Bu sabah güneş tekrar doğuyorsa yeryüzüne bugün hava güzeldir. Ve inanın hayat acılara rağmen yaşamaya değerdir...

Zamanla en büyük kahkalar bizim olur, göremez kimseler asık suratımızı. Oysa en büyük kahkamızdır, benliğimizi yansıtmayan. Farkedilmez, farkettirmeyiz de saklarız acılarımızın her çeşidini dört duvar ardına. Helede tüm benliğimiz kapatmışken o dört duvar arasına... Donuk bir bedene çeviririz kendimizi.

mutluluk nerede ye gelince,

çok beğendim yazıyı.

umarık mutluluğu göreriz bakarız mutluluğa

mutluluk nerede?

sanırım görmeyi bilmek önemli olan...

Zifiri karanlığa bürünen gecenin bile bir ışığı bir yıldızı varken, hele de kurumuş bir yaprağın dalından düşeceğini bile bile, düşmemek için çırpınışı bu hayatı yaşanılası kılarken biz en büyük acıda olsa hayatı yaşamaktan vazgeçmemiz koca bir hiç olmuyor mu?

sanırım bunları duymaya ihtiyacım vardı hemde çok hayata tamda küsmüşken. ben bi teşekkür etmek istedim önce...

Direniriz hayata mecalimiz kalmasa da, bu ağırlığı taşımaya çalışırız ve bir süre sonra alışırızda acılarla yoğrulmaya..

Hayat acıdır, acılarla doludur düşününce bir dört duvar arasında. Kimilerine kocaman kahkalar sunarken, kimilerine sadece garip bir tebessüm yaşatır.. Ve bazen en büyük acıların ağırlığını yükler omuzlarımıza... Öyle ki dümdüz bir yolda takılıp düşeriz kimi zaman, doğrulması çok güç olur.. Dayan gönlüm... Dayan bedenim...

hayırrr...

bakmak lazım...

haa şu anda ben bunu yapabiliyor muyum

hayat her halükarda GÜZELDİR...

MUTLULUK vardır...

Hayata bakmayı bilmek kış güneşinin altında ısınabilmektir.. Her sabah doğan aynı güneş nasıl her sabah farklı doğuyorsa yer yüzüne farklı anlamlar katabiliyorsa, bizde hayatımıza anlamlar eklemeliyiz. Tıpkı bardağın boş değil de dolu tarafına bakmak gibi bakmayı bilmeliyiz...

insanın görebildiği her yerde vardır

yok mu hayatta mutluluk gözüyle bakanlar

Ve kendimizi öyle kapalı kapılar ardına saklarız ki, dört duvar arasında sıkışıp kalırız... Buz gibi duvarlar üzerimize gelircesine yüreğimizi üşütür, yüreğimizin donuklaştığını hissetmek zor olmaz o zamanlarda. Ama duvarlara da alışırız bir süre sonra, üşümeye de...

''mutluluk resmi''

Yeterki hayata bakmasını bilelim. Yeterki biz ayağımıza takılan taşlardan bile bir mutluluk bulmayı bilelim...

Oysa doğanın muhteşem zenginliği, gökyüzün masmavi ışıltısı, denizin dalgalarla olan mücadelesi bizi hayata bağlayanlar olmalı. Bakmasını bilirsek.. Derler ya, nasıl baklarsanız öyle görürsünüz..

şubat mart nerede sev sevğ günü

Abidin DİNO nun gözü ile hayatta bakmak lazım...

Bir yağmur tanesinin bile yüzümüze bıraktığı bir busenin ferahlığını anlamak gerekir.

Etrafımıza bakmayız, güneşi görmeyiz, börtü böceği, cıvıldayan kuşları en önemlisi de aldığımın her nefesin farkına dahi varamayız.. Öyle ki her esen rüzgar yüzümüze bir tokat atar yüzümüze kendine gel diye...