komünizm hep masum, biz hep katil.

cenazesinde dahi kefeninden kanlar sızan şehid'i düşünmleri gerek.

toplumsal belleği tazelemek lazım...

Mustafa Pehlivanoğlu'nun İdamından Önce Anasına ve Babasına Yazdığı Mektup

Oğlunuz Mustafa

gönülleri sarar methin...

yazı çok güzel,

7 Ekim 1980

yollar yokuş, yollar çetin

Ama şu gerçeği hiç bir kul değiştiremez; İlay-ı Kelimetullah diyen diller Lal olmaz. Allah diyen güller solmaz.

Ancak bir kesim hiç anmaz bu konuları. Solculardan katledilenlerden iki kat fazla insan olmasına rağmen adını anmazlar...

Bir de Hümanistliği kimseye bırakmazlar...

DURSUN ÖNKUZU ( 23 KASIM 1970 )

eyvallah biz o şuurdayız elbet ama biz cıngar çıkarmadık hiç ölülerimiz ardından.. öbürleri her daim canlı tuttular ve sanki onların katili bizmişiz durumuna düşürdüler bilerek yada bilmeyerek bizi.. bizde yaymalıyız Türk milletine Ülkücülerinde ne kadar öağdur olduklarını..

kalemin yazsın hep kardeş eyvallah..

ülkücülere katil diyen kimi arkadaşların,

İdeolojiler değil, insanlar öldürüldü!

o anlı şanlı yorumculardan ses yok:))

ya İlhan Darendelioğlu ya Gün Sazak bunları kim katletti..

haluk kırcının kitaplarınıda..

Son olarak, abime, yengeme, yiyenime, bacıma selam eder, haklarını helal etmelerini dilerim. Nişanlıma da selam eder, Cenab-ı Allah'ın mutlu bir yuva kurması için ona yardımcı olmasını dilerim.

Aslında Türkiye?de gerçek sorun da bu! Cinayeti, katletmeyi ideolojik olarak kategorileştirmeyi bile bazı insanların vicdanları kaldırıyor. Hem de acıyı en fazla yaşayanlar, ateşin düştüğü yerin tam da merkezinde olanlar bunu yapıyor. Katile, caniye, pusuya, vahşete, dehşete tek taraflı bakanlar, aslında bu tavırlarıyla öbür tarafın cinayetlerinin üstünü örtmüş oluyorlar.

Ortak acı!

Cennet ülkemizin güzel beldesi, bozkurtlar yuvası Tokat'ın Zile kazasında dünyaya geldi..

Maalesef ülkemizde kominizm rüzgarları estirmek için elinden geleni ardına bırakmayanlar her zaman masum emelleri olan sütten çıkmış ak kaşık gibi gösterilirken ve bunların öldürülmeleri yıllarca konuşulup yazılırken, Ülkücüler her zaman eli kanlı katiller olarak anılmıştır. Hiç bir ülkücünün neden kim tarafından nasıl öldürüldüğüde yeteri kadar konuşulmamış, yazılmamıştır.

Katledilen ülkücü gazeteci İlhan Darendelioğlu ya da İsmail Gerçeksöz olduğunda sükut geçeceksiniz, katledilen Abdi İpekçi ise yeri göğü inleteceksiniz! Adana?da katledilen beş ülkücü öğretmeni ise görmezlikten geleceksiniz Ankara?da katledilen yedi solcu öğrenci ise onların destanını yazacaksınız. Katledilen, Gün Sazak/Recep Haşatlı ailesi ise hatırlatmayacaksınız, kendi taraftarlarınızdan birisi ise bunun için platform kuracaksınız! Bu tavırlarla yakınlarını faili meçhul cinayetlere kurban veren ülkücülere büyük haksızlık yapılmış oluyor. Halbuki her iki taraftan da öldürülenler -gerçekte ideoloji değil- insanlardı. Her iki tarafta katledilenler de bizim insanlarımızdı. Bu insanların, aynı silahlarla, aynı tetikçiler tarafından aynı planla ortadan kaldırıldığını birileri hala anlamamış görünmektedir. Bu, vahim bir durumdur.

sevda metin, yürek metin

gümüşhanenin gururu metin tokdemiri de unutmadık...

hep solcuları bildik, hep onlar öldü, biz öldürdük

sencer keşke az bişey senin yazdıklarını bilse...

Gerçek sorun bu!

İşin özü şudur: Bir zamanlar karşıt konumda mücadele edenlerin; çekilen acılar, yenilen kurşunlar, dökülen gözyaşları ve sıkılan yumruklar bakımından birbirlerinden ne bir eksikleri ne de bir fazlalıkları vardı. Bir tarafın acısına acı, elemine elem, mücadelesine mücadele deyip; diğer tarafın ölüsünü ölüden, sakatını sakattan, çilesini çileden saymamak insanlık suçudur. Aynı toprağın çocukları aynı silahlarla vurulmuştur. Ölenler, sakat kalanlar, istikbali kararanlar, zindanlara tıkılanlar, öksüz bırakılanların hepsi bu toprağın çocuklarıdır. ?Toplumsal bellek? denilen bir şey varsa, bu toplumun hepsi için var olmalıdır. Barışın, adaletin, huzurun yolu toplumsal belleği bütün olarak ele almaktan geçiyor. Bu arkadaşlar solcu belleğin toplumsal bellek anlamına gelmediğini anladıklarında, barışa ancak o zaman hizmet etmiş olacaklardır.

O yüzden şimdi daha temkinli, daha sağduyulu bir Türk Milleti var eskisine göre karşılaştırırsak.

Bunun için hiç üzülmeyin. Cenazemin arkasından ağlamayın, günahtır. Sizden ricam ağlamayın. Anne, sizlerle helalleşmek isterdim, fakat olmadı. Hakkim varsa, hepinize helal olsun, siz de helal edin.

bu ülkede ölen her insanı anlamak lazımken görüşler bazen duyguları bastırıp karşı tarafa merhamet duymayı engeller bu ülknin gerçekten sevenlere minnettarım...

ama değerlendirirken komünistelrin ve diğerlerinni gerçekleri sorgulaması lazım. her iki tarafdan düşünmesi lazım,

Sevgili anneciğim ve babacığım, sizler beni bu yasa kadar büyüttünüz ve yetiştirdiniz. Benim sizlere karşı islemiş olduğum hataları ve suçlarımı affedin. Hakkinizi helal edin. Ben sizlerin bir evladınız olarak, bugüne kadar Cenab-ı Hakkin ve Onun Resulünün, Yüce Peygamberimizin yolundan ayrılmadım. Alın yazımız böyle yazılmış. Kader ne ise onu çekeceğiz. Ben de kardeşim Haydar gibi bir an önce Allah'ın huzuruna çıkacağım. Eğer benim günahım varsa Cenab-ı Allah'ın huzurunda çekmeye hazırım. Yok, bir yanlışlık sonucu ölümüme karar verenler, idam edenler Allah'tan bulsunlar. Sunu hiç bir zaman unutmasınlar ki, Mustafa'lar ölür, Allah davası ölmez, milliyetçilik yaşar. Kellemi verdiğim bu yolun zaferi yakindir. Zafer her zaman Allah'a inananlarındır.

hani biz ülkücüler biz bu ülkeyi karşılıksız seviyoruz dediğimizde birileri gülüp geçerdiya biz geçmişte olduğu gibi şimdide uğruna ölürüz veya öldürülürüz failimiz bellide olsada olmasada biz ülemiz için bu tip ölümleri zaten göze almışız ne kahraman olmak için eylül darağaçlarına çıkmışız nede adımız altın harflerle yazılsın diye ümraniye taş ocaklarında oruçluyken işkenceyle öldürülmüşüz (istanbul ümraniye taş ocaklarında 4 ülkücü işçi kendilerine yurtsever gencler denilen dev sol cellatları tarafından işkenceyle öldürülmüşlerdir ama olsun onlar faili mechul diye bağırsınlar biz milletin kalplerine kazınmışız

Yakınlarını faili meçhul cinayetlere kurban veren aileler bir araya gelerek bir platform oluşturuyor. Fail-i meçhule kurban giden ne kadar seçkin solcu varsa hepsi orada var. Aynı dönemde faili meçhule kurban giden binlerce ülkücüden ise hiç kimse bu platformda yok. Platform adına açıklama yapanlar?faili meçhule kurban giden sağ görüşlü isimlerin fotoğrafta olmasa bile kendi kafasında ve vicdanında olduğunu? söyleyerek konuyu geçiştirme çalışmışlar. İlginç değil midir? Katledilen ülkücüler için?kafa ve vicdan? yani soyutlama; solcular için platform yani somutlama söz konusu oluyor. İnandırıcı mı bu?

sen vuslata erdin amma

Ancak kanım o dur ki gün geçtikçe zamanında birbirlerine çok katı olan bahse konu kesim artık birbirlerini daha iyi anlamaya başlamışlardır. Dönüp baktıklarında gördükleri ve içlerinde cızz eden şeyin, her iki tarafın arasına sızan darbeye ortam hazırlamakla görevlilerin olduğudur. Daha önce yüzleşmekten kaçınılan gerçeklerden olan bu konuyu artık kabul etmekteler.

elbette "can" değerlidir. yaşanılanları haklı görmüyor kimse

darbe ve infaz kitabını tavsiye ederim.. yavuz selim demirağ

Mustafa Pehlivanoğlu

bu ülke için zaten hep işe yarayanlar ölüyor...

Yazarımız anlamlı bir gerçeği paylaşmış. Gerçekten de düşünen insanlar vicdanlı insanlar her zaman katledilen ülkücü insanları da unutmamıştır.

Allah sorar. gerçi onlara sorgu yok değil mi?

özcan yeniçeri-yeniçağ

ciğerlerine pompayla hava basıldıktan sonra üçüncü kattan aşağı atılan,

Ankara'nın Balgat semtinde oturuyor olup 22 yaşındaydı. Ülkücülük suçundan ceza evine girmiş ve idam cezasına mahkum edilmişti. Mamak askeri Cezaevi'nde yatarken bir fırsatını bularak kaçmayı başardıysa da kısa bir müddet sonra tekrar yakalandı. 12 eylül cuntası tarafından, idam edilmesi için verilen emir, 7 Ekim 1980 tarihinde Ankara merkez kapalı Cezaevi'nde yerine getirildi ve sabahın erken saatlerinde asılmak suretiyle şehit edildi. Cenazesi, Ankara Karşıyaka Mezarlığına defnedildi.

Ankara Erkek Teknik Yüksek Öğretmen Okulunda tahsil görürken İşgal altındaki okulda komünistler tarafından yakalanıp üç gün süren ve bisiklet pompasıyla ciğerlerine hava basmaya varan ağır işkenceler yapıldıktan sonra, 23 KASIM 1970 günü, okulun üçüncü katından aşağıya atılarak şehid edildi...