Çocukken imamlara özenmiştim bir ara cennete gitmeliydim... nereden bilebilirdimki imamların sabit maaşa ihtiyaçlarının olduğunu ve siyasilerin de oy için durmadan bunları camilere istifleyip her yerden aynı anda deli gibi şekilsiz şemasız ezanlar okuyup ezanımıza da ihanet edeceklerini... o imamlar cennete mi acaba şimdi

Çocukken hep hakim olmak istemişimdir her şey adaleltli olsun diye... nerden bilebilirdim ki büyüdüğümde benle ilgili hak aramam olduğunda yıllarca bir tek hakimin hakkımı veremeyeceğini sen hiç mahkemelik oldun mu?... o hayallerimden ve masum hakim soyut cisminden de özür dilerim

Çocukken milliyetçilere özenirdim vatanı ne kadar çok seviyorlar derdim işte böyle olmalı vatanperver insanlar derdim... nerden bilebilirdimki vatan millet sakarya adı altında çeteler kurulup kendi korkularının yüzünden ellerini çeşitli hayvan şekline bürüyerek kaldırıp sona eve gidince ben bunu neden yaptın diyen gençler olacağını bu ülkede... o gençler şimdi ne yapıyor acaba

Aslında çocukken mutluluk hayal ettim şimdi mutsuzluğun ülkesindeyim bizden çalıp mutlu olanları nerden bilebilirdimki

Çocukken polis olmak isterdim suçluları yakalayıp hapse tıkacaktım... nerden bilebilirdimki aynasızların bütün hesaplarının işsiz kaldıkaları için bu mesleği seçtiklerini, organize işler kurup kendi vatandaşlarını kendi bölgelerinde tuzağa düşürdüklerini, ben çocukken hep polislere karşı gelen insanlar kızmışımdır... o insanlardan şimdi özür dilerim

Çocukken banka atm lerini yakan insanlara küfür eder terörist derdim... nerden bilebilirdim ki abd ve avrupalı bankaların gizli ortakları olup 6 ayda bir sadece 1 kişiden 108 tl sistem işletim ücreti kestiklerini nasıl olsa sabancının koçun derdim... o gençlerden özür dilerim

Çocukken bir ülke hayal ederdim yeşil ağaçlar içinde tek katlı evler düzgü sokaklar tıpkı abd avrupadaki gibi önünde bahçesi olan otoparkı olan yerler, insanların memleket sorgulamadan selamlaşarak geçtikleri sokaklar... nerden bilebilirdimki ülkede cahil müteahitlerin dolu olduğunu bize daire satmak için fare gibi bizi üst üste yapılmış kibrit evlere tıktıklarını... amerika daki zeki mimamarlardan da özür dilerim sizin adınıza sizlerin meslektaşlarınız değil bunlar

Çocukken siyasetçi olmak isterdim ülkeyi en ferah yer haline getirecektim... nerden bilebilirdimki siyaset aslında çalma sanatı ve aile bireylerini o sanatın en parlak kişileri yapma uğraşı olduğunu... o hayalimdeki siyasetçiden de özür dilerim