ay dimi l2 zaten nazar çekioruz biz aslanlar olarak:Pp

Sevgi ancak dokunarak tam olur.

evet ceyda haklısın aslanız, ilgilerin odağıyız:p

Bir "dokunuş"la başlar yaşamınız ya da "dokunmak" yaşamınızla başlar ve bir ömür boyu sizi asla terketmez. Annenizin memesidir aradığınız ilk temas; ilk gözyaşlarını dökersiniz bu temasın eksikliğinde. Doymanız falan yetmez çoğu kez; dokunmak için verirsiniz ilk kaybetmeye mahkum savaşınızı. Aslında anne de aynı zevki yaşar bu şehvetli birleşmede, iki vücudun tek vücut oluşunda.

Gerisi hikayedir?

Ne telefondaki ses, ne mesaj kutundaki sevgi sözcükleri, ne de cüzdanındaki vapur jetonlarının yanında duran resim alabilir iki bedenin temasınının yerini.

Temasın olmadığı bir sevgi; duvardan sana bakan kedi resimli takvimdir. Şööyle avucunla sıcacık tüylü bir gerdanını okşayamadıktan sonra hiçbir anlamı yoktur o boncuk gözlü kediye duyduğun hislerinin, yazacağın "ben kedileri çok severim" konulu doktora tezlerinin.

ceyda milleti başına mı toplamak istiosun sen:) ne kadar kıskanç ve fesat insanlar var burda mazallah nazr falan değer benden sölemesi:)

annemi özledim zaten:((

Bir öpüşme, bir sımsıkı sarılma, sarmaş dolaş yürüme, ellerin kenetlenmesi ile anlam kazanır sevgi. Öpüşürken gözlerini kapatsan da olur, hatta daha iyi olur.

Mavi mavi gökyüzü, ayın karanlık yüzü, yanıp sönen yıldızlar hayranlıkla seyretmeni değil, hep gidip onlara dokunmanı beklerler.

güzel yazı..

bu cok guzel bır mesajdır anlayana...

bencede dokunmak hissetmektr. konuşmanında ötesinde bişey tarifi münkün olamayan..

Kesinlikle...

görmüyrum o haldee napmam lazım

Birbiri için yanıp tutuşan iki bedenin sevişmesi yaşamın en önemli, en yaşanası olgusudur. Ne romen rakamlarıyla, ne çivi yazısıyla tarif edilebilir, ancak yaşanarak ve yaşanırken hissedilir.

inciteceksen hiç dokunma...

Ama ten teması asla seni terketmez, son yürek çarpışına kadar.

"Görmek", "duymak" güzeldir ama hiçbir zaman tam kesmez insanı. "Dokunuş"tur hepsinin yerini alabilen; gerekli bütün besinlerin, savunma hücrelerinin bulunduğu bir anne sütüdür yaşamınızda.

dokunmanın kıymetini iyi bilenlerdim sanırım.. çok sevişgen bi ailede yaşıorum çünkü:)).. babam hala akşamları dizinin dibine oturtur beni sever sever öper.. uyuyacağım zaman naz yaparım yatır beni die yanıma gelir üstümü örter.. annem, kardeşim gider gelir sırnaşırız birbirimize.. heran hissederiz sevgiyi..

var olmak sadece dusunmek degıldır.. dokunmakta var olmanın bır kanıtıdır..

Paraguay'daki sevgilinle mektuplaşmak gibidir, iki insan kolu toplam uzunluğundan daha uzak mesafeden, yani anında dokunamayacağın bir menzilden anlatmak hislerini, paylaştığını sandığın bir yemeği, bir sohbeti.

tabi tabi kesinlikle

Sanal dünya", "Katil Yosun"dur; umutlarının, sevgilerinin limanını saran, "dokunmak" adına ne varsa yok eden. Çevrene dokunulmazlık zırhı örüp, gerçek yaşamdan izole eden silikon esaslı bir tecrittir.

bu yazıyı sen mi yazdın?

evet.. dokunuyoruz öyleyse varız ve hiç ayrılamayacagız:)

Bu yazı size asla "dokunmanın" önemini anlatamaz. Okuduğunuz ya da size okunan ama, teninizde hissedemediğiniz, dokunamadığınız hiçbir yazı size tam anlatamaz "dokunmanın" dayanılmaz ağırlığını. Hep birşeyler, önemli şeyler eksik kalır.

şimdi geldim dışardan bi 10 dk dışarad durdum nezih bir semttte yaşamama rağmen korktum bu erkeklerden:(

Belki bu temas çok daha kalın, çok daha buruşuk deri katmanlarının ardından gerçekleşir; ama hissedersin, belki de artık kaldırmaya gücünün kalmadığı elini tutan bir başka buruşuk eli ya da önünde okyanuslar duran, sımsıcak, küçücük bir eli.

"Ben seni seviyorum" demek hiçbir anlam ifade etmez, hatta notere tasdik ettirsen de farketmez, eğer aynı yolda iki ayrı beden olarak yürüyorsan ya da yürüyebiliyorsan.

Boşaltamadan enerjilerini, devam ederler yollarına bulutlar, bulutcuklar; giderler bilinmeyen yerlere.

Ne, yediğin kütür kütür elmanın tadı vardır, avucunda tutmayıp çatalla yediğin; ne de o zevki verir tavşan kanı çay; bardağının ince, sıcak beline sarılmadan içtiğin.

Görme yeteneğin sana kötü bir oyun oynayabilir günün birinde, hatta kaçınılmaz olarak oynar da geçen yılların; ilerleyen yaşların ardında. "Senin için" takılmış minicik bir küpeyi değil; dürbün gibi gözlüklerin olmadan, o kulağı bile zor seçebildiğin günler bekleyebilir kapının eşiğinde. Ya da karanlık, sadece karanlık olabilir gözlerinle tüm görebildiğin. Kulağının dibindeki bir "seni seviyorum, seni çok seviyorum" dahi artık ancak entegre devreler, micro chipler aracılığıyla ulaşabilir ruhunun derinliklerinde.

Ne dokunaklı bir yazı, ne de bu yazı yetebilir dokunmayı anlatmaya; sağlam omuzlara, öpülen yanaklara, ıslak dudaklara.

Dünyadan çok daha uzaklarda varırsın bu uzayda kenetlenmenin büyülü zevkine.

elem tere fiş kem gözlere şiş:pp

Birbirine değmeyen iki elektrik yüklü buluttan asla çakamaz karanlıkları yırtan bir şimşek.

Dokunmak; rüyanın bitmediğinin, aslında yeni başladığının, "var" olduğunun, hala yaşadığının, "seninleyim"in, "ben varım"ın ispatıdır.

Dokunamadığın herşey sanaldır. Var olduğu iddia edilendir.

"Sanal dünya", "Katil Yosun"dur; umutlarının, sevgilerinin limanını saran, "dokunmak" adına ne varsa yok eden. Çevrene dokunulmazlık zırhı örüp, gerçek yaşamdan izole eden silikon esaslı bir tecrittir.

şuraya dıkkat