aileden cok öğretmende bitiyor Allah yardımcınız olsun

ilkokul öğretmenlerimden biri yumurtayı cok severdi alıskanlık yaptırdı bende :)

çocuğa sorumluluklar verilmeli ve yerine getirmesi sağlanmalı yerine getirdiğindede ödüllendirmeler yapılmalı. bu ödül hediye olur, geziye götürme olur yada hoşuna giden bişey olur. ama uzun süreçli sorumluluklardan değil kısa süreçli sorumluluklardan bahsediyorum. hemen sonucunu alabileceği sorumluluklar verinn kazanma sevincini tattırın. mesela çarpım tablosuu öğrenince istediğin biyere gezmeye götüreceğim yada meselaçarpım tablosunu parçalayarak öğretin her aşamadada istediği bişeyi gerçekleştirin.

sosyoloji ile ilgilenen biri olarak tavsiyem kendi haline bırakın, zamanla sormluluklarını bilecektir. biz dahi liseye kadar okuma yazma dışında ne öğrendik ki... daha sonra dershaneye giderek 11 yılda alamadığımız dershaneye giderek bir iki yılda almadık mı?bi de ortam çok önmeli hangi ortama takılıyorsa o ortama uymaya çalışacaktır. o yüzden arkadaş çevresini değiştirmeye çalışın en azından sınıfını...

özellikle bu aralar bunaltmadan ilgilenmeniz lazım

benim yeğenim 2. sınıfta öğrenmişt, i çarpım tablosunu. yeğenim 2. sınıftan beri taşımalı okuyor köydeki öğretmeni beğenmedikleri için ilçeye yolluyor ailesi.

bu sorun bi günlük bi sorun değildr daha öncesi vardr. çocuk çok sevgi ilgi gördüğü için şımarmış sorumluluk kazanamamış muhtemelen.

bu konu aysucanın uzmanlık alanı burda olsaydı çok faydalı olurdu size

diğeri cok calıskandı okulu geldiginde tüm tamir etmişti her sabah spor yaptırırdı bize simdi onun yüzünden yerimde duramıyorum

öğrenilmiş çaresizlik yok ki burda onu nerden çıkardın. çocuğun önceki girişimlerinden başarısız olduğu bilgisi yok ki ortada. çocuk derslere ilgisizmiş. şımarık sevgiye ilgiye doygun bi çocuk niçin çalışacak. aile zaten yeterince sevgi ilgi göstermiş şımartmş. aile belki şımarıklıklarını ödüllendirdi o yüzden derslere karşı ilgisizleşti. aile çocuğa sorumluluklar vermeli ve sonucuna göre hareket etmeli. bu sorumluluklar kısa vadeli kolay ulaşılacak hedefler olmalı. kazanma güdüsü kazandırılmalı çocuğa.

bir diğeri corumluydu haksız yere beni döverdi bazen o yüzden corumluları asla sevmem kac yasına geldim

yeğenimin babasıda bizde üstüne titreriz. yeme içme, gezme tozma, sosyal aktiviteler, maddi anlamda esirgeme, kısıtlama felan yok. annesiyle babasının sorunları vardı ama şuan iyiler. yeğenim aptalda değil. ama ilgisiz. kendine güveni hiç yok. yalnız başına bakkala bile gidemiyor. korktuğu zaman titremeye başlıyor. gözümüzde hala çocuk. kızamıyoruz da. psikoloğa götürdük pek etkili olmadı. yeniden psikoloğa götürcez. yeterli olacağını sanmıyorum. hakettiğinden fazla değer veriyoruz ama karşılığını alamıyoruz...

ve sakın yüzüne vurmayın başarısızlıkları. zamanı geldiğinde zaten içinde varsa başarısını gösterecektir. içinde yoksa assanız da o bildiğini yapacaktır.

kesinlikle kendi haline bırakılmamalı

bölmeyi 5. sınıfta öğrendim kürşat hocamın sayesinde ve hayatımın en güzel dönemiydi kürşat hoca onun sayesinde cogu seyi basardım

öğrenilmiş çaresizlik, bu çocuk geçmişinde birkaç girişimde bulunmuş; fakat öğretmeni veya başka bir kişi tarafından olumsuz tavırlarla karşılaşmış. O nedenle de kendini arka planda tutmaya çalışıyor. Basit bir savunma mekanizması. Pekiştireç kullanın, şun yaparsan beraber playstation oynarız; sana şunu alırım gibi ifadelerle cesaretlendirin. Bir şey yaptığında alkışlayın. Öğretmen çok önemli bir faktör. Sevmezse onu çok etkiler. Öğretmeniyle görüşebilirsiniz birebir. Öğretmenini sevmemesi dersleri sevmemesinden kaynaklanabilir. Onu başarıyla bir kez tanıştırırsanız gerisinin geleceğini umuyorum.

anlatılanlardan çocuğun sevgiye ilgiye doyurulduğu bellli. çocuk sevgi ilgiye doyduğu için şımarık. çocuğa küçük hedefler koyun ve başardığında onu ödüllendirin kazanma mutluluğunu tatsın çocuk kendine güveni gelir.

işte arkadaşım çocuğu fazla şımartmışınız ve çocuğa sorumluluk vermemişinz. ama bu çocuğun başka problemi var muhtemelen kendi başına bakkala gidememesi, güvensz olması, titremesi önceden korkutulmasıyla alakalıda olabilir. babasından yada annesinden uzun süreli uzak kalmasıylada ilgili olabilir.

ilkokul cok önemli :(

insanın kişiliğini olusturuyor cidden

İlkokul beşe giden bir yeğenim var. Ailemizde çok sevilen bir çocuk ama derslerine karşı çok ilgisiz. okul, ödev umrunda değil. karnesi kötü. bizi düşündüren karnesi değil yeğenimin hali. daha çarpım tablosunu bilmiyor. ders çalıştırıyorum ilgilenmiyor. sınıfında haylaz çocuklar varmış. öğretmeninden de memnun değiliz. anne ve babası ilkokul mezunu. dersleriyle yeterince ilgilenemiyorlar. ne yapacağımız konusunda tavsiye ve önerilerinize ihtiyacımız var...

eğitimi bundan on yıl öncekiyle kıyaslarsak hata etmiş oluruz

eğitim biraz daha ilerledi ve rekabet fazlasıyla arttı...

Ben öyle olabileceği tahmininde bulunmuştum, sanki sen çocuğu süper tanıyorsun da. Şımarık demişsin, kendine güveni olmayan bir çocuk nasıl şımarık olabilir Allah aşkına.

Allah yardımcınız olsun