devamını bekleriz..

- O halde benim günahlarımdan alsın, der.

-O halde ben bunu affettim, der.

Vefat eden zengin ile birlikte defnetmişler. Sorgu sual melekleri gelmiş. Bakmışlar kabirde bir ölü, bir canlı var. "Nasıl olsa bu ölü elimizde... Biz şu canlı olandan başlayalım" demişler ve hamalı sorgulamaya başlamışlar.

Hz. Allah,

- Aman, demiş hamal, istemem, kalsın. Ben, sabaha kadar bir ipin hesabını veremedim. O kadar servetin hesabını nasıl veririm?

şu cümleye bakarmısınız.. gülsemmi ağlasammı bilemedim..

Adam,

- Ya Rab, inci ile işlenmiş, gümüşten ve altından köşkler görüyorum. Bunlar hangi peygamber, hangi sıddik veya hangi şehitler içindir? der.

hak hesabı olmuş

-Benim sadece bir ipim var, kaybedecek bir şeyim yok. Sabaha kadar durursam zengin olurum." diye düşünerek kabul etmiş.

- Hakkını ver, buyurur.

Zenginin biri ölümden ve kabirdeki yalnızlıktan çok korkuyormuş. "Öldüğüm geceyi kim kabre girerek sabaha kadar benimle geçirirse servetimin yarısını ona bağışlıyorum" diye vasiyet etmiş. Öldüğünde "Kim birlikte kabre girip sabahlamak ister?" diye araştırmışlar. Kimse çıkmamış. Nihayet bir hamal,

-Hakkını bu adama bağışlamakla, buyurur.

HAK ile sorumlu olduğumuzu hatırlattın

-Bunların hakkını kim ödeyebilir? der.

Allah Teala,

-Sen istersen bunlara sahip olabilirsin, buyurur.

öylesine yaşamadığımızı ve yaşarken sonunu düşünerek hesap verileceğini

tebrikler terk-i diyar

-Ya Rab, bende sevap namına bir şey kalmadı, der.

Birisi,

Resulüllah ile beraber bulunuyorduk. Bir ara azı dişleri görülecek şekilde gülümsedi. Sebebini sorduğumuzda şöyle buyurdular:

güzel paylaşım olmuş...

Sonra Resulüllah Efendimiz,

Hz. Enes anlatıyor:

-Ümmetimden iki kişi Allah'ın huzuruna gelirler.

Allah Teala da ötekine,

ne çevre, ne mal, ne mülk ile değil

hesap verilecek bir yer olduğunu hatırlatmış

-Ya Rab, benim bunda hakkım var; hakkımı bundan al, bana ver, der.

sahte avunmalardan öteye yaşamak gerektiğini

-Nasıl olur, ya Rab? deyince,

- Tamam, servetin yarısı senin, demişler.

Cenab-ı Hakk,

Allahü zu'l-Celal hazretleri de,

-Baksana, bu adamın sevabı kalmadı, ne dersin? buyurur.

-O ip kimin? Nereden aldın? Niye aldın? Nasıl aldın? Nerelerde kullandın?"

'Allah'tan korkun, Allah'tan korkun ve siz de kendi aranızı düzeltin. Bakınız, bizzat Hazret-i Allah mü'minlerin arasını buluyor' buyurmuşlardır.

Resulüllah Efendimiz bunu anlatırken gözleri yaşardı ve, 'O gün büyük bir gündür. İnsan; günahının alınmasını ister' dedi.

"Nasıl olsa bu ölü elimizde'

Sabaha kadar sorgu sual devam etmiş, adamın hesabı bitmemiş. Sabahleyin kabirden çıkmış.

Hayatını ve hayatın içerisinde istifade edilen lütufların hesabını vermek hafife alıncak şey değildir.

mahmut sen her okuduğuna bu açıdan bakıyor ve yorumluyorsan işin zor

terk-i-diyar Cok guzel bır paylasım. yuregıne saglık.

terki diyar çok güzel bir hikaye paylaşmışsın bizlerle

Bunun üzerine Allah Teala hak sahibine,

-Bunlar, bana ücretini verenler içindir, buyurur.

Adamcağız,

canlı olandan neden başlamışlar acaba?kaçacakmı adam.. orda bile garibandan başlamışlar vay anasını yawwww.. garibanın öbür tarafta da yüzü soğuk demek ki.. sual melekleri bile garibana yükleniyor.. bi tane ipi varmışta..

-Başını kaldır ve cennete bak, buyurur.

-Arkadaşını al, beraberce cennete girin, buyurur.