Meclisin terk eyleyüp andan revan olmak gerek

Canı canan isteyenler terki can olmak gerek

YEMEĞİ İÇMEYİ UNUTUR

Büyük veli bakar, bu mevzu çok tartışılacak, şüpheye mahal bırakmaz. ?Kazın!? buyururlar. Toprağın bir kulaç altından yeşil somaki bir taş çıkar. Üstünde kufi harflerle?Haza kabri Halid bin Zeyd? yazılıdır. Kalabalık bir hoş olur. Derhal türbe ve mescid hazırlıklarına girişirler.

Lamüsellim kaydımış, gavvas olan gevher bulur

Hacı Bayram Hazretleri bu mütevazı talebesini çok sever, O'na hususi bir ihtimam gösterir. Akşemseddin ayrıca iyi bir hekimdir de. Pastör?den asırlar evvel hastalığa sebep olan mikropları ve karantinanın mantığını anlatır. Hatta o yıllarda?seretan? adıyla bilinen kanseri teşhis eder.

Akşemseddin Hazretleri birgün oğlunu (4 yaşındaki Hamdi Çelebi) dizine oturtur. Minik yavru bülbül gibi Kur?an okur. Mübarek bir ara hanımına döner. ?Biliyor musun? der, ?Aslında dünyanın mihneti, zahmeti çekilmez ama şuncağızın yetim kalmasına dayanamam. Yoksa çoktaaan göçerdim!? Hanımı omuz silker. ?Amaaan efendi? der, ?sen de göçemedin gitti yani.? Mübarek?İyi öyleyse!? deyip kalkar. Göynüklülerle helalleşir ve mescide çekilir. Talebelerine?okuyun? buyururlar. Bir ara gözleri kapanır, yüzü aydınlanır. Kolları yana düşer ve berrak bir tebessüm oturur dudaklarına. Müridleri eve koşarlar?Başınız sağolsun.? derler, ?Efendi göçtü!?

? Kendini başkalarına methetme.

Büyük bir zat...

Göynük dedim Akşemseddin i buldum. Akşemseddin ile manevi gül bahçesine dönen Göynük artık gülümsemektedir. AKşemseddin Hazretleride Göynük ü mekan edinmiştir. Hem mekan hem dahi Akşemseddin Hazretleri manevi islam kalesinde bir tuğla olup yerini almıştır.

Akşemseddin hazretlerinden öğütler ;

Akşemseddin Hazretleri kuşatmanın sürdüğü sıralarda türbenin bulunduğu noktaya bir nur indiğini görür. Fatih?i o mahalle götürür. Kısa bir murakabenin ardından iki çınar dalını toprağa diker ve kendinden emin bir ifadeyle. ?Büyük sahabe bunların arasında yatıyor!? der. Ancak etraftan?ne malum? diyenler olur. Hatta birileri padişaha akıl öğretirler. ?Bu dalları başka bir yere diktir bakalım? derler, ?ihtiyar molla farkedebilecek mi? Fatih denileni yapar, hatta ilk işaret edilen yer kaybolmasın diye mührünü gömdürür. Ama Akşemseddin dallara bakmaz bile, ertesi gün milimi milimine ilk gösterdiği noktaya yönelir. Hatta bir ara durur?Sultanımızın mührü? der, ?Ne arıyor orada?

selam söyleyen oldu mu geçmediniz mi yoksa henüz?

? Daima iyiliği adet edin.

çok güzeldi be vişnu kardeşş...

? Kimsenin kalbini kırıp viran eyleme.

Genç sultanı Bizansla boğuşmak değil, yanındakilerle uğraşmak yorar. Yemeyi içmeyi unutur, uykuyu dağıtır. Kendini fena yıpratır. Geceler boyu ağlar ki yastığı hiç kurumaz. Muhasara başlayalı 50 gün geçer, lakin gözle görülür bir ilerleme yoktur. Rumlar yıkılan surları anında yapar, o acaib ateşleri ile zemini değil, suyu bile yakarlar. Fidan gibi yiğitler ardarda düşerler toprağa. Sultan Mehmed kalabalıklar içinde yalnızdır. Hatta zaman zaman kuşatmayı kaldırmayı düşünür.

Ey yolcu geçersen Göynükten,

Selam söyle şemseddine.

KAÇIŞ

Bildügün terk eylegil hestiligün elden bırak

Gevheri gayb isteyenler binişan olmak gerek

Safi olup gıll u gışdan pakcan olmak gerek

İstanbul gibi bir şehri almak kolay değildir. Dev surlar, haçlı yardımları, derin hendekler, aşılmaz zincirler, Rum ateşi denen bela ve güçlü düşman. Bunlar bilinen şeylerdir ve Fatih herbirine tedbir düşünür.

? Nimete şükür, belaya sabret.

Selam söyle Şemseddine.

Göğünde gezer melekler,

Akşemseddin hazretleri onun zihninden geçenleri okur. ?Sakın ha!? der, ?Asla vazgeçme!? Zira o, müjdeyi Hızır Aleyhisselam?dan alır. Zaferden zerre kadar şüphesi yoktur. Şehir düşünce, Fatih derin bir nefes alır, büyük güç ve itibar kazanır. Genç sultanın şimdi tek arzusu vardır. Mihmandarı Resulullah Halid bin Zeyd?in kutlu kabrini bulmak.

Sen seni altın sanursun altunun oda bırak

Biriya ihlası mahz bigüman olmak gerek

? Tembel olma.

? Her işe besmele ile başla!

İstanbul?un kuşatıldığı günlerde Fatih Anadolu?daki alimleri ordugaha davet eder. Hepsi mükemmel insanlardır, ancak Akşemseddin?le aralarında anlatılmaz bir muhabbet başlar. Nedendir bilinmez bu akça pakça veliyi görünce içi rahatlar. Tabiri caizse kanı kaynar.

Selam olsun önden gidenlere ve iman ve salih amellere sarılanlara.

hani bir klişe güzel söz vardır:sadri alışık ait "sevdik be abi"...

selam ile...

Göçemedin gitti yani...

Selam olsun Allah c. c. yolunda ölenlere ve ölümü bekleyenlere.

Özlü sözlerini öğütlerinide beraber bulup yazalım ey erenler...

Aşağıdaki yazıyı bir formda buldum.

Bir fatiha okur isen,

ah deli gönül aahhh...

Şems istersin ki sultan sohbetine iresin

Arar, sorar, istihareye yatar. Zihninde iki isim berraklaşır. Bunlardan bir tanesi Halep?te ki Zeynüddin Hafi Hazretleridir. Diğeri Ankara?daki Hacı Bayram-ı Veli. Akşemseddin yakından başlar. Önce Ankara?ya gider. Ancak Hacı Bayram Hazretlerini kapı kapı teberru toplarken görür ve yıkılır. Nedenini, niçinini sormaz bile, oracıktan döner, yürür Halep?e. Ancak yolda gördüğü rüyalarda, nasibinin Hacı Bayram elinden olduğu işaret edilir. Hatta zincirlerle çekilir ki, uyandığında izi vardır boynunda. Şaşkınlık ve pişmanlık içinde Ankara?ya döner. Yüce veliyi orak tırpan çalışırken bulur. Mübarek garibin birine yardım eder ki kan ter içindedir. Akşemseddin bin pişmandır, boyun büker... Ve kavuşur affa.

Nahv u sarf u mantık u hey'et nücum u ilm ü tıb

Kapusında çok zamanlar pasuban olmak gerek

Günler geçer, Fatih, Akşemseddin Hazretleri?ne sıkça gelip gitmeye başlar. Öyle ki devlet işleri oyuncak gelir gözüne. Sarayı, otağı bırakıp döşeği tekkeye sermeye niyetlenir. Nitekim bir gün?N?olur? der, ?Beni de dervişleriniz arasına alın?.

Ama Sultan Mehmed?i iyi tanır. Yine gelecek, hem bu kez ısrar edecektir. Buna fırsat vermez. Pılısını pırtısını toplamadan uzaklaşır İstanbul?dan. O yıllarda kuş uçmaz, kervan geçmez bir kuytu olan Taraklı?ya çekilir, sonra Göynük civarlarına yerleşir, kendi halinde talebe yetiştirir. Ama duaları Fatih?le birliktedir.

Amin söyle şemseddine.

Akşemseddin; Hazret-i Ebubekir?in evladından, Şihabüddin Sühreverdi?nin torunudur. Babası Şeyh Hamza alim biridir ve oğlunu mükemmel yetiştirir. Mübarek, dudak uçuklatacak kadar zekidir. Hızlı ilerler ve genç yaşta müderris olur. Osmancık medreselerinde talebe okutur. Evet yörede hatırı sayılır bir alimdir, ancak işin hakikatına varmak ister. Bunun tek yolu vardır?ledün ilminde mütehassıs bir velinin? huzurunda diz çökmek.

Rahmani eser o yeller.

Alemi devri zamanda binişan olmak gerek

? Namaza önem ver.

? Temiz ol.

Rükni a'zam sıdk u himmet i'tikadi pak imiş,

? Namahreme bakma. Harama bakmak gaflet verir.

? Dünya mutluluğuna mağrur olma.

Somuncu Baba nın Gül ü HAcı Bayram Veli Efendinin Gülü ise Akşemseddin hazretlerinden bir şiir ;

Akşemseddin, hani Fatih?e baba muamelesi yapan o gül yüzlü muallim birden ciddileşir, celalli bir edayla?Hayır!? der, ?Osmanoğullarının dervişe değil, sultana ihtiyacı var!?

Ancak, bazı komutanlar zafere inanmazlar. Açıktan açığa?Bu devletin askerine, akçesine yazık değil mi canım? derler, ?Maceranın sırası mı şimdi?

Göynükte yatar erenler,

Işkıla pervane tek bıcism ü can olmak gerek