?De ki : Ey nefisleri aleyhine haddi aşan kullarım!.. Allah?ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. Çünkü Allah, bütün günahları bağışlar. Şüphesiz ki O, çok bağışlayan, çok merhamet edendir.? (Zümer/53)

hz hamzanın bir nevi kanını yerde koymamıstır

Ariflerin sevgisinden başka şeye gönül verme. Ümitsizlik tarafına ise hiç gitme. Günaha yönelme. Zira güneşler hala parlıyor. Gönül seni kalp ehlinin semtine doğru çeker. Aklını başına al da, bir gönül erinin sohbetiyle kalbine gıda ver. O kalbin sahibinden bir ikbal dile.? diyen Hz. Mevlana?nın sözü, sanki esasını bu hadiseden almış gibiydi.

hayır yüzme bakmasın dememiş efendimiz sadece ricada bulunmuş gözüme gözüküp bana hz hamzayı hatırlatma diye

almasın demiş adımı diline

kader ise adalet eder...

'O'NUN RAHMETİNDEN ÜMİT KESMEYİN'

Vahşi b, Harb, Uhud Harbi sırasında olanları bütünüyle anlattı. Nihayet sözlerini bitirip Peygamberimiz?e biat etti. Ancak Rahmet Peygamberi?nin kendisinden bir isteği vardı:

?Anlat, Hamza?yı nasıl öldürdün?

insanlar zülm eder

O ki alemlere rahmet peygamberi. Bin canım olsun feda, ayağına birtek diken batmasın, canım vereyim, sevgili peygamberimin yoluna...

Hz. Vahşi de çok şanslı. Müslüman olarak, sahabe olarak ve yaptığının bedelini en güzel şekilde ödeyerek göçtü imanlıca. Ne mutlu onlara...

Rabb'im bizlerede nasuh tövbesi nasip edip, günahlarımızın bedellerini ödemeyi, rızasına kavuşmayı nasip etsin

?Mümkünse bana fazla görünmemeye çalış! Çünkü seni her gördükçe Hamza?yı hatırlar ve sana gereken şefkati bir insan olarak gösteremeyebilirim. Böylece sen talihsizliğe itilmiş, ben de vazifemi tam yapamamış olurum!..?

O hep herşeyin en güzelini, en dğrusunu yapmıştır. Keşke birazcık ona benzeyebilsek...

vay ben ölem atsın toprak üstüme

bakmasın demiş bir daha yüzüme

Mescidi Nebi?de, Gönüller Sultanı?nın çok defa sadece sesini duyabilmiş, nice günler kendi kendine, ?bir gün Allah Rasulü artık görünebilirsin der mi acaba? diye o muştulu haberi ne kadar da beklemişti...

Vahşi zaten yeterince kırmıştı Kainatın Efendisi?ni. Ama ondan uzakta kalmak da kolay değildi elbette. Bir tebessüme hasret kalmanın ne demek olduğunu, o bütün varlığı ile yaşamış, gönülden bırakıvermişti ellerini nur-u muhammediye... Artık sahabi sıfatını aldıktan sonra, kalp bu sevgiliden asla ayrılamazdı, ayrılmadı da...

aklıma geldi peygamberimize inanmayan ve o dönemki olayları sadece bir devrim. tarihibir olay diyen aslında o devrin vahiyi ile bağlantısını kesen arkadaşlara da hz. vahşi ii bir örnek, eğer dedikleri gibi vahiy olmasa idi bu yaşananlar bizler gibi normal insanlar arasında olsaydı hz. hamza gibi bir müslümanı şehit eden kişi mutlaka cezalandırılırdı..

oysaki peygamberimiz onu kazanmak için çok gayret etmiştir...

Kainatın Efendisi A. S. ahirete irtihal etmişti.

Yıllar var ki, doyasıya koklayamamıştı o nurlu elleri... Oysa bir tek rahmet nazarı kendisine yetecekti, inanmıştı buna. Ama ilahi irade...

sahabeler içinde halini en çok merak ettiğim sahabedir. efendimiz ona bende insanım gözüme gözükmesen diye ricada bulunmuş

hayır bunu demez efendimiz. asla demez. bence yanılıyorsunuz

?O kimsenin gülüşü ne mübarektir ki, ağzını açınca can hokkasından inci görünür gibi kalbi gözükür. Sen kaya da olsan, mermer de bulunsan, bir kamil veliye kavuşunca cevher haline gelirsin. O velinin muhabbetini kalbine yerleştir.

ve vahşi işin farip tarafı hz hamzayı şehit ettiği mızrak ile YALANCI PEYGAMBER MÜSEYLEME yi öldürme bahtiyarlıgına ermiştir

Aşk ile yanmış hazreti Vahşi sevdiğinin bir bakışına hasret kalmış. Hazreti vahşi beni derinden etkileyen sahabelerdendir. Rabbim ona aşk ile paramparça olmuş bir kalp vermiş :(

Vahşi b. Harb bu mektubu aldıktan sonra?şimdi tamam? dedi. Ve Medine?ye Peygamberimiz?in huzuruna geldi. Efendimiz A. S. sordular:

Vahşi b. Harb, bu ayeti kerimede kendisinin affedileceğine dair kesin bir işaret bulunmadığını ifade ederek, ?Allahu Teala dilerse affedecek deniliyor, ya dilemezse?..?diye şüphesini dile getiren, dolayısıyla müslümanlığa güç yetiremeyeceğini söyleyen bir mektup yazdı.

BEN SADECE İLAHİYİ MIRILDANDIM SESLİ Bİ ŞEKLDE:)

Ve bir gün Vahşi b. Harb, duyduğu acı haber karşısında iyice yıkıldı:

varsa hatamız Allah affetsin...

Bunun üzerine Rasulullah A. S. Efendimiz Vahşi b. Harb?e üçüncü bir mektup gönderdi. Bu mektupta ise şu ayeti kerime yazılı idi:

nasıl bir duygu acaba kainatın gülünden böylesi bir rica ile karşılaşmak