En çok ta sana küfredenleri

En çok kendim inanırım

Anasını paraya çevirenin ümüğünü,

Benim olduğun her dakika için teşekkür ediyorum.

Niye gözlerin şimdi bir başka bakıyor?

Benimde yazlarım kışa benzer!

İki elimle sıkıyorum!

İşsiz ve aylak dolanıyor en sevdiklerin!

Hani bir yastığımız olacaktı, bu ikinci yastık kimin?

Bir ekmeğin fiyatına takarım,

Niye böyle oldu diye sen sor kendine

İnsanlar yanarken ben donarım..

Şu yıldızı hatırlıyor musun gökyüzündeki.

Üşürüm titreyerek!

Benim kışlarım yaza benzer

O, yalnız ağaran tanyerini görüyor

Her gece ben seyredeceğim yıldızımızı tek başıma,

Bundanda haberin yok..

Senin sonsuzun dün bitti, benimki halen sonsuza kadar?

Ben en çok yazları üşürüm

Gidiyorsun ama ruhuma kazındı ismin?.

Zenginin beynindeki doymaz sancıyı,

Nazım hikmet ten yazsan süper olur!

Bilmiyorsun!

Sen silersin belki ama, ben nasıl unuturum dünümü?

Bu masayı hatırlıyor musun, ilk defa kahvaltı ettiğimiz?

İnsanlığıma davrananların bileğini..

Her kış gelecek yazı düşler ve ısınırım

Nerde Nazım şiirleri? Sözünde durmadın? Biz yazıp çizer olduk..

Aşkım, evim kabe?mdi benim.

Niye hatırladığım en güzel sözlerin beni yakıyor?

Şölen masalarında yalnız kalmaktansa,

Eşyalarımı topladığım valiz kadar küçüktü ömrüm

Bir de onu alıyorum giderken yanıma.

Öyle soğuklarda yanarım ki kimse üşüdüğümü bilmez.

Gündüzken kararan şafaktan haberin yok!

Ve sen hala birilerini alkışla!

Sen hiç bir şey görmüyorsun,

Ve sonsuza kadardı benim aşkım, yeminim.

Kış karları, karlar üşümeyi ve üşümek de ateşi, yazı sevdirir

Hislerimi tutsak ettiğinden ve kuşkularımı örttüğünden başka

Yavrumu sana emanet ediyorum tek aşkım, son sevgilim?

Alkışlarsın çünkü ahmaksın,

Ve bir yaz günü kaybettiğim umutlarımı, bir kışın göbeğindeki boranlarda ararım

Sana param parça bir kalp bırakıyorum..

Onuruna!

Bir hayatı paylaşacaktık seninle, bir ölümü?

Kaderimin sonuna mı geldim, hayatım mı bitti?

Şimdi bana git diyorsun, bitti diyorsun?

Ben bu kapıdan ve hayatından şimdi çıkıyorum.

Alıyorlar en yakınlarını

Sen, yalnız geceyi görüyorsun,

Yine de sonsuza kadar sürecek.

Körebe oynar gibi çarpıyorsun

En çok kışı severim ben

Yuvamızın çatısı yıkıldı görmüyor musun?

Benimki devam ediyor ama senin sonsuzun burada bitti.

Şimdi yeni bir gökyüzü sana bakıyor?

Sen hiç bir şey görmüyorsun..

Bir babanın eline bakan çocuklara,

Sen?evet? dedin, ben?sonsuza kadar?

Keşke bana?seviyorum? demeseydin, kandırmasaydın beni bu kadar?

Kışın geleceğini bilmek, gelecek korkusunu depreştirir yüreğimde

Düşünürüm,

yazarız kardeş sen iste yeterki

Kışı düşünmekten yazı yaşayamam da

Sen, ruhumdaki son sancı?

Hani hayatımızdı bizim şiirimiz, her gün bir mısra eklediğimiz?

Anlamıyorsun oysa..

binlerce defa çalarken şarkımız?

Duygularına saldırıyorlar,

Ölürüm de zaman zaman; yinede öldüğümü hepinizden gizlerim

İlk gördüğüm sendin, son gördüğüm bir yabancı

Kimse kendime yettiğimi de bilmez de yalnız kaldığımı farzeder

Şarkımızı ve yıldızımız alarak.

Bir fakir sofrasındaki mutluluğumdu ekmeğim bir dilimini böldüğüm.

Oysa ki bir evin eşyalarını paylaşmak değildi benim amacım.

Ben gidiyorum şimdi, sen kalarak terk ediyorsun.

Hep bir kış ortasında yazın ölmeyi düşlerim

Ve yüreğimde yazları yaşarım, bedenim karlar altındayken

İkimizin yıldızıydı her gece hayale daldığımız.

"Yalan ömrüme bin dert katıyorum

"Ben gidiyorum!"

Ve düşlerim öyle geniştir ki karlar ortasında güneşi düşünerek ısınırım

Ben gidiyorum sadece ikimizin şarkısını alarak?

En çok kışın ısınmayı

Ve bir aşkı paylaşmayı göze alacak kadar da büyük.

Bir ağzımdaki sigaraya!

Sen benim hayatımdın, kaderimdin.

Her gün biraz sefilleştiğinden!

ben ençok yazları üşürüm sevgilim

Bir tek düşüncelerimi tutsak edemem ben

yaptıklarıyla!

günaydın

Ömrüm bitiyor görmeden gidiyorum

umutsuzluk vagonuna..

Ya ilk filmi sarılarak beraber seyrettiğimiz?

Sen ise beni terk ediyorsun burada kalarak.

Vatanından ayrı bir sanatçıyı,

Onursuz insanların yüreğini,

Kendim bilirim en fazla karların dondurduğu kadar yaktığını da

onurlu ruhlara!

Karşıdan nasıl göründüğünü

Hani iyi ve kötü günde birdik, hani bu yuvayı sonsuza kadar sevecektik?

Sokulurum odaların dibine..

Ve bir annenin yüreğindeki acıyı...

Onun için benim yazlarım kışa benzer

İnsanlar dışarlarda gezerken..

ben, geceyi de

Bilmezler,

Sana değmeden elini tutuyorum

Anlamazlar!