Bir önceki yazımızda bahsettiğimiz gibi, haftalardır, aylardır, daha da uzun süredir, ?dostumuz?un yayınladığı, ikide bir TV?lerinde gösterdiği haritalarda Türkiye?nin yarısından çoğu?Kürdistan? diye gösteriliyor. Oralarda Türkler olduğu hakkında hiçbir ima bile yok. Bu yaban ülkesi ahalisinin çoğu zaten kara cahil bırakılmış; TV?lerde duydukları ( ve günde 50 kere tekrarlanan) laflara inanırlar; dünyadan haberleri yoktur. Anladık ta, peki Türk Devleti?nden niye hiçbir itiraz gelmez? Niye Atatürk?ün vefatından beri bir?Türk? lafı edilmez. Kosova ile, Bosna ile ilgili durumda da aynı şey oldu. Kosova?da Batı, ve de Türkiye, sadece Arnavutlardan, Sırplardan bahsetti; halbuki tarafların tümü oralardaki Türklere çullandı . Gene Türkiye?den resmi bir gık yok; ne dışarıda, ne içeride.

Gence, ?Allah?a emanet ol? diyerek atını meçhul bir istikamete sürüp gitti.

Azgın köpek sürüsü meydan bulmuş ürmeye!

- SIR, insan ve tabiat çağının sona ermediği bir sevimli memlekete ulaştı. Su ve hava temiz, insanlar sıhhatli, gönüller engin, ruhlar serindi. Hayatlarına yön veren kültür değil irfandı. Bilgilerinin içine iman ve sevgi katılmıştı. Hayat, mana yoğun bir tarzda yaşanıyordu. İnsanlar şaşılacak derecede çalışkandı. Zaman, dakikasına varıncaya kadar planlanır, hayra dönüştürülerek yaşanırdı. Yaşayan yaşadığından, ölen öldüğünden mem nundu.

üstüne ölü topragını atmayı unutmayın...

Üç adam, irade çözülmelerine karşı Yaratıcı Yüce Kudrete sığınarak yola koyuldular. Bu, tufandan sonraydı. Sen gavur bozgunundan sonraydı diye anla.

Doldu cümle garabet şakağımı germeye!

kusura bakmayın lütfen.

güzel bir ayrıntı olmuş. katılıyorum.

-?Muhterem başkanım!? dedi, bir müddet sustu. Derin bir nefes aldıktan sonra, ?mesele gönül atmosferinin zehirlenmesidir, görebildiğim budur,? dedi ve sükut buyurdu.

SINIR söz istedi:

Yıllardır (1970?lerden beri), Avrupa?da, Amerika?da hangi yabancıyla tanışsam bana hemen Kürtleri sorar. Hatta bana?Sen Kürt müsün? diye soranlar bile olmuştur. Ben de, ?Türkiye?de kim Kürt, kim Türk ayırt edemezsin. Bizde öyle ayrımlar zaten yoktur? derim. Yabancı ne bilsin, Türkiye ile ilgili, veya Türkiye?den, hiç bir Türk lafı duymuyor ki. Türkiye, Avrupa şarkıcı yarışmalarına İngilizce şarkılarla katılır; Gezim Bakanlığı?tanıtım? diye Türkiye?Hiristiyanlık haritaları? dağıtır. Gelen yabancı, caddelerde Türkçe mağaza adları göremez. Okullarına gidip baksa Türkçe ile çocuklara ders veren hocalar göremez. Ne düşünecek? ?Herhalde buralarda Türk kalmamış? deyip sevinmektedir.

Boz bulanık bir dünyada, eriten çürüten şartlarda imtihandayız. Azim ve irade imtihanındayız Uzun soluklu imtihanlardayız. Akıl, gözümüz; vahiy, güneşimizdir. Aşk-ı ilahi limanlarında dinlenebilirsek ne ala. Her birimiz bir derin karanlıkta, sırat-ı müstakim üzere ışıldayabilirsek ne ala. Sözlerim bu kadardır. Yüce Allah yar ve yardımcımız olsun.? dedi ağır ağır yürüdü. Çevik bir hareketle atına atladı.

Can boğazda darında kalkan oldum doluştum

Zirveler gözden ve gönülden düşmüş, arı duru adamlar sırra kadem basmıştı. Bir şuur çarpılmasıydı yaşanan. Alemde hesaplar küçülmüş, mavera istikametine bakanlar da görülmesi gerekeni göremez olmuştu. Gözde fer, özde basiret, dizde derman kalmamıştı. Ne olduysa olmuştu. Meşrık zirvelerinin evladı, sevdalara leke düşürmüş, zehirli duyguların zebunu olmuştu.

- ?Malzemenin tekrar tekrar çürümemesi için?hal? denilen iksiri nereden bulacaksak onu konuşalım. Yolumuzun çok uzun olduğunu düşünüyorum. Allah bizleri, lekesiz sevdalarla hal?lendirsin.? dedi ve oturdu.

Durdular, olup biteni gördüler. Günler, aylar boyu düşündüler.

Güneş henüz doğmamıştı. Meydanda dalgın, düşünceli yürüyordu. O sevimli, yakışıklı, ağırbaşlı haliyle buralara yakışıyordu. Sanki Ümmet-i Muhammed?in Yusuf?uydu. Kendisine süt ikram eden gence, insan ve tabiat çağının bu güzellikte sürüp gitmesinin sebebini sordu. Delikanlı Allah?tan ve topraktan kopmadıklarını söyledi. ?Maddi ve manevi bereketimizin temelinde bu var diye düşünüyorum.? dedi.

İDRİS ARPAT

peki ;TÜRKLER nerde mi? son yapılan araştırmalarla TÜRKLER;kendisine hakareti serbest hale getirmek için anayasasından 301. maddeyi kaldırıp, kendini diri diri mezara gömmek için ugraş vermektedir.?!?!?

Yazan: Prof. Dr. Oktay Sinanoğlu

- ?Cevabım iki kelimedir başkanım geç kaldık.? Derin bir nefes aldı ve ekledi: ?Yine de yıkılan dünyamızın hiç olmazsa bir ucundan sağlam malzemeleri ayırmaya başlayabiliriz. Hepimize selametler dilerim.? dedi ve oturdu.

Atlarını engine sürüp gittiler.

Eeeeeeeeey dipdiri meyyid... iki el bir baş için... el de senin baş da senin...

- Mağrib, meşrık, güney, kuzey istikametinde?Ricalü?l Gayb? misali kaybolup gittiler. Meşrık ufuklarından gelen üç merd-i mümin bir de başkanları: -Bu hal neyin nesidir, olup bitenlerin müsebbibü?l esbabı nedir? İrfan ve izan sahipleri hangi dünyada yaşar? Her insan bir dünya ağlar, bir sürü ölüm doğum. Nedir bunun hikmeti? Ya bulup olacağız ya bulamayıp öleceğiz deyip her birisi atını bir diyara sürüp gittiler. Çok uzaklara, daha uzaklara, daha uzaklara gittiler.

Irkım iman yolunda yıldırımlar döşeli

Şimdi yılan çengisi öz yurdumdan sürmeye!

Barkım viran yüreğim zağlı kurşun doyumu

Güneş, henüz doğmamıştı. Süt ve bal faslından sonra SIR el kaldırıp söz aldı:

"ÖZ YURDUNDA GARİPSİN, ÖZ VATANINDA PARYA"DİYEN N. F. K. bile BİR ŞE BİLMEDEN KONUŞUP YAZMIŞ.

Kan döşümde saldığım vakur başım pişeli

TÜRKLER NEREDE?

Uzunca bir müddet sükut devam etti. Hepsi birden başları önüne eğik, düşünceli, dalgın beklediler, beklediler, beklediler.

Durumun altında yatan bir şey daha var: Dünya kamuoyu Irak?ta, Balkanlarda, Kıbrıs?ta, sonra Türkiye?de Türk varlığından habersiz ise, önce kültürel, sonra fiziki soykırımlar geldiği zaman, yapılanları örtbas etmeğe de gerek kalmayacaktır. Onun hazırlığı mı yapıldı? Yapılıyor?

Hocamızda ;hala "peki TÜRKLER nerde" diye mi soruyır?

Daha ne diyeyim ki...

Başkan:

El uzattım dost bildim kuru ekmek bölüştüm

Ey Türk Milleti! Kimliğine, varlığına, muhteşem Türk diline, gençliğinin, Atatürk?ün deyimiyle?Milli Eğitim?ine, tarihine, dinine, Asya?dan insanlık için getirdiğin binlerce yıllık tasavvufuna, Yunus Emre?lerinin, Hacı Bektaş Veli?lerinin anısına, Selçuklu, Osmanlı, Atatürklü dedelerinin mirasına sahip çık artık. Pısıp kaldın; sanayiinden, tarımından, halkının refahından, sonra gıdasından, nihayet topraklarından, VATAN?ından mı vazgeçtin? Unutulduysa eşine, dostuna, temsilcilerine, her fırkadaki büyüklerine hatırlat: ?Türk Devleti?nin birinci görevi, diliyle, tarihiyle, sanatı ve abideleri ile, dünyaya ışık tutmuş insanlık anlayışıyla Türk adını, varlığını korumak ve ilelebet yaşatmaktır?.

-?Bu bir uzun hikayedir muhterem başkanım. Fıtratla da maverayla da bağlantılıdır. Allah?ın aslanları tilkilerin kurnazlığına itibar etmediğinden büyük acılar ve kaygılar çekerler. Hakkaniyet ve adaleti, zahiri başarılara tercih ederler. Sözlerim bu kadardır.? dedi ve sustu.

SABIR bulunduğu yerde olup bitenlerden anladığını özetledi: ?Çocuksu şölen?

Acı günde ağlaştım tatlı günde gülüştüm

ATLARINI ENGİNE SÜRÜP GİTTİLER

SABIR: ?SIR kardeşimin cüm lelerine sadece bir cümle ekleyeceğim: Yıkıntıdan sağlam malzeme çıkmazsa imalathane kurmak durumundayız,? buyurdu. Hürmetlerini arz ederek oturdu.

SIR ayağa kalktı, kardeşlerine baktı. Mahzun bir tebessümle başkana döndü:

Sır: ?

Ey Muntakim! Ey Kahhar! Kürde fırsat vermeye!

Saygı ve muhabbetle kalınız...

Bir Türkmen?e Türk benim yüz Kürt başı dermeye!

Zürriyetim abide çakıp çakıp sermeye!

Atlarını aniden durdurdular. Başkan hiç beklemeden atını şimale, SIR doğuya, SINIR garba sürdü. SABIR arzın merkezine süzüldü. Artık, dünyanın bahtı gülüyordu. Bu gülme rüyadaydı. Bu rüya, rüya-yı sadıka mıydı?

- ?Her halükarda şartlar ne olursa olsun, atılacak adım, yapılacak iş vardır. Kapılar büsbütün kapalı değildir. Mağara arkadaşlarının düşüncesi buydu. Emr-i ilahi de budur.? buyurdu.

Bugün Kürtler Kerkük?e girdi. Yabancı ülkede yabancı radyodan bunun haberini dinliyorum. Başlarında bin kadar Amerikalı?özel kuvvet? askeri varmış. Bu radyo kanalı burada aydın kesimin dinlediği kültürel ağırlıklı yayın organı. Haftalardır, hatta birkaç aydır, buranın tüm basın-yayınında olduğu gibi gene bir tek kez bile bir?Türkmen? lafı geçmiyor. Halbuki, biliyorsunuz, Musul, Kerkük, ve taa Bağdat?a kadar uzanan bölge en az bin yıldır tam bir Türk ülkesidir. Türkiye Türklerinin de büyük çoğunluğu Türkmen/Oğuz kökenli. Yani ayrı bir kavimden bahsetmiyoruz: ?Türkmen? demek Türk demek. Irak?ta sayıları, resmisi iki milyon, Kerküklü Türklere göre üç milyon; Irak nüfusunun her halükarda %15?inden fazla. Batı?nın niyeti bozuk. Onu yıllardır biliyor, gene yıllardır her fırsatta, Balkanlardakiler olsun, Irak?taki olsun, Türkiye?nin, oralardaki Türklerin durumunu, uğradıkları haksızlıklar ve mezalimi, sürekli, uluslararası kuruluşların, dünya kamuoyunun gündemine getirmesi gerektiğini yazıyor, TV?lerde haykırıyorduk. Düşmanın yaptıklarına şaşılmaz. En başta tepki göstermemiz gereken Türkiye?nin 1938?den beri süregelen tutumu:

Nice yıllar geçti. Karlı bir dorukta buluştular. Tabiat çınlıyordu, soğuk ve sükut iliklere işliyordu. Vakit gurubun öncesiydi, kara kızıllıklar ufuklar boyunca gerilmişti. Meşrık ufukları perdeliydi.

içler acısı...

Kin takvimi yurdumu zulmet hasmı soyumu

Hangi zalim hükmeder geleceğe ermeye? ! !

erarslan38

Güzel bi yazı yazmışsın erarslan38..

Hak nerede adil kim kimler kazar kuyumu

-?Bu zehirlenme sonradan mı oldu, zaten var mıydı? diye sordu.

Herkes doğru bildiğini söylüyordu ama SINIR mutmain değildi. Mesele kal değil de?hal? her halde. Lakin nerede bulmalı bu ab-ı hayatı?

SIR hafifçe gülümsedi, ?Allah?tan ve topraktan kopmamak? cümlesini yavaşça tekrarladı. Sonra gence, ?Ne güzel ifade buyurdunuz, madde-mana, beden-ruh? Öyle ya? dedi. ?Biz hata ettik.?

adamın biri, şöyle oldu böyle oldu, Türkler ermenileri katletti, sivas-k. maraş olaylarıyla şu-bu katledildi diyecek kadar düşüyor.

Burada insanlar devamlı ve düzenli bir çalışma temposu tutturmuşlar, asla istikbal endişeleri taşımıyorlar. Olup bitenlerden şikayetleri yok. Allah?a darılmı-yorlar, zehirli duygulardan azade yaşıyorlar.

Kerkük ilim şad olsun kan verecek Türkmen?im

SABIR, müsaade isteyip söz karıştı:

Diğerleri de aynı hareketi tekrarladılar.

Şafak vaktine dek yıldırımlar gibi aktılar.

Başkan, düşünceli ve dalgın.

erarslan38,

Derken haberci yabancı yetkiliye bağlanıyor: ?Povel öyle bir şey demiş olabilir; devletimizin verdiği hiçbir resmi teminat yoktur.?

Yedi düvel seyrinde delik deşik olmuşum

Sınır söz aldı:

Gül sancağım varlığım buz ölümler neşeli

sayın hayrat;sagolun var olun;bu konuyu ortaya çıkardıgınız için. SİNANOĞLU hocam;her halde hiç bir şey bilmiyor?ki boşuna açıklama yapmış.

o yazı Türklere yönelikti...

Yeni yetme gözlere tan verecek Türkmen?im

Kurtbala?yım ırkıma can verecek Türkmen?im

-?Trajedinin temeline inemiyoruz. Aklımız kısa, aşkımız sönük. Kuvvetimiz yetmiyor, zulüm seli boydan aşıyor muhterem başkanım? dedi.

?Ölümlü dünyada bir sevda uğruna hayr-ı ala uğruna yaşayanlar kervanına eklenmek en büyük dileğimdir.

İşte halimiz maalesef...

SINIR, yıllar süren yolculu-ğunda saadet-i dareyn ilkelerini sordu. Her nereye vardıysa bir bilge kişi, hala safiyetini kaybetmemiş bir kır çiçeği aradı durdu. ?Nedir bu işin sırrı? Bu acılar, bu kaygılar, bu düşmanlıklar, bu düşüşler nedir? İş önünde sonunda olacağına mı varır?

Yabancı radyoda haberci devam ediyor: ?Kürtlerin Kerkük?e girmesi Türkiye?yi endişelendiriyor, taşyağı kaynaklarını ele geçirir, ayrı devlet olurlar; bu sefer Türkiye?deki Kürtler de bağımsızlık isterler diye?. Sonra Türkiye?nin bir üst düzey yetkilisine bağlanıyor. O da diyor ki: ?Povel bize söz verdi, ?Kürtleri Musul-Kerkük?e sokmayacağız? diye.?

Başkan ayağa kalktı, diğerleri de kalktılar. Başkan üçüne de teker teker sarılıp bağrına bastı, ufuklara bakarak mahzun bir tarzda söze başladı:

sen Türk degilsin, kürtlük sevdasına düşmüşsün...

Sardım bastım bağrıma gama beşik olmuşum