Görünen o ki, ateistler, iyi, erdemli, ahlaklı davranışlar sergilerken bunu, ne Mutlak Varlık'ın ahirette vereceği cezanın korkusuyla ne de vaat ettiği ödülün karşılığında yaptıkları argümanı kendilerine dayanak alıyorlar. Güya hiçbir dünyevi karşılık beklentisi de yok bu davranışın temelinde. Sırf vicdanlarının sesini dinleyerek yaptıkları için de, davranışlarının daha içten olduğu iddiasındalar.

29 Haziran 2012-Cuma

Zamanın Bedii, "Mesnevi-i Nuriye-Nokta Risalesi"nde mealen, "Allah Teala ki, O'ndan başka ibadete layık hiçbir İlah yoktur. O Hayy'dır, Kayyum'dur (Bakara Suresi: 2:255)'' ayetinin tefsirini yaparken, O'nun tekliğinin dört kuvvetli bürhanı, delili olduğunu söyler. Bunlardan ilki, Muhammed Aleyhissalatü Vesselam'dır. ?İkinci bürhan, "Kitab-ı kebir ve insan-ı ekber olan kainattır.'' Üçüncü bürhansa, Kur'an'dır. Zamanın Bedii, dördüncü delilde bir sürpriz yapar. Vicdanı inkar ehlinin tasallutundan kurtararak onun bizzat O'nun vahid ve ehad oluşunun delili olduğunu vurgularken çok enfes bir vicdan tarifi de yapar. Ona göre vicdan, görünen ve görünmeyen alemin kesişim yeri ve berzahı, iki alemden birbirine gelip gidenlerin buluşma yeridir. Vicdan, şuurlu varlıkların fıtratıdır aynı zamanda. "Fıtrat ve vicdan akla bir penceredir; tevhidin şuasını neşrederler.''

"son olarak ateistler en büyük vidansızlığı kendi yaratanlarını inkar ederek zaaten yapıyorlar.. ne demişlar?kork allahtan korkmayandan. vicdanı olsa bile kendi menfaatlerinin başladığı yere kadar.."

müminler allahtan korktukları için iyiseler gerçekten iyiler mi? yoksa korktukları için mi? önce bunu sorgulasın namaz gazetesi

bir insanda bu özellikler varsa zaten o adam ateist olarak fazla kalamaz ki, hatta müsülmandır da müslümanlığının farkında değildir. islamı incelese müslüman olacak biridir.

çok güzel özetlemişsiniz olayı. ben de bunu anlatmaya çalışıyordum.

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="771a59021b0204180e370d161a16195914181a590305">

Bu tanımdan yola çıkarak vicdanın Mutlak Varlık'ın ayetlerinden olduğu sonucuna rahatlıkla varabiliriz. Kimse vicdanını kendi üretmez. Vicdan da insan gibi yaratılır. İnsan gibi gelişir, kemale erer.

Bu noktadan bakıldığında inkar ehlinin vicdanla ilgili bir açmazına daha ulaşırız. "Vicdanımı dinleyerek aç bir köpeğe yiyecek verdim, ben çok iyi bir insanım,'' diyen bir inkar ehli, bu iyilik dolu eylemi Mutlak Varlık'tan tabiri caizse "çalarak'' kendine mal eder. İster mümin olsun, ister inkar ehli olsun, kişinin, aç bir köpek gördüğünde vicdanında uyanan merhamet hissi, Mutlak Varlık tarafından yaratılan bir histir. İnsan bu his istikametinde iyi bir davranış sergiler, gider köpeğin önüne yarım kilo eti koyar. Köpeğe merhamet etmeyen bir insansa, ister mümin olsun ister ateist, Mutlak Varlık'ın "merhamet et'' emrine karşı çıkmış olur. Erdemli, iyi davranışların Yaratıc'ıyla bağını koparan insan, onu hakiki sahibinden gasbeder. İnkar ehlinde, her iyi eylemi Mutlak Varlık'tan koparıp kendine mal etme yapısal bir sorun olduğu halde, müminde bu geçici bir gaflet halidir. Fark ettiğinde tövbe ve istiğfar etmekle yükümlüdür.

yemin ediyorum şu forumdaki ortalam bir troll bu mustafa ulusoy isimli zattan daha aklıbaşında şeyler yazar...

Allah'ı inkar eden bir insan bir defa ahlaki ve bilişsel gelişimini tamamlayamamış demektir. Onun iyi gözüken davranışları da yapmacıktır. Böyle bir insan da,

İster mümin olalım, ister ateist; iyi, güzel, hayırlı eylemlerimizi, vicdanlarımızı yaratıp bize veren O'na borçluyuz.

Bu oldukça yaldızlı iddianın altı kazındığında karşımıza çıkan şey bambaşka. Bir ateistin vicdani bir mülahazayla yalan söylemekten kaçındığını düşünelim. Bu güzel, hayırlı eylemin ceza ve ödülün dışında olduğunu kim iddia edebilir? Yalan söyleyince vicdanlı bir inkar ehli vicdan azabı çekmez mi? Yalan söyleyerek arkadaşını kandıran vicdanlı bir ateistin vicdanı sızlamaz mı? Bu vicdandan geldiği apaçık belli olan ceza değil midir, yalanın ona kötü olduğunu düşündürerek ondan uzaklaştıran? Ve pişmanlık denen şey değil mi, ona bunu bir daha yapmamasını defalarca söyleyen? Bir insanı haksız yere öldüren vicdanlı bir ateist için, def edilemeyen bir suçluluk hissi kadar ağır bir ceza var mıdır? Bu cezanın cehennemden nasıl bir farkı vardır? İster ateist olalım ister mümin, biz insanları kötülüklerden alıkoyan unsurlardan biri bu vicdan azabı değil midir?

İyi ve güzel bir iş yapan, mesela bir yaşlıyı karşıdan karşıya geçiren, fakire fukaraya yardım eden, insanlık için gayret eden bir ateistin vicdanı huzura gark olmaz mı? Hangi ateist bu huzur ödülünü yakalamak için erdeme sarılmaz? Bu mükafatın cennette müminlere verilecek olan mükafattan farkı nedir?

Offf felaket bir yazı... Bir de bu insanları gazetede yazar falan yapıyorlar...

bir ateist müslüman olmasa da iyi, güzel, ahlaklı, erdemli olabilir demiş.

bence de iyilik de erdem de Allahla değer kazanır.. düşün bi kere sadaka veriyorsun, hayır hasenet yapıyosun, burs veriyorsun, hayır müesseseleri.. v. s... peki bunu yapan insan hiç mi karşılık ve ödül beklemeyecek.. hayır. elbet bekleyecek ama ateist böyle bir merciye inanmıyor.. ne yapıcaz şimdi?

Bence yazının içeriğini de okuyun, ne demek istediğini daha iyi anlayacaksınız.

Vicdana yaslanarak bir etik sistemi kurma iddiasındaki inkar ehlinin içine düştükleri başka bir çıkmaz daha var. Buna geçmeden önce yazmak zorundayım ki; kimi ateistler neredeyse vicdanı "insana ait verili bir durum'' olmaktan çıkarıp ateistlere has kılacaklar. Sanki müminlerin hayatında vicdana hiç yer yok. Gerçekten öyle mi?

' "Vicdanımı dinleyerek aç bir köpeğe yiyecek verdim, ben çok iyi bir insanım,'' diyen bir inkar ehli, bu iyilik dolu eylemi Mutlak Varlık'tan tabiri caizse "çalarak'' kendine mal eder.'

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="b8d596cdd4cdcbd7c1f8c2d9d5d9d696dbd7d596ccca">

şu Mustafa Ulusoy'u çağırın gelsin.. bişi konuşucam..

Şaka gibi ve ötesi

Bence yazıyı okumamışsınız, yazıyı dikkatlıce okuyun.

peynir getirip götürmenin öğretildiği kedi gibidir ki, fareyi görünce o zorla yaptığı geçici davranışı terk eder..!

Mutlak Varlığı ret ve inkar eden bir ateist kendi etik sistemini nasıl kuracaktır? Bilebildiğim kadarıyla verilen cevap, vicdan. Bir ateiste, niçin yalan söylemezsin, diye sorarsınız alacağınız "yalan söylemek kötüdür'' şeklinde akli bir cevaptan ziyade, vicdana dayalı cevap olacaktır: "Bana yalan söylenmesinden hoşlanmam, vicdanım yalan söylemekten rahatsızlık duyar, hoşlanmayacağım şeyi başkasına da yapmam.'' "Bir köpeğe eziyet edemem, onun üzülmesine üzülürüm, bu bana eziyet etmenin kötü bir şey olduğunu anlatır.'' Örnekler çoğaltılabilir.

Akıllarının penceresi olan vicdanlarının şahitliğinde, Mutlak Varlığın "iyi'' dediklerine iyi, "kötü'' dediklerine kötü diyerek O'na teslim olan müminlerin aksine, bir yazarın belirttiği üzere, "Ben ateistim" diyen kişi kendi etik sistemini de, gene düşünerek, taşınarak, kendisi kurmak zorunda.''

zaten bu kağıt parçasının tek işi topluma kin ve nefret tohumları dikmek...

Zaman Gazetesi

bu yazıyı yazan zaman şeyi yazarının suratına çarpmak lazım bu yazıyı.. karaktersiz..

kötülüğün kaynağı da inanç zaafidır.. adam suç işleyene kadar hadi vicdanlı diyelim.. suç işledikten sonra keyfine bakar nasıl olsa bir hesap soran yok.. tabii polise yakalanmamışsa..

son olarak ateistler en büyük vidansızlığı kendi yaratanlarını inkar ederek zaaten yapıyorlar.. ne demişlar?kork allahtan korkmayandan. vicdanı olsa bile kendi menfaatlerinin başladığı yere kadar..

Ahlak; ancak Allah varsa anlam kazanır. bunun haricindeki etik öğretiler sadece seküler algıları tatmin eden hezeyanlardır.

sadece başlığı okudum gerisini okumaya gerek yok. sanki islam paket program. kelimeyi şahadet getirince insanın kalbine vicdan, ahlak ve diğer güzellikler yükleniyor. bu ters mantığa bakın. birisi bana Diyanetin bütçesinin hangi vicdanla açıklanacağını söyleyebilir mi?

bu adam elini kafasının arkasından dolandırarak diğer kulağını tutmuş ve demiş ki;

müminler sırf Allahtan korktukları için değil doğru bu olduğu için yardım iyilik yaparlar. kaldıki yapmayan da çok. biz korkunun esiri olsaydık inananların çoğunlukta olduğu bir yerde kimse günah işlemezdi. demekki günah işlemeye cesaretimiz de var diğer tarafta günümüzü görecez:)

Mustafa Ulusoy

uzun yazı sevmeyenler için özet geçiyorum: iyilik yapan vicdanlı ateistin kendisini allah gibi gördüğü şeklinde iftiralarda bulunan bir yazı.. ciddiye almaya gerek yok...