Orta boylu iken, Nebi,

Hem dahi, kainatın Sultanı,

karnı, göğsiyle, birdi, dedi hep.

Bakmak arzu etseydi, bir yere,

Haşreyler, anı hem, Rabb-i celle,

uzun kimseyle yürüseydi.

dedi, iri kemikliydi Nebi.

Hasılı, ey Şah-ı iklim-i vefa,

Çok mevzun idi, der ehl-i nazar,

sanırdı görenler, bedr-i münir.

adl-ü dad ile, esasın bünyad.

kırmızı beyazdı, Fahr-i alem.

bela ile dolsa, ruy-i zemin.

Deriz, vasf-ı şerifinde yine,

Hem güzel yanakları, bileler,

Ön dişleri, etdikçe zuhur,

Terleyince, O menba?ı sürur,

dünyada her işi, kolay olur.

Cehennem cismine, olur haram.

Etrafına çevirmiş, sanki hatlar,

odlara yakmışdı, O güzeli.

Bir büyük ben idi, mühr-i Şerif.

saçları arasında, leme?an.

sohbet ederek, söylese kelam.

başlarız, ona oldukça imkan.

pek hoş eylerdi, güzel cevheri.

Hilye-i Se'adet

kul olurdu, kabul etse Resul.

Seyrek idi, dişlerinin arası,

aşıkı oldu yüzbin Sahabi.

canlı cansız, herşeyin Peygamberi.

tebessüm ederdi hep, Peygamber.

güvercin yumurtası kadardı.

Rengi, sarıya yakın, karaydı.

Hem, cism idi, Resul-i ekrem,

Seyreden, mu?cize-i kametini,

kahkaha etmedi derler, ebedi.

gayet ak idi ve gayet berrak.

Billur gibiydi, ten-i bimuyu,

İftihar eylerdi, ruh-ı Halil.

hüsn-i ahlakla, bi misl-ü bedel.

Görmedik böyle, gül yüzlü güzel,

severek, yüzün ak, alnın, açık.

Fahr-i alem dedi, benden sonra,

olur gufranına, Hakkın mülhak.

Boynunun nuru, ederdi her an,

Gül gibi, kırmızımtırak idi.

Fahri Alem:)

gece gündüz gibi, olurdu kavi.

Çok güzel idi, çekme ve latif,

Hastalık görmez, dünyada teni,

başka olurmu, o sadr-ı şerif?

Denildi ki, hilye-i Resuli,

o kerametli, mübarek eller.

sağ tarafına yakındı, elbet.

bunu terk etmemişdi ebedi.

Sırtında idi, mühr-i nübüvvet,

İki kaşı arası, her zeman

Eshab içinden, çok ehl-i edeb,

dolu daneleri gibi, çok latif.

o kimse, adamlar arasından.

nice medh edeyim, ol pehluyu.

Geniş ve pak idi, nazik mergub,

Rabbim, Cenneti eder ikram.

vasf ederiz acizane.

Mübarek a?zasının her biri,

Günah etmiş ise de, bu adam,

dalgalanırdı sanki, bahr-i nur.

Ne za?if, ne de pek etli idi,

yine yüksek görünürdü, Peygamber.

İnci gibi, yüzündeki teri,

Mübarek yüzü, halis ak idi,

uygun yaratılmışdı hem, kavi.

yüksek idi, el ayası kadar.

Görünürdü gözü, daim sürmeli,

olur o, yüzümü görmüş gibi.

Etmişdi Onu, Hallak-ı ezel,

Bilir elbet bunu, pir-ü civan,

kıblesi idi, bütün cihanın.

Lahmı, şahmı, dediler ehl-i derun,

Mübarek yüzü, az yuvarlakdı,

İbni Abbas der, Habib-i Huda,

Bir yol gitseydi, izzetle,

Orta boylu idi, o Sidre mekan,

Ne güzelsin Ya Resulallah ...

severek yazsa, birinin eli,

derisi, berrak, hem de parlakdı.

Hilye-i Nebiyi, güç iken beyan,

sureti, sireti şahaneydi.

bakılmazdı, tenevvüründen.

Yolda giderken, eğer bir kimse,

Görünürdü, ön dişleri, pek afif,

en güzel salat ve selamlar Ona olsun...

Malikle Ebu Hale, söyledi,

Allahümme salli ala, seyyidina Muhammedin ve ala. ali seyyidina muhammed

Selam verseydi, birine eğer,

Akı, beyaz idi gayetle,

ağrı çekmez hiç, bütün bedeni.

Hakka çok, sevgili idi Resul.

hiçbir kıl, sanki gümüş levha.

uzun boylu olandan o cevher,

mu?tedil, hem pek kuvvetli idi.

ayakları altı, dahi anın.

her uzvu gibi idi, mevzun.

Bir zatı ki, murad ede Huda,

Allah razı olsun... bir daha hatırlamış olduk.

medh eyledi Rabbi, ayetle.

bir idi ona, yakınla uzak.

hoşdu, hale gibi, ay çevresinde.

daim önüne, az eğilirdi.

Sözlerindeki lezzet ile, ol,

ayetleri gibi, Kur?anın.

Ne kıvırcıkdır, ne de uzun,

Belli olurdu, hoş kokusundan,

Bu siyah hat, mübarek bedeninde,

Hem hayasından O, dinin senedi,

Hallak göstermişdi. hikmetini.

kalbleri çekerdi, güzel gözleri.

nura gark olmuşdu, bütün bedeni.

her tarafı, kaplardı bir nur.

yüksekliğinden, Resulullahın.

hilal gibi, açık kaşlı idi.

daim eyler idi, bakmağa hicab.

ya?ni, hüsnüme aşık olsa.

ortalık, Onun ile buldu nizam.

Gülse idi, iki cihanın serveri,

Çok hoş idi, her uzvu anın,

feyz saçardı, ilim hazinesi.

dedi hep, medhedip hazretini.

yaraşır, ruh-i mücessem desem.

Siyah kaşları mihrabı, anın,

Anın etmişdi, cenab-ı Halık,

Mübarek sakalından, iyi bil,

Aşka olunca, mahall-i teşrif,

Bildirdi bize, edenler ta?rif,

hatta uzasaydı da, bir aydan.

Bu şiir,

kerem sahibi, devletli idi.

İlerledikçe, sinn-i Nebevi,

Gördükde, hubbu hasıl olsa,

Göğsü ortasından aşağı yalnız,

Geniş, güzel ve latifdi gözü,

Yüzü benzerdi, yuvarlak aya,

İttifak etdi, bu sözde ümem,

sana canım da feda, herşey feda!

Her kemik iri, merdane idi,

Kuvve-i basıra-i Mustafavi,

Cehennem olur, ona haram,

zati aynaydı, yüce Mevlaya.

birbirine bitişik, kılcağızlar.

Gümüş teninde, letafet vardı,

hızlı yürür idi, gayetle.

Sığınarak Zülcelale,

ağarmışdı ancak, on yedi kıl.

Beni görmeği etse arzu,

Ya?ni, bir yokuşdan iner gibi,

Bütün ömründe kalmışdı, keza,

Ortası yüksekce görünürdü,

her a?zası, olur elbet a?la.

Eder Hak, onu korkudan emin,

ilm-i ledün, Ona inmiş idi.

ansızın, Resulullahı görse,

Mübarek sinesi, geniş idi,

bir sıra kıl, dizilmişdi, hilafsız.

Nurlu idi hep, o vech-i hasen,

birbirinden, ne ziyadeydi, ne dun.

Siyahı anın, değildi ufak,

tazelenirdi hep, gonca gibi.

fazla etli değildi, diyeler.

yürürken, eğilirdi önüne.

dediler, böyle zevk yok, dünyada.

Sırtı ortası hem, etli idi,

Açılsaydı, mübarek sinesi,

Ahiretde azabdan kurtulur,

zan eyleme ki, ola pek yağlı.

edemez gören, Onu tam ta?rif.

parlardı, sanki inci sırası.

kalbi, sevgimle olsa dolu.

gençlikde gibi, mübarek a?za.

taze gül gibi, latif ve mahbub.

göz olmuşdu, bütün cism-i latif.

Ya Resulallah! gücüm yok medhine,

gümüş gibi görünürdü, ayan.

Bir kerrecik görenler, rü?yada,

Gönüller aldı, o güzel Nebi,

Etmiş, ol beden serayın üstad,

Elleri ayası, O sultanın,

Başa tabi? ederdi cesedi,

irice mühr-i nübüvvet vardı.

Güzel, hem sevimli idi Resul,

Şanlı, şerefli idi, o Celil,

Ateş-i aşk-ı zat-ı ezeli,

Bir iki gün, geçseydi aradan,

dünyada, Resulü görenlerle.

Dostu seyr etmek için, O şerif,

Gerden-i pak-i Resul-i afak,

Ne kadar, uzun olsa idi, o er,

Hem de biri, Nebi ile, müdam,

Dahi, haşretmez çıplak, anı Hak,

yassı kürekliydi, Fahr-i cihan.

Anlatanlar, O ali nesebi,

boyu, hem huyu, hem yüzü güzel.

nur saçardı hep, mübarek yüzü.

İ?tidal üzere idi, pak teni,

Yokdu, göğsünde, karnında asla,

yandan bakınca, mübarek burnu.

Korku düşerdi, kalbine anın,

Kemal üzereydi, nazik teni,

Eshabına nasihatdan sonra,

Hilye-i pakimi, görse biri,

Nazik, mahcub idi, Resul-i cenab,

cism-i paki de dönerdi bile.

"Herkese Lazım Olan İman", Hakikat Kitabevi, Sayfa 262-267'den alınmıştır.

gülmeğe, eyler idi istihya.

yaratıldık hep, senin hurmetine.

Ak ve berrakdı, o sadr-ı kebir,