Emsalsiz Lider

Rüku ve secdede üç, beş, yedi, dokuz kez Rabbimizi tazim etmeyi,

Dünya ağırlıklı ahiret yolculuğuna değil, cennet menzilli ebediyyet seferine çıkmayı,

Fakat ne var ki, ?Gül Devri?nden bugüne kadar sayısız eserler verilmesine, pek çok şaheserler ortaya konulmasına rağmen, O?Gül?; beşer lisanıyla asla tam manasıyla vasfedilememiş, hakkıyla anlatılamamış ve layıkı veçhiyle yazılamamıştır? Zira on beş asırdır yazılan, günümüzde yazılmaya devam eden ve gelecekte yazılacak olan?Gül? destanlarıyla; ?Kainatın Solmayan Gülü?nün?Nuru evvel, ba?sı ahir? özelliklerinden, ruhi ve ahlaki güzelliklerinden sadece çok az bir kısmı anlatılabilmiş, ifade edilenler belki de ummandan bir katre mesabesinde kalmıştır? Bu hususu dile getiren on beşinci yüzyıl divan şairlerimizden Nati Mehmed Efendi; ?Sahralar kağıt, ağaçlar kalem, denizler mürekkep olsa, melekler, insanlar ve cinler kıyamete kadar gece gündüz çalışsalar yine de Yüce Peygamberimiz ?in özelliklerinin çok az bir kısmını yazabilirler.? ifadesini kullanmıştır? Bu vadide Bediüzzaman Hazretleri; ?Bütün nimet hazinelerini açmak salahiyetinde olan, nimet-i imana vesile olan Hz. Muhammed öyle bir nimettir ki, nev-i beşer ilelebed O Zat?ı medh ü sena etmeye borçludur? derken, Hz. Mevlana da; ?Eğer O?nun vasıflarının şerhini devamlı, durmadan söylesem, yüzlerce kıyamet geçer de O yine bitmez? diyerek; kim ne anlatırsa anlatsın, ne kadar anlatırsa anlatsın herkesin kendi istidat ve takati nispetinde idrak edebildiği?Gül?ün emsalsiz özelliklerinin, anlatılmakla bitirilemeyeceğini dile getirmişlerdir?

Cibril verdi Hira?da,

Bana güllerimi güllerimi verin

Allah?ın Peygamber?e salat etmesi, ona merhamet etmesi, şan ve şerefini yüceltmesidir.

O?Gül?; Ademoğlunun, hidayet iklimine yeniden kavuşması için Son İlahi Hutbe?yi bütün insanlığa tebliğ eden, onsekizbin alemin rahmet baharıydı... O?Gül?; insanlığını kaybeden beşeriyete, zayi ettiği vasıfların yeni baştan ve en kamil manasıyla ilticasını müjdeleyen kainatın medar-ı iftiharıydı... O?Gül?; belli bir kavme, muayyen bir zamana ve mahdut bir bölgeye mahsus olarak vazifelendirilmemiş; tüm insanlığa, kıyamete kadar gelecek bütün zamanlara ve dünya coğrafyasının tamamına gönderilmiş alemşümul bir çağrıydı? O?Gül?; semavi aşkla tezyin edilmiş?Lale?ye müştak bir sevdanın; gönlü gül, ömrü gül, özü gül, sözü gül, ahvali gül, cemali gül, teni gül ve teri gül kokan gül-efşan mimarıydı...

Su içtiğin kap verir,

Cümle erdemlerin

Peygamber Efendimiz?e bir salatü selam getiren kimsenin kazancı ne olur? Bunu Allah?ın Resulü?nden dinleyelim:

O?Gül?; ?Hiç ölmeyecekmiş gibi dünya için, yarın ölecekmiş gibi ahiret için çalışın? buyurarak bizler için hakiki kurtuluş reçetesini bildirmiş, dünyayı defterden silmeden ukba menzilli bir hayat yaşanması gerektiğini vurgulamış, dünya-ahiret dengesini en mükemmel bir biçimde ortaya koymuş, ahiret mihverli ama dünya boyutlu bir hayat nizamı tarif etmişti... O?Gül?; Mahşer günü Rabbimize sunabileceğimiz en güzel şeyin, ?şirksiz bir yürek? ve?salih bir amel? olduğunu bütün mü?minlere öğretmişti?

"Gül Yüzlü Yar"

Hiçbir şey azalmadığını;

Bütün yolların bidayetinin de

İslam?ın kapısının Kelime-i Şahadet,

?Mü?min; hem sever, hem de sevilir...

Hayatın; ahiret günü mizana çekilip, hesabı sorulacak şahsi bir sermaye olduğunu,

İşte böyle bir Peygamber?in ümmeti olmak hem bir bahtiyarlık hem de büyük bir şereftir. Bu şerefe nail olan kimse sevgili peygamberini elbette canından da, anasından, babasından da, oğlundan, kızından, eşinden de çok sevecektir.

Allah Teala on defa rahmet eder;

Ne mübarekmiş meğer,

Dünyanın?Bir müddet kalınıp gidilecek bir ağaç gölgesi? olduğunu,

Hayran, İbrahim, İshak,

Ceylan, kuzu, güvercin,

bu gönül senin hasretinle yanar

Nihayetinin de Allah ?a vardığını,

Resul-i Ekrem?e en büyük sevgiyi ve saygıyı ashab-ı kiram göstermiştir.

Hayatın her karesini besmeleyle fethetmenin azim ve kararını,

Her gönlün içinde var.

?Saltanat aşkından, aşk saltanatına? yükselmeyi,

Bir gün Resul-i Ekrem Efendimiz, sahabisi Said ibni Mualla?ya seslenmişti. Said o sırada namaz kıldığı için Resulullah?a hemen cevap verememiş, namazını bitirdikten sonra Peygamber aleyhisselam?ın huzuruna gitmişti.

Adem oğullarının efendisidir;

Yüce Rabbimizin herkesi, yaptığı herşeyin hesabını vermekle mükellef kıldığını,

Bidayetten bu yana, bu vadide -havastan avama, üdebadan ümeraya kadar- kim ne demişse yürekten söylemiş ve söyledikleri, sözlerinin en güzeli olmuştur? Zira, ?Gül?ü tarif eden her söz, ?Gül?ü tasvir eden her dize ve?Gül?ü tavsif eden her yazı; O?nuyadettiği için latiftir, O?nunla ziynetlendiği için güzeldir ve O?nun güzelliği satırlara yansıdığı için?Gül? kokuludur...

?İyiliğin; kalbin uygun gördüğü

Sevmeyen ve sevilmeyen mü?minde hayır yoktur? düsturunu,

Gönderir can Yakub?u,

İçine sinmeyen şeyler olduğunu?

Sevgi üzerine, aşk üzerine halk edildiğini,

Peygamber sevgisi, onun Ehl-i beyt?ini yani ev halkını da sevmeyi gerektirir. Çünkü Resul-i Ekrem bize iki önemli şey bıraktığını,

Nice melik, şah verir,

Gül Yüzlü Yar

Beladan kurtulamayacağını?

Hilkatin esrarındaki aşkı gönül gergefine dokumayı,

Hasıl-ı kelam?Gül? sevdalıları; on beş asırdan beri hiç durmadan gönül gergefimize?Gül? desenleri çizdiler, ?Kalem ve Nun? aşkına kelimelerin en tatlı tebessümüyle?Gül? destanları yazdılar, bir kuyumcu titizliğiyle işledikleri mazmunlarla murassa?Gül? mısraları dizdiler ve sohbetlerinde kelamın en güzeliyle?En Güzel?i anlattılar... Ve her dem, ?Gül?ü anlatan destanlara yeni destanlar ilave ettiler, ?Düne ait ne varsa, dünde kaldı cancağızım?, şimdi?Gül? üstüne?yeni şeyler söylemek lazım? diyerek bugüne kadar söylenenlerle yetinmediler, her söze yeni bir söz, her kelimeye yeni bir mana eklediler...

Dinimizin bütün kıstaslarını,

Rabien, sevginin hakkını vererek gönül seferine çıkmayı,

Ve en büyük insanlık rütbesinin

?Hayat verecek şeylere sizi çağırdığı zaman Allah?a ve Resulü?ne uyunuz.?

Yetimlerin başını okşamak?tan geçtiğini/geçeceğini

Kin ve nefretten nefret ederek yüreklerde sevgi çerağı yakmayı,

Gönderir insan ve cin,

Ganimet almak daha önceleri hiçbir peygambere helal kılınmadığı halde ona helal edilmiştir.

Hayatın sırrı olan aşkın,

Beni de sevdiğin kullarına sevdir? duasını

Fakirlik gelmeden önce zenginliğin

?Ya Habibullah bize imdad kıl,

Ve namaz sonrası tesbihatı otuzüçe tamamlamayı

Sanki nağme-i cennet,

Hilkatin de; muhabbet üzerine,

?Yalan söylemenin,

İlmi farz, tefekkürü ibadet telakki eden bir mukaddesata sırtımızı dönerdik? Biz; gül diye dikenleri dermeyi, umut dağıtmak yerine hazan bahçelerinde gazeller toplamayı şiar edinirdik? Gül rengi diye ateşlere sarılırdık? Hazan sarısına dönerdi hayallerimiz? Yürekler sevdalanmaz, gönüller yanmaz, kışta gelenler baharı soluklamaz, kul ölümsüzlük şerbetini yudumlamaz, hal ehlinin cümle eksikleri aşk ile tamamlanmaz ve ehl-i dil, dildar olmazdı?

Yaralar içinde Eyyub?um. Hasretin bana şifa.

Aşkın dünyalar değer,

Bir adam Resul-i Ekrem?e gelerek, kıyametin ne zaman kopacağını öğrenmek istedi. Efendimiz ona cevap vermek yerine, kıyamet için ne hazırladığını sordu. Adam, pek bir hazırlığı bulunmadığını, yalnızca Allah?ı ve Resulünü sevdiğini söyledi. Bunun üzerine Peygamber aleyhisselam ona:

Melek verir, Rab verir,

?Tevbe etmenin güzel, fakat gençlerde daha güzel?,

Peygamberimizin Ehl-i beyt'i, onun hanımları,

Ashabın ona saygısı

Beşeri, kemal ufkunun zirvesine ulaştıran,

Nazariyeden icraata,

?Bana salatü selam getirene:

Dünyayı cennete, ukbayı da ebedi saadet iklimine dönüştüren,

Her işi tek sayılarla yapmayı,

Ve yapılmasına onay verdiği şeyler;

Allahümme salli ala Muhammedin ve ala ali Muhammed

Sevdam güle döner ben de gülerim,

Bir faniye feda edilemeyecek kadar

İkincisi, Allah Teala onu en üstün ahlaka sahip kılmıştır.

?Gül?ün aşkını; ?Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi? mısraıyla dile getiren bir şair, sevda bahçesindeki aşk ateşinin?Gül? muhabbeti olduğunu ifade etmişti? ?Hamdım, piştim, yandım? diyenler de bu aşktan hissedar olmuş ve O?Gül?le tenekeler altın, kömürler elmas haline gelmişti... O?Gül?; en paslı gönüllerin açılmaz zannedilen kilitlerini bile, Muhammedi bir fetanetle açmıştı... O?Gül?; zulmü ve vahşeti gül yaprağıyla bertaraf etmiş, bir bakışıyla buzdan dağları eritmiş, tavır ve davranışıyla yürekleri fethetmiş, O?nun karşısında?Vahşi?ler yahşi olmuş ve O?nu öldürmeye gelenler O?nda dirilmişti... O?Gül?; yoldan çıkanları yola getirmiş, M. İkbal?in ifadesiyle?Yol kesenleri yol göstericiye dönüştürmüştü?

Cümle Güzellikleri?Gül?den Öğrendik

?Aşk-ı Mecazi?den?Aşk-ı Hakiki?ye yol bulunca

O?Gül?; küfrü yüreğinden hançerleyen bir bedir ve gönüllerde aşkın bir iman çerağı uyandıran Hakikat Güneşi?ydi... O?Gül?; Cahiliyye karanlığındaki?dipdiri meyyitler? ve her devirde O?ndan uzaklaştıkça insanlığını yitiren canlı cenazeler için?Ba?sü ba?de?l-mevt? nefhasıydı... O?Gül?; virane gönüllerde nurani güzellikler var eyledi, aşkın asli istikametini aşikar eyledi ve ümmet-i Muhammedi, Muhabetullah ile bahtiyar eyledi?

Ticaretten muamelata,

Söz verenlerin;

evet :) cem-34 çok haklısın.

Bir kapıdır aşka bu,

Kalp katılığının şifasının da; ?Fakirleri doyurmak ve

Ya faydalı konuşmayı yahut susmayı?

Aşkı vatan edinip; edebi, gönül toprağı yapmayı,

Hira Dağı Cebel-i Nur olurken, gecelere bürünmüş Mekke semaları uyanmazdı gül yüzlü bir sabaha? Sera da, süreyya da ayet ayet dokunan yeni bir diriliş muştusuyla tekbir almazdı bir daha? İnsanlar, semavi sevdalarla serfiraz olmak, vahyin emsalsiz güzelliklerinden feyz almak için yol bulamazdı en kutlu felaha? Medine?den yayılan İlahi davet, bütün dünyayı kuşatmazdı? Aşkın mi?racına çıkan gönüller, aklın verasına ulaşıp secdekar olmazdı?

Meleklerin ona salat etmesi, ?Allahım! Peygamber?ini yüce mertebelere eriştir!? diye niyazda bulunmasıdır.

?Ölümü en çok hatırlayanların

Sevgili Peygamberimiz?in, bunlardan başka pek çok özelliği vardır.

Aşkın, gönüllere şifa olduğunu/olacağını,

Cemi cümlesi olan

Nefis muhasebesiyle ebedi hayat murakabesini birlikte yapmanın nizam ve intizamını,

Zühre, Ülker, mah verir,

Güzellikte başka bu,

İman dairesinde kalmanın ve Rahmet-i Rahman?a ram olmanın erişilmez kutsiyetini,

Ahiren, sevgi namelerine gönül gözüyle okunan?bir güzide mektup? diye bakmayı,

Şu altı hususa titizlikle uyacaklarına dair:

Onlar, Allah?ın elçisini rahatsız etmemek için yanında alçak sesle konuşur;

Gül olmasaydı, alemler yaratılmazdı... Rahmet yüklü hidayet bulutları, Ademoğlunun yüreğinde karar kılmazdı... Allah , hakkıyla anılmaz; Kur?an, gerçek manasıyla anlaşılmazdı? Hilal?in ışığı yanmaz, zifiri karanlıklar aydınlanmaz, gurubu olmayan şafaklar ufka dayanmaz ve insanlık İslam şerefiyle bahtiyar olmazdı...

Ve ölüm sonrası için en iyi şekilde hazırlananların

?Cennet hazinelerinden bir hazine? olduğunu

Fertten cemaata,

Allah?ın elçisi, sünnetini yeniden diriltip yaşatmaya çalışan kimsenin kendisini sevmiş olacağını, kendisini sevenin de Cennette kendisiyle birlikte olacağını söylemiştir.

İnsanoğlunu, yaratılış gayesiyle buluşturan,

O?Gül?; Cenab-ı Hakk?ın nurunun ilk tecelligahı, nübüvvetin ayetle mücessem son karargahı, insanlığın ebedi kurtuluş rahı, Muhabbettullah ikliminin gül yüzlü sabahı ve aşıkların seher vakti?Hu Hu?lara karışan ahıydı... Esrar-ı Uluhiyet, O?Gül?ün tercümesiyle vuzuha kavuşmuş, beşeriyet müjdeli şafaklara O?nunla uyanmış, O?nun eliyle kainat son kez ve en muhteşem şekliyle?sıbgatullah? ile boyanmıştı...

Allah ?ı tanıma ve O?na, O?nun istediği şekilde kulluk yapma mükellefiyetini,

O?Gül?; ahlakta, edepte, kişilikte ve karakterde eşsizdi... O?Gül?; tezekkürde, tefekkürde, tevekkülde ve esbaba tevessülde benzersizdi... O?Gül?; dini tebliğde, tedriste, talimde ve temsilde emsalsizdi... O?Gül?; hep muhabbetle, hep hüsn-i zanla, hep müjdeyle, hep umutla, hep şefkatle musafaha edendi... O?Gül?; takvanın, hayanın, vefanın, faziletin, zarafetin, merhametin, samimiyetin, metanetin? en mufassal ve en mütekamil ismiydi... O?Gül?; ibadette, şükürde, sabırda, tevbede, duada... velhasıl kulluğun bütün kademelerinde en üst seviyedeydi? O?Gül?; yeryüzündeki bütün güzelliklerin numune-i imtisaliydi ve cümle güzellikleriyle her türlü tarif, tavsif ve tasviri aşan sayısız özelliklerin sahibiydi...

Kıymetini bilmeyi?

Nağmelerde, seste var,

Her lahza; gündüz-gece,

Yazar Mustafa Necati BURSALI

Direklerinin namaz ve ibadet,

İnsanın;

İnsanı insan yapan

?Hiç ölmeyecekmiş gibi dünya için, yarın ölecekmiş gibi ahiret için çalışmayı?,

Hakk?a hakkıyla kul olmakla kazanıldığını

Ve dünyayı bir gül bahçesine çevirmeyi

O?nu gören gözler?Sahabi? sayılmaz, ?Ashabım gökteki yıldızlar gibidir? hadisi duyulmaz, Hz. Ebubekir ?Sıddik? unvanını almaz, Hattab oğlu Ömer adalet timsali?Ömerü?l-Faruk? haline gelmez, Hz. Osman ?Zinnureyn? diye çağrılmaz ve?İlmin kapısı? Hz. Ali ?nin kılıcı da?Zülfikar? olmazdı...

Güller ağlar bana bu derdi güller anlar

Beşeriyetin kanayan yaraları gül yaprağıyla sarılmaz, yetimlere, öksüzlere, mazlumlara ve mağdurlara merhamet edilmez, insanlara müşfik davranılmazdı? İnsanların hayatında firkat içinde yeni bir firkat kıyama durur, gözbebeklerine en kasvetli hüzünler oturur ve amel defterlerinde günahkar gölgelerin nabzı vururdu? Katran siyahı küfür gecelerinden, imanın asude iklimine varılmazdı? Karanlığın kalbine nurani imzalar atılmaz, Hilal?in hükmü kalmaz, Kıble?yi kimse bilmez ve gecenin siyah perçemlerini aydınlatan ay yüzlü sevdalar efsunkar olmazdı?

Uykuları uyutup, gecenin koynunda zikir ve salat ü selam ile?Gül? rengine boyanan Allah Dostları; sonsuzluk ufkunun son hududuna erişen Muhammedi sevdalarını asırlar ötesine taşıdılar... Onlar; ?Ben gelmedim da?vi için / Benim işim sevi için / Dost?un evi gönüllerdir / Gönüller yapmaya geldim...? diyerek gönüllere?Gül? yaprağıyla sevgi döşediler? ?Uyandım, kendimi dövdüm taş ile / Ey Allah?ım yine göster düş ile? diyenler; yeniden?Gül? yüzlü rüyalar görmek, yeni bir?Gül? tebessümüne nail olmak için?Gül? gibi yaşadılar... Dilinden?Gül?ü düşürmeyen, gönlünden?Gül? kokusu eksik olmayan uşşak ve arifan; O?nun şefaatine mazhar olabilmek için kalplerindeki sevgiyi mürekkep yaparak; nice mürettep divanlar ve mufassal?Gül? destanları yazdılar?

Kamil manasıyla sevmeyi, sevilmeyi,

Onların?Ölmeden nefsini hesaba çektiğini,

?Eşref-i mahlukat? ve?ekmel-i mevcudat? diye vasfedildiğini,

Bu aşkın taşlaşmış kalpleri bile yumuşattığını/yumuşatacağını,

Kah elif, kah olur nun,

Peygamber Sevgisi

Saniyen?Yaradan?dan ötürü? ?yaratılan? her şeye muhabbet beslemeyi,

Nasıl sevmeli?

Hakk?ın kudretini kavrayabildiğini,

?Her nefsin mutlaka tadacağı? ölümün ardından herkesin yeniden can bulduğunu,

Hilal bakışlı erbab-ı kalem; her cümlesi bir define, her mısraı bir hazine olan eserlerinde?Gül?ü vasfettiler... Bu vadide kalemkar olan şuara ve üdeba, gözyaşlarından deryalar oluşturdu asırların sayfaları arasında? Onlar; gönül dünyamıza?Gül? ışıkları taşımak için söz ipliğine mana incileri dizdiler, şiirin esrarlı kanatlarında... ?Gül? muhabbetini İlahi aşkın mayası olarak gören nasirler; kalemin gözyaşını kağıtla buluşturdular, cümleleri?Gül? ritmiyle konuşturdular ve cümlemizin yüreğine?Gül? yüzlü güneşler bölüştürdüler? Bu vadide zirvelere ulaşarak insanlığa yeni ufuklar açan ve Ey?Gül?; ?Sen, bir derece daha fazlası olmayan bir insansın da, biz Senden eksik olduğumuz kadar insanlığımızdan uzak insanlarız? diyen üstatlar, bilge şahsiyetler, gönül mimarları, ilim ve fikir adamları bütün dünyaya?Gül?ü anlatmak, O?nun farklı bir yönünü ortaya koyarak beşeriyete tanıtmak için, sayısız eserler kaleme aldılar?

Allahümme Salli ala Seyyidina Muhammedin ve ala ali Seyyidina Muhammed.

O bize Allah?ın buyruklarını getirdi; dinimizi öğretti; doğru yolu bulmamıza yardım etti; ebedi kurtuluşa ermemize aracı oldu.

Hem bu yaptığının günahı,

Suyu üç yudumda içmeyi,

Hayatı muhteşem bir şiir tadında ve

?Sevdiklerimize, sevgimizi izhar etmemiz gerektiğini,

Ay?ın yüreğine değen O Şefkatli El?in mübarek parmağıyla, mehtabın titreyen gamzesi ikiye bölünmezdi?İ?lay-ı Kelimetullah aşkına yelken açıp, gönül fethi için sefere çıkanların, zamansız mekanlara ve mekansız zamanlara yaptığı sır dolu yolculuklar bilinmezdi? Mavera aşkıyla düşlerine kanat vuranların gönül seccadeleri, müjdeli şafaklara serilmezdi... Gözler, ?Karanlık Gecelerin Nurlu Sabahı?nı görmez, ?her zorluğun yanına bir kolaylık? varmaz, her hüznün içine bir huzur girmezdi? Tefekkür, tezekkür, tenevvür, tekemmül ve tevekkül el ele vermez; ayrılık vuslata, zayıflık takate, ölüm hayata bestekar olmazdı?

Muhammed Mustafa sallallahu aleyhi ve selem?i sevmeyi gerektiren pek çok sebep vardır; ama bunların üçü çok önemlidir:

Bana güller derin kırmızı güller verin

Çatısının vakar ve izzet,

İslam?ı anlama, anlatma, yaşama ve yaşatma hususundaki en mükemmel ölçüleri,

?Haram olduğu şüpheli şeylerden kaçınmanın güzel, fakat alimlerde daha güzel?,

Hazret-i Allah verir,

Bu dünyadaki sıkıntısının da hafif olacağını,

Dinimiz ve dünyamız hakkındaki en doğru bilgileri,

diye ifade ettiği gibi; Arş-ı ala aşka gelmez, melekler gülmez, yürekler imanda karar kılmaz, gönlümüz Muhabbet-i Resulullah?tan Muhabbetullah?a ulaşan yolu bulmaz ve insanoğlu için her iki cihan asla gül-i zar olmazdı...

Allah?ın değişmez kanunu olduğunu?;

Mütedeyyin kulların;

SELAM SANA EY NEBİ!

Allah Teala bütün peygamberlere?Ey Musa! Ey İsa? diye adlarıyla hitap ettiği halde ona?Ey Nebi! Ey Resul!? diye üstünlüğünü gösterir bir ifadeyle hitap etmiştir.

Müslüman olma ve her şeyi Kur?an?a göre tarif ve tanzim etme mecburiyetini,

Verdi Cibril, verdi Hak,

Üstelik her birinin sevabından da

Şu misal bunu açıkça göstermektedir:

?Ölümün, mü?minin canını Rabbine hediye etmesi? manasına geldiğini,

Dinde kötü bir çığır açana da

Kötülüğün ise, kalbi tırmalayan,

Üstelik her birinin günahından da

?Gül? olmasaydı?

Aciz insanın de heva ve hevesine uyduğunu?

?Konuştuğu zaman yalan söylememeye,

?Yanımda Resulullah?ın bir tel saçının bulunması, benim için dünyanın bütün servetinden daha değerlidir.?

Bize rahmetsin Hak?tan,

Peygamberimize üstün saygı beslemeyi Allah Teala emretmektedir.

Ve güzel ahlaka sahip olmakla? kazanıldığını

Selam Sana ey Nebi!

Onu sevmenin kazandırdığı

Ağlardı belki hala, Levlake ya Muhammed!..?

Kah farz, kah olur sünnet,

Kendilerine bir şey emanet edildiğinde, emanete hıyanet etmemeye,

on günahı bağışlanır;

O?Gül?; rahmete hasret kalmış çölleri, ?hayır söylemeyen ya da susmayan? dilleri, helale yönelmeyen elleri, merhamet duygusunu yitirmiş kulları, günah deryasına giden yolları öyle bir yola getirdi ki; çöller gülistan, diller Hakk?ı terennüm eden destan, eller sevaba hadim bağban, kullar sevgiye mihman, yollar hayır ve berekete değişmez mekan oldu... O?Gül?ün kokusunu teneffüs edenler imanla şereflendi; hem ifrat, hem de tefrit hizaya gelip itidalle buluştu; benlik davasını güdenler, dünya hırsını büyütenler zulmün ve ahlaksızlığın girdabında gezenler huzur sahiline yelken açtı, cahiliye karanlığı?Gül? yüzlü bir şafakla kucaklaştı... Ve dünya, çok kısa zamanda bu medeni topluma kucak açtı... Çünkü O?Gül?le; varlığa izzet, insanlığa iffet, İslam?a devlet, asra saadet, dünyaya bereket ve alemlere rahmet geldi?

Elini haram uzatmamaya

O?Gül?; sayesi yere düşmeyendi... Bizler, O?Gül? sayesinde küfrün katran siyahı mahzeninde kalarak esfel-i safiline düşmekten ve sonsuza dek helak olmaktan kurtulduk... Bizler; O?nun; ruhumuza içirdiği semavi iksir, aklımıza sunduğu Muhammedi mesaj ve gönlümüze bahşettiği ebedi saadet muştusuyla şerefyab olduk?

Denizde ve karada,

Abide es-Selmani (ö. 72/691) tabiin neslinin önde gelen fakih ve muhaddislerinden biriydi. Peygamber Efendimizin vefatından iki yıl önce Müslüman oldu, fakat onu görme bahtiyarlığına eremedi. Abide?nin şu sözü ilk Müslümanların ona duyduğu sevgiyi pek güzel anlatır:

manevi mertebesi on derece daha yükseltilir.?

Ömrümüzün her anını İlahi emirlere göre tanzim etme plan ve programını,

Sevdası hoştur onun,

?Şüphesiz ki Allah ve melekleri Peygamber?e çok salat ederler. Ey iman edenler! Siz de O?na salat edin ve tam bir teslimiyetle selam verin.? (el-Ahzab, 56)

?Gül?den aldık,

?Feyzinle güldü alem, gufrana erdi adem,

Vicdanlar olunca hür,

Peygamberi sevmek, onun yolunu ve sünnetini izlemekle ve onun gibi yaşamaya gayret etmekle mümkün olur.

Gözünü haramdan sakınmaya,

Onu ana babasından, çocuğundan ve bütün insanlardan daha çok sevmelidir.

?Güzel Ahlak? tamamlanmazdı... Beşeriyet, insanlığın kemal ufkunu tanımazdı... Risaletin numune-i imtisali olan Son Hidayet Sancağı gönül gönderinde dalgalanmazdı... İnsanlar; Kelime-i Şahadetin, Hakk?ı zikretmenin, ameli salihin, tatlı sözün, güler yüzün, yumuşak huyun, muhabbetin, meşveretin, sohbetin, affetmenin, eman vermenin gerçek anlamını hiçbir zaman anlayamazdı... İyiliği emretmenin, kötülükten menetmenin, kötülüğe iyilikle mukabelenin halet ve hasletini hiç kimse öğrenemezdi? İnsanlık; edep ve iffetin, haya ve haysiyetin, vefa ve asaletin, tevekkül ve teslimiyetin, doğruluk ve emniyetin, vakar ve izzetin, cihat ve cesaretin, itidal ve şehametin, tevazu ve mehabetin, cömertlik ve faziletin, barış ve sükunetin, şefkat ve merhametin, insaf ve inayetin, müsamaha ve hürmetin, huzur ve saadetin, nezaket ve zarafetin, hak ve hukukun ne olduğunu asli manasıyla asla bilemezdi? Kadın esir muamelesi görmeye devam eder, eşya gibi alınıp satılır, kız çocukları diri diri toprağa gömülür, acımasızca öldürülürdü? İnsan hakları konusu, kadın hukuku mevzuu hiç gündeme gelmez ve hiç kimse kul hakkına, komşu hukukuna hürmetkar olmazdı?

?Gül?den öğrendik...

Var kutlu sahabeden,

Götürür dürr-i meknun,

Hem de kendisinden sonra

?Gül? olmasaydı,

Tenin bir ipek beden,

O?Gül?le; diri diri toprağa gömülen masum kızların, her türlü kötü muameleye tabi tutulan mağdur kölelerin, şefkat gösterilmeyen mazlum öksüzlerin, başları okşanmayan mahzun yetimlerin, merhamet edilmeyen kimsesizlerin, gönlü kırık gariplerin, boynu bükük fakirlerin, bağrı yanık anaların, çöl yürekli babaların yüzü gülmüştü? O?Gül?; kin dolu yürekleri; hidayet ve kardeşlik ikliminde sevgi, şefkat, letafet ve nezaket gülzarına çevirmiş, bütün olumsuzlukları güzelliklere tebdil etmişti...

Meşguliyet gelmeden önce boş vaktin,

Sayılı nefeslerin sadece beşikle mezar arasında tüketilen bir hazine olmadığını,

Nefse?hoş? gelen şeylerin?boş?luğunda kalmamayı,

Kitap, Sünnet dinde var,

Bu can ten evinden çıkar giderim

Bu sevda kardan beyaz,

Gönderir kutlu ümmet,

Bunlar; Ebu Talib amcasının çocukları Hz. Ali'nin, Akil'in, Ca?fer'in ve Abbas amcasının ailesidir.

Ve her türlü ahkam esaslarını

En Kutlu Rehber,

O çığırda yürüyenlerin günahının yazıldığını,

Kulun; kendi acziyetini idrak etmeye başladığı an

SAV. SAV. SAV. SAV. SAV. SAV. SAV. SAV. SAV. SAV.

Dindar olmayanın

başlarının üzerinde birer kuş varmış gibi onu sükunetle dinler;

paylaşımların için ayrıca teşekkr ediyrm sana sağolasın :)

Emrine kainatın musahhar kılındığını,

Bütün yeryüzü ona hem namaz kılma yeri hem de teyemmüm ederek temizlenme vasıtası kılınmıştır.

Ona ahirette şefaat yetkisi verilmiştir.

Bunlar bile Resul-i Ekrem Efendimizin ümmetine beslediği sevgi ve şefkatin derinliğini göstermeye yeterlidir.

Evvelen Yaradan?ı sevmeyi ve O?na hakkıyla ibadet etmeyi,

O?Gül?

İslam olmak, dolayısıyla da insan olmak için gerekli her şeyi;

Matem tutardı gökler, gülmezdi hiç melekler,

İnsanın da bu sermayeden müteselsilen sorumlu tutulduğunu,

?Hayanın güzel, fakat kadınlarda daha güzel? bir haslet olduğunu

Kuyularda Yusuf?um. Sözlerin bana Züleyha.

Her an bir nefeste var,

?Dünyada karınlarını tıka basa doyuranların,

Vareden?e sevgiyle erişildiğini,

Peygambere salatü selam getirmeli

- - - - "Gül Yüzlü Yar" - - - -

Bu iyilikleri sebebiyle Peygamber Efendimizi sevmek bizim en tabii görevimizdir.

Kainat kitabını hakkıyla okumayı,

O?Gül?le beşeriyet; İslam tacını giyerek insanlık mertebesine yeniden yükselmişti? O?Gül? bizlere; Allah ?ın varlığını, birliğini, kudret ve azametini, gerçek anlamıyla öğretmişti? O?Gül? bizleri; hilkatin esrarından, kulluğun itibarından, Müslüman olma vakarından, dünya pazarındaki ahiret karından ve ebedi kurtuluş muştusundan haberdar etmişti? O?Gül?ün duasıyla, gökteki bulutlardan rahmet yüklü yağmurlar yeryüzüne düşmüştü? Kışta kalan bütün tohumlar?Gül? aşkıyla boy vermiş ve O?nun rahmet ikliminde yeşermişti?

Demekki o sahabi, namazda bile olsa, Resulullah?ın kendisini çağırdığını duyduğu anda namazını bozmalı, ona koşmalıydı.

Bir doyumsuz beste var,

Bülbüller etmede arz,

?Allah?a karşı gelmekten sakınmakla,

?Allah?ı görüyormuşçasına ibadet etmeyi,

İnsanlığın gördüğü en muhteşem inkılab gerçekleşmezdi... Ruhumuz, Mavera?ya kanat çırpmaz, kalbimiz?Allah? aşkıyla çarpmazdı... Rahmetli Ali Ulvi Kurucu?nun

Rıza-i Bari?ye ulaşmak için Hakk yolunda çile çekmeyi,

Son nefeste didarın ile şad kıl?

Hem yaptığının sevabı,

Bu sorunun kısaca cevabı şudur:

Hayatın zorlukları karşısında?sabır-şükür-zafer? diyerek?muhlis? olmayı,

Ölümden hayata kadar;

O çığırda yürüyenlerin sevabının verildiğini,

Benim için yol uzun,

Ruhlarını?Gül? yağmurlarıyla yıkayıp, hayatlarını?Gül? aşkına sebil edenler; gönül gözünden dökülen muhabbet damlalarına, yüreklerinde kor haline gelen sevda ateşinin rengarenk ışıltılarını kattılar... Nazenin duygularını İlahi aşkla damıttılar... İç alemindeki coşkularını kelimelerle resmettiler, yazılarına?Gül? rumuzlu güzellikler nakşettiler, mısralarını?Gül? kafiyesiyle nazmettiler ve edebiyat dünyasına birbirinden güzel güldesteler armağan ettiler?

Üçüncüsü de, onu kendimize model almamızı emretmiştir.

Duvarlarının Hakk?a hürmet ve muhabbet,

Vermededir her çiçek,

O?Gül?; bütün insanlığın dünyasını da, ukbasını da cennet-asa baharlara tebdil etmek; baharları, ?Kainatın Solmayan Gülü?yle asli hüviyetine erdirmek; ?Baharın salavatı güller?e, ?Gül? kokusu vermek için kainata aşkla geldi ve gönülleri aşka getirdi... Ve her şey, yokluğun bağrında ilk varlık nuru olarak yaratılan?Şah-ı Levlak?la aşkı tanıdı... Çünkü kainatın yaratılış sebebi aşktı ve Sevgi Peygamberi olan Habibullah da bu aşkın en parlak nuruydu... ?Hilal?le ışıklanmamış simsiyah geceleri giyinmiş yüreklere O?Gül?ün sevdası düşünce; kalpler, ?kalp? olmaktan kurtulmuş, bir gül bahçesine çevrilerek gönül haline gelmişti...

Öyle istemede Rab,

Sevgi anahtarının en paslı kalp kilitlerini bile kolaylıkla açtığını/açacağını,

Bulut, zübde, ab verir,

Essalatu Vesselamu Aleyke Ya Resulüllah.

Başkaları sana yap diye fetva verse bile,

Her peygamber Allah Teala?nın reddetmeyeceği duasını dünyada iken yapmış ve bu hakkını kullanmıştır. Sevgili Peygamberimiz ise reddedilmeyecek duasını, kıyamet gününde ümmetine şefaat etmek üzere ahirete saklamış ve böylece ümmetini ne kadar çok sevdiğini göstermiştir.

Sıkıntıya uğradığını,

Gönüller sevdana kap,

Şifanın da?Aşk-ı Hakiki?de bulunduğunu/bulunacağını,

İffet ve namusunu korumaya?

?Dinde iyi bir çığır açan kimseye,

Bir de daha önceki devirlerde her peygamber sadece kendi kavmine gönderildiği halde, Resul-i Ekrem bütün insanlara peygamber gönderilmiştir.

Hakiki aşka hicret etmekle

?Gül Devri?nden bu yana;?Gül?ü anlatmayan dil, ?Gül?ü yazmayan el, ?Gül?e benzemeyen hal,?Gül?e varmayan yol ve?Gül? kokmayan kul neye yarar diyen şairler, yazarlar, gönül sultanları... büyük bir iştiyakla?Gül?ü anlattılar? On beş asırdır, O?na duydukları aşkı ve muhabbeti ifade eden?Gül? kokulu hislerini kalem ve kelam ile nakış nakış yüreklere işlediler? Gönüllerimize birbirinden güzel?Gül? besteleri sundular, ?Gül? yazıları yazdılar, ?Gül? şiirleri söylediler, ?Gül? ?Şifa?ları okudular, ?Güldeste?ler hazırladılar, ?Gül? sohbetleri ettiler, gülü?Gül? ile tarttılar ve?Gül?den terazi tuttular? ?Gül? diyerek iki cihanda gülenler, ?Gül? sevdasıyla aşka gelenler ve?Gül? uğrunda her mihneti cana minnet bilenler, ?Gül?ü anlatmak için kalemlerini kılıç yapıp cepheden cepheye koştular? Ve en önemlisi, hayatlarını?Gül? ölçüsüyle tanzim edip, tebliğlerini temsil edenler, ?kal?den ziyade?hal?i kuşanarak?Gül? yüzlü seferlerde coştular? Onlar; yüreklerinden kopup gelen duygularını; kimi zaman manzum ve mensur tarzda anlattılar, kimi zaman hikmetli sözlerle açıkladılar, kimi zaman da musikinin efsunkar ikliminde terennüm ettiler... Hislerini ve hissettiklerini, bazen kağıt-kalem ve kitapla, bazen sohbet, kelam ve hitapla, bazen de ney, kudüm ve mızrapla dile getirdiler?

Gün olur yaprağı düşer güllerin,

Daha önceleri hiçbir peygambere verilmeyen şu beş şey hep birden ona verilmiştir:

Var zemzem, var Kabe?den,

Ölsem ölsem yine dirilsem derim,

Kıble yürekli mürşitler, ?Adı güzel, kendi güzel Muhammed?in rehberliğinde irşada başlayarak?Aşk-ı Hakiki?ye giden Muhabbetullah yolunu tuttular... ?Aşk gelince cümle eksiklik biter? fehvasınca gönüllerde çerağ uyandıran mutasavvıflar; doyumsuz sohbetlerle, aşkın?Gül? yüzünü anlattılar... ?Gül?ün güzelliği sayesinde sözlerine güzellik kattılar... ?Gül?den bihaber olanları, O?ndan haberdar ettiler... Vahyin ışığıyla aydınlanmadığı ve?Gül?ü tanı/ya/madığı için ruhu buhranlar içinde bunalan beşeriyetin yüreğini semavi sevdalarla aşka getirdiler? Kıble?den gelen ışığın ilhamıyla gönül tellerini?Gül? mızrabıyla titrettiler...

Hastalık gelmeden önce sıhhatin,

Mürşid-i Ekber,

Ve?La havle ve la kuvvete illa billah? sözünün

Yakar durur bahar-yaz,

Belanın derecesiyle mütenasip olduğunu,

Hz. Adem?den itibaren bütün peygamberler ve Mü?minler, kıyamet gününde, hesabın başlamasından önce, onun?livaü?l-hamd? adlı sancağı altında toplanacaktır.

İlimden ibadata,

Ateşlerde İbrahim?im. Gözlerin bana derya.

?Adaletin güzel, fakat ümerada daha güzel?,

İnsanlara şefaat etme yetkisi sadece ona verilecektir.

Ademoğlundaki bu mükemmelliğin;

Ve Kur?an?ın günlük hayata tercümesini

Çünkü o ümmetine çok düşkündür;

En zeki mü?minler? olduğunu

Essalatu Vesselamu Aleyke Ya Seyyidel Evveliyne Vel Ahiriyn

Budur ermek murada,

Zararlı söz söylemeyerek esenliğe kavuşmayı,

ve kendisinden sonra sadaka almaları haram olan akrabasıdır.

Sevgimizi söylemekle aradaki muhabbetin güçleneceğini?,

?Gül?ü Anlatmak

Ve ölümü; ?şeb-i arus? ya da?nev-ruz? bilenlerin ebediyyen güldüğünü

Peygamber?e saygı göstermek ona salatü selam getirmeyi gerekli kılar. Şu ayet bize bu görevimizi hatırlatır:

Onu aşk, iman bürür,

Varlığın var olma sebebinin sevgi olduğunu,

Muhabbetullah iklimine girildiğini,

Bizler cümleten;

?Ölüm gelmeden önce hayatın,

Güzin-i Beşer,

İnsanoğlunun yeni bir hayata merhaba demek için öldüğünü,

Bu bir bal dolu petek,

Yağmur damlası kadar,

?Rabbim! Beni sev, sevdiğin kullarını Bana sevdir,

Kimileri, ?Siyer? ya da?Siret? kitaplarıyla anlatmaya çalıştı?Gül? sevgisini? Kimileri, ?Şemail?ler, ?Fezail?ler ve?Delail?ler yazarak vasfetmek istedi?Gül?ün eşi-benzeri olmayan güzelliklerini? Kimileri, ?Hadis? külliyatlarıyla hicret etti?Gül Devri?nin muazzez iklimine? Kimileri; ?Miraciye?lerle, ?Hicretü?n-Nebi?lerle, ?Mucizat?larla, ?Gazavat-ı Nebi?lerle dile getirmek istedi?Gül?ün mübarek hayatlarının emsalsiz bölümlerini? Kimileri, ?Mevlid?lerle aşikar etmeye çalıştı?Gül? aşkını? Kimileri, ?Hilye?lerle söndürmek istedi?Gül?e duyduğu büyük hasreti? Kimileri, ?İlahi?lerle, kimileri?Salat-ı Ümmiye?lerle, kimileri?Na?t-ı Şerif?lerle, kimileri?Divan?larla çaldı şefaat kapılarını? Kimileri, ?Gül? yudumlu ninnilerle yavrularının yüreğine?Gül? cemresi düşürdü? Kimileri de, her harfine ayrı bir üslupla sevda nameleri düşürdükleri?Hüsn-ü Hat?larla iltica etti?Gül? kokulu vuslat yoluna?

Peygamber sevgisi bir mü?mini Cennete götürecek büyük bir sermayedir. Şu olay bunu göstermektedir:

Sen?sin aleme medar,

Peygamberimizi niçin sevmeliyiz?

Hatm-i kelam olarak O?Gül?den şefaat niyazımızı, ?Gül? kokulu umutlara yaslanmış bir yüreğin sahibi olan Süleyman Çelebi?nin diliyle yapıyor ve:

Çöldeyim, susuzum. Dudağın bana Leyla.

İmandan itikada,

Kışta, baharda, yazda,

Nice bin aşıkın var,

İfrat ve tefritten arınmayı, itidal zırhına bürünmeyi,

Öldükten sonra mahşere gitmek üzere ilk defa o diriltilecektir;

Bir eve girmeden üç defa seslenmeyi,

?İnsanların dindarlığı nispetinde

Prof. Dr. M. Yaşar Kandemir

mü?minlere karşı çok şefkatli ve merhametlidir;

İnsanlığın istikbali için ebedi bahar besteleri terennüm etmeyi,

bunlardan birinin Kur'an-ı Kerim,

Ve Son Peygamber olan

Münafıklığın üç alameti olduğunu

Güllere vurgunum güllere sevdalı,

Var sünnette, var farzda,

Abdest alırken uzuvları üç kere yıkamayı,

Gül yüzlü şehadet gülleri derin,

Yüzün güneşlerden ak,

İyi mü?min; Peygamberini canından ileri tutmalıdır. Bunu Allah Teala istemektedir.

Meçhul olurdu esma, Levlake ya Muhammed!..

diyor, açılan her gül yaprağı adedince Kainatın Solmayan Gülü?ne salat ü selam ediyoruz...

diğerinin Ehl-i beyt olduğunu söyledi ve Ehl-i beyt?ine saygılı davranmamızı istedi.

Yüce bir duygu olduğunu,

hayırlı geceler..

Gönderir Acem, Arap,

Yegane Önder,

Hayatı madde-mana bütünlüğü içinde ve asli manasıyla kavrama keyfiyetini,

Hasılı Kelam,

Essalatu Vesselamu Aleyke Ya Habibullah.

Allah?ın elçisi tıraş olurken saçının bir telini yere düşürmezlerdi.

?Doğmazdı kalbe iman, inmezdi arza Kur'an,

Binlerce defa olsun,

?İman sahibi olmadan cennete girilemeyeceğini,

Saysam bitmez ki tek tek,

Mislini görmedi yer,

Kan rengi hüzünlü şehit edalı,

İnsanoğlu; subaşında susuz kalır, ?bağrı yanan? kızgın çöller gibi susuzluktan bunalırdı... İnsanların değer ve ölçüler dengesi kaybolur, beşeriyet her alanda zeval bulurdu? Fecr-i kazipler, fecr-i sadıkların yerine ikame olurken; ruhlara tulu eden meskenet tüllerine, cehalet bulutlarının en koyu sisleri çökerdi? Göz körlüğe mahkum, kulak sağırlığa mecbur, kalp masivaya meftun olurdu? Kul, günah çukurlarından kurtulamaz, nefsin yalçın dağlarını aşamaz, ebedi hayatın efsunkar güzelliklerine ulaşamaz, ölümle dost olup merdane dolaşamaz ve?canı canana teslim edip? ölümsüzlük ikliminde berhudar olmazdı?

Mü?minlerin ona salatü selam getirmesi ise, ?Allahümme salli ala Muhammedin ve ala ali Muhammed? demesi veya?Allahümme salli? duasını okumasıdır.

Her işe?Allah adıyla? başlama ve her şeyi?Allah adına? yapma şiar ve iftiharını,

Zemininin ihlas ve samimiyet

Ümmetine düşkünlüğü

O, peygamberlerin sonuncusudur;

O?Gül?; yaşatmayı yaşamaya, sevindirmeyi sevinmeye, yedirmeyi yemeye, giydirmeyi giymeye, ukbayı dünyaya tercih etmişti... O; elinde bulunan malı, parayı ve ganimetleri yanında hiç misafir etmemiş, ihtiyaç sahiplerine hemen dağıtmış, sade, duru ve mütevazı bir hayat yaşamıştı...

?Ahsen-i takvim? olarak yaratıldığını,

Dünyada bir garip gibi yaşamayı?,

Üç günlük dünya ticaretinde ömür sermayesini beyhude tüketerek?müflis? olmamayı,

Mahzundur Arş-i ala, Levlake ya Muhammed!..

Hem Allah?ı hem Resulullah?ı evrendeki her şeyden daha çok sevmedikçe mümin adını almak mümkün değildir. Peygamber Efendimiz de böyle buyurmuştur.

Bizler;

Temelinin iman ve hidayet,

Emanete ihanet etmenin;

Yaratılanların En Hayırlısı, İnsanlığın Mi?racı, Rabbimizin Habibi olan, Allah ?ın Kur?an?da -diğer peygamberler gibi yalın ismiyle nida etmeyip- ?Ey Resul, Ey Nebi, Ey Müddessir, Ey Müzzemmil!? diye tazimkar bir ifadeyle hitap ettiği O?Gül?; Muhabbetullah ufkunda, ufuk ötesi menzillere ulaşan Muhammedi bir sevdanın remziydi? Rahmet ve Sevgi Peygamberi olan O?Gül?; ?Yaratılanı Yaradan?dan ötürü? sevmeyi bizlere miras bıraktı... Bu mevzuda ; ?İman etmedikçe Cennet?e giremezsiniz, birbirinizi sevmedikçe de gerçek manada iman etmiş olamazsınız? buyurarak, imanı içtimai barışın temel taşı yaptı...

Ve O?Gül?; sevda çöllerinden Mevla?ya giden?İz?in sahibi, Hak yolunun yanılmayan ve yanıltmayan En Son Kılavuzuydu... Bu sebeple, kul aşkıyla çöle inen Mecnunlar, ?Leyla? dese de; ?Gül? aşkıyla Hakk?a yönelen kalpler hep?Mevla? dedi/diyordu/diyecekti...

?Allah de?yip, Allah aşkıyla?dosdoğru ol?mayı,

Allah Teala Tevrat?ta yahudilere, İncilde hıristiyanlara?O Peygamber?in geleceğini haber vermiş, özelliklerini tanıtmış, yahudiler ve hıristiyanlar da onu kendi öz oğulları gibi tanımışlardır. Onu görür görmez kendisine iman etmeleri emredildiği halde, ne yazık ki, iman etmemişlerdir.

?Başını taştan taşa vuran su? gibi çağlayanlar, ?Gül?e bende olup aktılar? ?Arayı arayı bulsam izini? diyerek?Gül? aşkına gönül bağlayanlar, dünyaya ve ukbaya?Gül? penceresinden baktılar? Yüreklerinde hissettikleri?Gül? sevdasını, mısraların yüreğine bırakanlar, gönüllerde?Gül? çerağı yaktılar? ?Gül?ü anlatırken; ?Perişan sözlerimden bıkma, hoş gör ya Resulallah? diyerek affına sığınıp arz-ı hal edenler, gökkubbede nice hoş sadalar bıraktılar?

mü?minlerin sıkıntıya uğraması ona ağır gelir.

Mükafatın büyüklüğünün de,

Dr. Mehmet Güneş

?Allah ve melekleri Peygamber?e salat ederler. Ey mü?minler! Siz de ona salatü selam getirin.?

Gül kokulu yare, yare gönderin

Hiçbir şey azalmadığını?

?Yanında adım anılıp da bana salatü selam getirmeyen kimse, cimrinin tekidir.?

İlahi emirler istikametinde yaşaması gerektiğini,

?Besmeleli sevdalara? varıldığını,

Resul-i Ekrem ona, seslendiği zaman niçin hemen cevap vermediğini sordu. Said durumu anlatınca, Allah'ın Resulü hem ona hem diğer Müslümanlara şu ayeti okudu:

Var ezan, var namazda,

?Cennet?e gireceklerine dair sözü?

Doğumla avdet ettiğimiz?iki kapılı han?da insanoğlunun misafir kaldığını,

Söz verdiğinde sözünden dönmemeye,

Efendimizin bazı özellikleri

Salisen dünyayı sevda çiçekleriyle süslemeyi,

Penceresinin de hüsn-ü zan ve zarafet olduğunu

Bir aylık yola kadar düşmanlarının kalbine korku salmak suretiyle Allah'ın yardımına nail olmuştur.

Teravih namazını; farz olabileceği, bunun da Müslümanları zora sokabileceği düşüncesiyle cemaatle kıldırmaması, Yatsı namazını çok geç bir saatte kılmayı düşünüp bundan vazgeçmesi, çok istediği halde her askeri birliğe katılmaması ümmetini zora sokmamak içindir.

Onun yakınlarını da sevmeli

Mehmet Emin Ay ne güzel söyler.

Azgın tufanlar içinde aciz kalan biçareler, çaresizliğe göğüs geremezdi... İnsanlar ebedi barış ve kurtuluş menziline eremezdi... Hayırlar fethedilmez, şerler defedilemezdi? Gönül tellerimize dokunan mızraplar ferahnak nağmeler veremezdi? Ruhların ölümden vareste olduğunu, kışın bahara, gecenin nehara, vefatın dirilmeye bir beste olduğunu anlayamazdık... Baki olanı unutup, fani olanlar için?ah etmeye? devam ederdik? Canlar canı?nı bilemez, ?Ballar balı?nı bulamazdık? İstikbalimizde?Gül? yüzlü bahar, bakışlarımızda?Gül? mushaflı nazar, kalbimizde?Gül Yüzlü Yar? ve gönlümüzde?Vareden?in aşkı var olmazdı?

Ahlaktan hayır-hasenata,

?Hayra davet eden? son çağrıyı işitemez, ?Çöle İnen Nur?un halesi olmaya gidemezdik... Sevda yaylasından Mevla?ya ulaşan yolun bidayetinin de, nihayetinin de O?nun?İz?inden geçtiğini idrak edemezdik? İç alemimizde çözülmeyi bekleyen binlerce buzulun, kalbimizi neden mesken tuttuğunun ve nasıl çözüleceğinin sırlarını asla çözemezdik? Yüreğimizdeki kin ve nefret dağlarını hak ile yeksan etmeyi, nefsani arzuları dizginlemeyi, kalbimizi işgal eden buzulları iman ateşiyle eritmeyi?Gül? olmadan katiyyen öğrenemezdik? Kalplere?Gül Cemresi? düşmeden dünyamıza bahar gelmez ve cennet-asa baharların getirdiği yemyeşil bir sevdanın nuru yüreğimizi gönül haline getirmezdi? O?nun kainata can veren muhabbeti olmasaydı; gözyaşlarında dalgalanan rahmet ummanları gönül sahillerimize vurmaz, dualar kıyama durmaz, seher vakti aşıkların?Hu, Hu?lara karışan?Amin?leri duyulmaz ve yürekler İlahi aşka giriftar olmazdı?

Allah ?ın yeryüzündeki halifesi olduğunu,

?Dünyada yükselen bir şeyi alçaltmanın,

?Ölmeden evvel kendimizi hesaba çekmeyi?, ?ölümle uyanmadan önce? Müslüman olarak yaşamayı, ?Allah için sevmeyi ve Allah için buğzetmeyi? öğrenemezdik? ?İnsana teşekkür etmeyen, Allah?a şükredemez? kıstasını idrak edemez, ?Mahluku sevmeyen, Mabudu sevemez?, ?Merhamet etmeyene merhamet edilmez? ölçüsünü öğrenemez, ?Din kardeşliğinin kan kardeşliğinden daha önemli olduğunu? bilemezdik? Böyle olunca; ?Ebabil Kuşları?nın aşkına meftun olan mahur düşlerimiz hüzzama döner, hayatımız hüsran denizinde boğulur, umutlarımız karanlığın girdabında kaybolur, kelamın tahtı devrilir ve?Alemlere Rahmet? olan?En Sevgili?ye?Ya Muhammed canım arzular Seni? ikrarımız asla aşikar olmazdı...

Bad-ı saba götürür,

Kıyamet günü uzun süre aç kalacağını?

O?Gül?; aşkın bir inançla Allah ?a bağlanmış, O?na hakkıyla teslim olmuş, her zaman mükemmel bir sorumluluk duygusu içinde hareket etmiş, ne inancından, ne de davasından zinhar taviz vermemişti? O?Gül?; en kötü şartlarda bile asla sarsılmamış, ye?se düşmemiş, telaşa kapılmamış, hiç tereddüt yaşamamış ve yaşatmamış, metanetli tavrını hiç değiştirmemiş, dimdik ayakta durmuş, katiyen eğilmemiş bir iman ve aksiyon abidesiydi... O, civanmertliğin yanında tedbir ve temkini de elden hiç bırakmamıştı... O?Gül?ün cesaretini anlatan Hz. Ali ; ?Biz, savaş kızıştığında, gözler öfkeden kıpkırmızı kesildiğinde O?nun arkasına sığınırdık? derken, aynı mevzuda Bera b. Azib ise; ?Savaşta en cesur olanımız bile, Hz. Muhammed ?le aynı hizada duramazdı? tabirini kullanmıştı? Huneyn Savaşı?nda panik baş gösterip, ordunun ricat etmeye başladığı harbin en sıcak dakikalarında, dalga dalga Müslümanların üzerine gelen düşmana karşı korkusuzca savaşan ve müşriklerden -bütün askerlerin aksine- geri çekilmeyen tek kişi Efendimiz Aleyhisselatü Vesselamdı? Çünkü O?Gül?; müthiş bir irade, akıllara durgunluk veren bir azim, eşi ve benzeri olmayan bir cesaret şahikasıydı...

?Hayırlı söz söyleyerek kazançlı çıkmayı,

Daha sonra gelen nesiller de aynı muhabbeti ve hürmeti devam ettirdiler.

Nuru Sen?sin sonsuzun,

Birincisi, o, alemlere rahmet olarak gönderilmiştir.

Var Nuh?tan, var İshak?tan,

Velhasıl; gönül fethi için?Can özünden besmele çekmeyi?

Ve Cennet?in de,

Sancılar içinde Meryem?im. Bakışın bana İsa.

?Öyleyse sen sevdiklerinle beraber olacaksın? buyurdu. Ashab-ı kiram bu müjdeye derecesiz sevindi.

Buhara?da, Çin?de var,

?Sabrın güzel, fakat fakirlerde daha güzel?,

Sünnetini sevmeli, saymalı

?Cömertliğin güzel, fakat zenginlerde daha güzel?,

Ruh, beden, zeka, şuur ve iradeyle anlamlı hale geldiğini,

Her şey hep Sen?in için,

Günlük hayatı üçe bölmeyi,

Kazadan mukadderata,

Beşeriyetin; Beka Yurdu?na vuslat için bu fani aleme geldiğini,

?Müjdeleyici?, ?davetçi?, ?şahit? ve?uyarıcı? olarak gönderilen Hakikat Güneşi ufkumuza doğmazdı? Dinin, duanın ve ibadetin nuru sinelerimize sağanak sağanak yağmazdı? Kainata dar gelen Rabb-i Rahim?in aşkı yumruk kadar bir kalbe sığmazdı? Yürekler?Allah? nidasıyla dalgalanmaz, diller her nefeste şükrederek Hakk?ı anmaz, gönüller Muhabbetullah aşkıyla alev alev yanmazdı... Ve insanlık, sevginin bütün kapıları açtığından hiçbir zaman haberdar olmazdı...

Mü?minleri, Son İlahi Din?e kavuşturan,

Yaratılmışların en şereflisi, insanların en hayırlısı, Peygamberlik Gülzarının En Güzel Gülü olan ve?Alemlere Rahmet olarak? gönderilen O?Gül?; ?Varlığın Nuru?dur? Kainattaki bütün güzelliklerin en mükemmel bir biçimde şahsında tezahür etmesi için yaratılan, her hali kemal sıfatlarla donatılan ve beşeriyet için en büyük nimet olan O?Gül?, İnsanlığın Son Hududu?dur? Hakk?ın?Server-i Asfiya? kıldığı, ?Habibim? diyerek eşsiz bir nişanla taltif ettiği ve?Makam-ı Mahmud?a erdirdiği O?Gül?, cümle ümmet-i Muhammed?in mahbubudur?

Zerreler adedince,

Yapılan duayı ve nasihati üç kere tekrar etmeyi,

Müslümanları, ?Gül Devri?nde yaşama mutluluğuna eriştiren,

Gül fışkırdı topraktan,

Bilcümle güzellikleri;

O?Gül?; imanı, ihlası, sabrı, hilmi, feraseti, cesareti, cömertliği, doğruluğu, tevazuu, muhabbeti, sözü sohbeti, oturup kalkması, velhasıl her türlü davranışını ihata eden?güzel ahlakıyla?; ailevi, içtimai, iktisadi, idari, askeri yönetimiyle, ferdi ve nebevi ufuk itibariyle bütün?en?lerin?en?iydi... O?Gül?; en güzel Müslüman, en kamil insan, en abid kul, en cömert mü?min, en mütevazı beşer, en emin şahsiyet, en nazik dost, en vefalı yaran, en sevgili eş, en iyi arkadaş, en latif aile reisi, en hayırlı baba, en müşfik dede, en cesur komutan, en mahir diplomat, en adil devlet adamı, en doğru rehber ve en büyük peygamberdi... O?Gül?; şair dilinde?Bir güzel ki, güzeli en güzelin? diye vasfedilendi... O?Gül?; Allah?ın insanlığa; en büyük nimeti, en muazzam himmeti ve en gümrah rahmetiydi? O?Gül?; adına Hakk?ın yemin ettiği, ?Leamrük?le müeyyed? bir imtiyazın sahibiydi?

Sözünde durmamanın,

Ümmetinin sıkıntıya düşmemesi, zor durumda kalmaması için her şeyi onlara emretmemiştir. Mesela dişlerini fırçalamayı çok sevdiği ve her fırsatta mübarek dişlerini temizlediği için, ümmetine abdest alırken diş temizliğini emretmeyi düşünmüş, fakat onların bunu her zaman yapamayacağını dikkate alarak bu düşüncesinden vazgeçmiştir.

Kullar, ?Sırat-ı Mustakim?i bulamaz, yıllar?Asr-ı Saadet?i bilemez, yollar Kıble?de karar kılamazdı... Dünyaya köle olup irtifa kaybedenler, gurur ve kibirde zirveye çıkanlar, Gayya kuyularından kurtulamazdı? Nefse tutsak olan duygular yüzünden onlarca parçaya bölünen yürekler; ?bir kızıl goncaya? dönene kadar kanasa bile, gönüller bir türlü gül bahçesine dönemezdi? Ve?Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi? diyen çile harmanları?Aşk-ı Hakiki?den nasip almaz, gönüller aşk ile tacidar olmazdı...

Günahlardan arınana kadar

Birbirimizi kamil manasıyla sevmeden gerçek mü?min olunamayacağını?

İhtiyarlık gelmeden önce gençliğin,