Burada insan nefsinin?kaz? motifiyle ele alındığını ve?kırk gün? tabiriyle de tasavvuftaki?erbain? çıkarma?nın kastedildiğini görüyoruz. Dolayısıyla insan nefsinin eğitimi, arzuların irade kontrolüne alınması, düzenli ve ahlaki bir hayat tarzına alışmanın güçlüğü işlenmektedir.

burda gülerim:))))))))

KUR?AN MESAJI; syf:1333-1334; Muhammed Esed, İşaret Yayınları,

Evet kardeşim AKILLITAHTA zemahşeriyi ve diğer şii alimleri ifrata kaçmadıkları sürece hep saygı duyup değer vermişimdir. Emin ol Hacı bektaş-ı Veli Hazretlerini en az Mevlana kadar severim.

risale-i nurlar daki bir çok şey imam rabbani ile zemahşeri taftazaniden alıntı.

ama tüm tefsirlerin kaynağı olan el-keşşaf zemahşeri türkçeye çevrilmez.

"5 Ağustos 2011 14:50 Düzenle Sil

Bu tür Kur'ani anahtar-ibarelerin örneklerine hemen hemen sınırsız sayıda ve çok çeşitli şekillerde rastlanabilir. Fakat Kur'an'da bir tek defa geçen ve "bütün anahtar ibarelerin anahtarı" olarak tanımlanabilecek temel bir ifade yer almaktadır: Al-i İmran?ın 7. ayetinde, Kur'an'ın "hem açık ve kesin hükümlü hem de müteşabih mesajlar " ihtiva ettiğine dair olan ifade. İşte bu ayet, Kur'an mesajının anlaşılmasında mutlak anlamda bir anahtar görevi yapan ve onun tümünü "düşünen bir toplum için" anlaşılabilir kılan ayettir.

Bazar bu günkü bazar

Mısralarında anlatılmak istenen gerek Mevlana"da ve gerekse Yunus Emre"de açıklamasını bulan ideal insan tipindeki?aşkın ben?dir. Bu, Tanrı"nın isim ve sıfat tecellisine mahzar olan?evrensel ben?dir.

Eleştirebilirsiniz ama bunun ciddiye alınmasını istiyorsanız insaf ölçülerine riayet ederek hakaretten uzak durmanız lazım. İnsaflı olursanız bende dahil size saygı duyarım. Aksi durumda sizi ciddiye almamı beklemeyin. Siz sizin gibi olmayanlara veya düşünmeyenlere tahammülsüzlüğünüzü ifadelerinizle deklare ettiniz. Bilmeden tanımadan yargılamaya çalıştınız bu durumunuzu Allah'a havale ediyorum. İnsanların hata yapsa bile hata yapma haklarının olduğunu hep düşünmüşümdür Allahın vermiş olduğu bu hakkı sizmi insanların elinden çekip alacaksınız. Bırakın Allahaşkına sünni - şii ikilemine dalıp takılmayın. Herkes farklı perspektiflere sahip olabilir bundan size ne. İsteyen yorum yapar isteyen alıntı; size faydalı gelmediyse okumazsınız olur biter,,,,,, sadece eleştirme, eleştrimek, eleştrimek.

KUR'AN'DA KULLANILDIĞI şekliyle cinn teriminin anlamını kavramak için zihinlerimizi Arap folkloründe ona verilen anlamdan kurtarmak zorundayız. Bu terim, söz-konusu çerçevede, kelimenin en gündelik anlamıyla bütün "şer güç"leri göstermek için kullanılırdı. Bu geleneksel tasavvur terimin orijinal anlamını ve onun hayli önemli -ve hemen hemen konuyu açıklığa kavuşturucu- kelime yapısını belli ölçüde gölgelemiştir. Kök-fiil, cennedir: "gizledi" yahut "karanlığa boğdu/karanlık ile örttü"; karş. Hz İbrahim'den, "gece onu karanlığı ile örttüğü zaman" şeklinde söz eden 6:76. Bu fiil geçişsiz halde de kullanıldığından , bütün klasik dilbilimciler, el-cinn teriminin "yoğun karanlığı ve daha genel anlamda, " duygularına kapalı olan şeyler"i, yani, normal olarak insanın kavrayamayacağı, ama yine de kendilerine ait, somut ya da soyut objektif bir gerçekliği bulunan şeyleri, varlıkları veya güçleri gösterdiğine işaret ederler.

Ayrıca yukarıda yazmış olduğum son paragraf için özür diliyorum kardeşim. Şimdi hatırladım o yorumu okuadamol nickli bir arkadaş yazmıştı. Kusura bakma. Sende o başlıkta görüşlerini yazdığın için isimleri karıştırmışım. Ama Mevalanyı doğrudan şii olarak nitelemen bence yanılgıdan öteye geçmiyor. İster şii ister sünni olsun Mevlana bütün ikilemleri ve ayrılıkları aşan, alt kimliğine göre davranan değil evrensel mesajları veren büyük bir islam mutasavvıfı ve mütefekkiridir.

Bu sabahnı okugan

"Ayşe ve Muaviye, isra? tecrübesinin ruhsal olarak gerçekleştiğini, bedeninin ise yerinden aynlmadığını ileri sürdüler. Hasan Basri'nin de aynı görüşte olduğu rivayet edilmektedir. Ancak "isra', rüya halinde vuku buldu" sözü ile "bedeninden ayrı ruhsal olarak " sözü arasındaki farkı gözden kaçırmamak gerekir. Bu iki arasındaki fark çok büyüktür... Rüya gören insanın gördüğü, zaten beyninde mevcut olan biçimlerin salt reprodüksiyonlandır ; böylece, rüyasında göğe yüksekliğini veya Mekke'ye yahut dünyanın bölgelerine götürüldüğünü görür, oysa ruhu, ne yükselmiş ne de seyahat etmiştir.

sadece icaz belagat lügavi manaları al hatta çakmadığın için daha bir çok şeyide al ama farkına varma.

Kesinlikle söylenebilir ki, bu tür ruhsal bir tecrübe, basit bir olay olmadığı gibi bedensel organların yapabileceği her şeyin veya ulaşabileceği her mertebenin de çok çok üstündedir. Ve İbni Kayyim'in biraz önce aktardığımız sözlerindeki gibi o, aynı zamanda "rüya halindeki tecrübeler" olarak adlandırdığımız şeyden de kat kat üstündür, çünkü onların öznenin zihni dışında objektif bir gerçeklikleri yoktur. Oysa yukarıda bahsedilen türdeki ruhsal tecrübeler, "bedensel" olarak yaşanabilecek herhangi bir şeyden daha az "gerçek" değildir. İsra'nın ve mi?rac'ın ruhsal olduğunu, bedensel olmadığını varsayarken Hz. Peygamber'in bu tecrübesine atfedilen olağanüstü değeri azaltıyor değiliz. Tersine, Hz. Peygamber'in böyle bir tecrübeyi yaşadığı gerçeği, bedensel bir mi'rac mucizesini aşar; çünkü muazzam bir ruhsal mükemmelliği -ancak Allah'ın hak Peygamberi'nden beklenecek bir vasıf- gerektirir. Ancak, biz normal insanların bu tür ruhsal tecrübeleri tamamen kavrayacak bir konumda olmamız mümkün değildir. Bizim zihinlerimiz, yalnızca zaman ve mekan kavrayışlarımız tarafından sağlanan unsurlar dairesinde işleyebilir; ve bu özel kavramlar demetinin ötesine uzanan her şey, açık ve net bir tanım yapma teşebbüslerimizi her zaman boşa çıkarır.

?Her ilahi kelamda bir esrar vardır -Kur'an'ın esrarı ise, surelerin baş de dır".

işte biz burdaki çifte standarda karşıyız.

seyyid kutubun müslüman kardeşlerin tüm kitaplarını türkçeye çevirirsiniz.

Al-i Osman devletinde bir fakirüm Hakkıya

Yunus Emre"nin meşhur :

Kerpiç koydum kazana poyrazıla kaynatdum

diyen Hz. Peygamber'in bu olaydan sonraki yıllarda da en yakını olmuş olan dul eşi Hz. Ayşe (karş. Taberi, Zemahşeri ve İbni Kesir'in 17:1 ile ilgili yorumları) ile tartışmasız şekilde onunla aynı görüşü benimseyen sonraki kuşaktan büyük insan Hasan Basri'yi görürüz. Buna karşılık, isra'nın ve mi'rac'ın fiziksel tecrübeler olduğuna inanan akaidciler, Sahabiler'in büyük kısmının aynı yöndeki görüşlerine dayanırlar -ancak, Hz. Peygamber'in kendisinin onu kendilerinin anladıkları şekilde tasvir ettiğine dair tek bir Hadis bile getiremezler. Bazı Müslüman ilim adamları, 17:1'de geçen esra bi-'abdihi("0, kulunu geceleyin götürdü") sözlerine dikkat çekerler ve 'abd teriminin bir canlı varlığın bütünlüğünü, yani ruh ile bedenin birlikteliğini gösterdiği görüşünü savunurlar. Ancak bu yorum, esra bi- 'abdibi ifadesinin, Muhammed 'in, öteki bütün peygamberler gibi, sadece Allah'ın fani bir kulu olduğunu ve hiçbir insanüstü vasıfla donatılmadığını bildiren birçok Kur'an ifadesine uygun olarak sadece Hz. Peygamber'in beşeri vasfına işaret ettiği ihtimalini dikkate almaz. Bana göre bu durum, Hz. Peygamber'e, Allah'ın bazı sembollerinin gösterilmiş olduğu, yani Allah'ın mevcudatı yaratmasının altında yatan nihai hakikatlerin tamamını değil, sadece bir kısmını görebilme yeteneği verildiği ifadesinden sonra gelen yukarıdaki ayetin son sözlerinde -"yalnız O'dur her şeyi işiten, her şeyi gören"- ortaya konulmuştur.

Bu harf-sembollerin anlamı, başlangıçtan beri müfessirlerin aklını karıştırmıştır. Ne Hz. Peygamber'in kendisinden nakledilen Hadisler'de bu konuya temas ettiğine ve ne de Sahabiler'in O'ndan bu konuda açıklama istediklerine dair elimizde hiçbir delil yoktur. Bununla birlikte, bütün Sahabe'nin -elbette Hz. Peygamber örneğine uyarak- mukatta'atı başında bulundukları surelerin ayrılmaz bir parçası saydıkları ve kıraatlarında buna göre davrandıkları, şüphe götürmez bir gerçektir: Bu gerçek, bazı batılı oryantalistlerin, bu harflerin Hz. Peygamber'in dikte ettiği vahiyleri yazan katiplerin veya ilk üç halife döneminde Kur'an'ın nihai cem'i yapılırken onları kaydeden Sahabiler'in isimlerinin baş harflerinden başka bir şey olmadığı şeklindeki iddialarını geçersiz kılmaktadır.

Örnek olarak, Allah'ın Zatı'na ilişkin bazı Kur'ani atıflar üzerinde düşünelim: tanımlanamayan, zaman ve mekanda sınırsız ve beşer kavrayışının tamamen ötesinde bir Varlık. O'nu tahayyül etmenin imkansızlığı karşısında biz O'nun ancak ne olmadığını anlayabiliriz yani, zaman ve mekanla sınırlı olmayan, benzetmelerle tanımlanamayan ve beşer düşüncesinin hiçbir kategorisi içine oturtulamayan bir Varlık. O halde, ancak çok genelleştirilmiş mecazlar, ne kadar yetersiz de kalsalar, O'nun varlığını ve aktivitesini bize aktarabilirler. Demek ki Kur'an, Allah'tan, "semalarda" veya "tahtı üstüne kurulmuş" şeklinde söz ederken biz bu ibareleri lafzi anlamlarıyla alamayız. Aksi halde bu ibareler, müphem sekilde de olsa, Allah'ın mekanda sınırlı olduğu anlamına gelirler: ve böyle bir sınırlama Sonsuz Varlık kavramı ile çelişeceğinden, derhal, en küçük bir kuşku duymadan anlarız ki, "semalar", "taht" ve Allah'ın onun üstüne "kurulma"sı, sadece her türlü insan tecrübesinin dışındaki bir fikrin, yani Allah'ın kudreti ve bütün varlıklar üzerindeki mutlak hakimiyeti fikrim aktarılmasına yarayan dilbilimsel araçlardır. Aynı şekilde O, "her şeyi gören", "her şeyi işiten" yahut "her şeyden haberdar" olarak tanımlandığında biliriz ki bu tanımlamaların fiziksel görme veya işitme olguları ile bir ilişkisi yoktur, ama sadece var olan veya meydana gelen her şeyde Allah'ın ebedi mevcudiyeti gerçeğini insanın anlayabileceği terimlerle anlatmayı amaçlamaktadırlar. Ve "hiçbir beşeri görüş ve tasavvur O'nu kuşatamayacağı"ndan (Kuran 6:103) insan, O'nun varlığını, ancak yarattığı evren içindeki ve o evren üzerindeki aktivitesinin işlevinin sonuçlarını/etkilerini gözlemleme yoluyla kavrayabilir.

yorum yok. düşünme yok. tefekkür ederek orjinal bir düşünc ebir felsefe oluşturmak yok. varsa yoksa nakil bilgi. kopyala yapıştır.

Onun asası benim asamdan imdat diledi

senin dediklerin ironi ise kendini olumlamak için sonrasında yazdıklarında mı ironi bırak allahaşkına. Eğer ispata dayalı göstermeye çalıştığın diğer yorum ve yazılarında gülümseme sembolünü kullanmamış olsaydın haklı olabileceğini düşünürdüm. Kaldı ki Akıllı tasarım ve evrm konularına hakim olduğunu iddia ediyorsun. Bu konularla ilgilenmek başka şey hgakim olduğunu iddia etmk daha başka şey. Konunun bağlamı ile senin maksadının örtüşmediğini hemen belirteyim. Milyarlarca yılı ilgilendiren bir konuya hakim olduğunu söylemek o konu ile ilgilenen bilimadamlarını bile aşan bir durumken bu ifadeleri kullanman seni gurur ve kibrine yenik bir insan olarak gösteriyor. Hata üstüne hata yapma dostum. Ayrıca açtığın o başlıkta ciddi ve seviyeli bir yaklaşım göremedim.

?Tur-i Sinadur vücudum sureti Musa menem

XVI. Asır şairlerinden İdris Muhtefi"nin de bir manzumesinden seçtiğimiz şu birkaç mısra da bu sahaya örnek teşkil edecek niteliktedir:

Kertenkele derilmiş Kırım suyın geçmeğe

ya siz şakamısınız kardeş.

dedikleri indirgenemez kompleksite hemen hemen şudur:

Bu soruların cevabı aşikardır: bizim fiili -fiziksel veya zihinsel tecrübelerimizden- üretilmiş ödünç-imajlar yoluyla; yahut Zemahşerinin 13:35 ile ilgili yorumundaki "kavrayışımızın ötesindeki bir şeyi, tecrübelerimizden bildiğimiz bir şey ile temsilen göstermek suretiyle . İşte, Kur'an'da kullanıldığı şekliyle müteşabihat terimi ve kavramının gerçek anlamı budur.

yusuf el karadavi gibi canlı bombaya fetva veren bir kara cahilin hurafe ve cehl dolu tüm kitaplarını türkçeye çevirirsiniz.

islami konularda sourlara cevap veremediğin andada

ayrılmadı"

İlkel folklordaki kullanımından tamamen farklı olan Kur'an'daki kullanımı ile cinn terimi çok çeşitli anlamlara sahiptir. En çok karşılaşılan anlam, bedensel bir varlığı olmadığından bizim bedensel duyularımızın kavrayış alanının dışında kalan ruhsal güçler veya varlıklardır: bu, hem "şeytanlar"ı ve "şeytani güçler"i (şeyatin bkz. 15:17, not 16) hem de "melekler"i ve "meleki güçler"i ihtiva eden bir anlamdır, çünkü onların tümü "duyularımıza kapalı olan" varlık veya güçlerdir . Bu görünmez tezahürlerin bedensel bir tabiata sahip olmadığını açıklığa kavuşturmak için Kur'an, temsili olarak, cinn'in "yakıcı kavurucu yellerin ateşi"nden (nari's-semum, 15:27), yahut "ateşin şaşırtıcı/şaşkınlık verici alevi"nden (maricin min nar, 55:15), yahut sadece "ateş"ten (7:12 ve 38:76, bu son iki ayette Kovulan Melek İblis'e atıfta bulunulmaktadır) yaratılmış olduğunu ifade eder. Buna paralel olarak, Hz. Peygamber'in meleklerden "nurdan yaratılmış" varlıklar olarak söz ettiğini ortaya koyan sahih bir Hadis de bulunmaktadır -ateş ve nur benzerdirler ve kendilerini birbirleri aracılığıyla ve birbirleri üzerinde yansıtırlar (karş. 27:8 ile ilgili not 7).

Anladı insan olan bilmedi hayvaneden? (Kurnaz-Tatçı, s.101-102)

Yolunda nite azar?

Ayrıca kardeşim ben senin akıllı tasarım ile ilgili başlığında iskambilistanbul'a yazdığın gibi git başka yerde yaz demeyeceğim.

Babam dokuz ayaklı anlama efsaneden?

Dokuz öküz bir sokum(Gölp. Y. Emr.., s.277)

İkinci olarak, bu harf-semboller ile başlayan bütün sureler, doğrudan veya dolaylı olarak, ya genel anlamda yahut özel bir tezahürü olarak Kur'an anlamında vahye atıfla başlayan surelerdir. Üç sure (29, 30 ve 68), ilk bakışta bu kuralın istisnaları olarak görülebilir; ancak bu varsayım yanıltıcıdır. 29. surenin ilk ayetinde, "İnandık!" -yani, Allah'a ve O'nun mesajlarına- ifadesinde vahye açık bir imada bulunulmaktadır. 30. surede , 2-4. ayetlerdeki Bizans'ın zaferiyle ilgili haberlerde de şüphesiz ilahi vahiy vurgulanmaktadır. 68. surenin 1. ayetinde, "kalem"in çağrışım yaptırıcı şekilde anılmasıyla açıkça vahiy olgusuna işaret edilmektedir (bkz. sözkonusu surenin ilk ayeti ile ilgili not 2). O halde, bir veya daha fazla mukatta'at ile başlayan surelerde hiçbir "istisna" yoktur: hepsi de ilahi vahye bir atıfla başlarlar.

Esas olarak Kur'an, bize, ifadelerinin ve pasajlarının bir çoğunun müteşabih olarak anlaşılması gerektiğini söyler. Zaten, insanın bunları anlaması isteniyorsa, başka herhangi bir şekilde aktarılmaları mümkün değildir. Dolayısıyla, eğer Kur'an'ın her pasajını, ifadesi yahut cümlesini zahiri, lafzı anlamıyla alır ve onların bir teşbih , mecaz yahut temsil olması ihtimalini gözardı edersek, ilahi kelamın gerçek ruhuna aykırı hareket etmiş oluruz.

Bazı Sahabiler, onların hemen ardından gelen kuşak ve daha sonraki bir kısım müfessirler, bu harflerin, yahut bazı kelimelerin Allah'a ve sıfatlarına ilişkin bazı ibarelerin kısaltılmış şekilleri olduğuna inanmışlar ve onları büyük bir maharetle "yeniden kurma"ya çalışmışlardır: Ancak muhtemel terkiplerin pratikte bir sınırı olmadığından bu tür bütün yorumlar son derece keyfi olup herhangi bir gerçek faydadan da yoksundurlar. Diğer bazıları ise, mukatta'at ile Arap harflerinin sayı değerleri arasında irtibat kurmaya çalışmışlar ve bu yolla çok çeşitli batıni delaletler ve gaybi haberler "türetmiş"lerdir. İki gerçek üzerine bina edilen bir diğer ve belki de akla en yakın izah şekli, asırlar boyunca en gözde bazı İslam alimleri tarafından ileri sürülmüştür:

?Ben İbrahim"le beraber ateşe atıldım

diğer şii alimleri yok say.

Ayrıca Ateist bir insana kardeşim diyebilmeni taktir ettim. İnsanlar bir anlamda kardeşlik bağına sahip varlıklar ve saygıyı hakediyorlar. Ancak konu ünni isimlere gelince A. Dilipak vb. kardeşim deme cesaretini gösteremiyorsun. Hatta onlar müslümansa ben değilim diyerek çok olumsuz ve itici, dışlayıcı bir yaklaşım sergiliyorsun. Ben ise sünni geleneklere dayanan bir ehlibeyt mensubu olarak sana kardeşim diye hitap edebiliyorum.

Kırk gün oldu kaynaduram kaynamaz?(Kurnaz-Tatçı, s. 88-89)

Bu noktada okuyucuların dikkatini, büyük İslam düşünürlerinden biri olan İbni Kayyim'in "ruhi mi'rac" konusundaki katkılarına çekmek isterim (Zadu'l-Me'ad II, 48 vd.):

?Kaplu kaplu bağalar kanatlanmış uçmağa

?Çıktım erik dalına anda yidüm üzümi

HZ. PEYGAMBERİN Mekke'den Kudüs'e yaptığı "Gece Yolculuğu" ve ardından "Göğe Yükseliş"i , Medine'ye hicretinden yaklaşık bir yıl önce vuku bulmuş olan (karş. İbni Sa'd I/l, 143) sırlarla dolu bir tecrübenin iki aşamasıdır. Sahih rivayetlere dayanan birçok Hadis'e göre -ki bunlar İbni Kesir'in 17:1 ile ilgili yorumunda ve İbni Hacer'in Felhu'l-Barisinde (VII, 155 vd.) nakledilmiş ve geniş şekilde tartışılmıştır- Allah'ın Rasulü, yanında Melek Cebrail olduğu halde gece vakti Kudüs'deki Süleyman Mabedi'ne götürüldü ve orada kendisinden çok önce vefat etmiş ve bir kısmıyla daha sonra gökte yeniden karşılaşacağı peygamberlere namaz kıldırdı. Mi'rac, İslam Akaidi açısından özel bir önem taşır, çünkü günde beş vakit namaz, Allah tarafından bu tecrübe esnasında İslam İtikadı'nın temel bir öğesi olarak emredilmiştir.

Karşu karşu çardaklar

sen dostum yeterki hakaret etme karşındakini küçümsemeden saygı duy istediğini yazabilirsin.

daha da cevap yazmam kardeşim size.

ali bulaç gibi biri bile tefsir yazar.

Ol dem ki üzüm yidüm mana buldum sözümi

ve bu mesajı mı bana karşı

ibni rüşd gibi bir dahiyi kendine hoca sayan

Kaldurup postı gidelüm

Mevlana"da sembolizme geçmeden önce, daha pek çok örneklerine rastlayabileceğimiz Türk edebiyatında sembolik anlatım geleneğine, Yunus"un etkisinde olan şairlerden Kaygusuz Abdal"dan aldığımız şu birkaç dörtlükle son verelim:

Onun belası ancak benim duam ile şifa buldu?(İ. Fenni, s.208-209)

Nitekim İsmail Hakkı Bursevi(1064-1137/1653-1725)"nin

hemen molla sadrayı devreye koy. o da şii almyıyacaksan ondanda alma.

Ayrıca maalesef arapçanın aynı zamanda bir belağat dili olduğunun, insanın anlam ve zihin dünyasını harekete geçiren çok somut ve soyut zihinsel yüklemelere sahip olduğunun farkında değil misin?Tabiki Kur'an bir fizik, kimya, belağat kitabı değil. Ama aynı zamanda Kur'an'ı vahyini gönderen irade, kainatı yaratan irade olunca ister istemez Kur'an'da insana, evrene, haliyle Yaratıcıya dair çok çarpıcı bilgiler olacaktır. Fizik kitabı değil ama evrenin yaratılışı ile ilgili çok önemli ipuçlarını barındırır binyesinde, belağat kitabı değil ama insanların zihinlerine beliğ bir şekilde insanın anlam dünyasına uygun doneleri kullanarak mefhumları yerleştirmeyi bilir. Kur'an haliyle insana dair olan edebi, insani, ahlaki ve evrene dair kavramlar oluşturarak insanları yeniden hakikatle buluşturmayı arzular. Bu amaç hiç bir zaman tek taraflı olmamıştır. İfedeler sadece yaratılmış evrenin dışında olan insanın algılama dünyasından çok uzakta olan sadece aşkın boyutla sınırlı anahtar kavramlara sahip değildir. Kur'an aşkın gerçeklikle insanın içkin gerçekliğini buluşturup, insanda ve evrende tevhidi gerçekleştirerek mutlak hakikate ulaştırmaya çalıştırır.

Tasavvuf konusunda gerek divan ve gerekse halk edebiyatımızda sembolik motifler içeren bir çok şiir vardır. Mesela Abdülkadir Geylani (470-561/1077-1166)"nin

Kırk abdal kanın kurudan

Nitekim Yunus Emre"nin tarikat silsilesinde yer alan Barak Baba"nın:

Alegori "müteşabih" anlamında kullanılmaktadır -

Cinn terimi, Kur'an'da bazan "duyularımıza kapalı bulunan?, çünkü kendilerini bizi gerçeklikleri ile değil de tezahürleri ile duyuran temel tabiat güçlerini -insan tabiatı da dahil- göstermek için kullanılmıştır. Bu kullanılışın örneklerine, mesela 37:158 vd. (aynı zamanda 6:100) ve bu kavramın ilk geçtiği yer olan 114:6'da rastlanır.

Bu Hadis göstermektedir ki, soyut bir kavram olan "iman"dan bu şekilde söz eden Hz. Peygamber'in bizzat kendisi, mi'rac'ın bu başlangıcını -ve dolayısıyla mi'rac?ın kendisini ve tabii ki İsra'yı tamamen ruhsal tecrübeler olarak görmüştür.

akıl lı merkeze alıp akıl yoksa vahiy anlaşılmaz. vahiy akla hitabeder.

"Allah'ın Rasulü'nün mi'rac?ını bize rivayet edenler iki grupta toplanabilirler: bir grup, mi?rac?ın ruhsal ve bedensel olarak gerçekleştiğini ileri sürmüşler; diğer grup ise, onun ruhsal olarak gerçekleştiğini, bedenin ise hiçbir yere ayrılmadığını savunmuşlardır. Ama bu ikinciler mi'rac?ın rüya halinde vuku bulduğunu söylemek istememişlerdir: Sadece, fiilen Gece Yolculuğu'na çıkan ve sonra Göğe Yükselen'in Hz. Peygamber'in ruhu olduğunu ve böylece ruhun ölümden sonra şahid olacağı şeyleri gördüğünü kasdetmişlerdir. Hz. Peygamber'in o esnadaki durumu, ölümden sonraki durumuna benziyordu... Ama Allah'ın Rasulü'nün isra' sırasında yaşadıkları, ruhun ölümden sonraki tecrübelerinden daha yüce idi ve tabii, kişinin uykusunda gördüğü rüyalarının çok üstündeydi... peygamberlere gelince, orada olanlar, bedenlerinden ayrılarak oraya gelen ruhlarıydı, Allah'ın Rasulü'nün ruhu ise hayatta iken oraya yükselmişti."

zemahşeri ki arap olmadığı halde arap belagatını dilini araplardan bile iyi öğrenip gelin size atanızın dilini öğreteyim diyen büyük allame.

KUR?AN MESAJI; syf:1329-1332; Muhammed Esed, İşaret Yayınları,

Benim ciddiye alacağım vir durum değil, isterseniz Akıllıtahta kardeşim tek başına sen cenneti doldurabilirsin. Çünkü oradada kendine benzemeyenleri gereksiz yere ithamda bulunursun. Varsın olsun, hiç önemli değil. Ben kendimi biliyorum; insanlara saygı duyuyorum ;inansın inanmasın, ama sen duymuyorsan oda senin sorunun. Umarım kırıcı olmamışımdır. BİLMEDEN KIRDIYSAM HAKKINI HELAL ET.

Ben Rabbine münacatta Musa ile birlikte idim

SAYGILARIMLA

Prof. Dr. İsmail YAKIT

III- Türk Tasavvuf Edebiyatında Sembolizm

sünnet değil bu adam. hadi gidin ordan.

akıllı tasarımcıların tezleri çok karmaşık bir çok bilim dalını bilmek gerekiyor bence anlamak için:)

İsra' ve mi'rac?ın "bedensel" olduğuna inanmak için ikna edici bir sebep bulunmadığı halde, bu olayların objektif gerçekliğinden şüphe duymak için de bir sebep yoktur. Yeterli psikoloji bilgisine sahip olmamaları normal olan ilk dönem Müslüman kelamcılar, yalnızca iki ihtimal tasavvur edebilirlerdi; ya fiziksel bir olay ya da bir rüya. Onlar, bu muhteşem olayların salt bir rüya alemine hapsedilmeleri halinde anlamlarını büyük ölçüde yitirebileceklerini düşündüklerinden -ki haklıydılar- gayriihtiyari olarak fiziksel terimlerle yorumlamayı tercih ettiler ve Ayşe, Muaviye ve Hasan Basri'nin karşıt görüşlerine rağmen bu tavrı heyecanla savundular. Ancak, şimdi biliyoruz ki rüya, fiziksel gerçekleşmenin tek alternatifi değildir. Hala bebeklik döneminde olsa da modern psişik araştırmalar göstermiştir ki, her ruhsal tecrübe mutlaka "zihn"in -bu terim her neyi kapsıyorsa- salt sübjektif bir tezahürü olmak zorunda değildir; ancak böyle bir tecrübe, belli durumlarda insanın fizyolojik organizması aracılığıyla gerçekleştiğinden kelimenin objektif anlamıyla daha az gerçek veya "olgusal" olduğu söylenemez. Bu tür istisnai psişik aktivitelerin gerçek niteliği konusunda henüz çok az şey biliyoruz ve dolayısıyla onların özellikleri ile ilgili kesin sonuçlara ulaşmamız hemen hemen imkansızdır. Bununla birlikte, modern psikologların bazı gözlemleri, insan ruhunun canlının bedeninden geçici olarak "kopma"sı ihtimalini -tarihin başından beri bütün dinlerin mistikleri tarafından ileri sürülen bir ihtimal- doğrulamıştır. Böyle geçici bir kopma durumunda, ruh veya can, zaman ve mekanı serbestçe aşabilir; normalde birbirinden geniş ölçüde farklı gerçeklik kategorilerine ait olan olayları ve olguları kendi kavrayış alanı içine alabilir ve onları büyük derinlik, berraklık ve kapsayıcılığın sembolik kavrayışları içinde yoğunlaştırabilir görünmektedir. Ancak bu tür "hayali/görme/görüş" tecrübeleri, benzeri bir tecrübeyi hiçbir zaman yaşamamış olan insanlara anlatmak gerektiğinde, yaşayan şahıs -bu durumda Hz. Peygamber- mecazi ifadeler kullanmak zorunda kalmaktadır. Bu, isra've mi'rac esrarlı tecrübeleri ile ilgili bütün Hadisler'in müteşabih üslubunu açıklayan bir unsurdur.

benim o başlığımıtamamen okursanız

Ayrıca zemahşeri ile ilgili olumsuz bir imaja sahip olduğumu nereden çıkarytıyorsun. Senin yaptığın gibi birilerini dışlayarak bir şeyler elde ettiğimi düşünmüyorum. M. Esed'den paylaşımlar aktardım, konuyu önemsediğim için. Ama aynı zamanda Ebubekir SİFİL'in Esed'in Kur'an'a yaklaşımı ile ilgili eleştirilerini okuyarak bu alıntıyı yaptım. Konu önemine binaen tarafımdan alıntılandırılmıştır, yoksa amacım esed'i, zemahşeriyi tartışmaya açmak değil.

risale-i nurda felsefe ile iştigal kalbi marazın işaretidir imansızlığa götürür diyen said nursiyi eleştiren

derler ki evrim şu anki mükemmel denilen yapıların aslında ilkel yapılardan zamanla evrimleşerek olgunlaşmış ve bu aşamaya gelmiştir.

Semboller şekil ve tabiatları ve hatta sıfatları cihetiyle sembolize ettikleri fikir ve kavramları bazen şekil, bazen tabiat ve bazen de hem şekil, hem tabiat olarak tetabuk ederler. Sıfat ve değer ilişkileri açısından sembol haline getirilen şey veya kişi, ifade olarak statik fakat ihtiva ettiği anlam bakımından dinamiktir. Sembolün sıfat olarak ihtiva ettiği anlam, yorum ve değerin rasyonelliği nispetinde daimi ve üniversal karakterdedir Semboller insan ruhunun bir fenomeni olup, insanın manevi hayatını canlı tutan simgelerdir. .(Yakıt, Yu. Emr. Semb., s. 3-4) Tıpkı J. Chevalier"nin: ?Sembolsüz bir dünya teneffüs edilemez. Böyle bir dünya daha ziyade insanın ve insanlığın manen ölümüne davet çıkarır? dediği gibi.

önce gidin türkçe öğrenin siz

KUR?AN MESAJI; syf:1335-1336; Muhammed Esed, İşaret Yayınları,

Hem isra'nın hem de mi'rac?ın ruhsal yorumu lehindeki en ikna edici delil, bu her iki tecrübe ile ilgili sahih Hadisler'de görülen son derece müteşabih tasvirlerden kaynaklanmaktadır: Bu tasvirler o kadar bariz şekilde semboliktirler ki, "fiziksel" terimlerle yapılacak bir yoruma asla imkan vermezler. Mesela, Allah'ın Rasulü, Kudüs'de ve sonra da gökte hepsi de kendisinden uzun süre önce göçüp gitmiş olan birçok önceki peygamberle karşılaştığını anlatır. Bir Hadis'e göre Musa'yı kabrinde ziyaret eder ve o'nu namaz kılarken bulur. Yine Enes'den rivayet edilen başka bir Hadis'de (karş. Fetbu'l-Bari VII, 158), Hz. Peygamber, isra' esnasında nasıl yaşlı bir kadınla karşılaştığını ve Cebrail'in: "Bu yaşlı kadın ölümlü dünyadır " dediğini anlatır. Ebu Hureyre'den rivayet edilen başka bir Hadis'e göre ise Hz. Peygamber,

oy saki Kur'anın mesajı aşkındır.

Nedur diyü sorana bandum virdüm özini?

evet kuranın bolca ihtiyacı var bu bilime...

gazali ile sezgi asıl hakiki bilginin kaynağıdır deyip aklı yine küçümseyen gazaliyi eleştiren

kıvırma bilimi gibi bişey demek istediniz galiba?

Muciz-i enfasum ile aleme İsa menem

Keza Kaygusuz Abdal(1341-1444)"ın şu şiiri de Yunus"a naziredir.

"O, yalnızca ruhu ile seyahat etti ve bedeni yerinden hiç

optik kurallları ışığın mercekelrde kırılması suda kırılımı her şey kanun ya:))

Bela zamanında Eyyup"la birlikte idim

Sekizimüz odun çeker

Dokuzumuz ateş yakar

Nice yavru uçurdum nice aşiyaneden

Mi'rac ile ilgili meşhur bir Hadis'de Hz. Peygamber, başından geçenleri şu sözlerle anlatır:

anahtarlardaki bir çıkıntının eksik veya fazla olması halinde nasıl kilidi açmaz ve basite indirgenemez yada daha kompleksleştirilemez aynen öyle de göz daha basit parçalara indirgenemez indirgenirse fonsiyonunu icra edemez:)) derler:) "

Ancak bu çok cazip açıklama şekli bile tam ikna edici değildir, çünkü ilahi vahye açık bir atıf ile başladığı halde başında hiçbir harf-sembolün bulunmadığı birçok sure vardır, İkinci olarak, -ki bu en ciddi itirazdır- yukarıdaki açıklama da faraziyeden başka bir şeye dayanmamaktadır: o halde, son tahlilde, bu probleme getirilebilecek muhtemel bütün çözümlerin yine de kavrayışımızın ötesinde kaldığı gerçeği ile yetinmeliyiz. Bu sonuç, Hz. Ebu Bekir'in şu sözlerinde ifadesini bulan Dört Raşid Halife'nin de görüşü idi:

?Çıkdum badem dalına anda yidüm üzümi

"bilgi değil aktarıyoruz sadece:)) kendi bilgim yok bu konuda:)) varsa bilginiz karşıt teziniz yazınız. bizde bu konuları katarırken kenarından bakıp bişeler örenmiş oluyoruz. araştırmak güzel:)"

II- İslam"da Sembolizm

Hz. Peygamber'in kendisi, bu tecrübe ile ilgili doğrudan hiçbir açıklama bırakmadığından, Müslüman düşünürler -Hz. Peygamber'in Sahabileri dahil- onun gerçek niteliği konusunda farklı görüşler savundular. Sahabiler'in büyük kısmı, hem isra'n hem de mi'rac?ın fiziksel olaylar olduğuna -başka bir deyişle, Hz. Peygamber'in Kudüs'e gidişinin ve sonra göğe çıkışının bedensel olarak gerçekleştiğine- inanırken küçük bir grup ise bu tecrübenin tamamen ruhsal olduğu görüşündeydi. Bu ikinci grup arasında özellikle,

kur'anı iyice fizik kimya belagat edebiyat kitabı yaptılar.

Kaygusuz Abdal nidelüm

Kur'anın safiyetin bozan bazı kişiler fizik kimya biyoloji kitabı haline getirmeye çalışıyorlar.

siz beni ciddiye alsanız ne yazar övseniz ne kazanırım.

Karsa karsa oyunlar

MUKATTA?AT

Birkaç örnekte de (mesela 46:29-32 ve 72:l-15'de) cinn terimi, bizatihi görünmez olmayan. ama o zamana kadar tanınmayan/bilinmeyen varlıkları gösterir (bkz. 72:1, not 1).

Cinn terimi, aynı zamanda, bazı klasik müfessirlere göre, belli duyarlı organizmaları kapsayan geniş bir olgular yelpazesi için de kullanılmaktadır. Bu organizmalar öyle ince tabiatlı ve bizimkinden o kadar farklı bir fizyolojik yapıya sahiptirler ki normal olarak duyularımızla kavranabilir durumda değillerdir. Canlı bir organizmanın rolünü, neyin oynayabildiği ve neyin oynayamadığı hakkında çok az şey biliyoruz; ayrıca böyle olguları fark edememe ve gözlemleyemememiz, hiçbir şekilde onların varlığını inkar etmemiz için yeterli bir mazeret olamaz. Kur'an sık sık "insan kavrayışının ötesindeki alan"a atıfta bulunurken Allah, çoğu zaman, "bütün alemlerin Rabbi" olarak anılır: bu çoğul halin kullanılması, bizim gözlemlerimize açık olan "dünya"nın yanısıra başka "dünyalar"ın da olduğunu açıkça gösterir -ve dolayısıyla, bizimkinden ve muhtemelen birbirlerinden farklı ve hatta bizim çerçevemiz dışındaki bir şekilde birbirleriyle çok ince etkileşimde bulunan ve belki de birbirlerinin alanlarına geçen başka hayat tarzlarının var olduğunu. İşte biyolojik unsurları bizimkilerden tamamen farklı olan başka canlı varlıkların bulunduğunu varsaydığımızda, bizim fiziksel duyularımızın onlarla ancak çok istisnai şartlarda bağlantı kurabileceklerini düşünmemiz, mantıklı bir düşünce olacaktır: onları "görünmez varlıklar" olarak tanımlamamın sebebi budur. Şimdi onların hayat tarzı ile bizimki arasında nadiren vuku bulan tesadüfi kesişmeler, insanın ilkel fantazisinin daha sonraları "hayalet", "ifrit" veya öteki benzer "tabiatüstü" tezahürler olarak yorumladığı acaip -çünkü açıklanamaz- görüntülere yol açabilir.

oysaki kendisi de felsefe ve mantıkı çok kullandığı halde başkasının kullanmasını adeta yasaklayan birini eleştiren birini

Diğer taraftan, 2.25'de Kur'an, cennette nimet verilenler hakkında şöyle buyurur:

Han-ı Ahmed mushafında ayet-i Kübra menem?(Pekolcay, s. 66-67)

tamam evrim teoride bilimsel :)) ama kanun artık yanlışlanamaz kadar bilimsel:)) bu gün nasıl ki yerçekiimi kanunu artık kanunsa:)) bir meczup çıkıpta yer çekimi yok ahan elmayı atıyom yere düşmüyo derse o elmayı kafasında bulur:))

Wittgenstein?ın kendisinin de belirttiği gibi, felsefe yapma, sürekli ona?dilin sınırlarını zorlamakla birlikte- çarptığı için artık başının yara bere içinde olduğu en yalın mantıksızlığın keşfi ile gerçekleşmektedir.

30 Temmuz 2011 22:22 Düzenle Sil

Su sığırı katır olmuş nöbet ister çıkmağa?(Elçin, s.42 ; Kurnaz-Tatçı, s.84vd)

Böyle olunca, insana, "bu dünyada doğru ve yararlı eylemlerde bulunursan öteki dünyada mutluluğa erişeceksin"; yahut alternatif olarak, "bu dünyada kötülük yaparsan öteki dünyada ondan dolayı azap çekeceksin" denmesi kafi değildir. Bu tür beyanlar, insanın muhayyilesine hitab etmeyecek ve onun davranışlarını etkilemeyecek genel ve soyut ifadelerdir. Bunun için gerekli olan, kişinin kendi iradi eylemlerinin veya ihmallerinin sonuçlarını bir şekilde "tahayyül" etmesine yol açacak olan, akla daha doğrudan bir hitaptır; ve böyle bir hitap, ancak mecazlar, teşbihler ve temsiller yoluyla etkin şekilde gerçekleştirilebilir. Bu araçlar, bir taraftan, insanın yeniden dirilmesinden sonra yaşayacağı her şeyin bu dünyada yaşadığı veya yaşayabileceği şeylerden mutlak farklılığını vurgularken diğer taraftan bu iki tecrübe kategorisi arasında mukayese yollarına başvurmuştur. Böylece Hz. Peygamber, 32:17'de cennetin nimetlerine yapılan atıfları açıklarken insanın bu dünyadaki hayatı ile ahiret hayatı arasındaki temel farklılığı şu sözlerle dile getirmiştir:

Deve hamama girmiş dana tellaklık eder

yani fizikteki ışığın kırılması kanunu optik kuralları ve gözün anatomisi ve görmenin kanunu bilimsel değilde teori mi bilimsel.))

aktarmıyorum sadece araştırıp öğrenip yorumluyorum aynı zamanda konuyu.

Valla Akıllıtahta, dostum harbiden güldürdün beni, kendinle çelişkiye düşüyorsun, sadece senden alıntıladığım paragrafı okumadım dostum senin o başlıkta yazdığın yazıların tamamını neredeyse okudum, okuduğum için de kendini olumlamak için ortaya koyduğun diğer cümlelerin aralarınada gülümsemeyi koymuşssun bunu gördüğüm için ironi demeye çalışman tutarsız hatta saçma geldi bana. İstaersen aşağıya yazdıklarından bir bölüm daha aktarayım;

Allah'ın varlığına inancımız, O'nun Zatı'nın erişilmez derinlikteki "mahiyeti"ni kavramamıza bağlı bulunmadığı -ve bulunamayacağı- halde, aynı durum, insanın kendi varlığı için ve özellikle öteki dünya hayatı fikri ile bağlantılı problemler için geçerli değildir: çünkü insan tabiatı, kendisiyle ilgili hiçbir önermeyi anlamı ve amacı açıkça ortaya konmadan kabul etmeyecek bir tarzda yaratılmıştır.

kopyala yapıştırcı arkadaş gelmiş...

Dört doğurdum anamı hamil oldum babadan

Martı bu kadar takıntılı olma, tahammülsüzlük hastalığın var ise uygun doktorlar var. Yok ise gereksiz yere maydanoz olmaya çalışma. Muhatabım değilsin. Sadece gülünç oluyorsun. Sana tek tavsiyem:Uç git

aklını çalıştırıp orjinal düşünce üretenlerede kafir dinsiz ehli sünnet dışı diye damgalarlar. ama tıkandığı noktalardada bu akıllı adamların fikirleirni çaktırmadan kullanırlar. kopyala yapıştır ederler yani.

Burada anlatılan, nefsani ve şeytani sıfatların insanı kemalat yolunda nasıl engel teşkil ettikleridir.

Dikilmedük bağçenün bitmedük narın yidüm

"Kabe'nin yakınında uzanmış yatarken bir melek geldi, göğsümü yardı ve yüreğimi çıkardı. Ve sonra iman dolu altın bir leğen getirildi, kalbim yıkandı ve dolduruldu, sonra tekrar yerine kondu..."

elinin tersiyle iten cahiller mi Kuran da teşbih yi açıklayacak.

MEVLANA?DA SEMBOLİZM VE NEY - I

Şeklinde devam eden 13 beyitlik sembolik şiirinin tarih boyunca tasavvufi pek çok şerhleri yapılmıştır. Hatta tarafımdan felsefi bir şerhi de yapılmış ve müstakil bir kitap halinde neşredilmiştir(Yunus Emre"de Sembolizm: Çıktım Erik Dalına, T. C. Kültür Bakanlığı, Ankara, 2002) Yunus"un bu şiirde anlatmak istediği, Bu aleme gelen insanın umduğunu bulaması, çektiği çileler ve kemalat yolunun tehlikeleridir. Ne umdum ne buldum ve kimler geldi neyle itham ettiler demek isteyen Yunus, muhabbetsiz ve sevgisiz bir eğitimin faydasız oluşunu temsili olarak ifade etmektedir.

son bir şey:sembolizmden teşbihten alegoriden bahseden kişi ne yazı ki ironiyi anlamıyor. oradkai gülme işaretlerini göremiyor.

türkçeye çevirirler mi. korkarlar. kendi inşa ettiği hurafeler dolu dinleri yıkılır çünkü:)

fakat öyle yapıalr var ki parçalara bölünemiyor. daha ilkel hali mümkün değil:) yani ilk baştaki olgun hali neyse bu günde odur:)

tarihçi kardeş benim anlatımım baştan sona bilim hemde pozitif bilimin en uygulamalısı en matematiklisi:)))

Kur'an bize, insanın yeryüzündeki hayatının, "ölüm" denen kesintinin ötesine uzanan bir hayatın ilk -ve çok kısa bir- safhasından başka bir şey olmadığını söyler; ve aynı şekilde Kur'an, insanın bütün iradi fiillerinden ve davranışlarından dolayı ahlaki bir sorumluluk altında olduğunu ve bu sorumluluğun, kişinin ahiretteki hayatında, iyi ya da kötü, kaçınılmaz sonuçlar şeklinde devam edeceği prensibini tekrar tekrar vurgular. Ama insana bu sonuçların mahiyeti ve dolayısıyla onu bekleyen hayatın niteliği nasıl anlatılabilir? İnsanın yeniden dirilmesi, Kur'an'ın "yeni bir yaratma fiili" olarak tanımladığı şeyin sonucu olacağından, ondan sonra gelecek hayat, insanın bu dünyada yaşadığı ve yaşayabileceği her şeyden tamamen farklı olmalıdır.

Şimdi, insan zihninin önceki tecrübelere -yani, sözkonusu zihinde zaten kaydedilmiş bulunan kavrayış ve kabullenişlere- dayanmadan işleyemeyeceğini kavradığımızda bir soru ile karşı karşıya kalırız: madem ki dinin metafizik kavramları, nitelikleri insan kavrayışının yahut tecrübesinin ötesindeki bir alem ile ilgilidir, o halde bu bize nasıl başarıyla aktarılabilir? Tecrübelerimizle ulaşmış bulunduğumuz kavramların hiç birinde kısmen bile olsa bir karşılığı olmayan fikirleri kavramamız nasıl beklenebilir?

Kaz kaldurmış başın bakar

MEVLANA"DA SEMBOLİZM VE NEY - I

Son olarak, cinn?e yapılan atıflar, bazan, Kur'an'ın ilk olarak hitab ettiği halkın bilincine derin şekilde nüfuz etmiş bulunan bazı efsaneleri hatırlatmak amacı taşır (mesela, 34:12-14, ki 21:82, not 77 ile birlikte okunmalıdır) -amaç, bütün örneklerde, ele alınan efsane olmayıp onunla amaçlanan manevi/ahlaki veya ruhi hakikatin tasviridir.

Tabi bu noktada siz Akıllıtahta farklı düşünebilirsiniz. Felsefeyi, bilimi, edebiyatı, saqnatı vs. vahyi daha iyi anlamak için harekete geçirmeyi doğru bulmayabilirsiniz. Saygı duyarım. Ama dediğim gibi lütfen hiçbir insanı küçümsemeye çalışmayın. Eleştirin ama saygı duymayı asla unutmayın.

ordaki bir arkadaşın basit eleştirisine gümümsemeyle verilen bir cevaptır sadece. yoksa konu derin laf söylemek ise basit olunursa ancak gülünür.

Ateşler ancak benim duam ile soğudu?

Yunus"un etkisinde pek çok şair ona nazirede bulunmuş ve sembolik anlatım geleneğine onlar da katılmışlardır. Mesela Aşık Paşazade"ye izafe edilen şu mısralarda olduğu gibi:

Ahd ile vefa idelüm

islam dünyasının geri kalışı nakli öne alıp aklı dışlamasıdır diyen birine

şii lerden mevlanayı şemsi tebrizi yi al türk diye sarıl.

CİN TERİMİ VE KAVRAMI

Sembol kelimesi, Grekçe sumbolos"tan Latince"ye sumbolus şeklinde, oradan da Avrupa dillerine bugünkü şekil ve telaffuzuyla geçmiştir. İşaret, iz, ima gibi anlamları vardır. Arapça karşılığı remz"dir. Çoğulu rumuz gelir. Sembol, ıstılah olarak, aralarında analojik bir ilişki bulunan iki şeyden birinin diğerini temsil etmesine denir. Mesela güvercin ve zeytin dalının barışı; terazinin adaleti; beyaz rengin masumiyeti sembolize etmesi gibi. Gerçi bugün dilimizde olduğu kadar Batı dillerinde de sembole sinonim olarak kullanılan pek çok kelime vardır ama aralarında nüans mevcuttur: Alem, temsil, mecaz, istiare, teşbih vs. gibi.(Yakıt, Yu. Emr. Semb., s. 1-2)

Burada?üç kez doğmak? tan kasıt, İslam felsefesindeki?mevalid-i selase? yani üç doğum olarak ifade edilen?cemat, nebat ve hayvan? mertebelerinden geçiştir. ?Dört ana? ise maddi varlığın dört unsuru yani?toprak, su, hava ve ateştir?. ?Dokuz baba? tabirinden de?dokuz feleğe? işaret vardır.

Bostan ıssı kakıyup dir ne yirsin kozumı

Bunun dışında, Kur'an'ın cinn'e akıl sahibi organizmalar için kullanılan terimlerle atıfta bulunduğu birçok yerde bu ifade, ya insanın "şeytani güçler" ile ilişkisinin sembolik olarak "kişiselleştirilme''sine işaret eder -mesela 6:112, 7:38, 11:119, 32:13'de aşikar olan bir işaret- yahut, alternatif olarak; bir kimsenin, genel olarak "esrarlı güçler" şeklinde tanımlanan gerçek ya da yanılsama ürünü güçlerin etkisi altına girmesinin ve bunun sonucunda Kur'an'ın her zaman suçlayıcı terimlerle andığı (karş. 2:102 ve ilgili not 84; 6:128 ve 130, yahut 72:5-6) sihirbazlık, falcılık, astroloji, vb. gibi uygulamaların bir sembolü olarak kullanılır.

Suret-i sırrımla ahım hatm olur ahir zaman

"tohum eken ve ekin biçen insanların yanından geçti; ekini her biçtiklerinde yeniden büyüyordu. Cebrail: 'Bunlar Allah yolunda savaşanlardır ' dedi. Sonra kafaları taşlara çarpıp parçalanan insanların yanından geçtiler. Kafaları her parçalandığında hemen yeniden tamamlanıyordu. ; 'Bunlar, kafalarında ibadetten bir eser olmayanlardır' dedi? Sonra bozulmuş çiğ et yiyip pişmiş olarak tüküren bir grup insanın yanından geçtiler. onlar için: 'Bunlar zina edenlerdir' dedi".

?İş bu deme erince üç kez doğdum aneden

(Bu yazı, Hz. Mevlana"nın 731. Vuslat yıldönümü"nde 10-17 Aralık 2004 tarihleri arasında düzenlenen NEY SEMPOZYUMU"nda bildiri olarak sunulmuş ve Konya İl kültür ve Turizm Müdürlüğü"nün?NEY"e Dair?(Konya, 2006) adlı kitapçığın 59-95 sayfaları arasında yayımlanmıştır.)

Kırk gün oldı kaynaduram kaynamaz

Al-i İmran?ın yukarıda zikredilen ayeti ile ilgili notlarımda hem ayatun muhkemat ifadesinin anlamını, hem de müteşabih olarak adlandırılan ın genel amacını irdelemeye çalışmıştım. Bu son terim ile işaret edilen husus doğru kavranmadıkça, Kur'an'ın büyük kısmı, hem müminler hem de onun ilahi kaynaklı bir vahiy olduğuna inanmayı reddedenler tarafından büyük ölçüde yanlış anlaşılmaya maruz kalacaktır?ve kalmıştır da. Ancak Kur'an'ın genel anlam örgüsü içinde "alegori" veya "sembolizm" ile kasdedilen şeyin ne olduğunun anlaşılması, tek başına, onun dünya görüşünün tam olarak anlaşılması için yeterli olmaz: bunu başarabilmek için, bu terimlerin Kur'ani kullanışları ile ilahi kelamın en başında temas edilen bir kavramın -"insan kavrayışının ötesindeki bir alan"ın kavramının- bağlantısını kurmak zorundayız. Bu kavram, Kur'an çağrısının ve dinin -her dinin- ana prensibinin anlaşılması için temel öncülü oluşturur: çünkü bütün sahih dini kabuller, realitenin yalnız küçük bir kısmının insan tasavvuruna ve tahayyülüne açık bulunduğu ve asıl büyük bölümünün ise insan kavrayışının tamamen üstünde olduğu gerçeğinden doğarlar ve bu gerçeğe dayanırlar.

sonrada mutezile dir zemahşeri deyip adamın eserlerini karala.

Mısralarında anlatmak istediği?yine?aşkın ben? yani?evrensel ben?dir

hiçbir kulağın işitmediği ve hiçbir insan kalbinin içinden geçirmediği şeyler hazırladım'" .

Birinci olarak, Arap dilinin istisnasız bütün kelimeleri, ya tek harften ya da iki, üç, dört veya beş harfin terkiplerinden oluşturulmuştur: ve bunlar, biraz önce değinildiği gibi, makatta'atın oluşturduğu köklerdir.

yer yer bu ehli sünnet vel cemat taifesi ilahiyat profları. Kuranı açıklama noktasında keşşafa başvurur ama durup duruken efendim ehli

akıl nerde. o süs olsun diye mi kafaya kondu.

KUR?AN MESAJI; syf:1337-1339; Muhammed Esed, İşaret Yayınları,

KUR'AN ÜZERİNDE çalışma yapanlar, sık sık "anahtar-ibare" olarak tanımlanabilecek deyimlerle karşılaşırlar. Bunlar, belli bir ayetin veya ayetlerin temelinde yatan düşüncenin açık, berrak ve özlü bir tanımını veren ifadelerdir: mesela, insanın "topraktan" veya "bir sperm damlasından" yaratıldığına ilişkin birçok atıf, insan türünün mütevazi/ilkel biyolojik kökenine işaret eder; yahut 99. suredeki , Kıyamet Günü, "kim zerre kadar iyilik yapmışsa onu görecek; ve kim zerre kadar kötülük yapmışsa onu görecektir" ifadesi, insanın bu dünyada bilinçli olarak yaptığı her şeyin öteki dünyadaki kaçınılmaz sonuçlarına ve sorumluluğuna katlanacağını gösterir; yahut şu ilahi beyan (38:27'de): "Ve Biz göğü ve yeri ve ikisi arasındaki şeyleri, hakikati inkar edenlerin sandığı gibi, bir anlam ve amaçtan yoksun yaratmadık."

Wittgenstein?ın dünyayı açıklamadığını, fakat mantığın sınırlarını göz önüne alarak gözlemlediğini savunmuştur. Onlara göre Wittgenstein?ın yeni tarzı ve gerekçesi?Dilbilgisel Tasvir?dir. Bu şekilde Wittgenstein, yaşam biçimi ve gelenekleriyle çevrilebilen kelimelerin kullanım biçimlerini dilbilgisiyle anlamaya çalışmıştır.

Bu çerçevede, içinden ırmaklar akan hasbahçeler, mutluluk ve esenlik verici gölgeler, tarifsiz güzellikte eşler, sınırsız çeşitlilikte ve hiç bitmeyen ve bu dünyadaki en hoşnutluk verici görünen şey ile çeşitli şekillerde mukayese edilebilecek olan başka birçok nimet ve güzellikler imajı önümüze konulmaktadır. Bununla beraber, insan varoluşunun iki safhası arasında bu zihinsel mukayeseyi yapma imkanı, büyük ölçüde, bütün düşünce ve tasavvurlarımızın sınırlı zaman ve sınırlı mekan kavramlarına kopmaz şekilde bağımlı olduğu gerçeğiyle kayıtlı bulunmaktadır: başka bir deyişle, zaman ve mekanda sonsuzluğu -ve dolayısıyla- zamandan ve mekandan bağımsız bir varoluş durumunu, yahut Kur'an'ın öteki dünyadaki mutluluğu tanımlarken kullandığı ibarelerdeki gibi, "gökler ile yeryüzü kadar geniş bir cennet'i (3:133) tasavvur edemeyiz: ki bu ifade, yaratılmış tüm evrenin Kur'an dilindeki eş anlamlısıdır. Diğer taraftan, biliyoruz ki her Kur'ani ifade insan aklına hitab etmektedir ve bu nedenle, ya lafzi anlamıyla , yahut temsili olarak anlaşılabilir kılınmıştır; ve insan zihninin yaratılışı itibariyle ne sonsuzluk ne de sınırsızlık bizim için anlaşılır olduğundan, cennetin sınırsız "genişliği"ne yapılan atıf, ancak nimete nail olanlara sunacağı duygu yoğunluğu ile ilgili olabilir. Basit bir kıyas ile diyebiliriz ki, Kur'an'da cennete -yani, ahiretteki tasavvur edilemez mutluluk durumuna- yapılan bütün atıflar için geçerli olan "teşbih yoluyla benzetme/mukayese" prensibi, ahiretteki azabın -yani, cehennemin- bütün dünyevi tecrübelerden kesin farklılığı ve ölçülemez yoğunluğu ile ilgili her türlü tasvirine de teşmil edilmelidir. Her iki durumda da Kur'an'ın tasvir metodu aynıdır. Bize şöyle denilmektedir: "İnsanın tadabileceği en keyif verici bedensel ve ruhsal heyecanları tahayyül edin: tarif edilemez bir güzellik, fiziksel ve ruhsal sevgi, ifa bilinci, mükemmel bir barış ve uyum; ve bu heyecanların bu dünyada tahayyül edilebilecek herhangi bir şeyden daha yoğun -ve her şeyden tamamen farklı- olduğunu tahayyül edin: böylece 'cennet' ile neyin kastedildiğinin, müphem de olsa bir ipucunu yakalamış olacaksınız." Diğer taraftan, yine bize denmektedir ki; "İnsanın başına gelebilecek bedensel ve ruhsal en şiddetli azabı tahayyül edin: ateşte yanmak, dehşetli bir yalnızlık ve acı bir perişanlık, devamlı hüsran, ne tam yaşama ne de İnsanın ölümden sonraki hayatı ile ilgili bu teşbihlerin yanısıra Kur'an'da, Allah?ın fiillerinin işaretlerine atıfta bulunan birçok sembolik ifade buluruz. İnsan dilinin yetersizlikleri ki bunlar da insan zihninin doğuştan getirdiği sınırların bir sonucudur- karşısında bu fiille ancak, bir çerçeveye oturtulabilirler, yoksa gerçekten tam olarak tasvir edilemezler. Allah?ın Zatı'nı tahayyül veya tarif etmek bizim için nasıl imkansız ise O'nun yaratıcılığının -ve dolayısıyla yaratma planının- gerçek niteliği de kavrayışımızın dışında kalır. Ama kesin olarak Allah'ın hikmet yüklü yaratıcılığı kavramına dayanan ahlaki bir öğretiyi aktarmayı amaçladığından, bu yaratıcılık, insanın kavrayabileceği düşünce kategorilerine "çevrilmeli"dir. Allah'ın "gazab"ı yahut "lanef'i; doğru ve yararlı, eylemlerden "hoşlanma"sı yahut yarattıklarına "sevgi" duyması yahut kendisine kayıtsızlık gösteren günahkarlara "kayıtsız? kalması; veya Mahşer Günü zalimleri zulümlerinden dolayı "hesaba çekme"si, vb. gibi ilk bakışta hemen hemen insanbiçimci bir özellik gösteren ifadelerin sebebi budur. Allah'ın aktivitesinin beşeri terminolojiye bu şekildeki bütün sözel "çeviriler"i, bir beşer dili aracılığıyla bize vahyedilen ahlaki prensiplere uymamız istendiği sürece, kaçınılmaz olacaktır. Ancak yine de, "bu çeviriler"in bize Tanımlanamaz Olanı tanımlama gücü kazandıracağını düşünmekten daha büyük bir hata olamaz.

"Tabi bu noktada siz Akıllıtahta farklı düşünebilirsiniz. Felsefeyi, bilimi, edebiyatı, saqnatı vs. vahyi daha iyi anlamak için harekete geçirmeyi doğru bulmayabilirsiniz. Saygı duyarım. Ama dediğim gibi lütfen hiçbir insanı küçümsemeye çalışmayın. Eleştirin ama saygı duymayı asla unutmayın."

bakın şu linkte zemahşerinin türkçe tefsiri var mı diye soran birine verilen cevaplara bakın. ne kadar ahmakça.

KUR?AN?DA SEMBOLİZM VE ALEGORİ

I- Sembol Kavramı

gidin iyi ce araştırın okuyun sonra durumunuz düzelirse belki muhatap alırım sizi.

Yav Akıllıtahta sen nasıl birşeysin böyle yav, isteyen alıntı da yapar yorum da katar. Tanımadığın bir insan hakkında nasıl atıp tutuyorsun. Alıntı yapanların cahil olduğuna nasıl hükmediyorsun. Bu ne önyargı, bu ne çekememezlik. Kin, nefret hatta hakarete varacak şekildeki mesnetsiz çıkışının sebebini merak ediyorum. Herkesi bağnaz ve cahil olarak itham ederek acaba kendi bağnazlığını mı örtmeye çalışıyorsun. Alıntı yapmak madem kötü bişey insanı insanlıktan çıkarıyorsun sen neden

sen gel hadisinden tut bir dünya şeyin kayanağı ehli beyt ekolunu yok say.

göz misalini verirler bunun için.

Ayrıca Ludwig Wittgenstein'in geç dönem felsefesinin temel eseri olan?Felsefi Soruşturmalar?ında, sözcüklerimizin kullanımına dikkat etmememizle birlikte, bizim anlayışsızlığımızın ana kaynağı olduğundan bahsediliyor. ?Benim bir sandalyem var.?, ?bir izlenime sahibim.?, ?diş ağrım var.? şeklindeki önermelerde belirlen benzerlik, ?var? sözcüğünü hem duygu içeren ifadeler için, hem de insanın sattığında ya da yaktığında yok olabilecek basit bir sandalye için kullanabileceğini gösteriyor. ?İzlenim?, ?duygu?, ?düşünce? ya da?sayı? gibi kelimeler?sandalye? gibi, görünen bir şey olmasa da, düşünce ya da iç sezgilerde yerlerini alır. Wittgenstein, bilincin oluşmasını örnekleyerek, görünemeyen nesnelerle, iç alanı etkileyen, bilinçsizce ortaya çıkan resimlerin üstesinden gelmeyi, açıklamayı amaçlamıştır.

GECE YOLCULUĞU

Yükler ile götürdüm doyurmadum özümi?(Toprak, s.103-150)

Bu olgu, mukatta'at'ın adeta Arap dilinin bütün kelime-formlarını yansıttığı gerçeği ile birlikte düşünüldüğünde, el-Müberred, İbni Hazm, Zemahşeri, Razi, Beydavi, İbni Teymiye, İbni Kesir -ki bunlar sadece bir kısmıdır- gibi alim ve düşünürleri şu kanaate ulaştırmıştır: mukatta'at, insan kavrayışının ötesindeki bir alemde oluşturulmasına rağmen, harfler ile temsil edilen olağan insan konuşmasının sesleri aracılığıyla insanlara aktarılabilen -ve aktarılmakta olan- Kur'an vahyinin taklit edilemez, olağanüstü, benzersiz tabiatını yansıtmayı amaçlamaktadır.

?Bir kaz aldum ben karıdan

diyanet bile tefsir çıkartır.

"Akıllı tasarımın evrimin alternatifi olduğunu okullarda okutulması gerektiğini düşünen var mıdır? Başlığını açarak aşağıdaki ifadelerinle eleştirdiğin alıntıyı gerçekleştiriyorsun.

KURAN SURELERİNİN yaklaşık dörtte biri, genel olarak mukatta'at veya bazan da, surelerin başında yer aldıkları için fevatih diye adlandırılan gizemli/esrarlı harf-semboller ile başlamaktadır. Arap alfabesinin yirmisekiz harfinin tam yarısı -yani, ondört harfi- ya tek tek, ya da ikili, üçlü, dörtlü veya beşli terkipler halinde bu şekilde kullanılmışlardır. Bunlar, her zaman yalnızca temsil ettikleri seslerle değil, tek tek, isimleriyle telaffuz edilirler: elif-lam-mim yahut ha-mim vb. gibi.

tüm batı felsefelerini inceleyen felsefeye bilime sanata edebiyata aklın ürünü olan bu şeyler değerlidir diyen

sonra da arapça yı ilk seviyeden.

Açıkçası dostum ve kardeşim akıllıtahta "Akıllı tasarımın evrimin alternatifi olduğunu okullarda okutulması gerektiğini düşünen var mıdır?" başlığında yine insanları dışlayıp aşağılayarak eleştiri yağmuruna tutmuşsun. Bu tutumun hakikaten endişe verici kendin gibi olmayanlara tahammülsüzlüğün ne zamana kadar devam edecek.

"Onlara ne zaman rızık olarak oradan bazı ürünler bahşedilse, 'Bunlar, bize daha önce bahşedilenlerin aynısıymış' diyecekler. Çünkü onlara o (geçmişte tadılanları hatırlatacak şeyler verilecek".

nasıl böyle yargılayabilirsiniz işte sadece size

zemahşeri nin keşşaf gibi deha tefsirini ehli sünnete uymaz deyip

molla sadra gibi bir dev allamaye akıl ile nakli vahiyi birleştirip sentez yapan kişiyi beğenen ve iran bu yüzden ilerdir diyen birine

ama bunlar imamı cafer-i sadıktan bahsederler

Mısralarında anlatmak istediği?nefis mücadelesi, heva ve hevesin tehlikeleri?dir.

Ancak bu belirgin metafizik kavramın yanısıra ondan daha az belirgin olmayan bir psikolojik tabiat bulgusuna da sahip bulunuyoruz: yani, insan zihninin , ancak daha önce bu zihin tarafından ya bütünlüğü içinde veya bazı temel elemanları ile sınırlı olarak tecrübe edilmiş algılamalar temeli üzerinde işleyebileceği bulgusudur; yani, insan zihni, önceden gerçekleştirilmiş tecrübeler aleminin tamamen dışında kalan bir şeyi tasavvur edemez veya onun hakkında bir fikir oluşturamaz. O halde, ne zaman görünürde "yeni" bir zihinsel imaj veya fikre ulaşsak, daha yakından bakınca, onun bileşik bir bütün olarak yeni olsa bile bileşenleri açısından hiç de yeni olmadığını görürüz; çünkü görürüz ki bu "yeni" zihinsel imaj veya fikirler, şimdi sadece yeni bir bireşim veya yeni bireşimler serisi halinde bir araya getirilmiş olan önceki ve bazan oldukça farklı zihinsel tecrübelerden aynen türetilmişlerdir.

tahammülsüzlüğüm veya kıskançlığım yok. sadece üzülüyorum bu halinize...

Sembol, düşünce, fikir veya duyuların şekil ve tabiat cihetinden ilişkin olduğu canlı veya cansız objelerle temsil edilirler. Sembol, metaforik karakterlidir. Yani soyut fikirlerin somut örneklerle ifadelerini yansıtır. Pek çok bilim dalı sembolleri konu edinir ve inceler. Gustav Jung : ?semboller konuşan dünyadır. Ne kadar arkaik olursa o kadar çok kollektif ve üniversal olur. Ne kadar çok soyut olursa o kadar çok şuur olayları ve özel tabiata yaklaşılır. İşte orada her türlü akli yoramlara açık bir sezgi kurulur?(Psychologie und Alchamie, 67; J. Chevalier"den naklen).

nasıl konuya hakim olduğum kavramalrı bildiğim alıntılar üzerine yaptığım kendi orjinal yorumlarımdan anlayacaksın.

güya kullanıyor. size iyi yazmalar sayın teolog kardeş.

Her dinde olduğu gibi, İslam dini de sembol kullanan ve bazı ritüelleri sembolle açıklayan bir dindir. İslam"da sembolün Kur"an"la başladığını söyleyebiliriz. Kur"an"da bazı ayet ve sureler doğrudan sembolizmi içerir. Mesela Tebbet suresinde olduğu gibi. Ayrıca fenomenolojik açıdan İslam"da bazı ibadetlerin sembolizm ihtiva ettiğini belirtmeliyiz. Mesela Hac, ihram ve Arafat"ta vakfe durmak, kıyamet günü Tanrı"nın huzurunda kefenler içinde toplanmanın adeta bir provası ve sembolüdür. Şeytan taşlama hadisesi, tamamen sembolik bir hadisedir. İnsan kendi nefsindeki satanik duyguları, kötü arzu ve istekleri taşlamakta ve böylece nefsindeki kötü dürtü ve eylemleri taşlayarak kendinden uzaklaşmasını talep etmektedir. Bütün bunlar soyut bir inancın ve düşüncenin somut bir eylemle ifade edilmesinden başka bir şey değildirler. (Yakıt, Kur"an"ı Anl., s. 198-199) Ayrıca İslam Tasavvuf felsefesinde pek çok hususta sembolizme baş vurulduğunu ve özellikle tasavvuf edebiyatımızda önemli bir yer işgal ettiğini belirtmeliyiz.

benim mesajımıd ayanlış bir şey yok.

N"ola hatm-i evliyayum dirsem ol mana menem

Senin İdris hakikat bu rumuzat sözlerin

Boynu da uzun borudan

mesajlarımdaki ironiyi gülümsemeleri görmeyip bilen birinin bilmiyormuş gibi görünmesi sanatını algılamayıp hakkımda kullanman faydasız kardeş.

SEMBOLİZM ÜZERİNE

yeni safsatalarını da getirmiş...

ama islam kelamında açtığı çığırları görememezlikten gelemediğin için kendin bir şey üretip

Allah aşkına çapınızı aşan konularda saçmalayıp Kur'anı d alekelemeyin.

Aynı zamanda dilbilgisel tasvirin yanında diloyunları kavramı ile her düşünce ve ifade olgusunun kendi bağlamına göre özel iç anlamlara sahip olacağını ifade ederek her dilsel kurgunun özel dilsel yöntemlerle incelenirse daha iyi anlaşılacağını ifade etmeye çalışır. Bu açıklamalardab hareket edersek Roman, şiir, makale, bilimsel yazı, felesefe, gündelik dil vs her biri özel duygu derinliğine sahip olup, anlam yüklemelerine varabilmek için toptancı bir yaklaşım ile onların dilbilimsel sınırlarına vakıf olmak tek tek her birine farklı yaklaşımlar göstererek her bir metni insanın anlam sahasına yakınlaştırmak esastır. Bu bağlamda vahiy elsefedeki Hermönetik ve dilbilimsel sahaların sınırlarını zorlayarak sembolizm, Alegori, anlambilim yöntemleri ile vahyi tasavvur dünyamıza yaklaştırmak esasen sosyal bilimcilerin ve dini birikimleri olan insanların uygulamaları gereken önemli yöntemlerden biridir. Bu noktada yanlış anlaşılmak istemem amacım Murad-ı İlahiyi ayağımıza getirmek veya değiştirmek değil, sadece insanın bir iki ANLAMA NOKTASI İLE SINIRLI KALMAMASI gerektiğini söylemek. Bunun içinde felsefenin, bilimin, edebiyatın, sanatın kısaca insani olan tüm tecrübelerin vahyi anlamak için seferber olmasını sağlamak bana daha akıllıca geliyor.

"Allah buyuruyor ki: 'Salih kullarım için hiçbir gözün görmediği,

Ayrıca Mevlanayı şii gibi göstermeye çalışmışsın yine yanılıyorsun, hatta yanlış hatırlamıyorsam bir başka başlığında mevlananın sünniler tarafından yüceltilip neden Hacı Bektaşi Velinin yüceltilmediğini sorgulamıştın. Bütün yazıların ve yorumların bir araya geldiğinde açıkçası çok sayıda çelişki ve tutarsızlığın var dostum.

Sonuç olarak söylemek gerekir ki, Hz. Peygamber'in Göğe Yükselmeden önce Mekke'den Kudüs'e yaptığı Gece Yolculuğu, açıkça, İslam'ın yeni bir öğreti olmadığını, ama hepsi de Kudüs'ü manevi yurt edinmiş eski peygamberler tarafından tebliğ edilen aynı ilahi mesajın bir devamı olduğunu göstermek amacındaydı. Bu görüş, Hz. Peygamber'in isra' sırasında aynı zamanda Yesrib, Sina, Beytüllahm'da vb. namaz kıldırdığını söyleyen Hadisler (Fethu'l-Bari VII, 158'de nakledilmiştir) tarafından da doğrulanmaktadır. Onun bu bağlamda zikredilen öteki peygamberlerle karşılaşması da aynı görüşü sembolize etmektedir. İsra' sırasında Hz. Peygamber'in Mescid-i Aksa'da öteki bütün peygamberlere namaz kıldırdığını söyleyen meşhur Hadisler, Hz. Peygamber tarafından tebliğ edilen İslam'ın, insanın dini gelişmesinin tamamlanmasını ve mükemmelliğe ulaşmasını temsil ettiği ve Hz. Muhammed 'in Allah'ın elçilerinin en sonuncusu ve en büyüğü olduğu inancını mecazi bir şekilde ifade etmektedir.

Ve Al-i İmran?ın 7. ayetime vurgulandığı gibi, ancak "kalpleri hakikatten sapmaya meyilli olanlar, sırf kafaları karıştır mak için ve ona anlamlar yüklemek amacıyla ilahi kelamın müteşabih olarak ifade edilen kısmına uyarlar; oysa Allah'tan başka kimse onun kesin anlamını bilemez"