onu iten baska bir sebebp vardı kıza doğru oda kimsesiz ve sevdıklerinden ayrıydı. birşekilde o kızla konusması arkadas olmaları lazımdı ama kıza yaklasamıyordu cunki kimseyle tek bir laf dahı etmıyordu dusunuyordu ama...

sefilleri oynuordu. cebinde meteliğğ yoktu. hatta onun bir cebi yoktu:=)

cepte kuruş olmadığını hatırladı

arkadaşlar daha önce oynayan varmı bilmiyorum ama.. ben bir hikaye başlatcam ve devamını sizler getireksiniz herkes en az bi kaç cümle yazsınki kopukluk olmasın.. bakalım hikayenin sonu nasıl bitcek:))

100 metre kadar ilerde lüks bir jeepden bir adam indi evet beyaz atlı prensi oydu. jeep i bembeyazdı. ama boyu kısaydı. olsun sevince gerisi önemli diildi. azcıkda göbeği varı oda önemli diildi nede olsa aşkı depreşmişti. aşık oldu. adam keldi gözleri kamaştı bundan dolayı ve hızla ona doğru yürümeye başladı. adama yetişememişti koşsada adam plaza sına girmek üzereydiki tam çarpma zamanı diye üzerine takılıp düşme numarası yapcaktıki. kendisinden önce başka bi kız davranmıştı. kızın çantası düşmüş adam ona yardım etmişti. kıza üzgün olduunu belirtip yemek ısmarlama kendini affetittirme teklifi yaptı. ama bizim hikayedeki kızın elleri bomboştu yine. boynu büküldü. adım atcak hali kalmadı. çantası elinden düşcek haldeydi. beyaz atlı prensi çalınmıştı:(

ve en sonunda aklına bir fikir geldi gitmeliydi bu ıssız amansız şehirden kurtulmalıydı bu yalnızlıktan... hem ne kadar daha katlanabilrdiki bu hayata ailesi sevdikleri onu seven birileri yokken... derkennn ayağa kalktı biraz yürümek istiyordu.. kendisini saros körfezinde buldu tertemiz kumsalda hem yürüyor, hem denizin o huzur veren sesini dinliyor hemde düşünüyordu... birden yerde bir deniz yıldızı gördü ve onu alıp denize attı, bitane daha bitane daha hepsinin kaderi değişiyordu yavaş yavaş.. kendisininki nedne değişmesindi?koca kafalı çirkin olabilrdi belki ama aptal değildi.. biran durdu ve gülümsedi aklına çok güzel bir fikir gelmişti.. koşarak doğruca bir estetikçinin yanına gitti. ona çok güzel olmak istediğini söyledi ve...

evinden kaçmıştı. köyüne dönmeye çekiniyor ayaklarımın üstünde durdum demek istiyordu. azimle hırsla yükseklere çıkcağı günlerin planalrını yapıyordu. ayna karşısında şekilden şekile girip karşısındakini nası etkiliyeceğini ve onun gönlünü alıp evleneceğini planlıyor sonrasında zenginmuhitlere gidip kendisine kazayle çarpacak zengin adayalrı izliyordu kenardan. evet ulus da yürüdü yollarda saatlerce. karşısına hiç bi zengin görünüşlü çıkmamıştı. tam hüzünlenmişti bugünde kısmetim kapalı diye düşünerek eve doğru dönmeye hazırlanmıştıki o da ne.

kendisi için çok uzun, ama dünyanın olağan akışı içerisinde birkaç saniyelik bir yer kaplayan bir düşünme anından sonra, bu kadar karasız kaldığana üzüldü.

sanki bir mermer ocağının en tepesinde duran, insanoğlunun geliştirdiği hiç bir teçhizatın kırıp parçalamaya muktedir olamadığı, ve bütün bir araziyi kontrol eden bir gözetleme kalesi gibi dimdik duran bir kaya parçasıydı. nasıl bir babet ayakkabısı zarar verebilirdi ki...

uzak diyarların birinde kimsesiz bir şehirde bir kız yaşardı.. anasından babasından tüm sevdiklerinden ayrıydı bu kız. ne sesini duyan vardı ne de sesini duyuran...

valla sağolun benm hayat hikayemi yazdınız resmen çok güzel devam edin:))

yada çekip gitsemiydi köyüne ama gidemezdi büyük konuşmutu şehirli olacaktı mor fistan giyecekti...:))))

beyaz jipli, kel, göbekli prensini çalan kızdan hesabını sormalıydı nasıl olabilirdi böle bişey zaten ayakkabısı sıkmıştı çıkartıp şu koca kafalı kızın kafasına atsamıydı:))))

bu oyunu oynadık daha önce

ne olurdu sanki lisedeki sıra arkadaşı Melehe gibi, bir anda yapıverseydi yapacağını da derin derin düşünmeseydi. oysa bu güne kadar geçen bütün hayatını etkileyen asıl şey bu değil miydi; kalmak ya da kalmamak..

önceden de korku senaryosu yapmışlardı.. çok komikti

orda onu beyaz atı ile bir prens bekliyordu. onu o sefil hayattan kurtaracak zengin edecekti :=)

ne kızı be sus sende :S

ortada kalmıştı öle sap gibi kimsesi yoktu sonra bi kız gördü o da onun gibi sefildi üstelik aynı memleketliydi üstelik meslektaştı ama...

ama orda bir köy olsa da uzakta gitmemeliydi. çünkü yeniden kaçmak zor olurdu. aklına bir fikir geldi o yemeğe o da katılacaktı. bir peri gelsede yardım etse diye düşündü.. ki perinin başka işi yoktu zaten.. belki kel prensin gazozuna ilaç bile koyardı.

nasıl olcaktı bu beyaz atı prens değil olsa olsa at bakıcsı olabilirdi bu dayanılmaz hayatını dahada çekilmez hale getirebilirdi kahretsindi lanet olsundu...

koca kafalı deseler de tüm kasabadaki insanlar, o öyle bir insan kafasına benzemiyordu esasında.

ve gittide noldu. gider gitmez yüzündeki sivilceler patlatıldı :D

içinden haykırmak geliyordu, bozkırın tüm genişliği kadar, 'Keeel imana geeel' diye...

bende araya gülme efeki vereyim :))

tamam la öle olsun. orda bir beyaz atlı prensin at bakıcısı vardı :S

atmalıydı ve sonucuna katlanmalıydı başı dönüyordu sinirlenmşti büsbütün o kel tek kurtuluşuydu ve bu kaya parçalı koca kafalı kız mutluluğuna engel olmuştu...

hemen süslediler onu

2. sayfada cılkı çıktı. neyse

ama daha erkendi, ilaç ve meşrubat ikilisini buluşturmak için. o sahneler ancak akşam 12'den sonraki kuşakta, reklamlara takılmadan yayınlanabilirdi. bu yüzden vaz geçti kafasındaki sinsi tasarılardan.

ne yazacağımıda bilemedim :)

ve o kızı gördüğü an vuruldu nedensizce :S