bir fare fırladı ve kaçıp kayboldu. Bu duruma kızarak Zünnun-i Mısri'nin yanına geldi. Zünnun-i Mısri ona;

Küçük çocuk, yaşlı adamın sözlerini biraz düşündükten sonra, her okuduğunda dedesinden bahşiş kopardığı duaları ard arda sıraladı. Daha sonra da, topun dönmesi için Allah'tan yardım istedi. Ama üzüntüsü azalmamıştı.

Gelin,

Köle diye beni satın Şiraze

yaşam dedikleri bir sınavsa eger,

Bir gülümseyişe, bir kıpırdanışa, bir dokunuşa vakit ayıramayacak kadar kısa!

?Burada bir değirmen var. Oraya gidip taze yumurta alalım. Yiyelim ve şükredelim.? buyurdu.

"Her sabah ve her akşam otobüsü arabala takip edeceğim. Sen bu yolculuqu tek başına yapmaya hazır olana dek sürecek bu." Tam iki hafta Mark, Susan'ın otobüsünün arkasından gitti İki hafta boyu karısına görme dışındaki duyularını nasıl kullanacağını anlattı. Özellikle duymanın pek çok sorunu çözececeğini izah etti. Kulakları ona nerede olduğunu söyleyebilirdi. Yeni yaşam tarzına alışmasına yardımcı olabilirdi. Otobüs şöförü ile ahbap olursa, herşey kolaylaşır, şöför hergün önde bir yer ayırırdı. Nihayet susan yolculuğa tek başına yapmaya hazır olduğunu hissetti. Pazartesi sabahı geldi Ayrılırken otobüsün geçici eskortu kocasına, hayattaki büyük dostuna sarıldı. Gözleri yaşla doluydu Susan'ın. Kocasına öyle teşekkürle doluydu ki Onun sabrı, sadakati, desteği ve sevgisiyle umutsuzlık uçurumundan nasıl çıkmış, nasıl yeniden hayata dönmüştü.. "Allahasımarladık " dedi kocasına ve uzun amandan beri ilk defa ters yönlerde yola çıktılar. Pazartesi, Salı, Çarşamba.. Hergün mükemmel geçti Susan için. Kendini hiç bu kadar iyi hissetmemişti, yapıyordu, başarıyordu, tek başına başarıyordu. Kendi kendine gidip gelebiliyordu işte. Cuma sabahı, Susan her günkü gibi otobüse bindi, ofisinin karşısındaki durakta inerken bilet parasını uzattı şöföre.

Sen yürürsün rüzgar yürür

Deyip, yerinden kalktığı gibi öbürünün üzerine saldırdı. Demin sakin sakin oturan iki arkadaş birden birbirlerine girdiler. Alt alta üst üste kavga ederlerken, öteden bir ihtiyar at üstünde çıkageldi:

büründü. Güçlükle yutkunarak hocasına şunları söyledi

BİNBİR BAŞLI KARTALI,

Hele o! O rutin işlerim. Hani olmazsa olmazlarımdandı.

Hz Ömer başını bu defa çevirir ve Amr ibni Asr?a derki,

adnan yücel

Natalya'nın yokluğu, bu cümlenin beni ziyaretini kolaylaştırmış gibiydi

Artik inan bana muhacir kızı.

- Allah Allah! ... giyindiklerini çok iyi tarif etmiştim, seni nasıl bulamadı anlamadım. Yanında küçük bir kız olacaktı.

Elimi uzatıyorum tutayım diye.

aşk şiraze, hep var olduğuna inandığım sevgiliye bir türlü kavuşamama bilincini kabullenemeyip açan her bahar çiçeğine küsüşümdür.

Yüreğim yare yare oldu nerdesin yar!

Adam genç kadına seslendi :

Gel kurtar beni bu fitne dünyadan,

7. kare= 64" fakat sadece 7. kareye geldiğinde sayı 64'e çıkmıştır... daha 57 kare var)

"Evet, yedi gerçek öğrendim..."

Her nağmesi bin mutluluk.

- Yedinci olarak şunu gördüm ki, insanlar bir şeye dayanmak ve güvenmek ihtiyacındadırlar. Kimi zenginliğine, kimi güzelliğine... Bunların hepsi de bir süre sonra yıkılacak eğreti desteklerdir. Ben ise yalnız O'na sığınıp yalnız O'ndan yardım diledim. Ve bunun karşılığı sonsuz bir güven oldu

2003 : Frane Selak, piyangodan 1.3 trilyonluk ikramiye kazandı.

Kırıntılarını Yemekte Gizlendiğini

-Çok isterdim, diye cevap verdi. Belki de öylelikle, babama sarılırdım?

Hele bostandan, güvercin yetiştirmaktan söz açılın-

Üçüncü özellik: Kurşun kalem, yanlış bir şey yazdığında bunu bir silgiyle silmene her zaman olanak tanır.

- Bir şeyi çok önceden beri biliyorsan, geçirdiği değişikliklerden haberin yok demektir.

Genç adam telaşla saatine baktı. Sevdiği yine geç kalmıştı,

Yeniden başlamak için bir nedenim var demektir.

ve yürümek saadet kervanıyla Hira'ya

- ee sen klimsin nereye gidersin der... öndeki

Bakışlarda sır olmuş saklanmış ışığım

Kul yeterki Allah desin

Irmaklar

Yada görebilecegin tüm güzelliklerin tam ortasinda hayati yasarsin akip giden zamanin anlam kazanir... "

Biçaredir?.

güneş gözlerindesıcaklık saçlarında

- Merhametsiz insan kalmadı deneyesiniz diye.

Çocuk fısıldayarak "Evet"

ne var ne yok...

Sultan, gece istirahatına çekildiğinde yastığının yanında bulduğu kağıtta yazılı bu ümitsiz cümleye, bir karşılık yazıp yastığının altına bırakır.

Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım.

Patron çocuğun cevapları karşısında şaşırır ve en iyisinin bir büyükle konuşmak olacağını düşünerek sorar,

rüzgarlı ve gitgide sessizken gelivermişti.

olan dudakların

Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin

dipdiri kumlar rüzgara kapılır da o tepeden bu tepeye uçar

Anladım ki HAYAT, SINAV'dan ibaretmiş

çok güzelmiş as-leon:)emeğine sağlık

Ne zaman içimde kanadı kırık bir kuş ağlasa

"İstediğiniz şeyin ne olduğunu öğrenebilir miyim?"

Adam basini sallamis.

Sally o kadar kolay vazgeçmek istemedi.

Salma üstüme çiçeklerini, aklımı çelme!..

Birkaç hafta sonra, düşmanlar kat kat büyük bir ordu ile saldırmış. Kral son bir ümitle eli silah tutan bütün gençleri askere çağırmış. Köye gelen görevliler, ihtiyarın kırık bacaklı oğlu dışında bütün gençleri askere almışlar. Köyü matem sarmış. Çünkü savaşın kazanılmasına imkan yokmuş, giden gençlerin ya öleceğini ya esir düşüp köle diye satılacağını herkes biliyormuş. Köylüler, gene ihtiyara gelmişler. 'Gene haklı olduğun kanıtlandı' demişler. 'Oğlunun bacağı kırık, ama hiç değilse yanında. Oysa bizimkiler belki asla köye dönemeyecekler. Oğlunun bacağının kırılması, talihsizlik değil, şansmış meğer.' 'Siz erken karar vermeye devam edin' demiş, ihtiyar. 'Oysa ne olacağını kimseler bilemez. Bilinen bir tek gerçek var. Benim oğlum yanımda, sizinkiler askerde... Ama bunların hangisinin talih, hangisinin şanssızlık olduğunu sadece ALLAH biliyor.'

Sanki seni bir daha hiç görmeyecekmiş gibi kaybolurken beyaz sayfadaki her boşlukta

sanki kapısı çalan

Şovmen;

anısı olmasaydı bu saatlerde uyuyor olurduk

azınlığım, her şey kadar ahşap, eski, terkedilmiş

önünde karınlarını doyururken ben de mutfağa döndüm ve yarıda bıraktığım

Merhametiyle yoğu var eder O.

Yorgun düştüğü zamanlar olmuştu elbet, hep direnmişti ayakta kalması için ama şimdi öyle miydi? Bir yanda kızı, diğer yanda kocası. Bütün bu olanlara karşı gücü tükeniyordu artık. Kaybolan zamanlar yitik umutlar hiç gelir miydi geri?

Bir de kaygılı alışkanlıkların irdelenişiyle

Sultan şöyle bir tebessüm etmiş.

Güller dizildi tepsiye

Sohbet iyice koyulaşmış. Kızın evine gelmişler, bu arada telefon değiş tokuşu yapmayı da ihmal etmemişler. Dilek çok etkilenmiş çocuktan. O hafta her telefon çaldığında yüreği hop etmiş, "Ay benimki mi arıyo?" diye telefona koşmuş. Ama arayan olmamış maalesef. Dilek yüzünü kızartıp çocuğu aramaya karar vermiş, "Belki numaramı kaybetmiştir, n'olucak ki ben arasam" deyip kandırmış kendini. Telefonu ağlamaklı bi kadın sesi açmış. Meğer teyze, bizim çocuğun annesiymiş ve hıçkıra hıçkıra, oğlunun trafik kazasında öldüğünü söylemiş.

sarptır, kartalllar tepesinde yuva kurar, Ahmet

"Efendim, uzun zamandir siz konusmanizi yaparken ben de arka siralarda

Dilim nale nale oldu nerdesin ey yar!

Ve ben en militan tarafımla sevdim düşlerimdeki senliliği

Ve Bünyamin?in gözlerinden düşen

ağlasın seni kalbimiz

uyuyamamış. Fakir delikanlı ölümü bile göze almak pahasına, prensesi

Hala her kapı çalınışında, her telefon ötüşünde belki sensindir diye

Bir davranışın ardındakini görmeye çalışın. Gönlü bol olmayı haklı olmaya yeğleyin. Bugün üç kişiye onları ne çok sevdiğinizi söyleyin. Alçak gönüllü olmaya çalışın. Kışa hazırlık telaşından kaçının.

Mumun nurundan dağılan ışıklar, sesi çıkmadan can veren pervanenin soluğunu kesse de, meyvelerini her dönem başka şekillerde veriyor insanlara.

>Konu : Yeni ulaştım.

Anne, sakinliğini korumaya çalışarak:

Yürek: Kutup Tan Vakti

- hadi der arabayı kenara çek 2 rekat namaz kıl canını alacam der...

Ama onun ellerimden kayip gitmemesi icindir...

Hep rüzgarla bir tuttum seni

bir de kendimi

Ilkin bir cocuga sormak istedim.. parkta topuyla oynuyordu tek basina...

-Neyi gördüğünüz büyük ölçüde neyi aradığınıza bağlıdır.

Her gençkız ruhta birikmiş sözlerin

Durumu Hacı Bektaş Veli. ye anlatır ve Hacı Bektaş Veli helal değildir diye bu kurbanı geri çevirir. Bunun üzerine adam mevlevi dergahına gider ve aynı durumu Mevlana'ya anlatır Mevlana ise bu hediyeyi kabul eder.

"Aradaki farkı ben vereyim," dedim. "Hiç olmazsa bugün taze ekmek yesinler." Fırıncı, teklifimi kabul etti ve biraz sonra da, fırından yeni çıkan taze ekmekleri adamın torbasına

Güzel sözler duymayacagimi bilyior gibiydim.. hazirlamistim kendimi her türlü cevaba...

Uyuyayım.

gözümüzden akan lal, gönlümüzden taşan lal...

Ömür Abla tahliyemizi istiyor.

-Peki hocam bu iki dili anladım sanırım. Şu geri kalan üç dili de kısaca anlatır mısınız?Malum benim iki çocuğum daha var. Onlarla da aynı sorunları yaşamak istemiyorum.

Ne fecir bir şey der, ne şafak söyler.

Kendimi ezik hissettim, yasli bir cinarin gölgesinde duruyordum sanki ve her an yikilma tehlikesi olmasina ragmen egmiyordu dallarini... hep günese dogru bakiyordu...

Aşka daldığım?o? yerde

severler, gitmeleriyle kendilerini yalnız bırakanlara

biraz yumurta, biraz kahveyim galiba... tamamen kahve olabilmek için emek gerek, o da olur inşallah:)

Iki yasli ciftin yüzlerinde bir?multu son? gülüsü vardi sanki, güzel bir hikayenin mutlu sonu, tipki masallardaki gibi...

Bir miktar saygı, bayılırım

SERÇE İLE AVCI

Kucaklamalı seni güvenli kolları, dalları bitkin başına omuz, yaprakları kanayan ruhuna merhem olmalı.

Hala umut edebiliyorsan güzel günlerden, güzel şarkılardan, güzel çocuklardan,

-?Önceki vezirimin söylediği yalan, senin söylediğin doğrudan daha çok hoşuma gitti, Senin gammazlığına itibar etmiyorum? dedi ve af kararını geri almadı

yerim Al-hoban.

Ayağın kayıp sokağın ortasında düşünce, utancından donakalmaktı sevmek,

Bir yavuklu yanağıydı kimi zaman

Şu suyun kiymetini bil

Buz gibi kırar da dağıtır beni

Bir çocuk yap kendine

Eğer yeniden gelme şansım olsaydı hayata, tüm hatıralarımı yenden yaşardım..

Cünki, gönül yangınlığını yavan katık rızklanıp, uğrunda günde kaç vakit dört dolanacağınada gayrı o bir tutam hayalin iznini almak için aşkın; yada güvercin olmuş kanatlarını uçurmak için kalbiyin senden senin ömrünü kaç bucak öteye.. Yahutta avuçlarından su icirmek.. çöl kuşlarina?

Hayata kendimizden ne katarsak, hayattan da onu alırız.

Kendisinin bölüğü henüz sıcak temasa hazır değildir. Onlar yeni gelmiştir. Onları insan bedeninin süngü ve mermilerle orak gibi biçildiği bu yere göndermemek için dua ediyordur. Komutanının bu düşünceli halini gören ve durumun vehametini bilen Kınalı Ali ve arkadaşları komutanlarına yalvar yakar oraya gitmek istediklerini söylerler.

bakışıyla anlaştığım:)

Eğer ne istediğinizi bilir ve yılmadan çalışırsanız, en gizli isteklere cevap veren Yaratıcı sizi duyacak ve mutiaka cevap verecektir.

başka renkte açan çiçeklere

geçtiklerini gördü genç kız. Aklından geçen

Bu sebeple kağıda çizdiği kuş resmini kabul etmemişler ve oracıkta yırtmışlardı...

HAYAT NEDİR, NE DEĞİLDİR?

beni düşün! beni düşün ağlama..

Diger ölümse ruhun kurtulusu, özgürlügü, bedeni terkedisi, sonsuzluga ulasmasi, huzur bulmasi belkide...

En büyük kızı Necmiye?nin sesiyle hayallerinden sıyrıldı. Necmiye ona, çayını soğutmadan içmesini söylüyordu. Zuhal Hanım yerdeki kilimde yarı boşalmış çayları görünce, uzun zaman dalmış olduğunu anladı. "Şeker atmış mıydın çayıma?" dedi, "Attım anne" diye karşılık verdi Necmiye; "Hatta karıştırdım bile."

uzun yoldan gidiyoruz? dedi, ?Nergislerin yolundan.? Tam sert bir

altına eğildi ve bir gün öncesine ait olduğu anlaşılan

Buz gibi mezar taşları...

Bir cellat çıkar apansız

Tüm bunlar ve senin de ekleyebileceğin dahaları için yaptıklarının,

asleon yazıların çok güzel takipteyiz,

Faniliklerden uzaklaştığında...

Yener ayağa kalktı, Umut'a elini uzattı... Kenetlenen bu eller bir illeti, kanseri yenecekti...

?nasıl her söz sessiz yutulur, nasıl tutulur sırrı alemin, nasıl olunur.?

karanlığı geçersiz kılar. Siz belli bir mekanin/uzayin ne kadar karanlik oldugundan nasil emin olursunuz? Isıgin miktarini olcersiniz! Bu dogrudur degilmi?

"karılar gibi" zırıldayamazdım. Elalemin maskarası

Kafka, Milena?ya aşkını sundu.

"Eğer ödevini gerçekçi hedefler belirledikten sonra yeniden yazarsan, o zaman notunu yeniden gözden geçiririm."

- Böyle bir ameliyat yapmadık kızım!. diye gülümsedi.

bak bakalım beni mi arıyorlar

Çünkü benim yerim seninle onun arasındadır.

-Hayal gücü olan bir insanın imkanları sınırsızdır.

- "Ey Şeyh bu sözün hatalı bir söz, kim bana emredebilir, o dediğin kişiler kimlerdir, söyle!" dedi.

Günlerden bir gün çok zengin bir adam oğlunu köye götürür. Bu yolculuğun tek amacı vardır: Baba oğluna insanların ne kadar fakir olabileceklerini gösterecektir. Baba ve oğlu çok fakir bir ailenin çiftliğinde bir gece ve gün geçirirler.

''İnsanların en büyük dostu zorluklardır aslında. Zira birçok tecrübeyi onlar sayesinde öğreniriz. Görünüş olarak zahmet gibi görünen şeylerin altında rahmetler yatar. Hayat harekettir, hareketsizlik ise ölüm. ''

Kaçıyorum bugün senden gizlice

işte o gün sonrası Şiraze,

düş bu ya; şimdi yan yatmış sandalım sanki kumsalda.

- Korkmakta haklılar. Biz de karşılarına birden çıktık.

Babam dükkanı okuldan önce açmak zorunda. Talebe çocuklar ilk müşterilerimizdir. Amca pelikan silgi var mı? Buyur evladım. Altmış yaprak kareli defter, büyük boy mu küçük boy mu olsun? Suluboya, pastel boya, Cetvel, işte resim dosyanız. Elişi kağıdınız hazır. İyi dersler. Parasını babam verecek. Hocana selam söyle? Ders başlar. Adamcağız soluklanmaya ancak vakit bulur. Küçük hasır sandalyesini kapının önüne atar atmaz çaycı Sami, teklifsiz çayları yetiştirmiştir bile. Recep Usta?ya da ver. Durmuş damlamasa olur mu? Keşke Sadık Usta da olsaydı. Sohbete o da katılsaydı. Bazen aykırı, bazen tuhaf düşünüyor ama nedense babam onun düşüncelerine önem veriyor. Galiba biraz sosyal demokrat. Sabah mütalaası başladı. Hükümetin son icraatından ne haber? Aman şu halkçılar kazanmasın da kim kazanırsa kazansın. Gelişmelere asker ne diyor? Hayat pahalılığı ne olacak? Olmayan şeyin pahalılığı mı olur? Her şey konuşulur. Son zamanlarda imar planı üzerine konuşuyorlar daha çok. Belediyeyle karayolları birlikte çalışıyor. Yukarıdan, Büyükkaya?nın hemen yanından çevre yolu geçecek. Şu istikametlerden yollar açılacak. Biri arazi değerlenecek diyor, başkası her şey berbat olacak diyor. Mahallelide bir şaşkınlık. Sohbet güncel heyecanıyla, hararetiyle sürüp gider.

sadece senden dilerim, sadece senden beklerim..

Sonsuzda kaybolmuştu.

Sürekli şikayet ediyor, sürekli bir yerlerimizi kanatıyor, bir türlü mutlu olmayı beceremiyoruz?

- Arkadaşlıkların, dostlukların en başında saygı yüreklere kök salmalıdır. Kökü güçlü olan yüreklerde sevgi yeşermeye başlamalıdır.

kıssaların amacı da zaten bu dediğin abiciğim, İNSAN İNSAN

Ne zaman geçecek bilmezsiniz.

Çarpım tablosunu seninle beraber yeniden ezberledim. 8x8=63 dediğimi kimseye söylemeyerek, sır tutmayı sen öğrettin bana Güzel Yavrum.

Sevgiyle birbirlerine kenetleşiyorlardı

- Selamünaleyküm. Eşek sizi korkuttuysa kusura bakmayın.

Toprak ne, ağaç ne, yol ne demektir

Kadın titreyen dizlerinin üzerinde fazla duramadı. Bir eliyle ağaca dayandı:

Bir dilenci Isfahan zenginlerinden birinin evine gelip kapıyı çaldı ve bir şeyler istedi. Ev sahibi uşağına :

- Kocan sağlığında ne gibi kötü harekette bulunurdu? diye sordu.

Kadın korkuyla irkilip etrafına bakındı. Bebekle kendisinden başka içerde kimse yoktu. Aynı sesi tekrar duyduğunda bebeğe döndü. Aman Allahım!.. Yeni doğmuş gibi görünmesine rağmen konuşan oydu:

?Bu canım atlası neden bu hale getirdin, neden kestin; ben kesik kumaşı ne yapayım? der mi?

bir 'anne'nin en güzel düşü

Karar verirler bir sinava,

BAKICI: Buyrun, ne istemiştiniz?

Eski zengin bağıra çağıra hizmetçiyi kovdu. Hizmetçi gitti, merhametli bir zenginin yanında iş buldu. Yeni efendisi çok iyi kalpliydi. Kapısına gelen her fakirin kar nım doyurur, elbise verir, cebine de bir miktar harçlık koyup duasını alır, öyle gönderirdi.

yorgundum." dedi

- "Meğer herifin de başı küçük, sakalıyla boyu uzundur, kendisini bu tarifin dışına çıkarmak ister. Ne yapması gerektiğini düşünür. Başını büyültmenin imkanı olmadığı gibi, boyunu kısaltması da mümkün değildir. "Bari sakalımı olsun küçülteyim" diyerek şamdanı eline alır.

Tüm uzakları "yakın " etmek senin hakkın.

Çocuk dayanamaz ve hocasına sorar "hocam inanamıyorum, ben nasıl şampiyon oldum?" der. Hocası yine sakin ifade ile söyle cevaplar, "Bu zaferin iki sırrı var oğlum. Birincisi judonun en güç hareketlerinden birini çok iyi yapabilmendir. İkincisi bu harekete karşı tek bir savunma vardır. O da hareketi yapanın sol kolunu tutmak!...

Yağmurun gözyaşlarına karıştığı bir gece dönmüş yüzünü ve bırakmış kendini kayalardan aşağı ölmek istemiş...

Ne de çok yakışıyor gözlerine tebessüm.

En güzel şeyler bile, bir gün biter,

Usta, tasavvuf ehli. Arifandan bir zat. Konuştu mu mahlukat korosu susuyor, onu dinliyor. Sesi yumuşak, bakışları derin, sözleri tatlı, gönül okşayıcı? Bu büyük dünyanın dükkanına beş adam zor sığıyor. İpler asılı, yemeniler raflarda istifli. Yapıştırıcı maddelerin ağzı açık, dükkan sanki eter kokuyor. Üç bin yüz denklas, yirmi sekiz denklas, bali, sürüksüyon, ayakkabı dikiş makinesi, kösele yapıştırma makinesi?. Elektrikli ısıtıcı, dikiş makinesi? Tamir bekleyen kunduralar, tamir edilmişler? Hepsi iç içe, üst üste?

?Neler oluyor bana ağaç?

Birdenbire bir şey anımsadı. Koşarak üst kata çıktı ve Linda'nın en son yaptığı tabloyu çıkarttı. Bu, Linda'nın idealindeki erkeğin resmiydi. Resim, Linda'nın gözlerini bağışladığı genç adamın resmiydi.

, dostlukları, kavgaları, gözyaşlarını, o güzelim güneşi, kedileri,

bakalım

Aklıma Düşmeye Gör

Şenlikte, benlikte, senlikte kalmıyor geride?

Çorbayı yaparken kardeşim birden bire "Mendilin içinde birşey var." dedi.

Ay gibisin; güneşler parlıyor gözlerinde

Sırtındaki mukaddes yükü rahatsız etmekten korktuğum için o gence yardım edemedim. Ama yanına yaklaşarak:

Yaşlı kadın, genç adama gülümseyerek baktı. Tam 81 yaşımdayım. Bu ağaç ise, yaşamdaki tek dostum. Küçük bir kızken arkadaş olmuştum onunla. Şimdi hiçbiri yaşamayan tüm arkadaşlarımla bu ağacın çevresinde, bilseniz ne oyunlar oynadık, onun gölgesinde nasıl dinlendik... Bu ağaç kurursa ne yaparım, ben?

5 cm kadar açtı. Bob Jack'a bir kağıt verdi ve gitti.

suyla dolu bir kapla döndü ve bu kabı yabancıya uzattı.

Yokuşların yoran çekim gücüne karşı, acıya olan alışıklığımız gün geçtikçe kemikleşiyordu? Tecrübe kazandıkça hücrelerimiz biraz daha eskiyor, eskidikçe biliyor, öğreniyorduk? Tıfıl hayat öyküleri, kısa yol yürümüşlükleri olanlara anlatacak ne çok öykümüz vardı?

Susuyor olmamı usluluk olarak

Dostun seni bir kez terk edermiş, bin kez değil.

Çok acittiginda anladim..

?üç? de

diyecek baba bulunamıyor. Çocuğun hayata uzanan damarlarında nabız

Neden hiç yalnız kalmadığını anladım.

Ev sahibi: - Senin sesini bir kaç defa duymak istedik.

O da nereden çıktı? Neden terzi?"

akmak, denize kavuşmak istedim... Aktım gökyüzünün görünmediği

Bir dahası olmasın görmeyeyim gözlerini,

Sherlock Holmes

gelince, bostanının başına göçerdi. Gelini Ayşe ile

Adam bir eline parayı aldı, öteki eliyle de Sally'nin elini tutarak "Beni yaşadığın yere götürür müsün lütfen?" diye sordu "Küçük kardeşini ve aileni tanımak istiyorum" dedi İyi giyimli adam Dr Carlton Armstrong'du ve George

"Yeter ya Abdürrahim!" buyurunca, durdu.

Adam yerine konmak Ahmet?in hoşuna gitmişti belki de.

Dört element ise insanların hayatı yaşarken bir an olsun farkına varmadıkları bir detay gibi duruyor artık. Yine de, ne zaman bir kum tanesinde dünyayı görsek, ne zaman bir nisan yağmurunda ıslansak, ne zaman güzel bir müzik veya hoş bir koku duysak, ne vakit bir ocağın çıtırtısında hayallere dalsak, değil dünyayı, cenneti görmüş gibi oluyoruz. Bize o duyguyu veren işte o önemsemediğimiz dört öğedir. Gözünüz ister gökyüzüne ve yıldızlara, ister okyanusa veya yağmura, ister bir yangına veya ışığa, isterse bir ağaca veya mezara bakıyor olsun...

Bir türlü en uygun mekanı bulamayan..

İnsanın acıması ancak bir nesne üzerinden gerçekleşiyor. Olmayana acımaz insan.

Arıyı kovalamak isterseniz savaşır, engellere aldırmaz. Amacı sadece ışığa ulaşmaktır. İğnesini sapladığında öleceğini bilerek savaşır ve değerleri için ölür. Ama sinekler kaçarlar. Sonra yılışık yılışık tekrar dönerler kovaladığınız yere. Her türlü pisliğe bulaşırlar, sonra da yiyeceklerinize, üstünüze, başınıza konarlar.

Daima...

Adam, elbiselerin torununa uyacağından emindi. Yaptığı hizmet için çocuğa bir ciklet parası vermek istediğinde, onu yanında göremedi.

gülümsedi, arkasını anlatırken... Babasının elinden yere düşmüş

Badiye yaylasında koklasaydım izini

Ayakkabının diğer teki işe yaramaz!. dedi. Onu kim alacak ki?

İki buçuk ay önce, belki de bir muziplik olarak başlayan oyun sayesinde, bugün birbirlerini çok seven ve her ne olursa olsun ayrılmamaya karar veren iki sevgili olmuşlardı. Ve delikanlı bu süre içerisinde, bu oyunu biraz da 'Selma'yı kaybederim ' korkusuyla açıklamaya korkmuş, bugünlere kadar gelmişlerdi.

? Ayağın yürümüyor, gözün görmüyor. Bedenin de sıhhatli görünmüyor. Buna rağmen çoğu zenginlere verilmeyen nimetlerin sana verildiğini düşünmekte, bunun için de büyük bir mutlulukla şükretmektesin. Hangi nimettir nice zenginlere verilmediği halde sana verilen? Kapalı gözleriyle sesin geldiği yana yönelerek dedi ki:

Tekrar o geldi aklına... Keşke keşke yanımda olsa dedi. Son bir kez elini tutsa yeterdi. Gözlerini son bir kez öpse, rahatça ebediyen gözlerini kapatabilirdi artık... Gözleri pınar gibi çağlamaya başladı. Sevdiğini son bir kez göremeden ölmek istemiyordu.. Ufak da olsa ondan bir hatırasını almadan bu dünyadan göçmek istemiyordu... Sevdiği, kim bilir kiminle beraberdi? Kendi, sevgi dolu kalbini kimseyle paylaşmayı düşünmemişti bile ama acaba o paylaşmış mıydı? Onun sevgisini silmiş atmış mıydı acaba kalbinden? İçi birden nefretle doldu. Üstüne büyük bir ağırlık çöktü. Onu düşündükçe her dakikasının zehir olması artık çok daha ağır geliyordu genç kıza... Ölmek istedi, artık yaşamak istemiyordu bu dünyada... Ama sevdiğinden bir hatıra almadan ölmeyeceğine and içmişti. Tekrar gözlerini açtı. Kim bilir belki de sevdiği onu unutmuştu.. Bu düşünceler içinde daldı... Birden babası girdi odaya, kızına kalp nakli için bir gönüllü bulduklarını müjdeleyecekti. Fakat genç kız çoktan uykuya dalmıştı... Bir meleği andıran masum yüzü, sevdiğinin özleminden sırılsıklamdı...

Cesur bir oğrenci ayağa kalkar ve yanıtlar.

Yaratılmışların en güzeli olduğunu, fark etmeli ve ona göre yaşamalı

cennete kimin gideceği belli olmaz

kurşun yalazı saklanır saçlarımın en koyusuna

dağ rüzgarı ve lor peyniri

d yıllar geçer

Ve bu yığıntıların perdesiz pencerelerinden süzülen ışıklar çağırıyordu bazen.

baloncu ona doğru dönerek:

- Ben memleketinde zengin bir insanım. Babam, rahmetli olmadan bana epey bir altın bıraktı. Gelirken kardeşim küçük olduğu için saklamak zorunda kaldım. Şimdi siz bu cezayı infaz ederseniz yetimin hakkını zayi ettiğiniz için Allah indinde sorumlu olursunuz. Bana 3 gün izin verirseniz ben emaneti kardeşime teslim eder gelirim, bu 3 gün içinde yerime birini bulurum, der.

Öyle bir yerde olmalıyım ki,

Kimler takılmamış ki? Kaymakam, mal müdürü, karakol komutanı, emniyet müdürü, belediye başkanı, lise müdürü, maliye müfettişi? Her sıkıntıya düşen neşelenmek, hayata güzel bakabilmek, kötü gördüğü hadiselerin güzel yüzünü görebilmek için Usta?nın yanına koşmuş.

Bilgelik istedim... Ve Tanrı bana çözmek için sorunlar verdi.

işte olmak zorunda olmamanın sağladığı sınırsız mutluluktur.

Derse güçlü bir başlangıç yapmak veya sınıfta ilgi dağıldığında ibret verici bir hikaye anlatmak iyi oluyor. Bizim görevimiz aynı zamanda eğitmekse onlara güzel davranış örnekleri sunalım. Ne dersiniz?

Seher mi vurdu seni ninni bebeğim ninni

Selma, okuduğu mektuptan bir şeyler anlamaya çalışırcasına Emre'nin yüzüne baktı. Emre Selma'nın ellerini avuçlarına alıp, tüm cesaretini toplayarak genç kıza:

?Güzel yaratılanlardan kimseye zarar gelmez, diye tekrarlıyordu. Güzellerden güzellikler doğar sadece.

4. Murat bi gece, tebdil-i kiyafet Istanbul a indiginde, karsiya gecmeye karar verip bi sandal kiralamis. Sandalci musterisinin sultan oldugunu bilmiyomus tabii.

görebilmek için köpürdüm, taştım ona bir önce dokunabilmek için.

Nedense onu açmak için kendini oyalıyordu.

"-Sana hayranım!" olmuş

Ertesi günü soğutucu vagonun kapısını açan işiler, Nick'in donmuş bedenini bulurlar. Üzerinde yapılan otopsi, onun donarak öldüğünü göstermektedir. Fakat bu olayı olağanüstü yapan, soğutucu vagonun soğutma motorunun bozuk ve çalışmıyor olmasıydı. Vagonun içindeki ısı 18 C idi, ve vagonda bol hava vardı.

paylaşmak istediğinizde 'Hadi

Savaşın en kanlı günlerinden biriydi. Asker, en iyi arkadaşının az ilerde kanlar içinde yere düştüğünü gördü. İnsanın başını bir saniye bile siperin üzerinde tutmayacak ateş yağmuru altındaydılar.

En kırmızısını aldım, ısırdım.

Kovalayan değil, kovalanandınız. Gerçek sevgilerde ise bunlar arasında fark yok. Bilmezsiniz. Ya da kalbiniz bunu bilecek kadar sevme istidadından yoksun. Gerçek sevgilerde, onun coşkusuna kapılıp doya doya yaşamak var sevgileri. Mantığın dizginleyiciliğine inat.

her göze açılmaz, her kula sunulmazdı

Yeni doğan; gün sevgiler sana

Söylenenleri dikkatle dinleyen delikanlıyı ölüm gerçeği ile yüzleşmek ürkütmüştü. Pişmanlık duygusu içerisinde ve titrek bir sesle doktora'Kurtulmak için ne yapmak gerekiyorsa yapmaya hazırım. Ne olur doktor! Beni kurtarın, ölmek istemiyorum dedi. Doktor oralı bile olmadı. Ölüme bu kadar yakın bir kimseyi daha önce hiç görmemiştim. Üstelik çok da gençti. Hayalen morga gidip, gencin otopsisini düşünüyorum. Demek, karşımda duran bu diri beden birazdan ölecek, otopsi için açılacak ve biz bir rapor tanzim edip bırakacağız! Hayat ve ölüm... Yaşamak ve ölmek... Genç olmak, yaşlı olmak, hayatı anlamak, ölümü benimsemek... Hayatı ölüme bir girizgah olarak değerlendirebilmek... Ölüme her an hazır olmak... Veya kendini hazır hissetmek... Kısacası ölümü kuşanmak... Hayata ve ölüme anlam kazandırmak... Bir sürü düşünce beynime doluşuyor. Doktor oradan uzaklaştı. Ben de peşinden gittim.

Ufacık bir damlaydım, bulut oldum, toprak oldum, deniz oldum,

"Canım" dedi, hıçkırıp ağlayarak.

uzak özlemlerin külünü

Hemen üç küçük çöl faresi, kumların arasında yuvarlana yuvarlana, ölmek üzere olan tilkiye koşmuşlar. Kuyruğundan ve ayaklarından çekiştire çekiştire, ağacın gölgesine taşımışlar onu bin bir güçlükle...

Uyuyan şehrin tenha sokaklarından geçerek o adrese doğru yol alırken kendimi büsbütün yalnız hissediyordum. Verilen adrese yaklaştıkça, evlerin seyrekleştiğini görüyordum. Biraz sonra otomobili durdurttum. Elinde bir fener olan bir kadın derhal bana doğru koştu ve eteklerime sarılarak:

Sevmeği bildikten sonra mesafeler, acılar, yıllar, aylar... asla sevdayı

Dilek şöyleymiş "Allah'ım bizi birbirimize her şeyiyle sevmeği

?Peki Allah?ım söyler misin, burada gülümsemekten ve Sana şükür şarkıları söylemekten başka bir şey yapmıyorum. Benim için bunlar mutlu olmaya yetiyor da artıyor. Orada ne yapacağım?

utangaç bir tavırla rektör'ün bürosundan içeri girer girmez, sekreter masasından

Ellerine, dizine vurdu birkaç kez. Kafasını sağa sola çevirdi. Neden bu soruyu sordun, der gibi kahırla baktı:

Dedi ki: "Bak evladım, elimdeki bu kuvvet,

Aradan onca yıl geçmiş olsa bile,

Birkaç hafta sonra, düsmanlar kat kat büyük bir ordu ile saldirmis. Kral son bir ümitle eli silah tutan bütün gençleri askere çagirmis. Köye gelen görevliler, ihtiyarin kirik bacakli oglu disinda bütün gençleri askere almislar. Köyü matem sarmis. Çünkü savasin kazanilmasina imkan yokmus, giden gençlerin ya ölecegini ya da esir düsecegini herkes biliyormus. Köylüler, gene ihtiyara gelmisler... 'Gene hakli

-Ne yani, delikanlı ölmeyecek mi?

Undam, hepsi beş katlı, soluk mavi boyalı apartmanlardan ikinci girişin beşinci katında... pencerelerden birinde durmuş, buz tutmuş camın arkasından birşeyler görmeye çalışıyordu. Buz tutmuş camlar kalın bir perde gibi kapatıyordu görülebilecek her ne var ise. Yine de bakıyordu Undam. On yaşındaki küçük bir kız ne düşünebilirse o kadarını düşünebiliyor, günlerdir eve gelmeyen babasını sessizce çağırıyordu.

oysa bir şey değil! onca acının yanında küçük bir tebessüm..

Gül, uykusuz gözlerde nem.

Gülseren Onay

Bir ırmağın kenarında çok yüksek bir duvar vardı, o duvarın üstünde susuz bir adam duruyordu. Suya yetişmesine duvar mani oluyordu. Zavallı adam su için, sudan çıkmış balık gibi çırpınıp duruyordu.

Kapıda beni karşıladığını gördüğümde çok mutlu oldum ama sorun beni

Vitrinlerin caddeye yakınlığı rahatsız ederdi gelip geçenleri ama kimsenin de şikayet etmeye ne zamanı ne gücü vardı.

Gülüşünde taze serin bir rüzgar

insanların arasında

İlkokulda okuyan yeğenim çıkageldi. Boya kalemlerini ve resim defterini görünce şaşırdı.

9 yaşınızdayken size piano öğretmeni buldu;

Uçurdu yuvadan yürüttü Anam

teşekkür ederim seni görünce selam vermek istedim,

İhtiyarlar gördüm, Belli ki karı kocaydı

Zannederdi, sözlerini yumuşacık yosunlar... gülüşünü onu

Ama boşver şimdi.

Yani, anne ve babalarımıza.

Uzunca sohbetten sonra, birde Emirgan yaptık. Pamuk şekeri aldık, pembe pembe çıraya da sarmışlar, dudaklarımızı boyadı a benim rujum daha kırmız, hayır benimki kırmızı diye diye ye_

Rüzgar o güzelliği nasıl ıskaladığına hayıflanaraktan, Gül?e arkadaşlık teklif etmiş:

gelir ırmakların sesiyle konuşarak

düşünmüştüm? deyince?Garaj ne kadar uzaklıkta? diye sordum.

Gülümseten Dilenci

Küçük bir çocuk nasıl severse annesini

Çoban, bu ağacı yirmi yıl kadar önce diktiğinde sık sık sular, bunun için de büyükçe bir güğüme doldurduğu abdest suyundan geriye kalanı kullanırdı. Elma ağacının kökleri, belki de bu sularla kuvvet bulmuş ve kısa sürede serpilip meyve vermeye başlamıştı. Çoban o zamanlar henüz genç sayıldığından şöyle bir uzandı mı en güzel elmayı şıp diye koparırdı. Fakat aradan geçen bunca yıl içinde beli bükülüp boyu kısalmış, ağacınkiyse bir çınar gibi büyüyüp göklere yükselmişti. Ama boyu ne olursa olsun, ağaç yine de yavrusu değil miydi? Onu bir evlat sevgisiyle okşarken :

Bir sabah her zamankinden daha erken yola çıktı. Bahçenin önüne geldiğinde yüreğinin titrediğini, içinin ürperdiğini hissetti; her gün tül perdenin arkasında gördüğü kız, bahçede gülleri suluyordu. Güzel kız, genç adamı görünce yüzü kızararak içeri kaçtı. Genç kızın hayali gözlerinden kaybolmasın diye gayret eder gibi gözlerini sabit bir halde bir güle dikerek öylece kalakaldı. Gördüğü güzelliğin etkisinde kalmış, sevdalandığını düşünüyordu.

kimseyi umursamadan ve önemsemeden kurulacak cümleleri.

Fakat bütün bu ısrarlara rağmen o akıllı kişi fil yavrusunun etinden yemedi. Karınlarını fil yavrusunun etiyle tıka basa doyuranlar biraz sonra yatıp derin bir uykuya vardılar.

Yavaş yavaş Hz. Ömer'in neden gezintiye çıktığını anlar gibi oluyordum. Anlaşılan şehir halkından herhangi birisinin bir derdi, bir sıkıntısı yüzünden uykusuz kalıp kalmadığını yakalamak istiyordu. Bu yüzden sokak köpeklerine kadar şehrin bütün canlıları sıcak yuvalarında uyurken müslümanların reisi sıfatı ile Hz. Ömer onlara bekçilik ediyor; onların rahatı için uykuyu kendine haram ederek sokak sokak bu ayazda dolaşıyordu.

önümde duran Danozetti'ler ne var ise yapmak istemediğim onu yaptırdılar bana

Tavuk Burgerini alıp masasına giderken, arkasına baktığında, genç kızın tatlı bir gülümsemeyle arkasından bakmakta olduğunu farketti. Belli ki kendisi sıradan bir müşteri olmamıştı. O gün yemeğini yerken, genç kızla bir iki defa göz göze geldi. Her ikisi de bundan gayet hoşnut olmalıydı ki, birbirlerine bakarlarken, yüzlerindeki gülümseme hiç eksik olmamıştı.

Köpeklerden biri beyaz, diğeri siyahmış ve genç torun o köpekleri dedesinin kulübesi önünde boğuşup duruyorlarken görürmüş hep..

Sana "yük" olacak ne varsa... uzaklaş oradan!

Vezir, temiz yaratılışlı, iyilik yanlısı biriydi. Esirin küfürler savurduğunu değil de

Şöyle olmalı, böyle bakmalı, böyle konuşmalı...

Sustum. Yalnızca sustum?.

Sıkı sıkı tuttu balık poşetini, bir eliyle rüzgarda uçuşan paltosunun yakasını kavradı yürüdü, yürüdü.

kıranın erken batması ve sarı yıldızın geç doğması, gecenin uzun bir karanlığa dalması dileği

Gördüğüm her kul için, dostum dedim.

BABAMIN MESLEGİ HAMALLIKTI. BABAM SEVİNİR İÇERDİ, ÜZÜLÜR İÇERDİ HER GÜNÜMÜZ KAVGA İLE GEÇERDİ.

Yıllar sonraydı, küçük bir çocuk heyacanla

Olmaz! Ooolmaz! Üzüm alaacağız. Başka meyve olmaz! diyormuş ta başka bir şey demiyormuş.

HZ. ALİ'NİN BÜYÜKLÜĞÜ

Ama sen yine de şemsiyeni

Çözümü öğrenebilmeyi istemekten vazgeçtiğin andır gerçekten kaybettiğin an.

- Bilal-i Habeşi Alkam'nın yanına varıp şehadet kelimesei telkin ettiğinde, Alkama'nın dili açılmıştı :

-"Ben o genç kadını bir kilometre geride bıraktım, Sen ise onu hala taşıyorsun."

hasta, bir mucize almak istiyorum." Eczacı Sally'e bakarak "Anlayamadım"

Sevdiklerinin, sevdalarının, yıllarca beklediklerinin tam karşısında

Hırsızlar ülkesinde doğru olmak suçtur, kazı beynine. Okuma yazma bilmeyenlerin diyarında şair olsan ne yazar! Aç kalırsın. Doğrucu Davut geldi, açın kulağınızı, dikin gözlerinizi. Pür dikkat kesilin her söze? Her bedene uyan libastır ağzımda dökülen!

Ressam gözlerini bir an ayırmadan avucundaki güzelliği seyrediyordu sonra bir şey fark etti, yağmur taneciğinin her geçen dakika biraz daha azaldığını? Usul usul yağmur taneciği tenindeki gözeneklerden içeriye doğru ilerliyordu Onu bir daha görememek düşüncesi ressamı yakıp kavuruyordu ama bir yandan da kendi bedenine karışmasına seviniyordu

birinizi imparator seçeceğim."

13. Şimdiki işvereninizle görüşebilir miyiz? İşverenim olsa burada Olmazdım.

buğun dahi pek çoğumuzun farkında olmadığı bir ders almıştı. "Her

Hayata Farklı Bir Bakış Açısı

Resulullah : - "Neden ilk defa cevap vermediniz? Acaba benim sesimi duymadınız mı?"

Nasıl ki akreple yelkovan el ele verip uzaklaşamazlarsa bu diyarlardan, mecburiyet varsa, canlarının bir köşesi mızrakla delinmiş ve bağlanmışken birbirlerine, yine de kavuşamıyorlarsa; öyle bir şeydi yaşadığımız? Karanlık gecelerde yalnızca seslerimiz buluşabiliyordu kuytularda, biz refakat edemiyorduk onlara. Ben umudun şarkısını mırıldanıyordum, sen imkansızlığın? Cesur olan bendim galiba. Sen söndürdükçe, ben küllerinden doğuruyordum ümit kıvılcımlarını? Sen yine söndürüyordun sonra onları. Ateşten korkuyordun. Ateşimden korkuyordun! Ortaçağdaki hapishanelerin yahut mahzenlerdeki zindanların duvarlarını süsleyen, görkemli lakin ürkütücü meşalelere benzetiyordun ateşimi. Ateşi içinde hissetmenin, prangalara vurulmak, dahası linç edilmek anlamına geldiğini biliyordun. Oysa prangalara da vurulsak, umudu var edebilirdik doğan yeni günlerde? Sevmenin suç olmadığı, esaret gerektirmediği ülkeleri de yazıyordu kitaplar. Kitaplar ki sayfalarca okuduğum, adındaki harflerin mükemmelliğini ve tılsımını çözmeye çalıştığım yegane kaynakçam? Razıydım ben prangalara da, tutsaklığa da, giyotine de? Ya da bir ömür boyu kaçak hayatı sürmeye razıydım; her daim o diğerlerinin baskısını ve soluğunu hissetmek pahasına omzumda? Kaçsak, belki bulabilirdik cenneti.

bana yazmayan, konuşmayan hatta düğününü haber vermeyen Burak`ın doğum günü. Kendimi dinledim neler hissediyorum diye. Biraz şaşkınlık, birazda üzüntü ile daha önceki yıllarda hissettiğim kadar büyük bir burukluk olmadığını hissettim içimde. Burukluk yoktu ama sızı aynı sızıydı. Her nekedar alışılsada sızıya alışılmıyordu.

her sabah, gecede bulamadığımızı

?Buralarda yeni misiniz? diye sormuş, ?daha önce sizi gördüğümü hatırlamıyorum da?

Taş atıp da gittiğin denizler dalga dalga.

Bu defa kadın, ?Korkuyorsa neylesin? yazılı bir kağıt bırakır sultanın yastığının altına ve ertesi günü sabırsızlıkla bekler.

bazen böyle hayatın içine deyip küfrediyoruz..

Lahuti bir ses duyuluyor ardından; ?Kimi semalara çıkar onunla kimi de yeryüzüne sığamaz bir türlü. Kimi tutsaktır, kimi aşıktır, kimi de çılgınca sarhoştur; devası yalnız Olan?a adanmışlıktır? O?nda tükenene yalnızlık gıdadır? "Diriliş zamanında bile lütfüm seninle beraberdi. Onun için, mutmain ol ki, bu önemli görevde sen yalnız değilsin. Lütfümüz seninle beraberdir." Yaradan?dan bir mesajdı yüreğine dolan ve yalnızlığı sevdirdi Nebi?ye. Duruyorum/duruluyorum. Her yerde O, yalnız O var. Dostun acı sözünde, sevgilinin gitmesinde, geç kalmış bir vapuru beklerken karanlıkta yalnız değilim.

Teddy Stoddard o gün okuldan sonra öğretmenine şunu söylemek için kaldı, "Bayan Thompson, bugün aynı annem gibi kokuyordunuz".

Cennette bir ağaç vardır ki, binekli bir kimse yüzyıl gölgesinde yürüse onu katedemez. İsterseniz şu ayeti okuyun: "Daimi gölgededirler, çağlayıp duran su başlarındadırlar."

Türk asıllı mutasavvıfların en büyüklerinden birinin Aziz Mahmud Hüdayi olduğunda şüphe yoktur. Bugün Üsküdar ́da adıyla anılan caminin avlusunda türbesi bulunan Aziz Mahmud Hüdayi, I Sultan Ahmed ́in de mürşidi idi. Hükümdardan büyük saygı görüyor, kendi de hükümdarı seviyor ve sayıyordu. Arayı pek fazla uzatmadan birbirini ziyaret ederlerdi. Biri din ve maneviyatın ulusu, diğeri devletin ulusu bu iki insan uzun süre birbirini görmeden duramazdı. Sultan Ahmed ́in en mutlu anları şeyhiyle beraber olduğu anlardı.

Kanser Hastası

Distan boyle sanilmakta.

Ancak, biraz derinlemesine düşününce; karşımızda dikilen gerçek çok daha farklı;

Yine bolca gülle, bomba savurduğu bir gündü.

dondurma tabağının yanında çocuğun bıraktığı 15 cent duruyordu..

gidemediğim yerlerin hasretiyle boyadım seni,

Her fark ediş, yeni bir muştudur.

Yarım saat sürecek bir ziyaret için,

Sen dünya'ya gelince anladım,

1. Adınız Soyadınız: Mehmet T.

Bardaktan boşanırcasına yağan yağmur denizi deler geçer.

Alev alevdir bedenim

olan olmuş, zamanın büyük kısmı dolmuştur..

111 x 111 = 12321

küçük balık çok aşığım... İşte o günden beri

Şiraze bir tek sendin dizinde dinlendiğim...

''YAŞAMIN ÖRÜMCEK AĞINI ÖREN İNSANIN KENDİSİ DEĞİLDİR.

Fakat su

Yaşlı gözlerinle kal anneciğim!

Ülfetine dilenciyim kapında avare

- "Ne yapalım, şansın bu kadar, oltana ağır bir şey takılmadı" diyerek alıp sarayına götürdü.

Benim yarim buralardan geçti mi?

Dağınık değil mutlaktır.

hala ne istiyor anlamadım.'

yok:)

Fakat şunu da öğret ona; her alçağa karşılık bir kahraman, her bencil politikacıya karşılık kendini adamış bir lider vardır.

6-Işlerinde, ciddi olmayı düşünürler.

dev bir kule inşa ettim içimde anne.

Sonra şöyle devam etti:

Aslında yaşamanın bir masal olduğunu da gördük bu zamana kadar.

Güneş ışınlarının, temiz havanın doğrudan girmediği, doğal güzelliklerden uzak ortamlar ise genellikle insanların hoşuna gitmez.

mın zayıf yerini biliyordu.. Övülmesini çok severdi.

Aralarinda baslar bir tartisma,

Yıllar önce hastanede çalışırken, ağır hasta bir kız getirdiler. Tek yaşam şansı beş yaşındaki kardeşinden acil kan nakli idi. Küçük oğlan aynı hastalıktan mucizevi şekilde kurtulmuş ve kanında o hastalığın mikroplarını yok eden bağışıklık oluşmuştu.

Gözlerinde aksi bir derin hiçin,

sevdiğine ağlayabilmenin

dostum olan fırıncı,"Biraz bekleyeceksin hocam," dedi.

en?inde piramidin dalgalanıyorum, şlapp... şlapp...

tekrar onlara baktığında, gördüklerine inanamadı.

küsmeyide boş verelim, hep ileri... hep ileri...

rüyasına girerdi.. Ama, babası, "bu köye kız

Bir el mesafesindeki dostumuz gitti ilelebet.

- "Ümmeti Muhammed içmesin diye."

Birgün nazar degmıs bulutla yıldıza. Hic yoktan bir sebepten tartısmıslar. Bulut cekip gitmis hatalı olmasına ragmen. Yildızsa " Nasılsa bulutum beni sever. Dönecektir! " diye düsünmüp hicbirsey yapmamıs " Döner geri! " diye düsünmüs.

Planlı yaşamımdan, bitmiştir bir gün daha?

kemanla 45 dakika boyunca altı Bach eseri çalar. Bu süre içinde, çoğu işe

?Altı ay önce donarak ölen genç eşimi oraya gömmüştüm.?

Kızına baktı gözleri dolu dolu. ?Bu kahrolası iğrenç zamanda, kimbilir başına neler neler gelecekti, ne acılar çekecekti bu saf haliyle...?

Aslında hayat, notlar, para, giysiler,

?Ağlamıyorum? dedi beyazlığını bir anlık yitiren mendil. ?Bakın her taraf toz içinde.?

?Görüyorsunuz işte, bakın ne güzel değerleniyor mahalle?

?bilemedim kıymetini kadrini/hata benim, günah benim, suç benim? düşer bakışlarım...

Tarih de kekemeleşiyor bazen

Tek hüzne ıslanmasın gülsün umman gözlerin

Her şeye rağmen adımlarını durdurup geri dönemedi. İstem dışı bu hareketlerin kim tarafından yaptırıldığını arar gibi bakındı etrafına. Kimsecikler yoktu. Yukarıdan düşen damlalar sadece kendisini hedef alıyormuş gibiydi üstelik.

Maziye karıştı şimdi yeminim

- "Sonra?"

- Ama rüzgarlı, dedi. Topum denize düşünce sürükleyip götürdü.

Her sabah Afrika`da bir aslan uyanır. En hızlı ceylandan daha hızlı koşması gerektiğini bilir, yoksa açlıktan ölecektir.

hep sakat kalacağını açıkladı.

Sarılmış ateşle su birbirlerine

"Tabiki Allah'ın 99 sıfatı!" diye cevapladım.

"Tomorrow" I say! "I will call on Jim

İlk özgür çığlığı, rahminden çıkıp, dünyaya

Sonra tenzih, hamd u sena ve tekbir.

Kar ve kan. Ak ve kızıl.

Dağın arkasında güneş batıyordu; altın rengi, kırmızıya çalmaya başlamış ve karın sonsuz beyazlığına pembe bir parıtlı vermişti. Kadını işte o zaman gördüm. Yanıma gelinceye dek, yakınlarda bir insan olduğunu fark etmemiştim bile. Birden genç ve güzel bir yüzle burun buruna gelince irkildim.

OLAN BİTENİ GÖREN MUSA ''EY RABBİM BU NASIL BİR ADALETTİR''DER BEN HİÇ BİR ŞEY

"Ne yazık ki!"

Candan azizim şekerden lezizim

Hz. Mevlana?ya sormuşlar?aşk nedir? diye. Ben ol ki bilesin! demiş?

YAŞANMIŞ BİR ÖYKÜ

Sen kalbin değdiği dudaklara kulak ol.

Şehir halkı Yunus Dede?nin haline acıyıp ona akıl vermeye çalışmışlar:

-Petra, güçlü olmak zorundasın. Hayat bazılarına karşı son derece acımasız... Sana nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum ama artık saklayamam çünkü sen böyle kahroldukca, ben de seninle birlikte tükendiğimi hissediyorum... Petra güçlü olmak zorundasın yavrum... Güçlü ve metanetli olmak zorundasın... Rose öldü!

Kuralları Yık

Yepyeni, umutlar...

Domuza da böyle denir mi? derler.

Güzel, dürüst ve hayirli seyler konusmasi

"Hayata aldırma kalbinin sesini dinle"

Şimdi senin çiçeklerinle sevgiliyle serenat eden, sevdalıların vardır.

Sokaklar karanlık,

dokunmuyorsa, çocuğumuzu kelimenin tam anlamıyla sokakta bırakmış olmuyor

zamana meydan okuyan

Bu söz üzerine Hz. Ömer suçlanan gence dönerek:

-Hocam hasbelkader buraya kadar geldik ama rakibime bir bakin hele..

Cennet bahçesi göğün altında

Karar; aklin durmasi halidir.

Bir genç, bütün güzelliği, samimiyeti ve yüreğiyle dokununca yüreğin en sancılı yerine, öpmek gelir içimden doyasıya. Tertemiz yüzü, sıcacık sesiyle aniden karşına çıkıveren güzellik, umut ve aşk adına eklenecek yeni bir sayfa olur. Bir okuyuş, bin çiçek olup avuçlarımızın içinden göğe doğru yükselince çoğalır umudumuz ve aşkınız bir kez daha tazelenir. Bir çift gök mavisi buluşunca gözlerinizle, pırıl pırıl? Öperek yüreğinizden karşı sayfaya geçersiniz.

?Sen bir Budistsin. Ölürsen yeniden başlarsın.?

Almaz iceri arkadasini,

- Sulağımıza hoş geldin Sultanım! Görüyorum ki yorgunsun, açsın. Bu fakire misafir olursan gönül alırsın, dedi

?Çöl Kitabı?ında yazıyor Maurizio Maggiani

Ne çabuk da unuttun... hani sırrım, hani aşık olduğum...

Yürekten geliyor sesim

pikniğe gelmiştik. Dönerken bu köşkü gördük. Kime ait olduğunu merak ettik. Bu köşk

İşte o zamandan beridir ki:

Zihin her gün sağlıklı düşüncelerle kurulan bir saat gibidir. Kurulmazsa bir süre sonra çalışmasını durdurur. Bize sürekli yanlış saati gösterir. O saatin günde iki kez doğruyu göstermesine kanmak büyük yanılgı.

- "20 yıldır efendim."

Sözler bakaya kalır

NE AĞIR İMTİHANDIR BAŞINDAKİ SAKARYA,

Bunu isiten ihtiyar:

Hemen yanıbaşımda duruyor... Ona yalvardığım zaman,

Vuslatsız muslatsız olsa da fitili tutuşmuş ya..

elindeki parayla birleştirdi, tümünü tane tane saymaya başladı. Oğlunun

Dinlen artık kardeş, gün ağarıyor bak dışarıda!

dedi. Operasyon çok başarılı geçti ve adeta yeni bir insan yaratıldı.

gülüşün yükseltmeli

"Hiç kuşkunuz olmasın. Şu anda sahip olduğum her şeyden vazgeçebilirim. Yeter ki geride bıraktığım yıllarımı bana geri verin."

Sayısını unuttum...!

1111111 x 1111111 = 1234567654321

Verdim. Bir hafta sonra kapım çalındı. Muazzam bir konsol televizyon

Teddy ́nin dördüncü sınıf öğretmeni söyle yazmıştı, "Teddy içine kapanık ve okulda derslere çok fazla ilgi göstermiyor. Çok fazla arkadaşı yok ve bazen sınıfta uyuyor."

ağlayarak kızına sarılan kral, hemen bir gemi göndertip fakir

Akşam eşi geldiğinde, kadın karşı kaldırımdaki yaşlı adamlarla arasında geçen konuşmayı anlattı. "Senin evde olmadığını öğrenince, içeri girmek istemediler" dedi. Yaşlı adamların bu davranışlarını öğrenince, kadının eşi üzüldü. "Bir bakıversene dışarı", dedi. "Hala oradalarsa, şimdi davet edebilirsin eve."

Çocuk şöyle cevap verdi :

Birisi sözlerimden bundan başka bir şey naklederse

Tanrı bana yardım eden sizi ve başkalarına karşılık beklemeksizin yardım eden herkesi kutsasın!..

Paylaşmalıydı ama bir de,

Hal böyleyken buğusundan arınacak, insan olmanın müdahil ve mütefekkir duruşu.

her şiirde anlatılan O?ysa... her filmin kahramanı O... her roman O?ndan söz ediyor, her çiçek O?nu açıyorsa...

periyotlarda radyolar, televizyonlar bir haberi duyurur.

bunu da ekleyelim öyleyse:)

Göl göl olur damda biri / çentik atar günlerine

Ölçüsü bana dar libasın dikişlerini söktüm bağışla

Lakin bizim masallarımız hiç o güzel masallar gibi prensesle prensin ata binip mutlu yuvalarına doğru yola koyulmaları gibi bitmedi.

Tuba ağacı benzersiz özelliklere ve görülmemiş bir genişliğe sahiptir. Bunun yanı sıra dünyadaki sebeplerin geçerli olmadığı cennet ortamında cennet elbiselerinin de bu ağaçtan yapıldığı ifade edilmektedir. Başka hadislerde de Peygamberimiz 'in cennetteki ağaçlarla ilgili tarifleri ise şöyledir:

Mısır seferine çıkacakları gün kayıkla Üsküdar'a geçerler. Nedendir bilinmez Sultan, yoldaşına takılır. 'Hasan Can kahvaltı yaptın mı?'

Kapar hizla kapiyi delikanlinin suratina,

Senden tek beklenen, sen olmandır.

Bir El Mesafesindeki Dost

Arap kızı camdan bakıyor?

Ki ben, Monna Rosa bulurum seni

Chat buna iyi bir çözümdü açıkçası. Biriyle tanıştım nicki 'TMR've benimkiyse 'princess_ice'tı. Sohbet gerçekten çok güzeldi ve boyuneğmeyen asi sorgulayışlarımı unutturmuştu bana nedensizce. Mail adreslerimizi almıştık birbirimizin. Ama ikimizin de dersleri ağırlaşıyordu gitgide. Bu yüzden ben nete yalnızca iki ayda bir ona mail atmak için giriyordum ve ondan gelenleri okumak için. Sonra okullar kapanınca tekrar görüşmeye başladık, saatlerce sohbet ediyorduk asla sıkılmadan. Birbirmizin resimlerini görmüştük ve işte o anda ondan çok etkilenmiştim.

-Akşama kadar yaşayacağımı düşünemezdim

Şenis gülümsedi. Çünkü bilirdi Şenis, tebessüm gözlerine pek yaraşırdı. Yeniden;

O kadar güzel ki?

? Öyle ise der, tefekkür edin, siz de düşünün. Düşünen insan sahip olduğu nimetin farkına varır. Düşünmeyen ise mahrumiyet duygusunda kalır.

Sonra aklıma geliyor yokluğun. Tekrar hüzünleniyorum.

Berrak şelaleler yaparak

Avcının biri bir gün bir serçe avlar, serçe dile gelerek avcıya "Bana ne yapmayı düşünüyorsun" diye sorar, avcı serçeye " seni kesip yiyeceğim" cevabını verir.

- Allahım, nasıl dilersen beni onlara karşı sen koru, diye dua eder.

İşte siperlerde evlat, torun gömmüş Türk Ninesi buna derler.

Ve agladiginda, seninle aglamali...

-Dal, rüzgarı affetmiştir, ama kırılmıştır bir kere.

?Seviyorum? diyorsun ya?

Demli çay, demli çayın buğusu

Ateşin gerçekten ne olduğunu belki bir tek o öğrenmiş ama geri dönüp söyleyememiş;

-Oğlumuz da bu gün buraya gelmişti, öğleden önce.

Evinde kedi, köpek beslediği halde, çocuk sahibi olmaktan korkmanın

Solmak, kurumak çok kolay.

Yaşamazdım o parlak saati tekrar

Sonsuzluk çiçeklerle donandı yüreğimde

Hala yaparım uçurtma. Artık sebep çocuklarım ama şu da bir gerçek ki için için beklerim uçurtma mevsimini. Gökyüzündeki uçurtmaları gören kızımın, ?Hadi baba uçurtma yapalım.? demesini beklerim. Özel çıtalarla, renkli kağıtlarla, sırım gibi ipimizle yaparım uçurtmamızı, bu kez Adapazarı?nın değil Tokat?ın rüzgarına kaptırıp kendimizi, koşarız bir kuyruklu uçurtmanın ardından.

MAVİ KURDELE

Ve bu yüzdendir ki

su gibi gerçeğidir insanın...

Yürüyüş

İngilizler İran'a şeker satmaya kalktıklarında bunu başaramadılar.

- Ne istiyorsanız onun hayalini kurun. Gitmek istediğiniz yere gidin. Olmak istediğinizi olun. Çünkü sadece bir hayatınız var. Ve bütün yapmak istediklerinizi yapmak için sadece bir şansınız var.

Yaşlı bayan o anda yalnızca bir elbiseye bakmadığını anladı. Dönmemek üzere gideceğini bilen ve annesiz kızın karşılaşacağı acıları hafifletmek isteyen onun yanında olmayacağını ona öpücük veremeyeceğini düşünen bir annenin eserini görüyordu karşısında? Anne küçük kızına duyduğu tüm sevgisini şimdi onu giymekten gurur duyduğu işte bu elbiseye işlemişti.

bir yaz günü iki kardeş

Yarabbim, ne kadar sade, ne kadar mütevazı, ne kadar gösterişten uzak...

- Bu kefil babam olsa fark etmez cezayı infaz ederim.

küçük kız da arkadaşın.'dedi.

Ben senede birkaç kere rüya görürüm, onu da mutlaka yaşarım. Rüyamda gördüğüm yere gittim. Baktım ki o otlardan çokça var. Söktüm getirdim. Tarif edildiği gibi gölgede kuruttum, içtim. Yazın yaşını, kışın kurusunu. Yorgunluk, kafeslerimdeki sıkışıklık, Allah?ın izniyle geçti.

yüreğindeki duruluğa

Lao Tzu, öyküsünü su nasihatla tamamlarmis, etrafina anlattiginda:

Önüne geçemez istese de.

Kurulur mahkemeler

Son nasihat ise şöyleymiş: "HİÇ BİR İŞ ACELEYE GELMEZ".

Güz bulutlarında,

düşteyim anlayacağın firuze.

Şimdi gölgemizi de alıp yanımıza, ?ufuk? dedikleri yeri hedefleyelim gel seninle

?... şimdiye kadar sizin bu derece güzel olduğunuza hiç inanmamıştım. Şimdi bu şehirden gidecek olursanız, sizi hep şu andaki halinizle hatırlayacağım. Sizi net, aydınlık hatırlayacağım...?

Onları ilk iş olarak kavanoza koyuyor musunuz? Yoksa kavanozu kumlarla ve

Ertesi hafta Vincenzo klupte öğle yemeğini yerken Golf derneği ́nin bir

-Canın gargaraya geldiği zaman kumaş kesebilir misin?

iyiyim saolun teşekkür ederim...))

doldururken şekli bozuk, bayat ekmekleri de tezgahın altına koydu.

Kadın bütün bu olanları şokunu yaşarken, taksi şoförünün tavrına daha

Çünkü bence şimdi herkes gibisin

"Çekil git kapımdan sen daha olgunlaşmamışsın. Bu sofrada hamlara yer yok, bu ev küçük iki kişi sığmaz." dedi.

Kadınlar kadınlar Allah?ın elleri

daha yüksek bir hedefin hemen

İnan kar etmiyor şiraze.

Kalabalık mezarlığı terk etmeye hazırlanırken, yaslı adam gitmemekte

sonuçlarına dahil olup olmadığını sordu." Tabii dahil" dedi,

onu bekletmemeliydi.. Ama alışmıştı artık beklemeye, zararı yok

hemhalim :)

Sobanın niçin böyle kurulmuş olabileceğine dair bir tartışma başlar.

Bir gün aline büyüteci alıp bir damla suyu incelemiş suyun içinde o gözle görünmez yaratıklar hiç durmadan hareket ediyorlar, sıçrayıp, hopluyorlarmış. Çok ilginç bulmuş fakat daha net görmek için renklendirmeyi düşünmüş ve kırmızı bir renk damlatmış içine. Bu bir büyücünün kanıymış. Birden sudaki yaratıklar pespembe oluvermiş. Bu yaratıkları bir kente yaşayan canlılara benzetmiş. Hiç durmadan itişiyorlar, dövüşüyorlar, birbirlerini çekiştiriyor ve acımasızca ısırıyorlar. Aşağıdakiler yukarı çıkmak istiyor hem de devamlı onları sindirmeye çalışıyorlar.

- İyiyim anne. Ne oldu

ÖSS'de Sözel-1 ve Eşit Ağırlık-1 Türünde Türkiye Birincisi, Sayısal-1'de İkinci Olan Mustafa Öztürk, Anlayamadığı Bir Konu İçin Duvara Karaladığı Yazıların ÖSS Hatırası Olarak Kalacağını Söyledi.

mavi bir düş düşer suya

Peki ben ne zaman büyüyeceğim?

Sonra annesi Linda'nın ölüm döşeğinde yazdığı son şiirini okudu genç adama:

İşe gidiyoruz; aynı binada iş yerlerimiz, arabayı bazen o kullanıyor bazen ben. Sabah birlikte evden çıkıyoruz, bazen bakıyorum arabada selamlaşıyoruz ancak. O da arabaya binip sağını solunu kontrol ederken, sanki arabanın bir parçası gibi, kuru bir?Merhaba?. Hani evde de karşılaşmıştık. Niye böyle kötü bir alışkanlık oldu bilmiyorum. Arabayı ben kullanıyorum giderken, dikiz aynasını yukarı kaldırıyorum. Galiba biraz daha dik duruyorum, biraz daha uzun boyluyum, neyse artık.

2 yil,3 yil, 5 yil derken çocuk judodaki 10. yilini doldurmus.

Acılar denizinden sürgüne yollanmış binlerce mutluluk adresin olsun.. Sevgiler...

Sınıfın tam da ortasında kurulu o eski ve sıcak dostu aradı gözleri, ilk önce. Altı yedi yaşlarındaki bir çocuğun boyuyla, aşağı yukarı aynı boyda olan ve yine aynı çocuğun, kollarını açtığı halde saramayacağı ; kaya gibi ağır, yuvarlak, kahverengi kömür sobasını aradı yeni sınıfında, olmadığını bile bile. Sınıf nöbetçisi olduğu bir günde ; diğer nöbetçi arkadaşının sıcak kısmı yukarıya gelecek şekilde duvara yasladığı, sobayı karıştırdıkları demir çubuğu hatırladı. Ve sonra ; sıcak olduğunu bilmediği çubuğa tutar tutmaz, beş parmağıyla birlikte yanan avucunu. Çığlığıyla birlikte boşalan gözyaşlarını, telaş içerisinde koşup gelen öğretmenini, okulun yanındaki sağlık ocağına gidişlerini, pansumanı yapılırken yanı başına çömelen öğretmeninin omuzuna sakladığı yüzünü, sonrasında okula dönerken diğer elini sıkıca kavrayan öğretmeninin elini ve haftalarca kalem tutamadığı kendi elini... hatırladı birer birer. Sanki o anı yeniden yaşıyormuşcasına, o kadar dalıp gitmiştiki anlarına

Zakkumları hükmeder leylaklarına

Böylece kelebek şunu anlar:

Siz de muhtemelen kendi dilinizle anlatıp durdunuz yıllarca sevginizi. Ama bu anlatım kızınız açısından sevgi davranışları olarak anlaşılmadı. Ve üstelik sizi suçladı. Sizin onu sevmediğinizi söyleyerek. Bu durum da sizin kalbinizi kırdı.

Candan bir candı cümle canlara

Sensiz, tutunduğumuz dallardan yılan düştü

vefanın v?sinde, fa?nın nesindeyim

Sözün burasında genç adam ortama bir göz atar derki,

otomobiliniz var mı?" diye sorsaydınız, cevabım farklı olurdu.

Yıllar önce hastanede çalışırken, ağır hasta bir kız getirdiler. Tek

İnsanlar gelip geçtiler önünden

sevda da yumak sevgi de ilmik

hep iyi şeyler yapmaya çalışırız hayatta..

Eczacının dikkatini çekebilmek için büyük bir sabırla

"-Sen bir korkaksın" diye bağırmış

söğüt olsam eğilirim

- Ama ben söyleyebilmek için çok çalışmak zorunda kaldım. Günlerce tekrar ettim adımı. Sokaklarda?Kıskıspiştmırnav? diye diye dolandım. Sonunda başardım. Ama şimdiye kadar bana adımı soran olmadı. Bu yüzden o kadar çalışmanın boşa gittiğini düşündüm çok zaman.

sert davrandığını, parayı neden istediğini bile sormadığı geldi aklına.

Sayısız örneklendirilebilir bunlar.

Övmeli alem içinde, baş başayken sövmeli ve sen öyle güvenmelisin ki

Aşk, birden bir ses duymuş. "

Arkadaşları nasılsın güzel kardeşim diye hal hatır sorarlarken? adamın?dünya telaşına kanıp ta ruhu incitmemenin uğraşısı içindeyim? diye bir cevabı olurdu? arkadaşlarının ilk önceleri kısa bir duraksamadan sonra?ya tekrarlasana bu sözü? diye kısa bir gülümsemede ve afallamada kalmaları adamı hiç mi hiç şaşırtmazdı? zaman içinde adam bu sözü bir deneme ile açması gerektiğini düşündü ve açılımını ise bu gizemli olan üç kelimede buldu? zaman? sabır? ve sadakat?

Bu genç adam Glenn Cunningham?dı. ?Dünyanın En Hızlı İnsanı? olarak tanınan gence Madison Sguare Garden?da yüzyılın sporcusu ünvanı da verildi.

aşağıya indi ve adam dönerek:

"Bana yürek borcun var".

- "Daha çok yağmur yağdığı günlerde tutuyor titremesi" deyince bizim de dikkatimizi çekmişti bu özel durum. Hafızamı yokladım; doğru, hemen her defa yağmur yağdığı günlerde oluyordu bu titremeler. Çok roman okuduğumdan mıdır nedir aklıma lise yıllarında okuduğum Peyami Safa'nın "Şimşek" adlı romanındaki kahraman geldi bir an. Hikmet ağabeyinki de "Şimsek"in kahramanınki gibi sinirsel bir hal miydi? İşte her bilinmeyen karşısında hissettiğim o müthiş merak hissime mağlup olmuş ve bu titremelerinin, sinir krizini andıran bu merakı mucip halin sebebini soruvermiştim. İçimden keşke sormaz olaydım diyor ve merakına mağlup bir insan olduğum için kendime kızıyordum ki, Hikmet ağabey tok ve acı dolu sesiyle tekrar anlatmaya başladı:

- "Bari mektubu aileme kendim götüreyim" diye mırıldandı.

engel, yasam koşullarınızı daha iyileştirecek bir fırsattır.."

Hangi yöne? Hangi gemiyle? Yine kalan ben oldum.

Nitekim bir avuç toprak alıp terazinin kefesine koydu ve kemik yukarı kalkıverdi.

?Küsmekten korkuyorum? dedi Katelin.

Pek çok kere ilk görüşte kolaylıkla umursanmayacak ve unutulacak insanlara rastlamışımdır. Ancak, onlar hakkında daha çok bilgi edinmek için zaman ayırdığımda, hemen hemen her zaman onların davranışlarını kabul edilebilir bulmuşumdur. Bu da bana olumsuz önyargılarımın çoğu zaman ne kadar yanlış olabileceğini öğretmiştir.

Önemli Olan Vermektir

bir cezadan daha kötüydü. Kiliseden tanıdığı bir Polis,

kesilmesine benzeyebilir.

haneler ortasında hanesi çaresiz

- Evet evladım ben ev sahibiyim üst katta oturuyorum, geceler boyu kendi kendine konuşur ve gülerdi. Alışmıştım güzel şeyler konuşurdu bazen. Kimseye zararı yoktu kendi halinde biriydi. Hatta aklı başında birine de benziyordu. Dışarıda çokta saygılıydı. Yardımseverdi de. Bazen gelir?teyzeciğim bir ihtiyacınız, bir sıkıntınız varmı? diyede sorardı. Ben hani ne biliyim şeyy diye bişey demez teşekkür ederdim. Ama iki gündür ne sesi geliyordu nede gülüşü, gelip sormadı da bende ne olduğunu merak ettiğim için size haber verdim. Nerden bilebilirdim ki? Kirayı almaya geldikçe görürdüm o resim hep duvarda asılı dururdu, şimdi neden tabloyu sıkıca tutuyor acaba hım?güle? benziyor elindeki. Vahh yavrum vahh. Siren sesleri geceyi yararak gidiyor ve sessizliği bozuyordu?

birlikte otursaydık' derdim içimden; ama

geçiniyoruz. Ama tüm işler bana baktığı için derslere çalışacak pek vaktim olmuyor, dedi Hacer

fincan tabaklarınız takım? dedi. Sesindeki açlık, karın açlığına benzemiyordu.

sarılmak istedim... Yıldızları görmek, denizle konuşmak istedim...

Ihtiyar: 'Karar vermek için acele etmeyin' demis. 'Sadece at kayip' deyin, 'Çünkü gerçek bu. Ondan ötesi sizin yorumunuz ve verdiginiz karar. Atimin kaybolmasi, bir talihsizlik mi, yoksa bir sans mi? Bunu henüz bilmiyoruz. Çünkü bu olay henüz bir baslangiç. Arkasinin nasil gelecegini kimse bilemez.'

O orta 2 öğrencisi, bugün 200 dönümlük arazi üzerindeki 1000 metrekarelik evinde oturuyor. Yıllar önce yazdığı ödev şöminenin üzerinde çerçevelenmiş olarak asılı. Öykünün en can alıcı yanı şu: Aynı öğretmen, geçen yaz 30 öğrencisini bu çiftliğe kamp kurmaya getirdi. Çiftlikten ayrılırken eski öğrencisine "Bak" dedi, "Sana şimdi söyleyebilirim. Ben senin öğretmeninken, hayal hırsızıydım. O yıllarda öğrencilerimden pek çok hayal çaldım. Allah' tan ki, sen, hayalinden vazgeçmeyecek kadar inatçıydın."

?İlk baharın kısa ömürlü çiçeği olsa, bir sonraki bahara yine gelirim der avuturdu yüreğini. İnsan gitti mi bir daha gelmez. ? diyordu kendi kendine...

Adaya çıktığında tek solukluk bir hali vardır. Bir süre kendisini adanın toprağına koyverir, dinlenir, dinçleşir. Vakit hayli geç olmuştur.

her yan deniz olmalı

Bu ağaçların dalları kurumaz, yaprakları dökülmez, suyu kaybolmaz, meyvesi tükenmez.

Yastığının altından diğer buruşuk paraları çıkararak, babasının yüzüne bakar ve yavasça paraları sayar.

?Bizi buraya gönderen kişi, adını söylemedi, efendim dedi. Yaşlı kadın, yeterli suya kavuşan arkadaşı meşe ağacının altında durdu ve işçilerin tek tek ellerini sıktıktan sonra bindikleri kamyonun arkasından yaşlı gözlerle baktı.

Varlığına "ben" diyebildiği için insan, her acıya kaçınılmaz bir özne olur.

Aşk yardım istemeye karar vermiş.

Ev sahibi: - Ya Resulullah! Sizin mübarek ayağınızın hürmetine bu cariye artık şimdiden azattır .

Bu akşam rüyamda Leyla'yı gördüm

Adam kabul etmis..

gönlünü sevdiğim...

Böylece adam şunu anlar:

Dilimde sabah keyfiyle yeni bir umut türküsü

alıp gitmiş uzak diyarlara su...

?Yalnız bırakılanlar dayandılar, yalnızlık onları

Dedim ki: "Çok büyük bir, kuvvete sahipsiniz,

Mahzensin baharıma ahımsın kararımsın

serzenişlerde, bir metamorfoz öncesi aşk?ına ok saplayan divaneyim

Olsun, ben arıyorum.

katkısı ile yaşadı. Yaşaması bana yeni ders oldu.

Meyvalar sabırla olgunlaşırmış.

Bir gün Yavuz, Hasan Can'a 'Biliyor musun?' der, 'Bu gece Muhammed Bedahşi Hazretlerini gördüm. Beyaz bir elbise giymiş, yolculuğa hazırlanıyordu.' Hasan Can gayri ihtiyari 'Ahiret yolculuğu olsa gerek' der. Yavuz'un bu cevaba canı sıkılır. 'Sen bilmez misin?' der, 'Rüyalar tabire bağlıdır. Eğer Şeyh'e bir hal olursa gözüme gözükme!'

Doktorun yüzü gerginleşti. Bakışlarını ümitsizce kaldırdı. Dudaklarını ısırdı. Başını çaresizce sağa sola salladı. Elleriyle de çaresizlik işareti yaptı.

Kendisine gerçeklerin içerisinde yön vermeye başlayacağına ve başka çaresi olmadığına inanmıştı...

? Belli olmuyor mu? deyince:

Ama kimse benim yanmama yardımcı olmuyor. Sanırım yakında söneceğim.''

Bunu, hala anlamıyor ne Hamilton ne Garey

12345 x 8 + 5 = 98765

Her damla alıp götürür beni benden, bilinmez uzaklara. Eksilir ruhumun oyası, gizli gizli, her gece.

köpek kulübesinden beş tane yumak halinde yavru çıktı.

Gerçek güzellik fiziksel görünüşe bağlı değildir, ancak kalptedir!

Ama dış kapıya bitişik olan zemin kat penceresinde gördüğü 5-6 yaşlarındaki çocuk çok farklıydı. Delikanlı evden her çıkışında onu aynı pencerede bulur, gülümseyen gözlerle el sallayan çocuğa avuç dolusu öpücükler gönderirdi...

Özlemek o

bana birşey hatırlattı:))

Nice sevdalar yaşayan şu kalbin

Anasır her yerde bizi kuşatıyor, sarıp sarmalıyor. Şefkatli bir anne gibi...

gök bana beşik Şiraze, bir ucu bir ucuna erişmeyen bir beşik...

O kadın bir sahtekardır.

Koca şehir uykudadır ben hariç

Melekçe bakışlara bakan bahara daha başka bakıyorum.

- Vicdanımızın sesini duyamayacak kadar kimi zaman sağır olmuş yüreklerimiz

Zaman çabuk geçmekteydi, kısa bir süre sonra bir Cumartesi sabahı uyandığında erik ağacında sadece üç tane yaprağın asılı kaldığını farketti. Petra yine o son derece bitkin sesiyle ve artık kurtulmak istiyormuşcasına.

Onunla kırlarda koşar, yıldızları seyrederdim.

Biz bir şeye var olduktan sonra, gözlerimize görünür olduktan sonra ancak acırken, O yokluğuna acıdıklarını var eder.

Bahara karşı durmuşum

Gerçekten de, konuşmaya başlayan müşterisi onu yanıltmadı;

?Sadece birkaç yüz metre ötede? dedi kızım. ?Tamam o zaman,

oluyor. Baba tekrar bağırıyor, ?Sen bir harikasın..? Gelen cevap?Sen bir harikasın..?

Şenis dingin tavrını mavi sulara akıtıp, güneşe dokunur gibi hafif kıpırdandı. ?Korkuya küssen? dedi.

Bu konuşmanın sonunda adam sadece gülüyor, Bu duruma barmen oldukça şaşırıyor.

normal kulaklara sahibim ben der..

sakınmadan gözlerden, sakınmadan kendimi.

e-mail mesajı şöyledir:

O?nsuz geceler ıssız, sokaklar öksüzse...

Bana?hiçbir şey? oldu

Gözlerini kapayıp fırtına dindiğinde sevdalarının yanı başında olmuş

Geleceğini biliyordum?

"Memur beyle konuşabilir miyim?"

kuşkuları, kanat takıp uçsunlar

Bir zamanlar kimsenin bilmediği bir ülkede gül cenneti varmış. Burada rengarenk, birbirinden güzel güller yetişirmiş. Gül cennetinin olduğu yerde hava mis gibi gül kokarmış.

mesgul oldum. Tetkik ettigimde yaranin çok güzel iyilestigini

"Herkes yanlışın nedenini, başarısızlığın nedenini başkalarında arıyor."

gibi gül gibi acayip şeyler yaptı" dedi.

toprakta türlü çeşit börtü böcek...

Sizin sayenizde ölmekte olan kocamın yatağının baş ucuna zamanında ulaşmayı başardım.

Rahat bir nefes aldım. Acele olarak bir hastaya çağrıldığımı anlamıştım. Doktorun ben olduğunu söyleyince, ahizenin diğer ucunda derin bir sessizlik oldu. O vakit beni çağıran kadının, müşterilerimden veya müşterilerimden birinin dostu olmadığını hissettim.

Sonunda, fazla düşünmeden aklından ilk geçeni söyleyiverdi;

bulmuşlardı yeniden can

diledik ısrarla ve inatla

bozulmus.

Bir kadinin güzelligi gözlerinde görülmelidir

?Ben çilek severim.?

Gece yarısı, fırtınanın o müthiş uğultusuyla uyandı. Öyle ki, bina çatırdıyordu. Yatağından fırladı, adamın odasına koştu: 'Kalk, kalk! Fırtına çıktı. Herşeyi uçurmadan yapabileceklerimizi yapalım.' Adam yatağından bile doğrulmadan mırıldandı: 'Boşverin efendim, gidin yatın. İşe girerken ben size fırtına çıktığında uyuyabilirim demiştim ya.' Çiftçi adamın rahatlığına çıldırmıştı. Ertesi sabah ilk işi onu kovmak olacaktı, ama şimdi fırtınaya bir çare bulmak gerekiyordu.

yoktun iki gündür:(

bilemez kimse

yakası altında bir madalya parıldıyor ve yürürken hafifçe

Çevreyi gezdi, kiralık dükkan aradı. Bulamadı, buldukları kafasına yatmadı. Esnaf araya girmek istediyse de?Gerek yok? dedi babam. ?Vaz geçse de artık bu dükkanda kalamam?

Hayır, gelemeyecek, gelemeyecek. Çünkü gitmesi gerekiyordu ve gitti. Bütün ayrılıklar gibi ardında bir sürü hatıra bırakarak. Yeni bir mekana, yeni bir düzene, yeni bir hayata başlamak için. Bütün gitmeler ve dahi gelmeler birer ayrılıktır. Ve bir an gelecek:

"Çünkü sadece Zaman Aşk'ın ne kadar büyük olduğunu anlayabilir..."

nasıl geçtiğini duymak için sabırsızlanıyorlar."

Bırak arkamı döneyim kırılan kalbimi onarırken.

Yum usulca gözlerini

Kuyu dibindeki yalnızlığımda

O evde değilken hepsini izleyerek teşekkür ettiniz.

Her sözü mübalağa, her davranışı sun?i namertlerden ve vefa duygusundan mahrum uğursuz gönüllerden!..

Yatsı okunmaya başlıyor. Usta, sabır Allah çekiyor, arkaya yaslanıp ezanı dinlemeye başlıyor. Gözleri kapalı. Ezan biter bitmez çekiç meselesini soracağım. Hoca uzatarak okuyor. Siz ayranları bitirinceye kadar gelirim. Sakın yerinizden kımıldamayın. Beş dakikaya kalmaz dönerim. İhtiyar, Usta?nın peşinden gidiyor. On dakika geçiyor, Kemal sıkılıyor. Dükkana döndüğünde on iki dakika geçmişti. Ayranlar bitmiş, Şehmus?la siyaset konuşmaya başlamıştık. Yüzünüze rahmanın nuru yansımış, ne güzel tebessüm ediyorsunuz diyor, darlığımızı alıyor.

- Eee yaşlanıyoruz Küçük hanım, karşılaştıklarımızda yaşımızla birlikte değişiyor.

İhtiyar kıyıda kendilerini toparlamaya çalışan gençlerin birşey söylemesine fırsat vermedi; "-Hoşçakalın!. . . " deyip yürüdü.

hüzünlü ama doğru:((

buz tutmuş türkülerin dilinden damlıyorum; ben hep yabancıyım, nereye gitsem yabancı

İşte, New York'un bu oldukça hareketli günlerinin birinde şehrin 5'inci caddesinde yürüyen bir adama bir otomobil hafifçe çarptı. Bu istenmeyen kazada yayaya bir şey olmamıştı.

- Onun gözlerini görmek için çıkmasını bekliyorum.

Moralinizin bozuk olduğu zamanlar sizi yanıltmasın. Hayat bir sınavdır. Herkesin onayını alamayacağınızı unutmayın. Övgü ve yergi aynı şeydir. Rasgele iyilikler yapın.

Burada ne dileniyorsun öyleyse?

Abbey Rooad caddesinde yürüyorum, yorgunum

aşkın bazen gitmek olduğunu.

-"Olabilir" demiş.."Her hayırda bir şerde vardır. Sadece Allah'ın dediği olur.."

?Yapmamız gereken, bize zaman verildiğinde yapacağımıza karar vermek? diyerek bir gayret yerimde doğrulup göğe avuç açıyorum.

Sonra diğerlerinin şaşkın bakışları altında küplerdeki pekmezleri çayırın üstüne boşalttı. Sonra da dönüp adamlara dedi ki:

- Arkadaşı bu teşekkürden o kadar keyiflendi ki, her öğle yemek yediği lokantada garson kıza yüklü bir bahşiş bıraktı.

Genç kız onu gördüğünde hayli sevinmiş bir halde kağıdı aldı;"Merhaba, hoş geldiniz" diyerek siparişini hazırlamaya koyuldu. İki gün önceki durumu arkadaşlarına anlatmış olacaktı ki, herkes onlara bakıyordu. Siparişi hazır olunca, tekrar kredi kartını uzattı ve hesabı ödedi. Selam vererek oradan ayrılıp, masalardan birine oturdu. Bu durumun gün geçtikçe hoşuna gitmeye başladığını farketti. Gerçi daha önce aynı yerden alışveriş yapmıştı ama Allah'tan kimse bunun farkına varmamıştı.

Henüz dinlemedin benden türküler.

Huysuzluk edersem kalkar döverdi

Gözlerindeki yıldızlar sönecek...

"Sevinçten ağlıyorum, koca kız oldu." dedi ama biliyorum ki,

sizi duymayacağım bile. Siz benimle bir şeyler

Annesi, küçük kızı duymamış gibiydi. Onun kürklerle çevrili şapkasını düzeltirken:

Derviş, gencin devrin büyüklerinden olduğunu söylemiş

Aradan uzun bir zaman geçmiş. Günlerden bir gün, bizim küçük papatya her zamanki gibi tan atımında uyanmış. Uyanmış uyanmasına ama eskisi gibi keyfi yerinde değilmiş. İncecik gövdesi kırılıp dökülüyormuş. " Herhalde akşam yağan yağmur yüzünden hastalandım" diye düşünmüş. O sırada gözü yakın arkadaşı ballıbaya ilişmiş. Zavallı ballıbaba, ıslak toprağa serilmiş, yatmıyor mu?.. "Ne oldu sana kardeşim" diye seslenmiş ballıbabaya.. Ballıbaba başını güçlükle papatyaya çevirmiş, gözlerinden ip gibi yaş akıyormuş. " Bu soruyu yalnız bana sorma papatyacık. Hepimiz perişan durumdayız. Öteki arkadaşlar da benim durumumda. Akşam durmadan yağan yağmur toprağı alıp götürdü, çiçeklerin kökleri dışarda kaldı. Hepimiz yavaş yavaş ölüyoruz"

Mahalleler bekçili olurdu.

gözyaşıysam sabrederim

en çoğuyla sensizliği hakkettik

- "Alay etmeyin" demiş, hamal. "Sırtımdaki küfeden ve ipten başka hiç bir şeyim olmadığını siz de bilirsiniz."

Ve gömleğimin kokulu secdesidir Elif

Aşk sığmaz ki bu ummana

Bırakıp her şeyi kaçsa da korkusundan

Dün Geldi Geçti

Yataktaki adam, başucunda bekleyen genç doktora:

Yüreğimi sensiz gecelerde.

-Onu ben de denedim dostlar! O zaman daha kötü oluyor halim. Heybenin ön gözündeki iyiliklere aldanıp daha çok kötülük yapıyorum. Bu sefer heybenin arka gözündeki yük o kadar çoğalıyor ki, belim arkaya doğru bükülüyor. Bu sefer geri geri gitmek zorunda kalıyorum. Hem siz boş verin beni de kendi heybenizin gözlerine dikkat edin!

Yanında olduğunu unutuverirsin bir andan sonra, sonra üzüldüğünde o sımsıcacık kollarını açar sana, sarılır ağlarsın omzunda doya doya...

Hayat yürünmesi gereken bir yol sadece. Bazen uzun bazen kısacık. Her bir zorlukla başa çıkabildiğimizde bizi daha da güçlendiren? Geri dönüşü olmayan?

Ayrıca Diana bana bu akşam; patates ve biftek

YILMAZ ERDOĞAN..

Duygulari bir seylere itiraz ediyordu. Sonra kolay yolu tercih

Kurmuş bir gülden,

düş hekimi

uzanıversem önce ellerin kaybolacak

- Sizin gibi cahiller ya adres sorar, ya para ister.

yollar bir çift gül görmeye alışık değil

Her şey seninle güzel duyduğum bu ses bile

Ama böyle dünya olur mu?

İkincisinde daha çok hata yapardım.

Ben isyan edip yıldız toplarken nurlar yağsın diye üzerine

oturup sizi dinliyorum ve artik neredeyse

'M. F. G'

Haliç, Boğazın ayakları gibi uzanırken,

Meçhulde kaldı gidenim

SABİT EFENDİ

Bu cevap canavarın çok hoşuna gitmiş. Zira canavar, kurbağanın gözlerine aşıkmış. Adamı salmış ve suyu bırakmış. Almışlar krala götürmüşler ve ağırlığınca altın vermişler.

arasında sekiz yaşındaki bir çocukla ilgilenmeye

Ertesi gün okuldan geldiğimde onu masanın başında Cin Ali Kitabını okurken buldum. Kızım, meğerse okuyup yazmayı aylar önce öğrenmiş fakat ısrarla herkesten saklamıştı.

Anlıyorum seni

benim yüreğimde ise hep uzak ki yollar

arasında seveller güzeli dağ arasında!" diye türkü

Cuvaldaki koyunu gomerler adam diye,

Yılın sonuna kadar, Teddy sınıftaki en zeki çocuklardan biri oldu ve tüm çocukları ayni derecede sevdiği yalanına rağmen, Teddy onun gözdelerinden biri idi. Bir sene sonra, Bayan Thompson kapısının altında Teddy ́den bir not buldu, ona hala tüm yaşamında sahip olduğu en iyi öğretmen olduğunu söylüyordu.

Kuyudan çektim suyu

Gözlerim yollarına takılıp kaldı.

Üsküdar kavşağından ayrıldı. Tüm sahil şeridini hayranlıkla izlerken, Selim'in düşüncelerinde ki yerini tartmak istedi. Arabayı uygun bir yere park edip, karşı kıyıları izleyerek yüreğini ve aklını yokladı. Aklı Selim'i bir parça öteliyor, Yüreği, ?Olanları birde ondan dinlemeli, belki medyanın başka sancıları vardır.? diyordu. Sahip olduğu bilgiler o kadar az ve sınırlıydı ki net bir değerlendirme yapması mümkün değildi. ?Ertelemeliyim, sakince değerlendirmeliyim? diye düşündü. Pazartesi günü; Selim Yurt dışında ise görüşemeyeceklerdi Pazartesi günü. Bu bilgi içini açıtmıştı. Reisin dediği gibi; ?Görelim Mevlam neyler, neylerse güzel eyler.? diyerek hareket etti.

Onları kucağına aldığında paylaştığımız mutluluğu ve

Zeynep, çok sevinçliydi.. Yerinde duramıyordu.

- "Annen hiçbir zaman saçını kestirmek zorunda kalmadığı için çok mutlu oldu" diye fısıldadı babası.

yanınıza bir kadının geldiğini ve

Herkes bir yana, o olmasa ne yapardım bilmiyorum?

-Meraklanma evlat... Ne kadar kaçsa, yine bu dünyadan dışarı çıkamaz."

Sevdigin seylerden mahrum kalmak, Sevdiginden ayri düsmek ve Sevdigini azrailin ellerine teslim etmek...

ANNABEL LEE

- Ben de seni kuzuya karşı pek müşfik görüyorum. Anası seni emzirmiş olmasın ha?!

Bir tarif başladı tekrar: "Sıratellezine en'amte aleyhim" diyordu annemin dudakları. Bakışları iyice uhrevileşmişti. Ona bakan, oradan ince vazgeçilmez bir ışık çizgisinin ta Hakk'a doğru uzadığını, rıza kapısına dayandığını ve o kapının kilidini açan tılsımlı bir anahtar olduğunu anlardı. Evet, doğruluktu şifre. Bütün rahmet kapılarını ardına kadar açacak olan doğruluk ışığıydı, doğruluk nuruydu. "Bizi doğru yola ilet, nimete ermişlerin, nimetlendirdiğin peygamberlerin, evliyaların, ermişlerin yoluna ilet." başka değil diyordu. Bu dua bize; "Böyle yakarışa geçin, en güzel dua budur." der gibi nasihatte bulunuyordu. O an dudaklarım gayr-i ihtiyari bu cümleyi tekrar etti. Bu kudsi beyan bir tılsımlı güce sahipti ve ömrümü merhamete uygun bir hale getirecek ve onu bütün çirkinliklerden, karanlık ve kaostan temizleyecekti.

dudaklarıma kilit olur çaresizlik

göndereyim" der ve sazına sarılır:

Çok geçmedi annem evimizin kapısında belirdi. Elleri koynundaydı. Annemin elleri koynunda olduğu zaman sıkıntılı olurdu. Hemen önüne vardım.

Küçüüük!. diye seslendi. Ayakkabı almayı düşündün mü? Bu seneki modeller bir harika!.

Birde bulutlara mektup gönderirdik

Ömür vereyim.

Saf adam artık zengindir. Biraz da sevdiği dostuna olan kırgınlığıyla dostunun iş yerinin karşısında bir ev alır ve oraya yerleşir. Bir gün evinin kapısını dilenci bir kadın çalar. Yaşlı kadın çok aç olduğunu, kendisine yemek vermesini ister. Bizim saf hiç düşünmeden kadını içeri alır karnını doyurur, Kimsesi olmadığını

Gitti, tüm kederimi söküp atarak

Kiz gülümser gülü görünce..

Yolda soğuktan titreyen bir köpek yavrusuna rastladı ve onu alıp eve götürdü. Soğuktan kurtulup başını sokacak yer

bir an ve başımı uzattım içeriye. Küçük kız elindeki boş fincana bakıyordu...

helezonlar halinde, koyu turuncu, beyaz, limon sarısı, somon pembe,

Karınca da, "Daha önce benim yiyeceğimi yüce Allah verirdi. Ben de O' na güvenerek bir buğday tanesini tamam olarak yerdim. Çünkü O beni asla unutmaz ve ihmal etmezdi. Fakat bu işi sen üzerine alınca doğrusu nihayet bu aciz bir insandır diye sana pek güvenemedim.

"Çok yaşa"yın ve de "siz de görün"üz.

arkadaşına haber verip hepsinin düğüne davetli olduğunu söylemek

Siz somurtan, sürekli dert yanan şikayet eden birini ne kadar istemiyorsanız bilin ki onlar da istemiyor?

Yağmur iğri iğri düşer toprağa,

O anda bir ömrü zehirleyen tüm acılar, adeta, birden dağılmış, kaybolmuş.

olacaktı?. Ülkenin en zengin tüccarları, en güçlü kervancıları,

Sevdalar eline başlar yolculuk,

Geç kaldığımızı anlamak için bile mi geç kaldık?

Azalarından evcil büyülerin tütsüleri yollara düşmüş

gayyadan ulaşır savt, zemine;

depolamak istemisler.

Artık dünyanın en güzel şeyinin mahkumu olmuştu o:

ikimizi de hastanelik edecekti."

-Biliyorum, beni kandırırmaya, ikna etmeye çalışıyorsun! Bu gün beni yatıştırmak için sorunlarımla ilgileniyor gibi yapıyorsun. Ama yarın yine o yemek tarifleri, ıspanaklı kek, havuçlu kek benden önemli hale gelecek! Gözlerinde teselli bekler bir bakış, sesinde neredeyse yalvaran bir tonla annesine bakıyordu:

bir eski zaman kalıntısı... beklerim

öğrenirim diye... Döl oldum genç bir erkeğin ateşli vücudunda...

Babam haklıymış!. dedi. ?Sakat olduğum için, üzülmeme hiç gerek yok!.?

Rüzgar tarifsiz duygular içinde mutluymuş. Nasıl olup da bunca zamandır böyle güzel duyguların varlığından habersiz yaşadığına da hayret edip hayıflanıyormuş. .

Ülke sokaklarında, duygularını büsbütün kaybetmemiş ama özünden uzağa düşürüldüğü için ruhunda gurbet akşamlarını hisseden ne çok Müslüman vardır.

eski eskimiştir..

Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına

Bilmem ki nerede bu gizli bahar?

Birden bire hiç ummadığı bir anda kendisi ile ilgili düşüncelerinin arasına yaşlı ev sahibi girmişti. Düşünceleri artık sadece yaşlı adamı düşünme arzusu taşıyordu. Hiç tereddüt etmedi ve düşüncelerini özgür bıraktı. Gözlerinin önüne yaşlı ev sahibini getirdi. Kır saçları ve sakalları, sokağa çıkınca taktığı şapka, her zaman ileri bakan yeşil gözleri, uzun ince vücudu, kadife ceketi, yolda yürürken kolunun arasına sıkıştırdığı gazetesi... Her ayrıntısı ile yaşlı adam gözlerinin önünde belirivermişti. O anda yaşlı ev sahibinin yüzünün kendisine huzur verdiğini hissetti. Ama bunun farkına geç varması onu üzdü. Yarın bir daha yaşlı ev sahibini göremeyecekti.

YAŞAMIN ÖRÜMCEK AĞINI ÖREN İNSANIN KENDİSİ DEĞİLDİR O BU AĞDA SADECE BİR TELDIR VE BU AĞA YAPTIĞI KATKIYI ASLINDA KENDİ YAŞAMINA YAPMAKTADIR.

En müstesna doğuşa hamiledir kainat

Sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı

?Pencereden onun yüzünü görebiliyordum. Hala gülümsüyor ve?Daha değil!? diyordu.

başlamış. Bense bütün yüreğimle, Fazilet öğretmeni haksız çıkarmak

tek rakibim diğer yarım :)

Adam bir eline parayı aldı, öteki eliyle de Sally'nin elini tutarak "Beni yaşadığın yere götürür müsün lütfen?" diye sordu. "Küçük kardeşini ve aileni tanımak istiyorum" dedi. İyi giyimli adam Dr. Carlton Armstrong'du ve George için gerekli olan ameliyatı yapabilecek tanınmış bir cerrahtı.

``Neden yanmıyorsunuz? Sizin sonsuza kadar yanmanız gerekmiyor muydu?`` dedi.

Karısı ile kızının yardımına koşmayı istiyordu ama elleri, kolları bağlıydı kocasının. Nehire atlaması onunda ölümü, yok olması demekti. Hem atlasa bile onlara yetişebilmesi olanaksızdı, suyun kıyısına geldiğinde epey uzaklaşmışlardı onlar...

Yolda yürürken iki torba bulduğunu hayal et, birinde akıl var, diğerinde

a. Kış burada beklemeden ve bekletmeden gelirdi. Yazın hemen arkasından kupkuru bir soğuk yakardı tenleri. Ara mevsimler bu iklime göre değildi. Hep uç noktaları yaşayan topraklardan bir tanesi olarak, belki de ilkbaharı ve belki de sonbaharı şimdiye kadar hiç tanıma fırsatı yakalayamamıştı.

benzeri

İleride bir dağın tepesinden 'AHHHHH' diye bir ses duyuyor ve şaşırıyor

Çanakkale Savaşının en kanlı günlerinden biriydi. Asker, en iyi arkadaşının az ilerde kanlar içinde yere düştüğünü gördü. İnsanın başını bir saniye bile siperin üzerinde tutamayacağı ateş yağmuru altındaydılar. Tam siperden dışarı doğru bir hamle yapacağı sırada, komutanı onu omzundan tutarak tekrar içeri çekti,

bir afet kadar afet...

Şiirini yazar çerağın şairleri

Sonra annemin bakışları başka bir hal aldı. Derinlik daha da büyüdü, daha da genişledi, daha da sınırsızlığa yaklaştı. "Errahmanirrahim" ayeti döküldü dudaklarından. Nurlu ve içli bir musıki gibi aktı kucağına bu kelimeler. Ben gözlerine bakarken, annemin kucağına dökülen bu ışık parçalarını da toplamadan edemiyordum. Onlar en güzide mücevher parçalarından daha değerli geliyordu bana. Öyle parlıyorlardı ki anlatamam. Sonra "Maliki yevmiddin" dedi annem. "Din gününün Sahibi" diyordu... Allah, din gününün sahibiydi. Yani asıl günün, ölümsüz ve solmayan sabahın sahibi. O gün yaman bir gün, o gün her şeyin iyinin kötüden, karanlığın aydınlıktan, çirkinin güzelden, ızdırabın neşeden, ayrılacağı bir gündü.

Ermiş; "Bu kaşıkların ucundan tutup öyle yiyeceksiniz" diye bir de şart koymuş. "Peki" demişler ve içmeye teşebbüs etmişler. Fakat o da ne? Kaşıklar uzun geldiğinden bir türlü döküp saçmadan götüremiyorlar ağızlarına. En sonunda bakmışlar beceremiyorlar, öylece aç kalkmışlar sofradan.

Şimdi sıra üniversite sınavındaydı. Üniversitede örgün eğitim yapan bir bölümü kazanmak, açık ortaokul ve liseyi bitirmeye benzemezdi. Ancak kendisinin sınavı kazanacağına inancı tamdı. 1995 yılında Fırat Üniversitesi Sosyoloji Bölümü?nü kazanarak üniversite öğrenimime başladı. Üç çocuk annesi bir kadın nasıl üniversite okuyacaktı? Vizeler, finaller derken okulu uzatmadan 1999 yılında iyi bir dereceyle mezun oldu. Master yapmak istiyordu. Bu kadarı da uçuk bir hayaldi, bir anneydi o. Anneler master yapmaz, çocuk büyütürdü. Derken 1999 yılında mezun olduktan hemen sonra aynı bölümde yüksek lisans öğrenimi görmeye başladı. 2001 yılında yüksek lisans öğrenimini tamamladı ve yine aynı yıl aynı bilim dalında doktora programına kabul edildi. 2007?nin Ağustos ayında doktorasını tamamladı. Küçük Esra, önce anne Esra olmuş, ardından öğrenci Esra olmuş ve doktoranın tamamlanması ile birlikte Dr. Esra Hanım olmuştu. Doktora tezi oldukça ilginçti; televizyonun ev kadınlarının gündelik yaşamlarını nasıl etkilediğini araştırdı. Kadınların yaşamlarında televizyon dizilerinin etkisi o kadar ilginçti ki, tezi ulusal gazetelerde bile haber oldu. Bu arada mezun olduktan sonra Elazığ?da Milli Eğitim Bakanlığı?na bağlı değişik okullarda sınıf öğretmeni olarak görev yaptı. Şu anda özel yetenekli çocukların eğitim gördüğü Elazığ Bilim ve Sanat Merkezi?nde rehberlik biriminde öğretmenliğe devam ediyor.

"Hayır, benim değil. Benim hiçbir zaman o kadar çok param olmadı."

Tankın ardında kalan dünyanın mutluluğa çölleşmiş, ıssız toprakları üzerinde, silik ruhlu savaş siluetleri dolaşıyordu. Orada, harap edilmiş yıkıntıların arasında sıska, çukurlaşmış yüzüne oranla irileşmiş yeşil gözleriyle elindeki sigara dumanının isyanlı ıstıraplarını göğe doğru üfleyen bir kadın. Sırtına yüklenen gam yükü onu böyle hissiz ve böyle soluk bir halete büründürmüştü belki de. Ömrünü kelimelerin varlığında yok olmaya adamış bir şairin dizeleri yazıcının parmaklarında dolanıp durdu öykünün tam bu kısmında: ?Gamdan dağlar kurmalıyım/ Kayaları kelimeler olan/ Kırk ikindi saymalıyım/ Kırk gün hüzün boşaltan omuzlarıma saçlarıma/ Saçlarının akışını anar anmaz omuzlarından/ Baştan ayağa ıslanmalıyım/ Gam dağlarına çıkıp naralar atmalıyım? diyen şairin dizeleri bu savaş kadınının sigara dumanından göğe yükseliyordu sanki. Belki ağlamaya susamış göz çukurlarında gizli acı yüklü hikayelerin özü bu dizelere gömülüydü, kim bilir?

Bir gün, çocukluğunun, gençliğinin ve bütün hayatının birlikte geçtiği arkadaşına dert yanarken; ?Artık dayanamıyorum, sana söylemek zorundayım? diye sözünü kesti arkadaşı: ?O, seni aldatıyor. İş yerimin tam karşısındaki lokantada genç bir kadınla yemek yiyor her öğlen. Sonra sarmaş dolaş biniyorlar arabaya...?

jiletin bile çöpe gitmesini istemiyor, ona sahip çıkıyor,

Galata eteklerinde.

Bir başka dertli de söze karışarak:

ağlayan birine

ufak da olsa bir şeyler yapmak istiyordum.

sakat yavruyu işaret edip sordu:

- Padişahım, bu esir söylenenlerin tam tersine size en ağır küfürleri savurdu, ağzına geleni söyledi dedi

Kurtlar Vadisi'nin kurdu olmayın, kitap kurdu olun!

Sevgi olmayınca güçsüz kalan ağacın dalları zayıflamış, yaprakları dökülmüş süzülerek. Rüzgar da yardım edemez olmuş ağaca. Sıcak kumlar üflemiş gölgesine. Tüm hayvanlar, kum fırtınalarından korunmak için kovuklara sinmişler, birbirlerinden uzak. Kaçışan, kovalanan hayvanlar varmış ağacın tükenmek üzere olan gölgesinde...

Azığı sırtında orak elinde

Kah bir rüzgar esiyor içimde serinden, saçları dağıtıp dalgalandırıyor. Nazlı nazlı salınıyor bir kavak, tatlı tatlı hışırdıyor yapraklar. Ve kah çöle kesiyor içim, yüreğim kavruluyor kızgın güneş altında.

- "Aleyke's- selam ya Resulellah ve rahmetullahi ve berekatuh" diye cevap verdiler.

Sel gider ve zulmetin çöplüğü temizlenir

Sevgiler David

Durmuş, onun geri geleceğine inanıyordu.

-Ahmet! dedi. Neden böylesin? Sokaklardasın, normal bir hayatın olsa; daha güzel olmaz mı?

Ebü'l-Hasan-ı Harkani hazretleri;

Değerimsin dediği yerdesindir ama sen gibi önemsemez seni. İstemezsin de zaten sen gibi önemsemesini.

kapanmaz gülüşünün açtığı yara

Özlem kokan bir mektup..

Aldık başımıza türlü kaderi

ama gülüşün girişken

oltadan son anda kurtulanlar

Birdenbire onların derin imanı bana tesir etmiş olacak ki, yüksek sesle:

Duyguları, okyanuslar gibi derin... Baktığınızda göremediğiniz ama hissettiğiniz...

"Öğretmenim başlığımı aldı ve geri vermedi, çünkü centilmen bir erkek kapalı yerde başlık takmazmış..."

Öbürüne de bir tek, su-i zan seyyiesi,

"Neden sustun?" diye sordu.

kim, kimler dolduruyorlar? ...

Velhasıl?Ayrılık yaman kelime.?

Yemeklerin her zaman tuzsuz tereyağı ile pişirildiği; domatesin, 18. yüz yıl sonu Osmanlı mutfağına ''yabani'' olarak girdiği, daha sonra aşılanarak bugün domatesin ortaya çıktığı belirtildi. İlk halinin ''kiraz domates'' boyutunda olduğunu ifade eden uzmanlar bu konuda şu bilgiyi veriyor:

sayıklar bir dilde bilmediğim.

Aşkı kavrulur gönüllerde.

Uyusam şiraze, uyansam şiraze.

öğrencileriyle yaşadıkları, Fazilet öğretmene, evlerde giderek büyüyen,

Çok zorlu bir yolculuk sonunda Bilgenin yasadigi eve ulasmis adam. Kapidan içeri girmis ve bilgeye Hayatin anlaminin ne oldugunu somus..

şu adaletsiz, merhametsiz dünyaya ayak uydurmamalı;

Gül tükenmez ışığı ödünç değildir.

Babaydım ve güçlü olmalıydım. Ağlarsam

hani tutulur dilin

Asla Ümidini kaybetme, daima cesur ol...

YAŞLI KADIN İLE HZ. ÖMER

Bu yol garaj yolu değil!? diye sordum. Kızım gülerek, ?Garaja

O analar, o anılar o yıllar yaşardılar.

Sen gelmiştin düş senfonime, sen gelmiştin... insan seni görünce belki ne istemesi gerektiğini fark ediyor.

Şiraze sen arayıp bulamadığım, şiraze sen sesini duyamadığım; şiraze sen en uzağım, en yakınım, en telaşım, bir de en aşkım. Yağmur da yağıyor üstelik. Aşk bu anlatılmıyor işte. Yaşansa farkına varılmıyor, bulunsa tanınmıyor, yakalansa hemen kaçıyor, ben?mor? desem yeşil çıkıyor. Yeşil de aşk?a bence şiraze hiç yakışmıyor. Üstelik yağmur da yağıyor. Islak bütün yeni çiçeklenmiş ağaçlar. Islak bütün şemsiyesi olanlar. Islak bütün şarkılar. Islak şiraze. Bir ıslandım mı bitiyor, ne acı ki uçamıyorum şiraze.

algılayamıyordu.. Peki, ne yapmalıydı?

Benim masasına bıraktığım çek de zarfın içindeydi.

Elif, Lam, Ra

- Ameliyat için beni bayılttığınızda, her nedense gençlik yıllarıma döndüm, diye devam etti. Henüz toy bir asistanken, anne karnındaki bir bebeğin sakat olduğunu anlamış ve onu bu şekilde yaşatmaktansa öldürmeyi düşünürken, kalp atışlarını duyup kıyamamıştım."Planlama" bahanesiyle sapasağlam yavruları bile katleden canavarlara rağmen o yavrunun yaşamasını istediğim için, Allah seni imdadıma göndermiş olmalı.

dur kalk nöbetlerimde ağrılar saplanıyor başımın sol cenahına.

7 KUTSAL GERÇEK

Şu kurşun gibi ağır kapaklarda.

ben balık olmaya gidiyorum anne gözlerini denizden ayırma sakın birazcık yosun kokmak istiyorum ve kayalıklara pullarımı bırakıp ışığa baygın baygın bakmak... ben balık olmaya gidiyorum anne neyim varsa dağıt bu kentin küskün çocuklarına ıslığımı, gülüşümü, heveslerimi ezberlediğim her şiiri sardunyamıza okurkenki uçarı hallerimi...

"Annesinin ölümü onun için çok zor oldu. Babası ona yeterince ilgi gösteremiyor ve eğer bir şeyler yapılmazsa evdeki olumsuz yaşam onu etkileyecek.? diye yazmıştı.

Ama işte 85'imdeyim

Bir dalganın özgürlüğüydü senin aradığın. İstediğin kadar yükselmek sulardan, istediğin hızda hareket edebilmek yetisine sahip olabilmek. İstediğin gibi köpürebilmek, istediğin gibi sakinleşmek; içinden geldiğince yaşamak suyunun serinliğini. O an canın ne kadar kıvrılmak istiyorsa o kadar kıvrılmak, bükülüp uzanmak kendi gölgende, kendi oluşturduğun çizgide. İstediğini boğmak varlığının içinde, istediğini yaşatmak sırtında sürükleyerek herhangi bir sahile. Bencil olabilmek adına aklına eseni yapabilmek.

gitme; ateşinde kavrulmak için ders aldım

Sen ki anlarsın bu yaşamı

dayanamayarak delikanlıya başka bir ceza vermeyi kabullenmiş.

Tabi ki olmamalıydı!

Bulamıyor. Tıkanıyor.

Öğrenmiştim ki o?erkek?ti ve erkek ağaçlar dut vermezdi. Annem meyve derdi. Derdi ama çocuk aklım dutun meyve olduğunu kabullenmiyordu. ?Dut vermediği için ağlıyor? derdi annem, gövdesinin ortasından aşağıya akan siyah sıvıyı gösterirken. Siyah bir sıvı inerdi tam da meyve verme zamanında ağacın gövdesinden. Katran gibiydi. Küçük parmaklarımla dokunurdum bazen. Bazen de tadardım. Değişik, tarifi zor bir tadı vardı. ?Gözyaşı gibi? derdim, bizim ağacın neden dut vermediğini soran benden küçük kız kardeşime, ?Dut vermediği için ağlıyor. Çünkü diğer ağaçlar dut verirken o vermediği için zoruna gidiyor. Annem söyledi?

Anladın ki HAYAT, Acı'dan ibaretmiş

Çiftçi gülümseyerek

?Men bende-i Kur?anem eğer can darem

ben her gece bir mehdi türküsüyle çilekeş

sürerlerken, doktorların ve hemşirelerin yüzündeki

Renkler bunun üzerine kendilerinden çok utanmışlar.. el ele tutuşup birlikte gökyüzüne havalanmışlar ve bir yay seklini almışlar.

-Mesela ne günah işleyeyim?

çocuk gözlerin

Hayata yenik düştüğüm gibi uykuya yenildiğim o nadir üç beş dakikalık tavşan uykusunda doğdu güneşim. Gece doğdu, ayı itti bir kenara, rüyalarıma doğdu güneşim. Karanlıklarıma, zifiri karanlıklarıma doğdu hiç ummazken. Alışmıştı oysa gözlerim, benimsemişti gün ve gün hapsolduğum zindanları. Göz açık ya da kapalı yoktu bir farkı. Fark etseydi keşke, keşke, keşke? Keşkelerim çoktu o zaman; iyikilerim vedasını çoktan etmişti bana. Onları barındırmadım ki yanıbaşcağızımda.

biz Şiraze en çoğuyla mecburuz sana.

?Boyalı fırçayla bana hafif hafif dokunmaya başladı. Fırça her tarafımda geziniyor ve bu arada ben gıdıklanıyordum.

Oysaki tırnaklarımızın aralarının kararmasına umursamadan avuçlardık tozu toprağı?

Birisi hastalandığında canı sıkıldı.

Bir kuş cıvıltısında doğmak için yeniden

yakaladın".

seni görür sorarlar diye

''Pastel boyalarla ne resmi yapacaksın?'' dedim.

Tutusum sert oldu sonradan farkettim...

Seyyid?ben onun, ilim ve faziletine mersiye söyledim? dedi

Adam, bir gün çalışırken, elektrik kesildi. Ve uzun süre beklediği halde gelmedi.

Ne yapsin.. Mecburen buldugu alelade, hatta solmaya yüz tutmus bir gülü mahcup bir sekilde götürür kiza...

Sizi kimin öptüğü değildir.

Kıvırcık saçlı, çekik kaşlı, yumuk gözlü

Bizarım hasretinden damla damla nurun gönder

Peki benim adım küçük çin balığı olsun dedi, yüzdük,

"Sevgilim, bir tanem..

"Gitmedim efendim" deyince;

Birbirileriyle konuşacak Cesareti bulmaları biraz zaman aldı ama sonunda başardılar. İkisi de her sabah otobüse bindikleri semtte oturmuyorlardı aslında. Delikanlı arkadaşında aldığı için o duraktan binmişti otobüse, kız ise ablasında... Sırf birbirilerini görebilmek için, her sabah erkenden evlerinden çıkıp, şehrin öbür ucundaki o durağa, onların durağına geldiklerini, gülerek itiraf ettiler bir süre sonra... Okullarını bitirince hemen evlendiler. Mutluydular hem de çok mutlu... Bazen işsiz, bazen parasız kaldılar ama öylesine sıkı kenetlenmişti ki yürekleri ve elleri hiçbir şeyi umursamadılar. Ayın sonunu zor getirdikleri günlerde de ünlü bir doktor ve ünlü bir mimar olduklarında da hep mutluydular. Zaman aşımına uğrayan, alışkanlıklara yenik düşen, banka hesabında para kalmadığı için ya da tam tersine o hesabı daha da kabarık hale getirmek uğuruna bitip-tükeniveren sevgilerden değildi onlarınki... Günler günleri, yıllar yılları kovaladıkça sevgileri de büyüdü, büyüdü... Tek eksikleri çocuklarının olmamasıydı. Zorlu bir tedavi sürecine rağmen çocuk sahibi olmayınca,

taraflari olabilir: Ama yeter ki bu eksiklik kafalarinda olmasin...

Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği...

mutlu etmeden mutlu olmayı beklememeli!

Anladım ki HAYAT, Hüzünden, sevinçten ibaretmiş

"Beni okşamaya hakkın yok senin..."

Anaların hakkı kolay ödenmez

Öyle ise onu akıllıca kurun. Unutmayın... Paraya ihtiyacınız yokmuş gibi çalışın. Hiç incinmemiş gibi sevin. Kimse izlemiyormuş gibi dans edin. Ve lütfen, bu sözleri arkadaşlarınıza iletin. Ben ilettim.

- Bana kan vermişsiniz. Sağ olun, ama zahmet olmuş, uğraşıp durmayın!! Nasılsa ben yakında ölüp gideceğim, ha bir gün önce, ha bir gün sonra ne fark eder değil mi?

Anne ve baba dönüyorlar. Hasta kızları komşularının ayağının dibinde oturmakta. Büyük bir mutluluk içersinde. Kapının açılmasıyla birlikte ayağa fırlıyor...

Saklambaç vazgeçilmezimizdi?

Bütün kış dallarında tomurcuklar var

- "Nedense herkes hatasının sebebini hep dışta arıyor ve başkalarını suçlamak yoluna sapıyordu. Böylece suçlarının örtüsü altına saklanıyordu. Oysa insanın başına ne geliyorsa kendi yüzünden ve kendi eliyle geliyordu. Bunu bilip yalnız kendimle cenge girerek, nefsimin iradesine uymamaya ve vesvese verenin ağına düşmemeye çalıştım."

Gömleğim sessizliğime sestir; baba?

gecti. Kizi fark etmisti ama belli etmemek icin dönüp ikinci

Mesut sanmak için kendimi

'Hakiki aşk odur ki, sevdiği uğruna kalbi dursun!'

Sana çöl susuzluğumuzun öyküsünü anlatsın

olamadığım için öldürmeye kalktım onu.

Akşam eve giderken, kazandığı paranın bir parçasını her zaman köşe başında oturan fakir adamın şapkasına bıraktı. Adam öyle ama öyle minnettar oldu ki. İki gündür boğazından aşağı lokma geçmemişti. Karnını ilk defa doyurduktan sonra, bir apartman bodrumundaki tek odasının yolunu ıslık çalarak tuttu. Öyle neşeliydi ki, bir saçak altında titreşen köpek yavrusunu görünce, kucağına alıverdi.

kEDİ dELİ kEDİ?

Aya durup, küçük ilahilerimi, o hiç eskimeyen çocukluk sesimle, yerin kalbine dizmeye devam ediyorum, gözlerim çadırın karanlığında, gecenin gözlerinde.

kendisini çok iyi anlayacak

Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın...

bu arabayı? "diye sordu.

Yaprak bittiğinde, o korkunç fırtınanın olduğu gece, sen uyuyana kadar benim dairemde bekledi. Zaten gündüz de gerekli özel malzemeleri almak için alışverişe çıkmış daha sonra akşama kadar yine benim dairemde o yaprağın inandırıcı görünmesi için uğraşmıştı. Sana Not yazıp bıraktığı gün, Rose aslında hiç bir yere gitmemişti, benim dairemde bütün gün kartonlarla, kalemlerle uğraşıp durdu. Sen uyuduktan sonra birlikte bahçeye çıktık bir merdiven yardımı ile erik ağacına tırmandı, yaprağı dallardan birine bağladı ve sanıyorum fırtınanın etkisiyle, dengesini kaybetti ve düştü... Onu hastaneye götürdüğümüzde artık yaşamıyordu. O gece yatağını cam kenarından odanın diğer köşesine çekmemizin nedeni de buydu. Kalabalığı görmemen ve olup biteni anlamaman içindi...

Bir hüzün akşamı, bir koyu gece...

Ağlayana omuz, inleyene çare olabilmeli!

Oy çiçek bakışlı yarim, rüzgarım benim

o kalbimin içindeki yara dolu boşluklarda bu yüzden ucu kıvrık bıçak gibi ve oldukça da acı verir,

Ben seni türkülerde aradım...

otuz beş-kırk yıl önce böyle güzel bir amaçla yola çıkmış

Sevgi Ağacı'nı, el ele gezen, birbirlerini seven, kucaklayıp öpen insanların arasında da görebilirsiniz. Onların sevgisi ile beslenip, mutluluk gölgesi altında onları koruyordur.

Üzerinde yirtik, pirtik giysiler vardi; yüzü gözü kir icinde

Sevda. TK

Onu, sadece kendine ayırmak, sadece ihtiyaç duyunca aramak

nemrudi ateşlere çelmeler atsın öbeklenmiş gelincikler, ısırırken alnımı delişmen kuşkular yer yer, kara bir vehim gibi fethindeyim rüyalar aleminin.

Aradan bir yıl geçti... Her şeyin ilacı olduğu söylenen zaman bile, kadının derdine çare olamamıştı. Bir sabah, ısrarla çalan zilin sesiyle uyandı. Kapıyı açtığında, karşısında o kadını gördü. "Sen, buraya ne yüzle geliyorsun" diye bağırmak istedi ama sesi çıkmadı. "Lütfen, içeri girmeme izin ver mutlaka konuşmalıyız" ve zor duyulan bir sesle konuşmaya başladı: "Hiçbir şey göründüğü gibi değil aslında. Çok üzgünüm ama o bir saat önce öldü. Geçen yıl Amerika'daki kongre sırasında öğrendi hastalığını ve yaklaşık bir senelik ömrü kaldığını. Buna dayanamayacağını, hep söylediğin gibi onunla birlikte ölmek isteyeceğini biliyordu. Seni kendinden uzaklaştırmak için, benden sevgilisi rolünü oynamamı istedi. Ailesine de haber vermedi. Birlikte Amerika'ya yerleştiğimiz yalanını yaydı. Oysa ilk karşılaştığınız otobüs durağının karşısında bir ev tutmuştu. Tedavi görüyor ve kurtulacağına inanıyordu ama olmadı. Gece fenalaşmış bakıcısı beni aradı, son anda yetiştim. Sana bu kutuyu vermemi istedi..." Gözlerinden akan yaşları durduramayacağını biliyordu kadın. Hemen oracıkta ölmek istiyordu. Eline tutuşturulan kutuyu açmayı neden sonra akıl edebildi. İtinayla katlanmış bir sürü kağıt duruyordu kutuda. İlk kağıtta, "Lütfen bütün notları sırayla oku bir tanem" diyordu... Sırayla okudu; "Seni çok sevdim", "Seni sevmekten hiç vazgeçmedim", "Senin için ölürüm derdin hep, doğru söylediğini bilirdim." "Fakat benim için ölmeni istemedim" "Şimdi bana söz vermeni istiyorum." "Benim için yaşayacaksın, anlaştık mı?" Son kağıdı eline alırken, kutuda bir anahtar olduğunu gördü kadın... Ve son kağıtta şunlar yazılıydı:

Ancak bu kalabalık görüntü içinde çok etkileyici bir düzen göze çarpıyordu. Bütün eşyalar, belli bir estetik içinde duruyor ve bu estetik hiçbir zaman bozulmuyordu.

Orta yaşlı kadın, evin içinde telaşlı bir haldeydi. Eşyaların yerini değiştiriyor, örtüleri düzeltiyor, arada bir mutfağa gidip pişmekte olan yemeğe bakıyor, tekrar salona dönüyordu. Sokaktan gelen her seste pencereye koşuyor, her duyduğu kapı zilinde de, başkasının zili olduğunu anlayıp üzülüyordu.

- Emek olmadan yemek olmayacağını düşündüm ve buna inandım. Sonra bir baktım ki; emeksizde yemek oluyormuş bunu da öğrendim.

bırakmıştır. Bıraktığı derinlik de,

bu yüzden sus çektim dilime

Adına belasına

Gurbeti sılaya taşıyan?

- Doğarken ağladık hiç olmazsa yaşarken gülelim.

Öyle bakma dedim kaç kez, öyle pencerelerden gece vakti salınışın yollara

birazcık geldiklerinde ikisi de bu fırtınayla başka başka yerlere

kaçardım ya ben, ya kaçarlardı benden

Yılanlı kaya, köyün kuzeyine düşer, yüksektir,

Yener gitarını aldı,

gönül denen bu çeşmeden

Duysa her kim, gözlerinden kan gelir.

desteklemek için tezahürat yapmaya devam ediyordu.

kocaman bir gül gibi suya bırakılmış güneş

İçimdeki bu korku gözümdeki bu yaş bile

Bu vaazdan sonra İranlılar çaya şeker katmaya başladılar. İşler yoluna girince İngilizler Mollalara verdiği % 10 payı satışların iyi gitmediği gerekçesiyle vermemeye başladı. Bunun üzerine Mollalar ikinci bir fetva verdi Cuma Hutbesi'nde:

tatu, sabır canım

Aralarında en fakir olan adam ise az kazandığından, çok çalıştığından ve borçları yüzünden zor durumda olduğundan yakınıyor, bu problemine çözüm bulamıyormuş.

Saatler saatler... Allah dostunun gözleri, kızın üzerinde, sevgi dolu bakışlar ve kızdan sevgi dolu karşılıklar...

Çalma bizi bizden bizi gitme o ellere doğru

Annem Grace Rose beni hemen kucaklar, yatagina goturup oturtur ve "aciyan" yerimi operdi. Sonra da yatakta yanima oturur, elimi ellerinin arasina alir ve "canin yaninca elimi sIk, o zaman sana seni ne kadar cok sevdigimi soyleyecegim" derdi. Elini sIkardim ve her elini sIktigimda hic durmadan "Mary, seni seviyorum" derdi. Bazen de canim yanmis gibi numara yapar ve bu ayine donusen olayi bir daha yasamak isterdim. Buyudukce, bu ayin de sekil degistirdi ve annem her zaman yasadigim acilari hafifletip, beni neselendirmenin yolunu buldu...

bugün mektuplarımı postalamak için çıktım sokağa; ben de takıldım köşelerine.

Süzük gözler, dikilmişti o süngüden mihraba

Rektör'ün yüzü karmakarışıktı..

"O altınlar sana ait delikanlı."

Ertesi sabah yine yastığın altına heyecanla bakar; sultanın kaleminden çıkan, ?Hiç korkmasın, söylesin!? yazısını görünce kadının ümidi biraz daha artmıştır. Hiç olmazsa kendini yakıp kavuran derdini söyleyecek, kabul görmese de, derdinden bir nebze olsun kurtulacaktır. Kadıncağız bütün cesaretini toplayıp akşam sultanın gelme vaktinde çadırın girişinde bekler.

o, bir balık... Küçük çin balığı...

Altın bilezikler o korkulu ten!

paramı alıp buraya geldim." "Peki, ne kadar paran

MEVLANA VE PARAPSİKOLOJİ

Altını çize çize soruyorsun nedense

Bir fidan yeşermeden çürür

ne de söyleyim, senin gibi güvercin yetiştiren şu

?Sen osun? dedi fısıltıyla Hema.

- Tamam, her zamankinden.

Yağmur, duysam içimin göklerinden sesini

Nağmene muhtaç gönlüm hep aradım diyar diyar

-Sizinle dışardan konuşurken sesiniz başka idi, şimdi başka, bu nasıl oluyor? dedi.

Gözlerinde

Aşkın sarhoşlarını nalan etme

neyleyim hallerimi.

Ziyaret ağlamaklı ve de yaslı geçmiş. Ayrılma vakti geldiğinde iyice havaya giren kız, "Bana oğlunuzdan bi hatıra verir misiniz? Onu gerçekten çok sevmiştim" demiş. Bunun üzerine anne içeriye gitmiş, döndüğünde elinde çocuğun kaza günü üzerinde olan gömlek varmış.

Sıra üçüncü grup ajana gelmiştir. Yetkili, başka bir tavşanı diğer bir ormana bırakır ve yarım saat bekledikten sonra ajanlardan yakalamasını ister.

-Ne bileyim ben, düşündükçe bunalır oldum buralarda. İnsan çocukluğunun geçtiği yerleri özlüyor. Ağaçların altında, bahçelerde yürümeyi özlüyor.

3. özellik: kurşun kalem yanlış bir şey yazdığında bunu silgiyle silmene herzaman imkan tanır. Yaptığımız bir şeyi sonradan düzeltmenin kötü birşey olmadığını anlamalısın. Aksine bu bizi adalet yolunda tutmaya YARAYAN EN ÖNEMLİ ŞEYLERDEN BİRİDR.

pınara eğilip su içmeye başladı, ayak seslerini

Halbuki ne ekersen onu biçersin,

Bunun üzerine genç anlatmaya başlar, derki :

Verir misin bana?

Güzel bir vucut icin?

lısın, mert delikanlısın, Zeynep senin gibi bir adama

Bir yanım kabuğunun üstüne oturup onunla gitmek istedi, belki de gitti, bilmiyorum..

adım atmıştı sadece... İnanmaktan, görmeye geçmişti...

kalır.

-Senin haberin yok. Dün gece nasıl bir fırtına vardı biliyor musun?! Pencereler pek sağlam değil, cam kenarında üşütebilirdin. Şimdi fırtına dindi biz de yatağını yine eski yerine çektik.

geçmişimiz şuan ki biziz insanlara ne veriyorsak geçmişimizin eseridir iyisiyle kötüsüyle

Bir cümlede kayıverdim anıların içine.

- Eee.

hisler kalbin ayrılmaz duyargası

Fil yavrusunun etinden yemeyen ise açlıktan uyuyamadı, dolaşıp duruyordu.

İşte hayatta böyle geliyor bana... çektiklerimiz, sıkıntılarımız ne kadar fazlaysa, ferah günler de bir o kadar yakın demektir...

Yüreğini içmek gerek duymak için

Çiçekler çocuklar ezgiler içinde

Mevlana 6 yaşındayken cuma günleri evlerin damlarında dolaşır Kuran okurdu. Birgün arkadaşları aralarında iddiaya giriştiler ve biri şöyle dedi: "Gel de bu damdan öteki dama atlayalım." Mevlana ise hafifçe gülümseyerek, "Ey kardeşler! Bu tür bir hareketi kedi, köpek ve diğer canlılar da yapar. Yüceltilmiş insanın böyle şeylerle uğraşması yazık olmaz mı? Eğer ruhsal gücünüz ve candan isteğiniz varsa, gelin, göklere uçalım ve Melekut Alemi nin menzillerini dolaşalım" dedi. Tam o sırada, orada bulunanların gözlerinin önünde yavaş yavaş kaybolmaya başladı.

Adam: ? Biliyor musun ne var, bence berber diye birşey yok?

Her anını tuvallere, yazılara, şiirlere, gösterilere döküp sergileyecek kadar sanat!

"Tuzun tadını aldın mı?" diye sordu yaşlı adam, " hayır" diye cevapladı çırağı.

Edilen duaların,

O gün ilk kez ağlamış Dilara, mavi mavi pınarlar akmış gözlerinden. Ceylan gözleri o gün ilk kez üzgün bakmış dağlara... Aylarca belki döner umuduyla uçan kuştan, esen yelden haber beklemiş, dalgın dalgın bakmış sulara... Ama ne gelen olmuş ne de giden...

İmam Efendi bunları heybesine doldurdu. Yahya Efendi ona;

Dünyanın en göz alıcı görüntüsü gözlerimin önünde uzanıyordu.

bu sefer arkadaki söze girer...

Gözlerini sımsıkı yumdu bir süre. Sonra, gözkapaklarını sıkmaktan yoruldu.

... |\ |\ ,. ||/ ...

'Parkurun bütün zorluğuna rağmen dostluğumuzu koruyabildik, acıları birlikte göğüsleyebildik ya;

?Bilmek zorundayım, bana bu kadar iyilik yapan kişi kim? Ben o insan için hiçbir şey yapamadım?

yoksa, iyi şeyler yapmaya çalışmak yerine, iyi şeyleri yaparmıyız..

Hafız Mehmet Akkoyunlu sarayının mescidine bakan kendi halinde bir müezzindir. Ancak onda öyle bir ses vardır ki, bülbüller bile imrenir. Kah volkanlar gibi coşar, kah akar sular gibi. O yanık Kahire aksanı ile okumaya başladı mı, dinleyenler bir hoş olur. Cemaatin gözleri dolar, yanaklardan sıcak damlalar kayar.

Bütün bunları ayrıntılı olarak düşünmeye elli beş

Belki de umutlarımı, küçüklüğümden beri kurduğum düşleri,

ÇOK DOĞRU

"Neden?" diye sordu kadın. "Neden öpemezsin ki?"

konuşmalıyız dillerimizi dolandırmadan yalanın zehrinde? şehrimdesin. kadim bir şarkı oluyor gelişin dudaklarıma. ellerinin sıcaklığına usulca bırakıyorum ak gülleri, ellerime değerken parmakların; hani dostluk adına işte. kent kapısından girecek beklenen yabancıya onlarca beyaz gonca gül verişimi hayal ederdim. içine gonca halinden sıyrılmış, açılmış kırmızı tek gül eklerdim nedense! kim bilir belki sevildiğini bilsin diye. o dostluk mesajının herhangi bir yerinde konaklıyordur belki de yüreğim, ona dokunabilsin ve ulaşabilsin isterdim hayallerime.

uçurum olur zaman her gece

Yemekten sonra Rehber Öğretmen devam etti anlatmaya:

Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş.

-Kızınızın Sevgi Kutusu boş. O nedenle size böyle davranıyor. Sizin kendisini hiç sevmediğinizi önemsemediğinizi düşünüyor. Bunun için bu kadar hırçın ve kırıcı. Dedi.

Sırt üstü yatardım.

BEYAZ GÜL

Bir gece rüzgarından bulutun

gelen turistlere rica yollu uyarıda bulunuyordu.

tanıktır deniz

Ling öne geldiğinde imparator adını sormuş.

beynimi çağıran bir sese doğru

Yemyeşil bir vadiye dönüşür

ortamda, bir yeteneği tanıyabiliyor muyuz? İdi...

Şaşkına dönen çocuk simdi ağlamaya başlamıştı... Bütün vücudu titriyordu... Başını kaldırdı, gözleri yas içinde olarak babasına baktı, ve:

Aradan yıllar geçti, çocuk büyüdü ve okula başladı. Bir gün okul dönüşü eve koşarak geldi ve kendisini annesinin kollarına attı.

Küflü bir manzaranın çürüyen güllerini

Yüreğini bölüş, O?nu anlat bu vesileyle..

Melek adama söyle seslendi: "Hayatta iken tek bir gün bile birisine iyilik yapti isen buraya girmeyeceksin "

?İnsan tat aldığı ve sevdiği şeye öyle bir bağlanır ki adeta ona yapışır; ama ya kendi ömrü kısadır arkada bırakır, ya lezzetinin ömrü yetmez biter gider, seni yüz üstü bırakır. Böyle yapışmış bir kalbi lezzetinden ayırmak için ya yırtmak ya parçalamak gerekir. Şahidim evlat, çok acıtıyor. İşte ben elli yıldır bu biten şekerlerin acısıyla yaşıyorum.

?Pek bilmez Türkçe? dedi Madam. Çocuk şaşırdı. Annesinin hiç pembe tüylü bir şapkası olmadığını, hatta hiç şapkası olmadığını düşündü. ?Okula gitmediniz mi? diye sordu. Aklından da büyüyünce annesine bir şapka alması gerektiğini geçiriyordu.

Çocuklar hıçkırır, anneler ağlar,

Öfke doluydu. Bu yalnızlığa, bu örselenmişliğe, bu var oluşun içinde yok oluşa? Bitmeliydi kulaklarında çınlayan bu efkar soluklu vaveylalar, bu canhıraş feryad ü figanlar. Bitmeliydi bu varlıkla yokluk arasındaki hummalı bekleyişler. İhtiyar, başını kaldırıp yazıcıya baktı. Elindeki asayı sitemle iki yana salladı. Bir savaş yıkıntısının üzerine oturup elindeki buruşmuş kağıda, mürekkepli kalemini titrek parmaklarında sıkıca kavrayarak yazdı. Azad etmedin beni bu gelgitlerden, dedi. Ne yok olabildim, ne de var oluşun mutluluğuna erebildim. Öyle yorgunum, öylesine acı çekiyorum ki. Bu yalınlık, bu terkedilmişlik bitiriyor beni. Ama artık bitecek. Artık, arayışlarım son bulacak. Öyle bir ışık yanacak ki gönlümde, nuru içimi dışımı ve ülkemi aydınlatacak. Göğe baktı. İlk kez yıldızları ve gök cisimlerini bu denli parlak ve ışıltılı görüyordu. Elini yırtık ve eskimiş hırkasının ardına koydu. Gülümsüyordu. Ani bir hareketle hırkasının ardındaki elini kımıldattı ve aniden bir alev kütlesi olup yeryüzüne yayıldı. Aniden infilak edip, kendi yalnızlığını yok oluşa doğru sürüklerken, etrafındaki ruhları da ardına takıp götürmüştü. Bitmişti işte, her şey bitmişti.

Yağmurun düşlerinden

Ne dediğin ne demek istediğindir.

öğrenmişler. "Eskisi gibi bağırsakta sesimiz ulaşmaz ki birbirimize"

Hiçbir karanlığın uğramadığı bu yerde,

Varlığına son yok senin sonralar seninle vardır

Nebraska'da yasli bir adam yasardi. Patates ekini icin bahceyi bellemesi

Unuttuğu türküler bizsek

Şarkın en ahenkli şarkısını Van Gölü? nün tirşe maviliği üzerinde umarsız umarsız uçan akpak martılar söyler. Bir çığlık koparırlar ki, rüzgar bir mızrap gibi tel tel tarar o sesleri, sanırsınız içinizden bir fırtına yükselmiş, köpük köpük, çığlık çığlığa size geri dönmüştür.

Gördünüz mü? Umut bey, insanın gözlerinin önünde bir sevdiğinin ölüme gitmesi ne kadar zormuş? Tamam, sen kendini düşünmüyorsun, peki anneni de mi de düşünmüyorsun? Dostun Yener'i de mi düşünmüyorsun? Varını yoğunu sana harcamaya hazır babanı da mı düşünmüyorsun? Gördün mü sevdiğinin eridiğini görmek ne zormuş? Sen ölmeden gömülmeyi, seçmişsin ölümden korkma demiyorum ben de atlamadan önce bir iki saniye korktum ama korkunun ilacı üzerine gitmektir korkunun.. Savaş bu korku ile üzerine git, daha savaşa başlamadan yenilgiyi kabul ediyorsun? Üzülme bana bir şey olmazdı dedi...

bu güzel bir yaşam anı

dünyanın en güzel yeri O?nun yaşadığı yer, en güzel kokusu bedenindeki ter, en dayanılmaz duygusu gözlerindeki kederse...

Aşağıya taradığın saçlarına gömdüğün gözlerini daha keskinleştirsen de, Berika ilerledikçe görüşlerin kısılır. Her şeylerin idrakine karşı çaban sonrası, hiçbir şeylerin meşhurluğuyla son bulursun. Son çare gökyüzünün serin, okşayıcı rüzgarına kendini bırak. Rüzgarla kundakladığın ellerine üşüme süsü ver. Çömelmiş, sesleri kısılmış bir dere yatağından sözlerini geri iste. Şikayet derecesinde ellerinde toprağı ufala, her parçasını bir tarafa savur. Saçlarını tararken yolduğun saçlarını ağacın budağına sarmala. Kertenkele yavrusunun ezilirken ayağına bıraktığı sıcaklığı gibi ateşlen, saç yumağını söküp, çalı çırpıdan etkilenmeden yürü.

bu sozu isiten ihtiyar soyle cevap verdi:

Profesör devam eder;

Yanıldıkları tek nokta var: Onlar hep uzaklara bakarken, birileri katlanmıştır, onun güzel bulmadıklarına, birileri kıymet vermiştir kır çiçeklerine...

- sen mi Azrailsin der.. yaw senin gibi Azrail olurmu hiç der...

Başkasının yerine koyabilmeli kendini;

Bir adım attı boşluğa?Bir müddet öylece kaldı.. Sonra geri çekti.. Belli ki karar veremiyordu.. Dönüp arkasına baktı. Nereye ya da kime baktı bilinmez.. Akan yaşlarını sildi tekrar elinin tersiyle?:

Bilge büyük bir dikkatle Platon'un gözlerinin içine baktı ve bütün gücü ile sırrı açıkladı.

Eğer, eğer istersem, çok istersem

Bir çocukluk şarkısı, akşam serinliğinde.

bu kadar kalabalik bir cadde de cekirge sesi duyman imkansiz,

Tebessümler bıraksın yüzümde. Baharı bekleyen tohumlarım filizlensin kalbimin otağında. Ufak bir çocuk saflığıyla bürünsün duam ellerime. Gözyaşlarım beklediğim muştularımı beslesin. Bir tevekkül bahşet ey Rabbim gönlüme, duama, sabrıma. Yeni bir dirilişi müjdeleyen bir bahar örülsün hayatıma. Gözyaşlarımın dilini bilen sensin, tut kelimelerimin niyazını, tut ellerimi, tut beni ey Rabbim ve bir tevekkül kondur yüreğime?

Metal bir lü?lü sesiyle kapı ziline basan el kaldırdı ayağa tüm düşlerini uykusundan.?Beyefendi, faturalarınız? ?Teşekkürler Muhsin? diyebildi bina görevlisine onca uzaklıktan sonra döndüğü gezegendeki evinden. ?Ha az kalsın unutuyordum. Bir dakika bekler misin? Demek düştü diline. Akvaryumun suyunu boşaltıp içine koyduğu poşetle alıp geldi:?Şu parayı bir de şu akvaryumu al. Sende kalsın. İçine birkaç balık koy. Senin ufaklığın da ilgisini çeker, eğlenir çocuk.? Görevli itiraz etmedi. Çocuğuna ne zamandır hediye almamıştı. Mutlu bir çocuğun binanın altındaki sığınak mı, kulübe mi olduğu belirsiz evlerinden tüm katları şen kikirdemesinden yansıyan ışık sarmışçasına dikilip durdukları kapı aralığından nüfuz ediyordu yüzlerine. Güleç olmayı vazife bilmiş yüzünde bu sefer sahici bir tebessümün izleri vardı Muhsin?in. Yaşları hemen hemen birbirine denk sayılacak kadar vardı ikisinin de. Biri taçsız kral gibisinden efendi, diğeri ise her dairede bulunacak tipten bir beyefendi. Karşılıklı bakışma birkaç saniyede oldu, bitti. Okyanus suyundan kalma nemli nemli taşları, belki bir daha dönmeyeceği evine, sahibine, hatta ölüsünü taşıdığı balık dostlarının yasına bile ağlayamadığı karmaşık duygularla akvaryumu gitmişti kara poşetinde. Kapı kapandı. Diğer dairelere doğru yöneldi Muhsin Efendi elindeki poşet, diğer faturalar ve cebinde mesut fotoğrafın yarın alınacak iki Japonla tamamlanacağı tarafıyla yürüdü. ?Ben içerde o dışarıda tutsak gibi yaşadık belki de.? dedi içinden. Birileri efendi, diğeri beyefendi kadar bir farkla yaşıyorduk şu binada diye devam etti. Yıllarca içinde olduğum akvaryumda ya da mazinin vitrinlerinde panayırda kaybolmuş bir çocuk gibiydi. Ürkekliğini, telaşını, zırıldayışını polis amcaların eline tutuşturduğu horoz şekeri de dindirmiyordu ki Muhsin?in evinden yükselen ışık cümbüşüyle ruhunu çekiştiren çarmıhtan, önce ellerini sonra derece derece ayaklarını ve nihayet gövdesini de buz gibi paslı çivilerden kurtarıyordu sanki.

?Ama neden?... Sonucuna razi olacaksin biliyorsun demi?...

"Baban evde mi?"

yine sezai'nin mona rozası, yine cemil'in jurnalinden sızmış lamiası var.

Yener kayaların uçuna gitti bir iki dakika durdu ve hiç tereddüt etmeden atladı.. Umut'un rengi atmıştı kayanın uçuna koştu. Bir iki dakika soluk alamadı ve Yener'in su yüzüne çıkıp ona el salladığını görünce bulunduğu yere çömeldi ve ellerini başının arasına alıp öylece kaldı..

-Rose, ben o erik ağacında ki son yaprağın düştüğü gün öleceğim!

Ne care, hepsinde de sonuc aynidir.

Çünkü o da şüphelenmişti.

Bizim için de bu böyledir. Gün be gün kendi hayatımızı kurarız. Çoğu zamanda, yaptığımız işe elimizden gelenden aha azını koyarız. Sonra da, şoka girerek, kendi kurduğumuz evde yaşayacağımızı anlarız. Eğer tekrar yapabilsek, çok daha farklı yaparız. Ne var ki, geriye dönemeyiz.

Ahmet' in annesi, dayısı Kör Fekri, söz kestiler

Çirkin olan haramlar, olmuş moda ve adet.

- Mutluluk kapısı kapandığı zaman bir gün mutlaka bir diğeri açılır, fakat kapalı kapıya o kadar çok bakarız ki, yeni açılan kapıyı göremeyiz.

daha fazla çırpınamazdı damlalar karşısında... Sığınırken bir kaya

Biliyor musun; ?

Külümü leyale savur ey al karanfilim

Yine binlerce polis namusuyla dürüstçe işini yapıyor, rüşvet alan iki polisten dolayı tüm teşkilatı karalıyor?hepsi böyle bunların? diyoruz?

Aşk gibidir yalnızlık...

Parmakları titreyerek zarfı açtı..

Seviyorum seni boşuna..

fırtınada boranda; öfkesine isyanına ortak olabilmeli doğanın..

Dokunduğun küçük bir nakış da ben olsaydim

Aradan Bir Yil Geçdikten Sonra Sabit Efendi Ben Gidiyorum Hakkini Helal Et Demiş. ağacin Sahibi Hakkimi Helal Ederim Ama Bir şartim Daha Var Demiş.1 Yil Daha Benimle çalişacaksin Demiş. sabit Efendi Ama 1 Yil Diye Anlaşmiştik Demiş. ağacin Sahibi 1 Yil Daha çalişacaksin Demiş. sabit Efendi Ahirete Kul Hakkiyla Gitmemek Için Kabul Etmiş.

hem de arkadaşları

50 yaşınızdayken o, çok hastalandı, hafta sonunda

- Ben kadılık yapamam, dedi.

incinir kelebekler...

Ardından da gözlerimin içine bakarak:

Birden aklına geldi. Olamaz..! fırının kapağını Hikmet?in üzerine mi kapatmıştı yoksa?.. Hemen üzerini giyip sokağa fırladı. Hiç durmadan koştu. Gece işçileri henüz gelmemişlerdi. Kapıyı açtı ışıkları yaktı. Hemen kapağı açıp içeriye seslendi:

Kim bilir ki son mekanın nereler

- Hayatta her zaman bir son tren olduğunu düşündüm fakat; yıllar içerisinde bu son trenin hiç gelmediğini öğrendim.

- Çok beklettim seni bağışla dedi.

Uzak değildir senden kaçtığım, yalnızlığıma sığındığım zamanlar. Kahroldum, kahroldum, hayatın göbeğinde.

Beni benden etti bu yuvasız kuşlar gibi

SARI söz almış:

?Mesela, bulutlar geçiyor..

Bizde üç şeye kına yakarlar :

Hesap sürdükçe sürdü. Boncuk boncuk terliyordu. Sırılsıklam olmuş, zangır zangır titriyordu. Gözleri terazinin ibresindeki neticeyi bekliyordu. Sonunda hüküm verilecekti. Vazifeli melekler ellerinde bir kağıt, mahşer meydanında ki kalabalığa döndüler. Önce ismi okundu. Artık ayakları tutmaz olmuştu. Neredeyse yığılıp kalacaktı. Heyecandan gözlerini kapamış, okunacak hükme kulak kesilmişti.

Derin düşünceler içinde boğulurken niçin böyle düşündüğünü sordu kendi kendine. Tabi ki bir cevap alamadı. Çünkü o anda aklına mantıklı bir cevap gelmiyordu. Şimdi ölsem ne olur acaba diye düşündü. Olacakları zihninde canlandırmak için gözlerini kapadı. Öncelikle bir sonraki gün evine gelenler onu ölü bulacaklardı. Daha sonra yaklaşık olarak iki gün sürecek cenaze işleri. Sonra bir kefen ve bir tabut. Cenaze namazında yüzleri tanımadığı on onbeş kişi. Sahte onaylamalar. Sahte dostluklar.

Daha nice yıllar...

Üst kata, dükkan sahibine çıkıp kirayı veriyor.

Saat gecenin bir buçuğuydu. İki bayan, kollarından tuttukları, 16-17 yaşlarında, esmer, topluca bir delikanlıyı hastahaneye getiriyordu.

Onun bu sözleri, durumlarının yakında düzeleceğine dair

kalbi aynı böyle yerinden çıkacakmış gibi oluyordu.

Tam ben inecekken dilenci önüme geçip benden önce inmişti. Onun ardından da ben inmiştim.

Sadece sohbeti değil, sessizliği de sıkıcı olmayan; yalnızlığımızı unutmak için varlığı, eksikliğini hissetmemiz için yokluğu kafi gelen insanlara mı dostum deriz?

VE YA HAKKINDA YALAN SÖYLENİR DE SEN YALANLA İŞ GÖRMEZSEN,

Bazı şeyler de var ki;

Durmuş tam fırsatı diyerek soruyu patlattı:

--Ve bu ateş yakıcı bir şey!

Sırası geldiğinde üçüncü mum, hüzünlü bir sesle dediki:

Çalıştığı okulda bayan Thompson, her öğrencinin geçmişteki kayıtlarını incelemekle de görevlendirilmişti ve Teddy'nin bilgilerini en sona bırakmıştı. Onun dosyasını incelediğinde şaşırdı. Çünkü; birinci sınıf öğretmeni: "Teddy zeki bir çocuk ve her an gülmeye hazır. Ödevlerini düzenli olarak yapıyor ve çok iyi huylu... Ve arkadaşları onunla olmaktan mutlu..." diye yazmıştı.

-Anlatayım:sizin sevgi diliniz olan "Hizmet Davranışları" ́nı ve kızınızın sevgi dili olan "Nitelikli Beraberlik" ́ i sanırım anladınız. Gelelim diğer sevgi dillerine:

Kezban?nın gözyaşları ufacık damlalardı, aktıkça sel oldu, nehir oldu, deniz oldu, okyanus oldu. Kapladı yeryüzünü, yaşamı sorguladı dalgalarla oynarken... Yaşam gizlenmiş acılar mıdır diye sordu yüreğindeki çığlığa? Sordu kahrolası töre koyucularına? Cevap alamadı...

sokağın taşlarına,

Aradan 1 Hafta geçti. ßen hala aynı psikoloji içindeydim. Durumum gerçekten çok kötüydü. Cafenin önünde dikiliyordum öylesine. Yine aklımda O vardı. Cami çok yakındı bize. Sela verilmeye başlandı. içeri girip müziği kapattım. ßir yandanda allah rahmet eylesin. allah ailesine başsağlığı versin diyordum. Sela bitti... Selanın bitişi benim hayatımın bitişi olmuştu...

Keşiş, Çoban?ın boğulduğuna emin olunca kızının yanına koşar ve onu salıverir. ?Sevdan su dibinde soluksuz bir candır!.? diye bağırır Tamara anlar ki sevdalısı onu ebediyen bırakıp gitmiştir ve sevdası onda ebedi kalacaktır.

değerlendiren ailem resim yapmayı da elimden

ELİMİ TUT

Hanımı, bu fırsatı değerlendirmek arzusundaydı. Boynundaki çok değerli gerdanlığını vererek, kocasından bir bahçe satın almasını istedi.

Birgün yıldız bulutun yanına gidip konusmaya karar vermis. Gece yola cıkmıs. ama yolun sonunda bulutu, en iyi dostu sandıgı periylşe birlikte Ay' da elele görmüs. Melekler dayanamayıp bütün olan biteni anlatmıslar yıldıza.

Sınıfını geçebilmek için, iyi not alabilmek için, nasıl geceni gündüzüne katarsın?..

Yürekleri temiz, alınları ak

-Hani şu erik ağacındaki yaprak var ya... O en son yaprak da düştüğünde öleceğine o kadar çok inanıyordun ki, Rose bu duruma bir çare bulmak gerektiğini düşündü ve buldu da. Bir akşam benim dairemde oturup, kırtasiyeden aldığı özel bir karton ve boyalarla bir yaprak yaptı, onu erik ağacına çıkıp bağlayacak ve o erik ağacının hiç düşmeyecek son yaprağı olacaktı. Böylelikle sen de umudunu hiç yitirmeyecektin. Bunun bir mucize olduğunu düşünecek ve hayata yeniden bağlanacaktın. Rose böyle düşünüyordu.

derdi kadın, sımsıkı sarılıp adama ve adam

-Anneme göstersem olur mu?

"Tabi, alabilirsen al. Çünkü ben, bir defasında bu çekmecenin yerini değiştirmek istedim. Fakat bütün uğraşmalarıma rağmen yerinden bile oynatamadım. Bunda bir hikmet olduğunu düşünerek, bir daha elimi bile sürmedim."

Yürüyor olmayı nasıl başarıyorsunuz?

O yıl yapılan ilik nakli ile umut hayata döndü, ama asıl Umut'un hayata dönüş gününü sadece Yener ve Umut biliyordu sıcak bir yaz gününde kayaların üzerinde Umut tekrar doğmuştu.

Bağıra çağıra düşerim yollara;

Hayat skor tabelası tutmak değildir.

Çizgi roman okunur,

Bence önemli değil!. diye, atıldı adam. Bu dünyada her şeyiyle tam insan

Köylüler, ihtiyar adamin etrafina toplanip özür dilemisler..

-"Sadece 24 yaşında olmak ve ölmekte olduğunu bilmek nasıl bir şey?"

Mısır Tanesi Ve Adam

-Evet doğru.

yeryüzünde... Hepsi zamanla koşar gibi, hep bir şeylerin

"Ben" olmak, fark etmektir.

Aşkı çizerim mekanlara

Günahkar adam uzun süre düşündükten sonra, bir keresinde ormanda gördüğü örümceği hatırladı. Balta girmemiş ormanda yürürken önüne bir örümcek ağı çıkmıştı. Adam ağı bozmamak ve örümceği ezmemek için o gün yolunu değiştirmişti. Heyecan içinde o günü meleğe anlattı.

Mavi maviye aşıktır

Bu bilinmeyen kadın, içinde yaşadığı dünyayı ebediyen değiştirmişti.

Güldükçe açılsın gönlün.

Veysel de kara toprak

Hemen önünde hürmetle eğildim. Özrümü, pişmanlığımı beyan ettim. -sonsuz keremiyle- beni affettiğini söyleyince eteğini öpüp, başıma taç yaptım. Ve bir daha da onu hiç incitmedim?

Sesimin sislenmesi bundandır

Bilindiği gibi Hz. Eyyub sabır ve metaneti ile dillere destan olmuştu. Bir rivayete göre o meşhur hastalığını on sekiz sene çekmişti.

- ''Evet. Çok iyi hatırlıyorum. Buydu. '' ve işte o an beni şok eden ve hala aklımı başından alan şu cevabı verdi:

Onlar kıskanırdı bizi

Hema sürüklenirken düşmeye başladı. Boşluğun farkına varamamış karanlıkta eli kayıvermişti. Düştü Hema. Düşerken bağırdı Hema. ?Korkuyorum. Her şeyden korkuyorum. Düşmekten. Gözümden. Kolumdan. Terliklerden. Eskilerden. Köpeklerden. Kendimden. Her şeyden korkuyorum.?

Her zamanki gibi yemekler yendi, odaya geçildi.

ecinniler basar kanlı meydan?ı

Sabit Efendi 1 Yil Daha çaliştikdan Sonra Ağacin Sahibine Hakkini Helal Et Ben Gidiyorum Demiş. ağacin Sahibi Hakkimi Helal Ederim Ama Bir şartla. benim Körsağirdilsiztopalkollari Tutmayan Bir Kizim Var Onunla Evlenirsen Hakkimi Helal Ederim Demiş. sabit Efendi Kul Hakki Yememek Için Kabul Etmiş.

Ya kendisi yok olacakmış, ya aşkı...

Ey can içre cankörüğüm

her yan sen yani.

"Aynen şu gördüğün köpekler gibi, iyilik ve kötülük içimizde sürekli mücadele eder durur. Onları seyrettikçe ben hep bunu düşünürüm. Onun için yanımda tutarım onları."

Diğerlerinin hepsi aynı şeyi söylerler.

ince ince yağan yağmur,

Bu yüzden ne zaman dünyamız yağmurla yıkansa, ardından gökyüzünde G Ö K K U Ş A Ğ I belirir.

Yürürdüm çıplak ayaklarla.

Ufukların ebedi iştiyakı var nura.

Var idiyse bir kuş

- ?Görüyorum ki aranızda fazla ihtiyar yok. Sizde insanlar yaşlandıktan sonra nereye gidiyor?

öndeki arkaya bakar ama kimse yoktur...

- ?Neden bu kadar geç kaldınız?Son anda yetiştiniz. Neredeyse düşüyordum.?dedi?.

Sonbaharda savrulurum

Ne vardı ki hep bende kalsaydın.

Mum'un söndüğü an

Aşka tahammül, onun gerçeğini bilmek, ancak Allah'ın inayetiyle mümkündür.

"Dusmani icin dostunu azarlayan bir Allah ne kadar buyuktur!" diyerek imana geldi.

Maddi ihtiyacı olan bir akrabanıza yardım edin.

as-leon arkadaşımızın emekleri için bir nebze güzel bir şeyler paylaşmak mutluluk verici

al demiş;

Ahmet'ti. "Yılanlı kaya, az mı koyun güttüm etekle-

birden

hani gök gürler ya arkasından

Birkaç yıl önce Elkhart Kansas?ta, iki kardeş bir okulda çalışıyorlardı. Her sabah sınıftaki sobayı yakmak onların görevi idi.

-Hep sen bana verecek değilsin ya, diye devam etti.

Anlayışsızlık seni gülmekten alıkoysa bile...

Ne kadar sana benziyor bir görsen. Elleri, gözleri, dudakları, tıpkı sen.

Annesinin tarif ettiği, girişteki ilk masayı buldu, boş olan kısmına oturdu. Masanın diğer tarafında bir köylü kadınla, küçük kız oturuyordu. Onlarla aynı yerde bulunmaktan utandığını hissetti. "-Annemin arkadaşı çabucak gelse de, şunlardan kurtulsam" diye düşündü.

O mücella çehreni izleseydim ebedi

It's a wonderful, wonderful life

Birbirine benziyordu pencereleri, duvarları, balkonları hatta renkleri bile. Onlarca aile belki de yüzlerce insan birbirini tanımadan hatta hiç görmeden, görüşmeden, tanışmadan, bakışmadan, selamlaşmadan yaşıyorlardı. Ya da nefes alıp veriyorlardı sadece.

Boyum bu boy kalsın!

Ben damla oldum her seferinde buharlaşıp,

Dolabında Asılı 25 Gömleğinin Sadece Üçünü Giydiğini

11 yaşınızdayken sizi arkadaşınızla sinemaya götürdü;

Gerçek yaşam öykülerine katlanabilecek gücü bulup, bulaştırıp, dahada büyüğünü oluşturabilecek kadar heybetli ve zor!

masal biter...

Bunun üzerine adama dönen kız şöyle demiş :"Bak gördün mü? Her zaman daha iyisini bulmak isterken ömür geçer ve sen en kötüsüne razı olmak zorunda kalırsın.. Bu yüzden gençlik elden gitmeden elindekiyle yetinebilmeyi öğrenmek gerekir.."

Budist bir süre kayboldu, sonra elinde ağzına kadar

Kızı, dünyanın bütün kötülüklerinden uzak, her şeyden habersiz saf saf gülümsüyordu. ?Ah bir bilse, bir bilse hangi acıların annesinin bağrını deştiğini. Acılarla geçen her günün neler koparıp götürdüğünü ömründen...? diye söyleniyordu kendi kendine Kezban...

en zevk aldığım anlardır.

yolcu - ben Azrailim.. canını almaya geldim der...

Aç/açık kalmamanın; aşık kalmanın sırrı: O'na el açmak.

Islanmalı yüreğin

Kimi hazırdı gitmeye, kimi hazırlıklara devam ediyordu?

İnsan olmaklığımızın temeline inip bir diriliş timsaline dönüşmemizden korkan, her geçen gün fal taşı gibi açılmış gözlerini biraz daha büyüten zamanın?ki ahir zamandır, biz?dir- sunduklarını talep eder hale gelmez miyiz yoksa?

artık ben de ağlamak istiyorum uluorta

?Dört tane mum usul usul yanıyordu...

Kalbimizi dürter.

el vermezsin kimseye kalkması için..!

Efendim canım sultanım makbulünüz olmaktır niyazım.

?Olur? demiş Gül fazla düşünmeden, çünkü o da yalnızlık çekiyormuş; ?seninle çok iyi arkadaş olabiliriz.?

?Allah? diyen genç halk arasında meşhur olmaya başlamış

Zamanlı, zamansız onun karşısınd...

İyi adamlar madem çoktan atlarına binip gittiler, çok uzaklara, o zaman iyi olmayı kimlerden öğrenecektik.

Biliyorum çünkü, yine kandırıp yeşillendireceksin aşka; gövdemi

Tekerrür eden düşler de var mıdır?

"İkincisi" dedi başrahip.

Bana sarılıp beni öyle

Gönül diliyle:

Şimdilerde ne vaktimiz var ne de halimiz

İnsan kendisini kıymetlendirmeye devam ediyor. Her olay ve hadisede insan kendisini biraz daha yeterli hale getirmek için bütün melekelerini kullanıyor, ayrıntıları yakalıyor ve kendisini böylece büyütüyor. Büyütüp durduğu bizatihi kendisidir. Her insan, bu akışkanlığın farkında olamıyor kuşkusuz. Yine de aklını ve ruhunu beslemeyi bilen seçilmiş insan topluluğu içerisinde bunu bilen, bulan ve beceren onlarcası bulunacaktır.

- "Hayır" demiş ögretmen. "Çıkartılması gereken asıl ders şu;

Son bulur herşey onun için.

Delikanlı, katı yürekli bir kızı sevmiş ve onunla evlenmek istemişti. Ancak kız, korkunç bir şart ileri sürerek:

Ayakkabıcı, yeni getirdiği malları vitrine yerleştirirken, sokaktaki bir çocuk onu izlemekteydi. Okullar kapanmak üzere olduğundan, spor ayakkabılara rağbet fazlaydı. Gerçi mallar lüks sayılmazdı ama, küçük bir dükkan için yeterliydi. Onların en güzelini ön tarafa koyunca, çocuk vitrine doğru biraz daha yaklaştı. Fakat bir koltuk değneği kullanmaktaydı. Hem de güçlükle..

Küçük çocuk koşarak geldi.

ADGAR ALLEN POE

"Yaşamın ne denli zor olduğunu düşünürsen, senin için yaşam

Senin tek bir "evet" inle başkalarına bölüştürüp sunabilecegin, nefes alıp verişlerinle "paylaştırabileceğin" kadar hayret ve cömert!

Amerikalı, Fransız, Japon ve Türk bir araya gelmişti. Amerikalı, uğraşıyla öğündü:

Ve ardından ağlamaya başladı...

-Öğrenmesi gerekli, biliyorum; tüm insanların dürüst ve adil olmadığını.

Aşk var imiş ta ezelden beridir

bağlasam birbirine bir bir

Dünle beraber

çok teşekkürler

- Burasını kaz! dedi.

-Bu kadar insanın içerisinden beni seçti, insanlık öldü dedirtmemek için kabul ettim der.

Yeni tayin haberi annemle babamı Kütahya?ya uğurladıktan sonra, biz de Canan?la İstanbul?a gittik. Öyle çekilmez acıların günleriydi ki o günler, kalbim nasıl dayandı, bilmem.

Daha sonra Resulullah kendi kendisine şöyle dedi:

Undam onu duyduğunda, ?ben şimdi ölsem, nereye giderim? diye sordu. ?Sen bilirsin, her şeyi bilirsin; sen bana söyleyebilirsin, ben şimdi ölürsem ne olurum?

Ama ağlamaktan korktum. Sadece bana ait olan,

Sevinçle hocasının yanına koştu ve sordu "hocam nasıl olur anlamıyorum, sadece bir hareket biliyorum, tek kolluyum ve şampiyon oldum".

Bir gün susmayı öğrendim. Öyle bir sustum ki belki sonsuza kadar

o sendin Şiraze

Uyuyorsun ya Sen sıcak yatağında,

Yazıyı gördüğünde içi cız etti. Ona aitti bu yazı.

Kadının davetine yaşlılardan biri yanıt verdi; "Biz hiçbir eve üçümüz birlikte gitmeyiz", dedi ve kısa bir duraksamadan sonra, bir açıklama yaptı; "Sağ yanımdaki bu arkadaşımın adı, zenginliktir. Bu yanımda oturan arkadaşımın adı başarı, benim adım ise sevgidir.

Küçük çocuk bu kadersizliğiyle büyüdü. Arkadaşları tarafından seviliyordu ve oldukça da başarılı bir öğrenciydi. Sınıf Başkanı bile olabilirdi; eğer insanların arasına karışmış olsaydı. Annesi, her zaman ona?Genç insanların arasına karışmalısın? diyordu, ancak aynı zamana yüreğinde derin bir acıma ve şefkat hissediyordu.

Baba kelimesi'nin anlamı,

Birinci ve de en önemli ders.

Profesör, Leeye de Grante de çizim sanatı dersleri vermişti. Genç öğrenci bu profesörün derslerine daha önce hiçbir derse göstermediği bir ilgiyle giriyordu. Ayrıca bu ders onun akademik ortalamasını yükseltmek için de bir fırsat olmuştu.

Kurtulmaya çalışır, Cehennem ateşinden.

- Ya neden burada duruyorsun?

Çocuk, başını yanlara sallayıp:

Ben değişiyorum, dünya değişiyor şiraze.

olsun felicita:)var olman bile güzel

Mendili içine tıkmak için yırttığı yeri araladı.

Hem kızıda eşide çok severdi balığı. Kendide bayılırdı doğrusu

Mutlu olmak için zorluklara katlandıklarını bile söyleyebilirler. Onlar için güzel bellidir artık. Takvim yaprakları birer birer düşerken, kimi zaman yol katedemediklerine üzülürler.

?Ben ne yaptım?Bunu kendime nasıl yaptım.? diyordu

Sevgi emekmis

Size anlatayım.

Ne kaderi suçlamak kalırdı ne intihar

Kesik bir suret gibi dururlar karşımda.

"Hemen uzaklaş benden..."

İmparator devam etmiş:

-?Seninle gurur duyuyorum?, bir insanın kendini önemli hissetmesi için söyleyebileceğiniz en değerli üç sözcüktür.

hiçbir maçta oynayamadı.

kaya koydurmuş, kendisi de pencereye oturmuştu. Bakalım neler

Sağlığını kaybedip, ölümle yüz yüze gelmeden önce,

akşam kızıltısında kanayan denize sor...

Münzevi çığlıkların zemini oldu kalbim

Ağlama, icindeki nefret kini bulaştırma ruhuna, gülümse

sesi dokundu yüreğime şimdi.

kazandığını sordu. Zaten yorgun gelen adam, oğluna, "Bu senin işin

Gülün Hemen Dibindeki Dikeni Dikenin Hemen Yanı Başındaki Gülü

Çalınmış başkalarına ediyorsun etme

Bildirisi okunurken her gün

Her an kulağımda, gitmiyor sesin

Rüşvet alan, fil yavrusunu yiyen kimse gibidir. Bir gün fil onun kökünü kazır mahveder...

Sana geliş yollarımın çıkmaz olduğunu bile bile koşuyorum...

İnatla yürüdükçe

Yuva? evet ordaydı. Karşısındaydı gerçek yuva. Toprağın sarıp sarmaladığı beden? İçine çekerdi toprak, toprak yapardı misafiri olanı. Sıcacık kollarıyla sarardı önce soğuk ölüm kokan bedeni, sonra okşardı yavaşça? sonu olmayan bir misafirlikti bu, zamanla toprağa dönüşen bedenin, yuvası olurdu toprak. Yuva, belki de en sıcağı.

kendilerini olduğu gibi görmektir.

Ben, dedi, korkuyordu konuşmaktan, ya da konuşamamaktan. Kendini zorladı, gözlerini ufka dikti. Yutkundu ama gözyaşlarına engel olamadı. Ben, çok günahlar işledim, diyebildi, kısık sesle. Annene karşı, sana karşı, kendime karşı? Silmedi gözyaşlarını, arkası gelecekti nasıl olsa. Uzun zamandır açamadığı duygularıydı bunlar. Konuşmak güzeldi, sorgulanıyor olsa da, konuşmaya ihtiyacı vardı, yoksa her şey eskisi gibi kalacaktı. Döndü, kızına baktı, gözlerini kaçırmıyordu artık. Bir an kızını süzdü, ne kadar yabancı olsalar da, kendi öz kızıydı, karşısında duran. İnsanın, kendi kanından olana bu kadar yabancı olması, tam bir zulümdü. Anlamaya başlıyordu, kaçmak, hiç bir zaman çare olmayacaktı. Görmezlikten gelmek, umursamamak daha da kötüydü. Konuşmalıydı, var olan her şeyi, konuşabilmeliydi. Yaşadıkları kendisine aitti, kaçamazdı.

sonra güneşle oynaşıp tütsülenmiş gibi buğulanıyor.

Sanıyorum eskiden çocuk bayramları daha eğlenceliydi. Ya da benim köyümde öyleydi. Ağızda, kırmadan yumurta taşıma yarışları, çuval yarışları ve buna benzer bir sürü yarışmalar düzenlenir ve bayram biz de tam bayram gibi yaşanırdı. Oysa şimdi bakıyorum da hiç öyle değil. Çocuklar bayram yapması gereken günde açıkça zulüm yaşıyorlar. Sabah erkenden büyük bir meydana tek sıra halinde diziliyorlar. Sonra saatlerce büyüklerinin nutuklarını dinliyorlar. Hiçbir eğlence düzenlenmeden de çocuklar meydandan toplanıp evlerine götürülüyorlar. Belki de sırf bu yüzden bazı çocuklar artık bu günlerde törenlere katılmak istemiyorlar.

Sanki hiç yürünmemiş gibi

sorusuna karşılık ne cevap vereceğini kestiremedi bir an.

Yemek yaparken

Senin için ölürüm derdin hep, doğru söylediğini bilirdim.

Ihlamur çiçeklerinin kokusunu duymuyor musunuz? diye gülümsemiş. Kuş cıvıltıları da oradan geliyor zaten. İyi ama, demiş adam. Bunların parktan değil de tek bir ağaçtan gelmediği ne malum? Tek bir ağaçtan bu kadar yoğun koku gelmez, diye atılmış çocuk. Üstelik, manolya lar da katılıyor onlara.

?Ölmek dedi... Sevdiginin Ölümünü seyretmek, gözünün önünde eriyip gitmesine seyirci kalmaktir? bu sözleri heceleyerek söyler gibiydi... ve esine dogru bakiyordu, yanaklarindan o günes gözlerinden iki damla yas düserken, bu yagmurlu günde...

Sabır göz pınarlarını kurutan ferahlık; sabır hüzünler kulübesinin ışığı...

Başarısızlık, ben aşağılığım demek değildir;

her gecede sabahı,

gelse bile gücüm yetmiyor artık.

sevdalanmış onun deli dalgalarına.

kova dolusu kum çıkartmiş. Kumu kaya parçaları ve küçük taşların arasındaki

Gerekli hazırlıklar yapıldı. Piknik için lazım olan şeyler arabanın bagajına yerleştirildi. Yarım saat sonra Abdulvahab hazretlerinin türbesine ulaştılar.

Yaprak açarken yaprağını koparmışlar

Zenginlik istedim... Ve Tanrı çalışmak için bana beyin ve güçlü kaslar verdi.

Hadi serçe yürek

... o halde bugün sizin gününüz!..

Sokrates : Öyleyse, sen bunun gerçekten doğru olup olmadıgını bilmiyorsun. Şimdi ikinci filtreyi deneyelim, ?Iyilik Filtresini.? Arkadaşım hakkında bana söylemek üzere olduğun şey iyi birşey mi?

?hatırladın mı?

o güzelim ''' ANNABEL LEE'''' inkinden

Bunu yeni öğrendim. Balıkçı, böyle bir sözü ilk defa duyuyordu.

paraları. Sonra hepsini cebine koyarak aceleyle evden çıkıp, köşedeki

oyun nedir bilmezlerdi ki.

Herkes harıl harıl çalışırken bir ara Pierre yine göründü. Onu görünce aşkla şevkle çalışan herkesin yüzü tekrar asıldı. Fakat hiçbir şey yokmuş gibi çalışmalarına aynı şevk ve heyecanla devam ettiler. Pierre yanlarındaydı. Sabahleyin, "Okulunuz bu eğitim yılında açılmayacak!" dediği bu insanları, sanki hiçbir şey duymamışlar gibi çalışır halde görünce o da şaşırmıştı. Onları bu halde görmeyi hiç beklemiyordu. "Çoktan dağılıp evlerine gitmişlerdir." diye düşünüyordu. Ama buradaydılar. Hem de hepsi...

Derenin kenarında kendi hallerinde yaşıyan yaban gülleri varmış. Yüksek ve serin yerde yaşayan bu yaban gülleri ilgisizliğin, terkedilmişliğin acısını yüreklerinde hissediyorlarmış. Bahar geldiğinde dertli bir yaban gülü daha fazla dayanamamış:

?Annen hiçbir zaman saçını kestirmek zorunda kalmadığı için çok mutlu oldu? diye fısıldadı babası?. Ve hiç kimse, annenin daha az güzel olduğunu düşünmedi değil mi? Gerçek güzellik fiziksel görünüşe bağlı değildir, ancak kalptedir! Gerçek mutluluk gördüğün şeyde değil, asıl görünmeyen yerdedir. Gerçek sevgi, yapıldığı bilinen şeyde değil, yapıldığı halde bilinmeyen şeydedir!?

sevgilerimle

Kuşlarla, otlarla yıkanıyorum

güneşi sevmez demiştin, oysa her bitki güneşi sever. Menekseler farklı, belki de

ahırda

AHMET TELLİ

Reyhandı camilerde aşktı nidalar

Aşk belki, ağlamaktır...

Kilit taşlar akıp gidiyordu kara asfaltla beraber. Şehir fakülteye uzanan iki caddeden müteşekkildi. İki cadde iki sokak arasında vardı her ne vardıysa sanki.

Bu gemi su alıyor.

Gül Bahçesi..

kalan için mi gitmeler

İşte bir güzel rüya bu yaşadıklarım,

Suret değil asıldır.

- Bir lokma ekmeği yutamıyorsun. İster misin, şu bir kese altın bizim de boğazımızda dursun? Biz paralarla olan alakamızı kestik. Şu altınları önümden alınız, dedi. Sultan, Ebü'l-Hasan'ın paraları almasını çok istedi ise de, kabul etmeyince, ondan bir hatıra istedi. Ebü'l-Hasan hazretleri ona hırkasını verdi.

Ve nefesindir ve nefesindir

agaclikli toprak bir yola aciliyormus. Agaclardan birinin altinda, sapkasini

hayırlı geceler.. 2. birbir

sevdiğin musiki dolsun odama,

Dizlerini döve döve ağlardı anam.

imparator durumu anlar...

uzatır uzatmaz kavrulup yanmalarına dayanamam.

İNŞA EDER YARADAN

ablasına vücudundaki bütün kani verip, öleceğini sanmıştı.

Adam : Hayır. Aslında bunu sadece duydum ve?.

bana 10

biriken minik ruhun yankılarına karşılık veren olmuyor. ?Hoş geldin!?

Mehtabını düşlerken o mühür sahibinin

Babam benimle

Bir tevekkül iliştir kalbime ey Rabbim;

Yıllar önce hastanede calışırken, ağır hasta bir kız getirdiler. Tek yasam şansı; beş yaşındaki kardeşinden acil kan nakli idi. Kucuk oglan ayni hastaliktan kurtulmus ve kaninda o hastaligin mikroplarini yok eden bagisiklik olmustu. Doktor durumu bes yasindaki oglana anlatti ve ablasina kan verip veremiyecegini sordu.

yrinde bir kusur bulamamış. tam osırada içeriye bir müşteri girmiş. ayakkabıları çok beğenmiş. bu yüzdendeğerinin üzerinde bir para ödeyerekayakkabıları satın almış. ayakkabıcı da bu parayla,2 çift ayakkabıya yetecek kadar deri alabilmiş. Adamcağız akşamdan yine derileri ksip hazırlamış. Sabah kalktığında yep yeni bir güçle işine başlamak istiyormuş.

Mecnun gibi, Leyla?nın yolunda çöllere düşüp, başka her şeyi yok bilmedikçe, bu aşkın hakkını vermiş olamayız.

Ben ben olsam dilbilgisi kitaplarındaki tekil şahıs zamirlerini su

Rahib, oniki satır bir mektub yazıp, Ebu Bekre verdi. O mektubun mevzu'u şu idi.

Savaşın ölgün yalnızlığı, hüzün soluklu nefeslerin alınıp verildiği bu kenti bir sigara dumanını içine çeker gibi karanlığına hapsetmişti bütün siyahlığıyla. Her an, her dakika, her saniye ölüme nöbet tutan kentin sakinleri karanlığa hasret göz kapaklarını aydınlığa kelepçelemiş, hınzır savaş bombalarının ölüme gebe çığlıklarından kurtulmanın yollarını arıyorlardı. Takdire kimselerin diyecek sözü yoktu.? Ölüm bize ne uzak, bize ne yakın ölüm/ Ölümsüzlüğü tattık, bize ne yapsın ölüm? demek zahirde kolaydı. Ama kaderin ötesindeki bu hummalı?sıra bende? mi bekleyişleri ruhu örselendiriyor, bu yok oluşa tutsaklık varlığı günden güne yiyip bitiriyordu. Herkes ve her şey yok olmuş gibiydi karanlığın çıkmaz sokaklara değen labirentlerinde. Bir anne çocuklarını kanatları altında şefkatle sarmalamış, gözleri tavanda mıhlı, dudaklarıyla bir şeyler mırıldanıyordu. Harabe ve yıkıntıların arasında kıpırdayan vücutlar var olduklarını gizlemek için kendilerini gölgelerinin ardına gizlemişlerdi.

sayılacağını fark etmeli

Bazı işler Allah ile kul arasında sırdır, ne olmuşsa olmuş işte, lapa lapa kar yağmaya başlamış. Tam gelinin rüyasında gördüğü gibi!

Ne kadar yakışıklı bir adamdı oysa... Havalı, farklı, çekici birisiydi. Ben de onun peşinden, onu taklit ederdim. Okulda, yüzünü kızartmadığımız kız kalmamıştı. Birkaç kez de fena benzettiler, hatta bir iki kez onun yerine ben dayak yedim. Birbirimize havalı film cümleleri kurardık, ?Are you talking to me? Ha? Are you talking to me?

yaşamın güzel anlarından biri de

Fend eden, tuzak kuran, ok atan bu milleti.

değildir. Gerçek zenginlik gönülle olur. Eğer gönlünüz huzur doluysa siz dünyanın en

Japon evlerinde genellikle iki tahta duvar arasında çukur bir boşluk bulunur. Duvarı yıkarken, orada dışardan gelen bir çivinin ayağına battığı için sıkışmış bir kertenkele görür. Adam bunu gördüğünde kendini kotu hisseder ve ayni zamanda meraklanırda kertenkelenin ayağına çakılmış çiviyi

Allah'im bizim canimizi al.. yada annem iyilessin Ya Rabbim. Sen buyuksun.. biz biliriz sen istersen hersy olur. Ne olur bizi duy yarabbim

yoksunluğunda yürek pare pare

Güçlüydüm. Güçlü olmak zorundaydım,

bir yil calisma icin geldigi yerde bir omuru nasil tukttigini anlatiyordu,

Fakat keşiş böyle bir beraberliğe razı değildir. Daha kızı Aslı bebek yaştayken, ailece İsfahan'ı

Gözlerini kapattı. Uyuyakaldığında arabalar hala yolda akıyordu. Anlık rüyasında büyük beyaz bir otobüsü kovaladığını gördü. Dar sokaklardan geçerken otobüs çarpmamak için bir incelip bir kalınlaşıyor, bazen karşısına çıkanların üzerinden zıplıyordu. ?Hiç böyle otobüs görmemiştim? diye düşündü. Arkasından koşarken bir yandan da ona sesleniyordu var gücüyle: ?Hey dur! Beni almayı unuttun!? Ne çok bağırmıştı ki kısık sesini kendisi bile duyamamıştı. Çok zamandır otobüs önde o arkada bu vaziyette idiler demek ki. Birden şehir bitti. Yol bitti. Zemin bitti. Uçmaya başladılar. Neredeyse bir kelaynak ile çarpışıyordu. ?Önüne baksana, uçmayı bilmiyorsan ne işin var burada? İn aşağıya!? diye çıkışan kelaynak ile konuşabilmeyi diledi bir an. Tam bir şey söyleyecekken otobüsün karanlığın içinde kaybolmak üzere olduğunu farketti. ?Eyvah! Kaybedeceğim? diyerek uçuşunu hızlandırdı. Otobüs bir kara deliğin içine atlamıştı.

Bu küçücük ellerine acı, acı da... acıtma ağır ve sana sağır yüklerle!

Yakan, kavuran yine de iyi ki var denilen sevgi...

?Yine de bu beni biraz üzüyor? dedim kızıma. ?Düşünüyorum da,

Neyi istediğimizi bilmeden sürekli istediğimiz bir gerçekti. İstemek, ama ne istedğini bilmek de bir ilim işiydi. İstenilenin beraberinde eşantiyon olarak ne getireceğini bilmek mümkün değildi. Ne istediğimizi hiç bilmedik aslında. Salt istedik. Hayat sürprüzlerle doluydu. Her?olmaz? dediğimiz birgün çıkıp da karşımıza dikildi en?olur? haliyle. ?Yıkıl karşımızdan? deme hakkımız yoktu. ?Çekil yolumuzdan? deme şansımız hiç yoktu. Hayatın en büyük sürprizi ise bizi bir bilmediğimiz yerde beklemede. Birgün gelip de?gidiyoruz? diyecek, tutacak elimizden. Adımız gibi eminiz. Ama sanki hiç olmayacakmış gibi rahat kurulmuşuz dünyaya. Oysa hayat hep sürprizlerle dolu değil miydi?

- ''Baba ne oluyor böyle?'' diye soruyor

"Mükemmel bir öğrenci, arkadaşları tarafından sevilen, fakat evde annesinin amansız hastalığı onu üzüyor ve sanırım evdeki yaşamı çok zor.." diyordu.

Der ki; feryadım kamışlıktan gelir,

Daha çok gençti. Dışarıdan görseniz en fazla 17 yaşında dersiniz. Bir özel okulda burslu olarak okuyordu. Derslerinde çok başarılıydı. Bütün bunlara rağmen parasızlık, arkadaşlarının yanında ezilmek, kendini ezik hissetmek onun hayattan soğumasına hatta nefret etmesine yetiyordu.

Genç adamcağız kendi evlerinin kapısına gelince;"Hu'" diye seslendi. Tabii ki aradan hayli zaman geçtiği için saçı sakalı uzamış, üstü başı yırtılmıştı. Kapıyı açan yaşlı kadın oğlunu tanıyamadı. Bilmiyordu ki kapıya dilenci halinde gelen arkasından "Ya Rabbi oğlumu azarla da geri dönsün" diye yalvardığı kendi oğluydu.

Orda gecelerim uzanır beklerim

Çok zor anlatmak, tasvirin çok zor..

Kurşun rengine büründü deniz ve akşamlar

yeşile aldanır suyun kudreti

ne kadar manidar..

Resim dersinde geçirdiğin saatler senin karmandır.

Bana hayir diye cevap verdi. Bana bakimevine gidip esi ile kahvalti

"Belleğinizi..."

?Sen, buraya ne yüzle geliyorsun? diye bağırmak istedi ama sesi çıkmadı.

boynumu büker odama yani hapishaneme doğru yol

Memnuniyetle der delikanli ve girer bahceye...

Sevmeyi Ögrenelim

Bir damla suya büyüteçle bakıldığında binlerce küçük yaratık görünür. Oysa çıplak gözle bakarsak onların hiç birini göremeyiz. Ama onlar her zaman o suyun içindedir.

Durmuş, Ahmet?i dinlerken onun akrabalarının anlattıklarını hatırladı: Ahmet yakışıklı bir gençti. Sesi çok güzeldi, içtendi, etkileyiciydi. Kitap okurdu, gazete, dergi, hatta yazdığı bile olurdu. Büyük bir başarıyla üniversite kazandı. Mimarlık okuyordu. Mimar olacaktı yeni projelerle kendinden söz ettirecekti? Akrabasının kızıyla sözlenmişti. Kız İstanbul?da yaşıyordu. Büyük şirket sahibiydi babası. Ahmet?in hukuk okumasını istedi. Mimarlığı bırakıp İstanbul?da hukuk okumaya başladı. Avukat olacak, kayınpederinin şirketinin hukuk işlerini yürütecekti. Ne olduysa oldu?

Genç kız, portakal bahçelerinden gelen kokulara açardı penceresini sabah namazlarının ardından. Güneş ışıldardı, genç kız gülümserdi. O gülümsedi diye, sevdiği genç de gülümserdi bahçelerin içinden. Ona bir demet çiçek uzatırdı. Kız utanır kaçardı içeri. Duvara yaslanıp, ?Nefesim kesilmesin? diye dua ederdi. Duvarda en sevdiği şairin dizelerinin olduğu bir afiş asılı dururdu. Kurşun kalemiyle yanına düştüğü notlarına göz kırpardı tam o sırada. Birkaç gün önce uzanıp o gencin elinden aldığı sarı çiçeği kitabının arasından çıkarıp öperdi.

Neden hiç aglamadigini anladim..

Gerçek Dostluğu Yaşamak

Olması gerekenin onda olmayışı onu acımaya aday kılar. Olması gereken konusunda bir deneyimimiz vardır çünkü.

Her güneş doğumu ve batımı sonsuzluktu onun için..

... Adam, yavaşça rektörü görmek istediklerini söyledi. İşte bu imkansızdı..

Yoksa, sonsuzluklar mı aldı şarkını

Ayrılma zamanı geldiğinde Moses güzel kızın üst kattaki odasına çıktı ve tüm cesaretini toplayarak onunla son kez konuşma girişiminde bulundu. Kızın güzelliği öylesine olağanüstüydü ki bir an için onun cennetten geldiğini bile düşündü.

Bir pirinç tanesinde kaç insanin göz nuru,

EN OLMAYACAK OLAY,

Adına Dost Derler

Adımlarını hızlandırarak, koridorun sonundaki sınıfına doğru ilerledi. Kapının önüne geldiğinde durdu bir an. İki kulak yapılmış saçlarına kelebek tokalar takılı, o küçük kız geldi gözlerinin önüne yine. " Keşke keşke bu kadar duygusal olmasaymışım " diye geçirdi içinden. Tamam, kabul ; bugün, hayatı için pek çok `ilk` in yaşanacağı çok özel bir gün. Ama bunca dalgınlık ve duygusallık... çözemediği daha farklı bir şey vardı, sanki bu günde. Sabahki neşesi, yerini hüzüne bırakarak uçup gitmişti birden.

ümit ümit bir paylaşım

Bildiklerini bana neden anlatmadigini, anladim..

YAKINNINDAKİ ÇEŞMEYİ SEYREDERKEN ATLI

- Kızım, o kadına bir borcumuz vardı. O zamanlarda borcumuzun karşılığı bir şey veremedik. ' - Gün gelir, bir ihtiyacım olduğunda, ben kapınızı çalarım'. Dedi ve işte bu gün kapımızı çaldı.

Hayat denilen şey hızlı ve acımasız bir tuzak

Hacıannenin cevabı inanılacak gibi değildi:

Sevdiğine bir şey olamazdı. Onsuz hayat yaşanmazdı ki...

Bak gözlerin gülüyor

"Kimsenin aklına gelmez içine bakmak!!!"

Gözlerinde kaybolsam sessiz,

Hazreti Fatıma geri gitti, kadın da meseleyi anlatıp kocasından izin aldı. İkinci gün kadınla görüşeceğine emin olarak gelen Hazreti Fatıma yanına Hazreti Hasan'ı da alarak geldi. Kadının kapısını çalarak geldiğini bildirdi. Fakat kadın Hazreti Fatıma'nın yanında bir çocuk bulunduğunun farkına varmıştı. Hazreti Fatıma'ya:

melodiler

Yakınların huzursuz saatlerinden uzakların huzurlu iklimine yolculuk yapmak isteyen düşlerinin esans arayışlarına kulak ver ve git artık!

Bir gün kralla arkadaşı birlikte ava çıktılar. Kralın arkadaşı tüfekleri dolduruyor, krala veriyor, kral da ateş ediyordu. Arkadaşı muhtemelen tüfeklerden birini doldururken bir yanlışlık yaptı ve kral ateş ederken tüfeği geriye doğru patladı ve kralın baş parmağı koptu. Durumu gören arkadaşı her zamanki sözünü söyledi: "Bunda da bir hayır var!"

- Alo. kızım, nasılsın?

en tenha yerindeymiş gibi acı

Bazen eve geldiğinde, aynanın üzerinde bir not görürdü kadın, ?Bir tanem, kütüphanenin ikinci rafına bak...? Kütüphanenin ikinci rafında başka bir not olurdu; ?Mutfaktaki masanın üzerine bak ve seni çok sevdiğimi sakın unutma.? Mutfaktaki masadan, salondaki dolaba sevgi dolu notları okuya okuya koşturan kadın, sonunda kimi zaman bir demet çiçek, kimi zaman en sevdiği çikolatalar, kimi zaman da pahalı armağanlarla karşılaşırdı... Aldığı hediyenin ne olduğu önemli değildi zaten...

Fırıncı, adamın kendesine uzattığı torbayı alarak tezgahın

Yüreğim sıkışıyor.. çıkamıyor içindekiler. bi çıkabilseler neler anlatabilcekler. buruklukları, kırgınlıkları, üzüntül eri belki sevinçleri de.. ama içimde sakladığım sevinçlerim hep az derecede. onlar üzüntülerim gibi değil onlar hep yüzümde, konuşmalarımda. onlar hep mutlu olmamın nedeni. kırgınlıklardan daha ağır ve daha değerli...

korkularımı ve bıkkınlıklarımı bırakarak

2birbir daha güzeldi bence, keşke iptal etmeseydin...

Bir türküsün şu sazımda dillenen

Bizim için bu el Allah dır ve her zaman kendi kudretiyle bizi O yönlendirir.

Nurhan Öğretmen, Ali'ye dondu:

Kizilderili bir adamla beyaz adam cadde de yuruyorlar..

Çok sıkıldığınız zaman bu cümleyi hatırlayın. Hatta bana kalsa pano haline getirilip ev veya işyerinin duvarlarına asılması gereken bir söz.

Can yola çıktıklarında ağlamaya başladı "neden dedemi o soğuk yerde bıraktık" diye sordu babasına. Verecek hiç bir cevap bulamıyordu," annen böyle istiyor" diyemiyordu. Can "Baba sen yaşlandığında bende seni buraya mı getireceğim" diye sorunca dünyası başına yıkıldı. O sorunun yöneltilmesiyle birlikte deliler gibi geri çevirdi arabayı. Barakaya ulaştığında "Beni affet baba" diyerek babasının boynuna sarıldı. Baba oğul hıçkıra hıçkıra ağlıyorlardı. Oğlu "Baba beni affet, sana bu muameleyi yaptığım için beni affet" diye hatasını belli ediyordu.. Babası oğlunun bu sözlerine en anlamlı cevabı veriyordu... "Geri geleceğini biliyordum yavrum. Ben babamı dağ başına atmadım ki, sen beni atasın. Beni bu dağda bırakamayacağını biliyordum...

çiçekler serpeceğim şehrin sokaklarına

Çocuk, yaşlı adamın gösterdiği elbiseleri giydiğinde, büyümüş olduğunu ilk defa fark etti. Çizgili kadifeden yapılmış pantolon, bacaklarının ne kadar uzun olduğunu ortaya koymuş; yeni ceketi de, omuzlarını iyice geniş göstermişti. Fakat hepsinin üzerine giydiği kaban bir başkaydı ve artık üşümeyecekti. Çocuk, biraz önce kazandığı misketleri onun cebine bıraktığında, iyice keyiflendi. İrili ufaklı misketler, ceplerin bir köşesinde kalmıştı. Bu durumda iki cebe yüz misket sığacaktı.

Hayranlıkla fincanı seyretmeye devam etti. Derken, birden fincan dile geldi ve kadına şöyle dedi;

O?nun için bir şey yap!

en uzun çığlık

Küçük kız, inci taneleri gibi süzülen gözyaşlarını annesinden saklamaya çalışırken:

Ewan - Holly

'Çok güzel olmuş. Bu adam benim herhalde.' dedi.

Bunu bilmeyecek ne var?

Nazarlarım seni maziye çekmek ister; sen

- ''Efendim ben şimdi gerçekten itfaiyeci miyim?'' diye sordu.

Siliyor?. Silmiyor?. Siliyor?. Silmiyor?.

Halkın bir kısmı:

?Yakışıyor mu sana? Şu haline bak! Bu sen olamazsın.? diye tısladı dişlerinin arasından.

NURULLAH GENÇ

denizin onlara anlattığı masalları dinleyerek birbirlerine sarılıp

Kadın bana, çocuğun durumunu anlatınca çocuk felcinin yeni bir kurbanıyla karşı karşıya olduğumu anladım. Kadının adresini aldıktan sonra hastaneye telefon ettim. Çocuğumun halinde bir değişiklik yoktu.

mantıksızlığını fark etmeli

aynı gün 4 mevsimi bi arada yaşayan o kentin deli rüzgarlarında, ve güneşin nurunda düşlüyorum seni...

ama üretmek işimize gelmez, tüketmek daha zevklidir..

Bulut bulut dolaşır tekmil gökleri

Çok basit gibi gelen bu deney beni oldukça düşündürdü.

Köşedeki sandığı açar ve kızının kıyafetlerini oradan çıkarır. Sırılsıklam olmuştur elbiseler. Ve kadın kazağa sarılıp koklayarak ağlamaya başlar. 2 sene önce ağır bir hastalıktan öldü kızım der. Hasta kadın, ıslak elbiselere sarıllır ve " Teşekkürler kızım " der...

Vuruş değil de vuruluş kilidi kırdıysa

Kuş seslerine dökülen

Bir elin gökte

anla...?

Su olup akarsın kır çiçeklenir

Hedefin

bir fırsat yaşamdan yeni birseyler öğrenebilmek için..

Nedir ki bu mavilik deme

-İki saat kadar olmuş.

evet tabiki 2. birbir teşekkür ederim..

Hindistan?da bir adam bir ömür boyu ölümün olmadığı memleketi aramış?

?Anne, bu taşı neden aynalı dolaba koydun? diye sordu.

değildim elbet

Birgün yolu bir zamanlar yasadigi güzel, küçük kasabaya düsmüs.. Orada tanidik birine rastladiginda aklina bir zamanlar orada yasayan dünyalar güzeli kiz gelmis ve ona ne oldugunu sormus.. Yasli adam önünde gül bahçesi olan bir evi göstererek kizin evlendigini söylemis.. Bizimki bir zamanlar herkesi reddetmis olan kizin kocasini pek merak etmis..

... ve çocuğun konuşmasıyla beraber...

Sanırken kendimizi

Boşi köyü de gözünden kayboldu. Hocasının bu kerametlerine hayran kalmıştı.

şehirlerimden çıkarken, şehirlerime nasıl geldiğimi hatırladım hep

Her tarafın karlarla örtülü olması ve binlerce beyaz tozun uçuşması yüreğimizi ısıtırdı sanki. Evimiz aslında soğuk olmasına rağmen biz, karın sıcaklığını ve şeffaflığını hissederdik her yerde. Kış, ?ak kanatlarıyla dünyayı örten bir kuş? olunca, gerçek kuşlarla da dost olurduk. Bazen gizlice evimizin penceresini bile açık bırakırdık üşüyen, aç kalan minik serçeler yuvamıza misafir olsun diye. Evimize bir kuş misafir olunca herkes, onu sahiplenmek isterdi. Genellikle ilk görenin olurdu kuş. Kardeşlerimle onu sırasıyla avucumuzun içine alır, elbisemizin altına sokup ısıtırdık. Sonra da kuşcağıza yem verip salardık. Annesine, kardeşlerine ve gerçek yuvasına kavuşsun diye. ?Yine gel emi? derdik yüreğimizin titreşen sıcak sesiyle?

- Ayaklarımda derman oldukça her Sonbahar'da inşaallah yine geleceğim, dedi.

Bunlari söylerken gözleri nemlenmisti delikanlinin.. Kiz dinlediklerinden çok duygulanmisti.

Kırık bir kayık kaldı elimizde, hayali

izi kaldı

insanlardan korkmadım anne.

- " Bu yıl çok atama var. Bu yüzden hepsiyle tanışamadım. Zaman içerisinde inşallah.

Yine "Aferin" demiş hoca. Bir sürahi su çıkarıp kavanozun içine dökmeye başlamış. Sormuş sonra; "Bu gördüklerinizden nasıl bir ders çıkardınız?"

- Adam öyle ama öyle minnettar oldu ki... İki gündür boğazından aşağı lokma geçmemişti. Karnını ilk defa doyurduktan sonra bir apartman bodrumundaki odasının yolunu ıslık çalarak tuttu. Öyle neşeliydi ki bir saçak altında titreşen köpek yavrusunu görünce kucağına aldı.

Dört kitabın izi sevgi

Yaşlı adam ara sıra, okuduğu kitaptan başını kaldırır, yolu gören pencereye bir göz atardı. Sabah dışarı baktığında, yağan karın yolu iyice kapattığını gördü. Bu havada gelen giden olmaz diye düşünüp, hüzünlendi.

gördüğünü sanarak yavaşladı. Arabayla caddeden yavasça geçerken

Beni afetmeni ölürcesine istedigimde anladim..

Hiçbir para ona bu kadar kıymetli gelmemişti. Sanki elinde dünyanın en kıymetli incilerini, yakutlarını, elmaslarını tutuyordu. Hatta bu paralar onlardan bile kıymetliydi. Bu paralar, bu bozuk SIMIT paraları, Cenneti satın alabilecek paralardı. Sanki hiç bırakmak istemeyen bir duygu ile sımsıkı kavradı bu bozuk simit paralarını.

Burgaz'ın ışıkları içindeki yangını arttırıyor. Taş kıpırtısız. Ezanın eli kulağında. Hiç mutadı olmadığı halde televizyonu açıyor. Açtığı gibi bir duanın içinde buluyor kendini. Önce iyi geliyor dua. Amin amin dedikçe yüreğinden yürek sökülüyor. Ama sonra ne olursa oluyor, kadın Rabbinin huzurunda biraz önce ben senin bir kulunu nasıl hoyratça gönderdim diyen kendisiyle yüzleşiyor. Kendi istekleri için amin amin derken, daha demin nasıl hoyratça geri çeviren olduğunu fark ediyor. Amin dedikçe her aminin Rabbinin huzurundan geri döndürülmekte olduğunu GÖRÜYOR o an. Ağlamaya başlıyor. Ama ne ağlama. İftar gözyaşından geliyor. Sonra.

Günlerden bir gün yine prenses dolaşmak için çıktığında; fakir bir köylü

"Evet, aşk acısında yok olmak" dedi.

Değmeden yüreğime

Salıver bizi, tükeniriz yoksa

- "On kuruş aldı isem, yarısını sakladım... İki kuruş aldı isem, bir kuruşunu biriktirdim..."

Aşk?ına vurdum başımı, iflah olmam; ne kadar su verirsen ver, artık susuzluğumu gideremezsin

"Her engel, hayat şartlarımızı daha da iyileştirecek bir fırsattır."

öğle başka-akşam başka havada

Buz gibi yalnızlıkları da yaşatır, sıcacık özlemleri de...

gazete... Hayatında hiç yapmadığı iki şeyi yapmış.

- La ilahe illallah, Muhammedün Resulüllah, deyip ruhunu Allah'a teslim etti.

- Müezzin efendi müezzin efendi... ben sarhoşum yakamdan elini çek bana ilişme dokunma bana inciştme beni kırma kalbimi. Unutma bilmiyorsan bil. Cenab-ı Hakk'ın rahmetinden lütfundan günahkar kullarıda ümitlenir. Benim sana sözüm yok ben senden mi isityorum. Tevbe kapısı açıktır. En büyük yardımcı Allah'dır. O öyle lütuf sahibidirki O'nun lütfunun rahmetinin büyüklüğüğ yanında kendi günahımı büyük görmeye utanıyor günahıma büyüklük veremiyorum.

Teklifini memnuniyetle kabul ettik. Çünkü bütün gayretlerimize rağmen bize başvuran öğrencilerin çok azına yardım yapabiliyorduk. Arkadaşım :

Virgül gibi başım eğikken hayata

Etmeye başladı. Kadın da mimarlık bürosunu kapadı ve sadece özel projelerde görev aldı. Artık daha fazla beraber olabiliyorlardı. Bir Gün sahilde dolaşırken, harap durumda bir ev

"Bizim bir sedef çiçegi vardi çok sevdigim... O bilmez... 50 yil önceydi.. O çiçegi bana verdigi çiçekler arasindan kopardigim bir yapragi tohumlamistim, öyle büyüttüm. Yavrumuz olmadi onlari yavrum bildim. Bir süre sonra çiçek kurumaya basladi. O zaman adak adadim. Her gece günes açmadan önce, bir tas suyla sulayacagim onu diye... Iyi gelirmis derlerdi. 50 yil oldu, bu herif bir gece kalkip bir kerede bu çiçegi ben sulayayim demedi. Taa ki geçen geceye kadar... O gece takatim kesilmis uyuyakalmisim... Ben, böyle bir adamla 50 yil geçirdim. Hayatimi, umudumu, herseyimi verdim. Ondan hiçbirsey görmedim. Bir kerecik olsun, benim bildigim görevlerden birisini yapmasini bekledim. Onsuz daha iyiyim, yemin ederim."

EĞER ZAFER VE MAĞLUBİYET İLE KARŞILAŞIR

Sen gol kralı, ben madara kaleci,

Seni öyle özledim ki!..

biliyordum. İnsanlar o kadar aç mı ki, başkalarının sevgisine ortak oluyor veya onu yok etmeye çalışıyor. Bunun farkında olmadıklarına inanmıyorum, inanamıyorum. Yorgun sokaklardan çıkmadan, dar bir bara giriyorum. İnsanlar bilmedikleri bir müziğin ritmine kendilerini kaptırmış ve elinde içkileri, boş boş etrafa bakıyorlar. Eminim ki evlerinde olmadıkları kadar, rahatsızdırlar şu an. Bir iki tanıdık görüyorum, yanlarına gidiyorum. Bir dost edasıyla karşılanıp, ilgi görüyorum bir anda. Çok değil, beş dakika geçmeden, yan sandalyede duran o çantadan farkım kalmıyor, unutulan oluyorum. Bir süre sonra, o bir çift sert omuzu aynı masada görüyorum. Gülüyor, eğleniyor, etrafındaki güzel kızlara bakıyor. Hatta bir ara benimle bile, bir arkadaş, bir dost edasıyla konuşmaya çalışıyor. Anlam veremiyorum olanlara. Sokaktaki adamla, aynı kişinin bu olacağına inanamıyorum. Bir insan bu kadar mı farklı olabilir diye düşünmekten de kendimi alıkoyamıyorum. Ama gözlerimi açıp ta her şeyi gördükten sonra, çoğumuzun, bırakın sevgimizi, kendimize bile sahip çıkamadığını anlıyorum. Yenilmiş ve yorgun bir şekilde, barı terk ediyorum...

ya da ne geziyorlar gecede yarasa gibi

Kutuda. İlk kÃ¢ğıtta,

Seni sılaların, kirazların, ekinlerin, nisanların bilmem daha kimlerin arasından beğendik. Senin kalbinin ateşinden aldık, kış ateşini. Senin nazar edişlerinden bulduk kara sevdalıların, yitik eşini. İşveni, kaş-göz edişini, baygın bakışını mevsimlerin arasından seçtik, beğendik. Aya sor, yıldızlara sor, geceye-gündüze sor!.. Ne firaklar yaşadık senden önce. Ancak seninle yaşadığımız firak, bir başka zevk veriyor aşık gönlümüze. Kesretinde yaşıyoruz, vahdetin coşkun zirvesini? Senin vakarının, saffetinin, bilhassa o anlatılmaz iş ve edanın meftunuyuz.

Zindanlara bile ışık salan ay

Dün.. bugün.. yarın..

De Bakey iyice yanına geldi Temel'in.. Eğildi ve kulağına fısıldadı :

varsın gemilerimizi taşıyamasın sular

Yalancı bir gülümseme sunan gece?

Bugün şöyle bir düşün!

Çözülür kareler aşina kuşlar en kuytu yanıma konmaya

Bir gece rüyamda birçok insan gördüm ve her birinin bir çeşmesi vardı ve hepsi de akıyordu. Benimki de akıyordu ama az akıyordu. "Benimki de onlarınki kadar aksın" diye içimden geçirdim. Bir çomak aldım ve oluğu açmaya çalıştım. Ben uğraşırken çomak kırıldı ve akan su damlamaya başladı. Bu sefer içimden " Onlarınki kadar akmasada olur, yeter ki eskisi kadar aksın" dedim ve uğraşırken oluk tamamen tıkandı ve hiç akmamaya başladı. Ben yine açmak için uğraşırken Cebrail göründü ve

- Hiç pirinç üretilirken gördün mü? İnsanlar ne kadar zorluk çekiyorlar.

Sabah güneşiyle kapanan,

virüs virüs dedin virüs girdi değil mi:)

"Hşşşşt! O benekler ağacın içinde saklanan kuşların gözleri...

Ve Harvard'ın artık umursamadığı oğulları için onun adını ebediyen yaşatacak üniversiteyi kurdular.

Akşam ben masamın başında çalışırken, korkarak yanıma geldin ve bana umutla. ?Anneciğim, bu gece kitap okuyacak mıyız? Sana kesin bir dille. ?Bu gece olmaz.? Dedim, ?odan hala karmakarışık! Sana kaç kez anımsatacağım odanı toplamanı!? Başın önünde, odana gittin. Çok geçmeden geri geldin ve kapının yanından bana bakınca, ?Şimdi ne istiyorsun? diye sordum aksi bir ses tonuyla.

Cok güzel sari bir gül durmaktadir karsisinda tam elini güle uzatmisken pembe bir gonca görür az ötede, ilerler...

Üstünde dudağın, kokun ve parmak izlerin var.

Hz Ömer dayanamaz derki:

Durmayanlar yanımdan geçiyor..

ABDde kısa bir süre kalmış olsa da Amerikanın en değerli ressamlarından biriydi. Portreler de dahil olmak üzere resim sanatına katkısı çok büyük olmuştur. Yaptığı resimlerden birkaçının adını vermek haksızlık olur ancak aralarında Whistlers Mother, The White Girl, The Music Room. Nocturne in Blue and Gold, Volpraise, Arrangement in Black and White, The Young American, The Peacock Roonıun da bulunduğu yüzlerce resmi vardır.

Anlayış, başkalarının görüşünü kabul etmemiz gerektiği demek değildir. Sadece onu anlamaya çalışmaya hazır olduğumuz demektir. Herkesin, bizimkilere uymayan, kendileri için geçerli olan kendi deneyimleri olduğunu kabul etmedikçe, bunu yapamayız. Herkesin dünyayı bizim gibi görmesini bekleyemeyiz. Gerçek anlayış, ancak kendi dışımıza çıkabildiğimiz ve nesnelerin öteki insanlara nasıl göründüğünü anlamaya çalıştığımız zaman gelecektir.

Muayenelerde, bebeğin duyma yetisinin etkilenmediği, sadece görünüşü bozan bir kulak yoksunluğu olduğu anlaşıldı.

Sıkışmışlıklarımıza uzat imdat elini. Gönder Hızır Aleyhissellamı.. Dünya ağlıyor Rabbim! Benim ağlamam ne ki? Zaman boş yere tükeniyor, heba olup gidiyor.. benim naciz varlığımın tükenişi ne ki? Nice yüreği güzel insana bağlanan umutlarda teker teker kuruyup giderken, tek yeşeren ve meyve veren dalımsın Sen..

Türküler söylenirdi kan

Zehrinle değil senin şerbetinle harabım

- Yine baktım ki, insanlar sabahtan akşama birbirleriyle uğraşıyor, boş yere hayatı zehir ediyorlar kendilerine. Bütün bunların benlik, bencillik ve çekememezlikten ileri geldiğini gördüm. Ve gönlümü bu kirlerden arıtarak, herkesle dost olup, huzur ve güven içinde yaşamanın yolunu buldum.

Herkes şaşırmıştı onun bu sözlerine. Şaşkınlık ve sevinç bir aradaydı. Sabah açılmaması yönünde rapor vereceğini söyleyen adam, karşılarında duran Pierre değil miydi? Ne değişmişti ki sabahtan beri? Okulun hala birçok eksiği vardı. Pierre, kendine şaşkın şaşkın bakanlara:

Bir varmış bir yokmuş. Her kışın ardından bahar, her yazın ardından güz gelirmiş. Yine uzun geçen kara kışın ardından bahar gelmiş, tabiat yemyeşil renge bürünmüş. Orada kurtlar, kuşlar, böcekler baharın keyfini doyasıya yaşıyorlarmış. Renk renk açan çiçekler... Çiçekleri gezen arılar... Hiç durmadan çalışan karıncalar varmış.

güzel eleştiri yapan kendini bilen insandır

Güneşi özledim... Yıldızlara merhaba demek istedim... Terk ettim

Hz Ömer gence dönerek derki,

Hükümdar biraz düşünür ve ardından:

sonra açılır önümde ıstırab vadileri

2. HER ZAMAN MEŞGUL OLABİLECEK BİR ŞEY BULMAK,

Zamanın

ve bu yavrunun

-Bisiklet değil kıza bakmıştım, dedi. Babası o vaziyette bile kendisiyle sohbet ediyor da?

Rivayet bu ya, derler ki, o güne değin Van Gölü?nde balık yaşamazmış. Tamara boynundaki inci kolyeyi koparmış ve Van Gölü?ne atmış, o günden sonra Van Gölü?nde İnci Kefali diye bir balık yaşar olmuş.

Necip Fazıl, Nazım Hikmet'i hapishanede ziyarete geldiğinde şöyle bir konuşma geçer aralarında:

Tanımadığı yüzlerden, Çiçekler alıyorlardı

Can pazarı, üşümüş, süsten sancılarıma.

? Elini uzat! dediler.

Her durağa son durak yazılmış

gönüldaşım

- Yener ölümü bile yener.

- Üşüyorsan içeri geçelim? dedi.

ne kimseyi sevindirmiş, ne üzmüş olacağım.

Sen şüphesiz ki bir melek değilsin, ama adelet ve merhamet kervanının ön safındaki elinde bayrak tutanlardansın.

- Şimdi gidiyorum, annenlere söyle gitarını getirsinler. Yarın uğradığım da bir konser veririz ne dersin?

Benim için Can oldun, hayat oldun,

edasında kol kola sevdalılar; ?aşk bir ihtilaldir? derken gözyaşından nehirlerde boğulur

Bu kaçıncı bahar sakın sorma sevgili

Hz. Süleyman hemen halkı mescide toplamış ve:

Gel Aşk! Seni yanıma alacağım..."

Birisi geldi, yeri bellemeye, sürmeye başladı. Aptalın biri dayanamayıp feryat etti.

Bir gün, bir kozada küçük bir delik açıldı ve bir adam bedenini bu küçücük delikten çıkarmaya çalışan kelebeği saatlerce seyretti. Sonra, kelebek sanki daha fazla ilerlemek istemiyormuş gibi durdu. Sanki, ilerleyebileceği kadar ilerlemişti ve artık daha fazla ilerleyemiyordu.

- "Merhaba denizci, benimle gelmek ister misin?" diye sordu. Tam o sırada güzel kadının omuzunun üzerinden, yakasında kırmızı çiçek olan kadını gördü. Kısa boylu, şişman sayılacak kiloda, gri kısa saçlı, tozlu uzun pardesüsü ve kalın bilekleriyle öylece duruyordu.

Hayat, bazen bizim de uzerimize abanir.

Bu fetva üzerine İranlılar evlerindeki şekerleri sokaklara döktü...

? Kaptan, biz de seninle içelim!.. diye Rum müşterinin yanına oturmuş. Yeniçeri,

Soldukça soluyor sarı ışık

Yaşama hakkın!

Ne takayım, ne tekneyim.

Almadan gel ilk otobüsle

ozonu deldik diye ayağa kalkarız, lastik yakıp kokteyl partiler yaparız..

Cemre düştü kalbime bu mevsim bahar mıdır

Ne öğrettiğinizden çok, karşınızdakinin ne aldığı önemlidir

Gurbetteki sevgiliden haber götüren?

İşte bizim sokak.

Dağların silsilesine dalmışım Ben...

"Evet, ne istiyorsun söyle bakalım" dedi. "Biraz acele et,

Yüzünde acı bir gülümseme, gözlerinde küçükte olsa bir ümit ışığı vardı. Gözlerini kısar meçhule bakardı hep, o acı gülümsemesi ile.

Diriltir eski coşkularımı kin halinde

Bacaklarının titrediğini hissetti. Kumların üzerine yığıldı, artık hiç bir şeye engel olmak istemiyordu. Koşup sarılmak istiyordu ama yapamıyordu. Babam, diyebilmeyi o kadar arzu etmesi de yetmiyordu. Babasıydı sonuçta, hatalarını da kabul ediyordu. Başını ellerinin arasına aldı, hıçkırıklarına engel olmuyordu artık. Yılların biriktirdiği acılar, şimdi tamamen gözyaşlarındaydı. Ağladı, ağladı! Ne kadar zaman geçtiğini bilemedi, dalgaların kendisiyle konuşan sesini hissetti. Bir şeyler anlatıyorlar gibi geldi kendisine. Başını kaldırdı, yavaşça doğruldu. Gözyaşlarını sildi, durdu, dinledi. Sessizlik vardı. Sanki her şey hayret içindeydi. Döndü, geriye baktı, yoktu. Sağa sola döndü, baktı, babası yoktu. Az önce konuştuğu, sarılmamak için kendini zor tuttuğu babası, yerinde değildi. Bırakıp gitmişti. Bir an, olanların, olmadığını varsaydı. Babasıyla karşılaşmamış ve konuşmamışlardı. Sadece kendisinin kurguladığı bir şey, bir hayaldi olanlar. Olmuyor, yapamıyordu. Gerçekti her şey. Babası yıllar önceki gibi, onu yine terk etmişti. Başı döndü, gözleri karardı, ellerini ileri doğru uzattı. Dizleri taşıyamadı bedenini, yığıldı kaldı.

as-leon, tüm manaların manasında SEVGİ,

Taşı dünyanın tüm sevinçlerini

Ve sevilenle ağlayamıyor, kaçıyorsan ondan, çaresizliktenmiş.

İşte böyle sevgili annem...

Yerde yatarken, iki seçimim var diye düşündüm..

-Mesela eve yorgun gelen eşime yemekten sonra orta şekerli bir Türk kahvesi hazırlayarak. Ve ya çocuklarım için özel bir kek, pasta veya yemek hazırlayarak. Birisi de benim için bunları yapsa doğrusu çok mutlu olurum. Mesela kızım bir pazar günü bana sürpriz yapıp kahvaltıyı hazırlasa ne çok mutlu olurdum bir bilseniz. Dedi umutla. Fakat sonra kızının sabah söylediği kırıcı sözleri hatırlayarak:

"Çok isterim" diye cevap verdi.

nasırlaşırsın.

Meragima yenilip mutlaka bu yasli dedeyle konusma firsati kollarken bir tas kahveile masasina gidip kahve ikram edip masasinda oturmak icin musade aldim.

Soğuk nefesler ayırmasınlar diye bizi! ..

James McNeill Whistlerin hayatı üretken bir ressamın hayatından çok bir macera romanı gibidir. Londra ve Paris sosyetesinin üst tabakası arasına girmiş olması, dostlarım da düşmanlarını da artırmıştı. Erkek modasını belirleyen ve sosyete tarafından aranılan biri olduğu gibi aynı zamanda dönemin ileri gelenleriyle çatışmaya giren, dövüş ve düelloya eğilim gösteren ve hakkında birçok dava açılan biriydi.

akışkan bakışlarsın.

Sensiz hayat toprağın sırtında ur gibidir

30 yaşınızdayken bebek bakımı hakkında size akıl vermek istedi;

Halbuki biraz olsun anlaşılmak, biraz olsun çözümlenmek, insanı bahtiyar kılan güzelliklerden biridir. "Tanrı kullarına ne sırlar vermiş ağalar. Bir bakışta kimse kimseyi kolay kolay anlayamaz." Onun için de; bir düşünsenize "Anlamadan, düpedüz yaşadığımız ne çok şey var gündelik yaşantımızda."

Ahu duruşlum, dilberimsin getir hüznümü

bence de

Bayan Thompson ́un okulunda, her çocuğun geçmiş kayıtlarını incelemesi gerekiyordu ve Teddy ́nin kayıtlarını en sona bıraktı. Ancak, onun hayatını gözden geçirdiğinde, bir sürpriz ile karsılaştı.

Benim güzel bayrağım?

Eşi yok bir güzeli sevdi beğendi gönlüm

-O evde, dizlerin üşürdü senin. İhtiyar kadın, daralan göğsünü hafifçe bastırdı, ?Yüreğimin üşümesi daha kötü diye düşündü?.

Hep seni sevdim, silinmez izi

Bil ki bu

dondurma hırsı gibi sevgi arsızıydı.

Ya, el yazılı zarflar nasıl minik ve çelimsiz adımlarla uzağıma

Gerçek bir dostunuz var ise hayata her an yeniden doğabilirsiniz..

Kiz parti boyu dikkatini çekmeyen oglanin davetine sasirdi ama tam bir kibarlik gösterisi yaparak kabul etti. Hemen kösedeki sirin kafeye oturdular. Delikanli öyle heyecanliydi ki kalbinin çarpmasindan konusamiyordu. Onun bu hali kizin da huzurunu kaçirdi.. "Ben artik gideyim" demeye hazirlanirken delikanli birden garsonu çagirdi..

Rüzgar sonunda dayanamayarak, pişmanlık içinde, Bülbül?ü savurduğu yerlere bakmaya gitmiş?

TIP FAKÜLTESİNİ yeni bitirmiş, pratisyen hekim olarak ilk görev yaptığım yere, Konya'ya bağlı bir beldenin sağlık ocağına gitmiştim. Gençtim, bekardım. Küçük bir beldeydi gittiğim yer. İlk gece bir eve misafir olmuştum.

?Çünkü? diye ekledi Şenis?küsmek kaçırmaktır çok şeyi.?

Uyuz olanlara yaklaşarak;

Eline yüzüne bakılacak işler yap. İşlerini eline yüzüne bulaştırma.

Bir gün.

- Bulamazsın.

Demek ki ben çok çok zengin bir insanmışım.

6 yaşınızdayken okula kadar sizinle yürüdü;

görmedim. Ama, hayatımdaki talihsiz olaylara dövünmek

dünyadaki tüm param bu!" "Bu iyi bir şans, küçük kardeşini kurtarmak için

tabiki önce bir insanın her konuda kendi sorumluluklarıdır hayatı güzel yaşıyorsak anılarımız tazeleniyorsa ne mutlu

Bilmezmiyim... Hemen başımı salladım. Dinle dedi,

Benim payıma düşen yalancı baharlardı gülüm.

Bir gun evinden cikti, her tarafa bakti, cevreye goz gezdirdi. bu sirada yaylada yapayalniz, beli bukuk, saci basi ihtiyarligin kariyla agarmis birini gordu. Gonul alici bir tavirla ona seslendi. "Merhaba" dedi. sonra da butun comert insanlarda adet oldugu sekilde misafirhanesine davet etti.

Yaşamak yeryüzünde, onunla karış... maktır

Babam asıl karşımızdaki bakkalı çok seviyor. Doğrusu bakkal Recep Amca?nın neredeyse tek konuştuğu kişi babam desem yalan olmaz. Recep Usta gençken Karayollarında çalışıyormuş. Bir kaza geçirmiş o gün bugün neredeyse kimseyle konuşmuyor. Malulen emekli. Üç beş kuruş da dükkandan geliyor, İşte böyle kendi yağında kavrulup gidiyor. Küçük karanlık bir mahzeni andıran dükkanı evinin zeminindeki taşlığın tadilatı ile yapmış. Yandan kıvrılarak üst kata çıkan taş bir merdivenle eve girişin sağlandığı bir sundurmaya çıkılıyor. Burası kenarlarında her mevsim toprak saksı veya teneke kutular içinde çiçeklerin sıralandığı bir balkon gibi. Yüksel Teyze yaz günleri hep burada oturur. Bir yandan da Recep Ustaya göz kulak olur. Yüksel Abla ile aramız iyi. ?İyi ki siz varsınız? diyor, ?Bu adama arada yardım edin kurbanınız olayım? Babamın anlatmasına göre, Recep Amca?nın dünyaya küsmüş gibi derin suskunluğunun asıl sebebi, geçirdiği kaza değil. Bizim Amca gençliğinde heyecanlı bir Demokrat Partili. Sıklıkla partiye gidip geliyor, aktif olarak çalışıyor anlayacağınız. Mahalle ve kahve toplantıları düzenliyorlar. Şehirde ve yakın yerlerde yapılan mitingleri hiç kaçırmıyor. Rahmetliye aşık. 27 Mayıs ve ardından yaşanan facia sonrası, adamın dünyası yıkılıyor. O heyecanlı, coşkulu delikanlı gidiyor, yerine yüzünde hüzün eksik olmayan sessiz, durgun biri geliyor. Uzun bir süre eve kapanıyor. Ağzını bıçak açmıyor. Kimseyle konuşmuyor. Konuşamıyor. Tam o sıralar geçirdiği kaza da işin tuzu biberi oluyor. Çekingen bir susku onda benliğe dönüşüyor. Kendince memleket, millet hayrına veya zararına gördüğü kimi olaylar duyunca hemen babama geliyor. Babam her defasında moral veriyor ona. Ümit veriyor. ?Merak etme Recep usta? diyor, ?Demirkıratın şahlanışını kimse önleyemez. Demirkırat ölmedi? Tebessüm ediyor, gülümsüyor. Bu muhabbetin olduğu anlarda sanki gizli saklı şeyler konuşuyorlarmış gibi sesini alçaltıyor. İzlenmediğinden, dinlenmediğinden emin olmak ister gibi dışarıya bir göz atıyor.

sesin, sessizlik sanki bir uğultuda

hastalığın mikroplarını yok eden bağışıklık oluşmuştu. Doktor durumu

zamansız, mekansız nefese doğru

seninle yeniden ve ebediyyen kavuştuğumuz yere bırakacak..

Zaten bilimsel eserlerle, başarılı edebi eserler arasındaki en büyük fark da budur. Bilimsel eserler, ne kadar büyük, ne kadar başarılı olurlarsa olsunlar bir süre sonra eskirler, aşınır ve aşılırlar. Fakat başarılı edebi eserleri yıllar, hatta yüzyıllar eskitemez, aşındıramaz. Yunus Emre, Hacı Bayram Veli, Hacı Bektaş-ı Veli ve Mevlana?nın eserleri gibi ve üzerinde durduğumuz Tevfik Fikret?in Sabah Olursa şiiri gibi.

bilginede

Böyle terk edilmiş yurtluk gibi bakmazdı dağlar.

İng. Çeviren: Doğugül Kan

yol kenarındaki büyük bir akasya ağacının dallarına takılmıştı.

Yüzümü bulutlara kaldırıp

hani forumda kutlamıştık ya:)

DUA, BIZIM ICIN HICBIR BEDELI, MASRAFI VE KARSILIGI OLMAYAN, GUZEL BIR HEDIYEDIR...

Genç vakurla başını kaldırır ve:

fotoğraf sergisi açamamış, rast ağırlıklı bir konser verememiş, gazetede bir köşe edinememiş, yüksek yapamamış, bir baltaya sap olamamıştım...

-Ey amr delikanlıyı duydun, der.

Aşk demişti ya deniz

Ha o dipsiz kuyuŞair-sen

-Evet, doğru söylüyorum, 40 altınım var.

Yani kendine yönelmeli, kendine yardım etmeli ve kendini diri kılmalıdır. Zira; ?... yokuşları aşmanın yolu kendinden geçiyor. Kendine, içindeki insana yönel ve öbüründen kaç.? (Hanifi İspirli, Çağa Kiralık Akıllar, s.51)

Güneşli Günler Gelir

özgürlüğümü hissettim yeniden... Küçük bir su damlasıyken

Bin defa adamı affetmeye çalıştım. Bin kere de başardığımı

teşkkür edrim sizin sayenizde...

Kan verdigi Arap zenginine bir telefon açip neden bu kadar cimri

traktörün üstünde, tarla sürerken, "askerlik

"Ben senin gibi olmayacağım"diyerek teşekkür ettiniz.

O vakit dünyanın daha renkli, yaşamın daha zevkli, yaşanılır ve güzel olduğunu hissedeceksiniz.

dönüşmüş olan sevgilisinin yanına koşmuş. Ağlamış, ağlamış, ağlamış... göz

İstanbul'un fethinden sonra Hazreti Fatih bütün mahkümleri serbest bırakmıştı. Fakat bu mahkumların içinden iki papaz zindandan çıkmak istemediklerini söyleyerek dışarı çıkmadılar. Papazlar Bizans imparatorunun halka yaptığı zülüm ve işkence karşısında ona adalet tavsiye ettikleri için hapse atılmışlardı. Onlar da bir daha hapisten çıkmamaya yemin etmişlerdi.

örümcek salyası kablolarla birbirine

Beklerim yolunu aylar boyunca

Mecazi bir toprak yürüyorsun bulutlara sindiğin

Birlikte düşünmek, beraber hissetmek... 'Hemhal olmak' denilen şey bu olsa gerek.

Siz yaysınız, çocuklarınız ise sizden çok ilerilere atılmış oklar. Okçu, sonsuzluk yolundaki hedefi görür

hayal kırıklığı içinde, kendi tohumunda hiçbir

Tutsak edilmeyi sevmez.

belki şiraze, seni herdem yitirmekte buldum bengisuyu.

Mehmet öylece dinlemeye amade bekliyordu. Bir şey sormadı. Sormayacak, sık boğaz etmeyecekti. Serap bir sabun gibi kayıp gidebilirdi hayatından. Varlığı kafi idi, sevdasına cevap alamasa da. Serap gözlerini ötelerden alıp Mehmet'e döndü;

Birisi bana bir şeyden şikayete geldiğinde, gene iki seçimim var..

Ve ben en militan tarafımla sevdim düşlerimdeki vurgun yemiş ufku

İşte yine deniz için dışarı çıktım

``Peki efendim, burası nasıl?`` diye sordu.

Yaşlı adam başıyla onayladı. Bay ve bayan Leland Stanford dışarı çıktılar. Doğu California'ya, Palo Alto'ya geldiler.

bir doğrulsam eğrildiğim yerden

Her şeyinle, nurdu üzerinden damlayan. Ben o damlalardan birine dokunabilsem diye iç geçirirken...

Gül kokusu sinmiş ellerini uzattı genç kadın. Elleri öyle sıcaktı ki, eriyiverdi borcu avuçlarının içinde... Genç kadın gidiyordu...

Dağlar seni yaşardı her gün

?Geniş, siyah gölgesi hayatımı kaplayan,

"20 yıldır buradasın, neler öğrendin?"

Arkadaşları gayet rahat para harcarlarken ona hiç para gelmediği için bir şey alamıyordu ama o buna aldırmıyordu. Ailesinden istediği tek şey sadece onu arayıp sormalarıydı. Fakat bir kere bile aramadılar. Tezkere aldığına sevinememişti bile Yavuz. Bölükten toplanan parayla İstanbul?a zar zor gelmiş, Yaşadığı mahalleye girince de ilk işi Hatice ana nın mezarını ziyaret etmek olmuştu. Saatlerce dua etti orada. Ona çok şey öğretmişti çünkü. Vicdanlı olmayı, müşfik olmayı, merhameti, sabrı, imanı ve insan olmayı ondan öğrenmişti. Hayatına değer katmıştı onun. Neden dünyaya geldiğini, ne yapması gerektiğini hep o öğretmişti ona. O, öldüğü zaman da en çok üzülen de Yavuz olmuştu tabi. Koruyucusunu kaybetmişti, onunda değerli olduğunu hissettiren tek kişiyi kaybetmişti, yiyen, içen, gezen et yığını değil de Allaha ibadetle emrolunan bir kul olduğunu ondan öğrenmişti. Uzun uzun dua etti bu unutamadığı gerçek ana şefkatini hissettiği tek kişinin mezarında. Sonra ayakları ister istemez eve yöneldi. Kapıyı komşu gibi çaldı. Annesi açtı kapıyı. Yaşlanmış, saçlarına aklar düşmüş bu kadın onu doğuran ama şefkat göstermeyen bu kadın, dövülmelerinde sessiz kalan bu kadın için ne hissediyor olabilirdi? Koca bir boşluk. Sadece bu. Annesi herhangi bir komşu gibi sarıldı oğluna. Fatih büyümüş yine her zaman ki gibi şımarık bir edayla abisine hoş geldin dedi. Aynı anne babaya sahip olduklarına, kan bağının bulunduğuna inanamıyordu. Bu soğuk buz dağı onun kardeşimiydi? Kardeş neydi? Ne yapardı aslında? Ya anne baba neydi? Onlar ne yaparlardı? Doğurmakla mı sınırlıydı görevleri?Yanağındaki ize baktı. Bu yine bir dayak seansında meydana gelmişti ve bir ömür boyu taşıyacaktı onu. Taşımak zorundaydı. Her aynaya baktığında yanağını kaplayan o kapanmaz yarayı gördüğünde ne hissedecekti?Çocukları sorduğunda ne cevap verecekti onlara? Babasını nasıl anlatacaktı? Ya tepkisiz kalan annesini?

Bir gün gizlenip kocasini evden çikarken görmüs.. Kizin kocasi sisman, kel ve çirkin mi çirkin bir adammis.. Üstelik zengin bile degilmis.. Çok merak eden adam kocasi gittikten sonra evin kapisini çalmis.. Kiz kapiyi açinca kendini tanitmis ve neden böyle bir adamla evlenmis oldugunu sormus.. Kiz da ona arkasindaki gül bahçesinden en güzel gülü koparip getirirse cevabi verecegini bu arada tek sartinin bahçede ilerlerken geriye dönmemesi oldugunu söylemis.. Adam da bunun üzerine yüzlerce güzel gülün oldugu bahçede ilerlemeye baslamis.. Birden çok güzel sari bir gül görmüs..

Coşkusu tükendi.

bunun uzerine kizilderili cebinden bir bozuk para cikarir

Allahım bu vuslatı hicran etme

Alnının ışıklı yamaçlarında

Sevgide muradına erememiş, gün gelmiş, bir küçük filiz açmış yüreğinin çatlağında, öylesine sevinmiş ki bağrındaki bu sıcaklığa, yalnızlığına dost arkadaş, olmaya gelmiş küçüçük filiz.

kimi zaman ince bir sızıyla

Bir kaç ay sonra Arap?in bir kere daha ameliyat olmasi icap etmis.

Bir gün geldi o sözlerin hikayesi benim de kalbime hünkar oldu.

Arabalar da kuşlarda geçiyor kendince?

Hema sakinleşmiş, korku çekip gitmişti.

Velhasılı

Nasılsın? diye sorduğumda, Bomba gibiyim dedi

"Sevgili babacığım ve anacığım, gülden nazik

Çok ıstırabı olduğu için Serap'a sürekli morfin yapıyor ve O'nu uyutmaya çalışıyorduk. Ben, bir iş seyahati sebebiyle bir müddet ziyaretine gidemedim.

Daha sonra Arizona'daki itfaiye müdürlüğüne gitti ve orada yüreği en az Arizona kadar büyük itfaiyeciler ile tanıştı. Ona oğlunun son isteğinden söz etti ve oğlunun itfaiye arabasına binip şehirde küçük bir tur atmasının mümkün olup olmadığını sordu.

ama doğrusu dostlarımın sevgisi ve cömertliği olmasaydı hiç

Kezban için umut ve sevgi uzaklarda bir nokta bile değildi artık. Dünyalar değildi istediği, can bulacak kadar bir destekti... Özlem, sevgi, şevkat, anlayış gösterecek ve içinde barınabileceği, herkesin yüzüne utançla bakmadığı bir yerdi...

?Nerede kaldın? diyorum. ?Çok özledim seni ellerini ver bana.? Bu defa tutmuyor ellerimi tutsak kalmamak için. Sadece saçlarımda geziniyor. Ve şimşekle gök gürültüsü, ararına mesafeler girmiş, sanki bizi anlatıyor. Ben ise sakin bir kabullenişle ıslanıyorum yağmurun son damlalarında.

Gerçekten pisman oldugumda anladim..

?Bunu öğrenmeye hemen yarın başla!? diyerek özetledi.

Bak şiraze işte budur ahvalim

Türkiyem, Anayurdum, Sebebim, Çarem

Nerede yaşadığın veya hangi okulan gittiğinde değildir.

O da;

Denizlerin üstünü

Hiçbir dağ bir özlemi gömebileceğiniz kadar büyük değildir...

yolunda köprüler çürür

-Hırkamın içinde koltuğumun altında saklı.

son bir şey daha anlatacağım.

İnanabiliyor musunuz? Her birinin arkasından bir mektup çıktı! geçirdiğimiz her sene için sevgi dolu sözler yazmıştı 1997'deki resmimizin içinden çıkan zarf ise simsiyahtı. ve içinden şu sözler çıktı. '' 14 Mart 1997 / Gözlerin bana başka birine dokunmuş gibi baktı/ Söylemene gerek yok biliyorum...

Beklenen misafirler gelip sofraya oturduklarında çok şaşırtıcı bir durumla karşılaştılar. Yaşlı kadının o gece yaptığı yemekler değme oburların bile iştahını kapatacak kadar berbattı. Tatlılar un kokuyordu, patatesler yanmıştı, köfteler ise neredeyse hiç pişmemişti. Oğlu, yeni gelini ve aile dostu, kadıncağıza durumu farkettirmemek için ellerinden geleni yaptılarsa da, yemek sırasında pek iştahlı göründükleri söylenemezdi.

yine elimde mektuplar yola çıktığımda tam da başımın üzerinde beyaz bir kelebek...

Büyük ağaç bu işten hoşlanmamıştı. Fakat küçük olanı:

Babasının işi nedeniyle çocuğun orta öğretimi kesintilere uğramıştı. Orta ikideyken, büyüdüğü zaman ne olmak ve yapmak istediği konusunda bir kompozisyon yazmasını istedi hocası.. Çocuk bütün gece oturup günün birinde at çiftliğine sahip olmayı hedeflediğini anlatan 7 sayfalık bir kompozisyon yazdı. Hayalini en ince ayrıntılarıyla anlattı. Hatta hayalindeki 200 dönümlük çiftliğin krokisini de çizdi. Binaların, ahırların ve koşu yollarının yerlerini gösterdi. Krokiye, 200 dönümlük arazinin üzerine oturacak 1000 metrekarelik evin ayrıntılı planını da ekledi. Ertesi gün hocasına sunduğu 7 sayfalık ödev, tam kalbinin sesiydi..

Çinli kardeşlerimle birlikte hastanenin önünde ne yapacağımızı bilemez bir halde üzüntü içinde bulunuyorduk. O sırada bir araba ile makam mevki sahibi bir zat geldi. Herkes onu hürmetle karşıladı, sonradan öğrendik ki bu zat Medine'nin ileri gelen yöneticilerinden biri idi. Hastane yetkililerine sordu:

Sonra güneş ışıklarını serpmeye başlarken yeryüzüne, uzaklara akıp giden nehire baktı... Orada canlılığı, başkaldırmışlığı, isyanı, hasreti gördü... Kavuşmak istedi bir an önce, sarılmak istedi nehire... Koynuna girmek istedi bir sevgili gibi... Sevişmek istedi nehirle... İnsanın ulaşamayacağı bir yer düşlüyordu, kavuşmak istiyordu bir an önce düşlediği o yere...

Daha da güzel...

NERGİS İLKESİ

selamlar as-leon:))

dilek dileyelim" demiş. Ikisi de aynı anda bir dilekte bulunmuşlar ve

bilgisayarıma virus girdi:) bu gerçek neyseki hallettim..

-"Benim yerime onlara sen anlatır mısın hocam, sen anlatır mısın?

Susamışlığın sınırlarını zorlayan kediciklerin sinercesine ağlamalarını duyan bir yaşlı annenin onlara ulaşacak gücü olmadığındaki boyun bükmesini yaşamak...

kendi üniversitemizi kurmuyoruz, o halde?"

Her sabah çimenlerin çiyden ürpererek uyanıyor bahçemde;

birlikte gelmiş İstanbul'a. Kısa süre içinde de büyük bir yaygınlık

Ormanlar sıcak dostluğunu.

İslamiyete düşman olan hıristiyanların bazıları, meşhur Tatar hükümdarı zalim Hülagu'nun yanına gelerek ve kendisine yaltaklanarak, müslümanların mescidlerini yıkmasını, medreseleri dağıtmasını, ezanı ve İslamın sembolü olan şeyleri ortadan kaldırmasını söylediler. Kan dökmekten, insanlara eziyet ve işkence etmekten zevk alan o meşhur zalim de, macera uğruna çok müslüman kanı döktü. Alimlerden ve diğer müslümanlardan birçok kıymetli zatı şehid etti. Müslümanlar, bu zalimler karşısında aciz kalıp, ne yapacakları hakkında görüşmek üzere beş yüz kadar alim toplanıp, o zamandaki meşhur alimlerden Şemseddin Müsta'cel bin Rıfai hazretlerine geldiler ve bu fitneyi durdurmak için bir şeyler yapmasını, bir çare göstermesini, bu belanın üzerlerinden kaldırılması için dua etmesini istediler. O ise, kendisini buna layık görmeyip:

gözyaşlarımı merdiven altlarına. Tuvaletlere kaçtım,

Bir an gözlerime.

Potinleri yanındaydı... Onun büyük saygısı,

Hiiiiiiic... Hiic

Annemin; ''He oğlum'' demesiyle sokağa fırlamam bir oldu. Sanki bir kuştum o an. Bir solukta çolak Kadınnın kapısındaydım. Sabahın bu saatinde ev kalabalıktı. O kalabalık arasında çolak Kadınnın eteğine yapıştım. Kadın telaşlıydı. Şaşırdı.

-Bir sonbahar akşamı... yağmur yağıyor yine şehrime, ılık bir rüzgar esiyor. Bense gelecek endişesiyle unuttuğum herşeyi anımsamaya çalışır gibi pencerede yağmurun ve rüzgarın dansını izliyorum usulca. Yıldızları görmeye çalışıyorum umutsuzca... Sonra bir uçak geçiyor ve onunla 'bay doğru'ya selam gönderiyorum. Saçma geliyor çoğu arkadaşıma. Çoğu aşkın deneyip yanılmak olduğunu düşünüyor ve aşkı karşılıklı çıkar ilişkisine dayandırıyor

Mesnevi şerhlerinde, Mevlana?nın?ney? ile?insan-ı kamil?i, ?kamışlık? ile?elest bezmi?ni, ?ateş? ile?ilahi aşk?ı sembolize ettiği belirtilmiştir.

-Ne oldu biraz evvel babamızın kanı yerde kalmasın diyordunuz ne oldu da vazgeçiyorsunuz?

Genç adam, gözyaşları içerisinde bir kızı çok sevdiğini ama onun başkasını sevdiğini söylüyor, dövünüyormuş.

İnsan fark etmeli ki.

Hayatta neş?e güneştir, melal içinde beşer,

Derken bir de bakmış ki bahçenin sonuna gelmiş ve mecburen oradaki bir gülü koparıp kıza götürmüş... Bahçenin en güzel gülünü getirmesini beklerken kız bir de ne görsün yaprakları solmuş cılız bir gül..

Yolcu, ati ve kopegi pinara gidip susuzluklarini gidermisler.

anladım ki bu ömür sensiz geçmeyecek.

yüreğindeki kederi de

yüreğimin köşesindeki o silüet.

Birçok eşya üzerinde' İsveç çeliğinden yapılmıştır' diye yazardı.

titresimlerini hissettim adeta ve kendisine oturmasini söyledim.

Orada bulunan müslümanlar diyorlar ki:

fark etmeli.

ABD'nin New York şehri, trafik yoğunluğu en çok olan dünyanın belli başlı metropollerinden biridir.

Whistler, kişiliğine uygun bir şekilde Şiliye varır varmaz cumhurbaşkanını aradığını ve ona hizmete hazır olduğunu söylediğini iddia etmişti. Aynı günlerde, o sırada limanda olan İngiliz, Fransız, Amerikan ve Rus donanmaları hiçbir açıklama yapmaksızın sahneyi İspanyollara bırakmış, İspanyol donanması da şehri bombalamıştı.

Çocuk, babasının bağırmasına aldırmadı bile: "Yeterince param yoktu

"Hayır

Sonsuzluğa meftun nağmeler buruk

Adam tekrar eve yöneldi yağmurda artmıştı.

Bir çilek en kırmızı haliyle yanaşıp, ?ye beni? diyor.

Dirilik öyle bir şey yürekte

Yine akşamın olmasını bekledi. Yine yıldızları seyretmek için bulutların izin vermesini bekledi. Yine Arif Nihat Asya?nın?Naat? şirindekileri bekledi özlemle?

beni yarım bıraktın anne.

Yıldızlarla diz dize.. ruhsa o Bilinmez?le,

Ali dede yasadiklarini anlatirken heycenlaniyor bazen bir cocuk gibi gulumsemelere kapilirken bazende zor gunlerin nasil asildigini yuzundeki o kati sonuk mimikleri ogle belirgin oluyorduki bir insanin uzakta yaslanmasina vatanindan uzaklarda yaslanmasina birazda olsa icim burkuluyordu dogrusu.

''Bu saatte onlarda kimse yoktur. Çolak Kadın da ayaktadır. Şimdi gidip bir soruversen anne!''

Bilirsin ki ayın çopur suratında yaşamın zerresi yok

Bu kadar geç kalmaması gerekiyordu. İşte her gün burada buluşmak

Ne is güç gelir aklıma, ne yoksulluğum.

çarparak kapattı. Bob not defterine bir şeyler yazıyordu.

ÖĞRETMEN: Ya kalbini 100 milyara satar mısın?

hep büyüyen gözler var içimde

nasıl imparator olurmuş?...

-Hayır kesemem!

Arka köşede küçük bir pencerecik... Kenarında iki ayva... Kocaman kocaman, taze taze sararıyorlar. Evde sıra sıra astığım ayvalar canlanıyor. Ayvayla yolumun bir yerlerde kesişmesinde bir anlam arıyorum.

gün oldu kırıldık ayazlarda

Adın çoktan çocuğa çıkmış oysa

"Sanki bunun için her şeyden vazgeçmeye hazır gibisiniz."

ahmet telli

Kimseler şüphelenmesin diyede ona cok iyi davraniyordu. Bir sure sonra kayinvaldeside cok degismisti ve ona kendi kizi gibi davraniyordu. Evde artik baris ruzgarlari esiyordu. Genc kiz kendisini agir bir yuk altinda hissetti Yaptiklarindan pisman bir vaziyette baharatci dukkaninin yolunu tuttu ve yasli adama su ana kadar kaynanasina verdigi zehirleri onun kanindan temizleyecek bir iksir icin yalvardi, Yasli kadinin olmesini artik istemiyordu. Yasli adam yasli gozlerle karsisinda konusup duran Li-Li ye bakti ve kahkahalarla gulmeye basladi Sevgili Li-Li dedi,

Sen de yeter ki onu an, çünkü

Taş kapılardan geçtik serin avlulardan

Yoksa aşık kendiliğinden ona tahammül gösteremez veya yarı yoldan döner , veya sahte görüntüleri aşk zanneder.

TÜM İSLAM ALEMİNİN VE DOSTLARIMIN MÜBAREK REGAİB KANDİLİNİ KUTLUYOR, HAYIRLARA VESİLE OLMASINI YÜCE ALLAH'TAN NİYAZ EDİYORUM.

Bir yaz akşamında sarmaş-dolaş aşkları.

Şinasi

zenginliğinden başka hiçbir şeyi olmayan kibirli bir adamla

Çocukluğunda kafasına kazınan düşmanın coğrafyasındaydı işte. Önce kasabasındaki düşman buhar olmuştu, sonra da buradakiler. Şah-matta dostluk kazanmış, Gülcan Apay?la Saken Eke?nin ocağındaki dostluk ateşine ortak olmuştu işte, Kazak bozkırında.

Dokunmadan baktı bir süre. Ne demek oluyordu? Kim yollardı böyle bir şeyi?

gelmesen ecel gelir, gelsen ecel gelir; bu duruşun iki ucu keskindir

bir mucize almak istiyorum." Eczacı Sally'e bakarak:

Bir iğnenin üretiminde binlerce insanin alın

Yörüngen mutluklar merkezi.

gidip "Evlat, inanmıyorum.

haydi tatlı rüyalar,

Onun hoşuna gidiyormuş, ama Rüzgar?ın hiç mi hiç hoşuna gitmemiş.

Çürür bizim gibia?¦

onun gerçeği:)

-Sultanım askerler eti yerken kemikleri kırmasınlar diyerek tenbihde bulundu.

Köylü ihtiyarin basina toplanmis..

Giderim

Asilce, sevgiyle, sabırla

Gozyaslarimi kontrol etmeye calistim ve caresizlik icinde anneme baktim. Anneme ne yanit verecegimi dusunurken, aklimdan soyle bir sorun gecti. Bu durumda annem ne derdi? Bana milyonlarca yil gibi gelen bir anlik duraklamadan sonra, agzimdan su sozler dokuldu.

tutunamam

Öfkesini göklere çalan

Hz Ömer başını bu defa çevirir ve Amr ibni Asr'a derki,

Ve biz onunuz

yüzyıllar boyu susarım

Bir bilgesi.

Yağmur da başladı Şiraze.

-Otuz senedir.

Ertesi gün gittim ve beni ölen genç kızın evine götürdüler. Evde matem, yas... Anne bir köşede hiç durmadan ağlıyor. Bana annesi şunları anlattı: "Kızım, ben ve babası her sene olduğu gibi geçen sene de memleketimiz izmir'e tatile gittik. Evimizin karşısındaki apartmanda bir genç adam oturuyor. Terbiyesi, asaleti, giyimi ve duruşu ile kızımın dikkatini çekmiş. Bana:

Kitap okumak kendi başımıza düşünmeyi, düşünsel özgürlüğü kazandırır. Kitap okuyan insan, kolay kolay kandırılamaz. Kendini kadın veya erkek diye ayırmamayı, ırk olarak ayırmamayı, her şeyden önce dimdik bir insan gibi yaşamayı öğretir. Onun için lütfen okuyalım, okutalım!

Sana vuran ışığımmış yalnızca...

Birgün meşelikte gezerken yemişlerinin bazısı olgunlaşmış, bazısı henüz olgunlaşmamış bir meyve ağacı gördüm. Bu çok hoşuma gitmişti. Allah'a verdiğim sözden o anda gafildim.. Elimi uzatarak yemişlerden bir miktar topladım. Sonra birkaç tanesini yemeye başladım. Bir kısmı ağzımda bir kısmı da elimde olduğu halde yeminim aklıma geldi. Hemen elimde olanları serptim, ağzımdakileri tukurdum. Kendi kendime mihnet ve bela vakti yaklaştı, dedim. Kılıcımı - kalkanımı ve mızrağımı bir kenara attım, bir ağacın dibine varıp elim şakağımda düşünmeye başladım. Hata işledim. Şimdi benim halım ne olacak diye düşünüyordum. Ben dalgın dalgın düşünmekte iken bir bölük atlı silahlı kişi gelerek etrafımı sardı. Sonra beni yaka - paça deniz kenarına emir yanına götürdüler.

nasıl geldiğimi, ne ile geldiğimi, neden geldiğimi...

Beraberce çıktılar. Bir yere geldiklerinde, Yahya Efendi;

-Ölmemek için evet, der.

Dokunduğun küçük bir nakiş da ben olsaydım

ilkin bu hikayeyi okunmayacak bir mektup olarak yazmaya başladım ama çabuk vaz geçtim. onlardan okadar çok varki...

- Serap, bir saat kadar önce oksijen cihazını attı ve "yataktan kalkması imkansız" denmesine rağmen kalkarak abdest aldı, iki rekat namaz kıldı. Bütün ev halkı hayretten donup kaldık.

"Yalnızca bir mucize onu kurtarabilir"

o anda kalbinize bir yıldırım gibi düştü...

Mutluluk, içi dolu sözlerin şiarı.. Huzur, anlamlı bir yüklemin kalbindeki konukluğunun süreklilik antlaşmasının ön kabul hatvelerinde.

Güneşin okyanusla arasına giren bir engel vardır kimi zaman, bu işkencedir güneşi küçülten. Bulutlardır, bu hain, gündüz aşkında güneşe okyanusu göstermeyen. Güneş ise tüm gücüyle savaşır okyanusa ulaşmak için. O kadar yaklaşır ki, bulutlara bulutlar, yoğunlaşır, yoğunlaşır ve gökyüzü ağlamaya başlar okyanus hasretinden hesapsızca titrer.

Duyduklarıma inanamayarak yüzüne baktım. Başka bir çocuğun çocuk felcine yakalandığına inanabilirdim, ama bu felaketin oğlumun başına geldiğine bir türlü ihtimal veremiyordum. Artık doktorluğumu unutmuş, hasta çocuğumun başında endişe içinde bekleyen bir anne olmuştum.

Pencerenin puslu ve buzlu camlarından dışarıyı seyrederdik. Geç saatlere kadar öylece kaldığımızı gören annem, bir an evvel uyumamız için?Çocuklar, siz böyle karın yağmasını seyrederseniz, o da utanır, yağmaz. Siz şimdi uyuyun. Sabah olunca göreceksiniz ki, her taraf bembeyaz karla kaplı olacak.? derdi. Annemin böyle söylemesini, karın yağması için büyük bir müjde kabul ederdik. Biz o geceler, ?sessizliğin büyük gemisine? biner, kışın bir gecede kurduğu?ak limana? girer, bembeyaz atlarla gelen? beyaz gelini? karşılardık rüyalarımızda. Hayallerimizle hazırlanırdık tabiattaki?büyük düğün?e?

Bahçemdeki beyaz zambaklar ayrılık koksa da gitmek için gelmedim ve kalıp öldüreceğim seni.

Bir sabah banyo yaptırmak için su getiren gündüzcü hemşire pencere kenarında yatan hastanın cansız bedeniyle karşılaştı: uykusunda, huzur içinde ölmüştü. Hüzünlendi, hastane görevlilerini cesedi dışarı taşımaları için çağırdı. Uygun zaman geçtiğine kanaat getirir getirmez, diğer hasta pencerenin kenarındaki yatağa taşınmasının mümkün olup olamayacağını sordu. Hemşire memnuniyetle isteğini yerine getirdi, hastanın rahat olduğundan emin olduktan sonra onu yalnız bıraktı. Yavaşça, duyduğu acıya aldırmadan, bir dirseğine yaslanarak dışarıdaki dünyaya bakmak üzere yatağından doğruldu adam. Sonunda, dışarıyı kendi gözleriyle görme zevkini yasayabilecekti.

Her nağmesi bin acı.

ben de o kadar sevgisizim işte.? Patileriyle yanaklarını okşuyordu.

He knows I like him just as well,

Elimi uzattım... Yüzüme dostça bir gülücük oturttum...

böyle bir şeydir herhalde

sevdaların kıymetini bil.

İşte böyle düşündüğüm günlerde daire kapıma sıkıştırılmış bir mektup buldum. Hayretle baktım üzerinde göndericisi yazmayan zarfa. Sonra odama girip açtım... "Acıları paylaşmak insanların vazifesidir..." diyordu. "Senin geçtiğin sokakta ben de vardım. Ama bir sokakta ya ben olmamalıydım veya paylaşılmamış acılarını içinde gezdiren bir insan!..." Ve ekliyordu sonunda; "Sana her gün mektup yazacağım..." Mektubun sonunda da isim yazmıyordu. Peki kimdi bu?... Kimdi, neden yazmıştı bu notu ve neden bana yazmıştı? Aslında hoş sözlerdi... Ve aslında bir mektuba da deliler gibi ihtiyacı vardı. Acaba dediğini yapacak mıydı, yazacak mıydı her gün?... Bunu zaman gösterecekti. İlk gün kafam karıştı. Hem kendi problemlerimi, hem dün gelen mektubu, hem de yeni mektupların gelip gelmeyeceğini düşünüyordum.

Birden durdu ve arkasına baktı. Arkasında uzun ve dümdüz bir yol bırakmıştı. Bıraktığı yol ona yaşadıklarını hatırlattı. Yol nasıl bitmeden devam ediyorsa, yaşadıkları da gerçekten onunla devam ediyordu kaldığı yerden..

mucize için yeterli bu para"

kavganın çıkmasına yetiyordu.

İçinizde sevgiyi taşımak, büyütmek ve dağıtmaktır.

- ?Yardım getirmek için onu bıraktım. Ben dağı çok iyi bilirim, hiç de korkmam.?

-Birinin soğukluğu sanada geliyorsa, üşümemek için bırak onu, sana sarılsada.

Butun dunya seni uzdugunde sana moral vermeli.

Benim kontörüm bittiğinde Gülçe bana mesaj attı ve eğer beni çok seviyorsan uzun çağrı yap az seviyorsan kısa çağrı. uzun -kısa çağrı oyunu başlamıştı. Bou oyun biraz sürdükten sonra gece Gülçe Yataktayken telefon açar. Tamer biraz anlatır daha sonra sen neden konuşmuyorsun diyince gülçe telefonu kapatır ve annem babam yataktayken konuştuğumu öğrenirse hiç iyi olmaz der. Daha sonra ben konuşur gülçe dinler tamer konuşur gülçe dinler, Tamer konuşur gülçe dinler,, Daha sonra tamer Gülçe'den istediği şarkıyı kendisine mesaj oalrak yazmzsını ister. Gülçe Kayahan'ın Seninle Herşeye varım ben şarkısını ister. Tamer de ona söyler. Daha sonra başka bir şarkı istemesini söyler tamer. gülçe'de Haluk Levent'Cumartesi şarkısını ister Tamer bunu da söyler. Fakat bu sırada tamerin sarjı bitmektedir ve şarj cihazı da int. cafede kalmıştır. Gülçeye bunu söyler gülçe inanmıyordur." Tabi sıkıldın uykun da geldin bu yüzden uyduruyorsun" der Tamer inandırmaya çalışır. şarjı biraz daha idare etsin diy güç tasarrufu yapar. Sırf gülçe ile 2 sn daha konuşabilmek için.. Zor şey gülçeyi inandırır daha sonra telefon kapanır ve gece saat 2:30 3 gibi uyurlar. Ertesi gün de Akşama kadar telefonda konuşurlar. Gülçe bu sefer tamerden gece ona masal anlatmasını ister. Tamer de kabul eder. Sonrainternetten masal arar tamer gerçek aşk hikayelri derken bulamaz. Gülçeden hangi masalı istediğini sorar ve Rapunzel masalını ister. Tamer masalı bulur ve gece Gülçeye okumak üzere Yazıcıdan çıakrtır. Daha sonra Uyuyan güzeli de okumak için çıkartır. ve Tamer bir gerçek hikaye bulur. Kendilerininkine az da olsa benzeyen bir hikaye. Sanalda başlayan aşkın hikayesi. Tamer merak eder ve gülçeye okumak üzere Yazıcıdan çıkartır. Gece Hepsini teker teker Tamer okur. Kendi hikayelrine azcık da benzeyen hikayeyi de okur ve Biz de hikayemizi yazalım mı herkes bilsin ne olacak ki der tamer gülçe de kabul eder (:

Oysa sinekler her yere yumurtlar, her yerde ürerler.

Şehirler kabus dolu; köylere duman düştü

MELİK HAKER

Kuşkuya düştüklerinde, soruları nasıl soracaklarını düşünürler...

Japon çocuğun tek hayali çok ünlü bir karateci olmaktı. Fakat ailesi buna izin vermezdi. Bir gün talihsiz bir kaza sonucu çocuk sol kolunu kaybetti. Ailesi çocuğun moralinin çok kötü olduğunu görünce ona bir karate hocası tuttu. Hoca ilk dersinde çocuğa karsısındakini sağ koluyla tutup üstünden savurmayı gösterdi. Hatta ikinci, üçüncü ve sonraki bütün derslerde hep ayni hareketi yapıyorlardı.

- Gelenle giden arasındaki tek fark sadece yönleri değildir. Umutlar, beklentiler, düşünceler, hayaller ;vb her şeyde farklılık vardır çoğu zaman.

Gurbetin ihtilal olur içimde hasretin

Niyaza el açıp durdum kapunda."

Ahmak bir adamın eline " Kıyafet ilmi " ne dair bir kitap geçer. Okurken şöyle bir yazı görür:

Deniz şairin su üzerinde bir yangından bahsettiği kesindir; çünkü deniz araçları önden bakıldığında şekil itibarıyla gönül resmine benzerler ve şairler de sık sık gönlü bir sandala veya gemiye benzetirler.

?Bomba gibiyim.? Jerry bir doğal motivasyoncuydu?

"Ne öğrendin peki?"

İlerleyen fırkanın geride bıraktığı yaralıları toplamak için henüz yeni vesait yollanıyordu? Elinde sımsıkı tutmakta olduğu perdenin kıvrımlarını bıraktı, köşeye çekildi? Kaşlarını çattı, yüzünde müziç bir sıkıntının derin çizgileri gözüküyordu. Yanı başındaki portatif bir iskemleye oturdu, kır düşmüş uzun saçlarını uzun parmaklı ve damarlı elleriyle kavradı ve bulanmış gözlerini karşıda masanın üstünde sarı dişleri, karanlık gözleriyle sırıtan bir ölü kafasına dikti, düşünmeye başladı.

Aslında bu konu bana sorarsanız sayfalarca sürebilir ama en önemli kaybetme-kazanma ikilisi bunlar diye düşünerek yazımı noktalıyorum birkaç cümle sonra? O yüzden fazla hırsa kapılmamak her türlü olaya hazırlıklı olmak gerekir? Çünkü hayatta kaybetmek de var kazanma da?

Teşekkürü de ihmal etmemişti

alır sazını, görelim ne der:

Bir tarafı ağaçlık, bir tarafı voleybol sahası okul bahçemizin ortasındaki taş yolun okula ulaşan son noktasındaydı çam ağacı. Dalları pencerelere değiyordu. Öptüm çam ağacını. Yüreğimin kıpırtısını gövdesine dayadım. Saf çocukluk sevgisi bu olsa gerekti. Gün ışığını yere bırakmıyordu sık iğneli yaprakları. İğneli yapraklarının arsından hafif bir uğultu geliyordu. Arada, sararan yapraklar yere bir ok gibi düşüyordu. Yerdeki sararmış yaprakları, ipeksi bir halı gibiydi. Her şey sevgiliydi. Canlıydı sonra. Ben çocuktum, o da çocukluk neşemin ortağı?

Mesela;

ölümüm kimseye dert olmamalı.

Sonra söz yüzüklerini takıp, evliliğe ilk adımlarını atacaklardı.

Ağabeyimle okula gittiğimiz yıl çok sıkıntılarla mücadele etmek zorunda kalmıştık. İkimiz de henüz çocuktuk. Çocukluğumuza hiç aldırmadan o kadar uzun yolu yürüyerek gidiyorduk. Hele kış mevsiminde çektiğimiz sıkıntıları anlatamam. Yerde yarım metreden fazla kar olur, hiç umursamadan kışta kıyamette okula gitmek için yol alırdık. Zavallı annemin akşama doğru gözü yollara düşerdi. Zaman biraz ilerleyince annem geleceğimiz yolun sonuna bakarak, bizim köşeden çıkmamızı beklerdi. Biliyorum, biz o köşeden çıkmayınca rahat edemezdi. Şimdi hatırladığımda yalnızca gülümsüyorum, ama o zamanlar çok ağlamıştım. Köyün köpekleri bizi kovalar, karda kışta nereye kaçacağımızı şaşırırdık. Köpekler bir canavar gibi üzerimize saldırır, sahipleri bizi ellerinden zor alırdı. Yine bir gün böyle oldu. Ağabeyimle ben okuldan dönerken, köyün çıkışında bir köpek bizi kovaladığında çocuk halimizle kaçmak isterken, ben baş aşağı karın içine saplanmıştım. Ağabeyim çok korkmuştu. O korkuyla bir yandan beni kafamın saplandığı karın içinden çıkarmaya çalışıyor bir yandan da köpeğin sahibini adıyla değil, lakabıyla çağırıyordu. Gerçi korkmasa bile lakabıyla çağıracaktı. Zira ne ağabeyim ne de ben adamın gerçek adını bilmiyorduk. ?Tangır Abi! Tangır Abi!? Adam koşa koşa gelmiş, bizi köpeğin elinden kurtarmıştı. Köyde yaşlı bir kadın vardı. Bizim başka bir köyden geldiğimizi bilir ve bize çok acır, şefkatle muamele ederdi. Biz her akşam eve gitmek için okuldan çıktığımızda o bizi yoldan çevirir elimize bir poşet üzüm vererek gönderirdi. Ağabeyimle ne çok sevinirdik. Bazen okuldan köyümüze gitmek bizim için bir eğlence haline gelirdi. Yolda oyalana oyalana köye giderdik. Tabi köye vardığımızda annemden bir sürü de fırça yerdik. Annemizden yediğimiz bu fırçalar bizi hiç akıllandırmadı. Yolda bizi oyalayacak o kadar çok şey vardı ki. Yol kenarlarındaki eriklere ya da ahlatlara dadanır, ceplerimizi doldururduk. Yine bu eğlencelerimizin birisi benim için bir ızdıraba dönüşmüştü. Ağabeyim ahlat ağacına çıkmış, sözde ahlatları çırpacak, ben de alttan toplayacaktım. Ağabeyimin bastığı ilk daldan başıma adeta taşlar yağmıştı. Nerden bilebilirdik o ağacın daha önce taşlandığını ve taşların, ağacın dallarının aralarına sıkıştığını. Köye kadar başımdan akan kanlar yüzümü kapatmıştı. Annem bir yandan kızıyor, bir yandan da bildiğimiz toz şekerle yarayı durdurmaya çalışıyordu. Ne kadar doğrudur bilmiyorum, ama bizim oralarda hala eldeki ya da baştaki yoğun kanamaya toz şeker dökerler. Şekerin kanamayı durdurduğuna inanılır.

İnsan gibi...

İstanbulun lüks semtinde bir villaya baskın yapılmış, kumar masası etrafında dizili kişiler emniyete götürülmüştü. Ahlak büro amiri baktı ki, yanlış davranışlarıyla ünlü şovmen ile sözleriyle şaşırtıcı türkücü, karşısında. Onlara;

Bırak Sevgi Seni Bulsun

?Öyle mi? dedi kedi hayretle. ?Hiç farkında değilim.?

FAMILY ne demektir biliyor musun?

Oysa hakikatte çamur değil, muhabbet nişanıdır o. Gülcü kızlar gül çamurunu zar gibi bezlere sarıp koyunlarında saklarlar, tenleri gül gibi koktukça gülün esrarına karışmış gibi bahtiyar olurlar? Canan not alırdı Mevhibe teyzenin her anlattığını.

Bursunun bu kadar çabuk eline ulaşması karşısında şaşkına dönmüş ne diyeceğini bilememişti. Sevinçle yaşaran gözlerini benden kaçırmaya çalışarak zarfı aldı ve dualar ederek iç cebine yerleştirdi. . Arkadaşımın gönderdiği zarfları yerine ulaştırıp o mutluluk tablosunu tekrar tekrar yaşayabilmek için artık aybaşlarını iple çekiyor ve rahatsızlığından dolayı gelemediğinde, zarfını aynı fakültede burs alan arkadaşlarıyla gönderiyordum.

- Sen masum birine benziyorsun, ne bekliyorsun burada? diye sormuştu. O da anlatmıştı gerçek durumu:

Üzerindeki kıyafet ve davranışlarından köyden geldiği belli olan bir adam, son dakikada yetiştiği trene binmiş. Bindiği vagon dolu olduğu için oturacak yer bulamamış. Diğer vagonları da tek tek dolaşmış, hepsi dolu... Tam umudunu kestiği anda vagonlardan birinin boş olduğunu görmüş ve ''milletvekillerine aittir'' yazısını da farketmeden, girip oturmuş. Biraz sonra, biri gelmiş ve adama çıkışmış;

Herkes yok olmuş, yalan olmuş, masal olmuş ama o hep var olmuş, dünya döndükçe de var olacak dağlar kızı Dilara...

"Ferahlatıcı" diye cevap verdi genç çırak.

İtalya da Napoli nin kenar mahallelerinden birinde, bir Cafe-Bar da, espressolarimizi içiyoruz. İçeri giren müşterilerden biri, barmene "due caffee, uno sospeso" diyor, iki kahve parası veriyor, bir kahve içip gidiyor, barmen de tezgahın üzerinde. asılı duran çiviye bir küçük kağıt asıyor.

Bütün bunların hepsi, beş kuruşluk bile maliyeti olmayan bir TEBESSÜMÜN sonucuydu

düşünüyorum düşünüyorum bir türlü bulamıyorum..

Acaba neden yemedi?

ufaklığı omuzlarında taşıyordu.

Bazısı da;

"Ardında ne gizli bilemediğim" dedi.

Adam : Üçlü Filtre?

Hayatındaki herşeyden mutsuz olan çırak döndöğünde, yaşlı usta ona, bir avuç tuzu, bir bardak suya atıp içmesini söyledi. Çırak, yaşlı adamın söylediğini yaptı ama çer içmez ağzındakileri tükürmeye basladi. Tadı nasıl?" diye soran yaşlı adama öfkeyle "acı" diye cevap verdi.

- Ebu Zerr benden doğrusunu yaptı. Toplam on dirheme bana bir gömlek alıverdi bir fakire de bir gömlek giydirdi bir köleyi de hürriyetine kavuşturdu.

Affedemem, çok geç demek gururdan başka bir şey değilmiş

fırladığında;'Gözünün dilini' bilmeli; dinlemeli sormadan, söylemeden anlamalı.

" Senibir hücreden yaşamaya layık bir canlı haline getiren benim. Seni ıstırapların en büyüğü ile doğurdum;sevinçlerin en büyüğü ile kollarıma aldım. Sana ilk davranışıilk gülüşü ilk bakışı ilk heceyi ben öğrettim. Seni karşılıksız menfaatsiz ilk ben sevdim.

Mutluluk sığmamalı

Adam, bir haftanın yorgunluğundan sonra pazar sabahı kalktığında bütün haftanın yorgunluğunu çıkarmak için eline gazetesini aldı ve bütün gün miskinlik yapıp evde oturacağını düşündü.

korumak, kollamak bir insanlık görevi, dostluk

kır gülleri, kır menekşeleri, kırkkanatlılar açsın.

Bayan Thompson gözünde yaşlarla ona karşılık verdi: "Yanılıyorsun Teddy...

Düğünler kelepçeli

Böylece, onu ne asabildiler, ne de başını kesebildiler!

-Mary, sen misin?

Dertli Kerem der ki uğradım derde / Canım kurban olsun merd oğlu merde / Allı turnam ne gezersin bu

Sigaraya başlangıcı, son flörtüyle ayrıldığı ana çakışıyordu. Birinden ayrılırken, diğerine başlamıştı doğrusu... Üniversite son sınıfta iken sarışın bir kızla flört etmeye başlamıştı. İlk aşkı değildi. Onu zaten çoktan unutmuştu. Bu, dördüncü ya da beşinci flörtüydü. İlk zamanlar, her şey güzel gidiyordu. Ortak değerlerde uyum içerisinde olduklarını hissediyor, birbirlerine yakınlıkları daha da artıyor gibiydi...

Yaşamak istiyorum.

Dağdan gelen ses:

Ne yapsak, ne etsek, nasil cikarsak sorulari havada kaldi.

gitmiş. Güzel kızın babası bir büyücüymüş, ve kızının sıradan bir adama, bir

"Canin yaninca, elimi sIk. O zaman sana seni ne kadar cok sevdigimi soyleyecegim."

Hastamızın eşi, onun sık sık şeker komasına girdiğini bildiğinden müthiş bir paniğe kapılmış ve oğlunu da alarak sokağa fırlamıştı. Bizi görünce koşarak yanımıza geldiler ve büyük bir sevinç içinde kucaklaştılar.

Yeni yüzler, mumyalanmış kör düğümler.

Okuyamadığım bir şiirdi

-Bir müddet zahmet çekip öğrendiğin ve otuz sene kolaylıkla yaptığın bir işi o zaman yapamazsan ömründe hiç yapmadığın tövbeyi o zaman nasıl yapabilirsin? Bugün gücün yerinde iken tövbe et! O zaman belki yapamazsın buyurdu.

dolar borç verir misin?"

Dede, bilgece bir gülümsemeyle bakmış torununa.

Paraya ihtiyacınız yokmuş gibi çalışın.

Bilirim ve yürürüm.

Bir Denizfeneri..

hiçbir uyku sona götürmüyor Şiraze...

SONUÇ;

Ne tür engel olursa olsun önlerinde, çabalarını sürdürenlerdir. Ve bu Uğurda da gerektiğinde ölebilenlerdir.

birgün birini sevseniz ama ilk görüşte başlamasa bu sevgi, onu adım adım tanıyarak, keşfederek sevseniz siz farkına bile varamadan, kalbiniz bigün onu gördüğünde ansızın, sizden bağımsız atmaya başlasa deli gibi... sonra şaşırsanız ne olduğunu bi an anlayamasanız, bu duygunun adını koyamasanız... zaman geçse, günler, saatler hep birbirini kovalasa we siz artık onu sevdiğinize emin olsanız... ilk başta?bilmesine gerek yok, ben onu sevdiğim için bile mutluyum? deyip avutsanuz kendinizi... sonradan tatlı, hoş kalp acıları çekseniz, onunla bu kadar samimiyken bi o kadar da uzak olsanız ona... küçük utançlar yaşasanız, ya öğrenirse diye... bi yandan bu sorunun cevabını merak ederken diğer yandan da bu soruyu sormaya cesaretiniz kalmasa... güzel, saf bi sevgi büyütseniz ona karşı... yüz yüze geldiğiniz de ellerinizin içi terlese yanaklarınız al al olsa... karşınızda ki de anlayışsız değil ya, sizin ona karşı olan duygularınızı hissetse... ama kendisini size layık görmese ve bu yüzden de asla sizin ona karşı hisettiğiniz sevgiyle bakmasa size... parça parça büyütseniz yüreğinizde onun sevgisini... sonra onunda sizin beslediğiniz sewgiyi hissetiğini anlasanız... artık, onu gördüğünüz her an ondan kaçsanız, sevginizden öne koysanız gururunuzu ama asla ona?seni seviyorum?bu cümleyi kurmayacağınıza dair kendinize söz verseniz... artık hiç bişey eskisi gibi olmasa, arkadaşılığınıza dair hiçbir iz kalmasa geride... içinizde ki ses;yaptığınızın yanlış olduğunu söylese utanmamanız, ondan kaçmamanız gerektiğini sizde bilseniz ama gururunuz vardır we yıkamazsınız o koca duvarı..! sessiz, sakin, temiz ve saf bi sevgiyle bi hazine gibi onu içinizde korumanın verdiği gururla ömrünüz son bulsa...!!!

şaşırttı. Sana böyle

-İnsanları ezip geçmek için mutlaka direksiyon başında olmak gerekmez.

Sen buldur bulamayan kulları

üç beş kişinin omzunda gıcırdayarak

bil!...

Ak kağıtlara döküldükçe büyüyen

Sonra onun karşısında namazına durmuştu.

Peygamberin dudaklarının değdiği gözler anında açılır. Karşısındakinin İsa aleyhisselam olduğunu görünce heyecanlanan adam:

Hüseyin ağanın, kızı Zeynep'i dağ köyüne ver-

Kan rengi, kıpkırmızı güllere bayılırdı. Zaten onlarla

Bir bilinmez denizde

vucut seklinde veya sacini yapis seklinde degildir

Çoğu zaman mutlu ve sevecen, fakat bazen ortada bir neden yokken sinirleniyor. Bir gelip onu yatıştırana dek de feryat Figen bağırıyor.

Suskun, susuz, kimsesiz çiçeğin

Beni benden fazla sevip iyilik yapacağını fark edemedim.

Eğer yeniden başlayabilseydim.

"Evet, ne istiyorsun söyle bakalım" dedi "Biraz acele et, gördüğün gibi beyefendiyle ilgileniyorum" diyerek yanındaki şık giyimli adamı gösterdi

oldugu anlasilmis.

Bu deniz kıyısı krallığında

Her yalnız akşam hayalini kurar gibi aralara gözyaşından yıldızlar koyarım

-Bayramda vardı, diye atıldı çocuk, önümüzdeki bayram yine olacak.

Bütün bunların hepsi, beş kuruşluk bile maliyeti olmayan bir TEBESSÜMÜN sonucuydu.

Eve doğru yürüdük. Evin girişindeki bahçede bir tabela gördük.

Bilirsin, seven hep sevdiğini anlatır,

Ertesi gun sabaha karsi 4'de FBI ve yerel polis cikageldi ve tum sahayi

ne güzel, umut etmek

çağırdın beni

Bu sözlerim galiba Halife'nin üzgün gönlüne biraz neş'e vermişti.

Göster dilzarına en yanığını bozlağın

Masum bakma ki biçare garip kalmalıyım

diyene kadar. Beceriksiz bir hareketle, eliyle gözyaşlarını silmeye çalışırken karşısındakinin yüzüne ancak bakabildi.

kapanmayan kapılardan, daha ne kapılar açıyor bilmediğimiz.

Ramazanı bir maddi zevk ve eğlence ayı olarak görme eğilimi devam ediyor. Gerçi on bir ay boyunca İslam düşmanlığı yapan, Necip Fazıl'ın deyişiyle?fuhş albümü? niteliğindeki bazı gazetelerin Ramazan münasebeti ile içine düştükleri telaşı anlamakta zorluk çekiyorum. Yıl boyunca yaptıklarının hilafına, özel sayfalar hazırlıyor, okuyucularına dini muhtevalı yayınlar hediye ediyorlar bu ayda. İnsanımızın Ramazanda artan dini duyarlılığını tiraja tahvil etme derdinde oldukları su götürmez. Sayfaların üstünkörü hazırlanması, İslamın özüne yönelik mevzulardan ziyade fıkra ve menkıbelere ağırlık verilmesi, bir ayet ya da hadisin hemen yanı başında açık saçık resimlerin basılması yapılanların samimiyetten uzak olduğunu anlamamıza yetiyor.

Seyyid Abdulkadir ise yoluna devam ederek Bağdat?a ulaştı. Orada ilim tahsiliyle meşgul oldu. Kısa bir zaman içinde çok ünlü bir alim oldu. Binlerce insanın

anlatmasını istemiş. Ling, pek istemese de, annesinin

İklimler dışında bir iklim mi var?

Asla hazan görmeyen zümrüt gibi yapraklar;

Karşılığı yok hiçbir acının

hayatını olumlu yönde etkilemek için kullanmayı bilmektir...

Bazen anıların beni oracıkta tutup kendine çeken bağlarından zor bela kurtularak, bazen onların üzerine basa basa caddeyi geçtim. Sokağımıza yaklaştığımda kalbim güp güp çarpıyor. O eski zamanı, mekanı bulamayacağımı bilmek beni üzüyor. Beni bir an alıp çocukluğuma götürseniz, ben de gerçekten çocuk olsam, o sokağı tekrar yaşasam, size neler vermezdim. Bir sır gibi içime gizlenen, orada gittikçe büyüyen özlem; her şeyi alt ederek üste çıkıp bütün benliğimi kuşatıyor.

Ama ağlayamadım özgürce.

Çocuk yüreğimi yakan türküler dinleye dinleye.

Hüzün makamında bestelenir sözlerin,

Sonra aradan yıllar geçer?

Ayağı Dikenli Serçe

gözlerinde

Anlattığım iman hakikatlarini bütün ruhuyla meczediyor ve arada bir soru soruyordu.

Ekmek lokmasına heves ettikçe ekmeksin.

Biraz sonra Peygamber, gayptan gelen bir sesle irkildi. Yuce Allah, kendisini siddetle kiniyordu:

Tek satır mektup yazmayarak teşekkür ettiniz.

Yalınayaktı. Uzun zamandır ayakkabı giydiğini gören olmamıştı. Çorap nedir bilmezdi. Karda-kışta, sıcakta-yazda yalınayak yürürdü. Sıcakların kavurduğu zamanlarda bile ateş gibi asfaltın üzerinde bir şey olmamışçasına yürür, kimseye aldırış etmezdi.

Şavkımla?

- O ay ki, gökden sana indi. Ahır zeman Peygamberidir. Yakınlarda zuhur edecekdir. Sen Onun hayatında iken veziri olursun. Sonra halifesi olursun. Ya Arabistanlı kişi. Eğer ben sağ iken, Ona yetişir isen, bana haber ver. Ona varıp, buluşayım. Eğer ben dünyadan gitmiş isem, selamımı ona ulaşdırırsın. Ben Onun dinine girdim ve ümmetinden oldum. Beni ahıretde şefa'atinden unutmasın.

Ağladım her yerde, hep ah eyledim,

İsmi; Annabel Lee

"-Olur, söyleyelim kardeşim Said" dedi.

sana bakıyorum

Hayatın... Yakazasına/uyanıklığına/tanıklığına... Dahası ve suskunluğun... yanisi...

Sevgili kızarak bağırdı.

yaşlıca bir adamın girdiğini gördüm. Eskimiş ceketinin sol

Kant, politik aklını eleştirebilmeyi göze almış, bir tefekkür okyanusuna belki yüzme bilmeksizin dalmış, başını kaldırıp gökyüzünü, başını eğip içindeki ahlak yasasını eşsiz insan beyninin süzgecinden geçirmiş, talep ettiklerinin vuslatını doyumsuzca yaşarken huzura bulanmıştır.

Etrafında uçuşup duruyor, en güzel şarkılarını onun için söylüyormuş.

Bakti gülen gözleriyle.

Gülümse, hayata gülümse

hüseyin yurttaş

O küçücük ellerimize sığdırabileceğimiz küçük taşlar arardık beş taş oyunu için.

olmalı elbette bazen dik yokuşlar..

- "Bir adamın başı küçük, sakalıyla boyu uzun olursa aklı az olur.

Tuna?ya bakarım gece saat üç

Yataktan zoraki kalkıp pencereye yürürken? senden nefret ediyorum ışık? diye söyleniyordu.

Söyle gökyüzüne

sönen lambaların direkleri üzerime eğilir...

Olmaz değildir hiçbir şey...

? Düşünen sahip olduğu nimetin farkına varır. Düşünmeyen ise kendisini mahrumiyette sanır!

"Gene hakli oldugun kanitlandi" demisler. "Oglunun bacagi kirik, ama hiç degilse yaninda. Oysa bizimkiler belki asla köye dönemeyecekler. Oglunun bacaginin kirilmasi, talihsizlik degil, sansmis meger.."

geri dönmesi oldukça uzun sürmüştü. Uzun ve yavaş bir yürüyüştü.

Yaşamım mı muma, mum mu yaşamıma benzemeli?

Annemi çağırır belki terkettiğim öğütler

- "Mutlaka bu dikenleri sök." dedi.

Haber spikerinin söylediklerini aklında çek ediyor, İstanbul'un korunmasından yana taraftar bir biçimde sesli onay veriyordu ki; Spikerin söylediği son cümlede geçen isim iliklerini dondurmuştu. ?Hakkında gıyabi tutuklama kararı alınan Selim H.'nin yurt dışında olabileceğini? söylüyordu. ?Gerekli birimler harekete geçmiş, çöken büyük otel inşaatının, devlet hazinesi içinde, henüz sonuçlanmamış davasına rağmen inşa edildiği ve çöküş sonrası yaklaşık yetmiş işçinin can güvenliğinin olmadığı? belirtiliyordu.

yokluğuna acır.

-Güzeldi.

- Bazı şeyler nedensizde güzeldir, neden aradığınız zaman, onu bulursunuz, ama güzelliğini yitirirsiniz?

sana sıcacık bir çay içirmeden şurdan şuraya göndermem

İzzette yekta saadette bihemta

"-Sen muhteşemsin" olmuş

'Acele karar vermeyin.

Sanırım Yaradan bizim oyun oynamamızı istiyor. Bu çok da inanılmaz gelmiyor düşününce. Bir çocuk dış dünyayı oyunla algılamıyor mu? Oyun oynamanın bir çocuk için ne kadar gerekli olduğunu artık pedogog, psikolog yada çocuk gelişimcileri yeterince anlatmış durumda. Bir çocuk oyun oynayarak dünyayı anlıyor da neden biz de oyun oynayarak Yaradan?ı arıyor olmayalım. Ancak bu oyunda bizler O?nun oyuncakları değil oyuncuları oluyoruz ve bu oyunda kaybedenler hile yapanlar ve oyunun sonunu getirmekten kaçanlar olacak. Kuralları biz koymadık. Kuralları koyan, bizim burada gerektiği kadar kalıp, görevimizi yerine getirmemizden başka bir şey beklemiyor. Görevimiz de O?nu bulmak. Şimdi siz sizin geldiğiniz sebeple buraya gelmiş birisine zarar verebilir misiniz böyle düşününce? Ve çocuklarınızın gerçek sahipleri olmadığınızı, Yaradan?ın size inanıp emanet ettiği çocuklarımız olan diğer bireylere sadece refakat etmeniz gerektiğini anlayabiliyor musunuz?

Hani hep yanıbaşınızdaymış sanırsınız, ismini söylersiniz dalgınlıkla, her an berabersinizdir...

Yayılır o en büyük mustu, pazartesinden

Sıkıntısı bir kat artmış olarak döndü.

EĞER KALABALIK TOPLUULUKLARDA KONUŞUP ONURUNU KORUYABİLRSEN,

Benim sokağımda biri bana hükmediyor? Biri beni bana çağırıyor?

İkinci önemli ders.. Yağmurda otostop!..

O yıl, yaz sonuna doğru, Petra aniden rahatsızlandı. Bir kaç gün yatıp dinlenmenin ona iyi geleceğini ve sonra yine işinin başına dönebileceğini düşünüyordu ama öyle olmadı. Aradan haftalar geçmesine rağmen, Petra bir türlü iyileşememişti. Rose kısıtlı imkanlarına rağmen, defalarca doktor çağırmış, muayene ettirmişti Petra'yı ama, doktorlar da kesin bir şey söylememişler ve her defasında Rose'nin eline bir reçete sıkıştırıp "Bir de bunları kullansın" demekle yetinmişlerdi.

"Keşke eve bıraktırmasaydım. Benim bunun sorumlusu" diyerek hemen kendini suçlamaya başlamış. Suçluluk duygusundan kurtulmak için teyzeden adresi almış, "En azından başsağlığına gideyim bari" diye düşünmüş.

İnandığıma da seviniyorum.

çelik sanayisine yardımcı olun' diyordu.

Öğlece ne kadar kaldık bilemiyorum. Bir ara konuşacak gücü bulabildim.

Üzerime döktüğün zehri.

O zaman dördüncü mum konuşmaya başladı:

Ne fışkıran bir çiçekte

Beyaz mercanı bir de yeşil yosunu

caddeye bir taşıt huzmesi düştü görüyor musun?

Annem geri dönerek tülbendinin kenarıyla gözlerini kuruladı. Başımı okşadı, heyecanıma zoraki ortak olmaya çalıştı. ''Yavrum iki senedir daha unutmadın mı onu'' dedi. Yekindi. Çolak Kadınnın evine yöneldi. Bütün mahalle kadınları çolak Kadının evine akıyordu.

aç kalıp sonra doyuyorsam...

algılayabiliyor muyuz? Durup ondan keyif alıyor muyuz? Beklenmedik bir

Sınıftan çıkıp, koridorda yanyana yürümeye başladılar. Aralarındaki sessizliği ilk bozan Fatma Hanım oldu.

Seni, rüyalarımın gözbebeğine işledim şiraze.

kalbimin kırmızısı...

Dini inançlarının çok zayıf olduğunu bildiğim için, bu teklifi karşısında oldukça şaşırdım. Onu üzmemeye çalışarak:

Kırlangıcın biri, bir adama aşık olmuş. Pencerenin önüne konmuş, bütün cesaretini toplamış, röleli tüylerini kabartmış, güzel durduğuna ikna olduktan sonra küçük sevimli gagasıyla cama vurmuş. Tık... Tık... Tık... Adam cama bakmış. Ama içeride kendi işleriyle uğraşıyormuş. Biraz meşgulmüş! Kimmiş onu işinden alıkoyan? Minik bir kırlangıç! Heyecanlı kırlangıç, telaşını bastırmaya çalışarak, deriiin bir nefes almış şirin gagasını açmış, sözcükler dökülmeye başlamış. Hey adam! Ben seni seviyorum. Nedenini niçinini sorma. Uzun zamandır seni izliyorum. Bugün cesaret buldum konuşmaya. Lütfen pencereyi aç ve beni içeri al. Birlikte yaşayalım. Adam birden parlamış. Yok daha neler? Durduk yerde sen de nerden çıktın şimdi? Olmaz, alamam demiş. Gerekçesi de pek sersemceymiş. Sen bir kuşsun! Hiç kuş, insana aşık olur mu? Kırlangıç mahcup olmuş. Başını önüne eğmiş. Ama pes etmemiş, bir süre sonra tekrar pencereye gelmiş, gülümseyerek bir kez daha şansını denemiş; Adam, adam! Hadi aç artık şu pencereni. Al beni içeri! Ben sana dost olurum. Hiç canını sıkmam Adam kararlı, adam ısrarlı; Yok, yok ben seni içeri alamam demiş. Biraz da kaba mıymış, neymiş lafı kısa kesmiş. Işim gücüm var, git başımdan. Aradan bir zaman geçmiş, kırlangıç son kez adamın penceresine gelmiş; Bak soğuklar da başladı, üşüyorum dışarıda. Aç şu pencereyi al beni içeri. Yoksa, sıcak yerlere göç etmek zorunda kalırım. Çünkü ben ancak sıcakta yaşarım. Pişman olmazsın, seni eğlendiririm. Birlikte yemek yeriz, bak hem sen de yalnızsın yalnızlığını paylaşırım demiş. Bazıları, gerçekleri duymayı sevmezmiş. Adam bu yalnızlık meselesine içerlemiş. Pek bir sinirlenmiş. Ben yalnızlığımdan memnunum demiş. Kuştan onu rahat bırakmasını istemiş. Düpedüz kovmuş. Kırlangıç, son denemesinden de başarısızlıkla çıkınca, başını öne eğmiş, çekip gitmiş.

"Huzur, hiçbir gürültünün, sıkıntının ya da zorluğun bulunmadığı yer demek degildir. Huzur bütün bunlarin içinde bile yüreğimizin sükun

Yitip gitti bedenimiz.

2. Yaşınız: Yirmi sekiz.

yankıyan memleketimin.

Tekrar kendisi ve yapacakları ile ilgili düşüncelere dalmak istemişti fakat beceremedi. Yaşlı ev sahibini düşünmek uzun zamandır alt üst olan ruhunu ve düşüncelerini gerçekten sakinleştirmişti.

Hazreti Cüneyd:

Dinledim.

yürüdüler çok gezdiler

su akıyordu oluğundan

insanın zihninde anısı kalır

Uçtular... uçtular... uçtular...

Baktım, baktım, biraz daha yaklaştım, biraz daha; sonsuzluktan, denizden gelen bir kadim dost`la karşılaştım; `bir caretta caretta` ile...

Yaz ortasında dağ yamaçlarına çıkıp toplarlardı kekiği ve altınbaşı. Eve dolu dolu gitmek, apayrı bir mutluluktu. O yaşta eve katkı sağlamış olmanın sevinciydi bu. Köy iyiydi, yayla hoştu. Silahlar patlamaz, yollar kapanmaz, insanlar ölmez, sokak ve caddeler taksim edilmezdi. En azından kendi köylerinde? Ajans dinlemek de önemini kaybederdi. Günler cuma merkezliydi. Cuma günü işe gidilmez, temiz elbiseler giyilir, caminin yolu tutulurdu. Namaz camiden başlayarak yayılırdı köye dalga dalga. Hele ezan? Karşı dağlarda yankılanırdı Allahu Ekber sedaları?

niye geldik niye gidiyoruz?, nereye gidiyoruz, kime, kiminle, neden gidiyoruz?

Ya içerisi? Çini bir sobanın üzerinde porselen çaydanlıkta ve incecik bir sesle kaynar portakal çiçeği kokulu çay. Cam vazolara yerleştirilmiş mahmur nergislerin masumluğu kış ikindisi odalarda şiiri ve edebiyatı kışkırtır. Bir buğulu pencere. Şimdi kar gönlünce yağabilir.

- Devam et!

Gözlerinde o çocukluk heyecanımı yaşadım yeniden.

Olmak veyahut olmamak-sevmek veyahut sevilmemek-oraya gidip bir daha dönmemek-hep aynı mevzuunun etrafında dönmek-o kelimenin içinden çıkamamak-söyleyecek sözü olmamak-sözünü yitirmek-dönüşü imkansız anlam kaybına uğramak-yalnız gelmek tek başına gitmek-bunu bilmek-ağlayamamak-gözyaşı dökememenin ezikliğini yaşamak-kahra doymak-yanmak-bir başına ebediyen kalmak-savrulmak uzak dağ başlarına yitik diyarlara kayıp zamanlara-bir kara delik tarafından yutulmak-külüm de kalmayacak.

Ama usta bana bakıp gülümsüyordu:

Sıcak odada sabaha kadar koşuşturdu.

- Profesor, karanlik varmıdır? profesor ;

neyi bekler...

Gürül gürül akan sel sularına pek yaraşsa da

?-Yook, iyi oldu canım. Biz ölünce oğlan rahat edecek, kötü mü? Hanımı kapıyı açtı. Gülümsemesini bozmamaya çalışarak hanımına; -Nasılsın hanım bu gün bakalım?

izlemesini istedi. Bu çok şirin hareketini annenin de görmesini

Adeta tılsımı bozulur diye uzun bir zaman kimseye bu olaydan bahsetmedim. Babam buzlu ayranını içerken - ağabeyimi kast ederek- "Ağabeyin az kalsın bugün büyük bir kaza yapıyordu" diyerek alışverişten dönerken ucuz! atlattıkları kazayı bizlere anlatıyordu

Her zamanki davranışlarıyla hile-i şeriye buna denir...

arkadaşlarından geldiğini düşündüğü maili okuyunca olduğu yere yığılıp

Geceleri ise denizfeneri, mutluluklar peşindedir, gecenin esrarengiz sessizliğinde. Her ışık turunda çıldırır denizfeneri zevkten, adeta danseder okyanusun en uzak noktalarına uzanarak. Daha gerçektir denizfeneri, gece sadece o ve okyanus vardır sınırlı görüş gizliliğinde.

kararlaştırırlar. Kerem kahveye gelir. Çevresindekiler bir türkü niyaz ederler. Aklında kervan

kiralık katildi zaman.

bana ve suçlarıma dolanan?

hemen affet

yumuşamış ve Sutean'in aşkına karşılık vermiş... Sutean güzeller güzeli kız

"Adın ne senin evladım?" der.

Sultan, özel hizmetçisi Ayaz?ı çağırıp, der. Daha demeye kalmadan Ayaz taşı yere vurup kırar, paramparça eder. Padişah hiddetli bir şekilde der ki:

Ikrami kabul etmis ama yine de, "Mey yasak. Hunkarimiz gorse kafani vurdurtur diye korkmuyomusun?" diye sormaktan da geri kalmamis. Sandalci da haliyle, "Yahu hunkar ner den gorecek bizi denizin ortasinda" demis.

-Bu hayatın bütün amacı sizi gelecekteki hayatınıza hazırlamaktır.

İşte hayat sensiz de yaşanıyor

söyledi.

Yaralarımı tutuşturup ısınıyordum acımasızlığın ayazında. Gönlümdeki yığınlar bir nebze azalır umudundaydım. Olmuyordu. Yandıkça artıyordu, yığınlar... Yandıkça altında kalıyordu yaralar, sızılar...

Yavaş yavaş ısınacaktı fırın... Evvela terlediğini hissedecek, sonra bunalacak, sıcaklık yavaş yavaş sürekli artacak, artacak; vücudundaki yağlar erimeye başlayacak, etler kızaracak ve daha bütün bunlar olmaya başlamadan belki de o kalpten gidecekti. Belkide çıldıracaktı. Çılgın çılgın gülecekti... Ah, o en güzeliydi. Bir delirebilseydi, düşüncenin kezzap gibi yakıcılığından kurtulacaktı.

Ümİdİnİ KaybetmeKendini yorgun hissetsen bile...

- Bizdendir ya Şeyh!, dedi.

-Ben? şey? tamam yavrucuğum. Şey, umarım o da seni seviyordur.

Kendini oluşturan her büyüyü, her cazibeyi, her rengi, yürekler hoplatacak kadar parlak ve güzel!

Bağdat'ı kıtlık kırıp geçiriyordu. Herkesten önce de hamallar açlık çekiyordu. İçinde ekmek piştiği, sokağa kadar yayılan kokudan belli olan bir evin kapısından seslendi hamalın biri:

olayların etkisinden kurtulamamışlardı. Anne: "Hala inanamıyorum. Bu ameliyat bir mucize! Doğrusu maliyeti ne kadardır merak ediyorum" dedi. Sally kendi kendine gülümsedi. O bir mucizenin kaça malolduğunu çok iyi biliyordu. Tam tamına bir dolar ve onbir sent!

Niye duser, nasil duser sormayin. Esek bu. Dusmus iste.

hikayesi

Hasan Can cevap verir 'Beli sultanım!'

Ona anlatamayacağı zaman bağırıp duvarlara anlatmak, onun duyduğuna inanmaktır,

Bütün kurdelaların bitmesi bütün gece sürdü. Sabah gök açılmaya başladığında son kurdelalar kendilerine seçilen yere yerleşmek için sabırsızlanıyorlardı. Biliyorlardı ki güneş çıktığında sim?leri pırıl pırıl parlayacaktı. Ve bütün gözler onlara bakmakta yarışacaktı.

FARK ETMELİ.

-Sana son olarak nasihatim şudur ki, eğer beni ve Allah?ı memnun etmek istiyorsan asla yalan söyleme, doğruluktan ayrılma. Allah her zaman ve her yerde doğruların yardımcısıdır.

çok güzeldi virüs

deniz yükseliyormuş gibi gelir

yok canım abartmayalım bu saatlere mahsus bir şeydir sanırım :)

İnerse gecemin şahikasında gözlerin

Bütün seslere tıkadım kulağımı, yüzümü sana çeviriyorum...

Gençlerin cevabı da dehşetlidir:

belaya düşmüş... lal dudakların bahçesinde

Ne zaman yardıma ne zaman insana ne zaman dosta ihtiyacınız olsa hep yanınızda bulursunuz, kendini adeta sizin için ayarlamıştır...

her zaman güzel eleştilerden çok şey öğrenmişimdir.

Yıldırım Bayezıd"ın kızı Hundi Hatun"la evlenen Muhammed Şemseddin halk arasında Emir Sultan adıyla anılır oldu. O, halkı din yoluna çağırırken Padişah"ı da bazı konularda uyarıyor, O"na yardımcı oluyordu.

bazı şeyler kanıyor, yeri dolmuyor

sana yazılmış tüm isimleri kazıdıkça, bile bile yaralanırsın

Her sabah Afrika'da bir aslan uyanır. En hızlı ceylandan daha hızlı koşması gerektiğini bilir, yoksa aç kalacaktır.

?İşte gıdamı aldım anne. Lütfen beni rahat bırak artık?

Bayan Thompson Teddy?e özel dikkat gösterdi. Onunla çalışırken, zihni canlanmaya başlıyor görünüyordu. Onu daha fazla teşvik ettikçe, daha hızlı karşılık veriyordu.

Kırgın gönüllerin öfke şimşekleri Ömer'in başına boşalır.

Yanardöner bir avcı

Bu Aşk'tan daha yaşlıca birisiymiş.

Dalgalanır, hep denizler gibi köpürürler;

İçimizde kahramanlık düşü bitti, yaşamak kara gözlü bir dev oldu, kalbimizi boyunduruğuna aldığında,

En sonunda köstebeğin önerisi geldi:

Genç adam biraz daha pencerenin önünde kalarak dışarıyı izledi. Ama kafasında hep yaşlı adam vardı.

Saatler ilerlemişti, vedalaşıp evlerimize yol aldık. Abur cubur şeyler de yedik bugün yemek yemek istemedi canım.. Günün tatlı yorgunluğu da çökmüştü; hav havlarımı da gezdirmek istemedim.. Odama çekildim uykum da iyice gelmişti. Uyuyamıyordum günün özetini düşünmekten sanki çocuktum.. Işığı yakıp komidinimin üzerinde duran kitabı okumak istedim

Arıların hepsi ışık olan tarafa doğru üşüşüyorlar. Ama şişenin tabanı cam ve onların da yabancısı olduğu bir madde olduğundan çıkmayı başaramıyorlar.

Adı konmamış renklerde gizli suretin

As in the days when I rang his bell

Evet, bu acı film bitecek gibi değildi. Kızımın sesiyle irkildim.

? Ey nice zenginlere vermediği nimeti bana ikram eden Rabbim! Sana ağaçların yaprakları sayısınca şükürler olsun!.. Hazret-i İsa kötürüm adama yaklaştı:

farkında. Babanın eksikliğini biliyor ama kendisinden ummadığımız bir

Bunun üzerine ak sakallı adam "Dediklerimi yaparsan, kraliçene kavuşursun " diyerek devam etmiş.

dalgalarda uğuldayan gökçığlık

Dr. Esra Gülmez?in büyük oğlu Emrah, Bilkent Uluslararası İlişkiler Bölümü?nü bitirdi. Şu anda Hollanda?da çalışıyor. İkinci oğlu Yunus Taha Hacettepe Eczacılık?ta öğrenci, üçüncü oğlu Emre ise Amerika?da Berkeley Üniversitesi?nde öğrenci. Zorluklardan, imkansızlıklardan, sınavların zorluğundan şikayet etmek isteyen varsa, bu yazıyı duvara asıp tekrar tekrar okusun. Kocaman bir teşekkür size Dr. Esra Hanım, hepimizi yüreklendiren öykünüz için.

Allahım! Allahım!

Ancak yağmur yağdığı zaman buluşurlar

Her fark ediş, yeni bir uyanıştır.

Ben kadar? ve Sen içimi acıttığın kadar..

En mutlu gün en mutlu saat

- Ya imam, bir yanlışlık oldu batan gemi senin değilmiş.

senindir hiçbir şeyim, senindir beş kuruşsuzluğum, senindir yokluğum; tozum, n'olmuşluğum

ama sayısı bir tamam sayılamadı.

diyebildi sadece.

"Neyi?" diye sordu.

4. Murat, sandalciya, "Donuste Istanbul a hangi kapidan giricem?" diye sormus. Tabii sandalci hemen itiraz etmis, "Hunkarim, simdi ben hangi kapiyi soylesem, siz baska kapidan girersiniz. Affiniza siginarak, gireceginiz kapiyi bi kagida yazsam ve size versem; kapidan gectikten sonra okusaniz olur mu?" demis. Hunkar basini "Olur" anlaminda sallayinca, sandalci tahminini yazip kagidi vermis.

- "Yarın burada bir Çinli kardeşim vefat edecek, onun cenazesi ile ilgilenin."

Can taşıyan denkler, yağmur kuşanmış sonbahar.

yerleri de daha genişken...

Yağmur yağdıkça çillenmiş,

ve yürüyerek bitirir okulu

sorarlar.,

-Bir soru sorabilir miyim profesör? der. Profesör de sorabileceğini söyler.

- ?Daha fazlasını yapabilmeyi isterdim? diye karşılık verdim.

Eli diğer heybede ki bayramlık elbiselere gitti. Hiç düşünmeden çıkardı.

Kim yollamıştı? Doğum günü bile değildi ki.

çok ağır.? Bu durumdan son derece duygulanan genç yönetici,

-Öğle yemeğinin vakti gelmiş. İsterseniz yemeğe inelim. Sonra devam ederiz.

Bir Gönül Hikayesi...

- "Baldan başka şeyler de yeniyor, daha iyi oluyor..." demiş ve bir parça ekmek uzatmış. Çocuk da başını sallayıp ekmeği kemirmeye başlamış.

uygun bir kız bulup evlenmesini söyler. Bizimki böyle bir kızı nasıl

Kocası bir şey yapamamanın çaresizliğiyle kahroldu, kıyıda arkalarından sadece bakakalmıştı... Kezban kocasının umutsuz çağrılarını duymadı bile...

güller bırakmış sineme

Öğrenci:"Normal!!! Kimde ne eksikse onu seçer...

tohum... Ama bu çok özel bir tohum. Evlerinize gidip

?oku oku oku

- Kan vereceğim dedi, anons için geldim..

1963 : Zagreb e DC-8 tipi bir uçağa bindi. Uçak havadayken kapısı açıldı ve Selak aşağı düşen 20 kişiden biriydi. Kazada 19 kişi öldü! Selak saman yığınına dü ştüğü için yaralı olarak kurtuldu.

Daha evvel bazı köylüler de benim gibi yakalanarak sultanın huzuruna getirilmiş, bekletiliyorlarmış. Sultan bana:

Gün tutuşur

O, hece: La!

Bir gün biri diğerine "sevdamız sonsuza erişmesi için aynı anda bir

Mesajıma karşılık vermedi. ilk defa böyle birşey oluyodu. ßenim mesajıma 2 dakika içinde cevap vermesi lazımdı. ßöyle anlaşmıştık. eger vermezse kötü birşey olmuştur. Meraklanmıştım, aşkıma birşey oldu diye. gergin bir bekleyişin ardından hayatımı karartan bi mesaj geldi. Şunlar yazıyodu msjda. Seni çok seviyorum ama ayrılmamız lazım. Yürümeyecek bir ilişki bizimkisi. Senin hayatını karartmak istemiyorum. Seni Seve Seve senden vazgeçiyorum. Yıkılmıştım bir anda. ßeni çok sevdigini bildiğim birisinin bir anda böyle bir msj yollaması beni çok şaşırtmış vede üzmüştü. Acaba benimle gönülmü eglendirdi demekten kendimi alamamıştım. Hemen telefona sarıldım. Kendinden duymak istedim bütün bu olanları. inanamıyordum bütün bunLara. Ama telefonu kapalıydı, ulaşılamıyodu bitürlü kendisine.

her güne beyaz kelebek görme umuduyla başladım

Herkesin derin bir suskunluğa kapılıp gittiği anda bir öğretmen yerinden kalktı, fırçasını eline aldı ve duvarı kaldığı yerden boyamaya devam etti. Sanki önünde koca bir sene yokmuş gibi... Hiç kimseden ses çıkmıyordu. Duyulan sadece duvara sürülen fırçanın çıkardığı sesti. Sonra onu diğerleri takip etti. Gözlerdeki ışıltı yüzlerde tebessüm açtırdı. Birden neşelendi herkes ve canla başla çalışmaya başladılar. Sanki okul yarın açılacak, sınıfı öğrenciler dolduracakmış gibi... Böylece akşama kadar çalıştılar.

Sevmek başka bir şeydi, 'tüm başka şeyler' sevmekti.

Çok uykusuzluk çekiyorum, geceler bitmiyor. Üstelik müthiş bir yorgunluk var üzerimde, yatıyorum bitkin ufacıcık gözlerle, yatakta rüya mı gerçek mi bilemediğim bir şeyler geliyor aklıma, düşünceler, hayaller, anılar... Bir uyuyorum, bir uyanıyorum. Yıkanmakla geçmeyen bir pislik hissi? Anlatamam. Sabah yataktan kalkıyorum, genelde aynı saatte uyanırız, traş olurken görüyorum. O da aynı durumda, traş köpüğünün inci aydınlığının arasından sapsarı dişleri görünüyor, midemi bulandırıyor, kusmak istiyorum. Gözlerinin altı morarmış, ense kılları uzamış..

12 yaşınızdayken zararlı TV programlarını seyretmenizi istemedi;

Etrafta kırlangıçlar, cıvıldıyarak uçmaya başlayınca; yalnız adam, heyecanla camını sonuna kadar açıp kuşu beklemiş... Ama hiç gelen olmamış.

çalışıyordu. Gecen her arabaya el sallıyordu. Yanında durdum. 60'lı

araba ile neredeyse iki saatlik mesafedeydi. Biraz gönülsüzce,

sana 20 dolar babacığım, şimdi bir saatini bana ayırabilir misin...

kimlerin seni sevdiği de değildir.

Bana söyler misiniz

- "Sabahlara kadar inliyor ve çok ıstırap çekiyor."

Asıl dirilişin, ruhta başlayıp bedenle birlikte yeni bir kimlikle yeryüzü duruşunda daha asli duruşlar ve ödevler için kendisini hazır hissetmektir. Kadim anlayış bize ölümsüzlüğün yollarını öğretmiştir. Yani ölmeden önce ölmenin sırlarını serpiştirmiştir yeryüzüne. Bunu bulmak ve bundan faydalanmak mutlak gerçekte sonsuzun sunumlarından bitimsiz aşk ve istekle yanmak ve kavrulmaktır.

Bir süre sonra, genç kızın annesi parkta yanına geldi.

Bir gün, birdenbire çıkıp gelmesen.

Eskiden mesela İran'da çaya tatlandırıcı olarak hurma ve üzüm katılıyordu.

Hikaye 3.

Güne nasıl başlarsanız bütün gününüz öyle geçecektir. O yüzden günü moralle başlamak çok önemlidir. Birçok insan homur homur yataktan kalkar ve bütün gün de o homurtularıyla kendisini olduğu kadar çevresini de rahatsız eder. Yatakta gözünüzü açtığınız andan itibaren günü yapılandırmak sizin elinizde. Mutlu, başarılı, insan ilişkilerinde doyurucu bir güne merhaba demek için bazı yöntemleri yaşama geçirmeniz gerekiyor. İşte mutlu bir gün için size bazı önemli sırlar:

Bir dilsiz miyim leblerini kanatan?

Dışarıda bardaktan boşanır gibi yağmur yağıyordu. Öfkemden kapıdaki arabamı da unutmuştum. Koşuyor koşuyordum. Anneme tuttuğumuz ev bir, bir buçuk kilometre ilerideydi. Bütün gücümle koşuyordum. Bir dahaki gök gürültüsü adeta dizlerimin dermanını kesmişti, elim ayağım titrerken bir taraftan da yağan yağmura inat koşmaya çalışıyordum." Hikmet ağabeyin gözlerinden çıkan yaşların merakıyla daha bir dikkat kesilmiştik.

"Çok tatli!.." dedi..

Şimdi o boşlukları dolduruyorum: Ve ben meleklere inanıyorum.

Ahmet, sadece Durmuş?un verdiği birkaç kuruşu kabul eder, aldığı dondurmaları yer, konuşmayı da ihmal etmezdi.

utanarak. Bir de bizim köyden şehre araç yok, bu yolu her gün yürüyorum o yüzden de çok yorgun

- Nedir bu kuzuya düşmanlığın? Yoksa anasından boynuz mu yedin?

Ne olur Bana bu gücü hep ver diye dua ederken, duygulandı, mahsunlaştı, yanağından akan yaşlar caddelerde akıp giden yağmura karıştı...

EN İYİ HABER

Onay Sözleri:Bu sevgi dilin kullanan insanlar, sevgilerini karşısındakine anlatırken veya herhangi bir davranışı sevgi olarak algılarken;karşısındaki insanın olumlu ve üstün yönlerini vurgular, sözleriyle ifade ederler, karşısındakini takdir ederler. Kendilerine de bu şekilde ifade edilmesini isterler.

Doğru? diye yanıt verdi yaşlı adam?

olamadığı kadar... Beni sarmaladı şefkatle, beni içine aldı sevgiyle...

- Bir müddet sonra aynı adam yeniden gelip haber verdi:

ve yakasında ipiri kırmızı bir gül

Bir gün gelmiş, suya varmış yolu

Kocası kitap okumaya dalmıştı. Hiç kimse farketmedi, hiç kimse görmedi onları? Usul usul yürüyüp dağlardan süzülüp gelen o akıntının kıyısında durdular. İçini kemiren acıdan ve içine düştüğü bu boşluktan kurtulması için tek çıkar yol bu nehre atlamaktı belki de. Ama hangi cesaretle. Bir an için düşündü, yüzme bilmiyordu. Kaç genç kız, kaç yeni gelin atlayıp boğulmuştu bu nehirde yıllar yılı? Kaç gözyaşı efsanesi dinlemişti nehirde boğulanlarla ilgili? Buralarda, başlamadan biten bir masaldı sanki hayat...

Bir kral halkı için geniş bir yol yaptırmaya karar verdi. Yapımı tamamlanan yolu halka açmadan önce, bir yarışma düzenlemeye karar verdi. İsteyenin bu yarışmaya katılabileceğini ilan ettiren kral, yoldan en güzel geçecek kişiyi belirleyeceğini söyledi. Yarışma günü, insanlar akın ettiler. Bazıları en güzel arabalarını, bazıları en güzel elbiselerini getirmişti: Kadınlardan kimileri saçlarını en güzel biçimde yaptırmıştı, kimi de yanlarında en güzel yiyecekleri getirmişti. Gençlerden bazıları spor kıyafetler içinde yol boyunca koşmaya hazırlanıyordu.

" Merhaba gülüm" diye başlıyordu, kart.. " Bir yıldır ayrıyız.

Gelen geçene aldırış etmeden dondurma yerken, ne zamandır düşündüğü soruları sormaya başladı Durmuş.

aç gözlerini...

Çocukken geceleri yıldızlara bakardım...

a?¦a?¦a?¦a?¦a?¦... a?¦a?¦a?¦. O gün

Ne vakit ki han Aslımdan ayrıldım / Beni öldürmeli döğmeli değil / Gece gündüz ah ederek yanarım /

?Seni çok sevdim,

'Ben de hayallerimi..'...

mektupları göndermek için bir tek martı bile bulamamış... Biraz

diyecek oldu ama kadın,

Gülümseyebiliyorsan, yani öyle içinden geldiği gibi, bazen safça bazen delice,

Pembe güllerin yanına yaklaşınca da "Benim güzel pembe gülüm. Kraliçemin yanakları senin gibi pembe olsun" demiş.

Yeri geldiğinde bu?bir lira,? bize unutulmaz bir hayat dersi olacaktı.

Koşsun kollarıma...

Geceler midir düşlerin mekanı? Mekansa sınırlar mı seni?

Sen yüz çevirecek olsan ay kapkara olur gamdan

Hayat sana iyi şeyler sunmuştur bazı zamanlar,

gizlediği yerden çıkartarak içindeki paraları yavaşça yere dökerek saymaya

? Evet, açabilirsiniz, Evet hala çok eksiğiniz var. Ben de biliyorum bunu, ama sizlerde bunları gidermek için gereken azim de var. Okulunuzu olduğu gibi açın. Eksiklerini daha sonra tamamlarsınız, dedi.

Ve bu her sabah tekrarlanır. Öteki hasta ise arkadaşını çok kıskanır ve içerler. Çünkü onun her sabah dünyaya açılan bir penceresi vardır. Kendisi ise kös, kös oturup onu dinler.

Benim payıma ikincisi düştü veyahut ben ancak ikinci kapıdan ulaşabilirdim ebediyete.

Kendini çok kötü hissettiği bir gün ailesi onu gene apar topar hastaneye kaldırdı. Acil kan gerekiyordu. Aileden kimsenin kanı uymadığı için, kan anonsla arandı.

gözlerinden akan yaşları Durduramayacağını biliyordu kadın. Hemen oracıkta ölmek istiyordu. Eline tutuşturulan kutuyu açmayı neden sonra akıl edebildi. İtinayla katlanmış bir sürü kÃ¢ğıt duruyordu

Sömestr sonunda, Futbol Balosu'na davet ettik Rose'u, konuşma yapması için... Orada bize verdiği dersi unutmama imkan yok... Konuşmasını önceden hazırlamış ve bir yığın karta kocaman kocaman yazmıştı. Elinde bu deste ile kürsüye yürürken, kartları elinden düşürdü. Konuşma darmadağın olmuştu. Şaşkın, biraz da utanmış mikrofona doğru eğildi... "Ne kadar beceriksizim, değil mi? Özür dilerim... Buraya gelmeden önce heyecanım yatışsın diye bir duble viski attırdım. Sonucu görüyorsunuz.. Şimdi bu kartları toplasam bile onları yeniden sıraya koymam mümkün değil... Onun için en iyisi ben size aklımda kalanları söyleyeyim, olur mu?" Biz kahkahalarla gülerken, o bardaktan bir yudum su aldı ve konuşmasına başladı:

ben balık olmaya gidiyorum anne buralarda kimse oynamıyor benimle ne sevinç bölüşülüyor ne de keder sözcüklerle avunamam bilirsin tutunmanın ötesinde bir yaşamaktır özlediğim

mavi: heyecan

Çocuk, çok sevdi ağacı...

çatlamışken dudaklarım susuzluktan bir avuç suda 'oh! 'diyorsam..

şöför yanındakine...

Halkın diğer bir kısmı da:

Sokak canlanmaya çoktan başlamıştır. Çoğu esnaf, zanaatkar olan babalar, ustalar, çıraklar işlerine doğru taze bir heyecanla yürürler. Selamlaşmalar, ayaküstü şakalar, arada at arabalarının, faytonların çıngırak sesleriyle birleşen ritmi, sokağın mahmur betesini bozmaz. Şoför Kemal çevreye gürültüler saçarak kanatlı Şavrole?siyle geçerken herkes uyanır. Şu arabaya bak. Gıcır gıcır. Gavur ne yapmış ama! Takım olarak taksinin arkasından koşturmak çocukların yeni eğlencesi. Ey millet uyanın. Kemal?in, caddeye burnunu sokarken, tren düdüğü gibi öttürdüğü kornadan sonra sıkıysa uyanma.

Sonra yanındaki diğer vezire aynı şeyi söyler. O da der ki:

-"Sana bir şey sorabilir miyim?" dedim.

Dördüncü önemli ders.. Önemli olan vermektir..

Danozetti'ler ütü yapmayı mı bilmiyorlardı, ütü yapmaya zamanları mı yoktu, ütü yapmaktan hoşlanmıyorlar mıydı, yoksa ben ütü için mi vardım

Ders verici bir olay:

Adam: "Mısır tanesi olmadığımı ve insan olduğumu anladım doktor bey" der.

Düşündüm. Sandım. Kapı vardı veyahut yoktu. Düşündüm ya dışarıda kalacaktım, ya içinde yanacaktım. Buldum. Sandım. Yokluğa açılsa da bir kapıydı; bir kilit, bir tokmak ve üzerinde sırtımdan bulaşmış keder cilalıydı. Tokmak dönmek ister, şehir suskun... Tokmağı döndüren kilidin dili yok. Lal kilidin elimden oyulmuş anahtarında söz bitti bitecek. Açmaz sandığım bütün lisanları açmışken bu ellerim, yokluğun kapısında mı bırakacaklardı beni?

- "Ey padişah bana bunu söylemekten utanmıyor musun? Hele biraz daha yüksel de öyle konuş. Benim iki kölem var, onlar çok basit kimseler oldukları halde her gün sana hükmederler, emrederler?" dedi.

23 kişiyle birarada çalıştığı açık ofiste, adamın kalp krizinden gittiği tam 5 gün sonra birisinin yanona gidip 'İyi misin?' diye sormasıyla farkedilmiş...

selamlar virüs:)

Evet seni kıskanırım! Sen benim eserimsin sen benim emeğimsin. Sen benim güzel günlerim geçen ömrüm bütün hatıralarımsın. Seni kıskanırım. Seni bu duyguyla bunaltır isyan ettirir üzerim. Seni kendime hasretmek isterim. Bunun için kıskanırım seni.

"Seni ihtiyar bunak.. Bu ati sana birakmayacaklari, çalacaklari belliydi. Krala satsaydin, ömrünün sonuna kadar beyler gibi yasardin. simdi ne paran var, ne de atin" demisler..

Uzmanlar söylüyor. Çocukların yetim ve öksüz büyüdüğü bir çağda yaşıyoruz. Öyle bildiğimiz türden bir yetimlik ve öksüzlük değil söyledikleri.

Aşklar susmuş seninle birlikte

içimden dedim ilmeği kaçmış bir hayat bizimkisi

Yolunda kapındayım derbederim sultanım

Şiraze; yine de kan rengi saçlarım senindir, kan rengim senindir

Annem eski annem degildi.. bizi iyi davrandi ve bizleri sevdi.. ilk defa bir annem oldugunun farkina vardim.

Dosluk ve sevgi yıkılıp, hayvanlar birbirlerine düşünce, birlikteliklerinden doğan güçleri kalmayacak, tilki de bir yolunu bulup, tek tek tuzağa düşürüp yiyecekmiş havyanları. Kurgusunu sinsice uygularken düşünememiş Sevgi Ağacı'na zarar verdiğini. Havyanların birbirlerine olan sevgisi ve güveni azalınca, ağaç beslenemez olmuş. Önce yaprakları küçülmüş, mutluluk suyunu içemediği için. Sonra güneşin yakıcı ışınlarına engel olamamış. Küçülen yaprakların arasından sızan ışınlar, gölgesini azaltmış. Barış yok olmuş. Barışın yerini korku ve kuşku almış. Kuşlar dallar arasında kaçışıp durmuşlar, tilkinin tuzağından kurtulmak için. İçlerine bir korkudur girmiş. Korkan kuş ötebilir mi? Susmuşlar hepsi de...

Ve dünyanın üzerinde eser durur, fırtınalar estirir, tayfunlar meydana getirir. Fakat birdenbire önünde kocaman bir duvarın ona mani olduğunu görür. Çok yüksek ve çok sağlam bir duvar. Bu bir dağdır.

Sönmesin ama.

okula geliyorum dersleri anlamakta güçlük çekiyorum. Hande'nin gözleri dolmuştu. Dışarıdan gelen ses ile kendine geldi. Annesi onu arıyordu. Çok merak etmiş olmalıydı. Dışarıya koştu ve annesine sarıldı, ağlıyordu. Bir müddet sonra anne bu Hacer diye tanıştırdı sıra arkadaşını. Hacer'in yaptığı sıcak çorbadan içtiler birlikte. Hande annesine anlattı Hacer'in hayatını, ağlayarak.

Eskimez umutlar yaşlı bir çınar içimde

Yine gelmeyecek galiba, en iyisi ben onun evine gideyim diye mırıldandı...

Nasıl olsa bir süre sonra sıkılıp gideceklerdi.. Sekreter sesini çıkarmadan

Umutların evi denize bakan güzel bir villa idi. Kayalıklar arasında ki ev kuş bakışı tüm körfezi görüyordu..

kavgalarindan ev onun ve annesi ile karisi arasinda kalan esi icinde cehennem haline gelmistir. Artik birseyler yapmak gerektigine inanan genckiz dogru babasinin eski bir arkadasi olan baharatciya kosar ve

bugün mektuplarımı postalamak için çıktım sokağa; ?kış? dedim, ?henüz gitmek için hazırlık yapmıyor?... yukarıya gri bir kilim sermiş gökyüzü, buzlarda çatırdıyor adımlarım... ?kış? dedim, ?en az birlikte olmak istediğim, ama hep en çok karşıma çıkan?... renkli zarflarda içi boş kağıtlar ve üzerine var olup olmadığı bilinmeyen adresler... bugün mektuplarımı postalamak için çıktım sokağa; ?çocuklar okulda? dedim, ?kızaklarına binip tepelerden bırakmıyorlar kendilerini?... vakit haylice erken, ben mektuplarımı postalamak için çıktım sokağa.

- "Doktor bey... Azrail... bana... nasıl... görü.. necek?"

İster fısıltıyı, ister tuğlayı dinleyin.

vardir beyaz adam sasirir..

Kar, birike birike pencere pervazına dek yükselmişti. İster istemez ateşin başına döndüm.

Herşey gölgesi kadar ağır

Eczacının dikkatini çekebilmek

Kuraklığın kırk üçüncü gününde, küçük bir kentin yoksullar mahallesinden geçen Tom Greenfield adlı genç bir tarım uzmanı, tozlu yolda bir kova suyu sürüklercesine taşıyan yaşlı bir kadına rastladı. Otomobilinin camını indirdi ve yaşlı kadına seslendi:

dedi. Böylece genç bir adam için kulaklarını feda edecek birisi aranmaya başlandı. İki yıl geçti. Bir gün babası

Bulut, dostu, sandığı periyle birlikte ayda eleleydi... Melekler dayanamayıp, tüm olan biteni anlattılar yıldıza... Yıldız, çok üzüldü ve çaresiz döndü arkasına ve gitti... Ve yavaş yavaş sönmeye başladı.

şimdi yabancı takvimlerle sarılıyım, okuduğumda anlamadığım kelimelerle dolu

Hele şimdi beraber olduğumuz halde belli zaman sonra ayrılacağımız dostlara ne demeli? Belki şimdilik yanımızda ve bir gün ayrılacağımızı düşünmüyoruz bile. Ama ayrılacaklar. Hele giderken buluşmak, görüşmek üzere diye ettiğimiz laflar yok mu; işte insanı sinsice can evinden vurmaktadır.

O an aklına gelen ilk ve tek şey aslanın Tispe yi öldürerek yediğiydi. Tispe siz yaşayamazdı. Aklından geçen sadece aşkı uğruna canına kıymaktı. Belinden hançerini çıkardı ve göğsüne sapladı. Kanlar içinde cansız bedeni yere düştü. Tispe ise korkusunu bir kenara atıp bir an önce aşkını görmek için mağaradan çıkmaya karar vermişti. Ağacın altına geldiğinde o korkunç sahneyle yüzleşti. Piremus un cansız vucudu yerdeydi ve elinde Tispe nin düsürdüğü eşarpını tutuyordu.

Annelerin titrek uykusu kadar.

Kumsal, adamın hayat yolu imiş sanki...

yanda bir kutu var oraya bırakın, bir tek jiletle dahi olsa, İsveç

Gördü kadın, üzerinde "satılık" levhası asılı olan.

ben ürkek yaşadım hep, ürkek dolaştım yollarda, ürkek baktım dağlara, ürkek konuştum insanlarla

İhtiyar yüzünü gererek, tekrar güldü; Başını salladı;

rün bıraktım şehrimin arnavut kaldırımına

Kalbinde, ki elleri bırakma sıkıca tut

-Verirdim tabii.

Yaşadıklarını çözemeyince, hak edip etmediğini sorgulamaya başladı. İnsan, bu kadar çaresiz kalır mıydı? Çözümsüzlük diye bir şey var mı idi? Aydınlık neredeydi? Sorular soruları çağırdı ama cevaplar ortada yoktu. O an, cevap bulmanın zor olduğu anlardı, verilen cevaplar ise yetersizdi. Bir mektup neler yapıyordu? Sanki bir lanet yağıyordu odaya. Gözleri mektuba kaydı. Ne olursa olsun okuyacağım, dedi yüksek sesle. Mutfağa gitti, mumlardan birini yaktı, tabancanın yanına koydu. Mektubu aldı, koltuğa oturdu. Mum ışığından gelen aydınlık yeterliydi. Korkuyla karışık bir merakla, okumaya devam etti. ?Karanlık, iç dünyanın gerçeklere kapatılması değil midir? O halde, aydınlığı nerede aradığımızı ve karanlığı nasıl yok edeceğimizi bilmek, zor olmasa gerek. Çareler aleminde, çaresizliğe düşmek, çareyi de çaresizlikte aramak, oyalanmak değil midir? Şu an olanları, nasıl anlaman gerektiğinin cevabını verecek, yine sensin. Zira, cevapları uzaklarda aramak, aslında cevap aramamaktır.? Durdu, önceki korkunun yerinde bir sakinlik vardı. Gözleri uzaklara kaydı. Acaba yaşadıkları bir yanılsama mı idi. Aklının kendisine oynadığı belirsiz oyunlardan birini mi yaşıyordu? Yaşadıklarının cevabını vermek zor olmalıydı. Mum ışığında, elinde gizemli bir mektupla uzaklara bakmak, hayatın anlamını çözmede nasıl bir ipucu verecekti? Bilmiyordu, bilemiyordu? Bu mektubun bir anlamı olduğunu düşünmeye başladı. O an yaşadıkları ve hissettiklerinin mektupla uyuşması, tesadüf değildi. Her ne kadar yaşam biçimini, hikmeti arama üzerine kurmamış olsa da, olanların altında farklı bir yüz aramanın yanılgı olmayacağını düşündü. Okumaya devam etti. ?Elinde, anlamını çözemediğin bir mektupla, dış dünyadan süzülen aydınlık, içeride olup biteni anlamaya, ne kadar yardım edebilir?

Bu bedelin ne olacağı, dükkan sahibiyle yaptığınız pazarlık sonucunda ortaya çıkardı. Ancak, büyü dükkanında yapılan pazarlıklar, günlük yaşamdakilerden biraz farklı olur ve pek çok müşteriyi şaşırtırdı.

Oysa bugün mektuplarımı postalamak için çıktım sokağa... martılar dolan gözlerinde yitiverdim.

Ilık bahar rüzgarları gibi ferahlatsın yaralarımı. Sürüklesin sonbaharı, eylülü hatta hüznü bile. Ben ikindi vaktinin yorgun tutsağıyım. Uzayan gölgemle birlikte kısalan ömrüm, kızıllaşan gökyüzüne dalmış sönük gözlerim var. Muhtaçlığımı, acizliğimi katıp duama bir tutam tevekkül istiyorum Rabbim; bakışlarıma, yitiklerime, kaybedişlerime. Bir tevekkül istiyorum Rabbim; gözlerimin kapandığı yer umut, açıldığı yer u Ekber!

Berber: ? Bu nasıl olabilir ki? Ben buradayım ve bir berberim.?

Çocuk gibi sevindim. Bir süre açmaya kıyamadım zarfı, öylece bekledim.

"Bu iş benim yapabileceğimin üstündedir. Ben de sizinle beraber geleyim. Birlikte Tacüddin hazretlerinin yanına gidelim. O bir çare bulur." dedi.

kevser akan, gül kokan bir kalbin filiziyim

Pazarlıksız, riyasız olsun her yaptığın?

Can çekişen

erişe de yok olmayan...

Yolda yürürken tenimi sevdim birden, onların üşümek, ısınmak, yanmak, okşamak yeteneklerini sevdim. Hayata, hayatın onlara sunduklarına verdikleri o muhteşem kendiliğindenlikteki tepkilerini sevdim.

"Dünyaları içine sığdıramadığım" dedi.

Otuz yaş bir dönemeçtir. Çevreden kendi iç dünyasına dönmektir. Çevreyi dinlemekten yorulan kulakları kendi sesinde dinlendirmektir. Büyümenin tam ortasına adımınızı atmışken arkaya dönüp bakmakla, önünüzü gözetlemek arasındaki sınırın en belirgin olduğu yaştır. Büyük sandığınız meseleler gözünüzde küçülmeye başlamış, kendinizle ilgili küçümsediğiniz ve geri plana attığınız siz, yani kendiniz? ben de buradayım, ben de varım? diye sesini yükseltmeye başlamıştır. Dönüp kendinize bakarsınız? Bu çizgiler yüzümde ne zaman oluştu, saçlarım ne zaman beyazladı dersiniz? Yaşadıklarınızda başrolde oynayan sizsinizdir halbuki. Ömrün tam orta yerinde hüzün ve mutluluk hep bir aradadır. İkisine de derinden ihtiyaç duyarsınız?

İhtiyarlığa adım atalı çok olmuştu. Gözleri dalgalara takılmış halde, iyi kötü yönleriyle geçmişi düşünüyordu. İnsanlığa karşı pek güveni kalmamıştı. İyilik yaptıkça nankörlük gördüğünü düşünüyor, çoğu kişinin kendisine?enayi? gözüyle baktığını da biliyordu. Fakat karşılıksız iyilik yapmaktan vazgeçmiyordu. Çünkü kendisini hayata bağlayan çok az değerden birisi de, kendisine olan saygısıydı. Onu da kaybederse, herşeyini kaybetmiş olacağına inanıyordu.

belki şiraze, seni sevmekle buldum ayiNelllerin gerisinde meftun oluşu.

- Fustat?ta bulunan falan dostumuzu bilirsin değil mi? diye sorunca;

Sıkıntılara zihnen , manen , maddeten hazırsanız, fırtına çıktığında uyuyabilirsiniz. Hayatınız boyunca.

Dökülmüş yüreğime gökyüzünden yıldızlar.

Gül, gülşende kurulur,

En uzak köşelerdeki en küçük mutluluklar bulaşır ellerine.

?Şimdi tam istediğim gibi oldun. Kendine bir bakmak ister misin?

Beyoğlu Belle Vue'de çalıştığını, adam başına on kuruşa

Bir tüy ki, kapalı geceye, güne

- Çalıştırdığımız insanlara iyi davrandığımızda, onların da müşteriye iyi davrandıklarını öğrendim.

Yıllar önce çalışkan bir adam, ailesini avantajlı bir iş imkanı sağlamak için New York?tan Avustralya?ya götürdü. Adamın ailesinden biri, sirke trapez artisti olarak katılmak veya aktör olma tutkusu olan genç ve yakışıklı oğluydu.

kurmak istemiyorum!? diyor. Alıp başını gitmek istiyor. Minik

ve nostaljik bir gülüşle bana bakmakta olduğunu fark ettim.

2. birbir :))

Çıkmazları çiçeklendir ellerinle...

?Korkuyorsa neylesin?

Nasıl olmuştu da kertenkele bu pozisyonda hiç kıpırdamadan 10 yıl boyunca yaşamayı başarmıştı? Karanlık bir duvar boşluğunda hiç kıpırdamadan 10 yıl boyunca yasamak cok zor olmalıydı. Sonra bu kertenkelenin 10 yıldır hiç kıpırdamadan nasıl 10 yıl yaşadığını düşündü- ayak çivilenmişti!!

Gözlerin gibi berrak değildi.

Dediği gibi;

BAKICI: Bir dakika onu buraya getireyim.

azım Şiraze,

VE DAHASI

Kendimi çektim hayat sahilinin tuzağından...

Unuttum yaprak ne, dal ne demektir

Bir Mayıs gecesi, baharla birlikte, bahar gibi geldin hayatıma. Gecelerin en güzelini yaşattın bana. Şu otuz küsur senelik hayatımda, en mutlu olduğum andı senin yüzünü ilk gördüğüm an. Rabbimin bana verdiği en güzel, en değerli dünya nimetiydin sen Yavrum. Rabbim, senin vasıtanla bana anne olma şerefini hediye etti. Bunun için önce O; na sonsuz şükür, sonra da sana binlerce teşekkür ederim Bebeğim.

Ama adam bilir ki; ?Sevmek bazen vazgeçmeyi de bilmektir...?

ağrıyan dişin

Her Şeyin Sahibine işliyorum secdemi?

Kağıdı aynı yere bırakır. Sabah olunca da çıkıp gider. Bir müddet sonra Cariye temizlik için çadıra geldiğinde ilk iş olarak kağıdı arar. Kağıdı bıraktığı yerde duruyor bulur. Kaparcasına kağıdı alıp okuduğunda heyecanı bir kat daha artar. Halifenin cevabından cesaretlenen cariye, kağıdı çevirip dünkü notunun altına şu cümleyi ekler:

Yavuz eve gidince neler olacağını düşünüyor, bir taraftan da ağrılarını düşünmemeye çalışıyordu. Ve nihayet kapının önüne geldiklerinde arabadan inerek yavaş adımlarla eve yöneldiğinde arkasına dönüp Hatice ana ya baktı. O gelmiyordu. Kendisine baktığını fark edince; - Sen yalnız git oğlum. Yine bir şey yaparlarsa sakın orada durma koş bize gel tamam mı?Ben seni kurtarırım. Hadi yavrum Allah yardımcın olsun. - Her şey için teşekkürler Hatice ana. Sen bana öz annemden daha fazla annelik yaptın hakkını helal et. - Helal olsun yavrum. Helal olsun. Eve iyice yaklaştığında içeri girip girmemekte tereddüt etti. Titreyen eli zile değmiş kısa bir süre sonra da kapı açılmıştı. Kapıyı açan annesiydi. - Gel bakalım. İyileştin demek. Sen sağlıklısın zaten sana bir şey olmaz. Turp gibisin sen. Hadi bakalım geç kardeşini oyala bende yemek hazırlayayım. Birazdan baban da gelir işten. Ürkek adımlarla içeri girdi Yavuz. Kardeşi yine televizyonun karşısındaki koltuğa oturmuş önünde meyve tabağı kumanda diğer elinde, keyfi yerindeydi. Yıllar bu şekilde akıp gitmiş, Kardeşi hasta olduğu gerekçesiyle hep el üstünde tutulmuş, şımartılmış, o ise sağlıklı olduğu için azarlanan, dayak yiyen horlanan, hatta çoğu zaman kardeşinin yapmış olduğu yaramazlıklar yüzünden bile cezalandırılan ikinci sınıf muamelesi gören bir kişilik olarak hayatını devam ettirmişti. Ama sürekli acı çekerek büyümüş okula parasız başkalarının verdiği kıyafetler ve kitaplarla, kar, kış demeden yürüyerek gidip gelmişti. Acılarla yoğrulmuştu yani. Orta okul ve lisede hem çalışıp hem okumuş, okul ihtiyaçlarını kendisi çıkardığı gibi eve de katkıda bulunuyordu. Kardeşi ise iyileşmesine rağmen çelimsiz olduğu için yine el üstüde tutularak servisle gidiyordu okula. Yavuz asla kıskançlık duymuyor, aksine kardeşine çok üzülüyordu. Onun iyileşmesi için sürekli dua ediyor Hatice ana dan ona miras kalan dua yı dilinden düşürmüyordu. Onu kızdıran tek şey anne ve babasının kardeşi ve ona farklı davranmalarıydı. O kadar farklı davranıyorlardı ki, bunu herkes hissediyor çoğu zaman etrafındaki insanların ona acıdıklarını fark ettiğinde ise fazlasıyla üzüyordu ama elinden bir şey gelmiyordu. Bu hal o askere gittiğinde de devam etti. Onu bir kere bile aramadılar. O ise Allah inancı sayesinde onları asla terk etmeyip sürekli hal hatırlarını sordu. Asker arkadaşları Yavuzun anne abasının yaşadığını bile bilmiyorlardı. Akşamları arkadaşlarına ailelerinden gelen telefonlar anons ediliyor, her konuşanda müthiş bir sevinçle geri gelerek, ballandırarak anlatıyorlardı aileleriyle konuştuklarını. O ise bunu bir kere bile yaşayamadı. Geceleri sessizce ağlayarak geçirir, gündüz arkadaşlarına bir şey hissettirmezdi. Tek sırdaşı Rabbiydi. Sadece ona derdini açar ailesinin doğru yolu bulmaları için dualar ederek geçiriyordu gecelerini. Çünkü çarenin sadece onu yoktan var eden de olduğunu biliyordu.

merkezinde bir otelde konferansa katıldı.

Aglayani güldürebilmek, aglayanla aglamaktan daha degerliymis,

Hep ayrı ayrı yöne.

gidecekleri yok" diyerek rektörü iknaya çalıştı. Anlaşılan çare yoktu..

Sen, O' nun gözünden gördün kendini!..

ezer toynaklarıyla anılarımı

yarım kalan bir şiir belki de

Söz, sana yemin sana söz

Fakat hicbirsey bekledigi gibi gitmemis. bulut dönmemis. Kimbilir belkide cesaret edememis dönmeye."Herseyin bitmesini göze alamam " diye düsünmüs.

Sevda nakışlı yıldızlarla örtmesen de üzerimi

bu şarkıyı dinlediğim an güzel:)

Bu düşüncelerle bir aile tablosu yaptım. Babam eve gelince

Ona uzanirken kadife kirmizi bir gül ilisir gözüne ilerde...

Aslı Han, Müslüman olmuştur. Köşklerinin bahçesinde Kerem'le birliktedir. Gece kaçmayı

söylediği parfümü de sürmeyi ihmal etmedi. Birbirlerini sevgiyle kucaklarlarken, Teddy onun kulağına "Bana inandığınız için çok teşekkürler Bayan Thompson, Beni önemli hissetmemi sağladığınız için ve beni böyle değiştirdiğiniz için.." diye fısıldadı.

kib:)

çünkü insan aynı anda hem geçmişte hem an'da hemde gelecekte yaşar,

Boyamalıyım

bir süre sonra, zamanımız daralıyo, son kullanma tarihimiz yaklaşıyo..

Şu anda o kadar mutluyum ki, bunu ifade edebilmem mümkün değil. Aslında bir o kadar da endişeliyim. Bu mutluluğu bozacağımdan korkuyorum. Sana nasıl anlatacağımı bilemiyorum. Öncelikle senden özür dilemek istiyorum. Umarım beni anlarsın. Ne olursa olsun, benim için ne kadar değerli olduğunu bilmeni istiyorum. Seni işyerinde ilk kez gördüğüm gün, öylesine tatlı duygular içerisine girmiştim ki, o gün ne yapacağımı şaşırmıştım. Sanırım ne olduysa bu şaşkınlığım yüzünden oldu. Belki hayatım boyunca normal bir şekilde yapamayacağım bir şeyi, sırfa sana yakın olabilmek için bu yolla yapma cesaretine girdim. Şu anda, bu okuduklarından bir şey anlamamış bir şekilde yüzüme şaşkın şaşkın baktığını tahmin edebiliyorum. Ama inan ki hiçbir kötü niyetim yoktu. Amacım ne seninle oyun oynamaktı, ne de duygularını incitmek. Her geçen gün sana ne kadar yakınlaştıysam, sana ne kadar bağlandıysam, içimde de o kadar yoğunlaşan bir korku oluştu. Çünkü seni gerçekten kaybetmekten korktum. Ama artık benim için de, senin için de böyle bir haksızlığa dayanamıyorum. Bana o kadar sevgi dolu yaklaştın ki, hep bu sevgine layık olmaya çalıştım. Senden her ayrılışımda, her tarafta gülümseyen yüzünü, gülen gözlerini gördüm. İşte ben de bu gülen gözlerde ve seven kalbinde kaybettim kendimi. Şimdi kendimi bulabilmem için lütfen yüzüme bak."

Yaşanmış olan bir trajedik anı...

Ajanlar süratle ormana dalarlar. Yarım saat sonra telsizle bildirirler: ?yakaladık geliyoruz?. Biraz sonra gözükürler. Hırpalanmış ve bitkin bir haldeki bir ayıyı kollarından tutmuşlar sürükleyerek getirmektedirler. Ayı bir taraftan da bağırmaktadır:

direniyordu.

Bir güvercin gibi yorgun uzaklardan yar.

CAN: Bilmem?. Ama keşke bu evin sahibinin oğlu olsaydım?

"Birşey değil. Güzel bir pazarlıktı. Hoşçakalın."

Daha sonra anne ve baba şefkatini bile gölgede bırakacak gülümseyen bir yüz ve bal gibi bir sesle iki günden beri boğazlarından aşağıya tek lokma geçirmemiş olan öksüz yavruları yemeğe oturttu; eli tutmayanlara kendi eli ile yemek verdi.

sonsuza dek masmavi...

- Dua etmeyi denediniz mi? diye atıldı çocuk. Ümidinizi sakın kaybetmeyin!.

- "O zaman, şimdi senin rahat rahat oturma sıran ve

Arkası yarın gibiydi,

"Bu adam canıma yetti. Elli yıldır bezdirdi hayattan..." Sonra uzunca bir sessizlik oldu mahkeme salonunda... Sessizlik, bu tür haberleri her gün manşet yapan gazetecilerden birinin flaşıyla bozuldu. Kim bilir nasıl bir manşet atacaklardı, yaşanmış elli yılın ardından. Çok sayıda gazeteci izliyordu davayı... Kadın neler diyecekti? Herkes onu dinliyordu. Yaşlı kadının gözleri doldu anlatmaya devam etti. "Bizim bir sedef çiçeği vardı çok sevdiğim... O bilmez... Elli yıl önceydi... O çiçeği bana verdiği çiçekler arasından kopardığım bir yapraktan tohumlamıştım, öyle büyüttüm. Yavrumuz olmadı, onları yavru bildim. Bir süre sonra çiçek kurumaya başladı. O zaman adak adadım. Her gece güneş açmadan önce, bir tas suyla sulayacağım onu diye... İyi gelirmiş öyle dediler. Elli yıl oldu, bu adam bir gece kalkıp bir kere de bu çiçeği ben sulayayım demedi. Zaten ben sulayacağıma dair adak dilemiştim, o sulasa olmazdı ama ondan bunca yıllık evliliğimizde bir tek şey istedim. Uyuya kalırsam beni uyandırmasını.

Avuçlarınız terler kaldırım taşlarını sayarken.

Hak ile yeksan. Bir anda toz duman.

anlamsızdır elvedaların...

ÖĞRETMEN: Gördüğünüz gibi hiç biriniz milyarlarca paraya rağmen bir organınızı bile satmıyorsunuz. Demek ki bu organlarınızın değeri çok çok fazla. Örneğin çok çok zengin olan bir insan ölmek üzereyken, birazcık daha yaşamak için, bütün servetini vermeye razı olur. Yani anlıyacağınız önemli olan sağlıktır. Sağlık ve huzur! Nice insanlar vardır ki, servet içinde yüzüyorlar, ama mutsuzlar!

Adamın birisi tavuklardan korkmaktadır. Yakınları adamı bir psikologa götürüler. Doktor sebebi öğrenir. Adam kendisini mısır tanesi zannetmektedir. Doktor adamı ikna etmek için bir-kaç seans düzenler. Sonunda adamı mısır tanesi olmadığına ikna eder.

Şafaklar çiçek sunar ellerine

Adam, gözlerini hafifçe kısarak denileni yaptıktan sonra, cebinden bir kağıt para çıkartıp teşekkür ederken fark etmiş onun kör olduğunu. Çocuk ise, konuşurken bir anda sözlerini yarıda kesmesinden anlamış, adamın kendisini fark ettiğini.

- Gülerken hep ne zaman ağlayacağımı merak ettim.

dediğiniz zamanlarınız oldu mu.

İnsan müteşabih bir ayet,

Her nağmesi bin burukluk.

birşeyler not ediyordu sürekli. Pencereden bakan kediler, hepsi başka başka biçimde?miyav?lıyordu.

Ay ışığında.

Zaten şu kadar kısa bir yoldan geliyorum dedi ve yüz metre ötedeki dev bir meşe ağacını göstererek Zahmet etmenize gerek yok... dedi. İki üç adımlık yolum kaldı.

Bakma bana.

E. A. POE

Aile endişe ve merak içinde, doktorun bir şeyler söylemesini bekliyor, ama doktordan ses çıkmıyordu. Bense, gencin midesini yıkayacağımızı düşünüyordum.

Hazreti Fatıma babasının müjdesini bildirdi:

Bu hareket orada bulunan ve dinleyenlerin dikkatlerini celbetti. Hepsi kendi kendilerine, neden halifenin konuşma esnasında, elini gömleğine götürüp, hareket ettirdiğini soruyorlardı.

Bir an durakladı yutkundu, gerçekten çok zor konuşabiliyordu.

Yahya Efendi değirmenciye;

Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,

Bir lise öğretmeni bir gün derste öğrencilerine bir teklifte bulunur: "Bir hayat deneyimine katılmak ister misiniz?" Öğrenciler çok sevdikleri hocalarının bu teklifini tereddütsüz kabul ederler. "O zaman" der öğretmen. "Bundan sonra ne dersem yapacağınıza da söz verin" Öğrenciler bunu da yaparlar. "Şimdi yarınki ödevinize hazır olun. Yarın hepiniz birer plastik torba ve beşer kilo patates getireceksiniz!" Öğrenciler, bu işten pek birşey anlamamışlardır. Ama ertesi sabah hepsinin sıralarını üzerinde patatesler ve torbalar hazırdır. Kendisine meraklı gözlerle bakan öğrencilerine şöyle der öğretmen: "Şimdi, bugüne dek affetmeyi reddettiğiniz her kişi için bir patates alın, o kişinin adını o patatesin üzerine yazıp torbanın içine koyun." Bazı öğrenciler torbalarına üçer-beşer tane patates koyarken, bazılarının torbası neredeyse ağzına kadar dolmuştur. Öğretmen, kendisine "Peki şimdi ne olacak?" der gibi bakan öğrencilerine ikinci açıklamasını yapar: "Bir hafta boyunca nereye giderseniz gidin, bu torbaları yanınızda taşıyacaksınız. Yattığınız yatakta, bindiğiniz otobüste, okuldayken sıranızın üstünde? hep yanınızda olacaklar." Aradan bir hafta geçmiştir. Hocaları sınıfa girer girmez, denileni yapmış olan öğrenciler şikayete başlarlar: "Hocam, bu kadar ağır torbayı her yere taşımak çok zor." "Hocam, patatesler kokmaya başladı. Vallahi, insanlar tuhaf bakıyorlar bana artık." "Hem sıkıldık, hem yorulduk?" Öğretmen gülümseyerek öğrencilerine şu dersi verir: "Görüyorsunuz ki, affetmeyerek asıl kendimizi cezalandırıyoruz. Kendimizi ruhumuzda ağır yükler taşımaya mahkum ediyoruz. Affetmeyi karşımızdaki kişiye bir ihsan olarak düşünüyoruz, halbuki affetmek en başta kendimize yaptığımız bir iyiliktir.

GÜL İNSANDA

Koltuğunda duramıyor, oraya buraya dönüyor. Hikmetli sözler söylüyor. Hayvanların gündüz, insanların gece yediği zaman gelecek, diyor. Kundurasını tamir ettiren ihtiyar, vah o gün halimize, diyor. Oysaki halimiz öyle değil mi? Halimize vah değil mi? Hayvanlar gündüz, insanlar gece yemiyor mu? Bunun için insanların sağlığı bozulmuyor mu? Keykavus Kabusname?de akşam yediden sonra yemek yiyenin aklına şaşarım demiyor mu?

Ben bu hayatta en çok oğlumu sevdim...

Anne, çocuğunun saçlarını okşadıktan sonra bana dönerek:

dostları olmalı ruhunun ve zihninin sınırlarını zorlayacak..!

Anlatır hep bu ayrılıklardan bu Ney.

3,5 milyon dolarlık kemanla, yazılmış en karmaşık eserleri çaldığını

Rüzgarın fısıldadığı kelimelerin Mesude?nin yüreğindeki manaları beyanındadır;

Aşkı sonsuz kılan rüzgarla bir

Annesi Abdulkadir için yol hazırlıkları yaptı. En sonunda da oğluna lazım olur diyerek, 40 altını kaybetmemesi için bir kese içinde yeleğinin koltuk altına dikti. Sonra oğlunun gözlerinin içine bakarak şöyle dedi;

belki şiraze hep belki?

Merak ettim, tekrar sordum: "Trenden sizin bir yakınınız mı inecek?"

Aralarından biri.

Bir insani hayatindan sonsuza kadar cikartmak zorunda kaldin mi hic?

-"var efendim. sizden isteğim birinci kareyi 1 pirinç tanesi koyunuz. 2. kareye 2

saadet kimyasına banmamışsa eğer... perçemi

ama hepsinden öte barajın karanlık sularına düşmeyen silüetinin yakamozlarıyla kutsanan en derin kalp yangınımın kış gecesi var gül şiraze.

Kendini bildi bileli mor menekşeyi çok severdi. Çocukluğunun geçtiği ikikatlı evin bahçesinde bahar geldiğinde mor mor açar, mis gibi kokarlardı.. Annesi mor menekşeleri hep duvar kenarına dikerdi..

Bir hattatım

etmis.'Istediginiz kadar su icebilirsiniz.'

adınla herşey

savurur hayat kül eyler seni

kizilderili usteler hayir duyuyorum der..

Güç istedim... Ve Tanrı, beni güçlü yapmak için karşıma zorluklar çıkardı.

Adı eylül, melalin rindane sevgilisi

Orada türbeyi bekleyen türbedara;

SADIK DAĞDEVİREN

Şimdi mahyalar azaldı. Ayrılık hislerimiz gökyüzüne ışıkla pek nakşedilemiyor. Ama teravih namazına gidenler, bu duygularının yanık müezzin seslerinde billurlaştığına şahit olabiliyorlar.

Mutluluğu saklamak kolay değilmiş çünkü

Önce dünya haritasını küçük parçalara ayırdı ve oğluna "eğer bu haritayı düzeltebilirsen

Kar taneleri bir külçe ağırlığında yeri hedeflediğinde yıkılır çocuğun kardanadam hayalleri.

Yavuz Sultan Selim Han, Mısır'ı fethettiğinde bir süre orada kalır. İdareyi eline alıp kendi hakimiyetini yerleştirmek için bu elzemdir. Bu sırada bir çadırda kalıyor. Çadırı süpürüp temizleyen, yemeği yapan Mısırlı bir cariye vardır ki, Yavuz Selim Han sabah çıkınca, cariye geliyor, akşama kadar çadırı temizleyip yemekleri hazırlayıp gidiyor, akşam olunca da Yavuz Selim Han çadırına dönüyor. Cariye nasıl olduysa bir kaç defa Yavuz Sultan Selim Hanı görür ve Ona aşık olur. Lakin umutsuz bir aşk. Zira bir tarafta koskoca Cihan Padişahı Halife-i Ruy-i Zemin, diğer tarafta basit bir cariye... Fakat cariyenin aşkı dayanılmaz boyutlara ulaşıp da kalbine sığmaz hale gelince, ne yapacağını bilemez halde Halifeye açılmaya karar verir. Lakin aradaki uçurum cariyeyi iyice çıkmaza sokar ve kararsız hale getirir. Bir yandan aşkının dayanılmaz baskısı, diğer yandan aradaki devasa farkın kendini engellemesi arasında bocalayan cariye Halifenin karşısına çıkma cesaretini kendinde bulamadığından, yazıyla ilan-ı aşk etmeye karar verir. Ve üç kelimelik bir not yazarak Halife hazretlerinin yatağına bırakır. Notta sadece üç kelime yazılıdır:

Benim içime yağmur

Monna Rosa seni görmemeliyim.

emzirmiş

Ve şaşıyor çocuk ay yürüdükçe

Kucuk;doktoru yanlis anlamis, ablasina vucudundaki butun kani verip olecegini sanmisti?

İhtiyar adam, yakın gözlüğünü çıkardı ve içinden yavaş yavaş okudu.

Adam üşenmez kalkar Hacı Bektaş dergahı'na gider ve Hacı Bektaş Veli'ye, Mevlana'nın kurbanı kabul ettiğini söyleyip bunun sebebini bir de Hacı Bektaş Veli'ye sorar.

ki Şiraze, baktığım her şeyi sana benzetecektim

ANCAK BÖYLE HİSSEDEBİLİRİZ KALICI GÜZEL ANLARI

Annesinin ağzı açık kalmıştı. İlkokul 4. sınıf öğrencisi kızının olgunluğuna hayran kalarak

yaşam bir canavar tekne

İşçilerin başındaki adam kasketini çıkardı ve yaşlı kadını saygıyla selamladı:

Annesi ise;

-Bu zat benim yerime kalır, o zat Hz peygamber efendimizin en iyi arkadaşlarından, daha yaşarken cennetle müjdelen Amr ibni Asr? dan başkası değildir. Hz Ömer Amr?a dönerek

hoşbulduk yüreği engin dost :)) nasılsın görüşmeyeli?

Cihan padişahı emir veriyor, herkes düşünsün, buna ince bir şekilde cevap vermemiz gerekir. Ve cihan padişahı yine çözümü kendisi buluyor. Aynı şekilde değerli mücevher ve kumaşlarla süslü bir sandık hazırlatıyor. İçine o zamanın Osmanlı İstanbul"unda imal edilen gül kokulu en nadide lokumlardan bir kutu hazırlatıyor, en altına da küçük bir pusula ve bir satır yazı. Gönderiyor. Şah sandığı açıyor. Açtıkça güzel bir koku ve en altta bir kutu lokum. Anlam veremiyorlar tabii. Bizim elçi yiyor önce, sonra oradakilere ikram ediyor.

Hayatın taptaze öğrencisi hayat dersi verir bir gün. Bir çırpıda ortaya koyduğu ama aslında ustaca dirilmiş bir cümleyle? Her şey anlamlı bir bütünün parçası olup oturur yerli yerine; hikmet gereğince.

- Bugün sen benden üstün haldesin. Eğer bir belaya uğrasan, benim ismimi söyleme..

Yarim, yağmur yüreklim

- Eğer ben yalan söylüyorsam, yalan söylediğim için kadılık yapamam, çünkü yalancıdan kadı olmaz. Eğer "yapamam" dediğim zaman doğru söylüyorsam, sözümün gereği olarak kadılık yapamam. O halde her iki halde de kadılık yapamam,

'Strese girenin imanından şüphe ederim!' demişti babam.

İşsiz güçsüz bir ırgattan pek de farklı değilmişim meğer.

şiraze

Saatlerce süren yorgunluğumuzdan eser bile kalmamış, bize nasıl teşekkür edeceğini şaşıran o ailenin mutluluğu karşısında gözlerimiz dolmuştu.

yol ayrımlarında kim önde

Eve dönerken, kaç tane ben var diye düşünüyorum. Onlarca mı, yüzlerce mi. Hayır diyorum kendi kendime, belki herkes gibi ben de isyan ediyorum. Kaç tane beni yaşıyorum, kaç tanesini unuttum acaba, kaç tanesi öldü. Yoksa hep bir miydim. Bir anda, sanki tüm sevgi çiçekleri, bir telefonla içimde beliriveriyor. Değer verdiğim bir insan benimle mutlu oluyor, ben de onunla. Sonra anlıyorum ki, asıl tutunulması gereken, o unuttuğumuz sevgiler. Aslında hep içimizde olan, mızıkçı bir çocuk gibi bizimle saklambaç oynayan sevgiler. Yok olduğunda bizi binlerce yalancı parçaya bölen, bulunduğunda ise bizi bir yapan unutulmuş sevgiler. Anlıyorum ki artık unutulanları, hatırlamanın, yaşamanın, içinde bir olarak hissetmenin vakti geldi de geçiyor. Farkındalık...

"Abdürrahim! Bekçinin arkadaşlarınla alay ettiğini görüyor musun?" diye sordu.

Ki ben Monna Rosa bulurum seni.

Gök alçalmış deniz

Bir Bebeğin Hikayesi

Soluğunu solumak gerek

Gemi onlarla beraber alt üst olur. Delikanlının dışında hepsi boğulur. Döner. Padişah:

Şunu her zaman hatırla;

Ayrılınca birbirinden gövdeler;

Simdi ölüyorum ve artik korkmam için hiçbir sebep yok.. Iste gerçek.. Ben tuzlu kahve sevmem. O garip ve rezil bir tat.. Ama seni tanidigim andan itibaren bu rezil kahveyi içtim. Hem de zerre pismanlik duymadan. Seninle olmak hayatimin en büyük mutlulugu idi ve ben bu mutlulugu tuzlu kahveye borçluydum. Dünyaya bir daha gelsem, herseyi yeniden yasamak, seni yeniden tanimak ve bütün hayatimi yeniden seninle geçirmek isterim, ikinci bir hayat boyu daha tuzlu kahve içmek zorunda kalsam da.."

Sen kendini bilmezsen,

Cok gecmeden daha önce hic görmedigi günesin yanına gitmis... Ondan yansıtması icin biraz daha ısık istemis. Günes ısık yerine sevgisini vermis yıldıza...

sevgiisiz soysuz kalarak..

parlayan sarı saçlar, ben ve Natalya

tanelerinden biri yerinde kalırken diğeri biraz uzağa savrulmuş. Çok

içimde hiç dinmeyen bir fısıltı olarak kalacaksın

YÜREK, AZİM, SEVGİ, İLKELERİ DÜRÜSTLÜKTÜR BUNU YAPTIRAN KENDİNE SAYGI, TOPLUMA SAYGIDIR.

çoktan çekip gitmiştin aramızdan

Hayat ibretlik hikayeleri içinde barındırır. Önemli olan o hikayeleri "kalp gözü"yle görebilmek!!!

-Tamam anne selam söyle, ben de mis gibi kokuların geldiği, dünya da en çok değer verdiğim bir dünya güzelinin kapısındayım.

nadirliğim mekan kadar,

geçmediğini sorarlar. Kars'a doğru gittiklerini, ancak dört ay olduğunu öğrenirler. Yolda yine turna

Yaz kendini anlatırken yaprak yaprak

Çocuk babasına dönüp?Ne oluyor böyle? diye soruyor.

Tarlanın ilk sahibi ise daha başka düşünmektedir. O da şöyle söyler:

Tuz ve Su

Mır/ıl/tı tercüme istemez.

ifadelerle hızla yoluna devam eder.

Gözlerim birden arkadaşımın boya kalemlerine takıldı. Her türlü renkten ispirtolu boya kalemleri vardı arkadaşımın. Keçeli kalem diyordu öğrenciler. Çam ağacını en güzel renklerle resmetmeliydim. Kimseden bir şey isteme alışkanlığım yoktu. Hatta o güne kadar birisinden bir şey istediğim vaki de değildi. Ama istemeliydim. Çam ağacının hatırı için bu fedakarlığı yapmalıydım. İnsan sevdiği için nelere katlanmaz ki? Kimi kurşunkalemiyle, kimi de rengarenk boya kalemleriyle işe koyulmuştu bile. Herkes hararetle çam ağacının resmini yaparken ben öyle duramazdım. Kurşunkalemle çam ağacının resmini yapmak içimden gelmedi. Yakışmazdı. Olmazdı. İnsan sevdiğini böyle resmeder miydi hiç? Çekinerek yaklaştım arkadaşıma:

- Bunu bir gemiye bindirin, denizin ortasına getirin ayağına taş bağlayın, dininden dönerse serbest bırakın, yoksa denize atın, der.

Yaşamak,

Yetmez mi ki, bu sana... Yeter, yeter dedim. Dedim ama..

Genç adam her gün ibadet için kiliseye gidiyor ve ibadet ediyordu ve Allah?a onun hayatını bağışladığı için dua ettikten sonra, beyin huzurunu sağlamasını istiyor ve onun gözünde, iyi bir insan olması için şükran duasını ediyordu.

birazcık anlayışı vardı zeki idi.

İnsanlara beklediklerinden fazlasını verin ve bunu isteyerek yapmaya çalışın. unutmayın ki kendine saygı, başkalarına saygı ve her haraketinizin sorumluluğu elinizdedir yaşam bambaşka bir duygudur.

ile evlenmek için kızın babasından izin almak üzere yaşadıkları şatoya

"Çocukken deniz kenarinda yasardik. Hep deniz kenarinda ve denizde oynardim. Denizin tuzlu suyunun tadi agzimdan hiç eksilmedi. Bu tatla büyüdüm ben.. Bu tadi çok sevdim. Kahveme tuz koymam bundan. Ne zaman o tuzlu tadi dilimde hissetsem çocuklugumu deniz kenarindaki evimizi ve mutlu ailemi hatirliyorum. . Annemle babam hala o deniz kenarinda oturuyorlar.. Onlari ve evimi öyle özlüyorum ki.."

Acı, doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden.

Ve gece olunca bir buğday çuvalını sırtına alır abisinin ambarına gizlice bırakır döner. Sabah olur bu sefer diğer kardeş şöyle düşünür.

Delikanlı, kızın isteğini yerine getirmiş olmanın heyecanıyla yolda koşarken, ayağı bir taşa takıldı. Kendisi bir tarafa, mendil icindeki kalp bir tarafa fırladı. Canının acısından, ağzından ister istemez "Ah anacığım!" sözleri döküldüğünde annesinin tozlara bulanan ve hala soğumamış olan kalbinden bir ses yükseldi:

And dreams hang in the air

Buğulanan camlara usulca

Yüce Rabbin Lutfettiği Genç

Bu yüzdendir ki; her kim mutluluğu başka yerlerde ararsa, her zaman mutsuz olmaktadır.

Savunmasızsınızdır.

Sakla o masum yüreğini

Zaten her seyi önceden planlamayı ve yapmayı severdi,

Taşın boyanmasıydı adet olan, sıra boyamalara geldi. Yontucunun, kullandığı boyalara güveni sonsuzdu.

Belki de bir sevda uzak ve derin

Sonunda gitti, ölerek ve öldürerek beni.

?Meleğin sana hep benden bahsedecek ve bana giden yolu sana öğretecek. Böylece tehlikelerden de korunmuş olacaksın.?

New York'ta yasayan bir öğretmen, Lise son sınıfındaki öğrencilerinin "diğer insanlardan farklı özelliklerini" vurgulayarak onurlandırmaya karar vermiştir. California Del Mar'dan Helice Bridges tarafından geliştirilmiş süreci kullanarak, her bir öğrencisini teker teker tahtaya kaldırdı. İlk önce öğrencilere sınıf ve ke... ndisi için ne kadar özel ne kadar özel olduklarını belirtti. Sonra her birine üzerinde altın harflerle"Siz çok önemlisiniz" yazılı birer mavi kurdele verdi. Daha sonra kabul görmenin toplum üzerinde ne gibi etkileri olacağını anlayabilmek amacıyla sınıfına bir proje yaptırmaya karar verdi. Her bir öğrencisine üçer tane daha kurdele verip, onlardan bu töreni gerçek dünyada devam ettirmelerini istedi. Öğrenciler, daha sonra sonuçları takip edecek, kimin kimi onurlandırdığını tespit edecek ve bir hafta boyunca sınıfa bilgi vereceklerdi. Çocuklardan biri, gelecekteki kariyer çalışmaları için kendisine yardımcı olan yakınlarındaki bir şirketin üst düzey görevlisini onurlandırmış, adamın yakasına mavi kurdeleyi iliştirmişti. Ardından, iki tane daha kurdele vermiş ve ; "Sınıfça bu konuda bir projemiz var. Sizden onurlandırmanız için birini bulmanızı istiyoruz. Onurlandırdığınız insanlara ekstra kurdele de verin. Böylece onlarda bu projenin devam etmesi için başkalarını bulabilirler. Daha sonra, lütfen bana ne olduğu konusunda bilgi verin" diye rica etti. O gün üst yönetici, süratsiz biri olarak bilinen patronunun yanına gitmeye karar verdi. Patronun odasına girdi ve onun "iş dünyasında bir deha olduğundan ötürü" onu takdir edip örnek aldığını söyledi. Bu mavi kurdeleyi yakasına takması için izin verip vermeyeceğini sordu? Şaşkına dönen patron ; " Tabi ki " şeklinde cevap verdi. Yönetici de mavi kurdeleyi, patronun tam kalbinin üstüne, ceketine iliştirdi. Ekstra kurdeleyi verirken de ; "Bana bir iyilik yapar misiniz?... Siz de bu kurdeleyi onurlandırmak istediğiniz birine verir misiniz?... Bunu bana veren çocuk, okulda bir proje yaptıklarını söyledi. Bu kabul görme töreninin devam etmesi gerekiyormuş. Böylece "bunun, insanları nasıl etkilediğini belirleyeceklermiş..." Dedi... O gece patron evine geldiğinde, on dört yaşındaki oğlunun yanına oturdu. "Bugün inanılmaz bir şey oldu" dedi."Ofisteydim. Üst düzey yöneticilerimden biri içeri geldi, bana hayran olduğunu söyleyip, "iş dünyasında bu kadar basarili olduğum için" göğsüme bu kurdeleyi iliştirdi... Bir hayal etmeğe çalış... Benim bir dahi olduğumu düşünüyor..."Siz çok önemlisiniz" yazılı bu kurdeleyi tam göğsümün üstüne takti. Bana ekstra bir kurdele verdi ve onurlandıracak başka birini bulmamı istedi. Arabayla eve gelirken, bu mavi kurdeleyle kimi onurlandırabileceğimi düşündüm ve aklıma sen geldin... Ben "seni" onurlandırmak istiyorum. Günlerim aşırı yorucu geçiyor. Eve gelince sana pek ilgi gösteremiyorum. Bazen derslerden aldığın notları beğenmeyince veya odanı toparlamayınca sana bağırıp çağırıyorum... Oysa bu gece bir şekilde buraya oturup, sana benim için ne kadar farklı ve özel olduğunu söylemek istedim. Annen gibi sen de benim hayatımdaki en önemli insansın. Sen mükemmel bir çocuksun."Seni seviyorum" diye devam etti... Şaşkına dönen çocuk simdi ağlamaya başlamıştı... Bütün vücudu titriyordu... Basını kaldırdı, gözleri yas içinde olarak babasına baktı, ve : "Yarin intihar edecektim" baba, dedi..."Baba, ben senin... çünkü ben senin... beni hiç sevmediğini... beni hiç önemsemediğini düşünüyordum... Ama artık her şey çok farklı. Sen baba, su an... oğlunun hayatini kurtardın!..."

derdim bitecekti. Biliyorum ki sen bahceyi benim icin hallederdin.

Hatice ana gözyaşları içinde bir yandan dua ediyor diğer yandan da Yavuz?un yaralı vücudunu okşuyordu. Her kafadan bir ses çıkıyordu. - Hastaneye gerek yok aslında çocuk bu toparlar kendini - Nerde kaldı bu ambulans? - Neden dövmüşler yine bu çocuğu? En sonunda öldürecekler bu biçareyi. - Bunlarda insaf yok canım. Hiç insan kendi evladına bunu yapar mı? Zavallı çocuğun haline bak. Vicdansız bunlar vallahi vicdansız. - Öz değildir belki de ne biliyoruz ki? Bak diğerine yapmıyor. - Öz canım ben biliyorum. Senelerdir komşuyuz. Ama Fatih?i hasta, Yavuz da sağlıklı ya sanki onun intikamını alıyorlar bu zavallıdan. - Bu çocuk ne yapsın canım? Bumu hasta yaptı diğer evlatlarını? Kaç senedir komşularıyım bu çocuğa bir kere sarıldıklarını görmedim ikisinin de. Ama Fatih?i şımartıyorlar. Oda gün gelir başlarına bela olur. Belli mi olur hayat bu belki de dövdükleri bu zavallıya muhtaç kalırlar. Diğeri hasta diye tepelerine çıkarıyorlar. Ya bu çocuk sakat kalsa şimdi ne olacak? Hatice ana konuşanlara sinirli bir şekilde bakıp söylenmeye başladı; - Bırakın dedikoduyu telefon açın da çabuk gelsin şu ambulans. Hatice ana şefkatle baktı gözleri yarı aralanmış bitkin bedene. Çok kısık bir şekilde hala mırıldanıyordu. - Anne beni kurtar. Anneciğim çok canım acıyor. Baba ne olur yapma. Bunları duydukça Hatice ananın gözyaşları kucağındaki yaralı bedene doğru akmaya başladı. Aradan birkaç dakika geçmişti ki ambulansın sireni acı acı çalarak yanlarına kadar gelmişti. Görevliler araçtan hızla inip yerde kanlar içerisinde yatan Yavuzu sedyeyle ambulansa bindirerek yine aynı acı sesle uzaklaştılar oradan. Yavuz?un yanında ne kurtarması için hala yalvardığı Annesi vardı, ne de onu bu hale gelene kadar döven babası. Hiç biri yoktu yanında. Onu defalarca bu şekilde dayaktan kurtaran Hatice ana vardı yanında. Yaşlı kadının eli minik, ürkek ve titreyen eli kavramış ona güç veriyordu. - Tamam yavrum geçti. Hastaneye gidiyoruz. İyileşeceksin merak etme. Ambulansın içinde doktor yarayı temizlerken Yavuz gözlerini hafifçe araladı. Karşısında müşfik bir şekilde ona bakan Hatice anayı görünce buruk bir tebessüm kondurdu kan içinde kalan yüzüne.

Cesur bir öğrenci ayağa kalkar ve yanıtlar.

- Bu mahsulü abimle böyle paylaşmam doğru değil. Abim evli barklıdır. Çoluk çocuğu var. Sorumluluğu var. Ben ise bekarım.

Bulut biraz safmıs, kimseyi kıramazmıs. Yıldız ise bulut için elinden gelen herseyi yapabilir, herkese meydan okuyabilirmis. Zaten onun icin bir bulut, birde cok sevdiği dostu peri varmıs. Bir derdi oldugunda gider periye anlatırmıs. Ama nerden bilebilirmis ki perinin birgün bunların hepsini yıldızla bulutun ayrılmaları icin koz olarak kullanacagını?

İSKENDER PALA

Bugüne kadar hiç sevgilinizin olmaması da değildir.

Bizleri var eylemiş.

Akşam eve giderken, kazandığı paranın bir parçasını her zaman köşe başında oturan fakir adamın şapkasına bıraktı.

Burada yağmur yağıyor

Sultan bunun üzerine o delikanlının tutulup derhal şehir meydanına getirilmesini orada saçlarından bir atın ayağına bağlanıp bedeni paramparça olana dek sürükletilmesini ferman etti. Halk yürekleri parçalanarak meydana toplandılar göz yaşları toprağı kızıl güllere benzetmekteydi. Ve nihayet sultan da kızı uğrunda can feda edecek olanın halini görmek istiyordu. Herkes hazır olunca bir asker delikanlının saçlarından tutup hazırlanan atın ayağına bağlamak üzere sürüklerken aniden kurtuldu ve padişahın huzuruna koşup eteğine yapıştı:

Bir kedi yalanarak baktı gözünün içine

hiç çocuk olmamışım gibi geliyor bana, hepsi bir rüyaydı başladı bitti havasında

Gerçekleri sırtlayıp taşıyamayacak kadar ağır.

güneş ışığı saçlarımı doldurur

"Here's a telegram sir," "Jim died today."

. Peygamberimiz buyuruyorki:

- Allah haramdan kaçanı her zaman ve her durumda korur mu?

gül çarpık

Hayvancik saatlerce aci icinde kivrandi, bagirdi kendi dilinde.

Babasına gidip söylemiş. Babası onu yeniden tahta perdenin önüne ürmüş. Gence "bugünden başlayarak tartışmayıp kavga etmediğin her gün için tahta perdelerden bir çivi çıkart " demiş. Günler geçmiş. Bir gün gelmiş ki her çivi çıkarılmış.

deprem anında sobanin taşların üzerine yıkılmasını sağlayarak yangin

Hayatın Olayların, Gidişatın Farkında

Toplantı tamamlanarak sona erdi. Araştırıldıktan sonra belli oldu ki halifenin, kendisinden öncekilerin Beytülmaldan yaptıkları israfı telafi etmek ve müslümanların Beytülmalın gözetlemek için, bir taneden fazla gömleği olmadığı için yeni yıkanmış gömleğini tekrar aynısını giymişti şimdi de, daha çabuk kurusun diye, hareket ettiriyordu.

-Nereden buluyor bunları? demeye başladı.

Dekor tamamlanmıştı. Yusuf şimdi, sadece yirmi yıl misafir olduğu evlerinin salonunda upuzun yatıyordu. Üzerinde, piknikte giydiği gibi beyaz bir elbise, hemen yanında Abdulvahab hazretlerinin tepeye diktiği sancağı hatırlatan bir bayrak vardı. Zuhal Hanım ise yirmi yıllık misafirinin gidişine gözyaşı döküyordu.

Eşini, çocuklarını, anneni, babanı, nişanlını memnun etmek için nasıl da çırpınırsın?

``Korkma, ben yandığım sürece öteki mumlarıda yeniden yakabiliriz, ben UMUT`um!``

Sadece ateş alır olmuş...

ölürken de aynı avuçların -Her şeyi bırakıp gidiyorum işte-dercesine

Adam, daha da çok sinirlendi: "Benim senin saçma oyuncaklarına ya da

Karlı caddelerin kıyısında açmış ayın ondördü zambaklar bilir sabrı, nur-ı aynım, altın şehirlere uçan ebabiller bilir.

Resulullah : - "Sizin bu cariyeniz gecikmiştir, onu muahaza etmemeniz için size rica etmekten ötürü buraya geldim."

hepinize güzel bir yarın dileği ile:)

Günler günleri kovaladı bizim sevgimiz dahada arttı.

Bu olayı okuduktan sonra, Ruskin öğrencilerine böyle birinin bakımına üstlenmek isteyip istemediklerini sordu.

Mutlu Yıllar

'Siz Allah'ın nimeti olan hurma ve üzümü nasıl olur da çaya katarsınız!

"Bu gün oynamak zorundayım."

Sonunda bir köylü çıkageldi. Saraya meyve ve sebze getiriyordu. Sırtındaki küfeyi yere indirdi, iki eli ile kayaya sarıldı ve ıkına sıkına itmeye başladı. Sonunda kan ter içinde kaldı ama, kayayı da yolun kenarına çekti. Tam küfesini yeniden sırtına almak üzereydi ki, kayanın eski yerinde bir kesenin durduğunu gördü. Açtı. Kese altın doluydu. Bir de kralın notu vardı içinde. "Bu altınlar kayayı yoldan çeken kişiye aittir" diyordu kral.

Kızların anasına:

salla beni, gözlerime çöken uykunun tadına bakayım, hiçbir uyku tam değil Şiraze

Gelirken azığımızıda al

daha araba kullanmayı düşünmüyorum!? Kızım sakince gülümsedi

istediler, ama o devam etti: Onu sevmiştim!

Çocuk sokağın kıvrımından ucu görünen evine bir göz attıktan sonra?neden? diye soruverdi. Annesinin Madam?la konuştuğunu görmesini istemiyordu.

Ve karanlık çöker kızıl saçlarınıza.

Su'yun en sade yerlerini aldığını sonrasında utanarak görürsün, zamanın uydurma yenilgilerini döndürüp durdurduğunu da.

etmeden beklemişler. Böylece umutla sevmeyi öğrenmişler. Yıllar geçmiş ama

Ve gözlük camınızın yaprakları dökülür.

))0102sspk:kpss2010(( KeLeBeK EtKiSi Facebook Paylaşım Grubu

Ne kağıt isterim, ne kalem;

ÖĞRETMEN: Şimdi ne düşünüyorsun?

gördüm ben!

Çocuk sessizce geri döndü. O ana kadar balonlardan

İşte ev sahibi böyle biriydi.?

Rahip yaklaştı: Kendinizi nasıl hissettiğinizi biliyorum, ama gitme

bakıyordu. Rahip

- "Siz, hiç elleri kendi ceplerinde olan bir bankacı gördünüz mü?"

Ey Rabbim, senin sonsuzluğunda tükenmek. Senin büyüklüğün karşısında yok olmak istiyorum. Öyle bir yok oluş ki, bin doğuşa bedel. Ruhumdaki gökkuşağı karışmış kalmış. Neticede gri bulanık bir renk çıkıvermiş meydana. Kim bilir belki de bu bulanıklık daraltıyor ruhumu. Sıkıntılar, zorluklar geliyor peşi sıra ve ben biliyorum ki, Sen!. Kimseciklerin bilmediklerini bilen, görmediklerini görensin. Muhakkak ki Sen, her şeye gücü yeten yegane sahibimizsin..

sahile indik, iyot kokularında boğazın seyrinde, şımarıklığımızla çostuk birazcık da güldük

Böyle üstüme gelme!..

Estetik ameliyatı siz mi yaptınız?

Isınmalı, tutuşmalı

Babam şu sıralar biraz sıkıntılı. Para sayıyor. Bugün yarın dükkanın kirası ödenecek. Biraz da toptancılara para verilse iyi olur. ?Git git her şey zorlaşıyor? diyor. Hayatın tadı tuzu kalmadı. Şadırvanı, evlerimizdeki havuzu doldura doldura dolaşan suyumuz kesileli beri babamın kafası yerinde değil. Bağlar, bahçeler gibi onun da yüzü, rengi sararıp soldu sanki. Uzaktan kepçelerin, greyderlerin homurtulu çalışmasına sıkıntıyla bakıp memnuniyetsizliğini gizleyemiyor. ?Kötü oldu? diyor Recep Amcaya. Kötü olacak.

İlk celsede boşandılar...

gökleri sarıp sarmalamaya hazırlanan masum kalbin kendini ortaya

hepinize kaynamış tohum vermiştim. Asla büyüyemeyecek

yakalanmıştı. Odama girdiğinde; zayıflamış, çökmüştü... Kemoterapi,

uzakta

-Sırt sıvazlama ile kıça atılan bir tekme arasında bir kaç omurluk mesafe olmasına rağmen, insanlara birbirinden çok farklı duygular yaşatırlar.

ve benim bir arkadaşa ihtiyacım varbir arkadaşa

Bırakma umutlarımı

satır aralarına bile sığdıramadığım belki, hangi renge boyasam karar veremediğim, içine düşsem bir türlü sevemediğim...

Sen çok cahil kalmışsın be arkadaş.. dedi, adam. Antika eşyalardan

- Hayrola Ali, dedi. Eve gitmeyecek misin?

Birkaç damla gözyaşıyla kurtardım kendimi.

Nasıl bir duyguydu bu? Olmayan bir hayali sevgilinin peşinde koşmak, bir boşluğa bakar gibi düşlerde onu yaşamak.

Bir gece vakit geceyarısına doğru Alabama otoyolunun kenarında duran bir zenci kadın gördüm.

-?Yine geleceğim?

Kaynak: Büyük Dini Hikayeler, İ. Sıddık İmamoğlu, Osmanlı Yayınevi

kapısız

Evlerde soba yakılır,

iliklenirmiş. Kerem öyle bir "ah" çeker ki yetmiş iki bin tüyünün dibi birden sızlar. Ah üstüne bir

Bir pelikan hüznüyle yürüdüm kumsalları

evler toz, odalar toz; yer gök hava toz, insan toprak Şiraze.

Asla unutulmaz o ilkler,

Bir tevekkül iliştir kalbime ey Rabbim!

-Cüzdan boşaldıkça, kalp dolar.

Yeter ki boş durmayın!

Bir kölelik ruhuna mahkum olunca gönül

2 ay,3 ay,6 ay derkenn çocuk okuldaki bir yilini doldurmus..

Küçük, kırmızı başlıklı kızın düşler aleminin boşluğunda uzaklaşmasını seyrederken onun söylediklerini ufak zihninin sığ kelimeleriyle tekrar yorumlamaya başladı. Ne garip, masal kahramanı uzaklaşırken ona dokunmak için uzattığı eli boşluğa değmiş, tam ona dur diyecekken söyleyeceği kelimeler dilinin ucunda kalakalmıştı. Kırmızı başlıklı kız onu yıllar yılı var olduğuna inandığı bir düşün gerçekliğinde aniden, pervasızcasına terk edip gitmişti. Gerçek değil miydi sahi? Sindrella, Pamuk Prenses ve daha nice masal kahramanı aslında gerçekte hiç var olmamışlar mıydı? Bu düşünceler küçük aklına ağır gelmişti. Omuz silkti. Düşünmekten vazgeçti. Eline aldığı ufak, sarı renkli oyuncak direksiyonu bir otomobil kullanıcısı edasıyla yönlendirerek gerçeklikler alemine doğru koştu, koştu? Parmaklarıyla kavradığı direksiyonu bundan sonra düşlerin değil gerçekliklerin yönlendireceğini hiç bilmedi. Ve bilmedi bilmediğini bilmediği kavramların sığ kelimelerle dolu aklını, yepyeni düşünce dünyalarına doğru uzun bir yolculuğa sürüklediğini?

hani bir telaş duyar ya birden

boş bahçesine bakar gri bir lisenin

? Şimdi dedi, onu bırak, şu şekerlenmişlerin tadına bak.

bir sahibe gereksinimi var" dedi

bir Üveys gibi yaşatacaktım içimde

duymuştu Sally: "Yalnızca bir mucize onu kurtarabilir." Bu sözleri duyar

O sana emeklemeyi öğretir, sen ona yürümeyi...

Elişi kağıtlarından kedi merdiveni yapan anılarımın, devler ülkesinde mahsur kalmaması uğruna ardına bakmadan git artık!

- Yağ konan kabım kırıldı. Aileme dönmek için de geç kaldım.

zaman akar gider..

Geri dönülmez sandım çıkmaz sokaklardan. Adı bile yetiyordu ürkütmeye beni. Çıkmaz sokak doğruya çıkar mıydı hiç! Çıkmazlara soktum yüreğimi, salıverdim ipini de. Başıboş, yapayalnız, amaçsız dağıldı karanlığın içine. Zavallı ruhum. Tutunacak bir dal aramaktan acizdi artık. Çıkmazları gönlüme hapishane belledim çoktan, kabullendim yazgımı da. Yazgı, ne acı bir kelimeydi bu, acısı içime oturdu daha baştan. İçimi acıtıyordu, kan damlıyordu yüreğime. Ne başına buyruktu ben bilirim, iyi bilirim. Bu muydu yazgım benim? Kim yazmıştı bunu geleceğime? Kalemini kırmış mıydı yazarken? Hiç aydınlık katmamış mıydı kapkaranlık mürekkebine?

İşte o gün bugündür, martılar o mektubu ararlar. Mektubu bulup,

yanlışlar var olacak ki doğrular için neden olsun pişmanlık

- Ekmeği isteyen fakir bendim. Ben o gün üç bir hamaldım. Demek ki elinin çarpık kalmasına ben sebep olmuşum. Hem sebep olayım hem de seni bu halinle baş başa bırakayım. Buna Allah razı olmaz. Seni görünce içimden bir sevgi selinin koptuğunu anladım, bana ekmek veren kıza ne kadar da benziyor diye düşünmüştüm. Yanılmamışım. Baban şükürsüzlük ettiğinden Allah onun dükkanını elinden alıp bana nasip eyledi. Şimdi ise imtihan sırası bana geldi, ben de aynı şükürsüzlüğe düşmek istemem. Haydi gel, nikahımızı yaptırıp birlikte babanı sıkıntıdan kurtaralım.

The sunshine fills my hair

MEHMET KELEBEK

Koymuslar cuvala,

ÇOBANIN ZİYAFETİ VE TOPAL KOYUN

Al yalnızlığımı ört üzerine Şiraze.

Birikmiş sevginden, herkese bir parça ver

O analar, o anılar o yıllar ya... şardılar.

- Onu falan dağa götürün, dağın tepesine çıkarın, dininden dönerse serbest bırakın, yoksa aşağı atın, der.

Adını çizer toprağa.

Göster didarına ummanın en karasını

Yağmur yağıyor, seller akıyor?

?Gökyüzünü feryat ile dolduranlara

göğsüne bastırırken. "Allah, senden razı olsun evladım" dedi.

Dilencinin sözüne bir anlam veremediğim halde sordum:

Adam, yavaşça rektörü görmek istediklerini söyledi. İşte bu imkansızdı.. Rektörün o gün onlara ayıracak saniyesi yoktu.. Yaşlı kadın, çekingen bir tavırla; "Bekleriz" diye mırıldandı... Nasıl olsa bir süre sonra sıkılıp gideceklerdi.. Sekreter sesini çıkarmadan masasına döndü.. Saatler geçti, yaşlı çift pes etmedi.. Sonunda sekreter, dayanamayarak yerinden kalktı. "Sadece birkaç dakika görüşseniz, yoksa gidecekleri yok" diyerek rektörü ikna ya çalıştı. Anlaşılan çare yoktu..

sevmediğini... beni hiç önemsemediğini düşünüyordum... Ama artık her şey çok farklı. Sen baba, su an... oğlunun hayatini kurtardın!..."

-Sultanım, askerler eti yerken kemikleri kırmasınlar, diyerek tenbihde bulundu.

Kandı her şey, tek balık kanmaz sudan,

Dale Carnegie

?Büyük bir çocuk bana ucube dedi.?

Panikleyen patron:"Neler oluyor orada" diye sorar

- Ey anneciğim sabret. Çünkü hak din üzerinesin.

Yeni bir yaz daha gelmişti. Komşumuzun oğlu Durmuş ağabeyi dört gözle bekliyordum. Çolak Kadın bile oğlunu benim beklediğim heyecanla beklemiyordu belki de. O yaz dayılarım da Almanya'dan geleceklerdi ama onlara dair hiçbir umudum olmadığı için, ne zaman geleceklerini merak etmiyordum.

ALİ HAKKOYMAZ

Söyle bana, sence

yaklaştı çattı, sağlık olsun!"diye söylendi.. Doksan

Gözlerinden süzülen iki damla yaş ve dua ile yeniden dirilirsin. Aşkınızı ve adınızı yinelersiniz inançla. İçinizden gelen fısıltıyı bir kez daha tekrarlarsınız; ?yok olmaktansa kendi kimsesizliğinde var olmayı denemeli ve önce yaşamayı sevmeli.?

-Peki evladım, sen niçin üzerinde altın olduğunu söyledin? Eğer bize söylemeseydin onları bulamazdık.

Madendeki inciyi aradıkça madensin.

Anaforlarına takılıp dönenlerin öfkesinden sakınmak adına sığındığım karanlık dere

Acının burukluğu var aldığım her yudumun

-Dostlarınla öyle yaşa ki düşman olduğunda hakkında söyleyecek sözleri olmasın.

Bu yer, böyle çirkin ve yıkık bir hale gelmedikçe, nasıl olur da gül bahçesi, buğday tarlası haline gelir?

YEŞİL demiş ki:

görmedikleri yüzüne baktılar. Elinde bir gül olan

2. birbir bende senin güzel yazılarını takip etmeye çalışıyorum, yüreğine sağlık...

Suçlanan genç derki evet doğru bu söz üzerine Hz Ömer:

Dün kaybettiğimiz saatleri düşünmenin hiçbir yararı yok.

Cansız uzanıvermiş dostlarına

Delikanlı yaklaşan bayram için çocuğa bir hediye almak istiyordu. ona hangi tür ayakkabıdan hoşlandığını sordu. Çocuk öyle bir hediye beklemiyordu. Önünde oturduğu pencerenin camına parmağıyla birşeyler çizerek "UÇAN AYAKKABILARDAN İSTİYORUM" demişti...

elde çapa tarlada

Sonra "İyyakena'büdü ve iyyakenestaiyn" sözleri aktı bir vaha ırmağı gibi kalbime. Bu söz ne kadar müessir bir güç ve insanı kendine çeken bir efsun taşıyordu. "Yalnız Sana ibadet eder, yalnız Sen'den yardım dileriz." Kainattaki bütün varlıklara olan dilencilikten çekip kurtarıyordu kulunu Mevla. "Sen Benimsin ve kimseye bırakmam!" diyordu. "Hele nadanlara, acizlere, sefillere seni bırakıp, parçalatmam." diyordu ve bizi Kendi'ne çekiyordu. Emniyete erdiriyordu kalbimizi, ruhumuzu. Evet, bu söz çöllerde dolaşan ruhuma sanki ab-ı zülal gibi gelmişti. O sözün iksirini içtim ve kuru dudaklarıma serinlik sunan ve kalbime diriliş tiryakı yudumlatan bu kevser ile kendimden geçtim. Kendime geldiğimde bir başka boyuta çekildiğimi fark ettim. "İhdinassırata'l-müstakim" diyordu annem. Bu söz, dosdoğru bir çizgi sunuyordu bizlere. Evet, "Sen Benimsin, siz Benimsiniz" diyen Mevla, bizden dosdoğru olmamızı istiyordu. Eğer böyle olmazsa, o Rahmeti Engin Olan'a ulaşamazdık. Yollarda zebil olup gitme, kurda kuşa yem olma ihtimalimiz vardı. Zira başlangıçta hafif bir sapma, ilerde büyük açılarla yoldan çıkmaya sebep olurdu. Bu dosdoğru çizgi, bir pusula bir rota gibi kalbimi bir ufka doğru çekti. Ve beni adeta doğrunun zincir ve prangalarıyla bağladı, esir etti. Bu Hakk'a teslimiyet idi. Ve bütün hürriyetlerin, mutlulukların kaynağıydı. Keşke bu teslimiyetim haşre dek sürse, sıratta devam etse, Cennet'e girinceye kadar bu zincirler, bu kementler beni sarsa ve bir dost gibi benden asla ayrılmasa.

Şimdiye kadar, Bayan Thompson problemi kavradı ve kendinden utandı.

ki... Ancak

Caretta`nın gözleri benim gözlerim oldu birden; içim sıkıldı. Işıklar olmasaydı, şezlonglar olmasaydı, ben olmasaydım...

Genç adam gülerek?şaka ediyor olmalısın? dedi yaşlı adama?

Önce umudun kokusu kayboldu içimde. Sonra keçeli boya kalemlerinden gelen ispirto kokusu. Her şey içime acı olup doldu, her şey gözlerimden acı olup aktı. Her şey bir kezzap gibi içimi ve yüzümü yaktı.

haftada altmış veya yetmiş saat

Yeni başlayan bir hikayenin sonunu öğrenmek istercesine harflerin kelimedeki cılızlığına aldırmadan, bütün cümleleri valizime dolduruyorum. Yüküm benden ağır, gereksizleri ayıklayamamış olmam hiçbirini gereksiz bulmadığımın sonucu olsa gerek? Önümdeki çukurlara bata çıka yürüyorum?

Hadi sevelim sevdiğimizi daha çok, hak ettiğinden de çok hem de.

dağılmaya başladı. Annem 'Odanı topla!'diye

beni ak yeleli, hırçın atın sırtından alırlar diye

Bazen coşkun akan çağlayanlar gibisin.

daha kesin kararımı da vermiş deelim!" dedi..

Nasıl olayım işte, bunca sıkışmışlığın arasında heyhat?ım şiraze

Bilinmeyen yollar keşfeder

Bir Peygamber sofrasıydı soframız:

2. Ders:

aşk büyütür yıldızlardan

Ben bir özlem türküsüyüm

İstanbul`un dışında görev yapıp rütbelerle süslenen adam, emekliliğinin yakınlaştığını farketmişti. İstanbulda yaşamak gerektiğini anlayınca, epeydir görmediği İstanbul`a düşük rütbeli arkadaşıyla gezintiye çıktı. Vapura otobüse bindi indi; metro hattına girdi çıktı. Sakin bir yer bulup oturduğunda;

Bırak cesur olacak kadar sabrı olsun.

çünkü sen ordasın

diyerek hayvanın tüylerini tek tek yolmuş. Adam, tüylerini tamamen yolduğu papağanı tavuk kümesine atmış.

sevgili, abi, kız kardeş?..

"Yalnızlık bir yağmura benzer,

Ey! bu sonsuz nimetleri, kullarına yar eden,

hiç bir gölge kendisinin kuytusu ötesinde bir yerlerde ölümü tatmamıştır...

hiç karşılık beklemeden

? Bizim oralarda çok düşünene de deli derler, düşünemeyene de.

yüreğin çözülsün yüreğin

Bunu gören Gül, çok üzülmüş. Bülbül?ü geri getirmesi için Rüzgar?a yalvarmış?

bihaber

Eskimeyen bir fistan üzerimde, az kala sona döküyor çizgilerini.

Yağmalanmış ruhuma yeni bir devran düştü

- Şu dört şeye dikkat et: Günahlardan sakın, namazını cemaatle kıl, cömert ol, Allahü tealanın yarattıklarına şefkat göster, dedi.

Göz bebeklerinde ışıyan gizem

Bir müslüman diğer bir müslümandan bir tarla satın alarak ekin zamanı tarlayı sürmeye başlar. Kara sabanla tarlayı sürmeye çalışan çiftçinin sabanına biraz sonra ağzına kadar dolu bir küp altın takılmaz mı? Hiç heyecan bile duymayan Müslüman bu altınları küpüyle tarlayı satın aldığı öbür müslümana götürüp teslim etmek ister;

Bereketli On İki Dirhem

Sesini ek yüreğime, ?

savururşum dört yanı dağıtsın, ne bir afet, ne bir güneş, ne bir... ne bir... ne bir...

bu kağıttan denize

azınlığım, her şey kadar ahşap ve eski ve biraz terkedilmiş

Her şey unutulacak.

Olduğunu Fark Etmeli.

ne kadar isteseler de birleşemezler

Köle şöyle cevap vermiş:

Bende kalan, yine hasretin olur...

ÖSS Birincisinin Duvar Yazıları Hatıra Olarak Kalacak

şehirler geçersin Şiraze, sonra ülkeler... zaman kilidin

"iyi ama bu kalem benim gördüğüm kalemlerden hiç farklı değilki? dedi:

Bir öykü bu

Her aşkın bir cilvesi vardır. Bülbülle gülün aşkının cilvesidir, kavuşup hasretlerinin son bulmamasıdır. Yani vuslatın hep bir başka bahara kalması. Bülbül öttükçe gül açmış, açtıkça kokusu bütün aleme yayılmış, gül utancından gonca haline dönmüş, bülbül gülün bu halini görebilmek için ötmüş, ötmüş, ötmüş. Gelgelim gülün tomurcuktan gonca haline geçtiği sıra bülbül hep bitap düşüp yorgunluktan gaflete, uykuya dalmış. Her uyandığında gül açmış, bülbül feryat edip göremediğine yanmış?

Aşk şiraze, hep var olduğuna inandığım sevgiliye bir türlü kavuşamama bilincini kabullenemeyip açan her bahar çiçeğine küsüşümdür.

Sabah oldu şavkın batmaz / Döne kervan kıran döne / Aşk ateşi serden gitmez / Niye doğdun sarı

Yar derken efkarım hep gülüyor dikenlerin

Barmenin aldığı cevap ilginçtir:

Herkesin bir kusuru olurmuş diye düşündü...

97'nin bir gecesinde onu aldattım. oysa ona sürekli onu ne kadar çok sevdiğimi ve sonsuza kadar sadık kalıcağımı söylerdim.

Kürsüye çıkar.

diye düşünmeye başladı. Gözlerini kapattı. 7 sene oldu dedi.

Benim satış işlemim bitti!. dedi. Sen de bana, bunu satsan memnun olurum.

-Hımm! Yazık, çok yazık!

bundan sonra kilisede bu adamın yanına oturmaktansa,

Bilgi 'ye sormuş: "Bana yardım eden kimdi?"

Bir çocuk gibi gülümser yıldızlar!

ne de çok yakışıyor gözlerine tebessüm.

Şiraze bir efsane, sözcükleri büyülü.

Patron endişeli ve neler olduğunu bilmemenin kızgınlığı içinde:

İki kurt arasında:

Ayşe?yi ne hale koydun hele bak

Sen ve o...

"Ölümümden sonra aç" diye bir mektup birakmisti sevgili karisina.. Söyle diyordu, satirlarinda..

Hz. Ali cevap verdi:

- 20 yıldır efendim

bilmem... Yüzüyorduk öylece dedi küçük çin balığı.

Eğer günah işlerse, üzülür, kalbi yanar,

Ama aileden ve evinden bu kadar uzak olmak çok ayıp.

Adam, çocuğun yanına oturup:

boş dünya içinde kendinizi kandırın bakim

Canı çıkmış küheylan gibi akmazdı ırmaklar.

başlık ne'me gerek tatlı sohbetin yeter bana...

Büyüdüm zamanla... Diğer insanlarla birlikte, zamanla birlikte...

BEKLENEN RÜYA

Gelmişti söz.

zorlu bir dönem, evet.. aslında zorlandıkça güçlendiğimi de hissetmiyor değilim ne yalan söyleyeyim.. hayat önce yoruyor, sonra pişiyor ve bir bakmışsın, büyümüşsün :))

ŞAVAŞÇI O KÜÇÜK ÇOCUĞUN BABASININ MALINI

Nedir bu... baharımdaki çetrefil saçların

İnsanoğlu kızar öfkelenir savaşır

bir garip duygu

İnsan sevdalanmaya görsün, dünya insana dar gelir. Gevaş, Çoban? a dar geliyordu, gözleri Akdamar? a bakıyor; yüreği oracıkta atıyordu. Tamara ile vuslatları bir rivayete göre üç, birine göre yedi, birine göre ise kırk kez sürer. Lakin her sevdanın haini, illeti, marazı vardır.

Daldan düşen bir yaprağım

"Senin için ölürüm" derdi kadın, sımsıkı sarılıp adama ve adam da "Hayır, ben senin için ölürüm" diye yanıt verirdi hep... Bazen eve geldiğinde, aynanın üzerinde bir not görürdü kadın, "Bir tanem, kütüphanenin ikinci rafına bak..." Kütüphanenin ikinci rafında başka bir not olurdu, "Mutfaktaki masanın üzerine bak ve seni çok sevdiğimi sakın unutma" Mutfaktaki masadan, salondaki dolaba sevgi dolu notları okuya okuya koşturan kadın, sonunda kimi zaman bir demet çiçek, kimi zaman en sevdiği çikolatalar, kimi zaman da pahalı armağanlarla karşılaşırdı... Aldığı hediyenin ne olduğu önemli değildi zaten... Hayat ne kadar hızlı akarsa aksın, işleri ne kadar yoğun olursa olsun hep birbirlerine ayıracak zaman buluyorlardı bulmasına ama kırklı yaşların ortalarına geldiklerinde, daha az çalışmaya karar verdiler.

Kafka, Milena?nın aksinde bir siluete tutundu, bu siluettir ki bahşetti ona nihanı, aşikarı, dalgalarca yayılan gece zifirindeki bir tutam beyazı, her gözün görmediğini, her kulağa damıtılmayanı.

Ertesi gün dergahın önü ana-baba gününe döndü. Hastalığa tutulan herkes çare bulmak ümidiyle dergaha koşuyordu.

en titreyen haliyle yazılan elimin...

Alabilirsen al

Aşık gönüllere rüzgar Mevlana

çıplakları giydirmiş çıplakken

nükseden tüm geçmişi renklendirsem de giysem üzerime, sonra kucaklasam en sevinçli nöbetlerimi, anımsarken de nemlenen örtülerimi sersem güneşe...

Tüm yüreğimle hepinizin gerçek sevgiyi, huzuru ve mutluluğu bulmanızı diliyorum.

Çoban da:

Güven, mutluluk, şefkattir.

Çocuk, dererim seni, dedi

tertemiz duygularla yüzlenmiş

- Görüşeceğiz...

- Oğlun sana karşı nasıl hareket ederdi? Oğlundan memnunmusun? diyr sordu.

YA DA ÖMRÜNÜ VERDİĞİN ŞEYLERİN BİR GÜN BAŞINA YIKILDIĞINI GÖRÜR

Azap kelimesi azp kelimesinden türüyor. Azp lezzet demek. Azabın ne olduğunu buna göre ölçün ve düşünün. İşte kanadının ucunu bir defa yaktığı zaman pervane ilk azabı duyar; fakat öyle bir lezzettir ki o azap? Bu azap ve ondan alınan lezzet, insanı yavaş yavaş nefsinden sıyırıp vuslatı mümkün kılar. Bu sefer daha büyük bir cesaretle kendini ateşe atarcasına gider ışığı kucaklar.

Bir gün bir baba oğluna timsahla kaplumbağanın öyküsünü anlatır. Der ki: " Bir timsah kaplumbağayı yutmak ister; kovalamaya başlar. Tam yakalayıp yutacağı sırada kaplumbağa kenara sıçrar ve bir ağaca tırmanır." Öykünün burasında çocuk hayretle:

Ne başkasının ekmeğinde, ne başkasının evinde, ne de başka bir şeyde

beslenmekteydi?

Ağlamak şu geçici dünyada

Ona kızdığı zaman içinizde bir burukluk hissetmektir,

kendimizi tanrıya adıyoruz..

Hakkim olmasa bile ödevimdi, bahanem vardi...

"Eğer kurtulacaksa, veririm kanımı" dedi. Kan nakli ilerlerken,

GELECEĞİNİ BİLİYORDUM

Sehpanın üzerine fırlattığı zarfı aldı.

Ve sakın! Sakın!

Dakikalar dakikalari kovaladi, saatler geçmeye basladi, ama henüz kelebegin küçük bedeni o delikten çikmadi. Sanki, kelebegin disari çikmak için çaba harcamaktan vazgeçmis olabilecegini düsündü.

? "Cenneti taşıyanların yanında dünyayı taşıyanların lafı olmaz evlat", dedi. Ve hemen sonra, Cenneti yüklenen o adamı nerede görebileceğimi tarif etmeye çalıştı.

Saçları dalgaları oldu denizin, teni yumaşacık kumları..

Pencereden görebildigin kadar

Boşuna yük etmişim aklıma bu zifirleri

bitmemiş bir şiirdin.

O güne kadar ne zaman bulutlar içini dökse, ıslak cümleleri ilk sarınan o olurdu. Bütün görünmez ulaklar onun için iniyorlardı sanki uçurumları. Ellerinde dağ rüzgarları. Zarf zarf özgürlük. Ve sayfalarca kulluk. Ağırdı mektupları. Kavl-i Sakildi. Düşündüğünde kaşları çöker kalırdı. Söküp ayrık otlarını birer birer, kendi ayakları üstünde durarak öz meydanında, ona dik durmayı öğretirdi. Değiştirirdi her şeyini baştanbaşa.

?Uff ya, ufff... evet çok mutsuz ve de çok umutsuzum? dedi.

- Kim olduğu surpriz. Fakat, onu senin almanı istiyorum.

Peki en son size kim kötülük yapmıştı?

Birgün değişti her şey. Dutları, incirleri toplamak sabah namazı ertesinde mazide kalıverdi. Sulamak maydanozları, tanelerini yemek üzümlerin, çam kokusunda uyanmak geride kalıverdi. Zeytinliğe büyük bir bina yaptılar. Su deposunun etrafını çevirdiler. Yola beton döktüler. Artık askerler de?yaylalar? diyerek geçmez oldular. Her şey değişti. Radyodan dinlediğimiz türküler kulaklarımızda, Harbiye anıları defterimizde bir de baktık ki şehir kayboldu. Terkettik... Yıllar sonra birgün geri geldiğimizde büyüdüğümüzü haykırdı her şey. Dağ eteğinde damı asmalı iki katlı ev bizi tanımadı. Bahçesinde oturduk, toprağını okşadık, beyaz badana duvarlarına baktık... Terkettiğimiz bizi de çoktan terketmişti anladık. İçimiz acıdı. Değişen her şeyin içinde biz de vardık. Hayat sürprizlerle doluydu.

hazinedarı vardır. Onca varlığa rağmen çocukları yoktur, mutsuzdurlar. Ne zaman ki Hanım Sultan ve

Çocuklardan biri atıldı; "O öldü."dedi, genç adamın yana düşen kollarını, yaşaran gözlerini görmeden başka bir çocuk atıldı; "Verem olmuş, dün öldü."

kimin koluna girilir de gidilir?

Kedi mır?ladı, ama bu sefer hiç kurdela düşmedi yere. Gece olmasını beklemek gerekiyordu çünkü. Uyudular... uyudular... uyudular... Gece çalışanlar gözlerini gündüz dinlendirmek zorundaydı.?

Amerikalılar çok şaşırıyor. Geziyi tamamlayıp ülkelerine dönerken, "Bir de Türkiye 'ye uğrayalım" diyorlar. Türkiye'de bir araba fabrikasını geziyorlar. Yine bir köşede kutular içinde kedileri görüyorlar. Şaşırıyorlar. Dayanamayıp bu kedilerin ne işe yaradığını soruyorlar.

?Ne dersin, bu evi alalım mı? dedi adama. ?Bu viraneyi yıktırır, harika bir ev yaparız. Projeyi kafamda çizdim bile. Kocaman terası olan, martıları kahvaltıya davet edeceğimiz bir deniz evi yapalım burayı...?

Bakkal da Napolyon'u müsait bir yere saklayıp, biraz sonra gelen düşmanları da 'Az evvel biri koşarak şu tarafa kaçtı.' diye savuşturmuş. Nihayet biraz sonra Napolyon'un muhafızları yetişmişler. Bakkal ömründe bir daha karşılaşamayacağı Napolyon'a sormuş: 'Efendim, af buyurun ama merak ettim, ölümle bu denli burun buruna gelmek nasıl bir duygu?'

kış bahçesinde, güller

Dokunmadan ellerine, vurulmak...

Sadece bu sabah için, içimden ağlamak geldiği halde yüzünü gördüğümde gülümseyeceğim. Sadece bu sabah için, ne giymek istediğinin seçimini sana bırakacağım ve gülümseyerek ne kadar yakıştığını söyleyeceğim. Sadece bu sabah, çamaşırları yıkamaktan vazgeçip seninle parkta oynamaya gideceğim. Bu sabah bulaşıkları lavaboda bırakıp bulmacanın nasıl çözüldüğünü bana öğretmeni izleyeceğim. Öğleden sonra telefonun fişini çekip bilgisayarı kapatacağım ve arka bahçede oturup seninle köpükten balonlar uçuracağım. Bu öğleden sonra dondurma arabası için çığlıklar attığında sana hiç kızmayacağım ve gelirse bir tane alacağım. Bu öğleden sonra büyüdüğünde ne olacağın hakkında hiç canımı sıkmayacağım. Ya da seni ilgilendiren konularda ikinci bir düşünce üretmeyeceğim. Bu öğleden sonra kurabiye pişirirken bana yardım etmene izin vereceğim ve tepende dikilip düzeltmeye çalışmayacağım. Bu öğleden sonra Mc Donalds?a gideceğiz ve iki tane çocuk menüsü isteyeceğiz ki, iki oyuncak alabilesin. Bu gece seni kollarımda tutacağım ve nasıl doğduğunu seni ne kadar çok sevdiğimi anlatacağım. Bu gece küvette suları sıçratmana izin vereceğim ve sana hiç kızmayacağım. Bu gece geç saate kadar oturmana ve balkonda oturup yıldızları saymana izin vereceğim. Bu gece yanına uzanıp en sevdiğim TV programlarını bir kenara bırakacağım. Bu gece sen dua ederken parmaklarımı saçlarında dolaştırıp bana en büyük armağanı verdiği için Tanrı?ya şükredeceğim. Kayıp çocuklarını arayan anne ve babaları düşüneceğim. Yatak odaları yerine çocuklarının mezarlarını ziyaret edenleri ve hastane odalarında donuk bakışlarla, daha fazla içlerinde tutamadıkları çığlıklarıyla hasta çocuklarını seyreden anne babaları düşüneceğim ve bu gece yanağına iyi geceler öpücüğü kondurduğumda seni biraz daha sıkı ve biraz daha uzun tutacağım kollarımda. Tanrı?ya senin için teşekkür edip bize yalnızca bir gün daha vermesi için yakaracağım...

Hema inanmadı Maşka?nın bu söylediklerine, ama bu sözlerden sonra duvarlara bakmaktan da kendisini alamadı. Bir kapı açıldığını ve gerisinde kaybolduğunu hayal edip, hep öte alemlerin duvarların arkasında biryerlerde olduğunu düşündü gecelerce.

Dükkana müşteri geliyor. Bir ayakkabı alacak oğluna. Ustayı uğraştırıyor. Bütün depoyu altüst ediyor. Almadan gidiyor. Usta akşam namazı sonrası sabrı diyor. Kuru gayret çarık eskitir, diyor.

Ben sana iyi bir insan olmayı öğretebilmek için çabalarken Karagözlüm, bir de baktım ki sen bana iyi bir anne olmayı öğretiyorsun. Aslında öğretmen sen, taleben benmişim.

?Lütfen usta! Yapma, gıdıklanıyorum!? dedim. Onun cevabı ise aynıydı: ?Henüz değil!?

keman çalması, Washington Post gazetesi tarafından algılama, keyif alma ve

Yaz, sonbahar ya da kış.

Günah var mı karıncayı kırınca?

Mavisinde...

Yolda yürürken ayaklarımı sevdiğimi fark ettim birden. Onların bir kunduranın kavrayışına tahammüllerini, beni taşımak yeteneklerini, yere basmaktaki meziyetlerini.

Eski dostların yüzü şimdi ne kadar da uzak

Sultan, sonra gazaya gitmek üzere Harkan'dan ayrıldı. Sevmenat'a geldi. İçine mağlub olma korkusu düştü. Birden atından inip, bir köşede Ebü'l-Hasan hazretlerinin hırkasını eline alıp;

Mektup almayalı ne çok olmuş. Ne çok özlemişim el yazısıyla

Dalgalar Coşar Gelir

bembeyaz mutluluklara adanmış

ileri...

İyi ki ağladın gönül çiçeğim,

Boşuna yağıyor yağmur...

Bitmez isyanım.

Erişemem geceye batmayınca güneşin

aceleyle fırlatıp tırmanmaya başladı.

Yoksa üzüntülerin azalacağı sevinçlerin artacağı paylaşımı mı beklerdi, beklenirdi soğuk beton yığınları ve içindeki yolcuları. Hep bekler, beklenti içinde yaşar, umutlanır, umutlarını da bekler miydi?

güneş olsam tez doğarım

Kısa Bi Soru

Şimdi bana söz vermeni istiyorum. Benim için yaşayacaksın, anlaştık mı?

Hem de güçlükle..

hasret döner dolaşır.

Bu çadır iplerini öyle katma

Tatilin son hafta sonu da gelip çatmış, eğitim sezonun başlamasına sadece iki gün kalmıştı. İki gün sonra okulun açılması gerekiyordu. Okulun idarecileri, öğretmenleri işlerin yetişmeyeceğini anlamışlar ve hep birlikte çalışmaya başlamışlardı. Ülkede saat altıdan sonra dışarıda kalmak oldukça tehlikeli olduğu halde hep birlikte geç saatlere kadar okulun inşaat işlerini yapmaya çalışıyorlardı. Kimisi macun çekiyor, kimisi boya yapıyor, kimisi de işi bitmiş olan sınıfları temizliyordu.

Herkese, bütün dünyaya, benim için anlatır mısın?"

bilmiyorsun içimdeki sancının kanayan yarasının derinliğini

Bir yetimin başını okşa! Bir çocuğu sevindir bugün!

Artık sen gibi kokmuyor. İzlerin de silinmeye başlamış demek ki.

Kuştüyünden yastıkları olur kanadı kırık kuşların yeniden cıvıldamasıyla.

Sonra eriyen yağa sırtında getirdiği çuvaldan kendi eli ile un koyarak pişirmeye koyuldu.

ben anneyim...

Aslında ne böyle bir bilge var. Nede 3 arkadaş

bir çocuğun elleri bırakılır mı hiç bırakılır mı

Önce sağına soluna bakan, bir şeyler arayan garip bir adama rastladım:

sürmektir, bundan daha kötüsü de bu dünyadan, sevdiklerine

ağlayamazsın...

kocamın yatağının baş ucuna zamanında ulaşmayı başardım. Biraz sonra

Mısır Seferi?nden sonra fethettiği beldede adalet ve otoriteyi tesis için, bir süre kalmak ister. Bunun için hazırlıklar yapılır ve padişahın otağ-ı hümayunu kurulur.

Bir sarkıt gibi dondum yerimde; ne bir adım ileri, ne de geri...

Bir gün dudaklarında ayrılık şarkısı çalmazmıydı..

Okyanusla sonsuza dek komşu. Okyanusun mu ona daha çok ihtiyacı var yoksa, denizfeneri mi okyanus için vazgeçilmez bir sevgili?

- O gün akşmında her zamanki gibi iftardan sonra mynete girmiştim. Sırf zaman geçirmek için zaten Birazdan müşteriler iftarını açar açmaz kafeye üşüşürdü. Namaza gideceğim diye evden kaçan gençler, serseriler birazdan gelirdiler zaten. Mynete nikimi TMR yazarak girdim ve princess_ice nikli birisini gördüm buz prenses niki bana garip gelmişti. Neden acaba bu niki kullanıyor diye merak etmiştim. En iyisi kendisine sormak dedim içimden. Tanışmamız böyle başladı. Onun zamanı kısıtlıydı annesi babası nete girmesine çok fazla isin vermiyordu. Biraz kendimizi tanıttıktan sonra ben Gülçe'den msna dresini istedim yok dedi mail adresini verdi. Daha sonra mailleştik. Gülçe'ye mail yazarken diğer mail yazdıklarıma oranla kat kat daha çok şeyler yazıyordum. Sanki ona herşeyimi anlatmak istercercesine. Sonra ikimizn de dersleri yoğunlaştı maillerimizi daha seyrek gelmeye başladı.

Bir gün gelip, ayrılsak bile seninle arkadaş

Ateşlere çatın beni Şiraze

Küçük çocuk, beyninden vurulmuş gibi oldu. Nefes bile almakta zorlanıyordu. Ama artık büyüdüğüne göre, bir şey belli etmemesi gerekiyordu. Aynaya son bir defa baktıktan sonra, üzerindekileri yavaşça çıkarttı ve bir kenara fırlattığı eskilerini giydi.

sirada seni dinlerim." Soför, gercekten cok basarili bir konusma yapti ve

Ama bir gün öyle yoksul düşmüşki, elinde bir çift ayakkabı yapacak kadar deriden başka bir şeyi kalmamış. Adam cağız bu deriyi akşamdan kesip hazırlamış. Niyeti ertesi gün erkenden kalkıp ayakkabı yapmakmış. Dürüst bir insan olduğu için huzurla yatağına yatıp uykuya dalmakmış.

-Verin bakalım paranızı. Demiş hepsine kendi dilleriyle. Çünkü bu kişi hepsinin dilini de biliyormuş.

şiraze, bir köşede sıkışıp duvara ince çizgiler atmak zorunda

"Ne oluyor bre der. Yoksa devlet malını israf mı edersin?"

Köyün birinde bir yaşlı adam varmış. Çok fakirmiş ama Kral bile onu kıskanırmış... Öyle dillere destan bir beyaz atı varmış ki, Kral bu at için ihtiyara nerdeyse hazinesinin tamamını teklif etmiş ama adam satmaya yanaşmamış.. "Bu at, bir at değil benim için; bir dost, insan dostunu satar mı" dermiş hep. Bir sabah kalkmışlar ki, at yok. Köylü ihtiyarın başına toplanmış: "Seni ihtiyar bunak, bu atı sana bırakmayacakları, çalacakları belliydi. Krala satsaydın, ömrünün sonuna kadar beyler gibi yaşardın. Şimdi ne paran var, ne de atın" demişler... İhtiyar: "Karar vermek için acele etmeyin" demiş."Sadece at kayıp" deyin, "Çünkü gerçek bu. Ondan ötesi sizin yorumunuz ve verdiğiniz karar. Atımın kaybolması, bir talihsizlik mi, yoksa bir şans mı? Bunu henüz bilmiyoruz. Çünkü bu olay henüz bir başlangıç. Arkasının nasıl geleceğini kimse bilemez." Köylüler ihtiyar bunağa kahkahalarla gülmüşler. Aradan 15 gün geçmeden at, bir gece ansızın dönmüş... Meğer çalınmamış, dağlara gitmiş kendi kendine. Dönerken de, vadideki 12 vahşi atı peşine takıp getirmiş. Bunu gören köylüler toplanıp ithiyardan özür dilemişler."Babalık" demişler, "Sen haklı çıktın. Atının kaybolması bir talihsizlik değil adeta bir devlet kuşu oldu senin için, şimdi bir at sürün var.." "Karar vermek için gene acele ediyorsunuz" demiş ihtiyar. "Sadece atın geri döndüğünü söyleyin. Bilinen gerçek sadece bu. Ondan ötesinin ne getireceğini henüz bilmiyoruz. Bu daha başlangıç. Birinci cümlenin birinci kelimesini okur okumaz kitap hakkında nasıl fikir yürütebilirsiniz?" Köylüler bu defa açıkçn ihtiyarla dalga geçmemişler ama içlerinden "Bu herif sahiden gerzek" diye geçirmişler... Bir hafta geçmeden, vahşi atları terbiye etmeyeçalışan ihtiyarın tek oğlu attan düşmüş ve ayağını kırmış. Evin geçimini temin eden oğul şimdi uzun zaman yatakta kalacakmış. Köylüler gene gelmişler ihtiyara."Bir kez daha haklı çıktın" demişler. "Bu atlar yüzünden tek oğlun, bacağını uzun süre kullanamayacak. Oysa sana bakacak başkası da yok. Şimdi eskisinden daha fakir, daha zavallı olacaksın" demişler. İhtiyar "Siz erken karar verme hastalığına tutulmuşsunuz" diye cevap vermiş."O kadar acele etmeyin. Oğlum bacağını kırdı. Gerçek bu. Ötesi sizin verdiğiniz karar. Ama acaba ne kadar doğru. Hayat böyle küçük parçalar halinde gelir ve ondan sonra neler olacağı size asla bildirilmez."

Göl kıyısını hiç bulamıyoruz..

Su, gül, ter hep katre katre;

Sen bulut oldun;

Ne çok vardır yaşamımızda mutlakalar.

Budist rahipler, artık yetiştiğini düşündükleri bir öğrencilerini, yola çıkmadan önce çağırdılar. Başrahip öğrenciye tek bir soru sordu:

olabilir belki de 2birbir aradaşım.. söylediğin gibi olmasını çok isterim açıkcası.. hem her gecenin bir sabahı vardır değilmi? hatta tanyeri ağırıyordur belki şu dem de...

Bir kabre kapatmaya

Aşikardır can-beden, gör insanı,

ANLAYABİLMEK

Derdin dünyamın asude yanına dalandır

"Çalışmak" dedim.

?Masal kampı? hakkında bize soru soranlara masalla cevap veriyorduk.

- İşte şu evden.

Ama demis ben kasiktan baska bir yere bakmadim ki...

Buraların yabancısıyım, demiş. Parkın hemen yanı başındaki fırını arıyorum. Çok yakın olduğunu söylediler. Çocuk, arabanın penceresini iyice açtıktan sonra:

Yeni Günlere Günaydınlar

Tedirgin bir vaziyette Arif amcayı süzmeye devam ettiler. Arif amca:

Elimde kocaman bir elma şekeri, kan kırmızı. Dışı şekerden ya içi de öyle olsa diye mırıldandım kendime. Ulu caminin yanındaki küçük pencereli büfenin önünde nice şekerler vardı benim olmayan. Bir an dalmışım var gücümle dişledim şekerimi. Sonra bir burukluk, bir hayal kırıklığı? O da ne? Yoksa bu şekerin içi de dışı gibi tatlı değil miymiş, sadece bu kadarcık mıymış? Hemen mi bitecekmiş tatlı kısmı? Bir elmaya baktım, bir tatlısına, bir de diş izlerime. ?Kandırıldım!? diye bağırdım; geçtim büfecinin karşısına. ?Bana yalancı şeker satmışsın!? dedim. ?Önce heveslendirip sonra hayallerimi yıktın.?

Bir çırpıda başlayan,

kış önümü kesmeyi sevdi hep, bir cümle yeterdi ısıtmaya içimi, içim kedi kadar mır?layan

Küçük çocuk bu kadersizliğiyle büyüdü. Arkadaşları tarafından seviliyordu ve oldukça da başarılı bir öğrenciydi. Sınıf başkanı bile olabilirdi; eğer insanların arasına karışmış olsaydı. Annesi, her zaman ona

İnmiş bir gökyüzüne dokunmanın tadını almıştı. Gerçekten ve sadece onu düşünen bir şefkat kadar buluttu. Gerçekten ve sadece onu aydınlatacak kadar yıldızdı. Ve aydı biraz. Hakikaten ve yemin ediyordu ki güneşti. Ya da buna benzer, buna yakışan bir eş! Belki en doğrusu eşsizliğin yalnızlığında batımı olmayan bir yansı kaynağıydı.

kutlanacak bir ders almak istiyorsak; ?Bunu bugün nasıl

Eve dönünce hanımına:

diye bağırdı kadın.

sanki icimde acan bu sarmasik gulleri

güvenemezlerdi bana. Arkadaşlarımı gömdüm

vardı ve ayakları su içindeydi. ?İçeri girin de, size kakao yapayım?

- " Ben de Melek, memnun oldum."

Ancak vefatına yetişememiştim. Ailesi tam manasıyla perişandı. Sadece kendisine uzun müddet bakan dindar bir hanım akrabası ayaktaydı ve beni görünce yanıma gelerek:

Sunay Akın

dedim. Hiç konuşmuyorlardı. Islak ayakkabıları halıda iz bırakmıştı.

HAYATI YAŞARKEN

Hemen kucaklayıp okşar severdi

?Ben ne yaptım?Bunu kendime nasıl yaptım? diyordu yine?

Armağanım olsun. Yağmur damlası gibi usulca ıslatsın çatlamış ruhumu. Bütün dayanaklarımı ve bütün tutamaklarımı bırakıp ardımda senin sağlam ipine sarılayım sımsıkı. Seni bulayım hep aramaklarımda. Titresin kalbim ismini her duyduğumda. Şah damarı yakınlığında değsin alnım secdeye. Atmasına izin verdiğin kalbim senin aşkınla atsın. Senin isminle başlasın başlamaklarım. Ben aceleye meyyal gönlümle hicretini tamamlayamayan bir muhacirim. Ellerim boş, boynum düşük, dizlerim titrek. Bir tevekkül istiyorum Rabbim; sana giden yollarımı açan, yüreğime bir fetih, hasretlerime bir vuslat?

4. Çok ver

Çok acıttığında anladım.

Ertesi gün o yine ordaydı. Ve diğeri de. Bu sefer ayağa kalktı. Diğerine doğru yürümeye başladı. O yürüdükçe yol uzaklaşıyordu sanki. Diğerine ulaşamıyordu. En sonunda geldi yanına. Bankın diğer ucunda oturdu. Ve aniden konuşmaya başladılar. Her konudan konuştular. Konuştukça rahatladığını hissetti o. Zaman ilerliyordu. Zamanı durdurmaya kimsenin gücü yetmezdi. Onunki de yetmedi. Ve en sonunda pes edip saatin geç olduğunu söyleyerek uzaklaştı diğerinden. Hiç yüzüne bakmadı. Sanki yüzüne bakınca büyü bozulacakmış gibi geliyordu ona. Bakmadı. Döndü ve bir daha bakmadı.

Dükkan sahibi dört haftadır hergün dondurma alıp, kuponları doldurduktan sonra büyük bir heyecanla çekiliş sonuçlarına

? Heyyy! Gözlerin çok güzel biliyor musun? Sevdim.?diye seslendi arkasından.

Hırkamın içine gömülürken mektuplarımı aldım ellerime Şiraze.

Otomobilin şoförü yayayla konuştu, özür diledi ve iş tatlıya bağlandı.

alma yolundaki umutsuz çabalarımdan vazgeçiverdim aniden.

çoğunu ve zamanı dolduracak bişey isteriz...

Söyle yamur söyle

Aslında bambaşka inanç vadilerinde geziyordu. Bir Türk?le evlenebilmek için kalben kabul etmese de Müslüman olmuştu. Eşine kendi inancını teklif etmeyi düşündüğü bir dönemde bir pikniğe gitti ve hayatının tüm akışı değişiverdi.

Diyerek kızı öldürmüş. Böylece şeytanın dediği 3 büyük günahı da işlemiş olmuş. Adamı zina yapmak ve adam öldürmek suçlarından mahkemeye çıkarmışlar ve idamına karar vermişler. İdam edilmeden önce adamın boynuna ipi geçirmişler. Tam o sırada şeytan gelmiş .

Sadece Cennet değil ki,

Olmaz oyle cok dost, hakikisi

insancıl okullardan kovgun.

Saraya çağırılan gençlerin arasında Ling adında biri de varmış.

Kıyıdakiler artık yalnızca bir leke seçebiliyorlardı...

Umut Ve Yener

Şeytan gülerek: Sen Allah olsaydın, kapıyı kimin çaldığını mutlaka bilirdin!..

Sizin gibi

İyi ki döktün beyaz yapraklarını. Sen de açmasaydın gönül çiçeğim, kara bulutların arkasındaki mavi gökyüzüne olan özlemler yeşermezdi dallarda. Belki hüzün savrulurdu sadece ağaçların kuru dallarında tipiyle karışık. Belki yağmur nedir bilinmezdi. Oysa sen hep gülü savurdun gökyüzüne, hep gülü koklattın rüzgarlara. Kelimelerin özüne hep gülü fısıldadın. Şimdi karakışın bağrında fırtına, boran da olsa hep senin dallarında açtığın beyazlığı savurur etrafa. Sen bilirsin ki bir çiçek ölmeden, meyve dirilmez.

Güneşsiz havaları hiç sevmezdi, hele ki yağmurdan asla hoşlanmazdı Yağmurun geleceğini anladığında evinden çıkmazdı, daha değmemişti tenine yağmur damlası Şimdiyse evinden oldukça uzaktaydı ve ulaşması imkansızdı

su içtiler kana kana

Dolu tehlike dolu bir laciverte bırakacaktı..

Zavalli hayvan, uzerine gelen topraklari, her seferinde silkinerek dibe doktu.

Hepinizin kullanabileceği şey;

Ölmeden iki hafta önce yine aynı şeyi tekrarladım.

Sabır Taşı

-Madem öyle, o zaman övünmeyin fazlaca. Çünkü haşmetlim sizin servetiniz yalnızca iki

Bu adamın?Bir gün kahvehanesine bir yeniçeri gelip,

en büyük umutları gücün ve gururun

Boyu selvi çınar gibi

bir araştırma için arazide bulunmaktadır. Birden yağmur bastırır. Hemen

Fark Etmeli.

Patronu, şirkette 30 yıldır çalışan George'un sabah ofise en erken gelip akşam en geç çıkan eleman olduğunu, etrafındakilerle konuşmadan bütün gün sadece işiyle ilgilendiğini söylemiş...

Baba tek sözcük söylemeden durdu ve ağaçtan bir dal kesti. Dalı bıçakla düzeltti ve oğluna verdi.

Bütün bunları tedarik ettiysen

Yaşam okulunda, her ders'ten öğrenirlermiş

SADECE SEVGİ.

- Her insanın bir evresi vardır, o da umutsuzlukların yavaş yavaş usulca geldiği andır.

hayata tebessümle bakabilmek

Kızım konuşmuyor adeta beni tokatlıyordu. Başım dönüyor, gözüm kararıyor, bu sözlerin gerçekten kızıma mı ait olduğunu anlamaya çalışıyordum. Evet, bu sözleri bana yedi yaşındaki kızım söylüyordu. ?İnsan şimdi bayılmaz da ne zaman bayılır? diye düşündüm.

Mahzenlere kapatılmış, birbirine hasret vücutları, ayırmayı bir görev gibi benimseyen zindan görevlileri ; diğer insanlar. Size soruyorum, neden? Neden bizimlesiniz, neden bizden kopamıyorsunuz. Oysa ki biz, sizden çok ama çok uzağız. Bunu göremiyor musunuz? Bu kadar zor mu bunu hissetmek. Geçin aynanın karşısına, kendinizi tanıyın, kendinizle uğraşın, bizimle değil. Bırakın bizi. Farkında değilsinizdir belki, öldürüyorsunuz bizi, bizim mahzun ve ışıldamaya çalışan sevgimizi. O unutulmuş değil, yok olmaya yüz tutmuş da değil. Sadece size verecek gücü, kendisinde hissedemiyor, kendisini paylaşmak, yok etmek istemiyor sizinle. Artık siz de bırakın başkalarının sevgisini, kendi sevginizi, aşkınızı yaşayın içinizde. Etkileyin kendinizi sevginizle, bir olun her insanla, her varlıkla, her değerle. Artık, sahip çıkma vaktidir ; unutulmuş kendimize ve o unutulmuş sevgimize...

-Tamam demis.. yarin esyalarini getir, çalismalara basliyoruz.

- Dostum siz şemsiye yapın, hep şemsiye yapın,

- Ne yapacağımı bilmiyorum. Kapıda kaldım.

Oraya varacak kişi, nefsini yenen, kendi benliğini yıkıp alt eden, dünya aşığı değil, Allah aşığı olan kişidir.

Ummanın en karasına sal ey yağmur beni

Bir eliyle de sakalının yarısını tuttuktan sonra ikinci yarısını mumun alevine yaklaştırır. Birazı yanıp da sıcaklık parmaklarının uçlarına dokununca elini çeker. Yüzü cascavlak kalır.

Daha sonra bir asker gibi sana emir verdim,

Lafi açildiginda birgün biri, kadina "Tuzlu kahve nasil bir sey" diye soracak oldu..

tavanı çürük kereste

Oysaki, öyle bir garip acı yerleşmişken neyi söylemeli..

-Keşke, keşke...

Bir otobüs durağında karşılaşmışlardı ilk kez...

alaca bir at koşar içimde

buzun, Haziran'ın ve beklemenin

Sarınıp yarama gitsem, çare değil ki

O gün evde kalmıştım. Kahvaltı yapmış ve bu harika mektupların en azından nasıl biri tarafından getirildiğini görmeyi kaymuştum kafama... Öğle vaktine doğru sokağa giren postacıyı gördüm. Koşarak aşağı indim. Mektubumu kutuya şimdi bırakmıştı, eli henüz havadaydı... Gözgöze geldik. Aman Allah'ım... Aman Allah'ım... bu ne kadar çirkin bir adamdı böyle!... Dondum kaldım. O da başını eğdi, döndü ve gitti. Orada öylesine bekliyordum şimdi... Kutuyu açıp mektubumu bile alamıyordum. Bunca zaman, bunca güzel mektubu, bu kadar çirkin biri mi taşımıştı?... O öptüğüm, kokladığım, göğüsüme bastırdığım, yastığımın üzerine koyduğum mektuplarıma benden önce bu adamin mi eli değmişti? Saçmaladığımı biliyordum. ama böylesine güzel duygularıma bu çirkin yaratık karıştı diye az önce getirdiği zarfı alamıyordum. Kapıyı açtım, dışarı çıkıp bir adım attım. Çoktan gitmişti. Neye olduğunu bilmiyordum ama çok kızgındım. Zarfa dokunamadan çıktım yukarıya. Odama girdim, eski mektuplarıma baktım. Biliyordum, onlar benim en zor günlerimle bugünün arasına köprü olmuşlardı, ama onlara da dokunamadım. Bu güzelliğe bu çirkinliği yakıştıramıyordum!...

Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,

Kaybolduğum bu sokak kim bilir bendeki hangi hale çıkar? Sessizliğim, arkamda devleşmiş gölge? Öyle ki karıncanın ayak sesi düşüncelerimi darmadağın ediyor? Şehrin orta yerinde benden kopan bir ses kulaklarıma çarpıp, içimdeki susuz nehre düşüyor: ? Seyrine daldığın bu kaçış ne yapsan senden istikamete çıkar? Şimdi sana verilen bütünü, böyle parçalayarak gidemezsin?

Çok zengin ama cimri bir adam, bir velinin yanına gidip nasihat almak istedi. Mübarek zat onu pencerenin yanına götürüp sordu:

BAŞARI ZENGİNLİK VE SEVGİ

ama ben neden ütü yapıyordum ki?

VEYSEL arar dertlerine çareler

?Kışın azizliği? diye söyleniyordu adam. Elinde küçük bir poşet elma vardı. Geceydi. Zifiri karanlığın orta yeri, bir damla ışık kırıntısı yoktu. Koyu bir gece, koyu bir kar... yeri kaplamış beyaz tabaka altında artık kaybolmuş olan yol boyunca ayaklarını sürüyerek ilerliyordu. Adam hasta bedenini ara sokaklardan birine taşımaya çalışırken geniş düzlüğün bitmek bilmeyecek uzanışına baktı kısa bir süre. Ezbere bildiği eve dönüş yolunda, bu karanlığın içinde ilk kez böyle kayboluyordu. Sağa sapmalı mıydı? On adım saymış mıydı? Yoksa yanlış mı dönmüştü? Düz gitti. Sekiz adım sol, yirmi-üç adım sağ... Sonra? Geri dönse, yeniden başlasa... Gücü tükenmişti. Değil bunu yapmak, bir adım ileri adım atacak hal kalmamıştı. Önce elindeki elma poşeti kayıp karların içine gömüldü. Sonra derin bir yarığın dibine yuvarlandı ağır bedeni. Kar, beyaz örtüsünü hızla üzerine serdiğinde onu karanlıktan ve geceden ve sessizlikten başka bir gören olmadı. Şimdi derin bir uykuda, sıcak rüyalara akan adam; buzun bütün bedenine dolandığını hiç hissetmedi. Aylarca, bütün kış, üzerinde kalın buz tabakası öylece uyuyakaldı.

eflatun

Zafer dergisine o yıllarda katılmış ve yardım için sadece parmağımı uzatayım derken, ilk önce elimi, sonra kolumu, daha sonra da bütün vücudumu kaptırmıştım. Artık fakülteden gelir gelmez kapağı dergiye atıyor ve gece yarılarına kadar mizanpaj yapıyordum. Selim Gündüzalp'le birlikte tabi. Arka planda ise, başta rahmetli hocamız Haluk Nurbaki olmak üzere, en az bizler kadar çalışan ve yaptıkları için hiçbir karşılık beklemeyen bir yazar kadrosu vardı. O zamanlar ilk gençlik çağlarının başında olan Ali Suad ve Özkan Öze, hem bütün gayretleriyle bize yardımcı olur, hem de dakikasında boşalan bardaklarımıza çay yetiştirirlerdi. Dergicilik zor işti doğrusu...

Gözlerinden bir damla yaş daha damladı kurumuş, bitmiş ellerine. Ellerine baktı, bir zamanlar ellerinin, ellerini tuttuğunu hayal edip, her gün saatlerce ellerini seyrederdi... En çok da saçlarının dökülmesine üzülüyordu. Çünkü sevdiği öpmüş, koklamıştı onları. Her bir tanesi koptuğunda, kalbine bir ok daha saplanıyordu.

belirtti. Delikanlı futbolu

-Komşu, sende biliyorsun, bizim felçli bir kızımız var. Önemli bir işimiz çıktı, sabaha kadar gelemeyebiliriz. Biz gelene kadar Allah için... kızımıza bakabilirmisin?

?Lütfen bütün notları sırayla oku bir tanem diyordu...?

kutsandığımızı düşün. Seni hep sevdim.. Her zaman da

Yetkili cevap veriyor:

O orta 2 öğrencisi, bugün 200 dönümlük arazi üzerindeki 1000 metrekarelik evinde oturuyor.

Nasıl, ne için, ne zaman ve nerede yaşamak önemli değil; sadece yaşamaktır önemli olan. Kavurucu sıcaklarda birdenbire yağmurun yağması; kaybedilen sevgilerin ilk kez okunan satırlarda bulunmasıdır yaşamak. Hayaller gökyüzüne bırakılırken; ulaşılmaz sanılan dağın tepesinde insanın kendini bulmasıdır yaşamak. Serseri yalnızlıklarda sessizliğin sevişmesi, keşfedilmemiş ülkelerde dilini anlamadığın insanların arasında dolaşmaktır yaşamak. Sessiz geceyi bölen çığlıkla yeni doğan bebeğin ağlamasıdır yaşamak. Her şeyi akışına, oluruna bırakmaktır yaşamak yolunu bulan su misali...

Sevgi Ağacı onu iyileştirip, eski gücüne yeniden kavuşunca, kendine gelmiş ve birden ayağa kalkmış. Şöyle bir gerindikten sonra silkinmiş. Tüylerine yapışmış çöl kumlarını temizlemiş daha güzel görünmek ve rahatlamak için. Kumlardan arındıktan, Sevgi Ağacı'nın gölgesinde mutluluğu kana kana içip, kendine geldikten sonra, tüm hayvanlara teşekkür etmiş, yardımlarını esirgemeyip, kendisini hayata döndürdükleri için...

dedi ve Kıskıspiştmırnav Pati, kucağımdan bir sıçrayışta yere indi. Koşa koşa kayboldu gözden. Nereye gitti? Niye gitti? Hiç söylemeden...

Kendinizi hiç Jack gibi hissettiniz mi? Her zaman Allah'ın bizden ne beklediğini bilmek isteriz, öğrendiğimizde ise üstesinden gelemeyiz. Genelde bu yol göze çok korkutucu, çok ağır gözükür. Ve biz başka yolları tercih ederiz. O bize 'Aramıza giren şeyleri bırak gitsin, ve hayatın pahasına bile olsa bana güven' dediğinde oldukça ürkütücü gelir. Ama O'na güvenip teslim olduğumuzda özgürlüğü ve gerçek emniyeti buluruz.

"Hayır hayır. Emin olun ki, şu dakika belleğimi size bırakıp elli beş yılımı geri alacağım ve dükkanınızı bir daha dönmemek üzere terk edeceğim. Ve yine söz veriyorum, şu ana kadar yaptığım hataların hiçbirini tekrar etmeyeceğim."

Bir aydır yattığı hastaneden sonunda çıkmış,

-Çok basit. Çünkü hepinizin dilini de biliyordum. Her biriniz kendi diliyle üzüm istiyordu."

Sevginin Sonucu

Çok soğuk bir kompartımanda, hücrelerinin yavaş-yavaş ısı durumuna uyum gösterdiğini hissederken camdan baktığında güneşi görebilmek fakat sadece görebilmek. Isısını hissedememek...

Kaçırdım ölçüyü iyce.

Sonra sonra hiçbir şeye üzülmemeye başladım. Üzülmek bir çözüm değildi. Umursamamayı öğrendim. Benim umursamama dönemimde kütüphane ile karşılaştım. Küçük penceresi hep açıktı. Oradan içeri girdim gizlice. Gizlice kitapları alıp okudum. Baktım ki kitapların okumakla biteceği yok. Vazgeçtim. Dünyaya her gelen kitap yazmış gibi geldi bana. Ben de yazsam dedim kendi kendime. Kediler dünyası üzerine yazılabilecek bir sürü şey vardı bildiğim. Bir sürü iyi ve kötü anılarım vardı: ?Kıskıspiştmırnav?ın anıları...

- Üzüntünün sebebini bilirim kralım. Gül yüzlü bir kraliçe istersin.

LÜTFEN SEVGiNiZE ÖNYARGI KOYMAYIN.

- ''Bundan daha iyisini de yapabiliriz. Beş dakika içinde oradayız. Bana bir iyilik yapar mısınız? Sirenlerin çaldığını duyduğunuzda yangın olmadığı anonsunu yaptırabilir misiniz? Sadece itfaiyecilerin önemli bir meslektaşlarını ziyarete geldiklerini söyleyiniz ve lütfen onun odasının penceresini açınız'' diye yanıtladı itfaiye müdürü.

Işıktan mermerin ortasında kendinden yavaşça soyunan bir çaresizdim ben. Elim kolum bağlıydı. Değildi. Elim kolum yoktu benim. Kendimi başkasını seyreder gibi seyrettim. Utandım. Zerre olmak istedim, hayır aslında adem olmaktı tek arzum. Hep olmak istediğim gibi yok olmak istedim. Zaten var mıydım?

Ya sesleri ulaşmıyordu bana

Bu nasıl bir sevgi?

-Elinizden geleni yapın ve gerisini Allah'a bırakın.

Adam: "Bu kadar çok bilmek istiyorsan söyleyeyim, saatte 20 dolar

fincan tabaklarınız takım" dedi. Sesindeki açlık, karın açlığına benzemiyordu.

1111 x 1111 = 1234321

Sonra bir zeytin dalı uzatıyorum kendime?

Boyundan kısa kapıyı elini sürmeden aç. Uzun bacaklarını, cebine attığı elleriyle destekleyip yukarıya tırmandığında, ince bir yolluk, üzerinde domates salçası bulaştırılmış, sosunda maydanozu olmayan makarna parçaları gibi bulutlara dizil. Az ilerisinde püsküllerine tespih bağlanmış namazlık, birazı ıslatılmış, renklendirilmiş, öksürük şuruplarıyla ezilmiş, ayak izlerini kendinde gösterebilmiş, ucuz kalışı içine sindirebilmişliği ile gazete parçalarındaki utangaçlıkla bakan sincaba gül.

ken, şalvarının içinde belli olan göğüsleri ve inci

Bir iki başarısız girişimi daha olmuştu, hepsi o kadar. Yavaş yavaş hayallerinin gerçekleşemeyeceğini idrak etmeye başlamıştı.

Rengarenk hayaller peşinde uçuşlar yaparken, bir secdeye şahit olur yer ve gök ve amin, der melekler. Yol devam ederken seyrine yeni tercihler yapar ademoğlu. Ve geçer diğer sayfaya.

Kaynağını yüreklerinizden ödünç aldım

İsviçre'de zaman zaman, belli

Buz tutmuşsa dudakların

O, haliyle tebessüm ederek yine başını salladı.

Bediüzzaman tayy-i mekan ederek gelmişti. Ahmed Ağa'nın odasının eşiğinde, ellerindeki kelepçeyi ve ayaklarındaki zincirleri çözdü, içeri girdi:

Rüzgarla savrulup gider uzaklara ki zaten hiç yakın olmamıştır aşkın yakamozlu efsane mehtabına. Zaman dolmuştur. Gitmelere itilmiş yüreğini toplar ve hiç bitmeyen Eylül'e döner hazan. Geriye ne kalmıştır, sararmış yaprakların dışında... Yaralı bir kalpten arta kalan herşey anlamsızdır. Atılır, satılır, kıyılır, bomboştur şarkılar... Ne emeklerle göğe serilen yıldızlar saçlarına dökülmüştür. Göz pınarları çağlamış, yürek çöllenmiştir artık. Kesin dönüş yollarında deliliktir hala sevmek, dilindeki nakaratla haykıran yürek kendine varmak üzeredir.

resim yapmamış insanlar dahi gelip senin resmini karaladı. İkincisinde onlardan yapıcı olmalarını istedin. Yapıcı olmak eğitim gerektirir. Hiç kimse bilmediği bir konuyu düzeltmeye cesaret edemedi. Emeğinin karşılığını, ne yaptığından haberi olmayan insanlardan alamazsın. Sakın emeğini bilmeyenlere sunma ve asla bilmeyenle tartışma."

CAN: Öğretmenim orada bir çocuk var. Tekerlekli sandalyede oturuyor.

Herkes beklemiyor muydu sanki. Bilerek ya da bilmeyerek herkes bekliyordu.

Güneşin aydınlığı

Şiraze bu kadar söz silemedi seni, bu geniş dünya parçasının kanlı yazısı.

basarısız geçmesi icin elinden geleni yapmış. Yalnız sınavda öğrenci tüm

Bediüzzaman:

Lazım bu ayın hürmeti

Gece, sessiz, dingin bir uykudan uyanmış, gecenin üzerinde hoş bir mahmurluk var. Tamara, gecenin mahremiyetini elindeki fenerle bozmuş, adadan Gevaş?a bakar. Rüzgar, Tamara?nın siyah saçlarını tarar, su gümüş halhallarını ıslatırken Tamara bağrından bir sevda türküsü koparır, bu türkü bir dert çığlığı, bir çıban başıdır. Tamara, yanık sevda türküleri ile denize mesel anlatadursun?

- Şirkette tam bir gerilim, Ayfer tüm kompleksleri ile bağırıp çağırıyor son zamanlarda Ve yarın iş var. Ayaklarım geri geri gidiyor, düşündükçe mideme ağrılar giriyor. Reis kalp krizi geçirdi. Selim hakkında tutuklama kararı varmış. Derman Dedenin söyledikleri kulaklarımda çınlıyor. Arkadaşlarıma zaman ayıramıyorum, resim yapamıyorum, bizimkileri çok özledim. Yalnızlığım yoruyor artık beni. Deyiverdi ve bir çocuk masumluğunda başını öne eğdi. Zayıflık gibi geliyordu. Zayıf ve ihtiyaçlı olmak, Serap için zulüm gibi idi. Mehmet'in bir şey söylemesine fırsat vermeden, söylediklerini geçiştirmek istercesine;

bana kalırsa sen,

Otobüste, yolda, okulda, sinemada, belki de bir cafede karşılaşabilirdik seninle ama bay doğruyu chatte bulmak bana çok imkansız geliyordu. Çünkü ben bunun yalnızca Meg Ryan filmlerinde olabileceğine inananlardandım. Yanılmışım...

Ayakları olaydı!

Bu dağda küçük bir mezar vardır. Başucunda birkaç çam ağacının nöbet tuttuğu bu mezar, koca dağa adını vermiş olan Çoban dede'nindir.

Bekleyeceğim seni

- "Kavanoz doldu mu?"

Gine mi ağladın kirpikler nemli

Sonuç olarak ihtar sayısı 218e çıkmıştı. Bu da üst sınırın 18 fazlasıydı ve okuldan atılmaya gerekçe oluşturuyordu. Atılgan ve cüretli karakterine uygun düşecek şekilde hemen Washington D. C. ye, Savaş Bakanı olan Jefferson Davisle okula geri alınmasını sağlamak için görüşmeye gitti. Ayrıca Denizcilik Bakanına da Annapolisteki Denizcilik Akademisine kabul edilmesi için başvuruda bulundu.

anlatıyordu. Bu yoğun çalışmanın arasında sekiz yaşındaki bir çocukla

Bozuk Simit paraları ile cenneti satın almak

Çaldıran zaferinden sonra Erdebili Hazretleri'nin ziyaretine gelen Sultan'ın gözü onca insan arasında Hafız Mehmed ile oğlu Hasan'a takılır. Bunlar isimsiz insanlardır, ancak yüzlerinde iç ferahlatan bir samimiyet vardır. Birden kanı kaynar ve niye öyle yapar bilemez, onları İstanbul'a davet eder. Hafız Mehmed'in işi bellidir: Müezzinlik! Hasan Can'ı ise yanına alır, nedim edinir. İlerliyen günlerde yanılmadığını görür. Bu genç sıradan biri değil, hem gönül ehli, hem alimdir. Bir çok lisan bilir. İkisi arasında tarifsiz bir yakınlık başlar. Sırdaş, yoldaş olurlar. Hani o, beyninden geçenleri kafatasından saklayan Selim sadece ona açılır.

Önceki gidişlerinde yaptıkları gibi türbenin bitişiğindeki küçük mescidde iki rekat namaz kıldılar. Birlikte dua ettiler. Herkesin kendince dileği vardı ama Zühal Hanım?ın dileği yıllardır hep aynıydı. Bir erkek evlat sahibi olmak.

O güzel insanlar çekip, yitip gitmişler.

Yazıcıların...

Tanrım! Eğer sana inanırsam senin yolundan gidersem her zaman yanımda olacağını, her zaman yanı başımda yürüyeceğini söylemiştin...

'Hadi al bu cuvali, simdi gotur dostuna'.

Ya ben dedi, küçük çin balığı yumuşacık bir sesle... Ya ben!..

Kuş cıvıltılarına melekçe çağıldayışlar ekliyorum.

Estetik ameliyatı siz mi yaptınız? Yaşlı doktor

-Olacak iş mi yani, bir insan uyusun da rüya görmesin. İyi düşün görmen lazımdı!

Aynı hızla geri döndü ekmekleride balıkları almış olan yaşlı teyzeye verdi. Sordu sonra teyzeciğim başka bir ihtiyacın varmı? Kadın elini yırtılmaya yüz tutmuş kimbilir kaç yıllık olan pardesösünün cebine attı adamın gözlerine baktı, utanıyordu, eziliyordu ve elinde olmadan bun u belli ediyordu.

geçip gidiyor ömür günlere doyamadım

Evlerin kapılarında dikilip içerden bir ses geliyor mu, gelmiyor mu, diye dinleye dinleye sokak sokak Mekke mahallelerini dolaştık. Hiçbir tarafta çıt yoktu, herkes bölünmez uykularının salıncağında soluyordu. Belki de şu koca şehirde gecenin bu saatinde Halife Hz. ömer ile benden başka uyanık olan tek kişi yoktu.

Nedenlerini merak etse de, göz yaşlarımızın dinmesini bekleyecek kadar anlayışlı, titrek sesimiz ve telaşlı cümlelerimizi sükunetle dinleyecek kadar sabırlı, acımızın bir kısmını kendine yük edinecek kadar cömert ve yürekli insanlar mıdır dost diye seçtiklerimiz?

Bir gece yarısı yüreğime mil çeken esrarlı acıyı, kalbime gömerken uyumaksızın daldım bir rüyaya benzer aleme. Uzandım meçhul diyarlara?

Koştu adam bir çırpıda o yoğun trafiğin içinden sıyrıkdı markete girdi 4 tane ekmek aldı.

Mavi iklimler

- Ne işin var burada, çabuk kalk!.. Burası, benim yerim!..

"sen şu ateşte kaynayanı yemek mi pişiyor sandın; ne gezer!..

Kocası, hanımın haberi olmadan gidip keseyi alıp ve kuyuya atar.

zıplayamayacak ve seninle oynayamayacak."

Buldugu hiçbir cevap ona yeterli gelmemis ve baskalarina sormaya karar vermis..

Sevginin yalnızca sözünü edenlerle, onu yaşayanlar arasında ne fark vardır sorusunu soranlara bu uygulamayla yanıt verdikten sonra bilge, bir de öğütte bulundu:

Ona yaşlıların çocuk gibi nazlı olduğunu söyleyerek

bir de yaşanmamışlara, bir de hiç yaşanamayacaklara

Yukarıdaki mısralar Fikret?in kurtuluşu, bir sosyal sınıftan değil, kuvvetli ve diriltici, güçlü bir elden, iradeli bir insandan beklediğini gösteriyor. Bütün toplumu sükut etmiş gören, milyonlarca insan içinde pak ve temiz çıkacak pek az alın bulunabileceğini söyleyen ve mizaç itibarıyla da bireyci olan Fikret?in, ülkenin kurtuluşunu bir kahramandan beklemesi çok tabiidir15. Fikret, Haluk?un nesli içinden ülkeyi kurtaracak böyle bir kahramanın çıkacağına inanır. Şaire göre bu kahraman, yaptıklarıyla milletin yüzünü güldürecektir. Kuvvetle buna inanan Fikret, bunun çok yakın bir gelecekte olacağına ihtimal vermez. Bu değişiklik, ancak kendisinin ölümünden sonra veya iyice yaşlandığı yıllarda gerçekleşecektir:

Dolanan ruhuma bir ferman yaz,

Yeşerttiğin çiçekler, yürekler solacak;

Karanlık Efe bu! Düğünlerde efe oyunlarının vazgeçilmezi elbette o olacak. Hele cebinden hiç eksik etmediği tahta kaşıklarını da ortaya çıkardı mı değmeyin keyfine. Bütün köyün, düğün eğlencesini seyretmek için ardıç ateşinin etrafında toplandığı Hayınk Meydanı kaşık şakırtılarına boğulur, bu ahenkli şakırtılar naralarla renklenir. Türlü ayak oyunları mı dersiniz, kıvrak bel hareketleri mi yere diz vurmalar mı? Doyum olmaz seyretmeye? Bilenlerin eşlik etmesiyle Efe orta yerde döner de döner, yorulmak bilmez.

Durumu olanca açıklığı ve tehlikeleri ile anlatır ve;

içim ürperir, hasret türküleri yakar

Puslu gözlüm, dert ortağım! İnan içim içimi yiyiyor, ya bitmezse gurbet geceleri, ya geçmezse hasret saatleri, ya vuslat ateşiyle bindiğim mavi tren getirmezse beni... Uzar da yollar kavuşamazsam sana, ya özlem alışkanlık olur da unutursan beni.

"Sevgilim bir tanem..

Eminim mutluydun, benden daha mutluydun. Ah nasıl da kıskanıyorum seni? Ben senin hayaletinle cebelleşirken lanet olası her gün, sen toprakla oynaşıyor, zamanın nasıl sana değemediğini görüp keyifleniyorsun. Oysa ben! Oysa ben yaşlanıyorum, ve zaman acımasızca akıp gitmekle kalmıyor, her geçen saniye seni diriltip getiriyordu bana. Geçmişin o pembe anılarını bir bir batırıyordu gözüme, öyle ki kör oldum, artık sadece geçmişte yaşıyorum.

GÜLCİHAN ATAMAN

Her gün yaşanacak bir şey vardı.

Yaşam; çocukluktan alıp başımı, gençliğimle hayatı sorgulama eşiğine getirmeden önce anlamak isterim ki; hazırlıksız yakalanışlarımla, uluorta heyecanlarımla paylaşamadığım, tadamadığım ne kadar duygu varsa toplayıp toplayıp cebime koymak ve bu kelimelerin güven duygusuyla üstüme çöken geceyi huzur veren haliyle yastığımın altına, yani çocukluğumun hemen yanıbaşına koyaraktan uyumak istiyorum.

Eşkıya meraklandı. Abdulkadir?i elinden tutup reislerine götürdü.

... || _.-| ...

Belki sevip de ayrılmak

6. Son işiniz: Sadist bir şefin deneme tahtası olmak.

- Umut? dedi..

hiç çaresiz kalmamışsan

Konulsa, ağır gelir, bu günahın kefesi.

Kimi zaman bir gülücük, kimi zaman birkaç satır mektup,

Eğer bir lokma ekmek peşinde koşuyorsan, sen bir ekmeksin.

O da:

"İnsanlar bir şeye dayanmadan yaşama gücünü bulamıyorlar. Bu yüzden çoğu zaman anlamsız şeylere sarılıyor, güveniyorlar. Asıl sarılmaları ve güvenmeleri gereken belki de tek duygunun sevgi olduğunu anlamamakta ısrar ediyorlar..."

Tanrı'nın doğum günü kitabından

Varayım yana yana...

şarkıya söz yürür,

Bir küçük gül kirlarda.

"Alim olanlarınız ve olmayanlarınız bana yardım edin. Allahü tealanın izni ile bu kafirin şerrinden bütün müslümanları kurtaralım." buyurdu.

Rüyaların buğusu... Aydınlığı... K/albenisi... Gelbenisi takılır aşkın yakasına... Ve hep yenisi...

Ancak, ortalamada insanlar yetmiş beş yaşına kadar yaşar.

Teklifsiz kefili olmalı hatalarının; günahlarının yegane şahidi.

"Sanırım ne demek istediğinizi şimdi anlıyorum. Eğer elli beş yılın bedeli bu ise, pes ediyorum. Belleğimden vazgeçemem. Bu neye benziyor biliyor musunuz? Bir kadının, çok istediği bir tokayı, saçları karşılığında satın almasına. Çok ilginç bir insansınız. Bana, büyü dükkanından almak istediğimden çok farklı birşeyle çıkacağımı söylemişlerdi de inanmamıştım. Ben, bugüne kadar ki yaşamımı almak için gelmiştim, ancak bugünden sonraki yaşamımı alıp gidiyorum. Size teşekkür ederim."

Yola çıktıktan birkaç dakika sonra?Nereye gidiyoruz biz?

Az çok ferahladım ve dedim kendi kendime:

Nerdesiniz bir vefa uğruna harap olup, turab olup gidenler ve çok bereketli bir devrin ak alınlı insanları?!..

gök kubbenin altında bir uğultu, bir hengame

?O bir mendil kedicik. Bir kedinin yüzünden buraya gelmiş? sözlerinin sahibi kediyi usulca geri çekince mendil derin bir soluk aldı. Kedi mır?lamaya başladı. Mır?ladıkça kırmızı kurdelalar döküldü yine.

- Dostuma gülümsedim, daha arkamı döndüğümde onu bana gülerken gördüm.

hayalin bittiği menfeze doğru

"Bir yıl boyunca avucumda taşıdım, şimdi ne yapacağım?" Yaşlı usta sakin bir sesle cevapvermiş:

"Siz dalga mı geçiyorsunuz? Ben bu dünyaya sıcaklık veren rengim.. güneşin rengiyim.. ben olmazsam soğuktan donarsınız hepiniz"

- "Sana emreden kölelerimden biri kızgınlık, diğeri şehvettir." dedi.

yeni güzel anılara yer açılıyordur, öyle güzel anılar olacaktır ki, kıymeti anlaşılsın diye araya bir zorlu dönem girmiştir

- ''Sana zarfı bu genç mi verdi? ''

"fakat benim için ölmeni istemedim"

Canan bütün gün bana gül yağı aramış. Ben o vedanın ardından gamlı bir hazan gibi içime gömülürken, o, bir teselli bulmak adına belki de, benim en sevdiğim renk olan koyu buhurumeryem tonunda gülyağı aramış. Gül şeklinde bir şişede buhurumeryem renginde gülyağı? Bir dost tarafından teselli edilmekten, içtenlikle verilen sevgiden daha büyük hediye ne olsun? Öyle sıkı kucaklamıştım ki onu, annemin kollarında kaybolur gibi, ağlarken, o da benim için benim gibi nasıl da ağlamıştı.

Perdesinden perdemiz yırtıldı hem.

Zira hep helal lokma, kazanıp onu yedim,

Ne olurdu onunda

Derviş Olduğun İçin

afrodizyakların en etkilisi,

Men hak-i reh-i Muhammed-i Muhtarem

Reis hayretle sordu;

''''' ANNABEL LEE ''''

Rektör, bu dokunaklı öyküden duygulanmak yerine öfkelendi. "Madam"

Emanet Fare

- Berbat, pis bir yara! Diye söylendi? Kendi eliyle yarayı muayene etti. Çok derin değildi, tehlike yoktu? Geniş bir nefes aldı? Gözlerinin içi gülüyordu? Şimdi yanlız bir tehlike vardı, tatanos tehlikesi? Bu da izale edilebilirdi. Elde serum olduktan sonra? Heme arkasını döndü ve eczacıya:

ilk uyanan kişi olmanın getirdiği sessiz yalnızlık ya da

"Sana yardım edemem, Aşk.

Sevgi ilim, sevgi irfan

Uyumakla, uyumamak arası sıkışmış yüreğim

Erik dallarında çiçeklerin ak köpükler gibi coşkusuna katılarak inanıyorum.

Issızdı, şaşkındı, çaresizdi, yapayalnız ve tek başınaydı Kezban düşlerinde? Kim koymuştu bu töreleri, kadınların lanet yazgısı mıydı bütün bunlar?... Bütün bunlara bir cevap arıyordu ama bulamıyordu...

Başkalarının kalplerini etkileyecek yolu ancak siz seçersiniz.

Dedim ya!

Kömür gözlüm, efkarım

Güneş görmüyor ağaçların ayakları...

Oysa hemen ardından yaz gelir.

HAYAT,

bir odam olmasaydı, keşke bizim

Yeter ki umut olsun

Bir hafta geçmeden, vahsi atlari terbiye etmeye çalisan ihtiyarin tek oglu attan düsmüs ve ayagini kirmis. Evin geçimini temin eden ogul simdi uzun zaman yatakta kalacakmis.

Aşkınla kandilce alev almalı zindanım

O helal lokmalardan, hasıl oldu kuvvetim.

Hasret? desen hasret.

Giderken sana ait olan her şeyi de yasakürmüşsün benden.

iste hayat böyledir hep erteleriz sevdigimize sevdigimizi söyleyemez baskalarina bir guzel söz söylemeyiz baska nedenlerimiz vardir baska bahanelerimiz ben erteledim ama siz ani yasamaya bakin hayati ertelemeyin baska bir hayatiniz olmayacak cunku...

Ne olduğunu düşünürsen; O olursun. Eğer, hayatınızın her hangi bir zamanında, kartal olma hayalini kurarsanız, hayallerinizi takip edin. Tavukların sözlerini değil.

İstemiyorum.

Sümeyra'yı arıyor her damlada bir saray

Evinde 4 Kedi 2 Köpek Beslediği Halde

Nilüfer çiçeği de kayıtsız değildi sevgili papatyasına karşın. Birbirlerine sevgiyle bakıyorlar, şarkılar söylüyorlardı birlikte. Yalnızlıklarını unutuyorlardı şu koskoca orman içinde...

sabah kahvaltısı için dışarıya çıkarmadan önce

Hadsiz yaşattı ruhuma bir gurbet akşamı.

selam virus of law )):

Adam kumda iki çift ayak izi kaldığında dikkat etmiş... Bir çifti kendisinin bir çifti Tanrı?nın. Hayatının son sahnesi de gökyüzünden geçtikten sonra adam, kumdaki ayak izlerine boydan boya bir daha bakmış ve birden bir şey dikkatini çekmiş.

-Kucaklamaya, kollarının yetmeyeceği bir ağac, bir tohumla başlar.

aşk şiraze, bir köşede sıkışıp duvara ince çizgiler atmak zorunda kalışımdır.

Oysa hala günün yüreğinde

- Ben hep gidişlere alışığım. Gidişlerle birlikte ardından kalan belki gelir?lere.

Ş İ R A Z E

Titrek bir sevda dolanır başucumuzda

Ahmaklık İşareti

Ve hayatlardan bir gölge gibi çekiliyorum uzaklarına...

hazan makamının kapısını açan

Ben ne zaman bu soruyu sorsam ve sende ne zaman "Çeçenistan" diye cevap versen saçların diken gibi oluyor ve kesmesi daha rahat oluyor.

ne mutlu hayatı daha çok kavrama telaşına

Adı sevda olur azad kılan esaretin

Zamanında İmam-ı Azam ile herhangi bir konuda tartışmaya girip de galip çıkan görülmemiştir. Hem derya gibi ilmi, hem de herkese nasip olmayan zeka ve mantığı sayesinde hepsinden kendisi galip çıkıyordu.

- Geçen baharda menekşeler ekiyorduk hani anne, o gün sen bana menekşeler

Yalnızlık güzeldir derdim, ?onu gurbette yaşamak ayrıdır? diye mukabele ederdin her seferinde. Ben bilmezdim, bilemezmişim meğer yalnızlığı doyasıya yaşadığımı sanırdım. Hürdüm, özgürdüm ve kendimleydim. Saatlerce aramazdım ses, soluk, bir ışık?

G-öksüz kaldı. İnsanın göksüz kalması ölmekten beterdir. Ayaklarının yeri dolanması fakat başının göğe ermemesi. Yerde çakılıp kalması, toz toprak içinde, susuz? Yalın ayaklardan ibaret ve başsız bir hilkat garibesi olarak kalakalması?

Evler badanalı,

geç saatlerin denizinden.

bilsem zaten şiir yazmam

"Hayat senin bakışınla anlam kazanır ; ya sadece bir noktayı görürsün, hayatın akıp gider sen farkına varmazsın... Ya da görebileceğin tüm güzelliklerin tam ortasında hayatı yaşarsın akıp giden zamanın anlam kazanir...

ÇOCUKLAR

- Sen gemin battı diye haber getirdiğinde iç alemimi, kalbimi şöyle bir yokladım.

Ben de?Enişte Bey, biz insanlarla olan ilişkilerimizde, insanların dinlerine; ırklarına ve dillerine bakmıyoruz. Tek kriterimiz; Allah?ın kulu olmamızdır. O, hepimizin yaratıcısı ve sahibi değil mi? Severken de; nefret ederken de yine ölçümüz Allah?tır.? dedim. Enişte bey tebessüm ederek, ?Efendim, ben öyle olduğunu ancak sizlerin arasına katılınca anladım. Bugün ise Müslümanlığı kesin kabul etme aşamasında bulunuyorum. Geçenlerde sizden ayrılıp da eve gelince, işyerini aradım ve bir hafta izine ayrıldım. O gün bugündür bana vermiş olduğunuz bilgiler ve kitapların çerçevesinde ve başka kaynaklara da müracaat ederek araştırdım. Engin anlayışınız, engin hoşgörünüz ve müsamahanızın temeli olan kaynaklarınıza inince, diğer semavi dinlerle İslam arasındaki farkı anlama imkanı buldum. Gözüm açıldı.. gönlüm huzura gark oldu. Beni, Allah?ın izniyle, ihya ettiniz.? dedi. Hüzünlenmişti. Daha sonra başını kaldırdı ve gözünü gözüme dikerek bana, ?Ben namaz kılmak istiyorum! BANA NAMAZ KILMAYI ÖĞRETİR MİSİN? dedi.

icin dileniyordu.

Kızı eve geldiğinde gerginliği biraz gitmiş gibiydi. Ama sinirli hali devam ediyordu. Annesine:

kaldim anam gurbet elde hasret sabrimi deniyor

kardelinim ile

Ve ilk defa

? Kimsin sen? dedi.

Yaşlı kadıncağız Hz. Ömer sırtında un çuvalı ile içeriye girdiği andan beri şaşkınlıktan sanki dilini yutmuştu, ağzından tek bir kelime bile çıkmadı.

Geleceğimi duyanlar, adım yazılı cam kavanozdan kelebekleri salmışlar İstanbul semalarına. Her birinin kanat çırpmasıyla büyülendim. Yaşamanın zevkini hülasa ediyordum. Gökkuşağı köprülerinden, mis kokulu yağmurlardan geçtim. Sonra deniz, mavi bakmayı öğretti. Eteklerimi toplayıp renk armonisine adımımı atmıştım adeta. Alude bir sabahta kelebekleri aradım. Tuyur aleminden, ?yok oldular? nidası yükseldi! Neon lambaları, film afişleri, seyyar satıcılar ve araba uğultusu. Hüzün musikisiyle bir bir girdiler içeriye. Kaybolduğunu hissettiğin an nasıl arkana dönüp bakarsın heyecanla, kaybettiğimi anladığım an ki halimdi.

Bana göre 20 lira yeterli.. dedi. İndirim mevsimini başlattınız ya!.. Adam onu kıramayıp parayı aldı. Ve bu arada yanağına bir öpücük kondurdu. Her nedense içi içine sığmıyordu. Eğer bütün mallarını bir günde satsa, böyle bir mutluluğu bulamazdı. Çocuk, yavaşça yerinden doğruldu. Sanki koltuk değneğine ihtiyaç duymuyordu. Sımsıcak bir tebessümle teşekkür edip:

şu an

Günahkar bir kulum seni sevmek günahım,

Rüzgar hak vermiş, utanmış, başı önüne düşmüş:

Zaman herşeyi siliyor

Katil sinekler deldi hicabın perdesini

Kaba saba, soluk, yıpranmış giysiler içindeki yaşlı çift, Boston treninden inip utangaç bir tavırla rektörün bürosundan içeri girer girmez, sekreter masasından fırlayarak önlerini kesti... Öyle ya, bunlar gibi ne olduğu belirsiz taşralıların Harvard gibi üniversitede ne işleri olabilirdi?

-Ya sen ne hayal edersin?

söyleyecek bir şey bulamadığında da dinleyebilmeli!

-Anneciğim, emin ol bana, senin daha önce yaptığın yemeklerden daha lezzetlisini, daha önce yaptığın tatlılardan daha tatlısını yapmıştır, beni bekliyor şimdi.

- Devam et yavrum.

O gün, elinde kürek, Yılanlı kayanın yanın-

Dayanilmaz oldugun zamanlarda bile sana dayanmali...

Ben bunlarla uğraşırken zaman geçiyor; ama

delikanlı herşeyi göze alarak başını kaldırmış ve prensesle göz göze

Rus Askeri

Akademiye on yedinci yaşına basmadan on gün önce, 4 hafta süren bir hastalığın bitiminde başlamıştı. Zayıf düşmüş olmasına rağmen oldukça iyimser ve karşı karşıya kalacağı disiplin zorunlulukları açısından da korkusuzdu. Bu yaşına kadar katlanmak zorunda kaldığı annesinin katı kurallarından daha kötü olamazdı ya. Annesinin evi akademiye yakın olsa da elinden geldiğince az ev izni alacaktı.

odamı toparlamayı

Benden garip dertli anam senden ayri olmaz yaram

Bense, hiç olamadım onlardan. Hep bildim senin karanlıklarının ardında efsunlu ışıkların gizlendiğini. Bildim ki geceyi takip eder sabahlar, hayali takip eder gerçekler, gözyaşları tebessümleri sürükler peşinden. Erkenden öğretti annem sofraya en son tatlının konulacağını. Öyle ya; acılar müjdeler tatlıyı, tatlı emegin emrinde?

Üzgün ve yaşlanmış

Oradan ; ayrılıp sınır boylarından Antakya'ya geldiğimde dostlarım bana bir kılınç - kalkan verdiler. Sonra sınır boyuna müteveccihen oradan ayrıldım. Düşmandan korkarak duvar arkalarına sığınmaktan Allah'tan haya ettiğimden oralardaki meşeliğe geçtim. Gece deniz kenarına gelir, abdest alır, namaz kılardım. Gündüz olunca da yine o meşeliğe geçer düşmanın gelmesini beklerdim.

... dedim. Hiç konuşmuyorlardı. Islak ayakkabıları halıda iz bırakmıştı.

Gözlerimde yol alır hülyalar

Duyduklarına inanamıyorlardı..

derslerden biri haline geldi.

- Silginiz kaleminizden önce bitiyorsa, yanlışınız çok demektir.

ve haksızlık etmeden

Aramızdaki ayrılıkların dozajının ayrımına varmak ne güç.

ama kizin abisinden bekledigi tek sey sicak bir gulumseme ve kerdesim demesiymis ha bide bu kiz gullere bayilirmis ama abisi birakin ona bi cicek getirmeyi elinden gelse onu bikasik suda bogarmis ama o genede abisini cok sever ve onu mutlu etmek icin elinden geleni yaparmis abisi bir gun evden ayrilmaya karar vermis babasini arayip bulmakmis emeli ama kucuk kizi yalniz basina birakmaktan hic mi hic cekinmemis en azindan giderken guzel bi söz söyler diye beklemis kucuk kiz ama abisi birakin kucuk bir guzel söz söylemeyi onu azarlamis ama genede abisine kirilmamis ona demiski ben seni hergun evde bekleyecegim her gun evde camin kenarinda yanan bir mumla eger bu mum sönmusse bilki ölmusumdur demis abiside icinden keske ölse diye gecirmis ve arkasina bakmadan cekmis gitmisaradan gunler gecmis kime basvurduysa eli bos dönmus artik babasini bulmaktan umidini kesmis ve eve dönmeye karar vermis evleri deniz kiyisinda kucuk bir kulubeymis o gemiyle gelirken bakmis evleri karanlik hemen kosmus bakmis ki kardesi mumun isigi sönmesin diye elleri mumun etrafinda öylece kalakalmis ve bir not varmis yani basinda icinde abimi hep sevdim yazan ben ondan ayri kalmaktan hergun soldum yazan iste oan abisi öyle bir uzulmuski ne yaptim dercesine aciyla kardesine bakakalmis sonra aklina kardesinin gulleri cok sevdigi aklina gelmis ona öyle bir bahce yapmis ki esi benzeri olmayan mezarinida bahcenin en guzel yerine koymus

Şimdi ikinci bir şok yaşıyordum. Evet! her şey bir anda rüyaya dönüşmüştü. Ve ben hala Çermikteydim. Derin bir nefes alarak -hayatımda en içten söylediğim hamdlerden birini ederek

?Bebeğimi görebilir miyim? dedi yeni anne. Kucağına yumuşak bir bohça verildi ve mutlu anne, bebeğinin minik yüzünü görmek için kundağı açtı ve şaşkınlıktan adeta nutku tutuldu! Anne ve bebeğini seyreden doktor hızla arkasını döndü ve Camdan bakmaya başladı. Bebeğin kulakları yoktu... Muayenelerde, bebeğin duyma yetisinin etkilenmediği, sadece görünüşü bozan bir kulak yoksunluğu olduğu anlaşıldı.

Adam, elinin tersiyle burnunu silip:

Ya unuttuklarımdan bir bahçe yaratacaktım, ya da unutmak için bir bahçeye gidecektim. Sanırım bilmeden ilkini tercih ettim ben. Unuttuklarımın bahçesi, mevsimleri ile var içimde.

Oysa hiç gördünüz mü, kim bilir kaç gün olmuş

?yedi? de

üfler lambayı.

-3900- rakamına ulaştım. Tom, şimdi beni iyi dinle.

Vakit geçirmeden koca un çuvalını sırtlanmaya koyuldu. Gözlerime inanamıyordum. Evet bu İslam Devletinin koca reisi un çuvalını sırtına almak üzere idi.

-Dikkate değer bir rüya gördüğümü hatırlamıyorum.

Fakir bir çoban, padişahın kızına aşık olmuş

İnsanın şefkati, merhameti, acıması ille de bir nesne arar kendine.

-12 sent

?Neler oluyor bak adımı anda?

Genç adam güllere baktı, sanki onlarla konuşuyormuş gibi,

-"Allah'ım! Sen benim Allah! ım, ben de senin kulunum" diyeceği yerde, dili sürçüp " Allah'm! sen benim kulumsun, ben de senin Rabbinim" der. İşte kulunun öz yürekli tevbesi karşısında Allah bu kulundakinden daha derin bir sevinç duyar.

'Sevginin yalnızca sözünü edenlerle, onu yaşayanlar arasında ne fark vardır?' Sorusunu soranlara bu uygulamayla yanıt verdikten sonra bilge, bir de öğütte bulundu:

- Geçmiş olsun dedi Yener Umut'a..

Kucağına yumuşak bir bohça verildi ve mutlu anne, bebeğinin minik yüzünü görmek için kundağı açtı ve şaşkınlıktan adeta nutku tutuldu! Anne ve bebeğini seyreden doktor hızla arkasını dondu ve camdan bakmaya başladı. Bebeğin kulakları yoktu...

Yanan yüreğim değilse, kahır dolu bir kadehte, başımı secdeye indirmedim.

Benim yorgun gönlümde bir tek senin aşkın var

Belki üstü getirilmemiş biletsiz sabahlar, paslı tenekelere kalmış topaçlar, gün yüzü görmemiş saklambaçlar.

taze ekmek yesinler." Fırıncı, teklifimi kabul etti ve biraz

Pek çok yer düşünmşler ama hiç biri yeterince zor gelmemiş

Sensizliğin yüzü

Kadı, her iki şahsada çocukları olup olmadığını sorar. Onlardan birinin kızı birinin de oğlunun olduğunu öğrenir ve oğlanla kızı nikahlayarak altını cehiz olarak verir.

Güller, sakınır sevdalı gülüşlere dokunmaya. Yaşanmayan avcı bir ömür vururken gözbebeklerine, üşür elleri beste boylu nazendenin... Yürek okunmamış bir kitaptır, hiç açılmadan rafa kaldırılır. Bilinmese de kıymeti, yıkılmaz bir sözle, gücenmez... Kırgındır Eylül'e lakin kızamaz bir türlü... Gecelerin deminde Eylül, bir parçasıdır sonbaharın ve sonbahar tebessüm eden sevdanın en tatlı mevsimidir.

Son gülüşün duruyor yüzümde

''Korkma, ben yandığım sürece öteki mumlarıda yeniden yakabiliriz, ben UMUT'um!''

Dükkan sahibi:

Israrla kendisinin dönemeyeceğini, benim ise memleketime ve aileme kavuşacağımı söylüyordu. Biraz isteksiz de olsa zarfı aldım. Ancak o çatışma sırasında birbirimizi kaybettik. Taarruz bitip memleketime döndüğümden bir iki yıl sonra eski eşyaları karıştırırken o zarfı buldum. Unuttuğum görevi, geç de olsa yerine getirmek için İstanbul' a gittim. Üzerindeki adres, Akasaray' da eski bir eve götürdü beni. Kapıyı yaşlı bir amca açtı.

Uçur rengini bilmediğim iklimlere...

Şemsiyesi altında yürürsün bulutların

``Ben BARIŞ`ım.!

Dondurma dükkanının sahibiydi mektubu yazan.

Cennetteki doğal güzelliklerin tarif edildiği pek çok hadiste Tuba ağacından ve onun özelliklerinden bahsedilir. Bu ağaç hakkında Peygamberimiz 'in tarifleri şöyledir:

ğinde yaptıklarını, yanına beş katarak anlatmasını

Hedefine adım-adım yaklaşırken duyduğu heyecan,

Aslında hep merak etmişti

Simurg'un yuvasını bulunca ögrenmişler ki;

Kızcağız elinin birini arkasına saklamış, ötekiyle parayı alırken adamın dikkatin çekti bu saklayış;

Kapıyı açarak sınıfa girdi. Sınıfı, birinci katta olmasına rağmen hayli aydınlıktı. Öğretmen masası ; sınıfın girişine, tahtanın tam önüne yerleştirilmişti. Tahtanın hemen yanına Atatürk ` ün bir fotoğrafı ve Türkiye haritası asılmıştı. Sıralar u şeklinde dizilmiş, üzerlerine pembe pötikareli örtüler serilmişti. Öğretmen masasının tam karşısındaki duvar boydan boya bir dolapla kaplıydı. Kapının hemen solunda çöp kovası vardı. Aynı duvara, çocukların boyunun erişebileceği bir yüksekliğe bir askı çakılmıştı. Kapıyı açık bırakarak ilerledi. Pencerenin önünde durdu. Yüzünü sınıfa dönüp, kollarını kavuşturdu. Öğrenci olduğu sınıfla, öğretmeni olacağı bu sınıfı kıyaslamaya başladı, farkında olmadan yine.

Ey vefasız

Yasli kadin, derin bir nefes çektikten sonra bas örtüsüyle agzini aralayip, kisilmis sesiyle konusmaya basladi.

Derviş akşam gencin yanına gitmiş

göster miyorsa...

"- Belki duymuşsunuzdur Sultanım... Somuncu Baba derler bir ekmekçi koca vardır. Ulucami işçilerine de ekmek satmıştır. İşte bu zat O"dur!"

Karpuz kuyuda soğutulurdu.

?Eski Direklerarası bir başka alemdi.? diyor Halit Fahri ve bu alemi uzun uzadıya anlatıyor.

? Bunu imzalamanız gerekiyor. Aldığınıza dair yani? diye çekinerek konuştu.

Abdulkadir;

uzak zamanların son rıhtımında

Rabbim, diyordu papatya içinden kimi kez. Bu güzelliğin yanında benim yerim nedir ki? O suyun içinde yaşar bense toprakta... Elimi uzatsam tutamam bile onu... Oysa öylesine istiyorum ki onun yanında olmayı...

Sevgimin küçük beyni karışmış,

aşk belki, her şeyin tanıyıp kokladığı, benim uzanamadığım

Her ben, ben?liğini sen'le anlar.

Özel Güventaş lisesi

Bunların ortak özelikleri yeni Müslüman olmalarıdır. Umre için İstanbul üzerinden Arabistan'a gideceklerdi. Hepsi de yeni Müslüman olmuş. Kimi yirmi gün önce, kimi bir ay, en uzağı iki ay önce Müslüman olmuştu. Ne yeterince İslami bilgileri vardı, ne de yapacakları umre ile ilgili bir bilgileri.

bir harika!.

Sonra, çocukluğunda dinlediği bir hikaye takılıp kaldı usuna. Kızına anlattı dudakları titreyerek...

gözlerinin içine bakarak "Karşılığını ödemek için param var benim, bana

Ama Kendisinin Güzel Hazırlanmış Mükellef Bir Sofrada Yemek Yediğini

Haşre dek yokluğa hüküm giymiş bir güzelin kadehindeki iksir miydi;

Maviye

Böyle bir dost, böyle bir özlemli yar?

ilk defa bi bayanla konuşmuyordum, ama inanılmaz heyecanlanmıştım. iki lafı bi araya getiremiyordum. neyseki kız anladı derdimden. Derken hayatımın en güzel günlerini yaşatıp sonunda da en kötü gününü yaşatacak bir serüven başlamış oLdu. Haftanın her akşamı buluşup geziyorduk. El ele kol kola. Onun yanındayken her şey çok güzeldi. Annemle tanıştırmıştım, niyetimiz ciddiydi, evlenecektik. Onun aileside biliyor ve destek veriyordu bu ilişkiye. ßir ilişkide hiçmi kavga olmaz, olmuyordu işte, tartışmıyorduk bile.

Bostancı sahiline indi. Ancak park yeri ararken, Mehmet aklına gelmişti. Aracı park edip, telefonuna baktığında, Mehmet'in üç kez aradığını gördü. Konuşmaları üzerinden bir saat geçmişti. Telaşlı adımlarla her zaman dürüm yedikleri mekana yöneldi.

Harp haberini duyuran haberci, Hanzala nın evine uğradı. Bu karar ve resulullah Efendimizin emri ona da ulaştı. Emri duyan Hanzala, boy abdesti alma fırsatını bulmadan Uhud a gitmek üzere hemen sahabenin arkasından koşmaya başladı ve eshabının arasına katıldı.

birlikte yaşıyordu.

Genç rektör, isteksiz bir biçimde kapıyı açtı. Sekreterin anlattığı tablo içini

balık yanaştı kulağıma... Balıkça bilirmisin dedi...

Bir topuna bakti birde bana...

Elinden kilit bekler kelepçesi ömrümün

- ''İnsanlar buna yankı derler, ama aslında bu yaşamdır. Yaşam daima sana senin verdiklerini geri verir. Yaşam yaptığımız davranışların aynasıdır. Daha fazla sevgi istediğin zaman daha çok sev! Daha fazla Şefkat istediğinde, daha şefkatli ol! Saygı istiyorsan insanlara daha çok saygı duy. İnsanların sabırlı olmasını istiyorsan sen de daha sabırlı olmayı öğren. Bu kural yaşamımızın bir parçasıdır, her kesiti için geçerlidir.''

Ve erir can ipi, sevgilinin yolunda yok olana dek...

Bakır rengi bir hata,

Ger nakl koned cüz in, kes ez goftarem

gül kokulu mektuplar yollayan yollarsa

bir bina yaptırabiliriz". Rektör, yıpranmış giysilere nefret dolu bir nazar

göz göz nilüferler açsın gözlerinde

"Hayır, yok" dedi görevli.

Altın sesli yaşlı bir adamın konuştuğunu duydum.

Her ben, dolayli bir şekilde bir seni anlatış, bir senden yakınıştır.

Ah ruhuma serpiştirilmiş bir damla taze hayat...

ahmet kutsi tecer

Böylece pişirdiği yemeği ayazda çabucak soğutarak yine kendi eli ile kurduğu sofraya koydu.

Dördüncü sınıf öğretmenine gelince: "Teddy içine kapanık ve okula hiç ilgi göstermiyor, hiç arkadaşı yok ve bazen sınıfta uyuyor." demişti.

Seni sevmekten hiç vazgeçmedim,

lunamın müziği

Sevgi bu;

Can artık günlerinin sayılı olduğunu biliyordu. Peki, kendisi çocuklarına ne bırakacaktı hayatta.

Çünkü,

gördüğün gibi beyefendiyle ilgileniyorum" diyerek yanındaki

bir rüzgar bile çıkmamış. Sonunda durmuşlar ve gözlerini açmışlar.

oysa sen, sana ait ne varsa alıp gitmiştin Şiraze

dudaklar olmayacak,

Ey güzel İstanbul;

Biz zamanın tellerinden her birine asılı kaldık.

- ?Siz de kimsiniz? dedi.

Her şey bir ipin ucunda saklı.

seçimim var: Kurban olmak, ya da ders almak.

- Yahu Dede, bundan kolay ne var! Madem ki bütün sıkıntın heybenin ön gözüyle, sen de onun yerini değiştiriver!

Gündüzleri denizfeneri bir hiçtir bütün aldatmalara şahit olarak. Güneş ise gece olunca bu hissi göremez.. Gece, denizfeneri ile okyanusun aşkının dansedişine güneş şahitlik yapmaz..

-"Böyle bir şeyi nasıl yapabildin? Biz keşişiz, bırak bir kadını kucaklayıp karşıya geçirmek, onlara bakmamız bile yasaktır."

hıkaye çok güzeldi bu arada araya gırmışım ama

Tulu-i haşre kadar sürmez; akıbet bu sema,

-Canını bağışlamamı istiyorsan nafile; şu anda seni öldürtmekten daha önemli bir arzum yok. Saçımdan sürükletme bir anda öldürecek bir yol tut diyeceksen ahdettim senin kanını at nallarına çiğneteceğim. Bir zaman için bana aman ver diyeceksen bu da mümkün değil çünkü toplanan halka karşı küçük düşmüş olurum. Yok kızımla birkaç dakika olsun yalnız kalayım diyeceksen onun bir tek tel saçını bile sana reva görmem artık onun yüzünü göremeyeceksin.

Gerçekten de dişlediğim elma çok lezzetliydi. Elmanın lezzetiyle kendimden geçerken,

"Her sabah Afrika`da bir ceylan uyanır. En hızlı aslandan daha hızlı koşması gerektiğini bilir, yoksa öldürülecektir.

beklediğimdin sen

Sultan Mahmud Han bu cevabı çok beğendi. Din büyüklerine olan sevgisi arttı. Sultan Mahmud;

Tek kulaktır müşteri, ancak dile.

Karanlığın yüreğine kök salmış.

Kılma derman kim helaküm zehri dermanundadur?

Bir zamanlar küçük bir papatya varmış. Kocaman bir kayanın siperciğinde yaşarmış. Çevresinde ballıbabalar, katırtırnakları, utangaç mavi mine çiçekleri açarmış. Her sabah, gün doğumunda bütün çiçekler uyanırmış. Sabah aydınlığıyla genişleyen gökyüzünü izlerler, mutluluk türkülerini bir ağızdan söylerlermiş. Hepsi birbiriyle dost, hepsi arkadaşmış.

uyanıyorum küstah sözcüklerle:

Karanlık, kuru soğuk, susuzluk mu?

En militan tarafımla sevdim düşlerimi, mavzerlere diş bileyip

sürmesi olabilir diye ikisi de kendilerini fırtınaya bırakmışlar.

sarayın bahçesinde kahvaltı yaparken prensesin odasının penceresine

Kimi öptüğüni hangi sporu yaptığın,

Yine de icimizde bir gucuk umut vardi... bir gece yine annemin bizi dovmesi uzerine yenide aglayarak odamiza gectik.. hungur hungur aglarken yeniden ellerimizi actik ve oyle isyan, uzuntu dolu duygularla dua etmeye basladik...

Üçüncü önemli ders.. Size hizmet edenleri hep hatırlayın..

Üstelik dokunamadım da o naz ellerine. Ellerin ki belki kurtuluşum...

Dükkan sahibi :

Genç adam evine dönmüş, kendisini merakla bekleyen annesiyle babasına neler olduğunu anlatmış. Anlattıkça da kendisine çok anlamsız gelen bu hareketi ve soğuk konuşması nedeniyle kızdığı ustaya olan öfkesi artıyormuş. Günler geçmeye başlamış. Genç adam sürekli söyleniyor ama avucunu hiç açmıyormuş.

Gelsede sonbahar

Uykularını ödünç

dalından koparılmış kasımpatlarını?

Bir gün doktorlar, uygun bir çift göz bulduklarını söyleyerek kızı ameliyat

- "Ah Bob, bekle bir dakika lütfen. Seni gördüğüm anda

Kocasını Yemen?de kaybetmişti. Bir oğlu Balkanlarda, ikisi de çöllerde kalmıştı. Bir gelini ile üç torunu vardı. Gelini hastalıktan öldü, torunlarının biri de Büyük Muharebede şehit düştü. Birisi İkinci İnönü?den dönmedi.

Ruhuma ilaç sende, felah sendedir.

yazılmış zarfları. Her biri aynı karakterde yazılmış, puntoları bile

Baba yürümeyi sürdürerek yanıtladı oğlunu-,

Düşmemesi için, bir kolumu beline dolayarak taksi beklemeye koyuldum. Akşam vakitlerinde kesilen kar yağışı tekrar başlamış ve yavaş yavaş buzlanmaya başlayan yollarda, birbiriyle yarışan sokak köpeklerinin dışında bir hayat emaresi kalmamıştı.

Seninle yazılır en büyük destan

Genç vakurla başını kaldırır ve;

bir mektup da?yaz mevisimine postalamalı?...

Aşklar şimdi hücrelerde tutsak

artik yeryüzünde o hareketi senden daha iyi yapan hiç kimse yok.

Kış ayında kavrulurum

-"Peki, konuş oğlum"

İlk önce genç kız olanlar karşısında ağlamaktan hiçbir şeyi anlayamamıştı. Ama esarpı ve uzaklaşan aslanı görünce anladı. Bir an ve mağarada düşündüğü o korkunç şey başına gelmisti. Ve onun öldüğünü düşünen Piremus askı uğruna canına kıymıştı.

Tanıdıklardan kimse kalmamış neredeyse.

Bir cehennem ateşi yanar,

ayırmadığı gözleri dolu dolu olmuş, yürümeye bile mecali

oldugunu

Ah Şirazlı güzel kız, gözleri yıldız yıldız!

Ciğerim zare zare oldu nerdesin yar!

- Aç gözlerini!, dedi nilüfer. Paptya şaşkınlık içindeydi gözlerini açtığında... Sevgili çiçeğinin yanında, gölün suları içinde bir nilüfer çiçeğiydi artık o da...

Geçerken acılardan

Kaybettim babaannemi anlayamadan sevgisini ve kaybettim dedemi anlayamadan o bitmeyen öfkesini. Dağ eteğinde damı asmalı iki katlı beton evde yazları zor geçerdi günler. Hiç bitmeyecekmiş gibi nar ağacı altında sohbetler. Rüzgarlı gecelerin uğultusu dolardı kulaklarımıza, karşı yamacın kına geceleri odamıza kadar gelir, türlü hayallere atardı bizi. Orada olmak nasıldır bilmezdik de, dinlerdik bir. Babaannem yatağında, bastonu hemen yanında, güneş batar batmaz uykuya dalardı. Yüzündeki çizgilere her baktığımda onun hep o yaşta yaşadığını sanırdım. O hep yaşlı, ben hep çocuk kalacaktım sanki. Olmadı... Hayat sürprizlerle doluydu.

?Ben? dedi Katelin. ?Ben küsmekten korkuyorum.?

Yaklasti kosup yanina

Melek adama gulümsedi ve ardından elini şıklattı. Gökten bir örümcek ağı inmisti. Adam bu aga tutunarak cennete girebilecekti.

İşte huzur ve saadet de böyledir, bir felakete duçar olmayan kimse, huzurun kıymetini bilemez."

çoraklarda dünyaya destur diyen nazlı gül

seni yaratan rabbime binlerce şükür

Gönül raks eder,

eminim." Tommy, omuzunu silkip yürüdü... Mezuniyetten sonra izini

Aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer

Böyle biriyle tanıştıysanız ne mutlu...

Çocuk bütün gece oturup günün birinde at çiftliğine sahip olmayı hedeflediğini anlatan 7 sayfalık bir kompozisyon yazdı. Hayalini en ince ayrıntılarıyla anlattı. Hatta hayalindeki 200 dönümlük çiftliğin krokisini de çizdi.

Bırak SEVGİ seni bulsun...

soruları olmalı, yanıtlarını bulmak için bir ömür harcayacak..!

- Ne oldu gözlerine? Diye sordu.

Çirkin...

ben dalgaları da, dalgalanmayı da sevdim...

Davulunu gümbürdeterek müminleri sahura kaldıran eski zamanların bekçi babası bu müjdenin idraki içindedir. O, Yalın bir avam diliyle şu dörtlüğe sığdırır bu hikmeti:

Kötü karakterli bir genç varmış. Bir gün babası ona çivilerle dolu bir torba vermiş. " arkadaşların ile tartışıp kavga ettiğin zaman her sefer bu tahta perdeye bir çivi çak" demiş.

Dua eder gibi mırıldanıyorum

Harmanı kalkan ovadan sökün eden kargalar akşamın battığı dağlara doğru süzüldü. Gözlerini kısıp ovaya bakarken bir saatlik uzaklıktaki köyünü düşündü. Birden aklına gelen düşünceyle yerinden kalktı. Aceleyle bidonu semere asarken gözü heybeye takıldı. İstemeden eli bayramlık elbiselere gitti. Poşetlerin çıtırtıları, soğukluğu azar azar parmaklarının ucundan bütün vücuduna yayıldı. Bayramlık elbiseleri giyen kızlarının koşarak kucağına atladığını görür gibi oldu. Yeni elbiselerinin içinde ne kadar mutlu olacakları şimdiden belliydi. Bayram demek çocuk demekti.

kalmış.. Gün ışığı üzerine değer değmez genç adam taşa dönüşmüş... büyücü

O sirada aklimdan tüm yasadiklarimi geciriyordum, parktaki cocugu, aglayan kizi, yasli adami..

Sen ne kadar mutmain bakıyorsan dünyaya, ben o kadar eksiktim. Düşlerin en güzelinde çıktın karşıma Şiraze.

Tabiki ben böyle oldugum için bahar

"Hayat" dedim.

Sheaksper'a gönderdiğinde, ünlü yazarın cevabı şu olur:

Öğretmen:

Dolaşır bu siyah nehrin suları içinde.

kaldırıp yasaklar koymaklar yerine, parmaklarıyla resim yapmayı öğretirdim.

Oturduğumuz mahalleden epeyi uzaklaşmıştım. Evlerin arasındaki arsada belki on ayrı yerde kurban kesiliyordu. O zamanlar açıkta kurban kesmek yasaklanmamıştı daha. Tarlaya doğru yaklaştım. Bu yandaki adam, yüzmüş de asmış koyunu bacaklarından üç ayaklı demire. Nah orda duruyor bizim deri. Konuşmadan derdimiz anlaşılmazdı. Yaklaştım. Nasıl bir cümle kurmalıydım? Yutkundum.

Unutulmuş Sevgiler..

Aşk, çok güzel bir yelkenlinin içindeki Kibir 'den yardım istemiş.

İşte o sıra? Bir ses duyarım baktığım yerden, ?müsait bir yerde inebilir miyim? O, iner dolmuştan, hızlı adımlarla yürümeye başlar, son bir kez bakmaması kalır ardında? Peşinden inip konuşmak isterim. Bir daha görmeyecek kaygısı çökerken içim, inme sırası bana gelmiştir?

'' Çok şiddetli bir taarruz vardı. Mermiler kulağımızımın dibinden geçiyordu. Siperde daha önce hiç görmediğim bir asker yanıma yaklaştı. Belli ki bizim birlikten değildi. Bir zarf çıkardı ve:

?öğrenemedi yolda nasıl yürünür

Adamsa: "Derhal git başımdan. Ben yalnız kalabilirim" demiş ve kuşu kovmuş. Adam, kırlangıç uzaklara gittikten sonra düşünmüş: "Ben ne akılsız bir adamım... Niye kırlangıçla birlikte kalmayı kabul etmedim? Ne güzel olurdu, yalnızlığıma ortak olurdu..."

üç tane daha oyuncak dükkanı ziyaret ettim. Bunları

Öğleden sonra telefonun fişini çekip bilgisayarı kapatacağım ve arka bahçede oturup seninle köpükten balonlar uçuracağım Bu öğleden sonra dondurma arabası için çığlıklar attığında sana hiç kızmayacağım ve gelirse bir tane alacağım Bu öğleden sonra büyüdüğünde ne olacağın hakkında hiç canımı sıkmayacağım.

Geçenlerde bana yakında güzel bir futbol tuopu alacağını söyledi.

diyeceğim. Ve bir de bağıracağım 'Her

Lütfen beni affet. Bütün hayatimizi bir yalan üzerine kurdugum için beni affet. Sana hayatimda bir tek kere yalan söyledim.. Tuzlu kahvede.. Ilk bulustugumuz günü hatirliyor musun?. Öyle heyecanli ve gergindim ki seker diyecekken 'Tuz' çikti agzimdan.. Sen ve herkes bana bakarken degistirmeye o kadar utandim ki yalanla devam ettim. Bu yalanin bizim iliskimizin temeli olacagi hiç aklima gelmemisti. Sana gerçegi anlatmayi defalarca düsündüm.

mavi: olgunluk

savuramadım

Sırayla okudu;

Toprak çatlar

Derken... Birde bakar bahcenin sonuna gelmis...

Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır

?Hiçbir şey yapılamaz mı?

gemisi adaya vardığında fakir delikanlının soğuk bedeni ile karşılaşmışlar...

çok güzeldi:))

Bir çağı yaşıyoruz dünyada.

Hergün gelirdi buraya. Hiç aksatmazdı doğayla ve havayla olan randevularını. Onlar onun tek arkadaşıydı çünkü. Oturmuş bunları düşünürken diğerini gördü başka bir ucunda parkın. Çok garip. Çünkü buraya tamı tamına beş yıldır geliyordu ve şimdiye kadar hep yalnızdı. Daha önce kimseyi o civarda görmemişti. Aslında bir yandan da seviniyordu. Birisi daha var. Benle aynı havayı soluyan birisi. Diğerinin yanına gitmek için niyetlendi ama ne konuşacağını bilmediği için vazgeçti. Ve evine gitti.

katarı görürler. Kerem sazıyla buluşur:

Ben, yolda mendil satan küçük çocukta bile seni hatırlıyorum. Bu yavru da benimki gibi bir ana kuzusu diyorum. Arabamın torpidosu mendil dolmuş olsa da, bir mendil daha alıyorum. Bana merhameti sen öğrettin Bebeğim.

Küçük kız, hüzünlü bir yabancıya gülümsedi.

halinden, duruşundan kadının kendisine bir şeyler söylemek istediğini farkeder: 'Söyle' der kadına.

En zor bulunan ve en çabuk kaybedilen bir hazineydi sanki.

prensesin de yazmış olduğu mektupları fakir delikanlıya götüren martılar

"Elbette en önemli renk benim.. ben hayatın ve umudun rengiyim.. çimenler, ağaçlar, yapraklar için seçilmişim.. Şöyle bir yeryüzüne bakın, her taraf benim rengimle kaplı..."

bu da yaşamı güzelleştiren anlardan biri:)

Gülümse inadına

Beyaz mendil, bir kanarından sızan gözyaşını diğer bir kenarıyla silmeye çalışıyordu.

Buluştuk geçenlerde. Bitaptı; kayan bir yıldız kadar ışıltılı, bir o kadar yorgun:

- Bu elbise ile iyi iş yaparım" diye düşünür.

El açtık kabul gördük bunu nasıl ödeyim yar

Nick adında bir demiryolu isçisinin öyküsü bu. Nick güçlü, sağlıklı bir işçi manevra sahasında çalışıyor. Arkadaşlarıyla ilişkisi iyi ve işini iyi yapan güvenilir bir insan. Ne var ki, kötümser biri, her şeyin kötüsünü bekler ve başına kötü şeyler geleceğinden korkar.

- Biliyorum gelmeyecek, gelemeyecek, ona kalsa koşar gelirdi ama gelmeyecek biliyorum. Olsun, ümidimi kaybetmedim, gelmeyebilirde. Bana çok şey öğretti bu bekleyiş. Sabrı, sabrın savaşını, umudu, karşılıksız sevmeyi, acıyı, acı çekerek olmayı, olgunlaşmayı ve yaşamak gerektiğini her şeye rağmen. Hatta acının bir ihtiyaç olduğunu çok zaman. Onun için bekliyorum ama ona çok şey borçluyum bu bekleyişte.

- Çalışamam gözlerim kör, deyince yaşlı kadın :

Bu en güzel, bu en sıcak duygudur arkadaş

hercai eflatunum

Bir kaç öteberi...

Şiirle giderim öğlen önceleri işime

penceresiz

Tanrı askina bahceyi kazma, ben oraya cesetleri gommustum.

Biraz kilo almış ağlamış yine

Zekeriya'dan ötürü, konuşacaklarım var..."

kuşları, balıkları, dağları, fotoğrafları, Antep işi lahmacunu, damardan tuzlamayı bırakarak

yalnız çığlıkları kalmış bana

Ertesi gün işten çıktığım gibi ustanın yanında alıyorum soluğu. Yüzü gülüyor. Yanında iki adam var. Hocam, akşam ekmek teknesini epey beklemişsin, diyor. Çocukların kira meselesi ne oldu? Adam biraz uğraştırdı ama vicdana geldi. Çocuklar bu sene de aynı fiyattan oturacaklar.

? Öyle ise, der, tefekkür edin, siz de düşünün.

Beni öksüz bırakma gel Şirazlı güzel kız.

yahut ölen bir kişinin böyle şeylerden haberi bile yoktur."

fırlayıp:

103 guldene bir hafta calisiyormus.

sizi biliyormusunuz?

diyen şaiirin inanılmaz umutsuzluğuyla karşı karşıyayım..

Mademki böyle duygularım kaldı, çok şükür.

Çünkü umut etmek yaşanmış bir hayatın ardında yaşamaya yeniden tutunmaktır.

saymaya başladı. Yanılgıya düşmemek için tam

Evini yeniden dekore ettirmek isteyen Japon bunun için bir duvarı yıkar.

Kopmaz kökler salmaktır oraya...

(Yasin Suresi, 56)

Vakitlerden akşam, mevsimlerden bahardır. Bir gülün, bir ıtırın, bir menekşenin dalına konan bir şebnemin hüznünü, bir günlüğüne geldiği hayata şükredercesine sevinç çığlıkları atarak çiçek çiçek dolaşan tırtılın sevincini sen görür, sen işitirsin. Zifiri karanlıkta söyleşen yıldızların titreşen ışıklarını, ayın halesini, coşkun akan ırmakların fısıltısını yine sen duyarsın. Hiçbir zaman göremeyeceğimiz, bilemeyeceğimiz, duyamayacağımız milyonlarca varlığın her anını gözetip duyan sensin Rabbim. Kudretinin azameti karşısında eğiliyorum.

Dönüp bu haberi Gül?e verememiş bir türlü.

Sonra nereden çıktığını fark edemediği başka bir kertenkele gelir ağzında

Ah dedecik aslında sen çok şanslısın, çünki sen o altın yılları yaşadın..

slmmlar 2. birbir(:

- Evet, senin iş yerine yakın olan parkı biliyormuş. Parka gitmesini ve seninle buluşmasını söyledim. Senin de parka gidip onu almanı istiyorum.

Mehmet Efendiyle de ucuza anlaşmış ve ucuza taşımışsın..."

Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım...

- Ey Üstad! Yoksa siz benim kim olduğumu biliyor musunuz? dedi.

zannettim. Belki başarmışımdır, ama hala kızımı düşünüyorum.

içimdeki daha kötü ihtimali söylemeye korkuyorum: Ya babasını görüyor da,

söyleyerek geliyordu. Delikanlıyı birden karşısında

Hiçbir zaman isyan etmeyen Hz. Eyyub'e hanımı bir gün şöyle sordu: Bu hastalığın bitmesi, çektiğin dertlerin gitmesi için Cenab-ı Hakka dua etsen olmaz mı?

Açıldı ışığın ortası, açıldı, açıldı?Benden uzaktaki gözlerim şaşkın, fal taşı gibi açıktı. Ben inançsız, inanamadan bakamadım, yoktu gözlerim. , ordan bakıyordu olana bitene. Kefen beyazı bir lahit yükseldi açılan boşluktan. Gözalıcı ışık beyazı, süt beyazına döndü birden. Durdu hareket. Açıktı lahitin üstü bakamadım. Ölesiye korktum bakmaktan. Ben babama da bakamamıştım son yolculuğuna çıkışında. Dayanamadım açılmasına yüzünün. Kanım çekildi, canım dondu, ellerim yoktu ama ayaklarım uyuştu. Uzaktaki gözlerim baktı hiç korkmadan; kocaman kocaman baktı lahte. Bakışlarında şaşkınlık hiç yoktu, korku da? Sonsuzu içine alan ebedi bir aşk vardı o gözlerde. Gün, gözlerimin alındığı boşluğa, karalığa işte o an düştü. Bu, sadece bir düştü. Ben de gördüm, gözlerimsiz gördüm hem. Gönül gözümle gördüm. Gözlerim kaçmıştı benden ; ama gönül gözümü açmıştı bilinmezden bir güç. Ben de öyle baktım, önce sadece merakla. Bir yüz ki güzelliği teşbih-i beliğden ziyade. Bir yüz ki ifadesi her nevi sanatın üstünde kudret-i hüsna. Dil aciz gönüle görüneni vasıflandırmada. Duygular umman olmuş bir damla yürekte coşar da coşar. Lekesiz beyazlıkta ten pembesi bir güzellik. Beyazın saffetinde aşk cisme bürünmüş. Ten kafesin içinde tükenmiş kuş çırpınmaya başladı yeniden. Can buldu, nefes buldu, soluk aldı. Duydu ta içinde. Atmaya başladı tek kelimeyle. Beyaz lahtin tek süsü kan kırmızısıyla yazılmış bir isim. Kabrin sahibinin adı: Eyüp A. S? O gülümseyen bir çehre, o aşkla atan bir yürek, o sevgiyle bakan bir çift göz karşımda. Hiç bilmem ki onu, hiç okumadım. Kabrini ziyaret etmedim şimdiye dek. Eyüp A:S karşımda beyaza karışmış. Tebessüm etti bana, yüreğime yayıldı güzellikler. Sonra gözlerim sonra ellerim geri döndü bedenime. Tamamlandım bir gülüşle. Ruhumu kirleten ne varsa sıyrılıp gitti bir anda. Tepeden tırnağa sevgi kesildim., çiçeklendim açtım bir gülücükle. Temizlendim, ışıdım. Gün bana düştü, ben güne döndüm.

Gönlündeki iç içe sırlı merdivenlerden.

Derviş, yiyeceğini, içeceğini her gün getiriyormuş

Bu aylarca devam etti böyle.

- " Evet, öğretmen olarak ilk."

veya sürpriz bir davetin mutlaka kötü bir anlamı

bir tatlı huzur almaya geldim :))

kayar da üzerime Rüveyda

Çocuklar gittikten sonra öğretmen yaklaşık bir saat kadar ağladı. O günden sonra da çocuklara okuma, yazma, matematik öğretmekten vazgeçerek onları

penceredeyim

yola ağır vasıtaların titreşimi dökülür, bir ay düşer yere gölgesi ardında asılı kalır.

topallıyordu. Selam verdikten sonra, fırıncının tezgahına

Bir türküdür yaşamak!

sen çoktaan başlamış olursun

Ustelik yaralanmis. Karsilastigi bu durumda kendini esegi kadar zavalli hisseden adamcagiz koyluleri yardima cagirdi.

EĞER NE DÜŞMANLARIN NE DE SEVGİLİ DOSTLARIN SENİ İNCİTEMEZSE;

Vakit, insanın pişmiş, aşkın has, sözün beliğ, yarin vefadar, mekanın sevdalı, suyun hain olduğu vakitlerdir. Gevaş?ta hovarda bir çoban, üzerindeki kepeneğe, elindeki kavala, dudağındaki ıslığa aldırmadan kendisini kalp ülkesine yani Akdamar adasına aşık adar. Adanın kilisesinde gaddar, kindar, namdar, hesapdar bir keşiş oturur. Keşişin ağyar yüzü görmemiş bir kızı vardır. Kız, bir deniz kızı misali? göreni bileni yoktur; lakin namı vardır. Keşişin namı nasıl betse, kızının namı o kadar güzel, o kadar hoşmuş. Kız ki, bir afet-i devran, bir peri-suret, bir serv-i naz, bir ruh-u revan? hasılı misli, dengi yok. Sanırsın, göle rengini gözlerinin maviliği, martılara aklığı teninin aklığı, adanın zift toprağına rengini zifir saçları vermiştir; lakin mavi gözlerine kara bahtını sürme diye çekmiştir ki, hiçbir kulun bundan haberi yoktur. Kızın adı: Tamara, vah ki gözleri ona varana!

beyaz olan her şey biraz mavi

Uçurtmalarımız için tek tehlike düğüm düğüm olan ipimizin kopmasıydı. İp kopup da kaçınca uçurtmamız koşardık peşinden. Stadın yanına kadar giderdi uçurtma. Oraya ulaştığımızda bazen çocuklar uçurtmayı ele geçirmiş olurlar, onlarla giriştiğimiz yoğun mücadeleden sonra birkaç hasarla da olsa alırdık uçurtmamızı. Sonra kaldığımız yerden devam ederdik gökyüzündeki seyahatimize.

- Hakkımı helal etmem ey Allah'ın Resulü, dedi.

?Ama yağmur yağıyor? dedi bir kediyle konuştuğuna inanamayarak.

Havada çiçek kokusu var. Ağaçlar tomurcuk verdi,

susuşum, parmağına büyük gelen kara taş yüzüğün büyüklüğünden utandığım

Onun demir yüreğini oynatmaktan acizdi,

SEN GİDELİ

birden kizilderili adam beyaz adama:

Sanma bir gün geçer bu karanlıklar,

sonra uzayıp giden soruları gecelerde

Önce benlik saygısı kazanmasını sahlar, sonra bir ev almaya çalışırdım.

Genç fazla ısrar etmez. Keseyi alır hemen hepsini ihtiyacı olduğunu bildiklerine dağıtır.

katlanılan çilenin avazı

hafifçe dokunsan yel olsa karaya vuran hislerim, / piyanoyu çalan karşı komşumdur benim, her sabah onunla uyanırım / alıştım

Uykudaki bir ağaç uyanır, zaman zaman;

Eğrilmemiş başaktan hasat çıkmaz bilirsin

Edeple el pençe duran kadın titremeye başlar ve

baktığımın gözünden kaçmadığını söyledi.

Adam, on yaşına gelmiş bir çocuğun böyle bir haylazlığını affedemezdi. Bütün günü, onun yüzünden mahvolmuştu. Bir kere yapmış olsa, ses çıkartmazdı.

ÖĞRETMEN: Peki sana 500 milyar verseler bir ayağını satar mıydm?

Onun canına.

bana layık görürsen, Allah'ın emri, Peygamberin

O kadınla birlikte çarşıya gittim. Bir dirheme ona bir kap yağ alıverdim. Bu defa kadıncağız dedi ki:

?Bir saat kadar sonra, fırını açtı ve beni çıkardı. Şimdi rahat nefes alabiliyordum, fırının yakıcı sıcaklığından kurtulmuştum. Beni masanın üstüne koydu ve biraz boyayla bir fırça getirdi.

Fakir olanı biteni anlatır.

Hz. Ali , Hz. Peygamber-i Ekrem tarafından O'na bir gömlek almak için Pazara gitmekle görevlendi. Hz. Ali da pazara gidip on iki dirheme bir gömlek alarak eve döndü.

Gecenin ilerleyen saatlerinde canı sıkılmış, rüzgar ve soğuk arttıkça yalnız adamı

Ünlü judocularin katildigi turnuvada hiçbir sansinin olmayacagi düsünmüs ; ama hocasina

- Zaten ancak o kadarcık tutmuştum, dedi. Denizde "av" diye bir şey kalmadı.

Dost olduk birer birer papatyalarla,

Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,

"Yedinci" dedi başrahip.

"Çünkü sadece Zaman Aşk'ın ne kadar büyük olduğunu anlayabilir"

Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını

kendi kendine gülümsedi. O bir mucizenin kaça

- Tüm insanları dinlemesini öğret ona. Fakat tüm dinlediklerini gerçeğin eleğinden geçirmesini ve sadece iyi olanları almasını da öğret.

-Sizinle konuşurken sesim dışarı çıkmakta idi. Ben de sesimi yabancı erkek duyar da günaha girerim diye ağzıma taş parçası alarak konuşuyordum. Şimdi ise o taşı çıkardım, dedi.

vurduğunda güzel kız uyanmış, hemen pencereye koşmuş; çitin yarısı

Baloncu dinlenmek için durakladığında o da duruyor ve sonra yine takibe koyuluyordu. Bir ara adamın kendisine baktığını fark ederek ona doğru yaklaştı ve titrek bir sesle:

Tispe ağaca Piremus dan önce varmıştı. Gittiğinde avını yeni yemiş ağzından kanlar akan kocaman bir aslanla karşı karşıya geldi. Korkarak bi mağaraya doğru koşmaya başladı. Farkında olmadan yolda boynundaki eşarbını düşürmüştü. O sırada Piremus geldi gördükleri karşısında donup kalmıştı. Kocaman aslan ağzında kanlarla birlikte biricik sevgilisi Tispe nin esarpını parçalıyordu.

?Bak burada da bir kedi var? sözlerini duyar duymaz beyaz mendil mor bir renge bürünüverdi. O sırada tüyleri siyah çizgili kedi atılıverdi bankın altına. Mor renge dönen mendil o kadar korktu ki bir?ay? çığlığıyla yerinden hopladı.

söylediği sözler, dünyayı içinde yaşamaya değer bir hale getiren,

ve hep damlalığımı hatırladım...

Ikisini de bir sabırsızlık sarmış. Fırtına durmuyor aksine artıyormuş.

söylenmez. Fazilet öğretmenden sakladığım bir ihtimal daha var ve daha da

Her sabah böyle bahar;

? Gözlerimden belli oluyor da ayaklarımdan henüz belli değil, der. Tebessüm eden Hz. İsa:

Bir müddet sonra aynı şekilde Bediüzzaman yine geldi ve:

Bir de sensiz savaşmak öldürür

selamlar:))

Yağmurlardan sonra büyürmüş başak,

Adımların yavaşlaması havanın soğukluğundan dır kandırmacasındayım..

Müslüman:

Şu söz olayı güzel bir şekilde ifade ediyor:

- Olabilir, size haramdı, ama bana helaldi. Hükümdar lahavle çekti:

Aldığı o kemoterapi denen illet onu daha ölmeden öldürüyordu.. İlaç sonrası çektiği acıyı bir tek o biliyordu.. Umut ölüyordu..

Pan'ın flütünden mi kalma

İleri derecede hasta iki adam aynı hastane odasındaydılar. Adamlardan birinin her öğleden sonra 1 saatliğine oturmasına izin veriliyordu, ciğerlerindeki suyun süzülmesi için. Bu hastanın yatağı odadaki tek pencerenin tam yanındaydı. diğer hasta ise hep sırtüstü yatmak zorundaydı.

- Ölmek istemiyorum demişti doktoruna.

Mahzun Ofelya, beyaz bir tayf gibi, yıllardır

Kedi ve Hema arkalarında açılan kapıdan yürüyerek çıktılar. Çıkmaz sokakta ilerlerken Hema, evlerin dökülen duvarlarına, kokan su birikintilerine bile gülerek bakıyordu. Bunu farkettiğinde durup kediye birşeyler söyleyecekti ki...

"Üçüncüsü" dedi başrahip.

çözemedik

çünkü onlar sevmeği her şeyiyle öğrenmeği dilemişler.

... ve hepsi artık, Allah'ın razı oldukları içersinde

?Ben yaşamak için bir neden olamam, ancak ölümün ve karanlığın habercisi olabilirim? diye yazıyordu beceriksiz bir el yazısı, yorgun bir genç kızın kalbinden dökülen kelimeleri?

Diğer bir yaban gülü de:

O güzel su, büyük nehrin akıntısı boyunca genç kızların, gelinlerin, annelerle çocukların hep iç içe, can cana olduğu büyülü bir adaya sürüklüyordu onları...

Kızgın çelik dahmelerle ölüm saçan gülleler...

baharleyin yıldızların yıkandığı sulara...

Birlikte yürüyemiyeceğiz ki..

ben girerim sokağı devriyeler basar

Dünya hayatında hep kötülük işleyen bir adamı ölünce cehennem kapısında bir melek karşıladı. Melek adama şöyle seslendi: "Hayatta iken tek bir gün bile birisine iyilik yaptıysan buraya girmeyeceksin. "

Kutlu bir zaferdir bu ebabil dudağından

Kimi köylü kızı kimisi hanım

Adam : Arkadaşınla ilgili ne duyduğumu biliyor musun?

Cevap ışık hızıyla gelir: 'Rafadan sultanım!'

Neler çektiğimi bilmeyeceksin

Eğer sen, can konağını arıyorsan, bil ki sen cansın.

Marangoz, kabul etti ve işe girişti, fakat gönlünün yaptığı işte olmadığını görmek pek kolaydı. Baştan savma bir işçilik yaptı ve kalitesiz malzeme kullandı. Kendini adamış olduğu mesleğine böyle son vermek ne büyük talihsizlikti!... İşini bitirdiğinde işveren, evi gözden geçirmek için geldi. Dış kapının anahtarını marangoza uzattı. ?Bu ev senin? dedi, ?Sana benden hediye? . Marangoz, şoka girdi. Ne kadar utanmıştı! Keşke yaptığı evin kendi evi olduğunu bilseydi! O zaman böyle yapar mıydı hiç!

İçki fabrikası kapanıyor. Mekke'deki ibadetlerimize devam ediyoruz.

Git artık!

Anladın ki HAYAT, Huzur'dan ibaretmiş

Çocuklardan biri, gelecekteki kariyer çalışmaları içi kendisine yardımcı olan yakınlarındaki bir şirketin üst düzey görevlisini onurlandırmış, adamın yakasına mavi kurdeleyi iliştirmişti. Ardından, iki tane daha kurdele vermiş ve; "Sınıfça bu konuda bir projemiz var. Sizden onurlandırmanız için birini bulmanızı istiyoruz. Onurlandırdığınız insanlara ekstra kurdele de verin. Böylece onlarda bu projenin devam etmesi için başkalarını bulabilirler. Daha sonra, lütfen bana ne olduğu konusunda bilgi verin" diye rica etti. O gün üst yönetici, suratsız biri olarak bilinen patronunun yanına gitmeye karar verdi. Patronun odasına girdi ve onun" is dünyasında bir deha olduğundan ötürü" onu takdir edip örnek aldığını söyledi. Bu mavi kurdele'yi yakasına takması için izin verip vermeyeceğini sordu? Şaşkına dönen patron; "Tabi ki" şeklinde cevap verdi. Yönetici de mavi kurdele'yi, patronun tam kalbinin üstüne, ceketine iliştirdi. Ekstra kurdeleyi verirken de; "Bana bir iyilik yapar misiniz?... Siz de bu kurdeleyi onurlandırmak istediğiniz birine verir misiniz?... Bunu bana veren çocuk, okulda bir proje yaptıklarını söyledi. Bu kabul görme töreninin devam etmesi gerekiyormuş. Böylece "bunun, insanları nasıl etkilediğini belirleyeceklermiş..." Dedi... O gece patron evine geldiğinde, on dört yaşındaki oğlunun yanına oturdu. "Bugün inanılmaz bir şey oldu" dedi. "Ofisteydim. Üst düzey yöneticilerimden biri içeri geldi, bana hayran olduğunu söyleyip, "iş dünyasında bu kadar basarili olduğum için göğsüme bu kurdeleyi iliştirdi... Bir hayal etmeğe çalış... Benim bir dahi olduğumu düşünüyor.. "Siz çok önemlisiniz" yazılı bu kurdeleyi tam göğsümün üstüne takti. Bana ekstra bir kurdele verdi ve onurlandıracak başka birini bulmamı istedi. Arabayla eve gelirken, bu mavi kurdeleyle kimi onurlandırabileceğimi düşündüm ve aklıma sen geldin... Ben "seni" onurlandırmak istiyorum. Günlerim aşırı yorucu geçiyor. Eve gelince sana pek ilgi gösteremiyorum. Bazen derslerden aldığın notları beğenmeyince veya odanı toparlamayınca sana bağırıp çağırıyorum... Oysa bu gece bir şekilde buraya oturup, sana benim için ne kadar farklı ve özel olduğunu söylemek istedim. Annen gibi sen de benim hayatımdaki en önemli insansın. Sen mükemmel bir çocuksun."Seni seviyorum" diye devam etti...

Tek pencereydi göklere açılan, yıldızlarla gözleri buluşturan birkaç metrelik balkon. Hepsi o kadar.

-İnsan şehirde özlüyor çiçeği, yeşilliği.

gülüşün ve eğer ansızın

Mavi hayallerle aynı duvarda

Bir şehrin en zengini öldüğünde, tellallar sokaklara dökülüp; "Ey ahali", diye bağırmışlar. "Biliyorsunuz Veli efendi öldü. Bir vasiyeti var. Ahiret hayatına alışabilmek için, kendisine bir günlük yardımcı arıyor. Kim ki, mezardaki ilk gecesini onunla beraber girerse, Veli Efendiye ait servetin yarısı kendisine verilecektir.

Belleksiz sevgiliye,

Güneş aşık olmasaydı, parıldayan ışığı olmazdı?

Dağ köylerinde mühendisler kitaplarıyla düşünüyor

Bir ot alıyor. Demliğe koyuyor. Su dolduruyor. Arka köşede tüpü yakıyor. Demliğin burnunu bir karton parçasıyla kapıyor. Kestane karası kalıplar devrili devrilecekmiş gibi korkutuyor.

Günün birinde suskunlar meclisinin bir üyesinin öldüğünü duyunca, onun yerine aday olmak için bilginlerin bulunduğu köşke geldi. Kendisini karşılayan kapıcıya bir şey söylemeden, ismini bir kağıda yazarak o sırada toplantı halinde bulunan suskunlar meclisine gönderdi.

- Gitar çalmayı öğrenmek istiyorsun, değil mi?

Dalgalar öper kelimelerinizden.

Bugün iğri iğri düşüyor yağmur adananın toprağına gül şiraze

Gel ki, sevginle anlam bulsun duygular, gözlerimden toprağa düşen damlalar...

Rüzgar çocuk sesleriyle / mavi bir düş kurar gökte

Tuzun tadını aldın mı? diye sorar yaşlı adam, Hayır diye cevaplar çırağı.

anla ki, senin için yürüyor kelimeler

İmam-ı Azam izah etti:

Saatler geçip gidiyordu, öğlen olmak üzereydi; ?-Gelemiyorsan, bir telefon et bari, ?anneciğim? de. ? İçinde sıkıntı artmaya başlamıştı; ?-Anneler gününü kutlamak için bir telefon bile etmeyecek mi acaba? Ben böyle bekliyorum ama o belki hatırlamadı bile. ?Gözden ırak olan, gönülden de ırak olur? sözü anneler için de geçerli olur mu hiç. Olamaz canım, bir telefon eder en azından. Hoş telefon yetmez, özledim yavrumu, kara gözlerini, yaramaz gülüşünü. Hıh. . yaramaz, dediğimi duysa yine darılır, ?Beni çocuk gibi sevme? der. Sanki nasıl seveceksem?

Bayan Thompson törene giderken özenle sakladığı birkaç taşı düşmüş olan o bileziği taktı, Teddy'nin ona verdiği ve annesi gibi koktuğunu söylediği parfümden sürmeyi de ihmal etmedi.

bir an

Elinde tuttuğun mum, herhangi bir mum.

bir kere başladın mı artık?bitmek? denen kayboluyor, sürekli başlıyorsun, sürekli

Babasının, umutsuz bir biçimde annesine şöyle fısıldadığını duymuştu Sally. "Yalnızca bir mucize onu kurtarabilir." Bu sözleri duyar duymaz, usulca kendi odasına yürüdü Sally. Kumbarasını gizlediği yerden çıkartarak içindeki paraları yavaşça yere dökerek saymaya başladı. Yanılgıya düşmemek için tam üç kez saydı kumbaradan çıkardığı bozuk paraları. Sonra hepsini cebine koyarak aceleyle evden çıkıp, köşedeki eczaneye gitti.

-Eyvah! Ben bu kızla zina yaptım. Herkes beni dindar biliyor, şimdi bu kız gidip birine söylerse ben naparım?

Ayrılmaya?.

Reşat Nuri Güntekin?in`

Düşü gerek kılan bilir / rüzgarla bir olan bilir

? Hey arkadaş!. Hep müşterilerine birer kahve yap, lakin şu kafire yapma, demiş. Kafir dediği de bir köşede oturup nargile içen bir Rum gemi kaptanı imiş. Ama, hiç şüphesiz ki o zaman gözü açık, birer kahve yapıp vermiş. En sonra da iki kahve yapıp,

Ne bir yelkenli göreyim ne de ak bir martı

Genç adamın gözleri sevgi gözyaşlariyla dolmuştu Yaşlı adama doğru yürüdü

Çoğu zaman köpeklerden söz ederken gözlerinin içi parladı..

-Tıpkı bu hikayede olduğu gibi herkesin bir sevgi dili vardır. Eğer sevgimizi karşımızdakine onun diliyle anlatmazsak o kişi bizim tarafımızdan sevildiğini anlayamaz. Dolayısıyla sevilmediğini düşünerek üzülür. Ve de sevilmediğini düşünen insanların yaptığını yaparak alabildiğince kırıcı olur.

Bir gün tespit ettik. Ama Tommy gelemedi o gün... Ölümle hayatı

Kış mevsiminin bu soğuk gününde epeyce üşümüş, yorgun düşmüş olmalıydı. Kapının önüne gelinceye kadar, gözlerini hiç ayırmadan izledi onu. İyice kulak kabarttı. Üç basamakla çıkılan, ahşap zeminli verandadaki ayak seslerini ve onlara eşlik eden gıcırtıyı duymaktan çok hoşlanırdı. Beklediği kişinin ayak sesleri, ikinci basamakta kesilirdi. Müşteri çalmadan, kapıyı açmamayı prensip edinmişti yaşlı adam. Çünkü, hemen herkes o kapının önünde durup, bir kez daha düşünürdü.

ama neden hala mavi bu deniz

İşte daha fazla çalışmak zorunda kaldığım için olsa gerek. Yoruluyorum, yorgun düşüyorum ve bulduğum ilk sığınakta dinlenmeye başlıyorum, bu ihanetlerle dolu bir kitap olsa bile.

ne bileyim ben

bogazında büyüyen yumruyu zar zor da olsa yutkundu. Yerdeki

yalnızlığımın bana kattığı en nadide duruşu kağıtlara akıtmadaydım üstelik.

aklı ve kalbi ile katılabilmeli sohbetlere..

Kızına, ?ah gözleri harelim sen bu acıları bilmezsin, henüz çok küçüksün, diyordu. ?Bilmezsin nasıl olur, bir davanın hem mağduru, hem suçlusu, hem sorumlusu olduğumuzu. Ah gözleri harelim bizim için yaşamak, bu kötülüklerle, yanlışlarla dolu dünyada zaten ölüm demektir, ölümse rüzgar olmak demektir bizim için. Sen henüz bilmezsin ölümü, bilmezsin ölümü bir rüzgar gibi işlemenin ne demek olduğunu?.

Her yere yağmurun ve toprağın taze kokusu sinmişti. Ne zamandı sıcaklığını, şefkatini özlemişti güneşin. Gökyüzü öylesine mavi, öylesine duru, öylesine sınırsızdıki, Yine de yüreğindeki acıyı haifletmiyordu bütün bu güzellikler...

ben cebimden bilyelerimi çıkarayım, sen cebinden topacını çıkar

Yaşamak güçtür hayatı, geçebilmek zordur sınavlarından. Ödüller akıl çelicidir ama kazanmak zordur yarışmayı. Oysa herşey hayatta gizlidir hayat bir nefesin içinde. Fırtınalardan öğrenir insan direnebilmeyi, düşe düşe uçmayı, dibe vura vura yüzmeyi öğrenir. Felaket savaşta gizlidir, barış savaşın içinde bir yasaklı. Yasaklar yıkılmaya değerdir, barışlar yaşanabilmeye.

Listen to me all of the world!!!!

Ben, aşkı, aileyi, dostluğu, arkadaşlığı doğuran hep sevgidir diye

- ?Kulübenize dönünce, lütfen fenerinizi yakıp buraya getirir misiniz? Eşim Alfredo aşağıda ve yukarı çıkmaya çalışıyor. Işığınızı görürse, güç bulup çıkabilir belki.? Ona hala şaşkınlıkla bakıyordum.

Kendine tam gelememiş kız, gencin Sulara atlayışına baktı bağırdı ama nafile. Oysa arkadaşının kendisi kadar bile yüzemediğini iyi biliyordu.

Komşuları "bu aklını yemiş tek sermayesi atı idi. Aç kaldı hala seviniyor" demişler

"Ne olacak? 20 Euro."

Kanat takmış balık,

Ey gül! Ey uçurumların kıyısında bekleyen gümrah yankı!.. Günlerimizin hoyrat yüzünü şimdi bir kış tedirginliği ile taşıyoruz içimizde. Şunca zaman seni, hep seni adımlarken, bir hazan çağını ödedik ödenecek bütün hesapların üstünde. Tozan bir heyula denizinde, bir salim dağ eteğinde ve evlerin çatılarına kurduğumuz kölelik kafesinde hep seni, hep seni andık. Vara diye yüzümüz tılsım, vara diye elimiz kir, vara diye kalbimiz zencefil şimdi. Gökçe katından bir güneş seli dökülsün, vara diye evlerimize yeniden gül mevsimi. Senin yanındayken bir gün ışımasıydı duaların kalbimize ağan sırrı. Sen varken gül oluyordu takvimler. Yenilgi sen aramızdayken güzeldi yengiden bile.

Aileniz ya da onların serveti değildir.

- Ne iş yaparsın.

"Elbette mümkün. Biliyorsunuz, dükkanımda her şey mevcut. Ancak tam olarak ne istediğinizi anlayabilmem için, bana geri istediğiniz hayatınızı biraz anlatabilir misiniz?"

kara bir kedi, bakışsız

dizlerinin bağı çözülür.

Öğrenci ; 'Aslında, fizik yasalarına göre soğuk yoktur. Yasamda/realitede biz soğuğu sıcaklığın yokluğu olarak düşünürüz. Herkes veya nesneler o enerji oradaysa veya bir şekilde enerji iletiyorsa onu deneyimler. Örneğin, Absolute 0 (-460 derece F) sıcaklığın kesin yokluğudur . Tüm maddelerin bu seviyede reaksiyon verme özellikleri bozulur ve değişir. Soğuk yoktur, o yalnızca sıcaklığın yokluğunda duyumsadıklarımızı tarif etmek için yarattığımız bir kelimedir' der ve devam eder,

Varlığına bahane yok senin an seninle vardır

Çılgın gülüşlü bebeğe,

Kızımın kestane rengi saçlarını okşadım. Tokadımla kızaran yanağını öptüm. Başını göğsüme bastırdım. Onun hafızasında yer eden bütün acıları silmek istiyordum. En doğru en eğitici sözleri bulmalıydım; ama nasıl? Bu allak bullak beyinle nasıl?

bana biraz daha zaman verilmiş olacak.

Avucumda kalan bir çilek acısı, bir de karşımda çığlıklarım; yağmur da yağıyor üstelik.

"Bana biraz tuz getirir misiniz" dedi.. "Kahveme koymak için.."

Dağlardan hasretime

"Yüreğime nasıl koysam bilemediğim" dedi.

pantolonunu sıvadı ve

Meclisin başkanı, bir bardağı tamamen suyla doldurduktan sonra Molla Cami ́ye gönderdi. Zeki bilgin durumu kavramıştı. Bir damla daha olsa bardak taşacaktı. Bunun üzerine o da hemen oracıktaki bir gül dalından küçük bir yaprak koparıp, nazikçe suyun üstüne koyuverdi. Bardak taşmamıştı. Bunu içeri gönderdi. Meclistekiler bu kibar cevabın manasını anlamışlardı: Zarif insanların yeri başkaydı.

Peki bu olayın diğer milyonlarca kalp kriziyle ölümden farkı nedir derseniz:

Çin işkencesi demişler ya, külliyen yalan. Asıl işkence işte bu. Hem de ne işkence! Başıboşluk, yalnızlık ve amalıktır, bakarken körlüktür işkence. Bakarken görmemektir aslı, akl-ı selim iken deliliktir işkence. Duyarken işitmemektir, işitirken dinlememektir işkence.

Mevlana?da: ?Öyleyse git aşık ol da öyle gel.? demiş.

? Sen kimsin? Necisin? dedi. Ben:

Teknemde çok fazla altın ve gümüş var, senin için yer yok." demiş.

Seni büyüten, besleyen, seni bir raftdan alıp bir başka rafa koyan

bugün mektuplarımı postalamak için çıktım sokağa; ?siyah? dedim, ?herkesin üzerinden akan renk?...

Arkamdan gelen ayak sesleriyle biraz toparlanmaya çalıştım. İşte onlarda buraya geliyorlardı. Oldukça hoş bir genç bayan ve yanında 3 yaşlarında dünya tatlısı bir kız çocuğuydu gelenler.

Gözlerine bakmamı isteme.

Fakat gözleri kapalıydı...

Senin için görülen bir düş de ben olsaydim

küçük olduğum için savaşamıyıp kaybettiğim aşkımı...

güzelliktir beyaz,

Bir alev gibi deli mavi

- Özgürlük, içindeki hayallerde gizlidir.

Durmuş gözlerken huzuru, neş'eyi, sevgiyi,

Karanlıklar Ortasından Sabaha

ömrümün sol anahtarısın

İki gündür boğazından aşağı lokma geçmemişti.

o güzel yaprak için.

Bu şartlar altında bütün ülkede, hemen herkese derin bir melankoli, hayattan bezginlik, ümitsizlik ve karamsarlık egemen oluyor, toplumun önemli bir bölümünde bir nemelazımcılık yaygınlaşıyordu10. Hemen herkes kendi derdine düşüyor, küçük çıkar hesapları peşinde koşuyordu. Adeta sosyal sorumluluk duygusu ve bilinci bütünüyle kaybolmuştu11. Konuşması gerekenler susuyor, susması gerekenler ise konuşuyordu. Halk bunalmış ve sesi kesilmiş bir şekilde bekliyordu12. Toplumun bütün etkin olması gereken kesimleri, sanki üzerlerine ölü toprağı silkilmişcesine duruyor, gazetecilik güdümlü bir hale geliyor ve gazeteler, suya sabuna dokunmayan magazin haberleri, çeşitli okulların açılış ve kapanış duyuruları, hükümet erkanı ve padişahın katıldığı resmi törenlerin şatafatlı, fakat içi boş konuşmalarıyla yani yapay bir gündemle doluyordu. Bunun yanında, sosyal ve siyasi hayatla pek ilgisi olmayan resimli, eğlenceli dergiler, büyük bir gelişme gösteriyor, bunların sayıları hızla artıyordu13.

hocası ufaklığı bir köşede tek başına sessizce oturduğunu fark etdi. Yanına

Bağında bağbanında gariplik demi

Bitmek varsa eğer, geçmişi ak sayfalara kaydedecek zaman bitti Şiraze.

Hayatta bazı fırsatlar vardır, sadece bir kez elinize geçer ve değerlendirmezseniz uçup gider. Hayatta bazı insanlar vardır, sadece bir kez karşınıza çıkar ve değerini bilmezseniz kaçıp giderler. Ve asla geri gelmezler. Dikkatli olun... Farkında olun... Ve bir düşünün bakalım Acaba siz bugüne kadar pencerenizden kaç kırlangıç kovaladınız?

istedi, Arkadaşımı kendi emrimde çalıştıramazdım, o yüzden iş vermedim.

Misafirim sana, inşallah...

ev sahibi içeri girer ve ona sobanın yukarda olmasının nedenini

ADALET

Sana kitapları dolduracak kadar şiirler yazdım. Her biri diğerinden daha da hüzünlüydü. Yazdım, okudum, ağladım... Her gün yazdım, her gün okudum, senelerce ağladım... Her gece seni düşündüm sabahlara kadar, her gece senin yanında olmayı istedim. Ve her gece sensizliğe lanet ettim, uykuları haram ettim kendime, sensiz olmanın acısını gözlerimden çıkardım... Ve bir gün her şeyi değiştirecek bir fırsat çıktı önüme. Bunu fırsatı değerlendirmeyip, kendime haksızlık edemezdim. Ve değerlendirdim... Senden çok uzaklara gittim, belki seni unuturum diye... Ama tam tersi oldu. Seni daha çok özlüyorum artık...

Bir süre sonra sıkılır ve kendi kendine der ki:şu köylülere nasıl bir oyun oynasam?sonra aklına bir fikir gelir. Başlar bağırmaya:yetişin köylüler yetişin kurt koyunlara saldırıyor! der demez köylüler koşa koşa gelirler ve etraflarına bakarlar. Ve derler ki:biz kurt murt göremiyoruz derler ve ayrılırlar oradan. Çoban bir kaç kere daha böyle yalan söyler en sonunda da der ki:siz ne aptal köylülersiniz. Ben sizin gibi köylü görmedim yuh size nasıl da inandınız. der ve herkez çok sinirlenir. Başka bir gün koyun sürüsüne gerçekten kurt saldırır. Çoban başlar bağırmaya...:yetişin köylüler yetişin sürüye kurt saldırdı yetişinnn! der ama kimse aldırış etmez çünkü önceden de yalan söylediği için bir daha inanmazlar vekurt sürünün yarısı yer yarısını götürür çoban ise oturup ağlamaklıdır. Eee ne demişler yalan söylersen başına geleceklerini bilemezsin...

Pierre, öğretmenlerin okulun açılması için bu kadar ısrarcı olmalarına bir anlam veremiyordu. Zaten hepi topu on beş öğrenci kayıt olmuştu. Önümüzdeki yıl hem yeni öğrenci toplar hem de okullarını hazırlarlardı.

? Neden olmaz?

Ne kadar zaman geçti, bilemedi. Belki bir kaç dakika, belki bir kaç saat ya da bir gün. Önemi yoktu geçen zamanın. Gerçekler, zamana yenik değildi ne de olsa.

Analar ana kokar, gül bakar, şehriye açardılar;

Padişanın çok sevdiği bir veziri varmış ve bu veziri hiç bir zaman yanından ayırmazmış. Nereye gitse onuda yanında götürürmüş. Vezir her işin ve olayın sonunda her işte bir hayır var lafını ağzından düşürmezmiş.

minik kağıtlar tutuştururdu eline.

yıldızı ve ayı göremiyorum.

Aman ALLAH?ım beklenen an çabuk gelmişti. Saatine baktı. Saat gecenin biri olmuştu. Nasıl geçmişti ki saat. Zaman su gibi akmıştı. Bir ömür gibi... Ömürleri yanmak vaktini meyve veren insanlar gibi... Elleriyle dokundu. Yok canım... korkusundan fırının yanmaya başladığını zannetmişti. Demirler soğuktu işte... Biraz sakinleşti.

Zamanla erir mum.

AHMET SELÇUK İLKAN

Yüzüne baktı son kez kızının, öylesine saf, öylesine masumdu ki yüzü, dünyanın tüm kötülüklerinden habersizdi... Sicim gibi yaşlar süzüldü gözlerinden biribiri ardına. Ne çok acıyı, sevinci, hüznü, korkuyu biraraya biriktirmişti, birarada tutmuştu yıllar yılı. Ama artık hiç birini çekecek gücü bulamıyordu kendisinde...

Yoktu o zamanlar rekabet, ihanet, nefret!

Çocuk parlayan gözleriyle UMUT mumunu aldı ve öteki mumları birer birer yaktı...

Şimdiden devriliyor gibi?sarsılmaz? fikirleri

bir nokta

Gece bitti. Sokak dolup dolup boşalmaya başladı. Nurlu gece çekildi.

teknolojinin onu gittikçe daha kullanışlı hale getirmesiyle,

Söyledikleri karşısında hayrete düşmüştüm. Yarabbi nasıl bir tecelliydi bu? Bilemiyordum. Sırtını sıvazlayarak;

Yoksa yıllar mı, söyle.

Yok olarak gelenler varlığa bürünürler,

bir gencin düşüncelerinde geleceği,

Kapımı çaldığı ve kapısını çaldığım günler

Tuğçe Baykoca

Dünya sana yar olmaz. Bil/sen ki ah, bu eller kocaman; ufacık dünya; daha

Uykusuzluğu, şarkıları, şairin bahsettiği mecburluğu, acı kahveleri, mimozaları, ?yeşili? ya da rüyaları paylaşabilirdik, buna benim kadar inansan?

-Sonrası yok.

Bu gerçeği görebilmek, maziyle yüzleşebilmek, sahip olduklarımızın kıymetini anlayabilmek için bugünkü acıları çekmemiz gerekiyordu

"Aman üstad, dünyada sevecek o kadar çok kimse varken terzi de kim

- "Eşim bu adı çok severdi. Sizi gördüğüm an fark ettim, eşimin bu ismi bu denli sevmesini sağlayan kişinin siz olduğunuzu..."

Sultan, "Ne var o testinin icinde?" diye sormus. Sandalci "Ne olacak, mey iste" diye gulerek musterisine ikram etmis. Her ne kadar yasaklamis olsa da, 4. Murat in alkolle arasinin iyi oldugu bilinir.

Kaybolmuş yıkılmış geçmişine uyurdu

HERŞEY SEVİNCEYE KADAR FARKLIDIR

Böylece çalışmayı bırakır ve kertenkeleyi izlemeye baslar, ne yiyor acaba?

ben her dokunduğumu inciten, ben her uzandığımı dumura uğratan; bir felaket kadar felaket

-Neyi öğrenmek istiyorsan onu öğrenebilirsin, der. İstersen o problemin üzerinde durabilmeyi öğrenebilirsin! Ya da probleminden vazgeçip düştüğün yerde ömrün boyunca kalabilirsin.

Kışın yeryüzüne serdiği?bembeyaz halıda? yürümek, sonra geriye dönüp ayak izlerimize bakmak ve kimin ayağı daha büyük diye yarışmak, bize ayrı bir zevk ve heyecan verirdi. Hele aylardır özlemini çektiğimiz o bembeyaz ve tertemiz karı elimize alıp okşamak ve kaymak gibi yavaş yavaş yemek, bize büyük bir lezzet ve mutluluk verirdi. Hele arkadaşlarla kartopu oynamak, bir muşamba parçasından kızak yapıp yüksek bir yerden aşağıya doğru kaymak, en büyük eğlencemizdi. Arkadaşlarla en büyük, en güzel ve en gerçek kardan adamı yapmaya çalışırdık. Neden?kardan çocuk? değil de?kardan adam? yapardık acaba? Belki de adam olmak istediğimiz içindi?

Siyah gece,

Dört yıl sonra, bir mektup daha aldı Teddy'den. O arada zamanın onun için zor olduğunu çünkü üniversitede okuduğunu ve çok iyi dereceyle mezun olmak için çok çaba sarf etmesi gerektiğini yazıyordu. Ve Bayan Thompson hala onun hayatında tanıdığı en iyi öğretmendi.

Kartal söz aldı:

bir çığlık yayılır ki

Az gitmiş uz gitmiş dere tepe düz gitmiş, nihayet mezarlıksız bir köye rastlamış. Sormuş:

Ona zarar vermeyi kafasına koymuş.

?Yo hayır!? diye yanıtlarken çocuğu, gözlerim bir an ayağımdaki eski terliklere

Benden izin almadılar ki hayatıma girerken, izin alarak çıksınlar?

Ben boğulmuştum yüzerken. Sana haber vermişlerdi de gelmiştin ben camide hocada okurken. Kapıdan seni gördüğümde, yüreğimin yağı erimişti. Kendimden geçmiştim. Öyle geliyordun ki, anlatamam. Koşa koşa isteyerek, yürekten? Sanki ben yangının ortasında kalmışım da kurtarmak için içeriye dalarcasına daldın. Gözlerinde yine yaş vardı. Benim de gözlerim nemliydi.

Mükemmel değilim demektir.

Yeşil yaprakların arasından sızan bir parça güneş;

Bil ki ellerin ayna; bu aynaya iyi bak!

İlerde çalıların yanında, tütün sarısı ince tüyleri hafif kabarmış küçük bakımsız bir sokak kedisi, belli ki ilk avcılık törenine hazırlanıyor, göğsü adeta yere yapışmış, bacakları görünmüyor, sırtı içeri doğru kavislenmiş, güvercinlerin hareketlerine göre sağa sola, aşağı yukarı hareket eden minik kulakları radar gibi her an havada etrafı dinliyor. Eğer yakalamayı başarabilirse, birazdan pençelerinin arasında olacak avının düşüyle zevkten titreyen burnunun üzerindeki bıyıkları kıpır kıpır. Ön sağ patisini- pençe daha doğru- ileri doğru atıyor, sonra diğerini ve yerde sürünerek gözlerini avından ayırmadan hipnotize olmuş gibi kuşlara doğru iyice sokuluyor.

billur bir kuş gibi.

O gün öğleden sonraki ilk dersimi kaçırdım. Müdürün ikazına rağmen kızımı sınıfıma götürdüm. Önce müdür muavini, sonra müdür tarafından azarlandım ama hiç cevap vermedim. Sadece göz pınarlarımda iki damla yaş belirdi. Ve o yaşlar müdürün birden susup özür dilemesine sebep oldu.

Bilge fakir adamı uzun uzun dinlemiş?gelir? demiş. Fakir adam bu söz karşısında hiddetlenmiş ve genç arkadaşına onu dışarıda bekleyeceğini söyleyerek oradan ayrılmış.

Dahası kaç yıl öncesinden beri beklediğin rakstı bu.

Fırtınalara direnmektir yaşamaz biraz da

Bir otobüs durağında karşılaşmışlardı ilk kez... Biri tıpta okuyordu, öbürü mimarlıkta. O ilk karşılaşmadan sonra, bir kere, bir kere, bir kere daha karşılaşabilmek için, hep aynı saatte, aynı duraktan, aynı otobüse bindiler. Gençtiler, çok genç... Birbirileriyle konuşacak cesareti bulmaları biraz zaman aldı ama sonunda başardılar. İkisi de her sabah otobüse bindikleri semtte oturmuyorlardı aslında. Delikanlı arkadaşında kaldığı için o duraktan binmişti otobüse, kız ise ablasında.

?Böyle bir şey asla mümkün olamaz, diye atıldı. Bizler kuru kalmayı pek sevmeyiz. Eğer dibimde çoğalırsanız, suyu emip beni kurutursunuz.

Zaman zaman yağmur yüklü bulutları Gül?ün üzerine taşıyarak daha da gelişmesini, serpilip daha da güzelleşmesini sağlıyormuş.

- "Beni, karımı ve çocuklarımı görmek için eve giderken

Gözleri sağanak olmuş, titrek vücudunu ıslatıyordu. Vazifeli iki melek kollarından tuttu. Ayaklarını sürüyerek ve kalabalığı yararak alevleri göklere yükselen Cehennem?e doğru yürümeye başladılar. Çırpınıyordu. Medet yok muydu? Bir yardım eden çıkmayacak mıydı?

Hintli bir yaşlı usta, çırağının herşeyden sürekli şikayet etmesinden bıkmıştı. Bir gün çırağını tuz almaya gönderdi. Yaşamındaki herşeyden mutsuz olan çırak döndüğünde, yaşlı usta ona, bir avuç tuzu, bir bardak suya atıp içmesini söyledi.

- "Peki sana emanet ettiğim iki damla yağ nerede?" diye sormuş bilge. Kaşığa bakan delikanlı, iki damla yağın dökülmüş olduğunu görmüş.

Önce hayvanlar homurdanmış ve farelerin sözlerine kulak asmak istememişler, ama her an gücü tükenen Sevgi Ağacı'nın acı dolu yakarışları ve ağlayarak dökülen yapraklarını görünce çaresiz boyun eğmişler söylenenlere. Birbirlerine sarılıp özür dilemişler. Eskisi gibi barış, sevgi ve mutluluk içinde yaşamak istediklerini dile getirmişler ağlayarak. Utanç gözyaşları oluk oluk aktıkça, birbirlerine duydukları kini temizlemiş kalplerinden. Sonra, kıpır kıpır çarpıntılarla sevgi yeniden filizlenmiş. Çiçekler açmaya başlamış kalplerde. Gülmüşler olanlara, kurnaz tilkinin yaptıklarını düşünüp. Kuşlar da ötmeye başlamışlar mutluluğu müjdeleyerek. Aralarındaki sevgi yeniden yeşerince, Sevgi Ağacı da susadığı mutluluktan içmiş kana kana. Böylece Sevgi Ağacı yeniden canlanıp büyümeye başlamış. Hem de eskisinden daha güçlü ve daha görkemli olmuş...

beyaz güller açtı bahçelerde, sevdiğin..

yeni patikalar yeni yollar seçmeli yüreğini ferahlatacak..

Bedenim, ruhum kadar ağır bir taşın üzerine attı beni, ayaklarım suda kaldı.

Ama kimse benim yanmama yardımcı olmuyor. Sanırım yakında söneceğim.``

Ali, son arkadaşının da çıktığını görünce cevap verdi:

beyaz adam israrla kulaklarinin farkli oldugunu soyler..

"Sen merak etme evlad, dedim. Her ayın başında paran hazırdır"

Yine böyle bir sabah uyandığında arkadaşını göremez. Neler olduğunu merak eder ve sorar. Hemşire ;yaşlı adamın sabaha karşı vefat ettiğini söyler. Bizimki içten içe sevinir ;çünkü artık cam kenarındaki yatağa geçebilecektir. İsteğini hemşireye söyler ve onu hemen öteki yatağa geçirirler. Yatağa geçer geçmez kafasını kaldırıp dışarı bakar ve yüreği ezilir gördüğünün karşısında. Camın biraz ötesinde yüksek, çirkin, boyaları dökülmüş kapkara bir duvar vardır.

Balıkçı bunun üzerine canın sağolsun beyim dedi canın sağolsun. Balıkçı balıkları tartarken tezgaha adamın yanına yaşlı bir teyze geldi. Üzeri başı halini anlatırcasına eski, püsküydü. Evlat dedi banada balık alırmısın?

Siperdeki komutanı;

Mutlu olmak için, gelecek bir yarını beklemezler. Ayaklar altında ezilenlere ehemmiyet verip, onlardaki güzelliği fark edip, yarını beklemeden, bugünden mutlu olmaya başlayanlardır onlar.

Ey edalım, esmer yanım

bi taraf mutsuz olmaya mahkum bu hayatta..

Hayallerden, umutlardan vazgeçmemek asıl olan.

Kadın mutluluğun yansıması olarak elini kızın dizine koydu, sevecen ve samimi bir ifadeyle cevap verdi; ?Sağ olasın evladım. Nasıl olalım işte, şu dört duvarın arasında sılaya yürüyeceğimiz günü bekliyoruz. Allah bu günlerimizi aratmasın.?

en onulmaz derdin tam orta yerine düştüğümün idrakinde değildim elbet

gerekli olan ameliyatı yapabilecek tanınmış bir cerrahtı. Ameliyat başarıyla

tutuşturur yüreğinde

nihayet geldin bize

DOĞUM GÜNÜ HEDİYESİ

Düzeni alt üst olmadıkça nasıl olur da bostanlık, ekinlik olur, mahsul ve meyve yetiştirir?

Yıldırımlar parçalar çirkefin gövdesini

Acaba, siz kaç kırlangıç kovaladınız?

YILMAZ ERDOĞAN

çocuk onu izlemekteydi. Okullar kapanmak üzere olduğundan, spor

Genç bayan: Borcunuz yok diyerek yüzünde sıcak bir gülümsemeyle devam etti.: Annem, gösterdiğimiz şefkat ve nezaket karşılığı olarak asla bir bedel ödenmesini beklememizi öğretti bize. dedi. Çocuk: O halde çok teşekkürler, yürekten teşekkür ederim size. dedi.

Üzerinde 30 lira yazıyor, dedi. Almam mümkün değil ki!.

Türkiye'm, anayurdum, sebebim, çarem...

- "Serap, bir haftadır morfin yaptırmıyor." dedi.

Kim Haklı?

Haziran olmayacak.

Eski izlerle dolu yeni sayfanı nasıl dolduracağını bilemediğinde,

- Evet, bir yeriniz mi ağrıyordu?

sevmeyi öğrenmişler.

Sana sırılsıklam bir bakiş da ben olsaydım

bendeki bana çok uzaklarda

- Elinde bir yara bere varsa tedavi ettireyim, niçin saklıyorsun? Allah bana nimet verdi, şükrünü eda etmek için iyilik yapmam gerek, dedi.

Yer gök şahit olmuştu haline.. Umutsuzluktan umuda dönüşüne..

değil / Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm.

-Başkalarına iyilik eden kendine de iyilik etmiş olur.

Sevgiler vardır unutulmayan

yakışıyor bazı adama...

Baba şuradan küreği al ve hazinenin içine daldır küreğine ne kadar gelirse hepsi senindir, demiş. Tıkandı baba o heyecanla küreği tersten hazinenin içine bir daldırıp çıkarmış ama bir tane altın küreğin ucunda düştü düşecek. Sultan demiş;

"Anlayamadım" dedi. "Şeyy, babam 'Onu ancak

Konuşmadık ama anlaştık. Gözleri gözlerimde; gülüşü gülüşümdeydi. Tek beden, tek kalp idik, bölündük ikiye. Bana kalbinden, bana ruhundan verdi. Karşılıksız.

gül sana sevdalı

?Ne yani, hiç elma şekeri yemeyecek miyim?

Şimdi artık tek şansı, bazen olduğu gibi, rüzgarın aniden yön değiştirmesiydi. Ama deniz çok büyüktü, topu ise küçücük. Akşam üstü hava biraz daha sertleşti. Ve güneş batmak üzereyken sandallar döndü.

zamanın hışmı bu; renk alabildiğine siyah.

oldukca tepkisini alir. Birkac ay sonra bitmez tukenmez gelin kaynana

Geçse sen gibi özler mi seni..

Tek yaşam şansı beş yaşındaki kardeşinden acil kan nakli idi.

Büyük fırından şöyle on adım beri gelince yola bakan balkonunda bastonuna yaslanarak ayakta durmaya çalışan Az Bekri, vücudunun titremesini durduramayışının öfkesini sokak kedilerinden çıkarıyordu. ?Buraya gelen kediler ölüyor? diyordu ardından da.

Rose hıçkırıklar arasında teşekkür ederek telefonu kapattı.

cesmeyi gostermis.

bu kadar büyük bir hapisanede bile daralıyorum, öylece yükseliyorum yukarılara

Tazyikli, karşı konulmaz bir hatıralar seli beni alıp götürüyor.

Hiçbir mutluluk kolay gelmiyor, kolay kolay gülmüyor insanın yüzü

Yaşamak ne kadar güzelse bir o kadar da zor ki.. tüm yükü kaldırmak bazen o kadar zorki tek teselli daha da kötüsü olma ihtimali...

Ömürleri güllere ulaşmak için tükenirken, ehemmiyet vermezler, ayak altında kalan, gül kadar narin, gül kadar güzel ama güzelliği fark edilmeyen kır çiçeklerine. Mutlu olma sevdasına düşmüşlerdir kendilerince.

geçmiş geçip gitmiştir..

Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım...

For life is a swift and terrible race,

Evlat: okşanacak tomurcuk

Artık televizyonun etkisi gazete ve dergilerinkiyle kıyas kabul etmiyor. Aileler, topyekün ekrana mahkum durumda. Ve ne yazık ki televizyon kanallarının büyük bir kısmı gazeteler kadar bile duyarlı değil. Margarin, kola imalatçıları bile bu ayın atmosferini düşünüp hazırlattıkları reklamlara manevi bir çeşni katarken, televizyoncular Ramazanı salt bir eğlence ayı olarak algılayıp seyircilerine?neşeli dakikalar? yaşatma telaşındadırlar. Onlar için de Ramazan ayı direkler arası eğlenceleri demektir. Meddah, hokkabaz, kanto demektir. Daha çok Frenklerin gittiği eski içkili eğlence yerleri tanıtılıyor, ?çarliston? gösterileri sunuluyor halka. Nostalji olsun diye gösterilen filmlerde Katolik yırtmaçlı müennesler göbek atıp gerdan kırıyorlar.

Kardeşler arasında heyhat, su-i zan düştü

GÜZEL İNSAN, AS-LEON:)

Şöför kapıyı açınca yolcu birazcık beklemesini, ailesini alıp geleceğini söylüyor. O arada şöför kafasını direksiyona dayayıp uyuyor. Aradan zaman geçiyor ve yolcu geri dönmüyor.

-Kurtarın yavrumu, kurtarın çocuğumu!

-Söyle bakalım. Onu nereye sakladın?

sorulan tüm sorulari dogru yanitladi.

Bir kuş vurdu tezelden

Ömrün tadı, tuzu sevgi

Toprak, çimen, deniz.. nereye basarsa

İnfazına alışkınım savur depremini

64. kareye gelecek miktar 2 üzeri 63 yani o zamanın tüm pirinç tanesinden daha fazla idi...

Mantıku't Tayr hediye eder.

''Ben o boya kalemlerini istemem.'' dedi. ''Ben pastel boya istiyorum.''

Uzun zamanlardan sonra, o şahsın ve diğerlerinin, merakları kayboldu. Zira gördülerki, Ali ?nin o gün her birinden büyük bir hurma ağacı olsun diye düşündüğü, ve çöldeki bir arsaya ekmek üzere taşıdığı, bütün hurma çekirdeklerinden, büyük bir hurmalık meydana gelmiştir

- Ayaz?ı niçin sevdiğimi anladınız değil mi? Sizin gibi beni bir taşa değişmedi...

bende dünden beri ordayım bugün elif şafağın kitabını ısmarladım:)

O an içimde kıpkızıl bir kıyamet koptu. Beynimde acı gerçeklerin gülleleri patlamaya ve bu patlamadan doğan ışıklar sis perdelerini açmaya başladı. O ana kadar yabancısı olduğum bir ses duydum içimde: ?Vicdansızlar! Vicdan sızlar!..?

Ilık bir rüzgarda olabilir, savurup götüren bir fırtına da.

?Demek istiyorum ki, ben bir zamanlar çamurdan ibarettim ve bir sanatkar geldi. Beni eline aldı, ezdi, dövdü, yoğurdu. Çektiğim sıkıntılara dayanamayıp:

bilmiyorum her şey bitti mi

4. Murat kagidi alir almaz, daha bakmadan, yanindaki fedaisine, "Hemen boynunu vur su kafirin" emrini vermis. Sonra da, "Surlara yeni bir kapi acila! Istanbul a oradan giricem" demis cevresindekilere. Kapi 5-10 dakikada acilip, padisah ve erkani sehre girmis. 4. Murat bi ara, sandalcinin kagida hangi kapiyi yazdigini merak etmis. Kendinden cok eminmis, laf olsun diye cebindeki kagida bakmis. Ama okuyunca hayretler icinde kalmis. Sandalci kagida sunlari yazmismis: "Hunkarim, yeni kapiniz vatana millete hayirli ugurlu olsun" O gun bugundur de iste o kapi, "Yenikapi" olarak aniliyormus.

Yeniden, ?bu taraftan bayan? dedi mavi kedi. Cebinden bir güneşgözlüğü çıkarıp taktı.

"Sizi kıskanıyorum bayan " dedi şöför. "Neyimi kıskanıyorsunuz benim " diye sordu şöföre. " Sizin kadar sevilmek, bu kadar şefkat ve sevgiyle korunmak çok hoş bir duygu olmalı bayan" dedi söför. " Nasıl yani" dedi Susan. " Bir haftadır, her sabah yakışıklı bir subay köşede duruyor ve siz otobüsten inene kadar izliyor. Yolu kazasız geçmenize bakıyor, ofisinize girene kadar oradan ayrılmıyor. Sonra size bir öpücük yolluyor, elini sallıyor ve yürüyüp gidiyor. Siz çok talihli bir kadınsınız bayan.." Mutluluk gözyaşları Susan'ın yanaklarından akmaya başladı. Ve birden hatırladı Mark'ı hiç görmüyordu ama bir haftadır yanında olduğunu hem de öyle kuvvatli hissediyordu ki. Talihli gerçekten çok talihli idi. Öyle bir armağan vermişti ki ona hayat, görmeden daha değerliydi. Bu armağanın varlığına inanması için görsi gerekmiyordu.

''Of oğlum of!!'' dedi annem.

Mehmet, beklentilerini küçültmesi gerektiğini, kendine izah edemese de, bir sevgiliyi değil bir dostu beklediğine dair kendini ikna etmeye çalışıyorken; mekanın; sahil kenarında ki küçük derme çatma bahçesine inen merdivenlerde Serap'ı görünce, kalp atışlarının hızını, kanının hızla devir daim yapışını ve midesine giren minik krampı fark etti. Elleri buz kesmişti. Gerçi havada epey serindi. Merak ve endişesi; masasında beklemeyi bırakıp, Serap'a doğru yürümesine neden olmuştu. Serap mahçup;

İnanılmaz!!! Adamı sersemletir gördüğü manzara.

Prensesin kendisini artık unuttuğunu, istemediğini, martıların da onun için

bazen sinirleniyoruz, bazen mutluluktan uçuyoruz..

Gökyüzü bıçak bıçak şimşeklenir

Dükkan sahibi yaşlı adam, her sabah gün ağarırken kalkar, kendine büyük bir fincan kahve yapar ve bir insanın isteyebileceği her şeyin var olduğu dükkanıyla gurur duyarak kahvesini yudumlardı. Kahvenin ardından gelen zevkli bir kahvaltıdan sonra da pencerenin perdelerini sonuna kadar açarak, sallanan koltuğuna oturur ve içeri dolan gün ışığının yardımıyla okumaya başlardı.

Kıssa malumunuz şöyle başlamaktadır: Yaşlı ve kötürüm babasının başucundan ayrılmıyordu sadık ve vefakar evladı. Babasının bütün hizmetini görür ve ona yoldaş olurdu. Babası devamlı dilinden düşürmediği dostunu sayıklar ve?geldi mi? diye seslenirdi ara sıra. Oğlu dışarı çıkar etrafa bakındıktan sonra içeri girer ve babasına? hayır gelmedi ama uzakta görülen birkaç kişi var belki onlar arasındadır? der babasına. Baba?belki onlar arasındadır? cümlesinin verdiği umutla gözlerini kapayarak yıllarca beraber olduğu yatağına uzanırken yorganı çeker üstüne.

- " Yeni gelen öğretmenlerin hepsiyle tanıştınız mı Eatma Hanım? "

elim gibi.

Sarılınacak biri olmadığın zamanlarda bile sana sarılmalı...

Umarsız, duyarsız, hissiz ve soğuktular, tıpkı içinde barındıkları gibi betondan dikilmiş evler, apartmanlar, siteler?

çünkü sen okumayı en iyi bilensin

Nalıncının evini bulur. Kapıyı yaşlı bir kadın açar.

Evime dönerken, bu kez de yolda ağlayan bir hizmetçi kadın gördüm. Ona niçin ağladığını sordum. Şunu söyledi:

Ve her büyük okyanusun bile bir sonu vardı..

ve o küçük çocuğun özgürlüğüne imrendim.

Üç yıla yakın süredir, bir gün bile tatil yapmamıştım. Derken, umulmadık bir anda, iki hafta için kentten uzaklaşma olanağını elde ettim. Dağ karlar altındaydı; kiraladığım kulübeye büyük güçlükle çıkabildim. Ama, mavi gökte güneş pırıl pırıl parlıyor; kayaklarımın altında milyonlarca kar tanesi gevrek gevrek eziliyordu. Kendimi birden çok mutlu hissettim.

Zünnun-ı Misri şöyle der: İçi yemyeşil bir bağa uğradım, bir de baktım ki genç bir, elma ağacının altında namaz kılıyor. Kendisinin namaz kıldığının farkına varmadan selam verdim. Selamımı almadı. Tekrar selam verdim. Yine selamımı almadı. Sonra namazını uzatmadı. Namazını bitirdikten sonra parmağı ile toprak üzerine şu şiiri yazdı:

Cebinden bir avuç bozuk para çıkarıp öğretmenin masasının üzerine koydu. Nurhan Öğretmen, paraya dokunmadı. Sandalyesine oturup düşündü. Ali hakkındaki bilgilerini yokladı. Bildiği kadarıyla ailesinin durumu pekiyi değildi. Bu çalışkan ve sevimli öğrencisi, ne kadar da iyi niyetli ve düşünceliydi. Zengin bir ailenin çocuğu değildi. Buna rağmen yardim etmek istiyordu. Üstelik yardım ettiğinin bilinmesini istemiyordu.

uzak değillermiş ama yinede göremiyorlarmış birbirlerini. Sevgileri hiç

bu sayfaları sevmeye başladım:)))

- Hadi yüzmeye... Umut:

nihandır, sırr-ı aşk

Dün akşam kokladım yine, ama kokmadığını farkettim.

Şiraze bir de benim için aç avuçlarını.

Halis mümin odur ki, ödü kopar günahtan,

- Buraya padişahlık gururu ile beni imtihan için geldin. Şimdi ise dervişlik haliyle gidiyorsun ve dervişlik devletinin güneşi üzerinde ışıldamaya başladı. Önce gurur içinde olduğundan dolayı ayağa kalkmadım. Fakat şimdi derviş olduğun için ayağa kalkıyorum." dedi.

Genç kadın, bi kedi uysallığında yattı dizlerine usulca. Adam şefkatle saçlarını okşamaya başladı kadının. Saçları güneşe ve yağmura hasret, hiç yaşanmamış baharlara benziyordu... Çaresizliğini ördü sıra sıra... Sonra saçının her teline mutluluk çığlıklarını bağladı adam... Yetmedi, gizli düğümler attı!.. Ağladı... Hava kararmak üzereydi, dışarda yağmur yağıyordu... Adam sürekli borç defterini kurcalıyordu.

Başını kaldırdı. Yukarıya baktı. Uzun beyaz sakallı bir ihtiyar onu düşmekten kurtarmıştı. kendisini yukarıya çekti. Üstündeki başındaki tozu silkerek ihtiyarın yüzüne baktı.

Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım...

sen başıma tac

Dost dediğin radikal olmalı;

Bu hassas ins an, burs verdiği öğrenciyi minnet altında bırakmamak ve yaptığı hayırla gururlanmamak için böyle bir şart ileri sürüyordu. Kendisine o konuda teminat verdiğimde, cebinden para dolu bir zarf çıkartarak masanın üzerine bıraktı.

Salıver bizi, dışarda en tatlı renkler,

Hasan Can manalı manalı güler. Önce boynu bükük, gözleri yarı kapalı yürüyen sultanı gösterir, sonra vezirlerin kulağına eğilir 'Efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem yaya olarak yol gösteriyor' der, 'eğer yakışır diyorsanız, binelim atlarımıza'

Unutulamayan

Paketi gördü. Koltuğun köşesinde kendine bakıyordu. Bakıştılar.

ne çöl kimsenin, ne kimse çölün; mağrur

Yaşamak mı zor, gitmek mi? Karıştı kaldı aklım gene.. Yüreğim aklımın çaresizliklerine yetişemez oldu sanki artık. Huzura öylesine aç ki benliğim. Eğer ileride güzel günler bekliyorsa bizi. Müjdelediğin ve geleceğine tüm varlığımızla inandığımız altın çağ, yeni bir nesil ve ümit ettiğimizden daha güzel günler karşılayacaksa bizi. Sen hızlandır içerisinde bulunduğumuz süreci.

ve bir o kadar katlanmayı.

toz ve de toprak Şiraze...

Ruhumun yarasına her sallantın revandır

yaşıyorum ozaman...

Dolunayın hilale dönüştüğü zamana

şaşkınlıkla sürüklenirken ansızın bir korsan gemisine arkadan çarpıyorum, lakin alabora olan onlar ben değil. zaten tek yanı batık sandalın düşlerindeyim; istediğimi batırıp istediğime kılavuz kaptanlık yapabiliyorum. düşteyim anlayacağın firuze.

"Giz" dedim.

Bir çoban yaklaşıyor. Gözüm ve gönlüm çobanın kavalından yükselen sesle taşıyor, çobanın ardından sürüsü sökün ediyor. Çoban, yanımıza iyice yaklaşıyor. Selam, aramızda çalılı çırpılı bir uçurumu kapatıyor. Sesim siyah bir duvarın bağrına değil, munis bir ovanın topraklarına düşüyor. Üzerinde eski bir sako, başında bir kasket, ayaklarındaki lastikleri ile bir çınar gibi derin ve ağır yürüyor. Uzun ve kırlaşmış sakalları, tütün isinden sararmış bıyıklarının altında dudakları, gizli bir gıcırtı ile açılıyor: ?Ne anlatayım evlat? Van Gölü unuttu da siz unutmadınız Tamara?nın hikayesini.? ?Sen de biliyorsun bu hikaye Van Gölü?nün şah damarıdır, göl bu hikayeyi unutursa öz suyunu kurutur.? diyorum. Çoban susuyor, yüzü suya hasret topraklar gibi çatlamış, ağzından kelimeler sökük sökük çıkıyor:

Arif Nihat, iyi bir müslümandı. Bir gün bana: "Yavuz sağ elini aç bakayım. Arapça rakamlarla kaç yazıyor, oku!"

Gerçek yaşam öykülerine katlanamaya değecek kadar "yaşamaya değer"...

Unutmayın ki, umut en umutsuz, karanlık gecelerde bile ışığını esirgemez sizden.

"Anneciğim, sizin buralarda kaçta yatılıyor?"

sensiz yaşadığım yıllar

Olsun varsın.

Ve kana bulanır ırmaklar

Bir bir ışıkları söndü odaların

hep bir damlaydım ÖZden,

Lalalar başucuma,

'Evet Jack'

AS-LEON:))KİB

Sevgililer Günü'nü kapının önünde bulduğu enfes fiyonklarla

Mevzu sen olunca şiraze,

düşerler. Seher yeli esmeye başlayınca Kerem "Sofu eğlen hele, şu seher yeriyle sevdiğime bir selam

Cinnet yazılı bütün sahifelerindeDaha bir kaç gece önce

yüksek binalarda daralanlar, ahşap evin içine sığamayanlar, görünmemek için karanlık zamanın karanlığında saklananlar; yüzlerini örtüp öyle dinlediler insanın kurtuluş öyküsünü. ne inandılar, ne de inanmak için kımıldandılar...?

Yok izin, görmez fakat insan, canı.

O var imiş, bu var imiş

Böylece genç bir adam için kulaklarını feda edecek birisi aranmaya başlandı. İki yıl geçti bir gün babası

Yüreginde ask olmadan geçen hergün kayipmis

Söyle, kime gideyim ki derman olsun bana?

Sevinç çığlıkları atılır mıydı oralarda da?

- Biz bir karga isek Hacı Bektaş Veli bir şahin gibidir. öyle her leşe konmaz. O yüzden senin bu hediyeni biz kabul ederiz ama o kabul etmeyebilir.

Adam nese icinde aga tirmanirken cehennemden bazilari da bu aga tutunarak cennete gitmeye calistilar.

Günün birinde karşılaştığı yaşlı adam benim babamdı. Babam ölmek

Aşk sebepsiz yeryüzünü titretir?

tebessümünü saklayarak

Gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun etme

Aşkı sonsuz kılan bilir / rüzgarla bir olan bilir

Annem ve ben?tayininiz falancayadır? tebliğlerinin peşinden savrulduk durduk babacığımın ardı sıra. Savrulduk diyorum, çünkü her tayin tebliği kalbimizi altüst eden bir karayel olurdu. Annem, ?Kendimi bir ada gibi hissediyorum? derdi, ? yaz gelince güzelliği fark edilen ve insanların bu güzelliğin içine girip, zevk edip sonra hatıralarının silüetlerini bırakarak terk ettikleri bir yaz adası? İlk zamanlar annem derdim ki, ? Hem böyle sitem ediyorsun hem de o hatıralardan sıyrılıp kendi güzelliğinle ıssızlığında yaşamayı denemiyorsun, istemiyorsun bunu.? Solgun bir gülümseme belirirdi dudaklarında, ?Sen denersin? derdi bana, ? sen istersin?

Ah vefa, nerde kaldın?!

İki ayrı baharın dalıydılar; biri ilk, diğeri sondu ve kan ter içinde bir yaz aralarında

-Sübhanallah ki, beni halk etdi, deniz ortasında ve taş arasında bana mekan verdi. Benim rızkımı unutmadı.

Sevdalı değil karasevdalıydık

Başarısızlık, istediklerime sahip olamayacağım demek değildir;

Sordum insanlara yaşam nedir diye?.. Cevap veremediler...

ne yükselir deniz

Kazakların kolları da?

Onu oradan kurtarmaya çalışırken bu kez kertenkelenin bir ayağından duvara çivilenmiş olduğunu gördü.

?Bu taraftan bayan? dedi sokağın iç tarafını işaret ederek.

Hayatla doldurur bu boş yelkeni

2. Zihnini endişelerden arındır

O kış gecesinde mum ışıklarıyla aydınlattığı masaya oturduğunda ince bir yağmurun ıslattığı şehrin ışıltısı vardı dışarıda. Kalem, kağıdın üzerine harfleri bir inci gibi diziyordu. Kalem kağıdı özlemişti, kağıt da kalemi? Gecenin ışıltısına mum ışığında parlayan mor mürekkebin ışıltısı eklenmişti.

anne ve babasının konuşmalarını duyduğu zaman

İnsanların kimisi derin derin düşünedursun, kimisi de boş boş konuşadursun Yunus Dede devam etmiş yoluna:

Gel zaman, git zaman, günlerden bir gün, aynı çevreye bir bülbül gelmiş?

Erzurum'un Ruslar tarafından kuşatıldığı ve aslanlar gibi dayandığı yıllarda, gönlü kara biri Rus ordularına Köse Mehmet geçidini haber vermiş, geçid oraya açık verdiği için düşman oradan bir yılanın akışı gibi, Erzurum'a akmıştı.

BİR GÜN HZ: MUSA İBADETİNİ BİTİRDİKTEN SONRA BİR

çıkarmış... Görsen Amet, çok gözel...! Eyi cins bu

Geriye bakıp eliyle işaret etti:

öylesine dost

Ertesi günü yine kaldığımız yerden başlardı oyunlarımız.

Sevimli, uslu, küçücük gözlü

salık ver ki gardımı alayım tez elden gül şiraze.

Poplin elli korkak çocuğa,

-Sözler gerçek şeylerdir, ya överler ya söverler. Ya yüceltirler ya alçaltırlar. Kurtarırlar veya mahkum ederler.

sevincinde ansızın

Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa

gölgeye, ışığı rahatsız ettiği için kızarız..

Olmayanın olmayışına ağlamaya kalkmaz, kalkamaz.

"Daha önce de kuş görmüştüm; kanatları kırık değildi. Bunun kanadı kırık; ah!"

Ne kendisi gelmeden yorulduğum?gelecek hayallerim? yanımda.

- ''Baba ne oluyor böyle?'' diye soruyor.

Moses Mendelssohn hiç yakışıklı bir adam değildi. Çok kısa boyunun olmasının yanı sıra çok garip bir de kamburu vardı. Moses Mendelssohn

Oysa Katelin korku kelimesidnen çok?küsmek? üzerinde yoğunlaşmıştı. ?Küsmek? ona tehlikeli görünüyordu. ?Ölmek? kelimesi gibi çok kapılı girift bir duruş. ?Korkmak? ise sonradan kazanılmışlardan biriydi sadece. Seçilebilirdi. Kabul edilebilir, unutulabilir, hatta durdurulabilirdi.

1. NEDENSİZ YERE MUTLU OLMAK,

mavi: çocuksuluk

Hala ben de kalan o hikaye yüreğimi tahtının dibine taşıdı ve ben o hikayenin tahtı önünde bükülen boynumu kaldıramadım daha.

sızabilir karıncanın yüreğine

John Golden

rahmetli, babam kadar severim, Zeynep bacının

Ama Arka Sokaktaki Komşusunun O Beğenilmeyen Gömleklere Muhtaç olduğunu

Baypas yapılacak. Sosyal güvence yok. Yarabbi yardım et, sıkıştım kaldım. Rüyamda şu otları gördüm. Bir amca; bu otları kaynat, iç, kurtulursun inşallah dedi. Nasıl içeceğim? Bir kere fokurdat iç. Yazın tazesini kaynat, kış için de gölgede kurut.

Konuklar, uçlarından tuttukları bir metre uzunluktaki kaşıkları güçlükle taslarına daldırıyorlar, fakat kaşıklarına çorba doldurup, ağızlarına götüremiyorlardı. Ağızlarına bir kaşık çorba koyabilmeyi beceremeyen konuklar, yemekten sonra kalktıklarında, karınlarını doyuramamışlar, kaşıklarından dökülen çorbalarla da sofranın üstünü kirletmişlerdi.

ve atılmışlığım sevgisizlik çölüne

Kısa bir dinlenmeden sonra askınlar gibi silkilenerek yerinden doğruldu; tencerede kaynamakta olan çakılları boşalttı. Yerine benim taşıdığım kaptan yağ koydu.

Müddeti dolunca şişeyi açtığında bir de bakar ki karınca buğday tanesinin yarısını yemiş, yarısını da bırakmıştır. Kendi kendine meraklanır.

Saran bulutlar.. onun varlığı mucizeydi.. ama o bir denizdi.

onunla bununla uğraşmadan mana üzerine varolduğun için

İşte budur sözlerimin gerçeği

yavrucağa-

Gerçekler öldürürken beni düşlerime gel?

Okyanusuna vurulmuş bir dalga gibi arşınlarken sonsuzluk denizini... Giderken nefes verdim kuşlara sahil boylarında, gelirken?kanat takmış balık? masalını anlattım yunuslara. Gökyüzünü paylaştırdım sevenlerin ellerine. O kadar çok büyük olsun istedim ki elleri, bir parmağını bırakmak yüz yıl sürsün. Toprağa tohum diye kalbimi ektim, gözyaşımı su, gözyaşını tohum eyledim.

Karıncanın biri dedi ki:

batışımdan sonra anılacak bir adım olmalı firuze ama adımı bile unuttum.

adını nerden bilecektim ki!.. Son soruyu yanıtsız bırakıp kağıdı

Bütün şehri dolaştırdıktan sonra genci şehrin dışında bir yol kenarına attılar. Oradan geçenler genci memleketine getirdiler, evini bulmasını temin ettiler.

Rahib dedi ki:

Ertesi sabah Ankara'yı bembeyaz karlar içinde görenler büyük bir şaşkınlığa uğramışlar ama, Allah'a sözünü geçiren gelinin hikayesi de çabucak ortalığa yayılıvermiş.

Ve Çılgınlık bağırmış.. "Önüm, arkam, sağım, solum sobe, geliyorum!" İlk önce Tembelliği görmüş, çünkü saklanacak enerjisi yokmuş. Sonra Şefkati ayın boynuzunda, İhaneti çöplerin arasında, Sevgiyi bulutların arasında, Yalanı gölün dibinde ve Tutkuyu dünyanın merkezinde birer birer bulmuş. Sadece biri hariç. Umutsuzluğa kapılan Çılgınlığın kulağına Haset fısıldamış: "Aşkı bulamıyorsun, çünkü o güllerin arasında saklanıyor."

Kazanlarda etler pişirildi ve gaziler davet edilerek kemiklerin kırılmaması bir daha tenbihlendi. Nöbet nöbet sofralara oturuldu. Bütün ordu doyuncaya kadar koyunlardan yemelerine rağmen bu dört koyunun etlerini bitiremediler. Sonra çoban, kemikleri bir araya getirerek dua etti. Askerler "Amin" dediler. Koyunlar Allah Tela'nın izniyle dirildiler ve sürüye tekrar katıldılar. Sadece koyunlardan biri topallıyordu. Olanlara herkes şaşırmıştı. Yavuz Sultan Selim Han, çobana:

Etrafı sel su alıp götürürken, evimde olmanın verdiği güven duygusuyla uzunca süre yatağımdan çıkmadım. Miskinlik bu ya; film izlemeli, kitap okumalı, kanepede uyuklamalı?

5. özellik: bu en son özekllik ise her zaman bir iz bırakmasıdır. Aynı şekilde sende hayatta

Bir Umut Büyüyor

Çocuk fısıldayarak cevaplar:" Annemle babamla ve itfaiyeci amcalarla konuşuyor"

ağlayan yanına geç dünyanın

Bu arada aynı kasabada yaşayan ve bu kıza aşık olan genç bir delikanlı da bu kızı istemiş... Ama kız onu da reddetmiş...

Kimbilir içinde neler neler vardır.

"Bir tavuk Burger menü, normal seçim, sprite, ketçap ve acı sos...; hemen hazırlıyorum." Bu durumdan her ikisi de çok memnun görünüyordu. Delikanlı kısa zamanda Burger King'de tanınan biri haline gelmişti.

Bekleyeceğim seni, kendine iyi bak,

Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler

Bir önceki yıl, Bayan Thompson, Teddy'yi gözlemiş, onun diğer çocuklarla

Onun gibi bir adamın ofisine gelmeye cesaret etmek, olacak şey miydi bu?

Sihirli bir şarkı gelir altın yıldızlardan!

iyi geceler olsun fail-i malum

- Hayrola efendim, canınızı sıkan bir şey mi var?

- "Lütfen Jack, arabana gir" diye üsteledi Bob.

Ve iki molla kılığında çıkarlar yola. Görünen o ki padişah hala gördüğü rüyanın tesirindedir ve gideceği yeri iyi bilir. Seri ve kararlı adımlarla Beyazıd'a çıkar, döner Vefa'ya. Zeyrek'ten aşağılara sallanır. Unkapanı civarlarında soluklanır. Etrafına daha bir dikkatli bakınır. İşte tam o sıra, orta yerde yatan bir ceset gözlerine batar. Sorarlar 'Kimdir bu?' Ahali 'Aman hocam hiç bulaşma' derler, 'ayyaşın meyhur'un biri işte!'

Uçuruma itin beni Şiraze

Aslan veya ceylan olmanız fark etmez. Güneş doğduğunda koşmaya başlasanız iyi olur."

ve gözlerinin menevşesinde aşk

öyle durdu. Daldığı hülyadan çıkıp yola koyulduğunda, adam dükkandan dışarı

Sevilmekten başka

rahmet güzeldir

çok güzel bir hikaye 2. birbir ):

diye cevap verdi.

Özlemin, yıkar bentleri

Herşey unutulur

"bütün mutlulukların bizim olmasını beklemek, bencillik olur"

Ilığın en karşıtı, deli düşmanı,

küçük adam sensin, bu küçük kız da

O gece eve gittiğimde anamın elini öptüm. Ellerine sarıldım ağladım ağladım.

Sizin olanları koruyabilme ya da mahvedebilmenizdir.

Ameliyat başarıyla sonuçlanmış ve aile hiçbir ödeme yapmamıştı.

ama biliyorum hepsi bir düş

Derleyen: Dr. Emin Manisalı

Terk ettiklerimizin sayısını bilmiyor, terk edenleri unutmuyor ve asla affetmiyoruz?

Uç uca, iç içe, karanlığın tarifi şehirler...

İstese, sonsuz sayıda renk elde edebilirdi.

Yapışacaksın yine beynime ve

Ahmed Ağa:

Delikanlı yiyecek bir şeyler almak Burger King standına yaklaşınca, standın arkasındaki bir kız dikkatini çekti. Siyah saçlı, beyaz tenli genç kız, müşterilerine siparişlerini verirken daima güleryüzlü, sıcacık bir şekilde hizmet veriyordu. Nur yüzlüydü. Delikanlı bu kızdan çok etkilenmişti. Neredeyse ilk bakışta aşık olunabilecek bir kızdı. Yaşı olsa olsa 17-18 idi. Siparişleri yetiştirebilmek için bir o yana, bir bu yana koşuşturuyordu. Bu arada yüzündeki gülücükler hiç eksik olmuyordu.

Düşmüşsem kalkmak içindir, sevmişsem kavuşmak içindir, diyebiliyorsan,

Çoğu kez düşeceksin ama hiç vazgeçmeyeceksin. Düşmene rağmen o beceriyi kazanmayı öğrenmekte ısrarcı olacaksın. Bunu bir çocuktan başkası yapamaz!

tramvaylar, havai fişekler geçer

Umut olayım,

Canı çıktı. Fakat sesi çıkmadı"

ve kiraz gibi yanakları, kalın, uzun kaşları, yürür

Bir gün bir mail aldım ondan. Mailde benden çok hoşlandığını yazmıştı. Ben de ondan hoşlanıyordum en az onun kadar. Ve günler geçtikçe farkettim ki bana öğretiyor ve yaşatıyor bilmediğim tüm güzel şeyleri meğer bay doğruyu bulmuşum.

Sonunda karar verildi ki kurtarmak icin calismaya degmez.

Bu kural hayatımızın bir parçasıdır

için sözleşmiyorlar mıydı? Her gün sahilde, martılara bakarak,

Bu günün doğuşu onun batışıdır.

Ha aşk

Sarılarını ödünç

Aklıma düşmeye gör

Eski ve yırtık ve solgun ve durgun

Ey gül! Ey yankısı gül yangını duaların sahibi!.. Sana, bir dağ olup bütün haritaların en kutsal renklerini getirmiştik şunca zaman önce. Şunca zaman önceydi ki bütün düşünceleri, her gözün gördüğünü/görmediğini, berrak bir sabahla göstermiştin bizlere. Bakraçlarımızı, pınarına daldırırkenki heyecanımıza tebessüm deryası incilerini göstererek katılmıştın. Kılıçlanmıştık aynı asır içinde ve kılıçlanmıştık gül kardeşliğine halel gelmeye diye. Harç karmıştın bizleri kardeş bilip. Uyuduğun zamanlarda bile görklü bir dünya vaadetmiştin. Geçtiğin sokaklardan bilinirdi görmeyen gözlerce geçtiğin. Bilinirdi adını aynı el ile yıkamışların yüzlerine sürdükleri dinçlik. Yeminlerin senin adınla anıldığı olurdu yolda kalmışlar arasında. Su gibi berrak bir merhamet eklemiştin içimizin ırmaklarına. Berrak bir ırmakleyin, Yusuf?u hüsünleyerek ve çalap sözümüze kem olsun şifa, sakasıydık bilinmez kuyularda. Peki neydi hiçliğin hartasında bekleyen?

- Hayır, ben haram yemedim haramı siz yediniz.

Hiç solmasın,

Kimi sevdiğiniz, kimi incittiğinizdir.

Sevilecek biri olmadığın zamanlarda bile seni sevmeli...

umutlarınız daima yeşil kalsın

Kitapların göğüslerinde kan

Ebu İshak, Sabi, hicri dördüncü yüzyılın, tanınmış yazar ve fuzelasındandı. bir müddet, Abbasi halifesinin sarayında bir müddet de İzzüddevle Bahtiyar ?ın sarayında defterdar olarak kaldı. Ebu İshak sabilik mezhebindeydi. Aslında Allah?ın bir olduğuna inanıyordu. Fakat peygamberliğe itikadı yoktu. İzzüddevle?i bahtiyar, Ebu İshak?ı, islamiyeti seçmesi ve razı etmesi için çok çalıştıysa da muvaffak olmadı. Ebu İshak Ramazan ayında müslümanlara hürmeten oruç tutuyordu ve Kur?an-ı Kerimden çok yeri ezberlemişti. Mektup ve yazılarında Kur?an?dan birçok iktibaslar yapıyordu.

geliyor uftade:))

çok yoğundu ve bir adama ilaçlarını nasıl kullanacağını anlatıyordu Bu yoğun çalışmanın arasında sekiz yaşındaki bir çocukla ilgilenmeye hiç niyeti yoktu ama Sally'nin beklediğini görünce

ben ürkek yaşadım hep, ürkek giydim eteklerimi, ürkek baktım aynalara, ürkek okudum şiirleri

Sırtındaki bıçaklarla yalnızlığın sağır yoluna devam eder sevda. Kendi gibi bir yürek yoktur. Sultanı olamamıştır, gökkuşağı dolayamamıştır beline, aşka aşık hasretlere sarılmıştır biçare. İhanetle süslenmiş ayrılıklara gülümser gamzeleri.

Bakışım kısaydı, ama şimdi beni harika bir sanat eseri yaptığını görüyorum.

rafine rafine imbik imbik

Ufak, kırılgan elleri vardı sevgimin.

Kahvenin hatırı

ilk günki gibi canlı

Nazım Hikmet: "Benim rejimim olsa ben de seni asardım. Sonra da darağacının başında ağlardım. Bil ki bu soylu tarafının daima takdircisi kalacağım.."

Onlar için asıl amaç çoğalmak ve yayılmaktır.

içim titredi Şiraze.

Bir şemsiye tamircisi, yazmış olduğu şiirleri

Look at me standing

-Olur. . Köyde zaten iyi kötü eşya var, ben hemen hazırlanırım. -Hazırlan. Şu kağıdı da tapuyla beraber masaya koyuver, oğlan gelince aramasın. İhtiyar adam, içinden düşünüyordu, ?-Dünya fani, Allah Yar?

yapardı zaten, hiç şansa bırakmazdı. Dosyamda talimat var.

Bir gülüşünün verdiğini vermez sana

İşyerine giderken bir tatlı götür bugün,

Bugün sen de hep O?nu düşün!

- İyi ama, diye cevaplamış hamal, hakettiğim parayı isteseydim, bana taşıttırmazdı. Taşıttırmayınca da aç kalırdım..."

diye bağırmaya devam ederdi. 'Keşke benim de

Terzi karşılık verir:

HEMEN ARKASINDAN HOPLAYA ZIPLAYA BİR ÇOCUK

Kalbine gömdüğü güneşler doğmamaya yemin etmişçesine içinde volkanlar emziriyordu. Kin volkanı, küstahlık volkanı, halk sevgisi volkanı, yalnızlık volkanı, sanat volkanı ve devam eden onca volkanlar birer yanardağ serisi gibi kıvrılıp gidiyordu. Onca volkana rağmen uyuşuk bedeninin sıcaklığı ceketinin astarına bile kafi değildi. Aradığı sisler arasından çıkıp gelecek olan kendi ruhu muydu yoksa ruhunu da boğacak o sesi, o netliği mi bekliyordu fakat bir türlü ele geçmiyordu sanki o şey. Kıvrımların her birinde bir yığın lüzumsuz detay, ışık seli gibi kalbine hücum ediyordu. Sergisi nerdeyse yolu kaplayan çantacıyla laf olsun pazarlığında bir kadının sesindeki ekşilik, elinde lahmacun dolu paketle lokantadan fırlayan esmer, , sert saçlı, unlu bıyıklarıyla bir genç, kendinden başkasının telaşsız olmadığı bir telaş içinde, sanki bir lunapark edalarında dönüp duran caddeyle yarışıyorlardı.

Yine Şiraze

ve yaraları sildi ve adamın ciddi bir yarası olup olmadığını kontrol etti.

dünyaya, uzaklarda maviliği gördüm... Gördüm orada canlılığı,

"Evet" demiş Vincenzo, "bunun nesi garip?".

Hareketi çalis demis.

Sen, ben, o!

Her ikisi de son haddine varınca

Reislerine çok bağlı olan haydutlar hep bir ağızdan;

şükretmeliyiz?

dansediyorlardı havada. Tekrar saatine baktı genç adam.

emin olarak gülleri ona verdiğim yeni adrese getirip

- Hiç, bağ evine bir uğrayalım dedik.

haksızlıklar-haksız yere düşenler

Sıcak bir Eylül akarken gözlerinden, gün sevdadır, gün vedadır... Tek suçludur Eylül, o çağırmıştır sevda sancılarını ve bitmeyecektir. Aralık kapıları kapanırken günlerin yüzüne, yeni merhabalar kucaklanır acımadan... Bunu sezer yürek ve kırılır aynalardaki gülümseyişe. Yalnız dillerde kraliçedir ceylan bakışlı sultan... Bir kez daha anlar ki aşk yoktur. Bir suret asılıdır yürekte, acıtan. Her nefeste yaşananın aslı yoktur.

GÖKKUŞAĞI

Artık orada oturamazdı. Hemencecik yerinden doğruldu. Bitkin bir sesle "valide haklısın sen yine avut çocuklarını ben hemen dönerim" diyerek kapıya doğruldu. Arkasından ben de yürüdüm. Dışarıya çıkınca derin bir soluk çekti ciğerlerine. Kelimenin en geniş manası ile üzgün ve bitkin idi. Yol boyunca ağzından tek kelime çıkmadı. Var gücünü kullanarak hızla yol almaya çalışıyordu. Ona yetişmekte güçlük çekiyordum.

-Tamam yavrum, söylerim. Sonra yine ara yavrum. Allah?a emanet ol.

- Adın var mı?

?Senin meleğin sana her gün şarkılar söyleyecek ve sana gülümseyecek. Sen de meleğinin sevgisini, şefkatini hissedeceksin ve mutlu olacaksın.?

bazen bir cümleyi bitiremiyorum

iskeletin sevincini aklın yangınına

büyüdükçe normal karşılanan, normalleştikçe de fark edilmeyen?anne-baba?

Vakit bir hayli ilerlemiş, gün geceye dönmüştü?Denizin dalgaları daha sakin daha yavaş vuruyordu kıyıya.. Kuşlar ağaç dallarına tünemiş zikrediyordu.. Akşam sefaları açıyordu renk renk.. Ay doğuyordu kararmış gönüllere, görmeyen gözlere?

neden sevincinden coşmuyorsun,

? Bak kızım, her okuyan kadın çalışmak zorunda değildir ki? Sen iyi bir anne olmak istiyorsun. Ben de iyi bir anne olmanı istiyorum. Ancak okursan, bilgili olursan, iyi bir anne olabilirsin. Çalışmak zorunda değilsin. Sen de evde çocuklarına bakar, onlara okuma yazma öğretirsin. Sen bilgili bir anne olunca, çocuklarında bilgili olur. Onların bilgili insanlar olmasını istersin değil mi? Diye devam eden birçok cümle sıraladım peş peşe kızım ikna olmuş görünüyordu.

Şakayık ki dağların lalesi, seni bekler gizli gizli her sabah umutla döner yüzünü göğe, bir dua belki dilinde ve her akşam çöküşünde büker boynunu, döker yüzünü ertesi güne... Ben... nereden geçersem geçeyim, hangi kapıyı çalarsam çalayım ve her kimle oturup sohbete dalarsam dalayım bir şekilde sen çıkıyorsun karşıma şiraze. Giderken hiç gitmeyen, kaçarken hep beni izleyen, her adreste karşıma çıkan... dağ başı olsun ya da çöl... sensin şiraze atamadığım. Bak yağmur yağıyor yine, üstelik gri. Burada yağmurların rengi hep gri. Az gri, çok gri; ama hep gri şiraze. saat dört yönünde bir yakamoz dansı büyülerken görenleri bir necva ulaştı kulaklara, titrek dedi?olanı biteni aşk imiş? sen alevlendin, sen dillendin, sen çöktün birdenbire çöle damladım, zamansız yine... Sen, yağmur ve bir bardak demli çay... birbirinize ne de çok yakışıyorsunuz. Ben aranızda ancak bir gölge gibi dolaşıyorum. Dizelerden sayısız ilham devşirme telaşındayken, adınla süslüyorum her mürekkebin değdiği yeri. Şiraze...

Bir başka alem ki ruhunun yası

Seni daha büyük bir ressam yapacaktır.

Arabadan indi, orada bulunan küçük bir çocuğu tuttu ve onu

İbrahim'in Rabbine olan aşkını hatırlat

Kendimi pek fazla gördüm.. usul usul çekildim

benim can dostumun köyde evleniceğı kız kötü bir kızdı ve ben onu tanıyodum aldım ve şehirde onu serbest bıraktım can dostum lekelenmesin diye sonra onu niye eve almadığımı söyleyeym; benim can dostum çok haysiyetli olduğu için onu evime almadım ona para vermedim çünkü o bunu kabul etmezdi bende ona kendi öz babamı gönderdim o kurtardığı yaşlı adam benim öz babamdı. Babam öldü ve bütün mirasını can dostuma bıraktı der ve can dostumun anneside yoktu bakıcak kimsesi yoktu ve ben ona kendi annemi gönderdim der ona bakması için ve son olarak şu masada oturan dünyalar güzeli kız benim öz kız kardeşimdir onuda evlenmesi için ben gönderdim der ve salonda gözyaşları sel olup gider ve iki can dostu birbirlerine sarılarak mutluluk tablosu çizerler unutmayınki hayatta sadece birtane ama birtane dostunuz olsun ama böylesi olsun.

Mayısın tam 23 ü:)

yok oldu. Titreyen bir sesle doktora sordu:

yaşam nefesi

Bu kadar yeter çok önemli planlarımı alt üst etmeye

Diğeri der ki?Kaldır kafanı bak ebem kuşağı çıktı rengarenk!?

Zamanla o sancılar olgunlaştıracak bizi... acının bilgeliği, gözümüzdeki mili çekip alacak.

?Sana değmez demiştim. Hayatını boşu boşuna tehlikeye attın.

Milletimizin birlik ve beraberliği, ülkemizin bölünmez bütünlüğü ve saadeti, dünyanın barış ve huzuru, insanlığın hidayeti ve biz Müslümanların affı için dua edelim?

"Hepinizden üstün benim.. ben asalet ve gücün rengiyim. Bütün krallar, liderler beni seçmişlerdir.. ben otorite ve bilgeliğin rengiyim, insanlar beni sorgulamaz.. dinler ve itaat ederler"

?Nergisleri boş verelim! Yol, sisten görünmüyor. Zaten şu anda

Oğlunuza yükleyeceğiniz sorumluluk ne derece ciddi, sonucu ne derece ağır olursa, kendini o ölçüde can sıkıntısından kurtaracak, yaşama mücadele ve azmi o derece artacaktır"

- "Allah rahatlık versin" demişti. Vefat ettiğinde yüzünde buruk bir ifade vardı.

Yanan yüreğim değilse, bir kurşundan namus ve şeref yeminleri dinlemedim.

Nasıldı kuş?

inciten incindiği için incitirmiş.

sandaletlerinin çamur izleri, halının üzerindeydi

AYAKKABICI, yeni getirdiği malları vitrine yerleştirirken, sokaktaki bir

Seni düşünürken, sen beni düşün

Buna duyunca çok mutlu olan prenses hemen delikanlıya bir mektup

Ya siz? Kaya parçalarına öncelik veriyor musunuz?

Kah mutluluklar üstüne

Tarihin şiir tanığı olurdun

sözleri duyar duymaz, usulca kendi odasına yürüdü Sally.

İnan ki bir şiirsiz yaşamak

Uğrunda koparılan bir baş da ben olsaydım

Ne aklın ne sabrın kaldı Mevlana

SEVGİ ANLAYIŞLA YAŞAR

bir umut sezebildiğin an

Çocuk odasına çekilmiş, öyle içten ama öyle içten dua etmişki...

Üniversiteyi bitireli altı ay olmuştu. Başarılı bir öğrencilik dönemi geçirmişti. İlerisi için büyük hayaller besliyordu. Öğrenciyken Üniversiteden öğretim görevlisi olarak kalması için kendisine teklif geldiğinde tereddütsüz hayır yanıtını vermişti. Belirli kriterler altına girmeyi sevmeyen;doyasıya, sınırsız hür olmayı yeğleyen bir mizaca sahipti.

Bir cezir yaşadım ki, yaşanmamiş, mazide

Yaralılar getiriliyordu? Kapıya doğru ilerlemek istedi, fakat müteredditti? Ya onu da şimdi bir sedyenin üstünde sarı yüzüyle görecek olursa?.. Fakat vazife onu davet ediyordu, çıkmalıydı.. Çıktı? Birçok sedyeler gidip geliyor, beyaz uzun gömlekli doktorlar öteye beriye koşuşuyorlardı? Ameliyat çadırına doğru ilerledi? İçeri girdi ve oradakilere boğuk bir sesle:

''şehrin girişinde, tam yol ağzına otur, kim ne derse desin sadece ''Allah'' diye cevap ver? demiş

soru sordu. Soför, hic duraksamadan soruyu soran kisiye döndü ve

dünyaya gülümsediğim andır:)

seviyordu ve takımda kalmaya karar verdi. Her idmanda elinden geleni yapıyor

Bengü fısıldadı:

ve uğruna ölünecek sevdayı

Tıkandı baba sana baklavalar gelmedi? mi, demiş

Sessiz sedası yürüyorum yollarda bu gece. Yaşıyorum geceyi kendi halimde. Titriyor içim, üşüyor bedenim. Varsın olsun! Titresin yüreğim.

Hayata ve sahip olduklarına farklı açılardan bakabilmek isteyen herkese?

selamlar bal tatlım

Pia, çıkmasaydın karşıma, ben azalmayacaktım.

Namını duyduğu, aslına gece vasıl olduğu adayı seyre koyulur: keskin çam kokusu; yeni çiçeklenmiş badem ağaçları; cır cır öten börtü böcekler; ince ince nakışlanmış, derin bir sessizlik içindeki kilise?

şöför hışımla arkaya bakar ve

Saatlerin ardında hep kendimi aradim

İnsanları, göme göme öldürecek şeyleri..

bizden daha akıllı

Öyle olsaydı eğer.. her zaman bu kadar fazla baş ağrısı çeker miydik hiç? Tükeniyoruz Rabbim. Korkarım tükeniyoruz. Karamsar bulutların tümü yeniden kapladılar sanki benliğimi. Bunun nedeni hüzün mü gerçekten? Öyle de bu zamanların en vazgeçilmesi olan şeydir hüzün..

AS-LEON:)yaşamın güzel anları demiş

İKİ YAŞLI ADAM

Fakat cesaretini kaybeden her şeyini kaybetmistir.

Keyfi her zaman yerindeydi. Her zaman söyleyecek olumlu

Bu su eskiden, adeta mahallelerin yerleşim ve yayılmasını, sokakların hatta evlerin yerini belirleyen bir şehir planı gibi, kıvrıla kıvrıla uzayan küçük bir kanalla sokakları dolanırmış. Şehir planı dedim de, hayat kendi halinde, kendi kıvamında sürüp giderken, ?Mahalleye plancılar geldi? diye bir şayia yayılmaya başladı. Neydi ki ola? İki üç kişiden oluşan birkaç grup; sokağın şurasına, burasına, yükseklere doğru yayılan, yayıldıkça güzelleşen bağların, bahçelerin şu köşesine, bu kenarına, hatta avlu içlerine üçayaklı sehpalar kurarak, aletlerle dürbünlerle bakarak, işaretleyip, işaretledikleri yerlere numaralar yazıp, büyük bir kağıt üzerine not edip, çiziktirip durdular. Bu işlem günlerce sürdü. Onlar orada çiziktire dursun, biz yine suyumuza dönelim. Bu su, içinde tadımlık kiraz, erik, incir ağaçları olan evlerin dinlenmelik bahçelerini sular, içine peynir, tereyağı, salamura küpleri, yoğurt bakraçları konan küçük havuzları doldurduktan sonra komşu evi, ondan sonra diğer evleri ziyaret eder. Mübarek asıl bu şadırvanda hayatı serinletir, yeşertir.

Öfkelendiklerinde, sorunları düşünürler...

sararmış bir fotoğraf kenarında, anla

belki aşk?ın korkuya galip gelemediği meydan

sen ne yapıyorsun, günlerin nasıl geçiyo, köyde

-Beni görmüyor mu acaba? diye geçirdi çocuk içinden. Sonra kalkıp kasaya gitti, yediği dondurmanın bedeli olan 12 senti ödeyip dükkandan çıktı. Bir süre sonra garson kız küçük beyin oturduğu masayı temizlerken servis tabağının altında 8 sentlik bahşişini buldu. Genç kızın, gözlerinden yaşlar süzülmeye başladı "Beni affet küçüğüm..." dedi "ne olur beni affet..."

Hemen Gayle?in sözleri geldi aklıma. Bir kaç hafta boyunca sürekli dondurma alıp, verdikleri kuponları doldurdum. Hiç bir çekilişte de kazanamadım. Bu kırmızı arabayı mutlaka Gayle?e almalıydım.

odamı süsleyen ellerini uzat,

Deyip, ?Bütün fani lezzetler? den ayrılıp gideceğiz. Arkamızda dost düşman herkesi ebedi bırakarak.

Hz. İsa ise şöyle cevap verir: Dilimi kötü söze alıştırmak istemedim.

Evini düşündü. Hanımı oğlu merak ediyor olmalıydı... Hanımını niçin azarlamıştı sanki çıkarken hayat arkadaşına daha nazik daha hürmetli olalı değil miydi?

Üşüyor kalbim sensiz, Şiraze kalbime sız.

-İstersen baban da seni bisikletle getirsin, diye devam etti. Ne de güzel yakışır, öyle değil mi?

-Sizler şahit olun. Şuanda bu çocuk benim kötü yoldan dönmeme sebep oldu. Şimdiye kadar yaptığım bütün günahlarım için pişman olup tövbe ediyorum. Bundan sonra iyi bir insan olup, Rabbim?in sevmediği işleri yapmayacağım.

Şiraze dualarına al beni

evet ama hiç susmadığımı ve susmayacağımı bilmeliydin sen. sesi güzel bir kıza gitmiş hayaline döküldüğüm özge canım. insan sese aşık olabilir mi gül şiraze.

Yok henüz değil.

Akmak ne hoş

Cebrail aleyhisselam keseyi kuyudan alıp suları akar bir vaziyette yerine koyar.

Genç kadın, bebeğin güzelliği karşısında büyülenmiş gibiydi. Kıvırcık sarı saçları, iri mavi gözleri, kalkık bir burun ve küçük kırmızı dudaklarıyla bir kartpostalı andıran bebek, kadının şimdiye kadar gördüğü en cana yakın kız çocuğuydu.

BAKICI: Bu köşk ülkemizin en zengin insanına ait.

Son kez dönüp ardıma baktığımda, annemin şiir defterinden ezberlediğim, Ahmet Gazali?ye ait o unutulmaz dörtlüğü fısıldamıştım geçtiğim şehirlerin kalbine: ?Senin gönlün daima meshur ve musahhardır mazursun- gamın ne olduğunu asla bilemedin mazursun.?

Değişen hayat, beraberinde her şeyi değiştiriyor; tabii ki Ramazanları idrak ediş şeklimizi de. Yine de yüreğimdeki Ramazan coşkusunun azaldığını söyleyemem. Tersine, şuurla mayalanarak, derinleşerek arttı. Mahyaların, davulların, manilerin, ilahilerin, vaazların, masallı menkıbeli sohbetlerin, doğal gıdalarla bezeli zengin iftar sofralarının özlemini çekmiyor değilim. Ama bu, Ramazanlara mahsus bir özlem değil. Yitirilmiş hangi güzelliğin özlemini çekmiyoruz ki? Aslında geride bıraktığımız her an, hasret diyarının rengine boyanıyor; ahlarla vahlarla anılanlara katılıyor.

Bu kaçıncı uyanışım, yeni doğan günlere

HUZUR ZAMANI

Yaşlı adam aynı akşam genci bir başkasından yardım isterken görür ve sorar:

? Hadi canım sen de! Bir tane tohumu ekmekle neyi değiştirebilirsin ki?! Hem onun yeşereceği bile belli değil Hatta yeşermeyeceği kesin gibi

Karşılıksızdır sevgi?

Çocuk bu küçücük işarete bir sevinmiş ki, sormayın Bir ümitle koşarak eve gelmiş. Anne kar nezaman yağar. Kışın yağar oğlum.

bi an aklımızdan gitmek geçer, çekip gideriz..

genç padişaha karşı da?Allah? demekten vazgeçmemiş

Etrafınıza bakın, ne görüyorsunuz? Yorgun insanlar, daraltıcı sokaklar, gülmeyi bilmeyen çocuklar, anlamsız bir is, stres ve gerilim. Kim yaptı bunları diye düşünmeyin. Hepsi bizim unutulmuş sevgimizde gizli, yok olmuş sevgimizde. Neden artık sevgililer eskisi gibi değil, neden yorgunluğun tadı dinlenmekte değil, neden sevgi bizim içimizde değil.

her dünya başka başka

İncitme artık getir başımın dumanını

İz bırakmadan kaybolan dostlar, sevgililer?Ben mi seçmiştim bilmiyorum, üzerimde hiçbir leke kalmadan devam edebilmeyi. En azından çabalamayı.

Tam güle uyanıyordum ellerim cam kırığı

göğsün düğmelerini" deyişini söyler. Ne dilde ne telde takat kalmıştır. Düğmeler bir türlü çözülmez.

Hazreti Fatih'in bu teklifi papazlar için çok cazip gelmişti. Hemen Padişahtan aldıkları tezkere ile İslam beldelerine seyahate çıktılar. İlk vardıkları yerlerden biri Bursa idi... Bursa'da şöyle bir hadiseyle karşılaştılar:

Cefa dileniyor senden kırma keremini

Yatağa girip, yorganı kafasının üstüne kadar çekmeyi düşündü.

Hasretin bittiği yer nerede?

SEN Kİ ANLARSIN

İnandığım kadar çok bakış çiçeği deriyorum.

Yeni patikalar, yeni yollar seçmeli yüreğini ferahlatacak;

Onlardan ayrılış bana her an üzüntüdür;

Zaman içinde Saf olanın işleri bozulur ve birden arkadaşı aklına gelir

Sevgi huzur, sevgi barış

doldurmaya çalışırken, babalar sanki koşmaktan yorulmuş gibi. Fazilet

ÖYLE BİR HAZİNE Kİ SINIRSIZ VE KARŞILIKSIZ VERİLMİŞ HEMDE...

Ben sana kül bile oldum sevdiğim.

Adam, gözlerini hafifçe kısarak denileni yaptıktan sonra, cebinden bir kağıt para çıkartıp teşekkür ederken farketmiş onun kör olduğunu.

Kendisi 1933 dogumlu ve 1962 den beride hollandaya gelenlerden ilk turklerden biri,

Vefasız birisine sakın ağlama,

Her gün birkaç dakikanızı sevecek birini düşünmeye ayırın. Herkesin farklı olabileceği gerçeğini anlayın ve saygı gösterin. Kendinize bir kamusal yardım konusu seçin.

Harfleri bir araya geldikçe mesafeler eriyor, zaman eriyor, yıllar eriyordu. Bir görünüp bir kaybolan hayaller resmigeçit yapıyordu. Kah bir trenin çuf çufları, kah havaalanında o daracık salonlarda saate ve duvara bakarak bekleyişler? Ne çok anısı oluyordu insanın. Ne çok dostu, ne de çok düşmanı?

Kulaklarında bir ses?Ölmelisin, ölmelisin!? diyordu. . ?Hadi be kızım sende,? ?çocuğun, eşin dururken hayata küsmek, ölmek mi olur?

?-Tamam bu işte! Benim sahip çıkamadığım babadan kalma yadigar köstekli saatim bu işte, bu işte kızım? diyebilmişti.

Devler misali hayatın zorlukları vardı yanı başımızda,

bir yandan "fotoğrafhane"lerin bir bir ortadan kalktığı, fotoğraf makinesinin çok yaygın ve gelişmiş bir aygıt haline geldiği; bir yandan da fotoğraf teknolojisi ve basım tekniklerindeki büyük gelişmeyle "modern" Türk fotoğrafının kendini göstermeye, yaratmaya başladığı dönemdir.

Ayaklarıyla açtığı bir çukura tohumu bıraktı Bu işe başlarken de besmele çekmeyi unutmadı Sonrasında ise rızkını bulmak için kanat çırparak oradan ayrıldı

Yağmur, birgün elimi ellerinde bulsaydım

Yine gelsin,

Hala dimdik, hala ayakta, hala pırıl pırıl.

-Hayatın en güzel anı, her şeyden vazgeçtiğinizzaman sizi hayata bağlayan biri olduğunu düşündüğünüz andır.

Yokluğun cehennemin öbür adıdır

Kalb çayı içelim de içimiz yumuşasın, diyor. Kalb çayı içiyoruz. Ayran söyleyeyim mi, diyor. Gülümsüyorum. Dün içtiğimiz ayranların kutuları tezgahta. İşte ayran işte çekiç, diyor. Usta işine koyulurken ben dükkandan uzaklaşıyorum. Kapıyı kapamadan uğurlama zilinin ipini çekmeyi unutmuyor.

Kitapsan okunmanın

Son kuruşlarına kadar soyulunca küfür ederek uzaklaşıyorlar

Kimse servetine güvenmemeli, kimse de fakirliğinden utanmamalı. Allah herkesin Rabbidir, bol hazinesinden istediğine verir. Kul kendisine verilen serveti Allah yolun da harcamalı...

SEVDİĞİNİZİN SELASINI DUYMAK

Doğduysan...

?Korkmuyorum? dedi Hema.

Senin suyun aşın candı Mevlana

Demircinin tamamlayamadığı çiti çiçeği tamamlamış. Bu güzel çiçeği görüp

Bazen kelimeler o kadar uzak ve o kadar soğuk gelirdi ki ona. ` İdealist ` ve kendisi. Bugüne kadar, idealist olup olmadığını bilememişti daha doğrusu düşünmemişti bile bunu. İdealleri vardı elbet, ama bunların peşinden ne kadar gidebileceğini bilmiyordu. Sessiz kalmayı istedi, kendisine bu kadar bilinmez duran kelimeyle ilgili soruya. Kendisinden bir cevap beklendiğinin farkındalığıyla konuyu değiştirmeye çalıştı.

"Ya senin yaptığın neydi?".

nihayet gedin bize

On gün boyunca çocuğu kapı kapı gezdiren, ufaklığın hiçbir telkin tınmayan sabit bakışlarını ve iyice güçsüzleşen bedenini umutsuzca izleyen aile, on gün sonra yaşlı adamın karşısına çıkmışlar. Yaşlı adam sabırsızlıkla kendisine bakan anneyle babanın elinden çocuğu tutup yanına çekmiş, ona şöyle bir bakmış:

Bir bakışın ölmem için yetecek;

"Bana gözyaşı borcun var".

Yaşam, bana bir şeyler mi anlatmak istiyorsun?

Ama ölüm aslında senin yeniden doğumundur.

ALACAKARANLIK

Onu her görüşümde, hala sen geliyosun aklıma.

-Hiçbir şey yapamaz mısınız doktor bey? Hiç mi ümit yok? İçeri yeni giren doktor, kaş göz işaretiyle ne olduğunu sordu.

Oğlu sözünü bitirdiğinde babası söyleyecek bir şey bulamaz.

Dicle kenarında otlayan bir koyunu kurt kapsa ilahi adalet onu Ömer'den sorar.

Şivekar göremedi.

?Bütün gemileri yaktım,

Çocuk dondurmasını yedikten sonra uzun bir süre garson kızın gelip hesabı almasını bekledi ama kız onunla hiç ilgilenmiyordu.

Zünnun hazretleri ona;

Tıp fakültesini tercih edeceğini ifade eden Öztürk, felsefe okumak istediğini, ancak ailesinin doktor olmasını istediğini, bu nedenle de ikisinin arasında bir tercih yaptığını belirtti.

Ben seni aradım sen gittikten sonra

Aydınlığa nurunla kavuşacak mahzenler

Yattığın yerde seni...

Oğlu yanıt verir:

Yalnızsınızdır.

Oysa Oktay Rıfat nasıl güzel değiniyor hayatın ıskaladığımız yerlerine, farkında olamadıklarımıza, kıymetini bilemediklerimize:

-Eğer insanlara olmaları gerektiği gibi davranırsan, onlara yapabileceklerini görmeleri için yardım etmiş olursun.

Bu ifadenin özü şudur:

Ukbaya uzayıp gidiyor o aydınlık yollar;

Kızlara ninelerinin, erkeklere dedelerinin

hep ben olan yollara

Kendisini tanıtınca, Bayan Birtish genç adamı kucakladı ve ona "Genç adam, eğer gidecek bir yerin yoksa, eşim ve ben bu hafta sonunu seninle birlikte geçirmek isteriz" dedi.

Ikimizde konusma geregi duymadik...

Aşağıdaki dörtlüğü, henüz onaltı yaşındayken kanserden vefat eden Adapazarlı Asiye Dalkılıç kardeşime binler fatihalarla ithaf edyorum.

Birkaç hafta sonra, düşmanlar kat kat büyük bir ordu ile saldırmış. Kral son bir ümitle eli silah tutan bütün gençleri askere çağırmış. Köye gelen görevliler, ihtiyarın kırık bacaklı oğlu dışında bütün gençleri askere almışlar. Köyü matem sarmış. Çünkü savaşın kazanılmasına imkan yokmuş, giden gençlerin ya öleceğini ya da esir düşeceğini herkes biliyormuş. Köylüler, gene ihtiyara gelmişler... "Gene haklı olduğun kanıtlandı" demişler. "Oğlunun bacağı kırık ama hiç değilse yanında. Oysa bizimkiler, belki asla köye dönemeyecekler. Oğlunun bacağının kırılması, talihsizlik değil, şansmış meğer..." "Siz erken karar vermeye devam edin" demiş, ihtiyar. "Oysa ne olacağını kimseler bilemez. Bilinen bir tek gerçek var. Benim oğlum yanımda, sizinkiler askerde... Ama bunların hangisinin talih, hangisinin şnssızlık olduğunu sadece Allah biliyor."

Bundan sonra uzun bir süre konuşmadık. İkimiz de bir mucizenin gerçekleştiğini ve bunun açıklanmasının olanaksız olduğunu anlamıştık. Gözlerim pencerenin dışına, dağın zirvesine takıldı. Batmakta olan güneş, buraya altın ve kırmızı renkte bir taç oturtmuştu sanki. Doğanın sonsuz güzelliğinin çerçevesi içinde aşkın tanığı olmuştum. Birden kendimi çok güçsüz hissettim.

Zaten hiç bir doğum gününde paket gelmemişti ona.

dermanı olamazsın dertlerin..!

Köyce ve uzak...

esirge benden ekmeği, havayı,

Benim yaptıklarım da o kadar ahmakçaymış aslında.

aynen, tanıdığım dört ay boyunca vefasını asla kaybetmeyen biridir

Binlerce mevce kovalar binlerce mevceyi.

Yüce dağlar aşarız

Senin visalinle bir gülmüş de ben olsaydım

Bir kuşu dilinden hiç öpmedim

Kendimi anlamaya çalıştım. Affettim. Zarfı yavaş, yavaş açtım.

Hergün bu adama bir tepsi baklava getireceksiniz. Her dilimin altında bir altın koyacaksınız ve bir ay boyunca buna devam edeceksiniz.

Babam'ın dilsiz kavalından mı

Elleri kırışmış, solmuş yüzüne, bembeyaz olmuş saçlarına götürdü. Bir gecede ihtiyarlamıştı. Hıçkırıklarla sarsılıyordu.

Gördünmü ne güzel oldu

Başka bir gün, yine umutsuz gözlerle yola

Baskın Yeteneğini fark Etmeli Sonra.

Yanıma gel EN sevgili?

Kaynağınız yok. At çiftliği kurmak büyük para gerektirir. Önce araziyi satın alman lazım. Damızlık hayvanlar da alman gerekiyor. Bunu başarman imkansız' ve ekledi:

hepsine tek başına koşuşturuyordu. Bu çocukla daha ne kadar vakit

ne zaman ölümcül bir aşk düşünsem

Senin anlayacağın,

987654 x 9 + 2 = 8888888

Bu can bu cesede girelden beri

Burnunu burnuna dayayıp, gözlerinin içine dikti gözlerini.

ayakkabılara rağbet fazlaydı. Gerçi mallar lüks sayılmazdı ama, küçük bir

Hz. Ali'nin halifeliği sırasında, Hz. Osman'ın şehid edilmesiyle sonuçlanan fitne, fesad daha da arttı. Bu durumdan üzülen, şikayetçi olan bir mümin Hz. Ali'ye gelip sordu:

Ayşe teyze gibi küçücük kalacaksınız. Ben işten

Çiftçi istifini bozmamış.

Ağar gider göklere, her zaman göklerdedir.

"Dileyin benden ne dilerseniz."

den izne gelene kadar beklersen, ağanı yola

vardır.

- Bu çocuğun, okulda kimlerle düşüp kalktığını bilmemiz lazım!.. dedi. Eğer serbest bırakırsak, başımıza büyük dertler açacak!..

Bir Damlacık Sudan Nasıl Yaratıldığını

Cengiz ise evine gidip yatmıştı. Gece bir aralık yatağından sıçrayarak uyandı. Saatine baktı. Saat 3.15 di. bir rüya görmüştü. Arkadaşı hikmet fırının içinde alev alev yanıyor, ? Cengiz!? diye bas bas bağırıyordu. Nasıl bir rüyaydı böyle...

sen bir ömür beklemeyi seçtiğimdin.

Ayrılmak istesen de koparıp atamazsın...

Yazmışlar künyemizi

el etsin de bir kanadım doğu'ya, bir kanadım batı'ya uzansın

"hadi yat dizlerime..."

?Kezban! Kezban! Geri dön!? ?Geri dön Kezban n?olur!?

Franz Kafka / Milena?ya Mektuplar

Derken Isparta?ya veda vakti de geliverdi. İstanbul?u ilk defa görecektim. Ama İstanbul?a dair ne merak, ne hayret, ne de yaranlık taşıyacak takati yoktu kalbimin. Bir ömre bedel aşkların toprağı olan İstanbul?a karşı beslenecek böyle bir gaflet olamazdı; ama ben mazurdum; ailemden ayrılmıştım, şimdi Mevhibe teyzeden ve bütün sevgili hatıraların şehrinden ayrılıyordum.

Belki de bir saattir öylece duruyordu. Onun bu hali, alışveriş için balıkçı sandallarının kıyıya dönmesini bekleyen bir ihtiyarın dikkatini çekti. Yaşlı adam, seke seke onun yanına gidip:

It's a wonderful wonderful life

Bir bulanık resim sanki, senle dolu dakikalar

Hayat devam eder.

inşallah arabanla gelebileceğin bir yakınlıkta oluruz :)

Çocuk bir hafta kadar düşündükten sonra ödevini hiçbir değişiklik yapmadan geri götürdü hocasına..

abdulrızak kılıç

bir kulaçlık mesafede

Okulun ilk günü, ilk derste profesörümüz, önce kendini tanıttı, sonra "Bu yıl, yepyeni bir öğrencimiz var. Çok ilginç biri, bakalım bulabilecek misiniz? dedi...

Bunları göze çarpacak bir şekilde diğer ayakkabılarının yanında, dolabında tutmakta ısrar ediyordu. Bu çizmeleri bulundurmaktan, uygunsuzca sergilemekten ve gerektiği gibi boyayıp parlatmamış olmaktan ihtar aldı. Bunun üzerine genç öğrenci büyük bir cüretle komutanına bir yazı yazıp aldığı ihtarı eleştirdi, üstelik bunu oldukça sert ve aşağılayıcı bir üslupla yaptı.

Aşıkım hüsn-ü dilbere

nedensiz küsüyor, sebepsiz affediyorsanız ve bütün bu hallerinize siz bile akıl erdiremiyorsanız...

Ya bir yaprak ya bir kuşum

?Bu sefer göl karaya gelin gidiyor desene, Tamara? nın aşkı vuslat buluyor!? dedim, Ka? o gün ilk kez tebessüm etti.

Ahmet Sırrı Arvas

Bizde pişen komşuya düşerdi.

Çocuktum. Halimin kelimeleri yoktu belleğimde. Renklere ulaşmaya çalışan umutsuz, sessiz bir çığlıktım. O günden sora resim derslerinde kendi adamın sessiz bir Robensonu oldum. Hep bir kutu keçeli boya kalemim olsun istedim ama hiç düşleyemedim. Düşleyemedim çünkü bana b keçeli boya kalemi getirecek Almancı bir babam yoktu. Dayılarım vardı Almanya'da. Onların da hediye getireceği o kadar çok çevresi vardı ki bana sıra gelmezdi. Yine de o yazın gelmesini iple çektim. Olur ya onca hediye bekleyenlerin içinde belki beni de hatırlayıp, bir boya kalemi getirirler diye umutsuzca bekledim. Yaz geldiğinde, dayılarım beni haklı çıkardı. Boşuna beklediğimi anlamıştım.

Köylüler bu defa ihtiyarla dalga geçmemisler açiktan ama, içlerinden "Bu herif sahiden gerzek" diye geçirmisler..

Yazılamayan ve yazılamayacakların hikayesi idi.

Acılar?Özlemler?

Güle mersiye okur.

Bir süre gözleri kapalı, alnı duvarda öyle durdu.

Bazen yazı ya da söz, arada olup biten güzellikleri, dostlukları, sevdaları, muhabbetleri mahvedebilir de. Her ne kadar yazı veya önceden var olduğu söylenen söz önemliyse de, büyükler, diline sahip ve hakim olmanın yüceliğini övüp durmuşlardır hep...

Bulutların üşüşmesin başıma...

Kadın Hazreti Fatıma 'ya:

Gururun ta kendisi

- Dininden dön.

Kırılır bütün güzellik yasaları

Şimdi ne altında ezildiğim o bitmez telaşlarım

ikiside soruyordu

Bir kuşun kanadına konupta ona bile hissettirmeden uçabilecek kadar hafif!

Birgün?ü bekliyorum sanırım, birgün?ü.

Ne cefalar çekti ne etti Anam

Bir bilgeyi çağırıp bu sırrın ne olduğunu sordular. Bilge kemiği eline alıp şöyle bir baktıktan sonra şu açıklamada bulundu:

Yargıçlar sevdiğimiz canlıları korumalı..

... O gün benden

ikinize de hayırlı geceler olsun:)

Baba toparlandı. Yalvaran bir eda ile sorusunu tekrarladı:

Bu bir zihin oyunu.

"İşte gerçek aşkta o zaman yaşamaya başlarsın" dedi.

-Kaçıyorsun demek! Her zaman yaptığın gibi, beni ve ihtiyaçlarımı arka plana atacaksın yine! dedi ve hışımla odasına girdi. Kapıyı çarpıp, hızla kilitledi.

Babacigim,

Anası anlatır :

nasıl çırpınır toprakla

Van'da bu yıl 2.'si düzenlenen kitap okuma şenliği gibi bir şenlik Anamur'da da düzenlenebilir. Hatta festival kapsamına böyle bir etkinlik çok güzel olur. İskele'ye konulan sandalyelerde sembolik olarak yarım saat kitap okunabilir.

Koltuğumun altındaki sıcacık deriyi biraz daha sıkıştırdım kendime, içime doğru bastırdım. Bedenimde kendimden başka bir ben daha vardı; sıçramak, kanatlanmak, pır pır uçup gitmek istiyordu. Ama bedenim buna izin vermiyordu. Havalandı havalanacak uçaklar gibi yarı yerde yarı gökte sekip duruyordum.

Eserim başakların üzerinden

seni ben

mantığın sürüklemeye başladığında ayaklarını,

susturulmuş hikayelerime ses vermek istiyorum.

Bostan ıssı kakıdı

Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin...

?Şimdi eğri sütunları düzeltme vakti? deyip valizi orta yere bırakıyorum? İçimde anlaşılmayı bekleyen hakikat sözleri uyanık uykusundan aralanıyor: ?La Taknatu minAllah?

Taşlı tarlalarda avuttu Anam

Merak ettim.

Mis gibi kokulu bir mersib kümesinin dibinde toprağa çöktü. Başını niyaz secdesine eğdi:

- Efendim, ben taştan ne anlarım, benim için kıymetli olan sizin emrinizdir, sizin kalbinizdir, kalbiniz kırılacağına varsın taş kırılsın.

Kıtmir olsam ağlasam eşiğinde senelerce

Dünya hayatının en çetin imtihanlarından biri de, gerçeğe yaklaşmakta çekilen zorluklardır.

Doğmaz mı güneşim, görünmez mi sabahım?

Bunu görünce kendi kendime dedim ki:

Gül kokusu duyulur,

Duvar yazılarını, anlamadığı bir konunun kafasına takılması sonucu karaladığını belirten Öztürk, "Bir deneme sınavından düşük almıştım. Baya moralim bozulmuştu. Gece uyandığımda yine kafama takıldı. Sonra o konuyu duvara yazdım. Baktım ki konuyu öğrenmişim. Yani o duvar yazıları baya işime yaradı. Başarı kısmen o duvar yazılarıyla geldi diyebilirim." dedi.

Fazlından bir tevekkül istiyorum ey Rabbim beni sana bağlayan, yalnız sana, sadece sana.

as-leon, yine bilincin ve ruhun bir aydınlık semada yüzmekte:)

Gelsede son bahar

" Elimi sIkti.

Sonra öbürüne döndü:

Gençler peşinden koşamadıkları ihtiyara şaşkınlıkla, içlerinde bir buruk sevinçle bakakaldılar.

Senden bir kıvılcımın, süreyya bir şulenin

Dağdan gelen ses?Sen bir korkaksın? diye cevap veriyor.

Bazen de kalemleri doğru seçer ama renkleri çizgilerin içine bir türlü sığdıramazsın.

-Hayatta en önemli şey sevgidir.

Hanımını Besmele ile ilgili bir işte mehcup etmeye karar vermiş.

Gözlerinin buğusuna adımı yazıyorum, Yanına da mavi aşkımı;

Şikayetini kabul etmek ya da ona hayatın olumlu yanlarını

Zamanla tahta curudu, zayifladi, üzerindeki toprakta biten otlari yemek isteyen esegin agirligini cekemedi ve gum diye esegi yuttu kuyu.

Şimdi?kar renkli çocukluğumu? özlüyorum. Şimdi yağan karların rengi ve kokusu bile değişti. Radyasyon bulutları?radyasyonlu kar? yağdırıyor artık. Bembeyaz ve tertemiz karlar değil, zehirli gazlar yağıyor üstümüze. Şeker tadını da yitirdi karlar.

''Karımı 1998'in sonbaharında kaybettim. Yedi senelik evliliğimizin iki senesini kanser tedavisi için hastanelerde geçirmiştik.

Her sabah şiir uyandırır uykularımdan beni

- Niye ağlıyorsun?

Öyleyse ha ben

Kan boğulur susar

"Sayın ünlü doktor, burada ne yaptığıma dikkatle bakın, lütfen.. Ben de kalpleri açıyorum. Kapakçıkları dışarı çıkarıyorum, temizliyor, düzeltiyorum, bozulanların yerine yenilerini takıyorum. İşimi bitirdiğimde, bu bebek bir tazı gibi koşmaya başlıyor.. İkimiz de temelde aynı işi yaptığımız halde, siz nasıl olup milyarlar kazanıyorsunuz da, ben meteliğe kurşun atıyorum?.."

Başını çekerken gözlerini açtı tembel tembel.

cesme bulunan altin doseli bir meydana aciliyormus, cesmeden berrak bir su

Yüzeyi çok karanlıkla solmuş olsa da.

Bugün bir hadis öğren ve öğret onu!

Ben bilemem sen öğret onları

?AYRILIK YAMAN KELİME?

Bir bir toplayıp kırmızı kurdelaları, çiçeklerin dallarına bağladılar.

-Benim sevincim, yarın ölecek bir kızın olmaması!

Sıradan bir cumartesi sabahı ile başlayan gün,

Bir süre söze nasıl başlayacağını bilemedi. Belki de dükkan sahibinin birşeyler söylemesi gerekirdi. Ancak karşısında sabırlı bir ifade ile müşterisinin gözlerinin içine bakarak oturan satıcının, alışverişi başlatmaya niyetli olmadığını anladı. Bu sabırlı bekleyiş, onda hem cesaret hem de yumuşak bir etki oluşturdu. Anlaşılan, başlangıç sözleri kendisinden bekleniyordu.

'Cennet.'

T. S. ELIOT

İpek saçlarını elimle ördüm,

Eğer ki; bu duygulara sahipseniz...

Hüznü elverdikçe buluştuğu yalnızlığı, öylesine yaşanıp geçilen bir hayatın değil de, ayrıntılarıyla haşir neşir olunan, hissedilen, duyulan ve idrak edilen bir hayatın peşindedir. Ve bir aşkın bağlılığı kuvvetindeki gücüyle, peşindeki sevdalılarını da bu noktaya sürükler. Ruhunu bir sonsuzlukta eritip, zamana bir velvele salma peşinde olanların dayanabileceği bir çiledir belki de bu... Onun içindir ki, üretim adına çok özel şeyler doğursa da, yine de çokları için taşınması hayli zor, nazlı mı nazlı bir sevgilidir.

Ben zihin çıkınımı karıştırdığımda öyle çok unutulmuşlarla karşılşıyorum ki, ?Hayret? diyorum kendi kendime.

Ana Hakkı

20 Yılı aşkın süredir oturmakta olduğum mahallemizde, evliya olduğu söylenen asırlık bir ihtiyar vardı. İsmi pek bilinmediği için kısaca "Nur Dede" diye çağırılan bu ihtiyar, insanın karşısına hiç umulmadık zamanlarda çıkar ve kerametli sözleriyle onların dertlerine derman olurdu.

Aramızdan yardıma muhtaç olduğumuzu anlayıp

Şimdi kar kelamın tükendiği yer. Bir parmak ileri geçince yanılan o yer. Bir ah yeri ki hararetinde yanıp kül olur insan. Bu yüzden mevsimin ilk karı hayat kadar iki yüzlü. Ve bu iki yüz arkadan gelecek çok yüzlerin de muhbiri, ilk karın aydınlığı acının karanlık çehresi, ilk karın aydınlığı artık unutulması gereken peri masalı. Kim saracak acıyan yerleri? Dayan ey kalbim dayan.

"Hala inanamıyorum Bu ameliyat bir mucize! Doğrusu maliyeti ne kadardır merak ediyorum" dedi Sally kendi kendine gülümsedi O bir mucizenin kaça

karşımda büyür,

Sularını ödünç

Yüzünü çiziyorum ki yüzün

Sonra beyaz güllerin yanına yaklaşıp "Benim güzel beyaz gülüm. Kraliçemin yüzü senin gibi beyaz olsun" demiş.

Biz iyi şeyleri unutmada balık hafızamıza sığınıyor, kötü şeyleri unutamamada deve kinine bürünüyoruz.

-Saçmalama! diye bağırmaya başladı. Fakat Petra o günden sonra hep aynı şeyi tekrarladı durdu. Öyle inanıyordu. Erik ağacının son yaprağı düştüğünde ölecekti.

kırgın, mahcup, devingen özleyen

Yaşayabildiklerinin

Duygular karşılıklı paylaşılır mıydı?

Bir benim, benim olan bir masaldır yalnızlık?

"Olmaz öyle şey. Sen bir kuşsun. Bir kuş, bir adama aşık olur mu?".

Bekliyordu herkes, her şey? Bekliyordu, beklemeden, belki de düşünmeden/düşünemeden sırasını bekliyordu. Dönüşü olmayan yolun başlangıcını, geldiği aleme geri dönüşünü?

gittigi yone dogru bakarlar...

Tıkandı baba, oralet getir. Vb

Adam gibi bir hasret oldu bu ayrılık

Ahirete kalırsa, tahammülü zor yüktür.

Bir yandan sevinirken, diğer yandan genç kıza karşı dürüst olmadığını üzülmüştü. Aslında kötü bir niyeti yoktu. "Bakalım nereye kadar sürecek" diyerek bunu devam ettirmeye karar verdi. Galleria evine yakın olduğu için sürekli oraya gidiyordu.

İniş ve çıkışlar gezer üstünde bahtımın

uzun selvi ağaçların gölgelerine.

Zaman su gibi geçti. Büyüdüm. Otuz üç?e dayandım.

fotoğraf uğraşına.

çıkmaya hazırlanan

Gerisi için yılları yetmemişti...

İnsanlar arasından, kalkmış sevgi muhabbet,

Anlatmak istediğin öykülerini de, yakalayamadığın, dokunamadığın zamanlarını avuçlarına toplayıp işte bunların hepsi senin diyeceğin sözlerini de ver, göz kenarlarından. O göz kenarlarından, Berika baktıkça Su'yun daha bir hevesle koşuşturmasını anla, sonrasında ne yapacağını bilmezlikle.

aslında bilinçaltımızda

-Ne zaman içtiğini biliyor musunuz?

- Keçeli boya kalemlerini kullanabilir miyim?

Frane Selak,74 yaşında emekli öğretmen. Hırvatistanda yaşıyor. Tam 7 felaketten kurtuldu, dünyanın en şanslı insanı oldu.

Köklerini salarken, bir çapa sallamış insanoğlu,

Berber: ? Bak adamım, ben senin söylediğin gibi Allah?ın varlığına inanmıyorum.?

Bize gülmeler yaraşır

-Yiğit dediğin, güreşte rakibini yenen kimse değildir, asıl yiğit, kızdığı zaman öfkesini yenen kimsedir.

Ama sevdiği her zaman bunu yapıyordu. Devamlı kendisini bekletiyordu.

``Biz, kendimizi petrolün cazibesine o kadar çok kaptırmışız ki, Dünya`nın neresinde petrol olduğunu anlasak onu oradan çıkarıp dağıtma uğraşı veririz``

Yorgun adam semere bağlı su bidonunu eline alıp çömeldi. Yanaklarından sızan birkaç damla sanki akşamın serinliğini getirmişti. İçi garip duygularla doldu. Yaz mevsiminin verdiği yorgunluk yüzünde gülümsedi. Gözlerini gölgeleyen şapkasının ucu tepeyi aşan güneşle kızardı. Loş serin bir hava ortalığı kapladı.

Yürek yanmış özlem dolmuştu

senin tatlı

Tren, kasabasına yaklaşırken heyecanı o kadar artmış ki, pencereden dışarı bakmaya cesaret edemiyormuş. Kompartıman arkadaşı kendisiyle yer değiştirip onun yerine elma ağacına bakacağını söylemiş.

Hande canı sıkıldığından biraz dolaşmak için annesinden izin aldı. Köy yolunda yürümeye başladı. Hava iyice soğumuş ve ayaz iyice artmıştı, kar atıştırmaya başlamıştı. Hande karı çok seviyordu, yürüdü, yürüdü. Köye gelmişti. Bir evin önünde durdu. Evin penceresinde ki saksıya gözü

Kendinizi paralarcasına çalışmayın... Kimse farketmiyor

Vuruyor ayaklarım altından,

Hata ve kusurların seni ezip mahcubiyet ateşinde yaktıkça, en sessiz iç çekişlerini ciddiye alan, ayıplamadan bağışlayan, sonra hiç yüze vurmayan, asla başa kakmayan, severek affeden, affettiği için adeta sevinen Afuvv isminin serinliğinde bulursun O'nu.

Hastahane giderlerinin tamamı bir bardak süt karşılığı ödenmiştir.

atma; sen de yabancı ol; sana sonsuz el atamayana.

Yalancıların, sahtekarların, acıların var olduğu bir dünyada yaşamak istememiş...

- "Hastaneye gidiyorsun oğlum, annen ve ben, sana kulaklarını verecek birini bulduk ancak unutma bu bir sır" dedi.

Hani korkunç bir kabusla

TRAFİK CEZASI

yerine geçecek birini seçmesi gerektiğini düşünen bir imparator

"benim için yaşayacaksın, anlaştık mı?"

çıkartarak içindeki paraları yavaşça yere dökerek

- "Neden evinize gitmedin?" diye sordu.

neden yaptın? Sen de kimsin, ne yaptığının farkında mısın?" İyice

Çocuklarım beni uzun süredir hiç görmedi.

köyde az bulunur... Zeynep'i alan çocuk ta güver-

Ve ben kahve fincanı, şu sözlerin ağzımdan çıktığını hayretle fark ettim:

olmadığını kendimin bile o şehirdeki gibi...

herkesin bir kimsesi vardır ben bilmez miyim

Fazla zamanı yoktu genç kızın. Şefinden ancak yarım saat için izin alabilmişti. Masanın üzerine kağıt kalem koymuştu Emre. Genç kız konuşarak biraz kendisinden bahsetti. 18 yaşına yeni girmişti. Üniversite sınavına hazırlanıyordu. Dersane parasını ödeyebilmek ve ailesine yük olmamak için de burada çalışıyordu. Fındıkzade'de oturuyordu. O da delikanlı gibi sigara içiyordu. Birer sigara yaktılar. Delikanlı kağıdı, kalemi alıp kendisiyle ilgili bir şeyler yazmaya başladı. 25 yaşındaydı, üniversiteden mezun olalı birkaç yıl olmuştu. Genç kızın üniversiteye hazırlandığını öğrenince, belki yardımcı olabilirim diye düşündü. Ancak daha sonra bunu açıklamaktan vazgeçti. Öyle ya, konuşamıyordu. Ona nasıl yardımcı olabilirdi ki! Bu yüzden üniversite mezunu olduğundan bahsetmedi. Yazdığına göre herhangi bir yerde çalışmıyordu.

tırmandıkça yücelir dağlar

11. . Çalışmak istediğiniz saatler: Pazartesi, Salı ve Perşembe 13.00-15.00 arası.

Jerry, sadece doktorların büyük ustalıkları

Uzanmıştı Haliç'e sadabat bahçeleri,

başım üstünde yeri var:)

meleklerden, cinlerden

Yaşlı kadın hemen söze başladı. Harvard'da okuyan oğullarını bir yıl önce bir kazada kaybetmişlerdi. Oğulları, burada öyle mutlu olmuştu ki, onun anısına okul sınırları içinde bir yere, bir anıt dikmek istiyorlardı.

vefasızlık oldukça

şarabın dökülüşü, sesimin eskimeyişi

kuru bir yaprak gibi çatladı yanlarım, seni aramıyorum uzun zamandır

-Gelecek, Allah'ın verdiği sözler kadar aydınlıktır.

sağlık ve huzur ile:)

bir şey olmadı ama eskilerden ve hayatlarımızdaki

İşte bu! Nergis İlkesi buydu... O an, benim için hayatımı

Balad?ta bir Arnavut kaldırımı yokuş...

O defteri okudukça geri dönmek isterdim, Mevhibe teyzeye dönmek; bir pervane gibi çırpındı durdu içimde bu arzu.

istememin nedeni o kadının arkadaşıma layık olmamasıydı

YAŞAM NEDİR?

şeyiyle sevmeği öğrenip birbirlerine kavuşmuşlar. Sevmeği bildikten sonra mesafeler, acılar, yıllar, aylar... asla sevdayı

Ah, senin yüzünden kana batacak,

- "Senin durumun çok özel" dedim.

içinde kırık çekmeceler.

bazı zamanlar ise çok şımarttığını düşünerek almıştır elinden sevinci..

korkunç düşünceden tüm vücudunun titrediğini

Saklı bir zamandan, sözlerin mührü gelir. Bir gündüz sabrına mühürlenir dudaklar.

Önceleri bunu laf olsun diye yaptı, kaytardı, köpekleri unuttu kimi zaman, kimi zaman kahvede lafa dalıp onlara su bile vermedi.

sevilen sayılan biriymiş. Bir gün dükkanına eski bir tencereyi tamir ettirmek

sert davranmak istemezdim ama uzun ve yorucu bir gün geçirdim,

-Bu deryanın ortasında, Allahü Sübhanehü ve teala hazretleri bir taş halk etmişdir. O taşın içinde bir böcek halk etmişdir. Beni onun rızkına sebeb etmişdir. Ben her gün o nesneyi, ona yetecek kadar rızkı getiririm. Deniz kenarına ulaşdırırım. Allahü teala hazretlerinin, kurbağa suretinde yaratdığı bir meleği o rızkı benden alır, o böceğe verir. O böcek, Allahü tebareke ve teala hazretlerinin kudreti ile, fasih dil ile söyler ki;

11111111 x 11111111 = 123456787654321

Küçük insanların büyük gururları olur.

bana yeter.. bari çikip ta rezil olmayayim izin verin turnuvadan çekileyim..

7 yaşınızdayken size bir top hediye etti;

-Neden? Nazlıhan neden? Niçin okumayı öğrenmek için gayret sarf etmiyorsun? Sen aptal değilsin ki. Neden kendine aptalmışsın gibi davranılmasına izin veriyorsun?

Yaşlı bilge üç beş gün düşünüp taşındı; aklına hiç bir çözüm gelmedi Bu nedenle canını olsun kurtarmak için ülkeyi terketmeye karar verdi

On-dört yaşındaydı. Üzerinde kırmızı çiçekli yırtık bir elbise vardı. Birgün sokakta siyah bisiklete binmiş bir adam gördü. Adam iki adım ötede durmuş Lemine?ye bakıyordu. ?Ne var? diye geçirdi aklından Lemine. Dönüp toprak eve, döküntü bahçeye, bir de portakal ağaçlarının kalın yapraklarına göz attı. Her şey olduğu gibi, hiç değişmeden, öylece ve hiç de değişmeyecekmişcesine duruyordu. Adam bekliyordu, Lemine merak ediyordu.

O gün okuldan sonra Teddy öğretmenin yanına gelerek; "Bayan Thompson, bugün hep annem gibi koktunuz" dedi.

gökyüzü dayanamaz ağlar

-'Seytan yoktur efendim. Yani o kendi basına yoktur. Seytan basit olarak Tanrının yoklugudur. O aynen karanlık ve soguk ta oldugu gibi insanın tanriının

Arjantin'li ünlü golfçü Robert de Vincenzo,

Gencin adı mustafa'ydı. Temiz yüzlü, yakışıklı bir gençti. Okulda bir kızdan hoşlanıyor ama açılamıyordu. Birgün cesaretini topladı ve kızın yanına gitti. Kıza tüm duygularını anlattı. Aldığı yanıtsa beklemediği gibiydi. Kız ona -haddini aşıyorsun, defol başımdan demiş ve onu adeta öldürmekten beter etmişti. Mustafa küçüklüğünden beri temiz kalpliliği ile çevresine kendsini her zaman sevdiren bir çocuktu. Kendisinin yaşadığı evi, mahelleyi hatta semti satın alabilecek kadar zengin kıza açılması da sadece saf kalpliliğin sonucuydu. Herkesi kendisi gibi sanıyordu.

Hiçbir şey göründüğü gibi değil

O anda küçük bir tepenin yamacında kurulmuş olan Boşi köyü gözünün önüne geldi. O anda köyün bir kenarında, Gavs-ül-Memduh'un talebelerinden birkaç tanesi oturmuş sohbet ediyorlardı. Köy bekçisi de yanlarında sırt üstü uzanmış yatıyor, talebelerle alay ediyordu.

?ah? de

Bir deniz kestanesi kırdım, mutlu düşleri, başka

Mutlu yıllar, mutlu yıllar sana..

Çünkü onun kanatlarındaydı kara alaşım

Toparlanıp kendini tanıtmış:

Sen ile ben Şiraze, öğrenmeliydik yalnızlığın kaç bucak olduğunu... Ve bir... ve iki... ve üç... ve dört Şiraze.

olan incelik; anlatmak istediklerini konuşmadan

"Peki bunu nasıl tahsil edeceksin?"

Uzun yıllar önceydi,

O yüce bir yargıç olmalı.

Bizim için bu el Allah c. c tır ve her zaman kendi kudretiyle bizi o yönlendirir.

Mutlu Bir Gün İçin Önemli Sırlar

- Sence burası kaç metredir? dedi.

ve ben kırıp döktüğüm, yıkıp geçtiğim

Buraya kadar anlatılanlar bir kar masalına dair epizotlardır ve her masal gibi onlar da masallardır.

Yunus Dede biraz düşündükten sonra:

herkese yetecek kadar büyük olmalı sevgisi;

?Olan bir şey yok? dedi kedi.

"Tabi ki" şeklinde cevap verdi. Yönetici de mavi kurdele'yi, patronun tam kalbinin üstüne, ceketine iliştirdi. Ekstra kurdeleyi verirken de;

"Bu çekmece benimdir. Askere gitmeden önce emanet bırakmıştım. Şimdi alıyorum." dedi.

Belli belirsiz gülümseyerek imzaladı kağıdı.

Taze genç kızlar, senin sunduğun beyazlıktan esinlenerek, beyaz gelinlikler düşler oldu. Genç delikanlılar beyaz gelinlikli taze çiçekler düşler oldu. Adın baharla birlikte anılır oldu gönül çiçeğim. Rüzgarlarla karlara savrulan her yaprağın, karlara baharı hatırlattı. Çiçeklerin sıcak gözyaşlarıydı zira. Gözyaşları yağmuru, yağmur baharı hatırlattı sonra.

mavi: aşk

okumam gerekmişti, çünkü küçük yazıları göremiyordu.

Sevdanın suç ortağısın.

"Beyefendi, her ne kadar siz elli beş yıl karşılığında bana her şeyinizi vermeye hazır olsanız da, ben sizden bir tek şey isteyecegim."

BEN BALIK OLMAYA GİDİYORUM ANNE

-Hocam bir yildir ayni hareketi yapiyorum bana baska hareket göstermeyecek misiniz?

Unutma!

İçsin beni,

Dimdik ayaktadır.

Nasıl olmuştu da kertenkele bu pozisyonda hiç kıpırdamadan 10 yıl boyunca

Rose önce irkildi, sonra hiddetlendi.

alırdım. Babam arkamdan,

Petra ve Rose, Londra'nın biraz dışında bir semtte, iki katlı bir evin ikinci katını paylaşan iki arkadaştılar. Rose bir kitapçıda, Petra ise bir kafe de çalışmaktaydılar. Çok az kazanıyor olmalarına rağmen, küçük evlerinde mutluydular ve bir çok konuda mükemmel denecek kadar iyi anlaşan bu iki genç kız, birbirleri için gerçek anlamda dost olduklarını da çok iyi bilmekteydiler.

Bütün gözlerde aynı yılgınlık

Her sabah kalktığımda kendi kendime Jerry bugün iki

Ve tahmin edin ne oldu? O törene giderken birkaç taşı düşmüş olan o bileziği taktı ve tabii ki Noel'de Teddy'nin ona verdiği ve annesi gibi koktuğunu

``Ayrılığımız gayrılığımız anlaşılmıyor mu polis abiciiim!`` diyerek cevap verdi. ``Ben, Erbil`den çıkma Ali, bu da uzaydan inme mustafa!``

yaşında başladım.? Ve devam etti. ?Bu yaşıma kadar

Çocuğu olmayan bir adam gibi bakardım dut ağacına. Olmadığı için üzülür, olması için sürekli dua eden bir adam? Dut vermediği için üzülen bir ağaç. Gözyaşları katran gibi. Dökülürdü toprağa. Ağlardı hep, diğer ağaçlar gibi?meyve? veremediği için. Dalları kesilirdi sesini çıkarmaz, ?meyvesiz? denirdi sesini çıkarmaz, izin verip vermeyeceği sorulmadan?aşı? yapılırdı. Susardı öylece. Dökerdi katran gibi gözyaşlarını toprağa.

Gel diyemem... se-li-ka

Yüreğimde ummanların sancısı

güvercinin yavruları büyüdü mü, burada da çok

Şiraze... seni kaybetmek bir daha bulamamak demekti, geç anladım

eğer biri gitmek zorunda ise ille de, sen kal ben gideyim şimdi

seni susmak karanlık olur

karınca beyinin haberi yoktu. Allah bir an için olsun

Ruşen değilim gece gözlüm hep viraneyim

Bir gün yine kapısına bir fakir geldi. Adam perişan haldeydi. Günlerce yemek yemediği ilk bakışta anlaşılı yordu. Kapıdan elini uzattı:

Söyleneni yapan çırak, ağzının kenarlarindan akan suyu koluyla silerken aynı soruyu sordu:

Saraya varınca adamlarına, balıkçıya elindeki kemiğin ağırlığınca altın vermelerini emretti. Kemiği terazinin kefesine koydular, öbür kefesine de altın koymaya başladılar. Beş, on, yirmi, elli diyerek altınları koydular ama kemik yerinden oynamıyordu. Görünüşte dört beş altını zor tartar göründüğü halde, tahminlerin on misli üzerinde altın koydular kemik bana mısın demedi. Altını doldurmaya devam ettiler, terazinin kefesi doldu taştı ama kemik tarafı yerinden kımıldamıyordu Bunda bir sır olduğunu anladılar.

AĞLAMAK GÜZELDİR

hayırlı bayramlar olsun as_leon

Kemancı çalmaya başladıktan ancak üç dakika kadar sonra, ilk kez orta

BENCE SEN DE ŞİMDİ HERKES GİBİSİN

"Zamanın birinde bir İngiliz, bir Fransız, bir Arap ve bir Türk arkadaş olmuş. Bir süre işaret diliyle hoş beş ettikten sonra canları meyve yemek istemiş. Hepsinin parası toplansa ancak bir kilogram meyve alacak kadarmış. İşte tam bu sırada anlaşmazlık çıkmış aralarında. Çünkü her biri kendi istediği meyvenin alınmasını istiyormuş pazardan.

?sarı tüylerim olsaydı güneşe benzerdim

"Bilinmeyenden korkar insan" dedi.

diye cevap vermiş Kibir.

ne zaman ıslak bir aşk düşünsem

Toprağın kokusunu içimize çekmenin vaktidir.

Yanan yüreğim değilse, ben masallara inanmadım hiç.

ıssız ormanların arasından, yıllardır kımıldamaktan korkan taşları

Papatya, nilüferin dediğini yaptı. Yalnızca ama yalnızca onun hayalini doldurdu tüm benliğine... Kendini güzeller güzeli çiçeğinin yanında farzetti. İstedi... İstedi...

Ertesi gün sinifa girdigimde...

anmaktan başka güzelliği kalmadı senliliğin.

''Oy yavrum! Dedi, ben onu söylemeyi unuttum ya!''

Sonuç: Mehmet T. işe alındı.

Net yaşam ise, kendimizle ve sevdiklerimizle yaşayabildiğimiz, başkasının normallerine uymadığımız,

Akşam yemekleri oldukça sıkıcı ve sıradandı. Sabahları kahvaltıda soğuk ya da füme edilmiş, dilimlenmiş dana eti, akşamlan ise haşlanmış ya da fırında dana eti yiyorlardı. Dana etinin yanında ayrıca et suyuna çorba, haşlanmış patates, puding, haşlanmış balık, bayat ekmek ve kahve oluyordu.

?Mademki bulutlar güneşten daha kudretli bulut olmayı tercih ederim.?

Cebinde ne dolmuşa binecek ne eve ekmek alacak parası vardı. Düşündü şükretti haline zaten şunun şurası evide en fazla yaya olarak 30 dk tutardı. Hafiften bir yağmur ciselemeye başlamıştı. Sakin adımları hızlandı, hızlandı, hızlandı. Köşedeki telefon kulübesinin önünde durdu. Cüzdanından pek fazla kontörü kalmamış telefon kartını çıkardı, Çevirdi tuşları kızı çıktı karşısına hadi babacığım neredesin diyordu meraklı meraklı.

Uzaktaki kıymetlidir; zorluklarla elde edilen değerlidir; aradığında elinin altında olmayan güzeldir, derler.

Bu cümleleri söyledikten sonra ellerinin titremesi iyice artmıştı. Sıkıca kavradığı bardağın elinden kayıp sıcak çayın üzerine dökülmesi an meselesiydi, hızla elimi uzatıp dökülen sıcak damlalara rağmen bardağı elinden aldım.

Öyle uzak şimdi bana, yaşadığım hatıralar

Balıkçı için her şey tesadüftü. Bnun için de "rasgele" derlerdi.

Bir deniz kıyısı krallığında

soldurdum

peşimde sürükleyerek, başkaldırırcasına... Başakların rüzgarla dans

Böyle anlarımda, sükutun nabzını tutmayı, sükutun sesini dinlemeyi severim. Başkalarını bilmem ama; bana çok şey söyler; sessizliğiyle, suskunluğuyla bana çok şey anlatır. Tariften aciz kaldığım, kelimelere, mısralara sığdıramadığım, sığdırmaya cesaret edemediğim çok şey hissettirir hal diliyle bana... Sükutun anlattıklarını tam olarak kavrayamasam da, ne dediklerini tam anlamıyla çözemesem de, yine de anlamaya çalışır, çözmek için gayret ederim.

Gözyaşından iftar

Bunun üzerine, "Şimdi..." demiş ermiş, "Sevgiyi gerçekten bilenleri çağıralım yemeğe." Yüzleri aydınlık, gözleri sevgi ile gülümseyen, ışıklı insanlar gelmiş oturmuş sofraya bu defa. "Buyrun" deyince her biri uzun boylu kaşığını çorbaya daldırıp, sonra karşısındaki kardeşine uzatarak içmişler çorbalarını. Böylece her biri diğerini doyurmuş ve şükrederek kalkmışlar sofradan.

Yaprak örttü gülüşünü ay dürüldü

İlerde yine köşe başında başka bir adam bağırıyormuş "bir nasihat bin akçe" diye. Adam yine dayanamamış bin akçe de o adama vermiş ve ikinci nasihatı da satın almış.

Sen ki kabesiydin sevmelerin

Tenha rıhtımlar ararım sen yokken yanımda

Namazlarda sadece "Elhamdülillah, Allahu Ekber" diyebiliyorlardı. Bana sormuşlardı "Ne yapalım?" diye.

bir eşim vardı ve eşimin de bir işi... Bunlar da fincanlarım ve fincan

"seni çok sevdim",

O günlerde civa gibi bir genç tanıdık.

Her durumda bir seçim vardır. Sen her durumda nasıl

?ben senin cehennemin olmalıyım

"Babalik" demisler.. "Sen hakli çiktin.. Atinin kaybolmasi bir talihsizlik degil adeta bir devlet kusu oldu senin için.. simdi bir at sürün var.."

Yaşamak istiyor.

Çağırılır her yürek sofrasına...

Yenilgi, ilmek ilmek düğümlendi tarihe

-Ama bizim yarımız kadar bile değil-

İngiliz:

Sadece iki satırdı mektup: "Her gün mailleşmek yetmedi birden.

Bir kahvenin telvesinde buğulanırdı zaman.

Küslük en kullanmadığım şey

Hep düşünmüş, düşünmüştü

"Benim güzel evladım, mis kokulum. Şu unutkan ihtiyarı üzmeden önce neden söylemedin, bu günün Ramazan'ın ilk günü olduğunu?"

Ağlayabileceğiniz bir omuz, sizin göremediklerinizi dosdoğru en güzel şekliyle gören bir çift göz...

Hz Ömer kendinden beklenen cevabı verir, derki,

Ondan sonra vakit vakit böyle bunalırdı. Ve her bunalışında çarıklarını çeker, değneğini alır, Ankara?nın yolunu tutardı. Bu sefer de öyle yaptı. Saatlerce yürüdükten sonra ikindide Ankara?ya geldi, doğruca gitti, Büyük Millet Meclisi?nin kapısı önünde durup çömeldi.

Günün en önemli işi ekmek almak onun için... Bu çok hasas seçimi kimseye bırakmıyor.. Ekmek dediğin şöyle pişkin olmalı, nar gibide kızarmalı, tabiki bunun içinde fırını iyi seçmeli..

Damağınızda acımsı bir tadın hiç geçmediğini;

O günden sonra, benzer pek çok kutlama yaptık ve yaşadığımız trajediden olumsuz bir biçimde etkilenmek yerine, ders almayı öğrendik... Umarım, ben de çocuklarımın ruhuna benden önceki iki bilge kadının yaptıkları gibi, umut tohumları ekebilmişimdir...

gönül dostumla muhabbet etmek

Ve de uykulara...

suskun kalıyorsun demiştin gül şiraze.

Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım...

Yolculuklarınız uzundur mevsimler boyu bitmez.

Ateş Basar Her Yeri

bir gün oturdum ve biraz aritmetik yaptım.

Yürünen, sevilen, nefret edilen...

Yok oldu sevinçlerim yok...

Sorar gibiydiler neden yaptın bunu niye?

"Sevda" dedim.

yaşamak istiyoruz, eğlenmek istiyoruz...

Düştüm.

Sevgi menzil, sevgi yoldaş

'Küçük' mutluluk: 'Bir lira'lık hayat dersi

Tohum toprağı zorluyordu

Hayvanın karnında bir boynuz yaralanması mı var, çağrılan yine Karanlık Efe?dir. Elinde çuvaldızı, eşek derisinden ince ince kıyılarak yapılmış dikiş ipi ile hazırdır. Birkaç kişinin hayvanı derdest etmesinden sonra kumaş gibi diker yarayı; bu işi el alışkanlığı ile yaparken tüm ciddiyetini takınır. Komşuların ilgisini üzerinde toplamanın şımarıklığı ile yaptığı işin zorluğu arasında gider gelir; işini bitirirken yaranın bakım tavsiyelerini vermeyi de ihmal etmez. ?Aman sinek kondurmayın, yoksa yara kurtlanır ona göre ha! Yaranın üzerine yanık yağ sürülecek sabah akşam, hayvan da sürüye salınmayacak bir hafta!?

``Öyleyse anlat bakalım efendi; sizin vatandaşlardan ayrınız gayrınız ne?`` diye sordu.

odanıza çekilin de kafa dinleyeyim.'

Nuriye Çakmak

Bilesin bu yollar dağlar dolanır

benim kaderime gri olmak düştü?

bunu farketti.. Toparlandım hemen, nereye yüzüyorduk?

Platon şaşkındı. " Ama bu çok basit" dedi.

Gözlerini dumanın ve uykusuzluğun kızarmışlığına esir bırakmışken, uzaklarda, birkaç istasyon geride bıraktığı gençliğin özlenmişliğiyle yorgunluğun yıkılmalarını tadarken gördüğü narin bir ceylanın ihtişamıyla bir an geride bıraktığı istasyonlara döndüğünü sanıp heyecanlanırken trenin uzun bir tünele girmesi ve koca bir karanlık...

aras olsam yol bulurum

?Merhaba? dedim fısıltıyla.

-Eee. . köy gibi olmaz buralar tabii. Kadının durgun yüzünde acı bir tebessüm dolaştı;

-Buyrun mektubunuzu. Kim bilir, içinde belki sizi

Tercihi siz yapın?

Hayat gülümsüyor akıp gidiyorken zaman

-Ey aleme adalet veren sultan dedi; senden bir dileğim var bir parçacık beni dinle!...

Sıcak bir avuçtur biliriz

Hiç tanımadığın birine selam ver!

- Ebu Zerr böyle yapma! Benimle gel de beni sen giyindir.

(darbe2)

Ve ben en militan tarafımla sevdim düşlerimi, sımsıcak sarılarak mevzudaki geçmişe

-Arkadaşların senin gibi güzel ve değerli bir kız hakkında böyle kolayca olumsuz hüküm veriyorsa onlarla ilişkilerini yeniden gözden geçirmen gerekli sanırım.

Hocasının yanına giden genç "Lütfen izin verin oynayayım" dedi.

Aradığınız belki yüzülmemiş denizlerdir, belki keşfedilmemiş sevdalar, belki hiç yazılmamış satırlar...

Kırılan ellerim, vurmuşken gecenin kıyısına.

halelerin böğrüme vuruşlarındaki

İste o gun bu gundur yıldız dünyaya günesin sevgisini yansıtır, bulutsa hep gözyaslarını akıtır dünyaya. Birde yüreginde kopan fırtınaları...

Vakti gelince ruhlarımıza bir şenlikle gir

papağan o güzelim tüylerini bahane etmiş ;

ve umarım bir gün tekrar görüşürüz.

Neden bir yavuzluk

Çoban, halini can dostuna açmıştır. Dostu, ?Kardaş, bu sevda senin omuzlarının fevkindedir, gel vazgel bu sevdadan.? dese de sevdalı söz dinlemez ki. Çoban: ?Ben ki, zehr-i şahmaranı tatmışım, hangi zehir beni keser? der.

Beni, her zaman

Aslında yüzlerce ya da?dır sizi bu hale getiren.

Ölüm hıçkırır birden içimizde

Öyle dalmıştı ki adının söylendiğini duyunca irkildi.

maliyeti ne kadardır merak ediyorum" dedi. Sally kendi kendine gülümsedi.

Yaşamak gibi bir şey, seni sevmek.

Anasır-ı Erbaa "dört öğe", "dört element" demek.

Yağmurlu bir mahallede ıslak düşüncelerle yürünmüş bir yol gibi. Birazdan bir hüzün çıkıverecek karşına ve senin gözlerine bakarak bir kuytuda ağlamaya davet edecek. Yıllar önce kaybettiğin bir bilyeni hatırlatacak, düşüp yaralandığın o anı, kalbinin ilk acıdığı o günü, annenden ayrıldığın o buğulu tren penceresini. Slogan attığın meydanları, sloganlardan düşüp kırılan kristal umutlarını. Zamanın hızla dönen tekerleği üzerinden geçerken kırılan umutlarını hayallerini. Ansızın çıkacak karşına, apansız alıp götürecek gözlerini uzaklara, bakmaya kıyamadığın kelimeler ıslanacak birazdan. Gel benimle hadi?

Sert çıkış karşısında kadın sesini alçalttı;

Ateşim hiç

Kalbime baktım da işte iyice

Bir kelebek uçuyor bazı yüreğimde, rengarenk. Çiçeklere konup kalkıyor hercai bir gönülle. Umurunda değil dünya. Kısacık ömrünün tadını çıkarmaya çalışıyor anlaşılan; konduğu hiçbir yerde uzun boylu kalmayışı bundan.

Kendisi ise, nefsini bir türlü yenemiyordu. Ne oluyorsa, hep? namaz son dakikalara kalıyor, bu sebeple namazını alelacele eda ediyordu. Bunu düşünerek kalktı yerinden, gözü saate kaydı. Yatsı ezanının okunmasına on beş dakika kalmıştı. Başını her iki yöne pişmanlıkla sallayarak, ?Yine geciktirdim namazı.? dedi kendi kendine

kücük kiza yardim icin bir seyler yapmiyorsun Allah'im?"

üstüne bin küsur hayat,

Adeta çıldırmıştım. Odadan kendimi dışarı attım, 'Bey' dedim 'Kızımız öldü'. ikimiz tekrar odaya daldık, kızımız vefat etmişti. Bizden istediklerini yerine getirdim. şimdi ben bu acıya nasıl dayanırım?'

Sultan onu bağışladı ve kızıyla evlendirip ölü gönlüne can verdi.

Adam öyle ama öyle minnettar oldu ki.

Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana...

kizil derilide hayir benim kulaklarim diger insanlarin kulaklariyla ayni der.

Bu saatte, yakınlarda, ışığı yanan bir ev bulmazsa, sokakta kalır.

getirir. İşte ben, kalıcı ve derin imanın anlamını bu küçük çocuktan

evet şimdi bana da diyor :)

hakkını verebilsin sevdiklerinin,

Annem çaresiz kadının yanına vardı. Ben merdiven başında bekliyordum. Annem durumu fısıltıyla anlattı. Çolak Kadınnın gözleri birden bana takılıverdi. Yüzünde acı bir hüzün belirdi. Uzaktan seslendi.

Bütün mahalleleri kapı kapı dolaşınca şehrin dışına çıktık. Sağda solda tek tük çadırlar vardı. Onların da kapıları önünde durup ağlama sızlama var mı diye içeriyi dinledikten sonra yolun en ucundaki bir çadıra sıra geldi.

KEYİF ALMAYI DEĞERLİ KILAN

başkasının yerine koyabilmeli kendini..

Gerçekleştiğini sandığım umutlarım.

Yaklaşık yirmi yıl önceydi. Birgün eşi Şevket Bey?in: "Haydi hazırlanın Abdulvahab hazretlerinin türbesini ziyaret edeceğiz" demesiyle eve bir sevinç halesi yayılmıştı.

Ve dünyanın her tarafında bölünmüşlüğü, yoksulluğu, acıyı, zulmü derinden yaşayan ne çok Müslüman... Mehmet Akif'in duasına?amin? diyelim:

feyfayım, sebep aşk tutuşmuşum, kendime yok hayrım Şiraze. bir arap şeyhinin cümlelerine rastladığımda?Şiraze? dedi, ?hurma bahçelerinde kaylulede.?

Bu deniz sukundur. Sizi fırtınalarında savurmaz. Başka denizlerdeki

Defterlere kenar süsü yapılırdı.

Dudaklarından, iniltiye benzeyen tek bir kelime çıktı:

içime saçların düşer

Sevginle doluyor gönlüm.

Ve son özgür gözyaşlarımı

İşte Yavuz'un 'İslam alemine birlik' parolasıyla yola çıktığı demlerde Hafız Mehmet Tebriz'e gider. Büyük Veli Kemaleddin Erdebili'nin hizmetine girer.

kalp nurum:)

Bulutuna sadık yağmurlar gibi gel, ve kadim bir dostu uğurlar gibi git. Bir atımlık mesafede yalnızlığın kurşunlanan coşkusuyla gel, geleceği savaşa mecbur annelerin korkusuyla git.

O beni tanimiyor ama ben halen onun kim oldugunu biliyorum" dedi.

bizi ancak gök ve deniz anlar.

\"Hani?\"sini arar; ah, bu dünyanın fanisi...

dedi. Bense, ?Hava açılmadan dünyada tekrar yola çıkmam. O

"Valideceğim!.. İşin oldu bundan sonra hem kendi adına ve hem de şehit yavrusu öksüz torunlarının her ay emekli maaşını alacaksın. Al bakalım şu ilk maaşın" diyerek bir gümüş kesesini kadına uzattı ve "Artık Ömer'i affediyor O'na ettiğin bedduaları geri alıp hakkını bağışlıyorsun değil mi" diye sözlerini bağladı.

İki evin arasında gizli bir çatlak vardı aileleri bunu bilmezler onlarda geceleri burda bulusur o aradan birbirlerine seslerini duyurur aşklarını dile getirirlerdi. Bir gece ormandaki ağacın altında buluşmaya karar verdiler.

?Tutulursa dilin bu hengamede

Küçük bir kasabanın dört ayrı mahallesi varmış. Birinci mahallede Evetama'lar yaşıyormuş. Evetama'lar ne yapılması gerektiğini bildiklerini düşünürlermiş. Yapma zamanı geldiğinde ise "evet, ama" diye cevap verirlermiş. Cevapları hep yanlış olurmuş. Suçu başkalarına atmakta da ustaymışlar.

Annem...?

Çocuk biraz düşünüp:

Ameliyattan sonra zengin Arap, kendisine kan veren Yahudiye

efendim, Allah sizden razı olsun" dedi. Genç yönetici, küçük

Günlerden beri kara yaslara gömülmüş olan çadırı bir anda sıcak bir sevincin ışıkları aydınlatmıştı.

Emekte ve insanın içinde saklı mutluluk

-Hocam siz anlatırken en küçük çocuğum geldi gözümün önüne. Demek ki onun sevgi dili "Fiziksel Temas."

kaybolur karanlıkta

< Beş veya on dakika denizi ya da yeşil bir alanı seyredin. Bu ortamda varlığınızı fark edin. Sahip olduklarınız için evrene teşekkür edin.

soramadım, ağzımın ucunda bir soru kaldı ve küçük çin balığı

Yılmaz Odabaşı

ötelere kanat çırpa çırpa gitmek

BEHÇET AYSAN

Cam kenarında yatan hasta her sabah camdan dışarı seyreder ve arkadaşına neler gördüğünü anlatır."Bizim ıhlamur ağacı yine açmış. Şimdi mis gibi kokar. Baharda geldi. Gölgesinde oturup çayını yudumlamanın tam vakti. Yine o güzel kadın geçiyor. Adımları hızlı işi acele bugün galiba. Üzerinde de o meşhur kırmızı elbisesi var. Onu görünce ilk aşkımı hatırlıyorum, Selma'yı... Onunda bunun gibi kumral, uzun saçları vardı. Bak şimdi afacana. Yine koşuyor. Biraz sonra düşecek ve ağlayacak. Üç ayda ne kadarda serpildi, uzadı... Yeni postacı mı gelmiş? Ötekine ne oldu acaba!... "

Senin canın acırsabenimki durur mu.

Bu beni çok duygulandırmıştı. Ne durumda olursak olalım, yüzümüzdeki o gülümseme hiç eksik olmasın.

çıkınca kendi çocuklarına sarılıp, öpüp, onları tekrar

Göy göy olur Gökbelen'in çınarı / Elinde olur yiğitlerin fermanı / Sana derim sana kahveci pınarı /

çiçekler olmayacak,

Gelecek ilkbahara kadar her gün ağlamış durmuş.

"artık dayanamıyorum, sana söylemek zorundayım"

kanatlanıyordu göklerin göğüne

Doyur Bizi Rabbim!!

Der ki tokadi yiyen DOST;

Hem, şimdi başlamazsanız,

durduruluyordu. Bir insan nasıl bu kadar şanssız olabilirdi?

Henüz Bebekken "Dünya Benim!"Dercesine Avuçlarının Sımsıkı Kapalı

şöför ağlamaklı çaresiz bir şekilde arabayı kenara çeker ve iner arabadan...

Bilmem ki avutan pembe battaniyem solar mı?

Kaptığım gibi koltuğumun altına sıkıştırdım. Gülümseyerek?Allah hayrını kabul etsin.? dedim. Dedim amma duyurabildim mi bilmiyorum. Gerisin geri döndüm, uçar gibi yürümeye başladım.

Bana verdiği cevaba bakın; Allah büyüktür hatun dedi. Hem padişahın işi ne? "..."

Şimdi seni uyurken seyrediyorum ve bugünü yeni baştan yaşamak istiyorum. Yarın, ben de sana, bugün senin bana gösterdiğin anlayışı göstereceğim, böylelikle belki gerçek bir anne olabilirim? uyandığında sana sıcacık gülümseyip, okuldan geldiğinde sana moral vereceğim ve yatmadan sana kitap okuyacağım. Sen gülünce gülüp, sen ağlayınca ağlayacağım. Kendime daha büyümediğini, bir çocuk olduğunu ve senin annen olmaktan mutluluk duyduğumu anımsatacağım. Bugün senin anlayışlı davranışın ana çok dokundu ve bu yüzden gecenin bu saatinde sana teşekkür etmeye geldim, çocuğum, öğretmenim ve arkadaşım olduğun ve bana gösterdiğin sevgi için...

Ağzı sol kulağına kadar eğilmişti.

Ünlü İtalyan sinema sanatçısı Vittorio de Sica bir TV röportajında anlatıyor :

Yıllar önce yazdığı ödev şöminenin üzerinde

"Bildiklerimiz bizi cehaletimize yaklaştırır."

Sesini duymayanlar girdabında boğulur

Çünkü o kaybolmuş ateş içinde ve bir şeyi, ancak içinde kaybolan bilebilirmiş!...

Hz. Eyyub , hanımına şu cevabı verirler: Benim bolluk ve refah içinde yaşadığım müddet 80 yıldır. Çekmiş olduğum darlık ve sıkıntılı zaman ise daha bu süreye ulaşmamıştır. Bu durumda ben 'tan utanırım. Ona bu halin üzerimden gitmesi için nasıl dua ederim ki...

aralamış :

" Şubeden son yoklamaya çağırdılar, beni asker

Ağır ağır ellerini kaldırarak semaya:

Ben yine hüznümle baş başa iken

Şiraze, kırar insan an gelir neyi kırdığını bilmeden... en tok, en sert, en haşin sözlerini en inanılmaz hızla çarpar; içindeki acıyı eritmek için / bir lav kadar kaygan, kızıl ve sıcak yanlarını dondurmak için. An gelir Şiraze, an gelir yumulur kendine insan; kimse bilmez.

Sonunda dayanamayan fakir delikanlı her şeyi göze alarak gizlice sarayın

Ya çaresizsiniz. Ya da çare sizsiniz"

Cilveli nazlı gülerek

ertesi gün de, daha sonraki günlerde de...

Sizinkiler sağlam öyle değil mi? Adam, çocuğun tarif ettiği yerde bulunan fırına yönelirken:

Hüseyin ağa, başının altına bir yastık almış

BAHÇE

başarısını neyle açıklardım

Üstelik akışına bıraktıklarımız her daim el altında bulundurup belki sorgulamamız, belki yüzleşmemiz, belki tadına bakmamız, belki acısını duymamız gerekenler iken.

- Bu zat benim yerime kalır. O zat Hz. Peygamber Efendimizin en iyi arkadaşlarından, daha yaşarken cennetle müjdelenen Amr Ibni As' dan başkası değildir. Hz. Ömer Amr'a dönerek:

Kendi izimi içimin en ayrıcalıklı, en muhafazalı yerinde koruduğum çocuğa, çocukluğuma kadar sürüyorum. Salam çocuk. İşte sokağın başını görüyorum. Ver elini hadi bizim sokağa gidelim. El ele tutuşup o eski sokağımıza, daha doğrusu sokağıma. Sende benden ne kadar iz var bilmiyorum, ama bende hiç yıkılmayan bir temelsin sen. ?Düşsel bir temel? mi dedin? Sen böyle sorular soracak kadar büyüdün mü? Oranın düşsel olan neyi varsa ver bana, al bütün gerçekliklerim senin olsun. Var mısın? Bunun mümkün olmayacağını sen de biliyorsun. Neyse bırakma elimi. Çocukluğuma doğru büyüyorum. Her insanın varoluşu çocukluğunda temellenir. Kimileyin o önde ben ardında, kimileyin içimde, sokağımıza yollanıyoruz.

sırasına adeta çökmüş gibi oturan küçük bir öğrenci vardı.

Taksi şoförü ise gayet sakin ona gülümsedi ve içten bir şekilde el salladı.

Postacı rüzgar derdik postacımızdı rüzgar.

Sonra iki ev öteden kalabalıkların dönüşlerinden terk edilen,

Dün artik mazi oldu. Yarin ise muamma. Bugün ise avuçlarimizin içinde bize sunulmus bir armagandır. Dostlar nadide mücevherlerdir, süphesiz. Sizi güldürür, basari için cesaretlendirirler. Size kulak verir, sizinle övgü sözlerini paylasir ve her zaman kalplerini size açmaya hazirdirlar.

Topladım 99.

de ameliyat için ödeyebilecekleri paraları yok. Ama babam

Seyrettiği; kuşağımızın en kötülerinin, pespayelik yarışında ipi ilk göğüsleyenlerin zirveye hak

Hikaye bittiğinde kızını alıp yanına yavaşça yürüdü nehire doğru.

Mezarının başına geldiğimde aklımdan geçenler, ilk ayrıldığımızda hep hayalini kurduklarımdı...

sene 1984 :)

Yaptığı hata insanda varsa?vicdan?ı harekete geçirir. Yaptığı şey ya kendisine yada sevdiği birilerine acı çektirmiştir. Ve bu ağırlık onu yer bitirir. İşte tam da bu noktada?keşke? der. ?Keşke şu davranışı yapmasaydım.? Şimdi söyleyin bakalım. Buradaki?keşke?nin anlamı nedir? Okunması gereken bir mesaj, öğrenilmesi gereken bir ders vardır burada. Sadece bunu çıkarıp, bundan sonra aynı hatayı yapmamak? Oysa bunun yerine o, saatlerce, günlerce, aylarca ve bazen yıllarca kendini yer bitirir. Bu tür küçük olaylarda yapılması gereken sadece çıkarılması gereken dersi çıkarıp, davranışlarımızı değiştirmekten başka bir şey değildir. Peki daha büyük olaylarda ne yapacağız? Değiştiremeyeceğimiz durumlarda nasıl davranacağız?

egolarımızı mı tatmin ediyoruz..

/Dönüp dönüp/

yüreklerimizi?

beni gördükçe ama ne yapayım. Elimde değil.

14. Fizik durumunuz 20 kilogramdan fazla taşımanıza engelmi? Belli olmaz, ne taşıdığıma bağlı.

Evet sevgi belkide cogumuzda eksik olan bu ¡

Melekler;

Rudyard Kipling

Okyanusunun mutluluğunu ister hesapsızca... Çünkü tek mutluluğu budur denizfenerinin. Ağlayamaz, gündüz ona ulaşamaz, konuşamaz hislerini okyanusuna. Her okyanusun sahilinde bir denizfeneri vardır. Her gece denizfenerleri gemilere okyanusa olan aşkını haykırırlar, ümitsizce, yarınlarını hiç düşlemeden...

Aldanmayın

dedi nefretle...

Bedenimizi saran bazı duygulardan kurtulmamak, sadece boş vermişlikten ibaretmiş. Boş ver dedikçe; boş verilmiyormuş aslında. Kapattığımı sandığım yaralarım, meğerse kabuk bağlıyormuş içimde. Hafif bir mutsuzluk esintisinde kanadıkça kanıyormuş yaralarım; ben boş ver dedikçe. O yüzden bazı şeyleri boş vermemeyi, yaralarım kabuk bağlamadan, gönlümü dağlamayı öğrendim yalnız kaldığım gecelerde.

etti ve itirazlarini Allah'a yöneltti. Böyle durumlarin var

Affı ve merhameti pekçok olan Hasan Sezai hazretleri onların bu hastalık sebebiyle şiddetli acı ve sıkıntı çekmelerine dayanamadı.

``Özgürlük isteriz, yasalara uymayız dersem ne olur Hocam?``

- Mübarek; Kamber'e söyle. Kamber de Yakut'a söylesin; dilenci için bir şeyler hazırlasın.

Gözümüze takılmaz ki zaten. Gönlümüze niye takılsın?

Genc adam, aynen yapar babasinin dedigini,

Tanrı'nın senin için çizdiği çizgiler, ancak sen renklendirdiğinde anlam bulur.

- Sen nasılsın? Konuşamıyoruz, o gece çay içecektik, birden gittin..?

Yanan yüreğim değilse, ben rahme düşmedim karanlık doğduğunda.

Çok sevenlerin deli hali

terk etmek zorunda kaldım. Bir erkektim artık anne.

genç, dervişin şaşkın bakışları altında: ?yok? demiş

Bir iz bile bırakamadan gitmiştir.

Merak etmiş ve:

şöför - yaw şu arkadaki adam bana Azrailim diyo görüyonmu şu herifi hem iyilik ediyoz hemde dalga geçiyor zibidi der...

Üzerimde yol yorgunluğu, geldiğim yeni yerin yabancılığı vardı. Saatler ilerliyor, ağır bir uyku beni içine çekiyordu. Ev sahibine bir şey de diyemiyordum.

- Sihrin körleri bile iyileştirecek seviyeye ulaşmış, herkese şifa veriyormuşsun.

Resulullah : - " Öyleyse neden geç cevap verdiniz?"

Sevgi gönül, sevgi derya

Korkmasın,

Bakıp durmalı cana sarmalı hemen almalı.

Kavak Ağacı ile Kabak

Buluşup buluşup apansız ayrıldığın sevgilerden/sevgililerden bıkmadın mı?

Kanlı yoldan Ney sunar hep arzuhal,

canımız istediğinde eğlenirken, canımız sıkıldığında,, neden bizi bu kadar sıkar..

Onunla daha çok yürüyüşlere çıkar, uçurtmalar uçururdum.

Bir soru cevap bulur hazin hazin

Fırfırlı elbise sağ kolunun üzerinden kaydı, yere düştü. Bir kedi eğilip yerden aldı onu. Çamaşır ipinin üzerine mandallarla tutturdu.

Çamurdan evler yapmak o kadar cazip gelmiyor şimdilerde?

Oğlu ve gelini gittikten sonra, yaşlı kadına:

kırık dökük hatıralar arasında.

Veysel yapış zülf-ü yare

Hayat kısa

Aşk 'a yardım eden yoluna devam etmiş.

Odama kapanıp, dolabımın üzerindeki büyük kutuyu aşağıya indirdim. Üzerindeki tozu dikkate alırken, aynadaki ifademe gözüm ilişti, gülümsüyordum. Niye mi? O kutuda okul yaşantımdan pekçok hatıralarım, anılarım saklıydı. Günlüklerim, hatıra defterim, mektuplar, ders aralarında yazılan notlar özel bazı insanlardan gelen birkaç hikaye, fotoğraflar...

Bıktık şu her gün birkaç defa yemini bozup ahdinden dönenlerden.

?Dinle Ali dedi, eğer sen şekere talipsen, dünyadaki bütün elmaların ve diğer güzel meyvelerin lezzetlerini unut. Eğer elmaya talipsen, bir daha seni çabucak terk edecek lezzetlere fazla değer verme. Çünkü bunlar bir lokma yedirir, bin tokat vurur adama.

Ne zaman filiz verse sabrımın çiçekleri

Denizin delişmen mavisini,

görürsen ki saçılıyor kanım

Bana hep İyileşeceksin merak etme dediler.

Çok bilmiş kelimelerin akıl almaz haylazlıklarında, hep bildik anmaklarla bıkma duymadığım ve bana yaşadığımı hissetiren çocukluk anılarımı karıştırır dururum fotoğrafların eşliğinde. Yakama yapışıp hiç bırakmayacakmış gibi hep gerisin geriye gitme arzusu alır durur beni bu zamanlarda. Nedenini hiç sormaya cesaret edemediğim bu anları, hep bende kalsın edasıyla alıp heybeme koyup yaşamak isterim. Çünkü tüm masumiyetimin doruğa çıktığı bu anlar bana yaşamanın ağır aksak da olsa; hala bir varolma mücadelesi olduğunu inandırıyor.

Elele tutuşur yürürsünüz içindeki çocukla...

"-Büyükannem Towse her zaman 'Başarısızlıklarımızdan, başarılarımızdan aldığımızdan daha çok ders alırız' derdi... Haydi bugünkü başarısızlıklarımızı kutlamak yemeğe çıkalım..."

Tüm yüz hatlarını farkettirmeden inceliyorum karşılaştıklarımın.

Bu hava içinde yakın geçmişte kendisine yardım eden bir dosta teşekkür etmediğini hatırladı.

"Eski zamanlarin birinde bir adam hayatin anlaminin ne olduguna takmis kafayi..

Çığlık çığlık bağırıyor, çığlık çığlık bağırıyor; kulaklarım acıyor, içim bulanıyor.

bir bir ve asleon güzel dostlara selam olsun takipteyiz:)))

Dilencinin biri yanında küçük çocuğu ile kapı kapı dileniyordu. Derken mezarlığa götürülen bir cenazeyle karşılaştılar. Kadının biri tabutun arkasında hem ağlıyor hem söylüyordu:

'-İşte' diye geçirdi içinden kadim dostum, '. bunları seyrediyorum bir kenardan sessizce.' işte en çok da böyle zamanlarda bir dostu olmalı insanın. Yıllarca aynı ip üstünde çalışmış, cesaretle ihanet arasında gidip gelen bir salıncağın sınavında birbiriyle kaynaşmış iki trapezci gibi güvenle kenetlenmeli elleri.

Bu sözden sonra delikanlı söz alarak:

Güzel bir rüyada

Sami Güzel

?İnsanlar buna?Yankı? derler, ama aslında o?Yaşam?dır. Yaşam daima sana senin verdiklerini geri verir. Yaşam davranışlarımızın aynasıdır. Daha fazla sevgi istediğin zaman daha çok sev! Daha fazla şefkat istediğinde, daha şefkatli ol!. Saygı istiyorsan insanlara daha çok saygı duy. İnsanların sabırlı olmasını istiyorsan, sen sabırlı olmayı öğren. Bu kural yaşamımızın bir parçasıdır, herkes için her zaman geçerlidir. Yaşam bir tesadüf değil, yaptıklarımızın bir aynada yansımasıdır..?

suretimiz birşeyler anlatsın sana

Mevhibe teyze iki yıl kaldığımız Isparta?da annemin görüştüğü en has dostuydu. Onunla beraber geçirdiği vakitlerden, ondan dinlediği menkıbelerden, mesnevilerden, manilerden doyumsuz bir zevk alırdı.

yazdırmalısın mezar taşına:

Ormanların solunda

Seyduna`yla Şahrud`un tek ve bütün bağları ayrılıkları da olan mevsimin en uzak

Tek mavi olamaz gök ve deniz

Yaşlı adam, bir konfeksiyon mağazasına ait vitrine uzun uzun baktıktan sona, sokakta oynayan çocukların en zayıfına dönerek:

Ne bu kadar gelgitler yaşanacaktı bende...

onu tutulmuş onun zarar görmemesi için günlerce kendini saraya kapatmış.

yapıp ettiklerim ile ben isem yapıp ettiklerimin sorumluluğu bende ise hata ve doğrularımla ben olmayı her zaman yeğlerim

seni düşündüm

Genc adam yolda oynayan çocuklara sordu; "Bu evde kimse yaşamıyor mu? " Bir çocuk; "İhtiyar bir kadın yaşıyor." dedi. Genç adam cevabını duymaktan korkarcasına, başka bir soru sordu; " Burda yşsayan genç kız ne oldu?" Çocuklardan biri atıldı; "O öldü." dedi, genc adamın yana düşen kollarını, yaşaran gözlerini görmeden başka bir çocuk atıldı; "Verem olmuş, dün öldü."

yarına sesinin yankısın kalır...

Ne mutlu biz müslümanlara ki dünyanın başka milletlerini, padişah diye kan içen canavarlar idare ederken, senin gibi ipek yürekli ve geniş görüşlü bir reisin şanlı adalet bayrağı altında gölgelenmenin tükenmez zevkini tadıyor ve bütün dünyaya karşı seninle haklı bir iftihar duyuyoruz."

Bilemediler

kılan birileri olmalı

SENİ SEVİYORUM GÜLÜM..."

Genç bir adam kendi kalbinin yörenin en güzel kalbi olduğunu ilan etmişti. Onu görenlerde bunu onaylamıştı. Birden kalabalığı tam ortadan yaran yaşlı bir adam genç adama doğru yürüdü ve :"Ne için senin kalbin benim ki kadar güzel değil "dedi. İşte tam o anda kalabalık ve genç adam yaşlı adamın kalbine doğru baktılar. Çok hızlı çarpıyordu fakat içinde çok fazla yara ve zaten çok az kalan boşluklarda çentikler vardı, onlarında üzeri keskin çentiklerle dolu idi. Yaşlı adamın yaşlı kalbinin çok acı çektiği belli oluyordu İnsanlar şaşırmıştı, yaşlı adam nasıl bu kalbin en güzel kalp olduğunu söyleyebilirdi. Genç adam gülerek"şaka ediyor olmalısın" dedi yaşlı adama" benim kalbim pürüzsüz mükemmellikte iken seninki gözyaşları ve acılardan oluşmuş yara izleri ile dolu" "Doğru" diye yanıt verdi yaşlı adam " Senin kalbin mükemmel gözüküyor fakat ben asla yaşlı kalbimi senle değismem. O gördüğün her yara benim sevgimi verdiğim bir kişiyi gösteriyor, onlara kalbimin bir parçasını seve seve verdim onlarda kendilerinden bir parçayı bana verdiler bu yüzden bu parçalar benim verdiğim parçalara bazen tam uymadılar ve üstünde yada köşelerinde pürüzler oldu fakat ben onların her parçasını tek tek seviyorum, çünkü onların herbiri paylaşılan sevgileri, dostlukları bana hatırlatıyor. Bazen de sevgimin ve dostluklarımın karşılığını alamadım, o kalbimin içindeki yara dolu boşluklarda bu yüzden ucu kıvrık bıçak gibi ve oldukça da acı verir, fakat hala boşturlar ve başka bir kalplerinde bana sevgi ve dostluklarını verebileceklerini böylece de bu boşlukları doldurabileceklerini gösterir ve benim hala o umutla yaşamamı sağlar. Şimdi söyle genç adam sence hangi kalp daha güzel?" Genç adamın gözleri sevgi gözyaşlariyla dolmuştu Yaşlı adama doğru yürüdü ve kalbinden genç ve güzel bir parçayı dostça ona doğru verdi. Yaşlı adamı kalbinde hala bir çok boşluk vardı. Yaşlı adam gençadamın cömertçe verdiği kalbi dostlarının olduğu bölüme yerleştirdi, üzerine çentikler attı ve yerine bir güzel oturttu. Genç adam kendi kalbine doğru baktı artık eskisi kadar mükemmel ve pürüzsüz değildi ta ki yaşlı adam ona kendi kalbinden eski fakat güzel bir parça verene kadar. Sonunda genç adam ve oradaki kalabalık gerçek kalbin güzelliğini anlamıştı. Kalbi güzelleştiren onunla paylaşılan sevgi ve dostluktu. İçinde sevgi barındırmayan ve taşımayan hiçbir kalp gerçekten güzel olmazdı

yağmur yağdığında özgürlükleri elinden alınır, ağırlaşan kanatları

Çınar ağaçlarını, köknarları sıraladılar dağlara, dağlar ormana döndü, orman kalbinden bir serinlik saldı damla damla, damlalar nehirlere döndü, bir alageyik su içti dereden güneş doğdu kar yüklü dorukların ardından, gün ışıdı sımsıcak ışıklarla, ışıklar ses verdi sessizliğe ses gülümsedi güne dönerek :-) Günü dağların dorukları kadar ulaşılmaz güzellikler yaratarak ve yaşayarak geçirmen dileğiyle...

İftira atılan kurdun

Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa

Orta rafta ise en kalabalık olanıydı. Anne ve babasının evlilik davetiyeleri, içinde hiç de lezzetliymiş gibi görünmeyen küçük beyaz şekerlerin bulunduğu bir kaç tüllü sepet, üzerinde Elif-Ba harfleriyle yazılar olan parlak bir levha, sapı kırılmış iki tane mavili çiçekli fincan, tahtadan yapılmış bir kutu, kutunun yanında kocaman bir deniz kulağı, deniz kulağının yanında ise küçük renkli bir taş parçası..

adımı sorarlar diye

Şu sıralar sevgiliniz olması değildir.

- "Merhaba Bob. Birbirimizi yeniden böyle görmemiz

Seni yazmalı...

ellerim havalanıp yüzüme tokat gibi iniyor

Bizleri de bir gece yarısı yollara düşür, önümüzde sen olduğun halde huzura ulaştır, sağ koynundaki defterinde bizleri de kayıt altına al. Çünkü ürkekçe durmuş senin heybetine bakıyoruz., sen yağdıkça, sokağımızın ortasında tenimize dikili hasretini senli hallerle kırbaçlıyoruz. Çünkü anlaklarımız sensizken küllere düşmüş, sarhoşlukla savrulup duruyor.

Onlar bu halde çalışırken arada moralleri bozan şeyler de oluyordu. Okula Milli eğitim Bakanlığı adına gelip giden biri vardı: Pierre. Bu adam bakanlığın yapı işlerinden sorumlu müfettişiydi. Okulun açılmaya uygun olup olmadığını denetliyordu. Eğer uygunsa görevli olduğu bakanlığa gidip okulun hazır olduğu ve açılabileceği yönünde rapor verecekti. Yani bir yıldır açılabilmesi için uğraşılan ve büyük umutlar bağlanan okulun, bu sene eğitim verebilmesi bu kişinin dudaklarından çıkacak bir söze bağlıydı. Fakat Pierre her gün birkaç defa gelip okulu denetliyor ve: "Böyle giderse bu okulun açılmasına müsaade edemeyeceğim." deyip geceli gündüzlü çalışan öğretmenlerin moralini bozuyordu.

Derin inlemeler...

Ruz-i vuslatım için heyelanım ol benim

İnleyen ney gibidir suskun zamanlar

-Meyve ağaçlarını sarınca karınca

Herbiri bir şey söyledi. Neticede İmam Efendi hastalandı. Hastalığı ilerleyince, komşularını başına çağırdı ve onlara;

yok, gitme!

fail-i malum:)

-Dostlar, demiş. Benimki gibi görünmese de aslında herkesin bir heybesi vardır. Siz yine de dikkatli olun!

ve acı en iştihar damarıymış

Umudun uzayan saçlarını tütsüleyen

Tanısaydım; boynuna sarılıp yanaklarından öpmek isterdim..

Ve kefenin cebinin bulunmadığını fark etmeli.

Neredesin şiraze?

3 yaşınızdayken size özenle yemekler hazırladı;

GERÇEK EMEK...

12345678 x 8 + 8 = 98765432

Ve her insan

Yalnızlığın korkunç çığlığı

sonra ardımdan bakıp acıyarak

Babam çizdiğim resimleri çok

Gerçek bir dostla kanser bile yenilebilir...

-Ey Allah Resulünün kızı! Acaba ben kocama karşı vazifemi ifa etmiş oluyor muyum? Allah beni kocama itaatsizlikten dolayı hesaba çeker diye korkuyorum, dedi.

Öğrencileri ona güzel kurdelelerle ve parlak kağıtlarla sarılmış Noel hediyeleri getirdiğinde bile çok kötü hissetti, Teddy ́nin ki hariç. Teddy ́nin hediyesi bir marketten aldığı kalın, kahverengi ambalaj kağıdı ile beceriksizce sarılmıştı, Bayan Thompson onu diğer hediyelerin ortasında açmaktan acı duydu.

Bir kadın evde tek başına yatıyormuş. O kadar çok hastaymış ki kalkıp telefona bile uzanamıyormuş, eşini aramak için.

Delikanli kipkirmizi oldu utançtan, ama tuzu kahvesine döktü ve içmeye basladi. Kiz, merakla "Garip bir agiz tadiniz var" dedi..

Aşk sakaları, su taşısa da yanan yüreğime.

Aldığı cevaba kızıp - ''Sen bir korkaksın!'' diye tekrar bağırıyor. Dağdan gelen ses 'Sen bir korkaksın!' diye cevap veriyor.

Dağa tırmanmaya ya da denizin derinliklerine dalmaya serüven diyoruz.. Gerçek serüven günlük hayatın engelleri karşısında yeni olanaklar aramak, bilinmeyen karşısında potansiyel kaynaklarımızı ortaya çıkararak test etmek, kendi özgün yeteneklerimizi keşfetmektir. Kimi her zorluk içinde olanakları görür, kimi her olanak içinde zorlukları. Bir şeyden hoşlanmıyorsan değiştir, değiştiremiyorsan tavrını değiştir. Şikayet etmek bugüne kadar sana ne kazandırdı?

tadına baktım. Sıcacıktı patatesler, başımızı sokacak bir evimiz vardı,

- Söz...

Kerem, Sofu ile birlikte Van'a gelir. Atlarını hana bağlayıp kahveye misafir olurlar. Akşam olunca

bağırır eskici dede.

SEYDUNA

Belki bir aşktır bu kentin

Hele beni düşün bu gece düşün

Karınca ile Hz. Süleyman

Duyarlığı, unutkanlığının kanı

Acaba yanlızmı yaşıyor? yoksa, oğlu gelini, sevimli sevgili torunlarıyla.. kalabalık bir aile ortamındamı? Yüzünde yılların verdiği derin çizgiler. Eskisi kadar iyi göremiyen bulanık gözlerle, vitrindeki taze kızarmış pideleri seyrediyor..

yutkunduktan sonra devam etti: "Kardeşim çok hasta,

Kiraz dudaklarında çiy damlası öpüşüm.

Bir damla göz yaşıyım sınırsız ummanlarda

Bak hala Berika'da sahici şeyler duruyorsun, her şeyinle onda kalıcısın. Fakat sonradan, ona sıradan bir ömür bırakma ve onu basit yaşatma. Önce ömürlerinizi uzatmaya dualar et. Ayıplanmayacak sözlerini biriktir ve bir akşam ona sun. Bir parçanı maviliğin derinliğinden al ve bedeninin kıyısına ulaştır. Onu şöhretinin hazzıyla beze.

Hayat, doğum sancısı çeken bir kadın gibi bazen... En azından bana öyle geldiği zamanlar oluyor...

Helal haram demeden, yiyorlar ne bulsalar.

Kulaklarım uğuldamaya başlamıştı. Duyduklarım doğru olamazdı. Tepki veremiyordum. Sonrasında konuştuklarımızı pek net hatırlayamıyorum. Tek hatırladığım, göğüs kafesime aniden bastıran büyük bir ağırlık ve tamamen kontrolüm dışında sürekli akan gözyaşlarımdı. Sonrasında kabristanına ziyarete giderken, bir buket beyaz papatya aldım. B u onun değil, benim en çok sevdiğim çiçekti. O tüm çiçekleri severdi tıpkı tüm insanları sevdiği gibi...

İhtiyar adam kayalıkların üzerinden yavaşça doğruldu, denizin kenarına atılmış kırık içki şişesi gözüne takılmıştı. İçki içmezdi ama görüp de almazsa ve bu kırık şişe birine zarar verirse vicdan azabı duyacağını düşündü. Onun şişeyi yerden aldığını gören biri kız, biri erkek iki genç gülüştü. Erkek ; "-Çöpçü herhalde. " dedi. İhtiyar adam herkesi hoş görmeye çalışırdı, özellikle gençleri ama yine de gencin, kendisi hakkında arkadaşıyla şakalaşırken biraz sesini alçaltmamasına, kendisinin duymaması için gayret etmemesine canı sıkılmıştı.

ve günün ışıklarında kaybolan ince bir duman...

- Bir pirinç tanesi için bu kadar caba harcamaya, yorulmaya değer mi?

Cüneyd-i Bağdadi hazretleri bakar ki genç sapa - sağlam bir insan, bu genç bu haliyle dilencilik yapmaya utanmaz mı? Niye çalışıp kazanmaz da dilencilikle kendini küçük duruma düşürür,, diye düşünür.

Önceki sayfaları boyarken,

Çocuğun babası:

çağrıyı duyuyordum, kulağımda birçok delik.

kutuplardan duyulur

aşk şiraze, aradan geçen yılları umursamaz aşkıma bir nokta koyamayışımın insafsız virgülüdür.

Çocuk Madam?ın o gün nereye gittiğini anlayamadı. Bir daha da hiç karşılaşmayınca Madam?la, sokağın tek panjurlu evinden ayrıldığı aklına geldi. Sonraları annesi sokağın terzisine söylerken duydu Yunanistan?a gittiğini Madam?ın.

"Gul veren elde gul kokusu kalir. Sevilen insan sevgisini insanlara veren insandir." ...

bir tanesini satmalarını rica ettim.

Bir zamanlar gökyüzünde birbirlerini gerçekten çok seven bir bulutla yıldız varmış... Bulut bulut gökyüzünün en şeker, en pembe bulutu, yıldızsa; en parlak, umudu en çok yansıtan yıldızıymış...

adamları da bıyık altından gülüyorlardı. Nihayet yemek bitti. Şahruh Nimetullah Efendi'ye sordu:

- Seni tebrik ederim evladım. Ben de yıllar yılı bütün din kitaplarını inceledim. Hepsinin bu 7 gerçek etrafında döndüğünü tespit ettim.

- Köyden gelen kadına ne denir ki! ..

Yaşamının baharında olan da,

ve sen Şiraze

Yağmur yağıyor, seller akıyor

Tac Mahal'ın kubbesi Mekke sokakları, italtan sofrası

"Annecigim, canin yandigi zaman elimi sIk, o zaman sana seni ne kadar cok sevdigimi soyleyeyim.

hafif, kanatları huşu içinde dönüyor... dönüyor... dönüyor...

Sarmışlar bin yanımı; elini uzat Şiraze, uzat elini... ben kendi ihtilalimden endişedeyim.

Ben Gülçe için hiç sevmediğim bişey aldım ve onunla konuşmaya başladık. Harika bir duyguydu. Telefon elimden düşmüyordu. akşama kadar gülçe ile konuşuyorduk sadece akşam mı tabi ki hayır gece sabaha kadar.

Yaşamak istiyorsun.

Kendisine Birtish ailesinin adresi verildi ve bu genç adam onlarla tanışabilmek için Dtanten adasına uçtu.

Küçük çocuk, bir şey söylemiyordu. Adam ise konuşmayı sürdürdü:

" Sevgili Zeyneb'im

bir elimde buharı tüten bir fincan kahve,

Bu durum karşısında Hayretler içinde kalan kocası da hemen tevbe edip salih bir müslüman olur.

Neydi onu böylesine yağmurdan soğutan şey bilmiyordu ama sevmediğinden oldukça emindi Gözlerini kapatıp, çınarın gövdesine yaslandı Derin bir oh çekti, doğrusu bu çınarın burada olması onun için büyük bir şanstı

İşte Şevket Bey, üzerine titrediği eşi ve dört kızını oraya götürecekti. Kendileri, İznik?e yirmi üç km mesafede bulunan Yenişehir ilçesinde yaşıyorlardı.

İçimdeki gizli ukde?

O yaz seni ne çok sevdiğimi

-Size bu malı nereden bulduğumu açıklamak istedim. Bunun elime girmesine sebep, Yahya Efendi hazretleridir. Bugüne kadar kimseye söylemedim. Zira bana, söyleme gizle demişti. Şimdi ise ömrümün sonu yaklaştığından onun kerameti unutulmasın diye söylüyorum, dedi ve Kelime-i şehadet getirerek vefat etti.

Doktor dönüp, gözlerimin içine baktı: Kardeşim görüyorsun, burada ayakta zor duran yaşlılar bile biraz daha hayatta kalmak için mücadele ederken, bu delikanlı daha on yedi yaşında ve intihara kalkışıyor. Ölmek istiyorsa, neden ona mani olalım? Biraz isteği ile baş başa kalsın bakalım. Ölüm ne imiş, hayat ne imiş düşünsün! Yaşamanın değerini, ailesine ne kadar acı çektirdiğini fark etsin! Dahası Allah''ı hatırlasın; kul olmayı... Ölümü ve sonrasını da tabii ki...

Kapıyı açar açmaz da sordu:

eline kaçırıp da?Anam!? diye inleyen bir kanlı katilin koluna?kuzum!? çığlıklarıyla

"Kaç kere?" diye sordum.

Zaman gibi sessiz uyu

vardı ve ayakları su içindeydi. "İçeri girin de, size kakao yapayım"

Yüreğin, dalgalar kadar kırılgansa, ne olur sus, dedi adam. Hiç bir zaman, böyle tuhaf isteklerde bulunmadığı geldi aklına.

? Allahın kullarından bir kulum, deyince de orada bulunan esir köylülere tanıyıp tanımadıklarını sordu. Tanımadıklarını söylediler. Onlara:

Bence önemli değil!. diye, atıldı adam. Bu dünyada her şeyiyle tam insan yok ki!. Kiminin eli eksik, kiminin de bacağı. Kiminin de aklı ya da imanı. Küçük çocuk, bir şey söylemiyordu. Adam ise konuşmayı sürdürdü:

Her sabah her sabah gel geç buradan / Gamı gasaveti kaldır aradan / Ne güzel yaratmış seni yaradan /

Sen, Ben, O!

gel seninle Şiraze...

Münire DANİŞ

Ayrılık vakti yaklaştıkça içim sızlar,

?o Kanser? bunlar son sözleriydi... Iki eliyle yüzünü kapatarak geldigi yere dogru yöneldi...

123 x 9 + 4 = 1111

Anne: Çocuğunun parçalayıcı neşterleri altında, ciğeri delik-deşik edilirken, bıçağı

Delikanlının terli ve solgun yüzü, sıcak bir tebessümle aydınlandı. Fakat nedense tek kelime bile konuşmadı. Ama Rabbim biliyor ki, o tebessümde, ömrüm boyunca hiç kimsede görmediğim bir sıcaklık ve güzellik vardı. Belki de haşir ve sırattan sonra, ebedi saadet diyarına doğru uçan Cennet insanlarının mutluluğu.

O zaman gene seni düşündüm... "En büyük mutsuzluk, sevgisiz bir hayat

BELKİ DUALARINIZ HEMEN GERÇEKLEŞMEYEBİLİR AMA O DUALARIN SEVABI YETER SİZLERE...

"Zeynep, gızım Amet'in mektubu geldi, hele

mısralarca insan

Mevla görelim neyler

1871 yılında doğan "Tatanga Mani" ya da Yürüyen Boğa adlı, yaşamı boyunca doğayı anlamaya çalışan Stoney kızılderilisi, yaşlılığında Kanada hükümeti tarafından Kızılderili halkının temsilcisi olarak bir dünya turuna çıkarılır. 87 yaşında, Londra'da yaptığı bir konuşmada, Kızılderililerin Yüce Ruh'la ve onun yarattığı doğa ile olan ilişkisini şu şekilde dile getirir: "Biliyorsunuz, dağlar her zaman taş binalardan daha güzeldir. Şehirde yaşamak, yapay bir varoluştur. Orada birçok insan, ayaklarının altında gerçek toprağı hiç hissedemiyor, saksıdakiler dışında bitkilerin büyüyüşünü göremiyor ya da caddelerin ışıklarından geceleyin yıldızlarla süslenen büyüleyici gökyüzünü görebilecek kadar uzaklaşamıyor. İnsanlar Yüce Ruh'un yarattığı sahnelerden uzakta yaşadığında, onun kanunlarını da kolayca unutuyorlar. Biz her şeyin yaratıcısı ve yöneticisi olan Yüce Ruh'la iyi geçiniyorduk. Siz beyazlar bizim vahşi olduğumuzu sandınız. Bizim dostlarımızı anlamadınız, anlamaya çalışmadınız. Biz güneşe, aya ya da rüzgara övgüler düzerken, siz bizim putlara taptığımızı söylediniz. Hiç anlamadan, yalnızca bizim tapınma şeklimiz sizinkinden farklı diye, bizi kayıp ruhlar olarak nitelediniz. Biz Yüce Ruh'un eserlerini her şeyde görürdük, güneşte, ayda, ağaçlarda, rüzgarda ve dağlarda. Bazen bunlar aracılığıyla ona yaklaşırdık. Bu çok mu kötüydü? Bence biz Yüce Varlığa, bize putperest diyen beyazların çoğundan daha güçlü bir imanla, gerçek bir inançla bağlıyız. Doğaya ve doğanın yöneticisine yakın yaşayan Kızılderililer karanlıkta değildir. Ağaçların konuştuğunu bilir miydiniz? Evet, konuşurlar. Birbirleriyle konuşurlar, kulak verirseniz sizinle de konuşacaklardır. Asıl sorun, beyazların dinlememesidir. Kızılderilileri dinlemeyi hiç bir zaman öğrenemediler, bu yüzden doğadaki başka sesleri dinleyeceklerini de hiç sanmıyorum. Oysa ben ağaçlardan çok şey öğrendim, bazen hava, bazen hayvanlar, bazen de Yüce ruh hakkında."

Uykuya maziyi düşleyerek dalar. Sabah ezanı okunurken güzel düşünün huzuruyla, kalkar abdest alır...

Mehtabını ödünç

bir dost gelir, güneş gibi doğar üstünüze...

Ölümünden önce son bir defa konuşmuştuk.

Önce Bülbül geri dönmüş, güle olan aşkını hatırlayıp;

Küçük doktoru yanlış anlamış, ablasına vucudundaki bütün kanı

- Sende gelsene.

mutluluk :)

ne olur sabaha karşı rıhtımda

- "Hayır, tam da dolmuş sayılmaz" demişler.

ömrüm beni yok saysın?)

sormus.

Akşam kocası eve gelir gelmez, bazen bağırıp, bazen ağlayarak, bazen ona sımsıkı sarılıp bazen de yumruklayarak haykırdı suratına her şeyi. İnkÃ¢r etmedi adam. zamanla duyguların değişebildiği, insanların orta yaşa geldiklerinde farklılık aradığı Gibi bir şeyler geveledi ağzında ve bavulunu

'Babama selam söyle.' dedi. Başını yastığa koydu,

Poşeti açtı. İçinde bir zarf vardı. Zarfın üzerine baktı, hiçbirşey yazmıyordu.

Genç hemen kadını içeri alır ve karnını doyurur ve yaşlı kadına derki benim annem yok bana bakıcak biride yok benimle yaşarmısın der ve kadın kabul eder genç yaşlı kadına anne demeye başlar günler aylar geçer ve günün birinde annesi gence olum artık yaşın geldi sana bir kız bulalım der gençte sen nasıl istersen anne der ve annesinden kız bulmasını ister. Günler sonra annesi gence kız bulduğunu syöler ve kızı eve davet eder genç kız eve gelir ve genç delikanlı şaşırır kalır. Çünkü kız dünyalar kadar güzeldir ve hemen evlenmek ister düğün hazırlıkları başlar ve düğün günü gelir çatar davetliler arasında eski can dostu vardır ve davetliler gelmeye başlar düğünün ortasında evlenen genç düğünü durdurur ve mikrofonu eline alır ve başlar anlatmaya derki benim bi can dostum vardı benim için canını vereceğini sölüyodu ama yapmadı benim en güzel günümde evleneceğim gün baş davetlim olarak geldi ve düğün günü benim evleneceğim kızı beğendiğini söleyip benden istedi ve bende verdim sonra ben çok fakirdim yiyecek ekmeğim bile yoktu bende kalktım candostum bana yardım eder diye onun yanına gittim ama beni evine almadı. Yüzüme bile bakmadı der tabi davetliler hayretler içinde kalır ve kim bu adi insan diye söylenmeye başlarlar ve en sonunda gencin can dostu dayanamayarak sahneye çıkar ve gencin elinden mikrofonu alır ve başlar anlatmaya; - evet o adi insan benim ama bunları neden yaptığımı kimse bilmiyor der ve anlatır.

Ne ise aradığın onunla doluyum şiraze.

Yeniden sormus ögrencilerine:

Jack yavaşlamadan önce Takometreye baktı:

Bir ilkokulun gezisi sırasında görmüştüm onu. Herkesin kendine göre bir güzellik tanımı vardır. Ama sanırım ki, sarışın, uzun saçlı ve illa pembe giyimli kız çocuklarının sevimliliği konusunda görüş birliği vardır. İşte bu tarifin birebir sahibi bu güzel kız hemen dikkatimi üzerine çekmişti. Bir Barbie bebeği andırıyordu uzaktan. Pembe kürklü bir çizmesi vardı ki, tahminim bu çizmeler onun ilgi odağı olmasını sağlıyordu. Sonra daha ilgi çekici birşey farkettim. Bembeyaz teni ve açık renk gözleri zaten?ağlıyor mu? sorusunu sorma isteği uyandırıyordu, ama cevap açıktı. Ağlıyordu. O güzel gözleri kıpkırmızı olmuş, yüzü solmuştu. Sürekli birşey istiyordu arkadaşlarından.

Sana gelen yollarım diken kaplamış cılga.

hayat her zaman katılmayı beklediğimiz bir parti değil

?Hele dur bakalım. Bir soluklanalım.? dedi.

SEN BİR İNSAN OLURSUN OĞLUM"

ÖLMEYEN SEVGİ

Undam, ilk yağan karın topak topak yağışına hayran kalırdı da, sonraki yağan karın neden rendelenmiş buz gibi göründüğüne anlam veremezdi. İnsanı keserdi, çizik çizik yapardı bu rendelenmiş buz kıymıkları. ?Bu yıl ilk kar erken yağdı? diye düşündü, pencereden ayrılıp kanepeye doğru yürürken. Yerdeki kalın muşamba her adımında gıcırdıyor, ayağındaki keçe çizmeler tuhaf bir hışırtı çıkarıyordu.

Şiraze ki içimde sevda bağının gülü.

Ayrılırken ille de adresimi istedi, verdim.

Gözleri büyük ağaca dalmıştı. Ağaç gökyüzüne doğru yükseliyordu. Kafasını kaldırıp gökyüzüne bakamadı. Kendisini o kadar yorgun hissediyordu ki gücü ona bile yetmiyordu. Ağacın yanındaki banka oturdu. Yapraklar üstüne düşüyordu. O da kendisini bu yapraklara benzetti. O da bir ağaçtı zamanında. Şimdi ise yaprakları dökülüyordu bir bankta. İçini acıtan o kelimeyi hissetti yüreğinde.

ancak saatine göz attığında işe geç kalmamak için acele ettiğini belirten

-Nasılsın oğlum? Diyordun.

Bir oyuncak dükkanına gittim ve

Yaşamın anlamını arayan sudur

Ömrümün geri kalan vaktini; Tanrı, ölümden sonra hayat falan gibi

Serap uykudan kalkmış gibi mahmur bir eda ile Mehmet'e dönüp

-"Söz verdiğim derse gelemeyeceğim, halsiz ve bitkinim hocam" demişti..

Menekşe ıtır ile açılıyor efganım

Mark her sabah onu arabası ile işe bırakayı önerdi. Kendi işi tam tam aksi yönde olduğu halde. İlk günler Susan kendini rahat hissetti Mark da " Görmüyorum, artık hiçbir işe yaramam " diyen karısını çalışmaya başlattığı için mutludu. Aa bir süre sonra Mark işlerin iyi gitmediğini farketti. Başkasına bağımlı yaşamın Susan'ı mutlu etmesi mümkün değildi. İşe eskiden olduğu gibi işe kendi başına otobüsle gitmeliydi. Ama Susan hala o kadar hassas, o kadar kırılgan, o kadar öfkeliydi ki Ne yapabilirdi?

Bazen ait olduğumuz yer orasıdır;

Sıra gençlere gelir. Derler ki:

hadi yetmedi diyelim:)

- "Kendinize gelin. Benim bir tek tüyüm kopsa padişah bu baykuş yuvasının kökünü kazır." dedi.

Rüzgarlar mı savurur insanı,

Ufkumda sevda işli odur sevdamın tülü.

Önce kendisine seslenildiğini anlayamadı. Bir kedi, mavi bir kedi konuşacak ve ona bir yön gösterecekti... mümkün mü?

Ali "Bilmiyorum, komutanım." der.

O hakikate vasıl olabilirdim, kemale erebilirdim.

-İnsanlara bakarken, onların içini de görün.

Değmedi yüreğime

Kimisi ailesiyle problemler yaşamaktan bunalıyor.

Defterini çıkardım. ?Çiçekler Arasında.? Anlattığı ve benim tekrar tekrar dinlemekten usanmadığım çiçeklerin hikayelerini kendi el yazısıyla bir araya getirmiş? Mor menekşe çiçeklerin şeyhi olan gülün dergahına varır, boynun eğer, derman umar. Gül, ?Rengini gamlı kılan, yapraklarını perdeleyen dert nedir ki? diye sorar. Menekşe, muhabbet bağından hicran dağına nasıl atıldığını, ona muhabbet bağını hatırlatan nağmelerini işittikçe gömleğinin yakasını nasıl yırttığını anlatır? Gül menekşenin derdini dinlerken kimselere faş etmediği gizli derdi şahlanır içinde. O dert öyle üstüne varır ki gülün, çaresizlikten titrer incecik gövdesi ve hüznün gözyaşları beliriverir yapraklarında. Derdinin, çaresizliğinin fark edilmesinden korkar da?Dermanını derdinde ara, git artık? der menekşeye. Menekşe ayrılırken cüret edip güle yapraklarında beliren damlaların ne olduğun sorar. Gizler derdini gül, ?O çiy damlaları benim tacımdır? der. O günden sonra dert gülün tacı olur.

paylaşım için tşkler

İzin vermeyeceğimi bile bile dik duruşların ardında bir söğüt eğikliği tavrında, hemen apartmanın ucunda kıvrılan sokak köşesinde, önümden gelip geçen her şeyi derin bir huşu içinde göz hapsinde tutuyorum.

-Bu topluluğa yabancı birisin, senin yerine kim kalırki? der,

Boynumuzu sıkan, kabuslardan kabuslara savuran günler geçirdik,

Aşk şiraze, bir köşede sıkışıp duvara ince çizgiler atmak zorunda kalışımdır.

En militan tarafımı sandığıma kilitledim.?

Bize...

Küçük dostuna verdiği sözü tutabilmek, bunun için de kuzuyu uçurumdan çıkarmak bir süre kafasını öyle meşgul etti ki, kendini bu işe o kadar

-Tabii ki yavrum. Aksini nasıl düşünebilirsin?Sen benim ilk göz ağrım, ilk yavrumsun. Ve sana söylediğim sözlerin hepsini yüzde yüz inanarak söyledim. Seni çok seviyorum. Sen Benim için her şeyden önemlisin.

"Ya Halil, ben bu ihtiyara yüz yıldır rızk ve hayat veriyorum. Sen ise ona bir gün bile sabredemedin. O ateşe secde ediyor diye, sen neden cömertliğinden vazgeçiyorsun, neden keremden elini çekiyorsun?"

Sağlıklıydık, saftık, temizdik, günahsızdık?

dondurmayı almak için sırada beklerken birden dondurmacının vitrinindeki kırmızı oyuncak arabayı gördüm.

-Ne yapacağız doktor bey?

Şiraze?

Sonunda bir gün çatlak kova ırmağın kıyısında Parya ya seslenmiş:

Sabahın kör saatleri, uzak bir turunculuk sarıyor gölün lacivert sularını. İşte o an Van Gölü?nü peçesinin ardına masmavi gözlerini gizleyen Afgan Kızı?na benzetiyorum. Göl, Şems?e pervane Mevlana misali eteklerini kabartıyor ve lacivert sularını ışıltılı bir maviliğe bırakıyor. Gözlerim kadim zamanlardan beri tekrarlanan ve her tekrarda tazelenen bir yeniden doğuşa tanık oluyor.

Abdulkadir:

Resepsiyon sırasında Katie?nin ara sıra dinlenmesi gerekti? Ağrı onu uzun sure ayakta durmasına izin vermedi.

? Kibirlenme, ne fakirlik, ne zenginlik ebedidir.. Bir gün bütün malını kaybedip fakir olabileceğini hiç düşün dün mü?

Sevda kadehinden içti şarabı

kimin aklına gelirdi,

... Bu akşam rüyamda Leyla'yı gördüm.

Bir gün işte bu yüzden göze geldi

"Amerika'daki tıp kongresinden döner dönmez ararım emlakçıyı... Kaç para olursa olsun, burası bizimdir artık...

hani gözleri dolar ya birden

parça başı çalışan

Söyle yağmur çamur

Sonuncu kelebek daha da çok şey öğrenmek istiyormuş. Biraz yaklaşmış, aydınlandığını görmüş. Biraz yaklaşmış, ısındığını hissetmiş. Biraz daha yaklaşmış, ateş kanatlarını kavurmuş.

Derse ilk başlayanlar?Rabbi yessir? ile başlarmış. Hocam bu duayı yazmaya başladı. Ben de pür dikkat izliyordum. Her hareketinde bir düzen bir intizam vardı. Ne bir santim az ne de bir santim fazla olmalıydı?

Dilimden zindan bildiğim o beste gitmesin

Alain'in proposlarini okuyorum.

Babam haklıymış!. dedi. Sakat olduğum için, üzülmeme hiç gerek yok!.? demişti.

Eyvanlarda serin yaz geceleri

beraber olmak ve müthiş paralar kazanmayı, yaşamak, sanmak gibi..."

Ve sizinle birlikte olsalar da sizin değiller.

-Senin 40 altının varmış, doğru mu bu?

Ne olacak şimdi, demiş

Bembeyaz giyimli yaklaşık on yaşlarındaki bu çocuk, Zühal hanımın yüreğini titretmişti. "Keşke" dedi içinden "Benim de böyle bir çocuğum olsa."

Otobüs hala görünmüyordu ortalıkta. Birilerine sorsa iyi olacaktı ama görünürde birileri de yoktu. Bu duraktan bir tek kendisi biniyordu zaten. Daha önce başka bir yolcuyla da karşılaşmamıştı. Yolun karşısındaki gündüz vakti ışıkları yanıp sönen markete gidip sormayı geçirdi aklından, ama bu risk almak demekti. En az yirmi adım ilerideki yaya geçidine gitmek, ışığı beklemek, altı şeritli yolu geçmek, markete girip sormak, sonra geri dönmek çok uzun sürebilirdi ve bu süre içinde de otobüs gelip gidebilirdi. İşte o zaman iş işten geçerdi. Üstelik sorularına yanıt alacağı da kesin değildi. Markette karşılaşacağı kişinin buradaki duraktan habersiz olma ihtimali bile vardı. ?Pardon, anlayamadım. Durak mı dediniz? Nerede, hani? Daha önce hiç otobüse binmedim. Demek yolun tam karşısında bir durak var. İnanın hiç bilmiyordum. Kusura bakmayın size yardımcı olamayacağım. Ama isterseniz müşterilere sorabilirsiniz. Belki konuyla ilgisi olan çıkar...? Falan filan... Yarım saat sürme ihtimali olabilecek bir duruma girmemeliydi. ?Düşünmesi dahi tahammül edilir gibi değil? diye mırıldandı. Vazgeçti.

geçtikçe büyüdüm, çoğaldım... Yerimde duramaz hale geldim...

şartsız inanmayı kabullenmiyordu. Mezun olurken bana imalı, imalı;

Zihnim bu şehirden, bu devirden çok uzakta?

yol ayrımları var birde bazen..

Can gençlik yıllarında hiç affetmeyeceğim dediği Talip?i şimdi affetmişti. Gülümseyerek kızı Sevil?e: ?-Sizde hayatınızın sonuna kadar saklayın bu saati? diyebilmişti son söz olarak.

Kendi sıkıntılarını, sırf siz üzülmeyin diye hiç belli etmeyen, mutlu olmanız için çabalayan biri...

?O dağ çöktü, Eğer bu dağ denize dökülmüş olsaydı, denizi çoştururdu ve yüzeyini köptürdü.?

İlim kendin bilmektir,

adın işlenmişse bir yere, attığın her adımda oraya çıkarsın

Of of ben nasılım sen nasılsın

hızlı bir şekilde geçiyordu. Parketmiş arabaların arasından yola

Meğerse ben yanılmışım

Kağıdın üzerinde kırmızı kalemle yazılmış kocaman bir "0" ve "Dersten sonra beni gör" uyarısı vardı. "Neden "0" aldım?" diye merakla sordu hocasına, çocuk. "Bu senin yaşında bir çocuk için gerçekçi olmayan bir hayal" dedi, hocası.. "Paran yok. Gezginci bir aileden geliyorsun.

nedense hala yaşlı idi. Bir türlü anlamıyordu onları.

Bir arap Muaviye ile birlikte kızartma yiyor ve etleri hızla parçalayıp mideye indiriyordu. Bu manzara karşısında Muaviye dayanamadı:

Yeni görünümüyle psikolojisi de düzelen genç, okulda ve sosyal hayatında büyük başarılar elde etti. Daha sonra evlendi ve diplomat oldu.

?Sevdim coştum helallaştım/ Buse aldım yanağından?

- "Büyük Kütüphanede bir kitap okudum. Eklediğiniz notlar karşısında hayranlık duyduğumu belirtmeliyim. 10 gün sonra Kore'ye gidiyorum, sizi tanımak - mektuplaşmak istiyorum. Cevabınızı sabırsızlıkla bekliyorum."

-Acele et, akşama kadar senin siparişini bekleyemem, ne istiyorsan çabuk söyle.. bir sürü müşteri var görmüyor musun?

Elbet Hakk'ın rızasına olmalıydı mutabık

Adam itiraz etmedi.

Sabır bir aydınlık, sabır bir teselli...

isterken?ben ateş böcelerini, yasemin çiçeğinin mis kokusu boğardı beni...

Annesinin otoritesinden kurtulmuş olan gencin akademide başını belaya sokması uzun zaman almadı. Başını alıp okulun bulunduğu topraklardan uzaklaşıyor, akademinin zorunlu sınırlarının dışına çıkıyordu. "Disipline karşı üstünde çalışılmış küstahlık içeren bir tavrı olduğu ama buna rağmen bir cazibesi olduğu" söylenirdi.

Gülleri özenle içeri taşıdı.. saplarını kesti, vazoya yerleştirdi..

Hani küçükken en çok kimi seviyorsun diye sıkıştırıp dururdum seni. Ağzından "Seni!" cevabını alana kadar bırakmazdım eteklerini... Seni abimden, babamdan ve ablalarımdan kıskanırdım. Hala büyüyemedim, hem şimdi daha çok kıskanıyorum. İçindeki sevgiyi ve gözlerindeki derin şefkati yalnız benim için sakla...

Adnan YÜCEL

İbrahim Tenekeci

Masmavi hülyaların beklentisiyle

Soylu bir aileden varlık için büyümüş ve yokluk nedir hiç bilmemiş bir kızı olduğum için kimseye gidip halimi anlatmaya, el açıp bir şeyler dilenmeye de yüzüm tutmuyor. Her şeyi bilen yüce Allah bir sebebini yaratıp rızkımızı gönderinceye kadar böyle ağlayıp beklemekten başka çaremiz yok."

Şüphesiz iman edip salih amellerde bulunanlara gelince; onlar için altından ırmaklar akan cennetler vardır. İşte büyük 'kurtuluş ve mutluluk' budur. (Büruc Suresi, 11)

Mal kaybeden, bir şey kaybetmistir, onurunu kaybeden birçok şey kaybetmiştir.

Ruhumuz bizim biricik dostumuz, yarimizdir.

Arka bahçede varlığını sezdirmeden, mütemadiyen dikilen vefalı bir ağaç gibi köklenmeli

Ve perdeler çekildiği zaman küser güneş.

?Yaşamın anlamını bul, sonra dinle kendini yolunu bil? dedim.

Başarısızlık, benden ümidini kestin demek değildir;

Sevgili peygamberimiz cevabında:

Sürüsünü almış, otlata otlata dağa doğru çıkıyordu. Bazen bir çam altında mekan tutup yanık yanık kaval çaldığı olurdu. Derin adamdı, aşık adamdı. Yıldızların uzaklığına tasaları, düşünceleri vardı. İnsanoğlunun nereden gelip nereye gittiğini pek merak ederdi. O böyle düşüne düşüne, kendi kendisiyle söyleşe halleşe hayli yol almış, hayli de yorulmuştu.

-Vermekle asla kaybetmezsiniz.

Ağlamak güzeldir Şiraze, ağlamak yüreğin temizlik eylemidir

Hançerini yüreğime batırdım

Bir ikindi sonrası ustanın dükkanına vardım. Olay yeri incelemeden Kemal, seyahat firmasından Davut, mahalle muhtarı Şehmus ordalar. Usta, keyfin yerinde diyorum. Keyfimizi dünya taşıyamaz, gel otur şuraya diyor, bir kırık iskemle gösteriyor. Ne ikram edeyim size? Hava sıcak, soğuk çekiç ayranı söyleyeyim. Dakika geçmiyor ayranlar geliyor ama çekici ne ola ki!

?GERÇEK AŞKI ŞU CARİYEDEN ÖĞRENİN. ZİRA AŞIK, MAŞUKUNUN YOLUNDA OLUR VE O YOLDA ÖLÜR.?

ne; kendini düşünmekten herkesi unutmamalı!

Bir yanda büyük bir merak

Gece boyu gülün güzelliğini solur.

YEDİ GERÇEK...

''İnsanlar buna 'yankı' derler oğlum. Ama aslında bu yaşamdır. Yaşam, yaptığımız davranışların aynısıdır. Daha fazla sevgi istediğin zaman daha çok sev. Saygı istiyorsan, insanlara daha çok saygı duy. İnsanların sabırlı olmasını istiyorsan sen de sabırlı olmayı öğren. Bu kural yaşamımızın bir parçasıdır. Yaşam bir tesadüf değil, yaptıklarımızın aynada bir yansımasıdır''.

Çocuk "Ali" diye cevap verir.

- Afedersin kızım, bir şey sorabilir miyim?

belli ki yol metanet ister, bende yok.

-Merak etme, üşümem?üşümem?

dışarıda yer yerinden oynuyor ve "içeri"de bu sizi zerrece ilgilendirmiyorsa,

- Bak kolayca gözyaşı dökebiliyorsun, yüzünde de çirkin bir yanık izi var. Burda ne bekliyorsun geç bir köşeye aç mendilini ağla. Fakat ağlamayla benden bir şey koparacağını sanma, tamam mı.

Bağrımda yenilmiş haklılıklarım

Yazgısı bakışlarınızdan kopma

O yolculukta bir kırılan aynaydı zaman elimde. Zamanın kırılan, dağılıp uzaklaşan halini ilk defa böyle derinden fark ediyordum. Kırılan aynanın bana verdiği hüzünden başka bir şey göremiyor, duyamıyorum; bir romandaki hayal gibiyim, öyle hissediyordum. Otobüsün teybinde Gülden Karaböcek?in incecik mızraklar gibi insanın kalbine saplanıveren, hüzne müptela o esrik sesi, bir yarayı acımasızca genişleten rüzgar gibi dokunuyordu bana. Yolculuk boyunca suskun, nasıl da beliriyor belirecek olan ve nasıl da olgunlaşıyor kendinden başka hiçbir şeyi umursamadan, diye düşünüyordum. Sevgiler, hasretler, kim bilir daha ne serüvenlerden geçirecek beni ve daha ne kadar ağırlaşacak?

-Ben okumayacağım. Anne olacağım. Diye feryat ediyordu. Feryat etmiyor sanki beni tokatlıyordu. Ona iyi bir anne olamadığımı ve bundan duyduğu rahatsızlığı bu sözlerle haykırıyordu yüzüme. Hayatımın hiç bir anında böylesine bir acı yaşamamıştım. Hiç bir söz yüreğimi ve belliğimi böylesine hırpalamamıştı.

'' Merhaba amca. Ben Kıbrıs' ta savaşan oğlunuzdan bir mektup getirdim. Belki kendiside gelmiştir. ''

- Dua edelim, dedi.

Yolun biraz kenarında, tek başına bir nefer,

?Ben aslında hep buradaydım. Ama beni fark etmemeniz çok doğal: Çünkü siz her şeyi saçıp savurarak esmekle öyle meşgulsünüz ki, çevrenize dikkat bile etmiyorsunuz.?

Kıvranırken, ellerimi sıkıca bağlamışım kendime.

Dertli bir sevdalıyım ben derman arayan?

ah daha çekince, üç yüz altmış altı damarına bir ateş yayılır, ağzından alevler çıkar. Kül olur

Isparta benim için güllerin, Mevhibe teyzenin, Canan?ın, akşamüzeri güllere nazır bir balkonda anılan hatıraların, gizlice beliren sızıların, kanı hala akan yaraların cümlelerinden kurulan bir roman oldu. Kim demişti, ?Roman dediğin bir uzun yol üzerinde dolaştırılan bir aynadır? diye. Geçtiğim yollardan benim aynama hiç silinmeyen hasretlik aksetti?

"Babamın öldüğünü biliyorsunuz.

Doğayla iç içe olmak, benliğindeki gizemli dünyasında hiçbir baskıya maruz kalmadan çevreden gelebilecek her türlü kısıtlamalara rağmen özlemini çektiği engin denizlerde yelken açmak misali hayallere kapılırdı...

diye öğretmen Hande'nin annesini çağırdı.

In this great city that has no end,

Stuttgart Waiblingen bölgesindeiki yılı aşkın haftalık çevre sohbetlerinden tanıdığımbir hanım telefonda şöyle ağlıyordu: Hocahanım, bizimburada bir komşu, kızını kaybetti. 18 yaşındaydı. Ani bir ölümle öldü. Annesi adeta çılgına döndü. Sürekli isyanda, Keşke kızım şöyle şöyle olsa idi de ölmese idi diye feryat figan ağlıyor. Ne olur bir gelseniz onunla siz konuşsanız. Sizi az çok tanıyor. Size saygısı var, belki sizi dinler. Biz ne yapacağımızı şaşırdık...

"Badem şekerini ne zaman görsem beni çocukluğuma götürür. Annem çalışmak zorundaydı, işe gidiyordu. Ben evde tek başıma kalıyordum. Herhalde okul yoktu daha ve ben sesimi çıkarmayayım, mutlu olayım diye bir sabah, o zaman öyleydi, bakkaldan öyle alırlardı, külah içinde şeker verdi. Sabahleyin çok erken bir saatet onu bana verdi, öptü beni gitti. Tam şekeri yiyeceğim keyifle, ev sahibinin kızı vardı, hiç unutmuyorum, bu kadar yıl geçmiş, sarı saçlı beyaz benizli, geldi, 'Bana da versene ondan' dedi. Ben de gayet saf uzattım. Bir tane alacak zannettim. Külahı aldı ve uzaklaştı gitti. Arkasından ben bööyle kalakaldım. Git saçından çek, niye benim şekerimi aldın, değil mi? Ama o kadar kötü oldum ki, o bütün hayal... Kendi hakkımı da savunamadım. Öyle salak salak. Hiç unutmam. Onun için o çok içimde kalmıştır, badem şekeri."

Mesela avcılar tuzağı hazırlayıp tohumları saçarken kuş yoktu Ama karıncalar görmekteydi olup biteni Oyunu anladılar Ve bir kuş tuzağa düşmeden saçılan tohumları hemencecik başka bir yere taşıdılar Kuşun bundan da haberi yoktu Üstelik karıncaları buraya toplayan bir zamanlar kendisinin ektiği tohumdan başka bir şey değildi Yani fedakar kuş hem bir tohuma bedel bin daneyi bulmuş, hem de hayatını kurtarmıştı Kuşun bundan da haberi yoktu

Bir yoldu ki, aydınlığı içimize saklanmış

vermeyeceğini sordu.

'Kardeşim onlar Peygamber, biz insanız' diye kimse itiraz etmesin. Peygamberler de bizler gibi üzülen, ağlayan, Allah'a sığınan insanlardı. Allah tarafından özel seçilmiş oldukları gerçeği 'insanı' acılara tepkisiz kalacakları anlamına gelmez. Bize düşen hayatı doğru anlamaktır. Unutmamalıyız ki, Peygamberlerine torpil yapmayan Allah, bize de torpil yapmaz.

Emekle beslenir, meyveleri

çok şanslı. En iyi dileklerimle. Norma"

-Üzgünüm! Yapılacak bir şey yok. Hem bu ilaçlar... Üstelik de geç kalmışsınız.

Bak gülüm, söylemiştim sana

Elektrik tadında bağıran

Şeyh onların yüzüne bakarak gözleri yaşardı. Sonra da babasına:

Hz. Peygamber soruyu tam yedi defa tekrarladı. Hz. Ali yedi defasında da "yine iyilik ederdim" diye cevap verdi. Ashab,

Kim ne derse desin al beni sinene sar

Bir süre sonra kendilerini bu kez tozlu, çamurlu bir yolda buldular. Yolun sonuna geldiklerinde, çiftlik girişini andıran bir kapıyla karşılaştılar. Yırtık, pırtık elbiseli bir dede çıktı karşılarına. Adam sordu; "Bana biraz su verebilir misiniz?" Dede "içeri gel" dedi. "Şurada, sağ tarafta bir çeşme var" Adam "Peki bu hayvancağızı da içeriye sokabilir miyim? o da çok susadı..." Dede "Tabi" dedi. "Çeşmenin yanında köpeğinin de su içebileceği bir kase bulacaksın." Adam köpeği ile birlikte kapıdan içeriye girip biraz ötedeki çeşmeden doya doya suyunu içti. Köpek de oracıkta bulunan kaseden doya doya suyunu içerek, susuzluğunu giderdi. Sonra adam geri dönerek, girişte bekleyen dedeye sordu; "Suya doyduk. Allah razı olsun. Peki ama burası neresi?" Dede "Burası cennet" dedi. Adam iyice şaşırmıştı. "Ama nasıl olur?! az önce burası gibi kırık, dökük olmayan muhteşem bir yere gittik ve kapıdaki melek oranın cennet olduğunu söyledi...

Yaşamak tutkusundan.

Uyu da turnalar gelsin rüyana

"Satılık Köpek Yavruları" ilanının hemen altında

vehm?in gamzesi hicab şarabıdır, şerefe içilir mi hiç

özgürlükte açan.

Yağmur, sayrılığıma seninle derman düştü

Firakın ile sermestim kastetme badıma

"O zaman evimiz sevgiyle dolar." Adam:"Bence kizimizin tavsiyesine uyalim", dedi. "Disari çik ve Sevgiyi davet et, Sevgi bizim misafirimiz olsun", dedi. Kadin disari çikti ve Sevgiyi seçtiklerini söyledi ve Sevgiyi evlerine davet etti. Sevgi kalkti ve eve dogru yürümeye basladi. Diger iki arkadasi da kalkti ve onu takip ettiler. Kadin büyük bir saskinlikla:"Ben sadece Sevgiyi davet ettim, siz neden geliyorsunuz?" , diye sordu. Yasli adam cevap verdi:"Eger siz Zenginlik veya Basariyi davet etmis olsaydiniz, diger ikimiz kalacaktik, ama siz beni davet ettiginiz için, Ben nereye gidersem, Basari ve Zenginlik de benimle gelir." Her nerede sevgi varsa, basari ve zenginlik de vardir. Bu hikayeyi sevdiginiz herkesle paylasarak, siz de Sevgiyi davet edin.

08/09/2007

Zühal Hanım yine bir Pazar günü piknik için oğlu Yusuf?a en güzel elbiselerini giydiriyordu. Geçmişteki özlem dolu günler aklına geldi. Bu özlemle sarıldı artık on yaşına basmış olan Yusuf?una. Binlerce şükretti Rabbine.

Öyleyse hiç vakit kaybetmeden al eline bir demet kır çiçeğini, onun sana sunduğu mutluluğu görmeye çalış.

"Doğru senin hakkında yazıyorum ama kullandığım kurşun kalem yazdıklarımdan daha önemli..

DURAĞA GELELİ YARIM SAAT OLMUŞTU. Beklemekten bacakları sızlamaya başladığından küçük mesafede gidip gelmeyi denedi. ?Neden bu kadar gecikti? diye düşündü. Daha önce hiç bu kadar beklememişti. ?Hep aynı saatte geliyorum? diyerek saatine bir daha baktı. Dörde geliyordu işte. Otobüs bozulmuş olmalıydı. Belki de lastiklerden biri patlamıştı. Yine de hiç bu kadar uzun süre beklediği olmamıştı. Yere oturup biraz dinlenmeye çalıştı. Karşısındaki yüksek binaları süzdü bir süre. Onlar bitince arkalarındaki binalara göz attı. Sonra altı şeritli yola takıldı bakışları. Yolda gidip gelen arabalar garip görünüyordu. Hiçbir yerde hiçbir zaman durmuyorlarmış gibi sürekli hareket halinde olduklarını varsaydı birden. İnsanı çileden çıkaracak derecede can sıkıcı bir ayrıntıydı bu. Herkes nereye gidiyordu böyle?

Konuşmaya gerek yoktu durum meydandaydı, konuşmadan anlaştılar.

ölüm sessizliğine

?Bak Hasan Efendi! Allahü teala bizim rızkımızı da yaratmış.? buyurdu ve bir avuç altına bir sepet yumurta alıp yola devam ettiler.

Ortalık toz duman çöp kaçmış gözlere

elini çabuk tut...!" diye uyarmıştı.

``Yerin orman olur tabi ki. Uymak eylemi ortadan kalkar ama, uydurulmak eylemi, ihtişamıyla kendini gösterir!``

Benim adım yok, ben balığım dedi...

Yüzünde ki açıkça okunan hüznünü, umursamaz tavırlara bırakmak istiyordu Umut. Ama pek başarılı olamıyordu..

Zengin bir iş adamının bahçesinde, yan yana dikilen iki limon ağacı vardı. Mayıs ayı sonlarında açan limon çiçekleri, bütün bahçenin havasını bir anda değiştirir ve apartmanlara hapsedilmiş insanlara baharın geldiğini müjdelerdi. Ancak limon ağaçlarından biri, diğerinden cılız ve şekilsizdi. Bu yüzden büyük ağaç her fırsatta onu küçümser ve tepeden bakardı. Ev sahibi de küçük boylu limon ağacından ümit kesmiş görünüyordu. Ona göre ağaç, bu gidişle kuruyup ölecekti. Bu yüzden de onu fazla sulamaz ve bakımını yapmayı pek istemezdi.

"Ekmeği paylaşmak ekmekten daha lezzetlidir."

Üyeler, bu değerli bilgini de aralarına almaya karar verdiler. Başkan listeye Molla Cami ́nin adını ekledi. Otuz sayısının önüne bir sıfır koyarak, 300 yazdı. Bununla Molla Cami sayesinde, meclisin değerinin on misli arttığını belirtiyordu.

Ve bir gün, bir el daha kayıp gittiğinde avuçlarımızdan, kendi mezarımızın başında ağlayacağımızı biliyor muyuz?

Sally o kadar kolay vazgeçmek istemedi Eczacının gözlerinin içine bakarak "Karşılığını ödemek için param var benim, bana yalnızca fiyatını söylemeniz yeterli" dedi Bu arada Sally ve eczacının yanında bekleyen iyi giyimli bey Sally'e dönerek "Ne tür bir mucize gerekiyor kardeşin için küçük hanım? diye sordu

Yüzbaşımız da İngilizce onlara; ?Biz açlıktan, sefillikten bıktık. Böyle yaşamaktansa ölmek daha iyidir? dedi.

Kuyu dibinde bıraktım susuzluğumu

Var mı o günün ışıltılı kanatlarında

neşeli, paçalı güvercinleri yavru çıkardı, işte sana

çünkü bizden yana yeryüzü ve gökyüzü.

İnsanlara; "Seni seviyorum" demek için, ölümü beklemenize

Hikayede hasretin izini sürüyordum ve bitkindim. Ardımda uzanan yollarda o hikayeden çıkıp çıkamayacağımı bilmiyordum. O hikaye bir gün hangi manayı kazanır öğrenmek istiyordum. Aynı hikayede annem beni hasretlere hazırlıyordu. Oysa o çok sevdiği türkülerin, gizli gözyaşlarının, solgun mektupların ardında o da öğrenmeye uğraşıyordu hala.

- abi senin kafan iyimi yoksa dalga mı geçiyorsun der...

Ne oluyordu içlerinde?

"Hırs ile mutluluk birbirlerini hiç görmezler." Benjamin Franklin

Ahmet sustu. Konuşmadı, belki de içinden kızdı. Durmuş, cevap almayacağı düşüncesiyle artık konuşmadı. Sessizlik içinde kaldırımdaki oturma devam etti. Hıncını dondurmadan alırmışçasına kaşık sallamaya devam eden Ahmet:

sararmış bir fotoğraftayım, anla

-?Artık onu istemiyorum

"İsterseniz başka sözler vermeyin. Çünkü, az sonra, belleğinizle birlikte bütün hepsini burada bırakıp gideceksiniz."

Oya Gedik

- Bayezid-i Bistami nasıl bir zat idi? diye sordu.

-"Bu köpeği gerçekten satın almak istediğini sanmıyorum.

geçirmişti. Sonunda hastaneden ayrıldığında, vücudu iyileşmişti, fakat yüzü

Tabağınızı masanın altına dökerek teşekkür ettiniz.

Herkes kaşığını, karşısındaki kişinin tasına daldırıp, kaşığına aldığı çorbayı, karşısındaki kişinin ağzına uzattı. Bu yöntemle herkes karnını doyura bildi. Konuklar sofradan kalktıklarında ise, sofranın üstünde, dökülmüş tek damla çorba yoktu.

kabuslar çekerek ancak derdimi yeryüzünde

Sonra Gülçe konuşamadığı için onunla bir oyun oynar tamer. Örneğin ; Ben soru soruyorum " Yarın için bir planın var mı " Cevap için eğer planı varsa telefonun tuşlarına bir kez, Eğer planı yoksa iki kez, Eğer soruyu anlamadıysa 3 kez tuşlara basıyor Gülçe. ikisi de çok eğleniyorlar bu oyundan. Daha sonra kontör bitiyor ve gece uyuyorlar. Bu sabah ta ikisi birden öykülerini yazıyorlar. Aşkımız bitmez bizim onun için üç nokta koymak istiyorum.

Siz dünyanın bir ucuna taşınarak teşekkür ettiniz.

Yunus balığı, ?Onu okyanusların derinliklerine gömeyim? diye teklif etti. Yaratıcı, ?Orada da rahatlıkla bulabilirler? dedi.

O halde ömür dediğin bir gündür, o da bugündür

Rengarenk batan günü al karşına

Sokrates : İyi, eğer bana söyleyeceğin şey doğru değil, iyi değil, işe yarar ve faydalı değilse bana niye söyleyesin ki?

Çehreler yepyeni bir degişim geçirecek

- İçki fabrikamızı kapat, Allah'ımız öyle emretmiş. Bize bu emre uymak düşer. Kardeşi bunu yapamayacağını, birçok bağlantısının olduğunu, durup dururken, kapatırlarsa, yüz binlerce dolar zarar edeceklerini, hiç olmazsa kendisine biraz zaman vermesini söyler. Fakat Muhammed kararlıdır:

Ferhat?a dağlar deldiren, aşk imiş

bekliyorum.

Gel sar beni Şiraze bizi kıskansın ağyar.

Aşksa yürümek gibi bir şey

oysa bütün sürgünlüklerim sana Şiraze

KÜÇÜK BİR ÇOCUK. bir gün, kaybettiği oyuncaklarından birini ararken, evlerinin misafir odasında duran dolabın içine de bakması gerektiğini düşündü. Bu içi aynayla kaplı dolap, kendini bildi bileli orada dururdu. İçinde, bir yığın süs eşyası ve annesinin en sevdiği, kenarında kuş resimleri olan porselen tabaklar bulunurdu.

Sevginin Gücü

şimdi adımlarım ağırlaştı, dönme zamanı

- Bu arife günü kimse bağ evine gitmez. Hayrola bir derdiniz mi var?

Bir gece, vakit gece yarısına doğru Alama otoyolunun kenarında duran

Ailesinin işini kolaylaştırmak için, kendilerine mektup yazıp tren kasabanın eteklerindeki çiftliklerinden geçerken bir işaret koymalarını söylemiş. Ailesi kendisini affetmişse, raylara yakın bir elma ağacına beyaz bir kurdele bağlayacaklarmış. Eğer kendisinin geri dönmesini istemiyorlarsa, hiç bir şey yapmayacaklar, o da trende kalıp Batıya gidecek, belki de bir serseri olacakmış.

pişmanlık duymalısın.

"Neden?" diye sordu.

Çalan kapının ziliyle yerinden sıçradı.

On asırlık ocağın savururdum külünü

Bana yürümeyi öğrettin yeniden

Sonra zaman geçer.

Tutma dünyayı; kirlenirsin!

gözyaşlarını biriktirdim yüreğime

Neden ille de ilkbahar rüzgarları?...

girmeyi başardığın yada başaramadığın okullarda değildir.

Ancak, sen boyarsan o sayfa bir resim olur.

- Ey Mahmud, akıbetin makbul olsun, dedi.

Can: ?-Bu mini çeyizsandığı bana büyük annemden yadigar. Siz bilmezsiniz kızım büyükannemi. O bizim ailenin en çilekeş insanıydı. Babam ölünce, kim bize kol kanat gerdi sanırsınız. Büyükannem. Elbette ki annemin de bizde hakkı ödenmeyecek emekleri var. Ama şimdi sizlere büyükannemden yadigar olan bu sandığı açmanızı istiyorum? dedi.

Birgün, celimsiz, kücük bir kiz cocugu, sokagin kösesine

inebilir yedi kat derinine toprağın

Bu güzelliklerden, zenginliklerden nasibini alamayanları da düşünür ve acırım onlara. Bu durumlarda Yahya Kemal'in?Atik Valde'den İnen Sokakta? şiirini hatırlarım. Şiirdeki hüzün benim de ruhuma yayılır:

anlam diye sunarak kendimizi kandırmamız

ben düşerim;

-Ben bulunduğum k asaba hali vakti yerinde olan bir insanım ailemle beraber gezmeye çıktık kader bizi arkadaşların bulunduğu yere getirdi. Hayvanlarımın arasında bir güzel atım varki dönen bir defa daha bakıyor hayvana ne yaptıysam bu arkadaşların bahçesinden meyva koparmasına engel olamadım, arkadaşların babası içerden hışımla çıktı atıma bir taş attı atım oracıkta öldü, nefsime bu durum ağır geldi, ben de bir taş attım babası öldü, kaçmak istedim, fakat arkadşlar beni yakaladı, durum bundan ibaret, dedi.

Marangoz, demirci ve kasap da bunun gibi, yeni bir şey yapacakları zaman önce o şeyi yıkıp yakıp harap etmez mi?

Böylece "bunun, insanları nasıl etkilediğini belirleyeceklermiş..." Dedi...

Hele baba anlat bakalım, nedir bu Tıkandı baba meselesi?

Bir süre sonra kapı açıldı, içerdeki budist,

griden, siyahtan, kahve tonlardan sıyrılabilecek bir metrekarelik alana bile rastlayamadık.

Yegane gerçek şu:

Bir tanesini aldım, ısırdım. Şekerin tadı bütün damağımı bir anda kapladı. Bu sırada tekrar diğerini gösterdi. Isırdım ama eski lezzeti kaybolmuştu. Yüzümdeki çizgilerden hissettiklerimi okuyan ihtiyar,

- Yine iyilik ederdim.

Uçurtmalarımız vardı, kan ter içinde kalırdık en yükseğe uçurtma çabasında.

En son maili yılbaşında almıştım. daha sonra cevap gönderdim cevabımı mayıs ayında almıştım. Attığı mailde yeni msn adresi aldığını sölemiş ve adresini vermişti hemen kişi listeme ekledim ve şansıma hemen oturumu açtı. Biraz sohbet ettik eski günleri konuştuk sorna ben ona kameramı açtım o bana resmini gösterdi. Gülüşü ve gözleri beni çok etkilemişti. Ama ilk başta "Zaten nettesiniz arakdaşlıktan başka bir şey olmaz" diye düşündüm. Biraz sohbet ettikten sonra çıktı. Bende kuzenim çiğdeme çok güzel bir kızla tanıştığımı söledim. sonra bir gün msne Gülçe geldi ve kamerasını açtı. Gülçe'nin Canlı halini görür görmez çarpılmıştım adete çok güzel gülüyordu. ona yazı yazarken ellerim titriyordu. Çiğdem de yanımdaydı ona da gösterdim Gülçe'yi gerçekten güzelmiş dedi. Derslerimiz yavaş yavaş bittiği için daha sık görüşüyorduk. Gülçe o gün yine kamerasını açmıştı ve kamerayı açınca onun nefes alışını hissedebiliyordum sanki çok haycanlıydı kameradan görebiliyordum. Sanki içinde Depremler oluyordu. O gün bana babasının nete girmesini yaqsaklayabileceğini sölemişti. Çok üzülmüştüm ve ertesi gün babası bilgisayarın internet bağlantı kablosunu almış. Müdürü olduğu okula götürmüştü. İkimize çok üzülmüştük Gülçe " internet kafeden girmeye çalışırım gücüm yettiğince" demişti. Ama bu Tamer'e yetmiyordu ki Gülçe'ye tam da alışmıştı. Sonra Gülçe daha fgazla dayanamaıp gitmiş babasının aldığı kabloyu baika bi yerden satın almış ve kabloyu takmış ve hemen msn'e girmiş benimle konuşaiblmek için oysa bende tam o sırada halısaha maçımız var önceden belirlenmiş maça gideceğim. Bir taraftan herkes çağırıyor maça geç kalıcaz diye, b, r taraftanda güleç senin için geldim diyor. Ben şok oldum gülçenin geldiğine sonra maça gitmem gerektiğini söyledim hemen sinirlenip" zaens enin için bişey ifade etmiyorum iyi git" gibi sözler etmişti ben de gece maçtan geldikten sonra sana bi mail atacağım ve hiç yapmamış olduğum bişeyi sölicem sana dedim" biraz olsun gönlünü almıştım. Evet hiç yapmadığım birşeyi yapacaktım ilk defa bir kızdan hoşlandığımı söyleyecektim hemde o söylemeden. Daha önceden hep karşı taraf derdi senden hoşlanıyorum diye. Maçtan geldikten sonra Gülçeye mailimde ondan çok hoşlandığımı anlattım. sonra gülçe bende senden çok hoşlanıyorum dedi ve ilişkimiz başladı geceleri konuşuyorduk msnde gülçe'nin babası izin verdiği kadar, benim kafeyi kapatma vaktim gelene kadar. Daha sonra birlikteliğimizi ikimizde yakın arkadaşlarımıza anlattık. Bazen olumlu bazen olumsuzyorumlar aldık açıkçası sadece paylaşmıştık. Onların fikirlerine ihtiyacaımız yoktu. tek sorunumuz ayrı şehirlerde yaşıyor olmamızdı. bu aşkımızın en büyük engeliydi ikimiz içinde. sonra ben köye gittim vakit bulduk Gülçe'ye telefon açtım. telefonda baya konuşuyorduk. Tamer köyde dağa "Gülçe seni seviyorum" yazmıştı taşlarla. Yazdığı dağ ağaçsız bir dağdı ve Tamer yazıyı yazdığı alanın küçük taşlarını temizleyerek yazmıştı. Yazı uzaklardan görülebiliyordu. Ama köye çok yapğmur yağdığından yazı giderek bozuluyordu.

- "Bu zaman süresince benden ne öğrendin?"

Sen yağınca susuzluğum dinerdi, biterdi kimsesizliğim, dağılırdı ürpertilerim. Serin bir meltem değip geçerdi yapraklarıma. Dünyalar benim olurdu, uçardım sevinçten. Günlerime, gecelerime; hiç kimsenin bilmediği, fark etmediği sıcak bir sevgi dolardı. Sıcak bir sevgi dolardı yüreğime. Her çocuğa gülümserdim; her kuşa, her kelebeğe, her arıya gülümserdim...

Bir gece İsmail'in doğumunu müjdele

yazı bekliyorum

Aynı enerjiyi askeri kariyerine vermiş olsaydı herhalde döneminin ve İç Savaşın önemli isimleriyle -tabii ki Güneyin- bir arada anılırdı. Savaş sırasında büyük bir olasılıkla öldürülürdü ama ondaki cürete sahip olanların savaşlarda ilginç ve renkli hayatlarının olduğunu da unutmamalıyız.

Çocuk evine döndü ve uzun uzun düşündü. Babasına danıştı. "Oğlum" dedi babası "Bu konuda kararını kendin vermelisin. Bu senin hayatın için oldukça önemli bir seçim!." Çocuk bir hafta kadar düşündükten sonra ödevini hiçbir değişiklik yapmadan geri götürdü hocasına.. "Siz verdiğiniz notu değiştirmeyin" dedi. "Ben de hayallerimi.."...

Çaresiz bir şekilde

Elimde yalnızca, mektubu yazan kişiyle, mektubun yazıldığı kişinin birinci adları vardı. Eve gider gitmez hemen telefon idaresini aradım. Görevli kişi, kendisine bildirdiğim adreste yaşayanların telefon numarasını vermesinin yasalara aykırı olduğunu söyledi. Fakat ısrarım karşısında: "Belki, size yardımcı olabilirim" dedi. "Bu adreste bulunan numaraya telefon ederim ve onlar Kabul ederlerse, sizi görüştürebilirim lütfen bekleyin.." dedi.

O zaman yanılgılar biriktiririz

hayat O?nunla güzel ve onsuz müptezelse...

Kendi kendimle olduğum bir günün akşama doğru döndüğü bir vakitte, sükuta, yalnızlığa ve aralarındaki bağa dair yazdıklarımı aktarmaya devam ediyorum:

Ölürsem başucuma bir gül dikilsin,

O titrek kalbini bahtın yeline,

giden bir ilk kar

- "Allah senden razı olsun kardeşim, dedim. O paraya lüzum kalmadı zaten. Biraz önce kıldığımız cenaze namazı, burs verdiğin öğrenciye aitti. Artık ona sadece fatihalar gönderebilirsin..."

İtır Kokulu Rüyalar!

Adam: ? Hayır, yok. çünkü olsaydı, caddede yürüyen uzun saçlı ve sakallı adamlar olmazdı.?

- ''Oğlum'' der babası, ''Dinle ve öğren!'' ve dağa dönüp ''Sana hayranım!'' diye bağırıyorGelen cevap ''Sana hayranım!'' oluyor Baba tekrar bağırıyor, ''Sen muhteşemsin!''Gelen cevap; ''Sen muhteşemsin!' Çocuk çok şaşırıyor, ama halen ne olduğunu anlayamıyorBabası açıklamasını yapıyor:

İşverenin ay sonunda vereceği üç kuruş için nasıl kahredersin kendini?..

sadece bunu demek için istemiştim ama malesef gururunuz mantığınızın önüne geçti.

Köyce bir yerler özlüyor hissimin hasret tarafı..

Sağ şeritte yol alırken siyah bir araba park ettiği yerden aniden

Güneşten sonra sadece sana..

123456 x 9 + 7 = 1111111

Bundan böyle çaya şeker katacaksınız!'

Zamanın başbakanı meclisi toplar.

Yolculuktan döndüklerinde baba oğluna sorar:

Sevdalılar bu geçidi çokluk geçmişler, kervanlar bu geçidte ateş yakıp mola vermişler, sıla türküleri, sevda türküleri dağdan dağa ulaşmıştır.

Sende başlayanlar, sende bitecek

Kadın kapıyı açtı ve üç yaşlıya birden sordu; "İçinizde hanginiz sevgiydi? Onu davet etmeye karar verdik. Lütfen buyursun..."

korazan tüm başlıkları sobelmişsin:)

Siz hiç karanlığa dokundunuz mu? Ellerim karanlığı kirletmezden evvel, bütün hikayelerin sonunun çalıntı olduğunu bilmezden evvel, avuçlayıvermiştim karanlığı...

kopardığın ok çiçeğini,

Bir top vardı orada. Henüz ıslak olduğundan, ışıl ışıl parıldayan bir futbol topu. Balıkçı, onu çocuğa uzatıp:

Tadı nasıl?

oldu?" dedikodusuna sebep oldu.

Şu kısacık ömürde

Kar yağsın üstüme no/lur bu gece

Biliyorsin; dünyadan elin ayağın kesilecek.

Dilberim, sabır mı devadır senin derdine

erken tarihlerin birinde, bir Pazardı Şiraze, seni külliyen dert edindim.

Kendime daha büyümediğini, bir çocuk olduğunu ve senin annen olmaktan mutluluk duyduğumu anımsatacağım.

Kadının anlattığı öykü De Vincenzo'yu çok etkilemişti,

SELAM AS-LEON:))

Ya Rab, şu asırlarca süren tefrikadan

Günün birinde bir çölde iki kum tanesi karşılaşmış ve birbirlerini çok

Evin önüne geldiğinde biraz beklemek istedi. Yıkık dökük evde birilerinin yaşıyor olma ihtimali bile saçma görünüyordu ona. Aklını dönmek düşüncesi kurcalarken bahçe duvarında bir delik açıldı. ?Deli olan benim? diye düşündü Hema. Kara kedi arkasında belirmiş?gir içeri? diyordu ona. Hema çaresiz deliğin içinde sürünmeye başladı. Bir tünel gibiydi. İlerledikçe devam ediyordu.

Olmayacağını bile bile..

Ya oğlu... Yedi yaşına girmişti. Bir baba olarak onun yemesine içmesine, üstüne başına dikkat ettiği kadar, kalbine niçin dikkat etmemişti? Daha o yaşta her türlü pisliğin televizyon ekranından üzerine akmasına nasıl müsaade etmişti. Çocuğuna ALLAH?ını Peygamberini niçin sevdirmemişti? Aklı çocukluğuna gitti.. Gençliğine uğradı, tek tek dolaştı o günleri...

dokunur

ve üstünde yada köşelerinde pürüzler oldu,

Ana kız kıyıdaki umutsuz çağrıları duymadılar belki de. Dalgaların sallantısına kaptırmışlardı kendilerini. Kollarını kızının boynuna dolamış, saçları gözlerine yapışmıştı Kezban?ın... Akıntıya kapılmış gidiyorlardı...

mı diye?.. Cevap vermediler bana... Denizi aradım uzaklarda,

kurtarabilmek için ellerinden gelen herşeyi yapmışlardı.

görüyor musun dağlara dokunuyor insanlar

-Aha kanım şu pekmez gibi aksın ki, ikinizde de bir zerre akıl yok!

Uzak bir şehre bir daha dönmemecesine gidiyor gibi gittim. Geldiğim yolları bir bir tahrip ettim içimde. İçimin bulutlarına tırmandım. Hayatı kuşbakışı algılama sevdasına tutuldum bir zaman sonra. Aslında bulutlu bir sisin de arkasına sığınıyordum. Sırılsıklam olmadan yaşıyordum hayatı. Alabora olmuş haldeydim ama içimin acımadığı yerdeydim.

- "Evet mutlaka bir gün sökerim." dedi.

Ona göre, nur yüzlü ve badem gözlüydü. Bir tanecik yavrusuydu her zaman. Ama ilk okula başlayınca işler değişti. Arkadaşları, onun

bitkileri imparatorun huzuruna götürecekleri gün gelip çatmış.

Mevlana da o zata sormuş: ?Sen hiç aşık oldun mu?

Ve adam, kelebeğe yardım etmeye karar verdi. Eline bir makas aldı ve kozayı keserek deliği büyüttü. Kelebek kolayca dışarı çıktı. Fakat bedeni kocaman ve kanatları kuru ve buruşuktu. Adam, kelebeği izlemeye devam etti, çünkü zamanla kanatlarının büyüyüp bedenini taşıyabilecek kadar genişleyebileceğini umut ediyordu. Fakat bu olmadı! Gerçekte, kelebek ömrünün geri kalanını o kocaman bedeni ve kuru, buruşuk kanatları ile etrafta sürünerek geçirdi. Uçmayı hiç başaramadı.

Birkaç dakika sonra ressamın avuç içi bomboş kalmıştı ama yağmur damlacığı bedenine zerk olmuştu İçinde kaybetmenin üzüntüsü olsa da doyumsuz bir huzur vardı

? Gerçekten ya?

sıraya göre düzenlerdim.

Hürrem sultan ninni söylesin.

Sana vurgun olanlar, deryalar da vurgun yiyen dalgıçlar gibi. Sana sevdalananlar, terk ederken çığlık çığlık, çılgına dönen kırlangıçlar gibi. Sana yanan, yangınlar da yokluğa mahkum kalan boğaz yalıları misali. Senin gidişinle vurgun yiyen, çılgına dönen, yanan beyzadeler şimdi kime giryan olsunlar. Söyle, kime?! Sen dönene dek!

bir kılıç gibi yalın.

Profesor yerine oturur. Genc ögrencinin adi ALBERT EİNSTEİN 'dir.

Adam gözlerini kırptı:

Yaşlı kadın ertesi gün elinde su kovasıyla yine meşe ağacına giderken, ağacın çevresinde beş altı işçinin çalışmakta olduğunu gördü. Kovayı yere bıraktı ve işçilere doğru koşarak Bırakın ağacımı diye bağırdı. Dokunmayın benim ağacıma...

Ey bir vefa düşüncesiyle sözleştiği yerde günlerce kıpırdamadan bekleyen vefalı dostlar?!..

3. VE ELDE ETMEK İSTEDİĞİ ŞEY İÇİN VAR GÜCÜYLE DAYATMAK

oysa seni ebruli hayatların penceresinden seyrettim

ustasina gidip yapilacak bir seyin olup olmadigini sormus..

yüklükmüş annem..

Daha çok sevilen, daha çok nefret edilen şehirler...

kısmından sonra boştu. Bu yüzden de sağa sola uçuşuyordu.

Kadın hayretle :

derim, derim de Şiraze şu hafi divanda havf içinde beklerim

Pilavcılar hep bu günlerde caddeye düşen, sendeleyen

Şimdilik hoşçakal arkadaşım yine gel. Yanına senin gibi gülen gözlü, yüreği sevgi dolu insanları alıp yine gel olur mu? Beni fazla bekletme çünkü yarın burada olamayabilirim.

Serçe kuşlarının yüreklerinde

- Yok, bunları alamam, dedi. Arif amca vermekte kararlıydı:

Denizin dibinde geziyor gibi,

Abdülvehhab Şa ́rani anlatır: "Bir yaz günü,

-Arkadaşların, bu havada bile okula yürüyerek geliyor, dedi. Halbuki baban, işe giderken de olsa, birkaç dakikasını ayırıp seni mersedesiyle getiriyor.

- Artık emin değilim, demiş. Emin olduğum tek şey, benden iyi gördüğündür.

Ama yalnız O?nun için.. Nefsini hiç karıştırma!

Ümmühan YAPAR

karalara bürünmüş saçlarında dolunay

Ben yürürüm katliamlar kart akıtır içimde

törene devam etti. Törenin sonunda, aile bireylerini ölüm töreninin

söyledim. Yaranin tedavisi esnasinda konusmaya basladik. Bu kadar

?Sayısız meleklerimin içinden birisini senin için seçtim. Şimdi orada seni bekliyor ve gittiğinde sana o kol kanat gerecek.?

Aşıp aşıp karlı dağlar gelirsin / Eğlen turnam eğlen haber sorayım / Bizim elden ne haberler

- Kardeşim ben senden tarlanın üstünü satın aldım, altını değil. Eğer sen tarlanın içinde bu kadar altın olduğunu bilseydin herhalde bu fiata bana satmazdın. Al şu altınlarını, der.

oturan ihtiyar adamı göstererek bağırdı;

Tozlu sayfaları mazide bırak

Çıktım erik dalına

onlar da mor, düşlerimiz gibi...

- Bir kemiği noksan olduğu için, dedi.

Ucu seçilmeyen bir derya uzanıyor içinde.

ırmak kuşlarını anlatarak

hem?sen de, ne?msen de...

Oturunca duvarı kaplayan karanlık duvar kağıdına takıldı. İnce kağıt çok eskimiş, yırtılmış, beton duvarın delikleri ortaya çıkmıştı. Kim bilir hangi Rus kadın bu duvarlara bakarak oturmuştu bu odada. Adı belki Lena?ydı, belki Galina?ydı, belki Marta?ydı, belki de Luda?ydı. Ne farkederdi ki, kimbilir kaç Rus aile yemek masasında oturup ondan-şundan-bundan konuşmuştu burada. Şimdi onlar gitmiş, yerine çadırlarını bırakıp gelenler yerleşmişti üçer-beşer-yedişer. Birileri gidiyor, birileri geliyordu işte. Zamanla her şey değişiyordu. Bu yüzdendi belki de; ?Şu duvar kağıtlarını? derdi babası, ?yenileriyle değiştireceğim birgün.? Undam, babasını o gece de bekledi. O gece de gelmedi. Sonraki gece bekledi. Sonraki gece de gelmedi.

Sanki, sanki küçük çin balığının pırıltıları solmuş.

dönmüş. "Yeni imparatorunuzu selamlayın. Adı Ling!" demiş.

O gece patron evine geldiğinde, on dört yaşındaki oğlunun yanına oturdu. "Bugün inanılmaz bir şey oldu" dedi. "Ofisteydim. Üst düzey yöneticilerimden biri içeri geldi, bana hayran olduğunu söyleyip, "İş dünyasında bu kadar başarılı olduğum için göğsüme bu kurdeleyi iliştirdi... Bir hayal etmeğe çalış... Benim bir dahi olduğumu düşünüyor.. "Siz çok önemlisiniz" yazılı bu kurdeleyi tam göğsümün üstüne taktı. Bana ekstra bir kurdele verdi ve onurlandıracak başka birini bulmamı istedi. Arabayla eve gelirken, bu mavi kurdeleyle kimi onurlandırabileceğimi düşündüm ve aklıma sen geldin... Ben "seni" onurlandırmak istiyorum. Günlerim aşırı yorucu geçiyor. Eve gelince sana pek ilgi gösteremiyorum. Bazen derslerden aldığın notları beğenmeyince veya odanı toparlamayınca sana bağırıp çağırıyorum... Oysa bu gece bir şekilde buraya oturup, sana benim için ne kadar farklı ve özel olduğunu söylemek istedim. Annen gibi sen de benim hayatımdaki en önemli insansın. Sen mükemmel bir çocuksun. Seni seviyorum" diye devam etti... Şaşkına dönen çocuk şimdi ağlamaya başlamıştı... Bütün vücudu titriyordu... Başını kaldırdı, gözleri yaş içinde olarak babasına baktı ve:

Aradan zaman geçmiş. Sisam adasında büyük bir isyan baş göstermiş. Kahveci de yeniçeri ocağında kayıtlı asker olduğu için adaya sevk edilmiş. Askerin arasında şuyu bulduğuna göre Sisam?da asi olan Rumlar, ele geçirdikleri Türk esirleri bir meydanda müzayede ile satarlar, arttırıp alan da hemen boğazlayıp kesermiş. Müzayede ile esir satmaktan kasıtları da, isyan hareketini beslemek için bir nevi yardım toplamakmış. Gün gelmiş, Yemiş İskelesi?nin kahvecisi de Rumların eline esir düşmüş ve diğer esirlerle birlikte o meydanda satışa çıkarılmış. İstekliler kaç kişi ise karşılarına dizilmişler, bekleşirler imiş. O sırada tepeden tırnağa silahlı bir Rum gelmiş. Bunları gözden geçirdikten sonra bir iskemleye oturmuş. Müzayede de başlamış. İlk, bir paradan başlarlarmış. Bir canda beş paraya, on paraya kadar çıkarmış. Sıra kahveciye gelince iskemlede oturan o silahlı adam yekden,

"Daha önce benim yiyeceğimi yüce Allah verirdi. Ben de O'na güvenerek bir buğday tanesini tamam olarak yerdim. Çünkü O beni asla unutmaz ve ihmal etmezdi. Fakat bu işi sen üzerine alınca doğrusu nihayet bu aciz bir insandır diye sana pek güvenemedim. Belki beni unutup yiyeceğimi ihmal edebilirsin. O yüzden de bir yıllık yiyeceğimin yarısını yiyerek, diğer yarısını da ertesi yıla bıraktım" diye cevap verdi.

Okullarını bitirince hemen evlendiler. Mutluydular hem de çok mutlu... Bazen işsiz, bazen parasız kaldılar ama öylesine sıkı kenetlenmişti ki yürekleri ve elleri, hiçbir şeyi umursamadılar. Ayın sonunu zor getirdikleri günlerde de ünlü bir doktor ve ünlü bir mimar olduklarında da hep mutluydular. Zaman aşımına uğrayan, alışkanlıklara yenik düşen, banka hesabında para kalmadığı için ya da tam tersine o hesabı daha da kabarık hale getirmek uğuruna bitip-tükeniveren sevgilerden değildi onlarınki...

Gelişine uzanırsa bir kalem

ve caddedeki herkes cebini yoklamaya baslar paranin

oturup geri yaslaninldiginda dedenin soyledigi gibi seveceksin yontemiyle olaylari cozmenin mumkun oldugunu gorebiliyorum.

Itır kokularına doğru yürüyorum, sakin ve sessizlik var, başımı kaldırıyorum evlerin camlarında eski teneke kutularda ıtırlar yemyeşil, çimenlerin aralarında öbek öbek ıtırlar

ANLADIM

Oy dilsizim, oy gülmezim, yağmur yüreklim

Ve her gün mezara karşı geçid başında nöbet tutan yiğit Türk erleri onun mumlarının ışığını seyrede seyrede nöbetini tamamlıyor

Karşılıklı gösterilen kerametlerden sonra iki ulu kişi birbirlerini tanıyıp dost olmuşlardı.

Kalemler. Önceleri sivri kalem uçlarının iki sahife şeridi arasındaki gelgitli çizgilerinin bilgisi aklının ucundan dahi geçmezdi. Oysa şimdi terli avuçlarında kaybolan titrek kalemin odunsu kokusu onu kalem ve kağıdın gizemli dünyasına hapsetmişti. Bilinçsizcesine, hapsolduğunu bilemeden tutsaklıktı bu belki de. Bilmeden ve hissetmeden. Küçük, sahife şeritlerinin yukarısından aşağısına doğru kısa ve ince çizgiler çekmeye devam etti bir süre. Çizgiler düzleştikçe zaman yüzüne gün ışığı maskesini takınıp küçüğün gözlerinin ta içine bakarak gülümsedi. Aferin, dedi, gözüme girmeye başladın. Avuçlarına birkaç şekilli harf tutuşturdu. Al, dedi bunlarla seslerin resmini çizersin. Seslerin resmini çizmek. Konuştuğu kelimeleri sahifeye resmetmek oldukça heyecan vericiydi. Öncesinde elindeki kurşun kalemin sahifesindeki hışırtılı gelgitlerinin sesini çizmeyi diledi de, bir türlü bunu ifade edecek ses ve harf bulamadı. Bulamayınca boş ver, dedi. O ses, zaten her daim kulaklarımda kalacak?

Gün bitiminde ve başlangıcında teslim ederler sevgili okyanuslarını birbirlerine güneş ve denizfeneri.

"Çok şanslısın hacı amca," dedi. Çocuklar için sana bugün pasta gibi ekmek vereceğim."

tanırdım

1 - Gelinlik kıza; gitsin ailesine, çocuklarına kurban olsun diye.

hayat bir yolculuksa!?...

devamında iyi damlalarını ardından getirmek de gecikmeyecek ve

Koltuğu ile birlikte öne doğru eğilerek müşterisinin gözlerinin içine baktı ve ağır ağır konuşmaya başladı;

Ta gençliğimden beri, aynıdır itimad et.

Japonya'da bir çocuk 10 yaslarindayken bir trafik kazasi Geçirmis ve sol kolunu kaybetmis. Oysa çocugun büyük bir ideali varmis. Büyüyünce iyi bir judo ustasi olmak istiyormus.

Ne çeşit müzik dinlediğiniz değildir.

uzaklaşmasını bekledikten sonra,

Ona ne kadar borçlu olduğunu fark eden Aşk,

asla vazgeçmemeli sevmek ve öğrenmekten..

Besmele çekmesine çok kızarmış.

saklamayın. Devretmeyin, ödünç vermeyin, ertelemeyin.

İkinci nasihat da şöyleymiş: ?GÖNÜL KİMİ SEVERSE GÜZEL ODUR"

- Affedersiniz, siz veteriner misiniz? demiş. M.

O zaman gerçekten de hayat güzeldir...

Her olayın merkezi sandığım, başrol oynadığıma kandığımdan beri

"Babam bir kaza geçirdiğinden hastanede. Şimdilik

Boş bir evde altmış yedi yaşında bir kadın...

Ana Duasına Kulak Vermek

Hafi hislerimi bir bir deşiyorum, irin akıyor

Ama yinede hayat... VAZGEÇİLEMEZSİN

Ey gül! Ey kararan günlerimizin biricik habercisi!.. Sana, çağları yırtan kefenlerimize sarılarak açıyoruz kalblerimizi ukbadan. Şimdi yerini beğenmeyenlere mahsus bir burukluk içimizde ve libaslarımız akşamları hayal sıkletimizi taşımıyor yeminle bile. Bilmelisin işte, kirlenen biryerlerimize esrik tadını banıyoruz her vakit. Geçtiğin çağların soylu seferlerine imreniyoruz şimdi. İçimizde biriken korkunun bereketiyle aydınlanıyor kirlenen biryerlerimize sürdüğümüz ilk gençlik satırları. Hatırlarsın ya, hani toplanmıştık ve bir eski zamandı; dünyanın en eski bir çağlayanındaydık, yavan ve fakat muhabbet buketleriyle seviyorduk aşk olup içimize sürdüğün hikmet aşısını. Toplanmıştık ve adını anıp, ateşler yakarak ısıtmıştık bütün evreni. Bütün evreni gül diye anlatmıştık, divançemizde bir sağırlık sonra? Toplanmıştık ve umurumuz olmuştun bizleyin. Süreğen bir fasıl nidasıyla karşılamıştık seni. Seni karşılamıştık gül günlerinde. Sustukça çoğalan, susarak çoğalttığımız çığlıklarla dolarken kırbalar, aynı yüzümüzle doğrulmuştuk gösterdiğin veche neresi ise?

RÜYA İLE GELEN MEKTUP

bir kuş olur, siyahlar içinde bir kadın

Watson bir an düşünür ve yanıtlar:

O zaman dağ olur. Ve o anda bir şeyin O?na durmadan vurduğunu hisseder. Kendinden daha güçlü olan şeyin, O?nu içinden oyan şeyin... Bu... küçük bir mermer yontucusudur.

- Tamam hadi otur, hazırlatmıştım, sen geç gelince iptal ettim. Hemen söyleyelim, bir şeyler yemelisin öncelikle.

Hadi sende gülümse.

Büyüdükçe,

Savrulmak...

Çocuklarının elinden tutmalı babalar.

"Hani soruyorlar ya, niye yaşıyorsun diye..?

- "Oğlum, bu faturayı önceden ödedim, çünkü seninle

Her eski yapıyı yaparlar, yenilerlerken eski yapıyı yıkmazlar mı?

Huzur evi: hicran yurdu

Bende çokca vazgeçişler yaşadım elbet. Ama yitip gitmedim asla. Çünkü ben her yeni günle yeniden geliyorum dünyaya. Ey hayat; kızma bana. Ürkekliğim, mağrurluğum, şaşkın bir kuş gibi çırpınmam bundan. Çünkü ben minicik bir bebeğim, bir çığlıkla uyanıveren her yeni sabahına?..

taramislar ve sonunda Kudüs?te yasayan bir yahudide bu kanin

O yağmurun altında bir adam elinde pazar çantasıyla yağmura rağmen kısa adımlarla bahçeye yürüyormuş. Şapkasından sızan sular omuzlarını iyice ıslatmıştı. Ayakkabısı da çamur içindeymiş. Elindeki çanta yarısına yakın doluymuş. Kavak ağaçlarının arasında bir kayboluyor, bir görünüyormuş. Biraz daha yaklaşmış, koca erik ağacının dibinde durmuş, cebinden çıkardığı mendiliyle yüzünü silmiş, biraz soluklandı. Bu ak sakallı ve yaşlı adamcağız ağır adımlarla tekrar yürümeye başlamış. Yaban güllerinin yanına varınca tekrar durdu. Çantasını açmış, kuşburnu toplamaya başlamış. Yaban gülleri hep birden yaşasın, "yaşasın!" diye bağrıştmışlar. Gözyaşları sel olmuş yağan yağmura karışmıştı.

Çünkü ancak ateş çeliği saflaştırır.

Sizin gibi zengin kişilere yaklaşıp hasta bir bebeği olduğunu söyleyip para koparırmış. Korkarım sizden de koparmış." Vincenzo şaşkınlıkla " yani ölümü beklenen bir bebek yok mu?" demiş.

Bugünlük hatta bir ömür boyu unutamiyacagim bir tecrübe edindim...

'Orasi cennet degil cehennemdi.'

Yıllarca?

Bunun üzerine Yahya Efendi;

Küçük kız diğer ziyaretinde babasına yeni bir resim çizip götürdü. Bu sefer kuş yerine bir ağaç ve üzerine siyah minik benekler çizmişti.

Artık eskisi gibi değil gökyüzü. Rüzgar esip durdukça bakıyorum gökyüzüne ama tek uçurtma bile yok. Çocuklar eğlenceyi başka yerlerde arar oldular demek ki. Dijital kuşatma onları da iyice kuşattı. Yıllar var ki misket oynayan tek çocuğa rastlamadım. Yanımdan koşup giden hiçbir çocuğun ceplerinde misket şıkırtısı duyamadım. Ellerinde cdler, dijital ve mekanik bir kurmacada mutlu olmaya çalışan ve kendileriyle yarışan yalnız çocuklar.

-Benim hayatım normal, dedi. Ben hayatımı yaşıyorum. Sokaklar bana yeter?

aniden çıkabilecek çocuklara dikkat ediyordu ve bir şey gördüğünü

Öğretmeni, onun bu halini fark etti:

İleride bir dağın tepesinde bir ses duymuş ve şaşırmış

"Tuzun tadını aldın mı?" diye soran yaşlı adamı, "Hayır" diye yanıtladı çırağı.

öylesine bir suskuyla değil

Yıllar sonra, Jerry?nin başına çok tatsız bir şey geldi. Soygun

gece yıldıza ve aya ağlayacak lebolyam oluyor yıldızı ve ayı göremiyorum.

-Ha, anneler günü doğru ya. Anneler günün kutlu olsun anneciğim.

?Ne demek yani, niçin istemeyecekmişim, istiyorum işte.? diyerek tekrar çekti isyan bayrağını. İhtiyar da oralı değildi ya, yakındaki banka oturdu. ?Buraya gelirsen belki veririm.? dedi, gayet ciddice. Ali bu şartlı menfaatten pek hoşnut olmamıştı, omuzlarını silkti. ?Zaten veresim de yoktu.? dedi ihtiyar. ?Ne demek veresim yokmuş verecek işte.? diye düşündü Ali. Kalktı, ihtiyarın yanına oturdu. Minicik elini açtı ve emreder bir ifadeyle?Ver!? dedi. Zafer onundu ama ihtiyarın verdiği şekeri somura somura yerken deterjan paketi uçup gidivermişti aklından.

Çocuk, başını yanlara sallayıp: Üzerinde 30 lira yazıyor, dedi. Almam mümkün değil ki!.

Kanepeye ilişti ve zor duyulan bir sesle konuşmaya başladı:

Ne sende ok tükenir

Farkında Olmalı İnsan...

Buluşurum Ra taneleriyle mutluyum işte o an?

Ne kadar sürdüğü önemli değil; Mutluluk erişilebilir?

tarihli sayısında çıkan bir haberden "Mösyö Daguerre'nin

Her harfinin hakkını vererek söylemek, değerini

Şiir ellerimde benim

Açılan eller boş kalmıyor, akan yaş boşa akmıyordu. Pişmanlıkla olunca., affediyordu yaradan, merhamet ediyordu?

yoksa geçen zamanın keyfinimi sürelim diyoruz..

gönül sohbetin bana yeter

Dalıp gitmişim kitap elimde...

- "Yine baktım ki, insanlar sabahtan akşama birbirleriyle uğraşıyor, boş yere hayatı zehir ediyorlar kendilerine. Bütün bunların benlik, bencillik ve çekememezlikten ileri geldiğini gördüm. Ve gönlümü bu kirlerden arıtarak, herkesle dost olup, huzur ve güven içinde yaşamanın yolunu buldum."

Islaklığı sanadır ahımın, efgahımın

yürüyüşe çıkmışlardı

Sally "Kardeşim" dedi. Sessizce yutkunduktan sonra devam etti: "Kardeşim çok hasta, bir mucize almak istiyorum." Eczacı Sally'e bakarak: "Anlayamadım" dedi. "Şeyy, babam 'Onu ancak bir mucize kurtarabilir' dedi, bir mucize kaç paradır, bayım?" Eczacı Sally'e sevgi ve acımayla baktı bu kez: "Üzgünüm küçük kız, biz burada mucize satmıyoruz, sana yardımcı olamayacağım" dedi. Sally o kadar kolay vazgeçmek istemedi.

Mendili ucundan tutarak havaya kaldırdı. Üstelik kullanılmıştı bu.

Bir gün müridlerinden biri küstahlık ederek ona elinin kesilmesine sebep olan şeyin ne olduğunu sordu. Şeyh Ebu'l-Hayr Tınati Hazretleri elinin kesilmesine sebep olan hadiseyi şöyle anlattı:

kazınıyor, gülüşlerimizin paramparçalığı

Sanki herşey yarın senin buraya geleceğin düşünülerek hazırlanmış. Ne

- Saçmalama, çok tehlikeli dedi Umut.

Nihayet koca karının çadırına vardı ki nefes nefese içeri girip çuvalı yere bıraktı ve aynı zamanda kendisi de yere serildi; iyice bitmiş, takatinin son damlalarını kullanarak çadıra girebilmişti.

ÖLÜMSÜZ KIRMIZI GÜLLER...

Mutsuzluk, mutluluğun tadına alışmış insanlara daha da acı, daha da çekilmez gelir. Kadın, hiç sevmedi bu beklenmedik misafiri. Derdini söylemesi için yalvardı adama. ?Senin için ölürüm, biliyorsun, ne olur anlat? diye dil döktü boş yere...

Bir anda dünyam karardı. İçim kabarmaya başladı. Gözlerimden sessiz bir sağnaktır boşandı. çolak Kadın ezildi. Omuzlarımdan tutup bana sarıldı.

hiç bir çocuk göremedi fakat, arabasının kapısına bir tuğla atıldığını

- Geldiğim zaman hiç iltifat etmemiştin, fakat şimdi ayağa kalkıyorsun. O hal niye idi? Bu ikram nedir? diye sordu.

Hayatın, ta göbeğinde yaşadım anne ve özgürce

Tüketiyorum bu geceki zamanı. Yeniden yazılacak, yeniden gelecek nasıl olsa!

dip Şiraze, kalos değil kakon

Yağmur / Yağmur -

işte o zaman yaşamın güzel anları hayatı daha çok anlatır, haklısın:)

Uzun ve yavaş bir yürüyüştü.

Zaman zaman bir şarkıda yaşadım onu; sızladı yüreğimin bamteli. Zaman zaman düşlerimde büyüttüm onu; gözlerinde kayboldum.

Akvaryumda kalkmamacasına hareketsiz yan yatmış Japon, şekersiz sulara çoktan veda etmişti. Gözünün değdiği camlara güneşin ışıkları düşmüştü. Birazını marketten aldığı okyanus suyundan, çoğunu çeşmeden ilave ettiği akvaryumun suyuna bir avuç da deniz taşı attı. Hayat ona çok istediği mazinin o beyhude yıllarını vermeyecek miydi? Ömrünün üçte biri kadar bir zamanda parlayan o yılların takımyıldızları, gezegenlerini de ondan koparıp çoktan fezanın bilmem kaç milyar yalnızlık yılı uzaklığına akıp gitmişti. Boy aynasında ilk defa büsbütün gördüğü hayaleti seyretmeye başladı. Görünüşüyle çok acı çekmiş, yüzünde alaycı bir sırıtışla dünyanın fersah fersah dışından geldiği anlaşılan bir yabaniye benziyordu. Ne buralıyım ne de oralıyım, belki de vahşi bir hayaletin biriydim de insanlara bedenimle görünüyordum şunun şurasında diye acayip konuşmalar geçiyordu kafasından.

Sen yarin git O'na, cikart bir kavga,

Çocuk bu sözü duyunca babasına döndü:

Çünkü dünyada ki; tek güzel Dilara değilmiş, her yerde kandırılacak dünya güzeli yüzlerce Dilara bulunurmuş yalancılar, sahtekarlar için...

Peygamberimiz, babaların çocukları için yaptığı duaları "peygamber duası"na benzetirken, anne ve babası sağ iken cenneti kazanmayanlara hayret ettiğini belirtmiş.

Hangi rüyadasın Sen bilmem ama

Epeyce dinledikten sonra Hz. Ömer kapıyı vurup selamla birlikte içeriye daldı. Evin içi karmakarışıktı. Durmadan ağlayan çocukların gözleri şişmiş; yüzleri akan yaşların çizgileri ile benek benek kararmıştı. Yaşlıca bir kadın ocağın başına oturmuş hem ateşin üzerinde kaynayan tencereyi karıştırıyor hem de halsizlikten dizinin dibine serilen minicik yavruları susturmaya çalışıyordu. Kadın da bitkin ve halsiz görünüyordu. Bu haline rağmen Hz. Ömer'in selamına gülümser olmasına çalıştığı bir çehre ile aldı. Anlaşılan evine gelenin Halife Ömer olduğunu bilmiyordu. Kim bilir Halife'yi tanımıyordu bile. Zate gecenin bu ilerlemiş saatinde şehir dışındaki bir çadırın kapısını Halife'nin çalacağını kim düşünebilirdi.

Keşke imanımız eksik olacağına, ayaklarımız eksik olsa idi.

istedim... Koynuna girmek istedim bir sevgili gibi... Sevişmek

en cart pembeyi giyip yürümek yollarda,

İniltiler geliyor doğudan ve batıdan

önce tuhaf bir deprem yayılır bedenime

Varoşları coşkularla

Ferahlatıcı diye cevap verir genç çırak.

UĞRAŞ ÇEŞİTLERİ

Hazreti Fatıma ikinci defa içeri giremeden geri döndü. Üçüncü gün yanına Hazreti Hüseyin'i de alarak gitmişti. Kapıda yine aynı durumla karşılaşarak Hüseyin'i içeri alamayınca geri dönmek zorunda kaldı. Üçüncü gün üçü birden gittiklerinde kadın kocasından her üçü içinde izin almıştı. İçeri girdiler. Hazreti Fatıma bir de baktı ki, içerden kendisini karşılayan dışarıda sesinden tanıdığı kadın değil. Genç ve güzel bir kadın... Hayretle sordu:

-Sevgi Dili? Dedi Melek Hanım anlayamamış bir ses tonuyla.

yapayalnız bir ünlemsin

beni mutlu edecek

ona sanki kaçık gibi bakıyorlardı. Rahatsız olmaya başladı bakışlardan.

Şaka mı yapıyorsunuz? diye kekeledi çocuk. Onun tabanı delinmek üzere.

Gelip göçen göçüp giden

Gözyasimi kahkaya çevirdiginde anladim..

Biliyorum.

Profesor;

oysa...

ilgilenmeye hiç niyeti yoktu ama Sally'nin beklediğini görünce "Evet, ne

Halife'nin Gömleği

Sokaklar lambasız,

Yaşadıklarından bir çıkarım yaparak hayatına bir yol verir; aynı zamanda düşüncelerine de...

Kar yağmış dağlara, bozulmamış ütüsü

Her yolculuğa bir türkü yakan

Efendim satıp evin ihtiyaçlarını giderdim, sağolasınız, duacınızım.

NAZAN BEKİROĞLU

çocuk göremedi fakat, arabasının kapısına bir tuğla atıldığını

susuzluktan pek bezlediler

Çok seviyorduk ya anlamadı kimse

-Senden de evvel girecek. İstersen git de bir tanış. O zaman sen de neden önce onun gireceğini öğrenirsin, buyurdular.

Resulullah on iki dirhemden dört dirhemi cariyeye verdi ve;

eğer sen yazdınsa kaç yaşında bu felsefeye erdin?

emzirmektedir. "İlahi avcı kolun kırılsın. Bu yavrulara da mı acımadın" diye kargışta bulunur. Yola

Murat Batmankaya

Fakir adam borçlarından dolayı hapse girmiş,

hala inatla insanlara inanıyorsam..

davrandigini sormus.

Böyleleriyle; evini mezat salonuna çevirmiş zavallı, diye eğlenirler.

Bir gün, adanın batmakta olduğu, duygulara haber verilmiş. Bunun üzerine hepsi adayı terk etmek için sandallarını hazırlamışlar. Aşk, adada en sona kalan duygu olmuş çünkü mümkün olan en son ana kadar beklemek istemiş. Ada neredeyse battığı zaman, Aşk yardım istemeye karar vermiş. Zenginlik, çok büyük bir teknenin içinde, geçmekteymiş. Aşk, "Zenginlik, beni de yanına alır mısın?" diye sormuş. Zenginlik, "Hayır, alamam. Teknemde çok fazla altın ve gümüş var, senin için yer yok." demiş. Aşk, çok güzel bir yelkenlinin içindeki Kibir'den yardım istemiş. "Kibir, lütfen bana yardım et!", Kibir "Sana yardım edemem, Aşk. Sırılsıklamsın ve yelkenlimi mahvedebilirsin." diye cevap vermiş. Üzüntü yakınlardaymış ve Aşk yardım istemiş: "Üzüntü, seninle geleyim." Üzüntü "Of, Aşk, o kadar üzgünüm ki, yalnız kalmaya ihtiyacım var." Mutluluk da Aşk'ın yanından geçmiş; ama o kadar mutluymuş ki Aşk'ın çağrısını duymamış. Aşk, birden bir ses duymuş. "Gel Aşk! Seni yanıma alacağım..."Bu Aşk'tan daha yaşlıca birisiymiş. Aşk o kadar şanslı ve mutlu hissetmiş ki, onu yanına alanın kim olduğunu öğrenmeyi akıl edememiş. Yeni bir kara parçasına vardıklarında, Aşk'a yardım eden yoluna devam etmiş. Ona ne kadar borçlu olduğunu fark eden Aşk, Bilgi'ye sormuş: "Bana yardım eden kimdi?" Bilgi "O, Zaman'dı" diye cevap vermiş. "Zaman mı? Neden bana yardım etti ki?" diye sormuş Aşk. Bilgi gülümsemiş:

aşık veysel

Gerçekten de tepeyi tırmanırken çatlak kova patikanın bir yanındaki yabani çiçekleri ışıtan güneşi görmüş. Fakat yolun sonunda yine suyunun yarısını kaybettiği için kendini kötü hissetmiş ve yine Parya dan özür dilemiş.

Günlerden bir gün kapısına bir fakir geldi. yardım edeyim.

Dönüp gelirken avret yerlerini bile kapatmaktan uzak çıplak bir adama rastladım. Onu örtüsüne dikkat etmesi için uyardım. O ise örtünecek elbisesi olmadığın söyledi. Ben de aldığım giysiyi ona verdim. Çarşıya dönüp dört dirheme bir gömlek daha aldım.

"-Annemin arkadaşı çabucak gelse de, şunlardan kurtulsam" diye düşündü.

AMA KALBİNİN YATIŞMASI İÇİN GERÇEK ŞUDUR.

Bülbüller konan dallarda yaprak gibi gel, ve derinlerde bendini yıkan bir ırmak gibi git.

yaprakların arasında kuru dal ararken, gün bulutlu,

çocuk dükkan sahibine sordu :

Gülçe ; 17 yaşında Trabzon da doğmuş ve büyümüş çevresi tarafından çok sevilen, arkadaşları arasında lider kişiliği olan, çabuk sinirlenen ve sinirlenince ne sölediğini bilmeyen, çalışkan,, başarmak için elinden geleni yapan, arkadaş canlısı, sevecen bir kişiliğe sahiptir.

cin seviyo mu?"

Yukarıdaki linki adres satırına yazın ve üyelik isteyin.

Peçesi indirilmiş, sonra da, uğrunda ölüme yürüyen aşıkların hatıralarını taşıyan güzelliğinden yüzçevirilmiş müstesna bir dilberin hüznü vardı İstanbul?un çehresinde. Derken, benim hasretlerim, kalbimin melul ezgileri onun buruk akşamlarına karıştı; hem öyle bir karıştı ki bir daha çıkamadım içinden.

Ağrıyan

İstemedi. Kimi iç açıcı, kimi kasvet verici, ama hepsi de canlı ve kalıcı renklerle yetindi. Gözlerini karla hiç ovmamış kadınların ülkesinde buz mavisi, yağmur grisi gibi, kar beyazının da ı olmazdı elbet ama renklerin en zor olanı, kendisinden başka bütün renkleri yutanı, renksizlik kılanı, göz yakıcı çiğ beyaz bile onun duvar resimlerinde yumuşadı, uysallaştı. Hacmini buldu, boyun eğdi, renklerden bir renk oldu. En çok da bir yıldız ırmağının üzerinde akan lacivert gökyüzünün altında güzel durdu. Çünkü kraliçe her defasında yıldızlı gök altında beyaz bir elbise giyiyor oluyordu.

Ve En Sonunda Bir Metre Karelik Yere Nasıl Sığmak Zorunda Kalacağını

"Kızım" diye seslenmesi iyice sinirlerini bozdu.

Ama benimki gece mavi,

bildigi tek hareketi yapmis ve kazannmis. Derkenn.. ikinci üçüncü maç...

İçimden içime, düşlerimden gecelerime, gecelerimden gündüzlerime...

Binaların, ahırların ve koşu yollarının yerlerini gösterdi. Krokiye, 200 dönümlük arazinin üzerine oturacak 1000 metrekarelik evin ayrıntılı planını da ekledi. Ertesi gün hocasına sunduğu 7 sayfalık ödev, tam kalbinin sesiydi İki gün sonra ödevi geri aldı..

MEKTUP

insanlar hergünkü gibi şen şakrak

Yenmis rakibini sampiyon olmus.

- "Hiçbir şey yapılamaz mı?" diye sordu.

Sedef Çiçegi

Karşımda duran resmin.

yüzümde rüzgarı hissediyorsam...

Sonra o seslere eklenen nice başka korkunç ses. Sinema sistemli evlerden yükselen son derece bas ve gümleyen sesler. Ne oluyor Rabbim biz?. Kafamızdaki kronik ağrıları unutmak için mi bunca gürültünün sebebi. Yoksa kendimizi mi yitiriyoruz? Çivi çiviyi söküyor mu gerçekten?

Merhaba

"Özür dilerim Selma. Beni lütfen yanlış anlama. Eğer yemek paydosun varsa, biraz beraber oturabilir miyiz? Bu teklifimi kabul edersen çok mutlu olurum."

Körün görmesi ile ilgil i haber bir anda şehirde yayılır. Yer yerinden oynar. Bu haberi onu kapısından kovan kovmakla kalmayan taş yüreklide duyar. İşin doğruluğunu anlamak için gözü açılan şahsa gelir:

Odaya giren annesi yerde yatan kızını ve ekrandaki mesajı görür.

Adı, Marilyn vos Savant. Bugüne kadar hesaplanan en yüksek IQ seviyesine sahip olan 62 yaşındaki Amerikalı kadın bir süre Dünya çapında şöhretin tadını çıkardıktan sonra, şimdi zekasını başkalarının hizmetine veriyor.

- Ey güzel çiçeğim, ey benim nilüferim seviyorum seni... Lakin öylesine çaresizim ki... Sana nasıl ulaşacağımı bile bilmiyorum... Evet, orada olduğunu bilmek, sesini duymak, güzelliğini görmek bile yetiyor bana ama istiyorum ki elini tutayım, güzelliğine dokunayım. Gel gör ki ben bir papatyayım, sen ise bir nilüfer... Ayrı dünyalarda yaşayan iki ayrı çiçek...

kederin izlerinden

ve yaşının çok çok üstünde bir olgunluğu

Sonrasını geç!

o denli zorlaşır

kalmamıştı. Bir kaç adım attıktan sonra elinde olmadan

Gökyüzünde dünyayı yaşarken sonsuz özgürlüğümle birlikte,

Asla yeniden doğmayacağız bu hayata..

Bu, çok yıllar önce bir ilkokul öğretmenin başından geçen bir hikayedir. Adı Bayan Thompson'du. Ve 5. sınıf öğrencilerinin önünde ayakta durduğu ilk gün

bir mucize kurtarabilir' dedi, bir mucize kaç

Tersine döndü her şey sanki; asuman düştü

Bir bilebilsem rüyalarımı;

-Neler oluyor bayan Kenston? Neden yatağımı oradan oraya taşıyorsunuz? Hem de hiç olmadık zamanlarda...

Çünkü onlar elindeki değnekle tam araştırmadan adım atmazlar.

Okuttu öğretti büyüttü Anam

?Ne istiyorsun, istiyorsan seni kızımla evlendiriyim'' deyince,

Kendimi bilmeye çabalamaktan düşen dimağımda bir karmaşa, bir tökezleyip yere serilme, bir umudun yiten aydınlığında kayıp gitme...

Gönlümü bazen dingin bir su kenarında, hayalin güçlü kanatlarına binmiş ötelerde gezinirken, bazen karşılaştığı herhangi bir otobüse yaşlı gözlerle el sallarken suçüstü yakalıyorum. Yaşadığı kesif duygu ikliminden sıyrılıp yaşanmakta olan gerçekler alemine geçişte ve içinde bulunduğu hazin durumunu gizlemekte başarısız oluyor, panikliyor.

Yolumuza yangın ne ki külden başka

Bazen Güzel Bir Söze

İyi ki ağlarsın gönül çiçeğim,

anımsamışlar.

Alem alemler oldu, cümle alem gevşedi

toprak

Ormanın elleri vardı tırnakları gül

Yıldızların ışığıyla birlikte hayallere daldık.

hani tam karanlıkken her şey

?Derken beni aldı ve fırına koydu. Kapıyı kapayıp ısıyı arttırdı. Onu şimdi fırının penceresinden görebiliyordum. Fırın gitgide ısınıyordu. Aklımdan şöyle geçiyordu: Beni yakarak öldürecek?

Belkide çok uzaklarda kızgın bir bulut şimşekler yağdırdı yüreğine

Eczacının gözlerinin içine bakarak "Karşılığını ödemek için param var benim, bana yalnızca fiyatını söylemeniz yeterli" dedi. Bu arada Sally ve eczacının yanında bekleyen iyi giyimli bey Sally'e dönerek "Ne tür bir mucize gerekiyor kardeşin için küçük hanım? diye sordu. "Bilmiyorum" dedi Sally. Sonra gözlerinden aşağı süzülen yaşlara aldırmaksızın devam etti:"Tek bildiğim, o çok hasta ve annem ameliyat olmazsa kurtulamayacağını söyledi ailemin de ameliyat için ödeyebilecekleri paraları yok. Ama babam "Onu ancak bir mucize kurtarabilir" deyince ben de paramı alıp buraya geldim." "Peki, ne kadar paran var?" diye sordu iyi giyimli adam. " Bir dolar ve onbir sent" dedi Sally. "Ve dünyadaki tüm param bu!"

-Sevmiyorsun işte! Sevseydin ilgilenirdin benimle. Sorunlarımı dinlerdin. Hınç dolu bir ses tonuyla söylemişti kızı bunları. Gözleri kocaman açılmış, elleri sinirden tit tir titriyordu genç kızın.

ilk gördüğü banka oturup sevdiğini beklemeye başladı. Ellerinde

Diğerlerinde olduğu gibi bu çadırın kapısında da dikilerek içeriyi dinledik; birbirine karışmış durumdan ağlayan çocuk sesleri geliyordu.

Hayatta insanı strese sokan o kadar çok şey var ki. Herkes kendisine dert edecek bir sıkıntı bulabilir.

Ayın yıldızların çağlayarak

Geldiğim en son noktada kendime ve ötekilere acımamayı öğrendim, Rahman?ın biz fanilere niçin acıdığını bildikten sonra.

Beni hırpalamak istiyor.

Saçınıza yıldızlı şehir bayramları takar öyle çıkarsınız ikinci kat komşunuza.

Belki, adı Berika olan tek kendin olsun diye?

yıldızı sahile vurduğunda,'hangi birini okyanusa geri göndereceğiz'

yaklaşmıştı. Kızlar çamlık gezisi sırasında topladıkları kozalakları birbirlerine atarak oyun oynuyorlardı. Babalarının "Haydi hazırlanalım" sesiyle eşyaları topladılar. Sabahleyin yaptıkları gibi, herkes bir parça eşya alıp arabanın bagajına yerleştirdi.

Gonlu zengin adam, hemen musterisine de ikram etmis. Sultan yine kabul etmis ama yasagi gene hatirlatmis. Sandalci ayni sekilde, "Kim gorecek ki bizi denizin ortasinda" demis. Biraz daha vakit gecmis. Bizim sandalci cebinden fal taslarini cikarmis. Hunkara, "Ver 5 akce de falina bakayim" demis. Fal 4. Murat in en kizdigi seymis, ama "Hadi biraz daha sabredeyim" diye dusunup, "Bak bari" demis. Fal taslarii elinde calkalayip atan sandalci,

bir iç?e bir saç nasıl düşer bilmem

Kırmızılı siyahlı Japon balıkları beyninde dönüp duruyorlardı ki yorgunluk iyiden iyiye istila etti gövdesini.

Bir güzel düş bu gördüklerim

Yamalarım eğreti durdu

Aradan biraz zaman gecmis. Sandalci bu kez de, teknenin tahtalarindan birini kaldirip aradan afyon cikarmis ve nargilesine atarak koruklemeye baslamis.

Bekledi.

Yağmurlarında ıslandım, ferahladım...

Sessiz sesini dinleyerek yazdığım

ne zaman karlı bir akşam düşünsem

Kimseler bilmesin öykülerimi diye ketum direnişlerle gömdüm mektuplarımı saklı kentime. İlk busenin açtığı yaranın bir daha kapanmayacağını, ilk busenin kopardığı fırtınanın ömür boyu dinmeyeceğini, ilk busenin tüm?hayır?lara bir asi yetiştirmede maharetinin yıllara değin uzanan dokunuşlarının artarak çoğalacağını, ilk busenin bedeni dolaşan bütün damarları nasıl da?çat? diye bir bir çatlatacağını, ilk busenin ne varsa aniden değiştirivereceğini nereden bilebilirdin ki şiraze.

yıldız dengi çözüldüğünde

Gelmesen olmaz

?Hocahanım, sınıfımda bir tek Nazlıhan ile yuvadan gelen çocuk okuyamıyor. Doğrusu bir Türkçe öğretmenin çocuğuna hiç yakışmıyor.? deyişi kulaklarımda uğuldayarak eve döndüm.

Yağmurdan sonra

Oysa ben biliyorum gülüm...

Vaktiyle bir padişahın çok güzel bir kızı vardı. Uzun saçlı bir delikanlı ona aşık oldu. Geceleri hasretiyle ah ediyor gündüzleri sarayın kapısını gözlüyor o nereye giderse atının ardından sürüklenip gidiyor koşuyor gözlerinden yağmur gibi yaşlar akıtıyordu. Bu yüzden sultanın çavuşlarından durmadan eziyet görüyor dayak yiyor ama bir kerecik olsun feryad etmiyor ah demiyordu. Halk bu olup biteni gördükçe kah delikanlıyı ayıplıyorlar kah sultanın insafsızlığına söyleniyorlardı. İçlerinden bir tanesi bile delikanlıyı kıza layık görmüş değildi. Nihayet kız babasına

Karşısında zavallı gibi görünmekten korkmadığımız, bizi değiştirmeye değil zenginleştirmeye çalışan, yargılayan değil, kendimizi sorgulamamıza... yardımcı olan biri midir yitirilen? Sabahın 3'ünde çaldığımız kapısını açtığında, tek kelime etmeden kollarına atılıp ağlayabileceğimiz bir insan mıdır? Terentius'un acısını bu şekilde dillendiren?

çağrısını düşlerim.

?İçimde bir savaş var. Korkunç bir savaş.

Here I go out to sea again

Başımıza gelen güzel bir şeyin coşkusu yüreğimize sığmadığında, saate aldırmayıp telefona sarıldığımız ve karşımızdaki uykulu sese "Kulaklarına inanamayacaksın!" diye bağırdığımızda, "Sabahı bekleyemez miydin?" demeyen biri midir gerçek bir dost?

Bir saat gibi işlerken kendiliğinden

Mavileşti.

Akşamları gelir incir kuşları...

felsefesiyle ünlü filozof Diyojen, bir gün çok dar bir sokakta

Bu sabah, yavaş giyindiğin için sabırsızlanıp, sana söylendim. Yemek fişini kaybettiğin için seni azarladım ve kahvaltı ederken gömleğine süt döktüğün için sana sert sert baktım. ?Yeni mi? dedim, içimi çekerek ve başımı kızgınlıkla iki yana salladım. Sense bana bakıp, tatlı tatlı gülümsedin ve bana?Hoşça kal, anneciğim?! dedin.

-Ne durursun, fakirlik hastalığına çaredir. Bunları sana sonsuz hazineler sahibi Allahü teala gönderdi. İstediğin kadar al, buyurdu.

O gün ters bir gündü... Eve geldiğimde kapıda doğalgazın ikinci ihbarını buldum... Çocuklarımın üçünün de suratları asıktı...

Kendi yolumu çizdigimde anladim..

İşte bu sevgi, bu merhamet Vedud isminden gelmektedir. Allah her bir eserini

Neden dalgalandı ki bu iç denizim? Denizime med cezir ben miyim?

Yıllar önce bir çiftçi, fırtınası bol olan bir tepede bir çiftlik satın almıştı. Yerleştikten sonra ilk işi bir yardımcı aramak oldu. Ama ne yakındaki köylerden ne de uzaktakilerden kimse onun çiftliğinde çalışmak istemiyordu. Müracaatçıların hepsi çiftliğin yerini görünce çalışmaktan vaz geçiyor, burası fırtınalıdır, siz de vazgeçseniz iyi olur diyorlardı.

Fırından yeni çıkan ekmekleri eline alınca parmaklarında duyduğu yanık acısı aklına geldi. Sadece o kadarı... Yanığın ilk safhası bile değildi ama hemen elinden bırakırdı. Şimdi ekmekler gibi kendisi pişecekti. Birkaç gün önceydi. İşçilerle acıkmışlar, küçük tüpün üstünde yemek pişirmişlerdi. Bir aralık tüpün kızgın demirine değmişti eli... Hemen nasılda kabarmış, su toplamış sızladıkça sızlamıştı. Sadece iki parmağın acısına dayanamamış, soğuk suyun içine tutmuştu. Ya şimdi?... Yanan iki parmak ucu değil bütün vücudu olacaktı.

Zamanın birinde bir kasabada yaşayan dünyalar güzeli bir kız varmış.. Bu kız öyle güzelmiş ki çok uzak şehirlerden ve ülkelerden çok zengin, çok yakışıklı, asil pek çok delikanlı onu görmeye gelirmiş.. Kendisiyle evlenmek isteyen nice prensi nice şovalyeyi reddeden güzel kız kimseleri beğenmezmiş...

Mösyö Kompa'nın sattığı ilk Daguerreotype'lerle başlar,

Azerbaycan'a girmişlerdir, Şuşa yolundadırlar. Yolda gördüklerine "Buradan bir keşiş, bir kadın, bir

Şeytan:

oysa bir Ebu Bekir ağlayacaktı içimde

kafam şişmiş olacağından

Şimdi ben nerdeyim

Bir tüy ki, can verir bir gülümsesen,

Bir cuma kılayım,

sır misali saklar verileni; nikbin

Babası oğlunu omuzuna alıp kaldırdı. Çocuk elini uztıp 30 yıllık ekmeği aldı ve yere inip Şeyhe verdi. Ekmek sıcacıktı.

"Şimdi sana bir başka taş vereceğim, onu daaynı şekilde bir yıl boyunca avucunda taşıyacaksın."

acitabilirmis,

O zaman hemen bulut olur. Dünyanın üzerinde uçuşmaya başlar, oradan oraya koşuşur, yağmur yağdırır fakat birdenbire rüzgar çıkar ve bulutları dağıtır.

111111111 x 111111111 = 12345678987654321

Yanakları olaydı!

Yüzümdeki gözyaşının izleri onlar bile

Ama inan her ziyaretten sonra toplayamıyorum kendimi.

sesle eleştirdi. Halkından bu kadar vergi alıyor, ama yolları temiz

Solgun yüzü her geçen gün biraz daha soluyor, sanki hayat omuzlarına her geçen gün biraz daha yükleniyordu. Yaşamdan bıkmıştı, gözleri yılgın bakıyordu. Işıl ışıl olması gereken o gözler sönük ve bitikti sanki...

Yasli adam bastonla zor yürüdügü kürsüye, o ana kadar suçlanmis olmanin utangaçligini hissettiren yüz ifadesiyle, hakime yöneldi.

vermem ben, Asiye'mi verdim, kansız kocası, iki

Bir rüzgar çıkıyor, denize doğru savruluyor. Hayır, bir okyanus bu aslında? Okyanusun suyundan hiçbir şey eksiltip yerine bir şey katamazken bin bir çeşit balık onunla olabilmek için sıçramakta. Ahtapotlar onun için daha hareketli ve yosunlar köklerini zorlamakta. Bütün deniz alemi bir temaşa içinde, kıpır kıpır. Sonra bir fırça darbesiyle, hepsi birlikte, bir şemsiyenin üzerine çarpıyor. Balıklar yapışıp kalıyor, ahtapotların bacakları dört bir yanda. Ama mutlular çünkü her seferinde özlemleri bir damla sönüyor. Şemsiye, altındaki kişiyi kapatmış sadece gölgesi görünüyor ölgün ışıklar altında. Şemsiye sakin, yolunu kaybetmeden yürüyor sokakta. Sonra balıklar yaramazlık yapıyor, rüzgar da suç ortağı, ters yüz ediveriyorlar dünyayı. Dünyanın altından pörtlek gözlü çocuk çıkıyor. Bana bakıyor şaşkın. Ben yine ağlamaya başlayacak diye düşünüyorum o ise gülüyor. Dünya takla atıyor ve bütün okyanuslar üzerime boşalıyor.

Cevap vermeden o kimseye sorar mubarek zat.

- Hizmetçiniz geç kalmış da onu dövmenizden endişe etmiş. Bunun için benimle birlikte size gelmemi istedi, onun için buradayım.

Kervan yolda düzülür misali, iyi olmayı da yaşayarak becermeye çalıştık.

SELAM AS-LEON

Gerçekte, biz Newton'un prizmasını kullanarak beyaz ışığı kırar ve renklerin çeşitli dalga uzunlukları üzerinde çalışabiliriz. Ama karanlığı ölçemeyiz. Bir basit ışık ışını karanlık bir mekanı aydınlatarak karanlığı kırmış olur, yani karanlığı geçersiz kılar. Siz belli bir mekanın/uzayın ne kadar karanlık olduğundan nasıl emin olursunuz? Işığın miktarını ölçersiniz! Bu doğrudur değil mi? Karanlık insanlık tarafından, ışığın olmadığı yer/mekan için kullanılan bir kelimedir. Son olarak öğrenci profesöre gene sorar;

? Benim değil secdedeki şu kötürüm adamın elini öpün!..

"evladım!.. Ben şu ihtiyar halimle iki günden beri gece gündüz demeyip yetim avuturken o nasıl rahat yatağında uyuyabilir?

Hayat bir tesadüf değil, yaptıklarımızın aynada ki yansımasıdır!!

Unutamayacağımız hiçbir şey kalmayana dek her şeyi unutabilsek Tanrı?yla karşılaşacağız ama oraya kadar unutmayı beceremiyoruz bir türlü?

sicillendirildikten hemen üç yıl sonra, teknolojisi ve makineleriyle

Doktor hap kutularını uzun uzun inceledikten sonra, bir delikanlıya, bir de kutulara baktı. Ardından kafasını sağa sola sallayıp yüzünü buruşturarak:

?tüm arzusu salah? de

Ve neden kimse sahiplenmiyor bu varlığa. Yoksa gerçek bunlardan ötede mi?Veya gerçek yok mu?Ya hep ya hiçlerle bu dünyanın finalini oynamak oldukça zor. Koyver gitsin;herkes kendi dünyasında kendi sahteleşmişlikleriyle, aldatılmışlıklarıyla, ağlatılmışlıklarıyla uğraşsın. Annelerin çocuklarına ihanet ettikleri bir dünyadan daha fazla ne beklenebilirki. Oysaki dostluğun istediği sadece samimiyetle bakan bir çift gözden başka bir şey değilki. Madde ve mananın birleştiği tek yer değilmidir dostluk.

masalsılıkla karışık, Haliç sularına sahici yalanlarımı atmışım

Gözlerini hafifçe araladı, başını kaldırdı, denizin, mavi sonsuzluğuna eşlik eden martıların sesleri, hiçte yabancı değildi. Etrafına, bir şeyleri görmek adına, belli belirsiz baktı, babası yoktu. Bu yokluğun, ebedi olacağını anladı, yüzünü denize döndü. Kalbini, aklını da eşlik etti ona. Olanları, hızlı bir şekilde hatırladı. Yüzündeki serinliğin, gözyaşına mı yoksa denizin dostluğuna mı ait olduğunu ayıramadı. Bütün olanlara rağmen, yine de ayakta durabildiğini hissetti.

19 yüzyılın büyük İngiliz ressamlarından William Holman Hunt' ın, bir bahçeyi tasvir eden tablosu, Londra Kraliyet Akademisinde sergileniyordu. Hunt' ın :

Beraber gülüp beraber ağlarsınız, daima olumlu özellikler verirsiniz birbirinize...

Zil, çalmadığı sürece zil değildir.

Siz benimle konuşmaya çalıştığınızda işyerinde

O günden sonra, her cumartesi

Kedi yoktu. Gitmişti. Yürümeye devam etti Hema. O kadar çok yürüdü ki çıkmaz sokağı geçti. ?Balnaban? sokağı geçti. ?Nişter hurafti? sokağını geçti. Sağa döndü?Hek muşfan? sokağını geçti. Gide gide daha temiz sokaklara, daha geniş soakaklara geldi. ?Fa fine fetan? sokağındaki temiz havayı soludu. Düz gitti. Yokuştan inerken duvarda yazan?Dumate bayırı? yazısını okudu. Tam karşıda uzanan masmavi denizi görüp bir süre onu seyretti. Ona gidip mavi olmaya karar verdiğinde?Yumil? sokağına girmişti. Bu sokakta güzel görünen evler vardı. Bahçelerinde çiçekler, pencerelerinde tüller vardı. Hayran kalmıştı hepsine. O sokaktan tam karşıdaki sokağa geçtiğinde denizin kokusu ona kadar ulaştı. ?Jemalika? sokağındaki büyük parkın kenarında durup kendi halindeki insanlara baktı. Hiçbiri rutubetten çıkmışa benzemiyordu. Hiçbirinin sokağında endişe verici gizemler yok gibiydi.

? Sana kahve, çay, sigara olsun tamam. Gıda deyince sen bundan anlıyorsun.

Onu titreten göz kapaklarımın sürekli açılıp kapanması

?Yani artık başkalarını görmüyorsun! Pencere camı da aynı maddeden, yani camdan yapılmıştır. Ama aynanın camının üstüne incecik bir gümüş tabakası kaplandığı için, ona baktığında kendinden başkasını göremiyorsun. İşte, insan kalbi de cam gibi şeffaftır, kendimizi değil, başkalarını gösterir. Onlara merhamet ederiz. Ama ne zaman ki, camı gümüşle kaplayınca ayna oluyor, sadece kendimizi görüyorsak, altın gümüş gibi dünya süsleriyle kalbimizi kaplarsak, o zaman sadece kendimizi görürüz. Kalbimizden de merhamet çekilip atılır?

amin..

Ama yenememiştin bir türlü gelecek kaygısını, gölgelerimizin uymadığını söyleyenlerin sözlerine kulak tıkayamamıştın ve vazgeçememiştin parmaklarını kütürdetmekten? Ben seni hiç özleyememiştim yahut çıldırmıştım özlemekten? Sen, bir elinde uzak diyarlara seyahat belgen?ya da kaçışın, dikildiğin vakit karşıma, fark ettiysen?elveda? dememiştim sana. Çünkü yelkovanla akrep ayrılamazdı birbirinden? Yelkovan uzaklaştığını sana dursun, volta atmaktan ötesini yapamazdı akrebin etrafında. Ve sevgi, geçmişe ışık tutmaktansa, gelecekle ilgilenirdi. Yelkovan bir bunu bilemedi? Oysa akrebin tek istediği, yelkovanın?belki yine gelirim? demeyeceği bir gelecekti?

?Her şey yolunda, bütün ağaç bembeyaz kurdelelerle bezenmiş?.

Yalnız kalan anne üzgün bir kalple dua şöyle etti:

Rektör'ün yüzü karmakarışıktı.. Yaşlı adam başıyla onayladı.

Bir adam, teröristlerin başı diye yakalanmış hapishaneye tıkılmıştı. Aradan yıllar geçti, terörün durduğu görülmedi. O zaman ``Teröristlerin başı yakalandı ama terör niye bitmiyor`` diye sorulmaya başlandı. Tam o anda hapishanedekinin sesi duyuldu:

Nasıl da yumuşatır gözyaşı insanı; nasıl da eritir, inceltir...

Dercesine Apaçık Kaldığını

kazanmalarındaki akıl almaz gariplikti. İyiliğin ve ustalığın bu kadar eziyet gördüğü, kötülüğün ve yeteneksizliğin bunca ödüllendirildiği bir başka coğrafya var mıydı acaba? Okuldaki ideallerimizden, gençlik coşkumuzdan söz ettik bir süre; tozlu raftaki bir kitabı yıllar sonra karıştırır gibi.

Dut ağaçlarımızın ikisi de erkek denen cinstenmiş. Öyle derlerdi bana. Birisi diğerine göre daha büyüktü. Asıl şaşırtıcı olan, boyu diğerine göre daha büyük olanın gövdesinin de çok kalın olmasıydı. Bunun sebebini sorduğum dedem, ?Dalları kesildiği için? derdi, ?Ağaç yukarıya doğru gidemeyince bütün gücünü köküne verir. O yüzden öyle kalın. Üstelik yıllardır aynı şeyi yapıyoruz. Yaşlı olduğu için de o kadar kalın? Sormazdım tabi ağacın kaç yaşında olduğunu. Cevap hep aynı olurdu çünkü: ?Ben bildim bileli o var?

istedim onunla... Yaşamı istedim ondan... Dokunduğumda denize,

insan vurgunu insanların

İşe biraz daha erken koyulur, yardımcıya ayırdığı parayı, çocukların harçlığına katardı.

Başı da dönüyordu

Martılara baktı, birbirleriyle oynaşıp, uçuşan martılara... Ne kadar güzel

Halimizce sessiz.

Başkalarının sevinçleri de sevinci olur.

Döktüğü gözyaşı, çektiği ahdır.

Ağacın altı serinlik.

"Petra, aylardır her hafta sonumu seninle geçirmekten çok sıkıldım. Bugünü kendime ayırdım. Akşama eve geç döneceğim, beni merak etme. Bayan Kenston seni yalnız bırakmayacağına dair bana söz verdi, o yüzden içim rahat. Beni anlayacağını umuyorum, görüşmek üzere tatlım... Rose..."

bütün maviliklerimle sana gelecektim

Bir hüznün gözünde büyüdüğünde acım, bir sevincin uzağında tutulduğunda adım, en fazla bir hıçkırık bile etmediğinde hatıram, sıcacık bir dudağa değecek bu sözlerim, taze nefeslere dolanacak hecelerim. Mezar taşını yazarmış gibi içten midir yazdığım? Ardımda sözcü olarak bırakmaya değer mi cümlelerim? Kalbimden taşıp da geldi kelimelerim? Bir haşir sabahı kendi yüzümün içyüzüyle, kendi sözümün özüyle

Bir o kadar da bakilik vaat ediyor.

Evine varınca, çocuklarına ve karısına sıkıca sarıldı.

Gözleri artık onu dinlemiyordu. Ağlıyordu Bengü.

İçimizi yakar.

Fil Yavruları

Ayakları üzerine dikilebildiğini anlayınca söylediği ilk sözü şu olur:

- Merhaba kızım, Zeynep teyzen nerde?

Bir fırtına... Bir soğuk... Yağmurla karışık biraz kar.

- "Biliyorum son derece aç ve çok perişan bir haldesiniz. Çektiğiniz açlık belasından dolayı Kerbela çölüne düşmüş gibisiniz. Birçok dert ve sıkıntı çektiğiniz belli. Fakat beni çok iyi dinlemenizi istiyorum. Şimdi bundan sonra gideceğiniz yolda filler var. Onlara rastlayınca; son derece semiz ve güçsüz olan fil yavrularını avlamak istersiniz. Bu size çok kolay ve cazip gelir. Fakat unutmayın ki anneleri pusuda onları beklemektedir. Yavrusu kaybolunca kilometrelerce yol yürüyerek yavrusunu arar ve durmadan ağlayıp inler. Hortumundan alevler saçarak, dumanlar çıkarır. Yavrularına çok düşkündür filler. Sakın ola ki fil yavrularını avlayıp yemeyin, açlıktan ölseniz de bunu yapmayın çünkü nereye giderseniz gidin ana, fil yavrusunun kokusunu takip ederek sizi bulur." dedi.

En sevgili,

Bir zaman masum merakları onu sıkıştırdığında gök, yüzünü yere dayamıştı. Bilemezsiniz çamuruna nasıl da mavi mavi sızıp, bir dere şenliğiyle ona hayata yürümeyi öğrettiğini. Bilemezsiniz gökten aldığı yüzle, bir ırmak asiliğinde nasıl dağa, bayıra muhalif durduğunu ve denize, okyanusa bir cesaret koşturduğunu.

eve getirdim ve atölyemdeki radyomun yanında duran

Aşk, adada en sona kalan duygu olmuş,

Sağa sola selam verdi, namazını bitirdi

Bütün korkularımın giderilmesinde sen vardın. Bütün sevgilerimin olgunlaşmasında sen vardın. Saygıyı sen öğrettin. İyiliği, güzelliği, güzel davranmayı sen öğrettin. Kötülüğün ne kadar kötü olduğunu, kalp kırmanın insanlardaki acısını sen öğrettin. Hep iyilik yapardın. Kimseyi kapıdan boş çevirmezdin. Herkesin yüzüne gülerdin. Sana gelenler bilirlerdi ki, senden olumsuz bir davranış olmayacak, mutlaka yapmaya çalışacaksın, mutlaka iyilikte bulunacaksın.

Nedir mutluluk? Neyle ölçülür, hacmi var mıdır? Peki neresindedir insan vücudunun? Kalp mi yoksa beyin midir ona kucak açan? Belki yalnızların hiç bilmediği şehirlere surer hükmünü, belki de kapı komşusudur herbirimizin. Sualler yanıtsız kalır her seferinde. Bulunmaz cevap, çözüm bulunmaz sırrına tabiatın. Zira, mutluluk sırda gizlidir, en derin sırlar insanın içinde.

Rehber öğretmen bu hikayeyi anlattıktan sonra her ikisi de gülüştü. Öğretmen Melek Hanım ́a dönerek:

gırtlağı aşıyor.

Bir öpücük kondurdum başına

Bir kez daha kendimde kalıyorum?

- "Doktor bey'e söyleyin, dedi. Azrail, O'nun söylediğinden de güzelmiş!!!?

"Valideciğim... Sen yarın erkenden Halifelik makamına gel; beni orada bul da sana emekli ve yetim maaşı bağlatayım. Şimdilik hoşçakal" dedikten sonra birlikte dışarı çıktı gün ağarmıştı.

Biraz ötelerinde kendileri için sinsice pusu kurmuş, çevreyi ve en uygun şartları kollayan düşmandan bihaber, hallerinden pek memnun ve kendilerinden başka etrafta kimse yokmuş gibi hareket eden güvercinler, şimdi de birbirlerinin peşinden küçük yaylar çizerek nazlı mı nazlı tembel aşk oyunlarına dalmış gibiler.

Dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden,

"Dostluklar ikiye ayrılır: Kalıcı dostluklar ve geçici dostluklar. Hayatta bir zorluk ortaya çıktığı anda bozulan dostluklar daha çoktur, kalıcı dostluklar çok azdır..."

küçücük şeylerle başlamalı belki, örneğin bir kaç durak önce inip servisten otobüsten, yürümeli eve kadar, yüregine takmalı güneş gözlüklerini gördüğünü hissedebilmeli..

üstüne bırakarak, büyük bir mutlulukla evime geldim.

-İşinizi planlayın, planladığınızı yapın.

Yüregime basa basa

Bir iki gün önce kalbimin iskelesiyle senden bahsettik epeyce. Vura vura sularını; tahtadan ayaklarını çürüttüğün, neredeyse yıkılmak, buz gibi sulara gömülmek üzere olan iskelemle. O da bana bencilliğini anlattı durdu. Öyle yüksekten, öyle sert vurmuşsun ki son bir aydır, kalaslara her çarpışın yıkıma giden bir kırbaç gibiymiş. "Benden ne istiyor?" diye sordu. Bilmiyorum ki, bilmiyordum ki... Bırak onu benden bile ne istediğini hala anlayabilmiş değilim. Sadece bir bencillik

YILMAZ ODABAŞI

Hangi karanlık bekler beni, uzaktaki.

Çok güzel başlamıştı her şey, hep öyle devam edecek zannetmiştik, dedi. Zaman bazen en sadık dost, bazen en amansız düşman oluyor. İnsan elinde bulunanların kıymetini bilemiyor, sıradanlaşıyor en istisna zannedilen şeyler. Ne zaman kaybetmeyi yaşasa insan, o zaman kazanmaya koşuyor. Ama geçiyor hepsi, elde sadece bir hiç kalıyor.

bakarken, bir grup insanın omuzlarında tabutla

Bir üniversiteli talebe geziyordu içinde. Öylece seyrediyordu fanusunu. Televizyon üzerinde yemlenme saatini ev ahalisi hatırlasın diye koyduğu şekerleme kavanozuna benzeyen akvaryumu izliyordu.

bir sevgi düşkünüydü, ?hep olmayacakları mı ister insan, hep olmayacağa mı yönlendirir yoksa olayları?

beden artı kalp sağlığı:)

"İki-üç dakikaya kadar çıkartıyorum."

Kara kedi de düşüyordu onunla birlikte. Karşı karşıya düşmeye daha ne kadar devam edeceklerdi? ?Sen korkularından kurtulana kadar? dedi kedi. ?Hepsini içinden söküp atana kadar böye düşeceğiz.? Hema gözlerini kapatıp kendisini yumuşak, beyaz, geniş bir yatakta düşünmeye başladı. Pencereden gün ışığı sıcaklığını veriyordu. Tavandan sarkan avizenin mora, kızıla, maviye, sarıya ve yeşile çalan kristallerinin yansımasıyla odanın içinde renkler dans ediyordu. Büyük bir huzur gezindi içinde. İşte tam bu sırada bir zemine deydi ayakları. Sert, soğuk, nemli, kaygan zeminde durmakta zorlandı Hema. Kedi de hemen yanıbaşındaydı. Bir kadın belli belirsiz bir göründü bir kayboldu.

son gezginin gözyaşlarıyla suladığı bir çiçek mi,

Mahpuslar soluğunla umutlanır

Ölüyorum

Ona karşı ciddi bir tavır içinde olmak yerine, onunla oyun oynardım.

... Bebekler bezden,

Neler yaşanıyordu plastik pencerelerle havasız bırakılan betondan dağların içinde?

İşte az sonra sevdiği gelecek, ona sarılacak, kucaklaşacaklardı...

Engin denizlerde yorgun yürüyen birine

onun yarası, onun sana özlemi de benimki kadar taze.

fırlayarak önlerini kesti... Öyle ya, bunlar gibi ne idüğü belirsiz taşralıların

Bir gemi yüzüyor içimde kimi zaman, saflığın, temizliğin ve zarafetin timsali kuğuları andıran. Hudutsuz ve dile getiremediğim hislerimi yüklenmiş olarak kayıyor berrak maviliklerin üzerinden. yitiğini arıyor belki, belki bu uğurda yitip gidecek bu meçhul ve karanlık sularda?..

Bir bilsen yüreğimdeki yerini. Sen bile inanamazdın. Burası öyle güzel, öyle sıcak ki!

ver elini Şiraze, ?her şey iyi olacak? diye diye yolu yarıladık bak

yetişme telaşındaki yaklaşık bin kişi kemancının önünden geçip, gider.

Çünkü umut etmek çekilen acıların, çilelerin ardında yeni ve güzel bir günün doğacağı muştusuna inanmaktır!...

Çok düşündüm, çok istedim ölmeyi ama tek yaşam sevincim,

Parasız yoluna devam etmiş. Şehrin çıkışında büyük bir topluluk ile karşılaşmış. Topluluk telaş içindeymiş. Yaklaşmış ve oradakilerden birine neler olduğunu sormuş. Oradan birisi açıklamış, demiş ki: Burada şehrin tüm su ihtiyacını karşılayan bir kuyu var, ama kuyunun içinde de canavar var. Canavar suyu tutmuş, göndermiyor. Aşağıya kim indiyse bir türlü çıkamadı. Şimdi herkes korkuyor aşağı inmeye".

-Rose, sonbahar geldi. Erik ağacı yapraklarını savuruyor.

Düşlerde bir sen biriktirdim yüreğime

O uzak, o yalnız, o güzel, o ebruli zirveler gibi dimdik ayakta duran sevdayı öyle mahzun bıraktık,

? Gençliğimde bir günah işledim. Ondan dolayı elimi-kestiler, buyurunca ne zaman olduğunu sordular.

Bu söz üzerine genç adam bütün sükunetini kaybetmiş, bağırıp çağırmaya başlamış. Yaşlı ustayı bunaklıkla, delilikle suçlamış, mücevher ustalığını öğrenmek için gelen genç bir insana böyle eziyet ettiği için, hasta olduğunu bağıra çağıra söylemiş. Genç adam bağırıp çağırırken, yaşlı usta ona hissettirmeden birtaşı avucuna sıkıştırmış. Öfkeden yüzü kıpkırmızı genç adam, bir yandan bağırıp çağırırken avucundaki taşı hissetmiş. Durmuş, taşı biraz daha sıkmış ve heyecanla konuşmuş:

Tamara?nın akıbeti mi? Onun akıbetini Van Gölü?nün derin sularından başkası bilemez ve anlatamaz.

Irağındayım gözlerin akıyor geceme

Hayallerimden başka yeşil de yok..

Acısından az daha, bağıracak idim ki,

Yine bu olayın üzerinden,

Kilerci, bakar pilav artıyor; pirinci aşçıya az vermeye başlar. Ama Yahya Baba bir kere bile "Bu pirinç yeter mi?" demez. Kilerci şaşkındır. Her gün pirinç miktarını biraz daha kısar ama pilav azalmaz, aksine çoğalır. Yine herkes doyar, Tuna'nın balıkları bile nasibini alırlar. Kilerci, bunu izah edecek tek kelime bilir: "Bu bir keramet!"

jeolog, "burası tektonik hareketlilik bölgesi olduğundan herhangi bir

Sabahları okumakla

Eğer büyük taş parçalarını baştan kavanoza koymazsanız daha sonra asla

Sıvanan kamış tozları kavrulmuş saman renkli yüzünü kaşındırdı. Arif amca ensesinden mendili çözdü. Başına doğru sallayıp serinlemeye çalıştı.

... Cennet ağaçlarının dip gövdesi inci ve altın, yukarısı da meyvedir.

Dedirtmiyor da boş ver diye?

İNŞALLAH DERSE YAKARAN

ne Ayestefanos, ne Beykoz...

Bu sebeple ne ağladığı ne güldüğü, ne de konuştuğu anlaşılıyordu. Zor konuşabilen bekçi;

Sevgili için can isteyenin hikayesi

Dervişten genç hakkında bilgi istemiş

Kıtlıktan çıkmış ırgat gibi saldırırken tarlaya

Fani dediğin şu dünya için ne kadar çok çalışıyorsun?..

Şarki söylenmediği sürece şarki değildir.

Allah'im neden annem hep boyle. Biz zaten babasiziik annem neden boyle bizi hep dovuyor diye..

Çileye sususuz,

ALMAK İÇİN ÇEŞMEYE DOĞRU YAKLAŞIR. FAKAT ÇEŞME BAŞINDA HİÇ BİR ŞEY BULAMAZ.

- "Şu dersi çıkarttık. Günlük iş programınız ne kadar dolu olursa

Küstümsuyu hilal oldu eridi

Adam bir barak havasının sözlerine takılı kaldı sonra? her pınardan su içmezken nasıl olur da çamurlara düşer gönül dedi? uzun bir müddet donakalmanın kayıtsızlığıyla beynindeki girift bilmeceler tek tek cevabını bulmalardaydı? sonrası kelebek kanatlarındaki iklimi bedenin her çiçekten bal almayışını ve yine sonrası çalılara düşen gönlünün bir dibe vurmuşluk olduğunu fark etti? o vakit nerde zaman!... nerde sabır!... ve nerde sadakat!... diyerek söylendi kendi kendine? zaman geçmişti ve sabır bitmişti? sadakatse, işte o sadakat noktasında tam da haykırmanın zamanıydı?

verecegini söylemis. Arap yine ameliyat edilmis.

Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet.

Tablolara bakan kral sadece ikisinden hoşlanır. Ama birinciyi seçmesi için karar vermesi gereklidir. Resimlerden birisinde sakin bir göl vardir. Göl bir ayna gibi etrafinda yükselen dağların görüntüsünü yansıtmaktadır. Üst tarafta pamuk beyazı bulutlar gökyüzünü süslüyorlardı. Resme kim baktı ise onun mükemmel bir huzur resmi olduğunu düşünüyordu.

"Ya hazret-i Hacı Bayram-ı Veli! Beni vatani vazifemi yapmak için çağırdılar. Annemden ve babamdan kalma şu hatıraları emanet edecek bir kimse bulamadım. Bu küçük çekmeceyi zatı alinize emanet bırakıyorum. Eğer askerden dönersem, gelir alırım. Şayet dönemezsem, istediğiniz bir kimseye verebilirsiniz!" diye münacaat etti.

"Badem" dediği gözleri ise şaşıydı. Vücudu da bir serviyi andırmıyordu. Demek ki annesi onu aldatmış ve yıllar yılı çekinmeden yalan söylemişti...

bırakın yağsın gönlünce...

Dalgasınada fırtınasınada, deniz onu bırakana kadar

Aslında her insan, başta rüya gerçeği olmak üzere bir çok kere madde ötesindeki esintileri farkeder. Veya birçok kere madde ötesinden yansıyan mana gücünün varlığına şahit olur. Fakat kuvvetli bir imana sahip olmayan insan, madde ötesi gerçekleri nefsin ve şeytanın tesiri ile ya görmezlikten gelir, ya da "tesadüf" der geçer.

seni bu açıdan kutluyorum

Amerika'da bir adam lotodan bir milyon dolar kazanıyor,

O da yanak yanağa vermiş suda sürüklenen anne ile kızının başıydı bu. Sonra dalgaların çalkantısı arasında bu leke de seçilmez oldu. Biribirine sarılı vaziyetde giden ana kız, tatlı bir uyuşukluk içerisindeydiler. Tıpkı uykulu gibi. Su, yanaklarında şırıldıyordu...

içime Allah'ın düşer

acelesi

Daha çok

Bayan dönüp 'PINAR' diye seslendi. Arkamı döndüm. Yüzüme bakıyordu:

Şimdi yatağıma her uzandığımda

Benden bir alıntı!..

Natalya'ya söylesem gülerdi bana eminim, çok güzel gülerdi Natalya, sarı saçları parlardı

Sonra da tane tane açıkladı sözlerini:

Yarınların da sonu yok ki biri gelip biri gidiyor.

Ürkme,

Dede zamanin nasil geciyor memnunmusun hayatindan? Diye sordugumda ilginc bir cevap almistim ali dededen.

Okul yolunda telaşlı bir öğrenci

Yine suskunluk, en acı haliyle. Her şey yine susmakta. Adam, genç kızın söylediklerini düşündü. Geçmiş birden, intikam alır gibi belirdi. Denizin sakinliği, en deli dalgalara bıraktı yerini. Sarsıldı adam, dalgalar ayaklarının altındaki kumları çekiyordu. Bir boşlukta hissetti kendini. Karısının, yavaş yavaş denizin içinde yok oluşu geldi gözünün önüne. Her şeyin, yok olduğu görüntü geldi aklına. Uzun süren evliliklerinden, geriye kalan, sadece o hatıra vardı.

Sevgi bade, sevgi rüya

herkesi sevemeyeceğini de her şeyi bilemeyeceğini de fark edebilmeli insan!

Beni görsün

as-leon, kandilin kutlu olsun

Unutulmanın uzak kıyılarında.

aşk şiraze, hep var olduğuna inandığım sevgiliye bir türlü kavuşamama

Yavaşça yanına sokuldum.

nasıl geldiğimi şehirlerime ve nasıl çıktığımı şehirlerimden... bir bilsen, bir bilebilsen

Yerkürenin galaksideki oluşumunu sağlayan dört unsur bunlar. Kimyada bir bütün veya bir yahni oluşturan şeylerden her biri. Bilim ilerledikçe dört elementin sayısı her gün birkaç tane daha artıyor ve periyodik cetvelin listesi gittikçe uzuyor. Şimdilik bu sayı 121 olarak biliniyor.

Böylece bir yıl geçmiş, her günü zorluklarla dolu, her gecesi de yarım uykuyla yaşanmış bir yılı tamamlamış. Ve o gün gelmiş. Genç adam tam bir yıl sonra, büyük ustanın karşısına çıkmış.

Mevsim saçları ağarmış bir çocuk,

Evlerini mobilya ile eşya ile dolduranlar Japonlara göre ruhen tekamül

Ay geceye doğardı?.

yaşamın güzel anlarımı:( o anım hiç olmadı:( başlık kaldırılsın lütfen moralimi bozuyor:(

Ben de buraya ilk defa geliyorum, demiş. Ama sağ tarafa gitmeniz gerekiyor herhalde. Adam, çocuğun da yabancı olmasına rağmen bunu nasıl anladığını sormuş ister istemez. Çocuk:

"Kibir, lütfen bana yardım et!"

Çimlere basmayı, denizin tuzunu hissetmeyi

Sonra gazetelerini alıp çıktılar dışarıdaki soğuğa. Teşekkür bile etmemişlerdi

Yarına sesinin yankısı kalır.

Zaman herşeyi siliyor...

Bir bilgeye sormuşlar

Üzülürsen üzülürüm. Anla.

Bir yangın başlıyordu.

temizleyen hademe kadının ilk adı nedir?.." Bu herhalde bir çeşit

Anne karnına sığarken dünyaya neden sığmadığını ve en sonunda, bir

Nurullah Genç

- "Kızım," dedim. "O bir melek değil mi?

"Şimdi bu anlattıklarını motor çalışırken yap bakalım!.."

Biz açtık bize kapanan kapıları,

Seninle paylaştığım tek bir gün yeter bana

giderayak.

Bir gün Mevlana?ya bir zat gelmiş demiş ki:

Düşlerin en güzelinde çıktın karşıma Şiraze. Biri aldı götürdü beni senden.

Bitimsiz sevgilerde.

Söyleneni yapan çırak, ağzının kenarlarından akan suyu koluyla silerken, usta aynı soruyu sorar:

Aradan iki gün geçmişti. Tekrar Bakırköy - Galleria'ya gitmiş ve yine elinde bir kağıtla doğruca Burger King'e gitmişti. Bu sefer kağıdın başına "Merhaba Selma" demeyi unutmamıştı. Selma'nın olduğu kasaya gitti ve gülümseyerek kağıdı ona uzattı.

Bunlardan kazandığı, o sevapları yine,

Küçük çocuk, bir kez daha tebessüm etti. O güne kadar çektiği acılar,

Yüregini elime koydugunda anladim..

Benim yorgun gönlümde aşkının telaşı var

daha kolay yakmayı amaçlamış"; fizikçi, "adam sobayı yükselterek

Yanımda olsan yakıyor tenin

?Ne güzel... o halde kendimize güzel bir yer bulalım ve dibi görünmeyecek derinlikte bir sohbete dalalım.?

Küçük çocuk, bir kez daha tebessüm etti. O güne kadar çektiği acılar, hafiflemiş gibiydi. Adam, vitrine işaret ederek: Baktığın ayakkabı, sana yakışır!. dedi. Denemek ister misin?

Fecirdeki duanı kırlangıç sokağına usulca sal

Her yıl yapılan?en iyi buğday? yarışmasını yine aynı çiftçi kazanmıştı. Çiftçiye bu işin sırrını sordular.

Yasli adamin ogluna mektubu

demekti. Yabancı tapınağın bahçesine döndü, aldığı bir

Rehber Öğretmen, anneyi dikkatle dinledikten sonra:

Hayatı olduğu gibi kabul edin. Yüreğinizin sezgisine güvenin. Bırakın çoğu zaman başkaları haklı olsun. Daha sabırlı olun.

hüznü gerilerde bırak

Her ne kadar çekilmez yanları da olsa, karşımıza çıkan aksilikler de olsa, dağ gibi sorunlar da olsa yine de hayat güzeldir...

Benim aşkım sığmaz öyle her saza,

Bu arada kalabalıkta bir dalgalanma olur ve insanların arasından genç görünür. Hz. Ömer gence dönerek der ki:

dağ başlarında kokmaya

- Allah?ın elçisi, Emirülmü?minin ve bütün ecdadım. Esasen tarlada çalışmak ve ziraatla meşgul olmak Peygamberlerin, peygamber vasilerinin ve Allah?ın seçkin kullarının başta gelen, en önemli adetlerinden biridir.

Ömrüme sürülmek düşer hasret makamına

"Askerligimi Reisicumhur köskünde bahçivan olarak yaptim. O bahçenin, görkemli görünümüyle büyümesi için emeklerimi verdim. Fadime'mi de orada tanidim. Sedefleri de... Ona en güzel çiçeklerden buketler verdim. Ilk evlendigimiz günlerin birinde, boyun agrisi nedeniyle, onu hekime götürdüm. Hekim çok uzun süre uyanmadan yatarsa; boynundaki kireç sertlesir, kötülesir dedi. Her gece uykusunu bölüp uyansin, gezinsin dedi. Hekimi pek dinlemedi bizim hatun... Lafim geçmedi... O günlerde, tesadüf, bu çiçek kurumaya yuz tuttu. Ben ona: "Gece çiçek sularsan geçer dedim. Adak dilettim... Her gece onu uyandirdim ve onu seyrettim. O sevdigim kadini, yavrusu bildigi çiçekleri sularken seyrettim. Her gece, o çiçek ben oldum sanki..." dedi adam. O yastaki bir adamdan beklenmeyecek ifadelerle... "Her gece, o yattiktan sonra uyandim. Saksidaki suyu bosalttim. Sedef, gece sulanmayi sevmez, hakim bey... Geçen gece de... Yaslilik... Ben de uyanamadim. Uyandiramadim... Çiçek susuz kalirdi ama kadinimin boynu yine azabilirdi. Suçlandim... Sesimi çikartamadim..."

Bu genç adam, daha sonra koltuk değneklerinden de kurtuldu ve yürümeye başladı. Derken koşmaya da başladı.

davranacağını seçersin. Sen insanların senin tavrından nasıl

nadirliğim mekan kadar, kendime dairdir -bütün geçmişimle- anlattıklarım

Anılarını yitiriyor sokaklar

Diğer gençler gülüşüp onunla alay etmeye başlamışlar. İmparator onları

aktım... Nereye gittiğimi bilemeden... Sadece yaşamı ögrenebilmek

güvercin var, görünce seni hatırlıyom, Zeynep

Eski Sisam krallarından Ancee adında bir zalim, yeni yaptırdığı bir bağa üzüm kütükleri diktiriyormuş. İşlerin bir an önce bitmesini sağlamak için kölelerini hiç dinlenmeden çalıştırıyormuş. O zavallı kölelerden biri, bir gün pek bitkin düştüğü için dayanamaz ve zalim krala ;

Ama dikkat edilmesi gereken bir nokta da var! Her şerde bir hayır olabildiği gibi, her hayırda da bir şer olabilir! O şerri Allah Teala, başka hayra vesile olması için vermiş olabilir. Yani bir işte hayırmı, şermi olduğuna karar vermekte aceleci davranmamalıyız...

Bütün bunların hepsi, beş kuruşluk bile maliyeti olmayan bir TEBESSÜM'ün sonucuydu...

Akademiye giriş öncesi yapılması gereken işlerle uğraşırken genç öğrenci korkunç bir şok yaşadı; berberle karşı karşıya geldi. Bütün çabalarına rağmen West Pointin berberini akademinin kuralları dışında bir saç kesimine ikna edemedi. Uzun, kıvırcık, siyah saçlarına akademide kalacağı süre için veda etmek zorunda kaldı. Buna rağmen geriye kalan saçları hala koyu ve lüleliydi. Bu da ona askeriyenin dışında yabancı biri havası veriyordu. Bu özelliğine bir de miyop olması eklenince pek kolay arkadaş edineceğe benzemiyordu.

Bir "Ahh" çekip, "Dostlardan ayrılmak" dedi.

Dehliz-i keder içinde kaybolmuş seyyahım

Rahip büyük ölçüde etkilenmişti. Onun yaşamını ve gururunu

Güneş aştı, ay doğdu; yine sarardık

Allah Allah, bu ne yüksek bir imandır ya Rabbi

Hz. Ömer bana sokularak koluma girdi ve işin yoksa beraber yürüyelim diye teklif etti; "hem sana yürüken niçin yalnız başıma gezintiye çıktığımı da anlatırım" diye ilave etti. Ben "zaten sana geliyordum; biraz görüşür, sohbet ederiz diye düşünmüştüm. Madem ki böyle oldu; gezinirken konuşuruz." cevabını verdim.

Sıkıntılarla dolu bir hayat denilince benim aklıma hep Peygamberler geliyor. Allah Peygamberlerin kıssalarını ayrıntılarıyla bize niçin aktarıyor dersiniz? Okuyup, ibret almamız için değil mi?

Adam inatçı bakışlarla, suskun ninenin ağlamaktan iyice çukurlaşmış gözleri ve bıkkın bakışlarını süzüyordu. Hakim yaşlı kadına sordu.

Islanır mı gözyaşıyla saçların

Günün birinde askerde biri çok zengin biri ise çok fakir aradan günler geçer ve bunlar arkadaş olur birbirlerine söz verirler ne olursa olsun asla ayrılmıycaklar. Gün gelir ve askerlikleri biter ayrılık zamanı gelir. Biri şehire biri ise köyüne geri döner ama hep görüşürler. Bir gün fakir olan gencin düğünü olur ve zengin olan arkadaşınıda çağrır. Arkadaşı gelir ve düğünü olucağı gün fakir olana derki; - kardeşim ben seni alıcağın kızı çok beğendim bunu bana verirmisin der ve fakşir olan gençte şaşırır ama arkadaşı can dostu olduğu için al kardeşim senden kıymetlimi der ama içi içine yer ve çocuk kızı da köyden alıp şehre gider. Aradan aylar geçer ve fakir olan gencin anası ve babası ölür. Durumu daha da kötüye gitmeye başlar ve bir gün düşünürken benim bi can dostum var o bana yardım eder deyip köyden çıkıp can dostunun yanına gider. Gider ama evinde bulamaz uşağa sorar nerde diye uşak işi için şehir dışına çıktığını söyler. Günlerce gidip gelir ama evde bulamaz bir gün evin bahçesinin etrafında dolaşırken can dostunun camda arkasının dönük bi şekilde orda olduğunu görür ve dünyası başına yıkılır çok sevdiği can dostu onu evine almamış ve kedini yok dedirtmiştir. Günlerce ağlayan fakir genç yolda birgün yürürken karşıdan gelen yaşlı bir adamın yolda düşüp bayıldığını görür hemen koşar. Adamı kaldırır hasteneye götürür ve adam bu fakir genci çok sever ve derki; - hey genç benimle yaşarmısın benim oğlum yok benim manevi evladım ol der ve çocukta kabul eder. Adam çok zengindir günün birinde gencin manevi babası vefat eder ve bütün servetini bu gence bırakır ve artık genç için can dostunndan intikam zamanıdır ve kendine büyük bir köşk alır. Bu köşkte can dostunun evinin karşısındadır ve partiler vermeye başlar günün birinde sabah erken saatlerde zil çalar ve kapıyı açar karşısında yaşlı fakir bir kadın dilenci çıkar ve derki olum yatacak yerim yok günlerdir açım biraz yiyecek bişeyler istiyorum der.

TAHTA PERDEDEKİ ÇİVİ

- Oğlunu omuzuna alda, o yukarıdaki ekmeği indirsin, buyurdu.

Eve geldiğimde eşim yemeğin nasıl geçtiğini sordu:

Adam hemencecik yerinden doğrularak binek hayvanının yularından tutar ve ölçüsüz sevinci içinde ne söyleyeceğini şaşırarak;

Beşinci kattakilerin düğünü olduğunda da aynı binada yaşayanların çoğu yoktu. Gelmemişti. Düğün sahibi beklemişti. Beklenen olmadı ve sevinçler katlanarak artmadı. Beklenen buydu. Beklentiler bir anda beton harcının arasında buharlaşıp yok oldu.

Not so alone

Bu arada herkes hatasını anlayıp, yaptıkları iftira ve dedikodulara pişman oldular, tövbe ettiler.

Gittiğin gün zaman durdu sanmıştım

-Karamsar olmak zor değil. Asıl ve zor olan fırtınadan sonra bile, gökkuşağı gibi gülümseyebilmektir.

... devam et benli rüyana,

Gençler şaşırmışlar, ancak o sürdürmüş:

?Nasıl değdi? Bu adam ölmüş görmüyor musun?

İçi rahatlayan delikanlı kaşığı alıp sarayı gezmeye çıkmış. Bu kez, duvarlara asılmış, tavanları süsleyen sanat yapıtlarına dikkat ediyormuş. Bahçeleri, çevredeki dağları, çiçeklerin güzelliğini, bulundukları yerlere yakışan sanat yapıtlarının zarafetini görmüş. Bilgenin yanına dönünce gördüklerini bütün ayrıntılarıyla anlatmış.

Kapı çalar, kadın güçlükle yataktan kalkar ve kapıyı açar. Ufak kız ortadan kaybolmuştur. Doktor şaşırır, hasta kadına "Ben doktorum der. Ve içeri girip ilk muanesini yapar. Kadın doktoru eşi gönderdi sanır. Fakat şaşkındır, nasıl haberi olmuştu? Biraz konuşucak gücü bulunca doktora sorar: "Buraya nasıl geldiniz? der. Doktor olanları bir bir anlatır. Siyah kazaklı, kırmızı etekli ufak esmer bir kız beni getirdi, kızınızmış der. Kadın yorgun bedenini zorla yataktan kaldırır ve evet kızımdı der.

Çocuklar bu sözlerime çok şaşırdıkları için, boş boş yüzüme baktılar...

inşallah nasip olursa:)

Anneler çocuklara hep seni içirecek

Üstelik de hala kanlar içindeymiş gömlek. Dilek çok kötü olmuş, gömleğin niye saklandığı ve niye ona verildiği anlamsızlığına rağmen yine de kadını kıramayıp almış kanlı gömleği. Ama eve gelir gelmez ilk işi gömleği yıkayıp, ütülemek olmuş. Bütün gece gömleğe baka baka, zır zır ağlamış. Sürekli de, "Onu ben öldürdüm, onu ben öldürdüm" diye tekrar ediyomuş kendi kendine. Artık ağlamaktan bi'tap düştüğünde gömleği yastığının altına koymuş ve yatmış.

Kamçılayın hayallerimizi ve boşaltın vefa adına ne taşıyorsanız hepsini sinelerimize!..

Kandiliniz kutlu olsun?

Osman, işe bir tezgahtar olarak başlamıştı. İnanılmaz derecede çalışkan bir insandı. Yaşlı babası, ona her an destek veriyor ve aşırı bir şefkat gösteriyordu. Kısa bir süre içinde, kendi işyerini açtı. Hatırladığım kadarıyla, iç giyim ve gecelik satıyordu. Dükkanı arı kovanı gibiydi. Birkaç ay sorma, ara sokaklardan çıkıp Adapazarı'nın en işlek caddesine geçti. Aynı ilgiyi görünce, bir dükkan daha açtı. Hemen arkasından, bir tane daha...

Farkında mısın bilmem: yaşam budur zaten:

Selamün aleyküm amca! Nedir bu te Nefsimden kaçış!

İlk öpüşün, ilk sevişin,

Aşkın ızdırapla dolu rüyası

YA DA KRALLARLA GEZİP KARAKTERİNİ KAYBETMEZSEN;

Bir sabah yine yanılgılarımızdan kurtulup daha dik olduğumuz halde kuvvetine bakıp terleyelim. Derinlik ve sükunetle bizi övgüye ulaştır ki tenimize renk verenleri çantalarımıza doluşturalım, ölmüş dedemin salıncağında sallanarak gülüşelim. Sürgünlerinden Berika'nın sırtına hafifliğini yükleyelim.

neşesini getirmiş olan o kadını. Ama, her seferinde tek bir çiçek soğanı

Öylesi zor bir günde kim güman olsun bana?

Öyle bir geçmiş ki, yegane parçası olan sen yoksun! Absürd bir neden seçmişsin yaşamak için, ve aynı saçma nedenden tüm dünyayı yakmış, ardına bakmadan kül olmuşsun kendi yarattığın alevlerin içinde. Gitmişsin, ağzına doladığın ihaneti tatmaya. Ölümle sevişmişsin bir gece, sadece o doyurabilirmiş kalbindeki öfkeli açlığı? Gitmişsin, ölümün koynunda yeni yuvana? toprağa.

Haklısın arkadaşım aslında bütün insanlar senin gibi olmalı. Bilseler bir tebessümle neler yapabileceklerini; bir çocuğun gözlerindeki ışıltıyı bir tebessümle nasıl görebileceklerini, sıkıntılarla dolu bir insana nasıl dünyaları vereceklerini bilseler ve gülen gözlerin buzları nasıl erittiğini, kalpleri nasıl birleştirdiğini bilseler. Eminim onlarda senin gibi olmak isterlerdi.

Hikaye 2.

Kral "Nerden bildin ihtiyar?" diye sormuş.

Arıların ne kadar akıllı yaratıklar olduğunu hepimiz biliyoruz, sinekler ise malum Arılardan korkarız bizi sokarlar diye ama sineklerden midemiz bulanır, uzak durmaya çalışırız.

Yeryüzünde seni bir görmüş de ben olsaydım

-Günümüzde kabul gören bir teoriye göre insanların Beş Tane sevgi dili olduğu kabul edilmekte. Bunlar:

- Ona yardim etmek istiyorum. Ama benim yardim ettiğimi bilirse üzülür. Günde bir simit parası biriktirip her hafta size versem, siz de ona verseniz?

Müjde değildi.

Artık dayanacak gücü kalmamıştı ve başını yaşlı kadının omzuna koyup hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. Bu öyle bir ağlamaktı ki yaşlı kadın şaşkın, ne yapacağını ne diyeceğini bilemez bir halde sadece Petra'nın saçlarını okşayıp, "Üzülme" diyebilmişti.

Bir adın kaldı, bir de gözlerinin rengi aklımda.

denize bakan bir sırasında

Ayaktayız.

Bu kaleme biraz acı çektirse de sonuçta daha sivri olmasını sağlar.

Genç kız, denizin kendine çağıran sesiyle irkildi. Adımları değilse de ruhu gitti, geldi. Hiç bir şey o anı anlatmaya güç yetiremezdi. Her şey sustu, her yer sustu. Gözyaşları umut oldu o ana. Yürekleri dağlayan sözler hiç söylenmemiş gibi durdu. Kelimeler anlamını yitirdi birden. Susmak, yüce dağ gibi göründü konuşmanın üzerine.

tortusunda,

- Estağfirullah, kötü bir şeyler mi oldu? farklı görünüyorsun. dedi.

Kara bir katrandır zaman

Oysa şu an üzerimde bir kuruş bile yok.

Bilge o sözünü bitirmeden yine sırrı haykırdı büyük bir sesle, "Yap!..."

Gururla mektubu bitirir neden sonra aklına gelir ve yazının sonuna anasına NOT düşer. Ali'nin kendisinden hemen sonra askere gelecek bir kardeşi daha vardır. "Anacığım, kafama kına yaktın; burada komutanlarım ve arkadaşlarım benle hep dalga geçtiler. Sakın kardeşim Ahmet'e de yakma! Onunla da dalga geçmesinler." der, "Ellerinden öptüm" diye bitirir.

Kaptan, çocuğa alay alaylı sırıtarak demişki: Evet oynarsın ama şansın varsa. Ne şansı, Bak eğer kar yağarsa ve bir arkadaşımız hasta olup gelmezse, Onun yerine seni alırız, tamammı.

İşte bıyıklarının üstündeki çizgi basbayağı dostane kıvrılıyor. Kaşları sanki yardımsever bir kalbin bayrağı gibi kıvrımlanmış. Ya gözleri? Gözleriyle?Al götür, senin olsun!? işareti yaptı sanki. Şaşırmıştım. Sahiden öyle mi demek istemişti? Hayretle baktım. Kalbim gümlemeye başladı. Evet, gülümsüyordu. Kafasını evet demeye salladı. Evet, sahiden al götür diyordu be yahu!

Deprem olduğunda herkes evinin bahçesinde uyumuştu dört gece. Cesaret eden içeri girip yastık almıştı, edemeyen kolunu kıvırıp yatmıştı. Hazirandı. Hava sıcaktı. Bağlı köpekler sürekli havlıyordu. Sabaha kadar sokağı mırıltılar dolduruyor, bu musibetin uzaklaşması için dua ediliyordu.

Bana melekler kadar ışıltılı bir yüzle gülümsedi.

Bir Avuç Mısır

bir şey yapamazdım. Gerçek dostlarım olduğu için kendimi hep

-Nereye gittiğinizi bilmeden gidiyorsanız, sonunda kendinizi olmadık bir yerde bulabilirsiniz.

Çocuk, arabanın penceresini iyice açtıktan sonra:

bin yıllık hasretiyle bir yılan telaş içinde

"Simdi size arka sirada oturan soförümü cagiracagim ve sordugunuz soruyu,

mehmet kelebek

Hazreti Ibrahim Aleyhisselam, belki azigi kalmayan biri gelir dusuncesiyle yemegini her zaman geciktirirdi. Fakat mubarek huylu peygamberin misafirhanesinde, hafta boyunca hic kimseye ugramamisti. O buna dayanamiyor, uzuluyordu.

Yaşlı adam oradan ayrılırken:

- Yalnızlık gecelerin, ümit bekleyenlerin, hayal çaresizlerin, yağmur bulutların, gökyüzü kuşların, dünya hepimizinmiş yeni öğrendim.

sevinç de dahildir buna

Gözlerini yummuştu ana kız. Tüy gibi hafiftiler. Bir daha hiç ayrılmayacaklardı. Anne kız birlikte düşlerdeki gibi almış başlarını gidiyorlardı.

Üstelik,

Sanmıyorum değil, hiçbir zaman!

Yalnız adam bu isteği görmüş, "olmaz alamam, git başımdan" der gibi kuşu kovalamış, sonra da kendi kendine söylenmiş;"Hıh, camı tıkırdatmakla kendisini içeri alacağımı mı sanıyor acaba..?"

AFFIN ERDEMİ

bu yüzden bu kadar güzeldi. Herkesden farklı olursan, bu hayatta değerli olursun yargısına varmıştı. Daha o yıllarda farklı olmak için uğras vermeye başladı. ilk olarak, okulda kimsenin yanına oturmak istemediği Hacer'in yanına oturmak istiyorum ögretmenim diyerek başladı farklılıklarla süren hayatı. Hacer bile şaşırmış şaşkın şaşkın bakıyordu onun yüzüne. Hacer çok dağınık, biraz anlama zorlukları olan problemli bir ailenin kızı idi. Hande ise mühendis Kamil Beyin biricik kızı. Ögretmen pek oturtmak istemedi önce Hacer'in yanına Hande' yi. Daha sonra bir tatsızlık çıkmasın

Dert edindiklerim, yük bildiklerim bırakıversem kendi hallerine gideceklermiş.

- Elhamdülillah dedi.

Tarih 14 Şubat 1998; yani Sevgililer Günü. Emre ve Selma tanışalı iki buçuk ay olmuştu. Ve genç kız hala onun konuşabildiğini bilmiyordu. Bu şekilde tam iki buçuk ay geride kalmış, birbirlerine öyle bağanmışlardı ki! Kah cep telefonuyla birbirlerine mesaj yolluyorlar, kah ellerinde kağıt kalem anlaşıyorlardı.

- Nedir bu göz yaşlarınız?

Allah'tan eyilik dilerim... Beni soracak olursanız,

gaibi oku!

?Şükür ki, buradasın! Seni seviyorum. Varlığını anlamlı buluyorum.?

Evlerindeki kocaman radyoya gitti aklı yine. İçine bulamaç akıtılan radyo aklından gelip geçti bir anda. Niçin yaptığı sorulduğunda?İçindeki adamlar acıkmıştır.? diye düşünüp döktüğünü söyleyen kadına bir defa daha gülümsedi. ?Radyodaki adamlara acıyıp evindeki bulamacı paylaşan kadının cahilliği de kayboldu, iyi niyeti de? diye düşündü. İnsanların ekin tarlasında, dağda sürünün peşinde eli telefonundaydı artık. ?Ah masumiyet, sen ne tatlısın!? dedi elindeki telefonu evirip çevirirken.

Allah yaratmış, kula çirkin demek kötü, biliyorum. Ama bunu söyleyenler bir de benim çektiklerimi bilseler. Her gün, sessiz bir savaşta, o çirkine bakmak ne kadar yoruyor. İçim acıyor.

Son günlerimi bu eksiği gidermekle harcayacaktım işte...

- Hanzala şehit oldu, buyurdu.

gözbebeklerimi beşiğinde sallayan.

Üşüdü ve öldü '' ANNABEL LEE '''

Adam yoluna devam etmiş ve nihayet evine varmış.

And before I know it, a year is gone.

Bir gün sormuşlar ermişlerden birine; "Sevginin sadece sözünü edenlerle, onu yaşayanlar arasında ne fark vardır?" "Bakın göstereyim" demiş ermiş. Önce sevgiyi dilden gönüle indirememiş olanları çağırarak onlara bir sofra hazırlamış. Hepsi oturmuşlar yerlerine. Derken tabaklar içinde sıcak çorbalar gelmiş ve arkasından da derviş kaşıkları denilen bir metre boyunda kaşıklar.

Suna TANALTAY

bu bolumu coks evıyorum

- "Doktor bey? dedi. ?Ben... ölürken... ne... söylemeliyim?"

O yüzden

En alt rafta ise, annesinin dediğine göre, büyük büyük babaannesinden kalma eski eşyalar vardı. ?Bunlar çok kıymetli..? diye geçirdi içinden.

deniz yükselmiş gibi

Çevredekilere sorarlar;

Yenilirsen de namusunla yenil.

Ayrım yapmadan

Adamın biri bir yolun kenarına dikenler ekti. Dikenler büyüyüp gelişince yoldan geçenleri rahatsız etmeye başladı. Gelip geçenler:

"Nasıl yani? Buradan çıktığımda hiçbir şey hatırlamayacak mıyım? Sizinle konuştuklarimızı bile, öyle mi?"

Ateşe Düşen Gülün Çığlığı

Mesela terazinin, koysalar bir gözüne,

Mağrur zengin, hor gördüğü filozofa: "Ben bir serserinin önünden kenara

Sonra yatakta yatan kadını fark etti Hande.

çıkar üzerimden dünya kostümlerimi benim...

yeniden bir hurma kütüğü gibi

Saçları bahtından daha siyahtır.

Saray ve sultanlar, hem ilgilenmişler hem de destek vermişler

Yaşamları eski günleri aratmayıp daha da iyi olunca tüm hayvanlar bir araya gelmişler. Bir tanecik Sevgi Ağacı'nı korumak istemişler. Onu her yere yaymak için kuşlar görevlendirilmiş. Kuşlar sevgi ağacının tohumlarını uçurup, her gittikleri yere dikeceklermiş. Böylece, Sevgi Ağacı bir yerde solup, yok olmaya yüz tutsa da, bir başka yerde büyümeye devam edebilecekmiş. Sevgi Ağacı'nı olası tehlikelerden uzak tutmak ve onu daha güvenle büyütmek için, görünmez yapmaya karar vermişler. Kuşlar, görünmeyen Sevgi Ağacı tohumlarını, dünyanın her yerine yaymışlar...

İNSAN OLMAK

İsrail, Gazze?yi 60 yıldır bombalamasaydı?

Hafızası olmalı insanın;

-Bir mum kendi ışığını söndürmeden başka binlercesini yakabilir.

-Neden bu gün okula geldin?Üstelik te Rehber Öğretmenimizle görüşmeye! Şimdi herkes benim sorunlu biri olduğumu düşünecek.

Sen, onun yaşamasına izin verirsin.

çerçevelenmiş olarak asılı. Öykünün en can alıcı yanı şu:

bugün palto

- Bunun hikmeti nedir.

gelişme yokmuş. Diğerleri yetişen bitkilerinden söz

büyük bir ideali varmis. Büyüyünce iyi bir judo ustasi olmak istiyormus. Sol kolunu kaybetmekle birlikte,

yıldızlar içinde bir yıldız ve ayın ondördü

Yalanlarla bitap düşen fikrimi gözlerinle tazelendir...

Çiftlikteki tavuklar, bu değişik ve normalden büyük yumurtayı sahiplenmeye karar vermişler. Yaşlı bir tavuk bu yumurtayı ve içinden çıkacak yavruyu koruması altına almış.

Sükut

Çocukluğumun en güzel tablosuydun, nasılda kovalardık yeşil çimenler arasında renk renk

örneğidir.

Sevgi Verdiğiniz Sürece SEVGİDİR

kendimle hemhal olayım diye bir hücreye kapansam da temrin etsem aşkı beş vakit. ellerim mi ağlar, saçım mı; gözlerim mi ağlar, ruhum mu şiraze.

Küçük çocuk genç yöneticiye dönerek "teşekkür ederim

"Ellerim havada dilim duada"

Kendi sorgusu yüzünden ayağa kalkıyor insan

Hz Amr İbni As ise tam bir teslimiyet içerisinde der ki:

Yapraklarına, mahzun bir çiçeğin,

Dikkatli olun...

hani eski bir resme bakarken

"Şimdi, bugüne dek affetmeyi reddettiğiniz her kişi için bir patates alın, o kişinin adını o patatesin üzerine yazıp torbanın içine koyun. " Bazı öğrenciler torbalarına üçer-beşer tane patates koyarken, bazılarının torbası neredeyse ağzına kadar dolmuştur.

ağlarsam kızma...

Emre de bu güzel anı bozarım korkusuyla yine hiçbir şey açıklayamamıştı. Tam o sırada delikanlının cep telefonu mesaj sinyali verince, yüzü sapsarı olmuştu. Onu arabanın torpido gözünde unutmuştu. Neyse ki sadece mesaj gelmişti. "Ya telefon çalsaydı" diye düşündü. Selma Emre'nin telefonunu görünce, o da çantasından bir telefon çıkardı. Telefon ablasına aitti. Artık eve varmışlardı. Birbirlerine telefon numaralarını verdiler. Mesaj göndereceklerdi. Vedalaşıp ayrıldılar. Daha arabadayken ilk mesaj gelmişti: "Seni özledim." Dışarıdaki buz gibi havayı ısıtan sıcacık bir mesajdı bu.

Sana martılarla dualar gönderirdim

Topkapı sarayında.

Kitap okurken bazen satırlarda kendimi buluyorum, bazen öyle bir cümle oluyor ki çok etkileniyor bir kenara not ediyorum. Okurken bütün dertlerimi unutuyor, kendimi başka bir alemde buluyorum.

Can, yürek, umut, arkadaş, kardeş... Aklınıza gelen ve iyi olan her şey...

Ben küçüğüm anne

SAKLIMDASIN

Toplumun gündemine koyu bir isyan düştü

Bu hiç yazılmamış hikaye...

Bu söz üzerine Hz. Ömer "anlat b... akalım nasıl oldu" diye sorar. Genç anlatmaya başlar:

Alfabenin çocuklarıyla sararım yarasını

"Ah evet anladım. İlginç bir bedel. Kabul ediyorum. Tamam alın belleğimi."

başkasının müjdeli haberi seni derin düşüncelere salıyorsa salla gitsin..

Baktığın sustuğun gittiğin yerdeyim,

sonuçlanmış ve aile hiçbir ödeme yapmamıştı. Hep birlikte mutluluk içinde

ışıksız, tagi, dar ve taş yollarda hışırtılarla dansım bilaistisna

Ne olur dikenini alma güllerimin

?Eğer sıkça işlerin kötüye gideceğini söylüyorsan kahin olma şansın yüksektir? demiş Isaac Singer. Hayat sıkça barındırdığımız düşüncelerimizi bize yansıtan dev bir ekrandır. Neden? Üç boyutlu realitede düşüncelerimizi somut olarak yaşayarak deneyim kazanmamız için. Hayata olumsuz baktığımız sürece sağlıklı mutlu ve huzurlu olmak imkansızdır. Hayat daha fazla acı çekene ödül vermiyor çünkü. Tersine, madem bu kadar çok seviyorsun olumsuz bakmayı, al sana biraz daha aynısından diyor.

Resulullah: - "Gel birlikte gidelim, evinizi bana göster ben suçundan geçmeleri için aracı olurum".

Dünyaya gelmenin ne anlama geldiğini öğreten duygudur yaşamak...

Padişah esirin dilinden anlayan bir vezire,

Yollarına nice cesetler serili...

tecrübesizliği sebebiyle hoca ona bir türlü maçlarda görev vermiyordu.

Ne de senli düşlerden...

Hep bir özlem bir eziklikti benim için,

Beyhude değil bu sevgi

Tohumlar ve iklimler senindir; mevsim senin

Şimdi sonsuz bir ölçüde;

Üzülmenin bile yüreğinin bir onur taşıdığını, onursuz hissetmenin bile onurunu görebilirken boynu dimdik gezen içi boş kıyafetlerin dehşetine kapılmışken onuruyla yürüyen birinin elbisesizliğine kırgınlaşmak...

kanında o hastalığın mikroplarını yok eden bağışıklık oluşmuştu.

Kezban hayatı boyunca haykırmak istediği fakat haykıramadığı herşeyi haykırmak, dışarı atmak istiyordu. Yıllarca içine atıp sakladıkları dayanılmaz korkunç bir yara oluşturmuştu onda. Yüksek bir yere çıkıp avazı çıktığı kadar haykırmak, içindeki yaraları deşip çıkarmak, boşaltmak istiyordu. Hayata, tanrıya, törelere, kötülüklere, suskulara her şeye isyan etmek istiyordu.

sıcaklığın kesin yokluğudur . Tüm maddelerin bu seviyede reaksiyon verme ozellikleri bozulur ve degisir. Soguk yoktur, o yalnizca

Bir süre sonra yaşlı bayanın gitmek üzere kalktığı anda küçük kız neredeyse yalvarırcasına eteklerinden tuttu onu. ?Teyzeciğim bir dakika daha kalır mısınız lütfen? dedi. ?Size birşey göstermek istiyorum?

İşte böyle olmuş, böyle anlatılmış yıllar yıllı bu dağ masalı...

Ne, herkesi düşünmekten kendini,

Birinci özellik: Harika şeyler yapabilirsin ama attığın adımları yönlendiren bir el olduğunu asla unutma.

... ) ` - . .> `( ...

Şeyh Hammad Hazretlerinin bir eli kesikti.

Rüzgarıyla her gece sallasın benliğimi

bir 'kardeş' kutsal neşidelerle

Hemen aynaya doğru koşup kendine baktı.

Salınırken reftare her şey diriydi.

Hazret-i Ebu Bekr ,

-Olmaz! Onu da yapamam.

-Sağol yavrum, sen nasılsın?

yerde / Yok mu sizin vatanınız eliniz?

"Herhalde bunu çok istiyorsunuz."

Yaşlı adam, ellerini sakallarında dolaştırırken, kendini sallanan koltuğunun devinimlerine bırakmıştı. Bir süre düşündü. Müşterisinin, sabırsızlıkla, pazarlığın bitmesini beklediğinden emindi. Büyü dükkanına gelen kişiler, genellikle bir an önce istediklerini alıp gitmek için acele ederlerdi. Bu nedenle, yaşlı adam, pazarlığın başındaki düşünce yolculuklarında yalnız kalırdı. Şu anda da, sessizliğin yalnızca kendi işine yaradığını biliyordu.

-Doğru mu söylüyorsun?

Adam ve hayattaki tek arkadaşı olan köpeği bir kazada birlikte ölmüşlerdi. Diğer alemde bembeyaz bulutların arasında dolaşmaya başladılar. Adam çok susamıştı, biraz su bulabilmek ümidiyle yürümeye devam ederken, birden kendilerini muhteşem bir manzaranın karşısında buldular. Rengarenk çiçekler, süsler içerisinde bir bahçe, altından yapılmış bir saray kapısı ve onları karşılayan beyazlar içerisinde bir melek. Adam köpeği ile birlikte meleğe yaklaştı ve sordu. "Burası neresi?"

Sevgi emekmiş, Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş?

bilincini kabullenemeyip açan her bahar çiçeğine küsüşümdür.

Annemin, hüzünlerinden, hasretlerinden kopmak istemediği hatıralarını, anneannemden ona yadigar kalan sandıkta sakladığı birkaç parça eşyaya benzetirdim. Bayramlık saf ipek çuha renkli bir yeldirme, siyah kadife bir fistan, pembe işlemeli bir mendil, ahşap bir tespih? Anneannem bu eşyaların yaşamasını istermiş; annem de öyle, hasretlerinin yaşamasını isterdi. Hep ona hüzün veren insanlar ve mekanlar olurdu kalbinde. Usanmadan anardı birkaç dostu ve mekanı; arardı? Taşınırken bırakmak zorunda kaldığı çiçeği bile özlerdi annem! ?Ne tuhaf? derdi, ?o çiçekle aynı odada geçirdiğim vakitlere ihanet ediyormuşum gibi geliyor bana.? ?Ah anne? derdim, ?senin kalbin bir çiçekten daha ayrılmaya dayanamaz, bırak bir dosttan bir şehirden ayrılmayı.? Gülerdim. ?Kim bilir Beria, senden nasıl ayrılacak? derdi. Solardı gülümsemem.

Fakir delikanlı hemen duvardan atlamış ve prensesle konuşacağı anda

- Ey efendi, bana yapacağın iyiliği yaptın. Aileme kadar da benimle geliver. Çünkü ben eve geç kaldım. Beni dövmelerinden korkuyorum. Benimle gelirsen, belki bana dokunmazlar.

"Sen kimsin?" diye sordu.

-Üç senedir uğramadık, köydeki ev ne haldedir?

Günlerce, aylarca şehrin girişinde başka hiçbir kelime konuşmadan?Allah? demiş

BİR BARDAK SÜTÜN HATRI

Ben bundan böyle Ondan başkasını anmıyor, Ondan başkasını istemiyorum?

insandır. Çünkü, bütün ilahi isimlerin aynası, tecelligahı odur. Bir kulun kalbi

Akşam trafiği heryer karışık, sıkışıktı. Kısa bir zaman sonra dolmuş duraklarına vardı.

Ah benim efendim servi bülendim

oldu. Bunların hepsinin nedeni bir kuruşa bile mal olmayan, masum, sıcak ve içten bir "GÜLÜMSEME" idi...

Berber 11 yaşındaki Tommy'nin saçını çok kötü tıraş ettiği için sürekli başlık takıyordu...

Serap Mehmet'in telefonunu kapattıktan sonra; hızlı adımlarla otoparka yöneldi. Arabasına biner binmez, radyoyu açtı. Yorgundu, endişeliydi, acıkmıştı. İç dünyasında ve dış dünyasında gelişen olayları paylaşarak hafifletmek istiyordu. Ağır bir yük taşıyormuş da omuzları çökmüş gibi hissetti. Fark edilir bir gayretle omuzlarını geriye alıp, koltuğunda dimdik oturdu. Başındaki sinsi ağrıya rağmen radyonun sesini biraz da yükseltti. Bir şarkı tuttu, ?Selimden olsun? diyerek.

Sen Red-Kit, ben işe yaramaz Düldül,

Tencereyi bırakıp dükkandan çıkmış. Güzel kızın ayrılması ile birlikte sanki

seni hatırlarım

Aradan zaman geçer. İngilizler kesin netice almak için tüm güçleriyle Gelibolu'ya yüklenirler. Bu cepheyi savunan erlerimiz teker teker şehit düşmüşlerdir. Bunlara takviye olarak giden yedek kuvvetler de yeterli olmamış, onların sayıları da epey azalmıştır. Gelibolu düşmek üzeredir. Kınalı Ali'nin komutanı da olayı görüp yerinde duramıyordur.

olasılığını azaltmayı amaçlamış"; matematikçi, "sobayı odanın geometrik

Nerden gelip, nereye gittiğimi sen öğrettin bana

Benzer bir biçimde mutluluğu, huzuru yada sevgiyi geçmişte de arayabilir insanlar. Adına?nostalji? der ve bir de bunu yüceltirler.

?Korkmuyorsun? dedi kedi.

O ayın dergisini tamamlayıp "Gerçeğe Doğru" ciltlerine geçtiğimizde, tam bir hapis hayatı başlıyordu. Bilgisaraylar o günlerde yaygın değildi. Bu yüzden de her şey elle yapılıyordu. Bazen bir ay boyunca dergiden çıkmıyorduk. Buna rağmen halimizden şikayetçi değildik. Çünkü bütün yorgunluğumuza rağmen, ruhumuzun bayram yaptığını hissediyorduk. İşimiz bittiğinde, esnaf ziyaretleri başlıyordu.

Ne diyeceğimi şaşırdım. Yüzünün aydınlığı beni alıp götürmüştü ötelere. Dayanılamayacak kadar güzeldi. Anlatılamayacak kadar etkileyiciydi.

Mescidin kapısında bir kaç kişi toplanmışlar sohbet ediyorlar, birisi anlatıyor öbürleri dinliyorlardı. Anlatan Zekeriyya Aleyhisselamın ağaca saklandığını ve müşrikler tarafından testere ile kesildiğini anlatmakta idi. O'nun sabrından bahs ederken ben içimden şöyle geçirdim: «Eğer ben de olsaydım orada sabrederdim.

''Neden yanmıyorsunuz? Sizin sonsuza kadar yanmanız gerekmiyor muydu?'' dedi.

Sevginin..

inci kolyelerle

yeni yılın kutlu olsun as-leon:)

ey?leme beni, artık hiçbir ey?ine dönmeyeceğim kararan yüzümü

Ben yine mahzun melül, biçare sefil, ölülerimizi beklerim.

- Allah Teala'nın yardımı senin üzerindedir. Alemlere rahmet olarak gönderilen sevgili ve şerefli Peygamber Efendimiz ve sahabeleri senin yanındadırlar. Merak etme zafer senin olacak muzaffer olarak döneceksin dedi.

Esnek kokulu çiçeğe,

"Hükümdarım, eğer oğlunuzun can sıkıntısıdan kurtulmasını, hayata bağlanmasını istiyorsanız ona bir sorumluluk yükleyin, zamanını kaplayıcı bir meşguliyet verin

Sebepli yada sebepsiz...

eliyle de Sally'nin elini tutarak "Beni

heyecanlandırdı ve sevindirdi ki, soluğu en yakın telefon kulübesinde aldı

İyi kalpli, yalnız bir adam, bir gün bir koza bulur. Kozanın içinde küçük bir tırtıl vardır. Adam çok sever bu tırtılı, onunla tüm yalnızlığını, tüm sevgisini paylaşır. Gel zaman git zaman tırtıl büyür, güzel bir kelebek olur. Adam, kelebeğine hayran... bırakamaz bir türlü... Aslında kelebeğin aklında dağlar, kırlar, çiçekler vardır da; kıyamaz bir türlü adama ve sevgisine, yalnız bırakamaz Onu... Üç günlük ömrünü sevildiği ve sevdiği yerde geçirmeye hazırdır...

çocukluğumun hudutlarında

nasip dairesinde tabi her şey hemhalim...

O yıl sınıfımda keçeli boya kalemi olmayan tek bir kişi vardı. O da bendim. Resim dersine ve renklere küsmüştüm adeta. O yaz Almanya'dan gelen dayılarımın elini öpmeye annemin ısrarlarına rağmen gitmedim. Okulun bir an önce bitmesini, idam mahkumunun başucunda bekleyen ölüm meleği gibi bekledim. Umudun kapıları yüzüme bu kez şamar vurur gibi kapanmıştı. Okula herkesin gittiği yolun dışındaki bir yoldan gider oldum. Umut göğüs kafesimin içinde kor bir ateş oldu. Bu ateşin yangınlığına bir kez daha dayanabilir miydim bilemiyordum. Yok yok umut etmemeliydim. Umut etmek umudun ölmesi demekti. Umudu öldürmemek gerekti. Akla sığması gereken umudu aklım almıyordu artık. Bu dünyanın hallerine alışmak bir acı eylemdi. Bana ait olan bambaşka dünyamın kapılarını büyüklere kapadım. Bu dünyanın üzerindekiler biz çocukların görebildiklerini görebilseler, dünya daha alımlı olurdu herhalde.

?Sonra beni alıp bir tahtanın üzerine koydu. Burada döndüm, döndüm, döndüm. Döndükçe başım da döndü. Sonunda yine haykırdım:

Ama çocuk derdi yine

Isparta?dan ayrılacağımıza yakın annem vakitlerini çoğunu Mevhibe teyzeyle geçirmeye başladı. Aralarında çok kuvvetli bir muhabbet bağı, bir gönül birliği vardı. Şimdi hatırlıyorum da o günleri, ayrılıktan ürperen gözlerle bakıyorlardı birbirlerine. Annemin gözlerinde gizli bir çaresizlik; Mevhibe teyze annemin sevdiği bir maniyi ezgileyerek katılıyor o çaresizliğe: ?Yara yeri, Sızıldar yara yeri. Kervan göçtü, Yol etti, Yalvararam yara yeri, Ne sende od tükendi, Ne bende yara yeri?

şimdi çok uzaktalar, saçlar ve Natalya; Natalya ve sarı saçlar

Sevgi Ağacı'nı göremezseniz, hemen utanç gözyaşları ile kalbinizdeki kini ve kötülükleri yıkayın. Kalbinizde sevgi filizleri açılsın. İnsanları, hayvanları ve doğayı sevin. O zaman her yerde yemyeşil Sevgi Ağaç'larını görürsünüz. Sizi yakıcı güneşten, tilkinin sinsi kurnazlıklarından korumaya çalışır. Size sevgi ve mutluluğun gölgesini, serinliğini sunar. Onun gölgesinde, doğal sevginin mutluluğu ile yaşarsınız sonsuza değin.

Birden adeta gözlerimin önünde bir sinema perdesi açıldı ve acı bir film oynamaya başladı. Yozgat?ın Nohutlu Tepesi?nde her çıkışımda hiç bitmeyeceğini düşündüğüm yokuşun başındaki, çamlıktan esen dondurucu rüzgarlara birlikte kafa tuttuğumuz o koskoca, o bir türlü ısıtamadığım ev canlandı hayal perdemde.

kerpiçten ağır günler

O?nun sevmediği herşeye?elveda? de!

- "Çok güzel, ikincisi ne bakalım?"

DÖNÜŞÜM

bilmeyen bir yıl geçti.. Yapayalnız ve hüzün dolu bir yıl..

Yaşam bir tesadüf değil, yaptıklarınızın aynada bir yansımasıdır.

Ve kelime-i şehadet getirerek vefat etmeden biraz önce de:

Şiirime şiraze senin bakışların yar.

Baharın İlk Sabahları

O mesafelerde kaybolmayı ben seçmemiştim. Düze çıkmayı düşlerken, sineme aşılamayan kalelerin surları örülüyordu, farkında olamamıştım. O mesafelerin kalbimdeki derinliklerine fenerini yakınca seneler, hasretin, bir sevgilinin ölü bedeni gibi kalbimde boylu boyunca uzanan suretini gördüm. Derindi, keskindi, acımasızdı. Benimle aynı kapılarda, aynı yollarda, aynı hikayedeydi. Şimdi o kapılar, o yollar çok uzaklarda kaldı; ama hikaye bende hala.

Çiçeklerin arasında, bir şehidin yattığını...

Dönüşümde annesi telefon ederek :

Sarı zarfa dost eli değmişti, dost yüreği gezinmişti üzerinde.

Gölün kıyısında hayat bulmuş boynu bükük papatya, yanıbaşında o eşsiz büyülü suyun içinde açmış olan, en az kendi kadar yalnız görünen nilüfer çiçeğine sevdalanmıştı. Onun görkemli görüntüsünü, saf, masum, asaletli halini hayranlıkla seyrediyordu her gün...

Bu benim zihnimin bana oyunu şiraze.

seni ben öldürdüm

İtiraf ediyorum, unutmadım seni, unutamıyorum.

- Elhamdülillah, diyerek mukabele etti. Haber getiren kişi hayrete düştü:

Ama usta sadece gülümsedi ve; ?Daha değil!? diye cevapladı beni.

gel yalnızlık bahçeme beyazlar giyin,

galiba tamara dün rüyama girmiş ne güzel bi hikayeydi, çok teşekkürler paylaşımların için asleon:))

Gitme?

RÜVEYDA

?Anita,

de giderek soluyordu.. Gülümsemesi de yok oldu. Titreyen bir sesle

Fakat annesi, uzak bir yerde iş bulduğunu söyleyerek ondan önce davrandı. Ve kazandığı paraları bir akrabasına gönderip, kızına bakmasını rica etti.

Küçük köpek gecenin soğuğundan kurtulduğu için çok mutluymuş. Sıcak odada gece boyunca koşturmuş durmuş. Gece yarısından sonra apartmanı dumanlar sarmış. Bir yangın başlıyormuş çünkü? Dumanı koklayan köpek öyle bir havlamaya başlamış ki, önce fakir adam uyandırmış, sonra da bütün apartman halkı... Anneler, babalar dumandan boğulmak üzere olan yavrularını kucaklayıp, ölümden kurtarmışlar... Bütün bunların hepsi, beş kuruşluk bile maliyeti olmayan bir tebessümün sonucuymuş.

İki Yaşlı Hasta

önemsemeyi öğrenmek ve güven geliştirmektir.

Eminim iyi maaş alıyorsundur.

İstanbul'da yayımlanan Ceride-i Havadis gazetesinin 17 temmuz 1842

Yol uzundu. Kimi zaman yolu iki taraftan kapatan ağaçlar doyumsuz güzelliğiyle ruhu coşturuyor, kimi zaman kurumuş bir ağacın gölge etmeyen bedeni bile aranır oluyordu? Bazen yol ıssızlaşıyor endişe verici yalnızlık boylu boyunca önümüze uzanıyordu. Kenarda dizilmiş süslü kaldırım taşlarının bu yalnızlığa ortak olacağı da yoktu? Yolda yalnızken yürümek ne zordur? Gözleriniz yerdeki, taşlara takılır. Her şey anlamsız birer heykelden öteye gitmez? Sesler gürültüden başka bir şey değildir?

gelme içimdeki öfke beslensin, yeter ki sen gelme

Başarısızlık, zamanımı boşa harcadım demek değildir;

-Çalismaya devam et olmus...

Mustafa akşam eve döndüğünde bir gariplik olduğu tüm ev halkı tarafından anlaşıldı. Ama kimsenin umurunda olmadı. Herkes evin direğinin, Mustafa'nın babasının zar zor boğazını doyuracak kadar para kazanabildiği işinden kovuluşuna konsantre olmuştu. Mustafa bunu da duyunca kendi kendine yaşamanın ne anlamı var ki?diye sordu. Aile içinde hep yaptığı keskin şakalarla neşeli duruşuyla ün yapmış temiz çocuk gitmiş yerini adeta lanetlenmiş bir ruh almıştı. Kardeşiyle paylaştığı 5-6 metrekarelik odaya girdi ve kapıyı kilitledi. Bir süre eski yatağının üstünde oturdu. Kız hiç aklından çıkmıyordu. Üstüne babasının işten çıkarılması eklenince hayat çekilmezleşmişti. Titreyen elleriyle yorganını kesti, ip şeklinde düğüm attı ve tavandaki küçük kancanya geçirdi. Hep intiharın günah olduğunu ve neden intihar ederler anlamam diyen Mustafa yorganı boğazına doladı, sıkıca düğümledi ve kendini yatağın üstünden ittirdi. Boğazı acıyor ve nefes alamıyordu. Artık düşünemez olmuştu ve çırpınamıyordu. Kolları yana düştü ve son nefesini verdi.

Diğeri ise; zevki, huzuru, sevgiyi, umudu paylaşmayı, cömertliği, dinginliği, alçakgönüllülüğü, nezaketi, yardımseverliliği, dostluğu, anlayışı, merhameti ve inancı temsil ediyor.

Hasan Sezai Efendi, gelenlerden herbirine, onların dergahın kapısına astıkları geyik boynuzundan kazıyıp, toz halinde veriyordu.

Sonunda sağlam bir tek gövdesi olan kuşun ezilip gözden kaybolduğunu farz edelim.

?Ama yağmur yağıyor? dedi kediye.

Gülce'nin gülleri ve beyaz yatak.

Diye gürledi.

Ne yazık ki Türkiye'de kitap okuma alışkanlığı çok geri kalmış durumda! Günümüzde kitapların yerini ne yazık ki internet aldı! İnternetin çok yönlü sanal dünyası hepimizi, özelikle de çocukları kitaplardan uzaklaştırmaktadır.

İşte buna bakış açısı farkı diyoruz. Kimi parasını kaybettiğine üzülür ama kimi de Vincenzo gibi ölümü bekleyen bir bebek olmamasına sevinir.

diye düşündü. "Sinirli davranmayacaktım." Sonra yeniden öfkelenerek

Ki, O da sevsin seni?

susuşlarım bitmez...

VERMEK ALMAKTAN ÜSTÜN

Olması gereken zamanı yakalamaya çalışarak, yapılması gereken işleri alelacele yetiştirmek, bir an önce eşimizle, çocuklarımızla yada sevdiklerimizle birlikte olabilmek için kendimizi parçalamak ve stres yaratmak da değil. Zamanı yakalamaya çalışmayın, sadece onunla birlikte hareket edin. Yapılması gereken tek şey şu anda her ne yapıyorsanız yaptığınız o şeyin ne olduğunun farkına varmak. Zihninizi ona odaklamak, zihnin kendi başına kalmasına izin vermemek. Çünkü bütün bunlar zihnin bilinciniz tarafından başıboş bırakılmasından kaynaklanıyor. İpler zihnin elindeyken bunların yaşanması gayet doğal bir durumdur.

En güzel şarkıyı bir kurşun soyler...

Gidipte dönmeyenin ardından söylenir.

Mazluma sürgün evi; zalime cihan düştü

İlerideki dağın tepesinden?Ahhhh? diye bir ses geri geliyor. Çocuk şaşırıyor. Merak ediyor ve?Sen kimsin? diye bağırıyor. ?Sen kimsin? diye cevap geliyor dağdan.. Çocuk kızıyor. ?Sen bir korkaksın? diye bağırı... yor.

Ülkelerden bir ülkede Yunus Dede diye gül yüzlü, gül yürekli bir ihtiyar yaşarmış. İnsanlara yardım etmeye üşenmez, iyilikten başka bir şey düşünmezmiş. Bir gün bakmış ki şehir halkı yavaş yavaş kötülüklere yöneliyor. Şunlara güzel bir ders vereyim, demiş. Eline bir değnek, sırtına bir heybe alıp çıkmış sokağa. Bir yandan yürüyor, yürürken de sesinin çıktığı kadar bağırıyormuş:

Mesela kaybetmek vardır bir de? Bir olay vardır siz elinizden gelenin en iyisini hatta daha fazlasını yapmışsınızdır ama o olayda aslı başarı kazanamamış, her seferinde?Tamam bu sefer oldu? demiş ama her defasında da kaybetmişsinizdir? Bu kaderdir buna bi şey yapamazsınız? Ama yine aynı olayı ele alırsak her şeyi, her türlü yolu denemiş ve bu sefer başarıyı kazanmışsınızdır? ?Eee kazanmışsak kayıp bunun neresinde? diye sorabilirsiniz muhtemelen? Dedim ya her şeyi, her türlü yolu denemişsinizdir diye? İşte bunlar içinde kötü huylarda olduğundan?farz-ı misal? o zaman onurunuzu, kişiliğinizi kaybetmiş olursunuz?

dermanı olamazsın dertlerin;

Bugün niyedir bilmiyorum klavyeye gitmiyor parmaklarım. kafamın içi bomboş duygusallığımdan eser yok. sanki 3-5 gün önceki zekai değilim. bu halim mi daha iyi yoksa daha önceki mi diye gözlerimi kapatıp düşünüyorum. Yo ikiside güzel değil. birisi çok acı verirken bu halim alışkın olmadığım bir hal. dugular yoğun olmalı benim hayatımda. Tüm duyguları yoğun olarak yaşamayı seviyorum. Bugün duygusallıktan uzak olmam aslında Allah`ın bir lutfu. Şimdi gözlerim parçalı bulutlu olup, çok bulutluluğa geçmek için bahaneler arıyacak ve sağanak için hiç bir fırsatı kaçırmayacaktı. Aslında yoğun duygular da daha rahat yazıyorum. işte içimdeki o ince sızıda olmasa onları unutacakmışım gibi geliyor şu anda. Hiç kesilmeyen ve dinmeyen o sızı yı seviyorum burak ve mete`nin yerine. iyiki bu sızı var olmasa ben neyi sevecektim?

Afrika Atasözü

oldurdugu belli olmayacaktir. Yasli adam genc kiza kimsenin ve esinin suphelenmemesi icin kaynanasina cok iyi davranmasini ona en guzel yemekleri yapmasini soyler. Sevinc icinde eve donen Li-Li yasli adamin dediklerini aynen uygular.

Aslı'yı sorayım" der...

Evet, geçen gün birinci kattakilerin yaşlı babaları vefat etti. Kimsenin haberi olmadı. Cenaze işlemlerinde belki de en çok ihtiyaç duydukları yanında yoktu. Üzüntüler paylaşılmadığı/paylaşılamadığı için azalmadı. Görevi olanlar görevlerini yapmadı. Başka yerdeki akrabaları gelip kaldırdılar. Kat kat dikilen, dehlizler gibi örülen duvarlar engel olmuştu yapılması gerekene, beklenene, beklentilere?

Meğer yalnızlık içimizdeymiş

Kuşun teklifine avcının aklı yatar, onu salıvermeye karar verir, "öğreteceğin ilk şeyi söyle bakalım" der. bunun üzerine kuş avcıya "elinden kaçan fırsatlar için hayıflanma" der.

Can büyük bir heyecanla:

O azgın sahildeki

Ya da çaydaçıra oynamak için yarenini

Nöbetçi doktor, hastayı en azından donmaktan kurtardığımızı ifade ediyor, genç adam ise, henüz konuşamadığı için, bize bakıp gülümsemekle yetiniyordu. Şoför de yanımdaydı... Hastamız bir süre sonra kendine geldi. Onu tekrar arabaya bindirip evine götürdük.

Okulu bitirdikten sonra da memleketi Tokat'a dönmemişti. Evin bir erkek çocuğu olduğu için; babası, bir dediğini iki etmiyor yine aylık harçlığını göndermeye devam ediyordu. Bu asalaklık, yaşam felsefesine ters düşüyordu ama yine de bir gün babasının emeklerinin karşılığını misli misli ödeyeceğine inancı tamdı.

Dr. Kelly denetlemesi için önüne getirilen faturaya şöyle bir baktı ve üstüne bir şeyler yazarak zarfın içine koyup hasta bayanın odasına gönderdi. Kadın elleri titreyerek aldı zarfı eline. Açmaya korkuyordu. Hastane faturasını asla ödeyemeyeceğini ve geri kalan yaşamı boyunca bu faturayı ödemek için çalışacağını biliyordu. Sonunda zarfı açtı ve faturaya iliştirilmiş bir not dikkatini çekti. Kağıtta şunlar yazılıydı:

''Getirmiş mi anne, sordun mu?''

Hayatıma anlam veren mucizem ol...

Bir türlü sevindiğinde ise senden fazla mutluluk duyar...

Birden bire gözlerime büyük bir şey göründü.

- Öğretmenlerin hakkı hiç ödenmez!. dedi. Bunu biraz önce denizde buldum!.

Okunmuş öykülerden sonra sen kalışım gibi

O tezek topladığım kırlar, yaylalar...

hayaller bizi hiç olmadık yerde gülümseten şeyler:)

"Benim yönetimini üstlendiğim halkın çoğu içmek için henüz kuyu suyunu bile bulamazken ben burada bal şerbeti içemem."

? Durun, kesmeyin, bu adam falan zattır!. Ne yapıyorsunuz, dünyayı başımıza mı yıkacaksınız. Ben bunu tanıyorum! diye bağırdı. Bunun üzerine reis atından inerek o kesilen eli öptü. Bana da:

Bu kadın bize geldiği zaman küçük oğlunu da beraberinde

"Bunu nasıl ödeyebilirim?"

Melek Hanım bir süre düşündükten sonra gözleri parlayarak cevap verdi. Rehber öğretmenin ne demek istediğini anlamıştı:

ama hepsinden öte barajın karanlık sularına düşmeyen silüetinin yakamozlarıyla kutsanan en derin kalp yangınımın kış gecesi var gül şiraze

Durumu reislerine anlattı. Haydutların başı;

Hani gemiye binmiş yüküyle de yol boyunca sırtından indirmemiş..

Düşünüyordu, zaten kırıldığından beri

onlara bakıyor, hem de çok az bir maaşla."

gece yıldıza ve aya ağlayacak lebolyam oluyor.

Sevgilinin Cevabı

Ahlatın, ilaçla yıkanmadıkça hastalığın nasıl geçer, nasıl şifa bulursun?

Hocasına bakan genç gözleri dolu dolu şunları anlattı:

KARA KALEMİN HİKAYESİ

1973 : Otomobilinde meydana gelen patlamada saçlarının bir. bölümünü kaybetti.

Akıp ırmaklara karışacaksın

Sezgilerin, hatırlamasını bilerek kalbe uğrayan her saati; alımlı alımlı söylenen sözler karşısında anlamını zamanın tüm genişliğine sığdırabiliyorsa; kusursuz olan her sahtelik yol olup en uzakların komşusu olur.

Anne, salonun ortasında kalakalmıştı. Bu manzara bu günlerde ne çok tekrarlanır olmuştu böyle...

Seni gördüm. Seni buldum. Kendimi gördüm. Kendimi buldum. Bu, sensin güzel ırmak, dalımda cıvıldayan serçe, gözlerimi kamaştıran aydınlık... Çağılda, cıvılda ve ışılda... Ey Güneş, yüzüme bak, ey rüzgar saçlarımı öp. Söğüt ağacı! Gölgende bana da yer ver. Çünkü "ateş-i aşk-ı muhabette yanıp kalbimizde kalmaya ondan başka bir eser" deyip çıkıyorum hayata... Ferman O'nundur. İster öldürür, ister diriltir. Aşktır şimdi salih amel. Sureta aşktır artık bütün alem... Ey aşkın menbağı! Ey İlah'el alemin! Ey Vefa, ey Cemal! Şimdi hangi renginle gelirsen gel.. Senin bütün renklerin güzel. Ateşin de aşktır, suyun da... Her kande baksam sen varsın. Ölen senin için ölür, doğan senin için doğar. Ey gecenin güzeli, zamanın attarı... Beni benden, beni senden ayırma... Bak, gözlerimi kapatıp eğiliyorum toprağa... Bir kır çiçeğiyle senden söyleşmek için. Hak, Hak! Yazıda yabanda değil senin katında, aşkla... aşıklarla...

Talebe sordu:

uçsuz bucaksız bakan yitse rengimde, dalan çıkamasın hep derinlerde hep derinlerde ve düşen yansın, yansın, yansın da kül olup savrulsun ötelere.

- Biz de sözümün arkasındayız.

Bu yıllar boyunca her gün böyle devam etmiş.

- Seninki ağaçta kaldı ufaklık!.. dedi. Çıkıp alabilirsin.

Ya da ona farkettirmeden cebine, çantasına koyardı onları.

Başında, Kuzey İtalya?da kimi kadınların kullandığı, siyah bir atkı vardı. İnce vücudunun üzerine kirli bir asker kaputu atmıştı. Siyah atkılı ayakkabılarına şaşkınlıkla baktım. Ayaklarında kayak olmadığına göre, bu kof ve derin karların üzerinde nasıl olup da saatlerce batmadan yürüyebilmişti? Üstelik hiç de yorgun görünmüyordu. Ama gözlerinde büyük bir kaygı okunuyordu. Hafif bir yabancı aksan ile bana dedi ki:

Sevdiklerimden ayrıldım,

Uzat ellerini ve tut!

Bir kez çiy düşmeye görsün kış mahmuru bedenlere...

Girince selam verdim, o aldı selamımı,

hayatın zaman zaman bize verdiği

Ağaçlık mekanlar insanların, içinde bulunmaktan ruhen zevk aldıkları yerlerdendir. İnsanlar her ne kadar binaların yoğunlukta olduğu şehir merkezlerinde yaşasalar da, genellikle ağaçlık, yeşillik mekanlarda bulunmak isterler. Ağaçlık bir yere ait bir görüntü izlemek ya da böyle bir fotoğrafa hatta tabloya bakmak dahi insanlar için bir zevktir. Dünyada pek çok faydasıyla yaratılmış olan ağaçlar, Rabbimiz'in insanlara sunduğu nimetlerdendir. Görkemli görünümleri, benzersiz türleri, çeşitli renkleri, serinletici gölgelikleri ile ağaçlar, insanlara zevk verecek şekilde yaratılmışlardır. Allah'ın "Boyları birbiriyle yarışan ve içiçe girmiş ağaçlı bahçeler" (Abese Suresi, 30) ayetiyle bildirdiği ağaçlar, ahirette cennete has üstün özellikleriyle yaratılmıştır. Solmadan, kurumadan, yaprakları dökülmeden, ihtişamlı görünümleri ile, ağaçlar da cennetteki kusursuzluk içinde yaratılmışlardır. Aşağıdaki hadislerde ise ağaçların özellikle gölgesinden bir cennet nimeti olarak sıkça bahsedilir:

genci kaldırarak, tekerlekli sandalyeye geri oturttu. Mendiliyle, çizik

Titrek elleriyle kulağımı çeker gibi yaparak:

Kasvetli geceler zale zale oldu nerdesin yar?

eğerek kuşları yemlerine,

Varlığımdan bile haberdar olmayan beklenen adamın aşkından ikiye bölündü yüreğim. Yaşamakla, düşlerde yaşamak arasında ince bir çizgide kaldım.

masasına döndü.. Saatler geçti, yaşlı çift pes etmedi.. Sonunda sekreter,

Kanadı kırık kuş merhamet ister;

Bir sinema koltugunda sende iki kisi gibi oturdun mu hic? Hic iki kisi gibi zevk aldin mi bir konserden yalniz basina. Güzel bir kafe kesfettiginde, güzel bir film seyrettiginde, güzel bir sarki dinlediginde güzellikleri oranynda eksik kaldıklarını hissettin mi paylasamadigin icin onunla. Bir barin kalabaliginda hic yarim vücudunla sallandin mi ortada? Hic iki kisilik beyninle yarim insan olabildin mi? Baktiginda aynana sadece yüzünün bir yarisini gördügün oldu mu hic? Sana hayatindaki en büyük yoksunlugu yasatandan nefret edemedigin zamanlar oldu mu hic? Gözünün icine baka baka kolunu bacagini kesen bir insanin yüzüne sevgi dolu bir gülümseme ile bakabildigin zamanlar oldu mu hic? Hayatta inanligin bütün degerlerini altüst eden birisine ask siirleri yazabildin mi? Onu icinde korumanin seni yok etmek oldugu zamanlara feda oldun mu hic? Icinde aglayan cocuga umut sarkilari söyleyemedi?in, özlemini, susuzluğunu, açlığını gideremedigin zamanlar oldu mu hic? Kanayan yarasini gördügün ama merhem olamadigin zamanlar. Gücünün, hani o tanrisal gücünün bir cocugun aglamasini susturamayacak kadar oldugunu gördügün zamanlar oldu mu hic?

Bir hastaneninyenidoğan odası, dondurma külahı, şarap şişesi

Yemek boyunca muhabbetimiz çok güzeldi, sıra dışı hiç

taş bile yosun tuttu kuytularda

şeyiyle sevmeği öğrenip birbirlerine kavuşmuşlar.

Melek Hanım, kızının bu tehdit dolu bakışlarını görmezden gelerek yemeğe indi öğretmenle?

Tilki kendinden geçmiş bir durumda, ağacın gölgesinde hareketsiz yatarken, tüm hayvanlar sevinç çığlıkları atmışlar: "Yaşasın tilkicik kurtuldu" diye. Hepsi de Sevgi Ağacı'nın gölgesinin tilkiyi iyi edeceğini, bitkin ve baygın yatan tilkinin bir süre sonra kendine geleceğini biliyorlarmış...

Kalp gözü açık bir insandı. Şam?da oturuyordu. Bir ara şehirde büyük bir kıtlık çıkmıştı. Halkın büyük bir kısmı bu krizden etkilenerek bahçelerini ve arazilerini ucuz fiyata satmış, başka yerlere göç etmişlerdi.

Yırtınıp duruyordum yırtıcı gerçek ile. Biteviye düşünüp uykularımı bölen, rüyalarımı kabus eyleyen bu muamma neydi?

"İnsanlar, amaçlarına ulaşmak için birbirlerini ezmekten çekinmiyorlar. Oysa başkasına kötülük yaparak elde edilen her şeyin geldiği gibi ellerinden gideceğini anlamıyorlar..."

Her şeyin ortası olmak, en kötüsü belki de.

Cumartesi sabahları yayınlanan bir sohbet

Yeni yüzler çizerim sana benzemeyen, seni anımsatmayan.

nasılsınız :)

Okul notlarınız değildir.

bir gün hocasi yanina gelip. .."Hazir ol! " demis.. "Seni büyük turnuvaya yazdirdim.

denizin en sığ yerinden başladık yol almaya Şiraze,

Çocukluk Rüyalarım

-'Efendim seytan varmıdır? Bu kez profesor pek emin olamamakla birlikte yanitlar;

Bir aksam bir koyun keserler,

-Aman evlatlar. Durun hele, niye kavga edersiniz?

-?Ben de çok iyi koşamıyorum

Gün olur, başıma kadar mavi;

Gündemi demokrasi konusu işgal ettiğinden, Hoca da derste onu anlatıyordu:

Hayat güzeldir...

Dersten sonra hemen yola koyuldum eve ugramamla cikmam bir oldu...

O çok sevdiği küçük kız dergisini almak için buna ihtiyacı vardı ve gördüğü herkese?1 lira? soruyordu. Sonunda beni duymuştu. Arkadaşlarının görmesini istemeden ona uzattım, ona göre kocaman, bana göre ufacık?1 Lira?yı. Elimden kayan bir lirayla sanki yağmurdan sonra güneş açmıştı. ?Buldum? diyordu ve ben gözlerindeki ışığı gözlüyordum. Güzündeki gülümsemeyi... Sonra arkadaşlarını da yanına alıp, arkasında harika bir mutluluk esintisi bırakarak çabucak gözden kayboldu...

- Efendim bir özrüm var, diyerek konuşmaya başladı:

Bir ince tüy gibi sal anneciğim!

İstanbul?da güneşli bir günün sabahında Topkapı Sarayı?nın avlusunda bulunan Has Oda?nın kapısı açıldı. Uzun boylu genç bir adam arka bahçeye doğru ilerliyordu. Bu kişi, Avrupa?yı titreten, koca Akdeniz?i hakimiyet altına alan Osmanlı Devleti?nin kudretli hükümdarı Kanuni Sultan Süleyman?dan başkası değildi. Devlet işlerinden vakit buldukça soluklanmak için arka bahçeye çıkar, ağaçları, kuşları, denizi seyrederdi.

Yüzünde ki ekşiliğe tezat, gözlerinin içi gülüyordu.

Senden özge acep kim canan olsun bana?

Yine Bayan Thompson ́un tüm yaşamındaki en iyi ve ne favori öğretmen olduğunu yazmıştı. Sonra dört yıl daha geçti ve başka bir mektup geldi.

Bu ninnileri nasıl.

Sıcak güneş,

Yepyeni sözcükler yeşeriyor şimdi

kaç insan yaşadıklarını hak eder ya da kaç insan yaşanacakları elinden kaçırır?

Annesi, oğlunun elindeki taşı görünce önce biraz şaşırdı, sonra da çehresine yayılan tatlı bir tebessümle, ?Onu nereden buldun sen. Gel de anlatayım sana o taşın hikayesini? dedi.

- Haydi kalkınız! Zira o, bizim sandığımız kimselerden değildir. Biz ona gidelim, dedi. Sonra kendi elbisesini Kadı İyad'a giydirdi ve kendisi de silahtar olarak, Kadı İyad'ın yanında Ebü'l-Hasan-ı Harkani'nin evine girdi. Mahmud Gaznevi selam verince, Ebü'l-Hasan hazretleri selamını aldı. Fakat ayağa kalkmadı. Mahmud Gaznevi, Ebü'l-Hasan-ı Harkani'ye;

Linda Birtish, tam anlamıyla kendisini başkalarına adamış bir insandı.

- Allah beni onlara karşı korudu. Sana emrettiğimi yapmadıkça beni öldüremezsin.

Yine de vazgeçemez derim

Kasvet yudumlayan ağaçlarında

"Şey" dedim.

Gel sevdalım ol,

"Acele karar vermeyin. Hayatın küçük bir dilimine bakıp tamamı hakkında karar vermekten kaçının. Karar; aklın durması halidir. Karar verdiniz mi, akıl düşünmeyi, dolayısı ile gelişmeyi durdurur. Buna rağmen akıl, insanı daima karara zorlar. Çünkü gelişme halinde olmak tehlikelidir ve insanı huzursuz yapar. Oysa gezi asla sona ermez. Bir yol biterken yenisi başlar. Bir kapı kapanırken, başkası açılır. Bir hedefe ulaşırsınız ve daha yüksek bir hedefin hemen oracıkta olduğunu görürsünüz."

Her zaman kolay değil

Çiçeklerin umut kokar. Kar yağmış, don vurmuş ne gam. Sen çiçeklerini açtın ya. Bembeyaz ışıttın ya gönül baharlarını. Karakışa meydan okudun ya narin yapraklarınla.

Bir yol biterken yenisi baslar.

Kafa gözü kapalı da olsa kalp gözü açık olan bu kötürüm adama yaklaşan İsa aleyhisselam:

Babamlar alışverişten dönerken trafik kazası geçirmiş, olay bize intikal ettiğinde alt üst olmuştuk. Bir anda üstüme tahmin edemiyecegim kadar ağır bir yük binmişti. İçimde tarif edilemez bir acı duyuyordum. Üzüntümün boyutu o kadar büyüktü ki acıdan yüreğimde ağrı duymaya başlamıştım. Ama yapılacak bir şey yoktu. İki gözü iki çeşme ağlayarak cenazeleri de yanımıza alarak İstanbul'a döndük.

"Sersem. Her kimsen seni bulup bu mendili uygun yerine tıkacam" diye homurdandı.

CENNETE İLK GİREN KADIN

Adam ona bir kez daha göz attı. Üstündeki pantolonun sol kısmı, dizinin alt kısmından sonra boştu. Bu yüzden de sağa sola uçuşuyordu.

Bıktık artık ünvan peşinde koşmaktan

Yeni Doğan Gün Merhaba

tabutum Merkez Efendiye giderken

Belkide cok humanist bir yaklasim ama zaten amac mutluluksa toplumda, sevmek icin gec kalmadik demektir,...

"Hoş geldin Amet oğlum! Bizim paçalı, dört yavru

Dumanı koklayan köpek öyle bir havlamaya başladı ki, önce fakir adam uyandı, sonra bütün apartman halkı.

Öğleden sonra, sen odanda oynayıp, yatağına dizdiğin oyuncaklarına bağıra çağıra şarkı söylerken, ben telefon konuşmalarımı yapıyordum. Sana sessiz olmanı işaret ettim, sonra yine bir saat kadar telefonda konuştum. Daha sonra bir asker gibi sana emir verdim, ?Oyalanıp durma, çabuk ödevini yap!? Bana?Peki, anneciğim.? Dedin ve hemen çalışmaya koyuldun. Sonra da odandan hiçbir ses gelmedi.

Ben sana tutuldum

- Hangi köydensiniz?

bir yaşlının hatıralarında geçmişi görebilmeli!

Baba; amayı gözlerine süren Ra taneleri

- İyi misiniz? diye sordum. Bir ihtiyacınız var mı?

ben buralarda bilmem ki hangi uykunun hangi köşesinde beklemedeyim hiç gelmeyecek olanı

Ölmeyi çokça geçirmişti içinden, oysa bir uçurum kenarından kendini boşluğa bırakacak kadar çok seviyordu hayatı, kocasını ve kızını. Ama kahrolası yerde üçüne de yaşam haram kılınmıştı.

beklediğimce o çiçeği,

Bitmesini bir türlü istemediğimiz yine o tadına doyamadığımız güzel yazlardan biriydi. Her yaz ̧ bağdaki arkadaşlarla genel buluşma yerimiz olan ana caddeyi bağ evlerine bağlayan gedik adını verdiğimiz dar toprak yolun sonundaki dağdağan ağacının gölgesi bizlerle şenlenir ̧ bizlerle dolup taşardı. Sohbetlerimizi orda yapar veya o gün nereye gideceğimiz ya da ne yapacağımıza o ağacın altında karar verir ve uygulardık. Bazı günler hızımızı alamaz akşamları bile buluşur konuşurduk. Hayal gücümü fazla çalıştırdığımdan olsa gerek ̧ arkadaşlar bana sürekli polisiye hikayeler anlattırırlardı. Sonraları anlattığım o polisiye hikayeleri yazıya geçirip matbaa ile tanıştıktan sonra mahalli bir gazetede yayınladığımı hatırlıyorum. O yıllarda dağdağan ağacı nice oyunlarımıza şahit olmuştu. Dağdağan Ağacı; küçük üzüm taneleri gibi sert meyveleri olan bir ağaçtı. İlerleyen yaz aylarında meyvelerinin kahverengi bir renk almasıyla birlikte toplanıp kurutulur ve kışın çerez niyetine yenilebilirdi. O yıllar torbalarla dağdağan ağacı toplardık.

Ve her zaman günün ilk zafer şenlikleri

Kadın şimdi hayret içindeydi. Önündeki kahve fincanı konuşuyordu!

- Birini bana verecektiniz!.. dedi. Hangi balon o?..

YAVRUM ADSIZ BİR ÇEŞME OL

Ağlasam göz yaşım silmeyeceksin

Bob? Bu Polis Kiliseden Bob değil mi?

Son olarak baş vurduğu özel sektörde ise en az iki yabancı dili anadili gibi konuşması şartı aranmıştı. Buradan da havasını almış, eli boş dönmüştü.

Göz kapayıp kucak açar

Annemle babamin evleri evimden arabayla yaklasik 10 dakika uzakliktaydi, ama yol bir turlu bitmek bilmedi. Eve vardigimda, annem yataginda yatiyor, babamsa mutfakta bir asagi, bir yukari dolaniyordu. Annemin gozleri kapaliydi, elleri ise karninin uzerindeydi. Mumkun oldugunca sakin olmaya calisarak anneme seslendim. "Annecigim ben geldim.

güzel gönüllüm:)

-Bunları nereden buldun? diye sordu.

Şevket Bey kızlarıyla beraber çamlık gezmesinden döndüğünde vakit epey ilerlemişti. Dönüş saati

İşte o zaman ben, çiçek tomurcuklarının daha başlarını

Hikayesi diyoruz çünkü gelinimiz hastadır. Yediği kar ona dokunmuş, yatağa düşmüştür.

bakarken görünmesin göğüslerin pencereden

Tayyar YILDIRIM

Bir delinin arta kalan yanıyım şiraze.

Uzak diyarların gizemine kapıl da farklı ufuklardaki güneşin doğumunu izlemek için karanlıklardan sıyrıl ve git artık!

aralarında görmekten son

Bir oyun değil

Sana olan sevgimi,

Bana gün düşürdün, canıma can düşürdün. Yokluğa var düşürdün. Dilsize söz düşürdün. Yüreğe köz düşürdün. Karakışa yaz düşürdün. Kendimden çoktan vazgeçtim diyordum ya, ey sabrın sevgilisi, iyi ki bu ateşi gönlüme tez düşürdün.

Başını doğaya uzatan tomurcuklar,

sonrada gidip iki yüzük almıştı. Bu kadar önemli bir günde bari

Semanın ve arzın da beklediği oydu. Canlı ve cansızların da beklediği oydu. Hayvanların ve kuşların beklediği de oydu. Üst üste yığılmış beton yığınlarının ve içindekilerin de beklediği oydu?

O günlerden sadece eline pişmanlık veren, utandıran günahlar kalmıştı. En ince teferruatına kadar bütün günahları aklına geldi. Demek bütün bu tespit edilen şeylerin hesabını verecekti.

Kıskanırlardı bizi

Adam tam dolmuşa yönelecekken durdu ve balıkçıyla gözgöze geldiler. Bu olaylar olurken balıkların parasını vermeyi unuttmuş dahası tüm parasını yaşlı kadına vermişti.

Gülerek, ilaç kutularını gösterdi. Elindekiler, vitamin hapı, öksürük kesici ve balgam sökücülerdi.

-Allah Teala kerimdir. Hele sen bir mola ver. Misafir kısmetiyle gelir dedi.

Düşlerin en güzelinde çıktın karşıma Şiraze. Yürüdüğüm düş bahçeleri beni sana taşıdı.

Üstadın yazdığı örneği alta koyarak üzerinden geçmeye başladım. Fakat buna rağmen çok zorlanıyor, harfleri bir türlü olması gerektiği gibi çıkartamıyordum. Belki ilk dersim olabilirdi, yapamamam olağandı, fakat üzerinden geçtiğim halde yapamamam beni çok üzüyordu. Hocamdan yardım istedim. Bana, ?her harfi hissetmeye çalış, yazdığın her harf için bir melek yaratıldığını da unutma? dedi. Ben de yaratılacak olan meleklerin daha güzel olması için elimden geleni yapıyordum. Fakat kimi zaman kalemi fazla inletiyor, kimi zaman?bir harf bile yazmadan mürekkebi hemen bitti? diyerek kamışı incitiyordum. Gaflet ettim, bilemedim ki üç harekette hayat vermem gereken bir meleği, tek harekette canlandırmaya kalkışıp, kamışın bütün kanını emdiğimi?

- Anne! . biz zengin, kültürlü insanlarız. Herhalde arkadaşın da zengin, kültürlü biridir, değil mi?

İşte! Yine o kağıtlardan biriydi. Titrediğini hissetti. Ağlasamıydı?

Bundan dolayı ben de bir şey yapacağım zaman düşünür, faydalı ise konuşur, yararlı ise yaparım... Faydasız ise bırakmayı ve susmayı tercih ederim.

Çeki kadının eline sıkıştırırken de ona;

Saatler boyu o davulcu için dua ediyor. Gidenler dönmüş oluyor. Gözleri şişmiş kadına bakıyorlar ne oldu demekten korkarak. Kapıya gelen davulcu için dua ettim diyor kadın. Dua ettim. Dua ettim. Hala dua ediyor. Harf harf.

gibi... Güzeller güzeli bir tablonun duvardan indirilip mahzene atılması

Bu ses Annemin -çok sevdiğim- ılık şefkatli sesi idi. Annem başımı okşuyor beni teskin etmeye çalışıyordu. Ablam da gülümseyerek bana bakıyor herhalde çok kötü bir rüya görmüş olmalısın diyordu. Nerdeyse gömleğimin üst tarafları ağlamaktan ıslanmıştı.

Kız kulesi ve Adalar

Sonra mektubu alıp Bağdat yolunu tuttu. Bağdat'a gelince evinin kapısı çaldı. Çocukları karşılarında babalarını görünce çok sevindiler ve içeri buyur ettiler. Adam içeri girmedi ve

yine aklımda yine sezai?nin mona rozası, yine cemil?in jurnalinden sızmış lamiası var.

?-Biliyor musun kızım, geçmişim beni ayakta tutuyor? diyebilmişti. Can son saatlerini yaşadığını bildiği için, ellerini bırakmayan kızı Sevil?e tekrar bir şeyler söylemeye çalıştı. Sevil zorda olsa anlamıştı babasının ne dediğini. Komedinin üzerinde duran?sedef işlemeli saati? babasına getirdi.

-Azıcık dalmışım efendim.

Buldu saimler devleti

onbir sent!...

Hayat kıskançlığı yenmek,

Demir attım bu gece yalnızlığım durgun sessizliğine. Yalnızlığın sesiyle birleşiyor rüzgarın sesi, bir anda eriyor yüreğimdeki buz kütleleri.

İsa aleyhisselam bir ağacın altında dua eden birini gördü. Dikkatlice baktığında adamın ayakları yürümeyen bir kötürüm olduğunu anladı. İki gözü de görmüyordu. Vücudunda ise baras hastalığı olduğu anlaşılıyordu. Ama adam bütün bunlara rağmen ellerini kaldırmış mutluluktan uçacakmış gibi dua ediyordu:

Ya çaba?

Çocuk Sahibi Olmaktan Korkmanın Mantıksızlığını

- "Pişmiş tavuğu alıp dilenciye verdi. Kadın dilenciyi görünce, kendisine yabancı gelmedi. Biraz düşündü ve ilk kocası olduğunu anladı. Durumu ikinci kocasına bildirdi.

Kayboluşun simgesidir gözlerin,

- İşte böyle, ara sıra çok bunaldıkça buraya gelirim. O, Millet Meclisi?nden çıkarken gözlerine bakarım. Mavi gözbebeklerinde bütün şehitlerimin gözlerini görür gibi olurum. Son içime bir ferahlık dolar, kalkar köyüme giderim.

Kelimelerim onun için ateş soyludur.

İlk ba-ba sözlerin, düşe kalka gidişlerin,

Yaşanılan her güzelliğe saygı göstermek gerek.

ve benim bir arkadaşa ihtiyacım var, bir arkadaşa

< Her gün birisi ya da bir şey için iyi olduğuna inandığınız bir davranışta bulunun. Örneğin?Seni seviyorum.? deyin ya da ona çiçek alın. İhtiyacı olan birine iyilik yapın. Ancak asla?Ben yaptım?, ?Ben gittim!?, ?Ben hallettim!? gibi sözleri kullanmayın.

Akıp duran tekdüzeliğinde

İhtiyar cübbesinden kan süzülür Nebi'nin

Ben şiraze, her sabah yeniden doğuyorum; öykülerime bir yenisini eklemek, yeni bir mektuba başlamak için...

Hayattan en iyi şekilde yararlanmak, onu kendinden daha uzun ömürlü bir şey için harcamaktır.

Mahzun kağnılarla, nazlı yaylılarınla

Bu soruyla önceden karsi karsiya kaldigini farkettim...

sonra söz'süz konuşmaları başladı. Gelen yabancı,

fakat her daim samimiyetle...

Sana çıkan merdivenler koy önümüze

Hepimiz bu ülkedeyiz, eksik olanları hepimiz yaşıyoruz ama yaşadıkça ve yoğunlaştıkça da eksildiğimizi görüyoruz?

Söyle baksın gece

için ardına kadar açılacaktır...

Bir annenin gözüyle...

Nilüfer, karşılıksız bırakmadı papatyanın sözlerini:

Hani insan mutlu olduğunu mutluluk anında değil de sonraları anlarmış.

kimselerdir..

sen dünyayı bir de tarihle gez dolaş, kim mukim fısıldasın, kim seyyah...

Sevmek elinden şekeri alınan çocuğunki gibi boşlukta kalakalmaktı,

Küçük, gerçekliğin boşluğuna elindeki oyuncak direksiyonuyla sürüklenirken, çıplak ayaklarına takılan taşlar, ona zaman zaman dengesini kaybettirip onu yere düşürüveriyordu. Düşler aleminin zahiri zemini kadar pürüzsüz değildi gerçekliğin sarp yokuşları. Buna rağmen, güdümlü bir ilerleyiş öğretisiyle yürümeyi sürdürdü. Zaman kavramı, her zamanki acımasız tavrını takınıp onu bu sürüklenişe mahkum etmeyi başarmış, nihayetinde küçüğü bitkin düşürmüştü. Yolculuğun en yorucu noktasında küçük, önünde duran ışıltılı binanın büyük ve ihtişamlı kapısı önünde yığılıvermişti. Bu kapı hakikatlerin dünyasına açılan ilk kapıydı. Bilgiye ve bilgeliğe açılan ilk kapı. Okul. Beyaz bir defter boşluğu. Tahta bir sıra. Tam karşıda sahifesine yansıtacağı bilgilerin kaydedildiği yeşil renkli yazı tahtası. Ve avuçlarına verilen uzun ince tahta kalemin odunsu kokusu?

insan sulara benziyor dostum

... -...-. _..\||/ ...

nasıl böyle şeylere cesaret eder?" diye düşünmeye başladı.

(Bütün insanların bildiği gibi

arada bir seher yeli okşamalı saçlarını..

bu hayali de yikilan çocugunun büyük bir depresyona girdigini göre n babasi, Japonya'nin ünlü bir Judo

Filtrelerimizden elemeden kimseleri sokmuyoruz özel dünyamıza. Ne var ki, sıcaklık ancak yakınlaşmakla mümkün. Birbirimizin CANINI YAKMAYACAK kadar uzak, hayatın soğuk zamanlarında üşümeyecek kadar da yakın olmayı öğrenmeliyiz

Bizimkisi meleklerden bile daha temiz

yok ki!. Kiminin eli eksik, kiminin de bacağı. Kiminin de aklı ya da imanı.

"Yani, siz pişmanlık duyduğunuz hayatınızı yeniden yaşamak mı istiyorsunuz?"

GÜNAH VAR MI KARINCAYI KIRINCA?

Bir şeyler öğrendim demektir.

Kurunun yanında yaşça odunlar da var...

bitmez susuşlarım

Hüngür hüngür ağlıyordu yaban gülleri. İçlerinden biri iç çeke çeke herşeyi anlattı. Yaşlı adam da hüzünlenmişti. Belliki o da eski günlerini hatırlamıştı. Nasırlı elleri ile sakalını sıvazladı, nemlenen gözlerini sildi. "Beni bu yaşta ayakta tutan sizin ezmeleriniz" dedi.

... , _|| ...

genç yaşarmış. Tüm gün ustasından öğrendiği gibi demir döver kasabanın tüm

özgürce ağlayamadım sokaklarda,

derdim seninle değil benim;

Tatlı uykusundan...

Çoşkun nehir,

ağlamayı bilmiyorsan,

Gül yangını en firaklı menevişi

damar damar çatlayacak ruhumuz...

- Ben çekilirim!!

Mukadderatı, kavi bir elin kavi, muhyi

Ruhum sabahlarda intiharı kuşanmışken

Hadi bugün O?na göster sevgini!

Ellerini bağla. Kendini zapt u rapt altına aldığında...

Oğlan çok şaşırıyor, ama ne olduğunu gene anlayamıyor. Babası anlatıyor..

Boston'da verdiği konser biletleri ortalama 100 dolara satılmıştı...

Gülmüşler : ?Ha evet şu dağın arkasından bir ses gelir ve köylülerden birinin ismini haykırır. O da sesin geldiği tarafa doğru gidip kaybolur ve bir daha da dönmez?

Akşam güneşi ise yeni bir günün muştusuna sarılıp ziyasını da başına çekerek bize veda ediyordu. Güneşi ufuktan çeken kudret ne kadar vefalıydı. Hassas ve ince ruhları ilhamla coşturacak kızıllıkları da ihmal etmemişti... Gökyüzünün eşsiz manzarası altında eve dönme hazırlıklarını istemeyerek başlatmıştık. Sıra işin en zor tarafı; vedalaşmaya gelmişti. Çok zor oldu; ama?en yakın gelecekte tekrar piknik? sözünü alarak ayrıldık. Enişte beyle vedalaşırken bana, ?Sizi evinizde ziyaret edebilir miyiz? dedi. Ben de, ?Çok memnun olurum!? diyerek karşılıklı adres ve telefonları yazdıktan sonra arabalara binerek o güzel hatıraların renkli kareleri belleklerimizde, evin yolunu tutmuştuk...

Mavi denizleri, mavi gökyüzünü, mavi aşkı gördüm...

Şimdi zümrüt günlerin visal özlemi

yakışıklı genç değildi.

?Ev sahibi, baba yadigarı olan bu iki katlı ahşap evde şu ana kadar ki bütün bir hayatını geçirmişti. Evlendikten sonra da bu evde eşiyle birlikte yaşamıştı. Fakat çok erken bir zamanda eşini kaybetmişti. Eşini kaybettikten sonra da yine bu evde fakat yalnız yaşayan birisiydi. Birkaç uzak akrabası dışında kimsesi yoktu. Onlarla görüşmeyi de zaten ne kendisi ne de onlar istiyordu. Aslında bu adam eşinin ölümünden sonra kendi etrafındaki bütün insanlara yüzünü kapamıştı. Birkaç arkadaşı hala bu adamı önemseyip onu bu yalnızlığından kurtarmaya çalışmak isteseler de o bu isteklere vahşice saldırıyor, bu yapılanları kendine bir acıma davranışı olarak görüyor ve kendi içinde onların acınacak durumda olduğuna inanıyordu.

- Sormayın dostlar! Benim derdim bu heybeyle. Bu heybenin arka gözüne yaptığım iyilikleri, ön gözüne de kötülükleri koyuyorum. Kötülükler arttıkça belim bükülüyor, bastonsuz yürüyemiyorum. Onun için kötülükleri satıp iyilikler almak istiyorum...

onlara kalbimin bir parçasını seve seve verdim,

Fırtınalar çıktı gül şiraze sesinden tanıdım, körpe kalbimi hasretin sarıp sarmalarken yanağımı yalazlayan saçların ve şimşek şimşek çakan gözlerinin şiddeti vurdu gül şiraze.

Ve koyarlar cuvala.

"Everest'in tepesine saklayalım" demiş, kimisi ;

bu muhteşem bir yaşammuhteşem yaşam

GÜL GİBİ OLMALI

Şimdi kendi gökyüzünde uçmak zamanıdır...

biraz açı çektirse de sonuçta daha sivri olmasını sağlar.. bu yüzden bazı acılara göğüs germeyi öğrenmelisin, acılşar seni daha iyi bir insan yapar.

şiirler yetmez sevdama

"Kainatin Işığı" adını verdiği bu tabloda : Geceleyin elinde ki fenerle bahçede duran filozof kılıklı bir adam görülüyordu. Adam, serbest kalan eliyle bir kapıyı vuruyor ve içeriden cevap bekler gibi görünüyordu.

Kapıyı çalmaktan vazgeçip dönenler, az da olsa olmuştu. O gün de aynı şeyi yaptı. Sonunda kapı çalındı. Açtığında, karşısında soğuktan kızarmış elleriyle atkısını çıkarmaya çalışan bir erkek gördü. "İyi sabahlar, girebilir miyim?" diye sordu müşteri.

- "Çok güzeldi" dedim. "Düşünebileceğimin çok üstündeydi."

Sarıl hep hayata

Buna rağmen babası hiçbir maçını kaybetmez ve her zaman ayağa kalkar

Kadın, biraz olsun kendini toplayarak:

-Sevgili Julia. Geçen Hafta sizde kalırken, siz alişverişe

ama bu gece bir başka soğuk bir başka sıcak gül şiraze. kristal yangınından düşüyor aforizmalar.

?Bu güzellik beni bitirecek? dersin ya hani?

Önemli olan kaplerin daha fazla kırılmaması; zararın neresinden dönülse kardır. Sonra saatin geç olduğunu fark edince, içimdeki tüm heyecanı bastırmaya çalışarak, ertesi güne erteledim.

Yapraklar secde eder yürüyüşüne

seni cok seviyorum ALLAH'im

Onların bu kavgalarını uzaktan seyreden bilge bir kişi yanlarına giderek sormuş. Anlatmışlar meselenin ne olduğunu. Bilge kişi gülmüş:

?Efendi bize taze yumurta getir.? buyurdu.

Şimdi rakı sofrasında

?Bir şey yapabileceğini sanmıyorum? dedi babası, ?fakat anlaşma kesin, şu anda öğrenemezsin, henüz değil..? Bu derin sır yıllar boyunca gizlendi.

``Güneş, ekselanslar. Güneş...`` diyerek atıldı. ``Biz, güneşin enerjisini kendimize çekebilmek için uğraş veririz!``

Tohum düşmüş toprağa,

Zülkarneyn Aleyhisselam zamanında ise bu husus suya verilmişti. Haklı olan üzerinde oturduğu zaman donar, haksız olan oturduğunda erirdi.

Sen bana müjde misin umut musun sevgili

? İNSANI DÜZELTTİĞİM ZAMAN DÜNYA KENDİLİĞİNDEN DÜZELMİŞTİ?..

Dükkan sahibinin gözlerinin içine dik dik bakarak:

Ben isimsiz bir sevdalı çiçek yüreğinde? Adını gül yapraklarına yazıyorum her damlası ateş olan gözyaşlarımla? Baş döndürücü hüzün tadında?

Can?ın öğretmen olarak tayini çıktığında, büyük annesi de beraber gelmişti torunuyla köye. Torununu çok seviyor onu hiç yalnız bırakmıyordu.

Lisa ilk elemelerde başarılı olduğu heceleme yarışmasında, korkmak fiilini doğru heceleyemediği için elenmişti...

Nihayet çelimsiz, orta yaşı geçkince bir adam işi kabul etti. Adamın haline bakıp 'çiftlik işlerinden anlar mısın?' diye sormadan edemedi çiflik sahibi. 'Sayılır' dedi adam, 'fırtına çıktığında uyuyabilirim'. Bu ilgisiz sözü biraz düşündü, sonra boşverip çaresiz adamı işe aldı. Haftalar geçtikçe adamın çiftlik işlerini düzenli olarak yürüttüğünü de görünce içi rahatladı. Ta ki o fırtınaya kadar:

Her an "dün" oluverecek dün/ya için el etek öpmek hangi kitapta yazıyor!

Çok üzülmüştü küçük kız. Babasına söyledi bunu, o da "üzülme kızım, yine çizersin; bu sefer çizdiklerine dikkat edersin olur mu?" dedi.

Meclis üyeleri bu teklifi görünce biraz üzüldüler. Molla Cami oraya layık bir bilgindi ama ölen üyenin yerine başka birini almışlardı. Yeni bir üye için yer yoktu.

- "Hemen efendim" dedi. Ardından da " 150.000TL fark ödeyerek büyük seçim ister misiniz?" diye sordu.

Dogruldu ve bakislarini benden kacirarak...

Uzunca bir yol... Ayaklarımın mecalini çoktan yemiş bitirmiş. Hasretim çamura saplanmış. Kızgın güneş altında eriyor ümitlerim. Hoyrat rüzgar. Çekip alıyor yakamdan serinliğimi. Bir Şirin derdiyle delik deşik ettiğim Ferhat yüreğim feryat ediyor yarım bıraktığım her adımda. Ucu yırtık bir mektubun nemli yüzünden korkarak sesleniyor aşklarım:

Adsız şansız bir Allah dostu

Okulun bahçe kapısından içeri girdi. Nasıl olsa daha vakti vardı. Bir süre bahçede kalıp, öğrencileri izlemeye karar verdi. Bahçede olanlar daha çok eski öğrencilerdi. Okulun açılışının ilk günü heyecanıyla cıvıl cıvıldılar. Sevinç içinde birbirleriyle kucaklaşıp, konuşuyor, özlem gideriyordular. El şakaları, şen kahkahalar, gülen yüzler, ışıl ışıl gözler... Naz yapıp soğuk duran, yarım ağız tebessümlerine hafifçe çatılmış kaşlarını ekleyenler de yok değildi içlerinde tabi. Gülen olsun, somurtan olsun bütün yüzlerde dikkat çeken tek şey vardı ; o da, çocukluğun safiyeti. Belki de daha öğrenmemişlerdi ; rol yapmayı, sahte gülüşleri. Ya da öğrenmiştilerde, bunca özlemden sonra bugün ; oldukları gibiydiler, hissettikleri gibi yani. Kimbilir...

Elimi çektim yavaş yavaş gözlerimden. Bende değildi gözlerim. Alıp başını gitmişti benden tüm iyiliğe çalan yazgılar gibi. Gözlerim karşıdan bakıyordu bana. Gözlerimsiz kalmıştım. Onları da yitirmiştim demek habersizce çekip gitmişlerdi benden. Sessiz sedasız. Gözlerim de karaydı tıpkı yazgım gibi. Sahi kim yazmıştı bunu defterime? Sonra ellerim bıraktı beni. Uzaklaştılar benden. Gözlerimin yanına gittiler. Çaresizliğimi gösteremeyecektim artık ellerimi iki yanıma açıp da. Semaya açmayalı ben bile unuttum nicedir olmuştu. Gidip gözlerimin yanında durdu ellerim. Artık hayata tutunmanın hiç anlamı da imkanı da yoktu.

Birincisi: Bu para zaten benim değil. İyilik ettiğim için Allah, beni insanlara sevimli gösteriyor. İnsanlar da bundan etkileniyor, daha çok simit alıyorlar. Bu sayede gün boyu çalışanlardan bile fazla simit satıyorum. Hele mahallede Hasan Amca var, her gün iki simit alıp güvercinlere veriyor.

Ben yürürdüm Anam bakar gülerdi

Belkide ilk defa birsey ögrenmek istedigim icin pisman oldum...

İçinizden biri hem komşusunun kazlarını çalıyor hem de çaldığı kazların tüyleri kafasında olduğu halde utanmadan mescide geliyor, demiş. Hırsız bu sözleri duyar duymaz eliyle başını sıvazlamaya başlamış. Onun bu halini gören Hz. Süleyman şöyle buyurmuş: Tutun, işte hırsız budur.

Soğuk bir mart günü, okul dönüşü Nazlıhan?ın durumunu öğrenmek için öğretmen Şükran Hanımla konuştuğumda, Şükran Hanım?ın,

Kutup tanının kendisi olmaya ant içerek,

Yeşilden tutunmuş yüzlerin mi kaldı?

?Sokağın ilerisinde ne var?

kayıp var mıdır? Kimsenin yitiği değilseniz, kim bulur sizi? Evde fiziksel

Bir yalnızlık çiziyorum, kayan yıldızların boşluğuna.

Mahrum etme vaslını yandım kül oldum.

haberin yok her halde. Bir antika ne kadar eski ise, o kadar para tutar. Bu

egede buluşsak olmaz mı :))))))

Çöllere bir nur indi gül yurduna varayım yar

beyaz güller açtı gel!!

Hayat senin bakışınla anlam kazanır ; ya sadece bir noktayı görürsün, hayatın akıp gider sen farkına varmazsın... Ya da görebileceğin tüm güzelliklerin tam ortasında hayatı yaşarsın akıp giden zamanın anlam kazanir...

Onun gülüşünü nurlandıran

"Madem ki sen bensin ey ben gel içeriye, gönül evi dardır oraya iki kişi sığmaz." dedi.

savrulduklarını anlamışlar. Biran ölmek istemişler ama sonra

Ben hala aldigim tecrübelerden anlam cikarmaya calisirken, duygular cevaplar hafizamda dolanirken bir yasli ciftin yanimdan gectiklerini farkettim...

?Fıstık yeşili fırfırlı elbisesini kuru temizlemeciye götürmek için evden çıktığında başına neler geleceğinin farkında bile değildi. Kapıyı kilitleyip, anahtarlarını kahverengi deri çantasının ikinci küçük gözüne yerleştirip fermuarı çekti.

usulca gir umudun menziline

Zambaklar en ıssız yerlerde açar,

Çünkü hayat geriye dönmez, dünle de bir alışverişi yoktur.

biçimi olan ateşe saygı nedeniyle sobayı yukarıya kurmuş". Bu sırada

- Ya imam, gemin battı diye haber getirdik "Elhamdülillah" dedin. Batan geminin seninki olmadığını söyledim yine "Elhamdülillah" dedin. Bu nasıl hamdetme böyle?

Oğrenci: "O zaman ben uçuyorum..."

halk da büyük bir ilgi göstermiş; ilk yıllardan başlayarak

Annesi her zamanki güler yüzüyle:

On dokuzuncu yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu, Batılı siyaset adamlarının dilinde?Hasta Adam? idi. Mesela, daha yüzyılın ortalarına gelmeden (1831-1839) devlet, valisiyle başa çıkamıyor, valisi karşısında defalarca hezimete uğruyor ve içinde düştüğü bu zor durum karşısında Rusya, İngiltere ve Fransa?dan yardım istemek zorunda kalıyordu.1 Yine on dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında devlet içeride ve dışarıda yüksek faizlerle hızla borçlanıyor ve kısa bir süre sonra da, bu borçlarının faizlerini bile ödeyemecek bir hale geliyordu.2 Tam bu haldeyken, 1877 - 1878 Osmanlı - Rus Savaşı patlak veriyor, devlet ağır bir yenilgiye uğruyor ve sonunda Ayastefanos ve Berlin Antlaşmaları?yla Rumeli?de ve Anadolu?da birçok topraklarını kaybediyor, Rusya?ya milyonlarla Frank savaş tazminatı ödemek zorunda kalıyor3, maliyesi alt üst oluyordu. Bu arada 1877 - 1878 Osmanlı - Rus Savaşı bahane edilerek Meclis kapatılıyor, demokratik gelişimin önü tıkanıyordu. Sefil bir istibdat topluma darbeler vuruyor, bu durum karşısında Genç Türklerin bazısı fikirlerini terk ederek veya uzaklaşarak Sultanın hizmetinde memuriyet buluyor4, bunu onuruna yediremeyenler ise adi bir mücrim gibi sürgün, hapis ve çeşitli acılara maruz kalıyordu5. Diğer yandan, devrin sömürgeci büyük devletleri, bu?Hasta Adam?ın? ölümünü ve mirasının paylaşımını bekliyordu. O daha ölmeden en değerli parçaları ondan koparılıyordu. 1881 yılında Tunus Fransızlar tarafından, 1882 yılında Mısır İngilizler tarafından, 1885 yılında Doğu Rumeli Bulgaristan tarafından işgal edilmişti. Bir müddet sonra 1897 yılında Girit Yunanistan tarafından işgal edilmiş, hükümet Girit?in özerkliğini kabul etmek zorunda kalmıştı6.

Ve avuçlarıma bırakılmış cennet kokulu sevda...

?Ah, rüzgar geldi ve beni dağıttı, demek ki en kuvvetlisi o öyleyse. Ben rüzgar olmak istiyorum.? diye karar verir.

Küçük çocuk büyük insan edasında pastaneden içeri girip masalardan birine oturdu. Cebinden parasını çıkartıp saymaya başladı. Garson kız küçük beyin oturduğu masaya yaklaştı.

bu da sana atfolunur:))

Bir gün birbirimizden ayrı düşsek bile

kadın yürümesine ara vermeksizin parayı kemancının önüne koyduğu kaba

gel de oku, şu mektubu, neler yazmış!" dedi..

"Ölümümden sonra aç" diye bir mektup birakmisti sevgili karisina.. Söyle diyordu satirlarinda..

O, en güzel sevda türküsünü, ölümsüzlük bestesini?

canınızı sıktıkça sıktığını hiç hissettiniz mi?

-Canım sana feda ey Allah Resulünün kızı sizinle çok görüşmek arzu ederdim. Fakat dışarı çıkamadığım için ziyaretinize gelemedim. Kocamdan izin almadan size kapıyı açamayacağım. Sizden çok özür dilerim. Yarın gelirseniz içeri girmeniz için izin alır kapıyı açarım, görüşürüz, dedi.

"Gecenin karanlığında geçişen iki kalp aşık olur birbirine birbirlerini görmeleri olanaksız olsa da. Seni her özlediğimde bir yıldız çiziyorum belleğime kaç yıldızım oldu bilmiyorum ama kocaman bir gökyüzüm var...

Sakin sensiz, sevgisiz ve duasız bırakma beni...

Ben başıma gelen kötü şeylerden ders almayı seçerim.

"Otoparktaki görevli çocuklar geçen hafta turnuvayı kazandıktan sonra

12 x 9 + 3 = 111

?Mutsuz görünüyorsun? dedim.

-Bazı insanlar birine rastladıklarında onu giysilerine bakarak değerlendirirler, fakat siz onu kalbine bakarak değerlendirin.

Yolun sonu hayat.

Değildi. Gelen birkaç tanımadığı adam, bir de Lama. Undam demedi bir şey, dinledi. Her kelime, içine saplandı, saplandığı yerde kaldı.

Umutlarım bile mi? Ah evet! Onlar yiteli çok olmuştu zaten.

ritmik tik tak?larımı duyurmak çabasından çok uzaklaştım, benim tik tak?larım

- Bir soru sorabilirmiyim profesor? der. Profesorde sorabilecegini söyler.

türkünün demindesin

"Ben seni çok seviyorum. Lütfen pencereyi açıp beni içeri al da birlikte yaşayalım".

Domuz biçimindeki kumbarasını gizlediği yerden

Uyu.. yavrum uyu

Dostlariniza ne kadar deger verdiginizi gösterin..."

götürüp dürüst bir şekilde olanları imparatora

Üzüntü yakınlardaymış ve Aşk yardım istemiş:

Git demeliyim.

Saat on ikidir, söndü lambalar.

Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.

:))dediğin gibi güzel nazar ile vefanın aktarıldığı her yer kafidir özlenen dost:)

Niğbolu zaferinin anısına Bursa Ulucami"yi yaptıran Yıldırım Bayezıd, açılışı damadının yapmasının uygun olacağını düşünmüştü. Cuma günü, kalabalık cemaatin önünde seslendi:

Gelsin rüyalarıma.

Yalnız gözlerime bak diyeceksin.

Gel zaman git zaman derler ya, burada da öyle oldu Günler ayları, aylar yılları kovaladı Küçük kuşun ümit ve duasıyla ekilen tohum yeşerdi, boy verdi Büyüdü ve meyve verir hale geldi Birkaç yıl içinde etrafında yeni ağaçlar da yeşerdi Yani bu yerde küçük bir yavru orman yetişti Ağaçlar başka canlıların da evi olmuştu Karıncalar, serçeler, rengarenk çiçekler de kendilerine yer buldular burada Bir de?

Gecenin geç saatleri olmasına rağmen hala uykusu yoktu. Bu sabah, her zamanki vakitten daha erken uyanacak ve güneşin ilk ışıkları ile evin kapısından son kez çıkacaktı. Bunun için üst katta oturan ev sahibine kirasının son ödemesini bir gün öncesinden yaparak vedalaşmıştı.

Seyirciler stadyumu terk ettikten, oyuncular duşlarını alıp soyunma odasına

vurulursa kalbinden vurulan

Ey hırsızlığa da değen hırsızlık ediyorsun etme

varsın gölgemiz olsun hüzün

tüketiriz, eritiriz zamanımızı..

15 yaşınızdayken sizi yurtdışında yaz kampına gönderdi;

helal değildir; sabrın harmanını yele veren gam

? Size hayırlı geceler, birazdan ben de uyurum, dedi Murtaza.

O yaz Kur'an Kursu'na gönderdi annem beni. Her işe heyecanla ve şevkle sarılmaya namzet kişiliğim, cami atmosferine hemen tutkunluğumu sağladı. O heyecanla namaz kılmaya başladım. Bütün vakit namazlarını birkaç arkadaşımla beraber camide kılıyordum. Hızımı alamayıp sabah namazlarına da camiye gitmeye başladım. Annemin; ''Dur oğlum sabahın köründe, camiye nasıl gideceksin, namazını kılacaksan evde kıl.'' demesi de beni engelleyemiyordu. Annemin, sabahın seherinde üşümesin diye belki karşı çıktığı bu camiye gidişlerimi, sonradan komşu kadınlara ballandıra ballandıra anlatması beni daha da şevklendiriyordu.

Bu kez de bayanlar damlamaya başlamıştır. Üç kat Örenbayan var mı? Çapa mı alsam daha iyi olur? Şu yazmaya yavruağzı masura iyi gider. Papatyadan iki tane. Hayhay. İşte makrome halkanız, bu da kırmızı orlonunuz. Tığınız kaç numara olsun? İşlerimiz iyi, Allah bereket versin. Muhtarın oğlu da geldi. Pantolonları, mevsimlik trikoları, penyeleri askılarıyla asıyor. Şu eteklerle gömlekler bu yıl moda galiba. Şimdi bir de moda çıktı başımıza. Manav yeni gelen malları indirmiş, meyveleri silip, sebzeleri ayıklayıp özenle tezgaha yerleştiriyor. ?Hacı Ustaaa? diye bağırıyor sevinçle. ?a?yı dört elif miktarı çekiyor. ?Gel gel gel Hacı Ustam gel. Şu mallara bak. Hey mübarek şunlara bak. Gel de bir siftah at. Senin paran iyi geliyor bana? Babam kırmaz gider siftahını atar. Kurtuldu mu, ne mümkün. Ardından seyyar satıcılar damlar. Hele bir ikisi var ki uğramadan, illa da bir şey satmadan gitmezler. Hep aynı ayak. ?Senin siftahın bize iyi geliyor. Sana satmazsak işimiz rast gitmiyor. Mevsimine göre, tarla domatesi mis gibi, saltalıklar, can erikleri. Yazın evde kavun, karpuz üzüm hiç eksik olmaz. Parmak gibi tahannebiler, siyah üzümler, sultaniyleler. Hele o bal damlayan incirler. Hepsi yerli. Ne güzel, ne bereketli bir memleketimiz var.

Bu günkü durumumuza ne kadar şükretsek azdı.

Katlanamam bu aciya,

Ne olduysa o anda oldu. Kulaklarımda nasılsın oğlum? Sözleriyle doğruldum yatağımın içinde.

gözleri doldu birden. Masayı sanki akan yaşlar temizleyecekti. Bos

Sustu, ama konuşması gözlerindeki şimşeklerde parlıyordu. İki adım attı, durdu birden. Döndü, çok şey söylemek ister gibi, açtı ağzını, boğazı düğümlendi, kollarını savurdu, hızla döndü. Yürümek istedi, ama adımını atamadı.

"Yani hiçbir şeyi mi? Buraya neden geldiğimi, sizin kim olduğunuzu ve hatta..."

Karıştım bir gün yağmur damlalarının arasına, gücü hissedebilmek için... Toprağa karışmak istedim, çoğalmak istedim, azgın bir nehir olup akmak istedim, deniz olmak istedim, yaşamı bulmak istedim, yaşam olmak istedim... Terk ettim gökyüzünü güneşe veda edemeden... Altımda gittikçe büyüyen yeryüzü beni kendine doğru hızla çekerken daha da büyüdüm, çoğaldım. Koşmaya başladım bir an önce toprağa kavuşabilmek için. Yaşamı hissedebilmek için... Yaşam olabilmek için...

Mevlana

Çocuğuna güzellikleri anlatıyorlardı

"Ölüm büyüktür

Japonya'da bir çocuk 10 yaslarindaykenn bir trafik kazasi geçirmis ve sol kolunu kaybetmis. Oysa çocugun

Duanın gücünü hepimiz hayatımızda bir şekilde yaşamışızdır. Büyüklerin eli öpüldüğünde onlardan dua istenir. dua et yeter denilir. Kiminin parası kiminin duası deyisinde de dikkat çekilmek istenen kelime Duadır. Hayal bile edilemeyecek şeyleri gerçekleştiren, üzgün yüzlerin bile gülümsemesine sebep olan yine Duanın gücüdür. Dua aslında yaratıcıyla olan bağlantının teyidi bir yerde ispatidir. DUA yaptığın kadar kul, kabul edildiği kadar sevgilisindir Rabbin katında.

Bilmem ki bekleyen var mı yolumu

Balıkçı balıkları poşetlere koyarken teyze dedi adam ekmeğin varmı senin. Yaşlı kadın sessiz kaldı önce sözler çıkmadı ağzından sanki bir an takıldı.. Yok evladım dedi zorda olsa

insan kaç ömre dokunabilir ya da insan kaç ömrün içine dalabilir ya da insan kaç ömrü üzerine alabilir?

kurbani oldugunu nakletti. Konusurken yarasini da sarmis bulundum ve

"BU TAŞ, YEŞİM TAŞI DEĞİL USTA!"

Hiç kimse sana kötü bir söz söyleyemezdi, kötü bir davranışta bulunamazdı, kötü bir düşünceye sahip olamazdı. Çünkü sen kötülük nedir bilmezdin, söylemezdin, yapmazdın, yapamazdın. Kalbin o kadar temizdi ki, hiç kötü düşünemezdin. O kadar berraktı ki davranışlarından şüphelenecek bir durum ortaya çıkmazdı.

Turşu, salça..., mantı

"İşte taşın" demiş, "Bir yıl boyunca avucumda taşıdım, şimdi ne yapacağım?" Yaşlı usta sakin bir sesle cevap vermiş: "Şimdi sana bir başka taş vereceğim, onu da aynı şekilde bir yıl boyunca avucunda taşıyacaksın."

gollerle de beraberliği yakaladı. Ve son saniyelerde

Rüzgarın en delisi beni buluyor yine.

Simdi tekrar bahçeyi dolasiyorsun kasik yine elinde olacak ama bahçeyi inceleyip gel, demis Bilge...

Tablo misali sokaklarında

Yine yollardayım bu gece. Ben istediğim için. Hayat aynı şekilde tek düze bir yaşamdan ibaret değilmiş. Ara sıra uzun soluklu sessizlikler, ara sıra uzun soluklu kargaşalar oluyormuş insanın yaşamında. İnsanın aklını başından alan, içinde depremler yaratan ve bedenini yıkan anları oluyormuş.

Su'ya söylenirsin:

Bir nazli gül gördü kirda;

- Haklısın dedi Umut..

İçini bir sevinç kapladı. Gidip sobasına bir odun attı ve tam pencerenin karşısındaki sallanan koltuğa oturup, müşterisini beklemeye koyuldu.

Tartışmayı noktaladığını düşünüyordu. Artık bu ihtiyar bunaklardan kurtulabilirdi.. Yaşlı kadın, sessizce kocasına döndü:

öptü elini bindirdi bir dolmuşa evine uğurladı. Kadın dua ediyordu adama ALLAH Razı olsun evladım diye ve ağlıyordu yanağından akan yaşlar o eski pardüsenin omuzlarına düşüyordu ama mutluydu.

Yanımda Ka? var. Ayakkabılarımız ellerimizde, paçalarımız bilek kemiğine kadar katlı. Van Gölü?nü tavaf tutmuş, yürüyoruz. Konuşmuyoruz, sanki ağzımızdan çıkacak tek ham sözün dahi bu denizin sırrını bulandıracağına inanmışız. Kumsal;suyun peçesi ile örtülü, yorgun bir kısrak gibi derin derin, hırıltılı soluyor.

? Ey Allah?ın Nebisi, sendeki bu mucizeler de O?ndan değil mi? Öyle ise izin ver de geç kalmayayım, O?na bir şükredeyim, diyerek hemen yere iner başını secdeye koyarak der ki:

Aynı alkol aynı bunalım

Yavaş yavaş kayboldu

nereye gitsem alaca hicran ve ah

Her defasında yenidir gül, yeni gibi değildir.

koşmaya ve saklanmaya gerek yok

Ne çok ağlamış ne çok yanmıştı kadının yüreği?Can dayanmaz, yürek dayanmazdı bunca ağlamaya..

ama kabuğu soyulamadı.

güzel bir andır:)

Gelen günün sırrına tutulur yeryüzü. Biraz oruç sesızliği. Biraz susuz. Biraz uzak. Biraz yalnız..

babası, gazete okuyormuş.

-Sen bilirsin. Görüşmek iyi olur tabii. Konuşmasında olabildiğince yuvarlak ifadeler kullanmayı tercih etmişti. Anne-kız savaşına katılmama kararı almıştı sanki.

Evet. Yürüdüğünüz hayat yolunda engeller, zorluklar ve sıkıntılar yoksa bilin ki o yol sizi hiçbir yere götürmüyordur. Çünkü rahat ve rehavet içinde yaşayanlar birgün küçük bir sıkıntı ve zorlukla karşılaşınca bocalarlar ve yok olurlar.

şeylerine ayıracak param yok. Hadi derhal odana git ve kapını kapat."

hafta dinlen evlat" dedi. Ve cumartesi günkü maçada gelmeyi aklından

- Unutuyor musunuz, beyim, dedi. Geçen tayyare taarruzunda bombalarla yanan ecza depoları meyanında serumlar da mahvolmuştu.. Fakat yalnız bir tane kurtarıldı zannediyorum? Size bunu söylemiştik. İstanbul'a yazdık, daha?

Yener:

Gidip geliyorum belirli olan zaman ile görünmeyen kesin an arasında.

"Sınıfça bu konuda bir projemiz var. Sizden onurlandırmanız için birini bulmanızı istiyoruz. Onurlandırdığınız insanlara ekstra kurdele de verin. Böylece onlar da bu projenin devam etmesi için başkalarını bulabilirler. Daha sonra, lütfen bana ne olduğu konusunda bilgi verin" diye rica etti. O gün üst yönetici, suratsız biri olarak bilinen patronunun yanına gitmeye karar verdi. Patronun odasına girdi ve onun "iş dünyasında bir deha olduğundan ötürü" onu takdir edip örnek aldığını söyledi. Bu mavi kurdeleyi yakasına takması için izin verip vermeyeceğini sordu. Şaşkına dönen patron; "Tabii ki" şeklinde cevap verdi. Yönetici de mavi kurdeleyi, patronun tam kalbinin üstüne, ceketine iliştirdi. Ekstra kurdeleyi verirken de; "Bana bir iyilik yapar mısınız?... Siz de bu kurdeleyi onurlandırmak istediğiniz birine verir misiniz?... Bunu bana veren çocuk, okulda bir proje yaptıklarını söyledi. Bu kabul görme töreninin devam etmesi gerekiyormuş. Böylece "bunun, insanları nasıl etkilediğini belirleyeceklermiş..." dedi...

Sonra yere asasını vurdu ve;

verdi. Onun bu başarısına sevinen baba mutluluğunu paylaştı ve kendineKaynakwh:

Söndürmezsem yürekteki yangını

Nedensiz hüzünlerin keskin pençesinde

Ne kadar güzel, ne kadar derin...

Yüreğimi bin parçaya bölseler

dikenler içinde dul kalır

Ben ölmemiş bile olsa, haya pek ölgün

- 300 bin kişilik düşman ordusu bize doğru yaklaşıyor, der.

sonra çevir düğmesini, radyonun

Sonra gülümseyen bir yüzle, elini eline aldı

Çocuklarla konuştum hüznü unutturan

Ne acıdır halbuki. Fıtrat gereği düşünme eyleminden soyut yaşayamaz olanı, hiçbir şey düşünmediğini söylerken bile zihni meşgul olanı -insan?ı, ben?i- daha kötüsüne, faydasız ilim ve baş ağrısı yoluna ziyan ile itelemeye mütemadiyen devam etmemiz ne acıdır. Bunu yaparken de hiçbir sebep - sonuç gözetmeksizin akışına bırakmamız.

Bakil onbir dirheme bir ceylan almış, kucağında ceylanla eve gidiyordu. Adamın biri sordu:

Ne kağıt yeter ne kalem

Kocası da zeki 30 yıl boyunca, birçok işte çalışan Savant, şöhreti 1986?da Guinness Rekorlar Kitabı?na?Dünyanın en zeki insanı? olarak başvurmasıyla kazanmış. O zamandan beri yapılan birçok IQ testinde, aynı skoru koruyan kadının belli bir uzmanlık alanı yok. Boş zamanlarında, böceklerinin evriminden, ekonometriye, sosyolojiden, kuantum fiziğine kadar birçok farklı alanda kendisini eğitiyor. ?Bu kadar zeki olmak nasıl? sorusuna ise şu yanıtı veriyor: Zeka da güzellik gibi. Ne kadarına sahip olursanız, hayat da o kadar kolaylaşıyor. Peki, bu kadar zeki bir kadın kiminle evli derseniz, kocası da ondan geri kalmıyor. Savant, 1987?den beri, ?yapay kalbin? mucidi Amerikalı ünlü kalp doktoru Robert Jarvik ile evli.

Eğer yeniden başlayabilseydim hayata

UÇUŞ AYAKKABILARI

onlar da bir oğuldan farksız davrandılar bana.

az önce dinledim :))

Neden, nedenmiş o? İstersen ayrılalım ona yaklaşıyoruz..

-Baba! Sizi denemek istemiştim. Kamil bir veli olduğunuz anlaşıldı. Kusurumuz afola. Bizi dualarınızdan eksik etme, diye rica etti.

Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.

KENAN ERZURUM

daha yapma şansım olmamıştı. Birkaç zaman sonra evime,

Bayeziid-i Veli gönül ehlidir ve aşçı ile tanışmak ister. Kilerci ile bir plan yaparlar. O gün Yahya Baba'ya çok az, hatta gülünç denilecek kadar az pirinç verilir. O her zamanki gibi okur, alemlerin Rabbi'nden Halil İbrahim bereketi diler. Pilavı çok lezzetli olur, üstelik kazanlara sığmaz. Yahya Baba artanları yine yüklenir, Tuna'nın yolunu tutar. Tam kepçeyi daldırıp balıklara atarken Padişah ortaya çıkar.

"ne dersin, bu evi alalım mı?"

Nefreti seçip, sıçratmak sıçrattıkça da o pisliğe bulaşmak kadar anlam'sız...

ille mavi

Derken sonbahar gelmişti. Petra, cam kenarındaki yatağından, solgun ve bitkin hali ile bütün gün bahçedeki erik ağacının yapraklarını seyretmekteydi. Bir akşam güçsüz sesi ile,

Tavan arasına sakladım senli düşlerimi.

En güzeli senin hiç gitmeyeceğini bilmek Şiraze.

Fark Etmeli İnsan

tutmalısın doğanın yelesinden

doldu kalbime

Fizikçi ise topu suya batırıp yer değiştiren suyun hacmini ölçerek topun hacmini bulabileceğini söylemiş.

bu geceden desem ki ebede değin...

Evin büyüğü olan hacıanneye sıkılarak sordum:

Bu kadar yükün altında ezilmeyecekmişim.

And I never see my old friends face,

Fakat mahallenin çocukları onu oyuna bir türlü almıyorlarmış.

"Alıntı"

Görkemli kaybettiğim anlarda kaçırdım

Düşman yoktu artık. Sokaklar dingindi. ?SSCB, ah SSCB!? diye iç geçirdi bir defa daha. ?Sana nasıl baktık, seni nasıl gördük ve şimdi sen nerdesin? diye söylendi. Yaslandığı yerden uzanıp saate baktı. 23.55. Tam o sırada kapı açıldı.

Kitap fiyatları çok yüksek olduğu için etrafımdaki kişilerden ödünç kitap alarak bu alışkanlığımı sürdürmeye çalışıyorum. Aslında millet olarak kütüphane alışkanlığımız yok. Kütüphaneleri sevdirmek ve kullanımını yaygınlaştırmak için bir şeyler yapılmalı!

-Hadi, dedi yiyelim.

İnsan oğlu mutluluğu hep hor kullanıyormuş

Çok zaman geçmiş,

Sevmeli

ben zehire alışkınım, şerbete değil

Kimisi çevresindekilerin kendisini anlamadığından dert yanıyor.

Düşündüm, galiba ihtiyar haklıydı. Yerimden zıpladım, yere saçtığım paralarımı toplayıp, cebime koydum. Bana iyi bir ders olmuştu. Artık eğlenmek için çizgi filmlere, bilgisayarlara ihtiyaç duymuyordum, sevinmek için de öyle pahalı hediyelere ihtiyacım yoktu. Çünkü artık dünyaya bakan gözlüklerim değişmişti. Dünya artık siyah-beyaz değil benim için, rengarenkti. Şimdi büyüdüm bir sürü elma şekerim var ve mutluyum, çünkü artık bir tekerlemem var: ?Elmasına can feda, şekerine beş para.?

Dağlar dize gelirmiş

Herkes şaşkınlık içindeydi. Az sonra tekrar ortaya çıktığında şöyle dedi: "Sizinle konuştuğum o anda yeşiller giymiş bir grup varlık beni sizin aranızdan aldı, feleklerin tabakaları ve gökteki burçların çevresinde dolaştırdı. Sonra sizin gürültüleriniz üzerine beni tekrar geri getirdiler."

- Sonra?

Halbuki bana göre, yaşlısınız hayli siz."

İnancın Ak İkliminde

Toz toprak içindeki yolların konuğuyum

"Geçen gece otoyolda bana yardımınıza teşekkür ederim.

Kiza bir partide rastlamisti.. Çok güzeldi. O gün pesinde o kadar delikanli vardı ki.. Partinin sonunda kizi kahve içmeye davet etti.

Çiftçi:

açılsın sevincinden perdeler kat kat..

istemiyor ki" diye düşündü Jack. Ne olursa olsun,

Dükkan sahibinin sorduğu soru, müşteriyi iç dünyasına döndürmüştü. Gözünün önünden geçen sahnelerin kendi yaşamına ait olduğunu kabul etmek için kendini zorluyordu. Bütün görüntüler, bir kargaşa ve telaş içinde birbirlerine karışarak geçip gittiler ve geride yalnızca ıssız bir hüzün bıraktılar.

Sararmış, Keltepe?nin üzerine inen güneş eteğindeki son kızarıklığı da toplamaya başladı. Kurumaya yüz tutmuş derenin kenarında ilerlerken kurbağalar bağırdı. Az da olsa yeşilini dereden alan ayrık otlarına dönen eşeği elindeki sopayla yola koydu. "Deh! Bırak şimdi ayrık otlarını! Akşama camiye yetişelim!" Hayvan, hayır demez bir vaziyette yorgun adımlarla devam etti.

bu yüzden bu kadar güzeller. Hacer'in yanına kimse oturmak istemiyor. Ben farklı olmak istiyorum. Belki Hacer de güzeldir, onu fark etmek istiyorum, dedi.

bir kadın ağlıyor içimde

Mesela; boğulur mu insan ağlarken,

-Küçük, diye seslendi. Balonları ağaçtan kurtarırsan

- Canım yavrum, bir yerin acıdı mı?

Padişahın Doğanı

Köse Mehmet geçidinin tatlı rüyaları da vardır, karanlık kabusları da...

ALİ: Aa! Çocuk hasta galiba.

ve o zaman bütün bir yaşam

Derviş:

Katlanacaktı..

akıtır kanını asil pehlivanların

Git dediklerinde gittigimde anladim..

tek şeritli dünya

Kara günlerdi o günler, bereket çok uzaklarda kaldı. Köse Mehmet geçidinin bir yüzü çoban dede dağıdır. Çobandede dağında da çiğdemler çabuk açar, kekikler burcu burcu kokar, rüzgarlar ılgıt ılgıt eser.

ateş gibi sıcak vardı

Aradan bir müddet geçtikten sonra kızgın bir fil çıkıp geldi önce o uyanık adamın yanına gelip korkudan titreyen, ecel terleri döken adamın ağzını üç kere kokladı, fakat yavrusunun kokusunu alamadı. Adamın etrafından birkaç kere kızgın kızgın dolaşıp durduktan sonra adama dokunmadan çekip gitti. Uyuyanların yanına varıp ağızlarını kokladı. Kimden yavrusunun etinin kokusunu aldıysa onu havaya kaldırarak yere vurup parçaladı.

hala ne çok özlersin onu

Ömrümden

Bana herzaman güvendin. İlk aşkını ben hissettim. Üzüntülerin benim üzüntülerim oldu. Seni pencerelerde bekledim gelişinle kapılara koştum. Seni herzaman aynı duygularla bağrıma bastım seninle iftihar ettim seninle taçlandım şereflendim.

2. kare= 2

Üstelik de öğrencisin değil mi? diye sordu.

-'Tabi ki, açıkladığım gibi, biz onu her gün, her yerde görürüz. Şeytan/kötülük bir kişinin başka bir kişiye her gün sergilediği insaniyetsizliğin bir örneğidir. O, dünyadaki işlenmiş tüm suçlarda, şiddette yer alır. Bunların tümü şeytanın kendisinden başka bir şey de değildir.' der.

haklısınız

bazen ayrılıklar dünyayı buluşturur.

içten gül

Tufan kopunca alevlendi birden hasretin

Toprak yeniden dirilince evin önünde

Arkadaşları donmuş gibi bu mücadelenin kanlı izlerini onun gözlerinden takip ettiler? O, yerden doğruldu, gözlerini masada yatan oğluna çevirdi, durdu, dakikalarca durdu? Sonra birden titrek, meyus, fakat azimkar bir sesle:

Çocuğun soruma verdiği cevap şu olmuştu:

Beni de beraber al anneciğim!...

Analara ne yakışmaz ne denmez

bir mevsimle sınırlandırılamaz duygular.

Arkamda sessizlik kaldı sadece

Melekler, hamalı sıkıştırmaya devam etmiş.

işte. İstediğin sahile vurabileceğini sanıyorsun değil mi? Üzgünüm...

?İstesem ulaşabileceğim, benim dışımda binlerce kişinin ele geçirmek için itişip kakıştığı, uğraşıp didindiği bu neşe ve sevinçleri anlamam ve paylaşmam olanaksız. Beri yandan, benim o şenlikli saatlerimde yaşadıklarımı, benim için haz, yaşantı, cazibe ve huşu olan şeyleri dünya tanısa tanısa sanat yapıtlarından tanıyor, sanat yapıtlarında arayıp seviyor onları. Yaşamın içinde ise hepsini kaçıkça buluyor. Ve doğrusu dünya haklıysa, kafeteryalardaki bu müzik, bu kitlesel eğlenmeler, az şeyle yetinen bu Amerikalılaşmış insanlar haklıysalar, o zaman ben haksızım demektir, o zaman kaçık biriyim ben, o zaman sık sık kendime verdiğim isimle bir bozkırkurduyum, yolunu şaşırıp kendisine yabancı ve anlaşılmaz bir dünyada gözünü açanım?

güllesi bilince topa sürdüğü

- Of!.. Bugün içimde öldürücü bir şüphe var, diye mırıldandı? Kalktı, hızlı adımlarla çadırın içinde dolaşmaya başladı? Ona oğlunun yaralandığını veya öldüğünü kim söylemişti?.. Hiç kimse? Fakat bir ses, ta içinden gelen bir ses ona, başına muhakkak bir felaket geleceğini haykırıyordu? O, bu sesi, bu melum sesi boğmak ister gibi göğsünü tutuyor, sıkıyor, fakat muvaffak olamıyor ve yine kendi boğuluyordu. Bir aralık dışarıda gürültüler çoğaldı?

O sırada, semayı huzur kaplamıştı, ama yeryüzünden gelen sesler de duyulabiliyordu. Gözlerini yeryüzüne açmasına dakikalar kalan bebek telaşla sordu:

Bir gece bütün yaşam belirtileri dramatik bir şekilde yok olmaya başlayınca, hiç kimsenin yalnız ölmemesi gerektiğine inanan başhemşire, aile bireylerini hastaneye çağırdı. Daha sonra Bob'un itfaiyede geçirdiği günü hatırladı ve itfaiye müdürlüğüne telefon açıp Bob'un bu dünyaya veda ederken yanında, özel kıyafetleri içinde bir itfaiyecinin bulundurulmasının mümkün olup olamayacağını sordu.

Engin denizlerin orta yerinde

Anlamı yoktur dövülmeden dövmenin. Çamaşırlarını kurutmaya çalışan bir anneye bakar da anlarım bir rüzgarı beklediğini. Ve emeklemeler gereklidir koşmaya uzanan yolda. Emeklemekten dizleri acımış bir bebeğe bakar da düşünürüm onun yürümeyi nasıl da çok istediğini. En coşkulu heveslerin hayata geçirilmesi için önce o hevesleri yaşayamamak gerekir. Düş kurulmaz pembelikler içinde. Karanlıklar pembede gizlidir, pembe yalancı güneşlerin beşiğinde.

Sulara dalmışlardı o görkemli saraylar,

Bu geçmiyor işte?.

tabanı toprak

Deli Mavi vardır birde

- Bayramda vardı!. diye atıldı çocuk. Önümüzdeki bayramda yine olacak.

Bir anda emeksiz kazanacağı yeşil dolarları gözünün önünde canlandıran adam, paranın cazibesiyle doğrulduğu yerden yeniden arabanın önüne yattı.

Yaşlı kadın artık dayanamıyordu. Gözlerinden yaşlar süzülürken bir yandan konuşmaya başladı.

? Sen zaten zor geçinen kimsesin. Yardım edecek durumda değilsin. Bas gaza, git yoluna!

verdi ki başından geçmekte olan olayı, canını kurtarabilmek için ülkeyi terketmekte oluşunu unuttu Fakat bu durum onun kafasında bir şimşek çakmasına sebep oldu Şöyle düşündü:

karanfiller açtı gel

gibi ağzının içindeki dişleri ile köy delikanlılarının

Ne kadar uygun bir sekilde sormaya calistimsa... pisman oldum...

Rahip de teklifi rededer. Derhal başı kesilir. Delikanlı getirilir, "Diniden dön" teklifini rededer. Padişah onu yakın adamlarına vererek:

Zavalli esegi kuyunun dibinde melul mahzun bakiniyor.

burada olduğunu bilmek de güzel

bir saksı yaparak

Şeytan hizmetçi kılığına girmiş ve yirmi sene Cüneyd-i Bağdadi Hazretleri'nin yanına gidip gelmişti. Bir türlü gönlüne vesvese vermeye, ona istediklerini yaptırmaya muvaffak olamamıştı.

Kaynağından ayrılan su

Adam, ceketinin ceplerinden hap kutularını çıkarıp doktora gösterdi.

Ya nasıl dönüş sonra?

temizliğin timsali olarak hala onun sevgisi konuşulur oralarda. Kimi kez onu?Çığlık kaya?nın başında sevgilisini seslerken geyiklerin içinde görüldüğünü söylerler, kimileri bir pınarın başında geyiklere su içirirken.

süslü kucak dolusu kırmızı güllerle kutlardı. Hiç aksamadan.

- Neden?

cesit cesit renk renkdir.

Şimdiye dek isteyip te yapamadığın bir emrini uygula bugün!

?Bütün bunlar bizlere bir?İşlettirici?nin varlığından haber vermiyor mu? Baksana, sonsuz merhametiyle her şeyi nasıl da kuşatmış! Bizi çok sevdiği şu gözler önündeki canlı tablonun tebessüm eden çehresindeki gamzesinden okunmuyor mu? Bize bu kadar değer verip yaratan ve varlık sahnesinin merkezine oturtan bizi, başıboş bırakır mı? Öldükten sonra hiç diriltmemek üzere yokluğa terk eder mi? diyerek anlatıyor, bir yandan da bu bakış açısını bizlere veren büyüklerimizi kalbimden hayırla yad ediyordum. Enişte beyimiz de beni pür dikkat dinliyordu.

Genç, bu tabloya bakınca ve manzaranın hüzne boyalı haletine anlam yükleyince zihninde, buğulu bir serzenişin yansımaları gözlerinden yanaklarına hücum etti. Gözlerinden süzülen yaşlar bir şairin geceden kalma kaleminden süzülen kelimeler gibiydi. Annem, yazdı defterine elindeki mekanik kalemi parmak uçlarında sıkarak. Benim annem bir savaş kadını. Benim annem bu bencil ideolojilerin masum kurbanı. Benim annem, dağınık saçları arasında esen isyan soluklu durgun fırtınaların mahkumu. Benim annem sokak aralarına taşmış savaş meydanlarının biçare meczubu. Ah annem, benim annem?

- Ne demek, siz işinize bakın evladınızı düşünmeyin.

beklemesini söylemiyorsun? Biraz sonra çıkacak ya!..

Çetrefil, kuşku dolu, yadırgı

Denize ilk ayaklarını soktuğunda oysa nekadar sıcaktı

- Akşam garip bir rüya gördüm.

"Şunu iyi bil ki, Allah Teala'nın kuluna yardımı, kulun niyeti kadardır. Kimin niyeti tam olursa, Allah'ın ona yardımı da tam olur. Niyeti ne kadar azalırsa, Allah'ın yardımı da o kadar azalır."

? Bir lastikçiyle anlaştım. Yeni lastikler gelince hemen değiştirecek... diyerek geçiştirdi.

diye de düşünüyordu,,

"Kapı" dedim.

Onu hep carsida kahvede yada ara sokaklarda aniden karsimda gorunce, bazen bu sehrin sahibi oldugunu gulerekte olsa dusunurdum.

bahşiş verdi. Bu bahşişin miktarına şaşı ran garson, paranın bir kısmını yolda gördüğü fakire verdi. Fakir adam çok

Yolculuk boyunca Canan kendi halime bırakmıştı beni. Hiçbir şeyin bana ilişmemesini istediğimi sezmişti. Öylece susuyor, ama kalbimizin içinde söylenen nice hüzünlü cümleyi bir fotoğraf karesi olup canlanan hatıralar eşliğinde tekrarlayıp duruyorduk.

çok hasta ve annem ameliyat olmazsa kurtulamayacağını söyledi ve ailemin de

Bir görseydin şu yüreğin cengini

Durgun bir deniz gibi sakin bazen

?inşaallah? dedikten sonra başlayan işe

Sana git dediğimde anladım.

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydim

soracaksın belki tüm yönlendirmelerden kaçıp bulamayışımı sen?i; soracaksın belki bitmeyecekmiş gibi davrandığım bu yolculuğun neden?ini; soracaksın belki uzanıp tuttuğum ellerini her güzelliğin, varlık sebebi?ni... ne diyeceğim?

Süleyman Aleyhisselam zamanında da hüküm rüzgara verilmişti. Haklı olan etkili olmaz, haksız olana etkili olup, onu yukarı kaldırır, sonra yer üzerine düşürürdü.

Adam önce inanamadı ve görmek istedi. gördüğünde de halen hayretler içindeydi ve bunu nasıl yaptığını sordu.

SEVDİKLERİNİZİ ASLA TERKETMEYİN, UNUTMAYIN ONLARI.

4 MAHALLELİ KASABA

Bir bir solar çiçekler yamaçlarında

Dünyalık sebeplerle, ederler kavga ve niza.

Gün boyu "kel", "dazlak" gibi sözlere maruz kalmıştı okulda... Benimle konuşurken de iki eliyle başını örtmeye çalışıyordu...

Ve hemen o anda ölümsüz memleketi arayan adamın dağ arkasından ismi haykırılmış.

Gamlı gönüllerde merhem.

Siyah, azametli bir kartal süzülüyor içimin semalarında. Ağır ağır, geniş daireler çizerek uçarken hükümranlığı altında bulundurduğu gökte, keskin ve acımasız gözlerle yeryüzünü tarıyor, pençeler tetikte!...

Gel kalbim,

Zühal Hanım soğumuş olan çayı içerken, gözleri yine biraz önceki çocuğu aradı. Etrafa baktı fakat onu göremedi.

Ey makamı var ve yokun üzerinde olan kişi

görüyor musun adınla başlıyor herşey

Daha sıkı çalışmalıyım demektir.

bir bak bana veradan ey suzan

Küçük çocuk genç yöneticiye dönerek?teşekkür ederim efendim, Tanrı

-Mesela?

Hiç beklemediğim ve hiçbir şey anlamadığım bu cevap karşısında biraz daha şaşırıp bunaldım. Hayretler içinde tekrar sordum:

Notunda liseyi bitirdiğini ve sınıfındaki üçüncü en iyi öğrenci olduğunu ve bayan Thompson'un hala hayatında gördüğü en iyi öğretmen olduğunu yazıyordu. Dört yıl sonra, bir mektup daha aldı Teddy'den. O arada zamanın onun için zor olduğunu çünkü üniversitede okuduğunu ve çok iyi dereceyle mezun olmak için çok çaba sarfetmesi gerektiğini yazıyordu. Ve bayan Thompson hala onun hayatında tanıdığı en iyi öğretmendi. Daha sonra dört yıl daha geçti ve bir mektup daha geldi. Çok iyi bir dereceyle üniversiteden mezun olduğunu ama daha ileriye gitmek istediğini yazıyordu. Ve hala bayan Thompson onun tanıdığı ve en çok sevdiği öğretmendi.

- Sağlıcakla git, dediler.

Göz açıp kapayana kadar kıyıya gelmişlerdi. İhtiyar adam, genci kızın yanına kadar atmış, nefesleniyordu. Gençlere gülümsedi ; "- Siz de, ben de bu Gün güzel dersler aldık. Ben kendi adıma çok mutlu oldum. Siz kimseyi küçümsememeyi öğrendiniz. Ben de bu küçük dalgalarda sizi deneyerek, insanlığın ölmediğini gördüm. Delikanlı beni kurtarmaya gelmen, beni ne kadar mutlu etti sana anlatamam. Fakat ben daha bu dalgalara yenilecek kadar kocamadım"

Her geçen gece, ölüme bir gün daha yaklaştığını;

yahu ne diyecektim nerelere geldi konu. ben bu mektubu anneler gününü kutlamak için gönderdim... aklıma gelen vede elimden gelen en iyi hediye bu. ayakları altındaki cennetten daha güzel annemin anneler günü kutlu olsun. var olduğundan dolayı sonsuz teşekkürler. seni çok seviyorum

Fakat, uygunsuz kimseler tarafından tedirgin ediliyor, rahat bırakılmıyordu.

aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun etme

grileşen dalgınlıklar oluyor

Fransız:

içtiğin buz gibi soğuk suyun

Haritanın en beyaz noktasına kan düştü

Bu duyarsız yerlere nasıl

Aradan 15 gün geçmeden, at bir gece ansızın dönmüş... Meğer çalınmamış, dağlara gitmiş kendi kendine. Dönerken de, vadideki 12 vahşi atı peşine takıp getirmiş. Bunu gören köylüler toplanıp ihtiyardan özür dilemişler. 'Babalık' demişler. 'Sen haklı çıktın. Atının kaybolması bir talihsizlik değil adeta bir devlet kuşu oldu senin için. Şimdi bir at sürün var.' 'Karar vermek için gene acele ediyorsunuz' demiş ihtiyar. 'Sadece atın geri döndüğünü söyleyin. Bilinen gerçek sadece bu. Ondan ötesinin ne getireceğini henüz bilmiyoruz. Bu daha başlangıç... Birinci cümlenin birinci kelimesini okur okumaz kitap hakkında nasıl fikir yürütebilirsiniz?' Köylüler bu defa açıktan ihtiyarla dalga geçmemişler ama, içlerinden 'Bu herif sahiden gerzek' diye geçirmişler.

Gökyüzündeki her varlık onların sevgisini kıskanırmıs... Ama biri varmıs ki; bulut ve yıldızın ayrılmalarını yürekten istiyormuş. Hemde yıldızın en yakın arkadası olmasına ragmen...

Yıllar yılı gül adı,

"EN OLMAYACAK YERDE,

-Evet! Niye susuyorsun! Cevap versene!

Sen duymadin o kırılmayı duyurmadım sana..

kalbim hep senin oldu, senin olacak.

?Sizlerle birlikte olmak, bana mutluluk verir, dedi. Böylelikle yalnızlık da çekmeyiz.

Televizyonun kumandasını alıp koltuğa oturdu.

hep en iyisini isteriz..

-"30 dolarla 50 dolar arasında değişiyor fiyatları" dedi

James McNeill Whistler

Hazal duruşlum, sararttı güneş zambakları

Birgün, küçük kartal doğmuş. Çevresinde tavukları görmüş ve kendini bir tavuk zannetmiş. Bütün tavuklar da ona bir tavuk gibi davranmışlar. Ailesini de çok seviyormuş. İçinden bazen, "Ben kimim?" sorusu geçiyormuş. Ama o bir tavukmuş. Bunu böyle bilmeliymiş.

?Doğru, demiş kavak.

Göğün kıymetini bil

Hz. Ali şöyle diyor:

Sevgilimin, hayatımın, gelinimin yanına

Evine doğru giderken yolu büyük bir şehirden geçmiş. Yolda yürürken köşe başında birisi "Bir nasihat bin akçe, bir nasihat bin akçe" diye bağırıyormuş. Adam düşünmüş: ?Nasıl olur, bir nasihati bin akçeye satarlar, ben yıllarca çalıştım ve sadece 3000 akçe biriktirdim?. Bu işe

bazen çok olmak, bazen yok olmak, bazen de hiç olmak gibiydi

Silin bulutları, silkin zılal-i ehvali;

sen yoksun diye belki

Bogazindan likir likir gecen

- Torununu okutmamızı istiyor. Baban şimdi arabayla gelip hepimizi alacak, kayıt için okula götürecek.

VELİ: Ne olur öğretmenim! Hemen geri çıkarız.

başladım... Hiç birşey olmadı. Bir sabah uyandığımda; ilahi bir mesaj

Baykuşların bu hareketine canı sıkılan doğan;

meleğim.

oysa seni şarkıların en manidar kelimelerinde gizledim

Kayıp sevgileri sahilde ara

Evlerinin az ilersindeki koruda

kelebekleri kovalarken, incitmeden gelincikleri, ezmeden asil beyaz yüzlü melekleri...

' İyi ki Varsın '

insanın manasını hatırladığı mısralar niye aranır ki

Kucağındaki çocuk dile gelir:

Bilge bu soru karşısında hükümdarın gözlerine bakarak şu sözleri söylemiş:

Hikayeyi beğenmişseniz ve Ali'den utanmışsanız, maddi durumunuz iyi değilse bile, iki tane ekmek alıp bölgenizdeki bir fakirin kapısına bırakın.

Sadece bir hafta ayrı kalacaklarını bildikleri halde, ayrılmaları zor oldu adam Amerika'ya giderken. Her gün, her saat konuştular telefonla. Gözyaşları içinde kucaklaştılar havaalanında. Fakat birkaç gün sonra, kocasında bir tuhaflık olduğunu fark etti kadın.

Ay kadar parlak olabilirim bir gün, der içinden...

-Şu andan itibaren der, Tanrı şahidim olsun ki, Japonların iç ve

-Yalnız 40 altınım var, diye cevap verdi. Haydut önce şaşırdı sonra gülmeye başladı. İnanamadı ve tekrar sordu;

YAŞAMIN YANKISI

Yaşamın türküsünü dinlerim gökyüzünden

Birgün renkleri eskisi gibi gözalıcı olmayacaktı

final ve final...

Yaşamın anlamı yaşamak belki de

- Sen ayni hareketi çalis oglum. Zamani gelince yeni harekete

Çocuk, olup bitenleri büyük bir merakla takip ederken,

kar yağar üzerime, ben üşürüm. karsız kış buralarda siyah şiraze. desen ki siyah ve beyaz iki zıt kutup. zıtlar arasında en tezat bir ben şiraze.

Kendinize bir sorun...

Ah'larina hiç bakmadan

İşte hayat böyledir deniyor

ben her bahar beyaz kelebekleri aradım

Benimle olduğunu zannettiklerim?

ürkek çiçekler yanacak diye bulutlardadır gözüm.

Adam ha bire yarın yarın dedikçe dikenler büyüyüp kuvvetleniyordu.

'Bizim bir odamız bile yoktu, her şeye sahip,

Çocuğun gözlen mutlulukla ışıldadı. Büyük bir coşkuyla sıçrayarak ata bindi ve atına vurarak evine doğru yürümeye başladı.

daha nice güzelliklerde

paylaşılacak kadar güzeldir artık

dalgasını gümüşün.

Bir çok kişiler gördüm, Hepsi öğrencilermiş

-Terzilikte en kolay şey nedir?

-'Tabiki vardir'. Ogrenci yanitlar,

Ve o yüce gücü ile yayı eğerek okun uzaklara uçmasını sağlar.

- Henüz felç olmadı, değil mi? diye sordum.

?O halde... ben bir Budist değilim artık.?

Genç yönetici, kapıyı hiç tamir ettirmedi. Kapıda oluşan çöküğü,

- En önemli vazifemiz; kulaklarımızı, söylediklerimizi duymaya alıştırmamızdır.

Çileler çekerdin yıllar boyu.

Gülümsüyorsun yine.

Ama sen başka önemsersin özlediğini?

ama gülüşünü asla

Hürmetlerle -yavaş yavaş- sokuldum beş on adım

Komşu çocuklar da severdi seni, Perşembe günleri çocuklara ikramlarda bulunurdun. Onlara hiç kızmaz, bağırmaz, öfkelenmezdin.

Türkün ısrarı hepsini bastıracak güçteymiş:

Ama şunu bil, unutmadım seni, unutmayacağım,

Belki su

insanlığa... Sen, Tanrı'yı bulmanın en emin yolunu anlatıyorsun.

çok güzel bir özet yaptın as-leon

Çok zamandır suskun kalıyorsun.

Hande ve Esin birlikte oynuyorlardı. Nasıl olur da kendi yerine Hacer'i seçerdi. Çok gururu kırılmıştı Esin'in. Hande ile konuşmuyordu. Birgün Hande ve ailesi Esinlerle dağ köylerinden birinde gerçekleştirilecek bir panayıra katılmak için sözleştiler. Hande gene Esin'in somurtacağını bildiği için gitmek istemiyordu. İçin için de Hacer'e kızmaya başlamıştı arkadaşları ile arasının bozulmasına sebep olmuştu. Neden sanki bu kadar dağınıktı, neden her şeyi iki kerede anlıyordu? Yoksa aptal mıydı?Sonra menekşeleri hatırladı hemen düşüncelerinden utandı. Hacer farklı diye yargılamaması gerekiyordu. Hacer'in, kimsenin bilmediği güzelliklerini keşfedecekti. Buna tüm gücü ile inandı. Panayıra gittiklerinde Esin somurtarak karşısında oturuyordu, Hande ile konusmuyordu.

özenle ayarlanmış mektubu şaşkınlıkla okşadım.

hep bir deniz var içimde

Necip Fazıl: "Nazım, benim rejimim olsa seni asardım. Fakat bu hiç... lik rejiminde fikirsiz ve imansız insanların seni sürdürmesinden müteessirim. Onun için seni ziyarete geldim."

bu kadar eskil

Güvende olduğunu anlamış minik eli yaşlı kadının elini daha bir güvenle sımsıkı kavramıştı. Bu halde hastaneye gelmişler o geceyi orada geçirmişlerdi. Kendine geldiğindeyse doktor sordu. - Oğlum seni bu hale kim getirdi anlat bakalım. Olayı polise bildirmeliyiz. Yavuz?un sesi titriyor onu bu hale getirse de Babasının polisle karakolla uğraşmasına gönlü razı olmuyordu. Hem söylese bile eve geri döndüğünde daha kötü dayak yiyeceğini de biliyordu. Daha önce de bu şekilde olmuş babası ona sıkı sıkı tembih etmişti; - Sakın benim dövdüğümü söyleme. Yoksa beni hapse atarlar. kardeşin de sen de babasız kalırsınız. Sonra size kim bakar? Sana sorarlarsa çatıdan düştüm de tamam mı? Doktorun ısrarla sorusuna kısık bir şekilde cevap verdi. - Çatıdan düştüm doktor amca. Topum oraya kaçmıştı da. Hatice ananın gözleri doldu. Yüreğinde müthiş bir sızı hissediyor doğruyu söylemek istese de daha sonrasını düşünerek dudağını morartana kadar ısırarak sessiz kaldı. Bir ara Yavuz?la göz göze geldiler. Yavuz?un ona yalvaran gözlerle bakması onun yüreğini daha da fazla yakıyor bir şey yapamamanın verdiği çaresizlik onu helak ediyordu. Doktor çok inanmasa da çocuğu daha fazla üzmek istemiyordu. - Peki Annen baban yok mu yavrum senin? - Var efendim. - Neden yanında değiller peki? - Kardeşim hasta olduğu için onu yalnız bırakamadılar. Ben de Hatice ana ile geldim. Doktor?un kafası iyice karışmış vaziyette Hatice ana ya döndü. Hatice ana müşfik bir şekilde bir doktora bir de Yavuz?a bakarken gözyaşları sel olmuştu yine. Keşke anlatabilseydi. Keşke küçücük çocuğun vücudundaki morlukların mimarı olan kişiyi ele verebilseydi. Keşke yüreğinden geçeni açıklayabilseydi. Keşke yapabilseydi tüm bunları. Boğazında düğümlenen bu keşkelere daha fazla dayanamadı. Gözlerini doktordan hızla kaçırırken gözyaşlarını gizlemek istercesine arkasını dönerek çıktı odadan. Kapıda doktorun çıkmasını beklerken hala tereddüt içindeydi. Söylese daha kötü olur muydu acaba? Söylemediğinde de yine aynı şekilde davranması kaçınılmazdı.

Mutluluğa dolanmalı, mutlulukla dolanmalı

gözlerinin içini öpeyim

çekip gidivermeyin.

Bütün gece ağlayıp onu uyutmayarak teşekkür ettiniz.

-Anlaşma yoluna gitmek bir insanın gidebileceği en önemli yoldur.

b. brecht

- "Yine mi?" dedim, içimi çekerek ve başımı kızgınlıkla iki yana salladım. Sense bana bakıp, tatlı tatlı gülümsedin ve bana;

İçinde sevgi barındırmayan ve taşımayan hiçbir kalp gerçekten güzel olmazdı?..

Yola girerler. Uzun ve yorucu bir günün sonunda dağın tepesine ulaşırlar. Genç:

Tandırın başındaki kadın taze ekmekleri kızına uzattı. "Ver şu adama" dedi. Kızcağız ekmekleri güzelce katlayıp verdi aç hamala.

Evet bugün sevgililer günü..

dedesi yazmayı kesti, gülümsedi ve torununa şöyle dedi:

Here on my own again

Gök kaçınca üzerimizden ve

Bir dakika sonra elini genç mahkumun koluna koymuş,

"Amca! Rektör olabilmek için önce ortaokul, sonra lise, ardından da üniversite okuyacaksın; daha sonra doktora yapıp doçent ve profesör olacaksın; fakat senin yaşın 60'a dayanmış, bunları başarabilmen mümkün değil!" demiş, ihtiyar yine de ümidini kaybetmemiş, yalvara yakara idare amiriyle görüşme izni almış ve sonuçta hizmetçi olarak üniversitede göreve başlamış.

sonsuz bir umut

Çoktan dilimin en zarif duası oldu bile.

ciğeri yanmış

ve dönmeyeceğini bile bile

"Büyük o!" dedi.

sizden razı olsun? dedi. Genç yönetici, küçük çocuğun, ağabeyini

Şivekar bunu bilmek istedi

Harflerimiz var, fakat cümlemiz?

kurallarını ihlal ettiğini de biliyorum." diye cevapladı Bob.

Düşler takıp saçlarına

Acil servisteydim. Mesleğe yeni başlamanın heyecan ve zevkini yaşıyor, 'doktor bey' hitabına alışmaya çalışıyordum. Her büyük hastahanenin acil servisinde olduğu gibi, burada da nöbet hareketli geçiyordu. Tecrübeli uzman hekimlerin yanında, bana pek sorumluluk düşmüyordu. Ben sadece olup bitenleri dikkatlice izleyerek tecrübe kazanmaya çalışıyordum.

-Sana kimse zarar veremez. Bu senin nasibindir. Var selametle git, buyurdu.

İnsan müteşabih bir ayettir

Her tarafta içleri çöp dolu olarak dolaşıyorlar; kızgınlığı, öfkeyi ve

Şehirler değişiyor şiraze, ben değişiyorum.

İşte, insanlığın yakından tanıdğı, aİslam mistisizminin en önemli adı Mevlana Celaleddin Rumi, bu tür bir kişi. Araştırmalar, Mevlana nın tüm yaşamı boyunc aparapsikolojik anlamda olağanüstü olaylar ortaya koyduğunu gösteriyor. Sözgelimi, Mevlana nın babası Baha Veled e göre, Mevlana daha çocukluğunda çoğu kez yerinden sıçrardı ve heyecan geçirirde. Baha Veled şöyle diyor:

tek isteğim!!!

Bu yolcular yollarına devam ederlerken, yiyecekleri bitti kıtlığa düştüler, dayanılmaz halde acıktılar. Açlıkları, susuzlukları her an artıyor, dayanılmaz hale geliyordu. Tam bu sırada, yeni doğmuş semiz nazik, iştah açıcı bir fil yavrusu gördüler. Adeta aç kurtlar gibi fil yavrusunun başına üşüşerek, onu kesip yemek istediler. Onlardan biri kendilerine söylenenleri onlara hatırlattı. Fakat kimseye dinletemedi.

Aşk başımı eğdirmedi gününe gurbetin

Harama bulaşan gözüm güzelliğinin hırsızı

Onun hevesle havada uçan kuşlara baktığını gören komşusu hikayeyi öğrenince

Sabahın erken saatinde bu yazıyı karalarken, düşüncelerin iç içe girdiği bir noktadayım. Üst üste yollar geçiyor sağımdan solumdan... Yolların kavşak noktasında olduğunu sanıyorum bir an... Geçmişe sürüklenen zaman sıkıca ellerimden kavramış, bırakmıyor. Sağımdan solumdan geçen her yolun, ayrı bir düşünceye ait olduğunu ve o düşünceye sahip insanların o yollardan yürüdüğünü görüyorum. Bu insanların çoğu, yalnızlıklarını da beraberlerinde taşımaktalar. Çoğunun yalnızlığı; "Kitaplardan edinilmiş bir yalnızlık değil." Ama gene de; "Kitaplardan edinilmiş yalnızlık sözcükleriyle açıklanıyor."

Beraberce gülüp, beraberce ağlaşıyorlardı

Aşk dağı kum gibi ezer eritir

Güneş sıcak. Rüzgar nazlı. Serçeler aşk danslarına başladılar.

Pervanenin varlık olarak anlamı, aşkı ve bu aşkın uğruna kendini feda edişi ya da var oluşu,

Arkadaşım Gayle dört yıldan bu yana kansere karşı

Mutlu bir son gibi

Hemen çek defterini çıkarmış ve turnuvadan kazandığı paranın bir bölümünü yazıp imzalamış.

tuhaf bir gülümsemeyle baktı bana, ve sadece ''biliyorum'' dedi...

?Kardeşim kaldırımın kenarından yuvarlandı ve tekerlekli

İhtiyar Çöpçü Hikayesi

Fotoğraflarımıza bakıyordum yine...

"-Mahzuru yok kardeşim, yabancımız değildir, oda duysun..." dedi.

Sizinkiler sağlam öyle değil mi?

sen biriktirmeyi seversin?

parçaları çıkarmış, dikkatle üst üste koyarak kavanozun içine

uygun zamanı kolladım.

Gül kokulum, puslu gözlüm!

çekilip kuytularıma, mum yakacağım; her ne varsa birikmiş içeride dökeceğim orta yere

Film gibi bir hayatın eşiğinde emekleyen bizlerin piknikteki mutluluğu ve sevinci her halimizden belli oluyordu. Çocuklar parkta oyuna dalmış; hanımları kahvaltı hazırlıkları sarmış; beyefendilerden bir kısmı çocuklara iştirak etmiş onlarla oyuna koşarlarken, bir kısmı da hanımlarına yardımcı oluyor. Öte yanda ise kucağında küçük çocukla havuzun kenarındaki banklara kurulmuş, sohbeti koyulaştıranlar da vardı...

gördüm yeniden... Öylesine mavi, öylesine sınırsız, öylesine özgür...

kendisine baktığını farkederek ona doğru yaklaştı

?Sen de gitme Triyandafilis? kadar özlenen ve beklenen ve aranan değildim sonuçta

pencerem ağzıma bakar

Burada, kendimle başbaşa

hiç niyeti yoktu ama Sally'nin beklediğini görünce

"Ya ümitsizsiniz. Ya da ümit sizsiniz.

ellerine sağlık

Tevafuk yani Allah'ın denk getirdiği birşey

Nihayet bir gün padişah gelip:

AKIBET HAYR

bir şarkıyı dinlemek, bazen

Hükümdar kızar, işin aslını öğrenen, delikanlının ismini alana kadar işkence ettirir. Genç hemen huzura getirilir. Padişah:

Çocuğun bacakları kesilmedi ama sargılar açıldığında, sağ bacağının diğerinden altı santim daha kısa olduğu ortaya çıktı.

Böyle kardeşlik olur mu?

?Delirdin mi sen? Gitmeye değer mi? Baksana delik deşik olmuş. Büyük bir ihtimalle ölmüştür. Artık onun için yapabileceğin bir şey yok. Boşuna kendi hayatını tehlikeye atma.

Yaşama imkanı az olmasına rağmen, bir yıla yakın zamanını hastanede

Yürü rüzgarlara

Geri yatağıma uzanmak istedim, yapamadım. Öylece kalakaldım donmuş, buzdan bir adam gibi. Gözlerimden iki damla süzüldü. Aktı, yanaklarımdan aşağı doğru indi. Dudakların üzerinden yatağıma damladı.

Konuşan Yapraklar

Ben de en az aile kadar şaşırmıştım. Delikanlının yüzüne bakıyordum. Ölüm endişesi ve ümitsizlik, iliklerine kadar işlemiş gibiydi. Kendimce neler hissettiğini düşündüm. Ölüme bu kadar yaklaşmak gerçekten zor bir durum olmalıydı Hem insan bir saat sonra öleceğini bilse neler düşünür neler hisseder, neler yapardı? Aslında her birimizin, ölüme bir saat yaklaşacağı an gelmeyecek miydi? Hayatın karmaşa ve med-cezirleri arasında ölüm gerçeğini nasıl da atlıyor veya kendimize uzak görüyorduk. Şimdi bu delikanlı, geçmişini arkadaşlarını ailesini düşünüyor olmalıydı. Veya ölümden sonraki hayatı; yani bir saat sonrasını Belki de arkasından neler düşünüleceğini konuşulacağını... Halbuki ne kadar çok planı vardı. Şimdi ise, o planları düşünmek bir yana son saatini nasıl geçireceğine dair doğru düşünme melekesini bile kaybetmiş gibiydi. Diğer taraftan, hayat devam ediyordu. İçeride yatmakta olan bir hastanın yakınları doktora bir şeyler sorarken, sedye ile bir hasta daha getiriliyordu. O ara başka bir doktor kapıdan içeri giriyordu. Biliyorum, sohbet için geliyor. Az ötede, hemşirelerin küçük teybinden, bir arabesk parça yükseliyor: Batsın bu dünya Hayatla ölümün iç içeliği galiba bu diyorum kendi kendime.

- Üç yıl önce bir kaza geçirmiştim, demiş, görmeyi o kadar çok özledim ki.

Gencin oyuna girmesinin üstünden çok geçmemişti ki, hem hoca, hem oyuncular

- ''Sen kimsin?'' diye bağırıyor. Aldığı cevap 'Sen kimsin?' oluyor.

O anda orada hazır bulunan Feridü'd-in Attar da

Sana evet deme ihtimali

Neler neler gelir geçer

Oğlumun Öğretmenine

Biliyorum, hiçbir zaman ayrı değil yollarımız

Yoksa ırmaklar mı akıyor,

Seni buldum Şiraze, düşte de olsa... İzin ver dokunayım, belki hep kalırım yanında. Gittin...

Bu mektubu bilgisayarda yazacaktım önce. Daha şık olsun diye. Ama düşündüm sonra Soğuk klavye, donuk bilgisayar karakterleri, yazıcının o kara mürekkebi benim duygularımı geçiremezdi kağıda. Belki dedim. Elimle yazarsam eğer, yüreğimden elime, oradan kaleme ve kağıda geçer duygularım. Umarım geçmiştir Bebeğim.

Edebiyat alanında en çekişmeli kavganın onlar arasında olduğu söylenir, iki muhteşem şair, iki onurlu dava adamı, belki de birbirlerini en iyi onlar anladı. ..

Çok hızlı çarpıyordu fakat içinde çok fazla yara ve zaten çok az kalan boşluklarda çentikler vardı,

Çocuk dönüp şaşkın şaşkın bakarken içeri girip kapıyı kapattı.

Değil mi ki bizim devrin aşıkları kutlu Bedrin arslanları ile ölçüşecek boy bulacak neredeyse? Artık Leyla ile Kerem, Ferhat ile Züleyha, Mecnun ile Aslı efsaneleri önümüze konacak. Başkalarının aşk adına yaşadıklarını esin kaynağı edinip, değil mi ki, biz de bir mavi yolculuğa çıkacağız ve her bir şeyi akışına bırakacağız.

Yolu yakın kılan bilir / rüzgarla bir olan bilir

"İnsanlar helal lokmanın ve bölüşmenin değerini bilmiyor. En lezzetli lokmanın helal lokma olduğunu unutuyorlar. Vicdanları ve mideleri arasında kaldıkları zaman midelerini tercih ediyorlar..."

insan çokkk sevdiği birini hatırlarsa onunla ilgili hep güzel anıları, anları hatırlarmış!!!

nesin Şiraze sen, beni ateşe çeken heves mi?

Kediler geliyordu. Sütü içiyordu. Az Bekri?ye bir baktıktan sonra şöyle mideleri kalkmış gibi, üç beş metre ileride yere yığılıveriyordu. Az Bekri hayatını biraz daha kirletiyordu sona bu kadar yaklaşmışken bile.

"Bu da ne?" diye söylendi Bengü. Zarfı silkeledi kucağına.

-Seninki ağaçta kaldı evlat, dedi. İstersen çık al.

Yine bir ikindi yagmuru yagan ve sana olan hasretimi alip götüren.. Yine sokaklar bombos sevdigim.. ne sen varsin ne de ben... aramakla bulunurmu kaderim... sen simdi uzak bir sehirde bensiz.. ben ise yanlizligin girdaplarindayim caresiz... Sana öyle hasretim bu aksam, ellerini tutmak istiyor ellerim...

Buna ragmen akil,

Yaşlı bayan kendisine seslenen küçük kıza gülümseyerek baktı.

Adımı yazardım o şiirli buğuya,

Kadının anlattıkları Vincenzo ́yu çok etkilemiş.

yaşadığın yere götürür müsün lütfen?" diye

bir kere daha görmek için uğraşmış durmuş. Bu arada güzel prenses de

?Bengü benim? dedi.

Bir zamanlar, bir bebek annesinin karnında dünyaya gelmeyi bekliyordu. Son aylar ve günler de geçti. Bebek, doğmasına bir gün kala Yaratıcı?sına merakla seslendi:

BİLMİYİYORUM.

Kendimi emekleyen bir bebeğin yerine koysaydım aynen böyle düşünürdüm. Bu problemi çözebilmek için neler yapmam gerektiğini öğrenebilmek isterdim. Hepimiz yürüyebilmeyi öğreniriz ama zamanla bunu nasıl yaptığımızı unuturuz; Uzmanlaşır uzmanlaşmaz, kullandığımız yöntemi her seferinde hatırlamaya ihtiyaç duymayız.

Umut olmalıdır elbette, hayaller de, amaçlar da. Amaçsız bir yaşam düşünülemez. Ancak bu?her şeyi geleceğe erteleme? davranışına dönüşüyorsa tehlikelidir. Mutsuzluğunuzun mimarı olmaya başlıyorsunuz demektir.

Ben mahzun yoksul.

Tüm çabalarına rağmen yenilmişti işte hayata ve insanlara.

Hemen bir gemi hazırlattıran kral, gidilebilecek en uzaktaki adaya bir fener yaptırmış ve fakir delikanlıyı da o adada yanlız yaşamaya mahkum etmiş...

Ellerim!

tüm dostlara selam...

Geceyi içine döken tomurcukların yeşiliyle gel; goncayı açılsın diye bekleyen bülbülün diliyle git.

BİR ÇİÇEKTİR.. mis kokuları ile..

yaşam mücadelesi veriyordu.

Ama böyle de yaşamak olur mu?

Çocuk, olup bitenleri hayretle seyrederken, baloncu ona dönüp:

Saçının tellerinde.

Hayırlı geceler ile as-leon

Ümidime kara çalma geceyle revanım

toparladım ve bağırdım: Benim kurşunlara alerjim var!..

Son altı aydır onun yanındayım, ne görünüşü için bir çaba harcıyor ne de bakım yapılırken yardımcı oluyor. Onu hep başkaları besliyor, yıkıyor ve giydiriyor. Dişleri yok, yiyeceklerin püre halinde verilmesi gerekiyor. Gömleği salyalarından dolayı sürekli leke içinde.

Salınarak suya giden

Akşamları düşünmekle

Ben kapattım gözlerimi görmek için.

Bir türküdür yaşamak.

taşıdığı yemekle?

Dört gün dört gece sallandı şehir içindekilerle beraber. Evler ve yollar ve ağaçlar ve duvarlar ve arabalar ve insanlar ve dağlar ile taşlar sallandı durdu. Semira, teyzesine sarılarak uyudu. Birisine sarılınca daha az korkuyordu, daha az deprem oluyordu sanki. O gecelerde bodrumda besledikleri tavşanlar da kayboldu. ?Yerin altında büyük delikler açıldı da onlara mı düştüler acaba? diye sordu Semira.

Son kağıdı eline alırken, kutuda bir anahtar olduğunu gördü kadın... Ve son kağıtta şunlar yazılıydı:

Başakların sonsuz salınışı

Neler çeker bu gönül söylesem şikayet olur?

ben onunla karşılaştığımda?bu isme yazılmalı? diye not düşmüştüm bir kenara.

Sıra anne-baba olmaya gelince, biraz endişeli... ?Yuvamı büyük şehirde

Gündüzleri konuşmakla

Diğeri kalbur saman

yoklugunu tarif etmek uzere yarattigi bir kelimeden ibarettir. Tanri şeytanı yaratmadı. Seytan/kotuluk insanın tanrısal sevgiyi yüreginde duyumsamadigi zaman deneyimlediklerinin bir sonucudur. O aynen sicakligin olmadigi yere gelen soguk ya da ısıgın olmadigi yere gelen karanlik gibidir.

Başka aileler de vardı bulundukları yerde. Abdulvahab hazretlerinin manevi atmosferinden olsa gerek, diğer piknik yerlerinde işitilen gürültü, müzik, kendinden geçercesine bağırıp çağırmalar burada olmuyordu. Hemen hemen her aile önce mescidde namaz kılıyor, sonra da huzurlu bir şekilde piknik yapıyordu. Şevket Bey ve ailesi de buranın bu sessiz ve huzurlu yönünü seviyorlardı.

maçında takımının en kötü oyuncusunu sahaya çıkarmasına imkan olmadığını

çabalarımızla çarptığımız zaman, kendimizin de muhteşem şeyler

şimdi ah nöbetimin gecelerinden birinde, semada raks eden sitarelerin en mes?ud anlarına şahid olan gözlerimde birikir yokluğunun acısı.

Serçeler üveyikler sürüngen sesim

Vuslat kokusunu sonlandıran

Güç mü dedim? Evet öyle düşünmüştüm

kimseye düş bahçelerimden geçen katarların ağırlığını

İşte bundan o kadar emin değilim.

Çok tutumlu bir söyleşi gibi berraktı çamların yeşili.

ecrin, merhaba:)as-leon sağolsun, ihmal etmeden buraya emek veriyor

6. kare= 32

Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı

Okumak için ilk ayrıldığımda on yaşındaydım. Yanınızdan hiç ayrılmamıştım. İlk ayrılıktı bu. Yakıyordu yüreğimi. Kokutuyordu beni. Ürkütüyordu düşüncelerimi. Günlerce bunun altında ezildim. Hep sen yanımdaydın. ?Okuyacaksın, büyük adam olacaksın, bana dua edeceksin.? diyordun. Beni sıktıkça sıkıyordun. Ben o anda kendimi güvende hissediyordum. O zaman da gözyaşların beni hayata döndürdü. Onlarla kendime geldim. Onlardı beni besleyen. Onlardı beni olgunlaştıran. Gıdaydı, suydu, bereketti çünkü senin sevginin tezahürüydü. Sıcacık kalbinin ılıklığıydı. Günahsız, kötülüğün bulunmadığı yüreğinin kanıydı güzel ela gözlerinden dökülenler?

Türküler, maniler duyulurdu daracık sofalardan.

Ne iyi ailen var bir bilsen... Annen ve baban çok yardımcı oldular bana.

kimsesiz bir çocuk

Varoluş, senin tekamül edebilmen için var olmuştur.

Derinizi fakir öğrenciler için verebilir misiniz, başka yere söz vermediyseniz? Yok, öyle değil. Selam vererek başlamalı. Selamün aleyküm abi, kolay gelsin! Ya da merhaba mı demeli yürekten? Merhaba amca! Kolay gelsin! Eline sağlık, sen mi yüzdün koca hayvanı? Bravo be amca, yaman kasapmışsın yani! Derisini diyecektim, hayvanın, eğer söz vermediyseniz başka bir yere? Yani? Fakir arkadaşların okul harcı için şey edecektik sizden? İsteyecektik yani! Acaba nasıl karşılayacaktı. Ya terslerse! Ya bön bön bakar da bişeycik demezse! Ortalıkta kalır mıyım şap gibi! Delikanlılığı çizdirir miyiz? Eeee! Çizdirirsek çizdirelim façayı. Ucunda ölüm yok ya şunun! Tam o sıra elinde bıçağıyla bana baktı.

En paralk ışıltısı gücün ve gururun

sana çağıracağım herkesi yeniden

Bir buluttan esti bir serin rüzgar

bir de benim için duaya dur Şiraze.

- Ya rabbi, oğlumun ayrılığına dayanamayacağım... Söz dinletemedim, onu bir ikaz et de geri dönsün.

Güldük çoğu zaman ya da kızdık öfke dolu sözcüklerde... Mahzunlaştığımız da oldu, çocuklaştığımız kadar...

MAVİ ŞİİR

Zeynebin babası yetiştirirdi, gözü tok adamdı. Baş-

Bulutlar kaplıyor birden içimi. Sisten, kalın, saten, mat bir beyaz perde çekiliyor dünya ile aramıza. Kendimden kaçmama yardımcı olmuyor görüntüler. Bedenin daracık hücresinde, başım avuçlarımın arasında, bilmediğim suçlarıma verilen bilmediğim bir cezanın infazını bekliyorum ümitsizce.

İşte o zaman öğrendi, hayvanların depremi önceden hissettiklerini ve korkup kaçtıklarını. ?Keşke bize de haber verselerdi? diye düşündü.

giderseniz gidin... denizin dibi

Biz, annenle her şeye sahiptik ama aslında hiçbir şeye sahip olmadığımızı anlayamadık. O zaman oldu olanlar, hata üstüne hata yaptık. Derken birbirimizden soğuduk, mutluluğu başka şeylerde aradık. İkimize ait olan her şey önemini kaybetti. O, en sonunda denize sığındı. Onun cesedi bile, benim ruhumu diriltmeye yetmedi. Her şeyi bıraktım, seni bile çıkardım hayatımdan?

bazen öyle bir kişiliğe bürünürüzki?..

yanina tekrar gitmis:

Kalbinin derinliklerinde ihtiyacı hesaplamalı...

Havada çiçek kokusu var.

-Görüşeceğiz...

Her şeye olumlu bak ve hayata gülümse!

Bir kadinin gercek güzelligi giydigi kiyafetinde,

Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi

dedi. İyi giyimli adam Dr. Carlton Armstrong'du ve George

Nihayet okul bitmişti. Kasabadan ayrıldım?

olduğumu...

müfredat dışı sevmeler içindir lise yılları

Dağlar düze iner birden

iyi ya da kötü olmasını seçersin?

Sen yolculuklara yeniden başla...

Halkını başı dönmüş zelil etme

ama kapasitesi sınırlı olmalı yüreğinin ki;

Akif hiç istifini bozmadan şu cevabı vermiş:

Saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu olmalı insanın.

Kurulan hayaller büyüktür,

O gün deniz, ağaçlar bir başka güzeldi, yalnız ağaçlardan birkaç tanesinin yapraklarının buruştuğunu fark etti. Hemen yanlarına yaklaştı ve eliyle tutup incelemeye başladı. Biraz sonra ağaçların neden buruştuklarını anlamıştı. Karıncalar sarmıştı o güzelim dallarını. Aklına bir çözüm yolu geldi. Ağaçları ilaçlatacaktı. Böylece ağaçlar karıncalardan kurtulacak ve rahat bir nefes alacaklardı. Fakat birkaç dakika daha düşününce bu fikrin o kadar da iyi olmadığını anladı. Karıncalar da can taşıyordu, ağaçları ilaçlatırsa onlar ölebilirdi. İşin içinden çıkamayacağını anlayan Kanuni, bu konuyu danışmak için hocası Ebussuud Efendi?yi aramaya koyuldu. Hocasının odasına gitti. Ama hocası odada yoktu. Hemen oracıkta bulduğu kağıt parçasına kafasına takılan soruyu edebi bir üslupla yazdı ve hocasının rahlesi üzerine bıraktı.

Acele Karar Vermeyin

Ve yürümek ömür boyu, beraberce, el ele

dedi..." Ağamı, sen kandırırsın, ağzın laf yapar!"

? Hanımefendi, bir paket getirdim. Bengü hanım adına yollanmış.?

- Ey efendi bana yapacağın iyiliği yaptın. Aileme kadar da benimle geliver. Çünkü ben eve geç kaldım. Beni dövmelerinden korkuyorum. Benimle gelirsen belki bana dokunmazlar.

Köz ateşi

Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermis bir gün affedilmeyi,

Sarilacak biri olmadigin zamanlarda bile sana sarilmali...

Acılar içinde kıvranmasına rağmen, her gün egzersiz yaptı ve nihayet bir-iki adım atmayı başardı.

-Elhamdülillah-dedim. Ancak babamlar hala dönmemişti. Abim de çok deli araba kullanırdı. Yolların ne kadar düzensiz bozuk olduğu da bilinen bir gerçekti. İç alemimde tarif edilmeyecek fırtınalar kopmaktaydı. Dış dünyamda ise annemin bütün ısrarlarına rağmen konuşmayan, kulağı kirişte -babamın tok sesli -Selamun aleykum cümlesini bekleyen birisi vardı.

Mevlana şöyle der:

Çok geçmez. Muhammed Bedahşi hazretlerinin vefat haberi gelir. Sultan Halimi Çelebi'ye döner: 'Şimdi ben bu Hasan'ı cezalandırmaz mıyım?' der. Halimi Çelebi 'A be çocuk niye ağzını tutmazsın' gibilerden teessürle bakar. Lakin Hasan Can hal ehlidir, rahattır. 'Araştıralım efendim' der, 'Eğer benim tabirimden sonra vefat ettiyse, cezaya hazırım, ama önce vefat ettiyse sultanımız bu fakire bir caize verse gerek'

Şerefe?den yükselen o çağrı her vakit yüreğimi davet ediyordu,

Babamı ne çok özledim. Nur içinde yatsın.

Çocuk bir hafta ayni hareketi çalismis..

Hoca:

ama duayi oyle bir icten soyluyorduk ki...

söyleyebildim.

Taşı dünyanın tüm acılarını yüreğinde

Dünyanın en zeki isimleri Koreli fizikçi Kim Ung-yong / 210 İngiliz fizikçi Isaac Newton / 190 Fransız yazar ve filozof Voltaire / 190 Rus Dünya Satranç Şampiyonu Garry Kasparov / 190 İtalyan bilimadamı ve sanatçı Leonardo Da Vinci / 180 İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu / 180 Alman Müzisyen Johann Wolfgang von Goethe / 179 Alman teolog Martin Luther / 170 İtalyan astronom Galileo Galilei / 165 Alman müzisyen Ludwig van Beethoven / 165 Alman fizikçi Albert Einstein / 160 İngiliz fizikçi Stephen W. Hawking / 160 Amerikalı aktris Sharon Stone / 154

- "Yeni Müslüman olmuş bu on Çinli ile birlikte yola çıktık. Kısa zamanda aramızda iyi bir dostluk kuruldu. Yeni mü'min olmuş bu insanlar, büyük bir heyecan yaşıyorlardı.

Bir donemecin ardinda harika bir mermer kapi gormusler; kapi, ortasinda bir

-Hocam hasbelkader buraya kadar geldik ama rakibime bir bakin

Bu hikaye burada bitmedi. Sonra ilkbaharda bir mektup daha aldı Bayan Thompson. Teddy hayatının kızıyla tanıştığını ve evleneceğini yazmıştı. Ve babasının birkaç yıl önce öldüğünü ve Bayan Thompson'un düğünde damadın anne ve babası için ayrılan yere oturup oturamayacağını soruyordu, tabii ki oturabilirdi.

her geçen gece ölüme bir gün daha yaklaştığını ve zamanın bir nehir, kendiisinin bir sal olupta, o dursada yolculugun devam ettiğini anlamalı..

"Evet" der Platon, " lütfen bana dünyanın en büyük hazinelerine ulaşmamı sağlayacak sırrı ver."

Bir kolye... Takmaya bile kıyamayacağım kadar güzel. Çok özlediğimim fark ettim onun dostluğunu. İşte ben böyleyim. Ne zaman birini özlediğimi anımsasam, bir daha hiç bırakmamacasına ona sımsıkı sarılmak isterim. Birisiyle kavgalıyken de hep özür diler, hatanın büyük bölümünün bende olmadığını bilsem bile, insanları kırmaktansa tüm suçu üstlenmeyi göze alırım.

rengi bakıra çalmış, bir bahar sonu kırgınlıklarım var içimde

- Biraz serin ama üşümüyorum, soğuk kendime getirecek beni.

G. K CHESTERTON

duymuyordu. Sımsıcak bir tebessümle teşekkür edip:

Neredeyse çıkaramayacaktım. Ne kadar değişmiş. Bu insanlar, bu yapılar, neredeyse eski sokaktan iz bile kalmamış. Eğer caddedeki Foto Göksel, yanındaki Çilingir Nuri olmasaydı şaşırabilirdim. Sonra Yaylacık Kasabı. Hepsi de değişmiş. Hepsi de ya emekli oldu ya vefat ettiler. Şimdi işi çocukları devraldı veya başkasına devrettiler. Gidip Göksel Abi?ye bir sürpriz yapayım. Hatırlı, hoşsohbet bir abiydi. Bütün mahallenin aile fotoğrafçısı. O hayal odasında hepimizin bir vesikalığı ve maaile fotoğrafı mutlaka vardır. Bu sokağın eski fotoğrafı da mutlaka vardır onda. Hem de kaç tane, kaç çeşit. Yaz güz, kış fotoğrafları. Rica edeceğim, eli boş dönmeyeceğimi biliyorum. Dur bakayım dükkanda mı? İçeriyi dikkatle kestiriyorum. Evet, işte o. Vay be Göksel?e bak? Vitrin camının gerisinden, onca zamanın aramıza gerdiği tül perdenin gerisinden, pembeye çalan yüzü, kır düşmüş saçları, o yitik zamanların ışıltısını yitirmeyen gözleri ile Göksel Abi, işine dalıp gitmiş. Beni nereden fark etsin? Vitrindeki numuneliklerin estetiğine bakmadan geçemeyen yüzlercesinden biri. Önemli olan bakanı durduracak ölçüde bir estetik yaratmak. Usulca içeri süzülüp, karşısına mum gibi dikiliyorum. Başını kaldırıp, ?Hoş geldiniz Beyefendi? diyor. ?Hoş bulduk? ?Buyurunuz? ?Buyurduk? diyorum. ?Size nasıl yardımcı olabilirim? Oyunu fazla sürdüremiyorum. ?Göksel? diyor, beni hatırlama patı kadar susuyorum. Yine hatırlayamadı. ?Bağışlayın çıkaramadım? diyor. ?Çıkaramazsın tabi. Kaç yıl oldu. Yirmi mi otuz mu? Şu iş güç meşgalesinden bir sıyrıl bakalım? diyor gülümsüyorum. Eski bir fotoğrafa girer gibi dikkatini yüzüme, bakışıma yoğunlaştırıyor. Objektif iyice açılıyor. ?Sokakta top oynarken kaleye kimi geçirirdiniz? Kırtasiyeni kimden alırdın? diyorum. Bilmece çözülüyor, sürpriz tamamlanıyor. Bakışı tel tel gevşeyip açılıyor. Deklanşöre bastı. ?Vay? diyor bir sevinç patlamasıyla, vay vay! ?Vay benim canım kardeşim. Büyükkaya?ya pikniğe nasıl giderdik? İçinde coşkuyu, hüznü, burukluğu birlikte barındıran içten, katıksız gülüşlerle birbirimize sarılıyoruz.

ekmesine yardım etmiş. Sonra birlikte dikkatlice

Seni ilk kollarıma verdiklerinde, dünyaya gözlerini açalı henüz bir dakika olmamıştı. Doktor ;Henüz sizi göremez, % 30 dur görme oranı; demişti. Ama o kadar tanıdık, o kadar biliyor gibi bakıyordun ki Nur tanem; Benim ona inanmam mümkün değildi.

Masadaki kağıtların üstüne ters olarak bıraktı. En son duvardaki bir küçük patiği aldı, öptü. Bu büyük torununa ördüğü ama küçük gelmeye başlayınca hatıra olarak sakladığı mavi patiklerdi.

?Nasıl olmuş da bir çizgi geçmişim üzerinden.?

binbir türlü renge girip çıkmakta

Yener bunları düşündü.. Umut'u çok iyi anlıyordu. Çünkü 2.5 yıl önce kaybettiği kız arkadaşı, canı, kelebeği de aynı Umut gibi gözleri önünde daha ölmeden, ölüp gitmişti. Yener ona yardım edememişti, hem onsuz geçecek yıllarını düşünüp kendine acımaktan buna vakit bulamamış, hem de Ayşegül'de, kelebeğinde tam olarak bu hisleri anlayamamıştı.. Çünkü Ayşegül ile Yener'in de bir parçası ölüyordu.. Yener kelebeğini kaybediyordu. Ayşegül'üne yardım edememişti Yener, ama Umut'a edecekti.. O gün buna karar verdi.. Çünkü umudun gözlerinde ki o sönmüş o ışık tanıdıktı.. Ayşegül'ün kilerle aynıydı.

hüzündür siyah

Hz. Eyyüb'ü hastalıkla imtihan eden Allah, bizi de aynı imtihana tabi tutma hakkına sahip değil mi?

- Yeryüzü taşla doludur. Ama pek azı boyunlara kolye olur.

Olmayacak şey yoktur!

ASLINDA BAŞKA DİNE İNANIYORMUŞ

Ebu İshak faziletli bir adam, kültürlü bir yazar ve şairdi. Fazilet ve kültürüyle bir dahi olan, Seyyid Razı ona mersiye olarak büyük bir kaside yazdı ki, şiirdeki, üç mazmun şöyledir.

varlığın cinayettir memleketimde işlenen

Balonlar, her nasılsa adamın elinden kurtulmuş ve

Böyle masallar anlatmaya başladık sonunda her zaman oturduğumuz masanın etrafında. Sırası gelen masalını sergiliyordu. Böylece düşmekten kutulacağımız inancına sahip oluvermiştik. Bir gün geçti, iki gün geçti, üç gün geçti... Ne zaman masanın etrafında eften püften konuşmalara başlayacağımızı hissettiğimizde masal pozisyonu alıveriyorduk. Böylece gereksiz hiçbir şey anlatamıyorduk birbirimize, kimsenin canını yakamıyorduk sözlerimizle ya da yüksekten uçup uydurmuyorduk birşeyler. Bu halkanın adını?masal kampı? koyduk. ?Masal kampı?na isteyen istediği zaman katılabiliyordu. Herkese açıktı kampımız. Tek şart, kampa katılanın masal anlatmasıydı. Masal anlatmayan kamptan ayrılmak zorunda kalıyordu. İlk masalı, kampa kim yeni katılmışsa o başlatıyordu. Sonra sırayla, bir bir masallarla örüyorduk zamanı. Bir kedinin ne dört ayağına sahiptik, ne de dokuz canına... doğru. Ama ayakta durabilmek için sadece bunlar gerekmiyordu. Başka başka yolları mutlaka olmalıydı. ?Masal kampı? da bu yollardan biriydi işte. Bizim oluşturduğumuz bir yol... Yönünü masallarımız belirliyordu.

size fikir vermek istedi;

yanina geldiginde, cok güzel hazirlanmis aksam sofrasi onu

Düne ait

su ağlar usul usul

Bunu diğer öğrencilerin önünde açmak ona çok acı verdi. Bazıları paketten çıkan bazı taşları düşmüş ve sahte taşlardan yapılmış bileziği ve üçte biri dolu parfüm şişesini görünce gülmeye başladılar, fakat öğretmen, bileziğin ne kadar zarif olduğunu söyleyerek ve parfümden de birkaç damlayı bileğine damlatarak onların bu gülmelerini bastırdı.

Üçüncü sınıf öğretmeni söyle yazmıştı,

Zindanda bir ben kalayım çevir gözlerini

Zaman yavaş yavaş öğütür beni

gece yarısı kadim bir dost gibi kucaklayan tanıdık bir şarkı, bütün acı sözleri unutturmaya yetiyorsa...

Akşam oluyor, arabaya biniyoruz. Genelde o kullanır iş dönüşünde... Dikiz aynasını aşağıya indiriyor, omuzları çökmüş, yorgun, bitik bir adam. Eve gidince hiç sesimizi çıkartmıyoruz, soğuk bir yemek, biraz televizyon, sonra soğuk yataklarımıza gidiyoruz.

kanatları sığmamış.

son evlilik yıldönümlerinde giydiği elbise vardı.

ve işte karşımdasın, ansızın çıkıpgeldin, beni, çok

Tom adında biriyle?Bin Misket? hakkında konuşuyordu.

Papatya duyduklarına inanamamış, çevresine bakınmış, bir düşte karabasan gördüğünü sanmış. " Peki, demiş. Ben neden hala ayaktayım? Neden benim köklerim sapasağlam toprakta?" Öteden mavi mine sızlanmış. " Çünkü seni koruyan bir kaya var. Onun siperinde yaşıyorsun. Sonbahar yağmurları başladı. Bizler yağmur selinden kendimizi koruyamayız. Bundan kaçış yok. Elveda güzel yüzlü papatya" demiş. Papatya dostlarının birer birer yağmur sularıyla gidişini izlemeye dayanamazmış. " Hayır, diye isyan etmiş. Tükenişinize dayanamam. Ben gelecek yıl da burada olacaksam sizler de benimle kalmalısınız." "Nasıl olacak bu. Olanaksız" diye ağlıyormuş küçük çan çiçeği. Papatya kolay kolay vazgeçmezmiş ama. Dirençliymiş, kararlıymış. " Sizleri bırakamam demiş, hepiniz tohumlarınızı bana verin. Onları gelecek yıla kadar kendiminkilerle birlikte saklayacağım. Ya birlikte tükeniriz, ya birlikte yaşarız"

Orada tahtlar üzerinde yaslanıp-dayanmışlardır. Orada ne bir güneş ve ne de dondurucu bir soğuk görürler. (İnsan Suresi, 13)

Ev Sahibi: - İlk defasında duyduk, senin olduğunu bile anladık.

FARKLI YAKLAŞIMLAR, FARKLI SONUÇLAR

para kazanacak!"diye ortaya bir laf atardı. Kız da

Kahreden keder kısaca hayat

Dünya üzerinde bir yerlerde, kuyruğunu sallayan köpeğe sevgi ile yaklaşıp, onun tüylerini okşayan birisini görürseniz, bilin ki oralarda Sevgi Ağacı vardır. Dallarını eğmiş, kalp biçimdeki yapraklarıyla sevgi pınarından içiyordur.

pek aklı ermemiş ama merak işte. Duramamış ve adama bin akçe vererek o nasihati satın almış.

"Kore gazilerinden " dedi. "Oğluyla gelini bir trafik kazasında

-Sevgi rafa kaldırmak için değildir. Onu oradan alın ve kullanın. Onu kendiniz için saklamayın.

- Doğru...

Doruklarda aşk doyumsuz sevinç

Yapacağım tek şey vardı. Bir şekilde içeri girmek; ama nasıl? Kapıyı kıracak gücüm yoktu. Nohutlu Tepesi?nde çilingir ne gezerdi. İçerde yavrum feryat figan ağlıyordu. Neden sonra alt kata inmeyi düşündüm. Kapıyı açan komşuma bir yandan olayları anlatıyor, bir yandan balkona yerleştirdiğim sandalyeyle üst kattaki evimin balkonuna ulaşmaya çalışıyordum. Ben 153 santimlik ufak tefek kadın sandalye yardımıyla nasıl olup 3 metrelik tırmanışı gerçekleştirerek, üçüncü kattaki evimin balkonuna ulaştım?.. Hala anlamış değilim. Sanki görünmeyen bir el beni yukarı çekti. Balkonun kapısı pek sağlam olmadığından kilidi kolayca açıp içeri koştum. Kızım, kapının önüne oturmuş, başını bacaklarının arasına sıkıştırmış, ağlıyordu. Sarıldım, sarıldım, sarıldım? Gözyaşlarım onunki ile karıştı. Koynuma büzüldü. Sadece?Annem, anneciğim, kurt beni yiyecekti.?diyebiliyordu.

- Büyüyünce ne olmak istiyorsun, diye sordu.

O anda ruhumun derinliklerinde yankılanan şu sözlerle irkildim: ?Dal kendi içine, bul ruhunu, gör hakikati, bil ve sev Allah?ı!? Başımı yastıktan kaldırdığımda sabah ezanını okuyan müezzin, ?Hayyalel felah? diyordu.

Küçüktük.. çocuktuk.. Hayat kolay biz hayattık. Güneş doğar batar gün biterdi bu kadar kolaydı.. Oyun diye başlar sokağa taşar, güler geçer koşup kaçardık.. Sabahın dokuzuydu buluşma saatlerimiz taki güneş batıp akşam olana kadar.. ya kovalamaca oynar bazen de bi ağacı kuşatırdık.. sokaklar biz, biz sokaklar demektik. Aynıydı a... slında her geçen günümüz, her gün bir bahçeden kovulurduk.. rutindik ama farkedemezdik..

Sen yeter ki hep ümit et

Git dediklerinde gittiğimde anladım.

Babam oturur oturmaz

Mekansa sınırlar mı seni?

Bir çam, ona gölgesinde yapmış idi seccade.

geceleyin, kuş uçar

?Bu bahçeyi yeterince kurdelaladık. Şimdi onlarla bahçeyi süslemeye koyulalım? dedi mendile bakıp. Mendil hala korkuyordu. Kediye yan yan bakıp cebine girdi kediyle oynayanın.

etkileneceklerini seçersin. Sen havanın, tavrının

- Ya Ali neden Hz. Ebu Bekir ve Ömer zamanında meydana gelmeyen bu olaylar senin zamanında meydana geliyor, müminler birbirine düşüyor?

ne sarilan ne seven var eller sen degil ki anam

? Bugün bir lastikçi geldi, şu adresi verdi. ?Yarın bana mutlaka gelsin, lastiklerini değiştireceğim? deyip gitti. Al şu adresi. Belli etmemişse de bunun izahını yapamamıştı. Çünkü böyle bir lastikçi ile konuşmamıştı. Merakla sabahı bekledi. İlk işi kağıttaki adrese gitmek oldu. Garipliğe bakın ki tamirciyi hiç görmemiş, buraya hiç gelmemişti. Elindeki kağıdı uzatınca bir şaşkınlık iki tarafta da yaşandı. Lastikçi:

O Halde Ömür Dediğin Bir Gündür, O Da Bugündür.

Gün gelir ellerimiz yine dostça birleşir

Ben De Tasdik Ederim

Adam yeni aldığı kamyonuna bakmak için evinden çıktığında üç yaşındaki oğlunun gayet mutlu bir biçimde elindeki çekiçle, kamyonunun kaportasını mahvettiğini görmüş. Çok sinirlenmiş. Hemen oğlunun yanına koşmuş ve çocuğun eline çekiçle vurmaya başlamış. Biraz sakinleşince oğlunu hemen hastaneye götürmüş.

Hanımlar daha elmayı dişlediklerinde, çocukları olursa birbirleriyle evlendirmeye ahdetmişlerdir.

Düş denizleri çizdiğim

sonu gelecek bu yalnızlığın,

Hem yukarıda, hem denizin dibindeki

sizin de varsa güzel, etkilendiğiniz hikayeler, isteriz:)

Yüce Allah cümlemizi kul kapısına baktırmaktan korusun, amin...

Geldik sayılır.

Yapılma, yıkılmadadır; topluluk, dağınıklıkta; düzeltme, kırılmada; murat, muratsızlıktadır; varlık yoklukta. Her şey buna benzer.. öbür zıtlar ve eşler de hep bunlar gibidir.

Yada seni ilgilendiren konularda ikinci bir düşünce üretmeyeceğim Bu öğleden sonra kurabiye pişirirken bana yardım etmene izin vereceğim ve tepende dikilip düzeltmeye çalışmayacağım

Eğer yokluğu bilmezseniz nasıl varırsınız kem gözlerin göremediği o kör noktaya? O kapıdan girmezseniz nasıl açılır kırkının da kilidi diğerinde onca kapı? Nasıl çözülür bu düğüm? Ruh nasıl özgür kalır?

Ne kadar çok vakit ayırıyorsun?..

Yıldızlarda ne ruşensin / Alem içre perişansın / Garip yurduna düşmansın / Niye doğdun evler yıkan

Teslim olmuştuk o gün yazgı diye tanrının verdiğine

İç içe girer artık?sezilen? ?sezilmez?le;

halimi.

İyi adamlar iyi atlara binip gittiler dedikten sonra, dünyada 'iyilik' sözlüklerde kalan bir kelime olup kalıverdi tek başına.

Hanımı, beyinin bu açıklamasını büyük bir memnunlukla karşıladı. ?Çok iyi yapmışsın? dedi.

- "Peki diye eklemiş melekler, "o ipi ne karşılığında aldın?

Genç kızlar bunu yapar

Babasi; 'daha erken, o belli olmaz daha.

Yavrulardan biri arkadan geliyordu. Küçük çocuk

? Ne tuhaf. Hadi ben fakir olduğum için yüzümü bu ruşturuyorum, sen zengin olduğun halde gülmeyi, güzel söz söylemeyi unutmuşsun.

süper bir yazı

Yüzümde bir tebessüm dinliyorum...

Kiraz Çiçeği

denizin en sığ yerinden başladık yol almaya Şiraze, şimdi kara görünmüyor gerimizde?.

Eskisi kadar mutlu görünmüyor, konuşmaktan kaçınıyordu. Onu neşelendirmek için, sahildeki evi hatırlattı ve çizdiği projeyi verdi kadın ama hiç beklemediği bir cevap aldı: "Canım, o ev bizim bütçemizi aşıyor. Sen en iyisi o evi unut... Mutsuzluk, mutluluğun tadına alışmış insanlara daha da acı, daha da çekilmez gelir. Kadın, hiç sevmedi bu beklenmedik misafiri. Derdini söylemesi için yalvardı adama, "Senin için ölürüm, biliyorsun, ne olur anlat" diye dil döktü boş yere... Yıllardır sevdiği adam, duyarsız ve sevgisiz biriyle yer değiştirmişti sanki. Ona ulaşmaya çalıştıkça, beton duvarlara çarpıyordu kadın, her çarpmada daha fazla kanıyordu yüreği... Bir gün, çocukluğunun, gençliğinin ve bütün hayatının birlikte geçtiği arkadaşına dert yanarken, "Artık dayanamıyorum, sana söylemek zorundayım" diye sözünü kesti arkadaşı. "O, seni aldatıyor. İş yerimin tam karşısındaki restoranda genç bir kadınla yemek yiyor her öğlen. Sonra sarmaş dolaş biniyorlar arabaya..." "Sus, sus çabuk, duymak istemiyorum bu yalanları" diye bağırdı kadın. Onca yıllık arkadaşını, kendisini kıskanmakla suçladı... Ertesi gün, öğle vakti o restoranın hemen karşısında bir köşeye sindi sessizce ve peri masallarının sadece masal olduğunu anladı... Kocasının eskiden aynı hastanede çalıştığı genç çocuk doktorunu tanıdı hemen. Bazen evlerinde ağırladıkları kadına nasıl sarıldığını gördü adamın... Akşam kocası eve gelir gelmez, bazen bağırıp, bazen ağlayarak, bazen ona sımsıkı sarılıp bazen de yumruklayarak haykırdı suratına her şeyi. İnkar etmedi adam. Zamanla duyguların değişebildiği, insanların orta yaşa geldiklerinde farklılık aradığı gibi bir şeyler geveledi ağzında ve bavulunu alıp gitti evden. Kapıdan çıkarken, "son bir kez kucaklamak isterim seni" diyecek oldu ama kadın, "defol" dedi nefretle...

Hastalığı kafaya takıp bunalıma giren insan 'Allah'ım beni niçin hastalıkla imtihan ediyorsunuz ki?' demiş olmuyor mu?

Her gidişte ayaklarınız "Geri dön" diye yalpalıyorsa ve siz kendinize rağmen dönüyorsanız, sınırsız, sabırsız, doyumsuz bir tutkuyla...

Zira iyi bilir ki, çok yakındır eceli.

Kedi İle İzolasyon Testi

Biraz zaman geçtikten sonra ineceğim durağa gelmiştim. Kapılar açılmıştı.

Öğrenmeyi istemeye her zaman aç olabilmeniz dileğiyle

Sonra gazetenin promosyon olarak dağıttığı dünya haritası gözüne ilişti. Önce dünya haritasını küçük parçalara ayırdı ve oğluna eğer bu haritayı düzeltebilirsen seni sinemaya götüreceğim dedi. Sonra düsündü; oh be kurtuldum en iyi coğrafya profesörünü bile getirsen bu haritayı akşama kadar düzeltemez.

- Müsaade ette bilelim yani. Kırk yıllık komşumuz.

yürüyorum ey yar

SUYUNU İÇTİKTEN SONRA ALTIN KESESİNİ UNUTUR VE YOLUNA DEVEM EDER.

HANGİ GÜNÜN YÜZYILI

Kimse talip olmadı esrarıma.

Hayli geç oluyor, usta yok, eve gitmeliyim, dükkanı ne yapsam? Pastanedeki delikanlıya soruyorum. Gülümsüyor delikanlı. Ali Abi?nin bu tür vakası çoktur, bunun için bize bir yedek bırakmıştı diyor, benimle gelip ışıkları kapıyor, kapıyı kilitleyip işine dönüyor.

Bizim yargıçlara ihtiyacımız var..

biliyor musunuz? Sadece son yaptığımız bölüm yedi buçuk milyon dolardan

ben Anka,

Geçemezlerdi bizi

Bir yudum sessizlik düğümlendi içimde... Onca

sesi güzel bir kıza gitti hayaline döküldüğüm özge canım.

Yaşlı kadın, çekingen bir tavırla; "Bekleriz" diye mırıldandı...

''Sana ihtiyacim var, gel!'' diyebilmekmis güçlü olmak,

Ne o delişmen sabahlar kalacak, ne günaha çağıran çapkın eteklerin

şiraze'm :)

Bazı gelmelerin verdiği neşe, gidişin hüznü yanında kaybolur gider. Gidişler hep hüzünlüdür. Her gidiş bir hasret getirir peşi sıra. Her gidiş bir yangındır. Ama bu?gidiş?ler hayatın vazgeçilmez bir parçasıdır. Atalarımız?doğduğun yerde değil, doyduğun yerde olunur? dememiş mi? Kimler ayrılmamış yerinden yurdundan. Kimler terk etmemiş baba ocağını, ana kucağını. Şartlar öyle gelişmiş ki bazen ayrılık elzem olmuş. Bir şeye kavuşmak için başka şeylerden ayrılmak ne hazin. Kimi ebeveynden, kimi evladından, kimi kardeşlerinden ayrılmamış mı? Yüreğimiz küçük küçük parçalara ayrılıp her bir parçası bir yerde kalmamış mı? Bir şeye kavuşmak için başka şeylerden ayrılmamış mı çok kere insan.

Düğün günü gelir çatar. Saf adam düğün salonunda bir şeyler söylemek

ilerisinde uçuyorlar fakat yanına gitmiyorlar ve mektubu ariyorlarmış...

Bu arada prensesten mektup alamayan aşık delikanlı, yazmış olduğu

ama bir yıl daha kalıp arabamı alıp seneye tayin düşünüyorum

"Değermi bilemem sevdanı çeksem"

Bu deniz ' Sevgi' dir..

Lor, ayran satın almıştı, ama ayrancı, içinde bir kaç kurbağa yavrusunun bulunduğu suyu karıştırıvermişti ayrana kaşla göz arasında.

Hemedan yakınlarında dar bir geçide girdiklerinde kervanda bir bağrışma koptu. Eşkıyalar kervana saldırmışlardı. Bir anda bütün sandıklar yere yıkıldı, eşyalar yağma edilmeye başlandı. Haydutlar kervandakilerin neyi var neyi yoksa hepsini alıyorlardı. Eşkıyalardan biri de Abdulkadir?in yanına geldi. Onun fakir haline bakarak şaka olsun diye;

Can olayım

yalnız kendi omuzlarında

Dilbesteyim fermanına kapında köleyim yar

Dikeni bile yokmuş,

- Neyi arayacağını bilmiyorsan bu hayatta, göçebe kuşlar gibi oradan oraya savrulursun.

İçsin kana kana.

El yordamıyla yürüdüm karanlığın içine. Düşmekten korkmuyordum. İnsanın amacı yoksa korkusu da olmuyormuş. Anladım bunu. Yaşam dedikleri böyle bir şey miydi acaba? Soluk alıp vermek miydi sadece. Yaşamıyordum demek, sade nefes alıp vermek değilse yaşam dedikleri. Yaşıyordum belki, farkında değildim yaşadığımın. Karanlık ruhuma sinmişti çoktan. Etrafımı aydınlatmak kolaydı oysa. Elektriği icat edeli çok olmuştu Edison. Bir düğmelik canı vardı yanmaya. Yakamadım, ellerim varmadı yakmaya. Yaşam yorgunu gözlerimi bir de suni aydınlıkla yormaya ne hacet. Yüreğime titrek bir mum ışığı da yeterdi oysa. Karanlıklarım içimdeydi benim, çıkmazlarım da?

"Artık bu ilkel yöntemleri bırak" diyerek teşekkür ettiniz.

Bir kedinin ne dört ayağına sahiptik, ne de dokuz canına? ama artık masallarımız vardı. Düşmüyorduk hiç.

aniden çıkabilecek çocuklara dikkat ediyordu ve bir şey

"Mary, cok canim yaniyor."

İSTEDİĞİM HİÇBİR ŞEYİ ELDE ETMEDİM? AMA İHTİYACIM OLAN HER ŞEYİ ELDE ETTİM?

Ahmet bu sorulardan haz etmezdi. Kin ve öfke bürümüş gözlerini Durmuş?a dikti. Durmuş sorduğundan dolayı pişmanlık duydu. Biraz korktu. Ahmet?ti bu ne yapacağı belli olmazdı. Yine suskunluktu yaşadıkları?

Daha çok sevseydim ne olurdu sanki

-Oluyor işte bunda ne var ki? demeyin çünkü ben bunu henüz yapamıyorum. Bence siz çok özel bir şey yapıyorsunuz. Etrafımdaki hiç kimse benim gibi emeklemek zorunda değil. Gözlemlerime göre onlar istedikleri yere yürüyerek daha rahat ulaşabiliyor. Haksız mıyım? Üstelik yürüyebilirsem eğer annemden daha önce sehpanın üzerindeki şekerlemelere ulaşabilirim. Ne yalan söyleyeyim bu fikri sevdim. Bir an önce yürüyebilmeyi öğrenmek istiyorum. O yüzden yardımınıza ihtiyacım var. Yani, siz zor bir şeyi çok rahat yapabiliyorsunuz. Açıkçası ben bunu nasıl yapabildiğinizi merak ediyorum.?

"Hayatının anlamı senin bakışlarında gizli"

dert içer annem..

YAĞMURUN SERENCAMI

- "Eşim niçin yatmıyorsun dediği zaman gök gürlemişti. Yatakta doğruldum, eşime cevap veremedim çünkü öfkenin sınırlarında dolaşıyor kendimi zor tutuyordum. Bu öfke yalnız eşime değildi daha çok kendime kızıyordum. Ben ne yapmıştım! O yağmurda o gök gürültüsünde benim bile içim ürperirken; kardeşlerimi ve beni okutma uğrunda sağlığını harap etmiş, genç yaşında saçlarına karlar yağmış, hep sıkıntı hep dert çekmiş bu kadıncağızı, o yaşlı halinde o en çok korunmaya muhtaç olduğu, evladından sadece bir güler yüz beklediği zamanda terketmiştik."

Hani damla damla dökülen bulutlara

Her acıları sabırla biriktirip iç dünyasında eriten adam, yiğit insanların söylemleriyle masivasındaki hayat tarzına yenilik getirmeyi gerçekleştirebilecek miydi?... yoksa robotlaşma sırası ve ruhu incitme sırası kendinde miydi?

"Büyük O'nun" dedi.

Annem birkaç şehir daha gezdi babacığımın ardı sıra. Sonunda onun da yolculukları İstanbul?da ikmal oldu. Oysa biliyorum, o yollar kesilmedi içimizde. Geçmişte yaşanan tatlı bir huzurun odaları gibi içinde sakladı bizi. Ne hasretin hüznünden, ne hüznün gözyaşlarından kopamadık bir daha. Ömrümüz, mektupları, geçip giden zamanları bir kutsal metin gibi bağrına bastı. Biliyorum, annem, geçtiği şehirlerde kendi ruhunun yankısını bulduğu her şeye; bir sokağa, bir vaktin hatırasına dahi mektuplar yazdı gizlice. Bir anlık huzurlu hatırayı dahi özlemekten vazgeçmedi? biliyorum, kendi kalbimden biliyorum.

slmm 2. birbir :) yüreğine sağlık..

filizlenip umuda.

BABAM YİNE AYNIŞEYLERİ GÖRÜNCE HIÇKIRA HIÇKIRA AĞLAMAYA BAŞLADI VE O GECE İÇKİİÇMEMEYE TÖVBE EDİP ABDEST ALIP CAMİYE NAMAZ KILMAYA GİTTİ 1 YIL BOYUNCA YİNE HAMALLIK YAPTI HAC PARASINI BİRİKTİRMEYE ÇALIŞTI VE O AN GELMİŞTİ HAC PARASINI TAMAMLAYIP HACCA GİTTİ VE GELDİ BABAM İÇKİ İÇTİĞİ ZAMAN HAMALDI HACA GİDİP GELDİĞİ ZAMAN 2 TANE FABRİKA SAHİBİ OLDU VE BİZİM EVİMİZDEN HUZUR VE MUTLULUK HİÇ EKSİK OLMADI ALLAHA ÇOK ŞÜKÜR EDİP TÜM MUHAMMED ÜMMETİNİN DE DOĞRU YOLU BULMALARINI ALLAHTAN NİYAZ EDERİZ.

Evi yokmuydu aceba?Hergün sokakta parktaydı

Bu kelimelerden sonra Bob gülümsedi ve gözlerini sonsuza dek kapattı.

bulamayacaksın... bulamayacaksın

Aradan bir ay geçti. Bir gece bahçede karşılaştılar. Her ikisinin de elinde içi su dolu birer bidon vardı.

Kısacası kendimi arıyorum...

uyanır

Unutuşun türküsü, bekleyiş

Ustumuzu toz toprakla ortmeye calisanlar cok olur.

Gözyaşlarında hiçbir utanç olmadığını öğret.

Anlamasına gerek yoktu.

Stanford Ünİversİtesİ

İhtiyar adam dalgaların tüm zorluğuna rağmen, güçlü kulaçlarla kıza yetişti, saçlarından yakaladı kayalara doğru çekti. Kayalara yaklaştığında kıyıdaki genç, kızı yakalayıp önce yukarı, sonra sahile çekti. İhtiyar adamı o anda unutmuştu bile. Birden aklına gelip denize doğru baktığında ihtiyar adamın hala çıkamadığını gördü.

paylaşımda

Anlattıklarından Dilek anlamış ki, çocuk onu bıraktıktan 5 dakika sonra yapmış kazayı.

ömrün yanmış

Kıştı mevsim. Toprakta kar.

mektubu aramaya başlamışlar. Fakat bir türlü bulamamışlar...

'Iceri girip dilediginiz kadar su icebilirsiniz', demis bekci ve eliyle

Müslümanlığın şiarında kin ̧ nefret ̧ garez yoktur. Yaratılanı ̧ Yunusça "Yaratan'dan ötürü" sevme fikri vardır. Her canlıya ̧ hatta cansıza sevgi ve merhamet esastır. Çünkü her şeyin yaratıcısı Allahü Teala'dır.

Hz. İsa'nın yanından geçen bir domuza:

Hem yok olsun, kimde yoksa bu ateş!

Gerçeğin perdeleri yırtılarak açılır

Tanrı'yı aramayı ciddiye aldım birden... Habis ur, diğer hayati

Hiçbir gün ayrılmadım, helal lokma yemekten.

Bir başka yalancı bahardır diye ödüm kopar.

- Bir garip ölmüş desinler...

No need to laugh and cry

Şimdi kar, 1999 Kasım'ının yirmili günleri, ülkemde bir kar masalı filan değil. Dostlukların ölçüsü "karlı bir gece vakti bir dostu uyandırmak "tan ve uyandırılmaktan geçmiyor. Ya da kentin sokaklarını, turuncu sis lambalarının buğusunda, şairler ve aşıklar boydan boya geçmiyor. Çünkü yollar artık "iki kişinin yan yana yürüyemeyeceği kadar dar". Dar Kapı. Kapılar dar iyice. Ça dırlar dar. Ve ince. Ve masal gemileri terk içinde seyrediyor.

Şüphesiz ki en büyük şahidin de karanlık gecede kara taş üzerindeki siyah karıncaya kadar her şeyi bilen yüce Allah'ın bizzat kendisidir ne mutlu sana ki fani hayatını böylesine ölmez değerlerin sahibi olmak uğruna harcıyorsun.

tek başına oturuyor ve kadınlarla hiç ilgilenmiyordu. George, psikiyatri tedavisine alındı, aylar süren tedaviler sonrasında Austin"inden, vazgeçerek, normal yaşama döndü ve sonunda bir kıza aşık olmayı başardı, evlenme teklif etti kızın adı mı? Mercedes"ti

ısmarlanmış olmalıydı.. Öleceğini nasıl bilebilirdi?..

yükselir gökyüzüne koşturarak peşimden

çok memnun oldum, hayırlı sabahlar arkadaşım

ve denge bozulur...

bırakmamalı ipleri, ne olursa olsun avuçlar..

Sonraki gün posta kutumda beyaz bir zarf buldum. kalbimin çarptığını hissetim. Yazı aynıydı, odama girip okumaya başladım mektubu. Bu inanılmazdı... Bir bardak su içercesine bitiverdi mektup. Doymadım! Bir bardak su daha almış gibi kendime ve susuzluğumu kandırır gibi yeniden okudum altı sayfayı... Sanki tanıyordu beni, sanki yıllardır dertleşiyordum onunla... Altıncı sayfanın sonunda diyordu ki; "Yarın yine yazacağım..."

Bir akşam oturup, ilişkilerini gözden geçirmeye karar verdiler Her ikisi de, boşanmayı istememekle beraber, işlerin böyle gitmeyeceğinin farkındaydılar. Erkek, "Aklıma bir fikir geldi"dedi. "Bahçeye bir ağaç dikelim ve eğer bu ağaç üç ay içinde kurursa boşanalım. Kurumaz da büyürse ayrılmayı bir daha aklımızdan geçirmeyelim. Bu süre içinde de ayrı ayrı odalarda kalalım." Bu ilginç fikir eşinin da hoşuna gitti. Erkesi gün gidip bir meyve fidanı aldılar ve birlikte bahçeye diktiler.

Yutuluyorum Şiraze.

pamuk gadar yumuşak ellerininzden öper, Cenabı

Gülümsedi genç kadın. Adam cebinden mendili çıkarıp, borcunu sildi ve cebine koydu. İki tane beyaz gül vardı genç kadının elinde. İkisi de bahar kokuyordu. Biri ilkbahar, diğeri güz...

Sende onlar gibi yaşayacaksın

Sızılı bir ırmak uğurlar seni

- "Bir buğday tanesi yerim" diye cevap verir.

Bu mektupta onu da gönderiyorum

Olgunlaşmamış üzümden yapılan ''koruk suyu''nun saray mutfağının demirbaşı olarak nitelendiğini belirten araştırmacılar, tencere yemeklerinin koruk, limon suyu, nar ekşisi, soğan ve çeşitli baharatlarla tatlandırıldığını ifade ettiler.

Bir İyilik Et Sadece

Karlar altında kalmış olan bahar, meydan okur oldu karakışın dondurucu beyazlığına. Baharı bile umutlandırdın ya gönül çiçeğim, gam sana yakışmaz gayrı. Mahzunluk sana yakışmaz, mahcupluk sana yakışmaz. Gam bizim işimiz, hüzün bizim işimiz gayrı.

Oraya varacak kişi, bir pehlivan gibi hasmını yere vuran, çeşitli gıdalarla bedenini besleyen, kuvvetli, güçlü kişi değildir.

-Söyle bakalım senin neyin var fakir çocuk?

- ?Bu, senin nasıl baktığın ile alakalı. Kurşun Kalemin 5 önemli özelliği vardır,

mutluluk sesi

Sadece ben varım hayatta.

Merdivenleri çıkarken, kan ter içinde bırakacak, gerekli gereksiz şeyleri neden aldığını cevaplamaya çalışıyordu. Her defasında, yaşadığı bu köhne daireden taşınma vaktinin geldiğini, kendi kendisine söz vermesine rağmen, bir türlü gerçekleştirememesi, hayat anlayışını ortaya koyuyordu aslında. Merdivenleri inip çıkarken yaşadığı bu duygusal gelgitler, bir ilk değil, yıllardır dillendirdiği ama bir türlü gerçekleştiremediği sıradanlaşan düşüncelerdi. Kapıya yaklaştı. Elindeki poşetleri yere bıraktı. Tüm ceplerini karıştırdıktan sonra, kapı anahtarının sol elinde olduğunu anlaması sinirlerini daha da artırdı. Söylene söylene anahtarı kapıya soktu, çevirdi, kapı açılmadı. Birkaç kez zorlayınca, yanlış anahtar olduğunu anladı. Doğru anahtarı bulana kadar küfürler savururken, alnındaki ter damlalarının yere düştüğünü fark etmedi bile. Nihayet açılmıştı kapı.

slm 2. birbir :)

Ertesi gun yıldız olanları en yakın dostu periye anlatmıs. Periyse göstermelik bir hüzne bürünmüs. Çünkü eline büyük bir fırsat gecmis. Artık hayatı boyunca kıskandıgı kısıye karsı kozları varmıs elinde. O kisi en yakın dostu yıldız olmasına ragmen kullanacakmıs kozlarını. Hem de buyuk bır zevkle...

sana dair.

İstanbul ufuktaydı, güneş inmişti yere,

Ağaç, çok sevdi çocuğu...

Mutluluk da Aşk'ın yanından geçmiş;

Ve bütün ısrarlara rağmen gururunu kıramayan ve kendisini ziyaret etmeye yanaşmayan oğlunun ismini sayıklayarak vefat etti.

ateş, kül olmaya başlamış.

"Can DÜNDAR"

Melek gülümseyerek ; "Burası Cennet" dedi. Adam bunun üzerine sevinçle "Harika!" dedi. "Peki bana biraz su verebilir misiniz? Melek; "Tabi" dedi "İçeri girin, içeride dilediğiniz kadar su içebilirsiniz." Adam köpeğine seslenerek "Haydi, gidiyoruz" dedi fakat melek "Hayvanlar buraya giremez" diyerek köpeğin içeriye girmesine engel oldu. Adam, susuzluktan bitap düşen köpeğine kıyamadı. Onu dışarıda bu halde bırakıp cennete giremezdi, asıl bu günahtı. Ve adam geldikleri yönün tam tersi istikamete doğru köpeği ile birlikte yürümeye devam etti.

Simdiye kadar ölüm hakkinda iki kisiyle konustum... Ve soruya cevap hüzüne yol acti... Ama daha alamamistim cevabini hala ne anlama geldigini insanlar ne deger verdiklerini ögrenememistim tam olarak...

Asla vazgeçme...

Bir gün kardeşler ambara bakarlarki ambarda hiçbir eksilme yok. Çok şaşırırlar. Yine gece olur abi ve kardeş yine birbirlerinin ambarlarına götürülmek üzere sırtlarına birer çuval buğday alıp ilerlerken yolda çarpışırlar ve birbirlerine baktıktan sonra sıkı sıkı kucaklaşırlar.

Ertesi gün yıldız olanları en yakın dostu periye anlatmış. Periyse göstermelik bir hüzne bürünmüş... Çünkü eline büyük bir fırsat geçmişti. Artık hayatı boyunca kıskandığı kişiye karşı kozları vardı elinde... O kişi, en yakın dostu yıldız olmasına rağmen kullanacaktı kozlarını... Hem de büyük bir zevkle...

"-Sen muhteşemsin"

"Çocukken deniz kenarinda yasardik. Hep deniz kenarinda ve denizde oynardim. Denizin tuzlu suyunun tadi agzimdan hiç eksilmedi. Bu tatla büyüdüm ben.. Bu tadi çok sevdim. Kahveme tuz koymam bundan. Ne zaman o tuzlu tadi dilimde hissetsem, çocuklugumu, deniz kenarindaki evimizi ve mutlu ailemi hatirliyorum. . Annemle babam hala o deniz kenarinda oturuyorlar.. Onlari ve evimi öyle özlüyorum ki.."

İmam Efendi bundan sonra etrafına yardım etmeye başladı. Hem yedi hem yedirdi. Ömrü hayır yapmakla geçti.

Yapma bunu bana bahar,

kendine dert biçer

Hep bulduk kapıları umuda açan anahtarı.

HZ. ALİ'NİN RÜYA YORUMU

?Burası bir bahçe. Her tarafın toz içinde olması normal. Senin gibi beyaz bir mendilin bu toz içinde ne aradığını sormak lazım.?

konferansa gitmek üzere yola çiktiklari bir gün soförü Einstein'a,

- Eğer siz beni zindana atmamış olsaydınız o av merasimine bende gelmiş olacaktım. Benim bütün uzuvlarım tam olduğu için şu an muhtemelen bende o kazanların içinde pişmiş ve yamyamlar tarafından afiyetle yenmiş olurdum der..

Gümbür gümbür oldu yüreği

zeyport'ta, zeytinburnu limanında, yavaş yavaş limana yanaşan kimyasal tankeri izlerken, sevdiğim adamın birazdan o gemiye binip benden kilometrelerce uzağa gideceğini onu aylarca göremeyeciğimi düşünüp daralan yüreğiimi sakinleştrmek için derin derin nefes alıyordum... ve o birden bana sarıldı " ben ne kadar şanslı bi adamımki senin gibi bi kadına sahibim" dedi... kocaman güçlü kolarının arasında eriyip onla bütünleşmek istedim o an... ondan duyduğum en güzel en anlamlı sözdü ve onla paylaştığım en duygu yüklü en güzel an... o günün ardında 222 gün onu bekledim... ve döndü şimdi ise başka birinin kollarında, başka biriyle evlenicek... anladımki yaşamın en güzel anını yaşatanlar en acı anıda yaşatıyolar insana...

Ana rahminde ölür sensizlikten bir cenin

Hırsızlar aydınlığın düşmanıdır

Cebimi yokladığımda birazda olsa param varmış. Dilencinin yanına yaklaşıp bir tane mendil aldım.

Pencereden dışarı bakabilmek için Yavaşça dönmeye zorladı kendisini. Pencere, bos bir duvara bakıyordu. Adam hemşireye, vefat eden oda arkadaşının pencerenin dışında görünen harika şeylerden bahsetmesine sebep olan şeyin olabileceği sordu. Hemşirenin cevabı, ölen adamın kör olduğu ve pencerenin önündeki duvarı görmediğiydi.

Nice zaman sonra kalktı. Uzun uzun baktı karanlık denize?Yürüdü?Kim bilir beklide onu merak eden bekleyen ailesine doğru?

"SEVGİNİN AYDINLATMAYACAĞI KARANLIK YOKTU ÇÜNKÜ..."

Baba eve geldiği zaman düşünceliydi. Mustafa, herhangi bir çocuk değildi. İşaretler ve müjdelerle dünyaya gelmiş ve onun doğumuyla beraber, hayatlarında pek çok şey değişmişti.. Sonra... kırba delmenin zararlı bir iş olduğunu da idrak edecek yaştaydı.

ne vakit yağsa bereket kapaklanırım, ne vakittir Şiraze bu koku çeker beni.

Hiç umursamadan?merhaba? diye karşılık verdi bana.

olan... Ling'in dışında herkes ağaçlar, bitkiler ve

Arabaya bindiğimizde:

Hiçbir özelliği olmayan, kimse için birşey ifade etmeyen...

Ogrenci devam eder;

-Anneciğim, ilim öğrenmek için Bağdat?a gitmek istiyorum... dedi.

Gözleri büsbütün büyüdü, saçları dikildi, yüzü sarardı. Şimdi oğlunu kanlı göğsü, kapalı gözleri, mor dudaklarıyla görür gibi oluyordu. Doğruldu, ellerini ileriye doğru, o hayali, o kanlı hayali itmek ister gibi uzattı? Sonra titreyen kolları yana düştü.

geçiyor ve maçın yıldızı gibi parlıyordu. Sonunda gencin takımı aradaki farkıKaynakwh:

Buruk bir tadı vardı yalnızlığımın, sen hep kalabalıklar içinde kim?

Her temmuz, bana şehrimi anımsatıyor dünyanın her neresinde olursam olayım. Çok zaman geçirip, çok anı biriktirdiğim; bol tuzlu denizinde, üzerimde taşıyıp da sevmediğim her ne var ise dalgalarıyla atmaya çalıştığım; salkım saçak dolaşırken, siyah etek uçlarımdan yerlere istemediklerimi saçtığım; kavurucu güneşinin altında, incir kokulu yollarda, nar çiçeği endamında her bakan göze dokunup saklandığım; aşk tadında gece yürüyüşlerine çıktığım...

Tezatlar içerisinde sesime ses vereni arıyorum. Huzur limanım, yalnızlıkta soluklanıyorum. Nefeslerim sükuta erdikçe perdeler sıyrılıyor. Çilehanenin duvarlarındaki esrar bir bir çözülüyor. Her bir levhaya yalnızlığa dair sözler işlenmiş. ?Geceleyin kapılar kapanıp da ışıklar söndüğünde, odamda yalnızım deme, yine yalnız değilsin? yazıyor birisinde. ?Bir derin kuyuya benzer yalnızlık. Taş atmak kolaydır içine: ama bu taş dibe inecek olursa, deyin bana, kim çıkarabilir? diye soruyor diğerinde.

Dört tane kelebek bir gün bir ateş görmüşler. Bunun nasıl bir şey olduğunu öğrenmek istemişler. Birinci kelebek ateşe biraz yaklaşmış ve üzerinin aydınlandığını görmüş. Arkadaşlarının yanına gelmiş ve:

sanki yıllardır onu bulmak için yaşamışsınız gibi... bir yerlerde olduğunu bildiğiniz ama yerini bir türlü bulamadığınız...

toplamak istiyorum kopmuyor dalından;koşuyorum, koşmak istiyorum koşamıyorum...

biraz sonra ölü bir adam olacaktım gerçekten..

Karnımız acıkmıştı ve Ka? iştahlı gözlerle: ?Van?a gelmişken kahvaltı salonuna gitmemek olmaz.? dedi.

ÇOCUĞUN ARKASINDAN ÇOK YAŞLI BİR İHTİYAR İNLEYEREK SU İÇMEYE GELİR. BU ARADA ALTIN KESESİNİ SU BAŞINDA UNUTAN SAVAŞÇI KESEYİ

bu gün beni görebilirdi.

Yıllar önce çalışkan bir adamailesini avantajlı bir iş imkanı sağlamak için Newyork'tan Avusturalya'ya götürdü. Adamın ailesinden biri sirke trapez artisti olarak katılmak veya aktör olma tutkusu olan genç ve yakışıklı oğluydu. Bu genç adam zamanını bir sirk işi yada herhangi bir sahne işi gelene kadar kasabanın sınırındaki batı bölümünde yerel bir tersanede çalışarak geçirdi. Bir akşam işten eve gelirken onu soymak isteyen beş haydut tarafından saldırıya uğradı. Genç adam parasından vazgeçmek yerine onlara karşı koydu. Bununla birlikte onu kolayca alt ettiler ve onu feci şekilde dövmeyi sürdürdüler. Botlarıyla yüzünü parçaladılar ve tekmeledilervücuduna sopalarla acımasızca vurdular ve onu ölüme terk ettiler. Aslında polisleronu yolda uzanmış bir şekilde bulduklarında onun öldüğünü sanmışlardı. Morg yolunda polislerden biri adamın zorlukla nefes aldığını duydu ve onu hemen hastanedeki acil bölümüne götürdüler. Acil bölümünde yatarkenbir hemşire korku içinde bu genç adamın uzun süre bir yüze sahip olamayacağını fark etti. Göz yuvaları parçalanmışkafatasıbacakları ve kolları kırılmış burnu askıda kalmış bütün dişleri kırılmış ve çenesi hemen hemen kafatasından ayrılmıştı. Yaşama imkanı az olmasına rağmenbire yıla yakın zamanını hastahanede geçirmişti. Sonunda hastahaneden ayrıldığında vücudu iyileşmişti fakat yüzü bakılamayacak kadar biçimsiz ve iğrençti. Artık herkesin imrenerek baktığı yakışıklı genç değildi. Genç adamyeniden iş aramaya başladığındaherkes tarafından geri çevrildi. Bir iş verenonasirkte "Yüzü Olmayan Adam"adında tuhaf bir şov önerdi ve bir süre bu işi yaptı. Bu olanlar boyunca o hala herkes tarafından reddediliyorişyerinde hiç kimse onunla görünmek istemiyordu. Genç adam intiharı düşünmüştü. Bütün bunlar beş yılda gelişmişti. Bir gün kiliseye uğradı ve bir teselli aradı. Kiliseye girerken onu kilisenin sırasına diz çökmüşhıçkıra hıçkıra ağlarken gören bir rahiple karşılaştı. Rahip ona acıdı ve onu uzun uzadıya konuştukları odasına götürdü. Rahip büyük ölçüde etkilenmiştionun yaşamını ve gururunu tekrar kazanabilmesi için elinden gelen herşeyi yapabileceğinin mümkün olduğunu söyledi. Ama genç adamiyi bir katolik olabileceğine söz verecek ve olacaktı. Genç adam hergün ibadet için kiliseye gidiyor ve ibadet ediyordu ve Allah'a onun hayatını bağışladığı için dua ettikten sonrabeyin huzurunu sağlamasını istiyor ve onun gözündeiyi bir insan olması için şükran duasını ediyordu. Rahip kişisel ilişkileri sayesinde Avusturalya'daki en iyi plastik cerrahla görüştü. Genç adam hiçbir ücret ödemeyecekti. Çünkü; doktor rahibin en yakın arkadaşıydı. Doktor genç adamdan çok etkilenmişti. Onun hayata bakış açısıtüm kötü tecrübelerine karşı mizah ve sevgi doluydu. Cerrah harika bir şey başardı. En iyi diş ameliyatlarını onun için yaptı. Genç adamTanrı'ya söz verdiği her şeyi yerine getirdi.. Tanrı da onu harika ve çok güzel bir eşyedi çocuk ve ileride kariyer için düşündüğü iş hayatındaki başarı ile ödüllendirdi. Eğer Allah'a şükretmezsen ve sana değer veren insanları sevmezsentoplumda kabullenilemezsin. Bu genç adam... Mel Gibson 'dı... Onun hayatı "Yüzsüz Adam" filminin prodüksiyonuna ilham oldu. O hepimizi kendine imrendirdi. Cesareti olan her insana örnek oldu.. .

dinliyordum acıya acıya.

Bütün bu şiirlerinde karamsar, bedbin ve gelecekle ilgili bütün umutlarını yitirmiş, melankoli içinde kıvranan Rübab-ı Şikeste şairinin, 1905 yılında yazdığı Sabah Olursa şiirinde hayat karşısında takındığı tavır, önemli bir değişikliğe uğrar. "Sabah Olursa şiiri, Fikret?in içinde, büyümen oğlu ile beraber sosyal bir kurtuluş ümidinin uyandığını gösterir"14. 1895?te doğan Haluk, bu şiirin yazıldığı 1905?te on yaşındadır. Fikret, bütün umutlarını, ülkenin bütün geleceğini oğlu Haluk?a ve onun neslinin içinden çıkacak bir kahramana bağlamıştır. Burada,

- Nedir o?

Eski bir minibüs..

Varlığının öncesi yok senin önceler seninle vardır

?Bu gecenin rengi kırmızı oldu? dedi kediye bakıp, ?önümüzdeki gece hangi renk kurdelalarla sevindireceğiz bakalım bahçeleri.?

edecek. O gün çiçekçi beş ayrı zamanda gelip kapıyı çalacak,

Erişilmez bir uçurum kıyısında rüzgarlara ağıt yakan, yalnız ve boynu bükük, bembeyaz bir çiçektim ben. Sen, bakışlarında sevdalar gizleyen, sevdalandığım, gözleri menekşe rengi küçücük bir kızdın.. Adına Seher demiştim, adına sevda, adına umut. Sevdam, umudum her şeyimdin. Günüm, günaydınım, günaydınlığım seninle başlardı. Tek sevenim, tek sevdiğimdin. Yağmurumdun sen; kurak günlere, ayaz gecelere inat. Hiç bitmeyen bir umut, özlem ve hazla beklerdim seni. Gelmediğin zaman boynumu büküp, kapar gözlerimi seni beklerdim. Özlemin umudum olurdu, umudum özlemin. Beklerdim, beklerdim bıkmadan, usanmadan...

Fırından çıktı.

mavi: sevgi

Saraya varınca arkadaşlarının yetiştirdiği bitkilerin güzellikleri

sayfa sayfa

-Bu ne hal Yunus Dede? Çerçilik de nereden çıktı? Hem böyle çerçilik olur mu hiç? Kimse sana kendi iyiliğini satmaz, kimse de senin kötülüğünü almaz.

Koşarak ağacın altına doğru yöneldi ve ayakkabılarını

Genç bir adam kendi kalbinin yörenin en güzel kalbi olduğunu ilan etmişti. Onu görenlerde bunu onaylamıştı.

Hızla atıldı çapariye

Yatağında uykusuzluktan kıvranırken farketti merak denilen duygunun ne kötü bir illet olduğunu. Diğerini merak ediyordu. Ama elindende birşey gelmiyordu. Saniyeler asır gibi geliyor. Daha dün konuşurken geçmemesi için dua ettiği zamanın akıp gitmesini istiyordu. Ama olmuyordu. O isteyince olsaydı keşke. Pencereyi açtı. Dışarıda yağmur vardı. Üstüne bişeyler alıp dışarı çıktı. Gezmeye başladı. Yağmur durdu. Vücudundaki demir eksikliğinden dolayı yağmurdan sonra toprağın o insana rahatlık veren ama bir o kadarda zararlı kokusunu içine çekti. Ve evine gitti. Yine yatamadı.

-Ne yapayım, bir iki çiçekle uğraşıyorum yeşillik olsun diye. Eve girerken devam etti;

MÜZİK:))yaşamın güzel bir öğesi

Sonra tekrar gülümserdi, ufka diker gözlerini, gemilerin ardındaki martılara bakar ve yine hiçbir şey söylemeden öylece dururdu. Sonra beni dinlerdi, ben anlatırdım o dinlerdi. Bazen kafasını sallar?hımm? derdi. Sabır derdi uzun uzun sabır. Sadece sabır. Ya bekleyeceksin, ya gideceksin, ya hatırlayacaksın ya unutacaksın yada unutulacaksın ama sabredeceksin. Ama umudun hep olacak. Yoksa sen olmazsın.

Çalıştığı okulda Byan Thompson, her öğrencinin geçmişteki kayıtlarını incelemekle de görevlendirilmişti. Ve Teddy'nin bilgilerini en sona bırakmıştı.

Uyumakla, uyumamak arasına sıkışmış yüreğim...

Bora gibi zorlu esmeye başladı kader,

Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına...

Akşam eve gelince beklediği soruyla yine muhatap oldu.

Şarkısını süremem dilime ayrılığın

Yavuz Bülent Bakiler

Kalabalıktaki yalnızlığın gülen yüzündeydim. İlk ayrılışımız vardı ya hani, ağlamadığım tek gidişim. Hayallerini kurduğum, hasretini çektiğim, kendimi bulacağıma söz verdiğim gidişim. Farklı mekanda sırlı zamanın hülyasıyla ilk terk edişim.

Bekleyeceğim elifimi, filizi, annemi

susarım...

geçerek birer birer sürgün kanyonlarını

Gurbet değil sıladır.

böcekler kaçar, sular çekilir diplere, bir delinin not defterinden başlıklar atılır sahneye

-Şu üstümdeki elbiseden başka elbise giymeyeceğim.

Kapkara bir kaygı değil artık

saksıyı getirme cesaret ve dürüstlüğünü gösterdi.

Adamın biri bir gece bir rüya görmüş: Upuzun bir kumsal boyunca yanında Tanrı ile yürüyormuş. Onlar yürürken tam karşılarındaki gökyüzünden de bir film şeridi gibi adamın hayatından sahneler geçiyormuş.

fenerden kayaların üzerine atarak intihar etmiş. Olanlardan habersiz kralın

gözünden akan yüreğinin yaşıysa

nazenin olanın halinden

- Ahh, Ahhh! Yıllar var ki buradayım. Annem babam da buradaydı. Hiç mi hiç gün görmediler. Bende öyle... Bizim baharda güllerimiz açar, ne koklayan ne koparan olur demiş.

- Bunlar sizin hakkınız. Biz kaç bayramdır giyiyoruz. Varsın bu bayram çocuklarım giymesinler. Yeter ki şu yetimler bu bayramı görsün?

Prensesler gibi sevdiğimiz vurulduğumuz insanlar da vardı masalın içinde.

Sonsuza bir dokunuşta dilimiz, dudağımız. Gündüzün ışığında, bir rengin dokunuşu gibi geçiyoruz saatlerden. Hiçbir lezzet ne dilimize, ne tenimize dokunacak şimdi. Lezzetler, dokunuşlar secde sessizliğinde. O'nun sırrına saklı bir sabrın konuklarıyız. Vaktin en güzeli düşüyor dilimize. O'nun çağrısında yeryüzü dokunuşlarını bırakıyoruz. Vaktin sonsuzluğa çağrısında dilimiz. Toplanan günleri yerleştirmek için, gündüz susuzluğundan bir vakti koparıyoruz. Her geçen vakit de O'nun adıyla sonsuzluğa sarılıyoruz. Ve günün sırrını taşıyabilecek bir güzeli karşılıyoruz. Akşama açıyoruz/açılıyoruz sırrımızla. Şimdi gökler kenara çekiliyor. Sözlerin sırrına saklanıp, akşamın sessiz ellerine düşüyoruz. Ay ışığı yıldızlar dökülüyor dilimize. Gündüz rüzgarlarına sardığımız bir armağan gibi, açlığımız gökler sofrasında açılıyor. Rabbimize doğru, sonsuzluğa yol açıyor.

de. Olur unutuveririm ne denli zengin

Dün Geldi Geçti Yarın Meçhuldür,

Sevdaya uçan bir biçare güvercin,

Tarifi zor bir büyülü ortam, güzellik ve ilham yaratmıştı. Onun,

- Odunu ne yapacaksın ya Resulellah! diye sormaktan kendini alamadı.

Ağır çuval yükü altında iki büklüm olmuş bedenine rağmen son gücünü kullanarak yokuşu soluk soluğa çıkıyordu.

Yanındaki küçük kıza daha sıkı sarılmış köylü kadının gözünden bir damla yaşın süzüldüğünü gördü. Kadın gözyaşını saklamak için diğer tarafa dönünce bir yüzündeki büyük yanık izi göründü. Genç kız manalı manalı güldü;

Geleceğini biliyordum Geleceğini biliyordum

Ben de şiiri öyle severim

Misafir ettim kendimi, yeni doğan güne

İste o ülke, kullanılmış bir tek ufacık

O gün okuldan sonra Teddy öğretmenin yanına gelerek "Bayan Thompson, bugün hep annem gibi koktunuz" dedi.

Bir gün yine konuştular. Oğlu, bizim şu uyuşuk, aynı bizimki gibi bir iş yapmak istiyormuş. Peki dedi babam, işte size hazır bir düzen, buyurun malları size devredeyim. Müşterileri de dağıtmadan devam edin. Olmadı. Kadın çıkacaksınız diyor başka bir şey demiyor.

Günler günleri, yıllar yılları kovaladıkça sevgileri de büyüdü, büyüdü... Tek eksikleri çocuklarının olmamasıydı. Zorlu bir tedavi sürecine rağmen çocuk sahibi olmayınca, ?bütün mutlulukların bizim olmasını beklemek, bencillik olur? diyerek devam ettiler hayatlarına. Çocuk yerine, sevgilerini büyüttüler... ?Senin için ölürüm? derdi kadın, sımsıkı sarılıp adama ve adam; ?Hayır, ben senin için ölürüm? diye yanıt verirdi hep...

Merhaba gülen gözlü arkadaşım dudağındaki tebessümü kaybetmemissin daha. Ne güzel dünyaya gülen gözlerle bakabilmek ve insanlara tebessümler saçabilmek senin gibi. Biliyorum üzülüyorsun donuk gözlerle karşılaşınca. Ne yapalım arkadaşım herkes senin gibi olamaz. Duyabiliyorum hayır olmalı dediğini.

Kral ona bakılmasını yasaklamış, her gün dolaşmak için saray muhafızları

Hızlı hızlı geçiyordum, tehlikeli bir yerden

Defin işlemleri tamamlanmıştı. Sarıldığı bu toprak yığını altında yatan öz ve öz annesiydi. Varlığını yokluğunda keşfettiği annesiydi bu toprağın iki metre altında yatan. Belki de kaybettiği cennetiydi toprağın altındaki. Yitirilmiş cennetini içine koyduğu toprak yığınına sarıldı sıkıca. Varlığında sarılmadığı annesini içine alan toprağa sarıldı. Rüzgar uğulduyordu acı acı. Bir şeyler fısıldıyordu kulağına. Kulağında rüzgarın savurduğu kelimeler uğulduyordu; toprak, mezar, huzur evi, evlat, anne?

Atacaksin iki tokat, hic cekinmeden ona,

Az önce seninleydim, seninleyken en sevinçli halimleydim. Oysa sen? ruhun suskundu. Prangalarından kurtulmuş gibi özgür susmaktaydı. Suretin durmadan konuştu, zihnin yamalı kelimeler üretti anlamsız, bir dolu? birinden diğerine bahaneler sıraladı ayrılığa..

?okunması ne zor bir kitap? demeden geçemeyeceğim

ardı ardına bağlanmış ip gibi asılı kalıyorsun zamana

aksine bu bizi adalet yolunda tutmaya yarayan en önemli şeylerden biridir.

Sorar yine yürek:

"Evet!?

Soba yerden 1 m. kadar yukarda, altındaki dizili taşların üzerindedir.

o uzun saçlarını dökmüştü... Ama gözleri hala pırıl pırıldı...

Uzun uzun, derin derin düşündüler, her ikisi de bir bir bütün hayatlarını hatırlamaya çalıştılar. Sonra Mustafa'nın annesi birden:

Yarın yağsa, Yavrum haziranın ortasında kar yağdığı nerde görülmüş.

gül kokuludur gözleri ile gözlerime dokunur

Biri bine döner birden

Birkaç saat sonra hocası odasına gelmiş ve rahlenin üzerinde el yazısı ile yazılmış kağıdı görmüştü. Eline hat kalemini alan Ebussuud Efendi, talebesinin soruyu yazdığı kağıdın altına bir şeyler yazdı ve kağıdı rahleye bıraktı.

Nuri CAN

Önce birşeyleri resmetmenin güçlüğünü fark ettim..

Bende her yekiniş bir sabah ferahlığı...

Güzel dudaklar icin

Anne baba işlerine, Seyyide Tün Nefise felçli kızın yanına gider.

Bu durum iki hafta bu şekilde sürdü. Ama artık sipariş için kağıt uzatmasına gerek kalmamıştı. Selma'yı gördüğünde, doğrudan onun yanına gidiyordu. Selma da sanki onu beklermiş gibi, karşısında onu görünce birden gözleri parlıyor, hemen "Hoş geldin" diyordu. Delikanlının kağıdı uzatmasına fırsat vermeden ;

tabelada. İlk yanıt basitti: ?50.000 çiçek soğanı? diyordu.

Hayat yine devam eder

Şeytan :

İğde dalı şiir olmuştu

Kendime anlatıyorum dertlerimi. Yalnız kendim anlıyorum kendimi.

- Kim verdi ekmeği hamala?

Bir mucizenin olmayana yakın noktasındayken şimdilerde...

Kalemi fazla bastırmış,

Büsbütün unuttum seni eminim

çekilip bir kenara seyretmek seni

Secdedeyim, Elif gibi düşmüşüm rüyama

derdini anlatir. Yasli adam ona bitkilerden yaptigi bir ekstre hazirlar ve bunu 3 ay boyunca hergun azar azar kaynanasi icin yaptigi yemeklerin icine koymasini soyler. Zehir az az verilecek, boylece onu gelininin

konuşmayı denedi.. Belki caydırırdı kararından Ada-

geldim ve orada çakıldım kaldım. Son soru şöyleydi: "Her gün okulu

- Kadın modası, kadınları yarı çıplak resmetmek gibi faaliyetler de dinimizde yasak mıdır?

Bu süreçte, ilaçlar hiç fayda etmiyor sanki... yine insan beyninde, kendi kendine yeniyor bu rahatsızlığı...

sen bir yaz güneşisin bakınca gözlerine bir sevinir

pusuyorum bazen

Serap; senin uğruna yok olmak ise,

Gel de biçare yüreğime su serp gülüşünle.

8-Öfkelendiklerinde, sorunları düşünürler.

Genç bir bankacı, ilk defa bir terziye takım elbise diktirmeye karar verir. Şehirdeki en iyi terziye gider ve ölçülerini aldırır.

Koca çınar besbelli ki ressamı yağmurdan koruyamamıştı, gövdesindeki çatlaktan içeriye giriş yapan kaçak bir damlacık bulmuştu onu Ne yapacağını şaşırdı Bir yağmur damlacığı avuçlarında durmaktaydı Önce sinirlendi, koca çınara küfürler savurup durdu ama ansızın sakinleşti Yağmur damlacığını tuvaline aksettirmek istedi, lakin beceremiyordu O güne dek onlarca resme imza atmıştı fakat şimdi bir damlacık karşısında aciz kalıyordu

düştüğüm yer Şiraze, olmasın senin gözlerin

boğulmamak mümkünse de, yaşamak imkansızdı. benim deşifresizliğim tonlanıyordu sırtımda, ifşa etmeli bir yerden başlayıp. bir yerden başalamalı cümleye... ki hafiflesin bu tonlamalar. ?ben? demeli, ?ben acıttım kendimi, bir Haziran sonuydu.?

Gelinin bu önerisi, kayınpederin de, kayınvalidenin de çok hoşlarına gitti. "Tamam, en doğru karar bu olacak" dediler. Sevgiyi davet edelim..."

geç saatlere kadar oturduğum,

canıyla

İçinde seni düşlediğim;

- Bu sonuncusunu pekiyi anlayamadım, dedi.

anlamsızdır elvedaların..!

Çoğu hikaye de işte böyle başlar belki de? Saçlarımızdan yüzümüze doğru yuvarlanan damlalar, gittikçe kararan gökyüzü altında hüzünle, sükutla, çizgileri giderek derinleşen bir yüz hattıyla atılan adımlar? Ve yağmur altında pusu kuranlar, kurdukları pusularda boğulanlar? Ve hatıralarda yuvalanmış olsalar da, arada bir, hala ince bir sızıyla yüreğe dokunanlar? Bütün bunlar ve daha başka olanlar; hepsi ama hepsi de, anlatılmaya çalışılan hikayeden birer parçadırlar.

"Tamamını harcayınca siz de anlarsınız." demiş bilge.

- Oğlunu yakacağım... Zira yarın cehennemde yanacağına cezasını burada çeksin, daha iyi buyurunca, kadın dayanamadı,

Oynayalım ama, içinde yalnızlık olmasın.

Yaban gülleri hep birden el sallayıp:

Küçük kerpiç evlerin çıkmaz aklımdan!

- Rabbimiz emretti ise, bize bu emre uymak düşer. Mekke'deki ziyaretimizi bitirdik ve Medine'ye gittik.

Bu adam, bu halde bile nasıl iyimser olabiliyor? Birisi nasıl

HİÇBİRİMİZ HAYATIN KULLANMA KILAVUZUNU YANIMIZA ALARAK GELMİYORUZ DÜNYAYA, NASIL YAŞAYACAĞIMIZI, YAŞARKEN ÖĞRENİYORUZ. YAŞAMAK İSTEDİĞİMİZ HAYAT VE YAŞAMAMIZ İSTENEN HAYATIN İÇ AÇILARININ TOPLAMINDA ORTAYA KARIŞIK BİR HAYAT ÇIKARIYORUZ KENDİMİZE. BURADA EN ÖNEMLİ KONU ; GÜNLÜK HAYATTA KARŞILATIĞIMIZ OLAYLARDA, SABIR GÜCÜNÜ DOĞRU KULLANMAKTIR. İNSANLARDAKİ SABIR GÜCÜ BULUNDUĞU AN VE ORTAM İÇİN YETERLİDİR. GELECEK İÇİN KESİNLİKLE SABIR GÜCÜ YETERLİ DEĞİLDİR. O YÜZDEN SABIR GÜCÜNÜ MAZİYE VE İSTİKBALE DAĞITMADAN GÜN İÇİNDE VE O OLAY KARŞISINDA KULLANMAK GEREKİR.

Gördüğüne bile acı-ya-mayan, görmediğine nasıl acır?

- ?Neler söylüyor bu adam? diye sordu

Seni anlıyoruz.

``Benim burada yıllarca neden tutulduğumu bilenler!`` diyerek cevap vermesin mi?

FAMILY= ather nd other ove ou

Dua edebiliyorum şimdi.

-Öyle mi, nasıl biriymiş bu?

"Farz edin ki her sabah hesabiniza 86400 Amerikan Dolari kredi veren bir bankaniz var, ama bir günden digerine hiç bakiye devretmiyor. Tutari ne olursa olsun, kullanmadiginiz bakiye miktari her aksam iptal ediliyor. Böyle bir durumda ne yapardiniz? Tabii ki son kurusuna kadar çekerdiniz!!!! Aslinda, hepimizin böyle bir bankasi var. Adı ZAMAN...

tasvirlerin çok güzel

Tam o sırada ağ gerçekten koptu ve diğerleri ile birlikte adam da cehenneme düştü.

malolacak bir ameliyatla kurtulma şansı vardı fakat bunun için yeterli

"Sana gelmiş bir mektubu kırksekiz gün okumamakla ne kazandığını bilmiyorum... Ama artık benim sana yazmaya vaktim olmayacak. Çünkü tayinim çıktı ve bugün başka bir şehre gidiyorum. Hoşçakal. Çirkin Postacı!..."

Dikensiz çiçeğin bilirsin er solduğunu

Ağlama gözbebeğim

nice zaman oldu çırpınır dururum...

Yıllar olmuştu suskunluğa gömüleli. Bu kirli adamın iç dünyası ne kadar temizdi böyle. Durmuş, fazla soru sormaktan kaçındı. Bu kadar cevap alması bile onu şaşırtmaya yetti.

Ellerim kapanmaz dua...

bereket ki bayılmadan

Bir daha başalayamacak olmak..

'Kusura bakmayin,' demis bekci.

Yaşlı kadın, küçük kızı alıp masadan kalkarken, boşalan yere doğru şık giyimli bir kadın yaklaştı. Cevap vermek için hazırlanan genç kız zengin giyimli, şık kadını görünce uzaklaşan yaşlı kadına cevap vermekten vazgeçti. Yaşlı kadın geriye bakmaya çalışan küçük kızın başını eliyle engelledi.

? Tam üç gündür Resulüllah Aleyhisselam rüyama giriyor ve bana, ?Şu adresteki şoförün lastiklerini değiştir, ücret olarak da benim şefaatime nail ol? buyuruyor. ALLAH için söyle. Sen ne türlü bir iyilik ettin, nasıl bir hayır dua aldın ki Resulüllah Aleyhisselam üç gündür beni ikaz ediyor, senin lastiğini değiştirmem için beni vazifelendiriyor?

"Teddy ́nin annesinin ölümü onun için çok zor oldu. Teddy elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyor, ama babası ona ilgi göstermiyor ve eğer bazı adımlar atılmazsa evdeki yasamı yakında onu etkileyecek."

sakin ol ruhum!

Er geç, Sana gelmek için, geçeceğiz kabirden.

kanar sabır yarasında

bizden biri yaptı sırtımızdaki hançeri ve terketti bizi huzur denen sevgili kalakaldık, şaşkınlığın avuçlarında

Gün gelecek

Neye benzerdi acep gökyüzü

? Madem bu kadar istiyorsunuz, haydi açın okulunuzu, dedi.

Çaresiz aşık perişan bir halde cevap verdi:

Akşam çadırına gelip de yatağının üzerinde küçük bir kağıt parçası bulan Yavuz Sultan Selim Han, kağıdı okuyunca bu notu yazanın, çadırını süpüren cariye olduğunu anlar. Ve kağıdın arkasına cevabını yazar:

Baba ve iki küçük çocuğu ormanda gezintiye çıkmışlardı. Bir süre yürüdükten sonra çocuklardan biri, "Baba, çok yoruldum" dedi. "Beni kucağına alır mısın?"

Ben "seni" onurlandırmak istiyorum. Günlerim aşırı yorucu geçiyor. Eve gelince sana pek ilgi gösteremiyorum. Bazen derslerden aldığın notları beğenmeyince veya odanı toparlamayınca sana bağırıp çağırıyorum...

Hiçbir şey düşünmezdi sevilmekten

Hastalık hissediliyor, ama sağlık hissedilmiyor nedense...

- Ben tek başıma değilim çoban baba. Ardımda koca bir ordu var, buyurunca, çoban tevekkülle boynunu büktü ve:

Kapı çaldı aniden. Kapıyı açtı ama kimse yoktu. Gözü yerdeki beyaz zarfa ilişti. Yavaşça eğilip zarfı yerden aldı. Birden kalbi deli gibi atmaya başladı. Ne olduğunu anlayamıyordu. Zarfın üzerinde ne bir isim, ne bir adres vardı. Zarfı açtı, içinden beyaz bir kağıda yazılmış bir mektup çıktı. Kalbi daha hızlı atmaya başladı. Onun kokusu vardı kağıtta. Evet, onun kokusu vardı. Yıllar yılı özlemini çektiği, yanında olabilmek için canını bile verebileceği sevdiğinin kokusu vardı mektupta... Başı dönmeye başladı. Koltuğuna geçip oturdu yavaşça... Kağıdı açtı ve elleri titreyerek okumaya başladı.

sevgileri hiç geçmemiş.

-Neeeee? Benim koyunlarımı öldürmeyi hayal ediyorsun ha! Ben de seni can dostu kardaş bilirdim.

- Kiminle evleneceğim kararının, hayatta verilen en önemli karar olduğunu öğrendim.

Alışverişe gitmek üzere evden çıkan bir kadın, kapısının karşısındaki kaldırımda oturan bembeyaz sakallı üç yaşlıyı görünce önce duraksadı, sonra onları, tüm içtenliğiyle evine davet etti; "Burada böyle oturduğunuza göre, üçünüz de kesinlikle acıkmış olmalısınız", dedi. "Lütfen içeri gelin, size yiyecek birşeyler hazırlayayım."

Ve böylece tarladan çıkıp kalakalınca ortada

Hiçbirinin İslami bilgisi yoktu. Hatta namazda okuyacakları sureleri bilmedikleri gibi Fatiha'yı bile bilmiyorlardı. Bazı zikirleri yaptırmaya çalışıyor, ancak Çince telaffuz zor olduğu için zikirleri tam okuyamıyorlardı.

Ancak balonlardan birisi iyice sıkıştığından

3 yıl hapishane cezasıydı bu. Bu adam hapishaneden

Kiz da konusmaya basladi.. Onun da evi uzaklardaydi.. Çocuklugu gibi.. O da ailesini anlatti. Çok sirin bir sohbet olmustu.. Tatli ve sicak.. Ve de bu sohbet öykümüzün harikulade güzel baslangici olmustu tabii.. Bulusmaya devam ettiler ve her güzel öyküde oldugu gibi, prenses, prensle evlendi. Ve de sonuna kadar çok mutlu yasadilar. Prenses ne zaman kahve yapsa prensine içine bir kasik tuz koydu, hayat boyu.. Onun böyle sevdigini biliyordu çünkü.. 40 yil sonra, adam dünyaya veda etti.

- Çakıcılardan.

Kardeşlik Şarkılarıyla

Çıkar cebinden birkaç kelime, savur akşamlara.

Uyanık kalsam bir türlü...

Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten

yapıyordu. Gerçek olan şu ki, haklıydın...

Kederler sevdamızı hiçe sayıp hüzne döndüğünde

Bu kaçıncı misafir oluşum

Berber tıraşa devam ederken 5 dk. kadar sonra yine nerede askerlik yapmıştınız diye sorar. Asker berber herhalde unutkan biri diye yine Çeçenistan'da diye cevap verir.

Az önce yanıbaşındaydım.

Basacakları yerin sağlam olduğundan emin olduktan sonra adım atarlar...

Yılmaz Erdoğan

Yaşlı bir marangozun emeklilik çağı gelmişti. İşveren müteahhidine, çalıştığı konut yapım işinden ayrılarak eşi ve büyüyen ailesi ile birlikte daha özgür bir yaşam sürmek tasarısından söz etti. Çekle aldığı ücretini elbette özleyecekti. Ne var ki emekli olması gerekiyordu. Müteahhit, iyi işçisinin ayrılmasına üzüldü ve ondan, kendine bir iyilik olarak, son bir ev yapmasını rica etti.

Hayatımız çok kıymetli. Her anımız için şükretmeli ve bizden kötü durumda olanları düşünmeliyiz. Ve şunu da unutmayın hiç bir miktarda para hayattan ve yaşama sevincinden büyük değildir. Hayat kutsaldır.

çömeliyorum kıyı köşeye; kıyı köşede sol cenahım azdıkça azıyor.

Kölenin Aklı

- Yediveren gülleri varken bizim yüzümüze bakarlar mı? O güller renk renk, katmer, katmer... Kokusu da hoş, görüntüsü de... Onların bakımları güzel, özel bahçıvanları bile var. Biz de... Ne gezer... Bakımsızlıktan dikenlerimiz uzadıkça uzadı. Ne şanslı güller, ahh! ahh! diyerek iç geçirmiş.

bu ses bitiriyor beni gül şiraze.

- "Eğer bir işe ne zaman başlayacağımı; kimi dinleyeceğimi ve yapmam gereken en önemli şeyin ne olduğunu bilseydim, girdiğim her işi başarırdım."

Her saat, her dakika,

Geç mi kaldık?

Annenin bağışladığı gözleri taktık.

Bir kaç değerli pulunu elime avuçlarıma bırakarak

Kışa mı tutuldun;

- "Ben de seni aramıştım, dedi. İşlerim dün sabah nedense birden bozulduğu için artık o zarfı gönderemeyeceğim."

Gökhan KEKİK

İsteme akan gözyaşlarımı görmeni istemiyorum.

yağmurlu bir gecede tek başına bıraktım. Bir gün bile tutmadım onu orada ama olan olmuştu of..."

- Sulağımıza hoş geldin Sultanım! Görüyorum ki yorgunsun açsın. Bu fakire misafir olursan gönül alırsın dedi

Ey ahu duruşlum, çevir güneşten ummanı

Bir keresinde iskambil kağıtlarıyla yakalandı. İskambil kağıdı "bulundurmaktan" ceza almıştı ama o, cezası daha ağır olan kullanma suçunu işlediğinde diretti. Bu, sadece kendisinin değil, oda arkadaşlarının da izinsiz kalmasına yol açacaktı.

?postacı rüzgar çabuk gönder mektubumuzu? derdik.

O?na yakıştırıyor, konuşan birini dinlerken "keşke O anlatsa" diye iç geçiriyorsanız...

'Allah'ım lütfen yardım et. Sana söz veriyorum beni burdan kurtarırsan artık günah işlemeyeceğim. Çok iyi bir insan olacağım ve hayatımın sonuna kadar sana hizmet edeceğim.'

Af dilemek, huzur veriyor, istikamet Yüce Allah?a dönüyordu?

Mevla'mızın takdiri, Türkistan'daki Çin zulmünden kaçıp İstanbul'a yerleşmiş bir Uygur kardeşimiz, bu on Çinliye rehber oldu. Bundan sonra hadiseyi bu kardeşimizden dileyelim.

Kulübede, kibriti çakıp fenerin fitilini tutuştururken ellerim titriyordu. Feneri kemerime bağladım ve yine dondurucu soğuğa çıktım. Fakat karşılaştığımız yere varıncaya dek her tarafa baktığım halde, kadına rastlamadım. Ayak izlerini bile göremedim. Şimdi, gökyüzünde ay çıkmıştı. Aniden, uzun bir zamandır çepeçevre dönmekte olduğumun farkına vardım. Kulübemin sıcağına kavuşmaya can atıyordum. Her tarafım uyuşmuş, kafam da dumanlanmıştı; kadının eşini bu arada tümüyle unuttuğumu itiraf edeyim.

Yol boyu hepten hayat.

Kiza bir partide rastlamisti.. Harika birseydi. O gün pesinde o kadar delikanli vardi ki.. Partinin sonunda kizi kahve içmeye davet etti.

Julia zarflara baktı. Kardeşi Jonathan?dan bir mektup vardı.

Arayıp da bulamamak gibi bir şey seni sevmek...

Mefşela?bakıyorum? diye cevap verdi. Şimdi annesi ona yaklaşmış baktığı yerde birşeyler bulmaya çalışıyordu. ?Neye bakıyorsun? diye sordu.

Efe?nin ortaoyunculuğu da meşhurdur. Düğünlerin ikinci günleri -ki dernek günü olarak anılır- yapılan kız kaçırma oyunlarının baş aktörü Karanlık Efe?dir. Annelerinin kıyafetlerini giyerek genç kız kılığına girmiş gönüllü erkek oyuncularla afyon tarlasında çalışır, külden tohumlarını meydana saçar, öküz kılığındaki iki irikıyım gencin çektiği karasabanla meydanı bir güzel sürer? Çapalama vakti gelir, kızlarıyla tarlada çalışır. Kızları pek mazbuttur! Ama babalarının başını belaya sokarlar? Efe kızlarını zapt edemez, kızlar bir tarafa kaçışır, karasaban öteye fırlatılır, öküzler kalabalığın arasında kaybolur, küller ön sıralardaki çoluk çocuğun üzerine savrulur... Bu kargaşa ve telaş, ıslıkları alkışları beraberinde getirir. Her düğünde senaryo aynıdır, seyirciler tanıdık simalardır ama oyun hep tavan yapar? Ne de olsa başrolde Karanlık Efe vardır.

bir iç?e bir kırağı nasıl düşer bilmem

Bir zaman dinlemiş Bülbül?ü?

Sen, ona gülmez isen; o da sana gülemez.

Yahya Efendi ona;

Geceden

--Aynı zamanda bu ateş ısıtıcı bir şey!

''Gelin bacı, dedim, ben para istemem, Durmuş abi bana Almanya'dan keçeli boya kalemlerinden getirsin.'' dedim.

topraklarında ilerlerken, keşfe gönderdiği askerlerden biri huzuruna gelip

Ateş bir gün suyu görmüş yüce dağların ardında

Yüreğinizde sakladığınız yıldızlar mı?

aslolan bu, evet

Başını sallayarak:

Cennet Ağaçları:

Ab ve hayat

gülüşüyle bizi deniz

2. birbir nickini tekrar alayım bari:))

" Sana geliyorum bütün izlerimle"

Bütün cevaplar birbirinden farklı çıkınca, kral bunların hiçbirisini kabul etmeyip hiç kimseye de ödül vermedi. Ama hala doğru cevapları aradığı için, bilgeliğiyle ünlü bir münzeviye danışmaya kara verdi. Münzevi, hiç ayrılmadığı bir ağaç kovuğunda yaşar, yanına sade halktan başkasını kabul etmezdi. Bu yüzden kral üstüne sade elbiseler giyerek kendisini halktan biri gibi göstermeye çalıştı ve yola düştü. Münzevinin kovuğuna yaklaştıklarında atından indi ve muhafızını da geride bırakıp yola devam etti. Kral yaklaşırken münzevi kovuğunun önüne çiçek tarhları kazıyordu. Kralı gördü, selamlayıp kazmaya devam etti. Münzevi mecalsiz ve zayıf birisiydi; küreğini toprağa her sokuşunda bir parçacık toprak çıkarıyor, soluk soluğa kalıyordu.

Ey oğlum, kötülerin, hali böyle velhasıl,

seninle bakıyorum bu büyük boşluğa

İki metre, evet evet.. İki metre yeter..

"Yüreğimi açmak!" dedim.

çığlığımın atardamarlarından

Kuraklığımızı bir avuçta buluşturan; gömleğim?

- Hoşgeldin Hande buyurmaz mısın?, dedi.

Bu türküleri nasıl çağırayım

hermann hesse? bozkırkurdu

Saksılara dökülen sular önce onun yüreğini serinletir.

Tek bir uyanışta, görevinin tek bir oyundan ibaret tek bir rol olduğunu fark edebileceğin kadarda kısır ve monoton!

Ali topu tut?

boy abdesti aldıracak ve öyle içeceksiniz.'

Farkım kalmadı artık bir memattan

- Ya Resulullah, oğlum evleninceye kadar çok iyi muamele ederdi. Evlendikten sonra hanımını dinledi, bana hor bakmaya başladı. Hatta son zamanda evini bile ayırdı. Ben de üzüldüm, onun bu hareketine, dedi.

Mermer bir meydandı orası. Süt beyaz, kar beyaz, göz alıcı beyazlıkta bir mermer? Işıktan bir mermerdi orası. Gözlerimi açamıyor, bakamıyordum bir türlü. Her şey beyazdı benim dışımda. Ben karanlıktım, ben simsiyahtım, ben acının rengindeydim o beyazlığın içinde. Gözlerim alışkın değildi güzelliklerin, iyiliklerin rengine. Başım dönüyordu ben dönüyordum meydanın ortasında. Bir başıma ışıktan bir mermer meydanın orta yerinde dönüp duruyordum. Aklım başımdan gitmişti. Akıl erdiremiyordum beni içine alan bu saffete. Ortasında kara bir leke gibi duruyordum, yakışıksız. Kan damlamıştı ışığa, karanlık damlamıştı ve o bendim.

Tık, tık, tık...

? Hayır, uyku tutmadı. Telefon bekliyorum Maksat?tan, dedi.

ELMANIN DA SENİ SEVMEZİ GEREKMEZ"

Çoktan cemreler düşmüş beynime, yüreğime...

Doğumda bizi bırakıp gidince, seni onunla yaşatmak için Ayşe koyduk adını.

O gece Cüneyd-i Bağdadi hazretleri bir rüya görür... Rüyasında; camide gördüğü gencin vücudu bir kebap yapılıp bir tepsiye konmuş, önüne getirilir. Cüneyd-i Bağdadi hazretlerine :

Padişah bu sefer onu bir başka gruba teslim etti ve:

Şiir bakar gözlerim

Allah en adil bilicidir

Kapalı gözlerimden uyanık ruhuma

Zenginliğin Ve Bereketin Sofradayken Önünde Biriken Ekmek

vakit namazını kılar, evinden nadiren çıkardı. Yaz

Ey gül! Ey saklı kalmış bir masal denizi!.. Senin kokunu arıyor şimdi ülkeler, kıtalar? Senin sevgiline duyduğun vuslat hasretiyle çatlıyor aşki olan bütün yürekler? İçimizde, yorgunluk atlasının delişmen atlarıyla koşturuyoruz sevgimizi; katranlara, neft kokulu bulvarlara ve caddelere rağmen? Vara diye yüzümüz tılsım, vara diye elimiz kir, vara diye kalbimiz zencefil şimdi. Gökçe katından bir güneş seli dökülsün, vara diye evlerimize yeniden gül mevsimi.

- "Doktorlara ulaşmak kolaydır?dedim. ?Parayı bastırdın mı istediğine tedavi olursun. Ancak iman tedavisi için gönülden istek duymalısın..."

Ebedi bahar, bir başka bahara kalacak.

döndü.

atv'de Kenan Işık'ın 'Dünya Bir Oyun Sahnesi' programına konuk olan Türk sinemasının Sultan'ı Türkan Şoray, bir çocukluk anısını izleyenleriyle paylaştı.

hayırlı kandillerin olsun as-leon

İsterse öldürecekti... bunları biliyordu minik balık.. dahasıda wardı,

-Benim gibi olmak istiyorsan önce çok büyük bi günah işleyip sonra tövbe etmen gerekir.

Cüneyd-i Bağdadi hazretleri de, tasavvuf nedir?sualine şu cevabı vermiştir.

Neyi söylediğiniz ve neyi kastettiğinizdir.

AYDIN HATİPOĞLU

Hep isteyip de, bir gün yaparım diye ertelediği ne varsa,

- Yükselmenin en alçakçası, zayıfların sırtına basarak yükselmektir.

basamaklı etekleri, fırfırlanmış inişleri. nağme kulaklarımda; kuruluş öyküsünü, yayılış öyküsünü serer her gelene.

- Güzel, dedi Nurhan Öğretmen. Bak simdi Ali, Ahmet'in ailesinin durumu pekiyi değil, bu doğru. Ama sizinki de bundan pek farklı değil. İstersen acele etme. Çok zengin olduğun zaman insanlara yardim edersin. Olmaz mı?

"Ne büyük bitkiler, çiçekler ve ağaçlar

"Ey toprakana beni ört beni sakla, kurtar"

? Aptal şeyler? diye fısıldadı kızgınlıkla.

Ling, arkalarda bir yerlere saklanmaya çalışıyormuş.

Yırtık pırtık paltolar giymiş iki çocuk

Yanacak gücüm kalmadı. İnsanlar beni unuttu, değerimi anlamıyorlar. En yakınlarını sevmeyi bile unuttular.''

?Hiçbir yazan yoktur ki, yerde çürümesin, fakat zaman, ellerin yazdığını, devamlı saklar. Elinde kıyamet günü gördüğün vakit seni sevindirecek, olandan başka bir şey yazma.?

En Çok Kimi Seversiniz?

Gözlerin İstanbul oluyor birden.

Seneler bizi yıldırmadan başlıyoruz dimdik durmaya

İmam Efendi veda edip yola çıktı. Hakikaten başına hiçbir şey gelmeden Yalova?ya vardı. Kendisini hanımı karşıladı. Heybedeki altınları görünce, hayretler içinde kaldı ve;

Yok mudur bu bencillik hastalığının sonu? Bilmiyor musun; senin özgürlüğünü sınırının, başkasının özgürlüğünün başladığı yerde sona erdiğini? Bilmez olur musun hiç? Biliyorsun da işine gelmiyor. Herhangi biri gibi olmanın rehavetini hatta tembelliğini yaşamak hoşuna gidiyor. Kendin gibi olmaktan duyduğun tedirginlik canını sıkıyor olmalı.

Tanpınar haklı, "Tek insanın dahi acı çektiği yerde" bütün insanlara söylenecek kadar söz var. Sınıfında ve okulunda olması gerekirken çadır tutturmakla uğraşıveren öğretmenin yüzünde tükenmemeye çalışan ümit. Sınıfında ve okulunda olması gerekirken çadırında ateşi yükselen çocuğun ve onun ne yapacağını bilemeyen annesinin yüzünde tükenen ümit. Kendisine ümit bağlayanların ümitlerinin tükendiğini gören babanın yüzünde tükenen ümit. Acının bedeni aşıp ruha değdiği yerde, ne kadar yakın insanın kıyameti.

Soğuk müthişti; biraz ısınmak için ellerimi çırpıyor ve vücudumu ovalıyordum. Gökyüzü daha şimdiden mürekkep gibi kararmıştı. Kadın kayaklarıma basarken, ?Teşekkür ederim? dedi, ardından sırtımda küçük bir elin dokunuşunu hissettim. Fakat, kulübeye birkaç yüz metre kala, onun benimle olmadığını fark ettim. Dehşete düşerek seslenmeye başladım. Fakat bana yalnız, karla kaplı dağ yamaçlarından yankılanan kendi sesim yanıt verdi.

sen en güzel söz, naz, niyaz ve berceste

diğerlerinden ayrılmış ve ağaçta kalmıştı.

Fırına geldiğimde ortalıkta ekmek görünmüyordu. Eski bir dostum olan fırıncı,"Biraz bekleyeceksin hocam," dedi. "İki-üç dakikaya kadar çıkartıyorum."

Bütün bu hayat manzaraları, "edebi" eser olarak sözcüklere dökülürken, bir imaj sağanağının sığınağına iltica edilmezse eğer, en usta edibin kaleminde dahi sıradanlaşıyor. Ama bir imaj sağanağının sığınağına iltica edilirse bu kez şiirleşiyor. Ve bu kez hayat, hayat olmaktan çıkıyor. Çünkü ıstırabın sesi varsa ıstırap, sözcük ıstıraba yetmiyor. Acının aynaya düşen görüntüsü acıya müsavi değil.

Bozkırlar boyunca suskun

Bir gün trenle seyahat eden birisi tesadüfen son derece huzursuz olan genç bir adamın yanına oturmuş. Bir sure sonra, genç adam, uzak bir hapishaneden henüz çıkmış bir mahkum olduğunu açıklamış. Mahkumiyeti ailesine o kadar utanç vermiş ki, ne ziyaretine gelmişler, ne de bir mektup yollamışlar. Ama fakir oldukları için seyahat edemediklerini, cahil oldukları için mektup yazamadıklarını umuyor ; her şeye rağmen kendisini affetmiş olmalarını hayal ediyormuş.

Ne zamandır hep ince uzun, dikdörtgen zarflar alıyordum. Bankalardan,

Şimdi, hala nerede bir kabalaklı askeri,

Dostlarınızı yarı yolda bırakmayın.

Ve ayrılık, anneden, vatan tandan arkadaştan?

"bu viraneyi yıktırır, harika bir ev yaparız. Projeyi kafamda çizdim bile. Kocaman terası olan, martıları kahvaltıya davet edeceğimiz bir deniz evi yapalım burayı..."

kaybolsa da

-'Evet herşeyi Tanrı yarattı!'

çok şeydir o zaman

boy verip büyüdük sevdalarda

inşallah

Ama gitmenin yitirmek olmadığını...

as-leon:)güzel insan, bahtiyarım ben de

Yaptığımız bir şeyi sonradan düzeltmenin kötü bir şey olmadığını anlamalısın,

Diğerleri ise her hareketin doğru vaktine önceden karar verilemeyeceğini, kişinin kendisini boş eğlencelere kaptırmayıp, hep daha önce olmuş olayları izleyerek en lüzumlusunu yapabileceğini iddia ettiler. Bu defa başka bilginler de kral neler olup bittiğine ne kadar ederse etsin, tek bir kişinin her hareket için en uygun vakte karar vermesinin imkansız olduğunu; kralın, her şeyin en uygun vaktini tespitte ona yardım edecek bir bilge kişiler konseyi kurması gerektiğini söylediler...

Kış olunca ise evimin etrafında çok saz yetişirdi. Ben sazların kökünün tazesini ve beyazını alarak yerdim, kurularını atardım. Kışın da azığım bu idi.

Ahde Vefa

En Büyük Keramet

Radar olup tarıyorum engini

İnsanın doğal güzellik arayışı içinde olmasının sebeplerinden biri, Allah'ın insanı cennet güzelliklerinden zevk alacak şekilde yaratmış olmasıdır. İnsan farkında olsa da olmasa da aslında cennet nimetlerinin beklentisi içindedir. Ayetlerde cennetin doğal güzelliklerle iç içe olacağı şöyle haber verilmektedir:

içine doğru süzülüp kayboldu...

Kavanozu eline alıp sallamış, küçük parçalar büyük taşların sağına soluna yerleşmişler. Yeniden sormuş öğrencilerine; "Kavanoz doldu mu?" İşin sanıldığı kadar basit olmadığını sezmiş olan öğrenciler; "Hayır, tam da dolmuş sayılmaz" demişler.

-Sen bilirsin bey.

Genc adamin biri, dermis babasina her gun;

Burada şu sorular çok tabii olarak sorulabilir: gerçekten yaşadığımız hayatta bize ait olan şeyler nelerdir? Annemiz, babamız, sevdiklerimiz ne kadar bizimdir? Çocuklarımız, evlerimiz, bağ ve bahçelerimiz, yalı ve katlarımız, araç ve gereçlerimiz ne kadar bizimdir? Aklımız, ruhumuz, bedenimiz, dahası düşüncelerimiz, duygularımız ne kadar bizim? Bunlara daha nicelerini ekleyebiliriz. Daha fazla uzatmadan şöyle toparlasak; yaşadığımız hayatta, önümüze çıkan her fırsat, her düşünce, her anlayış, her yakalayış, her bağış ve sunum bize ne kadar katkıda bulunmaktadır? Bunları düşünmek gerekmektedir. Dolayısıyla yolumuzun üzerindeki ana fikirler ve düşünceler bize yeni ufukları açma fırsatları vermektedir. O nedenle bizim gözlerimizin önünde durmaktadır. Hayata iyi tanıklık etmek, hayatı iyi okumak ve onun bize verdiği, sunduğu ikramları iyi ve doğru kullanmak gerekmektedir. Fırsatları iyi ve doğru değerlendirmek durumundayız. Evlerimizdeki kitaplarımız bizi beklemektedir. Okuyun öyleyse. Verilmiş nimetler bizi beklemektedir yiyin öyleyse. Yaşanılması gereken zaman ve hayat bize verilmiş, yaşayın öyleyse. Bütün bunlardan öğrenmemiz gereken şeyler bilgece davranmak ve bize sunulan her imkandan mutlaka kendimize ve geleceğimize dersler çıkarmaktır. Gelecek nesiller için doğru şeyler üretmek ve onlara bilginin ve hikmetin sırlarından yeni bohçalar hazırlayıp sunmaktır. O nedenle özel bilgilerimiz ve becerilerimiz varsa bütün bunlardan mutlaka faydalanmak ve faydalandırmakta gereklidir. Özel bilgiler ve tecrübeler özellikle hayatta herkesin kullanabileceği, faydalanabileceği bir alanda bulundurmak gereklidir. Doğru bir düşüncenin, iyi bir eylemin arkasında ısrarla yola devam etmek, ondan mutlaka en yüksek enerji üreterek yola devam etmek gereklidir. İyi ve doğru düşünceler izlenir. Siz de mutlaka kendi düşüncelerinizi ısrarla izleyin. Sizin izlemeniz demek başkalarının izlemesi demektir. Bunu unutmayın. Neye sahip olduğumuzun farkına varamaz isek elimizdeki fırsatları kaçırmış oluruz ki, bu hayatın elden kaybolup gitmezsidir.

konveksiyon yoluyla odanın daha kısa sürede ısınmasını sağlamak istemiş";

O gün üst yönetici, suratsız biri olarak bilinen patronunun yanına gitmeye karar verdi. Patronun odasına girdi ve onun" is dünyasında bir deha olduğundan ötürü" onu takdir edip örnek aldığını söyledi. Bu mavi kurdele'yi yakasına takması için izin verip vermeyeceğini sordu? Şaşkına dönen patron;

Şimdi bildim, sürgünlüklerin, hasretliklerin, hüzünlerin neden senin dostun olduğunu. Sen gülü damladın karakışın rüzgarlarına. Gülü saçlarına takıp giden rüzgarlar, gözyaşlarını da taşıdı yedi iklime. Gül senin damlalarının özüydü çünkü. Gül sevginin özüydü. Hasretlikler, hüzünler, ayrılıklar gülün kokusudur çünkü. Sen gül kokuyorsun çünkü.

Uçurum olmuşum..

-Ne mi hayal ederim? Benim de şöyle 1000 tane kurdum olaydı. 1000'ini de senin sürünün üstüne salardım. Geçer tepenin kenarına kurtlarımın kuzularını yiyişini seyerederdim.

ve sonra yine takibe koyuluyordu. Bir ara adamın

O barut soluğu gecelerde

-?İlk fırsatta ararım?

ANNEMLE BABAM 19 YILDIR EVLİDİR. BU 19 SENENİN 16 SENESİ İÇKİSİYLE GEÇTİ. BABAMIN BELİRLİ BİR İŞİ YOK İDİ. BABAM HER ŞEYDE BİR BAHANE BULUR İÇKİ İÇERDİ.

Diğer bir karınca: "İş ne parmaktan ne de kalemden geliyor" dedi.

düşer de ince belin üzerine... künhüne erişilmez

"Sevdiğin kardeşine seni Allah rızası için seviyorum de."

Yavruları avutabilmek için çakıl koydum tencereye; durmadan kaynatıyorum. Pişirecek hiçbir şey yok. Bu gördüğün yavrular benim, anasız babasız yetim torunlarımdır. Oğlum, kocam ve kardeşlerimin her biri bir muharebede şehit düştüler. Evin geçimini temin edecek bir erkeğim yok. Ben de hem yaşlı ve hem de kadın halimle halim kalmadı. İşte böyle aç ve perişan kaldık.

Eridikçe eriyor mum.

Yurdun bu iftarından uzak kalmanın gamı

oğlu, Mustafa evde kalırdı. Karısı Hacer ile kızı

- Ne haber? dedi. Ağır yaralılarımız var mı?

Seninle karşılaşıncaya kadar ben öğretmenliği bilmiyormuşum..!!

ama simdi oyle mutluyumki annem o gunden beri cok degisti... sana cok sukurler olsun mevlam...

bir annenin şefkati güzeldir

Göreceğiz ki çare, kafileler halinde suya atlamak değil, gemiyi baştan aşağı yenilemektir.

kapattı, nihayet atılan

"Allah'in adiyla..." denilip, besmele cekilerek hep birlikte yemege baslandi. Fakat kimse ihtiyarin, Allah'in adini andigini yada buna benzer bir sey soyledigini duymadi. Peygamberin bu ise cok cani sIkildi.

Sensiz, yükü zehirdir en güzel imbatların

bardak sudur.

-?Arayı uzatma?

Dost dedigin fanatik olmali;

için gerekli olan ameliyatı yapabilecek tanınmış bir cerrahtı

hani bir yıldız kayar ve insan

Avcı bunlar

Her zaman gamlıyım her zaman üzgün

öksüz etmez mi çocuklarını? Sokak çocuğu olduğu fark edilmiyorsa

Kardeşten daha çok sevdiği Sofu ile birlikte yollara düşer. O, artık Aşık Kerem olmuştur.

Ateşi seviyorsan

görünce doktorlardan birisine bantlari açmasini ve yeniden sarmasini

İkinci sınıf öğretmeni söyle yazmıştı,

Gencin birisi çok sevdiği insandan ister istemez ayrılmak zorunda kalacağı için düşünmeye başlamıştı başarabilirmiyim gibi sözler ediyormuş kendine ve nihayetinde karar vermiş ve ayrılmışlar gencin okumak için gittiği yerden ayrılma vakti gelmiş vedasını etmiş ve arkasına bile bakmadan o şehirden ayrılmış geride bıraktığı sevgilisini hiç düşünmemiş sevdiği kız çok acılar çekmiş ama genç adam hiç umursamamış haftalar aylar geçmiş gencin aklına sevdiği ve yüz üstü bıraktığı kız gelmiş onu özlemiş hasretinden yanmış ve sevdiği kızın şehrine gitmiş, genç adam evinin önünde beklemeye başlamış sevdiği kız çıkmış dışarı konuşmaya başlamışlar erkek umduğu bir karşılamayı göremeyince kendi kendine söylenmeye başlamış sevdiği kız ona hiç bir şekilde taviz vermemiş ve konuşma sırasında bir sevgilisi olduğunu söylemiş genç adam şaşırmış ve hayretler içinde kalmış, sanki üzerine bir dağ çökmüş gibi yıkılmış ve geri dönmüş yaşadığı şehre artık hayattan zevk almıyor kimselerle konuşup derdini anlatmıyomuş ama kendisinin de bildiği gibi yaşamak zorundaydı sevmek için mutlu olabilbek için yaşamak zorun daydı ama bir türlü başaramıyordu neyapsa nereye gitse heryerde onu düşünüyordu ve bir gün karşısına çıkan bir kızla hayatı değişmişti artık yaşamaya insanları sevmeye başlamıştı hayat gözüne güzel görünüyordu karşılaştığı öyle bişeymiş ki eski sevgilisini bile unutturmaya yetmiş ve nihayetinde onlar mutlu olamamış çünkü genç adamın yapmış olduğu aynı hatayı bu sefer yaşadığı birlikte olduğu kız yapmış

Erişir de anlıma birgün

Anlarsın ölüler niçin yaşarmış,

Cariye: - Ya Resulellah! Gecikmişim, beni dövmelerinden korkuyorum.

Somuncu Baba, küreğin üzerine koyduğu çömleği fırına sürmeye çalıştı ama, nafile! O küçük çömlek fırına bir türlü girmiyordu!..

günler boyu, geceler boyu

- Söz verdiğin zaman sözünü yerine getir. Bunun üzerine adama ilişmeden geri çekilir. Sonra ateşperest ibadetini bitirdiğinde sorar:

Sevgi kaynağınız ısıtır sizi...

Ben seni denizlerde aradım, inci gibi

Kocasının eskiden aynı Hastanede çalıştığı genç çocuk doktorunu tanıdı hemen. Bazen evlerinde ağırladıkları kadına nasıl sarıldığını gördü adamın...

Sen ve ben, ömür son demine vardığında?yaşandı bitti? diyebilecek gücü şimdiden toplamalıydık.

-Baloncu amca, dedi. Biliyor musun benim hiç balonum olmadı.

Anlamaz olgun adamdan bil ki, ham,

Tanıdık değil hiçbiri.

istediğimi batırıp istediğime kılavuz kaptanlık yapabiliyorum.

zamanın hışmı, alabildiğine siyah.

küçük Leica'yla biter...

'Uzanabildiği tek su kaynağının klozet olduğunu biliyorsun, değil mi?'

İmam-ı Azam bir anlık tereddütten sonra

-"Annecigim, olecek misin bilmiyorum, ama bunu istiyorsan, onemli degil. Seni cok sevdigimi unutma."

Profesör sorusunu yineler ve oğrenci yine 'evet efendim' diye yanıtlar.

Bir yaz günü, tren isçileri, ustabaşının doğum günü nedeniyle bir saat önceden serbest bırakılırlar. Tamir için gelmiş olan ve manevra alanında bulunan bir soğutucu vagonun içine giren Nick, yanlışlıkla içerden kapıyı kapatır, kendini soğutucu vagona kilitler. Diğer işçiler Nick'in kendilerinden önce çıktığını düşünürler. Nick kapıyı tekmeler, bağırır, ama kimse duymaz, duyanlar da bu tür seslerin sürekli geldiği bir ortamda olduğu için pek kulak vermezler. Nick burada donarak öleceğinde korkmaya başlar. Eğer buradan çıkmazsam, burada kaskatı donacağım, diye düşünmeye başlar. İçerde yarısı yırtılmış bir karton kutunun içine girer. Titremeye başar. Eline geçirdiği bir kağıda karısına ve ailesine son düşündüklerini yazar: Çok soğuk, bedenim hissizleşmeye başladı. Bir uyuyabilsem! Bunlar benim son sözlerim olabilir?

Böyle dalgın, düşünerek geçerken ben yanından

" Hayatı yaşamanın iki yolu vardır: Biri hiçbir şeyin mucize olmadığını düşünmek, diğeri, her şeyin bir mucize olduğunu düşünmek..."

Osman artık gerçek bir milyarderdi.

dürüst sev

Bugün ve hergün!

Sırf birbirilerini görebilmek için, her sabah erkenden evlerinden çıkıp, şehrin öbür ucundaki o durağa, onların durağına geldiklerini, gülerek itiraf ettiler bir süre sonra...

çekerken beni kendi göğüne,

'afrika dahil'

Yaşam yolculuğunuzda varacağınız yeri mi, geçtiğiniz yerleri mi düşünmek istiyorsunuz, yoksa sadece?an?ı yaşamak ve gerçek huzuru, gerçek mutluluğu ve gerçek sevgiyi mi deneyimlemek istiyorsunuz elbette buna siz karar vereceksiniz.

Gül diyoruz, bunu sessizce, kimsecikler duymadan söylüyoruz en çok. Gül diyoruz, merhamet kokan elleriyle annelerimizi anıyoruz gül yerine. Gül diyoruz, kısacık bir eskime düşüyor avucumuzdan, solgun bir yüzle diriliyoruz gül takviminden payımıza düşen umutla. Hepsinin yerine, vurulduğumuz bir tek gül gibi anarak geçmişin hikayesini, denizden kıyıya doğru çoğalan bir ses bekliyoruz yumarak kalbimizi. Kalbimizi yumarak çoğalan bir ses değil kıyıdan beklediğimiz. Gül diyoruz, ?kefenini hazır tutan bir babanın oğulları? olduğumuzu söylüyoruz daha çok. Kıyıdaki ses, annelerin merhameti ve kefenini hazır tutan bir baba kadar ağır bir hayat taşıyor yaşadıklarımızdan biteviye. Gülün aydınlık kıldığı bir mihrap gibi a nıyoruz gülün şavkıylan. Aynı domurmuşlukla birleşiyor bir vahadan sesimiz;

Sazım sevdanın yorgunu

Afrika Atasözü?

Coşkular, tutkular hep baharı simgeler.

Yine yüreğe ve bilince dair yolculukta mısın

The sun's in your eyes the heat is in your hair

2 yaşınızdayken size yürümeyi oğretti;

ben ona sıkıştığında iyilik yapmıştım diyerek arkadaşının iş yerine gider

zaman bir çığlık olabilir belki, bir çığlık

Yaşamın gerçeği,

Oğlun Ömer Koçhan

Cüneyd-i Bağdadi Hazretleri, bir gün bir camide iken, bir genç gelip:

Göz orucum bozuldu ey se-li-ka

Zamanın ninnisiyle, uykuda geçirmememeli hayatı

Görse gözüm, hatırlarım o kahraman neferi!

- Ne de olsa biz yaban gülüyüz. Yaban demek terkedilmiş demektir. Hiç sevilmez. Oysa bizim meyvemizin değerini bir bilseler diyerek söze girmiş.

hangi makamda sır'landığını sor.

iste o zaman anlasilacak, dostun hakikisi.

Sen ağaç oldun;

"VERMEYİNCE MABUD, NEYLESİN SULTAN MAHMUT"

- Alın istediğiniz kadar yiyin.

ömrüm beni yok saysın?

duyurmadım

Yüreğim bu çifte olurlukta,

tüm paylaşımlar çok güzel görünüyor.. hepinize çok teşekkürler. vaktim oldukça okuyacağım.

yolcu - o zaman 200 metre ileride bir adam daha alacaksın der...

Fırtınasında savrulacaktı... durgunluğunda sıkılacaktı..

Dün akşam uğradığın sahilimdeki yosunları temizlemeye çalıştım bütün gece. Hoşuna mı gidiyor bu kadar çeri çöpü toplayıp sahilime vurmak. Geçmişin her dalından bir kıymık çıkarabilmek maharet mi sence? Geceler soğudu. Artık eskisi kadar da kuvvetli değilim ki. Eskiden sabaha kadar tüm sahilimi tertemiz ederdim; sabah ilk ışıklarıyla günün, tertemiz bir sahile vurabilesin diye. Artık içimden gelmiyor, içimden

ve makine sattığını öğreniyoruz. Demek ki fotoğrafın atası

Bir nefeste çekmek seni o bembeyaz geceden.

-Çünkü ben senin gibi okuyup, öğretmen olup, çocuklarımı evde yalnız bırakıp, işe gitmeyeceğim. Çalışmayacağım. Ben sadece anne olacağım!..

eksiği acım

- "Ey vaadinde durmayan adam, sök şu dikenleri bu işi sürüncemede bırakma." dedi.

Ağaçlar aşk açar bahçelerimde

gönderirdi.

Çiçekleri olaydı!

- Hayırdır inşaallah.

HAYATIMIZDAKİ TÜM ANNELERE:)

anlatamazsın...

Husumetten, dargınlıktan, zorbalık ve cebirden,

uzat ellerini göğüs kafesimi arala

Aşık cevap verdi:

Cunku ali dede nin en guzel yontemi belkide en dogru olanidi. cunku o yasadigi yeri seviyordu.

Sırılsıklamsın ve yelkenlimi mahvedebilirsin."

Çok eski bir çin efsanesine göre dönemin imparatoru satrancı çok beğenir

Ben sana vuruldum

Aşkın ve tutkunun ahengiyle,

fotomodelle Bahama Adaları"nda yaşamayı.

Gittiğin gün ölümü yaşamıştım

Usta, kalb tamiri de yapar mısın diyecek oluyorum. Kalbimin yumuşadığını, manevi bir huzur yaşadığımı duyunca sorumdan dönüyorum. Usta kalb tamiri de yapıyor.

Karanlığa ışık tutan elimiz var

Kavaklar kıpır kıpır, ıslık ıslığa meltem...

?Oğlum? diyor adam, ?Dinle ve öğren!?

Bu memlekette de bir gün sabah olursa, Haluk,

-Ah anneciğim, çok sevdiğim, benim için çok önemli bir bayanı görmeye gideceğimi söyledim. Şefim de izin verdi. Şimdi onun yanına gidiyorum.

Gökyüzündeki her varlık onların sevgisi kıskanırmış. Tatlu bir kıskkançlıkmış tabii ki onların ki... Ama biri varmış ki, bulut ve yıldızın ayrılmalarını yürekten istiyormuş. Hem de yıldızın en yakın arkadaşı olmasına rağmen...

ağlamıştı. Çok üzüldü. Çocuğundan özür diledi: "Bütün gün çalışıyorum.

susuşuyla bizi deniz

dedi.. Ahmet, " Kolay gelsin Hüseyin ağa! Bakıyo-

Sana dua ediyorum: ?Allah?ım rahmet eyle! Allah?ım rahmet eyle! Allah?ım rahmet eyle!?

Bülbülü de önüne katıp bilinmezlere sürüklemiş?

25 yaşınızdayken düğün masraflarınızı karşıladı,

ee hani bunun devami nerde?

O günden sonra resim dersi benim için en sevimsiz ders oldu.

Her yitik günde biraz daha vaveylada dünya

öğrendiği kadına; Kendisinin de yanlız olduğunu söyler ve bu evde birlikte

Evliliğinden beri evinde kalan babası yüzünden eşiyle sürekli tartışıyordu. Eşi babasını istemiyor ve onun evde bir fazlalık olduğunu düşünüyordu. Tartışmalar bazen inanılmaz boyutlara ulaşıyordu. Yine böyle bir tartışma anında eşi bütün bağları kopardı ve "Ya ben giderim, yada baban bu evde kalmayacak" diyerek rest çekti. Eşini kaybetmeyi göze alamazdı. Babası yüzünden çıkan tartışmalar dışında mutlu bir yuvası sevdiği ve kendini seven bir eşi ve birde çocukları vardı. Eşi için çok mücadele etmişti evliliği sırasında. Ailesini ikna etmek için çok uğraşmış ve çok sorunlarla karşılaşmıştı. Hala ona ölürcesine seviyordu. Çaresizlik içinde ne yapacağını düşündü ve kendince bir çözüm yolu buldu. Yıllar önce avcılık merakı yüzünden kendisi için yaptırdığı kulübe tipi dağ evine götürecekti babasını. Haftada bir uğrayacak ve ihtiyacı neyse karşılayacak, böylelikle eşiyle de bu tür sorunlar yaşamayacaktı.

Herkes bir şeyler yaşar; iyi ya da kötü, doğru ya da yanlış...

?Işık? desen ışık.

Daha sonra kabul görmenin toplum üzerinde ne gibi etkileri olacağını anlayabilmek amacıyla sınıfına bir proje yaptırmaya karar verdi. Her bir öğrencisine üçer tane daha kurdele verip, onlardan bu töreni gerçek dünyada devam ettirmelerini istedi. Öğrenciler, daha sonra sonuçları takip edecek, kimin kimi onurlandırdığını tespit edecek ve bir hafta boyunca sınıfa bilgi vereceklerdi. Çocuklardan biri, gelecekteki kariyer çalışmaları için kendisine yardımcı olan yakınlarındaki bir şirketin üst düzey görevlisini onurlandırmış, adamın yakasına mavi kurdeleyi iliştirmişti. Ardından, iki tane daha kurdele verdi ve:

Fikret oğlundan, o gün geldiği zaman kendisinden ümidi kesmesini, kendisini kötrüm ve boş muhitinde, acılarıyla unutmasını ister. Çünkü Fikret?in aksak, eski, perişan bakışları, oğlunu maziye çekmek isteyecektir. Halbuki Fikret?e göre oğlu "Bütün hüviyyet ve uzviyyetle ati"dir. Fikret, burada melal içinde çürüyen kendisi ve kendi nesliyle, "Bütün hüviyyet ve uzviyyetle ati" olan, geleceği temsil eden oğlu arasındaki farkı özellikle vurgular:

O zamana kadar hırçın ve soğuk esen Rüzgar, o günden sonra daha bir ılık esmeye başlamış yamaçlarda?

"Peki bana 10 Euro borç verir misin?"

Senin derdin bu sinemi yaralar

tarafından geliştirilmiş süreci kullanarak, her bir öğrencisini teker teker tahtaya kaldırdı. Ilk önce öğrencilere sınıf ve kendisi için ne kadar özel olduklarını belirtti. Sonra her birine üzerinde altın harflerle "Siz çok önemlisiniz" yazılı birer mavi kurdele verdi.

Kalbimde sevinç gözesi pınarlar

Cevap versin bu kanlı kuş tüyüne;

Bu kiz öyle güzelmis ki çok uzak sehirlerden ve ülkelerden çok zengin, çok yakisikli, asil pek çok delikanli onu görmeye gelirmis.. Kendisiyle evlenmek isteyen nice prensi nice sovalyeyi reddeden güzel kiz kimseleri begenmezmis.. Bu arada ayni kasabada yasayan ve bu kiza asik olan genç bir delikanli da bu kizi istemis.. Ama kiz onu da reddetmis.. Aradan uzun yillar geçmis.. Bizim delikanli kasabadan ayrilmis.. Kendine baska bir hayat kurmus ve evlenmis, çoluk cocuga karismis..

Dükkan sahibi çocuğu ikna etmeye çalıştı:

ilk iş olarakta güllü bahçenin önüne gelmişti.

İlkbaharda ayakkabılarımı fırlatır atardım.

Sultan Mahmud Gaznevi, Ebü'l-Hasan-ı Harkani'ye;

Çoban denileni yapmış

Tutsak kalbimin kapılarını kırıp, içine baktığımda anladım.

Zaman geçmiş... Sonbahar yaklaşmış... Kırlangıç üçüncü ve son defa penceresinin önüne konup adama tekrar şöyle demiş:

>>>>>GÜL ŞİRAZE<<<<<

"Dokunma bana..." diye bir ses duydu.

Sıcak analar bilirim."

Harika Yemek

Insanı insana sor, eger beden ayrı gönül bir, Ne hasretliktir o, o ne büyük özlem...? Düş ve dünek ölümsüz şeylere yeminli ise?.

"- Bu çıksın, dedi,

hedefi olmayan, sadece elini tuttuğumda içiminin ısındığı

Sükutu yar, sevinci dualar kadar derin

gidenler dönmeyecek

Saklımızda derin sancı, sırrımız var

Nurhan Öğretmen:

- "İstediğin şeyleri al ve eve dön" diye buyurdular.

Fakat benim için ölmeni istemedim.

yakınsın yalnızlık kadar,

Hergün, hayatımızı dolu dolu yaşamayı seçme şansımız

Ertesi gün. Cesedini masanın başında buldular. Vücudunda yer yer yanıklar vardı. Ve birde asit şişesi. Boş bir şişe. Anladılar. Daha sonra tanımadığı beş on kişi namazını kıldı. Ve doğru toprağa. Onu yine yalnız bıraktılar. Oradakiler gittiğinde ve ortalıktan el ayak çekildiğinde biri geldi oraya. Bu diğeriydi. Evet diğerinin ta kendisi. Kendini suçlu hissetmiyordu. Çünkü olması gereken oydu sanki. Onunla birlikte ölemezdi ama ölene kadar onun başında bekleyebilirdi. Bekledi... Bekledi... Bekledi...

Dondurucu soğukta bir an önce evime varabilmek için hızla yürürken, ayağımın ucunda bir cüzdan gördüm.. Hemen aldım. Sahibini gösteren bir kimlik vardır diye acele acele açtım.. İçinde üç dolar ve sararıp kat yerleri yıpranmış eski bir zarftan başka bir şey yoktu... Sol üst köşede yalnızca gönderenin adresi, alıcı adresi yerinde bir posta kutusu numarası vardı. Bir ipucu bulabilmek belki biraz da merakımı giderebilmek için zarfı açtım ve içindeki mektubu okumaya başladım. Mektup, sol yanı çiçek resmiyle süslenmiş bir kağıda, özenli bir el yazısıyla yazılmıştı ve "Sevgili Michael" diye başlıyordu.. Ve "Annesi yasakladığı için onu bir daha göremeyeceğini" anlatarak devam ediyor.. "Ama sakın unutma, seni daima seveceğim" diye bitiyor.. İmza.. Hannah!..

- Tutamasanız bile, duaların sevabı size yeter, dedi çocuk.

gözler yorgun

Baba kendilerini şaşkınlıkla izleyen kızına döndü bu kez-.

Evler de yollarda eskiyor..

Her çiçeğin her haline her rengine her rayiha inceliğine en az bir melek tayin ediyorum.

"Dost dediğin kötülükleri gecenin karanlığı gibi örter. Yalansız, dolansız, beklentisiz ilişkilerin olduğunu düşünmek ütopya. Sevgi ve dostluk çıkmaz sokağın adı. En çok incitilen, kırılan kişiler ilişkilerinde derinlik arayanlardır. Saflıklarının, temizliklerinin karşılığında ihanetler, aldatılmışlık bulunanlar. Gerçekten insanın sadık dostu kara toprak mı acaba?

yaşayacağım cumartesi sayısı sadece bin adet olacak.

Muharref İncil'de de cennetten bahsedilirken, Kuran'daki tariflerle mutabık "... Ne güneş ne de kavurucu bir sıcaklık onları çarpacak." ifadesi yer almaktadır. (Yuhanna'ya Gelen Esinleme, 7. bölüm, 16)

Bahçenin sahibi kızgın kızgın bana bağırmaktaydı: "- Bre sen ne hakla benim cevizlerimi yiyorsun?''

- "Bob! Büyüyünce ne olmak istediğini hiç düşündün mü? Hayatında neler olmasını dilediğin ve hayal ettiğin oldu mu?" diye sordu.

Dayanılmaz bir işkence

Geceler doğar gözlere gün yerine

Sabah başka bir renkte apaydınlık

bu mai gök bize bir gün acır; melul olma.

Ertesi gün çocuk geldiginde hocasi ona bir hareket göstermis ve bu

ALBERT EINSTEIN

Yeni mekanlar görmeye hem arzulu, hem de o mekanlara duyacağı bağlılığın vedalarla incineceğinden mustarip. Hem yeni dostlar, yeni muhabbetlerle hemhal olmaya gönüllü, hem gönlünün ayrılıklarla yaralanmasından gamzede olurdu. Ben vedalardan annem gibi incinmeyi, annem gibi hasretten inlemeyi bilmezdim.

Yaşayan bir kız vardı bileceksiniz

Yavuz'un Mısır seferine niyetlendiği günlerdir. Evet Son Abbasi Halifesi Mütevekkilallah'ın gücü yoktur, ancak yine de onu incitmekten çekinir. İbn-i Kemal Paşa ve Zembilli Ali Efendi, Sultanı iknaya çalışırlar. Evet bu seferin lüzumuna herkesten çok o inanır, ama yine de huzursuzdur. Yemekten içmekten kesilir, uykuyu dağıtır. Sabahlara kadar ibadet eder, buruşuk kağıtlara karışık şekiller çizer. 'Ah!' der, 'Ah bir işaret gelse.'

Ne kolay söyleyiverdin. Benzer kelimelerin yerine oturttum, tekrar tekrar aslını heceledin. Ne kolay heceledin. Haklılığın eğreti durdu, duruşun dünya gibi büyük? Oysa ben çok küçüktüm.

ne bir çınarım yıkılışım dört bir yandan görünsün, ne bir kasırgayım

ALINTIDIR

Sevgililerimizde yoktu o zamanlar, kalbimizi kıranda?

Genç adam, artık hergün bir öncesine göre

Yalan olur

Bir yağmur bastırıyor içime durup dururken. Ben yağmura aldırışsız, ben sırılsıklam yürüyorum bir tarla yolunda, topraktan buğulanan bereketi ruhumda duyarak.

Hayat bazen kırçiçekleri kadar sade

?Sonra beni nazikçe tutup yine fırına doğru yürümeye başladı. Korkudan ölecektim. ?Hayır! Beni yine fırına sokma, lütfeeen!? diye bağırdım.

? Uyumadın mı daha, diye sordu yaşlı kadın Murtaza?ya.

Ben zihin çıkınımı karıştırdığımda öyle çok unutulmuşlarla karşılşıyorum ki?Hayret? diyorum kendi kendime. ?Nasıl olmuş da bir çizgi geçmişim üzerinden.? Bu bir zihin oyunu. Bu benim zihnimin bana oyunu şiraze. Oyunlarım. Ben oyun oynamayı sevdiğim günlerin peşine takıldım bak yine. Hemen. Bir cümlede kayıverdim anıların içine. Anılarda mutluluk göz kırparmış. Hani insan mutlu olduğunu mutluluk anında değil de sonraları anlarmış. Şiraze oyun oynayalım seninle. Oynayalım ama içinde yalnızlık olmasın. Al yalnızlığımı ört üzerine Şiraze.

?Seni içimin en ücra köşesine gizledim; ürkek, tedirgin, temkinli...?

Ne çare balıkçının parmakları hoyratça kavradı onu

Babası şu cevabı verir: "Çıkması lazımdı oğlum. Çıkması lazımdı. Kurtulması için çıkması lazımdı."

karşısında şaşırmış.

yalnız sen varsın beyaz gülüm,

Zamanın birinde deli dolu, hırçın, asi bir Rüzgar çıkmış...

Ta içimizde..."

Doğru söze ne denir!..

- Ebu Cehl, Ebu Leheb gibi kimseler, Fahr-i kainatı, Server-i alemi nice kere gördüler. Fakat hidayete gelmediler. Hal böyle olunca, Bayezid'i görenlerin hidayete geldiklerini nasıl söylüyorsun? dedi.

O nasıl tamam demekse. neyse, hadi o zaman, izin al da çık, bekletme. Ben de işlerimi bitirip hemen geleceğim.

Gün aysız da yanar sonsuz içinde...

Hani yaz yağmurları gibi geçiveren...

-Çocuklar, onlar daha çok küçük, bari vedalaşsaydım.

Yüreğimde sancı, şakaklarımda kanlı ter,

işlerimi yapmaya koyuldum. fakat oturma odasındaki sessizlik dikkatimi çekti

farkederler de gözlerime bakarlar diye

Efendim köyde bir yasli adam varmis.. Çok fakir.. Ama kral bile onu kiskanirmis.. Öyle dillere destan bir beyaz ati varmis ki.. Kral at için ihtiyara nerdeyse hazinesinin tamamini teklif etmis ama adam satmaya yanasmamis..

bir yemek faturası ve üzerine iliştirilmiş bir not yollandı:

?Sen istersin de ben hiç hayır diyebilir miyim? diye cevap verdi adam. ?Amerika?daki tıp kongresinden döner dönmez ararım emlakçiyi... Kaç para olursa olsun, burası bizimdir artık...?

Yedi yıldır hatırını sormadım / Geçti ömrüm bir murada ermedim / Fırsat elde iken demler sürmedim /

sorarsan eyiyim, senin de eyi ve sıhhatte olmanı

Otuzlarimin sonlarina yaklasirken, annemle babamin beni ziyaretlerinden bir gun sonra, babam beni isten aradi. Sesi her zaman sertti ve her soyledigini kesin ve net bir bicimde dile getirirdi, ama bu kez sesi titriyordu. Mary, annenin bir sorunu var ve ne yapacagimi bilmiyorum. Lutfen acele gel.

Ay uluyor aynası gizemlere gömülü

ömrümün...

Eli kahverengi deri çantasına gitti hemen. Anahtarlarını bulup kapıyı açacak, dolaptan gökkuşağı renklerinin hepsine birden boyanmış şemsiyesini alacak, kapıyı kapatıp yeniden kilitleyecek, anahtarlarını kahverengi deri çantasının ikinci küçük gözüne yerleştirip fermuarı çekecekti. Yapmadı.

Bütün çevre?namusunu temizlemezsen senin buralarda yaşama şansın ve hakkın yok, kimsenin yüzüne bakamazsın? diye açık açık tehtit ediyorlardı. Ama o köhnemiş törelere karşı çıkıyordu ve geri zihniyetli tehtitlere aldırmıyordu...

Bu var ya bu..

Kerem ile Sofu, Gökbelen'e gelmişlerdir. Atları handa, kendileri kahvede sabahlamışlardır. Günün

- "Sıkmıyorsam anlatacağım" dedi ve bizim itirazsız bakışlarımızdan sonra cebinden çıkardığı sigarayı yaktı. Sigaranın dumanı yükselirken bizden ayrılan gözleri de dışarıda yağan yağmura çevrildi...

İnsanlar vardır özlemli

Sütüm ve hakkım helal olsun yavrum derim. "

çocuğun, ağabeyini kaldırımdan evine doğru götürmesini izledi.

küçük çin balığı, ben sana... İçimde yılların boşluğu doluverdi..

Kurmuş diye sevda yolunda pusu

Aradan aylar geçmiş genç kız artık iyice iyileşmişti. Ama içindeki burukluğu bir türlü atamıyordu. Sevdiği aklına gelince kalbi eskisinden daha çok sızlıyordu... Bir kere, bir kere görebilsem diye mırıldandı... Kalbi yine sızlamaya başlamıştı. Yeni kalbi onu iyileştirmişti ama nedense her gece aniden hızlanıyor, onu uykusundan uyandırıyor ve sanki yerinden çıkacakmış gibi atmaya başlıyordu...

Yabancıyım terkettiğim bütün kentlere

Selleri utandırır

indiriyordu adamlar. Bir de not ekliydi, armağanda.. "Geçen gece

Yoruldum kesretin yokuşlarında,

kaldıramıyorum. Lütfen onu tekerlekli sandalyesine oturtmam için

Avucuma düşer düşmez yakıyor elimi.

Ben mavisindeyim hayatın...

:))KALP NURUM

Ve burada ateş pervaneyi yakar kavurur. Bir buğday tanesi gibi toparlayıp yere düşürür. Artık pervane?hakkal yakin? biliyordur vuslatı. Bu fenadır. Bu canını verdiği noktadır. Mumun bundan haberi bile yoktur belki. Olmasına da gerek yoktur. Bu pervanenin aşkıdır çünkü. Aşkı uğruna can veren pervanenin aşkı. Ama öbür taraftan mum da yanar. Onun aşkı da, acısı da kendincedir. Önce can ipliğine bir ateş düşer ve yanmaya başlar mum? Sonra içindeki o yangını söndürmek için gözyaşı döker. Ateşi su söndürür çünkü. Ama mumun gözyaşları onun ateşine daha da bir güç verir, elemi arttıkça artar. Ve erir can ipi, sevgilinin yolunda yok olana dek?

İşlerinde, ciddi olmayı düşünürler...

"Oğlum Ali, Nasılsın, iyi misin? Gözlerinden öperim. Selam ederim." dedikten sonra "Öküzü sattık, paranın yarısını sana, yarısını da cepheye gidecek kardeşine veriyoruz. Şimdi öküzün yerine tarlayı ben sürüyorum. Zaten artık zahireye de fazla ihtiyacımız olmadığı için yorulmuyorum da. Siz sakın bizi merak etmeyin. Bizi düşünmeyin." der. Köyü, akrabalarını anlatır ve mektubu bitirir. Altına da "Ali, ananın da sana diyeceği bir şey var!" diye ekler.

Yeni gün,

İkincisi: 'Ağaç yas iken eğilir.' deniliyor. Şimdiden iyilik yapmayı öğrenmezsem büyüdüğümde hiç yapamam. Şimdiden iyilik yapmayıp bunu zenginlik günlerime ertelersem, zengin olduğum günlerde de daha zengin olduğum günlere erteler kendimi kandırmış olurum.

Yok bu hasretin emsali.

Başarısızlık, vazgeçmeliyim demek değildir;

Cebesi aşkın karışmıştır mey?e.

- Baktım ki insanlar şu bir lokma ekmek ve dünya geçimi için helal haram demeden, her türlü hakkı çiğnemekten çekinmiyorlar. Hem başkalarının hakkını alıp onları yoksul bırakmakla, hem de bu haksızlığın azabını ağır bir yük gibi vicdanlarında taşımakla iki kere kötülük etmiş oluyorlar. Oysa doğru yaşanıldığında ve hakça bölüşüldüğünde dünya nimetleri insanlara yeter de artardı bile.

Yasli adam ogluna bir mektup yazdi ve derdini anlattı.

``Arkadaş, ben istanbulda yaşayamam. Burası ayıların istila ettiği hayvanat bahçesi olmuş!`` dedi.

Oldukça yogun bir sabah.. Tahminen saat 8:30 da seksenlerinde, yasli

üstadların bildikleri elbet bizim için bir modeldir

Ruhumu cefaya vuran ey vefalı olan

Hep gezintiye çıkar.

"Aferin" demiş zaman kullanım hocası. Masanın altından bu kez de bir kova dolusu kum çıkartmış. Kumu kaya parçaları ve küçük taşların arasındaki bölgeler tümüyle doluncaya kadar dökmüş. Ve sormuş yeniden; "Kavanoz doldu mu?" "Hayır dolmadı" diye bağırmış öğrenciler.

Bir gün bir kral, ama halkı tarafindan sevilen bir bilge kral, huzuru en güzel resmedecek sanatçıya büyük bir ödül vereceğini ilan eder. Yarışmaya çok sayıda sanatçı katılır. Günlerce çalışırlar birbirinden güzel resimler yaparlar. Sonunda eserleri saraya teslim ederler.

"Ben hepinizden üstünüm!!! Ben kan rengiyim!! Kan olmadan hayat olur mu!! Ben tehlike ve cesaretin rengiyim!!! Savaşın ve ateşin rengiyim!! Aşkın ve tutkunun rengiyim!!! Bensiz bu dünya bomboş olurdu!!!"

Sonra içindeki o yangını söndürmek için gözyaşı döker. Ateşi su söndürür çünkü.

Sana ömrün boyunca refakat etmem mümkün değil Nur tanem. Ama inan, yüreğim her an ve tamamıyla senin yanında ve duacın olacak Rabbimin izniyle Güzel Kuzum.

Telefonla, yüzyüze, kavlen ve fiilen O?nu anlat!

neydi yaklaşan

Benzetme yapmak isterdim şu an.

Hani insan her şeyden bıkıp usanır ve uzaklaşmak ister ya dar zamanlardan, özgür anların albenisine kapılarak. İşte o an?gitme? zamanıdır, hüznünü sisler bulvarında bırak ve git artık!

Her adımda çözülür bir karanlık

O küçüktü bugüne kadar hep dayanmıştı.. peki bundan

Kağıtta da bir şeyler yazılıydı. Sevil dikkatle yazıyı okumaya başladı.

Ok senden yara benden

?Yine de değdi. Çünkü yanına ulaştığımda henüz sağdı. Onun son sözlerini duymak, dünyalara bedeldi benim için.

Yani sen, hayatını nasıl yaşayacağını seçersin!..

O sözler de bir tablo gibi çizgileriyle netleşmeye başladı nazarımda. Sanki bu sözün renkleri, şekilleri geniş bir dünyayı örüyordu gözümün önünde. Annemin bakışlarından yansıyordu bu panoramanın çizgileri. Onun özünden kaynıyordu adeta aşk ve sevda tayfları... Onun kalbinden gelip gözlere misafir oluyor ve sonra dudaklarından nağmenin ışıklarını, nurlarını alıp geliyordu bizim dünyamıza.

-"Bunun nesi var?"

sonra da, fırından yeni çıkan taze ekmekleri adamın torbasına

Bu dünyadan giderken, bir insanın kalbine sevgiye dair bir cümle bırakmayı göze alamıyoruz. Acılardan geçen zor bir cümle bu. Bir o kadar da bakilik vaat ediyor. Hakiki sevgiye dair bir cümlemiz yok. Korkuyoruz kendimizi feda etmekten. Harflerimiz var, fakat cümlemiz? Sükut. Kendimizi avutmak için sevgi diye çığlık atan kalbimizin bir yanı rahatlasın diye ham sevgilerin ardına sığınıyoruz. Gerçekten sevemiyoruz; sever gibi yapıyoruz. Kim bilir, belki de kendimizi kandırıyoruz.

"Bu at bir arkadaş, bir şarkı, bir şiir, bir çiçek, belki de bir çocuğun gülümsemesi olabilir. Çevresine bakınıp böyle bir atı arayan herkes onu bulabilir" dedi ve bir de öğüt verdi kızına-.

İnsanlar, gelmeleriyle yalnızlıklarını dağıtanları

Siyah bisiklete binip başka sokaklara gitti.

Bir kaç zeytin..

"Hangisi mi evladım? Ben hangisini daha iyi beslersem!?

Böyle büyük görünen şey küçücük bir insandı

TUZLU KAHVE

Büyüyüp bana sy'msy'ky' sarildiginda anladim..

Genç adam, işe giderken hergün yolunun

derinlikler için bir yol vardı

Genç kız yine hergün tüllerin arkasına geçiyor, boş gözlerle dışarıya bakıyordu. Yüzü de, artık bakmadığı, sulamadığı gülleri gibi soluyordu. Genç adam bir gün yine geçti bahcenin önünden. Bir aydır yattığı hastaneden sonunda çıkmışs, ilk iş olarakta güllü bahçenin önüne gelmişti. Ama ümit içinde geldigi bahçenin önünde, gülen yüzü asıldı; bahçedeki güller solmuş, pencere kara perdelerle sımsıkı kapatılmıştı.

- Misketlerim, üzerimdeki elbiselere yakışmayacak kadar güzeldi, dedi. Bu yüzden onları, bayramlık kabanımın cebine koydum...

Hepsi çalışmayı bırakmışlar. Eller, kaldırma ve taşıma işlerinden vazgeçmiş. Ayak yürümemiş. Ağız, çiğneyip yutmayı bir süre bırakmış. Beyin bu parlak fikirler için bir süre çalışmamaya karar vermiş. Mide, aç olduğu zamanlardaki gibi biraz guruldamış önce ama bir süre sonra sesi kesilmiş. İsyan birkaç gün sürmüş. Gün geçtikçe adam kendini daha kötü hissetmeye başlamış. ?Bu isyan bence daha uzamamalı :Yoksa açlıktan öleceğim.?diye düşünmüş. Bu arada eller, ayaklar, ağız ve beyin oldukları yerde günden güne zayıflamaya başlamışlar. Önceleri mideyi kızdırmak için biraz canlanıyorlarmış ama sonraları onu yapmaya halleri kalmamış. En sonunda adam ayaklarından gelen çok cılız bir ses duymuş. ?Acaba yanılıyor olabilir miyiz?Yoksa mide kendi görevini yapıyor muydu? Beyin: ?Ben de aynı şeyi düşünüyorum. Evet yiyecekleri aldığı doğru ama sonunda gene bize yolluyormuş.?diye mırıldandı. Ağız: ?Hatamızı itiraf etmeliyiz. Mide ;eller, ayaklar, dişler ve beyin kadar görevini yapıyordu.?demiş. ?O zaman hadi hepimiz iş başına?diye bağırmışlar. Ve o anda adam uyanmış. Ayaklarının yürüyor olması, ellerinin yakalayabilmesi, ağızının çiğnemesi ve beyninin berrak bir şekilde düşünmesi onu rahatlatmış. Kendini çok daha iyi hissetmeye başlamış. Kahvaltıda midesini doldururken şöyle demiş:

Adımın, adresimin sevdiğim bir dost tarafından yazılmasını özlemişim.

liraya düşer. Zaten sen bir tekini alacaksın, o da 10 lira eder.

Kimisi maddi sıkıntılarla boğuşuyor.

Doktorlar ve hemşireler gülmeye başladılar. Tekrar bağırdım..

niyet kalple olsun daha iyi için

Muhabbette güneş oldu Mevlana

Söyle ey fısıltısız konuşan ben kimim?

"Bayat ekmekleri kendisi istiyor." dedi fırıncı. "Çok fakir olduğundan, ona yarı fiyatına veriyorum."

-"Ben bu yavruyu satın almak istiyorum.?

Benim olmuş dünyalar...

Çocuğunu düşündükçe, onunla konuştuğunu düşündükçe yüzü gülüyor, farkında olmadan bir anda neşeleniyordu. Sonra duvardaki saate gözü takılıyor, yeniden durgunlaşıyordu. ?-Gelmeyecek, telefon bari etse... ? diye düşündü istemeye istemeye. ?-Sesini bari duymuş olurum?. Tam böyle düşünürken, cep telefonunun sesiyle irkildi, omuzlarında bir yorgunluk, bakışlarında bir burukluk telefona uzandı. , ekranına baktı, arayan oğluydu.

gündüz

HER ZAMAN VE HER YERDE OLABİLİR."

gelecek dünden belli, diyor efkan şeşen de:)

-Anlat bakalım nasıl oldu diye sorar.

Kaldıracağım kadar verildi bana.

Pelesenktir dillerde.

İnsan, pek güzel bir iç sahibidir; o soluktansan, bir soluk olsun o içi ara.?

?... içini sarsan en küçük sarsıntıya bile dayanamayan, duyguları na kapılıp sonunda duyarlılığının altında ezilen insanlar vardır.?

AKİL ADAM KİM?

Yıllar yılı üzüldüm bizim ağaca. O sustu, ağladı sessizce. Gözyaşlarını usulca döktü. Kimse sormadı derdini. ?Meyvesiz? dedi her gören. ?Erkek bu, dut olmaz bundan. Gövdesi iyi, güzel sehpa olur? dediler hep. O sustu. Küçük serçelere bekçilik etti. Onları sakladı dalları arasında bir?baba? şefkatiyle. Korudu?

"Bu herif yetti gayri, 50 yildir bezdirdi hayattan..."

Arada annem geliyor. Dükkandan ziyade Yüksel Abla ile balkonda oturuyorlar. Annem geldiğinde bir hamaratlığım tutuyor ki sormayın. Vitrin camlarını silmeler, rafları düzenlemeler, müşterilere buyur etmeler. Akşam evde kocaman bir?aferin? alacağım. İşte gördünüz, bugüne bugün dükkanı neredeyse tek başıma çekip çeviriyorum!

Senin resimlerini görmekten daha çok Tanrı'yı yüceltecek hiçbir şey yoktur...

Araştırmalara göre, Fatih Sultan Mehmet'in en çok karides, tavuk ve balıktı; pişirilen yemeklerde en çok yumurta kullanılıyordu. ''Örneğin, tavuk kızartmasında, özel lapa ve peynirli pidede en çok harcanan yumurtaydı. Fatih'in padişah sofrasında yenen etler koyun, tavuk, kaz, baş, paça ve işkembeydi. Sarayda en çok yenen sebzeler pırasa, lahana ve ıspanaktı.''

Yaşamak kuraldı sadece. Sonra zamanı düşündü.

Üçüncü çalıştı açıldı telefon.

Bir adam yiyecek ve içeceği ile birlikte binek hayvanını kaybetmiştir. Aklına gelen her tarafı aradıktan sonra adam, hayvanını bulmaktan ümidini kesmiş bir halde bir ağacın gölgesine uzanmış dinlenirken bir de bakar ki yanı başında dikilmiştir.

Zamanı yakalamaya çalışmayın, sadece onunla birlikte hareket edin.

ODTU' de yemekhane ye giren bir öğrenci tüm yerler dolu olduğundan gidip

Görüntüler içinde dolanıp duran meczup.

Cocuk hala fısıldayarak: "Arama kurtarma timi geldi"

Çocukluk iste,

Bana dedi ki: 'Anneciğim, beni yarın saat 8.00'de götürecekler.' dedi. Çılgına döndüm. Babasına koştum, 'Kızımız ölüyor, yetiş.' dedim. Babası da çaresiz yüzüme baktı. Söylediklerine inanamıyorduk; ama yine de endişe ve telaşımız had safhadaydı. 'Ya doğruysa.' diyordum. O gece hiç uyuyamadım. Ertesi gün sabah 7.00'de hastanedeydim. Babası koridorda, içeri girmeye dayanamamış, çaresiz ağlıyordu. İçeriye girdim. Kızım bana şöyle vasiyette bulundu:

ve hakkımız olduğunu ondan öğrendim..

"sen, buraya ne yüzle geliyorsun"

Küçük çocuk hala fısıldayarak ve kıkırdayarak cevap verir:

Yani; amaçlarımıza ve arzularımıza doğru, her seferinde bir adım

çağırır biraz severdi. Onun izleyeceği önemli

Ben ayranın sırrındayım. Ayranı anladım da çekiç de ne ola ki!

şır, bir birine bakışırlar, bu bakışmalar, giderek içle-

< O günün kötü geçeceğine dair bir düşünce zihninizde belirdiyse bunu derhal uzaklaştırın düşüncelerinizden. Örneğin?İşe gidiyorum, müdürümün o berbat yüzünü göreceğim yine.? diye düşünmek yerine, ?İyi ki bir işim var, sorunlarımı paylaşacağım bir iş arkadaşına sahibim.? diye düşünün. Uzmanlar, bu tür olumlu sözlerin yolda yürürken ya da gün boyunca dönem dönem tekrarlanmasını öneriyorlar.

Sonunda anlam cikartin ve sözlü olarak sinifa anlatin...

Çünkü tedavisinin bitmesi ve onun birisini görmesi en azindan bir saat

? Bana izin, dedi. Ücretimi veremediğin için yanında çalışamam. Kendime başka bir kapı aramalıyım.

Uyu.. melek yüzlüm uyu

- Ya imam, gemin battı!...

Alışverişe gitmek üzere evden çıkan bir kadın, kapısının karşısındaki kaldırımda oturan bembeyaz sakallı üç yaşlıyı görünce önce duraksadı, sonra onları, tüm içtenliğiyle evine davet etti; "Burada böyle oturduğunuza göre, üçünüz de kesinlikle acıkmış olmalısınız", dedi. "Lütfen içeri gelin, size yiyecek bir şeyler hazırlayayım."

Daha da ileri giderek, bir gece dergahın kapısına geyik boynuzu astılar. O ise bu hallere sabrediyor kimseye bir şey demiyordu. Geyik boynuzunu dergahın içine aldırdı. Edirne vilayeti günlerce bu dedikodularla çalkalandı. Hasan Sezai Efendi yine sabrediyor, hiç ses çıkarmıyordu.

Sakın utanma

kerpiçten duygular

Pekinlik bohçasının hodbin düğümü

Sevgi bahçesini yemyeşil bırak

Varlık sana şükrandır

Sevgisiz hayat ise anlamsızdır"

ayrıntıları bu kadar ince yakalayn bir gönül

gözlerin

bigün internet cafenin yanındaki idda bayisinde duruyorum O sırada yine kapının önünden geçiyordu. gözleri beni arıyodu biliyorum, beni gördü, gülümsedi ve durdu kenarda. bir çok kez onun üzerine düşünmüştüm, bu benim aradığım kişi olabilirmi diye. evet oydu. O benim aradığım insandı. yalnızlığımdı, suskunlu ğumdu. gittim arkasından.

Kız hemen arkasından heyecanla ekledi..?Annem bunu benim için dikti? Yaşlı bayan sormak istedi?Ama söylermisin neden ağlıyorsun? Küçük kız sesi titreyerek yanıtladı: ?Çünkü? Bu elbiseyi bitirdikten sonra annem gitmek zorunda kaldı? Bayan küçük kızı avutmak istedi. ?Anlıyorum yavrum? dedi. ?Fakat üzülme? Eminim annen senin gibi küçük ve sevimli bir kızı uzun süre bekletmeyecek hemen dönecektir.?

derinliklerinde, karanlık sıcaklıklarda güveni hissettim... Zaman

yüzünü göreyim gel de eller beni göndermiyor

Gözlerime işlendi okunaklı bir rüyada

Anısı bizsek eğer bu kentin

Gündüzleri, denizfeneri isyanlarda... Çünkü yanybaşındaki biricik sevgilisi gözlerinin önünde güneşle ihtirasla sevişmekte. Hep gece olsun ister, sevgilisi ona kalsın, yalnız onda bulsun gecedeki renginin güzelliğini... Denizfeneri, küçücüktür okyanusa göre ama güneşin aşkından daha büyüktür aşkı okyanusa...

Resulullah kapının arkasından yüksek bir sesle:

"Ben'i" dedim.

Adam gibi bir hasret oldu bu ayrılık. Hiç tanımadığım insanlara bağlandım bir gün. Belki çok sohbet saatlerini bölüşmedik. Ne soğuk kış akşamlarında ne birbirimize sarıldık nede güneşi beraber izledik. Koca yürekli insanlar tanıdım içlerinde, delikanlı kızlar, kanım kadar kardeş delikanlılar, saf kokulu insanlarla bir arada oldum. Yağmur kokan bir şehrin en uç köşesinde beraberce gülümsemelerimiz oldu. Çoğu daha çocuk yürekli, çoğu benden küçük koca yürekli insanlar tanıdım. Bir ders vakti kadar kısa geçti zaman bir an uzak çok uzak yerlere dağıldık. Kimi memleketimin İstanbul?una gitti kimi doğuda bir kasabaya?

aşk oduyla yanarım

belki şiraze, seni sevmekle buldum ayinelerin gerisinde meftun oluşu.

Keşke bir gölge kadar yakınında dursaydım

Arsızım, yüzsüzüm ama!

Yaşlı Cherokee kısaca cevapladı: ?Beslediğiniz kurt?. Bir kızılderili öyküsü...

çünkü hiç düşünmemişsen;

Sevilmekten ölür mü hiç insan?

Sevgi soyut, sevgi somut

Bu mekandan mekan'a

guya ile ferahlatayım cümeli

"81'le 18'i topla" dedi.

"Bu altınlar kayayı yoldan çeken kişiye aittir" diyormuş kral.

O?nu hatırladıkça başı göğe ermişçesine ya da asansör boşluğuna düşmüşçesine ürperiyorsa yüreğiniz...

Ses etmedim. ''Hiç böyle güzel bir ağaç kurşunkalemle yapılır mı öğretmenim?'' diyemedim.

Sanki sonrasında bütün bir ömrün hesabını vermeyecek, sadece ihtiyarlığın hesabını verecekti. Niçin sanki fırına gelirken camiye girmemişti? müezzin gönlünün derinliklerinden geldiği belli olan sesiyle yatsı namazına davet etmiş ALLAH?ın büyüklüğünü, kurtuluşun O?nun yolunda olduğunu haykırmıştı. Hiç değilse ölmeden önce son vakit namazını kılmış olacaktı. Belki Rabbi o son vakit hürmetine affeder, diğerlerinin hesabını sormazdı.

Bu dünyada her şeyin ölümlü olduğunu biliyorum da ölümün ne olduğunu bilmiyorum.?

Ameliyat başarıyla sonuçlanmış ve aile hiçbir ödeme yapmamıştı. Hep birlikte mutluluk içinde evlerine döndükleri zaman hala yaşadıkları

Kız, kalaylı bir tasa su doldurdu verdi, ağa işliğine

Bir Müslüman, bir ateşperest birlikte çalışıyorlar;Namaz Vakti.

Şimdi Çoban daha çok ağlıyordu. Niyazı olmuş, Rabbi onun sesini duymuştu.

Öyle benziyorduk ki onunla birbirimize; bir şiirin dizeleri gibi? kader bu beraberliğin örgüsünü dağıtmadı uzun zaman; Canan?la ben İstanbul Edebiyatı kazanıp Isparta?dan ayrıldık.

... kimseler görmesin?

?Her şeye, her olaya sebep olan gerçeğin küçük şey olduğunu görmek, ürperten bir gözlemdi? derken Kemal Ural; ne kadar küçük olursa olsun, mevcut olan her şeyin, ileride oluşacak her şeyle ilgisini vurguluyordu aslında. Bir düğmenin yerini, bir düğmeden başkası dolduramaz; her gidenin yerine birisi gelir belki, ama gidenin başka, gelenin de başka olduğu gerçeğini kimse değiştiremez.

- Namaz kılacağım. Namaz kılarken, bana ilişmeyeceğine dair söz verir misin?

"Karar vermek için gene acele ediyorsunuz" demis ihtiyar.. Sadece atin geri döndügünü söyleyin. Bilinen gerçek sadece bu. Ondan ötesinin ne getirecegini henüz bilmiyoruz. Bu daha baslangiç.. Birinci cümlenin birinci kelimesini okur okumaz kitap hakkinda nasil fikir yürütebilirsiniz?.."

Hoşçakal şimdilik, sevgiler sana

Çocuktuk her ikimiz

- Serumu miralaya tatbik ediniz, emrini verdi ve oğlunun üstüne yığıldı?

Şiraze biz aşk dehlizinde deli divane

Gözü kem olandan ırak Mevlana

Bir tek yasanarak ögrenilirmis; hayat, okuyarak, dinleyerek degil..

An olur göz göz olur akar gözden yanağa...

Ve ey gözyaşım,

kararlaştırdığımız randevu gününe gelemeyeceğimden

Bu kadar önemli bir konuyu bir çocukla konuşmak istemeyen patron sorar:

Sokrates : Bir dakika bekle. Bana birşey söylemeden evvel senin kücük bir testten geçmeni istiyorum. Buna?Üçlü Filtre Testi? deniyor.

Adam aynı şeyi Hacı bektaş veli'ye de anlattığını ama onun bunu kabul etmemiş olduğunu söyler ve Mevlana'ya bunun sebebini sorar:

Bulut biraz safmış, kimseyi kıramazmış... Yıldızsa 'bulut' u için elinden gelen herşeyi yapabilir, herkese meydan okuyabilirmiş... Zaten onun için bir bulutu bir de çok sevdiği dostu peri varmış... Nereden bilebilirdi ki, perinin bir gün bunların hepsini yıldızla bulutun ayrılmaları için kullanacağını?...

Hırçın hırçın kayalara vuruşuna,

kampüs kapısında vedalaşarak teşekkür ettiniz.

- "Bir Tavuk Burger menü, Sprite, bir ketçap ve bir acı sos istiyorum, lütfen." Genç kız delikanlıya biraz buruk ama yüzündeki gülümsemeyi hiç kaybetmeden"

Biz yağmur da olsa, kış da... rügar da olsa, kar da... herdem Şiraze.

yürüdük yollar, geçildi yıllar

Maalesef kimseden öğrenemedik.

Teddy'ye özel bir ilgi gösterdi. Onunla çalışırken zekasının tekrar canlandığını hissetti. Ona cesaret verdikçe çocuk gelişiyordu. Yılın sonuna dek, Teddy sınıfın en çalışkan öğrencilerinden biri olmuştu. Öğretmenin, hepinizi aynı derecede seviyorum yalanına karşın Teddy onun en sevdiği öğrenci olmuştu.

Bulutuna sadık yağmurlar gibi gel, ve kadim bir dostu uğurlar gibi git.

- Benim Rabbim de senin Rabbin de Allah'tır

Ruhum kadar ağır bir taşın üzerine oturdum. Ayaklarımı suya sokuyorum, kafamı suda bırakırcasına üşüyorum. Düşüncelerimi suyla ezer gibi hırpalıyor; ama yitmeden titriyorum.

ve hiç geri dönmemişti verdiği..

her şeye bir sözünüz vardı, ben ne kadar her şeye susuyorsam

sırça saraylara, elyazma evraklara kilitledim seni; boğazımda bıçak sancısı

Yağan rahmete şahit olmuştu gün.. Şahit olmuştu gece?

Dağları aşabilsem

Ey temizlik örneği, sen gitme kal!

kalbim Hayber'de 'aslan' pençesi

Çevresi yüksek duvarlarla çevrili bahçenin uç tarafına kondurulmuş tek katlı, basık, toprak evin bir kızı Lemine, en cılız haliyle döküntü dolu bahçenin kıyısında köşesinde dolaşıyordu yalın ayak. Sokağın en eski eviydi 3 / A. Beyazdı. Çatısına yerleştirilmiş kiremitler yosun tutmuşluğundan siyah görünüyordu. Boyası çoktan dökülmüş pencere çerçeveleri ilkbaharın serin yağmurlarını pervasızca içeri davet ederdi. Lemine ıslak yatağında karın ağrısından kıvranırken bütün hayatların böyle olması gerektiğini düşünerek hiç şikayetlenmedi. Bir ufak bahçeden başka bir dünya da bilmezdi. Duvarın üzerinden başını uzatıp sokağa bakmaktan çoğu zaman boynu tutulur, bu yüzden eğik tutmak zorunda kalırdı başını. Ne Gorki girdi eşikten, ne Marquez, ne Gazali, ne Kafka...

- Salı günü Serap'ın ağırlaştığı haberini alınca hemen evine gittim.

Çocuk, bu sözlerden çok hoşlanmıştı. Artık topun gitmesine üzülmüyordu. Yanındaki yaşlı adam ona bir göz kırparken, balıkçı tekrar sandala yöneldi ve ağların üzerindeki eski örtüyü açtı.

Ama o zaman çektiğim acıyla

Şimdi bitmişti her şey, susmuştu işte serçelerde. Acıda hissetmiyordum. hiç kimseyi ve hiçbirşeyi duymuyordum. O yeniden başlayacaktı herşeye ama ben. O gitmişti ve ben son defa terkedilmiştim. Elinden bıraktı gülü uzanıp aldım. Yürüyüp gitiği yolun üzerine sırtüstü uzanıp, düşünmeye başladım, yaşadıklarımı, yaşayamadıklarımı, hayallerimi, hayatımı, acılarımı, acı verdiklerimi her şeyi ama her şeyi ve olanca sessizlik içerisinde kimseyi uyandırmadan. Ve ondan bana kalan tek şey olan ve sırlarımı onunla dinlemiş olan elimdeki gülü sıkıca tutarak.

sarılabilen uhrevi varlık?

Yürekler temelsiz...

- "Eskiden, sen küçükken, menüleri okuyan bendim,

Yarın denilecek kadar kısa bir sürece de yanmak ihtimali bu kadar hafife alınabilir miydi? Başı ellerinin arasında kala kaldı.

Ülkemizin kaderini değiştirmeye azimliydik mezun olurken; lakin karanlığını boğmaya yemin

Adam çocuğu söyle bir süzdükten sonra:

ve İYİ NİYET

dursa ne çıkar, başladı ve bitmeyecek, yön değiştirecek, görüntü değiştirecek,

? Allah nzası için karnımı doyurun, diye yalvardı. Merhametsiz zengin:

Türbedar nine - Türbenin üstüne her gece, cümlenin derin uykulara vardığı saatlerde bir şey yağar; karmı yağar, nurmu yağar bilmem artık, yere düşmeden kaybolur gider diye ekler.

biliyorum ama bir yolunu bulacağına eminim...

Anlatmaya dilim varmıyor işte

Yalnızlığın saltanatını sür, sür ama

Ancak Simurg'un yuvası, etekleri bulutların üzerinde olan Kaf Dağı'nın tepesindeymiş. Oraya varmak için yedi dipsiz vadiyi aşmak gerekirmiş. Kuşlar, hep birlikte göğe doğru uçmaya başlamışlar. Yorulanlar ve düşenler olmuş.

anne-babaların çocuklarını hangi yetimhane kabul eder? Yetimhanelerin

-Bayım, atınız ipini kopardı, kaçıyor, dedi heyacanla.

Ah, nasıl geçti bu zalim yıllar,

Minik balık deniz gözlüsüne hep aşık kalıcaktı...

Lakin bahara söz geçirmek ne mümkün...

- Anlatırım, zor bir gündü.

Sen uzaklardan ses veren, bir kere çıkıp karşıma ışıltını da alıp giden Şiraze...

Ortak olmak her sevince, her derde, kedere

Hayat gibi mevsimlerin yalnızlığında,

Herhalde hastaneye babanı görmeye gidiyorsun."

Koşar durursun.

Çünkü öğrenirken düşe kalka bu yaşamayı, en önce üzülmeyi öğrendik biz,

Öğleden sonra, sen odanda oynayıp, yatağına dizdiğin oyuncaklarına bağıra çağıra şarkı söylerken, ben telefon konuşmalarımı yapıyordum. Sana sessiz olmanı işaret ettim, sonra yine bir saat kadar telefonda konuştum.

hadi tut ellerimizden bırakma

yüzünden sarkan göbeğini fark etmeli.

Sultan olur ülke yönetir, şarap olur sarhoş eder.

-Bu bela niceye dek sürecek dedi; beni bu halden kurtar artık utanıyorum.

Zulmet yırtılmış, aydınlık geceyi boğmuşken...

Artık genç olmasa da yıllar önce kendisine sevgiyle yaklaşan bayanı ilk gördüğü anda tanımıştı ve onun yaşamını kurtarmak için elinden geleni yaptı. Uzun süren tedaviden sonra bayan sağlığına kavuştu.

hısım.

çünkü onların herbiri paylaşılan sevgileri, dostlukları bana hatırlatıyor. Bazen de sevgimin ve dostluklarımın karşılığını alamadım,

Ey! bu sonsuz alemleri, bir zerreden var eden,

"İşte bu, bu hafta duyduğum en iyi haber" dedi, De Vincenzo.

Aradan yıllar geçti, çocuk büyüdü ve okula başladı. Bir Gün okul dönüşü eve koşarak geldi ve kendisini annesinin kollarına attı. Hıçkırıyordu. Bu onun yaşadığı ilk büyük hayal kırıklığıydı; ağlayarak

Güneşin kıyıya vurduğu kadar ısıtmadığını anlayacaktı

Apartmanın girişindeki asık suratlı gri posta kutusu

pencerem on yıl öncesine bakar

Nesin sen sahi? Para mısın 24 saat peşinde koştuğun! Kimine göre el kiri, kimine göre alın teri, kimine göre baba yadigarı, kimine göre mutluluk, kimine göre kaos? Olmazsa olmazı yaşamın kimine göre, saadeti münazaraların; ?Para ile saadet olur mu olmaz mı? diye? Sahi nesin sen!

- Küçüüüük!... diye seslendi. Buraya gelir misin?

çıkarttı. Bir tabure alıp döndükten sonra, çocuğu oturtup yeni ayakkabısını

Alevi hızla azaldı ve sonunda tamamen söndü.

Rıhtımında tutuldum afuruna sevdanın

kimsesizliğimi bekleyecektim sensizliğin duldalığında

Kaçılmaz olur.

hep vermek yada hep almak için..!

- Delikanlının Rabbine iman ettik, derler.

İki damla ile başlayan gözyaşı eşliğinde,

Her dalıp gidişinde bin şiir çıkarıyor belki gözlerin

- Sen gemin battı diye haber getirdiğinde iç alemimi, kalbimi şöyle bir yokladım. Dünya malının yok olmasından, elden çıkmasından dolayı en küçük bir üzüntü yoktu. Bu nedenle Allah'a hamdettim. Batan geminin benimki olmadığı haberini getirdiğinde de aynı şeyi yaptım. Dünya malına kavuşmaktan dolayı kalbimde bir sevinç yoktu. Dünya malına karşı bu ilgisizliği bağışladığı için de Allah'a şükrettim.

"Yaşanacak çok şey var, zaman yok" dedi.

Gider yolda üğrünerek

O gece patron evine geldiğinde, on dört yaşındaki oğlunun yanına oturdu.

elimde kitaplar vardiyalarda

tamına bir dolar ve onbir sent!

Yeter ki gel bana senede bir gün.?

ne kimseye borcum, ne alacağım

Arasan bulursun, sırda değilim,

Silahlar tahtadan,

Sevgili David,

KÜÇÜK ÇOCUK DEDESİNİN MEKTUP YAZIŞINI İZLİYORDU..

Nurullah Genç'in YAĞMUR şiiri:

Biliyorsunuz hayatı muhteşem zaferlerle dolu olan Yavuz, genç yaşında küçücük bir çıbana boyun eğer. Son nefesini verirken Hasan Can yanındadır.

Korkuların taşındığı akşamlardan

Hikmet ilk önceleri Cengiz?in bu hareketine bir mana veremedi. Nasıl olur böyle söyler, nasıl olurda mesai arkadaşı kendisini tanıyamazdı? Birden aklına bir şimşek çaktı.

Şimdi uzakların suyuyla suladığım aşkın yeşillenişini seyretmedeyim.

gelinsi dalları soyundukça çıplaklığından utanıyordu.

Deliydi işte, hiçbir şeye aldırış etmiyor, dünyanın sadece kendine ait olduğu gibi bir düşünceyle rahat hareket ediyordu:

Çürür bizim gibi... Siz, ey feza-yı ferdanın

?Gel seninle sohbet edelim? diye teklifte bulundum ona. Patilerini indirip bana baktı o çekik gözleriyle. Yeşil yeşil bakıyordu. Yeşillerin içinde yüzen minik kayıklar vardı. Kayıkların kürekleri, küreklerin yeşil sulara dalıp dalıp çıkışı vardı... Uzun gri tüyleri rüzgardan havalanıyordu. Kuşkuluydu sanki. Tereddüt etti benimle sohbet etmek için. Sonra birden bir zıpladı kucağıma, irkildim.

Fer vermez gam yüküdür yorgun ışıklar

Çocuk fısıldayarak cevap verir "Hayır"

Candaki öz güzellikle, iyilikle doludur;

Bu dünya dipsiz bir kuyu...

Durup yüreğini dinledi Kezban. Sanki akan nehirdi yüreği. Bazen gürül gürül, bazen sessiz ve derinden aktığını hissetti yüreğinin. Akan nehiri yüreğinde, yüreğini o gümbür gümbür akan nehirde buldu...

O gün, dayılarım ve amcalarım gidip bir mezar kazdılar ve kardeşimin yıkanmış cenazesi defnedildi. Artık Serpil yoktu. Köyümüzde cenazelerimiz hiç eksik olmadı. Bir süre sonra büyükannemiz göçtü. Soğuk bir kış günüydü. Zaten bizim oraların soğuğu eksik olmaz. Onu da bir merdiven başında yıkadılar ve defnettiler.

ya seslerle araları iyi değildi

kalmış mıdır kalesi düşmüş bir şehrin cazibesi

hatta sen bile ağlayabilirdin ama ben bunu yapamazdım.

yapabileceğimizi görürüz. Biz de dünyayı değiştirebiliriz.

Leyliyim dertliyim hasretinle biçareyim

- Neden yapamdın?

"defol"

koyduğunu ve takımın

Babam evden gideli bir yıl olmuştu. Amcam, benimle yaşıt olan oğlunu o sene okula gönderiyordu. Ben de o yıl okula gitmek için çok çırpındığımı hatırlıyorum. Aslında benimkisi çocukça bir kıskançlıktı. O ne yaparsa ben de aynını yapmak istiyordum. Amcamın oğluyla hiç geçinemezdik. Sürekli kavga eder, yolun iki yakasından birbirimize taşlarla savaş ilan eder, sonra o taşlar her ikimizin de kafasında alırdı soluğu. Eh! Böylelikle savaş iki tarafın da hezimetiyle sonuçlanırdı. Aradan biraz zaman geçer tekrardan barışır, birlikte oyunlara katılırdık, sonra tekrar kavga eder ve yolun iki yanında siperlerimizde yerimizi alırdık. Bu savaşa bazen her iki taraf da yeni bir orduyla katılırdı. Fakat benim ordum daima daha güçlü olurdu. Ne de olsa biz beş kardeştik, onlar da yalnızca iki kardeştiler. İşte biz maskeli beşler çetesi olarak dev gibi bir orduya karşı kazanmış olduğumuz zaferle övünürdük. Hele bir de karşı tarafa ağır zayiat verdirmişsek, değmeyin keyfimize. Aslında köyde her ne kadar sürekli kavga etsek de, ikimizin de birbirimizden başka dostu yoktu. O yüzdendir ki bu kavgalar ve savaşlar sonucunda yine birbirimizi bulur ve bir saat öncesini unutur yepyeni oyunlara dalardık.

Yıldızlarla çoğalsın düşlerin

O tozu yarasına süren herkes Allahü tealanın izni ile şifa buldu.

Çocuğun kafası iyice karışmıştı. Bu sefer adama doğru yaklaşıp:

İran'a açtığı seferde Sivas'a doğru yol almakta iken, yaşlı bir çoban koşarak Yavuz'un huzuruna geldi ve:

"Affetmezseniz sevemezsiniz.

'Nasıl bre?'

bir kazada kabetmişlerdi. Oğulları, burada öyle mutlu olmuştu ki, onun

Bu ani hayatimda önemli bir karar almami sagladi...

"Umarım bebeğinin iyi günleri için harcarsın" dedi.

Bir sonraki soruya hazirlikli degildim ve annem bu soruyu sordugunda dondum kaldim, ne yanit verecegimi bilmiyordum.

- Hemen hendekler açın. İçinde ateşler yakın. Kim dininden dönmezse ateşe atın.

?yetmiş yılın öyküsüydü bu, en berbat tarafından bakılmış. her yanı dökülmüş bir öyküde pembe boya kayıp;

Just to show that I'm thinking of him."

"Ver yavrum, derdi, gönder bakalım bu günkü kısmetimi." Ve bir elma düşerdi hiç nazlanmadan, yıllar boyu hiçbir gün aksamadan.

güneş bir ane gibi dururdu başucunda

Bir seyyah gibi

"Tebessüm sadakadır." diyor Peygamber Efendimiz. Yine "Güzel söz sadakadır." buyuruyor. Ve atalar ne güzel söylüyor: "Tatlı dil ̧ yılanı deliğinden çıkarır."

gece savurur bedenini yarinin düştüğü yar'a

Dışarıda kar yağışı hala dünden beri devam ediyordu. Gökyüzünü izlerken, kış mevsiminin bu kadar güzel olduğunu yıllardan sonra sanki ilk defa fark etmişti. Gökyüzüne bakıp aşağıya inen kar tanelerini izlemeye başladı.

Ama küçük, ama büyük; her hayal kırıklığı, her acı;

Adamın biri yeni ulaştığı otele kaydını yaptırır. Odasına girdiğinde

- Allah rızası için birazcık ekmek. Günlerdir lokma girmedi ağzımdan.

Uzat üşümüş ellerini

Yüzlerce nokta görürken aralarından bir tane virgülün gözüne çarpması, ancak yaklaştığında virgülün kuyruğunun sadece renkleriyle aldatmaya çalışan, parlaklığıyla sahtekarlığını sofraya sunmaya hazırlanan bir kumaş parçası olduğunu fark etmenin, hem diş gıcırtısı eşliğinde hem de gülümseyerek, hiçbir şey yokmuş gibi devam etmeleri...

yalnızca sekiz yaşındaydı. Kardeşi çok hastaydı ve onu

Şaşkınlığa açılır gözleri, görmeyenin

Bir yoldaydık

CENNETİ TAŞIYAN ADAM

"O köy buraya uzaktır, görünmez efendim." diye cevap verdi.

Bir buluttan bir rüzgar esti, bir gece vakti

güzel kızı göremediği için tüm umudunu çiçeğine yüklemiş ve aşkının elçisi

"Sultan Murad Han telaşe ile sanki bir şeyler söylemek ister.

Türkiye'm! Hasretim! Kınalı türküm! ..

İşte bunun için seri katil oldum anne ve

oysa Rüveyda

Çiçeklerin kokusuyla dönen başım beni bir sandala koyup gezdiriyor bir süre..

Ama mumun gözyaşları onun ateşine daha da bir güç verir, elemi arttıkça artar.

Nasıl da geçti bir yıl, daha hiç anlamadan bak

Gönül yolu, korkunç bir çölden geçer.

'Anne yakışıyor mu?' diyordu. Bütün samimiyetiyle islam'ı öğreniyordu. Sivaslı bir komşumuz onu oğluna istemiş, o ise "ret" cevabı vermişti. Fakat o, bunu gurur meselesi yapmayarak Kur'an-ı Kerim'i öğrenmek için onlardan yardım istemişti.

İstanbul? şairlerin müstesna cümlelerinde Leyla gibi bir maşuk şehir. Ne ki acılarıma, hasretlerime metelik vermeyen umursamaz bir çehreyle karşıladı beni. İstanbul?u kendime benzettim; bir kalbi varsa o da kırıktı. Onun da hasretini çektiği sevgilileri, uzaklaşan güzellikleri, bir aynada kırılan vakitleri vardı. Öyle ya, esenliğinden çalınmış bir şehir ne kadar teselli edebilir içinde başka şehirlerin hatıralarını taşıyan kırık bir kalbi?

Ansızın önümde iki yuvarlak daire görüldü, içinde de birşey vardı. O iki yuvarlak kurs her gece bana gelir ben de içindekini yer, gıdamı temin ederim.

-Gel otur, dedi kaldırımı göstererek.

1. tur 2. tur derken çocuk turları gayet rahat geçer. En nihayet finale gelir. Tek hareket bilgisi ile finale kadar gelen çocuğun finaldeki rakibi bölgenin en iyi judocusudur. Çocuk dev cüsseli rakibini görünce korkar. Hocası yine sakindir, "evlat sen bu harekette dünyada teksin, kendi oyununu yap yeter" der. Çocuk rakibine kendi hareketini şimşek hızıyla uygular, rakip kalktıkça aynı hareketi yineler. İnanılır gibi değildir, çocuk tek kolla tek hareket sayesinde şampiyon olmuştur.

bir çocuğu bekliyordu

sakat insanlar, sağlamlara oranla, daha fazla mükafat görecekler...

Atılgan bir öğrenci hemen fırlamış; "Şu dersi çıkarttık. Günlük iş programınız ne kadar dolu olursa olsun, her zaman yeni işler için zaman bulabilirsiniz."

Başını kaldırıp bir müddet baktı karanlık sulara..

sayesinde değil, kendi olumlu tavrının büyük

- Sen Hanzala için hiç merak etme! Ben Hanzala yı rahmet suları ile melekler tarafından yıkanırken gördüm, buyurdu

Bu piknikten yaklaşık bir iki ay sonra gitmiş oldukları doktor, Zühal Hanım?a hamile olduğunu söyledi. Özellikle Şevket Bey ve Zuhal Hanım, bu haberle kendilerinden geçtiler. Kızlarının pek tepki göstermeyişi yaşlarının gereği utanmalarındandı. En büyüğü yirmi, en küçüğü sekiz yaşında olan kızlar, bu yaşta annelerinin tekrar hamile olmasından utanmışlardı. Fakat yine de sevinçliydiler. Bir kardeşleri olacaktı, hele erkek olursa ailenin mutluluğu tamamlanacaktı.

- Boyam yoktu öğretmenim, dedim mahçup.

Umudunu yitirme, gülümse hayata hep

Sutean taşa dönecekmiş. Eğer korkuyorsa bir daha dönmemek üzere şatoyu terk

"Neden?" der komutan.

Pazar günü buluştuklarında delikanlı durumu açıklamaya karar verdi. Günden güne ondan hoşlanmaya başlamıştı ve bu yüzden onun duygularıyla oynamak istemiyordu. Çünkü bu durum ileride daha kötü sonuçlar doğurabilirdi. Hem daha ne kadar saklayabilirdi ki! Ya da neden saklama gereği duysun. Artık arkadaş olmuş, çıkıyorlardı. Ayrıca kendisi henüz söyleyemeden, Selma bu durumu başkasından öğrense; işte o zaman çok kötü olurdu.

- "Evet!.."

Güzeller güzeli Rosa'nin anısına her yerde onun adı ile anılır olmuş.

Küçük çocuk, baloncuyu büyülenmiş gibi takip ederken şaşkınlığını gizleyemiyordu. Onu hayrete düşüren şey, "bizim eve bile sığmaz" dediği o güzelim balonların, adamı nasıl havaya kaldırmadığıydı.

Not stand here on my own

yola, önlerine çıktı.

- Öfkenin ateşi önce sahibini yakar, sonra kıvılcımı düşmana ya varır ya varmaz.

-Bir insanın olgunlaşmasını sağlamanın en iyi yollarından biri, ona sorumluluk yüklemek ve ona güvendiğinizi belli etmektir.

Bazen Siyah Gözlere

Yaşlı adamı kalbinde hala bir çok boşluk vardı.

Ve bir elma daha verince, çocuk dört elmayı elinde zaptedememiş, sonuncusunu düşürmüş yere...

en zor başlayan şiirsin,

En mahrem sırlarını verebilmeli, en derin yaralarını açıp gösterebilmelisin sorgusuz sualsiz.

Hıh!, sanki sadece benim için mi hazırladın o kahvaltıyı. Biraz sonra babam işe gidecek. Kardeşlerim olacak o baş belaları da okullarına yetişecek. Eminim asıl onlar için hazırlamışsındır. Sen benim için öyle özel şeyler yapar mısın hiç! Sanki çocuk kandırıyor! diye söylenerek çarptı kapıyı ve çıktı evden.

Her gece yatmadan dua etmek, ama seninle birlikte dua etmek çok güzel Ciğerparem. Bir bayram gecesi, yatağında ellerini açıp uzun uzun dua ettin. Merak edip sorduğumda nasıl dua ettiğini;Allah'a dedim ki; diye başladın anlatmaya duanı. Duada samimiyeti ve Allah; a yakınlığı senden öğrendim ben Meleğim.

Bir üniversite profesörü öğrencilerine şu soruyu sorar;

Tam bunları düşünürken oğlu koşarak geldi ve sinemaya ne zaman gideceklerini sordu.

KÖYLÜ KADIN

OFELYA

Buğday güneşsiz olgunlaşamaz.

?Hiç korkmasın söylesin.?

Bir gün hastaydım. Çok hastaydım. Sabaha kadar başımdan ayrılmadın. Uyumadın hiç. Gözlerini bile kırpmadın. Korkmuştum ölmekten. Sanki bir ceset gibiydim. Sen beni okşuyordun. Terimi siliyordun. Bazen soğuyan, üşüyen bedenimi ısıtıyordun. İşte o zaman da damlaların yolu benim yanaklarımdı?

Baştan ayağa çavlan

-Sevdiğine eminim anne, zaten bu ilk iznimi sırf onu görmek için aldım. Babam nerde anne?

Ayırmamıştı kimseyi, GÖNLÜNDE varsıl, yoksul.

-Yoksa, sende mi inandın öleceğine?

Yolumun ortalarına doğru önümde insan olduğunu tahmin ettiğim bir karaltı belirdi. Biraz daha yaklaşınca gerçekten insan olduğunu gördüm. Karşımdaki de verdiğim selamı almak üzere başını kaldırıp yüzünü bana çevirince hayretten şaşakaldım. Çünkü önümde benim ziyaretine koyulduğum Hz. Ömer'den başkası değildi. Gecenin bu saatinde herkes sıcak yatağında mışıl mışıl uyurken koca bir halifenin yapayalnız sokaklarda dolaşmasını bir sebebe bağlıyamıyordum.

Böylece hicbir zaman tek degildir ve olmazda?

Bu mektubu yazmaya başlamak zor oldu yavrucuğum. Çünkü hissettiklerimi, içimdekileri anlatabilecek en doğru ya da doğruya yakın kelimeleri bulmak zor olacaktı. Öyle de oldu Benim kırık dökük cümlelerim, hislerime tercüman olmaktan aciz Karagözlüm. Rabbim sana da senin gibi güzel ve değerli bir evlat verdiğinde beni ve anlatmaya çalıştıklarımı daha iyi anlayacaksın Nur;um.

- "Fakat anlaşma kesin, şu anda öğrenemezsin, henüz değil..."

Ağır adımlarla tepeyi çıktı. İkindiyle, aşağıda serinlemeye çalışan ova bomboştu. Tepe aşağı kendini bırakan eşeğin gemlerini çekti ve

yüksek sesle söylemeye cesaret

Ama en önemlisi, yalnız başına asla gerçekleştiremeyeceğ iniz bir şeyi yapmak, hayatınızı, başka insanların kalbine dokundurabilmektir.

Cefanın sefanın farkı yok bence

Bence sen de şimdi herkes gibisin

Hintli Yaşlı Ustanın Nasihati

Varlığını anlamaya varlığım yetmez

Sende kafana göre takıl canım

Beni içeri davet ettiler. Eşi, bir fotoğraf albümü ile geldi. Fotğrafları gösterip:

Azim ve inanç bir gül gibi açmıştı aylardır okul için uğraşan fedakar insanların yüzünde. Hem de öyle güzel açmıştı ki, bütün yorgunluklarını alıp gitmiş, ümitle parlayan yüzleri geceyi bir güneş gibi aydınlatmıştı. Bu pırıltılı ışıkla karşıladılar sonraki sabah okula gelen öğrencileri.

Kelime-i şehadet getirdi ve kızım öldü!!!

Yalnızlığı o kadar benimsemişti ki bazen haftada bir dışarı çıkardı. Kendisini sokağa attığında sahile doğru yol alır, orada kimi zaman gezinir, kimi zaman bir kahvede oturarak denizi seyrederek sigarasını içer bir yandan da elindeki kalemle çantasından çıkardığı deftere bir şeyler yazardı. Tekrar evin yolunu tutar son bir iş olarak mahalledeki bakkaldan evin ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra yeniden evini kendi üstüne kapatırdı. Eve geldikten sonra da defterine yazdıklarını tekrar okur ve yazdıkları üzerine uzun uzun düşüncelere dalardı?

nasibin yolu bazen dik yokuşlar üzerinde tırmanmak ile değerli ise

ama küçük çocuğun yüzü de giderek soluyordu.. Gülümsemesi de

Nick'in korkusu, kendini gerçekleştiren bir kehanet oluşturmuştu.

Jaroldeen Asplund Edwards

Annesi bir saksı ve biraz toprak bulup, onun tohumu

Yağmur da diniyor işi bitince..

Bunaltıcı, sıcak günlerde

Vaktiyle Japon ekonomisi darboğazdan geçiyor. İç borçlar, dış borçlar

Gözlerinin İçi

Allahım biliyor ya,

Küçük bir kızın?sevgi öyküsü...?

ıskaladığımı. Acaba evimizin neşe dolu tomurcuklarını da ıskalıyor olamaz

herkezi sevemeyeceğinide herşeyi bilemeyeceğinide farketmeli insan..!

karşılaşır. İkisinden biri kenara çekilmedikçe geçmek mümkün değildir...

Kral rüya gördüğünü sanmış. Ama ihtiyarın elindeki gül fidanı ayaklarının dibinde dururmuş.

Çocuk mahzun mahzun odasına girip kapısını kapatır. Adam sinirli sinirli, "Bu çocuk nasil böyle bir şeylere cesaret eder?" diye düşünür. Aradan bir müddet geçtikten sonra biraz daha sakinleşir. Çocuğa, belki de gerçekten lazım olduğunu düşünür. Odasına gidip henüz uyuyamamış olan çocuğa der ki: "Al bakalım istediğin 10 Euro?yu. Sana az önce sert davrandığım için üzgünüm, ama yorucu bir gün geçirmiştim."

Hasan Can onu adeta aparır, koparır, çıkarır Yavuz'a. Sultan 'buyur!' der, o başlar anlatmaya:

Parketmiş bir arabanın arkasına işaret ederken çocuğun gözyaşları

Yeni evli bir çift vardı. Evliliklerinin daha ilk aylarında, evliliğin hiç de hayal ettikleri gibi olmadığını anlamışlardı. Aslında birbirlerini sevmiyor değillerdi. Son zamanlarda o kadar sık olmasa da, evlenmeden önce sık sık birbirlerini çok sevdiklerine dair ne kadar da dil dökmüşlerdi. Ama şimdilerde, küçük bir söz, ufak bir hadise aralarında orta çaplı bir

GEREK...

Bir grup arıyla sineği bir şişeye koyuyorlar. Şişenin taban tarafını ışığa doğru, açık olan ağız kısmını da karanlığa doğru yerleştiriyorlar.

Ask pesinden neden yalinayak kostugunu anladim..

selam. 2. birbir

Elindeki zarfı sehpaya fırlattı öfkeyle.

"Dilerim ki yüce Allah tez elden seni Hz. Ömer'in Halifelik makamına oturtsun. Oraya Ömer'den çok sen yakışırsın."

Metrodaki Kemancı...

Şehnaz Aysel Ateş

Gözümde büyütüp kendimi işe yarar bildiğim ben

İftiraya açılmış bir celselik temiz sessizliğim

Artık o, can kaygısını almıyordu hesaba

Beni de bir merak tutar, nasıl görünüyorum acaba! İyi giyinmiş miyim ya da ne giymişim o an fark ederim? Sen varken hayatımda ve hiç eksilmezken, ben birden ona ilgi duyarım? Hoşlanırım birden, dönüp bir baksa aşık bile olurum belki?

Hüznün sertliğiyle çatlayan ellerimin oyuklarına dolan kan ve acısyla buruşan yüzüm

Hemen vasiyetini hazırladı ve aynı gece Southamptona gitti. Diğer arkadaşlarının Kaliforniyaya gittiğini düşünmelerini sağladı ama deniz yoluyla Panamaya gitti. Oradan da Şiliye gitmek ve eyleme katılmak için bir gemiye bindi.

Anahtar evde ve yedeğini bıraktığım komşum şehir dışında.

Sonra gelir dolmuş? Donan saçlarımın arasından çok zaman geçmiş gibidir sanki? Nihayetinde, bitmiştir eziyeti? Dolmuş, suratı uykulu kalabalıkla dolmuştur. Ve geçer birkaç durak? Saçlarımdaki don eridikçe, puslaşır camlar? İnen-binenler, kim nereye yetişir bilinmez. Trafikte bir telaş?

Marangoz sizsiniz. Her gün bir çivi çakar, bir tahta koyar ya da bir duvar dikersiniz. ?hayat bir kendin yap tasarımıdır? demiştir biri. Bugün yaptığınız davranış ve seçimler, yarın yaşayacağınız evi kurar. Öyle ise onu akıllıca kurun. Unutmayın.

Bizim evin pencereleri kepenkliydi, yağmur yağınca damlaların kepenk kutusuna her vuruşunda uykum kaçar yağmur dinene kadar yatakta döner dururdum."

O gece, hep odanın bir köşesinde kıbleye doğru durmuş olan annesinin sözlerine kulak veriyordu. O Cuma kunudunu, annesinin rüku, sucud, kıyam ve kunudunu izliyordu. Henüz çocuktu. Annesinin erkek-kadın bütün Müslümanlar için hayır dua ettiğini, bir bir isimlerini saydığını, yüce Allah?tan her biri için saadet, rahmet, iyilik ve bereket istediğini duyan çocuk acaba annesi kendisi için Allah?tan ne isteyecek diye merakla bekliyordu.

Modern bir aşk hikÃ¢yesinin Böyle son bulmasına kimse inanamadı. Arkadaşlarının desteğiyle ayakta kalmaya çalıştı kadın. Adamın, sevgilisiyle birlikte Amerika?ya yerleştiğini öğrendi. Bazen yalnız kaldığında, onu hala sevdiğini hissedince, ağlama nöbetleri geçiriyor, aşkın yerini, en az onun kadar yoğun bir duygu olan nefretin Alması için dua ediyordu. Aradan bir yıl geçti... Her şeyin ilacı olduğu söylenen zaman bile, kadının derdine çare olamamıştı.

? Ya dün camide nasıl yiyordun... Yine öyle yiyeceksin!., derler. Daha sonrasını Cüneyd-i Bağdadi hazretleri şöyle anlatıyor:

Bakın onlar korkutur mu, bir Müslüman neferi

Yine de, zaman kedisi

minik bitkiler değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini...

kırık kürekler gibi endazesi meçhul kollarımın da.

"hiçbir şey göründüğü gibi değil aslında. Çok üzgünüm ama o bir Saat önce öldü. Geçen yıl Amerika?daki kongre Sırasında öğrendi hastalığını ve yaklaşık bir senelik ömrü kaldığını. Buna dayanamayacağını, hep söylediğin gibi onunla birlikte ölmek isteyeceğini biliyordu. Seni kendinden uzaklaştırmak için, benden sevgilisi rolünü oynamamı istedi. Ailesine de haber vermedi. Birlikte Amerika?ya yerleştiğimiz yalanını yaydı. Oysa ilk karşılaştığınız otobüs! Durağının karşısında bir ev tutmuştu. Tedavi görüyor ve kurtulacağına inanıyordu ama olmadı. Gece fenalaşmış, bakıcısı beni aradı, son anda yetiştim. Sana bu kutuyu vermemi istedi...

Dindi günün telaşı... Zaman kuytuya çekildi ve yine her günkü vaktinde çıkageldi yalnızlık? Elinde; sükutun, sessizliğin ve tevekkülün alameti bir ruh hali... Mustarip bir gönülden neşet eden hüzünlü bir bakış ve ona eklenen mahsun bir duruş...

kardeşini kurtarmak için gerekli olan

Nereye gittiğini bilmeden,

- "Burada kalıcı değilim. Size nasıl olduğuma dair bir mektup yazmıştım. Mektubu vermek için geldim" dedi ve gerisin geri dönüp gitti.

Patron, "Peki onunla konuşabilirmiyim?"

boyamak elinin değdiği her yanı maviye

"Evet" der çocuk fısıldayarak, "Bir polis memuru var"

Seninle yıkasaydım acılar dehlizini

- Parmak ay'ı gösterdiği zaman, parmağa değil ay'a bakmak gerek.

Amr İbni As, vakurla kanımızı donduracak bir cevap verir:

İnsan her zaman güzeli ister, güzel hastasıdır. Güzele ulaşmak için ömrünü feda eder. Oysa bir baksa etrafındakilere, mutlak bir güzeli fark edecektir. Ama tek bir düşüncenin kavanozunda kapalı kalmıştır. Güzeli ararken, ezerek geçtiği bir başka güzeli fark edemeyecek kadar kördür artık. Oysa bir çevirse uzakta takılı kalan gözlerini; gönül rahatlığı ile bir taksa farklı güzellikleri de görme gözlüğünü...

Ne kadar uzak olsa da mutluluklar, ben elimi uzattıkça, küçük şeylerden mutluluk duydukça, mutluluğun ebatı olmuyormuş. Yalnız kaldığım gecelerde bunu öğrendim.

Biraz sonra Hz. Ebu Bekir geldi. O da büyük bir yardımda bulundu. Hz. Peygamber ona da sordu:

Balkona çıkınca anlıyordu hayatın devam ettiğini, şehrin gürültüsünü, çocukların cıvıltısını, çiçeklerin kokusunu, rüzgarın hışırtısını, satıcının bağırtısını?

Gelsen

Kendi ruhunun muhtaç olduğu bir merhameti ben ne yapayım?

İngiliz'in, vakit vakit gemilerden, siperden...

Bir aşka gebe kalmış düşlerim; yıllarca doğuramadı yalnızlığın gerçek aşk hikayesini. En vefalı dostum içimdeki aşk çıktı. Her köşe başında, aşk sözcükleri fısıldadı kulağıma. Öyle bir an geldi, yerini çığlıklara bıraktı. Her beklediğimde bir parça götürdü benden. Ne acıymış beklemek, hele de gelmeyeceğini bile bile beklemek.

Karıncaların yuvalarına erzak götürme telaşını gözlerimizi kocaman açarak izlerdik?

Yoksa ben şifasını kedinden saklayan bir hasta mıyım?

güneşin doğuşunu sevmeli..

Şu bilmem kim tarafından icat edilen telefon bile dindirmiyor içimdeki hasreti. Gurbetin yağmurları, söndürmeye yetmiyor içimde büyüyen ateşi... Beni buralara yollarken, "Daha güçlü ol!" diyordun ya, sana kavuşunca öyle bir sarılacağım ki, gücüme şaşacaksın. Sevgimin gücünü sen de anlayacaksın.

Delikanli sok olmus.. Hem sol kolu yok hem de judo da bildigi tek hareket var. .

Profesör sorusunu yineler ve öğrenci yine 'evet efendim ' diye yanıtlar. Profesör devam eder;

Adamın biri bir gün rüyasında ;ellerinin, ayaklarının, ağzının ve beyninin midesine karşı isyan ettiğini

Turnuvanin ilk günü delikanli ilk müsabakasina çikmis. Rakibine bildigi tek

Sana meftun ve hayran, sana ram olanlara

ÖĞRETMEN: Niye?

Genç tarım uzmanı, yüzyıllık dev meşe ağacına uzun uzun ve dikkatlice baktı. Deneyimli gözü, ağacın giderek kurumakta olduğunu görmekte gecikmedi. Yaşlı kadın, meşe ağacıyla arkadaşlığını anlatmayı sürdürdü: Annem beni dövdüğü ya da azarladığı zaman bu ağaca tırmanırdım, onun kollarına sığınırdım dedi. Nişanlım, parmağıma nişan yüzüğünü bu ağacın altında taktı. Benim için böylesi anılarla dolu olan bu ağaç için, bir kilometre öteden bir kova su taşımamı gerçekten çok mu görüyorsunuz?

yolculuk var her bir nefeste..

- Ya Ömer malının ne kadarını yardım olarak getirdin?

Can DÜNDAR

"Otobüs" lafı ağzından çıkar çıkmaz Susan öfkeyle haykırdı.. "Nasıl yaparım? Görmüyormusun ben körüm!! Nerde olduğumu nereden bilirim, nereye gittiğimi nasıl anlarım. Galiba sana ağır gelmeye başladım, beni başından atmaya çalışıyorsun.." Duydukları Mark'ın kalbini fena halde kırdı. Ama ne yapacağını biliyordu.

Birden irkildim.

Cam ve Ayna

bir çınar gibi asırlara direnebilecekmişim gibi görünmek...

- Kaç yıldır benim yanımdasın?

Hayat,

Ebruli vaktinde?

Biraz daha büzüldü yatağın içinde. Şu perdeyi niye iyice çekmemişti sanki.

icinden:

Yağmur Düşleri

Yorulacaktı... o yumuşak mavilik yerini koyu ve korku

? Ey Cüneyd! Camide benim hakkımda kötü düşündüğün için, tevbe edip pişmanlık duydun mu? diye sordu... Ben:

İşte Serap, böyle bir hanımdı.

Gençliğimin hayalleri-

bir sevda şarkısı gibi duyup

Mustafa'nın babası gülümsüyordu. Bu masum itiraf, hem hoşuna gitmiş, hem huzurunu geri getirmişti. Karısı:"Ama, yarın gider helallik dilerim, çocuğumuz iki yudum haram portakal suyunu bile kabul etmiyor. Ben portakalı deldiğim gibi, o da kırba delip ayıbımı yüzlüyor demek, hatta hemen şimdi gitsem de olur." dedi." Yok kadınım, sabah ola, hayır gele!" Döşekler yayıldı ve ana baba da Mustafa'nın daldığı derin uykuya girdiler.

Haydi parlıyor bak yüzün

-Grape! Grape alınmalı! diye tutturmuş.

Akşamın alıntısıyım

Uçuruma attığı adıma, geri çekip ettiği tövbeye, pişmanlıkla akan yaşına, yakarışına? ve

Maviler çok üşüyecek

- "Sen, hep yarın diyerek bu işi erteliyorsun, fakat şunu bil ki her geçen gün o dikenler büyüyüp güçleniyor, dikenleri sökecek olan sen ise güç kuvvet kaybediyorsun, dikenler gün geçtikçe gençleşiyor sense ihtiyarlıyorsun."

Bir insana bir şeyler öğretmek istiyorsak çok sabırlı ve esnek olmalıyız.

Birbirlerinden hep umutlu olarak yaşamışlar. Bir gün ikisi de

hademenin adını da.. Dorothy idi

Nekadar sürerdi rüyaymış gibi yaşadıkları,

rum neşen yerinde... "Hüseyin ağa :

Korkular belirirdi gözlerinde eskiden.

Birden bir korku sardı, düşünceler beynini zorlamaktaydı Avucundaki küçücük bir damlacıktı ve biliyordu ki ansızın kaybolup yokluğa karışacaktı Şimdiye dek yağmura hep isyan etmişti ama şimdi onun sunduğu güzellikten bir parçayı kaybetme düşüncesi ressamı mahvediyordu Halbuki sevmezdi yağmuru, şimdi ne olmuştu da ondan kopup gelen bir parça için böylesine uğraş veriyordu Koca ressam yoksa bir yağmur damlacığına aşık mı oluyordu?

çevirirse kızı ile evlenmesine izin verecek eğer başaramazsa güneş doğarken

Cerrah harika bir şey başardı. En iyi diş ameliyatlarını onun için yaptı. Genç adam, Tanrı?ya söz verdiği her şeyi yerine getirdi. Tanrı da onu harika ve çok güzel bir eş, yedi çocuk ve ileride kariyer için düşündüğü iş hayatındaki başarı ile ödüllendirdi.

saray muhafızlarına yakalanmış. Kralın karşısına çıkarılan delikanli ölümle cezalandırılacağını bildiğinden krala prensese duydugu aşkını anlatmış.

yazılıydı bir tek isim

? Kezban! Kezban! ? Ama iş işten geçmişti artık.

?Düş? dedim, ?görmek istediğim mi? ?Düş? dedim, ?geleceğimden bir mektup mu?

ßir internet cafe açtık. Gece gündüz cafedeydim. Hergün cafenin önünden kızın biri geçiyordu. hep bana bakıyordu. Hiç kompleksli biri olmamışımdır hayatımda, birisi bana bakıyosa illa beğendiğinden bakmıyodur diye düşünen bi yapım var. ama bu bakışlar gün geçtikce manalaşıp yerini gülümsemeye hatta selamlaşmaya bırakmıştı. Çok güzel biriydi. insanlığı, hareketleri, uzun boyu, sapsarı saçları, beni büyülemeye yetmişti.

? Biz de bekliyoruz, ama artık uyuyacağız. Sabah ola, hayrola dedi yaşlı kadın.

Bilge artık kaçma fikrinden vazgeçip hemen geri döndü ve hükümdarın huzuruna çıkarak şu çözümü sundu:

Su dayanamamış ateşin gözlerindeki sıcaklığa

Genç öğrenciyi savaş alanı çizimleri ve haritalarının hazırlanması işi büyülemişti. Yaptığı topografik çalışma, gölgeleme, karalama gibi farklılıkların çizime aktarılmasına da yardım ediyordu. Miyop olmasına rağmen hızla ilerlemişti. Ayrıca bulabildiği zamanlarda figüratif çizimler de yapıyordu.

Ağaçlara tırmanılırdı.

?Biz orada kaldığımız müddetçe, hakikaten her esire bir avuç mısır verdiler ama bize iki avuç.?

Birden kalabalığı tam ortadan yaran yaşlı bir adam genç adama doğru yürüdü ve :?

bir fırsat... Sen, beni görmemiş gibi yap, eleyçiğe

deniz kıyısındaki mezarına...

Büyük bir pişmanlıkla ve derin bir ah çekerek:

Tane tane konustu:

Koparılmaya inat solmamaya kararlı.

Sert bakışlarım uzaklara.

Artık seni fısıldamakta rüzgar

Aynı savaş sizin içinizde de sürüyor ve diğer tüm insanların içinde?

Dalgalarını yamaçlı kayalarda yosun kokusu yapıp

Çöldeki üç-beş çiçeğin nasıl canlı kaldığını.

O masum bakışlar... Su kenarında

tüm param bu!" "Bu iyi bir şans, küçük

Çocuk yataktan fırladı ve babasının boynuna sarılarak, "Teşekkürler

Derin bir nefes çekti ve yürümeye başladı.

Sorunun üstüne yürümeyen insan, çocuğun karanlıkta şarkı söylediği gibi, bir gizli korkunun ve kaçışın içindedir. Çok sorunlarla ve sıkıntılarla karşılaşan insan ise tecrübeli insandır. Sorunlarla karşılaşınca da kaçmamak esastır.

üstündeki çiviye...

Gökyüzündeki iyilik mekekleri bile ağlamışlar onların durumlarına ama ne fayda...

Bilirim ki sevgimiz

Gözünüzde bir damla yaş, her an hazırdır akmaya.

Sürur gibi ama öteki tarafı...

Avuç içinde hediye edeceğin sıcaklığı?

eritsin kendi iç şafağında,

Atar da her hangi bir noktasından

Yolcular sabırsızlanıp yolcunun gelmeyebileceğini söyleyip şöförün hareket etmesini söylüyorlar. Fakat şöförün hareketsiz öylece kalakaldığını görüyorlar ve şöförün öldüğü anlaşılıyor. Sizce bir tesadüfmü?

Evet arkadaş;kim olduğumu, ne olduğumu

yaşadıkları olayların etkisinden kurtulamamışlardı. Anne:

Ben kararttım manzarayı seni görmek için.

Düşlerin en güzelinde çıktın karşıma Şiraze. Ben garip bir küçük kız, sana baktım uzun uzun.

Yeni görünümüyle psikolojisi de düzelen genç, okulda ve sosyal hayatında büyük basarılar elde etti. Daha sonra evlendi ve diplomat oldu. Yıllar geçmişti, bur gün babasına gidip sordu: "Bilmek zorundayım, bana bu kadar iyilik yapan kişi kim? Ben o insan için hiçbir şey yapamadım..." Bir şey yapabileceğini sanmıyorum" dedi babası, "fakat anlaşma kesin, su anda öğrenemezsin, henüz değil..." Bu derin sır yıllar boyunca gizlendi. Ancak bir gün açığa çıkma zamanı geldi... Hayatinin en karanlık günlerinden birinde, annesinin cenazesi basında babasıyla birlikte bekliyordu. Babası yavaşça annesinin başına elini uzattı; kızıl kahverengi saclarını eliyle geriye doğru itti annesinin kulakları yoktu. "Annen hiçbir zaman saçını kestirmek zorunda kalmadığı için çok mutlu oldu" diye fısıldadı babası ".. ve hiç kimse annenin daha az güzel olduğunu düşünmedi değil mi?"!"

Artan Pilav

7. Son ücretiniz: Hak ettiğimin çok altında.

Götür Aslı Han'a ver seher yeli.

- Madem seninle gelmiştir dedi adam; artık o Allah için hür ve serbesttir!

Ve küçük elleri Allah'a yöneldi..

80'li yıllar asistanlık yıllarımdı ve bana göre en aktif dönemimdi.

Bugün sevgililer günü ya?

Içten Gülen Bir Yüze

Sevgi verdikçe çoğalırdı.

Daha sonra, duyduğum vicdan azabı nedeniyle, boş boş masama bakarak uzun bir süre oturdum. Acaba neden böyle davrandım, diye düşündüm. Beni kızdıracak hiçbir şey yapmamıştın. Sadece büyümeye ve öğrenmeye çalışan bir çocuk gibi davranmıştın. Bugün yetişkinlerin sorumluluklarla dolu dünyasında kendimi kaybettim ve sana harcayacak enerjim kalmadı.

Göz gözü görmesin, irisler donsun ya da!

ne gazetelerde ne de radyoda

"Yaşlandığımız için, eğlenmekten, oynamaktan, yaşamaktan vazgeçmeyiz.. Eğlenmek, oynamak ve yaşamaktan vazgeçtiğimiz için yaşlanırız. Genç kalmanın, mutlu olmanın ve başarıya ulaşmanın sadece dört sırrı vardır: Her gün gülmek ve yaşama katacak mizah bulmak... Bir rüyanız olmalı mutlaka... Rüyalarınızı kaybettiniz mi, ölürsünüz. Etrafımızda dolaşan pek çok kişi aslında ölü ve bundan kendilerinin bile haberi yok... Yaşlanmakla, büyümek arasında çok büyük bir fark vardır? Eğer 19 yaşındaysanız ve bir yıl hiç bir şey yapmadan, hiç bir şey üretmeden bir yıl sırtüstü yatarsanız, sadece bir yaş yaşlanır, 20 olursunuz... Ben 87 yaşındayım ve ben de bir yıl hiç bir şey yapmadan, hiç bir şey üretmeden sırtüstü yatarsam, 88 yaşımda olurum. Herkes bir yılda bir yaş yaşlanır. Bunun için özel bir yetenek yada bilgiye ihtiyaç yoktur. Oysa bir yaş daha büyümek için, mutlak bir şeyler yapmak, üretmek, kendini geliştirecek fırsatları bulmak ve kullanmak gerekir. Asla pişman olmayın... Biz yaşlılar, genelde yaptıklarımızdan değil, yapmadıklarımızdan pişman oluruz çünkü.. Ölümden korkan insanlar, pişman olanlardır... Pişman olmaktan korktukları için hiçbir şey yapmayanlardır..."

Ey aşkın binbir başlı vav hali

Bu gece biz, tövbe ettik, nice gurur kibirden,

- Haklıysak kimse hatırlamaz; haksızsak kimse unutmaz.

İnterpol yetkilisi KGB elemanlarına?buyrun? der, sıra sizde der. KGB elemanları süratle ormana dalarlar. Biraz sonra ormandan dumanlar yükselmeye başlar. Koşarak ormandan çıkarlar. Kendilerini zor kurtarmışlardır. ?Hain, rejim düşmanını yok ettik? derler. Yanmış bir parça bularak ispat etmeye çalışırlar.

Melek Hanım, karşısında öfkeyle bağıran kızını tanıyamıyordu son günlerde.?Ne oldu bu çocuğa. Sanki o melek gibi evladım gitti;yerine hiçbir şeyden memnun olmayan, her şeye itiraz eden, hem her zaman sinirli hem de beni sinir etmeye çalışan bu kız geldi?O?nu neredeyse hiç tanımadığımı düşüneceğim.?

iklim iklim insan bir hazine

Hep ayni seyleri bastan yasiyorum...

- Yine iyilik ederiz.

sevdiklerinle biraz daha fazla zaman geçirirsin

nesin Şiraze, benim bir türlü veremediğim imtihanım mı?

Günün birinde bir gömlek almak için çarşıya çıkmıştı. Yolda Ebu Zerr r. a. Hazretleri onunla karşılaştı nereye gittiğini sordu. Ebu'd Derda r. a. dedi ki:

Bir fincan kahvenin hatırını sayanlardır ki asi de olsa, şaki de olsa merd adamdır.?

yüzmeye devam ettik, öylece... Sanki yıllardır düşlediğim,

Tevfik Fikret?in Sabah Olursa adlı şiiri, 8 Eylül 1321/21 Eylül 1905 tarihini taşır. Bu şiiri anlayabilmek için, bu şiirin yazıldığı yılı ve o yıla giden yılları bilmek gerekir. 1905 yirminci yüzyılın daha başlangıcıydı ve ondan önceki on dokuzuncu yüzyıl ise, ?imparatorluğun en uzun yüzyılıydı.? On dokuzuncu yüzyılda imparatorluğun problemleri hızla artmış, adeta içinden çıkılamayacak bir hale gelmişti.

Genç doktor yaşlı başhekimin gözlerine ancak bir evladın bakabileceği muhabbetle bakarak, yine aynı şefkatle elini başhekimin elinden usulca çeker. Pantolonunun paçalarını sıyırarak dizlerinden aşağısı protez olan iki bacağını göstererek;

MEVLANA

'Burasi harika bir yer, adi ne?'

bir fırsat yaşamdan yeni bir şeyler öğrenebilmek için;

Gülün açan gülünü kalbini koparmış.

Söyle ben nerdeyim

Bundan dört yıl sonra, bazı zamanlar zor geçmesine rağmen okulda kaldığını, sebatla çalışmaya devam ettiğini ve yakında kolejden en yüksek derece ile mezun olacağını yazan başka bir mektup aldı.

Güler Öz

Bana zarar vereceğini düşündüm.

Cümle açan güllerde.

FISILTI VE TUĞLA

CEZA MI, CAİZE Mİ?

- Tamam... Ben şarkı söyleyerek dolaşırım çoğu zaman. Bunu yıllar önce yaşadığım yer yüzünden edindim. Yani şarkı söylemeden duramayışım o yer yüzünden oldu. Gizlendiğim yerin hemen yanında bir kasetçi vardı. Sabahtan akşama kadar hiç durmadan müzik çalarlardı. Orada öğrendim şarkıları. Ben de söylemeye başladım. Mırıl mırıl mırıldandım. Kimse farketmedi. Farkettilerse bile yanlış duyduklarını sandılar. İnsanlar bildiklerinden başkasının olamayacağını sanıyorlar her zaman. Yanılıyorlaaaaar... Ben sokak kedisi?Kıskıspiştmırnav Pati?, şarkı söylemeyi çok seviyorum. En yenileri, en bilinenleri, en sevilenleri... hepsini hepsini bilir söylerim. Eskiden kasap kedileri ile hoş arkadaşlıklarım olmuştu. O zaman açlık nedir unuttum. Bana çok iyi baktılar. Beni beslediler, bana arkadaş oldular. Sonra sıkıldım oralardan. Ben gezginciyim. Kulağa hoş geliyor gezginci?Kıskıspiştmırnav?. Çok yere gittim. Çok yer değiştirdim. Kapı önlerinde beni doyuranlar oldu. Sonra bir kadınla karşılaştım. Yaşlı bir kadın... beni bahçesinde hasta yatarken buldu. Ateşim vardı. Hatırlıyorum o güzel günleri. Beni evine aldı hemen. Sıcacık havanın içime yavaş yavaş işlediğini hissettim. Günlerce beni besledi. İyileşitm. O kadına da çok alıştım. Nümtena teyze dedim hep ona. Haftalar geçti. İyileşmeme rağmen beni dışarı atmadı. Ben de artık orada onun dizi dibinde yaşayacağım inancına sahip oluverdim. Ama mutlu anlar nedense çok kısa sürüyor. Ya da mutlu anlar çabuk geçtiği için bize kısa gibi geliyor. Birgün Nümtena teyze öldü. Beni kimse sahiplenmedi. Ben de onun mezarının başında günlerce bekledim. Sanki dönecekmiş gibi geldi bana. Dönmedi. Bir daha o evin yanına bile gitmedim. Çatı katından düşen kedinin ayağı kırılınca yükseklerde dolaşmayı da bıraktım. Küçük bir kedi iken hep ağaçların tepesine tırmanırdım. Köpeklerle aram hiç iyi olmadı. Sokak köpekleriyle daha doğrusu. Onların beni hep bir yiyecek olarak görmesini midem kaldırmıyor. Ben kediyim. Ben kediyim.

ve bilginin

Çevre hep rengarenk çiçeklerle, çimlerle, yabani bitkilerle süslüydü. Kuşlar cıvıl cıvıldı. Çiçekler açıyor, baharın serin ve temiz havası mis gibi kokuyordu? Rüzgarda tiril tirildi yaprakları güllerin, çiçek açtıkları küçük tepede el ediyorlardı sanki onlara? Kezban bir gül koparıp kızının saçlarına taktı. Bir kızına baktı, bir güle, bir de çağlayarak akıp giden suya?.

Ne dersiniz denemeye var mısınız kasımpatı olmayı?

kırka kırk ekle, toplamdan bir gıdım çıkar;

beraber yürüyelim olur mu?

Dünyayı karışlamayı unutuyorum gözlerinde.

- Eğer beş milyonluğu alırsam oyun biter!"

Bu dünyada yüküne yardım etmek isteyecek öz dostlar bulabilir, fakat her koyunun kendi bacağından asılacağı Ahiret gününde kimse O'nun cezasını paylaşmayacaktır.

Tabi her masalda oldugu gibi bu masalda da o ülkenin bir kralı ve

uçmaktır kanatlanıp buluta,

Karşılığı olmamalıydı sevginin..

"-İnsanlar buna yankı derlerAma aslında bu hayattırHayat daima sana, senin verdiklerini geri verirHayat yaptığımız davranışların aynasıdırDaha fazla sevgi istediğin zaman, daha çok sev! Daha fazla şefkat istediğinde, daha şefkatli ol! Saygı istiyorsan insanlara daha çok saygı duyİnsanların daha sabırlı olmasını istiyorsan, insanlara daha çok sabırlı olmayı öğren!

Kocası çoğu zaman çektiği acıları bildiği için Kezban?a, ?Hiç kimse seninde, kızının da kılına bile dokunamaz, dokunana dünyayı dar ederim? biraz daha sabır? diyordu. ?Karkolda gözaltı sürem bitince, inşaatlarda çalışıp biraz para biriktirdikten sonra çekip gideceğiz İstanbul?a. Orada kimsenin bizi tanımadığı, rahatsız etmiyeceği bir yere yerleşiriz...? deyip teselli ediyordu Kezban?ı...

Çek kürekleri Şiraze

Üzüntü olsa bile rabbimden olsun

Nerede elleri bu ağaçların

yoğun bir haftaydı bir de griptim, yeni atlatıyorum

?Siz nasıl ayağa kalkacağınızı nasıl öğrendiğinizi artık bilmiyorsunuz. Hatta nasıl yürüdüğünüzü de bilmiyorsunuz. Bu yöntem bilincinizi çoktan terk etti. Benim ise tekrar yürüyebilmem, o yöntemi yeniden öğrenebilmemle mümkündü. İlk adımınızı atmaya çalışırken siz de benim başıma gelenleri yaşadınız.

'Siz erken karar vermeye devam edin' demis, ihtiyar. 'Oysa ne olacagini kimseler bilemez. Bilinen bir tek gerçek var. Benim oglum yanimda, sizinkiler askerde... Ama bunlarin hangisinin talih, hangisinin sanssizlik oldugunu sadece Allah biliyor.'

Hicran; bu bekleyişin can çekişmesidir.

Bir padişah acemi bir köle ile gemiye binmişti. Köle hiç deniz görmemiş, geminin mihnetini tatmamıştı. Ağlamaya, inlemeye başladı. Tir tir titriyordu. Avutmak için çok uğraştılar, ama bir türlü sakinleşmedi. Padişahın keyfi kaçtı.

Zamanla su, buhar olmaya,

- "Beş kişinin malını 10 kuruşa taşıdım. İkisini yedim, sekizini sakladım. Ertesi gün de aynı işleri yaptım. Yemedim içmedim, ucuza taşıdım ve bunları aldım.

için sıkışmış bir kertenkele görür. Adam bunu gördüğünde kendini kotu

geçiyor, boş gözlerle dışarı bakıyordu. Yüzü de, artık bakmadığı, sulamadığı gülleri gibi soluyordu. Genç adam bir gün yine geçti bahçenin önünden.

- Tamam anladık gelmedi, yada gelemedi, peki neden beklersin hala. Ben seni tanıdığımdan beri orada öylece beklemektesin. Derdim,

Hala sevdiğin ve hissettiğin

Önce resim yaparak başladım işe.

tabi ki, önemli olan hayata bakış ve yürek, etiketler 2. planda

Elektriklerin sönmesi ile Hikmet hemen fırının kapısına koştu. Fakat hey hat kapak üzerine kilitlenmişti. var gücüyle bağırmaya başladı. Fırının kapağını yumrukladı. Çırpınması fayda vermiyor, sesini kimseye duyurması mümkün olmuyordu. tüyleri diken diken oldu. Dehşete kapılmıştı. Uzun müddet kendisine gelemedi. birazcık sakinleşince saatine baktı. Saat 23.05?i gösteriyordu. Yaklaşık beş saati kalmıştı. Bir anda ölümle burun buruna gelmişti.

- Düşünmeden öğrenmek vakit kaybetmektir.

Baş ağrısı durumu 15 gün sürdü. Son çare olarak şule'yi hastaneye tahlil için aldılar. Araştırmalar neticesinde hiçbir şey bulamadılar. Bir gün hastaneye gittiğimde yattığı odanın penceresinden bakıp bana şöyle dedi:

Nisan sonlarına doğru bir öğle paydosunda eve gelmiş ve zili çalmak zorunda kalmıştım. Çünkü o sabah anahtarı evde unutmuştum. Ama çok dert etmemiştim. Nasılsa kızım evdeydi. Kapıyı açardı. Ama açmadı. Açmadığı gibi sesinin bütün gücüyle?anne? diyerek ağlıyordu. ?Kızım, ben annenim aç kapıyı? dedikçe o?Hayır sen annem değilsin. Sen kurtsun. Beni yiyeceksin? diye feryat ediyordu. Ne söyledimse inandıramadım. Dinlediği bir masaldan etkilenmişti besbelli. Yavrum, minik yavrum korkuyor ve ağlıyordu. Yarım saat uğraşmış ikna edememiştim.

Harun Bozkurt

kaybetme korkusu, kavuşma sevincinden ağır basıyorsa ve aşk, gurura baskın çıkıyorsa bu yüzden her daim...

- "İşte Orhan bu titreme o yağmurlu geceden kaldı." dedi...

Neden hiç ağlamadığını anladım..

Doktor durumu beş yaşındaki oğlana anlattı ve ablasına kan verip vermeyeceğini sordu. Küçük çocuk bir an duraksadı. Sonra derin bir nefes aldı ve

annemle yemek yediğimiz restorandan, ödenmiş iki kişilik

yanışım bir an sürer evrenin tarihinde

bil ki vuslat çimenini günah yükü berbat etmez ise

Parya her seferinde sahibinin evine sadece 1,5 kova su götürebilirmiş. Sağlam kova başarısından gurur duyarken, zavallı çatlak kova görevinin sadece yarısını yerine getiriyor olmaktan dolayı utanç duyuyormuş.

Gençlerin cevabı dehşetlidir :

"En değerli hazine nedir?"

Adam son kez seslendi:

Davud Aleyhisselam zamanında da hüküm asılmış bir zincire verilmişti. Haklı olan ona ulaşabilir, haksız olan ise ulaşamazdı.

hayal hırsızıydım. O yıllarda öğrencilerimden pek çok hayal çaldım. Allah' tan ki, sen, hayalinden vazgeçmeyecek kadar inatçıydın.'

İnanç Tarihi dersimin öğrencilerinden biriydi Tommy. Uzun saçlı, değişik

Gökyüzünde melekler kıskanırdı ikimizi

Benim bildiğim

Şems?in ateşiyle coştu Mevlana

Orda ruhaniler ebedi sükuna dalmış.

İKBAL GÜRPINAR

Bir bu levha kaldı ondan geriye "Mor Adam" diye. Herkesin hayatında mor adamlar olmalı...

Kuru toprak üzerinde, kundurasız kılınan

derece şaşkındılar..

Yargıçlar sadece insanların değil, kuşların, kedilerin, sincapların, balıkların, ağaçların, ormanın da yargıçlarıdır.

Koklamaya doyamadığım, Cennet kokulu Yavrum; İpek tenli kuzum, ciğerimin köşesi; Seni böyle sevince soruyorsun;Neden ciğerinin köşesiyim anneciğim? Neden hepsi değil?; diye. Anlatayım Bebeğim: Senin eline diken batsa, benim şuramda, içimde bir yer, ciğerimin köşesi sızlıyor Can Kafesim. Ayağın taşa takılsa aynı yer; Gözünden bir damla yaş aksa aynı yer; Demek ki sen oradasın Nur tanem. Ta ciğerimin köşesinde;

Gül gecede,

birkaç kişi başlarını eğsinler,

Oysa tüm canlılar birbirlerine sevgi ile baksalar her şey daha güzel olmaz mıydı? diyerek bitirir.

rek, " Zeynep, yüzün kadar sesinde güzelmiş!"

VE BU İKİ HOKKABAZA AYNI ŞEKİLDE DAVRANABİLİRSEN;

Ben yaşamayı seçtim. Beni bir canlı gibi ameliyat edin.

Kan vermek için aşağı kata koştu..

Küstüğümüzde elimizle iki parmağımızı üst üstü koyar, küs işaretini yapar

Ne zaman sabır gelse söner hülyan içimde

eve dönüp dönmediğini kontrol edecek. Beşinciden sonra

uyan Şiraze, doğrul...

selam fransız:)

-Efendim bir özrüm var, ben memleketinde zengin bir insanım babam rahmetli olmadan bana epey bir altın bıraktı, gelirken kardeşim küçük olduğu için saklamak zorunda kaldım şimdi siz bu cezayı infaz ederseniz yetimin hakkını zayi ettğiniz için Allah indin?de sorumlu olursunuz, bana üç gün izin veriseniz ben emaneti kardeşime teslim eder gelirim, bu üç gün için de yerime birini bulurum der.

Deniz dalgaları da sonbaharla hırçınlaşmış sahile şiddetle vuruyor, rüzgar dalgalara eşlik ediyordu?Sarp kayalar denize set oluyordu adeta ve kayalarla bütünleşmişçesine bir kadın, denize bakıyordu?

Küçük, doktoru yanlış anlamış, ablasına vücundaki bütün kanı verip, öleceğini sanmıştı

Küçük Bir Tebessüm

5. kare= 16

Gülümsemeyi unutma sakın

Düşün! Biraz da hüzündür besleyen sevinci

gerçekleştirmeyi denemeli!

O sona ulaştığımda, işim çoktan bitmiş olacaktı.

- Her düşmana karşılık bir dost olduğunu da öğret ona.

İbrahim TÖKEL

Gün biter gülüşün kalır bende

- "Doktor bey, biliyor musunuz, bu evde biraz önce bir mucize yaşandı!" dedi ve devam etti:

Başımızı sokacak huzurlu bir yuvadan, başımızı bulamayacağımız katlı köşklere dönüşmedi mi?taleplerimiz? Elimize geçmeseler bile zihnimizde var oluşlarıyla hastalıklı bir huzur hissetmedik mi?

Bu öyle bir noktaya geldi ki, Bayan Thompson onun kağıtlarını büyük kırmızı bir kalemle işaretlemekten, kalın çarpılar yapmaktan ve kağıdının üstüne büyük "F" koymaktan zevk alır oldu.

oyunlarına ayıracak zamanım yok."

Düşünme nimetinden sadece feylesoflar mı nasiplenir acaba? Ve onlardan biri, işte Kant, der ki;

Peki, demiş ve anlaşmışlar. Tıkandı babaya her akşam baklavalar gelmiş ve Yahudi de her akşam Tıkandı baba'dan baklavaları satın almış. Aradan bir ay geçince Sultan Mahmut ;

Biz ona "Dört Güzeller" dedik. Hani hepimizin bildiği toprak, su, hava ve ateş... ...

CAN: Gerçek zenginlik nedir öğretmenim?

Dostlukla ve Sevgiyle kalın.

böyle hüzünlü bitmesin dedi ve maviliklerin

Sol dizinde menisküs varmış

patatesler, havuç ve lahanalar bir de...

Çocuk elinde imzalanmış belgeyle arkasını dönüp merdivenlere yöneldi.

bulduğu için köpek -çik çok mutluydu. Gece evde yangm çıktı. Köpek yavrusu havlamaya başladı. Bütün ev halkını

-Nasıl?

Olsun! Hiç olmasa dördüncü sınıfta keçeli boya kalemim olacaktı. Hiç olmayabilirdi de. Doğruldum. Taş yoldan eve doğru yöneldim.

- ''İnsanlar buna yankı derler, ama aslında bu yaşamdır Yaşam daima sana senin verdiklerini geri verir Yaşam yaptığımız davranışların aynasıdır Daha fazla sevgi istediğin zaman daha çok sev! Daha fazla Şefkat istediğinde, daha şefkatli ol! Saygı istiyorsan insanlara daha çok saygı duy İnsanların sabırlı olmasını istiyorsan sen de daha sabırlı olmayı öğren Bu kural yaşamımızın bir parçasıdır, her kesiti için geçerlidir''

Zarfı bir ucundan yırttı. İçinde biraz kırışmış bir kağıt mendil duruyordu.

Sadık Dağdeviren

Bir padişah bir şeyhe bir gün:

Her yeni doğan gün için...

Ertesi günü postacı bir zarf uzattı elime.

Su Damlası

Hoşgörü olsun bir parça çok severim

27 yil bir is yerinde calisip emekli olmus ali dede.

-Eğer yapabilirsen, üzüldüğünde bile nasıl gülümseyebileceğini öğret ona.

-Ama, öğretmenim...

Sıcak bir öğleden sonra, pencerenin yanındaki adam geçmekte olan bir şenlik alayını tarif etti. diğer adam bando seslerini duyamasa bile hayalinde canlandırabiliyordu, pencere kenarındaki adamın tasviriyle. Günler ve haftalar geçti.

Sonra, takıp rüzgarların terkisine beyaz çiçeklerini, savrulan ve hırpalanan ve dondurucu karlar üzerinde düşüp kalan narin ve fedakar çiçeklerin vardır. Hasretleri, beyaz gözyaşarında donup kalanların vardır. Gül diye karları avuçlayanların vardır. Biz savrulduk rüzgarlarda, biz donduk senin damlalarınla karlarda. Dedin ya; ?Çiçekler ölmezse meyveler olmaz.? Tomurcuklar da yok olmazsa güller açılmaz. Kar taneleri arasından gül fideleri yeşerdi şimdi.

Ve çocuk gittikten sonra,

Bizimkisi de biraz gurur, biraz sevinç ile: ?Kaymakam oldu Hacı Dede? der demesine ama demez olaydı keşke! Bizim amca hiç oralı olmaz ve dudaklarını bükerek şunları deyiverir: ?Biraz daha okuyup ormancı olaydın ya!? Sahi Müslüman mahallesinde salyangoz mu satıyorsun sen! En kıymetli, en itibarlı olan şey en çok ihtiyacı olunan şeydir. Ya da en fazla muhtaç olunan kişidir. Maden ocağında bir ışık bin altına bedeldir. Açlıkta bir parça ekmek yüzlerce cevahire bedeldir. Ormanda da bir ormancı bin kaymakama değerdir.

Defter arasında unutulmuştu

?Lütfen beni bu şeyin üzerinden kurtar. Artık dönmek istemiyorum!?

zul müdür

?bir yürek nasıl hamur gibi yoğrulur.?

Düşündüm! Aklıma hemen Resulullah Efendimizin ölüm yaşı geldi. Peygamberimiz 63 yaşında ölmüştü. Bana dönerek: "Bak Yavuz! Allah milyarlarca insanın avucuna bu ilahi mührü vurmuştur. Bu asla tesadüf olamaz. Tesadüf olsaydı birkaç insanın avucunda olurdu." dedi.

Çantaya, fotoğrafların üstüne yerleştirirken, mavi patiklerin üstüne düşen göz yaşlarını yavaşça sildi.

Karsı damda bir güneş parçası,

Yani ilk kez yiyor gibi keşfetmek ekşiyi

Ve sevgi saçıyorsun gülen gözlerinle arkadaşım. Saf ve hiç bir beklentisi olmayan bir çocuk gibi. Hayır arkadaşım sevgi sadece sevgiliye duyulmaz. Sevgi evrenseldir. Hiç kimse altın yığınları gibi kasasına kilitleyemez onu. Onun yeri kalplerdedir. Bir annenin kalbindedir onun yeri çocuğuna verebilmek için, onun yeri bir bahçıvanın ellerindedir sevgi tohumları saçabilmek için... Evet sevgi her yerdedir. Yeter ki sen onu bulmak iste. Sevgiyi bulmak kolay, zor olan onu elinde tutabilmekte.

Ağlayan Yaban Gülleri

Sabah akşam o bankta, yani ilk oturdukları bank oluyor, oturdu. Ölü gibiydi. Gözleri fersizdi. Ama hala mavi gökyüzüne ve yeşil denize bakıyordu. Adeta onlarla bir oluyordu gözleri. Gözleri herşeyi anlatmaya yetiyordu. Zar zor eve gitti. Aklına birşey gelmişti. Eline bir şişe asit aldı. Asit. Yakıcı. Yakıcı bir madde. Onunla ne yapıcaktı diye sormayın. Çünkü oda anlık olduğu için cevaplayamazdı. Bende. Evet anlık oldu. Kafasına diktiği gibi bitirdi asidi. Daha sonra düştü masasından. Filmlerdeki gibi düştü. Yavaş yavaş. O anın tadını çıkararak. Zaten insan hayatında bir kere intihar edebilirdi. Oda tadını çıkarıyordu. Yüzü yere ulaştığında. O çoktan gözlerini kapamıştı.

Bulamıyorum.

Yine buluştu gözlerimiz sevgiler üreten

sen Şiraze

"Nasıl?" diye sordum.

- Neden yavrum Hacer in yanına oturmak istiyorsun?

İmam Efendi orasını açtığında, içinden bir küp altın çıktı. Ona;

Yapraklar her an düşmeye hazır gibiydi..

çekilmem" der. Diyojen, kenara çekilerek gayet sakin şu karşılığı verir:

Anlayış bir huy haline dönünce, artık o anın tutkusunun esiri değilizdir ve sevme yeteneğimiz sınırsıza ulaşacaktır.

-Canım ne olacak, bir gün de temizlerim ben.

yaşadıklarımızdan.

Yaban menekşelerinin kokusu.

hem yanan yıldızları kim tutar ki aklında

Zamanin birinde bir kasabada yasayan dünyalar güzeli bir kiz varmis..

Seviniyordum, yüzüm gülüyordu. Gözümden iki damla yaş aktı, seni özlüyordum. Hasretin yakıyordu beni anam.

Şimdi söyle bir sorulsa, hem tayy-i mekan edebiliyor, hapishaneye girip çıkabiliyor, kelepçelerini çözüp takıyor. Hemde hapishaneden çıkmak için Hazreti Hızır'dan yardım istiyor... Bu nasıl oluyor diye bir soru akla gelebilir.

Müslüman'ı korkutamaz Allah'tan başka şey

söylemişti

15. Otomobiliniz var mı? Evet, ama soru yanlış sorulmuş. "Çalışır durumda bir otomobiliniz var mı?" diye sorsaydınız, cevabım farklı olurdu.

Kabul edelim; evlerde bir uğur böceği resminin salınıp duracağı bir

yapabileceğim oyunlar geliştirmeye başladım.

Ana arkasındaki kızlarına döndü:

Mesela; ?Kur?anı mutlaka öğreneceğim? de!

Özletiyor bu çılgın sağanak seni

Böyle kalır mıydı ağaç?

"Haklıymışsın!" dedi. "Parmağımın kopmasında gerçekten de bir hayır varmış. İşte bu yüzden, seni bu kadar uzun süre zindanda tuttuğum için özür diliyorum. Yaptığım çok haksız ve kötü bir şeydi." "Hayır" diye karşılık verdi arkadaşı. "Bunda da bir hayır var." "Ne diyorsun Allah aşkına?" diye hayretle bağırdı kral. "Bir arkadaşımı bir yıl boyunca zindanda tutmanın neresinde hayır olabilir." "Düşünsene, ben zindanda olmasaydım, seninle birlikte avda olurdum, değil mi? Ve sonrasını düşünsene? "

Sonra sevinçle dibe daldı

Saatler süren zorlu yolculuktan sonra dağ evine ulaştılar. Epeydir buraya gelmemişti. Baraka tipindeki dağ evi artık çürümeye yüz tutmuş, tavan akıyordu. Barakanın bir köşesini temizledi hazırladı ve arabadan yüklendiği yatağı oraya itina ile serdi. Sonra diğer malzemeleri taşıdı en sonda babasını sırtlayarak yatağa yerleştirdi. Tipi adeta barakanın içinde hissediliyordu. Barakanın içinde fırtına vardı adeta. Çaresizlik içinde babasını izledi. Daha şimdiden üşümeye başlamıştı. Yarın yine gelir bir yorgan ve birkaç battaniye getiririm diye düşündü. Öyle üzgündü ki Dünya başına göçüyor gibiydi. O bu duygular içindeyken babası yüreğine bıçak saplanmış gibiydi. Yıllarca emek verdiği oğlu tarafından bir barakaya terk ediliyordu. Gururu incinmişti içi yanıyordu ama belli etmemeye çalışıyordu. Minik Can ise olanlara hiçbir anlam veremiyordu. Anlamsızca ama dedesinden ayrılacak olmanın vermiş olduğu üzüntüyle sadece seyrediyordu. Artık gitme zamanıydı. Babasının yatağına eğildi yanaklarını ve ellerini defalarca öptü. Beni affet der gibi sarıldı, kokladı. Artık ikisi de kendine hakim olamıyor ve hıçkıra hıçkıra ağlıyorlardı. Buna mecburum der gibi baktı babasının yüzüne ve Can'ın elini tutup hızla barakayı terk etti.

Bunun üzerine haydutlar hırkasının içinde, koltuğunun altında saklı bulunan 40 altını bularak reislerine verdiler. Herkes çok şaşırmıştı.

Hasretin de adın gibi yakıyor şiraze.

Değişti hayel köşküm, gözümde viran düştü

Adam da başı önünde, ölümsüzlüğü arayıp da bulur gibi olduğu yerde Allahın kanununa teslim olmuş?.

22 yaşınızdayken kep giyme töreninizde size gururla sarıldı;

Birinci sınıftaki Jenni ise, okuma dersinde kıkırdadığı için cezaya kalmıştı...

ve sevmekten başka beni

Bir?miyav? sesiyle irkildiğinde, kaldırım kenarındaki mazgalın suları yutuşunu seyrediyordu. Hiç acelesi yokmuş gibi, öyle günlük güneşlik bir havanın tam da öğlen

"Neden olmayayım? Elli beş yıl kazanacağım."

birkaç pazar kiliseye gitmeyecekti Jack.

-Askeri yürütmenize!

hayatın en güzel yanlarından biri

Gönül darmadağın...

temennilerde bulunun.'

Gidişin hüznünde dalgın olan Ben...

Peki karı kim yağdırıyor, Elbette Allahü teala. Ben ondan istesem,

- ? Sen beni hep son anda yetiştirirdin,

Beklenmedik bir anda gelen bu?ALLAH rızası için yardım? talebi zaten kıt-kanaat geçinen şoförü şaşırtmıştı. Düşünmeye başladı. Cebinde bir miktar parası vardı var olmasına; ancak bu parayı aylardır biriktiriyordu. Çünkü taksinin dört lastiği de kabaklaşmıştı. Onları değiştirmek için çırpınıyordu. Zaten akşamları eve gelince hanım da ikaz etmekten geri kalmıyordu:

O zaman neden gelmemişti yine?...

Mutluluk yüreğinden tutmalı, yüreğinde büyüyüp başka bir yüreği de tutmalı

Bunun üzerine sevgili peygamberimiz hüzünlü bir şekilde:

Ona ulaşabileceğimi sanmıyorum. Eve nasıl gireceğim?

Dokuz ay koynunda gezdirdi beni

şöför - inanmadım tabii der...

Bu gece çok güzel. Ay dedenin gözleri bana doğru dönük, göz kırpıyor, yalnız değilim. Hafif bir rüzgar esiyor, yanağımı gıdıklıyor.

?Cihanda aşık-ı mecruha sanma rahat olur

Öyle ki bizden önce asfalttan silinmiş olsun cesedi.

Biz daha 9 yasinda ve neyin ne oldugunu bilmezdik. Annemin agir deprosyonlari yillarca surdu. Hergun ruh gibi evin icinde oyle dolasiyorduki bizler birdaha yikiliyorduk.

Olsun...

- "Sadece ikimiz mi?" Biraz düşündü ve

Herkesin mutlu olmak için baska bir yolu varmis

Kör kuyuda olsak bile!

Venedik'te kenar mahallelerden birinde, bir cafe-barda kahvelerimizi içiyorduk. İçeri giren müşterilerden biri barmene " İki kahve, biri askıda" dedi, iki kahve parası verip, bir kahve içip gitti. Barmen de duvardaki çiviye bir küçük kağıt astı. Biraz sonra içeri iki kişi girdi, onlar da "üç kahve biri askıda" dediler, iki kahve içip, üç kahve parası ödeyip gittiler. Barmen askıya yine küçük bir kağıt astı. Bunun gün boyu böyle sürdüğü anlaşılıyordu. Biraz sonra kahveye üstü biraz eski-püskü, belli ki yoksul bir adam girdi ve barmene

Benim dallarım vardı

Eşine "Seni Çok Seviyorum!" Demenin Mutluluk Yolundaki Müthiş gücünü

Gül için dikenine katlanabileceklerini söyleyenlerdir, kır çiçeklerini göremeyecek kadar güle bağlanmış olanlar?Gül? derler, başka bir şey demezler üstüne...

"Yaşanması gereken ne var? " diye sordum.

Konuşmadan oturduğumuz masa iskemle

Efendimiz dinlen artık, yorgunuz yorgun,

-Kitaplar çok pahalı!

kendinize ait olan ve bana verdiğiniz iki emaneti bertaraf ediyorum haberiniz olsun,

Anne Cennet Ne Kadar Güzel

Ki hep aldatmış olduğun kendine

yıllarca göremeyebilir insan...

zaman ilerledikçe netleşiyor geçmiş, geçmişin satır araları canlanıveriyor

sonunda bakarım ki, güller tomurcuklarını açmış, ağaçlar çiçeklerini

Başımı gökyüzüne kaldırır heyecanla yıldızları sayardım;

Bir bakarsınız kekik kokulu bir nisan sabahı koparıp alıverir sizi hayattan... Çiçek açmış bir kiraz ağacının hayaliyle yollara düşersiniz.

Define hastalarına rastlamamak en son dileğimiz

Çözülmüş bulurlar o çözülmez bilmeceyi...

Köylüler ihtiyar bunaga kahkahalarla gülmüsler. Aradan 15 gün geçmeden at, bir gece ansizin dönmüs... Meger çalinmamis, daglara gitmis kendi kendine. Dönerken de, vadideki 12 vahsi ati pesine takip getirmis. Bunu gören köylüler toplanip ithiyardan özür dilemisler. 'Babalik' demisler, 'Sen hakli çiktin. Atinin kaybolmasi bir talihsizlik degil adeta bir devlet kusu oldu senin için, simdi bir at sürün var..'

Kelime-i şehadet sana uzun gelir. O anı farkedince Muhammed sana yeter."

Kulaklarıma inanamıyordum. Yüksek tahsil yapıp, iyi bir geleceği olacağını düşlediğim biricik kızım. Benim, ben, öğretmen Emine Özgenç?in kızı?okumak istemiyorum? diye haykırıyordu. Bu cümleyi öylesine kararlı söylüyordu ki hayal kırıklığı ve şaşkınlık içerisinde güçlükle çıkan sesimle, ?Neden? diye sorabildim.

Koptular, tıpkı canın tenden koptuğu gibi

Yandım alevimi gören olmadı.

Avcılar göründü uzaktan

tıpkı herşeye sahip olamıyacağı gibi..

Ufak bir günah için, haya eder Allah ́tan.

?bir gecede bin rek'ata nasıl durulur.?

ALİ: Öğretmenim bakın orada bir kadın var.

Bütün hüvviyet ü uzviyyetinle atisin:

O an Tanrı'nın senin için yeni bir sayfa açmasının zamanıdır.

Hacı Bayram-ı Veli'nin doğduğu Zülfadl köyünden bir genç askere çağrılmıştı. Yetim olan bu temiz genç, babasından kalma birkaç altınını, annesinden kalan hatıra bilezik ve küpleri emanet edecek bir kimse bulamadı. Hepsini küçük bir çekmeceye koyup, Hacı Bayram-ı Veli'nin türbesine getirdi. Türbeyi ziyaret edip;

Sarardı yeşil yaprak; dal koptu; fidan düştü

" -Mary?

Yaşamdaki acılar tuz gibidir, ne azdır, ne de çok. Acının miktarı hep aynıdır.

Vincenzo ́yu kutladıktan sonra ona küçük bir bebeğini olduğunu, bebeğin çok hastalandığını ve hastane masraflarını karşılayamadığını onun her gün biraz daha

Vazgeçme hissedilir biraz, da sıcaklığını kat

Kamil gönüllere giden sözümüz var

yaşayacağım günler içre

Daha kumandanın açma düğmesine basamadan yorgun bir yüzücünün bir ağustos sahilinde kumlara bulandığı gibi bedeni, maviliklere hasret çeke çeke kaybolup gitti kanepede. Kolları yanlara açıldı. Kumanda düştü elinden.

Ninesini bir mektup yazarken izleyen çocuk sordu:

Yarın yine buluşmak umuduyla

Hiç incinmemişsiniz gibi sevin.

Şehri kurtlar sarmıştı. Sis korkumun dehlizinde yol alırken, ana kucaklarındaki kuzulara ne olacak düşünemiyordum bile. Şehir sarılmıştı. Ve yağması düşüşünden çabuk olurken, elimde ne kalıyordu geriye bilmiyordum.

BİTER DİYE KORKMAYIN İSTEDİĞİNİZ KADAR KULLANIN...

- Evet yasaktır. Aynı gün ötele geldiğimizde yine Çin'i aradı ve bu sefer de kardeşine moda evinin kapatılması emrini verdi. Kardeşi yine itiraz etti, ancak Muhammed ne itiraz dinledi, ne de kararından vazgeçti.

herşey çeker ve iter

Ben bir maviyi sevdim,

Unutma, ben aşığım dedi, şimdiyse şaşkın,

gerekli olan mucize için yeterli bu para" dedi, iyi giyimli adam. Adam bir

yaz kucağı

Neler kaldı kocaman yazdan?

Çocuk bu bir yil boyunca hep o ayni hareketi tekrarlamis.

Hayvanların Yolda Kaldırımda Çöplükte

Bayrak elde koşarız

ille ki konuşmasına gerek yok.

öndeki arkaya bir daha bakar ve

sesimi duyuramayınca da bağırırdım. Babam sinirlenir,

ve perisan bir haldeydi.

"Şükrederseniz çoğaltırım, etmezseniz elinizden alır şükredene veririm. Şükürsüze de azabım şiddetli olur..." (Kur'an-ı Kerim, 14/7)

- Nereden senin oluyormuş, para verip biletimi aldım. Burası da boştu, niye kalkayım? -

İki mahkum, yağmur sonrası demirlerin arasındaki küçük pencereden dışarı bakar.

Hasan Can Hazretleri Bursa Yeşil Türbe haziresinde medfundur.

bu kadar güzel değildi.

Yener elinde ki gitarı yatağın kenarına bıraktı. Umut o zaman gitarı fark etti.. Demek gitar çalıyordu.. Umut'ta çalıyordu ama şu illet hastalığa yakalandığı son 9 aydır, eline gitarı almamıştı.

Sevgili çocuğum, seni uyurken seyretmek, nefes alışını duymak için sessizce odana girdim.

hatırladığım en bedbin kelimelerle boğuşmak canımı yakıyordu

Kar altında saatlerce oturdum

Zamanı birlikte tükettik sanıyordun. Sen bıyıkları terlemiş yeni bir delikanlıyken, ve ben sana aynalarda gülümserken. Zaman bize emanettir ve hiç bitmeyecektir sanıyorduk değil mi? Çizgisiz yüzümüz, titremeyen ellerimiz ve acıyan ama bastırabildiğimiz yanlarımız vardı. Kalbimiz her defasından namlusunu ipten boşanmışçasına terk eden bir mermiyi andırırdı ve öylesine sert vururdu ki nabzımız bizi görenler?delikanlıdır? der ve mesafeli dururlardı. Şimdi dinliyorum da nabzımı, vursam mı dursam mı diye vuruşunu da kimselere söyleyemiyorum.

Soğuk bir kış gecesinde eve dönerken, sarhoşa benzeyen bir adam gördüm. Bir sağa bir sola yalpalıyordu. Ve yanındaki direğe sarılmıştı.

Gerçek Zenginlik Sağlıktır

o manayı yaşantısıyla bütünleştireni alkışlıyorum bende :))

Çocukluğumda uçurtma yapmak şimdiki kadar kolay değildi. Öyle ince, hafif çıtalar bulmak, rengarenk kağıtlarla uçurtmayı süslemek mümkün değildi. Uçurtma için özel ip falan da satılmazdı. Çıta yerine mısır calazı dediğimiz mısırın gövdesini, renkli jelatin yerine gazete kağıdını, yapıştırıcı yerine de annemize binbir yalvarmayla hazırlattığımız hamuru kullanırdık. Uçurtmanın kuyruğunu da yine kağıtlardan yapardık. İpimiz de annemize çaktırmadan aldığımız yorgan iplikleri olurdu.

Kan uykudan gece kalkar gücenmez

"Yüz" dedim.

?Offffffff? diye inleyerek yatağın içinde doğruldu. Işığın geldiği açıklığa baktı.

:)))loool bacım

duymayın da artık beni...

-Ben annemden ayrılırken, asla yalan söylemeyeceğime dair söz vermiştim. Arkadaşınız senin bir şeyin var mı diye sorunca, altınlarım olduğunu söyledim. 40 altın için verdiğim sözden döneceğimi mi zannediyorsunuz?

Sevmek, zirveleri yaz kış bembeyaz olan ulu bir zirve gibi durdu hayatımızda,

ağlamaya başlamıştı.

-"Ne mükemmel şans harika Haklıymışsın " demişler.

Umarım büyüdüğünde bu kalemi sen de seversin"

ile zenginleştirişimdir.

İçme şu zıkkımları aç karnına? diye söylenmeye başlardı burada olsaydı.

Çimenlerin arasında gelişi güzel yerleştirilmiş parke taşlarının üzerinde, etraflarında dolaşan insanlara alışkın güvercinler, parkın girişindeki simitçinin tablasından yerlere dökülen susamları ara vermeksizin ha bire kekeliyorlar. Gözleri yerdeki tanelerde, başları bir iniyor bir kalkıyor, kendi hallerinde arada bir keyifle guruldanıyorlar.

Sorar yürek:

Koynumuzdakİ sevgiliyi

Oysa gun geldi isyan ettim, inthar etmeye kalktim 9 yasinda bir kiz cocugu olarak.. bide dua ettim annem olsunde bizi elinden alsinlar diye

-O ́nun hiç dinlemediğimi, sorunlarıyla ilgilenmediğimi, pasta ve kekleri ondan daha çok öemsediğimi söylemişti bana bağırarak.

-Tamam, bana bir külah dondurma lütfen.

Diyerek çıktım yola..

Yoksulluğunla da bağlandım kaldım sana

Küçük kız, ilk önceleri onlara inanmadı. Çünkü herkes birbirini kıskanıyordu. Ama bir kaç yıl içinde gerçeklerle yüzleşti.

nihanım,

- Ve yedinci?

yaşamın güzel anları elbette birgün son bulacak, yeterki insanlar mutlu olmanın ve mutlu kalmanın yollarını bulabilsinler, rabbim inş bizlerede anılarımızla güzel kalmayı nasip eder.

-Uluyan bir insan kalabalığına kulaklarını tıkamasını öğret ona.

Bu sözleri duyan haydutların reisi çok şaşırdı ve derin bir düşünceye daldı. Sonra etrafındakilere dönerek;

Hava zifiri bir karanlık. Bilincim canlı. Kendime özgü bir hal içindeyim. Koca ovayı sulayan, büyük kanalların birinin, set yolunda yürüyorum. Yanı başımdan akıyor su; sesi kulağımı, serinliği tenimi aynı anda sarmalıyor. Bacaklarım daha bir iştahla adımlıyor yolu; kalbim se, etrafımda olan biten bütün gerçekliğe, daha bir saygılı çarpıyor şimdi. Aynı ritimde gelen kurbağa vıraklama seslerinin arasına şimdi; bir üveyik kuşunun? sevdiğini kaybetmiş bir kadının ağıt çığlığı gibi- hüzünlü-hüzünlü ötüşü karıştı. Kokusunu bildiğim uzun otların arasında olmalı onun yuvası, diye düşündüm. Gecenin karanlığında, yanı başından yürüdüğüm tarlaların, kiminde mısır, kiminde soya fasülyesi, kiminde de yerfıstığı büyümekte idi. Çıtır-çıtır boy atma sesleri geliyordu kulağıma. Epey bir yol yürümüştüm. Karnımın acıktığını hissettim. Ve yolun ortasında durarak, çantamı sırtımdan çıkarıp, ayağımla çakıl taşlarını temizlediğim yere, bağdaş kurup oturdum. İki domates, biraz beyaz peynir çıkardım ekmeğimin yanına; tadını ağzımın her yeri ile ala-ala iştahla yedim hepsini. Gövdemin neşelendiğini hissettim şimdi. Sonra, buraların öz kuşu olan bir turaç gibi başımı uzatıp, sağıma-soluma baktım. Ay arkamdan yeni doğuyordu, ışığı daha vurmamıştı etrafa; bu yüzden, yakınımdaki uzun otlar ve 3-5 km. uzağımdaki birkaç köy ışıklarından başka bir şey göremiyordum. Bir yandan kulağımı, yanımdan akan suyun sesine veriyor, diğer yandan aklımı da, beynimin ve kalbimin içinden gelen, kendine özgü serzenişine veriyordum. Özümdeki ve dışımdaki her şeyle bir bütünlük içinde hissediyordum kendimi; Öyle de olması gerektiği inancımla. Çantamı sırtıma alıp, yine iştahlı adımlarla yola koyuldum.

Ataol BEHRAMOĞLU

ayrılmayayım isterim hep kalayım o kafeste..

Her insanın yaşamında çok istediği ancak sahip olamadığı birşeyler vardır ya da sahip olup kaybettiği şeyler. Bazen de sahip olduğu ancak kurtulmak istediği şeyler. İşte bütün bunlar, o ülkede yaşayan insanların bir kısmı için, büyü dükkanına gelme nedeniydi. Bu dükkanda, isteklerinizi sınırlamak zorunda değildiniz. Müşteriler, hayal edebildikleri her şeyi isteme ve alma hakkına sahiptiler. Tabii, bedelini ödedikleri takdirde. Her yerde olduğu gibi bu dükkanda da almak istediğiniz şeyin bir bedeli vardı.

Sevdalara doyulamadı.

Yükselir akşamlara denizlerden

bir köşede durmaya, unutulmaya mahkum.

Dünyalar vardır, düşünemezsiniz;

ver elini Şiraze, aşk?ın bizi bıraktığı sahilden başlayıp açalım içimizdeki tüm gereksiz

Fakat yaya düştüğü yerden kalkmaya hazırlanıyordu ki, hadiseyi uzaktan görüp gelen bir aklı evvel, düşen adamın yanına gelerek yerinden kalkmadığı takdirde yaralandığını öne sürerek sigortadan hatırı sayılır miktarda para alabileceğini söyledi.

- Niçin oynamıyorsun? diye sordular. En güzel misketleri sen kazanmıştın.

kaydı. Kız elindeki fincanı tabağına dikkatle yerleştirdi ve?Sizin fincanlarınız,

Boğdum onları anne, özgürlüğümü boğdum.

Pek de yalnızlık değil aslında,?yalınlaşmak? denir buna.

EĞER SEN BAŞINI DİK TUTABİLİR VE SAĞDUYUNU KAYBETMEZSEN;

Kadin: "Neden?" dedi. Yasli adamlardan biri cevap verdi:"Onun adi 'Zenginliktir", dedi, arkadaslarindan birini göstererek. Ve bir digerini göstererek "Onun da adi 'Basari'dir, ve ben de 'Sevgiyim." Ve ekledi:"simdi esinle konus ve hangimizi evinize davet edeceginize karar verin", dedi. Kadin eve girdi ve olanlari kocasana anlatti. Kocasi çok sevindi. "Ne kadar harika", dedi. "Zenginligi davet edelim, gelsin ve evimize zenginlikle doldursun", dedi. Kadin:" Neden basariyi davet etmiyoruz? dedi. O sirada onlari dinlemekte olan kizlari:"Sevgiyi davet etsek daha iyi olmaz mi?", diye sordu.

Net yaşamınızı da sapına kadar harcayın. Bankalarda, buzdolaplarında, sandıklarda

kendi rengindeki bir ırmağı andırırcasına akıp gidiyordu.

Geçtiğin yerlerdeki çocuk gülüşlerinden

koyu renk bir elbise vardı. "Heyy" diye seslendim.

-Herkes birbirine takılmış bir yönde giderken, kitleleri izlemeyecek gücü vermeye çalış oğluma.

Sonunda hikayesini anlattı ve dedi ki:

Şimdi kızım, üniversite mezunu. Anadilini iyi kullandığı gibi iyi derecede İngilizce ve Çince biliyor. En önemlisi bir kadının hangi şartlarda olursa olsun çalışması ve ekonomik özgürlüğünü elde etmesi gerektiğine inanıyor.

Ne kadar kendi oldu insan

- Bu soğukta?

adın kaçağa çıkmışsa eğer, ömrün sürgün yeridir artık

gümbürtüsü sallayacak zemini, her halinden endişeye kapılacak

Hasılı hiç bir mekanı yakıştıramayan sana..

"Bana mutluluk borcun var".

Sıfır kilometre kanatlarınız, bomboş bir bordroyla, arkanızda, bu denizleri, bulutları, ağaçları, müzikleri,

Ve geceden ve gündüzden çekilişim

Resimdeki kız Katie Kirkpatrick; 21 yaşında? Yanındaki 23 yaşındaki nişanlısı Nick.

Sen sabahı soluyordun dünya güzeli

Tüm acıların ve üzüntülerin üstesinden gelebileceğini sanmıştı bir zamanlar fakat bu gücünü kaybettini anlıyordu yavaş yavaş.

Ver ellerini ey gönül

sürerdi. Saatine baktigini görünce, baska bir hastam da olmadigi için

Ibrahim peygamberin misafirhanesindeki hizmetkarlar kosusarak, artik yurumekle bile gucluk ceken bu ihtiyar adama buyuk iltifat edip yer gosterdiler. Peygamber isaret edince sofralar kuruldu ve herkes onun cevresinde toplandi.

işe yarar hale getirebilirim? diye sormamız yeterlidir.

Ling çok korkmuş. "Sanırım beceriksizliğimden dolayı

Sordu: "Neden böyle davrandınız? Adam neredeyse arabanızı mahvedip

O an kimsenin senin nerde olduğunu bilmediğinin az bulutlu hissizliklerini hissetmek,

"Bitmeyecek öykü" dedi.

Birgün resim için bahçeye çıktığımızda, uzaktan doyasıya seyretme imkanım oldu çam ağacını. Öğretmenimiz hikayesini anlattı uzun uzun. Daha bir hayranlık duymaya başlamıştım çam ağacına.

fakat doğruyu söylemek gerekirse,

Nimetlerin Farkına Varmak

- Anlaşıldı, anlaşıldı. Bu durumda sen haklısın!

- Hayırdır kızım, nereye gidiyorsunuz?

Göz açıp kapayıncaya kadar geçen sürede nihayete erebilecek kadar da basit!

Hemen eğilip bir kova küçük çakil taşı çıkartmış, kavanozun tepesine

Ve kentin üstüne göklerden düşer.

?Lütfen, içeri girmeme izin ver, mutlaka konuşmamız gerekiyor.? dedi genç kadın.

Ne karpuz kabuğu gibi,

-Peki içki içebilirmisin?

Arkadaşlardan biri cevap verdi:

bilin ki tüm kapılar ZAMANI GELİNCE içeri girebilmeniz

- Tam yarısını getirdim ya Resulallah size getirdiğim kadar da geride var.

Babası, ertesi sabah işe gitmek zorunda olduğu halde...

- Hiç, hiçbir şey.

Pike yaparken kendime

Dışarıdaki yağmur hızını artırırken o yağmurun sesiyle uykuya çoktan dalmıştı ki; birden irkildi, yanağında bir serinlik hissetti Hemen eli yanağına gitti ve o an avuçlarına süzüldü bir yağmur taneciği

kimi zaman bir hayal, kimi zaman bir düğün,

Hazreti Peygamberimiz:

geçeriz..

allar içinde, serviye dönmüştür dallar içinde. Aslı'ya el ile değil, gül ile bile dokunmaya

Ilginç Bir Iş Başvurusu

Asırlar sonrasına yeter de,

-Kendinize ne kadar kötü hissetseniz de, ümidinizi asla kaybetmeyin.

Geçmişte sevgiliniz olması ya da hayatınıza kaç sevgili girdiği de değildir.

Sigara paketi, lale bahçesi

öne atılan suyu,

bilsem ki sen geleceksin bu kar sonrası

- "Bunun gerçek olduğu üzerimde yaptığım deneyle anlaşılmıştır. Dolayısıyla ben de tasdik ederim!"

Sen ona sadece?anneciğim diyeceksin.?

Açıp okumaya başladım:

Çocuk çok şaşırmış, ama halen ne olduğunu anlayamamışBabası açıklamış:

Şayet aslından biraz ayrılsa can,

Ben mavi iklimleri

sonucunda evlenmeye karar verilir ve düğün davetiyeleri basılır. Bizimkisi

Hayda! Bunlar değildi anlatacaklarım, nereden çıktılar?

Kara kuru baskıların

zindanlara karıştım, ölümlerle tanıştım

Açma pencereni, perdeleri çek..

ÖĞRETMEN: Haydi bakalım, geldiğimiz yoldan geriye dönüyoruz?

Yaşadıkça ağlatan,

güneşışığının içinde yukarı doğru

Aslında büyük ağacın çekindiği başka bir şey daha vardı. Çiçekler rengarenk açtıklarında, limon ağacının sarıya çalan beyaz çiçekleri sönük kalacak ve bahçe sahibinin gözündeki değeri azalabilecekti. Oysaki ağacın, kendinden güzel olanlara hiç mi hiç tahammülü yoktu.

Kafa gözü kapalı da olsa kalp gözü açık olan bu adama yaklaşan İsa aleyhisselam:

-Yahu hanım, bunca yıllık eşimsin hala seni tam anladım diyemiyorum. Bir gün köye gitmem diye tutturuyorsun, bir gün de hemen gidelim diye. Dur da bu gün ne oldu anlatayım. Kadın endişeyle baktı kocasına;

Sende hatırına düşür beni?

Vareden'in adıyla insanlığa inen Nur

tarihin en eski korsanının aşkını da anlatır

gerçekten de adamın dediği gibi şöför 200 metre ilerde bir yolcu daha alır.. ama yolcu ön tarafa oturur... olaylar bundan sonra daha da enteresanlaşır...

Sesini duyan sahibi gelip bakti ki vaziyet kotu.

Küçük çocuk heyecanlanmıştı.

Ah! Güvenilmez ilkbahar güneşi

Genc adam, cuvali sirtlar tekrar..

diyerek devam ettiler hayatlarına. Çocuk yerine, sevgilerini büyüttüler...

Pencerenin kenarına yaslandı. Duvar ne kadar soğuktu.

DUA EN KIYMETLİ BİR HAZİNE BİZİM İÇİN..

istiyordu.

Derdini andığım her gece savrulmalıyım

dostlarıyla kılacaktır.. Yatsıyı kılıp vaktiyle yatmalı, sabah namazına uyanacak...

ölür sevgileri, kokuları ve öpüşleri?

Hayat, bir ezik otlar diyarına dönüşecek yeniden...

Hz Amr ibni Asr ise tam bir teslimiyet içerisinde derki,

yavrucağın aklını başından almıştı.

İkiye gidiyorum!. diye atıldı çocuk. Üçe geçtim sayılır.

ama taştan fincan oyulamadı.

Aktım, gittikçe büyüyerek... Beni sarmalayan toprağa dokunarak

el açık alın açık

- Pek de yaralımız yok. Yalnız miralayın sağ bacağını bir gülle misketi fena halde hırpalamış, büyük bir yara açmış. Bu esnada hücuma kalkan fırka da ilerleyince, uzun bir müddet bakılamamış? Yarası çok pis, herhalde bir serum yapmak lazım?

Yaşlı adam, bir evlat sevgisiyle kucakladığı torbayı göğsüne bastırırken. "Allah, senden razı olsun evladım" dedi. "Bugün onların doğum günü olduğunu nereden biliyordun?"

Uzakta da olsa bir annesi bile olmayan, kırık bir kanadı bile olmayan, kırık da olsa bir bacağı dahi olmayan, kör de olsa bir gözü bile olmayan, hiç ama hiç ol-a-mayan bir kuşa acıyamıyoruz.

O'nu büyütmekten korkarak...

Küçük kuş ağzında taşıdığı tohumu yiyebilmek için uygun bir yer aramaktaydı Bir süre uçup dolaştıktan sonra gördüğü kaya parçasının üzerine kondu Nefes nefese kalmıştı Tohumu ayaklarının arasına alıp nefeslenirken sağa sola daha bir dikkatle baktı Yeni fark etmişti etrafta hiç ağaç olmadığını Ağaç olmayınca ne bir ses vardı ne de bir canlı belirtisi Küçük otçuklar da olmasa bir çöl sayılırdı burası

Tomorrow Will Be Another Day

Akşam kocası eve gelir gelmez, bazen bağırıp, bazen ağlayarak, bazen ona sımsıkı sarılıp bazen de yumruklayarak haykırdı suratına her şeyi. İnkar etmedi adam. Zamanla duyguların değişebildiği, insanların orta yaşa geldiklerinde farklılık aradığı gibi bir şeyler geveledi ağzında ve bavulunu alıp gitti evden. Kapıdan çıkarken, ?son bir kez kucaklamak isterim seni? diyecek oldu ama kadın, ?defol? dedi nefretle...

KAYIP TRENİN PENCERESİNDEN?

Hastalık oralarda da var mıydı?

adrenalin istiyoruz..

Babam Recep Amca?nın temel komşusu Bayram Dayı?dan hiç hazzetmiyor. Karşılaştıklarında yarım ağızla selamlaşıyorlar hepsi o. Bayram Dayı mahallemizin eski muhtarı. Anlatılana göre muhtarlığı döneminde kaymakamla birlikte envaitürlü fırıldaklar çevirmişler. Hangisini anlatsam. Mesela sen tut git epey bir hazine arazisini çevir. İçine ağaç dik, ev yap. Gel zaman git zaman Allahın dağı denilen o güzelim kıyılar değere biniyor. Bizimki de bir yolunu bulup tapusunu adına kaydettirdiği arazilere bir güzel pansiyon konduruyor. Tatilcilere kiraya veriyor. Gelsin paralar. İlk karısından boşanmış. Kadın çok dindarmış. Ben çocuklarıma haram lokma yedirmem diye Muhtar?ı bu işlerden vaz geçirmeye çalışmışsa da, adamın gözünü para bürümüş bir kez, dinler mi haramı helali. Boşanmışlar. Şimdi üvey oğlu ile beraber ikinci eşi adamın servetini har vurup harman savuruyorlar vallahi. Üvey oğlu Ender, dört katlı apartmanlarının altında konfeksiyon mağazası işletiyor. Recep Amcanın evini yok pahasına alıp oraya da apartman kondurmak istiyorlar. Ne yaptıysa muvaffak olamıyorlar. Bu işe biraz da babam engel olmuş. ?Lanet herif? diyor babam, ?Bu adamın başına bir çıkacak var. Bu adam kolay ölmez göreceksiniz. Bizden uzak dursun?

- Niçin bu kadar acele ediyorsunuz efendim? Siz bu bağın üzümlerinden yapılacak şarabı hiç bir zaman içemeyeceksiniz ki! deyivermiş.

sınıfta, büroda, yolda, yatakta içiniz içinize sığmıyor, O?ndan söz edilince yüzünüz, sizden habersiz, mis kokulu bir ekmek dilimi gibi kızarıyor, mahcup somurtuyor veya muzip sırıtıyorsa,

bilirsin bu haksızlık

ilk is tecrubesi belcikada bir maden ocaginda olmus ama orda is kazasinda arkadasinin olumune sahit oldugundan o is yerinde fazla calisamadan illegal hollandaya gelmis,

yıl sonra büyüttüğünüz o tohumla buraya geleceksiniz.

Bir gün ben küçükken başımı okşamıştın. Bağrına basmıştın. Sıcacık bağrına. Kucağına basmıştın sımsıkı. Başımı okşamıştın. Saçlarımın arasında o narin parmaklarını dolaştırmıştın. Yüzümde gezinmişti bir süre avuç içlerin. Nasıl sıcaktı, nasıl içtendi anlatamam. Tam o sırada yüzümde sıcacık gözyaşlarını hissetmiştim. Ağlıyordun. Tıpkı benim şimdi ağladığım gibi. Çatallaşan sesinle?okuyacaksın, büyük adam olacaksın? diyordun.

göndere çekilmeyen ve beklemeyen

Üşüyen eşini ceketiyle omuzlarından sardı

Biraz daha dur

Yola koyulurlar, ekmek veren eli sakatlayan şükürsüz babaya doğru...

İşte o zamandan beridirki; ateş sudan, su ateşden kaçar olmuş... Ateşin yüreğini sadece Su... Suyun yüreğini sadece ateş alır olmuş..?

Gerçekten pişman olduğumda anladım...

Hz. Yusuf'u kardeşiyle imtihan eden Allah, belki sizi de kardeşlerinizle imtihan ediyordur!

Hergun en guzel yemekleri yapiyor. Kaynanasinin tabagina azar azar zehiridamlatiyordu.

"Babacığım, yeterince yoktu." Bu sırada elindeki paraları babasına uzatarak son sözünü söyler: "İşte 20 Euro babacığım. Bir saatini bana ayırırmısın?"

... , ... \|| . ...

bulabilmesidir."

dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden,

Ayrılıktan parçalanmış bir yürek,

Sonra da buna göre, düzeltir her halini.

Çocuk paketi verdi ve bir kağıt uzattı yüzüne doğru.

ÖZden candamlamla çarpıştım

Kendini iten bir güçle ayağa kalktı. Yürümek onun için daha iyi olacaktı. Uzun uzun yürümek ve hiç durmamak istedi. Belki o yollar buradan kurtaracaktı onu. Başka yerlere götürecekti.

Bugün O`nun Doğum Günü

-Zaman geçti diyelim susuzluğunuz arttı, size uzatacağım bir sonraki bardağa servetinizin öteki yarısını da verir miydiniz?

Her yeni mektupta birbirlerinden biraz daha etkileniyor, yüreklerini birbirlerine biraz daha açıyorlardı. 2 sene bu şekilde geçip gitti. Ewan ve Holly birbirlerine belki binlerce mektup yazmış, her mektuptan ayrı tatlar almışlardı. Ewan'ın ülkeye geri dönme zamanı gelmişti, son mektubunda Holly'i görmek istediğini yazdı.

- "Ya morfinin tesiriyle ölüme uykuda yakalanır ve son nefeste "Muhammed" diyemezsem?"

Susmak adına tebessümler kondurmuştum dudak uçlarıma epeydir,

yaniliyorsun der.

ben fiyatını tam olarak ödeyeceğim.

hakkını verebildiğini bilmeli insan hayatın..

- ".. ve hiç kimse, annenin daha az güzel olduğunu düşünmedi değil mi?"

Onları yüksek okullarda okutmak ve saygın birer insan olmaktan öte. Oysa kendiside ufak bir zarf bırakmış kutunun üzerinde yıllarıdır öylesine durup duruyordu.

Betliklere kapılarak sakın düşme dara!

?Ne gül sevmek kolay, ne de gül olmak.?

Yüce Allah cümlemizi kul kapısına baktırmasın...

''Ben BARIŞ'ım.!

O eski sokağı, evlerimizi, komşuları, bahçeleri, şadırvanı, suyu, çocukluğumu, dükkanı ama en çok da babamı ne çok özledim ne çok.

vermiştim bir kere ve bu yüzden salı günü arabama atlayıp gittim.

Ne ben bir kahraman olabildim, ne de bu kadar çok kötünün hakkından gelebilecek bir kahraman çıkabildi yeryüzünde.

Bir ekmeği bölüp, kaç kişi paylaşıyorlardı

bir yere oturup bakacağım gemilerin geçişine ve ben her gemiye binip gideceğim, gecenin zifirinde, sabahın seherinde, günün orta yerinde; sen gemileri seyrederken ben seni izleyeceğim; her an, an an, an be an; biraz İstanbul kokacak geceler; biraz Aden, biraz sen Şiraze. ben bu kokuyu tutam tutam savuracağım şehirlerimin göğüne.

Melek Hanım, şaşkınlıkla ve giderek kabaran öfkesini dizginlemeye çalışarak baktı kızına. Şimdi kendisine hınçla bakan o kocaman yeşil gözleri sevgiyle bakardı bir zamanlar. Karşısında asabiyetle titreyen o eller, bulduğu her fırsatta sevgiyle sarılırdı... Kadın, kızının kışkırtıcı sözleriyle sıyrıldı daldığı düşüncelerden.

Güneşin altında ruhlarımızı ısıtmanın vaktidir.

diye seslenir bülbüle, Sadi-i Şirazi.

Böğrünü parçalayıp ıstırabı doğuranlar, sırrını dahi yakamaz. Emanetlerini bulaştırdığı yaprağın düşüşündeki çılgınlık, sende gölgene de sığmayacak zevk ve arzuya dönüşür. Mahreminden anlık yontuluşu ve kopuşu kutsiyete dokur, bir avuç toprağın çırpıntısız, vazgeçilmez olgunluğa büründürürsün.

?Yalnız acı bir lokma, zehirle pişmiş aştan;

Akşam da annenler geldi. Gözgöze gelmemeye çalıştım ama olmadı.

İmkansızlığın buseleri dokunur...

Doktorlar, ameliyat öncesi bir tedbir olarak bir miktar kan

Mesela; bugün sevgilini en az bir kişiyle tanıştır!

Dümdüz olur iniş yokuş dereler

etkiliyorsun ama ben, yine de aşığım...

hiç degilsa aynı hataları aynı bahanelerle tekrarlamaması için..!

Bilmiyorum nerdeyim.. nerelerdeyim bu sensiz aksamlarda... Bir sen varsin aklımda bir de tükenmeyen askın... Sarkımız calıyor simdi.. Bi kez daha yüregim ürperiyor... özlemim artıyor.. bitmeyen beni bitiren benligimden benlik alan özlemin... Bu gün günes yine sensiz dogacak ama beni ısıtmayacak.. Sokaklar yine insanlarla dolacak ama sensiz beni, beni cagırmayacak... bana bakan gözlerin simdi cok uzaklarda.. kaderimle bas basa bırakıverme beni.. hasretin var icimde nasıl mutlu olayım... al bu hasreti benden perisan olmayayim... Beni sevdigini haykirki daglar yol versin... beni sevdigini haykır ki yollar tükensin... beni sevdigini haykirki gurbetin yüregine hancer saplansin.. saplansinda benim acımı anlasın.. anlasınki bu hasreti bitirsin... yüzümü güldürsün... simdi uzaklardan bakan ben oldum.. ben oldum sevdigim..!!!!!

geçemezdi. Her sabah o rengarenk güller içini

Çocuk dayattı: "Babacığım lütfen bilmek istiyorum."

Dan Clark

Hz. Ömer yavaş yavaş dolmaya başlayan göz pınarlarını kadından saklayarak "valide haklısın, doğru söylüyorsun; ama zavallı Halife'nin işi bir iki değil ki. Kimbilir başını kaşıyacak kadar bile boş zamanı yoktur. Hem sen gidip derdini anlatmadıktan sonra o senin halini bilmez ki, diye kadının öfkesini dindirmeye çalıştı. Fakat kadın aynı kızgınlıkla sözlerine devam etti.

-İyiyim anneciğim.

kırgın olduğu halde çok samimi dostunu yinede unutamamıştır. Biraz da

Robottan mütevellit insan olmamak adına ve ruhu incitmemenin uğraşısı içinde, o ruha elest yurdundan ezele kadar geçen zamanda, sabırla ve sadakatle bağlı kalmanın gereği üzerinde, o üftadeye göz kırpacak heyecanı hala taşımanın mutluluğu, kalbiyle örtüştüğü için belki de adam adam oluyordu?

Ertesi hafta kulüpte öğle yemeği yerken,

verdi... Zaman geçtikçe, yerime sığamaz hale geldim... Güneşe

İşte bu yüzden,

şimdi neyleyeyim gül şiraze.

Umut, sitemi sadece kaderineydi koskoca doktor un gözleri doldu. Umut ölüyordu..

uçurduğum turnalarım var

Kokusu azaldı.

karisi

Güneşin sıcağından bunalıp kaçan tüm hayvanlar, bu ağacın gölgesinde dinlenir, esen rüzgarın tüylerini okşayışına kendilerini kaptırıp, uyuklarmışlar kaygısızca. Ağacın dalları arasına yuva yapmış olan kuşlar, yaprakların gölgesinde güneşten korunup, kanat çırparak daldan dala uçuşur, şarkılar söylermişler mutluluk içinde...

'Karar vermek için gene acele ediyorsunuz' demis ihtiyar. 'Sadece atin geri döndügünü söyleyin. Bilinen gerçek sadece bu. Ondan ötesinin ne getirecegini henüz bilmiyoruz. Bu daha baslangiç. Birinci cümlenin birinci kelimesini okur okumaz kitap hakkinda nasil fikir yürütebilirsiniz?'

sordu. Küçük çocuk bir an duraksadı. Sonra derin bir nefes aldı ve

- Eveeeeeeeeet...

Beyaz bir gülün açtığını gören bülbül göğsünü dikenlerden birine batırarak kanının akmasını sağlamış. Bülbülün göğsünden akan kanla beyaz gül kırmızı güle dönüşmüş. Sabah bahcesinde kırmızı bir gül açtıgını gören genç gülü alarak kızın evine gitmiş ve kızın kapısını çalmış. Kapıyı yine kız açmış. Kızın yeni elbisesinin yakasına altından yapılmış bir gül taktığını görmüş. Kıza istediği kırmızı gülü getirdiğini baloya birlikte gidip dans edeceklerini hatırlatmış.

Evde yapılır,

Ninesi yazmayı kesti ve torununa şöyle dedi:

-Bak oglum 10 yildir o hareketi çalisiyordun.

- " Hadi gelmiyor musunuz? "

Günün sancısı.

?her gün kaç sala verilir buralarda, kaç isim okunur bilir misin?

Parkın kanepesinden hem güvercinleri hem de kediyi izliyorum. Eğer istersem oturduğum yerden küçük bir taş atarak kediyi ürkütüp kaçırabilirim ve böylece onun kurnazlığını, hinliğini, planladığı oyunu bozabilirim. Ya da her ne kadar etraflarındaki insanlara aldırış etmiyor görünseler de bilinç altı çizdikleri güvenilir bölgenin sınırları içerisine girildiğinde kaçmaya hazır, muhtemelen canlarını kurtardığımı değil de onları rahatsız ettiğimi düşünecek masum güvercinlerin daha emin yerlere uçmalarını sağlayabilirim. Ama ikisini de yapmıyorum. Onları uzaktan sessizce izlemeyi tercih ediyorum.

Bekir Coşkun

kıskanırım küçük balıkları için için...

Vicdansızlar! Vicdansızlaarr!..

Evet efendim. Allah hiçbir iyiliği karşılıksız bırakmıyor; kurtardığınız o çocuk bendim!..? der.

- Defol mel'un! Şimdi de beni kendini beğenme hastalığına düşürerek mahvetmek mi istiyorsun! Yirmi senede yapamadığını yirmi saniyede mi yapacaksın? Yıkıl karşımdan! diye bağırdı.

İşlenen cürümlere dar gelir şehir

İnsanca coşkunun güzel bir şeyidir

kokusu burnunuzdan, sureti gözünüzden, sesi kulağınızdan, teni aklınızdan silinmiyorsa bir türlü...

göstermek. Ben hayatın olumlu yanlarını seçerim.

"Ya ben? Ben sağlık ve direncin rengiyim... insan yaşamı için gerekli vitaminler hep benim rengimde bulunur.. portakalı, havucu düşünün.. ben pek ortalarda görünen bir renk olmayabilirim ama güneş doğarken ve batarken gökyüzüne o güzel rengi veren de benim unutmayın"

? Ey nice zenginlere vermediği nimeti bana ikram eden Rabbim! Sana ağaçların yaprakları sayısınca şükürler olsun!.

Dosttur o... Hiç kimsenin onun kadar bu kavramı bilemediği kadar dost...

Arif amca akşamla terleyen başını sildi:

olsun be life lie:)artık aramızdasın

Ve göklere açılan balkonda bekleyenler, yıldızlara doya doya bakarken, sayısızca yıldızın varlığı bilgisiyle çivilenip kalmışçasına hiçbir yere tutunmayan, parıldayan, etkileyen, düşündüren yıldızlara gıpta ve hayranlıkla bakıyorlardı.

Uzak diyarlardan birinde bir ülkede, yemyeşil tepelerin arasında, kışın bembeyaz bir kar örtüsü ile, baharda rengarenk kır çiçekleri ile kaplanan bir vadi vardı. Ortasından küçük bir ırmağın geçtiği bu vadi "büyülü vadi" olarak anılırdı. Ona bu adı veren ise, vadideki ilginç bir dükkan ile, bu dükkanda yaşananlardı. Ünü ülkenin dört bir yanına yayılmış olan dükkanın adı "büyü dükkanı" idi.

Bak sıcak bir güneş doğu mu yakın

İNGİLİZ DÜZENBAZLIĞI VE

Aristo haklı mıdır; "Dostluk bir ruhun iki ayrı bedende yaşamasıdır" derken ve Terentius, başka bir bedende toprağa verdiği ruhunun yaşını mı tutmaktadır?

kizim diyor, gözüm diyor, aglama sus kuzum diyor

Ölümsüzlüğü tattık bize ne yapsın ölüm? diyebilmektir rahmetli Erdem Bayazıt?ın ifadesiyle.

layık görmedikten sonra, benim elimden ne gelir!"

bir güvercin uçurup kıtalar arasından

Çok keskin, çok sert iki yamacın meydana getirdiği bu geçit yaz bahar aylarında burcu burcu kekik kokar, kışın ak kürklere bürünür, sırlı, düşünceli, kendini ele vermeyen bir alemdir.

Gitme baba

Baştan aşağı köpüklü su

SEN KİMSİN!

damlıyorlar belki, parmaklarımın arasından kayıp gidiyorlar mazgallara

Nereye doğru kaçış?

daha hızlı bir araba geçer." diye düşünüyordu.

Haklıysak kimse hatırlamaz; haksızsak kimse unutmaz.

artık ben de ağlamak istiyorum Şiraze;

VE KAYBIN HAKKINDA BİR KELİMECİK OLSUN BİR ŞEY SÖYLEMEZSEN;

Şu nükteyi biliyorsan, işi biliyorsun demektir,

ama herşey geçmişine bağlıdır...

"Askıdan bir kahve" dedi. Barmen hemen bir kahve hazırladı ve yeni müşterinin önüne getirdi. Yoksul kişi kahvesini içtikten sonra, para ödemeden çıkıp gitti. Barmen ise duvardaki askıya taktığı kağıtlardan birini kopardı, parçaladı, çöpe attı. Yardım etmek için, insanların gereksinimlerini belirlerken, yalnızca yaşamsal gereksinimlerle sınırlı kalmak zorunda değiliz. Askılara kahve asmayı da unutmamak gerek.

- Gözlerimi açarsan, bu hediyelerin hepsi senindir, der. Delikanlı:

bu iki canlı bize bir şeyler anlatmak istiyor:

Kerem. Aslı vurulmuşa döner. Sırma saçlarını süpürge ederek külleri toplamaya çalışır. "Her ateş

Içini bu kadar samimi döken, evini, ailesini bu kadar özleyen bir adam, evi, aileyi seven biri olmaliydi. Evini düsünen, evini arayan, evini sakinan biri.. Ev duyusu olan biri..

Her iş dönüşü onu gururla kapıda bekliyorum. En güzeli de her fırsatta?Canım annem diye sarılıp yanaklarımdan öpüyor. Ben de onun daha önce o, hatırladıkça utandığım tokatla, kızarttığım yanağından öpmeye özen gösteriyorum.

Şimdilik bağlayıcı bir takvim sorma bana

dedi. "Şeyy, babam 'Onu ancak bir mucize kurtarabilir' dedi, bir

Oysa, Rahman'ın "acıma"sı, kuşun en acınası hali içindir:

?Olumlu tutum bütün sorunlarını çözmez ama insanı yeterince rahatsız edeceği için çabaya değer? diyor bir komedyen.

Ne iyi

duruyordu. Bahara yenildiler.

Aleme güzel bakmak, ona varmanın yoludur.

Elimize yüzümüze bulaştırdık.

Su toprağa düştüğünde?

Bulabilenler bilir bu türküyü.

Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım.

denizin dalgalarından anemonları toplayıp dolduralım çıkınımıza

Ellerin ellerime düşünce

Kuyuya düşen asadır Elif

Babası ölen ufaklıktı bu!

"A zavalli ihtiyar, ben yaslilardaki kullugu ve samimiyeti sende goremiyorum. Nimeti yiyecegin zaman onu verenin adini anmak sart degil midir?"

Baktığın ayakkabı, sana yakışır!. dedi. Denemek ister misin?

oralarda bir yerlerde olabilir diye düşünmüş. Ama görememiş zavallı kırlangıcı...

yaradandır bu Yaradan...

önünde, paltosunu çoktan giymiş bir şekilde bekliyordu.

Uzerine de serpistirirler toprak.

Evdeyim. Usta?yla çocukları düşünüyorum.

su ateşden kaçar olmuş..

Lütfuna sığındım kapına geldim her gece.

Bu kurtlardan birisi; korkuyu, öfkeyi, kıskançlığı, üzüntüyü, pişmanlığı, açgözlülüğü, kibri, kendine acımayı, suçluluğu, küskünlüğü, aşağılık duygusunu, yalanları, yapmacık guru... ru, üstünlük taslamayı ve egoyu temsil ediyor.

senden son uçurumundan düştüm derinlere, ?pat? diye

bir şekilde enerji iletiyorsa onu deneyimler. Örneğin, Absolute 0 (-460 derece F)

O iple çektiğim ışığın, dayanılmaz olacak o zaman...

İnsanoğlu görmesin diye yaralı olduklarını

bir de benim için aç avuçlarını Şiraze. zemheri

yine aklımda fizuli'nin aşıklık istidatları var.

Hazreti Fatıma çok merak etmişti:

Ne kadar sevinirdim

Su damlası Büyütecin ne olduğunu, her şeyi yüz kat büyülten bir çeşit gözlük camı olduğunu herkes bilir.

yıldız?

Bir zamanlar, uçsuz bucaksız bir kum çölünün ortasında, yemyeşil yaprakları ile dibine gölge ve serinlik veren bir ağaç varmış. Çölün kavurucu ve acımasız sıcağı, kumları kızdırır ama bu ağacın yeşil yapraklarını kurutamazmış. Kızgın güneş ne yaparsa yapsın, yapraklar hep yeşil ve parlak olurmuş.

- "Biliyor musun Orhan ben ne yaptım!" Bunu söyledikten sonra tekrar durdu. Doğrusu merakım iyice artmıştı, bu muamma insanın, mazisinde işlediği ne gibi bir hatası vardı; ağır bir suçun faili, eski bir cinayetin katili miydi?

Ah, zamansız eridik tükendik

Irağında her dem yar der efkarım bilesin

Fenayım, beka olanı bildikten sonra.

Sonuç üzerinden atlanan olgular ve kızlaç saatli saplantılar biz ve onlardı. Aslında bunlar temeldeki sorunlardı. Kralın kraliçeye olan sevgisinde, kalbi kuşbakışlı buluşmalardaydı ve bu buluşmalarda meleklerin yol elçisi olmasını istemekteydi. Saatleri alınmış rüyalar gidiyordu ve sanrılar galip geliyordu. Krala karşı kraliçe saygısını yitiriyordu. Kendini fütursuzca sevmekle suçluyordu. Kral söylenip duruyordu... Eğer ki kraliçe temeldeki sorunları anlamış olsaydı bu suçlamayı yapmazdı diyordu. Artık kral başa geri dönüyordu...

İşte o zaman rahatlayacak ve bunca yıldır nasıl kendi kendinizi boşu boşuna yediğinizi anlayacaksınız.

Az zamanda öyküler biriktirdim içimde, sen öyküleri bilir misin Şiraze?

Hz. Lut'u eşiyle imtihan eden Allah'a, 'Beni niçin eşimle imtihan ediyorsun ki?' deme hakkına sahip olduğunuzu mu düşünüyorsunuz?

-Gerçek ev mi? Sen! Yoksa!

göğsünde ağır bir kelebek.

Adımların uzundur. Fakat her adımında sessizliği taşır durursun. Salı gününün öncesinde bir çalının dibinde dinlenmeyi hiç mi hiç düşünmezsin.

Eski bir Cin atasozu soyle der ;

Yazık ki bazıları hiç anlayamadı senin güzelliğini. Onlar ağlaya ağlaya ağlatmayı, acı çeke çeke acıtmayı öğretirsin sandılar. Oysa sen değildin yollarını şaşırtan, anlamadılar.

Mevlana hazretleri şöyle buyurmaktadır:

-Amaan hocam! Değil bana sürpriz yapmak, kalbimi kırmasın böyle ağır sözlerle, başka bir şeyistemiyorum. Derin bir üzüntüyle söylemişti bunları.

Ya yaşamayı seçecektim, ya ölümü.. Ben yaşamayı seçtim.

2. özellik: zaman zaman her ne yazıyorsam durmam ve kalemimin ucunu açmam gerekir. bu, kaleme

Ling inanamamış. Çünkü tohumunu yeşertememiş bile,

Seven elbet sevilir ama, lafta kalmasın sevgin?

Sarsılır Ebu Kubeys kovulmuş feryatlarla

mahmurluğunda kahvenin önünden güzeller geçmektedir. İçlerinde biri vardır ki güzeller güzeli. Kerem

Tam ona dogru egilirken biraz ilerde kocaman pempe bir gül gözüne carpmis.. Tam ona uzanirken daha ilerde muhtesem güzellikte kirmizi bir gül goncasi görmüs.. Derken bir de bakmis ki bahçenin sonuna gelmis ve mecburen oradaki bir gülü koparip kiza götürmüs.. Bahçenin en güzel gülünü getirmesini beklerken kiz bir de ne görsün yapraklari solmus ciliz bir gül.. Bunun üzerine adama dönen kiz söyle demis: "Bak gördün mü? Her zaman daha iyisini bulmak isterken ömür geçer ve sen en kötüsüne razi olmak zorunda kalirsin.. Bu yüzden gençlik elden gitmeden elindekiyle yetinebilmeyi ögrenmek gerekir.."

Anlıyarak bir usta kitap gibi

BUnun uzerine o gece rahatca uyuduk... ertesi gun hayatimda asla unutmayacagim bir donus oldu..

Yapma bunu bana!..

Aşıkların mehtabı süzdüğü suyunda

belki hep sahip olduğum da hiç farkedemediğim

Üzüntüyle ustasına gitmiş. Usta ressam üzülmemesini ve yeniden resme devam etmesini önermiş. Öğrenci resmi yeniden yapmış.

" Astronomik olarak milyonlarca galaksinin ve dolayısıyla milyarlarca gezegenin varlığını görüyorum. Yıldızların konumuna bakarak saatin 3'ü çeyrek geçtiğini çıkarıyorum. Teolojik olarak Allah'ın kudretini ve kendi acizliğimizi görüyorum. Meteorolojik açıdan da bugün havanın çok güzel olacağını tahmin ediyorum. Neden sordun? Sana ne gösteriyor?" Holmes arkadaşını sabırla dinlemiştir ama artık dayanamaz:

de ki; ?bir kulun var sana muhtac içinde gümüş şamdan

Mezardan Öteye Kadar Giden Dostluklar

Sadece bazı sabahlar, Gül?ün üzerinde su damlacıkları oluşmaya başlamış...

Yıllardır sevdiği adam, duyarsız ve sevgisiz biriyle yer değiştirmişti sanki. Ona ulaşmaya çalıştıkça, beton duvarlara çarpıyordu kadın, her çarpmada daha fazla kanıyordu yüreği...

Eğer yanılmıyorsa, bu iş normal değildi. Biri gelip sigortayı kapatmış olmalıydı.

senin gözlerinden geçer...

erkek gibi ağlamayı başaramadım.

Hüsnü Yusuf'un yanağı mısın be mübarek!"

Rahip, mezarlıktaki isini bitirmek üzereydi. O anda elli yıllık

Siparişlerini alıp uzaklaşırken "Teşekkür ederim" misali bir gülücük attı kıza.

hayalim.

BEKLEYEN

engelleri fırsat olarak görebilme dileğiyle...

Bembeyaz

gerekiyordu, lakin bu cok zor bir isti. Tek oglu olan David ona yardim

Somuncu Baba, "Ne ettin Emirim, bizi ele verdin!" diyerek bütün alçakgönüllülüğüyle camiyi açtı, kürsüye çıkıp vaaz ve nasihatlarda bulundu. Herkes O"na hayran olmuştu.

Ağlasun?dan Isparta?ya taşınırken ağlamaktan içimi alıp veremiyordum. Babam biraz şaşırmıştı. Annem, başımı omzuna yaslamış saçlarımı okşuyordu, kanayan bir yaraya pansuman yapar gibi. Babam anneme, ?İlişmeyelim ağlasun? diye hatırlatmıştı gülümseyerek. Annem yolculuk gecelerinde sessizce ağlarken, babam kulağıma eğilir, ?Annen bir melankoli meleği? derdi. Beni göstermişti anneme, ?ikinci melankoli meleği yetişiyor? diyerek.

Başlar; hayal edilen alemler belirmeye.

Sensiz derbeder ve perişan kaldım.

Buradan ayrılmalı ve kendimizi hayatin akısına bırakmalıyız dedi.

Oyuncakları olaydı!

? Üçüncüsü: Bizler genelde hazır lezzetlerin müptelasıyız. O anda elde edeceğimiz üç kuruşluk menfaati ileride elde edebileceğimiz bin lira menfaate tercih ederiz. ?Hele o zaman gelsin, onu o vakit düşünüz.? deyip kendimizi kandırırız. Bunu iyi bilenler de?gak? desek ağzımıza bir şekerleme tıkıştırır, ne diyeceğimizi de unutturur.

de evimiz bir odalı olsaydı da hep

Kendisine acıyan, karamsar, şikayet etmeyi huy haline getiren insana bunun kendi seçimi olduğunu anlatmaya çalıştığın oldu mu? Senin her yardım çabana o mazeretlerle yanıt verecektir. Kendisinin ne kadar haklı ama bir o kadar da şanssız ve talihsiz olduğunu kanıtlamaya çalışacaktır. Bu tür insanın bakış açısını değiştirmesine yardımcı olmaya çalışmak tam anlamıyla değerli anların ziyan edilmesidir.. Zamanı ziyan etme lüksümüz yok çünkü hayat çok kısa. İnsanlar için elinden geleni yap. Ama akıntıya karşı kürek çekmeden ve kendini paralamadan. Yoksa o kişi seni aşağıya çekecektir.

?Hepimiz aynıyız.? diye söylendi ihtiyar. ?Yedisi de bir yetmişi de, hep aynı.? Annesi de Ali?nin yanına sıkışıverdi. ?Nedir aynı olan amca? diye sordu, meraklı gözlerle. ?Zaaflarımız? dedi ve durakladı. Boş gözlerle marketin camından içerilere daldı, kayboldu. ?Amca adın neydi? sorusuyla tekrar çıktı derinlerden. ?Hasan!? dedi ihtiyar, ?Deli Hasan derlerdi köyde.?

Bıkmadan,

Demiş demesine ama istediği kraliçeyi bir türlü bulamamış.

Uzaklarına çekilip, uzaklardan bakmayı seçtim.

ya zamanı tutmalı yakasından, ya zamanı hiçe saymalı

müzik de bir öyküdür

- Ebu Cehl ve Ebu Leheb gibi ahmaklar, Allahü tealanın sevgili Peygamberini, insanların en üstünü olan hazret-i Muhammed olarak görmediler. Ebu Talib'in yetimi, Abdullah'ın oğlu olarak gördüler. O gözle baktılar. Eğer, Ebu Bekr-i Sıddik gibi bakarak, Resulullah olarak görselerdi, eşkıyalıktan, küfürden kurtulur, onun gibi kemale gelirlerdi, buyurdu.

Nasil cevaplar alacagimi cok merak ediyordum...

Bu görüşler bu konuşmalar böylece uzadı gitti.

?Hey! Bu benim galiba? diye söylendi usançla.

onunki.

- "Bu gördüklerinizden nasıl bir ders çıkarttınız?"

Fakat yazdığı mesajı farkında olmadan yanlış bir adrese gönderir...

Bu arada sık sık saate bakıyordu. Sonra büyülenmişçesine 'Geldiler.' dedi.

Bu kadar zor bir problemi her seferinde nasıl çözebiliyorsunuz? Bana,

kendi el yazısıyla. Bilmeniz gerek diye düşünüyorum..

Hiç umutlarınızın bittiğini sandığınız

saydı. Bir daha sordu: "Peki dondurma ne kadar.." "35 cent" dedi

malolacak. Bunu neden yaptın? Çocuk yalvararak cevap verdi:

Gayb aleminden görünenler

Cüneyd Süavi

Söyleyecek söz bulamadım. Çocuk cankurtarana nakledilirken uyanmadı. Geçen yarım saat içinde, nefes alması ve nabzı normal hale girmişti. Kulübeden ayrılırken para çantamı, annenin avucuna sıkıştırdım. "Yarın gece gelirim " dedim.

Bildirmeli

Hayat aksiyonu sever. Ayağa kalkıp yürüdüğünde bir şeylere takılmak doğaldır. Sadece oturduğu yerde oturan insanın ayağı hiçbir şeye takılmaz. Tabii buna hayat denirse. Hayatın kimseye borcu yok. O biz yokken de buradaydı. Bizden sonra da olmaya devam edecek. İyi ve kötü günü belirleyen sadece ve sadece tutumumuzdur. İnsanlar arasındaki farkı belirleyen de budur.

geceleri sevmiyoruz, hep `bu gece diyoruz`.. karanlıktan korkuyoruz..

-Ah be Hasan. Sen bunca zamandır, bizi kimle bilirdin?

Kılıcını kınına koymuş ve içeri girmiş. Hoş beşten sonra karısına o genci sormuş. Kadın da: "Bey, sen gittiğinde ben hamileydim ve bir oğlumuz oldu. Bu genç senin oğlun." demiş.

Akşam yine oluyor

Şimdi, artık Allah'ına döküyordu derdini

onun coşkusunu hissediyordu ve

Hasan Sezai hakkında her kim iftira ve dedikodu etmiş ise ve her kim bu dedikoduları dinleyip kabul etmiş ise, bu hastalığa yakalandı.

diye mırıldandı Julia. Zarfı yırtıp açtığında,

Hayat "%10 " onunla ne yaptığınız, "%90 "onu nasıl alıp karşıladığınızdır.

Lazım olacak bütün malzemeleri hazırladıktan sonra yatalak babasını yatağından kaldırdı ve kucakladığı gibi arabaya attı. Oğlu Can "Baba bende seninle gelmek istiyorum" diye ısrar edince onu da arabaya aldı ve birlikte yola koyuldular. Karakışın tam ortalarıydı ve korkunç bir soğuk vardı. Kar ve tipi yüzünden yolu zor seçiyorlardı. Minik can sürekli babasına "Baba nereye gidiyoruz?" diye soruyor ama cevap alamıyordu. Öte yandan nereye götürüldüğünü anlayan yaşlı adamsa gizli gizli gözyaşı döküyor oğlu ve torununa belli etmemeye çalışıyordu.

Berber bunun üzerine şu cevabı verir:

Yıldız günlerce beklemis bulutun gelmesını, ondan af dilemesini ama... Bulut gelmemis.

O görüntü çarpmasa gözümüze, kara lekemiz küçülüyor, önemsizleşiyor.

Köylü, bugün dahi pek çoğumuzun farkında olmadığı bir ders vermişti bizlere.

sağolasın düş sokağımdan, yaşıyor olmak en güzel nimet:))

Dudakların

Sonsuz mutluluklar nerede?

Sensiz kıtalar boyu uzayan vatan düştü

-Allah'la birlikte yürüyen kimse daima hedefine ulaşır.

-İhtiyaçlar mecburiyet halini almadan bazı şeyleri gerçekleştirmiyoruz da ondan. Ama olsun, bundan sonrasına bakalım asıl biz.

Erişilmez bir uçurumun kıyısında, senden başka kimsenin farkında olmadığı bembeyaz bir çiçektim ben. Sen ise, dört mevsim özlemini çektiğim yağmur. Üstüme yağışını severdim, yapraklarımdan aşağı akışını, her damlanı içime çekişimi severdim. Bedenimde seni hissedişimi. Her damlan alıp götürürdü beni adını bilmediğim, ta... nımadığım yerlere...

''Domates yeşilken tüketilirdi. Dolması, çorbası, zeytinyağlısı yapılırdı. Kırmızıya döndüğünde de çöpe atılırdı. Şiş kebap bugünkü gibi demir şişte yapılmazdı. Şiş olarak defne dalı ya da patlıcan sapı kullanılırdı. Sıcaklıkla birlikte bunların aromaları ete geçer. Sultanın yemeğini önce çeşni tadıcı tadar sonra padişah yerdi. Yemekler sahanda gelirdi. Bugün bizim bildiğimiz asma yaprağından sarmalar Osmanlı'da fındık kestanesi yaprağının sürgünlerinden, at kestanesi yaprağından, ayva yaprağından, fasulye yaprağından yapılırdı.''

Whistler hayatının geri kalanını Amerikanın dışında geçirecekti. Hayatının uzun bir bölümünü İngilterede geçirdiği halde İngilizlerden nefret ederdi. Ülkelerinde kısa sürelerle kalabildiği halde Fransızları severdi.

?Hastaneye gidiyorsun oğlum, annen ve ben, sana kulaklarını verecek birini bulduk ancak unutma bu bir sır?

Zengin Osmanlı mutfağında iftar sofralarındaki padişahlara özel hazırlanan menülere büyük önem veriliyordu.

Evinin camından içeri bakmış. Bir de ne görsün; karısı genç biri ile diz dize oturuyor. Hemen kılıcını çekmiş ve tam içeri girerken üçüncü nasihat aklına gelmiş : "Hiç bir iş aceleye gelmez".

İlham perileri yağmurla iniyor bazen dünyaya

Görünüşleri, bakımından sıcak olmayı düşünürler...

Solan yüreğiyle her seher güne biraz daha sarı duruyor ve biliyordu: ten soğuması

Halk meydana toplanır. Denildiği şekilde yapılır. Ok atılır. Delikanlı ruhunu teslim eder. bütün bunlara şahit olan halk:

"Bunu bilmek, sana çok büyük bir sorumluluk yükleyecek" der bilge. " Bu sırrı öğrendiğinde, artık bunu saklayamazsın. Bunu yapman gerekecek. Eğer sırrı öğrendikten sonra uygulayamazsan, o zaman sır seni yavaş yavaş ölüme götürecek. Eğer kullanmazsan, sır senin başına bela olur. Bu çok kritik bir karar anıdır senin için, çünkü hem hazineyi hem de zehri tercih edebilirsin. Bunun için hazır mısın?

-Bu işi sana açıklayamam. Sadece Allahü tealanın ihsanı olarak bil! dedi.

İlk bakışta köyün delisi gibi görünse de aspirin gibidir Efe. Elinden her iş gelir. Hele büyükbaş hayvanların baytarlık işleri ondan sorulur? Öküzlerden birinin boynuzu mu düştü hemen Karanlık Efe çağrılır. O, uzmanlığının verdiği bin bir nazla gelir. Özel karışımlardan hazırladığı bulamacı sürer hayvanın kırık boynuzuna, reçetesini oracıkta yazıverir: Ardıç katranı ile çamsakızını kaynatacaksın, balmumlu Amerikan beziyle saracaksın, bir hafta öyle kalacak?

Yaşlı çoban sürüsünü otlatmak için yaylaya çıktığında tepeye yakın bir elma ağacının altında dinlenir ve eğer mevsimiyse, onunla konuşarak: "Hadi bakalım evladım, derdi. Bu ihtiyarın elmasını ver artık". Ve bir elma düşerdi, en güzelinden, en olgunundan. Yaşlı adam sedef kakmalı çakısını çıkartarak onu dilimlere ayırır ve küçük bir tas yoğurtla birlikte ekmeğine katık ettikten sonra, babasından kalan Kur'an'ını okumaya koyulurdu.

bu karanlık da neyin nesi?!

O zaman,

ÖĞRETMEN: Bakın çocuklar zenginlik sandığınız gibi mal ve varlık yönünden her şeye sahip olmak

Kadın ihtiyar bir annesi olduğunu söyleyince Peygamberimz kadının kocası Alkama'nın anasın huzura çağırdı. Hazreti Alkama'nın anası, Hazreti Peygamberimizin huzuruna çıktı. Peygamberimiz:

Onu defter arasına koyan eller

Bu sözün üzerine Hz Ömer:

daha büyük ihtiyaçtır. İnsan ihtiyaçlarına sarf ettiği arzu kuvvetini nesnenin maddi kıymetine göre; gerçek ihtiyacına göre değil de onu elde etme ihtimalinin azlığına göre belirler, öyle de kıymet biçer. Eğer şekeri elde etmek deterjan paketinden güç ise artık onun için ağlamak zamanıdır. Hiç normal vakitte hava için, su için ağlayıp dövünüyor muyuz, hayır. Ama hanlar hamamlar için dövünenler, dövüşenler çok. Anlayacağın hayatımızı mecazi ihtiyaçlar kuşatmış, bu da gerçeğin rengini değiştirmiş.

Sevmek..

içimden dedim gömülü bir ırmağın yalnızlığıdır bu

Sevgimizle söndürdük yanan ormanları,

Hissettiğim, geçip gitti.

Yıllar geçmişti, bir gün babasına gidip sordu:

Kulak verseydi, belki de kocasının ve kıyıdakilerin sesini son kez duyabilirdi. Ama uzaklardaydı artık. Dalgaların şırıltısı arasında suların boğuk ezgisini dinliyordu...

Canımız yandığında..

''Ekmeğe çok önem verilirdi. 'Has beyaz ekmek', 'en has beyaz ekmek', 'sıradan ekmek' gibi çeşitlere ayrılıyor ve saraydaki hiyerarşik yapıya göre dağıtılırdı. Sultan en has ekmeği yerdi. En çok sevilen sebze patlıcandı. Ancak patlıcan da Anadolu değil Çin kökenli bir sebzeydi. Fasulye, patates, hindi, kakao, mısır, bazı kabak çeşitleri Amerika kıtasının keşfinden sonra yani 15. yüzyıldan sonra Osmanlı mutfağına girdi. Bamyanın özel bir yeri vardı.''

dualarınla sar beni

en son ölüm gelir

- Ey ahali işte sizin canınızı yakan, malınızı çalan hırsız nihayet yakalanmıştır; bundan sonra rahat edeceksiniz, diye bağırdıkça, genç, tellala şöyle bağırmasını rica ediyordu:

- İyiliği yalnız iyiler anlar, kötülüğü herkes.

ve O, her durduğunuz yerde duruyor, her baktığınız yerden size bakıyor, siz keyiflendikçe gülüp, hüzünlendikçe ağlıyorsa...

Artık geçtir hayalleri için;

kitap zorlaşınca daha bir kalınlaşıyordu, ağırlaşıyordu; ter basıyordu, hararetim artıyordu; cinnet boyutuna yaklaştırıyordu beni

?Peki, insanlar benimle konuştuklarında, dillerini bilmediğim halde onları nasıl anlayabileceğim?

attı. Maç bitmişti, okulun taraftarları sevinç çığlıkları atıyor, arkadaşları

O zaman yalnızlığı örtünürsün.

Evet, gemimiz su alıyor!

Ve işte saçlarımda berrak bir yaz gecesinin yıldızları gibi beliren senelerin ucunda ben, annemden yadigar sandığın kıyısında, kalbimin üstünde çiçek bercesteleri, o hikayenin başındayım hala? Güneş ufkun eteklerinde hüzünlerden bir akşam bahçesi kurmayı sürüdüyor. O bahçede daha kaç akşam dayanır benim gülüm, bilemiyorum.

Çaresizliğin hükmünü sürdüğü,

Bu bahcenin en güzel gülünü bana getirirsen söyleyecegim sana niye bu adamla evlendigimi... Ama asla geri yürümek yok bahcede, arkana bakmak yok en güzel gülü istiyorum sadece...

Parıldayan bir gözlerin, bir parmaklarının ziyneti kıymetli yüzüklerin değildi.

susturdum kalbimin atışlarını

Bir?miyav? daha duydu. Ve başını kaldırıp bu?miyav?ın sahibini arandı. Elinde büyük

Oturur akşamları birlikte içki içerim

Gölden ayrıldık fakat ben arabanın arka camından uzun süre göle bakakaldım çünkü Tamara?nın bize el salladığını biliyordum.

Bazen de tutup nehirleri serperim

Yağmurlarınla bereketlendirdi soframı

Bakış Acısı

Lütfen benim için dua et ve dikkat et Jack, bir tek oğlum kaldı..."

Ayakkabının diğer teki ise yaramaz!. dedi. Onu kim alacak ki?

İnsan ezelden teşne bu menzile ermeye.

Alkışlandığında değil sadece, asıl yuhalandığında yanında durup koluna girebilmeli.

Ne demek istediğimi anlıyor musun?"

Selameti aşkta buldu Mevlana

Kızdıramamıştım ihtiyarı, öcümü alamamıştım. Hiç olmazsa bir cevap verseydi. Bekliyordum. Kaşlarımın altından tekrar süzdüm simasını. Hani gözlerim ateş saçıyordu ya, aklımca yakacaktım şekerciyi. Gülümsüyordu, eliyle işaret etti, içeri girdim. ?Otur bakalım.? dedi. ?Ali?ydi değil mi?. ?Evet, Ali.? dedim. ?Ne için bu kadar üzüldüğünü biliyor musun? diye sordu. ?Bana kazık attın. Dışı tatlı şekermiş; ama içi bildiğimiz yavan elmaymış.? dedim. Bembeyaz dişleriyle tekrar gülümsedi. ?Ben elli yıldır aldanırım böyle şekerlere.? dedi. Bir anda hayalimde elinde elma şekeriyle koskoca ihtiyar belirince kıkırdamaya başladım. ?Nasıl? dedim ağzımı doldura doldura. Anlattı:

Öldürmeye yeterli

Uhud gibi titreyecekti gönlümün hücreleri

biraz daha fazla zamandır.?

titreyerek?

gül yaprağını kabın içindeki suyun üstüne bıraktı.

Sonuç-1: Anneler evlatlarını çok sever ve onlara dair her şeyi bilir.

Kır kahveleri kuş sürüleri sonra

"seni sevmekten hiç vazgeçmedim",

Kimyacı, "adam sobayı yükselterek aktivasyon enerjisini düşürmüş, böylece

ifade ettigini bilemezsin. Seni Seviyorum."

koş Ali koş

kızgın güneşin altında

Ayna dostun yüzüydü, gördü Mevlana

herhangi bir şeye alerjim olup olmadığını sordu..

Küçük güneşleri, artık birer birer uyanın!

Üçüncü sınıf öğretmeni: "Annesinin ölümü onun için çok zor oldu. Babası ona yeterince ilgi gösteremiyor ve eğer bir şeyler yapılmazsa evdeki olumsuz yaşam onu etkileyecek." diye yazmıştı.

- Ama hocam seni korumadı, sende bizimle birlikte haram yedin.

bir gencin düşlerinde geleceği;

Bu arada benden istihareye yatmamı ve eğer birkaç gün daha ömrü varsa, son günü uyanık kalacak şekilde morfin yaptırılmamasını rica etti. Ben hiç adetim olmadığı halde cuma gününe rastlayan o gece istihareye yattım ve Serap'ın acizliği hürmetine olacak ki, salı gününe kadar yaşayacağına dair işaret sezdim.

Rabbim şahittir ki, küçük bir tezgah açmış domates satıyordu.

mihr ü mah

- "Neden ağlıyorsun?" diye sordu. Cariye cevaben şöyle dedi.

insan çok şeye alışınca azla yetinemiyordu

olsa olsa kendi etrafında dönüp duran, dönüp dönüp duran,

... Mavi Kurdele...

Uğruna nerde gurbetler verdiğim yağmurun

?Ben? diye başlayan cümleler evinizi doldurunca temizlik malzemeleri korkuya kapılır.

geçmiş geleceğin aynasıdır

Kalbinizde çentikler var mı?

çıkıyor olduğun veya çıkacağın demek de değildir.

korkulduğu gibi olmamış... Martıların bile aracı olduğu İki gencin

Kim bilirdi ki gitmeye karar verenin, gitmek için hangi sözün ardına gizlendiğini?

hiç değilse, aynı hataları, aynı bahanelerle tekrarlamaması için!

Gel can gelsin solmuş anılara.

Ay dede gülümsüyor, ara sıra göz kırpıyor. Bu gece ay dede var yanımda; yarın, yeni doğacak güneş olacak biliyorum. Tıpkı dün gibi. O yüzden yalnız olduğumu düşünmüyorum. Sadece birkaç saat düşüncelerimi boşaltmak istiyorum.

Yağmura hasret toprağım

Yüzme bilmiyordu Kezban, kimse öğretmemişti, akarsulardan hep korkardı? Ne zaman nehrin kıyısına gelse hep boğulacağını sanır ürperir, geri çekilirdi..?

Kuşatılmış ve kuşatan...

ödemek için param var benim, bana yalnızca fiyatını

Şoför açıkladı:"Pek çok insan, çöp kamyonu gibidir.

Bulutları çarpışa çarpışa yorgun

Sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun etme

bir eşim vardı ve eşimin de bir işi? Bunlar da fincanlarım ve fincan

"Asıl olan değerini anladığında, vekil vekilliğini bilmek zorunda kalır."

evlerine döndükleri zaman hala yaşadıkları olayların etkisinden

keşişin karısı, kudret elmasını bölüşüp yerler; hükümdarın bir oğlu, keşişin de bir kızı olur.

- Doktor siz misiniz? diye bağırdığını duydum.

Sonbahar da yazdan kalma güzel bir gündü?Havanın berraklığı sonbaharın hüznüne karışıyordu?Çamlar ve defnelerden başka bütün ağaçlar allı sarılı renklere bürünmüştü.

koymasıdır resim aslında. Kağıda düşen bir çocuk kalbidir; renklere renk

Uzak/lardan türküler duyulur.

Sadece gitmek...

Derdini ağlarken yanan bir muma;

Ona ulaşmak için çabalamaktan korktuk,

bakılamayacak kadar biçimsiz ve iğrençti. Artık herkesin imrenerek baktığı

ölümüme hiç kimsenin aklı ermesin

dileğim gerçekleşti, hem de tam istediğim gibi!"

Bir irtibatım olur şüphesiz; -O gün benden

Kendi yolumu çizdiğimde anladım.

-"Haklıymışsın" demişler."Ne şerli bir olay. Yazık demişler ne büyük şansızlık.."

çatarak: " Öküzler ve kuşlar aynı masada oturamaz!" demiş.

-Galiba anladım hocam. Sorunuzun cevabına gelince;sevdiklerime sevgimi onlar için bir şeyler yaparak, onlara kendilerinin özel olduklarını hissettirerek gösteririm.

Allahim Bu gücü Bana Hep ver

Birkaç hafta sonra, düsmanlar kat kat büyük bir ordu ile saldirmis. Kral son bir ümitle eli silah tutan bütün gençleri askere çagirmis. Köye gelen görevliler, ihtiyarin kirik bacakli oglu disinda bütün gençleri askere almislar. Köyü matem sarmis. Çünkü savasin kazanilmasina imkan yokmus, giden gençlerin ya ölecegini ya esir düsüp köle diye satilacagini herkes biliyormus.

çenesine süzülüyordu.'Kardeşim kaldırımın kenarından

Tek başına...

Halk alay edercesine:

3. Ders:

Bir tüccar Mutluluğun Gizi'ni öğrenmesi için oğlunu insanların en bilgesinin yanına yollamış. Delikanlı bir çölde kırk gün yürüdükten sonra, sonunda bir tepenin üzerinde bulunan güzel bir şatoya varmış. Söz konusu bilge burada yaşıyormuş.

Ahuların içinde sevdan akkor gibidir

Birden içinde bir kağıt daha olduğunu gördü. Silkelediğinde düşmemişti demek.

Abdullah Biraderler'e, Kargopulo'ya, Sebah ve Joaillier'ye,

Heybendeki kır çiçekleri

Annesinin bir pamuğa benzettiği yüzü, çiçek bozuğu bir cilde sahipti.

Hintli bir yaşlı usta, çırağının sürekli herşeyden şikayet etmesinden bıkmıştı. Bir gün çırağını tuz almaya gonderdi.

Ahmet'in ilk mektubunu köy muhtarı Hüseyin

İhtiyarlığa adım atalı çok olmuştu. Gözleri dalgalara takılmış halde, iyi kötü yönleriyle geçmişi düşünüyordu. İnsanlığa karşı pek güveni kalmamıştı. İyilik yaptıkça nankörlük gördüğünü düşünüyordu. Çoğu kişinin kendisine "enayi" gözüyle baktığını da biliyordu. Fakat karşılıksız iyilik yapmaktan vazgeçmiyordu. Çünkü kendisini hayata bağlayan çok az değerden birisi de, kendisine olan saygısıydı. Onu da kaybederse, herşeyini kaybetmiş olacağını düşünüyordu.

Somuncu Baba, geride durup seyreden Emir Sultan"ın yüzüne baktı ve yüzünde beliren tatlı bir tebessümle konuştu: "

Bu beden yükünü ellerinle sonsuza postalıyorsun.

Gelen cevap:

Ah saatlere hapsolmuş mucize...

Koştum.

Ah! beni vursalar bir kuş yerine!

AN'LAR

Bir düre böyle devam etti.

Çünkü, son günlerde o evde, tül perdenin gerisinde bir genç kızın silüetini görüyordu. Her geçisinde güllere ve pencerede belli belirsiz görünüp kaybolan genc kıza bakmadan edemiyordu. Bir sabah her zamankinden daha erken yola çıktı. Bahçenin önüne geldiginde yüreğinin titrediğini, içinin ürperdiğini hissetti; her gün tül perdenin arkasında gördügü kız, bahçede gülleri suluyordu. Güzel kız, genç adamı görünce yüzü kızararak içeri kaçtı. Genc kızın hayali gözlerinden kaybolmasın diye gayret eder gibi gözlerini sabit bir halde bir güle dikerek öylece kalakaldı. Gördüğü güzelliğin etkisinde kalıiş, sevdalandığını düşünüyordu. Genc adam, artık hergün bir öncesine göre biraz daha erken geçiyordu, kızı tekrar görürüm umuduyla. Fakat tüllerin gerisinde görünüp kaçan bir silüetten başka şey göremiyor, kahroluyordu. Genç kız da her sabah heyacanla tüller arkasına geçiyor, genç adamın gelmesini bekliyordu. Bir gün, genç adam bahçenin önünden geçmedi. Genç kız gün boyunca boşuna bekledi. Ertesi gün, daha ertesi gün yine boşuna bekledi, genc adam gelmedi. Genç kızın yüreğine hüzün doluyordu. Başka bir gün, yine umutsuz gözlerle yola bakarken, bir grup insanın omuzlarında tabutla geçtiklerini gördü genç kız. Aklından geçen korkunç düşünceden tüm vücudunun titrediğini hissetti, yüreği sıkıştı; yoksa genç adam ölmüş müydü!..

-Sen ki göğün gizemine ermiş, bilime yön vermiş bir adamsın. İnsanlar, ister hükümdar denli güçlü, ister savaşçılar denli onurlu olsun ayağına kapanır ağzından çıkacak bir sözü beklerler. Şimdi senin gibi bilge bir adamın fikrini merak etmekteyim, benim hükümdarlığım ve servetim hakkında ne düşünüyorsun?

doldu içime

Yaratıkların çok yakınında olduğunu bilmek, arkandaki yoldaşlarının yavaşça, ensende hissettiğin nefeslerinin verdiği tuhaf bir cesaretten sonra, bir an yoldaşlarının da aslen insan kılığına girmiş birer mahluk olabileceği düşünce karmaşası anında güvensizlik duygusunun içindeki kayıp güven...

-Aldığı ilaçlar yanınızda mı?

Adam bir an durdu ve düşündü, ama gereksiz bir tartışmaya girmek istemediği için cevap vermedi. Berber işini bitirdikten sonra adam dışarıya çıktı. Tam o anda caddede uzun saçlı ve sakallı bir adam gördü. Adam bu kadar dağınık göründüğüne göre belli ki traş olmayalı uzun süre geçmişti. Adam berberin dükkanına geri döndü.

ANNEMLE KAVGA EDİP UYKUYA DALDI BU ARDA HERKES UYUYORDU GECE SAAT 03:00 SIRALARI BABAMIN BAĞIRMASIYLA HEPİMİZ UYKUDAN UYANDIK VE BABAMI İZLİYORDUK BABAM RÜYA GÖRÜYORDU ANNEM BABAMI UYANDIRDI VE NE OLDUĞUNU SORDU.

yüreğinizdeki o mengenenin de

Gündüzünü kaybetmiş dünyanın kapkaranlık bir örtüye bürünmesi gibi? Nefesimi tuttum, ölüm tuttu ellerimden: Gözlerinden öperim dedi, küçük kardeşim hayattan ne haber? Yaşamak ki en kısası ölmenin. İşte ben pişmanlığın kanatlarıyla üzgün şarkılar söyledim, adı?Daha çok sevseydim ne olurdu sanki? olan. Ölüm mü dersin beni sana kavuşturacak olan. Yaşamak mı dersin, kan dolaşımına sahip olmak. Az gittim uz gittim, masal masal içinde seni sevdim, masal bitti sana geldim.

Çalıp söylenen ayrı telde.

Yıldız, günlerce bulutun dönmesini, ondan af dilemesini bekledi. Ama bulut gelmedi. Bir gün yıldız, bulutun yanına gidip, konuşmaya karar verdi. Gece yola çıktı...

bana yardım eder misiniz? Benim için çok ağır." Bu durumdan son

yerine geçecek kişiyi değişik bir yolla seçmeye karar vermiş. Bir gün,

Sev O?nun sevdiklerini, sevmediklerinden uzaklaş!

Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle

ÇOCUK VE AĞAÇ

Natalya o gün gelmedi

"Anlat teyze, neden bosanmak istiyorsun?"

Derken aradan belli bir süre geçer ve padişah yine ava çıkar ama bir süre sonra ormanda kaybolur ve yamyamlar padişah ve adamlarını yakalar hemsini ayrı ayrı kazanlara koyup pişirmeye karar verirler. Ama oda ne padişahın bir parmağının olmadığını görürler. Onların adetlerinde ise bir insanı yemek için bütün uzuvlarının tam olması gerekmektedir. bu yüzden padişahı salıverirler. Padişah hemen vezirin yanına gider ve :

yıldızlarla konuşan... Mutluydum rüzgarla birlikte

Çocuk, ?Benim ülkem?, yazdı elinde tuttuğu, sahifesinden mavi şeritler geçen deftere.

herkesin bir feride'si vardır ben bilmez miyim

Kuşunun yuvasının ağacını

O yüce sahabi:

dünya düzenini değiştireceğimi sanmam.

Kenardaki tabureye oturup beklemeye koyulurken, içeriye

Kenarı açık kalmıştı. Günün ilk ışıkları odaya süzülmeye başlamıştı bulduğu boşluktan.

Olay Peygamberimizden çok önce geçer. Zamanın birinde insanların kendisine taptığı bir padişah ve onunda bir sihirbazı vardı. Sihirbaz bir gün:

- Seni kurtarırken, sağ tarafı yanmıştı. Gelince görürsün sağ yanağında ağır bir yanık izi var. Çok acı çekti çook. Dur ağlama, seni bu kadar üzeceğini bilmiyordum. Tamam kızım, bak makyajın akıyor, ağlama. Hah! .. baban da geldi. Fakat Zeynep teyzen hala bizi bulamadı.

Ada neredeyse battığı zaman,

O çıkmaz hatırından, ta ölünceye kadar.

kovuğuna, özgürlüklerini teslim ederlerdi yağmura, sessizce...

Sevgi bahar, sevgi rahmet

Yaşlı adam gençadamın cömertçe verdiği kalbi dostlarının olduğu bölüme yerleştirdi,

Bütün bunlar gerçekten zor bir iştir!

Tutsaklığı ilmek ilmek işlerken beynime

kapılarını yaşamın.

Pencere kenarındaki adam bunları muhteşem bir detayla anlatırken, odanın diğer ucunda yatan adam gözlerini kapar ve bu muhteşem manzarayı hayalinde canlandırırdı.

Kan için değil,

Daguerreotype'ler çektiğini, giderek isteyenlere bu sanatı öğrettiğini

Yıllarca benim olmayan; ama benim olan ıssız bir çölde, çok çok uzaklarda bir yaban gülünü bekledim; hep bir gün gelecek diye.

Bir arkadaşım vakfımıza gelerek ;

?Yiyeceksin tabi, hem de ne elma şekerleri. Hayatında elmaya niyet edip nasibine şeker düşerse mutlu olursun; şekeri niyet edip her şeyi dişlersen ömür boyu bugünkü gibi ağlamaya mahkumsun.

Kendinizi duyarlı kılın: Duyarlılığınız arttıkça, şimdi varolan çok sayıdaki fırsatı daha iyi fark edip değerlendirirsiniz. Amacınızla ilişkiniz ne denli sıkıysa, yaşama ve yaşam amacınızı eksiksiz ifade etmeniz için sizi çevreleyen ve tarafınızdan kullanılmayı bekleyen zengin kaynaklara karşı o ölçüde duyarlı olursunuz.

Artık fazla bir şey sormayacağım.

ben nezaman bir of ceksem hatrima anam geliyor

Ev halkı uykuda ya.. pek ses yapmak istemez, hani rahatsız olmasınlar diye... Ama içten içede kalksalar der, şu gaflet uykusundan uyansalar, ezan sesini duyup namazlarını kılsalar..

Ebu Hamid -el Gazali gerçek tasavvuf nedir? sualine şu cevabı vermiştir.

Bu öykü, çiftlikten çiftliğe, yarıştan yarışta koşarak atları terbiye etmeye çalışan gezgin bir at terbiyecisinin genç oğluna kadar uzanır. Babasının işi nedeniyle çocuğun orta öğretimi kesintilere uğramıştı. Orta ikideyken, büyüdüğü zaman ne olmak ve yapmak

Fizikçi, matematikçi, kimyacı, jeolog ve antropologdan oluşan bir heyet

Hacer Nine yine bunalmıştı. İçi içine sığmıyordu. Beş gözlü evinin içi yine birkaç gündür zindan kesilmişti. Düşündükçe yüreği yerinden kopuyordu. Yetmiş yaşındaki bu kimsesizlik ona büsbütün koymuştu.

O Bir Çare Bulur

Birgün hatırıma:

Daha sonraki gece de... Ondan sonraki gece de... ?Aavaa? diye bağırıyordu içinden. Aav gelmedi. Gelemedi.

dostluğun,

Hiçbir skor kesin yenilgi olamaz.

Yolları değil kendimi geçemiyordum.

Sultan Selim Han:

... `=(\ /.=` ...

İlkin karardı yollar, sonra heyelan düştü

Taze baklava, güzel baklava! Bu esnada oradan geçen bir Yahudi baklavaları beğenmiş. Üç aşağı beş yukarı anlaşmışlar ve Tıkandı baba baklavayı satıp elde ettiği para ile evin ihtiyaçlarının bir kısmını karşılamış. Yahudi baklavayı alıp evine gitmiş. Bir dilim baklava almış yerken ağzına bir şey gelmiş. Bir bakmış ki altın. Şaşırmış, diğer dilim diğer dilim derken bir bakmış her dilimin altında altın. Ertesi akşam Yahudi acaba yine gelirmi diye aynı yere geçip başlamış beklemeye. Sultanın adamları ertesi akşam yine bir tepsi baklavayı getirmişler. Tıkandı baba yine baklavayı satıp evin diğer ihtiyaçlarını karşılamak için aynı yere gitmiş. Yahudi hiçbir şey olmamış gibi

inleyen birine

Dökülen sıvalarla özlenen sılalarda var kentin bir yerinde?

Tabi ki her zaman her şey güllük gülistanlık olmuyor... Çok sıkıldığımız, bunaldığımız zamanları da yaşıyoruz... Mesela benim panik atak geçirdiğim günler bir daha hiç olmasın diyorum... Öyle zordu ki... İnsanın sapasağlam gözüküp te bir şeylere hükmedememesi çok acı...

diye kapıdan sesleneni duymadı bile. Ta ki, içeriye girip ve tam önünde durup, usulca ;

bir anlatsam nasıl utandığımı

Günlerden bir gün, köylerden birinde, adamın birinin eşeği, kuyunun birine düşmüş.

Elindeki sopayı sağa sola sallayıp tepe aşağı, ağaçların arasından ilerledi. Boş düşüncelerle inerken yukarı doğru gelen üç karartıyı fark etti. Elinde kirmen çeviren ana ile iki kızdı bunlar. İstemeden durakladı. Bu ne hal diye düşünürken gelenleri seçmeye çalıştı. A1⁄2u arife günü, hem de yarın bayram. Kim nereye gidebilir ki? Bir anlam veremedi. A1⁄2apkasını kaldırdı. Açılan alnında serinleyen ter damlaları kaydı.

Yeryüzü avaredir, yapayalnız ve kurak

İşte ogün bugündür mutluluk insanın kendi içinde saklıymış

bu manayı alkışlıyorum

Hic ummadığın deryalarardan çılgın dalgalar vurdu, gülümse

"Sevgili Bonnie, annem ve babam da kanserdi ve ikisinide,

Orda öylece durmuş bekliyor gibiydi. Belki de benim gitmemi, sessizliğin çökmesini, ışıkların sönmesini...

ne kendini düşünmekten herkezi unutmamalı..!

Bahçede kalmak iyi gelmişti ona. Heyecanı dinmiş, oldukça sakinleşmişti. Küçük adımlarla ilerleyip merdivenleri tırmandı. Okulun kapısından içeri girip, sınıfına doğru yöneldi. Sınıfı okulun birinci katındaydı. Öğretmenlik hayatına birinci sınıfları okutarak başlayacaktı. En çok buna, yani `ilköğretmen` olacağına sevinmişti zaten. Birinci sınıflar ; minicik insanlar, minik yürekler, henüz açmamış çiçekler... Hani şu ana sınıfını da saymazsak eğer, bu goncalar ; onun idrakinden, onun yüreğinden akıp gelenlerle yine onun ellerinde açacak, şekillenecektiler. İşte bu, sadece bu bile ; hayatının bütün olumsuzluklarına rağmen, hergün sevinç içerisinde okula gelmesine yetecekti. Yine heyecanlanmaya mı başlamıştı, ne?

-Sevmeden verebiliriz, fakat vermeden sevemeyiz.

Aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun etme

Mısralarınız nehir akar

Belli olur mahzun akarsulardan!

ve sapkalarimizi degistirelim, benim yerime sen yap konusmayi, ben de arka

Bilmeli; çok kısa olduğunu hayatın;

özlemenin ilk harfi, gücün hecelenişi

- Baktım ki, insanların bir çoğu geçici dünya değerlerine dört elle sarılmış onları koruyor, kasalarda saklıyor, kaybolmaması için her çareye başvuruyor. Kimi zenginliğine, kimi güzelliğine, kimi ününe tutunmuş sımsıkı, onları elden çıkarmamak için çırpınıp duruyor. Oysa ben varlığımı ve bütün isteklerimi O'na satıp, gönlümü yalnız O'nun sevgisine açtım.

yok ona kavuştuysan,

Ama baştan sona "dünya" kesilmişsen, dünyadan kesilmen çocuğun sütten

Genç kız bir süre sonra görmez oldu. Karanlık dünyasıyla baş başaydı.

Bir gün dünyaya ait büyük bir derdin olursa Rabbine dönüp, 'Benim büyük bir derdim var!' deme, derdine dönüp 'benim büyük bir Rabbim var!' de

Ve gurur, kaybedenlerin, cizlerin maskesiymis

Eski zamanlarda bir kral, saraya gelen yolun üzerine kocaman bir

Hem açtın hem gül verdin sızı sızı akayım yar

-Hayır ey her yaptığını güzel yapan sultan dedi delikanlı canımı bağışlamanızı istemiyorum sizden. Hiçbir an mühlet de dilenmiyorum hatta. Kızınızı bana göstermeyeceklerini de artık biliyorum. Atların ayağı altında sürüklenme konusuna gelince buna da itirazım yok. Benim sizden isteğim tamamen başka.

Sahi arada bir haberleri dinlemek isterde, duydukları onu hiç mutlu etmez... Üzülür acınır, vah der vahki vah ne olacak bu ortalığın hali...

Urgana tutkun feryatlar gezinir içimde

Sevdiklerine ve hatta sevmediklerine,

Ne yapmalıydı da daha az acımalıydı canı?

Ne senden...

Zirveye çıktıkça nefes almak güçleşir gibi, aşka yakınlaştıkça sesimiz soluğumuz kesildi,

Isi bitince seni bir tarafa atmamali...

Ceren ve Pelin de geldi dün işlerini güçlerini bırakıp.

5 dk. kadar sonra berber yine ya siz askerliği nerede yapmıştınız diye sorunca rus asker kızar ve sana 3. kez Çeçenistan'da diyorum ya diye kızarak cevap verir ve niçin ikide bir bunu kendisine sorduğunu sorar.

Başını ağır ağır sallayarak:

toprağı. Sıcaklığını, şefkatini. Bir sabah çiçekler açarken gökyüzünü

Şiraze, ?pek güzel olmuşsun? desem de öpsem sandığımın atika kokulu hayal nakışlarından metanetimi yitirmeden. birgün biri beni arasa da sorsa?nasılsın? dese, ben de gül kokusu duymuş gibi olsam. olsam Şiraze; olduğundan olsam, olmuşluğundan olsam; olabilmişliğinden, olurundan olsam... kızmasam sana hiç, kızamasam böyle içimde akan dereleri kurutacak kadar, kuruyan derenin toprağına sarılıp ağlayacak kadar.

Ellerime demetle gül gölgesi getiren

Hazreti Peygamberimiz eshabıyla oturmuş sohbet ediyordu. Bir kadın sahabe Resulullah'ın huzuruna telaşla girerek:

- Hayır, inşallah olmaz, diye cevap verdi. Sonra yüzüme dikkatle bakarak:

zamandan yapılma potinler her geçen gün biraz daha sıkıyor beni

Buraların yabancısı biri geldiğinde, ışığı yanan bir ev bulsun diye bekliyoruz."

var?" diye sordu iyi giyimli adam. "Bir dolar ve onbir sent" dedi Sally. "Ve

O zaman hatırlarım

11 x 11 = 121

Onu izlerken dalıp gidersiniz hayallere, ama şu anki gerçeklerle..

Affetmeyi karşımızdaki kişiye bir ihsan olarak düşünüyoruz, halbuki affetmek en başta kendimize yaptığımız bir iyiliktir

yatağına akmaya

Bir hafta sonra ilk prova için gittiğinde, elbiseyi giyer ve çok beğenir.

Sancınız nefes aldırmayacak kadar şiddetlidir ve bir an önce kurtulmak için doktora koşarsınız... Sizi muayene eder ve yanındaki hemşireye, bu hastanın sancısı yeterli değil, suni sancı verin der...

-Adam alelade bir kapıya vurmuyor ki, bu kapı insan kalbini temsil ediyor. Ancak içeriden açılabildiği için dışarıda tokmağa ihtiyaç yoktur!.. dedi.

Başı sonu belli olmayan,

kaybetmiştim ki, acı haberi kendisi getirdi bana... Ölümcül kansere

dolaşır yapraklanıl damarlarında

sevmezlerdi eve dogru bir adım attı. Kapıda beliren gölgeyi çok sonra fark etti bu Hacerdi.

Aynı zamanda yanında bir yük de taşıyordu. Bir şahıs: ?Ey Ali yanındaki nedir? diye sordu.

İşe koyulduğunda, yine aynı şey oldu. Ama bu sefer suçluyu görmüştü. Oğlu, evden atölyeye bağlanan merdiveni sessizce inmiş ve sigortayı kapattığı sırada, babasını karşısında bulmuştu.

TARİF, GÖRMESİNİ BECEREBİLMEK (

O, vazgeçmenin değil, ulaşabilmeyi öğrenmenin peşindedir. Aslına bakarsanız hepimiz çocukken öğrenebilmek derdindeyizdir. Sorduğumuz soruların, merakımızın sınırı yoktur. Etrafımızda olup biten her şey heyecan vericidir. Saatlerce gözümüzü kırpmadan bir karıncayı izleyebiliriz. Üstelik problemlerimiz de hiç küçümsenecek cinsten değildir. Konuşabilmeyi, bir bardağı tutabilmeyi becerebilmek bizim için gerçekten zordur. Yine de öğrenme açlığımız bütün bu problemlerimizin üstesinden gelebilir düzeydedir.

Nurlu bir gönül erinden başka, o nura aşık olan kimdir?

Hakların temeline sanki bir volkan düştü

HZ. MEVLANA

Yüreğinin loş sokakları başkalarının mutluluklarıyla daralır ve genişler.

Eğer bu memleketin sislenen şu nasiye-i

Ömrü saatlere sıkışmış bir kelebek telaşıyla O hüzünden bu neşeye konup kalkıyorsanız gün boyu nedensiz... ve her konduğunuzda diğerini iple çekiyorsanız bu hislerin...

?Acılar unutulur mu? diyor kadının sesi.

ÖĞRETMEN: Yaa! Demek bu çocuk bu köşkün sahibinin oğlu ha.. Çocuklar! Az önce?Keşke bu köşkün sahibinin oğlu olsaydım.? diyen kimdi?

kütüphanenin ikinci rafında başka bir not olurdu,

Nur Dedenin bahsettiği kişi, yakın köylerin birinde oturan ve her cuma günü şehre gelen bir gençti. Bu bahtiyar insan, dedenin anlattığına göre son zamanlarda hep aynı binaya uğruyor ve sırtındaki o mübarek yükü, bir an bile olsun bırakmıyordu.

Bu sefer Peygamberimiz:

öldürüldü. Bu kazadan dolayı, adam cezalandırıldı.

İkinci sınıf öğretmeni:

Paulo Coelho 'dan

ben adımı bile unuttum Şiraze, ben adımı bile unuttum

yeni insanlarla tanışmalı, yeni keşifler yapacak...

Sonra ondan nişanlısını istedim, üzülerek nişanlısını da verdi. Nişanlısını

Bir terzi Allah dostlarından birine sorar:

değilim, kalamam!

Yemekleri ortak, yatakları birmiş

Adam akşam iş çıkışı eve gitmek üzere yola çıktı.

Aynı öğretmen,

İçimde kadına karşı bir sempatinin uyanmakta olduğunu hissediyordum. ?Kayaklarımın arkasına basın ve bana tutunun. Birkaç dakika içinde kulübeye varırız; siz orada dinlenip sıcak birşey içerken, ben gidip eşinizi ararım? dedim.

kalışımdır.

ne hayata ne ölüme

Yüzüme baktı, olur dedi küçük çin balığı... dinlenelim.

Bir gökyüzüdür artık gülüşün

"Bu günün, bu anın resmini çizebildin mi, hayat hangi renk bilir misin?" Duruyor bir an gözleri dalıyor. Düşünüyor. Uzun uzun düşünüyor." Hayatın rengini bilmem ama benim rengim mor." diyor. Benim dükkanın önüne dayadığı levhayı gösterip "Benim rengim mor" diyor. Biraz pişman biraz hayretle "Neden mor, neden başka renk değil?" lafları dökülüyor dudaklarımdan. Cevap vermiyor. O günden sonra uzun yıllar beraber, yan yana sanat yapıyoruz. Ben kahvehane, birahane duvarları boyuyorum. O öğrenci yetiştiriyor. Çoğundan para bile almadan öğrenci yetiştiriyor. Bir gün baktım atölyesi bom boş.

Bir hurma çekirdeği tercihimdir dünyaya

sanarak yavaşladı Arabayla caddeden yavaşça geçerken hiç bir

dağ rüzgarları paylaşılıyorsa

umutsuzluk kıyısından, pişmanlık köprüsüne çıkışına...

- ?Beni kimse çağırmış olamaz? diyordum; dışarıdaki cehennemde hiçbir insanın sağ kalamayacağı kesindi.

artık sormuyorum

Hocası önce onu duymamış gibi davrandı. Böylesine zor bir eleme

karım her evlilik yıldönümüzde ikimizin fotoğrafını çerçeveler, '' bunlar bizim hayatımızın gölgeleri '' derdi. öldüğünde yedi tane resmimiz vardı.

Korkuyoruz kendimizi feda etmekten.

Bu mümkün değildi, çünkü orada ilk sırada, sırasına adeta çökmüş gibi oturan küçük bir öğrenci vardı. Adı Teddy Stoddard.

Kiz da konusmaya basladi.. Onun da evi uzaklardaydi.. Çocuklugu gibi.. O da ailesini anlatti. Çok sirin bir sohbet olmustu.. Tatli ve sicak.. Ve de bu sohbet öykümüzün harikulade güzel baslangici olmustu tabii.. Bulusmaya devam ettiler ve her güzel öyküde oldugu gibi prenses prensle evlendi. Ve de sonuna kadar çok mutlu yasadilar. Prenses ne zaman kahve yapsa prensine içine bir kasik tuz koydu hayat boyu.. Onun böyle sevdigini biliyordu çünkü.. 40 yil sonra adam dünyaya veda etti.

Onun için bundan sonraki yıllarda güller hep kapımızda olacak.

?Eğer bir çift kulak bulunabilirse, organ nakli yapılabilir?

her şey karardı. Düşlerin en güzelinde çıktın karşıma Şiraze.

iyiydi ama, sevgi dünyada çok maddeseldi

etmeden beklemişler. Böylece umutla sevmeği öğrenmişler. Yıllar geçmiş ama

Ajans radyodan dinlenir,

İran'a açtığı seferde Sivas'a doğru yol almakta iken yaşlı bir çoban koşarak Yavuz'un huzuruna geldi ve:

Gel seninle bir daha ağlayalım; yaşanmışlara,

Ebedi aşka giden esrarlı yollarında

Büyük aşk'larında esiyordu, sürekli tipi

gönderirken ben aslında kendimi tazeledim."

Adını bilmem onu şaşırtmadı; yalnızca başını eğmekle yetindi. Artık ona gerçeği söylemem gerekiyordu. Ona, eşine rastladığımı, benden ne yapmamı istediğini ve onu nasıl tekrar kaybettiğimi teker teker anlattım. Adam hiçbir şey söylemeden faltaşı gibi açılmış gözlerle bana bakıyordu. Neden sonra, başını duvar tarafına döndürerek acı acı ağlamaya başladı. Bu büyük acısı karşısında elimden bir şey gelemeyeceğini anlayarak kulübede onu yalnız bıraktım. Geri döndüğüm zaman, onu, ocağın yanında oturmuş, alevleri izlerken buldum. Bu kez sesi sakindi.

Kıvrımlarını takipteyim şimdi yollların

kapat gözlerini dünyanın tüm kötülüklerine,

Bin adet misketi bir araya getirmek için

kimseye düş bahçelerimden geçen katarların ağırlığını duyurmadım; duymayın da artık beni...

Küçük, küçücük, pembecik gül

Aklına böyle bir fikir düşünce, krallığın dört bir yanına, kim kendisine her iş için en uygun vakti, bu iş için en gerekli kişinin kim olduğunu ve yapılması gereken en önemli şeyin ne olduğunu öğretirse ona büyük bir mükafat vereceğini ilan etti.

Kıvrak hareketlerle abdestini aldı ve daha elini yüzünü tam kurulamadan kendisini odasına attı. Mecburen, hızlı hareketlerle namazı eda etti. Tesbihatını yaparken anneannesini düşünmeden edemedi. ?Bu halimi görse, tatlı-sert kızardı yine bana.? dedi. Çok seviyordu onu?Hele öyle bir namaz kılışı vardı ki, onu hep bir gökkuşağı hayranlığıyla seyrederdi. Namazda öyle bir mahviyeti vardı ki? hicabından renkten renge girerdi.

Aşktır zincire vuran beni geceye salan

Gül yüzlerde her an meleksi zikirler duyuyorum.

Siz umut dolu cıvıl cıvıl çevreniz olsun istiyorsanız; siz öyle olun önce!

"Acı çekmek mi?" diye sordum.

Hatta, gözüne göründüğü halde, ilgilenemediği için acımaya vakit bulamadıkları da vardır.

-Evet anneciğim, izin aldım. Sen nerden bildin.

yavuz bülent bakiler

İşte askerin takatını zorladığı anlardan birinde Yavuz Selim atından atlar, yürümeye başlar. Eh sultanın yürüdüğü yerde, hayvanına binmek kimin haddine? Bu işe mana veremeyen vezirler önceleri susmayı dener, yutkunup dururlar. Yavuz'a tek kelime söyleyemezler ama, güçleri Hasan Can'a yeter. Fırsatını bulup çevirirler. 'Yetti gayri!' derler, 'Astırırsanız astırın, kestirirseniz kestirin! Ama itirazımız var!'

sen?ol? dediğin an olsun diyenlerdensin, kendini insanlıktan çıkarmanın bedeli

kelebekler seni bekliyor, düş değil gerçek kelebekler seni bekliyor...

Bütün mesele buradadır. Hayat istediği kadar harmanını, bağ ve bahçesini ne kadar cömertçe açarsa açsın; bütün bunları bize verilmiş ikramlar olarak görmektir. Bu ikramlardan faydalanmak ve olabildiğince israfsız kullanma bilinciyle hükmetmek gereklidir. Hayat, verilen emanetler içerisinde belki de en büyük bağıştır. Bu bağış olmasaydı yeryüzünün varlığı olabilir miydi? Aslında yeryüzünün varlık sebebi de belirlenmiş bir belirlilikle?sen olmasaydın ben bu alemi var etmezdim? muştusuyla altı çizilmiştir. O nedenle varlıkların birbirlerine olan yakın temas ve tutkuları merkez itibariyle yaratıcının ruhlara verdiği sürgündedir. Bu vergi bütün insanlık için geçerli olduğu kadar da bütün varlıklar alemi içinde aynı derecede geçerlidir. Varlıkların kıymet ve değeri de biraz buradan ileri gelmektedir. Seçici olabilme, arayıp bulabilme, koruyup kollayabilme, sevip sayabilme, daha beklide bir sürü şey ilave ederek konu anlatılabilir. Bunun sebep ve sonuç ilişkileri ruhlara verilmiş olan sürgündeki o süreğenliği sürekli hale dönüştürerek yeryüzü bahçesinde Romeo ve Jülyet?ten, Leyla ile Mecnundan, Aslı ile Keremden, Ferhat ile Şirinden ve Mona Roza?dan bahsediyoruz.

Çok az şeyi ciddiyetle yapardım.

birdenm sordu:

Dokunma kalbime.

İnsanoğlu basmış gülün üstüne,

ikram etmek için biraz ayrılır. Hepsinin dikkati soba üzerinde toplanır.

Seninki gibi pırıl pırıl gök mavi değil.

?Ya habibi, gözümün nuru?

Hayat Aceleye Gelmez?

Ellerin, ellerin ve parmakların.

Bir Acayip Mor Adam

Dupduru lekesiz;

Küçük şeylerin ne kadarda önemli olduğunu, minicik bir kalpte ne kadar da mutluluklara yer olduğunu düşünüyorum; ben istedikçe.

Ya da küstüğümüzü unutur devam ederdik oyunlarımıza.

Bu duygular içinde, uzun zaman bocaladı, gelgitler yaşadı. Güneşin battığını, ufku muhteşem bir kızıllığın kapladığını fark etti. Uzun uzun baktı kızıllığa, kızıllıktan da güzelliğin doğabileceğine şahit oldu gözleri. Manzarayı, kendi hayatına yordu, kendince bir anlam verdi olanlara. Her insanın hayatında, kendisinin yaşadıklarına benzer şeylerin olabileceği, geldi aklına. Her şey, duygusal çalkantıların, insanı kuşattığı anlarda idi. Var olmak ve yok olmak, işte o zaman ortaya çıkıyordu. Rahatladığını hissetti, kalktı. Ağır adımlarla, kumlarda yürümeye başladı. Denize bakmak istemiyordu artık, patikaya yöneldi. Bir aileden bir kurban yeter, diye geçirdi içinden. Adımlarını hızlandırdı, kendisini bekleyen sıcak yüzlerin varlığı, içini ısıttı.

öylesi derinimsin

Sokak lambası şöyle bir silkeledi kendisini. Yerinde birkaç kere hoplayıp zıpladı. Ampülünün tozunu aldı. Gövdesini öne arkaya eğerek ısınma hareketleri yaptı. Uykunun mahmurluğunu üzerinden atmaya çalışarak dikkatini işine toplamayı denedi. ?Hep böyle olursa beni çürüğe alırlar? diye içine kocaman bir kurt düştü. Bu cılızlığını gören var mı diye de şöyle bir bakındı. Apartmanların tepesinde gölgeler, rüzgarın önünde koşturan tozlar, ara ara gözlerini açan kediler, park edilmiş arabalar dışında bir şeye rastlamadı. O siyah adamlar ve kadınlar da yoktu bu gece. Karanlık yerine bir huzur dolaşmadaydı semada. Bu gece bir kandil yakılmıştı belli. Kim içindi? Kimler içindi? Bu gecede bir başkalık vardı belli.

Aradan bir yıl geçti... Her şeyin ilacı olduğu söylenen zaman bile, kadının derdine çare olamamıştı. Bir sabah, ısrarla çalan zilin sesiyle uyandı. Kapıyı açtığında, karşısında o kadını gördü.

Hoca: Getir çocugu.. bir bakalim, demis.

Büyük ağaç, iyice kasılarak:

Gözlerimizle konsuyuorduk sanki...

Ulu Halife onu saygı ile karşılayıp bir yere oturttuktan sonra şöyle dedi:

?Ne kadar çoksa, o kadar az görürsün? dedi Mefşela. ?Karanlık gizler renkleri, şekilleri; kaybolursun.

Şu ada senin, bu ada benim,

- Nalının hasını yapar. Ancak kazandıklarını içkiye, fuhşa nerde namlı kadın varsa ona harcar. Hem şişe şişe şarap taşır evine, hem de mimli kadın varsa takar peşine.

--Bu ateş aydınlatıcı bir şey!, demiş..

Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,

Yine bir gün bana sordukları sorularda çıkardıkları bir neticeyi açıklarlar:

Altı ayın sonunda ameliyat oldu. Ameliyattan önceki gece, kendisini tamamen insanlığa adadı. Vasiyetini yazdı ve ölümü halinde vücudunun tüm organlarını bağışladı. Ne yazık ki, Linda ameliyat sırasında öldü.

Kime ait olduğunu bilmediğim ama çok sevdiğim aşağıdaki öyküyüyü sizlerle paylaşmak istedim...

gözüm ilişince sustum. İkisinin de ayaklarında eski sandaletler

mutlu etmeden mutlu olmayı beklememeli..

Hayat ne kadar hızlı akarsa aksın, işleri ne kadar çok olursa olsun hep birbirlerine ayıracak zaman buluyorlardı bulmasına ama kırklı yaşların ortalarına geldiklerinde, daha az çalışmaya karar verdiler. Adam, hastaneden ayrıldı ve muayenehanesinde hasta kabul etmeye başladı. Kadın da mimarlık bürosunu kapadı ve sadece özel projelerde görev aldı. Artık daha fazla beraber olabiliyorlardı.

Burada sezgisel buluşmaya inanılıyordu, o yüzden

İyilik istedim... Ve Tanrı bana fırsatlar verdi.

Genç kız, el aynasında makyajını kontrol etti;

Çok eski zamanlarda birgün bir delikanlı varmış... Bu delikanlı çok zengin bir ailenin kızına aşık olmuş. Ama kız delikanlı fakir diye ona yüz vermiyormuş. Genç, bir yılbaşı gecesi bütün cesaretini toplamış ve kızı yılbaşı gecesi balosuna davet etmek için evine gitmiş. Kapıyı genç kız açmış. Kıza, kendisini yılbaşı gecesi balosuna davet etmeye geldiğini birlikte dans etmek istediğini söylemiş. Kız kabul etmiş ama bir şartı varmış. Ondan balo için diktirdiği elbisesinin yakasına takmak için kırmızı bir gül istemiş.

Arkasından, beni bir kez daha şaşırtan bir kahkaha atıp şöyle dedi:

Çiğ düşmüş gül gibi yüzünden belli

Fiziksel temas:Bu sevgi dilini kullanan insanlar, sevgilerini dokunarak, sarılarak v. b. gösterirler karşıdakine. Mesela bazı çocuklar hangi yaşta olurlarsa osunlar kucaklanıp, öpülmekten çok hoşlanırlar. Gün içerisinde gelip gelip annesine sarılır. Hatta halk arasında bazan bu tip insanlar için "Sırnaşık tabiri kullanılır maalesef. Oysa nefes almak, su içmek kadar önemli ve vazgeçilmezdir bu davranışa olan ihtiyaçları.

- Tek bir ağaçtan bu kadar yoğun koku gelmez, diye atılmış çocuk. Üstelik, manolyalar da katılıyor onlara. Hem biraz derin nefes alırsanız, fırından yeni çıkmış ekmeklerin kokusunu duyacaksınız.

Benliğim varlığınla sonlansın...

Kurumuş kuyudan, sucuların kovasına

- Seni ne kadar sevdiğimi öğrenmek istersen, yere düşen her yağmur damlasını tutmaya çalış; tutabildiklerin senin sevgin tutamadıklarınsa; benim sana olan sevgimdir.

Evet.. Kolay dedi Jerry.. Hayat seçimlerden ibarettir.

Adamın biri güzel bir papağan satın alarak eve getirmiş ve başlamış konuşmayı öğretmeye. Özellikle papağanın "amca" demesini istiyormuş.

Gözyaşların ve zaten O?nun olan yüreğin..

?Yaradan?ı hangi kelimelerle tanımladığımız, kendimizi nasıl gördüğümüze ayna tutar.

Otobüs yolcuları elinde beyaz bir baston taşıyan genç ve güzel kadının otobüse binişini içten gelen bi sempati ile izlediler. Basamakları geçti, boş olduğu söylenen koltuğu el yordamıyle buldu, oturdu, çantasını kucağına aldı. Bastonunu koltuğa yasladı. 34 yaşındaki susan, bir yıldır görmüyordu. Bir yanlış teşhis sonucu görmez olmuş, birden karanlık bir dünyanın içine düşmüştü. Öfke, kızgınlık kendine acıma.. Hayatta tek dayanağı artık kocası Mark'tı. Mark hava kuvvetlerinde subaydı. Susan'ı bütün kalbiyle seviyordu. Susan gözlerini kaybedince Mark karısının içine düştüğü umutsuzluğu hemen farketmişti. Ona yeniden güç kazanması, kaybettiği kendine güvene yeniden sahip olması için yardım etmeliydi.

tanesinin şekli değişmiş, katılaşmış, taş gibi olmuştu.

- " Mutluluğun Gizi dünyanın bütün harikalarını görmektir, ama kaşıktaki iki damla yağı unutmadan."

İçinde yıkandıkça arındı bembeyaz oldu.

İyi yürekli, merhametli ve cömert zengin. hizmetçisini çağırdı. Kapıdaki dilenciyi gösterip:

Ben yine 'Hayır, o büyük adam benim, bu

Rüzgar da onu pek severmiş. Çölde köşe bucak dolaşıp, kumları öfkeyle bir yerden ötekine savurup duran rüzgar bile, ağacın çevresine gelince yumuşar, gölgesinde uyuklayan hayvanları serinletmeye çalışırmış. Hafif hafif estikçe, ağaç da yapraklarını sallar, çöl sıcağını uzaklaştırırlarmış el birliğiyle...

Bazen kendine aşık deli bir fırtınaydım

gönlümün dilinde, söylenir durur...

Nur-ı aynım, iki gözüm, Bildin mi neydi sabır?

Mutlulukta aynı durumda... Mutsuz olduğumuzu biliyoruz ama mutlu olduğumuz zamanların pek farkında değiliz...

Bilge, bir gün sonra ikinci bir yemek daveti verdi. Bu kez, sevgiyi gerçekten bilen ve her gün sevgiyle yaşayan kişileri çağırdı. Yüzleri aydınlık, gözleri sevgiyle gülümseyen pırıl pırıl kişiler geldiler ve bu kez onlar yerlerini aldılar, sofrada. Önlerine birer tas sıcak çorba ve sapları bir metre uzunluktaki derviş kaşıkları getirildi. Onlara da kaşıkları ancak, saplarının uçlarından tuta bilecekleri kuralı söylendi.

berd vurur eskiyi anar ellerim

Yaşlı doktor

Gözlerine bakmadan sevmek seni

Belki bir diğer baş devralır

İki kuzum ve eşimin gülücükleri

Gönül soframıza

Ne kadar gerçeklik iddiasında ve ne kadar gerçekçilik iddiasında olursa olsun, neticede her türlü eylem ve keyfiyetin ancak sözcük biçiminde belirmeye yazgılı olduğu "edebiyat". Hangi faciayı anlatırsa anlatsın içimizde ürperttiği ilk duygu hayranlık. Hiçbir mama mucidinin adını tarihlerin yazmadığı ve hiçbir soba yapımcısının adını Shakspeare''in adıyla birlikte yazmayı, kimsenin, aklına getirmediği bir yerde, kanın kokusu gibi üşümenin ve hasta bir bebek ağlamasının da "edebiyat"a yansıyan görüntüsü illüzyonist bir izdüşümden ibaret. Masallar mağrur ve münezzeh.

George'ın yalnızca çok pahalıya mal olacak bir ameliyatla kurtulma şansı vardı fakat bunun için yeterli paraları yoktu Babasının, umutsuz bir biçimde annesine şöyle fısıldadığını duymuştu Sally:

Babamı çarşıda, mahallede tanımayan yoktu. Saygındı. Şehir içinden dışından epey dostları ahbapları vardı. Hemen her gün ziyaretine daha doğrusu sohbetine gelenler olurdu. Yanımızdaki dalları üst katlara uzayıp oradan kıvrım yaparak sokağın üstünü neredeyse kapatan asma sarmaşığının koyu serin gölgesi altında hasır sandalyeleri çeker tatlı, içten bir sohbete koyulurlardı. Şimdi hatırlıyorum da o ne saygı, ne kibarlıktı öyle ya rabbim. Zaman zaman kendisi de iadeyi ziyaret yapar, beni de yanısıra götürdüğü olurdu. Mal aldığımız Kemeraltı toptancıları ve arkadaşları ile tanıştırırdı beni. Ne güzel olurdu o ziyaretler. Önceleri Kemeraltı?na ineceğimiz zamanları iple çekerdim. ?Bak evladım? diyordu, ?bunlar senin baba dostların. Dünyanın türlü türlü halleri var. Yarınlarda Allah göstermesin ihtiyaç duyduğun zaman bu amcalarına geleceksin.? Ne dostu ne babası, benim derdim başka. Ne biliyor musunuz? Gittiğimiz her yerde bir izzet bir ikram ki sormayın. Çikolatalı, meyveli dondurmalar, gazozlar, karadut şerbeti. Sonra bana verilen hediyeler; en güzel, pahalı oyuncaklar, çeşit çeşit kırtasiye. Ne kadar şanslıydım.

nereye baksam siyah

ru?ya bu...

?İnanmadılar dünyanın döndüğüne?

Ve onun için? Ve onun gibi düşünen niceleri için? Ve kim bilir daha kim ya da kimler için, yalnızlık şairin anlattığı gibidir:

uzaksın yakınmış gibi,

"sahildeki evimizi senin çizdiğin projeye göre yaptırdım. Kocaman terasta martılarla kahvaltı ederken, ben hep seni izliyor olacağım..."

Hemen muhafızlarına onu öne getirmelerini emretmiş.

Bazen bakıyorum etrafıma, o yorgun, sebepsiz kin besleyen suratlara. Soruyorum içimden ; siz sevdiklerinizle, dostlarınızlada mı böylesiniz diye. Yalancı ruhlar olmuşuz istemeden, sevgimize bir türlü sahip çıkmayı becerememişiz. İki kuruş sevgi için, kendimizden çıkmamıza, apayrı insanlar olmamıza hayretle bakıyorum. Arkadaşlık, aile, doğru, yanlış adına yaptığımız her şeyde, karşımızdakinin sevgimizi elimizden alma çabasına şaşırıyorum. Bu düşünceler, sadece etrafıma baktığımda, dar sokakların bana söylediği basık cümleler oluyor. Sonra, sert bir omuz yürürken bana çarpıyor ve dünyaya geri geliyorum. Etrafıma bakmadan, boynumu eğip yürüyorum. Bir pardon, özür dilerim bekliyorum belki de o sert omuzlardan. Sonra ne oluyor. Hiçbir şey. Sadece motorlu araçların çıkarttığı seslerin arasından, bir iki kuş sesi duyuyor kulaklarım. Veya duymaya çalışıyor...

Muammalar yüreğimde yumaklanırken caddede meçhul bir yere koşan ak sakallı bir ihtiyar gördüm. Büyük bir merak ve umutla kendisine yetiştim.

Bu Memlekette de bir gün sabah olursa, Haluk,

Greenfield, kadının bir kova suyu ne yapacağını merak etti. Onu arkasından izledi. Yaşlı kadının, zorlukla taşıdığı kovayı bahçenin uzak bir köşesindeki büyük meşe ağacına kadar sürükleyip, sonra da kovadaki suyla meşe ağacını suladığını görünce, hem hayran kaldı, hem de şaşırdı. Yanına yaklaştı ve sordu:

Alıntıdır

Bir çığlık bırakıyorum havaya, karşımda asılı kalıyor.

ortalama ömre sahip bir insanın tüm yaşamında

-Adam öldürebilirmisin?

deyimiyle Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi'nin simgelediği bu dönemin

Kalbiniz kırılacağına taş kırılsın!

"Hala inanamıyorum. Bu ameliyat bir mucize! Doğrusu

"Bilimin temelinde karmaşık matematiksel şekilcilik veya ayinselleştirilmiş deneyselcilik yoktur. Aslında bilimin özünü, gücünü gerçekte neler olup bittiğini öğrenme isteğinden alan ısrarcı bir dürüstlük oluşturur."

olduguna göre acaba bu sabah bir doktorla mi randevusu oldugunu sordum.

'Jack! Beni duyuyor musun Jack?'

Yıllarca nasıl dayandığımı düşünüyorum. Sensizliğin saatlerinde yine sana yazıyorum bu cümlelerimi. Hiç yorulmadan, hiç usanmadan, hiç bıkmadan.

?Geleceğini biliyordum? Geleceğini biliyordum?Geleceğini?

5. Eğitiminiz? İdare eder

Kimisi bir sevdiğini toprağa verince hayata küsüyor.

Tek başına ayakta durabilecek kadar güçlüysen, yanında tutanlar varmış.

Bu iki hasta saatlerce birbiriyle konuşur, eslerini, ailelerini, evlerini, işlerini, askerlik anılarını, tatilde gittikleri yerleri anlatırlardı birbirlerine. Pencerenin yanındaki hasta, her öğleden sonra oturmasına izin verdikleri saati diğer hastaya pencereden görebildiklerini anlatarak geçiriyordu. diğer hasta hep bir sonraki günü iple çekmeye başladı, dışarıdaki renkli ve hareketli dünyayı dinlemek için. Pencere, içinde çok güzel bir gol olan parka bakıyordu. Ördekler ve kuğular golde yüzerken çocuklar model bot'larını suda yüzdürüyorlardı. Genç aşıklar, gökkuşağının tüm renklerindeki çiçeklerin arasında kol kola dolaşıyorlardı. Ulu ağaçlar etrafı süslüyor, uzaktan şehrin silueti görünebiliyordu.

Dikkatle izler olayı. Köpek susamıştır ama gölete geldiğinde sudaki yansımasını görüp korkmaktadır. Bu yüzden de suyu içmeden kaçmaktadır. Sonunda köpek susuzluğa dayanamayıp kendini gölete atar ve kendi yansımasını görmediği için suyu içer. O anda bilge düşünür:

Sen gideli kaç mevsim

Sabah olunca kalkmış, duasını ettikten sonra tam işe koyulacağı sırada ne görsün! Bir çift ayakkabı dikilip hazırlanmış, tezgahın üzerinde duruyor. Öyle şaşırmış öyle şaşırmışki ne diyeceğini bilememiş. Ayakkabıları eline alıp iyice incelemiş. Ayakkabı Öyle ustalıkla yapılmışki hiçbir

- Ya İlahi! Şu hırkanın sahibinin yüzü suyu hürmetine, şu kafirlere karşı bizi muzaffer kıl. Ganimet olarak ele geçireceğim her şeyi dervişlere vereceğim, diye dua eder etmez, düşman tarafında bir toz-duman ortaya çıktı. Düşmanlar, bu toz-duman içinde birşey görmiyerek, kılıçlarını birbirlerine vurdular ve kendi kendilerini öldürdüler. Sağ kalanları dağılıp gitti. O akşam Sultan Mahmud, rüyasında Ebü'l-Hasan-ı Harkani hazretlerini gördü. Ebü'l-Hasan-ı Harkani, Sultan Mahmud'a;

Aldığı güzeller güzeli bebeği bırakıp, diğer çocuğun elinden kayan Pokemon?u güzelce paket yaptırıp, kasiyerle bir de anlaşma yapmış ve yaptığından gayet memnun şekilde, kapıda izlemeye koyulmuştu kız... Ve böylece, aldığı yapıştırmayı ödemek için girdiği sırada kasiyerin?Bugün 100. müşterim olduğun için bu hediyeyi sana veriyorum? sözünü duyup şaşıran ve paketin içinden çıkan, az önce kendini onda bıraktığı Pokemon?u gördüğünde dünyanın en güzel gülümsemesine sahip olan diğer çocuğu izlemişti...

Hem sol kolu yok hem de judo da bildigi tek hareket var.

Rahman olan, Rahim olan, bağışlayan RABB'İMİZ.

Kimisi çocuklarıyla baş edememenin sıkıntısını yaşıyor.

Düşman deyince zindanlara takıldı aklı. Kızılı, karası, demir parmaklığı, küflü duvarı? Küçük yaşta okuduğu romanlar, kızıl meydan, altı ok, devrim, Moskova, havaya kalkan sol el ve sokakları dolduran askerler?

Gercek güzellik dis görünüsde degildir,

" Biri benimle dalga geçiyor"

Merhaba sana.

Hele geceleri daha da anlamlıydı balkon.

Zamana vav çizmekteyim

Sevginin yalnızca sözünü edenlerle, onu yaşayanlar arasında ne fark vardır? diye sordular bir bilgeye.

Şiraze ben naçar, ben har, sensiz işte hepsi başımdalar...

60'li yıllarda bir beyazın bir zenciye hem de Alabama'da yardıma kalkışması pek olağan şeylerden değildi. Onu kente kadar arabama alıp bir taksi durağına bıraktım.

"Ne tür bir mucize

Kedinin mır mır?larından dökülen kurdelaları toplamak için eğildiğinde

Çaldırdığım ve kaybettiğim öz benliğimi dileniyorum, dedi.

Akar taştan taşa bağrını vurup

biraz daha beklerim diye düşündü. Güllerin yaprakları

- Gece yarısından sonra apartmanı dumanlar sardı, bir yangın başlıyordu. Dumanı koklayan köpek öyle bir havlamaya başladı ki, önce fakir adam uyandı, sonra bütün apartman halkı...

Delikanlı standa iyice yaklaştı. Özellikle de genç kızın olduğu standa gelmişti. Genç kız ona siparişini sorduğunda, elindeki kağıdı ona doğru uzattı. Kağıda ne almak istediğini yazmıştı:

adam gibi ağlamayı öğretmeyi unuttuğun için

bu gökyüzü

Birgün eve gelen komşu kadınlardan birisi sırtımı sıvazladı. ''Afferim oğluma!'' diye yanaklarımdan öptü ve elime beş lira sıkıştırdı. Şaşırmıştım. ''Bu da nereden çıktı!'' gibilerinden kadının yüzüne baktım. Annemin gözlerine baktım. ''Al oğlum, dedi, namaz kılıyorsun ya, gelin bacımın gönlünden kopmuş.''

Neşter yuttuğum, uçurum kustuğum zamanlar.

nehirlerim varamıyor Boğaz?a, bunca temenniye inat

Kapatırsın gözlerini ansızın,

Yüreğin ve düşüncelerin iyimser yaklaşımının mucizesini hiçbir ilaç sağlayamaz. İyileşecek hasta?Kendime nasıl yardımcı olabilirim? der. Hastalığına sığınan kişi ise, ?Bütün bunları yapmak zorunda mıyım? der. Kendini iyileştirmek bile bir yüktür onun için. Zaten kendi sorumluluğunu üstlenen kişi, hastalığı da sağlığı da yaratanın kendisi olduğunu bilir.

Bir zamanlar, büyük bir dağda kartallar yuva yaparlarmış. Bir kartal da 4 tane yumurtası ile bu dağda yaşıyormuş.

Bir grev gözcüsü işyerinde

- Bak hayat savaş demektir. Kimi ekmek parası için savaşır, kimi bir parça toprak için, sen yaşamak için savaşmazsan, bu hastalık seni, sen ölmeden gömer, unutma!! diye bitirdi sözünü.

Üzüntülerini hiç belli etmezdi babam. Hep neşeli, hep gamsız görünürdü. Neşesiyle, bir an parlayıp sonra sönüverin ve silinen öfkesini tanırdım sadece. Nükteli konuşmayı çok severdi, bazen öfkesinin doruklarındayken bile kendi kızgınlığına nükte uydurur öfkesini balonunu gülerek söndürürdü. Pek nadir bir insan olduğunu düşünürdüm. Sonra memleketi olan Artvin?e gittiğimizde, babamın doğduğu köyde ona benzeyen bir sürü adam tanıdım. Artık babam Artvin?in dışında nadirdi sadece.

?İşim bu? demiş, ?kusura bakmayın.?

teşekkürler teacher:)

Güneşin madem doğma kararında sevdama

lotoda iki kere 3 tutturdum.

-Hah! İşte ben de tam bu meyveyi istiyordum!. Sonra da şaşırarak hepsinin hangi meyveyi istediğini nereden anladığını sormuşlar:

Kendisinin, hayatın, olayların, gidişatın farkında olmalı.

Beni bu yangında bırakıp gitme.

''Anne ne olur bak çolak Kadın avluda, ne olur gidip bir soruver?''

Çocuk gülüşlerinin ardında saklıdır düşler ülkesinin son hazineleri. ?Açıl susam açıl!? diyen Ali Baba ve Kırk Haramiler?in sihrine kapıl da tüm ganimetleri al ve git artık!

Tercüman komutana durumu anlattı. Komutan bir şeyler söyleyip gitti. Biz artık ölmeyi beklerken tercüman yüzbaşıya;

Somuncu Baba Ve Emir Sultan

Korkutuyor sensiz.

bilerek yaşamaktır.

Okumayınca?komşu eğer bir maruzatınız yoksa hayırlı bir iş için bu akşam size geleceğiz? diyenlerin sayısı da giderek artmıştı. Epeyce bir süre eve dünürcü gelenler olumsuz yanıtla dönmüş ve bir zaman sonra babası?artık bu kızın başını bağlamak gerek? demiş ve ardından da ilk dünürcü gelenlere bir kapı aralamıştı. Öyle ya pat diye verilmezdi. Önce aileyi tanımalı, müstakbel damadın işi gücü araştırılmalı, evi-barkı gözden geçirilmeliydi. Öyle de yapıldı ve gençlerin de olumlu yanıtlarından sonra söz ardından nişan ve fazla uzatmadan birkaç ay sonra da düğün yapıldı.

- " Umarım, duygusal olduğunuz kadar, idealist bir öğretmensinizdir de.

-Hayır! Onun günahı çok fazla.

ÖĞRETMEN: Aaa! Gerçekteeen! Harika bir ev bu! Kimin acaba çocuklar?

Neden, böyle apansız kimlere yanildik ve eskidik

Ağlamaklı oldum ama bu acılara alışkındım artık. İnsanların tahribatıyla her yerde karşılaşıyordum. Geçmişteki her şey bir anda anlamını yitirmişti.

Getirin de şu cenneti, cehenneme çevirin

Bir yaprak gönder bana,

hasret gidereceklerine söz vermiyorlar mıydı?

'Her sabah Afrika'da bir ceylan uyanır. En hızlı aslandan daha hızlı koşması gerektiğini bilir, yoksa öldürülecektir.

Ben Yusuf?um; baba?

Erselik saatlerde yağar yere

AŞIK VEYSEL ŞATIROĞLU

Pazartesi Hande Hacer'in yanında oturmaya başladı. Hem Hande tedirgindi, hem Hacer. Birbirleri ile hiç konuşmuyorlardı. Diğer kızlarda soğumuştu Hande'den. Nasıl Hacer gibidağınık, bir şeyi, iki kere anlatınca anlayan fakir bir kızın yanına oturmayı istemişti. En çok alınan doktor Cemal Beyin kızı Esin'di. Anne babaları her hafta sonu görüşüyorlar,

ve bu gecelik müsadeni istiyorum artık güzide dost :))

yavaşlıyor. Çocuk kalbinin kıpırtıları boşlukta sönüyor. Bu boşluğu bir

Koca yüreğin atıyor,

Yeryüzü yapıp göğsünü içinde mutlu günlerin tohumlarını bitirebiliyorsan,

Aslında polisler, onu yolda uzanmış bir şekilde bulduklarında, onun öldüğünü sanmışlardı.

Yemeklerini yedikten sonra bu meseleyi önce karısıyla konuşmayı uygun görerek Mustafa'nın yatmasını bekledi ve güzel çocuk uykunun güzel derinliklerine dalınca hikayeyi hanımına aktardı. Sözünü de :"Ondan şüphe edemem, sen de eriştiği tecelliyi görüyorsun, çocuk bunu kendi kusurundan değil, ya senin, ya benim, bir eksikliğimizin, bir ayıbımızın etkisiyle yapıyor." diye bitirdi.

Ayna önünde daha dikkatli inceleme yaparken, ellerini ceplerine götürür, ancak cepler yerinde değildir. Hemen terziye şikayet eder.

Çocukluktan başlar gelecekte neler olacağı düşüncesi. ?Bunu büyüyünce yapabilirsin?, ?Bunu büyüyünce anlayabilirsin? gibi ifadelerle yada?Büyüyünce ne olacaksın? gibi sorular çıkar karşımıza.

çok daha kuvvetliydi

..."Yollari oldukca uzunmus, yokus yukari gidiyorlarmis, gunes yakiciymis,

Düşüncelerim hiç tanımadığım, bu yaşlı adama yoğunlaştı.. Başında yün takkesi, elinde bastonu, oda benim gibi sıra beklemekte..

Akşam ben masamın başında çalışırken, korkarak yanıma geldin ve bana umutla,

ama, kapasitesi sınırlı olmalı yüreğinin ki,

- Evvela hücum ettin. Sonra niye vazgeçtin?

Moses bir an bile duraksamadı Evet, ben de inanırım dedi ve ekledi Biliyor musunuz? Her erkek çocuğu doğduğunda Tanrı onun evleneceği kızı belirlermiş. Benim doğumumda da benim evleneceğim kız belirlenmiş ve bana Senin karın kambur olacak demiş. O zaman ben bir istekte bulunmuşum Tanrı dan

Şeyh gülerek cevap verdi:

Küçük çocuk, arkadaşlarının yanına döndüğünde, bütün ısrarlara rağmen oyuna katılmadı. Ve bir kenara oturup onlara baktı.

Bakımsızlık ve sefaletten bir ev çökse vebali Ömer'in omuzlarındadır.

Otuzundan sonra böyle düşünür insan? Benim gördüğümü herkes görüyormuş der. Yapılan haksızlıklara şaşırmamaya başlar, farklı insan karakterlerini benimser. Dostlarını daha titiz seçer. Uzun yollarda eşlik edecek kötü gün dostları bulur kendine? Sayıları azdır ama yürekleri çınarların gövdesi gibidir?

Şu paslı çehre-i millet biraz gülersea?¦

Sorun değil, çözüm bir insan...

Ters yöne girmişim. Buradan dönüş yapıyorum.

varsın yarı yolda uyuya kalsın bize gönderilen bahar.

o yanlışın artık sonsuza dek düzeltilemeyeceğini bilmenin kıstırılmışlığı ile pusuyorum bazen?

Zindan kötülüğün davet ettiğinden daha iyidir.

Kaldığımız otele gelmiştik. Muhammed bir telefon edeceğini söyledi ve ona memleketine telefon etme imkanı sağladık. Çin'deki kardeşini arıyordu, kardeşine aynen şöyle diyordu:

önce sağlıklı yaşamak gelir...

Çoban sözden anlamaz; Tamara sevdadan kesilmez iken?Kocakarı, ipek bir bohçanın içine, Hint kumaşları, Çin ipekleri, gümüş aynalar, altın taraklar, miskler? koyup Tamara?nın yanına varır. Bohçasını açar, çil çil kumaşlarla, mis gibi ıtırlarla, aynalarla Tamara?nın gözlerini büyüler. Tarakla o zifir saçlarını tarar, ayna ile ona ay gibi yüzünü gösterir, tüllerle ona bir duvak tutar? Tamara, sürünür, kuşanır, taranır? Öyle bir güzel olur ki, üstüne güzel kalmaz. Tamara, bu dost yüzlü düşmana kanar ve ona gönlünün dilini açar. ?Yarın, yine gece karanlığında adanın garp tarafından maşuğum ile vuslata ereceğim, o elimdeki feneri görünce benim nerede onu beklediğimi bilir.? der, Kocakarı bohçasını hışımla toparlar, Tamara bu kadından ürker, sırrını söylediği için pişman olur ama geç kalmıştır artık.

Nazik insanlara karşı nazik, sert olanlara karşı da sert olmasını öğret ona.

And distance between us grows and grows.

Doktorlar yine Yahudi?yi aramislar ve Yahudi?de tekrar kan

Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor

Kan kardeşliği de bilirdik kan akıtmadan?

Üşüdü gitti Annabel Lee

Resulullah o cariye ile birlikte yola koyuldu. Evlerine yetiştiklerinde cariye;

- "Hayatınızdaki büyük taş parçaları hangileri?

Yazın sonuna kadar penceresini hiç kapatmadan beklemiş ama boşuna... Kırlangıç yokmuş... Dönen Kırlangıçların birine sormuş onu. O da "Ne zaman gördün onu en son?" diye sorunca adam, "Sonbahara girerken, yaklaşık 5 - 6 ay oluyor" diye karşılık vermiş. Kırlangıç durumu anlamış ve de adama demiş ki : "Boşuna bekleme, sen bilmez misin ki Kırlangıçların Ömrü zaten 6 aydır".

Birisi masaya süt döktüğünde ya da bir bebeğin ağladığını işittiğinizde bu öyküyü anımsayın. Çok sevdiğiniz birine karşı sabrınızı yitirdiğinizi anladığınızda, önce biraz düşünün. Kamyonlar onarılabilir, ama kırılan kemikler ve incinen duygular hiçbir zaman onarılamaz; Genellikle kişiyle performansı arasındaki farkı göremeyiz. İnsan hata yapar. Hepimiz hata yaparız. Fakat öfkeyle ve düşünmeden yapılan şeyler, insanı sonsuza kadar rahatsız eder. Durun ve düşünün. Harekete geçmeden önce düşünün. Sabırlı olun. Anlayış gösterin ve sevin.

de kız geçti mi?" diye sual ederler. Ama hep "Görmedik" cevabını alırlar. Şuşa'ya gelip kahveye

?-Sevgili Hocam, sen bizim çocuklarımızı okutan değerli öğretmenimizsin. Senden bu saati aldıktan sonra vicdanen hiç huzurlu olmadım. Birkaç kez benden istedin baba yadigarı bu saati. Ama benim kol saatimle takas ettiğin için önceleri kabul etmedim. Sonra sen yokken beni affetme dileğinle birlikte anneannene bıraktım?. Altında birde tarih vardı.

Aç yaşamaktansa ölmek daha iyiydi. Helalleştik yattık, uyuduk. Sabah nöbetçiler içtimaya kaldırdılar.

ki ucunda hep sen

Yağmur yağıyordu.

ne gece ne gündüz

Hışımla yürüdü aynada ki aksinin üzerine.

Siz bu sokağın eski halini görecektiniz bir de.

-Yarın Hakk?ın divanına varınca

Kendini bırakma. Ağlarken bile mutlu olmanı istiyorum.

Herkesin yaptığı işin karşılığını niyetine göre alması şu gerçeği vurguluyor: Yapılan bir ibadet ve herkesin takdirini kazanan bir hizmet görünüş bakımından kusursuz olabilir; ancak o ibadet ve güzel hizmetin samimi bir niyetle ve sadece Allah'ın rızasını kazanmak maksadıyla yapılması şarttır. İnsanların takdir ve teveccühünü kazanmak veya hem Allah rızasını hem de insanların takdirini kazanmak düşüncesiyle yapılan ibadet ve hizmetlerin Allah katında hiçbir kıymeti yoktur. Yapılan işleri Allah katında değerli kılan bizim ihlas ve samimiyetimiz, yani o işleri sadece Allah rızası için yapmış olmamızdır. Mesela insanlar beni görsün ve takdir etsin diye namaz kılmak, zekat vermek şirk derecesinde büyük bir günahtır. Fakat gösterişi aklından geçirmeyen bir mü'minin, başkalarını o ibadeti yapmaya teşvik etmek niyetiyle herkesin göreceği bir yerde namaz kılıp zekat vermesi faziletli bir davranıştır. Böyle bir mü'min hem görevini yapmış hem de iyi niyetinden dolayı ayrıca sevap kazanmış olur.

Gözleri dolukuyor Göksel?in. ?Ah be kardeşim, ne güzel günlerdi o günler? diye başlıyoruz hasret gidermeye. Neler anlatıyoruz neler. Ruhlarımız, hatıralar çağıldayanında yıkanıyor. Çözülüp hafifliyor. Hadi Göksel diyorum Büyükkaya?ya doğru yürüyelim. ?Büyükkaya mı kaldı? diyor, ?Hm sonra oralar pek tekin yerler değil?

Sen beyaz bulutlarla gelirdin, bembeyaz gelinlikler içinde. Hayran hayran bakardım sana. Sen gelince ardından gökkuşağı gelirdi. Gökkuşağına dönüşürdün rengarenk. Her renginde umutlarım vardı, hayallerim vardı. Canlı, cansız tüm varlıklar kıskanırdı güzelliğini... Sen, hayatıma kattığım canım, gözbebeğimdin. Ben de senin cançiçeğindim. Gözlerime dolan bulut, üzerime yağan yağmurdun sen. Toprağa saçtığım umudumdun. Havaydın, hayattın, suydun, sevgime bandığım gülaydınlığımdın, günaydınımdın...

boşalttıktan sonra, takımın

yalnızca fiyatını söylemeniz yeterli" dedi. Bu arada Sally ve eczacının

"Aradaki farkı ben vereyim," dedim. "Hiç olmazsa bugün

Çok çalışmak, emek harcamak, güven vermek, sevmek ve paylaşmak hayatın anlamlı olmasını sağlar. Her sabah uyandığımızda bir de böyle bakalım dünyaya. Unutmayın hayat uzun bir öyküye benzer. Ancak öykünün uzun olması değil, iyi olması önemlidir.

?Yüzünü dökme küçük kız? dedim kendime. ?Bırak üzülmeyi? dedim.

Şimdi devleşen bir öfkenin

"Abdürrahim! Boşi köyü buradan uzakta mıdır görülebilir mi?" buyurunca, rüyadan uyanır gibi Şam gözlerinden silindi ve hocasına;

Yıldızlar... parlak olurdu.

düzelteceklerine, inanarak hep denizler üzerinde uçuşup dururlar...

Cüneyd SUAVİ

Sen yüreğinin götürdüğü yeri bilen, ben yüreğimin sesini bile duymaktan aciz...

adrenalin meselesi

Yaralı adamla vedalaşan kral, kapının önüne çıkıp münzeviyi aradı. Gitmeden önce, sormuş olduğu sorulara cevap vermesini bir kez daha rica etmek istiyordu. Münzevi dışarıda, bir gün önce kazmış oldukları tarhlara çiçek tohumlarını ekiyordu. Kral ona yaklaştı ve şöyle dedi: "Sorularıma cevap vermeniz için size son defa yalvarıyorum!"

Yüzüm allak bullak yakalandım. Gözlerinde, işine yoğunlaşmış adamların durgunluğu, donukluğu vardı. Gözbebeklerim, istemeden, sağda duran yüzülmüş, katlanmış kirli sarı deriye gitti. Tüyleri yer yer pıtraklıydı. Dikenlerin üstüne öylece bırakılıvermişti. Yeniden baktım adama. O da bakışlarını çevirdi deriye. Demin derleyip toplayıp tuzladığı koyun derisi orada duruyordu. Gözü yeniden gözlerimdeydi. Donuk bilyelerde bir ışıltı sezdim.

Yok dünyada hicrandan daha acı

İçimde kırılıp kalır ağlayan sesin

geçmişin izlerini sürerek şu ana ve geleceğe dair anlamları arıyoruz

Mekanın fırçasında solmayan resim senin

Uzun mesele evlat, demiş Tıkandı baba

Benim de bir zamanlar çok sevdiğim bir dostum vardı.

Davranışlarında, saygılı olmayı düşünürler...

ekmeğimde

Gün olur çağırır beni her ufuk,

O nedenle?her insan içindeki dünya kadardır?.

Sevgi güneş, sevgi ataş

-İş yarım kalmaz. Birileri tamamlar. Oyalanma artık.

Yanlis bilgi vermeleri buyuk karisikliga neden olur!'

Kavruldum, kaç gece suzan kaldım.

benim tik tak?larım

Hayattır Feride...

bütün güzellikleri görebilen gözün,

yavaşladım... Sordum uçuşan kelebeklere yaşamı... Rüzgarla dans

Bir yerlere mi yüzmeliydik dedi, bilmem dedim gayriihtiyari

Denizde gidiyorduk kıyıdaki insanlar.

Can Dostu

Söyle bilmesemde

İnsanı değişti.

Beynimin merkezine ölümsüz ferman düştü

You know it feels unfair

Yok olanın yokluğuna acıyamamak, ancak kıyılarında gezindiğimiz, içine ayağımızı sokamadığımız bir çelişki denizidir.

Demir alır gönlünüzün limanındaki gemiler... Açılır gidersiniz...

Neydi o; yazı yazmaya başladığım zaman

koyamayışımın insafsız virgülüdür.

istediğini tahmin ediyorum... ama bil benim kadar isteyemezsin bunu çünkü sen sana layık olamayan oğlunu özlüyorsun bense kusur bulamadığım annemi...

Bir küçük çam ağacı bile saklayabilirdi küçücük bedenimizi?

bir çiftlik sahibi kaçarken öldü diye sevinenler başlarına gelecekleri kestirebilseydi hiç durmazlardı orada, / bu kanlı leke hiç çıkmayacaktı, bütün edebiyat tarihi yığılacaktı alevlerin üzerine / ben bu öyküye işte bir türlü alışamadım

BIR KELEBEGIN HIKAYESI

Ruhumda el çekmiş bel bağladıklarından.

Bir gün baksam ki gelmişsin...

Mutlu bir aile gördüm, dolaşıyorlardı

Bunlardan bazıları; tıpkı ölüm gibi taşımaktalar yalnızlıklarını da içlerinde... Ölüm de öyle değil midir? Kimi sürekli taşır içinde onu, kimi ara sıra hatırlar. Kimi içinse ölüm, kendinden uzak tutulmaya, uzaklaştırılmaya çalışılan bir duygudur. Ölüm böyleleri için, bu kaçışla, bu uzaklaştırmayla yok olacağı farz edilen bir yokluktur. Halbuki

boy defter tutan mavi bir kedi telaşla?miyav?lıyordu. Üstünden akan yağmur,

"Evet" dedi kral. "Bu altınları sen kazandın, zira yarışmanın galibi sensin. Yoldan en güzel geçen kişi sensin. Çünkü, yoldan en güzel geçen kişi, ardından gelenler için yoldaki engelleri kaldıran kişidir."

Bir yunus masumluğu, sonsuz mavinin içinde.

yorgun başını avucuna yaslamış her usta

Bunun çirkinliğini, bilmiyor çoğu insan.

duası

Sözler hoşuna gitmişti kadın:

DÜNYALI-UZAYLI İKİLİSİ

Bu gizli, bu nükteli sözün manasına akıl erdirirsen, anlarsın ki

Yoldan hızla geçen itfaiye arabasının siren sesiyle korkuyla yerinde zıplayarak uyandığında önce nerede olduğunu anlayamadı. ?Burası da neresi böyle? Ne işim var benim burada? diye mırıldandı. Otobüs durağında olduğunu farkedince rüyasındaki otobüs hayal meyal canlandı gözünde. Ayağa kalkıp çantasını sırtına aldı ve yürümeye başladı. ?Hiçbir şeyi beklememeliyim? dedi. Bekleyerek kim bilir neleri kaçırmıştı. Bu kadar hızlı bir hayatta beklemek gerilemek demekti. Şimdi, nelerden geri kalmış olabileceğini kestirmeye çalışıyordu. Ama ne kadar düşünürse düşünsün bunu bilebilmesi mümkün değildi.

Eklemlerimiz ağrıyor, her tarafımız kirleniyor. Ya sen! Bütün gün burada oturup, atıştırıp duruyorsun.?demişler. Ayaklar: ?Evet aynı görüşteyiz. Bütün gün sağa sola yürümekten nasıl ağrıyoruz. Sense hep tıkınıp duruyorsun. Tıkındıkça seni taşımamız zorlaşıyor.? Demişler. Ağız: ?Evet doğru. O sevdiğin bütün yiyeceklerin nereden geldiğini soruyorum. Onları çiğneyen benim. Ben bitirir bitirmez sen yutuyorsun. Bu adalet mi?diye bağırmış. Beyin: ?Peki ya ben?Burada olmak kolay mı sanıyorsun, senin bundan sonra ne yiyeceğini düşünmek?Hala bunların hiçbir karşılığını almış değilim.? Ve böylece vücudun bölümleri hiç sesini çıkarmayan mideye karşı şikayetlerini sürdürmüşler Beyin: ?Benim bir fikrim var.?demiş?Hadi hepimiz bu tembel organa karşı isyan edip, onun için çalışmayı bırakalım.? Diğer tüm organlar?Harika!?demişler?Senin için ne kadar önemli olduğumuzu sana göstereceğiz. Belki böylece biraz da olsa çalışmaya başlarsın.?

zamaninda, dedenin soylemiyle fakir ve cok geri hollandadadki isci eksikliginden dolayi oturumu calisma suresini bir gunde hic elini oynatmadana is yeri sayesinde aldigini anlatiyordu.

Yener şaka ile ekledi:

Aradım aslını sordum

Acımayı bile beceremeyecek kadar acınacak olduğumuzu bu çelişki sayesinde farkederiz.

hep bitmiş gibi başlayan

Karşıma kır menekşesi çıktı; mor rengini gözlerime, kokusunu içime doldurdum.

"Bunda bir hikmet olsa gerektir" diyerek ordusuna mola emri verdi. Çadırlar kuruldu. Çoban sürüden dört koyun seçerek yüzüp temizledi ve kazana koydu. Sonra Sultan Selim Han'a:

Birgün, bir denizde, onsekiz, yirmi metrede, küçük bir

Holly'den olumlu cevap geldi ve mektuplar ardı arkasına yazılmaya başlandı.

'Varsın eylül vurmuş olsun bahçeleri

Kendileri ve eşleri, gölgeliklerde, tahtlar üzerinde yaslanmışlardır.

Bir cuma günü Koca Yavuz çadırdan çıktıktan sonra bir tanıdığına yazdırdığı kağıdı, sultanın yastığının yanına iliştiriverir.

Beni öldürmeli döğmeli değil.

Omuzlarından aşağı sümbül gibi salınan açık kumral saçlarını sabahın rüzgarında savururp servise doğru yürüdü. Biçimli başını kaldırmış, havalı havalı atıyordu adımlarını. Kalkık burnunu biraz daha kaldırmış, çantasını sırtlamış, serviste kendini bekleyen arkadaşlarına doğru parke taşlar üzerinde yürürken pişmandı, çok pişman...

virüs mutlu ettin

Siz ise yarını düşlerinizde bile göremezsiniz.

İyi akşamlar diledi adam dolmuşa yönelirken güleç bir yüzle, bir kaç adım daha attı yine durdu.

2. birbir allahtan basır dilersen sana sabredecek dertler veriyormuş ben sabır istemiyorum dert vermesin daha yeter.

Film bitti olur

Böylece, bir-iki dakika içinde kelebek kolayca disari çikiverdi. Fakat bedeni kuru ve küçücük, kanatlari burus burustu. Adam kelebegi izlemeye devam etti; çünkü kanatlarinin her an açilip genisleyecegini ve narin bedenini tasiyacak kadar güçlenecegini umuyordu.

senin kulaklarin farkli der.

Kıyma bana!..

-Hayır. Raysin! Raysin alınsın! Diyormuş.

Hiç ummadık anda bir soğuk rüzgar çıkar. Kara bulutlar üşüşür.

Cennet hesapları yapma bugün, karşılık bekleme!

Her çeşitten insan manzaralarıyla dolu fanusun kırmızı ve siyaha hakim renkleriyle ağırlaşan filminde, kendi adımları dışındaki tüm sesler ve renkler donuyor, hareketsiz, bulanık bu resmi dakikalarca izliyordu.

gelecek dünden belli...

Her İşte Bir Hayır Vardır

Dün gece yıllar önce okuduğum romanın sararmış solmuş yapraklarının arasında

Fırını açıp beni içeri iteleyip kapağı kapattı. Isıyı bir öncekinin iki katına çıkardı. ?Bu sefer beni gerçekten yakıp kavuracak!? diye düşündüm. Pencereden bakıp ona yine yalvardım, ama o yine?Daha değil!? diyordu. Ancak bu defa ustanın yanaklarından bir damla gözyaşının yuvarlandığını gördüm.

Birgün Jack adında bir adam dik bir yamacın kenarından yürüyordu. Farketmeden kenara çok yaklaştığı bir sırada ayağı kaydı ve aşağı yuvarlanmaya başladı. Düşerken kayaların arasından sarkmış bir dalı yakalayıverdi. Korkmuş bir şekilde aşağı baktı, uçurum nerden baksan 1000 mt. derinliğinde vardı. O dalda sonsuza dek asılı duramazdı, yukarı çıkma şansı ise hiç yoktu.

Ben seni yıldızlara atarım

? Sen hele bir ayağa kalkmayı dene! deyince, silkinen kötürüm adam dimdik ayağa kalkar. Ayakları üzerine dikilebildiğini anlayınca söylediği ilk sözü şu olur:

- O yangınla ilgili bir ayrıntıyı, seni üzülebilir veya seni evde yalnız bıraktığımız için darılabilirsin korkusuyla anlatmamıştık.

Yok eğer, Tanrı dendi mi evvela aşk, merhamet ve şefkat anlıyorsan, sende de bu vasıflardan bolca mevcut demektir.?

şimdi üzüldüğünü görebiliyorum sanki... benim hemen orda olmamı

Bir oyuk vardı gövdenin ortasında. Tam oradan çıkıyordu o sıvı. Yapışkan bir sıvıydı. Benim gibi o sıvının ne olduğunu merak eden böcekler yakalanırdı kimi zaman. Batan ayaklarını bir daha kurtaramaz, öylece yapışırlardı. Ben gördüğümde hep ölü olurdu böcekler. Ölü bedenlerini usulca sıvıdan sıyırır atardım. Kendi kendime, ?Dutun gözyaşları öldürüyor demek ki böcekleri? derdim.

arkasına işaret ederken çocuğun gözyaşları çenesine süzülüyordu.

Toprağa ilk dokunuş, ilk sarılış... Sıcaktı toprak, gökyüzünün

Gayle?i ziyaretimden bir kaç gün sonraydı. Çok sevdiğim

Sevgi ayağa kalktı, eve doğru yürümeye başladı. Arkadaşları da ayağa kalktılar ve sevginin arkasından, onlar da eve doğru yürümeye başladılar. Kadın, büyük bir şaşkınlık ve heyecan içinde, zenginlikle başarıya sordu; "Siz niçin geliyorsunuz? Ben yalnız sevgiyi davet etmiştim."

Korktum ve gözyaşlarımı yuttum, kalbime

da şaşırmıştı.

Bakış Açısı

Yollar mı ayırır insanı,

Hele martılar, hele martılar,

Mutluluğa doymamalı

Rengi solmasın gülün söyle hazan düşmesin

Ertesi gün Mustafa'nın tavanda asılı cılız cesedini gören ailesi yıkıldı. Mustafa sadece bir gençlik aşkından maddi durumu sebebiyle reddedildiği için ölmüştü. Ama paranın hayat demek olmadığını dünyada öğrenemedi ve öğretemedi.

Sadece Ling içinde benim verdiğim tohum olan boş

:))Fransız erkeği

Isıttı, sıcaklığınla sardı, sarmaladı

söylenmemiş sessiz

Yürümeye, koyunları da kendisiyle birlikte gelmeye devam ediyor, fakat Çoban aradığı suyu bulamıyordu.

Kırılmazdı kalplerimiz.

Hz. Nuh'u oğluyla imtihan eden Allah, sizi evlatlarınızla imtihan edemez mi?

Durdu ve yüzüme saskinlikla bakti...

Yavaş yavaş güneşin ışıkları odayı aydınlatmaya başlamıştı. Hemen doğruldu ve hiç oyalanmadan çantasına ufak tefek birkaç eşyasını yerleştirdi ve sabahın ilk ışıklarıyla kendisini sokağa attı. Sokağın içinden usul usul yürümeye başladı. O da yaşlı adam gibi geriye bakmadı.

sandıkları yılları aslında birbir yanı başlarında geçirmişler.

arzuları bir ejderha alevi yutar, Çin semalarında küllenir çocukluk

Kırıklıkları gri dağlarla boyadığım

için, " Zeynep, maşallah bostandan baban bu yıl iyi

Ayaz der ki:

Bir sabah uyanıp karşımda bulmak...

her akşam aynı can sıkıntısıyla eve giriliyorsa,

Bir gün çobanın biri koyunları otlatmak için dağları tepeleri aşar. En sonunda bir yere varır. Bir ağacın altına oturup koyunları otlatmaya başlar. Koyunlar otlarken bu çoban da başlar kavalını çalmaya...

-Getir çocugu.. bir bakalim, demis.

Saray mutfaklarında halkın tükettiği bulgur yerine ''pirinç'', çay ve kahvelere tatlandırıcı olarak kullanılan bal-pekmez yerine ''şeker'', esmer ekmek ve yufka yerine ''beyaz mayalı ekmek'' çeşitlerinin tüketildiği, iftar mönüsünde su yerine şerbet ve hoşafın içildiği kaydedildi.

Kadının gözlerinin içi gülüyordu adeta. Halinden de oldukça memnun gibi görünüyordu. Kız da ona gülümseyişlerle mukabelede bulundu. Elindeki defterine bir şeyler yazdı adından sorularına devam etti. ?Sılayı özlemişe benziyorsunuz. Peki, hiç yakınınız yok mu sizi memleketinize götürecek.?

sendeki sana

çekivermiş mi ellerini güneş gölgemden? sahi gölgem, gölgem nerede?!

büyütmüş

Tam bu sırada farklı bir yerde ve başka bir kadın, kocasının cenaze

Tasavvuf:Allah dan gayrısını görmemek, halkın elinde bulunan şeylere karşı üzüntü duymamak ve kalbini en içli duyguları ile cenab-ı Hakka bağlamaktır

merhaba güzide arkdaşım...

ürktüm hep

Işığını ödünç,

Kızım, günün anlamını, kendine has tavrıyla kısaca;

şahsınıza atfolunur hemhalim :)

Yaşı daha büyükçe olan kimileri ise Doc Blanchard ve Glenn Davisi hatırlayacaklardır. Birkaç kişi de MacArthurun öğrencilere yaptığı konuşmanın "Görev, Şeref, Ülke" bölümünü tekrarlayacaktır. Sonuç olarak diyebiliriz ki, akademi, 1960 ve 1970li yıllarda West Pointi lanetleyen az sayıda insan dışında, çoğunluk için saygı ve korkuyla karışık duygularla önemli bir yer edinmiştir.

-Alo, nasılsın anneciğim?

eğitmeye başladı.

Fotoğraf 11 Ocak 2005 tarihinde ABD?deki evlilik törenlerinden hemen önce çekildi.

sahip olacağı cumartesi sabahı sayısı olarak

Ölürsem başucuma bir gülle gelinsin,

Bay ve bayan Leland Stanford dışarı çıktılar. Doğu California'ya,

?Her şeyi itiraf edeceğim, ben aradığınız tavşanım, ben o hain tavşanım... yeter ki...?

Derslerdeki durumunun dışında aldığı ihtarların sayısı Grantinkini bile geçmişti. Yer ölçümü dersinden kaçıp uyumaya gitmişti. Yoklamalarda eğitmenlerinin bilgisi ya da izni olmadan ortadan kayboluyor, "yok" rapor ediliyordu. Derslerde küstah davranıyordu.

Hocası çocuğa baktı ve dedi ki, "senin yaptığın hareket karatedeki en zor hareketlerden biridir. .. Ve bir tek savunması vardır o da, rakibin sol kolunu tutmak".

?Elbisemi beğendiniz mi?..? Yaşlı bayanın aklına o an küçük kızın sorduğu bu ilk soru geldi. Ve sorunun yanıtını içinden kendi kendine verdi. O güne değin böylesine gösterişsiz ama böylesine anne sevsisiyle donanmış ve bu kadar çok sevdiği bir elbise daha görmemişti?.

Kocaman oluyor.

Nolucak şimdi dedim... Hiç dedi; yüzeceğiz.

Ya da adımızın önüne dost sıfatı koyan insanlar var mıdır hayatımızda?

Ancak, 28 yaşındayken çok şiddetli baş ağrıları çekmeye başladı. Doktorlar beyninde çok büyük bir tümör olduğunu anladılar. Ameliyat olduğu takdirde yaşama şansı yüzde ikiydi. Bu nedenle, hemen ameliyat olmaktansa, altı ay beklemeyi seçti.

aşk; acıtan, kanatan yaranın yanında gözlerinin özlemi; gözyaşının tuzlu tadı, karanlığın gölgesinin ayak izi belki belki sen, belki ben,

-Ihlamur çiçeklerinin kokusunu duymuyor musunuz? diye gülümsemiş. Kuş cıvıltıları da oradan geliyor zaten.

Oysa o başka yaşamıştır dünyayı, insanların bir birini sevdiği saydığı, ahlaki değerlerin fazilet olduğu bir zamandı o yıllar..

Bedirhan Gökçe

DUANIN GÜCÜ

oysa her sabah nasıl bir nimeti beslemek için geceyi beklemek zorundaysa, her mutluluk da zorluğun ardından gelecektir, ona hazırlanıyoruz:))

Su üstünde silüetin Şiraze

Gözyaşlarıyla ıslanmış yüzüne baktım. Kadının genç mi yoksa ihtiyar mı olduğu belli değildi. Tek odalı eve girince irkildim. Mesleğim dolayısıyla birçok eve girdiğim halde, bu derece perişanlık görmemiştim. Kadının elindeki fenerin hafifçe aydınlattığı odanın bir ucunda iskelet kadar zayıf üç çocuk, üstü boş bir masanın etrafında oturuyorlardı. Odanın geri kalan kısmı karanlık içindeydi. Yalnız gözlerim, bir köşede duran yatakta, kirli bir yorganın altında inleyen bir çocuğu seçebildi.

"Ya korku!" dedim.

uğraşmaktan vazgeçip: 'Peki neden bizi küçük çizdin?' dedi.

Yine gözlerim açık.

-Beş parası olmayan değil, hiç rüyası olmayan adam en fakir adamdır.

- Açıklayayım öğretmenim, dedi Ali. Şimdi, çok zengin olmadığım için, ancak günde bir simit parası kadar yardım edebiliyorum. Bundan fazlasını veremem. Allah, Cennet'i gücü kadar iyilik edene veriyor. Şimdi gücüm bu olduğuna göre, Cennet'in fiyatı birkaç simit parası kadardır. Eğer zengin olmadan ölürsem birkaç simit parasıyla Cennet'e girebilirim. Bundan daha karlı bir yatırım olur mu?

Kollarını sıkan parmaklar çözüldü. Cehennem meleklerinden birisi onu itiverdi. Vücudunu birden bire havada buldu. Alevlere doğru düşüyordu. Tam bir iki metre düşmüştü ki, bir el kolundan tuttu.

KIRMIZI daha fazla dayanamamış:

Sıkışıp kaldım şiraze.

Kendi uyanışımız, muştumuz ve doğumumuz için mutlaka uyanık bir ruha, uyanık bir gönle ve uyanık bir akıla ihtiyacımız vardır. Hayat eğer farkında olursak bize bütün bu imkanları sunmaktadır.

Adam, yaptığı hizmet için, çocuğa bir çiklet parası vermek istediğinde, onun çoktan gitmiş olduğunu gördü. Haylaz velet, belli ki bu işten sıkılmıştı.

İşyeri ile dolmuş duraklarının arası çokta uzak sayılmazdı.

- Oh. iyi iyi, köylü kadınları karşılmaya beni gönderiyorsun.

Yine günlük rutin toplantılarımızın birinde o gün misafirimiz olduğu için karşı dağın tepesindeki eşkara ağacından dut yemeye karar vermiştik. Bu dutu yerken çok dikkatli olmamız gerektiğini de iyi biliyorduk. Meyvelerini ne kadar dikkatli koparsan da mutlaka üzerine bir yere damlıyor ve kan gibi kırmızıya boyuyordu. Hele ellerimize bulaşan boyasını da ancak kendi yapraklarıyla çıkarabiliyorduk. Onun için evi yakın olanlar üstlerine eski bir gömlek giyer ̧ eve gidemeyenlerse üzerindeki gömleği ve atleti çıkarıp ağaca öyle çıkarlardı.

- "Varrık da deseniz vurruk da deseniz içeceğim, parasını verdim" dedi.

Müezzinin bütün mü'minleri sabah namazına çağıracak olan gür sesi nerdeyse ortalığı çınlatacaktı. Ulu halife uykusuz kalarak ve terler dökerek vazifesini yapmış insanların gönül huzuru içinde rahattı.

aile bireyleri ve dostlar sok olmuşlardı, utanç içindeydiler. Yetişkin

bir yerlerde hep yanlış yapmanın telaşlı kıpırtısını yaşıyorken,

-ellerinde kağıttan hayatlar, ellerinde buzdan bir ömür-

Bir zamanlar bir kralın aklına şöyle bir düşünce geldi:

?Allah?ım! Şimdi gitmek üzereyim, lütfen bana meleğimin ismini söyler misin?

Maviye boyamalı heceleri önce..

Taburcu edildiğinde, kurşunların bazıları hala vücudundaymış.

Bir ara mevzu, nasıl olduysa, kitap okumaya odaklandı. Ben, kainat sayfasına serpiştirilmiş olan tüm varlıkların da bir kitap gibi yazılmış olduğuna, mükemmel bir yazar ve tasarımcısının olduğuna inandığımı.. gezip dolaştığımız yerlerdeki manzaralara da işaret ederek; bunlara tesadüf elinin karışacağına hiç ihtimal vermediğimi.. her şeyin yerli yerinde olduğunu, varlıklar arası dayanışma ve yardımlaşmanın arızasız işlediğini sözlerime ekleyerek devam ettim:

bana yer bulamayacak kadar hayelan Şiraze

O`na daha çok yaklaşmak istedim. Yanına yakın bir yere oturdum. Bir süre öyle kaldı, o kısacık anda ruhumun yıkandığını, içimin temizlendiğini hissettim. O`ndan gelen bana aktı; açtım kapılarımı ardına dek...

Şüphesiz.. o sevgilisini denize benzetti. onu istediği yere sürükleyebilcek.. ta içine bastırabilecek ister yaşatıcak,

Herkesin mışıl mışıl uykuya vardığı bir sıra bahçeye çıkıp hem ağlamış hem istemiş:

"Evet" dedi, "Büyük O!"

Ama nasıl olsa birgün öğrenecekti.. dünya yuvarlaktı

Bana, anlatmadığın şeyler geldi aklıma, diye devam etti genç kız. Annemin ölümü, bana senin söylemen gereken ama bir türlü söylemediğin şeyleri söyledi. Acının, her şeyi öğreten bir bilge olduğunu anladım. Aşkın, hayata kattığı anlamı anlatmadın bana. Gözyaşlarımın yanaklarımı kızartacağını, hıçkırıklarımın durmak bilmeyeceğini, hüzne konuk olacağımı hiç anlatmadın. Sen bana, hiçbir şey anlatmadın, anlatamadın. Çünkü sen yoktun hayatımda, olman gereken yerde değildin. Oysa ne çok isterdim, seninle bir seher vakti denizin şarkısını dinlemeyi. Ama bütün bunları dedemden öğrendim. Her şeyi senden dinlemek isterdim, ama hiç bir zaman yanımda olmadın, olamadın?

?Çocuk kalabilseydi insan keşke, hep çocuk...?

Polis elinde kalın bir not defteri ile arabadan indi.

Adı özlem oldu yaşanan bütün çocukluk anılarının?

Yandan çocuk çığlıkları alabildiğine yükseliyor. Karşıdakiler yine balkondalar. Arabaların gürültüsü kesildiği anlarda çay içtikleri kaşık seslerinden anlaşılıyor.

teşekkür ederim saolun nasılsınız...

sıcağındaymış gibi... işte durmuş mazgalın susuzluğunu giderişinde birşeyler aranıyordu.

Yum gözlerini güzelim sür gününü

"son bir kez kucaklamak isterim seni"

- Evladım gelmeme gibi önemli bir nedenin vardı neden geldin?

Kadın dayanamadı;

Aşk, "Zenginlik, beni de yanına alır mısın?" diye sormuş.

'Seni görebiliyorum Jack. İyi misin?' 'Evet, ama.. Sen kimsin, neredesin?'

Kar ver Allahım!

çocuklarımızın, kim tutar ellerinden? Saçlarını okşamamız eksik kalıyorsa,

Üçüncü sınıf öğretmeni:

hemen yanıbaşındayım;

Ne güç seni bir kere görüp yeniden bulma ümidiyle yaşamak.

Dağ gibi bir adamdı. Elli yaş civarında. Kara palabıyıkları ve dadaş şalvarı ile kapının önünde bekliyordu. Açıldı kapı. Biraz önce çalınmış olan. Adam hayırlı ramazanlar dedi. Ben ramazan davulcu?su? Daha cümlesini tamamlamamıştı bile. Kapının bu tarafındaki. Yani kadın. Yani kapıyı gönülsüz açmış olan. Davul çalınsın istemiyorum ki! dedi.

- İnsanlar gelmeleriyle yalnızlıklarını dağıtanları severler. Gitmeleriyle kendilerini yalnız bırakanlara aşık olurlar.

Yüzyıllardır dorukta bekleyen sultan düştü

Belki de en kötüsü kedi olmak... bilmiyorum...

NEREDE NE KADAR İNSAN?

Yaban güllerinin derdi güz gelince de azalmamış daha da artmıştı. İçlerinden biri iki gözü iki çeşme ağlamaya başlamıştı. Yanındaki sormuş:

"Ne güzel hayatı analarla yaşamak

çuvalında yeni ölmüş bir çocuk.

Ne bileyim, aynı fikirde olmasak da uzlaşabildiğimiz, köprüleri atmadan da tartışabildiğimiz, her savaştan birlikte ve biraz daha güçlenmiş bağlarla çıktığımız insanlar mıdır dost payesi verdiklerimiz?

Tanıktır

- Biraz evvel "babamızın kanı yerde kalmasın" diyordunuz. Ne oldu da vazgeçiyorsunuz, der.

baştan başa ben

Bir an?da, hiç olmayacak bir vakitte; nedir bu kalabalık bir kumpanya edasında? Ellerinde pankartlar: ?Aşk bir ihtilaldir!? ? ?Aşk bir arayıştır!? ? ?Aşk bir tutunuştur!? ? ?Aşk bir başkalaşımdır!? ? ?Aşk bir yitiştir!?

görür ki gökte bir bölük turna uçup gitmekte. "Sofu Kardaş, getir şu sazı; turnalara anamı, babamı,

Gelip el koyacaktı tarlasına. Ki ben kim olduğumu hatırlayayım.

Geçenlerde Japon imparatorunun sarayını gördüm.

Okumak, anlamak, anlatabilmek... Bu kavramların hepsi kitap okuma alışkanlığında yatıyor.

ettiği ovalara geldiğimde duruldum... Onları seyredebilmek için

söner de aşk ateşi sönmezmiş" ya, küller içindeki bir kıvılcımdan Aslı da tutuşur. Gül Aslı

dedikten sonra genç adamın avucuna taşı bırakmış ve avucunu kapatmış.

Modern bir aşk hikayesinin böyle son bulmasına kimse inanamadı. Arkadaşlarının desteğiyle ayakta kalmaya çalıştı kadın. Adamın, sevgilisiyle birlikte Amerika'ya yerleştiğini öğrendi. Bazen yalnız kaldığında, onu hala sevdiğini hissedince, ağlama nöbetleri geçiriyor, aşkın yerini, en az onun kadar yoğun bir duygu olan nefretin alması için dua ediyordu.

- "Bilmiyorum, belki elimden bir şey gelir ama bana on gün müsaade etmeniz gerekir. Yine de size söz veremem. On gün sonra ne olur bilemem. Belki bir yardımım dokunur."

her şeyin bir şekilde tıkıştırıldığı bölmeler tarih kadar derindi üstelik,

bir de benim için Şiraze, nemli gözlerinin ifadesine beni doldur da yüreğini aç.

baktığım yere bakmadığımı sanarak bakışımı O'ndan kaçırdığımı sanıyorum.

Gel gönlümün üstüne

Adamın biri Bağdat'tan Kazvin'e gitmişti. Birkaç gün sonra ailesine bir mektup yazdı. Yazdı ama mektubu ailesine ulaştıracak kimse yoktu.

ZEKİYE KAPLAN

BİR BARDAK SÜTÜN HATIRI

varlığın ve yokluğun ölümüdür baharın

bırakmak için oldukları yerde dönmüş durmuşlar ama hepsi nafile küçük

Küçük çocuk, art arda yaşadığı şokları, üzerinden atabilmiş değildi.

'İmdaat! İmdaaat! Yukarıda kimse var mıı? İmdaaat, yardım edin...' Saatlerce bağırmasına rağmen kimse onu duymamıştı.

Howard, yoksul bir ailenin çocuğuydu ve okul giderlerini karşılamak için kapı kapı dolaşarak eşyalar satıyordu. O gün, hiçbir şey satamamıştı ve karnı da çok açtı. Bundan sonra çalacağı ilk kapıdan yiyecek birşeyler istemeye karar verdi. Kapıyı açan sevimli genç bayanı görünce utandı. Yiyecek bir şeyler yerine "Affedersiniz, bir bardak su rica edebilir miyim?" diyebildi yalnızca. Genç bayan, çocuğun aç olabileceğini düşünerek kocaman bir bardak süt getirdi ona. Çocuk, sütü yavaş yavaş içine sindirerek içtikten sonra "Çok teşekkür ederim, borcum ne kadar?" diye sordu genç bayana. Genç bayan, "Borcunuz yok" diyerek, yüzünde sıcak bir gülümsemeyle devam etti; "Annem, gösterdiğimiz şefkat ve nezaket karşılığı olarak asla bir bedel ödenmesini beklemememizi öğretti bize" dedi. Çocuk "O halde çok teşekkürler, yürekten teşekkür ederim size" dedi. Howard Kelly, evin önünden ayrıldığı zaman kendisini yalnızca bedensel olarak değil, ruhsal olarak da güçlü hissediyordu. Yıllar sonra genç bayan çok ender rastlanan bir hastalığa yakalanmıştı. Yöredeki doktorlar çaresiz kalınca, hastalığı ile ilgili araştırmalar yapılması için onu büyük kente gönderdiler. Dr. Howard Kelly, konsültasyon yapması için çağrıldığı hastanın hangi kasabadan geldiğini duyunca heyecanlandı. Artık genç olmasa da yıllar önce kendisine sevgiyle yaklaşan bayanı ilk gördüğü anda tanımıştı ve onun yaşamını kurtarmak için elinden geleni yaptı. Uzun süren tedaviden sonra bayan sağlığına kavuştu. Dr. Kelly, denetlemesi için önüne getirilen faturaya şöyle bir baktı ve üstüne birşeyler yazarak zarfın içine koydu ve hasta bayanın odasına gönderdi. Kadın elleri titreyerek aldı zarfı eline. Açmaya korkuyordu... Hastane faturasını asla ödeyemeyeceğini ve geri kalan yaşamı boyunca bu faturayı ödemek için çalışacağını biliyordu. Sonunda zarfı açtı ve faturaya iliştirilmiş bir not dikkatini çekti. Kağıtta şunlar yazılıydı: "Hastane giderlerinin tamamı bir bardak süt karşılığı ödenmiştir."

Planyayı yağladı, talaşları süpürdü. Biraz dinlenmek için eve çıkarken, sigortaya göz attı.

Bir yağmur damlası olup

Sonra onu

Bundan altı, yedi ay önce Çin'in değişik bölgelerinden on kişi İstanbul'a gelir. Bu on kişi sıradan insanlar değildir.

ölüm çoktu, toprak da; toprak çoktu, ölüm de...

çöktü omzuma

yağmurda ıslanmanın,

taşınabilir makinelerin ortaya çıkmasıyla, kente ve kıra açılmış;

apaçık kaldığın fark etmeli.

Bide baktim elimi koluna uzatmisim bile...

Düşüyorum beni tutun Şiraze

O sene ailem, beni de ağabeyimle birlikte okula göndermeye karar verdi. Bana şehirden bir önlük alındı. Bunun yanında bütün okul setim de tamamlanmıştı. Bu sette neler yoktu ki; kalemler, silgi, defter, kitap, hatta beslenme çantam ve bir de mataram bile vardı. Amcamın oğluna karşı istediğim kadar caka satabilirdim artık. Ne de olsa ben de artık okula gidecektim ve okul malzemelerim arasında hiçbir eksik yoktu. İlk gün ağabeyimle yola çıktık. Uzunca bir yürüyüşün ardından okula varmıştık. Okul, hayalini kurduğumdan oldukça farklıydı. Yalnızca iki sınıfı ve iki öğretmeni vardı. Ayrıca okulun henüz bir bahçesi bile yoktu. Okulun öğrencileri, okulun karşı tarafında kalan genişçe bir arazide oynuyorlardı. İlk önce bu öğrencilerin oyun tarzı dikkatimi çekmişti. Okulun karşısındaki bu geniş arazide çocuklar tekmelerle birbirlerine saldırıyorlardı. Sözde bu bir oyunmuş ve adı da?depik?miş. Bu gördüklerim karşısında önce afalladım, ancak zamanla ben de bu oyunun müdavimleri arasına katıldım.

çabuk tez elden bir salık ver.

ağlamaklı bir ıslaklıktır sayfalarda dolaşan; adı şah, tınısı ah ile eyvah...

Bir zamanlar iki kardeşe babalarından bir tarla miras olarak kalıyor. Bu iki kardeş tarladan elde edilen mahsulü eşit şekilde paylaşıyor ve buğdayları ambarlarına depoluyor. Günler böyle devam ederek geçer gider. Gün gelir küçük kardeş şöyle düşünür.

- Bu çok kıymetlidir, kırılmaz bu.

?Eger gidersem sevdigim tüm seyler burda kalacak, birdaha kosturup topumla oynayamiyacagim... Gülüp arkadaslarimla bogusamiyacagim... Cilekli dondurma yiyemiyecegim?dedi ve sag kolunun altina topunu alarak eve dogru koyuldu...

doğru söylüyosun.. her dağın kendine göre karı olurmuş.. bende bununla teselli bulurum zten zaman zaman...

Bırakabilseydi seni, Züleyha dile düşerdi. İmkanı zor boyutlarda gözleri darmadağın olurdu. Bir ordu bir dere yatağında galibiyet ihtimalini düşünmeden düşmana teslim olurdu.

Durdum. Durdum. Yine sustum.

An gelir ayrılır zerrelerine

O da diğer yavrular kadar değerli ve

Biz seyire dalmıştık, sular temiz ve berrak...

Bunca güzelliğin bunca bakışı hak ettiğini biliyorum. Meleklere yeni/den inanıyorum.

Kendini deli yerine koymayan bu adam, artık Ahmet için en önemli insandı.

Akşamlara, gecelere, yıldızlara

hayır gelmez.

Geceye ay doğar mıydı?

- Ahh Ahh! Ben ağlamayım da kimler ağlasın. Eskiden güz geldi mi kadın erkek, çoluk çocuk meyvemizi toplamaya gelirdi. Şimdi onlar da terketti bizi. Bir zamanlar küçüktüm, fazla meyvam yoktu. Diğer yaban güllerinden çuval çuval kuşburnu toplardı insanlar. Bunları kaynatarak "kuşburnu ezmesi" yaparlardı. Günümüz de bunu yapanda kalmadı, bilen de diyerek dertlenmiş.

O'nu benim için bana iste.

Feryadım dağ çökertti nurun ile çoşayım yar

rüzgarlar

Söyle Şair, Eylül çocuklarının kaderi midir,

Sana yaklaşabilsem.?

Çünkü...

Başkalarına dokunan acılar ona dokunur.

İlk celsede boşandılar... Modern bir aşk hikayesinin böyle son bulmasına kimse inanamadı. Arkadaşlarının desteğiyle ayakta kalmaya çalıştı kadın. Adamın, sevgilisiyle birlikte Amerika?ya yerleştiğini öğrendi. Bazen yalnız kaldığında, onu hala sevdiğini hissedince, ağlama nöbetleri geçiriyor, aşkın yerini, en az onun kadar kuvvetli bir duygu olan nefretin alması için dua ediyordu.

Üçüne beşine bakmadan zülüfleri ince baharda tel tel hatır bırakan kelebege sor. Hal- hatır nedir?.. Bilmek istersen de; yedi iklimler arasında, birbirini kovalayan sabahlara ve aksamlara, 'meğer? ne müskül seymiş' dediklerinden muammasi kerem gibi olupta, ip ince çekilmiş bir "Ah" a içten içe yanmanın?

gölgeyi sever menekşelerderdi.. Oysa ögretmeni bitkilerin güneş ışınları ile fotosentez yaptığını anlatmıştı onlara. Bitkiler güneş ışığına muhtaçtı. Mor menekşeler ne tuhaf bitkilerdi, her bitki güneşi severken, onlar nedengölgeyi tercih ediyorlar diye düşündü durdu Hande... Küçük, ufacık aklı ile aslında menekşelerin diğer çiçeklerden farklı olduğunu keşfetmişti, işte belki de menekşeler

Bir gün karşılaştığımızda, kısa bir sohbetten sonra:

Sonra gel olanlari anlat bana...'

Bu olaydan çıkarmamız gereken ders:

hoş gör, bırak lal kalsın.?

MUDCİR

o herhangi bir gün de akşam olur

-Tanrım, kimseyi, kendimi onun yerine koymadan, yargılamamam için bana yardım et.

her yerde hatiran var her sey seninle dolu

Yerinde kal, her sonbahar.

Kulak vermediğin vicdanın ve körelttiğin ruhunun sesiyim!

2 - Kurbanlık koça; Allah'a kurban olsun diye.

Sen gibi, rüzgar gibi, ışık gibi,

İyice meraklanan patron: "Neyle meşgul?"

Maksadi anlamaktir dostun hakikisini,

Zaten iyisinden bir tevekkül borçluyum rabbime

O ana kadar kesintisiz olarak gözyaşı döken kadının derin üzüntüsü yerini anlatılmaz bir kin ve kızgınlığa bıraktı. Hiddetten kararan bakışlarını Halifeye dikerek şu sözleri söyledi.

Saklayalım zor bulsunlar,

Ama yapamazsın degil mi? Ana yüreği dayanmaz... Senin sevgin hepimize yeter, ana olunca ben de anlarım değil mi? Aslında en çok bu huyunu seviyorum. Adaletini ve yufka yürekliliğini, anne şefkatini...

sordu. "Küçük kardeşini ve aileni tanımak istiyorum"

- Kusura bakma senin sayende canım kurtuldu ama ben seni zindana attım der. Bunun üzerine vezir:

Hüznünün yüzüne yansımasına engel olamayan müşteri, yaşlı satıcının sorusu karşısında ancak şunları söyleyebildi;

mavi: mutluluk...

?Senin meleğin duyacağın en güzel ve en tatlı kelimeleri sabır ve şefkatle sana söyleyecek ve nasıl konuşacağını da sana öğretecek.?

Akademideki ordu yetkilileri, kısa bir zaman içinde çok yol kat edecek olan fotoğraf bilimini sonunda ciddiye almaya başladılar. Savaş alanlarının doğru dürüst yapılmış haritalarına ve ayrıntılı çizimlerine ihtiyaçları olduğundan, akademide ders vermek için tanınmış bir ressamı işe aldılar.

Yıllar sonra şimdi yine bekliyorum seni, bir umutla. Ama artık azalan hatta tükenen bir umutla... Ömrümün bütün dilimlerine kar yağıyor şimdi. Kar da beyaz ama ben yine de direniyorum. Çıkıp gelmeni, üzerime yağmanı bekliyorum. Bir zemheri mevsimiydi ayazda bırakıp gitmiştin hayallerimi. Bak yine zemheri. Dağlara kar yağıyor ama sen yoksun. Sen yoksun, acılara özlem yağıyor... Bak, kar yağıyor üstüme, iliklerime dek üşüyorum. Yine de yüreğimde ateşler yakıyorum. Dönersen ellerini ısıtırsın diye...

Birkaç dakika önce çalışma odamda çalışırken birdenbire içimin sıkıldığını fark ettim.

Bir zaman sonra köpeklerin yemek zamanı için saatine bakmaya başladı. Oyununu-arkadaşlarını bırakıp onların karnını doyurmaya gitti..

Pas tutmuş tellerine asılı sarmaşığım

tamami hakkinda karar vermekten kaçinin.

İnsanların sahip oldukları değil,

paralarınızın hepsinin sahte olduğunu fark ederseniz, ne yaparsınız?

garson kız sabırsızlıkla.. Dükkanda yığınla müşteri vardı ve kız

ne alsa az gelir, ne atsa boşaltamazdı dolapları

:9güzel bir şiir

İnsanın ruhu estetikten, simetriden, güzellikten, temizlikten, düzenden, renk uyumundan kısacası mükemmellikten zevk alacak şekilde yaratılmıştır. Nitekim doğadaki tüm renkler, görüntüler de insanın ruhundaki bu zevke hitap eden en yakın uyum ve güzelliği yansıtırlar.

Ben, onu seyretmeye başlarım? Seyrettikçe, seni koyarım onun yerine? Ara sıra dur-kalk yapar dolmuş, korna sesiyle irkilir o? Gözlerini diker merakla, işte o sıra merakıyla bana bakar?

aklımda kalışların gibi.

Oğlu, en son sayfada:

Aşk şiraze, aradan geçen yılları umursamaz Aşkıma bir nokta koyamayışımın insafsız virgülüdür.

Döner döner durur basım havalarda.

sana bakıyorum şarkılara bakıyorum

Yemyeşil bahçeleri seyre dalardık

Öyle bütünleşelim beni sen sansın ağyar.

diye yanıt verdi adam.

Monna Rosa, siyah güller, ak güller

GÖNÜL ÖZLÜ OLUŞUN SAMİMİYET NAKIŞIDIR

Birazdan sırası gelir, sıcak pidelerini göğüslediği gibi, evinin yolunu tutar..

Cep telefonu çaldığında, akşam arkadaşlarıyla hangi eğlence yerine gideceğine karar vermeye çalışıyordu. Telefondaki numaraya baktı, arayan annesiydi.

ya şimdi neyleyeyim gül şiraze

- "Pardon" dedi kadın. "Ben Holly değilim. Az önce buradan geçen sarı saçlı mavi elbiseli bayan yakama bu çiçeği taktı ve bunun hayatının sınavı olduğunu söyledi. Sizi garın çıkışındaki cafe'de bekliyormuş..."

Bıktık artık boş işlerle oyalanmaktan

Bir Sonbahar Yaşanırken

Güneşin tadına varır, çocuklarla oynardım

derken Katelin korkmak ve küsmek arasında mekikliyordu.

Yıllar önceki gibi olsun istedim. Biliyor musun, sana mektup

Soğuk bir Ocak sabahı, bir adam Washington DC'de bir metro istasyonunda,

?Sizin ününüzü duydum, sohbet meclislerinize katılmak isterim.?

Her şey seninle güzel bu toprak bu taş bile

Geçen her arabaya el sallıyordu. Yanında durdum.

A Friend

Şu gönlümü sevdan ile kuşasam

Komşuları tekrar gelmişler..

Terzi kumaşı paramparça eder. Bir kimse çıkıp da o sanatını bilen terziye,

Kapıyı açtığında, boynuna atılan oğlunun?-Canım anneciğim, anneler günün kutlu olsun! ? diye bağırması sanki bir rüya sahnesiymiş gibi geldi. Oğlu; ? -Anneciğim, seni sevindirecek bir sürpriz yapayım dedim, lütfen ağlama! ? dese de, annesi sevinçten hıçkıra hıçkıra ağlıyordu.

Yüreklerdeki fırtınalara, dondurucu soğuklara rağmen damlarsın yüreklere sımsıcak. Gül kokmayan bir yürek gördün mü, salıverirsin damlalarını hemencecik.

- Bol C vitaminli bu ezmeleri sabah kahvaltısında ekmeğimize sürer yerdik. Çocuklarımız bununla beslenirdi. Hastalık nedir bilmezdik. Şimdi ise ne siz sorun ne ben söyleyeyim, herşey ortada, dedi.

Amma yaptın ha!. diye güldü adam. Onu da, sağ ayağı eksik olan bir çocuğa

işte öyle bir şey

Yunus Dede heybesini düzeltmeye çalışarak dertli dertli cevap vermiş:

...-"Yaaa" dedi. "Oysa senin, bu derste Tanrı'yı pazarladığını sanıyordum

"Evet" dedi, doktor. Adam simsiyah ellerini bir beze sildi ve hafif bir tebessümle sordu :

Oğlu için yaşayan bu biçare ya ne yapardı?.. O da ölürdü, o da?

Son vapur da ayrıldı limandan

To make me happy

Her fark ediş yeni bir doğumdur.

'Şu tarihte, su saatte, adamlarımız gelecek.

Çocuklar annelerini görünce bir ağızdan bağırmışlar:

Halbuki gözünün önündesindir.

Sarar yalnızlık alevleri,

Gözlerinden bir yol çizdim kendime, Yıldızlara tutunarak ulaştım aşka... Aşk maviydi; gözlerinde aşka bulandım...

Mısraı, şiirin en güçlü, en güzel mısraı olarak dikkat çeker, ayrıca bu mısra, ülkenin aydınlık geleceğine karşı duyulan büyük bir özlemi de ifade eder:

Dağ vardır sesi iki misli aksettirir, dağ vardır sesi yüz misli aksettirir.

Rüya görmemek, sabah dinç uyanmak için

mikroskobik bir tek an..

Derviş bu karmaşık laflar içindeki soruyu farkedince gülümsemiş. "Basit" demiş. "Ben de bal düşkünüyüm. Kulübenin arkasında iki kovan var. Bazı günler sadece bal yiyorum. Başka şey yemek hiç canım istemiyor. Zorunluluktan yiyorum. Siz çocuğu getirdiğinizde ağzımdan çıkan sözün sahibi olmak için on gün müsaade istedim ve on gün ağzıma bal koymadım. Zor oldu ama başardım. Gördüm ki baldan başka şeyler de yenirmiş. Bunu söyledim. Çocuk benim kendi söylediklerime yürekten inandığımı hissetti. Bu nedenle inandı" demiş ve keramet avcısı babanın gözlerine bakıp sözlerini şöyle bitirmiş:

çiçekler toplamak isterdim sana

- ''Oğlum'' der babası, ''Dinle ve öğren!'' ve dağa dönüp ''Sana hayranım!'' diye bağırıyor. Gelen cevap ''Sana hayranım!'' oluyor. Baba tekrar bağırıyor, ''Sen muhteşemsin!''Gelen cevap; ''Sen muhteşemsin!'. Çocuk çok şaşırıyor, ama halen ne olduğunu anlayamıyor. Babası açıklamasını yapıyor:

En iyi dileklerimle...

Bugün derste?ölmek ne demektir? diye bir konu acildi...

Ne kadar da güzeldi?

Ve sevgi, ekmek gibi,

Bir güzide mektuptur, çağlarin ötesinden

Birden şiddetli bir rüzgar...

artık 'ateş' emri verilecek... Adamcağız içinden 'Ah, ne yaptın sen? Şimdi ölüp gideceksin diye düşünürken, arkadan bir çift el uzanmış, gözündeki bağı açmış.

ardındaki kabristana doğru yürümeye başladı...

Sen bilirsin; ama -bildiğim kadarıyla- çok naziksin. Biraz çalışsan yorulur,

kokuyu, rengi, bitimi.

İş açma başıma...

Duyguları bile haramdan uzak

Suya gelmişti pınara

Zorlu bir kışı, kırık dökük satırları ufalayıp ateşleyerek geçirdik.

'-Ne yapıyorsun' diye sordum

Duygularla beslerim güçsüz kanadını

Yatağa doğru dönünce, yan tarafta ki aynada kendini gördü.

Yarin maça çikacaksin!".. Delikanli sok olmus..

sonsuz bir huzur

Kopan köklerin yerine yenisi gelmiş,

Son bir kez düşündü derin maviyi

&#123;ASIM YILDIRIM&#125;

Sana vermeye çalıştıklarım, verebildiklerim hiç önemli değil gözümün Nuru. Ben hep sana veremediklerim için yandım. Hep onlar için yakındım. Okuldan geldiğinde sana kapıyı açan ben olamadığım için Haftada birkaç gün, sebep olmaksızın seni okulda ziyaret edemediğim; sürpriz yapıp bir okul çıkışı birlikte parka gidemediğim, sana ait olan vakitlerimde de işte olduğum, en çok da sana bir kardeş veremediğim için Bunların hepsi için senden çok özür dilerim Meleğim. Ne olur bana hakkını helal et. Yalnız şunu bilmeni isterim. Bütün çabalarım, emeklerim, feda ettiklerim, elde ettiklerim, her ne varsa hepsi senin için Yavrum.

Bi ara, sandalin yanindan sarkan bi ipi cekmis. Ipin ucunda bi testi!

Dokununca ışıklar yeryüzüne aydınlanmayacak bu kış

İçimde yükselen bir kabarma yüreğime tıkanıyor.

Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,

Düşlerin en güzelinde çıktın karşıma Şiraze. Ve ben, ?yüzünü dökme küçük kız? dedim kendime.

-Bunu zamanında düşünseydin!

Işık tut kararan kalbinin en derinine

Hz. Ömer arkadaşlarıyla sohbet ederken, huzura üç genç girerler. Derler ki:

Rivayete göre Somuncu Baba camiin her kapısından aynı anda çıktı ve herkes elini öptü.

Padişah bundan dolayı kızdı.

yaşam saygıyla başlar kendisine saygısı yoksa başkasına da yoktur...

-Sanırım onun sevgi dili de "Nitelikli Beraberlik."Aslında işimiz çok kolay biliyor musunuz?

Gün gelir sığmaz olur sınırlı ufuklara...

Yener ve Umut bu vesile ile tanıştılar. O gün Yener kan verdiği hastayı ziyaret etmek istemişti.. Nereden bilecekti ki o gün tanışacağı bu kişinin hayatının sonuna kadar onun en iyi dostu olacağını.

1,5 olmazmı? Adam gülümsedi belki param yok dedi.

Güzel kızın kalbini kazanabilmek için bir çare aramaya başlamış. Ocağının

-Hayatınızı Allah'a vererek kurtarın. Hayatınızı başkaları için feda ederek bulun.

İbrahim KİLİK

Tarihi bir çeşmenin kenarında bir kız ağlıyordu. Elinde alyansına bakıp, kız ağladıkça ıtırların üzerine çiğ damlası düşüyordu;mis gibi kokular yayılıyordu. Kızın yanına yaklaşıyordum, sus diyordu sus beni benle bırak..! Ben hiç konuşmuyordum.. kız tekrar konuşuyordu.. o benim nişanlımdı attı yüzüğü, beni benle bıraktı biliyormusun, yaklaşıyorum yanına çekilin beni ıtır kokularınla bırakın, boğulmak istiyorum ıtırlı gecede, diye bağırıyor. Korkuyorum kızdan bende bağırmak istiyorum sesim çıkmıyor ki.. birden uyanıyorum! Itır kokularından... Itır kokulu rüyalar tüm dostlara...

Bir paket küçük çay..

- Bildiklerimle bilmediklerim arasındaki fark; bilmediklerimin yüzümü kızartması oldu. Bildiklerim ise hep sen ne bilirsin oldu.

"Say" dedi başrahip, "birincisi..."

?sular yurdunda annem

"Öykü" dedim.

-Benden de mi evvel girecek babacığım? diye sordu.

- Sen anlat ben seni dinleyeyim.

Ama bu soruyu burda dogmus cogu yabanci genclere sordugumda nedense cok sert ve net hollnadayi ret edebiliyorlardi.

Onun pilavı herkese yeter, hatta artar. Ancak o tek pirinç tanesine bile kıyamaz; artanı Tuna nehrine atar. Balıklar onun geleceği saati bilir, köprü başında toplanırlar.

Mektubu okuyan Ali'nin komutanı ve diğerleri hıçkıra hıçkıra ağlamaktadırlar...

Yılladır görmediğim, çocukluğumun derin izlerindeki bir arkadaşımla buluştum bugün. .. Bebek?teydik, salaş bir çay bahçesinde.. o dönülmez günleri döktük tahta masaya kare kare; çocukça konuştuk, çocuk olduk adete.

Bazen kötü iki şeyden birini seçmek zorunda kalırsın. O zaman da biraz kadercilikle işin içinden yine sıyrılırsın. Demek ki birini yaşamak zorundasın. Çünkü hiç bir şey tesadüf değil. Bu hayat bize bir şeyler öğretmek için çok özenilerek hazırlanmış. Başına gelen her olay insan için bir fırsat. Anlayabilene...

Sadece, anlatacak bir şeyleri olduğunda değil,

ışığı, baharı,

Hande'ye gülümsüyordu.

? Al bacım, namusunla yaşa. Bu para bir müddet seni idare eder. Sonrasında da ALLAH başka sebepler halk eder! Dedi. Minnet etmemek için de hemen gaza basıp oradan uzaklaşırken kadının:

Sevgiler David...

murat tali

Ömür Dediğin Üç Gündür,

- Surpriz mi?

Ya varsa?"

Kutunun içindeki pusulayı Şah okuyor: "Herkes yediğinden ikram eder"

Otopsi yapar gibi değil..

ucum yok bucağım yok

Hiç olmadık kadar

De Vincenzo; "Yani ortada ölümü bekleyen bir bebek yok mu?" dedi.

Of of of!

karlı dağ koyağında dinlen kan-bizdik

Hayatına renk verse, kır çiçeklerinden demetlenmiş bir demetle... Hayatını güzellikler yönüne değil de, güzellikleri hayatın yönüne çevirmeye çalışsa...

Ayrılsak bile kopamayız

Nedendir simdiye kadar bilmiyorum ama kizi durdurmak geldi icimden...

Durmuş, herkesin deli dediği bu adamla normal bir insan gibi konuşurdu. Onu anlamak istiyordu. Akrabalarından birçok kişiye defalarca sorular sormuş, Ahmet hakkında yeterince bilgi sahibi olmuştu.

Sonunda anlamışlar ki birbirlerinden çok uzaklarda geçirdiklerini

benim seni davet etmeme izin verirsen" dedi ve

sevgiye saygınız da varsa eğer,

Yine yalnızdı odasında, gözü yaşlı, boynu bükük ölümü bekliyordu... Gözlerini kapadı, bu küçük odada gözyaşı dökmekten bıkmıştı... Yine de engel olamadı pınar gibi çağlayan gözyaşlarına. Sevdiği geldi aklına, fakir ama onu seven sevgilisi... Her gün aynı şeyleri düşünüyor, anıları bir film şeridi gibi gözünün önünden geçiyordu...

"Saymayın beni!" dercesine gözden kayboluyor.

- "Bugün burada ölen bir Çinli var mı?"

Bu Rahmani rüyanın derin tesiriyle kalkıp soğuk suyla abdest alıp Rabbimin huzuruna yöneldim. Nefsimin ve şeytanın vesveselerini kovmuş, secdede kendimi bulmuştum. Gözyaşlarıyla yüce Rabbime dua ve niyazda bulunduktan sonra kuşların musikiyi andıran seslerini dinlemeye başladım. Tefekkürsüz ve amelsiz çok okumanın yalnızca nefsimi okşadığını idrak etmiştim. Yunus Emre?nin şu mısraları yüreğimde ateş gibi yandı:

biryerlerde hep yanlış yapmanın telaşlı kıpırtısını

Hadi dön kendi çevrende;

Gunlerden bir gun, koylerden birinde, adamin birinin esegi, kuyunun birine dusmus.

Buğulu camlarda tükenen aşklar...

Belki de o güzelim anneyle can yoldaşı kızını, akıntının kıyılarına atması çok sürmeyecekti. O düşledikleri eşsiz adaya götürüp bırakacaktı onları...

Sarı güllerin yanına yaklaşıp "Benim güzel sarı gülüm. Kraliçemin saçları senin gibi sarı olsun " demiş.

fazla dayanamaz mikrofonu eline alır ve başlar konuşmaya;

Gonca güller açardı geçmiş zamanda

dağlara dönmeli yüzünü insan..

Oğlu ekler, ?Teşekkürler, baba, ne kadar fakir olduğumuzu gösterdiğin için! ?

Ben akşama kadar biriktirirdim acılarımı, eski acılarıma katık yapar her akşam ona anlatırdım. Oda beni dinlerdi sabırla. Kendi hikayeleriyle birleştirerek anlatırdı gülüşürdük. Ağlaşırdık, ağlardık, anlamak için hayatı, sindirmek için acıyı, acıdan dağlar olup üstümüze gelen çığları karşılamak için. Sabrederdim duvarda duran adamla, şükrederdim sabahlardaki ezan sesiyle?.

Kırlangıç

Hep teşekkürlerimi sunarım sana

Sevginin Güzelliği ve oluşturduğu manevi huzur...

rinde diye iç geçirdi... Yılanlı kayanın yanında

yaşlı bir adam kemancıyı fark edip, yavaşlar ve birkaç saniye sonra da

"Peki 81'den 18'i çıkarınca kaç kalıyor?"

Hep ağlıyorsun Gönül çiçeğim,

Vakit tamam olmuş, herkes evinin yolunu tutmuştu. Ben de evime gelmiş, günün yorgunluğundan dolayı daha gözlerim açık iken uyumuştum. Sabah namazını kıldıktan sonra yeni sırdaşıma bir selam vermek istedim. Fakat yerinde yoktu. Her ne kadar ısrarla seslendiysem de cevap vermedi. Galiba beni terk etmişti. Peki ya sebebi ne idi? Yoksa bir önceki gece sözlerimle onu incitmiş, ?diğer kalemlerle yazmak daha kolay? diyerek onu kırmış, belki de kıskandırmış mıydım? Tabi ya, hocam?kamış çok kıskançtır, bir çocuk gibi ilgi ister? dememiş miydi?

Kızılderili bilge kulübesinin önünde torunuyla oturmuş, az ötede birbiriyle boğuşup duran iki köpeği izliyorlarmış.

Kırmızı, kıpkırmızı, kan kırmızısı güller... Sanki dalından yeni koparılmış

Hoca ın canı şöyle bir tarhana çorbası çekmiş. Başlamış ağzı sulana sulana hayal kurmaya. O sı- rada kapı çalınmış ve komşunun oğlu= - Hocam, annem hasta, bir tas çorba istiyor, demiş. Hoca, söylenmiş kendi kendine= - Hey Allahım, bizim komşular hayalin bile koku- sunu bile alıyor!

Söylemek lazım

Kimseler yoktu ortalıkta. Koskoca sahilde, kumlarla dost küçük bir beden yatıyordu sadece. Dalgaların sesini bile duymuyordu artık. Her şeyden uzak, her şeye yakın? Ama habersiz, güçsüz ve umutsuzdu. Uyanacak, yine dalgaları duyacak mıydı? Gözlerini açtığında, babası, başucunda gülümsüyor mu olacaktı? Yoksa gerçek miydi olanlar? İçindeki boşluğu dolduracak, bir aydınlık var mıydı, bilmiyordu.

NASIL TAŞIR, KANARYA?!..

sen sağolasın, bu başlık ile daima güzel olana bakmamızı sağlayan bir sebep olduğun için

Komşunuz bana yedek anahtarı vermişti,

sana bir sır vereceğim... Neymiş o dedim...

Üçüncü soruya, yani en önemli işin ne olduğu konusuna gelince; bazıları dünyadaki en önemli şeyin bilim olduğunu söyledi. Bir kısmı savaşta ustalaşmak; daha başkaları da dini ibadet dediler...

Üstelik bu dondurucu kış gecesinde. Merakımı yenemeyerek, hemen söze başladım; "gecenin bu saatinde yapayalnız niçin dolaşıyorsun?"

"Yazık" dedi melek. "Bencilliğin, hayatında işlediğin tek iyiliği de kötülüğe dönüştürdü.

Cherokee kabilesinin yaşlılarından biri torunlarına eğitim veriyordu.

BEBEĞİN MELEĞİ

Neydi o; saçımı ilk tarayışım. Komşu kızına yazdığım

Coşku içinde aktığı

Tanrı'nın eli senin üzerindedir ve bu eski izlerle başa çıkmak

Daraldıkça çıkıp bir dağ başına haykırmış içindeki ateşi yankılı kayalara... Bazen sessizce solumuş bir hazan yaprağı gibi, içi kanamış her baktığında dağların doruklarına... Gözpınarlarından akan damlalar bir nehir gibi süzülerek munzur suyunun esrarengizliğine karışmış... Kanadı kırılmış yavru bir kuş gibi uçmak istemiş masmavi gökyüzüne ama uçamamış...

Sen de kimsin, ne yaptığının farkında mısın? İyice sinirlenerek devam

Şu tenimiz ruhumuzun bir köşküdür.

Babam geçen hafta öldüğünden, onu şimdilik göremeyeceğim."

Seni benden şu ayıran yele bak

söyledi, zira saat tam 9:00 da bir randevusu varmis. Onun canli

Bizim eve, karıma elbiselerin, örtülerin, çarşafların

bir çocuğun ilk adımlarıyla umutdu;

- "Ancak seni tanıyabilmem için bana bir resmini gönder lütfen" diye ekledi. Holly buluşmayı kabul etti fakat resmi göndermedi. "Resmin ne önemi var ki? Bizi ilgilendiren kalplerimiz değil mi? Yakama kırmızı bir çiçek takacağım" dedi.

bir de bilip bilmediğime yüzümü döküp küserdim, korkmadan.

- Erişmek istedikleri bir hedefi olmayanlar, çalışmaktan da zevk almazlar.

Sevgili seslendi:

- Anne, o köylü kadına ne borcun olabilir ki, anlayamadım?

"Sahildeki evimizi senin çizdiğin projeye göre yaptırdım. Kocaman terasta martılarla kahvaltı ederken, ben hep seni izliyor olacağım..."

Gül sonuç değil sebeptir.

Hiç bitmeyeceğini düşündüğüm siyahlığın orta yeri..

İster istemez balonu yerinde bırakıp

Daha önce senin olan gözlerini değiştir

isteyen hizmetçisi ile birlikte Rosa adında çok çok güzel bir kız gelmiş..

SELAM AS-LEON:)

Hayaller Gerçek Olsa...

Çocuk çağımda dağa, duta, duvara, dolunaya;

Dudaklarında özlem türküleri

uçardım onunla, rüzgara karşı çığlıklarla birlikte.

bir iyilik yapar mısın, bunları gelip sınıfımda da anlatabilir misin?"

Duyalım biraz da rüzgarın parmaklarını

Defalarca ayakta durabilmeyi deneyeceksin ve birçok kez olmayacak.

Anneciğim! Gözyaşlarım söndüremez içimde yanan ateşi... Çünkü yokluğun, bilmem kaç nüfuslu şu kocaman şehirde kendini yapayalnız hissetmek gibi, imkansız bir şeyi diz çöküp de Yaradan'dan dilemek gibi.. En azaplı günahlardan sonra sızlayan vicdanım gibi...

Ay, şafağa yakın bir mum gibi erimeden

Az sonra gördük ki, diğer kanadı da kırık: daha da çok acırız.

Kimdi o kedi, zamanın

kalbim dünyanın ilk aşığının kalbi gibi

< Okuduğunuz gazeteyi düşünün. Olumsuz haberlere içiniz kararmıyor mu? Sabah ilk karşılaştığınız insanlara yönelik olarak kendinizle ilgili?olumlu haberler? yayınlayın! Unutmayın, iş yerinizde ve çevrenizdeki insanlar bu?haberlere? göre sizin hakkınızda fikir sahibi olacaktır. Örneğin?Bugün kendimi harika hissediyorum.? deyin. Her firsatta bunu tekrarlayın. Kendinizi gerçekten iyi hissetmeye başladığınızı göreceksiniz.

sakat bacağını dükkan sahibine gösterip,

Suçlanan genç der ki :

dört mevsim bahar ve yazdır sizin için.

- Ebu Zerr, böyle yapma! Benimle gel de beni sen giyindir.

Bir güzel kız yaşardı

Yandım da küllerimi rüzgara kaptırdım

İçerideki budist saygıyla eğildi ve kapıyı açarak

Ve Ölmeden Evvel Ölebilmeli.

Anlatırken dalıyor, o günü bir daha yaşıyordu. Sigarasından kısa çekişlerle nefesleniyor, düzensiz cümleleriyle anlatıyordu:

Al beni apar beni erguvan yağmurlara

ve bozkır ağıtlarının dinmeyen yangınını-şuramızda

Hangi meclise gittiğine dikkat et, mahcup olmayasın sakın. Her gönle kanat çırpma, nefesin yetmeyebilir. Her yola girme, adres doğru olmayabilir. Neysen ona göre hareket et! Kuşsan uç, atsan koş, bülbülsen öt! Ama en iyisi ol ve fark yarat ötekilerden.

Ve suları kendi bakışlarında

Kırda dayanılmaz bir kekik kokusu,

Sevdalılar Düşer Yola

Charles Hanson TOWNE

Babam anlayamıyor bunu. Niçin Ömür Hanım? Artışsa herkesten fazla artış yapıyoruz. Size bir zararımız mı dokundu? Kirayı mı geciktirdik? Hiç biri değil. Oğlu iş kuracakmış. Babam günlerce aylarca bu sıkıntıyı içinde gezdirip durdu.

paradır, bayım?" Eczacı Sally'e sevgi ve

Tahtıysa gönüllerde.

Profesor öğrenciye: Sana son bir soru soracağım demiş.

4. özellik:kurşun kalemin en önemli kısmı, kalemin yapıldığı ahşabı ya da dışarı yansıyan şekli değil; içinde yer alan kurşunudur. O yüzden her zaman kendi içine bakmalı, en çok ONU korumalısın

İstanbul'da rüzgar soluklara

Kocası öğretmendi 1980 li yıllarda katıldığı bir yürüyüşün tertipleyicisi olarak ihbar üzerine yakalanp içeri atılmıştı. Bunu fırsat bilen karşı görüşteki düşmanları gece evine girip Kezban?ın ırzına geçip kaçmışlardı. Kezban eşinin ve ailesinin onurunu ve namusunu düşünerek bu olayı sır gibi saklamıştı. Nihayet altı aylık hamile olduğu anlaşılınca saklaması olanaksızlaşmıştı. Sonunda çareyi ailesine açılmakta bulmuştu.

Melek Hanım, kızının sabah sabah söylediği o kalpkırıcı sözlerinden sonra her şeyi bıraktı. Gitti ve salondaki koltuklardan birine oturdu. Aslında buna oturdu demekten daha çok koltuğunu birinin bir köşesine yığıldı dense daha yerinde olurdu. Taba rengi koltuğun kabarık desenli döşemesine elleriyle dokunurken, bir yandan da için için ağlıyordu. Bu defa çok kırılmıştı. Düşündü bir süre. Neden böyle olmuştu kızı... Daha doğrusu kızına neler oluyordu böyle... Sonra kararını verdi. Okuldaki Rehber Öğretmen ile görüşecekti. Ne yapacağına karar verdikten sonra biraz daha rahatladı.

Aslı Han, babasının yaptırdığı makas değmedik, iğne dikmedik elbisesini giymiştir. Güle benzemiştir

?Zaman zaman hüzünlü gecelere açar kirpiklerini gönül gözü?

Asım Yıldırım

Ama sen uzaklardaydın ey kalbim

Duygularım coşuyor sevdayı duyumsuyor, her notada seni düşüyorum bestelerime? Varsa yoksa gam vurgunu nakaratlar solmuş dudaklarımda? Hüzzam nağmelerle özlemleniyor,

Bir tebessüm et yeter; yıkılsın mefhumu şiddetin

Undam boşuna bekledi. Aylar geçti. Güneş doğdu battı. Kar yağdıkça buz tabaksı daha da kalınlaştı. Okula gitmekten vazgeçti, pencere önünde geleni gideni izledi, kimi görse babası sanıp içi titredi... Undam bir kış boyu yol gözledi; buz çözülmeye, ortalık sulanmaya, sert rüzgar yumuşamaya, her gün parlayan güneş azar azar ısıtmaya başlayana kadar. Birgün kapıya?güm güm güm? diye vurduklarında, Undam yol gözleme işiyle meşguldü yine. Birden korkuyla yerinde hopladı. ?Baba!?

?Hayatımda böyle sevgi öyküleri, böyle yürek güzellikleri ve bir gülümseme vesilesi olmanın izleri ne kadar yer tutar? hesaplaşması sırasında, aklıma bir başka çocuk düştü.

Durum Hazreti Fatih'e bildirildi. O, asker göndererek, papazları huzuruna davet etti. Papazlar hapisten niçin çıkmak istemediklerini Hazreti Fatih'e de anlattılar. Fatih o dünyaya kahreden iki papaza şöyle hitap etti:

Ya Rab, şu muazzam Ramazan hürmetine,

muyuz? Köprü altına terk edilmiş gibi sevincini paylaşmamızdan uzağa mı

çünkü biz en iyi kaybedeniz

Otobüsten iner inmez, acelesiz adımlarla, yanaşık düzen apartman sıraları ile dolmuş sokak ve caddeleri, oraya buraya koşuşturan insan kalabalığının, dolmuşların, otobüslerin arasından adeta akrobasi yaparak, alt geçitlerden, ışıklı kavşaklardan geçerek mahalleye doğru yöneliyorum. Çok değişmiş olsa da bu havayı, rüzgarı soluyarak, garipliğimi her şeye herkese duyduğum müthiş aidiyet hissi ile azaltmaya çalışarak yürüyorum. Eski günlerimize veya bana ait bir şeyler arıyorum. Onca zamandan sonra buraya gelişimin başka sebebi yok. Nasıl bir bağ, nasıl bir ünsiyettir bilmiyorum. Daha doğrusu hissediyor da anlatamıyorum.

Gözleri Maryland, Bethesda'daki bir göz bankasına, oradan da Güney Caroline'daki bir hastaya gitti. 28 yaşında genç bir erkek, Linda sayesinde görmeye başladı.

Bunun üzerine;

Çaresizsinizdir. Sebep çoktur.

kendine ağıt

Onun için de rakibinin senin sol kolundan tutmasi gerekir.!

Dökerdi önüne hepsini

Ve sinelerinde hüzün gezinenleri

Tenevvür... Asrımızın işte ruh-ı amali;

Puslu bir orman çağrısı

... ve tövbe...

O çok sevdiğim yağmurlar bile sustu.

dünya

"Sevmek" dedim.

Adamsa artık sevdasını koyar sımsıcak avuçlarına; kelebeğin yerine...

Bir çocuk gördüm, tek başına duruyordu

dans derslerine kadar her yere sizi arabayla götürdü;

Dayanamam ayrılıklara, vedalara, böyle apansız gidip gelmelere.

Bir taş alır ve:-

Operasyon çok başarılı geçti ve adeta yeni bir insan yaratıldı. Yeni görünümüyle psikolojisi de düzelen genç, okulda ve sosyal hayatında büyük başarılar elde etti. Daha sonra evlendi ve diplomat oldu. Yıllar geçti, bir gün babasına gidip sordu:

HAYIRLI SABAHLAR:))

-Zamanında mı? İyi de ben daha zamanım var sanıyordum.

Adam düşünmüş ve ilk satın aldığı nasihat aklına gelmiş. "Kaderde ne varsa o çıkar". Aşağı inmeye karar vermiş.

yeter. Bari çikip ta rezil olmayayim izin verin turnuvadan çekileyim..

O?na kendini beğendir bugün!

İlave ediyordu.

İşte hayat yine akıp gidiyor

Bir telefon bile etmeden sabaha karşı eve dönerek teşekkür ettiniz.

müydü!.. Genç kız yine hergün tüllerin arkasına

?Her meyvenin içi, kabuğundan iyidir; bedeni kabuk bil, içi de o sevgili.

Sabah tencereyi almaya sadece hizmetçi kız gelmiş. Demirci Sutean üzülse de

Gözleri şöyle bir sahilde gezindi, aradığını göremeyince

-Birisinden emanet almış galiba!

Bir an görmeden baktı elindeki kağıda.

Yeniden canlanan bu yaşam

lardı... Öbür sene, güzün de düğünleri olacaktı.

Güzel çocuk,

Kulede üç gün boyunca kaldım. Dördüncü gün, masmavi gökte altın renkli bir güneş, sabahı müjdeledi. Fırtına, biriken karları, kulübenin önünden yanlara sürüklediğinden, dışarıya çıkıp temiz havayı bol bol ciğerlerime doldurabildim. Ortalık bembeyazdı ve kesinlikle sessizliği bozan tek bir ses yoktu. Kendimde tükenmeyecek bir güç hissederek kayaklarımı ayaklarıma geçirdim, ama ilerlemek kolay değildi; tozumsu karın içine gömüldüm. Birkaç saat sonra yorularak kulübeye dönmeye karar verdim.

Ben Muhammed-i Muhtar?ın yolunun toprağıyım

yamaçlarına doğru boca etmişti. Çiçekler; görkemli bir şekilde,

düşleri benzesin yaşamın güzellikleriyle

Aradan gecen ayların anısına hepsini arıyorum ve bir bahçenin ön tarafında yüzlerine bakmayı özlüyorum?

Garson kız ilk defa böyle bir bahşiş alıyordu.

Bunun üzerine Sultan Selim Han sakladığı aşık kemiğini çıkardı ve:

Küçücük yeşil leğende

Güneş yalnız dirileri ısıtır

Onun, böyle tevekkülü bana pek çok dokundu

Allah seni çirkin yarattıysa bile kendine gel de hem yüzü hem de huyu çirkin olma!..

Kulağının dibindesindir.

Tekin değildir böyle yaşamak, hiç yoktan çırpınıp durmak. Başka umarım yoktu lakin.

O an anladım ki geç kalınmış hiç bir şey yoktu. Biz onca yıl ayrı kalmıştık ama, birbirimize verdiğimiz değer ve dostluğumuzun kuvveti hep içimizde var olmuştu...

Hayat sabahları pişmanlıklarla uyanmak için çok kısa, dolayısıyla

Ey iyi yürekli Halife!...

Ya yüreğinde saklar sımsıkı

UMUT ışığı yaşamımızdan hiç eksik olmamalı...

ilk sevda mektubu. İlk diplomam. İşe ilk girişim.

Annem bizi minibüse bindirdi. Ön koltuğa da amcam kuruldu. Ben arka koltukta neye uğradığını şaşırmış bir haldeydim. Minibüs artık gidiyordu. Bütün hatıraları geride bırakıyordum. Her fırsatta yolduğumuz kayısı ve elma ağaçları, güzel köyümüz! Gitgide uzaklaşıyorduk işte onlardan. Gözümden bir damla yaş döküldü. Sonra dedeme ve babaanneme çocuk kalbimle beddua ederek, köyümüze de elveda diyerek oradan uzaklaştık. Elveda güzel köyüm. Elveda!

Hanım korkudan kızını gösterdi. Güya kızına acır, bir şey yapmaz diye düşünmüştü. Halbuki adamın şükürsüzlük ve cimrilik içine işlemişti. Elindeki sopayı hızla havaya kaldırdı, kızının ekmek veren eline öyle bir indirdi ki bilek zedelenip burkuldu, el çarpık kaldı. Söyleniyordu kendi kendine:

Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu

Liseye başladığında yine sınıfın en sıska öğrencisiydi. Fakat babası onu hep

Sevgi tılsım, sevgi şiir

Terentius, "Onunla her şeyi paylaşmak zevkinden mahrum kalınca, hiçbir zevki tatmamaya karar verdim" demiş, yitirdiği bir dostunun ardından.

herşeyi zamanında, yerinde ve tatlıyı yemeğin üzerine mi yeriz?

Bir de not ekliydi, armağanda..

17 yaşınızdayken erkek arkadaşınızla partiye gitmenize izin verdi;

ulaştığında bir müddet onları seyretti ve

- Güzel bir tablo doğrusu, ama manasını bir türlü kavrayamadım! dedi, Adamın vurduğu kapı hiç açılmayacak mı?.. Ona tokmak takmasını unutmuşsunuz da!..

Bizi bu deprem günlerinde

?Benim sırrımın cevabı, kendi buğday tohumlarımı komşularımla paylaşmakta yatıyor, dedi.

Hayırlarla karşıla...

büyüdükçe, ancak geleceğe odaklı yaşamak alışkanlık haline gelmiştir artık. İyi bir iş ister, çünkü daha fazla parayla daha mutlu olacağı öğretilmiştir. Mutluluk için beklemesi gerekmektedir. Öğrenimi sırasında gerçekten seveceği birini tanır, ama iş sahibi olmadan onunla birlikte olamayacaktır. Sevgiyi de geleceğe ertelemeyi öğrenir. Huzur zaten asla bu ortamda bulabileceği bir şey değildir. Huzurun da gelecekte iyi bir iş, güzel bir ev, bir araba sahibi olup, evleneceği ve evinde çocuklarıyla birlikte oyun oynayacağı yada ayaklarını uzatıp oturacağı günlerin zevkini geleceğini zanneder. Çocuklarının evlendiğini görünce mutlu olacağı umudu, torunlarını kucağına alınca huzur duyacağı umudu yada daha pek çok şey.

Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..

Suların sükutuna adanırken martılar

Sadece okadar yakınlıkta!

ve yüzü hep güneşe bakardı.

NAZIM HİKMET RAN

-"Bir bakabilir miyim yavrulara"

Kral çıdam duygularla şehirleri sorgulamaya başladı. Neticede kraliçe oldu yar sayrıları. Kraliçe kimdi ve neden kalbini ve beynini tırmalıyordu? Böylesine kalbini ve beynini tırmalayan şey, demek ki önemli bir şeydi. O zaman bu ismin altı çizilmeliydi.

Al duvaklı arusum gül benizlim yarimsin

Hazreti Fatımatüzzehra Hazretleri bir gün babası Peygamberimiz 'e:

-"Keşke kuşu içeri alsaydım. Ona biraz yiyecek verirdim. Minik kuş oradan oraya uçar, neşeli sesler çıkartır, cıvıldar, yalnızlığımı paylaşırdı. " demiş.

"Sen sadece yeryüzünün rengisin.. ya ben? Ben hem gökyüzünün hem denizin rengiyim. Gökyüzünün mavisi insanlara huzur verir, ve huzur olmadan siz hiçbir işe yaramazsınız"

gül kokulu bir kitabın kapağında bulmuştum seni.

Unutulmamalı ki savaşta en çok yara alanlar cepheden kaçanlardır. Sorunun çözümünde görev almayanlar da o sorunun bir parçası olurlar.

Yorgunsunuzdur.

Devam eder durur konusma...

Vaktiyle çok zengin bir adam vardı. O kadar zengindi ki. malının ve parasının hesabını bilmezdi. Yine de son derece cimriydi.

Loş bir boşluğun içinde, hem de yıllardan sonra

dağda bir fazlalık veya bir eksiklik görünür mü?

Böylece bir yıl geçmiş, her Günü zorluklarla dolu, her gecesi de yarım uykuyla yaşanmış bir yılı tamamlamış. Ve o Gün gelmiş. Genç adam tam bir yıl sonra, büyük ustanın karşısına çıkmış. Usta bir süre beklettikten sonra yanına gelince, genç adam ne kadar saçma bulursa bulsun, bu sınavı başarıyla tamamlamış olmanın verdiği gururla elini uzatmış, avucunu açmış.

Bir serçe telaş içinde pırlayıp uçuyor önümden. Gönlüm de peşine takılıp, meçhule kanat çırpıyor. Alıp alıp gidiyor başını.

Hz. Ömer artık dayanamadı. Dolu dolu olan pınarlarından yaşlar damlamaya başladı. Herkesin durmadan gözyaşı döktüğü bu kederli evde, gözyaşlarını görmelerini istemediği için yüzünü herkesten saklamaya çalışıyordu.

Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,

- Hayır kızım, başka bir şey soracaktım.

Beklesem bahar olur, güz geçer, çiçeklere dalarım,

tarzıydı.

?Henüz değil!?

Sabah şehrinde ezanlar dinlerdim

'Pekala Jack, dalı bırak gitsin.'

Mehmet garsona siparişi verirken, Serap serinliğin, güvenli bir dostun ve İstanbul'un çok az yerinde görülebilecek, kum ve dalgaların kendisine iyi geleceğini düşünüyordu.

Başka şehirde iş bulan oğlu, hem uzak yerde olduğundan hem de izin alamadığından 2 aydır gelememişti. Orta yaşlı kadın, büyük bir özlemle oğlunun gelmesini ümit ediyor, kulağı zil sesinde, ayak sesinde telaşla bekliyordu. Her anneler gününde, çocuğunun?Anneciğim, anneler günün kutlu olsun? diyerek, boynuna sarılmasına öyle alışmıştı ki, sanki oğlu kapıdan giriverecek ve koşup boynuna sarılacaktı, sonra da onun için hazırladığı tatlılardan yiyecekti. Oysa oğlu geleceğini söylememişti ki. Kadın, boynu bükük düşündü, ?-Ya gelmezse, ya izin alamadıysa. ? İçini özlem dolu bir alevin yalayıp geçtiğini hissetti.

vefalı mıyım

"Seni seviyorum Selma, seni çok seviyorum. Sevgililer Günün kutlu olsun." der. Az önceki şaşkınlığı iki kat artan Selma, ne yapacağını, ne diyeceğini bilmez bir halde Emre'nin yüzüne bakakalır. Emre konuşabilmektedir. Bir an ellerini Emre'nin avuçlarından çekmek istese de bunu başaramaz. Tam ağzını açıp bir şey söylemeye yeltenir ki, Emre bir şey söylemesini engeller.

Öğrenci ayağa kalkar ve 'Soğuk var mıdır? diye sorar. Profesör;

bir dahası olmasın?yaş gidiyor?

- Oooo... laf yapmayı da biliyormuş

" Burda yaşayan genç kız ne oldu?"

Aşk yaşamın anlamı değildir-demiştin

"Bu hareketi ögrendim baska hareket göstermeyecek misiniz?" diye

Kadın irkildi:

Ömer ibni Abdülaziz, halifeliği zamanında, bir gün minberde, söylevle meşguldü. Minberin yakınında olan, bir grup halk, konuşması esnasında halifenin zaman zaman elini götürüp, gömleğini hareket ettirdiğini görüyorlardı.

Duymadan gözlerimden anlasana

estağfurullah

Onayladiklari icin hafifce gülümsedim...

kulağımın pasını silen müzik ve sohbetinizle gerçekten güzel bir ab oldu

Hatalarını daha az düzeltir, onunla daha çok yakınlık kurmaya çalışırdım.

- Şimdi sıra bende. Ben ibadet ederken bana ilişmeyeceğine söz verir misin?

sevda korsanının yüreğiyle

Hem başarılı bir ögrenci,

öyle dost

Ne kadar söz varsa

? Defet şu herifi başımdan! Hizmetçi ezile-büzüle fakiri kovdu. Bir kaç yıl geçti...

Bir Dalganın Özgürlüğü

diye dil Döktü boş yere... Yıllardır sevdiği adam, duyarsız ve sevgisiz biriyle yer değiştirmişti sanki. Ona ulaşmaya çalıştıkça, beton duvarlara çarpıyordu kadın, her çarpmada daha fazla kanıyordu yüreği... Bir gün, çocukluğunun, gençliğinin ve bütün hayatının

Açtı telefonu;

O yıl yine tatilin gelmesini ben herkesten farklı bir amaçla bekledim. Umudu nasıl bekleyeceğimi öğrenmiştim böylece, sabrı da.

Bir irtibatım olur şüphesiz.

dönümlük tarlayı, tek başına süren, eken, biçtiren

ölümden sonraki hayata olan imanın bir insan için neler

Aşk, yerine göre yol olur yürünür, yerine göre iman olur uyulur.

içimdeki çocuğun huzur beşiğidir

geçirme."

O, aşık olduğu mumun nuru etrafında, döne döne yandı, tutuştu.

ÖĞRETMEN: Çocuklaar! Piknik sona erdi. Hava kararmak üzere? Toparlanın okula yetişmeniz lazım.

Sonra hızla çekildi yukarıya

olmasaydın hep böyle, keşke olup olup olmasaydın böyle.

- ?Burada ölenler yok mu?

Atlılar geçiyor içimden doludizgin. Nalların toprağı döverken çıkardığı tempo kanımı tutuşturuyor. Geçmiş zaman savaşlarının içinde buluyorum birden kendimi. Meydan, acı at kişnemeleri, korkusuz naralar, talihsiz feryatlarla ağız ağza dolu. Her taraf toz-duman?

Her gün biraz daha kötüye giderken dünya, onlara çocuk olduğunu hissettirmek için vakit buldukça açılmalılar yeşilliklere.

Daha sonra dört yıl daha geçti ve bir mektup daha geldi. Ve çok iyi bir dereceyle üniversiteden mezun olduğunu ama daha ileriye gitmek istediğini yazıyordu. Ve hala Bayan Thompson onun tanıdığı ve en çok sevdiği öğretmendi. Bu kez mektubun altındaki imza biraz daha uzundu. Theodore F. Stoddard Tıp Doktoru.

Anne, bebeğin elinde çay fincanıyla salondan çıkıp, biraz sonra içi su dolu olarak babasına getirmesini ve babanın da onu çaymış gibi içmesini seyretti.

Ya da "bittim, mahvoldum" dediğiniz?

masada bir bilgisayar görür ve karısına e-mail atmaya karar verir.

Öğrenci devam eder; -'Şeytan yoktur efendim. Yani o kendi başına yoktur. Şeytan basit olarak Tanrı?nın yokluğudur. O aynen karanlık ve soğukta olduğu gibi insanın Tanrı?nın yokluğunu tarif etmek üzere yarattığı bir kelimeden ibarettir. Tanrı şeytanı yaratmadı. Şeytan/kötülük insanın Tanrısal sevgiyi yüreğinde duyumsamadığı zaman deneyimlediklerinin bir sonucudur. O aynen sıcaklığın olmadığı yere gelen soğuk ya da ışığın olmadığı yere gelen karanlık gibidir. Profesör yerine oturur.

Birden kararımı değiştirip perde yerine ışıkları kapatmayı tercih ediyorum. Bizi ayıracak olan ince bir zar yerine karanlığın hükmüyle korumaya çalışıyorum mahremiyetimizi. ?Nerede kaldın? diyorum. ?İşte geldim ya? diyor usulca. ?Çok özledim seni. Bak, hem de bu kadar? diyor kollarını kocaman açarak. Kolları birden sarmalayıveriyor dünyayı. Hem orada, hem burada, bütün zamanların ve mekanların aşinalığı ile kucaklayıveriyor bütün coğrafyaları. Kıskanıyorum. Onu kıskanıyorum bütün atlaslardan, kara parçaları ve okyanuslardan. Kucakladığı coğrafyayı kıskanıyorum onun sevgisine benden daha çok sahip olma ihtimalinden. Ellerini tutmak istiyorum sonra. ?Ellerini ver bana? diyorum. Küçücük elleri, minicik... Kendi cüssesine inat ve belki de asıl bu yüzden ellerini seviyor en çok, ben de o sevdiği için ellerini?

Kim anlar anlamını kanlı ayak izlerimin...

Ah, siz bu sokağın eski halini görmeliydiniz bir de.

-Sen köyü pek sevmezdin! Geçen sene bir ay kalalım demiştim de?-Ben torunları özlerim. ? Diye tutturmuştun. Kadın, yüzünü çiçeklere doğru döndü;

NEDEN SEVİNÇLER DEĞİL DE HÜZÜNLER İZ BIRAKIR?

Ağlama iki gözüm

merakla sustular.. Derin bir nefes alarak kendimi

Çocuklarının elinden tutmalı babalar. Her gün biraz daha kötüye giderken dünya, onlara çocuk olduğunu hissettirmek için vakit buldukça açılmalılar yeşilliklere. Bir çocuğun ne kadar büyük mutluluklara ihtiyacı olduğunu görmek için ve bir çocuğa çocukluğunu yaşatmak için birkaç çıta, renkli bir kağıt ve bir ip yeterli. Her şey bir ipin ucunda saklı. Deneyin ve görün. Çocuklarınızın anlatacağı bir çocukluk anısının olmasını istemez misiniz? Günübirlik telaşlar, bunaltan mesai saatleri, aklımızı başımızdan alan krizler. Biz boğulurken bütün bunların altında cezayı çocuklarımız ödemesin. Düşlerinizi rüzgarlar yırtmadan salıverin uçurtmalarınızı gökyüzüne.

Bilir misinki sen Berika'da kelimelerle Fuzuli'nin dilisin. Denizin tuzu, sultanın ayak bileğindeki kolyedeki renkler, eğilip yavaşça öpülesi duruşlara bürünüşsün. Bilir misin sen, bizde beyaz sinenle derince yaşanan bir düş, her şeyleri yücelere çıkaran tamlıksın.

olamayacağım" dedi. Sally o kadar kolay vazgeçmek istemedi. Eczacının

Her şey ama her şey bizim düşüncelerimizin sonucu. Düşündüğümüzü oluruz. Yere düştüğümüzde bile düşüncelerimizi değiştirmek mümkün. Çünkü sırtımız yerdeyken bakacağımız tek yer yukarısıdır. Tabii gözümüzü kapamazsak.

Ve nasıl kendini çarpar taşlara

Aykırı anlamlar arayıp durma

- Boşuna iddia etme hocam, sofrada yediğimiz kuzuyu benim adamlarım çalmıştı, hırsızlık malıydı o...

Sen nerde

Annesi çok enteresan bir hadise anlattı:

Bir zamanlar gökyüzünde birbirlerini gercekten cok seven bir bulutla, bir yıldız varmıs... bulut gökyüzünün en seker, en pembe bulutu; yıldız ise, en parlak umudu en cok yansıtan yıldızıymıs...

akşam olur sen bana bir bardak çay getirirsin

Özlemlerde ayrılıklar da boşuna

ama bu gece bir başka soğuk bir başka sıcak bir başka ılımanlık gül şiraze. kristal yangınından düşüyor aforizmalar.

sonra vakt erişir, toprak gülümser sana

Bir şeyler mırıldanıyordu. Kızının elini tuttuğunun farkında bile değildi. Can?ı yeni ziyarete gelenler bu durumu görüp: ?-Yooo Sevil Hanım! Maşallah bugün daha iyi gördük, korkacak bir şey yok? deyip Sevil Hanımı teselli ediyorlardı.

Çocuk; bana verdiğin haritanın arkasında bir insan vardı.

Tüm gerçek senin söylediğin hiçbişeyi anlamayışımdı.

Kadın başarısını kutladıktan sonra

"Bütün aşkların toplamı, en yüce ve tek aşk" dedi.

severdi çıplak ayaklarında.

"Niçin kısa?" diye sordum.

Ali "Anam cepheye gelirken kına yaktı, komutanım!" der.

gönül tellerinde

yerleşmişler...

Küçük çocuk, ona cevap vermedi. Ve kıyıdan uzaklaşan topunu daha iyi görebilmek için, hemen yanındaki tümseğe çıktı. Yaşlı adam, sakin bir ses tonuyla:

Gözlerinde ki yaşlar rüzgarla savruluyordu?Saatlerdir orada öylece duruyor, hareket etmiyordu.. Ara ara kızarmış burnunu ve akan yaşlarını silerek:

beslenen çiçek büyümüş, serpilmiş, tüm şatonun etrafını çevrelemiş.

"İşte, her şeyin bitimi" dedi.

Bazen kırgınlığı, özlemi, öfkesi... Ama çoklukla sevgisi.

Elimde papatyalarla durduğum o dakikalarda, karşımdaki yalnızca mermerin çerçevelediği bir avuç topraktan ibaretti. Kendime engel olamıyor devamlı ağlıyor ve suçluluk duyuyordum.

Yüreğim uzaklara yelken açtığı an

Ne acı yara benden.?

Hikmet Belediyeye ait ekmek fabrikasında çalışan bir işçiydi. İşine çok dikkat eder, vazifesini ihmal etmemeye çalışır, kazancının helal olmasını isterdi. Fabrikayı hemen her akşam en geç o terk ederdi. Belediyenin ekmeği biraz daha ucuz olduğu için halk çok rağbet ediyordu. Kocaman fırının içini ara sıra temizlemek ihtiyacı hasıl olur, onu da genellikle Hikmet yapardı.

- "İyi geceler, anneciğim. Seni seviyorum!" dedin. Sonra da aceleyle odana gittin.

Ben sokağınızda ıslandığımı bilmezdim

?ne var ise yapmak istemediğin? okulunda yıllarca mürekkep yalasaydım kendimi gereksiz hissetmezdim bu kadar

Erisin yazımın zifti kandilim ol benim

AS-LEON, yüreğine sağlık, güzel başlığın için sağolasın:)bir nebze de olsa düşünebiliyorsak ne mutlu bize

Farkında bile değillerdi küslüğümün, annemin dediği gibi

Nasıl başarıyorsun bunu?

16. Daha önce bir yarışma veya madalya kazandınız mı? Madalyam yok ama

Anlatamaz, anlayamazsınız da.

- Bayezid, öyle kamil bir veli idi ki, onu görenler hidayete kavuşurdu. Allahü tealanın razı olduğu kimselerden olurdu, diye cevap verdi.

yok işte car, her yanım bizar.

Kabe kılmıştın bir mümin kalbini bize

Ölümün gölgesi üzerime düşünce; kalbimi açıyordum,

Eski Yunanda, Sokrates bilgiyi saklaması sebebiyle saygı değer bir ün yapmıştı.. Bir gün büyük filozof bir tanıdığına rastladı ve adam ona dedi ki :

Demiş ki suya:

bugün pasta gibi ekmek vereceğim."

neşeyle, sevinçle dolduruyordu. Günler geçtikçe güllere bakan gözleri, bahçedeki eve takılmaya başladı. Çünkü, son günlerde o evde, tül perdenin gerisinde bir genç kızın silüetini görüyordu. Her... geçişinde güllere ve pencerede belli-belirsiz görünüp kaybolan genç kıza bakmadan edemiyordu.

Susmaya hakkı olanların dokununca paylaşacağı duyguların soluksuz haliyle yeryüzüne ayak basması anında nabzının atışını dinleyivermek; insan bakışlarından kaçan bir uçarı kalbin her günün ve saatin kırıntısında yeni bir dünya inşa etme arzusu yatar.

Hazreti Peygamberimi, kadının annelik şefkatini harekete geçirmek için, orada bulunanlara:

Cansızdır akılsızdır oynamaz hareket etmez. Allah'ın lütfu

Lemine daha önce hiç yapmadığını bir anda, nasıl olduğunu anlamadan yapıverdi ve duvarın üzerine çıkıp sokağın tozlu yoluna hoplayıverdi. Kıvırcık sarı saçları karman çorman, hiç tarak yüzü görmemiş ve sıcak suyla hiç yıkanmamıştı.

Bu Kadar Sevebilirmisiniz Hikayesi

Lam?ın ucudur Elif?liğimi çekip çıkaran

Yine buğulusun gönül çiçeğim, yine damlıyorsun, yine ağlıyorsun.

Fikret, şiirin sonunda, kendisinin bütün ümidinin bu nesil olduğunu açıkça söyler. Eğer gençler, onun gösterdiği hedefe yönelirlerse, ülke içinde bulunduğu şu zindan karanlığından mutlaka kurtulacak, o ve nesli ölse de arkadan gelen nesiller, ebediyen aydınlık içinde yaşayacaktır:

?Yeter! Lütfen dur artık!? diye bağırmak zorunda kaldım.

Soğuktur elleriniz, belki ısıtacak bir elin olmamasından.

Rütbelerle süslü adam;

Ellerine aldiklari kureklerle etraftan kuyunun icine toprak attilar.

Kendisine uzatılan eli sıkarken, gülümseyerek

Ama o yerin bize ait olma ihtimali bir hiçtir...

Durmuş, Ahmet?i bugün biraz daha farklı gördü. Sanki daha içtendi. Ya da bugün paylaşacağı şeyler vardı.

sense meraklı bakışlarla beni dinlerdin" dedi.

Yalnızsınızdır karanlıkta.

ömür içinde taşımaya hazırlanıyor. Ve daha acısı, şimdiden boş yanının

Susan gene kendi kendine yeterli olduğuna inanmalı, kimseye bağımlı olmadan yaşayabilmeliydi. Sonunda Susan'ı işine dönmeye ikna etti. Peki ama evden işe nasıl gidecekti? Genelde otobüsle giderdi. Ama şimdi kenti bir uçtan ötekine tek başına geçmekten korkuyordu.

Meraklanan ve endişelenen patron, telefondan gittikçe artan bir gürültü duyar "Bu ses de ne? Diye sorar.

yaşlanıp

Birden beklenmedik birşey oldu; genç adam kolunun kuvvetlice yakalandığını hissetti, önce köpekbalığı aklına gelip telaşla çekmek istedi ama hemen yanında ihtiyar adamı farketti. İhtiyar adam önce kolundan yakalamış, sonra yakasından tutup, onu bir bebek gibi çekmeye başlamıştı.

ve ne varsa işte maviye dair

Kızcağız çarşıya inmiş, utana sıkıla sattıkları dükkanın karşısına geçerek bir tanıdık görürüm diye beklemeye başlamıştı. Kendisini gören dükkandaki adam hemen yanına gelerek:

duruyormuş... demirciyi uyarıp güneş ışığından kaçırmak istemiş, ama geç

bölgeler tümüyle doluncaya kadar dökmüş.

Ölüme

Taktik değiştirmek gerekli" diye düşündü Jack.

Gönlünden tam olarak, atar uzun emeli,

kapıcılığında bulundum, artık kurtuldum, sanma... murat

Mutusuz günlerine kendin olursun sebep

Gölgesinde barınan havyanların sevgisi, dallarında ötüşen kuşların neşesi, ağacı sevindirirmiş. Bu uçsuz bucaksız çölde işe yaradığını anlayıp, daha çok sevgi ve mutluluk yaymak için yaşarmış.

Dostluk ve dostlarınız adına neler yaptığınızı ve neler yapabileceğinizi bir düşünün. Herkesin kendisine en yakın hissettiği kişiler vardır. Benim en sadık dostum sigara oda vücuduma ihanet ediyor.

Dünyanın bütün renkleri bir gün bir araya toplanmışlar ve hangi rengin en önemli en özel olduğunu tartışmaya başlamışlar :

Bir bakarsın volkan olmuş, yanmışsın arkadaş

Düşüveriyorsun yine apansız düşlerime?

Bir sevinç boylanır dünyada

başkaldırmışlığı, hasreti... Kavuşmak istedim bir an önce, sarılmak

boşluk var. Çocuklarımızın çocukluğunu ıskalıyoruz. Hele de babalar, hele

-Herkes kim yavrum?

heyecandan terleyen avuçlarına sıkıştırdığı kağıt paralara göz gezdirdikten

Devler gibi eserler bırakmak için, karıncalar gibi çalışmak lazım.

İlk çığlığımın izi büyüyor her dem ruhumda.

İşte, doğar doğmaz önce sevmeyi öğretselerdi bize ne olurdu sanki.

Kanat olmaktan yorulmuşsun

Ve Ona Göre Yaşamalı.

İşte o günden beri Aşkın gözü kördür ve Çılgınlık da her zaman onun yanındadır...

- Hadi oradan be... Sen milletin vekili isen ben de aslıyım. Milletin aslı varken, vekilin ne işi var!..

Rüzgarın sesiyle gönderilen bir Merhaba ile güne başlaman ve günü serin bahar esintileriyle yaşaman dileğiyle...

Otuz yıllık ekmek

- Ebu Zerr benden doğrusunu yaptı. Toplam on dirheme bana bir gömlek alıverdi, bir fakire de bir gömlek giydirdi, bir köleyi de hürriyetine kavuşturdu

Öğrendim sonunda kul ne demektir

Aslında veremediğimiz

Ona her zaman katı davranmaz, onu daha çok onaylar ve yüreklendirirdim.

var. Nasil oldu da ben kazandim.?

VELİ: Gönlün huzur dolu olması ne demek öğretmenim.

O akşam annemi yemeğe ve ardından sinemaya davet ettim.

iskeleye yanaşan vapur

Yoluna ışık tutan sözcükler

Senin sevgin olmadan ölünmüyor işte.

sarıldı ve ıkına sıkına itmeye başladı. Sonunda kan ter içinde kaldı

''Tamam öyleyse, gelince söylerim Durmuş abine, seneye sana o boyalardan getirir.''

Kalbine çarpmalı, kalbinde çarpmalı mutluluk.

Kartal; yükseklerdeki krallığını bırakamamış;

Anlayış karşısındakinin görüşünü anlamaktır. Başkalarına kendine davranılmasını istediğin gibi davran kuralı, anlayışın bir örneğidir. Bu, kişisel ilişkilerimizi güçlendirmeye yarayan çok kuvvetli bir insan huyudur.

Hoca kolları sıvar, çocuğa tek kolla yapabileceği yegane fırlatma hareketini öğretir. Gece gündüz çocukla beraber bu hareketi çalışırlar. Bir müddet sonra çocuk hareketi gayet iyi ve hızlı bir şekilde yapmaya baslar, fakat hocası çocuğa her gün saatler boyu aynı hareketi adeta ezberletir. Çocuk bu hareketten sıkılır ve yeni hareketler öğrenmek istedikçe hocası bu hareketi dünyada en hızlı yapan o olana dek çalışmasını ve başka hareket öğretmeyeceğini söyler. Bir müddet sonra çocuk bu hareketi yıldırım hızıyla yapmaya alışır. Bunun üzerine hoca çocuğa artık bir turnuvaya katılma zamanının geldiğini söyler. Olacak şey değildir. Tek kollu bir judocu tek hareketle turnuvaya katılacak. Çocuk itiraz ettikçe hocası "Evlat; sen öğrendiğin hareketi yap, gerisini merak etme" diye öğütte bulunur.

Watson cevap verir: "Milyonlarca yıldız görüyorum"

Başını kaldırıp duvarda titreşen gölgelere baktı. Duvarı değil, dünya yuvarlağını gördü. Köyündeki toprak kaymasında ikiye ayrılan dağı? Dağ ikiye ayrılmış ve ayrılan o yere bir sinema perdesi gerilmişti sanki. O perde bir köyünü, bir Kazakistan?ı, bir Tanzanya?yı, bir Amerika?yı gösteriyordu. Amerika?daki okulların birinde öğretmenlik yapan öğrencisi Maksat?ın kucağına konacak kıvırcık saçlı, çekik gözlü çocuğu? Cinsiyeti ve rengi görünmüyordu bu karede sadece.

ufukta kızarıyor taze mutluluklar

Bir ümitle yeni bir gün başlar..

Her bahar sarhoşluğu gibi, geçecek bu sonuncusu da...

alışkanlık olduğu belli değil mi

sen gün boyu simsiyah bir ufukla beraber

Benim beklediklerim ne olacak diye düşündü balkondan bakan adam. Ya eşinin, çocuklarının, yakınlarının, akrabalarının?

Yaşananların sebebini nerede aramalı? Bir eğlence ürünü veya korkuya çağıran bir sebep zinciri mi yaşananlar? Geçmişle bağlantılı düşünceler, şu anı aydınlatabilir mi gerçekten? Yoksa yine sıradan mı görmeli yaşananları? Sorular sorular? Her zaman, korktuğu ve kaçtığı sorular. Yine kendisini bırakmayacak gibi görünen sorular. Oysa hayata soru penceresinden bakmayı bırakalı, çok uzun zaman olmuşken, yeniden bir koca geçmişi önüne koymak nereden çıkmıştı? Oysa olanları unutmuş ve hayatının sonuna kadar, hiç soru sormamaya yemin etmişti. Anılar tekrar canlandı. Doğum gününde, mutlu bir aile tablosunu kana bulayan üç kişinin silahından çıkan kurşunlar, hayatta tutunacağı en önemli kişileri, daha beş yaşında iken alıp götürmüştü. Ne olduğunu bilemediği olay öncesi, babasının hararetli telefon görüşmelerini hatırlıyordu sadece. Birde, annesinin onu daha bir sıkı sardığını hatırlıyordu. Olayın üzerinden çok zaman geçmesine rağmen konuşamamıştı. Yetiştirme yurdunun soğukluğunda, hayattan intikamını en vahşi bir şekilde alacağına dair, yeminler ederek geçirmişti zamanı. Yurttan kaçışının ardından, şehrin karanlık sokaklarında, bellerindeki silahlardan aldıkları güçle, birçok insanın hayat hikayesine, yeni hikayeler eklemişlerdi. Uzun yıllar, aydınlık bir gelecek için, karanlıkta, karanlık mücadeleler vermiş, çok övgüler almıştı, yüzlerini hiç görmediği insanlardan. Gözyaşlarına boğulmuştu. Birçok insanın hayatına gözyaşı katmış biri olarak, hatıralar gözyaşlarıyla doluyordu. Gözlerindeki yaşların, uzun süredir akmadığı geldi aklına. Gözyaşlarının insana böyle bir rahatlama vereceğini unutmuştu.

pastaneye girdi. Garson kız hemen koştu.. Çocuk sordu: "Çikolatalı

Hediyeler almışlar Ayşe'ye. Bir de Ali geldi. Benim can yoldaşım.

Dallar eğilir

maviliğe savrulurken, mutluydum kuşlarla kanat çırparken,

Bir korna sesiyle kenara atıyorum kendimi aniden. Yol kenarındaki su birikintisi tekerleklerin altından üzerime boşalıyor ve ben de kendime geliyorum. Ne zaman çıktım evden, buraya hangi ara geldim, ne zamandır böyleyim bilmiyorum. Kitap okurken uyuyup kalmak gibi bir şey bu: nerede kaldığını bilmiyorsun. Parkın çimlerinin arasında kaybolmuş bir papatya misafirini ağırlamakta. Balıklar her yere zira suküre bütün dünyayı kaplamakta. Şemsiyeyi orada bırakıyorum pörtlek gözlü çocuk belki gelir diye. Nedense artık onu da seviyorum. Sonu ev olan onlarca yol içinden en uzununu gözüme kestirip yürümeye başlıyorum.

Olmasın hiç o ta içten gülen gözlerde yaş

Genç adam evine dönmüş, kendisini merakla bekleyen annesiyle babasına neler olduğunu anlatmış. Anlattıkça da kendisine çok anlamsız gelen bu hareketi ve soğukkonuşması nedeniyle kızdığı ustaya olan öfkesi artıyormuş. Günler geçmeye başlamış. Genç adam sürekli söyleniyor ama avucunu hiç açmıyormuş."

İnsan usunun zamanın vuruşlarına dayanan tüm yaratıları sevgiden doğmuştur?birşeye ya da birine duyulan sevgiden. Matematiği bile sevmek olanaklıdır.

"Lütfen pencereyi açıp beni içeri al. Birlikte yaşarız. Hem ben sana dost olurum. Hiç canın sıkılmaz. Birlikte yaşar gideriz"

Ve birlikte başladık yürümeye. Uzakta olmayan koşu parkına yöneldik. Hava tam bir bahar havasında bizim sohbetimize ortam hazırlıyor gibiydi. Sonunda yerleştik bir köşeye... ?İlk soru kimden? diye sordum. Kucağıma bir güzel yerleştikten sonra mır?lamaya başladı. Ve ben de onun başını okşadım parmaklarımla. Açılışı ben yaptım böylece.

Üçüncü kelebek bununla da yetinmemiş, Biraz daha biraz daha yaklaşmış. Bir anda ateşin kanatlarını yaladığını hissetmiş ve yanmış kanatlarıyla geri dönmüş; Şöyle demiş:

doğayı, dağları, denizi keşfetmiş.

Baba oğluna söz vermişti bu hafta sonu sinemaya götürecekti ama hiç dışarıya çıkmak istemediğinden bir bahane uydurması gerekiyordu... sonra gazetenin promosyon olarak dağıttığı dünya haritası gözüne ilişti.

ağzında bir mektupla konan martıyı kralın görmesine dek. Tabii

alın teri, emeği, çilesi var biliyor musun?'

Öğrendiğimle yeniden dirildim,

Genç kadın biraz mahcup, biraz şaşkın sordu:

-Nereden çıkarıyorsun bunu. Bir anne evladını sevmez mi hiç?

Milanyum kulesinde seni aradım

Ah burda olsan çok güzel hala İstanbul'da sonbahar

Fakat kral küreği ona vermeyip kazmaya devam etti. Bir saat geçti, bir saat daha. Güneş, ağaçların ardından batmaya başladı; sonunda kral küreği toprağa saplayıp şöyle dedi: "Ey bilge kişi, senin yanına sorularıma bir cevap bulmak için geldim. Eğer cevap vermeyeceksen, söyle de evime gideyim". Münzevi, "Buraya koşarak birisi geliyor" dedi, "bakalım kim?"...

Sonra şöyle devam etti :

Umud değil mi; Ölesiye güzel işte?

Ben de gülümsedim.

Resülullah, ?Evinin önünde akan bir ırmak içinde günde beş defa yıkanan bir insanı o ırmak nasıl temizler, günde beş vakit namazda insanı günahlardan öyle temizler.? Buyuruyordu. ?Oysa ki benim namazlarım da mı beni kurtarmayacak? diye düşünüyordu.

4. kare= 8

Çok mu acı verdi sözlerim sana, çok mu nostaljikti, çok mu gerçekçi. Ne sayarsan say işte. Baştan uyardım seni, bir an çıkacak karşına ve sana ıslak kelimelerle gelecek demiştim. Öylesine doğal, öylesine gerçekçi, öylesine acımasız olmasını ben istedim. Sana kelimeler biriktirmiştim, dinleyesin diye. Her harfin arkasına saklanıp birkaç harfle birlik olup sana saldıran kelimeler bunlar işte. Bulutlardan önce gelen, yağmurlarla birlikte yağan kelimeler. Düşürüp kırılmış onca kristal düşe rağmen hala düş kurabiliyorsak ne mutlu bize değil mi? Hala ağlayabiliyorsak. Hala ıslanabiliyorsak yağmurda, yağmur hala tanıyorsa bizi. Çekip gittiğimizde mezarımızı ziyarete gelme sözü verebiliyorsa. Ne bahtiyarız değimli. Aynada beni unuttuğundan beri, cümleler kurdum sana, seni sana hatırlatabilmek için. Şimdi elinden tutup ağlamaya götüren kelimelerin sebebidir o günler. Gel şimdi benimle artık, gizleyecek hiçbir şeyimiz kalmadı. Unuttuğun yerdeyim, hatırlamak istemediğin kadar eski, görmeye kıyamayacağın kadar sıcak. Haydi uzat ellerimi ve tut şimdi? Aynalarda bıraktığın gibiyim.

- Ya Ali, iyilik ettiğin biri sana kötülük etse ne yapardın?

Bahceyi kazmak icin oldukca yaslanmis sayilirim. Burada olsan butun

Aklımda bir garip düşünce

Çalışmadan, emek harcamadan gelinen nokta başarı sayılmaz. Kolay kazanılan, kolay kaybedilir. Her işte alın teri ve emek şarttır.

-Durmuş, bekle! dedi. Yolun karşısına geçti. Koşmaya devam etti. Gözden kayboldu.

Köylüler, gene ihtiyara gelmisler..

O sana okumayı öğretir, sen ona yazmayı ve bu böyle sürüp gider...

Canın acımasın diye.

Öyle ya, yukarıda zikrettiğimiz hadiste, oruçluların devlet bulduğu bizzat Yüce Allah tarafından müjdelenmiyor mu?

Sen yoksun...

? Benim değil şu secdedeki kötürüm adamın elini öpün!..

?renklerini topla da gel? demeli...

Evin arkasinda büyük bir gül bahcesine götürür delikanliyi ve der ki:

Uzat elini ayrılığın kahretme beni

Zamanın iyi ve üretken olarak kullanımı konusunda zaman zaman kurslar

bir akşam tekrar buluşmaya karar vererek ayrıldık.

Biz daha bahtiyardık meleklerden

- "Eğer kurtulacaksa, veririm kanımı" dedi.

Her defasında şükrettik yüce yaradana,

- Tüccarım, dedi.

haşiş hükmünde iken gıptadayım güle, süsene, benefşeye.

Ve gül bereket olur,

Gündüz ayrı, gece ayrı bir makamda akar.

Bir gün Süleyman Peygamber bir karıncaya bir yıllık yiyeceğinin miktarını sorar. Karınca da,

Odaya çıkıp balkona atıyoruz kendimizi. Kocaman bir sedir var, üzerinde minderler? Balkon demirinin kenarında saksılarla süslenmiş. Önümüzde uzanan sonsuz deniz ve bomboş bir sahil? Tek tük kalmış şezlongların bazısına kediler tünemiş. Deniz oldukça dalgalı, uzakta alabora olmamak için çabalayan ufak motorlar görünüyor. Deniz kokusunu içime çekiyorum doyasıya. Gülümsüyoruz. Az önce bahsetmediğim, mini radyoyu getiriyorum, valizden çıkarıp. Güzel bir kanal bulup, sesini duyabileceğimiz kadar açıyorum. Kendimizi bu huzurun kollarına bırakıyoruz.

Yüzüm güneşe vurdu, güneş gözlerime. Yosun denizin en diplerine.

Kaldırım kenarına oturup baloncunun

Gül de ona cevap verdi;

kendisini beklerken buldu. Çocuk, ilk iş olarak babasına, saatte ne kadar

Su ılık burada.

Yolun başında yorulursunuz.

Ta yürekten ağlamak ağladığın zaman...

Nankörlük ödülün olsa bile...

Bir tanesi uçarak biraz uzaklaşıyor, sonra hızla geri geliyordu.

?Namazlarım?.. Namazlarım?. Namazlarım.? diye diye hıçkırdı. Vazifeli melekler hiç durmadılar. Yürümeye devam ettiler; Cehennem çukurunun başına geldiler. Alevlerin harareti yüzünü yakıyordu. Son bir defa dönüp geriye baktı. Artık gözleri de kurumuştu. Ümitleri sönmüştü. Başını öne eğdi. İki büklüm oldu.

Yüzyıllar geçti sanki aradan

- Ölmeden önce son bir cümle söylemene izin vereceğim. Bu söylediğin cümle doğru çıkarsa başın kesilecek; yalan çıkarsa asılacaksın.

Yaşca başca ileri

"Bu at, bir at degil benim için.. Bir dost.. İnsan dostunu satar mi" dermis hep..

Kendi sokağımda kayboluşum ilk değil ama? Bu fazla.

"-Nihayet." diye düşündü. Ayağa kalkıp kadını karşılamaya çalışırken, kadın yanlarından geçip gitti. Somurtarak geri oturdu.

Burukluğun bestesi,

bakışsız, kara bir kedi

"şimdi bana söz vermeni istiyorum."

Adamın biri Hz. Süleyman'a gelerek, kazlarınn çalındığını ve bunu komşularının yaptığını iddia etmiş.

Acaba, neyi kaybedeceğini, dostu ölmeden önce fark etmiş midir?

?Ne paketiymiş bu? diye sordu.

- On dirheme bir gömlek satın almak istiyorum. Ebu Zerr r. a. ise:

Sesim sen,

geçmiş sonunda fırtına durmuş gözlerini açtıklarında ikisi de başka

- Ey temiz insan! Gel seninle bahçede biraz dolaşalım. Allahü tealanın lütfunun sonu yoktur, buyurdu.

- Siz ilk geldiğinizde ben makamımda bulunsa idim, sağlam diye satılan atı sahibine iade eder, paranızı alırdım. Fakat ben zamanında makamımda bulunamadığımdan hadisenin bu şekilde gelişmesine madem ki ben sebep oldum, atın ölümünden doğan zararı benim ödemem lazım, deyip atın parasını müslümana vermiş.

Bir Şişe Serum

Adam kollarını uzattı:

Issız ve ışıksız geceler,

Ve hayat, sürprizlerini dağıtmak için bayramları beklemez.

ikinci sevgili

Ebü'l-Hasan;

?: Web Hattı - Türkiyenin En Güncel Forumu http://www.webhatti.com/showthread. php?t=27749

"Üzgünüm küçük kız, biz burada mucize satmıyoruz, sana yardımcı

Uyan derin uykularından, uyan?

Niçin?

sizi arabayla kampüse götürdü ve eşyalarınızı taşıdı;

Bir şansım daha olsaydı eğer

biliyorum

?sular yurduydu annem

zaman yalnızca sekiz yaşındaydı. Kardeşi çok hastaydı ve onu kurtarabilmek

Senin mavi miydi ya kalbinin sesi

malolduğunu çok iyi biliyordu Tam tamına bir dolar ve onbir sent!

Sizi fena halde kandırmış arkadaşım."

- Allahü tealanın dergahında, hırkamızın yüzü suyu hürmetine zafer kazandın. Eğer o anda isteseydin, kafirlerin hepsinin müslüman olmasını sağlayabilirdin." buyurdu.

İyice sinirlenen çocuk, babasına dönüp:

Özlemi duyulunca özgürlüğün

Sığındığım her yer adınla anılır

Aralarından en yaşlı olanı bir bilge kişilik tanıdığını ve birde ona danışmaları gerektiğini söylemiş.

?Bunun içinde ne kadar da çok şey varmış? dedi, dolabın her iki kapağını da yanlara doğru açabildiği kadar açarken. En üst raf, kuşlu tabaklara aitti. Aradığı oyuncak orada olamazdı. Olsa da, zaten oraya uzanıp bakmasının imkanı yoktu.

Kızlarından üçü evlenmişti. Evladının yaşında torunları vardı artık. Yine de "Torun evladın yerini tutmuyor, hele Yusuf?umun yerini hiçbiri tutmuyor" diyordu. Hazırlıklar tamamlandıktan sonra yine Abdulvahab hazretlerinin yolunu tuttular. Orası çoğu ailenin olduğu gibi Zühal Hanım ve ailesinin de özel mekanıydı; sessiz, sakin ve huzurlu. Yine ikişer rekat namaz kıldılar. Dua ettiler, şükrettiler. Bu sefer namazda, on yıl önceki dualarının meyvesi de vardı. Yusuf?ları da namaz kılıyordu yanlarında.

Gözleri nemlendi kadinin..

? ben pişmanım.. Hata yaptım günah işledim? Günahımı çok daha büyük günahla örtmeye, verdiğin canı almaya kalktım.. Huzuruna gelmeye yüzüm yok?. Başka kapımda yok gideyim?Affet?Ne olur affet? Affet Allah?ım? Sana sığındım?Sana sığındım?..

Dün, doğum günüydü minik kızımızın. Tam tamına 3 yaşında şimdi.

Cevap alamadım... İnsan olmak istedim... Yaşamın ne olduğunu

Veli adama:

pencerelere tırmanıp içeriye bakarım

Ve kim ki başkalarına da düşünür ve o da kesinlikle doyurulacaktır. Çünkü yaşam denen bu pazarda, alan değil, veren kazançlıdır her zaman...'

Tommy'ye sarılmış ve ağlamış... Sabaha kadar konuşmuşlar.

Bugün, ulaşabildiğin herkese O?nu anlat!

Birgün:

Yine güneşli günlerden bir gün, tüm malzemelerini alıp denizin mavisiyle çimenlerin yeşilini fırçasıyla seviştirmeye gitti

Kimse izlemiyormuş gibi dans edin.

-Sapa sağlam adamsın... Dileneceğine çalışıp da kazansana! dedi.

Cennette hiçbir ağaç yoktur ki gövdesi, altından olmasın.

Sormuşlar;

anımsatarak yasak da olsa cennet meyvelerini

- Bu kadar insanın içerisinden beni seçti. 'İNSANLIK ÖLDÜ' dedirtmemek için kabul ettim, der.

Emir yerine getirilir. Sonunda kucağında çocuğu ile birlikte bir kadın gelir, ateşe düşmemek için bir an durur, sendeler.

Ey sevda kuşanıp yollara düşen

Gece karanlığında aramak:

Durmadan bir nehir akıyordu düşlerinde Kezban?ın, düşlerinin içinde yüreğine akıyordu sanki acı olup. Alıp götürüyordu ömrünü seller gibi her defasında...

Ay güneşsiz

bereket topraklarında, zirvesinde Samura?nın bir esinti dolanır, koyu kırmızı Şiraze.

Güvenilen dağlara Kar yağdi birer birer

Evet ışığa doğru yürüyenlerin önünde her zaman engeller olacaktır kuşkusuz. Onlar engellere rağmen ışıktan vazgeçmeyenlerdir.

basındaki diğer

Hani görüpte gökyüzünü, insanı

'''ANNABEL LEE'''in parlayan gözleri görünmeden

?Bizim imtihanımız da böyleymiş demek ki?

Koridorun öbür ucundaki odalarda çocukların ağladığını duyuyordum. Fakat zavallı oğlum, belkemiği muayene edilirken korku içinde "Anne" diyebilmiş, sonra da buhranlı bir uykuya dalmıştı.

Nasıl sürüklendiğini kendisi de anlayamadı. Bohem hayatın içerisinde kendisini buldu. Son günlerde üçüncü sınıf pavyonlara takılmaya, o alemin içerisindeki kadınlarla ahbaplık kurmaya başlamıştı. Onların gizemli dünyasına giriyor sanki yeni bir uğraş alanı bulmuşcasına onlarla zamanının çoğunu geçirmeye çalışıyordu. Hatta bir gece aynı masada oturup çakır keyif olduğu anlardan birinde samimi olduğu takma adı Oya olan kadınla içli dışlı samimi sohbetlerini sürdürüyordu. Birden bire:

ALLAH'A EMANET EDİYORUM SENİ:)

o nihan bakışlı şebnemlerin oynundan çok ırak mekanlar seçmişim kendime Şiraze.

Taşına toprağına vurgunluğum bundandır...

"Neden ağlıyorsunuz, bakın ben ne kadar mutluyum" dedi.

ŞEKERE BOY ABDESTİ

gülümsüyordu. Kızın yanaklarına yeniden renk gelmeye başlamıştı,

Şu çok geniş görünen dünyanın ahirete nispetle anne karnı gibi olduğunu

Mutluyduk?küçüktük ama kolaydık. Ne derdimiz vardı ne de tasamız.. Daha hayata savrulmamıştık. Belki hergün birimizde bir yara.. düşerdik çarpardık; uff yapardık çoğu zaman.. Acırdı, kanardı.. bi damla yaş da gözümüzden düşerdi ama annelerimiz üflerdi geçerdi?O kadar basitti yaralaracılar.. bi damla göz yaşı kadar hafif ve kısacık?Annelerimizin üflemesiyle geçer?hiç bir acı bırakmazdı geriye..

afallıyordu. Ama bana kızarak beni

Ve ertesi günün sabahı için uykuya dalarım, senin çok uzağında?

Şimdi sezdi Şivekar saklandığı yerden

Şimdi artık köpeklerinden ayırmak, ona verilmiş ceza sayılır..

- Yine iyilik yapardım.

avucuna bir anahtar düştü. Mektupta şunlar yazılıydı;

Ancak duyarlı kanalların içi dolu programlarının arttığını da sevinerek görüyoruz. Belediyeler, vakıflar, dernekler Ramazanın ruhuna uygun aktiviteler yapıyorlar. Bu aktiviteler İslamın kardeşlik, sosyal yardımlaşma düsturlarını pekiştiriyor; Ramazanın bir manevi coşkuyla yaşanmasına vesile oluyor. İslami değerler hayata geçiriliyor, geleceğe taşınıyor. Böylece Ramazan feyzi, İslamı gereği gibi yaşamalara kapı açıyor.

dün akşam yine

Dediği gibi yaptılar. Tacüddin bin Rıfai'ye, Hülagu zaliminin müslümanlara yaptığı zulmü anlatıp, bu belanın yakın zamanda, kendilerine de ulaşacağından endişe ettiklerini bildirdiler. O da, o beldede bulunan müslümanları toplayıp:

Bu iki kertenkele arasındaki ilişki acaba ne olabilir: eş, arkadaş, sevgili, abi, kız kardeş?..

gitmeler bir alışkanlığa dönüşmüş, onları içine çekildiğim bir hortum olarak kabul eder olmuştum

Gözyaşların armağan olsun O?na..

belki yakından

kapının önüne koyun. İsviçre'nin kalkınmasına yardımcı olun. Fazla

Dördüncü haftanın sonunda artık çekilişte

-Öyleyse rüyanı anlat.

- Bana bir mektub ver, dedi.

Ben nakledenden de, o sözden de şikayetçiyim?.

-Vay kerata vay. Akşam gelse de ben de görseydim. Neyse, hayırdır, gündüz vakti niye gelmiş? Hanımı elindeki kapta suyu bitmiş olduğu halde, çiçekleri sular gibi durarak masadaki kağıdı gösterdi;

her insan gizli bir bahçedir, ne ekmek istersen yetişmeye müsaittir yüreği, suyu gözyaşıdır...

yağmur

Uzaklara yollanacak bir mektubu taşıyorum çantamda

Yaşamak tutkusu.

Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına...

varmalıdır sabah olmadan

En kötü zayıflıklarınızı kabullenin: Kendinizin en kötü yönünü kabullenirseniz, başkalarını daha kolay kabullenirsiniz. Bunun anlamı, doğuştan gelen, yani devralınmış amacınızı kimliğinizin ayrılmaz bir parçası olarak görmeniz gerektiğidir. Unutmayın, doğuştan gelen, yani devralınmış amacınızdan kurtulmaya çalışmıyoruz. Bildiğimiz kadarıyla, bu amaçtan kurtulmak söz konusu değildir; öyleyse benimsemek daha uygun bir davranış olacaktır. Böyle yapmakla, arka plandan ön plana çekerek devralınmış amacınızı daha belirgin hale getirirsiniz. Bu da amacınızı sahiplenmeniz, onu insanlarla daha doğal biçimde paylaşmanızı sağlar ve gerçek amacınıza ulaşmada size yardımcı olur.

MÜZİKTİR

Toprak kokusu bakışlılara

İhtiyar kollarında derman kalmamış halde, kendisini kıyıdan koparmaya çalışan dalgalara kendini bıraktı. Genç çılgına döndü, sevdiği kızı kurtaran, az önce dalga geçtiği ihtiyar gidiyordu. Kısa zamanda büyük şeyler olmuştu hayatında. Hayatta en çok sevdiği kişiyi kendisi kurtaramamış, başkası kurtarmıştı ve o da şimdi kendisinden özür bile dileyemeden, boynuna tüm utançları takarak sonsuza dek gidiyordu.

Mertliği, yiğitliği, vefayı bütün bütün unutmuş sinelerimize.

gittim. Anlayamıyorum dedim.. Nasıl olur da, her zaman,

-Efendim bir özrüm var, ben memleketinde zengin bir insanım babam rahmetli olmadan bana epey bir altın bıraktı, gelirken kardeşim küçük olduğu için saklamak zorunda kaldım şimdi siz bu cezayı ifnaz ederseniz yetimin hakkını zayi ettğiniz için Allah indin'de sorumlu olursunuz, bana üç gün izin veriseniz ben emaneti kardeşime teslim eder gelirim, bu üç gün için de yerime birini bulurum der.

Gel... Gel ki, sarı papatyalar açsın, kır gülleri, kır menekşeleri, kırkkanatlılar açsın. Yol alsın umuda nazlı cerenler, ceylanlar, karda boranda yolunu yitirenler. Gel can gelsin solmuş anılara. Boşalsın sicim sicim gözyaşları, ırmak olsun susuz kalmışlara; kardeş olsun dostluklara, yüreğimdeki merhamete... Gel... Gel ki, sevginle anlam bulsun duygular, gözlerimden toprağa düşen damlalar...

Her mavi, her cümlede olmalı.

"Ben kimim?" diye sordum.

Yagmur atistirmaya baslamisti hic farkinda degildim...

Günler geçti. Undam artık bir daha hiç gelmeyeceğini bildiği babasını beklemekten vazgeçti. On yaşında bir kız, Undam. Bir ses duyduğunda hiç tereddüt etmeden zemini eğimli balkona çıktı. Beşinci kattan her şey çok güzel görünüyordu. Bir ses daha duydu. Hemen ağaşıdan. Lama ona işaret ediyordu. ?Aşağıya in, ziyarete gideceğiz? diyordu. Undam, yavaşça balkon demirinin üzerine çıkıp ellerini havaya kaldırdı. Hoş bir his uyandı içinde. Kendisini beyaz bir kartal gibi, kanatlarını açmış da uçuyor sandı.

Belki paylaşılamayacak kadar küçüktü bir lira; kimisine göre de bir bozukluk olarak fazlaydı.. Her iki durumda da yağmur dinmiyordu. Keşke bu bir liralık yaraları kapatacak kadar ince bakabilseydik, diğer yaralar kendiliğinden kapanacaktı.

Karıncaların beyine kadar ulaştı. Karıncaların beyinin

Adam yine "Olmaz alamam... Git başımdan" diye cevap vermiş.

- "Doğan bizibizi yerimizden yurdumuzdan kovup buraya yerleşmek için geldi." diyerek büyük bir korkuya kapıldılar.

Teşekkürler Yavrum

dağılıveriyor... Ben se, küçük çin balığını arıyorum...

üç beş ahbap toplanır. Hoş beşten sonra "Aşık bize hallerini de bakalım" diyerek türkü isterler.

- Borçlu değil, alacaklısın dostum!.. dedi. Çünkü böyle bir iyiliğe beni de ortak ettin. Ama belki de yirmi yıldır ağlamayı unutan bir adama bu güzel duyguyu hatırlattığın için, alacaklı duruma düştün.

ADSIZ CESME

Oyunlarımız kolaydı!

Kuşlarını sorarsa şimdi gökyüzü...

Babam bir İstanbul dönüşü, ?Hanım? dedi?taşınıyoruz? ?İstanbul?a taşınıyoruz. Artık buralarda kalamayız. Nasibimiz bu kadarmış. Hem bu mahalle de yaşanmaz oldu. Kokmaya, kurumaya başladı. Kuruyan sadece bağlarımız, bahçelerimiz değil. Bütünüyle bir hayat koktu, kurudu. Rüzgar, iklim bile değişti. Yine de ya bu mahallede yaşarım ta da bu şehirden giderim. İstanbul çok güzel. Ne de olsa payitaht. Evliyalar şehri. Onların himmeti yeter. Onların manevi huzuru yeter. Eyüp?te, Süleymaniye?de iki rekat namaz bir ömre bedel?

- Ekmek alacak paramız kalmadı, bir tanıdıktan ekmek parası istemek üzere bekliyorum burada.

Çiftçi hiç istifini bozmadan cevap verdi:

Şefkatlı anne cevap verdi: ?Aziz çocuğum, Önce komşu sonra kendi evin.?

Sevmekti bu..

Gülümsemiyordu artık. Çocukça bir samimiyetle fal tuttuğu şarkı, taptaze hissedişlerine uygun değildi. ?Saçmalıyorum, liseli genç kızlar gibi şarkılardan fal tutmak da neyin nesi? diye geçirdi içinden. Radyo sunucusu saat sinyalinden sonra, akşam haberleri için haber stüdyosuna bağlanacaklarını bildiriyordu. Veto edilen kararnameler, benzinin yükselen varil fiyatı, kaçak yapılaşmaya karşı alınan tedbirler... Boğaz köprüsünden geçiyordu bu sırada. Sağına ve soluna bir çırpıda göz gezdirdi. Hayrandı bu şehre ve kaçak yapılaşma için artık kesinlikle tedbir alınmalıydı. Düzensiz ve kağıt yığını gibi görünen Beykoz tepelerine ilişti gözleri. Sahilde; diğer yapıların önünde, ışıl ışıl Kuleli Askeri Lisesi asil bir beyzade gibi duruyordu sanki. Çocukluğunda daha yeşil olan Boğaziçi şimdi küme küme, düzensiz, şekilsiz beton yığınları ile dolmuştu. Bir servet, miras yediler gibi harcanıyordu. Kişisel menfaatlerin önüne geçilmeli ve canım Şehir korunmalıydı.

Hüzne isyanımsın gel bu heyelan dinmesin

park etmiş bir arabaya doğru iterek bağırmaya başladı: "Bunu

"Biliyorum" dedi, çiçekçi.. " Eşinizi geçen yıl kaybettiniz..

Elinde intizar fermanı tutan biriyim

BİLGE İLE KÖPEK

Fakat bana çok dokundu, ayaklarım bağlandı.

Annem, geçtiği şehirlerin peçesini indirir benim hiç fark etmediğim güzelliklerinden müstesna hatıralar taşırdı yüreğine.

Anlayamadı hiç kimse

Rabbim gülen yüzünü soldurmasın, seni ve senden gelecek nesli iki cihanda aziz etsin, O na layık kul, Efendimize layık ümmet etsin inşallah Meleğim.

Kar üstüne düşen kandı

Çanakkale'm, ah Yemen'im

nasıl birdenbire gözlerinin içi güler.

kağıt, ambalaj, kutu varsa, velev ki, bir ilaç prospektüsü dahi olsa,

Zamanın iyi ve üretken olarak kullanımı konusunda zaman zaman kurslar düzenleniyor. İşte bu kurslardan birinde zaman kullanma uzmanı öğretmen, çoğu hızlı mesleklerde çalışan öğrencilerine, "Haydi, küçük bir deney yapalım" demiş. Masanın üzerine kocaman bir kavanoz koymuş. Sonra bir torbadan irice kaya parçaları çıkarmış, dikkatle üst üste koyarak kavanozun içine yerleştirmiş.

Yerinden kalktı. yaşlar yüzünden herşey bulanıktı.

Ben cinnetimi sende buldum Şiraze. Cinnetim -sınırsız mı, hatsız mı, ebed kadar mı hatta- puslu derinliğim. Derinliğim benim dahi erişemediğim / baktıkça içime düşer limelenmiş, bekleye bekleye örselenmiş, irdelenmiş üç boyutlu karakter çizimlerim... cinnetim Şiraze, cinnetim; uçurumlarımın dip noktası, uçurumlarımın uç noktası. Gel beraber dibe vuralım ya da uca varalım... gel beraber Şiraze, ille de hemhal...

Bekledi beni bugün, ben senin yanındayken. O da üzülüyor

Ahmet! sözüyle irkildi. Dönüp baktı hızlıca. Karşısındaki her zaman kendine hal hatır soran Durmuş?tu.

Güneş gözkapaklarımı ısıtıyor

Ki ufkun üzerinden uzun bulut kümeleri koşa gelirken kırkikindi yağmurları düşsün onun üzerine. Güle baktığında neye baktığını, ya da güle baktığında neyin sana baktığını neredeyse fark edecek gibi olduğun zamanlarda olsun bu.

Böyle şiir olmaz diyeceksin; biliyorum.

Topraktan unutuşlarda eridiğinde yüzüm, vefasız kalplerden itildiğinde hatırım, bir kervanın ucuza sattığı bir Yusuf gibi düştüğümde gözlerden, geride kalan gömleğim düğüm düğüm konuşacak:

Garibim saha kenarında oturuyor, içini çekerek onları seyrediyormuş. Bıkmadan usanmadan;Bende. oynasam diyor ama her seferinde tersleniyormuş. Bir gün bütün cesaretini toplayıp takım kaptanına sormuş. Bir kere olsun sizinle oynayamazmıyım,

O, senin elinde hayat bulur.

iyilik bir su bırak aksın

?Mefşela bir düşün güneş hem kırmızıdır, hem sarı; hem yakındır, hem uzak? dedi çizici. Mefşela çizici?nin söylediğini yaptı. Düşündü. ?Bir tutam bahar içine bir tutam cemre bırakıp ılık bir sabah vaktinde bir taşım kaynatacak, çok da soğumadan yudumlayacaksın. Ve?ey karanlık! Bahar sana bile uyanacak, sana bile uyanacak... sözleri dökülecek çizgi?nin üzerine? diye mırıldandı.

bir müzik olup sustuğumuz sesinle söyle bana

adınla!

Annen beni gördüğü zaman, her doğum gününde olduğu gibi yine ağladı.

Yerler bembeyaz olmuş "Kar geliyor, nur geliyor" diye sevinçden iki gözü iki çeşme sel sel ağlayan hatun, avuçlarını açar ığıl ığıl inen karları şahrem şahrem dudaklarına götürürmüş. Kar yağmış, gelin yemiş, ta... gün ağarıncaya kadar.

Sizi gideceğiniz yere kadar götürebilir miyim, bayan? Yaşlı kadın teşekkür etti ve bir kilometre kadar geride kalan evini işaret etti:

Şeyh Ebu'l Kasım Hazretleri ekmeği aldığı zaman gözlerinden yaşlar akmaya başalmıştı. Ağlayarak ekmeği ikiye böldü, bir parçasını çocuğa verdi., bir parçasını da kendi yedi. Babasına hiç vermedi.

seninle başlayacaktım herşeye

Gözlerine özlemi ben düşürmedim

-Evet, ben kefilim der ve genç adam serbest bırakılır.

Güneşli bir bahar günüydü, onlarda başka aileler gibi kırlara, nehir kıyısına çıkmışlardı, kuzular meliyor, çocuklar ordan oraya koşup oyun oynuyordu.

Ve çocuklar zindanlarda.

her sabah onu görmeye mi gidiyorsunuz?" . elimi oksayarak gülümsedi.

Kaybettiklerimiz!

- Doğru söylüyorsun. Dedi ve Serap susuverdi.

Yüreklere aşk salanım

Ümidi kes, beni kötrüm ve boş muhitimde

-'Eğer her şeyi yaratan Tanrı ise ve şeytan var olduğuna göre şeytanı da Tanrı yaratmış olur ve çalışmalarımızda uyguladığımız 'Kesinlestirme' prensibine göre de Tanrı şeytandır. Öğrenci böyle bir önerme karşısında şaşırır ve yerine oturur. Profesör ise öğrencilerine bir kez daha Tanrı'nın içindeki kaderin bir efsane olduğunu kanıtlamaktan ötürü oldukça mutludur. Bu arada bir öğrenci ayağa kalkar ve;

soluk almak güçleştiğinde, yüreğin susup,

Kan rengi, kıpkırmızı güllere bayılırdı. Zaten onlarla adaştı da Kocasının sevgili Rose idi... Her Sevgililer Gününde kapısının önünde bulduğu enfes fiyonklarla süslü kucak dolusu kırmızı güllerle kutlardı. Hiç aksamadan. Hatta, eşini kaybettiği yıl dahi kapısı çalınmış, gülleri kucağına bırakılmışıtı. Tıpkı geçmişte olduğu gibi, küçük bir kartla birlikte. Her yıl güllere iliştirdigi karta ayni cümleleri yazardı : "Seni bu sene, geçen senekinden daha çok seviyorum." Birden, bunların son gülleri oldugunu düsündü. Önceden ısmarlamış olmalıydı. Öleceğini nasıl bilebilirdi? Zaten her şeyi önceden planlamayı ve yapmayı severdi. Gülleri özenle içeri taşıdı. Saplarını kesti, vazoya yerleştirdi. Vazoyu da konsolun üzerine, eşinin kendisine, gülümseyen fotoğrafının yanına koydu. Orada kocasının koltuğunda oturup saatlerce gülleri ve fotografı seyretti. Sessizce... Bitmek bilmeyen bir yıl geçti. Yapayanlız ve hüzün dolu bir yıl... Sonra bir sabah kapı çalındı. Tıpkı eski günlerde olduğu gibi kıpkırmızı gülleri, üzerinde küçük kartıyla birlikte eşikteydi. Sevgililer Günü'nü kutluyordu. Gülleri içeri aldı. Saşkınlık içinde doğru telefona gitti. Çiçekçi dükkanını aradı. Onu bu kadar üzmeye kimin ne hakkı vardi? Biliyorum dedi, çiçekçi. Eşinizi geçen yıl kaybettiniz. Telefon edeceğinizi de biliyordum. Bugün size yolladığım gülleri çok önceden ısmarlayıp, parasını da ödemişti. Hep öyle yapardı zaten. Hiç şansa bırakmazdı. Dosyamda talimat var. Bu çiçekleri size her yıl yollayacağım. Bir de özel kart vardı. Kendi el yazısıyla. Bilmeniz gerek diye düşünüyorum. Ölümünden sonra çiçeklere iliştirmemi istedigi kart. Rose hıçkırıklar arasında teşekkür ederek telefonu kapadı. Parmakları titreyerek zarfı açtı. "Merhaba sevgilim" diye başlıyordu kart. "Bir yıldır ayrıyız. Umarım senin için çok zor olmamıştır. Yalnızlığını ve acılarını hissedebiliyorum. Giden sen, kalan ben olsaydim neler çekerdim, kim bilir? Sevgi paylaşıldığında yaşamın tadına doyum olmuyor. Seni kelimelerle anlatılamayacak kadar çok sevdim. Harika bir eştin. Dostum, sevgilim, benim. Sadece bir yıldır ayrıyız. Kendini bırakma. Ağlarken bile mutlu olmanı istiyorum. Onun için bundan sonraki yıllarda güller hep kapımızda olacak. Onları kucağına aldığında paylaştığımız mutluluğu ve kutsandığımızı düşün. Seni hep sevdim. Her zaman da sevecegim. Ama yaşamalısın. Devam etmelişin. Lütfen mutluluğu yeniden yakalamaya çalıp. Kolay değil, biliyorum ama bir yolunu bulacağına eminim. Güller, senin kapıyı açmadığın güne dek gelmeye devam edecek. O gün çiçekçi beş ayrı zamanda gelip kapıyı çalacak, eve dönüp dönmediğini kontrol edecek. Beşinciden sonra emin olarak gülleri ona verdigim yeni adrese getirip seninle yeniden ve ebediyen kavuştuğumuz yere bırakacak."

Çocuk aldığı yanıttan hoşlanmamıştı, bu kez ağlamaya başladı.

On dakika sürecek bir yemek için, mutfakta ne kadar kalıyorsun?..

Onun seninle ilgili hayalini gerçekleştirmenden daha çok onu yüceltecek hiçbir şey yoktur.

bir eylül akşamı gördüğüm,

İstanbul bugün yorgun

Kareler

Pablo NERUDA

< Sabah henüz yataktan kalkmadan dudaklarınıza bir gülümseme gönderin.

cesaret ve güç verir sahibine her umut

Ahitleşmiştik süveydalar adına

Genç adam cevap verir:

başlamış. Çalıştıkça çalışmış ve ortaya çıkan şey şimdiye kadar yaptığı

- Doğru biliyorsunuz öğretmenim. Babam gündelikçi. Çoğu zaman iş bulamıyor. Ama ben de çalışıyor, para kazanıyorum.

Yamaçlardan birine şövalesini ve tuvalini yerleştirdi Parmakları yeni bir günde yeniden fırçasıyla kenetlendi Fırça darbeleri oldukça güçlü ve kararlıydı, ta ki güneş bulutların ardına gizlenene dek?

Cuvaldan kanlar damlamakta,

O helileyi, belileyi dövmek -de öyledir-, onları adeta telef etmek, bedenin yapılmasıdır.

Ebu Bekr,

- Ey Amr! Delikanlıyı duydun, der.

Yıllardır tek işi tarlasında çalışmak olan yaşlı bir çiftçi varmış. Tek sermayesi tarlasında çalıştırdığı atı imiş. . Bir gün atı kaçmış. Bu kötü haberi işiten komşuları kendisini ziyarete gelmişler.

"İş asıl koldan geliyor. Çünkü zayıf parmaklar

Oysa güzellikler yanıbaşlarındadır her zaman, ama onlar her zaman güzellikleri uzakta aramak sevdasındadırlar.

Katılasıya ağladık, doyasıya güldük yol boyu. Ekmeğimizi, acılarımızı bölüştük. Çocuklardoğurduk, büyükler gömdük. Sonunda yara bere içinde oraya buraya savrulduk.

Bir de yalnız olmadığınız halde yalnız bırakıldığınız zamanlar vardır ki? Yolculuğun belki de en zor kısmı budur? Hep beklenti dolu olursunuz. Hani su vardır da içemezsiniz? Kanadınız vardır da uçamazsınız? Çevrenizde tanıdık simalar gelip geçer? Ama öyle bir kabuğa sararlar ki sizi? Ne siz onlara dokunabilirsiniz, ne de onlar size?

-Bedeli olmayan şeyin değeri olmaz.

Karnını ilk defa doyurduktan sonra, bir apartman bodrumundaki tek odasının yolunu ıslık çalarak tuttu.

Cismime bakma sen, burda değilim,

Gökten inen her kar tanesini, her yağmur damlasını taşımakla vazifeli meleklerden biriydin belki...

delikanlıyı getirtip kendisi ile evlendireceğini söylemiş.

Hangi hasta gönüllüyü kasdediyorsun etme

Ama hepsinden daha cok;

Eshab-ı kiramdan Hanzala hazretlerinin henüz yeni evlendiği günün gecesiydi.

Kanıyorum gün boyu.

Hani çok klişe bir deyim vardır ya?Hayatta kaybetmek de vardır kazanmak da? Evet aynen de doğrudur? Bu hayatta kazanmak da var kaybetmek de?

Hükümdarın yasamda en çok güvendiği, tek akıl hocası bir bilge kişiymiş. Günlerden bir gün bu bilge kişiyle otururken hükümdar şöyle bir soru sormuş:

Hangi okula gittiğiniz değildir.

pasta kaç para?" "50 cent!.." Çocuk cebinden çıkardığı bozukları

Arkadaşlarına da hiçbir şey diyemiyor, sabırla

Bu coşku sonsuzlukta sürüp gidecek

Yanacak gücüm kalmadı. İnsanlar beni unuttu, değerimi anlamıyorlar. En yakınlarını sevmeyi bile unuttular.``

bir kaç durak önce inip servisten, otobüsten; yürümeli eve kadar,

Üzeyir İbiş

Tüm malzemelerini toparlayıp az ilerideki koca çınarın gövdesine gizlenmeye karar verdi Korusa korusa yağmurdan ancak çınarın koca gövdesi onu koruyabilirdi Öyle de yaptı, hemen gitti ve dev çınarın bağrındaki o geniş kovuğa gizlendi Az sonra yağmur tüm şiddetiyle gökleri yarmış geliyordu Yağmurun gelişini görmek bile istemiyordu, sımsıkı kapattı gözlerini?

Böyle bir dostum var benim. Pek sık görmesem de hep yanımda olduğunu bildiğim, yalansız riyasız dertleşebildiğim. Kuşağımın en iyisi hilafsız. Beraber okuduk, birlikte koştuk son 20 yılın parkurunu.

- Seni kurtarırken, sağ tarafı yanmıştı. Gelince görürsün sağ yanağında ağır bir yanık izi var. Çok acı çekti çook. Dur ağlama, seni bu kadar üzeceğini bilmiyordum. Tamam kızım, bak makyajın akıyor, ağlama. Hah! .. baban da geldi. Fakat Zeynep teyzen hala bizi bulamadı

yine:))sana

-Ona nazik davran, fakat onu kucaklama.

?Neden ağlıyorsun? sorusuyla irkildiğinde tüm beyazlığı kaçıvermişti korkudan.

Gerçekten çok güzeller!. diye tebessüm etti. Ama benim bir bacağım

Bir eksiği kaldı şimdi sıra onda...

Genç adam elinde bir buket çiçek, sahile koşarak geldi...

Askıda Bir Kahve

Saçlarında ilkbahar...

söküklerinin dikilmesinde yardım eden bir terzi kadın gelir.

Gezmeye çıkmıştı ikindileyin

Vel hasılı...

Ne kadar yaklaşabilir ki güneş?

görünce, utandı. Heyecanlandı. Ahmet, gülümseye-

Aavaa: babacığım? Aav: baba

Susacak kadar sus, susamayacak kadar pus.

Ve kahveye onlarla gelmeye başladı, önde Namık, arkasında yedi köpek..

Şiraze oyun oynayalım seninle.

Berika iki yaprağı tutmuş elçidir, rüzgarı dokunur gölgelere. Su'ya bir hayalin göçünü kımıldar, Babil'den bin atlı zırhına girer, Berika önlerinde edeple bir gizemi kucaklar. Berika uyuduğunda bir şölenle damlalar düşer. Ürkütücü, sırtlarımızı ısırır gibi çarpar. Özlerdeki gururun her bir parçasını israfı düşünmeden içimizden dışımıza akıtır. Berika uykunun komplosuna kurbandır. Oysa sana ne kadarda düşkündü. Duruşunu yeni sözcüler türeterek tasvir ederdi. Onunkisi her damlanı üleştirmekten sakınan renkli bir düştü.

İkinci soruya da aynı şekilde türlü türlü cevaplar geldi. Kralın en fazla ihtiyaç duyduğu, en gerekli kişiler bazılarına göre danışmanlar; bazılarına göre papazlar; bir kısmına göre hekimler; daha başka bir kısmına göre ise savaşçılardı...

Yürüyorduk, rüyalı baharlara ardarda,

Hislerim direksiz.

Kendine geldiğinde aksam olmuştu. Yavaş adımlarla sınıftan çıkıp okuldan ayrılırken bekçi Sadık 'Bozuk Simit paraları ile cenneti satın almak, Bozuk Simit paraları ile cenneti satın almak' diye Nurhan öğretmenin sayıkladığını duydu. Bekçinin hayretler içinde, 'Ne dediniz hocam?' demesini bile duymayan Nurhan öğretmen, bekçinin şaşkın bakışları altında akşamın alaca karanlığına karışıvermişti

"Hayır efendim, hastaneye babamı görmeye gitmiyorum.

Uzanıp da tutamayan ele bak

-Yapmaya değer ne varsa iyi yapılmaya değerdir.

Diyorsun ki; mutluluk diye bir şey varmış, onu arıyorum.

Dışarısı oldukça soğuktu. Ben birden bütün soğuğu iliklerimde hissetmeye başlamıştım. Annem beni, ağabeyimi, ablamı ve kardeşlerimi alarak çaresiz ve sessizce içeri girmişti. Öylesine kalabalık bir aile içerisinde yaşıyorduk ki, evden birisinin ayrılmış olması evde hiç hissedilmiyordu. Dedem içeri odada, babamla gitmeyen amcalarımla bir şeyler homurdanmaya başladı. Sanıyorum onun da bütün derdi paraydı. Çok sonraları öğrenecektim ki, henüz on bir yaşındayken babamı okuldan almış, sırf para için başka bir köye çoban olarak vermişti. Yani babam aslında gerçek hayatı henüz on bir yaşındayken tanımıştı. Yine on beş yaşındayken dedemin zulmünden kendini başka bir kente, Aydın?a zor atmıştı. Babam, hiçbir zaman bir anne baba şefkatini görememiş, dedem ve babaannem onu yalnızca bir gelir kapısı olarak görmüşlerdi. Babam, onlar için yalnızca para kapısıydı. Zaten son gurbete çıkışı da onların bu yönünü tatmin etmek içindi. Şimdi hayal meyal hatırlıyorum, dedem amcalarımla beraber bir meşveret kurmuş, aldığı yüz elli koyunun parasını nasıl ödeyeceğinin hesabını yapıyordu.

derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına

Hangi kedilerdensiniz?

O kadar çok şey ben merkezli ki, kendimizi feda edebilecek bir?sen' göremiyoruz. Ya da seni ben yapacak kuvvetli iksirden yoksunuz. Sevmekten çok, sevilmeye ayarlı kalb ibreleri. İbreler beni gösteriyor. Başka ihtimallere kapalı kalblerin bir yanı. Ben diyebilecek kadar sevemiyoruz hiçbir insanı. Hastalanan Mecnun'un yanına hekim gelir. Muayene başlar.

Veziriazam Siyavuş Paşa:

Nil hırçın, Zerefşan kırgın, Amur haşin; ben Şiraze her şehirde bir nehir kenarında konakladm; buna rağmen temayülün alaborasında ne çıktıysa karşıma kırdım ve kırıldım.

?Hiçbir şey göründüğü gibi değil aslında. Çok üzgünüm ama o bir saat önce öldü. Geçen yıl Amerika?daki kongre sırasında öğrendi hastalığını ve yaklaşık bir senelik ömrü kaldğını. Buna dayanamayacağını, hep söylediğin gibi onunla birlikte ölmek isteyeceğini biliyordu. Seni kendinden uzaklaştırmak için, benden sevgilisi rolünü oynamamı istedi. Ailesine de haber vermedi. Birlikte Amerika?ya yerleştiğimiz yalanını yaydı. Oysa ilk karşılaştığınız otobüs durağının karşısında bir ev tutmuştu. Tedavi görüyor ve kurtulacağına inanıyordu ama olmadı. Gece fenalaşmış, bakıcısı beni aradı, son anda yetiştim. Sana bu kutuyu vermemi istedi...?

Çocuk merakla kurşun kaleme baktı..

telaşla:

"Teddy içine kapanık ve okula hiç ilgi göstermiyor, hiç arkadaşı yok ve bazen sınıfta uyuyor." demişti.

işin aslını ablasından öğrendim. Beyninde damar tıkanıklığı varmış. Bayağı ilerlemiş. ßigün fenalaşıp hastaneye kaldırıLdığında Doktor herşey için qeç olduğunu. Tedavisinin ise sncak yurt dışında olabileceğini söylemiş. Stres sıkıntı kesinlikle yasaklanmış. kendini ölüme hazırlamış benim aşkım. ßana attığı ayrılık mesajı buyüzdenmiş. Onunla beraberken ölümünü görmemi istememiş. Neden böyle yaptın be aşkım. ßiliyorum benden ayrılmak istediginde sen ölüm fermanını kendin imzaladın zaten biz birbirimiz olmadan yaşayabilirmiyiz. Stres yasak olan biri benden ayrılarak mutlumu olacaktı. Neden aşkım nedenn ALLAH kimseye böyle bi acı vermesin. O an herşeyi düşünebiliyosunuz intihar etmeyi kaçıp gitmeyi ne qelirse aklınıza... ßen şimdi kimseyi sevemiyorum. Sevmenin ne olduğunu unuttum. Sevme Hissi onunla gömüldü mezara. Mahşere kadar Uyanmayacak. Uyanmasında... Şim di sizde birkere düşünün şöyle bir;sela okunuyor ve bu sela ALLAH korusun sevdiğiniz kişinin. ßu yazımı okuyup şimdi sevgilinize bir msj cekin ve Onu herşeyden çok sevdiqinizi Söyleyin. ßuna imkanı olmayanlar var. ßunu herşeyden çok isteyenler Hemde...

Ali ibni Ebi Talip evinden çıkmış ve her zamanki gibi, tanıdığı yerlerde çalışmak üzere sahra ve bahçeliklere doğru gidiyordu.

Asiye, hatıra defterinin ilk sayfasına yazdığı bu satırlarla, manevi bir şehit olarak vefat ettiğini müjdelemişti bizlere. Mekanı Cennettir inşaAllah.

feride şiir huyludur, gül kokuludur

Cariyenin Aşkı ve Sultan Selim Han

Nur tenindeki terde.

Gerçekten çok güzeller!. diye tebessüm etti. Ama benim bir bacağım doğuştan eksik.

Sezai Karakoç

Şaşırmış kalmışım birdenbire çaresiz.

Ağlamam ondandır ki

Alın Teri

Patika yoldaki ilk dönemeçte gördüklerim karşısında nefesim kesildi.

Anılar sandığından küf kokusu sızmakta

< Sabahleyin evde ve işte karşılaştığınız insanlara gülümsemeye çalışın. Bu sizin için zorsa kendinizi zorlayın. Çünkü bedenin de buna ihtiyacı var. Gülümsediğiniz zaman kendinizi daha iyi hissedeceğinizi biliyor musunuz? Ancak gülümsemenize canlılık katın, gözlerinizle de gülümsemeye çalışın. Bunun aksine kaşlarınızı çattığınız zaman da olumsuz duygularla örülü bir çemberin bedeninizi saracağını.

kullanmadığınız ne kadar kitap, dergi, gazete varsa,

Bir kez benim hakkımda karar verirler, ölünceye kadar da, beni hep aynı

minik posta kutumda sarı bir zarf... Üzerinde pul.

Evetama'lar ise mahallenin güzelliğini görmek yerine, ağaçların gölgelerinin yeterince geniş olmadığından, güneşin daha erken saatte doğması gerektiğinden şikayet ederlermiş.

duruşuma bak

- Ne var, adres mi soracan! ..

Kan düşer. Emilir o kızıl bezek

- Tamamını getirdim ya Resulallah evimde Allah ve Resulünün sevgisinden başka bir şey bırakmadım.

Küçük köpek gecenin soğuğundan kurtulduğu için mutluydu.

Danışmanlık yaptığım bir öğrenciydi. Büyük sınava birkaç gün varken kendi tabiriyle neredeyse heyecandan ölecekti. Ona, hayal kurmanın öneminden bahsettim. İnsan beyninin gerçek bir olayla hayal dünyasında yoğun olarak yaşadığı bir olayı ayırt edemeyecek kadar saf ve güçlü olduğunu söyledim. Tuhafına gitti, gülümsedi. ?Ne yani, ben şimdi olmayan bir şeyi olmuş gibi düşünüp bunun olmadığını ayırt edemeyecek miyim? diye sordu. ?Aynen öyle!? diyerek ona ispat edebileceğimi söyledim. Ayrıca ispat edersem, yani onu bu konuda ikna edersem benim söylediklerimi yapması konusunda söz istedim. Gözlerini kapamasını ve bir limonu düşünmesini, limonun tam ortadan ikiye kesildiğini, bir yarısını eline alıp ağzına götürüp suyunu sıkarak olanca ekşiliğiyle yutmasını tasvir ederek hayalini kurmasını istedim. Eminim ağzınız sulanmıştır. Doğal olarak onun da tükürük bezleri harekete geçti ve yutkunmaya başladı. Yüzünü buruşturup vermek istediğim mesajı aldı. Bu basit uygulamayla onu asıl yapacağım çalışma konusunda ikna etmeyi başardım. Sonraki görüşmelerde ona yoğun bir şekilde hayal kurma seansları düzenledim. Senaryomuz hazırdı. Sınava tam anlamıyla hazırlanmış, sınav günü gelmiş, kendisinden son derece emin ve rahat. Sınav salonunun olduğu binaya giriyor, sınıfına geçip sırasına oturuyor.

bak Atlas?a, görmedi belki hiç bu kadar yoksulluk, yoksunluk, yokluk

? Rabbim! Seni tanıyan bir kalple, şükreden bir dil nimetinin şükrünü yapmaktan acizken, şimdi gören bir çift gözle, yürüyen iki de ayak da lütfettin. Artık bilemiyorum nasıl şükretmem gerekiyor bu eşsiz nimetler karşısında?

eyiyim, köyde ne var ne yok, orada havalar nasıl

Sakın kin olmasın içinde

Ertesi gün, öğle vakti o restoranın hemen karşısında bir köşeye sindi sessizce ve peri masallarının sadece masal olduğunu anladı...

küçük ve mütevazı, iyi bakılmış, A şeklindeki bir evi gösterdi.

Torbasına yıkıntılar arasında bulduğu birkaç kitabı ekleyen gezgin daha önce bir kayıkçıyla hasta bir adamın yaşadığı rivayet edilen viraneden ayrılırken sevincini toparlayamıyordu kafasında. O gece epey yol aldıktan sonra bir hana rast geldi. Masraflarını ödedi, yemeğini yedikten sonra odasındaki masaya kurulup bir yol evvel kitaplara bakmaya koyuldu. İncelediği her kitabın boşluklarınca kara kalemle yazılmış cümleler çekti dikkatini. Yazılanların hepsini not defterine yazmayı bitirdiğinde handaki üçüncü gecesinin parasını ödemesi gerekecekti. Parası yeterli gelmediğinden kitapları hancıya bırakmak zorunda kaldı -not defteri dışında-. Karakalemli satırlar birleşmişti şimdi. Hepsini baştan okumaya koyuldu kitaplar bir gece daha handa kalmasına karşılık gelmişti. ?Kuşkunun bin bir türü ile donanan akıl geçmişle bağını henüz koparamadığındandır ki; yazılanların sıcaklığı saptanamamıştır henüz. Olayların alınmak istenen tarafı ya da durumlardan çıkarılması gerekenler bir anda serilse ya beyin kıvrımlarına. Yüklenmenin ne kadarı zarardır bünye için ya da kimsenin kestiremeyeceği soruları yazıya zerk etmek kimin için hangi meyveyi dalından koparmaktır. Soru cümlelerinin sonuna soru işareti gelir ki o kanca ayrıca beyne takılıp kan akıtsın yeryüzüne. Yeryüzü, kuşların ayaklarının anlam kazandığı liman? ?Beyaz bir sayfa üzerinde ilerlemek tıpkı? diye başlıyordu cümle?içtikçe ve yazdıkça kendi limanlarına demir atıyor gemilerimiz? diye devam ediyordu ve yarım kalışımız böylece başlıyordu. Bir şeylere çare ararken hep, çare unutulup aranan şeyin kendisi başka bir sorunun kaynağı olunca , iklimler de anlamını yitiriyordu. Bir cümleye başlanmışsa, cümlenin devamı o cümlenin başıyla bağlantılı olmalı mı ki bu cümlenin sonu da ayrı bir telden çalarak kendini inkara yol açıyor. Kaç kez daha zehirleneceğiz bu akşam soru işareti. ?Akşam en güzel masaldır, iyi anlatılırsa? iyi anlatılmasına rağmen iyi anlaşılmayan şeyler var yine de. Hüzün nedir? Acı nasıl sürükler insanı, akşam kaç kuytuluktan sorumludur, masalın güzel yanı tersinde mi gizlidir? Yine de ünlemli cümleler olmalı ilerleyen yaşlarımız için. Kuruyan bir ağaç dalından bir yaprağı kitapta kaldığı sayfanın arasına bırakarak başladı güne ve o andan sonra ayraç keşfedilmiş oldu. Pul ve yaprak koleksiyonu da bu keşfin birer yan anlamı olarak ilerledi ayrıntılar tarihinde. Kedinin gözleri ve akvaryum, ?ellerimiz ekmeği nasıl koparıyorsa açlığın pençesiyle yaşam da beynimizi aşktan öylece soğutsun? bu geceki duamız da böylece serilsin seccademize. Fransa, ormanda bir kulübe, şarap ve beyaz peynir, düşlerdir yaşamın gizli kuytulukları ve tanımlamalardır yazıların köşe başları. Yağmurdan sırılsıklam bir gece masasının başında otururken daha önce okumuş olduğu kitapların altını çizdiği bölümlerini ajandasına yazmaya başlamak gibi bir deliliğe kapılan insan yaşamının özetini yazıyor demektir. Hastalık, evet beyinden atmalı onu bir an önce? hancı ücret karşılığı aldığı kitapları ne yapacağını bilememenin şaşkınlığıyla bir sonraki gün büyük salonun bir kısmına raflar dizdi ve küçük bir kitaplık oluşturdu. Gelen insanlardan okuma yazma bilenler için bir hizmet olacaktı bu ve belki odalarına götürmek istemeleri durumunda küçük bir ücret bile söz konusu olabilecekti. Aynı günün gecesi handan sessizce ayrılmaya karar veren kara kalem toplayıcısı kitaplarını da geri almak amacıyla herkesin yokluğunu fırsat bilerek kitaplığa doğru yaklaştığı sırada kitapların yerinden alınmış olduğunu gördü. Öğleden sonra handan ayrılan başka bir yolcu satın almıştı kitapları kasabadaki sahafa satmak üzere? Masal rüyanın yerine geçme çabasıdır gecelerde ve uykularda ve uykularca?

158. LAYIK OLDUĞU YER

'Eğer ödevini gerçekçi hedefler belirledikten sonra yeniden yazarsan, o zaman notunu yeniden gözden geçiririm..'

BÜTÜN BUNLARLA BEREABER NE ÇOK İYİ NE DE ÇOK AKILLI GÖRÜNMEZSEN;

Şimdilerde, uzun yıllar yaşadığın başıboş uzantıların devamında Su'yun dokunuşlarına ulaşma hevesi gürleşmiş bekle. Çünkü elini uzattığında ıssız kayalıkların gerisinde yakarışlar içinde bulacaksın kendini. O kendini buluşlarında, koynunda gizliden gizliye topladığın türkülerinin yangınlarını sesinle duyur, toprağın özünü çalan, gözü doymaz bir ağaç kütüğüne.

Dillerin konuşması neye yarar? Önemli olan yüreklerin konuşmasıdır. Halinize sükutu tercüman kılabiliyor musunuz? Sükutun ellerinden tutmak, dilini anlamak gücünü kendinizde bulabiliyor musunuz?

hapsim yeniden başlardı.

ufaklık topu tek başına sürükleyip herkesi geçti ve galibiyet golünü

İleride bir dağın tepesinden 'AHHHHH' diye bir ses duyuyor ve şaşırıyor.

O günün akşamında artık son kıvılcımlarını güçlükle parlatmaya çalışan sobanın yanında kızıma heceleri söktürebilmek için uğraşırken, onun ilgisizliği kalan son sabrımı da tüketti. Ayların birikimiyle kızımı omzundan tutup, silktim ve minicik yanağına hala hatırladıkça utandığım bir tokat attım. Yanağı kıpkırmızı oldu. Ağlayıp sızlayacağını düşünürken o, akmayan yaşlarla dolu iri siyah gözlerini bana dikti. Şaşkın ama kızgın baktı. Ağlamamak için minik dudaklarını sürekli büküyor, bakışları kalbimin ötelerine doğru ok gibi ilerliyordu.

?Peki seninle konuşmak istediğim de ne yapacağım?

"- Ey adam bana niçin taş atıyorsun, bundan sana ne fayda var?" dedi.

Cenabı Allah'tan dilerim, günüm talimle geçiyo

ayarladım çünkü bu sefer eşinle beraber gitmenizi istiyorum.

Hatta onu unutup, hiç hatırlamaz olur.

"Artık tahttan inip yeni bir imparator seçme vakti

-Asla kurtulamayacağınız şeylerden biri nezakettir, çünkü o verdikçe hep size geri döner.

Bütün Dünya Dergisi)

Bu Amerika'nın en önemli üniversitelerinden biri olan STANFORD'dur.

giydirdi. Ve çıkarttığı eskiyi göstererek

Susar bütün bilmişler

Çok zamandır suskun kalıyorsun suskun kalıyorsun demiştin gül şiraze.

Çılgınlık, Aşkı bulayım derken, heyacandan Aşkın gözlerini kör etmiş.. "Ne yaptım ben?!!" diye bağırmış."Seni kör ettim. nasıl onarabilirim?

şöyle sessizce ölüp gitmeliyim

?On yılda, demiş kavak.

Biliyorsun buraya yeni ulaştım ve kaydımı yaptırdım.

Fikret daha sonraki mısralarda, bütün ümidini bağladığı bugünün çocukları, yarının gençlerine seslenir. Onlardan uyanmalarını, ülkenin aydınlığa ihtiyacı olduğunu anlatır. Fikret?e göre, yeni yetişen nesiller, ülkeyi aydınlatmalı, ülkenin üzerindeki kara bulutları silmeli, ülkedeki korku ve dehşet havasını dağıtmalıdır. Böylece ülke, içinde bulunduğu korkunç durumdan sıyrılacak, kurtuluşa erecektir. Rühab-ı Şikeste şairi bunu, gençlere en büyük hedef olarak gösterir.

Çocuk evine döndü ve uzun uzun düşündü. Babasına danıştı.

Ateş düşer talihsiz sokaklarına

Tefekküre talip olmak?

iyiyim 2birbir.. sen de iyisindir umarım.. hayat okyanusunda bir oyana bir buyana savrulup duruyoruz :)) amaç bu dönemlerde ayakta kalabilmeks, hala ayaktayım çok şükür :))

- Ey Sultanü'l Muhakkikin! Sizin kadar yüksek dereceye ulaşan başka bir büyük zat tanımıyorum. Yirmi senedir size hiçbir isteğimi yaptırmaya muvaffak olamadım, dedi.

Açma pencereni, perdeleri çek:

Günün sonunda yalnız bir yolcu da bitiş çizgisine yorgun argın ulaştı. Üstü başı toz toprak içindeydi, ama krala büyük bir saygıyla yönelerek elindeki altın kesesini uzattı:

Birgün melekler mutluluğu saklamaya karar vermişler

Düşman o yaylaların üzerine kara bir bulut gibi indiği zaman Köse Mehmet geçidini kendilerine gösteren ağzı karanın köyü de dahil her yeri yakıp yıkmış Çobandede'nin manevi himayesindeki yerlere el sürülememiştir.

Bir gün, genç adam bahçenin önünden geçmedi. Genç kız gün boyunca boşuna bekledi. Ertesi gün, daha ertesi gün yine boşuna bekledi, genç adam gelmedi. Genç kızın yüreğine hüzün doluyordu.

Belki sıkılmıştır diye düşünüp biraz ara vermiştim ki, sessizliğin farkına varan enişte bey birden, ?Niçin sustunuz? Lütfen devam eder misiniz? dedi. Ben ise, ?Efendim, biraz da siz anlatın ben dinleyeyim!? demekle çok konuştuğumu ve biraz da kendilerini dinlemek istediğimi ima ettim. Enişte konuşmaya başlayınca anladım ki, anlattığım konular onu gerçekten de çok etkilemişti. Müsaade isteyerek; ?Var oluşumuzun sırlarıyla? alakalı sorular sormaya başlamış olması bana, çölde yana yakıla su arayan bir insanın misalini hatırlatmıştı... Beni fark edince de kendisini sulak bir vahada bulmuş gibi, susuzluğunu dindirmenin yollarını araştıran enişte, eline uzatılan kaseyi dahi bekleme tahammülü göstermeden testiyi başına dikmişti. Tam neler olduğunu ilk etapta anlamamıştım; ama enişte de bir garipliğin olduğu her halinden belli oluyordu...

Süzülen yaş olur yanağımda

Kucuk cocuk bir an duraksadi. Sonra derin bir nefes aldi ve:

"fotoğrafhane"lerin sayısının otuzu geçtiğini biliyoruz.

HACER NİNE

Kadın Hz. Ömer'i tanımıştı ama şaşkınlıktan dona kaldığı için dilini döndürüp hiçbir şey söylemiyordu.

Sonra, biraz kımıldandı.. ellerini -Yaradan

?Toprak seni kucaklamadan önce, toprağın büyük dağları örtebileceğine inanmıyordum.?

Gördüklerim, işittiklerim ve öğrendiklerim bende ömür boyunca tazelik ve canlılığını yitirmeyecek izler bırakmıştı.

O, sana senden de yakın olanı..

hoşhoş geliverdi yeni yeni

teller hazırlayıp onları diziyormuş. Sabaha karşı büyücü demircinin çiti

fırtına dindi ben dinmedim.

Nabzım doyunca içsin efkarın şerbetini

Peygamberimiz yaşlı kadına; oğlunun ölüm döşeğinde olduğunu, hakkını helal etmediği takdirde cehennem azabı çekeceğini söylediyse de kadın:

- "Son günler eve hep çok geç geldim.

okyanus oldum. Kapladım dünyayı canlılığımla. Dalgalarla oynarken derinliklere karıştım... Derinliğin sessizliğinde güzellikleri

İnsan balıklama dalmalı içine hayatın

- İlk bana mı söyledin adını?

- Bildiğim en iyi şey, zamanla öğreneceğimdir.

2. birbir sana da selamlar yazılarınızı okuyordum,

dükkan için yeterliydi. Onların en güzelini ön tarafa koyunca, çocuk

-En büyük zafer düşmemek değil, düştüğün zaman ayağa yeniden kalkabilmektir.

Bunu gören adam iyice sinirlenerek yine sertçe sorar: "Paran olduğu halde neden benden para istiyorsun?"

-Reisimiz, biz senden ayrılmayız. Sen hangi yolda yürürsen biz de o yolda yürürüz diyerek hepsi birden pişman olup tövbe ettiler.

Çocuk, bu sefer ayakta bile duramadı. Ve kaldırım kenarına oturup baloncunun uzaklaşmasını bekledikten sonra, dallar arasında parıldayan balonuna bakarak:

Geceler ayaz,

- 'AHDE VEFASIZLIK ETTİ' demeyesiniz diye geldim, der.

Rüzgar göğsünü öper ve açar yaprak yaprak

bir 'baba' açmış ellerini semaya dua ederken

Ve aynı yolda yürüdükçe

ADEM YAZICI

Sevil büyük bir itina ile kadife kesenin ipini çözerken heyecanlanmıştı. Kağıt hışırtıları işitti önce. Sonra keseyi avucunun içersine ters çevirdiğinde kağıda sarılmış gümüş renkli köstekli bir saat çıktı.

İşte, dedi. Kim ki yaşam sofrasında yalnızca kendini görür ve yalnızca kendini doyurmayı düşünürse, o kişi aç kalacağını da bilmelidir.

ama sadece mavinin tonlarından olan

Nihayet bir gün padişah da genci merak etmiş

Bir yuvadan küçük bir kanat sesi yükselir;

Ağır adımlarla büyük kütüphaneden içeriye girdi, bir kitap alıp oturdu ve okumaya koyuldu. Gerçekten de çok güzel temalara değinmiş etkileyici bir kitaptı elindeki, ama daha da güzel olanı kitabı daha önce başkasının da okumuş ve bazı yerlere notlar almış olmasıydı. Okuyanın notlar aldığı bölümler Ewan'ı da derinden etkiliyor, notları okudukça sarsıyordu. Kim olabilirdi bu? Hemen kütüphane memuresine gitti ve daha önce kitabı okuyan kişinin kim olduğunu öğrendi. Holly adında bir kadındı, adresini aldı ve eve varır varmaz bir mektup yazdı:

diyerek Celaleddin'e

Sandaldaki adam, bir kova içindeki balıkları gösterip:

Çalıların arkasında, görülüp hissedilmemek için rüzgar ve güneş ışınları dahil her şeyi kontrol altına almış, yerde sürünen avcı ise işi ağırdan alıyor, belli ki ya karnı tok ya da kuşların hareketlenmesi dikkatini dağıttığı için planlarını başka bir sefere ertelemeye karar vermiş ve küçük oyunundan vazgeçiyor. Ayakları üzerine doğrularak biraz önce sinsice pusu kuran kendisi değilmiş gibi, kuyruğuyla havada umursamaz çemberler çizerek güvercinlerin biraz ötesinden dolanarak çöp bidonlarına doğru ilerliyor.

Aşk sayesindedir ki insan, ebedilik kazanır ve lamekana erer. Ancak bu yol çok çetindir.

Göstermeyecek misiniz?

Misafir ettiği için beni, bu dünyada

Gün olur, alır başımı giderim,

Dünya malının yok olmasından, elden çıkmasından dolayı en küçük bir üzüntü yoktu. Bu nedenle Allah'a hamdettim. Batan geminin benimki olmadığı haberini getirdiğinde de aynı şeyi yaptım.

Kanımdan almış rengini

Hayat bu bahcede yürümeye benzer...

Şiraze...

Heyecanlandım. İlk işim, çarşıya inip yeğenime pastel boya takımı almak oldu.

sesinde çığlıklar boğulur ama

bakışsız bir kedi kara?

yoksullukla varılır ancak... rintlerin köşküne...

önümde duran Danozetti'ler ütü yaptırdılar bana

Gözlerini ufka doğru çevirdi, derin bir nefes aldıktan sonra:

Maviye bakar hep gözlerim

Ya biz; her şeyi paylaşmanın, iddialı ve gerçek dışı geldiği günümüzde, sahip miyiz gerçek bir dosta?

Ne zaman dalıp gitse boğazı düğümlenir, tuzlanırdı kirpikleri. Bir yıldızın izdüşümü sarılırdı geceye, çağlayanların sesleri duyulurdu uzaktan ve bir çobanın kavalı vururdu kulaklarına. İçi acırdı her defasında ne zaman o kahrolası lanet geceyi anımsasa. Ne zaman anımsasa çaresizliğin nefesi üşütürdü içini, hüzne yazılmış bir şiirin dizeleri gibi acı solurdu hep.

Adam:

işte şu an

Nurhan Öğretmen'in gözleri dolmuştu. Başını 'Evet' anlamında sallarken Ali'yi evine yolladı.

Dünya malına kavuşmaktan dolayı kalbimde bir sevinç yoktu. Dünya malına karşı bu ilgisizliği bağışladığı için de Allah'a şükrettim.

Acı, kahır ve sitem dolu bakışlarla içini çekerek:

"Oğlum Ali, Yazmışsın ki "Kafamdaki kınayla dalga geçtiler, kardeşime de yakma" demişsin. Kardeşine de yaktım. Komutanlarına ve arkadaşlarına söyle senle dalga geçmesinler.

babanla?' diye çıkışır, beni odama

ve onbir sent" dedi Sally "Ve dünyadaki tüm param bu!" "Bu iyi bir şans, küçük

kirpiklerinde kalmaya

Partideki alışılmadık bir aksesuar da, Katie?nin tören ve resepsiyon sırasında kullandığı oksijen tüpüydü?

Bakışan kızlara:

şefkatle filiz verir yaşama

Şeyh Ebu'l Kasım Hazretleri, kendi yerini alacak "Büyük Veli" yi bulmuştu.

Tarasaydım bengisu fışkıran kakülünü

Yağmur, kaybettik bütün hazinesini ceddin

Dünümüze eşit olmayan bugünümüz; bir tutarsızlık, kararsızlıktan ziyade hadis-i şerif kutsallığına bürünmüş olacak.

Ses boğulsun,

Ah gözleri harelim, boynu büküğüm, onca ağır yük verilmiş ki sırtımıza. Sen taşıyamamışsın da, ben taşırım, sanmıştım.

Bir göz açıp kapayası kadardı her şey. Karanlıklarımı yırtan ışık o kadarına sığıverdi işte. Koca bir hayatın hebası bir kaç dakikada son buluverdi.

- Ya Şeyh, bu arpa ekmeğinden bir parça da bie nasip olmayacak mı? dediğinde, Şeyh:

Heybeden torbayı çıkarıp uzattı.

Durdu. Bana baktı. "Dost" diye mırıldandı.

bakarsın bir el tutmuş elini

odasına çıktı ve yatağında uzanan çocuğuna, uyuyup uyumadığını sordu:

Yolcu cok uzulmus, cok susamismis, ama suyu tek basina icmek istemiyormus.

hep susmuşlar. Hep yeni bir fırtına ümidiyle birbirlerine ihanet

Yunus da açan vuslat sayfası

Ben o arada oturması için kendi yerimi o adama vermiş, tezgahın yanına iyice yaklaşmıştım. Ekmeklerden birkaç tanesinin şekli değişmiş, katılaşmış, taş gibi olmuştu.

alırsa ben ne

bağırıyormuş.

Küçük çocuk, baloncuyu büyülenmiş gibi

"Beni öpemezsin" diye ağlamaya başladı bebek. "Benim de seni öpemeyeceğim gibi..."

kapıda herhangi bir tokmak, çan veya zil yoktu.

İncitme sen kimseyi kimseye incinme hem

Ben seni gecelerde aradım, yıldız gibi

Hemen elini cebine attı adam. Hatırı sayılır bir miktar parayı uzatarak "Al" dedi. "Bununla istediğin kadar ekmek alabilirsin. Ben de nimetin şükrünü eda etmiş olurum böylece."

size güzel bir gün diliyorum

Bir gün bir fısıltı duyar

İlkbaharda bir mektup daha aldı bayan Thompson. Teddy hayatının kızıyla tanıştığını ve evleneceğini yazmıştı. Babasının birkaç yıl önce öldüğünü, bayan Thompson'un düğünde damadın anne ve babası için ayrılan yere oturup oturamayacağını soruyordu. Tabii ki oturabilirdi.

Gülmeyi unutma

her çıkışımda neler bıraktığıma dönüp baktım hep, yokladım yanıma neler aldığımı

burada duraksadı, Hüseyin ağa, anladı, dışarı çıktı

bilmiyordum. Eğer tuğlayı fırlatmasaydım kimse durmazdı"

sağır ve dipsiz kuyudur taşan

- Evet

Bizim öyle dut veren ağacımız yoktu. İki kök vardı ama her ne hikmetse onlar da dut vermezdi. Bizim ev halkı onlara?erkek dut? derdi. Erkek ya da dişi olması benim için bir anlam ifade etmiyordu ama onların dut vermemesi hem zoruma giderdi hem de üzülürdüm. Herkesin dut ağaçları vardı. Bazıları öyle büyüktü ki yaşıtlarım ve onlara çıkmaya korkardık. Ancak yaşı bizden büyük olan?abilerimiz? çıkabilirdi o ağaçlara. Elin ağaçları böyleyken bizimkiler neden öyle değildi? Bu soruyu sık sık sorardım kendime. Sorardım ama cevap hep aynı olurdu: ?Erkek dut ağacı da ondan?

ona çocuğunun çok hasta ve ölmek üzere olduğunu anlattı.

Ama yok mudur bu çetin yolculuğun coşkulu zamanları? Kışın bittiği yerde elbette ki bahar başlar? Önünde, arkanda kimi zaman yanında yürüyenlerin her adımında bir şeyler öğrenirsin ve düştüğünde onlar seni kaldırır. Ağladığında gözyaşları gözyaşlarına eşlik eder.

gül bahçesine sevda hevengine

Mefşela birgün göl kıyısına inip uçurtmasını yukarıya, daha yukarıya, en yukarıya havalandırmak istedi rüzgarın önüne katıp. Bütün kış yerlere döşenen karın erimesini beklemişti. ?Tamam, buzun üzerinde kaymak da güzel, ama parmak uçlarım çok üşüyor? diye mırıldandı. Bahar başkaydı tabii. Daha mı özgürdü insan ne. ?Belki de daha renkli...? dedi kendi kendine. Yürümek daha keyifliydi mesela.

"Afrika?da her sabah bir ceylan uyanır, en hızlı aslandan daha hızlı koşması gerektiğini; yoksa öleceğini bilir. Afrika?da her sabah bir aslan uyanır, en yavaş ceylandan daha hızlı koşması gerektiğini yoksa aç kalacağını bilir. Aslan yada ceylan olmanızın bir önemi yoktur. Yeter ki güneş doğduğunda koşmak zorunda olduğunuzu bilin."

inşallah mana denizinden ayrılmayız

Bu kış yolculuk var, diyorsa için,

Küçük bir karınca kalemin kağıt üstüne bir şeyler

O günden itibaren,

"Avucunu aynen böyle kapalı tut ve bir yıl boyunca hiç açma. Bir yıl sonra tekrar gel. Haydi şimdi güle güle" demiş ve şaşkın genç adamı öylece bırakıp kalkmış, odadan çıkmış.

Yalınkalem savaşlara meftun acılarla gel, pişmanlık dolu yüreklerden sancılarla git.

Bilge Platon'a döner ve, " Ama bu yükü taşıyabileceğinden emin misin?" diye sorar.

Ortalık o kadar sessizdiki, mumların konuşmalarını duyabiliyordunuz...

İntikamını denizfenerinden alır okyanus, onun neden gündüz sevgilisi olmadığını defalarca kamçılayarak sorar denizfenerine. Dalgalarını büyütür, cevap alamayınca denizfenerinden.. Denizfeneri onu teselli edemez, çünkü o sadece gece vardır gerçek gecededir onun için. Ağlayamaz denizfeneri, ağlamayı deliler gibi istesede, gözyaşları yoktur, ulaşmak istesede ulaşamaz gündüz sevgilisine. Çaresizdir denizfeneri, sadece bir dilek geçirir içinden rüzgara yalvarır "bulutları kaçır buradan" diye, güneşin çıkması sevgilisine sevgi dolu ışıklarını göndermesini diler.

Hande cevap verdi :

Bir dalganın özgürlüğüydü senin aradığın. Şimdi özgürsün

Öğrenci nota bakmadan odadan çıkmış. Bir dakika sonra öğrenci kapıyı

Dün kreşten arkadaşları geldi, öğleyin.

Bu söz üzerine genç adam bütün sükunetini kaybetmiş, bağırıp çağırmaya başlamış.

Apollon

"Sanırım seni cesaretlendirmek istedi" dedi.

sevindi çünkü iki gündür ağzına bir lokma koymamıştı. Yemeğini bitirdikten sonra kaldığı izbe odaya gitmek üzere yola

Oysa hayat iki yüzlü ve bilmemek, varlığı engellemiyor.

O günden beri her sabah vakti bu ızdıraplı aşk tekerrür edip durmuş. Bülbül sevdiğinin gonca halini görebilmek ümidiyle bir ömür ötmüş. Gül ise sevdiğinin en güzel halini görebilmesi ümidiyle bir ömür boyu açmış açmış, solmuş.

Bir ağaç, yeşil çığlığını aya vuran

Olsun, son isteğim.

"Tamam çocuklar, anladım... Bugün hepimiz için şanssız bir gün. Öyleyse bugünü kutlayalım..."

O beldede bulunan müslümanlar, Tacüddin hazretlerinin bereketi ve kerametiyle böylece büyük bir beladan kurtulup, selamete kavuştu.

"Hayır" der ufaklık, "Şu anda meşgul"

Köylüler gene gelmisler ihtiyara..

Annesinden doğarken tertemiz teslim aldığı gırtlağını, 60-70 yıl sonra

Baba baklavan güzeldi. Biraz indirim yaparsan her akşam senden alırım, demiş. Tıkandı baba da

Bu tür suçların cezası da idamdı. Esir bunu bildiği için, ?Ölümden öte yol yoktur? felsefesiyle, kendi dilinde padişaha sövüp saydı, iyice içini döktü

Yaşamın tam ortasında

Söylediklerini merakla dinlemeye başladım.

Çalışırken bir taraftan da ilkokulu, liseyi, dışarıdan bitirmiş. Sınavlara girip kendi üniversitesinde okumaya hakkazanmış.

Mihrican KESKİN

küçük şeylerle başlamalı belki; örneğin,

Mutluydular semavatta oysa ki

"Belleğinizi, içindeki her şeyle birlikte bu dükkanda bırakıp gideceksiniz. Elli beş yılın tek bir anını hatırlamayacaksınız, buraya neden geldiğinizi bile."

'Nasıl?'

Kendi aralarında söyleneceklerdi. Delikanlı önce bunu sevdiğine açmış,

Çok hoşuna giderdi. Sevgisi olurdu çoğunlukla yazdıklarında.

Yılların yükünü çekmiş, yorgun ama dimdik omuzlarını özledim.

Işığa hasret gözlerini ondan saklamaya çalışırken:

gizli ölümlere mezar kazıyorum

Yaklaşık bir kilometre sonra kendini daha fazla tutamadı, arkadaşına bu davranışının yanlış olduğunu anlatmak istedi:

Delikanlı akşam eve döndüğünde aklı genç kızda kalmıştı. Göğsündeki plakadan kızın adının Selma olduğunu öğrenmişti. Aslında delikanlı konuşabiliyordu, ama neden böyle bir şey yaptığını da anlamamıştı. Yine de hiç renk vermemiş, bu oyun hoşuna gitmişti. Sanırım Selma'dan hoşlanmıştı.

Ayrıca bunun seninle ne ilgisi var

dusunmektir. 'Ne fark eder ki' deyip gecmemektir. Binlerce deniz

en uzun soluk

Belts yönünde toprağa kavuşmuş siracım Şiraze,

Gözler; ufka çakılıdır bir camın ardından ve bir ses doldurmaktadır seyredenin yüreğini, zihnini, bütün o anı?

bir anıt dikecek olsak, burası mezarlığa döner..."

Güllelerin cehennemlik yağmurundan kaçarken..

Alıp savurur beni saçların

Bizlere cenneti canan, cehennemi nar eden,

yeniliklerden bahsederek kaybettiğimiz zamanın birazını

Enerjimizi yitiriyor, etrafa nefretle bakıyoruz.

İsmini kendi bile unutmuş olmalı. Herkes onu Karanlık Efe olarak tanır. Bu lakap öyle yapışmış ki üzerine, onunla ilgili herkes ve her şey bu lakaba izafe edilerek çağrılır: Karanlık Efe?nin karısı, Karanlık Efe?nin oğlu, Karanlık Efe?nin evi, Karanlık Efe?nin tarlasının yanındaki suyolu?

Ünlü hükümdar Timur'dan sonra yerine geçen oğullarından Şahruh babasının tersine bilime ve bilgine değer veren, dindar, halim, selim biriydi. Bilginlerle oturup kalkmaktan zevk alırdı. Şahruh'un çevresindeki bilgin kişilerden biri de Nimetullah Efendi idi. Aynı zamanda evliyadan olan Nimetullah Efendi'nin dilinden düşürmediği

Kendisi çok saf olduğu için arkadaşımı o kadından bu

Rahmetiyle olmayan kuşun dile gelmeyen varlık duasını kabul eder.

Başarısızlık, aptallaştım demek değildir;

Bir çığlık düşse sulara

Ben yolumu şaşıralı çok olmuştu bu çıkmazlarda. Çıkmaz diyorlardı ya, baştan kabullenmiştim zaten çıkmayacağını. Yoktu öyle bir çabam da?Düz sanırdım bu çıkmazları, sağa sola açılmaz sanırdım., dallanıp budaklanmazdı yan sokaklarla. Meğer hilesinin biri bin paraymış bu karanlıkların. Hele serazat bir bedende rehbersiz bir ruh yakalarsa değme keyfine. Oyunun tadını çıkara çıkara, zevkine vara vara, zafer çığlıkları ata ata? Neler etmezmiş ele geçmiş o zavallı bedendeki rehbersiz ruha! Kimin haddine düşmüş ki bilinmeze karşı savaşıp da zafer kazanmak! Ben o kadar mahir olmadım hiç. El yordamıyla adım atabildiğim o çıkmazlara yalancı galibiyetleri sığdırmayı düşünecek kadar da delirmemiştim henüz. Ben galibiyeti hayatıma hiç sokmamıştım ki. Ben mağlubiyetlerin insanıyım. Yazgım bu benim. Çok söylendim zamanında. Sonra onu da bıraktım yavaş yavaş. İnsan tükenirken tükenmeye de alışıyor. Kendinden nasıl azaldığını gördükçe bir tiksinti çoğaltıyor içinde. Göğsünde, şuracığında. Sonra bakıyor ki tepeden tırnağa çirkefe bürünmüş. Adını önüne yerleşse çok da zoruna gitmeyecek hani; ancak iliklerine kadar doldukça insanlığında nasıl da soyunduğunu görmek?. Uzaktan karşıdan kakmak ne de zor insanın kendi insanlığına. Tanımaz çoğu vakit karşısındakini, o derece yabancılaşmıştır kendine. Ben de tanımadım kendine çokları gibi. Herkes mi böyledir bu yaşam denilen dehlizlerde. İlk parlaklığını kaybetmek midir yazgısı! Kirletmek midir ruhunu, bedeninden önce eskitmek midir ona düşen? Yazgı mı bu? Kim yazmış bunu?

Durgun sular gibi azalacağım

Ebu İshak Sabi

Mevhibe teyze ölümsüzlükten gönlümde baki kalan eşsiz bir kuşa dönüştü, süzüldü durdu içimde.

Yarını toplamalı...

Adamın biri zaman, sabır ve sadakat ile başladı sözlerine? zaman ilk durağıydı ve orada bir müddet oyalandı? fikrin med cezirlerinde, sonrası sokak izbelerinde, bazen bir ikindi gölgeliğinde bazen de bir iklim serinliğinde, akşamı sabahtan sabahı öğleden alıp öylece oyalanıp durdu?

Onun dosyasını incelediğinde şaşırdı.

Tutuşur gönül çerağım

Şişenin ağzının karanlığa bakmasının onlarca bir önemi yoktur. Sinsi, ilkesiz, yüreksiz, korkak varlıklardır. Sadece kendi yaşamları söz konusudur. Nerede yemek varsa, nerede rahat yaşayacaklarsa, nerede çok para kazanacaklarsa oraya giderler. Onlar için karanlık olması önemli değildir. Açık ağızların, karanlık sığınaklarıdır çünkü, izlerini rahatça kaybettirirler.

Ve sevdiklerinize daha sıkı sarılırsınız. Kelimelerin anlatmakta yetersiz kaldığını hissederek de olsa, onlara defalarca sevdiğinizi söylersiniz. Bunun gerekliliğini bunca yol sonra anlamışsınızdır çünkü?

- Kula köyünden.

hafızası olmalı insanın;

Hazreti Fatıma'nın o kadın hakkındaki merakı iyice artmıştı. Bir gün kadının evini sora sora buldu, kapısını çaldı. İçerden ihtiyar bir kadın sesi duyuldu:

Bir anda kendisini şakır şakır yağan yağmurun altında buldu. Üstelik fıstık yeşili fırfırlı elbisesi sağ kolunun üzerinde duruyordu ve daha şimdiden ıslanmıştı. ?Kuru temizleme mi? diye geçirdi aklından.

3. kare= 4

Gelmedin ki yine, gelmedin ki sen

Bütün yapılanlara, bozulanlara bakıp?Mahalle değerlenecekmiş, değerlenecekmiş? diye içli içli, hayıflı hayıflı başını sallıyordu Babam.

Nehrin azgın dalgaları biribirine sarılı ana kızı birlikte sürükleyerek alıp götürüyordu... Akıntı zorluydu. Sadece akıntıya kapılan beyaz gülün çığlığı duyuluyordu kıyıda. Kezban?ın, kızının saçlarına taktığı beyaz gül?ün çığlığı... Dalga dalga yayılıyordu gülün çığlığı, ateşle su arasında... ?Susturun şu çığlığı? diye inliyordu bozkırda rüzgar...

renindir hep işittiğim

Bir Derviş Hikayesi

danyal yalvaç için.

Vazoyu da konsolun üzerine, eşinin kendisine gülümseyen

etti: ?Bu yeni bir araba ve atmış olduğun bu tuğla bana çok pahalıya

Aralarından en yaşlı olan adama derdi ne ise anlatmasını söylemiş

Güneşin o ilk doğuş anına en son ne zaman tanık oldun insanoğlu? Taptaze ışıklarının tüm vücuduna yayılmasını ne zaman izledin kendinde? Bir sonbahar sabahı o ılıklığı ne zaman hissettin yüreğinde? Bizler aslında bize her günün bir lütuf olduğunu anlamayacak kadar duyarsız bir şekilde geçip gidiyoruz bu hayattan. Hanginiz sabah gözünü açtığında şunu dünyaya tekrarlıyor: "Bugün özel bir gün çünkü ben bugün de yaşıyorum. Gözlerim açık, ilk nefesimi bilinçli bir şekilde çektim içime. Bu bir ayrıcalık! Bugün özel bir gün, evet, bugün bana bir gün daha yaşama şansı verildi..." İnsan yaşamında ne sorunlar var ama biz o kazağı alamadık diye bütün günü o güzelim ruhumuza ve bedenimize azap çektirmekle geçiriyoruz veya sevgilimiz sevgimizin yüceliğini anlamadı diye kahroluyoruz veya sular kesildi diye, hava soğudu diye bütün gün kendimize ve sevdiklerimize surat asıyoruz. Bir de şöyle düşünelim: Siz başlı başına bir yaşamsınız ve hayatta telafi edilemeyecek tek şey ölümdür. Sular elbette gelecektir. Soğuk hava için biraz daha sıkı giyinebiliriz. Sevgiliniz sizi anlamıyorsa aslında sevdanıza layık olmadığını pekala algılayabilirsin... Peki, bu hayata ne zaman gülümseyeceksin? Ne zaman kendin için bir şeyler yapacaksın? En sevdiğin çiçeği neden hala başkalarından bekliyorsun? Bugün kendine niye o çiçeği almıyorsun? Neden miskinliğinden bir sabah ödün verip de doğanın uyanışına kendini şahit etmiyorsun? Unutma ki bu hayatı güzelleştirecek olan da, çekilmez hale getirecek olan da sensin. Sakın başkalarını suçlama... Haydi artık her sabah yüreğine kocaman gülümsemelerle dolu bir nefes çek ve bütün gün verdiğin her nefesin içine bu gülümsemelerden katarak etrafındaki tüm canlı varlıkları varlığından haberdar et. Hayata öylesine gelme ve de öylesine gitme. Unutma ki bir ağacın gövdesine sarıldığında onun kalp atışlarını duyabilecek kadar duyarlı yaşamak senin elinde. Her ne olursa olsun, tanı veya tanıma ama günaydınını ve gülümsemeni hiçbir canlıdan eksik etme. Unutma sen bu dünyada başlı başına bir yaşamsın ve bu yüzden bile varlığın çok özel...

Bundan cesaret alan küçük çoban yaşlı dostuna "Amca şu hayvanlarıma biraz göz kulak oluver de, ben de şu görünen köyden azık alıp geleyim, bugün azık almayı unutmuşum" dedi Bilge de zevkle kabul etti

ekerek, yıllar boyu süren çabası sonucunda dünyayı değiştirebilmişti.

Uyusam düğüm olacaksın boğazımda

Bir dahası asla olmayacak Şiraze..!

Farkında olmalı insan... Bir damlacık sudan yaratıldığını farketmeli... Anne karnına sığarken, dünyaya neden sığmadığını ve en sonunda bir metrekarelik yere nasıl sığmak zorunda kalacağını farketmeli. Henüz bebekken dünya benim dercesine avuçlarının sımsıkı kapalı olduğunu... Ölürkende aynı avuçların herşeyi bırakıp gidiyorum işte dercesine apaçık olduğunu farketmeli... ona göre yaşamalı hayatı..

Sendendir eskimeyen cevheri efkarımın

Bir avcıdan Şivekar?a ulaşan haber

'' Bizim Kıbrıs' ta savaşan oğlumuz yoktu ''

Susuz toprak misali kurudum çöl oldum.

Yine aradan zaman geçmiş Adam önce düşünmüş, sonra kendi kendine itiraf etmiş; Hay benim akılsız başım. Demiş ne kadar aptallık ettim! Beklenmedik bir anda karşıma çıkan bir dostluk fırsatını teptim. Niye onun teklifini kabul etmedim ki? Şimdi böyle kös kös oturacağıma keyifli bir vakit geçirirdik birlikte. Pişman olmuş olmasına ama iş işten geçmiş. Yinede kendi kendini rahatlatmayı ihmal etmemiş. Sıcaklar başlayınca, kırlangıcım nasıl olsa yine gelir. Bende onu içeri alır, mutlu bir hayat sürerim. Ve çok uzunca bir süre, sıcakların gelmesini beklemiş. Gözü yollardaymış. Yaz gelmiş, başka kırlangıçlar gelmiş. Ama... Onunki hiç görünmemiş. Yazın sonuna kadar penceresi açık beklemiş ama boşuna. Kırlangıç yokmuş! Gelen başka kırlangıçlara sormuş ama gören olmamış. Sonunda danışmak ve bilgi almak için bir bilge kişiye gitmiş. Olanları anlatmış. Bilge kişi gözlerini adama dikmiş ve demiş ki; Kırlangıçların ömrü 6 aydır...

Seyyid Abdulkadir?in de küçük yaşta içine öğrenme arzusu düşmüş, bunun çarelerini aramaya başlamıştı. Sonunda dayanamadı, annesine gelerek;

Takıma girebildiği onu o kadar

Ancak soruyu nasil soracagimdan emin degildim.. hakkim varmiydi buna onu bile bilmiyordum...

Bir adam ve oğlu ormanda yürüyüş yapıyorlarmışÇocuk birden takılıp düşmüş ve canı yanıp bağırmış

Ahiret?te ne cevap vereceklerdi peki Allah?a? Nasıl savunacaklardı kendilerini? Adaletsiz davranan bu insanlar Allah?tan nasıl adalet umacaklardı? Evet Allah adildir. Hem de hiç kimsenin olmadığı kadar.

unutmuşsunuz."- demiş.

ne sessizliğini... yok olmak mümkünse eğer, hiç olmamış gibi ol diliyorum

Bu yüzden işler iyi gitmiyordu. Üstelik de çocukları büyümüş, biri hariç okula başlamıştı. Masrafları artınca, yanındaki kalfasına yol verdi.

Sırdaşına okuttuğu bu notta, ?Derdi olan söylesin!? yazmaktadır. Kadıncağız en azından derdini anlatabileceği düşüncesiyle biraz da olsa sevinir, ümitlenir bu cümleyle. Fakat padişahın celadeti onu korkutmaktadır. ?Şirlerin pençe-i kahrında lerzan olduğu? Koca Yavuz?a böyle bir şey söylemek kolay mıdır?!..

Sensizliğin ısdırabıyla estim yel oldum.

ömür boyu saadet ve mutlulukla hoşçakalın...

Hayatımızın her döneminde mutlaka zor bir problem vardır. Problem, çözümü öğrenebilme fırsatından başka bir şey değildir. Bir problem yoksa orada öğrenilecek bir şey de yoktur. İnsan, sahip olduğu, kazandığı bir çözümü zaten kullanıyordur. Büyüyebilmek ancak yeni bir problem bulabilmekle mümkündür.

Julia Dixon, kazayla anahtarını evde unutup,

Ümit dolu sevinçler içinde Allah Resulü'nün şu sözlerini hatırladım.

Genç öğretmen hanımıyla evlerinin önündeki büyük caddede kurulan çarşamba pazarında ellerinde boş filelerle geziniyorlardı. Bir yandan hanımı, bir yandan kendisi fiyatları kontrol edip "Herşey ateş pahası!" diye şikayet ederek kalabalığın arasından güçlükle ilerliyorlardı. Küçük bir çocuğun "Limooon! Limooooon! Çaya çorbaya limooon!" diye inadına bağırdığını duydular. Dönüp baktıklarında önündeki el arabasının üzerindeki limonları satmaya çalışan 6-7 yaşlarında eli yüzü kirli, elbisesi yamalarla dolu bir çocuk gördüler. Genç öğretmen bu manzara karşısında öfkelenerek hanımına "Gör işte gör! Biz okula beklerken aç gözlü babaları 5 kuruş için bunları sağda solda çalıştırıyorlar. Kimi limon, kimi mendil, kimi de sakız satıyor. Kimi de küçücük elleriyle kocaman ayakkabıları boyuyor. Böyle aç gözlü, sarhoş, kumarbaz babaları hapse tıkmak lazım ama neyse..." Genç öğretmenle eşi uflayıp puflayarak pazarı gezmeye devam etti. Fileleri yavaş yavaş dolmaya başlamıştı. Hanımı "Limon da alalım. Unutma!" dedi. "Olur olur, alırız." Bir süre limon almak için tezgahlara bakındılar ama hiç limon satana rastlamadılar. Akıllarına pazarın aşağısındaki küçük çocuk geldi. Limonları dönüşte onda almaya karar verdiler. Çocuğun yanına geldiklerinde limonların çoğunu satmış olduğunu gördüler. Genç öğretmen cebinden parayı çıkarırken çocuğun yüzüne dahi bakmadan "4 limon ver!" dedi. Çocuk büyük el çabukluğuyla limonları elindeki kese kağıdına koyarken genç öğretmen uyardı: "Sulu olsun ha!" "Hepsi sulu abi, istersen birini keseyim." "Yok yok, gerekmez!" Çocuk limonları öğretmene uzatıp nefesiyle, üşüyen ellerini ısıttıktan sonra "1.5 YTL abi!" dedi. Genç öğretmen mırıldanarak "Gerçi içki, kumar parası veriyoruz ama neyse..." dedi. Sonra cüzdanının bozuk para bölümünden 1.5 YTL çıkarıp çocuğa uzattı. Bu arada çocuk kirli parmaklarıyla geriye kaç limon kaldığını sayıyordu. El arabasının üzerinde 9 limon kaldığını görünce genç öğretmene "Abi! İstersen bu 9 limonu sana 50 kuruşa vereyim."dedi. Genç öğretmen "Önceki limonları pahalıya mı aldım acaba?" diye düşünüp sordu: "Tanesini kaça alıyorsun sen?" "Tekini 75 kuruşa!" "Eeee... O zaman zarar edersin. Bize bu yeter! Biraz daha beklersen satarsın." Hanımı da annelik ve acıma hissiyle söze karıştı: "Daha erken, bekle; muhakkak onları da satarsın. Hem pazarda başka limoncu da yok. Herkes senden almaya mecbur!" "Yok abla! Boşver! Şimdi satmam lazım." Genç öğretmen şaşkınlıkla "Niye?" diye sordu. Çocuk bağırmaktan kısılmış sesiyle cevap verdi: "Bana fazla geç olmadan 50 kuruş daha lazım. 50 kuruşum daha olursa, hasta babama gereken ilacı alabilirim. Zarar etsem de önemli değil, yeter ki babam iyileşsin!"

Yemek hazırlanınca annem çağırır bu defa masada bir

kırılmamalıydı ıslak dalları hasret selvilerinin

Acır mıyız? Hiç sanmam!

-Doktor bey, oğlum intihar niyetiyle ilaç içmiş. Annesi fark edince, hemen getirdik.

Ertesi sabah Bayan Birtish genç adama baktı ve ona, "Biliyor musun, seni daha önce bir yerde gördüğümden eminim, ama nerede gördüğümü bir türlü çıkaramıyorum" dedi.

Ve dönüş nice yollardan...

Onun hikayesini akrabalarından dinledikten sonra ona olan ilgisi iyice artmış, onu kendinden dinlemeyi çok istemiş ama başaramamıştı.

İşini bitirip çıktığında;annesinin özene bezene hazırladığı kahvaltı masasına umursamaz bir bakış fırlattı. Masada ne yoktu ki?Mine ́ninçok sevdiği dilimlenmiş kaşar. Çiçek şekli verilmiş domates, tereyağında pişmiş mis gibi kokan yumurtalı pastırma, ziyah zeytin ezmesi. Daha neler neler.. Aslında çok etkilenmişti kendisi için hazırlanmış bu kahvaltı masasından. Ama etkilenmemiş görünmeyi tercih etti.

Sevdan için kağıtlara koyduğun mürekkep laciverti harflerden gökyüzü yaparım

-Biz bu davadan vazgeçiyoruz, bu sözün üzerine Hz Ömer :

- Bir kemiği noksan olduğu için dedi.

Tamam işte!. dedi adam. 5 Lira da öğrenci indirimi yapsak, geri kalır 5

İnince canavar hemen yakalamış ve yerine götürmüş. Demiş ki: "Buraya gelenlerin hepsine bir soru sordum ve bilemediler. Eğer sen bilirsen seni serbest bırakırım. "Bir dizine sarışın ve dünya güzeli bir kadın, diğer dizine de kurbağa koymuş ve "söyle bakalım hangisi güzel?" demiş.

ve sürgün

hayırlı ramazanlar as-leon

bişey anladımsa nolim

Başarısızlık, ben hiçbir şey gerçekleştiremedim demek değildir;

-Hazırlan gidiyoruz.

Sevilecek biri olmadigin zamanlarda bile seni sevmeli...

adaştı da. Rose... Gül... Kocasının sevgili Rose'u... Her yıl

Günlerden perşembeydi. Dersaneden çıkmış evime gitmek için tranvaya binmiştim. Tranvayda çok az kişi vardı. Etrafıma bakınıyordum.

nemli toprak kokan memleketimin sınırlarını arşınlıyorum...

-Ahde vefasızlık etti demeyesiniz diye geldim, der.

sevdalı bir menekşe

MUCİZE...

Ama her defasinda korkudan vazgeçtim.

heyecanından sadece; 'Efendim!' der ve gerisini getiremez;

Melek Hanım kızının okuluna vardığında saat;10;30 ́u geçiyordu. Danışma memuruyla görüştükten sonra Okul Rehber öğretmeninin odasına gitti. Durumu ona anlattı. Güler yüzlü ve iyi bir dinleyici bulmuştu karşısında.

Hepsi bu fikri beğenmiş. Çılgınlık bağırmış."Ben ebe olmak ve saymak istiyorum"... Baska hiç kimse çılgınlığı arayacak kadar çıldırmadığı için, Çılgınlık bir ağaca yaslanmış ve saymaya başlamış.1,2,3,..

Olmayacak düşlerin peşinde koşmak bile

Fırına geldiğimde ortalıkta ekmek görünmüyordu. Eski bir

'Bu atlar yüzünden tek oglun, bacagini uzun süre kullanamayacak. Oysa sana bakacak baskasi da yok. Simdi eskisinden daha fakir, daha zavalli olacaksin' demisler. Ihtiyar 'Siz erken karar verme hastaligina tutulmussunuz' diye cevap vermis.

Aidat ödenmez,

``Akil adamlar da kimler?`` diye sordu.

Çocuk, bu teklifi ilk önce şaka sandı. Ama adam, son derece ciddiydi. Onunla birlikte mağaya girerken, ilk önce rüyada olup olmadığını, daha sonra da şimdiye kadar yeni bir elbise giyip giymediğini düşündü. Genellikle ailedeki büyük çocuğa alınan veya komşular tarafından verilen giyecekler, elbiselerin ona dar gelmesiyle birlikte ortanca kardeşe geçer, birkaç sene sonra da, dizleri aşınmış veya delinmiş vaziyette kendisine kalırdı. Ama "her zaman hasta" dedikleri babasının durumunu bildiği için, bu işe itiraz edemiyordu. Şimdi ise, ilk defa yeni bir elbisesi olacaktı. Üstelik de bayrama üç gün kala...

Her geçen gün araba sanayiinde Japonlara yenik düşen Amerikalılar bir gün araba teknolojilerini incelemek üzere Japonya'ya giderler. Fabrikayı gezerken bir köşede kutular içinde kediler görürler. Merak edip bu kedilerin ne işe yaradığını sorarlar. Japonlar cevap verir:

ihanet ettim ve bir erkek olarak

Günler geçip gider, gelenler döner evlerine. Yaşanmışlıklar kalpte gizlidir. Kalp yaşayamadıklarına hasret, yaşayabildiklerine emanet?

Ve günler geçti böylece. Haftalar ve aylar... zamanla masallarımız kıymetlendi. Onları havaya savurmaya kıyamaz olduk. Bir katip bizim için masallarımızı kağıda aktarabilirdi. Ve?masal kampı? bir organizasyona dönüşüverdi. Masallarımızı dinlemek için gelenler masamızın çevresinde bir halka oluşturmaya başladılar. Bu halka her geçen gün biraz daha genişledi. Genişledi... genişledi... genişledi... Artık masala kıymet verenlerin tiryakisi oluverdik. Masalın, uyuması için çocuklara anlatılan bir oyalamadan çok daha öte bir zenginlik olduğunu anlayanların çevrelediği bir örgüt gibi görünüyorduk dışarıdan. Bir?anlatıcı? olarak masamıza oturanlar, bir de?dinleyici? olarak masamızı çevreleyenler vardı. Masallarımız bizi kendi boşluğumuzdan düşmemizi engellemişti. Onlara daha sıkı sarıldık. Sımsıkı... sımsıkı... sımsıkı...

Biliyorum dedi, benim de zamana ihtiyacım var, bunu da

Azraillin Her An Sürpriz Yapabileceğini,

Alay Etmenin Cezası

Turnuvanin ilk günü delikanli ilk müsabakasina çikmis. Rakibine

?Ya Rab..!

Hep orda olayım,

Sonra birbirimize bakar gülüşürdük. Uzun uzun, gülüşürdük ve yorgun düşerdik iyice. Gece sabaha yakın zamanlarda, hocaların davudi sesleriyle?Allahuekber? deyişlerini dinlerdik birlikte. Derin bir tefekkürle dinlerdik. O kendine çeki düzen verir eline gülünü alır, pozisyonunu düzeltir. Ben yeni bir güne başlamak için kalkardım.?bismillah? derdim. Hafiflemiş olurdum çok zaman, paylaşmanın verdiği huzurla güne başlardım. Ağaçlara tünemiş en güzel şarkılarını söyleyen serçeleri selamlayarak başlardım güne. Tekrar dolmak üzere, tekrar kanatılacak yaraları olan bir yaralı gibi sokaklara inerdim. Yaralarını kanatmaktan yorulmayan bir yaralı gibi.

- Niçin başkalarına bırakayım? Halbuki benden daha üstün kişiler bile, daima bu gibi işlerle meşgul olmuşlardır.

Neresinden vurulmuştu?

bekleyen

İşte yine karşıdakiler bağrışıyorlar. Sanki kavga ediyorlar. Yok yok kavga değil, tarzları bu olsa gerek. Yoksa her gün her gün?

Gözyaslariyla birlikte sevinçler terkettiginde anladim..

kerpiçten umutlar

doğuştan eksik.

Oysa; aklımız hep güllerdedir, hep lalelerde...

Bahsi geçen kardeşimiz şu anda bizim yanımızda bulunmaktadır.

Geçen yıl memlekette bir arkadaşla otururken hayatın sıkıntıları ve zorlukları konuşulmaya başlanınca bende kendisine stres ve stresle mücadele hakkında bildiklerimi anlatmaya başladım. Arkadaşım da benimle birikimlerini paylaşıyordu. Bir ara babamın söylediği 'Strese girenin imanından şüphe ederim!' lafını attım ortaya. Arkadaşım 'doğru bir cümle' dedi. 'Hatta bir insan stres yüzünden hasta olursa Allah o insana bunun hesabını bile sorar' dedi.

Bu köpeklerin besini düşüncelerimiz. Her birimizin Kızılderili bilge gibi kapımızın önünde sürekli boğuşan siyah ve beyaz köpeği var.

Çıdam duygularla yeniden şehirleri sorgulamaya başladı. Bu defa şehir kendini ele vermek istemiyordu. Fakat kral zorluyordu. Şehla bakışlı dünyayı gülen yüzlerinde saklayan, hoş sözleri baldan tatlı ve inceliklerin gülbahçelerinde bir kraliçe arıyordu. Bin derdiyle hasbihal olmuş kraliçenin tek kralı olmak istiyordu. Zaman artık şehirlerle ve kraliçelerin dertleriyle zihinlerde bunalım çağını yaşıyordu. Kuru bir yaprak misali duyguyla mantık arasında gelgitlerde savruluyordu. Kralın son sözünde yaşamak umurundaydı ve halkını düşünmek zorundaydı. Çünkü bahtsız krallar halkı için yaşardı.

Esintisi kesildi.

çok şükür

Bu oksijen narkozu olmalı, biraz yukarı çıkmalıyım..

-"Hayır o yavruyu satın alman gerekmiyor.

Yıldızlara atmak sevmek demek

Bu hayat tecrübesini kazandiktan sonra, bir kagit parcasi üzerinde yargilansam ne yazar?...

"Onu ilk, annemin dudaklarından dinledim ve ruhuma sindirdim. O nağme ile içim bir hoş olmuştu. Bir yüksek duvar vardı sanki mutluluk ile aramda. O ses ile eridi ufaldı ve silindi gitti o mehip duvar, o yüksek sur... "Elhamdülillahirabbil alemin" diyordu annemin dudakları. Gözlerinde yakamoz sarısı bir ışık vardı. Bakışları derindi. Onun içinde gecenin yıldızları ve mehtabı ışıyordu devamlı. Evet, miraci bir çizgi görüyordum o karanlık içinden ötelere yürüyüp giden ve ardı sıra nice yolcuya 'Gel!' diyen... Bir çizgi, bir iz, bir ince yol...

Hadi yine sevgiyle, hayırlarla beni uğurla

yerleştirmiş.

Kayıp trenin penceresinden bakmak...

düşünüyordu. Ama genç o

Dağlar yolları kapatmıştır ve zalim felek ayırmıştır seveni sevdiğinden?

"Sevgide cömert ama sevdiklerimizi kirmada oldukca cimri olalim"

-Hocam nasil oldu bu is? Benim bir kolum yok ve bildigim tek bir hareket

Beşinci önemli ders.. Yolumuzdaki engeller..

Sıcak ve sevecen bir tutuş bu.

Aydır, uzaktaki.

Fırının duvarlarına vurmaya başladım. Bir taraftan da bağırıyordum:

derin öyle güzelmiş ki... demirci çekicini bırakıp dinlemeye

Nurunu anmadan toprak çekilmeyecek

Ve haykırıştan sonra, Aşk elleriyle yüzünü kapayarak ortaya çıkmış. Parmaklarıyla kapadığı yüzünden sicim gibi kan akıyormuş.

Tırnaklarım acıyor.

- Kocanızın dünyada kimi var? diye sordu.

"Hocam, bu kadar ağır torbayı her yere taşımak çok zor." "Hocam, patatesler kokmaya başladı. Vallahi, insanlar tuhaf bakıyorlar bana artık." "Hem sıkıldık, hem yorulduk?"

Herkes ''davul bile dengi dengine, senin ne haddina padişah kızı istemek!'' demiş

Elinde özlem kokusudur gömleğim,

Sonra dengesini tutamadı. Bir ağacın kucağına yaslandı. Belki ona o ağaçtan başka birşey çare olmayacaktı. Düşündü, ona hayatı boyunca kim destek çıkmıştı, kim bu ağaç gibi kollarını açmıştı?Bu sorular bitmeyecekti, biliyordu. Şimdi düşlerinin sonbaharındaydı. Ayakkabısına uçuşan yapraklar ona birşey söylüyordu. Kalkmak istedi ve ağaca tutunarak ayağa kalktı. Bir iki adım attıktan sonra koşmaya başladı. İçindeki ses ve uçuşan yapraklar ona şunu fısıldadı.

Eugene Ionesco'nun tiyatro tecrübesinde araya palyaço yüzlü parazitler giriyordu ve hazin dalışlarda kral ölüyordu. Kralın ölüşünü halk niçin hazin bir şekilde izliyordu. Niçin hala parazitler araya giriyordu. Palyaçolar niçin seviniyordu. Kraliçe piramidin zirvesini adımladıkça yağmur hıçkırığıyla son duasını yapıyordu. Sonra acayip bir mağara çıkıyordu kraliçenin karşısına. Yine o şeytan ve yine o baş belası sanrılardı. Ölüm ibaresinde ve yağmurun kanatlarında güz geceydi ve kral dirilmekteydi...

b)Gırtlağıma kadar borca batmış olmam..

Çok işim vardı. Önce hayır demek istedim ama ayaklarına

Neylerse güzel eyler"

"Ey yüce Allah Resulü!.. dedim içimden" "senin Halifen Ömer'i gördünde mi söyledin bu altın sözleri!...

Bir Nebze Huzur İçin

Babam, şadırvana adeta aşık... Orta vakitlerde eşrafla mutlaka bir iki fasıl geçerler. Babama göre bu semtin asıl cazibe yeri, asıl güzelliği işte burası. İnşallah bu güzellik sürüp gider. Niçin sürmesin ki Hacı Usta? Baksanıza belediye ölçüp biçmeye başladı. İyi değil mi, mahalle değerlenecek diyorlar? Babam bu laflara pek itibar etmiyor. Onların değeri batsın.

Sen gibi zaten hiç özlememiştir, sen gibi sevmediği gibi,

yarasi ile

gittiler. Ayni gun yasli adam oglundan bir mektup daha aldi.

renk; yürektir, yürek işçiliğidir.

Açtım, onda da 18 yazıyordu.

Başın önünde, odana gittin. Çok geçmeden geri geldin ve kapının yanından bana bakınca, "Şimdi ne istiyorsun?" diye sordum aksi bir ses tonuyla.

Çoban Dede'nin canı Hakk'a lazımdı, alışverişi oracıkta tamamlayıverdiler. Sürü, gidenden, gelenden habersiz suya baş uzatmıştı. Yalnız çoban köpekleri huysuz, endişeli, mahzun homurdanıyorlardı.

Kıskanır kendi gözümden yine kendi gönlüm

töreninden evine yeni dönmüştür ve bilgisayarındaki maili görür,

sevdalı gül mevsimime gel?

çizdiğim resmi getirdim.

- Ey akıldan dinden gafil senin camide işin ne? Sen ne yaptın ki Allah'tan hem de bu sarhoş halinle dilyorsun? Hiç yakışıyormu?

Yahudi kan vermeye razi olmus ve ameliyat da yapilmis.

Kaynağınız yok. At çiftliği kurmak büyük para gerektirir. Önce araziyi satın alman lazım. Damızlık hayvanlar da alman gerekiyor. Bunu başarman imkansız" ve ekledi:

sıkıca, kopmamacasına...

Mine, biraz tereddüt geçirdikten sonra, ağlayarak annesini boynuna sarıldı. Demek annesi için ev işlerinden, özel yapılmış bir kekten daha önemliydi. Kendini suçladı içinden. Nasıl olup ta annesine böyle kötü davrandığına inanamadı. Eski güzel günlerindeki anne-kız diyalogunu ne kadar özlediğinide farketti. Fakat hemen içinden bir şey dürttü sanki. Yine o geçimsiz, huysuz tavrını takınarak:

- Evet, baba...

Peki ne yaptın sen o kadar baklavayı?

O yaz daha mutluydu seninle

- Sana bir surprizim var.

Haziran 8, 2009 Geliştirici: feelozof

Genç kız, doktorların gizlice yaptığı konuşmalardan kör olacağını anladığında çılgına döndü ve kendisini hala çocukluk yıllarındaki ifadelerle seven annesinin bu yalanlarına dayanamayıp evi terk etmeye karar verdi.

Hastaneye gittim. Dediler, sende bir şey yok. Damarlar sıkışıktı hani, dedim. Tahlilde bir şey çıkmıyor. Doktor hayret etti. Nasıl tedavi oldun? Kalb otunu anlattım. Onları benden istedi. Bir gün tazelerinden söküp götürdüm.

Tuna üzerinden gelen bu meltem

Batmamak için de yenilenmek durumunda...

çok güzel...

Dr. Ruskin, Amerikan Tıp Birliği dergisinde yayınlanan aşağıdaki yazısında, gülünç bir yanlış anlamanın kişide nasıl tümüyle farklı bir yaklaşım duygusu oluşturabileceğini anlatmaktadır.

Bence artık sen yankısız bir sessin

Etrafı yüksek avlu duvarları ile örülü ahşap binanın kapısından içeri girdim. Hemen karşımda bana bakan, her geleni hüzünlü sesi ile karşılayan ahşap merdivenin bitişiğinde Mevlana Hazretleri?ni hatırlatan küçük küçük muhbirler vardı.

En beğenilen manzara resimlerinde Thames Nehri kıyısını yansıtmıştır. Resmettiği konuyu sevmesi ve farklı zaman ve durumlarda resmetmesi dolayısıyla Thames Nehrinin resmini en fazla yapan ressam olarak anılmaktadır.

Baba sen bu taşı atacaksın ne kadar uzağa giderse o mesafe arasını padişahımız sana bağışladı. demiş. adam taşı kaldırmış tam atacakken taş elinden kayıp başına düşmüş. Adamcağız oracıkta ölmüş. Askerler bu durumu Padişaha haber vermişler. İşte o zaman Sultan Mahmut o meşhur sözünü söylemiş;

Üzgün bir kalp bıraktı bize sevmek, üzgün bir adam,

Yusuf'a varmak gerekti

Aslında hep yanımda olduğunu anladım.

yaşamı anlama ve anlamlandırma çabaları HAYATA DAİRİ HAYATA DAİR haline getirme çabalarıdır

çaresi yok Şiraze, sen böyle bu yolda tükene tükene yürüyeceksin

Bu sözleri duyan avcı kaçırdığı fırsat karşısında hayıflanarak dudaklarını ısırır. Artık elinden bir şey gelmeyeceği için kuşa "üçüncüyü söyle" der.

zaman bulabilsin bir teşekkür ve bir elveda için..!!

Zamanla her yerde Sevgi Ağaç'ları büyümüş, kocaman yaprakları, upuzun dallarıyla birbirlerini kucaklamışlar, "Tüm sevgiler ve mutluluklar birleşsin, birbirlerinin gücüne güç katsın" diye...

Yüzbaşı ile ben kalkmadım. Kendi aralarında bir şeyler konuştular, daha sonra komutanları bir tercümanla beraber geldi. İkimizin başına dikildiler.

?Affetmezseniz sevemezsiniz. Sevgisiz hayat da anlamsızdır

ßi Pazar günü buluşacaktık. Mesaj çektim. Uykucu aşkım hala yatıyomusun. hadi kalk artık diye.

kadir ustam, devamı da var

Meğerse var olmak, burada ölmektir

Sultan Mahmud;

sonra ne olmuş biliyormusunuz?

Çocuk, hafta sonlarında yaptıkları misket oyununu ilk defa kazanmış olmasına rağmen arkadaşlarını bırakıp geldi. 7-8 yaşlarındaydı ve üzerindeki elbiseler, "tek kelimeyle" dökülüyordu. Yaşlı adam, çocuğun saçlarını okşadıktan sonra :

girmez boynuna atılır onunla

New York'ta yasayan bir öğretmen, Lise son sınıfındaki öğrencilerinin "diğer insanlardan farklı özelliklerini" vurgulayarak onurlandırmaya karar vermiştir. California Del Mar'dan Helice Bridges

neşesizdir kahkahaların..!

- Bu kan benim kanımla aynı dedi arkadaşına.

ne vasiyet, ne uzun boylu veda

Derken İstanbul, çiçekleri bir bir kabul edip dertlerini dinlerken kendi derdini gizlemek için ter döken gül gibi, derdimi içine alan bir fanus oldu.

İşte bütün bunlar; GERÇEK DOSTLUĞU YAŞAMAKTIR...

bizi bekleyen sahilin taşlarında ışıltı var Şiraze.

diyeceğim ki inşallah

her harfine yıllardır şimşeklerle yarıştım

?Basit bulutlar benim ışınlarımı kesecek kadar kuvvetli olduklarına göre benim güneş olmam neye yarar!? diye isyan eder.

fakat ben onların her parçasını tek tek seviyorum,

Bir türkü uğruna

paraları yoktu. Babasının, umutsuz bir biçimde annesine şöyle fısıldadığını

Öğrenci: "Para olan cuvalı seçerdim..."

- Dua etsem topum geri gelir mi? diye sordu. Denize düştüğü yeri bilir mi?

ama bardaklara konulamadı.

8 Eylül 1321 / 21 Eylül 1905

Zavallı kadının hastane masraflarını ödemesi olanaksızdı.

Profesör ; -'Tabi ki vardır'. Öğrenci yanıtlar,

gözlerinle gözlerime dokunuyorsun

Birlikte çarşıya gittiler. Ebu Zerr, Ebu'd-Derda'ya onun parasından dört dirheme bir gömlek alıverdi.

sonbahar yapraklarını incitmeden

Babaannemi hatırladım.

Herşeye rağmen, herşeye inat...

Kesintisizdi.

Ve o değildir bana yakin olan, sensin.

Ne için senin kalbin benim ki kadar güzel değil?dedi.

Melekler sağnak sağnak gülümser maveradan

şeylerini alıyorum. Sıcacık odaları

değişiklik olmadığını görüyormuş.

Takva sahiplerine vaat edilen cennet; onun altından ırmaklar akar, yemişleri ve gölgelikleri süreklidir. Bu korkup-sakınanların sonudur, inkar edenlerin sonu ise ateştir. (Rad Suresi, 35)

gölgen düşer sarp akşamlarıma

Henüz küçük bir çocukken babası ile beraber feridüd'din-i Attar'ın evine misafir olan Mevlana Celaleddin-i Rumi, rüyasında nur yüzlü bir pirin,

Adam :

Gülcan Apay, Murtaza?nın kayınvalidesiydi. Yıllar önce gelmişti bu kadim şehre Murtaza. Elinde bir bavul. Hepsi o. Ardına hiç bakmadan, ayağını sürümeden. Telefon beklediği Maksat ise bu kadim şehirdeki ilk öğrencilerinden biriydi. Kader, atalarının asırlar önce geçip gittiği yere öğretmen olarak getirmişti Murtaza?yı. Sonra da karşısına öğrencisi olarak çıkan Maksat?ın ailesiyle tanışmış, zamanla da damatları olmuştu. Eşi Aygül?e?kısmetim? diye seslenirdi bu yüzden. Bugünlerde Aygül yoktu yanında.

Yolsuzluk yapan -deprem sonrası da yargılanan- müteahhidi Veli Göçer?i tanıyor, ama yıkılmayan yüzlerce binayı yapanları tanımıyoruz.

asleon sonnda tamara bize el sallıyordu yazmıştın onu gördüm sanırım :))

Çocuk ciddiyetle yüzüme baktı ve:

Bana güven, nankörlük etmem asla

Sigarasından derin bir nefes çekti:

Yaşlı adam, kavgadan sonra hastalandı.

benim şehirlerim Şiraze; bir değil, beş değil... şehir şehir gezdim, şehir şehir yaşadım; her şehirde seni yazdım, seni andım, seni anlattım ve her şehirde Şiraze biraz daha yaralandım.

elinden geleni yaptı. Herkes onun okul takımına giremeyeceğinden emin olsa da

Öğretmenin adı bayan Thompson'du ve 5. sınıf öğrencilerinin önünde ayakta durduğu ilk gün onlara bir yalan söyledi. Çoğu öğretmen gibi, onlara baktı ve hepsini aynı derecede sevdiğini söyledi. Bu mümkün değildi, çünkü orada en önde,

Tevekkül edenler mutlak sevinir

Yalnızlık denen duygu.

bu zavallı eşiğin paspası nerede, diye... gammaz

açıklayabilmekti. Bir gün tapınağın kapısına bir yabancı

Yanan yüreğim değilse, ben ne diyorum böyle nefes nefese.

Ünlü Alman şair Rilke, yaşamın orta yeri diye bir şey olamayacağını söylerken, bizim?Otuz Beş Yaş? şairimiz, bu konuda kesin bir ifade kullanıyor ve hayatın orta yeri olduğunu söylüyor. Ama kırk altısında terk ediyor ne yazık ki bu dünyayı... İmkan olsaydı da; hayatın uzunluğu konusunda böylesine kesin bir kanaate nasıl vardığı ve bu şiiri, böyle bir kanaate neden kurban ettiği sorulaydı.

En şanslı Insan

sana verdiklerim sadece vitaminlerdi. Olsa olsa kayinvaldeni sadece dahada guclendirdin hepsi bundan ibaret. Gercek zehir ise senin beyninde olandi. Sen ona iyi davrandikca oda dagildi ve yerini sevgiye birakti boylece siz gercek bir ana kiz oldunuz " dedi...

?evladım, bu iş zor, vazgeç bu sevdadan''

Sıcak, yakıcı?

Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş,

sıcaklığın yokluğunda duyumsadiklarımızı tarif etmek icin yarattığımız bir kelimedir' der ve devam eder,

Öğrenciler çok sevdikleri hocalarının bu teklifini tereddütsüz kabul ederler. "O zaman" der öğretmen. "Bundan sonra ne dersem yapacağınıza da söz verin." Öğrenciler bunu da yaparlar. "Şimdi yarınki ödevinize hazır olun. Yarın hepiniz birer plastik torba ve beşer kilo patates getireceksiniz!" Öğrenciler, bu işten pek birşey anlamamışlardır. Ama ertesi sabah hepsinin sıralarının üzerinde patatesler ve torbalar hazırdır. Kendisine meraklı gözlerle bakan öğrencilerine şöyle der öğretmen:

burada yaşıyor, burası onun evi.? Tüm o ihtişamın ortasındaki

Ateşin yüreğini sadece su,

diye sesli sesli konuşuyordu. Kızı ve iki oğlu konuşmasını engellemek

Yağmur sağnağa dönüşüyor birden. Handiyse insanın gözlerini kapacak şimşekler çakıyor yağmurun arasından. Göklerin, dehşetler saçan gökçek kırbaçları şaklıyor, çıplak ve ıslak arzın üstünde.

Konuşurken gözlerimizi kaçırmadığımız, kendimizi saklamadığımız ve yüzümüze en acı gerçekleri haykırırken bile darılmadığımız yalnızlığımız mıdır dost dediğimiz insanlar?

- Ben de buraya ilk defa geliyorum, demiş. Ama sağ tarafa gitmeniz gerekiyor herhalde.

ayrılık ölüme, vuslat sehere denkse...

Az sonra sevdiğini göreceği için kalbi deli gibi atmaya başlamıştı.

"tamam, hiç daha kötüsü olmamıştı"

Hem verir Mecun?un aşkından misal.

Ertesi gün, öğle vakti o lokantanın hemen karşısında bir köşeye sindi sessizce ve peri masallarının, sadece masal olduğunu anladı... Kocasının eskiden aynı hastanede çalıştığı genç çocuk doktorunu tanıdı hemen. Bazen evlerinde ağırladıkları kadına nasıl sarıldığını gördü adamın...

Yüreğimse, hala asılı

Ardı sıra yağmura kendini bırakmış

"işte böyle göster adaletini eline bakan bütün müslümanlara karşı."

Sevgi söz konusu olduğunda kişi kendi dışındaki güçlerin insafına kalmaz. Çünkü; kendisi de güçlü bir varlık haline gelir. Ruhunun derinliklerinden gelen bu ezgi güçlenmeye başladıkça kayıtsız kalamaz buna tüm evren... Sen ki benim güzelliğime, aşkınla güzellik katmakta, yalnızlığımı örtbas etmektesin. Benim ve kendinin varolduğumu ispatlamaktasın dünyaya...

Yeniden dermanlar doğursun

çeyrek, yari final ve final...

Hayat bir sınavdır ve istersen problemini seçme hakkını sana bırakır,

Hüzne say edilmiş adın kalır

Özgürce

ekim kasım işlerini öğrenirken bir keman

Uyandığında sana sıcacık gülümseyip, okuldan geldiğinde sana moral vereceğim ve yatmadan sana kitap okuyacağım. Sen gülünce gülüp, sen ağlayınca ağlayacağım.

Mahzun yolcu.

Kainatın gizi sevgi

vefadan eser miyim

Ertesi salı, yağmur ve soğukla birlikte geldi. Ama ne çare, söz

İhtiyar adam dalgaların tüm zorluğuna rağmen, güçlü kulaçlarla kıza yetişti, saçlarından yakaladı, kayalara doğru çekti. Kayalara yaklaştığında kıyıdaki genç adam, kız arkadaşını tutup önce yukarı, sonra sahile çekti. İhtiyar adamı o anda unutmuştu bile. Birden aklına gelip denize doğru baktığında ihtiyar adamın hala çıkamadığını gördü.

Herkesin zannında dost oldum ama;

Usta bir süre beklettikten sonra yanına gelince, genç adam ne kadar saçma bulursa bulsun, bu sınavı başarıyla tamamlamış olmanın verdiği gururla elini uzatmış, avucunu açmış.

para yollamis.

Sevgi Yunus, sevgi Bektaş

Aşkın Böylesi

Yare ulaşmadan düşersen eğer

Genç kadın sordu:

-Elbette bugün beni öldürecek at nalları altında hor ve hakir bir halde kanımı toprağa karıştıracaksın. Dileğim o ki beni onun atının ayağına bağlayıp sürüklet. Çünkü ben o ay yüzlünün yolunda ölünce ancak diri olabilirim.

insansan okumanın

-Artık çok geç. Bu durumda maalesef bir şey yapamayız. Yapsak da yararı olmaz Herhalde bir saate kadar hastayı kaybederiz. Gene de hastayı müşahede altına alalım.

"Yirmi yıldır buradasın, sadece yedi gerçek mi öğrendin?"

önümsıra yüzülmemiş denizlerden iyot kokuları çarpıyor burnuma... Yeni Yüzyıl'ın ilham verdiği baharlar çağırıyor.

Farkında Olmak

hani bir şarkı söyler içinden

Kral arkasına döndüğünde bir adamın koşarak kendilerine doğru geldiğini gördü. Adamın karnına bastırdığı ellerinin altından kan sızıyordu. Kralın yanına ulaşınca, kendinden geçercesine inledi, sonra da bayılıp yere düştü. Kral ve münzevi, hemen adamın üstündeki elbiseleri çıkardılar. Karnında büyük bir yara vardı. Kral yarayı elinden geldiğince yıkadı, mendiliyle ve münzevinin havlusuyla sardı. En sonunda kan durdu, adam kendisine gelince içecek bir şey istedi. Kral dereden taze su getirip ona verdi. Bu arada akşam olmuş hana soğumuştu. Kral, münzevinin de yardımıyla yaralı adamı kovuğa taşıyarak yatağa yatırdı. Yatağa uzanan adam gözlerini kapatıp derin bir uykuya daldı. Kral, koşuşturmadan ve yapmış olduğu işlerden öylesine yorulmuştu ki eşiğe çöktü ve uyuyakaldı; kısa yaz gecesi boyunca deliksiz bir uyku çekti. Sabah uyanınca nerede olduğunu, yatakta uzanmış ve canlı gözlerle dikkatle kendisine bakan yabancının kim olduğunu uzun süre hatırlayamadı.

Aşığa reva görülen çiledir bilesin

Sen ne iyi insandın, sen ne olgun insandın, sen ne mübarek insandın.

uçlarına tutunmalarıydı. Mevsim haziran sonunda kendini yakınca koptular.

'Az' konuşan fakat 'öz' konuşan büyükler vardır. Babam da bunlardan biridir. Çok sık bir arada olamadığımız için benim için bu 'öz' konuşmalar daha kısa olur. Birkaç yıl önce öyle bir laf söyledi ki sustum kaldım. Uzun süre kafamın içinde dolandı söylediği cümle.

Uzun bir sessizlik oldu ve Jack tekrar seslendi.

İlk oğlu Emrah?ın Anadolu lisesi sınavlarında iyi bir netice alacağını düşünürken, Emrah 100 sorudan sadece 15 net çıkarabildi. Anne Esra, şoke olmuştu. Bu durumu kabul edemiyordu. İlkokul mezunu olduğu halde, oğluna çok tempolu bir şekilde ders çalıştırmaya başladı. Önce kendisi öğreniyor; ardından oğluyla birlikte çalışıyorlardı. Ailedekilerin ve çevredekilerin bu çabalardan çok fazla umudu yoktu. Ne var ki, Emrah sömestr tatilinden sonra netlerini 100 soruda 96?ya kadar çıkardı. Girdiği sınavda Türkiye?de ilk 500?e, Elazığ?da ilk 5?e girdi. Dershanesinde ise 120?ncilikten birinciliğe yükseldi.

acı ses olur, ses deli yağmur

yüreğim çözülsün yüreğim

(Tevbe Suresi, 89)

sevgi senaryolarını seviyorum... artık sevginin senaryolarına bile muhtaç kaldık..

Bilge sana bunun cevabini söylerim ama önce bir sinavdan geçmen gerekiyor demis...

Bir zamanlar?dev amca? adında bir adam yaşarmış, güzel, ilginç olan. her şeye sahip olmak istermiş eğer elde edemezse ya büyücüye başvurur yad kendi kendine binbir çeşit yol icat edermiş. Bir gün aline büyüteci alıp bir damla suyu incelemiş suyun içinde o gözle görünmez yaratıklar hiç durmadan hareket ediyorlar, sıçrayıp, hopluyorlarmış. Çok ilginç bulmuş fakat daha net görmek için renklendirmeyi düşünmüş ve kırmızı bir renk damlatmış içine. Bu bir büyücünün kanıymış. Birden sudaki yaratıklar pespembe oluvermiş. Bu yaratıkları bir kente yaşayan canlılara benzetmiş. Hiç durmadan itişiyorlar, dövüşüyorlar, birbirlerini çekiştiriyor ve acımasızca ısırıyorlar. Aşağıdakiler yukarı çıkmak istiyor hem de devamlı onları sindirmeye çalışıyorlar. ?Aslında bu yalnızca bir su damlası? demiş. Gülümseyerek?Ama yinede gerçek yaşamdan bir örnek. Oysa tüm canlılar birbirlerine sevgi ile baksalar her şey daha güzel olmaz mıydı? diyerek bitirir.

Küçük istavrit yiyecek bir şey sanıp

Kaba saba, soluk, yıpranmış giysiler içindeki yaşlı çift, Boston treninden inip

Gömülür ummanlara...

Mutlaka bir rüyada olmalıydı. Hem de hayatındaki en güzel rüya. Adamın,

-Öldü mü!!!... Nasıl... nasıl öldü?

Hayatımızda çoğu kez verdiğimiz kararlar veya hayat şartları nedeniyle hırpalanır, canımız acıtılır, yerden yere vuruluruz, kendimizi kötu hissederiz, fakat ne olduğu yada ne olacağı önemli değil, hiçbir zaman değerimizi kaybetmeyiz, temiz yada pis, hırpalanmış yada kırılmış, bunların hiçbiri önemli değildir.

Amerika'ya göçen oto tamirhaneci, birikimleri ile bir otomobil tamirhanesi açmıştı. Birgün kaputu açmış, motorun silindir başlıklarını sökerken, dünyaca ünlü kalp cerrahi Dr. De Bakey'nin içeri girdiğini gördü. Doktor mercedesine bir göz atmasını istiyordu.

"İşte budur dünyanın en büyük sırrı" dedi bilge. "Sana bütün hazineleri verecek olan sır budur. Çok basit ama çok büyük bir sırdır bu."

yalandan usanmadın mı usandın mı

Arif amca onları rahatlatmak için:

Yavaşça yanına gidip:

Siz dışını boşverin, içine bakın

Ama burada bulunduğumuz sürece gülümsemeli ve,

BU yüzdendir hiç kimse ayıramaz ruhumu

Ne istiyorsan et de onu etme

Adam pişman olmuş ama iş işten geçmiş. Kendi kendine "Nasılsa sıcaklar başlayınca kırlangıcım yine gelir, ben de onu içeri alırım. Birlikte mutlu bir hayat süreriz" demiş. Ve penceresini sonuna kadar açıp beklemeye başlamış. Yaz gelince kırlangıçlar da dönmeye başlamış. Ama onun kırlangıcı gelmemiş.

sarı papatyalar açsın,

iki kişi var, biri ben, biri de sen...! Lakin duydu-

Farkında' Olmalı İnsan... Kendisinin,

Genç bir adam, değerli taşlara ilgi duyarmış ve mücevher ustası olmaya karar vermiş.

Geçti yanışlarla günler, öylece.

gitmek zorunda olduğu yere yetişmek üzere yine hızla yoluna devam eder.

Gecenin karanlığı; suyun, içinde yaşattığı balıkla teması gibi, resmen sevişiyor gibiydi tenimle. Ya da ben böyle yakın hissediyordum karanlığı kendime. Geceye ay çıkmasaydı, nerdeyse gece, gözbebeklerimi kaplayacaktı. Yok-yok öyle karamsar bir karanlıktan söz etmedim; gece seni seviyorum, yıldızlar sizi de. 25 metre kadar uzunluktaki bir köprüden, suyun öbür yakasını oluşturan setin üzerindeki yola geçtim. Yolun orta yerlerine tünemiş, birkaç tibili kuşu havalandı önümden. Tibili kuşunun yerel dildeki diğer bir adı da kabacurruk kuşudur. Bu kuş, tibili adını, sanırım çabuk-çabuk ve nazikçe, tin-tin yürüyüşünden almış olsa gerek. Kabacurruk adını ise sanırım, kabarık tüylü oluşundan ve?curruk? der gibi ötüşünden almış olsa gerek. Bu gri kuşun, ulusal ve ya evrensel adı nedir bilmiyorum. Doğrusu ben, bu isimlerini sevdiğim için, genel adını hiç merak etmedim. Bu kuşun diğer kuşlardan farklı özelliği, bence uçuşu. Bu kuş, kendisini korkutan her hangi bir canlının, doğrudan 30 metre kadar yükseğine, tepesine uçar. Ve orada bir helikopter gibi asılı durur. İki serçe büyüklüğündeki bu gri kuşun diğer bir özelliği de; kafasında, tersten takılmış bir şapka görünümü olmasıdır. Kendine özgü anılarımın, kendine has halleri, düşüncelerimde harman olurken; şimdi, tekrar kulağımda duyduğum, ayağımın altındaki sıkışan çakıl taşlarının, hızlı ritimdeki çıtır-çıtır sesinden, adımlarımın iyice çabuklaşmış olduğunu fark ettim. Bir an duraksayıp, sırtımdaki çantamın omuzlarımdan geçen askılarını, az yerinden oynatıp, tekrarsan yoluma devam ettim. Kimi zaman şöyle, kimi zaman da böyle geçen hayatımın, anlamlı ve netlik içinde bütünlük taşıdığını düşünürken; şehrin şıklarına doğru yaklaştığımı fark ettim. Düğümün sorgusu menzili istikametinde ve aynı zamanda da doğanın kendisine doğru yaptığım bu yolculuktan, şimdi tekrardan ben?e doğru geliyordum; şehrin bitmek tükenmek bilmeyen, içi?ben? dolu yaşamına doğru.

-Neden 0 aldım? diye merakla sordu hocasına, çocuk..

-Bu senin yaşında bir çocuk için gerçekçi olmayan bir hayal dedi hocası..

Ara sıra zorlu yokuşlardan, tehlikeli inişlerden geçmiştik çünkü. Geldiğimiz yolda yuttuğumuz toza, dumana tecrübe diyorduk. Yaşamadan öğrenmek olmazdı? Yaşadıktan sonra öğrenemeyenler de vardı elbet. Ama öğrenenler kendilerine tecrübeli diyordu? Tecrübeli olmayı başarabilmiş olanlar aslında, her adımında başından geçenleri didikleyip, beynin ince süzgecinden geçirebilmiş olanlardı.

çeyrek asır geriden kalma hüzünden dokuz damla kat.

aptallıklar etmeye başlar."

ve bütün cesaretini toplayarak:

Bir dahası olmayacak Şiraze...

düşler marketinin,

Zühal Hanım her ne kadar Şevket Beyin "Kız erkek fark etmez" demesine karşılık "Erkek olacak, aynı piknikte gördüğüm çocuk gibi olacak." diyordu.

Doğumlar

"Garip değil tabi ki" demiş adam," ama size bir haberim var o kadın bir sahtekarmış.

Sadece bir hafta ayrı kalacaklarını bildikleri halde, ayrılmaları zor oldu adam Amerika?ya giderken. Her gün, her saat konuştular telefonla?

- Sizinle konuşmak istiyordum öğretmenim.

Yolunu beklerken daha dün gece

Sonra küfeyi ne iş gördün de nasıl elde ettin?" Anlatmış hamalcağız.

- Şimdi inandım ki, asıl ve gerçek ilah senin Rabbindir. Kendi düşmanı için dostunu bile azarlıyor. İşte, huzurunda müslüman oluyorum diyerek kelime-i şehadet getirir.

Bir bebeğin secdeye uzanırken elleri

Yardan ayrı dostu Ney dost kıldı hem,

Bekliyorum...

?gülümseyin kendinize? diye başlayan.

hayırlı cumalar

-İyi başlangıçlar iyi sonları getirir.

''Yavrum, dedi, Durmuş abin bugünlerde gelir. Şimdi mektup yazsam yetişmez ki. Hem sen o parayla alsana o dediğini''

Leyla. .. Ela gözlü bir çöl ahusu.

Gözlerine Değdiğim Yerdedir Hayat...

? Kim?..

-"Sevgili komşum, anlaşılan sen kırlangıçların sadece 6 aylık bir ömürleri olduğunu

Güne günaydınla başlamak günü günaydınlara devirerek gitmek ve günün içinde aydın olmak aydınlık olmak dileğiyle...

Bir günlük de olsa unutun bütün acılarınızı, kederinizi üzüntülerinizi; Sabah uyandığınızda aynada ilk kendinize gülümseyin. Çünkü eminim içiniz ferahlayacak, hayata daha bir umutla sarılacaksınız. Çevrenizle, kendinizle barışık, dost, umutlu ve mutlu olun yada öyle olduğunuzu düşünün. Gülümseyin, çünkü gülümsediğinizde hayata daha olumlu gözlerle bakmasını ögreneceksiniz. Daha olumlu düşünceler oluşacak beyninizde. Unutmayın hayata hangi gözle bakarsanız öyle görürsünüz!..

kötü anlar silinirmiş hafızadan... ama sevdiği birinde:)

zengin insanısınız demektir.

Baba 'hayir Evlat 'der, benim bir dostum var bildigim.

Kızımdan bir yaş küçük oğlum ve henüz yedi aylık bebeğimden çalabildiğim her dakikayı ona ayırıyor ancak, öğretmeniyle her konuştuğumda büyük bir düş kırıklığı ile eve dönüyordum. ?Kızım acaba geri zekalı mı?diye düşündüğüm oluyor, bu düşünceler yüzünden beynimin zonklamasını geçirmek için iki üç tane ağrı kesici almak zorunda kalıyordum.

Neden? Neden çaldılar?

Ellerinden belli olur bir kadın.

Ona göre, nur yüzlü ve badem gözlüydü. Bir tanecik yavrusuydu her zaman. Ama ilk okula başlayınca işler değişti. Arkadaşları, onun hiç de güzel olmadığını, hatta çirkin bile sayıldığını söylemekteydi.

durmadan bakılmıyor Şiraze.

Eski zamanlarda bir kral, saraya gelen yolun üzerine kocaman bir kaya koydurmuş, kendisi de pencereye oturmuştu. Bakalım neler olacaktı? Ülkenin en zengin tüccarları, en güçlü kervancıları, saray görevlileri birer birer geldiler, sabahtan öğlene kadar. Hepsi kayanın etrafından dolaşıp saraya girdiler. Pek çoğu kralı yüksek sesle eleştirdi. Halkından bu kadar vergi alıyor, ama yolları temiz tutamıyordu.

Toplanan paralarla dergahın kapısına bir çeşme yapıldı.

- Bir daha asla deme! Çünkü yalan söylersin.

Sis oldu şarkılar...

- "Biz bu kedileri izolasyon testinde kullanıyoruz. Akşam giderken her bir arabaya bir kedi koyuyoruz. Sabah geldiğimizde eğer kedi arabada ise problem yok, ama kedi arabadan kaçmışsa, arabanın izolasyon problemli olduğunu anlıyoruz..."

Adam bir eline parayı aldı, öteki

kandillerde mum yakar,

Nefes aldı Tommy..." Bir gün baktım, Tanrı, orada...

"Zaman mı? Neden bana yardım etti ki?" diye sormuş Aşk.

bu çeşmeyi kimdir yapan

"Ne isterseniz?"

Odaya bir çocuk girdi ve üç mumunda yanmadığını gördü.

Bir Saat :

?Asil benimle duygularini paylastigin icin sevindirdin.. oysa hic tanimadigin biriyim... bir yabanci... Sevincin ve gözlerindeki gülüsün yerine gelsin birsey istemem.. sana bir soru soracaktim ama cevapladin bile sagol...?

- "Arkadaşlarıma oğlumla dışarı çıkacağımı söyledim

Bir gün olsun demedi: sevenim neden uzağında bıraktın beni.

gül özlüm

Bu kez fakülte diplomasini aldıktan sonra, biraz daha ilerlemeye karar verdiğini açıklıyordu. Mektup onun hala karsılaştığı en iyi ve en favori öğretmen olduğunu açıklıyordu. Ama simdi ismi biraz daha uzundu.

''Uy yavrum! Bu kez de Durmuş abin getirmeyi utmuş!''

yaratılışına kazımış

Hasta ne konuşuyor, ne de söylenenleri anlıyor. Bazen saatlerce anlaşılmaz şeyler geveliyor. Zaman, yer ya da kişi kavramı yok. Yalnız, nasıl oluyorsa, kendi adı söylendiğin de tepki veriyor.

Yoksa böyle olduğumda mı gelir bahar

hiç değilse evinden yarım saat öteden.

Ömrümü böylece tamamlayabilirim

"Efendim, dünyada en çok kimi seversiniz?

24 yaşınızdayken uzun süredir çıktığınız çocukla tanışmak istedi;

Sevgi gülüş, sevgi bakış

Bir rüyayla bütün hayatım değişti. Sigarayı bıraktım. Namaza başladım, beş vakit. Mümkün olduğu kadar cemaatle kılmaya çalışıyorum. Üç ana damarım tıkalıydı. Rüyamda, yaprağında kalb şekli bulunan bir ot gördüm. Ana damar yüzde yüz tıkalı, sol damar yüzde seksen, sağ damar yüzde yetmiş. Ameliyat olacaksın dediler. Nasıl olacak? O kadar parayı bulamam. Depremden sonra çalışamadım. Aylarca hastanede yattım. Bağkur kaldı. Hastane masraflarını bile ödeyemiyorum ki ameliyat olayım.

Yazarken konuşulmazmış. Yazmadan önce nefesimizi içine çekip, içimizdeki nefesi tüketerek, kalemi hiç titretmeden yazmamış gerekiyormuş. Yazarken zaman zaman kamıştan sesler geliyordu. Üstad gözlerime bakarak: ?Bu ses kamışın ağlamasıdır, ayrı düştüğü vatanına duyduğu özlemin sesidir? diyordu. Öyle ya! Kamış kalem neyin küçük kardeşi değil miydi? Ney inler de kalem inlemez miydi?

Ücreti Ne Kadar?

kimin acaba?

Sade bir törenle saldım denizin sularına

sinirlenerek devam etti: "Bu yeni bir araba ve atmış olduğun bu

- Nereye gideceğini bilmiyorsan bu hayatta durakların çok olur.

Yitirilmiş/imdi dünya; çabalayışım ise sadece mavera

9 yaşındaki bir Japon çocuğun en büyük hayali günün birinde çok iyi bir judocu olmaktır. Fakat talihsiz bir trafik kazası sonucu sol kolunu tamamıyla kaybeder. Hem çocuk hem de ailesi yıkılır. Ailesi sırf çocuk oyalansın diye, Japonların en unlu hocalarından birini tutarlar.

- Ben de yeni öğrendim!. diye gülümsedi. Üstelik de küçük bir öğretmenden.

Yaşlı adamın yaşlı kalbinin çok acı çektiği belli oluyordu

Ey Rabbim senin gücünün ne kadar büyük olduğunu biliyorum ve senden yardim talep ediyorum. Senden bütün bu yasadıklarımı rüya yapmanı istiyorum. Senin buna gücün yeter. Rüya yap, rüya yap diye tekrarlıyor adeta tespih çeker gibi bu sözleri ağlayarak tekrar ediyordum. Bu halde iken çok derinlerden bir ses işittim.

Hz. Ömer der ki:

enlemler boylamlar

Ama elli yıl boyunca onun uyandırmasına gerek kalmadan hep kendim kalkıp suladım sedefimi. Taa ki geçen geceye kadar. O gece takatim kesilmiş uyuyakalmışım... Ben, böyle bir adamla elli yıl geçirdim. Hayatımı, umudumu, her şeyimi verdim. Ondan hiç bir şey görmedim. Bir kerecik olsun, benim görevlerimden birisini yapmasını beklemedim. Onsuz daha iyiyim, yemin ederim" Hakim yaşlı adama dönerek; "Diyeceğin bir şey var mı baba?" dedi.

Çağırsam da yine gelmeyeceksin

Korktum ve boğazıma kadar gelip dayanan

hele.. bennde ise bir kol eksik ve bildigim tekbir hareket var.. bu kadar

- Görmediğimiz şeyler yok demek değildir. Biz belli frekansların altındaki ve üstündeki şeyleri duymayız ve görmeyiz. Kızıl ve mor ötesi şua ları görmüyoruz. Mesela her canlı için oksijende şart değildir, anaerobik bakterisine bilakis oksijen öldürücü etki yapar. bir de maddenin karşsısında yokluk yoktur. Yani maddi olmayan şey yok demek değildir. Maddi olmayan varlıklar da vardır. Yokluk varlığın kardeşidir. Mesela aynanın içindeki akis madde değildir; halbuki vardır.

Birgün ashab Peygamberimiz 'den Hz. Ali'yi niçin çok sevdiğini sordu. Hz Peygamber o anda mecliste bulunmayan Hz. Ali'yi çağırmaya adam gönderdi ve orada bulananlara sordu:

onun adını ebediyyen yaşatacak üniversiteyi kurdular.

Baloncu

- Padişahım, artık ihtiyarladım. Bana bir genç verseniz de ona sihir öğretsem.

DİLENCİ KIZ

her koşulda bu kadar olumlu bir insan olabiliyorsun?

Bırak erken öğrensin zorbaların görünüşte galip olduklarını.

Yener kıyıya çıkmış gülerek geliyordu. Umut'a yaklaştı.. Nasıl atlayıştı diye sordu gülerek. Umut cevap vermedi yine:

yalnızlıktan, kazadan, beladan,

hayatını birisinin kendisine tuğla atmasını gerektirecek kadar hızlı

VE KENDİNDE "DAYAN" DİYEN BİR İRADEDEN BAŞKA BİR GÜÇ KALMADIĞI ZAMAN DAYANABİLİRSEN;

Sonunda yorgun ve takatsiz düştü.

?Gitti galiba? demek üzereydi ki, bu kez kapıya vuruldu.

Dolabında asılı 25 gömleğinin sadece üçünü giydiğini ama arka sokaktaki

güzel olacağını düşündüm" diye yanıtladım.

Çocukluğumdan beri çelik eşya denince akla İsveç çeliği gelir.

Sol kolunu kaybetmekle birlikte, bu hayali de yikilan çocugunun büyük bir depresyona girdigini gören babasi, Japonya'nin ünlü bir Judo ustasina gidip yapilacak bir seyin olup olmadigini sormus..

Adam : Hayır, pek değil.

seher vakti kavak yelleriyle salınan,

Havamın iyi olmasını seçerim. Kötü bir şey olduğunda gene iki

"Siz ünlü doktor De Bakey'siniz değil mi" diye sordu..

Kıvamını yeni yeni bulmuş bir yolculuğun ortalarındayız? Yalancı baharları geçtik, meyvesini dalında kurutan ağaçlar, bal vermeyen arılar tanıdık, çare olmayan merhemleri sürünce anladık? Olgunlaşmaya başlamış yaşımızla hayata üçüncü bir gözle bakıyorduk? Gözlemlerimiz daha doğru ve yerinde? Sabrımız kuytusundan alelacele fırlamıyor ve yaz gelmeden meyve vermiyorduk? Olgunluk çağındaydık? Ne yirmisindeki gibi yeşil ışığı beklemeden koşarak geçiyorduk karşıdan karşıya? Ne de atmışındakiler gibi yeşil ışıkta bile geçmekte tedirginlik çekiyorduk?

Arsız, yüzsüz, davetsiz

hani yılları sayar da insan

- Çok zengin bir işadamı?

Gülün hemen dibindeki dikeni, dikenin hemen yanı başındaki gülü fark etmeli

Anne-kız yeniden sarıldı. Mine ́in gözlerinden akan yaşlar annesinin omuzunu, annesininkiler ise Mine ́nin omuzunu ıslatıncaya kadar devam etti bu durum.

Tiyatroya gittiler. Yerlerine oturdular. Aradan beş on dakika geçmeden etrafındakiler mendillerini burunlarına götürmeye başladı.

Şemsiyeni almadan gel yine de

Alttaki işbaşvuru formunu dolduran

İngilizler çaresiz kabul etti. Mollalar Cuma Hutbesi'nde bu sefer şöyle fetva verdi:

ki sen onlara sıkıca tutunduğunda ömrün huzur içinde geçecektir.?

Şehir en sevdiği ninnilerin koynunda uyurken daha; ben, en az manamdaki kadar olan ben, girdim bu şehre yokluk kapısından... Ve hikaye daha hiç başlamamışken...

İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne

Annemle babamın gözleri fal taşı gibi

atandığımı öğrendiğim an güzeldi

Sultanahmet meydanında,

Sıcak ve minnacık yüzündeki kan,

20. Sizi bu başvuruyu yapmaya iten gerçek sebep nedir? Birbiriyle

Acıkmış da olsa bu tohumu ekmeliydi Kendisi görmese bile başka kuşlar ondan fayda görebilirdi Dedi:

konuştuğu nerede görülmüştü ki.

. Hocanin yanina tekrar gitmis:

Bekir COŞKUN

Sivralan Köyünde tarla yolunda

Ahizeyi kulağıma dayayınca telaşlı bir kadın sesinin:

Bir dahası olur mu düşlerin?

ve son dört ay içerisinde dördüncü defa polis tarafından

Ateş kızmış, ateş yakmış ormanları...

Bu tarzı fena halde düşündürüyordu beni? Bir gün Jerry?ye

Soğukça varacağım menzil..

Alain, bir insan yerde bir iğne görüp de eğilip almazsa, bütün uygarlığa

Zeynep, elinde testileri geldi.."Ağa, pınardan yeni

Kerem alır sazı eline, bakalım ne der:

Yalan dünya nicelerini ağlattı

şeylerle geçirmeyecektim. Daha önemli şeyler yapma kararı aldım.

Çocuk babasına dönüp

derin bir acı hissetmişler ve acıyla sevmeği öğrenmişler. Kendilerine

Sevmek

sesle itiraz edecekken kızım beni susturdu; ?Bak anne?, dedi,

Resimlerim arttıkça ortalık

Gözlerinde yaşlanmayı dileyerek,,, Menzilimi sana çeviriyorum...

Leyla?yı sevmek için mi acep

isimler yüz hatlarına bürünüp çıkıyorlar karşıma, ?bak? diyorlar bana, ben de bakıyorum

O kadar uzaktadır ötekiniz

için aktım... Benimle çiçekler açtı ağaçlarda, topraktan otlar fışkırdı

Yeniden okullar açıldı. Herkes benim keçeli boya kalemimi merak ediyordu. Omuzlarım düşmüş, başım yerdeydi. Sanki suç işlemiş gibiydim. Demir kapıdan içeri geçip taş yoldan okula yöneldim. Okulun geniş merdivenlerine ilk adımımı atarken geriye dönüp çam ağacına baktım. İğneli yapraklarının arasından geçen rüzgar hafif bir ıslık çalıyordu. Kuvvetli bir el sanki beni çekiyordu.

1 dakika geç kalmıştı. Üstelik o, sevdiğini bekletmemek için dakikalarca

İyi bilinen bir konuşmacı, seminerine 20 dolarlık bir banknotu göstererek başladı. 200 kişinin bulunduğu odaya, bu parayı kim ister diye sordu ve eller kalkmaya başladı ve konuşmacı bu parayı sizlerden birine vereceğim fakat öncelikle bazı şeyler yapacağım dedi. Parayı önce buruşturdu, ve dinleyicilere hala bu parayı isteyen var mı diye sordu, eller yine havadaydı. Bu sefer, konuşmacu peki bunu yaparsam dedi ve $ 20 i yere attı onun üstüne bastı, ezdi, pisletti ve para şimdi pis ve buruşuktu, fakat eller yine havadaydı ve o parayı herkes istiyordu. Ve konuşmacı şöyle dedi arkadaşlarım burada çok önemli bir şey öğrendiniz, burada paraya ne yaptıysam hiç önemli değil onu yinede istiyorsunuz, çünkü benim ona yaptığım şeyler onun değerini düşürmedi, o hala 20 dolar.

Şovmen, kafasını ileri uzatıp Amir`e baktı. İşaret parmağıyla önce kendi yüzünü, sonra yanındakinin suratını göstererip;

illa büyük acılar çekmemeli küçük mutlulukları farketmek için..

Bazen bazı insanlar kumar da kaybeder, aşk da kaybeder, borsada bir borsacı yaptığı yatırımdan kaybeder? Bazen bazı insanlar da birinin gönlünü, saygısını, güvenini kazanırlar? İkisi arasındaki farkı siz değerlendirin ama bu yazdıklarımın tam tersi de olabilir unutmayın? Mesela kumarda da kazanan insanlar vardır bir çırpıda tüm saygı ve güveninni kaybeden insanlar da vardır?

Martılar konuyor omuzlarıma,

Kokusu savrulur,

-Tabii ki yavrum. Dedi annesi, sesine anneliğin bütün şefkat tonlarını yükleyerek.

Onlar aşktan düştüler yukardan düşer gibi

iki yaşlı adam bir hastane odasını paylaşmaktadır. Birinin yatağı cam kenarında ötekinin yatağı ise kapının yanındadır. İkisi de tek başlarına kalkamazlar ve bütün ihtiyaçları hemşireler tarafından yatakta görülür.

Onu bilen bir ruhu.

Yeşil leğendeki küçük istavrit kadar çaresiz,

"Neden bayramlık elbiselerini giydin?

Kardeşini o da çok seviyordu ama anne ve babası sanki kardeşinin hastalığının intikamını ondan alıyormuş casına kötü davranmalarına bir anlam veremiyor, kardeşine her yaklaştığında annesinin hışımla parmağını ona doğru sallayarak - Sakına çocuğu ağlatma yoksa seni pişman ederim. Sözlerinden sonra içten içe kardeşine de kızıyordu. Annesi yemek hazırlarken oda kırık dökük bir oyuncak arabayla oynamaya başladı. Çocuk aklı en ufacık bir şeyle avunuyor, en ufacık bir şey onu mutlu edebiliyordu. Babası da televizyonda haberleri dinlemeye koyulmuştu. Kardeşi yattığı yerden ona bakıp arabasını istedi. Yavuz: - Olmaz o benim arabam. - Ver dedim arabayı bak anneme söylerim. - Az ben oynayayım sonra sana vereyim tamam mı kardeşim demesiyle kardeşinin çığlığıyla irkildi. - Anne abim arabayı bana vermiyor. Anne koşar adımlarla gelerek bir yandan söyleniyor bir yandan da Yavuzun elindeki arabayı hızla çekti. Hem acıyan eli, hem de arabasının gittiği için Yavuz da ağlamaya başlamıştı ki oturan babası öfkeden kıpkırmızı olmuş vaziyette Yavuza tekme tokat vurmaya başladı. Tekmelerin bir biri ardına suratında ve tüm vücudunda patladığından Yavuz minik elleriyle yüzünü saklamaya çalışırken bir yandan da yalvarıyordu. - Babacığım ne olur yapma sonra çok acıyor. Anne ne olur kurtar beni söz veriyorum bir daha kardeşimi hiç üzmeyeceğim. Oyuncaklarımın hepsini ona vereceğim. Ne olur babacığım yapma ne olur! Babanın gözü dönmüş hasta olan çocuğunun intikamını alırcasına yerde zavallı bir şekilde yatan minik bedeni tekmelemeye devam ediyor onun haykırışlarını hiç duymuyordu bile. Anne hissiz sadece seyrediyor Fatihe sarılmış öylece bakıyordu. Taki baba Yavuzu duvara savurup kafasından kan gelene kadar. Yavuzun artık takati kalmamış yalvaramıyordu bile. Bu sesler ve bağırışmalar oturdukları gecekondunun dışına taşmış komşular toplanmıştı bile. Zaten alışıklardı bu duruma. Bu ne ilkti ne de son. Yan komşularından Hatice ana yaşlı haliyle koşarak girdi içeriye yerde yarı baygın kanlar içinde yatan minik yavruya bakıp, söylenmeye başladı; - Siz insan olamazsınız. Ne istediniz yine bu yavrudan? Bu kaçıncı? Korkarım bir gün öldüreceksiniz bu yavruyu. Hiç mi Allah korkusu, Anne baba sevgisi, hiç mi merhamet yok siz de? Bir yandan söyleniyor diğer yandan eline geçirdiği bir bez parçasıyla pansuman yapıyordu. Ama kanamayı bir türlü durduramayınca Yavuzu yaşlı haline bakmadan kucaklayarak dışarı çıkardı. Kapının önünde ki merakla olayı seyredenlere bağırarak; - Görmüyor musunuz çocuk kötü durumda ambulansı çağırın hadii! Baba içeriden hala söylenmeye devam ediyordu. - Oda Fatihi ağlatmasaydı. O hasta bilmiyor mu? Kendi sağlıklı diye bu çocuğu niye ağlatıyor? Fatih kendini koruyamıyor onun yerine ben korurum oğlumu. Fatma hanım hala Fatih?e sarılmış başını okşuyordu oğlunun. Oysa diğer oğlu yarı baygın Anne Anne diye mırıldanıyordu

koklayabildi. Ama ben... Ben kızımı tekrar koklayabilip,

dedi adama.

Türkan Şoray, badem şekerini çok seviyor ama içinde ukde kalan bir anısını da hatırlıyor her yediğinde.

Osmanlı padişahlarının, saraylarda birbirinden ilginç menülerle donatılmış iftar sofralarında su yerine ''hoşaf ve şerbet'' içildiği, et ve balık pişirirken mutlaka ''tarçın'' kullanılıyordu.

değerlidir.

Ben oyun oynamayı sevdiğim günlerin peşine takıldım bak yine.

Adamin bütün iyi niyetine ve yardimseverligine ragmen anlayamadigi sey, kozanin kisitlayiciliginin ve buna karsilik kelebegin daracik bir delikten disari çikmak için gereken çabanin, Allah'in kelebegin bedenindeki siviyi onun kanatlarina göndermek ve bu sayede kozanin kisitlayiciligindan kurtuldugu anda onun uçmasini saglamak için seçtigi bir yol olduguydu.

şarkılarının yerini duvara vuran kepenklerin sesi alır.

"Öyle kısa ki!" dedi.

Dünyayı karman çorman bıraktı önüne

gibi doluysa kır çiçekleriyle

Babam?Dert gelince hepsi üst üste gelirmiş? diyor.

istiyorum" dedi. İyi giyimli adam Dr. Carlton Armstrong'du ve George için

- Hz. Ebu Bekir ve Ömer zamanında biz vardık, ama bizim zamanımızda onlar yok.

Delikanlının ziyaret nedenini açıklamasını dikkatle dinlemiş bilge, ama Mutluluğun Gizi'ni açıklayacak zamanı olmadığını söylemiş ona. Gidip sarayda dolaşmasını kendisini iki saat sonra görmeye gelmesini salık vermiş.

4-Davranışlarında, saygılı olmayı düşünürler.

Sancısını yaşıyorsun kaç zamandır

Bir gün bir çift mavi göz ona deniz oldu su oldu..

Gönüllerin közü sevgi

Bir sabah kalkmislar ki, at yok..

DOĞUM GÜNÜ

EĞER AŞIRIYA KAÇMADAN TÜM İNSANLARI SEVEBİLİRSEN;

aşk kokuyor en önemlisi de özlem ve hasret kokuyordu güller...

?Anita küçük bir köyde başlamıştı hayata. Kendisinden büyük üç kardeşi ile bahçede oynayabilmek için neredeyse üç yıl beklemesi gerekmişti. Henüz oyunları anlayabilecek yaşta olmadığını söyleyerek bir kenara itip?seyirci de lazım? diyorlardı gülerek. Anita seyirci olmanın da oyuna katılmak olduğunu düşünerek itildiği kenarda tebessümle görevini en iyi şekilde yerine getirmeye çalıştı. Sıkılmadı. ?Yeter artık!? demedi. Küsmedi. Hiç ağlamadı. Seyircilerin en iyisi olmayı diledi hep. Sonra Anita artık oyunları anlayabilecek yaşa geldiğine inanarak birgün, çok iyi anımsıyordu, ağaçların yeni yeni çiçek açtığı ılık bir sabahtı, oyuncuların yanına sokularak fısıldadı: ?Yanınızda durabilir miyim? En büyükleri hayretle baktı Anita?ya. ?Bunca zamandır neden o basamakta oturduğunu söyle önce? dedi. Anita çok şaşırmıştı. Böyle bir cevap beklemiyordu. Bir şey söyleyecek oldu... vazgeçti. En büyük kardeşinin yeşil gözlerine baktı. Cesaretini toplayıp sonunda, ?ben seyirci?yi oynuyordum? diyebildi. En büyük kardeşi acımasızca, ?madem öyle? dedi, ?bundan sonra sen hep seyirci ol.? Anita o günden sonra iyi bir seyirci olarak hayatta ilerlemeye başladı. Gördüğü her şeyin bir seyirciye ihtiyacı olduğunu düşünerek, gördüğü her şeye ne kadar iyi bir seyirci olduğunu göstermeye çabaladı.?

Anne Karnına Sığarken Dünyaya Neden Sığmadığını

Haftalar geçmişti. Petra'nın durumu gün günden daha da kötüye gidiyordu. Rose gündüzleri işe gitmek zorunda olduğundan, kendisi işteyken Petra?ya alt katta oturan yaşlı ev sahibeleri göz kulak olmaktaydı. Rose her akşam iş çıkışı arkadaşının yanına koşuyordu, hep bir umutla...

Kapı önlerindeki kursaklarımıza varıncaya kadar

susturmuş. Ling'e ve elindeki saksıya dikkatle bakıp kalabalığa doğru

Tercan yöresinde Şogun deresine geldiklerinde bir yaralı ceylan görürler. O haliyle yavrularını

bu diyarın yolcuları Şiraze, hep aynı çukura uğramış da küs düşmüşler isimlerin yüreğine. gelen söyler, giden söyler, uyku çöker söylenenlerin üzerine. gelen söyler, giden söyler de söylene söylene ömür biter. bu ne haldir Şiraze; sen bana de de çıkayım düze, düzlüğe, senin düzlüğüne...

DUT AĞACI

Sözlerin epeydir oldu dibe vuruşu.

ilhan irem 'in bu şarkısını ben de severim

beni yalnız bırakmayacak

Gözlerin İstanbul Oluyor Birden

Bu an hacet kapılarının açık olduğu mutlu bir anmıydı? Yoksa gelinin yanık sesi hacet kapılarını ardına mı dayadı, kim bilir?!.

Üç ayları bekliyorlar ateşin körüklenmesi için

gibi... Kalbini sevinçlere açacak bir gövdeden yoksun oluyor çocuk. Baba

Telefonu kapattı. Oysa ne kadar özlemişti oğlunu, ne kadar görmek istiyordu. Kapıya eli uzanırken, gözünden süzülen yaşlara engel olamıyordu.

Cesurdur ceylan bakışlı sevda, bir o kadar da yalnız. Avcının ellerinde sunulan ölüme aşıktır. Kim bilir kaç sevda canını bırakmıştır namlunun ucuna... Her göz göze gelişlerinde ölümü unutur, o gözlerde kaç kişinin kendini bulduğunu düşünür yetim ceylan. Dualar eder, vuslat zamanına adar tüm sevdalı gülleri. Tek silahı suskunluktur, haykırır sessizliğiyle ve onulmaz dertlere vurulur gönülden.

Oldum yıldızlarla haşır neşir

Umut gülümsedi.. Bu çocuğu sevmeye mi başlamıştı ne? Gitarı ellerine aldılar. Yener öyle neşeli parçalar çalıyordu ki, Umut'un yüzü uzun zamandır böyle gülmemişti. Ne tesadüftü ki ikisi de aynı yaşta idi. Yener milli bir voleybolcu idi, Umut ise bir basketçi. İkisi de gitar çalıyordu ama Umut ölüyordu. Bu düşünceyi bir türlü aklından çıkaramıyordu Umut. Gülümsemesi yüzünde dondu kaldı. Yener Umut'un yüzün de yeni yeni parlayan ışığın yine sönüp gittiğini fark etti.

Bir de bakarsınız ki kış geri gelivermiş.

? Bilemem bayan? diye cızıldadı dışarıda ki ses.

Çatlayan ellerim acıyor.

Perdeyi öfkeyle çekip kapadı açıklığı.

Çok basit!. dedi, adam. Eğer imanımız yoksa, cennete giremeyiz. Ama

halbuki öyle değildir

Bu öykü, çiftlikten çiftliğe, yarıştan yarışta koşarak atları terbiye etmeye çalışan gezgin bir at terbiyecisinin genç oğluna kadar uzanır. Babasının işi nedeniyle çocuğun orta öğretimi kesintilere uğramıştı.

Aradan on dakika geçtikten sonra oğlu babasının yanına koşarak geldi ve baba haritayı düzelttim, artık sinemaya gidebiliriz dedi. Adam önce inanamadı ve görmek istedi. Gördüğünde de hayretler içinde kaldı ve bunu nasıl yaptığını sordu.

Tembel kuşların şakımaktan bitap, ebruli çiçeklerin kokmaktan...

Resmi kağıt, yaşlı adamın elinden yavaşça yere kaydı. Başını yere eğdi, kağıda boş boş bakmaya başladı. Hanımı, gözlerini sildikten sonra çiçeklerin başından ayrılıp yanına geldi. Eşinin titreyen ellerini tuttu.

ve masum durşundasın yaşayışın

İstanbul desem tanımaz ne vakit uğrasam

5-Konuşmalarında, doğru olmayı düşünürler.

- "Evet, öyleyim."

- Elbiseleri torunuma alıyorum, dedi. Kendisine sürpriz yapacağım için, onları bu çocuğun üzerinde denemek istemiştim. İkisinin de boyu falan aynı da...

Her gün bir yerden göçmek

ölüm yakışmazdı ki.

Başını dimdik tutarak kalan yayı da sever.

Soğuk bir günün sabahı, kardeşler sobayı temizlediler ve odunla doldurdular. Birisi, bir şişe gazı odunların üstüne döktü ve ateşe verdi. Öyle büyük bir patlama oldu ki, eski bina sallandı. Patlama sırasında büyük kardeş öldü, diğerinin de bacakları feci şekilde yandı. Daha sonra, şişeye yanlışlıkla benzin doldurulduğu ortaya çıktı.

Sonra tutup elimi, öyle sıktı ki benim,

değiştirecek bir deneyim oldu. Hiç görmemiş olduğum bu kadıncağızı

Bu sözü sık sık tekrar eder, bununla biraz da hükümdar ve adamlarını uyarmak amacı güderdi. Şahruh da bunun her zaman mümkün olmayacağını, insanın bazen bilmeden de harama el uzatabileceğini ileri sürerdi. Şahruh bir gün sarayında özellikle Nimetullah Efendi'yi ağırlamak üzere bir ziyafet düzenledi. Başta hükümdar ve Nimetullah Efendi olmak üzere davetliler sofraya oturdular. Baş yemek kehribar gibi kızarmış bir kuzu çevirmesiydi. Herkes gibi Nimetullah Efendi de iştahla yiyor, yedikçe "Allah haramdan kaçanı korur" sözünü tekrarlayıp duruyordu. Hükümdar ve

Yada zaman mı vefasız,

Gelelim?keşke?ye? Hata insanoğluna has bir davranıştır ve hata yapmak bir lükstür. Bile bile yapılan yanlış davranışa ise hata değil?suç? denir bildiğiniz gibi. Siz hiç hayvanların hata yaptıklarına tanık oldunuz mu? Tamamen içgüdülerine göre, karınlarını doyurur, annelik yaparlar, zamanı gelince yavrularını terk ederler. Ve ömürleri boyunca belki sadece bir defa hata yaparlar ve onda da ölürler. Demek ki?hata? yapmak insana özgü bir davranış ve bir lükstür. Neden mi lüks?

Yakalayamadığın Su'yun ardından topuklarını taşlarda kaydırır, inkara yönelik olmaktan çıkar, her saniyesinin yakalanmasına izin vermekten korkar gibi özünü çürütürsün.

Ateşte çığlığıdır yaşanan

Karlı bir kış günüymüş...

denizin dalgalarından anemonları toplayıp dolduralım çıkınımıza; onlar da mor, düşlerimiz gibi...

SELAM 2. BİRBİR NASILSINIZ...

Fırıncı, adamın kendisine uzattığı torbayı alarak tezgahın altına eğildi ve bir gün öncesine ait olduğu anlaşılan ekmeklerden dört-beş tane çıkardı.

"Kimdir o, kim kapımı çalıyor?"

ŞEYTANA SECDE ETMEK

- Senin sevgini ölçmek istiyorum, dedi. Bunun için de köpeğime yedirmek üzere bana annenin kalbini getireceksin.

Daha sonra sokağa çıkmış fotoğraf makinesi;

Kalabalıkların sevdiği, kalabalıkların sende dinlendiği... gecenin aydınlığı sensin.

katan bir sonsuz bir çocuk hayalidir. Uğur böceği resmi, ?Ben buradayım;

Sevgili dostum,

Bu değirmen seninle dönüyor; ahenk senin

Ve hiçbir şeyi düşünmezdi bu kız

Anla Monna Rosa, ben öteliyim...

Padişah gür sesiyle ikinci defa 'söyle!' deyince, kadın,

Bulutlara yazdım seni, yağmur yüreklim

Çocuk gülümseyerek başını salladı. Bundan sonra

kapımı çaldılar: "Eski gazeteniz var mı bayan?"

Hayat, bütün geçmiş zamanların ağırbaşlı sessizliğini, tek kubbeli, tek minareli taş mescidin çevresinde büyülü bir coşkuya dönüşen günlere eklemiştir.

Sadık rüyalarda bir gemi Ağrı Dağı?na çıkar sabırla ve yaralı süvariler geçer kehkeşanlardan daruşşifalara doğru. Serazad türküsüyle hercai bir bülbül konar Kitab?ın son sayfasına,

"Onların hepsi silahlı oldukları halde silahlarını kullanamadılar. Biz çok hayret ettik."

ŞİRAZE

Mutluluğu tutmalı, incitmeden tutup başka yüreklerden tutturmalı

Yeminler ederdik inandırmacasına.

derin bir soluk alıp hapsetmeli kokusunu içine..

Sonra bir sabah, daha güneş ışıklarını serpmeye başlamamışken

malolduğunu çok iyi biliyordu. Tam

Çünkü sana değdiğinden beri ellerim

bunca tavır, onca sabır ve nihayetsiz kahır hep O?nun yüzü suyu hürmetine...

Nasihat şöyleymiş: "KADERDE NE VARSA O ÇIKAR?. Ve yoluna devam etmiş...

Suskunluğa dönüştü sokaklarda feryadım

Giderken benden dirhem dirhem,, sen olmaya geliyorum...

ve o sesin pesinden gider...

Seyduna ölüme ölümüne yakındı. Çınardı. Şahrud`un giyindiğini soyunuyordu ve

odama kapattığında işe nereden

-"Daha kötüsü olabilirdi... 50 yaşında olmak, kafayı çekmek, kadınlarla

İlk kez 1920 lerde başlayan parapsikoloji çalışmalarıyla, insanın sadece birtakım fiziksel ve kimyasal maddelerden oluşan bir et yığını olmadığı anlaşıldı. Öyle ki, bu konuya ilişkin çalışmalar yoğunlaştıkça, insanın bilinen beş duyu yeteneğinin ötesinde, çok sayıda bilinmeyen yetenekleri olduğu keşfedildi.

"Peki evladım bu kafanın hali ne?" diye sorar.

En agir bedeli sonuncusu olsa gerek...

yaşamının son bulması bile senin elindedir.

-Birini bana verecektiniz, dedi. Hangisi o?

Kocasının o insan yüzüne bakarken her gün utançtan biraz daha kahroluyordu. Oysa kocası anlayışlı, insancıl bir adamdı, sokakta karşılaştığı herkes yüzünü çeviriyordu, yüzüne söylemeseler bile, arkasından ona pezevenk, piç babası demelerine bile aldırmıyordu. Namusunu temizlemesi için yapılan tüm baskılara karşı çıkıp direniyordu. ?eşimin ve o günahsız yavrunun suçu nedirki öldüreyim, asıl suçluları neden görmüyor sunuz? deyip tüm çevresini ret ediyordu. Hem bu gerici mantık inandığı değerlerle ve dünya görüşüyle de çatışıyordu...

? Onu secdeye indiren nimetlere biz baştan beri sahibiz. Ama hiç böyle mutluluk duymadık.

Bu tamamen nasıl baktığın ile ilgili.

dünyanın yanakları allı yeşilli

Evet arkadaşım gülmek varken surat asmak niye, güldürtmek varken ağlatmak niye, güzel sözler söylemek varken kalpleri kırmak niye? Hayat çok kısa arkadaşım ve bu dünyadaki hiç bir şey kırılan kalplere değmez.

KENDİNİ GERÇEKLEŞTİREN KEHANET

"Anlat teyze, neden boşanmak istiyorsun?"

Kurumuş bir yapraktı iğde dalı

Böyle hürriyet olur mu?

?Derdi neyse söylesin.?

Eski bir ayakkabı, para eder mi?

12345678 x 9 + 9 = 111111111

garip bir hüzün dalgasında sürükleniyor.

kuru yaprakları, çakıl taşlarını, rengarenk boncukları, sinema biletlerini, elişi kağıtlarını, htıraları, acıları, gözyaşını, sorulamamış soruları, senden kalan sesleri, yaşanamamış paylaşılmışlıkları, birlikte harcamak üzere siyah deri cüzdanında biriktirilmiş zamanları ve hüznü? ve özlemi...

gelmişler... O an fakir delikanlı prensese inanilmaz bir aşkla tutulmuş.

Sonunda bir köylü çıkagelmiş. Saraya meyve ve sebze getiriyormuş. Sırtındaki küfeyi yere indirip iki eli ile kayaya sarılmış ve ıkına sıkına itmeye başlamış. Sonunda kan ter içinde kalmış ama, kayayı da yolun kenarına çekmiş. Tam küfesini yeniden sırtına almak üzereymiş ki, kayanın eski yerinde bir kesenin durduğunu görmüş. Açmış ki bir de ne görsün, kese altın dolu. Bir de kralın notu varmış içinde.

Elif, Lam, Ra?

Şeyh cevap verdi.

Dilenci:

Eski zamanlarda bir kral, saraya gelen yolun üzerine kocaman bir kaya koydurmuş, kayanın altına da bir kese altın saklamış, kendisi de pencereye oturmuştu. Bakalım neler olacak diye başlamış beklemeye.

kabullenmeyecektim gidişini

Kim bilir? Belki de yolumun üzerinde, yardımımı bekleyen bir insan daha bulabilirdim.

Kuyuya düşürülenlerle,

İsyan yağar gözlerime leyli gibi simsiyah

Köylü kadının kızaran yüzüne aldırmadı bile. O sırada şık ve lüks giyimli, orta yaşlı bir kadının uzaktan yaklaştığını gördü.

Herşeyden önemlisi, hayatı başkalarının

kazanıyorum."

Küçük bir çocuğun oyuncak ya da

? ?Sen o musun? deyip şoförün boynuna sarıldı, başladı hıçkıra hıçkıra ağlamaya. Sonra da şöyle devam etti:

- Biz yine iyilik ederiz?

Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın...

Sözde türkü dalda çiçek / olur açar her yürekte

? Ya beni tanıdın mı? diye sordu. Sen onun yanında çalışırken kapısına gelmiştim. Beni kovmanı söylemişti. Çalış ve kazan, dilenmeye utanmıyor musun? demişti. Allahın hikmetine bak ki o fakirleşti ben zengin oldum.

ya hala sevebiliyorsam;

- Alın bakalım.

"Sevgilim, senden ayrıldıktan sonra, bir kalbe iki sevginin sığmayacağını bildiğimden dolayı, ne bir kimseyi sevebildim, ne de kimseye bakabildim... Her günüm diğerinden daha zor geçti, çünkü her gün özlemin daha da artıyordu...

NİÇİN SUSTUNUZ, DEVAM EDİN LÜTFEN

satarım.

Yürekli bir er, Rüstem gibi bir yiğit olmayan oraya nasıl varabilir?

Hayat yolumuzdaki engeller

Kemancı çaldığı süre içinde 32 dolar toplar. Çalmayı bitirdiğinde ise

Yürüdüm deniz kenarına

Yolum çok mu daha, hiç bilmiyorum. Önümde ne var? Ne önemi var! Yorgunum, bitkinim, dermansızım, çaresizim, karanlığım. Soluk alıp veriyorum sade. Ben yaşıyor muyum? Gece gündüz neresi, hepsi aynı. Güneş yükseldi tepeye kalk; ay göründü uyu. Arası koca bir boşluk. Asıl boşluk benim, bomboşum?kayıp ve ziyan, işte o benim?

Şah İsmail'in fitne kaynattığı günlerde doğu Anadolu'da cinayetler, baskınlar birbirini izler, halk canından bezer. Geceleri kapı sürgüler, camlara kepenk çekerler. Havada tarifi zor bir ağırlık vardır. Hani sıkıntı, kasvet karışımı bir şey. Kargaşa gitgide büyür ve gün gelir Akkoyunluları da sarar. Öyle çok cami yıkılır ve öylesine masum katledilir ki, görenler haçlı geçti sanır.

Sonbahara doğru yol alan da ıslanabilir bu yağmurlardan.

Tabloyu tetkik eden bir sanat eleştirmeni Hunt' a dönerek:

Bahçıvan Başı'nın yaratmak için on yıl çalıştığı bahçeyi gördünüz mü? Kütüphanedeki güzel parşömenleri fark ettiniz mi?

Yağmur, seninle biter susuzluğu evrenin

Annenin bağışladığı gözleri taktık. Sen, O' nun gözünden gördün kendini!..

Gözyaşları içinde kucaklaştılar havaalanında. Fakat birkaç gün sonra, kocasında bir tuhaflık olduğunu fark etti kadın. Eskisi kadar mutlu görünmüyor, konuşmaktan kaçınıyordu. Onu neşelendirmek için, sahildeki evi hatırlattı ve çizdiği projeyi verdi kadın ama hiç beklemediği bir cevap aldı: ?Canım, o ev bizim bütçemizi aşıyor. Sen en iyisi o evi unut...?

Halit Fahri, bahsettiğimiz kitapçığında. Ramazan ayının ilahi havasından da bahsediyor. Ancak yine de Direklerarası eğlencelerini ön plana çıkarmadan edemiyor. Diyor ki: ?Evlerde daha serbest toplantılar yapılabiliyor, büyükler için Şehzadebaşı'nın tiyatro, sirk, Avrupalı hokkabaz kapıları, her gece sahur vaktine kadar açılıyordu. Çocuklar için de Karagöz ve kukla oyunlarının müjdesi idi. Ramazan, sokaktan geçen davul gümbürtüleri ile sofuları vecde getirirken, itiraf edilmemekle beraber büyük bir halk topluluğunun başından esen bir şetaret kuşunun uçuşu gibi idi de.?

Şehirler değiştiriyorum, şehirlerle değişiyorum. Yüzleri yüzüme yansıyor, kokuları siniyor tenime, seslerinde yitip içimin feryatlarına sekte koyuyorum. Deruni bağlılıklarımı bir hilkat garibesi şekline bürüyüp yalnızlığına mahkum ediyorum.

oluyor?

Yani geçmiş zamanlarda, şimdiki zamanlarda ve gelecek zamanlarda. Yani her zamanlarda.

Yazar : Ahmet Ünal ÇAM

dünyaları bir secdeye vermek

Kırgın yüreklerin derinlerinden gelen türküler gibiydi bu ezgi...

Bu yalnızlığıdır insanın. Bu fetret; gökten habersiz kalma ne zordur. Göğe sırtını dayamamak güvensizliğinde yerde dik duramaz insan.

O, dürüsttür... Diğer insanlardan farklı... Almadan vermesini çoktan öğrenmiştir... Hatta, aldığından fazlasını vererek yaşamış daima...

demiş imparator.

biliyor musun, bir zemheri gününde,

Koşarak yırttığımız sokaklardan.

Elbette mutlu anlarım oldu ama

Ameliyat başarıyla sonuçlanmış ve aile hiçbir ödeme yapmamıştı Hep birlikte mutluluk içinde evlerine döndükleri zaman hala yaşadıkları olayların etkisinden kurtulamamışlardı Anne:

biletlerini göndermesini istedi.

Ne yüzünde bir gölge, ne dilinde sitem var.

İbrahim olmadığım zaman geldin

-'Korkarım gene yanılıyorsunuz efendim. Çünkü, karanlık da yoktur. Yaşamda/realitede karanlık ışığın yokluğudur. Biz ışık üzerinde çalışabiliriz ama karanlığı çalışamayız.

Her ne var alemde, talip olana nasiptir. Bu tek başına kuru bir?isteme?nin çok ötesinde, zihin kapılarımızı zorlayan ve beynimizi zonklatan tefekkürün içinden çıkılmaz hal alsa dahi, def edilmesine değil konuğumuz olarak kalmasına rıza göstermektir.

"Yarin intihar edecektim" baba, dedi... "Baba, ben senin... çünkü ben senin... beni hiç

Renklerin ustası olarak anılan büyük bir ressamın öğrencisi eğitimini tamamlamış. Büyük usta öğrencisini uğurlarken, yaptığı resmi şehrin en kalabalık meydanına koymasını ve yanına da kırmızı bir kalem bırakmasını, halktan beğenmedikleri yerlere çarpı koymalarını rica eden bir yazı iliştirmesini istemiş. Öğrenci birkaç gün sonra resme bakmaya gittiğinde resmin çarpılar içinde olduğunu görmüş.

MAVİ hemen atılmış:

bakışımız gözlerinden uzakta duruyorsa, ellerinin sıcağı avuçlarımıza

gitti!.

-Bugün ben sana ikram edeceğim, dedi.

onu ekmenizi, sulayıp büyütmenizi istiyorum. Tam bir

- Çerçi geldi, çerçii! İyilikler alırım, kötülükler satarım! Çerçi geldi, çerçii! Herkes heybesine dikkat etsin!

Telefon edeceğinizi de biliyordum.. Bugün size yolladığım gülleri

Derken anne eve geldi. Baba anneye sus işareti yapıp, bebeği

SİNA DENEN BELA

bir açıdan değil birçok açıdan tanımlamalarınız çok manidar bulunmuştur tarafımdan:)

- Artık benden ümidinizi kesin. Çünkü bu akşam ekmek alacak kadar da olsa elime para geçmedi. Çarşıya in, ekmek parası iste.

Bir kollayanım olacaktı elbet kendimi dev sanmasaydım.

O insanlara şefkat gösterebilseydin eğer, ağın herkesi taşıyabileceğini de görecektin."

Bir gün sormuşlar ermişlerden birine: -Sevginin sadece sözünü edenlerle onu yaşayanlar arasında ne fark vardır? -Bakın göstereyim demiş ermiş. Önce sevgiyi dilden gönüle indirememiş olanları çağırarak onlara bir sofra hazırlamış. Hepsi oturmuşlar yerlerine. Derken tabaklar içinde sıcak çorbalar gelmiş ve arkasından da 'derviş kaşıkları' denilen bir metre boyunda kaşıklar. Ermiş sofradakilere "Bu kaşıkların ucundan tutup öyle yiyeceksiniz." diye bir de şart koymuş. Peki!" deyip içmeye teşebbüs etmişler. Fakat o da ne? Kaşıklar uzun geldiğinden bir türlü döküp saçmadan götüremiyorlar ağızlarına. En sonunda bakmışlar beceremiyorlar öylece aç kalkmışlar sofradan. > Bunun üzerine "Şimdi.." demiş ermiş: -Sevgiyi gerçekten bilenleri çağıralım yemeğe. Yüzleri aydınlık gözleri sevgi ile gülümseyen ışıklı insanlar gelmiş oturmuş sofraya bu defa. "Buyurun." denilince her biri uzun boylu kaşığını çorbaya daldırıp sonra karşısındaki kardeşine uzatarak içirmiş. Böylece her biri diğerini doyurmuş ve şükrederek kalkmışlar sofradan. "İşte!" demiş ermiş ve eklemiş: -Kim ki hayat sofrasında yalnız kendini görür ve doymayı düşünürse o aç kalacaktır. Ve kim kardeşini düşünür de doyurursa o da kardeşi tarafından doyurulacaktır. Şüphesiz ve şunu da unutmayın hayat pazarında alan değil veren kazançtadır daima.

Ertesi gün ve ertesi üç ay sınıftan hep birlikte çıktık ve hep kantinde lafladık.. Öyle akıllı ve öyle deneyimliydi ki onu dinlemekle, derslerden daha çok şey öğrendiğimi hissediyordum. Sömestr boyunca Rose kampusun ilahesi oldu. Nereye gitse etrafı çevriliyor, çok çabuk arkadaş ediniyordu. İyi giyinmeyi seviyor, diğer öğrencilerin ilgisini çekmeye bayılıyordu. Rose hayatını yaşıyordu.. Hepimizden daha canlı, daha dolu yaşıyordu..

dünyaya doğru havalanacak belki, belki senin olduğun bir alana yönelecek

Bir de şöyle oturup;

20 Yaşındaki George Selking, aşıktı ama bir kadına veya bir erkeğe değil, George otomobillere aşık görülmemiş bir fetişistti. Auistin Metro model arabası vardı, ayrıca Vauxshall Nova, Fiat Uno ve Ford Fiesta marka arabalardanda vazgeçemiyordu, Austin"e günlerce biniyor, mecburiyet dışında hiç inmiyor, saatler boyunca.

Ben gene söylerim ezgim acı da olsa

- Kaderin cilvesi dediler, bukalemun gibi hep renk değiştirdiler.

-Su karsi ki daglari görüyormusun, orada yasli bir bilge yasar! istersen ona git belki o sana aradigin cevabi verebilir. " demisler.

geceyle günün bağlandığı görüyorsam...

Bundan sonra her işe başlarken ve bir şey yaparken Besmele çekmeye başlar.

?Ben neredeyse iki ayda seninle aynı boya geldim bak!

İhtiyar kollarında derman kalmamış halde, kendisini kıyıdan koparmaya çalışan dalgalara kendini bıraktı. Genç çılgına döndü, sevdiği kızı kurtaran, az önce dalga geçtiği ihtiyar gidiyordu. Kısa zamanda büyük şeyler olmuştu hayatında. Hayatta en çok sevdiği kişiyi kurtaramamış, başkası kurtarmıştı ve o da şimdi kendisinden özür bile dileyemeden, boynuna tüm utançları takarak sonsuza dek gidiyordu.

Gül bahçede bülbül seste

Serçeler kaçışırlar. Anaç kumru tarumar.

Gulls in the sky and in my blue eye

sebep ben, sebep sen, sebep biz Şiraze. ben'i, sen'i; ben ve sen'den terekküb biz kimiz meğer anlatmamışlar hiç, bir olsun tutup kolumuzdan yolun sınırlarını genişletmemişler. yani ki dememişler Şiraze tek hecelik aşk'ın önümüzü kesip de bir ömrü kuyulaştıracağını. kuyuların ne acip olabilmekliğini, serra ve darra izahına dokunmamışlar.

o bunu başardı.

Ahu duruşlum, gecemi yokluyor gözlerin

güzel olmaya mahkumdur.

bilmiyordun?" demiş. Bunu işiten yalnız adam çok üzülmüş ama üzülmek için de artık geç kaldığını anlamış...

Bu ben miyim bir urganda sallanan

Aklımın surlarına

19. Yukarıdaki bilgilerin doğruluğunu taahhüt ediyor musunuz? Hayır,

İnanmazsan diye kirlileri de cebime koydum. İşte burada!...

hocamız.." İş yaşamınız boyunca insanlarla karşılaşacaksınız. Hepsi

Gümüşten, altından, sedeften

Dün sana uğradım şehrim, yine çok güzeldin,

hani övünmek için olmasın, ama sezgilerimin kuvvetli olduğunu düşünürüm hep ve çoğu zamanda teyit eder bunu zaman.. güzele dair çok şey sezdim sende güzide arkadaşım, vefa ise bunlardan yalnızca birisi...

gecenin uzun, gündüzün kısa hali niye sevilir ki

"Eve gidince yemekten sonra babanla oynayacak mısın?

her seferinde yanıp kül olmayacaktım, kendimi yakıp yeniden yanmaya koşmayacaktım.

Bilgeler kralın huzurunda toplandı, fakat sorulara verdikleri cevaplar birbirinden tamamen farklı çıktı.

Gözlerim başkasını görmüyor işte

bir beyaz kelebek olur umut, avuçlarıma konan?

Bahar geldiğinde mi ben böyle olurum

-'Var olan herşeyi Tanrımı yarattı?'

Beklemekle hak ettiğimiz işte bu en nihayet.

Yakın ülkenin yanında

yolcu sakin bir tavırla

özlenen ir dost ile muhabbet de güzel bir andır

Adam, denizin gökyüzüyle birleştiği yere gözlerini dikti. Aranan tüm cevapları bulmuş gibi döndü birden, çok şey söyleyecekmiş gibi açtığı ağzı yine kapanmak zorunda kaldı. Genç kızın, kalbinden süzülen acı vardı ortada. Genç kız yoklukta var olmak istiyordu.

Kibrit kutularının üst üste konulmuş şekli gibi yükseliyordu semaya. Tuğladan, briketten, betondandı hepsi. Sırt sırta, yan yana, yüz yüze hiç nefes almamacısına her taraf, her yön örülmüştü sanki.

-Paran yok. Gezginci bir aileden geliyorsun. Kaynağınız yok. At çiftliği kurmak büyük para gerektirir. Önce araziyi satın alman lazım. Damızlık hayvanlar da alman gerekiyor. Bunu başarman imkansız. Eğer ödevini gerçekçi hedefler belirledikten sonra yeniden yazarsan, o zaman notunu yeniden gözden geçiririm.

parlak bir güneşin belirdiği an...

Umarım benim gibi sorunsuz bir yolculuk geçirirsin. Ha unutmadan

Henüz bebekken -Dünya benim- dercesine avuçlarının sımsıkı kapalı olduğunu,

"Çocuklarımız hep erkek oluyor" dedi. "Onlar da güzel ama kız çocukları başka. Bu yüzden seni öpmek istedim."

Sunmuş olduğunuz şu güzelim değerli paylaşımlar yok mu, içimizi ruhumuzu aydınlatıyorsunuz inanın.. sayın as_leon hocam, beyzim hanım, gönüllerinize ellerinize sağlıkk efendimm...

O deniz ülkesinde

diğer taraftan devam edeyim.. buranın tarzına pek uymuyo gibi sohbet :))

Sakarya adliyesinden çıkan Namık söylene söylene işe koyuldu, kimsesiz yedi köpeğe bakmaya başladı.

İŞTE SEVGİ BU...

ÇATLAK KOVA

"Neden bir kere değil?" diye sordum.

123 x 8 + 3 = 987

- Kim o?

cennetteki evimize

-Sen oturduğun yerden ahkam kesiyorsun, ' dedi.

Eğilen taraf kırış kırış olmuş, diğer tarafı da davul zarı kadar gerginleşmişti.

her an kapindan iceri gülümseyerek girecegini bekleyip ama aslinda hic gelemeyecegini de bilmen gibi. Ne zor sey degil mi ölmedigini bilmek, ama ölmüs gibi ulasilmaz olmasi artik o insanin sana, ne kadar katlanilmaz bir gercek degil mi

1234567 x 8 + 7 = 9876543

İktidarın yaptıklarını görmüyor yapmadıklarını biliyoruz.

O hafta annesi ve Hande, Hacerlere gidip annesi ve Hacer'i kendi evlerine taşıdılar. Hacer artık Handeler den okula gidip geliyordu, ne dağınıktı, ne de aptal. Sınıfın en iyi öğrencisi olmuştu. Seneler geçti Hacer ve Hande bir arkadaş değil, iki kız kardeşlerdi artık. Mor menekşeler Hande'ye Hacer'i armağan etmişti. Hacer'e ise hem Hande'yi, hem hayatı. Seneler sonra ikisi de evlendi. Hacer şimdi bir doktor. Hande'den vicdanın ne kadar önemli olduğunu öğrendi, hastalarına vicdanıyla birlikte şifa dağıtıyor. Hande ise bir ögretmen. Çocuklara farklı olan şeyleri sevmeyi de ögretiyor. Bir kızı var

Araya araya bulmuş sonunda: Ne yazık ki, Bülbül artık yaşamıyormuş.

Gözler çözer sırrını nice gizemli kuyunun. Bakmak yetmez sevgilinin tenine. Fısıldamak lazımdır en yasaklı kelimeleri bir çift sevdalı gözle. Gözlerin anlattıkları inkar edilemez asla. Eğer nefret ise dile getiremediğin bir çift ateş parçası, aşk ise sesine değdiremediğin bir alev topu gözlerinin içinde alır yerini. Çünkü nefret sevgide gizlidir, sevdalı nefretin eşiğinde. Hayatın olmaz yinelenmeleri ama yenilebilir hergün ışığıyla. Sabahlar gebedir en güzel çocuklara. Hepsinin yüzleri ak pak, yüreklerinde yer almaz hiçbir kin, hiçbir öfke. Her biri insanoğlunun, bu çocuklarda gizlidir. Hepimiz hergün yeniden doğarız. Hem çok yaşamış hem de hiç yaşamamışız gibi açarız gözlerimizi her yeni sabaha. Umutlarımız yeni zamanlarımızı süsler, umutsuzluklarımız bizi yıllanmış acıların çürümüş kollarına atıverir. Umutlar yürekte gizlidir, yürek çöllerde kaybolan mecnun. Leylalar sonsuzluktadır. Sen iste yeter, sonsuzluk oluverir küçücük kalbin.

ölçümü yeniden alır. Ama ötekiler öyle değildir.

Bir bildiğin var demektir.

"Yüreğim titredi sanki" dedim.

şanslı hissettim. Gayle?de senin gibi bir dostu olduğu için

Orhan Veli Kanık

Saçlarım, kaşlarım, kirpiklerim acıyor.

Yatak odaları yerine çocuklarının mezarlarını ziyaret edenleri ve hastane odalarında donuk bakışlarla, daha fazla içlerinde tutamadıkları çığlıklarıyla hasta çocuklarını seyreden anne babaları düşüneceğim

Su musluktan içilir,

-Allah Teala kerimdir. Hele sen bir mola ver. Misafir kısmetiyle gelir, dedi.

Kral yanına gelip şöyle dedi. "Ey bilge münzevi, size üç sorunun cevabını sormak için geldim. Doğru şeyi doğru zamanda yapmayı nasıl öğrenebilirim? En fazla muhtaç olduğum, dolayısıyla diğerlerinden fazla ilgi göstermem gereken insanlar kimdir? En önemli ve her şeyden önce kendimi vereceğim işler nelerdir?" Münzevi kralı dinledi, ama cevap vermedi. Avuçlarına tükürüp kazmaya devam etti. "Yoruldunuz" dedi kral, " Küreği bana verin de biraz dinlenin." Münzevi, "Sağolun" diyerek küreği krala verip yere oturdu. Kral iki tarh kazdıktan sonra durup sorularını tekrarladı. Münzevi yine cevap vermedi; bu defa ayağa kalktı, elini küreğe uzattı ve şöyle dedi: "Biraz dinlenin; bir parça da ben çalışayım."

- Ne olacak, annemin hatırını kırdım sözünü dinlemedim. Allah da benim gözlerimi aldı, diye cevap verince, kadın anladı karşısındakinin oğlu olduğunu, başladı hüngür hüngür ağlamaya...

Tüm bunlar gerçekleşirken balıkçı şaşkın gözlerle olan biteni izliyordu ve duygulanıyor bir garip oluyordu.

gagasıyla camı tıkırdatmış, adeta adamın onun içeri girmesine müsaade etmesini istemiş.

Evvel zaman içinde, kambur zaman içinde

Güç konusunda daha az ders verir, sevgi konusunda daha çok şey öğretirdim

Sevgi ilmek, sevgi nakış

Nil Nehri kıyısında, bulunan bir hanede,

Kim sıvar balçıkla gönlümüzü

yakışamazsın!

karşı ihanet etmiş olur diyordu.

Sevdiğini söylemezse şu dilim

takip ederken, şaşkınlığını gizleyemiyordu.

Şuramda bir acı var,

Belki de burada hata yapmıştı.

sulamışlar. Her gün sulayıp büyümesini bekliyorlarmış.

Köprü kurup diyarına ruhsarın göreyim yar

Yada kalbini kederle onaran bir göçebe

- Kazanacaklarına inananlar kazanırlar.

Öyle bekler, vuslata ersin zaman.

Yağmur, gülsenimize sensiz, baldiran düştü

İkinci sınıf öğretmeni: "Mükemmel bir öğrenci, arkadaşları tarafından sevilen, fakat evde annesinin amansız hastalığı onu üzüyor ve sanırım evdeki yaşamı çok zor.." diyordu.

yokluğun yoksulluk olarak yetti bana

Çoban baktı ki, susuz olan yalnız kendi değildir.

Kuşlar Simurg'a inanır ve onun kendilerini kurtaracağını düşünürmüş. Kuşlar dünyasında her şey ters gittikçe onlar da Simurg'u bekler dururlarmış. Ne var ki, Simurg ortada görünmedikçe kuşkulanır olmuşlar ve sonunda umudu kesmişler.

''Buralarda yok ki gelin bacı. Yalnız Almanya'da varmış bu boya kalemlerinden''

alemlerde bulmuşlar kendilerini. Bu fırtınanın onları birleştireceğine

? Onu secdeye indiren nimetlere biz baştan beri sahibiz. Ama hiç birimiz onun duyduğu gibi bir mutluluk duymadık.

olduğumu?

Özür dilemek degil, ''affet beni'' diye haykirmak istemekmis pisman olmak,

Bir Kadın her söze ve işe başlarken besmele çekermiş.

diyordu, ancak aynı zamanda yüreğinde derin bir acıma ve şefkat hissediyordu.

bu deniz kıyısı krallığında

Minik temmuz sıcağı şehrimi yeniden yaşamak arzusu doluverince gözlerime, yüreğimdeki pır pır eden kanatları susturamıyorum işte. Yeniden?i olmayan geçmişin, geçmişte kilitlendiği gerçeği ile ıhlamur ağacı altına uzanıp temmuz şarkıları döküyorum dilimden bu yabancı toprağa. Hüzne bulanmadan yaşanmıyor ki şiraze.

sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış.

- Durumları pek iyi değil galiba. Annesi, beslenme çantasına pekiyi şeyler koymuyor.

Gel-git ler içerisindeyken doktor da Yavuzu muayene edip odadan çıkmıştı. Hatice ananın yanına gelip yavaşça mırıldandı; - Çocuğu muayene ettim. Vücudun da morarmamış bir yer kalmamış. Bunlar kesinlikle düşme izi değil. Şiddete maruz kalmış bu çocuk. Kim yaptı bunu? Bunu yapan insan olamaz. - Ne olur doktor bey kimseye söylemeyin. Size yalvarıyorum. Yoksa daha kötü vaziyette geri gelir buraya Belki de mezara gider Allah korusun. Zoraki sadece bunları söyleyebildi. Kelimeler boğazında düğümlenip kalmıştı. Yüreğinin bir tarafı - Söyle de cezasını çeksin insafsız adam. Derken bir tarafı da; - Sakına eve geri geldiğinde kesinlikle çocuğu yaşatmaz. Belki de akıllanmıştır. Bir daha yapmaz. Korkmuşsa bir daha dövmez belki de. Diyordu. Ama bu söylediklerine o da inanmıyordu aslında. Doktor daha da fazla hiddetlenmiş sıktığı yumruğunu diğer eline vurarak söylenmeye başladı; - Bu minik bedeni bu hale getirenler aramızda dolaşıyor. İnanamıyorum. Vallahi aklım almıyor. Allah cezalarını versin böylelerinin. Çocuk kendinde çıkarabilirsiniz. Ama emniyette olduğundan ve başına bir daha böyle bir şey gelmeyeceğinden eminseniz alın götürün evine. Hatice ana üzerine bir kat daha fazla yük binmiş, ağırlığı kaldıramayacağını düşünürken kapı aralığından çelimsiz elleriyle onu çağıran Yavuza bakıp; - Tamam götüreyim. İnşallah bir daha bunu yapmaz. Yaparsa da biz mahalleli olarak ona dersini veririz inşallah. - Peki siz bilirsiniz. Size geçmiş olsun. - Sağ olun doktor bey oğlum. Allah sizden razı olsun. Siz kim bilir daha nelerini görüyorsunuzdur? - Evet çok olayla karşılaşıyoruz. Ama pek çoğu kaza, yaralanma vesaire. Ben en çok kendinden küçük ve korumasız yavruların bu şekilde hayvanca hırpalanmasını hazmedemiyorum. - Hiç kimse hazmedemiyor evladım. Kim hazmedebilir ki? İnsan olanın yüreği kaldırır mı böyle bir şeyi? Güçsüzlük ifadesi aslında bu. Kendinden küçük birini dövmek, hırpalamak. Zavallılığın bir ifadesi bence. - Evet teyzeciğim haklısınız. Zavallıların işidir bu. Ama Allah er geç kim zavallı kim güçlü gösterir. Allah büyüktür teyzeciğim, Allah en büyüktür... - Amenna oğlum amenna... Hatice ana doktora teşekkür ederek ayrıldı yanından. Yavuzun yanına geldi. Tebessüm ederek başladı konuşmaya; - Hadi bakalım bu kadar yatmak yeter dedi doktor bey. Artık eve gitme vakti geldi. Yavaş yavaş çıkalım mı? Yavuz?un ışıldayan gözleri bir anda karardı. Eve dönmek, bu ifade ne kadar soğuk ne kadar kötü ve ne kadar canını acıtıyordu onun. Vücudundaki ağrılara aldırmadan yavaşça doğruldu. Güvendiği el yine imdadına yetişmiş onu yataktan düşmekten kurtarmıştı. Yatağa oturup karşı ki camdan dışarıya baktı Yavuz. Hava pırıl pırıl aydınlıktı. Ama onun yüreği kapkara vaziyette gidiyordu evine. Hırpalandığı, dövüldüğü, horlandığı, itilip kakıldığı yere dönüyordu. Titrek bir sesle başladı konuşmaya; - Hatice ana sen olmasaydın ben ne yapardım. Gerisini söyleyemedi. Sesi kısılmış, boğazında düğümlenip kalmıştı sözcükler. Daha çok şeyler söylemek istese de ağlamaktan konuşamayacağını anladı. Bir süre öylece sessiz baktı bu yüreği kocaman kadına. Bu nur yüzlü kadını imanı mı böyle yapmıştı? Gıpta ile baktı yüzünde ki çizgileri derin ama imanın verdiği nurla parlayan bu kadına. O da büyüyünce tıpkı onun gibi olmaya yemin etti o gün. Onun gibi müşfik, onun gibi sevecen, onun gibi yardım sever, onun gibi imanlı. Hatice ana eşyaları toparlamış Yavuzun koluna girerek çıktılar odadan. Koridorda ilerlerken akşam onun halini görenler acıyarak bir birlerine gösteriyorlardı zor yürüyen bu çocuğu. Kapıya kadar gelmişlerdi ki, Hatice ana; - Bir dakika bekle. Ben taksi çağırayım yavrum sen şurada otur. Yavuz mahcup olmuştu. Emekli maaşıyla zar zor geçinen kadına daha fazla yük olmamak için; - Gerek yok Hatice ana ben yürürüm. Yaşlı kadın onun neden böyle dediğini anlamıştı. Tebessüm ederek karşılık verdi; - Sen yürürsünde yavrum ben yaşlı bir kadınım. Ben yürüyemem. Onlar kendi aralarında konuşurlarken taksi yanaşmıştı bile yanlarına. Taksiye binerek hızla uzaklaştılar oradan.

Yuvaya dönen her ceylan yavrusu haberi, evine taşır insanı. Hiç gitmeyeceği şehirlerde, hiç tanımadığı sokakların pürneşe adımlanması insanın süsüdür.

Bir gün Şeytan, Firavun'un kasrına gelip çaldı kapıyı.

Sabır ey güzel sabır derken iklimlerden Akdeniz olanıyla hemhal olmanın ferahlığında sadakate göz kırpmalardaydı? adam öyle bir adam halleri kuşanmanın derdindeydi ki bütün ideolojilerin allak bullak oluşuna aldırmadan sevda mevsimlerinin en güzeli olan baharandan baran toplayıp gülistanın gül-i ra?nasını o gölette biriktirmelerdeydi?

Sanır mısın bırakırım seni! Bu kadar kolay mı bu yükü yükleyip de kaçmak! Sanır mısın huzuru bulabilirim sen hançerini unutmuşken kalbimde? İhanetse benden alasını yaptın, sanır mısın bırakırım peşini? Sadece üzülmemen için atarken kendimi hüznümün, bitmişliğimin girdabına, nasıl da bir hançer sen vurup kaçarsın bana? Sanır mısın bırakırım seni!

Zengin adamın biri yemek yiyordu, sofrasında pişmiş tavuk vardı. Bir dilenci gelip, kendisinden bir şey istedi. Dilenciye bir şey vermeyip, onu eli boş geri çevirdi. Adam çok mal ve servet sahibi idi.

Bir yokluk gibi beni sildi bu hayattan

Tozunu alıyorum

Benim umutlarım vardı

Biliyorum, benden bu yolla haber aldığın için oldukça şaşırmışsındır.

'Istediginiz zaman yine gelebilirsiniz,' demis bekci.

zehir de olsa aşımda

konuşursam susarsın... ol sebepten Şiraze, her kelimeyi tek tek senin için yazdım

?ya ben? sorusu ile bir cebimde anılar özlemlerimi dizginledim.

Avucu kapalı uyuyor, bütün işlerini diğer eliyle yapıyormuş. Ve bu duruma da giderek alışmaya, diğer elini çok rahat kullanmaya başlamış. Uyurken de yanlışlıkla avucu açılıp taş düşmesin diye hep yarı uyanık uyuyormuş.

Yener!!!

Erkek çocuğu bana döndü?Bayan, siz zengin misiniz? diye sordu. Zengin mi?

'Ben senin Rabbinim Jack. Ben heryerdeyim.'

Birbirine dokunan beyaz bulutlarım, vaveyla eşliğinde hu çekiyordu

Biraz ürkek, şaşkınlıkla kapıya doğru ilerledi Hande ve içeri girdi. Oda sıcacıktı odun sobası

Ya unutamadığından ya unutmaya meyli olmadığından ya da hep hatırlatmaya hevesli ayrıntıların bir boşluk bulup gözlerle buluşuverdiğinden...

Cok üzülmüs yıldız ve dönmüs arkasını, caresiz gitmis. Bu acıyla yavas yavas sönmeye baslamıs. Günler gecmis ve o kara gunden sonra yıldız sönmüs ısık veremez olmus.

nedir yalnız bize yakışan bu serüven.

yattığın yere akmaya

Sevgimin ayakları yine çıplak ve haşarıydı.

Bir yolunu biliyorsanız bunu beş yıl beklemeden de yapabilirim.

Kuyuya düşürenlerin gözlerinden neden düşmez ki?

?Gök aşık olmasaydı, göğsü de pak olmazdı

Oturduğu yerden kalkamadı Nurhan Öğretmen. İçinin dolduğunu, Tarif edilemeyen duygulara boğulduğunu hissetti. Birden boşalan sağanak yağmurlar gibi ağlamaya başladı. Ağladı? Ağladı? Ağladı.

Sönen ateşi kadından çalı çırpı isteyerek kendisi tutuşturdu.

Ne güzeldir birine ' İyi ki Varsın' Diyebilmek..

Herkesin size verdiği akıl notu hiç değildir.

Sarhoş'un biri şarabın tesiriyle bir camiye girer ve dua etmeye başlar:

Soruları olmalı, yanıtları bulmak için bir ömür harcayacak!

Sultan Mahmud bu cevabı beğenmedi ve;

ve gömütünün kapağı hep açık olana?

- Rabbim.

- Akşam garip bir rüya gördüm. Hazırlan, dışarı çıkıyoruz. Ve iki molla kılığında çıkarlar yola. Yerde yatan bir ceset görürler.

Ben saygının mihrabıyım. Önümde diz çökmeni gönlünde yer etmeyi isterim. Hakkım ödensin isterim. Unutulmaktan korkarım. Baş üstünde ve baş köşende yerim.

havayi sagugu aciyi guzeli ve emegi sevmek yani hayati sevmek.

?Başka sokaklar.?

Ancak, genç kızın, o her zaman gülen gözlerinden iki damla gözyaşının akmasına engel olamaz; şaşkınlığın, mutluluğun, sevginin gözyaşlarına... Birbirlerine sımsıkı sarılarak arabaya doğru yönelirler.

Çocuk, bu teklifi ilk önce şaka sandı. Ama adam son derece ciddiydi. Onunla birlikte mağazaya girerken, ilk önce rüyada olup olmadığını, daha sonra da şimdiye kadar yeni bir elbise giyip giymediğini düşündü. Genellikle ailedeki büyük çocuğa alınan veya komşular tarafından verilen giyecekler, elbiselerin ona dar gelmesiyle birlikte ortanca kardeşe kalır, birkaç sene sonra da dizleri aşınmış veya delinmiş vaziyette kendisine yamanırdı. Ama "her zaman hasta" dedikleri babasının ne kadar zor para kazandığını bildiğinden, bu işe bir kere bile itiraz etmemişti. Şimdi ise, ilk defa yeni bir elbisesi olacaktı. Üstelik de bayrama üç gün kala...

Adam dedi ki: ?A ahmak, yürü git.. benimle uğraşma! Sen yapılmayı yıkılmada bil!?

Şimdi iyi insanı, anlatayım ben asıl.

?Kendimi?

Adam hiç düşünmeden parasının beş yüz bin dolarını veriyor.

Herşeyden vazgeçip "yaşama veda etmeyi isteyecek" kadar da güçsüz ve zayıf!

Mahkemeden çıkan papazların yolu İznik'e uğramış. Papazlar orada şöyle bir mahkeme ile karşılaşmışlar:

Git gide inceliyor hüzünler...

Birinci mum dediki:

Bir de yaralı bir kuş buluyorum yolda..

Sonra ruhunun derinliklerinden gelen bir cevap isitti:

Dünyalar benim oldu o an. Bir yıl sonra da olsa keçeli boya kalemlerim olacaktı. Üçüncü sınıfa geçtiğimde o zaman çam ağacının resmi nasıl yapılırmış herkese gösterecektim. Üzerindeki kuşların resmini bile yapacaktım, o zaman. Umutsuzluk gitmiş geriye sadece umut kalmıştı.

Ta gerisine dua için -gökyüzüne çevirdi.

Böyle bir kişinin bedeni mezara girince; mezarın toprağı ile örtülünce, o bedenden tohum nasıl baş verir yücelirse, tıpkı onun fini Hak tarafından kabul edilmiş ağacı yükselir, boy atar.

? Ey Ebu'l-Hayr, sen kendini mütevekkil zannedersin. Halkın yapmadığını yapıyorum zannedersin ama otlaklarda otluyorsun, birşeyler bulup yiyorsun, diye geldi. Kendi kendime: «ilahi bundan sonra yerden biten hiçbir şeye el sürmeyeceğim, onlardan hiçbir şey yemeyeceğim. Ancak bana kendi lafzından gönderirsen onu yiyeceğim. Senin izzetin hakkı için buna söz veriyorum, dedim. Böylece 12 gün geçti, namazın farzını sünnetini ve nafileleri tamamen kılıyordum.

Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda

İhtiyaç duyulduğunda gidip müşfik gövdesine yaslanabilmeli, kovuklarına saklanabilmelisin.

Önce gökyüzünde bir kar tanesi belirliyor ve onun son ana kadar yere düşüşünü izliyordu. Bu çocukluğundan beri yaptığı bir şeydi. Bundan müthiş bir keyif alırdı. Fakat yıllardan beri kar tanelerinin farkında olmadan yaşamış gibiydi. Ama bu gece kar tanelerini izlemek onun kalbinde müthiş bir heyecan uyandırmıştı. Bu yüzden içinden yaşlı ev sahibine teşekkür etti. Ona büyük bir minnettarlık duyumsamaya başladı.

Sonra hokkanın içine?lika? denilen ham ipekten bir parça koyduk ve is mürekkebimizin bir kısmını içine boşalttık. Bu ipek mürekkebin dökülmesine engel oluyormuş. Kalemi hafifçe batırdığımızda gereken miktarda mürekkebi emmesini de sağlıyormuş. İs mürekkebi de çok kaliteli bir mürekkep imiş. Çok uzun yıllar solmaz, rengini kaybetmezmiş. Aharlı kağıda yazıldığı zaman, kağıdın içine işlemeyip yüzeyde kalırmış ki bu da silinmesini kolaylaştırırmış?

Evet, sabah olacaktır, sabah olur, geceler,

Gerçekten hükümdarın adamları çaldıkları kuzunun sahibini buldular. Yaşlı bir kadındı kuzunun sahibi. Kuzuyu çaldıklarını, pişirip yediklerini itiraf ettiler ve parasını ödemek istediklerini söylediler. Kadın parasını almayı reddetti ve kendilerine beddua etti.

acımayla baktı bu kez: "Üzgünüm

Yağmur da yağıyor üstelik.

İnsanın, kimsenin elinden alamayacağı son özgürlüğü her koşulda tutumunu kendisinin seçmesidir. Geçmişi değiştiremeyiz ama geçmişe bakış açımızı değiştirebiliriz. İnsanların davranışlarını değiştiremeyiz ama onlara bakış açımızı değiştirebiliriz. Başımıza gelen bazı şeylerden kaçamayız ama elimizde kalan tellerle kemanımızı farklı bir notayla çalmayı seçebiliriz.

Farkında olun...

Çiçekler, kısa bir süre sonra mis gibi kokular yaymaya başladı. Bahçe sahibi, o ana kadar hiç duymadığı bu kokunun nereden geldiğini araştırdığında, davetsiz misafirleri bularak hayrete düştü. Adam, ancak rüyalarında görebildiği bu çiçeklerin güzelliğini devam ettirebilmek için sabahları artık daha erken kalkıyor ve onları en kaliteli gübrelerle besleyip bol bol suluyordu. Küçük limon ağacı, köklerinin en ince ayrıntılarına kadar ulaşan bu suları çiçeklerle birlikte içiyor ve büyük bir hızla serpilip büyüyordu.

AĞACIN ALTINA OTURUR. HEMEN

Gelmeni istiyorum biten umutları, yiten sevdaları diriltmen için, solan yaprakları yeşertmen için...

asileon, bize güzellikleri hissettirdiğin için sağolasın:))

life lie:)))

Bir zamanlar uzak diyarlarda küçük bir kasabada dürüst ve çalışkan bir

- Simit satıyorum.

Aradan iki gün geçmişti. Akşam evde telefon çaldı. Çocuklar telefonu bana uzattılar. Sesinden bizim enişte bey olduğunu anlamıştım. Birazdan bize gelmek istediklerini ve müsait olup olmadığımızı sormak için aramıştı. Ben de, ?Bekliyoruz!? dedim ve yarım saat sonra kapının zili çaldı.

fırın yakmış gökte güneş

?Cevaplayabildiğim kadarıyla soracaklarınızın yanıtları? yazıyordu

- "Babacığım, bir hayli gün var, bugün olmazsa yarın, bir gün mutlaka bu işi yapacağım." dedi.

5 ÖNEMLİ DERS

bir kahkaha bölüyor dokusunu

bir sevda gibi.. Öylece yüzüyorduk... Ben, bir adam,

ANNELER VE BABALAR

Belki bir yerlerde benim gibi; başıboş, yollarda yürüyen insanlar vardır. Nedensiz ve niçinsiz. Hiçbir sebep olmadan.

Dedi ki: ?Bu yeri neden yıkıyorsun? Neden yarıyor, dağıtıyorsun?!?

Bu kasabada doğmuş büyümüş ve neredeyse buradan hiç ayrılmamış bu yaşına kadar. Hayret ediyorum; bu ufacık kasabada yaşayıp, bunca bilgi bunca görgü nasıl edinilir diye. Sonra sonra kavrıyorum, pansiyonuna gelen misafirler ona kasaba dışındaki dünyalardan hayatlar getiriyor. O ise yalnızca oda gösterip, parasını almıyor misafirlerinden. Onların hayatlarından birer parça alıyor, gönül defterine yazmak için. 10 yıl öncesinin misafirlerini hala sevgiyle anıyor. Belki bu yüzden ihtiyaç duymuyor başka yerlere gitmeye. Her pansiyonerle, başka yerler onun ayağına geliyor bu küçük kasabada.

neden olacağı gibi bu davranışları aynen modellemesine de sebep olabilir.

ben ellerimle yaparım hemhalim:)

Nereye arkadaş? Ne arıyorsun?

123456789 x 9 +10= 1111111111

otoyolda bana yardımınıza teşekkür ederim. O korkunç yağmur sadece

sevginin,

Güzel gözler icin

Napolyon birden öfkelenmiş. 'Sen kim oluyorsun da benimle böyle dalga geçercesine konuşabiliyorsun? ' diye bağırmış. Hemen askerlerine, adamcağızı kursuna dizmelerini emretmiş.

- Sakın bana köylü bir kadın olduğunu söyleme.

Caddede kimselerin olmamasına alışıktı. Sabah serinliğini hissedince, montunun fermuarını çekti, yürümeye başladı. Bazı evlerde ışıkları görünce, gün doğmadan, yeni güne doğanların olabileceği geldi aklına. Caddenin bitiminde, sahile çıkan tarafta durdu, karşıya geçti. Deniz kenarında yürüdü. Caminin minaresinden yansıyan ışıkların, denize vurduğu yerde bir süre bekledi. Belindeki tabancayı çıkardı, son kez baktı, tüm gücüyle denize fırlattı. Döndü, camiye baktı, yürüdü. Geçmişe ait olanı geride bırakıp, yenilenmeye atılan adımlar, yere değiyor muydu, yoksa kendisi mi öyle hissetti, bilemedi. Ama yenilenmede, alnın yere değmesi gerektiğini bilmesi, uzun sürmeyecekti.

benim kalbim pürüzsüz mükemmellikte iken seninki gözyaşları ve acılardan oluşmuş yara izleri ile dolu? ?

Yaralanan çocuğu tedavi eden doktor, çocuğun bacaklarını kesmenin daha iyi olacağını söyledi. Anne ve babası yıkılmıştı. Zaten bir oğullarını yitirmişlerdi. Şimdi de diğer oğulları bacaklarını kaybedecekti. Ama inançlarını kaybetmemişlerdi. Doktora kesme işlemini ertelemesini rica ettiler. Doktor kabul etti. Çocuklarının bacaklarının iyileşmesi için dua ediyorlar ve hergün doktordan kesmeyi bir gün daha ertelemesini istiyorlardı. Bu iki ay sürdü. Doktorla hergün tartışıyorlardı.

Sevcan ÖZDEN

9876 x 9 + 4 = 88888

"Nasıl ödememi istersin?"

1 x 8 + 1 = 9

belli ki yol dirayet ister, bende yok.

yüzdük, yüzdük... Yoruldum dedim, biraz dinlenelim mi?

hep bir sürgün var içimde

Hz. Ömer arkadaşlarıyla sohbet ederken, huzura üç genç girerler, derlerki

Tek başına savaştı bütün devlerle, cadılarla, büyücülerle, zalim hükümdarlarla,

VELİ: Hayır?

Evime doğru yürüyordum, dilencide önümde yürüyordu.

Hayat zamanda gizlidir, zaman bir kör kuyuya hapis. Bulup çıkarır çözersen zamanın sırrını şayet, dolaşırsın hayatın can damarlarında. Yaşam uslanmaz bir firari. Tutmak zordur kolundan geçip giden anıların. Giden bir kere gitmek için kalkmışsa eğer ayağa, oturtmak zordur yerine, masallarda gizlidir çözüm. Masal; yokluk içinde varlık aramaktır. Var mıdır nefes cansız bedenlerde?

Gücün ve gururun umudunu verselerdi,

Halbuki iki ay evvelki sevinç dalgası kadar bugünkü kasvet tufanı da aldatıcı...

"bir tanem, kütüphanenin ikinci rafına bak...

her yan gökyüzü

Nereyi hangi renge boyamaya karar veremediğinde,

O katlandi acisina.

belki şiraze, seni herdem yitirmekte buldum benngisuyu. belki şiraze hep belki?

Alın bu adamı Üsküdar'ın en güzel yerine götürün ve bir tane taş beğensin. O taşı ne kadar uzağa atarsa o mesafe arasını ona verin demiş. Padişahın adamları "peki" deyip adamı alıp Üsküdar'a götürmüşler.

Güz yaprakları bahçemize düşerdi.

Kahve suyu kaynarken, akşam tezgahın üzerinde bıraktığı sigara paketine uzandı.

selamlar as-leon

Yeniden aydınlanır

Henüz bakir doğası insanlar tarafından kirletilmemiş, bozulmamış; yalanın, dolanın, kokuşmuşluğun hiç uğramadığı bir yermiş burası...

Çoban'ın susuzluğu gittikçe arttı. Dudakları şahrem şahrem yarıldı. Ciğeri göz gözdağlandı.

Karlı Dağın Gizemi

Genç öğrencinin adı ALBERT EINSTEIN'dır.

GERÇEK NEDEN

''Durmuş Abi keçeli boya kalemlerimi getirmiş mi gelin bacı?'' dedim.

?Bir kedi ne kadar yalnız hissediyorsa kendisini

Rengarenk mis kokulu

-Ey amr sen bu delikanlıyı tanımıyorsun nasıl oldu da onun yerine kefil oldun?

Yapıcam'lar Keşkeci'lerle birlikte bu mahallede yürüyüşe çıkmak ister ama bir türlü fırsat bulamazlarmış.

Üç hafta sonra beni huzurevinden aradılar. Pazar günü bir nikah vardı.. Gelebilir miydim? Harika bir nikah töreni idi. Hannah ve Michael beni nikah şahidi yaptılar üstelik. Hannah açık bej elbisesi içinde çok güzeldi.. Michael de lacivert takımı içinde hala çok yakışıklı.. Bir nikah tanığı olarak söylüyorum bu gözlemlerimi? Aşklarını on sekiz yaşın heyecanı ve duygusuyla yaşayan 76 yaşındaki gelin ile 79 yaşındaki damadın nikahında keşke siz de bulunsaydınız?

G-öksüz kaldı. Gün geçiyor, günler geçiyordu ki bir mesaj almıyordu O?ndan. Ay ve yıl geçmekten başka ne bilirler ki zaten. Habersiz ve yapayalnızdı. Ölüm de henüz ona göre değil.

dinlediklerinden, onların sözlerinde gizli derin anlamları kaçırırlar.

Ben diye kimse yok burada. Çek git? diye söylendi içinden.

Bir kapi kapanirken, baskasi açilir.

Bunun üzerine hokkayı kalemi eline alarak kitabın kenarına şundan yazar:

- Hayır mı, şer mi öğreneceğiz.

her hecesi amansız bir kor dudaklarımda

Çok daha kiymetli hediyeler ve para bekleyen Yahudi bu ise çok

Takımın antrenörü onu listeye dahil ettiğini, Çünkü her idmana yüreğini

ve baharın sevgili,

Gecenin bir vakti

kıza... Askerden izne geldiğinde de, nişan yapacak-

Üçüncü günün sonunda vakit dolmak üzere ama gençten bir haber yoktur, Medinenin ileri gelenleri Hz Ömere çıkarak gencin gelmeyeceğini, dolayısıyla Amr ibni Asr?a verilecek idamın yerine, maktülün diyetinin verilmesini teklif ederler, fakat gençler razı olmaz ve babamızın kanı yerde kalsın istemiyoruz, derler.

Değişik özel sektörlere gidip iş talebinde bulundu. Bazıları, askerliği bazıları da deneyimsiz olmasını engel olarak ileri sürdüler.

Genç öğrenci birinci sınıf öğrencilerinin, daha önce yemekhanede yerlerine oturan üst sınıfların önünden geçip en dipteki masalara yerleşmeleri ve bunu yaparken de üst sınıfların onlarla dalga geçerek tempo tutmalarından oluşan akşam yemeği ve benzeri durumlara alışmakta fazla zorlanmamıştı.

"Bilmiyorum" dedi Sally. Sonra gözlerinden aşağı süzülen

yaşanmış gerçek bir sevgi hikayesidir.

can attılar yana yana

? Allah rızası için bana yardım edin. Ben yardıma muhtaç bir kimseyim, der.

Padişah ona bir genç buldurur ve yollar. Gençin eviyle sihirbazın evi arasında bir rahip yaşamaktadır. Genç zamanla ona da uğramaya başlar. Sohbetederler. Rahibin anlattığı hoşuna gider ve arkadaşlıkları devam eder ve genç onun dinine girer. O'nunla beraber olduğu müddetçe zamanın nasıl geçtiğini anlamaz ve dolayısıyla hep geç kalır. Sihirbaz da kızar, kızmakla kalmaz dövmeye de başlar.

Ve o anda ne kadar dogru bir karar aldigimi farkettimki, gülümsedim icimden...

"Yürekten akan sözler yüreğe akar. Ağızdan çıkan sözler ise bir kulaktan girer bir kulaktan çıkar..."

Ra gibi gözlerden düşen özlem taneleri

biliriz ki bizim derdimiz önce kendimizledir

Ertesi gün çocuk geldiginde hocasi ona bir hareket göstermis ve bu hareketi çalis demis.

senin için ölürüm derdin

Ben hep ona.

İhtiyar adam herkesi hoş görmeye çalışırdı, özellikle gençleri ama yine de gencin, kendisi hakkında arkadaşıyla şakalaşırken biraz sesini alçaltmamasına, kendisinin duymaması için gayret etmemesine canı sıkılmıştı.

"Hayat senin bakisinla anlam kazanir ya sadece bir noktayi görürsün hayatin akip gider sen farkina varmazsin..

Ve sormus yeniden:

Fırıncının anlattıkları karşısında içimin yandığını hissediyor ve ufak da olsa bir şeyler yapmak istiyordum.

- "Söyle bakalım, aldığın paranın kaçını yedin, kaçını sakladın?"

Güne merhaba diyen

Adresini benim bile bilmediğim bu mektubun gideceği yerin dünyanın hangi köşesinde beklendiğinin farknda bile değilim..

Sense bir uzaktaki?

Bir universite profesoru öğrencilerine şu soruyu sorar;

boynuna hiç

eksikliği kaygılarımız

Şarkılarıyla gözlerime

Özür dilemek değil, ?affet beni? diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,

bir ışık gördüğün an

? Üç sebepten dolayı olmaz.

Rektörün o gün onlara ayıracak saniyesi yoktu..

Tam kanım kaynamışken sana, toplayıp allarını morlarını, beni bir

Lütfen beni affet. Bütün hayatimizi bir yalan üzerine kurdugum için beni affet. Sana hayatimda bir tek kere yalan söyledim.. Tuzlu kahvede.. Ilk bulustugumuz günü hatirliyor musun?. Öyle heyecanli ve gergindim ki, seker diyecekken 'Tuz' çikti agzimdan.. Sen ve herkes bana bakarken, degistirmeye o kadar utandim ki, yalanla devam ettim. Bu yalanin bizim iliskimizin temeli olacagi hiç aklima gelmemisti. Sana gerçegi anlatmayi defalarca düsündüm.

:)))hoşgeldin değerli dostum:)

Bazı güzelliklerin mevsimi olduğuna inanırım. Ancak o mevsimde anlam kazanır o güzellik. Çiçek bahara, sararmış yapraklar güze, karpuz yaza yakışır. Mesela kışın ortasında manavların ortasına kurulmuş kendini ağırdan satan karpuzlara hiç yüz vermem. Yapay gibi gelir bana, plastik gibi görürüm mevsimsiz yapılan her şeyi.

- Allah ne muradın varsa versin. Allah sana tam on tane erkek evlat versin! Allah sana mal mülk versin! Allah sana yüz yaşına kadar yaşamayı nasip etsin, diye dua etti.

yakındaki bir arazi evine sığınırlar. Ev sahibi bunlara bir şeyler

bir arabaya doğru iterek bağırmaya başladı; ?Bunu neden yaptın?

bir iş yapmayı sevmesini öğrenmek ve zaman birikiminin nasıl

" Amet oğlum, bu köyde, güvercin besleyen

ev kedileri soba yanına kıvrılmış uyurlar?

her faninin kendi mucizesi vardır

black, wonderful life

- Ne olacak doktor bey Hiçbir şey yapamaz mısınız?

bir hareket var. Nasil oldu da benn kazanndim.?

Sana deymez demiştim. Hayatını boşu boşuna tehlikeye attın.

işsiz kalmaktan, çocuklarımdan olmaktan,

"Annen hasta mı?" dedi.

Kayboluyorum ağrılarım içinde, etime bıçak gibi saplanıyor sızılarım.

? Evet! dedim... Hakkında konuştuğum genç, bana:

Değirmene gittiler. İsmi Hasan Efendi olan değirmenci, güzel huylu biriydi.

Hayatının her döneminde içinde gizli-gizli filizlenmiş bir armağan alma güdüsü gitgide büyürken, hediye niyetine uzatılan gerçeklerin aslen birer hiç, o hiçlerin ise koskocaman birer gerçek olduğunu anlamak...

Seherde kalkmış uykudan

İnsanlık bahçemize sensizlik hazan düştü

Bakil iki elini açıp bir de dilini çıkarttı ve "onbir" demek istedi. İstedi ama ceylan da kucağından kurtulup kaçtı. O gün bu gündür bu işaret ahmaklığın sembolü oldu.

Bembeyazlığınla kalabalıklara yön oldun.

Tarih kitaplarından

Gün doğar, nazenin gülistanda kaybolur.

Hiçbir şey söylemedin. Yanıma geldin, boynuma sarıldın ve beni öpüp, ?İyi geceler, anneciğim. Seni seviyorum!? dedin. Sonra da aceleyle odana gittin.

Her şey, resim öğretmenimizin, çam ağacının resmini yapmamızı istemesiyle başladı.

- Oku oku nereye kadar?

Kırlangıç bir süre sonra tekrar gelmiş:

Geri geldiginde bilge, adama bahçe nasildi diye sormus...

"Bu rakam sana neyi hatırlatıyor?" diye sordu.

ama küçük ama büyük her hayal kırıklığı, her acı;

... >_.-`Y| ...

sis oldu şarkılar elini arıyorum

-Gidince görürsün.

sütü üfleyerek içiyom...!"

yazılmalı tozun içinde, yazılmalı ütopya gibi, yazılmalı ve öyle kalmalı.

vaktin en kıymetli haline vakit ayırmak kadar güzeli var mı

Bir Ramazan'da Medineli bir müslüman Halife Hz. Ömer'i iftar yemeğine davet etti. Yemek sırasında yalnız Hz. Ömer'e bir kab içinde bir içecek

O cuma, iş çıkışı onu almaya giderken kendimi biraz

10. Size ulaşabileceğimiz saatler: Banka atm"si gibiyim: 7/24.(7 gün/24 saat)

incelemesi için

Gül bahçesi olur kokusuyla aşıkları mest eder, güneş olur aşıklarının ümit meyvelerini olgunlaştırır.

Ümit Yaşar Oğuzcan

Yaşayıp, kendisini, vermişti ibadete.

Bir mucize eseri olarak dileği kabul olunur ve yontucu o an güneş olur. Dileği kabul edildiği için çok mutludur. Fakat tam ışınlarını etrafa yaymaya hazırlandığı sırada ışınlarının bulutlar tarafından engellendiğini fark eder.

Üçüncüsü ise daha önemli: Büyüdüğüm zaman çok zengin bir işadamı olmak istiyorum. Zamanında yatırım yapmayanlar büyük işadamı olamazlar.

birini sevmişsindir geçen yıllarda

olsun, her zaman yeni işler için zaman bulabilirsiniz."

Nurhan Öğretmen yine durup düşündü. İyiliğin bu kadarına ne demeliydi şimdi? Bunun gerçekleşmesi zordu. Onu, bundan vazgeçirmek için bir çare bulmalıydı. Bunu yaparken, sevimli öğrencisini de kırmamalıydı. Onunla biraz daha konuşursa, belki bir yolunu bulurdu.

Balona hiç dokunmayıp aşağı indi ve baloncuya dönerek:

Kimi zaman gündüzün ilk ışıklarıyla

Kitap okuyunca kendimizi daha rahat anlatabilir, karşımızdakini daha rahat anlayabiliriz. Kitap okuyarak öğreniriz, öğrendikçe büyür ve eksikliklerimizi ve hatalarımızı görerek bunları düzeltmeye çalışırız.

Ogrenci ;

yaşam dalların kırar

Hayat standart testlerle tanımlanan kişiliğiniz de değildir.

Çocukuğumuzun anılarıyle dolu, dolu dolu hoş bir buluşmaydı, özlemlerden buğulanan gözlerimizle, bir gülüp bir hüzünleniyorduk...

Zor. Karşımızdakini ben diyebilecek kadar sevmek. Kendi kadar sevmek başkasını. Her kalbin karı değil. Göze alamıyoruz kendimizden bu kadar vazgeçmeyi. Bir başkası için kendimize giden yoldan dönmeyi. Bu çağdaki sevgilerin bir adı olacaksa "ham sevgiler" olmalı. Olgunlaşmamış, kendinden geçememiş sevgiler.

Ali Abi tamirci. Usta. Her nesneyi tamir edebiliyor. Sökük dikiyor, ev buluyor, eldiven örüyor, atkı yapıyor, şifalı bitkilerden tabii tedavi yöntemleri üretiyor, motor tamir ediyor, en önemlisi de müşterilerine bir alıcı satıcı değil de insan gözüyle bakıyor. Dükkanın önüne leylak ağacı dikmiş, çevresine korunak çekmiş. Leylak dalları camın kenarından lepiska saç gibi sarkıyor.

Merhaba,

Dokunmayı, hissetmeyi severdi duygulara

teşekkür ettiniz.

nihandı işte

Belki kurduğumuz hayaller biter diye

Çünkü seni seçmiştim ben, sevdam, arkadaşım olarak. Sevdanı yüreğime nakış nakış işlemek için. İşlemeliydim ki, fırtınalar, boranlar içinde bile olsa kardelenler gibi açmasını öğrenmeliydim...

Kapılar gözlerini uykulara kapadı

Ev sahibi bilgenin "Buyurun, afiyet olsun" sözünden sonra sofradaki herkes, önündeki kaşığı, sapının ucundan tuttu ve herkes kaşığını, karşısındaki kişinin tasına daldırıp, kaşığına aldığı çorbayı, karşısındaki kişinin ağzına uzattı. Bu yöntemle herkes karnını doyurabildi. Konuklar sofradan kalktıklarında ise, sofranın üstünde, dökülmüş tek damla çorba yoktu.

-Yanınızda bir de çocuk var. Ben yalnız sizin için izin almıştım. İçeri siz girebilirsiniz, fakat çocuk dışarıda kalır. İsterseniz yarın gelin onun için de izin alayım, beraber içeri girersiniz, dedi.

Teşekkür ederim.?

Gün hiç ağarmasın diye yakarır tanrıya.

Eksikliğini göremeyiz.

düşündüm, aşağı yukarı kırk yıl önce bu işe koyulan, her seferinde

Gazeteci kızın omzuna dokunmasıyla irkildi Mesude Hanım. Zamanda yolculuğu son bulmuştu ve yine huzur evindeydi. Kız resimdekilerin kimler olduklarını sordu. ?Evlatlarım? dedi. ?Evlatlarım onlar benim.? Kadının?evlatlarım? derkenki heyecanı oldukça etkilemişti gazeteci kızı. Bir önceki sorduğu soruyu yineledi kız; ?Teyzeciğim sıladan bahsetmiştiniz, çocuklarınız götürmüyorlar mı sizi memleketinize? Kadın buruk bir tebessümün ardından; ? Evladım benim memleketim burası, İstanbul. Evlatlarıma gelince onu ne sen sor ne de ben söyleyeyim. Galiba sen benim o sözümü yanlış anladın. Benim sıladan kastım evet memleket fakat ebediyet diyarı olan memleketti benim kastetmek istediğim yani öte alem. Bu sözler büyük bir şaşkınlık ifadesi dokudu kızın yüzüne. Birkaç soru daha sorduktan sonra gitti gazeteci kız tekrar ziyaretine geleceğini söyleyerek.

sol anahtarı yaptıracak bir çilingir

basamakları yeşillenmiş bir eski saray kalıntısında döner vahşet

bir şey değil.. hüzünlerin bağımlılık yarattığı bir yüreğin başka duyguları tanıması...

Dertliyim leyliyim kederinle biçareyim

çözülmeye yüz tutan bir mazi mühürlenir

Analar saçlarında aklıkları kınalarla kandırıp

?Bana hayranlıkla baktığının farkındayım. Ama bilmelisin ki, ben hep böyle değildim. Yaşadığım sıkıntılar beni bu hale getirdi.

Yüreğini elime koyduğunda anladım.

Atlas Dağları?na kadar düşerse yolun, bir kıyı şehrinde bıraktım, tiryakilik adına ne kaldıysa bende / ondandır ondan bu mahmurluğum

Hep birlikte mutluluk içinde evlerine döndükleri zaman hala

İkinci mum:

Alıntıdır.

topallıyordu. Selam verdikten sonra, fırıncının tezgahına yaklaşarak, "Ekmeklerimi alayım," dedi. "Benim ikizler acıkmıştır."

Ta ezel tarihte kayıtlı Anam

Ben hep

millet coşuyor yenisene

Aniden arkada elinde boş saksısıyla Ling'i fark etmiş.

Yazarı:Umut yolcusu

"Bizim eve bile sığmaz" dediği o güzelim balonların

Sürgüsü açılsın diye

"Bugün onların doğum günü olduğunu nereden biliyordun?"

-Şu haptan on beş-yirmi tane, şundan on kadar, şundan da üç-beş tane içmiş.

Ellerine aldıkları küreklerle etraftan kuyunun içine toprak attılar. Zavallı hayvan, üzerine gelen toprakları, her seferinde silkinerek dibe doktu. Ayaklarının altına aldığı toprak sayesinde her an biraz daha yükseldi ve sonunda yukarıya kadar çıkmış oldu. Köylüler ağzı açık kalakaldı.

- "Anneciğim, bu gece kitap okuyacak mıyız?" diye sordun. Sana kesin bir dille,

Beni kendimden etti

Aralıksız yağıyor günlerdir

?Tontonum, bazen beni boğsan da özledim seni.?

Nihayet bir uyku ilacı alıp yattım. Saatlerden sonra uykumun orasında telefonun çaldığını duydum. Yerimden fırladım. Baş ucumdaki saat 4 ́ü gösteriyordu.

98765432 x 9 + 0 = 888888888

İlham perileri yağmurla iniyor bazen dünyaya. Burada hala yağmur yağıyor. Özgü kız ise penceresinden bakarken bu hayalleri kuruyor.

dağ köyünde heder olacağından korkarım, eğer

Ne kaldı ellerinde! Bir bak hele!

İsyan et ey arkadaşım söz söyleyecek an değil

bırakma beni bana

Yaşama gözlerinle dalmak gerek

Alıkoyamazsın

selam virus of law):

YAZAR : Ahmet Ünal ÇAM

Aradan bir hayli zaman geçti. Arkadaşım da yaptığı hayrın makbule geçtiğinden emindi. Fakat çok üzüntülü olduğum bir gün camide karşılaştığımızda;

Belki ona gideriz yarın,

-Neden

- "Genç insanların arasına karşımalısın"

?Yanlışlar birbirini izler? gerçeğine uyanıyorum.

bir eski zaman kalıntısı sevdalar küf kokusu büyütüyordu gerilerde.

Bahar, alıp başını gitmelerin mevsimidir. Sebepsiz yere bazen... Önünü ardını hesaplamadan... Hesapsız, kitapsız çekip gitmelerin mevsimidir bahar...

Anılarınızda neler var?

Monna Rosa siyah güller, ak güller!

Gavs-ül-Memduh;

ve kendisine çalışması için iş vermesini ister. Arkadaşı ona iş vermez. Bizimki pişmanlık ve üzüntü içinde geri döner ama yinede arkadaşına kızamaz. Bir gün sokakta dolaşırken yanına hasta ve yaşlı bir adam yaklaşır. Fakir olduğu için ilaç alamadığını söyler. Bizimki yaşlı adamcağıza acır, istediği ilaçları alır ve adamcağıza verir. Kısa bir süre sonra yaşlı adamın öldüğünü duyar. Yaşlı adam çok zengindir ve bütün mirasını kendisine bırakmıştır.

ama daha baygın yatar ayılamadı.

Ama dur se-li-ka

Tam olmasa da gelmeler,

Düşlerin en güzelinde çıktın karşıma Şiraze. Vel hasılı...

Her yandan duyarım bir gül kokusu,

Padişah, delikanlıya da rahibin ismini verinceye kadar işkence eder. Rahip huzura getirilir. Padişah:

- Vallahi değiştirdim, dedi ve ekledi:

edebileceğini söylemiş demirciye.. Demirci korkup da sevdiğini terk

''Bilmem aldin mi cevabini''der delikanliya...

Daha sonra kabul görmenin toplum üzerinde ne gibi etkileri olacağını anlayabilmek amacıyla sınıfına bir proje yaptırmaya karar verdi. Her bir öğrencisine üçer tane daha kurdele verip, onlardan bu töreni gerçek dünyada devam ettirmelerini istedi. Öğrenciler, daha sonra sonuçları takip edecek, kimin kimi onurlandırdığını tespit edecek ve bir hafta boyunca sınıfa bilgi vereceklerdi.

Bu oyunlarla büyüdün sen ve sayende ben.

Ağlamak yaşanan binlerce duygu

Beyaz yapraklarımın üzerinde açıyor gözlerini. Ben henüz tomurcukken bir inci misali damlıyor içime. Yapraklarımı aralamak istemiyorum. Korkuyorum başkalarının aşklarına şahit olmaktan. İki hoyrat parmak arasında, birbirlerine olan sevgilerinin kanıtı olarak papatya fallarından medet umanlardan kaçmak için kapatıyorum bütün perdelerimi. Oysa biliyorum ki bizim aşkımız her daim?seviyor? çıkıyor o fallarda. Ama yanılmaktan da korkuyorum ve kollarımı açtığım an onu kaybetmekten, kayıp gitmesinden. Toprağa inat onu içime çekiyorum, yerküre küsüyor bana. Havaya inat onunla alıyorum nefesimi, havaküre kızgın. Yapraklarımdaki küçük delikler paylaşamıyorlar, bin parçaya bölüyorum onu ilkin sonra da birleştiriyorum ta içimde. İncecik gövdemde yaşatıyorum onu oysaki en yürekten aşıklar bile hiçbir zaman sapını saymıyorlar fallarda.

peşinde... Bazen bir kuşun kanadına karışır,

Ameliyatı 18 saat sürmüş, haftalarca yoğun bakımda kalmış.

Oysa bu gece bir şekilde buraya oturup, sana benim için ne kadar farklı ve özel olduğunu söylemek istedim. Annen gibi sen de benim hayatımdaki en önemli insansın. Sen mükemmel bir çocuksun."Seni seviyorum" diye devam etti...

Erkek çocuğu bana döndü "Bayan, siz zengin misiniz?" diye sordu. Zengin mi?

Yukarıya,

N?olur getir hücreme hicranın kafesini

-Komşumu eleştirip ona doğru parmağımı uzattığımda, başka üç parmak da bana doğru uzanmaktadır.

Buğdayı değirmende ezmeseydin ondan ekmek yapılabilir miydi? Bizim soframızı bezeyebilir miydi?

-'Efendim şeytan var mıdır? Bu kez profesör pek emin olamamakla birlikte yanıtlar;

Bir yüzüm ahım zülfü siyahım,

Mutsuzluk, mutluluğun tadına alışmış insanlara daha da acı, daha da çekilmez gelir. Kadın, hiç sevmedi bu beklenmedik misafiri. Derdini söylemesi için yalvardı adama,

EĞER AĞZINDAN ÇIKAN BİR GERÇEĞİN BAZI ALÇAKLAR TARAFINDAN

Çırak, yaşlı adamın söylediğini yaptı ama içer içmez ağzındakileri tükürmeye başladı.

Çok değil iki dakika sonra bu işareti bozar

Çocuk dalgın dalgın bir beş yüz bine bir de beş milyona bakar ve sonunda beş yüz binlik banknotu hızlıca çekerek berberin elinden alır. Berber işadamına döner ve gülerek: "Gördün mü? Sana söylemiştim." der. Tıraş bitince işadamı sokağa çıkar ve az ileride kendi kendine oynayan Ali ́yi görür. Yanına giderek, neden beş milyonluk değil de, beş yüz binlik banknotu aldığını sorar. Çocuk hiç de aptalca olmayan bir sırıtmayla yanıt verir :

?: Web Hattı - Türkiyenin En Güncel Forumu /genel-sohbet/27749-felsefi-hikayeler-okumak-istermisiniz.html

dinleyecekler gibiydi.

Peki sana küçük çin balığı desem olur mu? dedim...

baş döndürücü bir hızla geçiyorsa birbirinin aynı günler, her akşam aynı can sıkıntısıyla eve giriliyorsa, değiştirmeye çalışmalı bir seyleri..

Ateş durmuş, susmuş, sönmüş aşkıyla.

mutluydum gökkuşağı olup renkleri saçarken...

en onulmaz derdin tam orta yerine düştüğümün idrakinde

çevirme yüzünü ben yabancı değilim

kokusu geliyor burnuma, güya özgürlük adına. Oysa ne vardı ki seni sıkan, bunaltan. Bazen rahatlık da batar insana. Hep daha fazlasını isterken var olanları da yitirirsin farkında olmadan. Dimyat'a pirinçe giderken evdeki bulgurdan da oluverirsin işte. Kendin gibi olmayı denemek yerine sana yapıştırılmaya, yafta edilmeye çalışılan kimlikleri benimser; bir süre sonra, aslında olmadığın bir hayal kahramanının kostümü içerisinde gezdiğini zannedersin. Aynaya baktığında dev görürsün kendini. Bir kabarsan tüm kum tanelerini bir saniyede boğabilecek

... Tuba cennette bir ağaçtır. Büyüklüğü yüz yıllık yer tutar. Ve cennet elbiseleri de onun tomurcuklarından yapılır.

Kan kuşandı dal güne ulandı

Sokakta direnilmesi imkansız bir çimen kokusu... içinin bir yerinde yuvadan erken ayrılmanın, sokakta hırpalanmanın korkusu...

8 çeşit dersim var bu sene:))

Bir zaman bu kadın halisane olarak tövbe edip, eski halinden vazgeçti. Salih ameller işlemeye başladı.

Programı kapatmadan ve güzel karımı

Nalıncı Baba Hazretleri

bak da gör kalmış mı bende senden başka meram

En son, avucumuzdan inci ve mercan düştü

Japonya da yaşanmış gerçek bir sevgi hikayesidir.

ey haile!

bir süngü aniden saplanır böğrüme

hissediyorsanız,

? Ver şu elini öyle ise! diyerek adamın elinden tutar, eğilerek görmeyen gözlerinden öper.

ağızlığa taktığı sigarasını keyifli keyifli içiyordu.

? Yoo! Ne ihtiyacı olacak. Eşkıyalıktan.

İş yerinde birbirimiz bir daha görmüyoruz desem yeri, belki yemekten sonra bir iki dakika, genelde lavaboda elimizi yıkarken, gözümüzle bir?merhaba? O kadar.

Ayağı çivilenmiş kertenkele, 10 yıldır diğer kertenkele tarafından

Cennetteki ağaçların mahiyetini soran bir sahabeye Peygamberimiz 'in şöyle söylediği rivayet edilmiştir:

Zaman, ayaklarımda tükendi adım adım

Bülbül olmayı seçtiysen bir ömür yanacaksın. Gül olmayı seçtiysen bir ömür solacaksın.

11111 x 11111 = 123454321

'Lütfen traştan sonra jiletinizi çöpe atmayın,

Bir ihtizaz-ı temasıyla silkinip şu donuk,

BIR SENE' nin degerini anlayabilmek için sinifta kalan bir ögrenciye sorun. BIR AY' in degerini anlayabilmek için, premature bir bebegi dünyaya getiren anneye sorun. BIR HAFTA' nin degerini anlayabilmek için, haftalik derginin editörüne sorun. BIR DAKIKA' nin degerini anlayabilmek için, treni henüz kaçirmis bir kisiye sorun. BIR SANIYE' nin degerini anlayabilmek için, bir kazayi kil payi atlatmis bir kisiye sorun. BIR MILISANIYE' nin degerini anlayabilmek için, olimpiyatlarda gümüs madalya kazanan kisiye sorun. Sahip oldugunuz her ani degerlendirin. Daha fazla deger verin, çünkü onu çok özel biriyle, zamanini harcamaya degecek kadar özel biriyle paylastiniz. Sunu untumayin ki zaman hiç kiseyi beklemez.

bayatlarıyoruz iyice..

Eczacının gözlerinin içine bakarak "Karşılığını

Sonra da öğrencilere ne ders çıkardıklarını sorar dönüt alırsınız. En yaramaz, en vurdumduymaz öğrenci bile böyle şeyleri dinliyor.

O da ne! Öteki ayağı da kırıkmış: daha daha daha da acırız. Az sonra kör olduğunu da farkettik: daha daha daha daha da acırız.

gerçekten çok yazık.?

Yasadigi yeri sevmek yasadigi ulkenin insanini sevmek.

yeniden fırtına çıkmasını dilemişler. Beklemişler beklemişler ama

Jerry yanına koşar, duruma nasıl olumlu bakılacağını anlatırdı.

Sanki, küçük çin balığı, tanımlıyamadığı

G-öksüz kaldı.

"Önce ona varsan olmaz mı?" diye sordum.

-Evet, ben kefili, der ve genç adam serbest bırakılır.

Bir el mesafesi kadar yakın bir yerde

Ve şiirle birlikte ağlarım, gülerim

1970 : Otomobiliyle giderken motor alev aldı. Kendini dışarı zor attı, aracın benzin deposu infilak etti.

"dedi.

- "Ey su bu işin bana iki faydası var, onun için bu işten vazgeçmem. Birinci faydası suyun sesi susuzun kulağına en güzel bir musiki gibi gelir, ikincisi de kopardığım her taş, her kerpiç duvarı biraz daha alçaltıp, beni suya yaklaştırıyor." dedi.

Yükselen buluta attım kendimi

kimi yorgun kimi dökük

YASA TANIMAYANIN YERİ

hissetti, yüreği sıkıştı; yoksa genç adam ölmüş

dünya ne ki dünya ne ki

du... Ahmet, kız kardeşinden, Zeynep'in bir dağ

Bir gün hoca elinde bir kağıtla geldi kağıtta çocuğun gençler karate şampiyonasına katılabileceği yazıyordu. Çocuk çok şaşırdı.

Delikanlı güçlükle yutkundu, Gülümsemeye çalıştı.

Dağlar aydınlanır

- Hani söz vermiştin, dedi arkadaşı.

Söğütler omuzlarına sarkar ağlaşarak,

Arkadaşlarınız alay etmesin diye

yeni mektup sayfalarına döküleceğim, akacağım tepelerden tepelere

Şarkısı bittikten sonra yaşlı bayana küçük bir açıklama yaptı: ?Bu şarkıyı bana annem gitmeden önce öğretmişti ve kendisi de sık sık söylerdi? dedi. ?Benden kendisine söz vermemi ağladığım zaman hemen bu şarkıyı söylememi istemişti. Çünkü ne zaman ağlarsam bu şarkıyı söylediğimde gözyaşlarımın hemen dinecikmiş?.?

Sabır noktasında insan kendini en rahat nerde hissederdi?. akabinde cevabı düşte oldu? düşün pesendideliğinden çıkıp ta parlayan bir yüzle buluşmanın nücumunu dökerken saçlarına, sonrası dillerinden düşecek o güzelim tümceleri dizme gayreti içinde ilerleyişi başlamıştı sabırda? adam kitab-ı mukaddeste en çok adı geçen o güzelim kelimelerden biri olan sabrı, bütün alemlerin güzelinin rayihasından saçılan nüzhet ve bütün renkleri üzerinde barındıran kelebek kanatlarından ruhuna dökülen sitare bilmişti? adam sabır hallerini bünyesinde hemhal ederken o sabrı öylesine çoğaltıyordu ki baraj seti kırılma noktasında sızıntılarını fışkırığa çeviriyordu? adamlığı öyle bir sabırla kuşanmalıydı ki zırhından hiçbir gaflet ve delalet ve hatta hıyanet geçmemeliydi? bu bilincin aksi cemaline yansırken özge canı gülistanı, özge ruhu hülyalı bir havayı solumalardaydı?

Hatta, var olduğu halde gözüne görünmediği için acı-ya-madıkları da vardır.

Gölgen pencereme düşünce

Kuşları sora sora düşen yapraklarda

Bilge, daha sonra fakir adamı dinlemeye koyulmuş fakir adam çok çalıştığını emeğinin karşılığını alamadığı için hiç parası olmadığından yakınmaktaymış.

Hangi günün gecesidir / yazı kışta kılan bilir

yaşam nedir diye sorduğumda... Büyümek istedim... Daha hızlı

Köylü kadın çekinerek seslendi;

Yeni sözler söyleme derdine düştük, eskiye sırtımızı dönmeden...

Daphne ormanların derinliklerinde dolaşmaktan zevk alıyor, ay ışığında yabani hayvanları kovalamak avlamak en büyük eğlencesi idi. Yalnız başına dolaşmayı çok seviyordu. Dahası Daphne hayatı boyunca yalnız yaşamaya yemin etmişti. Erkeklerden nefret ediyordu bu yüzden evlenmeyi kesinlikle istemiyordu. Fakat Apollon ona delicesine tutulmuş peşini bırakmıyordu. Ormanda karşılaştıklarında Tanrı Apollon güzeller güzeli bu kızla konuşmak istedi ancak Daphne ondan korkarak koşmaya başladı. Apollon ne dediyse onu durmaya ikna edememişti, Daphne korkmuştu bir kere. Yorgun düşene kadar koştu koştu, daha fazla koşacak gücü kalmadığında yere yıkıldı ve toprak anaya yalvarmaya başladı.

- ''Evet öyle" Bob umursamaz görünüyordu.

Yinede deydi. Çünkü yanına ulaştığımda henüz sağdı. Onun son sözlerini duymak, dünyalara bedeldi benim için.

Ey selvi edalım, sallanışınla kanıyor

Orta yaşlı kadın durakladı, sesine hakim olmaya çalıştı.

Orada bulunan herkes, ne emrederse yapmaya hazır olduklarını bildirdiler. O da hepsini toplayıp, bir gece, bulundukları beldenin etrafına genişçe bir hendek kazdılar. Hendeği odun ile doldurdular. Ayrıca demir, bakır, kurşun ne buldularsa o hendeğe doldurdular ve müdhiş bir ateş yaktılar. Tacüddin bin Rıfai oraya gelip iki rekat namaz kıldı. Orada bulunanlar da ikişer rekat namaz kıldılar ve dua ettiler. Bir saat kadar sonra Hülagu'nun askerlerinden bir kısmı oraya geldi. Allahü tealanın hikmeti, Tacüddin bin Rıfai'yi ve diğer müslümanları göremediler. Ateşin yanına kadar geldiler. Tacüddin, emir verdi. Zulüm askerlerinden yakaladıklarını ateşe attılar. Hiçbirisi bir karşılık veremedi. Onların, hepsi silahlı idi ve müslümanların hiç silahları yoktu.

Hangi sabır demişti dağlar

Dışarı çıktı, saman balyalarına koştu: A-aa! Saman balyaları birleştirilmiş, üzeri muşamba ile örtülmüş, sıkıca bağlanmıştı. Ahıra koştu. İneklerin tamamı bahçeden ahıra sokulmuş, ahırın kapısı desteklenmişti. Tekrar evine yöneldi; evin kepenklerinin tamamı kapatılmıştı. Çiftçi rahatlamış bir halde odasına döndü, yatağına yattı. Fırtına uğuldamaya devam ediyordu. Gülümsedi ve gözlerini kapatırken mırıldandı: 'Fırtına çıktığında uyuyabilirim'

Öyle dost.. Öylesi dost

Abbasi Halifesi Me'mun İmam-ı Azam'ı Kufe'ye kadı yapmak istiyordu. İmamı çağırdı ve bu niyetini açıkladı. İmam-ı Azam yönetimin yanlışlıklarına alet olmamak için bu teklifi kabul etmedi.

İkinci kocası:

ya gözlerim bunca seferiyken düşlerimde hangi noktayı ülkem sayarım sığınmışken DÜŞE!..

Uzakdoğu'da bir budist tapınağı, bilgeliğin gizlerini

bu kaçıncı lüzumuna müştakiyet

"Tadı nasıl?"

Hizmet davranışları, Onay sözleri, Armağanlar, Nitelikli beraberlik, Fiziksel temas ́tır. Dedikten sonra anneye şu soruyu yöneltti:

Hazret-i Süleyman bir gün, deniz kenarında oturmuşlar idi. Bir karıncanın geldiğini gördü. Ağzında bir yeşil yaprak tutardı. Deniz kenarına ulaşdı. Sudan bir kurbağa çıkdı. O yaprağı karıncadan alıp, denize döndü. Karınca geri döndü.

O dost, bakar ki bir cuvala hem de kanli,

Gel gör ki baharın kokusu dayanılmazdır. Ilık bir rüzgar ruhunuzdaki isyanı okşar. "Hadi sokağa" diye bağıran sirenler çalar içinizden... Derinliklerinizde tutuşturulmayı bekleyen alevler kı vılcımlanır. Kalbinizden havalanan güvercinlere şaşakalırsınız.

Bilgi icin?

Altı yıl sonra Teddy ́den bir not daha aldı. Liseyi bitirdiğini, sınıfında üçüncü olduğunu ve onun hala hayatındaki en iyi öğretmen olduğunu yazmıştı.

BİR RAMAZAN HİKAYESİ

Dişini sıçan gibi hırsa batırmış kimse koca doğanı nasıl avlayabilir? İyilerin bastıkları toprak dermandıe göz açar. ancakgönül gözü kör olanlar o dermandan gafildirler kıymetini ne bilsinler.

HAZİRANDA KAR İSTEMEK

Birlikte ağlayamayacağız ki

O sirada bir ciglik atti.

beller büken?

Bir günlük de olsa gülümseyin ve zihninizdeki bütün kötülükleri, kinleri, düşmanlıkları, fesatlıkları, kıskançlıkları bir kenara bırakın; Sadece sevgiyi, dostluğu, mutluluğun güzelliğini düşünün ve tutun içinizde...

Her iki durumda da, cumartesi sabahının ilk bir kaç saati

Ayağıma takar takmaz uçurmalı beni!!!!!

Girme kanıma benim... yoldan çıkarma!..

sen olmayacaksın,

Sokağın içine doğru hemen yanı başımızda ikinci el eşya satan Sadık Amca var. Ehlikeyif bir adam. Babamın söylemesine göre kötü huyu yok ama ticarette bir türlü dikiş tutturamamış. Babasından kalan son araziyi de satmıştı. Babam?Sadık madem bahçeyi sattın gel şu parayı yağa tuza harcayıp telef etme. Şuradan bir bayilik kap, dünya değişiyor, ihtiyaçlar değişiyor? dediyse de Sadık Amca?Yahu Hacı Usta? diyor, ?Yaşımız hitamına erdi, bundan sonra benimkisi zaman geçirmek? deyip geçiştirdi.

geçen yaz 30 öğrencisini bu çiftliğe kamp kurmaya getirdi. Çiftlikten ayrılırken eski öğrencisine "Bak" dedi, 'sana şimdi söyleyebilirim. Ben senin öğretmeninken,

ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve

Konarlar bahçenin incirlerine;

Kralın açıklamasi şöyle idi:

minafam duruşlar içinde Şiraze, resmederim seni

Yalnızlık bir tutkudur bazıları ve özellikle de şairler için... Dokundukça bir manzaradan ince ve derin anlamlar devşirme peşinde olan şairin yüreği, hazan yaprağı gibi titrer, dolar, taşar ve mısra olur sonunda çektikleri...

İlle cinnet nöbetine tutulan ya da sarasıyla kıvranan illetli gibi, bu iki kişiliği taşımak zorunda kalışımdan?Kaçışım. Gün gibi, kaçtığımı sanışım. Şimdi ayaklarımı suya sokuyorum. Harareti basıyor, çıplak gerçeklerin, örtmeye yeltenirken kendimle yüzleşiyorum. Tam seninle, sonra kendimle.. aitsiz yüzleşiyorum.

yaşatmanın

- "Bebeğimi görebilir miyim" dedi yeni anne.

Fakat hangi istasyona gitsem tren kalktı diyorlar. Ve ben hiç bir trene binemiyorum. Acaba bu benim kendi yazdığım senaryomuydu? Ama ben bu senaryoya kendimden çok inanıyorum. Peki içimizde durmadan büyüyüp gelişen ve tüm benliğimizi kaplayan sıkıntı ve acı neyin nesi? Sokakta rastladığım her garibanın, her yoksulun yüzü annem oluveriyor birdenbire. Benden ne istiyorlar?Benim sormam gereken soruları onlar annem adına bana neden soruyorlar?Yaşadığı yılgın hayatın sorumlusu ve hatta o yılgın hayatına son veren lanet hastalığın sebebi demi benim?Yine kendi duygularımı yaşayamadan başka duygular hakim oldu benliğime. Annem olan yüzler neden annelik görevlerini yerine getirip korumuyorlar beni bu onursuz dünyanın kötülüklerinden?İçi boşaltılmış dünya da halen dostluk denen güler yüzlü bir varlığın yaşadığını neden kimse görmüyor?

Peygamber Efendimiz :

Hep şikayetçi hep bıkkınmış

şöför bir anda dizlerinin bağı çözülür bet beniz atar...

Nazarın ok misali karanlıkları deler

1956 yılında doğmuşsan

ŞİMDİLİK

Boşuna yaşıyorum

Bize cenneti öyle cehennem ediyorsun etme

'O kadar acele etmeyin. Oglum bacagini kirdi. Gerçek bu. Ötesi sizin verdiginiz karar. Ama acaba ne kadar dogru. Hayat böyle küçük parçalar halinde gelir ve ondan sonra neler olacagi size asla bildirilmez.'

GÜNLERDEN BİR GÜN BABANNEMİN KOLU KIRILDI. VE BİZ BABANNEMİN YANINDA YATIP KALKIYORDUK. GÜNLERDEN BİRGÜN BABAM AŞIRI DERECE DE İÇKİ İÇMİŞTİ.

Uysmamadaki, integredeki kulturel uzlasmadaki inanctaki idolojideki en buyuk engel buydu,, sevgi..

Mutluluk, Üzüntü, Bilgi ve tüm diğerleri, Aşk dahil.

Şiraze, buhranlarımı hafifletecek ilacım İstanbul tarihinde süzülen dolunayda.

O kadar güzel ötüyormuş ki, Rüzgar?la Gül onu çok sevmişler.

Zerre kadar titremedi, namazını bozmadı

Rengarenk yalanlar mı?

Tarifini yapamam ben imkana

Nerde olsa tanırdı yazısını. Her fırsatta, üstüne o anki duygularını döktüğü,

Ellerin yine eskisi kadar güzel

Eğilirdi yerlere kadar;

Taşı çocuğun elinden alan anne, onu dudaklarına götürerek üzerine küçük bir buse kondurdu. Sonra da, iyice meraklanan küçüğü dizlerine oturtarak anlatmaya başladı:

- "Ey ev sahibi! Selam'un- aleykum" dedi. Bir cevap gelmedi. Tekrar ikinci kez selam verdi, yine bir cevap duyulmadı. Üçüncü kez bir daha selam verdiğinde

Yayladan kasabaya inince, rafa kalkan düşman sözcüğü de inerdi bir yerden. Yasak kitaplar, ilanlar, tabanca, polis, jandarma, jop, okul çıkışı kavgalar, kargaşa, duvarlara yazılan yazılar? Bekçi düdükleri, havada uçan taşlar, yarılan alınlar ve akan kan?

Yüz Yaşındaki Ihtiyar

Çoban, hikayeyi bir düğüm gibi serdi önümüze. ?Bana destur verin zaman bizi beklemez!? dedi, sürüsüne ıslıklandı ve bizden uzaklaşmaya başladı giderken: ?Van Gölü?nün sır tutuşu insana özgü bir tutuş değildir, o sırrını zamanın ve mekanın ötesine taşır, anlayabilseydiniz göl size bu hikayeyi daha içli okurdu.? dedi.

- Komşular! Çabuk buraya gelin, ben hayalimdeki altın kalpli kızı buldum, hayat arkadaşım işte karşımda, siz de şahit olun... diyerek başlar anlatmaya:

Çocuğudum Anam bana ders verdi

Özel bir kalem gibi görünmüyordu.

fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına

Zaten mutluluk dolmuştur

Şimdi bayan Thompson sorunu çözmüştü ve kendinden utanıyordu. Öğrenciler ona güzel kağıtlara sarılmış süslü kurdelelerle paketlenmiş yeni yıl hediyeleri getirdiğinde kendini daha da kötü hissetti. Çünkü Teddy'nin armağanı kaba kahverengi bir kese kağıdına beceriksizce sarılmıştı. Bunu diğer öğrencilerin önünde açmak ona çok acı verdi.

gözlerimi ve kapadığımda onları,

Ara Güler'in 1940'ların sonunda satın aldığı ilk

98 x 9 + 6 = 888

Gamlarla örülmemişti saçlarınız. Gamlarla örülmemişti ama sevgi eli de değmemişti saçlarınıza. Kalbinizin üzerine de mi hiç çiğ damlası düşmemişti? Kırağılarda titrememiş miydi kalbinizin bir yanı? Birçok insan gibi siz de sıcak ve soğuk arasında gidip gelen ve saflaşan damlalardan korkup kaçıyordunuz. Arı şeylerin kadri yoktu kem nazarlar için.

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydım

Gerçi anlamak ve çözmek o kadar zor şey ki... Yılları beraber tükettiğiniz, zamanı beraberce sürüklediğiniz, geceyi, gündüzü beraber karşıladığınız insanları bile çözmeniz, anlamanız o kadar kolay olmadığı halde, sükutun ne dediğini anlamak, elle tutulur biçimde çözmek o kadar kolay mı? Hem sizi anlayacak, ne demek istediğinizi doğrudan ifade etmeden çözmeye çalışacak, bu gayreti gösterecek kişi sayısı o kadar az ki... Bazen en yakınınız ya da yakın olarak gördüğünüz kişi bile bu gayreti göstermez, esirger sizden bunu... Böyle bir zahmete katlanmayı çok az kimse göze alabilir, çok az kişi bu cesareti kendinde bulabilir.

-Dersten sonra beni gör uyarısı vardı.

Tadına varamadan

Dansedebilen bir yıldız doğur gökyüzünde, gözlerini kapat bir henüz bestelenmemiş bir müziğin ritmiyle danset onunla... yıldız dolsun gökyüzü, sende yıldızı kat yörüngene asılı kal gökyüzünde YILDIZ ol...

Nasılda yansıyor duygularıma

Esrarıyla kanatır gözlerimi hayalin

Mahkumlar yargılıyor; hakimler mahkum şimdi

okulun futbol takımındaydı. Takımdaydı ama, ufak-tefek yapısı ve

Çocuk cevap verdi: "Hayır efendim, annem şimdilik

Bir atımlık mesafede yalnızlığın kurşunlanan coşkusuyla gel, geleceği savaşa mecbur annelerin korkusuyla git.

yalnız kendini kendiyle büyütmüş

Eser sam yelleri dağıtır beni

Dalı yaprağı vurma hazan gibi

kendime kır çiçekleri aldığım günleri çok geride bırakıp kırlardaki çiçeklerin üzerinden geçmek mecburiyetinden o kaybedişin verdiği hengameyi teskin edememişim. öteki dillerle söyledim, öteki ben'le söyledim; söyledim hep kendi ezgimi, kendimi söyledim Şiraze. ben dinledim, ben dinledim, ben hep dinlemişim. dinledikçe uzlet çıktı karşıma, halvet çıktı karşıma; hediye ettim?h? yi, hediye ettim bütün vartalarımı, hediye ettim bindiğim gemileri... sonra?a?ları verdim postaya, ?neden? ile başlayan bütün soruların önünü kestim de müclayım Şiraze.

"Soru yok, yorum yok, endişe yok. Yalnızca yap.." diye haykırdı yeniden.

Sanadır seslenişim ey yar?

Tuna kulesinde kahve içerken

Şadırvan etrafındaki muhabbet halkası da, delikanlı buluşması da gün gün azaldı. Birçok ev yıkıldı. Birçok ağaç kepçelerin acımasız demir dişleri ile söküldü. Çınarlar devrildi. Kalan evler, bahçeler eski canlılığını yitirdi. Mahalle tarumar oldu.

düşmeliydi... Lakin, ağzım, ilk gızımda yandığı için

düzenleniyor. İşte bu kurslardan birinde zaman kullanma uzmanı

Sultan hışımla karşılık gösterdi:

Babasina donerek; hakliymissin baba ' der.

-"Hemen mi olecegim?"

-Bu nedir biliyor musun?

Bir damla inciydi kirpiklerinde,

-Evet, annecigim.

Kaç Kırlangıç Kovaladınız?

Sormuyorum

bir kulun ki yok kanatlarında imtizac ne ışıtır, ne ısıtır

Ertesi gün ona: -"Hiç korkma!" dedim. "İğneyi vurdurabilirsin."

nerde bir yolcuyu görsem aklima silam geliyor

"Bugün inanılmaz bir şey oldu" dedi. "Ofisteydim. Üst düzey yöneticilerimden biri içeri geldi, bana hayran olduğunu söyleyip, "iş dünyasında bu kadar basarili olduğum için göğsüme bu kurdeleyi iliştirdi... Bir hayal etmeğe çalış... Benim bir dahi olduğumu düşünüyor.. "Siz çok önemlisiniz" yazılı bu kurdeleyi tam göğsümün üstüne takti. Bana ekstra bir kurdele verdi ve onurlandıracak başka birini bulmamı istedi. Arabayla eve gelirken, bu mavi kurdeleyle kimi onurlandırabileceğimi düşündüm ve aklıma sen geldin...

Ben maviyi sevdim,

Seyyide Tün Nefise

Umduğunu bulamamış üzgün, yaslı

- Ya Arabistanlı kişi. Bu rü'yada, sana büyük müjdeler vardır. Ta'birini ister isen, ücretini ver, dedi.

Aşk bir farkına varış, bir idrak seviyesidir? ?Aşk odu önce ma?şuka, andan aşıka düşer.? derler, malum. Yani aşk ateşi önce sevilene o... ndan sonra sevene düşer. Önce sevilende bir ateş yanmalı ki pervane onun etrafında dönsün, pervane o ateşi görsün, sonra aşkının farkına varsın? Pervane aşkını ispat edebilmek için gördüğü anda ışığı, etrafında dönmeye başlar. Bir cezbedir bu. Bu cezbenin gittikçe daralan bir çemberi vardır. Işığın etrafında döner, döndükçe biraz daha yakından dönmek ister. Işığı gördüğü anda aşkı ilmel yakin olarak tanıyan pervane, onu aynel yakin bilmek istediği için gittikçe mumun etrafındaki çemberi daraltıyor. Çember daraldıkça pervanenin aşkı artıyor, şevki artıyor, coşkusu artıyor. Coşkusu arttıkça da cesareti artıyor. Aşk cesaret işidir, neticede. Ve pervane cesaretle kanadını şöyle bir değdirir ateşe. İlk lezzettir işte o acı. Acı verir, yakar içini. Ama ona verdiği acı o kadar hoşuna gider ki, daha fazla dönmeye başlar. Acı ve lezzet? Birbirine zıt bu iki duygunun bir arada olması nasıl mümkün? İşte bu noktada, azabın ve acının lezzet olmasındaki sırrı yakalamak gerek.

Küçücük bir kuş gördük diyelim. Yavru kuş. Belli ki annesinden uzakta: acırız.

Yol boyunca kirmizi taslari izliyordum... benimde hayatim böyle düz bir yolda ilerliyor...

-Ben dünyanın peşinde değilim, dedi bir filozof gibi.

Küçük kediler yaşarmış

-Murat?ı getirmiş. O da?-Sıkıldım, gidelim. ? Deyip durdu.

Ama ümit içinde geldiği bahçenin önünde, gülen yüzü asıldı; bahçedeki güller solmuş, pencere kara perdelerle sımsıkı kapatılmıştı. Genç adam yolda oynayan çocuklara sordu; "Bu evde kimse yaşamıyor mu?" Bir çocuk; "İhtiyar bir kadın yaşıyor." dedi. Genç adam cevabını duymaktan korkarcasına, başka bir soru sordu ;

Parlıyordu o sarsılmaz imanın gölgesi

?Sizden sonra yürütemediler? diyor Göksel. ?Bir ay bile sabretmeden oğlan işi bıraktı. Ömür Abla kadın haliyle yürütmek istedi, olmadı. Sonra çocuğu kirli işlere bulaşmış, esrar, uyuşturucu işine filan. Kadının sağ tarafına felç idi. Baktılar olmuyor, evi de dükkanı da yok pahasına satıp gittiler buradan? ?Durmuş Abi ne yapıyor? ?Sorma? diyor, ?Çok kötü oldular. Büyük oğlu, küçük bir alacak verecek davasından cinayet işledi iyi mi? Kredi kartı borcu mu ne varmış, oradan başlayan bir dizi karışık kuruşuk olaylar faciayla bitti. Şimdi kodeste. Müebbet yedi. Herkese yazık oldu? Recep Amca?ya dönüyorum. Dükkan kapalı. Çinko daraba bir karış toz tutmuş. Sundurmaya çıkan taş merdiven, beli iyice bükülmüş evin duvarından ayrıldı ayrılacak. Her köşede örümcek ağları. Kırık pencere camları, rüzgarların getirip doldurduğu kuru yapraklar, kağıt parçaları, poşetler, pet şişeleri ile tam bir çöplüğe dönmüş. Fazla yaklaşmamalı. Ne olur ne olmaz. Başka bir yere bakmaya, bir başkasını sormaya korkuyorum. ?Şu dükkan da Ender?in değil miydi? Devam ediyor mu? ?Sorma? dedi yine. ?Çarpmadığı insan kalmadı. Bankayı bile dolandırmış. Yüklü miktarda kredi almış. Şimdi kayıp. Kimse nerede olduğunu bilmiyor. Alacaklılar muhtarı sıkıştırıyorlar tabi. Muhtarın durumu şimdi çok kötü. İkinci hanımı da terk edip gitti. Söylenene göre muhtardan bir torba para aşırmış. Bir o kadar altın. Şimdi bakacak kimsesi bile yok. Herhalde huzurevine verdiler? Rahmetli babamın sözü aklıma geliyor. ?Göreceksiniz bu adam kolay ölmeyecek?

Annesi sandığın üzerine eğilip daha dikkatli süzdü. Hayretle?ama o yalnızca bir sandık lekesi? dedi.

Dostları olmalı, ruhunun ve zihninin sınırlarını zorlayacak!

"Doğu tarafına bak!" buyurdu.

Genç adam kendi kalbine doğru baktı artık eskisi kadar mükemmel ve pürüzsüz değildi ta ki yaşlı adam ona kendi kalbinden eski fakat güzel bir parça verene kadar.

Katie evlilik gününden 5 gün sonra öldü. Çok zayıf ve hasta bir kadının yüzündeki bir tebessümle evlendiğini görmek bizi düşündürdü?

yaşamış çünkü yabancı biri

güzel anılar unutulmaz, hatırladıkça dudak kenarında tebessüm ettirir

ben bulurum seni:))

Acılarla geçen her gün biraz daha acı veriyordu. Çöken karanlıklar umudunu, geçen her gün hayallerini, hayatını çekip götürüyordu Kezban?ın... Karanlıklardan hep korkardı Kezban, kocası ne kadar karşı çıkarsa çıksın, kızıyla birlikte öldüreceklerinin korkusunu hep yaşıyordu. En çok da kızının öldürüleceğine yanıyordu yüreği...

Sabah erkenden bir çığlıkla uyanmıştım. Çocuk kalbimle hemen ne olduğunu anlayıvermiştim. Serpil geldi hemen aklıma. Yoksa bu çığlıklar onun için miydi? Cevabı öğrenmekte geç kalmadım. Yatağımdan kalktım ve yattığı odaya girdim, yatağında boylu boyuna uzanmış yatıyordu. Üzerine bir örtü çekmişlerdi. Başucunda annem ve birkaç kadın vardı. Annem, başında uzunca feryatlar koparıyordu. Babam da sessizce dışarı çıkmıştı. O da dışarıda bir kenarda ağlıyordu. Ama ağladığını herkesten gizlemeye çalışıyordu. Bir süre sonra büyük dayım ve bir amcamı omuzlarında kazma ve küreklerle giderlerken görmüştüm. O yaşımda mezar kazmak için gittiklerini anlayamazdım. Kadınlar Serpil?i bahçedeki havuzun başına getirdiler ve geniş bir tahtanın üzerine yatırdılar. Tahtanın üzerinde boylu boyunca yatıyordu. Sonra halalarımdan biri başucuna gelmiş ve saçlarını okşamıştı. Biliyorum, o da bizi bırakıp gitmesine çok üzülüyordu. Bunu o an gözlerinden dökülen yaşlardan anlıyordum.

Esip duran rüzgara da en çok uçurtmayı yakıştırırım. Nazlı nazlı süzülen bir uçurtmanın ardına düşüp gitmek, onunla birlikte süzülmek bulutların arasında; tarifsiz bir mutluluktur. Hiç uçurtma uçurtmamış birine bunun mutluluğunu anlatmak imkansızdır. Bazıları için boş iş, çocuk işi gibi gelir bu serüven ama benim için en önemli bir uğraştır uçurtma yapmak ve uçurtmak.

İlk önce çözümlerin içinde olduğunu, hayatın iğrençliklerine dayanması, bütün gücüyle karşı koyması, bunu kabul etmesi, bu yola inanması, dayanması ve kendini geliştirmesi, aşması gerektiğine inanıyordu.

Dalgaları özgür zannederken rüzgarı hesaba katmadın...

En son siz kime iyilik yapmıştınız?

sanki ay ile arasındaki mukavele ansızın sona ermiş olacak ki gece bile som karanlık koynumda.

Yine de onu arar, ona koşar insanoğlu.

zaman tepeleyip geçiyor her şeyi; beni, seni, damdaki kediyi, kaf dağı?nı, hatıraların her an?ını...

Umut Işığı

Aylar, yılları kovaladı. Bakışlarındaki ışık, yıllar ile birlikte sönmeye başladı. Güzel bir kız çocuklarının, dünyaya gelmesi, o ışığın artmasını sağlayamadı. Hayatın tüm renkleri soldu, her şey donuktu nedense. Her şeye sahiptiler ama bir şey eksikti hayatlarında. Bilinmeyen, bulunmayan bir şeydi o. Gitgide birbirlerinden uzaklaştılar. Kumar masalarında, çılgın partilerde, dolu kadehlerde aradılar birbirlerini, bulamadılar. En son, başkası ile yakalayınca karısı kendisini, ikisine ait olan hatıraların silindiğini anladı. Artık eskiye dönmek zordu. Yeni olan ise kirliydi, mutsuzdu, umutsuzdu. Karısının kumarda kaybettiği paralarda eklenince bu mutsuzluğa, hayatın artık verecek bir şeyi kalmamıştı kendilerine. Güzel yüzlü bir bebek bile, umut verememişti karısına. Sonunda karısı denizin karanlığına sığınmıştı. Daha sonra, kızını da büyükannesine vermek zorunda kalışı, hayata dair her şeyi karartmıştı.

Bende arsız, yüzsüz kokladım

düş sokağımdan:)

Kuş avcıya "Sen ilk iki nasihatimi unuttun üçüncüsünü sana nasıl söyleyeyim ben sana"kaçırdığın fırsatlar için hayıflanma" demedim mi? Oysa sen daha az önce beni elinden kaçırdın diye hayıflanıverdin. "Yine ben sana "olmayacak şeye inanma" demedim mi? Benim etim, kanım ve tüylerimin hepsi tartılsa yirmi miskal çekmez, kursağımda her biri yirmi miskal ağırlığında iki inci nasıl olabilir?" der. ve uçup gözden kaybolur.

Avucunu kapatmadan, gözlerini ayırmadan yağmur taneciğini seyretmeye başladı Onca yıl kaçtığı yağmur ona muhteşem bir güzellik sunmuştu, avucunda duran damlacık ne kadar alımlı ve hoştu

çekiştirmelerine rağmen, çocuk önünde durur ve dikkatle kemancıya bakar.

Alel acele bir kiremit bulur seksek oynamak için kabataslak çizimler yapardık en geniş trotuara?

Ay gelir ışır, hayalin erişir

yer ve gökte bir coşku bir neşe

Geçmişe ve geleceğe ertelenemez gül, hakikat-i sabitedir, o kadar ki adı kendinde saklıdır.

Rahip, kişisel ilişkileri sayesinde, Avustralya?daki en iyi plastik cerrahla görüştü. Genç adam hiçbir ücret ödemeyecekti. Çünkü; doktor, rahibin en yakın arkadaşıydı. Doktor genç adamdan çok etkilenmişti. Onun hayata bakış açısı, tüm kötü tecrübelerine karşı mizah ve sevgi doluydu.

onunla konuştuğunuzu söylediler bana" dedi.

Duaya giden hacı adayları hediyelikler pazarında

yerleşirler. Akşam Kerem sazını alır, bağrına basar:

- Paran var mı? diye sordu. Sen onu söyle.

Dilara her sabah uyandığında dağlara bakıp yüreğini bin çeşit renkle nakış nakış işler, güneşin rengiyle sevgisini, umudun mavisiyle umudunu süsler, çağlayan sulara, esen rüzgarlara türküler söylermiş...

kara bulutlar haritasında bir nurdu annem...?

- "O bizim işimiz" demiş melekler, "nasıl olsa buraya o da gelecek. Biz senin adına ona sorarız."

İnsanlarin eksiklikleri bazen, ayni zamanda en güçlü

toygar ışıklı

Kapasan gözlerini, buğusu silinecek, Adım silinecek gözlerinden, aşk silinecek...

- Ben hiçbir derde şifa veremem, şifayı anacak Allah verir.

Yüzmenin, sevmenin, yazmanın heyecanıyla coşarsınız.

Çaldığı 45 dakika boyunca kemancının önünde sadece 6 kişi, çok kısa bir

Ve asil yakınları geldi onu almaya

Milton Erickson şöyle anlatıyor. Diyor ki;

beğendiğini ve kendisine vermesini ister. Arkadaşı çok şaşırır, ne diyeceğini bilemez. Fakat aralarında o kadar kuvvetli bir sevgi vardır ki arkadaşına hayır diyemez, nişanlısını arkadaşına verir.

Loise Redden isimli, cok fakir giyimli bir kadin, yüzünde bir hüzünle, manava girer. Dükkan sahibine mahcup bir şekilde yaklaşir. Kocasının çok hasta oldu unu, çalişamaz duruma düştü ünü ve yedi çocu u ile birlikte ac kaldıklarını ve yiyece e ihtiyaçlari oldu unu söyler. John Longhouse isimli manav ona ters bir şekilde bakarak derhal dükkanını terketmesini ister. Kadin ailesinin ihtiyaçlarini düşünerek: -"Lütfen efendim" der, "paramız olur olmaz getirip borcumu ödeyece im." John kendisine bir kredi açamiyaca ını çünkü onun eski müşterisi olmadı ını, kendisinde bir hesabının bulunmadı ını söyler. O sirada dükkanın dışında bekleyen bir müşteri ikisinin arasında devam eden bu konuşmayı dinlemektedir. Iceri girerek John'a yaklasır ve "Ben o kadının almak istediklerine kefilim" der. "Ailesinin ihtiyaci olan şeyleri ona ver." Bunun üzerine manav çok isteksiz bir şekilde kadına döner ve "Bir aliş veriş listen var mıydı" diye sorar. Louise "Evet efendim" der. "Tamam" der manav. "Simdi onu terazinin şu kefesine koy, onun agirliginca diger kefeye istediklerinden koyacagim!" Louise bir an duraksar, sonra başını önüne e er ve çantasını açarak üzerine bir şeyler karalanmiş bir ka ıt parçasını çıkartır ve manavin kendisine gosterdigi kefeye özenle birakirken basi hala one egiktir. Manavin ve diger musterinin gozleri terazinin kefesine dikilirken hayretle buyumustur. Manav musteriye donerek, kisik bir sesle, "Inanamiyorum." der.. inanilacak gibi degildir. Musteri, manava gulerken manav coktan diger kefeye eline geceni doldurmaya baslamistir ama nafile, diger kefeyi yerinden bile kipirdatamamistir. Terazinin kefesi artik uzerindekileri almayacak kadar doldurdugunda caresiz hepsini bir torbaya doldurarak kadina verir. Saskinlikla uzerinde bir seyler ciziktirilmis kagidi eline alir ve okur. Bir de bakar ki orda bir alis veris listesi yoktur. Sadece bir dua yazilidir. "Allahım neye ihtiyacim oldugunu sen bilirsin, kendimi senin ellerine teslim ediyorum." Manav tas gibi bir sessizlige burunmustur. Loise kendisine tesekkur ederek dukkandan ayrilir. Musteri, John'un eline bir elli dolarlik tutustururken, "Her kurusuna degdi" der. Daha sonra John Longhouse terazisinin kefelerinin kirilmis oldugunu gorur. Bu nedenle duanin ne kadar agir cektigini sadece Allah bilir.

Kendini bir suyun akışında

Sinekler, karanlıkta sıvışan kaçaklardır, karanlığa yürüyenlerdir. KARANLIK DÜŞÜNCELERDİR.

"Elbette hayır. Söylemek istediğim bu değil. Ben yalnızca kaybettiğim yıllarımı geri istiyorum. Eğer bir şansım daha olursa aynı hataları tekrarlamayacağım."

Bunun üzerine küçük çocuk eğildi,

Çocuktuk, kocaman adam olduk, yine de hatıraların derinliğine sinen ama silinmeyen sesleri, yılların değiştirdiği yüz çizgileri ile tanıdık bir simayı veya bunları çağrıştıran her bir ayrıntıyı fark ettiğimde, içimde dokunulmamış, masum bir kabarma yükselip tam şuramda düğümleniyor.

Bazen de kardeş... Yüreği sımsıcak, sadece insan sevgisiyle dolu gerçek bir kardeş...

Oğlaklar, kuzular dilleri dışarda meleşiyor. Koyunların başları önlerine düşmüş. Koçlar huysuz ve öfkeli. Gün akşama dönünceye kadar, bütün sürü su arıyor Köpekler ayaklarıyla yeri deşiyor, çoban o çalının dibinden ötekine koşuyor, nafile!

bir hacıyatmaz yerden yere savursun kendini

bir günah koşardı peşimden

Yaşam vurulmuş diyorlar

gülmeye ve ağlamaya gerek yok

Bu genç adam zamanını bir sirk işi yada herhangi bir sahne işi gelene kadar kasabanın sınırındaki batı bölümünde yerel bir tersanede çalışarak geçirdi.

-Hayat tenis maçı gibidir, servis atmadan kazanamazsınız.

Adam şaşırdı:

kafa patlatmaktan bunaldım, birde sen kafamı

Tercüman yüzbaşıya, İngilizce soruyor; ?Niye kalkmıyorsunuz. Emre niye itaat etmiyorsunuz? dedi.

Biliyorum, bazıları daha çok bazıları da daha az yaşar.

açık bir yara gibidir hala

Sonra parmağının ucuyla giyside bir noktayı gösterdi usulca: ?Bakkk annem tam burayı öpmüştü? dedi. Sonra başka bir noktayı gösterdi : ?İşte burada da bir öpücüğü var sonra burada ve burada da? Burasını da öpmüştü.. Buralar hep öpücük öpücük öpücük dolu? Bu giysinin her yeri annemin öpücükleri ile dopdolu. Beni ağlatacak her neden için annem bu giysimin bir yerine öpücük koydu?.?

bir zamanlar bir ayakkabıcı varmış. Çalışkan ve dürüst biradammış.

Eğer gider isen bizim ellere / Eğlen biraz burda dur seher yeli / Bir namem var göndereyim yarıma /

İkisi de bu kenti terk etmişlerdi. Birbirlerinin ruhlarını dinleyerek?

Topraktan ömrümüzü

?Öldüğün an yeniden doğarsın dünyaya.?

- Ve Yener ile Umut bu hastalığı da yenecek... Söz veriyor musun?

'Jack! Beni duyuyor musun Jack?' &#123;48&#125;

Napolyon

birdaha akmasın diye

Gönül Çiçeğim

-Kim o?

Hasretle sarardın soldun Mevlana

- Şu hayatta benim bile tarifini bulamadığım duygularıma, başkaları anlam yüklediler. Ve görmek istediklerini gördüler.

En küçük zannedilen bile büyüktür?

öndeki - abi arkada kimse yokki...

özlerine özlemler sinsin

Hiç olmazsa gülleri her zamanki gibi yanına koyar, ona vermiş olurdu...

Ve devam etti. ?Sana bir şey anlatacağım.

-Aslında anlamsız olan yaşama

Tispe bir an bile düşünnmeden hançeri aldı ve göğsüne götürdü. Onların aşkı ölesiye bir aşktı ölüm bile onları ayıramazdı. Eğer Piremus aşkı uğruna ölümü göze aldıysa o da hiç çekinmeden canına kıyabilirdi ve hançeri sapladı. Birden vücudu Piremusun bendeninin üstüne yığıldı. O anda tanrılar bu yüce aşkı ölümsüzlestirmek istediler ve bu ciftin üstünde duran agacı bunların askına adadılar.

Alparslan hiç önemsemeyerek şöyle der:

Tüm yalnızlıkları mümkün

pencerem

başına oturmuş düşünürken bir parça demir almış ve onu şekillendirmeye

hareketi harika, attığı

gökyüzüne bir yıldız asar yakamozlar kimsesiz...

Her parçası yine seni çağrışır.

"Oğlum" dedi Halife Ömer'e

merhaba dememişsen,

-Köy gibi olmaz dimi? Şimdi köyde olsak ne güzel olurdu. İhtiyar adam bir an yüzüne baktı hanımının;

niye ararmıyorsun,

Yedi vadi üzerinden uçtukça sayıları gittikçe azalmış.

Bir güney kentinde, bir kıyı kahvesinde

?sona ne kadar kaldı? merakından bir türlü kurtulamamak...

Güven vermek önemlidir. Güven duymak önemlidir. Duyulan güveni boşa çıkarmamak daha da önemlidir.

Zannetme ki gayr eyler

AŞKIN GÖZÜ KÖRDÜR

Dogan gün kadar güzeldi,

Bende ise bir kol eksik ve bildigim tekbir hareket var.. bu kadar bana

Bu su eşsiz bir müzikle zamanların şarkısını mırıldanır durur.

Bayan Thompson bir yıl önce Teddy ́yi izlemişti ve diğer çocuklarla iyi oynamadığını, elbiselerinin kirli olduğunu ve sürekli olarak kirli dolaştığını gözlemişti. İlave olarak, Teddy tatsız olabiliyordu.

Sen ki en cilvelisisin mevsimlerin,

Sabahleyin erkenden büyük bir heyecan ve ümit ile fırlardık yatağımızdan. Küçük penceremizden beyaz selamını alırdık kışın. Dünyanın kucağını, ak yığınla doldurduğunu gördüğümüzde sevinç çığlıkları atardık. Eğer o gece kar yağmamışsa çok üzülür, o geceye küserdik. Sırrın o gecede olduğunu sanırdık.

"Bir helikopter" der çocuk, hala fısıldayarak.

Ve ardından herkesin kendi kendisine sorması gereken soruyu sormuş; "Hayatınızdaki büyük taş parçaları hangileri, onları ilk iş olarak kavanoza koyuyor musunuz? Yoksa kavanozu kumlarla ve suyla doldurup büyük parçaları dışarıda mı bırakıyorsunuz.

Veli zat, yandaki aynayı gösterdi:

-Doktor bey! Serumla bol mayi verip bir yandan da idrar söktürücülerle kanını temizleyemez miydik?

yatınca, hep seni düşünüyom, verdiğin çevrede

Aziz dostum seni kimler ağlattı

On dokuz yıl evveldi.

Bilge Kral gence: ?İşte yaşamın gizemi ve mutluluğun kaynağı budur, elindeki iki damla yağı yitirmeden etrafına bakabilmeyi öğrenmek.?

Bir damlacık sudan nasıl yaratıldığını fark etmeli

böyle yalnız mı gidecektin

sentetik zamanlara

Kar ince ince yağıyordu yine. Bir önceki ince kar tabakası yeri kapladığı yerde donmuş, bu yeni yağan da onun üzerine boyluboyunca uzanmakla meşguldü. O da donacaktı. Bir sonra yağan kar da... ondan sonraki de... Bu böyle sürüp gidecekti, vakit erimeye durana kadar. Yükseldikçe yükselecekti buzun kalınlığı. Kaldırımları aşacak, eşiklere taşacak, rüzgarın köşelere yığdığı kar birikintileri tepeleşecekti. Sonra çocuklar bu tepelerden aşağı kayacaklardı üç-beş kere. Bu soğukta kimse dışarıda uzun süre durmaya cesaret edemezdi.

Zaman alacak biliyorum.

İşin sanıldığı kadar basit olmadığını sezmiş olan ögrenciler,

Zemheri adına

Bu arada Ali, konuşulanlardan habersiz ihtiyarın sol ceket cebine dalmış, yeni hazineler çıkarmaya çalışıyordu. İhtiyar bunu görünce gülümsedi fakat Ali aynı tepkiyi annesinden alamamıştı. Hata yaptığını anladı. ?Herkes rolünü oynuyor kızım. Utanacak bir şey yok. Tek benim gibi yetmişinde hala şeker peşinde, deterjan peşinde olmasın da, hayatına gerçek gayeler bulsun.?

?Bu bana bir ders oldu. Ya hepimiz çalışırız, ya da hiçbir şey tek başına çalışamaz.

- Bre Ayaz sen ne yaptın, vezirler bunun çok kıymetli olduğunu söylediler. Nasıl kırarsın bunu?

Ve yarık kaya?nın uğuldayan dik yamaçlarının çevrintisiyle titrediğim gece...

Tam yakacakken yine annesinin sesini duydu.

O akşam, yorgun argın işimden evime geri dönüdüğümde, yapmak istediğim farklı bir şeyler olduğunu fark ettim. Yorucu olmayan ama hoş şeyler...

- Ya Resulellah! Şu anda kocam ölüm dçşeğinde, belki biraz sonra ölmüş olacak... Yalnız yanında kelime-i şehadet getirdiğimi anladığı ve kendiside getirmeye çalıştığı halde şehadet kelimesi getiremiyor. Kocamın imansız gitmesinden korkuyorum. Bu hususta bir yardımınızı bekliyorum, dedi.

Aradan bir hafta geçmiştir. Hocaları sınıfa girer girmez, denileni yapmış olan öğrenciler şikayete başlarlar:

Sanki her şey susmuştu benimle beraber. Çam ağacının tepesindeki kuşlar kulak kesilmişti bize. Soluğumu tutup çam ağacını dinlemeye başladım.

Bu kalem iş görmekte esas değil fer'dir."

Acılardan geçen zor bir cümle bu.

Bursa?dan arabaya bindik, Büyük Orhan?a doğru yol alıyorduk. Otobüsün arka taraflarında iki çocuk mısır cipsi yiyor, ama tartışıyorlardı. Kafamı çevirdim. Babalarıyla göz göze geldim. ?Bunlar hep böyle işte. Allah size sabır versin hocam. Biz ikisiyle baş edemiyoruz. Siz nasıl 40 tanesine tahammül ediyorsunuz dedi.? Ben de; ?Sabırlı olun? dedim. Yanımda oturan amca Kore gazisi Ahmet Amca?ydı. Onun çok ilgi çekici bir hayat hikayesinin olduğunu duymuştum. Ahmet Amca?ya dedim ki; ?Yol uzun, eğer seni sıkmazsam, hiç olmadı bana bir tane, sence enteresan olan bir hikayeni anlatır mısın? Derin bir of çekti. ?Hocam, altı yılım esaret altında geçti. Ama sana mısırla ilgili bir hatıramı anlatayım? dedi. Ardından da başladı anlatmaya?Benim de içinde bulunduğum birlik pusuya düşürüldü. Son kurşunlarımıza kadar çarpıştık. Bizim birlikten altı arkadaş, bir de yüzbaşımız yaralı olarak Kuzey Kore?ye esir düştük. Bizi alıp götürdüler. Günlerce yol yürüdük. Esaret çok ağır bir şey hocam. Koyun sürüsüne kıymet verirsin, canını korursun ya bizim koyun sürüsü kadar kıymetimiz yoktu. İsteseler her an için kurşuna dizip öldürebilirlerdi. Artık hiç birimizde yaşama ümidi kalmamıştı. Acaba bir daha karımı, kızımı göre bilecek miyim diye düşünürdüm. Hiç ümidim yoktu. Bizi, her tarafı ağaçtan yapılma, diğer esirlerle beraber büyük bir yere koydular. Her sabah erkenden kaldırıyorlar, birer avuç kaynamış mısır veriyorlardı. Bir daha yemek hiçbir şey yok.

İnci horozun ağzında bir miktar buğdaydan daha az değerlidir!

Kemancı ilk bir dolar bahşişini bundan bir dakika kadar sonra alır. Bir

Usta bir hattatım ben

Hanımı elindeki çiçek suladığı kabı gösterdi;

Sınıfa geri dönerken okulun boşaldığını fark etti. Eşyalarını toplamak için masasına döndüğünde Ali'nin bıraktığı paraların masa üstünde kaldığını fark etti. Sandalyesine gayri ihtiyari oturdu ve paraları eline aldı.

ALİ: Öğretmenim ne olur şu evin bahçesine bir girelim.

Sonu başı belli, içinde ne var ne yok belirsiz... Şehirler...

Entarinizdeki leke büyür büyür, mürüvvet hayalleri ile çıkar karşınıza.

ÖĞRETMEN: Peki 500 milyara bir kolunu satar mısın?

- "Hayır dolmadı!" diye bağırmış ögrenciler. Yine

Leyla. .. Ela gözlü bir çöl ahusu

Tanrı gülümseyerek cevap vermiş: Sevgili, çok sevgili evladım... Ben seni çok sevdim ve hiç terk etmedim. Hayat yolundaki o zorlu sınav günlerinde yani en acılı, en kötü anlarında kumda hep bir çift ayak izi gördün. Dikkat et! Ayak izleri teke indiğinde derinleşiyor.

-Çok güzel yapmışsın, aferin.. Eve gidince, bu resmi babana göster, tamam mı?

Çılgınlık çatal şeklinde bir sopa almış ve güllerin arasına saklamış, ta ki yürek burkan bir haykırış onu durdurana kadar.

"Çocukken her akşam yatmadan önce Tanrı'ya bana bir bisiklet vermesi için dua ederdim. Bir gün Tanrı'nın çalışma tarzının bu olmadığını anladım.

organlarıma yayılmaya başlayınca, sabahlara kadar dualar etmeye

Kızların anası ısrar karşısında gözleri yaşardı. Yazmasının ucuyla gözlerini sildi.

Arıyor. Yusuf bir ayna mıdır acaba?

antropolog, "adam ilkel topluluklarda görülen ateşe tapmanın daha hafif

- Evet korur, haramdan kaçana Allah haram nasip etmez.

Derken bir gün... O, öldü...

ADAMIN BOĞAZINA SARILIR VE ALTIN KESESİNİ VERMESİNİ İSTER İHTİYAR NE KADAR BEN ALMADIM DESE DE SAVAŞÇIYI İKNA EDEMEZ. İYİCE SİNİRLENEN SAVAŞÇI KILICINI ÇEKER VE YAŞLI ADAMI ORCIKTA ÖLDÜRÜR.

Acıya aşka ve yalnızlığa

- Sevda...

sen biliyorsun, ama dostluğum hep yanında olacak...

devam as-leon.)

O, BU AĞDA SADECE BİR TELDİR VE BU AĞA YAPTIĞI KATKIYI

- "Yedinci olarak şunu gördüm ki, insanlar bir şeye dayanmak ve güvenmek ihtiyacındadırlar. Kimi zenginliğine, kimi güzelliğine. . . Bunların hepsi de bir süre sonra yıkılacak eğreti desteklerdir. Ben ise yalnız O'na sığınıp yalnız O'ndan yardım diledim. Ve bunun karşılığı sonsuz bir güven oldu.

İşte tam o anda kalabalık ve genç adam yaşlı adamın kalbine doğru baktılar.

ama sana öyle gelir.

''Evleri çok kalabalıktı oğlum, soramadım, yarın sorarım meraklanma!''

MAHİR ÖZEL

Bir mumun ardında bekleyen rüzgar,

Sabırla murada erdi Mevlana

?Benimle arkadaş olur musun Karagül, çok yalnızlık çekiyorum. Saçıp savurduğumu söyleyip benimle arkadaş olmak istemiyorlar!?

Yağmurlar başlayınca, odalarımız damlardı

Her gelişimde, o tarlaya? beyaz meleklerin şöleni, dikkat et ezme beni deyişini içim

?Derdi olan neylesin?

Nedim nerde? Diyordum ki suya düştü aksi,

ille de, ille...

Günler ne çabuk akıp geçti sevgilim

Var olduğundur var olduğundur

kim tanır zaten beni dunyada.

Ne semada ifrit gibi, vızıldayan tayyare...

Sonsuz duaların sığar bu küçük ellere.

Neden hiç ağlamadığını anladım.

gömdüm ve onları tuğlalar gibi kullanarak

Analar bize seslenirdi taş avlulardan.

sesleriyle, haberleriyle yaşıyorlarmış ve artık görmeden seslerinde

IHLAMURLAR ALTINDA

bütün kesimlerini, tek istisna olmadan

?Kimse kimsenin nasibini alamaz. Alayım dese bile, buna yol bulamaz. Var sen kümesi aç. Bize de kalmıştır.? buyurdu.

Acı, ebediyetin muştusudur.

West Point Akademisine güzel bir bahar günü başlayan birinci sınıf öğrencisi diğer öğrencilere pek benzemiyor, akademi standartlarının biraz altında kalıyordu. 1.65 metrelik boyuyla kıl payı kabul edilmişti.

' dedi bir gün.

Ne tatlı ne tonton bir yüzü var, ona baktıkça bana yabancı, bu nur yüzlü dedeye içimde sıcacık bir sevgi duyuyorum..

Yarın

Melek Hanım ́ın içinde yeni bir ümit ışığı yanmıştı. Fakat diğer sevgi dillerini öğrenmeden ayrılmak istemiyordu okuldan. Öyle ya, onun iki çocuğu daha vardı. Sordu öğretmene:

diye şaşkın kekeledi küçük çin balığı... Sen bana... Evet,

İyileştirdik kanadı kırılmış kuşları,

?Onları şimdi adreslerine doğru fırlatmalıyım? dedim. Rüzgarın önüne savurdum bir bir.

Delikanlı sevinerek oradan ayrılmış. Hemen kızın istediği kırmızı gülü aramaya baslamış. Ama mevsimlerden kış olduğunu ve bu mevsimde bir gül bulamayacağını hiç düşünmemiş. Bütün çiçekçileri dolaşmış ama herkes ona kış mevsiminde gül arıyor diye deli gözüyle bakıyorlarmış. Genç çok üzgün bir şekilde evinin yolunu tutmuş. Evine girerken bahçe de henüz açmamış bir gül dalı görmüş ama üzerinde sadece dikenler varmış. Gözlerinden bir damla yaş süzülmüş. O sırada delikanlının bahçesine bir bülbül gelmiş. Delikanlının ağladığını gören bülbül buna çok üzülmüş. Sabaha kadar gül dalının başında bildiği en güzel şarkıları söylemiş bülbül. Bülbülün güzel sesinden etkilenen gül dalı sabaha doğru beyaz bir gül açmış. Oysa ki genç kırmızı bir gül istiyormuş.

Özür dilemek değil, affet beni diye haykırmak istemekmiş, pişman olmak.

Açtı kapıyı. Bıkkın bir bakış fırlattı, elinde ki paketle bekleyen çocuğa.

?Şimdi tadına iyice bak lezzetini tam almaya çalış diyerek üsteledi.

100 günü aşkındır bu köşede Yeni Yüzyıl haftasonlarında birlikte olduk sizlerle...

Şimdi Bayan Thompson sorunu çözmüştü ve kendinden utanıyordu. Ve öğrenciler ona güzel kağıtlara sarılmış süslü kurdelelerle paketlenmiş Noel hediyeleri getirdiğinde kendini daha da kötü hissetti. Çünkü Teddy'nin armağanı kaba kahverengi bir kese kağıdına beceriksizce sarılmıştı.

Bir adam, oğlu ile ormanda yürüyüş yapıyor. Birden çocuk takılıp düşüyor ve canı yanıp?Ahhhh? diye bağırıyor.

- Kızım, o kadına bir borcumuz vardı. O zamanlarda borcumuzun karşılığı bir şey veremedik. ' - Gün gelir, bir ihtiyacım olduğunda, ben kapınızı çalarım'. Dedi ve işte bu gün kapımızı çaldı. -Ne istiyormuş?

?Yalan zarar kalbe? dedi Mevlana

Akşamları gelir incir kuşları,

Dudakları olaydı!

Meltemle dağıtır uzak bahçeler.

Küçük kız babasına eğilerek, sessizce şöyle dedi :

Bir kac gun sonra oglundan bir mektup aldi

"- Bu zat kim ola ki?"

Cam kırığı sinede sızıntısı kanın

Katlarını açtı. İşte belli belirsiz bir ruj izi, birkaç leke...

Okumak güzel şey

Aşkın darası nedir

Ka? ile Akdamar adasına gitmeyi düşünüyorduk. Ka?: ?Gitmeyelim, bir sevdaya dar gelen o ada bize de dar gelir.? dedi. Sabahın toy saatleri. Biz bir sevdadan hem de yanık bir sevdadan geçmişiz. Yürüdük, göle dökülen bir akarsu vardı, ağzına gittik ve tam akarsuyun gölle birleştiği yerde küçük, gümüş pullu balıkların kendilerini gölden akarsuya doğru attıklarını gördük. Bazıları atlıyor; fakat akarsuya ulaşamayınca düşüyor, tekrar atlıyorlar, tekrar düşüyorlardı. Ka?: ?Bu işin sırrı nedir biliyor musun? dedi. ?Hayır.?dedim. Ka?:?Bu balıklar yumurtalarını akarsuların içine bırakır göle geri dönerler. Kimileri defalarca akarsuyun içine atlamaya çalışır; fakat başarmazlar hatta bazıları da atlamaya çalışırken ölür.? dedi.

Eski zamanlarda, insanlar ilim öğrenmek için çok çalışırlar, her türlü güçlüklere katlanırlardı. Küçük yaşlarında köylerinden, ailelerinden ilim öğrenmek için ayrılırlar, yıllarca onlardan uzaklarda zor şartlar altında yaşarlardı.

beni fotoğraflarına hapsederler diye

film karelerinde şimşekler çakmaya ve yapraklar dökülmeye başlar..

- "Vicdanımız rahat etsin diye kadıncağızın kullanmasını dahi bilmediği bulaşık makinası bile almıştık ona. Öyle ya elalemi kendimize güldürmeyecektik. Bir daha gök gürledi bu şiddetli gürültüyle öfke bulutlarım boşalmıştı. Ah anacığım diye bağırarak yataktan fırladım. Odanın lambasını yaktım. Alelacele gömleğimi giyerken eşimin:

Firavun:

Hep belki diyerek yaşamak. ne kadar beklesen bile boş olacağını bile bile...

Ancak biri var ki, IQ?su ile neredeyse Einstein?ı, yanında ilkokul öğrencisi durumuna sokuyor.

yürümekte zorluk çeken

gençliğin buyurgan efsunuyla

- Hastayım!..

Okyanus bütün damlaları özlemle kucaklar, her damla onu güneşine daha çok yaklaştırmaktadır. Gökyüzü ağlar, ağlar ta ki son damlası bitene kadar. Okyanus damlalarla büyür büyür büyüklüğüne daha hacim katarak aşkının sevgi damlalarıyla. Bilmezdi okyanus, her yağmurla sevgisini ona iletmek isteyen bir güneşinin olduğunu. Her yağmur yağdığında okyanus kızar güneşine gündüz onu terkettiğini düşünür, hırçınlaşır, dalgalanır öfkesinden bilemez güneşinin ona ulaşmak için savaştığını.

? Heeyy!.. Ben sana o kafire kahve yapma diye tenbih etmedim mi? deyince kahveci de,

dip Şiraze derinden de derin

Kedi mır?lamayı kesmiş, şimdi bankın üzerinde derin olmayan bir uykuya bırakmıştı çekik gözlerini.

Küçük kiz diger ziyaretinde babasinayeni bir resim çizip götürdü. Bu sefer kus yerine bir agaç ve üzerine siyah minik benekler çizmisti. Babasi keyifle resme bakti ve sordu: ?Hmmm! Güzel agaç! Üzerindeki benekler ne? Portakal mi?

Ayakları çok fena kokardı. Bir gün bir arkadaşına, birlikte tiyatroya gitmelerini teklif etti.

Ateşten bir ateş var elinde?

Bulutlar kadar dolu..

Bence artık soluksuz bir nefessin

ifadesizleşmek her yanıma sirayet etmişti işte sonunda

Ben onu, olaydan altı ay sonra gördüm.

Arif amca gülümsedi.

- "Evet", cevabını alınca şu açıklamada bulundu:

? Şuraya bak? demiş. Göz pınarlarında biriken yaşlarla gözleri parlıyormuş. ? Her şey yolunda, bütün ağaç bembeyaz kurdelalarla bezenmiş?.

şöför - eee hemşerim kimsin nereye gidersin... der...

O ne dilerse ayağına getirir

Kaç güneş battı benim gözlerimde! Kaç mevsimi soldurdum yüreğimde! Kaç "Ah!"ın dizi dibinde eskittim masumiyeti! Kaç günahın kuyusuna kaç Yusuf yüzlü sevabı s/attım ben! Aslı'mı yitirdiğim ateşli ayrılıklarda bir Kerem eline düşüyor gözyaşlarım. Aynada göz göze geldiğimde utandı ğım adam sessizce fısıldıyor:

Ne hasret, ne ayrılık, ne de ölüm...

Bir gece yansıyınca kente Sibir dağından

futbol oynamaya

Herkes bir şeyler bekliyor: gördüklerimiz ve göremediklerimiz; iç dünyalarını bilemediklerimiz, dışa vurumu olmayan yaşam biçimleri.

Bu kucaklayış

-Bu kefil babam olsa farketmez, cezayı infaz ederim.

Sarhoş bu sözleri işitince başlar ağlamaya ve:

onun da sevinciydi

Bu gülümseme adamın kendisini daha iyi hissetmesine sebep oldu.

tebessümler ile:)

Maruf-i Kerhi hazretleride tasavvuf için

eğer sen sevgilini görmediysen bulmadıysan,

Ayakkabıcı, çocuğun şaşkın bakışları arasında dükkana girdi. İçerdeki

Kalp Krizi

- "Eğer bir çift kulak bulunabilirse, organ nakli yapılabilir" dedi.

-Eğer yapabilirsen, ona kitapların mucizelerini öğret. Fakat ona sessiz zamanlarda tanı. Gökyüzündeki kuşların, güneşin yüzü önündeki arıların ve yemyeşil yamaçtaki çiçeklerin ebedi gizemini düşünebileceğini.

Ruz-i vuslatım için ateşbarım ol benim

"Bugün hepinize birer tohum vereceğim. Bir tek

-Vah vah! Zavallı Yunus Dede hem sağlığını hem de aklını kaybetmiş galiba, deyip eski yaşantılarına devam etmişler.

?Özlediğim?!?

Bütün bütün yok da, var da değilim,

Tanımlanamayacak kadar tanıdık işte bilirsiniz siz de aslınızı, onun bilmediği kadar. Ve o da bilir aslını, sizin bilmediğiniz kadar? Buna rağmen ne de güzeldir bilmezlikten gelmek. Çocuksu bir merakla aramak. Aramanın keyfince kaybetme oyununa dalmak. Bulunca yalancıktan ve sahiden şaşırmak. Kekelemek bir süre gerçeği. Sonra yutkunmak. Ve söylemek?

uzun bir süre görmedim. Günün birinde tekrar rastladım.

Hz. Ibrahim Aleyhisselam anladi ki, bu perisan ihtiyar atese tapan bir putperesttir. Onun, Allah'in dinine yabanci oldugunu gorup cok uzulen Peygamber, ihtiyari paylayarak sofradan kaldirdi ve kapisindan kovdu.

Bir gün hocasi yanina gelip. ."Hazir ol! " demis.. "Seni büyük

- Eğer biraz genç olsaydım, yüzüp onu alırdım!. dedi.

Yaşlı adam, ağacın altında dinlenip namazını kıldığı bir gün, yine elmasını istedi. Ancak dallar dolu olmasına rağmen nedense birşey düşmemişti. Sonra bir daha, bir daha tekrarladı isteğini. Beklediği şey bir türlü gelmiyordu. Gözyaşları, yeni doğmuş kuzuların tüylerini andıran beyaz sakalını ıslatırken, ağacın altından uzaklaşıp koyunların arasına attı kendini.

... Siz, ey feza-yı ferdanın

?İyi de bana ne, sen beni kandırdın, şimdi de aklımı karıştırıyorsun, diye çıkıştım. Bana tezgahın üzerinde şekere batırılmayı bekleyen elmaları gösterdi. ?Al bir tane, dedi.

gergin hissediyordum. Eve vardığımda fark ettim ki o da,

mıyız?

Aramış suyu diyarlar boyu,

Zor buldukları için belki kıymetini bilirler diyerek başlamışlar tartışmaya

Bürünürüz canlara

Ama yazık! Çoktan yitip gitti hepsi

"İşte bu hafta duyduğum en iyi haber" demiş Vincenzo.

'Rabbim!? Yani Allah mı?'

Rahvan atlar gibi ırgalanan gökyüzü

tabaklarım gibi bir uyum içindeydi. Sandalyeleri şöminenin

Meçhuldür,

Başarısızlık, ümitsizliğe kapıldım demek değildir;

Soluk alamazdı.. balığın ölümüde yaşamıda denizindi..

Kopardım portakalı dalından

Karşısına getirilen suçluya?köpeklere bakma cezası? veren o Sakarya 3. Asliye Mahkemesi yargıcını tanımıyorum.

Hiç kimse onun dünyanın en iyi kemancısı Joshua Bell olduğunu ve elindeki

ve yolunuza devam edin.

- İyi de kızım hiç mi hısım akrabanız yok?

Ağlamanın katında...

- Ey Amr, sen bu delikanlıyı tanımıyorsun. Nasıl oldu onun yerine kefil oldun?

Birkaç saat sonra Holmes uyanır ve arkadaşını dürdükler.

kalkışması pek olağan şeylerden değildi. Onu kente kadar götürdüm.

bir varmış bir yokmuş her kesin biri birilerine güvendiği amma yalancılarında olduğu çok eski zamanlarda bir serçe varmı!.. hikaye bu ya bizim serçenin ayağına günün birinde bir diken batmış. serçe; bunu nasıl çıkarayım diye diyar diyar dolaşmış. o zamanlarda sac ekmek yapan bir aile görür ve onlardan yardım istemeye karar verir; \ev sahibi ev sahibi\ evin yaşlı kadını cevap verir; \uyrun serçe yavrum\ serçe; \aman efendim beni bu acıdan kurtar! ayağıma bir diken battı acısından duramiyorum\. tamam der yaşlı bayan ve serçenin ayağına batmış büyük bir diken çıkarır ekmek pişirdiği sacın altına atar ve ekmeğini pişirmeye devam eder... serçe; \hani benim dikenim onu neden yaktın. ya bana yedi ekmem verirsin ve ya bana dikenimi verirsin\. yaşlı kadın; \aman serçe yavrum ben seni yaralı halden kurtardım sen bana teşekür edeceğine benden diken karşılığında bunca ekmem istiyorsun\. serçe; \anlamam bana ya dikenimi verirsin yada yedi ekmek\ yaşlı kadın bakar çaresi yok! tamam der ekmeği verir... yedi ekmem alan serçe yola koyulur az biraz yol gittikten sonra bakar bir çoban serçeninde karnı acıkmış; \çoban kardeş gel yemek yiyelim bak bende kocaman yedi ekmek var ikimizede yeter ve artar\ çoban; \ amam\ der zaten acıkmıştır. ikisi bir güzel karınlarını doyururlar ama öin serçe bu kes çobana aynısını yapar. \ya bana ekmeğimi verirsin ve ya yedi koç\ uzatmayalım koçlarıda alır yola koyulur. bir düğüne rast gelir onlarada der ki; \gelin bu yedi koçu keselim bütün davetlilere bir güzel ziyafet çakelim\. koçlar kesilir kazanlar dolusu yemekler pişirilir, davetliler tam bir ziyafet çekerler, ama serçe bu kez; \ya bana yedi koçumu verirsiniz, ve ya gelini\. aman sende olurmu hiç gelini biz sana nasıl veririz serçe diretir; \kesinlikle ben koçlarıma karşı gelini istiyorum\. hikaye bı ya gelinde verilir serçeye... serçe oradanda çıkar yola epey bir yol gittikten sonra bir seyyar satıcı ile karşılaşır. seyyar satıcı; \hayırdır bu gelini nereye götürürsün sen bir serçesin ne yaparsın bu gelin\. serçe; \en sana gelini verirsem sende karşılığında bana bir düdük verir misin?\ \hay hay tabiki veririm\ düdüğü alan serçe yüksekçe bit taşın üstüne çıkar düdüğü ağzına koyar ve var gücü ile; \duuuuut duuuuut\ der uçar gider... acaba biz insanlarda bu masal serçesi gibi hiç bir şeyimiz yokken hatta ayağımıza bir diken batmışken atıldığımız hayatta ne kadar adil davranıyoruz. ve ne kadar zalim olsak\ a son nefesi bir duduk gibi çalarak terk etmiyormuyuz tüm kaznçlarımızı..

Eğer sizin duanız olmazsa ne ise yararsınız? buyurmakta Yüce Mevla.

Sen onların şarabını bir iç de gör:

BU İSYANA BENZER AÇIKLIKTA Kİ SÖZLERE KARŞILIK RAB ŞÖYLE SESLENİR.

ve kalbinden

Bir kere girdin yüreğime. Biliyorum, ?her siyahın bir beyazı, gecelerin gündüzü de vardır.?

Yaşlı adam, çocuğun saçlarını okşadıktan sonra:

Benim güzel bayrağım

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil...

içinden uzun yol otobüsleri, sessiz ırmaklar geçer

Sevdik ama sevgiden öteydi bu sevgimiz

Her şehrin bir hikayesi; her hikayenin bir yazıcısı varken bu şehir de, hikayesi de kaybolmuş.

"- Ya Emir! Kapıları sen aç ve cemaata vaaz edip Namaz kıldır. Veli kişi olduğun için bu şeref sana aittir!"

Hunt gülümsedi:

Ve şehri alıp giderken gönlümde, geride bir yokluk kalıveriyordu, görüyordum. Ardına dönüp bakmayacaksın eğer yola çıkmakta kararlıysan diyordu cevap olurlar diye umut ettiğim dimağlar. Hüznüm, hüsranım hepsi benimle birlikte... Öyleyse geriye kalan nedir şehre?

Bir günlük de olsa hayallerinizle yaşayın, güvenin çevrenizdeki insanlara ve ümit edin. Bunu denemenizde fayda var, en azından bir kaybınız olmaz!...

Bilgenin sözleri gayet açık?dünya gelir geçer? önemli olan bıraktıklarımızdır?

Biraz sonra iki kişi içeri giriyor: "due caffee e un sospeso" diyorlar, üç kahve parası verip, iki kahve içip gidiyorlar, barmen gene bir küçük kağıt daha asıyor tezgahın

Ve hasret sevdada

Her sevda zemheri bekler kardelen misali

Yaz geldi ve ben büyük bir mutlulukla kitaplara daldım. Ne yazık ki kışın KPSS yoğunluğu dolayısıyla kitap okumaya yeteri kadar zaman ayıramıyordum; ama şimdi okumak, okumak, daha çok okumak istiyorum. Eskiden bana kitap kurdu derlerdi, çok kitap okurdum; günde 1 kitap bitirdiğim olurdu. Sesten filan etkilenmezdim, arkadaşlarım sınıfta çene çalarken ben kitap okurdum; ama şimdi ne yazık ki eskisi kadar okuyamıyorum. Kitap okumak bana büyük bir zevk veriyor. Hele de ilgimi çeken kitaplar oldu mu kitap okumanın keyfine doyum olmuyor!

Azim ve inanç bir gül gibi açmıştı aylardır okul için uğraşan fedakar insanların yüzünde. Hem de öyle güzel açmıştı ki, bütün yorgunluklarını alıp gitmiş, ümitle parlayan yüzleri geceyi bir güneş gibi aydınlatmıştı.

"Altıncı" dedi başrahip.

Gün içinde taşıyor sürgününü

Çocuk bir gün hocasına "hocam ben çok sıkıldım, artık başka hareketlere geçsek" dedi. Hoca ise bunu kabul etmeyerek dünyada bu işi en hızlı yapan kişi olmadıkça bitirmeyeceğini söyledi. Çocuk o kadar hızlanmıştı ki, hocasını bile göz açıp kapayıncaya kadar yerden yere vuruyordu.

sonra bile uçmayı sürdürerek, kendi küllerimiz üzerinden yeniden doğabilmek için kendimizi yakmadıkça, her birimiz birer Simurg olmayı göze almadıkça bataklığımızda, tüneklerimizde ve kafeslerimizde yaşamaktan kurtulamayacağız.

bilme; hatıra ihtiyar,.. ihtirasın devleti yıkıktır

Ne kadar olumsuz etkilenmemiş görünse de aşkının, yüreğinde yaratmış olduğu tahribatın varlığını kabulleniyordu. Bu, acı da olsa bir gerçekti. Ve nihayetinde efkar dağıtsın diye içilen bir sigara, beraberinde sigara paketini yaka cebinde taşır hale getirmişti...

Yine dokunacak, yine hessedecekti.

yetmiş yılın öyküsüydü bu.

İkinci özellik: Zaman zaman her ne yazıyorsam durmam ve kalemin ucunu açmam gerekir.

Ben hep uzaklardaydım. Gönlüm hep uzaklarda. Kendi mesafelerimde çok yollar kat ettim ona varmak için. Belki onu bulurum, konuşurum ve yıllarca aramaktan vazgeçerim diye çok düşündüm.

sizin için hem mutlu oldu hem çok duygulandı;

Alnindan ter, cuvaldan kanlar damlar...

Yine hiç durmadan sevinçleri topla sen

Üç ay sonra Mine ́nin annesi Okulun Rehber öğretmenine teşekkür ziyaretine gelmişti. Karşılıklı orta şeker birer Türk Kahvesi eşliğinde sohbet ettiler uzun uzun?.

Hacer gülümsedi ;

O zaman, "Ne delice birşeymiş.?" diyeceginden kuşku yok.!!

Sevinçler iz bıraksın artık yüreklerinizde.

Her sayfaya talihsiz binlerce kurban düştü

- Niçin?

Toprağa pinçek atmış atmasına;

Hasretin yaşamdan soğutur beni

Mavilerini ödünç

Zaten ne olduğunu anlamadan geçip giden yazdan sonra, sonbahara gözümü yağmurla açtım.

Söyle

-Bir elin nesi var, iki elin sesi var.

? Hikmet!?

Bir gün Büyükkaya?nın suyu kesildi. Üzerinden yol geçecek ya, peki nasıl olacak? Beton döksen mübarek betonu dinler mi, patlatır yine fışkırır vallahi. Söylentiye göre büyük künklerle şebekeye katmışlar. Bir söylentiye göre de adamın biri, bilmem kaç yıllığına devletten kiralamış. Demir borularla suyu alıp bir kilometre ötede dolum tesislerine götürmüş. Şişe suyu satacakmış. Başımıza taş yağacak. Yok, daha neler, yani şu bildiğimiz suyu, Allah?ın suyunu parayla satacak öyle mi? İyi de kim alır babam? Öyle diyorlar. Sohbeti müşteriler böler, müşteriler bitirir. Bu kadar yeter haydi herkes işinin başına.

Arabadan firlayıp giderken arkanıza bile bakmayarak

Kiz parti boyu dikkatini çekmeyen oglanin davetine sasirdi, ama tam bir kibarlik gösterisi yaparak kabul etti. Hemen kösedeki sirin kafeye oturdular. Delikanli öyle heyecanliydi ki, kalbinin çarpmasindan konusamiyordu. Onun bu hali kizin da huzurunu kaçirdi.. "Ben artik gideyim" demeye hazirlanirken, delikanli birden garsonu çagirdi..

Nasırları çelik pranga arayan biriyim

Ömrün haritasıdır şiir

?Lütfen efendim. Çok üzgünüm ama başka ne yapabilirdim bilmiyordum.

Arttıran olmayınca da esiri alıp bir muhafız nezareti altında şehirden çıkarmış. Zavallı kahveci, ?Beni beş kuruşa aldığına göre kimbilir ne gibi işkencelerle öldürecek!?..? diye düşünürken, ıssız bir yerde o silahlı Rum,

arta kalan

'Iyi gunler.'

Ey çılgın

Jonathan Livingston, ?en yüksek uçan martı, en uzağı görendir? derken aralarında çığlık çığlığa dolanıyor:

ben etiketimi yanlış yere yapıştırmışlığımdan belki; bileğime boncuk dolayamayışımdan, sivri topuklarla salınamayışımdan belki böyleyim

İnanılmaz bir sanat yeteneği olduğunu biliyordu. Bu altı boyunca şiir yazdı ve resim yaptı. Bir tanesi dışında şiirlerinin tümü dergilerde yayımlandı. Bir tanesi dışında bütün resimleri büyük galerilerde sergilendi ve satıldı.

yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı

"O sanatı yapan parmaklardır.

... Ki hepimiz onunla birlikte VEFA`yı, BARIŞ`ı ve SEVGİ`yi yaşatabilelim...?

sen yıllardır düşlediğimsin, olamıyacak hayalimsin

Üşüşmesin bahtıma söyle prangan ötmesin

derinden bir ok saplanır bağrıma

"Nerelisin?" der.

Çiçeğin Yağmura Aşkı...

Savaşımım uzun-zor, dönerim

Sen de buluş Sevdiğinle bugün!

Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar

yeter.. gel artık yeter..

Çok basit!. dedi, adam. Eğer imanımız yoksa, cennete giremeyiz. Ama ayaklar yoksa, problem değil. Zaten orda tüm eksikler tamamlanacak. Hatta sakat insanlar, sağlamlara oranla, daha fazla mükafat görecekler...

bu başlık benim içinde kaybolup hikayelerle sahte hayatı unuttuğum bir başlıktır

Dağa dönüp?Seni seviyorum? diye bağırıyor. Gelen cevap?Seni seviyorum?

kavliyle...!"

?Yoldan gelip geçen insanlar görüyorum. Bir de yolun kenarında oturmuş dilenen fakir bir adam var.?

anılar gibi sürüklenir bulutlar

Yıllar önce hastanede çalışırken, ağır hasta bir kız getirdiler.

Tüyden hafif olurum böyle sabahlar

siyaset deriz, politikanın kralını yaparız..

istiyorsun söyle bakalım" dedi. "Biraz acele et, gördüğün gibi beyefendiyle

yemin etmiş. Hemen orada Sutean'i öldürecek bir lanet okumaya başlamış ki,

Ne kadar yakınsam birinize

Ben o arada oturması için kendi yerimi o adama vermiş,

Sana mü'mindir sema; sana muhtaçtır zemin

Patron şaşırarak "Peki annen evde mi?"

Bu yüzden gülümse

- ?Yaşamımı kurtardığınız için minnettarım? dedi.

Çekiç neydi ustam, diyorum. Çok sabırsızsın kardeşim yahu, diyor. Başka bir kundurayı tamire başlıyor. Yandaki ihtiyar gidiyor. Oğluna kundura almayan adam da Usta?nın canını sıkmıştı ama sonra neşeye kavuşmak uzun sürmemişti. Muhtar da?polifenizm?in savunucusu Davut da gitti. Olay yeri incelemeyle ben kaldık. İstiyor musun çekiç ayranının sırrını? Size birer ayran daha söyleyeyim mi? Şakayı bırak Usta, sabaha kadar ayran mı içireceksin bize. Bak meraklı kardeşim, şu çekici duvara vuruyorum. Kaç kere vurursam o kadar ayran geliyor. Ben buna çekiç ayranı diyorum. İlahi usta, alemsin.

Koyluler agzi acik kalakaldi.

Halk için girişilen savaşta

çalışmadan başarmayı, sevmeden sevilmeyi,

kim yok edebilir ki..!

susacaktım. Çünkü susmak benim küçücük dünyamda babamla kurduğum iletişim

Biliyorum ki; katlanıver, diyeceksin.

Daha bilgili olmaya çalışır, daha çok şefkat gösterirdim.

beceriksiz sanmasından çok endişeleniyormuş.

Durmuş hiçbir şey demedi, hiçbir şey sormadı. Kaşığı eline aldı ve başladı dondurma yemeye.

O yüzden bir an önce kanatları takıp, uçmakta yarar var... Yeni baharlarda, yepyeni bahar şarkıları söyleyebilmek için...

Sen hüzün bahçesinin sarı gülü. Seni bir kez koklayan iflah olmaz. Sana buse konduran tadını unutamaz. Ne yapar üç mevsimsen yoksun? Heyhat! firaktan alır tadını gerçek aşıklar. Onların işi melaldir, rindaneliktir? Melul bir hayatın yol arkadaşıdır eylül sevdalıları.

Karaya vuran Şivan balığına, gözyaşıyla deniz sunacak kadar, avuçları hala sevdiği kokacak, kanayan yanlarına aldırmadan yüreğiyle kaktüsleri bir bir okşayacak, kayan yıldızlara iki kişilik dilekler ısmarlayacak kadar? yağmur kadar, hava kadar, su kadar,

Ellerimi tutuyor ve saçlarıma dolanıyor sonra, arasında geziniyor incitmeden. Deniz ve toprak kokusu sinmiş ellerine. Dolaştığı o bütün engebeli coğrafyadaki çocukların gülüşü sinmiş. Kokluyorum ve daha da içime çekiyorum. Gitmesi gereken yer sanki ciğerlerim değil de ruhummuş gibi içime katıştırıyorum. Sonra ben de toprak oluyorum, toprak kokuyorum ve yeni bir filizle en sevdiği çiçek oluyorum: papatya?

beğenenler alıp başka yerlere de ekmişler ve böylece tüm dünyaya yayılmış.

Elim uzanmıyor sevdiklerimin ellerine, onların ellerinde tutunamıyor.

Okuldaki ikinci ayımda, hocamız test sorularını dağıttı. Ben okulun

her tarafta sihir var

kahırlı yılları çizdin alnıma

Yeni doğan gün, minnetler sana...

- Ömrüm seninle geçtiği halde topu topu 7 gerçek mi öğrendin?

bütün gün evde sıkılır, onun

-'Evet her şeyi Tanrı yarattı!'

- Sihirbaz mı daha üstün, yoksa rahipmi bugün öğreneceğim.

Uykusunda bir kuş olur ecelsiz

Gözde lakin yok ışık, duymaz kulak.

VE ONLARIN GÜVENMEYİŞİNİ DE HAKLI GÖREBİLİRSEN;

ve ihsanı olmayınca bu aklın bu gönlün cansız kalacaklarından

Ve biliyorum

uzanır da gönlüme Rüveyda

- "Ceza değil bu" diye kendi kendine söylendi Jack.

?Ölüm bize ne uzak, bize ne yakın ölüm

El ile çözmeyi dener. Düğmeler büyülüymüş meğer. Bir taraftan çözülürken diğer taraftan

Bak arkadaş, su levhaya dikkat etsene. Burada ''milletvekillerine aittir'' diye yazıyor. Ben milletvekiliyim, sen kimsin?

Burada kal

götürürüm. Nasılsa bu kadar yola alışığım? dedim.

O artık fazla tafsilat dinlemiyordu. Yalnız serumun bir tane olduğunu hatırlıyordu? Artık bütün ümidi mahvolmuştu, oğlu ölüme mahkum demekti? Seruma muhtaç iki yaralı var. Buna mukabil bir tek şişe? Birisi mülazım, diğeri miralay? Biri alay kumandanı, diğeri küçük zabit! Biri sade kendi oğlu, diğeri bütün bir alayın babası? Vazife hissi ve baba şefkati çarpşıtı? Hem de zaten, miralay dururken, "Serumu oğluma yapın," dese sözünün hükmü olacak mıydı?

-'Nasıl bir soru bu böyle, tabi ki vardır ' diye yanıtlar. 'Sen hiç soğuktan üşümedin mi?'

"Alıp başını gitmek" dedi.

- Allah Teala'nın yardımı senin üzerindedir. Alemlere rahmet olarak gönderilen sevgili ve şerefli Peygamber Efendimiz ve sahabeleri senin yanındadırlar. Merak etme, zafer senin olacak, muzaffer olarak döneceksin, dedi.

Sanki bir mengeneye, sıkıştı o an elim.

Dedim de öylece kaldım. Düşlerin en güzelinde çıktın karşıma Şiraze.

Ona?Evet? dedim.

tetik düşürür günler

ter icinde kalmislar, susamislar.

Yangına bir ahh kalır

-Sana kahvaltı hazırladım. Okula gitmeden bir şeyler ye de öyle git istersen. Dedi.

Küsmemizde, barışmamızda oyunlarımız kadar kolaydı

Mehtabın muştuları tutuşurken içimde

Kimisi de;

Ardında göz bebeğinin siyah noktası bir büyüyor, bir küçülüyor.

Yağmurun sesi anlatıyor bize herşeyi

Günahtaydık perişandık birer birer eridik

Sonra ne oldu bilmiyordu. Karanlıkta kalıverdi. Gün eşsiz kaldı, ay kesildi. Yıldızlar da?

Bir yıl sonra, kapısının altında bir not buldu. Teddy'dendi. Tüm yaşantısındaki en iyi öğretmenin kendisi olduğunu yazıyordu.

yüzden ayakkabın, bence en az 30- 40 lira eder.

-İçimi okuyorsunuz vallahi hocam! Dedi Melek Hanım. Bu güne kadar niye size gelmemişim sanki!

On yıl önce yapılan eve kapısı takılırken dışarıdan çakılan bir çivi, o an kapıyla duvar arasında bulunan kertenkelenin ayağına isabet etmiş olmalı diye düşündü Japon mimar.

Yalnızlık adına

kaları gibi kimsenin dedikodusunu yapmaz, beş

bütün aşkların nihayetinde beklenilen

-"Tanrı'yı bulabileceğini düşünmüyorum. Ama o seni mutlak bulacak bir gün,

Akrep ve Yelkovan

En dipsiz mutsuzlukların karanlığından tan vaktinin neşesine hicret etmek üzere buruk hayal kırıklıklarını terk ederek git artık!

Susuz kalmasın,

Domatesçi Milyarder

döndüren, fil kuyruğu gerdanlıklarla.

Ala gözlü kaşı kara

bir dokundular mı bir dahası olmazdı

PRINCESS_ICE LOVES TMR FOREVER...

Kavanozda taş parçası için yer kalmayınca sormuş; "Kavanoz doldu mu?" Sınıftaki herkes, "Evet, doldu" yanıtını vermiş. "Demek doldu ha" demiş hoca. Hemen eğilip bir kova küçük çakıl taşı çıkartmış, kavanozun tepesine dökmüş.

Sahtecilik oyunlarının en sahte bölümüne gelmişken yırtılan hayallerin umutsuzluğuyla bir an etrafına bakınmak, oyunu terk etmeyi istemek ancak kasaya olan borçları yüzünden ayağa kalkıp gidememek...

İlk duyduğu, ülkesindeki savaşların, kaos ortamlarının ve karmaşık düşünce dünyalarının canhıraş feryatları olmuştu.

-Tanrı'ya size verdiğinden fazlasını veremezsiniz.

Sana hicret eden bir Kureyş de ben olsaydım

- Ey üstad sana bir sene hizmet ettim artık hakkımı vermen gerekir. Senin İsm-i azamı bildiğini söylediler. Onu benden iyi emanet edeceğin bir başka kimse olmayacağını bilirsindedi. Sükut etti. Ona cevap vermedi. Altı ay sonra bir tabağa konmuş ve bir mendile sarılmış bir şey çıkardı. Ona;

Günlerden bir gün, Yıldırım Bayezıd"ın damadı Emir Sultan hazretleri, elindeki çömlekle birlikte bu zatın fırınına çıkageldi! Ekmeklerle birlikte çömlekteki yemeğin de pişirilmesini istiyordu.

"Egitimli insanların dokuz düşüncesi vardır;

?Niçin?

Dünyanın en büyük keşfine ermişçesine sevinen adam yine sormuş :

Ülkenin en zengin tüccarları, en güçlü kervancıları, saray görevlileri birer birer gelmişler, sabahtan öğlene kadar. Hepsi kayanın etrafından dolaşıp saraya girmişler. Pek çoğu kralı yüksek sesle eleştirmiş. Halkından bu kadar vergi alıyor ama yolların durumuna bakmıyor, yolları açtırmıyor, diye...

Gider en iyi bildigi dostuna, calar kapiyi.

Akşama doğru azalırsa yağmur

Bazen insan kendi uçurumuna düşer... düşer ve ancak o zaman uçurumunun derinliğini anlar Şiraze. İnsan neden uçurumlardan manzaralar çizer içinde çok bilmesem de, neden sık sık yineler atlamalarını uçurumlarına çözemesem de... herkesin derin bir tarafı, keskin yanları, rakik duruşları var o kesin.

tuğla bana çok pahalıya mal olacak. Bunu neden yaptın?" Çocuk

Bir gece bizlere Yakup'un rüyasını anlat

Hatta ve hatta, her gün her gün gözüne gözüne sokulduğu için ister istemez alışarak acımayı unuttukları da vardır.

Geçenlerde iyi bir şeyler yapmışsın. Bir sürü deniz kaplumbağasını taşıyıp suya, yaşamalarını sağlamışsın. Ben o gece sahile gelemeyecek kadar yorgundum. Yatağımda sırt üstü bütün bir gece seni düşündüm. Ertesi sabah sahil tertemizdi. Kendi getirdiklerini kendin götürmüşsün bu sefer. Bensizlik yaramış sana. Kendin olmayı öğrenmek için bensiz kalman gerekiyormuş demek ki.

Ben sabır ve tahammülüm. Ben en yumuşak ve en sertim. Cesur olmayı nasıl benden öğrendiysen korkuyu da ben sana öğrettim. Seni ilk öpen ve ilk döven benim. Sevmek aşık olmak şefkat kin dostluk ve düşmanlık duygularının hepsi bende..

Çocuk, eve gitmek istemiyordu. Bu yüzden de ihtiyarla birlikte oyalandı.

Kiza verdigi söz gelir aklina.. Geri dönmek yok...

"Bakın, ben elli beş yaşındayım. Yani yolun yarısını geçeli çok oldu. Söylemeye dilim varmıyor ama yolun sonuna yaklaştım galiba. Bu gerçeğe tahammülüm yok. Ben bugüne kadar ki hayatımı geri istiyorum. Mümkün mü?"

Öğretmen, kendisine "Peki şimdi ne olacak?" der gibi bakan öğrencilerine ikinci açıklamasını yapar:

Var gücüyle çekmişti annesinin eteklerini, sol yanağında patlayan şamarın acısını hissetmeye ramak kala. Ne Ali?nin ilk yediği tokattı bu, ne de annesinin son vuracağı. Aslında annesi gaddar bir cadı sayılmazdı, Ali de vahşi bir yaygaracı. Ama ikisinin de son haddine kadar gerdiği yaylar ancak bu patlamayla boşalabiliyordu Ali?nin pembe yanaklarında. Ali?nin çok mu canı yandı zannedersiniz? Yook, hiç de öyle değil, asıl canı yanan, o yanakları Ali?den çok kendisinin bilen annesi. Hele Ali?nin kendisini annesinin elinden koparıp yerlere uzanması, ters dönmüş kaplumbağa gibi debelenip kendini parçalaması yok mu; yanına oturup beraberce ağlayası geliyor da insanın, ne yaparsın annelik mürebbiyelik makamı, mecbur ediyor o şefkati bir silleye daha.

yağmur kokan benliğimle deniz kokulu türkülerle sızıorum ruhuna öylesine yavaştan...

Ey sonsuz kavram

Öyle uzaklardayız..

iki yüz seksenin üzerinde cumartesi yaşadım.

Ben böyle eksilmezdim bu havalarda, bu şehirde, lakin yaşanmışlığı varmış, ağır bir bedeli.

Kaldır aradan vahdete hail ne ise;

Yıldız, ilk zamanlar her şeyden vazgeçti, hayata küstü... Ama kolay pes etmedi... Kısa bir süre sonra hayatıyla ilgili o önemli kararı verdi...

yüreğim isyan bombası yara yara giderim..

Çiftçi istifini bozmadan.. Gülümsemeden büyük bir ciddiyet içinde.

onlar ayrılığa alışıktır

ölümden başkası çıkmadı karşımıza.

bankın altında hüzünlü bir beyaz mendille karşılaştı.

Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..

ağaç ziyanına engel olun.'

Genç:

Yazdığım her harf, sanki mağrur gözü yaşlı bir kadın

Muhammed Aleyhisselam zamanında ise hüküm yemin ve delil ibraz etmekle verildi.

oysa sen Şiraze

? Defol kapımdan. Çalışıp kazanacağın yerde dilen mekten utanmıyor musun? Defol, dedim...

yüzlerce, binlerce çiçek

Onun için de rakibinin senin sol kolundan tutmasi gerekir.!?

Vefa`da daha fazla beklemeden sönüp gitti...

için gerekli olan ameliyatı yapabilecek tanınmış bir cerrahtı.

Hadiseyi daha sonra öğrenen kadı, atı alan müslümanı çağırtıp meseleyi şu şekilde halletmiş:

yolculuk çok oldu başlayalı; aşk, korksam da sana kavuşmamdır; belki

Yazın gölgesinde otururduk dut ağacımızın. Küçük olanını kimse tercih etmezdi. Çünkü hem bulunduğu yer taşlıktı, oturmaya müsait değildi hem de küçüktü. Hep?ağlayan? ağacın dibinde otururduk. Bazen annemin yaptığı kekleri yerdik kardeşlerimle, bazen de dedem nenem babam ve biz çocuklar çay içerdik hep birlikte. Hemen arkamızda heybetli bir edayla arkasına yaslanmış dağ, önümüzde, daha aşağılara gittikçe balıkların oynaştığı çay, sol yanımızda uzayıp giden buğday tarlaları ve sağ yanımızda da yine bir başka dağ. Temiz hava, dut ağacı. Gölgedeyiz. Çay içiyoruz. Ağaç ağlıyor, duymuyoruz?

hafif buruk bir sesle:

Antika Saat

Oysa bu şehir benim? Herkes kalıyor ben gidiyorum?

bu gurultude cekirge sesini duymak imkansiz der.

"Sevgili Jack, benim bir kızım vardı.

çoğaltır-sulara söyler

"Peki, gidebilirsin Kınalı Ali" der komutan. O günden sonra herkes ona Kınalı Ali der.

Bu ölümsüz ülkede olduğu gibi kalmış...

"senin için ölürüm derdin hep, doğru söylediğini bilirdim."

Yüzüme öyle bir bakıyordu ki sanki hiç kötü durumda değildi, yüzü gülümsüyordu. Şaşkın bir şekilde evime gitmiştim.

Aslıma dönüp kendime geldim haddimi bildim.

Around the corner, yet miles away,

Osman'ı birkaç yıl sonra pazarda gördüm.

Çok uzak değil, yakın bir ülkede

Al Capone

Ne de anlamsızdı geçmişin acıları

Ayrıca, her padişahın, her ramazanda her 10 yeniçeriye bir büyük tepsi olmak üzere baklava yaptırdığı ve her tepsiyi iki yeniçerinin saraydan alarak yeniçeri ocağına getirdiği kaydedildi.

Bilge adam genç adama anlatmasını söylemiş

Hep böyle kalmayacak bu dünya.

akiyormus.

Ve bir gün hizmetçisi karşısına dikildi:

Baba hele şuradan bir taş beğen bakalım, demişler. Baba,

Üniversite heyeti büyük basarı ve çalışmalarından duydukları memnuniyetten dolayı bu 90'lık ihtiyarı üniversiteye rektör seçmişler.

?dalmışlar tahayyüle? der

Ve su başlarında serin serin savrulur salkım söğütler

Can Dündar

Yahya baba, II. Bayezid Han zamanında, Edirne Bayezid Külliyesi'nin aşçılarından biridir.. Arkadaşları hoşaf, kebap sebze, bakliyat pişirir. Ama onun ihtisası pilavdır. Mübarek işe girişti mi, ibadet ettiğini sanırsınız. Pirinçleri salavat getire getire ayıklar, yağını tekbirlerle eritir. Tuzunu Besmele ile, suyunu Fatihalarla salar. Zaman zaman gözünü yumar, enbiyayı, evliyayı aracı yapar, Allah'tan bereket arzular.

"Çok şanslısın hacı amca," dedi. Çocuklar için sana

Annem,

Sözün burasında genç adam ortama bir göz atar, der ki:

?Duydumsa da zevk almadım İslav kederinden.

Binlerce volta tutulmuş gibi sıçradım soğuk suların içinde.

annesiyle babasının yanına koştu,

Çiçekleri, kuşları, kelebekleri bırakıp gece gündüz genç adamın hayaliyle yaşamaya başlamış... Sevdası yeryüzüyle, gökyüzünün sevdası kadar büyük; suyla, çiçeğin aşkı kadar da masum ve temizmiş... Sonra sevdasını açmış büyüklerine Dilara, hoş karşılamışlar kızlarının sevdasını, evlenmelerine izin vermişler... Davul zurna eşliğinde üç gün üç gece düğün olmuş, halaylar çekilmiş, inlemiş dağ taş...

Ertesi gün salonda ilk rakibinin karşısına çıkacakken heyecanla hocasına sordu, "hocam bu iş nasıl olur? Ben sadece tek hareket biliyorum kesin kaybederim". Hocası ise "sen sadece hareketi yap" cevabini verdi.

Içini bu kadar samimi döken evini ailesini bu kadar özleyen bir adam evi aileyi seven biri olmaliydi. Evini düsünen evini arayan evini sakinan biri.. Ev duyusu olan biri..

İnsan kendi karanlığına alıştıkça tüm çıkışları kapatır, bilerek Şiraze. Ve bütün kuyuların içinde, en derin olanın sadece kendi içinde olduğunu düşünür. Sonuçta kimse bir başkasının kuyusunun derinliğini ölçemez. Sanırım, kimse de bunun aşikar edilmesini istemez.

el-göz edip de sahilini esirgeyen, tecrit edilmiş patlamaya hazır mücrim adalar görüyorum firuze;

gelişini iple çekerdim. Daha o kapıdan girer

Ellerin elinin altındayken bunu dene; karlı çıkacaksın.

Her gün oyun oynayıp defalarca çıkıp indiğimiz dağı ̧ o gün bir kez daha koşar adım tırmandık. Büyük bir kayanın ön kısmının biraz oyuk olması ve sedir gibi oturacak yerinin bulunmasından dolayı evcik kaya adını verdiğimiz ve daha yukarda eşek kürtününe benzeyen büyük bir taşa da eşek kaya dediğimiz oyun yerlerimizde bu kez hiç dinlenmeden bir çırpıda dağın en tepesine ulaştık. Dağın düz otluk kısmının arkalarına doğru yürüdük ve dut ağacını bulduk. Oradan oraya hiç yılmadan koşturduğumuz o gün ki kondisyonumu bu gün öylesine çok arıyorum ki?

dinle şarkısını büyük koronun,

içerisinde yer alan kurşunudur. O yüzden her zaman kendi içine bakmalı, en çok onu korumalısın.

adamı nasıl havaya kaldırmadığı idi.

Halife bunlara göz yumarak uzak diyarlardaki şehirlere gaza, gaza diyerek asker yürütmekle; gencecik delikanlılarımızın kanını yabancı topraklara akıtarak kadınları bırakmayı marifet mi sanıyor? Benim babam, amcam, dayım ve gencecik oğlum hep onun ordularında şehit düşmedi mi? Şimdi kim bilir yine nice kadın ve çocukları kocasız ve babasız bırakıp, aç ve çıplak bir sefaletin kucağına atacak. Böyle dertlerimize yeni dertler eklesin diye mi biz onu başımıza geçirdik?"

takvim kağıdından damladılar ellerime, onları alıp yüzüme sürdüm

unuttuklarımı bir bilsen, hatırladıkça yeniden doğuyorum pırıl pırıl gökte

kareyle muhatap olmaz. Her şeyi kulları için yaratan, sadece kulunu kendi için

Umarım senin için çok zor olmamıştır. Yalnızlığınıı ve acılarını

Ertesi sabah Komşusundan helallik istedikten sonra bir daha hiç kimse kırbasının delindiğinden şikayet etmedi.

Mübarek çoktan ruhunu teslim edip kavuşmuştur rahmet-i Rahmana

Anneleri de gayet mutlu bir şekilde "Oooh ne güzel bir sabah, kahvaltım da ayağıma gelecek" diye yatmaya devam etmiş... derken... 10 dakika geçmiş, 20 dakika geçmiş, gelen giden yok.. Şaşırmış, kalkıp mutfağa gitmiş... Bir de bakmış 2 küçük yaramaz sofrayı bir güzel kurmuşlar, afiyetle kahvaltı ediyorlar.

Çocuk ringe çıktı ve hareketiyle rakibini eledi. Hatta tek hareketle finale kadar çıktı. Finalde karşısında kendisinin iki katı birisi vardı. Önce çok korktu ama gene bildiği hareketi yaparak son rakibini de yendi ve şampiyon oldu.

Menzile varamadan vurulur...

Çocuklar gittikten sonra öğretmen yaklaşık bir saat kadar ağladı. O günden sonra da çocuklara okuma, yazma, matematik öğretmekten vaz geçerek onları eğitmeye başladı. Teddy'ye özel bir ilgi gösterdi. Onunla çalışırken zekasının tekrar canlandığını hissetti. Ona cesaret verdikçe çocuk gelişiyordu. Yılın sonuna dek, Teddy sınıfın en çalışkan öğrencilerinden biri olmuştu.

Günbatısı, poyraz ve gündoğusu,

Postacı, kadını sakinleştirmeye çalıştı

- Önemli değil padişahım senin beni zindana attırmandada bir hayır vardı der. Padişah:

gel "Sevdalım ol" hayatıma anlam veren, mucizem ol... Su dayanamamış ateşin gözlerindeki sıcaklığa,"Al " demiş.."Yüreğim" sana armağan.. Sarılmışlar ateşle su birbirlerine sıkıca.. Kopmamacasına.. zamanla Su; buhar olmaya, ateş kül olmaya başlamış... Ya kendisi yok olacakmış, ya Aşkı..!

Delikanlı ise "Hayır" anlamında başını salladı. Kredi kartını uzatıp hesabını ödedi.

"Gerçek aşk!" dedim.

Derler ki:

"Nasıl böyle budalaca bir şey yapmamı ister. Bir de ülkenin en iyi mücevher ustası olacak. Bu saçmalığa bir yıl boyunca nasıl katlanacağım, böyle bir eziyetle nasıl yaşarım. Bu ne biçim ustalık. Ustalık kaprisi yapacaksa, bari başından yapmasaydı." diye devamlı söyleniyor, her önüne gelene ustadan yakınıyor ama avucunu hiç açmıyormuş.

Sana ''git'' dedigimde anladim..

Hani ona hiç bakamazsın

Ben değil, sen bana öğrettin.

İçini güzel eyle, dışına da akseder;

Ve çizdiği projeyi verdi kadın ama hiç beklemediği bir cevap aldı:

yalçın ergir

Hz. ömer cevap verdi:

Görünmeyen yüzler dolaşırken çevremde, saklanırken enfüsi soluklar; içime gömdüler beni bir daha? Karanlık burası, tenha, alışılmadık? Avare dolanırken sessizlikte ellerin nerede?

tutamıyordu. Sonunda bir koylu çıkageldi. Saraya meyve ve sebze

yillar gecse de inan kalbimin esiridir

?Tam son nefesimi vermek üzere olduğumu düşünüyordum ki, kapak açıldı ve ustanın nazik eli beni çekip dışarı çıkardı. Derin bir nefes aldım, hasret kaldığım serinliğe kavuşmuştum. Beni yüksekçe bir rafa koydu ve usta şöyle dedi:

Nereden bu ıtri alıyor rüzgar?

Yağmur çisil çisil yağmıştı. Toprağın kendine has o güzel kokusu etrafı kaplamıştı. O gün insanlar o yağmurda çalışmaya devam ediyorlarmış. Bazıları at arabalarına binip, çoktan evlerinin yolunu tutmuşlar. Birkaç çocukda oyunu yarıda kesip, bir ağacın altında eski bir battaniyenin altına gizlenerek yağmuru seyrediyormuş.

"Hayat, bir maraton" dedi.

Aradan on gün geçmişti. Boşi köyünün bekçisi, yüzü sarılı bir halde Gavs-ül-Memduh'un huzuruna çıkarıldı.

o halde neden bir ütü okulundan çıkmadım?

kayanın etrafından dolaşıp saraya girdiler. Pek çoğu kralı yüksek

Okuduğumuz her şiir farklı yönlendirdi hayata,

?Dil konuşmaktan men olundu. Çünkü o düşmanlığa sebebtir, belki afetleri celbedendir. Konuştuğun vakit, Rabbini zikret. O?nu unutma ve her halinde O?na hamdet?.

dumana surat yaparız..

gösterememekten korkan o çocuğun öğretmenini yeni tanıdım. Adı Fazilet.

teşvik etti;bununla birlikte, eğer istemezse oynamayabileceğini de

?Sen bize bu konuda duyduklarini anlatirmisin kizim?diye rica etti ögretmen...

bana yakıştırılan gitmek oldu Şiraze, sen kal ben gideyim şimdi

Bir başka güzellik var kederinde

Bir adam ve oğlu ormanda yürüyüş yapıyorlarmış Birden çocuk ayağı takılıp düşüyor ve cani yanıp 'AHHHHH' diye bağırıyor

kapsadığını söylemeye gerek yok.

Bir yakut yüzükte aydınlanan sır,

en iyi öğrencilerinden biriydim. Son soruya kadar soluk almadan

Yemekten sonra babam

Televizyon izlemeye, eğlenceye biraz daha az zaman ayırarak kendimizi ve toplumumuzu geliştirmeli, bu alışkanlığı çocuklarımıza, ailemize ve çevremizdeki kişilere de kazandırmalıyız.

-Hepiniz aynısınız? Zaman dediğin, içinde bulunduğun an.. Bunun ötesi yok.

buldular bir eski çeşme

?Oysa hiçte sen değilsin benim sevdiğim, senden daha fazla bir şey, senin aracılığınla bana bağışlanan kendi varlığımdır.?

Elinin tersiyle insanları bir hamlede itenlerin tam tersine, sahip çıkan, kucaklayan...

Hem biraz derin nefes alırsanız, fırından yeni çıkmış ekmeklerin kokusunu duyacaksınız.

Ahmet Hamdi TANPINAR

Kalbim bir yaz gününe karışsın isterim

Japonlar son derece sade, basit, yalın mütevazı yasayan insanlardır.

"Bana kırmızı toplar kataloğunu bulun."

Ne yazık Şiraze sen yoksun yine

Öğrenci denileni yapmış. Birkaç gün sonra bakmış ki resmine hiç dokunulmamış. Sevinçle ustasına koşmuş. Usta ressam şöyle demiş: "İlkinde insanlara fırsat verildiğinde ne kadar acımasız bir eleştiri sağanağı ile karşılaşılabileceğini gördün. Hayatında

- Söyledikleri doğru mu diye sorar.

Ateş ateş olmuş, dökülmüştür Ney?e,

Sıkılmazdık bunalmazdık?

Sükut ise; bir parçasıdır yalnızlığın? Sükutun kadrini bilmeyen, yalnızlığın dostluğuna erişemez. Onun verimli, anlamlı ve düşündüren haliyle hallenemez. Bunun içindir ki; her zaman olmasa bile, ara sıra, içimde kendi kendimi dinleme arzusu belirdiğinde, kendimle, yalnızca kendimle olmayı arzuladığımda, bunu ancak sükutun yardımıyla yapabileceğimi biliyorum.

- Çok şanslıymışsın. Gözün nasıl açıldı kim açtı.

ama buna gerek yoktu. Teşekkür etmekten daha öte bir şey yapmışlardı.

İtiraf etsin hadi, gitti, gitti işte hepsi!

Ondan sonra çok ağladım. Çünkü bir anlık dalgınlık yüzünden hem elimden olmuş hem de o her zaman nereye gitsem beni bulan yuvarlak kürsten mahrum olmuştum, işte bu elimin kesilmesi böyle bir hadise sonucu olmuştur. Bu bir suçlu eldir ve cezasını çekmiştir. Allah ahirette çektirmesin...

O güne kadar onun için yapmadığınız ne varsa,

Şimdi gitmek sadakattir, kalmaksa ihanet...

Bu acı gerçeği değiştirmeye gücüm yetmiyor.

her pas isabetliydi. Karşı takımın oyuncuları onu durduramıyordu. Koşuyor pas

"O da doğru ama" demiş zaman kullanma hocası; "Çıkartılması gereken asıl ders şu: eğer büyük taş parçalarını baştan kavanoza koymazsanız daha sonra asla koyamazsınız."

meğer yüzünde bulduğum anlam

Geldi işte acı haber, ?Dostu yanına almış Hak?.

- Çabuk söyle, bu ekmeği hangi evden aldın?

Ve dolasip herkese bunu sormaya karar vermis.. Köy, kasaba, ülke dolasmis bu arada zamanda durmuyor tabiki...

son kullanma tarihimiz dolar ve ölürüz..

Önce kalabalıklaşan şehrimde ben boşalıyorum,

Irmağıma gün akmasın gecem ağarmasın

Meğer bunlar, Gül?ün yaşaması için, Rüzgar?ın gece vakti sessizce gelip yapraklarına bıraktığı pişmanlık gözyaşlarıymış.

O zaman kara murat gibi kötülerle savaşacak bir kahraman,

bu arada doğum günün nedir:)

Rüzgarın kokusunu ne kadar duyuyorsunuz

Serin pınarların uğultusu.

Varsın uzun kuyruklar olsun, dedecik beklemeye razı.. Cıvıl cıvıl torunlarının neşesiyle, ekmeğin hasını bölüşmek pek bi zevklidir..

İman edip salih amellerde bulunanları, altından ırmaklar akan, içinde ebedi kalacakları cennetlere sokacağız... Ve onları, 'ne sıcak-ne soğuk, tam kararında gölgeliğe' sokacağız. (Nisa Suresi, 57)

- "Dün gece Efendimiz rüyamda bana göründü ve buyurdular ki,

Varsa yoksa gam vurgunu nakaratlar solmuş dudaklarımda?

sonra yine kurtlar üşüşecek içime

Hasta derhal iman eder. Gözleri açılır. O sevinçle hemen padişahın yanına gider. Padişah sorar:

ama sıkıyorsa aksini iddia edin.

İngiliz yazar ve şairi Milton (1608-1674) gözlerini kaybettiği zaman yılmamış, çalışmalarını tüm çabasıyla sürdürmüş, en büyük eserlerini, özellikle de Hıristiyan destanlarının en parlak özelliklerinden sayılan "Kayıp Cennet" ile "Yeniden Kazanılan Cennet"i hayatının en çok acı çektiği bu devresinde vermiştir.

Hocanin cevabi:

Hizlica ayrilirken karisina... ?Ömrüm ben evde birsey unutmusum bir kosuda alip geleyim? diye seslendi zor duyulacak bir sesle... gözlerini karisindan kaciriyordu ve hizli adimlarla bir köseden dönüp kayboldu...

-Paran var mı? diye sordu. sen onu söyle.

- İçki nedir, İçkiye dinimiz nasıl bakar?

Olmayan kuşa niye acıyalım ki?

1950'lere dek sürdüğü ve bu yüz yıllık sürenin, Türk fotoğrafının gençlik

Öğrenme sırasındaki olumsuz davranışlar, kişinin bilgiye öğrenememesine

Dinlediği şarkıda onun sesini duymaktır,

Aksi gibi, o akşam üzeri teslim etmesi gereken birkaç pencere vardı. Boş kalmayı sevmezdi.

< Her gün kendiniz için olumlu onaylamalarla uyanmayı alışkanlık haline getirmeye gayret gösterin. Örneğin şöyle söyleyebilirsiniz: ?Bugünüm aydın olsun. Bugün evrenin bana vereceği tüm güzel mucizeleri kabul ediyorum.?

Keşişlerden biri, genç kadını kucakladı ve suyun öteki karşısına geçirdi. Öteki keşiş arkadaşının bu davranışını başka bir biçimde yorumladı ve bu nedenle hiç de hoş karşılamadı.

bir balığın peşinde yedi, deniz kestanesini...

mor ve ötesi işte... hepsinin esrar perdesi

Bir kaç dakika önce çalışma odamda çalışırken birdenbire içimin sıkıldığını farkettim. Dikkatimi işime veremedim ve bu yüzden sessizce seninle konuşmak üzere odana geldim.

Kahvesini hazırladı. Sigarasını da yaktı. Elinde fincan salona geçti.

Çocuk, arkadaşlarının yanına döndüğünde, bir kenara çekilerek onları seyretmeye koyuldu. Ve bütün ısrarlara rağmen oyuna katılmadı. Arkadaşları :" Niçin oynamıyorsun? diye sordular. En güzel misketleri sen kazanmıştın." Çocuk, inci gibi yaşlar süzülen gözlerini arkadaşlarından kaçırmaya çalışırken :" Misketlerim, bu elbiselere yakışmayacak kadar güzeldi, dedi. Bu yüzden onları, bayramlık kabanımın cebine sakladım."

İstemek...

Bir nefes daha almayasım geldi tüpümden,

Allah onlar için, süresiz kalacakları, altından ırmaklar akan cennetler hazırladı. İşte büyük?kurtuluş ve mutluluk? budur.

-Sevdiklerinize sevginizi nasıl gösterirsiniz?Ya da bir insan size nasıl davranırsa onun tarafından sevildiğinizi hissedersiniz?

Sensizlikten bozulan dengeye ziyan düştü

Attila İlhan Pia?yı yazdığında ihtimal bilmiyordu Pia?nın Kazaklı?da bir üzüm bağının kıyısından hayata sarışınca baktığını.

Hani yolu yakın

verdiğiniz adrese göndereceğim" dedi. Yazdığım çeki masanın

Melek Hanım:

Üstümüzü örten şu durgun

sessizliğin içinde zamanımıydı şimdi? Neler oluyor bana...

Günün birinde esen sert bir poyraz, karlı dağların yamaçlarındaki bir grup çiçek tohumunu iş adamının bahçesine uçurdu. Fakat bahçenin her tarafı parsellenmiş, sadece limon ağaçlarının altında yer kalmıştı. Bir an önce filizlenmek zorunda olan tohumlar, limon ağaçlarının yanına gelerek onların altında yeşermek için izin istedi.

BİN MİSKET

bir gece birisinin içinde kırılacağım, ?çat? diye

Ayrı dalları mıyız bir ağacın,

Bilmem ki, acaba

... ,..\` | /|.,|Y\, ...

Artık ezilip düşmesin ümmet ye'se.

"Olsun", diye mırıldandı. "Olsun." Ağacın üzerinde

Dostun hakikisini anlamaya...

değeceklerine."

Adam onu kıramayıp parayı aldı. Ve bu arada yanağına bir öpücük kondurdu.

Çırpınıp pırpırlanması...

Hemen yanına sokuldum; "aman ey mü'minlerin emiri!.. Ne yapıyorsun? Bari müsaade ver de çuvalı ben sırtıma alayım." Hz Ömer hemen sözümü keserek belki bir saatten beri ilk defa ağzını açıp şu sözleri söyledi.

Şimdi ağlayanların ferdasındayım. Uzakta, müphem yalnızlıkta, fildişi kulesindeyim. Yaşadığım düş kulesinin yüksekliğini her gün biraz daha uzatıyorum? Acıtan sözleri duyunca bir kat daha çıkıyorum? Gülümseyen çehrelere rastlayınca kapatıyorum pencereleri? Yanık gönülleri alıyorum içeriye kimi zaman. Öyle ki; kulen vatanındır, huzur kaynağındır, yabancı eller değmesindir ona? İçeridekileri hazır olda bekletirsin, yargı sürecindedirler? Bir sürçmeyle itersin dışarı? Kimse olmasa dersin herkes yanındayken, yanında olduklarını bildiğindendir bu?

Ve bir çocuğun hüznüne

Ve bu gece yanağına iyi geceler öpücüğü kondurduğumda seni biraz daha sıkı ve biraz daha uzun tutacağım kollarımda Allah'a senin için teşekkür edip bize yalnızca bir gün daha vermesi için yakaracağım...

?Hadi o zaman daha ne bekliyoruz. Sohbet etmeyeli sen de yıllar oluyor, ben diyeyim asırlar...?

şafağı doku

"-Biz düştük düşmesine ama senin gibi kerizler nasıl düşüyorlar bir türlü anlayamıyorum. Bir duble rakıyı normalinden dört misli fahiş fiyata içiyorsunuz. Anladın mı kimin düştüğünü, kimin düşmediğini?.."

Umut savaşmaktan yorulmuştu. Artık şu ölüm gelse de alsaydı onu, herkesin ona acıyarak bakmasından bıkmıştı. Aldığı ilaçlara bağımlı yaşamaktan nefret ediyordu. Hayattan buz gibi soğumuştu. Sanki boş bir mezar bulsa orada ölümü bekleyecekti, o denli bitmişti.

gözlerim birdenbire kapanıversin.

Hatta hayalindeki 200 dönümlük çiftliğin krokisini de çizdi. Binaların, ahırların ve koşu yollarının yerlerini gösterdi. Krokiye, 200 dönümlük arazinin üzerine oturacak 1000 metrekarelik evin ayrıntılı planını da ekledi.

Eyyamında bu zamanımın titrek yaşıyorum.

- abi ben merkezde biryerde indirirsen çok sevinirim adım felanca der...

Ateşlerin yaladığı bu düzlükten geçenler

Yan apartmanın çatısının altından geçen su borusunun üstündeydiler.

Elbette 63. "Peki bu sana neyi çağrıştırıyor?" diye sordu.

Teröristbaşı, gayet sakin;

sona ermemişti tabii... Şekil değiştirmiş, büyük bir

-Dur bir dakika.. Bir sürü yarım işim var.

arkadaki şöföre...

"Dudağı yarıklar " denir, şanslıdır onlar

Geceleri çalışmakla

artık eskisi gibi bakamıyorsun

Öperdi altın saçlarından

Serinlet beni...

? Beş kuruş!.. diye bağırmış.

Hindistan

- Kültürsüz değil ama zengin değil.

'Gavur icadı şekeri çaya katmak caiz değildir!.'

dedi genç kadın. Kanepeye ilişti ve zor duyulan bir sesle konuşmaya başladı:

-Daima neden yapamayız yerine nasıl yapabiliriz diye düşünerek harekete geçin.

:))hoşbulduk, devama geldim

? Ya Rabbi! Elim günah işlemişti, kestirdin, ayağımın ne suçu var!... diye içimden yalvardım.

açılacak kapılar ansızın..

Şimdi,

küçük bir çocuğun başı gözüktü ve

-Anlaşıldı kızım, sen üniversite bitirmiş, çok şey öğrenmiş olabilirsin ama insanlıktan sınıfta kalmışsın. Torunumu okutmak için uğraşacaktım. Fakat seni görünce vazgeçtim. Yaşlı kadın, küçük kızı alıp masadan kalkarken, boşalan yere doğru şık giyimli bir kadın yaklaştı. Cevap vermek için hazırlanan genç kız zengin giyimli, şık kadını görünce uzaklaşan yaşlı kadına cevap vermekten vazgeçti. Yaşlı kadın geriye bakmaya çalışan küçük kızın başını eliyle engelledi.

yerimden bile kıpırdatmazdı. Azıcık hareket edip

Yine bir gün?geldi mi? sorusuna muhatap olan evladı çıkar dışarıya. Çıkar çıkmasına da şaşkınlığından ne yapacağını bilemez. Babasının yıllarca beklediği dostu gelmiştir. Sevinçle içeri girer. Babasına?müjde geldi? der. Babası hüzünlü gözlerle bakar oğluna. Ve?görüşmek istemiyorum, gönder gitsin? der. Bu işten bir şey anlamayan oğlu babasının isteğini yerine getirir ve babasının yanın döner. Neden böyle yaptığını sorar. Aldığı cevap şaşırtır kendisini. Baba şöyle der: ? Ben onunla görüşsem bile birkaç saat sonra yine gidecek. Gidişindeki hüzün, gelişindeki süruru bastıracak. Hasret yeniden başlayacak. Ama ben onun gelme ihtimalini hep içimde taze tutacağım ve bu ihtimali de seveceğim.?

tesekkürleri ile beraber müthis bir otomobil ve bir milyon dolar

Mazgala bakmaktan kendini alamadan eli kahverengi deri çantasına gitti yine. Bir yandan da mavi kediyi kontrol ediyordu. Kedi yaklaştı... yaklaştı... yaklaştı...

Kahveye tuz!..

Ve bir kemend gibi taktım boynuma

Kendini ve arkadaşlarını tanıttıktan sonra sevgi, kadına ilginç bir öneride bulundu "Şimdi evinize gidin ve eşinizle başbaşa verip, bir karara varın", dedi. "İçimizden sadece birimizi davet edebilirsiniz evinize. Hangimizi davet etmek istediğinize karar verin, sonra gelin, kararınızı bize bildirin."

ismini bilmediğim

... , _|| \_,/ ...

Yıllar önceki konuşmamıza göre biz artık arkadaş dahi değildik ama, dedim ya ben birisini özledim mi, kızdım mı kendime küskünlüğümden dolayı, kanlı bıçaklı olsak, dayak yiyeceğimi bilsem bile, hiç gocunmadan onun ayağına kadar giderim.

Eğer önümüzdeki cumartesiye kadar yaşarsam,

Belki bir gün öpebilirim

Bir ölçüde eski usül fotoğrafhanelerin, Ziya Osman Saba'nın

Bu geçiştirme işi birkaç gün devam etti. Bir akşam yine eve gelirken iyice sıkılmış, ?Bu defa ne diyeceğim? diye düşünürken beklenmedik bir durumla karşılaşmıştı. Hanım kendisine adres yazılı bir kağıt uzattı, sonra da şöyle dedi:

Soğuk metal kutudan gökkuşağı fışkırıyordu sanki.

Yaşamın anlamı katılarak bir şeyler katmak yaşama

Genç ve başarılı bir yönetici, yeni Jaguar'ıyla bir mahalleden

Oysa, en çok o vakit acınmayı hak ederdi o şey.

İnanın imdad-ı İlahi ortadadır. Nitekim hiç olmadık şeyler olur. Orduya kara kara bulutlar gölge yapar, sahraya görülmedik yağmurlar yağar. Bu çölü 13 günde geçen ikinci bir ordu yoktur. Anlaşılan o ki, halifelik İslam'ın zinde gücüne bahş olmaktadır. Türk'e!

Up straight in the sunshine

Niçin, demiş. Askerler

Kendisine, süngüsünden bir mihrabcık kurmuştu,

el vermezsin kimseye kalkması için,

Hulyalı alnına eğilir su çiçekleri.

Arada haberci bir rüzgar vardır dağları aşıp giden ve yarin saçının telini okşayan?

Öğrendim bir akarsuyun sessizliğinden

Meraretimle unut; çünkü leng ü pejmürde

?Sen de onlar kadar aptalsın. Şu haline bak pis şey? diye bağırdı.

bakıyor, resimle ilgili bir şey sorsam

En mutlu gün-en mutlu saat

Nilgün Marmara

Bil ki aklın almaz imiş bunları

Bak efendi... Sen böyle böyle yapıyorsun ama komşular kötü belleyecek. İnan cenazen kalacak ortada.

Gömleğinin düğmesi yere düşünce bir an telaşlanmak geçti adamın içinden. Ama tam bunu yapacakken şaşkınlık telaşın önünü kesiverdi. Çünkü düğme bir taraftan zıp zıp zıplıyor, diğer taraftan da?kurtuldum? diye bar bar bağırıyordu. Adam, ?kurtuluşun görevini yapmanı engelledi? derken, bir düğme ile konuşmakta olduğunu farkedip çevresine bakındı. Birden ortaya çıkan bir çocuk hızla eğildi ve düğmeyi yerden aldı. ?Kurtuldun ama şimdi benim ellerimdesin? diye mırıldandı. Artık düğme hapsedildiği minik avuç içinden bir çıkış yolu arıyordu. Çocuk gözden kaybolduğunda, adam bir düğmenin bile ne kadar önemli olabileceğini kavramak üzereydi. ?Küçük şey yoktur? cümlesi dönmeye başladı düşüncelerinde: ?Al satarım, bal satarım / Ustam ölmüş, ben satarım?

yaşları taşı eritememiş, ama demirden çiçeği canlandırmış. Gözyaşları ile

Çoğumuz aslında günlük yaşıyoruz. Yarının ne getireceğini bilmeden. Kendi hayatımızın senaryosunda kurban da olabiliriz kahraman da. Kendimize verdiğimiz rolü biz biçiyoruz.

-'Tabiki, acıkladıgım gibi, biz onu her gun, her yerde goruruz. Seytan/kötülük bir kisinin baska bir kisiye her gun sergiledigi insaniyetsizliginin bir ornegidir. O, dunyadaki islenmis tum suclarda, siddette yer alır. Bunlarin tumu şeytanın

Kelebeğine son kez bakar ve onu salıverir özgürlüğüne, kırlarına, çiçeklerine doğru... Kelebek mutlu olmasına mutlu olur ama hiç bir meltem, hiç bir çiçek yaprağı adamın avucunun sıcaklığını andırmaz... Aklında adam, o çiçek senin bu çiçek benim dolaşır saatlerce... Adam bir kelebeğe sevdalı, bakıp durur boşluğuna. Kelebekse hala konacak sıcak bir avuç aramakta...

Profesyonel Golf Derneği'nin bir görevlisi yanına gelerek;

söndürmez ama sevmeği bilmedikten sonra yanı başında ki sevdiğini bile

Çiçeklerini sundu elvan elvan

hissedebiliyorum. Giden sen, kalan ben olsaydım neler çekerdim

Tamamen gerçek bir olay! Yaşanmış çok ilginç bir iş başvuru

deniz hasretinden buharlaşır

yıllarca yerlerinden kıpırdamayan kumlar bile başka yerlere

Mübarek kalbi tahammül edemeyip, bir gece kılık kıyafetini değiştirerek çarşıya çıktı. Kahvelerden birine girdi. Hiç kimse onu tanıyamadı.

Ve gerçek sevgi yaza daha yakındır.

Bu sırada çevreden toplanan halk, gösterdiği bu mucizelerden dolayı İsa aleyhisselamın elini öpmek isterler. Ama Allah?ın Nebisi işaret eder:

İşaret ettiği yöne baktığında, yemyeşil bahçeleriyle, Şam'ın karşısında durduğunu hayretle gördü. Şam'ı merakla seyrettiğini gören Gavs-ül-Memduh;

Sokaklara caddelere çıkmalıyız

Gökyüzünde güneşin,

Fakat kör olmak zordu. En azından kimseye yük olmazdı. Genç kız, ameliyat sonunda aynaya baktığında, müthiş bir çığlık attı. Karşısında bir dünya güzeli vardı. Gerçekten de harika bir kızdı gördüğü.

.?Ya Rab dedi. ağlamaya devam ederek.

Amca Diyen Papağan

-Rose, çok az kaldı. Ben öleceğim. dedi. Rose cam kenarında arakasını Petra?ya dönmüş gözyaşı dökmekteydi, kendini zorlayarak "Saçmalıyorsun" diyebildi zorlukla ve sonra bir şeyi bahane ederek koşardım merdivenleri indi, yaşlı ev sahibelerinin boynuna sarılıp hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. Yaşlı kadın da son derece endişeli ve kederliydi ama elinden gelen bir şey yoktu. Ertesi sabah Petra uyandığında, Rose'nin evde olmadığını farketti. Oysaki günlerden pazardı ve Rose sabahın bu erken saatinde asla dışarıya çıkmazdı. Bir süre sonra yaşlı kadın geldi Petra'nın yanına ve ona bir not uzattı.

?Ben bu dünyaya yeniden gelmek istemiyorum.?

Ama daha üç adım gitmeden? Ben sensiz yapamam? der gibi koşarak geri dönüyordu.

Bülbül bağlıdır kafeste

Hep seni sevdim

gökyüzüne çıkmaya

Yoksa yemekten sonra hemen yatacak mısın?" diye sordum.

Mimar, tamirat işlerini bir kenara bırakarak kertenkeleyi izleme ye başlı. Bu kertenkelenin sadece havayla beslenmediğine göre, bunca yıl yaşamını nasıl sürdürebildiğini merak ediyordu.

sana evet deme ihtimali olabilir,

/ Kaç kuzulu ceylan kaç avcı geldi.

''Anne, şu tosbağa araba Durmuş ağabeyin mi?''

Kalkın; girin ruhlarımıza.

19. yüzyılın büyük ingiliz ressamlarından William Holman Hunt'in, bir bahçeyi anlatan tablosu Londra Kraliyet Akademisinde sergileniyordu. Hunt'in "Evrenin Işığı" adını verdiği bu tabloda gece elinde fenerle bahçede duran filozof görünüşlü bir adam vardı. Adam, tek eliyle bir kapıyı vuruyor ve içeriden sanki yanıt bekliyormuşçasına duruyordu. Tabloyu inceleyen sanat eleştirmeni Hunt'a döndü : Güzel bir tablo doğrusu, ama anlamını bir türlü kavrayamadım dedi. Adamın vurduğu kapı hiç açılmayacak mı? Ona kapı kolu çizmeyi unutmuşsunuz da... Hunt Gülümsedi : Adam sıradan bir kapıyı vurmuyor ki dedi ve tablosunun anlamını açıkladı.. Bu kapı insan kalbini simgeliyor. Ancak içeriden açılabildiği için dışarda kol olması gerekmiyor. "O Kapı Size İçerden Açılmamışsa Giremezsiniz."

Ve hayat bu seçimlerdir zaten.

Gün ışığı olur, süzülür yüreğinize, ısıtır kavurur belki de yakar.

bazı şeyler ise silinmiyor, gözde bir bakış olarak yerleşiyor hayata dair

- Sevda... Belki de veda... Zamansız bir elveda...

Suret görünüş elbiseye asaya benzer.

< Kendinizi sevmiyorsanız o gününüz iyi geçmeyecektir. Kendinizden nefret etmekten vazgeçin. Kendinizi küçük görmeyi bırakın. Kollarınız kendinize dolayıp, ?Her şeyin güzel, saçların, dökülüyor olabilir ama sahip olduğum tek şey sensin.? deyin. İnsan zayıf yanlarıyla da insandır. Güçsüzlüklerinizle barış yaptığınız zaman her şey daha kolaylaşacaktır.

Tezahür değil kaynaktır.

çilingirler dünya kadar para alıyorlar.

Bu son degil, baslangıç

Seni kelimelerle anlatılmayacak kadar çok sevdim. Harika

sanmak işte, her şey sanmak'tı benim için ve sana sana yaşamak...

Bu mestlere bahçelere kasdetme

belki okurken uyurum...

Allah'ın velisi bunun üzerine şu sözleri söyledi:

-Olmaz demis hocasi. kenndine güven, çik dövüs.

Hiç ölmedim, gözlerimi açmadım, ağlamadım.

nehirlerim bu inatla çekiliyor kaynağına... çığlık çığlığa

asla vazgeçmemeli sevmek ve öğrenmekten;

düşündüm sonra

Aciz olan benim,

Arkadaşları fil yavrusunu kestikten sonra güzelce kebap edip yediler. Ona da ikram edip :

EĞER HALA SİZİNLEYSE,

aşk şiraze, bir köşede sıkışıp duvara ince çizgiler atmak zorunda

duyardım. oysa bugün o papatya tarlası yok olmuş, çocukluğum gibi, anılarımda ki ressimleri

çünkü Şiraze, çünkü ikna edilemez bir yabancıyım; empiristlere zıt kendimi salıverdim akışına.

Anladın ki HAYAT, Birlik'ten ibaretmiş

bu da benim sancılı çilem

Bir kere sarsaydım gelmeden ölüm

sana ram kaf ve nun

Kalbin ağlasa da

Ama ''sanırım arkasına bak '' falan yazmaya niyetlenmişti...

- Madem daha ecelin gelmemiş, boşuna can çekişip durma.

Huzurevini ziyarete gelen öğrencilerle beraber bir tane de gazeteci vardı. Odaları teker teker dolaşıyor, yaşlılarla muhabbet ediyor ve dinlediklerini yanında taşıdığı ses kayıt cihazına kaydediyordu. Son olarak koridorun bitimindeki odaya girdi. Odada iki yaşlı kadın karşıladı onu, içlerinde daha fazla tutamayıp, dışa vurdukları heyecanla. Yüzlerine nur gemilerinin demir attığı bu iki yaşlı kadından sağ kanepede oturanın yanına gitti ve oturdu. Gözlerinin rengini denizlerden almış bu kadın, gazeteci kızın kendisine yönelteceği ilk soruyu bekliyordu merakla. Kız, yaşlı kadının gözlerine odaklandı ve yumuşak bir ses tonuyla?Merhaba teyzeciğim nasılsınız? dedi.

O anda atlılardan biri atından atlayarak:

Bir çocuğun elma şekeri kadar seviyorum

İndirim sezonunu, senin için biraz öne alırım!. dedi adam. Bu durumda 20

büyük bir metal parçasıyla desteklediği

Ve çökülmemiş gibi korkunun üstüne

"Can mı?"

dağıtmayın."

Gavs-ül-Memduh onun bu durumuna çok üzüldü. Merhamet edip ellerini kaldırarak dua etmeye başladı. Sonra mübarek elini bekçinin yüzüne sürdü. O anda bekçinin ağzı, Allahü tealanın izniyle eski haline geldi.

Kendi annem ve babamın yerine koydum onları,

-Sen gözlerinde yere bak ben anlarım.

Firakın bir kere ızdıraba vurmuş beni

dileklerimle, Bayan Nat King Cole."

Şaşkına dönen çocuk simdi ağlamaya başlamıştı... Bütün vücudu titriyordu... Başını kaldırdı, gözleri yas içinde olarak babasına baktı, ve: "Yarin intihar edecektim" baba, dedi... "Baba, ben senin... çünkü ben senin... beni hiç sevmediğini... beni hiç önemsemediğini düşünüyordum... Ama artık her şey çok farklı. Sen baba, su an... oğlunun hayatini kurtardın!..."

Hatırlıyor musun? İlk yürümeye başladığım anları anlatırken ellerimi bırakmadığın için sana kızdığımı, hırslandığımı ve bir an önce yürümek istediğimi söylerdin. Şimdi sakın bırakma ellerimi, anneciğim. Evimizin yumuşak halıları değil yürüdüğüm yollar, bir düşersem halim yaman. Ellerini, sevgini, duanı, desteğini ve sıcağını hiç esirgeme benden.

Ayın da evini yıkmayı kastediyorsun etme

Eskimeyen fistanım en çizgisiz haliyle, üzerimde.

görebileceğim bir yere koy gökyüzünü

Garson kız siparişi aldıktan sonra "Çattık yaa" diyerek uzaklaştı küçük çocuğun mamasından. Bir süre sonra da dondurmayı getirip çocuğun masasına sert ve kızgın bir tavırla koyup gitti.

Fakat eğer öğretebilirsen ona, kazanılan bir kuruşun bulunan beşinden daha değerli olduğunu öğret.

- Ümidini hiçbir zaman kaybetme!. dedi. Bence dua etsen çok iyi olur. Çocuk, büyük bir sevinçle:

Sen ki en cilvelisisin mevsimlerin, afrodizyakların en etkilisi,

Üsteğmen Faruk cepheye yeni gelen askerleri kontrol ediyor, bir taraftan da onlarla laflıyordu; "Nerelisin?" gibi sorular soruyordu. Bir ara saçının ortası sararmış bir çocuk görür. Bunun üzerine merakla;

kendine deprem

-Dışardaydı yavrum. Hah. . kapı çalıyor, sanırım baban geldi.

CAN: Şeey, ne diyeceğimi bilemiyorum?

Eski bir geceden kalma mutluluğu giyineceğim

Her bir saniyesi bir şeyleri yeniden öğrendiğimiz ve ya eski tecrübelerimizi test ettiğimiz harikalarla dolu...

tan yeri zamanı melekler yazılan nimetleri dağıtmaya inermiş, biz uykudayken

Rivayet olunur ki, kuşların hükümdarı olan Simurg Anka, Bilgi Ağacı'nın dallarında yaşar ve her şeyi bilirmiş...

gel!" dedi.. Zeynep, pınardan testilerini doldurup

SONSUZA DEK!

123456 x 8 + 6 = 987654

Biliyorum daha dün telefonla konuştuğumuzu biliyorum iyi olduğunu biliyorsun iyi olduğumu peki ya bu mektup niye işte onu bilmiyorum. ama kıskançlık olabilir 20 yaşıma gelmeme rağmen hala mektup yazmamış olmak olabilir. senin hala sakladığın dayımın mektupları gibi oğlun olarak-hemde ilk-benim mektuplarımın da o sandıkta senin çeyiz sandığında saklanma zorunluluğu daha büyük etken bu mektubu yazmamda, elimdeki kalemden masada duran kağıttan...

£ğil biraz

Kan, nefret, kavga, ölüm

Bülbül ise Gül?ü görür görmez tutulmuş?

Vefa'da daha fazla beklemeden sönüp gitti...

Bir hüzün ülkesine gömülüp kaldı adım

İsteklerimizde küçüktü bizim gibi?

Padişah ve Genç

şimdi ah nöbetimin gecelerinden birinde, semada raks eden sitarelerin en mesud anlarına şahid olan gözlerimde birikir yokluğunun acısı.

tamam o zaman :)

O güne kadar hiç görmediği güneşin yanına gidecekti ve biraz daha ışık isteyecekti ondan... Çok geçmeden daha önce hiç görmediği güneşin yanına gitti... Ondan yansıtması için biraz daha ışık istedi... Güneş ışık yerine sevgisini verdi yıldıza...

- Sanırım yapabileceğim tek şey bu,

Bir garip duygu dolandı içimde, dedim?hayat sürprizlerle dolu?.

Islanınca ağırlaşarak geri dönüyor benim olan. Düşüncelerim ıslanınca ağırlaşarak hücum ediyor. Her defasına kayıtsız uğraşlar veriyorum.

"Kardeşim" dedi. Sessizce yutkunduktan sonra devam etti: "Kardeşim çok

Bir gün geleceksin biliyorum. Onun için hiçbir acelem yok; seni bekliyorum. Eğer yanılırda bir gün gelmez isen; sanma ki içimdeki aşk bitecek. Her sabah yeni doğan güneş gibi ufuktan yine doğacak.

ve yine bir eş bir dost ise istişarelerden düşsün yanıma gül şiraze.

- Ben buradan atlayacağım dedi.

Bir sarhoş görürdüm;Hep içip içip ağlardı

Mehmet hiç sesini çıkartmadan Serap'ı izliyordu. Sormadan, sessizce. Tüm meraklarını alt ederek. Endişelenmişti. Hem de çok. Ama Serap iyiydi ve karşısındaydı. Suskunca izledi. Sabırla, sabrına şaşırarak. Rüzgar koyu kestane saçlarını savuruyor, Serap, ince uzun parmakları ile iki yakasını sıkıca kapatmış, yüzüne düşen saçlarına umursamadan, solgun güzü ile uzakları seyrediyordu. Mehmet,

Dini bir bayramın son günüydü. Ertesi gün ekmek çıkarılacaktı. Hikmet, temizlik yapmak için fabrikaya gitti. İçeriye girip dış kapıyı kilitledi. Işıkları yaktı ve fırının kapağını açıp içine girdi. Gerekli temizliği yaptıktan sonra evine gidecekti. Sabaha karşı dörde doğru gelen işçilerde, gelir gelmez elektrikle çalışan fırının düğmesini açacak, onlar hamuru yoğurup ekmekleri hazır edene kadar da fırın güzelce ısınmış olacaktı. Hikmet temizliğe dalıp gitmişti. Bir taraf dan da kendi yakıştırdığı şeyleri mırıldanıyordu.

hepsi sırayla toprak attılar. Yaslı adam hala: Onu ne kadar çok sevdim

saçlarının rüzgarda salınışını

için ellerinden gelen herşeyi yapmışlardı, Georgi'nin yalnızca çok pahalıyaKaynakwh:

Usta fincanı, yaratıcı insanı şekillendirir. Yeter ki acı da ki hikmeti görelim.

Eczacı evet efendim dedi raftan aynı şişeden bir ilaç aldı verdi.

Yeni doğan gün; teşekkürler sana da!

beni kendi kendime bırakmayacak

Yok yahu, diye protesto ettim. Bu kadar kolay yani?

TEBRİZLİ ŞEMS KURALLARI...

Hükmün Çeşitleri

elmalar pembe, kiremitler pembe, gökyüzü, yeryüzü, O?nun yüzü pembeyse,

Dışarıda arkadaşları onu beklemekteymiş üçü de bu adamın bir şey bilmediğinden ve sorunlarına çözüm bulamaması yetmiyor gibi birde dalga geçtiğini düşünmüşler?

-Küçük bir kız mı?

"Ben bilmiyorum" dedim.

zamanın bir nehir, kendisinin bir sal olup da,

Küçük kız, ilk önceleri onlara inanmadı. Çünkü herkes birbirini kıskanıyordu. Ama bir kaç yıl içinde gerçeklerle yüzleşti. Annesinin bir pamuğa benzettiği yüzü, çiçek bozuğu bir cilde sahipti.

sevdanın suç ortağısın.

yanaklarına yeniden renk gelmeye başlamıştı, ama küçük çocuğun yüzü

Aglamaktan yipranmis gözleri cok derin bir anlam tasyiordu...

nazan bekiroğlu

Eski zamanların dondurucu bir kışından bütün hayvanlar çok etkilenmiş, büyük kayıplar vermişler. Ama en çok kayıp veren kirpilermiş. Çünkü onların pek çok hayvan gibi kalın kürkleri yok, kendilerini sıcak tutması zor olan dikenleri var. Bu durumdan en az zararla kurtulmak için kirpiler meclisi toplanmış çözüm aramaya başlamış. Tartışa tartışa nihayet gece olunca bütün kirpilerin bir araya toplanmasına, birbirine yakın durarak geceyi geçirmelerine karar verilmiş. Böylece kirpiler birbirlerinin vücut sıcaklığından faydalanacak, aralarındaki hava tedavülünü önleyerek donmaktan kurtulacaklarmış. İlk geceki denemelerinde bunun işe yaradığını görmüşler. Ama başka bir problem çıkmış ortaya. Üşüyen kirpiler birbirine fazla yaklaştıklarından yaralanmalar gerçekleşmiş. Sonraki gece yaralanma korkusundan birbirinden uzak durmuşlar ama bu sefer de donmalar meydana gelmiş. Ne var ki her gece kah uzaklaşa, kah yakınlaşa, deneye yanıla birbirlerinin vücut sıcaklığından faydalanacak kadar yakın; ancak birbirlerini incitmeyecek kadar uzak durmayı öğrenmişler. Bizimde uzun dikenlerimiz var.

-Belki de hepinizin bildiği-

Yer edip, can evime.

keşkül ile doymanın

Bu defa acele etmedi adam çünki karşıkaldırımdaki teyzenin balıkçının taburesinde oturduğunu görmüş rahatlamıştı.

Karar verdiniz mi, akil düsünmeyi,

Hasan Sezai Efendi zamanında, Edirne'de, kötü yola düşmüş bir kadın vardı.

"Evet, hem de her şeyimi verecek kadar."

der Hz, Mevlana...

Ay ayy ay ayy yanıyor ömrüm

şiir ile.)

Bayan Thompson paketten taslarından bazıları düşmüş yapma elmas taslı bir bilezik ve çeyreği dolu olan bir parfüm şişesi çıkarınca çocuklardan bazıları gülmeye başladı. Ama o bileziğin ne kadar güzel olduğunu haykırdığında çocukların gülmesini engelledi, bileziği taktı ve parfümü bileklerine sürdü.

Yoldan çıkarma beni!...

kalsa da, bir balonum var ya artık..

Saat, tren ömürde öyle?

Bazen esen sert rüzgarlar kadar acımasızsın

bu ıssız geceyi kuşat

Belki de yumurtaları bırakmadı, bırakamadı...

Düş kırığı ummanında boğulmak bi_çare

Şarkılarla yürüdüğüm ıssız patika

Düşmanlik içimizde; dostluklar yaban düştü

dediğim güz başka, eylül başka, havada dolaşan bulutun tadı başka

VİRÜS :))her daim saygım ile güzel insan, varlığını duyumsadığım vefalı insanlar başımın tacıdır

Sonraları dar görüşlü kimselerden bazıları melanet, sitem ve serzenişle dediler, acaba senin gibi peygamber soyundan olan bir kimseye, şeriat ve dinleri inkar eden, sabı mezhebinden olan bir adama mersiye söylemesi ve onun ölümünden üzülmesi, yakışır mı?

Adam, çocuğun tarif ettiği yerde bulunan fırına yönelirken:

"O halde, korkarım elli beş yıl sonra buraya tekrar gelirsiniz. Tabii o zaman benim yerime bir başkası size yardımcı olur."

Çünkü yıllardır çatlağımdan su sızdığı için taşıma görevimin sadece yarısını yerine getirebiliyorum. Benim kusurumdan dolayı sen bu kadar çalışmana rağmen, emeklerinin tam karşılığını alamıyorsun."

Dokunup geçtiğin her kuraklık

her ne zaman donmuş bir halde kalakalsam,

Sevmeyi ogrenelim

Tıkandı baba, çay getir

-Şey... Bir dilim pasta ne kadar

Ben ve Annabel Lee

Yanına da bir not iliştirilmişti: "Dondurmanızı alırken vereceğimiz kuponu doldurmayı unutmayın, belki de çekiliş sonunda

benden önce bu günleri

Bilmiyorum anne, belki de onun gibi

Kan nakli ilerlerken, ablasının gözlerinin içine bakıyor ve

Sultan Alparslan 27 bin askeriyle bizans

Finalde delikanlinin karsisina ülkenin son on yilin yenilmeyen sampiyonu çikmis. . Tam bir üstat delikanli dayanamayip hocasini yanina kosmus..

- "Evet ne demek istediğini anlıyorum. Ayrıca trafik

Ah zaman? acımasız hikayeci, bilge muallim.

Dalar giderim mavisinden içeri

Özlediğin senin özlediğin kadar seni özlemeyebilir.

Ona dogru yürüdüm ve sordum...

- Sanki yeniden dünyaya geldim!. dedi. Yüzümde hiçbir çirkinlik kalmamış.

İyi kiyaptım mahallesindeki insanların kusuru da, beyinlerinde mazeret üretme merkezlerinin olmayışıymış!.

memuriyet tercihlerimi ona göre yapayım :)

SENİN İŞİNE SUAL OLMAZ AMA BEN ANLAMADIM DER.

- Küçüüük!. diye seslendi. Balonları ağaçtan kurtarırsan birini sana veririm.

konuşsam hiç bıkmadan

"Bir şeyler yapalım anne" dedi.

Ey medeni İngilizler! Daha varsa getirin

olsaydım, şu anda ne kadarına ulaşmış olabilirdim acaba?

Sindire, sindire. Çizgisiz kağıda yazılmış, kat yerleri

İncitmeden bırak dalgasına cesedimi

Kibirli ve zengin birisi kapısına gelen bir fakire bir şey vermediği gibi onu hem paylar hem de kapıyı yüzüne kapatır.. Zavallı fakir içlenir; bir tarafa çekilir ve oturur ağlamaya başlar.. Bir kör onun ağlamalarını duyar. Kalkar yanına gelir niçin böyle üzgün olduğunu ağladığını sorar.

şu hazin ömrü tamam etmeliyim..

Terzi sorar:

Sevgililer Günü'nü kutluyordu. Gülleri içeri aldı. Şaşkınlık

görmeden dokunmadan sevmek kutsaldır demiştin gül şiraze. sesi dokundu yüreğime şimdi neyleyim hallerimi.

Benleri var sıra sıra

diye yanıt verirdi hep... Bazen eve geldiğinde, aynanın üzerinde bir not görürdü kadın,

Keşiş, kızının halinden şüphelenir olmuştur. Ancak gönül çeker sevdanın sıkletini. Gönül ki, gözde ayandır ve Adem? den beri bilinir ki, sevda sır olarak kalmaz, kalamaz. Hakiki sevda, ruhta, bedende, insanda taşar. Yanına çağırır kızını: ?Kızım sende bir aşıklık hali var.? der, Tamara susar? sükut ikrar olur. Lakin Keşiş, işin özünü öğrenemez. Aklına bir fesatlık gelir. Yanına anlı, namlı bir kocakarı çağırır; derdini anlatır. Kocakarı: ?Beyim, sen dert etme, sevdayı çözmek suyu çözmeye benzer çözemezsen bile bulandırırsın.? Keşiş, bu işin altında kalmayacağını söyler ve Kocakarı? ya minnetini bildirir.

5. Daha az bekle

sağ tarafının üzerine yuvarlandı. Muhammed'in ölmüş olabileceğini düşündüm. Olay duyulmuştu. Görevliler müdahalede bulundular, dışarı çıkardılar, bir ambulansa koyarak hastaneye götürdüler. Biz de gittik. Hastanedeki ilk muayenede çoktan vefat ettiğini söylediler. Muhammed'i hastanenin morguna kaldırdılar.

Yavaşça söner sonsuza dek.

Artık onları hiçkimse okuyamayacak, artık onları hiçkimse dost bilip sarılamayacak, artık onları hiçkimse çantasına doldurup yanında taşıyamayacak... ve bir sürü artık işte.

Shan Sa yazar kırmızı elbiseli isyancıbaşını; zeyl şudur: ?Ne yapsanız vicdan durur kendi yerinde.?

Dinle ve kabul et itirafımı.

Öykünün yazarı dondu kaldı. Gördüğü manzaradan kelimelerini ve kendisini sıyırıp almak istedi. Buna sebebiyet veren kendisi miydi? Öyküsünün kahramanı bile onu terk edip gitmişti. İşte yine yapayalnızdı. Ruhunun kuytu sokaklarında gizli bir ıstırap çöktü üzerine. Bu acı son onu kederlendirdi. Oysa yazgısının son demlerinde ona söyleyecekleri vardı. Onun için huzurlu bir ölüm dilemişti kelimelerinden. Onu hep özlemini çektiği o masalsı diyarlara, o düşler alemine doğru bir yolculuğa göndermeyi düşlemişti. Ama olmadı. Bir şairin ihtişamlı dizeleri kelimelerinden dudakları arasına sızdı. ?Bir tren ışığına, güneşe çekmek seni/ Ve bir şehir yaratmak ruhundan Gülce diye/ Parçalanan gemiyi ve yırtılan yelkeni/ Katıvermek sessizce söylenen bir türküye/ Ve sonra bir köşede öldürmek ölmeyeni/ Ve son vermek, bitmeyen bu bitmeyen şarkıya/ Bir tren ışığına güneşe çekmek seni?

Özgür Çelik

El ele birbirine sarılarak atlamışlardı nehrin çılgın sularına, birbirini hiçbir zaman bırakmayacaklardı artık. Beraber gideceklerdi gidecekleri yere. Her şey, cennet ve cehennem arasında birbirine tutunmak gibiydi..

?Celadet ve adaletin timsali Yavuz Sultan Selim

Kış bitmiş, ilkbahar gelmiş. Kral her zamanki gibi fidanın başına ağlamaya gitmiş. Bir de bakmış ki gül fidanının yerinde gül yüzlü, gül kokulu güzel bir kız duruyor. Bu kız kralın istediği kraliçeymiş.

Takılmışken bir bulutun peşine, görürdüm yaşayanları

var, resim var, resmi gören baba var; resmi yapanı görecek niyet ve

Around the corner I have a friend,

Ve cennete ilk girecek olan kadınla bir hayli sohbet ettikten sonra müsaade isteyerek oradan ayrıldı.

-"Hayır" dedim, yavaşça.

Daha dün gibi. O vakitler tabii genciz

çalışmak zorunda kalmasına inanmak gerçekten zor.

Umutsuz yaşanmaz derlerdi eskiler, yeniler onsuz olmaz diye intiharlara kalkışıyorlar. Kaldırımlarında ayak izinin kaldığı kaç kaldırım hatırlıyorsan hepsini tekrar bir daha kontrol et. Bilmem kaçıncı kez değiştirilmiş bulacaksın. Bilmem kaçıncı yağmur bu, bilmem kaç kış geçti. El salladığın trenler bilmem kaç defa o istasyona uğradı da senin elin ceplerindeydi. Ne uğurlayacak birileri vardı, nede karışılmaya gelenler. Evet zaman değişti, takvimlerden kaç yaprak düştü habersizce, kaç saç beynindeki uğultuya dayanamayıp ta intihar etti. Zaman şimdi kaçı gösteriyor, akrep zehirlediği yelkovanın üzerinden her geçişinde ona acıyarak bakıyor. Meydanı kendine kalmış olmalı ki, boş kadranın kabadayısı gibi dönüp duruyor.

İkinci yanıt: ?Hepsi birer birer, bir kadın tarafından. İki el,

ben'i senden koparamadım.

sen hala bu kadar sevgili iken? Özlemek, bu kadar özlemek, etini kemigini yakarcasina özlemek. Cok kötü degil mi?Bu kadar özleyip onu görememek, ona dokunamamak, onu isitememek, artik sonunun "Pi" hali degil mi? Biliyorsun degil mi? Ne kadar umutsuz bir arayistir o, kalabalik caddede gecen binlerce yüze bakmak belki bir kez daha görebilmek icin o yüzü, belki biraz önce gecti bu kaldirimdan diye düsünmek,

"Yarın intihar edecektim" baba, dedi... "Baba, ben senin... çünkü ben senin... beni hiç sevmediğini... beni hiç önemsemediğini düşünüyordum... Ama artık her şey çok farklı. Sen baba, şu an... Oğlunun hayatını kurtardın!..." Sizin de sevginizi duymak, hissetmek isteyen insanların var olduğunu sakın unutmayın... Hepinize yetecek kadar kurdele var.

Elimden tutup, karanlıktan aydınlığa sen çıkardın

"Sol avucunu aç; onda ne yazıyor?" dedi.

Topu ise, işte ellerindeydi. Ona sıkıca sarılıp:

Vuslat şevkiyle yaylar gibi gerilen kullar...

ona, övdüğünde de sövdüğünde de bunun iyilikten olduğunu bilmelisin, 'hak ettim' diyebilmelisin.

-Şu kağıdı getirmiş. İhtiyar adam, hanımının sesinde bir titreme hissetti ama emin olamadı. İçindeki sevinci kaybetmemeye çalışarak masadaki kağıda uzandı. Bir mahkeme kararı olduğunu gördü. Yaşlı kadın kızaran gözlerini kocasının görmemesine dikkat ederek, eşinin kolundan tuttu koltuğa oturmasını sağladı, tekrar çiçeklere doğru uzaklaştı.

Yavuz hayran olmuştu bu olaya. Şimdiye kadar ailesi ondan ne koparabilirlerse kar sayarlarken karşısında evlenmeyi düşündüğü kız, hiçbir şeyin önemli olmadığından Allah?ın ileride daha fazlasını verebileceğinden bu dünya malının gelip geçici olduğundan söz ediyordu. Hatta daha da ileri giderek Ebu zerin sözü gibi diyordu. - Biz en güzel eşyalarımızı gerçek dünyamıza göndeririz - Çok sevindi Yavuz. Hayatı boyunca ilk kez birileri onu kişiliğinden dolayı takdir ediyor, dünya menfaatini boş gördüğünü önemli olanın sadece Kurani bir yaşam olduğundan söz ediyordu. Zor şartlarda evlenip yuvalarını kurmuşlardı bile. Yavuzun ailesi yine onunla ilgilenmiyor sadece Fatihle ilgileniyordu.. Nihayet Fatihte biriyle tanışmış ve eve getirmişti. Bu Yavuzun babasının istediği gibi yarı çıplak dolaşan birini buldu Fatih ve aniden düğünsüz bir şekilde getirdi eve. Uzun bir süre beraber yaşadılar. Tabi Fatihin hakaretleri ve karısına bile iş yaptırmaması ipleri iyice koparmıştı ki, Fatih evin tapusunu bir şekilde üzerine alarak iyice yaşlanan anne babasını evden kovmuş bir daha da asla onların yüzüne bile bakmamıştı. Ve aylar sonra evi sattıklarını karısının da ev parasıyla beraber kaçtığı haberi şok etkisi yarattı Fatma hanımda. O biricik oğlu, kıyamadığı, hiçbir kötülüğü konduramadığı oğlu hastaneye kaldırılmıştı. Yavuz, hem anne ve babasına bakıyor hem de hastanedeki kardeşiyle ilgileniyordu. Ama bir kere bile onların yüzüne vurmadan bir görev olarak adletmişti bu işi. Çünkü o, sabrı kaynağından öğrenmişti, insanlığı, şefkati, yardıma koşmayı, karşılıksız, hiçbir şey ummadan sadece Allah rızası için mücadele etmeyi inandığı dinden öğrenmişti. Hayat o kadar farklı gelişiyordu ki, bir anda belki de kendisi hiç ummadığı bir insana muhtaç kalabilirdi. Hayat bu, her an her şey olabilir. Allah her birimizi farklı şekillerde imtihan ediyor. Bunu bu şekilde bilmek ve bu şekilde inanmak ne büyük lütuf...

Ulur aya karşı kirli çakallar,

Nesne yoksa, acıma başlamaz, merhamet gerçekleşmez.

- Veririm.

Bilirmisiniz dut agacının meyvesinin lekesi çıkmaz ama elinize ağacın yaprağını alır ovuşturursanız lekenin gittiğini göreceksiniz...

yaşanmak üzere devralınır.

Onun dudağına?

onun zorlaması ile kalemi tutuyor ve yazdırıyor."

Yoksa ben bir perde miyim kendimi kendimden saklayan?

Sisli ufuk ve biz,

Öğrenciyken iyi notu biz alıyor kötü notu 'hoca verdi' diyoruz?

Öyle birşey ki bu;

Ve ne olmuş biliyormusunuz, Kar yağmış kar. Herkes şaşırmış, ama kaptan işin farkındaymış. O günden sonra onu hep takımına almış

92 yasında, ufak tefek, kendinden emin ve gururlu, her sabah sekizde giyinip kuşanan ve her ne kadar kör bile olsa saçlarını kıvırıp makyajını mükemmelce yapan yaslı hanım bugün bir huzur evine tasındı. 70 yasındaki kocası ise geçenlerde gereken hamleyi yapıp Allah'ın rahmetine kavuşmuştu. Huzur evinin kapısında sabırla beklenen bir kaç saatin ardından, odasının hazır olduğu söylendiğinde tatlı tatlı gülümsedi. Yürütecini asansöre yönlendirdiği sırada, kendisine odasını anlatmaya başladım penceresinde asılı perdelerden de söz ettim. Ben anlatırken, az önce kendisine köpek yavrusu verilmiş 8 yaşındaki küçük bir kızın heyecanıyla o perdeleri pek severim, dedi. Mrs. Jones henüz odayı görmediniz, biraz bekleyin demiştim ki; Bunun onunla bir ilgisi yok, dedi. mutluluk zamandan önce karar verdiğiniz bir şeydir. Benim odadan hoşlanıp hoşlanmamam mobilyaların nasıl düzenlenmiş olduğuyla değil, benim onları zihnimde nasıl düzenlediğimle ilgilidir. Ben onları sevmeye karar vermiştim zaten Bu benim her sabah uyandığımda verdiğim bir karardır. Bir seçme hakkim var: Ya bütün günümü artık çalışmayan vücut parçalarımın bana verdiği sıkıntıyı düşünerek geçiririm ya da yataktan çıkıp hala çalışanlar için şükrederim. Gözlerim açık olduğu sürece her yeni gün bir hediyedir. Yeni güne ve hayatimin sadece bu döneminde, biriktirdiğim mutlu anılara konsantre olacağım. Yaşlılık banka hesabi gibidir. Ne yatırdıysan onu çekersin hesabından. Bu nedenle benim tavsiyem, hatıraların banka hesabına dolu dolu mutluluk yatırman olacaktır. Anı bankamı doldurmaktaki katkın için sana teşekkür ederim. Hala oradan mutluluk çekiyorum. Mutlu olmak için su beş basit kuralı hatırla:

- Öyleyse o zaman gel!. dedi adam. Acelem yok, beklerim.

özlem var çocukluk anılarımız var, bankta kavgalaşan bir çift vardı. bizim o neşemize bakakaldılar kafaları da dağıldı, gülümsediler..

Evde kardeşim hastaydı. Mendili ona verip sıcak bir çorba yapmak üzere mutfağa gitmiştim.

Izdırap dare çekilmiş dervişken içimde

Üçüncü günün sonunda vakit dolmak üzere ama gençten bir haber yoktur. Medine'nin ileri gelenleri Hz. Ömer'e çıkarak gencin gelmeyeceği, dolayısıyla Amr Ibni As'a verilecek idam yerine maktulün diyetini vermeyi teklif ederler, fakat gençler razı olmaz ve "babamızın kanı yerde kalsın istemiyoruz" derler. Hz. Ömer kendinden beklenen cevabı verir der ki:

60'li yıllarda bir beyazın bir zenciye hem de Alabama'da yardıma kalkışması pek olağan şeylerden değildi. Onu kente kadar xxxürdüm. Bir taksi durağına bıraktım.

"Teddy mükemmel bir örgenci, sınıf arkadaşları tarafından çok seviliyor, ama annesinin ölümcül bir hastalığı olduğu için sıkıntı içinde ve evdeki yasamı mücadele içinde geçiyor."

Vezirin bu sözleri üzerine padişah merhamete geldi ve esiri affetti. Fakat esirin dilinden anlayan kötü yürekli bir başka vezir müdahale etti:

Sular kabarıp dalgalanır

Ağlamak güzeldir

Sıkılıyorum, içim? Yeter artık, çirkinsin, pissin, ev arkadaşı olamayacak bir adam oldun. Ne sevdiğin biri var, ne yaptığın bir şey. Evden işe, işten eve... Bitirdin hayatını. Benim de hayatıma engel oluyorsun. Defol git!? demek istiyorum.

SİMYACI 'nın yazarı

Bir sabah kalkmışlar ki, at yok... Köylü ihtiyarın başına toplanmış. 'Seni ihtiyar bunak! Bu atı sana bırakmayacakları, çalacakları belliydi. Krala satsaydın, ömrünün sonuna kadar beyler gibi yaşardın. Şimdi ne paran var, ne de atın' demişler. İhtiyar 'Karar vermek için acele etmeyin' demiş. 'Sadece 'At kayıp' deyin. Çünkü gerçek bu. Ondan ötesi sizin yorumunuz ve verdiğiniz karar. Atımın kaybolması, bir talihsizlik mi, yoksa bir şans mı, bunu henüz bilmiyoruz. Çünkü bu olay henüz bir başlangıç. Arkasının nasıl geleceğini kimse bilemez.' Köylüler ihtiyara kahkahalarla gülmüşler.

Gözünün önüne bir mum getir, o zaman beni daha iyi anlarsın.

Siz eve gidip biraz uyumaya çalışsanız iyi olur, dedi. Çocuğun halinde bir değişiklik olursa, size haber veririz.

Kapı önünde korna çalan servise yetişmeye çalışırken annesinin yüzündeki o kalpkırıklığının izini görmemekti asıl niyeti.

buhar kokusunu seviyordum, sıcaklık yayılıyordu odaya; iyi hoştu da

Onun ipek yanaklarını doya doya öpmek ve cennet kokusunu içine çekmek için eğildiğinde:

Ne olur kesin bir takvim sorma bana

rusça'yı onun diliyle sevdim ben, bütün vurgular döver gibi değildi de sanki kanat çırpan kuş süzülüşündeydi; hafif, narin, nazik...

Bugün O?nun için birşey yap!

Bu arada boş durmayan fitneciler, Hasan Sezai hakkında çirkin iftiralar yaymaya başladılar.

40 yaşınızdayken sizi arayıp bir akrabanızın doğumgününü hatırlattı;

aceleyle evden çıkıp, köşedeki

Ama acil servisin koridorlarında sedyemi hızla

Çoban baba

Genç ve başarılı bir yönetici, yeni Jaguar?ıyla bir mahalleden

Atılmışız her birimiz ayrı yere.

Yapılan teklif, yavrucağın aklını başından almıştı. Kalbi sanki yerinden çıkacaktı. Ağacın altına doğru yöneldi ve ayakkabılarını aceleyle fırlatıp tırmanmaya başladı. Hedefine yaklaşırken duyduğu sevinç, bacaklarını kanatan akasya dikenlerinin acısını hissettirmiyordu. Balonlara güç bela ulaştığında, bir müddet onları seyretti ve dallara dolanan ipi çözerek baloncuya sarkıttı.

Ey ahu duruşlum, çek dikenimden elini

mavi: zeka

Yine de sevdim. Yine de sevdim Rabbim.

Kağıtta; ?Derdi olan neylesin? yazmaktadır.

Ümide sarıl, çık, bak ne olursun.

Hasretin şafak sürgünü

Karar vermenin bilgeligi..

-"Haklıymışsın" demişler

arasındaki büyük aşkı anlayamadığı için kendisinden utanmış ve

Söyle gökyüne

Donmuş zamanın,

Sonra o ses doldu içime. Beyazlığı yeni bir beyaza boyayan o ses. Sardı sarmaladı beni. Aydınlığa gark etti, kendine davet etti beni. O davetkar ses. Karşı konulamaz o çağrı. ümitsizliklerin düşmanı olan selamete çağıran o ses aldı beni. Karanlık labirentlere yoldaş esir ruhum kurtuldu bağından. Açıldı karanlıklar, düze çıktı sapalarım. Çimene çayıra döndü çamurlarım. ' Allah büyüktür! Allahtan başka ilah yoktur. Haydi namaza, haydi selamete. Allah en büyüktür.' diyordu ruhumun en derinine inmiş o ses. Ses yangın oldu düştü yüreğime. Tutuştum. Dilim çözüldü, gönlüm dile geldi. Ne Arapça bilirdim ne de o sözlerin manasını. Çözüverdim bir deyişte. Banaydı davet, davetli bendim. Ses nağme nağme işledi iliklerime. Çağırdı beni. Yürümedim koştum. Işığın ucunu elime veren o sesi kaybetme gafletine düşer miydim bir daha!

tutarlılık derecesini kestiremediğim iki cevabım var:

birini sana veririm. Yapılan teklif,

İncir kuşlarının bakışlarında.

bir adam olur uhu kokan kelimeler.

Varlığından her zaman huzur duyduğunuz ve mutlu olduğunuz biri... Onsuz yapamayacağınızı onu çok sevdiğinizi bildiğiniz biri... O, eliniz, ayağınız...

''Onlarla ne yapacaksın dayı!'' dedi.

yüreğim serinlesin

Ama ben hala ayak izlerini izliyorum."

Şu kapalı sözü anlarsan, anlarsın her şeyi;

Tohumların teklifini kabul ederken:

çok yoğundu ve bir adama ilaçlarını nasıl

Uzak, ıssız ovalardan eser,

Yanmak Vakti

Çocuk, bahçede oturmuş, bir karınca yuvasını seyrediyordu.

bir şarkıydım, tozup

Başarısızlık, asla başaramayacağım demek değildir;

Tat alıyormuş gibi yapıp da içini kırmızı bir yüzey gibi kaplayan bol pul biberli hazır çorbaları içtikleri melamin tabaklar, sömestr sonrası küflenip yosun tutmaya başlayan su damacanaları, ışıklığa düşüp de günlerce imdat bekleyen martıya atılan bayat ekmeklerin kokuları da o yılların müzesinde teşhir ediliyordu adeta.

Öykü ünlü Çin düşünürü Lao Tzu'nun zamanında geçer... Lao Tzu bu öyküyü çok sever, anlatırmış...

Sevgi ve mutluluk ilacını alan tilki, yavaş yavaş kendine gelmeye başlamış. Önce soluk almış derinden. Ciğerlerine sevgi ve mutluluğu çekmiş bir nefeste. Kanı ısınmış. Kuyruğunu sallamış mutlulukla. Ayaklarını oynatmış yavaşça. Kendine gelip gözlerini açınca, çevresinde oynaşan, mutluluk çığlıkları atan havyanlara bakmış gülümseyerek.

Kadirleri kıymet bilen özümüz var

Babası İspanya`nın en ağır siyasi cezalarının verildiği bir hapishanede mahkumdu küçük kızın. Fırsat bulduğu her hafta sonu babasını ziyaret için annesiyle birlikte hapishaneye giderdi.

saraylara, evlere, konaklara girmiş. İnsanları, sokakları, önemli olayları,

Günler günleri kovalamış ve sonbaharın ilk rüzgarları başladığında kabak üşümeye sonra yapraklarını düşürmeye, soğuklar arttıkça da aşağıya doğru inmeye başlamış. Sormuş endişeyle kavağa:

Martılarla suskun gecelerde hep ağlatan

Sevgi gönlümüzde tutsak olsun diye yaratılmamıştır,

?beş? de

? Korkma, demiş, sen beni tanımadın ama ben seni tanıdım. Hani bir yeniçeri bana hakaret ettiği zaman sen onu dinlemeyip bana kahve ikram eden Yemiş İskelesi?ndeki kahveci değil misin?!...

Ben kalemin ucuyla acısını her daim taze tutan kendine öksüz biri?

dilediği gibi uzatsın canevimize ayaklarını

"canım, o ev bizim bütçemizi aşıyor. Sen en iyisi o evi unut..."

Bilmeli

Geçen yaz Adapazarı?na gidince de dayanamayıp yaptım bir uçurtma. Çocukluğumun tarlaları sitelerle dolmuş. Bırakın uçurtma uçurmayı adeta adım atacak yer kalmamış. Şehrin yeni yerleşim yerinde bulduk boş bir alan, saldık uçurtmamızı gökyüzüne. Peşimde çocuklar, yeğenler, mahallenin çocukları. Bizim uçurtmayı geçen yok. Uçurtma uçurmanın keyfini çıkarana kadar süzüldü uçurtmamız.

"Söyler misiniz, neden bu kadar çok istiyorsunuz

Abraham Lincoln

Sabahlar sığmaz olur gözlerine

Ve onlarınki bizden daha eski

-Bu zat benim yerime kalır, o zat Hz peygamber efendimizin en iyi arkadaşlarından, daha yaşarken cennetle müjdelen Amr ibni Asr' dan başkası değildir. Hz Ömer Amr 'a dönerek

Etraflarına sanki mutluluk saçıyorlardı

-Yumurta seversin değil mi?

- Onlar annem için, annem onları çok sever.

Rüzgarla Bir / Gün içinde görünmeden / günü suya salan bilir

İskender Pala

Yahya Baba tutulur kalır. Ancak balıklar kafalarını sudan çıkarıp;

Evlere girmek için atlasaydım denize,

bir hercai, bir lale ve kırmızı güller

Bugünü yaşarken hep yarın var gibi davrandın. Üstündeki üniformanın sorumlulukları var.. Yerine getirmedin.. Bu sana bir uyarıydı. Şimdi gitmiyoruz... Ama her an gidebiliriz.. Bir daha geldiğimde önünde umut, arkanda pişmanlık olmasın!

kullanacağını anlatıyordu. Bu yoğun çalışmanın

- Koş o zaman, yatağımın baş ucunda asılı olan Yener amcanın gitarını getir, o gitar bu günden sonra senin gitarın olacak dedi..

Rektör, bu dokunaklı öyküden duygulanmak yerine öfkelendi. "Madam" dedi, sert bir sesle, "Biz Harvard'da okuyan ve sonra ölen herkes için bir anıt dikecek olsak, burası mezarlığa döner..."

? Sen benim ihtiyacımı karşıladın, ALLAH da senin ihtiyacını karşılasın! duasını duydu. Gün boyunca kulaklarında çınlayan bu duaya hep dedi.

Delikanlının babası olduğu anlaşılan bir bey arkalarından soluk soluğa geliyor, bir yandan da şöyle sesleniyordu:

60 yaşında okumaya karar verdi, 90 yaşında rektör oldu, 120 yaşında öldü!

?Anne hakkına dikkat et! Onu başında taç et! Zira anneler doğum sancısı çekmeselerdi, çocuklar da dünyaya gelmeye yol bulamazlardı.?

Tanrım kambur bir kadın bir trajedi olur. Lütfen onun kamburluğunu bana ver ve onu güzel bir kadın yap demişim. Moses in bu sözlerinden sonra Frumtje gözlerini yerden kaldırdı onun gözlerinin içine baktı ve elini uzatIp Moses in elini tuttu. Ve daha sonra da onun sevgili eşi oldu.

Paylaşım için teşekkürler. Çok güzel bir hikaye...

Bunları nasıl anlatayım sana

öyle dolarki yürek çukuru sellerle

BAŞARININ SIRRI BU HİKAYEDE SAKLI

Sevgili çocuğum, seni uyurken seyretmek, nefes alışını duymak için sessizce odana girdim. Gözlerin kapalı, huzur içindesin. Sarı buklelerin melek yüzünü çerçeveliyor.

Genç kız, akşam olup da cırcır böcekleri iyiden iyiye cıngar çıkardığında, üzerine yağmur düşmüş mis gibi toprak havası almak için açardı penceresini. Yağmur bereketli topraklara düşerdi. Toprak binbir çeşit ürün verirdi. Bereketlenirdi evler. Tarlalarından neşeyle dönerdi çiftçiler? Şarkılar söyleyerek. Genç kız, akşam serinliğinde o şarkıları dinlerdi. Sevdiği gence yazdığı şarkıları da söylerdi kısık sesle? Sahi, o genç! O genç yine aklına düşerdi. Sabah yine onu göreceğini umarak kapardı penceresini.

Yaşlı adam, ilerleyen yaşından yakınmakta dünyada daha yapacak çok işinin olduğunu söylemekteymiş.

hatırladı ve ona teşekkür mektubu yazdı. Bu mektup, arkadaşının o kadar hoşuna gitti ki, yemek yediği lokantada iyi bir

Tutkunun canlandırdığı şey.

Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı...

Irmak boylarında konakla geceleri

"Yok" demiş adam.

Köyün birinde yaşlı bir adam varmış. Çok fakir... Ama kral bile onu kıskanırmış. Öyle dillere destan bir beyaz atı varmış ki... Kral at için ihtiyara neredeyse hazinesinin tamamını teklif etmiş ama adam satmaya yanaşmamış... 'Bu at, bir at değil benim için. Bir dost. İnsan dostunu satar mı?' dermiş hep...

Ben insanlığın başı ve sonuyum. Ben hayata şekil veren sanatkarım. İstediğim renkleri kullanır istediğim gibi yontarım. Beynine ilk nakşolacak sözler kalbine ilk yerleşecek duygular benim duygularımdır. Ben cennet ve cehennemim. Ben istersem sevgi kardeşlik ve dostlukla büyütürüm;istemezsem kinle düşmanlıkla içini doldururum. Ben dünyaya nizam veren iradeyim.

Hep yanmalıyım der sessizce.

Bugün sen benim öğretmenim oldun, beni öpmeyi, bana iyi geceler dilemeyi unutmadın ve üstelik ruh halimin iyi olmadığını fark edip, parmaklarının ucunda gezindin.

-Sen, dedi öfkeyle, beni hiçbir zaman sevmedin ki!

O pembe gül yüzünü kederle soldurma

Mevcudiyetimin amaçlarından biri halini alma yolunda,, bir ömür miktarı kadar gülümseme olmaya geliyorum...

içime kırağın düşer

- Kurban olayım, niçin bu işi başkalarına bırak mıyorsun? diye sordu.

-Kendi fikirlerine inanmasını öğret, herkes ona yanlış olduğunu söylediğinde dahi.

İçindeki bu dizginlenemeyen tutkusu yüzünden KPS. sınavlarına girip devlet memuru olmayı da hiçbir zaman düşünmedi. Arkadaşları KPS. sınavında en yüksek notu alıp baraj puanını geçmek suretiyle devlet memuru olmanın telaşı içerisinde kıvranırlarken O, hiç tınlamazdı bile...

CARİYENİN AŞKI

Sanki tekbir alıyordu vakit vakit top sesi...

Hasret yalnızlığının basamağında oturuyorum

Ne vardı bizi bırakacak anlamıyorum. İnan bana isyanların eşiğinden döndüm.

kendini şaşırtır en azından,

uzanır ağladığım yanıma.

Hocası Ebussuud soruyu şöyle cevaplıyordu:

öyküm

Kekeleyerek: ?Nasıl? Anlayamadım? diyebildi yaşlı kadın.

"Muzaffer izgü

- Ya Rasulallah, Ali'yi çok sevmenizin sebebini şimdi anladık, dediler.

çiçek olsam meylederim

Genç adam öyle heyecanlıydı ki sevdiğine kavuşmak için can atıyordu...

Yalnız kalan annesini yanına aldı Muhsin. Karısı istemedi fakat karısını zorla da olsa ikna etti. Doktorlar zaten yurt dışında çalışmaya başlamışlardı. İlk birkaç yıl pek ses çıkarmadı kayınvalidesine gelin hanım fakat sonraları iş çığırından çıktı. Gelininden işitmediği hakaret kalmaz olmuştu Mesude Hanım?ın. Muhsin karısının ısrar ve tehditlerine fazla dayanamayıp annesini bir huzur evine yerleştirme kararı aldı. Bu konuyu annesine açtığında kadın hiç itiraz etmeden başını önüne eğdi ve akıttı gözyaşlarını gözlerinden içeri. Oğlunun böyle bir şeyi düşünebilmesine dahi anlam verememişti. Anlamsızlığa anlam yüklemeye çalışmak boşunaydı ve birkaç güne kalmadan ayrıldı bu anlamını yitirmiş evden.

daha sonra bir bahceye girerler ve gercekten orada cekirgeler

onu görmeye gittiginizde mutlu oldu;

Bebek, hıçkırıklara boğulurken:

naz'ım, nazım sana

"Sahabilerimin her biri tek tek gökteki yıldızlar gibidir. Hangisinin peşinden giderseniz hidayetin yolunu bulursunuz."

bir hayale aşık olabiliyorsa sese neden olmasın.

Yaşlandıkça cumartesi sabahlarından daha fazla

Resimdeki diğer çift Nick?in ebeveynleri. Oğullarının tatlı lise aşkı ile evlendiğini görmekten heyecanlılar.

Bu şehrin kayıp hikayesi, anlatanın diline pelesenk olmuş bir karanlık.

Adamın biri her zaman yaptığı gibi saç ve sakal traşı olmak için berbere gitti. Onunla ilgilenen berberle güzel bir sohbete başladılar. Değişik konular üzerinde konuştular. Birden Allah ile ilgili konu açıldı?

O genç adam o kadar minnet duydu ki, göz bankasına bir teşekkür mektubu yazdı. O mektup, 30000'den fazla kişiye göz bağışlayan göz bankasına yazılan ikinci teşekkür mektubuydu.

Oysa ben ne Kafka, sen ne Milena, o ne 1920, biz ne aşk?ız. Herkeslerden çok bilip dilden düşürmediğimiz bir heyecana, ancak o kadarına sahip olmakla avunanlarız. İçi boş metal kutulara vurdukta çıkan ses gibi aynı aşkımız. Bol gürültü, bol karmaşa, hiç temaşa?

Sanki gitmek sadakattir: kalmaksa ihanet...

Biçare sarı rengi, mor dudakları, korkunç gözleriyle bir köşede ellerini birbirine sürterek bunu seyrediyordu? Yaralı yatırıldı. Yarası açıldığı zaman ihtiyar doktor birden bire masaya koştu? Hırıltılı bir sesle:

Gönül Dili

rüyalar nefret eder avare duruşumdan

Yanmanın ne demek olduğunu bilseler gecede kim bilir ne kadar insan ihtiyarlayacaktı.

Yine ne soyleyecegimi bilemedim. Yatagin kenarina ilistim, elini tuttum ve bu kez agzimdan su sozler dokuldu;

Yoksa

17. Sigara içiyor musunuz?Otlanacak bir enayi bulabilirsem.

Baştan başa geçer kentleri

Ama icten yikilir...

Aradan bir kaç ay geçmesine rağmen prensesi unutamayan delikanlı

Onu sadece gözlerimle izler, saat kısıtlamaları koymazdım.

yıkarak yalnızlığa kurduğum sarayımı

- Efendim, cariyelerinizden biri koyunun yağı devirdiğini söyledi! deyince kadı meseleyi anladı:

ve anlarından biri :))

Ümitsizlik öyle bir bataktır ki düşersen boğulursun,

daki meyvelikleri suluyordu, susadı, küreği attı

Çiçekler gürültüyle açar;

sen masal uykularındayken gönderilmiş beyaz güvercinler uçuşur etrafımda

Ben, buhar resitalini ya da buzulun

Küçük ağaç, uzun boylu arkadaşının tohumlara verdiği cevabı beğenmemişti. Çünkü o, kendisine hayat verenin, o hayat için gerekli olan suyu da vereceğini çok iyi biliyordu. Bu yüzden, aklına bile gelmiyordu susuzluk.

Bir nar çiçegini eziyor gibi...

Üşüdü bir rüzgarından bulutun

kendisinden baska bir sey de degildir.' der.

< İşinizde veya çevrenizdeki insanlara daha farklı bakmayı deneyin. Örneğin insanlara?değer katma?yı düşündünüz mü? ?Yardımcılarımın değerine değer katmak için ne yapabilirim? diye kafa yorun. Onların daha verimli olmalarını sağlamak için ne yapabileceğinizi düşünün. Unutmayın bir insanın iyi yanını ortaya çıkarmak için önce onun en iyi yanını hayalinizde canlandırmaya çalışın.

Çocuk ise, konuşurken bir anda sözlerini yarıda kesmesinden anlamış, adamın kendisini farkettiğini. Işığa hasret gözlerini ondan saklamaya çalışırken:

Sahi! Nerdeler hayallerim? Nereye kaçtılar sicim gibi?

"Evet 2 sene önce felç oldu ona ben bakıyorum, bizim kimsemiz yok, birtek ineğimiz var onunla

Binlerce renk renk çiçeğin açtığı, bitkilerin bittiği, sürü sürü kuşların geçtiği, pırıl pırıl suların aktığı, çeşit çeşit hayvanların barındığı bir dağın yamacında güzeller güzeli Dilara adında bir kız yaşarmış.

Gördüğünüzde, ?bir çocuk sevindirme? niyeti uyandırmayacak kadar iyi giyimli bir çocuktu. Neyse ki, çocuk sevindirme eylemi için sadece?çocuk? olmanın yeterli olduğuna inanıyordum. Onu yanıma çağırdım. Beni uzun süre duymadı ve öyle üzgündü ki, duymak da istemiyordu. Aklıma birçok seçenek geliyordu, ne olduğu konusunda. Bunlardan hiçbirinin içinde bu iyi giyimli kızın paraya ihtiyacı olması yer almıyordu. Onun yüzünü böylesi solduran nedenini, bana arkadaşı söylemişti: ?1 Lira.?

ben nezaman bir of çeksem imdada anam geliyor

Sevinçleri hepsininmiş

- Düşmanların en büyüğü düşmanlığını gizleyendir.

Üşüyen özlemim buz tutsun tende

Her damla bir yıldızı süslüyor göklerinde

hoşgeldin bize yenisene

"Bonita L. ANTİCOLA"

- Anladım... Bu işi ancak. sen başarabilirsin!"

En sade doğrular mı?

kitaplara sürdüğüm kapkara lekelerden

Ve dağa dönüp:

Varlık tablomdaki en asli unsurlar, yegane değerler, vazgeçilmez kıymetler ve en sevgili insanlar yerle bir olacak.

? Olamaz? diyordu Cengiz. ?Sen Hikmet değilsin?

Eski çağlarda yaşayan bir filozof, daima gerçekleri söylediği için kralı kızdırmıştı. Kral filozofa ölüm cezası verdi ve ölmeden önce filozofun zekasıyla alay etmek için ona şöyle dedi:

1966 : Bindiği otobüs nehre uçtu.4kişi öldü, o birkaç sıyrıkla kurtuldu.

öğrencilerinden Mösyö Kompa'nın İstanbul'a geldiğini,

Sevgi ve paylaşmak en yakınınızdan başlar, sonra yayılarak devam eder. Aynı ailenin fertlerine farklı muamelede bulunmak, giderek ailenin huzurunu bozan davranışlar haline dönüşür.

Toprak: sadık dost

kız tanıdığını ve kendisiyle görüştürebileceğini söyler. Görüşmeler

Zamanında adamın biri ibadetlerine çok düşkünmüş. Hiç bir ibadetini aksatmazmış. Nitekim şeytan, bu adamı yoldan çıkarmaya karar vermiş ve yaşlı bi adam kılığına girerek adamın kapısını çalmış. Adam kapıyı açmış.

Genç kız, izin alıp çıktı. Kısa bir yürüyüşten sonra parka vardı. Bu parkta daha önce hiç oturmadığını farketti. Arkadaşlarıyla hep paralı, lüks eğlence yerlerine giderlerdi.

bulamayacağımı sormuş; "hayır" yanıtını alınca şaşırmıştım. Sonra,

ben ürkek yaşadım hep, ürkek boyadım resimlerimi, ürkek yazdım, ürkek çıktım evden dışarı

yanan yatağından aslanlar geçirmiş

Kümesi açtığında her taraf yumurta doluydu. O zaman Yahya Efendi;

veriyor, savunmaya

Çeşit çeşit 'inceliklere ve güzelliklere' sahiptirler. (Rahman Suresi, 48)

- Çocuğunuz çok hasta, fakat elimizden geleni yapacağız, dedim.

KASIMPATI

ELİF, LAM, RA

bir kasım cumartesisi vaktinden evvel düşüyorum dibi görünmez kuyuya...

Oysa içim?.. Havam bitmek üzere...

Hz. Süleyman bir karıncaya bir yıllık yiyeceğinin miktarını sorar. Karınca da, Bir buğday tanesi yerim diye cevap verir. Cevabın doğruluğunu kontrol etmek isteyen Hz. Süleyman karıncayı bir şişeye koyar. Yanına da bir buğday tanesi koyar ve hava alacak şekilde şişeyi kapatır.

testisine su doldururken, bazan Ahmet'le karşıla-

Dolaplarımı düzenlerken, eşyalarıma bakıp bakıp ağladığın duyuyorum. Yahut arkadaşlarımla konuşurken gözlerinin dolduğunu... İçim acıyor ama bilsen nasıl seviniyorum. Yokluğuma alışamamış olman, mest ediyor beni...

Hakkın olmadığını düşündüğün masalları da unut

kalkmak üzere bir tren

Koltuk DeĞneklerİnden...

sesine imbatı kat

Ellerinden hüzün yağdır karartma gecemi

BAKICI: Bu çocuk da bu köşkün sahibinin oğlu. Gördüğünüz gibi tekerlekli sandalyeye mahkum. Bende onun bakıcısıyım.

Kim demiş geçti mevsim ufukta göründü kar

şarkı söyleyebilmenin,

Ölümünden sonra çiçeklere iliştirmemi istediği kart..."

Anladım...

olduğunu sorsa; ?Bomba gibiyim? diye yanıt verirdi hep..

Bir yolda yürürken geri dönüp aynı yolu, yine aynı?siz? olarak bir daha yürüyemezsiniz. Yol bir saniye önceki yol değildir artık. Toprak bir yol ise siz üzerine basınca toprak yer değiştirmiştir, çimenlik ise çimenler ezilmiştir yada siz bir saniye önce oradan geçen siz değilsinizdir artık. O bir saniyede en azından bir tek şey olsun değişmiştir. Belki bir dağ, bir araba, bir çiçek, bir çocuk yada bir çakıl parçası görmüşsünüzdür ve siz fark etmediğinizi zannetseniz bile, bilinçaltınız fark etmiştir bunu. Küçücük bir anda bile bu kadar çok şey değişirken, sizi derinden üzen bir olayda sizde yada bu olayı yaşadığınız insan yada insanlarda hiçbir değişiklik olmamış mıdır sizce?

Ben anneyim!

Bu dünyayla aramda tek bir bağ kalmamış olacaktı.

Yaşlı kadın ağlayarak anlatmaya devam etti.

rağmen, bozulan arabasının dışında duruyor ve dikkati çekmeye

Özlenmiş bütün çocukluk anlarımızın?

Yavuz Sultan Selim zamanında, İran şahı kıymetli mücevherlerle süslü bir sandık hediye gönderiyor Sultan Selime. Sandık açılıyor. İçinden çeşit çeşit değerli taşlar, kıymetli atlas, kadife kumaşlar çıkıyor. Fakat bir de pis bir koku yayılıyor. Dehşet bir koku, herkes burnunu tıkıyor. Neyse en alttaki bohçadan insan pisliği çıkıyor.. Yani Osmanlıya acayip bir hakaret!

Vedanın kollarında ben, kaybolmaktan korkan küçük bir kız çocuğuydum. Böyle hissetmiştim, annem bunu sezmiş, sonunda birbirimizin kollarında kaybolur gibi ağlamıştık. Demiştim ki ona, ?Ölüm nedir biraz öğreneyim diye, senden ayrılıyorum.? Elini ağzıma kapamıştı, ağlarken gülümsemeye çalışarak. Hiçbir yüz ağlarken gülümseyen annemin yüzü kadar güzel, hiçbir yürek onun hafif yüreği kadar aşık olunmaya layık olamazdı.

bir bilsen o an gözlerim oluyorsun

duymaz, usulca kendi odasına yürüdü Sally. Domuz biçimindeki kumbarasını

Ama artik yapilacak birsey yoktu sanirim...

"Ey Mubarek ihtiyar! Buyur gel, bir lutufta bulun da temegimizi yiyelim" dedi.

"Ne olur iyi bak umut çiçeklerime solmasınlar!!!" ve genç Kadın gülleri aldı.

Savant, New York?un ünlü Parade dergisinde?Ask Marilyn? köşesinde okuyucuların çözmekte zorlanarak kendisine gönderdiği soruları yanıtlıyor. 10 yaşında ailesinin Missouri kentindeki bakkalında çalışmaya başlayan Savant?ın hayatı, yine aynı yılda, okulda girdiği bir IQ testinde değişmiş. Testin sonucunun 228 çıktığı gören öğretmenler, buna inanmamış. İnanılmasının neden zor olduğunu açıklamak istersek, Savant?ın 10 yaşında ölçülen?beyin yaşı? aslında 23 yaşındaki bir genç kızla aynı seviyede.

yalniz kalan ruhumun acisi cok derindir

Ambülansla gelen sağlık görevlileri harika insanlardı.

Sen beni bırak şiraze, nasılsa ben hep seninleyim...

"Hep çözmeye çalıştığım" dedi.

Kar mı kaplı yolumuzda.

Ey, iki adımlık yerküre

Yasli kadinin gözyaslari mektubu sirilsiklam islatti.

"Lütfen efendim. Çok üzgünüm ama başka ne yapabilirdim

Sevgi çare, sevgi derman

"Keşke olsa" dedi, "Ama önce yoğrulmak gerek"

Benim sıkıntı ve acı diye gördüğüm şeyleri bana verdiğin için teşekkür ederim?

Stres, halkın bildiği ve kullandığı anlamıyla, sıkıntıları kafaya takmak demektir. Sıkıntılar insanı mutsuz ediyor. Mutsuzluk insanı hasta ediyor.

Muayene bittikten sonra uzman doktor bana döndü. Yüzünde yorgun ve üzüntülü bir ifade vardı.

FAİK ÖCAL

Karda, yağmurda; sevincine, coşkusuna;

Öğretmeni şaşkındı. ?Nasıl olurda bir çocuk, bir günde bu kadar ilerleme kaydedebilir?diye soruyordu. Bu sorunun cevabı öyle uzun ve anlaşılması öyle güç ki? O an susmak, en güzel cevaptı. Çünkü bu sorunun cevabını ancak ben ve Nazlıhan anlayabilirdik. ? Her çocuk bir dünyadır hoca hanım. Hiçbir çocuk diğeriyle aynı değildir ve diğerine göre değerlendirilmemelidir. Demek ki Nazlıhan?dan sizinde öğrenecekleriniz varmış. Bunu bilin yeter!? Diyebildim adeta fısıltıya yakın bir sesle.

Siz lütfen hazırlığınızı yapın. Okumadığınız, ilgilenmediğiniz,

Yahya Baba öylesine mahcup olur ki, anlatılamaz. Utancından secdeye kapanır, Allah'a sığınır. Bayezid-i Veli onun kalkmasını bekler, ama geçmiş ola...

ben kendi kendine aşk?ı bulup aşık bile olamayanım

Sanırım ki günler hep güzel gidecek;

Adam dur dedi teyze az bekle.

Cesaret istedim... Ve Tanrı üstesinden gelmem için bana tehlike verdi.

Sohbetimizin arasinda bazen kolay olarak dusunup gececegim cumleler olsada, dusunuldugu zaman hicte basit olmuyan bir omurun kisatilmis anilarla hafizadan nasil silindigine sahit olmaksa bir baska ic buruklugu yasatti bende,

Gül yaprağında şebnem olur.

Otururduk söğütlerin serin gölgesinde,

Evet! Bu yüzden "Şahidimdir herkes ve deniz ülkesi"

Evin bütün duvarlarına resim yaparak teşekkür ettiniz.

Sonra tekrar yüzünü gülümseme sardı.

edebilirdi fakat o da hapisteydi.

gün görmemiş günsüz annem..

``Sen ne mahpusmuşsun be, sayende akiller sınıfına girdim!`` dedi. ``Burada, suçunun cezasını çekeceklerden başkası mı bulunur?``

siz daha önce neredeydiniz üstadım

düşünmeden kabul eder. Bir süre sonra yaşlı kadın bizimkine, kendine

sokakta kaldığı sırada postacı da ona doğru yaklaşmaktaydı.

Kış ağırlığını taşıyorken yüreklere

kırlangıç ikindisiydi belkide, gümüşte ve hüzne gizlenen

-tel örgüler ardında deniz

BABAM HACCA GİDİP ZİKİR ETTİĞİNİ SÖYLEDİ. HEPİMİZ ŞAŞIRDIK VE HEPİMİZ TEKRAR UYKUYA DALDIK.

Dalgın adımlarla sokağa ağıyoruz.

Hamalcağız ne cevap vereceğini düşünüp ecel terleri dökerken, sabah olmuş. Acilen mezardan yukarıya bir bakmış ki, bütün millet orada...

söyliyeyim: burası çok sıcak...

gece anlarımın tılsımıdır

Bu hikayenin özü şudur:

yunsun gök taşında!

ASLINDA KENDİ YAŞAMINA YAPMAKTADIR...

Gözleri bağlı dönüyordu bostan dolabı

kimseye düş bahçelerimden geçen katarların ağırlığını duyurmadım

Ve böylece uzanırım kabrine

Yakınsa da bıkmaz.

İnsanoğlu yine bu durumdan istifade ederek,

Yeşil bir rüzgar gibi eser gözlerin

Yoğun,

ne gök alçalır

Artık inan bana muhacir kızı,

Çocuk onu kurtarmaya kalkışsa,

Geldi sultanım

- Baloncu amca!... dedi. Biliyor musun, benim hiç balonum olmadı.

- Boşuna beklemeyin. İlk iki dua kabul oldu. Üçüncüsü de kabul olmadan ölmeyeceğim, dedi.

Bu yüzden gözünüz hep içeride olsun,

Kan nakli ilerlerken, ablasinin gozlerinin icine bakiyor ve gulumsuyordu. Kizin yanaklarina yeniden renk gelmeye baslamisti. Ama kucuk cocugun yuzude giderek soluyordu. Gulumsemesi bile yok oldu. Titreyen bir sesle doktora sordu:

Mutluluk sığ olmamalı

Yüreğim sana armağan...

Bedeli olmayan şeyin değeri olmaz.

Gözlerimi kamaştırsa da geleceğim sana

Yağmur yağıyor şehre.

- Çekindiğin oldu, halk iman etti. Padişah:

Üç hafta, dört hafta, beş hafta geçmiş... Hala hiçbir

Rahmetli babaannem pirinç ayıklıyordu.

Cennette Allah'ın benzersiz, sonsuz yaratmasına şahit olacağımız için herşey mümkün olabilir. Örneğin cennet ağaçlarının meyveleri yakut, elmas, safir gibi değerli taşlar şeklinde görünüp, ele alındığında yenecek hale geliyor olabilir.

içi boş sözlerle vakit geçirmek yerine

Bırak sabırsız olacak kadar cesarete sahip olsun.

Bulmak istiyordum yüreğimdeki beklenen adamı. Sonsuzluk kadar uzun gelen bekleyişlerim; yüreğimi esir aldı söylenmemiş, yaşanmamış düşüncelerim.

veya kötü şarkılar

Bazen insanlari hafife almak için?Çocuk gibisin, Çocuk gibi davraniyorsun? denir ya. Bu hikayeden sonra çocuk gözüyle bakmanin basit olmadigini anliyor insan. ?. Babasi Ispanya?nin en agir siyasi cezalarinin verildigi bir hapishanede mahkumduküçük kizin. Firsat buldugu her haftasonu babasini ziyaret için annesiyle birlikte hapisaneye giderdi.

kuş ağzıyla anlat o masalları

Görüşeceğiz...

Bizi sevindiriyorsun huzurumuz kaçar öyle

?Pencereye baktığında ne görüyorsun?

Gündemden düşmeyen iki tane mankeni biliyor, hepsini de öyle kabul ediyoruz.

Seslenir Elverir Yüce Dağlar

Ev sahibi konuklarına bu kaşıkları nasıl tutmaları gerektiğini söyledi. Herkes kaşığının ucundan tutmak zorunda kaldı. Konuklar, uçlarından tuttukları bir metre uzunluktaki kaşıkları güçlükle taslarına daldırıyorlar, fakat kaşıklarına çorba doldurup, ağızlarına götüremiyorlardı. Ağızlarına bir kaşık çorba koyabilmeyi beceremeyen konuklar, yemekten sonra kalktıklarında, karınlarını doyuramamışlar, kaşıklarından dökülen çorbalarla da sofranın üstünü kirletmişlerdi.

Küçük çocuk, art arda yaşadığı şokları, üzerinden atabilmiş değildi. Mutlaka bir rüyada olmalıydı. Hem de hayatındaki en güzel rüya. Adamın, heyecandan terleyen avuçlarına sıkıştırdığı kağıt paralara göz gezdirdikten sonra, 10 liralık banknotu geri vererek:

Namazdan sonra çocuk ve babası Şeyhin evine gittiler, dergahına giridiler... Dergahta kışlık yiyeceklerin konduğu yüksekçe bir yer vardı. Şeyh oraya bir ekmek koymuştu. Çocuğun babasına:

Adamın bu aceleci iyiliği içinde anlayamadığı, bu kısıtlayıcı kozanın ve kelebeğin o küçücük delikten dışarı çıkmak için verdiği mücadelenin, kelebek için gerekli olduğuydu, çünkü bu, Tanrı'nın, yaşam sıvısının kelebeğin bedeninden kanatlarına doğru akmasını sağlamak için bulduğu yoldu, böylece kelebek kozadan kurtulduğu anda uçmaya hazır olabilecekti.

bu kadar tiz?leşmeyecektin

söylendi ve beni anlamıyorsunuz, dedi rahibe, ben bunu ona sadece bir kere

Bu genç adam... Mel Gibson?du...

Gül sükutundaki dillerimden söyleyemediklerimi duy?

Hiç kimsenin umudunu kırma, belkide sahip olduğu tek şey odur

Ve hatta brabant bolgesinin onun degimiyle ilk turk insani.

Bir süredir aynı evde yaşıyoruz, diyebilirim ki genç bir üniversite öğrencisiydim, bir şekilde kesişti hayatımız, ne kadar uğraşsam hatırlamıyorum onunla nasıl tanıştığımızı. Ama hayatın mermi kadar hızlı yürüdüğü günlerde kahkahalar içinde birbirimize bakardık, gözlerinden taşan bir gülümse vardı, hatırlıyorum.

? Yemek ver, diye emretti, sırtına elbise giydir, cebine harçlık koy...

meylim cihana malum oldu, ama... senin

Bulutlardan mı damlıyor yalnızlıkKaynakwh:

Yağan kardan üşümüş küçük kırlangıç, yalnız bir adamın penceresinin dışına gelip

Beni af etmeni ölürcesine istediğimde anladım..

nasıl bir duygu olduğu dünyada kanıtlanamamış olan ölümle tanışıp göçüp gidiyoruz dünyadan..

- "Siz... dindar... bir... insanmışsınız... niçin... bana... da, Allah'ı... ölümü... ahireti... anlatmıyorsunuz?"

CAN YÜCEL

- "Ömrüm seninle geçtiği halde topu topu 7 gerçek mi öğrendin?"

çok ilginç".

her dalganın savuruşunda aldım onca yarayı dalgın denizden. sonra alabildiğince açıldım intiharıma.

Yahya Efendi bir zaman sevdiklerinden birkaçıyla yolculuğa çıkmıştı. Bir yerde durdular. Talebelerinden birini çağırıp;

herkes biraz elçisidir tanrının

Senin için unutma beni diye.

bacaklarını kanatan akasya dikenlerinin acısını

bütün kara parçalarında

-'Eğer herşeyi yaratan Tanrı ise ve şeytan var olduğuna gore şeytanı da Tanrı yaratmış olur ve çalışmalarımızda uyguladığımız 'Kesinleştirme' prensibine göre de Tanrı şeytandır. Öğrenci böyle bir önerme karşısında şasırır ve yerine oturur. Profesor ise ogrencilerine bir kez daha Tanrının icindeki kaderin bir efsane olduğunu kanıtlamaktan ötürü oldukca mutludur. Bu arada bir öğrenci ayağa kalkar ve

Ünlü bir ressamdı ve tuvaline düşen her kare de renkleri adeta dansa kaldırırdı Deniz daha mavi, gökyüzü daha uçsuz olurdu onun ellerinde?

Geceler midir düşlerin mekanı?

Yetişkin biriyken hastalığı sebebiyle yürüyemeyen?sonra bunu yeniden öğrenebilen-

Önce büyüyünce ne olacağımızı merak ederiz. Sonra yapmak istediğimiz pek çok şeyi büyüdükçe yapabileceğimiz her şeyin neler olacağını öğrenmeye çalışırız. Geleceğe odaklı yaşamaya şartlanmanın temelleri o zamanlardan atılır. Ve zanneder ki istediği pek çok şeyi büyüyünce elde edecektir. Kendilerinden daha iyi şartlarda yaşamasını istedikleri çocuklarına anne babaları ellerinden gelen tüm imkanları vermeye çalışırlar. Ancak çocuk biraz daha büyüyüp yaşı gereği de, ailesiyle yada çevresiyle birtakım problemler yaşamaya başlayınca, bu kez aile yada çevresinden birileri?sen hayatın toz pembe olduğunu mu zannediyordun ki!? şeklinde ifadelerle ona hayatın zor olduğunu anlatmaya çalışırlar.

-Ey halife bu aramızdaki arkadaş bizim babamızı öldürdü ne gerekiyorsa lütfen yerine getirin.

Annemin dudaklarından dökülen "Gayril mağdubi aleyhim" sözleri ile irkildim. Bu bir ikazdı, bu bir yanlışa sapmayın nasihatiydi. Bu sözde bin bir kırmızı ışık yanıp söner gibi bir hal ve keyfiyet hissettim. Sanki bu kırmızı ışıklar bir yangın selinden, bir elem volkanından, bir acılar otağından, bir ızdırap yurdundan geliyordu. Veya oradan yansıyordu. "Buraya gelmeyin, feci son ile kendinizi heder etmeyin." ikazı vardı bu canavar gözünde parlayan, vahşi iştaha benzer kor gibi yakıcı, ürpertici, kızıl bakışta.

oracıkta oldugunu görürsünüz.'

kayıp bir nisan yağmuru

1974' teki Kıbrıs çıkarmasına katılan bir asker anlatıyor:

Kalp gözü açık zat, gerdanlığı sattı. Aldığı parayla bahçe satın almayıp, onu krizden çok zarar gören fakirlere sadaka olarak dağıttı.

uyandırana kadar havladı ve böylece yangın dan herkes kurtuldu. Kurtulan çocuklardan birisi büyüdü ve Cumhur başkanı

Ne yazıkki artık vazgeçilmez değilim. Onun için, bundan sonra yanıp durmamın bir anlamı kalmadı.``

Bir damlası bile / dökülmez ki yüzüne

Fıstık yeşili fırfırlı elbisesini sağ kolunun üzerine atıp apartmandan dışarı ilk adımını bastığında, pencereden dışarı bakmadan çıkmış olmasına hayret etti birkaç dakika.

sordum kızıma. ?Sadece bir tek kadın? diye cevapladı, ?Kendisi de

Enkazımı leyale bırak ey gül benizlim

Her gül, bir hayatı taşır? cümlesi sizin de içinizi ısıtmıyor mu gerçekten? Gül, aydınlık bir rüyanın ışıklı yollarını açtığı gibi, zulmetin kapılarını sonuna kadar kapatan tılsım oluyor kitap sayfalarında. Kitap sayfalarında deyişime bakmayın siz, dünyanın gül üstüne aşk olması için döndüğünü kim inkar edebilir ki hem? Böyle başlayalım sözümüze. Böyle başlayalım çünkü, değil mi ki her cemre için beklenilen bahar ve her sayfada açılan ömür ıssızlığı?bir gülü andıkça? tazeleniyor farkında olmadan cümlemiz. İnanmak istiyoruz bizleri ateşe çağıran bir gül hatırına. İnanmak istiyoruz kargışlanmış günlerin ucunda bekleyen hayata. İnanmak istiyor ve hayatı taşıyan bir tek gül için, sızılı bir medeniyet rayihasını da biriktiriyoruz inadına. Çağrıldığımız gül sofralarının, ateşin arzularını seyredenler kadar büklümlüyüz kendi içimize bile. Biliyorum, şairler meclisinin biricik nesnesidir gül. Yılgınlık zamanlarının uzlet anında hatırlanan ve hatırlanırken sada ile selamlanan kelimeler büyüsüdür içimizde o. Adımlarımızı çabuklaştıran, bir saadet vaktini güle ayarlayan çağlardan geçtik, biliyorum. İncinmişliğimize aldırmadan, incinmesinden daha çok kaygılandık en sevgiliye, güle?

hayırlı kandiller as-leon

Açmak için tuşa basacağı anda vazgeçti. Yanına koydu kumandayı.

-Söyledikleri doğrumu diye sorar.

9-Kazancı gördüklerinde, adaleti düşünürler.?

63 yıldır hiç karnı doymayan bir Peygamber'in ümmeti olarak beslenme

Genc adam, işe giderken hergün yolunun üzerindeki güllerle dolu bahceye bakmadan geçemezdi. Her sabah o rengarenk güller içini neşeyle, sevinçle dolduruyordu. Günler geçtikce güllere bakan gözleri, bahçedeki eve takılmaya başladı.

- Söyle bakalım öyleyse neler öğrendin?

Melek Hanım teşekkür ederek ayrıldı Rehber öğretmenin odasından. Şimdi akşamı ve kızının dönüşünü iple çekiyordu.

"nerede hata yaptım" diye.

Kayınvalidesiyle, kayınpederinin bu konuşmasına, içerideki odada bulunan gelinleri de kulak misafiri olmuştu. Koşarak içeri girdi ve o da kendi önerisini söyledi; "En doğru karar, sevgiyi davet etmek değil midir?", dedi. "Düşünsenize, evimiz bir anda sevgiye kavuşacak"

delicesine... Ben onlara yaşamı sunarken, cevap veremediler bana

Anlat baba anlat merak ettim deyip çekmiş sandalyeyi. Tıkandı baba da peki deyip başlamış anlatmaya;

bir bakış açısına sahip olmamda yardım etti.

Ebedi bir hatıra ile düğümlenmiş yüreğime;

SENAİ DEMİRCİ

Senin acın için odamda tek başıma hıçkırıklarla ağladığımda anladım.

Ne iyi arkadaşlar seçmişsin kendine;

Bizarem ez o, vez in sühan bizarem?

biz de onlar gibi bir ruhta iki ayrı bedeniz

üçüncü katın güvercinleri konar başıma; beyaz değil, alacalı mı desem Şiraze.

Başarısızlık, ben bir başarısızım demek değildir;

- Ey halife, bu aramızdaki arkadaş bizim babamızı öldürdü. Ne gerekiyorsa lütfen yerine getirin.

"Sizi aptal renkler, bu kavganızın anlamı ne, bu üstünlük çabanız neden? Siz bilmiyor musunuz ki her biriniz farklı bir görev için yaratıldınız, birbirinizden farklısınız ve her biriniz kendinize özelsiniz. Şimdi el ele tutuşun ve bana gelin"

Dinlediklerinde, iyi duymayı düşünürler...

şiirlerinin takibinde olmaya hep adayım:)

? Benim eski efendim! Yanından ayrıldığım cimri zen gin!..

Adı Özlem Oldu! Özlenmiş Bütün

"Sizin derdinizin ilacı Hasan Sezai'dedir." deyip oradan ayrıldı.

- Nasıl yani?

Bu çocuğun söyledikleri beni uzun uzun düşündürdü. Onu

alevlerden bir dal olur, döne döne yanar. Aslı ile Kerem'in elleri değil ama külleri kavuşmuştur.

Ey cennetin cehennemin elinde olduğu kişi

Öyle değil mi? O halde ne duruyorsun? Haydi iş başına!

Yani bir kadın

Ve yara başlıyor kendini iyileştirmeye?

- Hay hay, dedi arkadaşı. Ama eve git, ayaklarını yıka ve temiz bir çorap giy. Söz mü?

ŞİMDİ ONU HER ZAMANKİNDEN DAHA ÇOK SEVİN...

- "Seni tebrik ederim evladım. Ben de yıllar yılı bütün din kitaplarını inceledim. Hepsinin bu 7 gerçek etrafında döndüğünü tespit ettim."

Ateşini beraber götürür insan,

Sevgiler Baban

Ulaşır intizarın yaldızlı sabahına

Profesor cevaba cok sinirlenmis, sınavda öğrenciye takmış ve sınavını

tatlı bir sesle:

Yaşlı ustayı bunaklıkla, delilikle suçlamış, mücevher ustalığını öğrenmek için gelen genç bir insana böyle eziyet ettiği için, hasta olduğunu bağıra çağıra söylemiş. Genç adam bağırıp çağırırken, yaşlı usta ona hissettirmeden birtaşı avucuna sıkıştırmış. Öfkeden yüzü kıpkırmızı genç adam, bir yandan bağırıp çağırırken avucundaki taşı hissetmiş. Durmuş, taşı biraz daha sıkmış ve heyecanla konuşmuş:

Şüphesiz Bayan Thompson bunu kabul etti. Ve tahmin edin ne oldu? Tasları düşmüş olan o bileziği taktı. Dahası, Teddy ́nin annesinin süründüğü parfümden sürdü.

İngiliz firmaları bunun üzerine baktılar olacağı yok, Mollalarla yeniden masaya oturdu. Fakat Mollalar bu sefer % 20 pay istedi.

Ben duruyorum..

Arif amca heybenin gözünü karıştırdı. Bisküvilerin arasına lokum kıstırıp kızlara uzattı. Almak istemediler. Babacan bir tavırla:

Seni kaç kişinin aradığı, kiminle çıktığın,

güzel sohbetiniz için kelimelirinizin güzelliği için teşekkür ederim 2. birbir):fail-i malum):

Adam tekrar bahçeye çikmis gördügü güzellikler büyülemis muhtesem bir bahçedeymis çünkü...

Geleceğim diyorum, geleceğim sana

hayırlı sabahlarınız olsun inş.. Huzurla kalınn...

Verdi ilacı teyzeye bu defa sormadı ne var başka eksiğin diye elini cebine attı ne kadar parası varsa verdi yaşlı kadına

Bernard Shaw

- Bayan Dixon! Üzgün görünüyorsunuz, bir sorun mu var?

gözyaşlarımı saklasın diye yağmurları bekledim.

Mavisi yeşiline karışmış, uzun uzun ağaçların gölgelerini cömertçe sunduğu, türlü türlü böceklerin, çiçeklerin yaşadığı, insanoğlunun pek az uğradığı ormanlardan birinde güzel bir göl vardı. Suyu berrak mı berrak, serin mi serin...

Sarayın iftar mönüsünde, misk ve gül suyundan helva, keten helva, bademli helva gibi yedi, sekiz çeşit helvanın yer aldığını; 19. yüzyılda saray mutfağında et ve balık pişirilirken tarçın kullanılıyordu.

gamze gamze tebessüm de onun içinse, alev alev öfke de;

>Tarh : 05 Temmuz 2004 Pazartesi

Her gün o kadar çok vahşet sahnesi sergileniyor ki gözlerimizin önünde.. durmadan sürekli olarak sesler işitiyoruz.. İstesekte istemesekte sesler buluyor bizi. Ya yan komşumuzdan gelen kavgaların, bağrışmaların sesi. Ya da dışarıdaki arabalardan gelen acı fren sesleri, bağrışmalar, kavgalar..

upuzun bir ömrün ortasında

Bu söz üzerine Hz Ömer söyleyecek bir şey yok bu suçun cezası idam, madem suçunu da kabul ettin?

Yaşam, iki kısımdan oluşur; Brüt yaşam - Net yaşam.

Baba, itiraz eder,

ciğerimden parça alıp kötü huylu olduğunu söylediklerinde;

Bir taksi durağına bıraktım. Ayrılırken ille de adresimi istedi;

sildikçe açılacaksın, hayat bir?dur? çekecek.

Halil CİBRAN

- Dur bakalım Ali, dedi. Bildiğim kadarıyla sizin de maddi durumunuz pekiyi değil. Yanlış mı biliyorum?

Gerçekten pişman olduğumda anladım.

YAŞAMDIR

"Peki, simdi gidecegimiz yerde beni hic tanimiyorlar" dedi. "O halde

Etrafinizdakilere sorun dedi ögretmen onlar ne düsünüyorlar bunun hakkinda...

Fakir boynunu büktü.

Yaşlı adam, bir evlat sevgisiyle kucakladığı torbayı

suya kansan ışık

Uçar içimden vefasız kumrular,

fark etti. Aniden arabasını durdurarak tuğlanın fırlatıldığı yere geri

Dostun cemaline erildikçe perde perde,

almak üzereydi ki, kayanın eski yerinde bir kesenin durduğunu gördü.

Neyi arıyorsan, osun sen...? Körler diyarında gören gözün kıymeti yoktur, bunu asla unutma!

Akşama doğru eve gitmek için yola çıktı. Bir yandan düşünceler içindeydi; -Biz öldükten sonra bir sürü işlemle uğraşması gerek. Ne diye eziyet çeksin yavrum. Oğlunun kendisini nerdeyse zorla doktora götürüşü aklına geldi; ?-Kerata amma ısrar etmişti. Sağlığıma verdiği önem kadar, ziyarete gelmeye de önem verse ya.

Bir de seni.

Bulunduğum yerde hacmimi kaybederek, eriyerek? sen, üzerime basıp beni görmeyene dek?

Şiraze

Rilke'nin de dediği gibi; "İnsanların doğrudan birbiriyle konuşmasında, konuşmacılar hiç söz sarf etmeseler, sussalar bile, yine de iletişimin, anlaşımın gücü sezilir; yazı öyle mi ya?"

Bir elin yerde.

ben hem var hem yok arası serzenişlerde duygunun trazendentalliğini sorgularken bu şehirde seninle sevginin metafiziksel dökülüşleri geldi aklıma.

O neyi seviyor, neyi sevmiyor öğren!

Bitmek bilmeyen yolların, bitmek bilmeyen arayışlarımın ardından her gün, her saniye bir parça daha sevgiye acıkmış bir yürekle yangın yerine döndü gönlüm; sanki hep gelecekmiş gibi.

İşi gücü ibadet ve gözyaşı olan ulvi kadın:

Kapı üst üste çaldı birkaç kez daha. Bir süre sessizlik oldu.

Gülüşünde gizlidir acıları, tebessümlerinde bile yanından ayrılmayan kederlerinde gizlidir en büyük umutları. Gözyaşında gizlidir yaşam. Yağmurları topraklarını ıslattıkça yeşertir umutlarını?

Kızını dünyaya getirdikten sonra çok sevmişti, hemde uğrunda ölecek kadar çok... Ama hep eziklikle, utançla, korkuyla, cinnetle sevmişti? Hep "Ya" diye kaygılar taşıyarak içinden ve o?Ya? ları düşündükçe kanı çekilirdi damarlarından Kezban?ın.

Buralar ne olmuş böyle? Değişime, ne değişmesi başkalaşmaya rağmen eskinin izlerini silmek mümkün olmuyor. Bazen bir çarşı, bir arasta, ulu camii, belki bir çınar, hala kendi hallerinde ama hüzünlü bir yalnızlık duydukları belli olarak son günlerini yaşıyor gibiler. Yaşlılıktan, bakımsızlıktan kiminin beli bükülmüş, kiminin saçları, saçakları dağılmış, kimisi ilgisizliğin kucağında baygın bir hasta gibi uzanıp kalmış. Vefasız çocukları iniltilerini duymuyor bile. Arada çiseleyen o bildik yağmurlar, bildik rüzgar da olmasa hatırlayan olmayacak. Yağmur sıvaları kabartıp, döküyor, direnci kalmamış kirişlerden biri daha poyrazın şiddetine dayanamayıp kemik gibi kırılıyor. Hastanın artan iniltisini kimse umursamıyor. Bir yapsatçı değişimi iştahla izliyor. Yine de o rüzgar içime, ruhum mu, hafızam mı, zihnim mi nerem olduğunu tam bilemediğim bir duyarlık alanıma, dokunaklı yaşantıları vurup vurup geçiyor. İçimde kabaran o özel zamanların etkisiyle gözlerim nemleniyor. Kalbimden parçalar kopuyor, koparılıyor sanki. Anıların tüm canlılığı ve ağırlığınca bu denli üzerime abanacağını bilemedim.

Hastalık, bu sözlere adı karışmış olanlara yayılıyor, diğer insanlara bir şey olmuyordu. Hastalığa yakalananların bütün vücutları yara bere içinde kaldı. Hiçbiri derdine çare bulamadı.

-Gel seninle mutfağın balkonunda karşılıklı birer çay içelim ve konuşalım.

gelsin Ahmet!" diye salına salına yürüyüp giderdi.

Bir tabuttu yanımda gördüğüm. Tabutun kapağı açıldı. Bembeyaz bir kefendi seni sarıp sarmalayan. Derken yüzün açıldı kendiliğinden. Birden aydınlandı ortam. Yavaşça gözlerini açtın. Bana o güzel gözlerinle gülümseyerek bakıyordun. Yüzün nur gibi parlıyordu. Işık saçıyordu etrafına. Heyecandan kalbim duracak gibi oldu. Eğilip öpmek istedim. Yerimden kıpırdayamadım. Donmuştum sanki. Heyecandan titriyordum. Kanım hareketlenmişti sevinçten. Öylece bakakaldım soluksuzca. Beni etkilemiştin. Ne yapacağımı bilemedim.

- Zor kızım zor. Allah kimsenin başına vermesin.

Brüt yaşam, doğumdan ölüme kadar geçirdiğimiz süredir.

Ne kadar boyarsan boya, karanlık boya tutmaz.?

Hiç küsmedik, bize küsse bile şu yalan dünyaya.

Sen gelmiştin. Ve bana:

Ev sahibi konuklarına bu kaşıkları nasıl tutmaları gerektiğini söyledi Herkes kaşığının ucundan tutmak zorunda kaldı.

Alışmak ve kaybetmek

selamlar 2. birbir (:

- Evet doğru.

programını dinlemek için radyonun sesini açtım.

Ayhan Sarıkaya

yüreğine sağlık

Sevgi söze dile taşar

İki gün sonra ödevi geri aldı. Kağıdın üzerinde kırmızı kalemle yazılmış kocaman bir 0 ve

Dilekleri kabul olmuş umutla, sabırla, acıyla, yakında, uzakta... her

"Siz erken karar vermeye devam edin" demis, ihtiyar.. Oysa ne olacagini kimseler bilemez. Bilinen bir tek gerçek var. Benim oglum yanimda, sizinkiler askerde.. Ama bunlarin hangisinin talih, hangisinin sanssizlik oldugunu sadece Allah biliyor."

Akar, akar yalnızlık ırmaklarca."

İki adam dağın başında oturmuş hayal kuruyorlardı. Birisi dedi ki:

Acındır sesimdeki, uzaktaki.

Kalbi yine sızlamaya başlamıştı. Belki sevdiği yanında olsa, kalbi bu kadar yorulup, veda etmezdi yaşama... Zaten artık ölüm umrunda değildi genç kızın. Sevdiğinden ayrı yaşamanın ölümden ne farkı vardı ki...

Akşam yorgun argın eve döndüğünde, beş yaşındaki oğlunu kapının önünde

"umut garibin ekmeği" umarda umarsınız.

Büyükannesi ve dedesi geldi aklına. Yüzlerinden eksik etmedikleri gülümsemelerini hatırladı. Şu anki halini görseler, neler düşünürlerdi acaba? Kendisine söylenen ninnileri, saçlarında gezinen ellerini hatırladı. Düştüğünde koşturmalarını, bağırlarına basmalarını, acısına ortak olmalarını? Onlarla yaşadıkları, gözünün önünden bir film şeridi gibi geçti. Utandı, kızardı yüzü. Kumlara doğru birkaç adım attı. Yaşadıkları kendisini yormuştu, olduğu yere çöküverdi. Hayat bazen, insana sürpriz yapıyordu. Tek düze değildi hiçbir şey, inişler çıkışlar çoktu. İnsan, bu sürprizler içinde boğulabilir, ya da kıyıdan boğulmaları seyredebilirdi. Yaşadıkları, kendisini altüst etmişti. Ama her şeye rağmen, kendisine kol kanat geren insanlar vardı. Bu da bir imtihandı onun için. Yaşanacak varsa yaşanmalı, çekilecek çekilmeliydi.

Kenar örtüsü rüzgardan hafif dalgalanırken, ben titrek bir mum alevinden bakmadayım..

Yine bir ziyarete giderken babası için çizdiği resmi yanında götürdü ancak hapishane kurallarına göre özgürlüğü çağrıştıran her türlü... şeyin mahkumlara verilmesi yasaktı.

Hikaye 1.

Yanında bir boşluk bırakarak...

bak nihan bakışlı şebnemler oynaşıyor yapraklarda

Ey Su:

Damarlarındaki kanı bile donduracak kadar keskin ayaza rağmen alnından ve yüzünden akıp heybetli göğsüne süzülen terlere aldırmıyordu bile.

Japon mimarlarından biri evini baştan aşağı yeniliyordu. Tamirat esnasında söktüğü kapılardan birinin duvarla irtibatlı bölümünde, iç kısmında, iki tahta arsında sıkışıp kalmış bir kertenkele buldu. Biraz daha dikkatle bakınca kertenkelenin canlı olduğunu fark etti.

Anlar, sadece anlar.

Sonra berhava olan gençliğim.

yürekleri minnet dolu

- "Hadi, küçük bir sınav yapalım" demiş.

Sadece bunun için dua ediyordu. Ölümü son çare olarak görmek değil, bu gücü yaşamak istiyordu. Korkularının ördüğü setleri devirmek, yıkmak, bu köhne töreleri devirmek, belki de kendisi ve başkaları için bir devrim olacaktı. Yapayalnız olsa bile, bunun tek çıkış yolu, bunun tek umut ışığı yine içindeki kendinde olduğuna inandırıyordu kendini. Bu yüzdendir ki dayanılması güç bir hayata dayanıyordu Kezban.

PİKNİKTE KAİNATI OKUYAN ENİŞTE

geldiği konumu görmesi açısından samimi arkadaşına da davetiye gönderir.

MUCİZE

Sıra gençlere gelir derlerki,

Tren garında çalışırken birgün, istasyona yanaşan trenlerden birine atlayıp gitmişti belki de. Belki de Gobi?yi aşacak, güneye inip deniz görecek; sonra geri gelecekti evine. Bu aralar?belki? ile başlayan, ?belki? ile biten, ?belki? ile süslenen cümleler kuruyordu Undam. Yorucuydu. Sıkıcıydı. Boş evde dolanmaktan, konuşacak birilerinin olmamasından bunalmıştı. Babası gelmeli, ?yiyecek ne var? diye sormalıydı. Undam koşup dolaba bakmalı, ?pek bir şey yok? demeli, masanın üzerindeki sert ekmeği dilimleyip bir tabağa koymalı, birkaç parça kuru peynirin yanına hemen çay demlemeliydi. Küçük sarı elmalardan da kaç tane varsa masaya taşımalıydı.

açık konuşma benimle

?İnsanlar kötülüğü yaydılar,

kalırdı... Zeynep, bostanın yanındaki pınardan

Heyecanlandı adam:

Seni görmek isterdim, geç otur, işte sedir."

Geçenhafta onları ziyaret etmiş ve birkaç gün kalmıştı.

-Biz de sözümüzün arkasındayız.

İşte sevginin sonucu. Bizler birbirlerimize kin güderek bir yerlere varamayız. Bizler kardeşlerimizi kendi nefsimizden önce düşüneceğiz.

seher yeli okşamalı saçlarını...

Fakat asker onu dinlemedi ve kendisini siperden dışarıya attı. İnanılması güç bir mucize gerçekleşti, asker o korkunç ateş yağmuru altında arkadaşına ulaştı. Onu sırtına aldı ve koşa koşa geri döndü. Birlikte siperin içine yuvarlandılar. Fakat cesur asker yaralı arkadaşını kurtaramamıştı.

Delikanli sirtlar cuvali,

İyide neyi arıyorlar"

yapmak için bu kadar geç kalmış olmama üzüldüm sadece...

Yetmez oldu ki soluğuna

Bir tebrik, bir arama bin umuttur insana

gözlerimin gördüğü göreceği,

Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır.

köstebek yuvası

Howard, yoksul bir ailenin çocuğuydu ve okul giderlerini karşılamak için kapı kapı dolaşarak eşyalar satıyordu. O gün hiçbir şey satamamıştı, karnı da çok açtı. Bundan sonra çalacağı ilk kapıdan yiyecek bir şeyler istemeye karar verdi. Kapıyı açan sevimli genç bayanı görünce utandı. Yiyecek bir şeyler yerine : Affedersiniz, bir bardak su rica edebilir miyim? diyebildi yalnızca. Genç bayan çocuğun aç olabileceğini düşünerek kocaman bir bardak süt getirdi ona. Çocuk sütü yavaş yavaş içine sindirerek içtikten sonra Çok teşekkür ederim, borcum ne kadar?diye sordu genç bayana.

varsın annemiz olsun tütün hayat daha sert vursun yumruklarını.

yargılamak için zeval kayıtlarını

kimseyi değil

Ağabeyimle beraber on kilometre uzaklıkta başka bir köye okula gidiyorduk. Bunun için daha güneş doğmadan kalkmamız gerekiyordu. Çünkü o kadar yolu yürüyerek gidecektik. Okula hem sabah hem de öğleden sonra devam ettiğimiz için annem bize her sabah yolluk hazırlar, ağabeyimle birlikte öğle aralarında annemin hazırladığı yolluklarla karnımızı doyururduk. Şimdi geriye dönüp düşünüyorum da, o kadar yolu sanıyorum şimdi yürüyerek gidemezdim. Ben, ağabeyimle bu uzun yolu yürürken, annemin köyünden minibüsler gelir geçer, ancak bizi hiçbir zaman minibüse almazlardı. Bazı zamanlar istisna. Eğer dayılarımdan herhangi birisi minibüsteler ise biz de bayram ederdik. Dayılarım minibüsü durdurur ve bizi de alırlardı. O kadar yolu yürüyerek gitmediğimiz için biz de büyük bir sevinç duyardık. Ağabeyimle devam ettiğimiz okulumuz oldukça küçüktü. Yalnızca iki sınıfı ve iki öğretmeni vardı. Birinci, ikinci ve üçüncü sınıflara bir öğretmen; dördüncü ve beşinci sınıflara da diğer öğretmen ders verirdi. Ağabeyim dördüncü sınıfa giderdi. Çocuk aklımla teneffüs aralarında ağabeyime, öğretmenin sorduğu sorulara nasıl cevap verdiğimi anlatırdım. Öğretmenim beni çok severdi. Hatta bir 23 Nisan?da öğretmenim bana bir şiir okutmuştu. Hiç unutmuyorum o şiiri. Bayrak ile ilgiliydi.

yıllar sonra da ütü yaparken canım sıkılmaz, elimdeki ütüye hayran hayran bakabilirdim

Her aksam evdeki huzursuzlugun uzerine gozyaslari icinde Allah'a yeniden dua ederdik.

Yıldızların vurduğu durgun, karanlık suda

Gecenin ucunda gün aralanır

Geçen zamanla yaşımız büyümüş, merakımız nispeten küçülmüştür. O kadar çok öğrendiğimizi zannetmişizdir ki; öğrenmenin mucizesine yeniden şahit olmaya ihtiyacımız kalmamıştır. Her şeyi bildiğimizi zannetmekle meşgul olduğumuz için yeni bilgilere yaklaşmamışızdır. Hayatta neyin yapılıp, neyin de yapılamayacağına çoktan karar vermişizdir. Karşılaştığımız problemleri artık vazgeçme nedeni olarak görmeye başlamışızdır. Biz ulaşabilmeyi öğrenmek yerine, vazgeçmeyi öğrenmiş ve öğretir olmuşuzdur.

Ve yakasında paslanmışlıktan kalma rozetiyle siyah dişlerinin arasında

ve kalbinden genç ve güzel bir parçayı dostça ona doğru verdi.

Hala karanlıktır.

Birkaç tırmanma başarısızlıkla sonuçlandı Ama bilge yılmadı Uğraştı, didindi, zorlandı ama sonunda kuzuyu yukarı çıkarmayı başardı

Sen sakın ağlama..

Yaslı adamın yaslı sesi törenin asil sessizliğini bozmuştu. Mezar

ASIM YILDIRIM

bekliyormuş.

Öldürmek kolay,

Gün gelir herkes ölür, hayat biter, yaşam sona erer. Yaşadıklarını da alır yanına kimi insan giderken. Elveda derken dünyaya.

Karanlık sessizliğini kentin

Endişelendi ve hemen "İyi misin, her şey yolunda mı"

Öğrenciler bunu yapamayacaklarının söylediler. Ruskin, kendisinin bunun büyük bir zevkle yaptığını ve onlarında yapması gerektiğini söyleyince öğrenciler şaşırdılar.

Ayağa kalkıp etrafa bakmaya başlamıştım ki yumuşak bir el omzuma dokundu.. Döndüm.. Yüzü iyice kırışmış bir yaşlı hanımefendi bana gülümseyerek bakıyordu... "Ben Rose" dedi... "Benim adım Rose yakışıklı... 87 yaşındayım. Madem tanıştık seni kucaklayabilir miyim?." Güldüm.. "Tabii" dedim.. "Hadi sarıl bana.." Öyle sımsıkı sarıldı ki... "Bu kadar genç ve masum yaşta üniversiteye niye geldin?" diye şaka yaptım... Minik bir kahkaha ile yanıtladı: "Buraya zengin bir koca bulmaya geldim. Evlenip birkaç çocuk doğuracağım. Sonra emekli olup dünya turuna çıkacağım.." Dersten sonra kantine gidip, birer sütlü çikolata içtik. Hemen arkadaş olmuştuk.

Sınıfta seni kaldırıp öven öğretmenine mahcup olup onu görünce kaçıp saklanmak gibiydi sevmek,

Köylüler bu defa açikça ihtiyarla dalga geçmemisler ama içlerinden 'Bu herif sahiden akilsiz' diye geçirmisler... Bir hafta geçmeden, vahsi atlari terbiye etmeye çalisan ihtiyarin tek oglu attan düsmüs ve ayagini kirmis. Evin geçimini temin eden ogul simdi uzun zaman yatakta kalacakmis. Köylüler gene gelmisler ihtiyara.

ömrümün sonuna kadar,

?Sabah sabah yıktın kapıyı. Ver bakalım şu paketi.? diye söylenerek uzattı elini.

Resulullah : - "Bu gömleği kaça aldın?"

?Gitmelisin? dedi yine kendi kendine.

3. Basit yasa

Adamın biri bir çocuğa bir elma vermiş. Çocuk çok sevinmiş. Bir elma daha vermiş. Çocuk daha çok sevinmiş. Bir elma daha verince çocuk sevinçten deliye dönmüş.

ALİ: Nasıl yani öğretmenim?

Zaten

? Nice zenginlere vermediği nimeti bana veren Rabbim! Sana ağaçların yaprakları sayısınca şükürler olsun! Diye teşekkürden kendimi alamıyorum.

insan yaşamın güzel anlarını anılarını yaşadıkça anlar hayatın akışı ilahi bir güçtür çoğu zaman farkına varamayız. tesadüf diye birşey yoktur. yaşamın hayatımızda bir çok tatlı anıları vardır herkes yaşamıştır.

- "Bizim evin pencereleri kepenkliydi yağmur yağınca uyuması zordu. O gece de yağmur yağıyordu." Bir iki hafif titreyişten sonra devam etti:

Bir gün Napolyon düşman askerlerinden kaçarken, bir bakkal dükkanına girmiş. Bakkala hemen kendisini saklamasını emretmiş.

Kadına gelen ilahi bir ses:

pençesi ensemde, üzünç kemiğimden

Vakit gelir tamam olur sıralar

belki de

Emir Sultan küreği aldı ve kolayca içeri sürmeyi başardı. Ama fırının içinde ateş yoktu ve soğuktu. Soran gözlerle ama tatlı bir tebessümle Somuncu Baba"ya baktı. Somuncu Baba yine aynı eda ile konuştu:

TIKANDI BABA

-Öyle mi yavrucuğum.

Bilge, yaşlı adamı uzunca bir süre dinlemiş ellerini iki yana açmış?dünya? demiş.

O, müslümanların reisi, baş bekçisi değil mi? Bizler evvela Allah'a sonra do onun eline emanetiz. Gelip de benim halimi nasıl sormaz. Müslümanların reisi olmayı böyle kolay mı sanıyor!.."

Öldüm.

seni arıyorum kalabalık caddelerde,

Ben ölmemiş bile olsa, hayata pek ölgün

Olmayacaktı biliyordu. Bundan sonra hiç bir şey eskisi gibi olmayacaktı.

İnsanların dinlenmek, rahat etmek için tercih ettikleri mekanlar da hep doğal güzelliklerle iç içedirler. Yeşillik, ormanlık, deniz kenarı ya da nehir kıyısı gibi yerlerde temiz hava, toprak ve su ile yakın olmak insanlara huzur ve mutluluk verir.

Bir elim seni çizecek bütün pencerelere

Yaşamak ise, kalem kutusunun içinden doğru kalemleri seçmektir.

Askerler bakkalın gözünü bağlayıp, karşısına dizilmişler. Mermiler namlulara sürülmüş,

Tartışmayı noktaladığını düşünüyordu. Artık bu ihtiyar bunaklardan

"Bir hafta boyunca nereye giderseniz gidin, bu torbaları yanınızda taşıyacaksınız. Yattığınız yatakta, bindiğiniz otobüste, okuldayken sıranızın üstünde, hep yanınızda olacaklar."

George'nin yalnızca çok pahalıya malolacak bir ameliyatla

II. Abdülhamid'in en çok sevdiği yemek ise ''soğanlı yumurta'' idi. Araştırmacılara göre, II. Abdülhamid, soğanlı yumurtayı en iyi yapan kişiyi ödüllendiriyordu. Soğanlı yumurtanın yapılması ve pişirilmesinin çok büyük bir marifet gerektirdiğini ve üç buçuk saatte pişirildiğini anlatan araştırmacılara göre, ''Abdülhamit sade yemekleri seviyordu. En çok sevdiği yemek yoğurt ve çılbır idi.''

Ne kadar eritir insani fark etmeden. Sende biliyorsun degil mi bunlari.?

Anne, 6 yaşındaki lösemiyle savaşan oğluna bakarken dalıp gitmişti. Kalbi acı içinde olmasına rağmen, kararlılık duygusunun da etkisini hissediyordu. Her ebeveyn gibi o da oğlunun büyümesini ve umutlarını gerçekleştirmesini istemişti. Ama bu artık mümkün değildi. Löseminin buna fırsat tanıması olası değildi. Oysa o oğlunun hayallerini gerçekleştirmesini istiyordu.

Gördüğünüz ilk çamur birikintisine atlayarak teşekkür ettiniz.

Marangoz

güzel bakan güzel görür:))

?ben hiçbir şey yapamıyorum?

Yeşim Salkım - Deli Mavi

Küçük çıplak ayakları vardı sevgimin.

Adın ne senin dedim usulca.. Adım mı? bilmem...

Tıpkı bir hançer gibi saplanıyor yine o ağrın!

-"Günün birinde Tanrı'yı bulacağıma inanıyor musun hocam? " dedi.

SEN'LE SOHBET...

masalsılık diye tutturmuş, şehrin Haliç sularına sahici yalanlarımı atmışım

Nazarındı geceme rüzgarını gönderen

İmam-ı Azam akan suları durduracak şu cevabı verdi:

Umut:

Hemen bir not yazdı, yolladı.

Hele sen bir beğen bakalım demişler. Baba şu yamuk, bu küçük, derken kocaman bir kayayı beğenip almış eline

Holmes sorar:

senden nefret ediyor gibi görünüyorlar

Hayaller kuruyor Kezban. Bir küçük ev, sevdiği bir eş, etrafında dolaşan çocuklar, herkesin herkese insanca baktığı, kadınların aşağılanmadığı bir çevre?... Uyuya kalıyor Kezban. Dudaklarında sayıklamalar...

Pencere camımıza yaslanır,

Birkaç sene sonra Seher hastanedeki iş arkadaşı olan doktorlardan birisiyle evlendi. Ablasından sonra fazla beklemeyen Muhsin de kendisi gibi öğretmen olan bir bayanla birleştirdi hayatını. Mesude Hanım ile kocası artık dört tane evlada sahiptiler. İkisi doktor, ikisi öğretmen. Ne büyük bir saadetti bu Mesude Hanım için. Fakat saadetleri fazla uzun sürmedi. Tam rahata erdim derken kocasını ebediyete uğurlaması ile büyük bir yıkıntı yaşadı Mesude Hanım. Hüzün yılları başlamıştı artık.

topa ayıracak paramız olmadığını söyledi."

Kağıdın içini açıp baktığımda içinde "NE OLURSA OLSUN GÜLÜMSEMEYİ HİÇ UNUTMA" yazıyordu...

sabrı şeydalanır seherler ve sabahlar boyu nur-ı aynım, sabrı şeydalanır

Azrailin her an sürpriz yapabileceğini, nasıl yaşarsa öyle öleceğini fark etmeli

Doğrusu hayretler içinde kaldım.

Kapımda önce bir buket papatya belirir, sonra o başını uzatıp sımsıcacık bir gülümsemeyle yepyeni bir yaşantı açardı yaşantıma. Ama gerçekler çoğu kez olduğu gibi bu güzel düşlerden çok ama çok uzaktı. O bir buket papatya benim elimdeydi ve ben onun kapısından o çiçekleri uzatmak için gecikmiştim. O zamanlar anladım ki, ilk kez birinden özür dilemek, onun kalbini geri kazanmak için artık çok geçti.

başkasının sevinci

Çeviri ve Uyarlama: Cemal Karabel

ALİ: Olur mu öğretmenim? Kalbim olmazsa ben nasıl yaşarım?

yanında bekleyen iyi giyimli bey Sally'e dönerek "Ne tür bir mucize

Duasına, mutlak amin diyorlardı melekler

Bir gün trenle seyahat eden birisi tesadüfen son derece huzursuz olan genç bir adamın yanına oturmuş. Bir sure sonra, genç adam, uzak bir hapishaneden henüz çıkmış bir mahkum olduğunu açıklamış. Mahkumiyeti ailesine o kadar utanç vermiş ki, ne ziyaretine gelmişler, ne de bir mektup yollamışlar. Ama fakir oldukları için seyahat edemediklerini, cahil oldukları için mektup yazamadıklarını umuyor; her şeye rağmen kendisini affetmiş olmalarını hayal ediyormuş.

Küçük kız, hüzünlü bir yabancıya gülümsedi. Bu gülümseme adamın kendisini daha iyi hissetmesine sebep oldu. Bu hava içinde yakın geçmişte kendisine yardım eden bir dosta teşekkür etmediğini hatırladı. Hemen bir not yazdı, yolladı. Arkadaşı bu teşekkürden o kadar keyiflendi ki, her öğlen yemek yediği lokantada garson kıza yüklü bir bahşiş bıraktı. Garson kız ilk defa böyle bir bahşiş alıyordu.

Yalnız kaldığım gecelerde kaybolur gözlerim dalar uzaklara. Kafam karışır, kulaklarımın içinde inceden inceden bir hüzzam makamlı şarkı çalmaya başlar; dilim döndükçe söylerim nağmeli bir şekilde.

Arap:

Ne ölçü tutuyor gönlüm ne endaze.

Ve o an anlamış;

Yaşlı bir iklimde acıyla bağlanmış olsam da

hani gitsem daha iyi, gitmesem ne olacakmış gibiydi

Beş dönüm çiçek vardı. ?Fakat, bütün bunları kim yaptı? diye

Güneşin batışıyla başlayan bir beklentiydi. Bulutlu havalarda güneşin kızıl ışınlarıyla renkten renge giren bulutların arkasına saklanan yıldızların çıkmayı beklemesi ya da balkondaki adamın, yıldızların, bulutların esaretinden kurtulmayı beklemesi gibi. Yıldızların beklediği de güneşin batması olmalıydı. Ancak o zaman gözlere olan ünsiyetleri söz konusu olacaktı.

?Sen yok desen de, ayın tamamı orada? diyorum.

Genç kız, yanındaki yaşlı doktora sevinçle sarılarak

"Bu iyi bir şans, küçük kardeşini kurtarmak için gerekli olan mucize için yeterli bu para" dedi, iyi giyimli adam.

Sonunda kırmızı güllerin yanına gelmiş. "Benim kırmızı gonca gülüm. Kraliçemin dudakları senin gibi kırmızı olsun" demiş.

Göğe uzanan merdivenimle gördüklerimi boyuyordum sevince, kim ne derse desin eşliğinde

Bir süre sonra binadan çıkıp otoparktaki arabasına yürürken

Mehmet T."ın başvuru formuna yazdığı cevaplar:

buradayım Şiraze

mucize

"Evet" der Platon. " Bu sırrı taşımaya hazırım. Sırrı kullanacağıma dair yemin ederim sana. Eğer kullanmazsam, o zaman da başıma gelecekleri kabul ediyorum."

Her?korkmuyorum? dediğinde delice korkma ve güven bana?

Sanki?Bak yeter ettiğin naz, giderim görürsün? diye gözdağı vermek istiyordu.

'-Seyrediyorum' dedi; 'çaresizce, öfkeyle, şaşkınlıkla ama sadece seyrediyorum'.

Güneşin doğuşunu seyretmeli arada bir,

Yaşamın Gizemi bu...

Onmaz umut kırgını gülüşüne

Bir Müslüman nasıl olur? Bu levhadan anladım,

Ve eriyen cevher

Isparta?daki biricik arkadaşım Canan?la ben, Mevhibe teyzeden Gülcü Kızlar?ın hikayelerini dinlemeye doyamazdık. Mevhibe teyzenin sanki yüzlerce serçeyi yüklenmiş gibi tatlı, sevimli sesi hala kulaklarımda: ?Güller ya gün doğmadan ya da akşam serinliğinde toplanır, amma kızıl gül bağında hava daima leylak rengi, tatlı bir akşamdır. Gülleri yalnız gülcü kızlar devşirir; nazlı gülün tabiatından onların narin parmakları anlar ancak. Güllere ülfetini derinleştirdikçe gülcü kızlar, güller muhabbetin terini gülcü kızların ellerine bırakır. Gül çamuru derler o terre.

Bunca zaman bana anlatmaya çalistigini,

Kaçsa gidemez, gitse de bitemez bir sevdadır yürekte. Tatlı huzuruyla ne düşler emzirir ürperten karanlıklarda. Uzun düş seferlerine çıkarken gönül, gözlerinde kalan umutlarıyla uyur ceylan her gece. Usul usul güller kanar her nefeste ve imkansız bir dilek gerçek olur. Ceylanın gözlerinde bir kız vardır. Ay düşen saçları geceye uzanır. Ciğerine dolan sevda ve bedenindeki ruh yetim ceylandır. Lakin güzel bir kıza dönüşmüştür bedeni. Sabah uyandığında şaşırmıştır, ceylan bakışlı nazende bir sevda olur ve rüzgara bırakır özlemli saçlarını.

-Bazı insanlar dıştan sert görünürler, fakat yumuşak bir kalpleri vardır. Onu arayıp ortaya çıkartın.

Aradan zaman geçmiş yaşlı adam ölmüş,

babaları tarafından yürümeye devam için zorlanarak, uzaklaştırılırlar.

gurbet ellerinde

istiyorum. ?Boş yere endişelenmişim!? desin arzu ediyorum.

- gördünmü der öndeki beni ne duyabilir nede görebilir der şöföre.

Bunu duyan birinci adam deliye döndü:

Ancak ortada tek bir gercek varmıs ki, o da ikisininde cok üzgün olduklarıymıs. Gökyüzündeki melekler bile ağlamıslar onların durumlarına ama ne fayda?

Yaşlı adam, bir adam konfeksiyon mağazasına ait vitrine uzun uzun baktıktan sonra, ilerideki yeşillikte oynayan çocukların en zayıfına dönerek: Küçüüük!... diye seslendi. Bana biraz yardımcı olur musun?

Sen, daha mutlu. Ben, şaşkın ve düşünceli...

yazılmış?Nergis Bahçesi? yazısı vardı. Arabadan çıkarak her birimiz

Yağmur, bir gün kurtulup çağın kundaklarından

bir zedeyim. kıyıda kal, köşeye sıkış, olduğun yerde pus'um Şiraze.

yetiştirmişsiniz. Bugün biriniz imparator olacak."

senin bütün arka bahçelerini

Aradığın ancak sensin, sen.

deniz esrimesi nedir bilir misiniz-

yitirmek üzereydim, siz çıkageldiniz. Sizin sayenizde ölmekte olan

Yaşlı bir marangozun emeklilik çağı gelmişti. İşveren müteahhidine, çalıştığı konut yapım işimden ayrılmak ve eşi, büyüyen ailesi ile birlikte daha özgür bir yaşam sürmek tasarısından söz etti. Çekle aldığı ücretini elbette özleyecekti. Emekli olmak ihtiyacındaydı, ne var ki. Müteahhit iyi işçisinin ayrılmasına üzüldü. Ve ondan, kendine bir iyilik olarak, son bir ev daha yapmasını rica etti. Marangoz kabul etti ve işe girişti, ne var ki gönlünün yaptığı işte olmadığını görmek pek kolaydı. Baştan savma bir işçilik yaptı ve kalitesiz malzeme kullandı. Kendini adamış olduğu mesleğine böyle son vermek ne talihsizlikti!.. İşini bitirdiğinde, işveren, evi gözden geçirmek için geldi. Dış kapının anahtarını marangoza uzattı. ?Bu ev senin? dedi, ?sana benden hediye?. Marangoz şoka girdi. Ne kadar utanmıştı! Keşke yaptığı evin kendi evi olduğunu bilseydi! O zaman onu böyle yapar mıydı!

Peygamberimiz :

Muazzam bir konsol televizyon indiriyordu adamlar.

- "Boru yetmedi."

İhtiyar gülümsedi: ? Ben senin namazlarınım.?

nasıl güzeli hissediyorsa hatayı da hissedecektir

Al git serçelerini sabahlarımdan, çağlalarına, kokularına hakim ol.

Genç, çekmecenin yanına gelip, Hacı Bayram-ı Veli'ye teşekkür etti ve emanetini alarak köyüne döndü.

GELİR. TAM SU İÇEÇEKKEN ALTIN

"-Bu batağın içerisine nasıl düştünüz?Sizler birer kader kurbanlarısınız..."

Yar sevdasıyla yürek bilenir

- O dediğin kim?

Ve her zaman bütün parçalardan daha büyük olmalı...

Jack iyice arabasının koltuğuna sindi. Bu durum

Ewan 22 yaşına o sene basmıştı, kendinden emin çok zeki ve çok çekici bir genç adam olmanın asaletini taşıyordu. 10 gün sonra Kore'deki bir savaşa katılmak üzere İngiltere'den ayrılacaktı, hiçbir şeyden korkmuyordu ama duygusallığı nedeniyle, ülkesinden ayrılma fikri zor geliyordu ona.

Acımamızı en çok hak ettiği anda, kuşun birden acınası olmaktan çıkması, acımasız olmasa da, acıma-sız eyler bizi.

Bir gün bir aşık sevgilisinin kapısına gidip kapıyı çalınca sevgili içerden seslendi.

tayinin nereye çıkarsa söyle hemhalim

Almanya?da bir yaz günüydü... Arkadaşlarla bir hafta sonu piknik vesilesiyle bir araya gelerek toplanmıştık. O gün mükemmel bir piknik için aranan tüm şartlar da hazırdı. Sabahın erken saatlerinde arabalarla yollara düşmüş piknik yapacağımız o harika mekana gelmiştik. Almanya?nın meşhur kara ormanlarının çok sık görüldüğü bir eyalette oturmuş olmamızın avantajını soluyorduk adeta. Piknik yerimiz, tek cümleyle ifade edilecek olursa, usta ressamların tablolarına manzara olacak kadar tabii güzelliklere sahip ve harikaydı...

GİNE Mİ AĞLADIN KİRPİKLER NEMLİ

- Vitrindeki elbiseyi giymeni istiyorum, dedi. Bakalım üzerine uyacak mı?

?Değdi, komutanım değdi, dedi, gözleri dolarak, değdi?

- Her şey iyi olacak diye düşündük, sonunda bir baktık ki, üşüttük.

Hazine olur viran gönüllerde saklanır, kimya olur hakir topraklan altına dönüştürür.

Büyük kediler yaşarmış

Sen yokken de

"Kendimden utanıyorum ve senden özür dilemek istiyorum..."

Bob kapıyı tıklatıyordu. Jack arabasının penceresini

Ebu Bekr dedi;

Baba ve anne bir şeyler mırıldanıyorlardı Uzun süren bir suskunluk ve şaşkınlıktan sonra:

Sonra da bir yıl bekler. Müddeti dolunca şişeyi açtığında bir de bakar ki karınca buğday tanesinin yarısını yemiş, yarısını da bırakmıştır. Hz. Süleyman karıncaya buğday tanesini tamamen neden yemediğini sorar. Karınca da, "Daha önce benim yiyeceğimi yüce Allah verirdi. Ben de O'na güvenerek bir buğday tanesini yerdim. Çünkü O beni asla unutmaz ve ihmal etmezdi.

AHMAKLARA TUZAK KURMAK İÇİN EĞİLİP BÜKÜLMESİNE KATLANBİLİRSEN,

Ve en güzel tadı sevdiğinle paylaşmak

Su tutmayan topraklara

teşekkür ederim siz nasılsınız..

Bir yaşam öyküsüne katlanamayacak kadar uzun!

tebessümünüz yüzünüzden asla eksik olmasın ve etrafınızda size gülümseyip gününüze mutluluk katan insanlar olsun...

Sonra nisan geldi...

-Bayan Kenston, Rose'nin başına mutlaka bir şey geldi. Polise haber vermeliyiz. Ona birşey oldu yoksa o beni asla bu kadar uzun süre tek başıma bırakmazdı...

Küçük çocuk birden sinirlendi.

Herseye raziydim, egdim basimi...

Yemegini fakirlerle paylasmasi

"Dost" dedim.

çok güzeldi

Kızım, ?Arabamı almak için beni garaja kadar götürebileceğini

Ulu bir kavak ağacının yanında bir kabak filizi boy göstermiş. Bahar ilerledikçe bitki kavak ağacına sarılarak yükselmeye başlamış. Yağmurların ve güneşin etkisiyle müthiş bir hızla büyümüş ve neredeyse kavak ağacı ile aynı boya gelmiş. Bir gün dayanamayıp sormuş kavağa:

Aşk gökyüzünü çatlatır

O gün bu gündür yıldız, dünyaya güneşin sevgisini yansıtır... Bulutsa; hep gözyaşlarını akıtır dünyaya... Bir de yüreğinde kopan fırtınaları...

-Bak oglum 10 yildir o hareketi çalisiyordun. O kadar çook çalistin ki,

Anne veya babasını kaybedince bunalıma giren bir insan Allah'a 'Benim annemi / babamı niye alıyorsun ki?' deme hakkına sahip olduğunu mu sanıyor?

Genç adam tatmin edici bir cevap alamadığından hızlıca bilge adamın yanından ayrılmış.

O an, "Seni Seviyorum" demenin ve hayatta değer verdigimiz

Sözlerini tamamladığında esen hafif bir rüzgar onu tamamen söndürdü...

Sessizce yerime oturdum, ellerimi masaya koydum...

Buselerin nemi kuruyacak çöl rüzgarlarında...

Senelerden beri doktorluk yaptığım halde, bana dua etmemi teklif eden bir müşteriye rastlamamıştım. Bu kadının benim bilmediğim bir bilgiye sahip olduğunu hissedip teklifini kabul ettim. Çocuklar ve annesiyle birlikte ben de yere diz çökerek duaya başladım. Kadının vecd halinde tatlı bir sesle söylediği dualar, kalbime saplanıyordu.

Biraz sonra oltaya takıla takıla ortası delik bir kemik takıldı. Hükümdar balıkçıya,

Buluşamasak bile eğer bir daha katran karası göğün altında

Adam gözü çay kasiginda bahçeyi turlayip gelmis. Bilge bakmis evet demis kasikta yag eksilmemis, peki bahçe nasildi? Adam saskin..

? Hayır, çok ihtiyacı vardı, çünkü insanın elinde ne yoksa o, onun ihtiyacıdır. Neyi almak daha zor ise o

Oysa şimdi yüzerken

Bir adam ve oğlu ormanda yürürş yapıyorlardı. Birden küçük çocuk takılıp düştü ve canı yanınca ''Ahhhh...'' diye bağırdı. İleride bir dağın tepesinden de ''Ahhhh...'' diye bir ses duyunca bu duruma çok şaşırdı. Merak etti ve ''sen de kimsin?..'' diye bağırdı. Aldığı cevp küçük çocuğu daha da şaşırttı. ''sen de kimsin?'' Çocuk bu cevba bir hayli sinirlenmişti. Bunun üzerine dağa doğru ''sen bir korkasın'' diye avazı çıktığı kadar bağırdı. Dağdan gelen ses de yine '' sen bir korkaksın'' oldu. Dayanamadı ve babasına dönüp ''baba! ne oluyor böyle?'' diye sordu. Babası ''oğlum'' dedi ''şimdi beni iyi dinle ve öğren'' deyip dağa döndü. Güçlü bir sesle ''sana hayranım'' diye bağırdı. Gelen cevap '' sana hayranım'' oldu. Baba tekrar bağırdı ''sen muhteşemsin'' Dağlardan gelen cevap yine aynısı oldu. Bu durum çocuğun kafasını çok karıştırmıştı. Çocuğun yüzündeki şaşkın ifadeyi gören baba, oğluna şu açıklamayı yaptı:

Aylaklıkla karışık filozofluğu bir de gençliğinin mal-i hülyalı kederlerine boyun eğen tavırlarıyla doluydu.

Mavi Şiir

Hüzne bulanıp hüzne banmak?..

- İyilikler alırım, kötülükler satarım! Çerçi geldi, çerçii!

Umut her gün ölümü biraz daha yaklaşmış olarak, daha 21 de ölümü ensesinde hissediyordu. Umut ölüyordu...

Gönlümde birikmiş mavi sularda

Kaldırıma pervasızca oturan iki adam; birinin ayağı yalınayak, yüzüne bakılamayacak kadar pis, elbiseleri tamirci çırağının yağ içinde kalmış iş elbisesi gibi kirli, yakınından geçilince kokudan burunları kapattıracak kadar iğrençti?

seyduna türküler

Yaşlı adam, şu anda pazarlığın sonuna geldiklerini hissediyordu. Karşısında oturan müşterinin yüzünde gördüğü aydınlanma, pazarlık sahnelerinin en hoşlandığı görüntüsüydü. Son sözleri müşterisinin söylemesini istediği için bir süre sessiz kaldı ve bekledi. Bu seferki sessizliğin, müşterisinin işine yaradığından emindi. Onun aydınlanan yüzünün ortasında parlayan gözbebekleri, yaşlı satıcı için, sessizliğin içinden çıkacak sesli bir coşkunun habercisi gibiydi.

Doktor o sırada hastahaneden evine yeni dönmüş. Bir çay yapmış kendine ve balkondan yağan yağmuru seyrediyormuş. Sokakta koşan 6-7 yaşlarında ki ufak kıza takılmış gözü. Ufak kız apartmana girmiş ve doktorun kapısını çalmış. Doktor şaşkınlıkla kapıyı açmış, karşısında üstü yağan yağmurdan sırıl sıklam olmuş ufak bir kız çocuğu duruyormuş. Doktorun sormasına izin vermden ufak kız çocuğu hemen söze atılır ve " Doktor Bey, annem çok hasta ölmek üzere, hemen gitmemiz gerek" der. Tutar doktorun elinden ve eve götürür.

Şimdiyse şehrin YOKLUK kapısından girdim; her hikaye gibi kanına bulandığı yeri işaret edercesine şehir de kalbini işaret ediyordu. Hikayem de benimle yola çıkıyordu. Neresi yol, neresi değil bilinmezken yollarına vuruyordum kendimi sahifelerde yalnız adları kalmış tüm diğer yazıcılar gibi.

Bu sevinci bölmek istemedim. Hemen eve geldim. Annemin eteğine yapıştım.

İki ebediyet kapısı vardır. Biri, düz ovalardan gidilen sürur kapısı, öteki sarp dağlardan ulaşılan acı kapısı.

- Niçin o bir kese altından kendine ayırmadın?

Hızlana hızlana fırtınaya dönüşüp Bülbül?ün üzerinde oturduğu dalı kırmış?

kadar ısrar etti ki, sonunda ona acıyan hocası razı oldu:"Peki, oyuna

Yıkma da kuşlarını perran etme

- Devler gibi eser vermek için karıncalar gibi çalışmak gerekir.

Gümüş ibrik taşıyan zümrüt gagalı kuşlar

Hadi göster sevgini!

Ama her dilde sevgi ayni heyecan degilmidir.

Geyik Boynuzu

Kaldırırız kadehlerimizi

Yeni bir yüzyılın silueti gülümsedi siz sayfaları çevirdikçe... "Ha doğdu, ha doğacak" denilen gazete, yeni kızlar, yeni oğlanlar doğurdu yeni doğacak bir yüzyıl için...

Tavanı çöktü aşkın; duvarlar üryan düştü

Padişah sana?kızımı vereyim? deyene kadar sen ondan sakın ha bir istekte bulunmayasın!? diye tembihte bulunmuş

"Kapıyı kim çalıyor, kim o!"

?Ben Rüzgar?ım? demiş, sesine hafiften hışımlı bir esinti katarak, ?siz de adınızı söyler misiniz?

İlkbahar geldiğinde delikanlı o güne kadar hep buğulu bir cam arkasından görebildiği küçük arkadaşıyla sohbet etme imkanı buldu. Artık havalar ısındığı için pencereler açılmış evler çiçek kokusuyla dolmuştu... Anlattığına göre küçük çocuk annesiyle birlikte yaşıyordu

Delikanlının babası, aile doktoru ile oğlunun sorunu ile ilgili görüştü;

hayat bumudur ki?

Bu deneyden çıkarılacak kıssadan hisse ise, dünyanın en iyi müzisyeni,

Kıyısında oturup göremeyeceğiz ki...

Oysa dimdik ayakta durabilmek önemli olan.

Kızda çözdü bütün bağlarını kadim alemin

Ver elini, ver sen?i şiraze.

Doğan ay,

Geçemez de?

?Ah, ahmak kafam? diye inledi. Halbuki beş vakit namaz kılan bir insanın hali ne güzeldi. Kıldığı bir vakit muhakkak onun son eda ettiği vakit olacaktı ve Rabbinin huzuruna secdesiz bir alınla çıkmayacaktı. Öyle olmayı ne kadar arzu ederdi.

En pembe çocuk düşlerini

yastık altından

Çoğalalım çoğalalım

?Çocuklar anlatılanları anlamak için bir dakika düşündüler ve içlerinden biri büyük babasına, ?Hangi kurt kazanacak? diye sordu.

ve onbir sent" dedi Sally. "Ve dünyadaki

Aslan ormanın derinliklerini, koyunlar ıssız meraları önerdi; ama Allah, hiçbirisinin önerisini kabul etmedi.

ellerine geçirmesine izin vermezler.

1234 x 9 + 5 = 11111

ben düşerdim yağmur damlalarına, bir başka hoşluk içimde

doğrulamazsın!

Bilgeliği kimsen öğrendin? diye sorduklarında ondan şu cevabı almışlar: Körlerden öğrendim.

7-Kuşkuya düştüklerinde, soruları nasıl soracaklarını düşünürler?

Kimbilir kaç yıl evvel konmuştu

Oysa bilmeliyim ki kaçmak çözüm değil sevgili

Yaşam, üzerinde adının yazdığı boyama kitabındır.

Günahkar adam uzun süre düşündükten sonra, bir keresinde ormanda gördügü örümcegi hatirladi.

Bob'u şimdi daha iyi anlayabiliyordu.

Süre süre avcı dağdan indirmiş / Kaç kuzulu ceylan kaç avcı geldi / Zalim avcı vurmuş seni sindirmiş

Yorgunca ve ağlamasız...

zulümdür. El açtığın da el açıyorsa... değer mi!

O günden sonra Rüzgar ile Gül arasında, adını koymadıkları çok güzel ve özel bir arkadaşlık başlamış?

Yüreğini yokladı, önce inkar etmek istediyse de avucunda duran yağmur taneciğine baktığında her şey başkalaştı Evet, o koca bir ressamdı ama yağmur taneciği kadar saf bir güzelliği bu zamana dek yüreği tatmamıştı

- Sen delirdin mi? ölebilirdin...

Ne zaman yağmur yağsa

:))O GÜN IŞIK OLMUŞ DÜNYA

bir mızrapa tutunan

zemin her zamanki bilindik duruşuyla sürüncemede.

Bir çocuğun ilk adımlarında umudu;

Git işine!

Adapazarı?ndaydım o zamanlar. Şeker Mahallesinde oturuyorduk ve mahallenin en iyi uçurtmalarını ben yapıyordum. Benim ilk uçurtmamı da babam yapmıştı. Babam nerden öğrenmişti uçurtma yapmayı bilmiyorum ama benim uçurtma ustam babamdı. Bahar rüzgarları başlar başlamaz evimizin bahçesi bir atölyeye dönüşürdü. Eline birkaç parça bir şey geçiren gelirdi bizim bahçeye, uçurtmayı yapmaya başlardık. Sonra doğru tarlalara. O zamanlar sıra sıra apartmanlar doldurmamıştı mahallemizi. Dört bir yanımız tarlaydı. Her yer bizim için oyun alanıydı.

deniz

Yan masalardan bile saskin yüzler delikanliya bakti..

Yalancıydık o zamanlar?

güvertesinde adresini şaşırmış

Kendi kendime düsündüm... Bir cocuga sordum.. birde bir genc kiza.. geriye yasi ilerlemis biri kalyiordu...

güvercinler, Madenden getirdim..."1"

İşte tam o anda eğilip aldım onu

- Yanılmamışım, böyle zamanda başka kimin evinden alınabilir ekmek? diyerek eve doğru ilerledi.

umuttur pembe,

Bu sana ilk mektubum, talimden gelip ranzama

Yine göç kendiliğindendi,

Bir an öylece bakakaldı

- "Sanırım sizin adınız da Pınar?"

?Oysa yaz geçti bize ne şimdi bunlardan?

kıymetini bil.

Balad?ta bir Arnavut kaldırımı dik yokuşta...

- Allah?tan başkasına secde ettiğin zaman dayanamadım, üzerine atıldım. Seni öldürmek istiyordum. Fakat tam o anda,

lira. O da zaten pazarlık payı olur. Bu durumda ayakkabı senindir, sattım

Çekilen hasretler vardır.

Her şeyden umudunuzu kestiğiniz bir anda yanıbaşınızda beliriveren bir melek... Bütün iyi niyetiyle, sevgisiyle...

toprak, kokusunu salar içime;

Durdum. Durdum. Ve sustum!

2-Dinlediklerinde, iyi duymayı düşünürler.

Her şeyin bitip tükendiği noktada başka kime dayanabilirdi ki... Aslında her namazda öyle hissetmeliydi. Kendisini hayatında ilk defa Rabbi ile konuşuyor hissetti. Alemlerin Rabbine hamdetmeyi, O?na dayanmayı, O?ndan yardım istemeyi. Dosdoğru; olayı ilk defa böylesine anlıyordu. Bütün benliği ile secde etti. ?Eksiksiz, yüce, merhametli olan sensin? dedi acizliğini iliklerine kadar duyarak... Yatsıdan sonra kaza namazları kıldı. Rabbinden gelmişti ve O?na dönüyordu. Ah, dönüşün O?na olduğunu hiç unutmamış olsa idi. Yoruldukça oturup tövbe etti. Estağfurullah çekti. Nasılda daracık yerde sıkışıp kalmıştı. Fırında olduğunu hatırladıkça vücudunu ateşler basıyordu.

Ki o zaman aşktır tek bilici

Önünde sonsuzluk, ilerde nurdan ırmaklar;

Benden beklediğini yapmaya çalışıyorum.

Yumusak eller icin

Kara çaldılar yüzüme

kaçalım, beni gören sen sanacak

Delikanli kipkirmizi oldu utançtan ama tuzu kahvesine döktü ve içmeye basladi. Kiz merakla "Garip bir agiz tadiniz var" dedi..

."Hayat", onu bu hale getiren hayattı. Keşke gelmeseydi ama geldi bir kere, yapacak birşey yok.

Kırıntısını bile dökmeden yemeğe koyuldular. Arif amca:

Yıldızlar kadar büyük sevgiler yaşaman dileğiyle...

Altı dallı gül, senin altı ciltlik bir kitap yazacağına işarettir der.

Bütün ayrıntılarıyla hayal ettirip adım adım hayal dünyasında yaşattırdım. Soruları her çözüşünde kendini daha rahat ve güçlü hissettirdim. 3 günün sonundaki değişime inanamıyordu.

Artık bütün martılar fakir delikanlının prensese olan aşkını anlamış

-Cık demişler, cık... Olmadı... Hasan Efendi?den aldığın para, hak ettiğinden çok düşük. Biz ondan bunun hesabını soracağız.

Kanuni bir ara tekrar hocasının odasına uğradı. Hocası yine yerinde yoktu; ama rahlenin üzerine bırakmış olduğu kağıdın üzerine kendi yazısı dışında bir şeylerin daha yazılmış olduğunu gördü. Merakla kağıdı eline aldı ve okumaya başladı. Yazıyı okuyunca yüzünde bir tebessüm belirdi. Kağıdın üst kısmında Kanuni?nin hocasına yazdığı sual vardı. Kanuni şöyle diyordu hocasına:

seni her sabah suskun uyandırışımda bıraksaydım bu kadar yok olmayacak

Sen sandığımda gizlediğim...

üstündekiler... haşin, zalim; sanki zemin sonsuzca kendilerinin

Hem ağlıyor hem de yakarıyordu rabbine?Akan her damla yaşla huzur buluyordu.. Sığındığı Rabbi ile hemmal oluyordu.. Yaradan çok merhametliydi.. Pişmanlıkla akan bir damla yaşı zayi etmez, Özden gelenle özü yıkar temizlerdi?

kulüp binasına gidip oradan ayrılmak üzere hazırlanmıştı.

A yine bir gün baslar...

Sonra okudu. Bir daha... Bir daha...

çünkü ben öle yaptım..

HELAL LOKMA YEMELİ

her yan mavi

Fakat kör olmak zordu. En azından kimseye yük olmazdı. Genç kız, ameliyat sonunda aynaya baktığında, müthiş bir çığlık attı.

-Eğer kalbiniz sevgiyle dolu ise, her zaman verecek bir şeyiniz var demektir.

yüreğimize damla damla damıttığın bilinç için

"Annem ve kardeşimle daha kolay oldu" diye devam

-Ne istiyormuş?

ilk aşklar unutulmaz denilen mekana gelmişizdir..

Üç tekerlekliydi?

Kağıt mendil bacaklarının üstüne düştü.

o kadar inanmışlar ki birbirlerini yanlarında bulamayınca yüreklerinde

Keman çalsam köprünün tellerinde

binlerce gökkuşağı olurdu kirpiklerin

Küçük kız, annesiyle yürürken birden durdu. Yağmur damlacıklarıya ıslanan gözlüğünü çıkartarak baktığı şey, babasıyla birlikte bisiklette giden bir başka kız çocuğuydu. Bisikletin arka tarafındaki minder üzerine oturan kız, düşmemek için babasına sıkı sıkı sarılmış ve soğuktan pembeleşen yanaklarını onun sırtına dayamıştı. Adamın ara sıra dönerek söylediği sözler, küçük kızı kıkır kıkır güldürüyordu.

Şimdilerde gözlerine bakarak şiirler okuyorum içimden, sen duymuyorsun...

Bilirsin...

Belki takip etsek o beyaz kuşları, erebilirdik huzura?

bu dünya dönmeye devam edecektir.

Okul sonunda, kimisi ağlar, kimisi gülermiş

Anita,

- Okulda hata yapmanın hile yapmaktan çok daha onurlu olduğunu öğret ona.

Bir gün Apollon Thessalia'da kıyıları ağaçlarla gölgelenen Peneus ırmağı kenarında, güzel genç bir kız gördü. Bu güzelin adı Daphne idi ve Apollon görür gürmez ona aşık olmuştu.

öncelikler üzerine yapılan bir sosyal deney gereği kurgulanmıştır.

Mahallenin caddeye yakın bölümünde havası biraz farklılaşan büyü değişik bir cazibeye, cazibe farklı bir büyüye döner. Hemen her evin alt katları dükkandır. Köşede billuriyeci Durmuş dayı. Hemen karşısında Yaylacık Kasabı. Sokağa doğru ikinci dükkan bizim. Bu sokağın en renkli dükkanı bizim mi bilmem. Hediyelik eşya, kırtasiye, oyuncak, tuhafiye, düğme iplik, her şey var. Yok yok. Tabelası her şeyi anlatıyor zaten: Kırkambar! Hatırlıyorum Babam, ?Büyük yerlerde bir şey, küçük yerlerde her şey satacaksın? diyordu. Okuyan adamdı. Bir dönem memurluk da yapmış. Vaktiyle Adalet Partisinde siyaset yaptığı gerekçesiyle işten çıkarılmış. Bize bu konuları pek anlatmıyor. Boş verin geçti gitti diyor. Sonra bu işi kurmuş. İmkan olmasına rağmen bir daha da memuriyete dönmemiş.

haykırmak... çılgınca bağırmak...

Ama bu Arap?in kani çok nadir bir kan imis. Bütün dünyayi arayip

Şahrud taptazeydi. Filizdi. Yüreği güneşi içec irsin rengarenk gülümseyen yeryüzüydü...

Onlardan kalbime sevda geçmiyor

Bir biçare gibi kaldım ortada

Sen korkma.

ve yangın öncesi yanılgılar

Okumayı öğrendik, yazmayı, bilgisayar kullanmasını, sms çekmesini; lakin sevmeyi öğrenemedik,

- Ey ahali işte anasının sözünü dinlemeyip de illa ben hacca gideceğim diye yola çıkanın hali budur, diye bağır diyordu ama derdini ta baştan kimseye anlatamamıştı ki, tellala anlatsındı.

Ezel sofrası üzerinde her ne kadar halk kavgadaysa da, yediler ve yerlerse de, sofra yine o sofradır,

Nihayet yemek bitti ve yeni evli çift annelerinin ellerini öperek evlerine gittiler. Aile dostları ise biraz daha kaldıktan sonra gitmeyi düşünüyordu.

fotoğraf çektirmişler.

Şeytan uçurtmalarım öper beni annem yanaklarımdan

Ling, annesine boş saksıyı götüremeyeceğini

Orası bir tepe, bit yıkık yer değildir.

- "Büyük bir çocuk bana ucube dedi..."

Abdest almayı bitirmiş, kurulanmak üzere valide sultanın elindeki havluya uzanırken, valide sultanın içinden geçenlere vakıf olan Hüdayi Hazretleri,

İkinci mahallede Yapıcam'lar yaşarmış. Ne yapacaklarını bilirlermiş. Kendilerini yapacakları şeye adım adım hazırlarlarmış, ama yapacakları sırada şanslarını kaçırdıklarının farkına varırlarmış. Bu mahallede insanların dizleri dövülmekten yara bere içindeymiş. Yaşamı ertelememek için verdikleri kararı bile ertelerlermiş.

Mavilikler bir garip, artık eski renginde değil.

``Petrolün stok ömrünün yetmiş yıl olduğunu unutmuşsun Ekselans! Biz de nükleer enerjiden faydalanılsın diye uğraş veririz!``

Türküler paylaşılıyorsa eğer

Buralardayım uzun zamandır.

?Evet bu sensin!? dedi usta. Senin acı ve sıkıntı diye gördüğün şeyler sayesinde böyle mükemmel bir fincan haline geldin.

-Nerelerdeydin?

"-Söyledin mi Ahmed Ağa?... Ne oldu netice?", diye sordu.

pır pır eden ve pır pır'ları kulağımdan hiç gitmeyen eski zaman nidaları kesiyor günümü parça parça.

Kaçından böyle görünürdü gökyüzü, Kaçında denizler bu kadar güzel ve kaçında aşk maviydi...

söz sanatlarından devşir gülmelerini

-?Kalbi, yalnız Allah a bağlamak ve O?ndan gayri olan herşeyden boşaltıp temizlemektir.?(2)

Biraz eksiği olana acırız da, eksiği art arta hepten yok olana acımayız.

suda yürüyebiliyordum bir aralık

olmasina izin verdigi icin?!. Ve söyle bir cümleyle yakindi

Kan nakli ilerken, ablasının gözlerinin içine bakıyor ve gülümsüyordu.

binlerce yıl dağlarda-çöllerde kaldıktan sonra

Kesinlikle Muhtesem!

bayramın kutlu olsun as-leon

Taksi şoförü gülümsemeye devam ederek: "Çöp Kamyonu Kanunu" dedi.

Bir yüzün suçsuz zemininde

Bir gün anladım ki susunca babamla daha iyi

sonra küçük kız

-Suçlu arayacağınıza hatayı düzeltmeye çalışın.

Adam, hastaneden ayrıldı ve muayenehanesinde hasta kabul etmeye başladı. Kadın da mimarlık bürosunu kapadı ve sadece özel projelerde görev aldı. Artık daha fazla beraber olabiliyorlardı. Bir gün sahilde dolaşırken, harap durumda bir ev gördü kadın, üzerinde "satılık" levhası asılı olan."Ne dersin, bu evi alalım mı?" dedi adama. "Bu viraneyi yıktırır, harika bir ev yaparız. Projeyi kafamda çizdim bile. Kocaman terası olan, martıları kahvaltıya davet edeceğimiz bir deniz evi yapalım burayı..." "Sen istersin de ben hiç hayır diyebilir miyim?" diye yanıt verdi adam.

Gece sen yatınca, seni seyrederken hep dua ediyorum Rabbime, senin bana bir emanet olduğunu hatırlayarak. Rabbim; Ne olur, verdiğin emaneti Sen koru ve bize bağışla; AMİİNNN

Yavuz'un konuşmaya mecali yoktur. Mushaf-ı şerifi işaret eder. Hasan Can o berrak sesiyle Yasin-i Şerif'e başlar. Yine volkanlar coşar, sular akar. Sultanın yüzünde huzurun izleri halelenir. Sonra latif bir tebessüm yayılır. Koca sultan ayan beyan güler, belki de ilk kez böyle güler...

içimizdeki sesi dinlediğimiz ve kendi kanatlarımızla yükselip, çook uzaklara uçabildiğimiz süredir.

Yelkovanın hızına yetişemiyor çokça zaman zavallı akrep. Yelkovan hızla koşup döne dursun çemberi, akrep bir arpa boyu yol alamıyor bu zaman yarışında. Ona hiçbir zaman yetişemeyeceğini anlayınca, iyice bir savsaklıyor akrep, kızdırıyor yelkovanı? Yelkovan bu, durmak nedir yorulmak nedir bilmez! İttirmeye başlıyor arkasından akrebi. Bir müddet sonra sırtlıyor onu. Taşıyor bir an için? O an, yelkovanla akrebin kucaklaşma anıdır işte? Birbirlerine muhtaçlıklarını, ayrı düştüklerinde yoksunluklarını ve aslında birbirlerini tamamladıklarını anladıkları an? Biri olmazsa diğerinin hiçbir anlam taşımayacağı gerçeğiyle yüzleştikleri an? Zaten doğru değil midir ki hep çalışan, mağrur yelkovandansa, yorgun, tembel, yavaş akrebin isminin daha bir sıklıkla zikredildiği? Birbirlerine bağlı olmasalar, kıskançlıktan birbirlerinin gözünü oyarlardı herhalde. Ama ne mutlu ki farkındalar; Akrep ölürse yelkovan da ölecek, yelkovan ölürse akrep de can verecek? Akreple yelkovanın aşksa aşkı; sadakatse sadakati; mecburiyetse mecburiyeti böyle bir şey işte? Doğru bir ifadeyle; ?VARLIĞI YAKAN, YOKLUĞU YOK EDEN? bir bağlılık?

tekinsizim, temkinsizim, teferruatları bugüne dek sevmedim, belli ki sevememişim.

Bir yanda savaşlar olurken

- Falan mahallede bir kadın var. O kadın ilk cennete girecek kadındır, buyurdular.

yenildik sayılmalıyız' diyebilmeli. Issızlığın, yalnızlığın en koyulaştığı anda, küçücük bir kağıda yazdığımız kısa, ama ümit var bir yazıyı, yüreğe benzer bir taşa bağlayıp birbirimizin camından içeri atabilmeliyiz:

Günde binlerce başarılı cerrahi müdahalede bulunan doktorları görmüyor, bir tane sargı bezi unutan dikkatsiz doktoru unutmuyoruz?

Ne seninle, ne sensiz olmuyor işte

Bilirsin, seven hep sevdiğini düşünür ya..

İçimizdeki asıl mutluluk mitosunu ise, "lapa lapa" yağan karın ikaz ettiği soğuk ile "sıcacık" odanın tenakuzunda, emniyet altına alınmış tarafta olduğunu bilmenin bilinci oluşturur. Bu mutluluğu bozabilecek tek şey vardır. O da, emniyet altında olmayanların varlığını bilme duygusu. Ama kar aydınlığı gönlümüze ışık salarken, bu emniyetten mahrum olanların varlığını hiç bilmemek, ya da daha iyisi bu emniyetten mahrum olanların var olmadığını bilmek, mitosun bozulmaması için yeterli bir bilgidir. Bir kar masalı daima kendine mahsus güzelliğin refakatinde, kartpostal derinliğinde durur.

- "Bırak bu boş sözleri de gel karnını doyur, bak ne kadar nefis et." dediler.

- Evet. Çok eski bir arkadaşım, dostum şehrimize gelmiş..

değilim, olamam!

Bu yüzden belki Şiraze, tebessüm etmiyorlar.

Morg yolunda, polislerden biri, adamın zorlukla nefes aldığını duydu ve onu hemen hastanedeki acil bölümüne götürdüler. Acil bölümünde yatarken, bir hemşire korku içinde bu genç adamın uzun süre bir yüze sahip olamayacağını fark etti. Göz yuvaları parçalanmış, kafatası, bacakları ve kolları kırılmış, burnu askıda kalmış, bütün dişleri kırılmış ve çenesi hemen hemen kafatasından ayrılmıştı.

- Ben o kuzuyu parası için değil, bu havalide Nimetullah Efendi diye mübarek bir zat varmış, ona ikram etmek için yetiştiriyordum, diye açıklamada bulundu.

-Şimdi Allah ile olacak zamandır sultanım.

Sonunda onu bulup:

Der ne yersin kozumu

ve acar bana tüm

Fazlasini bulamazsin gercek, hakiki...

Ve yollar hendeksiz...

Hiçç Hiçç?

Gül güzeldir; ama sevgi mevsimi geçtikten sonra, gül için koşmanın bir anlamı kalmayacaktır.

fakat hala boşturlar ve başka bir kalplerinde bana sevgi ve dostluklarını verebileceklerini böylece de bu boşlukları doldurabileceklerini gösterir,

Yaşlı adam elindeki bastonla kürsüye zar zor yürüdü. O ana kadar suçlanmış olmanın utangaçlığını hissettiren yüz ifadesiyle hakime yöneldi. Tane tane konuştu. "Askerliğimi Reisicumhur köşkünde, bahçıvan olarak yaptım. O bahçenin, görkemli görünmesi için çiçeklere emek verdim. Hanımımı da orada tanıdım, Sedef çiçeklerini de... Ona en güzel çiçeklerden buketler verdim. İlk evlendiğimiz günlerin birinde, boyun ağrısı nedeniyle, onu doktora götürdüm. Doktor çok uzun süre uyanmadan yatarsa; boynundaki kireç sertleşir, kötüleşir dedi. Her gece uykusunu bölüp uyansın, gezinsin dedi. Ama bizim hatun doktoru dinlemedi.

Buna çok sevinen martı mektubu bir an önce ıssız adaya götürmek için

-Sonra?

aşka aşıklığın tadına varmanın?

Onun içindir ki, bir umuttan kendince bin bir acı çıkarmasını bilen şair; ?Teslim ettikçe ruhunu yalnızlığın damarlarına yürüyen sessiz ve derinden sesine; yanar, üşür, donar. Ve büyütür içindeki acıyı, çoğaltır hüznün gergefinden geçip yüreğine dolanları... ?

Birgün yine deniz kıyısında oturmuş seyrediyordu mavi gökleri ve yeşil denizi. Aslında pek yeşil sayılmazdı. İnsanlar oralara da el attıktan sonra ama bütün şairler denizin yeşil olduğundan bahsederlerdi. Yoksa oda görmemişti yeşil denizi. Yalnızca dedeleri veya ninelerinden duyarlardı. Dedesinin bak torunum birgün... diye başlayan hikayelerini zevkle dinler onlara hayran kalırdı. Neyse bunları bir kenara bırakalım. Evet seyrediyordu denizi.

selamlar as-leon:)

İyi sabahlar?

Yine de kalakalsam da böyle tek... böyle kimsesiz; dedim, ?yüzünü dökme küçük kız, kızma onlara.

Sarıldı kızına sıkıca ve hoşçakalın dedi yıldızlara, aya, güneşe. Bütün düşleri sahipsizdi artık... Darmadağın yüreğini topladı... Arkasına bile bakmadan acılarını sırtlayıp kapadı gözlerini... Ve kızının da elini tutarak kendini bıraktı akıntıya?

Sally, küçük kardeşi George hakkında anne ve babasının konuşmalarını duyduğu zaman yalnızca sekiz yaşındaydı. Kardeşi çok hastaydı ve onu kurtarabilmek için ellerinden gelen her şeyi yapmışlardı. George'nin yalnızca çok pahalıya malolacak bir ameliyatla kurtulma şansı vardı. Fakat bunun için yeterli paraları yoktu.

Bir çocuk, küçük, küçücük bir gül

gitmelere mecbur edene değin.?

hocam..." Kapıdan çıkıp gitmek üzereyken arkasından bağırdım:

Birbirlerini sevgiyle kucaklarlarken, Teddy, onun kulağına "Bana inandığınız için çok teşekkürler bayan Thompson, kendimi önemli hissetmemi sağladığınız için ve beni böyle değiştirdiğiniz için de..." diye fısıldadı.

Kıyma çile kasrıma erteleme gecemi

Unutmaktan korkar gibi söylemekten usanmadığı hasret türkülerinde, dönüp dönüp okuduğu mektuplarda, kopamadığı geçmiş zamanda ne buluyordu annem? Hep dokunaklı hatıralar oluyordu annemi kendine bağlayan; neyin nesiydi bu bağ?

Bu tür şeylere üzülmezdi annem. İnsanları pek umursamazdı. Kimin ne dediğiyle ilgilenmezdi. Öyle kendi içinde, öyle kendi halindeydi ki. Ondan nasıl ayrıldım, hala gösterdiğim tahammüle şaşıyorum. İnsanoğlu yaşarken ister istemez katlanıyor, sonra katlandığına inanamıyor?

bir ufacık kalır, ellerinde.

Bebeğim diyorum Birtanem; Çünkü ben her an, o ilk gördüğüm an gibi bakıyorum sana. Hani derler ya;Annelik duygusu yeryüzünde ilk anki tazeliğini hep koruyan tek duygudur; diye. Çok doğru Bebeğim.

"Şeyy, babam 'Onu ancak bir mucize kurtarabilir' dedi, bir mucize kaç paradır, bayım?" Eczacı Sally'e sevgi ve acımayla baktı bu kez: "Üzgünüm küçük kız, biz burada mucize satmıyoruz, sana yardımcı olamayacağım" dedi

Randevu

Gözlerini önündeki uçsuz bucaksız denizlere dikti. Denizin sonu

bana gelmemişti. Onun kendi programı vardı, kendi bildiği gibi

hani bir yağmur yağar da bazen

güneş doğdu, hayat başladı artık uyku vakti tüm paylaşımlarınız için teşekkürler

- "Hiçbir şeyle değişmeyeceğim yedi gerçek öğrendim."

Bir kuş gibi özgürce, bir nehir gibi delicesine akarak,

- "Evet, doldu" yanıtını vermiş.

Şimdi sorun kendi kendinize: ?Ben ne kadar aranan bir arkadaşım ve arkadaşlarımın beni aralarında görmek istemelerinin gerçek sebebi ne?

Bahar, yalvarırım çek git işine!..

belki de hiç söyleme şansınız olmayabilir..

Biçare mahzun.

Bu beton yığınları susuz bir nehir

"Üzüntü, seninle geleyim."

EY RABBİM, ruhum öylesine aç ki huzura.. Onu ancak sen doyurabilirsin..

-Allah hiçbir iyiliği karşılıksız bırakmaz efendim, diye gülümsedi. "Kurtardığınız o çocuk bendim."

- Yaşamadan bin kere pişman olacağıma; yaşayarak bir kere pişman olmayı öğrendim.

And that's what we get and deserve in the end:

değiştirmeye çalışmalı bir şeyleri;

Çocuklar gibi saf, temiz ve berrak

Cennette öyle bir ağaç var ki bir süvari gölgesinde yetmiş yahut da yüz sene gider . O huld -ebedilik- ağacıdır... Cennette bir ağaç var ki, bir kimse dört yaşına girmiş bir dişi deve yavrusuna yahut da beş yaşına girmiş olan bir dişi deveye binmiş olsa da sonra ağacın dip tarafındaki gövdesini dönmeye başlasa hareket ettiği yere ulaşmadan deve ihtiyarlayarak düşer... Onun taze dalları cennet surlarının ötesindekilere ulaşmaktadır. Cennetteki her ırmak muhakkak o ağacın dibinden çıkmaktadır...

Sana o mu'cize yetmez mi

"Kimsin?" diye sordum.

Aşk belki..

sevdiğim bir dostum vardı. Bir gün işleri bozulunca benden borç para istedi elimdeki bütün parayı verdim. Evlenmek üzere olduğum nişanlımı çok beğendiğini söyleyerek benden istedi. Çok üzülerek onu da kendisine verdim. Çünkü biz gerçek dosttuk onun üzülmesini istemedim. işlerim bozulduğunda onun fabrikasına gittim ve çalışmak için kendisinden iş istedim. Bana iş vermedi. çok üzüldüm, ama yinede arkadaşıma kızmıyorum. çünkü biz gerçek dosttuk. Bu konuşma üzerine kurnaz olan arkadaşı daha

Mühendislerinden birinin evinde polisin ne işi olduğuna anlam veremeyen adam sorar:

"Babam bütün maçlara geldi. Çünkü görmediği halde beni desteklemek istiyordu.

12 x 8 + 2 = 98

biraz daha erken geçiyordu, kızı tekrar görürüm umuduyla. Fakat tüllerin gerisinde görünüp kaçan bir silüetten başka şey göremiyor, kahroluyordu. Genç kız da her sabah heyacanla tüller arkasına geçiyor, genç adamın gelmesini bekliyordu.

"Zamanını ben bilirim" diye tersleyerek teşekkür ettiniz.

Seninle bir yağmur başlıyor iplik iplik,

Baktıklarında, berrak görmeyi düşünürler...

?öğrenemedi? de. ?bir taşa yastık diye nasıl baş koyulur.?

Kucağımı açtığım yeşil elmalar hala dallarda

Birbirlerini kucakladılar ve Dr. Stoddard, Bayan Thompson ́un kulağına şöyle fısıldadı, "Bana inandığınız için teşekkür ederim Bayan Thompson. Bana önemli olduğumu hissettirdiğiniz ve bir fark yaratabileceğimi gösterdiğiniz için çok teşekkür ederim" Bayan Thompson, gözlerinde yaşlarla fısıldadı, söyle dedi, "Teddy, yanlış şeylere sahiptin. Bir fark yaratabileceğimi bana öğreten sensin. Seninle tanışıncaya dek, nasıl öğreteceğimi bilmiyordum".

Şimdi koş sevdiğinin yanına, önce ona gülen gözlerle sımsıcak bir gülümse ve kelimelerin gücünü kullanarak bir kelimeye bin anlam yükle ya da "Seni Seviyorum" deyiver - içinden geldiğince - en sıcak sesinle. Hayır bunlar komik şeyler değil arkadaşım. Seni seviyorum anne, baba, kardeşim, arkadaşım, vs. demek komik değil. Bu senin gibi bütün canlılara karşı sonsuz bir sevgi duyan bir insan için hiç de zor değil sadece biraz cesaret arkadaşım. Bu yalnızca yüreğinin buz kapladığını, taşlaştığını zanneden insanlara biraz zor gelecektir ama onlarda senin gösterdiğin cesareti gösterdiklerinde, kalplerinde sevgi kıpırtılarını hissettiklerinde ve ağlamayı öğrenebildiklerinde inan her sey onlar için ve bütün insanlar için daha güzel olacak.

- Nedensiz gidişlerin ardında mutlaka vardır bir gerçek açıklama.

``Etme polis abiciim!..`` diyerek itiraza yeltendi. ``İşlem bize nasıl tesir edecek, hangi davranışımızı düzeltecek ki?

'İşte', dedi. 'Kim ki yaşam sofrasında yalnızca kendini görür ve yalnızca kendini doyurmayı düşünürse, o kişi aç kalacağını da bilmelidir.

Selam ve dua ile?

hayaller yaşamın güzel halleri

salındıkça cama tıklayan;

'Iyi gunler,' diye yanit vermis bekci.

-Gülmek için mutluluğu beklersen, tebessüm bile edemeden ölürsün.

Ak saçlı başını alıp eline,

Hayatı kapı dışında bıraktığım

yapıştı elime kitap, son cümlesine varmadan çözülmeyecek biliyorum

- Ya Allah, ihtiyarın işi, sana sihirbazın işinden sevimli ise şu hayvanı öldürüver, der. Taşı atar ve vahşi hayvan ölür. Durumu olduğu gibi rahibe anlatır. Rahip:

Deyiverdi bir avcı.

İşadamının Frumtje adında çok güzel bir kızı vardı. Moses bu güzel kıza umutsuz bir aşkla tutuldu. Fakat güzel kız onun çirkin görüntüsünden ürkmüştü. O nedenle değil onun sevgisine karşılık vermek yüzüne bile bakmak istemiyordu.

ki parasızsınız; para ararsınız, bulamazsınız ya da bulursunuz, ona göre

Mavi minelerle süsledim

Genç kızın anne sevgisi, kısa bir süre sonra nefrete dönüştü. Evlenme çağına gelmiş olmasına rağmen yüzüne bakan yoktu. Üstelik de gözleri, bütün tedavilere rağmen düzelmiyordu.

Herkes

Yüreğim viraneye...

Japonya bütün borçlarını öder. Bu durumun toplumun

"Bunun sebebini bilmen gerekir" dedi. "Düşünürsen mutlaka bulacaksın..."

İnsanlığa yaptığı dostça ve sevgi dolu çağrıyla tanınan ünlü düşünür ve mistik Mevlana nın doğaüstü "kerametleri" olduğu belirtiliyor.

acı istiyoruz bazen..

Ben ağlamamalıydım anne. Kadınlar, kızkardeşlerim

Güzel haberler aldığında seninle dans etmeli,

Telefon susuyor, mum eriyor, gölgeler titriyor, zaman alabildiğine durağanlaşıyordu. Önündeki kahveyi içmeye başlamadan önce eğilip kahvenin buğusunu içine çekti. Ardından kahvesinden bir yudum aldı. Kahve öylesine hoş geldi ki? Bir yudum daha aldı. Kahve kokusu, masumiyete götürdü yine. Kahvenin çaydan çok içildiği; hatta çayın çok da bilinmediği günlere... Kekik, adaçayı ve altınbaş çayı içtikleri günlere?

Bir küçücük gül ile minicik bülbülün aşkıdır bu. Biri ottur, biri kuştur diye küçümseme gafletine düşmeyesiniz. O minicik bülbül ki; boyuna posuna, bir lokmacık etine bakmadan semada uçuşup dururken öyle bir koku almış ki, bir anda başı dönmüş kolu kanadı kırılmış. Gülün rayihasının meftunu olup acep nerden gelir bu koku diye uzun bir müddet bu güzel kokunun sahibesini aramış. Bulamayınca da yüksek bir yere konup yanık yanık ötmeye başlamış.

Günün birinde bir gömlek almak için çarşıya çıkmıştı. Yolda Ebu Zerr r. a. Hazretleri onunla karşılaştı, nereye gittiğini sordu. Ebu'd Derda r. a. dedi ki:

Bu ifade, içimde daha büyük yangınlar oluşturdu. Sırları çözmek isterken esrar perdeleri daha da çoğalıyor, gönlümdeki dalgalar daha da coşuyordu. Sesler, kaynağını anlayamadığım sesler çok sesli bir koroya dönüşüyordu.

İlk soruya cevap olarak; kimileri her hareketin doğru vaktini bilmek için önceden günlerin, ayların, yılların yer aldığı bir takvim hazırlamak ve sıkı sıkıya buna uyarak yaşamak gerektiğini söylediler. "ancak böylece" dediler "her şey tam zamanında yapılabilir".

Ve bir nice coşkular coşkular

? Bu sizin büyüğünüz, fakat siz onu mazur göstermek için tanımadığınızı söylüyorsunuz, kendinizi feda ediyorsunuz, dedi.

her seferinde?şimdi bırakacağım elimden? diye diye sayfaları çevirmek

Balta girmemis ormanda yururken onune bir orumcek agi cikmisti. Adam agi bozmamak ve orumcegi ezmemek icin o gun yolunu degistirmisti. Heyecan icinde o günü meleğe anlattı.

Ürkmüştü. Böyle birini düşlüyordu son birkaç gündür. Yetmiş kişinin hayatından sorumlu, ülkesinin ormanını gözden çıkarıp, kişisel menfaatine öncelik tanıyan birini. Oysa, Selim, sunduğu televizyon programında ne de dürüst ve haklıdan yana bir portre çiziyordu. Haber sunucusunun olay mahallinde yaptığı röportajları, içinde ki gürültüden duymuyordu.

ne hoş; ?Aşk derdiyle hoşem el çek ilacumdan tabib

Arkadaşı, mahcup bir eda ile;

Arap kahkahalar atarak su cevabi vermis:

Keşiş, tüm haberleri Kocakarı?dan alır ve kızını kilisenin en karanlık odasına kilitler. Çoban, hiçbir şeyden habersiz, vuslat gününü bekliyordur. Gece vakti, çoban gölün kenarına gelir. Adada yanan feneri görünce içine bir ferahlık değil bir ağırlık, bir korku çöker. Aşk, cennetin en kor meyvesidir tabii ki korku ile de sınanacaktır. Çoban, kendisini sulara atar, kulaçları ağırlaşır, kollarından takat çekilir, sular sanki onu taşımak istemez bir haldedir. Çoban, adaya yaklaştıkça ada ondan uzaklaşır.

Soluk soluğa geçen bir ömür. Ümitsizce beklenen adamın gönlümdeki hikayesi.

Üzülme gece gözlüm ben zaten viraneydim

İhtiyar doktor beyaz uzun gömleğini ilikleyerek doğruldu, sigarasını söndürdü. Loş çadırın kat kat perdeli kapısını kaldırdı. Çukura batmış uzun kirpikli gözleriyle etrafına bakındı. Dışarıda kolları kırmızı beyaz işaretli askerlerin taşıdığı boş sedyeler süratle uzaklaşıyor, üzerlerinde kırmızı aylı beyaz bayrakların sallandığı geniş çadırların önünde öteye beriye gidip gelen doktorlar dolaşıyor, derinden top sesleri aksediyordu. Daha harp bitmemişti.

Kral yıllardır soytarı yaralarını nefes öncesi sükunette betimledi. Ani irkilmeler sonrası sıra dışı ıslıkları, derinlemesine dalışları, çıplak ölümleri ve yıkımları iki noktada bir dehliz, tek noktada kraliçe oluyordu. Niçin kraliçe oluyordu, demek ki önemli bir şeydi. Bu defa da olsun isminin altı çizilmeliydi.

?Ustam! Sana güvenmediğim için beni affet!

Artık emin değilim, demiş. Emin olduğum tek şey, benden iyi gördüğündür.

CAN: Sizleri evime davet ederdim.

Namazdan sonra birlikte dışarı çıktıklarında bir şey dikkatini çekti Zühal Hanım?ın. Yusuf?unun yüzüne bir kez daha baktı... bir kez daha... bir kez daha... İnanamıyordu. Yıllar önce ağaçların ardından gülümseyen çocuk Yusuf?un ta kendisiydi. "Rabbim! Bana da aynı böyle bir çocuk ver." deyip de Rabbinin aynen kabul ettiği dua, şimdi karşısında duruyordu. Üzerindeki beyaz elbiseye kadar.

Sen gittikten sonra kaç defa senin için yandım

Başındaki kabalağın gölgesine gömülen

Güller, bülbüller geceleri içlerine kapanarak,

Adam seslendi yine:

Koyun ve kuzu etinin tercih edildiğini saray mutfağındaki diğer unsurlar ise şöyle:

Çocukluğumun en güzel, en heyecanlı ve en anlamlı anıları, eski kış günlerinde saklıdır. O zaman karın yağmasını hasretle beklerdik. Ne zaman kar yağacağını annemize sorardık. Annem de bizi sevindirebilmek için?şu günlerde yağabilir? derdi. Bizim bölgede özellikle aralık ve ocak aylarında kar yağdığı için o zamanları iple çekerdik. Kışın, bizlere? bir beyaz selam? göndermesini beklerdik. Azıcık kar yağmaya başladığı an, içimiz kıpır kıpır olur, karın çok yağması için Allah?a dua ederdik.

- Evet, ben kefilim, der ve genç adam serbest bırakılır.

- Kimse istediği için ağlamadı bu dünyada.

Onların tek bir suçu var kendinden çalacağını bile bile görmemezlikten gelmek. gerçekleri, insanların GERÇEK YÜZLERİNİ...

"Yürek" dedim.

Yolumun her bir oyasında, beni benden çalmış.

olmayı arzulamışlar. Fırtına o kadar kuvvetliymiş ki o güne kadar

Hasretin içimde sonsuzluk kadar.

Araba bulmaktan ümidimi kestiğim sırada, yanımda bir taksi duruverdi. Şoföre durumu anlatarak acele etmemiz gerektiğini söyledim. Hastamızı arka koltuğa yatırarak hastaneye götürdük ve verilen serum tamamlanana kadar başucunda bekledik.

satır satır.

Sayılı soğuk günleri, sıcak günler izledi.

Alıp da başını gitmek istersin

Hikmet?in Cengize sarılmak için uzattığı kolları boş kalmıştı hikmet hala ağlıyordu.

Nasıl böyle budalaca bir şey yapmamı ister. Bir de ülkenin en iyi mücevher ustası olacak. Bu saçmalığa bir yıl boyunca nasıl katlanacağım, böyle bir eziyetle nasıl yaşarım. Bu ne biçim ustalık. Ustalık kaprisi yapacaksa, bari başından yapmasaydı." diye devamlı söyleniyor, her önüne gelene ustadan yakınıyor ama avucunu hiç açmıyormuş. Avucu kapalı uyuyor, bütün işlerini diğer eliyle yapıyormuş. Ve bu duruma da giderek alışmaya, diğer elini çok rahat kullanmaya başlamış. Uyurken de yanlışlıkla avucu açılıp taş düşmesin diye hep yarı uyanık uyuyormuş.

O diyar senin bu diyar benim dolaşır durur, ama gezdiği yerlere pek de dikkat etmezmiş...

Sanki sevcdiklerim hayattalarken hala

zor da olsa yutkundu. Yerdeki genci kaldırarak, tekerlekli

Yağmur onlara "Bundan böyle " demiş. "Her yağmur yağdığında siz birleşip bir renk cümbüşü halinde gökyüzünden yeryüzüne uzanacaksınız ve insanlar sizi gördükçe huzur duyacaklar, güç bulacaklar. İnsanlara yarınlar için umut olacaksınız. Gökyüzünü bir kuşak gibi saracaksınız ve size G Ö K K U Ş A Ğ I diyecekler. Anlaştık mı?"

ettiler. Ancak o, gözünü açtığında yine aynı yüzü görmekten korkuyordu.

"Hayır, hayır" diyerek haykırdı yaşlı kadın.. "Anıt değil... Belki, Harvard'a bir bina yaptırabiliriz". Rektör, yıpranmış giysilere nefret dolu bir nazar fırlatarak, "Bina mı?" diyerek tekrarladı, "Siz bir binanın kaça mal olduğunu biliyor musunuz? Sadece son yaptığımız bölüm yedi buçuk milyon dolardan fazlasına çıktı..."

Bir yangını tattıktan sonra sana ilk dokunduğumda,

dememektir. Bir tanesi icin bile cok sey fark ettigini bilmektir..

Gizli gizli yaramazlık yapan çocuklar misali.

- Söyleyecek bir şey yok. Bu suçun cezası idam. Üstelik suçunu da kabul ettin" dedi. Bu sözden sonra delikanlı söz alarak:

birbirlerinden habersiz aynı anda gözlerini kapamışlar ve kavuşmak için

Durdu yine kafasını göğe kaldırdı ALLAH'ım dedi sana şükürler olsun.

"Adım Ling." demiş.

Delikanlıya göre çocuğun hayal dünyasında yaşadıı kesindi. Daha sonraki sohbetlerinde o tür ayakkabıların sadece filmlerde olduğunu söylediyse de çocuğu ikna edemedi..

O hafta sonu onlarla kaldı ve Linda'nın odasına bakarken, Linda'nın hayattayken Eflatun'u okumuş olduğunu gördü. Kendisi de Braille alfabesiyle okumuştu Eflatun'u. Linda, Hegel'i okumuştu. Kendisi de Braille alfabesiyle okumuştu Hegel'i.

Girdiğin her ortamda lider oldun.

şık giyimli adamı gösterdi. Sally "Kardeşim" dedi. Sessizce

Sabah uyandığında kendini daha iyi hissediyomuş. Ama yastığı kaldırdığında bi de görmüş ki gömlek yine kanlar içinde. İnanamamış bu duruma. "Heralde dün o kafayla iyi yıkayamadım" diyerek yeniden yıkamış gömleği. Ama ertesi sabah da hiç bi değişiklik yokmuş gömlekte, yine kanlar içindeymiş.

uyumuyorum" diye yanıtladı çocuk. Gözleri yaşlıydı. Belli ki

"Bir yıl önce burada herkese bir tohum verdim. Siz

-Düşmanlarınla öyle yaşa ki dost olduğunda yüzün kızarmasın.

"Ulan hıyar, çadırımızı araklamışlar!"

yola çıkmış. Tam yolu yarılamışken yanından geçen bir kaç martı

Sevdikleri gelecek diye, ümitle bekliyorlardı

Her yıl güllere iliştirdiği karta aynı cümleleri yazardı:

Aradan birkaç gün geçmiş.. Kaçan at dağda ne kadar güzel ve güçlü vahşi at varsa beraberinde getirmiş..

Bunun gün boyu böyle sürdüğü anlaşılıyor.

Kapanıyor yüzüme aralanan kapılar

Bilge küçük çobana verdiği sözü doğru dürüst tutabilmek için kuzuyu kendisi kurtarmaya karar verdi Bu amaçla uçurumun dibine indi Önce kuzuyu sırtına bağladı, sonra tırmanmaya başladı

Yüzlerini sabaha döndürünce sokaklar,

Ama yinede benimki gece mavi,

-Kalpten verilen hiçbir şey kaybolmaz, diğerlerinin kalbinde saklı kalır.

Bir kitap diyoruz koltuğumuzda.

kendisini tanimadigini söyledi. Sasirmistim. "sizi tanimadigi halde

Gömleğime bulaşan yalancı kan lekeleri

Yaşam, tek bir ömre sığmayacak kadar uzundur.

Yanında çalışanlardan biri, o gün, kötü bir günündeyse,

?Benim on yılda geldiğim yere, iki ayda gelmeye çalıştığın için.

sorma; gül mevsimi erişti,.. aşk derdine bulaştı

Karanlık iyice çökmüş, sokak lambaları, karanlıkta var olmaya çalışan bir genç kıza, arkadaşlık ediyordu.

Hep kızımız olsun istiyordun, oldu. Adı Berfin olsun istiyordun.

kapıda duran yabancıya baktı. Bir selamlaşmadan

beş yasındaki oğlana anlattı ve ablasına kan verip vermeyeceğini

Sen toprağın özüsün, fakat toprak gibi sarıp sarmalarken, onun gibi kara değilsin. Yorulup düş görmüyorsun. Belki de eksik kalışımız, senden uzak duruşumuz bundandır. Bu yüzden bazen dilin yabancı geliyor, özün topraklığın yabancı? Seni sağ yanımızdan uzaklaştırmışız ve yanlış adaylar peşindeyiz. Unutmuşuz sen yoksan adayın yanlış, denizin uzak, ardıcın uzun, Buhara'da nazara varmanın hayal olduğunu. Çünkü suretlerimiz sana sönük, heyecanımız firaridir.

Allah hiçbir iyiliği karşılıksız bırakmaz

Reis;

uğruna ödenmeyecek bedel, gidilmeyecek yol, vazgeçilmeyecek konfor yoksa...

Kerem ile Sofu yine yollarda. Kelbe köyünde konaklarlar. Köylülere buradan bir keşiş ailesinin geçip

Zaman geçti.. Biz büyüdük.. Şimdi o sokaklar bomboş.. Yaralar büyük, derin.. Şimdilerde öyle değil.. Bir yarayı değil kapatmak unutabilmek için kaç tane küçük gözyaşı döküyoruz? Kaç kere kanatıyoruz?.. Kaç kere üflüyoruz?Çünkü hayat zor, biz zoruz.. yaralar da zor?

O zaman sen, kaybedeceğin Su'ya ağıtlar yakarsın. Ve gerçekten üşüdüğünü hissedersin. Geldiğin yolun geriye dönüşünün mü yoksa ileriye gidişinin mi daha güzel olacağını düşünür durursun. Su'yu tatmak, her damlasını saçlarına emzirmek, tüm eksik taraflarına onu asmak, elleriyle tutup vitrine taşımak için toprağa kazık gibi çakılır, hiçbirinin olmayacağını zannedip sırayla hepsine ağlarsın.

?kış? dedim, ?çok azimli.?

Kral: ?Sarayımı iyice dolaştın mı? der. Genç?Evet? der. ?Peki? der kral; gencin elindeki kaşığa bakar, yağ dökülmemiştir: ?Sarayımdaki ünlü ipek halıları gördün mü? Genç?Hayır? der. ?Peki, bahçemi gezdin mi? Çok güzel çiçekler vardı, bahçıvanım onları uzun yıllarda yetiştirdi, onları gördün mü? diye sorar. Genç?Hayır? der. Kral, ?Ya muhafızları gördün mü? Çok eğitimli ve disiplinli bir ordum var.? Genç, ?Görmedim? der.

Kaybolup gideceksin

güz bitip sular köpürür de

Onu tekrar görüşümde futbol topunu alıp almadığını sordum.

- Ey sevda, söyle hayat nerdedir?

Ateşin ve elinin

Sana o kadar sey borcluyumki... bunu baska kimse yapmazdi benim icin.. inan?

Yüzündeki bozukluklar tamamen kaybolmuştu. Çok kemerli olan burnu düzelmiş, kepçe kulakları normale dönmüş ve yaban otlarını andıran saçları, dalga dalga olmuştu.

Onda yedim üzümü

bakışlarım düştü Şiraze, eğilip toplayamadım

Çünkü okçu, uzaklara giden oku sevdiği kadar

- "Ve yedinci?"

'Bir kez daha hakli çiktin' demisler.

siyabend tutunur sımsıkı avuçlarına sakladığı aşka

Yürümüyor. Uykusu sürekli düzensiz. Gece yarısı uyanıp çığlıklarıyla herkesi uyandırıyor.

?Gördünmü acaba hangi kimseyi, tahta tabutta götürdüler? Gördünmü acaba, mahfilin mumu nasıl söndü.?

Araştırırlar. Hasan Can haklı çıkar. Sultan çıkarır kaftanını, ona bağışlar. Dahası keseler dolusu altın verir. Hasan Can kaftanı sırtına alır, ama altınları fakir fukaraya dağıtır. Sevabını bağışlar Bedahşi Hazretlerinin nurlu ruhuna.

ve yine yollara çeviririm namluyu

RABBİM ONUN ŞEFEATİNE NAİL EYLESİN CÜMLEMİZİ İNŞALLAH

?Sevda? desen sevda.

Terennüm eyliyor el?an kulaklarımda sesin!

Sonra yüzüme bakıp, sual etti adımı.

Çocuk elindeki paraları tekrar saymaya başladığında garson kız ona çıkıştı

Şimdi gözlerini dik ufuklara

Dünyası... nı,

ve yazdığı mektupları prensese götürmeye başlamışlar... Zamanla

- ?Alfredo?sunuz, değil mi?

Annemin sevdiği bir komşuydu. Çolak Kadın diyorlardı ardınsıra. Çolak koca diye bilinen adamın Kadınsı olduğu için böyle diyorlardı ona. İyiliksever bir kadındı. Almanya'da bir oğlu vardı çolak Kadınnın. Hiç kimseden bir şey isteme cesaretim olmadığı halde, çolak Kadınnın iltifatlarından cesaret bulduğumdan isteme cesaretim artmıştı.

İftara az bi zaman kaldı, fırının önünde pide kuyruğundayım.. Sıramı beklerken gözlerim, benden birkaç sıra önde yaşlı bir dedeye takıldı..

- Hayrola efendim canınızı sıkan bir şey mi var?

istediği konusunda bir kompozisyon yazmasını istedi hocası.. ...

derin bir soluk alıp, hapsetmeli kokusunu içine...

Onu sevmek, özlemek ve onu onsuz yaşamaktır.

- Sen lanetli İblissin. İlk geldiğin andan beri seni tanıyorum, buyurdu.

Kafka, Milena?ya aşık oldu.

Hakiki sevgiye dair bir cümlemiz yok.

?Yalnız sen misin bir düşün, unutan sevilmeyi.? Düşlerin en güzelinde çıktın karşıma Şiraze.

Kurallara aykırı olduğu için ve de yaş sınırı yüzünden Annapolise kabul edilmeyince askeri kariyerini noktaladı. Garip olan şu ki, hayatının geri kalanında West Pointteki günlerinden söz ederken hep mezun olmuş gibi konuşması, kovulmuş olduğunu hiçbir zaman ifade etmemesidir.

< Her şeyle ama her şeyle bağ kurmaya çalışın; çiçekle, ağaçla, hayvanlarla, cansız varlıklarla... Onlarla aranızdaki bağ günü mutlu geçirmeniz için size enerji sağlayacaktır. Örneğin işe giderken yolunuzun kenarındaki çiçekleri mutlaka?görün? varlıklarından dolayı mutlu olduğunuzu düşünün. Çiçeklerle kurulan bağ çok önemlidir. Yaşam bize bizim ona sunduğumuz kadar artı veya eksi frekans sunar.

kasr-ı mina?da seyirde

Ve ona öptürmek için,

Çünkü; hiç düşmemişsen,

Yüzüme bir kaç saniye garip bir bakışla baktı ve kendinden emin bir şekilde: ?Tabii ki aradığım yere, dedi.

allah dilediği gibi serper çiçeklerini

Artık sana yalan söylemekten yorgun düştü ruhum, diye haykırdı kırmızı başlıklı kız. Ben yalnızca gerçekliğin arkasına saklanmış bir düşten ibaretim, bunu anlamalı ve bilmelisin. Başını öne eğdi, kırmızı başlığını çıkarıp parmak uçlarından usulca yere bıraktı. Elindeki sepeti nehre fırlattı. Sonra bitkin ve zahiri cismini bırakıverdiği büyük kayanın üzerinde, bakışlarını karşısında çağlayan nehrin akışına sabitledi ve dudaklarının ardına gizlediği buğulu kelimeleri boşluğa üflemeye devam etti. Üzgünüm küçük, dedi. Bugün bu masalı tamamlayamam. Çünkü bilmelisin ki, anlatılanların hepsi düşler aleminin senin gerçekliğine yansıyan zahiri bir aldatmacasından ibaret. Bilmelisin ki, masallar da hakikatlere açılan kapıların aralanması için yalnızca bir sebeptir. Tüm masal karakterleri için gerçeklik ve vücud öyle uzak kavramlardır ki. Şu nehre çıplak ayaklarını değdirip de suyun ferahlığını hissedememek öylesine acı, öylesine buruk ki. Ağlayıp da gözyaşlarının serencamını yanaklarında hissedememek öyle acıtıyor ki. Ademe tutsaklık zor, çok zor. Bundandır ki, ben senin düşlerinden çekilmeli, seni namümkün, ütopik düşlerin imkansızlığıyla oyalamamalıyım. Bundandır ki, sen hep var ol ve varlığın kutsallığını her daim yüreğinde hisset olur mu? Hep hisset? Hisset?

Allah dostlarından... Seyyide Tün Nefise Bir akşam vakti. Kapısı çalınıyor. Komşuları, gayrimüslim bir çift. Bir ricaları var.

-Arkadaşlarım.

Aradan birkaç gün geçmiş. Kral köyün tüm delikanlılarını askere çağırmış. Dönmemek üzere çoğunun öleceği harbe gitmişler. Bir tek çiftçinin ayakları kırılan oğlu kalmış..

dünyadaki en iyi müziği çalarken, önünde durup, dinleyecek bir dakikamız

belki bir başka karınca duyar sesimi

Kaşları yayım çehresi ayım,

gözlerini sil ve bu sevda kadar koyu bir çay tutuştur ellerime

SAUL PAUL SIRAG

girmek isteyip giremediğim sırların giziyle

Orhan Veli KANIK

"Bir şey anlatmana gerek yok, benimki de lüzumsuz merak, boşver ağabey başka mevzulara geçelim" dedim. Derin birkaç nefesten sonra bakışlarını gözlerime çevirerek suçunu itiraf etmek isteyen bir suçlu pişmanlığıyla:

Kaç yıl geçti aradan

önemli şeyleri daha fazla düşünmeye başladım. Hiçbir şey,

``Akşam Güneşi adlı? kitabının 36. ncı sayfasında, yazdığım bir yazımı buldum...

-"Ne kötü şans" dediler..

Beyazlik dokunmuştur gecenin siyahina

Kör ona karşı çok güzel bir konukseverlik gösterir. Fakirin hem karnı doyar hem de gönlü hoş olur.

arif nihat asya

"Görüyorum efendim. Eğer müsaade buyurursanız hemen hakkından geleyim." diye sordu.

Bu dünya dipsiz bir kuyu

karın eriyişi, yağmurun dirilişi

alma benden gülüşünü.

Yaşadıkça bin defa öldüren.

Şarrkısıyla yaşadık yıllar yılı baharın

Sina Çölü kelimenin tam manası ile beladır. Yer sarıdır, gök sarı. Güneş tepsi kadar iri, hava toz yüklüdür. Kum dağları biteviye yer değiştirir ve klavuzlar dönektir. Sonra çölün tek vahası yoktur. Molalar ayrı derttir. Sıcak kum vücudu kuşatır ama, kumun az altı yılan, çiyan kaynar. Kunduralardan akrepler çıkar. Kaypak zemin yorucudur. Dahası toplar, çadırlar, hasırlar Yerinden kıpırdamayan ağırlıklar.

?Bu kuşcağız da ne demeye getiriyor yani? diye geçirmiş içinden, asabileşmiş...

Evet, evet! Sebep buydu aslında

Çoktan anlaşılmaz olmuşsun

Naıl birdenbire ferah olur, aydınlanır yüreğin,

arzusuyla koşturanlara gösterebilse kır çiçeğinin gül yanını. Anlatabilse gül için ömür tüketmenin boş olduğunu...

Fırtına günlerce sürmüş kum taneleri de oradan oraya savrulup durmuşlar.

sonra nisan coşkusuyla bir pazartesi

Dediğin Üç Gündür,

tesellisi hazır kapıda bekler

dizlerimdeki ağırlık, ?daha fazlası çok gelecek? diyor

Daha tek bir insan ağlamadı ardımdan

Arif amca:

hep düşünüyordu!..

Kimi bir deniz kabuğunun, kimi bir çömlek parçasının içinde karıştırdı renkleri.

Ve vardır her vahşi çiçekte gurur.

Bir muhbirdi bulutlanıl arkasında bazan

-Bir kimseye bir balık verirseniz, onu bir gün için beslemiş olursunuz. Ama ona balık tutmayı öğretirseniz, bütün hayatı boyunca onu beslemiş olursunuz.

Bazen çıldırmaya az kaldı.

şimdi bir yanım Orhun de, bir yanım Selenge; bir yanım Dinyeper de, bir yanım Dinyester; bir yanım Dicle de, bir yanım Fırat? çevriliyim, göz hapsindeyim. yandıkça sularıyla serinler, yandıkça onlarda soğuturum yangınlarımı. ol derde düşeli o nehirden o nehre şiraze. o nehirden o nehre?

Borcunun farkındaydı sanki geç kadın, şaşırmadı:

Şoförü çarpmamak için sert şekilde frene bastı.

Sevgilinin nazı sevgi

Önemli bir sefer hazırlığı yapılıyordu. Peygamberimiz herkesten yapabileceği yardımı en üst sınırda yapmasını istedi. Hz. Ömer bu isteğe uyarak büyük miktarda bir yardımla Hz. Peygamberin huzuruna çıktı. Hz. Peygamber sordu:

Senin kalbin mükemmel gözüküyor fakat ben asla yaşlı kalbimi senle değismem.

?Ne demek sen kimsin? Hikmetim işte görmüyor musun? Dün akşam temizlemek için girmiştim birisi fırının kapağını üzerime kapattı? dedi.

Üç yaşlıdan biri, kadına, eşinin evde olup olmadığını sordu. Kadın, eşinin biraz önce çıktığını, şu anda evde olmadığını söyledi. Yaşlı adam, başını iki yana salladı; "Eşiniz evde değilse, biz de davetinizi kabul edemeyiz", dedi.

İyi ki ağlamışsın gönül çiçeğim,

Umutlarım gezinir

Hem hangimiz bu üç arkadaşa yabancıyız?

Gökyüzüne her bakışta uçabilmek yıldızlara

Kefenimi biçseydi Ebva'da esen rüzgar

Korkuyla

1 x 9 + 2 = 11

Hastanede oğlumun baş ucunda kalmama, bir anne olduğum için değil, doktor olmam sebebiyle müsaade ettiler. Çocuk felci salgını son hadde yükseldiğinden, oğlumla, çocuk felci oldukları sanılan diğer çocuklarla, hastanenin özel bir koğuşunda gözetim altına alınmıştı.

- Testinin içinde ne varsa dışına da o sızar.

İnsan da, Sevgili?ye ulaşmak için kanlı gözyaşlarını dökmelidir.

çok uzaklardan birbirini tamamlar

uzattı. "İşte

Genç kız, gözyaşları içinde dinliyordu. İçini çekti, döndü, babasına baktı. Sarılmak istedi bir an, dalgalar aman vermedi. Sadece, dalgalar değildi aman vermeyen, onulmaz yaralarıyla, peşinde, koskoca bir geçmiş vardı.

önce kendimizden sorumluyuz

Bir de gülüşün eklenir kimliğime.

Zamanı gelmişti artık hazırlıklar bitmiş göç başlamıştı yayladan?Vargit çiçekleri açmıştı kırlarda.. köylere inmeye başlamıştı yayla sakinleri..

Yaşamı bölüşemiyeceğiz ki...

Yaratıcı?sı hikmet diliyle ona şöyle cevap verdi:

Kapalı gözleriyle sesin geldiği yana yönelen kötürüm adam dedi ki:

taç yapmak isterdim saçlarına

Tüm ağrı, organ yıpranmaları ve morfinlere rağmen Katie evliliğinin her detayı ile kendi ilgileniyor ve devam ediyor.

Dost bilmişti herkesi, bu alemde, seslenmişti? Gel?,

şimdi tamamlayabildim" dedi ve elindeki paraların tümünü babasına

Olamazdı, yanlış duyuyor, hayal görüyordu. Fakat yine duydu. Birisi? Hikmet? deyip duruyordu. Hem fırının ışığı da yanmıştı. Selam verdikten sonra kapağa doğru yürüdü. Karşısında Cengiz?i gördü.

Başına oturduğum, yemek yediğim atandır.

Acı tatlı zahmetime katlandı

Bütün bunların hepsi, beş kuruşluk bile maliyeti olmayan bir tebessümün sonucuydu...

Bu yüzden bazı acılara göğüs germeyi öğrenmelisin, bu acılar seni daha iyi bir insan yapar.

havayı al, ama

Kurumuş

tanımadığım insanlar geçiyor, sen yoksun..

slmmlar nasılsınız... yokluğunuzu hissettirdiniz.. hoş geldiniz...

Üstelik hasta bir çocuğu da yok.

tezahürat yapardı.

Bunun üzerine, Şam?da bahçe satın almaktan vazgeçip cennette bir bahçe satın almayı düşündüm. Ve gerdanlığın parasını fakir halka sadaka olarak dağıttım. Gerçi Şam?da bir bahçe satın alamadım ama, İnşaALLAH cennetten bir bahçe satın almışımdır.

Ama kilidin kalktığı belli.

ey sonsuzluğunu sonum bildiğim

edebilecek biri değilmiş. Hemen işe başlamış, durup dinlenmeden çubuklar,

- "Tommy" dedim. "Sandığından çok önemli şeyler söylüyorsun, tüm

Kızımla ve torunlarımla hasret giderdikten sonra dedim ki;

Bediüzzaman Saidi Nursi Emirdağ veya Afyon hapishanesi'nde yatarken, bir gece Konya'nın Ladik kasabasına Ahmed Ağa'nın yanına geldi. Ahmed Ağa'nın yanında o anda sadece oğlu Zekeriya vardı.

Bir hata sana zarar verse bile...

Usta kikirdeyerek çırağını kolundan tutar ve dışarı çıkarır. Sessizce az ilerdeki gölün kıyısına götürür ve çıragına bu kez de bir avuç tuzu göle atıp, gölden su içmesini söyler.

Bunun üzerine bilge kişi gülerek şu sözleri söyler:

?Allah?ım?

-Nasıl olur?Her fırsatta ona sevgimi olabildiğince gösteriyorum. Hem, bir anne çocuğunu sevmez mi hiç?

Ağlamayı kesmişti Umut, Yener in söylediklerini dikkatle dinliyordu.. Yener bugüne kadar hiç düşünmediği bir şeyi anlamasına yardım etmişti. Onu sevenlerde çok acı çekiyordu. Kendisi ve sevenleri için yaşamalıydı.

ilgileniyorum" diyerek yanındaki şık giyimli adamı gösterdi. Sally

Acıyı rehin bırakıp bir güle

Bu hafta sonu için planlarınızın olması değildir.

çıkabilir dağların en yücesine

aracılığı ile iki gencin arasındaki aşk iyice büyümüş. Ta ki... Bir sabah

- "İşte bu yüzden bir gün ona şunları söyledim;

Sultanım,

Bisikletlerimiz bile küçücüktü

Uzak olmak yakınında olmaktan daha kolaymış

< Pencerenin önüne gelin ve dışarıya nefes alıp vermeye başlayın. Bu?nefes egzersizleri?ni, nefesinizi izleyerek gerçekleştirin. Bunu birkaç kez tekrarlayın.

Şimdi kaydı tutulmuyor duaların

3-Görünüşleri bakımından, sıcak olmayı düşünürler.

Aramıza, uzaktan taşınmış bir aile de katılmıştı. Havuzun başında, ilk defa karşılaştığımız bu beyefendiyle tanıştık. Hanımı Türk; kendisi Türkiye?ye komşu ülkelerden birinin vatandaşı. Türkçe?yi az biliyor. Türkçe?nin yetmediği yerlerde ise sohbeti hemen Almancaya kaydırıyor, konuşmaya devam ediyorduk. Hanımıyla dokuz yıldır evli olduğunu ve yedi kez Türkiye?ye gittiğini ve çok beğendiğini anlattı. Biz de tabii dinlerken, böyle bir enişteye sahip olmanın onur ve gururuyla mest olmuştuk... Bu esnada sofra hazırlanmış; kahvaltıya çağrılmıştık.

Reşat Nuri Güntekin!

Nurefşan tertemiz;

Oynanmış oyunlar, söylenmiş sözlerin oyalanışları içinde

Yolcunun akli karismis 'Sizin adinizi kullanmalarina niye izin veriyorsunuz?

-?Ben bir hata ettim bir padişah olarak sana yakışan ise affetmektir, Allah da bağışlamayı ve bağışlayanları sever, diyor? dedi

Genç, okulunu bitirdikten sonra kaymakamlığa atanır bir kazaya. Bir vakit sonra memleketine gelir, ziyarete? El öpmeye, hatır duası almaya? Orman köyüdür gittiği yer, orman köylüsüdür konuştuğu insan. Bütün kelimeler orman kokar, ormandan geçer bütün cümleler, her şey ormanlıdır burada. Yaşlı bir amcayla konuşur ilkin. Amca sorar bizim genç ve çiçeği burnunda kaymakama: ?Evlat onca yıl okudun da ne oldun bakayım, de bana?

Ne yazıkki artık vazgeçilmez değilim. Onun için, bundan sonra yanıp durmamın bir anlamı kalmadı.''

- Belli olmaz efendim. İçebileceğinizi söyleyemem. Çünkü dudak ile bardak arasındaki mesafe çok uzundur. O arada başınıza neler gelebileceğini de bilemem!

m. safitürk

Hem var gibiyim, hem yok gibi

yetim çığlıklarımı duyurmak üzere sana

Gazi amcaya teşekkür ettim. Baktım ki gözleri yaşlanmış camdan dışarısını seyrediyordu.

ay düşünce denize

yıllarda bir beyazın bir zenciye hem de Alabama'da yardıma

- Ne umutlarımı savurabildim mavi gökyüzünden, nede hayallerimi dağıtabildim bencil insanlar yüzünden

bir sahibe gereksinimi var" dedi.

Kiminin rengi ak, kimisi sarı.

Sonra geçmiş zaman, gözyaşları betonlaşmış, çiçekler kokusunu yitirmiş, o güzelim dağlar kötülüklere esir düşmüş... Kayalar ağlamaya başlamış her gece... Ay ve yıldızlar doğmamış bir daha o kayaların üstüne, kuşlar uçmamış, her gece rüzgar esmiş çığlık çığlığa. O gün bu gündür?Çığlık kayası? olarak kalmış ismi...

EN BÜYÜK CÖMERT

ilişti. Gözlerine inanamıyordu, bunlar mor menekşelerdi. Ama kıştı ve menekşeler soğuğu hiç

kurutulmuş patlıcanları tokuştururdu rüzgar?

Kahvaltı yapması için eşini uyandırdı önce. Bir süre sonra da ufaklıkları. Büyük bir hızla sabahları kendisini bekleyen masayı toparlayıp, mutfağı düzenleme, mutfağın halı zeminini şarjlı el gırgıryla temizleme işlerini yaptıktan sonra, eşine:

Oğul hayat devam eder gider.

Uyumasam biliyorum ki esirinim?

Sonuç-2: Babalar evlatlarına dair bir çok şeyi bilmez ama onları çok sever.

Sevgi Ağacı, çevresindeki havyanların düşündüklerini doğrularcasına, kalp biçimindeki yapraklarını eğmiş tilkinin üzerine. Dallarını ve yapraklarını sallamış, serinletmiş sıcaktan bitkin düşen tilkiyi. Sonra rüzgar yardıma gelmiş. En yumuşak okşayışı ile serin serin üflemiş tüylerini. Diğer hayvanlar sevinç gösterisini sürdürmüşler, "Ağaç daha çok beslensin, tilkiyi kurtarsın" diye. Kuşlar cıvıl cıvıl ötüşmüşler, "Yapraklara renk gelsin, pıt pıt kalp gibi çarpsın" diye...

Bizim dudağımız kurur sen kuruyacak olsan

Yılların yorgunluğu çökmüştü gözlerine?Sararan yapraklar misali solgundu yüzü?Durmadan ağlıyordu..

Baba senin buradan da nasibin yok. Sen bizim şu askerlerle beraber git onlar sana ne yapacağını anlatırlar demiş ve askerlerden birini çağırmış

eczaneye gitti.

Ömür dediğin üç gündür, dün geldi geçti, yarın meçhuldür

'merhaba' diyebilliyor ve mutlu olabiliyorsam..

Bu derin sır yıllar boyunca gizlendi. Ancak bir gün açığa çıkma zamanı geldi... Hayatının en karanlık günlerinden birinde, annesinin cenazesi başında babasıyla birlikte bekliyordu. Babası yavaşça annesinin başına elini uzattı; kızıl kahverengi saçlarını eliyle geriye doğru itti; annesinin kulakları yoktu.

GÜN OLUR

Ve kadının "niçin?" diye sormasını beklemeden, zenginlik ve başarı sözlerini şöyle sürdürdüler; "Çünkü sevginin olduğu her yerde, biz zenginlik ve başarı da her zaman, onun yanında oluruz.

nergisleri görmelisin? demişti. Aslında gitmek istiyordum ama

DUVARDA ÇİVİLİ KERTENKELE

ne yapıyorsun öyle?

ne acılarla doğurmuş

Sevinçlerden üzüntülerden yanındaki dairede yaşayanlar haberdar mıydı?

Susuyordu Melek Hanım. Daha doğrusu susmaya zorluyordu kendini. Son tartışmalarının üzerinden bir gün bile geçmemişti. Sakin olmaya çalışarak:

görmeden dokunmadan sevmek kutsaldır demiştin gül şiraze.

Ya parasızsınızdır, ya terkedilmiş, ya hasta.

Sevimli, uslu, sesli, hırslı?

Ama şimdi adım bile atamıyorum.

- "Merhaba Jack" Bob gülümsemiyordu.

? Sen şu ölüleri dirilten, hastalara şifalar bahşeden mucizelerin sahibi peygamber değil misin? der.

-Evet, anne.

Neşeli olurdum, ilkinde olmadığı kadar,

Saçlarına taktığı beyaz gül o kadar yakışmıştı ki yüzünün masumluğuna kızının.

sevgisiz, soysuz kalarak!

Bence artık sen sönmüş bir güneşsin

Zamanla, küçük kartal da bu düşünceyi kabul etmiş. Hayal kurmaktan vazgeçmiş, ve hayatını bir tavuk olarak yaşamaya karar vermiş. Ve hayatının sonu geldiğinde de bir tavuk olarak ölmüş.

Her yanda kızaran erguvanlar arasında,

Yavuz heyecanlıdır. Rüyayı tek kelimesini kaçırmadan dinler ve nedimine döner. 'Bilir misin Hasan, biz emir olunmadıkça kıpırdamayız. İşte şimdi tamam. Artık çıkabiliriz yola.'

Daldaki son yaprak gibi

-Babacığım cennete ilk önce kadınlardan kim girecek? diye sordu.

Manisiz, engelsiz...

kez bakmadi.

aşk belki bilmediğim ya da bilip de bilmediğimi sandığım ya da bilip de bilmezden geldiğim...

"Ahmet Ünal ÇAM"

Ben mahzun ölümlü?

Çin efsanesi (satrancın mucidi]

Neydi bu aşk? Neydi bu özlem?

Annem yumurtalik kanserinden olunceye kadar iki yil boyunca elimi cok sIkti ve ona her seferinde onu ne kadar cok sevdigimi soyledim. O hic istenmeyen gercegin, ne zaman kapimiza gelip dayanacagini bilemeyiz, ama her kiminle birlikte olursam olayim, annemin o guzelim ayinini yinelemeye hazirim.

Bunun üzerine yaşlı adam, suyun yanına diz çökmüş olan çırağının yanına oturur ve şöyle der:

Mezarı oradadır şimdi

tanıyan tanırdı, tanımayan tanımazdı

4 yaşınızdayken elinize rengarenk kalemler tutuşturdu;

Güzeller seyre çıkmış, dönüyorlardı geri...

Genç öğrenci kendini hiç hissetmediği kadar mutlu ve zinde hissediyordu. Spor faaliyetlerindeki beceriksizliği ve diğer derslerdeki ilgisizlik yerini resme verdiği ilgi ve bu alandaki gelişime bırakmıştı. West Point civarında gördüğü her şeyi çizmeye başlamıştı. Nöbet bekleyen, işini yaparken uyuyakalan öğrencileri ve subayları resmediyordu. Hudson Vadisini de. Çizim yapmak için eline geçen her şeyi, çadır bezini, kağıt parçalarını, defter sayfalarını, ders kitaplarını ve bulabildiği zamanlarda da tuvali kullanıyordu.

Anlatmaktan yorulmuyor. Araya girmesem o tatlı dili susmayacak. Bir bardak kalb çayı daha dolduruyor. Şifa bunlar kardeşim şifa, diyor. Rabbim sebepsiz yaratmamış hiçbir şeyi. Danalyayı bırakıyor, falçatayı alıyor. Masaya koyduğunu işaret ederek, her işimi görür, diyor. Usta matrak. Matrak olduğu kadar da ciddi.

SONSUZA DEK...

Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür birakacak kadar sevmekmis

yabancıyı içeriye aldı. Suyu taşırmayan bir

Daha fazlasına karışarak kendime eziyet eden benim.

bir mevsimin şarkısı

var şüphesiz. ?Nişanlımla birlikte yazılarınızı hiç kaçırmıyoruz.? diyor.

Korkmadın mı, şuurunu kaybetmedin mi!..

Üstelik ayırt etmeyi, seçebilmeyi talep etmediğimiz için etrafa göz kapaklarımızı aralamaksızın aciz bakışlar fırlatırken.

Günler günleri kovalar, haftalar bilmez dur durak.

Geçiyor saatler ayrı yerde.

Bir müddet sonra karlar erimeye başlardı. Karları güneşin kor elinden korumak mümkün olmazdı. Karlar sanki yeryüzünde kirli olan her şeyi temizlemeye gelmişti. Görevini yapmıştı artık, sonra bahar gelecekti.

Çiçek açmış dokunduğun bütün kapılar...

kimi zaman neşeyle

mekten vazgeçmesi, köyde, " ağayı bir caydıran mı

eee bumudur yani

Türkistan"daki Buhara şehrinden yola çıkarak Mekke - Medine"yi dolaştıktan sonra 1389 yılında Bursa"ya yerleşen Muhammed Şemseddin, gösterdiği kerametlerle bir anda halkın sevgisini ve saygısını topladı.

Zavallı eşeği kuyunun dibinde melül mahzun bakınıyor. Üstelik yaralanmış. Karşılaştığı bu durumda kendini eşeği kadar zavallı hisseden adamcağız köylüleri yardıma çağırdı. Ne yapsak, ne etsek, nasıl çıkarsak soruları havada kaldı. Sonunda karar verildi ki kurtarmak için çalışmaya değmez. Tek çare, kuyuyu toprakla örtmek ve hayvanı kuyuya gömmek.

Bu çiçekleri size her yıl yollayacağım. Bir de özel kart vardı,

İhtiyar "Siz erken karar verme hastaligina tutulmussunuz" diye cevap vermis. "O kadar acele etmeyin. Oglum bacagini kirdi. Gerçek bu.. Ötesi sizin verdiginiz karar.. Ama acaba ne kadar dogru.. Hayat böyle küçük parçalar halinde gelir ve ondan sonra neler olacagi size asla bildirilmez.."

mor kadar sıcak mıdır? bu kadar az olma, bu kadar az olup tükenme

İstanbul'un göğü grilere teslimken, sabah kuşları taze, yeşilli

Yüregimde sevgi buldugumda anladim..

Kumunu ve mumunu karıştırma

dünyadaki zamanınızın akıp gittiğini seyretmek kadar

Ortaokulda okuyan ve kısa bir süre önce annesini kaybeden genç, babasıyla

... Baloncu dinlenmek için durakladığında o da duruyor

Sevmek...

Arındır ruhumu bu sahte hayattan

sık sık aklımdan geçirdiğim cümlelerden biri beni rahatsız etmeye başlamıştı yine

rengimiz çoktur acımız gibi

Kadın: "Çöp Kamyonu Kanunu?" diye sordu, anlamamıştı.

Ne bilirdim.

Çocuğunuzun, sevgilinizin, babanızın, elemanınızın, patronunuzun dolu tarafını görün; kötüye meyletse de kalbiniz, aklınıza iyi yanlarını getirin?

Daha sonra, duyduğum vicdan azabı nedeniyle, boş boş masama bakarak uzun bir süre oturdum. Acaba neden böyle davrandım, diye düşündüm. Beni kızdıracak hiçbir şey yapmamıştın. Sadece büyümeye ve öğrenmeye çalışan bir çocuk gibi davranmıştın. Bugün yetişkinlerin sorumluluklarla dolu dünyasında kendimi kaybettim ve sana harcayacak enerjim kalmadı. Bugün sen benim öğretmenim oldu, beni öpmeyi, bana iyi geceler dilemeyi unutmadın ve üstelik ruh halimin iyi olmadığını fark edip, parmaklarının ucunda gezindin.

Yasli amcanin o nur yüzündeki onlarca kirisigi yeni farketmeye baslamistim...

Yıllar var ki ne bir umut gözükmektedir sılaya varmak için ve ne de bir küçük ışık vardır yare kavuşmak için?

Tebessüm orduları yürür

duymayanlar acıtsa da içini unutma; yasadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter ki koru yüreğini

- Madem ki seni öne geçirmişler, yanıma gel bakalım, dedi. Soruya o anda cevap vermediler.

Dayanamadı ihtiyar, geri döndü, ?Niye böyle bağırtıyorsun yavrucağı!? diye çıkıştı annesine. Almanya?da bıraktığı şirin torunlarının hayali vardı sanki gözünün önünde; dumanlı ve silik. Kadının gözleri bir anda çakmak kesiliverdi. Öyle sitemli baktı ki ihtiyara, adamın yüzü önüne düştü. ?Bana ne yahu, öyle değil mi? Beni ne ilgilendirir.? diye geçirdi içinden o eziklikle. Ali de bakakalmıştı toz toprak içindeki yüzünün hüzün akıtan pınarlarıyla. İhtiyar, ?Kusura kalma kızım, işgüzarlık işte, herkes işini bilsin.? diyerek uzaklaşmaya çalıştı aksak adımlarla. Bu cümle zaten sıkıntılı olan yüreğini iyiden iyiye daraltmıştı annenin: ?Estağfurullah dedeciğim!? deyiverdi. ?Bugün huysuzluğu tuttu eşkıyanın.? Sonra başından geçenleri anlattı bir çırpıda.

yalın ayak

-Ne yapıyorsun, işler nasıl?

diye sordu. Doktor

incecik yaprakları birbiri etrafında kapanan dünyanın en güzel çiçeğini...

?Elinin körü? Giderken çöpe at o paketi? demek geldi içinden, kendini tuttu.

"Ey bülbül!

Büyü dükkanını çevreleyen pencereler, içerdeyken bile günün aydınlığına ve vadinin güzelliğine hakim olmanıza izin veriyordu. Dükkanın içinde, arka taraftaki bölmeye açılan bir kapı vardı. Bu bölmede mutfak, banyo ve yatak odası bulunuyordu. Dükkana gelen müşteriler, arka tarafa açılan kapıyı daima kapalı görürlerdi.

HER ZAMAN VE HER YERDE OLABİLİR." MUCİZE...

Ertesi sabah giyinmiş sakin sakin okula gitmeye hazırlanıyordu genç kız. Banyoda saçlarına spreyle şekil vermeye çalışırken bir yandan da şarkı söylüyordu.

beni öldürtecek."

BEN 18 YAŞINDA BİR GENÇ KIZIM SİZLERE BABAMIN HİKAYESİNİ ANLATMAK İSTİYORUM:::

Hacıanne: "Evladım treni bekliyoruz. Az sonra tren gelecek, onu bekliyoruz" dedi.

çok uzaklarda, ergenlik çağımın hemen başında

Artık geçtir yarından beklediği için.

Bu iki kertenkele arasındaki ilişki acaba ne olabilir: eş, arkadaş,

Yaşlı adam, hep aynı balıkçıdan alışveriş yapardı.

Yavuz sorar:

Genç kız, ağrı kesici bağımlısı olmadan yaşayan küçük kardeşine seslenmek için açardı penceresini. Çocuklar tünellerin adreslerini değil, maç yapacak sahaların yerlerini bilirdi. Sahalarda terleyip yüzü gözü kir içinde olan kardeşinin elbiselerini değiştirirdi genç kız. Yıkayıp paklardı. Akşam olmadan fırına gönderirdi, taptaze, sıcacık ekmek alsın diye. Fırının önünde kuyruk? Mahalleli ilk çıkan ekmekleri almak istiyor.

- "Aferin" demiş zaman kullanım hocası. Masanın altından bu kez de bir

"Zamandır." demiş bilge.

Hakim yasli adama dönerek;

-Hocam bir yildir ayni hareketi yapiyorum bana baska hareket

Her tutsağın bir kaçışı, uykunun uyanışı da vardır.? Uyansam yitiririm seni ben.

- "Aferin" demis hoca.

Kitap okumak ufkumuzu genişletir, hayal gücümüzü, kelime dağarcığımızı geliştirir. Kitap okumak bize düşünmeyi, düşünerek konuşmayı öğretir. Kitap okuyarak olayları daha rahat kavrayabilir, sorunlarımıza çözümler üretebiliriz. Kitap okumak diksiyonumuzu da düzeltir. Kitap okuyarak konuşmamızı düzeltebiliriz. Kitap okumak yalnızlığa birebirdir. Kitap okuyarak günün yorgunluğunu atabiliriz.

o yürek ansızın soğur

Berber ona nerede askerlik yaptığını sorar ve oda Çeçenistan'da der.

Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş,

Sultan Mahmud giderken, Ebü'l-Hasan ayağa kalktı. Bunun üzerine Sultan Mahmud;

Son bakışın duruyor gözümde

Ben Elif?im; baba?

Sokakta da bir tek insan adımı atılmıyordu.

ağlayana omuz inleyene çağre olabilmeli..

- "İnsanların üstün olmak için birbirleriyle yarıştıklarını gördüm. Ancak bir çoğu üstünlüğü yanlış yerlerde arıyor ve birbirinin üstüne basarak yükselmek istiyordu. Bunun üzerine üstünlüğü geçici dünya değerlerinde değil, akıl ve ahlakça yükselmekte, kötülüklerin her çeşidinden el etek çekip, iyiliklere vasıta olmakta aradım."

Yaşamı sorardım kuşlara, nedir diye? Özgürlük derlerdi bana... Göklerde özgürce kanat çırpabilmek, rüzgara baş kaldırmak. Ama

Sağını solunu bir daha kontrol ettikten sonra tekrar tohuma döndü Onu yiyerek açlığını biraz olsun bastırabilecekti Sivri gagasıyla tohumu delmeye kendini hazırlarken bir an durakladı

Sevgi hayat, sevgi dünya

Bir filozofa sormuşlar: Şansa inanır mısınız?

Nimetullah Efendi sözünü bağladı:

Kişisel almayın. Sadece gülümseyin, onlar için iyi şeyler temenni edin

Bir kelime bul kendine

"Bana can borcun var".

Bahara Yenildiler

Suda eriyen tuz gibi

Sen, dedi, sen artık bana ait değilsin. Sen, benden daha iyi ellerdesin. Kekeliyordu, zorla konuşuyordu ama konuşmak istiyordu. Ben, artık bir hiçim, diye devam etti. Bu gün buradayım, yarın nerede kim bilir? Beni unutmanı istemek, belki de hakkım değil ama bensiz bir yarının olsun. Sana, sadece acı veririm ben, çünkü hep öyle yaptım. Ağlıyordu, şimdiye kadar hiç böyle gözyaşı dökmemişti.

sen gibi sevemeyeceği gibi.

Görüyordum apaçık yamaçtan inen yolu,

bense kalkar teşekkür ederim sana

Yorgunsunuzdur çıkın dinlenin diye ayrılıyor yanımızdan. Saat 7?de akşam yemeğini kaçırmamızı da tembihliyor.

Haziran 1959

Bu mektubu sana gurbetten yazıyorum; sesine sözüne hasret, yüzüne hasret, sıcağına hasret gönlümle başlıyorum mektubuma. Seni o kadar çok özledim ki; Meğer hiç bir kucak seninki kadar sıcak değilmiş, hiçbir acı senin yokluğuna bedel değilmiş. Hiç ama hiçbir hasret senin özlemin kadar yakmazmış içimi.

Bahsettigim yasli dede aslinda turkler arasinda en eski ve en yanliz olan ali dede yani ali cakir idi.

Bu son nokta, duamız; bereketimiz belki sonra

SÖYLE, yüzde kaçını Allah için, habibullah için yaptın bugüne kadar?..

Sevmek ile sevilmenin yolu önce kendini sevmekten geçermiş.

Ceviz ağaçlarının yapraksız dalları altında yürüdüm. ?Kış beni hep karamsar yapar? dedim, ?103 numaralı dolmuş da gidiyor işte, kavşaktan şimdi döndü?... eğilip yerden metal bir para aldım. Tam önümde bana parlıyordu.

"Keyifler değildir yaşamı değerli yapan. Yaşamdır, keyif almayı değerli kılan"

Fakat asker onu dinlemedi ve kendisini cepheden dışarı attı. İnanılması güç bir mucize gerçekleşti Asker o korkunç ateş yağmuru altında arkadaşına ulaştı. Onu sırtına aldı ve koşa koşa geri döndü. Birlikte siperin içine yuvarlandılar. Fakat cesur asker, yaralı arkadaşını kurtaramamıştı siperde kalan arkadaşı dedi ki:

elindeki tüm misketleri aldım.

O nerde

Varlığın...

Yüzdük, lafın bittiği denizlerde...

koşacağımı, hangi köşede durup hangi çiçeği seyredeceğimi şaşırırım. Fakat

ya o karanfil, baygın kokulu çiçek.

içim titriyor, içimden katarlar geçiyor; göğümde beyaz bulutlar, rüzgar desen of be Şiraze. e aramak, ne özlemek hepsini sil baştan. sil baştan Şiraze.

Ya onların aşk uğruna yaşadıklarını bilir miyiz? Yani pervanenin mum ışığıyla yaşadığı aşkın hikayesini?

Bayanla konuşunca eşi olduğunu öğrendim, yanındakinin de biricik kızı. Bense ismimi vermeden ölümünü haber alamayan, çok iyiliğinin dokunduğu, liseden bir arkadaşı olarak tanıttım kendimi. Sanırım onunda aklına gelmedi adımı sormak. Az sonra daha fazla dayanamayacağımı düşünerek, arkamı dönüp yürümeye başladım.

Sana erememek yüreğimde tutuşan tek ahım,

buda çok güzel as leon:)

Cinnet geçiren toplumda dostluk aramak beyhude. Sosyal yaşamın tüm kirliliği, sahtelikleri, kahpelikleri insan ilişkilerinin temelini oluşturuyor. Bu temeller üzerine kurulan dostlukların ne derece sağlam olacağını varın siz düşünün. Dostlukta diğer kutsal kavramlar gibi içi boşaltılmış sırıtarak yüzümüze bakıyor. Yüzme bilmeyen bir adamın derin sularda çırpınışı neye yarar ki? Ne zaman duygularımızı yaşamaya çalışsak her zaman birileri bizden önce davranıp ortaya çıkıyor. Kendi duygularını, problemlerini bize yaşatıp kendisi rahatlıyor. Peki ya biz?Biz ne zaman kime duygularımızı ihale edip rahatlayacağız?Ne zaman ve nerede olduğunun hiç önemi yok.

Umut olsun

Ikiye ayrılmış bir imparatorluğun nasıl yanarsa canı, nasıl hasret çekerse karanlıklar parlak ışıklara ve nasıl özlerse yürek bulutsuz havaları, öyle yaşanır yalnızlık, öyle cansızlaşır atan kalpler.

yüreğine sağlık): 2. birbir

Gelmedin mor salkımlar sana küstü,

Bize yabancıydı bu tür kelimeler.

Yeni filiz vermiş en üst dalında geride kalmış bir göçmen kuş vardı. Tedirgin ve ürkekti. Tıpkı benim gibi. Bir sonraki göçmen kuş kafilesini bekliyordu sanki. Bir umudu bekliyordu kuş. Ben bir kuştan daha zayıf olamazdım. Bende beklemeliydim umutla. Beklemek olgunlaşmaktı. Beklemek var olmanın kanıtıydı. Bütün yıkılmışlığıma rağmen yine beklemeyi düşledim. Bekledim. Bir yıl daha bekledim?

toprak üstünde derin bir yarık bırakıp insem dibe;

gül yüzüyle

çiçekleri vardı... Emirgan?da demli çaylarımızı yudumlayıp, birşeyler yiyip yürüye yürüye

Resimde, Nick onu bir çok kemo seanslarından birinde birinde onu beklerken görülüyor

Budarız heykel gibi

"Kimin sevgisiyle?" diye sordum.

Kocaman bir hemşire yanıma yaklaştı ve bağırarak

Umut kabesin öyle viran etme

O günden sonra kelebek, adama duyduğu özlemi gömecek bir dağ aramaya başlar, ama gücü tükenene dek arayıp da bulamayınca anlar ki;

Dünya düşüncesini, söküp atar içinden,

Ev sahibi bilgenin Buyurun, afiyet olsun sözünden sonra sofradaki herkes, önündeki kaşığı, sapının ucundan tuttu ve

-Sıran geldi. Gerçek evine gidiyoruz.

Bu, yeni bir arayıcıyı kabul edemeyecek kadar doluyuz

Kaprisi yoktu. Basit olan küçük şeylerle yetinmesini bilir ve onlardan kendi felsefesine göre mutluluklar yakaladığında sevinirdi. Görünüşte pozitif bir porte çiziyordu.

Daha sabırlı olmalıyım demektir.

Üşüyen ''' ANNABEL LEE ''' mi

Fakat bu işi sen üzerine alınca doğrusu nihayet bu aciz bir insandır diye sana pek güvenemedim. Belki beni unutup yiyeceğimi ihmal edebilirsin. O yüzden yarısını bıraktım der." paylaşmak istedim.

-''İkimiz de döneriz inşallah'' dedim.

sevmişler uzun bir süre çok yakın olmuşlar. Birbirlerini yanlarında,

mavi açan çiçekler

Boşuna yorulur yollar..

öğrendiğimizde kavuştur. Öğle kavuştur ki sevdamız sonsuza erişsin."

"lütfen bütün notları Sırayla oku bir tanem"

Şiirle kahvaltı ederim

Usta yine resmi şehrin en kalabalık meydanına bırakmasını istemiş fakat bu kez yanına bir palet dolusu çeşitli renklerde boya ile birkaç fırça koymasını ve yanına da insanlardan beğenmedikleri yerleri düzeltmesini rica eden bir yazı ile bırakmasını önermiş.

yüregin susup, mantığın sürüklemeye başladığında ayaklarını;

- Korkmayın kızlar.

nostalji güzeldir

Geçememiştir.

her şey seninle sermest Şiraze

Yılın biraz sarı, biraz kumral mevsiminde kızıla çalan akşamların boynu bükük, masum dilberi. Servi revanı, virane gönüllerin. Yazdan kalma gürbüz saçlarına, neşeli çehrene, işveli- cilveli bedenine, sonbaharın hakimiyetinin çöktüğü gözlenen sevgili? Süzülen gözlerin de, hüznün serencamının okunduğu, melali yaşamak vakti dercesine; aşina tavırlar takınan aşk perisi? Sıcak mevsimlerin maceracı havasından, ılıman iklimlerin rindane vakitlerine gönül açan, gül goncası?

mucize kaç paradır, bayım?" Eczacı Sally'e sevgi ve acımayla baktı bu kez:

-Değer verdiğin insan sana değer vermiyorsa, bırak kendi değeriyle kalsın.

YENİ ÖĞRENDİM BENDE...

Bir hafta sonrasıydı. Okuldan çıkmış eve doğru yürürken, Muhsin?in telefonu çaldı. Telefonun diğer ucundaki şahıs annesini emanet ettiği huzur evinin müdürüydü. Adam lafı ağzında bir müddet geveledikten sonra dilinin altındaki baklayı çıkarıverdi; ?Muhsin Bey anneniz beş-on dakika önce aniden vefat etti.? Haberi alan Muhsin?in kalp atışları ve nefes alıp-verişi hızlandı. Gözlerini diktiği noktada öylece takılı kaldı bir müddet ve ardından bir köşeye oturup dakikalarca ağladı. Annesini kaybedişine ağladı. Annesinin ayağının altındaki cenneti kaybedişine ağladı. Kaybettiği varlıkta kaybolamayışına ağladı. Kaybetmiş bir insan olarak kalktı ve huzur evine gitti. Son bir kez öptü annesini ve yine ağladı. Gözünden düşen bir damla yaş, annesinin gözü üzerine damladı. Günlerce evladının yolunu gözleyen gözün üzerine?

Kendi dünyama çekildim öylece. İçime gömüldüğüm dünya, dışarıdaki dünyadan daha anlamlıydı. Önce üzüntünün derin yıkıntılarını yaşadım içimde. Bir zaman sonra büyüklerin dünyasına biraz daha vakıf olup, teslim oldum. Kendimi, içinde fillerin dolaştığı züccaciye dükkanındaki narin bir kristal gibi hissediyordum.

Sevgi kevser, sevgi nehir

Ben de affedemediğin şeyin ne olduğunu anladım.

hınçlarımı ve nefretlerimi bırakarak

Bazen Sarı Saçlara

Ama hayat ;

- Senin benden başka bir Rabbin mi var?

Mahkeme salonunda, seksen yaşlarındaki yaşlı çiftin durumu içler acısıydı.

- Garson kız ilk kez aldığı bu bahşişin bir kısmını akşam eve giderken her zaman köşe başında oturan fakir adamın şapkasına bıraktı.

tutunamazsın?

O senin için farklıdır bütün insanlardan, tabii sen de onun için...

Ve kim ki başkalarına da düşünür ve o da kesinlikle doyurulacaktır. Çünkü yaşam denen bu pazarda, alan değil, veren kazançlıdır her zaman...

O sırada yanına bir kadın yaklaşmış.

adını söylemek istemiyorum

Bugün senin anlayışlı davranışın bana çok dokundu ve bu yüzden gecenin bu saatinde sana teşekkür etmeye geldim, çocuğum, öğretmenim, arkadaşım olduğun ve bana gösterdiğin sevgi için...

Sessiz ayrildim yanindan aci bir gülüsle, hayran dolu bir bakisla...

Değişik tarzda bir şeyler yapmalıyım demektir.

Halit Fahri Ozansoy, ?Eski İstanbul Ramazanları?nda, bu ayın son gecelerini bakın nasıl anlatıyor:

?Gördüm düşümden büyük bahçe yok.? Ve gördüm düşümün en güzel çiçeği sensin.

Çocuk evine döndü ve uzun uzun düşündü. Babasına danıştı..

Bir şiir okuyorum soğuk cama yaslanıp;

bulandırmıştı. Zaten taşralılardan, kaba saba köylülerden nefret ederdi.

Kral ölüm emrini vereceği anda prensesin yalvarışlarına

Zedelendi sağduyu; körleşen iz'an düştü

Rab, senin resim öğretmenindir.

Baş vezir der ki:

Neden şaşkın ve düşünceli diyemedim...

Ak sakallı, gözlüklü bir adam olan muhatabı yavaşça:

Bir gün karısı ile arası açılıp, boşandılar. Karısı başka kocaya vardı. Kadının ikinci kocası yemek yerken bir dilenci ondan bir şeyler istedi. Sofrasında pişmiş tavuk bulunan adam karısına:

Inledim, ruhum çekildi bican kaldım.

:)sizinle daha manalı burası inanın,

HAYAT;

- " İlk göreviniz mi? "

-Her insanın kimsenin bilmediği gizli dertleri vardır, ve çoğunlukla soğuk olarak değerlendiğimiz insanlar aslında sadece üzgündür.

Doğu Anadolu ya giden şehirler arası bir otobüs geceningeç saatlerinde yolda bir adamın otobüse binmek amacıyla amacıyla el kaldırıp durmasını istiyor.

Aradan yıllar geçti. Gencin askerliği bitti ve emanetini almak üzere Hacı Bayram-ı Veli'ye geldi. Ziyaretini yapıktan sonra, çekmeceyi koyduğu yerde buldu. Hiç dokunulmamıştı.

Susar yüreğimde yüzün, soluğun susar

Bir baştan bir başa ekvator kadar uzun kollarım olsa da sarılmaya doyamayacağım kadar? Bakarken güneşten beter yandı gözlerim. Bekledim ki bir ömre bedel saatlerde, gece olsunda serinleyeyim. Yıldızlardan düşmüş bir kelebek gibi saçlarına konup kısa ömrüme ah edeyim. Yavrusunun acısını hissedip?şuramda bir acı? var diyen anne gibi, şuralarımdaki buralarımdaki acılarla yaşadım ömrün yazını kışını. Rüyalarımda devlerle savaştım, dev dedimse ayrılık devi, Keloğlanın bile alt edemediği. Yaralarımdaki irinlere tuz bastım, tuz bile kendini şeker eyledi.

Hadi bugün O?na sevgini göster!

- İnsanların en mutluları her şeyin en iyisine sahip olanları değildir. Onlar sadece önlerine çıkan fırsatı bir daha çıkmayacakmışçasına kullananlardır.

DAHİ ÇOCUK

Zaman eylüldü. Silahlar susmuş, susuvermişti. Nasıl olmuş, oluvermişti; hiç anlamamıştı o yıllarda. Küçüktü henüz. Lastik ayakkabı giyip sokaklarda çelik-çomak oynadığı yıllardı. Okulların uzun, upuzun tatillere girdiğinde çocuksu bir sevince kapıldığı günlerdi. Haberler evin görkemli yerine yerleştirilmiş radyolardan dinlenirdi. Büyüklerin dilinde dolaşan Demirel sözcüğünden eli demir olan bir adamdan söz edildiğini sanır ve zihninde eli demir olan bir adam canlandırırdı.

Ekmeği al benden istersen

"Yo hayır!" diye yanıtlarken çocuğu, gözlerim bir an ayağımdaki eski terliklere

Ya Semi,

'Anne! Cennet ne kadar güzel.' Döndüm ve baktığı tarafa baktım, gördüğüm sadece park etmiş arabalardı. Ama o büyülenmiş gibi mutlu bir şekilde pencereden bakıyordu.

gider. Buna benzer şekilde birkaç çocuk daha olur ve hepsi de anne,

söyleyecek birsey bulamadığındada dinleyebilmeli..!

inşaatına başlamak için gereken para bu muymuş? Peki, biz niçin

- Öğrenciyiz abi!

Biraz da kendinizi düşünün: Siz yoksanız, başka hiçbir şey de yoktur ve çekicilik olanaklı değildir. Günlerinizi yaşam amacınızı tam olarak ifade eden etkinliklerle geçirin; bunun dışındakileri, kendi yaşam amaçlarına uygun bulacak kişilere devredin.

Analar mağrur mabetler gibi susardılar

Bilemediler nedense

- Yarabbi! Beni Cennetine koy bana köşklerini ver bana kevseri ver bana hürülerine ver...

Biri tıpta okuyordu, öbürü mimarlıkta. O ilk karşılaşmadan sonra, bir kere, bir kere, bir kere daha karşılaşabilmek için, hep aynı saatte, aynı duraktan, aynı otobüse bindiler.

bulvarları kasırgalarla ürperten

ağlayıp yağmaktır toprağa,

Eğer gerçekten istiyorsan o yavruyu sana bedava veririm"

Sabah oldu. İnsanlar çıkmaya başladılar evlerinden. Kedi mır?lamalarını almıştı yanına, kurdelaları bağlayan ve cebindeki mendil bir günbatımında yeniden ortaya çıkmak için kaybolmuşlardı gözden. Bahçe duvarının üzerinden seyretmeye başladılar.

Hastalığım sevdalanmak ötelere.

Turnuvaya yazdirdim. Yarin maça çikacaksin!".

Alin Teri

gördüklerine inanamadılar. Daha önce hiç oynamamış bu meçhul ufaklığın her

Yaklaşık beş dakika sonra hastaneye çengel ve merdiven taşıyan kamyonet ulaştı. Merdiveni açtı ve Bob'un 3. kattaki odasına doğru yaklaştı. Tam 14 itfaiyeci Bob'un odasına tırmandılar. Annesinin izniyle onu kucakladılar ve ona onu ne kadar sevdiklerini söylediler. Ölümle pençeleşen Bob itfaiye müdürüne baktı ve;

kül unuttu beni

günün birinde Hamburg da yaşayan bir işadamını ziyarete gitti.

Çeşitli dönemlerde, çeşitli ülkelerde yaşayan, dürüst, çalışkan, ülkesini seven birçok insan, özellikle birçok aydın, zaman zaman Fikret?in bu şiirinde anlattığı ve yaşadığı duyguları yaşamış, bunalmış, umutlarını yitirir gibi olmuş fakat yine de bir çıkış yolu aramış ve bunun için de, ümit tomurcuklarını olan yeni nesiller yetiştirmeye kendini adamış ve ülkenin kurtuluşunu o ideal nesle16 bağlamıştır. Bu açıdan Fikret?in şiiri, doksan altı yıl önce yazılmış olmasına rağmen hala ter ü tazedir. Daha bugün yazılmış gibi birçok insan, günümüzde de Rübab-ı Şikeste şairinin bu mısralarını büyük bir heyecanla okuyabilir.

Seni mutlu mu edecek dedi... Belkide eder kimbilir..

Babası, gazeteyi 10 santim indirmiş o zaman aşağı;

Ne kadar alırsa o kadar verirdi..

Hukuk Fakültesinde öğrenciyim.

Olsun?

Ö L Ü M S Ü Z K I R M I Z I G Ü L L E R

Koca sultan'ın celadetinden duyduğu heyecanla yere yığılır ve ruhunu oracıkta Rabbine teslim eder. Herkesi bir telaş ve heyecan sarsa da, gözler Koca Yavuz'dadır. Meseleyi günlerdir hisseden Yavuzun bu tablo karşısında yüreği yanar, gözleri dolar ve şöyle der:

sesine ve sözüne hasret

Vatan sizinle, şu zindan karanlığından uzak!

- Bana verdiğin haritanın arkasında bir insan vardı.

babamla oynayamayacağım!" dedi.

bu çocuk sensin.'dedim.

Koşarak içeriye gidip mendilin içinde ne olduğuna bakmıştım. İçinde katlanmış küçük bir kağıt vardı.

Saçlarında taç olur yapraklar

Her bir tüyünde ayrı bir telaş!

Sol ayağındaki parmaklar da nerede ise yoktu.

Bunun üzerine Hz. Süleyman karıncaya buğday tanesini tamamen neden yemediğini sorar.

?Perişan gönlümün ilacı sende?

Karanlık sokaklar kör, sağır, dilsiz

Dördüncü sınıf öğretmenine gelince:

Alınmış bir oyuncak bebek, bir küçük araba yeterdi bizi mutlu etmeye?

aramak için gelenleri kabul ediyordu. Burada geçerli

Ağlamalar susmuş, yaşlar kurumuş; öfke dinmişti.

Sükutunda sedef saklıydı

Sensizlik diyarından püsküllü yalan düştü

takımın as

Bir de tavsiye -naçizane- siz de sizin geçmişinizde çocukluğunuz dahil kötü iz bırakan kimler varsa, hepsini affedin yüreğinizde, ama samimiyetle?

-'Var olan her şeyi Tanrı mı yarattı?'

Peygamberlerin hayatlarından yola çıkarak bazı sorular sormak istiyorum.

Artık bunlara o kadar alışmıştı ki Bengü, eğer eline tutuşturmadıysa;

?Az konuşur? dedi Madam.

Sokaklarda sefalet kol geziyordu. Kim kime yardım edecek, destek olacaktı? İşsizlik yaygındı. Çevresi de perişandı. Bir yanı yıkılmaya yüz tutmuş evceğizinin camından yola doğru ümitsizce bakarken bir taksinin kapının önünde durduğunu, içinden de bir yolcunun indiğini gördü. Demek ki taksi şoföründe az çok para olacaktı. Çünkü müşteri indirmişti. Bütün cesaretini ve ümidini toplayarak evden çıkıp yola koştu. Yaklaşıp direksiyon başında arabasını hareket ettirmek üzere olan şoföre seslendi. ? Sakın beni dilenci falan zannetmeyin. Üç çocuğumla üç gündür aç beklemekteyim. Bu gidişle namusumu lekelenmemden korkmaya başladım. ALLAH rızası için yardımda bulunun. Ben açlıktan ölmeye razıyım. Fakat çocuklarımın çığlıklarına tahammül edemiyorum.

özleyip kavuşmak

Şunu demek beni rahatlatır belki: "Elin nasırlaştığına değiyorsa, değsin

-Buraya gelip Rehber öğretmenle görüşerek benim karizmamı sıfırladın! Şimdi herkes, arkadaşlarım benim problemli biri olduğumu düşünecek! Diyordu.

Yıllarını ödünç

ölüme yaklaştığını anlatmış, bir çırpıda.

geldi. Yabancı kapıda öylece durdu ve bekledi.

Keskin bir bıçak hükmündeydi cümle ve önce sahibini kesti. Sonra dadaş şalvarlı adamı. Adam kapının eşiğinde öylece dikildi kaldı. Hiçbir sukut; bu kadar uzun, bu kadar anlamlı, bu kadar imha eden OLMAMIŞTIR! Bundan böyle de ihtimal olmayacaktır. Kadın, bu sükutun kendisini nasıl vuracağından habersizdi. Kapadı kapıyı. Yaralanmış olduğunu henüz bilmiyordu. Ama, kendi ağzından çıkmış cümlenin nasıl yabancı ve yaralayıcı bir şeye dönüşmekte olduğunu çok değil on beş dakika sonra, yani iftar vaktinde anlayacaktı. Şimdi kendince bahaneler üretiyor hançer hükmündeki cümlesi için. Saat üç buçukta sahura kalkan var sanki. Mahallenin arabaları uzay savaşlarının askerleri gibi davulun tokmağı ile taaruza geçiyor zaten.

Dilerim ki o Halife Ömer daha dünyada iken bulsun Ahirette de elim yakasından kopmasın."

?Şimdi sen, başlığı okuduktan sonra kimin yazdığını merak edip, mektubun sonuna bakıyorsun ama isimlerin çokta önemli olmadığını söylemeliyim ilk önce? diye devam ediyordu mektup. Bu ne ya, bu da nereden çıktı şimdi, diyerek mektubu yere attı. Sağa sola baktı, biri şaka mı yapıyor, derken eli tekrar mektuba uzandı. ?Mektubu yere atmak kolay olsa da, yine de sana ait olduğunu bilmen tekrar okumaya sevk eder seni? cümlesi, bir gizemin kapısını çaldığını hissettirdi. ?Gizemler, insanın kendilerini önemli görme ihtiyacının bir yansıması değil mi? cümlesi şaşkınlığını daha da artırdı. Ayağa kalktı, pencereye yaklaşıp, sokağı aşağıdan yukarıya bir süre gözetledi. Yaşadıkları normalin ötesinde bir durumdu. Elinde kimin yazdığı belli olmayan, daha da garibi düşünce ve hareketlerini okuyan bir mektup vardı. Ne düşünüyor ve ne tepki veriyorsa, mektubun satırlarında karşısına çıkıyordu. Sanki o, mektubu okumuyor, mektup onu okuyordu. Yerinde duramıyordu, bütün hücrelerine işleyen bir sıkıntı hissediyordu. Elinde mektupla salonu adımlıyor, ne yapması gerektiğini bilemiyordu. Okumaya devam etmeli mi, yoksa çöpe mi atmalı, kararsızdı. Mektubu sehpaya bıraktı, lavaboya gitti, elini yüzünü yıkadı, serinlemişti. Aynada kendine baktı, sıkıntılı anlarda alnında şişen damarları fark etti. Aldığı içeceklerden birini daha içti, rahatlamıştı. Geri döndü, mektuba elini uzatırken birden durdu. Büyük bir kararsızlık içinde idi. Okumak istiyor ama korkuyordu, salonda dolaşmaya başladı. Farklı duygular içinde salonu adımlarken, iki sokak ötedeki camiden akşam ezanı okunmaya başladı. Ezanın gür sesiyle, içerideki karmaşıklığın anlamını çözemeyeceği duygusu kendini hissettirdi. Salonun ortasında kalakaldı. Ezan sesinin bu derece gür olduğunu daha önce fark etmemişti. Şaşkınlık vardı sadece. Nasıl tepki vereceğini bilemiyor, susuyor ve yerinde duruyordu. Ezan çabuk bitmişti, salonun her tarafına karanlık yavaş yavaş siniyordu. Pek öyle korkuya kapılan bir yapısı yoktu aslında ama şu an çok farklı şeyler oluyordu. İçerideki boğucu havadan kurtulmak için ışıkları yakmak istedi, düğmeye dokundu, ışıklar yanmadı. Tekrar tekrar denedi, olmadı, olmuyordu. Pencereden dışarı bakınca, hiçbir yerde ışık olmadığını gördü. Az önceki ses ezan sesi değil miydi, diye geçirdi içinden. Karanlıklar ortasında, karanlık bir olayın içinde idi.

Çocuk bu sefer ayakta bile duramadı.

Anı değil belleğimde küllenen

``Toplumun fertlerinin birbirlerine anlayışlı olabilmeleri için ortaya kural konması gerekir. İyi veya kötü ortaya bir kural konur. O kural bütününe de yasa denir!``

Günler günleri, yıllar yılları kovaladıkça sevgileri de büyüdü, büyüdü... Tek eksikleri çocuklarının olmamasıydı. Zorlu bir tedavi sürecine rağmen çocuk sahibi olmayınca, "bütün mutlulukların bizim olmasını beklemek, bencillik olur" diyerek devam ettiler hayatlarına. Çocuk yerine, sevgilerini büyüttüler...

TURUNCU onun sözünü kesmiş:

"Bunu nereden anladınız?" demişler.

hiç yoksa iki yana açılsın kolların

dahi yoksa, başka neleri kaçırıyoruz acaba?

ama o kadar mutluymuş ki Aşk'ın çağrısını duymamış.

saklımdasın ey yar haberin yok

"Seni seviyorum" diyemeden gitmektir" demiştin...

tehlikelidir ve insani huzursuz yapar.

Güneşi yüreğinde gözleri ufuklarda muhabbet yolcuları arasında cennet hesabı yapmayan cennetlikler arasında olmanın duasıyla hayırlı kandiller.

Her ney sesiyle,

kendini bulunmaz hint kumaşı sanan gafiller bunları okuyp ders alırlarmı dersiniz..

Hemen başlamalı.

Avunurum.

Belleğini geri getirecek olan

insana dair olan şeylerin hası yaşanmışlıklardadır

Gönlünde doğan ışık, vurur senin yüzüne.

Kabir yalnızlığı.

-Oğlum dedi babası; Bu konuda kararını kendin vermelisin. Bu senin hayatın için oldukça önemli bir seçim!.

kelimesinde kuvetli bir güvenin izi seziliyordu.

yüreğinden ansızın okul çocuklarının trampetleri geçer

"Anlamadım?"

Aci doruga ulastiginda gözyasi; gelmezmis gözlerden,

- Olmaz mı? Uzun bir adım var. Nehirler kadar mı desem, gökkuşağı kadar mı desem... Uzun işte. Annem koymamış, babam da... sokaktan geçen bir adam ben daha miniminnacıkken bana seslendi. Aslında bana mı seslendi tam olarak bilmiyordum, ben üzerime alındım desem daha iyi olur. O adam beni görmemişti bile. Neredeyse üzerime basıp geçecekti. Sokakta yaşıyor olmanın gerçekleridir bunlar. Her ne olursa olsun sokakta yaşayan hiçbir canlıyı önemsemiyorlar. Çünkü sokakta olmanın ifade ettiği çok şey vardır. Parasızlık... yersizlik... kimsesizlik... İnsanlar bunlara sahip olmayanları bir çırpıda ezerler. Ben de bir sokak kedisiydim işte. Bunu ben mi seçtim? Hayır ben seçmedim. Kim seçtirdi onu da bilmiyorum. O zamandan bu zamana çok vakit geçti. Büyüdüm bir yolunu bulup. Adımı da o zamandan aldım: ?Kıskıspiştmırnav Pati?

güzel bir başlık as-leon,

?Yara benden

Yaşlı adam bu cevaba bir anlam verememiş arkadaşlarına dışarıda bekleyeceğini söylemiş ve gitmiş.

Her şeyi kaybediyoruz şiraze. Sen beni, ben seni... her şeyimizi zamanın?geçmiş? safına bırakıyoruz. Kimileri eskiyor şiraze. Kimiler yitiyor şiraze. Kimileri kayboluyor şiraze. Ne kadar da üzülsek, ne kadar da dövünsek, ne kadar da devirsek yüzümüzü... eskiyen, yiten, kaybolan gelmiyor şiraze. Boynumdaki fular uçuyor rüzgara kapılıp. Bir acip bakıyorum uçuşuna, nasıl böyle deli divane. Rüzgara aşık olmak zordur şiraze. Bilir misin rüzgar acıtır hep. Ne hızına yetişir sevdalı, ne dokunabilir tenine, ne görür güzelliğini, ne de aşk cümleleri duyar dilinden. Bir deli hırçınlıktır onunkisi şiraze, eser geçer. Sevdalı kanatlanır ardısıra. Rüzgar umursamaz, rüzgar dönüp bakmaz şiraze. Hep haşin, vurur yerden yere, yetmez alır yerinden yurdundan fırlatır uzak ve alakasız yerlere, yetmez savurur da savurur. Şiraze ben rüzgarın girdabında, ıslıkları kulağımda, içimde o titreten hep üşüten soğuğu, durmak nedir bilmez yorgunluktayım.

"Madem ki dertlilerin derdini zamanında haber alıp çaresine koşmayacaktı, zamanında niye Halife olmayı, müslümanların başına geçmeyi kabul etti? Böyle çürük bir mazereti hiç dinler miyim ben? Zavallının işi çokmuş!.. Nedir işi yine savaş mı? Yanında inleyenlerin sesine kulak vermez. Şehrinde açlıkla pençeleşen yavrular yaşıyor.

- Ben bir yoksula ekmek vermiştim. Babam yolda rastlayıp sormuş, o da evi gösterip 'İşte oradan aldım' demiş, bizi haber vermiş. Babam eve gelince elindeki sopayla ekmek veren elime öylesine bir darbe indirdi ki, elim böylece çarpık kaldı. Göstermekten utanır oldum. Bu yüzden de evde kaldım.

Bülbül sürdürür türkülerini

Zeytin, İncir, erik, şeftali ağaçlarıyla, zümrüt yeşili bahçelerin renkleri, serinliği ile birlikte bütün zamanların huzuru önce evlere, oradan avlu duvarlarını aşıp, kanatlı ahşap kapılardan sessizce sızarak, leylak, yasemin kokularıyla çoğalan coşkulu sırrı, hayatın içine bu sokakla, bu sokaktan karışırdı. İyi kötü her evin bir bahçesi vardı. Çıkmaz sokaklar kenarında adeta bir bilmece gibi dizilmişlerdi. Çıkmazlar işte asıl bu sokakta birleşiyordu. Çarşıya uzanan caddenin ağzından bakıldığında adeta omuz omuza vermiş, el ele tutunmuş, birbirine yaslanmış, daha çok bir ve iki katlı, eliböğründeli, çıkmalı, sofalı kagir yapılardı bunlar. İrili ufaklı parke taşlarla döşeli, Arnavut kaldırımlı sokak, ev huzurunu bütünleyen bir uyumla en uzaklarda, bahçelerin bulunduğu yamaçlara doğru gittikçe küçülen, kıvrıldıkça belirsizleşen enginlikle capcanlı bir kartpostal gibidir.

Aşağı inip onu kurtarmadıkça kendi kendine kurtulması da mümkün değildi

İsimleri konulur,

ben nezaman bir of çeksem hatrima anam geliyor

Maşukla ağladı, güldü Mevlana

zamanın ninnisinde uykuya geçirmemeli hayatı...

-Kaybetmeyi öğrenmesini öğret ona ve hem de kazanmaktan neşe duymayı. Kıskançlıktan uzaklara yönelt onu.

-Öylemi, vay hayırsız. Demedin mi, ?uzun zamandır niye gelmiyon? diye. Seni üzülmesin diye söylemiyordum ama?bizi unuttu?, diye kızmaya başlamıştım. Torunları da getirdi mi?

ilk içtiğim sigaranın markası neydi diye düşünür, geride kalanları hatırlarız..

A diyordu...

Yaşlı kadın, derin bir nefes çektikten sonra, baş örtüsünü düzeltti, kısılmış sesi ile konuşmaya başladı.

Kışlardan korkmanıza hiç gerek yok!

Pembenin kıymetini bil

Bugün mektuplarımı postalamak için çıktım sokağa; sırf bir sebep üzre evden ayrılmış olmak için belki.

Yaşam zaten "yalancı bahar"larla doludur.

Ya Vacid!

-Hanım, yarın ne olacağı belli olmaz, vademiz gelir de ölürsek, oğlumuz kapı kapı uğraşmasın, diye evin tapusunu onun üstüne yaptım. Hanımının tepkisini beklerken, onun yüzündeki acı gülüşü gülümseme sandı. Hanımı fısıldar gibi söylendi;

ve bir örümcek güneşi saklamak için

Birlikte geçtiği arkadaşına dert yanarken,

Gülle başlar, gülle biter hikayem.

hep iyi olun, yokluğunuzu bilirim

Yaşamın anlamını arayan bulut...

En önemli kısmına geliyorum.

- Sen daha yaşarken pes etmişsin, dostum diye başladı söze Yener.

Kölenin biri bir gün efendisine kızıp kinlendi. Ona zarar vermek için damdan atlayıp kendini öldürdü.

Bakmış o duru gözlerine suyun,

kim yırtıp atabilir elindeki son dönüş biletinide

Sevdim.

EĞER SANA KİMSE GÜVENMEZKEN SEN KENDİNE GÜVENİR

ve bu mahkumiyet ne hoştur

Tıpkı, her şeye sahip olamayacağı gibi...

Çeki kadına uzatmış. O sırada kadına "umarım bebeğinin iyi günleri için harcarsın" demiş.

Yine mekanındaydı. Sıcaktan kapkara olmuş yüzü ve zayıflıktan küçülmüş gözleriyle anlamsızca baktı. İlk önce Şems Türbesi?nin üzerindeki kubbeye, oradan minareye sonra da sonsuzluk simgesi gibi duran gök kubbenin derinliklerine?

Ben de belki, işte sırf bu yüzden uzandım sana, ?bir dokunsam? dedim.

Çaresiz çaresiz ileri geri

Bir an kıpırdayamadı. Kim gelirdi ki bu saatte?

sunuldu. Hz. Ömer sordu: "Bu nedir?" Ev sahibi cevab verdi:

derin inancını gösteriyordu. Bilhassa, kullandığı 'şimdilik'

bilmenin kıstırılmışlığı ile

< Miş gibi oyununu oynayın ve?Bugün mutluyum.? deyin. Mutluymuş gibi davranırsanız mutlu olmanızı sağlayacak ruhsal durumu davet eder ve bunun sonunda gerçekten mutlu olursunuz.

Tarifi imkansız bulutlar geçiyordu gökyüzümden,

çoluk çocuk, yaşlı genç, çeşitli bahanelerle, boy boy, binlerce

Günlerden sevdadır... Çılgın bir rüzgarla savrulur sararan yapraklar, suçlu değildir gözler birbirine değdiğinde. Sevdalı nağmelerle sarılır bedenler, son nefesini vermeye razıdır beste boylu ceylan bakışlı güzel. Namlunun ucundaki ölümü beklerken, hayatı yudumlar avcının avuç içlerinden. Zaman gibi sessizce sarılırlar birbirlerine, mutlulukla aydınlanır yüzleri. Lakin kısa sürer bu mutluluk, buz kesen ellerde tutulmayan bir yemindir, bir avuç küldür gönülde savrulan, yamalı bir sevdadır yaşanan ve bir mazidir nur içinde haykıran.

yiyeceğimizi söyledi.

EMİNE ERGENÇ

Ülkenin geleceğinden endişeli, belki de bu yüzden fazlaca vehimli ve şüpheci padişah, görünüşte güçlü bir istihbarat teşkilatı kurarak herkesi, düşündüklerini söylemekte ve yazmakta çekinir bir hale getiriyordu8. Devlet halkından korkuyor, aydınından korkuyor, bürokrasisinden korkuyor, öğrencisinden korkuyor, onlara potansiyel tehlike olarak bakıyordu. Zararlı fikirlere sahip oldular diye, üniversite öğrencileri okullarından atılıyor, muzır yayın diye kitap, dergi ve gazetelerin basımı yasaklanıyor9, çeşitli aydın fikirli memurların ya görevlerine son veriliyor veya imparatorluğun en ücra yerlerine sürülüyor ve bütün bunlar devletin bekası, ülkenin birliği, bütünlüğü adına yapılıyordu.

Günlerce uğraşmış ancak papağana tek kelime öğretmeyi başaramamış. Bir gün iyice sinirlenmiş ve papağanın bir tüyünü kopararak, "amca de bakayım" diye bağırmış. Papağandan yine ses çıkmayınca her seferinde "amca de"

Gözlerimden akan yaşlara vurul?

Konfüçyus demiş ki: ?Eğitimli insanların dokuz düşüncesi vardır.

Bu sabah, yavaş giyindiğin için sabırsızlanıp, sana söylendim. Yemek fişini kaybettiğin için seni azarladım ve kahvaltı ederken gömleğine süt döktüğün için sana sert sert baktım.

İnanmak...

Herkes kafasındaki kınayla dalga geçer. Kısa sürede cana yakın ve cesur tavırlarıyla tüm arkadaşlarının sevgisini kazanır. Bir gün ailesine mektup yazmak ister. Ali'nin okuma yazması da yoktur. Arkadaşlarından yardım ister ve hep beraber başlarlar yazmaya. Ali söyler, arkadaşları yazar :

Haziran'ı beklemekten,

bir çocuğun elinden tuttuk ve patikadan aşağı inmeye başladık.

"Kim bu adam?" diye sordum.

Ve sınırlar ötesi bir özlemin

Kara bulut mu var üstümüzde.

Bütün yaşadıklarının sadece bir hayal olduklarını hissettirecek kadar boş!

Sabah oluyor her gün. Hiç utanmadan, yine karşılaşıyoruz traş olurken.

Ne güzel bineceğim vapurları kaçırmak

gerekiyor

Çiçekleri sevgiyle kucaklayan ağaç, ertesi bahara kalmadan o civarın en büyük ağacı haline geldi ve birbirinden güzel kelebeklerin ziyaret yeri oldu. Daha sonra da kendi çiçeklerini açarak bahçenin güzelliğine güzellik kattı.

Merhametsiz cimri zenginin işleri bozuldu. Her şey ters gitmeye başladı. Sanki altını tutsa kömür oluyordu. Bütün parası kısa süre içinde erimiş, elinde avucunda hemen hiçbir şey kalmamıştı.

Dağlara, taşlara, ırmaklara sevdalandık,

Bu deniz paylaşımdır. Lokman ağzındayken, kursağı boş olanları

Dillerinde Şarkılarla

Günler birbirini kovaladı ve Ewan ülkeye döndü. Trenden indiği ilk anda gözleri Holly'i aradı. Bir müddet bakındı, sonra kalabalığın arasından şimdiye dek gördüğü en güzel kadın belirdi. Uzun boylu, çok güzel vücutlu, uzun sarı saçlı, masmavi iri gözleri ve mavi elbisesiyle muhteşem bir kadındı. Kadına doğru bir adım attı, ama yakasında hiç birşey yoktu. Kadın gözlerine baktı ve :

Secde; on bir yıldızla, güneşle ve ayla

reninim Şiraze

İkindileri yine onunla dönerim

Elimde bir avuç kül

O, bize hiçbir zaman yabancı olmaz.

Kapat gözlerini bir hikaye yarat

Piremusun kanını bu ağacın meyvelerine, Tispenin gözyaslarını ise ağacın yapraklarına verdiler. O günden beri kara dut ağacının meyvesinin çıkmayan lekesini, , dut ağacının yaprakları, temizler..

ve dokunmadan asla hissedilemezdi.

O korkunç yağmur sadece elbiselerimi değil, ruhumu da sırılsıklam etmişti. Kendime güvenimi yitirmek üzereydim, siz çıka geldiniz.

Yalnız bırakma

diyebildiğin ne var ise de Şiraze.

Söyle umarsız sevgili, hangi bağın bağbanısın, gülüsün, narısın?.. Bülbülüsün?.. Bir görünür bir yok olursun. Kendini dağıttığın gibi maşuklarını da dağıtırsın.

O kadar başka.

En militan tarafımla sevdim düşlerimi, üzerime siyahları giyinip

Bunu anlatıyorsun farkında mısın?" Devam ettim; "Tommy, bana

"Bilmiyorum" dedi Sally Sonra gözlerinden aşağı süzülen yaşlara aldırmaksızın devam etti: "Tek bildiğim, o çok hasta ve annem ameliyat olmazsa kurtulamayacağını söyledi ailemin de ameliyat için ödeyebilecekleri paraları yok Ama babam "Onu ancak bir mucize kurtarabilir" deyince ben de paramı alıp buraya geldim" "Peki, ne kadar paran var?" diye sordu iyi giyimli adam "Bir dolar

geri kalanını ayda 50 cent ödeyerek tamamlayacağım."

Pür-şevk, gösterişsiz...

Dilenci bir an bir köşeye oturup önüne poşetinin içinden mendilleri çıkarıp koydu. Ben ceplerimi yoklayıp param var mı ki diye baktım.

ya hıkayeler cok guzel yazılanlar çok guzel keyıfla okdum

baharat kokusu yayılmış damlara, şevaib peşimde

Hülya bu alemlerin altın kanatlı kuşu,

İş adamı tıraş olurken bir yandan da berberiyle sohbet etmektedir. Derken, kapının önünden ağır ağır geçmekte olan paspal bir çocuk görürler. Berber, iş adamının kulağına fısıldar; "Bu çocuk var ya, dünyanın en aptal çocuklarından biridir! Bak; dikkat et şimdi..." Berber çocuğa seslenir: "Ali, buraya gel!". Bunun üzerine çocuk sakince dükkana girer ve yüzündeki aptalca sırıtmayla berberi selamlar. Berber işadamının kulağına sessizce, "bak şimdi" diye fısıldar ve bir elinde beş yüz bin, diğer elinde beş milyonluk bir banknot olduğu halde çocuğa sorar: "Hangisini istiyorsan alabilirsin?"

Tired of playing a foolish game,

İşte, "on parmağında on marifet" bu.

Tadı kalmadı dünyanın, bu kesin. Mutlu olmayı bile beceremeden büyüyor çocuklar. Bir uçurtmanın ipine sımsıkı sarılmadan, gökyüzüne bakarak düşler kuramadan, misketlerin şıkırtısını duymadan, toza, kuma belenmeden plastik ve dijital bir fanus içinde birden büyüyor çocuklar.

Bir kıvılcım düşer önce, büyür yavaş yavaş

koşup geldim; iliştir beni memnu bahtına

- Bir tartışmaya bütün sözlerinizi söylemiş kadar sakin başlarsanız, bunu haklılığınızın göstergesi sayarlar

"Sevgili anne, babacığım; ellerinizden öperim. Ben burada çok iyiyim. Beni merak etmeyin." diye başlar. Kız kardeşini, kendinden bir küçük erkek kardeşini sorar. Köyündekilerin burnunda tüttüğünü yazdırır. Kendilerini merak etmemesini, kendileri var oldukça düşmanın bir adım bile ilerleyemeyeceğini yazdırır.

Ashab-ı Kiram'dam Ebu'd-Derda r. a. Hazretleri anlatıyor:

Kalbinden başka yeri olmayan vurulacak

Güneşini doğdurdu üstüme

Ve Sana ihtiyacım var, gel diyebilmekmiş güçlü olmak.

Genç adam anlatmaya başlamış; taşlara ilgi duyduğunu ve iyi birmücevher ustası olmaya karar verdiğini heyecanla anlatmış. Yaşlı usta sesini çıkarmadan genç adamı dinlemiş, sözleri bitince de ona bir taş uzatmış,

-Tamam anne.. tamam.

Zenginlik, "Hayır, alamam.

Ama tilki bu rahat durur mu? Hayvanların arasında dolaştıkça sinsi sinsi, birinden aldığını diğerine, bire bin yalan katıp, aktarmaya başlamış. Hayvancıklar eskisi gibi birbirlerini sevgi ile okşayacaklarına, birbirlerine hırlamaya başlamışlar. Dişlerini gösterip, bir diğerini kovalamışlar düşmanca. Onların birbirlerine kızıp hırlamaları tilkiyi pek sevindirmiş. Sinsice gülmüş: "Yaşasın, aralarındaki dostluğu yıktım" diye.

yerimden fırlıyorum, tuhaf bir sevinç kaplıyor içimi.

Biri kendisi icin öbürüde baskasina yardim icin olmasi

4. Murat tarafindan, mey , afyon ve fal bakmak yasaklanmis. Istanbulda butun meyhaneler ve keshaneler "underground" takilmaya baslamis.

Boyamasaydım, hayatında renk olmayacaktı.

Bir yerlerde tıkanıp kaldığında hayat,

dedi, sert bir sesle, "Biz Harvard'da okuyan ve sonra ölen herkes için

'Allah'ım ne istersen yaparım sadece ne yapmam gerektiğini söyle.'

Pir Sultan'ın gülünde yaprak

geçirebilirdi ki.. Çocuk parasını bir daha saydı ve "Bir dondurma

"İnsanlar gerçekte bir anlamı ve önemi olup olmadığını hiç düşünmedikleri fakat değerli ve anlamlı saydıkları şeyler yüzünden birbirlerine zarar veriyorlar... Bu şekilde hayatı birbirlerine zehir etmeye alışmışlar."

O bembeyaz satıhta.

Orta ikideyken, büyüdüğü zaman ne olmak ve yapmak istediği konusunda bir kompozisyon yazmasını istedi hocası.. Çocuk bütün gece oturup günün birinde at çiftliğine sahip olmayı hedeflediğini anlatan 7 sayfalık bir kompozisyon yazdı. Hayalini en ince ayrıntılarıyla anlattı.

Bıraktığım hiçbir şeyin bıraktığım gibi olmadığını

Bu durum Sultan Mahmut'un dikkatini çekmiş.

Gönlünde gül açar da,

Bugün yine arsız, yüzsüz uyandım

buralarda üstü açık çok mazgal var

hafiflemiş gibiydi. Adam, vitrine işaret ederek:

Feridü'd-in Attar Hakkında:

- "O gece de böyle şiddetli bir yağmur yağıyordu. Sağ tarafıma pencereye doğru yatmıştım. Her yağmur tanesi sanki birer taş olmuş başıma düşmekteydi... Anacığım ah

Sormuyorum artık biliciyede

bunlar eylülün dansından geri kalanlar

Sevgi evvel, sevgi ahir

Her şey ama her şey akıp gitmiştir. Yaşam tüm bu güzel anların anıların yaşananların kendisi değil midir zaten? Hayat sadece ve sadece bir yolculuk ve sizin bu yolculukta nasıl davrandığınız ve yaşadığınız iyi kötü olanları algılayış biçiminize göre öyle yada böyledir.

ve bütün renkler hep bir ağızdan kavgaya tutuşmuşlar... her biri diğerini itip kakıyor "En büyük benim" diyormuş... derken.. bir anda şimşekler çakmış ve yağmur damlacıkları gökten düşmeye başlamış. Bütün renkler neye uğradıklarını şaşırmış, korkuyla birbirlerine sarılmışlar.

beni çok seviyorlar, kumandanın da gözüne girdim

Hayatin küçük bir dilimine bakip

Kadının yüzü soluklaştı. Akşamın gölgeleri oynaşırken yüzü kımıltısızdı. Arif amca, hüzünlü ananın gözlerine biriken birkaç damlayı seçebildi. Sorduklarına da pişman oldu. Ana başındaki yazmayı düzeltti. Kirmeni beline bağlarken zaman kazanmaya çalıştığı belliydi.

Çocuk merak etmiş. "Peki, sence hangisi kazanır bu mücadeleyi?"

"Yazik" dedi melek, "Bencilligin, hayatinda isledigin tek iyiyi de kotuluge dondurdu. O insanlara sefkat gosterebilseydin, ağın herkesi tasiyabilecegini de gorecektin "

- Dua ha!. diye mırıldandı. O zaman tutar mıyım?

Tam umudunu yitirmisken bir köyde konustugu insanlar ona

- Sen de diğerleri gibi kurşun kalemle yapsaydın ya, dedi.

Bir trende olmak,

Hastahanenin başhekimi amansız bir hastalığa yakalanmıştı. Yurt dışında tedavisi mümkün olabilirdi fakat tüm hekim arkadaşları onun yolculuğa dayanamayacağı konusunda hemfikirdi. Çaresiz bir mucize bekliyordu herkes.

Sizi, yetiştirdiğiniz o tohuma göre değerlendirip,

Ben hep yalnızlıklar içinde kim?Düşlerin en güzelinde çıktın karşıma Şiraze.

İçenin sadece susuzluğunu gidermez. Gönlünü, ruhunu da serinletir. Sanki zemzem mübarek.

"İnsanların çoğunluğu kalplerini ve beyinlerini geçici değerlere ayırmışlar. Bu değerler uğruna kendi gerçek niteliklerinden taviz vermekten, kötü şeyler yapmaktan çekinmiyorlar..."

Kadın sabahtan hazırlığa başlamıştı. . Telaşlı halini gören eşi, sorup durmuştu; ? -Bu telaşın niye? diye. Ama cevabını bir türlü alamamıştı. Sonunda da kadın; ?-Bu gün evde işim çok, sen git-gez biraz? diye ısrar ederek, eşini rica-minnet dışarı çıkarmıştı. ?Ya, telaşımın nedenini anlarsa, ya saatlerce beklediğim halde oğlum gelmezse? diye düşünmüştü. ?Gelmezse? düşüncesiyle bir daha yüreği titremişti.

Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her bir damla gözyaşını.

vardır elbet güzel yanları

"-Sen kimsin?" diye bağırmış

Çoban hem söylüyor, hem ağlıyordu. O kadar çok ağlıyordu ki, gözünün yaşı toprağı yıkıyordu. Başı hala o toprakta secdedeydi. Birden dudaklarına serin ve leziz bir zevk değdi... Önce ne olduğunu anlayamadı. Serinlik bütün yüzünü kaplayınca başını kaldırdı ve hayretle gödü ki, yerden bir pınar patlamış, gürül gürül kaynıyor. Serin, tatlı, ışıl ışıl.

Keçiören Öğretmenler Arası Anı Yarışmasında birincilik ödülü almıştır.

"Hüseyin ağa, gaybetin için söylemiyom, yüzü-

Sen de sıcağı seversin Şiraze; onun sevdiği kadar hep kaynayan bir neşeyle savrulurdun hayatın içinde yön seçmeden.

Tired of trying to make a name.

Konmak ne güzel

Şimdi seni uyurken seyrediyorum ve bugünü yeni baştan yaşamak istiyorum. Yarın, ben de sana, bugün senin bana gösterdiğin anlayışı göstereceğim, böylelikle belki gerçek bir anne olabilirim.

Ellerimize sarılarak bizi uğurladıklarında, şoföre borcumu sordum.

üzünçse ışıklı bir sevince

Gidiş gününü bildirmedi ve bir gün kapılarını çalıverdi.

Yeni bir güne sevinçle başlamanın

getiriyordu. Sırtındaki küfeyi yere indirdi, iki eli ile kayaya

YERYÜZÜ VE ÜSTÜNDEKİLER SENİNDİR

Kalbleri evirip çevirenden haberli olsa da diliniz, kalbinizin bundan haberi yoktu. Sevginin sırlarından haberdar olmak için çok toydunuz. Sevgi kitabını okumak için gereken donanımdan yoksundunuz. Sadece harfler vardı dilinizde bazen kelime olan. Sevgi cümlesi kuramıyordunuz henüz. Çok da geç kalmamıştınız. Fakat yola erken çıkmış da sayılmazdınız. Düzene girmiş harfleriniz vardı, o kadar. Halbuki cümle için geç kalıyordunuz bilmeden. Benim, başka bir paragrafa geçmem gerekiyordu unutuluşların kaderinden. Açılıp kapanamayan yaraların arasından bir dağ gibi geçerek.

Sevgilim, en karanlık

ya zamansız yaşamalı, ya zamanı bir başka zamana postalamalı

Yüreğimden, çığlar düşürür...

sus ebede kadar, sus ebedden de öteye kadar; ne sesini duymak dileğim

zamanı kendimiz doldurur, ölüm ile yaşam arasındaki ince çizgide tek başımıza yürür ve zamanı yaşarız..

Eğer Allah?a şükretmezsen ve sana değer veren insanları sevmezsen, toplumda kabullenilemezsin.

Açtım baktım Arap rakamlarıyla 81 yazıyordu.

Akşam karanlığıyla başlardı kurbağalar

?Ademoğlunun her iyi işine fazlasıyla sevap verilir. Her iyiliğe karşılık olarak ondan yedi yüz misline kadar ecir bahş edilir. Ancak yüce Allah şöyle buyurmuştur: 'Oruç bundan müstesnadır; çünkü o, yalnız benim içindir. O halde mükafatını bizzat kendim vereceğim. Zira oruçlu, cinsi arzularını ve yiyip içmesini benim için terk eder.' Oruçlunun iki sevinci vardır: Birisi orucunu açarken, diğeri ise Rabb'ına kavuşacağı anda duyacağı sevinçtir. Allah'a yemin ederim ki oruçlunun ağız kokusu, Allah nazarında misk kokusundan daha hoştur.?

- "Baktım ki, insanların bir çoğu geçici dünya değerlerine dört elle sarılmış onları koruyor, kasalarda saklıyor, kaybolmaması için her çareye başvuruyor. Kimi zenginliğine, kimi güzelliğine, kimi ününe tutunmuş sımsıkı, onları elden çıkarmamak için çırpınıp duruyor. Oysa ben varlığımı ve bütün isteklerimi O'na satıp, gönlümü yalnız O'nun sevgisine açtım."

ve bir gölge gibi süzülüp duvar diplerinden kayışın köşebaşlarına

Bir zamanlar İran ́da bilginler ve şairler, "suskunlar meclisi" adıyla bir topluluk oluşturmuşlardı. Üye sayısı otuz kişiydi ve bunu arttırmıyorlardı. Üyeliğin ilk şartı çok düşünmek, az yazmak ve çok az konuşmaktı.

- "Seninle tekrar çıkmak isterim ama ancak bu sefer

- "Yooo", diye bağırmış hamal. "İstemem, sizin olsun... Ben, bir iple küfenin hesabını sabaha kadar veremedim. Ya o kadar servetim olsaydı, ne yapardım?"

Listenin son şekli Molla Cami ́ye gelince, meseleyi anladı. Ancak sayının büyük gösterilmesinden hoşlanmadı. Sağdaki bir sıfırı silerek, otuz sayısının soluna koydu. Yani 030 yazdı. Alçak gönüllü Molla Cami, böylece kendisini solda sıfır sayıyor, bardağı taşırmadığı gibi, o meclisin yapısını da etkilemeyeceğini söylemek istiyordu. Diğer üyeler bunu görünce, saygı ve hayranlıkları bir kat daha artmış olarak suskunlar meclisinin yeni üyesini selamladılar.

Saçlarını yaptırmıştı ve üzerinde babamla kutladıklari

Bu kararsızlık da, bu umut da benim

Henüz ben çevremdekilere tam anlam verememiştim ki, odadaki herkes birden ayaklandı. Zavallı annem, gözyaşlarını dedemden gizlemeye çalışarak gizli gizli ağlıyordu. Odadakilerin hepsi dışarıya çıktılar, artık veda vakti gelmişti, işte gidiyordu. Kim bilir bir daha ne zaman dönecekti. Babam kapının ağzında dedem ve babaannemle vedalaşmış, anneme ve bizlere ise yalnızca uzaktan bakmakla yetinebilmişti. Evet, zira adetler, olmaz olası adetler babamın beni kucağına alıp son kez öpmesine bir yasak koyuyordu. Nasıl bir anlayıştı ki bu, babamın evlatlarını, babasının yanında öpmesi ayıp olsun. Hemen koşup ortanca amcam, babamın bavulunu aldı. Diğer amcalarım da babamla birlikte dışarıya çıktılar. Dışarıda yoğun bir fırtına vardı. Kar incecikten yağıyor, sağdan sola, soldan sağa savruluyor, insanın suratını okşuyordu. Bu fırtına da köyden şehre arabanın gidebilmesi mümkün değildi. Ama babam her şeyi göze almıştı. Arabanın bile gidemediği yolları babam yaya olarak aşacaktı. Zaten başka da çaresi yoktu. Belki de bundan dolayıdır, babamı hep bir kahraman olarak görmüşümdür.

Nitekim bir Cuma Namazı'nda Cuma Hutbesi'nde Mollalar şu vaazı verdi:

Ali, "Tokat, Zile'denim." diye cevaplar.

Ne seninleyim şimdi ne sensiz bir diyarda

"Bayat ekmekleri kendisi istiyor." dedi fırıncı. "Çok fakir

Ayrılık ateşi eritti seni

Sizin de sevginizi duymak, hissetmek isteyen insanların var olduğunu sakın unutmayın...

Son sualim.

Düşüyor yapraklarına gülün

Kafan karışmış

Bu öğleden sonra Mc Donald's a gideceğiz ve iki tane çocuk menusu isteyeceğiz ki, iki oyuncak alabilesin Bu gece seni kollarımda tutacağım ve nasıl doğduğunu seni ne kadar çok sevdiğimi anlatacağım Bu gece küvette suları sıçratmana izin vereceğim ve sana hiç kızmayacağım Bu gece geç saate kadar oturmana ve balkonda oturup yıldızları saymana izin vereceğim Bu gece yanına uzanıp en sevdiğim TV programlarını bir kenara bırakacağım Bu gece sen dua ederken parmaklarımı saclarında dolaştırıp bana en büyük armağanı verdiği için Allah'a şükredeceğim Kayıp çocuklarını arayan anne ve babaları düşüneceğim

Ziyarete gitmiştim, bir İslam büyüğünü.

evet yaa çok güzel bir şarkı 2. birbir saol.))

edemezdim.

teri, göz nuru, el emeği vardır diyordu.

çırp çırp kanat sesleri; çırp çırp...

'Anneciğim, ben ölünce sakın ağlama. izmir'deki o gence de benden selam söyle, Cenab-ı Hak ona mutluluklar versin. Ona minnettarım, dinimi öğrenmemde bana sebep oldu. Anne, bu fakir gence maddi yardımda bulun ve onu istediği bir kızla evlendir. Hesabımda onun evlenmesi için yeterli miktarda para var.

'' vazgeçemem! ne olur bi çare bul'' diye ısrar edince,

İlkin gölgen geldi geceme sonra hayalin

Elimden n?olur alma aydınlık kederimi

Sokak yeni güne uyku mahmurluğu ile uyanır. Yaz başlarıdır. Sabah yeli leylakların avlu duvarlarından dışarıya sarkan salkımları, erguvan, ıhlamur, yasemin kokularıyla eser. Serin sakin bir telaş başlamıştır. Kimin ne zaman evden çıkacağı, niçin nereye yollandığı ezbere bilinir. Bu sokakta saat on yılların kurgusuyla işler. Namazdan dönen amcalar, nur yüzlü sakallı yaşlılar çoktan evlerine çekilmiş, mushaftan cüzlerini kıraat edip, biraz kestirmeye çekilmişlerdir. Anneler her günkü rutin işlerine çoktan koyulmuşlardır. İşleri bitmez. Yine çok iş var.

Hoca çocugu süzmüs ve

Bildiğini, öğrendiğini düşündüğün her şeyi unut şimdi. Çünkü; gördüğün gözünden, işittiğin kulağından öte geçmedi. Kalbine inmedi. İçinde bir yangına dönüşmedi. Sandın ki kitaplar öğretir gerçeği, hocalar öğretir. Yanılgın buradaydı işte... Ne zaman ki gönül gözün görür, gönül kulağın işitir. O zaman öğrenirsin öğrenmen gerekeni... Bunun için uzun bir yolculuğa çıkman gerekir önce. İçine, kalbine doğru bir keşif bilinciyle, dikkatiyle, sorumluluğuyla en önemlisi de teslimiyetle yürümelisin. Bak, o zaman nice özge alemler içinden geçeceksin. Her alem, ademliğin sırrını fısıldayacak sana... Kelimesiz, harfsiz öğreneceksin her şeyi... Böyle demiştin bana bir gün. Ya azığım nedir bu yolculukta demek gafletinde bulunmuştum da bana muhabbetini sitemle gizleyip "aşk" demiştin. Aşk... Ya çile, ya hasret, ya gurbet demiştim de... Aşk, onlar olmadan olur mu demiştin gülümseyerek. Sen gülünce aşkın sesini duymuştu kulağım, aşkın rengini görmüştü gözüm. Aşkın sevinci sarıvermişti içimi...

çok teşekkür ederim...

Bize iyiliği dokunan insanları çabuk unutuyor ama kötülüğü dokunanları unutmuyoruz?

Olurya tenin karışmazsa nefesime bir daha

Arkadaşı bu teşekkürden o kadar keyiflendi ki, her öğlen yemek yediği lokantada garson kıza yüklü bir bahşiş bıraktı.

Siması da iması da Yusuf'un

Davulmuş! Davul mu kaldı! Kime çalıyorsun ki davulu! Hadi çalıyorsun bari vaktinde çal. Sinir olmakta haksız mıydı? Nafile. Kendini ikna edemiyor. Ne oldu! Nasıl oldu! Kendi ağzından çıkan cümle nasıl un ufak ediyor bilincini! Ama o, henüz doğranmakta olduğunu bilmiyor. Kadın, kafası ile kalbinin birbirine uzak düşmekte olduğunu idrak edemiyor henüz. Bir başına. Suyu çekilmiş değirmenler kadar yalnız. Oğlan yedi oyuna, çoban yedi koyuna gitti misali. Herkes bir yere iftara davetli. Kadın yalnız. Beraberinde, biraz önce kendinden çıkarak kendini paralayan hançer cümle. Büyüyor yavaş yavaş. Bütün evi ele geçiren olacak biraz sonra. Cümle büyüdükçe, kadının içindeki sıkıntı da büyüyor. Yalnız iftar edeceğine veriyor. Deniz gamı alır mı? Suyu çekilmiş değirmen taşı misali duran kadın, denizden su toplamaya çalışıyor beyhude.

ya zamanı durdumalı, ya zamandan kayıp kurtulmalı

"Amerika?daki tıp kongresinden döner dönmez ararım emlakçiyi... Kaç para olursa olsun! , burası bizimdir artık..."

Umut Çiçekleri 2

söz ettim. Çok etkilenmişti. "İstediğiniz oyuncak arabayı

Hazreti Fatıma, kendisini tanıtıp görüşmek istediğini söylediğinde kadın:

edasıyla koluma girdi. Yerimize oturduktan sonra ona menüyü

Sonbaharın gelmesiyle terk edilmiş bir sahil kasabasına gittik. Nerede olduğunu söylemeyeceğim. Peşimizden gelip bulamayın bizi diye. Pansiyon sahibi sevimli bir kadın, odamıza yerleştikten sonra çay içmeye davet etti bizi. Zaten çok bi eşya da almadık yanımıza. Birkaç eşofman, mevsimlik uzun kollu penyeler, akşamları üşütmemek için bir hırka ve diş fırçası. Bir de kitap.

Ayaklarinin altina aldigi toprak sayesinde her an biraz Daha yukseldi ve sonunda yukariya kadar cikmis oldu.

Yangın yeri ellerin öpülesi duruşu?

Uzun yillar once Çinde Li-Li adli bir kiz evlenir ve ayni evde kocasi ve kaynanasi ile birlikte yasamaya baslar. Lakin kisa bir sure sonra kayinvaldesi ile gecinilmenin cok zor oldugunu anlar.

Çölün ortasında, kızgın kumlarla çevrili bu ağacın nasıl beslendiğini mi merak ediyorsunuz? Söyleyeyim: Sevgi ve mutlulukla beslenirmiş bu ağaç. Diğer ağaçlar gibi topraktaki suyu ve besinleri çölde bulamadığı için, sevgi ve mutluluktan sağlarmış gereksinimini. Bu ağacın sevgiden oluşan besini, diğer tüm ağaçlardan ayrı bir özellik katarmış ona. Yaprakları daha canlı, gölgesi daha serin, gövdesi daha güçlüymüş. Ona "Sevgi Ağacı" derlermiş.

Dünya nimetlerine ehemmiyet vermeyen yaşayış ve

Dalmisim düsüncelere ki bir hickirik sesiyle sarsildim...

ŞAyet Tanrı dendi mi öncelikle korkulacak, utanılacak bir varlık geliyorsa aklına, demek ki sen de korku ve utanç içindesin çoğunlukla.

herkesin bir ayakkabısı gibi bir de şarkısı

ciddi bir yarası olup olmadığını kontrol etti.

Yüzümden döküldü parçalanmış yaşanmışlar. Sen ne kadar erişilmezsen, ben o kadar çukurdaydım.

Aklım sende, elim yüreğimde kaldı? İçimdeki hüznü anlatmak istiyorum geceye dökmek içimi? Nasıl anlatsam kelimelere sığmaz ki? Yorgunluğumu, bitkinliğimi, yalnızlığımı..

Adam elini tersiyle burnunu sildikten sonra:

- "Bir şey yapabileceğini sanmıyorum" dedi babası.

ve ona bir çilingir çağırmasını tavsiye etti.

Dolaşan ben olsaydım Save'nin damarında

?Senin harika bir aşçı olduğunu adım gibi biliyorum. Bana söyler misin, bu geceki yemekler neden o kadar kötüydü? Bence ya hastasın ya da bir sorunun var? dedi.

Özlemin ağrısını tüm bedeninle duymak

martılar gökyüzünde ve benim mavi gözlerimde

Yalan söylememek degil, gerçegi gizlememekmis marifet,

Ne Oldum Dememeli Ne Olacağına Bakmalı

Gözlerinden öper, selam ederim. Allah'a emanet olun."

Köle sözlerini bitirir bitirmez, içeri kralın adamlarından biri girmiş. Bir yaban domuzunun bahçeye girdiğini ve asmaları kırıp döktüğünü söylemiş. Kral elindeki bardaktan bir damla dahi içmeden hemen dışarı fırmalış. Bahçede domuzun bulunduğu yere koşmuş. Kral ve domus arasında öldüresiye bir mücadele başlamış. Sonunda yaban domuzu mızrak gibi dişleriyle, Sisam kralının karını yarıp ölümüne sebep olmu.

Resulullah . - "Bu gömleği öyle sevmiyorum, bundan daha ucuzunu istiyorum. Acaba satıcı bunu geri almaya hazır olur mu?"

Bir güzellik doğuyor yüreğime şiirden.

bilinmez bir zaman sonra

-?Hakkın sendeki seni öldürmesi ve kendisiyle yaşatmasıdır. Allah?tan gayrısından alakayı kesmek ve yalnız?O?nunla olmaktır?

Cümlelerin, ismimi yabancı gibi sonlara bıraktı. Hatıraların düzünü, tersine çevirerek yeniden giydi zihnin. Ezberinde bayat bir öfke canlandı.

Bir Ramazana daha?merhaba? diyoruz. Bu kutlu ayı karşılarkenki coşku, şenlik, çocukluğumun en renkli tablolarını oluşturur. Teravih için camilere koşuşan müminlerin ilk gecelerde, bir ağızdan, coşkuyla yeri göğü?Merhaba ya şehr-i Ramazan? diye inletmeleri çocuk yüreğimi pır pır ettirirdi.

Bir anda sevinmişti. Kağıtta şunlar yazıyordu:

Lakin bizim sevgimiz

soruları mükemmel bir sekilde cevaplamış.

Futbol sezonunun sonlarına doğru, büyük bir eleme maçının idmanı için sahaya

Tabi dedi teyzeciğim adama seslendi balıklar 3 kilo oldu bir bana 2 teyzeye tart bakalım.

mızrabı

her gece okuyorum yusufun güzelliğini.

Dayanılmaz olduğun zamanlarda bile sana dayanmalı...

Gören gözlü kör güzele,

görüldüğünde tek boyutlu düzlüktür o

Kaç şehir gezdi, her şehirde birkaç dostu oldu anılacak, bazen o kadar bile olmazdı. İçe dönüktü annem. Mahcup bir tabiatı vardı. Gündelik konuşmaların içinde uzun uzadıya bulunmaktan hoşlanmazdı. Az konuştuğu için kulağa şiir gibi gelirdi uzun cümleleri. Bazen babam, ?Beni bu şiir gibi sözleriniz mahvetti Lale Hanım? derdi sesine içli bir yapmacıklık takıştırarak, ?Böyle sözlerinizden sonra abayı yaktım size, böyle sözlerinizden sonra uykusuzluklarım başladı? Bazı sabahlar evden çıkarken bu sözleri şen şakrak sıralardı anneme. O gidince, annem bana döner, ?Sen de olmasaydın ben ne yapardım şimdi? derdi. Evin tek çocuğuydum ben. Benden sonra annem birkaç düşük yapmış. Doktorlar her şey normal diyorlarmış ama gebeliğin üçüncü dördüncü aylarında bebek ölüyormuş annemin karnında. Çok zor hallerdi diye anlatırdı annem. ?Peri karışmıştır sana, ilk çocuğun kız ise demek ki erkek çocuklarını boğuyor; kız çocuğuna gebe kalsan o yaşar? diyerek muska tarif edenler, ilaç levazımı yazdırmaya kalkışanlar, babama yeniden evlen diyen akrabalar?

Verirdi ona, her kış

'Nereden çıktın bu vakitte' dememeli, bir gece yarısı telaşla yataktan

acaba 100 ve 101. sayfalar seninle mi güzelleşiyor

İLKBAHAR

O, seni senden de iyi bileni..

İki türlü "kar manzarası" var, biri diğerine uymayan. Hayat karşısında biz farklı iki kişi olduğumuz için değil ama. Aynı biz karşısında, iki hayat olduğundan. Biri şiir kılar bizi, biri hakikat. Biri nergis kokar, öbürü hayat.

"Aşk" dedi.

-Nasıl secde edeyim boynumda ip var?

Bu şayianın yayılmasından az zaman sonra, Edirne'de müthiş bir uyuz hastalığı peydah oldu.

Altı yaşındayken çok hızlı araba kullanan biri tarafından

merhaba dedikten hemen sonra attım anne.

hoşbulduk :)) nasılsın 2birbir?ben böyle hitap edeceğim kusura bakma :))

"SİMURG ANKA - Otuz Kuş" demekmiş.

-Anladım. Anladım ama kalbini kırıp, gönlünü alamadıklarım, iyiliğini görüp, karşılık veremediklerim var. Anlayacağın borçlu gitmek istemiyorum.

'' Memlekete dönünce bu zarfı, üzerindeki adrese bırakır mısın? ''

Haber gönder mesud eyle yolunda öleyim yar

Aradan geçen yıllar içinde, babasıyla kavga edip darıldığını ve onu gücendirdikten sonra, yüzüne bile bakmadığını duyduk. Kendisine defalarca giderek, yaptığı işin yanlış olduğunu ve babasının rızasını mutlaka alması gerektiğini tekrarladık. Ama Osman, artık büyük adamdı ve hiç kimseye tenezzül etmiyordu.

Alnını dayadı. ? bu iyi işte? dedi.

Mavi Patikler

Sally, küçük kardeşi George hakkında anne ve babasının konuşmalarını duyduğu zaman yalnızca sekiz yaşındaydı Kardeşi çok hastaydı ve onu kurtarabilmek için ellerinden gelen her şeyi yapmışlardı

bütün tüylerini vücuduna yapıştırmıştı. Bacaklarına geçirdiği pembe çizgili şort ona kumsalda güneşlenen kedi havası vermişti.

Hepimizdeki bu sevgi eksikligi bizi kavgaya kirginliga kutuplasmaya kamplasmaya bazende icimizden bazilarini olume goturdu,

?Gel pisi pisi, sana süt vereyim.?

Başarılı insanlar, çöp kamyonlarının günlerini mahvetmesine ve

Tanrım ne büyüksün

Hasretin Alev alev içime bir an düştü

neredeyse mutluluktan uçmak üzereymiş. Babasının oynadığı oyunu gören kız

... / . . . .`\ . . \ ...

Sana sırılsıklam bir bakış da ben olsaydım

Bir bilge, bir göletin başında oturmaktadır. Susuzluktan kırılan bir köpeğin devamlı olarak gölete kadar gelip, tam su içecekken kaçması dikkatini çeker.

şimdi ah nöbetimin gecelerinden birinde, semada raks eden sitarelerin en mes?ud anlarına şahid olan gözlerimde birikir yokluğunun acısı. şimdi şiraze, anladım ki yokluğundur beni aşka aşık, deli divane eden. olmasaydın hep böyle, keşke olup olup olmasaydın böyle. ben Anka, her seferinde yanıp kül olmayacaktım, kendimi yakıp yeniden yanmaya koşmayacaktım. belki şiraze, seni sevmekle buldum ayinelerin gerisinde meftun oluşu. belki şiraze, seni herdem yitirmekte buldum bengisuyu. belki şiraze hep belki?

Bir delinin en deli haliyim.

Bir an dalgınlaştı; ?-Gerçi, gelin bizle geçinmeye çalışmıyor ama? derin bir nefes aldı?-Boş ver canım, ne de olsa torunlarımın annesi. Eşine, çocuklarına iyi baksın da? biraz da kendini teselli etmek için söylendi?biz bu gün varız, yarın yoğuz. ? Evine yaklaşınca yine durgunlaştı, ?-Bakalım hanım ne diyecek? Gelin gelip-gitmiyor diye biraz kırgın ama?. ? Düşünceler içinde zili çalarken, güleryüzlü olmaya çalıştı;

Halbuki nimet şükür isterdi. Şükürsüzlük nimetin gitmesine sebepti. Nitekim bu şükürsüzlüğün akibeti de öyle olacaktı. Olmaya başladı bile. Kısa zamanda işleri bozuldu, çarşının en işlek yerindeki dükkanını satması da onun bozulan işlerini. Bir ara o hale geldi ki, evine ekmek alamaz duruma bile düştü. Nitekim bir akşam eve gelmiş, kızcağızına da acı sözü söylemişti;

evlatlarını döver gibi seven bir sonbahar

"Alemlerin Rabbi olan Allah'a hamd" ile başlıyordu bu çizgi, bu yol. O'na şükür ile başlıyordu... Evet, boyun eğmeden içe dalma mümkün mü? Başını öne eğmeden öze bakma ve kalbe nazar etme imkanı var mı? Elbette yok...

"lütfen, içeri girmeme izin ver, mutlaka konuşmamız gerekiyor."

Ama önce kendinizi affetmek şartıyla!

Bu nedenle de, her zamanki gibi masasında bir yazı okuduğu sırada kalbi durarak öldüğünde kimsenin dikkatini çekmemiş...

"Bir buğday tanesi yerim" diye cevap verir.

-Hayır! Sen bilakis babamın cennete ilk girecek kadın diye müjdelediği birisin. Hiçbir kadın sizin yaptığınızın onda birini bile yapamaz, dedi.

- Çok üzgünüm, doktor, galiba çocuk felci, dedi.

İçeriden hiç ses gelmiyordu. Birkaç defa daha bağırdı. Hikmet, ağlaya ağlaya namaz kılıyordu.

- Hiçbir şeyle değişmeyeceğim yedi gerçek öğrendim.

- İyiyim dedi Mehmet. İyiyim. Diye yineledi. Ve devam etti. Benim hayatımda çok fazla değişen bir şey olmuyor. Bildiğin rutin bir hayat, hep sıkılıp sıkılmadığımı merak ettiğin rutinlikte yani. Sıkılıyorum ama güvenli oluşu bana iyi geliyor. Söylediklerin? Konuşursak iyi gelir. Dedi. Reise üzüldüm diye ekledi. Durumu nasıl?

İzmir'de kar yağdığı gün, yani bir ay önce evdeydim.

- İnsan olmayan, insanın değerini bilmez.

İrkildi Hema. Bir adım geri attı. İçinden dönüp kaçmak geçti. Ama bir kedinin ondan daha hızlı olabileceğini iyi biliyordu. ?Hem tırnakları var sivri sivri? diye düşündü.

Bizim için de bu böyledir. Gün be gün kendi hayatımızı kurarız. Çoğu zaman da, yaptığımız işe elimizden gelenden daha azını koyarız. Sonra da, şoka girerek, kendi kurduğumuz evde yaşayacağımızı anlarız. Eğer tekrar yapabilsek, çok daha farklı yaparız. Ne var ki, geriye dönemeyiz. Marangoz sizsiniz. Her gün bir çivi çakar, bir tahta koyar yada bir duvar dikersiniz. ?Hayat bir kendin yap, tasarımıdır? demiştir biri. Bugün yaptığınız davranışlar ve seçimler, yarın yaşayacağınız evi kurar.

diye sordu. Annem de geç saatte gelen bir telefonun

tebessümün zaten kafidir

?bak ogul dedi ben brabant bolgesine ilk gelen turk yabancidim yanlizdim sonra burasi doldu simdi 3 yada 4 bin turk yasiyor ve aradan 45 yil gecti yine yanlizim? dediginde koltuguna yaslandi usulca bir ah cekerek arkadaslarinin zaman icinde tek tek nasil olup gittigini ve eskilerin arasinda yanliz nasil kaldigini anlatti uzunca,

Bu yüzden her zaman yedek kulübesinde otururdu.

Fakat bu defa da başka bilginler; "Bir konseyin önünde beklemesi imkansız bazı şeyler vardır, bu işlerin yapılıp yapılmayacağına ancak tek bir kişi anında kara verebilir" dediler. "Buna karar vermek içinse neler olacağını önceden bilmek gerekir. Neler olacağını önceden bilenler de yalnızca sihirbazlardır. Dolayısıyla her hareketin doğru vaktini bilmek isteyen, sihirbazlara danışmalıdır...

birbirlerinden ayrılır ayrılmaz ceplerini, çantasını karıştırır olmuştu.

Önünde duran o minik alete bir daha baktı. Zamanı ve tarihi gösteren, bulunduğu yerin adını bildiren, kıtalar ötesinden ses taşıyan, cebe sığan o küçük alete? Hekimoğlu türküsünün melodisiyle bir dostun aradığını bildiren o alete.

? Para dediğin şey böyle gün için lazım olur. Belli olmaz ALLAH?ın rızasının nerede olduğu. Biriktirdiğin parayı bu muhtaç hanıma vermelisin. Tam yeridir. Çocukları aç durumda, Onu namusunu kirleterek, para kazanma zorunda bırakmamalısın.

gerçekten çok etkilendiler" dedi. "Randevumuzun

Çocuk sessizce odasına çıkıp, kapısını kapattıktan sonra, adam "Yanlış

CANLILARIN YAŞAM HAKKI VARDIR

Yusuf adında gezgin bir zat Zünnun-i Mısri hazretlerinin İsm-i azamı bildiğini öğrenince Mısır?a gitti. Huzuruna varınca önceleri iltifat görmedi. Sonra huzura kabul edildi ve Zünnun-i Mısri hazretlerine bir sene hizmet etti. Bir gün ona;

''Okulumuzun resmini ve bahçesindeki akasya ağacının resmini yapacağım.'' dedi.

Karıncaya sormuşlar; '' nereye gidiyorsun?'', '' dostuma'', demiş. ''Bu bacaklarla zor'' demişler. Karınca; '' olsun, varamasam da yolunda ölürüm'' demiş.. Yolunda ölünecek dostlara...

Yıkılsın arduvazlar bitsin nifaklar

Fakat karnı doyan öksüz torunlarının neşesi odayı sarınca ağır bir uykudan uyanır gibi silkindi; toplandı ve sevinç gözyaşları içinde kim olduğunu hala bilmediği Halifeye şu sözleri söyledi.

merhaba dememişsen

Gündüz mavi

Aslında sevgi onu ele geçirmişti..

üyesi yanına yaklaşmış ve "otoparktaki çocuklar, geçen hafta siz turnuvayı kazandığınız gün bir kadının yanınıza yaklaştığını ve sizinle konuştuğunu söylediler" demiş.

Adını sanını bilmediğim biri şöyle demiş:

Adam gittikten sonra delikanli calar kapiyi, kendini tanitir. Sorar niye bu adamla evlendigini kiza...

Itır kadar uzakta şiir kadar yakınsın

Arabadan indi, orada bulunan küçük bir çocuğu tuttu ve onu parketmiş

O gün evimizin önündeki dut ağacının altında ellerimi yanaklarıma dayamış merdiven basamağında oturuyordum. Sarı bir vosvos geçti birden önümden. Araba çolak Kadınnın evinin önünde durdu. Bu Durmuş abiydi. Bir kuşun göğsü gibi inip inip kalktı göğsüm. Sanki babam gurbetten gelmişti. Durmuş abi bekardı. Onu böyle heyecanla bekleyen en çocuk yürek bendim. Korna çaldı Durmuş abi. Dut ağacının dallarındaki göçmen kuşlar hep birden havalandı. Dut ağacından havalanan bir kuş da bendim. Bir uçuşta vardım arabanın yanına. Elini öpüverdim hemen. Bu kez keçeli boya kalemimi kesin getirmiş olmalıydı. Çolak kadın öyle söz vermişti çünkü. Çolak Kadın evin avlusunda belirdi. ''Yavrum, Durmuşum!'' diye kanatlarını açarak Durmuş abi'ye yöneldi. Bir hasret sesli sevgi çığlığı? Ben bir kenarda kalakaldım öylece.

eCE aYHAN

Ibrahim Peygamber bu uyarıyı alir almaz, hemen yaşlı adamın ardından yetisti ve kendisinden özür diledi. Ihtiyar atesperest kendisinden bu davranisinin sebebini sorunca da olup biteni anlatti. bunu uzerine yasli adam gafletten uyaniverdi.

?Bu tohumu toprağa gömsem daha iyi olmaz mı? diye düşündü?Belki burada bir ağaç olur? diye devam etti düşünmeye Sonra bir ses geldi içinden

Tam cepheden dışarı doğru bir hale yaptığı sırada başka bir arkadaşı onu omzundan tutarak tekrar içeri çekti, Delirdin mi? gitmeye değer mi? Baksana delik deşik olmuş. Büyük olasılıkla ölmüştür bile. Artık onun için yapacak hiçbir şey yok. Boşuna kendi hayatını da tehlikeye atma sakın!

?Gök kapılarının açılıp cehennem kapılarının kapandığı? ve?şeytanların zincire vurulduğu? bu bereketli aydan nasibini alabilenlere ne mutlu.

e-mail gönderebiliyoruz.

Oysa fotoğrafları henüz tazedir dünün ayazlı gecelerinin... Kışı birlikte aştığınız dostluklar sımsıcak durur yüreğinizde... Sadakatin ve yerleşikliğin güvenli kolları huzur vaadeder ardınız sıra...

- Alın kızlar alın. Arife günü beni sevaptan mahrum etmeyin.

Belki de onun için sen gözlerini kapattığında sönüyor yıldızlarım...

Urganımı getir fermanını hayalini

Seninle başlasın her yerde

Sevinmeli miydi? sevinemedi. ?acaba?acaba gelemeyeceğini söylemek için mi aramıştı. Telefonda kutlayıp geçecek miydi anneler gününü, sarılamayacak mıydı yavrusuna?

Bu hasta ayrıca kendisine gözlerini bağışlayan Linda'nın anne ve babası ile tanışmak istiyordu.

Dönemeci dönerken

her hayat bir dünya

98765 x 9 + 3 = 888888

Dükkan sahibi onun kalça çıkığı olduğunu ve

bulacağını, kendisinin tanıdığı olmadığını söyler. Yaşlı kadın ona uygun bir

Hani düşünür de koca evrende kendini

Neyle anlatayım bilmem sevmenin güzelliğini. Hiçbir şeyi eş tutamam küçük bir çocuğun şekerli öpücüğüyle. Yorganlar yetmez soğuktan korunmaya eğer yanım boşsa. Ziyafetler doyurmaz karnımı paylaşılmadıkça. Ve ben, ben olamam sevgi okuyup sevgi yazmadıkça.

Bazen Şiraze, bazen... insan saklar, bir an gelir artık yer kalmaz saklanması gerekenlere. Sessiz dökülüşler başlar, insan taşar uçurumlarına. Taşanlar uluorta dökülürler, gün vurur tenlerine; mefşu... Zulmeden bir geçmişin eziyetlerine daha fazla dayanamayınca zihin oyunları başlar, hakikatten o denli farksız. Diler insan çıldırmış olmayı, cinnetinin hapsinde bulunmayı, akıl ile işini bitirmişliği... diler dilemesine de Şiraze, insan cinnetini kendi seçemez ki.

enlemleri boylamlar boyunca

Sular kaynadı, kaynadı da yaktı beni sanki...

bu şevkin ayinesindeyim

Hız limitinin 50 mil olduğu yerde 73 mil ile gidiyordu

En fazla dikkatle duran ise üç yaşlarında bir oğlan çocuğu olur. Annesinin

Harflerin, kelimelerin ve esmanın bilgisi avuçlarına bırakıldığı an, küçüklüğü az da olsa büyüklüğe inkılap etmiş, artık gözlerini dış dünyaya açmaya başlamıştı.

- Bu dünyanın ben çektim cefasını, başkaları sürdü hep sefasını

Babam baktı. Hım, dedi

Mart 31, 2007 Geliştirici: mollaca

Adam hemen içeriye almış şeytanı. İçeri girer girmez yalandan namaz kılmaya başlamış şeytan. Saatler geçmiş adam bakmış hala namaz kılıyor. Sabaha kadar yalandan namaz kılmış şeytan. Namazı bitince ev sahibi adam :

gencin yanına, elinde telgrafla antrenörü geldi. Delikanlı telgrafı okuyunca

Yaşamak korkutmasın seni

O gece, sabah oldu. Diğerleri hakkındaki duaları geçti. Fakat İmam Hasan , annesinin kendisi için dua ettiği bir kelime dahi işitmedi. Sabah annesine: ?Anneciğim ben her şeye kulak verdim, niçin başkaları hakkında dua ettin de kendin için bir tek kelime dua etmedin?!? dedi.

Ders yılı sonunda Rose yıllarca önce başlayıp, yaşam mücadelesi içinde ara vermek zorunda kaldığı üniversiteyi derece ile bitirdi... Mezuniyet töreninden bir hafta sonra, uykusunda, huzur içinde öldü. Cenaze törenine iki binden fazla üniversite öğrencisi katıldı. "Yapabileceğimiz her şeyi yapmak için asla geç olmayacağını" hepimize, hem de nasıl öğreten bu muhteşem kadının anısına layık bir törendi bu... Rose'un öğretisi aslında dünyanın bütün üniversitelerinde zorunlu ders olmalıydı: "Çok geç diye bir zaman yoktur!.."

GERÇEK DOSTLUK BÖYLE OLUR

sadece bir hafta ayrı kalacaklarını bildikleri halde, ayrılmaları zor oldu adam Amerika?ya giderken. Her Gün, her Saat konuştular Telefon la. Gözyaşları içinde kucaklaştılar havaalanında. Fakat birkaç gün sonra, kocasında bir tuhaflık olduğunu fark etti kadın. Eskisi kadar

``Ben VEFA`yım.!

Geceydi. Sabahleyin, traş olmak i çin

Yunus Dede acı acı gülümsemiş:

Üzüntüyü bölmeli...

günler geçmiş, filiz büyümüş Gül belli olmuş. kaya; bağrında yaşattığı bu Gül dalına aşık olmuş. zaman geçtikçe aşkları büyümüş, artık ne güneş, ne göremediği ay, ne nisan yağmuru, ne de fırtınalar umrunda değilmiş. Günler geçmiş, Gül fidanı öyle büyümüşki, kökleri kayanın her çatlağını doldurmuş. kökler kalınlaştıkça kaya daha çok çatlamaya başlamış, kaya yavaş yavaş ölümünün yaklaştığını anlamış,

Kötü söz de alma sevmem hiç

Tam o saatlerde fırının genç ustalarından Cengiz fabrikaya geldi. Kirlenmiş olan beyaz önlüğünü almak için gelmişti. O akşam yıkattırıp, ertesi gün temiz temiz giymeyi düşünüyordu. Dış kapıyı açtığında şaşırdı. ?Hayret, içerideki elektrikler açık unutulmuş? diye mırıldandı. Gidip önlüğünü aldı. Fırının önünden geçerken açık olan kapağını eliyle şöyle bir itekledi. Çıkarken ışıkları söndürmeyi de ihmal etmedi.

Aradan birkaç gün geçmiş.. Çiftçinin oğlu atlardan birine binerken yere düşmüş.. Bacakları kırılarak ağır derecede sakatlanmış.

Ben, kağnılarla yaylılarla büyüdüm geldim

-Ben bulunduğum kasaba hali vakti yerinde olan bir insanım ailemle beraber gezmeye çıktık kader bizi arkadaşların bulunduğu yere getirdi. Hayvanlarımın arasında bir güzel atım varki dönen bir defa daha bakıyor hayvana ne yaptıysam bu arkadaşların bahçesinden meyva koparmasına engel olamadım, arkadaşların babası içerden hışımla çıktı atıma bir taş attı atım oracıkta öldü, nefsime bu durum ağır geldi, ben de bir taş attım babası öldü, kaçmak istedim, fakat arkadaşlar beni yakaladı, durum bundan ibaret, dedi.

Dilimize yüreğimize bulaştırdık.

dedi.. Kız, içini çekti, " yüzüm güzel olmuş kaç para

Yaşam, senin yaşamında açılmış yeni bir sayfadır.

Hep o yangınların adına

Cumartesi geldi çattı, ama okul takımının durumu hiçde iyi değildi. Maçın

Cenup rüzgarları ruhumu çeler.

çift laf da mı konuşturtmayacaksı n

yaptığın herşeyin bir iz bırakacağını bilmeli ve hareketinin farkında olmalısın.."

beni sessiz koyuşsun,

Yıllar sonraydı, küçük bir çocuk heyacanla annesiyle babasının yanına koştu, güller arasında, sallanan sandalyede oturan ihtiyar adamı göstererek bağırdı; "Dedem gülüyor, dedem gülüyor baba!.. " Koşarak ihtiyarın yanına gittiler, gülerken hiç görmedikleri yüzüne baktılar. Elinde bir gül olan ihtiyar adamın yüzüne, gerçekten bir gülümseme yayılmıştı; biten bir hasrete seviniyormuş gibi, yıllardır görmedigi birine kavusuyormuş gibi mutlu bir gülümseyişti bu.

Kız için artık gevşekti

Şimdi kış mevsimini ne özlüyor, ne de sevebiliyorum. Kış, tabiatın ölümü! Ölümü, ölümleri hatırlatıyor insanlara. Kış, şimdi daha heybetli, dehşetli sanki... Yürekleri donduruyor. Kış mı daha soğuk, yoksa yürekler mi? ?Kış ahtapotu dünyayı bin koluyla sarıyor? adeta. Canlıların çığlıkları, sevinç değil, korku titreşimi! Ben mi değiştim? Yoksa iklimler mi değişti? Belki de insanlar ve hayat değişti. Yoksa kar renkli çocukluğum da mı yalandı? Şimdi herkes soğuk havalardan şikayetçi? Büyükler?Havalar çok kötü, kar yağacak? diyorlar. Kötü olan yalnız havalar mı acaba? Büyüyünce her şey kötü mü gözüküyor insanlara? Yoksa temiz yürekli, beyaz yüzlü çocuklar mı çirkinliklere bulaşıyorlar? Şimdiki çocuklar, bizim duyduğumuz o heyecan ve mutlulukları duyamıyorlar sanırım. Onların oyuncakları ve hayalleri de değişti şimdi.

Unutmuşum, içimdeki umutların beyazlığını... Unutmuşum mavi, yeşil, al renkleri... Ne zaman bir yağmur sesi duysam, ne zaman bir su sesi, içimde sevgiler kanar, pınarlar kanar benimle. Sonra sen gelir dökülürsün içime, sen gelir dökülürsün gözlerime, kirpiklerim dökülür yollara. Gülaydınlığın doğar üstüme. İşte o zaman dağ dağ özlem kesilirim, bulut bulut, hüzün hüzün..

Şehirler...

Küçük çocuk bir an duraksadı. Sonra derin bir nefes aldı ve

Sevgi yağmur gibi yağacaksa ve sırılsıklam ıslatacaksa sizi,

Anladın ki HAYAT, Yoksulluk'tan ibaretmiş

Genç durumu sonunda rahibe de iletir. Rahip:

İşlerim bozulduğunda kendisinden para istedim, bütün parasını bana verdi.

Konuşacak yeni birilerine ihtiyaç duymuştum;beni tanımayan ve tanımadığım insanlara... Arkadaşlarım ve ailem yetiyordu aslında bana fazlasıyla. Ama yine de dünyanın herhangi bir yerinden herhangi biriyle sohbet etmek de iyi gelebilirdi can sıkıntıma.

Yetmiş beş?i elli iki ile çarptım ve

herseyi zamaninda yapmali hikayesiherseyi zamaninda yapmali cunku zaman akip gitmekte sense sadece arkasindan bakmaklada yetinebilir onu kendincede yasayabilirsin uzak ulkelerin birinde bir kiz kardes ve abisi yasarmis ama abisi kiz kardesini hic mi hic sevmez annesinin ölumunden onu sorumlu tutar ve ona elinden gelen her kötulugu yaparmis

And I need a friend oh I need a friend

Can Borcu Bahanesini Bilmek İstersen

Değil mi ki

gelir vurur ömrünün coşkusuna

ALİ: Hayır, kesinlikle satmam. Gözlerim olmadıktan sonra parayı ne yapayım?

Umut başını kaldırdı, ağlıyordu bağırmaya başladı..

Akşam ezanları okunurken evin önünden geçerdi. Başında fötr şapka, sırtında gerçek rengi çoktan kaybolmuş ceket ve omzunda teyp? Fötr şapkayla teyp, oğlunun Almanya?dan hediyesi. Teypte hep aynı kaset çalar: Bilmem hangi aşığın sevdiğine kavuşamamasının destanı. Ferhat?la Şirin değil, Leyla ile Mecnun değil, Tahir ile Zühre hiç değil ama kasetteki yanık ses aynı aşkın derdiyle kavrulmuştur.

- Baba, bak hastasın. istersen vasiyetini yaz da kurtul.

olsun ki neresindeyiz bir bakınalım etrafa

İnsanların eksiklikleri bazen, aynı zamanda en güçlü tarafları olabilir:

Sonra bir sabah kapı çalındı.. Tıpkı eski günlerde olduğu gibi..

Oyunlarım.

- MERHAMETLİ İNSAN KALMADI' demeyesiniz diye?

Semira hambalis kokusunun ne kadar güzel olduğunu o gecelerde aklına kazıdı. Zakkum çiçeklerinin pembe ve beyaz açtığını, yaz başı gecelerinin serin geçtiğini, arktaki suların sokağa taştığını, bekçilerin uyumadığını o deprem gecelerinde öğrendi.

Bolat ÜNSAL

kış kadar dayanılmazdı zaman, kitap raflarında aradığım asıl bulmak istediğimdi

Kanser hastanesinde başhekimken Serap adında genç bir hanım hastam vardı. Bu hastam göğüs kanserine yakalanmış ve tedavi için yurtdışına gitmek istemesine rağmen, bazı formaliteler sebebiyle o imkanı bulamamıştı. Serap'ı özel bir ilgiyle bizzat ben tedavi altına aldım. Ve kısa bir süre sonra da Allah'ın izniyle iyileştiğini gördüm. Ancak Serap'ın da bütün diğer kanserliler gibi ilk beş yıllık süreyi çok dikkatli geçirmesi gerekiyordu. Bir işkadını olan Serap, dört yıl kadar sonra bir ihale için İzmir'e gitmek istedi. Kış aylarında olduğumuz için uçakla gitmesi şartıyla kabul ettim. Maalesef bilet bulamamış ve benden habersiz bindiği otobüsün kaza geçirmesi üzerine altı saat karda mahsur kalmış. Dönüşünden kısa bir süre sonra kanser, kemik ve akciğerine yayıldı. Serap, bacak kemiklerindeki metasaz nedeniyle yürüyemez hale gelirken, hastalığın akciğerdeki tezahürü sebebiyle de devamlı olarak oksijen cihazı kullanıyor ve söylediği her kelimeden sonra ağzını o cihaza yapıştırarak nefes almak zorunda kalıyordu.

Yağarsın; taşlar bile yemyeşil filizlenir

İnsanlıktan çöreklenen kederlerin

yasaklayacağım.

Ergür ALTAN

Okuyacağınız hikayeyi bize sahabilerin içinde en çok sayıda hadis rivayet etmiş olan İbn-i Abbas anlatmaktadır.

Biraz sonra son nefesini verdi.

yoncalar toprağı aralayıp ürkek ürkek başlarını uzattılar.

İyisi mi, hiç azdırma ruhumu bahar...

Ondan yeni bir not alana kadar 6 yıl geçti. O notta liseyi bitirdiğini ve sınıfındaki üçüncü en iyi öğrenci olduğunu ve Bayan Thompson'un hala en hayatında gördüğü en iyi öğretmen olduğunu yazıyordu.

- Nasıl olur hocam, çalınmış bir kuzu bize haram, sana helal?

Bakışların takıldı

Her anını dibine kadar yaşamaya çalışmak için nefes nefese koşturmayı göze alacak kadar dolu!

"Daha iyi ya. Her şeye yeniden başlayacağım. Zaten geçmişi hatırlamak istemiyorum ki."

Usta?nın mahalle komşusu Kadir Bey geliyor. O da şen şakrak bir adam. Kakara kikiri başlayacak derken üç genç giriyor, dükkanda yer yok, ikisi kapının kirişine yaslanıyor, biri az içerde. Kapının açık kısmından limoni havayı görüyorum. Ev sahibi, kirayı üç yüz elliden beş yüz elliye çıkardı, diyor. Usta?nın biraz önce gülen, güldüren yüzü köseleye dönüyor. Taş taşa söykenir, peşimden gelin diyor, Kadir Bey?i de alıyor yanına, motoru çalıştırmadan hareket ediyor. Kemal, görev saatim geldi diyor, kapıda bekleyen ekip arabasına giriyor. Dükkanda yalnız başınayım. Ot çayından dolduruyorum bardağa, ılımış, ekşimiş. Kesme şekerle kırtlama yaparak içiyorum.

Unutana yanmaz insan bir sevgi yaşatmamışsa eğer

Sınıftaki herkes,

Ahmet Cihat Uysal

Dörtlü gümüş zincirle yeleğinin düğme iliğine geçirilmiş zincirin diğer ucu bir kuğunun boynu gibi kavis yaparak yeleğinin cebine kadar iniyordu. Can etrafındakilerin ne düşündüğüne aldırmadan bir noktaya diktiği gözünü ayırmadan tebessüm etti.

en güzel an şuan

Umut ve Yener dostluğu her yıl çığ gibi büyüyerek gelişti.. Ta ki geçen sene Yener bir trafik kazasında son nefesini verene dek.. 43 yaşında ki Umut, onsuzluğa alışmanın ne zor olduğunu bilerek, ama sevdikleri için hayatın acılarına katlanarak bir yılı doldurmuştu. Yazlık evlerinin balkonunda yıllar önce hayata yeniden doğduğu kayalara baktı.. Ve seslendi:

İki genç gördüm, seviyorlardı deli gibi

'Burasi cennet.'

Pansuman çadırına gitmek üzere dışarı çıkıyordu ki birdenbire kapıda durdu, sarardı, bir defa sarsıldı, sonra "Oğlum! Oğlum!" diyerek kapıdan girmekte olan bir sedyenin üstüne atıldı. Arkadaşları onu tuttular? Mecruh çok ağır gözüküyordu. Göğsünde derin yarası vardı. Ameliyat masasının beyaz muşambası üzerine yatırdılar.

Bu acılar elbet biter

seslendiğini duysam pia?nın?

teslim ettim. Süre biterken bir öğrenci, son sorunun test

incelik yok...

sonsuz bir daire;

Gözlerimi el yazısından almadım, alamadım. Seyrettim.

Platon bir gün, ülkenin en büyük bilgesinin yanına gider. Bilge onu karşılar ve oturup sohbet etmeye başlarlar. Platon bilgeye döner ve "Sen bu dünyanın en bilge kişisisin. Sen hayata dair her şeyi bilirsin. Bana öyle bir anahtar ver ki, bütün kapıları açmamı sağlasın." der.

Mutluluğu yeniden yakalamaya çalış. Kolay değil,

"Tadı nasıl?" diye soran yaşlı adama öfkeyle "Acı" diye yanıt verdi.

Ruhumu giyebiliyorum beş vakitlik.

Adam düşünürken aklına ikinci aldığı nasihat gelmiş ve "gönül kimi severse güzel odur" demiş.

Ne sunulan tarlalara baktım ne de başka bir şeye.

:))ilk karşılaştığımızda pastm da olacak yanımda

Tüpüm bitmek üzere.. Çıkmalıyım.. Dönünce?...

Güneşin kıymetini bil.

-Anlaşıldı kızım, sen üniversite bitirmiş, çok şey öğrenmiş olabilirsin ama insanlıktan sınıfta kalmışsın. Torunumu okutmak için uğraşacaktım. Fakat seni görünce vazgeçtim.

Bana verilen şehri içten yıkan ben miyim?

? Ey Allahın Nebisi, sendeki bu mucizeler de O?ndan değil mi? Öyle ise izin ver de geç kalmayayım, O?na şükredeyim, diyerek hemen yere iner, başını secdeye koyar ve der ki:

Ardından kalkma zamanının geldiğini hissettim; yumurtlayacaktı, yalnız kalmalıydı; uzaklaştım ordan.

Komşuda pişen

Kime doğdun!

"Seni, geçen sene bugünkünden, daha çok seviyorum..."

selamların başımın üstüne

?Su olup taşabilsem

9876543 x 9 + 1 = 88888888

Öyle neşeliydi ki, bir saçak altında titreşen köpek yavrusunu görünce, kucağına alıverdi.

Akşamları evlerimize dağılışlarımızın ardından

- Ne desem, nereden başlasam bilmem ki? Doğrusunu istersen kızlarımı bayramdan kaçırıyorum.

There's magic everywhere

Kavga eden adamlar durdular. Sonra dönüp ihtiyara olanı biteni hikaye ettiler. İhtiyar bunlara güldü. Atından indi, atın iki kenarında sarkan iki büyük küpü de indirdi.

hayatında; sen, her daim onun orada olduğunu hissetmelisin.

Çok denedim ama unutmaya çalıştıkça daha beter aklımdasın.

?Sus, sus çabuk, duymak istemiyorum bu yalanları? diye bağırdı kadın. Onca yıllık arkadaşını, kendisini kıskanmakla suçladı...

?Onun cenazesini melekler kaldıracaktır? diye bir ses işittim. Bunun üzerine çekilip ağaca doğru yürüdüm ve ağacın altında iki rekat namaz kıldım. Sonra cenazenin bulunduğu yere baktım. Cenazeden ne bir eser gördüm ve ne de bir haber alabildim. Kullarına istediği gibi ihsan eden Allahü Teala?yı tesbih ederim.

gözle görürler.

Zamanın bir yerine takılmıştır o.

lal olup lal?e mi boyanacağız Şiraze?

Küçük çocuğun aklı, bu sözlere yatmıştı. Adam, devam ederek: Üstelik de öğrencisin değil mi? diye sordu.

Derken, çok hafif bir ses duydum. Büyük bir çaba harcayıp dönerek dik yamacı son hızla indim. Yamacın eteğinde biri yüzüstü yatıyordu. Bu durumuyla hala sesleniyor ve birşeyler mırıldanıyordu. Adam, kırksekiz saate yakın uyudu. Sonra, yine gözlerini açarak uzun uzun çevresine bakındı. Zayıf, ama genç bir sesle,

Kimisi hastalıklarla mücadele etmekten yoruluyor. Mutsuz ve hasta oluyor.

benim ırmaklarım

- ?Peki, kayaksız olarak buraya nasıl çıkabildiniz? Hem neden eşinizin yanından ayrıldınız? diye sormaktan kendimi alamadım.

Ya çocuğunu... Keşke dövmemiş olsaydı onu.

Lama bütün gücüyle bağırıyordu aşağıdan. ?Hayııııır!?

Her akşam, gün kararmadan, Köse Mehmet geçidindeki köyden, Çoban dede'ye gidiyorlar, mezarının toprağını kabartıp mumlarını uyarıyorlar, Allah'a niyazlar, dualar, edip Fatiha'lar okuyup köye öyle dönüyorlar.

BOYAMA KİTABI

Babası anlatır Ali'nin :

Sabit Efendinin Bu Ağacin Sahibinin Kizindan Bir Oğlu Olur Imami Azam H. z. Imami Azam H. z. 4 Yaşinda Hafiz Olur Annesi Ona Der Ki Baban O Elmanin Suyunu Içmeseydi Sen 2 Yaşinda Hafiz Olurdu.

Ben bende aramaya başladım, aşk dediğim benden doğandı..

İğde Dalı

Mahalledeki birkaç çocuğun vurup kaçmasını saymazsak, kapısını kiracısı dışında kimse çalmazdı. Akşam olduktan sonra da sokak sessizleşince, pencerenin önüne yaklaşır elindeki kalemle yine defterine bir şeyler yazarken sıcak demli çayını yudumlardı. Gecenin geç saatlerine kadar pencerenin önünde otururdu. Pencerenin önünden kalkmadan önce defterine son kez bakar ve yazdıkları satırların içinden bir şeyler arardı. Orada bulduğu şey, bazen yüzüne sevecen bir ifade katar, bazen de geçmişin yaşanmışlıklarının bütün acısını yüzünde toplardı.

- Arz-ı Hicazdanım.

Nasıl değdi? Bu adam ölmüş, görmüyor musun?

bahçe duvarına tırmanmış ve prenses ile bir kere daha göz göze gelmişler.

Sabah bu cevabı okuyan cariye artık kararını vermiştir: Aşkını bu akşam halifeye söyleyecek. Ne olacaksa olsun artık. Ve o gün temizliği bitirdiği halde gitmeyip Halifeyi beklemeye başlar. Yavuz Sultan Selim Han akşam çadıra dönünce cariyeyi kendisini bekler bulur. Cariye, Halifeyi görünce hemen ayağa kalkıp temenna durur. Yavuz Selim Han "Buyurunuz, sizi dinliyorum" deyince, cariye tüm cesaretini toplamaya çalışırken, titreyen ellerini gizlemek için elleriyle dirseklerini tutarak kollarını kavuşturur. Heyecandan yüzü kıpkırmızı olmuştur. Kalbi yerinden fırlarcasına atarken, titrek ve mahcup bir sesle: "Efendim...? der. ?Cariyeniz... Size..." ve cümlesini tamamlayamadan yığılıp kalır. Kalbine sığmayan aşkını söyleyemeden ruhunu teslim eden cariyenin, bu tertemiz aşkı karşısında Koca Halife gözyaşlarını silerek etrafındakilere şöyle der:

Yine kendime doğru!

Bilirim dert de Sen?dedir dermanı da Sen?de.

"- Söyledim kardeşim Said, söyledim" dedi.

-İstemem. Bu günlerde kilo aldım zaten. Acelem var, okula yetişmem gerek dedi o umursmaz ses tonuyla. Sonra, annesini yeterince sinir edemediğini düşünerek daha ağır konuşmak ve ona hiddetini savurmak için:

Belki bulut

aslında yokum ben bu oyunda

?Aşk denizi bir çömlek gibi kaynatır

Ellerini ellerine bıraksan dünyaya değil; duaya açılır. Eller ki en çok

Ve gün gelecek varlık tablomun adı bile bilinmeyecek, izi dahi kalmayacak.

Küçük kız gözlerinde yaşlarla yoldan geçen yaşlı bir bayana sordu :

sana susadı kainat

Dağlar mı yalçın aramızda.

Uyandırmaya gidecektik

Gözlerimi kapattım,,, sesinle kanatlandır...

Yaşlı adamın yaptığı iş padişahı hayrete düşürdü, 'Bu işteki hikmet nedir' diye sordu. Yaşlı adam cevap verdi: ''Köle evvelce suya batmayı tatmamıştı. Gemideki selametin kıymetini bilmiyordu.

"Üniversite inşaatına başlamak için gereken para bu muymuş? Peki, biz niçin kendi üniversitemizi kurmuyoruz, o halde?"

Kasabada hayat akıyordu?

Önce karşınızdaki kişiyi anlamayı hedefleyin. Ruh durumunuzu dikkate alın:

Siyah arabanın sürücüsü camdan başını çıkarıp bağırmaya ve küfretmeye başladı.

"Sevgiyle beslenensin" dedi.

?Karanlığa baharı çizmeye çalışanlarla karanlığı yıkmakla baharın gerçeğe doğacağına inananın

bahara geç kalmış kelebekler gibi renksiz mi kalmış siyah beyaz tabloya sığınmış sayrılı yaşam.

- Hayatın sarp ve dikenli yolları olmuyormuş, bu yollarda gezdikçe yolları sarp ve dikenli yapan insanlar oluyormuş. Ve suçu ne yazık ki hayata atıyorlarmış

Kan selleri içinde aka aka giderim

Balıklar geçiyordu, raksedip oynayarak,

Bu yüzden ezildim işte, bir düzine cahillik

Genç kız, akşam yorgun argın eve dönen balıkçı babasını karşılamak için açardı penceresini. Sokağın bir ucundan göründüğünde, koşarak merdivenleri inerdi. Kardeşleriyle babasının elindeki yükü alırken, ?Nasıl oldun baba? diye sorardı; ?Doktorun verdiği ilaçlar iyi geldi mi? Doktorun verdiği ilaçlar iyi gelmiş olurdu. Babası artık iyileşmiş olurdu? Doktorlar olurdu? Hastaneler? İlaçlar? Gazlı bezler? Akşam yemeğinde yine balık olurdu. Ama kimse bıkmazdı bundan. Yanına salata? Şöyle bol limon? Arkasından enfes bir tatlı. Bal veya.

- Madem seninle gelmiştir, dedi adam; artık o Allah için hür ve serbesttir!

Ve tabii, herkesin kendi kendisine sorması gereken soruyu sormuş:

Yüzüme baktı, korku ifadesi vardı. 'Anne, Azrail'in ayakları ne kadar büyük.' dedi, odanın uzunluğu kadar.

Çocuğun baktığı ayakkabılar, sanki onu kendinden geçirmişti. Bir müddet öyle durdu. Daldığı hülyadan çıkıp yola koyulduğunda, adam dükkandan dışarı fırlayıp:

Islandı.

?Sözün bittiği yerde sessizliğin can damarından boşalan sıcak kan gibidir yalnızlık... Şiirle çoğalan, şarkılarla çağlayan bir nehirdir... Acıtan bir yaradır... Tutuşturan ve yandıkça tatlı bir hüzün veren şair ateşi... Hayatı en yaşanası yerinde birdenbire bir uçurumun kenarına döndüren aldatıcı bir güzeldir yalnızlık... Ona teslimiyettir ve aşkın en karşılıksız halidir yalnızlık... Kaçılamayacak kadar yakın, gidilemeyecek kadar uzun bir yoldur bazen... Bir kaçış belki, yokluğa dokunuş belki de... En olağan yaşantısı insanın...

bir elif gibi akacaktım sana

Gül yaprağı suyun üsünde yüzüyordu ve su taşmamıştı.

9 x 9 + 7 = 88

Ruhum uyanıverdi, hani o yıllardır durmadan kıvranan

Hizmetçi kapıdaki dilenciye yemek götürdü. Ama yü zünü görür görmez hayretler içinde kaldı. Efendisine koştu, nefes nefese:

BİR EFLATUN MENEKŞE

Bu vicdanımın ve kalbimin sesine kulak vermediğim için diye cevap verdi ve gözlerinden acı ve pişmanlığın ifadesi yaşlar boşandı.

Kadın:

havada bir soluk olur görünmez

çünkü mümkün olan en son ana kadar beklemek istemiş.

Ama hepsinden daha çok dost matematiksel olmalı;

Dört bir yanına üzgün nilüferler dizilir.

alamaz bin sevgili kalbimdeki su yeri

Bak yinede zaman zaman, düşünürsem gözlerini

siz o kadar her şeye çok tanıdıkmışsınız gibi görünüyordunuz, bilmediğimdendi

"Hayata aldırma yüreğinin sesini dinle"

hareketi yapmis ve tak.! Yenmis rakibini sampiyon olmus. Kupayi aldiktan

"Dostlarım, evet ben terzimi severim. . Çünkü ona her gittiğimde, benim

Lisedeyken zor gunlerimde eve doner donmez bana en sevdigi bademli cikolatarindan verirdi. Yirmilerime geldigimde ise Wisconsin'in guzel bahar aylarinin tadini cikartmak icin beni Estabrook Park'ta pikniklere davet ederdi. Babamla beni her ziyarete gelip, evlerine donuslerinden sonra, bana muhakkak tesekkurlerini bildiren guzel kartlar atardi. Bana hep onun icin cok ozel bir insan oldugumu animsatirdi. Fakat yine de hic bir zaman unutamadigim, cocukken ellerimi tutup bana, "Canin yandigi zaman, ellerimi sIk, ben de sana seni ne kadar sevdigimi soyleyeyim" demesidir.

Olabilir" demiş "Allah'ın dediği olur. Her şerde hayırda vardır. O neylerse güzel eyler."

Koyup gittiler beni

Diğer insanları mutlu etmek çok büyük mutluluk getirir, kendi durumunuz ne olursa olsun. Paylaşılan dertler yarısı kadar üzüntü verir, Paylaşılan mutluluklar ise iki kati artar. Kendinizi zengin hissetmek istiyorsanız, sahip olduğunuz ve paranın satın alamayacağı her şeyi sayın.

? Kahretsin! Defol her kimsen. Yokum..

Yasadıkça coşturan,

İlla büyük acılar çekmemeli, küçük mutlulukları fark etmek için!

Sevmekten başka beni

Sadece senin dilediğin kadar uzun, sadece senin dilediğin kadar kısa!

dayanamayarak yerinden kalktı. "Sadece birkaç dakika görüşseniz, yoksa

insanlara hak ettikleri zamanı ayırmanın önemini anladım.

-Sana söz veriyorum yavrum, bundan sonra bir problemin veya anlatmak istediğin bir şey olduğunda elimdeki her şeyi bırakıp, sözünü bitirinceye kadar can kulağıyla seni dinleyeceğim. Ben bu dünyada kimin için varım ki?

Gürül gürül akan hayatın, kenarında kalmış hikayemin;

bir zenci kadın gördüm. ardaktan boşanırcasına yağan yağmura

Bilge, bu soruya da şöyle cevap vermiş:

- "Annemi beni dünyaya getirip benim için uykularım harap eden binbir zorlukla bizi okutan anamı işte böyle

Bir Ask masali

adı, Hacer Menekşe. Hayatta en çok sevdiği iki şeye birini daha ekledi Hande.

Yamandı

Bir de farkettik ki yavru kuşun bir kanadı kırık: daha çok acırız.

Çünkü yokluğun, bilmem kaç nüfuslu şu kocaman şehirde kendini yapayalnız hissetmek gibi, imkansız bir şeyi diz çöküp de Yaradan'dan dilemek gibi..

"Olsun" der "Olsun, zamanla unutulur."

Ve burada ateş pervaneyi yakar kavurur. Bir buğday tanesi gibi toparlayıp yere düşürür. Artık pervane 'hakkal yakin' biliyordur vuslatı. Bu fenadır. Bu canını verdiği noktadır. Mumun bundan haberi bile yoktur belki. Olmasına da gerek yoktur. Bu pervanenin aşkıdır çünkü. Aşkı uğruna can veren pervanenin aşkı. Ama öbür taraftan mum da yanar. Onun aşkı da, acısı da kendincedir. Önce can ipliğine bir ateş düşer ve yanmaya başlar mum...

HİÇBİRİMİZ HAYATIN KULLANMA KILAVUZUNU YANIMIZA ALARAK GELMİYORUZ DÜNYAYA, NASIL YAŞAYACAĞIMIZI, YAŞARKEN ÖĞRENİYORUZ.

Sokağın rengi soldu.

Köşede seyyar bir balık çı bağırıyordu. Hadi istavrit 500, istavrit 500. Adam düşündü akşama balık yemek iyi olurdu

O da sarılı tabağı aldı giderken;

Bugünlük eyvallah...

Artık o yok ama şunu bilmeni istiyorum Petra, senin yaşaman için yapılan bu fedakarlığı ancak bir şekilde ödeyebilirsin; Umudunu hiç yitirmemeli, hayata sımsıkı sarılıp yaşamalısın kızım.

Ben kendimden umudu keseli çok olmuştu. Umut ışık demekti, umut aydınlığa eşdeğerdi. Ben, karanlıkların çocuğuydum oysa. Yazgı işte?Kimin yazdığını bilmediğim bir yazgıydı yaşadığım. Hayata tutunmak diyorlardı, neydi, bir yerlerde duymuştum, okumuştum bir gazete parçasında ya da bir sayfada yazılıvermişti öylesine. Nasıl tutunurdu insan hayata? Sicim, halat, pamuk ipliği? Hangisiyle tutunmak, neresinden, nasıl? Düşmenin tarihçesini iyi bilirdim, yürüyenlerden olmadım hiç. Kalkamadım ayağa, sürünmenin alası mevcuttu bende. Kabiliyet alanım bu! Kader mi? Kimin kaderi? Seçen kim, yazan kim?

dolayisi ile gelismeyi durdurur.

eloğlu sevdalardan dem tutar

"Beni kaç ile giderken yakaladın?"

"Gözlerine gayb aleminden ruhani suretler ve görünmeyen gizli şekiller görünürdü. Ben de ona, "Bu sana görünenler gayb alemindendir. Kendilerini sana gösteriyorlar. Amaçları seni Tanrı nın lütuf ve inayetine mazhar etmektir. Onlar, o alemden sana, görünen ve görünmeyen hediyeler getirmişlerdir" diye, gönlünü alırdım."

Her gün en az bir kişiye beğendiğiniz bir özelliğini söyleyin. Sınırlarınızı öne sürmeyin, yoksa sınırlı olursunuz. Gördüğünüz her şeyde Allah?ın bir işareti vardır. Başkalarının fikirlerinde biraz olsun doğruluk payı arayın.

Adam, bir süre düşündü. Sonunda da en kolay yolu buldu. Oğlunun hiç aksatmadan tuttuğu günlüğünde, arkadaşlarına ait ip ucu olmalıydı.

çocuk kaleme merakla baktı ama özel birşey göremedi ve

Sönmez...

-?Tekrar buluşuruz?

gelecek için mi

Yüz kırk üç yaşındayım, hem dahi şu anda ben,

Minik parmaklarıyla çizip kalbiyle boyadığı uğur böceği resmini babasına

Hem de hızlı gidip, trafik kurallarını ihlal ettiği için.

olduğunu bilmediğinden, "Cevizin yaprağı bağ

Dede; "Şu rengarenk çiçeklerle süslü, altın kapılı yer mi?" dedi. "Orası cehennem" Adam iyice şaşırmıştı. "Peki ama oradakiler buranın adını kullanarak insanları kandırıyorlar diye hiç kızmıyor musunuz?" Dede gülümseyerek yanıt verdi; "Kızmıyoruz. Çünkü onlar, kendi çıkarları için arkadaşını, başka canları yarı yolda bırakanları cennetten uzak tutuyorlar."

Hani ne diyordu:

ve benim hala o umutla yaşamamı sağlar.

?Şuraya bak? demiş.

Sevdadan yana kim olursa olsun

Merhametsiz zengin büsbütün sinirlendi. Hizmetçisine bağırdı:

her yerde senin ismin bu yol askimin yolu

Parya şöyle demiş: "Sahibin evine dönerken yolun kenarındaki çiçekleri farketmeni istiyorum."

Rehber Öğretmen:

İsimlerini değiştirmiştik: Muhammed Hasan, gibi her biri yeni ismi ile çağırılıyordu. On Çinli kardeşimizden biri olan Muhammed de bir farklılık vardı. Bu durum dikkatimi çekmişti. Her namazını gözleri yaşlı olarak bitiriyordu. İyice dikkat ettim. Evet, Muhammed namazlarında ağlıyordu. Bana da sürekli sorular soruyorlar, İslam hakkında bilgi ediniyorlardı. Ben de bildiğim kadarıyla onlara bilgiler veriyordum.

Merhum Prof. Saffet Solak'ın yaşanmış öyküsünü paylaşıyorum. Özellikle Kur'an'ın inşa ettiği "infak" eksenli yaşayışın "insan"ımızın kültürüne nasıl zarif bir detayla yansıdığını anlatmak için...

?İki şey üzerinde ne kadar sık durup düşünsem, gönlümü hep yeni ve gittikçe artan bir hayranlık ve saygıyla dolduruyorlar. Üstümdeki şu yıldızlı gökyüzü ve içimdeki ahlak yasası.?

goood morning lady:))

?Efendim! Bir tane bile kalmadı. Yumurta alıcısı geldi, hepsini alıp gitti.? dedi.

Ay 'ın gülüşünü hiç görememiş.

"Yedi gerçek öğrendim" dedi öğrenci.

biraz kırgın, biraz hırçın.

Hüzzam özlemlerin kucağında?

Dost Dediğin

Gelen geçen onlara bakıyor, kimisi gülüyor, kimisi acıyor, kimisi korkuyordu?

Birkaç hafta önce,

Adam cevap vermiş:

?En son bir balkonda asılı olduğumu hatırlıyorum? dedi mendil. ?Yavru kedi beni patileriyle ipten aşağı atıverdi. Rüzgar kattı önüne. Uça uça çok yerden geçtim.?

Ya unutamadığından, ya unutmaya meyli olmadığından, ya da hep hatırlatmaya hevesli ayrıntıların bir boşluk bulup gözlerle buluşuverdiğinden...

? Ben bir tohum yiyeceğime, başka kardeşlerim binlerce tohum yesin Bence bu daha güzel?

Kiz dilenirken, sokaktan genc, canli ve iyi görünümlü bir adam

çocuk için hiç sarılmayan babasının ona sarıldıgı an gibi

Babasının Almanya da çalıştığı, birgün mutlaka döneceğini söylüyordu...

?İnsanlar hazır oluncaya kadar onlardan bir sırrı saklamak istiyorum. Bu sır onların mutluluğudur. Sizce bu sırrı nereye saklayayım?

gönüldaşım:)

Aşk cesaret işidir, neticede. Ve pervane cesaretle kanadını şöyle bir değdirir ateşe. İlk lezzettir işte o acı. Acı verir, yakar içini. Ama ona verdiği acı o kadar hoşuna gider ki, daha fazla dönmeye başlar. Acı ve lezzet... Birbirine zıt bu iki duygunun bir arada olması nasıl mümkün... İşte bu noktada, azabın ve acının lezzet olmasındaki sırrı yakalamak gerek.

yağmur düşleri ile...

... ikimiz için bereket,

pastalar börekler çiçeklerle kutlayacğız inşallah

- Yine kötülük yapsa?

ben de okuyarak borcumu ödeyebilirim" dedim.

Feride; aşktır, hasrettir, acıdır, yaradır kanar inceden inceye...

ikisi birleşirse yağmur yağmaz deniz kurur

? Ben mağrip diyarında oturmakta idim. Sefere çıkmayı ve biraz gezmeyi arzuladım. Tınattan ayrılıp İskenderiye'ye geldim. Orada oniki sene kaldım, iskenderiye'den sonra Dimyat'a dökülen ırmak kenarına dağa kamıştan bir ev yapmıştım. O sıralarda Dimyat'a çok gelen - giden olurdu. İrmağın başına otururlar, yemeklerini yerler ve sofralarının artıklarını da kalenin dibine dökerlerdi. Ben kimseden habersiz, oradaki köpeklerle beraber dökülen ekmeklere üşüşür ve nasibimi alırdım. Yaz mevsiminde bütün azığım bu idi.

Sultan Mahmud Gaznevi, bütün Asya'ya hakim olduğu zamanda, Harkan şehrine yakın gelmişti. Adamlarından bir kaçını, Harkan'a Şeyh Ebü'l-Hasan-ı Harkani hazretlerinin huzuruna göndermiş ve Şeyh hazretlerini yanına çağırmıştı. Şeyh hazretleri buna karşılık, bir özür beyan ederek gitmek istemediler. Durum, Mahmud Gaznevi'ye bildirilince,

Umutsuz bekledim sabaha kadar,

ya da kaçırır parmaklarının arasından...

Bin zehirli duman arasında

Kerem, Aslı Han'ın yurtlarının Gence'ye göçtüğünü öğrenir ve Sofu ile yollara düşerler. Yolda Kerem

Okçunun önünde kıvançla eğilin

Fakat imanı ve vicdanı da şöyle sesleniyorlardı:

Eğil akşam kızıltılarında hırçın denize

Yeni yeni anlıyorum neden bu denli inlediğimi:

"O halde yaklaş yanıma" der bilge. " Kulaklarını dört aç ve beni dinle. Sana dünyanın en büyük sırrını veriyorum."

İlk defa geldiği şu hayatta kaybettiği yığınca zaman.

senin kokun var, geceleri rüyama giriyon, Ahmet'ini

İnsanlar devran sürenindir diyordu. Halbuki şiirin ötesinde trajedi tanığı vardı. Öyküyse bir çizgiye anlam yağmur şarkısıydı. Kral geceler boyunca yorum yapıyordu. Uykular ateşten yanılgı olsa da sakın sanrılarla ölmeyin diyordu. Karanfil mesafesine düşünce rahat uyunmaz diyordu. Halbuki sırf kraliçe için güle bir imge atıyordu. Kralın mendil açan sevgisi ana dava ve prensipleriydi. Kralın beşinci parağrafdaki son sözü "temeldeki sorunlar biz ve onlar"dı.

"Koşmak" dedim.

Hasretin ayrı bir fasılda mukim.

hepsini mora boyayıp, boynuma astım; tik tak... tik tak... tik tak...

bu ses bir eş bir dost ise istiharelerde.

Farz et ki bir düştesin

Ne olurdu sanki; insan istediği gibi, düşlediği gibi yaşasaydı hayatını.

Muhacir olan biri yine sürgün gitmesin

Genç kız bir süre sonra görmez oldu. Karanlık dünyasıyla baş başaydı. Bu arada annesini hiç merak etmiyordu. Yalancıydı annesi, ölse bile bir kayıp sayılmazdı. Bir gün doktorlar, uygun bir çift göz bulduklarını söyleyerek kızı ameliyat ettiler. Ancak o, gözünü açtığında yine aynı yüzü görmekten korkuyordu.

Asla kıyılara ulaşamayacağız..!!

Gözlerimizdeki "kara leke"lerle bağlanıyoruz varlığa. Gözlerimizin karası gözbebeklerimizle ağlıyoruz dünyaya. Acınası bir şeyin görüntüsü düşmüşse gözbebeğimize, büyüyor gözbebeğimiz.

O Halde Ömür Dediğin Bir Gündür,

?dahası yok? de

ÖLEN İHTİYAR İSE GENÇLİĞİNDE ÇOK GÜÇLÜ BİR ADAMDI AMA BİR HİÇ UĞRUNA BİR KÖYLÜYÜ ÖLDÜRMÜŞTÜ. O İHTİYARI ÖLDÜREN SAVAŞÇI İŞTE O KÖYLÜNÜN OĞLUDUR''

Beş yaşında idim.

Biz burda açtık gözlerimizi bir bahar gününde.

Şimdi söyle genç adam sence hangi kalp daha güzel?

çocukları ali al moru mor babalarını yatıştırmaya çalıştılar: Tamam, baba.

Bir seferinde:

Süsüdür her seherde.

Armağanlar:Bu dilde kişi karşısındakine armağan alarak gösterir sevgisini. Öyle ki sevdiği insanlara armağan almak için adeta sebepler bulur, üretir. Sürpriz armağan almaktan ve kendisine de alınmasından çok hoşlanır.

Kasabaya inme vaktinin yaklaştığı günlerdi. Ağaçlar sarı yapraklarını esen rüzgarla terk ediyordu. Cumaydı. Camiye gidildiği bir günde öğrenmişti?darbe? sözünü. Öğrenmişti ama çok da anlamamıştı o zaman.

O da diğerleri gibi tohumunu almış...

ifadeyi görünce ilk defa korktum. Bu gözler

Küçük çocuk sessizce geri döndü. O ana kadar balonlardan ayıramadığı gözleri dolu dolu olmuş, yürümeye bile mecali kalmamıştı. Birkaç adım attıktan sonra onlara tekrar baktığında, gördüklerine inanamadı. Balonlar, her nasılsa adamın elinden kurtulmuş ve yol kenarındaki büyük bir akasya ağacının dallarına takılmıştı.

Komşuları hadiseyi duymuşlar ve kendisine gelmişler..

Muştusuz günlerine kendin olursun sebep

'Bunu da aşacağız!

O, sen O?nu bıraksan da seni asla bırakmayanı..

Sanki dağlar, aşık Kerem'in, susuz kalasın, kararıp gidesin, diye beddua ettiği Karadağ'a dönmüştü.

Kadın hiçbir kötü amelinin olmadığını, namazını kılıp her türlü ibadetini noksansız yerine getirmeye çalıştığını söyledi.

Gök bir yanda, yıldızlar bir yanda, biz bir yanda,

'Sevginin yalnızca sözünü edenlerle, onu yaşayanlar arasında ne fark vardır?' diye sordular bir bilgeye. Bilge, büyük bir sofra hazırladı ve sevgiyi dillerinden eksik etmemelerine karşın, onu günlük yaşamlarında hiç kimseye göstermeyen kişileri yemeğe çağırdı. Sofrada herkes yerini aldıktan sonra, önlerine birer tas sı... cak çorba, sonra da derviş kaşıkları denen, sapları bir metre uzunluğunda özel kaşıklar getirildi.

Kaldırımdaki kız bisikletin arkasından bakarken, annesi durumu fark edip:

Mavisi yasaklanmış deniz

elinize saglık süper hikayeler

Halife Hz. Ömer'de zaptedilmez merakımı anlamıştı. Ama başka meselelerden konuşuyor, fakat bir türlü gecenin bu saatinde niçin dolaşmakta olduğuna lafı getirmiyordu. Birlikte gezinirken her evin kapısı önünde epeyce bir müddet dikiliyor, kulağını kapıya dayayarak içerisini dinliyordu.

Bu bir mor adamın öyküsüdür. Ben onu tanıdım, keşke siz de tanısaydınız. Zaten her insanın hayatında hep mor adamlar olmalı bence. Mor adam deyince doğaüstü sanmayın onu. Sizin benim gibi bir insan, ama mor bir insan. Bir pasaj düşünün; demir parmaklıklı kocaman girişi olan bir pasaj. Girişte sizi, biri yukarı, biri aşağı iki merdiven karşılar. Birde levha Mor adam... Levhanın üstünde bir ok yukarıyı işaret eder. O pasajda bir tane mor adam yaşamaz. Birden fazladır onlar. Hepsi de mor olmasa bile. Ellerinde her renk boya, tiner ve vernik kokusu mevcuttur onların. Kimi resim için çerçeve hazırlar, kimi toprak boya karar. Bir tanesi elektrikli mangalda balık kızartır. Az sonra rakısına eşlik etmesi için. Sanatçıdır onlar. Hangi mevsim, hangi balık, hangi içki ile iyi gider en iyi onlar bilir. Bu pasajdan kimler geldi kimler geçti der, ressamlardan daha yaşlı olanı. Ama ben hala buradayım. Ben bu işin eğitimini almadım, her şeyi kendim öğrendim diye devam eder lafa. Bir bardak içti mi çenesi açılır. Başka zaman böyle değildir. Emekli bir memur, iyi bir adam. Bizden zarar gelmez kimseye komşu der hep. Gelmez tabii sanatçı adamın ne zararı olur insana. En çok alaylı olmasıyla öğünür. Fırça nasıl tutulur, figürler nasıl yerleştirilir, boya nasıl harmanlanır hep kendi kendine öğrenmiş. Bir övünç kaynağı da mor adamla tanışmış olmasıdır. Neden mor adam diye soranlara, önce acıyan gözlerle bakar sonra anlatmaya başlardı;"O ilk geldiğinde ben yine kurmuşum soframı, kapıdan bir kafa uzandı içeri selam verdi. Aldım selamını. Ben yan tarafa taşındım dedi. Hoş geldin dedim, gel buyur içeri. Geldi. Oturdu karşıma. Tam şu senin oturduğun sandalyeye oturdu. Göz ucu ile resimlerime bakıyor, biliyorum. "Beğendin mi?" diyorum. "İlginç" diyor. "Neresi ilginç" diyorum. Başlıyor okul dilinden anlatmaya. "Tamam" diyorum" bulduk belayı. Boş ver" diyorum "kitap ağzını da, hayatın resmini çizdin mi?" diye soruyorum.

kol geziyor etrafında.

devam ederken iki avcı ile karşılaşırlar. Biraz sohbetten sonra avcılar türkü ister. Kerem'in

Yaşlı adamın son sözleri, müşterinin duraklamasına neden olmuştu. Bu sözlerin anlamını kavrayabilmek için birkaç saniye düşünmek zorunda kaldı.

"Sayin profesor, imzanızı atmışsınız, fakat notumu yazmayı

Şu yaşlı kadın kimsesiz ve avuttuğu yavrular kimsesiz kalır; sorumlusu Ömer'dir.

Stresle ilgili kitaplar okuyan, zaman zaman 'stresle mücadele' konusunda seminerler veren biri olarak, cümleyi çok ağır bulmuş olsam bile, kafamın içinde cümle dönüp durdu uzun zaman. Yaşadığımız yüzyılın en önemli problemlerinden biri olan stres hakkında bu kadar kesin ve keskin bir ifade duymamıştım.

İkimiz birlikte yola koyulmuştuk; benim içim içime sığmıyor, neredeyse meraktan çatlıyordum. Bir aralık soru soran gözlerimi Halife'nin yüzüne diktim; haydi söze başla; anlat bakalım niçin ayazlı bir gecenin bu saatinde tek başına sokaklarda dolaştığını" demek istiyorum.

Bana göre 20 lira yeterli.. dedi. İndirim mevsimini başlattınız ya!..

Okunan kitap

işiteceğiz, göreceğiz kördüğümlerin infilakını.

Sultan Mahmut'un adamları peki demişler ve ertesi akşam bir tepsi baklavayı getirmişler. Tıkandı baba'ya baklavaları vermişler. Tıkandı baba baklavayı almış, bakmış baklava nefis. " Uzun zamandır tatlı da yiyememiştik. Şöyle ağız tadıyla bir güzel yiyelim" diye içinden geçirmiş. Baklava tepsisini almış evin yolunu tutmuş. Yolda giderken "Ben en iyisi bu baklavayı satayım evin ihtiyaçlarını gidereyim" demiş ve işlek bir yol kenarına geçip başlamış bağırmaya

Kalabalık birden yarılmış, bir yol olmuştu önünde. İki kişi kollarına girdi. Mahşer meydanının vazifelileri oldukları belliydi. Kalabalık arasından şaşkın bakışlarla yürüdü. Merkezi bir yere gelmişlerdi. Melekler her iki yanından uzaklaştılar. Başı önündeydi. Bütün hayatı, bir film şeridi gibi geçiyordu gözlerinin önünden?.? Şükürler olsun? dedi, kendi kendine ve devam etti; ? Gözlerimi dünyaya açtım, Hep hizmet eden insanları gördüm. Babam sohbetlerden sohbetlere koşuyor, malını islam yolunda harcıyordu. Annem eve gelen misafirleri ağırlıyor, yemek sofralarının biri kalkıp, bir yenisi kuruluyordu. Ben ise, hep bu yolda oldum. İnsanlara hizmete çalıştım. Onlara Allah?ı anlattım. Namazımı kıldım. Orucumu tuttum. Farz olan ne varsa yerine getirdim. Haramlardan kaçındım. ?Kirpiklerinden aşağı gözyaşları dökülürken, ?Rabbimi seviyorum, en azından sevdiğimi zannediyorum.? Diyordu. Ama bir yandan da?O?nun için ne yapsam az, Cennet?i kazanmama yetmez.? Diye düşünüyordu. Tek sığınağı Allah?ın rahmetiydi.

Ayağı çivilenmiş kertenkele, 10 yıldır diğer kertenkele tarafından beslenmekteydi?

Ali Usta bize yeniden, ayran ikram edeyim mi diyor. Hem de hakikisinden çekiç ayranı. Altı kişiyiz. Altı ayran geliyor. İşe şaşıyorum. Çekiç ayranı ikram edeyim mi, dedi. İçeriz usta dedik. Ama sonra sustuk, bir kelam etmedik. Getiren çocuk altı kişi olduğumuzu nereden bildi? Ayranı anladık da çekiç ne usta? Cevap yok. Şaşkınlığımı gözlerimden okuduğunu, neşelendiğini görüyorum. Güleç yüzüne gün doğuyor. Ali Usta, sevinçten dört köşe.

Bir Amerikalıya "West Point deyince yaşına bağlı olarak birçok renkli yanıt alacağınıza emin olabilirsiniz. Hudson Vadisinin yükseklerinde yer alan sarp kayalıkların muhteşem manzarasını hatırlayacaktır kimileri. Bazıları uzun gri hat imajını düşünecektir. Bir kısmı ise Lee, Grant, Eisenhower, MacArthur ve Pattonı hatırlayacaktır.

soğuğu unutturabilir, azıcık da olsa ısıtabilirdim minikleri. Onlar şöminenin

BAŞARIYI ELDE ETMEK İÇİN

?Sen kaç ayda bu hale geldin ağaç?

Rüzgara dost olan soluklar var mı

Yağmur, seni bekleyen bir taş da ben olsaydım

Hamalın sevincine sınır yoktu. Evine doğru hızlandı. Kim bilir kaç günlük açlığını giderecekti? Tam bu sırada karşıdan gelen birinin sert ikazı durdurdu onu:

Yontucu her şeyi üstün bir gerçekçilik duygusuyla tamamladı. Tasvirleri arasında bu gerçekçilikle bağdaşmayan tek sahne, lacivert ırmağın burgaçlı dalgaları arasına saldığı, batacağı ya da yol alacağı zamanın tek anlık aynasından belli olmayan taş geminin üzerine kaldı. Onun da tek yolcusu vardı.

Çırılçıplaktır bir yeşilin

şimdi şiraze, anladım ki yokluğundur benni Aşka aşık, deli divane eden.

Saatli maarif okunurdu.

Okulun ilk gününde 5 nci sınıfın önünde dururken, öğretmen çocuklara bir yalan söyledi. Çoğu öğretmen gibi, öğrencilerine baktı ve hepsini aynı derecede sevdiğini söyledi. Ancak, bu imkansız idi, çünkü ön sırada, oturduğu yerde bir yana kaykılmış, ismi Teddy Stoddard olan küçük bir oğlan vardı.

Oysa hala her an

kapıdır. Onu yaşıyor olmamızın nedeni de bu dünyada bulunduğu sınırlı zaman dilimi içinde varolan her bireyin gerçek varoluşun ne olduğunu burada deneyimleyememe ihtimaline karşı Yaradan?ın koyduğu bir alternatiftir. Yani bu dünyada, bu bedenlenmiş halimizdeyken de O?na ulaşmak mümkündür, ancak bu çok zordur. İşte bunun için de ölüm dediğimiz bu olayı yaşıyoruz. Bu noktada hayata niye geldiğimizin cevabını buluyoruz.

azalmamış yine sevmeye devam etmişler. Birbirlerine ulaştırabildikleri

Toplamış her şeyini gitmiş bir hafta sonu. Yanında yine o arkadaşı varmış. Bir kamyonete sığmış tüm eşyası. Geldiği gibi gitmiş sessizce mor adam.

SABAHTAN BİR GÜZEL GÖRDÜM

hani gitmezsem olmazmış gibiydi

göklerinde bir belkıs otururdu Rüveyda

Dönerek tersine.

- "Öyleyse git, evrenimin harikalarını tanı", demiş ona bilge, "oturduğu evi tanımadan bir insana güvenemezsin."

ve kalbinde kuşların gömütlüğü

Veremem efkarımı aşkı ateşbar olan

selam 2. birbir evet ya nasılsınızz

ağaya verdi.. Hüseyin ağa, aleyçiğe geldi..

Ötesi sizin verdiğiniz karar... Ama acaba ne kadar doğru? Hayat böyle küçük parçalar halinde gelir ve ondan sonra neler olacağı size asla bildirilmez.'

biz insanoğlu öleceğini bile bile neden yaşıyoruz..

Tam vazgeçmek üzereydi ki bir ses duydu.

- ''Bundan şüphen mi var Bob?'' diye yanıtladı müdür.

sen korkuyu yerleştirip bakışlarına, kaçacak yer arayacaksın küçük bedenine

akıldan yardımını kesecek olsa her şeye eren akıl

tarafından geliştirilmiş süreci kullanarak, her bir öğrencisini teker teker tahtaya kaldırdı. Ilk önce öğrencilere sınıf ve kendisi için ne kadar özel olduklarını belirtti. Sonra her birine üzerinde altın harflerle "Siz çok önemlisiniz" yazılı birer mavi kurdele verdi. Daha sonra kabul görmenin toplum üzerinde ne gibi etkileri olacağını anlayabilmek amacıyla sınıfına bir proje yaptırmaya karar verdi. Her bir öğrencisine üçer tane daha kurdele verip, onlardan bu töreni gerçek dünyada devam ettirmelerini istedi. Öğrenciler, daha sonra sonuçları takip edecek, kimin kimi onurlandırdığını tespit edecek ve bir hafta boyunca sınıfa bilgi vereceklerdi.

Birkaç gün sonra annem aniden ciddi bir kalp krizi sonucu

dedi, iyi giyimli adam.

Patron sorar "Onunla konuşabilirmiyim?"

GÜLÜŞÜN

NECİP FAZIL KISAKÜREK

hep isteyipte bir gün yaparım diye ertelediği ne varsa gerçekleştirmeyi denemeli..

mavi ve saf, tek başına?

ve o parayi cadde uzerine atar para yuvarlanir

YAĞMALAMIŞTI.

Bir acı duyarken beni çağırırsın. Ben teselliyim. Ölsem bile gözüm arkamdadır. Ben endişelerin derin kuyusuyum kendi içime düşerim. Ben bütün alakaların mihrakıyım. Cömert olduğum kadar hasis kıskanmaz göründüğüm derecede kıskancım.

Komşunun camını kırarak teşekkür ettiniz.

giderek dağlaşıyorlar

'Biz size çaya şeker katmayın dedik ama sokaklara dökün de demedik, şekeri sokağa dökmeyeceksiniz, şekeri çaya batıracak ve böylece gavur icadı şekere

O kadının birde münafık bir kocası varmış.

Lao Tzu, öyküsünü su nasihatla tamamlamis:

Delikanlı bir çok hastalığa şifa verir hale gelir, körlerin gözlerini açar. Padişahın kör bir arkadaşı da bunu duyar ve bir çok hediyeyle beraber gencin yanına gelerek:

dönmek düşmesin aklıma diye.?

Şems?in gözlerinde buldu Mevlana

Görmeli

Kör teselli vererek üzülmemesini kendi evine gelmesini evinde kalmasını ekmeğini çorbasını kendisiyle paylaşmasını ister ve ısrarda eder. Fakir onun içtenliği ve ısrarı karşısında kabul eder onunla gider.

güne bir dövdü diye kararlı olduğunu belli ediyor-

birdenbire nasıl unutulur her şey,

Güzellikleri düşün, aklını takma zora

Hüseyin ağa, başını kaşıdı, " düşünüyüm...

Oysa ki genç kız baloya kuyumcu bir gençle gideceğini, yakasınada altından yapılmış bir gül taktığını söylemiş ve kapıyı kapatmış. Delikanlı çok üzgün bir şekilde oradan ayrılmış. Gözlerinden durmak bilmeyen yaşlar süzülüyormuş. Caddeden karşıya geçerken elindeki kırmızı gül yere düşmüş, çamurlu ve karlı yolda arabaların altında ezilen gül kaybolup gitmiş. Genç üzgün bir şekilde evine dönerken bahcesinde gül dalının yanında yerde yatan bir şey görmüş. Hemen yanına gitmiş. Yerde gördüğü bir hiç uğruna canını veren fedakar bülbülmüş.

Yazılan defter

Ancak balonlardan biri gruptan kopmuş ve dalların arasına sıkışmıştı. Hemen yanında da dikenler vardı. Çocuk onu kurtarmaya çalışsa, bu dikenler onu patlatacaktı.

bir çocuk gibi şaşarak yaşamak...

ÖNEMLİ OLAN VERMEKTİR

"Sen bizimle oturma" diyerek teşekkür ettiniz.

- Var tabii. Çöp kedisi, bahçe kedisi, bodrum kedisi, çatı kedisi, balkon kedisi, park kedisi, korkak kedi, kara kedi, cadı kedi...

hadi odana git, derdi.

- Kaça aldın bu ceylanı?

tandır...

Zaman zaman yüreğimin sesini duyamayacak kadar kim olduğumu unuttum.

Aradan yıllar geçti.

açar zakkumlar pembe ve beyaz

Burdan Çıkardığımız Sonuç Şudur Arkadaşlar;

latife tekin

daha başka düşünceler sarmış, kırlangıcın arkadaşlığını geri tepmekten biraz pişmanlık duymuş...

Çocuk, ona dönerek:

hepsinin içinde ben de bir lal...

Yolda yürürken bedenimin tüm fonksiyonlarini yerine getiriş becerisini sevdim bu dogru. Her şeye ragmen dişlerimde bir sakizin uzamasi olabilirdi pekala hala, damagimda bir yiyecegin tadi. Yüregim ben yönetmesem de devam ediyordu hayata. Bunu anlamak için gerek yoktu ki grafik göstergelere.

Ve sonra kırılgan halimizle en bilmeyen halimizle O şefkatin teselli pınarına ulaştırılır parmaklarımız. O yüreğimizin biricik sahibinde yatışır hazırlıksız zamanlarımız.

Sonralarda idrak ettik istop oyununun asıl adının stop olduğunu

SEVDİKTEN SONRA İSE SEVGİNİN DİLİ HEP AYNIDIR

Sally "Kardeşim" dedi Sessizce yutkunduktan sonra devam etti: "Kardeşim çok hasta, bir mucize almak istiyorum"

düzelteceklerine, inanarak hep denizler üzerinde uçuşup dururlar.

Nefsimi uyandırana karşı tutunurum Lam?dan

Onlardan da mesul olduğu için onlarında hesabını verecekti ALLAH?a... Keşke hanımının dediğini yapsa idi. Hanımı ona: ? haydi birlikte namaza başlayalım demişti.? Hikmet ise? biraz daha yaşlanalım? diye cevap vermişti.

Dolar dolar gözlerin / varılmaz ki gizine

Meğer kuş büyütmüş koynunda seher

Köpüklü başlarıyla selamlar seni

değişmeyen toprağı,

Silindi hayalimden bütün efsunu ömrün

O sana gülmeyi öğretir sen ona kahkaha atmayı...

Değiyordu minik yüzgeci

Sonra yürümeliyiz seninle

İnsanoğlu, kendisini aşırı tamahkarlığa kaptırınca basireti kapanarak gerçeği idrak edemez oluyor ve olmayacak şeyi olabilir gibi görüyor.

Küçük istavrit anladı yolun sonu

Gün gecede bilenirmiş

Geçse günler, korku yok, her şey masal;

Ve hatırlarsınız unutulmayacak olanı. Birdir özlemleriniz. Tanırsınız birbirinizi her yönüyle. Bırakmazsınız tökezlediği ve yorulduğu yerde. Beklersiniz birlikte yürümek için yeniden. Bekleyiş; kurup kendini toparlamaktır beraberce. Söz verilmiştir bir kez, diğerinin yükü önemlidir. Dökülüverirse toplanacak boyunların borcudur.

Yine de düştüm. Yine de düştüm Rabbim.

Ver Allahım! lapa lapa kar ver, avuç avuç kar yiyeyim, içimin şu bitmez yangını sönsün.

- Ben kimseye şifa veremem. Şifayı ancak Allah verir. Eğer Allah'a iman edersen, Allah'a dua ederim, O da sana şifa verir.

Şu Çok Geniş Görünen Dünyanın, Ahirete Nispetle Anne Karnı Gibi

Tanırız bizler bizi

Aranızdaki sevginin bitmesine izin vermezsiniz, kimse bozamaz aranızı, kimse araya girmeye dahi cesaret edemez...

RABBİM hepimiz için aldığı verdiği kararlardan pşmanlık duydurmasın... AMİN.

ZAFER ŞIK

- "Şu elimdeki gül fidanını dikecek, her gün gözyaşınla sulayacaksın. Gelecek ilkbaharda bu gül senin kraliçen olacak " demiş. Sonra da yok olup gitmiş.

Biri der ki?Öf her taraf vıcık vıcık çamur oldu!?

Kendince tanidigi, sevdigi dostlarini.

Ben zaten ağlıyorum.

- Padişahım her işte bir hayır var der. Padişah çok sinirlenir ve :

"Teddy gülmeye hazır parlak bir çocuk. Ödevlerini derli toplu ve temiz yapıyor ve çok terbiyeli. Onun etrafta olması çok eğlenceli."

Kızıl tufanı yaratmadan daha

Kaç arkadaşınız olduğu ya da kaçının sizi arkadaş kabul ettiği değildir.

Dedim kendime, ?yalnız sen misin bir düşün, zincir oranda buranda.

Düz mavi fincanlarım ve fincan tabaklarım takımdı. Pişirdiğim patateslerin

gül yaprağına her zaman yer vardı.

?Kendimi hizli adimlarla ölüme yürüyormusum gibi hissediyorum... sonsuzlugu... cikmaz yola saplanisimi ve yavasca ölümü bekleyisimi...?

Okadar güzelini hayal bile edemezdiki...

Şevket Bey?in dilekleri de bu yöndeydi mutlaka. Birlikte uzun uzun dua ettiler.

toz olup havaya karışma endişesine dek varacaktı bu iş

ya da evlerine kaçışırmış. Onu görmenin bedeli ölümle cezalanmakmış.

Sevgi kazanç, sevgi servet

Kötü bilmez kimseyi, asla yapmaz su-i zan,

Dünyaya sırtınızı dönüp yürürken, o yaşanmamışlıkların izini sürersiniz kuytularda... Ve çoğu zaman kendinizle karşılaşırsınız umulmadık bir köşebaşında...

Ev sahibi, kiracısına sadece?yolun açık olsun? demekle yetinmişti. O ise, ev sahibinden daha farklı olarak?kış vakti evden çıkıp nereye gideceksin ki? gibi sorular beklemişti. Kendince evden bu ani ayrılış nedenine karşı ev sahibinin sorabileceği her türlü soruya karşı önceden hazırlık bile yapmıştı. Ama beklediği sorular ev sahibinden gelmemişti.

HARİKA DERS

adamlar arabayı aldığı gibi kaçmışlar...

Kalbim bir ceylan vurgunu

dağlara dönmeli yüzünü insan.

Bahardı çiçekler açıyordu kırlarda, topraktan otlar fışkırıyordu delicesine... Dalgalar azgınlaşıyordu git gide... Daha hızlı akmak, insanın olmadığı bir adaya ulaştırmak istiyordu onları... Aktı, ıssız ormanlar, boy boy ağaçlar arasından, yıllardır biriktirdiği acıları, hasreti peşinde sürükleyerek, aktı başkaldırırcasına...

Gül Cenneti

Hayatın zorluğu bulaşırken parmaklarıma

Yedi-sekiz yaşındaydım. Evin en küçüğü olarak büyük hayvanların yavrularına bakma görevi benimdi. Hiç sevdiğim söylenemezdi bu görevi. Hele dut mevsiminde hayvanlara bakmak işkence olurdu. Hayvanları, komşuların tarlalarına gireceklerini bile bile, bırakır giderdim dut yemeye.

Değirmenci;

Her okuduğum satırdan damalayn kederle çalkanıyorum yeniden..

bir eştin dostum, sevgilim benim... Sadece bir yıldır ayrıyız.

Adı özlem oldu şimdilerde?

78 yasındaki adam "Onu ne kadar çok sevdim" diyerek çiğlik çığlığa

EN OLMAYACAK ZAMANDA

Taş toprak birbirine karışmış

Kara kedi arkasından garip sesiyle tekrar edip duruyordu: ?Korkmuyorsun... korkmuyorsun...?

Aramızdaki dostluk an be an eriyip bitiyor.

Ve ağladığında, seninle ağlamalı...

Büyük Sahra?ya yağmur, istiridyeye inci...

Güler yüzlü, idealist bir anaokulu öğretmeni. Evliliğine dair de idealleri

ne kırıl, ne yıkıl, ne vur kendini açlığa... naz bitmiştir, naz'lığım bitmiştir, naz'ın bitmiştir

La ilahe illallah

yazdığını gördü.

Hz. Ömer kadın dinlerken yanmakta olan bir mumu gibi eriyor, yüzü renkten renge giriyordu. Kadının sözünü bölerek üzgün bir sesle "valide, şehirde oturan müslümanların emirine, Halife Ömer'e neden başvurup durumunu anlatmıyorsun?" diyebildi.

- Baktım ki herkes bir şeyi dost ediniyor, ona gönül verip bağlanıyor. Ancak bunlardan hemen hepsi insanı yarı yolda bırakıyor. Ben ise, beni hiç bırakmayacak, ölümden sonra bile benimle gelecek şeyleri aradım. Ve dost olarak iyilikleri seçtim kendime. Ki onlar sonsuz bir yükselme yolculuğuna çıkmış insanoğlunun hiç tükenmeyecek azığı ve en gerçek dostlarıdır.

ne kadar ışık tutarsan tut, artık karanlığımı ışıtamazsın

Öksüz yavruların gözleri sevinçten ışıl ışıl parlıyordu.

Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış.

Göğüs kafesimde ne idüğü belirsiz bir kıpırtıyla geziyorum nicedir...

- Bana dua buyurun, deyince,

Allah ́ın takdirine, yok tevekkül ve rıza,

''Ben SEVGİ'yim!

'Iyi gunler,' demis yolcu

barışın

Göz göre göre acımayı unutan, hiç var olamayana hiç var olmayışı yüzünden nasıl acıyabilir?

?Haftaya salı? diye söz verdim. Çünkü bu üçüncü telefon edişiydi.

-?Eşyanın hakikatını görüp, yaratıkların yanında olan şeylere karşı üzüntü duymamaktır? demiştir.

İşte ondandır bu sevda

dünya içinde kaybolduğumu seziyorken dünya, gözlerinin parlaklığının farkındayım

yaklaşarak, "Ekmeklerimi alayım," dedi.

Daha sonra Ruskin hastanın fotoğrafını dolaştırmaya başladı.

Evet diye yanıt verdim.. Var.. Doktorlar ve hemşireler

Sultan Mahmud-u Gaznevi hazretleri bir savaş sonunda çok kıymetli bir yakut taşı ganimet olarak ele geçirir. Sonra taşı eline alarak baş vezirine, der.

Dördüncü özellik: Kurşun kalemin en önemli kısmı, kalemin yapıldığı ahşabı ya da dışarı yansıyan şekli değil,

ocakta alevden yazılar

Babası ona "aferin iyi davrandın ama bu tahta perdeye dikkatli bak. Artık çok delik var. Artık geçmişteki gibi güzel olmayacak" demiş. Arkadaşlarla tartışıp kavga edildiği zaman kötü kelimeler söylenilir. Her kötü kelime bir yara bırakır. Arkadaşına bin defa kendisini affettiğini söyleyebilirsin ama bu delik kapanmayacaktır.

Tutamadığım yaşlara ağlıyorum şimdi

yeni insanlarla tanışmalı, yeni keşifler yapacak..

Murat hasıl olmuştu... Hazreti Peygamberimiz, Bilal-ı Habeşi Hazretlerini göndererek :

Kadının oğlu dönüp gelmişti ama gözleri kör olduğu için hiç bir iş yapamıyordu. Kadın çok dua etti Allah'a... Allah'ın iyi bir kulu imiş ki, duası kabul olunarak gencin gözlerini Cenab-ı Allah iade etti...

Küçük köpek gecenin soğuğundan kurtulduğu için mutluydu. Sıcak odada sabaha kadar koşuşturdu. Gece yarısından sonra apartmanı dumanlar sardı. Bir yangın başlıyordu. Dumanı koklayan köpek öyle bir havlamaya başladı ki, önce fakir adam uyandı, sonra bütün apartman halkı. Anneler, babalar dumandan boğulmak üzere olan yavrularını kucaklayıp, ölümden kurtardılar.

Baba der ki ogluna,

Her taraf aydınlık, her yanda ayrı bir vuzuh;

Kelimelerin dilinden akan irin, kirli bir deniz? Kağıttan gemilere bindirmiş benden çaldıklarını. Ben suyun dingin düşünü kurmadım oysa? Akmak için nehirlerin yolunu şehrimden geçirdiğimde, tüm mavi hislerimin talikine karar vermiştim. Ve sonra içi boşaltılmış bir şişe gibi akışa eşlik edecektim, taşlara çarpacaktım/her seferinde biraz kırılacaktım/azalacaktım? Bir engele takılıp hırpalanacaktım, cüzi ışığın beni götürdüğü aydınlığa?hamdım, piştim? diyerek koşacaktım? Deniz nehrin sonundaydı, son düşümdü? Uslanıp asude bedenimle kendimi en son denize bırakacaktım.

Oya'nın bu okkalı sözleri karşısında yaşamı tekrar sil baştan farklı algılamaya başlamıştı. Hiç bir şeyin kendi hayal ettiği gibi gitmediğini ve gitmeyeceğini kabullenmişti artık.

Ağacınıza kötü bir şey yapmak için değil, onu kurtarmak için geldik, hanımefendi dedi. Ağacınızın köklerinin çevresinde kanallar açtık ve onları tankerimizin deposundaki suyla doldurarak, ağacınızı bol bol suladık. Yaşlı kadının gözleri, su tankerinin üzerinde yazılı olan?Greenfield Fidanlığı adına takıldı. Fakat ben sizi çağırmadım ki? dedi. Kim gönderdi sizi buraya? Adam, saygılı tavrıyla yanıt verdi:

Günü çağlayanlar gibi dök avuçlarına gökkuşağı olsun akrep ve yelkovan, zaman ise bir çınar ağacının gölgesi gözlerinde... su berraklığında sevgiler yaşaman dileğiyle...

- Judith Towse -

kör, kara bir kedi

EĞER BÜTÜN KAZANCINI BİR YIĞIN YAPABİLİR

Zeytin ağacının karanlığıdır.

Kınalı Ali Destanı

alabilir miyim lütfen" dedi. Kız dondurmayı getirdi. Fişi tabağın

İçimi acıtan şarkılar söylüyorlardı,

Bu arada da çocuklarını hergün tekrar yürüyeceğine inandırıyorlardı.

Bilgi gülümsemiş:

Hasan Can

Mine şaşırmıştı. Annesinin kendisini güzel ve değerli gördüğünün hiç farkına varmamıştı bu güne kadar.

Örterdi dallarıyla dut ağacı, gökyüzünü. Bırakmazdı yaksın güneş tenlerimizi. Uzanırdım gölgede. Birbirinin içinde kaybolmuş dallarına bakardım. Ve o dallarda bir tane bile olmayan?hayali? dutlara? Yapraklar arasından firar eden güneş ışınlarını yakalamaca oynardım kendi kendime. Kamaşan gözlerimi ovuştururdum minik parmaklarımla. Sonra birden ayağa kalkar o garip sıvının çıktığı yere bakardım. Ağlayan bir göze bakar gibi bakardım derin yarığa. Yaz dedi mi nemlenen gözlere...

Sally, küçük kardeşi George hakkında

bir koruluktan koparılmış olsun,

Bu ümitsiz sevdasını gidip memleketin meşhur dervişine anlatarak yardım dilemiş

Evin iki yaramazı Anneler Günü ́nde sabah erkenden annelerinin yanına koşarak "Anne bugün senin günün, kahvaltıyı biz hazırlayacağız!"demişler...

böler

Ey ahali, duyduk duymadık demeyin... Tellalların bütün çabasına rağmen kimse bu parlak, fakat korkulu vasiyete kulak vermemiş. Ama sonunda, şehrin en fakir sırt hamallarından birisi çıkmış ortaya. Adamcağız bakmış ki, hayatta zaten sırtındaki küfesinden ve ipinden başka bir şey yok. O halde "hamal olarak yatıp, ertesi sabah zengin olarak kalkarım" diyerek razı olmuş... Genişçe bir mezara, iyice kefenlenen zengini ve yanına hamalı yatırmışlar. Az sonra sual melekleri gelmiş. "İkisi de bize emanet" diye konuşmuşlar. "Zengin nasıl olsa kalacak, şu hamaldan başlayalım."

Bütün bu büyük felaketler karşısında padişah II. Abdülhamit?in çeşitli gerekçelerle uygulamaya koyduğu koyu bir baskı yönetimi, yapılan birçok reformlara ve aydınlanma hareketlerine rağmen7 ülkeyi bunaltıyor bazen yaşanmaz bir hale getiriyordu. Ülkede ordu, hükümet, saray, ulema ve bürokrasi arasındaki hassas dengeler bozulmuş, merkeziyetçi bir idare iyice yerleşmiş, bütün yetkiler Yıldız?daki padişahta toplanmıştı.

Aynı renkteki çiçekler bir arada ekilmiş olduğundan, her biri

Kücük ayakları üşüdü, elleri dokunmaz.

Adamin biri, her mehtapli gecede alir basini deniz kiyisina gidermis. Dönüsünde sorarlarmis : -Ne gördün? -Dünya güzeli deniz kizlari gördüm, altin saclarini gümüs taraklarla tariyorlardi, dermis hep. Bir gece yine tek basina deniz kiyisina vardiginda, gercekten dünya güzeli deniz kizlari görmüs, altin saclarini gümüs taraklarla tariyorlarmis. Döndügünde yine sormuslar : -Ne gördün? -Hic demis. Hicbir sey... Oscar Wilde'in yukaridaki harika öyküsünü ilk okudugumda ortaokuldaydim ve ne demek istedigini anlamamistim. Daha sonra unutmusum. Yillar sonra rastladigim Haldun Taner'in bir sözü bana öyküyü hem hatirlatti hem de ne demek istedigini cok car i bir sekilde gösterdi. Söyleydi söz : "Bir hayalin gercek olmasi kadar hayal kirici bir sey yoktur." Daha sonralari ise bu tema pek cok edebi eserde karsima cikti. Örnegin Simyaci'da. Hala okumamis olan var mi bilmiyorum ama hatirlarsaniz orada bütün yasami boyunca tek hayali para biriktirip Mekke'ye hacca gitmek olan bir dükkan sahibi vardi. Adam artik gerekli parayi fazlasiyla biriktirmis oldugu halde bir türlü gitmiyordu. Bu hayalin kendisini yasama baglayan cok önemli bag oldugunu düsünüyor ve onun gerceklesmesi halinde bu önemli bagi yitireceginden korkuyordu. Hakliydi aslinda. Düsünüyorum da hepimizin böyle hayalleri var mutlulugumuzu bagladigimiz, gerceklesene kadar yasami sanki erteledigimiz. Acaba hic düsünüyor muyuz bu istedigimiz her neyse, gerceklestiginde iyi mi olacak. Bir düsünürün hep aklimda tuttugum bir sözü vardir : "Bütün dualarimi kabul etmedigi icin Tanri'ya sükrediyorum" Belki de daha az üzülmeliyiz gerçeklesmeyen hayallerimiz icin. Belki de aslinda sevinmemiz, mutlu olmamiz gereken bir sey için gözyaslari döküyoruzdur. Belki de olaylara bir de bu acidan bakmayi artik ögrenmeliyiz... Yalniz hakkinizda hayirli olan hayallerinizin gerceklesmesi dilegiyle...

kaydı. Kız elindeki fincanı tabağına dikkatle yerleştirdi ve "Sizin fincanlarınız,

düş bahçesi ile...

- Evet, ne olmuş Ahmet'e?

O zamanlar meşhur şair ve bilgin Molla Cami, bu meclisin aşkındaydı.

Lam?a tutunduranın?suya doymuşu?yum; baba?

hangi umut çiçeğidir bilmem, ellerin

Bu yakarmaları işiten müezzin sarhoşun yakasından tutarak:

Yaşlı kadın gülümseyerek cevap verdi:

Şimdi arzu ettiğim her şey var üzerinde.?

anlaşıyoruz. Bu defa susarak

Ansızın..!

Düşmanları kör et de şadan etme

Hoca cevap verdi:

Hz. Ömer kekeleye kekeleye "Niçin Ömer'e böyle beddua ediyorsun valide! Onun bu işte günahı nedir?" dedi. Kadın aynı kızgınlıkla bu sözlerin cevabını yetiştirdi:

Mavi yolculuğa çıkan?Umut Gemisi?nin Nuh tufanına yakalanmasını istemiyorsan rotanı Ümit Burnu?na çevir ve hayallerim hatırına git artık!

Seyfi Karaca

çiçekler getirdi; çünkü tohumun büyümediğini fark

Şeyh İle Padişah

Howart Kelly evin önünden ayrıldığı zaman kendisini yalnızca bedensel olarak değil, ruhsal olarak da güçlü hissediyordu.

"Bu bir yeşim taşıdır"

E-MAİLİN BÖYLESİ

yokluğun sükunettir kuşatır evrenimi

kanadıkça yanıyorum, bundan sonrası hep bu sancı, ötesi silikleşecek

Bizler de hayatın taşıdığı çoğu anlarını yakalamakta bu donmuş parmaklara benzeriz... İlk heyecandır her anımız.. Yakalayamadığımız ellerimizin arasından kayıp giden ne çok zaman vardır. Hayatın sahneleridir aslında hayatın bize getirdikleri. Her sahne eşsizdir. Çaresiz kaldığımız vakitler vardır. Hayat, acıları kuşanır gelir, bazen mutluluktur, bazen aşk. Unuttum demez, sonra gelirim sen hazır değilsin hiç demez. Hayat hep hazırdır... Bizim olmadığımız kadar.

Sen uyurken Ben

baykuş yıkıntılarını özlemiş,

Gül, o kadar iyiymiş ki,

Ney sesi tekmil hava; oldu ateş,

- '' Bu çocuk benim oğlumdu. Fakat onu 15 sene önce Kore harbinde şehit verdik!!... ''

başka sabahtır; fecr-i sadıktır nara ve nida

"Binlercesini içimde gizliyorum" dedi.

`Ah canını sevdiğimin uğraşı` der gibiydi Türk. Eli çenesinde boynu bükük;

Kabzasında bir dirhem gümüş de ben olsaydım

Kasabanın en yeşil bölgesinde, en güzel evlerin olduğu mahallede ise İyikiyaptım'lar otururmuş. Keşkeci'ler bu mahallede yürüyüşe çıkar, etrafa hayranlıkla bakarlarmış.

Yüzündeki nese kayboldu bir anlik icin bile olsa...

Senden utanan hisler bahçıvandır içimde

O zaman anladım ki; YAŞAM SEVGİDİR...

Doğardı?

Eczacının dikkatini çekebilmek için büyük bir sabırla bekledi. Eczacı çok yoğundu ve bir adama ilaçlarını nasıl kullanacağını anlatıyordu. Bu yoğun çalışmanın arasında sekiz yaşındaki bir çocukla ilgilenmeye hiç niyeti yoktu. Ama Sally'nin beklediğini görünce; "Evet, ne istiyorsun söyle bakalım" dedi. "Biraz acele et, gördüğün gibi beyefendiyle ilgileniyorum" diyerek yanındaki şık giyimli adamı gösterdi.

kaldık sanki öylece. Laf bitti koskoca denizde. Laf bitti...

güneş gözlerinde, sıcaklık saçlarında

Birgün bir deprem olmuş. Ve yumurtalardan bir tanesi dağdan yuvarlana yuvarlana vadide yer alan bir çiftliğe kadar düşmüş. Bu çiftlik bir tavuk çiftliğiymiş.

Bir gün yine güllerin arasında dolaşıp onlarla dertleşiyormuş. Birden güllerin arasından ak sakallı bir ihtiyar çıkıvermiş. Ağır ağır konuşmuş:

Yüzünde bin hüzün, Başı önde ağlıyordu

Kavuşursak son nefeste

Bu sevinçle, az evvelki vaadini unutacak değildi. Çoban onun için tekrar konuştu:

Kırmızı bir tülle önünde durup ağlayacağım

Bir yağmurun hüznüyle gelir bazen? Göğsümüzü döğer ılık bir meltem eşliğinde? Düşüncelere anlam kazandıran ve yaşananlar hakkında yeniden kafa yorduran derin bir sükut eşliğinde, ağır bir yürüyüş tuttururuz onunla manzara elverdiğince? Canımızdan süzdüğümüz birkaç damla terk ederken göz pınarlarımızı kendince, arınmanın, durulmanın ve yeniden derlenip toparlanmanın habercisi olan yağmurun bıraktığı etkiyle, anbean artar yalnızlığımız? Yalnızlaşarak yazar ve yazdıkça yalnızlaşırız.

içimden dedim beraber yürüyelim olur mu

-Hayatta neyin önemli olduğunu keşfetmek için bir felaket beklememek gerekir

Sustum.

Babası:

Küçük kız, hüzünlü bir yabancıya gülümsedi. Bu gülümseme adamın kendisini daha iyi hissetmesine sebep oldu. Bu hava içinde yakın zamanda kendisine yardım eden bir dosta teşekkür etmediğini hatırlayarak ona bir not yazdı ve yolladı.

sen dönmeyeceksin bir daha

Çok ağladı. Fakat, Sakarya Savaşı kazanıldı haberi gelince ağlaması durdu, gülmeye başladı.

?Ve bu yola gitmeme sen engel oldun... Böyle davranmasaydin napardim bilmiyorum...

Kazanlarda etler pişirildi ve gaziler davet edilerek kemiklerin kırılmaması bir daha tenbihlendi. Nöbet nöbet sofralara oturuldu. Bütün ordu doyuncaya kadar koyunlardan yemelerine rağmen bu dört koyunun etlerini bitiremediler. Sonra çoban kemikleri bir araya getirerek dua etti. Askerler "Amin" dediler. Koyunlar Allah Tela'nın izniyle dirildiler ve sürüye tekrar katıldılar. Sadece koyunlardan biri topallıyordu. Olanlara herkes şaşırmıştı. Yavuz Sultan Selim Han çobana:

Bir Gün Imami Azamin Babasi Sabit Efendi Yolculuğa çikmiş. bir Dere Kenerrinda Dinleniyormuş Karnida çok Acikmiş. dereden Giden Bir Elmayi Almiş Isirmiş Ama Aklina Haram Olduğu Gelmiş Ve Lokmayi Yutmamiş Ama Suyu Midesine Gitmiş. haram Olmamasi Için Araştirmiş Ve Bir Ağaçtaki Elmalarla Ayni Olduğunu Görmüş. sahibini Bulup Helalik Dilemiş. ama Sahibinin Bir şarti Varmiş 1 Yil Onun Yaninda çalişacakmiş Ki Hakkini öyle Helal Etsin. sabit Efendi Ahirete Kul Hakkiyla Gitmemek Için Kabul Etmiş.

hayal kırıklığını biriktiriyorlar.

sigara yüzünden Azrail'e soba borusu gibi teslim etmenin emanete hıyanet

Sokrates : Doğru. Benimle arkadaşım hakkında konuşmaya başlamadan önce, bir süre durup ne söyleyeceğini filtre etmek, iyi bir fikir olabilir. Üçlü filtre testi dememin sebebini birazdan anlayacaksın. Şimdi birinci filtre; ?Gerçek Filtresi? Bana birazdan söyleyeceğin şeyin tam anlamıyla gerçek oldugundan emin misin?

Hangi yokuşu çıktıysam seninle

Engin deniz?

Baştan alınlarına yazılmış olan kaderide, yüreğindeki kederide alıp gitmiş, uzak diyarlara su... Ateş kızmış, yakmış ormanları.. Aramış suyu diyarlar boyu... Geceler boyu...

Aynı toprak gibi sıcak ve karanlık bu yer bana güven verdi, huzur

O. Corten

Birkaç dakika sonra, bir başka adam duraklayıp, eğilerek dinlemeye başlar

Islığınla besteledim hep

bir yol bulup onu atmalıyım ya da satmalıyım, mümkünse fırlatmalıyım.

Her buluşmanın bir ayrılığı var bu dünyada. Bu bir bedeldir ve bu bedeli ruh öder. Bedenin hicranı, ruhun firakıdır. Her sallanan el bir acıyı, bir ayrılığı getirir peşi sıra. Her kavuşma bir ayrılıktır. Bir yerlerden, bir şeylerden ayrılmadan başka şeylere kavuşamaz insan. Leyla?yı arayan Mecnun, Şirin?i arayan Ferhat nelerden ayrılmamış ki? Bazen bu zor tercihi yapmaya mecburdur insan. ?Rıhtımda boynu bükük bana mendil salladı? mısraını nağmelere döken, bir gidişin ifadesidir. Veya? Gözlerim vagonları dolaştı üzgün üzgün? nidalarına ne demeli? ? yarim senden ayrılalı hayli zaman oldu gel gel? diye mırıldanırken, gurbetteki kişininin gitme sebebi neydi? Bir gönlü hüzne boğan bu gidişler neye kavuşmak içindi? Bizi vuslata hasret bırakan sebepler ne ola ki?

son perdeler indi

oynamak isterdim. Babam sarılır, öper sonra da,

Derken üstü başı biraz eski, püskü, belli ki fakir biri bardan içeri girdi, barmene "un caffee sospeso" dedi, ve barmenin hazırladığı kahveyi içip, para ödemeden çıkıp gitti. Barmen de tezgahın üzerine asmış olduğu kağıtlardan bir tanesini aşağı indiriverdi...

İhtiyar "Karar vermek için acele etmeyin" demis.. Sadece 'At kayip' deyin. Çünkü gerçek bu.. Ondan ötesi sizin yorumunuz ve verdiginiz karar. Atimin kaybolmasi, bir talihsizlik mi, yoksa bir sans mi, bunu henüz bilmiyoruz. Çünkü bu olay henüz bir baslangiç. Arkasinin nasil gelecegini kimse bilemez.."

Annesi eve geldiklerinde Hande'ye sordu :

"EĞER BÜTÜN ETRAFINDAKİLER PANİK İÇİNE DÜŞTÜĞÜ

canım:))kalp nurum

Halife de herkes de kabul ederdi ki ondan iyi kadılık yapacak bulunamazdı. Bu nedenle Halife sert çıktı:

"Bebeğimi görebilir miyim" dedi yeni anne. Kucağına yumuşak bir bohça verildi ve mutlu anne, bebeğinin minik yüzünü görmek için kundağı yüzünü görmek için kundağı açtı ve şaşkınlıktan adeta nutku tutuldu! Anne ve bebeğini seyreden doktor hızla arkasını döndü ve camdan bakmaya başladı Bebeğin kulakları yoktu...

Jerry, çevresindekilerin çok sevdiği insanlardan biriydi.

Bir kadının bir oğlu vardı, oğlundan başka kimsesi de yoktu. Bütün günlerini onunla geçirir, varı yoğu oğluna en ufak bir zarar gelmesini istemezdi. Kadının bu oğlu bir gün tutturdu, illa da hacca gideceğim diyor başka bir şey demiyordu.

kardeşliğin,

Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara

-Olayı tek taraflı dinlersen, sadece yarısını anlarsın.

köyüne gelin gideceğini öğrenmiş, "abi, kız uçuyor

Mektuplarım benimdir, mektuplarımın ıhlamur kokusu benimdir, mektuplarımın canımı yakan her harfinin kıvrımları benimdir; temmuz sıcağında yeniden yazılıp, yeniden toprağa verilen, benimdir mektuplarım şiraze.

Gül için dikenine katlanabileceklerini söylerler.

Hintli bir yaşlı usta, çırağının sürekli herşeyden şikayet etmesinden bıkmıştır. Bir gün çıragını tuz almaya gönderir. Hayatındaki her şeyden mutsuz olan çırak döndüğünde, yaşlı usta ona, bir avuç tuzu, bir bardak suya atıp içmesini söyler.

Güneş doğarken düştüm yollara. Geçebileceği sokakları düşünüp tek tek aradım. Kilometreler sonra bir kaldırım kenarında buldum onu. Galiba ikinci vatanına, yani arkadaşlarının bir kısmının da orada olduğu, onu canı gibi seven, ona hak ettiği hürmeti gösteren üstadının hathanesine doğru gidiyordu. Hedefine ulaşmasına az da kalmıştı ama onda hal kalmamıştı. Başındaki beyaz destar da dağınıktı. Baştan ayağa sırılsıklam idi. Benim gibi birinin eline düştüğü için gece sabaha kadar çektiği?ah?lar, onu sırılsıklam etmiş olsa gerekti. Vücudundaki şerhalar da buna delildi?

Şimdi aklım havada, gözlerim ufuklarda bulut kovalar.

türküsü ceylan içindir:

Bunun üzerine Hanzala nın hanımı:

Gecelerin ardından bir şafak garipliği,

Yeni bir kara parçasına vardıklarında,

Şimdi sıra sizde.

Hiç kimseden yardım kabul etmez, yapılan ikramları reddederdi. Şehrin en büyük caddelerinde, tanınmış parklarında, tarihi mekanların yakınında dolaşır dururdu. Görenler ona yakın olmak istemez, korkuyla karışık, karmaşık, kaçamak bakışlarla süzer, başını öne eğer ve oradan bir an önce uzaklaşmak için adımlarını sıklaştırırdı.

Yirmi dakika kadar sonra küçük bir çakıl yola saptık, ileride elle

Avaz veriyor kuşlara

ve ruhum paramparça

Harflerin, kelimelerin ve esmanın bilgisi avuçlarına bırakıldığı an, küçüklüğü az da olsa büyüklüğe inkılap etmiş, artık gözlerini dış dünyaya açmaya başlamıştı. İlk duyduğu, ülkesindeki savaşların, kaos ortamlarının ve karmaşık düşünce dünyalarının canhıraş feryatları olmuştu. Çocuk, ?Benim ülkem?, yazdı elinde tuttuğu, sahifesinden mavi şeritler geçen deftere. ?Savaş? kelimesini ardına ekledi. Hiçbir şey hissetmedi öncesinde. Başını kaldırdı, koca bir savaş tankı geçiverdi kelimelerinin üzerinden. Üzerine ölümün yeşil renginde bir libas giydirilmişti. İri ve anlamsızdı. Zahiri masallardaki korkutucu Tepegöz karakterinin gerçekliğin dünyasına uyarlanmış haliydi. Geçerken ardında bıraktığı yıkıma bir kez dahi dönüp bakmadı bile. Duygudan ve duyudan uzaktı. Öylesine maddeydi ki, manayı ezdikçe maddeliği çoğalıyor, daha çok anlam kazanıyordu. Ne ardında bıraktığı vaveylalar, çığlıklar, ne de üzerinden geçtiği ölü ruhlar onu eritebiliyordu. Bu tablo küçüğün içinde bir ıstırabın kapılarını araladı. Elindeki deftere tahta kalemiyle hislerinin resmini çizme ihtiyacını iliklerine kadar duydu. Ah, benim ülkem, yazdı. Ah, bu savaşlar. Ardından ekledi. Ah, neden?

Tren, kasabasına yaklaşırken heyecanı o kadar artmış ki, pencereden dışarı bakmaya cesaret edemiyormuş. Kompartıman arkadaşı kendisiyle yer değiştirip onun yerine elma ağacına bakacağını söylemiş. Bir dakika sonra elini genç mahkumun koluna koymuş,

Ömrümüz ayrılıklar toplamıdır

hem hazn hem gizli umut

Bir lokma ekmek istiyorsan, ekmeksin.

teşekkür ederim

Her insan kendi ikliminin lisanını konuşur, kendi toprağının kokusun taşır. Hani Mevlana der ya:

Çocuk, gözyaşlarını tutmaya çalışırken:

Ama tekrarlaması, hangi yönden bakılırsa bakılsın, büyük hataydı. Saçlarından yakalayıp sıkı bir tokat attı. Her şey onun iyiliği içindi. Belki vurduğu tokat, serseri olmasını engellerdi.

Eğer birgün yolunuzu kaybederseniz bir çocuğun gözlerinin içine bakın.. çünkü bir çocuğun bir yetişkine her zaman öğretebileceği üç şey vardır;

Usta, okumamış. İlkokuldan sonra bırakmış. Babası ölünce ailenin geçimi kendi üzerine kalmış, o da çıraklığa başlamış.

Sen sonsuzluğu ısıtan güneş olmalısın.

deniz deniz anlatır anlayana...

Sonunda bir yıl bitmiş ve gençlerin yetiştirdikleri

Megerse hic atamamis icinden ölüm korkusunu... büyütmüs, beslemis hatta... alismis...

seveceğim. Ama yaşamalısın. Devam etmelisin... Lütfen..

Filozof: Evet, yoksa sevmediğim insanların

gökyüzü çoktan kuşatılmış

?Neler oluyor? diye sordu Hema.

KAPI ARALIĞINDAKİ IŞIK

Fatma hanım yatan yavrusuna baktı bir kez daha. Belki de bu onu son seyredişi, son görüşüydü. Hayatta en çok değer verdiği, çok fazla önemsediği, hatta onun için herkesi kırıp, öz oğlunu Yavuzunu bile hiçe saydığı, geleceğinin teminatı gözüyle baktığı küçük oğlu Fatih?ti bu köhne hastanede yatan. Yaşlı gözleri ağlamaktan kızarmış, titrek ellerini kaldırarak dua ediyordu Yaradanına. Aslında hiç yüzü yoktu dua etmeye. Yaptığı adaletsizliği, haksızlığı, tüm insanların onları uyarmalarına rağmen dikkate almamalarının hesabını nasıl verecekti Rabbine?Ne kadar dua da etse, tövbe de etse yinede telafi edemezdi hatasını. Ya büyük oğlu Yavuz. Onun yüzüne her baktığında, her yanına gelip halini hatırını sorduğunda yerin dibine giriyor, utançtan bakamıyordu yüzüne. Her yemekte kendinden önce anne ve babasının yemeğiyle ilgilenen bir zamanlar hiçe saydıkları oğullarına nasıl affettireceklerdi kendilerini? Hiçbir şey olmamış gibi nasıl davranacaklardı? Onun yüzüne her baktığında hatasını düşünüyor, keşkeler zihninde dönüp duruyordu sürekli. Gelecekte keşke dememek için yaptığımız her davranışı, söylediğimiz her sözü düşünerek söylenmesi gerektiğini anlamıştı ama geç kalmıştı biraz. Yavuzun sürekli kullandığı bir söz geldi aklına. ?Söz ağızdan çıkmadan biz ona hükmederiz. Ama ağzımızdan çıktığı anda o bize hükmeder? Aslında geçmişimiz geleceğimizi yönlendirir. Evet böyle derdi Yavuz. Neye yatırım yaparsak günü geldiğinde o bizi karşılar. Bu dünyada da Ahirette de. Geçmişimiz bir nevi geleceğimizin aynasıdır aslında. Fatma hanım bunları düşündükçe utancı daha fazla artıyor pişmanlığını ifade edece söz bulamıyordu. Çok geç kalmıştı, hem de fazlasıyla. Geçmişi bir bir geldi gözünün önüne. Buruşmuş göz kapakları kapanmış, yaptıklarını ve yapması gerekirken yapmadıklarını düşünmeye koyuldu.

Hayatın bizi şiir kılan yüzünde camlara yağmur damlaları dokunur önce. Sulusepken üzerine açılan bir paragrafla bir kış romanı başlar uzaklarda. Derken ilk kar taneleri dökülmeye baş lar gök yüzünden. Yaldızlı ve mutlu bir yılbaşı kartı karesinde ka labalık caddeler, ışıklı mağazalar, insanlar, mutlu kış akşamları.

Dostum niçin giyinmişsin karalar

Bir toplantıda bir genç M. Akif küçük düşürmek için:

"Hadi gülümse".

?Sana ihtiyacım var, gel! ? diyebilmekmiş güçlü olmak,

Dileklerinin kabul olması için yılların geçmesi gerektiğini öğrenmişler

Yavaşça aralıyorum gözlerimi. Birden nerede olduğumu çıkaramıyorum. Sanki bir karabasanın ortasındaki o kocaman kara deliğe düşmüşüm de birden çekip almışlar beni. Tutulmuş olan belim, hafiften soğumaya başlamış ellerim ve yerde sayfaları kıvrılmış halde yatan kitabım o karabasanın neyin devamı olduğunu gösteriyor bana. Kötü adam, hain planlar yapmakta ve ben de birden masum kız oluvermekteydim. Ama henüz en kötü yerine gelmeden uyandım.

1. özellik:harika şeyler yapabilirsin. ama attığın adımları yönlendiren bir el olduğunu sakın unutma.

yaşamın güzel anları uçurumun kıyısından döndügümüz anlardır yani herşey bitti derken güneşi gördügümüz anlar

Mahkeme salonunda, seksen yaslarindaki yasli çiftin durumu içler acisiydi. Adam inatçi bakislarla, suskun ninenin aglamaktan iyice çukurlasmis gözlerini ve bikkin bakislarini süzüyordu.

Sevimli şaşkınlıklarımın o yazdan

? Efendi! Allah bana öyle bir kalp vermiş ki, o kalple Onu tanıyorum. Öyle de bir dil vermiş ki, o dille de ona şükrediyorum. Halbuki, dünyanın serveti elinde olan nice zenginler var ki, kalbinde Onu tanıma sevinci, dilinde de Ona şükretme mutluluğu yoktur. Ama gel gör ki, ayakları topal, gözleri kör, bedeninde hastalıklar bulunan bu kötürüm adama Rabbim, bu sevgiyi ihsan eylemiş, bu nimetin farkına varma tefekkürünü nasip eylemiş. İşte bunu düşününce kendimi tutamıyor da:

Kendin için neler hissettiğindir.

Ne beyler ne krallar

ümidsizim, fersizim, fütursuz geçen her güne ah etmedeyim. Şiraze külünü Ganj sularında arayan bir acuzeyim.

-Noldu, oğlanı mı gördün? -Yok canım, nerden göreyim! Koltuğuna oturdu, koynundaki tapu kağıdını çıkardı.

Kapalı bir kapıyla yüz yüze gelmiş ve kendinizi ümitsiz

O çocuk ben çocuk, memleketimiz

Bana yaklaşıp gidelim artık diye işaret ettikten sonra kadına döndü;

yeni bir koşunun hayalindedir bunun için.

lombozların gerisinden bakmak benim tüm yaptığım.

bir dahası olmasın dolunaysız gecelerde tutmayayım elini,

Baktı ki susuzdur, gözünün önüne kara topraktan fışkırmış kol kol billur sular geldi. Fakat o yana baktı, bu yana baktı su bulamadı. Etrafta ne bir pınar, ne bir patlak vardı.

"Peki dedigin gibi olsun, gidelim" diyerek, onunla birlikte yurudu. Zaten o da, Peygamberin bu mubarek adetini duymustu.

Bir daha aynaya bakamadı. Kendisinden kendisi korkmuştu.

Arkadaşlardan 3. sü diğerlerine göre daha genç ve yakışıklıymış oda bir kızı çok sevdiğini fakat karşılık alamadığından yakınmaktaymış

Kendi yerinden dinledi

Elindeki kırmızı oyuncak arabayı göstererek küçük bir çocuk heyecanıyla: "Bak" dedi. "Bunca yıl bekledim ama nihayet

Durmuş, Ahmet?in yanına oturdu. Ahmet getirdiği poşeti açtı. İçinden dondurma dolu kabı çıkardı. Plastik dondurma kaşıkları vardı.

Mutluluğu neler getireceği belli olmayan bir geleceğe ertelemek de, geçmişe dönüp mutluluğu aramak da bizim yaşam yolculuğumuzun farkına varamamamızdır. Tıpkı bir yere gitmek için seyahate çıktığımızda gideceğimiz yere odaklanarak oraya gidince mutlu olacağımızı, dinleneceğimizi hayal etmek yada dönüp arkamıza bakarak kayıp gittikten sonra fark ettiğimiz bir görüntünün güzelliğini tekrar görmek istemek gibidir. Halbuki arkamıza döndüğümüzde yine şu an olanları kaçıyoruzdur.

- "İşte bu bizim evdir" dedi.

Ve Kefenin Cebinin Bulunmadığını Fark Etmeli.

Sevinci çarpmalı...

Bilmem farkında mısın, eğer yarin ölecek olsak çalıştığımız şirket daha birkaç gün bile olmadan yerimizi dolduruverir. Oysaki ardımızda bıraktığımız ailemiz bizim kaybımızı ömürlerinin sonuna dek hissedecektir. Gel gelelim ki, ailemizden daha çok isimize veririz kendimizi, pek de akıllıca bir yatırım değil, ne dersin?

?A aa! Bu taş neden burda? diye sordu küçük çocuk. ?Annem bu sokak taşını, neden aynalı dolaba koymuş acaba? En iyisi anneye sormaktı, taşı oradan alarak doğruca oturma odasında ki çiçekleri sulayan annesinin yanına koştu. Taşı annesine uzatarak:

Bir yıl sonra, kapısının altında bir not buldu. Teddy'dendi. Tüm yaşantısındaki en iyi öğretmenin kendisi olduğunu yazıyordu. Ondan yeni bir not alana kadar 6 yıl geçti.

Oysa mükafatın olmayı ne çok isterdim, Şiraze?

Oysa yalnızca bir karıncayım ben

Dünyayı, önce onu delmek

fırlatarak, "Bina mı?" diyerek tekrarladı, "Siz bir binanın kaça mal olduğunu

Aslında bu pek de zor bir şey değildi. Yavrucak halının üzerinde 'çay seti' oyuncağıyla oynarken baba da koltuğunda gazetesini okuyor, ara sıra da bebeğinin kendisine -çay seti oyuncağının minik plastik fincanlarıyla- ikram ettiği suları çay niyetine içerek oyuna iştirak ediyordu.

Gözlerini kapadığında yolumu kaybedişim...

Bence artık herkes gibisin

hiçbir şeye benzememiş. Eşi benzeri görülmemiş bir çiçek yapmış demirden...

Belki bir gün rüzgar olurum ben de

Ahmet NEDİM

bu kalemin 5 özelliği var. eğer sende bu özellikleri kendinde benimseyebilirsen hep dünyayla barışık bir insan olursun.

Uzar uzar gider..

Yaşlı kadın hemen söze başladı. Harvard'da okuyan oğullarını bir yıl önce

"O" olmasa, bu elleri olur muydu?

Türbedar;

Hepsi gitti

ÖĞRETMEN: Niye, ama geç kalıyoruz çocuklar.

Kalp çarpıntılarıyla günleri hesaplayan,

Biliyorum ki, uyansam yitiririm seni ben. Bir daha çıkmazsın karşıma hiç.

denizin dalgalarından anemonları toplayıp dolduralım

kapında günlerim her gece

ruhumu ruhuna dayayıp sohbet edebileceğim nadir insanlardan 2. birbir, asleon.. o yüzden şanslı hissediyorum kendimi.. senin takdir eden sözlerinden ötürü teşekkürler.. takdir etmekte ayrı bir güzelliktir çünki..

Senden çok uzaklardayım belki ama yine de seni görmek için uzaklardan gelebiliyorum. Hem de her gece... Seni seviyor, seyrediyor ve eğilip sen uyurken yanağına bir öpücük konduruyorum.. Bazen gözlerini açıp bakıyorsun, geldiğimi bildiğini sanıyorum ama yine o tatlı uykuna geri dönüyorsun. Yarın birbirimizi sevmemizin altıncı senesi... Hep ben geldim şimdiye kadar senin yanına, yarın da sen gel olur mu sevgilim.. Ha, unutmadan, sana hep sözünü ettiğim, kalbime iyi bak olur mu? Çünkü göz yaşlarımla, adını yazdım ona... Seni senden bile çok seven bir sevgi var kalbinin içinde unutma. Kırmızı gülü de unutma olur mu?

virüs:))

Haber deriştirdi kızı

yere inen yağmurlar artık gök kubbenin serenatıdır

behçet aysan

Hep, yorumlar üzerine yapıcı çalışmalar. Tekrar üzerine tekrar. Yok olmaya yüz tutmuş bir çiçeği, dik dursun diye boynunu iple bağlamak. İşte bunların hepsi, unutulmuş, alışkın sevgiler. Oysa çoktan ölmüş, beni gömün diye haykıran bedenlerin sevgileri. Yaşamak için hiç bir çocuksu yüzü kalmamış, tüketilmiş sevgiler bahsettiğim. İki kişiden çıkıp, birçok kişiye yansımış, yansımaması gereken kayıp sevgiler. Uzun zamanlar ve düşüncelerden sonra yaratılmış, içinden gelen seni seviyorumları yok eden, unutulmuş sevgiler...

Güz trenleri işte hüzne tarihçe

Aradan uzun yıllar geçmiş.. Bizim delikanlı kasabadan ayrılmış... Kendine başka bir hayat kurmuş ve evlenmiş, çoluk cocuğa karışmış... Birgün yolu bir zamanlar yaşadığı güzel, küçük kasabaya düşmüş..

Mihnet-i dünyaya tahammül gerek

"Bir tebessümle bak her şeye" dedi.

diğer elimde gazete ile mutfağa doğru gidiyordum.

inkilap bekliyorum

Üzerine hayal kentleri kurup

şekilde kurtardım. İşleri bozulduğunda gelip benden iş

Ya gurur, ne yapacağım senle şimdi

sandalyeye geri oturttu. Mendiliyle, çizik ve yaraları sildi ve adamın

Olur ya; dünya güzel bir yer olur bir gün, sevmek hakkınca bilinince.

Resulullah Allah'a şükredip pazara doğru hareket etti, pazardan dört dirheme bir gömlek alıp giydi. Eve döndüğünde, yol üzerinde bir çıplağı görünce gömleğini çıkarıp ona verdi. Kendisi tekrar çarşıya geri döndü, yine dört dirheme bir gömlek alıp giydi ve eve doğru hareket etti. Yolun yarısında yine aynı cariyeyi üzüntülü ve şaşkın bir halde gördü. Bunun üzerine;

Onun varlığından oldu bedenim

belki öyle gelmiştin düşüme. Bir rahmet... bir bereket... Düşlerin en güzelinde çıktın karşıma Şiraze.

Rüyalardır sözlerime?asa?

Yollar yollar boyunca yan yana

HERŞEYİ- HERKESİ, CANIMIZ İSTEDİĞİNDE ALIR KULLANIR, İŞİMİZ BİTTİĞİNDE KALDIRIR BİR KÖŞEYE FIRLATIRIZ..

?Korkuyorum? diye bağırmak istedi Hema. ?Çok korkuyorum. Her şeyden. Yürümekten. Durmaktan. Yemekten. Ağlamaktan. Uyumaktan. Böyle sürünmekten. Bir kediyle konuşmaktan. Yaşamaktan. Saksılardan. Merdivenlerden. Yıldızlardan. Salatalıktan. Bardaktan. Balonlardan. Çocuklardan. Soğandan. Sudan. Borudan. Bacadan. Her şeyden korkuyorum.?

Aradan biraz vakit geçti, sordular:

Bazıları, paketten çıkan sahte taşlardan yapılmış, birkaç taşı düşmüş bileziği ve üçte biri dolu parfüm şişesini görünce gülmeye başladılar, fakat öğretmen, bileziğin ne kadar zarif olduğunu söyleyerek ve parfümden de birkaç damlayı bileğine damlatarak onların bu gülmelerini bastırdı.

Birazdan Koca Yavuz, bütün haşmetiyle görünür;

Kaynak bakışlı Venüs'e-

Ayşem... Senden ayrılalı tam 3 sene 1 gün oldu.

Karadan kaçan

Tüm güzelligin ve çirkinliğinle

Hiç uğrayamayacağı odalarda, hiç tanıyamayacağı, tanısa bile belki hiç sevemeyeceği, sevse bile belki ilgilenemeyeceği insanların huzuru, insanın kalbinde göllenir.

- Ben bu ismi çok beğendim. Bir kedi için oldukça uygun bence.

Karalıklar Günler Biter

dallara dolanan ipi çözerek baloncuya sarkıttı.

kimbilir? Sevgi paylaşıldığında yaşamın tadına doyum olmuyor.

?Allah razı olsun evladım. Sen bana narkoz vurduğunda etkisini gösterinceye kadar, bir zamanlar tıpkı benim de senin gibi genç bir asistan iken yaptığım bir iyilik geldi aklıma. Bir anne gelmişti hastahaneye. Doğum yapmak üzereydi. Ultrasonda çocuğun iki bacağının da sakat olduğunu görünce, onun böyle yaşamasındansa ölmesinin daha iyi olacağını düşünmüştüm. Ama kalp atışlarını duyunca dayanamadım ve doğmasına karar verdim. Sağlıklı nüfus planlaması bahanesiyle birçok cana kıyan sistemin inadına iki bacağı sakat olan o çocuğun yaşamasına vesile oldum. Allah gerçekten hiçbir iyiliği karşılıksız bırakmıyor yavrum. İnşallah bana yaptığın bu iyiliğin de karşılığını görürsün.?

Bir Kızılderili masalında denir ki; kainatın yaratılışı tamamlanmış, sıra insana gelmişti. Yaratıcı, insanı yaratmadan önce bütün varlıkları yanına çağırdı ve dedi ki:

-Ona her zaman kendine karşı derin bir inanç taşımasını öğret. Böylece insanlığa karşı da derin bir inanç taşıyacaktır.

özlendin

1. Kalbini nefretten arındır

Tükenmez borcum var Anama benim

"Olabilir" demiş yaşlı çifçi.. "Allahın dediği olur. Her şerde hayırda vardır."O neylerse güzel eyler demiş"gülerek..

Vaktiyle her türlü maddi imkana sahip olmasına rağmen can sıkıntısından, hayatın yaşanmaya değmez olduğundan yakman bir prens vardı Kardeşleri, arkadaşları gezer, ava gider, eğlenirken o odasına kapanır, sürekli düşünürdü Oğlunun bu haline hükümdar babası çok üzülüyordu Birgün hükümdar, ülkesinin en bilge kişisini sarayına çağırtıp ona oğlunun durumunu anlattı ve buna bir çözüm bulmasını istedi Bunun için bilgeye bir hafta mühlet verdi Bir hafta içinde bir formül bulamazsa bunun hayatına mal olabileceğini de hatırlattı

Keşişin karısı ve kızıyla Karapınar'a doğru gittiklerini öğrenirler. Ertesi gün erkenden yola

ettiğimiz ülke, karanlığına boğmuştu bizi. Pazarda görsek tezgahından meyve almayacağımız adamların cenderesinde bir ömür geçirmiş, tünelden çıkış sandığımız ışığın, üstümüze gelen kamyonun farı olduğunu çok geç fark etmiştik. Velhasılı ne sevebilmiş, ne terk edebilmiştik.

saatte açıverir

Yüreğim Konusur

Herşeye kıstım sesimi.

başvurmuş; Sutean eğer sabaha dek şatonun etrafını demir bir çit ile

isteğiyle mikrafonu alır ve başlar yaşadıklarını anlatmaya; Eskiden çok

Elazığ?da doğan ve yaşayan küçük Esra?nın, ilkokulu bitirdikten sonra çok iyi Anadolu liselerini tutturmasına rağmen ihtilal öncesi ortamın karışıklığını öne süren babası tarafından okuması engellendi. Esra, çok genç yaşta evlendirildi; ardından üç çocuk annesi oldu.

Götürdüler el üstünde

kışlar ilkbaharsa, yazlar ilkbahar, güzler ilkbahar...

kurtulma şansı vardı fakat bunun için yeterli paraları yoktu.

En zorundan başladım... Babamdan..." Oğlu yanına geldiğinde;

Benim de gözlerim yaşardı. Bu iki güruh içine girmemek için, Allah'a dua ettim. İşte o an annemin dudakları 'amin' deyiverdi. Benim dudaklarım da 'amin' dedi. Bu iki 'amin' iki kanat gibiydi ve kalbimiz ruhumuzu, yekpareleşmiş umudumuzu, aşkımızı ve sevdamızı ötelere taşıyordu, Hakk'ın huzuruna çekiyordu. Kurtuluş iklimlerine yükseltiyordu...

?tak? sesleri duysam da açmam, açamam kilit vurulmuş çıkışları

"Bu evdeki canlıların göğüslerinden boşalarak yükselen inilti ve çığlıkları şimşek ve yıldırım eyleyerek Ömer kulunun başına yağdırmasını dilerim. O varsın dul bir kadınla yetim yavruların beddualarını yağmur sansın. Tez elden ona gönlümün dilediği bir bela ver de kıvranırken bizim neler çektiğimizi anlasın. Sen işini bilirsin, yüce Yaradanımız."

Ya da hissetmek,

Hatta unutmuş görünüp kendini kandırıyordu.

Tatlı dilden ̧ güler yüzden kimseye bir zarar gelmemiştir. Tatlı dilin ̧ güler yüzün açamayacağı kapı yoktur. Tabii ki art niyetsiz ̧ riyasız ̧ hilesiz ̧ çıkarsız olmak kaydıyla.

Adam gülümsedi o ne teyzeciğim bir bakayım dedi.

Sesim soğuk bir sis

ayaklar yoksa, problem değil. Zaten orda tüm eksikler tamamlanacak. Hatta

yanık türküsü deniz kızının

yeter ki yolculuğun yolcusu olmaktan ayrılmayalım geçici hayat için

toz toprak her yer.

Azimizi actigimiz anda tokat indirirdi. Cok zor bir cocukluk yasadik o yuzden. Annemin bu durumu bizleri yikmisti. Hergun aglamaktan yilmistik.

Zilden vazgeçmişti her kimse. İstemeye istemeye kapıya gitti.

yüreğine?dursun artık? istemleriyle bakacaksın, nafile... nafile...

Bir insanin gösteriş için eşyanın esiri olması ne kadar acıdır.

Dünden, daha güzel ağırla

Kör ihanet bıçağı saplı kalmış yüreğe

Vaktiyle bir padişah, ellerindeki esirlerden birini, diğer esirleri kışkırtıyor, isyana teşvik ediyor, diye cezalandırmak istedi.

ellerim ceplerimde hep birşeyler arar

Bir katre daha umuda koşan.

AŞÇILIĞIYLA ün yapmış yaşlı bir kadın, akşam yemeğine gelecek olan oğlu ve yeni gelini için yine mutfağına kapanmış, yemek yapıyordu. Aynı akşam yemeğe eski bir aile dostu da davetliydi.

Hiç boşuna uğraşma, gözyaşlarımı tutamazsın.

Delirecek gibi olursunuz ama bu, gereklidir... Sancının şiddeti arttıkça, işiniz kolaylaşır... Ama siz, bunu anlayacak durumda değilsinizdir...

Eğlemez geceleri gümüşten zülüf beni

Lafi açildiginda birgün biri kadina "Tuzlu kahve nasil bir sey" diye soracak oldu..

işte budur diyip diyeceğim Şiraze, bütün boşlukları var kendi ellerinle doldur

Genç kız, mahalledeki arkadaşlarının sesine karşılık vermek için açardı penceresini. Şarkılar söyleyerek vardıkları sahilde denizin keyfini çıkarırdı. Sepetteki meyveleri neşeyle yerlerdi. Yeni aldığı bileziği gösterirdi okuldan arkadaşlarına. Modayı takip ederdi, 2009 kışının pardesülerini şimdiden internetten görür, beğenirdi. Facebook?ta, ?Gazze?nin güzelliklerine hayran olanlar? grubuna üye olurdu. Yeni indirdiği virüs temizleme programının özelliklerini anlatırdı. Söz dönüp dolaşıp aşka gelirdi. Bütün kızlar susardı. O da susardı. Denizi ve gökyüzünü sessizce seyre dalardı hepsi.

Birlikte ıslanmayacağız ki...

Bomba gibi. Olay sırasında neler hissettin Jerry dedim.

Yelkovan kuşlarının peşi sıra.

ciğeri beş para etmezlerin dünyasında

Yürüyordum... Yürüyordum...

Bir türkü yaktım

Yavuz Sultan Selim Han:

bir an ve başımı uzattım içeriye. Küçük kız elindeki boş fincana bakıyordu?

yanıyorum ey yar haberin yok

-Gerçekten öyle mi görüyorsun beni?

kocaman bir dalga.

"Şunu gördüm: bizim evde bir köpeğimiz var, onların ise dört. Bizim bahçenin ortasına kadar uzanan bir havuzumuz var, onların ise sonu olmayan bir dereleri. Bizim bahçemizde ithal lambalar var, onların ise yıldızları. Bizim görüş alanımız ön avluya kadar, onlar ise bütün bir ufku görüyorlar."

Yıllar sonra genç bayan çok ender rastlanan bir hastalığa yakalanmıştı. Yöredeki doktorlar çaresiz kalınca hastalığıyla ilgili araştırmalar yapılması için onu büyük bir kente gönderdiler. Dr. kelly kosültasyon yapması için çağrıldığı hastanın hangi kasabadan geldiğini duyunca heyecanlandı.

bir kere gittim Şiraze, sen kal ben gideyim şimdi

O anda gazeteciler dahil, mahkeme salonundaki herkes ağlıyordu...

Denizle birlikte güzün

dökmüş, kavanozu eline alıp sallamış, küçük parçalar büyük taşların sağına soluna

Bediüzzaman tekrar anında kelepçeyi ellerine zincirleri ayaklarına takarak geri döndü.

Dünya kötülüklerle dolu.

Kimi sevdiğin ve kimi incittiğindir.

- "Benden bir şey dile." dedi.

izafet. Com - Padişahların ''ilginç menülü'' iftar sofrası

Arjantinli ünlü golfçü Robert Vincenzo yine bir ödül kazanmış, ödülünü alıp kameralara poz vermiş.

Sabırla bir bekleyişte gizlidir.

Zeynep'lerin bostanı vardı, karpuz, kavunu en iyi

üşüyorum ey yar

"Bu mesleği yapacaksam, iyi bir mücevher ustası olmalıyım" diye düşünmüş ve ülkedeki en iyi mücevher ustasını aramaya başlamış. Sonunda bulmuş, yanına varmış, bir süre bekledikten sonra usta tarafından kabul edilmiş.

Niye yüzüme baktığını anlıyamadım, sorsam mı dedim;

Baldan Umut

ellerini bir tutsam ölsem

-İnsanlar hayal etmedikçe, olacağına inanmadıkça, kararlı olmadıkça, hiç bir bina inşa edilemez, hiçbir rüya gerçekleşemez.

Öncekiler mağdubindi, Allah'ın gazabına uğrayacak olanlardı. Günahkarlar da bunların arasında bulunuyordu. Fakat sonuncular, 'veledallin' sözüyle tarif edilenler, dalalete sapmış dallin güruhuydu. Annemin gözlerine baktım o an. Derin bir gece, sanki şebnem örgülüyordu. Binlerce çiğ danesi, bu derin geceleri hatırlatan gözbebeğinin içinden sanki belirip geliyor ve yanaklarına süzülüyordu. Annem ağlıyor ve dua ediyordu. "Bu güruhlara dahil etme bizi Allah'ım!" diyordu. Bir arz-ı hali dillendiriyor ve nağmeleştiriyordu.

Yapayalnız kalmak iskelelerde.

... `-;`.- ...

YAŞAYARAK ÖĞRENMEK, BEDELİ EN YÜKSEK ÖĞRENME BİÇİMİDİR.

Onu konuşturmak için babasından bahis açtım:

Ya onlar ne olacak kapatılabilir mi?Buna gücü yeter mi?Bu soruları düşündükçe içinde birşey sıkışıyordu. Beyninin acıdığını hissetti.

Guzel haberler aldiginda seninle dans etmeli,

boynumda eski zamandan kalma bir ince halka şeffaf, sana aşık olamayacak kadar insanım

Cömertlikte suydu aktı Mevlana

nasılsın

Yorucu...

Kucaklaşıp öpüşmüşler.

Yaparak, ömür boyu, eylese buna gayret,

evet ço güzel manalı bir şiir virus of law):

? Biz hata ettik, bizi affet, diye yalvardı. Ben de:

Akşam eşi geldiğinde, kadın karşı kaldırımdaki yaşlı adamlarla arasında geçen konuşmayı anlattı. "Senin evde olmadığını öğrenince, içeri girmek istemediler" dedi. Yaşlı adamların budavranışlarını öğrenince, kadının eşi üzüldü. "Bir bakıversene dışarı", dedi. "Hala oradalarsa, şimdi davet edebilirsin eve."

Hayat silgi kullanmadan resim çizme sanatıdır.

- Buraların yabancısıyım, demiş. Parkın hemen yanı başındaki fırını arıyorum, çok yakın olduğunu söylediler.

Günler sonra yüzüne kederin ağı örülmüş, elleri nasırla bölünmüş, dilenci zannettiğim birine rastladım. Merhamet duygularım uyanmaya başlayınca cebimde kalan son üç-beş kuruşumu da bu adama uzattım. Şaşkın ve garip bir halde başını kaldırıp bana baktı:

Seyyid Abdulkadir annesine söz verdi ve ağlayarak elini öptü. Bağdat?a giden bir kervana katılarak yola çıktı.

Diyar-ı meçhulde sorulmuşum ben...

Aradan on dakika geçtikten sonra oğlu babasının yanına koşarak geldi ve baba haritayı düzelttim artık sinemaya gidebiliriz dedi.

Bir poşet şeklinde düzgünce bükülmüş bir kağıda sarılı cep saatiydi şimdi Sevil?in avucundaki.

Ebruli Hüzün

mavi çiçeği, gülü

Genç kız, izin alıp çıktı. Kısa bir yürüyüşten sonra parka vardı. Bu parkta daha önce hiç oturmadığını farketti. Arkadaşlarıyla hep paralı, lüks eğlence yerlerine giderlerdi. Annesinin tarif ettiği, girişteki ilk masayı buldu, boş olan kısmına oturdu. Masanın diğer tarafında bir köylü kadınla, küçük kız oturuyordu. Onlarla aynı yerde bulunmaktan utandığını hissetti.

İlim, ilim bilmektir,

ve?Biz her zaman böyle havalarda araba kullanıyoruz, anneciğim?

? Evet, benim gibi ham insanlar, ruhu erdem tezgahında işlenmeyenler böyledir. Diğerleri ise; onlar hem ne istediklerini iyi bilirler, hem de ne yapmaları gerektiğini. Onlar değil ufak şekerlemelere; baklava tepsilerine bile bakmaya tenezzül etmezler de, meşe odunu gibi hep dimdik dururlar?

"Beşinci" dedi başrahip.

güzel anılar ise unutulmayan kalıcı olan anlardır

Dost dediğin fanatik olmalı;

Yalnız Adam Ve Kırlangıç

Suda rastlardım belki, balkondaki o kıza.

Ve bizim yüreklerimiz

Yeniden Başla...

- Evet, kediler arasında bu dili konuşmayız biz. Kediler miyavca konuşur hep. Miyav miyav ve yine miyav miyav... böyle sürüp gider. Bilirsin işte.

Gecenin ardında yine gece var;

Biraz daha beklemeliydi, nasılsa gelirdi. Hiç gelmediği olmamıştı, aslında geciktiği de hiç olmamıştı. Kesin önemli bir sorun çıkmıştı. Saat beşi geçiyordu işte. Beklemek korkunçtu. Berbat hissediyordu insan kendisini. Bunu ancak bekleyen anlayabilirdi. Hayatında hiç beklememiş olan bilemezdi. Çantasını başının altına koyup uzandı. Gökyüzünü gezindi bir süre. Berrak mavide dolanan beyaz öbekleri saydı. Ama hala otobüs gelmemişti. ?Ne olacak şimdi? diye düşündü. Sağda solda, kaldırımda, bu tarafta, karşı tarafta hiç yürüyen insan yoktu. Kimse yürümeyi denemiyordu burada. Belki de bu yüzden otobüs gelmekten vazgeçmişti. Neden olmasındı. Mümkündü tabii. ?Ben varım ama, otobüs bunu çok iyi biliyor. Her gün aynı saatte burada bekliyorum? diye düşündü. Sanki biraz da öfkelenmişti. Düşüncesinden geçen kelimeler biraz sert vurgu yapmış gibi geldi ona. Sakinleşmeliydi. Şimdi bir otobüs yüzünden gerilmenin hiç sırası değildi. Dünya hali. Her şey, her zaman yolunda gidecek diye bir kaide yoktu sonuçta. Ara sıra değişiklik yaşamanın tadına varmalıydı. Yine de biraz sıkıcıydı. Yani işin içinde beklemek olmasaydı belki keyifli olabilirdi ufak değişiklikler. Beklemenin sinirleri bozan tarafı ağır basıyordu.

aşağıda bir kör kadın.

'Atimla kopegim de susadilar.'

Ey Bedbaht adam:"Eğer beni kesmiş olsaydın kursağımdan her biri yirmi miskal ağırlığında iki inci çıkaracaktın"der.

"Evet" dedi görevli, "Size bir haberim var.

Ünlü judocularin katildigi turnuvada hiçbir sansinin olmayacagi düsünmüs ; ama hocasina saygisindan ses çikarmamis. .

sevgimin yüzü hep sana bakıyordu.

O günden bu güne sevginin, masumluğum,

Doktor çocuğun kırılan kemiklerini kurtarmaya çalıştıysa da, elinden bir şey gelmemiş ve çocuğun iki elinin parmaklarını kesmek zorunda kalmış. Çocuk ameliyattan çıkıp, gözlerini açtığında bandajlı ellerini fark etmiş ve gayet masum bir ifadeyle, "Babacığım, kamyonuna zarar verdiğim için çok üzgünüm," demiş ve sonra babasına şu soruyu sormuş: "Parmaklarım ne zaman yeniden çıkacak?"

Bazı şehirlerimizde, mesela Erzurum'da, çay içilirken şeker çaya karıştırılmıyor, kıtlama yapılıyor. Bunun çıkışı ise çok ilginç...

-Üzülmeyin, bu problemi sanırım çözeceğiz. Sizin Sevgi Diliniz;"Hizmet Davranışları" bunu anlamış bulunuyoruz. Kızınız sizin kendisini sevmediğinizi söylerken neyi bahane etmişti?

Monna Rosa, bugün bende bir hal var,

ve daha birçoğu...

ama onlarla savaşarak

başı kesilmiş gibi

"Watson, yukarıya bak ve bana ne gördüğünü söyle".

Şiirler okurdum gökyüzüne bakarak; Nefesimden cam buğulanırdı...

Ne de kanayan yüreğim incinecekti sensizliğimde?

Savunduğumuz hayat, bütün iksirleriyle eteğimizden, yüreğimizden ve ruhumuzdan yakalıyor bunun kaçışı yok. Asıl üzerinde durmamız gereken nokta ise; yalnızlıklar ülkesinde farz etsek de kendimizi aslında yalnız olmadığımızı da biliyor olmamızdandır. Kaçırdığımız ne kadar ayrıntı varsa, kavradığımızın yanında kaçırdıklarımız çok da fazla değillerdir. Buna rağmen insan kendisini mutsuz etmenin bir yolunu bulup mutsuzluklar dünyasında karabasanlar ve albasanlarla yaşamayı yeğler. Bu durum hepten özün hırpalanması, yüreğin sıkıştırılması, ruhun pörsümesidir.

G. Ü. N. A. Y. D. I. N.))

? Rabbim! Seni tanıyan bir kalple, şükreden bir dil nimetinin şükrünü yapmaktan acizken, şimdi gören bir çift gözle, yürüyen iki de ayak da lütfettin. Artık bilemiyorum nasıl ödeyeceğim bu nimetlerin karşılığını?.

Yolcu bekciye tesekkur etmis.

Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Öldüm, pare pare oldum nerdesin ey yar?

Köylüler ihtiyar bunaga kahkahalarla gülmüsler.

Köyce ve uzakça bir yerler özlüyor..

"Hüseyin ağa, ben yetim böyüdüm, seni de

-Makası tutup kumaş kesmektir.

Ulur aya karşı kirli çakallar.

"Yaşayabileceğimiz en güzel deneyimi henüz bilmiyoruz. Gizem, gerçek sanatın ve gerçek bilimin beşiğindeki esas duygudur. Bunun farkına varamayan kişi, merak edemez, şaşıramaz, ölüden bir farkı yoktur, gözlerinin önüne bir perde inmiştir."

Suratı asılmış, sinirleri gerilmişti.

Özellikle geceleri?

lavaboya gittiğimde, aynanın yanında ilginç bir not gördüm.

Cümlelerin keskinliğiyle yırtıldığında boğazımız, içimizden geçen huzursuzluğun uçurumundan düşerken bulurduk kendimizi. Biliyorduk ki; düşmek varsa çıkmak, çıkmak varsa düşmek vardı. İncinen dizlerimiz olsaydı keşke bu düşüşlerde. Ya da avuçlarımızın yere sürtünmesiyle kanaması? Ya da dirseğimizin sızlaması? Daha derin, daha içsel, daha erişilmez ve belki daha yakıcı yanımızda yaşıyorduk sancıları. Kırıldı mı alçıya alınamıyor, incindi mi sıcak bezlerle sarılamıyor, kanadı mı durdurulamıyordu. Yüksekten, çok yüksekten, yükseğin daha yükseğinden düşüyorduk hızla. Bir kedinin ne dört ayağına sahiptik, ne de dokuz canına?

Çocuk yine fısıldayarak "Hayır"

Ama inan ben de bilmiyordum, burada bilgisayar var ve sevdiklerimize

Berber: ? Bunu açıklamak çok kolay. Bunu görmek için dışarıya çıkmalısın. Lütfen bana söyler misin, eğer Allah var olsaydı, bu kadar çok sorunlu, sıkıntılı, hasta insan olur muydu, terkedilmiş çocuklar olur muydu? Allah olsaydı, kimseye acı çektirmez, birbirini üzmezdi. Allah olsaydı, bunların olmasına izin vereceğini sanmıyorum?

kerpiçten duvarlar

Bu yüzden bu topraklar üzerinde yaşayanlar bu denli keskin, bu denli sert, bu denli katı ve bu denli kapalıydı. Ya da bana öyle geliyordu. Hislerim ne kadar doğru, ne kadar yanlış zaman gösterecekti bana. Zaman; kimine göre her şeyin ilacı, kimine göre acının sürüncemede kalmasına sebepti.

Profesor cok sinirlenmiş, öğrencinin not defterini alıp içine "Ökuz"yazmış.

KEREM İLE ASLI

Usta kıkırdayarak çırağını kolundan tuttu ve dışarı çıkardı. Sessizce az ilerdeki gölün kıyısına götürdü ve çırağına bu kez de bir avuç tuzu göle atıp, gölden su içmesini söyledi.

buruşuk yüzleriyle öfkeyi barıştıran

Kimi zaman akşamsefalarıyla birlikte açan

Ahmet, Hüseyin ağaya yakın olmak için, onunla

?Duydum ki, yeryüzünde kötü insanlar varmış, beni onlardan kim koruyacak?

Kimi zaman alevlenir küçük yüreğim

Ve bir kez terk etti mi seni, affetmek çok zormuş,

Şeyh Ebu Said Ebu'l Hayr Hazretleri, daha henüz küçükken babası onu almış Cuma namazına götürmekte idi. Yolda zamanın manevi reisi Şeyh Ebu'l Kasım Hazretlerine rastladılar. Şeyhi, çocuğun babasına:

Kral gülümseyerek cevap verdi:

EĞER KALBİNİ, SİNİRLERİNİ, KASLARINI YIPRANDIKTAN SONRA BİLE İŞİNE YARAMAYA ZORLAYABİLİRSEN

Aklıma düşmeye gör,

eline parayı aldı, öteki eliyle de Sally'nin elini tutarak "Beni yaşadığın

İki üç dakika sonra görevlinin sesi geldi.. "Bağlıyorum efendim." Telefonda, karşıdaki hanıma "Hannah diye birini tanıyıp, tanımadığını" sordum. "Bu evi, 30 yıl evvel, Hannah diye kızları olan bir aileden aldık" dedi. "Peki yeni adreslerini biliyor musunuz?.." "Hannah annesini bir huzurevine yatıracaktı. Oradan takip ederseniz, belki adres bulursunuz.." deyip bana huzurevinin adını verdi.. Hemen aradım.. Yaşlı anne yıllar önce ölmüş.. Ama kızına ait eski bir telefon numarası var. Belki orada bilirlermiş.. "Bunların hepsi aptalca aslında" dedim kendi kendime.. İçinde sadece 3 dolar ve 60 yıl önce yazılmış bir mektup bulunan cüzdanın sahibini aramak için bunca zahmete ne gerek var ki.. Aradım numarayı.. Bir kadın "Şimdi Hannah'nın kendisi bir huzurevinde" dedi ve numarayı verdi. Hemen orayı çevirdim.. Ses; "Evet, Hannah burada yaşıyor" dedi.. Saat ona geliyordu ama hemen yola çıktım, Hannah'yı görmek için..

Murat Han o gün bir hoştur. Telaşeli görünür. Sanki bir şeyler söylemek ister, sonra vazgeçer. Neşeli deseniz değil, üzüntülü deseniz hiç değil. Veziriazam Siyavuş Paşa sorar:

hazzından dile gelsin bastığın halı..

ablam hoşgeldinnnnnnnnnnnnnn

Erik ağacının çiçeği,

küsmeyi de boşverelim, hep ileri... hep ileri... hep ileri...

küçük esnafın çilli çocukları

İndirim sezonunu, senin için biraz öne alırım!. dedi adam. Bu durumda 20 liraya düşer. Zaten sen bir tekini alacaksın, o da 10 lira eder. Çocuk biraz düşünüp:

Cennetteki Doğa Güzelliği

Hocası onun şefkatle boynuna sarıldı ve"bu

"Param yok ama sana verebileceğim sevgi dolu bir kalbim var" demişti delikanlı... Genç kız da zaten başka bir şey istemiyordu... Sevgiye muhtaç biri, sevdiğinin sevgisinden başka ne isteyebilirdi ki... Ama olmamıştı işte, dünyalar kadar olan sevgilerinin arasına, o lanet olasıca para girmeyi bilmiş, onları ayırmıştı... İşte paranın geçmediği zamanlara gelmişlerdi... Ne önemi vardı artık? Şu son günlerinde, sevdiği yanında olsa yeterdi...

Padişahın doğanı uçarken bir gün yolunu kaybetti, baykuşların mekanı olan bir viraneye girdi. Baykuşlar ;

insan da bulut gibi gün boyu

Hafta sonunda yalnız olmanız da değildir.

Sevil zor anladığı babasının konuşmaları üzerine; sandığın üzerindeki babasına ait zarfı bir kenara bırakıp, sandığın üzerinde bir kolye gibi sallanan anahtarla kilidi açtı. İçinde ağzı büzülerek fiyonk şeklinde bağlanmış kadife bir keseyi andıran ve içersinde belki de kıymetli bir şey olan torba duruyordu. Can irileşmiş bakışlarıyla kızını izlemekteydi. Şimdiye kadar hiç merak etmemişti. Ama büyük annesinin vasiyeti vardı. Ölmesine yakın açacaktı.

Bülbül?ün bu şarkıları Gül için özel olarak bestelendiğini fark edince de çılgına dönmüş...

Her gün batımı sonrası gökyüzünü saran karanlık, insanları evlerine sürüklerken, köşe başını geçtikten sonraki ilk sokak lambası biliyordu ki, bir de karanlık ile beraber dışarı süzülenler vardı. Sokak lambası biliyordu çünkü görüyordu her gece karanlığı siper edinenleri. Onlar lambanın neler gördüğünden habersiz en karanlık taraflarını döküyorlardı kaldırımlara. Siyah giyiniyorlar ve siyah bakıyorlar ve siyah duruyorlar ve siyah tokalar takıyorlar ve siyah izler bırakıyorlardı. Nadiren dökülen sözlerden siyah damlıyordu yerlere.

İstemeden açtığın o yarayı görme.

hem gereksiz, hem fazla ya da büyük beden

ama, kayayı da yolun kenarına çekti. Tam küfesini yeniden sırtına

Kavgadır, mücadeledir, yenilmektir, yenmektir...

Kardan adam yapılır,

"Bu kemik açgözlü bir insanın göz çukurudur. Siz bunu tartmak için bütün hazineyi koysanız yine yerinden oynamaz. Çünkü doymaz. Ama bir avuç toprak bunu doyurur."

Deneyerek yaşamak için gerekli inanca sahibim demektir.

Antrenör ve oyuncular bu azimli arkadaşlarını bu kadar kısa sürede tekrar

"Veda öpücüğüydü".

yaz sıcağı

Bin bir çeşit ışık dalgasıyla ötelerden.

Bu ağacı sulamak için mi o bir kova suyu bir kilometre öteden taşıdınız? Güçlükle kaldırdığınıza göre kova galiba çok ağırdı.

- "Devam et yavrum."

Bahçedeki taze fidan

Kalan borçlarına karşılık, yürek dolusu çaresizlik ve bi de beyaz gülleri masanın üzerine bırakıp gitti genç kadın...

bir deniz gibi sınırsızca sevdim birisini...

Kadın cebinden bir ilaç şişesi çıkardı evladım dedi birde şu gözdamlam var dedi alamıyorum 2 ay oldu.

Hepten eksik olan, bir tamamlanma vaadi sunmaz gözlerimize. Bir eksiği yoktur hiç olmayanın.

Kızının dans gösterisini kaçırmış olman

kimi zaman bir iş, kimi zaman bir küçük umut.

7 senedir her gün bu sahildeydi, sevdiğini bekliyordu.

Şöyle bir yola baktım; sokak lambaları yanıyordu, sahilde şezlonglar vardı, şemsiyeler kuma gömülmüştü; belki de bıraktıkları `yumurtalar` üzerine.

2 yil,3 yil, 5 yil derkenn çocuk judodaki 10. yilini doldurmus.

iyi geceler 2. birbir :))

Sonra perdenin aralığından onları gördü.

"Yol" dedim.

açılır.

?Ateş bir gün suyu görmüş.. yüce dağların ardında.. sevdalanmış onun deli dalgalarına, hırçın, hırçın kayalara vuruşuna... Yüreğindeki duruluğu demiş ki suya;

-Sen olmadan da büyürler, hadi bekliyorlar.

Çocuk bu bir yil boyunca hep o ayni hareketi tekrarlamis. . Hocanin

Seçim bizlere aittir.

- Pansumanda!

Ve çırptıkça-bir öz dökülüyordu

Tam bu sırada çocuklar sözleşmişler gibi hep bir ağızdan yanık sesleri ile ağlaşmaya başladılar.

Beklenmedik bir anda ayrılık gelip çatsa

Çocukken bir kahraman olmayı hayal ederdim,

hiç susmasa ben dinlesem Natalya'yı, ben dinlesem o susmasa... ne olurdu?

Öğrenme kişinin istemesi ve bilgiyi veren kişiyi sevmesi ile mümkündür.

Bilge bir çay kasigi vermis adamin eline ve içinede silme bir sekilde zeytinyag doldurmus. Simdi çik ve bahçede bir tur at tekrar buraya gel... Yalniz dikkat et kasiktaki zeytinyag eksilmesin eger bir damla eksilirse kaybedersin..

Sonrasına tek başına nasıl dayanıcaktı... ellerini mercan

ve saklayan

zevk alıyorum. Belki de bunun sebebi

Finalde delikanlinin karsisina ülkennin son on yilin yenilmeyen sampiyonu çikmis.

hani bir korku duyar da insan

Vav olur gözlerimiz

Ölür mü can yangınlarında?

- Allahım Allahım, şu güzel kızı şu güzel kızı ayağa ayağa kaldır ve ona hak yolu nasip et.

Ebu'd-Derda r. a. diyor ki:

Kulağına bir şey fısıldayacağım...

Ki çokluk, gelmedik mi?

içten bir okşayışları vardı ki sonsuza kadar

Bir gün hiç beklemediği bir anda karşısına genç bir adam çıkıvermiş, şiirler okumuş ay ışığında, şarkılar söylemiş, masallar anlatmış Dilara?ya. Sık sık buluşmuşlar... Sevdalanmış sonra Dilara, bırakmış kendini kollarına genç adamın hiç bir kötülük düşünmeden, başlamış rüyalarda, masallarda yaşamaya...

Tanrı'nın eli senin üzerindedir ve bu iki elin doldurduğu şekiller

Kadının bu sorusuna, üç yaşlı birlikte yanıt verdiler; "Eğer içimizden yalnız zenginliği ya da başarıyı davet etmiş olsaydınız, davet edilmeyen ikimiz dışarıda bekleyecektik. Fakat siz sevgiyi davet ettiniz. Bu durumda üçümüz birden gelmek zorundayız evinize."

Cünkü gözleri kalbine giden yoldur, sevginin oldugu yer

-"Eger kurtulacaksa veririm kanimi "dedi.

Şiraz semalarında gözlerin yıldız yıldız.

benden para istiyorsun?" diye bağırdı, "Benim senin saçma çocuk

sadece şemsiye yapın..

Mart ayı gelmişti ama kızım hala okumayı sökmemişti. Ödevlerini yapmamak için bir sürü bahaneler buluyordu. Elimden geldiğince ilgileniyor, çalışma şevki kazanması için çabalıyordum. Ancak hiçbir gelişme yoktu. Adeta inatla okuma-yazma öğrenmemeye çalışıyor gibiydi. Öğretmenliğin kazandırdığı bütün deneyimlerimi kullanıyor hiçbirinin, işe yaramadığını gördükçe paniğim artıyordu.

Git dediklerinde gittiğimde anladım...

Bir görebilse kır çiçeğinin gül tarafını... Bir görebilse, hayal pınarının çeşmesinin değil de suyunun önemli olduğunu... Yetinse elindeki ile, güzelliğini bulmaya çalışsa elindekinin. Sevdiklerini gül demetleriyle mutlu edebilme fikrini atsa kafasından. Bir gün de kır çiçeği toplasa, sunsa sevdiklerine... Hayatını gül arama yolunda feda edeceğine, görse kır çiçeğinin gül yanını... Bir fark etse ayaklarının altındakileri, bir ehemmiyet verse kır çiçeklerine. "Sonuçta ikisi de çiçektir. Gül herkesçe güzeldir, kır çiçeği de bence güzeldir." dese. Uzaklara bakmaktan, güle ulaşmaktan dermansız kalacağına, bu enerjiyle kır çiçeğini sevmeye ve sevdirmeye çalışsa; bu güzelliği sevdikleriyle paylaşsa. Güle ulaşma

Yıllar önce, çok uzaklarda bir adam varmış. Bu adam çalışmak amacıyla çok uzaklara gitmiş ve yıllarca çalışmış. Sonunda memleketine dönme zamanı gelmiş. Bu çalışma sürecinde toplam 3000 akçe biriktirmiş ve evinin yolunu tutmuş.

Kıyamet kopmuştu. Mahşeri bir kalabalık vardı. Her yön insanlarla doluydu. Kimi dona kalmış, hareketsiz bir şekilde etrafı izliyor; Kimi sağa sola koşturuyor, kimisi de diz çökmüş, başı ellerinin arasında bekliyordu. Yüreği yerinden fırlayacak gibi atıyor, adeta kafesinden kurtulmaya çalışıyor, soğuk soğuk terler döküyordu. Hayattayken kıyamet, sorgu sual ve mizan hakkında çok şey duymuş ve ahiret hayatı adına bu kavramlar kendisi için köşe taşı olmuşlardı. Ama mahşer meydanında ki ürperti, korku ve bekleyişin bu denli dehşet vereceğini düşünmemişti.

ÖĞRETMEN: Evet gördüm. Heey! Bakar mısınız?

Ruhumu çölde komayan ey vefalı olan

Lamba bir gece uyanır uyanmaz ışığının ne kadar sönük olduğunu farketti. Kaldırıma yansımadığını, etrafı aydınlatan şeyin yanında ışığının ne kadar cılızlaştığını gördü. Gökyüzünde büyük bir kandil yakılmıştı sanki. Tek bir nokta karanlık bile gezinmiyordu etrafta. ?Bir garip gece? diye düşündü.

Dokunamıyordu ama "O"nu çok seviyordu.

Tutmak şarkı fallarını hüzzamından bestenin

Yaşadığım ölümdü ve daha ötesi yoktu.

Adam yanık bir sesle cevap verdi.

"Geçmiş yaşamımda birçok hata yaptım. Bunlar için pişmanlık duyuyorum. Yanlış kararlar verdim, kayıplara uğradım. Zamanı hovardaca harcadım. Bir gün bir de baktım ki, hayat yanımdan geçip gidiyor. Paniğe kapıldım ve bir çare aramaya başladım. Dostlarımla konuşmayı denedim. Beni teselli edip derdimi unutturmaya çalışanlar da oldu, yardım etmeye çalışanlar da. Ama hiçbiri kar etmedi. Kendimi çok mutsuz hissediyordum. Derken, bir gün birisi bana sizden ve büyü dükkanından söz etti. Bunu duyar duymaz sanki içimde bir ışık yandı. Büyük bir umutla hemen yollara düşüp size geldim. Kendimi çok çaresiz hissediyorum. Lütfen elli beş yılımı bana geri verin."

Bir ant, bir mabed kutsallığında,

Vefatına bir hafta kadar kala:

-Sen kimsin? Nereye gidiyoruz?

olarak var oldukları halde, duygusal olarak yok olduklarını fark etmeyen

KÜÇÜK KIZ, kendini bildiği günden beri annesinden büyük bir şefkat görmüş ve ondan duyduğu sözlerle, pamuk prensesten daha güzel olduğuna inanmıştı.

Genç kadın kapıya yöneldi:

vitrine doğru biraz daha yaklaştı. Fakat bir koltuk değneği kullanmaktaydı.

çok üzülmüş, ve elinde demircinin hediyesi olan demir çiçek ile taşa

"Para, el kiri." sözünü bilmiyorsan hele... bulaşma dünyaya!

Hızıra Söyle

Onunla beraber efendisine gittim ve ona dedim ki:

Bu sokakta herkesin bir hikayesi var. Bizim dükkan sahibimiz de ayrı bir alem. Ömür Abla?nın başçavuş eşi bir trafik kazasında vefat etmiş. Ömür Abla eşinden miras kalan iki dükkanın kirası ve emekli maaşıyla rahat geçiniyor. Tekrar evlenmeyi düşünmemiş. Bir iki talipli olmuşsa da?Hiç yakışık alır mı, ayıptır. Millet ne der? diye her teklifi geri çevirmiş. Üç çocuğunu kimseye muhtaç etmeden büyütmeyi başarmış. O?nun da büyük oğlu başına bela. Yaşı otuzu aştı. Hala bir baltaya sap olamadı. Bir iki işe girdiyse de sonunu getiremedi. Tembellik ruhunda yuva yapmış çocuğun. Öğlenlere, ikindilere kadar yatıyor. Kalkar kalkmaz doğru Havuzlu Kahve?ye. Oyun masasında ekip kurulmuştur. Akşamlara ne akşamı gece yarılarına kadar al papazı ver kızı oyuna devam. Hayatını kağıtla, okeyle tüketip gidiyor zavallı. Arada çok tutuk, durgun; gözleri baygın, bulanık bakıyor. Babam hemen anlıyor. ?İçmiş yine dürzü? diyor. ?Bu ocağı da bu çocuk söndürecek?

-"Baba, seninle konuşmam lazım" demiş Tommy.

-Hayırdır?

Çocuk, dedesinin kulübesini korumak için neden bir değil de iki köpeğe ihtiyaç duyduğunu merak edermiş. Üstelik niye siyah ve beyaz köpek?

O mu? O da kim?

Ödünç

"Yok olunca!" dedim.

Herkesin anası bir defa ölür:

DİYE ÇIKARIR ÇEŞME BAŞINA BIRAKIR.

Yüzü gülüyordu:

- Malının ne kadarını getirdin? Cevap verdi:

Fakat artık Fikret, ülkesinin içinde yaşadığı karanlık günlerin birgün gelip biteceğine, karanlık gecelerin haşir sabahına kadar sürmeyeceğine, sonunda "Bu sema, bu mai göğün" bize birgün acıyacağına, bu ülkede de birgün sabahın olacağına kuvvetle inanır. Haluk?a ve Haluk?un nesline, ülkenin içinde bulunduğu bu kötü durumdan dolayı üzülmemeleri gerektiğini anlatır. Eskisinin aksine umut doludur:

Sağanak bir yağmurdur hayat. Sığınacak yer ararız. Acılarla karşılaşırız. Alt üst oluruz, aşkla karşılaşırız alt üst oluruz. Mutlu oluruz; kalbimiz yerinden çıkıcak sanırız.. Her halimiz taşırır bizi.

Namaz?Bir müddet sonra?Ateşperest. İbadet zamanı?

Utanan delikanlı hiçbir şey görmediğini itraf etmek zorunda kalmış. çünkü bilgenin kendisine verdiği iki damla yağı dökmemeye çabalamış, başka bir şeye dikkat edememiş.

Her şey geride kaldı?

Hiç olmazsa rüyalarda yaşasam

? Evet, zaaflarımız aynı diyordum. Vaktin varsa neden böyle düşündüğümü sana anlatayım.

Zaman çabuk çabuk geçiyor Monna;

papatya falı mı tuttun as-leon:))

Senin gibi.

yalnızım, cenderedeyim?

Yatağıma uzanıp gözlerimi yumduğumda

Eğer seni bir çamur parçası iken üzerinde çalışmasaydım, kuruyup gidecektin.

- Allah ́ın elçisi, Emirülmü ́minin ve bütün ecdadım. Esasen tarlada çalışmak ve ziraatla meşgul olmak Peygamberlerin, peygamber vasilerinin ve Allah ́ın seçkin kullarının başta gelen, en önemli adetlerinden biridir.

Sairliğimle yetinir,

Geçmiş sandığımdaki erişemediğim...

Yüreğimde yangın çıkar, bu şehir yanar

sözünü tutmuş ve boş saksıyla saraya gitmiş.

Yaşanmış baharları unut gitsin sevgili

Zaman ne de çabuk geçiyor Monna

Akdeniz Uyandığında

Ve nerdesiniz?!

ne birikmiş beş on kuruş cebimde.

-Herkesin sadece kendi iyiliği için çalıştığına inananlara dudak bükmesini öğret ona aşırı ilgiye dikkat etmesini.

Akşamın yeşilinde

Bir insani herhangi biri kirabilir, ama bir tek en çok sevdigi

Ağrılarım devam edecek düşüncelerimde?

Sanki; birisi bir kazan dolusu altını alıp dağın zirvesinden aşağıya,

sagdece anlatacak bir şeyleri olduğunda değil;

Bu olayın üstünden de on yıl geçti. Yusuf askere gitti. Her Türk genci gibi. Fakat o herkese nasip olmayacak bir şeye daha kavuştu askerde.

Babası?bu sana bırakabileceğim tek mirasım? demişti ve genç yaşta vefat etmişti.

belki de bir kalp krizine

-Zina yapabilirmisin?

artık odama göndermiyordu. 'Son

Senin içinde meraklı bir çocuk var. Öğrenebilme ısrarından hiç vazgeçmeden büyüyebilen bir çocuk?Onu kaybetme çünkü seni geliştiren bakış açısı onun gözlerinde parlıyor. Her seferinde karşılaştığın probleme baktığında yürüyebilmeyi nasıl başarabildiğini hatırla. Sen zaten zor bir problemi çözebildiğin için ayakta durabildin. Şimdi yaşadığın sorunlar da aynı zorluk derecesine sahip. O çocuğun merakıyla yola çıktığında bu zorlukları aşabilmeyi öğrenebilirsin. Bunu yeniden yapabilirsin!

işe yaramaz... Ama hayatını sevgiye açarsan o, gelir seni bulur.

sağlıgını kaybedip ölümle yüzyüze gelmeden önce değerli olmalı hayat..!

Can?ın bir gözü işlemeli sandıkta, rahmetli büyük annesinin sözleri de hala kulaklarındaydı. Çok şükür daha bunamamıştı: ?-Benim vasiyetim oğlum, ölmeden önce açacaksın sandığı demişti? verirken. Can?da gençlik yıllarında aldığı sandığı bir köşeye koymuş, ölüm döşeğine gelene kadar aklına bile getirmemişti. ?Birazdan belki ölebilirim? diye geçirdi aklından. Kızına seslendiğini zannediyordu. Hafifçe bir dudak kıpırdamasından başka bir şey değildi yaptığı. Sanki sesinin çok yüksek çıktığını zannediyor ve kızının kendisine neden cevap vermediğine için için üzülüyordu. Can duvar saatine kaydırıp gözünü içten bir?ah? çekti. Babasının kendisine verdiği köstekli saati düşündü sonra

-sen daha önce Azrail gördünmüde tarif ediyorsun der... ve ekler yolcu - inanmadın bana öylemi der...

Dedemin bahçesini kaplayan kır menekşesini hatırlayıp çocukluğuma uçuverdim.

O kadın benim anamdı... Yağmur taneleri camları kırmak istiyor gibi camlara vuruyordu. Ahhh anacığım! Korkmuştur, tek başına korkmaz mı kadıncağız!"

Bir gezgin dağ bayır gezerken bir akarsuyun içinde değerli bir taş bulur. Ertesi gün yolda bir adamla karşılaşır. Adam çok açtır. Gezgin torbasındaki yiyeceği karşılaştığı bu kişiyle paylaşır. Ama erzak çantasını açarken aç adamın gözü çantadaki değerli taşa ilişir. Gezginden bu değerli taşı kendisine vermesini ister. Gezgin hiç duraksamadan bu değerli taşı adama uzatır. Adam başına konan talih kuşundan memnun koşarak uzaklaşır ordan. Artık kendisine ömür boyu yetecek maddi güvenceye sahiptir.

Caddeden geçenleri olduğu yere çivileyen bir ses. Ahmet söyledi suskunluğuna nazire yaparcasına. İçlere nüfuz eden güzellikteki bu sesle gözlerinden yaşlar süzüldü.

?Allah?ım, yarın beni yeryüzüne göndereceğini söylüyorlar. Peki ama ben böyle küçücük ve güçsüzken orada nasıl yapacağım?

Dr. M. Emir Baysal

?Bu mahalle de yaşanmaz oldu. Kokmaya, kurumaya başladı. Kuruyan sadece bağlarımız, bahçelerimiz değil. Bütünüyle bir hayat koktu, kurudu. Rüzgar, iklim bile değişti.?

Papazlar daha fazla gezmelerinin lüzumsuz olduğunu anlayıp doğru İstanbul'a Hazreti Fatih'in huzuruna gelirler ve şahit oldukları iki hadiseyi de aynen nakledip şöyle derler:

12 gün de sadece nafileleri terk ederek namaza devam ettim. Sonra sünneti terkettim. 12 gün sadece farz namazı kılmaya başladım. Sonra kıyamdan, daha sonra da oturarak da kılmaktan aciz kalarak farzları da eda edemez olmuştum. Sırrımla niyaz ederek: «Allahım bana farz kıldığın bir hizmetten sorguya çekmen ve kefil olduğun rızkımı da göndermen gerekir. Kefil olmakta devam ettiğin o rızkı bana fazlından ihsan eyle!... diye yalvardım.

şimdi kara görünmüyor gerimizde

Sonra bir bir söküldüğü acıları "Can borcu " bahanesine ödeşmek için sudan suya, ışıktan ışıga, rüzgardan karayele, şimale ve yağmurdan bir sonraki yağmura ve işi iyce azitmış borana, yol sormanın neymiş bedeli ;

oğlan ayni hastalıktan mucizevi şekilde kurtulmuş ve kanında o

Secde: tanrı ile insanın öpüşme yeri

Musa Aleyhisselam zamanında bu husus asaya verilmişti. Haklı olan tuttuğu zaman hareket etmez, haksız olan tuttuğunda hareket ederdi.

- Söyle bakayım, benim bu şaraptan hiç bir zaman içemeyeceğimi tekrar iddia edebilir misin? diye sormuş.

Çünkü selanın sonunda zikredilen isim benim canımdan çok sevdigim kişinin ismiydi. O ölmüştü. Haykırdım, bağırdım avazım çıktıgı kadar. olmamalıydı böyle bişe. O yaşamalıydı. ßenden uzak olsun beni istemesin ama yaşasın. ALLAH'ım nolur benim canımıda al diye Bağıra çağıra koşuyordum Camiye dogru. ßabasını qördüm. ßaba nolur O ölmedi de diye yalvarıyordum. gittii oğlum öldü O. Artık yok. Düğününüzü göremeden muradına eremeden öldü. ßirbirimize sarılıp dakikalarca sesle ağladık.

Kınalı Ali'nin bölüğünden kimse sağ kalmaz, hepsi şehit olmuştur. Aradan zaman geçer. Kınalı Ali'nin ailesine yazdığı mektubun cevabı gelir. Komutanları buruk ve gözleri dolu dolu mektubu açıp okumaya karar verirler.

Nerdesiniz ruhuyla bütünleşmiş vefa timsali er oğlu erler?!..

'Altı dallı güle kavuşuncayakadar bu kitap ile meşgul olursunuz'

Yarayı neşterle deşmedikçe iyileşir, onulur mu hiç?