nezaketen sussak bence ii olurrr.

sevdiğim, biricik hanımımı nasıl boşarım diye karakara düşünmüş

sizi siyasiye alsak gözler arar yokluğunuz farkedilir...

Harun Reşid, yüzü ipek tüllerle örtülmüş, etrafa misk ü amber kokularıyla doldurmuş hanımının elini tutup titrek ve heyecanlı bir sesle söze başladı:

Evliliğinin ilk sabahı, kendisini tebrik etmeye gelenlerin en fakirlerini öncelikle kabule başlamıştı Zübeyde... Doğrusu buna kimse de şaşırmadı. Bu, Zübeyde'nin tabiat-ı asliyesiydi çünkü.. Gelen fukaralar, hediye olarak dualarını sunuyorlardı.. Zübeyde ise, yüz görümlüğü olarak verilen sandığa eline daldırıyor, çıkan altın, gümüş ne varsa, fukaranın avuçlarına dolduruyordu. Garipler, sevinç gözyaşları ve yanık bir gönülle daha içten ve daha çok dua ediyorlardı.

Dünya sahnesinden göç ettikten sonra cariyesi, onu rüyasında gördü:

Zübeyde:

özdedir.

Aradan iki yıl geçmişti ama, Harun Reşid'in aklı hep Zübeyde'de idi. Ne yapmalı, nasıl etmeli de bu duygularını Zübeyde'ye ulaştırmalıydı? Bir türlü yol-yordam bilemedi. Sonra ya Zübeyde, onu istemezse? Teklifini geri çevirirse, ne yapardı?

HÜRMETSİZLİK edenleri ZÜBEYDE gibi susturmak da demek ki basit bişey değilmiş..!

Hilal'den güzel olan Zübeyde'yi ezana hürmet kurtarmış... Demek ki hayır hasenat, ibadet, namaz, abdest olacak elbet ancak, bazı ince noktalara dikkat etmeli. Bunları zaten farz olduğu için yapıyoruz, görevimiz.

Allah'ın dinini, kitabını, peygamberini ve dostlarını sevmek ve hürmet göstermek insana kazandırıyor demek ki. Düşmanlarını sevmek ne kadar kaybettirir?

Koca Sultan ve Halife Harun Reşid Han'a ve Hanımına ismiyle hitap etmişim, kimse de uyarmıyor. Zübeyde Sultan ve Halife Harun Reşid Han demeliydim.

"-Söyle bakalım; ben mi güzelim, ay mı daha güzel?" dedi.

böyle bir arap hayranlığı göremedim şu anlatılışa bakarmısınız!

Behlül Dana'nın girişimleri ile kısa zamanda kuruldu düğün dernek... Meğer herkes yakıştırırmış bu amca çocuklarını birbirine...

dede sen aşktan anlarmısın yaaa...?

Genç kızlık döneminde ismi hep hayır ve hasenatla anılırdı. O, sıkıntıya düşmüş ailelerin can simidi; fakirlik yüzünden evlenemeyen gençlerin müracaat kapısı idi. Evlendirdiği gençlerin, evlerini de döşer, hem gönüllerini, hem de hayır dualarını alırdı.

Keşke herkesin karşısına zannettiği gibi bir kanatsız Melek çıksa...

Harun Reşid önce cevap vermedi. Diyecek söz bulamadı. Zübeyde sultan hararetle sorusunu üç defa tekrar etti. Bunu üzerine Harun Reşid:

Onun vefatından yıllar sonra hacca giden bir bağdatlı garip, sokaklarda bağıran sakinin:

Zübeyde Sultan'ın yukarda anlattığı gibi:

"-Bu, senin yüz görümlüğün!.. Senin kıymetin hiçbir şeyle ölçülmez, ama bu acizane bir dünyalıktır. Cenab-ı Hak, asıl ziynet olan rızasını ikram etsin!.." dedi.

Hilalden güzel derken... =)

"-Rabbim, bu gerçekten senin lütfun... Benim hanımım, benim gönlümde gökteki biricik aydan da güzeldir." dedi

"-Yok bir şey." dedi Harun Reşid...

Saray alimleri, altınla kaplı saray tavanlarına gözlerini kırparak bakmaya çalışan, dünyalar güzeli minicik kızın ismini tartışıyordu. Onlar hararetli bir şekilde konuşurlarken Abbasi halifelerinin ikincisi Cafer Ebu Mansur içeri girdi. Önünde edeple başlarını eğdi alimler ve sustular. Halife Cafer Ebu Mansur bir halife olarak değil de, bir dede merhametiyle kucakladı minik torununu... Güzelliği göz kamaştırıyordu...

"-Böyle yapmayın sultanım; bunları bu kadar alıştırmayın!.. Bırakın, Allah verir onlara..." deyince Zübeyde Sultan:

Onların bu konuşmalarını oradan geçen ve henüz 15 yaşında olan Harun Reşid de duymuştu.

Harun, bunları söylerken heyecandan elleri terlemiş, dudakları kurumuştu. Onun elleri, hiç konuşmayan Zübeyde'nin ellerini de terletmişti. Zübeyde, kelimelerini seçerek tane tane:

korkmadım ama herkesin içindede kavga etmek istemiyorum..

"-Ay mı üstündür, insan mı üstündür?" diye sordu. Tartışma uzadıkça, iş içinden çıkılmaz bir hal alıyordu. O sırada içeriye Behlül Dana Hazretleri girdi:

"-Eğer sen aydan daha güzel değilsen, benden talak-ı selase ile boş ol!" dedi.

güzel.

abim, amcamsın hatta dedem ne diyim daha.:)

Yanındaki sandığın kapağını açtı. Az önce bu sandığı, on iki hizmetçi zor taşıyarak getirmişti. Zübeyde merakla izliyordu. Kapağı açılan sandık, ağzına kadar altın, inci, elmas ve her türlü hülliyyat ile doluydu.

yaptığımız hiçbirşeye güvenmemiz gerekiyor..

"-Demek ki, bu Zübeyde, kanatsız bir melek gibi..." diye düşünürken kalbinden ılık ılık esen meltem, onu utandırmıştı.

"-Sultanım, dünyada Allah için bu kadar büyük hayırlar yaptın, kim bilir Hak Teala sana Cennet'te ne yüksek bir makam bahşetti!" dedi.

"-Allah, bana, onlara vermem için veriyor, aslında veren ben değilim!" diye karşılık verdi.

sızın dınden ımandan anladığınız bumu ne:)))))

Saraydaki hizmetçiler, ona hizmet etmek için can atarlardı. Hizmetçilerine öyle tatlı hitap ederdi ki, hizmetçiler sanki onun kardeşiydi. Bir iltifatına nail olmak için hepsi etrafında pervane olurdu.

şaşırdım!!

Kırk gün, kırk gece şaşa devam eden bir merasim içinde devam etti düğün... Yapılan çeyizler, sarf edilen ikramlar ise, adeta kırk yıl dillerden düşmedi.

merak ettık okuyalım dedık ne var yanı belkı abdestın farzı falandır dıye geldım ama harun resıt ıle karısının ne kadar cok para harcadıklarını oğrendım hacılara! pekı o paraları nerde kazanmıslar dıyede soramadan edemedım kendıme!

"-Ama hanımımız, sanki gökten indirilmiş bir iyilik meleği gibi..."

Zübeyde, kocasının vefatına kadar çok mutlu yaşadı. Ömrünü hayır ve hasenatla süsledi. Çağdaşlarından hiçbir hanım, hayırda onunla yarışamadı.

biz aşka hayranız efenim..

Allah rızasının gözeterek yapılan minicik bi uyarı..

"-Bu güzellik bende olacak, etrafımdaki bütün kadınları çatlatırdım kıskançlıktan..." dedi bir diğeri...

"-Altınlardan çok, duana sevindim. Benim için asıl hediye, kıymetli dualarındır." dedi.

Harun Reşid:

Saraydaki cariyeler:

"-Güzelliğin gibi bahtında güzel olsun. Halin de, güzel amelin de makbul olsun!.." diyerek dua etti. "Allah, seni her hayırda öncü ve seçilmiş bir cevher kılsın. Adın da Zübeyde olsun!.." diyerek kulağına ezan ve kametle fısıldadı; seçilmiş, öz ve cevher manalarına gelen ismini...

"-Evet, doğru... Rabb-i Rahim bana gerçekten de yüce bir makam ihsan eyledi; fakat bu yüce makamı, yaptırmış olduğum hayır müesseseleri sebebiyle vermedi. Bir gün, bulunduğum mecliste ilahiler okunuyor, kasideler söyleniyordu. Sazendelerin sazlarına vurdukları bir sırada minarelerden ezan-ı Muhammedi'nin yükseldiğini duymuştum. Hemen "Susun, ezanı dinleyelim!" deyip oradaki herkesi susturmuştum. İşte, sorgu-sual anında, amellerim birer birer sayılıp döküldü. Arafat'a kadar su kanalları döşeme de vardı onlar içinde. Fakat bana denildi ki, «Seni ezana karşı göstermiş olduğun o hürmetinden dolayı bağışladık!.. "

Aradan iki yıl geçmişti ama, Harun Reşid'in aklı hep Zübeyde'de idi. Ne yapmalı, nasıl etmeli de bu duygularını Zübeyde'ye ulaştırmalıydı? Bir türlü yol-yordam bilemedi. Sonra ya Zübeyde, onu istemezse? Teklifini geri çevirirse, ne yapardı?"

"-Hayırdır, bu ne hal Harun? Sanki dünyanın dertlerini sırtlanmışsın da altında eziliyorsun?" dedi takılarak...

"-Ne yapıyorsunuz bakalım? Bir hatim merasimi mi var? Ne var, ne oldu? Hazır bu kadar hazirun varken ben de bir aşr-ı şerif okuyayım diyerek Tin Suresini huşu ile okumaya başladı. Ta ki, "Biz insanı, en güzel şekilde yarattık." ayet-i kerimesi gelince Harun Reşid, sevinçle yerinden doğruldu. Bu müşkilattan feraha çıkardığı için Allah Teala'ya şükür secdesine vardı:

Zübeyde Sultan'ın cevabı şu oldu:

Harun Reşid öyle mahcub olmuştu ki, utancından kulakları kıpkırmızı kesilmişti. "Evet" dercesine başını salladı. Behlül Dana ile uzun uzun dertleşti, küçüklüğünden beri içinde besleyip, artık yüreğinden taşan aşkı anlattı, anlattı, anlattı... Anlattıkça rahatladı, hafifledi.

bizimde dikkatimizi çekmemiş demekki :(

ne kıldığımız namaza ne tututuğumuz oruca...

korktun dımı benden hacıgeri:))))hacıgeri=yaşlı hacca gitmiş nene!!!!

Evlilikteki huzuru her geçen gün artıyordu. Harun Reşid, sultan olarak başka kadınlarla da evlenebilirdi, ama evlenmedi. Tek hanımı, tek sultanı Zübeyde idi.

güzellik bakan gözdedir

Aşağıdaki romantik kısım da ilginç geldi bana. Harun Reşid ile ortak yönlerimiz varmış dedim.:)

ayrıca cokda basit din islam ile makyajlanmış! senem ile garibin aşkını okuyun isterseniz onlar saraylarda değil çamurlu yollarda yaşadılar aşklarını!

O tarihlerde hacdan dönen alimler, duasını almak için Sultan'ın huzuruna çıktılar. Hac hatıralarından bahsederlerken Mekke'de hacıların nasıl su sıkıntısı çektiklerini anlattılar. Zübeyde Sultan'ın gönlüne, o mübarek beldelere bir serin su olarak akmak düştü. Kalktı, iki rekat hacet namazı eda etti. Yaratana, kendisine hayır ve hasenat kapıları açması için dua etti. İstişareler yaptı ve nihayet kendi şahsi servetini kullanarak Taif ve Huneyne arasından çıkan tatlı su kaynağını satın aldı. Bu su kaynağını Arafat'taki hacılara ulaştırabilmek için yol üstündeki bütün hurma bahçelerini satın aldı ve o tatlı suyu, Arafat'a kadar ulaştırdı. Bu hayır işinde 1.700.000 miskal altın sarf etti. Çok sevinçliydi; artık Arafat'taki her hacının gönlüne serinletecek, her birine kana kana içecekleri tertemiz bir su takdim edecekti.

hey gidi eski günler :)

bakmakla görmek ayrı tabi.

Hemen alimleri etrafına topladı.

"-Böyle bir zenginlik ve şaşanın içinde, kibirden hiç nasip almaz mı insan?" dedi bulaşıkları yıkayan hizmetçi...

Bir gün mutfaktaki hizmetçiler kendi aralarında konuşuyorlardı.

"-Benim gönlü de zengin, kendi de zengin sultanım... Burada da mı garipleri serinletiyorsun?!" diye ağlayarak hayır defteri kapanmayan bu mübarek hanıma dua etti.

güzel hikayeymiş.

yumruklarım sert gelmış olabılır huyum kurusun parmaklarıma hakım olamıyorum

bugun kandıl gecesımı ne buraya geldık hacınene!

Zübeyde bir gece yatmakta olan Harun Reşid'in yanında, saçlarını gümüş tarak ile taramaya başladı. Harun Reşid, hayran hayran onu izliyordu. Pencereden içeriye dolan ay ışığı, üzerine vurdu. Bu parlak ışık, güzelliğine ayrı bir güzellik katmıştı. Kendisi bile kendi güzelliğine hayran kalmıştı. Beyi Harun Reşid'e yaklaştı, elini tuttu, öptü ve:

arap, laz, çerkez, kürt, türk farketmiyor...

bakıyorumda :)) eksik olmamış buda ilginç sevmediğiniz bi hareket ziraaa...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Bu sıkıntıyla kıvranırken sarayın bahçesine çıktı. Birden karşısında Behlül Dana belirdi. Behlül, onun akrabası ve en samimi arkadaşıydı. Adeta hikmet küpüydü.

saygılar sayın bozkurt...

arapların aşk hikayesi!

"-Her «yok un altında vardır bir sır; seninki kalp derdi, aşk sancısı gibi..." dedi gülümseyerek...

Harun Reşid..

Bugün yine bu güzel hikayeyi düşündüm, gerçekten çok hoşuma gitti. Yazana değil, yazdırana bak, verene değil, verdirene bak dedim. Tabi yazana da teşekkür ettim içimden.

Harun Reşid, ertesi gün sıkıntı ile odasında dönüyor, bir taraftan da akşamki sözüyle büyük bir hata etmiş olabileceği endişesini taşıyordu. Doğru ya, evliliğin de, boşanmanın da şakası olmazdı. Ay, Kur'an-ı Kerim'de üzerilen yemin edilen bir varlıktı, ya Zübeyde'den daha güzelse... O zaman ne yapacaktı?

size farkediyorsa sizin sorununuz efenim...

bir kulu kurtardı..

Harun Reşid'in bu sözden maksadı, Zübeyde'yi boşamak değildi. Onu boşamak nasıl imkansız bir şey ise, ayın Zübeyde'den daha güzel olması da o kadar imkansız demekti. Ama ikisi de söylenen sözün tesiri ile bir müddet konuşamadılar. Ellerini sımsıkı kenetlediler.

bakar körleriz..

Sarayda ilmin alasını, edebin en incesini öğrenmişti muallimlerinden Zübeyde... Her haliyle, özellikle de ahlakı ile seçilmiş, güzelliği ile etrafını aydınlatan bir güneş gibi parlamıştı. Avamdan havassa, herkesin gönlüne girecek bir yol bulurdu hep... Peygamber Efendimizin soyu ile buluşan asaleti ve güzide ahlakı adeta kendi bünyesinde yarışırdı.

"-Gönül tahtımın sultanı!.. İyi geçinmek, iki kişinin kusursuz olmasıyla değil; birbirlerinin kusurlarını hoş görmesi ile olur. Birbirimizi hoş görelim ki, hoş olalım!.." dedi.

güzellik bakmaklada alakalı bi durum..

bayındırbey didişmeyelim please demiştim?

"-Ya mutlu olamazsak, ya iyi geçinemezsek diye korkarım Sultanım!.." deyiverdi.

"-Seyyide Zübeyde suyudur, çok tatlıdır. Gönüllere şifadır." diye nida ettiğini duyunca kendini tutamadı ve:

Vefatından sonra fakir ve garibler, mateme büründüler. Ardından aylarca hatimler okuyarak onu yad ettiler..

"-Zübeyde... Güzelliğin, kendisinden ar edip yanında gölge kaldığı Zübeyde.. Ahlak, edep, ilim ve asaleti yüreğinde irfanla bütünleştiren Zübeyde... Benim biricik sultanım, saraylarımın gözdesi, iyilikler ve hayırlar anası... Evine hoş geldin. Gönlüme hoş geldin. İyi ki geldin.. Hep burada, gönlümde ol! Bu dünya zindanında beni hiç yalnız koma!.."

bakmak ve görmek... aslolan bu!!!!!!!