iyi günler...

Ben bir üniversitede yaklaşık dört aydır çalışan Aday memurum. Yaşım 35, Memurluğa işitme engelli den katıldım. Genel olarak sakin bir yapım vardır, laubalilikten hoşlanmayan ve iş yapmaktan da asla kaçmayan bir insanım lakin hiç kimseye de asla saygısızlık yapmayı da düşünmem.

Sosyal yaşamda anlamsız sorunlar...

Benim küçük yaşlardan itibaren sosyal fobim var, beni tanıyan insanlar içine kapanık ve fazla konuşmayı sevmeyen biri olarak görür ama ne yazıki ki beni tanımayan insanlar ise nedense beni hep kendini beğenmiş, içten pazarlıklı herkesi küçük gören biri olduğumu sanır. Bizim toplumumuzun bir kültür yapısımıdır bu acaba, bilemiyorum. Arkadaşlar özel hayatını bir insanın kendine saklaması suç mu? Dedikodu yapmamak, her önüne gelenle ahbap olmamak kabahat mi? Bir insan her sıkıntısını herkesin önünde paylaşmak, herkesle sohbet etmek zorunda mı? İnsanlarla seviyeli bir sosyal hayat yaşamak neden bu kadar zor oluyor anlayamıyorum. Neden birileri bir insanın her hareketinden mana çıkarmaya çalışır da o insanın hakkında yanlış düşünmeden o insanı olduğu gibi kabul etmek istemez?