Benzeri iddialar önceki müslüman hükümdarlar için de ortaya atılmıştır. Mesela bazı Emevi ve Abbasi halifeleri için söylenmedik söz bırakılmamıştır. Halbuki bunların hepsi iman ve ahlak sahibi adil insanlardı. Evet, içlerinde tek tük nefislerine mağlup olup sefih bir hayat yaşayanlar çıkmıştır. Fakat, bunların da İslamiyete zararları olmamış, nihayet nefislerine zulmetmişlerdir. Buna da etraflarındaki devlet ricali sebebiyet vermişti. Sonra gelen bazı tarihçiler, zamanlarındaki idarecilere yaranmak için bunların hatalarını şişirmiş: hatta bu uğurda hadis bile uydurmuşlardır. Bazı Osmanlı tarihleri de, zaman yakınlığı ve sınır komşuluğu bakımından bu tarihlerden tercüme edilmiş ve onların tesiri altında kalmış olduğundan, aynı yanlışlıkları tekrarlamıştır. Nevzuhur tarihçimizin kaynağı, Ömer bin Hattab"ın içki içtiği için ceza alanlardan birisi olduğunu yazıyor. Şarap haram edilmeden önce Hazret-i Ömer içki içmiş olabilir. Ama haram kılındıktan sonra içki içtiği, hele ceza aldığı hiçbir yerde geçmez. İslamiyetin peygamberlerden sonra en üstün tuttuğu ikinci zat için böyle bir iddiaya la havleden başka ne denir! Ancak Mutezile itikatı ve Şii görüşlü Cahız"dan böyle bir şey beklenir.

marmara üniversitesinin profesörü senin paylaştığın zırvalıkları vesikalarıyla çürütmüş.. ki bu hocamızı şahsende tanırım yüz yüze cok sohbet ettik. tanımasam zaten paylaşmam makalesini.. yani bu hocamızın bu makalesini bi kenara itipde bir siyoniste ve neidüğü belirsiz senin gibi bir komuniste inanmam ben.. senin istediğin kadar zırvala... daha akamedik bi derecen bile yoktur senin..

Günlük hayatı neredeyse saniyesi saniyesine malum bulunan Sultan Hamid"in içki, hatta rom içtiği bilinmiyor. Ama dini hassasiyetinde hemen herkes müttefik. Zevcesi Behice Kadınefendi, padişahın heladan çıkıp banyoya gidene kadar abdestsiz yere basmamak için teyemmüm edecek derecede dindar olduğunu söylemiştir. İttihatçılar, II. Meşrutiyet"i müteakip, Sultan Hamid"i halkın gözünden düşürmek için neler söylemediler. . Abdullah Cevdet, "Sultan Hamid hakkında yüz yalan uydurdum. Bazısına kendim de inandım" demekten kendisini alamamıştır.

niye iftira olsun arkadaşım. olamaz mı bunlar?

Dönelim tekrar Taib Ahmed Efendi?nin kitabına:

Yine kitabın aksine, bir iddiaya göre, Yıldırım Bayezid içki içiyordu. Padişahın içki ve bezm düşkünlüğünün sebebi, eşi Sırp prensesi Maria Despina idi.

İçkinin seyri 18. yüzyılda da değişmedi. Bazen yasaklandı, bazen serbest bırakıldı.

Sultan İbrahim döneminde yeni keyif verici maddeler ortaya çıktı: Bunların başında, burundan çekilen enfiye vardı.

"Telhisü Mehasini?l-adab" adlı esere göre, Osmanlı?nın ilk sultanları ağızlarına içki koymamışlardı.

Kaldı ki tarih'i yazanlar yazmışta buraya bu yazıları alanlar neden bedel'ini ödesin hocam?

LAKABI?SARHOŞ? OLAN PADİŞAH

İçki içen osmanlı padişahları vardı veya yoktu bu söylemek kolaydeğil dönemin kayıtlarında çelişkiler mevcut ancak bazı padişahların içtiği bilinmektedir. amma velakin

ee tabi şairi padişah olunca kıvır bakalım. çevir kazı yanmasın durumları. buna bir mecburiyetimiz olmadığını herşeyi eğrisiyle doğrusuyla konuşup tartışabilmek gerektiğimizi anlayamamışlar her konuda binbir komik duruma düşüyorlar böyle. ve nedense gerçekleri söyleyenleri susturmaya uğraşıyorlar. her çağda bunun böyle olduğunu ve saltanatın bu kadar devam etmesinin faktörlerinden birininde böyle olduğunu anlayabilmek güç değil...

Ne meraklı herkes kimin içip içmedigine :)))

Buyrun okuyun;

Sadrazam Damat İbrahim Paşa?ya takdim edilen bu eser 15 bölümden oluşuyordu. 3?üncü bölümde, İslam halifeleri ve Osmanlı padişahlarının özel hayatlarına ilişkin bilgiler mevcuttu.

Türk ressamları arasında en çok içki içenlerden biri de Çallı İbrahim?di. Neyzen, bir akşam elinde rakı şişesi Çallı İbrahim?e giderken, Bakırköy Hastanesi?nin başhekimi Mazhar Osman?la karşılaştı. Mazhar Osman, daha hastaneden yeni çıkan Neyzen?i elinde şişe ile görünce çok kızdı. Hemen şişeyi kendisine vermesini istedi. Neyzen, içkinin yarısının Çallı İbrahim?e ait olduğunu söyledi. Mazhar Osman, "O halde hemen yarısını boşalt" dedi. Neyzen, "Boşaltamam, üstteki bölüm Çallı?nın" yanıtını verdi!

Peki bu iddiaların maksadı ne olabilir? Muhtemelen muhafazakar çevrelere mesaj verilmek isteniyor. Nasıl bir mesaj? İki ihtimal var: Birincisi, "Sizin çok övdüğünüz Osmanlı padişahlarının haline bakın! İçki içerlermiş. Demek ki iyi insanlar değilmiş. Dolayısıyla temsil ettikleri değerler de böyleymiş. Gerçeği öğrenin!". İkinci ihtimal, "Bakın, dindarlıkları herkesçe malum olan Osmanlı padişahları bile içki içmiş. O halde siz de inad etmeyin, yolunda olduğunuzu söylediğiniz padişahlar gibi yapın!" Görülüyor ki bunlar abesle iştigalden başka bir şey değil. Her şey biraz da Osmanlı padişahlarını her istediğini yapabilen Avrupa krallarına benzetmekten kaynaklanıyor. El-insaf!

çok komik ve çocukça konuşuyorsun.

güneş balçıkla sıvanmaz.. güneş gibi parlayan, tertemiz padişahların yönettiği bir tarihimiz var... sizin gibilerin attığı çamurlar iftiralar anca sizi kirletir.. sizi yakar...

Örneğin, I. Ahmed çok dindardı ve onun döneminde içki yasağı çok etkiliydi.

Yakışıklılığı, nazik ve demokrat tavırları ile modern Avrupa monarşilerindeki hükümdarları andıran Sultan V. Murad ise, amcası Sultan Abdülaziz"in feci ölümü üzerine ağır bir depresyon geçirmiş; şuuruna halel geldiği için tahttan indirilmişti. Bu halde bulunan bir insanın fiillerinden mesul tutulamayacağı aşikardır. Kaldı ki kendisinin içki içtiği rivayeti, sağlam kaynaklarda geçmez. Nevzuhur tarihçinin de yazdığı gibi merhum Sultan Reşad içki içmezdi. Fakat keşke içki içseydi de, iktidarı İttihatçılara bırakmasaydı. Koca imparatorluk sayelerinde yıkıldı.

Gelelim halifelere...

BAYEZİD?İ İÇKİYE EŞİ ALIŞTIRIYOR

Hz. Ömer, hamamda vücudunu şaraplı suyla yıkayan Halid Bin Velid?e, "Şarabın içilmesi kadar vücuda sürülmesi de yasak" demişti.

Bu uygulamalarda, padişahların kişisel yaşamlarının etkisi vardı:

Bizim yararlanacağımız kitabının adı ise "Telhisü Mehasini?l-adab".

Osmanlı Devleti için 17. yüzyıl, "duraklama" dönemiydi.

YAVUZ SULTAN SELİM HAN bir evliya idi, biline akledile hey hatttt

Eh ne diyelim; günahları boyunlarına!

Osmanlı Padişahları içki içer miydi?

"Batıcı İttihadcılar?ın Padişahı" V. Mehmed Reşad, ağzına içki koymazdı.

bu konular öylesine konuşulacak meseleler değil.

Yazının hepsini okudum su kısmını görünce kararımı verdim,

Taib Ahmed?e göre, "Fatih Sultan Mehmed Han ve Sultan Bayezid-i Veli, komutanları ve vezirleriyle arada sırada iyşü nuş ederlerdi. Hatta Bayezid-i Veli, Sadrazam Gedik Ahmed Paşa?yı işret sırasında katletmişti".

SUSKUNLUĞUM ASALETİMDENDİR

İçki yasağı hiçbir dönemde hiçbir ülkede tam olarak uygulanamaz. Ayrıca bazı İslam düşünürleri, kimi hadislere dayanarak İslam?ın içkiye izin verdiğini ispat etmeye çalışırlar. Bunlardan biri de Milli Şair Mehmet Akif Ersoy?un damadı, ilahiyatçı Ömer Rıza Doğrul?dur. İslamiyet ve dinler tarihi üzerine eserler vermiş Doğrul, iyi bir içiciydi. Sirkeci?deki Konyalı Lokantası?nda hem içkisini içer, hem de yazılarını kaleme alırdı. Kuran-ı Kerim?i "Tanrının Buyruğu" adıyla Türkçe?ye çevirdi. "Çeviri parasını içkiye yatırdı" diye çok eleştirildi.

paylaştığım bilgilerin dipnotlarına bakarsan gerçek kaynak olduğunu görebilirsin.

topkapı sarayına gideniniz var mı? lV. muradın kırdığı rivayet edilen yayı gördünüz mü? bir de mahsende yer alan IV. murada ait olan ağırlıkları bileniniz var mı? şimdi içki içildiğini söyleyen arkadaşlar çevresinde gördükleri ayyaşların acaba ne kadar güçlü olduklarını müşahade etmişler mi? bayağı bir haksızlık oluyor.

Sn ceyhalı;Bir insan'ın bir konuda düşünlerini ifade etmesi iftira sayılmaz sadece başka bir bakış açısı diyebiliriz değil mi?

Son devir ulemasının büyüklerinden Seyyid Abdülhakim Efendi hazretleri dermiş ki: "Osmanlı padişahları, kendilerinden önceki hükümdarlar gibi değildir. Hepsi dindar insanlar idi. Dini muhafaza ettiler. Dinin direği idiler. İçlerinde bir tane kötü yoktur. Ama aralarında derece farkı vardır." Sevdiği ve büyük bildiği atalarına hakaret edilmesi, insanları incitmez mi? O halde müslümana düşen hüsnü zan etmektir. Kendilerini savunacak durumda olmayan tarihi şahsiyetler hakkında ileri geri konuşmak insana yakışmaz. Hele dedikodu ve iftiradan kaçınmak, sadece dini değil, herkesin uyması gereken ahlaki bir vecibe olduğu unutulmamalıdır.

sen inan... bende sana padişahların içki içtiklerinin iftira olduğuna dair kaynaklar yayınlarım.. sen yeterki kaynak iste...

İslam hukukunda gayrımüslimlerin içki içmesi yasak olmadığı gibi, bunların içki alıp satması ve meyhane açması da serbest idi. Kanuni Sultan Süleyman zamanında Müslümanların ekseriyette bulundukları mahallelerde gayrımüslimlerin meyhane açması yasaklanmış; Sultan II. Selim zamanında buna tekrar izin verilmişti. Nitekim gayrımüslimlerin meyhanelerinden ve içki satışlarından vergi alındığı da gizli bir bilgi değildir. İşin aslından habersiz bazıları, bunu padişahlardan ilkinin dindarlığına, diğerinin de şaraba düşkünlüğüne bağlamışlar; hatta kendisine Sarhoş Selim demişlerdir. Yangında yanıp tekrar yaptırdığı saray hamamını gezerken tansiyonu düşüp kaymış ve beyin kanamasından vefat etmişti. Buna rağmen, "Sarhoş halde hamamda kız kovalarken öldüğü" bile söylenip yazılmıştır. Halveti tarikatına bağlılığı ile bilinen Sultan II. Selim"in dindarlığı Selimiye Camiini yaptırmasından bellidir. Ayasofya camiini de esaslı tamir ettirmişti. Zaten nevzuhur tarihçimiz de padişahın içki içtiği halde beş vakit namazını kıldığını; sonradan şeyhinin telkiniyle içkiye tövbe ettiğini; hatta ölürken kendisine verilen ilacı; içinde içki vardır diye reddettiğini de yazıyor.

ben diyeceğimi dedim.. ahirette başınıza gelecekleri bilseniz bunların tek kelimesini dahi dilinize alamazdınız... ama ölüm uzak değil, cok yakın... cok yaşayacam sanmayın...

SYavuz Sultan Selim 'in babası Osmanlı hanedanının en dindar üyesi olan sultan bayezıt tı. Lakabı Veli olan bir padişahın çoçuğu. Yani. En iyi hocaların elinden geçmiş biri. böyle bir babanın oğlunun içkici olduğunu söylemek gaflet delalet ve hiyanet gibidir.

tarihçi,

Osmanlı Sarayı tarih boyunca ne trajedilere tanıklık etti: III. Mustafa, yemeğine zehir konularak öldürüleceği korkusu nedeniyle hep panzehirler kullandı ve bunun sonucu uyuşturucu bağımlısı oldu!

bence padişahların tuttuğu paralı tarihçilerin değil de o devirler hakkında farklı ve tarafsız bilgiler veren tarihçilerin yazdıklarına da bir bak.

İçki içen halifeler, meyhaneyi öven Şeyhülislam.. Soner Yalçın yazdı.

soner yalçına yani bir siyonistin yazdığı kaynaklara yazılara inanmak?

Fındıklı Mehmed Ağa bu durumu "Silahdar Tarihi" adlı eserinde şöyle yazdı:

Bin Harep, Velid Bin Akabe, Yezid Bin Muaviye, Ömer Bin Hattab vs. İslam?da içki cezası alan ilk isimlerdi. Aslında mazeretleri vardı: "Biraz ferahlamak" ve "türlü düşüncelerden kafalarını kurtarmak!" gibi.

BİR DE SÖYLEYENE BAKARIM ADAM MI DİYE

ADI: Osmanzade Taib Ahmed (1660-1724). Şairliği, padişah özel kátipliği ve tarihçiliği vardı. 11 kitap yazdı:

İslam inancına göre içkinin bir damlası bile haramdı. İçki murdardı. Bu nedenle içenlerin cezaya çaptırılması gerekiyordu.

"Bin Harep, Velid Bin Akabe, Yezid Bin Muaviye, Ömer Bin Hattab vs. İslam?da içki cezası alan ilk isimlerdi. Aslında mazeretleri vardı: "Biraz ferahlamak" ve "türlü düşüncelerden kafalarını kurtarmak! gibi."

AYRICA BUÖYLE ŞİİRLER YAZMÖAK ÇOKTA ZOR DEĞİLDİR. ARUZ VEZNİNİ BİLEN BAZI ARKADAŞALRIMIZ BİLE İÇKİ İÇMESELER BİLE GAYET İYİ ARUZ VEZNİYLE ŞİİRLER YAZABİLİRLER. HATTA OKADAR İYİ ŞİİRLER YAZBİLİRLERKİ OKUYANLAR SARHOŞ ALKOLİK SANABİLİR

"Hadikatü?l-müluk" adlı eserinde; Sultan I. Osman?dan II. Mustafa?ya kadar 22 padişahın hayatını kaleme aldı.

İçki içen ilk padişah yaftası yapıştırılan Yıldırım Sultan Bayezid, Bursa"da Ulu Cami"yi ve kendi adıyla anılan camiyi bina etmiştir. Bizans İmparatoruna, İstanbul"da bir müslüman mahallesi kurulup, cami yapılarak kadı tayinini kabul ettirmişti. Meşhur mutasavvıf Emir Sultan ile sohbet etmiş, hatta O"na kızını vermişti. Sırp kralının kızıyla evlendi diye Yıldırım Sultan Bayezid"e kızıp, kendisini bu kızın içkiye alıştırdığını söyleyenlere ne diyelim? Padişahı içki içerken kim görmüş, belli değildir. Yaptığı siyasi bir evlilikti. Belki bir araya bile gelmediler. Padişah, onun sözüyle içki içecek birisi miydi? Doğrusu çok söz götürür. Diyebilirsiniz ki cami de yaptırır, içki de içer. Evet bu mümkün. Ama bugün bana gösterebilir misiniz çevrenizde hem cami yaptıran, hem de içki içen kaç kişi var?

Osmanlı savaş kaybettikçe gericileşti. İçki yasakları bu dönemde arttı. Tüm kötülüklerin sebebi bu uğursuz içkiydi!

İÇKİ İÇEN HALİFELER!

Ben alkol'e karşıyım ama padişahlar ve halifeler içki içemez diye bir kural yok, eğrisi ile doğrusu ile onlar tarih'e damgalarını vurmuş, zamanlarının en büyük beyinleridir ama sonuçta insanlar hepside.

TÜRKLERİN milli içkisi, kısrak sütünden mayalanma yoluyla yapılan kımızdır. 1960?lı yıllarda bazı Türkçü/Bozkurtçu gençler rakı, şarap değil, "milli içki" diye kımız içerlerdi. Ülkücülüğe ne zaman "Türk-İslam Sentezi" yerleşti, bu hareket içinde kımız içme geleneği son buldu.

Bu kitapta, içki içen Emevi ve Abbasi hükümdarları şunlardı:

elinde tek bir gerçek vesika yok.. padişahların içki içtiğine dair tek bir gerçek vesika yok.. tarih öyle şu şunu dmeiş bu bunu demişle olmaz.

Fatimiler?den Mustansır içki sofraları kurdurmasıyla bilinirken, Hakim Biemrillah tam tersine içkiye düşmandı.

Burdan zaten uydurma oldugu belli...

ayrıca ben burda sadece osmanlı hakkında konuştum. osmanlı üzerinden her hangi başka birşeye saldırma niyetim yok.

sizin tiyniyetiniz bozuk. bozuk insanlardanda hakikatı söylemesi beklenilemez. içinizdeki islamiyete olan düşmanlığı ancak bu şekilde dışa vurabiliyorsunuz.. tabi kndiniz çalıp kendiniz oynuyorsunuz..

OSMANZADE Taib Ahmed?in "Telhisü Mehasini?l-adab" kitabında İslam halifelerinin içkiyle ilişkileri de yer alıyor.

İçerdi içmezdi kime ne, bana ne, size ne?

Ama ne yazık ki yapanlar var!

İlk padişah Osman Gazi, dini bütün Şeyh Edebali?nin damadı olduğundan "kadehin gül rengine rağbet etmemişti".

masallardan uyanmanız dileğiyle.

padişahların içki üzerine yazdığı şiirler içtiklerine delil olarak gösterilemez. Bunu divan edebiyatı bilen herkez bilir. İçkiyle, sarhoşlukla ve aşkla ilgili şeyler yazmak için bunları yaşamanız gerekmez.

Iyş, yaşamak; ışret, eğlence ve cümbüş demektir. İkisi de arapçadır. Eğlenmek illa içki içmekle mi olur? Eşi dostuyla dinin izin verdiği şekilde eğlenmek yasak değil ki. Buna da ıyş ü ışret deniyor. Nuş, farsça içmek demek. Su için de kullanılır, şerbet için de.

hani inanacağımızı bilseniz padişahlar bembeyaz melek gibi kanatlı mahluklardı bile diyeceksiniz hani ha.

Hele, Üsküdar Yeni Camiini ve şehrin iki yanında çok zarif iki çeşme inşa ettiren, hattatlığıyla meşhur Sultan III. Ahmed ile Nuruosmaniye camii inşaatını başlatan, Rumelihisarı, Kandilli, Yeraltı, Beşiktaş Arab İskelesi, Üsküdar Mahmudiye, Defterdarkapı sı, Tulumbacılar Odası, Yalıköşkü cami ve mescidlerini yaptıran Sultan I. Mahmud"un içki içtiğine dair hiç delil yoktur. Gelin görün ki yazar, Sultan Ahmed"in hangi balkonda hangi yastığa dayanarak kiminle rakı içtiğini, gözüyle görmüşcesine anlatıyor.

İslam içkiye izin vermiyordu. (Maide Suresi 90-91 ve Bakara Suresi 219).

Kitabın adından da anlaşıldığı gibi Taib Ahmed Efendi?nin bu eseri; meşhur Arap ilahiyatçı/edebiyatçı Cahiz?in (776-868) "Minhacü?s-süluk" ile tarihçi Mustafa Ali Efendi?nin (1541-1600) "Mehasinü?l-adab" isimli kitaplarının sadeleştirilmiş bir özetiydi.

Prof. Dr. Ekrem Buğra EKİNCİ'nin 24 Kasım 2007 Cumartesi tarihli saatlimaarif.com'daki çıkan makalesidir.

İçki yasağı bazen şiddetle uygulandı, bazen ise görmezden gelindi.

Her iki padişah da içmiyordu ama toplantılarında komutanlarına iltifat etmek maksadıyla içki/"dolu" sunmuşlardı. Bu adet, Yıldırım Bayezid, Çelebi Sultan Mehmed ve Sultan I. ve II. Murad döneminde de devam etmişti.

Son dönem Osmanlı padişahları arasında içkiye en düşkün kişi II. Mahmud, yasakları deliverdi.

O halde bazı padişahların içki içtiğine dair rivayetler nereden çıkıyor? Bunlara itibar etmek mümkün mü? Asırlar öncesine ait hadiseleri bugün olmuş ve bizzat görmüşcesine hikaye etmek olacak iş mi? Halbuki İslamiyet, kim olduğu bilinmeyen, hatta fasık birisi bir haber getirirse, buna hemen inanmamayı emrediyor. Bir müslümanın gizli işlediği günahı bile gelip başkasına anlatan kimse fasıktır. Sözüne inanılmaz, güvenilmez.

saygılarımla

Bir sonraki padişah IV. Mehmed, avcılığa ve eğlenceye çok düşkün olmasına rağmen içkiden uzak durdu. Hatta yasakları katılaştırdı.

"Osmanlı?nın yasağı üç gün sürer" deyimi doğruydu. Kısa bir zaman sonra içki yasağı unutuldu, meyhaneler yeniden açıldı.

Yavuz Sultan Selim içki kadehine fazla iltifat etmezdi, ancak ara sıra içerdi. Heyhat, çabuk sarhoş olup şiir okurdu. Bir gün bir eğlence sırasında yine sarhoş oldu; ayağa kalktı; elindeki kadehi öne doğru uzattı ve üzümden ilk şarabı çıkardığı iddia edilen İran Şahı?nı anımsayıp şiir okudu:

Yalan yazmışlarise bu tarihçiler'in hatasıdır doğruları kalem'e almışlarsa bu da onlar'ın tarih bilgisinin eseridir.

vebali ağır olur.. neticede ecdadmızı dinimizi 3 kıtaya yaymış, sancağı altında müslim, gayri müslim milyonlarca insanın adalet ve huzur içinde yaşamasını sağlamıştır.. hizmetleri cok büyüktür..

Şair Yahya Kemal, içki masasında en küçük bir münasebetsizliği bile hoş karşılamazdı. Yakın arkadaşı Yakup Kadri Karaosmanoğlu?ndan öğrendiği Bektaşilerin, "Masaya nasıl oturdunuz ise öyle kalkınız" sözünü pek severdi.

cahiliye devrinde ve içkinin haram olduğuna dair gelene dek islamda içki haram değil. ama içkinin yasaklandığına dair ayet tellallar tarafından medine sokaklarında duyurulunca ravinin anlatıklarına göre medine sokaklarında dökülen şaraplardan, kırılan şarap testilerinden dolayı nehir gibi aktığı söylenir. o ayetten sonra sahabi olarak nitelenen kimselerin de içkiyi ağızlarına bir daha koymadığı rivayet edilir. öyle olmasaydı ömer bin hattap halife olamazdı ve islam hukukunu azıcık bilenler içki içen kişilerin şahitliklerinin kabul edilmediğini bilirler.

Gelelim Osmanlı padişahlarının içki içip içmediği meselesine?

Tarihçi Taib Ahmed Efendi, halifeler hakkındaki bilgileri, İslam dünyasının önemli ilim adamları arasında gösterilen Cahiz?in (776-868) "Minhacü?s-süluk" adlı kitabından almıştı.

Nedeni ne olursa olsun, yasağa, cezaya rağmen, bazı halifeler hem de konumlarını bile göz ardı ederek, haram olduğunu bile bile içki içmişlerdi.

Kanuni Sultan Süleyman?ın, ilk zamanlarında musiki dinlerken içki içmişliği vardı. Ancak daha sonra içkiyi yasakladı.

BU KONUYU YAZAN KİŞİ SONER YALÇIN DENİLEN NE OLDUĞU BELLİ ULUSALCI BİR YAZARCIK YAZDIĞI SAÇMALIKLARI OKUYAN BİRİ OLARA SONER YALÇINA

HER LAFA VERECEK CEVABIM VAR

Görüldüğü gibi, bize ait zannettiğimiz rakı maalesef "milli içkimiz" değildi. "Rakı" sözcüğü Türkçe değil Arapça?ydı. Arap ülkelerinde "arak" denilmekteydi.

Kendimizi bildik bileli işittiğimiz bir terane bu. Son günlerde yine gündeme getirildi. Her şey yaşlı ve afili bir gazete köşe yazarının Osmanlı hanedanının en yaşlı azasından naklettiği bir sözle başladı.

Hayır.

"Hadikatü?l-vüzera" adlı kitabında ise, ilk Osmanlı veziri Alaaddin Paşa?dan, Rami Mehmed Paşa?ya kadar 108 sadrazamının hal tercümelerini yazdı.

Üstelik İslamiyette üzüm ve hurmadan yapılan şarap ve bundan elde edilen alkol kesinlikle haram olan bir içkidir. Bunun dışında bazı alkollü içkiler vardır ki kimi alimler bunların ilaç ve ihtiyaç için sarhoş etmeyecek mikdarını içmeye cevaz vermiştir. Rom da bu kabildendir. O halde neyin ne için içildiğini bilmeden ahkam kesmemek lazım.

Milli Şair Mehmet Akif Ersoy, 24 yaşına kadar içti, sonra bıraktı. Yakın arkadaşı Neyzen, Mehmet Akif?i içkiye başlatmak, Mehmet Akif ise Neyzen?e içkiyi bıraktırmak için çok uğraştı. İkisi de başarılı olamadı.

Eee, şimdi bu şiiri nasıl değerlendireceğiz?

"Müslümanlar arasında içkinin yayılmasının nedenlerinden biri de, Emevi halifelerinden Yezid Bin Muaviye, Abdulmülk Bin Mervan, Yezid Bin Abdulmülk, Velid Bin Yezid gibi kimselerin içki düşkünü olmalarıydı. Arap hükümdarlarından Numan ve Hişşam ile küçük emirliklerden çoğu haftada bir gün işret ederlerdi .

Osmanlı padişahlarının içkiyle ilişkileri hep inişli çıkışlı oldu.

bu kirli pis oyunlara alet olmamak gerek..

Sultan Mahmud"un içki içtiği söylenen oğlu Sultan Mecid ise Medine"de Mescid-i Nebevi"nin bugünki halini yaptırmış; Kabe-i Muazzamaya kaşi tuğla döşetmiş; Hırka-ı Şerif, Dolmabahçe, Ortaköy, Teşvikiyye gibi zarif camiler bina ettirmişti. Hasta yatağında iken Medine halkından gelen mektubu hürmeten ayağa kalkıp dinlediği meşhurdur. Üstelik Nakşi meşayihinden Yanyalı İsmet Efendi"ye bağlıydı. Türbesinin Sultan Selim camii avlusunda, ama Sultan Selim"inkinden daha alçak yapılmasını istemiş; Yanyalı İsmet Efendi tekkesi müridlerinin her Cuma gecesi türbesinde hatm-i hacegan yapmasını vasıyet etmişti. Bu nazik ve içli padişah, yine de iftiralardan kendisini kurtaramamıştır. Hele zamane bir tarihçisinin gözüyle görmüş gibi padişahın sarhoş olup hammallar tarafından küfeye konup saraya getirildiği sözüne ne denir! Sultan Mecid, içki içseydi, bunu müptezel şekilde yapmayacak kadar nazik bir insan idi.

Bakan Binali Yıldırım, "İnsanların ayık gezmesi lazım" diyerek yeni bir içki tartışması başlattı. Bugün devletin üst sivil kadrolarında

MEYHANEYİ ÖVEN ŞEYHÜLİSLAM

Türkiye?deki siyasal İslam?ın manevi lideri Necip Fazıl Kısakürek, uzun bir dönem içki içip kumar oynadı. Ama daha sonra ikisine de tövbe etti.

Ancak: Bu eserin aksine, bazı tarihçilere göre, Osman Gazi Bizanslı beylerle şarap içmişti. Taib Ahmed?e göre, Osman Gazi?nin oğlu Orhan da içkiden uzaktı.

Nevzuhur tarihçiler, yaptıkları istatistiklerle, Sultan II. Mahmud"un içkiye en düşkün padişah olduğuna karar vermişler. Halbuki Osmanlı Devleti"ni mutlak felaketten kurtararak adeta yeniden kuran bu padişahın da dindarlığına çok deliller vardır. İstanbul"daki bütün Sahabe-i kiram kabirlerini bulup yaptıran, öte yandan Tophane"de zarif Nusretiye Camiini, Eminönü"nde Hidayet Camiini, Üsküdarda Adliye Camiini, Arnavudköy"de Tevfikiye Camiini inşa ettiren O"dur. Vehhabileri işgal ettikleri Hicaz"dan çıkararak Hazret-i Peygamber"in kabri üzerine yeşil kubbeyi yaptıran O"dur. Hele Medine"deki Hücre-i Seadete hediye gönderdiği altın şamdan münasebetiyle yazdığı ve "Şemdan eyledim ihdaya cür"et ya resulallah.." diye başlayan na"tta Hazret-i Peygamber"e olan sevgisini çok içli ve edebi biçimde terennüm etmiştir. Ağır verem hastası iken, Çamlıca"da kızkardeşinin köşkünde fenalaşmış, "Beni bir camiye kaldırın da, bari orada vefat edeyim" demiştir. Yeniçeri Ocağı"nı ve bununla organik bağı sebebiyle Bektaşi tekkelerini kapattığı için malum dedeler tarafından "Gavur Padişah" diye anılmış; yeni düzende yemleri kesilenler de bu hakaret sözüne dört elle yapışmıştı. İçki içtiğini de muhtemelen yine bunlar uydurmuştur.

"Hazine çok sıkıntı içindeydi, içki yasağı kaldırıldı. Meyhanelere ve tütün içmeğe izin verildi. Tütüne de ayrıca gümrük kondu."

BUNLARI BiLiYOR MUYDUNUZ?

Rakı, -görünürde sudan farklı olmadığı için-, içki yasağını delmek maksadıyla Osmanlı?ya giriverdi.

Kaynak : Prof. Dr. Ekrem Ekinci

"Bint-ül inebin bikrini Cem etti izale."

"Hain olup olmadığına" henüz karar verilemeyen son padişah Sultan Vahideddin de içki kullanmayanlar arasındaydı.

Öyle büyük bir tokat patlatıyor ki Soner YALÇIN'a, aradan aylar geçmesine rağmen eminim soner hala o acıyı hissediyordur :unsure:

Rakıyı Osmanlı Sarayı da pek sevdi. III. Ahmed, çoğunlukla geceleri hünkár sofasında, balkonda yumuşak yastıklar içinde yarı yatmış bir halde oturur, sadrazamı, şairleri ve dalkavuklarıyla rakı içerdi.

Iyş, yaşamak; ışret, eğlence ve cümbüş demektir. İkisi de arapçadır. Eğlenmek illa içki içmekle mi olur? Eşi dostuyla dinin izin verdiği şekilde eğlenmek yasak değil ki. Buna da ıyş ü ışret deniyor. Nuş, farsça içmek demek. Su için de kullanılır, şerbet için de. Dolu eski türkçede içine su karıştırılan su dışındaki içecekleri anlatır. Ayrana da dolu denirdi. Hatta Bursa"da askere ayran yapıp verdiği için Dolu baba diye bilinen bir evliyanın kabri vardır. Saki yalnızca içki dolduran değil, su veren kimse için de kullanılır. Zaten saki, arapça sulayan demektir. Arapçada da "şarap" şürb edilen, yani içilen şey demektir. Şerbet, çorba, meşrubat, şurup gibi kelimeler hep aynı köktendir. Kur"an-ı kerimde içilmesi yasak olan hamr"dır. Fermantasyona uğramış içki demektir. Biz bugün buna şarap diyoruz. Ama eski metinlerde "şarap" içilecek her şey için kullanılır. Lisanını ve kelimelerini bilmeden bir devir hakkında rastgele hüküm vermek ne kadar hatalı!

tarihçi bu konuda seninle aynı düşünüyorum ama bence bu konuyu daha fazla kaşıma çünkü gerçekten bazı insanların çok hassas olduğu bir konu bu.

dini forumda yazdığım yazılar ayrı bi alem zaten bide ordaki ayet hadis ve kıssa kaynaklı paylaşımları okusanız onlar bile yetip artar gerçeğin anlaşılmasına. tabi anlayana...

Emevi hükümdarlarından Yezid bin Velid ayyaş idi; vaktini sarhoş olup ayılmakla geçirirdi. Abdülmelik ayda bir kere; Velid Bin Abdülmelik haftada bir kere; Süleyman ve Merdan Bin Mehmed üç günde bir kere içerlerdi.

Allah?tan tütün günah değildi!

Amansız içki ve tütün yasağıyla meşhur Sultan IV. Murad da içki içmediği halde, mübtela olduğu gut hastalığının ağrılarını hafifletebilmek için hekimbaşı tarafından verilen afyon hülasalarını alırdı. Bu da kendisinde halsizlik ve uyuşukluk yapardı. Sendeleyerek yürüdüğünü birkaç defa görenler padişahın içki içtiğine hükmetmekten çekinmemiştir. Babası gibi Üskürdarlı Aziz Mahmud Hüdai"ye bağlıydı. Selden yıkılmış olan Kabe-i Muazzama"nın bugünki binasını yaptırmış; Karaköy Arab Camiini harab bir bina iken şimdiki hale getirmiştir.

MEVLANA CELALETTİNİ RUMİ

Neyse devam edelim.

AMA BİR LAFA BAKARIM LAF MI DİYE

Bunu bilmek neredeyse imkansız. Çünki Osmanlı padişahları, aileleri dahil, hiç kimseyle beraber yemek yemezlerdi. Hatta buna dair Fatih kanunnamesinde hüküm bile vardır. Sultan Abdülhamid"in son senesine kadar da bu gelenek devam etti. Öyleyse padişahları içki içerken kimsenin görmesi mümkün değildir. Maamafih içmiş olabilirler. Peygamberler dışında hiç kimse masum sayılmaz. Herkes hata yapabilir, günah işleyebilir. Ama görmeden ve iyice bilmeden bir kimse hakkında hüküm de verilemez. Hele tarihçilerin sözüyle asla. Tarihçilerden bazıları belli kimselere yaranmak için tarihi hadiseleri bile tahrif etmekten çekinmemişlerdir. Böylesine mahrem bir mevzuda, üstelik asırlar geçtikten sonra ne söyleyebilirler? Hele modern yazarların padişahların ağızlarına sayaç takmış edasıyla konuşmalarına ne demeli! Maamafih ciddi Osmanlı tarihçileri, zaten böyle bir şey söylemiyorlar.

bu meseleler iyice araştırmadan ulu orta konuşulacak meseler değil. lütfen daha dikkatli olalım.

ancak kraldan fazla kralcı olan insanlar bu kadar zorlama ve ıkınma yaparak tarihi saptırmaya uğraşabilirler. az kalsın padişahlar zemzem suyundan başka bişey içmezdi anlamı çıkarcaklar o şiirden.

Soner YALÇIN

İş burada bitecek iken, popüler bir gazetenin nevzuhur tarihçisi, Osmanlı padişahlarından hangisinin içki içtiğine dair bir yazı yazdı. Buradaki bilgiler onsekizinci asırda yaşamış bir şair-tarihçiden naklediliyordu. Osmanzade Taib, karışık hayatı sebebiyle müderrislikten atılmış; kulağı delik ve muhiti geniş bir müellifti. Sağdan soldan işittiklerini kitaplarına dercetmesiyle tanınır. Hele bu meselede Osmanzade Taib"in başlıca kaynağı olan Gelibolulu Ali"nin abartılı ifadeleri, ilmi çevrelerde çok ihtiyatla karşılanmıştır. Mesela Şemsi Paşa"ya olan antipatisi, onu Sultan Murad"a rüşvet vermiş göstermeye kadar varmıştı. Osmanzade"nin ikinci kaynağı ise dokuzuncu asırda yaşamış ve Mutezile mezhebine mensubiyetiyle tanınan Şii Arap şairi Cahız. Bu da başka bir alem. O zaman mahkemeye gitse, şahidliği kabul edilmeyecek birisinin sözünü, şimdi biz mi kabul edelim?

II. Abdülhamid?in anılarına göre, kardeşi padişah V. Murad?ı içkiye alıştıran, geceleri sık sık buluştuğu şair Namık Kemal?di.

Bir tür uyuşturucu olan enfiyeyi zamanla padişahlar ve sadrazamlar kullanacaktı.

İlginçtir, II. Selim içkiye düşkün olmasına rağmen, beş vakit namazını da kaçırmazdı. Ve sonra, Halvetiyye Şeyhi Süleyman Efendi?nin telkiniyle içki içmeye tövbe etti. Hatta bir gün hastalandığında hekimlerin iyileşmesi için verdiği ilacı, "içinde içki vardır" diye içmedi.

Eeee gerisi nedir yani?

TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu?nda Ulaştırma Bakanlığı bütçesi görüşülürken, şaraptan alınan yüksek vergi tartışma konusu oldu.

Emevi ve Abbasiler?den içki düşkünleri olduğu gibi içkiye karşı hükümdarlar da vardı. Örneğin, Emeviler?den Ömer Bin Abdülaziz ve Abbasilerden Muhtedi ile Mansur gibi birçok halife de içkiye karşı mücadele vermişlerdi.

Osmanlı?da içkiye savaş açan son padişah, III. Selim oldu. Musikiye olan ilgisiyle bilinen bestekár padişah, ne kadar meyhane varsa hepsini kapattı. Yasağa rağmen içki içmekte ısrar edenleri astırdı.

Bugün çok sıradan insanlar, içkiyi haram bilip içmezken, hayatlarını İslamiyeti yaymak uğrunda sarfetmiş, ülkeyi hayır eserleriyle donatmış, dindarlıklarıyla menkibe kitaplarına geçmiş ve aynı zamanda müslümanların halifesi olan Osmanlı padişahlarının içki içecek kadar zayıf iradeli olduğuna inanalım mı? Zaten bunu yazanlar da bazı padişahların sonradan tövbe edip içkiyi bıraktığını söylüyor. Hatasını anlayıp dönmek de bir fazilettir.

Padişahlar arasında içkiye en düşkün isim II. Selim?di. Lakabı "Sarhoş" idi. Bu dönemde sınırsız içki serbestliği vardı.

İçkiye karşı padişahlardan biri de III. Murad?dı. İçki içmediği gibi huzurunda lafının edilmesinden bile hoşlanmazdı. Bunun altında yatan sebep ise şuydu: Şehzadeliği sırasında babası II. Selim bir gün kendisini içki sofrasına çağırdı. İçki içmesine izin verdi. Ama padişah daha önce Harem Kethüdası Hekimbaşı Kurdoğlu?na, şarap kadehinin içine baş ağrısına neden olacak bazı maddeler koymasını istemişti. Şehzade bu oyundan habersiz şarap kadehini ardı ardına içince birkaç gün baş ağrısından duramadı ve içkiye tövbe etti.

Hz. Ömer hakkında bunu demek cahilce vede komedi ötesi cidden :)

Şeyh EDEBALİ ve Osman GAZİ batın fırkasından...

Aynen bugün gibi, ithal edilen içkiden alınan fon getirisi hayli iyiydi.

EN İÇKİCİ PADİŞAH: II. MAHMUD

eee, Osmanlı Tokadı...

içki içen kimse yok; herkes ayık."Ayık olmak" bir devlet politikası haline geldi. Bu nedenle devlet seremonilerinde bile kadeh kaldırılmıyor. Bazı çevreler, "Osmanlı Devleti de böyleydi" diyor. Öyle miydi değil miydi; gelin bir göz atalım.

Bülent Ecevit içki sevmezdi. Turgut Özal, Semra Hanım?ın ısrarıyla sadece bir kadeh konyağa hayır demezdi. Süleyman Demirel ise keyifli olduğunda bir iki kadeh içerdi.

Ve 17. yüzyıldaki içki yasağı, Osmanlı?yı yeni bir alkol çeşidiyle tanıştırdı: Rakı.

Halifeler fethettikleri topraklarda içkiyle tanışmışlardı. Oysa İslam?ın ilk yıllarında sert bir yasak vardı.

bu iftiraların bedelini ahirette çok ağır ödeyeceksiniz.

Bir sonraki padişah I. Mahmud da içkiyi seviyordu.

II. Abdülhamid?in de içtiği biliniyor. Ama o ne rakı, ne şarap içiyordu. O, "şeker suyu" rom içiyordu!

"Mescitte riyamişler etsin ko riyayı/ Meyhaneye gel kim ne riya var ne mürai..."

IV. Murad kendisi içmesine rağmen halka alkol, sigara ve kahve kullanılmasını yasakladı. İçki içenler darağaçlarında sallandırılırken IV. Murad?ın Şeyhülislamı Zekeriyazade Yahya Efendi bakın şiirinde ne diyordu:

tabiki içki içemez diye birşey yok.. neticde sadece peygamberler günah işlemez. fakat osmanlı padişahları içki içmemiştir. neticede içki içmek dinimizce haramdır ve osmanlı padişahları dinine cok bağlı insan oldukları için bu haramdanda itina ile sakınmışlardır.. içki içtiklerine dair tek bir vesika yok sadece iftiralar vardır.. bu iftiriların maksadıda osmanlı ve padişahlar üzerinden islamiyete saldırmaktır..

asıl sen şartlandırılmış ve düşünemez birinsan güruhundan geldiğin için hiçbirşeyi sorgulayamadığın için herşeyi sana anlatıldığı gibi gerçek sanıyorsun.

siz alışmışsınız padişahlara krallara insanüstü vasıflar yüklemeye.

Tarihçi Necdet Sakaoğlu?na göre, Abdülmecid içki bağımlısıydı; bazı geceler körkütük sarhoş durumda mabeyinciler tarafından arabasına konulup saraya götürülürdü.

şu divan şiiri de ne acayip bi şiir türüymüşki allah aşkı şarap kelimesiyle, tekke ise meyhane kelimesiyle anlatılabiliyomuş

Gelelim sonuca: Şimdi biz meseleyi "ayık kafa" sorununa indirgeyip padişahların, şehzadelerin içki içmelerindeki temel meselelere gözümüzü kapatıp, "Osmanlı?yı büyütenler, ayık kafa ile gezmiyordu, batıranlar ise hep ayıktı" gibi absürd bir değerlendirme yapabilir miyiz?

Bir diğer padişah, III. Mehmed de babasının yolundan gitti; içki içmedi. Ama onun döneminde Osmanlı kötü bir alışkanlıkla tanıştı: Tütün.

Ne zaman paraya ihtiyaç duyuldu, içki içimi serbest bırakıldı. Çünkü alkolün alım satımından alınan "Zecriye Vergisi" hayli yüklüceydi!

şimdi biraz gerçekleri öğrenelimde ayağımız yere bassın.

Sonra ne oldu:

Üstelik bu adeti anne tarafından Mevlana Celaleddin Rumi"nin torunu olup soyu Hazret-i Peygamber, Hazret-i Ebubekr ve Hazret-i Ömer"e dek ulaşan Çelebi Sultan Mehmed, Sultan II. Murad, hatta İstanbul"u fethetmekle Hazret-i Peygamber"in övgüsüne mazhar olan Fatih Sultan Mehmed ve veli lakabıyla tanınan Sultan II. Bayezid de devam ettirmiştir. Sekiz senelik saltanatını Ehl-i sünneti korumak için Safevilerle savaşmak ve müslümanların mukaddes beldesi Hicaz"ın fethiyle geçiren Yavuz Sultan Selim ara sıra içer, ama hemen sarhoş olurmuş. Osmanlı ülkesini hayır eserleriyle donatan ve adaletiyle tanınan Kanuni Sultan Süleyman önceleri içermiş, sonra bırakmış. Eh, bu sözlere de pes demekten öte geçilemez.

Abbasiler?den zevkusefa sofralarına en ziyade rağbet eden halifeler; Hadi, Reşid, Emin, Me?mun, Mu?tasam, Vasık, Mütevekkil idi. Abbasi halifelerinden Ebul Abbas haftada bir kere salı gecesi içerdi. Hadi ve Mehdi iki günde bir kere; Harun ve Me?mun haftada iki kere içerdi. Bunlar nihayet giderek ayyaş olmuşlardır. Mu?tasım, perşembe ve cuma günlerinde ve toplantılarda içerdi. Ama Vasık, cuma gecesi ve toplantı günlerinde içmez, diğer geceler içmezse uyuyamaz, rahat edemezdi."

Özel hayatları, bu şahsiyetler2in başarılarını gölgelemiş mi?

Nevzuhur tarihçinin kaynağına göre, "Fatih Sultan Mehmed Han ve Sultan Bayezid-i Veli, komutanları ve vezirleriyle arada sırada ıyş ü nuş ederlerdi. Hatta Bayezid-i Veli, Sadrazam Gedik Ahmed Paşa"yı ışret sırasında katletmişti". Yazar ıyş ü nuş kelimesini içki alemi; ışret kelimesini de içki diye tercüme etmiş. Sultan IV. Murad"ın şeyhülislamı Zekeriyazade Yahya Efendi"nin "Mescidde riyamişler etsin ko riyayı/Meyhaneye gel kim ne riya var ne mürai" beytini yazarak "Eee, şimdi bu şiiri nasıl değerlendireceğ iz?" diyor. Divan edebiyatından ve tasavvuftan biraz anlayan, bunu değerlendirmekte zorluk çekmez. Şair ve tarihçilerin kullandığı ıyş ve ışret, saki ve bade gibi kelimeleri şahid gösterip de bu hükmü vermek tamamen hatalıdır. Divan şiirinde meyhane tekkeyi; saki sevgiliyi ve şeyhi; bade ve şarap ise ilahi aşkı sembolize eder.

batın fırkası ne?

Buna göre Sultan Hamid rom içermiş. Gazete yazarı, "Dedesini defalarca görmüş olan torunundan daha mı iyi bileceğiz?" diye de soruyor. Gel gör ki bunu söylediği iddia edilen Şehzade Ertuğrul Efendi 1912 doğumludur. Sultan Hamid 1918 yılında vefat etti. Ertuğrul Efendi"yle biz de görüştük. Kendisinden bizzat işittiğimize göre, dedesi Sultan Abdülhamid"i ömründe bir defa, mahbus bulunduğu Beylerbeyi Sarayı"nda görmüş. O zamanlar beş yaşında imiş. Babası Şehzade Burhaneddin Efendi ile beraber ziyaret etmişler. Dedeleri kendilerini kucağına alıp sevmiş. Ömründe bir defa o da beş yaşında iken gördüğü dedesinin rom içtiğini Ertuğrul Efendi bilir mi? Bunu nezaketen kendisine sormak istemedim. Belki başkasından işitmiştir. Ama Sultan Abdülhamid"i çok daha yakından tanıyan ve onu defalarca görmüş olan yakın çevresinden böyle bir şey işitilmiş değil.

Aslında yazdıklarını tek tek değerlendirip saçmalığını ortaya koymak gerekiyor. Öncelikle yavuz selimin içki içtiğinden bahsetmiş tamamenuydurmadır. Hiç bir kayıtta bununla ilgili bir şey yoktur.

HÜRRİYET

İslami temelde gelenekten kopmayan Batılı bir yaşamı savunan şair Namık Kemal, rakıya pek düşkündü. Babası, II. Abdülhamid?in Müneccimbaşısı Mustafa Asım her mektubunda adeta oğluna yalvarırdı: "N?olur şu içkiyi biraz azalt!"

Şair ve tarihçilerin kullandığı ıyş ve ışret, saki ve bade gibi kelimeleri şahid gösterip de bu hükmü vermek tamamen hatalıdır. Divan şiirinde meyhane tekkeyi; saki sevgiliyi ve şeyhi; bade ve şarap ise ilahi aşkı sembolize eder.