Söz olur diyor, konuşursam? Yazmam bir daha? Düşünmem?

Tüm varlığımız ile?hakiki? bir dua!

Nurlu kelimeler!

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="0f676e6366627c6a6366624f6676666d66636866216c6062">

Sustuk o zaman!

Besmele ile caminin ahşap oymalı dar kapısından içeri girip, sabah namazına durmuş nurani cemaatin arasına katılıyorum?

Aşkın nuru?

Camın önünde durursun bir süre? Bütün anlar sanki tek bir anın içine sığmıştır? Cennetten bir kapının açıldığını hissedersin kalbine? O duyguyla, pencerenin önündeki sedire oturur Kur?an-ı Kerim?i açarsın? Ve kalbinde açılan kapıdan içeri kendini bırakırsın?

Kalbin?Cihad?ına hazırlananlar için dua!

O an bahçeden gelen gülüşme sesleri duyulur? Huzurla, büyük bir güvenle doğrulursun yataktan? Ihlamur ağacının cama yaslanan dallarına bakarak yüzünü yıkarsın o tertemiz suyla? Açarsın pencereyi, ıhlamurun çocuksu kokusu odaya dolar?

Orada bekliyorum işte seni? Altından kelimelerin kumsalında? Bir fakir olarak?

Ey hakikat!

İnsana emanet edilen sır?

( Sabah namazı hiç bitmesin istiyorum? Çünkü zamanın dönmesi yine başlayacak ve sonunda gece olacak?

İşte o kadar gerçek, hüzün ve acılarla dolu yüzlerce yıl öncesi?

Hocam zekeriya hocam kalemine sağlık.

( Son hatırladığı an bu olmalıydı, dünyayı terk etmeden önce? Geri dönmedi bir daha? Hep kalbinde, cennette kaldı? Kalbinin dışına hiç çıkmadı? Tertemiz sular kirlendi, gıdalar değiştirildi, çocuklar öldürüldü, organları satıldı? Dünyada tabiatını kaybetmemek için direnen kim varsa hepsi birer birer bulundu, toplatıldı, nano teknolojinin esir kamplarına sürüldü?

Son kişi kalsak bile bu dünyada, Cenab-ı Allah?ın yardımıyla, biz, ?bir? gibi, kalbi korumak için neye?ihtiyaç? varsa yapmaya çalışacağız? Ama sizin, secde kardeşlerinin, samimi dualarına çok ihtiyacımız var? Ne olur dua?

Ey sevgili?

Halim Selim

( Burada bitmeli mi bu yazı? Yeniden geri dönüş o ana? İstemiyorum bunu biliyorsun? Sözü istemiyorum artık? Korkuyorum?

Şeytanın örtüsünü çekip alabilirsen üzerinden, Allah?a teslim olursun?

Anlıyorum o zaman?

O kelime dile geldiğinde kainatın genişlemesi bir an duruyor ve tek bir anın içinde yoğunlaşıyor bütün kainat?

( Bu yazı aslında burada bitiyor?

Ve gecenin karanlığı içinde parlayan yalnızlığın kemikten tahtına yıllarca öncesinde olduğu gibi yine ben oturmak zorunda kalacağım?

( Bahçede, tavaf yönünde, kalbi bir çocuk sesiyle ezan okunmaya başlıyor?

Zamanı iyi kullanmalıyız? Size söylüyorum! Hayrı ve barışı dünyanın her yerine yayabilmek için hiç durmadan çabalayan kardeşlerime? Size! Kağıtları?oku?maktan çok, ateşten ekranlara bakmak zorunda kalan?yeni? kardeşlerime?

Kelimelerin ilk hali? O halin içine girmeden nasıl konuşabiliriz seninle? Yalnızca dua eden olmamalı insan? Kainatın duasının içine girmek için çabalamalı? Bir kelime olmalı, bir harf, bir nokta? Ve kalbin tavafında yüz yüze gelmeliyiz seninle?

Hiç kimsenin haddi değildir böyle bir çağrıyı yapmak! Eğer?kalem? yazmıyorsa?söz?ü! ?Kalb?le yapılan bir?oku?ma ile anlaşılır bu sözün sahiciliği ve yalnızca Cenab-ı Allah?a secde etmiş fakir bir kula ait olup olmadığı?

?Bir? dua!

Ağaçların arkasında ağaçlar var? Ağaçların arkasında ağaçlar? Sonra yine ağaçlar? Ve orman? Sonra o altın kumsal? Masmavi deniz ve yunuslar?

Aşkın nuru

Kalbin içindeki bu buluşmamızı eşya ile sonsuzluğun sınırında gerçekleştirdiğimizi söylüyor? Artık gitmek istiyorum diyor bu dünyadan? Kalbimi al, kelimeleri koru, zihnini ateşe kapa, dünyadaki kötülüğü durdurmak için gözyaşının gücünü kullan?

Kalbimde, tenha bir dağ köyü ve oradaki taş caminin şadırvan sessizliği?

persona okurdum ama gerçekten çok uzun... biraz özet bişi olsa diyorum

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="cca4ada0a5a1bfa9a0a5a18ca5b5a5aea5a0aba5e2afa3a1">

Bir ağaç altı bulun kendinize? Kitaplarınızı ve defterinizi yanınıza alın? Başlayın?oku?maya kitabınızı? Yapraklarını çevirin ağaçların? ?Oku?yun, yazın, dua edin? Göreceksiniz o içinde olduğunuz an hakikat olacak sizin için? Nur içinde kalacak kelimeler? Ve siz?an?layacaksınız o?an?ı? An denen o kelimeyi? Kendinizi bileceksiniz!

Hem var hem yok o! Sizin elinizde aslında onun hayatı? Kararında kullanırsanız onun hızını, hayrına bile çalıştırabilirsiniz şeytanı? Ama hala zaaflarınızı örtememişseniz nefsinizin, her an arzu kırbacını yüzünüze şaklatabilir o? Hipnoz eder sizi? Ve kapatamazsınız o ateşten ekranını bir daha? Gün gelir?Sekar?a fırlatılırsınız sonra? İster istemez ateş halkından olursunuz artık?

Dünya bizi oyalamasın o zaman? Cennet?in sözsüz diline kavuşmak için yazarak unutmalıyız bu dünyada ne varsa?

Ey secde kardeşlerim! Zaman iyice azaldı? Hepimiz sorumluyuz bugün dünyanın içinde bulunduğu kötü durumdan? Kim ne kadar sorumlu olursa olsun? Ama en çok biz sorumluyuz? Şeytandan bile daha çok biz sorumluyuz? Ne yapıyoruz?kalb?i korumak için? Şeytan her an daha çok yaklaşıyor kalbe? Biz hiçbir şey yapamıyoruz! Yazıyoruz, konuşuyoruz ama hiç kimseyi etkileyemiyoruz? Herkes kendi odasından, kürsüsünden, cemaatinden ayrılıp kalbin avlusunda buluşamıyor bir türlü? ?Bir? olamıyoruz! ?İnsan? yalnızca Allah?a aittir? Allah?a kuldur? Nasıl ezan sesini duyunca camide toplanıyorsak, şimdi de dünya ilk defa bu kadar tehlike altındayken, teknolojiye hükmeden şeytan bizlere kendimizi bu kadar yalnız hissettirirken, kötülere karşı böyle bir uyarı yapıldığında, üzerimize gelen tehlike ilk defa bu kadar açık anlatılmışsa, o zaman, o ağacın altında toplanmalıyız bir an önce? ?Ezan?lar tehlikede diyorsak, asıl hedefleri?kalb?imizde okunan, fıtratımızın o ilahi ezanlarını susturmak diyorsak, hiç vakit kaybetmeden bulmalıyız 'bir''bir''im''iz'i ve yeni bir?saf?laşma, yeni bir tebliğ dili için hemen?bir? araya gelmeliyiz?

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="fc949d9095918f99909591bc9585959e95909b95d29f9391">

Bir ağaç altında, sonsuz bir anın içinde, huzurda! Başka ne isteyebilir ki iyi niyetli bir insan? Duyabiliyorsa eğer kalbinin sesini hala? Kalbi onu uzaklaştırır ateşten ekranlardan? Bilir çünkü o ateşi, kanı! Maddenin çekici yalnızlığını? Ve dünya hayatını? Bilir, Cennet?i neden kaybettiğini insanın? Bilir o, bilir hakikatini, kendinin? Kendini bilince, Rabbini bilir? Uzağında tutar o zaman kalbini ateşten?

Şimdi, onun gözlerine bakınca, o hüzünlü masumluğunun içinde görüyorum ki gözyaşı var? Binlerce yıldır birikmiş gözyaşları? Bütün insanlığın gözyaşı, onun gözlerinde birikmiş? Ümidin, masumluğun ve acının bu kadar iç içe olduğu bir bakışı başkasının gözlerinde bulamazsınız?

Ey kalbim! Ey!

Şimdi!

Kendinizi topraktan koparmayın?

Bir kağıt, bir kalem ve Cennet! Hepsi bu!

Ürkerek, ellerine dokunuyorum? Sanki ilk kez kendinden birinin ona dokunduğunu hissediyor? Cennetten bu dünyaya, benim gözlerime döndürüyor bakışlarını? Gülümsüyor? Acının tarihini buluyorum bu gülümsemenin içinde?

Ey hakikat! Yalnız kalmamalı kalb! Cemaat olmalıyız yeniden? Ağaç altlarında buluşmalıyız? Bir kağıt, bir kalem ve Cennet!

Sadece o kelimelerin benim zihnimde durduğunu bilirim ve bütün hayatım boyunca beklerim?

est hocam:)

Bir an, tek bir an için dağların zirvelerinde yalnızca kalplerimizi dinleyelim? Dünyanın sözünü unutalım? Gözyaşlarımız içinde Cenab-ı Hakk?a verdiğimiz tek bir sözü hatırlayalım?

İlk secde kardeşliği böyle başladı işte! Cennet?te!

Ey dile gelemeyecek kadar?hakikat? olan!

sen sağol yavrum.

Ağlayarak birbirimize koşmalıyız, sözü almadan aramıza? Birbirimizden emin olmanın verdiği huzurun yerine ne konabilir ki dünya hayatında? Allah?a teslim olmanın yerini bir söz, bir arzu, bir aşk alabilir mi?

Yapmamam gereken şeyi yapıyor, zihnimde duran kelimeleri hatırlamaya başlıyorum?

O ağaç altında, serin toprağın üzerinde, hep birlikte, namazımızı kıldık?

Çocukluğum, cennete dönüyor?

hoca camide yürü git.. ben çekirge

?Hakikat?li kalb!

O kelime işte?

Dünyanın sözü bizi oyalamasın

Onu bulamadılar? Zihnini, kalbinin içine saklamış, cennette Hz. Adem?e emanet edilen kelimelerin değiştirilmemesi için o kelimeleri kalbinin toprağına gömmüş, demire sığınmış ve hiç durmadan zikretmişti?

Secdenin sırrı bu an açılmaz mı sana? Ateşi, secde ettirirsin, Allah?a?

Şeytanın kolaylaştırdığı buluşmalardan kaçınmalıyız, ateşin üzerindeki! Cehennemin yakıtı olmamak için hemen, şimdi, bir ağaç altı bulup, o sonsuz anın içine kendimizi bırakmalıyız? Ateşten bir an önce kaçmalıyız? Aramızdan çıkarmalıyız artık hızlı şeytanı? O zaman göreceğiz ki dünya hayatı bile sonsuzmuş! Şeytan bizi ne kadar korkutmuş, oyalamış, vaktimizi çalmış?

Ne yazarsak yazalım, şeytan severler?oku?muyor! Ama?şeytan? okuyor! Biliyoruz bunu! Üzerimize gönderdiği musibetlerden anlıyoruz?

Sabah uyandığımızda şükürle başlamalıyız güne? Güneşin ışıklarının gezinmesi yüzümüzde? Bizi okşaması masum sıcaklığın? Pencere önündeki çiçeklerin bizim uyanmamızı beklediğini düşünmek sonra? Biz uyanınca sanki hafif bir dalgalanma olur yapraklarında?

Ateşi su, suyu ateş sanmayın!

Bu?söz? işte o sözdür Ey Sevgili! Cenab-ı Allah?a Bezm-i Elest?te verilen sözdür? O?söz?le emaneti aldık biz kalbimize? İşte şimdi bu?söz?e gelen emanet, o verdiğimiz?söz? üzerine bize verilen emanettir? ?Kelimeler?dir? Kelimelerin?hakikat?idir? ?Mehdi?lik sırrıdır! Hidayete ermektir?

Bir kağıt, bir kalem ve kelimeler!

Şu karanlık günlerde, tek bir huzurlu anın içinde, zamanın dönmesi dursun diyorum? O dağ köyünde, sabah namazında, hep tanıdık kalplerle, yabancı hiç kimseyi almadan aramıza, alınlarımız secdede, o tek anın içinde açılan sonsuz bir hakiki anla, dualarla, gözyaşlarıyla, Cenab-ı Allah?ın zikriyle dünyanın karanlığından uzaklaşalım istiyorum?

Ne yazmalıyım başka! Cehennem?in içinde yaşadığımızı fark etmemiz için şeytanı gözlerimizle görmeyi mi bekliyoruz? Ama söylüyoruz işte o zaman çok geç olacak sizin için? Çünkü şeytan kendi halkından olmayana görünmez, görünemez? İzin yoktur buna? Sebepler dairesinde?

Bilmeden, öğrenmeden neyi unutacağız? Dünya bizi unutmayacak, biz dünyayı unutacağız?

Kendinden bir dua!

Hiç beklemeden avuçlarıma doldurduğum soğuk kaynak sularıyla abdest alıyorum?

Beklenen oluyor?

Kur?an-ı Kerim?i usulca kapatıyorum, ıhlamur kokularını takip edip, bahçeye çıkıyorum?

( Allah?ım, güzel Allah?ım, ben tutamıyorum artık gözyaşlarımı ve ağlamaya başlıyorum? Yağmurdan sonra topraktan çevreye nasıl bir cennet kokusu yayılırsa, bu defa benim gözyaşlarımla cennet kokuyor dünya?

Unutmak için her şeyi hatırlamalıyız önce? Ne yaşanmışsa bu dünyada, şu ana kadar, bütün incelikler, zulüm, kan ve gözyaşı?

Dumansız ateşin illüzyonuna kapılmayın?

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="0a626b666367796f6663674a6373636863666d6324696567">

Bunun için hatırlamak istemiyorum kelimeleri? O ilk an? Ya yine gelirse? Tutsak ederse bizi? Kurtulamazsak zihnimizde bize kurduğu tuzaklardan?

?Kalb?in?bir?liği için dua!

( Ağaçların, ağaçların, ağaçların birbirlerine sürtünmesi çıkan rüzgarla? Kum tanelerinin uçuşarak altın çölün üzerinden suya, okyanusa kavuşması? O sessizlikte önce ilk harf, sonra diğerleri ve ilk kelime?

halim selim

Bir de sen okuyorsun, ?samimi? okuyucu? Secdelerdeki kardeşlerim? ?Kalb?in sükunet içindeki huzurlu avlusunda buluşuyoruz? İyilikle?oku?yorsun yazdıklarımızı? Ve sonra dağılıyoruz hepimiz, hayrı ve barışı yayabilmek için dünyanın her yanına? Yeni bir tebliğ dili gerekli şimdi bize? ?Kalb?in içinden bir konuşma ve yazmak için? Kalbin diliyle? Her an?bir?leyerek?hakikat?i?

Ete bürünmeden önce, maddenin karanlığına girmeye başladığı an ruhun, çarmığa gerilir gibi kainatın kemikten tahtına o zaman da ben oturmuştum?

İniyor gecenin kelimeleri yalnızlığın kemikten tahtına?

Secdenin kelimeleri!

Söze başlamak için hakikatin aynasına bakmam gerekli? Sır kalkmalı aramızdan? Yüzleşme gerçekleşmeli? Ve o an başlamalı söz?

?Kalb?i bir dua?

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="dfb7beb3b6b2acbab3b6b29fb6a6b6bdb6b3b8b6f1bcb0b2">

Gelin bu kelimeleri ateşin üzerinden?oku?mayın! Tabiatınıza aykırı davranmayın? Kendinize kör olmayın!

Hayatın Sırrı!

Ey sevgili? Aşkın dili ile yeniden dönmeliyiz Cennet?e? Dünyada kalmak isteyen insan hiç mümin olabilir mi? Hepimizin kalbi, Allah?ın huzuruna çıkmak için çarpmıyor mu? Huzura alınmak ve el-Emin olmak?

Ona dokununca bakışlarını cennetten bana döndürmesinin sebebini anlıyorum şimdi? Yıllarca hiç konuşmadan beni beklemiş sanki?

Uzaydaki gezegenler gibi hepsi? Dönüyorlar kendi çevrelerinde? Tam maddeleşirken, o anda, aynı anın içinde siliniyorlar? Sözün bir karanlık yüzü oluyor hep? Susuyorum? Düşünmekte onları hareket ettiriyor? Düşünerek kainattaki bütün kelimeleri hareket ettirebiliyorum?

Nurların efendisi?

Kelimelerini gördük!

?An?ladık şimdi ve hakikati bildik işte!

Ateşten ekranlar çıkınca aramızdan, ağaçlar, kuşlar ve kelimeler de katılacaklar sohbetimize? ?Söz? bizim olmaktan çıkacaktır artık? Hakikat dile gelecek!

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="5931383530342a3c353034193020303b30353e30773a3634">

Her harf, her kelime ile imtihan veriyoruz biz? ?Söz? ?kalb'de bekliyor önce? Yıllarca bekliyor? Ve ne zaman izin çıkarsa, o zaman, ?kalb?in dili ile?söz? buluyor?

Tabiat akıyor üzerimizden oysa? Gökyüzünden ormanlara, ormanlardan ağaçlara, ağaçlardan kağıtlara? Ve kelimelere!

Ağaçların sevindiğini hissediyorum, ben çıplak ayaklarımla toprağa basınca? Annem, neden uyanır uyanmaz inmedin bahçeye diyor? Cennete gidip geldim anne diyorum? Cennetin kapısında, kendimle konuştum? Çocukluğumla? Ve insanın gözyaşının gücünü öğrendim? Kötülüğü durdurmak için hepimiz gözyaşı dökmeliyiz? Ağlamalıyız hepimiz? Hiç durmadan ağlamalıyız anne? Yoksa çok geç olacak? Ihlamur kokularını, güneşin masum sıcaklığını, ağaçların sevincini, tertemiz pınarları, bütün neşemizi, organlarımızı, zihnimizi kaybedeceğiz?

Ne yazdıklarımızın, ne söylediklerimizin ne de bu dünyadaki varlığımızın bize ait?hiçbir? mülkiyeti yoktur? Nefsi, nefesi ve ayrı bir varlığı yoktur!