Kesinlikle anlamıyorum ama ben de artık hayata karşı oyun oynuyorum, öğrenmeye başladım, artık kimse beni parmağının ucunda oynatamıyor, istedikten sonra herkesi parmağımın ucunda oynatıyorum iş yerinde. Hoş birşey mi değil ama beni bu hale getirenler utansınlar, onlardan öğrendim ve geliştirdim, düşmanım her zaman yakınımdır, düşmanımı artık uzaklaştırmıyorum kendimden aksine daha da yaklaşmasına izin veriyorum

bende anlamıyom arada anlamış gibi yapıyom anlaşamadanda ilerliyoz

ınsanlar arkasından kotu konustugu kısılerın yanına geldıklerınde can cıger kuzu sarması olmAYI NASIL BECERIYO BILENINIZ VARMI?

boş koy

pekı taktıklerın nedır?