size... Ne gökyüzünde parlayan güneş, ne geceleyin çıkan hilal

eskilere... Hani o mutlu olduğumuz veya en azından kendimizi mutlu

Bütün ümidinizi kaybettiğiniz tükenme noktasını çoktan aşıp

Hayattan kopma noktasına geldiğiniz öyle zamanlar vardır ki artık

Ararsınız ama bulamazsınız o sebebi... Çok aramışsınızdır zaten artık

çıkartsın o uçsuz bucaksız umutsuzluk girdabından...

kapkaranlık girdabın içinde tek başınıza savrulmaya

sandığımız günlere...

hissedersiniz o an. Arıtk karanlık yarınlar sizi beklemektedir ve o

çektiğiniz bunca zaman ama kavuşamadığınız iç huzuru çok uzaktır

olursunuz bir anda. İşte orada demetler halinde çiçekler... Sanki çok

bulma ümidiyle koşturan...

Doğru.. Bir demet YASEMEN... Hatta şarkısı da var... Biliyorum.

dikkatinizi çeker. Sarı mis kokulu çiçeklerin varlığından haber

başlarsınız. Yaşama sevincinin kaybedilişinin habercesidir bu işte.

sabahleyin gün ışıdığında hepbir ağızdan ötmeye başlayan yiyecek

boşuna olduğunu anlarsınız o an... Ne kadar uğraşsanızda

bir sebep ki sizi yaşama bağlasın. Öyle bir sebep ki sizi çekip

ulaşamazsınız bir türlü iyiliğe, güzelliğe ve huzura... O özlemini

eski özlediğiniz bir doztunuzu görmüş gibi sevinirsiniz bu tanıdık

o yasemen olmasın:P

eksilerde dolaştığınız bir anda hiç beklenmedik bir şekilde bir şey

Ama ben bir demet nergis aldım kendime...:)))

size artık. Sizi yaşama bağlayabilecek tek bir sebep ararsınız. Öyle

güzel kokuyor mu

kapkaranlık gökyüzünü aydınlatan ışığıyla... Nede cıvıldaşan kuşlar

simayı görünce. Evet tanıdık.. O mis gibi kokusu sizi alır götürür çok

arayacak gücünüz de kalmamıştır. Maddi manevi tüknendiğinizi

gözünüz hiç bir şeyi görmez... Herşey anlamsız ve kapkaranlık gelir

Hepsi boş gelir size... Anlamsız, kapkaranlık bir dünya... Herşeyin