?Ve saniyen, bir beşer kendi başına böyle yapması ve muvaffak olması hiçbir cihetle mümkün değildir. Belki, yüz derece muhaldir. Çünki; birbirine yakın zatlar birbirini taklid edebilirler. Bir cinsten olanlar, birbirinin suretine girebilirler. Mertebece birbirine yakın olanlar birbirinin makamlarını taklid edebilirler. Muvakkaten insanları iğfal ederler. Fakat, daimi iğfal edemezler. Çünki; ehl-i dikkat nazarında alaküllihal, etvar ve ahvali içindeki tasannuatlar ve tekellüfatlar sahtekarlığını gösterecek, hilesi devam etmeyecek. Eğer, sahtekarlıkla taklide çalışan; ötekinden gayet uzaksa, mesela: Adi bir adam, İbn-i Sina gibi bir dahiyi ilimde taklid etmek istese ve bir çoban bir padişahın vaziyetini takınsa elbette hiç kimseyi aldatamayacak. Belki, kendi maskara olacak. Herbir hali bağıracak ki: Bu sahtekardır. İşte, haşa yüzbin defa haşa!.. Kur?an, beşer kelamı farzedildiği vakit: Nasıl bir yıldız böceği bin sene tekellüfsüz hakiki bir yıldız olarak rasad ehline görünsün.. hem bir sinek bir sene tamamen tavus suretini tasannu?suz, temaşa ehline göstersin.. hem sahtekar, ami bir nefer; namdar, ali bir müşirin tavrını takınsın, makamında otursun, çok zaman öyle kalsın; hilesini ihsas etmesin.. hem müfteri, yalancı itikadsız bir adam; müddet-i ömründe daima en sadık, en emin, en mu?tekid bir zatın keyfiyetini ve vaziyetini en müdakkik nazarlara karşı telaşsız göstersin.. Dahilerin nazarında tasannu?u saklansın?.. Bu ise yüz derece muhaldir. Ona hiçbir ziakıl mümkün diyemez ve öyle de farzetmek dahi, bedihi bir muhali vaki farzetmek gibi bir hezeyandır.

Risale-i Nur Külliyatı. "SÖZLER"

Heyhat! Binler berahin-i kat?iyyenin mıhlarıyla Arş-ı A?zama çakılan bu muazzam pırlantayı hangi el bütün o mıhları söküp, o direkleri kesip düşürebilir?

Aziz eden de sensin, zelil eden de sensin.

?Nasılki Peygamberimiz mu?cizatından ve hasaisinden başka, ef?al ve ahval ve etvarında beşeriyette kalıp, beşer gibi adet-i İlahiyyeye ve evamir-i tekviniyyesine münkad ve muti? olmuş.

Öyle de, o farz ile Kur?anın parlak ışıkları gizlenmeğe başladı. O vakit anladım ki, benim ile konuşan şeytandır. Beni vartaya yuvarlandırıyor. Kur?andan istimdad ettim. Birden bir nur kalbime geldi. Müdafaaya kat?i bir kuvvet verdi. O vakit şöylece şeytana karşı münazara başladı. Dedim:

?Ey hakareti içinde mağrur ve mütemerrid ve ey za?f ve fakrı içinde serkeş ve muannid olan cin ve ins! Nasıl cesaret edersiniz ki isyanınızla öyle bir Sultan-ı Zişan?ın evamirine karşı geliyorsunuz ki; yıldızlar, aylar, güneşler emirber neferleri gibi emirlerine itaat ederler. Hem tuğyanınızla öyle bir Hakim-i Zülcelal?e karşı mübareze ediyorsunuz ki, öyle azametli muti? askerleri var; faraza şeytanlarınız dayanabilseler, onları dağ gibi güllelerle recmedebilirler . Hem küfranınızla öyle bir Malik-i Zülcelal?in memleketinde isyan ediyorsunuz ki, ibadından ve cünudundan öyleleri var ki, değil sizin gibi küçücük aciz mahlukları, belki farz-ı muhal olarak dağ ve arz büyüklüğünde birer adüvv-ü kafir olsaydınız, arz ve dağ büyüklüğünde yıldızları, ateşli demirleri, şüvazlı nühasları size atabilirler, sizi dağıtırlar. Hem öyle bir kanunu kırıyorsunuz ki, o kanun ile öyleler bağlıdır, eğer lüzum olsa, arzınızı yüzünüze çarpar. Gülleler gibi küreniz misillü yıldızları üstünüze yağdırabilirler.? risale-i nur, sözler. "vecealnaha rucumen liş şeyatin." ayetinin bir katrelik manası.

Çünki; cin ve ins münacatını ondan alıyor, duasını ondan öğreniyor, mesailini onun lisanıyla zikrediyor, edeb-i muaşeretini ondan taallüm ediyor ve hakeza...

?Kur?anın mesaili gibi çok zatlar o çeşit mes?eleleri din namına söylüyorlar. Onun için, bir beşer, din namına böyle bir şey yapmak mümkün değil mi?

Bize kereminle nazar kıl. Biz kullarından ancak hata sadır olur.

Ukubet çekeceksem, senin elinle olsun.

?Evvela, dindar bir adam din muhabbeti için?Hak böyledir. Hakikat budur. Allah?ın emri böyledir? der. Yoksa, Allah?ı kendi keyfine konuşturmaz. Hadsiz derece haddinden tecavüz edip, Allah?ın taklidini yapıp, onun yerinde konuşmaz. "Femen ezlemu mimmen kezebe alallah" düsturundan titrer.

Cevaben Kur?anın nuruyla dedim ki:

Şeytanı susturan münazara

Hem Muhammed Aleyhissalatü Vesselam, ya Resulullahtır ve bütün Resullerin ekmeli ve bütün mahlukatın efdalidir veyahut -haşa yüzbin defa haşa!- Allah?a iftira ettiği ve Allah?ı bilmediği ve azabına inanmadığı için itikadsız, esfel-i safiline sukut etmiş bir beşer farzetmek lazımgelir ki: Bu ise ey İblis! Ne sen ve ne de güvendiğin Avrupa feylesofları ve Asya münafıkları bunu diyemezsiniz ve diyememişsiniz ve diyemeyeceksiniz ve dememişsiniz ve demeyeceksiniz. Çünki: Bu şıkkı dinleyecek ve kabul edecek dünyada yoktur.

ELHASIL: Ondokuzuncu Mektub?un Onsekizinci İşaretinde denildiği gibi; nasıl kulaklı ami tabakası i?caz-ı Kur?an fehminde demiş: Kur?an, bütün dinlediğim ve dünyada mevcud kitablara kıyas edilse, hiçbirisine benzemiyor ve onların derecesinde değildir. Öyle ise ya Kur?an, umumunun altındadır veya umumunun fevkinde bir derecesi vardır. Umumun altındaki şık ise, muhal olmakla beraber, hiçbir düşman hatta şeytan dahi diyemez ve kabul etmez. Öyle ise Kur?an, umum kitabların fevkindedir. Öyle ise mu?cizedir.

Onun içindir ki, güvendiğin o feylesofların en müfsidleri ve o Asya münafıklarının en vicdansızları dahi diyorlar ki: ?Muhammed-i Arabi çok akıllı idi. Çok güzel ahlaklı idi.? Madem şu mes?ele iki şıkka münhasırdır ve madem ikinci şık muhaldir ve hiçbir kimse buna sahib çıkmıyor ve madem kat?i hüccetlerle isbat ettik ki, ortası yoktur. Elbette, bizzarure senin ve hizb-üş-şeytanın rağmına olarak, bilbedahe ve bihakkalyakin, Muhammed-i Arabi Aleyhissalatü Vesselam Resulullahtır ve bütün Resullerin ekmelidir, bütün mahlukatın efdalidir.

Aynen öyle de, Kur?anı kelam-ı beşer farzetmek; lazım gelir ki: Alem-i İslam?ın semasında bilmüşahede pek parlak ve daima envar-ı hakaiki neşreden bir yıldız-ı hakikat, belki bir şems-i kemalat telakki edilen?Kitab-ı Mübin?in mahiyeti; haşa bir yıldız böceği hükmünde tasannu?cu bir beşerin hurafatlı bir düzmesi olsun ve en yakınında olanlar ve dikkatle Ona bakanlar farkında bulunmasın ve Onu daima ali ve menba-ı hakaik bir yıldız bilsin.. Bu ise yüz derece muhal olmakla beraber, sen ey şeytan! Yüz derece şeytaniyyette ileri gitsen buna imkan verdiremezsin! Bozulmamış hiçbir aklı kandıramazsın! Yalnız manen pek uzaktan baktırmakla aldatıyorsun! Yıldızı, yıldız böceği gibi küçük gösteriyorsun

Kur?an-ı Hakim ehl-i şuura imamdır, cin ve inse mürşiddir, ehl-i kemale rehberdir, ehl-i hakikata muallimdir. Öyle ise, beşerin muhaveratı ve üslubu tarzında olmak zaruri ve kat?idir.

Salisen: Hem Kur?anı beşer kelamı farzetmek, lazımgelir ki; asarıyla, tesiratıyla, netaiciyle alem-i insaniyyetin bilmüşahede en ruhlu ve hayat-feşan, en hakikatlı ve saadet-resan, en cem?iyyetli ve mu?ciz-beyan, ali meziyetleriyle yaldızlı bir Furkan?ın gizli hakikatı; haşa!.. Muavenetsiz, ilimsiz birtek insanın sahtekar, adi fikrinin tasniatı olsun ve yakından Onu temaşa eden ve merakla dikkat eden büyük zekalar, ulvi dehalar Ondan hiçbir zaman hiçbir cihette sahtekarlık ve tasannu? eseri görmesin! Daima ciddiyeti, samimiyeti, ihlası bulsun! Bu ise yüz derece muhal olmakla beraber, bütün ahvaliyle, akvaliyle, harekatıyla bütün hayatında emaneti, imanı, emniyeti, ihlası, ciddiyeti, istikameti gösteren ve ders veren ve sıddıkinleri yetiştiren en yüksek, en parlak, en ali haslet telakki edilen ve kabul edilen bir zatı; en emniyetsiz, en ihlassız, en itikadsız farzetmekle, muzaaf bir muhali vaki görmek gibi şeytanı dahi utandıracak bir hezeyan-ı küfridir. Çünki; şu mes?elenin ortası yoktur. Zira farz-ı muhal olarak Kur?an Kelamullah olmazsa, arştan zemine düşer gibi sukut eder. Ortada kalmaz. Mecma-i hakaik iken, menba-ı hurafat olur ve o harika fermanı gösteren zat, -haşa sümme haşa- eğer Resulullah olmazsa; a?la-yı illiyyinden esfel-i safiline sukut etmek ve menba-ı kemalat derecesinden maden-i desais makamına düşmek lazımgelir. Ortada kalmaz. Zira; Allah namına iftira eden, yalan söyleyen en edna bir dereceye düşer. Bir sineği, daimi bir surette tavus görmek ve tavusun büyük evsafını onda her vakit müşahede etmek ne kadar muhal ise, şu mes?ele de öyle muhaldir. Fıtraten akılsız, sarhoş bir divane lazım ki, buna ihtimal versin...

O da soğuk çeker, elem çeker ve hakeza... Herbir ahval ve etvarında harikulade bir vaziyet verilmemiş. Ta ki; ümmetine ef?aliyle imam olsun, etvarıyla rehber olsun, umum harekatıyla ders versin. Eğer, her etvarında harikulade olsa idi, bizzat her cihetçe imam olamazdı. Herkese mürşid-i mutlak olamazdı. Bütün ahvaliyle Rahmeten lil-alemin olamazdı. Aynen öyle de:

Salisen: Hem, kabul etmemek başkadır, inkar etmek başkadır. Adem-i kabul bir lakaydlıktır. Bir göz kapamaktır. Ve cahilane bir hükümsüzlüktür. Bu surette çok muhal şeyler onun içinde gizlenebilir. Onun aklı onlarla uğraşmaz. Amma inkar ise; o adem-i kabul değil, belki o kabul-ü ademdir, bir hükümdür. Onun aklı hareket etmeye mecburdur. O halde senin gibi bir şeytan onun aklını elinden alır. Sonra inkarı ona yutturur. Hem, ey şeytan! Batılı hak ve muhali mümkün gösteren gaflet ve dalalet ve safsata ve inad ve muğalata ve mükabere ve iğfal ve görenek gibi şeytani desiselerle, çok muhalatı intaç eden inkar ve küfrü o bedbaht insan suretindeki hayvanlara yutturmuşsun.

Hüccet-ül Kur?an Aleşşeytan ve Hizbihi... İblisi ilzam, şeytanı ifham, ehl-i tuğyanı iskat eden

?Sen Kur?anı pek ali, çok parlak görüyorsun. Bitarafane muhakeme et, öyle bak. Yani bir beşer kelamı farzet bak... Acaba o meziyyetleri, o zinetleri görecek misin? dedi. Hakikaten ben de ona aldandım. Beşer kelamı farzedip, öyle baktım. Gördüm ki: Nasıl Bayezid?in elektrik düğmesi çevrilip söndürülünce ortalık karanlığa düşer.

Saniyen: Hem tebei, sathi bir nazarla bakılsa, gayet muhal bir şey, mümkün görünebilir. Bir zaman bir ihtiyar adam Ramazan hilalini görmek için semaya bakmış. Gözüne bir beyaz kıl inmiş. O kılı Ay zannetmiş. ?Ay?ı gördüm? demiş. İşte muhaldir ki; hilal, o beyaz kıl olsun. Fakat kasden ve bizzat Ay?a baktığı ve o saçı tebei ve dolayısıyla ve ikinci derecede göründüğü için o muhali mümkün telakki etmiş.

Ya Rabbi! Bizi bu dünyada aziz kıldın. Öbür dünyada da aziz kılmanı senden umarız.

Şeytan döndü, dedi: Nasıl kandıramam? Ekser insanlara ve insanın meşhur akıllerine Kur?anı ve Muhammed?i inkar ettirdim.

Rabian: Hem Kur?anı kelam-ı beşer farzetmek, lazımgelir ki: Alem-i insaniyyetin semavatında yıldızlar gibi parlayan asfiyalara, sıddıkinlere, aktablara bilmüşahede rehberlik eden ve bilbedahe mütemadiyen hak ve hakkaniyeti, sıdk ve sadakatı, emn ve emaneti umum tabakat-ı ehl-i kemale talim eden ve erkan-ı imaniyenin hakaikiyle ve erkan-ı İslamiyyenin desatiriyle iki cihanın saadetini temin eden ve bu icraatının -şehadetiyle bizzarure hak ve halis ve safi hakikat ve gayet doğru ve pek ciddi olmak lazım gelen bir kitabı; kendi evsafının ve tesiratının ve envarının zıddıyla muttasıf tasavvur edip, -haşa sümme haşa!- bir sahtekarın tasniat ve iftiralarının mecmuası nazarıyla bakmak; sofestaileri ve şeytanları dahi utandıracak ve titretecek şeni? bir hezeyan-ı küfri olmakla beraber; izhar ettiği din ve Şeriat-ı İslamiyyenin şehadetiyle ve müddet-i hayatında gösterdiği bilittifak fevkalade takvasının ve halis ve safi ubudiyyetinin delaletiyle ve bilittifak kendinde görünen ahlak-ı hasenenin iktizasıyla ve yetiştirdiği bütün ehl-i hakikatın ve sahib-i kemalatın tasdikiyle en mu?tekid, en metin, en emin, en sadık bir Zatı; -haşa sümme haşa! Yüzbin kere haşa!- itikadsız, en emniyetsiz, Allah?tan korkmaz, bir vaziyette farzetmek; muhalatın en çirkin ve menfur bir suretini ve dalaletin en zulümlü ve zulümatlı bir tarzını irtikab etmek lazımgelir.

Şeytan döndü, yine dedi ki:

Çünki; vücud ve adem gibi ve iki nakızeyn gibi iki zıddırlar. Ortası olamaz. Öyle ise, Kur?an için sahib-ül yed , taraf-ı İlahidir. Öyle ise, onun elinde kabul edilip, öylece delail-i isbata bakılacak. Eğer, öteki taraf onun Kelamullah olduğuna dair bütün bürhanları birer birer çürütse, elini ona uzatabilir. Yoksa uzatamaz.

Herkes onu merci yapıyor. Öyle ise, eğer Hazret-i Musa Aleyhisselam?ın Tur-i Sina?da işittiği Kelamullah tarzında olsa idi; beşer bunu dinlemekte, işitmekte tahammül edemezdi ve merci? edemezdi. Hazret-i Musa Aleyhisselam gibi bir ulül-azm, ancak birkaç kelamı işitmeye tahammül etmiştir. Musa Aleyhisselam demiş: "Ehaa kezaa kelaamuke kaalallahu lii kuvvetu cemi'il elsineh"

BU DUA UYGUN OLUR DİYE DÜŞÜNÜYORUM...

Senin ve şakirdlerinin gösterdiği yol ise: Bir kere beşer kelamı farzedilse, yani Arş?a bağlanan o muazzam pırlanta yere atılsa; bütün mıhların kuvvetindeve çok bürhanların metanetinde birtek bürhan lazım ki, onu yerden kaldırıp Arş-ı Maneviye çaksın... Ta küfrün zulümatından kurtulup, imanın envarına erişsin...

Rabian: Hem Kur?anı kelam-ı beşer farzetmek lazımgelir ki; Nevi beni Adem?in en büyük ve muhteşem ordusu olan ümmet-i Muhammediyyenin mukaddes kumandanı olan Kur?an, bilmüşahede kuvvetli kanunlarıyla, esaslı düsturlarıyla, nafiz emirleriyle o pek büyük orduyu, iki cihanı fethedecek bir derecede bir intizam verdiği ve bir inzibat altına aldığı ve maddi-manevi teçhiz ettiği ve umum o efradın derecatına göre akıllarını talim ve kalblerini terbiye ve ruhlarını teshir ve vicdanlarını tathir ve aza ve cevarihlerini istimal ve istihdam ettiği halde -haşa, yüzbin defa haşa!- kuvvetsiz, kıymetsiz, asılsız bir düzme farzedip yüz derece muhali kabul etmek lazım gelmekle beraber.. müddet-i hayatında ciddi harekatıyla Hakk?ın kanunlarını Beni Adem?e ders veren ve samimi ef?aliyle hakikatın düsturlarını beşere talim eden ve halis ve makul akvaliyle istikametin ve saadetin usullerini gösteren ve tesis eden ve bütün tarihçe-i hayatının şehadetiyle Allah?ın azabından çok havf eden ve herkesten ziyade Allah?ı bilen ve bildiren nev?i beşerin beşten birisine ve küre-i arzın yarısına bin üç yüzeli sene kemal-i haşmet ile kumandanlık eden ve cihanı velveleye veren ve şöhretşiar şuunatıyla nev?-i beşerin belki kainatın elhak medar-ı fahri olan bir Zatı; -haşa yüzbin defa haşa!- sahtekar, Allah?tan korkmaz ve bilmez ve haysiyetini tanımaz, insaniyyetin adi derecesinde farzetmekle yüz derece muhali birden irtikab etmek lazım gelir. Çünki şu mes?elenin ortası yoktur. Zira, farz-ı muhal olarak Kur?an Kelamullah olmazsa; arştan düşse, ortada kalamaz. Belki, yerde yalancı birinin malı olduğunu kabul etmek lazımgelir. Bu ise ey şeytan! Yüz derece sen katmerli bir şeytan olsan bozulmamış hiçbir aklı kandıramazsın ve çürümemiş hiçbir kalbi ikna edemezsin...

Kur?an beşer kelamına benziyor. Onların muhaveresi tarzındadır. Demek, beşer kelamıdır. Eğer Allah?ın kelamı olsa; ona yakışacak, her cihetçe harikulade bir tarzı olacaktı. Onun san?atı nasıl beşer san?atına benzemiyor, kelamı da benzememeli?

Aynen öyle de, biz de ilm-i usul ve fenn-i mantıkça sebr ve taksim denilen en kat?i bir hüccetle deriz: Ey şeytan ve ey şeytanın şakirdleri! Kur?an, ya arş-ı azamdan, ism-i azamdan gelmiş bir kelamullahtır veyahut -haşa sümme haşa! Yüz bin kerre haşa!- yerde sahtekar ve Allah?tan korkmaz ve Allah?ı bilmez, itikadsız bir beşerin düzmesidir. Bu ise ey şeytan! Sabık hüccetlere karşı bunu sen diyemedin ve diyemezsin ve diyemeyeceksin. Öyle ise bizzarure ve bila-şüphe Kur?an, Halık-ı Kainat?ın kelamıdır. Çünki; ortası yoktur ve muhaldir ve olamaz. Nasılki kat?i bir surette isbat ettik. Sen de gördün ve dinledin.

üstteki Haşiye cümlesi: Kur'an-ı Hakim, kafirlerin küfriyatlarını ve galiz tabiratlarını ibtal etmek için zikrettiğine istinaden, ehl-i dalaletin fikr-i küfrilerinin bütün bütün muhaliyetini ve bütün bütün çürüklüğünü göstermek için şu tabiratı farz-ı muhal suretinde titreyerek kullanmağa mecbur oldum.

Başıma benim gibisini musallat etme.

YA RABBİ :

Senin rızkınla beslendik.

?Öyle ise ne Allah?ın kelamı, ne de beşer kelamı deme. Ortada farzet, bak. Ben dedim:

ELCEVAB:Evvela, gayet uzak mesafeden bakılsa, en büyük şey, en küçük şey gibi görünebilir. Bir yıldız; bir mum kadar denilebilir.

Ya İlahi!

Cevaben dedim:

Dünyada en kötü şey, bir insanın kendisi gibi birisinden cefa çekmesidir."

?Ey şeytan! Bitarafane muhakeme, iki taraf ortasında bir vaziyettir. Halbuki hem senin, hem insandaki senin şakirdlerin, dediğiniz bitarafane muhakeme ise; taraf-ı muhalifi iltizamdır, bitaraflık değildir. Muvakkaten bir dinsizliktir. Çünki: Kur?ana kelam-ı beşer diye bakmak ve öyle muhakeme etmek; şıkk-ı muhalifi esas tutmaktır. Batılı iltizamdır. Bitarafane muhakeme değildir. Belki, batıla tarafgirliktir. Şeytan dedi ki:

Halbuki buna muvaffak olmak pek güçtür. Onun için senin desisen ile şu zamanda, bitarafane muhakeme sureti altında çokları imanını kaybediyorlar.

Senin ihsan ve lütuflarına alıştık.

?O da olamaz. Çünki: Münaza?ün fih bir mal bulunsa; eğer iki müddei birbirine yakın ise ve kurbiyyet-i mekan varsa; o vakit o mal, ikisinden başka birinin elinde veya ikisinin elleri yetişecek bir surette bir yere bırakılacak. Hangisi isbat etse o alır. Eğer o iki müddei birbirine gayet uzak, biri maşrıkta, biri mağribde ise; o vakit kaideten?sahib-ül yed? kim ise onun elinde bırakılacaktır. Çünki; ortada bırakmak kabil değildir. İşte Kur?an kıymettar bir maldır. Beşer kelamı Cenab-ı Hakk?ın kelamından ne kadar uzaksa, o iki taraf o kadar, belki hadsiz birbirinden uzaktır. İşte, seradan süreyyaya kadar birbirinden uzak o iki taraf ortasında bırakmak mümkün değildir. Hem, ortası yoktur.

Şeytan döndü ve dedi:

saadetiebediyye EMEĞİNE SAĞLIK ARKADAŞIM..

Senin aziz kıldığın kimse horluk görmez.

?Birinci Mebhas?: bitarafane muhakeme içinde şeytanın müdhiş bir desisesini kat?i bir surette reddeden bir vakıadır. O vakıanın mücmel bir kısmını on sene evvel Lemaat?ta yazmıştım. Şöyle ki:

Bu risalenin te?lifinden onbir sene evvel Ramazan-ı Şerifte İstanbul Bayezid Cami-i Şerifinde hafızları dinliyordum. Birden; şahsını görmedim, fakat manevi bir ses işittim gibi bana geldi. Zihnimi kendine çevirdi. Hayalen dinledim. Baktım ki bana der:

Ya İlahi! İzzetin hakkı için beni zelil etme ve günahlarımdan dolayı beni utandırma.

İşte ey şeytan! Senin rağmına ehl-i hak ve insaf bu suretteki hakikatlı muhakeme ile muhakeme ederler. Hatta en küçük bir delilde dahi Kur?an?a karşı imanını ziyadeleştirirler.