Dün senin için kırılma noktalarından biriymiş demek ki. Bulanık olsada kendi nehrinin kıymetini bilmene, bunu keşfetmene sevindim. Darısı benim başıma ve başkalarınkine... Allah daim eylesin.

Amin Müverrih.

hiçlik duygusu bir karşılaştırma yapıldığı vakit mana kazanır, Yaratıcı karşısında aciz ve zavallıdır, fakat yaratılmışların içerisinde halife ve şerefli mahluk, derecesi itibaryle meleklerden üstün olma yeteneği ile bezeli

ne guzel demıs... dogru demıs baskalrını anlamk ıcın harcayacagmz zamnda otrp ıç dunyamıza egılsek aslında kımseyı dusunmeye vaktımz kalmıcak o karanllık yanımzda kaçma çabası belkıde bızı baslarına sürükleyendir kimbilir

Haklısın, çok güzel bir yöntem geliştirmişsin kendince. Herkesin kendine göre imtihanı var.

Bununla birlikte bazen bilmiyorum demek, bazen en önemli bir yerde çaresiz kalmak bazende acizliğini kabul etmek en büyük mutluluktur insana.

Tabi ki Allahın annelerin içlerine koymuş olduğu şefkat kendi şefkatinin kırıntıları. Benim en çok dikkatimi çeken yırtıcı hayvanların anne olduklarında ki dikkatleri.

şizofren...

evet çalakalaem dogru tespit ben en buyuk hatalarımı baslarını anlamaya çalısırken yaptım... oysa bu ne buyuk hataymıs önumdekı nehırden su içmeyıp yollara düşmüşüm meger... bulanık sularda yuzmusum susuzlugumu bulanık sularla gıdermeye kalkmısım hep dün anladım bunları bılıyormusun sabaha kadar dusundum durdum inan yaptgm hataları gördum kendı sularımda yuzmeye karar verdım ne kadar bulanık olsada kendı nehrımı kesfedecem bundan sonra

Varlık ummanının kenarında, varlıktan küçük bir cüz olduğunu hissettiğinde kavrayışı da had safhaya ulaşmış oluyor.

İnsan, mutlak varlığın bir tezahürü, O'nun kulu. Ezelde verilmiş bir sözün taşıyıcısı. Kendisinde zaman zaman hissettiği acizlik hissi, O'nunla arasındaki bağı kuvvetlendiren şanslı anlardan.

Hepimizin içinde karanlık bir taraf vardır. Kimseye göstermediğimiz, göstermek istemeyeceğimiz bir yan...

çalakalem üstad

Hepimiz en büyük hatalarımızı başkalarının yaptıklarını anlamaya, başkalarını yargılamaya ve onları kendimizden daha aşağı yada yüksek gördüğümüzde yaptık. Bunda kimsenin kuşkusu yok. Ama bunu kaçımız fark etti orası muamma.

insanlıktan çıkasım geliyor.)

O bizim zavallığımız, acizliğimiz... Öyle ki, orası hiçliğimizin göstergesidir.

evet çalakalem tamda bnm aldıgım yenı karardı bu kendımı dınlıcem kendıme zaman ayırıcam artık gerceklerımle yuzlesecem acı da olsa kanatsada benı bılıyorum kı bundan sonra yasayacagım huzuru kendımden baska kımse sunamaz bana... kendıme yolculuga cıkıyorum :)

Ama öylede kırılıyor gene insan. Birşeylerini yitiriyor maalesef.

dzud; kişisel olarak hiçliğinin farkına varmak aslında acizliğin bittigi yerde baslar... insan okyanusta bır kum tanesı oldugunu anladıgı vakıt hiçliğini gördüğü vakit anlam bulur varlıgı yaratıcının mükemmelliği karsında önce acizliğini fark etmeli ve yanmalı insan daha sonra yaratıcının ruhundan bır nefes oldugunu anlayıp buna layık yasamalı

Mevlana Celaleddin Rumi Hazretleri, ömrüm kendimle, içimin karanlık taraflarıyla uğraşmakla geçti demiş.

Haklısınız, bu herkesin kendi evinin önünü süpürmesine benziyor.

Burnundan kıl aldırmayan 21. yüzyılın çok bilmiş ve laubali insanları olarak yaşarken birşey yaptığımız yok aslında.

İnsan kendisini tanımadan başkalarını ve hayatı tanıdığını iddia edemez değil mi şizofren...

herkes kendi içinyli uğraşsa kimse birbiriyle uğraşmayacak.

Hepimiz gözümüzün önündeki nehri bırakıp yaban ellerde dereler aradık çarnaçar. Hepimizi susuzluğumuz boz bulanık sularda gidermeye çalıştık.

Allah böyle anlarımızın sayısını arttırsın..

anladım çalakalem zaten ben onu gunumz ınsanı ıcın soylemstım hepımzn karanlık yanları var yuzlesmekten korktgmz kendımızı buyuzden yalanlar ortasında buldugumz anlar kımn basına gelmemstr kı işte bu sebeple belkıde ınsan iç sesıne kulak vermeyı ögrenebılmelı

Güzel açıkladınız, çeşitlilik ve anlam kattınız. Duanıza amin diyorum.

Şizofren...

aynen öyle...

bır yerde okumustum dıyor ki rabbım ana sefkatınden bıle daha sefkatlıdır... ondan baska kımsemızn olmadıgı anca kötu bı ders alınca hatrlıyooruz cogu zman o zamanlarda acizliğimz belırgınlesıyr kendımızı terk edılmıs yalnız hıssedyrz ama aslında bılmıyoruz kı bızı her zman seven hıc terk etmeyen rabbım var keske bunu kendımızı zayf ve acız oldugumz zamanlarda degılde herzman kavrayabılsek unutmasak onu hiç ama insanoglu nankör işte

İnsanoğlu aciz, yardıma, şefkate muhtaç. Öyle basit olaylardan kırılıyoruz, öyle alakasız şeyler bizi payimal ediyor ki, sırf bu sebepten işte.

Tabi ki haklısınız, işin o tarafına diyecek bir sözümüz yok.

Kendini dinlemek, kendine zaman ayırmak ve kendi gerçeklerinle yüzleşmek acı da olsa kanatsada. Aslında huzur kendimizde, içimizde.

Yaratıcı karşısında aciz, fakir ve zavallıdır ben onunla ilgilendim.

Rumi Hazretlerinin kendimle uğraşmaktan derken, oraya içimin karanlık taraflarını ben ekledim. Kendinle uğraşmek demek içine bakmak demektir diye anladım.

amin çalaklaem elbette herkesın basına hergun sayısın bela gelıyor aslına bakarsak basarından beklentılerımz buyudukçe acılarımz artıyor kımseden bırsey beklemesk en buyuk beklentımz kendı potansıyelımz uzerıne olsa bukadar acı cekmıcez... hala baskalrının bıze haketmeden yaptıklarını dusunup paralanıyrz yanı en azından ben öyleydım dune kadar oysa otrdm dusundum allah herkese sınama ıcın farklı dertler verıyr hastaneler hasta ınsanlarla dolms tasmıs ne acılar yasanıyr hergun bense otrmus bana yalanlar söyleyen adama üzülüyrm... ne cok kızdım kendıme ınsan bazen sarsılmalı ve kendıne gelmelı baskalrının kendısını sarsmasını beklemeden

Doğru söylemeşsiniz dediğiniz gibi, "o karanllık yanımzda kaçma çabası belkıde bızı baslarına sürükleyendir kimbilir"

Başkalarını anlamak için çaba göstermek ayrı onların hatalarını didiştirmek ayrı ama.

Maalesef öyle, başımıza bir iş gelince fark ediyoruz ve medet diyoruz. Acizlik ayın onbeşi gibi çıkıyor ortaya. Boynumuz büküldüğünde, aldatıldığımızda, yüz üstü bırakıldığımızda bize hiç bir zaman yüzünü dönmeyen rabbimize koşuyoruz. Dediğin gibi bunu her zaman yapmak temennisiyle.

Zavallısın ey insan, acizsin, fakirsin havalanma sabah rüzgarıyl savrulur gidersin.

Birşeyler icat ederken, bir sanat eseri icre ederken ve tasarlarken böbürlenmenin anlamı ve manası da yok. Allah herşeyi yaratmış zaten...

Kendine, kendi içine yolculuğa çıkmak, güzelmiş, isabetli bir sözmüş, rast gele diyeyim o zaman.

O yüzden başkalarıyla uğraşmaya vakit bulamamış.

Ama inanın keşke, herkes kendi içine yolculuğa çıksa.

senin başlıkları okuyunca