İnsan belli bir yaştan sonra ne kadar sıradan biri olduğunu hissetmeye başlar. Büyük hayaller yerini monoton hayatı kabullenme düşüncesine bırakır. Her şey çok sıradanlaşır. Zaten ömrün de değerli yılları hep geride kalmıştır. Şu saatten sonra birçok şey için geç kalınmıştır. Umutlarla yaşamak anlamsızlaşır. İnsan hayatın acı gerçeklerini kabullenmeye başlar. Bu sıradanlık hissine henüz erişmemiş kişilerdir özel olduğunu düşünenler..

ve akıllı ve muhteşem

peki.

Bir kesim için dogru, bir kesim için yanlış.

Hakikaten farklı olanlar için Türkiye şartları zorlayıcı olup rutine zorlayabiliyor.

Seviyorum sizi

Bi zamanlar düştüğüm yanlıştır vereceğim linkteki arkadaş 25 yaşında uyanıldığını yazmış ama bende biraz daha erken üniversitenin ilk yıllarında gelen aydınlanmayla çözülen durumdur...

En son umut ölür demişti kibar nazif... oda ölmüşse özelliğe ne hacet.. insan seveni varsa özeldir ki kimse yoksa yaradan vardır...

Kimse mükemmel veya basit değildir herkes özeldir

aslında öyle özel bir tarafımız yok

herkes kadar farklıyız, daha fazla değil

Bu durumda farkındalıgını çevresinden ailesine kadar daraltmak durumunda kalıyor ama kaybetmiyor içinde saklıyor.

bana da öyle geliyor kendinizi çok fazla abartıyorsunuz ben bile abartmıyorum kendimi bu kadar

Hele bir de yeni doğum yapmış ya da yeni evlenecek hemcinslerimize bak. Abartının kralını görürsünüz.

Ben hep özel güzel ve de süperim. Lütfen yani

Şu bir gerçek ki büyük bir kesim hatta tamama yakın kesim fotokopi kadar benzer, eşdeğerdir.

Kenef fiillerine kadar aynıdırlar bunlar.

Zorlayıcı şartlara maruz kalmayan şanslı farklılar ise zaten her ortamda bunu yaşıyor yaşatıyor ve sivriliyorlar hakettikleri gibi.