Kapısı direkt salona açılan bir ev, kapı ki ne kapı, sanki tuvalet kapısı, buzlu cam yarısı... Salonun tam ortasında silindir bir soba, lamba kapatılmış saat geç mi olmuş ne, koyun koyuna yatmış küçük kardeşler, tavana yansıyan turuncu kıvılcımlar nasıl da dans ediyorlar... Ne dert var ne keder kabuk bağlamış dizleri düşmekten, bacağı yorgandan aşağı sallanmış... Dışarısı ne kadar soğuksa içerisi o kadar sıcak, küçücük soba bu kadar ısıtabilir mi her yanı, içlerindeki ateşle yeni bir sabaha uyanacaklar belli...

dedenin yüzündeki hüznü görmedi mi kimse? içime oturan bi hüzün var onda... sabah sabah kahvemi içemeyecek kadar içime oturan bi hüzün hem de... hem mahçup hem ben neler yaşadımın, yaşanmışlıklarının hüznü... nine de mutsuz duruyor... onların gerçek hikayeleri ne acaba? kimbilir ne acıları göğüslediler beraber... kimbilir neler yaşadılar... keşke torunları da olsaydı resimde... belki o zaman bi tebessüm olurdu yüzlerinde...

yüzler mütebessim, sakal beyaz, başörtü beyaz, gömlek beyaz, yüzler apak...

,, İlk resim güzeLdi

başlık güzel resimlerde..

MutLuLuğa dair resimLerin aLtına

Resim yaşanmışLığın getirisidir

yüzler kırışmış, beller kırık, dizler tutmaz olmuş ama ne çıkar, bir elde baston diğerinde sımsıkı el tutan olduktan sonra yıllar ne eskitir senden,

ama ondan önce ilk fotoğrafla ilgili düşüncelerimi yazmak istiyorum...

YıLLarın çizgiLeri

kaç yıl geçmiş, kaç olay, kaç insan..

ninemizin başörtüsü gök mavi, mavi ise umut..

YanLış anLaşıLmasın

başkaları için zenginlik, lüks hayat..

ninemiz bardağı elleri ile kapatarak ne kadar içtiğini gizlemede,

BuLcam birazdan;)

Hüzün resmi ekLemek istemedim

sobada yanan ateşin görüntüsü, odanın sıcaklığı..

üç yumurta var soba önünde, sofra açılmış, çay demleniyor, muhtemelen tencerede mis gibi çorba..

duvarlar isden kararmış ama yüzler apak nurani..

dedemizin sağ ayak parmakları bükülmüş içe mahcubiyetten,

çalı süpürgesi duvara dayalı, oda temiz..

HayaLimdeki resmin linkini buLamadım

Ne yaşamışsan resimde onu görürsün

HuzurLu bir hayatın son demLeri

sade olmayan hiçbir eşya bulunmaz odada,

sen mutluluğun resmini yapabilir misin abidin demişti de abidin bu resmi çizmişti..

ortadan esneyen, ayakları olmayan karyolanın üzerinde, yüzleri mütebessim aile bireyleri.. düşman bilinen kedi ile köpek dahi tabloya uyum sağlamış, damdan akan su damlalarını kim önemser eski bir şemsiyen olduktan sonra, kırık cama gazete kaplı, ama odanın içi apaydın, güneş odada...

Sence de mutLuLuğnu resmi bumudur.?

ve yanyana oturmak ayıp sayılır, dizi dibinde, yüzler yerde

Vazgeçtim hayaLimdeki resim buraya hitap etmiyor

ölsem gam yemem gayrının resmini yapabilir misin üstad?"

"çok şükür çok şükür bugünü de gördüm

çok güzel bi konu... bize de açıksa, bi şeyler paylaşmak isterim...

ama nazım ın dediği gibi:

Hayalimdeki resmin linki yok, başta özür dilemek isterim.

çay tablası verilmiş, yalnız misafirler geldiğinde çıkarılır..

ilk resimi daha çok severim ve tercih ederim..

kimi için bir tas çorba, kimi için mesud aile ortamı..