Yaşamak berraklaşır.

Islanmazsın bile.

İpin ucunu çekersen düğümdür çıkışları.

Eğer ben böyle akıllı, deli olmasaydım.

Saçların bir sarmaşık gibi düğümlüyor ellerimi.

Ama korkmayın çözmüşsünüz.

Yoksa hiçbir şey mi demesem?

İnanmış ama öğrenmemişiz gibi acıtır.

Rastlantı mı desem?

Bir de fark edersen acıtır.

Zaman basit.

Çok affedersiniz.

Herşey tamam uyum yerinde.

Sadece senin bildiğin sözlerini.

Kendini bırakmak en büyük korku.

Adını unutan sen misin?

Liman da yok artık rotamızda.

Sessizliğine alıştık.

Herkes gibi ama farklıydınız.

Gözlerinizdeki anlam.

Yağmur dolu dolu yağar.

Öğrenmiş de inanmamışız gibi acıtır.

Konuşmazsın öyle her zaman.

Gece yalanları.

Şu film, şu roman... tamam.

Dipsizliğin ortasında.

Sez beni, yaz beni.

Onca yıldan sonra.

Ve sen yerdeysen.

Ne kadar saklıydınız.

Sözlerde yorgunluk belirtisi var.

rastlantı yalanı var birde bülent ortaçgilin o da güzel

Şarkılar tamam ama gizli kapaklılar.

Belki de anlamazdın beni.

İsteğim bir tek senden.

Artık bir tek sen, bir tek sen.

Karmakarışıklığımdan çöz beni.

Yalanı.

Baş edemediğimizden belki.

Ah neredeyiz biz.

Hemcinslerim kırmışlar sizi.

İlk bakışta siyah beyaz.

Eğer biraz anlıyorsam.

Ortaçgil'i sever misiniz?

Basit, basit, basit.

Öyle yalnızım ki ellerimden tutar mısın?

Bu varışsız yalan sözler.

Hangi sessiz şarkıydı o.

Yıllar geçsin bak gör çok zor.

Dünya kötü dediniz.

Bahçemdeki kuş gibi.

Çok üzülmüşsünüz.

Ne kadar sıkıcı herkes.

Yaklaştıkça mavi.

Bilmediğinden midir sevgiyi?

Kimin kimin bu kör gözler.

Ayrıntılarda tam bir uyum.

Yer ve zaman savaşları.

Ne kadar güzelsiniz.

Gece yalanlarım.

Sanki herşey aynı.

An basit.

Kendine özgü ve özelsiniz.

Aklın havadaysa.

Tabi ki, haklıydınız.

Bütün yüzler bulanıklaşır.

Orada yerinde misin?

Bu saçmasapanlıktan kurtar beni.

Öyleyse... devam.

Sağda solda ipuçları.