bizde suç şu acele edip başına çıkartmayacaksın

yanlış insanıda yaşayarak öğrenir yanlışmış dersin..:(

birbirini tekrarlayan günlerin yaslı boğuntusunda nedir aradıkları insanların? bu koşuşturmada, bin telaşla! herkes birileriyle bir mutluluk düşü kuruyor; o düşle ıslanıyor, o düşle uyuyup uyanıyorlar; sonra düşleri de yakıyor günler. bu kez yeni bir düş daha kuruyorlar; sonra bir daha, bir daha! bütün düşleri yakıyor günler.

Yılmaz Odabaşı

Doğru insanı beklemekten ölmek, yanlış insanla vuslata ermekten daha iyi sanırım!?

Mecnun içinde ki Leyla ya aşık olmuştu. bir gün onu karşısında görünce sen Leyla isen bende ki Leyla kim demişti.. o misal sadece hayallerimizde ki insana aşık oluyoruz, var olanın hayallerimizdeki olması çok önemli gelmiyor bize. hayallerimizde sevip hayallermizde yaşıyoruz

hayalsiz yaşanmaz elbet bizi biz yapan umutlar düşler ama bunlar doğru kişiler üzerinden kurulmalı sadece. asıl mutluluk insanı olduğu gibi kabul etmede sanırım, hayallerimiz bir başkası üzerinden değil kendimiz üzerinden kurduğumuz müddetçe güzel galiba..

nazara gelen.. elbette ama.. bir insanı karşıdan onla konuşup tanışmadan doğrumu yanlışmı nasıl bilirsin... konuşarak elbette

mantık ilk hayallerde devre dışı kalıyor hep. hayal kırıklıklarında ise ben nerde yanlış yaptım diyor insan

hımmmm... hayaller bazen gerçek olur bazen askıda kalır.. haklısın uyuşmaz,,,,, malesef.. haklısın.. beklentisiz hayalsiz geldiği gibi yaşamayı öğrenebilsek.. daha mutlu oluruz sanki dimi

kişiyi sorgulamadıkları için hayale uygunluguna bakmıyorlar

yaşam yanıltmanın, insanlar yanılmanın ustası oldukça yine yeni düşler deniyor ve deneniyorlar...

sonreası çorap söküğü gibi geliyor

İnsanı olduğu gibi kabul etmek çok mu zor

atlar istedi diye eşekler ölmez

ilk hayal bilinçsizde kuruluyor

yanlış insan yanlışlığı ile orada duruyordur görememek bizim kusurumuz. bu durumda yanlış olan karşı taraf değil bizizdir.. insan hatayı da kendinde aramalı bence

ozaman hayale uygun değilse o kişi o kişi üzerişnden hayal kurmakta manasız gelir

hayal kırıklıkları baş gösterince ahlama vahlama diyorum çünkü o yanlış kişi üzerinden doğru bir hayalin kurulması imkansızdı

Doğru hayaller kurulamaz

mevsim, insan doğası gereği konuşmalı zaten. konuşarak anlaşmalı. ben hayallerden bahsediyorum. karşındaki kişiyi hayallerindeki kişiye dönüştürmenden. öyle hayal kurmandan. ve o hayalin gerçekleşmediğini onun dönüşmediği gördüğünde duyduğun hayal kırıklıgından. ama insan böyle bir canlı işte her yanlış hayalde başka bir hayal daha kuruyor. bir sonraki doğru olacak düşüncesi ile..

hayal kurmak içinn hayaline uygun birini bulmak gerek diyorsun ya

çok doğru bir söz.

beklentisiz hayalsiz.. olmaz.. nazar... hayata renk katan 2unsur çoğu zaman..

insanlar hayal kurarlar, hayallerinin gerçekleşmesini isterler. ama hiçbir zaman bu kişi hayallerimdeki kişimidir diye durup düşünmezler. tıpkı sevmek için önce sevmeyi istemek gerektiği gibi.. hayal kurmak için önce hayallere uygun birini bulmak gerek

ama geç oluyor sonuç yanlış insan diyorsun

iyide yanlış insansa neden hayal kurma gereği hissediyorsunuz ki

işte her düşün peşine bir şarkıyı takıyorlar. düş gidiyor, peşisıra şarkı da. bir de paramparça oluşunu görüyorlar düşlerin. her düşle bir şarkıyı yakıyorlar... şarkılar yakıyorlar; şarkılar onları yakıyor sonra.