öncelikle düzgün konuşmalı, anlattıklarını kendi de yapıyor olmalı, öğrencilerle ve diğer öğretmenlerle diyaloğu iyi olmalı, yalan söylememeli, temiz ve şık olmalı, güleryüzlü ve sabırlı olmalı, çalışkan olmalı...

Her ilim sahibine alim denmez. Mal ve mevki sahibi olmak için ilim öğrenen ve ilmi ile amel etmeyen, İslam alimi değildir. Buyuruluyor ki:

İlmihal okuyan bilir ki, mürşid kendi kendine olmaz, yerden ot biter gibi bitmez. Bir müslüman kendi kendine evliya olabilir, ama asla mürşid olamaz. Mürşidin, icazetli bir hocadan icazet alması şarttır. Hocasının da icazetli olması şarttır. Bu silsilenin Peygamber efendimize kadar dayanması da şarttır.

Şevahid-ül-hakta buyuruluyor ki:

örnek bir dkab öğretmeni ne yapmalı ve nasıl olmalı arkadaşlar

İbadetler içinde, sahih, doğru, halis olan ibadetler vesile olur. İbadetlerin sahih olması için, doğru iman, temiz ahlak sahibi olmak ve şartlarına uygun yapmak lazımdır. Mesela, namazın sahih olması için, abdest almak, kullanılan suyun temiz olması, namazı vaktinde kılmak ve kıbleye karşı kılmak, namazdaki ayetleri, tesbihleri ve duaları doğru okumak ve diğer şartları, vesileleri bilmek ve yapmak lazımdır. Her ibadetin de böyle şartları, vesileleri vardır. Bunlar, senelerce çalışarak öğrenilir. Bunlar düşünmekle öğrenilemez. Bunları bilen ve yapan alimlerden işiterek veya kitaplarını okuyarak öğrenilir.

sürüden biri olmamalı. ilmiyle amel ediyor olmalı. çünkü bu branşın sadece maddi değil manevi yönü de bulunmakta. temsil edilen şeye zarar verebilecek hal ve hareketlerden kaçınmalı.

Benim Katımda en sevimliniz, ahlakça en güzel olanınız ve etrafındakilerle hoş geçineninizdir ki, onlar herkesi sever ve herkeste onları sever. Benim Katımda en sevimsiziniz dedikodu yapan, dostların arasını açan ve tertemiz kimselerde kusur arayanlardır.

görev yerimde iki kişiyiz bir okulda. bu millet kıyası sever, bir ona bir bana bakıyorlar sanki, bu islamiyet sadece bize inmiş gibi. sorsan müslümanım der... ama asıl garebet olanı bizim gibi din emri vaki yapması. önder değilde agası olması. aynı statüdeki insanlar kimseden emir almaz. ama emir verdiklerinizde ve bir gün gelir sizin canınızı yakarlar. en iyisi sevmek sevecen olabilmek. zira bizim milletin aklı gözündedir, kafasında değil.

Su, buzu erittiği gibi güzel ahlak da günahları eritir; sirke balı bozduğu gibi kötü ahlak da ameli bozar.

Bu konuda Bir yazı dikkatimi çekti paylaşmak istedim arkadaşlar

Resulullahın varisi olduğu bildirilen İslam alimleri kimlerdir?

Herkes birisine mürşid-i kamil diyor. Bir kimsenin mürşid-i kamil olduğu nasıl anlaşılır?

Ehl-i sünnet itikadını ve İlmihal bilgilerini iyi bilen hemen anlar. Yani dört hak mezhebi bilip birisine uyan kimse, hakkı batıldan ayırır. Bilmeyen ayıramaz. İstidracla kerameti karıştırır. Bid'at ehli bir kimse, deniz üstünde yürüse, havada uçsa da evliya olamaz. İstidrac ile kerameti ayıramayan bunu anlayamaz.

Her ilim sahibine alim denir mi?

İslam alimlerinden müfessir, muhaddis, mütekellim, mutasavvıf ve fakih denilen zatlar, din imamıdır. Bunların her sözü, her beyanı, Kur'an-ı kerimin ve hadis-i şeriflerin açıklamasıdır. Her sözleri sabit ve müsellem ve muhakkak doğrudur. Müfessir, tefsir kitabı yazan demek değildir. Müfessir, kelam-ı ilahiden, murad-ı ilahiyi anlayandır. Tefsir, ancak Fahr-i alem efendimizin mübarek lisanından, Sahabe-i kiram ve onlardan Tabiin ve Tebe-i tabiine ve böylece sağlam, kıymetli insanların söylemesi ile, tefsir kitabı yazanlara, daha doğrusu fıkıh ve kelam alimlerine gelen haberlerdir.

Mevduat-ül ilim kitabının bölümünde, Kur'an-ı kerim ilmi, içinde şaşılacak, akıllara durgunluk verecek sayısız acayip haller bulunan engin bir denizdir. Öyle yüksek ve metin bir dağdır ki, ondaki hayret veren şeyleri öğrenmek, her sırrına erişmek imkansızdır. Bu ilmin sayılmayacak kadar dalı vardır, denilerek altmışın üstünde tefsir ilminin kolları bildirilmiştir.

Alimler hariç, insanlar helak olmuştur. İlmiyle amel edenler hariç, alimler de helak olmuştur. İhlaslı olanlar hariç, amel eden alimler de aldanmıştır. O halde gerçek alim, ilim, amel ve ihlas sahibi salih kimsedir.

Eshab-ı kiram kitabında buyuruluyor ki:

Din alimi olmak için, 8 yüksek din bilgisini, bütün inceliğiyle öğrenmek, fen bilgisinde de kafi ilme sahip olmak gerekir.

Fen bilgileri de, bilenlerden uzun zamanda öğrenilmektedir. Böyle, imanı, kalbi temiz, doğru din alimlerine müderris, muallim ve mürşid denir. Mürşid demek, su üstünde yürüyen, havada uçan, kaybolan şeyleri bilen, okuyup, üfleyerek hastalara şifa dağıtan kimse demek değildir. Ahkam-ı islamiyeyi, yani kalb, ruh ve beden ile yapılan ibadetleri bilen, yapan ve başkalarına da öğreten Ehl-i sünnet alimi demektir. Her müslüman, Maide suresindeki emre uymak için, böyle bir alimden veya kitaplarından farz ve nafile ibadetleri öğrenmelidir!

Bütün bu üstünlükler, ancak Eshab-ı kiramda ve sonra, 200 yıl içinde yetişen, bazı büyüklerde bulunabildi. Daha sonraları, fikirler, reyler dağılıp, bid'atler çıkıp yayıldı. Böyle üstün zatlar azala azala, 400 yıl sonra, bu şartlara haiz olan, yani mutlak müctehid olarak meşhur olan görülmedi.

Müctehid olmak için Arabi ilimleri ve Kur'an-ı kerimi ezbere bilmek, her ayet-i kerimenin manay-ı müradisini, manay-ı zımni ve iltizamisini bilmek ve ayet-i kerimelerin geldikleri zamanları ve gelme sebeplerini ve ne hakkında geldiklerini, külli ve cüzi olduklarını, nasih veya mensuh olduklarını, mukayyed veya mutlak olduklarını ve kıraet-i seba ve aşereden ve kıraet-i şazzeden nasıl çıkarıldıklarını bilmek, hadis kitaplarındaki, yüz binlerce hadisi ezberden bilmek ve her hadisin ne zaman ve ne için irad buyurulduğunu ve manasının ne kadar genişlediğini ve hangi hadisin diğerinden önce veya sonra olduğunu ve bağlı bulunduğu olayları ve hangi vaka üzerine buyurulduğunu ve kimler tarafından nakil ve rivayet olunduğunu ve nakledenlerin ne halde ve ne ahlakta olduklarını bilmek, fıkıh ilminin üsul ve kaidelerini tanımak, 12 ilmi ve Kur'an-ı kerimin ve hadis-i şeriflerin işaretlerini, rumuzlarını ve açık ve kapalı manalarını kavramak ve bu manalar kalbinde yer etmiş olmak, kuvvetli iman sahibi olmak ve itminan ile dolu, nurlu ve saf bir kalbe ve vicdana malik olmak gerekir.

İslam alimlerinin en büyüklerinden olan imam-ı Rabbani hazretleri, dört yüz sene önce buyurdu ki:

Ehl-i sünnet alimleri ise buyuruyor ki:

Din yeni gelmedi. Hem de kamil olarak geldi. Eksik olarak gelmedi. İslamiyet saf, berrak şekildedir. İslami ilimler, nakli ve akli ilimler olmak üzere ikiye ayrılır. Nakli ilimler, yani din bilgileri zamanla değişmez, kıyamete kadar hep aynıdır. Zamanla değişen, adetler ve fen bilgileridir. Nakli ilimlerin saf, berrak, bid'atsiz şekli geridedir. Akli ilimlerin ise en gelişmiş şekli ileridedir. Zamanla gelişirler. Fende değişiklik olur, dinde değişiklik olmaz. Nakli ilimleri yani din bilgilerini fen bilgileri ile karıştırmak, cahillik değilse, nedir? Din düşmanlarının oyunlarını anlayalım, tuzaklarına düşmeyelim.

herşeyden önce son klavuzun peşinden ayrılmayarak hem öğrencileerine hemde öğretmen arkadaşlarına örnak olmalı...

Niçin günümüzdeki insanların yazdıkları kitapları değil de, eski alimlerin kitaplarını tavsiye ediyorsunuz?

Allahü teala mealen, buyuruyor. (Maide 35) Mezhepsizler, diyor.

Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmeni öncelikle dersini ve kendisini okulda bir marka olarak kabul ettirmeli. Öğrenciler kendi aralarında konuşurken bile dinci değil din kültürü öğretmeni veya Ahmet öğretmen diyebilmeli. Okulda yapılan bütün yeniliklerde ve öğrenciler için yapılan bütün işlerde bir görev alabilmeli. Aman sendecilik, vurdum duymamazlık yapmamalı. Bilgiyi değil sevgiyi öne çıkarmayı başarabilmeli. Sevginin ilk ve en önemli aşama olduğunu bilginin sonradan kazanılabileceğini bilmeli. Sınıfı monotonluktan kurtarmalı ve her dersi öğrenci sabırsızlıkla beklemeli. Acaba bugun öğretmenimiz bize ne gösterecek diye merakla beklemeli. Bir din kültürü öğretmeni düşünün ki bir sonraki dersteki uygulaması ve öğrencilerin tepkileri için heyecanlanabilsin. Kendi heyecanlanamıyorsa kimseden heyecan da beklemesin.

Bu ilkelere dikkat etmeli...

böyle olursa hem öğrencilerin hemde diğer öğretmenlerin saygısını kazanır...

Hadis-i şeriflerde buyuruluyor ki:

Resulullah efendimizin varisi olan ve kendilerine Ulema-i rasıhin denilen alimler eskiden çok idi. Şimdi yeryüzünde böyle alim yoktur. Mutlak müctehid bulunmadığı gibi, mezhepte müctehid de yoktur.

Kur'anda vesileden bahsediliyor. Vesile nedir?

Dini yönden "O kitap, o yazı muteber değildir. O yazar dini bilmez" deniyor. Bir yazının muteber olmadığı veya bir yazarın dini bilmediği nasıl anlaşılır?

dürüst, samimi ve mert olunması yeterli kafa karıştıran acaba ne diyen yorumlara aldırış etmeyelim... doğal olmak varya hani işte o anahtar cümle..;)

Kur'an-ı kerimi kendi görüşüne göre yorumlayanların yazıları da muteber değildir. Bu bakımdan nakli esas almayanların yazılarına, sözlerine itibar edilmez.

Hicri dördüncü asırdan sonra, dünyada ictihad edebilecek alim hiç kalmadı. Şimdi bütün müslümanların, bilinen dört mezhepten birine uymaları gerekir.

Bir yazı, Ehl-i sünnet alimlerinin ekserisinin muteber olarak bildirdiği eserlere aykırı değilse, o yazı muteber demektir. Bir yazarın yazısı, bu eserlere uygunsa, o yazarın dini bildiği anlaşılır. Bu eserlere uymuyorsa, o yazarın dini bilmediği ve yazısının da muteber olmadığı anlaşılır.

Yüksek din bilgileri, tefsir, usul-i kelam, kelam, usul-i hadis, ilm-i hadis, usul-i fıkıh, fıkıh, ilm-i tasavvuftur. Bu 8 ilmi öğrenebilmek için gerekli alet ilimleri ise 12 dir. Bunlar, sarf, iştikak, nahv, kitabet, iştikak-ı kebir, lügat, metni lügat, beyan, meani, bedi, belagat, inşa ilimleridir.

Hadis-i şeriflerde , ve buyuruldu. İnsanların en iyileri olan alimlerin yazdıkları kitapları beğenmeyip, bozuk asrın bozuk insanların kitaplarına aldanmaktan sakınmalıdır!

Müctehid olmak için hangi kitapları okumak lazımdır?