istemediğiniz, sevmediğiniz, nefret ettiğiniz bu dünyaya ait olmaya ne varsa baan geri verin...

Evet biz İsyan diyoruz...

Biz, gasbedilmemiş toprak parçalarında yaşayan insanlarız..

Bu alçak dünyaya ait olan ne varsa, terk-i diyar eylemek ve sadece hakikate kucak açmak istiyorum.

Küfrün zelil gölgesinde dolaşmaktan zevk alan herkesin düşmanıyız...

Huzur aramıyorum, dert arıyorum kendime... Herkesin derdini kendi derdim gibi hissetmek istiyorum...

yani Rabbin aşkını gölgeleyecek olan herşeyden... Kalp'de yalnızca "O" olmalı.. "O" nun yanına girmeye çalışan hiçbirşeyi kabul etmemeliyiz..

Neden hüzünlü değilsin? Bu neşe, bu kahkaha, bu sevinç neden?

Acı doluyum, Izdırap doluyum... Bu, hakiatin sancısı, varlığımın sancısı.. O'nsuz olmanın ızdırabı...

yol'a çıkanların yolu açık olsun... "selam"la...

Yaptıklarını değil, olması gerekenleri yazmış zaten. :)

Sabır!

Nefretim, şerefini menfaatlerinin altına koyan, yaratıklaradır. Kapitalizmin uşaklığını yapmaktan keyif yapanlaradır...

Şehrinizi başınıza yıkmaya geliyoruz, meedeniyet diye kurduğunuz herşeyi yok etmeye geliyoruz...

Biz insanın gölgesiyle tanımlandığı çağda, gölgelere savaş açan, bu çağa ait olmayan yaratıklarız.

hacı hepsini yapabilecekmisin.

Aşıklara neşe yakışır mı? Neşelenmek aptallara mahsustur.

Benim azığım onlar olacak... Yola çıktım işte..

Ey yolcu, Kervanı kaçırdıysan ne duruyorsun, çık tek başına yola...

?Gözler yaşarmadıkça, gönülde gökkuşağı oluşmaz" derler..

Ruhunu şeytana satmış adam!

Size küfrediyorum çünkü O'nu seviyorum...

Bizi zincirlere vurarak etrafa korku salmak istiyorsunuz...

Beşer doğdun ama beşer kalmayı bile beceremiyorsun? Sürekli alçak dünyada irtifa kaybediyorsun...

İşte peşinden koştuğunuz arabalar, evler, yatlar, katlar, modern aşklar hepsi sizin olsun,

Ve sancı değil, sancı çekmemek en acısı...

Çöplükte yaşamaya alışmışsın artık, çünkü sende bir çöp olmuşsun...

Savaşa hayır ama barışa da hayır...

Sen! ademoğlu, ayrılıkların büyüttüğü bir çiçeksin. Hüznün olmadan, acıların olmadan, ızdırabın olmadan, nasıl insan olabilirsin?

Biz, Abbas Musavi'nin yolunun tozuyuz... Biz, Kudus'te Fethi Şikaki ile Mescidi Aksa'nın savunucularız...

Biz, İmam El Benna'nın hakikat sevdalısı fedaileriyiz... Biz, İmam Serahsi'nin kuyu başında kitaplarını yazdığı talebeleriyiz...

Önce Hira'nı bul... Hira'n yoksa helak olursun...

Şehrin tepesine çıkıp, keyifle seyredeceğiz dumanları tüten şehrinizi... Size ait olan en varsa hepsini talan edeceğiz...

Başlık harika ama konuyu okurken insan fıtratına daha uygun olan sevgi ile doğan ve geliştirilen bir oluşum beklerken saldırgan bir sancının sesini duyar gibi oldum.. Peygamber efendimiz 'in savaşı bu savaş değildi.. Bu daha çok militarist bir sancı mümin vasfına yakışmayan bir sancı sanki.. belkide ben yanlış anladım anlatılmak isteneni, nede olsa kelimelere anlatmak istediklerimizi yüklesekte bizler, anlayanın penceresinden içeri nasıl sızar belli olmaz değil mi..

Ey sevgili,

Yani bu dünyadan...

Bizi yakalayamazsınız... Çünkü bizler sizlerin giremeyeceği yerlerde yaşıyoruz. Kanalizasyonlarda fareleri dost edinerek yaşıyoruz... Siz kirlenmeden bizi bulamazsınız...

Bizi nefretimiz, kinimiz büyütür... Biz sevdası olmayana adam demeyiz... Bizim yaşadığımız yerde size yer yok... Sizi yok etmeye geliyoruz...

bana geri verin,

Bize anarşist diyorsunuz, hayvan diyorsunuz ama bizden çok korkuyorsunuz... Nefretimiz sizi öldürmeye yetiyor...

Devasa gökdelenlerinizi, alışveriş merkezlerinizi, bankalarınızı, hükümet binalarınızı herşeyinizi yağmalayacağız... Arkamızdan geride sadece yakılmış yıkılmış viraneler bırakacağız...

Sabretmek, direnmek demektir. Seni senden alan, seni O'ndan gayrısına götüren herşeye direnmek... !

İnsan olmaya dair en büyük adımdır sancı.. Doğumlar hep sancıyla başlar...

Bu acıma daha çok acı katabilir misin? Acımı, gözyaşımı, ızdırabımı paylaşmanı istemiyorum senden, bana bunlardan daha çok katmanı istiyorum...

Dedim ki Hira'sı olmayan, hakikati nasıl bulabilir ki?

Her gece hayaller kurarız, sizlerin dünyasını yıkma konulu... Sadece bunun için yaşarız, bunun için ölürüz...

Kurduğunuz medeniyetin gerçek bir medeniyet olmadığını kafanıza vura vura ortaya çıkaracağız.

Linç edilmem için bütün deliller elde, kazandım nefretini fahişelerin, lanet ediyor bana bakirelerde...

Biz medeniyet nedir bilmeyiz... Biz nefretin çocuklarıyız...

Haytanın biriyim ben, bunu bilsin insanlar, ruhumun peşindedir zaptiyeler...

"Benim bildiklerimi bilseydiniz, az güler çok ağlardınız" buyuran Resul-i Ekrem hayatında nerede duruyor... ?

Sende bu kervana katılacaksın, hakikat aşığı isen mecbursun...

Medeniyet adına kurduğunuz ne var ise onu kafanıza geçirmeye geliyoruz.

İkiyüzlülerden nefret ediyoruz... Herşeye eyvallah diyenlerin hiçbirşeylerine eyvallah demeyeceğiz.

sadece sen varsın diyeceğiz... Sadece senin sevgin var... Senden başka hiçbirşey yok...

Evet! İsyan, çünkü bizim yerimiz kavganın tam göbeğidir.

Kalemini kırdım dünyanın diyeceksin...

Hakikati talip ediyorsan, ona aşıksın da demektir.

Heyhat ne zor imiş... !

Hüzün çiçekleri yüreğimizde varoldukça, Allah'a yakarışımız o ölçüde makbul olunacaktır?

Bizim savaşlarımız, ölümlerimiz hep aşk içindir...

Biliyorum, dilce susup bedence konuşulan bir çağda, sözlerim kolay anlaşılmayacak...

Şereflerini satmak için sıraya girmekten imtina etmeyen insanların bulunduğu bir dünya'da, şerefimizin pazarlığını yapmayacağız.

Aşk olsun diyeceğiz... Aşk ile diyeceğiz...

Azapsız dimağların görecekleri serap,

Bizimle öleceksin, bizimle öldüreceksin ve bizimle dirileceksin... Yani öldüğünde dirileceksin...

Hüseyin gibi meydanlarda asra şehadet etmeye geldik... Bediüzzaman gibi zindanlarda ders almaya geldik...

Sana acıdan, kederden, elemden, kandan, gözyaşıdan başka bir hediey veremem... Benim hediyelerim bunlar...

Neden nefret etmeliyiz?

Bizim yüzümüz kar yağarken kirlenen bir şeydir...

Bizler mağaraya tıkılası insanlarız... Saçımız sakalımız karışmıştır birbirine... Biz bu şehrin kanalizayonunda yaşayan fareleriyiz...

sonra

Nefretim, sahte ilahlara tapmaktan zevk alan, ruhlarını satmışlaradır.

İşte rezil,

eyvallah... :)

Bu dünyayı da bu dünyayı sevenleri de sevmiyoruz,

Şehri yağmalaya geliyoruz... Modern dünyaya ait ne varsa yakıp yıkmaya...

Hey sen!

çok abartı var burda ama genel itibariyle güzel bir yazı:))

Benim durduğum yerden dünya, bir başka görünür... Benimel aynı gözle bakabilir misin?

Göçtü kervan kaldık dağlar başında... !

Biz celladımıza bile gülümseriz...

Biz, basit dallarda asılmaktan haya etmem diyen Şeyh Said'in torunlarıyız..

Artık sende bizim düşmanımızsın. Ruhunun karşılığında aldığın herşeyi yok etmek için seninle savaşacağız...

Sevdalarımız, aşkımız hep bunun içindir...

Alçak yerine değersiz, geçici-fani gibi kelimeler kullansak daha güzel olmaz mı acaba...

Biz mağara adamlarıyız... Varoşların, baldırı çıplak fedaileriyiz...

Biz Tv'lerde acıyarak baktığın kişileriz... Biz çöplükte ekmek toplayanlarız... biz hayvanlarla aynı ırmaktan su içen insanlarız...

Ben acıyla, ızdırapla, gözyaşı ile doluyum...

Ey Resulüm sende bu acıyı yaşadın...

Lakin hakikat acısı öyle bir acı ki bütün benliği yakıyor...

Ne durursun, maşukun nerede? Hala beşer kalmaya devam mı edeceksin?

Elbetteki zamanın uşağı olmaktan yana değiliz, "koşullara köle olmuş insanlar" diye bir cümle okumuştum yıllar önce ve koşulların kölesi olmayacağım, zaman değişti zihniyetiniz değişmedi diyenlere gülüp geçeceğim demiştim..

Biliyorum seni Hira'ya götüren de bu acıydı... Bu ızdıraptı... Seni bu yüzden çok seviyorum...

İşte sefil,

Acıların, sancıların seni büyütecek...

Sabretmeyi ne sanırsın insanoğlu!

Alemlerim Rabbinin sevgisine ortak olmak isteyen herşeyden nefret etmeliyiz...

Aynı acı ile aynı ızdırap ile yoğrulabilir misin?

Ölünce de sizlerin gasbedemediği toprak parçasına gömeriz birbirimizi...

Hakikat acı veriyor... Hakikat ızdırap dolu... Yumruğumu sıkıp, dişlerimi gıcırdatıyorum...

Biz, Kerbela'da şehid olanların şahidleriyiz...

Kurduğunuz sanal dünyanın birgün yıkılacağını hazmedemiyorsunuz...

Var olduğum kaygısıyla, sevdaya bir yol bulmak istiyorum...

Kervanına yetiş...

Eyvallah...

Bizler yabaniyiz, ne oturması ne kalkması ne de konuşmasını biliriz... Düşünmeden hareket eder, sevdiğimizi tak diye söyleriz... Bizler hesap nedir bilmeyiz... Atacağımız adımları hesap etmeden atarız...

Zincire vurmaya çalıştığınız yüreğimizi avuçlarımızda saklıyoruz...

Ebuzer olmamaya ahdin mi var?

Bütün beşeri sistemleri, sahte ilahları "la ilahe" diyerek reddedeceğiz, onlara karşı nefretimizi ifade edeceğiz,

Senin adına senin için senle savaşacağız...

Nefret etmeden sevemezsin... Sevmek için nefret etmelisin...

Bizler bu çağın en iflah olmaz yaratıklarıyız... Bizi adam edemediniz.. Edemeyeceksiniz...

Ebuzer'ler ölmedi... Bu çağın Ebuzer'i benim diyeceksin... Çağın Ebucehillerine karşı, sen dikileceksin...

Ey Putçuluk çağının gönüllü köleleri, kırmayacak mısın zincirlerini, sürüngenler gibi yaşamaya devam mı edeceksin?

Bizim sevdalarımız bile nefret üzerine kuruludur... Ne kadar nefret ediyorsak, o kadar çok birbirimizi severiz...

Kavganın göbeğidir bizim yerimiz... Çünkü nefretimiz çok büyüktür... Hergün daha çok nefret ederek büyüyoruz... Büyükdükçe nefretimiz daha da artıyor..

Anlamak için ağlamak lazım?Ağlamayı bilmeyen gözler sevmeyi bilmezler..

Önce "La ilahe" de diyor... Yani önce inkar et.. Kalbini pisliklerden arındır... Ondan sonra "illallah" de, diyor...

Ey insanoğlu, Rab senden öncelikle inkarı istiyor...

Evet biz buyuz ey medeniyet!... Bizi dönüştüremeyeceksin... Senin kulun yapamayacaksın... Sana köle değil senin efendin olacağız... Seni yok eden spartaküsler olacağız...

Bende acıdan, ızdıraptan başka bir şey yok..

Yalnız dünyaya bu kadar kızmamak lazım. Alçak dünyanın alçaklıkları denmiş ya, orası biraz farklı anlaşılıyor. Alçak olan dünya değil aslında. O alçaklılıkları yapanlar olması gerekmez mi?

Patlayan bir volkandan şehire doğru hızla akan lav gibiyiz... Kent soylular bizi sevmez...

Hani ızdırabın, acın, kederin, elemin, sıkıntın?

Biz, Seyyid Kutup ile idam sehpasında mısır firavunundan aman dilemeyen yiğitleriz...

Aşağılık dünyaya bel bağlama... Kardeşlerin seni bekler..

Ama nefret etmeden sevememek buna yabancıyım sanki üzerine düşünmem gerek :)

Hakikat sevdalısı olmak, acıyı hissetmek, daha doğrusu acıyı yaşamak, alçak dünyanın alçaklıklarına karşı sabır göstermek...

Sana hiçbirşey vaadetmiyorum. Sana sadece ruhunu geri kazanmayı vaad edebilirim... Sana ancak seni vaad ediyorum...

Biz medeniyet düşmanıyız... Bu yüzden bütün medeniyetleri yıkmaya adadık kendimizi...

Benden çiçekler, pahalı mücevherler bekleme sakın... Sana ancak bende olanı verebilirim..

Herkesin bir Hira'sı olmalı dediler...

Hakikate aşık olmak, Bu zamanda hakikate aşık olunabilir mi acaba?

Sizin yasal haklarınız var, benim ise sadece haklarım var...

Demek ki, geride sadece lezzeti bırakan bütün sancılara talip olmak ve sevmek gerekir. Böyle sancı sevilmez mi hiç...

Biz ölümü hayattan daha çok seviyoruz. Senin hayatta kalmak için yapacağın herşeyi bizler ölmek için yapacağız...

Bir sel gibi akacağız üzerinize, önümüze ne gelirse peşimizden sürükleyeceğiz...

Ya bizimlesin ya onlarla! Ya bizimle kirleneceksin ... Yada onlarla modern hayatı yaşayacaksın..

"Biz dünyayı çok sevdik, ölüm bizden uzak olsun" diyenleri de sevmiyoruz.

En büyük zevkimiz çamurlu yollarda, etrafı kirleterek sevda türkülerimizi söyleyerek yürümektir...

Vakit dar, ne ile uğraşıyorsun? Seni O'ndan uzak tutan ne?

Biz ağzı pis kokan, parfüm nedir bilmeyen sürekli göbeğini kaşıyan mahluklarız...

Herşeyden ve herkesten uzak kalma, sadece O'na yakın olma duygusu...

Biz 21. yy insanlarından nefret eden, aşağılık entegre olamamış, asimile edilememiş, evrimini tamamlayamayan hayvanlarız...