Osmanlı Padişahı Vahdettin, Osmanlı Devletini MONDROS'ta Haçlılara erslim edip canına okudu.

Evvela Hafız Kemal?e verdi, okuttu. Fakat beğenmedi.

- Paşam, bende hitabet kabiliyeti yok. Bu başka iş, hafızlığa benzemez, d edim.

- Zararı yok. Bir tecrübe edelim, buyurdu. Bunun üzerine tekrar sordum;

Sizleri yazarın satırlarıyla baş başa bırakıyorum;

Atatürk;

Hakikaten okudu amma, hala gözümün önündedir; askere kumanda eder, emirler verir gibi bir ahenk ve tavırla okudu. Bunun da farkına vardı.

Bu satırları okuyunca bazı laikçilerimiz tepki gösterecekler.

O zaman da on lira ile iki yüz lira arasına kadarki para milletin ekseriyeti için büyük paraydı. İşin tuhafı fakir halk parayı nasıl ödeyecekti? Zira aynı zamanda hapse konularak çalışmaktan men ediliyordu.

- Hayır, sarığı bırak. Benim gibi baş açık ve franklı!

Halkın Kurtuluş Savaşında çektiği acı, bunların döneminde çektiği çileden daha fazla değildir.

Çekilen çilelerin baş mimarlarının kimler olduğu bellidir.

Bununla ilgili olarak da?İşte Zulmün Belgesi? adlı kitabında Burhan Bozgeyik şunları yazmıştır;

Bu tedbirin isabetli olduğu çok geçmeden anlaşıldı. Ben Türkçe hutbeyi okur okumaz kalabalık arasından bilahare Arap olduğu anlaşılan biri sesini yükselterek;

Şimdi size Mustafa Kemal döneminin gazeteci ve yazarlarından ve Mustafa Kemal ile ilgili 27 tane eser ortaya koyan Niyazi Ahmet Banoğlu?nun?Atatürk?ün İstanbul?daki Hayatı? adlı kitabından bir alıntı yapacağım.

- Ne diyeyim, inkılap yapılıyor, peki! Dedim.

Böylesi yalanı bazı ünvanlı kişiler de kullanmakta bir beis görmüyorlar. Gerçek Gündem Gazetesi yazarı Dr. Beşir Doster bir yazısında Mustafa Kemal ve silah arkadaşlarının 30 Ağustos 1922 tarihinde kazanmış olduğu Dumlupınar savaşından yola çıkarak; ?30 Ağustos 1922 olmasaydı, 30 Ağustos 2011 günü minarelerimizden ezan sesleri duyulmaz, camilerimizde bayram namazı kılınmazdı? diye yazmış.

Çünkü bu halk Mustafa Kemal ve onun devamındaki İnönü iktidarları döneminde despot yönetimden çektiği kadar çile çekmemiştir.

Gerçekler gün yüzüne çıktıkça da bu halk kimin ne olduğunu gayet iyi anlayacak.

- Bu namaz olmadı, diye bağırdı.

İşte bu şekilde itiraz edenin ilk durağı karakoldu. Ardından müthiş dayak faslı geliyordu. Tabii sonra da hapis.

?Atatürk bir gün Dolmabahçe Sarayı?nın büyük muayede salonunda, saz takımını toplamıştı. Kanuni Mustafa, Mısırlı İbrahim, Nobar, Hafız Kemal, Hafız Rıza, Fahri hep orada idik. Atatürk, bir imtihan ve tecrübe yapmaya hazırlanmış görünüyordu. Elinde Cemil Said?in tercümesi Türkçe Kur?an-ı Kerim vardı.

Yukardaki alıntıda İslam dinine ait uygulamaların nasıl değiştirilmeye ve deforme edilmeye çalışıldığı görülüyor.

Bazı fanatik Mustafa Kemal ve İnönü muhipleri tarafından çeşitli platformlarda dile getirilen bir söz vardır; ?Atatürk olmasaydı Türkiye?de şimdi ezan okunmaz, namaz kılınmazdı.?

?Arapça ezan ve kamet okuyanlar üç aya kadar hafif hapis veya on liradan iki yüz liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.?

Bu milleti kimse kandıramaz, artık bu millet yavaş yavaş gerçekleri öğreniyor.

- Ver bana? Ben okuyacağım, dedi.

İşte yukarıdaki satırlarda da gördüğünüz gibi Türkiye Cumhuriyeti?nin kuruluşundan sonra tek parti dönemi bitene kadar halkımız nice çileler çekmişler.

Her taraf her başlık Türklük ve Atatürk düşmanı BOP'çularla dolmuş.

Artık anlasın ki; Türkiye?de okunan ezan ve yapılan ibadetler Mustafa Kemal sayesinde değildir. Bilakis bu halk direnmeseydi, şu an ucube bir ezan ile saçma sapan uygulamalar ortaya çıkacaktı.

Doğu Cephesinde vatansever imanlı mehmetçikler ile muzaffer komutan Kazım Karabekir batı cephesinde ise Fevzi Çakmak olmasaydı ne olurdu diye soran yok! Her şey kader planında zaten bellidir iman gücüyle savaş kazanıldı ama sebepler planında bu komutanlar sayesinde başarıya ulaşıldı ama muhalif parti kurdukları için idamla bile yargılandılar chp tarafından..

- Hutbeye çıkarken sarık saracak mıyım?

Türk halkı maddi olarak çilelere her zaman göğüs germesini bilmiştir. Ne var ki dinine, diyanetine yapılan saldırılar karşısında, bir de bu zulümler kendi idarecileri tarafından yapılmışsa kahrolmuştur.

O gün hıncahınç dolan Süleymaniye Camiinde cemaat arasına karışmış yüz elli de sivil polis vardı.

- Haydi bakalım. Türkçe hutbeyi de Süleymaniye Camiinde mukabele ile oku! Amma okuyacağını evvela tertip et, göreyim, dedi. Yazdım, verdim. Beğendi. Fakat:

Kur?an?ı sırayla dolaştırmaya başladı. Hafızlara birer birer okutuyordu.

Böyle bir iddia ile halkı kandırmaya çalışıyorlar ama yanıldıklarının farkında değiller.

Fakat çok şükür, itiraz eden yalnız bu Arap?tı. Onu da, derhal karakola götürdüler.?

İlk başlarda Ezan-ı Muhammedi?yi asli şekliyle okuyan Müslümanlar dayak yiyerek paçayı kurtarıyorlardı. Çünkü ortada bir kanun olmadığı için Temyiz Mahkemesi mahkemelerin verdiği kararları bozuyordu. Jakoben kadro, bu durumun da çabucak?çaresini!? buluverdi. TCK?nın 526?ıncı maddesine şu fıkra ilave edildi:

Türkçe Kur?an?ın, anlattığım bu tercümesinden sonra Fatih Camiinde ilk defa Türkçe Kur?an okudum. Bunu müteakip, Türkçe hutbeye sıra gelmişti.