belki de bir yansımadır..

Gurbet ellerinde garip olanın

onlar senin oyuncakların olur belli bir süre sonra...

arayış..

Ayağına yüzüm süreyim dedim

şehir isyanla doluyor..

geldim dersin bazan..

yada asil siyaha kırmızı serpersin..

Yarin aşkı ile derde dalanın

ve zeka dolu...

ve sende sasırırsın olup bitene...

oraya koyarsın..

kırmızıya biraz siyah sürersin...

ya biran önce barışır kaleme nail olur

belkide secmeden rasgele alırsın..

Yanılıp da yardan ayrı kalanın

yani illede sen...

herzaman işi bitirendir o..

Turab olup yari arayım dedim

değişen bişey olmaz sonucta...

gökyüzüyle yerin birleşimini seyrettirirsin bana

maviark ın sözleri tescillidir ve kimseyi hedef almaz...

sıkıldıkca hep ona gidersin..

içinden dilediğini secersin...

ama o yinede senin için hazır bekler...

Arifler keşfeder ya dost... sır ımış meğer

ille de sen..

Yardan ayrı kalmak ya dost... zor imiş meğer

senin etrafından gecer...

sen ona ben dersin..

ve vapur yanaşıyor kıyıya

arayışların aradığına doğru iter seni,

uyan rüyalar alemine hoş geldin, der..

kendiliğinden dökülür..

bu kez yiğitlik sırası bizde

kıyı üstüme üstüme geliyor,

farkını farkedene kadar uğraşırız

uzun soluklu kitaplar zevk vermez

sen sadece ona bir kap olursun...

ve sana..

kıskandırırsın siyahla kırmızıyı

ağlarsın..

düşündükçe içini törpüleyen..

önce kırmızıya...

sonra dökülür sanki incileri..

ve sen oldukça

Her günü her anı ya dost... zor imiş meğer

ya da biz gizemin kaleminde bir resim oluruz..

olup bitende..

benli cümleler kurmaya başlarsın..

geceden hemen önce...

ve sen..

Luna.

sustalı sözleri...

tüm istasyon vasıtaları...

ve keskin...

sonra hafifler tüm cümleler...

sana verilen rollerde...

harcamazsın zamanı sözcüklerle

onu ilgilendiren sadec sensindir..

dokunaklı şiirler vurur bedenine

tertemiz cümlelerin...

ozaman bile gitmiştir aslında..

ben göremem geldiğini..

sakin ve sessiz ve sivri..

yada catkapı

her defasında

ya da gece çalar senin kapını

yoktur ki onunla ranızda bir fark..

yankısına kapılan sen olursun..

gelen en güzel seydir belki...

bir umut halesine..

bu sana zarar versede...

ve seyir defterine bir not düşersin

geceye hatırlatırız içinde ki gizemi

yığınlık için de tek.. hece.. ve ses..

sigaranın en zararsız hali gibi

o hep kendi öne atılır...

sonsuzluğun evrene vedalarında

küsmek bile yakışıyor geceye

sen onun arkasına saklanırsın hep...

sonra siyaha bırakırsın...

çift kişilik bir partidir onun ki,

o san sen der

onun içinde gölge misali dönen evrene

senin bıraktığın cümlelerin vedasına..

aradığın ışık olur seslerine

vazgecmezsin

renk cümbüşüne hoşgeldin partisi verir içinde ki ses..

ama farketmezsin...

her yazdığından biriktirisin..

ne renk cümbüşü umrundadır..

Derde düştüm dermanımı ararım

yada gelmişliğin beni tanımaz..

seni hiç mahcup etmez...

şaşırmak devamını ister

yerini herdefasında...

uzaktaki ışığa bakar..

hiç farkına varamazsın..

en cokta kapısını gece çalarsın...

ve se olursun...

bir hazırlık süreci başlar,

sadece işin bittiiğinde uzaktan bakmak kalır sana...

Derdimin dermanı yar imiş meğer

alışmıştır bünye şaşırmaya

maviark

el sallarsın...

oysa geleni yazarsın gercekten farkına varmadan..

ne hoşheldin partisi..

ha sen calarsın onun kapısını ha o çalar senin kapını...

kaleme sarılmak istem dışıdır..

küsersin arad en sevdiğin renge..

akşamda sıra olurlar senin için...

ya da mavi olursun

ya da karışırsın renklerin içine..

"sen.."

ama bazen gece küser

içine akıttığın yaşlar, temas etmese de gözlerine..

onları kullanırsın...

yine sen...

aslında sen dediğin ondan...

heceler dilinde artık bir bilmece..

yazmak su gibidir luna...

dizelerin

şu akılsız garip başa...

bazen acele edersin yakaldıkların için..

Yari arar iken yardan ıradım

yanyana dizersin..

ordan alır..

ve bünye tepki verince

mavi olsanda gökyüzü gibi..

isyanda hangi role bürünürsün..

O yarin sırrına ereyim dedim