Hiç farkındamıyız yitirdiğimiz değerler neler buğün sizlerle bu değerler hakkında konuşup dertleşmek istedim her insanın özlem duyduğu bizim o güzel toplumumuza ait yitirdiği değerler muhakkak vardır isterseniz buyrun paylaşımda bulunup dertleşelim

su musluktan içilir,

geceler ayaz,

yorgun

erik ağacının çiçeği,

kardan adam yapılır,

yıldızlar parlak olurdu.

merdiven çıkılır,

aidat ödenmez,

bebekler bezden,

En çok da habersiz gidilen komşu gezmelerine özlemim vardır. Şimdilerde insanlar enikonu yalnızlaştı. :((

bize...

yoğun

vur demirci demire istediğin şekli almayana kadar vur.

insanlar artık paraya bakıyor.. her şeyin karşılığı para olmuş... paran varsa severler, sayarlar yükseltirler.. paran yoksa yerdeki karınca kadar değerin yoktur gözlerinde..

çember çevrilir,

Evet arkadaşlar hepimizin yaşamış olduğu o çocukluk yılları unutulmazdır. Bir çoğumuzun acı tatlı hatıraları vardır.

güz yaprakları bahçemize düşerdi.

yönetici seçilmezdi.

evde yapılır,

herkes kendi düşünü kurar,

herkes

sokaklar lambasız,

karpuz kuyuda soğutulurdu.

ahlaki duygularımızda yavaştan yitirilmekte. bu gide dur demek lazım..

komşuda pişen

Paralarını kaybeder, işlerini kaybeder, yakınlarını, sevdiklerini kaybeder. Umudunu kaybeder. Onurunu, kişiliğini kaybeder. Hayatını kaybeder?

elimizdekileri paylaşmayı unutmuş herşey benim olmalı diyerek bencilliği tercih etmişiz...

pencere camımıza yaslanır,

insan bilmediğinin düşmanıdır sözü gerçekleşmeye başladı kilise, havra ve camii nin bir sokakta bulunduğu, kapı önlerinde akşam sohbetlerinin yapıldığı, komşusu açken tok yatamayan, birbirini tanımasa da selamı esirgemeyen hoşgörü dolu bir milletken büyük binaların, plazaların, sitelerin, apartmanların daireleri arasına saklanan ve sosyal hayattan, eşten dosttan, selamdan kendisini soyutlayan bir millet haline geldik,

çizgi roman okunur,

isimleri konulur,

insanların birbirine olan sevgisi bitmiş, herşey sanal..

kendi hayatını oynardı.

İnsanlar kaybeder.

arkası yarın gibiydi,

kış gecelerinde masal anlatılırdı.

zaman değişir, insan büyür ve gelişir, çevresindeki kişiler eksilirken bir yandan da çoğalır. çocuk telaşlarının yerini büyük adamın hayat telaşı alır. küçücük dünyasında mutluyken, büyüdükçe dünyası da büyür bu yüzden küçük mutlulukları eskisi kadar mutlu etmez, büyük ve maddi mutlulukların gereklidir artık onun için. çocukluğu artık fotoğraflarda kalmıştır, içindeki çocuk bile susmuştur. halbuki çocuk olmayı unutmamak, zaman zaman içimizdeki çocuğa yavrum bugün senin günün deyip izin vermek, o çocuğu bayırlara salmak lazım :)

ajans radyodan dinlenir,

hayat,

ağaçlara tırmanılırdı,

ve tek başına...

Kaybedilen değerleri elbette sadece komşuluk müessesesiyle sınırlandıramayız, bu sayılanlar küçük, önemsiz nüanslar olarak düşünülebilir fakat büyük bir toplumsal dönüşümün sebebi de bu önemsiz gibi görünen ayrıntılar olmuştur.

kesintisizdi.

bizde pişen komşuya düşerdi.

kızlara ninelerinin, erkeklere dedelerinin

birbirimize tahammül etmeyi, saygı duymayı kaybetmişiz...

geçenlerde 100TL kaybettiydim:D

Peki hiç dikkat ettinizmi ne olduda o güzelim zaman dilimleri kayboldu değişen zaman mı yoksa biz insanlar mı

defterlere kenar süsü yapılırdı.

turşu, salça, mantı

evlerde soba yakılır,

Ama sosyal insanın, bir toplum içinde yaşayan insanın, kaybetmemek için uğraşacağı bir takım değerler daha var. Bunlar onun toplumsal dayanak noktaları.

mahalleler bekçili olurdu.

her gün yaşanacak bir şey vardı.

resimler kömür karasından yapılırdı.

saatli maarif okunurdu.

silahlar tahtadan,

sokaklar karanlık,

şimdi,

Gelin bu ayrıntıları dlilimizin döndüğü kadar paylaşalım dertleşelim unutmayalımki paylaşmak kadar güzel bir şey yoktur

kandil sevinci azaldı...

evler badanalı,