Ve seni hayatıma şeker misali karıştırmasaydım,

Oysa ne kadar masumdun önceleri,

Aniden çıkınca karşıma,

Dokunurdu içime işlercesine..

En yakınlarıma anlatırdım seni,

Bir gülerdin dünya gülerdi sanki,

Kazara göz göze gelsek yıkılırdı içim,

Yağmuruna kavuşmuş toprak misali sevindi yüreğim...

Bıraksalardı sen sen olamazdın.

Her gece bir acı, her anımda yaralı bir kalp..

Ne güzeldi eskiden, uzaktan seyreder,

Keşke hep masum kalsaydın benim için,

Öznesi olmayan bir hayata mahkum bir nesne kaldım sayende,

Keşke tanışm... amıza hiç fırsat olmasaydı,

-böylesi daha iyi-

Uzaktan ve duvarlara dayanarak izleseydim seni,

Öpülesi bir el uzanırdı tenime.

Seni hayatımın öznesi yaptım da ne oldu?

Hayat kavramım senden ibaret olmasaydı keşke,

Ne masumdun sen bana...