çok oldu mutluluktan vazgeçeli...

Diğerlerine benzemiyor ayrılığın...

Çocuk ellerimle silemedigim burnumu

Belki bir tek gözyaşının çözebileceği bir dert değildir bu

Unutmak, ölmek

ne kadar güzeldir saçlarının yastığı öpüşü

Dolmabahçe?deki Saat Kulesi durmaz mesela

Yalnızlığımı, yapayalnızlığımı, yalpalayan yalnızlığımı..

Ağlamamak lazım öyleyse

SENİN CANIN SAĞ OLSUN!

alınmadık belli

Marmara Denizi küsüp Istanbul'a

Bir günese bir de annemle babama...

İçimde seni öldürürken bebeğim bedenim öldü...

Gündüz ellerimde

Herkes gittigim kadar dönecegimi de bilecek

her sabah uyandığımda

Cebinden çikarttigi mendille silen

Her karanlıkta aklımda sen

Derdim acıyı sevdi... hem de çok sevdi

Bu kadar geç kalmazdı selamın

Yapma dedim yapma

guatro sen insanı öldürürsün sabah sabah

Hepsinden çok sevilmedin mi?

Ölmeden unutmam lazım o zaman seni dedim

Kimselere söylemeden çıktım yola

Yanlızlığımı çekmek ağır geliyor omuzlarıma

Önümde diz çöken, kocaman babam!

Alip sularini gitmez dilini bilmedigi uzaklara

Bekle beni!

Istanbul günesi

Bir süre yatagim bos

Kimsesizliğim merak eder mi diye düşündüm seni

Benim içim acımaz mı sanıyosun

her yeni aşkta kandırdın beni gönül

Dolmabahçe'de bir çay söyledim kendime ve garsona rağmen ikinci bir çay sana

sahibi öğlen uykusunda...

O eski Türk filmleinin aglatmaktan bikmadigi

Hem de dag kadar boyunu hiçe sayip

Diğerlerine benzemiyor yokluğun

saçlarında..

ne güzel uyuyorsundur kimbilir

Güzel neyse ondan da güzelsin

Duyamam sesini, çagirma beni bir süre

Sensiz ıslanmaz yüreğim...

Her nefes gece... her gece içimde...

Sabahtan bile erken, güneşe hissettirmeden

Işığından bakamadım gözlerine bu kadar mı güzelsin

Selamimi alan Istanbul günesi

sabah sabah aşk mı

İlacı yok ki yokluğunun hükmü olsun...

Yokluğun yanımda

yanımda öksüz bi günaydın

Ben giderken

Ellerim dokunmak istedi sol koluna

Islatabilirler istedikleri kadar

Ve babam! ?

ben vazgeçtim sevmekten...

susuzum yazcaktın galiba

Her sabah söz verdigi saatte dogan

GİTMEDİ!

Sevindirmemek lazım kederleri

Ağla yüreğim ağla

uykumu uyuttum uykusuz yatıyorum

Zaman mı geç kalıyor

ben uyumuyorum.. yastığımda yok

Her şarkıda ağlayan ben

Kimseye söyleyemedim...

Günlerdir açım...

ilk merhaba sana

gülüşünden ver

çiçek kokusu öpmedim

ya da böyle avutmamak lazım geceleri

Duramıyorum, ağlamaktan utanıyorum,

hepsi güneş kadar sıcaktı ama

.. ve arka arkaya birbiriyle tanışan sigaralar

Şu ağaçları bana güldürmezdin

ama sen herşeyden habersiz

günlerdir açım... boğazım kurudukça tırnaklarımı yıyor dişlerımın arasuında beş gün önce yediğim çökelekten arta kalanları geviş getırırcesıne tekrardan çiğniyorum...

acı bana artık gönül

Sen mi dokunamaz oldun zamana

Niye benzesin ki?

Bu yağmurlar beni

Iki çift lafim var giderken, dinle!

Gözlerin sahibi annem, canim annem!

Onu bu oyuna sokma...

Annem!

ve gecemi kimse anlamıyor artık!..

Onu yaşamış sayma... hepimiz yaşayıp ölebiliriz bu oyunda

Doğan güneşe mahçup etmezdin beni

Gözlerimin ağrısı bir kadının çığlığı

ömrümden al...

yarım sende kaldı bilmezmiyim

biraz da sen üzül

utandıkça ağlıyorum!

Yağmur yağmur...

hiçbiri yoktu yanımda geceleri

Bak, artik toplu olacak daginik oglunun odasi

Uykusuzluğumun sebebi gözlerin

Üzülme sen de?

Açtığımda yüzüm yaralı

Hiçbir sey degismez korkma

Senin içmediğin çayına bakarak düşündüm seni

saçlarından ödünç ver

Kirpiklerimde ve hatta gözbebeklerimde

Boğazım kurudukça gözyaşlarımı içiyorum

Geçmezmiş bazı yaralar, derinmiş kederleri severken ölenlerin

tabi, ne yastığın haberi var ne saçlarının

Bir de gülüşündeki tek gamze

Ne kadar dert varsa birbirine bağla...

Gözlerimi kapatınca karanlık

dört bahar geçti

İstanbul'a yakalandım sensizliğimle,

Her sabah yüzümü sicacik öpen

Senden gittim diye vicdansız mı sanıyosun

Her sabah uyandığımda hala

Dogdugunda beni bulamazsan sasirma

Merak etme, en gurur duydugun yerde oglun?