"Yakınımızda olan birinin bu sevgiyi bize vermesini bekleriz.

Çay bitince anlarsın..!

Ama o da aynı şeyi başkasından beklemektedir"

- "Babam haklıymış!" dedi. "Sakat olduğum için üzülmeme hiç gerek yok! demişti."

Baba daha çok kızarak, delikanlıyı tokatlıyor.

"İnsanlar sandıkları kişi olmadığımızı anlar ve bizi terk ederlerse" korkusu buradan doğar.

gerçek sevgi,

"Eğer" türü sevgiye

Günlük yaşıyorsunuz...

Yazar bir örnek veriyor.

"Dünyadaki en büyük kıtlık, "RAĞMEN" türü sevginin yeterince olmayışıdır!.."

Küçük çocuk, art arda yaşadığı şokları üzerinden atabilmiş değildi. Mutlaka bir ruyada olmalıydı. Hem de hayatındaki en güzel ruya. Adamın, heyecandan terleyen avuçlarına sıkıştırdığı kağıt paralara göz gezdirdikten sonra, 10 liralık banknotu geri vererek:

Adam ona bir kez daha... göz attı. Üstündeki pantolonun sol kısmı, dizinin alt kısmından sonra boştu. Bu yüzden de sağa sola uçuşuyordu. Çocuğun baktığı ayakkabılar, sanki onu kendinden geçirmişti. Bir müddet öyle durdu. Daldığı hülyadan çıkıp yola koyulduğunda, adam dükkandan dışarı fırlayıp:

İkinci türe geçiyoruz.

- "Küçüüük!" diye seslendi." Ayakkabı almayı düşündün mü? Bu seneki modeller bir harika!"

tercih edileceğini anlatıyor.

- "Bence önemli değil!" diye atıldı adam. "Bu dünyada her şeyiyle tam insan yok ki! Kiminin eli eksik, kiminin de bacağı. Kiminin de aklı veya vicdanı."

Yazara göre evliliklerin pek çoğu "Eğer" türü sevgi üzerine kurulduğu için çabuk yıkılıyor.

Ama derin düşünürseniz, bu türün, "Eğer" türünden temelde pek farklı olmadığını görürsünüz.

"Çünkü türü sevgi de, gerçek ve sağlam sevgi olamaz." diyor.

"Çünkü" türü sevginin,

Kaldı ki, bu tür sevgi de, yükler getirir insana.

Toyotome,

Çünkü beni üstü açık arabanla, o kadar romantik yerler götürüyorsun ki."

"Üçüncü tür sevgi benim

diye soruyor ve yanıtlıyor:

- "Ayakkabının diğer teki işe yaramaz!" dedi, "Onu kim alacak ki?"

"Bu gün yaşamınızı sürdürebilmenizin nedeni "rağmen" türü sevgiyi şu anda yaşıyor olmanız ya da bir gün bu sevgiyi bulacağınıza inancınızdır."

Aynı kentte oturan anne ve babası, hastaneye ziyarete bile gelmemişler, artık çirkin olan kızlarını.

diye adlandırdığım türdür" diyor yazar.

Ve asıl çarpıcı cümle en sonda:

Sevilen kişinin çekici bir niteliğine dayanıp, böyle bir şeyin varlığını esas olarak almadığı için "Çünkü" türü sevgi de değil.

Her Hayat Yaşanacak Bir Can Bulur

"Kalbinizin derinliklerinde, dünyada kimsenin size aldırmadığını ve hiç kimsenin sizi sevmediğini düşünseydiniz, yiyecek, elbise, ev, aile, zenginlik, başarı ve üne olan ilginizi yitirmez miydiniz?

Tabii bu sevgiyle karşılaşması şartı ile..

Sevilecek niteliklere onlardan biraz daha fazla sahip biri ortaya çıktığı zaman, sevenlerinin, artık ötekileri sevmeye başlayacağından korkarlar.

- "Üstelik de öğrencisin değil mi?" diye sordu.

Oysaki;

Öteki yalnız kendilerinin bildiği.

Eğer başarılı ve önemli kişi olursan, seni severim.

"Doktorlar, bu ağır tepkinin anlık bir sinir krizi sonucu olduğunu söylediler, yanılıyorlardı " diyor yazar.

Örnek mi?

Bu minnacık tadım sevgiye ne kadar muhtaç olduğumuzu anlatıyor.

Esmeralda, Quasimodo'yu dünyanın en çirkin, en korkunç kamburu olmasına "rağmen" sever.

- "Tamam işte!" dedi adam. "5 Lira da öğrenci indirimi yapsak, geri kalır 5 lira. O da zaten pazarlık payı olur. Bu durumda ayakkabı senindir, sattım gitti!"

Çünkü herkesin sevgiye ihtiyacı var...

Bu minnacık tadım, bizi daha müthiş bir sevgi açlığına tahrik ve teşvik ediyor.

En saf olması gereken anne-baba sevgisinde bile "Eğer" türüne rastlanıyor.

Dünya birdenbire başınızın üstüne çökmez miydi?

O an yaşam size anlamsız gelmez miydi?"

Kimsede başkasına verecek fazlası yok"

Çocuk da yıkılıyor.

Çünkü çok güzelsin ."

Bunlara "rağmen" sevilebilir.

Ayakkabıcı, yeni getirdiği malları vitrine yerleştirirken, sokaktaki bir çocuk o... nu seyretmekteydi. Okullar kapanmak üzere olduğundan, spor ayakkabılara rağbet fazlaydı. Gerçi mallar lüks sayılmazdı ama, küçük bir dükkan için yeterliydi. Onların en güzelini ön tarafa koyunca, çocuk vitrine doğru biraz daha yaklaştı. Fakat bir koltuk değneği kullanmaktaydı. Hem de güçlükle...

- "Indirim sezonunu senin için biraz öne alırım!" dedi adam, "Bu durumda 20 liraya düşer. Zaten sen bir tekini alacaksın, o da 10 lira eder."

diye açıklıyor...

Bir şarta bağlı sevgi... Karşılık bekleyen sevgi...

Gençler birbirlerinin o anki gerçek hallerine değil, hayallerindeki abartılmış romantik görüntüsüne aşık oluyor ve beklentilere giriyorlar.

Japonya?da bir temizleyicide çalışan dünya güzeli kızın yüzü patlayan kazanla parçalanmış.

Son sözlerinde biraz umutsuz, Toyotome...

Rağmen sevgi...

Ve de yemek öncesi tadımlık gelen iştah açıcılar gibi.

Çocuk, ona dönerek:

Evli kadın, kocasının genç ve güzel sekreterine içerler.

Peki o zaman,

Oysa zaten sahip olduğumuz bir nitelik yüzünden sevilmemiz, hoş bir şeydir, egomuzu okşar. Bu tür, olduğumuz gibi sevilmektir.

- "Şaka mı yapıyorsunuz?" diye kekeledi çocuk, "Onun tabanı delinmek üzere. Eski bir ayakkabı, para eder mi?"

Haklı olduğunu kanıtlamak için sizi bir teste davet ediyor..

Adam onu kıramayıp parayı aldı. Ve bu arada yanağına bir öpücük kondurdu. Her nedense içi içine sığmıyordu. Eğer bütün mallarını bir günde satsa, böyle bir mutluluğu bulamazdı. Çocuk, yavaşça yerinden doğruldu. Sanki koltuk değneğine ihtiyaç duymuyordu. Sımsıcak bir tebessümle teşekkür edip:

İşte bu yüzden kendine hiç tahmin etmediğin kadar değer ver.."

"O zaman bu tür sevgide güven duygusu bulunabilir mi?" diye soruyor Toyotome...

Sevgi giderek nefrete dönüşüyor.

"Sevgi nedir, nerede bulunur, biliyor muyuz?" diye soruyor.

- "Sen çok cahil kalmışsın be arkadaş..." dedi adam, "Antika eşyalardan haberin yok her halde. Bir antika ne kadar eski ise, o kadar para tutar. Bu yüzden ayakkabın, bence en az 30-40 lira eder."

Yüzü fena halde çirkinleşince, nişanlısı nişanı bozup onu terk etmiş.

Japon yazar

Çocuk biraz düşünüp:

Küçük çocuk, bir şey söylemiyordu. Adam ise konuşmayı sürdürdü:

"Acaba bizi seven kişinin düşündüğü kişi miyiz?" korkusu.

Ve işte sevgilerin en gerçeği!..

Üzüntüsünü hafifletmek için bir haftalığına Hakone kaplıcalarına gidiyor.

Bu tür sevginin güven duygusu vermeyişinin iki ayrı nedeni daha var...

Daha acısı...

"Yüreklerin en çok susadığı sevgi budur" diyor.

"Farkında olsanız da, olmasanız da, bu tür sevgi sizin için yiyecek, içecek, giysi, ev, aile, zenginlik, başarı ya da ünden daha önemlidir."

"Ya günün birinde değişirsem ve insanlar beni sevmez olurlarsa..." endişesidir.

Güzelliğe bakar mısınız?

"Eğer" türü sevgi, bir beklenti koşuluna bağlı olduğundan büyük ve ağır bir yük haline gelebilir.

Tüm insanların iki yanı vardır.

"Şu soruma cevap verin" diyor.

Sahip olduğu sevgi, sahip olduğu güzellik temeli üstüne bina edilmiş olduğundan bir günde yok olmuş.

Küçük çocuk, bir kez daha tebessüm etti. O güne kadar çektiği acılar, hafiflemiş gibiydi. Adam, vitrine işaret ederek:

"Diyelim ki sıradan bir yaşamınız var...

Eğer iyi olursan baban, annen seni sever.

Çocuğun kafası iyice karışmıştı. Bu sefer adama doğru yaklaşıp:

Toyotome bu tür sevgiyi şöyle tarif ediyor:

İnsanlar, hep daha çok insan tarafından sevilmek isterler. Hayranlarına yenilerini eklemek için çabalarlar.

Çünkü bana o kadar güven veriyorsun ki.."

Birincisi,

- "Bana göre 20 lira yeterli." dedi. "Indirim mevsimini başlattınız ya!"

Çocuk, başını yanlara sallayıp:

Bunu böyle olduğundan nasıl emin?

Bulunmayacak Tek Şey Senin Benzerindir

Okul dışında hazırlama kurslarına da gidiyor. Ama başarılı olamıyor. Babasının yüzüne bakacak hali yok.

Kusurlarına, cahilliğine, kötü huylarına ya da kötü geçmişine "rağmen" olduğu gibi, o haliyle sevilebiliyor.

- "Ikiye gidiyorum!" diye atıldı çocuk, "Üçe geçtim sayılır."

"Böyleleri ya iyice umutsuzluğa kapılıyorlar ya da iyice dağıtıp yaşayan ölü haline geliyorlar."

Beklentiler gerçekleşmediğinde, düş kırıklıkları başlıyor.

"Delikanlı babasının kendisine olan sevgisinin yüksek düzeydeki beklentilerine bağlı olduğunu anlamıştı!.."

- "Amma yaptın ha!" diye güldü adam. "Onu da, sağ ayağı eksik olan bir çocuğa satarım."

Eğer eş olarak benim beklentilerimi karşılarsan seni severim.

- "Çok basit!" dedi, adam. "Eğer vicdn yoksa, cennete giremeyiz. Ama ayaklar yoksa, problem değil. Zaten orda tüm eksikler tamamlanacak. Hatta sakat insanlar, sağlamlara oranla, daha fazla mükafat görecekler..."

- "Üzerinde 30 lira yazıyor" dedi, "Almam mümkün değil ki!"

Her Umut Gerçekleşecek Bir Düş Bulur

Kendi kendinize "yaşamamın ne yararı var" diye sormaz mıydınız?

İnsanlar "Eğer" türü sevginin üstünde bir sevgi arayışı içindeler aslında.

Yazara göre, açlığımızı biraz bastıracak kadar...

Sonra anlatmaya başlıyor..

"Seni seviyorum.

"En çok rastlanan sevgi türü budur" diyor.

"Bu sevginin varlığını ve nerede aranması gerektiğini bilmek, bu genç adamın yaptığı gibi, yaşamı sürdürmekle, ondan vazgeçmek arasında bir tercih yapmakla karşı karşıya kaldığımızda önemli rol oynayabilir" diyor, Masumi Toyotome.

Biri dışa gösterdikleri.

Bu üçüncü tür sevgide, insan "Bir şey olduğu için" değil, "Bir şey olmasına rağmen" sevilir.

- "Keşke vicdanımız eksik olacağına, ayaklarımız eksik olsa idi."

Örnekler veriyor:

Peki bu dünyada sevgi ne kadar var?

İnsanlar oldukları gibi sevilmeyi tercih ederler. Bu tür sevgi onlara yük getirmediği için rahatlatıcıdır.

Delikanlı "Ama baba, vaktiyle sen de bir ara kendini iyi hissetmediğinde Hakone kaplıcalarına gittiğini anlatmıştın" diyor.

"Sevenin, istediği bir şeyin sağlanması karşılığı olarak vaat edilen bir sevgi türüdür bu" diyor yazar...

"RAĞMEN"'

Günün birinde gerçek, derin ve doyurucu bir sevgi bulacağınızdan umudunuz olmasa, kalan hayatınızı nasıl yaşardınız?"

Hepsi o...

Birincinin adı;

Bütünüyle çok değersiz gibi görünebiliyor ama, en değerli gibi sevilebiliyor.

"Bugün yaşadığımız toplumda herkesi doyuracak bu sevgiyi bulmak zor.

- "Benim satış işlemim bitti!" dedi, "Sen de bana, bunu satsan memnun olurum."

Devam ediyor Toyotome...

Ayakkabıcı, çocuğun şaşkın bakışları arasında dükkana girdi. Içerdeki raflar, onun beğendiği modelin aynıyla doluydu. Ama adam, vitrinde olanı çıkarttı. Bir tabure alıp döndükten sonra, çocuğu oturtup yeni ayakkabısını giydirdi. Ve çıkarttığı eskiyi göstererek

Yazar,

Anlatıyor.

Japon yazar, "Toplumdaki sevgilerin çoğu "Çünkü" türündendir ve bu tür sevgi, kalıcılığı konusunda insanı hep kuşkuya düşürür" diyor...

"Her Rüzgar Savuracak Bir Toz bulur,

- "Anlayamadım!. dedi. Neden öyle olsun ki?"

Burada insanın, iyi, çekici, zengin konum edinerek sevgiyi kazanması gerekmiyor.

Kişi dünyanın en çirkin, en zavallı, en sefil insanı olabilir.

Böylece yaşama sonsuz sevgi kazanma gayretkeşliği ve rekabet girer.

"ÇÜNKÜ" türü sevgi.

Eve döndüğünde babası öfkeyle "Sınavları kazanamadın. Bir de utanmadan Hakone'ye gittin" diye bağırıyor.

Hayat dediğin 1 çay,

Belli beklentileri karşılarsak bize verilecek sevgiye bu adı takmış yazar.

Amacı sevgi karşılığı bir şey kazanmaktır."

güvenilecek sevgi ne?

Dünyada sevilmek istemeyen kişi yok gibidir" diye başlıyor Toyotome.

Bir koşula bağlı olmadığı için ve karşılığında bir şey beklenmediği için "Eğer" türü sevgiden farklı bu.

Çünkü o kadar popüler, o kadar zengin, o kadar ünlüsün ki." ,

"EĞER" türü sevgi!..

Güzellik kalmayınca sevgi de kalmamış.

İkincisi de

"Şu anda en sevdiğiniz kişinin sizi sadece kendi çıkarı için sevdiğini anladığınızı bir düşünün...

Üstü açık BMW'si ile hava atan delikanlı, Ferrari ile gelene içerler.

- "Baktığın ayakkabı, sana yakışır!" dedi. "Denemek ister misin?"

Bir genç Tokyo Üniversitesi giriş sınavlarını kazanarak babasını mutlu etmek için, çok çalışıyor.

Ailenin en küçük kızı yeni doğan bebeğe içerler.

- "Gerçekten çok güzeller!" diye tebessüm etti, "Ama benim bir bacağım doğuştan eksik".

Asil, yakışıklı, zengin delikanlı da Esmaralda'ya çingene olmasına "rağmen" tapar!.. "

"Bu tür sevgide kişi, bir şey olduğu, bir şeye sahip olduğu ya da bir şey yaptığı için sevilir. Başka birinin onu sevmesi, sahip olduğu bir niteliğe ya da koşula bağlıdır".

Karıştırdıkça hayattan tat aldığını sanarsın,

İnsan ise sadece 1 şeker

Toyotome, hem de nasıl iddialı savunuyor "rağmen"' sevgiyi...

Hani nerede?

Küçük çocuğun aklı, bu sözlere yatmıştı. Adam, devam ederek:

"Nedeni ve şekli bakımından bencildir.

"Sevgi üç türlüdür!.."

Büyük bir hırsla ana yemeğin gelmesini ve bizi doyurmasını bekliyoruz.

Hayatın seni erittiğini