iş bulduğunuza sevinmeyip, kendimi nasıl geliştiririm diye düşünüceğinize..

6 ay önce memleketimden başka bir şehre memur olarak atandım. 6 ay geçmesine rağmen ne yaşadığım şehre alışabildim ne de işe. Hatta işimden nefret ediyorum. Ailemi, dostlarımı, akrabalarımı çok özledim. Memleketim burnumda tütüyo. Asaletim henüz tasdik olmadı. Olsada tayin hakkım yok kurumlar arası nakil ise çok zor. Artık gerçekten çok bunaldım. Ne yapacam bilmiyorum. Ne önerirsiniz?

sen işsıkıntısı çekmemişin oyüzden tek düşüncen otam ve aile özlemi yıllarca işsiz gezenleri yerinde olabilmek için gece gündüz kpss çalışanları :) gerçi bende yenimezunum ama ilk defa parasızlığın işsizliğin tutacak dalın olmayışının ne demekolduğunu gördüm... şuan sana tek diebileceğim darısı başıma :)))

yaş kaç

En zor zaman dilimi bitmiş merak etme yakında öyle alışırsın ki bu ben miyim dersin

1 milyon insan giriyorda memurluğa kazanamıyo, siz memur oluyorsunuz ondan sonra da ergen tripleri...

23 yaşında memur oluyorsunuz :)

yaşın henüz gençken farklı meslek arayışlarına yönel

6 ay kısa bi süre.. alışırsın sabret

bu ne ya...

23 yaşında ben askere gitmişim, herşeyi bırakıp, şükretsin haline, neler var neler dünyada..

Haklısın elbette halime şükrediyorum fakat egoları yüksek insanların nazlarını çekmek, onların azarlamalarına küçümser tarzdaki üslüplarına, asık suratlara katlanmakda hiç kolay değil.

İnşallah Allah herkesin gönlüne göre versin

sabretmeye çalışıyorum bir mucizeye ihtiyacım var

:) ooo senin çok yolun var daha.. asık surata, küçümser tarza takılıyorsan..

Bi sen gittin ya haklısın...

ben 21 yaşındaydım öğretmen olduğumda.

yaşım 23

hemen kazanmasaymışım keşke azıcık gezip tozaydım. :^D

Asaletim tasik olsunda zor mor bir şekilde geçecem.

Bu da anca moral bozsun...

sıkıldım çalıştığım şehirden, işten güçten diye trip atıyorsunuz..

Alışkanlıklarını anılarını sevdiklerini bırakmış kolay mı öyle...

şükredin, hayatın içine girmemek için boş mazeretler bulmayın..