ÜMMÜ MEKTUM GİBİ

O'na ümmet olmanın farkını yaşamalıyız hayatımızda. Bir işe başlarken, uygularken, tamamlarken; konuşurken, düşünürken: "Acaba Allah'ın Habibi benim yerimde olsa ne yapardı?" diye düşünmeliyiz.

Karımız ne olur?

Bayılan adam da bir debbağdı. Yıllarca kokmuş deriler arasında pis kokulara alışmış, attarlar sokağında güzel kokulara dayanamayarak düşüp bayılmıştı.

Hayatımızın her basamağında "Kur'an bu konuda ne diyor, sünnette ne uygulanmış, Allah bizden ne istiyor?" diye düşünüp, hayatımızı bu ölçülerle değerlendirip, şekillendirmeliyiz.

Bizler, kaderi ve mahlukatı yaratanın Allah olduğunun bilincinde müslümanlar olarak, Hazret-i Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'i örnek şahsiyet, Kur'an-ı Kerim'i de rehber ve kılavuz olarak bilir, hayatımızı onların rehberliğinde yaşamaya çalışırız.

Güzel temennileriniz için Teşekkur ederim Allah razı olsun hepinizden.

evet rahmet peygamberidir bknz: http://forum.memurlar.net/konu/1653086/

Hay maaşallah çok güzel bi yazı. Ben payıma düşeni koydum keseme ;)

ANLAYANA...!

Halk, bayılan adamın başına üşüşmüştü. Kimi kalbini yokluyor, bileklerini ovuyor, kimisi de gül suyu ile yüzünü yıkıyordu. Ne yaptılarsa adamı ayıltamamışlardı. Ferahlatıcı kokular, gülsuları boşuna harcanmış, adam bir türlü kendine gelememişti. Ve baygınlığı daha çok artmıştı. Çaresiz kaldılar. Etrafa haber salarak akrabalarını arattılar. Hiç kimse adama sahip çıkmıyor, saatler geçtiği halde adam da bir türlü kendine gelemiyordu. Akşama doğru oradan geçen bir debbağ adamı tanımışta. Kalabalığa seslendi:

O'nun içtiği kaptan su içemiyoruz. Ama suyunu üç yudumda, oturarak, besmeleyle içtiğini biliyoruz. Onun gibi içmeliyiz, suyumuzu... Belki Taif'te taşlanmadık, ama bugün imanımızla alay eden, küfreden, çeşit çeşit eziyetleri reva gören insanlara karşı nasıl tavır takınacağımız O'ndan öğrenmeliyiz. Yer-gök emrine verilmişken, azab için gelen meleklere:

mevla tealam sizlerden ve efradınızdan gani gani razı gelsin... zira ben sizden razı oldum?

Rabbim sizlere, bizlere feraset versin, İlim ve Hikmet nasip eylesin..! Luzumsuz uğraşlardan ve faydasız bilgilerden uzak kılsın

Hayatımızı "O'nun ahlakı Kur'an'dı" buyurulan Habibullah'ın hayatına benzetmeye, Kur'an'ı yaşamaya çalışırız.

Nebevi gözlükle hayatımıza baktığımızda... Üzerimize çamur sıçratan arabaya, mahallede ses çıkaran çocuklara, yetimlere, öksüzlere, annemize, babamıza, doktorumuza, hastamıza, öğrencimize, öğretmenimize, akrabamıza, komşumuza karşı davranışımız acaba nasıl olurdu?

ve hiiiç intikam almamıştır. mekkeyi fethettikten sonra hiiç kimseyi öldürmemiştir. bknz: http://www.belgeler.com/blg/2y7p/mekke-nin-fethinde-demi-heder-edilenler

Biz 571'de Mekke'de doğmadık. Annemiz Amine, babamız Abdullah da değil. Bedirlere, Uhudlara katılmadık, Taif'te bulunmadık, Mirac'a da çıkmadık.

Biz de O'nu örnek alarak imanımızla savaşanlardan intikam alabilecek durumda bile olsak, "Ben de o Taif'te taşlanan Rahmet peygamberi'nin ümmetindenim, azap peygamberinin değil! İntikam almak bana yakışmaz." diyebilmeliyiz.

Her insan biriciktir. İster erkek, ister kadın olsun... Arap, İngiliz, Türk ya da Kürt olması da önemli değil, her insan biriciktir. Allah -celle celalühu- her birimiz için ayrı ayrı "ol" emri vermiştir. Hepimizi kendi halifesi kılmıştır. Ve yine her birimiz için ayrı kaderler çizmiştir.

Adamın biri, büyük bir şehre gelmişti. Çarşıyı gezerken güzel kokular satan attarların sokağına saptı. Dükkanlardan gül, menekşe, kokuları dalga dalga sokağa dökülüyordu. Adam birkaç adım attı. Güzel kokular başını döndürmüştü. Fazla dayanamadı, düşüp bayıldı.

"Andolsun ki, Allah'ın elçisinde sizin için, Allah'a ve ahiret gününe kavuşmaya inanan ve Allah'ı çok anan kimseler için en güzel bir örnek vardır." (Ahzab Suresi Ayet 21)

Huzurlu bir dünya, mutlu bir ahiret hayatı, Rabbimizin dostluğu ve inşallah en güzel miraçlar...

"- Sakın ona gülsuyu serpmeyin! Ben onun hastalığının ne olduğunu biliyorum. Siz ona hiç dokunmayın, ben biraz sonra geleceğim..." diyerek uzaklaştı. Bir viraneye girdi. Avucuna bir parça gübre aldı. Attarlar sokağına gelerek, gizlice, gübreyi bayılan adamın burnuna tuttu. Hayret!.. Adam kendine gelmeye başladı. Biraz sonra da ayağa kalktı. Debbağla birlikte yürüyerek gitti.

O'nun -sallallahu aleyhi ve sellem- kaderiyle bizim kaderimiz birbirinden farklı... Peki biz O'nu nasıl örnek alacağız?

Bu yönüyle hiçbir insan diğeriyle kıyaslanamaz. Ancak örnek teşkil edebilir. Bu örnekler de onun hayat programına uygunsa önem taşır, kayda geçirilir. Mesela bir fakir insana, zengin birinin hayatını örnek göstermek anlamsızdır. Ancak ona kendisi gibi fakir hayatı yaşayan bir kişi örnek gösterilebilir.

Aynı anne-babalardan dünyaya geliriz; belki aynı evi, aynı sırayı, aynı işyerini paylaşırız diğer insanlarla. Ama yaşayışımız, duygu ve düşüncelerimiz, imkanlarımız, iç ve dış dünyamız diğerlerinden çok farklıdır.

ÜMMÜ MEKTUM GİBİ bilginizi ve üslubunuzu gerçekten çok takdir ediyorum gönül isterdiki bir kuran kursunda talebeniz olayım...

"-Onlar bilmiyorlar. Bilseler yapmazlardı. Ben rahmet peygamberiyim, azab peygamberi değilim." buyurmuştu.