iman da "güven" mi esastır yoksa "şehadet/şahitlik" mi?

Cahiliyede bile Hz. Muhammed'in emin sıfatıyla meşhur olması manidardır.. Muhammed-ul emin ismi de burada tebliğe dönük anlamıyla daha da fazla değer kazanıyor. Tebliğ için güvenilir olmanın taşıdığı anlam böylece kendini gösteriyor.. Ayet-i Kerime'de o güvenilir bir elçinin sözüdür denilerek güven vasfına bir kez daha vurgu yapılmaktadır..

Demek ki bizden istenen güven.. Akıl ve sorgulama güven mekanizmasına iletmeli.. İnsanda tabi olma duygusu zayıfsa o kişinin ilerlemesi zordur.. Mutlaka tabi olacaksın.. Taklidi reddedenler bile resul-i ekreme tabi olmakta hemfikirdirler..

Biz ehl-i sünnet olarak alimlerimize güveniriz.. İcmaya güveniriz.. Akıl birliğine güveniriz.. Alimlerimizin bu ana kadar yaptıkları çalışmalara ve emeğe güveniriz.. Hayatında bir kez olsun yalan söylememiş veya yalana tevessül etmemiş binlerce muhakkikin yüzbinlerce evliyanın kalp birliğine güveniriz.. Milyarlarca müslümanın dualarına güveniriz.. Resul-i ekreme güveniriz.. Onun sözlerini ve o sözleri bizlere nakleden güveniriz.. Dinin aslının güven olduğunu davetin ilk başlangıcından da anlayabiliriz.. Bu dinin ilkleri resul-i ekremin davetine ona olan güvenleriyle, onun etrafına yaydığı itminanla, sıdk ve doğruluk nuruyla evet dediler.. O zaman da ne meal vardı, ne mezhep vardı, ne de üzerinde uzun düşüncelere dalacak ayetler. Kuran daha yeni yeni nazil oluyordu..

Demek ki bir yerlere güvenmek lazım..

Ben koyun değilim, aslanım diyenler ; tek başlarına ölürler.. Erkek aslanların sonu açlıktan kaburgalarının sayılır vaziyette ölmektir..

"güven" kavramı "zann" kavramının ikiz kardeşi değil midir?