Bir başka deyişle, sermaye sınıfı yani burjuvazi, tek başına insan haklarının ve demokrasinin gelişmesi için yeterli değildir.

Tam bu noktada faşizme kayan siyasal iktidarların demokratik rejim içinde?Faşizmi olağanlaştırması? sürecine geliyoruz:

Demokrasilerin en büyük düşmanı radikal dinci veya şoven milliyetçi çoğunluklardır.

Asıl kan ve gözyaşı, toplumsal ve siyasal düzenin kilisenin otoritesinden kurtarılması ve yeni ortaya çıkan sermaye ve işçi sınıflarının hem kilise ve toprak ağaları ile hem de birbirleri ile olan mücadelesi sırasında dökülmüştür.

Demokrasiyi, çoğunluğun diktatörlüğüne karşı koruyacak olan kurumlar ve kurallar ancak zaman içinde geliştirilebilmiş, ?olağan demokrasi? faşizan saldırılara karşı yavaş yavaş zırhlandırılmıştır.

Örneğin, medya mülkiyetiyle oynar, kendine yandaş medya yaratır.

Tarihsel olarak insan hakları ve demokrasi, işçi sınıfının mücadeleleri sonunda sistemin bir parçası haline gelebilmiştir.

Örneğin yasalara eklediği özel mahkemeler, gizli tanık, itirafçılık ve benzeri düzenlemelerle, adil yargılanma hakkını zedeler.

Örneğin radyo ve televizyonların üst kurulundaki siyasal etkisi yoluyla tüm medyayı denetim altına alır.

?Demokratikleşme? ile?Faşistleşme? arasındaki ayrımın mihenk taşı, muhalefet hakkı, azınlık görüşlerinin özgürlüğü, medya özgürlüğü, bireysel yaşamın dokunulmazlığı ve bütün bunları koruyacak olan yargının bağımsızlığı ve tarafsızlığıdır.

Toplumların demokratikleşmesi tarihte çok kan ve gözyaşı dökülerek sağlanmış bir ilerlemedir.

Sermaye ve işçi sınıflarının mücadelesinde kazanılan haklar, tek tek, zaman içinde birikerek, ?Demokrasiyi olağanlaştırmıştır?.

NEYE EVET? YAZIYA MI YOKSA REFERANDUMA MI?:D:D

Batı Avrupa eksenli olan demokratikleşmenin altında, temelleri Amerika?nın keşfine kadar uzanan Endüstrileşme ve esas olarak on sekizinci yüzyıldan itibaren etkisini hissettirmeye başlayan Aydınlanma süreçleri yatar.

Çünkü demokratik rejimin temel hak ve özgürlüklerinden yararlanarak otoriter ya da totaliter yönetimini güçlendirmeye çalışan hiçbir iktidar bunu?Demokrasiyi rafa kaldıracağım? diyerek yapmaz:

Faşizme kayan bir siyasal iktidar, birtakım?rutin? gözüken eylemlerle, ifade özgürlüğü, medya özgürlüğü, yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığı, özel yaşamın dokunulmazlığı gibi kavramların altını oymaya başlar.

İnsanlık tarihi açısından bu süreçlerin harika bir özeti ve çözümlemesi değerli biliminsanı Server Tanilli?nin Uygarlık Tarihi adlı çalışmasında görülebilir.

Ama bir demokrasiyi öteki rejimlerden ayıran en önemli özellik, çoğunlukların gücünü sınırlayan temel hak ve özgürlükler, özellikle de ifade özgürlüğü, muhalefet ve azınlık haklarıdır.

Çünkü artık?Faşizm olağanlaşmıştır?!

Örneğin özel yaşamın teşhir edilmesine yol açan?haber sızdırmalarıyla? ve bu sızdırmaları cezasız bırakmakla özel yaşamın dokunulmazlığını yok eder.

Çünkü artık tek tek insanların sesi duyulmaz olmuştur?

bundan sonra herkese her şeye evet:)))

Ancak, sermaye sınıfının büyümesi için, gelişmesi zorunlu olan işçi sınıfının güçlenmesi ile insan hakları ve demokrasi, insanlığın ortak bir ideali haline gelebilmiştir.

?Olağan demokrasinin? ?olağan faşizme? dönüşmesine yol açan bu gidiş ise ancak sandıktaki?ortak demokratik ses? yoluyla durdurulabilir!

Tam tersine demokrasi içerisindeki her faşizan adım, radikal dinci ya da şoven milliyetçi duyguları sömürerek, ?sözde demokratikleşme? adına atılır!

Atılan adımların gerçekten?Demokratikleşme? mi yoksa?Faşistleşme? mi olduğunu saptamak çok kolaydır:

EE BU NE PERHİZ NE LAHANA TURŞUSU? SENCE BU EVETLERİN ÇELİŞKİLİ DEĞİL Mİ?;D;D

Kamuoyu bir süre sonra, kitlesel tevkiflerle, artık görünür hale gelen hak ve özgürlük kısıtlama ve sınırlamalarıyla karşılaştığında ise yapılacak hiçbir şey kalmamıştır?

Sonuç olarak insanlık, önce kilisenin ve toprak ağalarının egemenliğinden kurtulmuş, daha sonra da evrensel insan hakları ve demokrasi gelişmiştir.

Çünkü demokrasi esas olarak çoğunluk yönetimine dayanır.

Tabii, ?bir insan bir oy? ilkesine dayalı çağdaş demokrasinin yerleşmesi ve?olağanlaşması? da çok kolay ve çok sancısız olmamıştır.

Avrupa?nın Yeni Çağ ve Yakın Çağ tarihleri bu mücadelelerin yol açtığı yerel ve evrensel savaşların tarihidir.

1 Ağustos 2010

Tek tek kamuoyunun dikkatini çekmeyen bu eylemler, aslında demokratik rejimin normal işleyişine yapılan sessiz müdahalelerle?Faşizmi olağanlaştırır?.

Faşizmin Olağanlaşması

İkinci Dünya Savaşı?na yol açan Faşizm çılgınlığından sonra, iktidarların demokrasinin kurumlarına ve kurallarına saygılı davranmasını denetlemek üzere kurulan Anayasa Mahkemeleri, evrensel kabul gören bir mekanizma olmuştur.

Demokrasinin zırhını oluşturan kurum ve kuralların başında da demokratik düzeni yani temel hak ve özgürlükleri koruyacak olan yargı mekanizmasının bağımsızlığı ve tarafsızlığı gelmektedir.

Çünkü artık içeri atılanlar orada unutulmuştur?

ikisine de ikisine de...

valla herşeye ve herkese "evet" demenin bir hikmet-i ali'si varsa yani sen bunun böyle olduğuna inanıyorsan:D:D eyvallah arkadaşım.. ne diyelim: Söz ola kese savaşı, söz ola kestire başı;D;D

İkinci Dünya Savaşı?na yol açan Faşizm çılgınlığı, bize demokratik rejimlerin mutlaka ama mutlaka radikal dinci ve şoven milliyetçi çoğunluklara karşı korunması gerektiğini öğretmiştir.

Emre Kongar

Çünkü artık haksızlık ve adaletsizlikler sineye çekilmiştir?