Yokluğunu içiyorum kadeh kadeh..

daha ne kadar ıslanabilirim ki?

Gelmek iste yeter ki,

Bir görsem yüzünü, ah bir dokunsam sana..

ölümün soğuk nefesini hissederek..

bazen de yalnız karanlıklardasın..

Kar mı yağıyor yoksa yağmur mu, bana ne?

Hiç gelmeme ihtimalin bir idam mahkumuna dönüştürüyor beni..

Hiçbir şey yapmadan beklerler ya hücrelerinde,

kanat seslerini duy..

Madem içimdesin, yüreğimde taşıyorum seni,

bu bekleme işkencesi bitsin diye..

Neden susuyorsun?

o zaman yanımda da olmalısın..

Bir başıma bu kentin sokaklarında yürüyorum..

umudun bir yangın gibi alev alev ikimizi birden sardığını..

ama ben mi notaları yanlış basıyorum da sen bu şarkıyı söylemiyorsun?

Hem de iflah olmaz hastalar bölümüne?

Anlamlı olan bir şey yoktur onlar için..

Anladım ki mümkün değil seni sensiz yaşamak..

beni çoktan akıl hastanesine kapatmaları gerekirdi..

Sen yoksan, sıcaklık hep mevsim normallerinin altında..

Doyumsuz gecelerdesin kimi zaman,

Sensiz yaşanmaz bu aşk, ötesi yok..

Bu yokluk hissi öldürecek beni?

Ben senin hasretinle sırılsıklamım zaten,

Bitmek bilmez bir şarkısın,

Burada mısın, değil misin belli değil..

Gelebilme ihtimalinse yüreğimdeki kuşları havalandırıyor,

Yokluğunu yürüyorum sokaklarda..

Belki de bir an önce ölmektir akıllarından geçen,

Kendi kendiyle konuşana deli derler ya,

Ne kadar uzaksan bana o kadar soğuyor hava..

yorulmayasın diye kuşlarım taşır seni bana..

Bu yüzden meteoroloji raporları umurumda bile değil..

Üşüyorum..

Aşkın sessizliği ne kadar korkunç olur bilir misin?

Bir tek kelimeye hasret geçen gecelerin hesabını soracağın kimse de yoktur üstelik..

Bazen gidişlerin kahramanı oluyorsun, bazen sonsuz kalışların..

Yokluğuna alışmaktan korkuyorum, ne kadar kötü..

Göreceksin, sevdanın çiçek çiçek açtığını,

Ben o gönlü genişlerden değilim..