?De ki: Şüphesiz benim namazım, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm Alemlerin Rabbi Allah içindir.? (En'am,162)

Ölümümün bir hakkı var.

Ve bir müslümana ölüm gelip çattığında azaları birbirine selam verip şöyle der ki, selam sana!

Hz. Ebu Bekir r. a. ölüm hastalığındaydı. Tavsiye isteyenlere anlattı, anlattı ve en son şöyle dedi:

Rasulullah s. a. v. buyurdular: ?Gece ve gündüz yirmi kere ölümü hatırlayan kimse şehitlerle haşrolunacak.?

Seni ey ölüm, bilmiyorum. Unutuyorum.

Bu seslenişe tanık olan Hz Ömer r. a.:

halbu ki her an düşünmemiz gereken bir hadise. en azından öleceğini bilip şu gafleti üzeirmizden kaldırabilsek düzgün yaşasak ölümden korkmayan ona hazırlıklı bir şekilde gafil olsak.

Amin.

- Ey Allah Rasulü! Hayatta olmayan şu cesetlere ne söylersin, dedi. Efendimiz s. a. v. buyurdu:

Kıyamete kadar sen benden ayrılıyorsun, ben de senden ayrılıyorum.

- Ya Rasulallah! Müslüman olup öyle mi harp edeyim, yoksa harp edeyim de sonra mı müslüman olayım?

Bildiğimde, bir tek secdeyi, O'nun yolunda bir adımı, bir tesbih tanesini özleyeceğim.

Ölüm şiddetinden Allah'a sığınan o değil miydi? Şimdi tekrar tekrar öldürülmek isteyenlerden haber veriyor. Ölüm, bin kılıç darbesinden daha şiddetli olan değil misin?

buna gaflet deniyor yani ölümden gafil oluyoruz.

- Ey Utbe bin Rebia, Ey Eba Cehil!.. Siz Allah'a ve Rasulü'ne itaat etmiş olsaydınız itaatiniz sizi sevindirir miydi? Şüphesiz sevindirirdi. Biz Rabbimiz'in bize vaadettiği yardım ve zaferi kesin şekilde gerçek bulduk. Siz de batıl rabbinizin vaat ettiği vehimden ibaret zafer ve yardımı gerçek buldunuz mu?

Duymaz mıyım?

Bir yetimin başını okşasaydım, diyeceğim.

O da müslüman oldu. Sonra savaşmaya ba ş ladı. Nihayet şehit oldu. Efendimiz s. a. v. savaş meydanında onu kanlar içinde gördüklerinde buyurdular: - Az işledi, fakat çok kazandı.

Ölüm anında üzüntüsü arttı. Izdırabı aralıksız sürdü, sürdü. Allah'a kavuşma isteği çoğaldı. Benzi sarardı, mübarek alnı boncuk boncuk terledi. O'nun bu halini görenler acısını sanki içlerinde hissetiler de ağlayıp sızlandılar.

Benim güvencim ve ümidim sensin.

hakikaten hemen hemen herkez bu şekilde yaşıyor hiç ölmeyecekmiş gibi

Ve o an dursaydı zaman..

mesela Allah yolunda malını canını harcayanlar ölümü düşünmez çünkü ölümün varış, kavuşma olduğu çok iyi biliyorlar

Bedir savaşı sonunda Allah Rasulü s. a. v. Kureyş ölülerinin başına geldi ve isimleriyle seslendi:

Bilemediler ve bilemeyecekler, asilikleri ne hayata gelmelerine engel oldu, ne hayattan gitmelerine.

Bir gün Allah Rasulü s. a. v.'in yanında bir kişiden övgüyle bahsedildi. Allah Rasulü s. a. v. sordular:

O son nefesini verinceye kadar namazı tavsiye etti:

- Öyleyse arkadaşınız övdüğünüz gibi değildir.

Ve müjdelerdiler ki; ölümü çokça ananın Allah kalbini diri tutar, günahlarını temizler. Onu, kabri cennet bahçelerinden bir bahçe olarak karşılar

Hayatımıza bir baksak. Mutlaka biz Efendimiz s. a. v.'in istemediği dünyaya çok fazla dalar olduk. Hakkını veremeyeceğimiz mülkler edindik! Tutamayacağımız sözler verdik! Altından kalkamayacağımız yükler yüklendik! Aldandık!

Zira o, alnı bir kez olsun secdeye varmadan şehit olmuş, cennete gitmişti.

Buyurdular: ?Siz, kendinize dokunan iki parmağın acısını ne kadar hissediyorsanız, şehitler öldüren darbenin acısını ancak o kadar hissedecek.?

Onlar görmez idiler. Şimdi gördüler.

Hz. Aişe r. a. şehitlerin hallerine şaşırdı, imrendi de sordu: ?Ey Allah'ın Rasulü, şehitlerle haşrolunacak bir kimse var mı?

- Biz onun ölümden bahsettiğini hiç işitmedik. Allah Rasulü s. a. v. buyurdular:

"... Efendimiz s. a. v. hastaydı, sık sık bayılıyordu. Ve baygınlıkla kendine gelme esnasında?Hayır! En yüce arkadaşı istiyorum.? diyordu.

Nitekim ilk önce namaz ve kul hakkı sorulacaktır.

Namaz kılınız!

- Ey Abdurrahman, bu gözyaşları bir rahmet eseridir. Acımayana acınmaz. Biz insanları avaz avaz ağlamaktan, ölüde olmayan vasıflarla ağıt yakmaktan nehyediyoruz. Eğer ölüm herkesi kapsayan bir ilahi vaad, herkesin girmek zorunda olduğu bir yol, sonra gelenlerimizin önce gidenlerimizle buluşacağı bir kavşak olmasaydı, o zaman başka türlü üzülecektik. Biz, İbrahim'in ayrılığından ötürü pek mahzunuz. Göz yaş döker, gönül hüzünlenir. Lakin, biz Rabbimiz'i kızdıracak bir söz söylemeyiz?

Türlü çeşit kapılardan geçip geçip eşiğe bir kez daha varsaydım.

Düşünmez miyim?

NAMAZ NAMAZ NAMAZ

Lakin gözümüze pür-sükut bir hal, içte yangın yeridir.

? Allahım! Sen ruhu damarların, kemiklerin ve parmakların arasından çıkarıp alırsın. Allahım, ölümüme karşı bana yardımcı ol, onu bana kolaylaştır!?

?Ya Rabbi! Ben pişmanım!? deseydim.

Allah Rasulü s. a. v.: ?Azrail'in can alması bin kılıç darbesinden daha şiddetlidir. Ölürken her müminin bütün damar ve azaları son derece sızlar. O anda Azrail kimseye hatır etmez.? der; kabir azabından, cehennem gazabından, ölüm şiddetinden Allah'a sığınırdı:

Efendimiz s. a. v.'in oğlu İbrahim vefat etmişti.

Onlar bilmez idiler. Şimdi bildiler

Uhud harbinde yüzü demir zırh ile örtülü bir kişi geldi ve Allah Rasulü s. a. v.'e sordu:

- Ey Allahım! Kimin güven ve ümidi senden başkası olduğu halde sabahlar ve akşamlarsa, o ziyan etmiştir.

Bir kar tanesi usulca erir.

Senin mülakatına hazır beklerken, benim için istediğin bana sevimli olsaydı.

Cihat, her hal ve hareketimizle Allah yolunda olmaktır. Allah yolunda canını ister savaş meydanında versin ister uykuda, şehittir ya da şehitlerle beraber.

Sen, en asi Nemrutların, Firavunların önünde diz çöktüğü tek gerçeksin. Var olan ve olacak olan her şeyi teslim alırsın.

Allah Rasulü s. a. v. mahzundu. Ağlıyor, gözyaşları damla damla mübarek yanaklarına süzülüyordu. Abdurrahman bin Avf r. a. sordu:

Bir ve beraber olunuz!

- Arkadaşınızın ölümü hatırlaması nasıldı?

?Namaz kılınız, namaz! Muhakkak cemaatle namaz kıldığınız sürece birlik ve beraberliğiniz bozulmaz. Namaz! Namaz!?

- Ey Allah Rasulü! İnsanlara bu gözyaşlarını yasaklamıştın. Şimdi senin ağladığını görünce ağlarlar, dedi. Efendimiz s. a. v. gözyaşları dinince şöyle dedi:

?İste! İstediğin verilecek? deniliyordu. O, Allah katını istiyordu.

Gittiler, gitmeyeceğiz diye diye.

aslında buda rabbimizin bize bir nimeti aşırıya kaçmadan bunu yapabilmek.

Onlardan kalan ne varsa?onlar gitti? diye fısıldıyor.

Artık ibret almaz mıyım?

"Bilmeden önce bilsek "

Bir gül sessizce solar.

Efendimiz s. a. v.: - Müslüman ol, sonra harp et, buyurdu.

Onlar işitmez idiler. Şimdi işittiler.

Günahtan dönüş ve ibadete yöneliş ancak senin kudretinledir.

Gittiler, gitmeyeceğiz diye diye

Sen ey ölüm, gelirsin. Bir gün hayatın gelmesi gibi gelir, bizi bulursun.

Solmadaki ızdırabı güle sormalı.

Şüphesiz hayatımın bir hakkı var.

Efendimiz s. a. v. bir gün buyurdular:?Cennete giren hiç kimse, dünyadaki her şeyin ona verilmesi karşılığında bile dünyaya dönmek istemez. Yalnız şehit olan, kavuştuğu şehitlik nimetinden ötürü dünyaya dönüp Allah yolunda on kez öldürülmeyi diler.?

- Muhammed'in hayatı kudret elinde bulunan Allah'a yemin ederim ki, benim söylediğim sözleri siz onlardan daha iyi işitiyor değilsiniz.