Süslendim, püslendim. Topuklu pabuç da giydim

çehren beni kendime getirdi

gole bile sevinmemişler

yazdıklarınızı beğendiğimden ama geç farkettiğim için vurgu yapamadım ve şimdi beğenimimi dile getiriyorum okuyucu olarak:)

bu ne yahu

o da beni keyfe keder etti..

hala burdamıydı...

oysa hiç zamanı müsait değildi..

başlamadan bitan bi aşkın hikayesiydi belkide diye düşündü sessizce kendi kendine.

herdefasında olduğu gibi çalan kapının koskoca kirli paltosuyla bekleyen yalnızlığına ait olduğunu sanmıştı.

başlamadan biten bi aşkın hikayesiydi belkide diye düşündü sessizce kendi kendine.

komik.

onunda istediği her halinden belliydi.

gözün gözüme değdi

oysa öyle olsaydı işi ne kadarda kolaydı.

herkes kendi hikayesini yazmış işte daha ne olsun :D

büyük bi hızla döndü başı, ve kadının başı omzundaydı en son bunu hatırladı

arapsaçı olmuş daha bismillah demeden

ve yazdığı şiir geçiyordu içinden;

duygusal..

habire neyi siliyordu ki

hepsi akşam yemeği için

ohooo daha çok janjanlı hikayeler anlatçam:)))

günü selamlarken günün mutluluk geitmrsini dielmişti kendince içinden.. ama bilmiyordiki bu onun daha iyi günleri.

Toraman üstüne hafif birşeyler giyip çıkmış akşamki maça

ellerini sıkıca beline doladığında snaki nefesi kesilmişti..

keşke benimde ortamım müsait olsada sizlere ayak uydurabilsem:(

koskoca bir güç sanki onları birbirine itiyordu yada bedeni onu cekiyorduda bu karsı koyuyordu ve neden sonra pes etti direnmekten

herkes öncekiyle ilintili belkide onu anlatan

maçtan sonra sevinmişler

ve gördüğü yüz.. ellerine hükmeden kadının yüreğini titretmesi. ve bir bakışıyla kalemini devirmesi.. sustu.. bakışlar konuştu sabahın güneşinde..

enterasan..

sonradan anladı boşaldığını yine bardağın

kötü günlerin habercisi olduğunu nerden bilebilrdi ki çalan kapının..

ellerini sonradan hiseetti..

önce onun yüzüne alaycı bir gülümseme atar sonrada kapıyı yüzüne vururdu

ama gece balkabağına dönüşmeden sessizce evimde olmalıyım

ellerini sonradan hissetti.. habire neyi siliyordu ki

Gün ağardığında hala akşam oturduğu masada buldu kendini

gözlerini avuşturup simsiyahtan aydınlıga galip gelen güne selam verdi...

bir sır vardı aralanan

güneş pencereden usulca sızıyordu.. perdeye inat, güneş yüzüne yansımak için direniyordu.. istiyor muydu buluşmak ışıkla.. kendi bile soruya cevap bulamıyordu..

bi cümle kursun.

evet burdaydı ve devirdiği kaçıncı şişeydi saymaya bile üşendi.