kaynak karşınızda buyrun okuyun siz alıntı bile okuyamiyorsunuz :)

gider esas kaynağından okurdum

Gelmeyeceğini bildiği mektup için, posta kutusunu hep aynı heyecanla açar mı? Dedim ya, başka bir şey bu. Ne kadar yalnızsam, o kadar seninleyim şu günlerde. Belki de en başta, tutup seni en derinlere koydum diye oldu bunlar. Kimseler ulaşmasın diye, kimselerin bilmediği, bulamayacağı yollara götürdüm seni. En derinlerde tuttum. Bana sakladım. Derine, hep daha derine.

Kendimi kaybettiğim her saniye seni düşünmek yordu beni belki de. İsteksizce geçtim insanların karşısına, hep seni aradım onların aynasında. Her an sana yansımak istedim, sana doğmak istedim.

Neler yazmışım diye merakımdan.

Mektup yazıldı... Hiç gönderilmedi...

Yalnızca hissediyor insan, yaşıyor. Kelimeler eksik, kelimeler yaralı. Kelimeler cılız.

korkamyın ben artık hep gülüyorum bana böyle yaklaşanlara :)

Aşkımız ise oyunun ta kendisiydi

ALINTI...

mühendis mi

sustunuz sayın mühendis biraz okuyunda gözünüz gönlünüz açılsın efendim :)

bende bunu sölüyorum

Yaprakları sararmış bir ağaç gibiyim?

teşekkür ederim sayın mühendis :))

"Yine zamansız yağmurlar" dedim, "Daha önce, hiç bu kadar zayıf değildi güneş ışınları" dedim, "Gerçekten buradaki şarkıları hiç öğrenmeyecek, bilmeyecek, söylemeyecek misin?" dedim. Çok uzun bir mektup oldu. Başından sonuna kadar okudum.

Sonra çekmecemden bir zarf çıkarıp, adını yazdım. Büyük harflerle, yalnızca adını. Adresini bilsem gönderir miydim, bilmiyorum. Mektup cebimde. Cebim yüreğime yakın. Yüreğim sende. Sen yüreğime yakın. Öyleyse mektup sende.

Aslında Sen Hep Bensiz Yaşamışsın..

Belliki Sana BirŞey Verememiş

alıntı yazı okuyacak olsam buraya uğramazdım

ne güzel.. :)))

Taşımıyor, anlatmıyor, tanımlamıyor bu duyguyu. Ben de. Çok başka bir şey. Sevginin ortasında, derin acılar hisseder mi insan? Aydınlık gülümsemelerin içine, hüznü yerleştirir mi durup dururken? Gözlerine buğu, diline sitem, yüreğine burukluk, çöreklenir kalır mı asırlarca?

Hiç Konuşmamak Üzere?

Seni seviyorum diyordun, Sensiz Yaşayamam Diyordun?.

Seninle Aynı Toprakta Bile Olmayacağım?

Ve ben eylemimi yine devam ettiriyorum hep senden kaçarcasına...

Belki de hiç okumayacaksın bu mektubu...

birgün bana böyle söyleyenlere utanacaklar eğer utanabiliyorlarsa :)

Ve Seni Hiç Mutlu Edememişim?

Öyle içimdesin ki. Yanağımda dolaşan rüzgardan daha gerçek dokunuşların. Küçük, ürkek, kesik dokunuşlarınla, belki de her zamankinden daha yanımdasın. Yani öylesine, o kadar bensin ki. Ah nasıl anlatsam. Boşuna bu çabalarım, doğru kelimeleri aramalarım. Ne kitaplar yazıyor, ne de sözlüklerde karşılığı var.

telif hakkı senin nasıl olsa açar davayı kazanırsın

Duvarlarım yosunlu, duvarlarım kaygan, duvarlarımdan hiç tükenmeyen sular sızıyor. Tutunamıyorum. Renklerim, gün içinde değişiyor. Soluyorum, soğuyorum. Güneş ulaşmıyor içerilerime. Küfleniyorum, yaşlanıyorum. Yalnızlıklar peşimde. Dokunduğum her ıslak duvardan, pis kokulu bir yalnızlık bulaşıyor üstüme. Biliyorum, bütün bunlar, hep benim suçum.

Seni sakladığım yere ulaşamaz oldum. Yollar, gitgide uzadı ve karıştı. Ümidimi ısıtacak, parlatacak, kımıldatacak bir şeylere ihtiyacım var. Ah onun ne olduğunu biliyorum. Sonu sana geliyor her cümlenin. Her şeyin başında içinde ve sonundasın. Bu değişmiyor. Öyle içimdesin ki. Birden aklıma geldi, tuttum sana bir mektup yazdım dün.

deli dolu özeleini açarmısın:)

hiç güleceğim yoktueyse başlığıklarına anca hakkını savunmak senin yazılarını çalan şahısları ihbar etmek için uğrayacağım

sağlık olsun

Ve Ben Bu Gece Sonsuz Olacağım?

Çocukluğuma küsmüşlüğüm, oyunlarda bu kadar üzülmüşlüğüm

Çok mutluydum. Gün içinde neler yaptığımı, nelere kızıp, nelerle mutlu olduğumu, tek tek anlattım. Mevsimlerin ve insanların nasıl karışık ve beklenmedik olduklarını yazdım.

susmadım

Susuyorum artık..

Özleyeceksin Sesimi?

Sadece bakıyorum oraya, üzülmek pişmanlık getirmiyor artık bana.

Ve Beni Hiç Ama Hiç Sevmemişsin?

Seni yapayalnız, bir tek bana bıraktım. Paylaşamadım yanlış yaptım. Sana ulaşan yolları kaybettim diye bütün bu şaşkınlıklar. Kendimi oradan oraya vurmam. Sağımda, solumda, ne zaman dikildiğini bilmediğim duvarlara çarpmam, hiç görmediğim çukurlarla boğuşmam. Denizlerin, gürültüyle gelip vurduğu dehlizlerin, acılı duvarları gibiyim.

Avuç içi büyüklüğündeki yüreğimi kaplayan baki hüzün

Oynamayı seçtik, nefeslerimizi bu yüzden erken tükettik

ebedi ne ya edebiii olcak o :))

mavisevdamın bu ebedi ve sanatsal yanını çok takdir ediyorum dünyadaki bütün şiirleri biliyo sanki :)

Ziyadesiyle sebeplidir ve hükümsüz değildir..

kesinkes sizindir efendim

Ama hep bir engel koydun sen, senden bir parça.

Bizim sevdamız oyunlardan nefret eden bir çocuktu

Sana bir kelime bile etmeyeceğim?.

Umarım kızmamışsındır bana. Sadece içimi dökmek istedim şu kağıt parçasına.

Şimdi gözlerim boş boş bakıyor uzaklara?

Serdar YILDIRIM

Yolumuz ayrılıktan yanaymış sevgili?

tesadüf biri amerikayı öncedenmi keşfetmiş ne

Duyamayacaksın Tenimin Kokusunu?.

önemli değil haklarınızı bundan sonra savunacağım sayın sidas :)

sayın mühendis oraya sayın kül kedisinin o yazıyı nerden getirdiğinide yazsaydınız :))

Bende Bulamadığın Mutluluğu Bulman Dileğiyle?

siz takılın efendim

Artık kocaman bir duvar oldu bunlar, aşılması inadımı kırarcasına. Ne yazık ki artık hiç bir eylemim yok orayı aşmak gibi.