bu gerçeğin tek sebebi çalışan kadın değil tabiki. ama malesef önemli bir kriter olduğu mağlum...

malesef orta yolu bulmak yerine baskın çıkmaya çalışmak gibi bir huyları olmasa zaten herşey hallolacak kardeşim.

eski yıllarda evilikler süreklilik arz ediyordu.

belki birileri yorum yapar, tartışırız,

şimdi hep kendi tarafıma da çekme çabası içinde değilim ama, kesin bir yargıya da vardığımı söylemek isterim: "ÇALIŞAN EŞLER YADA EŞ ADAYLARI BİR YERDE PATLAK VERİYOR, YA HİÇ EVLENEMİYOR BAŞLANGIÇTAKİ DİKLEŞMELER YÜZÜNDEN, YADA EVLİLİK KISA ZAMANDA SONLANIYOR.

belki bir sosyolog arkadaş değerlendirir,

zaten 2. ci yazıyı da evli arkadaşlar yorumlayabilir sanırım. çalışan evliler yani.

asla çalışan kadına karşı değilim. ama evilik sonlanmalarıda genelde çalışan kadının evliliklerinde görüldüğü bir gerçek malesef.

görüşlerime katılıyormusun?

hayır o öyle OLMAYACAK!

umarım beğenirsiniz:

Neden güldünüz acaba?

şimdi bu akşamki ilk yazımı sizinle paylaşmak istiyorum...

hoşgeldin sanırım ilk okuyanda sen oldun yazımı..

gülenleri de pek fazla umursamayın. yoksa bir polemik alır yürür ki eyvah.

ikinci kısmıda yorumlarım ya... niye bu hakkı elimden alıyorsun :D bak şimdi... çalışanlar kendilerine güvenleri çalışmayanlara göre daha fazla... neyse bu durumda söz sahibi olmak istemesi normal... ama herşeyin orta yolunu bulmak lazım

olacak yapacaksın vs. vs. vs.

Ama hayatın gerçeği bu.

MEMURCAN42

Hala gönüller birse, kankamızı on sene öncesinde bıraksak da çok zor gelmez bize.

EVLİLİK-MESLEK KARMAŞASI

belki de güzel bir sohbet oluşur...

çalışan birisi mutlaka olmalı, bu durumda mutsuzluk "çalışan kadının ekononik özgürlüğü"nü eline almasıyla kıvılcım veriyor.

yorum sana kalmış dostum:) eleştirir yada desteklersin.

birisi sosyolog dedi sanırım evet benim:))

Ama mesele, gönüllerin bir olmasında.

ZAMAN AŞIMI VE DOSTLUKLAR

Selam arkadaşlar,

teşekkür ederim.

Zaman içerisinde yaşımız ilerledikçe herkes bir yerlerde kalıp ya unutuluyor, yada ihmali takiben mecburi görüşmemeler baş gösteriyor maalesef..

Yaklaşık birkaç ay oldu henüz kız arkadaşımla tanışalı ama birazda yaşımızın (27 ben) gerekliliğinden evlilik için planlar yapmaya başladık. zira kafalar da uyuşuyordu.

lisede kesin görüşürüz dediğimiz arkadaşlarımız bile yokken farklı şehirlerde olan arkadaşlarımla bağlarımız bir bir kopuyor... hayat böyle arkadaşlar gelir arkadaşlar gider... ama önemli olan hatıralarda bile olsa bir zamanlar hayatımda olmalarıydı

yorum yokmu arkadaşlar

bak mesela bu cümlen çok güzel olmuş... üniversite biteli daha bir ay bile olmadı çok samimi olduğum arkadaşlarım dışında arayan soran yok... ve eminim ki onlarla da görüşme sıklığımız azalacak azalacak en sonunda bitecek... hep böyle olur

bence o baskın çıkma problemi sendede var :) yoksa bana mı öyle geldi.. illa benim dediğim olacak gibi bi tavrın var gibime geldi... orta yol bulunacak o kdr :)

haklısınız tükçeci0505 hocam, zaman o kadar acımasız ilerliyorki, arkadaş düşünecek fırsat bırakmıyor bize.

SAYI 2:

Sn. şikibaba;

Sabit kalamıyoruz; değişimler ve gelişimler bizi kankalarımızdan ayırıyor.

Ben kendi soyismimi kullanacağım.

o da çalışan bir insandı ve gayet mutlu şekilde evilik planlarımız ilerliyordu. ta ki konuşulan konular ilerledikçe o, bazı konularda hep baskın çıkma çabası içerisinde bir tavır sergilemeye başladı.

güncel

az sonra devamını yazacağım...

GÜNCEL

son yıllarda boşanmaların arttığı ve bu boşanmaların olduğu evliliklerde evli kalma süresinin 1yıl veya daha az olduğu gerçeğini bir şekilde dinlemiş yada istatistik takibini duymuşsunuzdur. iş yine çalışan kadın meselesine dönüyor.

ne olmuş yani, bende çalışıyorum.

artık her akşam yazacak olduğum yazımı sanal ortamda yazacağım..

Zaman akıyor, bazı şeylertbizim kontrolümüz dışında gelişiyor.

Çok güzel bir yazı, teşekkürler.

neyse bu günlük yeter yeni yazılarını beklemeye çekilelim :)

yoruma açık bir yazıydı bugünkü yazım.

Konuyu şuraya getirmek istiyorum. Taa ilkokuldan beri?yediğim içtiğim ayrı gitmez? dediğimiz arkadaşlarımız olmuştur illaki hepimizin. Ortaokulda kanka, lisede ortak, üniversitede kaderdaş yada buna benzer kişisel lakaplarla bir yada birkaç samimi dostluk kurup, o an?böyle arkadaş zor bulunur? dediğimiz dönem üzerinden sadece birkaç sene geçmesi, o arkadaşı?zaman aşımı?na uğrattığı acı gerçeği ile karşı karşıya bırakır bizi. Herkes için diyemem ama çoğunluğumuz bunu yaşadık ve hala da yaşıyoruz?

teşekkürler.

?Telefon çaldı ve arayan yaklaşık iki senedir görüşmediğim bir asker arkadaşım. Şaşırdım, birazda sevindim. O zamanlar askerlik bitince ömür boyu görüşme sözü vermiştik lakin, zaman aşımına uğradı bir süredir, görüşmüyorduk. Hatta inceden bir sitem de vardı bende ona karşı?

düşündümde bunu neden yoruma açık bir ortamda yapmayayım?

sayı 2 devamı:

şu sözler en son kavgamızda onun sarfettiği, aklımda kalan sözler:

SAYI:1

Daha 27 yaşındayım ama geride bıraktığım kankalar ordusu bu gün arayan asker arkadaşım sayesinde gözümün önünde yürüyüş yaptı. Ve ben onları tek tek arayıp bulmak için harekete geçtim. Size de tavsiye ederim. Günün birinde bir şekilde onarla ulaşarak ne kadar mutlu edebileceğinizi bir hayal edin.

tepki çekeceğini de biliyorum ama şu çıkarımları yaptım kendimce:

şimdi okudum.. iyi güzel yazılarının devamını bekliyoruz :) ne hakkında yorum yapayım :)

İlk yazımda umarım sıkmamışımdır. Yarın görüşmek üzere?

ben her gün kağıdı kalemi alır günlük tarzında birşeyler karalardım.