Kur?an, Yaratan?ın son vahyidir.

İnsanoğlunun son ve ebedi yol haritasıdır.

Hazreti Adem?den bu yana, insanlığın bütün devrelerinde vahiy geldi.

Vahyin bir kısmı, o varlığın ilahi istikametini tayin ediyor. Ağacın ve yıldızların bile secde etmesi, özlerine yerleştirilen ilahi istikametin sonucu. Arının çiçeklerden bal toplaması varlığına zerkedilen vahiyle alakalı...

?Rabbinden sana vahyolunana uy. Allah bütün yaptıklarınızı çok iyi bilir.

?Dinle şimdi vahyedileni... Vahye kulak ver!? (Taha, 13)

İlk insanla birlikte başladı vahiyle insanın hayat yolculuğu...

Bunların yanında, namaz kılmaya devam etmek var, Allah?ı zikretmek var, Kur?an?ın bir öğüt ve uyarı olduğu ve buna uyup uymamaktan dolayı ileride hesap sorulacağı bilgisi var, vahiyle yapılan uyarıyı işitmemenin, bir tür sağırlık olduğu hükmü var, vahiyle kelime-i tevhid arasında kopmaz bir alaka bulunduğu, dolayısıyla Allah?tan başka ilah olmadığı, ortak koşanlara itibar etmemek gerektiği bilgisi var, kafir ve münafıklara kulak vermeme uyarısı var, Allah?ın yapılmakta olan her şeyi bildiği şuuruna ermek var, sabretmek var, ve Kur?an?la uyarmak var...

?Kur?an, gerçekten hem sana hem de kavmine bir öğüt ve uyarıdır. İleride bundan sorulacaksınız.? (Zuhruf, 43-44)

Keşke Kulak verebilsek

Halık Teala, rahmetiyle kuluna yol gösterdi.

?Bugün dininizi tamamladım, üzerinizdeki nimetim kemale erdi ve size din olarak İslam?ı seçtim? ayetiyle gelen son vahiy, Kur?an bütünlüğü içinde insanoğluna sunulan son ve ebedi hayat çerçevesini de bildirmektedir.

?Vahye kulak ver - ona sımsıkı sarıl? onu öğren? onu oku - ona uy? demek, şu yukarda sıralanan şeyleri bir şahsiyet dokusu haline getir, demek.

Sonra bu ölçülerden inhiraf oldu.

Daha yaratılışın ilk başlarında bile, ilk insanın ilk peygamber olduğu dönemlerde bile, Rabbin Adem?e eşyanın isimlerini bildirdiği zamanda bile, vahiyle ilişkinin sımsıcak olduğu anlarda bile, insan, vahiy çerçevesini zorlayan işlere savrulabilirdi.

?Rabbin tarafından sana indirilene uy. Allah?tan başka ilah yoktur. Ortak koşanlardan da yüz çevir.? (En?am, 106)

?Ölçüyü Rahman koydu!? (Rahman Suresi, 7)

İnsanın abes yaratılmamasının sonucu bu.

İnsana ise seçme imkanı tanınmış.

Demek ki, insan vahiyle ilişkide hep imtihanda olacaktı.

Vahiyle insanın önüne bir yol haritası konmuş. Bir hayat çerçevesi. Bir yaşama disiplini. Sınırlar. İnsanlık haysiyetinin ilahi disiplini. Kurallar... Emirler, yasaklar, serbest alanlar... Allah?ın hoşnutluk çerçevesi, buğz alanı...

İnsanla diğer varlıkların farkı, vahiyle ilişkinin farkını da ortaya koyuyor.

Peygamberler gönderdi, onların eline vahiy meş?alesini tutuşturdu ve onlar, insanlığın yolunu aydınlattılar.

Uyarılar, peygamberlerin şahsında, tüm insanlığa idi.

Evet, Allah insanın kalbine de yazmıştı bazı ortak değerleri. Allah?ın Rasulü, ?Kalbine danış? diye tembihte bulunduğunda, insanın kalbine yazılan o vahiy çerçevesine işaret etmiş olmaktaydı. Vicdan dediğimiz şey de, insanın vahiyle buluşmuş ve insana ilahi istikametler çizen kalb damarı olmalıydı. Ama, o alan gene de insanın derununda yaşamaktaydı ve subjektif mahiyet arzetmekteydi. İnsan, o damarı tıkadığında, bağladığında, işlemez hale getirdiğinde insanın neyi yapıp neyi yapmadığını tesbit etmek mümkün olmayacaktı.

Cennetten dünyaya iniş yolculuğu gerçekleşti.

Ne halin varsa gör, denemezdi.

Kur?an?ın muhtelif surelerinde yer alan şu ayetler, vahiyle ilişkimizi tahkimi amaçlıyor.

Bundan böyle insanoğlu hep, ?Vahye kulak ver, onu oku, ona sımsıkı sarıl, onu öğren, ona uy, onu yaşa? ikazlarını duyacaktır.

?Sana vahyedilene sımsıkı sarıl. Muhakkak ki sen doğru yoldasın.

Vahyin insana gelen kısmı ise, insanın yeryüzü macerasının yol haritası mahiyetinde...

Hazreti Adem ve Havva?ya ölçüler bildirildi.

Hayır, bütün bunlar olamazdı.

?Sen, Kitap?tan sana indirileni oku; namazı da kılmaya devam et. Namaz insanı utanç verici davranış ve kötülükten alıkor; Allah?ı zikretmek en büyük ibadettir. Allah bütün yaptıklarınızı bilir.? (Ankebut, 45)

Allah, tüm varlıklara vahyediyor.

-Vahyedilene sımsıkı sarıl!

?Rahman Kur?an?ı öğretti. İnsanı yarattı. Ona beyanı öğretti. Güneş ve ay bir hesap üzere hareket etmektedirler. Yıldız ve ağaç hep sedce etmektedirler. Göğü yükselten ve mizanı? ölçüyü koyan O?dur. Ölçüde sınırı aşmayın. Ölçüyü adaletle yapın. Ölçüde noksanlık yapmayın.? (Rahman Suresi, 1-9)

?Ey Peygamber! Allah?tan kork. Kafir ve münafıkları dinleme. Muhakkak ki Allah bilendir, hikmet sahibidir.

?Ve sen sana vahyolunana uy.: Allah hükmünü verinceye kadar sabret. O en iyi hakimdir.? (Yunus, 10)

Duyana ne mutlu.

İnsanlık dokusunun kemal halidir.

-Kitap?tan sana indirileni oku!

İnsanı, Yaratan?la ilişkiler dahil, tüm varlık alemi ile ilişkide bağlayacak ölçüler bütününe ihtiyaç vardı. Ve bunu Yaratan Kudret belirlemeliydi. Bu O?nun hakkı idi. Bunu ne Yaratan?dan başka bir güç odağı, ne başka bir insan, ne başka bir varlık yapabilirdi. Bunu kim yapmaya kalksa, onun, diğer varlıklardan hangi yönüyle farklılaştığı ve tüm insanoğlu için kural koyma hakkını elde ettiği sorgulanacaktı. Bu durumda, herkes kendisinin önemsediği güç odağının kurallar dizisini kutsayacak, onları hayat çerçevesi olarak kabul edecekti.

Duymayana ne yazık! Ne yazık, Allah Teala?nın?Sağırlar? diye nitelediği çağrıyı duymayanlar arasında kalanlara...

Yukarda sıralanan şeyler de aslında, yine vahiyle belirlenen ve çok daha bütüncül bir mahiyet arzeden Müslüman şahsiyetinin çizgileri durumundadır.

?Söyle onlara: Ben ancak vahy ile sizi uyarıyorum. Ama sağırlar, uyarıldıkları zaman çağrıyı işitmezler.? (Enbiya, 45)

Hata ve sevap insan içindi. Tevbe bir kulluk göstergesi idi.

İşte Vahiy bunun adı idi.

?Ve Allah?a tevekkül et. Koruyucu olarak Allah yeter. (Ahzab, 1-3)

Ama işte, tüm bu insani yürüyüşte savrulmalara, sapmalara, irade zaaflarına, yorulmalara, gevşemelere karşı insan iradesini yeniden pekiştiren uyarılara ihtiyaç oldu ve o uyarılar da geldi.

-Vahyedilene uy!

İnsan dışındaki varlıklar, vahyedilene mutlak uyum halindeler.

Ölçüyü Yaratan koymalıydı.

Kulak vermek, okumak, sarılmak ve uymak... İnsanın vahiyle yürüyüş seyri...

Vahiy bir yönüyle Allah?ın kelamı, sözü, insana çağrısı, mesajı. Bir yönüyle varlığın özüne yerleştirdiği ilahi istikamet.

?... Bu Kur?an bana, kendisiyle sizi ve onun ulaştığı kimseleri uyarmam için vahyolundu.? (En?am, 19)

Ahmet Taşgetiren

Madem yaratma gibi bir mutlak irade vardı, başıboş bırakılamazdı insan ilahi hikmet gereği...

-Vahye kulak ver!

Varlıkların herbirine yaratılış hikmetlerine göre tabi olacakları hayat çerçevesini bildiriyor.

Akıl diye bir özel kabiliyet verilmişti insana, buna binaen, doğruyu bulmak için çırpın dur, deseydi Yaratan, insan çırpınıp durur, ama yine de, insanlığın ortak paydasını bulmak zor olabilirdi.