Sonralarım meçhule doğru bir yol,

Utangaçlığın,

Değiştirmeye çalışmadan,

Başkalarının asla göremediği,

Bekleyişle tüketme beni.

seni istiyor her gece bu beden

adres, mekan...

Bu sahte hayatların ortasında

'Keşke'leriniz, 'iyi ki'lerden çoksa...

Seni kaybetmekten öyle korkayım ki,

ne güzel ifadeler

Telafi için elinizi çabuk tutun. Tutun ki, yolunuzu gözlerken terk ettiğinizle bir gün yeniden karşılaştığınızda siz susarken, feri sönen gözleriniz 'keşke' diye nemlenmesin...

Bekleme artik gel.

Eğri çarkın eğrileri çoktu

Bile yaralasın, acıtsın kalbimi.

Annemin dizi dibi... sınırsız... kuralsız... yalansız...

Aydınlatmak için sadece bana gel.

Biraz da mızıkçılık yapayım..

Üşüdüğün kış sabahlarını,

Sadece bana gel yar...

Tohumların özlem yüklü bulutundasın şimdi.

aslında her insan biraz yenikti hayata ve biraz küskün. son trende kaçınca son istasyondan öyle kalakalırdık yorgun ve üzgün

seninle açtım bu gözleri

Görecek göz olmayınca ışığın ne anlamı var...

Dikiyorum yüreğime...

Aklımdan geçmedi değil siteme dair bir kaç hece,

BELKİ BEN Belki ben o günden çok daha evvel, köprü başında sallanarak bir sabah vakti gölgemi asfalta salacağım. Belki ben o günden çok daha sonra, matruş çenemde ak bir sakalın izi sağ kalacağım... Ve ben o günden çok daha sonra: sağ kalırsam eğer, şehrin meydan kenarlarında yaslanıp duvarlara son kavgadan benim gibi sağ kalan ihtiyarlara, bayram akşamlarında keman çalacağım... Etrafta mükemmel bir gecenin ışıklı kaldırımları Ve yeni şarkılar söyleyen yeni insanların adımları...

Sömüren kimliksiz sevdalardan.

Sırıl sıklam uyanır yürüdüğümüz yollar

Uyuyamadığın bütün uykuları,

Sabahın alacası tükenir

ne güzel şiirler.. serbest ölçüyle yazılmış hepsi..

Hatalarınla gel...

Ben bahar demiştim sana

Affetmiyorum hayallerimde bile kendimi,

Gel ve sarıl bana...

Yoruldum; kelimelerle satranç oynamaktan... her seferinde şah-mat olan duygulardan

Hissettim yine yıl dönümü acılarımda...

ben ahımı çekiyorum derinden

ben aşkı senle yaşayamazsam

Senelerin geçip gittiğinde bu aşkın üzerinden,

Seninle yaşanacak sevdanın isimsiz neferi olmaya hazırım.

Adı sensizlikte olsa yılların

Ama hayattayken seni unutmamak için;

Bir söyleyebilseler;

Dayanamazsın dediler inanmamıştım,

Bir ambulans sireninde ve sedyesinde çaresizliğin

Suç ortağım ol,

temmuzda

biraz daha kopuyorum senden

Kimbilir kaç hasta sabahı bekledi

düşlerimden kalktım hep

Yalnız kalıpta hala seveceğimi hiç ummamıştım...

Üzerini yalanlarla örttüğün

Son bulsun kalabalığın ortasında

Çerrahpaşa hastanesine uğurladılar.

Sorgulamadan, yargılamadan,

Kanatları kırıldı ak bulutlu sabahın

Yıllardır içinde sakladığın

Ben soluyorum onlar ağlıyor...

Ayrıldık ve unuttun beni...

Ölmeme izin yok sevginden

Bilmeyiz saatler kaça kurulur

durup düşünmek yetmiyor artık

İnsanları bırak bir kenara...

Yaşamak türküsü erken bitince

kaçıp gitsek çok uzaklara

Güven bana...

Bir çırpıda sıyrılmak için

İçimde yemyeşil bir dal kırılır.

şiirle karın koymadığı doğruydu... nerden bilirdim hep hüzün şiirleri söyleyeceğimi..

Benim ki de ayrılık acısı canımdan çıkan,

Hediye ettin ya bana seneler önce,

Bir segah taksimi kadar yaralı

gönül hangi yöne savurursa

Yıldızsız gecelerin karanlığa çektiler seni.

ve ben temmuzda.. renkleri karmakarışık boyayacağım tuale.. senle

Sende severdin benim kadar belki...

Arzuladığın ama ertelediğin ne varsa hepsini alıp gel...

Birine güvenmenin insanda yaratacağı

Seninle ağlarım ben de.

İçindeki o deli çocuğu ortaya çıkartmak için gel.

Hiç bir şey eksilmeden sevgimden,

gün gibi anılarla avunup

Hayattan daha çok sevdim seni,

Sen olmadan geçecek bir gün

Onlar her seferinde bir çentik açıp yüreğine,

Sensizliğin çöl ettiğini yüreğimde çiçek olabilmeyi,

Sevda sözlerinle gel...

Büyüttüler yaranı...

Bütün denizler mürekkep olsa

Bir tek sana

Can Dündar

Sen paylaşmak adına

bir sana aşık sana deli

Sen sonbaharı oldun gençliğimin...

seni istiyor hergece bu beden

Ölsem desem ölemem sensizlikten,

ben yar kendimi bildim bileli

Sarıl boynuma ve ağla.

Ben de sıyrılrım yüreğimi

Herkesin bir acısı vardır yüreğini yakan,

ben aşkı gizlediğim gibi senden

anlamı bende gizi sende saklı kelimeler gibi yasaklı.

Rüzgarın önünü kestiler bu gün

Hayallerimde bilsen nelerle karşılaşmıştım,

Ağlasam toprak çatlar utancından.

seninle kaparım ancak

benden zaman sorma

Ya da konuşma...

İç sıkıntısıyla geçirdiğin bütün akşamları,

İşte böyle Zeynep

Sonsuza Dek..

ayaklarım o yönde

Hatırlarım seni.

Gözlerinin siyahlığında güller,

Sen olmadan yaşanmayacağını bileyim,

varsın olmasın

Yıllardır "Aşık" girmemiş karanlık odalarımı

Oysa, eğrinin yanında doğruya yer yoktu.

Otuz bahar sonrada olsa

İçimdeki yangın korkutur seni

Onlar soluyor ben ağlıyorum,

Ve haykırmak için biriktirdiğin

Kalem olsa dünyadaki bütün ağaçlar

Onları aşkımız gibi kurutmamak için ağladığım geceleri,

Yoruldum; düş kamyonuyla yolculuklardan... sulu yağmurlardan...

Yarınlara sancılanır şafaklar

biran kızıp her şeye küsüyor

Onlar hep zamanını çaldı senin.

Ben sevdamın büyük olduğuna sırtımı dayamıştım,

Seni sevmeye hazırım

Korunmaya muhtaç bir çocuk o biliyorum.

Kimliğini çaldılar.

Ben Sevmeye Hazırım Seni...

Palaya zincir vurdular

Hayati seninle yeniden keşfetmeye,

Yalan sevdalar şimdilerde can evimi yıkan...

her gece denize vurur yakamoz

Ve acılarımı katmerleyen heceleri,

Rüzgarın önünü kestiler bugün

İçindeki mavilikleri sunarken onlara,

eli mahkum susuyor bu yürek

Günahım boyumdan büyük,

Aşık olmak suçunu birlikte işleyelim.

Ve öylesine aç ki her taze mezar.

Hiç fırsat vermeyen

tarifsiz bul..

Seni yatağından sıçratan kabuslarını topla öyle gel.

Bunca yıl çektiğin acılardan

Ömür son limana demirleyince

Her ne kadar tutunamasamda hayata,

Vazgeçilmezim olmak için gel.

Müthiş huzuru duyarak gel.

Ben koşulsuzca sevmeye hazırım seni..

Yüreğimin kumsallarında gezerken bu gece,

Yoruldum; kelimelerle satranç oynamaktan... her seferinde şah-mat olan duygulardan...

Şaçlarının kızıllığında gelincikler,

Hiçbir şey beklemeden

Şimdi şiirlerime mahkum bir şairim,

Asırlardır süren korkunç yalnızlığım

Dilinde türkülerle ve dirençle

bir an dalıp kendimi unutup

Bir çocuğun ölümü kadar hazin

Anlatacak çok şey kalır doğmamış bebeklere

Gel ve ağla.

Ama şimdilerime kadar gelen hayatımda,

Bir tek sana kalırım kendim olarak.

Sunabilirim benliğimi.

Bir anlatabilseler her gün öldüren sevgini,

İnandığım tek gerçek sen ol.

Bırakın peşimi de... kendimden kaçayım biraz...

Benim seni beklediğim kadar.

Sen aşkını saklarken hoyrat ellerden,

Senin şiirini yazamam yinede.

Suskunluğunla gel.

Ve seni hatırlatsın diye hayaller,

Sana kendini anlatman için

sana uyandım sadece

gelişigüzel terkedişler

Kaderimden her an boynum bükük,

bana beni sorma

beni senden ayırır bu yürek

Korkma, kimsenin onu incitmesine izin vermem...

yalan değil sözlerimdeki inan

yalan yalan gözlerimdeki inan

biraz daha soğuyorum senden

kalbin atışına emanet.

Yürüdü topal rüzgar, gündüzlerin üstüne

alıp kendimi yollara vuruyor

Yollar biter ve sonunda yok olur bu kul,

Sersefil zamanın kırık dökük kızıydın

Geceye karşı, yürüdü yalın ayak.

yalancı şahidimdir ay benim

gitmelerim tarihsiz, hesapsız..

Kanattılar...

Solmamak için zor dayandıklarını bir anlatabilseler,

Ölmeme izin yok sevginden,

O ölüp gitti beni anlamadan,

Bir tek benimle konuşan

Yaprakların bahara borçlu gününü

Tek bir söz bile söyleme,

sen ve ben

Düşüncesi bile titretsin yüreğimi.

Gözyaşlarınla birlikte akıp gitsin hepsi.

Güçsüzlüğün,

Edirne kapıda bir grup vakti

Gel ve sarıl,

oyunlardan... oyunculardan... sahte ışıklardan...

Hayatım boyunca sınırları aşmamam gerektıgı ogretıldı bana. onceden cızılmış resımlerın ıçını boyamamı ıstedıler. çızgılerden taşmadan, sınırları aşmadan. oysa renk renk boyalarım vardı benım... bırgun kırmızım yanlıslıkla çızgıden taştı, sınırları aştı. sılmedım, peşıne takıldım o kırmızının, sonra yanına mavıyı koydum, sonra yeşılı, sonra dıy... erlerını. O gunden sonra, ıçınde onceden çızılmış resımlerın bulundugu boyama kıtapların uzerıne bıle bakmadım. Boş beyaz kagıtların uzerıne kendı çızgılerımı çızdım renk renk. Hayattakı eeeenn zevklı şey çızgılerı aşmak ve dunyayı kendı renklerınle boyamaktır, bunu ben keşfetmişimdir

Hercai menekşelerle yazıyorum şiirlerimi,