Hz. Musa-Firavun kıssası, "Zulüm ana rahmine kadar uzanınca, geriye yapacak bir şey kalır mı?" diyenlere, "Evet! İnanmayan, Firavun'un kucağında yetişen Musa'ya baksın" cevabıdır.

Kuranı kerim, insanlara öğütlerini çeşitli biçimlerle verir. Hidayetini doğrudan anlattığı gibi, ?kıssadan hisse? çıkarılması için önceden yaşanmış olaylardan kesitler anlatır.

Peygamberlere ait kıssaların Kur?an?da anlatılmasının bir nedeni de, Hz. Adem?den bu yana devam eden Tevhit öğretisinin sürekliliğini göstermektedir.

Allah?ı unuttuğunda gücün, insanı nasıl saptırdığını göstermek için Firavun?a dikkat çeker,

Adem-İblis kıssası, "hatayı itiraf" ile "hatada ısrar" arasındaki farkın kıssasıdır.

?Geçmiş milletlerin kıssalarında akıl sahibi insanlar için pek çok dersler vardır.? (Yusuf 111)

Hz. Yakub kıssası "Yitiğine gözünü verecek kadar yanarsan, Mısır'da da olsa kokusunu alırsın" ın kıssasıdır.

Bu bir itiraftır. Ama edebe bakınız; "bezdim", "bittim", "burama dayandı", "bıktım artık", "yetti gayrı" demiyor. Bunları hissediyor fakat bu hissin şeytani bir dürtü olduğunu biliyor ve itiraf ediyor. Eğer bir hissi kendinizle aynılaştırırsanız, ona karşı mücadele edemezsiniz.

insanların maddi refahtan dolayı şımarıp haktan savrulmamaları için?Karun?u anlatır.

"Ve kulumuz Eyyub'u da hatırla: Hani o Rabbine ' Şeytan bana tarifsiz bir bezginlik ve terkedilmişlik hissi vermektedir!' diye yakarmıştı. 'Ayağını yere vur; bak işte , hem yıkanılacak hem de içilecek soğuk bir su var!' ."

Ne diyor Hz. Eyyub: "Şeytan bana tarifsiz bir bezginlik ve terkedilmişlik hissi verdi".

Bütün kıssalarda denilmek istenen şudur: ?Sizin yaşadıklarınız, öncekilerin yaşadıklarının birer benzeridir; onların başından geçenlerden dersler çıkarın?

(Sad, 41-42)

Bu amaç Kur?an?da şöyle belirtilir:

Eyyub peygamber, sabrın Kur'an'daki timsalidir. Ve Kur'an muhatabının şahsiyetini peygamberlerden verdiği örneklerle inşa eder

Hz. Yusuf kıssası, "Bir kişiden ne çıkar ki?" diyenlerin dillerine Kur'an'ın sürdüğü acı biberdir.:)

Hz. İbrahim kıssası "hiçbir ateş aşkı yakamaz" ın sembolüdür. Ki aşk zaten, yanmamak için yanmaktır.

Hz. Davud ve Hz. Süleyman'ın kıssası, "Yükselen zamanda güç ve iktidara tapmadan nasıl sultan olunur" un cevabıdır.

Hz. İbrahim?in kıssaları aklı, sağduyuyu ve Rabbe teslimiyeti anlatmak ister.

Nuh kıssası, " karada gemi yapan adam" kıssasıdır. Alay ederler, tahkir ederler. "Delinin zoruna bak, denizi bırakmış karada gemi yapıyor" derler.

Hz. Zekeriyya ve Hz. Yahya'nın hayatı, "Alçalan zamanda imanın onur ve izzetini korumak için nasıl kurban olunur" un iç dağlayıcı belgesidir.

Malın, servetin ve iktidarın Allah yolunda kullanılmasının yüceliğini anlatmak için Hz. Süleyman?dan örnekler verir.

Hz. Eyyub'un kıssası "Sabretmek, hak etmektir"in ifadesidir.

Hz. İsmail kıssası, "Teslim ol, kurtul" mesajıdır.

Toplumsal davranışlarla İlahi irade arasındaki aktif ilişkiyi keşfedemedikleri için, ilahi müdahalenin bir anda tüm karaları denize çevireceğini hesaba katmazlar.

Hz. Meryem ve Hz. İsa kıssalarında iffet, merhamet ve sevgi ön plana çıkar

Hz. Eyüp saf sabrın örneğidir.

Bu kıssalarla bütün peygamberlerin aynı amaçla gönderildiği ortaya konulmuştur.

sahip olduğu güçle haddini aşan ve insanlara zulmeden kimselere karşı mücadeleye örnek olarak Hz. Musa?yı gösterir

Kur'an'ın temel amacı insanlara doğruyu göstermek, onları aymazlıktan ve arzularına kapılıp gitmekten korumaktır. Kur'an'daki kıssalar da bu temel amacı gerçekleştirmek için yardımcı unsur olarak anlatılır.

Karada gemi yapmak, bunları peşinen göze almak demektir. Nuh bir semboldür; bütün bunlara rağmen karada gemi yapmayı sürdürmenin sembolü. Etrafın lafına değil, işine bakmanın sembolü. Gürleyip gelen tufanı önceden görmenin sembolü...