sevgi değil, aslında sorun aşk. bazen kişilik olarak hiç beğenmediğiniz, sizi mutsuz edeceğini bildiğiniz birinden kopamazsınız bunun adı aşktır. ama kişilik olarak beğendiğiniz, değer verdiğiniz insanı seversiniz. hem sevip hem aşık olduysanız işte o çok güzeldir. bitse bile bir gün onun hüznü, acısı bile yaşanmaya değerdir bence

her şey sen olsun dünyada ve sen olmayan dünya olmasın da... sözünü de iskender palanın bir başka kitabında okumuştum... ne bu yani?

İnsanlar değişebiliyor yada tekamül edebiliyor. Serpili gibi sabit kalmayabiliyor düşüncelerinde ve bu bir yazar içinde geçerlidir.

bu cümleyi yazardan soyutlarsak zor bir cümle... üstünde düşünülesi

çünkü bazen insan taşıyamayacak duruma geliyor ve o hezeyan içinde feryat ediyor

değmeyecek insanı sevmek yoruyor zira

aşkı bir kişiye duyarsın cümlesi de aynı kitapta ve sevginin tanımını aşka dayandırmasa bile sevgiye akılla ölçü biçmek yanlış geliyor bana.

çok doğru...

şu an böyle düşünüyorum yarın fikrim değişir:pp

Aynı kitapta başka tanımlamalarda var bu ifadenin tam tersi sevgiyi öncelleyen. Bu yazarın her insana söyletebileceği farklı sözleri olmaz anlamına gelmez ama bu cümle beni bolca düşündürdü bu gün.

benimki roman değil... deneme kiatbıydı... kendi fikirleri yani

fikirlerim bu konuda sürekli değişiyor..

Kitapta şimdiye kadar iç tutarlılık vardı. Ama yazarı o denli derin tanımıyorum.

İskender Pala'nın Şah ve Sultan kitabında bu cümleyi okudum. Sevgiyi akılla düzenleyip kar zarar ilişkisi ile sonuçlandırmak ne derece doğru?

aşık olunca akıl başta dursa doğru bu söylenen de. aşk gelince akıl yok oluyor. geriye kalan yarım akılla da bolca acı çekiyosun işte

Neden doğru buluyorsunuz? Bana pek doğru gelmiyor.

Bu kıstasın devreye gi, rebilmesi icin çok uc bi insan ya da uclarda yaşayan biri olması lazım. Onun dışında sevgiyi akılla ölçebilmek imkansızlık derecesinde zor

ben bu cümlenin altında seve seve ezilirim

Duygular ve yaşantılar her insanın kendi merhalesi için önemli değil midir?

aşkın olduğu yerde akıl durur.

aslında çok doğru ama yapabilsek keşke

gerçi bu duyguyu hissetmek bile insan olduğunu anlamana yardımcı oluyor ve de sevgi karşılıksız olsa bile an için bile olsa mutluluk veriyor ama tüketiyor da aynı zamanda

Annemi seviyorum ama eşimle aramız bozulacak ve evliliğim zarar görecek o halde anneme sevgimi azaltayım ya da tam tersi bir durumda eşime sevgimi azaltayım düşüncesine götürür mü bu cümle?

bu konuda güvenmiyorum irademe

Sonuçta severek veya acı çekerek daha bir insan olunmuyor mu? O halde neden sevgiye akılla elbise biçmek gereksin?

dediğim gibi şu an böyle düşünüyorum

sevgi gayet akılla ilişkili bişi ama farklı bi akılla, eş seçme aklı :)

Sevgiyi zararına da olsa yaşamanın anlamını bilmeyenler için güzel bir yaklaşım.

doğru olmasına doğru ama ütopik bir durum

sevgiyi bütün insanlara