Osmanlı Tarihi boyunca nazari planda İslam'ın bütün düsturlarının kabul edilerek tatbik edildiği bir vakı'adır. Ancak tatbikatta bu esaslara muhalefet edenlerin bulunduğu da bir vakı'adır. Her ikisini de inkar etmek mümkün değildir.

"cümlemizin başı şeri'at-ı mutahharaya bağlu oldığından kaffe-i eral ve harekatımızı ana tatbik etmeğe sa'y eder isek, ol vakit ruhaniyat-ı peygamberi dahi hoşnud ve razı olarak Cenab-ı Hayr'un-nasırin Devlet-i Aliyyemiz'de fevz ü nusret ü tevfikat-ı samedaniyesine mazhar edeceğine kafa şüphe yokdur".

Ancak 600 sene boyunca hasenatının seyyiatına ağır bastığı içindir ki, kader-i İlahi bu uzun süre içinde İslam'ın bayraktarlığı unvanını onlara ihsan etmiştir.

22. Osmanlı Padişahlarından içkiye mübtela olanlar bulunduğu ve hatta Saray'da gayr-i meşru eğlence sofraları düzenledikleri söylenmektedir. Bunlar hakkında ne dersiniz?

Uzatmak mümkünse de bunlar 25 Mart 2001 günkü "Hürriyet"te Tanzimat'ı 1826 yılında ilan ettirmesi gibi fahiş hatalar yanında affedilir cinsten sayılır. Ne var ki Tanzimat'ı tam 13 yıl önce ilan ettiren bu hata dahi Abdülhamid'in içki içtiği iddiası yanında çocuk oyuncağı kalır.

Eğer tarihi gerçekleri ortaya dökersek "ama realist olma" çerçevesini ihlal ediyoruz değilme dante?

73 farklı millet,73 farklı kültür

Padişahların, Peygamber Efendimiz?e , Ehl-i Beyt?e ve mukaddes beldelere duydukları derin saygıyı ve bu saygının gereğini yerine getirmek için neler yaptıklarını bir hatırlayalım. Kanuni?nin Mescid-i Haram?ın minarelerini yenilettiğini ve oğlu Selim?e Cidde?ye su getirmeyi vasiyet ettiğini hatırlatmak yeterlidir. Yüzyıllar boyu Mekke ve Medine halkına Sürre alayları ile birlikte her yıl hiç aksatmadan son derece değerli hediyeler yolladıklarını biliyoruz; yine her yıl?iskat-ı hac? için kendi yerlerine birilerini mutlaka hacca gönderdiklerini de. Bu saygıyla yetişmiş insanların hac gibi bir farzı ifa etmek istemediklerini düşünmek anlamlı olmaz.

san da bu öğretilmiş.. geçmişine ve köklerine yabancılaşma aşılanmış damarlarına.. O nedenle san da kızamıyorum dante.

Osmanlı Devlet'inde tercih edilen birinci görüşe göre had cezasını gerektiren içki içme suçunun iki unsuru vardır: Birincisi, az da olsa şarap içmek veya diğer içkileri içerek sarhoş olmaktır. Yani bütün içkilerin haram olduğunda ittifak etmekle beraber, had cezasını gerektirecek suçun teşekkülünde küçük bir görüş ayrılığı vardır. İkincisi, cezai kasıd ve iradedir. Zorla içirilen içkiler, had cezasını gerektirmez. Bu unsurlardan biri eksik olduğunda, had cezası tatbik edilmez; ancak devletin tesbit ettiği ta'zir cezaları uygulanır. Had cezası ise, eksik ve fazla olmadan içki içene sopa ile seksen kırbaç vurmaktır.

Tarihi bir vakadan bahsediyorsak vede biz Tarih uzmanı değilsek,

Osmanlı hukukçuları, içki hakkındaki hükümlerde İslam hukukçularının kabul ettikleri esasları aynen benimsemişlerdir. Bütün İslam hukukçuları ise, başta şarap olmak üzere, sarhoşluk verici içkilerin azının ve çoğunun haram, yani kesin olarak dinen yasak olduğunu kabul etmişlerdir. Ancak İslam'ın tesbit ettiği ve had denilen cezayı gerektirecek içki içme suçunun tarifinde farklı görüşler ortaya çıkmıştır. İmam-ı A'zam Ebu Hanife'ye göre, az veya çok şarap içmek yahut sarhoş edecek kadar diğer içkileri kullanmak, had cezasını gerektiren bir suçtur. Diğer İslam hukukçuları ise, her çeşit içkiyi, az veya çok içmenin had cezasını gerektiren bir suç olacağını açıklamışlardır. Ebu Hanife şarap demek olan hamr ile diğer içkileri ayırt ederken, diğer İslam Hukukçuları hepsini aynı hükme tabi kılmaktadırlar.

Nasılda kıvrana kıvrana zaman gazetesine gelirsiniz. Çok canınızı yaktığındanmıdır?.

Oğlu Korkut?u hacca yollayan -gelin görün ki Mısır?dan geri çevrilmişti- II. Bayezid?den itibaren Osmanlı padişahları ve onları etkileyen ulema, bir padişahın devlet başkanlığı görevlerini?şahsi ibadetleri uğruna? aylar boyu terk etmesini caiz görmemişlerdi. Yani bu tutumda şahsi ibadetlerini kamusal hizmetlerinin önüne geçirmeme kaygısı ağır basmış ve bu, zamanla hanedanın erkek üyeleri için tartışılmaz bir gelenek halini almıştı. Nitekim II. Osman da, hacca gitmeye niyetlendiğinde en başta kayınpederi Şeyhülislam Esad Efendi kendisine karşı çıkarak, ?Padişahlara hac lazım değildir, oturup adl eylemek evladır. Caiz ki bir fitne zuhur eyleye? fetvasını vermişti.

?goygoyculuk?

işte sizin küçük dünyanız da bu.. Bu küçük dünyanızın, çıkmaz labirentlerinizin şemaline göre o büyükleri tasavvur etmeniz ne büyük bir şeamet ne saygısızca bir iftira.

İçlerinde I. Murad, II. Murad, Fatih, Yavuz ve II. Abdülhamid gibi "veliyyullah" mertebesinde fertler bulunduğu gibi, içki ve benzeri günahları irtikab eden şahıslar da bulunabilir.

21 Fermanın Orijinali, Bursa Şer'iyye Sicilleri, nr. A 33/21, vrk. 338/B; Cin, Halil- Akgündüz, Ahmed, Türk Hukuk Tarihi I-II, İstanbul 1997, c. I, sh. 267-268; BA, YEE, nr. 14-1540, sh. 53-54; Yusuf Has Hacib, Kutadgu Bilig, Neşreden: Reşit Rahmeti Arat, Ankara 1959, sh. 157-158; Kur'an, Maide, 90; Molla Hüsrev, Dürer ve Gurer, c. II, 69-70; Akgündüz, Ahmed, İslam Hukukunda Kölelik-Cariyelik Müessesesi ve Osmanlı'da Harem, 1. Baskı, İstanbul 1995, sh.

Hata aramaya devam edersek, "tarihçimiz"in aynı kitabın 475. sayfasında okumaya çalıştığı mektubun bir tek sayfasında tam 5 yanlış yaptığını görürüz. Mesela Vahdettin'in "Cenab-ı Erhamü'r-Rahimin" ibaresi, grameri ve anlamı tamamen bozularak "cenabu'r-rahmanu'r-rahim" haline getirilmiş. İnsanın Arapça bilmesine gerek yok, biraz camiye devam etmiş bir kimse bile kulak aşinası olurdu bu klasik dini ibareye.

hiçbir delil olmadan, hiç bir sebep olmadan işkembeden atanların şakşakcılığını yapsak örneğin sana haklısın dilante desek ama realist oluyoruz..."ama realist olmanın" tek şartı dilanteye, veya herhangi başka bir kişiye Osmanlı sultanları içki içerdi alemde yapardı deyince doğrusunuz paşam demek..

Bir kere Osman Ertuğrul Efendi'nin doğum tarihi 18 Ağustos 1912'dir. Onun görebileceği tarihlerde Abdülhamid, Beylerbeyi Sarayı'nda hapistir. Evlatları ancak bazı bayramlarda, bir de çok özel izinlerle görüşebilirlerdi babalarıyla . Özel doktoru Atıf Hüseyin Bey'in notlarından, ölümünden önce kızlarıyla yaptığı son görüşmenin 22 Temmuz 1917'ye rastlayan Kurban Bayramı'nın 3. gününde gerçekleştiğini öğreniyoruz. Osman Ertuğrul Efendi eğer o gün dedesini görmüş ise -ki bu da kesin değil-, o sırada henüz 4 yaşını 11 ay geçmiş bir ufaklıktır. Bu durumda bacak kadar çocuğun şarap markasını hatırlaması gibi bir hafıza mucizesi karşısındayız demektir. (O anı 90 küsur yıl sonra ayrıntısıyla hatırlaması da ayrı bir mucize sayılmalı değil midir?)

Şunu da önemle belirtelim ki, bütün bu izahların yanında I. Bayezid Han, II. Selim ve IV. Murad'ın gençliklerinde bazen içki kullandıkları, bir kısım Osmanlı kaynaklarında açıklanmaktadır. Zaten bizim meselemiz de bütün Osmanlı Padişahlarını ma'sum göstermek değildir21.

Çağ açıp çağ kapatan Osmanlı senin atan değilmiki isyanlarda kendini ve atanı bulmaya çalışmışsın..?6 yüz senede olan 6 vakaya bakacağını sen şu kısacık tarihindeki 600 yüz vakaya bir bak bakalım.. Mmeleket yönetmek edebiyat parçalamaktan kolaymı zormu?

Tarihten ders almak bunun için önemlidir işte. <a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="9ef3b0ffecf3fff9fff0dee4fff3fff0b0fdf1f3b0eaec">

Tarihe bakış açımız, 600 yıllık Osmanlı tarihinin iyiliklerini de kötülüklerini de görebilecek bir gözlükle olacaktır. Yoksa kötülük bulunmayan hiç bir tarih devri mevcut değildir. İyilik tarafı bulunmayan tarih devri de yoktur. Tarihe böyle bakanlar, kendileri yanıldıkları gibi, başkalarını da yanıltırlar.

Ve şimdi Osmanlının iletişim ve ulaşımın çok zor olduğu o dönemlerde elinde bilye çeviri gibi rahatlıkta yönettiği 73 farklı millete ve kültüre karşın bir kürt gerçeğiyle yüzleşsekmi yüzleşmesekmi dediğin ve Ve Dersimde ağlayan anaların yönetimin mükemmeliğine örnek gösterildiği Osmanlı varisi bir devlet.. Sahi biz Osmanlının varisimiyiz değilmiyiz?.. Bu kadarlık olsun tarihimizdeki devir teslim problemini bile halledebildikmi Dante? Bak benim içimde ciddi şüpheler oluştu senin kimlerin torunlarından olduğuna dair.. sen Kimlerdensin dante?

içeriz de aşk şarabı içeriz...

Bir de Mustafa Necati Sepetçioğlu'nun "kilit" veya "kapı" tam olarak hatırlayamıyorum ama birini okumuştum. Orada somuncu baba isimli ALLAH dostunun dilinden Yıldım Beyazıt anlatılmıştı. Çok güzeldi.

İttihatçılık böyle bir şey işte. Çamur at, izi kalsın. Amacına ulaştıktan sonra insanların zihinleri karışmış, umurlarında değil. Bunlara en iyi cevabı vaktiyle Ahmed Rıza Bey vermiş, İttihat ve Terakki'nin Merkez-i Umumi'sinde Talat Paşa ve Eyüp Sabri Bey'in yüzlerine şu acı sözleri tokat gibi çarpmıştı:

Aşağıda kendisini en yakından tanıyan güvenilir şahısların dilinden Abdülhamid'in içki içmediğine dair tanıklıkları okuyacaksınız. Fakat meselenin bilimsel değil, maalesef politik olduğunu da hatırlatalım. Abdülhamid bahane yani. Asıl dava başka.

D) O halde Osmanlı Devleti'nde hamr ve benzeri içkilerden vergi alınması veya bu vergilerin tahsili için maliye daireleri teşkil olunması yahut da gayr-i müslimlere meyhane açmaya ve içki ticareti yapmaya müsaade edilmesi, Müslümanların ve hele hele içkiyi gayr-i müslimlere bile yasaklayan Kanuni gibi bir devlet adamının içki içmesi manasına gelmez ve böyle bir iddia kesinlikle doğru değildir...

Devam edelim. Ufak tefekleri atlıyorum ama Bardakçı'nın "tahsin" kelimesini "tahmin" diye okumasına ne demeli bilmem? Bir kere kelimenin "tahmin" okunabilmesi için "ha" harfinin üzerinde nokta ve "mim" harfinin de bir çentiği olmalı değil miydi? Tabii "erae" kelimesi de yanlış okunmuş, aslı "irae" olacaktı vs.

"Şarap" kelimesi de öyledir. Aslında her çeşit içecek demek olan bu kelime, günümüzde haram olan ve Arapça'da "hamr" kelimesiyle ifade edilen içki karşılığında kullanılmaktadır. Halbuki Osmanlı döneminde, şerbet ve su da dahil olmak üzere bütün

Tarihin dalgaları, kimlik sorunlarımızın artışına paralel olarak toplumsal hafızanın kıyısına giderek daha sık çarpar oldu. Kimlik cüzdanımızda o bir türlü kapatamadığımız boşluğu, tarihe giderek çözebileceğimizi umuyor, bu yüzden tarih okuyor, tarih dinliyor, tarih 'seyrediyoruz'! Ancak televizyon programlarının zaman zaman zihinleri çorbaya çevirme fırsatı kollayanların elinde zehirleyici birer alet olabildiği de bir gerçek.

Bunlara istediğin kadar kanıt göster yinede inanmazlar, görmezler vede anlamak istemezler. Yazıklar olsun ne diyelim...

Sizin anlayacağınız, bu milletin Abdülhamid'in etrafında sımsıkı kenetlendiğini görenler, hazmedemiyorlar bu sevgiyi. Bu yüzden işleri güçleri, milletin değerlerini gözden düşürmek, hassasiyetlerini kaşımak ve onları kendi yorum tekellerinde tutmak oluyor.

?Yalan söyleyen tarih? utanmaz senin kitabında ve sen o başkalarına ettiğin ettiğin ithamı kuşanırsın o tarih önünde, en iyi bildiğin şeyi:

İkinci olarak da Sultan Vahdettin, 1922?de tahttan indirilip yurdu terk ettikten sonra Mekke?ye kadar gitmiş, fakat bir İngiliz oyunuyla hilafetin Şerif Hüseyin?e devredileceği planından kuşkulanarak hac vazifesini yerine getirmeden geri dönmüştü. İlginçtir, Tarık Mümtaz Göztepe?nin verdiği bilgiye göre Vahdettin, Mekke?deki misafirliği sırasında Kabe?yi tavaf etmiş, namazlarını özellikle Mescid-i Haram?da cemaatle eda etmiştir.

içki mevzuunda derin ayrılığımız mücessem hale geldi sanki sn hakim alajuan. bizim emelimiz istikbalimizi çalan çıkar öbeklerinin velevki en mukaddes çerçeveyi sahiplensin çabalarına set çekmektir, yüzyıllardır metafizik haplarla en iptidai bilinç düzeyinde seyredmeye mecbur edilen bu sahipsiz halk batının yüzdeyüz bu dünyacı atılımlarıyla birz olsun gırtlağını kurtarabilmiştir örümcek gibi kapkara ellerden ama bedavacı edebiyatın tebdil hünerleri hala segileniyor çevremizde yeter bırakın masumanelerin hayatlarını yani şu ortadoğunun afrikanın bigariplerini almadığınız ne kaldı hür olmak istiyoruz kelepçeleriniz ilk çocukluktan itibaran alıştırılıyor bedenlerimize, size bu dünyamızı satarak uhreviyatı kazanacağız öylemi istemiyoruz alın sizin olsun...

?ama realist olmalısın? dante,

Osmanlı Devleti'nin son on yılına kadar, bütün Müslüman Türk Devletlerinde, İslam'ın içki için tesbit ettiği ceza aynen tatbik edilmiştir. Bunu şer'iye sicillerinde görmek mümkün olduğu gibi Osmanlı Kanunnamelerinde de görmek mümkündür. Osmanlı Devleti'nde konuyla ilgili şer'i hükümler, Avrupalı bir hukukçunun diliyle "1810 tarihine gelinceye kadar, mer'i olmuştur. Gerçi bu hükümler, tatbikatta tam icra olunmadığı da söylenebilirse de, nazariyatta kuvvetine riayet olunmuştur". Araştırmalar, Osmanlı Devleti'nin son on yılına kadar bu tatbikatın devam ettiğini göstermektedir. Ancak Osmanlı Devleti'nin son yıllarında kabul edilen Men'-i Müskirat Kanunu, içki içenlere verilen cezaları, alternatifli olarak düzenlemiş ve bunlardan birini de hadd-i şer'i olarak zikretmiştir. Bu kanun, devletin

"Saki" kelimesi de manası çarpıtılan kelimelerdendir. Kelime manası, keyif meclislerinde kadehle içilecek şeyleri takdim eden şahıs manasını ifade eder. Ancak mevlidde şerbet dağıtana saki dendiği gibi, meyhanede şarap dağıtana da aynı ad verilir. Saki kelimesini, her yerde, içki kadehini dağıtan diye açıklamak, elbette ki kasıtlı bir peşin fikirliliktir. Osmanlı Sarayında sakiler elbette vardır. Ancak bunların, içki kadehlerini dağıtan ve dolduran kişiler olduklarını, serbestçe içki dağıttıklarını ve bunun açık bir şekilde yapıldığını söylemek insafsızlık olur.

Acaba Fatih 1481 Mayıs?ında çıktığı son seferinde Amasya ve Karaman?da valilik yapan oğullarını da yanına alarak Mekke üzerine mi yürüyecekti? Bu soru şimdiye kadar sorulmuş değil. Ama hemen hemen aynı yıllarda Fatih?in bir oğlunun hacca niyetlenmiş, diğerinin ise Memluklere sığındıktan sonra hac vazifesini yerine getirmiş olması karşısında, Fatih?in ölümüyle sonuçsuz kalan son seferine ilişkin böyle bir ihtimali de hesaba katmalıyız.

23. Yıldırım Bi< şahitliğinin dur?

"1. Dergahıma jrj ¦ benzeri yerlerde, ani. irtikab edildiği ' fiillerinden, bütün:...

ve o otopraklarda yaşayan

3. Emrim size ulaşınca, bu konuda tam ihtimam gösteresiniz. Sen ki, sancak beğisin, kadılarsınız. Bizzat bu işin üzerinde durub kazanızdaki halka, şehirlerde, köylerde ve kasabalarda tekrar te'yid ve tehdit ile yasak edesiniz.

Bir kere gözaltında bulundurulduğu Beylerbeyi Sarayı'nda mübarek bayram günü elinde şarap kadehiyle torununu karşılayan bir dedeyi düşünmenin garabeti bir yana, Atıf Hüseyin Bey'in günü gününe tuttuğu notlarda onun içki içtiğine dair hiçbir ipucu vermeyişini neye yormalıyız? Abdülhamid'den pek de haz ettiğini söyleyemeyeceğimiz doktorun Selanik ve Beylerbeyi'ndeki 9 yıllık mahpusluk günlerinde bir tek defa olsun içki içmekte olduğundan söz etmemiş olması yeterince anlamlı bir cevap değil midir?

C) Türkler Müslüman olduktan hemen sonra, İslam'a muhalif olan bütün adetlerini de kaideten ve nazari olarak tamamen terk etmişlerdir. İslam'ın te'siri altında ve ilk Müslüman Türk Devleti olan Karahanlılar devrinde kaleme alınan Kutadgu Bilig'deki şu cümleler, bunun en bariz misalidir: "Bey içki içmemeli ve fesatlık yapmamalıdır; bu iki hareket yüzünden, sonunda ikbal elden gider. Dünya beyleri şarabın tadına ulaşırlarsa, memleketin ve halkın bundan çekeceği zahmet çok acı olur. Bey içki içer ve oyunla vakit geçirirse, memleket işini düşünmeğe ne zaman fırsat kalır?". Daha sonraki Müslüman Türk Devletlerinin içki hakkındaki tutumlarını ise, kendilerine resmi kod olarak kabul ettikleri fıkıh kitaplarında ifadesini bulan şer'i hükümler ortaya koymaktadır.

Bu hakikaten kafa karıştırıcı konuda net bir bilgiye veya beyana sahip değiliz ne yazık ki.

83 Akgündüz, Osmanlı Kanunnameleri, c. IV (1-780), c. V (1-774), c. VI (1-812) ve c. VII (1-214 arası); Ayrıca bkz. Osmanlı Kanunnameleri, c. I, 238 vd.; c. V, sh. 5 vd.; Bedlüzzaman Said Nursi, Sikke-i Tasdik-ı Gaybi, sh. 130. Mesela miri arazi için bkz. Damad, Mecma'ul-Enhür, c. I, sh. 672-673; Zenbilli Ali Efendi'nin bir fetvası için bkz. Süleymaniye kütp. İsmihan Sultan, nr. 223, vrk. 16 vd.; Kantemir, c. I, sh.248-249. ...

5. Sen ki, s;:1 kından gelip, şer

Her şeyde olduğu gibi, Osmanlı Devleti'nin iyilikleri de vardır, hataları da vardır.

A) İslam Hukukuna göre sarhoşluk veren bütün içkiler haramdır ve Osmanlı Devleti de bu yasağı şiddetle uygulamıştır. Ancak gayr-i müslim vatandaşların belli kayıt ve şartlar altında kullanmalarına müsaade edilmiştir. Bu sebeple, İslam Hukukunun getirdiği şartlar dahilinde Osmanlı ülkesinde de hamr ve benzeri içkiler satılabilecek ve gayr-i müslimler tarafından kullanılabilecektir. Hatta devletin sınırları içinde, gayr-i müslimlerin eğlenebilecekleri ve içki içebilecekleri meyhaneler de açılabilecektir. Bütün bunların tek şartı, Müslümanlara zarar verir hale gelmemesidir. Mesela ancak nüfusunun kahir ekseriyeti gayr-i müslim olan mahallelerde satılabilmekte ve meyhane açılabilmektedir. Osmanlı Devleti'nde Müslümanların ve gayr-i müslimlerin mahallelerinin ayrı ayrı olmasının bir sırrı da budur.

Benim kişisel kanaatim biraz mantık dışı görünebilir size: Osmanlı padişahları sanki kendilerini hac gibi yüce bir iltifata layık görmüyorlardı! Bu davranışlarını, Ertuğrul Gazi ile Osman Gazi?ye ortak olarak atfedilen şu Kur?an-ı Kerim?in bulunduğu odada uyumama tavrıyla irtibatlandırıyorum. Burada adeta kendilerini günahkar addettiklerinden o yüce vazifeye layık görmeme tavrının kokusunu alıyorum ben. Dediğim gibi bu tamamen kişisel bir yorum.

23. Yıldırım Bayezid'in içki içtiği ve bu yüzden Molla Fenari tarafından şahitliğinin reddedildiği söylenmektedir. Bütün bu iddialar doğru mudur?

ve dünya tarihine ders niteliğinde bu demokrasi, barış ve kardeşlik iklimiyle geçen tek sülaleden devam eden koskoca 600 sene.. dünya hakimiyetiyle geçen şanlı bir tarih..

5. Sen ki, sancak beğisin, bu hususu görüp gözetip emrime aykırı hareket edenleri kadi kararıyla hakkından gelip, şer'i hükümleri ve emirlerimi icra edesin. Şöyle bilesiniz ve alamet-i şerife itimat edesiniz".

3. Emrim size ulaji' zat bu İşin üzerinde dur; yasak edesiniz,

Kendi hatalarına bakacaklarına, bu ülkenin yetiştirdiği değerlere sataşmayı ve onların sırtından prim elde etmeyi marifet sayan bir kesim hiç eksilmedi Türkiye'de maalesef.

uzunçarşiılı gibi bazı üstadlar mecazlara teşbihlere aldanıp bazı padişahların içki içtiğini ifade etmiştir yanılıyorlar...

Bu arada, mezkur kelimelerin tasavvufdaki manaları ile bir kısım metinlerde kullanıldığını da unutmamak icab etmektedir.

Hacca gitmeme sebepleri olarak kimileri güvenlik gerekçesini öne sürüyor , kimileri de devletin başsız kalması riskini göze alamadıklarını ve cihadı daha fazla önemsediklerini. Buna göre o devirlerde bir insanın hacca gidiş-dönüşü en az 3 ay sürüyordu; dolayısıyla bir padişahın bu kadar uzun süre işin başından uzak kalması anarşiye sebebiyet verebilir, fitne çıkabilirdi. Ne var ki, Halife Harun Reşid?in tam 9 kez hacca gittiğini öğrenince aslında isteselerdi bu güvenliği bir şekilde temin edebilirlerdi sonucuna varıyoruz.

Dante'yi okuyordum sayın artemis:)

Burada bu başlığı görmek çok güzel, başlık sahibine teşekkür ederim. Çoktandır araştırmak istiyordum ama bir türlü zaman bulamıyordum...

Osmanlı hanedanının erkek üyeleri arasında durum buyken, kadın üyelerden bazıları hacı olmuşlardı. İlk hacı Osmanlı hanedan üyesinin Çelebi Mehmed?in kızı olduğunu biliyoruz. Son üye olarak da I. Mahmud?un kızı Ayşe Sultan?ı biliyorduk. Ancak Süreyya Faruki?nin çalışması?Hacılar ve Sultanlar?, hacı olan hanım sultanların sayısının sandığımızdan daha fazla olduğunu ortaya koydu. Muhtemelen şehzadelerin haccı siyasi bir faaliyet fırsatı olarak değerlendirebileceği korkusuyla engellenmesine mukabil, kadın üyeler için böyle bir endişeye yer bulunmaması, onların bu dini vazifelerini daha rahat yerine getirmelerine kapı açmış olmalıdır.

Bursa'da Ulu Cami'yi yapan, Emir Sultan Buhari'nin kayınpederi olan ve İslam'a aykırı işlere mani olmadıklarından dolayı bazı kadıları cezalandırmaya kalkışan Yıldırım Bayezid'in, bir içki mübtelası olduğu asla iddia edilemez. Ayrıca Molla Fenari veya Emir Sultan'ın, içki içtiği için Yıldırım Bayezid'in şahitliğini kabul etmediği iddiası da doğru değildir. Belki Molla Fenari, bir konuda şahitliği arzu edilen Yıldırım'ın cemaatle namazı terk etmesinden dolayı şahitliğini kabul etmediği doğrudur. O da bunun üzerine sarayının yanına cemaatle namazı terk etmemek için yeni bir cami inşa ettirmiştir.

Yıllardır pek çok kişi, Osmanlı padişahlarının hacca neden gitmediklerini ısrarla sorar durur.

Bize sürekli belge olmadan tarih yazılmaz, diye pes perdeden dersler veren Bardakçı, bu iddiasında neyi delil gösteriyor, biliyor musunuz? Hanedan reisi Osman Ertuğrul Efendi'nin bir çocukluk hatırasını. Kendisine demiş ki, "Dedem Porto şarabı içerdi, hatta içtiğiyle yetinmez, şifadır diye bize de tattırırdı." Delil dediği bu.

ikisi de islamın temel şartlarından...

içilecek şeylere yani bugünkü karşılığıyla meşrubata "şarap" dendiği bir vakı'adır. İslam hukukunun yasakladığı sarhoşluk verici içkileri içenlere, hadd-i şirb denilen şer1? cezayı uygulayan devlet adamlarının kendilerinin, açıkça bu fiili işlemeleri mümkün değildir; ancak kanunlarla tatbikat arasında fark bulunabilir. Böyle bir fiili işleseler bile, bunun açıktan işlenen bir günah olmadığı kesindir. Nitekim Dimitri Kantemir'in II. Se-lim'le ilgili beyanları da bunu teyid etmektedir.

4. Bundan sonra hiç bir yerde, fasıklar toplanıp açıkça günah işlemeyeler ve İslam'ın şe'airine gereği gibi ri'ayet edeler.

Demek ki hac ibadetini yerine getirmek istiyorlardı. Yine de gitmediler. Neden?

Osmanlı Padişahlarının bu yasaklarına ve şeri'ate karşı bu hassasiyetlerine rağmen, açıkça şer'i hükümleri çiğnemeleri nasıl düşünülebilir? Bu misalden de anlaşılmaktadır ki, Osmanlı Padişahları hakkında söylenen "sarhoş" ve "aile hayatı berbat" gibi ithamlar, tamamen iftiradır ve belli bir vesikaya dayanmamaktadır.

?ama realist olmalıyım? dante

Burada şu gerçeklerin bilinmesinde fayda mülahaza ediyoruz:

Emeğinize sağlık...

20 Neşri, Kitab-ı Cihan-nüma, c. I, sh. 311-355; Ali, Künh'ül-Ahbar, c. V, sh. 78-116; Ahmed Uğur neşri, sh. 131- 195; Tarih-i Solakzade, İstanbul 1297, sh. 51-91; Aşıkpaşa-zade, Tarih, sh. 65 vd; Lütfi Paşa, Tevarih-i Al-i Osman, sh. 44 vd.; Kantemir, c. I, sh. 95-105; Aksun, Osmanlı Tarihi, c. I, sh. 71-90; Uzunçarşılı, Osmanlı Tarihi, c. I, 260-323; Uluçay, Padişahların Kadınları ve Kızları, sh. 7-10; Öztuna, Türkiye Tarihi, c. II, sh. 306-352; Devletler ve Hanedanlar, c. II, sh. 110-112; Ahmed Refik, Kadınlar Saltanatı I-IV, İstanbul 1332/1923, c. I, sh. 22-25.

Öte yandan da ilginç bir gerçek duruyor karşımızda: Osmanlı hanedanında, bırakınız padişahları, şehzadeler arasında bile Cem Sultan?dan başka kimse hac farizasını eda etmemiş. Ancak II. Bayezid?in tam hacca gitmek üzereyken, babası Fatih?in ölüm haberini aldığına ve bir an önce Amasya?dan İstanbul?a hareket etmesi gerektiğinden hacca gitmekten vazgeçtiğine dair sınırlı bir bilgi var elimizde.

Nitekim Murat Bardakçı, 4 Ocak 2009 akşamı Kanal 1'de o kadar çok sayıda çam devirdi ki, sayamadım. Herkesi cahil buluyor Bardakçı; zaten kendisinden başka bu ülkede doğru dürüst Osmanlıca okumayı bilen de yok. Oysa büyük ölçüde Vahdettin'in ailesinin kendisine verdiği belgeleri düzenlemekten ibaret bir çalışma olan "Şahbaba"da bile yığınla Osmanlıca okuma hatasını görmezden gelmek için kör olmak lazım. En basiti, sayfa 574'e koyduğu Harbiye Nazırı Şakir Bey imzalı 2 No'lu belgedeki "lede't-tezekkür" ibaresini "ledet'-tezkir" okumuştur. Ortalama Osmanlıca bilgisine sahip birisi bile kelimenin "tezkir" okunması için "kef" harfinden sonra "ya" harfinin gelmesi lazım geldiğini bilir.

Osmanlı padişahları, çok az istisnalar dışında, hem fiilen ve hem de kavlen İslam'ın getirdiği içki yasağına uymuşlar ve bu yasağa uyulması için gerekli hukuki tedbirleri almışlardır. Bütün Osmanlı Padişahları bu konuda hassastırlar; ancak bunlardan II. Bayezid'e ait olan bir fermanın, sadeleştirilmiş metnini, sizlere takdim ederek, meseleyi bütün yönleriyle vuzuha kavuşturmak istiyoruz:

içenide olmuştur,, ANCAK BUNU TÜM ECADADA MAL ETMEK İNSAFSIZLIK OLUR..

4. Bundan sonra h'.. gibi ri'ayet edeler,

1299-1922 dile kolay 623 yıl, ve çoğunlukla şimdi önünde eğildiklerimize, nolur bizi de yanınıza katın diye bekleştiklerimize üzengimizi öptürdüğümüz koca 6 asır.. Şanlı destanlarla yazılmış ama okuyacak şanslı dantelerini bulamamış tek sülaleden koca altı asır, varmı senin bir benzerin ey Osmanlı? Tek sülaleden koca 6 yüz yıl.. Elbette kendi kurallarını, has prensiplerini içinde barındıran bir erdemliler topluluğu..

2) Elimizdeki Fatih dönemine dair İslam Hukuku kaynakları, özellikle Fatih'in Kazaskeri olan Molla Hüsrev'in Dürer ve Gurer adlı Osmanlı Devleti'nin yarı resmi kanun kitabı, bunların uygulama örnekleri olan şer'iye sicilleri ve en önemlisi de Fatih'in tasdikinden geçerek yürürlüğe giren Fatih Kanunnamesindeki hükümler, açıkça içkiyi yasaklamakta ve bu suçu işleyene uygulanacak cezaları düzenlemektedir. Mesela, hadd cezası uygulanması için gerekli-şartları oluşmadığı zamanlarda, içki içenlere uygulanacak ta'zir cezalarını düzenleyen Fatih'e ait bir kanun hükmü aynen şöyledir: "ıs. Eğer biregu hamr içse, Türk veya şehirlü olsa, kadı ta'zir ura. İki ağaca bir akçe cürm alına". Yani, bir kişi içki içse, Müslüman ve şehirlü olsa, hadd-i şirb olarak vurulacak olan 80 sopanın yanında para cezası alınması emr olunmaktadır veya sopa cezası uygulanmadığı takdirde para cezası uygulanacaktır. Kısaca elimizdeki bütün arşiv vesikaları, Fatih'in içki içtiğini değil, içki içenleri cezalandırdığını anlatmaktadır.

A) Osmanlı Devletini teşkil eden fertler ıma'sum ve günahsız değillerdir. İçlerinde I. Murad, II. Murad, Fatih, Yavuz ve II. Abdülhamid gibi "veliyyullah" denilen fertler bulunduğu gibi, içki ve benzeri günahları irtikab eden şahıslar da bulunabilir. Nazari planda İslam'ın bütün düsturlarının kabul edilerek tatbik edildiği bir vakı'adır. Ancak tatbikatta bu esaslara muhalefet edenlerin bulunduğu da bir vakı'adır. Her ikisini de inkar etmek mümkün değildir. Her şeyde olduğu gibi, Osmanlı Devleti'nin iyilikleri de vardır, hataları da vardır. Ancak 600 sene boyunca hasenatının seyyiatına ağır bastığı içindir ki, kader-i İlahi bu uzun süre içinde İslam'ın bayraktarlığı unvanını onlara ihsan etmiştir. Seyyiatı hasenatına ağır basınca da, bu şerefli unvan yine kaderin hükmüyle ellerinden alınmıştır. En kötü zamanlarında bile, değil içki gibi İslam'ın açık bir hükmüne muhalefet, içtihadi meselelerde dahi şer'i hükümlere ri'ayet etmek için elden gelen gayreti gösterdiklerini, sayıları milyonları bulan arşiv belgeleri isbat etmektedir.

84. Kanuni zamanında ve diğer dönemlerde Osmanlı Devleti'nin resm-i hamr adıyla şaraptan vergi aldığını ve hatta bazan meyhane resminin de alındığını görüyoruz. Acaba içki caiz mi görülmektedir ki, bu çeşit resimler alınmaktadır? Bazı kimselerin Kanuni'ye isnad ettiği içki içtiği iddiası doğru mudur?

Bursa'da Ulu aykırı işlere mani Bayezid'in, bir içki Sultan'ın, içki içtljjf değildir. Belki Moll ; terk etmesinden nın yanına ceı

kanıt çok kopy yapmak işin en kolahyı

içinde ve dışında çok büyük tartışmalara yol açmıştır.

Sorumuza dönelim yine: Osmanlı padişahları neden hacca gitmediler?

Bu konudaki ayrıntılı bilgiyi, Yıldırım Bayezid ile ilgili iddialara cevap verirken ö-zetledik. Fatih'le alakalı iddiaların ise, hiç bir güvenilir kaynakta yeri yoktur ve Hz. Peygamber'in övdüğü bir devlet adamına, bu manada iftira ve isnadları hiç bir delile dayanmadan yapmak ise, belli çevrelerin kasıtlı yayınları olarak değerlendirilmelidir. Bu yayınlara karşı söylenmesi gerekenler şunlardır:

49. Fatih'in içki içtiği ve bunu teşvik eder mahiyette şiirler yazdığı iddia edilmektedir. Bu konuda neler söylenebilir?

veli derecesinde padişahlarımızın olduğu bir gerçektir..

Garip bir tevafuk eseri olarak 401 yıl arayla cereyan eden bu iki sultani hac teşebbüsünden birincisi, yeniçerilerce?düşman ve hain? ilan edilen II. Osman?ın hayatına mal olacak, ikincisi ise yine?hain? damgasını bugün bile üzerinden silip atamayan bir eski padişahın hayatının son büyük hayal kırıklığını teşkil edecektir.

OSMANLI BİLİNMFVfM

Osmanlı padişahlarının az bilinen akim kalmış iki hac teşebbüsü vardır.

"1. Dergahıma arz olundu ki, sancağınıza bağlı şehir, kasaba ve köylerde, düğünlerde, toplantılarda ve benzeri yerlerde, açıkça şarap içildiği, çeşitli sarhoş edici içkiler kullanıldığı, her türlü rezalet ve sefahetin irtikab edildiği görülmüştür. Ayrıca İslam'ın şe'airine ri'ayet edilmeyerek fasıkların bu gibi gayr-i meşru fiillerinden, bütün Müslümanların ve özellikle de alimler ve salihlerin rahatsız olduğu bildirilmiştir.

Seyyiatı hasenatına ağır basınca da, bu şerefli unvan yine kaderin hükmiyle ellerinden alınmıştır. En kötü zamanlarında bile, değil içki gibi İslam'ın açık bir hükmüne muhalefet, içtihadi meselelerde dahi şer'i hükümlere ri'ayet etmek için elden gelen gayreti gösterdiklerini, sayıları milyonları bulan arşiv belgeleri isbat etmektedir. Nitekim bir hatt-ı hümayunda Osmanlı sultanı şer'-i şerife bağlılığını şöyle açıklıyor:

içki başlığı islam açısından yapılan kritikle yakıştıramadığınız meselelerden padişahlara anlayabiliyoruz ama realist olun lütfen yalıtılmışlıkları içinde dünyanın en büyük hareminede sahip olsalarda yalnızlıklarıda okadar büyüktü içki ise o biçarelerin sadık dostuydu mermer kolonlu çelik kubbeler altında hatta dehasıyla ünlü 2. abdülhamitin bile az miktarda mütemadiyen yudumladığını kızlarından biri hatıratlarında yazmıştı.

3) Fatih'in şiirlerindeki bazı ifadelere gelince, bu konuyu, şöylece özetlemek mümkündür: Fetih kutlamalarına rastlayan günlerde, Fatih'in şiirlerinden yola çıkarak, onu ayyaş gösterme gayretinde olanlar vardır. Ancak Fatih'in Avni mahlasıyla şiirler yazdığı doğrudur ve o şiirlerde kadından ve şaraptan da bahsetmiştir. Ancak bu tabirler, divan edebiyatımızdaki mecaz ve istiare gibi kurallar çerçevesinde söylenmiştir ve bunların özel manaları mevcuttur. Divan edebiyatını bilenlerin hiçbiri, 500 yıl boyunca, bu şiirlere bakarak Fatih'e böyle bir iftirada bulunmamıştır. Divan şiirinin manzumeleri içinde özellikle gazel tarzının konulan daima bellidir: tabi'at, aşk, şarab, kadın ve benzeri tabirler. Bir Şeyhülislam mesela Şeyhülislam Yahya Efendi de gazel yazacaksa, gazelinde bu tabirleri kullanacaktır. Ancak bunların divan edebiyatında kendine mahsus manaları vardır. Bir divan şairinin, şiirinde şarabdan bahsetmesi san'atın ve zarafetin gereğidir ve manası da bizim bildiğimiz içki değildir. İşte gazel yazacak kadar divan şiirine vakıf olan Fatih, elbette ki şiirini bu mazmunlar üzerinde kuracaktır. Aşk ve sevgiliden kasıt, Allah, Peygamberi ve onun dostlarıdır.

Acaba daha 21 yaşında gencecik çağında "'İstanbul mutlaka fethedilecektir. Onu fetheden komutan ne güzel komutan, onu fetheden ordu ne güzel ordudur.' övgüsüne mazhar olduğu yaşta sen gelişiminin hangi evresindeydin?

Bardakçı'ya ne kadar güvenilir?

Geçen gün radyoda dinliyordum. Bazı yerlerini kaçırmışım. Yıldırım Beyazıt çok hareketli kabına sığmayan bir kişiliği varmış, içkiye de evlendiği yabancı bir kadın alıştırmış ama sonradan tövbe edip bırakmış.

Benim kişisel olmayan yorumum Ahmet Akgündüz?ünküne yakın:

Unutmayacağız ki, tarih boyunca, iyilikleri kötülüklerine ve sevapları hatalarına ağır basanlar, her zaman mağfiret ve affa müstahaktırlar. Allah'ın haşirdeki adaleti de böyle hükmedecektir.

2. olarak hacca gitmemekle şu başlığın ne ilgisi var?

30 kat büyüklüğünde(en geniş haliyle 24 milyon metrekare) yönetilmeyi bekleyen bir toprak,

Tarihten ders almak bunun için önemlidir işte. <a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="a1cc8fc0d3ccc0c6c0cfe1dbc0ccc0cf8fc2cecc8fd5d3">

Osmanlı padişahı tahtın üzerinde artık gerçek bir kişilik değil, tüzel bir kişiliktir ve anlaşılan, hac gibi şahsi bir farzı uğruna devlet işlerini aylar boyu ihmal etmesi, dinen caiz görülmemiştir. Ahmet Akgündüz?ün dediği gibi, ?Bazen kamu haklarından olan bir mesele, şahsi farzlardan daha ehemmiyetli hale gelmektedir.? Bu nokta üzerinde durmaya değer.

C) İçkiden alınan bu vergiler Hamr Emaneti Mukata'atı denilen bir maliye dairesi tarafından tahsil edilmiştir. Hatta Kanuni Sultan Süleyman, gayr-i müslimlerce açılan meyhanelere Müslümanların da gitmesinden ve de bazı Müslümanların yasak olarak içki kullanmaya başlamasından dolayı, Hamr Emaneti Mukata'asını kaldırmış, Osmanlı sınırlarına sokulan içkilere ve bunların üretimine ciddi yasaklar getirmiştir. Bu arada içki içildiği ve gayr-i meşru fiiller yapıldığı gerekçesiyle bütün meyhaneler ve kahvehaneler kapatılmıştır. Ancak daha sonra bu yasaklar II. Selim zamanında kaldırılmış ve gayr-i müslimlere müsaade edilmiştir. III. Selim zamanında yeniden tanzim olunan zecriye resminin tahsili de yeni esaslara bağlanmıştır.

SAnırsınızki ona attığın zaman inandığın değerlere biatını yerine getireceksin.. Ona atıp başladığın sözler hizmet ettiğin ideolojiye bereket katacak, keramet verecek..

içinde ve dışında ço-Osmanlı padiş? lam'ın getirdiği içki birleri almışlardır. B II. Bayezid'e seleyi bütün y.

Buraya da gelmişler yine fırsatçılar. Şimdi birkaç padişah içki içmiş diye, birçokları hacca gitmemiş diye, onların zamanında bazı olaylar olmuş diye artık büyüttükçe büyütürler. Koskoca bir imparatorluğu ellerinden gelse tarihten silecekler. Hani dünyada hiç olay olmuyorya, hanı o zamanın kralları, presleri hiçbir hata yapmıyorlardıya, dünya böyle süt liman iken bu Osmanlı padişahları zamanında olmuş ne olmuşsa... Baksanıza Moğollar bile bunların yanında melek sayılır hani...

Osmanlı padişahları neden hacca gitmedi?

Bu hayalin neticesi olarak, yapıcı değil, yıkıcı bir nazarla tarihe bakacaktır.

BİLİNMEYEN OSMANLI

Acaba içki iddiası nereden çıkmıştır? Bir önceki soruda da ifade ettiğimiz gibi, Osmanlı Padişahları, Peygamberlerin masum olduğu gibi, tamamen masum insanlar değillerdir. Onların da günahları bulunabilir. Her musibet, bir cinayetin neticesi ve bir mükafatın da mukaddimesidir. Dolayısıyla Ankara mağlubiyeti elbette ki bir musibettir.

sayın fætmæ_nur_34 arkadaşım,

dır. Bu konu, İslam hukukundaki hükümler bilinmeden istismar edilen bir konudur. Meselenin esası da şudur:

senim gibiler tarihi gerçeklerle değil ideolojik yıkanma ile meşguldürler..

Dediği gibi olmadı mı?

Allah etmesin, böyle bakış açısı olanlardan biri bin sene yaşayacak olsa, hayalindekine uymadığından Hz. Ömer'in idaresini bile tenkit edecektir.

Kanuni, içki içmeyen ve bilakis takva ile hayatını devam ettiren bir devlet adamı-

"ama realist olun lütfen yalıtılmışlıkları içinde dünyanın en büyük hareminede sahip olsalarda yalnızlıklarıda okadar büyüktü içki ise o biçarelerin sadık dostuydu mermer kolonlu çelik kubbeler altında hatta dehasıyla ünlü 2. abdülhamitin bile az miktarda mütemadiyen yudumladığını kızlarından biri hatıratlarında yazmıştı."

ve o milettin inandığı 3 farklı din,

Her iki teşebbüsün de 1481-1482 yıllarına denk düşmesi ve Fatih?in oğullarından gelmiş olması ayrı bir renk katıyor meseleye. O zaman şu soruyu tarihin tozlu tavanına hevenk üzümü gibi asmamızda sakınca yok:

harama el uzatmayan padişahlar göz kamaştırıcı gerçekten peki halk ne durumdaydı;anadoluda celali eşkiyalığı, adalette rüşvet cinayetleri, ayanların köylüyü inim inim inletmeleri, yeniçerilerin genç osmanı eşeğin üstünde gezdirip baldırlarını cimdikleyerek tacizleriyle zindana atıp boğdurmaları bunları sizin sevdiğiniz teşbihle söylersek denizler mürekkep olsa yaza yaza bitiremeyiz ama padişah en mücürred dini yaşamaktaydı topkapıda öylemi, evrensel olamamış maaşlı aydınlarınız haykırıyor gazetelerinizde; yaşasın sufli kolaylık defol ulvi zorluk...

Osmanlı Devletini teşkil eden fertler ma'sum ve günahsız değillerdir.

hepimiz içeriz,

Bunlardan birincisi, II. Osman?ın, özellikle orduyu ve ulemayı kızdıran ve feci ölümüne yol açan yarı-siyasi bir hac niyeti içinde olduğunu biliyoruz (1622).

Şunu da <? ve IV. Murad'n açıklanmaktad termek değildir

ya işin uzmanlarından ve konusunda söz sahibi olanlardan alıntı yapmalıyız yada keyfimize göre yalan üretmeli ve işkembeden atmalıyız... Sence hangisi daha doğru ve etik?

MUSTAFA ARMAĞAN - ZAMAN

"Ayıp, ayıp. Bu adam 32 sene Hakan ve Halife idi. Sultan Hamid için şu söylenen, yazılan, çizilenlerin büyük kısmının yalan ve iftira olduğunu bildiğimiz halde, nasıl tahammül edip imkan veriyoruz? Bu iftira selinin yarınki muhatapları da bizler olacağız."

Acaba içki manii Padi"1"'" gülerdir, i mükafatın da mu.

hem içki ummanda katre gibi kalır dini ritüellerin terkinde padişahların. zaman gazetesinin goygoycuları zaten en büyük gerçekleri bile gizlemekte hünerlidirler onca vakanüvisin yabancı seyyahların, odönemin şahitlerinin tanıklıkları dururken hala perdeleme çabaları heyhat. işte bu yüzden zihinleri tek taraflı çalışan din şovalyelerinin yazdıkları siyerler cengnameler insanüstü uydurma episodlarla doludur bunların, kitaplarına şirin isimlerde verirler bayanlar en büyük tüketicidir yine romanda olduğu gibi ama arnavut celladın annesinin kucağından gece yarısı kapıp ipek iplikle boğduğu ak tenli şehzadenin feryadı his tellerini titretmez onların öyleya içki içmemiştir palavrasını verdinmi zaten uyuşmuş idrakler aynı ninniyle perdevam...

B) Maalesef, Osmanlı tarihi ve edebiyatında geçen bazı tabirler, Osmanlı Devle-ti'nde içkinin tamamen serbest olduğu ma'nasına gelecek şekilde te'vil ve izah edilmek istenmektedir. Bu tabirlerden bazılarına dikkat çekmek istiyoruz. "iş ü işret", bunların başında gelmekte ve tarihlerdeki "padişah, iş ü işreti severdi " tarzında geçen ifadeler, içki ve sefahet hayatı yaşardı şeklinde yorumlanmaktadır. Halbuki bu ifadenin asıl manası, iş=yaşama, işret=keyifli hayat ve eğlence demektir. Yaşamanın tadını çıkarma ve keyifli hayat, meşru dairede olduğu gibi, gayr-i meşru dairede de olabilir. O halde, bu tabirleri, başka karine olmadan gayr-i meşru hayat diye izah etmek, peşin fikirlilik olur. Ancak Yıldırım Bayezid gibi bazı devlet adamlarının içki içtiğine dair açık deliller varsa, bunu başka türlü yorumlamak da doğru olmaz.

Abdülhamid içki içer miydi?

1) Elimizde mevcut olan Osmanlı tarihlerinin hiç birinde ve buna ilaveten Bizans tarihçilerinin hiç bir eserinde, Fatih'in içki içtiğine dair yazılı belge sayılabilecek bir bilgi bulunmamaktadır. Sadece ve sadece, biraz sonra değerli bir divan edebiyatçımızın değerlendirmelerinden iktibasda bulunacağımız satırlarda görüleceği gibi, Fatih'in şiirlerinde geçen bazı tabirleri, İstanbul'un fethinden dolayı gururları incinen bazı Batılı tarihçilerin, kendilerine göre yorumlan vardır.

B) Müslümanlar için caiz olmasa da, gayr-i müslimler için belli şartlarla serbest bırakılan içki ve domuz gibi mallardan , İslam devleti vergi alabilecektir. Özellikle Hanefi hukukçuların içtihadı bu şekildedir. İşte Osmanlı Devleti de özellikle İmam Züfer'in içtihadını esas alarak, gayr-ı müslimlerin ürettikleri şaraplık şireden ve hamr ve benzeri içkilerden şire resmi veya hamr resmi denilen bir vergi almıştır. 1591 yılından itibaren içkiden alınan vergiye zecriye resmi denmiştir. Nitekim Osmanlı Devleti domuzlardan da resm-i hınzır veya canavar adıyla vergi almıştır.

bakıyorumda böyle bir gerçeği kaybeden insanlarla biz ne yapabiliriz, şiarımız nedir, farikamız nedir, şu alemi beşerin yüzkarası olmak işte bize yakışanı bu, aşiret sultası kişiliksizlik işte biza yakışanı bu, akraba eş doşt iltiması işte bize akışanı bu, yalan söyleyen tarih işte bize yakışanı bu, pespaye güvenilmez gençlik ve riyakar yetişkinlik işte bize yakışanı...

Osmanlı Padişa men, açıkça şer'i hı. maktadır ki, Osman? gibi ithamlar, t.

6 asırın kocaman arşivinde, 623 senenin inanılmaz büyük belleğinde bir kaç tozlu rafın bir kaç tozlu kayıtlarına bakılıp karalanmaya çalışılan, hoyratça okunan şanlı tarihimiz..

konuştuğu 20 den fazla dil,

Ben şahsen Bardakçı'nın, "Şahbaba" ile bir kesimin Vahdettin aleyhindeki direncini kırmasını takdir etsem de, titizliğine ve en önemlisi de samimiyetine güvenmiyorum. Çalakalem ve belden aşağı vuruşlarla tarihi yağmalıyor ve değiştiriyor. Öyle olmasa, sokaklardaki 'çıplak denilecek derecede açık saçık' giyinenlere yönelik bir düzenleme yapılması için verdiği emri çarpıtıp "Abdülhamid çarşafı yasaklamıştı" diye yutturmaya kalkmadan önce belgeyi okuyup ne dediğini anlamaya çalışırdı. (haberturk.com, 8 Şubat 2008)

yüzde 90 ı hacca gitmemiştir...