ama en ufak boşlukta, beynimi kemiriyor düşünceler...

baktım fiyatı çok uygun aldırıp okucam inş,

yüreğim kırıklarla dolu. ne yana dönsem kana bulanıyor yüreğim:(

içim acıyor...

Amak-ı Hayal- Şehbenderzade Filibeli Ahmet Hilmi.

hayalin derinliklerinde, hikayelerle gerçeği arayan birini anlatıyor. umarım beğenirsin.

Öyle hissedilir. Ruhun yanıp kül olduğu hissedilir.. Bunu hisseden kalbimiz, beynimiz ve bunlar bedeni şeyler. Ruh öyle kolay kolay bitmez, yok olmaz... Şöyle düşünün ruh büyüyor ve kalıbına sığmıyor, çekilen acı biraz da bu... Her şey bir imtihandır ve imtihanda asıl acıyı ruhumuz çeker. İmtihanı kazanırsak ruh büyür, kalıba sığmaz. Mutlu olun.

tavsiye edeceğiniz bir kitap var mı?

ben bilimsel ve araştırmalara dayanan k. tapları daha çok seviyorum bişiyler öğrenmeyi sevdiğim için inş bu kitap öyle bişiydir. ama öylede olmasada alıcam.

bir yanım sıcak yanıyorum

Bıçak sırtında yaşıyorum

cismi şeyler...

hım internetten bakayım sağol

Her insan aslında kendi inzivasında yaşar.. Bu iyidir.. Simurg misali yeniden doğmak için gerekli...

bir yanım soğuk üşüyorum...

Simurg misali doğmak için önce küle dönmek gerekir değil mi, bu çok can yakıyor...

buna alışamıyorum... :(

üzülmemek elimde deil..

Bazen bütün olmak için önce parçalanmak gerekiyor.. Bu çok zor, haklısınız; ama meydana çıkan bütün, eskisinden daha güçlü oluyor. Zahmet çekildikçe kıymet artıyor...

Umarım ellerinizden kayıp gidenler sadece cismi şeylerdir.

Öyle bir ateş bul ki, per olduğun ve yok olduğun için şükredebilesin..

kömürden elmasa uzanan yol diyorsunuz...

inzivaya çektim kendimi.. kendi kabuğumda. ama isteyerek olmadı bu :(

üzülme

"Elmas olmadan yanıp kül olacak gibi hissetmek" gerçekleşmesini umduğum şeylerden biridir, kendim için...

bilimsel değil, daha çok ilimsel..

değer verdiğim herşey uçup gitti ellerimden birer birer...

kitap oku siteril. banada birisi tavsiye etmişti çok üzgün olduğum gün inan çok işe yaradı

bir başına

fazla melankoliğim bu gece.

o yolda elmas olmadan yanıp kül olacak gibi hissediyorum kendimi..

roman olmasın biraz bilgi içerikli olsun

kimsesiz, yapayalnız...

ama giderken ruhumdan da koparıp götürüyorlar..

bişey deil..

bir sürü kitap aldım, sürekli okuyorum..

münzevilik yalnızlık değildir.