ankara'yı yokedene kadar tüketmek istiyorum.

bir imzadan, bir mühürden.

yeteneksizliği niteliksizliği sür git yapan hemşehricilik kültüründen.

her anlamda risk almadan bedava yaşayan gülmeyi unutmuşlarından.

bilmemne bakanlıklarının bilmemne dairelerinden.

ondan, bundan, şundan...

hep bi'işler peşindeki insan selinin o yüksek enerjisi yüzüme çarpsın.

kara para aklayan avm'lerinden.

cin bakışlı, vefasız, nankör insanları insanlığın asıl gerçeğini anlatsın. anlatsın ki kimse kendini kandırmasın.

tahta bavulumla haydarpaşa'da trenden inip bi sigara yakacağım.

bıktım bu asalak şehirden.

haketmedikleri şeyleri ceketlerini ilikleyerek sahte bir saygıyla isteyen, üstelik zaman zaman da elde edebilen dilenci ruhlu insanlarından.

kuğulu park'taki kuğuları da alıp gideceğim burdan.

bursa çanakkale izmiti de tavsiye ederim

sen oraya takıl, bilmemkimin bilmemkimi şimdi bilmemne oldu öyle öyle diyerek gevrek gevrek sırıtan ruhu çürümüşlerinden.

ara ara görünüveren, içinden ansızın bir ejderha çıkacakmış gibi duran deniz hep büyülesin.

hep "aslında pek iyi bilmiyorum ben orayı" demek istiyorum.

istanbul hiç tükenmesin istiyorum, hep bir olasılık olarak kalsın.

harem'de otobüsten her inişimde kalbim güm güm atsın.

beynim bir an uyuşmasın, şehir bir an uyumasın, ışıklar hiç sönmesin.