aradan 25 yıl geçti. öğretmen de Kayseri'ye tayin olmuştu. bir gün öğretmen ağır bir kalp krizi geçirdi. bütün doktorlar ameliyat olması gerektiğini söylediler. bu zor bir ameliyattı ve Kayseri'de ameliyatı yapabilecek tek bir cerrah vardı.

Onu hiçbir sınıf arkadaşı sevmiyordu. çünkü aptal ve bön bir çocuktu. özellikle öğretmeni "beni delirtiyorsun" diye hep kızıyordu Tahir'e.

<i>sen istediğin kadar kaçış de..</i>

Unutulanlar, unutanlari asla unutmazlar :(

Biraz yorgunum, kavgaları birikiyor insanın... Her uzvundan ayrı ayrı taşıyor acısı zamanla. Yaşımdan yorgun, yaşımdan telaşlıyım bugünlerde... Kaç yaşındayım sahi? Saymadım, bilmiyorum. Belki kırklarımdayım, belki otuzlarımda... Belki de doksan sene yuvarlandım bu dünyanın sırtında. Hiç bilmiyorum..

<i>aldırma, her ayrılık bir merhabaya gebe kalır..</i>

Bana cay ona vicdan getir Sebastian

öğretmen ameliyat oldu. gözünü açtığında karşısında yakışıklı cerrah ona gülümsüyordu. öğretmen tam teşekkür edecekti ki suratı morarmaya başladı. bir şey söylemek için elini kaldırdı ama söyleyemeden küt diye öldü. doktor şaşırdı. Yapmayın etmeyin Tahir sandınız deme :D Ne olduğunu anlamaya çalışırken bir baktı ki o da ne?Tahir, solunum cihazının fişini çekip elektrik süpürgesini takmış.

bir gün Tahir'in annesi okula geldi. öğretmeni ile görüştü. öğretmen dürüstçe "çocuğunuz aptal bir çocuk, notları da düşük, hayatımda bunun kadar aptal bir öğrenci görmedim" dedi. annesi çok şaşırdı, Tahir'i okuldan aldı ve Kayseri'ye taşındılar.

<i>istediğin denizlere yelken aç artık, benim kıyılarım bir daha liman olmaz sana..</i>

<i>belki bir hicret, belki de bir iltica benimki..</i>