yüzümdeki özür yüzünden küçükken mahalledeki sınıfımdaki çocuklar hep alay ettı benımle..

herşeyin hiçlikten nasıl geldiyse hiçliğe gitmesini istiyorum.

etrafımdaki insanların yok olmasını istiyorum.

8 yıl psikolaga gıttım... sonunda doktor sen ınsanların eserısın...

gençlerin küfürleştiğini görüyorum...

en son yapacağım iş insan ve cin yaratmak olurdu

bır daha gelme dedı ve benı yolladı

çarşı pazar her yer insan dolu.

daha sonra kendiminde yok olmasını istiyorum.

etrafımdaki kıskanç ve hasedcı ınsanlara tahammül edemiyorum.

Muhakkak senin de iyi güzel ne iyi diyeceğin bir şeyler vardır

nereye baksam insan

yedıklerım lezzetlı gelmiyor... sırf lanet ac karnım doysun dıye yıyorum.

yolda yanımdan geçenlerin bir birinin arkasından dedikodu yaptıklarını duyuyorum.

eğer ben allah olsaydım ne mi olurdu?

40 50 yaşlarındakı adamlar bile önünden geçen kadınların kalçalarını seyrediyor.

annemden babamdan bile bıktım artık.

aklımdan bile geçirmezdim yaratmayı.

yemek yemekten bile bıktım artık.

hayattakı hiç birşeyden zevk almıyorum.

her seyı kendıme düşman goruyorum

ilk başta kendini ortadan kaldırarak dünyaya iyilik edebilirsin.

İyi de gözlerini niye kötü şeyleri duymaya görmeye programladın ki

hiç bir şeye tahammül edemiyorum.

kalabalıktan hiç hoşlanmıyorum.

yanımdan gecen ınsanlar gulumsedıgınde bunun altında bir pislik olduğunu düşünüyorum

pikniğe gidiyorum insan dolu her yer.