Sene 2014 mühendislik bölümüne başladım. Öğrenmeyi çalışmayı çok seven bir insanım. Hayatımda beni en mutlu eden 5 anı sorsanız birine manyetikçinin cevapsız verdiği soruyu çözmek, birine projemde görüntü işlemede günlerce uğraştığım şeyin çalışması gibi cevaplar veririm. O günlerde piyasayı silikon vadisi gibi zannediyorum, her genç gibi kendini zeki sanan kibirli biriyim. Devlete giren insanları kendimce eleştiriyorum xd Derken sene 2017 bazı arkadaşlar mezun oluyor, arkadaşlarımın gözünden özel sektörün gerçek yüzünü görüyorum. Stajımı yapıyorum, sanırsınız mühendis değil bakkala giden çocuğuyum, kahveciyim, çevirmenim. 2018'de mezun olduktan sonra yds giriyorum 97,5 alıyorum. Hayatı boyunca coğrafya ve tarihten nefret etmiş biri olarak 1 sene boyunca bunlara çalışıyorum. Sanırım bu sürecin tek olumlu yanı bana bunları sevdirmiş olması. Tabi bunlara çalışırken emekli askerler gibi "tamam bu bilgi güzelmiş de bu saçmalığı niye ezberliyorum" diye kendimce sürekli bir şeyleri eleştiriyorum. Neyse konudan çok sapmayalım, çok çalışmanın ve sınavlardan yüksek almanın verdiği öz güvenin yanında büyük bir stres var. Sınav günü geliyor ve bitiyor. Atanır mıyım atanmaz mıyım en ufak bir fikrim yok. Buraya kadar olan hikayeyi okuduysanız asıl konuya gelebiliriz. Fark ettim ki robot gibi 1 seneyi aşkın bir süredir sadece ders çalışmaktan sınav bitince yapacak hiçbir şeyim kalmamış. Keyif aldığım şeylerden keyif almıyorum, sıkıntıdayım, bir şeylere çalışmam lazım, beynim boş durdukça iyice düşüyorum. Sosyal bir insan olmamama rağmen şehrimi çok sevdiğimi fark ettim. Diyorum ki atansam gitsem başka bir yere buna değer mi? Varsayalım olduğum şehre atandım, devlet işi beni tatmin edecek mi? Belki de en iyisi başkalarının gözünden gördüğüm ve yargıladığım özel sektörde sürünmek bana uygun olandı. Çünkü kafamı meşgul eden bir iş olurdu sürekli, ben buyum. Sanırım belli bir yaşa gelip düzenimi oturtana kadar bu düşüncelerim gitmeyecek. Beni anlayabilen, bu süreçlerden geçen arkadaşlarımın ve bu süreçlerden geçmiş abilerim ve ablalarımın yorumlarını görmek beni mutlu eder.

2014 yılında mezun oldum. Bir an evvel para kazanmam gerektiğini düşündüğümden özel sektörde iş aradım ama aşırı da seçiciydim. İstediğim iş olmadıkça işe girmedim. Hayallerimdeki işi bulmam 10 ay sürdü. O zaman bu süre bana çok uzun gelmişti ama şimdi bakınca günümüzde on ayda özel sektörde iş bulmak çok daha zor. Gel zaman git zaman özel sektörde gerçekten mesleki anlamda çok iyi bir seviyeye geliyor insan, bunu kendiniz de hissediyorsunuz zaten. Kamu ile çalışılan bir işim var ve ben bu durumdan etkilenerek kamuda olmam gerektiğini düşünen bir insanım. Yani kpss yoluna böyle çıktım. Açıkçası pişman da değilim bu sene olmazsa bir sonraki sınavda olur ama olana kadar da uğraşmayı düşünüyorum. Siz her şeyi biraz daha erken idrak etmişsiniz benim özel sektörde hakkımı aramam ve sürünmem gerekti, hatta kamudaki bilgisiz kontrol mühendislerine yeri geldi işi ben anlattım onlar beni kontrol etti. Bu tarzdurumları yaşamadan farkında olmanız çok güzel. Eğer özel sektörde vatana millete faydalı olabileceğinize inanıyorsanız bir şey diyemem. Ben denedim de sadece patronumu zengin ettiğimi düşünüyorum o yüzden bari devlete bir faydamız dokunsun.