Bir hadis-i şerifte, buyurulmuştur.

Şurası muhakkak olarak bilinmelidir ki, namaz, İslamın beş şartından ikincisidir. Bütün ibadetleri kendisinde toplamıştır. İslamın beşte bir parçası ise de, bu toplayıcılığından dolayı, yalnız başına müslümanlık demek olmuştur.

Bunun sebebi, namazdaki kusurlar tesbih ile örtülür. Layık olan, tam ibadet yapılamadığı bildirilir. ?Tahmid? ile, namaz kılmakla şereflenmenin, Onun yardımı ve erişdirmesi ile olduğu bilinerek, bu büyük ni?mete şükür edilir, hamd edilir. ?Tekbir? ederek de, Ondan başka ibadete layık kimse olmadığı bildirilir.

namaz

Onun yolunda, tam izinde giden büyüklere o rü?yet devletinden, bu dünyada büyük pay, yalnız namazda olmaktadır. Evet, bu dünyada Allahü tealayı görmek mümkün değildir. Dünya buna elverişli değildir. Fakat, ona tabi olan büyüklere, namaz kılarken rü?yetten birşeyler nasib olmaktadır.

Namazın hakikatını anlamış olan bir kamil, namaza durunca, sanki bu dünyadan çıkıp ahiret hayatına girer ve ahirete mahsus olan ni?metlerden bir şeylere kavuşur. Bu ni?met, yalnız bu ümmete mahsustur. Peygamberlerine tabi olmak sayesinde buna kavuşurlar. Çünkü bunların Peygamberi?sallallahü aleyhi ve sellem?, Mi?rac gecesi dünyadan çıkıp, ahirete gitti. Cennete girdi ve rü?yet saadeti, ni?meti ile şereflendi.

İmam-ı Rabbani?rahmetullahi aleyh? kitabının birinci cild, ikiyüzaltmışbirinci mektubunda buyuruyor ki:

İyi biliniz ki, dünyada namazın rütbesi, derecesi, ahirette Allahü tealayı görmenin yüksekliği gibidir. Dünyada insanın Allahü tealaya en yakın bulunduğu zaman, namaz kıldığı zamandır. Ahirette en yakın olduğu da, rü?yet, ya?ni Allahü tealayı gördüğü zamandır. Dünyadaki bütün ibadetler insanı namaz kılabilecek bir hale getirmek içindir. Asıl maksat, namaz kılmaktır. Se?adet-i ebediyyeye ve sonsuz ni?metlere kavuşmak ancak namaz kılmakla elde edilir.

Namaz içindeki tekbirler ise, gösterir.

Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve sellem? bir hadis-i şerifte, (Farz namazdan sonra 33 tesbih, 33 tahmid, 33 tekbir ve bir de tehlil) emir etmiştir.

Namaz şartlarına uygun kılırsa kötülüklerden uzak tutar. Kur?an-ı kerimde, Ankebut suresi, kırkbeşinci ayetinde mealen, buyurulmaktadır.

Namazların hepsinde hasıl olan lezzetten, nefse bir pay yoktur. İnsan bu tadı duyarken, nefsi inlemekte, feryat etmektedir. Ya Rabbi! Bu ne büyük rütbedir! Bizim gibi, ruhları hasta olanların bu sözleri duyması da büyük ni?met, hakiki seadettir.

Allahü teala razı olsun.

İnsanı, Allahü tealanın sevgisine kavuşturacak işlerin birincisi olmuştur. Alemlerin Efendisi ve Peygamberlerin?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vesselam? en üstünü olana mi?rac gecesi, Cennette nasib olan rü?yet şerefi dünyaya indikten sonra, dünyanın haline uygun olarak, kendisine yalnız namazda müyesser olmuştur. Bunun içindir ki: buyurulmuştur.

Namaza dururken, ?Allahü Ekber? demek, bildirmektedir.

Namaz, şartlarına ve edeblerine uygun olarak kılınıp ve yapılan kusurlar da böylece örtülüp, namazı nasib ettiğine de şükür edip, ibadete başka hiç kimsenin hakkı olmadığı, kalbinden temiz ve halis olarak, kelime-i tevhid ile, bildirilince, bu namaz kabul olunabilir. Bu kimse, namaz kılanlardan ve kurtuluculardan olur.

Ya Rabbi! Peygamberlerinin en üstünü hürmeti için?aleyhi ve ala alihimüssalevatü vetteslimat? bizleri namaz kılan ve kurtulan, mes?ud kullarından eyle! Amin.

Namaz, bütün ibadetlerden ve orucdan kıymetlidir. Namaz vardır ki, kırık kalbleri zevkle doldurur. Namaz vardır ki, günahları yok eder. İnsanı kötülükden korur. Hadis-i şerifde, buyuruldu. Namaz, üzüntülü ruhlara lezzet verir. Namaz, ruhun gıdasıdır. Namaz, kalbin şifasıdır.

Namaz kılmağı emir buyurmasaydı, maksadın, gayenin güzel yüzünden perdeyi kim kaldırırdı? Aşıklar ma?şuku nasıl bulurdu? Namaz, üzüntülü ruhlara lezzet vericidir. Namaz, hastaların, rahat vericisidir. Ruhun gıdası namazdır. Kalbin şifası namazdır. diye ezan okumasını emr eden hadis-i şerif, bunu göstermekte, hadis-i şerifi, bu arzuyu işaret etmektedir.

Rüku?daki tesbihlerde de bu ma?na bulunduğu için, rüku?dan sonra, tekbir emr olunmadı. Halbuki secde tesbihlerinden sonra emr olundu. Çünkü secde tevazu? ve aşağılığın en ziyadesi ve zillet ve küçüklüğün son derecesi olduğundan, bunu yapınca, hakkıyla, tam ibadet etmiş sanılır. Bu düşünceden korunmak için, secdelerde yatıp kalkarken, tekbir söylemek sünnet olduğu gibi, secde tesbihlerinde?a?la? demek emr olundu. Namaz mü?minin miracı olduğu için, namazın sonunda Peygamber Efendimizin?sallallahü aleyhi ve sellem? mi?rac gecesinde söylemekle şereflendiği kelimeleri, ya?ni Ettehıyyatüyü okumak emr olundu. O halde namaz kılan bir kimse, namazı kendine mi?rac yapmalı. Allahü tealaya yakınlığının nihayetini namazda aramalıdır.

Peygamberimiz?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? buyurdu ki, . Namaz kılan bir kimse, Rabbi ile konuşmakta, Ona yalvarmakta ve Onun büyüklüğünü ve Ondan başka herşeyin, hiç olduğunu görmektedir. Bunun için, namazda korku, dehşet, ürkmek hasıl olacağından, teselli ve rahat bulması için, namazın sonunda, iki defa selam vermesi emr buyuruldu.

Ya Rabbi! Sen o büyük Peygambere?sallallahü aleyhi ve sellem? bizim tarafımızdan Onun büyüklüğüne yakışan iyilikleri ihsan eyle! Bütün Peygamberlere de, ?ala nebiyyina ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? hayırlar, iyilikler ver ki, onlar insanları seni tanımağa ve rızana kavuşmağa çağırmış ve beğendiğin yolu göstermişlerdir.