Bu muzafferiyetin bir sırrı da, erden kumandana her gönlün, hatta bütün bir milletin Çanakkale?de yekvücud olması, birlik, beraberlik halinde bölünmez bir

Bütün bu hakikatler çerçevesinde merhum Akif de, Çanakkale?de her bakımdan şerefli ve asil bir muharebe sergileyen kahraman ordumuzda şehid düşen yiğitler hakkında şunları söylemekten kendini alamaz:

GÖRDÜĞÜ RÜYAYI ANLATIR. VE PAKiSTAN HALKI,

?Burası Osmanlı payitahtının kapısı? Bizler de Osmanlı askerleriyiz.?

?Türk askeri kadar vatanı için gözünü kırpmadan ölen, savaş anında müthiş bir cesaretle fırtınalar estiren, yaralı düşmanını sırtında taşıyarak onu ölümden kurtaran bir başka asker yeryüzünde görülmemiştir.? dedirtmişlerdir.

NASIL BiZiM MEHMET AKiF'iMiZ VARSA PAKiSTANINDA MUHAMMED iKBALi VAR.

Dinlenmedi bir gün o büyük şanlı mücahid!..

Hasan Bey?in verdiği cevap, erinden kumandanına kadar Çanakkale muhariplerinin gönül dünyalarını aksettirmeye kafi bir fedakarlık ve feragat duygularıyla doluydu:

izleyin...

biz dinimizden uzaklaştıkça hiçbir şekilde işlerimizi yola koyamıyoruz herşeyde bir hayırsızlık var. namaz kılmakla kendini müzlüman sayıp karşısındaki vahşete karşı sesini çıkarmayan insanlarımızda var maalesef. ne anlarlar çanakkale ruhundan vede ordaki askerlerin maneviyatından biz batı kendimize örnek aldıktan sonra onların bizim dostumuz olamayacagını bildiğimiz halde göz göre göre yazık bizim gibi müslüman ve türklere diyorum (eleştirilere açıgım

Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.

İngiliz Generali Maude de şöyle der:

Bu ifadelere ilham kaynağı olan Çanakkale?de yazılan destan, ediplerin ifadelerinde ve şairlerin şiirlerinde söylediklerinden daha ulvi ve büyüktür. Zira orada maddi gücümüz, düşmanın gücüne nisbetle çok az idi. Askerin, İstanbul?dan Çanakkale?ye gidinceye kadar ayağındaki postal dahi yok oluyordu. Zaman zaman atacak barutu da kalmadığı halde müşahhas bir can ve mal infakı yaşandığı için zafer müyesser oluyordu. Mehmetçik, silah kifayetsizliğini iman gücü ile telafi ediyor ve ne pahasına olursa olsun neticeyi kendi lehine çeviriyordu. İngiliz Ordu Kumandanı Orgeneral Hamilton?un:

Yine bir şey yapabildim diyemem hatırana..

Emri alan yüzlerce asker, şafak kızıllığı ile birlikte, davudi sadalarıyla o lahuti nağmeleri Çanakkale?nin kanla karışık soğuk sularına kadar dinlettiler. Çok geçmeden düşman mevzilerinden taşa sarılı bir kağıtla mesaj geldi. Açıp baktıklarında Farsça yazılmış bir not gördüler:

Alman Subay Sanders anlatıyor:

bak şimdi demek bukadar basit. İslam dünyası emperyaslistler tarafından pazrçalanırken, Osmanlı arka arkaya yenilgi alırken nerdeydi bu güçler doğmaları bırakıp akıllı hareket edin. Saf olmayın adam olun

Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı!..

İşte cihan tarihinin en azametli harplerinden biri olan Çanakkale Muharebeleri de, düşmanın misilsiz maddi gücüne rağmen, iman gücünün, Hak yolunda maldan ve candan fedakarlığın, kabına varılmaz zaferlerine sadece bir misaldir. Fuzuli?nin dilinde:

Türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem,

?Hudutta Allah yolunda nöbet tutanlar dışında her ölenin ameli sona erdirilir. Hudutta nöbet tutarken ölenin yaptığı amellerin sevabı ise kıyamet gününe kadar artarak devam eder, kabirdeki imtihanda da emniyet içinde olur.? (Tirmizi, Fezailü?l-Cihad, 2) hadis-i şerifinin tecelli yeri oldu.

Onun için bir kimse askerlik vazifesi yaparken vazife başında ölürse, o şehid olarak Rabbine kavuşur. Şehidin amel defteri kapanmaz ve dünyada işlediği güzel ve hayırlı işlerin sevabı da kıyamete kadar devam eder. Şehid, kabirde meleklerin suallerinden ve kabir azabından muaf tutulur. Ancak bunda sıhhatli bir imana ve cihad şuuruna sahip olmak zarureti vardır. Bu sebeple bütün hadis-i şeriflerde?Allah yolunda? kaydı vardır.

?Allah yolunda bir gün hudut nöbeti tutmak, dünyadan ve dünya üzerindeki her şeyden daha hayırlıdır.? (Buhari, Cihad, 6)

Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı,

?Çok samimi itiraf edeyim ki, Avrupalılar, Türkleri sevmez. Kilisenin Türk ve İslam düşmanlığı hristiyanların hücrelerine sinmiştir. Çünkü sizler en az 400 sene sırtımızda ve ensemizde at koşturdunuz. Selçuklu ve bilhassa Osmanlı, İslamiyet uğruna her şeyini feda etmeseydiler, İslamiyet bugün belki sadece Hicaz?da varlığını devam ettirirdi. Kaldı ki, Vahhabiliği kuranlar da, İngiliz Dominyon Bakanlığı?nın adamlarıdır. Batı her yerde İslamiyet?i sapık inançlara kanalize etti. Ama Osmanlı, Asr-ı Saadet?i devam ettirdi. Onun için faraza laiklik şöyle dursun, hristiyan olsanız bile size düşman olarak bakmaya devam ederler. Sizler farkında değilsiniz ama, onlar şu gerçeğin farkındadırlar: Tarihten Türk çıkarılırsa tarih kalmaz. Osmanlı arşivi tam olarak ortaya çıkarsa, bugünkü tarihlerin yeniden yazılması gerekir. Ve sizler gerçek hüviyetinize döndüğünüz an, Avrupa?nın refahı ve medeniyeti yıkılır. Bu bakımdan sizi silah ile yenemeyenler, sizleri kendilerine benzeterek hakimiyet sağlamaya çalışıyorlar?

"Efendi! Bu mübarek yerdesin, gözün gönlün açılacağı yerde devamlı ağlıyorsun, ağlamadığın zamanlarda yüzünde hüzün var, bunun sebebi, hikmeti nedir?" Beni yayına oturttu, gözlerindeki yaş damlaları daha da hızlanarak akmaya başladı. Sonra yaşlarını sildikten sonra bana dedi ki:

Sabah namazına kalkmadan önce türbedar bir rüya görür. Rüyasında Kainatın Efendisini görür. Nur yüzlü türbedar, edebinden Efendimize bir şey soramaz. Dün yaşananlar aklına gelir, bir şey diyemez. Türbedarın düşüncelerine Kainatın Efendisi cevap verir:

PEYGAMBER EFENDiMiZ H. Z. MUHAMMED 'I GÖRÜR.

?Kumandanım! Onlar fecre az bir zaman kala emriniz ile hücuma geçecek olan erlerimizin iç çamaşırlarıdır.?

Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem,

O rüku olmasa, dünyada eğilmez başlar?

?Oğlum! Sen bu ailenin seçilmiş kurbanısın. Bizim köyde kurbanlık ayrılan koyunlar kınalanır, ben de seni evlatlarım arasından vatana kurban olarak adadım. Onun için saçlarını kınaladım. Seni melekler şimdiden rahmetle anacaktır.?

Alınır kal?a mı göğsündeki kat kat iman?

"Allah ve Resul'ünün muhabbeti, Osmanlı'yı sevmemi gerektirir." Cemal Öğüt Hocaefendi bu açıklamadan pek bir şey anlamaz. Anlamadığı da zaten yüz hatlarından anlaşılmıştır. Türbedar pek fazla bilgi vermek niyetinde değildir, ancak Cemal Öğüt Hocaefendi bir şeylerin olduğunu anlar ve ısrar eder. Nur yüzlü ihtiyar anlatmaya devam eder:

?Kumandanım! Vatan daha mukaddes, gidemem. Bildirebilirseniz, ismini Didar koysunlar!..?

?Başka millet askerlerinin artık savaşı kaybettik, yenildik diye silahını bırakıp savaştan vazgeçtiği hallerde Türkler için ise savaş yeniden başlamıştır.?

Muharebeler, çoğu kere hudutlarda cereyan ettiği için hudutları beklemek ve oralarda nöbet tutmak en mukaddes vazifelerden biri olup sulh zamanı da olsa askerlik vazifesi İslam nazarında cihad sayılmıştır. Nitekim bir başka hadis-i şerifte de şöyle buyrulur:

Mehmetçiğin kanı dondu. Tarih, kandırılmışlığın böylesine pek az şahid olmuştur. Hemen cevap verdiler:

Zira gönüllerinde canlarından daha aziz bir vatan sevgisi vardı. İşte bu sevgiyi aksettiren eşsiz bir tablo:

-YA iKBAL BANA NE HEDiYE GETiRDiN?

Merhum Akif, Çanakkale?de bu topyekun bir haçlı saldırısı halinde cereyan eden düşman hücumu neticesinde yaşanan manzarayı ne kadar canlı bir şekilde tasvir eder:

Kaynıyor kum gibi, tufan gibi, mahşer mahşer.

Ey yolcu, şu topraklar için can veren erler.

?Bizi Türkler?in maddi gücü değil, manevi gücü mağlub etmiştir. Çünkü onların atacak barutu bile kalmamıştı. Fakat biz, gökten inen güçleri müşahede ettik!..? şeklindeki itirafı da bu gerçeği sergilemektedir.

1915 senesinde Medine'de başından geçen bir hadiseyi şöyle anlatır.

?Allah yolunda öldürülenleri ölüler sanmayın; bilakis onlar diridirler. Rableri katında rızıklanmaktadırlar? (Al-i İmran 169)

?Vatan sevgisi imandandır? buyrulmuştur.

Bilmelidir ki, mazinin bittiği yerde, millet biter, insan biter, iz?an biter. Millet, tarihinden ibarettir. Onu manevi değerlerinden ve tarih şuurundan uzaklaştırırsanız, geriye insan sürüsü kalır. Mazinin devrettiği unsurların zenginliği nisbetinde yeni eserler ve yeni nesiller canlı ve devamlı olur. Milletlerin bekası, hassas, duygulu ve seviye kazanmış bir kalbe sahip olan nesiller yetiştirmekle mümkündür. Çocuklarına, tarihini ve Çanakkale destanını ninni yapan nesiller, imanına, milletine ve bütün maddi ve manevi değerlerine sahip çıkacaktır.

Allah rahmet eylesin

?Şehid olamadım paşam!? diyerek hüznünü dile getirmesi, bu sevdanın en müşahhas bir misalidir.

?Komutanım! "Yetiş ya Muhammed Kitabın elden gidiyor!" diye bağırıyor.

Türk askerinin oradaki başarısının sırrı buydu. Böylece her yiğit asker, ruhunu saran sevda halindeki şehidlik aşkı ile düşman karşısında aşılmaz bir sebatkarlık duvarı oluşturuyordu. Bu hal üzerine acze düşen Sir Coben Korbet diyor ki:

Cemal Öğüt Hocaefendi Mekke'deki vazifesinin tamamladıktan sonra Medine'ye gider. Medine'de her zamankinden fazla kalır. Bu esnada Osmanlı coğrafyasının değişik bölgelerinden gelen hacılarla istişarelerde bulunur. Osmanlı devleti yıkılmıştır, Osmanlı'dan geri kalan toprakların büyük çoğunluğu ya işgal altındadır ya da sömürge durumuna düşmüştür.

Ey bu topraklar için toprağa düşmüş asker,

Cemal Öğüt Hocaefendi türbedarla yaptığı sohbetlerde bir şey dikkatini çeker. Türbedar Osmanlı devletine son derece bağlıdır, hatta o kadar ki Osmanlı adı geçtiği yerde muhakkak bir hürmet ifadesi belirtisi gösteriyordu. Bu nurani ihtiyarın Osmanlı'ya bu derece bağlı ve hürmetli olması Cemal Öğüt Hocaefendinin merakımı celbeder, bir gün sorar:

allahu ekber

MUHAMMED iKBAL BiR GECE (KURULACAK OLAN TÜRKiYE CUMHURiYETiNiN ECDADLARI

Yolun Şıpka?ya uğrarsa, dayının ruhuna bir Fatiha okumayı unutma! Haydi oğul! Allah yolunu açık etsin!? (A. Mısıroğlu, Kuvay-ı Milliye?nin Kadın Kahramanları, İst. ts., s. 44)

Kumandanından erine kadar bütün bir ordu, fedakarlık toprağında ekilmiş tohumlar gibiydi ki, o tohumlar kanlarla sulanıyordu. Zira biliyorlardı ki, nihayetinde bu dünyanın da sonu gelecektir, bu dünyaya tapanların da? O alemdekiler ise, ölümsüzdür. Bunun için onlar ölümsüz, yani ebedi olanı seçtiler. Böylece Çanakkale?de sadece kahramanlık ve cesaret destanı değil, aynı zamanda sahip olunan yüksek manevi seviyenin bereketiyle bir fazilet destanı yazıldı. Kahraman erler daha muharebeye girmeden, onun zafer müjdeleriyle dolu rüyalarını gördüler ve bunları gerçeğe inkılab ettirdiler. Onlar, o gün Allah?ın lutfuna ererek ferahladılar. Tarih; din ve vatan uğrundaki fedakarlığı onlardan öğrendi. Çünkü onlar, Hazret-i Mevlana?nın:

itibar. net

Çanakkale en zorlu günlerinden birini geçiriyor. Küffar ordusunun askerleri ilk defa karaya ayak basmıştır, ellerindeki üstün silah ve teçhizatla saldırıya geçerler. O zamanlar Osmanlı'nın müttefiki olan Almanya ordusuna mensup bazı subaylar da cephede bulunmaktadır. Şimdi bu subaylardan birine kulak verelim.

Orada her nefer, ölümü dost edinmişti. Ve ölüm de onların karşısına bir dost olarak çıktı. Ölümleri, kendi gönüllerindeki güllerin renginde oldu, yani şehadet gülünün renginde? Şu hadise, ne kadar ibretlidir:

yazı iki sefer eklenmiş gibi, düzeltme imkanı varsa, mustafa hocadan ricam olur vesselam..

Allah şehadetlerini kabul eylesin

Hakk?ın bu veli kulları taş türbeye girmez,

Şüheda gövdesi, bir baksana dağlar, taşlar,

?Allah mü?minlerden mallarını ve canlarını kendilerine cennet karşılığında satın almıştır? (et-Tevbe, 111) buyrulmaktadır.

?Şu koşan asker ne diyor?

?Mademki Cenab-ı Hak seni istiyor, başını ayak yap da koş! Onun «gel demesi, insana yücelikler verir. Manevi sarhoşluk verir, neler neler bağışlar, yaygılar yayar, sofralar kurar.?

Böyle bir manzarayı tarih görmemiştir. Asker sanki üzüm toplar gibi düşman mermilerini elleriyle topluyordu. Onu gören diğer askerler de siperlerinden hareketlendi ve o anda çok çetin bir savaş başladı. Kısa zaman sonra karaya çıkan İngiliz birliğinden geriye yerde yatan asker cesetlerinden başka bir şey görünmüyordu.

Gök kubbenin altında yatar, al kan içinde,

?Cennete giren hiçbir kimse, yeryüzündeki her şey kendisinin olsa bile dünyaya geri dönmeyi arzu etmez. Sadece şehid, gördüğü muhteşem itibar ve ikram sebebiyle tekrar dünyaya dönmeyi ve on defa şehid olmayı ister.? (Buhari, Cihad, 21; Müslim, İmare 109)

Üç kıt?ada yer yer kanayan izleri şahid,

?Yahudi gazeteciler bizim davamıza renk katıyor, yahudi bankerler de kesemize para yağdırıyordu.?

?Evladım yaralı mısın? diye sordu.

Mevzilerden elini kaldıranın eli, miğferini kaldıranın miğferi parçalanıyordu. Böyle bir sağanak altında çaresizlik içinde beklemekten başka bir şey yapamıyorduk.

Candır sonunda bağrına en makbul armağan!..

Resulullah Çanakkale?de

Cemal Öğüt Hocaefendi vaktinin çoğunluğunu Mescid?i Nebevi'de geçirir. Bu arada Efendimizin türbesindeki görevlilerle yakınlık hasıl olur. Hiçbir dünyalık beklemeden, sadece Resulullah'a sevgi ve muhabbetinden dolayı türbeye hizmet eden bu güzel insan da Cemal Öğüt Hocaefendiye yakınlık duyar ve güzel bir dostluk kurulmuş olur.

18 Mart 1915 Deniz Harekatı?nda üstün başarılar gösteren Hasan-Mevkuf Batarya Kumandanı Yüzbaşı Hasan Bey?in, bir kızı dünyaya gelmişti. İstanbul?dan Çanakkale Müstahkem Mevki Komutanlığı?na telgraf çekildi. Bu telgrafı alan Cevat Paşa atı ile bataryaya geldi ve Yüzbaşı Hasan Bey?e:

Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan,

Kahraman Mehmetçiklerden Yozgatlı Hasan?ın saçlarını kınalayarak Çanakkale?ye gönderen annesi, ona yazdığı mektubunda:

1915 yılının hac mevsimi idi. Her hac mevsiminde olduğu gibi, dört bir yandan mü'minler geliyordu, bu gelenlerin içinde Hindistan ulemasından, alim, zahit, keşfi açık gerçek bir Allah dostu da bulunuyordu. Bu Allah dostu ile sizinle olduğu gibi yakınlık oluştu, sohbetine katıldık. O kadar güzel sohbetleri oluyordu ki, kendi ağlıyordu, dinleyenleri de ağlatıyordu. O zamanlar Osmanlı'nın çok sıkıntıda olduğu zamanlardı, ehl?i küffar, İslam'a karşı saldırıya geçmiş, Payitahtta Çanakkale Boğazı'nda büyük savaş oluyordu.

fakat 100 yıl sonra bu ahir zamanda maneviyat yoksunu halden anlamayan birtakım kalemler saldırıya geçti dedeleri, mizin anlattıklarına

?Sahile çıktığımız vakit bitkindik. Bir taraftan üzerimizden akıp geçen mermiler, diğer yandan mayınlar? Korkulmayacak gibi değildi. Üstelik şimdi kızgın düşmanla da karşılaşmıştık. Bizi aldılar, ilerideki tepenin hemen ardındaki bir kulübeye götürdüler? İçlerinde subay yoktu? Üzerimizdeki ıslak elbiseleri çıkardık. Bize kaputlarını verdiler? Sobanın başında ısındık. Az bir zaman sonra ekmek ve azık getirdiler. Kendilerinin tayınları olduğu belliydi. Karşılıklı yedik? Çorba ikram ettiler? Düşman değil, müşfik kurtarıcılar gibi davranıyorlardı. Daha sonra bizi aldılar ve Tekirdağ?a götürdüler. Türklerin bu büyüklüklerini unutamam.?

Bu bakımdan Hazret-i Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-, ?İnsanların en faziletlisi/hayırlısı kimdir? sualine şöyle cevap vermiştir:

çanakkalede savaşanlar emperyalist almanyayı kurtarmak için değil kendi namusumuzu kurtarmak için savaştı zaten osmanlıyı da savaşa sokanların ne Allah tan ne resulunden haberi vardı yoksa o kadar müslüman türkü orada kırdırmazlardı. şeytan allaha şirk koşturmak için bir o insanın bir başkasının kalbine girmeye çalıştığına inanırız da allahın en sevgili kulunun müslüman ümmetine yardıma geldiğine neden inanmayız.. acaba bunun altında da dine ve islama olan kin mi var

?Anlamıyor musunuz, biz Çanakkale?de Türkler?le değil, Allah ile harbettik!.. Tabii ki yenildik!..?

"Yetiş ya Muhammed Kur-an?ın elden gidiyor!"

BİR ÇANAKKALE TORUNU OLARAK ÖYLE KONULAR AÇIYORSUNUZ Kİ HASRET KALDIM BU KONULARA

Her bir vatan evladı şehid olmak için yıkanmış, temiz çamaşırlarını giymişti? İşte şehidliğe böylesine hazırlanıp vatana feda olan bu temiz yiğitlerdir ki, Çanakkale Karma Kolordu İngiliz Kumandanı General William Birdword?a:

?İnsanların en üstünü Allah yolunda canıyla ve malıyla cihad eden kimsedir? (Buhari, Cihad 2) şeklindeki peygamberi tarifi ne kadar güzel gerçekleştirdiklerinin bir nişanesidir.

"Sizde Osmanlı'ya karşı derin bir sevgi ve muhabbet görüyorum, bunun özel bir sebebi var mı?" Nurani ihtiyar derin bir düşünceye daldı, kısa süre sonra başını kaldırdı ve şöyle dedi:

gidiyor Efendim, yüregimizden, gönlümüzden, aklımızdan, imanımızdan, adını koyamayacagım bir şeyler gidiyor...,

?Türk askerlerinin savaş içinde haiz olduğu yüksek niteliklerinin önceden layıkıyla bilinmemesi İngilizler için felaket olmuştur. Türk askerinin ne yaman bir muharip olduğunu İngilizler, kendileri ile dövüştükten sonra anlamışlardır.?

?Evladım, gözlerin!..? diye bir şeyler söyleyecek oldu. Fakat o fedakar, mübarek vatan evladı, halinden memnun bir şekilde şöyle dedi:

müjdeleriyle yoğrulmuş olarak müstesna bir şehidlik aşkıyla doluydu. Şehid olabilmek, büyük bir sevda halinde idi. Sedye ile götürülen yaralı bir askerin, kumandanın yanından geçerken hayıflanarak:

dediler tek kelimeyle o cephede onunla savaşan yiğitler.

Bu ilahi yardımı hissedip dile getirenlerden biri de Churcill?dir. Churcill, muharebe sonrası, mağlubiyeti sebebiyle sorgulanırken, itab edici ağır sualler karşısında iyice darlandığı bir sırada, mahkeme hey?etine şöyle haykırmıştır:

Şehidlik yolunda ashabın, evliyaullahın, Fatihlerin, velhasıl yüreği iman dolu cengaverlerin hayatları, ümmete tam bir mücahede örneğidir. Zira onlar, din yolunda, vatan uğrunda fazilet duygusuyla canlarını ve mallarını fedakarca harcamaktan asla kaçınmamışlar ve şehidliği, ?vuslat? olarak kabul etmişlerdir. O talihli kullar için ayet-i kerimede:

MUHAMMED iKBAL UYANIR. BÜYÜK LAHOR MEYDANINA GELiR VE HALKINA BiR KONUŞMA YAPAR.

Hiç şüphesiz ki bu, askerin yüksek maneviyatı karşısında Cenab-ı Hakk?ın bir lutfu idi. Ayet-i kerimede buyrulan:

Türbedar bu Allah dostunu dikkatle dinledi, ancak o da bu işe ne bir yorum getirebildi, ne de bir şey diyebildi. Ancak nur yüzlü türbedarın da kafası karışmıştı. Bu Hindistanlı alimin, yalan söyleme, abartı yapma gibi bir durumu söz konusunu değildi. Son derece samimi bir hal içindedir. Hindistanlı alimin söylediklerine yabancı değildi. Her hac mevsiminde değişik bölgelerden gelen Allah dostları ile karşılaşır, onları Allah Resulü'nün ruhaniyeti ile nasıl bağlantılar kurduklarını bilirdi. Bu Hindli alim de onlardan biri idi, türbedarın bunda zerre şüphesi yoktu. Peki, bu alimin söyledikleri nasıl açıklanacaktı?

Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?

PEYGAMBERiMiZ O NA SORAR.:

Çanakkale?de Anzak Kolordu Kuvvetleri?ne karşı koyan 27. Alay ile birliklerine takviye olarak gelen 57. Alay?ın iki taburu da şehid olmuş, ancak taarruz halinde olan Anzak kuvvetlerini durdurmuşlardı. Çarpışmalar, siper muharebelerine dönüşmüştü. Muharebe bu minvalde devam ederken gece bastırdı. Son kalan tabur ile ertesi sabah için hücum emrini alan 57. Alay kumandanı, şu anda mezarının bulunduğu Bombasırtı güney eteklerinden aşağıya baktığında, o sisli nisan sabahı arazide yayılmış küme küme beyazlıklar gördü ve tabur kumandanını çağırıp sordu:

İşte böyle bir iklim içerisinde Çanakkale, cengaver ve yiğit askerimizin canları mukabilinde bize sundukları müstesna bir mirastır. Çanakkale?de şehid olan babaların ruhu, sanki İstiklal Harbi?nde şehid olacak evlatlarına mukaddes bir vasiyet bırakıyordu. İşte bugün biz, bu mirasın varisleriyiz. Ancak bu mirasa sahip çıkarken bir yandan Akif?in:

Ya Rabbi! Bizleri o şanlı ecdada layık bir nesil eyle! Bu mukaddes vatanı düşman ayakları altında çiğnetme! Milletçe birlik ve beraberlik içinde Sen?in rızanı kazanmaya cümlemizi muvaffak kıl!..

Vurulup tertemiz alnından uzanmış yatıyor,

Kahraman askerlerimiz Çanakkale?de, bu saadet ve şerefe öylesine gönül vermişlerdi ki, silahları gibi imanlarına, imanları gibi silahlarına sarılmışlardı. Öyle ki, şehid olanlardan bazıları, canlarını vermişlerdi, ama silahlarını vermiyorlardı. Bu hususta Çanakkale kahramanlarından biri olan Nakşibendi meşayıhından Abdullah Dağıstani Hazretleri?nin şu müşahedesi pek ibretlidir. O, Çanakkale muharebelerinin başından sonuna kadar içinde olmuş bir veli zattı. Daha önce gönüllü olarak Balkan Harbi?ne iştirak etmiş, Çanakkale?den sonra da Bağdat cephesine geçmiştir. Harp hatıralarında Çanakkale ile igili bölümde aktardığı şu tespitler, oldukça manidardır:

?Bizler Hindistanlı müslüman askerleriz. İngilizler bize, Almanlara karşı Osmanlı?nın yanında savaşacağımızı söylediler. Biraz önce ezan sesi duyduk, siz kimsiniz?

"Ben uzun yılların hasreti ile çok uzaklardan buralara geldim. Ben Kainatın Efendisi'nin kokusunu, ruhaniyetini Hindistan'dan alırdım. Şimdi buralara geldim, Efendimin kabr?i şerifi başındayım, ama Hindistan'da aldığım feyiz ve nuraniliği burada bulamadım. Bu ne haldir diye düşünüyorum, acaba bir günah mı işledim, bir suçum mu var? Efendim benim üzerimden himmetini çekti mi? Ya da Efendim, burada değil, burada olsa onu hisseder, onun ruhaniyetinden bereketlenirdim. Bu hal beni perişan etti? Ağlamamın sebebi budur."

?Çanakkale?de bizim gemi ateşlerimizde büyük kayıplara uğrayan birlikler Türk olmasaydı yerlerinde kalamazlardı. Halbuki Türkler, bütün muharebe süresince yerlerinden ayrılmadılar. Gösterdiğimiz bütün itiyat ve basiretlere rağmen baş döndürücü bir muzafferiyet kazandılar.?

Çanakkale?de şanlı Mehmetçiğin fazileti elbette bunlardan ibaret değildir. O, başkalarının normal zamanlarda bile gösteremediği şefkat ve merhameti harp sahasında düşmanına dahi gösterebilecek bir olgunluk içindeydi.

Cevat Paşa, biraz daha dikkatle bakınca yaralı askerin gözlerinin görmediğini anladı ve:

?Evladım Hasan, bir kızın dünyaya geldi; Allah bağışlasın, izinlisin.? dedi.

Ne niza eyleyelim, ol ne senindir, ne benim!..

1915 senesi sonbaharının serin ve yağışlı günlerinin birinde, ?Söğüt?ün Akgünlü Köyü?nden ak saçlı, beli bükülmüş, soluk benizli ihtiyar bir ana, Bilecik İstasyonu?ndan oğlunu cepheye uğurluyordu. Oğlunu bağrına basarken şöyle diyordu:

?İngiliz, Fransız ve İtalya donanmaları orayı bombardıman edip karaya asker çıkardıklarında, İslam askerleri derhal hücum edip, ta denizin içerisinde dahi düşmanı süngüleyip tüketiyordu. Yalnız donanma uzaktan ateş edip de denizin içinde elinde silah tuttuğu halde şarapnel ile şehid olan askerlerimiz olurdu. Onların elinden silahı almaya çalışırdım. Kat?iyyen o silahı elinden almaya imkan yoktu. Öylece defnediyordum. Cenab-ı Hakk?ın huzuruna öyle çıkmak istiyor, silahlarını bırakmıyorlardı. Yürekleri iman dolu kaç neferi böyle defnettim. Ellerinden silahı almak mümkün olmadı. İşte vatan kıymetini bilen mü?min nefer böyle olur.?

Bu da gösteriyor ki, Çanakkale?yi ölümsüzleştiren ruha sahip olan kahraman ordumuz, Allah?ın yardımına mazhar olacak bir kalbi kıvam taşıyordu.

Canı canan dilemiş vermemek olmaz ey dil,

Nerden bulacaktın o zaman eldeki yurdu?

"Osmanlı'yı sevmem için şu anlatacağım hadise yeter de artar bile."

terennümüyle feda-yı can eylemiş ve böylece?Çanakkale Geçilmez? yazısı, 250 bin imanlı vatan evladının şehadet şerbetini içmesi mukabilinde dünya tarihine nakşedilmiştir.

cevreci nikli bir insanım diye geçinen insanoğlunu tanıyan var mı aranızda tanıyosanız ne kadar doğru tanıyosunuz kendisi bn vatanı severim dinime namazıma bağlı bir insanım der ama sözde bunlar tabikide ilk konuştuğu kızlara hep kendini böyle tanıtır bn kapalı severim açık olmaz kendiside otuz yaşında işi bitmiş gitmiş halen kurnazlık peşinde bya kızı böyle oyuna getirdi kötü yüzünü zaman geçtikçe ortaya çıkarıyo acayip sapık bir insan yok böyle yaparım yok şöyle yaparım bunu söyleyen namazında niyazında:)))haberiniz olsun sizde bunu okuyun ve cevreci nicli insanı tanıyın özelliklede byanlar... tşk edr...

Çok dehşetli bir saldırı karşısında kalmıştık. Karaya çıkan İngiliz askerlerini gemiden top atışları ve makineli tüfekler destekliyordu. Bulunduğumuz siperlerden değil hareket etmek, en küçük bir hareket belirtisi bile onlarca mermiyi hemen o hareket noktasına çekiyordu.

Çarşamba, 18 Mart 2009 10:15

Sen şehid oğlusun, incitme, yazıktık atanı,

itibarHaber

?Hayır kumandanım!? dedi.

diyordu.

?Üzülmeyin kumandanım; gözlerimi, göreceklerimi gördükten sonra kaybettim?

Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana?

Bir şeyin ne kadar sevildiği, gerektiğinde onun için yapılabilen fedakarlık ve göze alınabilen risk ile ölçülür. Bu bakımdan Çanakkale?de yaşananlar, her yönüyle müstesna bir vatan sevgisinin en canlı tezahürlerini sergilemiştir. Her yiğit:

?Ey bülbül! Git de aşkı pervaneden öğren. O, kendini alevin içine attı, yandı. Sevgilisi uğruna can verdi, sesi çıkmadı.? diye tarif ettiği pervanelerden daha fedakar idiler.

?Hüseyin?im, yiğit oğlum benim!.. Dayın Şıpka?da, baban Dömeke?de, ağabeylerin Çanakkale?de şehid düştüler. Bak, son yongam sensin. Eğer minareden ezan sesi kesilecekse, camilerin kandilleri sönecekse, sütüm sana haram olsun. Öl de köye dönme!

İngiliz Generali Aspinal Oglander diyor ki:

?Sizden biriniz karıncanın ısırmasından ne kadar acı duyarsa, şehid olan kimse de ölümden ancak o kadar acı duyar.? (Tirmizi, Fedailü?l-Cihad, 26)

Yedi kandilli Süreyya?yı uzatsam oradan,

-MÜSLÜMAN TÜRK ASKERi SENiN iÇiN ÇANAKKALE'DE SAVAŞIYOR KANINI DÖKÜYOR.

Velhasıl Çanakkale çerçevesinde söylemek istediğimiz son sözü İstiklal şairi merhum Akif?in şu manalı ifadelerine bırakıyoruz:

Böyle bir manzaraya sahne olan Çanakkale, İslam?ın son karakolu idi. Onun için bütün bir millet o hudutta nöbet tutan erler halinde orada göğüslerini siper yaptı. Her neferi ayrı bir müjdenin kucakladığı Çanakkale, bilhassa:

MUHAMMED iKBAL'iN ELiNDE iÇi KAN DOLU BiR BARDAK VARDIR. VE.:

Gufrana bürünmüş, yalınız Fatiha bekler!..

SANA ONLARIN KANINI GETiRDiM YA RASULALLAH- DER

Resulullah Çanakkale'deki asker evlatlarının yardımına gitmişti

İşte bu ruhtur ki, Çanakkale?yi ölümsüzleştirmiş ve 1914-1915 Çanakkale Muharebeleri?nde Müslüman Türk milletine bir değil, iki zafer birden kazandırmıştır. Bunlardan biri, düşmana karşı zahiren kazanılan zafer; ikincisi de ruh ve mana, fazilet ve fedakarlık, din, iman ve vatan sevgisi hususlarında kazanılan eşsiz zaferdir. Nitekim yukarıdaki misalde o yiğit Mehmetçiğin düşman hücumları esnasında gözleri kör olmasına rağmen kendisini düşünmeyerek «Yaralı değilim! demesi, onun gönlüne hakim olan ruhu pek bariz bir şekilde aksettirmektedir. İstiklal şairi merhum Akif bu ruhu ne güzel anlatır:

a250 banyo yapmadıysan bi duş al gel belki temiz görünür sana o zaman ;) töbe yarebbi töbesa...

Vatan müdafaasından maksat, sadece sahip olunan toprakları korumak değildir. Bundaki asıl gaye, o topraklar üzerinde yaşayan insanların dinini, canını, malını, ırz ve namusunu korumak ve milletin fertlerini hürriyet içinde yaşatmaktır. Tabii ki bu da bir vatan coğrafyası üzerinde mümkün olacağından, bu gaye, vatan müdafaası olarak ifade edilmiştir.

Allahın seçtiği kurtulmuş millet

Tarihler 1928 yılını göstermektedir. Osmanlının son devir alimlerinden, ilmi ile amil Alasonyalı Cemal Öğüt Hocaefendi hacca gider. Cumhuriyet yeni kurulmuş, hızlı bir değişim yaşanıyor, Çanakkale savaşının üzerinden de on yılı aşkın bir zaman geçmiştir.

Bu davete koşmuş olan şühedaya verilen ilk mükafat, hiç şüphesiz ki şu ayet-i kerimedir:

Bir hilal uğruna ya Rab, ne güneşler batıyor!

18 Mart?ta batan Fransız gemilerinden 20 kişilik bir denizci sahile çıkmaya muvaffak oldular, ama karaya ayak bastıkları anda Türk askerlerini de karşılarında buldular. Ben bu gruptan Teğmen Andre Lemoine ile daha sonra Paris?te karşılaştım. Bana dikkat çekici şu hikayesini anlattı:

Bu güzel ve ulvi davranışlar, düşmanlarımızı bile hayran bırakmış ve sonradan içlerinden Ömer namını alan Anzaklı gibi hidayete erenler dahi olmuştur.

Zira sevginin en tabii neticesi fedakarlıktır. Seven, sevdiğine karşı, sevgisi ölçüsünde fedakarlık yapmayı zevk ve vazife olarak telakki eder. Bu, aşığın maşukuna can vermesine kadar dayanır. Can ve malın Allah yolunda, vatan ve millet uğrunda feda edilebilmesi de, kulun Rabb?ine karşı muhabbetinin en güzel bir tezahürüdür. Bunun içindir ki:

Bu şekilde ne kadar zaman geçti bilmiyorum. Birden bulunduğum yerden yaklaşık on beş metre uzağımızdan korkunç bir ses geldi. Sesle birlikte bir Türk askeri siperden kalktı, düşmana doğru koşmaya başladı. Hem koşuyor hem kollarını sağa sola sallıyor, hem de sesi çıktığı kadar bağırıyordu. Yanımda bulunan tercümanıma dedim ki:

başını yerlerden göklere yükselt

İşte çiğnetmedi namusunu çiğnetmeyecek!

Yetiş ya Muhammed Kur-an?ın elden gidiyor!

Boşanır sırtlara, vadilere, sağnak sağnak?

Nasıl ki Alparslan?ın Allah yolundaki gayretleri bereketiyle Anadolu?nun kapılarını açtığı bir Malazgirt, Kılıçarslan?ın binbir gazasına ninni söyleyen Anadolu ovaları, ecdadın kemikleri ile vatan hudutlarının çizildiği Çanakkale inkar ve imha edilemezse, bu zaferleri bahşeden ve onlarla hayat bulan milli mukaddesat da yok edilemez. Milli vicdan, imha edilemez. Bu vicdanın sahibi, hakkın sahibidir. Muhataralar da onu güçlendirir.

BiZiM iÇiN KARDEŞiN BiLE YAPAMAYACAĞI BiR FEDAKARLIKTA BULUNUR.

O ne müthiş tipidir; savrulur enkaz-ı beşer?

Bu ilahi hakikat dolayısıyladır ki, Allah yolunda öldürülenlere?ölü? değil, ?şehid? denilmiştir. Şehid kelimesinin?şahid? manası da vardır. Bu sebeple müfessirler; onların şehid oldukları an, ruhlarının cennete vardığını ve oradaki nimetleri gördüğünü beyan ederler. Diğer mü?minlerin ruhları ise, cenneti kıyametten sonra görecektir.

?Attığın zaman sen atmadın, fakat Allah attı? (el-Enfal, 17) sırrının sayısız tecellilerinden biriydi.

Hinduların içinde pek çok kandırılmış din kardeşimiz de vardı. İşte o Çanakkale Harbi?nin dehşetli günlerinin birinde Tayyar Paşa, ordunun içinde sesi güzel ne kadar asker varsa, sabah namazından önce hep birden ezan okumaları emrini verir.

AMİN!!!

Zannetme ki ecdadın asırlarca uyurdu,

?Bunlar nedir, evladım?

Hindistanlı alimde bir şey dikkatimi çekmişti, sohbetlerinde ağlıyor, namazlarında ağlıyor, yolda yürürken bile gözünden yaş eksik olmuyordu. Ağlamadığı zamanlar bile devamlı hüzünlü idi. Merakım artıkça artı ve bir gün kendisine bunun sebebini sordum:

Bu ifadeler, Mehmetçiğin, hadis-i şerifte buyrulan:

Gerçekten her asker, Hazret-i Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-?in mübarek lisanından dökülen:

Bu itibarla Çanakkale, Türk nesillerine iman idealinin talimgahı olmuştur. Gazilik ve şehidlik bu millet için en büyük ziyafetti. Ölmek, şehidliğin saadeti, yaşamak ise gaziliğin şerefi idi.

GEÇ KALMDAN GEL EFENDİM...,,

Sana ağuşunu açmış, duruyor Peygamber?

kötü söz sahibinindir...

bütün oluşturmasıydı. «Toplu vurdukça yürekler, onu top sindiremez! ruhunun yaşanmasıydı. Yani Çanakkale?de düşmanı, Mehmetçiğin şahsında bir milletin yüreği karşıladı. Zira üzerlerine gelen sayısız ve muhtelif düşman, ancak böyle bertaraf edilebilirdi. Karşılarında, kimisi aldatılmış birçok milletten müteşekkil büyük bir kitle vardı.

Bastığın yerleri toprak diyerek geçme, tanı,

?Gömelim gel seni tarihe? desem sığmazsın!

sen kalk emperyalist almanyanın yanında emperyal çıkarların için savaşa gir, sonrada yok peygamber efendimiz bizimleydi hurafesiyle milleti avut.. biraz akıllı olun, biraz objektif olun. tarihi neresinden okuyorsanzı çevirin bir de öbür tarafından okuyun. çanakkalede, galiçyada, kafkas cephesinde yiten binlerce vatan evladı, itthatçı pantürkist turancı zihniyetin alman emperyalizmi ile işbirliğinin bedelidir..

ya arkadaşlar abartılır abartılır ama bu kadarına da harbiden pes. her ülkede cephe gerisinde askerin moralini arttırmak için hurafeler döner ama bu kadar da değil. o kadar abartılır ki, yok fatih sultan mehmet cephede askerle savaştı. ya Allah aşkına ben buna gülmekten bir hal olurum. hadi F. S. Mehmet savaştı? peki ben birşey sorayım neden bir komutan olarak değilde normal bir er olarak savaştı abartmayın. bunları yazana kadar neden oradaki gerçek kahramanları yazmıyorsunuz. bilmiyorsanız "son buluşma" filmini seyredin. 3 gazinin ağzından çıkanları dinleyinde öğrenin.

Çarpışmaların yükünü Fransızlar, Senegallilere; İngilizler ise kendi emelleri uğruna aldattıkları dominyon askerlerine ve Hintlilere yüklemişlerdi. Bunun yanında rakip saflarda destek olarak yer alanlar da az değildi. Bunların içinde yer alan yahudilerden Hamilton şöyle bahseder:

"O kardeşimin hissettiği doğrudur. Ben her zamanki makamımda değilim, birkaç zamandır Çanakkale'deyim? Çok zor durumda bulunan kardeşlerimi yalnız bırakmaya gönlüm razı olmadı. Onlara yardım ediyorum?"

Asım?ın nesli? diyordum ya? nesilmiş gerçek,

O gece bütün batarya ile birlikte Yüzbaşı Hasan Bey de şehid olanlar arasındaydı. Gözlerini, yeni doğan kızını bir kere bile göremeden bu dünyaya yummuş, elini ona sallayamadan elveda demişti?

O yiğit Mehmetçik, vakur bir eda ile:

?Canı ve malıyla Allah yolunda gayret sarf eden mü?mindir!? (Buhari, Cihad, 2; Müslim, İmaret, 122)

VE H. Z. MUHAMMED BU BARDAĞI ALIR.

Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından,

Yaşlı türbedar gündüz dinlediklerinin etkisinde kalmıştı, gece yatağına yattığında da kafasındaki soru işaretleri gitmemişti.

Ünlü Fransız yazar Pierre Loti?nin Çanakkale Savaşı?yla ilgili olarak kaydettiği ve bugün Fransız hükumetinin herhalde okumaya fırsat bulamadığı veya tarihteki nice yaptığımız iyilik ve yardımlarda olduğu gibi gerçeği görmezden geldiği şu hatırası pek calib-i dikkattir:

şeklinde yer alan ifadeler, Çanakkale?de müşahhas bir surette sergileniyordu.

Sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına,

ÇANAKKALE DE TRABLUSGARB DADÜŞMANLA SAVAŞTIĞI ZAMANLARDA) RÜYASINDA

dede aliye... oh

Eski Dünya, Yeni Dünya, bütün akvam-ı beşer,

Bu sözlerdeki muazzez ruh ve şuur, Paşa?yı ağlattı. O yiğidin, göreceklerimi gördüm dediği, İngiliz zırhlısı Queen Elizabeth?e iki isabet kaydedilmesiydi.

Hindistanlı alim, Allah dostunun vaziyeti anlaşılmıştı. Burada akla şöyle bir soru gelebilir: Efendimiz bulunduğu makam itibariyle, bir anda birden çok yerde bulunamaz mı? Elbette bulunur, başta Hızır Aleyhisselam'ın ve Allah'ın veli kullarının bulunduğu gibi. Buradaki, hadise birine gösterirler, ondan da herkese duyururlar mahiyetindedir.

Tarihe yolculuk-Altınoluk

Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak,

?Şehidliği gönülden arzu eden bir kimse, şehid olmasa bile sevabına nail olur.? (Müslim, İmare, 156)

resullahın adını kirletmeyin

Haber - TARİH

Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer,

Toprak, alın teriyle gülistan olur, civan,

Uzanırken, gece mehtabı getirsem yanına,

Çanakkale Muharebesi günleriydi. Rumeli Mecidiye Bataryası düşman gemilerinden yapılan bombardımanlarla sukut etmişti. Raporu alan Müstahkem Mevki Kumandanı Cevat Paşa, Çimenlik İskelesi?nden motoru ile bataryaya geçti. Durum vahimdi. Bir top hariç diğerleri kullanılmaz hale gelmiş, personelin çoğu şehid olmuştu. Bunlardan kimisi canlı canlı toprak yığınları altında kalmıştı. Yaşayanlar da yaralıydı. Paşa, biraz ileride yere uzanmış, zor nefes alıp veren bir erin yanına yaklaştı, şefkatle:

mısralarına kulak vermeli, diğer yandan da Alman Profesör Neumark?ın şu sözlerine dikkat kesilmeliyiz:

iÇiNDEKi KANI YÜZÜNE GÖZÜNE SÜRER. SONRADA ONLAR iÇiN DUA EDER.

Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,

ÇANAKKALE?Yİ ÖLÜMSÜZLEŞTİREN RUH

Zira şehidlik, Allah?ın, kullara hitaben buyurduğu?Rabbine dön? fermanının en güzelidir ve şehidler de, bu davete en önde koşma nasibine eren bahtiyarlardır. Bu davet ile alakalı olarak Hazret-i Mevlana ne güzel buyurur: