usulca zat omzuma dokundu.. göz kırparak "aramızda"

anlamsızdı.

lassie neden mutsuzsun?

şiire de uzun bir süre olmuştu ara vereli.. şuracıkta

ahhhh zat

ilk asisti çağıyorum.

şimdi yeli misafir ediyorum senin yerine.. arasıra oturmaya geliyor bana.. dedim.

o ne yapar eder bulur beni...

Üstünden üç mesajın geçti:/ mutsuzluğumu bile ezdin araki bulasın devam et sen

şimdi afillice çık dedi.. çıkmadım

hatta saçmalığın ta kendisi.. itiraf ettim kendime.. değersizliğimi.

kapı duvar idi sen edki dostan uzak yabancı.

bende bu akşam göz göze geldim asansörde kendımle ve saçımı boyatmaya karar verdım. rengını açıcam gözlerımın rengı ortaya çıkar böylece

kendimi tanımazdan geldim bir ara ıslık çaldım tavana bakarak.. aynadaydım ya yine

bir kaç kolu kanadı kopuk cümlede gelip gelip boğazıma takılımıyor değildi..

düştüm düşündüm düşüncesinde değildim.. bildim.

kirli saçlı rapunzel çık ortaya.

bak lessi bir kaç defa inmeye yeltendim asansörden

bundan böyle akşamları aranızdayım..

dediğimi hatırlıyorum.

Yeltendin. seslendiler. döndün. düştüm. hissettin. baktın. yoktum.

en kötüsü birinci katta oturup asansör parası vermek, göz göze bile gelemiyorum.

yağmur ve saçlarımı hiç bu kadar sarmaş dolaş gördüğümü hatırlamıyorum jole'de cabası olmalıydı.

asist!!!!!!!!!!!!!!!

Mutsuzum