İbn-i Abbas, sabaha çıkınca, Hz, Hüseyin'in şehid edildiğini habur verdi ve rü'yasım anlattı.

Mus'ab - üzzübeyri - Nesebi Kurayş s. 58, Dineveri-Kitsubül'ahbar s. 250

Hz. Hüseyin «Onlar, sefihler değil, halimlerdir.

O halde, ey Mü'minler! Yapmış olduğunuz bu alış verişten dolayı sevininiz! Bu, en büyük seadettir.

Azre, Hz. Hüseyin'e diye diye mektup yazan Küfelilerdendi. Bunun için, Hz. Hüseyin'in yanma gitmeğe utandı.

«Ey insanlar! Sözlerimi dinleyiniz!

İbn-i Zübeyr'in adamları «Ey kişi! Kendine bey'atı açıklasana?

tbn-i Ziyad «Buraya, Hüseyin'in üzerine gitmediğin için! dedi.

Sol kanadımız, onların sağ kanadlanna, ortada bulunan Süleyman b. Sured de, onların topluluklarına hücuma geçti.

Müslim b. Akil'in vasiyyeti üzerine Muhamraed b. Eş'as'la Ömer b. Sa'd'in, Hz. Hüseyin'e göndermiş oldukları Elçi lyas b. Asel de, Hz. Hüseyin, Zübale'de bulunduğu sırada, geldi.

Siz, Allah'dan hayırlısını isteyiniz! dedi. Bunun üzerine, halk, gitmek için hazırlandılar.

Yakınımıza geldikleri zaman, bizi, Abdulmelik b. Mervan üzerinde toplanan millet topluluğuna ve 0:1a itaata davet ettiler.

Hz. Hüseyin'in kardeşleri, oğulları, kardeşinin oğulları ve Abdullah b. Cafer'in oğullan «Biz, Senden sonraya kalıp ta, ne yapacağa?

Hatta, Aliah, en hayırlılarımızı, Peygamber Aleyhisselamm kızının oğlunu, yalanlayıcılar mevkiinde görmek, bulmakla bizi mübtela kıldı.

Küfe Leşkerinin İlk Hücumlarının Geri Püskürtülmesi:

Kendisine diye sorduk. Müseyyeb b. Necebe olduğunu söyledi. O, bana, kendisile gelen halkı bildirmedi. Onlar, kaç kişidir bilmiyorum) dedi.

Müslim b. Akil'in yanıha girip bütün olaa bitenleri kendisine haber verdim. Müslim'e bey'at etmiş olanlar, on sekiz bin kişi idi. Hani'nin evinin çevresindeki evlerde dört bin kişi vardı.

Kıyamet gününde ise, onlar, azaplarının kaldırılması hususunda asla yardıma kavuşturulmayacaklardır. (Kasas: 41) ayetini okudu ve «İşte, senin imam ve Önderin odur! dedi.

Süleyman b. Sured, ona, Müseyyeb b. Necebe'yi gönderdi ve (Git te, Amu-camn oğluna, bize, şu pazarı açmasını söyle!

Muhtar, zindana götürülüp orada haps edildi. Hz. Hüseyin'in şehadetine kadar orada kaldı. Abdullah b. Ömer'in, Yezid'e yazdığı mektup üzerlere zindandan çıkarıldı.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 237

Hz. Hüseyin, hemen ellerini, koltuk altlarının beyazı gorününceye kadar, yukarı kaldırdıktan sonra «Ey Allah'ım! O;ıu, Cehenneme at! diyerek düa etti.

Tevbeciler ve Fedailer Birliğinden mühim bir kısmının şehid ve kalanlarının da, ricata mecbur edildiği müjdesini alınca, Abdulmelik b. Mervan, minbere çıktı. Allah'a hamd-ü senada bulunduktan sonra «Bilesiniz ki: Allah, Iraklıların fitne ve fesad doğurucu, doğru yoldan sapmış Reislerinden Süleyman b. Sured'i helak etti.

«Vallahi, senin adamını ve yanındakileri Öldürmedikce veya onu ve Es-habını vali İbn-i Ziyad'a götürüp teslim etmedikçe, ayrılmayacağız! dediler.

Senin indirdiğin musibetlerden, kalbe za'f verecek, tedbirler azalıp ye-tişmiyecek. dostlar, arkadaşlar bırakıp ayrılacak, düşmanlar sevinecek ne kadar musibet ve kederler varsa, ben, onların hepsinden şikayetimi yalnız Sana arz eder, Sendea başkasından yüz çevirir, Seni ister ve Sana yönelirim!

Kız kardeşim Zeyneb, benden büyük ve akıllı idi. Bunun caiz olmadığını bilirmiş.

Süleyman b. Sured, Medain'de oturan Ehl-i Beyt Tarafdarı Sa'd b. Hu-zeyfe b. Yeman'a gönderdiği mektupta:

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 2335

Hani «Evet! dedi ve Ma'kıl'in, kendileri üzerine tayin edilmiş bir casus olduğunu ve bütün olan bitenlerin ibn-i Ziyad'a onun tarafından ulaştırılmış olduğunu anladı.

Ebülfida-Elbidaye Vennihaye c. 8, s. 146

ibn-i Abd-i Rabbih-Ikdülferid c. 2, s. 219

Abdullah, İbn-i Ziyad'a «Allah, valiye iyilikler versin! Kız kardeşimizin oğulları, Hüseyinle birlikte bulunuyorlar. Eğer, onlar için bir eman yazılmasını uygun görürsen, yaz! dedi.

En sonunda, üzerine yürüyüp kendisini şehid ettiler.

Hz. Hüseyin için Üç Gün Matem Tutulması :

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 131-132.

Abbas b. Ali; Ömer b. Sa'd'e yapacağı teklifleri yapıp Hz. Hüseyin'in yanına gelince, Hz. Hüseyin «Onların yanına tekerar dön! Ömer, onları akşamleyin üzerimize yürümekten çekip yarın sabaha kadar geciktirmeğe ka-dirse, geciktirsin. Bu da, gece Rabbımıza namaz kılmamız, düa etmemiz, Onun mağfiretini dilememiz içindir.

Eğer, bunlarla, onun arasında bir akrabalık ve hısımlık olaydı, size, bu işi yapmaz, sizi, bana böyle göndermezdi! dedi.

Kerbela : Müslümanların birbirini boğazladığı günlerden bir gün...

Allah; seni de, senin babanı da, senin dedeni de, ona hidayet etmiştir!) dedi.

Vallahi, Hüseyin'i öldürüp te, dünyanın her tarafına, üzerine güneşin doğup battığı bütün dünya mal ve mülküne malik olacağımı bilsem, yine, onu öldürmeyi arzu etmem!

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 231-232

Abdurrahman; çok cesaretli, gözünü daldan, budaktan esirgemez bir adamdı.

Amr b. Hureys, Kays kabilesinden seçilen askeri birliği Amr b. Ubey-dullah b. Abbas-üs Sülemi'nin kumandası altında, Müslim b. Akil'in üzerine gönderdi.

Müslim b. Akil'in boynu vurulunca, başı, meydanlığa düştü.

Kesir b. Abdullah-uş Şabi, gitmek için ayağa kalktı.

Gelen dört kişiden birisi olan Mücemmi' b. Abdullah'ül Aizi: «Halkın; ibn-i Ziyad'dan en çok rüşvet alan, harar ve çuvallarım dolduranları, sevilen, gönülleri alınanları, öğütlenerek elde edilenleri, Eşraf güruhu olmuştur.

O, geri dönüp gitmek istedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 182.

Hz. Hüseyin, başını kaldırıp semaya baktı ve «Namazı, iyi hatırlattın. Allah, seni, namaz kılıcı zikr edicilerden eylesin!

Büreyr dedi.

«iki kanadın varsa, kanatlan, Küfe'ye uç!

O gün, akşama kadar çarpışma devam etti.

Kim, ancak dünyayı ve dünya nimetlerini isterse, vallahi, biz ona vermek için ne Fey, ne de Ganimet getireceğiz. Bizde Rabb'ül'alemin'in rızasından başka bir ^ey yoktur.

Hanginiz öldürdü onu? dedi.

Vallahi, ben, senin yanında gördüğüm kimseler kadar güzel kıyafetli, hazırlıksız, onlar kadar hayr için yaratılmış kimseler görmedim:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 52.

Hz. Zeyneb «Kadınlar için, cesaret ve kahramanlaşma olmaz.

Abdullah b. Val; çok çok namaz kılan, oruç tutan ve halkın dini sorularını cevaplandıran Irak Fakihlerindendi,

Müslim b. Amr «Ben, senin inkar ettiğin hakkı bilen'in, senin tanımadığın, karşı geldiğin İmam ve Önderin öğütünü dinleyen ve ona boyun eğenin oğlu Müslim b. Amr-ül Bahiliyim! dedi.

Haris b. Yezid, b. Rüveym de, aynı şekilde hastalığını ileri sürüp gitmek istemedi ise de, Şebes gibi gitmek zorunda kaldı.

Hz. Hüseyin, Mekke valisi Amr K Said'in mektubuna şöyle karşılık yazdı:

Küfe halkı, bunu görünce, Kerbela'ya döküldüler!

Hz. Hüseyin, böyle yapmakla, gerçekten derd ortağı olacak, gerektiğinde, yanında kendisile birlikte ölmeyi göze alacak olanlardan başkasını başından dağıtmak istemişti.

Resulullah Aleyhisselam'm Ehl-i Beyt'inj sevmeyi Allah, bana ihsan etti. Onları, en çok sevenlerdenim.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 197-198.

İbn-i Ziyad, emr etti. «Essalatü camiatün?Namaz için toplanınız! diyerek seslenildi.

Taberi-Tariü c. 6, s. 216

ibn-i Ziyad'a «Şu kapıda yığılanlar Mezhic kabilesi halkıdır! denildi.

Şurahbil b. Zilkela «Vallahi, şu Sancağın, Himyeri veya Hemdanilerin Sancağı olduğunu sanıyorum! dedi. Onlara yaklaşıp kim olduklarını sordu. Onlar da, haber verdiler;

Bismillahirrahmanirrahim

Abdullah b. Yesar-ül Cüheni der ki «Hüseyin'in üzerine gitmesi, kendisine emr edildiği zaman, Ömer b. Sa'd'in yanına varmıştım.

Doğan güneş gibi bir kadının, Ali'nin yanına doğru koşarak geldiğini de, gördüm. diyerek feryad ediyordu.

Herkes, bu hususta birbirlerinden işittiklerine göre iyice bilmeden bir takım şeyler söylemeğe başladılar.

0 sırada, Yezid, Mekke valisi Yahya b. Hakim'i azl etti.

«Onun düşmanları, kabrini belirsiz etmek istediler.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 235

Şimr b. Zilcevşen, uşağı Rüstem'e «Onun basma bir sırıkla vur! dedi.

Amr b. Haccac'ın Küfe Leşkerini Kışkırtıp Hep Birden Hücuma Kaldırması:

Hz. Hüseyin «Sen, Hür'sün! Ananın taktığı isim gibi inşaallah dünyada da, Ahirette de, sen, hür'sün!

Vallahi, içimizde yaralılarımız çoğaldı. Hele, üç kişi ölümcül yaralı idi. Rifaa b. Şeddad, Suhayr b. Huzeyfe ve EbüTCüveyriyet-ül Abdı de ağırca yaralanmış bulunuyordu.

19. Muhammed b. Abdullah-ul Ekber b. Akil

«Ya Rab! Bize, göklerden yardım etmeyeceksen, hakkımızda ondan daha hayırlısını ihsan et!

işte bu nedenle ve forumda son zamanlarda bu konu oldukça polemik konusu haline geldiği için buraya asım köksal hocanın kerbele faciası kitabını aktarmak istiyorum:

Bunun için, ne ben onu görmeyi, ne de, onun, beni görmesini isterim! inna Iillahi ve inna ileyhi raciun.

ibn-i Abd-i Rabbih-Ikdülferid c. 2, s. 217

Müseyyeb b. Necebe, Kırkısıya'nm kapısına vardı. İçeridekilere dedi.

Zinakar oğlu zinakar, merhamet duygusundan mahrum ve uzak, baba ve ana yönünden bir soysuzun oğlunu, Onların üzerine musallat etmendir ki, onun babası, senin babana kardeş olduğunu iddia etmiş, baban da, dünya ve Ahirette, sağlığında ve ölümünden sonra kendisi için ar ve ayıptan, utanmak-lık ve horluktan, yüz karasından başka bir şey olmayan bir işi tutmuş, onu, soyuna katmıştır!

Onlara fırsat /erişimiz, ancak, günahlarım artırmaları içindir.

O; kendisine ne bir fayda sağlamağa, ne de kendisinda^ bir zararı kaldırmağa kadir olmayan bir esir gibi önünüzde, elinizde sabahladı!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 204.

Bir Sineğin mi, Yoksa, Hz. Hüseyin'in Kanını Dökmenin Cezası mı Sorulmak Gerektiği?

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 230.

Hürr, Hz. Hüseyin'le görüştükten sonra Küfeli arkadaşlarının önüne doğru vardı. Onlara :

Abbas b. Ali, bu gece, böylece Küfelileri, Hz. Hüseyin'in üzerinden geri çevirmekle, Onun vereceği emri verdirmek, Ev halkına yapacağı vasiyetini yaptırmak imkanını sağlamak İstemişti.

Ümmü Vehb «Çok isabet etmişsin. AUah, seni, işlerinde doğruya eriştirsin! Öyle yap! Beni de, yanında götür! dedi.

Halid b. Sa'd b. Nüfeyl, kardeşini, Rebia b. Muharık'ın yeğeninin şehid ettiğini görünce, kılıçla onun üzerine saldırdı.

Taberi-Tarih c. 6, s. 234, Dineveri-Kitabürahbar s. 254

Hz. Hüseyin'in Yolda Abdullah b. Muti İle Görüşmesi :

Hz. Hüseyin, Esedilere bakarak «Şu Akil oğulları da, ölecek olduktan sonra, yaşamakta hayır yoktur! dedi.

Abdullah b. Muti'in Hz. Hüseyin'e Tavsiyeleri :

Eğer, Iraklılar, dedikleri gibi, seni istiyorlarsa, onlara yaz: düşmanlarını sürüp çıkarsınlar. Sonra, yanlarına git.

Hz. Hüseyin'in yanındaki Eshabıridan en sonraya kalan, Süveyd b. Amr-ul Has'ami idi. Ehl-i Beyt'inden ilk şehid olam da, büyük oğlu Aliyy-ül Ek-ber'di.

Ona yardım etmeyi ve Onun Eshabı arasında bulunmayı, Allah'ın haklarından ve Resulünün haklarından gayb ettiğiniz hakları korumak için kenr dimi Onun yanında bulundurmayı uygun gördüm! dedi.

Ali b. Hüseyin «Babacığım! o halde, biz, Ölüp gayb olup gitmemize hiç üzülmeyiz! dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 268

«Eyvah Hüseyin'im! Eyvah Resulullah'ın oğlu! diyerek feryad etti. Diğer Medine kadınları da, her taraftan feryada başladılar.

Sen, ancak, Haraç ve cizye toplamağa memursun! Git te, sen Haraç ve cizye işlerinle. uğraş!

Eğer, siz, ibn-i Ziyad'la çarpışmağa devam edecek, yatsuya kadar dönüp gitmeyecek olursanız, o, zürriyetinize bile iyiliği haram kılmağa, Şam'lı-larla yapacağınız çarpışmada bozulup dağıldığınızda hasta yerine sağlamı, çarpışmada bulunup bir tarafa savuşmuş olanın yerine, çarpışmada bulunmayan ve ortada yakalayıp cezalandırmağa ve içinizde oma karşı asi olanlardan bir kimse kalmayıncaya kadar bu şekilde hareket etmeye yemin etmiştir! dedi.

Ebu Azze «Yavrucuğum! Baban, günahından sıyrılıp Rabb'ma firar ediyor! dedi. Veda ederek Nühayla'ya gitti.

Ona da, emrini yerine getirinceye kadar benden ayrılmamasını emr etmiştir! dedi.

Çünki, gerçekleri anlamaman için, Allah, senin kalbini mühürlemiştir! dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 227

(İmdi,1 benim nesebimi bir araştırınız, bakınız ki: ben, kimim? Sonra, vicdanınıza dönünüz de, onun kırgınlığım giderip kendinizden hoşnut etmeyi, düşününüz.

Hani b. Urve'nin Boynunun Vurulmasi:

Taberi-Tarih c. 6, s. 224

Elçi, dönüp Ubeydullah'ın söylediklerim Hz. Hüseyin'e anlattı.

Hz. Zeyneb, Al-i İmran suresinin Uhud şehidleri hakkındaki yüz elli dördüncü ayetinden «.. Üzerlerine öldürülmek yazılmış, takdir edilmiş olanlar, muhakkak, yatacakları, öldürülecekleri yerlere çıkıp gideceklerdi. mealli kısmını okuduktan sonra:

Sizlerden herhangi birinizin, ona muhalefet ettiğinizi veya yalan bir haber verdiğinizi işitirsem, kendisinden başka tanrı olmayan Allah'a and olsun ki ocıu da, onun bağlı bulunduğu ulu kişiyi de, onun velisini de öldürür, sizi, emirlerime boyun eğinceye, yola getirinceye, aranızda muhalif bırakma-yıncaya kadar yakını, uzağı, suçluyu suçsuzu bir tutarım.

Ukbe «Ben, köleyim! deyince, serbest bıraktı.

Hani «Hayır! Vallahi, ben de müsafirim olan, himayem altında bulunan bir zatı, öldür diye hiç bir zaman sana getirip teslim etmem! dedi.

Hz. Hüseyin'in Başı Yezid'in Önünde :

Kişi, ondan uzaklaşmakta cömerd olursa, Rabbına sevinçli olarak kavuşur!) demekte idi.

Ömer b. Sa'd de adamlarına aynı şekilde emr etti.

Abdullah b. Buktur'un Başına Gelenler:

Abdullah b. Müslim, Numan b. Beşir'in bu sözünü Yezid'e yazdı.

Biz ise, O'nun Ehl-i Beyt-i, Velileri, Vasileri ve Veresesi bulunuyoruz. Onun yerine geçmeğe de, insanlar içinde en layık ve haklı olan biziz.

Müslim, kılıcını sıyırıp onların üzerlerine yürüdü. Kılıcını vura vura onları evden dışarı çıkardı.

Nafi «Rabb'ım, benim ne yapmak istediğimi biliyor! dedi.

Husayn b. Nümeyr, kızarak hücuma kalktı.

Kays b. Eş'as ise, Hz. Hüseyin'in, deniz koyunu tiftiğinden dokunmuş kadifesini almıştı. - .

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 95

«Ey Allah'ım! Her üzüntüde, sıkıntıda en sağlam güvencim, her darlıkta ümidim Sensin!

11. Ebu Bekir b. Hasan

Suhayr ise, bütün gece, içimizde dolaşmakta ve (Ey Allah'ın kullan! Sizi, Allah'ın ikramı ve rızasile müjdelerim!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 38-39.

Babasının İntikamım Alan Genç

Taberi-Tarih c. 6, s. 200

Milletimizden çıkmadıkça, dinimizden başka bir din tutmadıkça, bu, senin İçin de, mümkin olmaz!) dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 85-86.

Ben, sizi, Allah'ın Kitabına ve Allah'ın Peygamberi olan Muhammed Aleyhisselam'm Sünnetine davet ediyorum.

Yalancı oğlu yalancı Hüseyin b. Ali ile onun taraf darlarını da, Öldürdü! dedi.

Kesir b. Şihab, Kelp kabilesinden iki bin kişiyi Müslim b. Akil'den ayırdı.

. Hz. Hüseyin «Sen, yalan söyledin! Hayır! Ben, Gafur ve Rahim olan Kabb'ımın rahmet ve mağfireti, kendisine itaat olunan Şefaatçim Muham-med Aleyhisselamın şefaatile Cennete giderim!

Küreyb, Sancağı alıp Şamlıların yakınına kadar vardı.

«Nerdesin ey Hüseyin'im intikamı,? diye seslenildiğini işitince, sıçrayıp kalktı. Elbisesini giydi. Silahını getirtip kuşandı. Atının eğerlenmesini emr etti.

İbn-i Ziyad «Öldürülürken o, sana,, ne söyledi? diye sordu.

Hz. Hüseyin «Hoş geldiniz! Yakınıma geliniz! dedi. Geldiler ve Hz. Hüseyin'in yanında çarpışmağa giriştiler.

Bir kadın gelip oğlunu, kocasını ve kardeşini geri çevirinceye kadar onlarla ilgilendi.

Küfeliler, buna son derecede üzüldüler.

Nihayet, ibn-i Ziyad'm Dellal'ı : diyerek seslenince, ev sahibi yanıma girdi.

ibn-i Ziyad, Süveyd b. Abdurrahman-ül Minkari'yi süvarilerle Küfe'ye gönderdi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 99-100.

Kerbela Sehidlerinden Hz. Hüseyin ile Ona Mensub ve Akraba Olanların İsimleri :

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 100-101.

Ey Allah'ın kulları! Ben, sizlere Şüphe yok ki ben, beni taşlamanızdan, benim de, Rabb'ım, sizin de Rabb'mız olan Allah'a sığındım. (Dühan: 20)

Ey insanlar! Ben, iyi biliyorum ki: benimle birlikte köşke kadar gelen ve bu suretle bana bağlılığını açıklayan kimseler Hüseyin'e düşmandırlar. Onlar, Hüseyin'in şehre girdiğini ve duruma hakim olduğunu sanmışlardı.

Nafı b. Hilal «Bizi men ettiğiniz şu sudan içelim diye geldik! dedi.

Abdullah b. Hazim «Sancağını benden al, kendin tut. Ben, çarpışmak istiyorum! dedi.

Ben, onun bu yoldaki emrini sonuma kadar yerine getiririm.

Ibn-i Ziyad, Yezid'in yazısını aldığı zaman, Hz. Ali'ye Tarafdarlıkla tanınmış Basra Eşrafı arasından seçtiği beş yüz kişiyi elde etti ki Abdullah b. Haris b. Nevfel ile Şerik b. Aver onlar arasında idi.

Ben, şu Zatın kanını aramağa, intikamını almağa Ölünceye kadar istekliyim! Yahut ta Allah, hakkımda istediği hükmünü icra eder! dedi.

Vallahi, siz, yarın şehir halkınızla çarpışmaya kalkışacak olursanız, herkes, ya kardeşini, ya babasını veya dostunu öldürdüğünü görecek veya öldürdüğü kişi, öldürmek istediği kimse olmayacaktır.

Ben de, onun ev halkına gidip bildirilecek şeyleri bildirdim. Sonra, ibn-i Ziyad'ın yanına gittim.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 19-20.

Bir katır getirilip Müslim, onun üzerine bindirildi.

Uleym oğullarından Abdullah b. Umeyr, Küfe'ye gelip Hemdan mahallesinde Ca'd kuyusu yanında bir ev edinmişti. Kendisi, Nemir b. Kasıt kabilesinden Ümmü Vehb bint-i Abd adındaki hanımla da, evli idi.

Onlardan hiç birisi Züheyr'in yanında kalmadılar. Hanımı da, kardeşile birlikte Küfe'ye gitti.

§imr «Bana haber ver; sen, şimdi, ne yapacaksın? Valinin emrini yerine getirecek misin, onun düşmanını öldürecek misin?

diyor.

Eğer, o kavm; kendilerine güveniyor iseler, Hüseyin'i öldürenlerin üzerine yürüsünler. Ben de,-kendilerine yardımcı olayım.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 161-162.

Kesir b. Şihab, Muhammed b. Eş'as ve Ka'ka b. Sevr, kavm ve kabilelerinden kendilerine tabi olanlarla birlikte İbn-i Ziyad-ın yanında toplandıklan zaman, Kesir b. Şihab, ibn-i Ziyad'a «Ailah, Emir'e iyilikler versin. Köşkte seninle birlikte halkın ileri gelenlerinden, muhafızlarından, ev halkından ve azadlılarından bir çok kimseler var.

Vallahi, oma yazmış olduğum şeyi senin de, beğenip kabul edeceğini sanıyordum.

(Yazıklar olsun sana! Herkes, altın, gümüş getirirken, sen, Resulullah Aleyhisselamın oğlunun başım getirdin öyle mi?!

Husayn b. Nümeyr gelip bize karşı o da, ordusunu tertipledi.

Onlar, ağaçlar kadar çok sayıda kuvvetle, sayısız silahlarla size doğru geliyorlardır.

Ben, düşmanlık edenlere karşı güçlü, çarpışacak olanlara karşı zehirimdir! Okçu Kare'nin dediği gibi ben karlı çıkar, sizin hakkınızdan gelirim!

Ey Allah'ım! Onların işlerini boz, dağıt! Hepsini birer birer topta, yok et! dedi.

«Allah, Mercane'nin oğluna lanet etsin! Vallahi, eğer, Hüseyin'le, ben, buluşsam, görüşseydim, benden ne isteseydi, onun arzusunu yerine getirir, ölümü, ondan uzaklaştırmak için, bütün gücümü harcar, hatta gerekirse; bu yolda bazı çocuklarımı feda etmeyi bile, göze alırdım.

Abdurrahman «Vallahi, seni, yararlandırmak fırsatını bulursam, muhakkak, seni zararlandıracağım! dedi.

Benim üzerime yürümek istiyenler, benimle ne diye çarpışacaklar? Ben, ne Hüseyin'i öldürdüm. Ne de, Onu öldürenlerdendim.

Yezid b. Muaviye'nin karısı Hind bint-i Abdullah, üzerine çarşaf alarak Yezid'in huzuruna çıktı ve «Ey Mü'minler Emiri! Resulullah Aleyhisselamm kızı Fatma'nın oğlu Hüseyin'in başı mı bu? diye sordu.

ibn-i Zilkela', geldi. Yardımcı kuvvetle de, desteklenen düşmanla öyle bir çarpışma yaptık ki genç, ihtiyar hiç kimse, bu çarpışmanın bir benzerini daha görmemiş, aramızı ancak namaz ayırmış, akşam olunca da, iki taraf birbirlerinden ayrılmıştır.

Her nimetin verici ve yönelticisi, her iyiliğin sahibi, her dilek ve isteğin en son varıp dayanacağı Sensin! diyerek Allah'a düa etti.

Resulullah'ın elinde sırça bir çanak, çanağın içinde de, topüanrmş kar. vardı.

Ben, hassatan, sizin Peygamberinizin kızının oğluyum!

diyerek minberden indi. Vali köşküne gidip yerleşti.

Bu şehre Hüseyin b. Ali Aleyhisselamın bir davetcisi geldiğini işittim. Bazı işlerinde faydalanmak, Tarafdarlarından istediği kimseye harcamak üzre, bu parayı ona takdim etmeme delalet ve tavassut edermisin? dedi. Namazdan kalkan zat «Şu mescidde benden gayrı bir çok kimseler varken, bunu, bana ne diye soruyorsun? dedi.

Humeyd b. Müslim der ki «Şimr b. ZÜcevşan'e : (Sübhanallah! Bu, senin için iyilik olmaz.

ibn-i Abd-i Rabbih-Ikdülferid c. 2, a. S19

Muaviye ise, Şamlılar katında nüfuzlu ve itibarlı idi.

Malik b. Misma', Ahnef b. Kays, Münzir b. Carud, Mesud b. Amr ve Kays b. Heysem'e!

Numan b. Beşir «Zaif olup ta (Allah'ın taatmda bulunmam, kuvvetli olup ta, Allah'a isyanda bulunmamdan bence daha makbul ve yeğdir.

Samlı adam diyerek dileğini tekrarladı.

Halk, Muhtar'ın işini ve yaptığını konuşuyorlardı. Umare b. Ukbe, gidip ibn-i Ziyad'a söylemişti.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 39.

Kafile, hep birlikte dönüp gitmek istedikleri zaman, süvariler, önlerine gerildiler.

Nuraan b, Beişr'in Azli :

Taff' ve Kerbela'ya gelince, Hürr ve adamları, Hz. Hüseyin'in önünde durarak onu ve arkadaşlarını durdurdular.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 36.

Abdullah b. Müslim'in Numan b. Beşir'le Münakaşası :

Sen, bizim gerçekten dayımız olsaydın, bize eman verir de, Resulullah'ın oğluna eman vermemejilik edermiydin? dediler. Şimr'in eman ve himayesi-ni red ettiler.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 178.

Yezid b, Muaviye İle Abdullah b. Abbas Arasındaki Yazışmalar:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 197.

Hz. Hüseyin «Ben, sana ev yaparım! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 249-250.

Dineveri-Kitabül'ahbar's. 255, Taberi-Tarih c. 6, s. 234

İbn-i Ziyad; Husayn b. Nümeyr'i, on iki bin kişilik bir ordu ile acele üzerimize saldı.

Hani, aşiretinin kendisini koruyacağını sanarak «Eğer, sen, beni öldü-rürsen, köşkünün çevresinde kılıçlar sakırdar! dedi.

Bunun üzerine, Şurahbil b. Zilkela omlara «Sizler, emniyettesinizdir! dedi.

Dineveri-Kitabü?l-ahbar s. 252-253

Sonra, O, söze şöyle başladı:

Eğer, benim bir kolum sağlam kalaydı, siz, beni kolay kolay esir edemezdiniz! dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 232, Dineveri-Kitabül'ahlbar s. 251

Bana, ancak, seni, Küfe'ye getirinceye kadar senden ayrılmamak emri verildi.

Muhanuned b. Hanefiyye'nin Ağlaması :

Üçüncüde ise, kılıç darbesile yerinden oynamış bulunan Ön dişlerinden ikisi bardağın içine düştü. Bardağı kana boyadı.

Amr b. Hureys; yanında bulunan Abdurrahman b. Ebi Umeyr'e «kalk, Amucanıa oğlunun yanına var. Arkadaşının nerede olduğunu bilmediğini kendisine haber ver. Kendi başına bir i§, bir yol tutmağa kalkmasın! dedi.

Muharrem ayının dokuzuncu Perşenbe günü, Cuma gecesi çarpışmak için hazırlandılar.

Hz. Hüseyin «Ey Amr b. Haccac! Sen, halkı, benim üzerime saldırmağa mı kışkırtıyorsun?

Ömer b. Sa'd; Muharebe günü ile ertesi günü de, Kerbela'da oturdu.

Tevbeciler ve Fedailer Birliği Aynül Verde'de:

AtJar, ürktü. Mızrakların üzerine gelemediler. Yüz geri edip giderlerken de, onları oka tuttular. Onlardan bir kısmını öldürdüler, bir kısmını da. yaraladılar.

Sinan, içeri sokulunca, onu, elindeki değnekle dövdü. Sonra da «Ey mecnun! SenT ne diye böyle sözler söylüyorsun?

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 187-188.

Eş'as, Ka'ka b. Sevr ve Şebes b. Rib'i, akşama kadar Müslim b. Akil ve arkadjaşlarıle çarpıştılar.

Vallahi, onların gözleri önünde geri dönecek olursan, onlar dalımıza binerler, bir fersah mesafeye erişemeden, diğer arkadaşlarımızın ja&nına ka-vuşamadan yok oluruz.

Hz. Hüseyin'in Küfe'ye gitmek istediğini haber alınca, Yezid b. Muaviye, ibn-i Abbas'a şöyle yazdı:

Süleyman b. Sured «Ey Allah'ım! Şehid oğlu şehid, Mehdi oğlu Mehdi, Sıddik oğiu Sıddik olan Hüseyin'e rahmet et!

Orilar, çarpışmayı, teslim olmaya tercih ettiler.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 134-135.

Habib b. Müzahir «Vallahi, ben, Onun yetmiş lehçe ile Kur'an okuyarak Allah'a ibadet ettiğini görüyorum!

Muhammed b. Eş'as'a; Kinde ve Hadranıevt'ten kendisine tabi olanların yanma gitmesini, halktan yanlarına gelecek olanlara eman sancağının açılmasını emr etti.

Ben, şehadet ederim ki: sen, çarpışmağa kalkışacak olursan, muhakkak, öldürüleceksin!

Sümeyye'nin kumlar sayısınca nesli akşamlasın da, Muhammed Mustafa'nın Hanedan'ındaıı, neslinden bu gün kimse kalmasın ne yazık!) deyince, Yezid b. Muaviye, Yahya b. Hakem'in göğsüne vurup dedi.

Sinan b. Enes, Havliy b. Yezid'e «Başoı kes onun! dedi. Havliy, bunu yapmak isteyince, elleri titredi. Kesemedi.

«İmdi, senin işlerinden bana bir şeyler erişti isp de, sen, bunu yapacak bir kimse değilsin.

Sen, bizi yapılacak işlerin en doğrusuna, Allah'a hamd-ü sena ve Allah-ırı Peygamberine Salevatla başlayarak, davet ettin.

Arkadaşlarımın, atlarını sinirlediklerini gördüğüm sırada, ben, atımı, arkadaşlarımın çadırları arasındaki bir çadıra sokmuş, kendim piyade olarak çarpışmıştım.

Müzahım «Ben, Osman'ın dinindeyim! dedi,

3. Sancağım, Abbas b. Ali'ye verdi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 168-169.

Halbuki, sen, boyleı misin?

Husayn «Onun başını bana ver de, atımın boynuna takayım ki halk, görsünler ve onun öldürülmesine katıldığımı bilsinler. Sonra, onu, sen alıp tbn-i, Ziyad'a götür. Ondan dolayı sana verilecek mükafat bana lazım değildir! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 198-199.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 35.

Züheyr b. Kayn, Allah'a hamd-ü senada bulunduktan sonra şöyle konuştu:

Biz, seni, bize olan kininden dolayı kınamayoruz.

Halbuki, rakibin olan kişi, sayıca senden daha çok, hazırlılık ve kuvvetli lik bakımından da, senden daha hazırlıklı ve daha kuvvetlidir.

Onlara: dedim.

Hz. Hüseyin'in şehid edildiği haberini işitince, Medine'de ilk feryadı koparan, Peygamberimizin zevcesi Hz. Ürame Seleme oldu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 104-106.

Bunda: yazısının bana geldiği yerde sizi durdurup çöktürmem emr ediliyor. Şu da ibn-i Ziyad'ın elçisidir.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 159-160.

Hür'Ie Yapılan Münakaşa ve Anlaşma :

Vallahi, bunu, Müşrik Türkler ve Deylemler, sizden dilemiş olsalardı, onların dileklerini red etmez ve kendilerine engel olmazdınız!? dedi.

İbn-i Abbas'm, Abdullah b. Zübeyr'e bey'attan kaçındığını haber almca, Yezid b. Muaviye, kendisine bey'at edeceğini sanarak, umarak ona bir yazı yazdı.

Hz. Hüseyin, başını kaldırdı. «Resulullah Aleyhisselamı rü'yada gördüm. Bana! buyurdu dedi.

Ahined b. Hanbel-Müsned 5675 ve 5940 inci Hadisler, Tirmizi-Sünen c. 5, 8. 657

Müslim, onlara, Hz. Hüseyin'in mektubunu okudu. Hz. Hüseyin'in mektubu okunurken ağladılar.

Ali b. Zeyd b. Cüd'an'ın bu husustaki açıklamasına göre: Ibn-i Abbas, bir gün, uykudan uyanır ve «inna lillahi ve inna ileyhi raciun diyerek istirca'da bulunduktan sonra «Vallahi, Hüseyin şehid edildi! der.

Ya sen, kimsin? dedi.

Siz, Fatıma'mn oğlunu, Öldürdünüz. Mercane'nin oğlunu ise, kendinize vali yaptınız.

Şimr'in Himaye Teklifini, Abbas, Cafetr ve Osman'ın Red Etmeleri:

Bununla. beraber, halk, vali. konağına gidip Amr b. Hureys'i dışarı attılar.

Sizin de, bizim de düşmanımız aynıdır.

Namaz kılan zat, namazını bitirince, ayağa kalktı.

Sinan, atının yanına vardı.

Müslim de onun başına kılıçla şiddetli bir darbe indirdi. Omuz köküne indirdiği ikinci darbe ile de Bükeyr'in omuzunu göğüs boşluğuna kadar yardı.

Zeyd b. Erkam, kalkıp gitti.

Bu gencin kim olduğunu sordum.

Hüseyin de Mekke'den ayrılıp onlara doğru hareket etmiştir.

Yezid, Küfe valisi Numan b.. Beşir'in Hz. Hüseyin'e karşı harekete geçeceğinden emin değil, hatta korku ve endişede idi.

Abdulmelik b. Mervan. Haccac b. Yusuf e yazdığı bir yazısında : «Beni şu Ehl-i Beyt'in kanlarını dökmekten uzak tut!

18. Avn b. Abdullah b. Cafer'e aid olmak üzre on sekiz baş idi.

Yanımıza geleceğini haber alacak olursak, Seni karşılamağa çıkar, Sana Şam'da kavuşuruz inşaallah.

Ubeydullah b. Hür de, İbn-i Zİyad'm yanından kalkıp atına ibindi.

Ubeydullah b. Hürr'-ül Cu'fi'ye aid olduğunu haber verdiler.

Eğer, söylediğim Hadisde beni tasdik ediyorsanız, ki onun hak ve gerçek olduğunda şüphe yoktur, ne ala!

Süleyman b. Sured'Ie Mus'eyyeb b. Necebe'nin bağları cesedlerinden ayrılıp Abdulmelik b. Mervan'a gönderildi.

Gençler; ağaçtan tekneleri, su kaplarını, tasları doldurup atlara da, yanaştırdılar. Onlar da, üçer, dörder, beşer içip suya kanınca, çekildiler, başkaları yanaştılar ve bu suretle bütün atlar suvarıldılar.

Bizi gözetleyen süvarilerden, bunu işiten bir adam dedi.

tş, Küfe'de yayıldı. Hatta Küfe Valisi Numam b. Beşir de bunu işitti.

BelAzüri-Ensabül eşraf c. 4, b, 13

Ben de, o Ehl-i Beyt Tarafdarlarından birisiyim.

Peygamber Aleyhisselam'ın, size buyurduğunu ne yaptoız?

Beşir-i Ensari, Küfe'de; Ubeydullah b. Ziyad Basra'da vali bulunuyordu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 254-255.

Yalnız iyi ve güzel olan işler, sahibini, Allah'a ulaştırır.

Yezid'in Sercun'la Görüşmesi :

Mihran, işi sezdi. İbn-i Ziyad'a gözlerile işaret verdi. ibn-i Ziyad, yerinden sıçrayıp kalktı.

Hüseyin (Benim Babam Ali, onun babasından hayırlıdır!

Zehebi-Alamünnübela c. 3, s. 200

Biz, bu işi arkamıza ve ehline bırakalım.

Böyle yaparsan, istediğin selamet ve afiyetin sana vasıl, böylelikle muradının hasıl olacağını umarım! dedi.

Hz. Hüseyin, Müslim b. Akü'i çağırdı. Ona «Ey Amucamin oğlu! Seni, Küfe'ye göndereceğim. Küfelilerin görüşlerinin hangi noktada toplandığına bak.

«tmdı, vallahi, bana güç gelecek, yenilmiyecek, benim karşımda darma dağın edilmiyecek bir şey yoktur.

Senin yüzünden cumada, cemaatta bulunamamaktayız. Hemen yanımıza gel! demekte idiler.

Zehebi-Alam, c. 3, s. 204

Abdullah b. Val «Vallahi, ben, sanıyorum ki: Hüseyin, Hüseyin'in Babası ve Kardeşi, Kıyamet gününde, Allah katında Muhammed Aleyhisselamın Ümmetinin en üstün Vesilesi ve Şefaatcisidir..

İçimizde, bu yaşa erişmeyen kaldı mı?

Eğer, bey'at etmekten kaçınırlarsa, boyunlarını vur! Başlarını bana gönder!

Sercun b. Mansur, Yezid'in yakın adamı, yazıcısı, nedimi, müşaviri ve içki arkadaşı idi. (Belazüri-Ensabül'eşraf c. 4, s. '2, 81) Sercun'un babası Mansur ise, Rumi idi. (Ebülfida-Elbidaye Vennihaye c. 8., s. 146, İbn-i. Htıldun-Tarih c. J, s. 19)

Bütün halk, Müslim b. Akii ile birlikte bulunuyor ve tekbir getiriyordu.

«Hamd olsun Allah'a ki, hakkı ve hak sahiplerini muzaffer ve üstün kıldı. Mü'minler Emiri Yezid b. Muaviye'ye ve Onun cemaatına yardım etti!

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 241.

Dineveri-Kitabül'ah/bar s. 239.

O sırada Süleyman b. Sured, gitmek üzre derlenip toplanmış bulunuyordu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 173.

Bakınız buluğ çağına ermiş mi Vallahi, ben, onu erkeklik çağma ermiş sanıyorum. dedi.

Abdurrahman da, babasının yanma varıp İbn-i Ziyad'la otururken, bunu, ona gizlice söyledi.

Müslim b."Akil «Hay anan seni yifirsin! Sen, kabalığını, çirkin huyluiu-ğunu mu ortaya koyuyorsun?!

ibn. i Havza'nın Başına Gelenden, Mesruk'un İbret Alması:

Benim, size söyleyeceğim sözüm bu kadardır, Kendim ve sizin için Allah'dan yarhğanmak dilerim!

Züheyr b. Kayn, Azre'ye «Ey Azre! Allah, hiç şüphesiz, Hüseyin'i temizlemiş ve doğru yola erdirmiştir. Sen, Allah'tan kork ey Azre! Ben, sana hayırlı öğüt vericilerdenim.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 215-220.

Dineverİ-KitabüFahbar s. 240

Acı Haberi Alınca, Hz. Ümmü Seleme'nin Bayılması:

Küfe leşkerleri yaklaşınca, Hz. Hüseyin, hayvanını istedi. Onun üzerine bindikten sonra en yüksek sesile, herkese duyuracak derecede seslendi:

Hz. Hüseyin, azadlı kölelerile oğullarından bazılarını yanına alarak vali konağına doğru gitti.

Yezid, Küfe eski valisi Numan b. Beşir'e «Onların yol hazırlığını düzenle! Yanlarına, Şamlılardan, emniyetli, salih birisini kat.

Züfer, Süleyman b. Sured'e (Husayn b. Nümeyr, Şurahbil b. Zilkela', Ed-hem b. Muharriz-ül'Bahil', Ebu Malik b. Edhem, Rebia b. Muharık-ul Gane-vi, Cebele b. Abdullah-ul Has'ami gibi kumandanlar, askeri birliklerle yola çıkarılmışlar, Rıkka'ya gelmişlerdir.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 89

Beldeler arasında senin belden, günler arasında senin günün, onunla be-lalanmıştır.

Ali b. Hüseyin «Yalan söyledin! Dinimizden çıkmadıkça, bu, senin için mümkin olmaz! dedi.

Onlar, kılıçlara tutuldukları zaman; en sığımlamayacak yüksek, çukur yerlere?şahinden kaçan güvercinler gibi? sığınmağa çalışıyorlardı!

Çünki, sen, buna, Yezid'den de, Yezid'in babasından da, daha layık ve mastahıksmdır!

İbn-i Ziyad'm Kanım Dökmekten Müslim'i Alıkoyan Sebepler :

Sen, buraya konuver! Başka türlü hareket edip te valiye karşı beni güç duruma düşürme! dedi.

Sizlerden geri dönüp gitmek istiyenler, dönsünler, gitsinler. Kendilerine bizden dolayı bir vebal ve sorumluluk yoktur! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 43-45.

Kız kardeşinin oğlu Hamza b. Mugire b. Şube «Ey dayı! Allah aşkına, Hüseyin'in üzerine gidip te, Rabbına karşı günaha girme! Hüseyin'le aranızdaki akrabalık hukukunu çiğneme!

ileri gelen adamlarından bazılarım, geride kalanlara, Allah'ı ve verdikleri yeminli sözlerini hatırlatmaları için, Küfe'ye gönderdi.

Habib b. Müzahir, Züheyr b. Kayn'a «İstersen, Küfelilerle bir konuş, onlara istediğini söyle! dedi.

Müslim, kılavuzları, can çekişir bir halde bırakarak, tavsiye edilen yola doğru, yanındaki adamları ve uşaklarıyla birlikte, yürümeğe devam etti.

Ben, o düşman kavmi, Allah'm bozup hezimete uğratmasını, sizi de, selamet ve afiyetle kuşatmasını arzu ederim.

Abdullah b. Gaziyye der ki :

Vallahi, sen, ancak, oklara ve kılıçlara doğru gidiyorsun!

Mus'abüzzübeyri-Neseb-i Kurayş s. 58

Vallahi, ben, hiç birinizi tanıyamadım.

Hz. Hüseyin, Zübale'ye geldiği zaman, Küfelilerin Elçileri, içinde yüz bin Küfelinin ismi yazılı bir Divan'ı Hz. Hüseyin'e teslim ettiler

Benim görüşüm; şu fasık oğlu fasık Mercane'nin oğlu Ubeydullah b. Zi-yad'ın üzerine gitmektir.

Mervan b. Hakem, Küfe valisi İbn-i Ziyad'a yazdığı mektubunda şöyle,, dedi:

Büreyr «Allah, benim hakkımda vallahi, hayır yarattı, senin hakkında da şer! dedi.

Ona di dini. Boynuaa kılıçla bir darbe indirdim. Fakat, hiç bir şey yapamadım.

Karışıklık çıkarmak isteyen akılsız ve beyinsizler, seni yeltelemesinler vesselam!

Çühki, orası, üzerimize gelecek olanlara yol vermez bir sığmaktır. Fırat ta, oradan görünüp durmaktadır.

Dinaveri-Kitalbül'ahbar s. 242, Taberi-Tarih c. 6, 215

Yezid'in, Ali b. Hüseyin'le Münakaşası :

Senin İçin askerler, yardımcılar hazırlanmıştır. Sana selam olsun.

Allah, bize, hiç bir zaman, ounu. göstermesin! dediler.

Hz. Hüseyin «Allah, seni ve kavmim hayırla, mükafatlandırsın.

ibn-i Ziyad'ın, Basralılar arasından ilk düşürdüğü, elde ettiği kişinin Şerik b. Aver olduğu, Şerik'in zor kullanarak elde edildiği ve kendisile birlikte bir çok kimselerin de, elde edildiği söylenir.

11. Kasım b. Hasan,

Yezid b. Muaviye ise, ona «Muhaffez'in anasından daha kötü a?ıa doğmamıştır! diyerek karşılık verdi.

Hz. AH, Eş'as b. Kays'ı azl edip Kindelerin başına Hucr'u getirmek istemişti.

Bunun üzerine, Habib b. Müzahir, Küfelilere «Vallahi, yarın sabah, Peygamber Aleyhisselamın zürriyetini, torunlarını ve amuca çocuklarını öldürmek için onların üzerlerine gelen, yürüyen bir kavm, Allah katında ne kötüdür!

Muhammed b. Eş'as «Evet! dedi.

Döktüğün kanlarımıza daha doymadın mı?

Herkes, her taraftan «Biz, dünyayı istemiyoruz, ondan ayrıldık! diyerek bağrıştılar.

Ömer b. Sa'd, tekrar İbn-i Ziyad'ın yanma vardı. Allah, sana iyilikler versin. Sen, beni şu Rey valiliğine tayin ettin ve benim için de, Buyrultu yazdın. Herkes, bunu işitti. Hakkımdaki bu buyruğunu yerine getirmeyi uygun görürsen, yerine getirsen, beni Rey'e göndersen de, Hüseyin'in üzerine şu askerler arasındaki Küfe Eşrafından birisini yollasan olmaz mı?

And olsun ki: senin elinde bulundurduğun haklarımızdan ancak pek azı bize verilmişti?.

Dalıhak b. Abdullah ile Malik b. Niıdr-ul Erhabi, Hz. Hüseyin'in yanma geldiler. Selam verip oturdular. Hz. Hüseyin, onların selamlarını aldı ve kendilerine «Hoş geldiniz! dedi.

Bey'at etmezlerse, Muaviye'nin ölüm haberi yayılmadan önce, onların boyunlarını vur!

Hz. Hüseyin «Ebül Abbas! Sen, artık iyice yaşlandın! dedi.

Adam, şüphelenerek «Yavrucuğum! Sen, beni ne için takip ediyorsun? diye sorar.

Zan ettim ki, bu istek, onlar için caiz ve mümkindir. Kız kardeşim Zeyneb'in entarisinden yapıştım.

tek derdi temsil ettiği zümrenin haklılığını savunmak...

«Kavmin topluluğu nerededir? diye sordular.

Tav'a «Ey Allah'ın kulu! Nedir o iyilik? diye sordu.

Ben, oturmuş, altında Hüseyin'in başı bulunan tasa, leğene bakıp duruyordum.

İbn-i Abd-i Rabbih-Ikdülferid c. 2, s. 218-219, Zehebi-Alamünnübela c. 3, 6. 205

Ben, kenedimi Hüseyin'le birlikte ölmeye bağladım! dedikten sonra, yanında bulunan arkadaşlarına «İçinizden, şehid olmayı arzu eden, benimle kalsın, arzu etmeyen, gitsin! içinizden, beni takip etmek istiyeniere, son olarak söyleyeceğim söz: (Biz, bir gazada bulunacağız ki, Allah, bize feth ve zafer ihsan edecek ve biz de, ganimetler elde edeceğiz. Allah, size bir feth ihsan etse, siz'de, ganimetlere nail olsanız, sevinirsiniz değil mi? dedi. Züheyr'in arkadaşları «Evet! dediler. Züheyr «Siz Muhammed Hanedanının gençlerinin imdadına yetişip yanlarında çarpıştığınız zaman, onlar, elbette buna son derecede sevineceklerdirİşte, ganimetlerden elde edeceğimiz en mühim şey! dedi.

Birisi, Küfe leşkerinin ortasuıa dalar, o biri, onu kurtarırdı! Bir müddet, bu şekilde savaştılar.

Züfer'in Süleyman b. Sured'e Öğüt ve Teklifleri :

Süleyman b. Sured, Peygamberimizin Eshabındandı. ismi Yesar'dı. Müslüman olduğu zaman, Peygamberimiz, onun ismini Süleyman'a çevirmişti. Kendisi, kavminin Eşrafındandi. Peygamberimizin vefatından sonra Küfe'ye gelip yerleşmişti.

İbn-i Ziyad, Hz. Zeyneb'in verdiği cevaba kızdı. Ona zulüm ve işkence yapmak istedi.

Ona «Sen, necisin? diye sordu.

Biz, biliyoruz ki : bu hakka, onu ellerinde bulunduranlardan daha layık ve müstahık olan ben'im.

Bana dedi.

Babam Hüseyin, onun yanına vardı. Yüzüne su serpti. Ayılıhca, ona (Ey kardeşim! Allah'dan kork! Sen, Allah'ın öğrettiği şekilde musibete katlan: inna lillahi ve inna ileyhi raciun de!

O gece Aver Deyr'inde yattılar.

İmdi, Yüce Allah, Muhammed Aleyhisselam'ı insanlar arasından seçip Peygamberlikle, Risaletle şereflendirmiştir. Sonra, Allah, O'nu, kullarına nasihat ve getirdiği şeyleri tebliğ ettikten sonra manevi huzuruna aldı.

Müslim b. Akıl, ev halkının işlerini düzenlemek üzre, Medine'ye gitti. -Sonra da, Kays kabilesinden iki kılavuz kiralayarak yola koyuldular.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 160.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 175-176.

Küfe valiliğinin Ibn-i Ziyad'a ek vazife olarak verilmesi hakkındaki Buyrultu, Sercun'un böylece re'yi alınarak yazıldı.

Sen, şehirlerden uzak dur. Halka elçilerini sal. Onlar, senia yanına toplanır, sana bey'at ederlerse, bundan dolayı Allah'a şükr et.

Ey Murad Hanedanı! diyerek avaz avaz bağırıyordu.

Abis b. Ebi Şebib-üş Şakiri, yanında gakir'in azadlısı §evzeb bulunduğu halde, Hz. Hüseyin'e doğru geldi.

Ebüşşa'sa'ın, Gelen Elçiye İlenmesi ve Onu Kınaması :

Sana. yer yüzü halkının en şerlisi, kan dökmek ve kötülük yapmakta en cür'etlisi geliyor! dedi ve hemen kendisi ona doğru vardı. «Kılıcını bırak yere! dedi.

İbn-i Ziyad «Bu, benim, Şerik'e olan iyilik ve ikramımla nasıl bağdaşır? Hem de, Hani'nin evinde!

Piyadeler, kırbalarım doldurmağa koyulunca, Amr b. Haccac ve arkadaşları, onların üzerine yürüdüler.

Hürr «Onun, size yapmış olduğu tekliflerden birisini ne diye kabul etmiyorsunuz? diye sordu.

ibn-i £iyad, Muhtar'ın önüne geldi. Elindeki değneği kaldırıp Muhtarın yüzüne çarptı. Göz kapaklarını yukarı sıçrattı. «Eğer, senin hakkında Amr b. Hureys'in lehde şehadeti olmasaydı, boynunu vururdum! GÖtürüaüz onu zindana! dedi.

Eğer, Hüseyin, bizi istemezse, biz de, onu istemeyiz. Eğer o, bizi isterse,- bi/ de, kendisinden yüz çevirmeyiz.

Görüyorsun ki ben, bunun için ağlayor, üzülüyor ve sabırsızlanıyorum. Göndereceğin adam, Ona (İbn-i Akil, beni, sana yolladı. Kendisi, Küfeliler elinde esirdir. Artık, onun yer yüzünde yürüdüğü görülmez. Belki de öldürülmüştür.

Yoksa, bizimle birlikte mi kılarsın? diye sordu.

Ahmed b. Hanbel-Müsned 5568 inci Hadis

Tav'a, içeriden su getirip verdi. Müslim, suyu içtikten sonra, Tav'a, kabı içeri aldı.

İstersen, sana eman verelim, seni öldürmeyelim? dedi.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 384.

Küfe Leşkerinin Çadırları Yağmalamaları :

«tmdi, Hüseyin ve Eshabile su araşma geril! Temiz, pak, mazlum Mü'-minler Emiri Osman b. Affan'a yapıldığı gibi, onlar da, sudan bir elamla bile tatmayacaklardır!

Okçu Ebüşşa'sa'm Şehld Oluşu:

4. Abbas b. Ali

Rifaa b. Şedded, Abdullah b. Avf b. Ahmer ve bir çok kimseler, onlara: dediler ve and vermekten geri durmadılar. Nihayet, onları geri döndürdüler.

Hürr, Hz. Hüseyin'e doğru azar, azar, yavaş yavaş yaklaşıyordu.

Ömer b. Sa'd Korkuda :

Sen, yerinde oturup bizi ve Hicaz halkını kendine bey'ata davet etsen, biz de, senin bu davetine icabet etsek olmaz mı?

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 240-242.

Belazüri-Ensato c. 4, s. 82

Abdullah b. Vail ile Abdullah b. Sa'd'in, Rifaa'yı Desteklemeleri:

Zehebl-Tarihul'islam c. 3, s. 12, Makrizi-Hitat c. I, s. 430

Kendinizi, Öldürmek için, ortaya atmayınız.

Abdullah b. Hazim'le Ebu Azze'nin Davete Hemen İcabet Etmeleri:

Kerfoela Katillerinin Hastalığa Uğramaları ve Çoklarının Delirmeleri:

İbn-i Ziyad, Kesir h. Şihab'ın Fityan oğulları içinde yakaladığı Abdul'-ala'y1 çağırttı. Yanma getirilince, ona «İşini bana haber ver? dedi.

Halam Zeyneb de, benim işittiklerimi işitmişti. Kadınlar, yufka yürekli, sabırsız olur, üzüntülerini içlerinde tutamazlar, üstlerini, başlarını çeker, yırtar, açarlar.

Fakat, senin baban, o zaman iş. başında bulunuyor, Ona bakıp duruyorken, Onun yardımına koşmakta ağırdan almış,, gecikmişti.

Hz. Hüseyin, ne tarafa yönelirse, Abbas b. Ali, o tarafa yönelmekte idi. En sonunda, o da, §ehid oldu.

Taberi-Tarih c. 6, s. 200.

«İmdi. işittiğime göre: haksız ibn-i Zübeyr, seni; batıla yardımcı, günaha ortakçı olasın diye kendisine bey'at etmeğe ve Matına girmeğe davet etmiş.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 236-237.

Bunun için, onu, hemen azl etti ve kendisine şöyle yazdı:

Hz. Hüseyin «Nedir ismi o köyün? diye sordu.

Esediler «Allah adına Sana and veriyoruz: Kendine ve ev halkına acı da, şu bulunduğun yerden hemen geri dön!

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 23CJ-2Ü1, Taberi-Tarih c. 6, s. 198.199

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 177-178.

Evet! O mesele, işittiğin gibi olmuştur.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 71-72

Hz. Hüseyin'in yanma, ibn-i Abbas'dan sonra, Abdullah b. Zübeyr geldi. «Ebu Abdullah! Ne haber var sende?

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 214-215.

Süleyman b. Sured «Adamınızı öldüren ve askerleri Ona karşı düzenleyen kişi hakkında benim nazarımda teslim olmaktan başka eman yoktur.

Hani b. Sübeyt-ül Hadrami, önce Abdullah'ı, sonra da, Cafer'i şehid etti.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 116.

15. Abdurrahman b. Akil,

Belazüri-Ensabül'eşraf c. 4, s. 14-15, Taberi-Tarih c. 6, s. 189

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 146-147.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 78.

Senin için askerler, yardımcılar hazırlandı. Hemen gel!) diye yazı yakmadınız mı?) diyerek seslendi.

Kendisini karşıladık. Vali İbn-i Ziyad'ın emri üzre teslim olmak mı, yoksa, çarpışmak mı istediklerini kendilerinden sorduk.

Ömer b. Sa'd, yazısında şöyle dedi:,

Hz. Hüseyin «Benim tarafımdan Ömer b. Sa'd'e de ki: şu şehir halkı, bana yazı yazdılar, kendilerinin İmam ve Önderleri bulunmadığını bildirdiler, yanlarına gelmemi istediler. Bu hususta bana kesin söz verdiler. On sekiz bin kişi bey'at ettikten sonra bey'atlarımı bozdular. Yakınlarına geldiğim zaman, yazdıkları yazılarına aldandığımı anladım.

Taberi - Tarih c. 6, s. 222

Hürr «Onu, sulamak istemez, misin? diye sordu.

Dünya tüccarları da, vardır, Ahiret tüccarları da, vardır.

Halid'in arkadaşları, Halid'i, Rebia'nm yeğeninin arkadaşları da, adamlarını kurtarmak için hücuma geçtiler. Onlar, sayıca çok olduklarından, Halid'i şehid edip kendi adamlarını kurtardılar.

Biz, sizi, Ona yardıma, Ibn-i Ziyad azgınını ise, bırakmağa davet ediyoruz.

tbn-i Abbas'ın rü'yayı gördüğü gün sayılınca, Hz. Hüseyin'in Kerbeia'da edildiği güne rastladığı, görüldü.

İkindi namazından sonra Hz. Hüseyin ve Eshabma doğru ilerlediler.

Müseyyeb b. Necebe'nin Konuşması ;

5- Sağ kol kumandanlığına Amr b. Haccac'ı,

Taberi-Tarih c. 7, s. 19

Ömer b. Sa'd «Doğru söyledin. Görüş, ancak senin görüşündür! dedi ve Küfe leşkerine haber göndererek, kendilerinden bir adam, onlardan da bir adam meydana çıkıp tek tek çarpışma yerine, Hz. Hüseyin ve Eshabımn üzerine hep birden hücuma kalkmalarını emr etti.

Sen, onlardan pek çoğunu bizden esirgedin ve yanında tuttun!

Yezid'in karısı da, ağladı. , '

Senin bu yönelip gideceğin yerde helak olacağından, kökünün kazınacağından korkuyorum!

Vallahi, bizim hakkımızda, Babası Belirsiz'in oğlu, emir ve hüküm veremez! diyerek Recez söylemekte idi.

Yezid «Doğru söyledin. Onları, serbest bırakınız. Giydirip kuşatınız. Onlara, mutfaktan yemekler çıkarınız. Kendilerine, bir çok bağış ve bahşişler de, verilsin! dedi.

Allah, seni, akraba hakkını gözeten, ahidlerini yerine getiren akrabaların en üstün mükafatile mükafatlandırsın!

. Müslim b. Avsece'yi Müslim b. Abdullah-ud Dıbabi ile Abdurrahman b. Ebi Huşkare şehid etmişti.

«Sen, şimdi sabr et. Şüphe yok ki Allah'ın vadi hakdır. Buna kat'i inanç beslememekte olanlar, sakın, seni sabırsızlıkla hafifliğe götürmesinler! Rum: 60)

Köşkün kapısında bazı kimseler oturmuşlar, içeri girmek için izin bekliyorlardı.

Yezid dedi.

Çünki, biz, senin babanı ve dedeni Öldürmüşüzdür--

Bir müddet sonra mescid, halkla doldu, taştı.

Çünki, o, bizim adamlarımızdan değildir. Bu yolda bizimle çarpışmış, bize aykırı hareket etmiş ve bizi, yok etmeğe çalışmış, çabalamıştır.

Su kanallarına doğru giderken, Eban b. Darem oğullarından bir adam «Yazıklar olsun sizlere! Onunla, su arasına gerilseniz a! diyerek atını tepti. Halk ta, kendisini takip etti. Hz. Hüseyin ile Fırat arasına gerildiler.

Yüce Allah'ın buyurduğu gibi (Allah, onların davranışlarını hoş görmedi de, kendilerini tenbellikleri ve korkaklıkları yüzünden alıkoydu. Onlara: oturunuz, oturanlarla birlikte! denildi. (Tevbe: 46)

Hiç şüphesiz, benim velim, benim yardımcım ve sahibim, 0 Kitabı indirmiş olan AIlahMir ve O. bütün salihlere de velilik ediyordur (Araf: 196) derim. dedi.

Halk, ondan dünyalık umdu. Onun sözlerini dinledi ve başına toplandı. O da kalkıp Muaviye'nin üzerine yürüdü. Samlılardan başka herkes, Babanın başına toplanmıştı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 33.

Başına kılıç vurulunca, genç diyerek yüzünün üstüne düştü.

Halk «Hoş geldin, ey Resulullah'ın oğlu!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 213.

Süvariler, hayvanlarına bindiler.

Dineverİ-Kitabül'ahbar s. 241

Taberi-Tarilı c. 6, s. 202

Küfe leşkerleri; Hz. Hüseyin'le Eshabını sağdan, soldan ve arkadan kuşatmak imkanım bulamadılar. Onlarla, ancak, tek cepheden çarpışma yapa büdiler.

Fakat, ey valii Son, dos doğru konuştun.

Taberi-Tarih c. 6, s. 223, Dineveri - Kitabül'ahbar s. 245-246

Çünki, Mekke Haremi, Hicaz halkından olmayanların, her taraf halkının toplandığı, uğradığı yerdir.

Hz. Hüseyin, ona «Bir şey yeme, içme! Yiyecek içecek bulma!

Şimr b. Zilcevşen, Hz. Hüseyin'in Eshabmın yadına doğru vardı. «Kız kardeşimizin oğulları nerededir? diye sordu,.

Abdullah b. Umeyr'in Şehid Düşmesi:

Habib b. Müzahir, onu karşıladı. Atının yüzüne kılıçla çarptı. At, şahlandı. Husayn, atın üzerinden yere düştü.

Eğer, siz, bunu biliyorsanız, Ona yardım edeceğinizi ve Onun düşma-nile savaşacağınızı kendisine yazınız.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 238

Vallahi, senin bu şekilde Öldürmene, ne iş başındaki adamlar, ne de, va-lin razı olur!) dedim.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 179.

Abdullah b. Abbas, Yezid'in yazısına şöyle cevap yazdı :

Onun, kim olduğunu sordum.

Hz. Hüseyin'in imam Olup Namaz Kıldırması ve Namaz Sonunda Konuşması

Ömer b. Sa'd «işler, semada takdir olunur.

Başındaki külahı atıp bir takye istedi. Onu giydi ve üzerine sarık sardı. Yorgun düşüp olduğu yerde kaldı.

Bunun üzerine, Şimr, utanır gibi oldu. Gitmek için döndüğü sırada Zü-heyr b. Kayn ile on kadar arkadaşı hücum ederek Şimr ile arkadaşlarını çadırların yanından dağıttılar ve uzaklaştırdılar.

Müslim b. Akil «Ey ibn-i Ziyad, Sen, kimin ehlinden, ev halkından bahs ediyorsun? dedi.

Bundan sonra Şerik, bir kaç gün daha yaşadı ve vefat etti.

İbn-i Ziyad'ın Kabul Edilmiyen Emanı:

Kendisinin atını da, hazırladılar.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 149.

«İyi biliyorum ki: siz, karışiksız öğüt verdiniz ve danışmada üzerinize düşeni, son derecede yerine getirdiniz.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 26.

İbn-i Ziyad'ı görünce, onu, Hz. Hüseyin zan ettiler.

Dineveri-KitabüFahbar s. 247-248

Rebia b. Muharık'm kardeşinin oğlu, Abdullah b. Sa'd b. Nüfeyl'e mızrakla saldırdı. Mızrağını, onun gerdan çukuruna sapladı ve onu şehid etti.

Taberi-Tarih c. 6, s. 198

Suhayr b. Huzeyfe'nin Arkadaşlarüe Birlikte Şehid Olması :

Bunlar da, Hz. Hüseyin'le Ehl-i Beyt ve Eshabının başlarını Yezid b. Muaviye'ye götürdüler.

Hz. Hüseyin «İyi bil ki: Hicaz'daki mallarımdan, ben sana, onlardan daha hayırlısını veririm! dedi.

Kendisinin üzerinde deniz koyunu tiftiğinden bir gömlek ve başında da, sarık vardı.

Zalimlerle birlikte yaşamayı ise, suçlanmaktan başka bir şey görmüyorum!

Müslim b. Akil «Hayır! Ben, buraya öyle bir şey getirmiş değilim.

Hz. Hüseyin, Elçiden mektupları alıp okuyunca, işittiklerinin doğruluğuna kanaat getirdi. Müslim b. Akil ile Hani b. Urve'nin öldürülmeleri, kendisine çok ağır ve çetin geldi. Hz. Hüseyin «Allah'ın takdir ettiği her şey başa gelir. Biz, kendimiz için, Allah katındaki ecri dileriz. dedi. Bundan sonra, Elçi, Hz. Hüseyin'in Rumme'den göndermiş olduğu Kays b. Müshir'in de, öldürüldüğünü haber verdi.

Bunun üzerine, Muhtar, ibn-i Hureys'in yanma vardı. Selam verdi. Sabaha kadar onun Sancağı altında oturdu.

Hüseyin'e ve Onun Eshabı olan Sadık şehidlere de, rahmet et!

Allah'ın emanı, bize, Sümeyye'min oğlunun emanından daha hayırlıdır!)

İşlediğimiz bu günahı af ve tevbelerimizi kabul et!

Küfe'de Babandan işitmiştim, demişti ki (Vallahi, ben, onlara küstüm. Onlarda, bana küstüler.

Aralarında söz çoğaldı. Ne Küfeli, ne de Basralı olmayan Şam'lı Müslim b. Amr-ü Bahili, Hani'-nin, Müslim b. Akil'i İbn-i Ziyad'a teslim etmemek hususunda direndiğini ve sesini yükselttiğini görünce, kalkıp «Allah, valiye iyilikler versin! Sen, beni bununla başbaşa bırak ta, kendisile bir konuşayım? dedi ve Hani'ye «kalk, şuraya gidip seninle biraz konuşalım! dedi.

Oruç tutacak olursa, onu, içki ile açardı.

Ibn-i Abbas'ın, Yezid'e yazdığı mektubunda açıkladığına göre : Hz. Hüseyin'in, Medine'den Mekke'ye gitmesinde Yezid'in rolü, hatta Mekke'den Küfe'ye davet edilmesinde de onun parmağı vardı!

Şebes b. Rib'i'nin itiraflar ive Pişmanlığı:

Mervan, Velid'in görüşünü hiç te beğenmediği ve benimsemediği halde, ona «Senftı bu husustaki görüşün ve yaptığın yerindedir! dedi.

Fakat, bizim yapacağımız: canlarımızı, mallarımızı, çoluk ve çocuklarımızı Sana feda etmek, Seni, geldiğin yere götürünceye kadar, Senin yanında çarpışmaktır!

denildi.

İbn-i Ziyad, bunu işitince «Yaklaştırınız yanıma onu! dedi. Hani'yi yanına yaklaştırdılar.

Vesselamü aleyküm ve rahmetullahi ve berekatülr!

Hz. Hüseyin «Üzerinde borç olan, yanımda çarpışmasın! dedi.

Hz, Hüseyin, Zu Husum'da kalkıp Allah'a hamd-ü senada bulunduktan sonra Eshabına hitaben şu konuşmayı yaptı:

Kendisine :

Yakubi-Tarih c. 2, s. 245-246, ibn-j Esir-EIkamil c. 4, s. 4&

Yezid b. Makıl «Yalan söyledin. Sen, bundan Önce de, çok yalancı idin! Levzan oğullarına gittiğinde, Ali b. Ebi Talib'in hidayet ve hak rehberi olduğunu, Osman b. Affan'ın, kendisini boş yere harcadığım, Muaviye b. Ebi Süfyan'ın ise doğru yoldan saptığını ve başkalarını da, saptırdığım bize anlatmadın mı idi? dedi.

Zehebi-Alam. c. 3, s. 209

Çümki, onlar, bunu hak etmişlerdir.

Gençler «Dayımıza selam söyle! Ona. de ki: (Sizin emanınız, bize gerekmez!

Taberi-Tarihc. 6, s. 224

Azre b. Kays-ül Ahmesi'ye «Git te ona buraya ne için geldi ve ne istiyor? sor! dedi.

Bunun üzerine, Hani, katırını getirtti. Ona bindi. Muhammed b. Eş'as ve Esma b. Harice ile birlikte gittiler.

Onlar, Rahman olan Allah'a karşı ayaklandılar ve Resuluüah'a olan hürmeti, saygıyı kaldırdılar!

Hz. Hüseyin, orada kurulmuş kıl bir çadır gördü. Bunun, kime aid olduğunu sordu.

Zehebi-Alamünnübela c. 3, s. 196, Tarihül'islam c. 3, s. 12

Ben, Allah'tan hayırlısını dileyor ve ne olacağına bakıyorum! dedi. Bunucı üzerine, İbn-i Abbas, Hz. Hüseyin'in yanından ayrıldı.

İşte, Sana onları cansız cesedleri!

Hani «Sen, burada ne duruyorsun? Ne halkın yarandasın, ne de, evindesin? diye sordu.

(Ey Muhammed'im! Ey Muhammed'im! Sana, göklerdeki Melekler, sa-lat-ü selam getiriyorlar!

Fatıma bint-i Ali der ki «Yezid b. Muaviye'nin önünde oturduğumuz ve bize acıdığı, hakkımızda bir şeyler emir ettiği sırada, Şamlılardan kızıl, mor suratlı bir adam ayağa kalkıp Yezid'e diyerek beni, Yezid'den istedi.

Hucr ile Eş'as b. Amr, Akilül Mürar oğullarından idiler. Hucr; Eş'as, sağ oldukça, bu işi üzerine almaktan kaçınmıştı.

İbn-i Ziyad'm İlk ve Son Kararı

«Sizden ayrılmak istiyen kimselerin, sizin yanınızda bulunmasını istemem

Küfe Valisinin Mektubu :

Allah, bu husustaki fazl-u ihsanını size tahsis etti. O halde, Rabb'ınıza hamd ve şükr ediniz! dedi.

Hz. Hüseyin'le Eshabmın susuzlukları şiddetlenince, Hz. Hüseyin, baba bir kardeşi olan Abbas b. Ali'yi çağırdı. Onu, otuz atlı ve yirmi piyade ile suya gönderdi. Suya gidenlerin yanlarında yirmi kırba vardı.

Yezid, bir gün, Ömer b. Hüseyin'e «Su oğlum Halid'le güreşe bilir misin? diye sordu.

Züheyr, Habib'e «Buna, önce, sen başla. Onlarla ilk konuşan, sen ol! dedi.

Fakat, şu vakti girmiş olan öğle namazım da, kıldıktan sonra Rabb'ıma kavuşmayı isterdim! dedi.

Kesir b. Abdullah, Hz. Hüseyin'le Ebu Sümame'ye söğüp sayarak Ömer b. Sa'd'in yanına döndü. Olan bitenleri ona haber verdi.

Taberi-Tarih c. 6, 3. 213

ibn-i Sa'd-Tabakat c. 5, s. 100

(.. Sabr ediniz. Muhakkak ki, Allah, sabr edenlerle beraberdir. (Enfal: 46) ayetinin sırrını onlara tasdik ettiriniz.

Hz. Hüseyin, temizlenip çadırdan çıktıktan sonra bunlar da girip temizlik yaptılar.

Resulullah Aleyhisselamın, banim ve kardeşim hakkındaki Hadisi size erişmedi mi?

Etoülfida.-Elbidaye Vennih&ye c. 8, s. 203

Yönelip gitmekte olduğun yerde senin için helak olmak ve Ev halkın için de, kökleri kazınmak tehlikesi vardır!

Küfeliler harekete geçmeğe hazırlandıkları sırada, Hz. Hüseyin, kendisi için bir çadır kurulmasını emr etti. Büyük bir çanak içinde misk getirildi. Sonra, çadırın içine girdi. Hamam otuyla temizlik yaptı.

Murakka b. Sümamet-ül Esd-i de, kavrnındah bazı kimselerle birlikte Hz. Hüseyin'in yanına gelmiş bulunuyordu.

Nafi b. Hilal'ın Müzahım'ı Öldürmesi:

Sonradan sonraya, özürler dileyerek adamlar göndermişti.

Şerat'tan ayrılıp yola devam edildi. Gün, yarılandığı, havanın sıcaklığı son dereceyi bulduğu sırada, Kayz mevkiine gelindi. O sırada, adamlardan biri «Allahü ekber! diyerek tekbir getirdi.

Onlar, Hz. Hüseyin için üç gün matem tuttular. Feryad ettiler ve ağladılar.

Abdulmelik b. Mervan'ın Konuşması :

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 190-192.

Züfer'in, Tevbeciler ve Fedailer Birliğine Yardım ve İyilikleri :

«imdi, ben, seni, Hüseyin'e; ne onunla çarpışmaktan kaçmasın, ne onun işini uzatıp durasm, ne selamet ve bekasını dileyesin, tne de, benim katımda oturup şefaatçisi ve kayırıcısı olasın diye gönderdim!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 223-224.

Bu, akşama yakın bir sırada idi.

Buluşma günü de, altmış beşinci yılın Rebiül'ahir aymın başıdır.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 110-111.

Küfe'de bulunan Mümin ve Müslüman cemaatına!

Dahhak b. Abdullah-ul Mışraki der ki «Hüseyin'in Eshabının şehid olduklarım, kendisinin yanında Süveyd b. Amr-ul Has'ami ile Beşir b. Amr-ül Hadramiden başka kimse kalmadığını, sıra Hüseyin'e ve Ev halkına gelip dayandığını görünce «Ey ResuluIIah'ın oğlu! Aramızda ne konuştuğumuzu biliyorsun: ben, Sana demiştim. Sen de bana demiştin, dedim.

Dineveri-Kitabül'ahbars.243.

İbn-i Ziyad «Hani'yi, her halde bana getiriniz! dedi.

Her danlı, Ahiret yoluna çvkılir, gider!) diyordu.

Medine'den kendisile birlikte gelen Eshabından başka yanında kalan olmadı.

İbn-i Zübeyr, böyle ağır bir günah işlemiş midir?

Hürr'ün Kahramanlığı ve Cesaretliliği:

Hz. Hüseyin'le Eshabınm Çadırlarının Ateşe Verilmesi:

Hz. Hüseyin'e yazdığı yazıda şöyle dedi:

Ömer b. Sa'd, Müslim'in dileğini kabulden çekinip kaçınınca, ibn-i Ziyad «Amucanın oğlunun dileğini yerine getirmekten kaçınma! dedi.

Müslim b. Akil, hem çarpışıyor, hem de «Ben, hür olarak ölmeğe yemin c:Uim! diyordu.

Hz. Hüseyin'in Kabrini Kirleten Adamın Ailece Başlarına Gelenler :

O, benim hastalığımı yoklamağa gelecektir. Kalk, mahzene gir. Yanımda oturup dinlendiği sırada hemen çık, öldür onu!

Ömer b. Halid-üs Saydavi, Cabir b. Haris, Ömer b. Halid'in azadlıları Sa'd ve Mücemmi' b. Abdullah-ul Aizi, çarpışmanın başlarında kılıçlarını sıyırıp Küfe leşkerinin içlerine dalmışlardı.

Şimr «Ben de, yanında bulunayım mı? diye sordu.

Abis «Sen, bu düşüncede ve kararda isen, Ebu Abdullah'ın önüne var. O, diğer Eshabına yaptığı gibi, senin arkandan da Senin için Allah'dan ecir dilesin. Senin için ben de, ecir dilerim.

Arabi dedi.

Şayed korkacak, korkaklık edecekseniz, adamcağızı aldatmayınız! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 202-203.

Biz de, Cemazel'ula ayının çıkmasına sekiz gün kala, çarşartba günü on-iara karşı gittik.

Aluned b. Hanbel-Müsned c. I, s. 85, Zehebi-Tarihul'islam c. 3, s. 10, Ebülfida-El'Bidaye Ven Nihaye c. 8, s. 199

Rifaa b. Şeddad'ın, Tevbeciler ve Fedailer Birliğinden Kalanlarla Birlikte Geri Çekilmesi :

Demir Kalemin Havada Kanla Yazdığı Yazı :

Yanma vardım. dedim.

Bizi, fasıklarla cihada, işlediğimiz büyük günalıdan tevbeye davet ettin. sözü, senden işitilmiştir.

O tevbe edenler, ibadet edenler, hama edenler, seyahat edenler, rüku edenler, secde edenler, insanlara iyiliği emr edenler, onları kötülükten vaz geçirmeğe çalışanlar ve Allah'ın çizdiği sınırları koruyanlar yok mu, işte, onlar da, Cennetliktir.

Hz. Hüseyin, üzerlerine yürüyünce, dağıldılar.

Amr b. Haccac, Hz. Hüseyin'e diye yazı yazanlardandı.

Hz. Ümmü Seleme, onu, yanında sırça bir çanak İçinde saklamakta ve zaman zaman ona bakmakta idi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 188-189.

İbn-i Eş'as'la İbn-i Harice «Ey Emir! O, günlerden beri hastadır! dediler.

Şehidler Arasından Kalkıp Çarpışan Şehid :

Bir müddet, Hz. Hüseyinin cesedine yaklaşıp başım kesmeğe kimse cesaret edemedi

Ben, size, her zaman gecenin sonuna doğru uzun uzun Teheccüd namazı kılmayı, her hal üzere Allah'ı çok çok zikr etmeyi, her çeşit hayırla yüce Allah'a yaklaşmayı; şu haramları helallaştıran zalim ve gaddar düşmanınızla karşılaştığınız zaman, onunla çarpışmayı tavsiye ederim.

Sen atılsan, saidırsan a! dedi.

«İmdi, sen, benim istediğim gibi olmakta devam ediyorsun. Sen, yaptığını, akıllı ve beceriklilere yaraşır şekilde yaptın. Sebatlı, azimli bir kahraman saldırışile saldırdın. Başkalarına ihtiyaç bırakmadın. Kendin kafi geldin. Hakkındaki zannımı ve görüşümü doğruya çıkardın.

Müslim b. Amr, Basra'ya erişti. Yezid'in yazısını İbn-i Ziyad'a teslim etti. ibn-i Ziyad, acele yol hazırlığım görüp ertesi günü Küfe'ye gitmeğe hazırlandı.

Çünki, Iraklılar, gaddar, vefasız, sözlerinde durmaz bir kavmdır. Sakın, onlara yaklaşma. Sen, şu beldede otur.

Senin ahid bozucu baban ve deden ki bey'at için el vermişlerdi, en sonunda hezimete uğramışlardır. Sen de, aynı akıbete uğrarsın! - dedi.

Hani'nin, hala sakalına yüzünden kanlar akıyordu.

İbn-i Ziyad «Nasıl olur? Benim işittiğime göre: o, bütün gün, evinin kapısının önüade oturmakta imiş!

Hüseyin, şehid olduktan sonra, bu yolda sana muhalefet edecek kimse kalmamıştır! dediler.

Hz. Hüseyin'in Başına Toplananların Dağılmaları :

Onlar hakkında hayır tavsiye ederim.

6- Sol kol kumandanlığına Şimr b. Zilcevşen'i tayin etti.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 155.

Eğer, böyle yaptıiarsa, onların yanına git.

Hz. Hüseyin'in Eshabmdan Ebu Sümamet-üs'Saidi, Kesir b. Abdullah'ın kendilerine doğru gelmekte olduğunu görünce, Hz. Hüseyin'e «Ebu Abdullah! Allah, Sana iyilikler ve selametler versin!

Züfer (Yavrucuğum! Sen, onu bilmiyor musun?

İbn-i Ziyad'm Küfe'de Vazifelendirilmesi :

Beni kızdırdı. Kendi kendime: dedim. Kılıçla, sol eline bir darbe indirdim, onu ürperttim, Öldüre yazdım.

Dineverİ-Kitaibül'ahbar s. 235-237

Sonra, sizin yanınızda piyade birlikleri de, görmüyorum, hepinizin süvari olduğunuzu görüyorum.

Ebülfida-ElbidAye Vennihaye c a, s. 200

Hz. Zeyneb, ona cevap vermedi.

«Ey Allah'ım! Onlara, gökten yağmur yağdırma ve yer bereketlerinden onları mahrum et!

Onlara doğru dönünce, Kesir b. Abdullah-uş Şabi, Eyyub b. Mişrah-ul Hayvani ve Kays b. Abdullah-üs Saidi, beni tanıdı. Arkadaşlarına (Bu, Dahhak b. Abdullah-üI Mişraki'dir. Amucamızm oğludur bu!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 56-65.

Kinde kapılarına gelince, yanında ancak on kişi kaldı. Kinde kapısından çıktığı ve arkasına dönüp baktığı zaman, kendisine cıe gideceği yolu, ne barınacağı evi gösterecek, ne de karşılacağı düşmana karşı derd ortağı olacak bir kimse göremedi.

Sen, kendinde iki şeyi birleştirmek, yani Allah'ın ateş azabile azab etmek, çocukları ve kadınları öldürmek mi istiyor sun?!

Züheyr b. Kayn'ın Şehid Düşmesi:

Vallahi; yalancıya ve yalancının ey halkına Allah'ın gazaplandığını ve bunda ihtilafa düşenleri hüsrana uğrattığını bilelidenberi ben, her hangi bir yalan söz söylemeğe niyet ve tenezzül etmemişimdir.

Hz. Hüseyin, azadlı kölelerinden birisim ona gönderdi.

Şerik «Fakat, vallahi, sen, ocıu öldürmüş olaydın, işin düzelir, kuvvet ve kudret sende derlenip toplanırdı. dedi.

Amr b. Hureys de, onun vekili olarak Küfe valiliğinde bulunuyordu.

Vallahi, üzerlerine varıncaya kadar anlayamadılar, haberleri olmadı. Ansızın karargahlarına baskın yaptık.

Dineveri-Kitabürahbar s. 242

Tırman, yurduna varıp yiyecekleri biraktıntan sonra dönmüş, Uzeyb'e yaklaştığı sırada, Semaa b. Bedirle karşılaşmış, Hz. Hüseyin'in şehid edildiği haberini alınca, geri dönmüştü.

O, bize; Küfe'den çıkmadan, Müslim b. Akil ile Hani b. Urve'nin öldürüldüğünü ve çarşıda onları ayaklarından çocukların çekip sürüdüklerini gördüğünü söyledi! dediler.

Allah, ancak, fasikları rezil ve rüs-vay eder, facirlerin asılsız laflarım yalana çıkarır! , dedi.

Çocuk, dinlemiyerek, Hz. Hüseyin'e doğru koşup geldi. Hz. Hüseyin'in yanına, dikildi.

Fakat, Küreliler; senin babanın, onların hayırlılarını Öldürdüğünü, kanlarını döktüğünü, aralarında Kisra ve Kayserlerin işlerim işlediğini söylüyorlar!

Hz. Hüseyin «inna lillahi ve inna Üeyhi raciun. Allah, Muaviye'ye rahmet etsin. Sana da, büyük ecir versin.

Ömer b. Sa'd, harekete geçeceği sırada Hürr, ona «Allah, sana iyilikler versin! Sen, bu zatla çarpışacak mısın?! dedi. -

Vallahi, sen, ne güzel dost, ne güzel Emir, ne güzel kabile kardeşisin!

Hz. Hüseyin «amin! Amin! dedi.

Hüseyin b. Ali ile Abdullah b. Zübeyr'e gelence, hemen adam gönderip onları çağırt ve Yezid'e bey'atlarım al.

Ben, göndereceğim kimseler hakkında sana danışacak değilim!

Allah, sana rahmet etsin. Bil ki sen, ne zaman beni tanımazsan, ben de; sen: tanımam!

Şebes b. Rib'i, hastalığını ileri sürerek Kerbela'ya gitmek istemedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 158-159.

Hz. Hüseyin «Ben, gitmeğe azm etmiş, karar vermişimdir. Oraya, muhakkak gidilecektir! dedi

Muaviye Hanedanı kadınlarından, onları karşılamayan hiç bir kadın kalmadı.

Yezid ve Akıbeti :

Ben, benimle çarpışmayan kimse ile çarpışmam. Ben, üzerime atılmayan kimsenin üzerine atılmam. Zan ile bir kimseyi suçlamam ve yakalamam.

Mas'udi-Murucuzze'hcb c. 3, s. 66

Müslim b. Akil'in^ yanında Muhtar b. Ebi Ubeyd yeşil, Ubeydullah b. Haris ise kırmızı bir Sancak taşıyor ve üzerinde kırmızı bir elbise bulunuyordu.

Zahr :

Malik b. Nüseyr, gelip Hz. Hüseyin'in atmış olduğu deniz koyunu yününden dokunmuş külahı aldı.

Hz. Hüseyin'in Kucağında Okla Vurulan Yavrusu:

Ömer b. Sa'd «Sen, piyadelerin başında bulun! dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 2«5

Dineverl-KitabüTahbar s. 246

16. Muhammed b. Ebi Said b. Akıl,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 43.

Taberi-Tarih c. 6, s. 216, Dineveri-Kitabül'ahtaar s. 243

Ben, güzel bir kızdım. Onun, bu isteği karşısında korktum, ürperdim ve titredim.

Müslim b. Akil'in Kaldığı Evi Değiştirerek Bey'at Alma İşine devam etmesi :

İbn-i Abd-i Rabbih-İkdülferid c. 2, s. 216

Dinden çıkmış, imam ve Öndere karşı aykırı harekete kalkışmış, olanların öldürülmesinde tereddüde düşmeyiniz! dedi.

Hele bir düşününüz ki: beni öldürmek, haram ve mahfuz olan kanım dökmek, size helal olur mu?

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 35-36.

Muhammed b. Eş'as, geldi. İbn-i Ziyad, ona «Hoş geldin hainliği, yaramazlığı bulunmayan, suçlanmayan kişi! dedi. Onu, yanma oturttu.

Bu gece karanlığı sizi bürüyünce, geceyi deve edininiz, geceden faydalanarak birer tarafa savuşup gidiniz!) dediğini işittim.

Küfe leşkerinin attıkları oklar, Hz. Hüseyin'in sağuna, soluna, önüne ve arkasına düşüyordu.

Utarid, Mizan burcunda 5 derece ve 40 dakikada bulunuyordu.

Müslim b. Avsece ayağa kalktı ve «Biz mi Seni bırakıp,. Senin yanından ayrılıp gideceğiz?!

Hz. Hüseyin'e mektup yazan Küfeli Reislerin hepsine bu iş teklif edildi. Hepsi de kaçtılar ve onun yanına gitmek istemediler.

Yayına dayanarak «Ey insanlar! Kim, ancak Allah'ın rızasını ve Ahiret sevabını isterse, o, bizdendir. Biz de, ondan'ız. Allah, onu, diri iken de, ölü iken de, rahmetile esirgesin.

Yunus b. Habib'e göre: Yezid b. Muaviye; Hz. Hüseyin'le Eshabının şe-hid olmalarına, önce, sevinmiş, sonra da, pişman olmuştur.

Yezid b. Süfyan «Evet! dedi ve ona doğru gitti. Yanına yaklaşınca «Ey Hürr b. Yezid! Seninle çarpışalım mı? diye sordu.

Akil'in Kızının, Hz. Hüseyin ve Eshabı için Ağlaması:

Allah, çok böbürlenen her kibirliyi sevmez. (Hadid: 22-23) mealli ayetleri okudu.

Kays b. Müshir'in Başına Gelenler :

Hz. Hüseyin; Mekke'den yola çıkınca, Mekke valisi Amr b. Said b. As, kardeşi Yahya b. Said'in kumandasında gönderdiği emniyet birliğile önlerini kesti. «Nereye gidiyorsun? Don geri! dediler,

Hani, İbn-i Ziyad'ın yanında Şerik b. Aver'le buluşmuş ve görüşmüştü. Onu, evine getirip Müslim b. Akil'in oturduğu odada konukladı.

Onu, ibn-i Ziy'ad, Husayn b. Nümeyr'e göndermiş, ona sövmüş (Sen, ancak batıncılarm işini işledin. Askerini gözetme yerini gayb ettin! Git, Husayn b. Nümeyr'e kavuş. O, asker üzerinde kumandandır!) demişti.

Muhammed b. Hanefiyye'nin Hz, Hüseyin'i Küfe'ye Gitmekten Vaz Geçirmeğe Çalışması:

1. Züheyr b. Kayn'ı, sağ koldaki Eshabınm başına,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 189.

Halbuki, siz, piyadelerden ve süvarilerden mürekkep bir kavmla karşılaşacaksınız.

Gündüzleri, geceye kadar Ulu cami'den ayrılmaz, namaz kılar, gece olunca evine dönerdi.

Hz. Hüseyin'in Mekke Valisine Cevabı :

9. Atik b. Ali

Allah, seni zalimler güruhu ile haşr etsin! dedi.

Evet! bu, vaktiLi başlangıcıdır. Sor onlara bakalım. Namazımızı kılıncay'a kadar bize müsaade ederler mi? dedi.

Allah; Ahirette, seninle Onları bir araya getirecek, Allah'ın huzurunda Onlarla muhakeme olunacak, davalaşacaksınız! dedi.

. Hanzala b. Es'ad-üs Şibami gelip Hz. Hüseyin'in önüne dikildi. Küfe leş-kerine, Kur'an-i kerimin :

Hz. Hüseyin'in Elbise ve Silahlarının Soyulması :

İbn-i Ziyad'ın Küfelilere Hitabı :

Radıy b. Münkız, yere yıkılmış, üstü başı topraklara bulanmış bir halde idi. Ka'b'a «Ey Ezdi kardeş! Sen, bana, hiç bir zaman unutamayacağım bir iyilikte bulundun! diyerek- teşekkür etti.

Hucr b. Adiyy'in Öldürülmesi Üzerine Yapılan Yazışmalar :

«İmdi, ben de, derim ki: Allah, sana en doğru sözü söyletti.

«Sana selam verelim; Senin için Allah'dan afiyet ve selamet dileyelim, Sana verilen sözü konuşalım, Küfelilerin haberini, Seninle çarpışmak için toplandıklarını Sana bildirelim ve Seninle konuşalım diye geldik! dediler.

Mes'udi-Murucuzzeheb c. 3, a. 66

Eğer ille burada oturmayacak, oturmaktan kaçınacaksan, bari, Yemen diyarına git.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 28-30.

Yezid «Evet! Sen, onun için feryad et.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 221.

O gün, akşam olmadan, Bişr b. Müshir-üs Saydavi ile Abdurrahman b. Ubeyd-ül Erhabi, yanlarında Küfe Eşraf ve kabile Reislerinin elli mektubu olduğu halde, Hz. Hüseyin'in yanına geldiler.

Allah'ın kullarından, gelip sizi yedi yıl idare edenlerin en zalimi ve gaddarı o ve onun babası idi.

Fakat, toplanmış bulunan halktan bir haylisi Tevbecüer ve Fedailer Birliğinden ayrılıp geri kaldılar.

Amr b, Haccac ve adamları «demek ki Hani, öldürülmemiş, Allah'a şükürler olsun! dediler

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 127-128..

Abdullah b. Afif de, Ezdilerin parolası olan diye seslenerek kabilesini imdada çağırdı.

Şüphesiz ki bu, Allah'a göre kolaydır.

Taberi-Tarih c. 6, s. 232-233

Yezid, Husayn b. Humam'm bir beytini okuduktan sonra, Hz. Hüseyin'in başına baktı. Yanındakilere yüzünü çevirdi:

tbn-i Ziyad, Hz. Hüseyin'in şehadetinden sonra, Küfe Eşrafını yoklatmış-ti. Ubeydullah b. Hürr'ü göremedi.

Küfeli kabile Reislerinden Şebes b. Rib% Haccar b. EbcerT Yezid b. Haris, Yezid b. Rüveym, Azre b. Kays, Amr b. Haccac ve Muhammed b. U-meyr-üt Temimi de, birlikte yazıp gönderdikleri mektuplarımda şöyle demekte idiler:

Taberi-T&rih. c. 6, s. 197

Nihayet, murdarı, temizden ayıracaktır. (AI-i tmran: 178-179) ayetlerini okuyordu.;

Bunlardan başkasını umanlar, bize arkadaş olmasınlar! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 125-126.

Tevbecüer ve Fedailer Birliği, kendileri için kurulmuş olan pazardan; et, un ve arpa gibi geylerden hiç bir şey satın almağa muhtaç olmadılar. Ancak, elbise ve kamçı gibi şeyler satın aldılar.

Hangisi lehinde hüküm verildiği, herkesin malumudur.

Abdullah b. Cafer'le Yahya b. Said'i sana yolladım. Onlarla birlikte dönüp yanıma gel.

Sa'd b. Ubeyde der ki «Küfelüerin, ihtiyarlarından bazıları, küçük bir tepe üzerinde dikilmişler, ağlayorlar ve diyorlardı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 107-109.

Allah, bizi Cennette kavuştursun, buluştursun! dedi.

«Allah'ın izni olmadıkça, hiç bir kimse için, ölmek yoktur. (Al-i İmran 145) mealli ayetleri okudu.

ibn-i Ziyad, Hz. Hüseyin'in Ev halkım, Muhaffez b. Salebe ile Şimr b. Zilcevşen'in yanına katarak Yezid'e yolladı.

Abdullah b. Abbas'm Yezid'e gönderdiği mektupta açıkladığına göre : Hz. Hüseyin'in Küfe'ye davet edilişinde Yezid'in de, parmağı vardı

Allah'dan ziyade ahdine vefa eden kim var?

Megveret hususunda da, bizi gereği gibi öğütledin) dedi. Müdün'ü geçtik. Sa'a geldik.

ibn-i Ziyad, Küfe'ye girince, hayvanından indi.

Vallahi, buradaa bir karış dışarıda ölmem, bence, bir karış içeride ölmemden sevgili ve hayırlıdır.

Ben, hiç bir zaman, bunlarda görmüş olduğum kadar güzel kadın manzarası görmüş değilim!

Vallahi, onu öldürmek, Allah'a yakınlıktır! dedi. Sonra da Müslim'e: «Sen, bu hususta kusur etme!

Adam, süvari birliğine doğru vardı. Hürr b. Yezid'e ve arkadaşlarına selam verdi. Hz. Hüseyin'le arkadaşlarına selam vermedi. İbn-i Ziyad'dan getirmiş olduğu bir yazıyı da, Hürr'e teslim etti.

«Allah'ın takdiri ve hükmü yerini bulur.

Züheyr b. Kayn; «Ben, sana hitap etmiyorum! Sen, hayvandan başka bir şey değilsin!

Müseyyeb b. Necebe şehid olunca, Sancağı, Abdullah b. Sa'd b. Nüfeyl aldı ve «Aliah, iki kardeşime rahmet etsin! dedikten sonra:

Sizi, bana yardım etmekten alıkoyan nedir? dedi.

Murakka', okları yayar ve iki dizinin üzerine gelip savaşırdı. Küfe leşkeri, ona «Sana, eman verilmiştir. Yanımıza gel! dediler.

Taberi-Tarüı c. 6, s. 216-217, Dinaveri-Kitabül'ahbar s. 244

Eca' dağına gidecek olursan, Eca' ve Tayyi' kabilesinden Selma'lara haber salarız.

İbn-i Ziyad'ın Tertibat Alması :

Bırakılmayıp habs olundu.

Umare b. Ukbe de, Kays adındaki uşağım kupa gönderdi. Küpün üzerinde mendil ve yanında da, su bardağı bulunuyordu. Kays, bardağa su doldurdu. Sonra, onu Müslime içirmek için getirdi.

Hani «Ben, böyle hir şey yapmadım. Müslim de, yanımda değildir. dedi. ibn-i Ziyad «Evet! Yaptın! dedi. Hani «Yapmadım! dedi.

ibni Abdi Rabbih-Ikdülferid c. 2, s. 219, ibn-i Abdulberrstiab c. ı, s. 30f}

Allah, seni rahmetile esirgesin! Gerek kendi kavmmdan,-gerek hariçten senin yanına gelen gidenlerden, haksız ibn-i Zübeyr'in dilile ve parlak söz-lerile büyülediği kimselere göz kulak ol! Bana itaat ve benim bey'atıma bağlanmaları gerektiğini onlara güzelce, iyice öğret!

dedim. Oraya gelenleri, böylece, onun başından savuyordum.

İbn-i Abd-i Rabbih-Ikdüİferid c. 2, s. 217

Yakılacak ateşler için, geceden çukurlar kazılmış, içlerine odun ve kamışlar doldurulmuş, bu suretle arkaları emniyet altına alınmış bulunuyordu.

Taberi-Tarih c. 8, s. 228

Ibn-i Ziyad «Bunu, Sübey' namazgahına götürünüz. Orada bunun boynunu vurunuz! dedi.

Sabaha çıkınca, Müslim b. Akil'i evinde barındıran TavVnın oğlu Bilal b. Esid, erkenden Muhammed b. Eş'as'm oğlu Abdurrahman'a gidip Müslim b. Akil'in yerini, yani anasının' yanında bulunduğunu haber verdi.

Dineveri-Kitafoül'ahbar s. 227-228

O sırada, Hüseyin de: (O küfr edenler, kendilerine zaman ve meydan vermemizi, kendileri için, sakın, hayırlı sanmasınlar.

Andığınız, anlattığınız her şeyi anladım.

ibn-i Ziyad, köşkünde, halkla oturuyordu. Müsaade edilince, bazı kişilerle birlikte ben de, içeri girdim.

Adamı, serbest bıraktık. Acele, ibn-i Zilkela'ın karargahına doğru harekete geçtik.

Dineveri-KitabüLahbar s. 2İ58

Yemin edilerek denildiğine göre: çok geçmeden, Allah, o adamı, susuzluk hastalığına uğrattı.

Abdurrahman «Onun üzerine atılmak, saldırmaktan seni alıkoyan ne?

Ürnmü Vehb'in Şehid Edilmesi:

O, böylece, Müslim b. Akil ile Tarafdarlarının bütün haberlerine "vakıf olmuştu.

12. Abdullah b. Hasan,

Orada, münzevi bir hayata kavuşmuş, halktan ayrılıp bir köşeye çekilmiş de, olursun.

Numan b. Beşir ise, halkın söylediklerini işitmiş, köşkün kapısını sıkıca kapattırmış ti.

Ömer «Evet! Vallahi, onların başlarını Önlerine kolayca düşürecek bir çarpışma yapacağım! dedi.

Düşmanlarının ve sizin cemaatınızın, Onun üzerine yürüyeceklerini anladım.

Yezid b. Muaviye, Ali b. Hüseyin'e «Yanımızda kalmak, oturmak istersen, akrabalık hakkını gözetir, seni ağırlarız.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 205-206.

Hz. Hüseyin, ağzından akan kanı avucundan semaya attı. Allah'a hamd-ü sena ettikten sonra ellerini kaldırdı ve :

Ibn-i Ziyad «Ben, seni, Islamiyette hiç kimsenin Öldürülmediği bir öldürüşle öldürmezsem, Allah, beni öldürsün! dedi.

Muhammed b. Hanefiyye'nin-tavsiyesi üzerine Hz. Hüseyin. Hicretin 60. yılında Recep ayının bitmesine iki gece kala, pazar günü akşam olup gece karanlığı çökünce, kız kardeşleri Ümmü Külsum'u, Zeyneb'i, kardeşinin oğlunu, Kardeşi Ebu Bekir'i, Cafer'i, Abbas'ı ve Medine'de bulunan bütün Ev halkını yanma alarak Mekke yolunu tuttu.

İbn. i Ziyad'ın Şimr'e Direktifi:

İbn-i Abbas'm, ona bey'at etmeden vefat ettiği rivayet edilir.

Ömer b. Abdurrahman b. Haris b. Hişam-ül Mahzumi der ki: «Iraklılardan, Hüseyin'e mektuplar geldiği, Hüseyin'in Irak'a gitmeğe hazırlandığı sırada, Mekke'de yanma vardım. Allah'a hamd-ü senada bulunduktan sonra (imdi, ey Amucamın oğlu! Ben, sana bir hacet için geldim.

Haberiniz olsun ki: Allah, onların doğru yoldan sapmış ve saptırıcı büyük Reislerinden Ezd'in kardeşi Abdullah b. Sa'd'i ve Bekir b-. Vail'in kardeşi Abdullah b. Vail'i de Öldürmüştür.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 85.

O da «Resulullah'ı, rü'yada gördüm: yanında, içi kan dolu cam bir bardak bulunuyordu. buyurdu. der.

Numan b. Beşir açmam! dedi.

Allah, sizi hak üzerinde topladıktan, fazl-u keremiyle onu size istettikten sonra sizin geri döneceğinizi sanmıyorum.

Kerbela şehidlerinin sonuncusu, bu idi.

$erik «Ey Emir! Size, vasiyyette bulunmak istiyordum. dedi. İbn-i Ziyad «Yanına yine gelirim. diyerek oradan ayrıldı.

Sen, o Mü'minleri de, Cennetle müjdele! (Tevbe: 111-112) buyurduğunu işitmişizdir.

İki tarafın askerleri, onların tne seslerini, ne de, sözlerini işitemiyecek kadar yanlarından uzaklaştılar.

Ebülfida-Elbidaye Vennühaye c. 8, s. 162

Adam «Hayır! Yavrucuğum! Bana, doğrusunu haber ver. Sen, beni ne için takip ediyorsun? der.

Taberi-Tarlh c. 6, s. 197.198

Ömer b. Sa'd'in İleri Sürdüğü Mazeretler:

Nafi b. Hilal, üzerinde ismi yazılı zehirli okları Küfe leşkerine atmakta idi.

Verilmişlerden olanlar da, bir gün gelir, övülmüşlerden olurlar.

Tav'a «Yavrucuğum! Şuradan mı şüpheleniyorsun? diye sordu.

«Medine'ye git! Amr b. Said b. As'a, Hüseyin'in öldürüldüğünü müjdele! dedi.

Dineveri-KitabÜİ'ahbar s. 241.

Vallahi, onun düşmanları çoğaldı, yardımcıları azaldı!) dedikten sonra genci yerden kucaklayıp kaldırdı. Gencin göğsünü, göğsüne bastırdı. Ayaklarının yerde süründüğünü gördüm.

Çünki, savaş, kadınlar üzerine borç değildir diye seslenince, Ümmü Vehb, kadınların yanma döndü.

Fakat, vallahi, benden sonra, Allah, kullarından, öldüremeyeceğiniz bir kulu, benim öldürülüşümden dolayı, size kızdıracaktır!

Vallahi, dünyada. Allah'ın rızasından ve Ona tevbeden başka işe yarar bir şey yoktur.

? Bizimle, şu kavm arasında verilmiş bir söz vardır. Biz, onlardan ayrılmağa kadir, değiliz. Onların, bizi nereye çevirip go^üreceklerini bilmiyoruz! dedi.

Size, Allah aşkına and veriyoruz, vaz geçiniz şundan!) dediler.

Vallahi, Haşim oğullan kadınlarının evlerinde, Hüseyin'e ağladıkları gibi bir ağıt, işitmiş değilim!

Tırman, atı üzerinde bulunuyor ve beyitler söylüyordu.

Sonra; Hüseyin b. Ali, geldiği yere geri, dönmesi için, onlardan talepte bulunmuştu.

Abdullah b. Zübeyr de «Hemen geliyorum! Hemecı geliyorum! dedi.

Ona: (Ben, senin sözünden daha kötü bir söz, şu durağından da, daha kötü bir durak görmedim!

Müslim, bu suyun başında bir müddet oturdu. Hz. Hüseyin'e, oradan bir mektup yazdı.

Muaviye b. Ebi Süfyan'ın, Yezid'e Vasiyeti ve Şamlıların Yezld'e Bey'atı :

ibn-i Abbas, bu hususta Yezid'e yazdığı yazısında :

Ben, senin görüşlerinden alacağımı aldım, bırakacağımı bıraktım. Sen, benim nazarımda müşavirlerin Övülmeye en layık olanı ve öğütçülerin öğüt-cüsüsün!

Abis, her taraftan taş yağmuruna tutulduğunu görünce, zırhını sırtından, miğferini başından çıkarıp attı ve Küfe leşkerinin üzerine yürüdü.

Çarpışmanın Ertesi Sabaha Bıraktırılması:

Küfe leşkeri, bir ara çarpışmayı durdurdu, öğle namazını kıldılar.

Bizden hiç kimse mi bırakmayacaksın? diye bağırarak Ali b. Hüseyin'in boynuna sarıldı ve ibn-i Ziyad'a «Eğer, sen, Mü'min isen, senden, Allah hakkı için. dileyorum: Onu Öldüreceksen, beni de, onunla birlikte öldür! dedi.

Vesselamü aleyküm ve rahmetullahi ve berekatuh!

Onlar, kardeşim ve Amucamm oğlu İle birlikte Ölmekle, üzerimdeki felaket ve musibetin acısını hafifletmişlerdir! dedikten sonra, yanında oturanlara dönerek «Hamd olsun Allah'a ki, Hüseyin'in şehadeti özerine, bana taziye yapıldı, baş sağlığı dilenmek şerefi bah. ş olundu.

Taberi-Tarih c. 6, s. 212-213

Temimi, yanaşmadı. Kavmi, araya girip Temimi'yi ikna ettiler. Temimi de, Habib b. Muzahir'in başını Husayn'a verdi. O da, atının boynuna taktı.

O sırada, Medine valisi Mervan b. Hakem idi. t-

Mihran, son derece akıllı ve zeki ;bir kimse idi. İbn-i Ziyad'ın akıl hocasıidi. (Dinaveri-Kitabüi'ahibar s. 281)

Zehebi-Alamünnübela c. 3, s. 203

İbn-i Ömer, ona diye sordu.

ibn-i Abd-i Rabbih Ikdülferid c. 2, s. 218, Taberi-Tarih c. 6, s. 264, Dineveri Kitabül'ahbar s. 260-261

Bunları yerine getireceğime Allah şahid, kefil ve vekildir. Vesselamü aleyk!

Abdullah b. Umeyr ile Hanımının Fedakarlık ve Yararlıkları:

Abdurrahman b. Abd-i Rabbih ile Büreyr b. Hudayr, çadırın kapısı önünde beklediler.

Müslim b. Akü, kendisine atılan taşlardan yılmış ve sinmiş, çarpışmaktan aciz bir hale düşmüş, arkasını evin duvarına dayamıştı.

Onlar, bey'at edinceye kadar, ne gevşeklik ve yumuşaklık gösterilecektir, ne de, uyuşmaklık! Vesselam!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 209.

İbn-i Ziyad, Müslim b. Akil'e «Söyle bakayım ey Ibn-i Akil! Halka getirdiğin şeylerle onların toplu işlerini, tek kelimelerini dağıtan, bölen, onları birbirlerine düşüren sen değil misin? dedi.

Halkın kalbleri seninle, kılıçları Ümeyye oğullariledir! Kaza ise, gökten iner, Allah, dilediğini iğler! dedi.

ibn-i Ziyad, Ömer b. Sa'd'e şöyle yazdı :''

Böyle yapmakta sana ne ayıp vardır, ne de eksiklik! Sen, onu, nihayet Sultana teslim etmiş oluyorsun! dedi.

Mekke valisi Amr b. Said de, İbn-i Ziyad'a şöyle yazdı: «imdi, Hüseyin, sana doğru yönelmiş, gelmektedir.

Ahnef de Hz. Hüseyin'e Rum suresinin son ayetim yazıp gönderdi.

Küfe'defci Durumun Yezid'e Yazılması :

Hz. Hüseyin'in geri dönmeğe yanaşmadığım görünce, boynuna sarılıp onunla kucaklaştı ve vedalaştı.

«Ey Amucamın oğlu! işittiğime göre: sen, Irak'a gitmek istiyormuşsun?

Ömer b. Sa'd, bir ok attığı ve iki taraf birbirlerine ok atışına başladıkları sırada Ziyad b. Ebi Süfyan'ın azadlısı Yesar ile ibn-i Ziyad'ın azadlısı Salim, meydana, çıktılar ve «Bize karşı meydana çıkıp çarpışacak hanginiz var? diyerek seslendiler.

Zeyneb, Hüseyin'in yakınında bulunan Ömer b. Sa'd'e dedi.

Hz. Hüseyin «Ey Ukbe b. Sem'an! içinde, onların, bana yazdıkları mektuplar bulunan, heybeyi çıkarıp getiriniz! dedi. İçi, mektuplar ve sahifelerle dolu heybe getirilip Hür ve adamlarınınönüne serildi.

Vallahi, yer yüzünün bütün mülk-ü saltanatı senin olsa da, onlardan ve hatta bütün dünyadan çıkıp gitmen, Hüseyin'in kanını dökmüş olarak Allah'ın huzuruna çıkmandan senin içini daha hayırlıdır! dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 384, 266

Jtbn-i Ziyad -Kalb hastası mı, yoksa, beden hastası mı idin? diye sordu. Ubeydullah «Kalbim hastalanmaraıştır. Bedenime gelince, Allah'a şükürler olsun ki: ona da, sıhhat ve afiyet verdi! dedi.

Enes b. Malik'in, İbff_i Ziyad'a Ihtan :

Onları, giydirtti, kuşattırdı ve kendilerile birlikte gönderdiği zata da, onlar hakkında gerekli emir ve tavsiyelerde bulundu.

Hz; Hüseyin de, onu omuzundan kılıçla vurup yere düşürdü.

Numan b. Beşir, köşkün balkonuna çıktı. «Ey Resulullah'ın oğlu! Sen, benim yanıma ne diye geldin?

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 32-33.

Abdullah «Mekke ye vardığında, oradan bazı memleketlere ve mesela Küfe ye de, gitmek isteyeceksin. Sakın, oraya gideyim deme!

Ma'kıl, bir akşam, gece karanlığı basınca, ibn-i Ziyad'ın yanıma vardı. Olan, bitenleri, ona birer birer anlattı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 225-226.

Ömer b. Sa'd «Evet! dedi

İbn-i Ziyad, Hz. Hüseyin'in başını Küfe caddesinde teşhir ettirdi.

Abbas b. Ali, Hz. Hüseyin'e «Kardeşim! Küfe leşkeri sana doğru geliyor! dedi.

İbn-i Ziyad, onu sıkıştırdı. «Medine'ye git! O, senden haberi alır almaz, sana altınlar verecektir!

Vallahi, Hüseyin, teslim olmaz, boyun eğmez! Kişi, babasından olur, babasına çeker! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 180-181.

İbn-i Ziyad'm Küfe'ye Gelişi :

Taberl-Tarih ç. 6, s. 212.

Taberi-Tarih c. 7, s. 51-52

Ali b. Hüseyin «Gerek yerde, gerek nefislerinizde her hangi bir musibet vukua gelmemiştir ki bu, bizim, onu, yaratmamızdan önce, mutlaka Kitab'da yazılmıştır.

ibn-i Ziyad (Allah, senin iki gözünü ağlattı!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 226.

üz. Hüseyin «Küfe'ye gitmeğe karar verdim! dedi. Abdullah b. Zübeyr «Allah, muvaffak etsin!

Hz. Hüseyin; Müslim b. Akil'i Küfe'ye, Kays b. Müshir-üs'Saydavi, Uma-re b. übeyd ve Abdurrahman b. AbduHah-ul'Erhabi ile birlikte gönderdi ve Müslim'e, daima j&Hah'dan korkmasını ve işini gizli tutmasını emr etti.

Kendisinin, Mekke'ye gittiğini haber aldı.

Onlar «Senin görüşün nedir? Biz, böyle bir şeyi kabule yanaşmayacağımızı, şehrimizin ve ailemizin içinde size de, onlara da, açıklamıştık.

Amr b. Hureys «Ona, benden eman verilmiştir. Onun, Emir İbn i Ziyad'a karşı bir hareketi varsa, lehinde en güzel şekilde şehadet ederim! dedi.

Müşrik dürklerin ve kafirlerin ev halklarını öldürür gibi Onları vurup öldürdünüz!

Müslim b. Avsece'nin cariyesi «Ey İbn-i Avsececiğim! Eyvah Efendici-ğim! diyerek feryad edince, Amr b. Haccac'm adamları «Müslim b. Avse-ce'yi öldürmüşüz! diye bağırıştılar.

Süleyman b. Sured «Bunu, biz, kendi aramızda görüşür, inşaallah size gelir, bu Jtiusustaki görüşümüzü, kararımızı da, bildiririz dedi.

Ömer b. Sa'd: dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 84-85.

Yazısında şöyle dedi:

Humeyd b. Müslim der ki «Vallahi, bundan sonra, onu, hastalığında ziyaret etmiştim.

senden önce, ne de sonra, bizden daha üstün ve layık kimseye ihsanda bulunamayacaksın! demişti.

Onlar «Ey kahiliyenin oğlu! Valinin yanına gelirsen, gel, gelmezsen, seni öldürürüz! diyerek tehdid ve hakaret ettiler.

Vallahi, onlar, öyle bir zati şehid ettiler ki O, geceleri uzun uzun namaz kılar, gündüzleri de oruç tutardı.

Havli b. Yezid-ü Ashabi, Osman'ı bir okla vurdu.

Humeyd b. Müslim der ki «Ömer b. Sa'd, benim dostumdu. Hüseyin'le çarpıştıktan sonra yanma gitmiş, halini sormuştum.

Bahr, çocuğu, kılıçla çaldı. Çocuk, elile korunmak istedi. Kılıç, çocuğun elini kesti. Eli, derisinde sallandı, kaldı!

Hz. Hüseyin «Evet! Bütün kulların dönüp gidecek oldukları Allah'a yemin ederim ki: biz, hak ve gerçek yoldayizdır! dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 234, Dine veri-Ki tabül'ahbar s. 254

Bizim İmamımız, Önderibiz yoktur. Hemen gel!

Daha sonra, Muhtar'm başını, Mus'ab b. Zübeyr'in önünde gördüm! En sonra da, Mus'ap'ın başmı Abdul Melik'in önünde gördüm!

Kays b. Eş'as «San-, Amucanın oğlunun hükmüne boyun eğsen olmaz mı? Onlar, sana ancak arzu ettiğin iyiliği gösterecekler, sana, onlardan hoşa gitmiyecek bir şey erişmiyecektir. dedi.

Köşkün etrafını saranlarla çarpışmak üzre, istersen, sen de bizimle gel! dedi. İbn-İ Ziyad, gelmekten kaçındı.

gebeş, Hz. Hüseyin'le çarpışmayı zaten başından beri iyi görmüyordu.

Ben, Seni, geri dönmekten alıkoyan, malum yolda yürüten ve en sonunda şu yere getirip indiren adamıa'ım!

Mor suratlı Şamlının Küstahlığı ve Yezid'in, Hz. Zeyneb'Ie Münakaşası :

Hakim-Müstodrek c, 4, s. 19.

Hayat, otlakta otlamak gibi, değersizleşmiştir.

Şevzeb «Ne yapacağım: Resulullah'ın kızının oğlunun yanında Seninle birlikte ölünceye kadar çarpışacağım! dedi.

(Evet! Biraz önce, Cebrail, yanımda idi. Hüseyin'in, Fırat kıyısında şehid edileceğini bana haber verdi.

Biz, Yüce Allah'ın Kitabında (Şüphe yok ki Allah, hak yolunda düşmanları öldürmekte ve öldürülmekte olan Mü'minlerin canlarını ve mallarını? kendilerine Cennet vermek üzre? satın almıştır.

Ondan herhangi bir muhalefet görürsen, onun babasını öldüren, kardeşini geri durduran Allah, sana kafi gelecektir! dedi ve Hicretin altmışıncı yılında Recep ayının ortalarında Şam'da vefat etti

Muhammed Aleyh İs selamın Ev Halkından bir cemaatı öldürdün! Onların kılıçlarını ve zırhlarını soydun! diyerek kınamış ve yermişlerdir. (Mes'üdi-Mu-rucuz2eheb c. 3, s. 68)

Dineveri-Kitabül'ahbar a. 249

Ömer b. Sa'd «Ona kötülük yapılmasını istemiyorum. Fakat, sen, ona git te, ne diye geldiğini, Sor! dedi.

Ey kavmimiz! Onlar, size galip gelirler. Sizi, ya taşla vurup öldürürler, yahut kendi milletlerinin yanına yollarlar. O zaman, temelli kurtulamazsınız.

Oradaki şehitlere baktılar. Onlara mağfiret dilediler. Oradan ayrılıp Meda-

Küfelilerden bir adam gelip oğluna, kardeşine ve amucasmın oğluna «Geri dön! Çünki, bu kadar halk, yetiyor, sana hacet bırakmayorlardır! dedi.

Lakit b. Yasir-ül Cüheni de, Muhammed b. Ebi Said, fa. Akil'i şehid etti.

Ebülfida - Elbidaye Vennihaye c. 8, s. 201-202

Yahut, her hangi birinizin malını yok ettim de, ondan dolayı mı beni bırakmayorsunuz?!

Küfelilerin bizi gözetmekle vazifelendirilen süvarilerile karşılaştık.

Halam diyerek ellerini yüzüne vurmağa, üstünü, başını yırtmağa başladı. En sonunda bayılıp arkası üzerine yıkıldı.

Kendinizi felakete atıp ta, bizi açındırmayınız ve kendi görüşünüzle bize bir uğursuzluk getirnıeyiniz. Topluluğumuz arasından ayrılıp ta, bizim sayımızı eksiltmeyiniz. Biz hazırlanıncaya kadar yanımızda oturunuz.

Hani, o sırada kadınlarının odasında bulunuyordu. Kendisine haber gönderip dışarı çıkmasını istedi.

Onlarla çarpışanların düşmanı, Onların sevdiklerinin de, dostuyuz! deyip geri döndü. Orada kondu. Arkadaşları da, orada kondular.

Ali b, Hüseyin der ki «Babam Hüseyin şehid edilince, Küfe'ye götürüldük. Yanımıza bir adam gelip bizi evine götürdü.

Şimr b. Zilcevşen, ayağa kalkarak «O, gelip senin yanı başındaki toprağına konmuş, iken, sen, onun dileklerini kabul mü edeceksin?!

Müslim, sustu, cevap vermedi.

Amr b. Said, öyle yaptı.

Taberi-Tarih c. 'e, s. 240-243

«Ey insanlar! mazeretimi, önce, Allah'ü teala'ya, sonra da, size arz ederim.

Soyumu, kökümü kopardın, kuruttun!

Müslim B. Akil Hakkında Alman Acı Haberler Ve Akil Oğullarının Direnişleri:

ibn-i Ziyad, herkesi, Hz. Hüseyin'le çarpışmak için Kerbela'da topladı.

ibn-i Ziyad «vallahi, onu, bana getireceksin! dedi Hani« Vallahi, getirmem! dedi.

Bunlardan sonra, artık, kavm ve kabilelerinden aykırı hareket edecek bir kimse kalmamıştır! dedi.

Taberi - Tarih c. 6, s. 245-249

Fakat, halk, İbrahim b. Muhammed ve onunla birlikte bulunanlara kızmış, onlarla aralarında sövüşmeler olmuş, düşmanlık başlamıştır! dediler.

Bu düşman, yarın, size gelip kavuşacak,, sizi, kul, köle edinecektir! Vallahi, düşmanınızın emel ve arzusu budur.

Müşteri, Cedy burcunda 12 derece ve 40 dakikada;

Vallahi, doğu ile batı arasında, sizlerden veya sizin başkalarınızdan. Peygamberin kızının oğlu olarak benden başkası yoktur.

Müslim b. Akil'in yanma gitmek istiyen Fityan oğulları gençlerinden birisini yakalayıp İbn-i Ziyad'a gönderdi. O da emr etti. Genç, haps edildi.

Hz. Hüseyin'in çadırındaki şeyler kapışılırken, Küfe leşkerinden biri, Hz. Hüseyin'in kızı Fatima'nın zinetini alınca, Fatıma, ağlamağa başladı.

İbn-i Ziyad «Kim bu oturan hanım? diye sordu.

Senin elinden gelebilecek bir hayır yokmudur? Yanındaki adamlarından birisini benim tarafımdan Hüseyin'e göndersen de, benim söyleyeceklerimi Ona eriştirse, olmaz mı?

Ömer b. Hüseyin'in, Halid b. Yezid'le Nasıl Güreş Tutacağı :

Nafi «Vallahi, sen, Müslümanlardan olsaydın, bizim kanlarımıza girmiş olarak Allah'ın huzuruna çıkmak sana güc gelirdi!

İbn-i Ziyad, Öğle üzeri, köşke geldiği zaman, Numan b. Beşir, onu, Hz. Hüseyin sanıyor ve İbn-i Ziyad'ın etrafındaki halk ta, bağırıp çağırıyorlardı

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 207-208.

Belazüri-Ensabül eşraf c. 4, s. 12, Taberİ-Tarih c. 6, s. 188

kerbala faciasına duyarsız kaldığımızı iddia eden başlık sahiplerine ithafen 2007 yılında açtığımız bu başlığı güncelliyoruz...

dedim.

Hüseyin : (Kahr olsun seni öldüren kavm!

Hz.. Hüseyin'in, Eshabına Hitabı :

Bizim yanımızda ne dinar var, ne dirhem! Ne altm var, ne gümüş! Biz, ancak, kılıçların ve mızrakların üzerine gideceğiz! dedi.

Dineveri-Kitalbül'ahbar s. 249

Senin için Küfe'de, ne bir yardımcı, ne de, bir Taraf dar var!

Süb'hanallah! dedi diye Hüseyin'i mi öldüreyim?! Vallahi, bu işi yapmamaktan doğacak sorumluluk, Kıyamet gününde Allah katmda Mizan da Hüseyin'in kanma girmenin hisabmı vermekten daha hafif, daha kolaydır

Rifaa b. Şeddad «Olur! Senin görüşünü, ben de, uygun görüyorum. dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 203.

Hani «Hayır. Vallahi, bu, benim için en ayıp ve en utanılacak bir harekettir.

Mes'udi-Murucuzzeheb c, 3,. s.69

Taberi - Tarih c. 6, s. 250

Vallahi, onunla ben buluşsaydım, konuşsaydım, onun suçunu bağışlar, kendisim bırakırdım.

Bütün Kumandanların ve Halkın Kerbela'da Toplanması:

İşittiğime göre: Taraf darın olan Kavm Sana mektup yazmış. Sakın, onların yanına gitme!

Ben, Allah'ın örttüğü Örtüyü yırtmam! dedi.

Senin her neye ihtiyacın olursa, bana yaz, yerine getirilir! dedi.

Kendisi, öldürülmezden önce, yaya olduğu halde, atlı bir kahraman gibi çarpışmakta, kendisine atılan oklardan korunmakta, tehlike ve zarar gelecek yerleri gözetmekte, süvarilerin üzerine saldırmakta idi.

İyi biliyoruz ki: düşmanımız, memleketimize gelmek üzeredir. Topluca çıkıp onlarla çarpışalım.

Küfe süvari birlikleri kumandanı Azre b. Kays, süvarilerinin her tarafta bozguna uğradığını görünce, Ömer b. Sa'd'e, Abdurrahman b. Hisn'ı gönderdi ve «Şu azıcık sayıdaki kişilerin süvarilerime yaptıklarını görmüyor musun? Piyade ve okçu birliklerini de, harekete geçirsen a! dedi.

Sen, nereye gidiyorsun?! Öyle bir kavmin yanma gidiyorsun ki, onlar, babam öldürdüler ve kardeşini vurup yaraladılar! dedi.

13. Kasım b. Hasan

Husayn b. Nümeyr, Süleyman b. Sured'e bir ok attı.

Aksas'dan da gecenin başlangıcında ayrıldılar.

Vallahi, biz, gayb'e iman eder, meşveretten öğüt alır ve her hal üzere

Şimr b. Zilcevşen, Züheyr b. Kayn'a bir ok attı ve «Sus! Allah, seni sustursun! Uzun sözlerinle bizi bıktırdın artık! dedi.

Ablam Zeyneb deyince, Yezid, utanır gibi oldu ve sustu.

İkincide de, öyle oldu.

Kerbela'da Kılman Son Öğle Namazı:

Hz. Hüseyin, ona «Sen, bana öğüt verdin ve erişecek haberi de, eriştk> din. Hayırla mükafatlanasm!

Dedem Resulullah Aleyhisselam, onun dedesinden hayırlıdır!

Sağından saldırdılar, bozguna uğradılar. Solundan saldırdılar, bozguna uğradılar.

Biz, onunla ne cumada toplanıyoruz, ne de, bayram namazma çıkıyoruz.

Biz, böylece sabaha çıktık.

Zehebl-Alam. c. 3, s. 210

Bize, pazarı açınız. Biz, toprağınızda bir gün veya bir günün bir kısmından fazla kalacak değiliz!) dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 147.

Hz. Hüseyin «Ben, vallahi, Allah'dan, hayırlısını diliyorum. Allah, bizim için, ister öldürülmemizi, ister kurtulmamızı dilesin, ikisi de, bizim için hayırlıdır dedi.

Hz. Ali'nin Matracısınm Rivayeti :

Biz, dinden çıktık ta, sizler mi onun üzerinde duruyorsunuz?!

Hz. Hüseyin'in Eshabından Said b. Abdullah-ul Hanefi; Hz. Hüseyin'e sağdan, soldan atılan oklara kendisini hedef yapıp Hz. Hüseyin'i korumak için önüne dikildi! Okla vurulup yere düştü!

Süleyman b. Sured, Cemel ve Sıffın vakalarında Hz. Ali'nin yanında bulunmuştu.

Hz. Hüseyin'in Başının Gövdesinden Ayırıiması :

Yezid; Kerbela faciasından dolayı İbn-i Ziyad'a-lanet eder ve kızar gibi görünmekle beraber, Ebüifida'nın da dediği gibi : onu, ne azl etmiş, ne cezalandırmış, ne de, kınamıştır.

Abdullah b. Ömer, Hz. Hüseyin'in Irak'a doğru gittiğini haber alınca da, gidişinin ikinci gecesinde onunla buluştu.

Abdullah b. Zübeyr'in Küfe İşini Hz. Hüseyin'le Konuşması:

Muhtar «Sabaha çıkınca, yanlış işlerinizi ele alıp Kıyamet koparmayı düşünüyorum! dedi.

Hz. Hüseyin'in Ev Halkından Bir Çocuğun Elinin Kesilmesi ve Hz. Hüseymin Bedduası :

Hamza b. Yezid-ül Hadrami de, bu hususta §u bilgiyi verir :

Bunu, kabule yanaşmazsan, seni, ne Küfe'ye, ne de, Medine'ye götürmeyecek, orta bir yolu tut! ?

Yezid'in, Hz. Hüseyin İçin Yas Tutmasını Kansma Emr Etmesi :

Kardeşim Osman b. Ziyad, b. Ebi Süfyan'ı yerime vekil bıraktım.

Simr, kızdı «Bana mı söylüyor sun?! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 201-202.

Mes'udi-Murucuzzeheb c. 3, s. 88, Z&hebi-AIam. c. 3, s, 203

Birbirlerine sövdüler.

Züheyr b. Kayn, bir ara, elile Hz. Hüseyin'in omuzuna dokundu ve «Yürü! Doğru yol gösterilmiş ve doğru yolu gösterici olarak! Bu gün, Peygamber Dedene, Kardeşin Hasan'a, Baban Aliyy-ül Murtaza'ya, Çift kanadlı yiğit Amucan Cafer'e, Allah'ın Arslanı Diri şehid Hamza Amucana kavuşacaksın! dedi.

Dışarıya, Mezhic kabilesi halkının yanına çıktım. Yanımda Humeyd b. Bükeyr-ül Ahmeri vardı. İbn-i Ziyad'ın başındaki emniyet memur ve muhafızla rındandı. ibn-i Ziyad, onu, Hani'nin yanma benimle birlikte göndermişti. Vallahi, yanımda o adam olmasaydı, Hani'nin bana emr ettiği şeyi adamlarına tebliğ ederdim.

Bu, ne sana, ne de ona helal ve caiz değildir!) diyerek Şamlıya çıkıştı.

Bu hadise, Hz. Hüseyin'in şehadetinden üç gün önce idi.

Atımın yanına vardım.

Humeyd b. Müslim der ki «Vallahi, o gün, Süleyman b. Sured'in Başkan seçildiği gün, ben de, bulunmuştum.

İbn-i Zübeyr «Benim de, oralarda senin tarafdarların gibi tarafdarlarım bulunsaydı, oradan vaz geçmezdim dedikten sonra bu sözünden dolayı suçlanacağından korktu.

Abdullah b. Avf b. Ahmer de, Rebia b. Muharık'a saldırdı. Mızrakla vurup onu yere düşürdü, Fakat, öldürecek yerinden vuramadığı için, ayağa kalktı. Abdullah b- Avf, ona ikinci saldırışında, Rebia b. Muharık'ın arkadaşları, Abdullah'ı mızraklayıp yere düşürdüler.

20. Muhammed b. Ebi Said b. Akil

Bunlar, Hicretin altmış dördüncü yılı Ramazan ayının sonlarına doğru Küfe'ye1 gelip işe başlamışlardı.

Hz., Hüseyin'in hasta olan oğlu Ali der ki «Yatsu vakti oturuyordum. Halam Zeyneb de yanımda bulunuyor, hastalığıma bakıyordu. Babam, yanımdan ayrılıp kendi çadırındaki Esbabının yanına gitti. Ebu Zerr-ül Gifari'nin tedlısı Huveyy de, yanında idi. Huveyy, kılıcını biliyor ve eğrisini doğrultuyordu.

«Haberiniz olsun ki: sizden hiç biriniz Ayer Deyr'inden başka bir yerde yatmayacaktır! diyerek nida ve iylan ettirdi.

Taberi-Tarih c. 8, s. 211

Hz. Hüseyin'in şehadeti dolayısile Hz. Ümmü Seleme'ye taziye yapılmış, baş sağlığı dilenmiştir.

İlk Münakaşa ve Anlaşmazlıklar :

Öldürdükten sonra, vali köşküne git, orada otur.

Hür b. Yezid ise, hemen gelip geri çevirmek istedi. Geri çevirmek isterken de, Küfe yoluna çevirmek için zorladı. Fakat, Hz. Hüseyin'le arkadaşları yanaşmadılar ve seslerini yükselttiler. Biraz sonra Nineva'ya gelip ka

dedik.

İbn-i Ziyad «Vallahi, sen de onlardansın!

Mes'udi-ıMurucuzzeheb c. 3, s. 65

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 128-129.

Abdullah b. Müslim ile Umare b. Ukbe, Yezid'in Küfe'de görevli iki casusu idi.

Mus'abtfJzzübeyri-Neseb-i Kureyş s. 59

Muhammed b. Eş'as, kendisini ziyarete gelen şair iyas b. Asel-üt tai'yi çağırdı. Müslim b. Akil'in, Hz. Hüseyin'e bildirilmesini istediği şeyler yazılı bir mektubu ona verdi. «İşte, sana yiyeceğin', cihazın, ailenin ihtiyacı olan şeyler! dedi.

ibn-i Ziyad, onlara cevap vermedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 86-87.

Hz. Hüseyin «Ey Allah'ım! Onu, susuz olarak öldür ve temelli yarhğama! diye düa etti.

Oradaki tarafdarlarım ve Küfelilerin Eşrafı da, bana yazı yazdılar. Allah'dan hayırlısını diliyorum dedi.

Nuhayla'da Toplananların Gözden Geçirilmesi :

Vallahi, çoğu çarpışmak imkanını bulamadılar, bozuldular. Onlardan bazılarını Öldürdük, bazılarım yaraladık. Bizde de, bir çok yaralı vardı.

«İmdi, şu şehir halkından bir cemaatin üzerimize yürümek istediklerini işittim.

Taberi-Tarih c. 6, s. 216, Mes'udi-Murucuzzeheb c. 3, s. 66

Ali b. Hüseyin, Yezid'in yanma varıncaya kadar, ne Muhaffez'le, ne de Şimr'le konuştu.

Müslim b. Akil?in Vasiyyeti :

6. Osman b. Ali,

Hz. Hüseyin, Hür're «Sen, ne yapmak istiyorsun diye sordu. Hür «Vallahi, seni, tbn-i Ziyad'a götürmek istiyorum! dedi. Hz. Hüseyin «tyi bil ki, vallahi, ben, sana uyup gitmem! dedi. Hür «tyi bil ki, . vallahi ben de, seni, bırakmam! dedi.

Arabi'yi, Müseyyeb b. Necebe'ye götürdük ve ondan işittiğimiz sözü de haber verdik.

8- Şebes b. RibTyi piyadelerin başına getirdi.

Sen, işimizi bozdun, karıştırdın! Biz, sulh ve müsalemet ummuştuk.

Basralıların Toplantıları Ve Ibn-i Ziyad'ın Tedbir Alması :

Bunun üzerkie, Akil b. Ebi Talip oğulları, oldukları yerden sıçradılar. «Hayır! Vallahi, öcümüzü almadıkça, yahut kardeşimizin tattığını, biz de, tatmadıkça, geri dönmez, geri durmayız!

Sen, yok edilmenden sakm!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 255-256.

Seni barındırmak, sana yardımcı ve müşavir olmak ta, bana düşen bir vazife ve borçtur.

Abdullah b. Val'in yanında toplanan silah ve elbise gibi şeylerle Tevbeci-ler birliği teçhiz edildi.

Taberi-Tarih c. 6, s 216.

Süleyman b. Sured, yere yıkıldı. Sonra, sıçrayıp kalktı. Sonra, yine yere yıkıldı.

Allah'ın haram kıldığını helallaştırdılar. Helal kıldığını da, haramlaştir-düar!

Ben; Peygamberinizin Vasisi ve Amucasmın oğlu ki O, Allah'a iman ve

Temimiler, böyle, dostlarımın teklifini kabul edince, o birleri de, kabul ettiler.

Esed oğullarından bir adam, bir ok atarak (Abdullah'ı boğazından vurdu.

Sizler; o ikisinin, ibn-i Ziyad'la babasının ancak kötü bir saltanat sürdürdüklerini: gözlerinizi çıkardıklarını, ellerinizi ve ayaklarınızı kestiklerini, cesedlerinizi kesip biçtiklerini ve sizleri hurma ağaçlarına yükseltip astıklarını, Hucr b. Adiy ve Eshabı, Hani b. Urve ve benzerleri gibi hayırlılarınızı ve Kur'an ehli olanlarınızı öldürdüklerini gördünüz! dedi.

Müslim b. Akil, köşkün kapısına geldiği zaman, çok susamıştı.

Vali, hem dalkavukluk ediyor, hem de, onu belli ediyor! dedi.

Yezid b. Muaviye'ye!

Taberi - Tarih c. 6, s. 259, 260, 381

Ey Mervan! Sen, benim dinimi yıkacak bir şeye teşebbüs etmemi mi is tiyorsun?!

Hz. Hüseyin'in başı getirildiği zaman, ibn-i Ziyad, yemek yiyordu.

Onu, bir gazada çadırında öğle vakti uyurken, kılıçla vurup öldürür.

Şimr, ibn-i Ziyad'dan direktifi ve Ömer'e yazılan yazıyı alıp ayağa kalktığı zaman; Hz. Hüseyin'in kardeşleri Abbas, Abdullah, Cafer ve Osman'ın anneleri Ummüibenin'in yeğeni Abdullah orada bulunuyordu.

Küfe Valisi tbn-i Ziyad, Ömer b. Sa'd b. Ebi Vakkas'ı, Küfelilerden dört bin kişilik bir kuvvetle Rey Valiliğine tayin edip Buyrultu'sunu eline vermiş, o da, askerlerile birlikte vazifesi başına gitmek üzre Küfe'den ayrılmış bulunuyordu.

Hanımı Sehle «Allah, seni rahmetile esirgesia! Sen, delirdin mi? dedi.

Ömer b. Sa'd'in, Durumu lbn-i Ziyad'a Bildirmesi :

Belazüri-Ensab. c. 4, s. 2

ibn-i Ziyad ona «Sen, kimlerdensin? diye sordu. Umare «Ben, Ezd'den'im dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 253-254.

Hakim-Müstedrek c. 4, s. 19

Bence, şehidlikten başka Ölüm, değersizdir. Ben, ancak şehitliği seadet görüyorum.

Hicaz halkı, sana, hiç kimseyi denk tutmaz.

Susuzluğa ve hararete dayanamayacak, yürüyemeyecek hale geldiler.

Kurre, Hz. Hüseyin'den aldığı cevapla Ömer b. Sa'd'in yanına döndü.

3. Abdullah b. Hüseyin

Durdular. Sonra da «Git, onun yanma var. Bunu, kendisine bildirdikten sonra bizim yanımıza gel. Ne söylediğini bize bildir! dediler.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 125.

17. Muhammed b. Abdullah b. Cafer,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 111-112.

Küfelilerden Otuz Kişinin Hz. Hüseyin Tarafın Geçmesi j

Allah, sizi, ancak, sizin için en hayırlı olana çevirir. Geri dönünüz! dedi.

Tarafdarlaruniz bizden ayrılmışlar, ilgilerini ve yardımlarım kesmişlerdir.

Husayn b. Nümeyr'in Yardımcı Kuvvetlerle Desteklenmesi:

Küfe leşkerleri, Onları, ortalarına aldılar. Onların arkadaşlarile irtibatlarını kestiler.

Taberi-Tarih c. 6, s. 19025

Vallahi, ben, sana Hüseyin hakkında bir öğütte bulunmuştum ki, eğer, o Öğütü babam Sa'd b. Ebi Vakkas'a yapmış olsaydım, Onun, üzerimdeki hakkını ödemiş olurdum! dedi.

Arkadaşları «Ne için kalbine korku düşüyor?! Sen, temiz, yaşlı, döğül-mekten uzak bir kişisin! dediler.

Mekke Emniyet Birliği ile Çatışma :

- (Yalan söyledin! Vallahi, sen kötüleştin ve alçaklaştm!

Tevbecüer ve Fedailer Birliği Kerbela'ya varıp Hz. Hüseyin'in kabrinde sabahladılar.

«Nuhayla'dadır! denildi.

ibn-i Ziyad «Vay sen beni kılıç şakımasile mi korkutuyorsun? Yaklaştırınız yanıma onu! dedi.

Senin, iyiliğini unutmamak ve seni güzel bir şekilde mükafatlandırmak, unutmayacağım şeylerdendir. Bunun için, ziyaretime gelmekte acele et!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 120.

Eğer, onlar, beni kendi halime bırakırlarsa, ben de, kendilerini araştırmam.

Yezid b. Muaviye, İbn-i Abbas'ın bu yazısını alınca, Medine valisi Velid b. Utbe'ye bir yazı yazarak İbn-i Abbas'ı, Hz. Osman'ın şehadeti hadisesile ilgilendirmek istemiş ve onun üzerinde durulmasını emr etmişti.

Taberi- Tarih c. 7, s, 76-80 256

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 157-158.

Müseyyeb b. Necebe diyerek bağırdı.

Siz, onun gibi bir zat öldürüldü diye mi ferahlanıyorsunuz?! dedi.

Müslim b. Akil «Öyle ise, bırak beni, kavmımdan bazılarına vasiyetimi yapayım? dedi.

Yezid'in Yaşı ve Doğum Tarihi :

Şebes b. Rib'i «Geceye kadar bekleyiniz. Bunların hepsi dağılır, giderler. Ka'ka ise, Şebes'e «Sen, halka şehri kapadın. Yollarını aç, onlar, dağılsın-lar, gitsinler! diyordu.

Harp sanatı icabı veya kendilerinden başka bir birliğe yerini vermek maksadı olmaksızın hiç kimse, onlara arka çevirmesin.

O sırada «Vali, kapıdadır! diye haber verildi. Müslim b. Akil hemen mahzene girdi.

Hz. Hüseyin, öne geçip cemaata öğle namazım kıldırdı. Namazım bitirince, yüzünü cemaata çevirdi.

Mercane'nin, ibn-i Ziyad'a Çatması :

Taberi-Tarih c. 9, s. 264

İbn-i Ziyad'm Nineva'da Gelen Elçisi ve Yazısı :

Münzir, ifon-i Ziyad'ın yanına giderek gelen mektubu ve içindekileri ona haber verdi.

Hz. Hüseyin «Nasıl istersen, öyle yap! Allah, seni - rahnietile esirgesin! dedi.

«Süleyman b. Sured, ayağa kalkıp Allah'a uzun uzun hamd-ü senada bulundu. Sonra, göklerden, yerden, dağlardan, denizlerden ve bunlardaki ayet Ve mucizelerden bahs etti. Allah'ın nimetlerini andı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 252-253.

Küfe Haraç Nazırının Tehdidli Konuşması :

Umulur ki: Allah, bizi, Senin sayende hak üzerinde toplar.

Elleri, boyunlarma bağlananlar, en büyüğü Ali b. Hüseyin olmak üzre, on iki çocuktu.

Ömer b. Sa'd, bütün gece düşündü. Ertesi günü sabah olunca, kendisine buyurulan işe razı oldu.

Kurre b. Kays der ki «Hürr'ün çarpışmada bulunmamak ve bir tarafa çekilip gitmek istediğini zano. ettiğim ve atın üzerine binip bu işi yapacağından korktuğum için, sen, onu sulama. Kendim gidip sularım dedim. Hürr'-ün bulunduğu yerden ayrıldım.

İbn-i Habib-Kitabülmuhabber s. 491

Memleketine gitmek istersen, seni, memleketine gönderirim? dedi. Ali b. Hüseyin «Medine'ye gönderilmemi isterim ddi.

Taff: Küfe taraflarında Fırat kıyısında otsuz, susuz, ıssız, çöllük bir yerin ismidir. Kerbela ise; Taff da Hz. Hüseyin ile Eshabmm şshid edildikleri yen dir.

Ben, ancak bir Elçiyim. Eğer, beni dinlerseniz, size, söylemek üzre gönderildiğim sözü tebliğ edeceğim. Dinlemekten kaçınırsanız, dönüp gideceğim! dedi.

Ya Rabb! Bizf Seni şahid tutarız ki: bizler de, Onun şehid edildiği şey üzerinde ölecek ve öldürüleceğiz!

Züheyr b. Kayn, ayağa kalktı. Arkadaşlarına «Siz mi konuşursunuz- Yoksa, ben mi konuşayım? diye sordu. Ona «Hayır! Sen, konuş! dediler.

İbn-i Ziyad, onun hastalandığını işitince, ziyarete, yoklamağa geleceğini bildirmek üzre adam gönderdi.

Hz. Hüseyin, Zerod'un üzerindeki bir su başına geldi. Orada, kıldan dokunmuş bir çadır gördü. Çadırım kime aid olduğunu sordu.«Züheyr b. Kayn'ındır! denildi. Züheyr b. Kayn, Hac ederek Mekke'den dönmekte ve Küfe'ye gitmekte idi. Fazari der ki «Züheyr b. Kayn ile birlikte yolculuk ediyorduk. Mekke'den ayrıldığımız zaman, Hüseyin'le birlikte yolculuk etmek kadar hoşlanmadığımız bir yolculuk olmamıştır! Hüseyin, yola devam etetiği zaman, Züheyr b. Kayn geri kalır; Hüseyin, bir yere konduğu zaman, Züheyr, ilerlerdi. Nihayet, bir yere geldik ki, orada, ondan ayrı bir yerde konmak imkanını bulamadık Hüseyin, bir tarafa kondu. Biz de, bir tarafa konduk. Bizim oturmakta ve kendimize aid yiyeceklerimizi yemekte olduğumuz bir sırada, Hüseyin'in Elçisi gelip selam verdi. İçeri girdi. Elçi «Ey Züheyr b. Kayn! Ebu Abdullah Hüseyin b. Ali, beni, sana gönderdi. Senin yanma gelecek!) dedi. Birden, herkesin elleri yanlarına düştü. Sanki, başlarımızın üzerine kuşlar konmuş ta, onları, kaçırmamak için kımıldamıyormuşuz gibi hareketsiz kaldık! Züheyr b. Kayn'ın hanımı Delhem bint-i Amr der ki «Ona; deyince, kalkıp Hz. Hüseyin'in yanına gitti. Züheyr b. Kayn, çok geçmeden geri geldi. Müjdelendiği, sevindirildiği yüzünde okunuyordu. Çadırım, ağırlıklarını ve yiyeceklerini Hüseyin'in yanına taşımalarını emr etti. Züheyr'in çadırı, kurulu bulunduğu yerden sökülüp Hz. Hüseyin'in çadırına bitiştirildi.

Toplantıda Halid b. Sa'd b. Nüfeyl ayağa kalkıp «Vallahi, ben, kendimi öldürünce, günahımdan kurtulacağımı ve Rabb'ımm benden hoşnut olacağını bilseydim, kendimi öldürürdüm! Fakat, bu, bizden önceki kavmların işidir. Biz, onu işlemekten men olunmuş, alıkonulmuşuzdur.

Taberi-Tarih c. 6, s. 261

Kıyamet gününde onların hasmı, senia Ceddindir!

Hz. Hüseyin, yüzünün üzerine düşüp düşüp kalkıyordu.

O, bende bulunan şeyin kendisinde bulunmadığını, halkın, onu, bana denk tutmayacağını ve kendisine sevgi göstermeyeceğini bilmektedir. Öyle olunca, Hicazı, ona boşaltmak, bırakmak için gideceğim! dedi.

Süleyman b. Sured'in Tevbeciler Topluluğuna Hitabı :

Vallahi, bir gün gelir, biz de, sana galebe çalarız.

Şimr'in yanına benden daha sözü dinlenir bir adam, Şebes b. Rib'i geldi.

Hz. Hüseyin'in oğlu Ali der ki «Mekke'den yola çıktığımız zaman, Abdullah b. Cafer, b, Ebi Talib, Hüseyin b. Ali'ye yazdığı mektubu, oğulları Avn ve Muhammed'le birlikte göndermişti.

Abdullah b. Aziz, Akşamleyin Şamlılar-n saflarına saldırdı. Çarpışa çarpışa şehid oldu.

Ömer b. Sa'd, yüzünü, Zeyneb de:ı başka tarafa çevirdi. Humeyd b. Müslim de, o sırada gördüklerini duyduklarını şöyle anlatır: «Hüseyin'in üzerinde deniz koyunu yününden dokunmuş bir cübbe vardı. Başına, çivit yaprağıyla boyanmış sarık sarmıştı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 113-114.

İbn-i Ziyad, emr etti. Adamın boynu vuruldu.

Şimr, bir ara, Abdurrahman-ul Cu'fi'ye «Onun üzerine atılsan, saldırsan a!? dedi.

Hz. Hüseyin'in başı Dımaşk'ta bir mızrağa takıldı. Mızrakta üç gün asılı bırakılmak suretile teşhir edildi,

«.. Onun hakkında yapılacak iş, ya ele geçirilip azadlanmak, yahut hürriyeti köleliğe çevirilmektir!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 256.

Hz. Hüseyin'in Allah'a Münacatı ve Küfelilere Son Hitabı :

Hani'nin Başına Gelenler :

8. Ebu Bekir b. Ali,

İbn-i Zübeyr, kalkıp gittikten sonra, Hz. Hüseyin, kendi kendine: «Ha, buna, dünyada, benim Hicaz'dan ayrılıp Irak'a gitmekliğim kadar sevgili bir nimet verilmemiştir!

Hz. Hüseyin, Rümme'den Küfe'ye doğru hareket edince, Irak'tan dönmekte olan Abdullah b. Muti ile karşılaştı.

Ehl-i Beyt Taraftarlarının Büyüğü ve Resulullah Aleyhi sselan^ın. Sahabisi olan,, eskiliği ve kıdemliliği ile tanınan, mücahedesi ve dindarlığı ile övülen, iyi görüşlülüğüne güvenilen Süleyman b. Sured, bu işde bizi idare etsin.

Şaşmazmısınız ki: bizler; önce, AH b. Ebi Talib'in, O'ndan sonra da, oğlu Hasan'in yanında Ebu Süfyan Hanedanıyla beş yıl çarpıştık ta, sonradan Ali b. Ebi Talib'in oğluna karşı düşmanlık ettik: Muaviye Hanedanı ve Zaniye Sümeyye'nin oğlu ile bir olup O'nunla çarpıştık ve O'nu şehid ettik ki bu, dalaletin dalaleti idi! diyerek nedamet edip durmuştur.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 254

ibn-i Abd-i Rabbih-Ikdülferld c. 2, s. 220, Zehebİ Alamunnübela c. 3, s, 196

Ibn-i Ziyad, Amr b. Hureys için bir Sancak bağladı. Sabahleyin halkı meclisine toplamasını ona emr elti. izin verilince, halk, İbn-i Ziyad'm huzuruna girdiler.

Ne çare ki Allah, gördüğün şeyi takdir etmiştir. .

Allah ve şuradaki Müslümanlar şahid olsun ki: sabaha çıkınca, düşmanımla çarpışa geldiğim bütün silahlarım, zalimlerle çarpışacak Müslümanlara takviye olmak üzre, sadakadır! dedi.

«Ey Amucamın oğlu! Sen, gitmekten vaz geçip bekleyecekmisin? Sen, durmayacak, gideceksen, ben söylemeden duramayacağım:

Hürr b. Yezid, İbn-i Ziyad'ım yazısını okuyunca, Hz. Hüseyin'le Eshabına «Bu, vali tbn-i Ziyad'ın yazısıdır.

Dineveri-Kitabü?l-ahbar s. 253

22. Avn-ul Asgar b. Abdullah b. Cafer

Abdullah b. Val, bu sırada şehid oldu.

Dışarı çıkıp baktılar. Kimse göremediler.

«Bismillahirrahmanirrahim

Kurre b. Kays, Hz. Hüseyin'e doğru gitti.

Taberi-Tarih c. 6, s. 213-114

Çünkİ, tevbeleri çok çok kabul eder ve rahmetüe esirgeyen, Sensin!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 45-47.

Zehebi-Alam. c. 3, s. 215

Humeyd b. Müslim der ki «Ömer b. Sa'd, beni çağırdı. Ev halkının yanına varmamı, Ömer'e, Allah'ın bir fetih ve zafer nasib ettiğini ve kendisinin sıhhat ve afiyette olduğunu müjdelememi bana emr etti.

Adam «Evet! dedi. Kendisi, Kindilerdendi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 170.

Şamlılar «Baban Muaviye'ain seçip kabul ettiği kimseye razımısın? dediler.

Abdullah b. Afif, ibn-i Ziyad'ın sözlerini işitince, kızdı ve «Ey Merca-ne'nin oğlu! Yalancı oğlu yalancı, sensin ve senin babandır! Yalancı oğlu yalancı, seni vali yapan ve onun babasıdır!

Mus'abüzJzübeyri-Neseb-i Kurayş s. 64, 45

2. Aliyy-el Ekber b. Hüseyin

Sen, bizi kılıcınla mı, cesaretinle mi tehdit ediyorsun?

Hüseyin'in, kendisini Halifeliğe benden daha layık ve müstahık görmesi ise, kendi görüşü ve anlayışından ileri gelmektedir ve :

Hüseyin Hanedanının tüyü bitmemiş bir çocuğu, çadırlardan dışarı çıktı. Üzerinde pelerin ve gömlek vardı. Sağa, sola dönüp bakmıyordu. Döndükçe, kulaklarındaki iki incinin sallandığım gördüm. Süvarilerden bir adam, atını tepip onun yakınına vardı. Atından çocuğa doğru eğilip onu kılıçla biçti!

Hz. Hüseyin; Mekke'de Şaban, Ramiazan, Şevval ve Zilkade aylarında oturdu. Zilhiccenin sekizinde sah, Terviye günü Mekke'den Küfe'ye doğru ayrıldı.

BelazuriJEnsbül'eşraf c. 4, 6. 13

Bedda oğullarından Malik b. Nüseyr Bişr-ül Kindi, Hz. Hüseyin'in yanma varıp başıına kılıçla vurdu.

Kadisiye'ye geldikleri zaman, İbn-i Ziyad, azadlısı Mihran'a «Ey Mih-ran! Sen daha o hal üzeremisin? Köşkü gördüğünde sana yüz bin var! dedi.

Ibn-i Ziyad'ın, Medine Valisine Müjdeci Göndermesi:

Amr b. Haccac «Sübhanallah! Vallahi, bunların yerinde Deylem halkı olsalar ve sonra da, şu yerde senden bir dilekte bulunsalardı, sen, onların dileklerini kabul etmek isterdin! dedi.

Kerbela Katliamının, Emevi Saltanatının Yıkılmasına Sebeb Olduğu:

yanına gelmiş bulunuyordu.

Onların, Babanı ve Kardeşini bıraktıkları gibi, seni de, bırakmayacaklarından seni aldatmayacaklarından sana yalan söylemeyeceklerinden, sana muhalefet etmeyeceklerinden, ürküp senin başından dağıtmayacaklarından, sana karşı halkın en şiddetli davrananı, düşman kesileni olmayacaklarından emin değilim! dedi.

Anladım ki: o cemaat, biziz. Ölüm haberi de, bize veriliyordur! dedi. Ali b. Hüseyin «Babacığım! Allah, Sana kötü bir şey göstermez, Biz, hak ve gerçek yolda değilmiyiz? dedi.

Dineveri-Kitabürahbar s. 250-251

O zaman, biz, Süleyman b. Sured'in evinde toplanan Ehl-i Beyt Taraf-darlarınm ileri gelenlerinden, süvarilerinden olarak yüz kişiden fazla idik.

Babam Hüseyin, ona baktı. dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 189-190.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 254.

Süleyman b. Sured'le birlikte ilerleyip Şamlı süvarilerin üzerlerine atıldılar.

Züfer, onlara dedi.

Züfer b. Haris; Tevbeciler ve Fedailer Birliğinden ricat edenlere, daha önce yaptığı gibi, yiyecek ve hayvan yemi vci doktorlar gönderdi. Onlara «İsterseniz, yanımızda oturunuz. Size, elimizden gelen iyiliği yapar, derd ortağa oluruz! dedi.

Fakat, Ahiret tüccarları, Ahireti bir bedelle satın almazlar, belki, ancak Namazda ayakta dikilerek, oturarak, rüku ederek, secdelere kapanarak elde etmeğe çalışırlar.

Mervan «Abdullah b. Ömer'le Abdurrahman b. Ebi Bekr, bu hususta bir ğey istemezler.

Ömer, bu emrimi yerine getirirse, sen, onu, amir olarak dinle ve emirlerine boyum eğ!

Ömer b. Sa'd b. Ebi Vakkas, Süleyman b. Sured'in, Nuhayla'daki karargahında bulunduğu sırada, geceleri evinde yatmağa korkuyor, Vali konağına giderek Abdullah b. Yezid'in yanında kalıyordu.

Arkadaşları da, kendisile birlikte saldırdılar. Şamlılardan, bif çok piyadeleri öldürdüler ve onların birliklerini bozup dağıttılar.

2- Mezhic ve Esed kabileleri halkının üzerine Abdurrahman b. Eb! Sebret-ül Hanefi'yi,

Ben, onun, kim olduğunu tanıdım. Arkadaşım Büreyr b. Hudayr'a dedim.

ibn-i Ziyad, yatsu vakti, adamlarile birlikte Mescide gitti. Onlara, etrafında oturmalarımı emr etti. Polis ve Emniyet memurlarından, Küfe Eşraf ve ileri selenlerinden, kabile Reislerinden veya mücahidlerden olanların yatsu namazını ancak köşk mescidinde kılmaları, kendilerini temize çıkaracak, sorumluluktan kurtaracaktır! diye seslenmesini Amr b. Nafi'e emr etti.

Kabile Reis ve Eşrafından her birisi güzel konuşmalar yaptılar.

Haberiniz olsun ki: Müseyyeb b. Necebe de, kılıçlara başını top gibi terk etti.

İbn-i Ziyad'ın Hz. Hüseyin Hakkında Ömer b. Sa'd'e Verdiği Emirler :

Ben, onların bu kötülüklerini değiştirmeğe, herkesten ziyade layık ve müstahık bulunuyorumdur.

İbn-i Ziyad, rastladığı cemaati selamlamadan geçmiyordu.

Şu güneşin aydınlığı altında, güpegündüz böyle yapmaman için Allah'a and veririm.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 205.

Züheyr b. Kayn «Ben, Züheyr'im! Ben, Kayn'ın oğluyum! Onları, Hüseyin'in üzerinden def eder, kovarım! diyerek çarpışmakta idi.

Allah; ihsan ve ıslahda bulunanları, hakkı araştıranları rahmetile esirgesin. Bizi de, onları da, yarlığasın.

«imdi, hiç şüphesiz, övülmüşlerden olanlar, bir gün gelir, yeri im işlerden olurlar.

Hz. Hüseyin'in başını, Havli'nin kardeşi Şibl b. Yezid'in kesip Havli'ye verdiği de rivayet edilir.

Onların, ne sebatları, ne azimleri, ne de, kılıca dayanmaları ve göğüs germeleri var!)

Zehebi-Alam. c. 3, s. 210

Mescidde Ebu Azzet-ül Kabızi ile Kerib b. Nimran namaz kılıyorlardı.

Ben, seni bu işten af edici ve yerine başkasını gönderici değilim! Vesselam!

Allah, ona karşı size muzafferiyet ihsan ederse, ondan sonrası kolaydır-.

Konuşmasında, Allah'a hamd-ü senada bulunduktan ve Allah'ın Peygamberine Salat-ü selam getirdikten sonra şöyle dedi:

Abdullah b. Sa'd b. Nüfeyl, Şamlılardan Rebia b, Muharık'la karşılaştı. Birbirlerine kılıç vurdular, tesir ettiremediler. Birbirlerinin boğazlarına sarılarak boğuştular. Yere düştüler. Sonra, ayağa kalktılar, sallandılar.

Abdullah b. Val «Sen, bu Sancağı tutmakla da, cihad etmiş ve ecre ermiş olursun! dedi.

Nafi' b. Hilal, elinde bayrak olduğu halde, onların önünde ilerledi. Suya yaklaştılar;

Eğer mazeretimi kabul ve sözlerimi tasdik eder benim hakkımda insaf ve adaletle hüküm verirseniz, bununla Ahiret soatfetine erersiniz ve benim üzerime yürümeğe de, yol bulmak sizin için mümkin olmaz!

Hz. Hüseyin'in Mekke'den Ayrılması :

Ben, onun yanında üç kişiden birisi olarak bulunuyordum. Adamlarından birisinden işittim: diyordu. dedi.

Buaun üzerine, Ömer b. Sa'd, leşkerine «Siz, ne çadırlara giriniz, ne de, onları bozmakla uğraşınız.

İbri-i Abbas'm Hz. Hüseyin Hakkındaki Rü'yası:

Müslim b. Akil, Hani b. Urve'nio evine geçip orada on sekiz bin Küfe-Iinin bey'atım alınca, Hz. Hüseyin'e Abis b. Ebi Şebib-üş Şakjri ile bir mektup göndermişti.

Mervan, Küfelilerin, Hz. Hüseyinin yanına gelip gittiklerini Öğrenince, bunu, Muaviye b. Ebi Süfyan'a bildirdi ve «Bana, bu husustaki görüşünü yaz!> dedi.

Yanlarına yaklaştıkları zaman Hz. Hüseyin ve Eshabı, onlara mızraklarla karşı koydular ve giriştiler.

Abdul'ala «Allah, sana iyilikler versin! Halk, ne yapıyor bir bakayım? diye çıkmıştım. Kasir b. Şihab, beni yakaladı! dedi.

Onlara kargı zafer elde etmek üzrc iken, gece karanlığı, onlarla bizim aramıza gerildi. Onların üzerlerinden ayrıldık.

Abdullah b. Zübeyr; Hz. Hüseyin'in şehid edildiğini işitince, Mekke'de bir hutbe irad etti. Hususi olarak Küfelileri kınadı ve umumiyetle de Irak-liiarı yerdi.

Amr b. Haccac, Küfe leşkerine bağırarak «Ey ahmaklar! Siz şehir süvarileri, kimlerle çarpışıyor biliyor musunuz? : Ölmeyi istiyen ve özleyen bir kavmla!

Kendilerine, Küfe'den yardımcılar geleceğini sanıp dururlarken, Müslim'in şehid edildiği haberini almaları, onların dağılmaları için kafi gelmişti.

Şebes b. Rib'i, Abdullah b. Yezid'e gidip onun bu sözünü haber verince, Abdullah b. Yezid, Yezid b. Rüveym'i, İbrahim b. Muhammed'e gönderdi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 72.

«Sanıyoruz ki: ona, maşrık taraflarından bazı adamlar gelip onu Halifelik ümidine düşürdüler. Bundan, senin de, haberin vardır.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 162-165.

İbn-i Havza «tbn-i Havza'yım! dedi.

bugün güncel bu konu...

Dineveri-Kitabürahbar s. 248

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 168.

Ömer b. Sa'd «Ben, böyle olmamayı isterdim dedikten sonra, halka yöneldi ve «Sizler ne düşünüyorsunuz? Sizin bu husustaki görüşünüz nedir? diye sordu.

Ata gelince, onu, kabul ediyorum. Atım, yorulup sendelemeğe başladığı veya zayıfladığı zaman, belki, ona ihtiyacım olur!) dedi.

Şimr'in, ibn_i Ziyad'ı Kışkırtması:

Gece karanlığı basınca, hayvanlarımıza binelim. Gecenin ilk kısmında oaiara ok atalım.

(Taf yanında eriyip gidenler; soysuz, girinti, yüzsüz, değersiz köle Ziyad'ın oğlundan sana daha yakındılar.

Muhammed b. Eş'as, Ka'ka b. Sevr, Şebes b. Rib'i, Haccar b. Ebcer ve Şimr b. Zilcevşen de «Ey Küfeliler! Allah'dan korkunuz. Fitne ve fesad çıkarmağa acele etmeyiniz.

Hz. Hüseyin'in Ölüm Temizliği Yapması:

Ubeydullah b. Hürr, Küfe Eşrafından ve süvarilerinden idi.

Bu kan, Hz. Ali, şehid edildiği zaman da, görülmüştü.

9- Sancağını, azadlısı Züveyd'in eline verdi.

Ey Mezhic oğulları! Benden olan Mezhic oğulları nereye gittiler? Neredeler

Muhtar b. Ebi Ubeyd'in Başına Gelenler

İbn-i Ziyad'ın Müslim b. Akil ile Münakaşası:

Hz. Hüseyin'le Esbabının Susuz Bırakılmaları için Tedbir Alınması:

Onlar dediler ve inkar ettiler.

Hz. Hüseyin, ona dua etti. Züheyr de «Sen de, hayırla mükafatlan! diye mukabelede bulundu.

Abdullah b. Zübeyr, Hz. Hüseyin'e «Sence, bu saatte adam gönderilip çağırılmamızın sebebi ne ola bilir? diye sordu.

Eğer, eman verilmedikçe, gelmiyecek olursa, ona eman veririz. Gidimiz, çağırınız onu! dedi.

Beni, öldürmek için çekirge sürüsü gibi kuvvet hazırlayan sizler değil misiniz?

İbn-i Ziyad «Olur! deyip katibe emr etti. Onlar için bir eman yazıldı. Abdullah, onu, azadlısı Küzman ile onlara gönderdi.

«Müslim b. Akil, Küfe'ye geldi. Ehl-i Beyt Tarafd«yı olan Küfelileri Hü- ' şeyin b. Ali'ye bey'at ettirmeğe başladı. Küfelilerin kalblerini bozdu.

Ben de Ebu Harb'e (Yazıklar olsun sana! Sen, kendin için faydalı olanı bilmez misin?

«Bu hususta kendim için Allah'dan sevap, Eshabım için de, hıfz-u himaye dilerim. dedi.

Hz. Hüseyin'in önüne dikilen, yanında çarpışan yalnız Abbas b. Ali kalmıştı.

Süleyman b. Sured, hareket için hayvanlarına binmelerini, Tevbeciler ve Fedailer Birliğine emr etti.

Müslim b. Avsece, pek hafif ve zaif bir sesle, ona «Allah da, seni hayırla müjdelesin! dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 204, Dinaveri-Kitabül'ahbar s. 234-235

Hüseyin b. Ali'ye

Bununla beraber, Allah, bir çoğunu da, af eder de, musibete uğratmaz. (Şura: 30) mealli ayeti okudu.

iyi bil ki: yer yüzü halkı hep Ölürler, gök halkı kalırlar. Yeri, kudretile yaratan, yarattıklarım, öldükten sonra dirilten, bir ve tek olan Allah'ın zatından başka her şey yok olucudur.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 126-127.

Yezid b. Nubayt, kendisinin peşine düşecek olanlarım ellerinden kolay ca ve rahatça kurtulabileceğini söylüyerek Mekke yolunu tuttu ve Hz. Hü< seyin'in yamna vardı.

O gün, hisap yerini arkanızda bırakarak Cehenneme döneceğiniz gündür. O gün, sizi Allah'ın azabından hiç bir kurtarıcı yoktur.

Bunun üzerine, ibn-i Ziyad, onu köşkün damından aşağı attırdı! dediler.

Hürr «Ben, Hürr b. Yezid'im! dedi.

Öıiıer b. Sa'd'in, Kerbela'da Görevlendirilmesi ;

Kendim sağ ve sağlam, kulağım duyar, gözüm görür, kollarım şiddetle tutar, sayısız yardımcılarım da, varken, himayem altındaki konuğumu teslim edeceğim öyle mi?:

Eğer, mağlup olur ve ölürsek, niyetlerimize göre günahlarımızdan tevbe edici olarak ölmüş oluruz! dedi.

Muhammed Aleyhisselama, Meleklere ve Peygamberlere salatü selam getirdi.

Süleyman b. Sured ve arkadaşları, bu tavsiyeyi kabule yanaşmadılar ve «Muhakkak, gideceğiz! dediler.

Müseyyeb b. Necebe, Arabi'ye diye sordu.

Bak! Hüseyin ve Eshabı, hükmüme boyun eğer ve teslim olurlarsa, onu ve Eshabmı acele bana yolla!

ibn-i Ziyad «Olur! Rey valiliğine tayinin hakkındaki Buyrultu'muzu bize geri ver! dedi.

Şimr b. Zilcevşen, Küfelilerden on kadar piyade ile gelip içinde Hz. Hüseyin'in ağırlıkları ve Ev halkı bulunan çadırı arasına gerilerek Hz. Hüseyin'in çadırı ile irtibatını kestiler.

Katl-i amdan boşalınca, Müslim b. Ukbe, bana haber gönderdi. Yanma

Taberi-Tarih c. 6, s. 207

Hz. Hüseyin «tbn-i Abbas, haklı imiş. O, beni, kadınlarla yola çıkmaktan men etmişti. dedikten sonra kardeşi Abbas b. Ali ile oğlu Ali'ye «Şimdi, onları susturunuz. And olsun ki: onlar, ağlamalarını çoğaltacaklardır! dedi.

Bana haber verildiğine göre: Küfe valisi Numan b. Beşir de, idarede za'f gösteriyor, hatalı ve zararlı konuşmalar yapıyormuş.

Barışıklık ta, düşmanlıktan hayırlıdır

On yedisini, Husayn b. Nümeyr'le birlikte Temim, On üçünü, Kays b. Eş'as'la birlikte Kindiler, Altı başı, Hilal-ül Aver'le birlikte Esed oğulları, Beş başı, Ayheme b. Züheyr'le birlikte Ezdiler,

Taberi-Tarfrüi ç. 6, s. 256

Ebülfida-Elbidaye Vennihaye c. 8, s. 150-151

İbn-i Ziyad, köşkün damından, onun yere atılmasını emr etti. Kemikleri kırıldı. Son nefesim vermek üzre iken Abdulmelik b. Umeyr veya ona benzeyen saçlı ve up uzun bir adam gidip onu boğazladı.

İbn-i Abbas «Ey Amueam'ın oğlu! Ben, senin nisabına bundan Allah'a sığınırım! dedi.

Bütün gecef sabaha kadar, halkı, oradan yolladı.

«Hüseyin'i kolla. Çünki, o, insanların, insanlara en sevgilisidir. Ona kargı akrabalık hakkını gözet. Kendisine yumuşak davran.

Sanıklar ise Ayn-ul Verde'ye bir gece, bir gündüzlük mesafeye gelmiş bulunuyorlardı.

Dineveri-KitabiU'ahbar s. 239.

Hz. Hüseyin, onlara «Ey kardeşimin oğulları! Ağlamayınız. Vallahi, biraz sonra, gözlerinizin aydın olacağını, sevineceğinizi umarım! dedi.

Hz. Zeyneb'in lbn-i Ziyad'la Münakaşası :

lütfen bu baslıkta muaviye-yezid-sahabe üçgenine takılı kalmasın be:=)))

Zaten, Zaman, iyi ve salih kişileri tüketmeğe doymaz.

4. Abbas b. Ali,

Havli b. Yezid'im Hayal Kırıklığına Uğraması :

«Ey Resulullah'ın oğlu! Biz, Senin sözlerini işittik. Allah, Seni umduğuna eriştirsin!

O sırada, Mervan b. Hakem, Velid'in yanında idi. Hz. Hüseyin de, Velid'in o bir yanına, oturdu

Ey Allah'ım! Bunlarla ve kavmımızdan olanlarla aramızda Sen hükmünü ver!

Eğer gelip evime girmemiş olaydın, seni, kendimden geri çevirmek isterdim.

Hani b. Urvie «Ey Mezhic oğulları! Bana, bu gün yardım edecek Mezhic oğullan yok mu hiç?

Onlar da «Vallahi, biz, Şam'a doğru gidersek, Hüseyin'in katillerinden ibn-i Ziyad'dan başkasına rastlayanlayız. Biz, onları, şuradaki şehirden başka yerde aramamalıyız! dediler.

O da «Bana, İbn-i Akil'in evlerimizden bir evde bulunduğunu haber verdi! deyince, İbn-i Ziyad, elindeki değnekle Muhammed b. Eş'as'ın böğrüne yavaşça vurarak «Kalk, hemen onu bana getir! dedi.

Abdullah b. Azret ül Has'ami. Cafer b. Akil'i okla vurup şehid etti.

Elçi, gidip «Bu, Hüseyin b. Ali'dir. Senin, yanına gelmeni istiyor dedi.

Süveyd b. Amr, vurulup ölüler arasına düşmüştü. Ayılınca dediklerini işitti. Kendisinde biraz kuvvet ve derman bulunduğunu anladı. Küfeliler, kılıcını soymuşlardı. Yanında bulunan bir bıçağı eline alarak bir müddet çarpıştı ve şehid oldu.

Küfe leşkerleri, çadırlara yaklaştıkları zaman, çukurlara doldurulmuş bulunan odun ve kamışlar tutuşturulmuş, alev alev yanmakta idi.

Zehebi-Alam. c. 3, s. 203

Küfeli süvarilerden biri koşarak geldi. Çadırların arkalarında ateş ocaklarının alevlendiğini görür görmez hiç konuşmadan geri döndü. Avazının çıktığı kadar «Ey Hüseyin! Kıyamet gününden önce, dünyada Cehennem ateşini istemekte acele ettin! diyerek bağırdı.

Müslim b. Avsece'ye, Mezhic ve Esed kabileleri adına Sancak bağladı dedi.

Yahut, birinizi vurup yaraladım da, onun kısası için mi?

Müslim b. Akii'in Ayaklanması :

Müslim b. Akil, köşkün damına çıkarıldı. Çıkarılırken o, tekbir ve sale-vat getiriyor, istiğfar ediyor ve «Allah'ım! Bizi aldatan, bize yalan söyleyen vu bizi bırakan kavmla aramızda Sen hükmünü ver! diyordu.

Vallahi, mızrağımı onların göğüslerinde kırmadıkca, kılıcımı iki elimle kavrayıp onları kılıcımla kesip biçmedikce, Senden- ayrılmam!

Hz. Hüseyin, doğrulup kalktı. «Ey Abbas! Atıma bin, §u leşkere doğru var. Onlara: de! Bize doğru ne için geldiklerini kendilerinden sor! dedi.

Hz. Hüseyin, Amr b. Karaza b. Ka'b-ül Ensari'yi, Ömer b. Sa'd'e göndererek: «Geceleyin, benim karargahımla kenedisinin karargahı arasında benimle bir buluşsun! dedi.

Taberi-Tarih c 6, s. 229-231

diye sordum.

Hz. Hüseyin'in dediği gibi de, oldu.

Benim, hakkınızdaki görüşüm ve kararım şudur:

Dineveri-Kitabürahbar s. 234

Amr b. Subeyh, attığı ikinci okla onun göğsünü, kalbini yardı. Küfe leşken, yok etmek için her taraf dan onun üzerine üşüştüler.

Allah, mazlumlara yardımcı ve zalimlerden intikamı alıcı olarak: yeter! Senin, bu gün bize galebe çalman hoşuna gitmesin.

Bunun üzerine, Havli, Esedilerden olan karısını yanına çağırdı.

Süleyman1 b. Sured, Müseyyeb b. Necebe, Rifaa b. Şeddad ve Habib b. Muzahir'le Küfeli Mümin ve Müslümanların Hüseyin'e Tarafdar olanlarından!

ibn-i Ziyad, kalkıp Müslim b. Akil'in yanına geldi ve ona, Hz. Hüseyin'e, Hz. Ali'ye ve Müslim'in babası Akü b. Ebi Talib'e sövdü.

Ömer b. Sa'd «Allah, sana iyilikler versin. Eğer, benim bu işten bağışlanmamı uygun görürsen, beni bağışla! dedi.

Hürr'ün Şehİd Düşmesi:

İbn-i Ziyad «Gecen uzasın! diyerek kızdı.

Arkadaşları, ona «Ey Ibn-i Abbas! Bu, nasıl olur? diye sorarlar.

Hz. Hüseyin'in Şehadetinden Sonra Hz. Ümmü Seleme'nin, Peygamberimizi Rü'yada Görmesi:

Ben şehadet ederim ki: Sen de doğru yoldaşındır, Senin baban da, doğru yolda idi! dedikten sonra kılıcını sıyırıp Küfe leşkerine doğru gitti.

Onlar, üzerlerindeki bu an", bu günağı temizlemenin, ancak, Hz. Hüseyin'i Kerbela'da şehid edenleri veya bu cinayete katılanları öldürmekle mümkin olabileceğine kanaat getirdiler,

Halbuki o, senin davetine icabet etse de, etmese de, sana bir faydası olmayacaktır!

Ali b. Hüseyin, bana dedi.

Ben, bundan sonra, Rabb'ımiza kavuşuncaya kadar kendisinin bize bir azab vermeyeceğinden de, emin değilim.

Abdullah b. Umeyr, müşriklere karşı cihada çok düşkündü.

Yezid'in gözleri yaşardı ve «Ben, sizden, sizin- taatımzdan, Hüseyin'in öldürülmesinden başka türlü bir hareket bekler ve isterdim.

Gelen mektuplar, Yezid'in yanında iki gün kaldı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 68-69.

Umulur ki Allah, senin ibtilalı işinden, içinde selamet bulunan bir emir gelmesini bana nasib eder! dedi.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 252, Taberi-Tarih, c. 0, s. 232

Dineverİ-KitabüTahbar s. 248

Abdullah b. Cafer'le Yahya demişlerdir ki «Biz, mektubu Hüseyin'e okuduk ve geri dönmesi için ısrar ettik. Biz, ısrar ettikçe, o, bu hususta bizden hep Özür dilemekte idi.

O sırada Bükeyr b. Humran ile birbirlerini kılıçladılar.

Kendisini saran piyade birlikleri, canavar saldırısına uğramış keçi sürüsü gibi sağından, solundan bozulup dağılmakta idiler!

Kinde ve başka kabilelerden müttefikleri olaolardan da, otuz bin zırhlı kişi onlara tabi 'idiler.

Biz, inşaallah, bu bulunduğumuz yerde gecenin başlangıcına kadar kalacağız dedi.

Taberi-Tarih c. 7, s. 129

5. Cafer b. Ali,

Onun basını bir çok adamların ellerinde gördüm ki onlardan her biri , diyordu.

Maymunlara, yaban eşeklerine türlü türlü elbiseler giydirir, çalgılar, eğlencelerle vakit geçirirdi.

At üzerinde olduğum halde, Önlerine doğru vardım.

Bizler, ne zaman, sözlerimizi birleştirirsek, düşmanımıza galip geliriz.

Vallahi, kişinin, sevdiklerine kavuşması, Cennete girmesi, dünya bıkkınlığından rahata ermesi için, arada, ancak kötülük emr eden şu nefsden ayrılmak ve uzaklaşmak vardır.

Hz. Hüseyin «Doğru söyledin. Emr, Allah'a aiddir. Allah, dilediğini işler. Rabbımız, her gün, yeni bir iştedir

Sonra, sen ki, Hüseyin'e karşı adamlar çıkarmasını Mercane'nin oğluna yazdın ve Onu, varacağı yere götürmesini ve işi uzatmayı bırakmayı,. Onu ve Abdulmuttalip oğullarmdan, günah kirlerini Allah'ın gidermiş ve kendilerini hususi bir temizlikle temizlemiş olduğu Resulullah'm Ehl-i Beyt'ini şehid edinceye kadar üzerlerine düşmelerini emr ettin!

Onlara kavuşmadan önce de, onlar için saf bağlamayınız.

- Askerler için de, develere yiyecekler ve bol miktarda arpa yükledi,

Küfelilerin Ortalarına Alıp Şehid Ettikleri Dört Kahraman:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 122.

Hürr b. Yezid ve Züheyr b. , Kayn, Küfe leşkerile en şiddetli çarpışmalar yapıyorlardı.

ibn-i Ziyad «Evet! Yaptın! dedi.

Hz. Hüseyin, hayvanının üzerine bindi. Bir Mushaf getirtip ömüne yerleştirdi. -

Kendi kendime : dedim.

Abdullah b. Buktur, Kadisiye'ye gelince, Husayn b. Nümeyr'in süvarileri tarafından yakalandı ve ibn-i Ziyad'a gönderildi ibn-i Ziyad, ona «köşkün damına çık! dedi.

Ibn-i Abd-i Rabbih-Ikdülferid c. 2, s. 218, Zehebi?Alam, c. 3, s. 210

Kerbela İntikamını Almak içln Yapılan İlk Çalışmalar:

Bize: diye yeminli söz vermediler mi?! dedi.

Yezid, dağdan düşer gibi yere düştü.

Hüseyin'in, bana karşı hiç bir saygısızlığı olmamış, fakat, çocuklarımın Ona karşı belki saygısızlık ettikleri olmuştur dedi.

Abdullah b. Cafer, kalkıp Mekke valisi Amr b. Said b. Aş'ın yanına yardı. Onunla konuştu. Ona «Sen, Hüseyin'e bir mektup yaz. Mektupta: her türlü emniyetinin sağlanacağını, kendisine iyilik edileceğini, akrabalık haklarının gözetileceğini, kendisine itimad verecek şekilde bildir ve geri dönmesini iste. Belki, bu, kendisini tatmin eder de, döaer dedi.

Hz. Hüseyin'in Mekke'ye Gidişi :

Habib b. Müzahir de, onun yakınında bulunuyordu. «Ey Müslim! Vurulup düştüğün yerde taziyede bulunmak bana düştü.

Ömer b. Sa'd, Hz. Hüseyin ile görüştükten sonra, durumu, ibn-i Ziyad'a bir yazı ile bildirdi ve yazısında söyle dedi:

ibn-i Ziyad; Müslim b. Akil'in bir çok halkla geldiğini görünce, Dellal'a Ey Allah'ın Süvarileri! Hayvanlarınıza atlayınız! diyerek bağırmasını emr etmiş, davetine icabet eden olmamıştı

Hz. Hüseyin'in, Medine'den Mekke'ye yaya olarak yirmi beş kerre gidip Hac ettiği de rivayet edilir, &#123;İbni Abd-i Rabbih-Ikdülferid c. 2, s. 220)

Küfe leşkeri arasından Amr b. Subeyh-us Saydavi, Abdullah b. Müslim b. Akil'e bir ok attı.

Akşam olunca, Şamlılar, karargahlarına döndüler.

İbn-i Ziyad, Küfe'nin ulu camiine gitti. Camide toplanmaları için halka seslenildi. Halk, toplanınca, ibn i Ziyad, minbere çıktı. Allah'a hamd-ü senadan sonra :

Ubeyduliah, onlara atını verip «Ona haber veriniz ki: ben, ona, vallahi, hiç

Ömer b. Sa'd'ın İhna Ziyad'a Durumu Yaziliası:

Dağılmağa yüz tuttular,

Müslim b. Akü «islamiyette olmayan şeyleri ortaya çıkarmağa, zaten, sen, herkesten ziyade elverişlisin!

Sen, bozguncu isen, bari şu ümmetin işini bozma!

Sabaha çıkıldığı zaman, Tevbeciler ve Fedailer Birliğinden arta kalanlar, Habur kazasını geçmiş, Habur'un Tüneynir köyüne erişmiş, en geçilmez yerleri geçmiş bulunuyorlardı.

Selamün aleyk!

Allah, her ne takdir etti ise, Allah'ın, benim hakkımdaki hükmü ae ise, elbette yerine gelecektir!) dedi.

Vallahi, arzu ederdim ki: tek Hüseyin, öldürülmeyeydi de Kıyamete kadar Ziyad oğullarından, burunlarında halka bulunmayan bir tek kimse olmayaydı! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 23-24.

«İmdi, ey insanlar! Hiç şüphesiz, Allah, sizin ne niyetle, ne istekle yola çıkmış olduğunuzu biliyordur.

Abdullah b. Buktur'un şehadeti haberi de, Hz. Hüseyin'e Zübale'de iken geldi,

Resulullah'ın kızının oğlu ve Kureyşin katkısız soylusu ve halisi için yanaklarına vur!

Kırkısıya'nm bir yanım geçip yakınında bir yere konduk. Züfer-b. Haris-ül, Kilabi, gelen Birlikten çekinerek kalesine çekiidi ve dışarı çıkmadı.

Hz. Hüseyin de öğle namazını, Eshabma Salat-ı havf olarak kıldırdı.

imdi; Ibn-i Zübeyr'in, beni, kendisine bey'ata davet ettiğini ve benim de, kendisine bey'at etmekten kaçındığımı anlatan yazın bana erişti.

öyle olsa kerbela günü diye timsah göz yaşalrı dökenler şu başlığı başlarına taç etmezlermiydi...

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 227.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 172-173.

(De ki: ey mülkün sahibi Allah! Sen, mülkü, dilediğine verirsin! Sen, mülkü, dilediğinden alırsın!

Tatferi-T&rih c. 6, s. 201-202

Müslim b. Akil «Küfe'ye geldiğimden beri Küfelilere yedi yüz dirhem borçlandım. Sem, onu, benim taraf undan öde! (

Bunun üzerine, Şamlılar, Camide toplanarak Muaviye b. Ebi Süfyan'ın oğlu Yezid'e bey'at ettiler.

Sözlerinizin özü olarak : diyorsunuz.

Hani'nin burnu parçalandı. Üzerine, kanlar akmağa başladı. Yanaklarının ve alnının derileri, etleri sakalının üzerine döküldü.

«Allah, bana yeter. Ne güzel Vekildir O!

Müslim b. Akil, bu mektubu, şehadetinden yirmi yedi gece önce yazıp Hz. Hüseyine göndermişti.

Zeyneb, Ali'nin cesedinin yanına gelince, üzerine kapandı.

Abdullah b. Avf, Arabi'ye diye sordu.

Hz. Hüseyin, seher vakti gençlere emr etti: Bütün su kapları dolduruldu. Hayvanlar da, suvarıldı.

ibn-i Havza'nın ikinci sorusunda da sustu. Yine ona, cevap vermedi.

Hz. Hüseyin, süvari birliği kumandanı Hür b. Yezid'e «Namazı, kendi adamlarınla mı kılmak istersin?

Velid b. Gudaynül Kinani'nin Geri Dönmek İstememesi ve Şefaid Olması:

Küfeli süvariler, Hz. Hüseyin'e doğru ilerlemeğe başlayınca, Hz. Hüseyin, ellerini göğe doğru kaldırdı ve:

Sana, havale edilen şeyleri yerine getirip getirmemek sana aittir. Biz, bi1 hususta dilediğini yapmaktan seni men edecek değiliz.

Onu da, oğlu Ali b. Hüseyin'in yanına götürüp bıraktı.

Vallahi, o, yine ağlayordu.

Vallahi, onu, hiç bir zaman ibn-i Ziyad'e teslim etmem! dedi.

Yesar ve Salim adlarındaki kişileri ilk sıralarda öldürmüş bulunan Abdullah b. Umeyr, onlarla şiddetli çarpışmalar yaptı.

Küfe'de dolaşarak, geri kalanlardan kimi bulursa, getirmesini ona emr etti.

Şayed, halk, senden başkasının yanına toplanır, ona bey'at ederlerse, bundan, senin ne dinin, ne de insanlığın ve faziletin eksilir.

Eğer, sen, bu işi yapacak kişi olursan, ol. Çünkİ, sen, bizim katımızda hoş karşılanan, aramızda hayra öğütleyen, toplumumuzda sevilen bir kişisin.

Halktan hiç bir kimse, onun hakkında seninle çekişmez, sana düşmanlık etmez.

Benim, seninle ne çarpışmak, ne de, aleyhine kalkışmak istediğim vardır.

Ömer, bunu işitince, hemen atına sıçrayıp bindi. Sonra, silahlarını getirtti ve kuşandı.

Vallahi, sen, senden daha hayırlı olan bir zatı öldürdün! der ve ağlar, Kasım, babasının katilini unutmaz.

Şehr b. Havşab derki «Peygamber Aleyhisselamm zevcesi Ümmü Seie-me'nin yanında bulunduğumuz sırada, Ona, Hüseyin'in öldürüldüğü haberi geldi.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 256

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 114-115.

Sen de, uygun görürsen ve bunu arkadaşlarımız da, uygun görürlerse,

Taberi-Tarih c 6, s. 228

Bizim kasdimiz, şu haramları, helallaştıranlardır! de) dedi.

Sonra da haksızlık ve düşmanlıkla üstünü başını soyup çırıl çıplak bıraktılar.

Geri Dönmek için Yapılan Son Deneme :

Müslim b. Akil «Allah'a şükürler olsum. Eğer, benim için dünya rızkından içecek su olsaydı, elbette, ben onu, içerdim! dedi.

«Allah'ın Veli kullan olan kardeşleriniz ve Peygamberinizin Ehl-i Beytine Tarafdar olanlar, Peygamberlerinin kızının oğlunun işile mübtela oldular:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 73-74.

Onun dişinden ve ağzından değneğini çek ki: ben, arada sırada, Resu-lullah Aleyhisselamın, onları öptüğünü görmüşümdür!

Halid b. Sa'd b. Nüfeyl'in Şehid Edilmesi :

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 40.

Büreyr'in kılıcı, onun başında saplanmış kaldı!

İmam Şa'bi'nin, Irak'a Gitmemesi için Hz. Hüseyin'e And Veimesi:

Taberl-Tarih c. 6. s. 209.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 40-42.

Amr b. Said, güldü: dedi. Sonra, minbere çıktı. Hüseyin'in öldürüldüğünü halka bildirdi.

Ey Allah'ım! Iraklılar, beni aldattılar, bana hile ettiler. Kardeşime yaptıklarını, bana da, yaptılar. , .

Biz, İbn-i Zübeyr'in yanında cihada davet ediliyoruz.

Şayed, siz, böyle yapmazsanız ve şehre gelmemi istemiyorsanız, sizin yanınızdan ayrılır, geldiğim yere döner, giderim! dedi. Sustular. Hz. Hüseyin'in sözlerine itiraz etmediler. Hz. Hüseyin, çadırına girdi, Eshabı, başına toplandılar.

Hz. Hüseyin «Sen, beni ölümle mi korkutuyorsun?

Müslim b. Akil «Vallahi, o, zan değil, belki yakindir dedi.

4- Temim ve Hemedan kabileleri halkının üzerine Hürr b. Yezid'i kumandan tayin etti.

Habib b. Müzahir, onlarla bir müddet şiddetle çarpıştı.

Taberi-Tarih c. 6, s. 208.

Biz, Ehl-i Beyt'iz ve bu işe; zulümle, azgınlık ve düşmanlıkla üzerinizde hükümlerini yürüten o iddiacılar güruhundan da, onlardan olmayanlardan da,. aranuzda bulunan sairlerinden de, daha layık ve müstahık bulunu-yoruzdur.

Onlar, azdırlar. Azala azala hiç kalmazlar! ,,

Yanlarına varınca, Ömer b. Sa'd, onu, bilgi versin diye, ibn-i Ziyad'a yollamıştı.

ibn-i Ziyad «Ne diye konuşmayorsun? dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 211.

Mes'udi-Murucuzzeheb c. 3, s. 70

Taberi-Tarilı c. 6, s. 202.

Babam, benden hayırlı idi. Annem de, benden hayırlı idi. Kardeşim de, benden hayırlı idi.

Velid, ikisine tekrar adam gönderip gelmeleri için ısrar etti. Hz. Hüseyin'in, Valinin yanına gitmesine, ev halkı razı olmadılar.

Taberi-Tarih c. 6, s. 228

Süleyman b. SurecTin, Küfe Valisine Cevabı :

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 195-196.

«İmdi, her taraf yeşerdi. Meyvalar yetişti. Kuyuların suyu çoğaldı. İstediğin zaman gel.

Onlara fırsat verişimiz, ancak, günahlarını artırmaları içindir. Onlara, hor ve hakir edici bir azap vardır. Allah, Mü'minlerİ, üzerinde bulunduğunuz şu halde bırakacak değildir.

Çünki, sen, Hüseyin'i, ince taşlı, milli yerine indirip şehid ettin.

Hz. Hüseyin, ona «Ey ibn-i Es'adl Allah, seni rahnıetile esirgesin!

diye sordu.

Taberi-Tarih c. 6, s. 2S9

Züheyr «El'Akr dedi.

Biz de, kalkıp yanından ayrıldık.

Zeyd b. Erkam'm İbn-i Ziyad'a İhtan ve Hıçkırarak Ağlaması :

Taberi-Tarih c. 6, s. 233-234.

Beytüllah'ın Rabb'ına and olsun ki: biz; Peygamber'e; Şimr'den, Şe-bes'den ve Babası Belirsiz'in oğlu'ndan daha yakın, ve daha önce geliriz-dir!

Yakubi - Tarih c. 2, s. 245

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 245

Hz. Hüseyin, bir ara, küçük yavrusu Abdullah, dizinde, kucağında olduğu halde, oturuyordu.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 249

Hz. Hüseyin, kanla dolan avuçlarını yere boşalttı. Yer, kanı sordu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 242-244.

Süleyman b. Sured, erkenden Nuhayla karargahıma gelmişti. Kendisine bey'at etmiş olanların sayısına bakmak için bey'at defterini getirtti. Sabah-' leyin deftere baktı. Bey'at edenlerin sayısının on altı bin kişi olduğunu gördü.

Mekkeliler, oau, görünce, yanında halka halka toplandılar. Abdullah b. Zübeyr'i bıraktılar.

Hz. Hüseyin, Hürr'ün süvari birliğinden ayrılmak için Eshabile birlikte sola, badiyeye doğru bükülmek istedi.

12. Abdullah b. Hasan

Mervan b. Hakem, onlara «Ne yaptınız? diye sordu. Küfe heyeti de «Onlardan on sekiz adam yanımıza geldiler. Vallahi, onların sonuncusuna kadar haklarından geldik!

Vallahi, sen, Amucanı güc yetiremiyeceği bir işe seslenerek çağırdın.

Kadı Şurayh der ki «Hani, beni görünce: (Allah aşkına, Müslümanlar aşkına! Benim aşiretim, kabilem hep yok mu oldular?!

İki oğlunun, Hz. Hüseyin'le birlikte şehid edildikleri haberi Abdullah b. Cafer'e erişince, bazı azadlılarile halktan bazıları onun yanma giderek baş sağlığı dilediler.

. Osman b. Halici, b. Üseyr-ül Cüheni ile Bişr b. Savt -ül Hemdani, Abdurrahman b. Akil'i şehid ettiler.

Bana, açıkça bildir, sen, bu işi yapacak mısın? dedi. Hz. Hüseyin «Ben, bunun üzerindeyinr.

Rifaa b.-Şeddad, ona «Biz, Allah'ın kullarıyız. Hepimiz O'na döneceğiz. Sen, Sancağı, ne diye tutmuyorsun?

Hz. Ali'nin oğullan Abbas, Cafer ve Osman, Şimr'in yanına varıp «Bizi ne için çağırdın, bizden ne istiyorsun? dediler.

Bilal «Oradan şüpheleniyorum. Vallahi, sen, bana ne varsa, mutlaka haber vermelisin! dedi.

Hz. Hüseyin'in Şehid Edildiği Tarihde Yaşı :

Abdullah b. Ömer; Hz. Hüseyin'in Irak taraflarına doğru gitmek istediğini haber alınca, ona gönderdiği mektupta: yapmak istediği işin çok büyük olduğunu, kendisinin vurulup düşürüleceği yere götürülmek istenildiğini bildirdi: buyurduğunu işitmişimdir, demişti dedi.

Sizin az bir kuvvetle, pek çok bir kuvvete karşı gitmek istediğinizi haber aldım.

O temiz, pak zatı aldatmak, Ona yardımcı ve derd ortağı olmamak,, en büyük hata ve günahdı.

Sabah namazı vakti olunca, Hz. Hüseyin'le Eshabı inip. Liamaziarını kıldılar ve yine acele hayvanlarına bindiler.

Ayıp ve kusurlu iş, kadınlara mahsustur!) dedi.

İbn-i Ziyad «Ey Yeşkür oğullarından olan kardeş! Sen, benim düşündüklerimden hiç birisini tutturamadın!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 185.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 230

Abbas b. Ali ile Nafi b. Hilal da, Amr b. Haccac ile arkadaşlarına saldırarak onları piyadelere müdahaleden men ettiler; doldurulan su kırbalarının, karargahlarına ulaştırılmasını sağladılar.

Vallahi, Hüseyin'in yanına gitmek istediğini sezseydim, kendisile birlikte ben de, giderdim!

Hz. Hüseyin «Evet! Bunu, Allah, senin bir tevben olarak kabul eder ve günahını bağışlar. Senin ismin ne idi? dedi.

Amr, kolu ile korundu ve çığlık kopardı.

Hz. Hüseyin'in başının gömüldüğü yer hakkında bir hayli ihtilaf vardır.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 153.

Hüseyin b. Ali'yi, Resulullah'ın Haremi olan Medine'den, Allah'ın Haremi olan Mekke'ye gitmeye mecbur etmen ve hile ile adamlar gönderip Onu yok etmek için kandırman, Allah'ın Haremi olan Mekke'den yola. çıkarıp Küfe yolunu tutturmandır!

Dünyayı andı. Ondan soğuttu.

Vallahi, oh gün geçmeden Tayyi' kabilesinden Sana atlılar ve piyadeler gelir. Yanımızda, istediğin kadar oturursun. .

Temim oğullarından Abdullah b. Havza, Hz. Hüseyin'in karşısına gelerek. «Hüseyin, içinizde mi? diye sordu.

Ömer b. Sa'd, kendi ölülerinin cenaze namazlarım kıldı ve onları defn ettirdi.

«Allah, beni, Sana feda etsin ey Resulullah'm oğlu! ,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 20.

Hani, dışarı çıktı. Müslim, ayakta duruyordu. Hani'ye selam verdi ve «Beni koruyasın ve konuklayasin diye sana geldim. dedi. Hani «Sen, bu ağır işi yüklemekle bana kıydın!

Sizin hal ve gidişinizi, işinizi ve görüşünüzü inceleyip bana yazmasını kendisine emr ettim.

Hz. Hüseyin'e Acı Haberleri Getiren Elçi :

«Biz, seni tanıyamadık. Bize karşı Züheyr b. Kayın, yahut Habib b. Mu-zahir, yahut Büreyr b. Hudayr meydana çıksın! dediler.

Müseyyeb b. Necebe öldürüldüğü zaman, halkın Başkanı, Abdullah b. Sa'd b. Nüfeyl'dir.

Züheyr b. Kayn «Vallahi, ben, şu öldürülmeyi, Senden ve Senin Ehl-i Beyt'inden olan şu gençlerden Allah'ın kaldırması, gidermesi için, bu uğurda öldürülmemi, sonra diriltilmemi, sonra öldürülmemi, hatta bin kerre öldürülmemi arzu ederdim! dedi.

Ömer b. Sa'd «Eğer, ben, bunun bir yolunu, çaresini bulabilseydim, yapmayı çok arzu eder ve yapardım dedi.

ibn-i Ziyad'dan sana yazı gelinceye kadar baha hiç bir suretle taarruz ve itirazda bulunmayacağına söz vermemiş mi idin? dedi.

Rüzgarların, Onların üzerlerine toprak savurduğunu,

Hz. Hüseyin'in oğlu Aliyy-ül Asgar der ki «Ömer b. Sa'd tarafından gönderilen Elçi, bize geldi. Sesi, işitilecek gibi bir yerde dikilip (Biz, sizi yarın sabaha bıraktık. Eğer, teslim olur, boyun eğerseniz, sizi alıp valimiz İbn-i Ziyad'a götüreceğiz.

ibcı-i Ziyad'm azadlısı. Reşid, Hani b. Urve'nin boynuna kılıçla vurdu. Bir şey yapamadı.

Malik b. Nüseyr «Ben, ancak, imam ve Önderime itaat, Ona olan bey'atı-ma riayet maksadile geldim! dedi.

O sırada köşkte bulunanların?-Küfe Eşrafı da, dahil olmak üzre iki yüz kişi kadar oldukları da, rivayet edilir.

Hüseyin b, Ali'ye:

Vallahi, siz, bizim üzerimize yürüyecek olursanız, biz de çıkar, sizinle çarpışırız.

Kendi kendime: (Ben, ne yaptım! ibn-i Ziyad ve adamlarının emirlerini yerine getirmek için yola çıkıp şu cemaati zarara soktum!

Yezid b. Makıl, Büreyr b. Hudayr'a te'sirsiz bir darbe indirdi. Ona, hiç bir zarar veremedi.

Taberi-Tarih c. 7, s. 80

Rifaa b. Şeddad, Velid b. Gudayn-ul Kinani'nin yanına vardı. Sancağı, sen, elinde taşıyacak mısın? Yoksa, senden alayım mı? diye sordu,

Süleyman b. Sured'in arkadaşlarından bazıları, Süleyman b. Sured'in yanma gelerek «Şu azgın, zalim adam öldürmüştür. Simdi, artık, saltanat zayıflamıştır. istersen, Amr b. Hureys'i, köşkten çıkarıp atalım. Sonra da Hüseyin'in ve Ehl-i Beyt'inin kanlarını aramağa, intikamlarını almağa halkı davet edelim? dediler.

Hz. Hüseyin, gözlerinin yaşını tutamadı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 228.

Ahnef in Hz, Hüseyin'e ayeıt yazıp göndermesi :

O da, onu haps etti.

Abdullah, b. Abbas, bunu işitince, Hz. Hüseyin'in yanıaa geldi.

. Birbirlerinin boğazlarına sarıldılar, bir müddet boğuştular. Sonra, Büreyr, onu yere yıkıp göğsüne oturdu.

Yezid b. Muaviye, Hicretin 60. yılı Recep ayında Dimeşk'a dönerek Medine valisi Velid b. Utbe b. Ebi Süfyan'a şöyle yazdı:

Küreyb b. Zeyd-ül Hımyeri, akşamleyin Sancakla geldi. Yanında Hımye-yeri ve Hamdanilerden yüze yakın kimse vardı.

Taberi-Tarih c. 6, s. 207-206

Allah aşkına ey Azre! Temiz, pak canların öldürülmesinde dalalet ehli olanlara, bari sen yardımcı olma! dedi.

Amr b. Karaza, meydana çıkıp çarpışa çarpışa şehid düşünce, kardeşi Ali, Hz. Hüseyin'e kızdı: «Ey Hüseyin! Ey yalancı oğlu yalancı! Kardeşimi doğru yoldan saptırdın, aldattın ve en sonunda Öldürttün! diyerek seslendi.

Bunun üzerine, Hürr, Ömer b. Sa'd'in yanından ayrılıp halkın durduğu yerlerden bir yere geldi, durdu.

Züheyr b. Kayn'm, Küfelileri Uyarması :

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 211.

tbn-i Abd-i Rabbih-Ikdülferid c. 2, s. 219

Kureyb b. Zeyd ve Arkadaşlarının Şehid Olmaları :

İbn-i Ziyad, sözlerini bitirmeden, Abdullah b. Afif-ül Ezdi, sıçrayıp ayağa kalktı.

Onlar, beni düşmanları ve düşmanlarının oğlu ile baş başa bırakıp hep gaib mi oldular?!) dedi.

Hz. Hüseyin «İnna Lillahi ve inna üeyhi raciun verahmetullahi aleyhima. dedi ve bunu, tekrarladı durdu.

Hz. Hüseyin'in başının, Yezid tarafından Medine'ye gönderilip orada da astırılarak teşhir edildiği de rivayet edilir.

Rifaa b. Şeddad'm. Kalanları Toplayıp Geri Çekilmek İstemesi :

Ömer b. Sa'd «Allah'a şükürler ölsün. Zaten, vallahi, ben de, Hüseyin'le muharebeden, onunla çarpışmaktan beni muaf tutmasını Allah'dan dileyor ve umuyordum! dedi.

Vallahi, Allah katında kazanmış olduğun şey seni helak ve mahv edecektir!

İbn-i Ziyad, Şimr b. Zilcevşen'i çağırdı. «Bu yazıyı, Ömer b. Sa'd'e götür. Hükmüme boyun eğmelerini Hüseyin ve Eshabına teklif etsin.

Müslim b. Akıl, köşkün kapısına gelince, köşkün kapısının üzerinde duran ve içinde soğuk su bulunan küpü gördü. «Bana, şu sudan içiriniz! dedi.

«Haber aldığıma göre: Küfeliler, yanlarına gelmesi için Hüseyin'e mektup yazmışlar.

Hz. Hüseyin «Allah, senin kardeşini dalalete sevk etmedi. Fakat, onu, hidayete, seni de, dalalete sevk etti! dedi.

İbn-i Ziyad; yanında Müslim b. Amr-ül Bahili, Şerik b. Aver, Münzir b. Carud, ev halkı ve uşaklarından mürekkep on dokuz kişilik bir kafile ile Küfe'ye hareket etti.

Hz. Hüseyin'in, Yezid'e gönderilen Ev halkı arasında on iki çocuk bulunuyordu. En büyüğü, Ali b. Hüseyin'di.

Hz. Hüseyin'in Yol Hazırlığına Başlaması, ibn_i Abbas'in Onu Vazgeçirmeye Çalışması:

Hz. Hüseyin'in Başı, İbn-i Ziyad'ın Önünde :

(Ey Küfeliler! Sizi, Allah'ın azabile uyarır, korkuturum!

Hürr'ü, ısıtma titremesi gibi bir titreme tutmuştu. Titreyip duruyordu. Muhacir b. Evs «Ey ibn-i Yezid! Vallahi, senin şüpheli bir halin var!?

Küfelilerin Hz. Hüseyin'i Küfe'ye Davet Etmeleri :

Hz. Hüseyin'in Ev halkı, Yezid'in kapısına geldikleri zaman, Muhaffez b. Salebe «işte, Muhaffez b. Salebe! Mü'minler Emirine, soysuz, yalancı ve sapkın olanları getirdi! diyerek bağırdı.

Şu Ailah'm belası İbn,-i Ziyad'ın korkusundan dolayı, bunu, bütün halktan gizli tutacağına, Allah adına yemin ederek bana söz ver! dedi.

Kerbela Tevbecileri ve Fedailerinin Sayısı :

O Eşraf güruhu ki, tek bir cemaat halinde Senin üzerine sevk edilmiştir.

Mürri b. Muaz-ül Ahmeri, Ali b. Hüseyin'in eteğini açıp baktı. «Evet! Buluğ çağına ermiş! dedi.

Benim unutamayacağım, seninde, unutmaman gereken şeylerden biriside:

Biz, kendisile çarpışmak istiyor değiliz.

Tırman, Hz. Hüseyin'in yanına gelip kavuştuğu zaman, aynı beyitleri tekrarlamıştı.

Abdullah b. Val, şehid olunca, Abdullah b. Hazimin de, onun yanında şehid olduğu görüldü.

Hz. Hüseyin'in Şehid Edildiği Tarih :

Sen, çıkıp halkı bey'ata davet ettiğin zaman, bizi de, çağırırsın. dedi.

1. Bırakınız, ben, geldiğim yere dönüp gideyim?

tbn-i Ziyad «Siz, onu köşkün damına çıkarırken, o, nasıl oluyor, ne sö Iüyordu? diye sordu.

Tirmah, Hz. Hüseyin'e veda ederken «Allah, Senden, cinlerin ve Şeytanların şerrini gidersin!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 227-228.

Bizler, kendimizi temize çıkarmak ve Taraf darlarımızı öğmekle helak olanlardan olduk.

Tevbecüer ve Fedailer Birliği, Fırat üzerindeki Aksas'a kadar ilerledi ve oraya kondu.

Dineveri-Kitabül'&hbar s. 261

«Ey kavmim! Doğrusu, ben, o sürü sürü fırkaların gününe misal vermenizden, Nuh Kavminin Ad'in, Semüd'un ve daha sonrakilerin hali gibi bir maceraya sapıp felakete uğramanızdan korkuyorum.

Vallahi, eğer, dümya bizim için baki olsaydı ve biz de, onda temelli kalıcı olsaydık, sana yardım etmek ve derd ortağı olmak üzre oradan ayrılır, Seninle bulunmayı tercih ederdik!

Kesir b. Abdullah'ın Elçiliği Kabul Etmesi ve Ebu Stimame ile Münakaşaları :

Abdullah b. Zübeyr, Abdullah b. Abbas'm, kendisine bey'at etmesini çok arzu etmekte idi.

Muhtar «Ben, böyle bir şey yapmış değilim. Fakat, gelip Amr b. Hureys'in Sancağı altına indim ve onunla birlikte geceledim ve sabaha çıktım! dedi.

«Babam, anam Sana feda olsun! Muhammed Aleyhisselamm temiz, pak olan zürriyetinin önünde çarpış! dedi.

Hürr b. Yezid'den başka bunların hepsi, Hz. Hüseyin'in şehadeti cinayetine katıldılar.

Taberi-Tarih c. 6, s. 261-262

Taberi-Tarih c. 6, s. 258-230

Biz, Senin hakkını eda etmeyip te, Allah katında ne özür beyan edeceğiz?

Adamları yetişip Husayn'ı kurtardılar.

ibn-i Sa'd-Tabakat'ç. 5, s. 212, Taberi- Tarih c. 6, s. 263

Dinaveri-Kitabül'ahbar s. 228-229

Hüseyin dedi.

Evlerindecı ve çadırlarından çıkan halk, İbn-i Ziyad'm yanma yığılmışlardı.

Hürr, atın üzerinden bir arslan gibi yere sıçradı. Kılıcı elinde idi. diyordu.

«Siz, ne söylüyorsunuz?!

Abbas b. Ali'yi, Zeyd b. Rukad-ül Cenbi ile Hakim b. Tufeyl-üs Sinbisi şehid ettiler.

İbn-i Ziyad «Halifelik işinde sizin için bir hak bulunduğunu mu zan ediyorsun? dedi.

Siz de, Otodan bir parçasınızdır. Bunun için, hiç bir zaman dünyaya nail olamazsınız.

7- Azre b. Kays-ül Ahmesi'yi süvarilerin başına geçirdi.

Ebülfida -. Elbidaye Vennitidye c, a, s- 38S

8. Muhammed b. Ali

Muharnmed b. Eş'as, tbn-i Ziyad'ın yanına varıp Hani b. Ur ve hakkında onunla konuşmuş ve «Sen, Hani b. Urve'nin Küfe şehrinde kabilesi içindeki mevkiini biliyorsun. Onun kavm ve kabilesi de, onun, benim dostum olduğunu ve onu senin yanma bizim getirmiş olduğumuzu biliyorlar.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 65-66.

Hüseyin b. Ali'den, Küfedeki Mü'min ve Müslüman kardeşlerine!

Hz. Hüseyin'le yanındakilere karşı bölüklere ayrılmaları için birlik kumandanlarına seslendi.

Babam:

Peygamberiniz buyurmadı mı?!

Yezid'in emirnamesi gelince, Velid, bir fitne ve karışıklık çıkmasından korktu. Araları açık bulunan Mervan'a adam. gönderdi. Mervan, geldiği zaman, yazıyı ona okudu ve ne yapmak gerektiğini danıştı.

Hüseyin, halkın bey'atım alacaktır. Kendisi, Mekke'ye gitmiştir. Sizler, Onun ve Babasının Tarafdarları bulunuyorsunuz.

Numan b. Beşir, minbere çıkıp Allah'a hamd-ü sena ettikten sonra «Sizlere derim ki: ey Allah'ın kulları! Fitneye ve tefrikaya koşmayınız. Çünki, bunlarda adamları yok etmek, kan dökmek ve mal gasbı vardır.

Muhaffez'in Küstahlığı ve Yezid'in Onu Azarlaması :

Bunlar, Hz. Hüseyin'in önünde durup Onu göğüsleri ve yüzleri ile korumağa çalıştılar ve şehid oldular.

Şebes b. Rİb'i başındaki adamlarından bazılarına «Anaları ağlayasıca-lar! Sizler, ancak, kendi ellerinizle kendinizi Öldürüyor, kendinizden başkaları için kendinizi zillete ve hakarete düşürüyor, Müslim b. Avsece gibi bir zatın öldürülmesile ferahlanıyor ve seviniyorsunuz!?

«Müslüman, Müslümanın kardeşidir. Ona, hainlik ve yaramazlık etmez! Sizler, bizim kardeşlerimiz ve memleketlimizsiniz. Allah'ın, Küfeli kullarının bize en sevgili olanısınız.

Benim cesaret ve kahramanlığım, felaketlerle karşılaşmaktan, söylediklerim de, derdimin hafiflemesi için, içimden fışkıranlardan ibarettir! dedi.

Amr b. Hureys «Allah, valiye iyilikler versin! Bu, nihayet, bir kadındır. Kadın, söylediği her hangi bir şeyden dolayı sorumlu tutulur mu?

Hz. Hüseyin, Hz. Zeyneb'e «Tut onu, bırakma! diyordu.

Babam, Siffın'a giderken buraya uğramıştı. Ben de, yanmda idim. Durdu ve buranın neresi olduğunu sordu, ismi, kendisine haber verilince dedi.

Hz. Hüseyin'in Çevresindeki Piyadeleri Birbirine Katmaei :

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 152-153.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 150-152.

Hz. Hüseyin «Atma! Çünki, onlarla çarpışmayı, önce ben başlatmak islemiyorum! dedi. ...

Haberiniz olsun ki: onlar, şeytana itaati iltizam, Rahman olan Allah'a itaati terk, fesadı izhar, dini cezaları tatil, ganimeti istediklerine ikram ettiler.

Çücıki, Iraklılar, inkarcı, mücadeleci bir kavmdır. Babanı öldürdüler. Kardeşini dövdüler. Her şeyi yaptılar da, yaptılar! dedi.

Ebüşşa'sa, «Sen, Rabbma isyan edip İmam ve Önderine itaat etmekle kendini mahv ettin! Dünyada ayıb, Ahirette de, Cehennem ateşini kazandın! dedi ve «Biz, onları, ateşe çağıran İmam ve Önderler yaptık.

Ben, itaatlılarımza karşı şefkatli bir baba, aykırı hareket edenlerinize karşı da, ıslatılmış zehir gibiyim! Kendisini esirgeyen, koruyandan bagka hiç biriniz sağ kalmaz.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 91-92.

Mes'udi-Murucuzseheb c. 3, s. 71

Züfer (Ben, size bu hususta bir teklifde bulunsam olmaz mı? Belki, Al-İah, bunda sizin için de, bizim için de, hayr yaratır.

Kim, onu bize getirirse, ona, Müslim'in kan bedeli ihsan olunacaktır.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 155-156.

Müseyyeb b, Necebe, sıçrayıp «Ey ahid bozucu ve çözücülerin oğlu!

Abdurrahman ile Büreyr, omuz omuza bulunuyorlardı.

(Ey Zaman! Üf! Bıktım senin arkadaşlığından!

Yarın, Rabb'ımıza döndüğümüz zaman, kendilerine (Biz, sizi, içinde düşünecek kadar bir müddet yaşatmadık mı ve size bir Uyarıcı da, gelmedi mi? Fatır: 37) dediği kimselerden yapmamasını dileriz.

Hz. Hüseyin şehid edildiği zaman; güneş, Mizan burcunda 17 derece ve 20 dakikada;

Siz, inşaallah, bizim ancak çıkıp gittiğimizi göreceksiniz! dedi.

Abdullah b. Aziz-ül Kindi, yanında küçük oğlu Muhammed olduğu halde, gidip «Ey Şamlılar! İçinizde Kinde'Ierden bir kimse var mı? diye sordu.

Hz. Hüseyin'in Kabrinin Belirsiz Edilmesi ve Kabrinden Yayılan Hoş Koku :

Camiin direklerinden bir direğin dibinde uzun uzun namaz kılan bir zat gördü.

Ta'beri-Tarih c. 6, s. 234.

Taberi-Tarih c. 8, s. 190

Yezid, onu, bağrına bastı ve : «Anladım ki erkek yılan ısırır. Yılan, yılandan başka bir şey doğurur mu? dedi.

Hüseyin, kızdı. Bir anda şahin gibi yetişti. Kükremiş arslan saldırısıyla Amr b. Sa'd'e saldırdı. Kılıçla ona şiddetli bir darbe indirdi.

Taberi-Tarih c. 7, s. 47

Eğer, senin, bullardan, derdin iyileşebiliyor, için rahatlaşabiliyorsa, iyi-leş ve rahatlaş bakalım! dedi.

İbn-i Ziyad, Kesir b. Şihab b. Husayn'ı çağırdı. Mezhic kabilesinden kendisine tabi olanların yanına varıp onları harpten, Sultanın cezasından korkutarak ibn-i Akil'den ayırmasını ona emr etti.

Kadınlar, feryad ederek çadırdan dışarı fırladılar.

Vallahi, orada Gassan ve Himyer hükümdarları ve Numan b. Münzir ve siyah kırmızı herkes tarafından himaye olunur ve korunuruz.

Hz. Hüseyin'in oğlu Ali ile çocuklar ve kadınlar, Yezİd'in huzuruna getirildiler.

«imdi, Hüseyin'in, Abdullah b. Ömer'in ve Abdullah b. Zübeyr'in bey'atlarım zorla al.

İbn-i Ziyad «Müslim ve taraf darları, bırakılmışlar; Küfeliler, Müslim'den ayrılmışlardır! dedi.

Eğer, o, emrimi yerine getirmekten kaçınırsa, onlarla, sen çarpış. Leş-kerin başı sensin!

Çünki, kızı Hind'i tbn-i Ziyad'la evlendirmiş bulunuyordu.

Çünki, orada kaleler, vadiler var. Orası, enine, boyuna geniş bir topraktır.

Dine veri -Ki tabül'ahlbar s. 244

Müslim, mektubu Kays b. Müshir-üs Saydavi'ye verip Hz. Hüseyin'e gönderdi.

Ben, Peygamberiniz Aley his selamın kızının oğlu değilmiyim?

Dineveri-KitaMl'ahlbar s. 247

Toplantıda bulunanlar «Hayır! Onu, aldatmayacağız. Onun düşmanüe çarpışacağız. Onun uğrunda öleceğiz! dediler.

Hz. Hüseyin'in Eshabı şiddetle çarpışıyorlar, hele otuz iki kişiden ibaret süvarileri, her taraftan hücuma kalkan Küfeli süvarilere kahramanca karşı koyuyorlar, onları bozup dağıtıyorlardı.

Allah, seni de, Peygamberinin Ehl-i Beyt'inin mükafatile mükafatlandırsın!) dedi.

Abdullah b. Abbas, Hz. Hüseyin'in şehadetile ilgili bir rü'yasmı şöyle anlatır :

Hz. Hüseyin, Küfe'den gelen dostlarına «Arkanızdaki halkın haberlerini bana bildiriniz! dedi.

Muhaffez «Halkın en ahmakının ve en ahmak analısının başını getirdim! diyerek bağırınca da, Yezid: «Muhaffez'in anasından daha ahmak ana doğmamıştır!

Hz. Zeyneb «Vay bizim başımıza gelenlere! diyerek ellerini yüzüne vurmağa başlayınca, Hz. Hüseyin «Size, ah, vah etmek yaraşmaz! Ey kardeş-ciğim! Sus! Rahman olan Allah, sizi rahmetile esirger! dedi.

Küfe'nin eski sokaklarına doğru yürümeğe başladı. Nereye doğru gittiğini, nereye gideceğini bilmiyordu.

Gördüğüm ve duyduğum şeylerden hiç unutamayacağım şey de, Fatı-ma'nın kızı Zeyneb'in sözleridir.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 210-211.

Hz. Hüseyin «Size göndermiş olduğum Elçim hakkında sizde bir bilgi var mı? Bana bildir? dedi.

ilk önce, bekçilere, koruyuculara rastladı.

Biraz daha yaşa bakalım!

Küfe eski valisi Numan b. Beşir-ül Ensari ise «Resulullah Aleyhisselam, Onları^ bu halde görse, ne yapar idiyse, senin de, Onlara öyle yapmanı uygun görürüm! dedi.

Yezid, uşağına emr etti. Tasın üzeri açıldı. Hz. Hüseyin'in başım görünce, Yezid'in yüzü kızardı.

Ibn-i Ziyad, Hz. Zeyneb'e «Allah, senin Ehl-i Beyt'inden, taşkınlık ve azgınlıktan direnen ve ileri gidenleri böyle yok etmekle, içimin derdini giderdi, beni ferahlattı! dedi.

Kurre b. Kays'in Elçiliği ve Hz. Hüseyin'in Teklifleri :

Vallahi, ben, ne bundan önce, ne de sonra, onun gibi oğlu, Ev halkı ve bütün Eshabı öldürülmüş, eli, kolu kırılmış olduğu halde, cür'et ve cesaretini gayb etmeyen bir kimse daha görmemişimdir!

Taberi-Tarih c. 6, s. 221.

Abdullah b. Yezid; Hz. Hüseyin'in kanma girenlerden tanınmış kimselerin kendisile görüşüp konuşmasını pek istememekte ve bunun, bilhassa Tev-beciler tarafından görülmesinden çekinmekte idi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 89-90

Kendimi, iyice berkiştirdikten sonra tepip dört nala kaldırdım. Dolu dizgin Küfe leşkerinin ortalarına daldım. Küfe leşkeri, ikiye bölünerek bana yol açmak zorunda kaldılar.

Amr b. Said «Ne istersen yaz, bana getir, müh. ürleyeyim dedi. Abdullah b. Cafer, bir mektup yazıp Amr b. Said'e getirdi. «Bunu, mühürle ve kardeşin Yahya b. Said'le gönder ona.

Hür b. Yezid «Ben, vallahi, bu bahs etmiş olduğun mektupların ne olduğunu bilmiyorum! dedi.

dedi. Beni, yine kızdırdı. Süvarilerimi ve piyadelerimi toplayıp ona ve arkadaşlarına tekrar saldırdım.

Mus'abüzzübeyri-Nesebü Kurayş s. 40

(işittiğime göre, dedim, sen, Irak'a gitmek istiyormuşsun. Ben, sana karşı çok şefkathyımdır.

Namaz Kılmak İçin Yapılan Münakaşa ve Habib b. Muzahir'in Şehid Edilmesi:

Hem, orada Babanın tarafdarları da vardır.

Hz. Hüseyin «Ey ibn-i Zilcevşen! Sen, benim çadırımı, Ev halkımla" birlikte yakmak için ateş getirtiyorsun! Allah da, seni, Cehennem de yakar! diyerek bağırdı.

Vallahi, Muhammed Aleyhisselamın zürriyetinin ve Ehl-i Beyt'inin kanlarını döken, onların haremlerine saldıran. Onlara yardım edenleri Öldüren bir kavm, Muhammed Aleyhisselam'ın şefaatına eremez! dedi.

Tevbeciler ve Fedailer Birliğinden Ayrılmalar:

Ali b. Hüseyin «Ya şu kadınlara kim bakıp çekecek? dedi.

Husayn b. Nümeyr «Onların namazı kabul olunmaz! dedi.

Kendisi, kalbde, ortada durdu.

O Hani'nin evinde ki, kendisi babamın eline elini koyup bey'at etmiş bulunuyordur! diyerek vali köşküne döndü.

s Hz. Hüseyin, Akik vadisine kadar ilerledi. Orada, Ikrime oğullarından bir adamla karşılaştı.

Hz. Hüseyin'in Ev halkı, Küfe'ye girerlerken, Küfelilerin kadınları çığlıklar koparıyorlar, ağlayorlardı.

(Ey üzerime eğilen kişi! Arkadaşımın üzerine varmakta acele etme, bırak onu.

Hz. Hüseyin «Irak'a! dedi.

Velid, azadlı kölelerini ona tekrar gönderdi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 237.

Hz. Hüseyin, yine «inna lillahi ve inna ileyhi raciun. Veİhamdü KUahi Rabb-il alemin! dedi.

Mus'abüzzübeyri-Neseb-i Kureyş s. 58

Ben, şuaların, gittikçe Sana yaklaştıklarını görüyorum. Vallahi, ben, İnşaallah, Senin uğrunda ölmedikçe, Sen, ölmezsin!

Ömer b. Sa'd, İbn-i Ziyad'ın yazısını, adamlarından birisile Hz. Hüseyin'e gönderdi.

Kılavuz «Sen, her halde, Hüseyin b. Ali'yi öldürdüğüne pişman oluyor, Basra'daki beyaz sarayını, orada sana verilen maaştan artık mahrum kalacağını, zan ve tevehhümle Basralılardan öldürdüğün Ehl-i Beyt tarafdarların-dan dolayı duyduğun pişmanlığı düşünüyorsundur? demiş,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 123.

Süleyman b. Sured ve arkadaşları, Küfe Valisi Numan b. Beşir'i kovacaklarım da, mektuplarında bildirdiler.

Taberl-Tarih c. 6f s. 224

Yezid ise Ona «De ki: sizi çarpan her musibet, kendi ellerinizin işleyip kazandığı günahlar yüzündendir.

Müslim b. Akil'in de, Hani b. Urve'-nin evinde bulunduğunu bildirdi.

Amr b. Haccac «Ben, Amr b. Haccac'ım! Bunlar da, Mezhic kabilesinin süvarileri ve ileri gelenleridir.

Mus'ab-üzzübeyri-Neseb-i -Kureyş s. 57

Şamlılar, dayanamadılar. Pek çok sayıda Öldürüldüler. Yaralananları da, pek çoktu.

Hür de, yerine, haymasma döndü. Onun da, başına adamları toplandılar. Hür, adamlarını, önceki gibi, atlarının gölgelerinde, dizginleri, ellerinde olmak üzre, oturttu. ikindi namazı vakti olunca, Hz. Hüseyin, müezzine emi- etti, ikindi ezanını okuttu. Kamet getirilince, geçip cemaata ikindi namazını kıldırdı. Selam verdikten sonra, cemaata yüzünü döndü. ADah'a, hamd-ü sena etti. «imdi, size derim ki: ey insanlar! AUah'dan korkunuz. Hakkı, Allah'ın razı olacağı ehline tanıyınız.

Velid'in, Hz. Hüseyin'le Abdullah B. Zübeyr'i Huzuruna Çağırtması :

Kendisini, Urve b. Battar-üt Tağlibi ile Zeyd b. Rukad-ul Cenbi şehid etti.

Süleyman b. Sured «Hamd olsun O Allah'a ki, dilerse, bizi de, Hüseyin ile birlikte şehid olmuş gibi şereflendirecektir! dedi.

«Ey cemaat! Hüseyin'in size yapmış olduğu tekliflerden birisini kabul etmez misiniz ki Allah, sizi, Onunla çarpışmakta! n alıkoysun? dedi.

Hüseyin, öldürülürse, onun göğsünü ve arkasını atlara çiğnet!

Dönüp kaçmak istiyenleri, üzerine geldiğiniz yaralıları, Hüseyin'i davet, etmiş olan hemşehrilerinizden esir edilenleri, esir edildikten sonra sizinle çarpışmadıkca veya kendileri Taf'da rahmetli kardeşlerimizi öldürenlerden olmadıkça, öldürmeyiniz.

İstiyen kardeşlerim, arkamdan gelsinler! dedi. Hepsi, onun davetine icabet ettiler ve «Biz de senin görüşündeyiz! dediler.

Müslim b. Akil'in Küfe'd eki Başarısı :

Hani, kalktı. ibn-i ZiyadVı yakınında, bakınca görebileceği, seslerini yükselttikleri zaman, ne konuştuklarını işitebileceği, kıstıkları zaman, konuştukları kendilerinde gizli kalacağı bir köşeye çekildiler.

ibn-i Ziyad «Evet! Ben de senin re'yinde ve görüşündeyim! dedi.

ibn-i Ziyad «Sen,, kanını dökmeyi heiallaşürdın. Seni öldürmek, bize helal olmuştur.

Yakubi-Tarih c. 2, s. 249

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 96.

Taberi-Tarih c. 6, s. 234

Ebu Abdullah «Ne için duracağız? diye sordu.

Ben, sizin İçin örneğim.

Bir ara, Hür, Hz. Hüseyin'e yaklagarak «Ey Hüseyin! Sana, nefsinde Allah'ı anmanı hatırlatırım.

Allah, Ebu Abdullah e rahmet etsin! dedi.

Mezhic kabilesinin Seyyidlerinden olan Amr b. Haccac, onlara «İşte, adamınız sağmış. Ne diye fitneyi hızlandırıyor, körükleyorsunuz? Geri dönüp gidiniz! dedi. Dönüp gittiler.

Hicretin yirmi altıncı yılında doğmuştu.

Evet! Ben de, kabul ettim! dedi.

Ali b. Hüseyin, zaman zaman yukariki Recezi söyleyerek Küfe leşkerine saldırdığı sırada, Mürre b. Munkız, b. Numan «Eğer, o, bana rastlar ve bu yaptığı gibi yaparsa, onun babasını ağlatmazsam, Araplar, beni kınasın! dedi.

O Peygamberimizin sevgili oğlu, Zürriyeti,. Nesli, İçimizde Öldürülmüş bulunuyor!

Vallahi, ben, Ona hiç bir zaman diye bir yazı yazmadım. Ona, hiç bir zaman, senin gibi diye bir Elçi de, göndermedim.

Müslim b. Akıl; Ubeydullah b. Amr b. Uzeyr-ül Kindi'ye Kinde ve Rebia kabileleri adına Sancak bağladı. Ona dedi.

Abdullah b. Cafer'in, Hz. Hüseyin Hakkındaki Takdirkar Sözleri:

İbn-i Ziyad, Hz. Hüseyin'i, önce, serbest bırakmayı düşünür gibi davrandı ve «Vallahi, o, benim her hangi bir işimi engellemiş değildir. Ben, onun yolunu açmaktan, kendisini serbest bırakmaktan başka bir şey düşünmüyorum. Nereyi isterse, oraya çıksın, gitsin! dedi.

Biz, tefrikadan hoşlanmadık. Sulh ve müsalemet istedik.

Mescidden ayrılıp evlerine gittiler.

Çünki, siz, Rabb'ınıza, Onun katında cihaddan ve namazdan daha büyük ecirli başka bir şeyle yaklaşamazsınız.

Muhammed b. Eş'as, izin istedi. izin verilince, içeri girdi. ibn-i Ziyad'a, Müslim b. Akil'in haberini verdi. Bükeyr b. Humran'ı vurup yaraladığım da, sözlerine ekledi.

Sercun «Eğer, Muaviye sağ olup ta, Küfe'ye İbn-i Ziyad'ı göndermeni sana tavsiye etseydi, onu tayin edermiydin? diye sordu.

Eğer, verdiğiniz sözün gereğini yapmaz, ahdinizi bozar, yaptığınız bey'-atı boynunuzdan çıkarıp atarsanız, ki vallahi, bu da, sizin için zor, yapmadığınız bir şey değildir, siz, Babama da, Kardeşime de, Amucamın oğlu Müslim'e de, bunu yaptınız.

Abdullah b. Avf, b. Ahmer, çevirip getirirken Arabi :

Eğer, iki birlikten birisine yüklenilirse, ikincisi, durumu düzeltir., Süvarilerin ve piyadelerin baskınlarından ona biraz nefes aldırmış olur.

Yezid, Ebu Süfyan Hanedanı kadınlarının Hz. Hüseyin için üç gün ağlamalarını, matem tutmalarım emr etti.

Ehl-i Beyt Taraftarlarınm ileri gelenlerinden ve hayırlılarından bir çok kişiler de, bu toplantıya katıldılar.

Hz. Hüseyin için bir çok yanık mersiyeler söylenmiş, ağıtlar yakılmış tır.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 184.

16. Muhammed b. Müslim b. Akil

Müseyyeb b. Necebe, Süleyman h. Sured'in yanına vardı. Ona «Allah, seni rahmetile esirgesin! Gönülsüz gelecek kişilerden sana hayır ve fayda gelmez. Halis niyetli kişilerden başkası seninle birlikte çarpışmaz. Artık, daha başka kimse beklemeyelim. işini çabuk tut, hemen hareket edelim. dedi.

Yalnız, Müzeyne'den Ubeyde b. Süfyan, bir ara kılıcını çekip Şamlılara hücum etti ve şehid oldu.

«Maksadınız nedir? Ne istiyorsunuz? diye sordu.

Bunun üzerine Velid, adamlarını ona salmaktan vaz geçti.

Müslim b. Amr-ül Bahili «Ey Hani! Allah aşkına kendini öldürtüp te, kavminin, aşiretinin başını belaya sokma:

Onun yüzünden akam kanlar, sakalını ıslatmakta idi. Nafi, o halinde «Vallahi, sizden on ikisini Öldürdüm. Bir o kadarını da, yaraladım. Cihad üzerinde kendimi kınamayorum.

Hz. Hüseyin'in başı, Küfe'ye getirildiği zaman, İbn-i Zlyad, Abdulmelik b. Ebi Haris-üs Sülemi'yi yanına çağırdı. Ona:

Babanın, kardeşinin Eshabı olduklarım söyleyen o kişiler, bir sabah, başlarındaki valileri ile birlikte gelip seninle çarpışacaklardır!

Hz. Hüseyin, mektubu okudu ve Müslim'e şu cevabı yazdı: «imdi, gönderdiğim yere gitmekten seni tereddüde düşüren, alıkoyan şey, kanaatunca, senin korkaklığındır.

Allah'ın kulları! Allah'dan korkunuz. itaatmıza, bey'atımza sarılınız. Kendinize başka bir yol düşünmeyiniz.

«Sen, eğer, Hicaz'da oturur, bu işi, orada yürütmek istersen, inşaallah sana muhalefet olunmaz.

At, ürktü. ibn-i Havza'nın başını; taşlara, ağaçlara çarpa çarpa kaçtı!

Sabahleyin, güneş doğarken üzerlerine yürüdük. Kendilerini, her taraflarından çepçevre kuşattık.

Müslim, evde banmlamayacağıni görünce, kılıcını sıyırdı. «Bütün bu halk, Müslim b. Akil'i öldürmek için mi toplandılar?

Abdullah b. Azizül Kindi'nin, Oğlunu Hindilere Vasiyyet Ederek Çarpışa Çarpışa Şehid Olması :

İbn-i Abd-i Rabbifc-IkdülfericL c. 2, s. 220

Mes'udt-Murucuzzeheb c. 3, s. 77

Elbiselerinin sırtlarından soyulmasına razı olmayan kadınların elbiseleri zorla çıkartırıhp alındı.

Havli, Hz. Hüseyin'in başını, ertesi günü sabahleyin İbn-i Ziyad'a götürdü.

Unutmadığım ve unutamayacağım şeylerden birisi de:

Hürr'ün, Yezid b. Süfyan'ı Öldürmesi:

Allah, bana sıhhat ve afiyet verirse, Basra'ya gider, orada ben senin işine yeterim. Basralılar, sana bey'at ederler. dedi.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 238.

Yardım etmek için bizi çağırdılar. Sonra da, tutup bizi öldürüyorlar! dedi.

Hz. Hüseyin; Müslim b. Akil'in yanma, süt kardeşi Abdullah b. Buktur'u da, yoldan göndermişti. O zaman, Müslim'in şehid edildiği haberini almamıştı.

Hz. Hüseyin'in Vücudundaki Yaraların Sayısı :

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 229.

Senin bu husustaki görüşün nedir? dedi ve kendisine Küfe'den gelen yazıları okudu. Küfe'ye kimin gönderilmesi uygun olacağını da, sordu.

Rivayete göre : Müslim b. Akü'in Küfe'de «Ey Küfeliler! Resulullah Aleyhisselamm kızının oğlu, bize, Bahdel-ül Kelbi'nin kızının oğlundan daha sevgilidir! diyerek Hz. Hüseyin'e bey'ata davete başladığını haber aldığı zaman, Yezid «Ey Şamlılar! Küfe'ye kimi vali tayin edeyim bana işaret ediniz? diye sordu.

Şimr b. Zilcevşen, Küfe leşkerine «Yazıklar olsun sizlere! Hay anaları ağlayasıcalar! Daha ne bakıp duruyorsunuz adama?

Nafi b. Hilal, piyade arkadaşlarından yakınlarına gelmiş olanlara «Kırbalarınızı doldurunuz! dedi.

Bir müddet çarpıştılar.

Verilen sağlam haberlere göre: Kerbela cinayetine katılanlardan, hemen hemen hastalığa uğramayan kimse kalmamış, çokları da, delirmiştir.

Sağ kola, Cebele b. Abdullah'ı, sol kola, Rebia b. Muhank'ı tayin etti.

Kendisine eman verilmesini diledi.

Senden sonra yaşamanın, Allah, belasını versin! dediler.

Bir gece, bir gündüz orada kalarak Hz. Hüseyin'e salevat, kendileri için de, istiğfar getirdiler, düa ve niyazlarda bulundular.

İbn-i Abd-i Rabbih Ikdülferid c. 2, s. 218, Taberi-Tarth c. 6, s. 264

Şimr b. Zilcevşen «Haydi, senin için Öyle olsun! dedi.

Husayn b. Nümeyr «istersen, namazı halka ben kıldırayım. Yahut senden başkası kıldırsın. Sen, köşke gir,. Namazını orada kıl. Çünki, ben, düşmanlarından bazıları tarafından senin Öldürülmeyeceğinden emin değilim! dedi.

Onlar, İçeri girerlerken, Yezid'in kadınları, Muaviye b. Ebi Süfyan'ın kızları ve hanımı feryad ve figan ettiler.

Süleyman b. Sured'le ileri gelen arkadaşları, Abdullah b. Sa'd b. Nü-feyl'in de, İbn-i Ziyad'ın üzerine gitmek üzre hemen hazırlanmasını istediler.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 25.

Bu oklarla onlardan on ikisini öldürdü, o kadarını da yaraladı. En sonunda vurulup iki kolu kırılarak esir edildi.

Ailemin on şereflilerini, Büyüklerini, yükselen dallarımı kollarımı kestin, biçtin!

Aralarında, söz çoğaldı. Hani, itirafa yanaşmadı ve inkar etmekte direndi.

Mus'abüzzubeyrİ-Neseb-i Kureyş s. 57

«Yazım sana gelince, Hüseyin b. Ali ile Abdullah b. Zübeyr'i buldur

Şayed, durum başka olursa, sen, benim yanıma dönmekte acele et. dedi. .

İbn-i Ziyad, korkup Küfe'den Şam'a kaçınca da, Murakka, Küfe'ye döndü.

1- Ömer b. Sa'd, Küfe'nin Medineliler kabilesi halkının üzerine Abdullah b. Züheyr b. Süleym-ül Ezdi'yi,

Taberi-Tarih c. 6, s. 266

Ebüşşa'sa, her oku attıkça, ayağa kalkar, bakardı.

Sehid ettiler Onu!. dedi.

Müslim b. Akİl'in işi hakkında Harai'yi teşvik eder durur, Müslim b. Akil de, kendisine gelen Küfe'Iilerden, sözlerinde duracaklarına dair kuvvetli ahidler, misaklar alırdı.

Ben, ona, hiç bir zaman senin gibi diye bir va'dde de, bulunmadım.

Şayed, kabule yanaşmazlarsa, üzerlerine yürü, onları, öldür! Ölülerinin azalarım kes biç!

Celladlar, Hani'nin üzerine uşuştular. Onu tutup sıkıca bağladılar. Kendisine «Uzat boynunu! denildi.

Ferezdak, adak ve Hac amelleri hakkında Hz. Hüseyine bir takım sorular sordu.

, Adam «yavrucuğum! Vali, onun gömülmesine razı olmaz. Ben, onu Öldürdüğüm için, valinin beni iyi bir mükafatla mükafatlandırmasını istiyorum. der.

Siz, benden ne istiyorsunuz? dedi.

Mervan, Velid'e «Sen, benim sözümü dinlemedin. Vallahi, seB, böyle bir fırsatı bir daha ele geçiremezsin! dedi.

Süleyman b. Sured, Nuhayla'da toplanan halka hitaben bir konuşma yaptı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 37-38.

ibn-i Ziyad, Numan b. Beşir'e «Uykun uzasın ey kör adam! diyerek ağız ve burnunu örttüğü tülbendi açınca, Numan b. Beşir, onu tanıdı.

O sırada, Küfe leşkeriO'nu öldürmek isteselerdi, öldürürlerdi.

Köşkün kapısında bir sarsıntı ve gürültü işitince, dışarı çıktım. Hani, arkamdan diye seslendi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 221-222.

İmdi, haydi gel artık. Bütün "halk, seni gözleyor. Onların, senden başka tmam ve Önderleri yok. Acele, acele gel, Vesselam.

Hz. Hüseyin'in Eshabı, Hz. Hüseyin'in başına toplanıp Küfeliler hakkında konuşmağa başladılar.

Babanın gönderdiği adamlar, imdadına yetişemeden, Onun öldürüldüğü öğrenilmişti! dedi.

Süleyman b. Sured dedi.

İbn-i Ziyad «Sen mi bunu yaptın ey fasık ! Sen, Medine'de şarap içtiğin sırada, biz, Küfeliicr arasında adaletle emr ve Kitabullüh'm hükmüne göre harekete davet etmez miydik?! dedi.

Hz. Hüseyin, Esbabına «Görüyorsunuz ki, Küfelilorden bize gelen, olmadı! dedi.

Allah, onu yok etmen için, sana imkan ve fırsat verdi.

O sırada, piyadelerden kimi sağından, kimi solundan. O'na hücuma geçtiler.

Aramızda yakın ve mühim akrabalık var. Bırak beni buradan dönüp gideyim? dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 238.

iyi biliyorum ki: o, öldürülecek, ben de, ona yardıma kadir olamayacağım!

Kürelilerden on sekiz bin kişi bacıa bey'at etmiş bulunmaktadır.

Yezid'in, Ali ve Ömer b. Hüseyin'le Birlikte Yemek Yemesi :

Muaviye b. Ebi Süfyan'ın, Hz. Hasan ve Hz, Hüseyin'e İkramı :

18. Abdullah-ul Ekber b. Akil

Ziyad b. Ebih, onu bazı adamlarile birlikte Şam'a göndermiş, Muaviye b. E'bi Süfyan da, onların boyunlarını vurdurmuştu.

Müsevvede Dımeşk'a geldikleri, girdikleri zaman, başm bulunduğu yeri soruşturdular. Bulunduğu yeri kazdılar ve onu, oradan aldılar. Sonradan, onun ne yapıldığını Allah bilir.

Bizi zillete düşürdükleri gibi, Sen de, onları zillete düşür!> dedi.

«Onlardan kimi, adadığı şehidliği ödedi, kimi de, bunu ödemeyi bekliyor.

Çünki, ben, sana karşı şefkatliyim.

Senin nice sabah ve akşamlarına sahip ve talip olanlar, ölmüş gitmişlerdir.

Dineveri -KitalbüTahbar s. 250-251

Hepiniz, beni bırakıp gidiniz! Benden dolayı sizi bağlayan bir ahd, size bir vebal yoktur!

Mektubunda şöyle diyordu:

Züfer'in uşakları (Şu develerden istediğinizi boğazlayacaksınız. Şu arpadan da, istediğiniz kadar yükleyip götüreceksiniz.

Ey Yezid! Sen, Kıyamet günü, Allah'ın huzuruna, ibn-i Ziyad, kayırıcın olduğu halde, gelecek ve çıkacaksın!

Süleyman b. Sured «Benim re'yim, görüşüm, vallahi, siz, şu iki iyilikten: şehidlik veya zaferden birine, hiç bir zaman, bu günkinden daha yakın olamayacaksınız.

Dineveri-jKitabül'ahbar s. 232-233

Hz. Hüseyin «Bize muhakkak yardım etmelisin. Sen, bize karşı çarpı-5an kişilerden olmaktan kork!

Bize gelip selam vermesi, kendisine düşen hak ve vecibelerden değilmi-dir? dedi.

Bana, Yezid'in dadısının söylediğine göre: baş, Süleyman b. Abdulmelik, Halife oluncaya kadar (Hicri: 96) Askeri silah deposunda bekletildi.

Hz. Hüseyin'in kızları, kız kardeşleri ve küçük çocuklardan yanlarında bulunanlarla hasta olan Ali b. Hüseyin de, birlikte olmak üzre, hepsi develer üzerinde kapalı hevdeçlere bindirildiler.

Ona, ksrcdi kabilesinden Muhacir b. Evs «Ey Hürr b. Yezid! Sen, ne yapmak istiyorsun?

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 152.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 119-120.

Hürr'ün arkadaşları «Şu Emir, Başkumandan Ömer b. Sa'd ile konuş! dediler.

Taberi - Tarih c. 6, s. 250-252

Vallahi, O; Kur'an'ı, ne teganni ile değiştirenlerden, ne gözleri Allah sevgisi ve saygisıyla yaşamayanlardan, ne orucu, haram içki ile açanlardan, ne de av köpekleri yarenliklerile vakit geçirenlerdendi.

Rastladığı Bedevilerden durumu sorduğu zaman «Biz; vallahi, bizi içeri almamalarından, dışanya da, salmamalarından başka bir şey bilmiyoruz! dediler.

Mus'abüzzübeyri-Neseb-i Kurayş' s. 45, 84

Eğer, Allah'ın Semi koruyacağı ve yapmak istediğin şeyi açığa vurabileceğin bir beldeye gitmek istersen, hemen oraya kadar git.

Taberi-Tarih c. 6, s. 222

SaiJb. Ubeyde der ki «Biz, Ömer b. Sa'd ile su başında su içtiğimiz sırada, bir adam geldi. Ömer b. Sa'd'e dedi.

Halkı, sana bey'ata teşvik etmemi ve ibn-i Zübeyr'e bey'attan alıkoymamı istiyorsun.

Süvarilerden on kişi hazırlandı.

Yakubi-Tarih c. 2, s. 249-250

Dineveri. KitabüI'ahbar s. 227

Dahhak b. Abdullah-ül Mışraki der ki «Vallahi, ben, Ondan dinlediğim sözler kadar belağatli sözler, ne Ondan Önce, ne de. Ondan sonra hiç bir konuşmacıdan dinlememişimdir.

Sercun, Yezid'e «Eğer, baban Muaviye dirilseydi onun bu hususta görüsünü alırmıydın? diye sordu.

Eğer, bana bey'atmızı tamamlarsanız, olgunluğunuzu göstermiş, doğru ve yerinde bir iş işlemiş olursunuz.

Harre günü olunca, Yezid'in dediği oldu. Benim emanım hakkında Müslim b. Ukbe ile yazı gönderdi.

İbn-i Habib - Kitabülmuhahber s. 491, Taberi-Tarih c. 6, s. 256-257

Abdurrahman «Ya sen bana mı söylüyor sun?! diyerek karşılık verdi.

Hz. Hüseyin tçln Mersiyeler Söylenmesi ve Ağıtla Yakılması s

Örtüye bürünüp uyuduk. Sokakta süvarilerin gezindiklerini his etmedikçe, uyanamadık.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 106-107.

Dineveri-KitabüTahbar s. 261, ibn-i Esir-El'KamiI c. 4, s. 45

10. Ebu Bekir b. Hasan,

Muhtar, gelince, Sancağını Amr b. Hureys'in kapısına dikti.

Sonra, kendine gelip ibn-i Ziyad'a «Beni dinle. Sözlerimin doğruluğuna iiian. Vallahi, sana yalan söylemeyorum. Kendisinden başka ilah bulunmayan Allah'a yemin ederim ki Müslim b. Akil'i de, evime ben çağırmış, getirtmiş değilim. Kapıma gelip oturduğunu görünceye kadar onun bey'at işinden de, haberim yoktu. Evimde kalmak istedi. İstediğini red etmekten utandım. Barındırılması ve korunulması için bana sığındı. Ben de kendisini evime aldım. KcEiukladim ve barındırdım. Onun işi, sana haber verilmiş olduğu üzre olmuştur.

Sabaha çıkınca, Velid, onu arattı, bulduramadi.

«Bunlar, başa büyük işler açan, üstün gelmek istiyen adamların başlarıdır!

Ka'ka b. Sevr, Şebes b. Rib'i, Haccar b. Ebcer ve Şimr b. Zilcevşen'e ayini şekilde hareket etmeleri için emir verdi.

3. İsterseniz, beni,. Müslüman serhadlarından bir serhadde, onun yakınlarından birisi olarak, gönderiniz de, cihadla uğraşayım. Ne ben, onlara karışayım, ne de, onlar, bana karışsınlar! dedi.

Yezid'in, Velid b. Utbe'ye yazdığı bu yazısı, Fare kulağı gibi küçücük idi.

şu başlığı güncelledikçe hatrıma şu sual takılıyor...

Züfer b. Haris'in Yurdunda Ağırlanış :

Eğer, Sana karşı bir harp açılırsa, önünde kılıçlarile vuruşacak, kımıldayan gözleri bulundukça, Senden ayrılmayacak yirmi bin Tayyı'h toplamağa kefilim! dedi,

Irak'a giden, senin görüşünüm kötülüğünü görür ve seni görmek istemez!

İbn-i Ziyad'm, Hz. Hüseyin Hakkında Ömer b. Sa'd'e Verdiği Son Emir:

Hz. Hüseyin'in Cesedinin Atlara Çiğrierttirilmesi :

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 112-113.

Amr b. Ubeydullah-ü Sülemi hariç, orada bulunanların hepsi de «Sana eman verilmiştir. dediler.

Hüseyin'i de, sizin hayırlılarınızı da, Eşrafınızı da, öldüren şu İbn-i 2i-yad'dir. Kendisi, size doğru yönelmiş, gelmektedir.

Taberİ-Tarih c. 6, s. 216-217

7. Muhammed b. Ali,

gördün.

Müslim b. Akil; ibn-i Ziyad'ın Küfe'ye geldiğini, eski vali Numan'un Kü-fe'den ayrıldığını, İbn-i Ziyad'ın hutbesini ve tehditlerini işitince, hayatı hakkında endişeye düştü. Yatsudan sonra Muhtar'ın evinden çıkıp Küfe'lile-rin Eşrafından Hani b. Urve'nin evine gitti ve avlusuna girdi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 215

Müslim b. Akıl, köşkün damında halkın göreceği bir yere çıkarılmıştı.

Abdullah b. Ebi Husayn-ül Ezdi, su üzerine inen iri gövdeli leşj^rler arasında bulunuyordu.

Ben de, bu günlerde inşaallah, yanınıza geliyorum.

Sen, vallahi, helak olacaksın ey Büreyr!) dedi.

Fakat, birbirlerinden çekinmekte ve herkes, Onun kanına, kendisinden başkasının girmesini istemekte ve beklemekte idi.

ibn-i Ziyad, ona «Aç kapıyı! dedi,

Abdullah b. Umeyr, kim olduğunu onlara bildirdi.

Küfe'deki durumu, Yezid'e böyle ilk önce Abdullah b. Müslim yazıp bildirdiği gibi, aynı şekilde Umare. b. Ukbe, daha sonra Ömer b. Sa'd b. Ebi Vakkas da yazdı.

Müslim «O, beni öldürmek istiyorsa, ona ne diye selam vereyim. Eğer, beni Öldürmek istemiyorsa, vallahi, kendisine selamım çoğalır. dedi.

Halbuki, ibn-i Ziyad, önceleri, Hani gelirken, ona İkram ve iltifatlarda bulunurdu.

Mukatil köşkünden ayrıldıktan ve bir müddet gidildikten sonra, başına bir ağırlık gelip Hz. Hüseyin, uyukladı. Sonra, uyandı. «Inna lillahi ve inna ileyhi raciün. Veİhamdü Lillahi Rabb-il Alemin! dedi ve bunu iki, üç kerre söyledi.

Ömer b. Sa'dr bunu görünce, çadırları bozmak, yıkmak ve onları, sağ-"dan, soldan kuşatmak için leşkerinden bir kısmını gönderdi.

Sanıyorum ki: sen, bir sabah, kadınlarının, kızlarının arasında Osman'ın Öldürüldüğü gibi, öldürüleceksin!. inna lillahi ve inna ileyhi raciun. dedi.

Şam'a taşınan başlar :

Hz. Hüseyin; Allah ve İslamiyet adına and vererek kendisini Yezid'e göndermelerini isteyince, onlar «Hayır! Ancak, İbn-i Ziyad'm hükmüne boyun eğilerek teslim olunacaktır! dediler.

Hz. Hüseyin, uzun müddet hareketsiz kaldı.

İmdi, derim ki: bu yazım size, öğütü kulak tutulup dinlenir bir kişinizin yazısıdır.

Allah'a yemin ederim ki: kıymetli Müslümanlar öldürüleceklerdir.

Hz. Hüseyin, Hürr'ün, Tırmah'ı haps etmesi veya Küfe'ye döndürmesinden endişe ettiği için, yanından acele ayrılmasını istemişti.

(Hüseyin b. Ali nin kanını aradıklarını söylüyorlar!) denildi.

Süleyman b. Sured'in mektubu, vali Abdullah b. Yezid'e gelince, vali:

Hani «Ben, boynumu vurunuz diye size uzatacak kadar cömerd olmadığım gibi, kendimi öldürtmek için sizin yardımcınız da, değilim! dedi,

ibn-i Ziyad «Hayır! Vallahi, onu, bana getirip teslim etmedikçe, sen, benim yanımdan ayrılamazsın! dedi.

«Hüseyin'i öldüren bir Ümmet, Hisab ğünüjp'nun Dedesinin şefaatini nasıl uma bilir?!

Müslim, Hz. Hüseyin'in mektubunu, kendisine okuyana «Ben, kendim için korkmuş değilim! diyerek yola devam etti.

Abdurrahmacı'Ia Zaide birlikte Muhtar'ın yanına vardılar. Ona, Hani b. Ebi HayyeVıin ve Amr b. Hureys'in söylediklerini anlattılar. Kendi başına bir iş tutmağa kalkışmaması için and verdiler.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 137.

Hüseyin'in önünde iki kişi vurulup şehid olduğu, başka birisinin de, eli kesildiği zaman, Hüseyin, bana tekrar tekrar (Sen de çolak olma. Allah, senin elini kesmesin!

Şamlı casus, artık, sabahları Müslim b. Akil'in yanma serbestçe geliyor, kendisine engel olunmayor, bütün gün, onun yanında bulunuyordu.

Abdullah b. Muti «Allah, hakkında hayırlı eylesin. Ben, sana başkabir görüşü işaret ve tavsiye etmek isterdim. dedi.

Hz. Hüseyin ile Ömer b. Sa'd, konuşmağa başladılar. Gecenin bir kısmı geçinceye kadar konuşmayı uzattılar. Sonra, her biri karargahlarına ve arkadaşlarının yanlarına döndüler.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 231-232.

Hz. Hüseyin, Mekke'den ayrılıp Ten'im'e, oradan da, Essıfaha geldi. Orada, Iraktan gelen ve Mekke'ye gitmek istiyen şair Ferezdak'a rastladı. Ferezdak, Hz. Hüseyin'e selam verdi.

İbn-i Ziyad, Hani'yi döğdükten ve haps ettikten sonra halkın toplanmasından korkarak yanında halkın ileri gelenleri, kendi muhafızları ve uşakları olduğu halde mescide gitti. Minbere çıktı. Allah'a hamd-ü senada bulunduktan sonra «Ey insanlar! İmdi, size derim ki Allah'a itaata, İmam ve Önderlerinize itaata sarılınız. İhtilafa ve tefrikaya düşmeyiniz. Yoksa, helak olur, zelil olur ve öldürülürsünüz. Uyarılan kişi için, mazeret yoktur. diyerek minberden indi.

Hz. Hüseyin, Hicretin dördüncü yılında doğduğuna ve altmış birinci yılında şehid edildiğine, göre, şehid edildiği zaman, elli yedi yaşma basmıştı.

Abdullah b. Val, öldürüldüğü zaman, halkın Başkanı Rifaa b. Şeddad'dır.

Şimr b. Zilcevşen, yamadaki piyadelerle konuşuyorlar diyorlardı.

Mes'udi-Murucuazeheb c. 3, s. 65, Zehebi-Alamünnübela c. 3, s. 1S6, Ze-hebi-Tarüml'islam c. 3, s. 12

Süyuti-TarihuUıulefa s. 207-208

Hür, Hz. Hüseyin'den bunları işitince, onun yanından ayrılıp kendisi adamlarile bir yanda, Hz. Hüseyin de, bir yamda oldukları halde, Uzeyb'in deve otlaklarına kadar gittiler.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 88-89

Fakat, ben, seni ne överim, ne de senin dostluğunu ve sevgini isterim!

Abdullah b. Umeyr «Ey zaniyenin oğlu! Şu insanlardan, seninle çarpışmayı arzu eden ancak bir kişidir. Onlardan, sana karşı çıkan o kişi de, iyi bil ki senden daha hayırlıdır! dedi ve hemen üzerine saldırdı. Onu kılıçla vurup yere düşürdü. Kılıçlayıp durduğu sırada, Salim, haykırarak Abdullah b. Umeyr'e saldırdı. Kılıçla bir darbe indirdi.

Müslim b. Avsece «Ey Resulullah'ın oğlu! Sana kurban olayım! Ben. şuna bir ok atmayayım mı? Cebbarların büyüklerinden olan o fasıka ok atmak fırsatı belki bir daha benim elime geçmez, düşmez! dedi.

Yezid; yemeği hazırlandığı zaman, Ali b. Hüseyin'i ve onun kardeşi küçük Ömer'i çağırır, onlarla birlikte yerdi.

Kendisini çepçevre kuşattılar. Bunun üzerine, O Ehl-i. Beyt Tarafdar-lannı kendisine yardıma çağırdı.

Hürr'ün Küfelilere Hitabı:

Tutumuz bunu odalardan birisine atınız i Kapısını üzerine kapatınız. Kapıya da, bir bekçi dikiniz! dedi ve öyle. yapıldı.

ibn-i Ziyad; Yezid'in ölümü üzerine, öldürülmekten korkarak Basra'dan Şam'a kaçarken, kılavuzunun yaptığı uyarmaya «Ben, uyumuyorum. Fakat, bir iş üzerinde düşünüyorum! diye karşılık vermiş, kılavuz :

Hz. Hüseyin'in; Sinan b. Enes tarafından başı, gövdesinden ayırılıncaya kadar, yanına kimse yanaşamamış, korkmuştu. Başı, gövdesinden ayjrıldıktan sonra, Bahr b. Ka'b, donunu soyup aldı. Kendisini çırıl çıplak bıraktı.

Vallahi, o, senin eline, elini koyup bey'at etmeden memleketinden ayrılacak olursa, onlar kuvvet ve kudrette önde gelir, sen de, za'f ve aczde önde gelmiş olursun.

Hz. Hüseyin «Senin hakkında helaldir.

Süleyman b. Sured «Muaviye, Ölmüştür.

Nafi b. Hilal-ül Muradi, onu, karşıladı. Mızrakla vurup yere düşürdü.

Yazım size okununca, geri dönüp geliniz.

Ben, Hüseyin b. Ali'yim ve Resulullah Aleyhisselamın kızı Fatıma'nm oğluyum.

Arkadaşları, Abdullah b. Hazim'e «Ey Ebu Azze! Allah, sana rahmet etsin! Kumandanına itaat et! diyerek seslendiler.

Eğer, sen, Kitabullaha göre bana karşı akrabalık hakkını gözetmeğe, iyilik etmeğe niyetlendinse, dünyada ve ahirette hayırla mükafatlanasın. Vesselam.

Ben, artık, sizinle hiç bir iş üzerinde bulunmayacak, ve iş birliği yapmayacağım! diyerek yanlarından ayrıldı ve Yezid b. Muaviye'nin yanına vardı.

Abdullah b. Val, Sancağının yanına, geldi. Sancağı, Abdullah b. Hazim-ül Kindi tutuyordu.

Ömer b. Sa'd'in, Ordusuna Hazır ol! Enirini Vermesi:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 113.

Küfe Halkının Harekete Geçmeğe Davet Edilmesi :

Kadı Şurayh, Hani'nin yanına girdi. Ona baktı.

Zeyneb, kardeşi Hüseyin'in cesedi yanından geçerken :

İbrahim b. Talha «Hayır! Vallahi, çarpişüacaktır!

Küfe leşkerinin sağ kol kumandanı Amr b. Haccac, bütün birliklerile birlikte hücuma kalktı.

Hz. Hüseyin, Velid'Ie Mervan arasında gerginlik bulunduğunu bildiği için, onu, Velid'in yanında görünce: «Akraba ile ilgilenmek, görüşüp ko nugmak, ilgisizlikten hayırlıdır.

Ebu Sümame Amr b. Abdullah-üs Saidi; Küfe leşkerinin kütle halinde Hz. Hüse; in'Ie Eshabına doğru her taraftan ilerleyip geldiklerini görünce, Hz. Hüseyin'e «Ey Ebu Abdullah! Varlığım, Sana feda olsun!

Başını ise, Dımeşk'ta Yezid'e gönderdi.

Nihayet, bir su başına gelip kavuştular.

Peygamber Aleyhisselam: buyurduğu halde, baban, onu, temiz, pak bir çocuğu, nesebine katar gibi katmış, bilmeyerek Sünneti öldürmüş, kasden bir bid'atı ihya ve ihdas etmiştir!-.

Ibn-i Ziyad «Hamd olsun Allah'a ki ayıp ve kusurlarınızı ortaya dökerek sizi rüsvay etti, öldürdü! ,

Ebu Sümame «Ben, geleyim de, söyleyeceğini, bana bildir. Senin söylediklerini, ona, ben eriştiririm. Seni, onun yanına bırakmam!

Yemen işi elbiselerden bir elbise giydi.

Müslim b. Amr-ül Bahili «O gördüğün soğuk sudan ha! Hayır, vallahi, sen, bundan bir damla bile tadamazsıu. Nihayet, Cehennem ateşi içinde Ha-mim'i tadarsın! dedi.

Ömer b. Sa'd'le Simr b. Zilcevşen ve Husayn b. Nümeyr, Hz. Hüseyin'e ibn-i Ziyad'm emrini tebliğ için adam gönderdikleri zaman, süvari kumandam Hür b. Yezid de onların yanında bulunuyordu.

Taberi-Tarihc. 6, s. 199

Sonra, halkı, yanımıza çağırdık. Hepsi yanımızda toplandılar. Kısa bir müddet geçmiş, geçmemişti ki, mescid ve sokaklar halkla dolmuştu. Akşama kadar halkın yığınağı devam et|i.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 231.

2. Ali b. Hüseyin,

Kerbela, Kerbele kelimesinden geimiş olup ayaklarda gevşeklik bulunmak, yürürken balçık içinde yürür gibi olmak manasına gelir. Kerbsla'ya, ihtimal ki mevkiinin fbu gevşekliğinden, kötü kumluk bir yer oluşundan dolayı bu isim verilmiştir. (Yakut-Mucem-el Buldan c. 4, s. 36,445)

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 227, Taberi-Tarih c. 6, s. 189

Onların yol hazırlıkları görüldü.

Bunlar, Hz. Hüseyin'den sonra, temizlik için çadırın içine koşuştular.

Hz. Hüseyin «Ey Amucamın oğlu! Söylediklerini göz önünde tutacağım.

Hürr «Benim atlı bulunmam, yaya olmamdan Senin İçin daha hayırlı ve faydalıdır!

Bunlar, Şam'da asılarak teşhir edildi.

Eğer, onlar, beni istemiyorlarsa ve bana gönderdikleri Elçilerinden başka görüşte iseler, döner, giderim!) diyor.

Tevbeciler ve Fedailer Birliğinin Kuşatılması ve Süleyman b. Sured'in Şehid Düşmesi :

Hürr «Olur! Ben de, çarpışmak isterim! dedi ve hemen çarpışmağa girişti. Onu, göz açtırmadan, hiç bekletmeden öldürdü.

Onlar, orada üç gün kaldılar.

Hucr b. Adiyy, Hz. Ali'nin Iraklı Eshabımn büyüklerindendi.

Cabir b. Abdullah-ul Ensari'ye, yahut Ebu Said-ul Hudri'ye, yahut Sehl b. Sa'd-üs Saidi'ye, yahut Zeyd b. Erkam'a, yahut Enes b. Malik'e sorunu?.!

Hz. Hüseyin'in Yargun Düşüp Bir Müddet Olduğu Yerde Kalması:

«Ey Allah'ım! Peygamberinin kızının oğluna yapılanlardan dolaja şikayetimi Sana arz ediyorum! dedi ve geri döndü.

Bilmem ki biz, Halifeliği ne diye şu kavme bırakıyor, onlarla uğraşmaktan vaz geçiyor ve kaçınıyoruz.

Ağzını burnunu örttü.

Dineveri-KJt&bül'ahbar s. 246

Bunun üzerine, hepsi de, atlarından inip yaya oldular.

Hz. Hüseyin, Müslim b. Akil'in mektubunu alınca, yol hazırlığına başladı.

Elçi olarak gönderdikleri Süveyd b. Abdurrahman «Abdullah ve ibrahim: diyorlar dedi.

Ey Allah'ın kulu! Senin görüşün, bana gizli değildir.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 193-194.

Süleyman b. Sured, konuşmasının sonunda :

«Öyle ise, Ubeydullah b. Ziyad'm Irak diyarına valiliği için buyrultu çıkar! dediler.

Hz. Hüseyin'in Eshabı, Küfe leşkerinin başlarına yığıldıklarını görüp onlara karşı ne Hz. Hüseyin'i, ne de, kendilerini koruyamayacaklarını anlayınca, Hz. Hüseyin'in önünde ölme yarışma giriştiler.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 36-37.

Onlar, ordu yürüyüşüyle yürüyüp geliyorlar.

Çünki, Numan; zaif, hatta iki kat zaif ve gevşek bir adamdır, bu işin hakkından gelemez! Vesselam! dedi.

Hamd olsun Allah'a ki ölümümüzü, en şerli ve yaramaz kullarının ellerinde takdir ve böylece, bizlere şehidlik nasib etti! dedi.

Hürr'ün yanında, kendi kabilesinden Kurre b. Kays bulunuyordu. Hürr, ona «Ey Kurre! Atım bu gün suladın mı? diye sordu. Kurre «Hayır! dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 260

Abbas b. Cedeli der ki' «Biz, dört bin kişi ile yola çıktık. Köşke varıp kavuştuğumuz zaman, üç yüz kişi kaldık.

Taberi-Tarih c. 6, S. 265

Allah, Sümeyye'nin oğluna lanet etsin!

Abdullah b. Val'in Şehid Düşmesi :

Abdullah b. Vai şehid olunca, Rifaa b. Şeddad, Kinane oğullarından Ve-lid b. Gudayn'a «Sancağı, tut! diyor, o da «Tutmak istemiyorum! diyordu.

Hz. Hüseyin'in, Eshabına Hitaben Yaptığı Konuşma ve Onlara Bir Teklifi:

Vallahi, bizi dinlemiyen, yanımıza gelmiyem ve bize yardım etmeyen kimseler helak olacaklardır! dedi.

Eyyub b. Mişrah-ül Hayvani der ki «Vallahi, Hürr b. Yezid'in atım karnından bir okla ben vurmuştum. Biraz sonra, at, titredi, sarsıldı ve yüzünün üzeriıae kapandı.

Hz, Hüseyin, onlara hitaplarına devamla:

Husayn b. Nümeyr, Polis ve Emniyet Amiri idi.

Ibn-i Ziyad'a itaat, Allah'a isyan etmişimdir!) dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 234-235

Bilal, anasının o odaya çok girip çıktığım görünce, anasına «Vallahi, ben, senin bu gece odaya çok girip çıkmandan şüpheleniyorum. Her halde, sende bir iş var! dedi.

Onları, her tarafta bozguna uğrattık. Karargahlarına kadar gerilettik.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 233.

Hani b. Urve, kendi kendine «Hani, Allah'a dönüyor. Allah'ım! Senin rahmetine ve rızvamna yöneldim! diyordu.

Taberi-Tarih c. 6, s. 224-225

Onun, anasının, benim anamdan hayırlı olduğu sözüne gelince, Allah için söylemek lazımsa, Resulullah Aleyhisselamm kızı Fatıma, benim anamdan hayırlıdır.

Hz. Hüseyin'in kızı Fatıma , Yezid'in huzuruna girince «Ey Yezid! Resulullah'ın kızları, esirmidirler? diye sordu.

«imdi, hiç şüphesiz, konak yeri tutmak için gönderilen kişi, kendi adamlarına yalan söylemez.

Eğer, sizinle Onun arasındaki iş hakkında bir konuşma olmazsa, inşaal-iah sabaha çıktığımızda buluşuruz.

Halam dedi. Tasaları, geri geldi, gözleri yaşla doldu.

inşaallah-ü teala şu bir kaç gün içinde derlenip toplanıp gideceğim dedi.

Tab«ri-Tarih c. 7, s. 47-50

Züfer, veda ederken de, Tevbeciler ve Fedailer Birliğine sahip ve yardımcı olmasını Allah'dan diledi.

Müslim b, Akil, atların nallarının çıkardığı sesleri ve adamların gürül-tülerfcıi işitince, kendisi için geldiklerini anladı.

Şehid edildiği zaman, Hz. Hüseyin'in cesedinde otuz üç mızrak yarası, otuz dört kılıç yarası bulundu.

Halk, Ulu cami'de toplandı. ibn-i Ziyad, minbere çıktı ve :

Zehebi-Alamünnübela c. 3, s. 202

dedi ve saldırdı. Onun başına ki-hçla varmadıkça, dönmedi.

Eğer, Ibn-i Ziyad, senden bunu işitmiş olsaydı, vallahi, muhakkak, senin boynunu vururdu! dedi.

Siz, Onun yardımcılarının azlığını fırsat bildiniz. Ehl-i Bey t'inin kökünü kazımak istediniz, üzerlerine saldırdınız.

Taberi - Tarih c. 6, s. 260-261

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 30-31.

. Hz. Hüseyin «Sanırım ki: Muaviye, ölmüştür. Bey'at ifcin çağırılıyoruz! dedi.

Ben, Küfe'den ev halkım için yiyecek tedarik etmiştim. Onlarun, yanımda bulunan bu nefakalarmı gidip kendilerine bıraktıktan sonra, inşaallah gelir, yine Sana kavuşurum. Vallahi, ben, senin yardımcın olurum! dedi.

Hem, onun kanı masundur, korunmuştur da! dedi.

Said b. Abdüllah-ul Hanefi'nin Şehid Düşmesi

Müslim, ayağa kalktı. «Ey Allah'ın kulu kadın! Benim, bu şehirde ne bir konutum, ne de, yanında barınacak bir kabilem var!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 230-231.

Yezid'in, Kerbela Faciasından, Önce Sevinç, Sonra da Nedamet Duyması :

Hz. Hüseyin; Haccac b. Mesruk-ul'Cu'fi'ye emr edip ezan okuttu, izarını, Ridasını ve mestini giydi. Müezzin, kamet getirdi.

Yakubi-Tarih c. 2, s. 42

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 212-213.

Bunlar, Hz. Hüseyin'le Eshabma ok yağdırmağa başlayınca, atlar, oklara dayanamadılar, sarsıldılar ve irleyemediler.

Suhayr b. Huzeyfe b. Hilal ayağa kalktı ve «Kendisinden başka ilah bulunmayan Allah'a yemin ederim ki: dünyada onun niyet ve teşebbüs ettiği şeyde kendisine arkadaş olmak kadar bizim için hayırlı bir şey yoktur.

Taberi-Tarih c. 6, s. 235-237 124

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 76-77.

Zaide b. Kudame «Bununla beraber, inşaallah, hayırdan başka bir şey olmaz! dedi.

Tav'a «Kalk, ailenin yanma git! diyerek sözünü tekrarladı.

iki cemaat arasında ok yetişecek kadar mesafe vardı.

Şimr'e «Vallahi, mızrağımın demirini gözünde kıvratırım ha! deyince, Şimr, onun yanından savuştu.

Zühal, Seratan burcunda 19 derece ve 20 dakikada;

Şamlılar «Sen, bizim amucamızın oğlusun. Emniyet ve selamettesin! dediler.

ibn-i Ziyad «Onu, muhakkak, Allah, öldürdü! dedi.

Züheyr b. Kayn «Bizi, şu yakınımızdaki Fırat kıyısındaki köye götür, oraya kondur.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 152-155.

Züfer b. Haris; Müseyyeb b. Necebe'ye Sevık, hayvanlara yem, bir çok yiyecek ve yirmi deve gönderdi.

Her birine, istediği yiyecek ve hayvan yemi ve azığı konulduktan sonra oradan ayrıldılar.

Hz. Hüseyin, susamıştı. Susuzluğu son dereceyi bulunca, çadırlardan, ayrılıp su içmek için Fırat'a doğru yöneldi.

Mektubum, size Rümme vadisinden gönderilmiştir.

«imdi, Küfe'de bana taraf dar olanlar; Müslim b. Akil'in, Küfe'de cemaatlar topladığım, Müslümanların tek saltanat Asasını ikiye yardığını, ayırdığını haber verdiler.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 247-248.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 52-54.

Biz, sizden, ancak şu zalim, haramları helallaştıran kayma kargı bize yardımcı olmanızı dileyoruz.

' Murad oğulları, içlerinde Hani'den başka sözü geçer lider bulunmadığı için, dağıldılar gittiler.

Bu sözü, onlardan ilk söyleyen, Abbas b Ali idi. Sonra da, o birleri, böyle söylediler.

Hz. Hüseyin, Ömer b. Sa'd ile üç veya dört kerre buluşup konuştular.

Bununla beraber, Rifaa b. §eddad, sağ kanadda halkı çarpışmağa teşvik etmekten geri durmuyordu.

Süleyman b. Sured, Abdullah b. Sa'd b. Nüfeyl'i, sağ kol ve Müseyyeb b. Necebe'yi. sol kol kumandanlığına tayin etti.

Küfe askerleri, tekrar eve baskın yaptılar.

Öldürünüz O'nu! diyerek seslendi.

Şimdi,1 yola çıkmış, kendimizi cihada bağlamış, düşmanımızın toprağma yaklaşmış bulunuyoruz.

Umarım ki sizin hakkı tanıyanlarınız, batılı istiyenlerden çoktur! dedi..

Hz. Hüseyin'in Başı Hakkında Bilgiler:

Mescidin bölmelerine çıktılar. Karanlıklarda bir kimse var mı diye ellerindeki ateş ışıklarile zaman zamaa baktılar. Karanlığı, ışıklarla taradılar, aradılar.

Ben, Müslümanlardan birisi tarafından eman, iyilik ve akrabalık hukuku gözetileceği vadile geri dötnmeğe davet ediliyorum.

Süleyman b. Sured, Allah'a hamd-ü sena ettikten sonra onlara şöyle karşılık verdi:

Müslüman kardeşini öğütlemesi ve uyarması, Müslüman üzerine düşen bir hakdır.

Belazuri-Ensabül'eşraf ç. 4, s. 17-18.

Abdullah b. Umeyr, halkın Nuhayla'da toplandıklarımı görünce, niçin toplandıklarını sordu.

Kendisinin, on oğlu vardı. Onlara «Hanginiz, benimle birlikte gelir? diye sordu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 109-110.

Emin olan kişi, sana hıyanet etmez. Fakat, haine de, güvenilmez.

Yavaş yavaş bize doğru ilerlemeğe başladılar.

Yezid'in Kendi Görüşünü ve Muhakemesini Şamlılara Açıklaması:

Dineveri'ye göre bin dirhem

Haydi, hastalığını bahane etme! Bir hayvan satın al, hemen üzerine atla, yola dü§! dedi.

İbn-i Habib-Kitabülmuhabber s. 490-491

Medine'ye girinceye kadar onları bu şekilde götürdüler.

Harmele b. Kahin, Abdullah b. Hasan b. Ali'yi okla vurup şehid etti.

Ömer, tbn-i Ziyadın yanından evine dönüp öğütçülerine danıştı.

Leşkerlerimizle gideceksen, git! Gitmeyeceksin, Rey valiliği hakkındaki Buyrultumuzu bize geri ver!

İbn-i Ömer «Sakın, onların yanına gitme! dedi.

Hz. Hüseyin, sustu. Ona, cevap vermedi.

Çok sayıda leşkerle karşılaşır ve çarpışmak İstemezsen, arkadaşlarınla birlikte yanıma dön. Orada konaklamaktan veya arkadaşlarından her hangi birisini bırakmaktan, birbirlerinden ayırmaktan sakın!) dedi.

Süleyman b. Sured'in, Birlikten Ayrılanlar Hakkındaki Konuşması:

10. Kasım b. Hasan

Dineveri-Kjtabül'ahbar s. 256

Kesir b. Abdullah-uş Şabi ile Muhacir b. Evs, ansızın saldırarak Züheyr'i şehid ettiler.

Hz. Hüseyin, Muhammed b. Hanefiyye'nin görüşünü kabule yanaşmadı.

İşte, onların başları ve esir edilenler! deyince, Mervan, sıçrayıp kalktı ve mescidden ayrıldı.

Sizlere selam olsun

Amr b. Haccac «Git, afiyetle iç! dedi.

Ali b. Hüseyin «O, benim kardeşimdi. Ona da, Ali denirdi. Halk, Onu öldürdü! dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 221

Çünki, sen, onlar için, en çok itaat edilir bir kişisin.

Başka rivayete göre Yezidy yazısında şöyle demişti:

BÖylesinin aklı da, fi'li de, kınanır ve yerilir.

Ey Kavmimiz! Nasihati, minder altı etmeyiniz, Emrime aykırı harekette bulunmayınız.

İbn-i Ziyad, yanında topladığı Küfe Eşrafına «Halka görününüz. itaatlı olanların fazlasile memnun edileceklerini söyleyiniz. Asi olanları ise, ümitlerinin boşa çıkarılacaklarını ve cezalandırılacaklarını söyleyerek korkutunuz.

ibn-i Abbas, Hz. Hüseyin'in yanından çıkıp Abdullah b. Zübeyr'e uğradı. Ona «Ey Zübeyr'in oğlu! Hüseyin, gidiyor, gözün aydın! Hüseyin, Irak'a gidiyor, Hicazı sana boşaltıyor, bırakıyor! dedi.

Zehebi-Alamünnübela c. 3, s. 197

Büreyr b. Hudayr «Öyle ise, gel, yalancıya lanet etmesi ve gerçekçi olmayanı Öldürmesi için, Allah'a düa ederek lanetleşelim. Sonra da çıkıp çarpışalım! dedi.

Murad oğullan, o zaman, dört bin atlı ve zırhb, sekiz bin piyade idiler.

Çünki, elini bey'ata uzatan kişiye, vefalı olmak, yaraşır.

Abdullah b. Umeyr'in zevcesi Ümmü Vehb; kocası Abdullah'ın cesedi başına oturmuş, elile hem onun yüzünden tozları siliyor, hem de «Cennet, sana kutlu, Cennet nimetleri sana afiyet olsun! diyordu.

Umare b. Salhab-ül Ezdi'nin silahlanarak Müslim b. Akil'in yanma gitmek istediğim anlayınca, onu tuttu, İbn-i Ziyad'a gönderdi.

Ebu Azze'nin kızı Ruva, babasının hazırlandığını görüace, «Babacığım! Ne için kılıcım kuşandın ve silahlandın? diye sordu.

Ömer b. Sa'd, gelip deyince, bu söz, onları susturmağa ve aralarını ayırmağa, anlaşmazlıkları halle kafi geldi.

Nafi b. Hilal, Amr b. Haccac'ın adamlarından ve Suda' kabilesinden bir adamı kavga sırasında hafifçe mızraklamıştıl Ona, mühim bir şey yapmadığını sanıyordu. Sonradan, yarası deşilip adam, öldü.

Müslim b. Akil «Bana eman vermeyecek iseniz, ellerimi sizin ellerinize teslim edip bağlatmam! dedi.

Abdullah b. Muti, Hz. Hüseyin'i selamladı ve «Babam, anam Sana feda olsun ey Resulullah'ın oğlu! Sen, Allah'ın Hareminden, Dede'nin Hareminden ne diye çıkıp gidiyorsun?! dedi.

Şebes b. Rib'i «Allah, bu Küfe şehrine ne hayr verir, ne de, Küfelileri doğru yola götürür.

ehebi-A'lamünnübela c. 3, s. 198

Vallahi, öldürüleceğimi, sonra, diriltileceğimi, sonra, diri olarak yakılıp eritileceğimi ve bunun, bana yetmiş kerre yapılacağını da, bilsem, Senin yanında ölümüme kavuşuncaya kadar, Senden ayrılmam!

Humeyd b. Müslim der ki: «Biz, geri çekilmek için hazırlandığımız zaman, Abdullah b. Gaziyye, şehidlerin başucuna dikildi ve (Allah, sizlere rah-

Müslim'in Küfe'deki Faaliyetleri :

ibn-i Ziyad, Serik'ten sonra Abdullah b. Harisi de, yanında bir çok kimselerle birlikte elde etmiştir.

Hz. Hüseyin «Peki, nereye gideyim kardeşim? diye sordu.

Onların öğüt ve teşviklerile bin kişi daha Nuhayla'ya geldi.

Köşkün içinde bulunanlar, köşkün damına çıkarak halka kesek ve ok atarak halkın köşke yaklaşmalarına engel oldular. Akşama kadar böyle yapmaktan geri durmadılar.

Rifaa b. Şeddad'm Konuşması ve Süleyman b. Suired'i Başkanlığa Namzedlemesi :

Amr b. Haccac, «Hani, öldürüldü! diye işitince, Mezhic kabilesi halkını topladı. Büyük bir toplulukla gelip vali köşkünü kuşattı.

Ali b. Hüseyin «Allah; ölenin, ölümü zamanında, ölmeyenin de uykusunda ruhlarını alır-. (Zümer: 42)

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 144-146.

Vallahi, kendim o iki oğlumdan daha cömerd olamadım.

Kerbela'ya. Hicretin altmış birinci yılı Muharrem ayının başında çarşamba günü gelinip konulmuştu.

Siz, atlar üzerindesiniz. Vallahi, azlıksınız da! Bununla beraber, ben, hiç bir zaman onlardan daha iyi ie, süvari birliği görmemişimdir.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 21-22.

Ayrıca, evin etrafımda kamış yaktılar. Damdan, Müslim'in üzerine inmeğe başladılar.

Ey insanlar! Biz, ancak günahlarımızdan tevbe ve Peygamberimiz Aley-hisselamm kızının oğlunun kanım aramak ve intikamını almak için yola çıkmış bulunuyoruz.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 88

Hatta bir gün, Onlara iki bin vermiş ve «alıttız bunu! Ben, Hind'in oğluyum! vallahi, size, ne benden Önce, ne de benden sonra hiç kimse bu kadar çok ihsanda bulunmamıştır. deyince, Hz. Hüseyin, ona «vallahi, sen de, ne

Taberi-Tarih c. 6, s. 265, 267.

Abdullah b. Zübeyr'in, Hz. Hüseyin Hakkındaki Takdirkar Sözieri:

Biz de; kardeşlerimizden öldürdükleri kimseler yerine öldürülmek üzre İbn-i Ziyad'ı bize vermeğe, Abdulmelik b. Mervan'ı hal etmeğe ve ibn-i Zü-beyr hanedanım beldelerimizden çıkarmağa onları davet ettik. Sonra da, Peygamberimizin Ehl-i Beyt'ine bu Hilafet işinin geri verilmesini istedik.

Babam, ona dedi.

Taberi-Tarili c. 6, s. 218-219

Hz. Hüseyin, Uzeyb'den ayrılıp Küfe yolunun sağındaki yolu tutarak Mu-katil oğullarının köşküne kadar geldi ve yine hep birlikte oraya kondular.

Hz. Hüseyin'in, Ubeydullah b. Hürle Görüşmesi :

Atıma binip Tevma kapışma doğru gittim. Kapıyı açtığım zaman, içinde, üzeri (Bu, Hüseyin b. Ali'nin Başıdır1.) diye yazılı bir baş vardı.

«imdi, Yüce Allah'a davette bulunan, şalih amel işleyen kişi, Allah'a ve Resulüne muhalefet etmez.

Hz. Hüseyin, onlara «Yazıklar olsun sizlere!

Hz. Hüseyin, çadırının Önüne oturmuş, dizlerini dikmiş, kılıcını dizlerinin altından geçirerek iki ellerini kavuşturmug, başını, dizlerinin üzerine doğru eğmiş, uyukluyordu.

Batı, onun Azerbeycan muharebesinde Müslüman süvarileri işi sona erdirmezden önce, müşriklerden altı'kişiyi öldürdüğünü görmüşümdür.

Dineveri-Kitabül'afebar s. 238

Zehebi-Alamünnübela c. 3, s. 201

Hz. Hüseyin'in başı, büyükçe bir tas, leğen içinde getirilip İbn-i Ziyad'in önüne konuldu.

Allah, sizleri rahmetile esirgesin.

Şevzeb, Hz. Hüseyin'in yanına vardı. Selam verdikten sonra ilerleyip çarpışmağa girişti. Çarpışa çarpışa şehid oldu.

Abdullah b. Sa'd'in Bir Teklifi ve Süleyman b. Suredin Görüşü:

ibn-i Ziyad «O, nerde, emah nerde!

Hz. Hüseyin'in, Eshabını Savaş Nizamına Koyması :

Bunların dışında kalan halka gelince; onların kalbleri sana meyilli ise de, kılıçları, yarın üzerine sıyrüacaktır! dedi.

Şimr, Ömer b. Sa'd'e «Allah, sana iyilikler versin! Öldür şunu! dedi. Ömer «Onu, sen getirdin. İstersen, sen öldür! dedi. Şimr, kılıcım sıyırdı.

Taberi-Tarih c. 6, s. 264

Abdullah b. Hazim, Abdullah b. Val'e «Sancağını benden al, kendin tut! dedi.

1Dineveri-Kitaibül ahbar s. 228

İşittiğime göre: içinizden bir taife, içinden çıkmış oldukları dünyaya ve günahlarına geri dönmek istiyorlarmış!

Diğer rivayete göre bey'at eden, otuz binden fazla idi.

Kılıcımla bir çukur kazıp onu gömdüm!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 169-170.

Allah, dilerse, senin üzerindeki kanımı uzatmaz, benim öcümü almadan seni, önüme geçirmez, yaşatmaz!

Ablam Zeyneb (Allah'ın dininden ki o, Babamın dini, Kardeşimin dini ve Dedemin dinidir.

Allah'a verdiği sözde sadakat gösteren Başkanlara Allah, rahmet etsin!

«Ya Rabb! Biz, Peygamberimizin kızının oğlunu aldattık, bıraktık!

Yazıda şöyle deniliyordu :

Şu kavm amucasının oğlu olan şu adamı, İbn-i Ziyad'a teslim ediver. Onlar, onu, ne öldürürler, ne de, kendisine bir zarar verirler.

Ne bir kimse içeri alınmakta, ne de, dışarı salınmakta idi. Hz. Hüseyin'in, alınan bu tedbirlerden haberi yoktu.

(Siz ve ortaklarınız toplanıp artık ne yapacağınızı kararlaştırmız. 0 suretle ki bu yapacağınız iş size. sonradan hiç bir tasa ve pişmanlık vermiş olmasın.

Taberi-Tarüı c. 6, s. 220, Zehebi-Alam c. 3, s. 208

Hz. Hüseyin'in çocukları, kız kardeşleri ve hanımları, İbn-i Ziyad'm huzuruna getirildiler.

Taberi-Tarih c. 8, 3. 260

Abdullah b. Umeyr, kalktı. Ebu Abdullah! Allah, Seni rahmetile esirgesin! Bana izin ver de, şunlara karşı ben çıkayım? dedi.

Bu yiğitler «Sana da, senin emanına da, Allah, lanet etsin!

Sizin için bir felaket, bir zehirdir ve çok acıdır o! diyerek kılıçla vurup Nafi'i şehid etti.

Kanaatımca, ibn-i Zübeyr'in yanında yapacağımız çarpışma, cihad değil, ancak dalalettir!

Hz. Hüseyin-, yerinden sıçradı. «Ey mor suratlı adamın oğlu! Yalan söyledin! Vallahi, sen alçaklaştın. Günah işledin.

Hz. Hüseyin, Ömer b. Sa'd'e «Her ikimiz karargahımızı burada bırakalım. Sen, benimle birlikte YesM b. Muavİye'nin yanma git! dedi.

Çünki, icabında, başvuracağınız, sığınacağınız, bayrağı altında toplanacağınız bir Emir ve kumandan lazımdır size!

Hz. Hüseyin'in Eshabından şehid olanlar yetmiş iki kişi idi.

Adam «Ne diye ağlayorsun?: Resulullah'm kızı, soyulurken ağlar mı hiç? dedi,

Ben, şehadet ederim ki: sen, Onun söylediklerini anlayamamakta doğru ve mazursun.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 256-257.

Mes'udi-Murucuzzeheb c. 3, s. 71

Müslim b. Akü'in Başına Gelenler.-

«imdi, hiç şüphesiz, Allah, düşmanlık ateşini söndürdü. Sözü, bir araya getirdi. Ümmetin işini düzeltti.

Tav'a «Demek, sen Müslim'sin? dedi. Müslim «Evet! dedi.

Ehl-i Beyt Tarafdarı olan Küfeliler, Müslim'in geldiğim haber alınca, başına toplandılar.

Fakat, dünya tüccarları; dünyanın üzerine düşer, dünyaya sarılır, yeyip içerek, gülüp oynayarak ondan faydalanmağa bakarlar ve bunun bir karşılığını da, beklemez ve istemezler.

Bükeyr «Tekbir getiriyor, Teşbih ve istiğfar ediyordu. Kendisini öldü mek içki yanına vardığım zaman diyordu.

Arabi (Size, onların askerlerinden Şurahbil b. Zilkela'ın askeri daha yakındır.

Rivayete göre: Selman demiştir ki «Ümmü Seleme'nin yanına. varmıştım. Ağlayordu O.

(Bu, Ebu Harb-üs Sebii Abdullah b. Şehr'dir. Üzerine geleni boşa giderir. Eşrafdandır. Cesaretli ve atılgandır.

Ben, harp fenninde filan, filan kişilerden daha bilgili ve yeterli değilim! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 244.

Mus'abüzzübeyri-Nesebi Kureyş s. 56

Muhammed b. Eş'as; Müslim b. AkiPin askeri birliğe nasıl karşı koyduğunu, kendisine, tarafından ne şekilde eman verilmiş olduğunu haber verince, Ibn-i Ziyad «Sen nerde, eman nerde! Biz, sani ona eman versin diye mi gönderdik?

Velid «Yazıklar olsun sana! Sen, bana Resullullah Aleyhisselamın kızı Fa-tıma'nın oğlu Hüseyin'i Öldürmemi mi telkin ve teklif etmek istiyorsun?!

Rivayete göre: O sırada Husayn b. Nümeyr de, Hz. Hüseyin'i ağzından bir okla vurmuştu.

Adam deyince, İbn-i Ömer (Hele şuna bakın! Resulullah Aleyhisselamın oğlunu öldürdüler de, şimdi, bana sivri sineğin kanından dolayı ne yapmak lazım geleceğini soruyor!

Kendisi, Küfe'ye davet edildi. O da, davete icabet edip geldi.

vardım. Önüme bir yazı attı.

Ömer b. Sa'd, yazıyı okuyunca «Vay Allah senin cezanı versin, seni, evine kavuşturmasın! Sen, bana ne kötü haber getirdin!

Dımeşk'tah Medine'ye doğru yola çıktılar. Geceleri, yola devam ettiler.

Ben, Mekke'den Zilhicce ayının sekizinde salı günü, Terviye günü size doğru yola çıktım.

Evet! Vallahi, ben, Amucamın oğlunun da ve bütün Babalarımın oğullarının da, bu Halifelik işine senin babandan daha layık ve müstahık bulunduklarını, bile bile senin babana bey'at etmişimdir. Fakat, ne yapalım ki siz Kureyş topluluğu, üzerimize yürüdünüz ve bize galebe çaldınız. Bizi, hakkımızdan men ettiniz.

Bunlar, Ramazanın onunda Mekke'ye eriştiler ve mektubu Hz. Hüseyin'e sundular.

Gençler «Allah, bizi, Sana feda etsin! Hayır! Vallahi, biz, kendimize ağ-lamayoruz. Senin, her taraftan kuşatıldığını ve bizim de, Seni korumağa güc yetiremiyeceğünizi görüyor, Sana ağlayoruz! dediler.

Amr b. Said, o zaman, Medine valisi idi. Abdulmelik, hastalığını ileri sürerek gitmek istemedi.

Bizim yanımızda ne altın, ne ipek, ne de, yün kumaş var! Bizim yanımızda, boyunlarımızdaki kılıçlarımızdan, ellerimizdeki kargıarımızdan, düşmanımıza erişinceye kadar da, azığımızdan başka bir şey yoktur!

Benim, Peygamberinizin kızının oğlu olduğumda şüphe edebilir misiniz?

Ortaya attığınız gülünç ve boş beyanlarınızı yalana çıkardı! dedi.

Müslm «olur! dedi.

Şimr «Senin bu husustaki görüşünnedir? Sen, Emir ve Başkumandansın. Görüş de, senim görüşündür! dedi.

Onlar, Resulullah Aleyhisselamın, benim ve kardeşim hakkındaki bu Hadisini, kendisinden işittiklerini size haber vereceklerdir.

Eğer, o senin üzerine yürür de,, sen ona galebe çalarsan, onu affet.

diyor dedi.

Eğer, Onlara yardım etmeyecek iseniz, bari, onları öldürmekten Allah'a sığınınız!

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 247

Abdullah b. Umeyr, hanımı ile birlikte bir gece yola çıkıp Hz. Hüseyin'in

Vallahi, onun; Küfe leşkerinden iki yüzden fazlasını Önüne katıp kovaladığını gördüm!

Hür «Yok, yok! Sen, kılarken, biz de, senin namazına uyarak namazımızı kılarız dedi.

Taberi-Tarih. c. 8, s. 226

Abdullah, elini, ahundan ayıramadı.

Yezid b. Muaviye, Ali b. Hüseyin'i, Medine'ye gitmek istedikleri sırada, yanma çağırdı. Ona :

Mü'minler Emiri de, bana yazdı ve onu öldürmemi emr etti.

§u undan istediğiniz kadar azık edineceksiniz!) dediler.

Ibn-i Es'ad «Doğru söyledin! Sana kurban olayım. Sen, benden daha iyi bilirsin ve bunu bilmeğe daha layıksın.

Ahbeş b. Mersed ise, bir muharebede dikilip durduğu sırada gelen ve kalbine saplana-n serseri bir okla öldü.

Köşk muhafızı «Valiye selam vermiyor musun? diye sordu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 161.

Küfeliler, Mervan'a söylediklerini tekrarlayınca, Yahya:

Şimr, Hz. Hüseyin'e doğru ilerleyen piyadelerin yanına geldi.

Müseyyeb b. Necebe «isabet ettiniz- Ben de, sizin gibi düşünüyorum. Süleyman b. Sured'i, kendinize Başkan edininiz! dedi.

Şamlılar, gelen takviye birliklerile çoğaldı. Her taraftan üzerimize doğru gelmeğe bağladılar.

Müslim b. Akil «Bu, bir umuntudan başka bir şey değildir. Sizin bana verdiğiniz eman sözü nerede kaldı? İnna lillahi ve inna ileyhi raciun! dedi ve ağladı.

Abdullah b. Val-üt Teymi, ayağa kalktı: «Ey Teym b. Mürre oğullarının kardeşi! Sen, valimizle bizim aramıza girme, gerilme!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 97.

Ben, ancak, şundan korkarım ki: sen, şehirlerden birisine varırsın. Halk, senin hakkında anlaşmazlığa düşerek çarpışırlar da, ilk mızrak sana dokunur!

Halbuki, biz. Muhacirlerin oğullarıyız. Bu işi, idareye onlardan daha yakın ve önce geliriz.

Müşeyyeb b. Necebe'nin azadlısı der ki «Ben; Müseyyeb b. Necebe'den daha cesaretli bir insan, Onun içinde bulunduğu birlikten de, daha cesaretli bir birlik görmedim!

İsterseniz, şehrimizin kapısında konaklayınız. Biz de, sizin tarafınızdaki karargahımıza çıkalım. Bizlere doğru gelmekte olan şu düşmana karşı hep birlikte çarpışalım?) dedi.

Şehidlerden yetmiş ikisinin başı kesilerek Şimr b. Zilcevşen, Kays b. Eş'as, Amr b. Haccac ve Azre b. Kays ile birlikte ibn-i Ziyad'a gönderildi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 156-157.

Mervan'ın kardeşi Yahya b. Hakem de, onların yanına vardı. Onlara «Ne yaptınız? diye sordu.

Müslim b. Akil «Yazıklar olsun sana! Kimsin sen? . dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 209-210

«Siz de, onlara karşı gücünüzün yettiği kadar kuvvet ve cihad için bağlanıp beslenen atlar hazırlayınız! (Enfal: 60) ayetini okudu.

Bükeyr «Evet! dedi.

Keski, o saatte benim yanımda da, benim için Allah'dan ecir dileyecek bir kimse bulunsaydı! Ben, buna senden daha layıktım.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 212.

Belazüri-Ensab c. 4, s. 81-82

ibn-i Ziyad, azadlısı Ma'kıl'i çağırdı. Ona «Şu üç bin dirhemi al. Sonra, Müslim b. Akil'i ve adamlarını araştır, bul. Onlara, bu üç bin dirhemi ver. Kendilerine: de! Senin, kendilerinden olduğunu onlara bildir.

Züfer (iyi düşününüz. Size işaret ettiğim şeyi kabul ediniz. ,

Kendisi, Hz. Ali tarafdarlarındandı. Cemel günü, Hz. Ali'nin yanında sol gözünü, Sıffm günü de, başına ve kaşına indirilen kılıç darbelerile sağ gözünü gayb etmişti.

Şebes b. RibTye bir sancak bağlayıp onu dışarı çıkardı.

Dünya, bitmiş gitmiş, ondan, kap içinde kalan artık gibi artıklardan başka bir şey kalmamıştır..

Hz. Hüseyin'in oğlu Ali b. Hüseyin, atını sürerek Hz. Hüseyin'in yanına geldi.

O ve bütün Eshabı bunu yaptıkları zaman, bana bildir. Gereği düşünülür, bu husustaki buyruğum sana gelir!

Ben, Öldürüldüğüm zaman, İbni Ziyad'dan, cesedimi, kesip biçilmemek, teşhir edilmemek için, bağışlamasını iste.

Rahat olamazsan, Yemen'e git. Orada sükunet ve rahat bulursan, ne ala!

Ben, buna yanaşmadım ve dedim.

Ebu Said der ki: «ibn-i Zübeyr, Hüseyin b. Ali'ye: dedi ve ona gizlice bir şey fısıldadı. Hüseyin, bize yönelerek diye sordu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 166.

Hakkımdaki her işde benim en sağlam güvenç ve dayancım Sensin!

Küfe Leşkerinden Öldürülenlerin ve Yaralananların Sayısı :

Taberi-Tarih c. 6, s. 267-268

Nineva'ya gelindiği sırada, soy bir hayvana binmiş, silahlı, yayı omuzun-da bir adamm Küfe'den geldiği görülünce, hep durup onu beklediler.

Hz. Hüseyin «Oğulcuğum! Başıma bir ağırlık geldi, uyukladım.

Hz. Hüseyin'in bu teklifleri Ömer b. Sa'd'in pek, hoşuna gitmedi.

Ehl-i Beyt Gençlerinden En Son Şehid Olanlar :

Züheyr, hanımına «Seni, boşadım. Kardeşinin yanma git. Evine varıncaya kadar onun yanından ayrılma!

Hani b. Sübeyt-ül Hadrami, çok yaşlanmış olduğu bir sırada, demiştir ki : «Hüseyin'in öldürülmesinde bulunanlardandım. Vallahi, on kişinin onuncusu ben idim. Hepimiz atlar üzerinde idik.

Ben, onların kılıçlarıyla üzerimize eğilivermeierini özlüyorum! dedi.

Müslim b. Akil; Küfelilerin bey'attan sonra, kendisini terk ettiklerini Hz. Hüseyin'e yazmalarını, hem Muhammed h. Eş'as'a, hem de, Ömer b. Sa'd'e vasiyyet etmişti.

O kavm Rıkka'dan ayrıldılar. Ayn-ul Verde'ye doğru geliyorlar.

Durduğun yerde şu anda gördüğüm şeye benzer bir hali, ben, vallahi, senden hiç bir zaman görmemişimdir!

Sen, Mekke Hareminden ayrılma.

Ömer b. Sa'd, leşkerini, Hz. Hüseyin ve Eshabma doğru harekete geçirdi ve azadlısma «Ey Züveyd! Sancağını yanıma yaklaştır! diyerek seslendi.

Adam, çağırıldı., Gelince, ibn-i Ziyad, ona «köşkün damına çık, onun boynunu vur! dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 236

Sabah yelleri, onların üzerlerine tozlar, topraklar savuruyor, saçıyor!) diyordu.

Mektubum Sana erişince, gelmekte acele et. Çünki, bütün halk, senin-ledir.

Vallahi, senin, Kitabullah'dan iki ayeti bile doğru dürüst okuyabileceğini

Taberi-Tarih c. 6, s. 197

Hz. Hüseyin, bu hususta gelen mektubu yanındakilere okuduktan sonra «İmdi, bize çok kötü bir haber geldi: Müslim b. Akil, Hani b. Urve ve Abdullah b. Buktur öldürülmüştür.

Dineveri-Kitabürahbar s. 241.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 200-201.

Hz. Hüseyin, Hürr'ün adamlarına hitaben bir konuşma daha yaptı. Bu konuşmada Allah'a hamd-ü senada bulunduktan sonra şöyle dedi:

Taberi-Tarih c. 6, s. 225

Bunun üzerine, Hürr, geri döndü. Hz. Hüseyin'in önünde durdu.

Edhem b. Muharriz-ül Bahili der ki «Abdullah b. Val:

ibn-i Ziyad «iDemek, ölürken de, övünüyor!? diye mırıldandı.

Hz. Hüseyin'in Ev Halkı, Yezid'in Huzurunda

Arkadaşları, o günü ve saati yazarlar.

Sabaha çıkınca, Hani b. Hani' üs-Sübey'i ve Said b. AbduIIah-ül Has'a-mi, yanında elli mektupla geldi.

Yakubi-Tarih c. 2, s. 246-

Kays, Mekke'ye gelip mektubu Hz. Hüseyin'e teslim etti.

Bizim yanımıza uğramaktan kendisini alıkoyan nedir?

21. Hüseyin b. Abdullah b. Cafer

Hz. Hüseyin, Uzeyb deve otlaklarına eriştiği sırada, dört kişiye rastladı. Bunlar, hayvanlarına binip Küfe'den gelmekte idiler. Yanlarında, Kamil Na-fi' b. Hilal'ın atı da, bulunuyordu.

Biz, senin öyle kaba, ciğerleri beşpara etmeyen ataların gibi değjlizdir!

Çünki, nefsim, bundan sonra ölmeyi kolay kolay istemeyecektir.

dedim, yanından çıktım.

tbn-i Ziyad, Hani'ye «Bunu, tamyormusun? diye sordu.

Hz. Hüseyin «Allah, seni, babasından dolayı mükafatlandırılan hayırlı bir oğulun mükafatile mükafatlandırsın! dedi.

İbn iAbbas'm Hz. Hüseyin'le tekrar konuşması:

Dineveri-Kitabül'aıhbar s. 228, Belazüri-Ensab c. 4, s. 15

Ölmek Var, Boyun Eğmek Yok

Bizi öldürenler, kimler ola? dedi.

v Bu, kişinin; dağları yerlerinden külünk ile kaldırmayı istemesi kabilin-

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 137-142.

Müslim'in cesedi hakkındaki vasiyyetine gelince: biz, sana bu hususta şefaat ettirmeyeceğiz.

Bizimle buluşma yeri Nuhayla'dır.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 254-255

Tav'a «Öyle ise, kalk, ailenin yanına git! dedi.

Kays, bundan dolayı diye dillere düştü.

Ey ibn-i Eş'as! Vallahi, benim, sana güvencim olmasaydı, sana, bunu teslim etmek istemezdim. Kalk, kılıcınla yanıma gel. Üzerine düşen vazifeyi yerine getir, Müslim'in boynunu Vur! dedi.

Ya onlar, sizin üzerinize çıkıp gelecekler, yahut siz, onların üzerine varacaksınız.

Süleyman b. Sured, herkesin, getirmek istediği şeyleri Abdullah b. Val'e getirip teslim etmesini söyledi.

Tataeri-Tarih c. 6, s, 243-244

Ben diye seslenirim. Sen de, o zaman gelir, kılıçla onun işini: bitirirsin! dedi.

Müslim'in, ibn-i Ziyad'a karşı daha fazla konuşmasına müsaade edilmedi.

Zehebİ-Tarihul'islam c. 3, s. 53

İyi biliniz ki; ben, yarınki günümüzün sabahında şanların, bize muhakkak saldıracaklarını ve düşmanlıklarını yapacaklarını sanıyorum!

Abdullah b. Havza'nın Küstahlığı ve Feci Akıbeti:

Vallahi, eğer, sen, kocamış, bımamış, aklı gitmiş olmasaydın, şimdi senin boynunu vururdum!) dedi.

Süleyman b. Sured, bir konuşma yaptı. Hemen her toplantıda o konuşmayı tekrarladı durdu. O kadar ki, konuşmasını ezberledim.

Taberi - Tarih c. 6, s. 252.

İbn-i Ziyad, buna itiraz etmedi.

vVi Abbas «Eğer, mutlaka gideceksen, kadınlarını ve çocuklarını yanında götürme.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 187.

2. Habib b. Muzahir'i sol koldaki Eshabınm basma geçirdi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 27.

Hz. Hüseyin, şehid edildiği gün, Beytüimakdis'teki Hacer nın altında yeni boğazlanmış deve veya koyun kanını andırır bir kan görüldü.

Yazının içinde (Ali b. Hüseyin hakkında hayr tavsiye ederim. O onların işlerine karışmış ise, kendisine eman ver ve onun suçunu bağışla.

Benim boynumu vurmağa, ne sen kadir ola bilirsin, ne de, o kadir ola bilir! diyerek Velid'in yanından çıkıp gitti.

Muhammed Aleyhisselam da, Allah katında Salih Peygamberden daha üstün ve kıymetlidir! diyordu.

Ibn-i Ziyad, Muhammed b. Eş'as'a «Oğlun, sana gizlice ne söyledi? diye sordu.

Beldeler arasında benim beldemi seçmekteki maksatın nedir? diye seslenmeğe başladı.

Ömer b. Sa'd, Kurre b. Kays-ul Hanzalfyi çağırdı. «Baksana Küre! Hüseyin'in yanma var. Buraya ne için geldi ve ne yapmak istiyor? Kendisine sor! dedi.

Sizin nasibiniz, hep yanılmanızdan, yanlış iş tutmanızdan ibarettir.

Vallahi, siz, beni öldürecek olursanız, Allah, muhakkak, sizin aranıza bir bela verecek, . kanlarınızı dökecek, bununla beraber, sizden razı da olmayacak, inletici azabını size daha da, artıracaktır!) diyordu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 130-131.

Hür b. Yezid, onları görünce, Hz. Hüseyin'in yanına geldi.

Büreyr «Vallahi, kavmim bilirler ki: ben, ne gençlikte, ne de, olgunluğumda batıl, boş şeyi sevmemişimdir.

Taberi-Tarih c. 6, s. 214

Sana, Evs'in kardeşinin, Resulullah, Aleyhisselama yardıma giden Amu-casımn oğluna rastlayınca (Nereye gidiyorsun? Sen, muhakkak, Öldürüleceksin! demiş olduğunu mu hatırlatayım bilmem ki? dedi ve: niyeti, hak, kendisi Müslüman olarak çarpışacak olduktan sonra, ölmenin, yiğitler için ar ve salih kişiler için tasa olmayacağını anlatan bir kıt'a okudu.

Bilal, ısrar edince, Tav'a «Yavrucuğum! Sana haber vereceğim şeyi halktan hiç bir kimseye söylemeyeceğine yemin edersen, söyleyeyim. dedi.

Abdullah b. Umeyr'in hanımı Ümmü Vehb, eline bir sırık geçirerek Abdullah b. Umeyr'e doğru vardı.

imdat! diye bağırdığı ve kendisinden imdad istediği zaman, baban, Onun tarafından gelenleri yanında tutmuş, bekletmişti.

Müseyyeb b. Necebe, Züfer'in yanından ayrılıp arkadaşlarının yanma geldi.

Tırman b. Adiy, bunların kılavuzu idi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 223

Müslim b. Akıl, Haşim oğullarından şehid edilip cesedi asılanların da başları, Dımeşk'a gönderilenlerin de, ilki idi.

Halbuki, şu şehir halkı, seherlerde uyanık bulunur, ibadet ve taata koyulur, Allah'ı çok çok zikr eder dururlardı! dedi.

Aliyyül-Ekber'in Şehid Oluşu:

Yezld; Huvvarin nahiyesinde sarhoş olarak avlandığı sırada yaban eşeğinin üzerindeki maymunun üzerine binmiş, yaban eşeği tepilip koşturulunca, dügmüş boynu kırılmış, karnı yarılmış ve ölmüştür.

Çünki, sen, Hicaz halkının Seyyidi ve ulususun.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 233-234

Müseyyeb b. Necebe'deh sonra Rifaa b. Şeddad konuştu.

Şimdi, güneş, onları eritmekte! Rüzgarlar, onların üzerlerine tozlar, topraklar saçmakta! Ziyaretçileri de, akbabalar ve kartallardır! Onları, yiyor ve bayram ediyorlardır! dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 208

Ebül Cüveyriyet-üi Abdi ise, ric'at eden halkı, arkadan yetmiş atlı ile takip ve setr etmekte idi. Hayvanından düşenleri hayvanlarına bindirerek veya metaını düşürenlere, meta'lanm bulup vererek Kırkısıya'ya gelip kavuştular.

Hz. Hüseyin'in yanına, Ev halkından bir çocuk, gelmek istiyor, onu, Hz. Zeyneb bint-i Ali, tutup bırakmıyordu.

Çünki, Hüseyin'i öldürdükleri zaman, Allah'ın, Harp oğullarından nıülk-ü saltanatlarını soyup aldığını gördüm! demiştir.

Allah, cihadı bize ve siziıa gibi salih, mücahid ve sebatlı kullarına amellerin hörkücü doruğu kılmıştır.

İbn-i Ziyad «Ehl-i Beyt'inize Allah'ın yaptığını nasıl görüyor, nasıl yorum-luyorsun ya? diye sordu.

Şehidler Seyyidi Hamza, benim babamın Amucası değilmidir? Çift k'anadh şehid Cafer, benim Amucam değilmidir? ?

Ömer b. Sa'd «İnşaallah, ben de, öyle yapacağım! dedi.

Abdullah b. Ebi Husayn'm Küstahlığı ve Akıbeti:

Züheyr «Sen, benim şu durduğum yerde onlardan olduğumu istidlal ve isbata kadir olabilir misin?

Ben, bunu nasıl yapabilirim ki o, ancak bir kerre ölmekten ibarettir. Bunda bitmez, tükenmez, temelli bir şeref vardır! dedi.

Vallahi, bizimle Cennet nimetleri arasında ancak şu kavmin üzerimize kılıçlarile eğilmeleri vardır!

Hz. Hüseyin, onlara, Yüce Allah'ın sözüyle cevap verdi: Benim işim, bana, sizim işiniz de size aiddir. Benim yaptığımdan, siz uzaksını. Sizin yapmakta olduğunuzdan da, ben uzağım! (Yunus: 41)

Taberi-Tarih e. 6, s. 215

Hürr'ün, Hz. Hüseyin'in yanına gittiğini işitince, Temim oğulları kabilesinden Yezid b> Süfyan «Vallahi, Hürr b. Yezid'i görürsem, peşini bırakmaz, mızraklar, öldürürüm! demişti.

Meydana çıktılar. Ellerini kaldırdılar. Yalancıya lanet etmesi, haklı oia-nm, haksız olanı öldürmesi için, Allah'a düa ettiler. Sonra, vuruşmağa başladılar.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 42.

Fakat, Hüseyin, benimle ilgilenmemiş beni tanımamış ve bana haksızlık etmiştir! diyerek mukabele etti.

Şamlılardan bazı kimseler çıkıp «Evet! Biz, onlardan'ız! dediler.

Taberi-Tarih c. 6, s. 212

Orada, beş gün oturdular, dinlendiler, atlarını da, dinlendirdiler.

Amr b. Karazat-uT Ensari, Hz. Hüseyin'in yanında, kardeşi Ali b. Kara-za ise, Ömer b. Sa'd tarafında bulunuyordu.

Taberi-Tarih c. 6, s. 194, Mes'üdi-Murucuzzeheb c. 3, s. 64

Sanırım ki onlar Ayn-ül Verde'ye gelmeden, siz, oraya yetişirsiniz.

Tevbeciler ve Fedailer Birliği kumandanlarından üçünün şehadetinden sonra, Abdullah b. Val, Şamlı leşkerler ortasında kalmış, çarpışıyor ve kendisine doğru gelinmesi için sesleniyordu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 250.

Hüzeyl b. Züfer, babasına (Şuradaki güzel kıyafetli kişi, Senin yanma girmek için izin istiyor,

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 234.

Çünki, sen, facir, günahkar, Allah'ın emirieriıne aykırı tutum ve davra-nışh bir kimsesin! dedi.

Hz. Hüseyin, Eshabma «Bırakınız, varsınlar, onları yaksınlar. Çadırlar, tutuştukları zaman, bir ateş hattı hasıl olur, oralardan size saldırmağa kadir olamazlar! dedi.

Abdullah, o zaman üç yaşında idi.

ibn-i Ziyad «Allah, Ali b. Hüseyin'i öldürmedi mi? diye sordu.

Küfe süvarileri, Amr'ı, Hüseyin'den kurtarmak için hücuma geçtilerse de, Amr'ın parmaklarından can çekilmekte idi ve öldü, gitti.

Mesruk; b. Vail; İbn i Havza'nın başına geleni görünce, «Ben, şu Ehl-i Beyt'ten bu şeyi gördükten sonra, artık, onlarla hiç bir zaman çarpışmam! dedi. Süvarileri bırakarak leşkerin en gerilerine geldi.

İbn-i Ziyad, Hz. Hüseyin'in burnuna değnekle vurarak «Ben, bunun gibi güzel olanını görmedim! dedi.

Bu ayette meal olarak şöyle buyrulur:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 192-193.

Hz. Hüseyin'in Nineva'ya, Kerbela'ya indirilişinin ertesi günü, Ömer b. Sa'd, dört bin atlı ile Kerbela'ya geldi.

Suhayr b. Huzeyfe'nin Konuşması :

Bu parayı verdiğin zaman, onlar, sana güvenecek olurlarsa, senden hiç bir haberlerini saklamazlar. Artık, sabahleyin yanlarına gider, her şeylerini öğrenirsin.

Gitseniz de, bir şeyler söyleyip onu, yanıma getirseniz olmaz mı?

Elleri, yanlarına düştü. Bir müddet, kendinden geçti.

Ebu Said-ül Hudri'nin Hz. Hüseyin'e Öğütü

Hz. Hüseyin, Kerbela'da şehid edildikten ve İbn-i Ziyad, Nuhayla'daki askeri karargahından Küfe'ye döndükten sonra, Ehl-i Beyt Tarafdarları bir-birlerile buluştukları zaman, Hz. Hüseyin'in yardım davetine icabet etmemek ve Kerbela'da Onun tarafına geçip Ona yardımcı olmamakla çok büyük günah ve hata işlediklerini anlamış, yaptıklarına pişman olmuş ve kendi kendilerini kınamışlardı.

«Gidiyorum! dedi.

ibn-i Ziyad, Ömer b. Sa'd'in yazısını okuyunca «Bu, kavmına şefkatli olaa valiye öğüt verici kişinin yazısıdır.

Beni, bu yolda hayvanıma bindirmemen için, sana Allah adına and veririm!

Onlardan on beş kişi peşime düştü. Fırat yakınlarında bulunan Şüfeyye köyüne eriştiğim zaman, bana kavuştular.

Hür «Biz, bu mektupları sana yazanlardan değiliz. Fakat, sana kavuştuğumuz zamandan itibaren, seni, Küfe'de ibn-i Ziyad'a gotürünceye kadar senden ayrılmamamız, bize emr edilmiştir! dedi.

Müslim b. Avsece'nin Vurulup Şehid Düşmesi ve Hz. Hüseyin Hakkındaki Vasİyyeti:

O Sünnete ki öldürülmüş, yok edilmiş, onun yerine bid'atlar ihdas edilmiştir.

Mızrağımı saplayıp onu Öldürdüm!

(O, bizim yanımızdan geçerken (Bir kul, bir köleye sahip oldu! O da, onları uşak yaptı. Siz, ey Arap cemaati! Bu günden sonra hep kul, kölesiniz-dir!

Hürr. b. Yezid'lıt Nedamet Duyması ve Hz. Hüseyin Tarafına Geçmesi :

Dmaveri-Kitabürahlbar s. 244

İmdi, benim Eshabımdan daha ileri, daha hayırlı bir Eshab; benim Ehl-i Beytimden de, daha iyi, daha saygılı bir Ehl-i Beyt bilmiyorum!

Fakat, O, Allah'ın ve Resulünün haram kıldıklarını helallaştırmak istemedi.

Mekke valisi Amr b. Said, işitince, işicı, karışmasından korktu. Birlik kumandanına haber gönderdi. Dönüp gelmesini emr etti. Mekke Emniyet birliği, Hz. Hüseyin ve Eshabinın, kendilerini dinlemiye-rek yola devam ettiklerini görünce «Ey Hüseyin! Allah'dan korkmuyor musun da, cemaattan ayrılıp gidiyor ve şu ümmet arasına tefrika sokuyorsun? diyerek seslendiler,

Tevbeciler ve Fedailer Birliğinden arta kalanlar, kahramanlık ve cesaretlerinden hiç bir §ey gayb etmeksizin dayandılar, Samlılarla yatsuya kadar çarpıştılar.

Vesselamü aleyk!

Ben, sana fae söyleyeceğimi bilmiyorum!

Kurre b. Kays, gelip Hz. Hüseyin'e selam verdi ve Ömer b. Sa'd'in Elçiliğini yaptı.

«imdi, yazım sana eriştiği ve elçim gelip kavuştuğu zaman, Hüseyin b. Ali ile Eshabım derhal durdur ve oldukları yerde çoktur!

Mercane'nin, Sümeyye'nin, babasının babası belirsizin oğluna garşı Hüseyin'e yardım ediniz! dedi.

Taberi-Tarih c. 8, s. 268

Hz. Hüseyin'in Eshabmdan Yezid b. Muhasır Ebüşga'sa-ül Kindi, İbn-i Ziyad'm elçisine bakıp «Allah, seni kahr etsin! Sen Malik b. Nüseyr-ül Beddi değil misin? dedi.

Malik b. Nadr «Benim üzerimde borç ve geçinılerile mükellef bulunduğum çoluk çocuk var! dedi.

Muhammed b. Eş'as «Sana ne yalan, ne hile, ne de, aldatma var! Bunlar, senin amuca oğullarındır. Seni, ne Öldürürler, ne de döverler! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 147-149.

Habib b. Muzahir'in, o zaman delikanlılık çağında. bulunan oğlu Kasım; babasının başı köşke götürülürken, görür. Süvariden ayrılmaz. Temimi,, köşke girdikçe, onunla girer. Köş3cten çıktıkça, onunla çıkar.

Müslim b. Akil, Ömer b. Sa'd'e «Yapacağım vasiyetimi yerine getirmeyi kabul ediyormusun? diye sordu.

«Resulullah Aleyhisselami rü'yada gürdüm: Kendisi, son derecede üzüntülü ve tasalı idi.

ibn-i Ziyad'ın, Basralılar arasından ilk düşürdüğü, elde ettiği kişinin Şerik b. Aver onlar arasında idi.

met etsin. Siz, sözlerinizde sadık çıktınız ve sebat ettiniz! Bizler ise, yalan çıktık ve kaçtık!) dedi.

Hz. Hüseyin'in hasta olan oğlu Ali «Her halde şunlar, bize, bizim başımıza gelenlere ağlayorlardır?

Eğer, ben, öldürülürsem, halkın Emiri, Başkanı, Müseyyeb b. Necebe'-dir.

Hayır! Sana ne iyilik, ne de, seni sevindirmek var!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 211-212.

Büreyr b. Hudayr'm, Yezid b. Makıl ile Lanetleşerek Çarpışması ve Şehid Olması t

insanların kerbela merbela umrunda değil...

Taberi-Tarih c. 6, s. 200, Dineveri-Kitabül'ahbar s. 231

Halk ta «A! Mercane'nin oğlu imiş! diyerek bağrıştılar ve onu çakıl taş-larile taşladılar.

Abdullah b. Ebi Husayn, Hz. Hüseyin'e «Ey Hüseyin! Suya mı bakıyorsun, Hiç bakma! O, gök'ün ortasında gibi sana yüksek ve uzaktır!'Ona, erişemezsin! Vallahi, sen, susuz olarak ölünceye kadar, ondan bir damla bile tadamazsm! dedi.

Onun benzerleri hakkındaki muamele: ele geçirilip azadlanmak veya esi olarak tutulmaktan ibarettir!

Onun davetine icabet edilmedi.

ibn-i Ziyad'ın kethüdaları, adamları, Abdullah b. Afifin üzerine üşüştüler, onu tuttular.

Humeyd b. Müslim der ki «Aliyy-ül Asgar b. Hüseyin'in yanına varmıştım. Kendisi, yatağa uzanmış, hasta yatıyordu.

Hz. Hüseyin'in mektubu, Basradaki, Ehl-i Beyt Tarafdarlarına gelince, Münzir b. Carud'dan başka hepsi onu gizli tuttular. Münzir, onu ifşa etti.

Muhammed b. Eş'as'la Esma b. Harice, İbn-i Ziyad'ın yanından ayrılarak Hani b. Urve'nin yanına geldiler. İbn-i Ziyad'ın söylediklerini, kendilerinin ona verdikleri cevabı ve sözü anlattıktan sonra «Biz, sana yemin veriyoruz, ibn-i Ziyad'ın sana karşı kalbinde uyanan kinin, düşmanlığın silinmesi için, şimdi bizimle birlikte kalkıp onun yanına gideceksin! diyerek direndiler.

Nihayet, Zerod'da ona kavuştukları sırada, Küfelilerden bar adam, Hz. Hüseyin'i görünce, yoldan saptı. Onunla görüşmek ister gibi durdu. Sonra, vaz geçip yoluna devam etti iki Esedi de, yollarına devam ettiler. Biri, diğerine: «Gidip şuna bir soralım bakalım. Eğer, Küfe'de olan bitenlerden bir şeyler biliyorsa, bize bildirsin! dedi. Gittiler ve ona yetiştiler. «Esselamü aleyk! dediler.

Onun. Dedesinin, benim dedemden hayırlı olduğu sözüne gelince, and olsun ki Allah'a ve Ahiret gününe inananlardan bir kimse yoktur ki bizi Re-suluüah'a denk tutsun!

Ana ve Babaca halkın en hayırlısını öldürdüm ki O, halkın soy sopca da, en hayırlısı idi! dedi.

Ömer b. Sa'd, Hz. Hüseyin'in işi için toplanmalarını, adamlarına emr etti.

Ömer b. Sa'd «Vallahi, çarpışma yapacaklarını bilseydim, onları, akşama bile yeciktirmez, bırakmazdım! dedi.

üzre gönderilmiş bir casus iken, ben, bu dileğinizi yerine getirmeğe güç ye,-tiremeyeceğim!

«İşte bu, vefasızlığın, verilen eman sözünde durmamanın bir başlangıcıdır! dedi.

Rifaa b. Şeddad; bütün arkadaşlarının yaralanmış olduğunu ve her yaralının, kendisini idare edemiyecek durumda bulunduğunu görünce, onları kavmlarma teslim etti.

Müslim b. AMİ «Ben, gerçekten eman verilmiş, emin bir haldemiyim? diye sordu.

Hal böyle iken, şu Ümmetin, Onlardan ikisini şehid etmek, üçüncüsünü de, şehid etmeğe kalkışmak ihtilasına uğramalarına şaşmaz mısınız? dedi.

Ali b. Karaza, büsbütün kızdı : «Eğer, ben, seni öldürmez, yahut senin yakınında ölmezsem, Allah, beni öldürsün! diyerek Hz. Hüseyin'e hücum etti.

ibn-i Es'ad'dan sonra Cabiri gençler de Hz. Hüseyin'e yönelip «Selam Sana ey Resulullah'ın oğlu! dediler ve ilerlediler.

«Resulullah Aleyhisselamın kızı Fatıma'nm oğlu Hüseyin'in üzerine gönderilecekler! denildi.

Allah, bunu, elinizden çıkana tasalanmayasınız, Onun, size verdiği ile de sevinip şımarmayasımz diye yazmıştır.

Ma'kıl'in, Müslim b. Akll'i Bulmak İçin Vazifelendirilmesi :

Hz. Hüseyin'in, Ömer b. Sa'd'Ie Geceleyin Buluşup Görüşmeleri :

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 173-174.

Ona yemin ettirdikten sonra, Müslim b. Akil'in gelip kendilerine sığındığını haber verdi. Bilal da sustu ve yattı.

Yezid, yanındakilere «ey Şamlılar! Şunlar hakkında, siz ne yapmamı düşünürsünüz? diye sordu.

Ebu Abdullah'ın saçı da kırlaşmış!

Korkaklığı bırak. Sen, emr ettiğim yere git.

Onları, sakın, sığınaksız, susuz, ağaçsız, otsuz, geniş ve boz kır bir. yerden başkasına indireyim deme!

Toplantıda ilk konuşmayı, Müseyyeb b. Necebe yaptı.

O, Mekke'den çekine çekine ve etrafına bakma bakına çıkmıştı. O; evvel ve ahir, Mekkelilere karşı Mekkelüerin en şereflisi idi-

Süleyman b. Sured ve adamları, Küfe'de harekete geçmek istedikleri zaman, Abdullah b. Yezid minbere çıkıp Allah'a hamd-ü sena ettikten sonra şöyle konuştu :

Çünki, orası, uğursuz bir memlekettir.

Mektup gönderip Hz. Hüseyin'i Küfe'ye davet edenlerden Azre b. Kays, Habib'e «Sen, nefsini, gücün yettiği kadar temize çıkardın, övdün! dedi.

Tirmizi-Sünen c. 5, s. 657

Kadınlar gibi yemin edersin!

Ömer'in de, üzerine sıçrayıp boynunu vur, başını bana gönder! dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 218

Sonra da «Mü'minler içinde Allah'a verdikleri sb'zde sadakat gösteren nice erler vardır. işte, onlardan kimi şehidlik için adadığını ödedi. Kimi de, bunu bekliyor.

Muhakkak ki,, sen, kendinden eminbir halde bulunuyorsundur!) diyordu.

En sonra, Ömer b. Sa'd, geldi. (Haberiniz olsun ki: şu kadınların çadırına hiç bir kimse girmeyecek, şu hasta çocuğa da dokunulmayacaktır.

Şehidlerin seksen yedi kişi ve dördünün Ensardan olduğu da, rivayet edilir.

Hz. Hüseyin «Kays b. Müshir-üs'Saydavi! dedi.

Hz. Hüseyin; Abdullah b. Umeyr'in uzun boylu, pazularmın kuvvetli, iki omuzu arasının enli, geniş olduğunu görünce «Sanırım ki: sen, onların ikisile de, çarpışmağa denksin ve haklarından gelirsin. İstersen, karşılarına çık, çarpış! dedi.

Dtneveri-Kitabür&hbar s. 246

Mus'ab-üzzübeyri-Neseb-i Kureyş s. 57

İbn-i Ziyad, dona kaldı.

Topraklara bulanmış elbiseleri ve yüzleri!

Yezid «Kureyşin Büyüğü için ağlamak, ona düşen bir hak ve vazifedir! dedi.

Esed oğulları kabilesinden bir adam, Hz. Hüseyin'in kabrini kirletmişti. Onun bütün evhalkına delilik, alaca ve cüzam hastalığı geldi. Onlar, yoksulluktan da kurtulamadılar.

tbn-i Ziyad, bir müddet onunla ilgilenmedi.

Bu yolda benim söyleyeceğim söz de, bunlardır. Kendim ve sizin için Allah'dan yarlığanmak dilerim!

Sen ki böyle, benim Babamın oğullarını öldürmüşken, kılıcından kanlarım damlarken, benim için intikam alınacak bir kimse iken, doğrusu, senin, benden sevgi, dostluk, yardım istemen ve beklemen kadar şaşılacak şey yoktur!

Hani, onlarla birlikte gitti. İbn-i Ziyad'ın yanına girdi. Kadı Şureyh de, orada idi.

Katırına bindi. Sonra, inip Küfe içinde tek başına yaya olarak yürümeğe başladı.

Sizler, onları, böyle susuzluktan cansız düşürmekle, Muhammed Aleyhis-selamın arkasından Onun zürriyetine karşı ne kötü, ne çirkin hareket ettiniz!

Bana diye sorulsaydı, muhakkak, setli gösterirdim!

At üzerinde bir süvari, ansızın önüme çıkıp (§u cemaat gidiyor. Ölümler de, kendilerine doğru gidiyor !) dedi.

Amr b. Hureys «Doğru söylüyor o. Allah, sana İyilikler versin! dedi.

Hz. Zeyneb'in hizmetçilerinden birisi «O, Zeyneb bint-i Fatıma'dır! dedi.

Teym oğullarından Bahr b. Ka'b, b. Ubeydullah, Hz. Hüseyin'in üzerine kılıçla yürüyünce, çocuk, ona «Pis, mendebur'un oğlu! Amucamı mı öldüreceksin? diyerek bağırdı.

Siz, nerede olursanız olunuz, haberiniz olmadan, Allah, sizden benim intikamımı alacaktır!

Tevbecüer ve Feda'ler Birliği için hemen pazar kuruldu.

Muhammed b. Eş'as «Ey ibn-i Ziyad! Vallahi, onunla, benim aramda bir akrabalık olmasaydı, onu Öldürürdüm! dedi.

Orada toplanmış bulunanlar, akşama kadar bölündüler ve dağıldılar.

Piyadeler, sabaha kadar yaralılarımızı taşısın ve herkes, taşıdığı arkadaşına baksın ve onunla ilgilensin.

Halbuki, vakit, kaçıp kurtulma vakti değildir! Yezid b. Muaviye'ye bey'at etmelerini Hüseyin'e teklif et.

Müslim b. Akil, Hani'nin evinde Küfelilerin bey'atmı almaktan geri durmadı. Onlardan, on sekiz bin kişinin gizli olarak bey'atmı aldı.

Bir Tabut getirildi. Baş, kokulandı, kefenlendi ve Tabut içinde Müslüman makbercsine gömüldü.

«Sonra, Allah, azab ile sizin kökünüzü kurutur! Allah'a karşı yalan uyduran herkes, muhakkak, hüsrana uğramıştır! tehdidile bitirdi.

Yezid'in Abdullah ve Uzeydullah adındaki oğulları, kendisile birlikte gitmeğe karar verdiler.

Fatıma «Vallahi, altun, gümüş halkalarımız., bizde bırakılmadı. Nemiz varsa, hepsi yağmalandı! dedi.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 248

Onlar, sizinle birlikte bulunurlarsa, size bir şey artırmazlar, karıştırmaktan ve zahmet vermekten başka bir şey yapmazlar.

Belazüri-Ensabül'eşraf c. 4, s. 12, Taberi-Tarih c. 6, s. 188

Yezid, içkiye çok düşkündü.

Taberi-Tarih c. 6, s. 266, Ibn-i Esir-Elkamil c. 4, s. 48

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 124.

Yezid, elindeki değneği, Hz. Hüseyin'in dişlerine ve ağzına vurunca, Peygamberimizin Eshabından orada bulunan Ebu Berzet-ül Eslemi :

Rifaa b. Şeddad'dan sonra, Abdullah b. Val ile Abdullah b. Sa'd de, Ri-fa b. Şeddad'ın konuşmasına benzer konuşma yaptılar. Müseyyeb b. Nece-be'nin faziletini övdüler. Süleyman b. Sured'in de, eskilerden olduğunu, bu i§i, onun idare etmesini kabul ettiklerini söylediler.

Yezid b. Muaviye'nin öldüğü hicri altmış dördüncü yılın on dört RebfüT-evveline kadar cemaatlardan sonra cemaatler, ferdlerden sonra ferdler bu yoldaki davete icabet ettiler.

Bir müddet, böylece üstün olarak savaştılar.

Hürr, Küfelilere dönüp «Ey anaları ağlayasıca Küfeliler! Siz, Onu davet ettiniz. Yanınıza gelince, bıraktınız. Onun önünde kendiniz çarpışacağınızı söylediniz. Sonra da, Onu, Öldürmek için üzerine atıldınız! Kendisine insafsızlık ettiniz. Onu haps ettiniz. Her tarafından çep çevre kuşattınız.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 102-103.

Sehle «Şu oğlunu kime bırakıyorsun? diye sordu.

Onu görünce, Resulullah Aleyhisselamı ve Hüseyin'in, Onun yanındaki mevkiini düşündüm.

Süleyman b. Sured'in, Tevbeciler ve Fedailer Birliğine Hitabı :

Sizin gönderdiğiniz mektuplarımız, saldığınız Elçileriniz bana gelmedikçe, ben, buraya çıkıp gelmiş, değilim.

inecek kaza, umulandan başka türlü zuhur ederse, niyyet ve maksadı hak, takvası da, teneşir tahtası olan kişi, taşkınlık etmez! dedi.

Küfeli adam «Ve aleykümüsselam ve rahmetullah! diye mukabele etti. Sen, kimsin? diye sordular. Küfeli adam «Esedi'yim! dedi. Bunlar da «Biz de, Esediyİz! dediler.«İsmin ne? diye sordular.«Ben, Bükeyr b. Mes'aba'ymı! dedi. Bunlar da, kendi isimlerini ve neseplerini ona bildirdiler. «Bize, arkanda bıraktığın halktan haber ver? dediler. Bükeyr «Olur! Ben, Küfe'den daha çıkmamıştım ki, Müslim b. Akil ile Hani b. Urve'nin cesedini, çocukların, ayaklarından çekip çarşıda sürüdüklerini gördüm! dedi. Bunun üzerine, iki Esedi, Hz. Hüseyin'le yola devam ettiler Hz. Hüseyin, Salebiyye mevkiine konduğu sırada, Esediler, akşamleyin Hz. Hüseyin'in yanına gelerek selam verdiler. Hz. Hüseyin, selamlarına mukabele etti. Bunlar «Allah, Seni rahmetüe esirgesin! Bizim, sana bir haberimiz var. İstersen, açıktan, istersen, gizlice söyleyelim? dediler. Hz. Hüseyin, Eshabma bakarak «Şunların yanında gizli konuşmak, yaraşmaz! dedi. Esediler «Sana doğru gelmek istiyen süvariyi görmüştün değil mi? dediler. Hz. Hüseyin «Evet! Ben, ondan haber almak isterdim! dedi. Esediler «Biz, ondaki haberi Senin için inceledik ve soracağın şeyde Sana yeteri kadar bilgi elde ettik.

Aradan çok geçmez, yirmi dört gün sonra, Hz. Hüseyin'le Eshabınm şehid edildikleri haberi Medine'ye gelir.

Müseyyeb b. Necebe, hayvanına bindi. Biz de, hayvanlarımıza bindik.

Velid, Yezid'in yazısını okuduktan sonra, Hz. Hüseyin'i, Yezid'e bey'ata davet etti.

Ubeydullah b. Hürr «Vallahi, ben, ancak, onunla bir çok halkım çarpışacağını ve Taraf d arlarının onu terk ettiklerini gördüğüm için, Küfe'den ayrıldım.

Çünki o, akrabalık yönünden başkasına benzemiyen, hakkı, en çok gözetilecek olan bir zattır

Ebu Kerib der ki «Dımeşk'ta Yezid'in oğlu Velid'kı yanmda toplananlar arasında ben de, bululuyordum.

Mü'minler Emiri; mazlumlarınıza insaf ve adaletle muamele etmemi, beni dinleyen ve bana itaat edenlerinize ihsanda bulunmamı, asi ve şüphelilerinize karşı şiddetli ve sert davranmamı bana emr etti.

Küfe Leşkerinin Harekete Geçmesi

Hz. Hüseyin'in Başının Küfe'de Teşhir Ettirilmesi :

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 239.

ibn-i Ziyad'a «Müslim, bana ne söyledi, biliyor musun? göyle şöyle söyledi! diyerek onun vasiyyetlerini birer birer acılattı,

23. Muhammed-ul Asgar b. Abdullah b. Cafer

Hz. Hüseyin, ona «Irak halkını gerinde ne halde bıraktın? diye sordu.

Ben, onun kadar korkusuz, telaşsız hiç bir kimse görmedim!

Biz, Allah'a hamd ederiz ki O'ndan başka ilah yoktur.

ibn-i Ziyad'm yanında emniyet memurları ve muhafızlarından otuz kişi ile ev halkından, azadlılarından ve Küfe Eşrafından da, yirmi kişi bulunuyordu.

Müslim, oraya oturdu. Tav'a, dışarı çıktı. Müslim'e «Ey Allah'ın kulu! Suyu içmedin mi? diye sordu.

Ali b. Hüseyin, yine Küfe leşkerine kılıçla saldırırken, Mürre b. Münkız, önünü kesti ve onu mızraklayıp yere düşürdü. Küfe leşkeri, üzerine üşüşerek kılıçlarile parçaladılar.

Amr b. Haccac, sağ tarafdan, Ömer b. Sa'd de, Fırat tarafından hücuma geçtiler.

Onlarla çarpışırsak, orada kendimizi koruyabiliriz ve onlardan sonra gelecek olanlarla da çarpışmak bize kolay olur. dedi.

Bu hususta daha ne görüş olur?! dedikten sonra, «Sen, ne düşünüyorsun? diye bağırdılar.

O, durmadan su içiyor, suya kanmıyor, su, boğazına duruyor, kusuyor; sonra, tekrar içiyor, yine boğazına duruyor ve suyu geri çıkarıyordu!

Küfe piyade birlikleri Hürr'ün üzerine üşüştüler ve en sonunda onu şe-hid ettiler.

Muhammed b. Eş'as. ona yaklaşarak «Sana eman verilmiştir! dedi.

Kerbela'dan ayrılırken de Hz. Hüseyin'in kabrine varıp hıçkıra hıçkıra ağladılar. Rahmet dilediler ve istiğfar getirdiler.

Çalgı çalarsın!

Muhammed b. Haneffiyye, oğullarından hiç birini Onunla birlikte göndermedi.

Hüseyin'in başı, İbn-i Ziyad'ın önüne konulmuştu.

(İmdi, ben, senden, Allah'a and vererek diliyorum: mektubumu gördüğün zaman, geri dön!

Taberi-Tarüı c. 6, s. 257

Sizin ise, süvarilerimizi koruyacak piyadeleriniz yoktur. Sen, onlara karşı öncü birlikleri çıkar. Sonra, sen, birliğini sağ ve sol yanlar arasında dağıt, yay. Her birlikle birlikte bir takviye, dest'ekci birliği bulundur.

Esedilerin bildirdiklerine göre: Hz. Hüseyin'in Eshabından bazıları da, Ona «Vallahi, Sen, Müslim b. Akil'e benzemezsin. Küfe'ye, Sen -gidecek olsaydın, halk, Sana koşardı! dediler.

O sırada, Hüseyin'in kız kardeşi Zeyneb bint-i Fatıma, çadırdan çıktı. Kulaklanndaki küpesinin pariadığmı gördüm.

Bize ve size iyi ameller işletmesini ve bu husustaki amelinizi de, ecirlerin en büyüğü ve en üstünü ile mükafatlandırmasını Allah'dan dilerim.

Müslim b. Akil'e yardım için gelmiş olan Umare b. Salhab-ul'Ezdi getirildi.

Süleyman b. Sured'in, Medainli Ehl. i Beyt Tarafdariarmi iş Birliğine Çağırması:

«Kimdir o? diye sordular.

Taberi. TariJı c. 6, ş. 196

Onlarla birlikte atlılar ve yardımcılar da, gönder. Medine'ye kadar onları götürsünler! diyerek emir ve direktif verdi.

Aramızda olan bitenler, bununla tamamlanmış, ancak, sana karşı teah-hüdümü yerine getirmek kalmıştır dedi.

Senin Baban; islamiyete ilk girenlerin ilki, İslamiyet uyarınca hareket edenlerin en iyisi, tutuş ve yakalayış bakımından da, Müslümanların en zorlusu idi.

Şerik b. Aver, Müslim b. Akil İle Bir Arada :

ibn-i Ziyad «Ey fasık! Senin umup ta, Allah yanında göremeyeceğin hali, onun ailesi, ev halkı görecektir! dedi.

işittim ki: sen, Irak'a yönelmiş, gidiyormuşsun.

Çadırların sık ve birbirlerine dolaşık olması yüzünden Küfe leşkeri, onlara ancak cepheden, bir taraftan hücum edebiliyorlardı.

Mus'abüzi'-abeyri-ATeso^-i Kureyş s. 40

Yesid'in daveti üzerine Şam Eşrafı gelip çevresinde oturdular.

Esediler «iyi olur. işte, Zu Huşum, yanındadır. Soluna doğru bükül, oraya eriş! O kavm dahi senin gibi oraya koşmak, erişmek isterler! dediler. Hz. Hüseyin, hemen oraya doğru yöneldi. Kafile de, kendisini takip etti. Uzaktan görünen süvariler, hızla gelip kavuştular. Süvariler, yaklaştıkları zaman, Hz. Hüseyin ve kafilesi, yoldan saptı. Süvariler de, onları, takiben yoldan saptılar. Onlar, Esedilerin dedikleri gibi, arı sürüsünü andırmakta idiler ve kuş kanatları gibi, bayrakları vardı. Zu Husum'a doğru, onlar da, sür'atla ilerlemeğe başladılar. Hz. Hüseyin. Onlardan önce Zu Husum'a yetişip, orada kondu. Emr etti: çadırlar kuruldu.

Benim vücudum, sizin vücudunuzladar. Benim Ev halkım, sizin ev halkı-nızladır.

Müslim b. Akil'in, evinde kaldığı Muhtar b. Ebi Ubeyd; Hani b. Urve'nin, tbn-i Ziyad tarafından dövüldüğü ve haps edildiği gün, Hutarniye köyünden gelmiş, akşamdan sonra Küfe'nin Fil kapısında dikilirken, Hani b. Ebi Hayyetülvadii'ye rastlamıştı.

İstersen, şimdi, sana karşı, hiç bir kötülük yapmayacağıma dair seni tatmin edecek en ağır yeminle söz vereyim, yahut, İstersen, tekrar yanına dönüp geleceğime dair sana, elinde bulunduracağın bir rehine vereyim de gideyim evimden istediği yere çıkıp gitmesini kendisine söyleyeyim ve kendisini himayemden ve komşuluğumdan çıkarayım? dedi.

Sanırım, hayır! Şüphesiz olarak bilirim ki: sen, bu hususta haramı he-laHaştırmak ister, onları, bile bile değiştirirsin!

Halbuki, Onlardan bir kısmı esir edilmiş, bir kısmı da, kanlara bulan-mışj diyerek ağlamıştır.

Fakat, onların, Hüseynin kendilerine yapmış olduğu tekliflerini kabul edeceklerini sanmıştım) dedim.

Yakubi-Tarih c. 2, s. 241

Yezid'in Şamlılarla Görüşmesi :

Vallahi, Yahudilerin cumartesi günü yasağını saymayıp çiğnedikleri gibi, onlar da, sırası gelince, benim üzerime yürür ve hakkımı çiğnerler! dedi.

Ebülfida-EIbidaye Vennihaye c. 8, b. 146

Muhammed b. Eş'as, Müslim b. Akil'i getirmek için kalktı. İbn-i Ziyad, mescidde yerine vekil bıraktığı Amr b. Hureys'e haber gönderdi ve «İbn-i Eş'as'la altmış veya yetmiş adam gönder. Hepsi Kays kabilesinden olsun! dedi.

İbn-i Ziyad «Sen, hastalığını bahane mi ediyorsun Eğer, bizim itaatı-mızda isen, düşmanlarımızla çarpışmağa git! dedi.

Hz, Hüseyin «Ey keçi çobanı olan kadın'ın oğlu! Cehennem ateşine yanmağa, sen, daha elverişli ve müstahıksın! dedi.

Yezid'in Üzüntü ve Pişmanlık Duyması :

Biz, seni, ancak, onu bize getiresin diye göndermişizdir! dedi.

«Ona, ben giderim. Vallahi, isterseniz, ona istediğimi yapabilirim. Onu, öldürebilirim de! dedi.

«Ey Vali! Vallahi, biz, senin bütün halk nazarında-övülen ve sevilen bir kişi olmanı dileriz.

«Ben, senin neler düşündüğünü biliyorum! deyince de :

Taberi-Tarih c. 6, s. 265

Mihran, İbn-i Ziyad'ın peşinden çıktı. «Vallahi, seni Öldürmek istediler! dedi. .

Bütün darlıkta, tasalan kaldıracak, açacak Sensin! :

Hicretin altmışıncı yılında Receb ayında babasının ölümünden sonra yerine geçtiği zaman Yezid b. Muaviye, otuz dört yaşında idi.

Eğer, sen, bu gıkı öldürülüp yok edilecek olursan, yer yüzünün ışığı sönecektir.

Ibn-i Ziyad, emr etti. Toprak bir çanakla su getirilip Müslim b. Akil'e içirildi. «Onu, köşkün damına çıkarıp orada boynunu vurunuz! Sonra, cese-dile başını bir araya getiriniz!

O gün, Kerbela'da bulunmuş olan Rebi' b. Temim der ki «Abis'i, gelirken görünce, tanıdım.

Bey'at işine gelince, benim gibi bir adam, gizli olarak bey'at edemez. Zaten, halkın önünde açıklamadıkça, bu bey'ata sen de, razı olmazsıa.

Kendi adamlarının anlattıklarına göre: Malik b. Nüseyr; Muhtar tarafından öldürülünceye kadar fakirlik ve yoksulluktan kurtulamamıştır.

Kalkıp yola devam ettiler ve Zübale'ye eriştiler.

Ali b. Hüseyin der ki Yezid demişti.

Öğleden sonra, çarpışma bütün şiddetile başladı. Küfe leşkeri, Hz. Hüseyin'in yanına kadar geldi.

Hz. Hüseyin'e Vardım İçin Düa Eden ihtiyarlar:

Hüseyin: (Ey Amuciımm oğlu! Allah, seni hayırla mükafatlandırsın! Vallahi, biliyorum ki, sen, bana öğüt vermeğe geldin ve bağlayıcı konuşma yaptın.

Yezid'in Ençok Çekindiği Kişiler :

Müslim b. Akil, İbn-İ Ziyad'm huzuruna sokuldu. ibn-i Zİyad'a selam vermedi.

İbn-i Ziyad, sorusunu üç kerre tekrarladı.

Siz, bu gün, onların yurdunda bulunuyorsunuz. Onlara kavuştuğunuz, onlarla karşılaştığınız zaman :

Fakat, şu sür'at için zayıflatılmış olan atım ki vallahi, onun üzerinde olduğum halde, neye yetişmek istedimse, yetişmiş ve kavuşmuşumdur. Bana yetişmek isteyenden de, onun üzerinde kaçıp kurtulmuşumdur, Al onu, senindir o! dedi.

Ebu Azze, ailesinin yanına dönüp silahını yanına aldı. Atını getirtti.

Hz. Hüseyin dedik ten sonra:

ibn-i Ziyad, Kadı Şurayb'a «Onların adamlarının yanına gir, gör onu. Sonra, Mezhic kabilesi halkının yanlarına git. Hahi'min sağ olduğunu, Öldürülmediğini gördüğünü kendilerine haber ver! dedi.

Hz. Hüseyin ve arkadaşları, Hürr'ün süvari birliğile Uzeyb yoluna devam ettiler.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 238-239.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 83.

Kerbela'da Yakalanıp Bırakılan Kişiler :

Taberi-Tarih c. 6, s. 256-257

Fakat, yol, aramızı birleştirdi. Bizi, bir araya getirdi.

Abdullah b. Sa'd b. Nüfeyl'in Şehid Düşmesi :

Süleyman b. Sured «Acele etmeyiniz.

Onlardan hiç biri, Hz. Hüseyin'in kabrine varıp orada Ona rahmet dilemeden, kendisi için de, istiğfar getirmeden ayrılmadı.

Müslim b. Akil, Muhammed b. Eş'aş'ın emanı üzerine teslim olunca, kılıcını, silahını Muhammed b. Eş'as, elile soymuştu. Onun, "bu hareketini, bazı şairler «Sen, korkarak, amucanın yanında çarpışmayı, bıraktın. Halbuki, isteseydin, onu koruyabilirdin.

Eğer, teslim olmaktan kaçınırsanız, sizi bırakıcı değiliz!) diyerek seslendi.

Hiç biriniz, onlarla ayrı ayrı çarpışmasın!

Abdulmelik der ki «Medine'ye gelince, Kureygten bir zata rastladım. Bana diye sordu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 181-182.

Süleyman b. Sured; arkadaşlarının uğradıkları akıbeti görünce, hemen yanlarına vardı. dedikten sonra kılıcının kınını kırdı.

Yezid, Ubeydullah b. Ziyad a pek yüz vermez, onu azarlar dururdu.

Sonra, emr etti. Ezan okundu ve namaz için kamet getirildi.

Ayrıca, Birlik kumandanlarının isimlerini sorup öğrenmesini de, oğluna emr etti.

Eski vali Numan b. Beşir ise, Şam'daki vatanına doğru hareket etti.

Hz. Hüsyin «Ben, kendimi koruduğum gibi, onları da, korurum. Bunlar, ancak, benim yardımcılarım ve dostlarımdır.

Müslim, yine sustu, cevap vermedi.

Senin elde etmek istediğin beldelerdeki valiler ve Amirler onlardandır. Beytülmallar, Hazineler de, onların elindedir. ,.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 84.

Biraz sonra, süvariler de Zu Huşun dağına geldiler. Onlar, Hür b. Yezid-üt Temimi'yül Yerbui'nin kumandası altında bin atlı idiler. Hz. Hüseyin, Eshabımn sarıklarını sardırmış, kılıçlarım boyunlarına tak-dırmıştı.

ishak b. Hayat-ul Hadrami, Hz. Hüseyin'in sırtından gömleğini soydu. Kendisi de, Bars ÇAIaca) hastalığına tutuldu.

Fakat, vallahi, biz kavuşacağımız şeyle müjdelenmişiz, sevinçliyizdir.

Amr b. Ubeydullah-üs Sülemi «Biz, senin gibi birisimi arayıp bulmuş senin gibi teslim almıştık ta, o, hiç ağlamamıştı! dedi.

Hz. Hüseyin onu, gelirken, görünce, «Bunu, tanıyor musunuz? diye sordu.

O, bu duruma düştükten sonra, ona imkan ve meydan verme!

«Keski, biz de, Sizinle birlikte şehid olaydık! dediler.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 92-94

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 90-91

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 174-175.

Şimr'in, Abdurranmanu?l-Cu'fi ile Münakaşası ve Sövüşmesi :

Ben; seninle uğraşmayı bırakmaktan başka Allah katında benim İçin bir mazeret bulunduğunu sapmayor, şu ümmetin işlerinden senin idarenden da-Jha büyük bir ibtila ve imtihan bulunabileceğini de, bilmiyorum! dedi.

1. Hz. Hüseyin b. Ali

«Yazın bana geldi. Sana, benden erişen haberden, ben, beriyim. Ahdimde, sonuna kadar durucuyum.

Çocukların elleri boyunlarına bağlanmıştı! Halk, Hz. Hüseyin'in Ev halkına bakıyorlardı.

İbn-i Ziyad'm Mescidde Konuşması :

Yakubi-Tarih c. 2, s. 245

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 24-25.

Taberi-Tarih c. 6, s. 190

Yezid'in, Ali b. Hüseyin'e Bir Teklifi ve Numan b. Beşir'e Direktifi:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 248-249.

Abdullah b. Yezid'in Uyarılması :

Müslim'e «Sana, şu yana doğru gitmeni tavsiye ederiz. Oraya doğru gidersen, belki, sen kurtulursun! dediler.

Yezid b. Muaviye Öldüğü zaman, ibn-i Ziyad, Irak umumi valisi idi. Basra'da oturuyordu.

Eğer, onlar, bana gönderdikleri mektuplarında oldukları üzre iseler, bana acele yaz. Yanına gelmekte acele edeyim.

İn'e vardılar. (Taberi-Tarih c. 8, s. 270)

Taberi-Tarih c. 6, s, 214-215

Sen, hiç şüphesiz zaif, hafif akıllı, işin sonunu düşünemez bir adamsın!

Şimr, Nafi'in yanıoa geldi ve : «Dağılınız Allah düşmanları! Dağılanız Şimr'in başından! 0, kılıçla vurur sizi kaçirmaz.

Küfeli Kadınların Feryadları :

«İmdi, Hüseyin, sana doğru yönelmiş, gelmektedir. Vallahi, Allah, bize Hüseyin'den daha makbul bir kimseyi teslim etmemiş, elimize düşürmemiştir!..

Hz. Hüseyin «ETAkr'dan Allah'a sığınırız! dedi.

Anam Fatıma, onun anasından hayırlıdır!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 195.

9. Abdullah b. Ali,

Taberi-Tr-ih c. 6, st 267

Bunun üzerine, Büreyr, Yezid'e şiddetli bir darbe indirdi. Yezid'in miğferini boydan boya yardı. Kılıcın ucu beynine dayandı.

Abbas b. Ali, onları kurtarmak için hücuma geçti ise de, kurtaramadı. Küfe leşkerleri, onların hepsini bir yerde şehid ettiler.

Küfeliler, Hz. Hüseyin'e «Biz, Seni'n bey'atına kendimizi bağladık Biz, Senin yanında Ölümü göze aldık!

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 253-254.

Taberi-Tarih c. 6, s. 199

Ali b. Hüseyin, seslendi: «Ey ibn-i Ziyad! Secinle şu kadınlar arasında?iddia ettiğin gibi? bir akrabalık varsa, onları, gidecekleri yere, Allah korkulu bir adamla yolla da, İslamiyetin gerektirdiği şekilde onlara sahip oisun! dedi.

Ebüşşa'sa, Hz. Hüseyin'in önünde iki dizi üzerine gelerek yüz ok attı.

Çünki, onlar, sizden çokturlar. Onların, sizi çepçevre kuşatmayacaklarından emin değilim.

Süleyman b. Sured «Vallahi, sen, iyi düşündün. Hareket etsek, iyi olur. dedi ve toplanan halkın yanına vardı.

Kendisinin bu hareketi kınanınca, adam «Onun rahatlığını istediğim için yaptım! dedi.

Vallahi, Ailah biliyor ki sen, doğru söylemiyorsun. Sen, bilmediğin bir şeyi söylüyorsun. Ben, senin söylediğin gibi değilim.

Kılavuzlar, gece, yolu şaşırdılar. Sabaha çıkınca «Ah! Of! demeğe başladılar.

ibn-i Ziyad «istediğini, vasiyyet et! dedi.

O sırada, Kerbela şehidlerinin başları, Yezİd'in önünde idi. Yahya b. Hakem, okuduğu iki beyitte :

14. Cafer b. Akü,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 228-229.

Ona, hemen casuslar kavuştur. Yollar üzerine gözcüler dik! Olanca duruşla bunun üzerinde dur!

Avucunun, alnında mıhlanıp kaldığını görünce : «Ey AUah'un! Bizi yalnız bırakmak ve zillete düşürmek istediler.

«Haydi, ne düşündüğümü haber ver? demişti.

Hz. Hüseyin'in kabrine vardıkları zaman, hep birden feryad ve figan ettiler, ağlaştüar.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 194.

Bunun üzerine, bizim sağ kanadımız, onların sol kanadlanna hücuma geçti ve onları bozdu.

ibn-i Sa'd-Tabakat c. 4, s. 293

Küfe ieşkeri, Hz. Hüseyin'in üstünü başını soyduktan sonra Yemen zağ-fera-nlarına, elbiselere, develere yöneldiler ve onları yağmalamağa koyuldular!

Onlara, bu halkın ne için toplandıklarını sordum.

Abdullah b. Yezid'in mektubu, Süleyman b. Sured'le arkadaşlarına okununca, Süleyman b. Sured, Tevbecüer ve Fedailer Birliğine «Sizin bu husustaki görüşünüz nedir? diye sordu.

Onlarla bir olmamışsa, isabet ve iyi etmiştir!) diyordu.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 239, Taberi-Tarih c. 6, s; 208

Ben de, ondan hayırlıyım!

Hz. Hüseyin «Vallahi, filan yerde şöyle şöyle öldürülmem için Mekke Hareminden çıkıp oraya gitmem, bana daha sevgili ve hayırlıdır! dedi.

Hz. Hüseyin'in Ev Halkıyla İrtibatının. Kesilmesi :

Mes'udi-Murucuzzeheb c. 3, s. 65

Taberi-Tarih c. S, s. 216, Mes'udi-Murucuzzeheb c. 3, s. 66

Eğer, bunu yaparlarsa, onları, acele bana göndersin. Emrime boyun eğmekten kaçınırlarsa, onlarla çarpışsın.

Onun toprağından sen de, koklar mısın?) dedi. Ben de dedim.

Bu şekilde hareketimiz, belki, Rabb'ımızı, bizden razı kılar.

Şehadet ederiz ki: biz, Onların dininde, Onların yolundayız.

Zehebi-Alam. c. 3, s. 217

Yanımda silah kalmayacak olursa, onlara taş atarak Senin yanında ve Seninle birlikte ölünceye kadar çarpışırım! dedi.

Hz. Hüseyin'in oğlu Aliyy-ül Ekber «Babacığım! Sen de, geri dön!

Yanına yaklaştırılınca, Hani'nin önüne vardı. Elindeki keskin değnekle burnuna, alnına ve yanaklarına?değnek kırılıncaya kadar-? durmadan vurdu.

Hepiniz, bizim yaramıza dönünüz. Belki, Allah, bu gün bizi derler, toplar da, onların şerrinden korur. dedi.

Hz, Hüseyin'in Oğlu Aliyyül Asgar'm Kurtuluşu

Onlar, bizim tekliflerimizi kabule yanaşmadılar. Biz de, onların tekliflerini kabule yanaşmadık.

Sonra, onu, her tarafından kuşattılar. En sonunda öldürüldü.

Biz ise, onlara adaletle enir etmeyi getirdik. ve onları, Kitabullah'ın hükümlerine göz-e^hareket etmeğe davet ettik! dedi.

«Haydi, siz, bu Hadis'in doğruluğunda şüphe ettiniz.

Hür «Evet! Amma, bunlar, seninle birlikte gelmemişlerdi dedi.

Çarpışmak için Yardım Kampanyası Açılması t

Hz. Hüseyin, Kerbela'da ağırlıkların indirilmesini emr etti ve indirildi.

ibfl-i Ziyad, Hz. Hüseyin'in yanına gizlice gitmek istiyenlere mani olmak üzre Köprüyü de, tutturdu.

Abdullah b. Buktur, köşkün damına çıktığı zaman, halka «Ey insanlar! Ben, Resulullah Aleyhisselamm kızı Fatıma'nın oğlu Hüseyin'in Elçisiyim!

Taberi-Tarih c. 7, s. 53-55 228

Dmeveri-Kitabül'ahbar s. 228-229

dedi.

Muaviye b. Ebi Süfyan, ölüm döşeğine düşünce, oğlu Yezid'i yanına çağırdı. Ona Hz. Hüseyin hakkında bazı nasihat ve vasiyetlerde bulundu: «Irak-iılar, Hüseyin b. Ali'yi ayaklandırmadan bırakmazlar.

Said b. Kays, onu, arada sırada, işlediği suçlardan dolayı haps ederdi) dedim.

O sırada Ka'b b. Cabir b. Amr-ül' Ezdi, mızrakla hücum edip Büreyr'e, arkasından ansızın mızrağını sapladı. Sonra da, kılıçla vurup onu şehid etti.

İçeri girince, Züfer, Müseyyeb b. Necebe'yi yanına oturttu. Ona, çok hürmet ve ikram etti.

Belazuri-Ensabüreşraf c. 4, s. 18, Yakubi-Tarih c. 2, s. 247-248 216

HZ. HÜSEYİN?İN ŞEHADETİNİN ARDINDAN

Müslim b. Akü, vali köşkü yanındaki mescidde akşam namazını ancak, otuz kişi ile kıldı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 207.

Hz. Hüseyin'in, Hz. Zeyneb'i Teselli Etmesi ve Savaş İçin Tedbir Alması ve Hazırlanması:

Onu şehid edenleri Öldürmedİkce ve ayrıca tevbe etmedikçe, bu günahdan kurtulmak mümkin değildir.

Kabile Reislerinin isimleri de, ayrıca bildirildi.

Allah aşkına sen onu, bana bağışla! Çünki, ben, onun, Yemenliler kadar çok ve kuvvetli olan ve Küfelilerin ileri gelenlerinden bulunan kavm ve kabilesinin bana düşman olmalarını istemiyorum! demiş, ibcı-i Ziyad da, öyle yapmayı va'd etmişti.

Mızraklara takılan başlardan : Yirmi ikisini, Hevazin,

Vallahi, hiç yanlış yok, gözüm, gökden, tasa kadar bir nur'un direk gibi dikili verdiğini ve onun çevresinde beyaz bir kuşun da, kanat çırparak dolaştığını gördü!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 222-223.

Ibn-i Ziyad, Hz. Hüseyin'in dişlerine değnekle vurduğu zaman, Enes b. Malik, ona «Vallahi, sen, günaha girdin! Senin değnekle vurduğun yeri,- Re-sulullah Aleyhisseiam'in Öptüğünü görmüşümdür! dedi.

Eğer, O; Mekke ve Medine'de oturmak istese ve buralarda çarpışmayı helal saysaydi, Mekke ve Medinelilerin, kendisine en çok itaat edeceği, boyun eğeceği biricik kişi idi.

Senden sonra, dünya, bana bir toprak yığınıdır!)

Ard Arda Şehid Edilen EhU Beyt Gençleri:

Ubeydullah b. Hürr, Hz. Hüseyin'in, Mukatü köşkünde yaptığı yardım-davetine icabet etmediğinden dolayı sonradan çok pişmanlık duydu. Teessürlerini şiirle dile getirdi. (Dineveri-Kitabürahbar s. 262)

Hz. Hüseyin'in yanına kadar gelen piyadeler arasında EbüTCenub Ab-durrahman-ul Cu'fi, Kaş'am b. Amr, b. Yezid-ül Cu'fi, Salih b. Vehb-ül Ye-zeni, Sinan b. Enes'ün Nahai ve Havlı b. Yezid-ül Asbahi bulunuyor; Şimr b. Zilcevşen, onları, Hz. Hüseyin'e saldırmağa kışkırtıyordu.

Kerbela'dan Ayrıldıktan Sonra

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 133-134.

İçeriden diye sordular. dedi.

Ibn-i Abbas, Yezid'in yazışma verdiği cevapta, Hz. Hüseyin'e nasihat etmekten geri durmayacağını, bununla beraber, kendisinkı Küfe'ye gitmekten vaz geçeceğini de, pek, sanmadığını bildirdi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 97-99.

Sabaha çıkınca, Edhem b. Muharriz-ül Bahili, on bin kadar kuvvetle bize doğru geldi. Üçüncü gün, Cuma günü de kuşluk vaktine kadar şiddetle çarpıştık. . .

ikisa) de cevap vermediler, sustular.

Muhammed b. Eş'as, Müslim'in yanına gelip «Ey genç! Sana eman var! Kendini boş yere öldürme! dedi.

Numan b. Beşir, kapıyı açıp İbn-i Ziyad içeri girince, kapıyı halkın yüzüne kapadılar

Bunu, iki, üç kerre tekrarlayınca, babamın, bununla, ne demek istediğini anladım. Hıçkırmağa bağladım, göz yaşlarımı tuttum, salmayıp susmayı tercih ettim. Üzerimize bir belanın gelip çattığını anladım.

Hz. Hüseyin ona şu cevabı yazdı :

Gençlere dedi. Onu, vurulup düştüğü yerden kaldırdılar. Önünde çarpıştıkları çadırlarının önüae kadar taşıyıp oraya koydular.

Hz. Hüseyin'in Eshabından bir topluluk ta, bu mevzuda birbirlerinkine benzeyen konuşmalar yaptılar ve «Vallahi, biz, Senden ayrılmayacağız. Canlarımızı Senin uğrunda feda edeceğiz! Seni, önünde göğüslerimiz ve yüzlerimizle koruyacağız! dediler..

Dineveri-Ki abu l'ahbar s. 254

İbn-i Ziyad'ın Küfelüere Hitabı :

Hz. Hüseyin'in Önünde Kendilerini Bireir Birer Feda- Eden Kahramanlar :

İbn-i Ziyad; Hz. Hüseyin'e ve Hz. Ali'ye lanet okumasını ona emr etti. Kays ise, Hz. Hüseyin'e ve Hz. Ali'ye saievat getirdi. İbn-i Ziyad'Ia babasına lanet, okudu. ibn-i Ziyad, Kays'in, vali köşkünün damına çıkarılmasını emr etti ve ona sövdü. Kays, köşkün damına çıkarılınca «Ey insanlar! Yanınıza gelmekte olan şu Hüseyin b. Ali, halkın hayırlısı Resulullah'ın kızı Fatıma'mn oğludur! Ben de, size, onun Elçisiyim. Kendisinden, Hacir mevkiinde ayrıldım. Onun davetine hemen icabet ediniz! dedikten sonra, ibn-i Ziyad'ı ve babası Ziyad'ı lanetledi. Hz. Ali için de, Allah'dan mağfiret diledi. Ibn-i Ziyad, Kays'ın, köşkün en yüksek burcundan meydanlığa atılmasını emr etti. Kays, atıldı. Meydanlığa düşer düşmez, parçalandı ve şehid oldu.

Sana yardım etmeyi va'd edenler, seninle çarpışır ve seni bırakırlar. Senden çok, ona ve onun adamlarına yardım etmeyi arzu ederler Sana yardım va'd'inde bulunanların seninle çarpışmayacaklarından, sden ziyade, seninle çarpışanların yanlarında bulunmayı arzu etmeyeceklerinden emin değilim!) dedim.

Vallahi, çok geçmeden adamın karnı, deve karnının patlayıp yarıklığı gibi, patladı. Adam da, böylece öldü, gitti.

Muharrem ayının on ikinci güiiü, Küfe'ye hareket edileceğinin halka bildirilmesini Humeyd b. Bükeyr-ül Ahmeri'ye emr etti.

İbrahim en-Nahai'nln Bir Sözü:

Tabcri-Tarih c. 6, v 22',, Dineveri-Kıtabül'ahbar s. 246

Sen, Mekke! den çıkacak olursan, İbn-i Ziyad, senin yola çıktığını haber alacak, sana mektup yazmış olanları ürkütüp başından dağıtacak, onlar, sana en azılı düşman kesileceklerdir!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 119.

Şimr-b. Zilcevşen «O, ancak, tek lehçe ile Kur'an ok'i-yarak Allah'a ibadet etmesini bilir! Ne söylediğini de, bilseydi! diyerek mırıldandı.

Dahhak b. Abdullah-ul Mışraki der ki «Gece olunca, Hüseyin ve Eshabı, bütün gece namaz, istiğfar, Allah'a düa ve niyazla meşgul oldular.

Onlar «İbn-i Ziyad'ın adamlarının, sana bir zararı dokunmasından korkarız! dediler.

On iki başı da, Veid b. Amr'la birlikte Sakifler Küfe'ye taşıdılar.

«Hüseyin b. Ali; Ehl-i Beyt'inde^ı on sekiz, Taraf darlarından da altmış kişi ile yanımıza geldi.

Ömer b. Sa'd'in, Leşkerini Hücuma Geçirmesi:

Şehidlerin Defni :

En sonunda «Ben, bir rü'ya gördüm. Rü'yamda Resulullah Aleyhissela-mı gördüm. Rü'yada, ben, bir işi işlemekle emr olundum ki onu işlemek, benim için gerekleşmiş ve her şeyden önce olmuştur!

Çanakta Kan Haline Gelen Toprak:

Dineveri-Kitabürahbar s. 244

Hayır! Vallahi, ben, o ilk sözümde duruyorum!

Onu ve Onun kadınlarını, çocuklarını ve Eshabım; Yahudilerin, Mecusi-lerin, Nasranüerin serbestçe içtikleri, köy domuz ve köpeklerinin içinde yuvarlanıp ağnadıkları akıp duran Fırat suyundan da, mahrum ettiniz!

Taberi-Tarih c. 6, s. 232

Küfe Eşrafının Hz. Hüseyin'den Utanmaları :

Taberi-Tarih c. 6, s. 231-232 110.

Mü'min olan, Allah'a kavuşmağa rağbet eder.

Bismillahirrahmanibrahım

Sen ise, dünyanın gümüşünü istiyor, sağ kalmayı umuyor, dünyadan ayrılmayı hoşlanmıyorsun! Vallahi, ben, senin kılavuzluğunu istemem! dedi ve Sancağı, Rifaa b. Şeddad'a geri verip çarpışmak için gitti.

Hz. Hüseyin, ZÜheyr'e «Gel, artık! And olsun ki: Firavun Hanedanı, Mümin olaydı, kavmlarına öğüt verir, doğru yola davette onlara yeterlerdi.

Zehebi-Aİamünnübela c. 3, s. 202

Ya bunlardan başkaları da, bize gelecek olurlarsa, ne yaparız? Gel, Sen, müsaade et te biz, şunların işini bitiriverelim?

Abdullah b. Zübeyr; Hz. Hüseyin, Mekke'de oturdukça, halkın, kendisi yanında toplanmayacağım bildiğinden, sabah akşam, Hz. Hüseyinin peşinden ve yanından ayrılmadı.

Hz. Hüseyin «Eğer, böyle yapacaksan, acele et. Allah, seni esirgesin dedi.

Geri dönüp Süleyman b. Sured'in yanına geldik.

Kardeşin Hasan, orada yalnız bırakıldı, aldatıldı ve yaralandı.

Vallahi, onların yüzleri, güneşten daha parlak ve güzeldi.

Nafi b. Hilal'in Yakalanarak Şehfd r

Yezid b. Muaviye, Hz. Hüseyin'in Ev halkının yol hazırlıklarını en güzel şekilde gördürdükten sonra yanlarına otuz atlı kattı.

tbrahim-ün Nahai der ki: «Eğer, ben, Hüseyin'i şehid edenler arasında bulunsaydım ve Cennete de girebilseydim, Resulullah Aleyhisselamın yüzüne bakmağa haya ederdim!

Yok, beni yalanlayor, bana inanmıyorsanız, bunu, kendilerinden soruo Öğrene bileceğiniz zatlar vardır aranızda.

Rivayete göre: Ömer b. Sa'd, Hz. Hüseyin'in bu husus tekliflerini kabul etmeyince, Hz. Hüseyin, Ona «Öyle ise, benim şu teklifimden birini seçip kabul ediniz:

Hz. Hüseyin'in, Şimr b. Zilcevşen Hakkındaki Teşhisi i

Allah'a yönelerek çıkmış olduğunuz dünyaya tekrar dönmeyiniz. Artık, sizin için orada kalmak yoktur.

Yezid, ibn-i Ziyad'ın yazısına şöyle karşılık yazdı:

Abdullh b. Umeyr, onu, kadınların bulunduğu yere geri göndermek isteyince, Ümmü Vehb, onun eteğine yapıştı ve «Senin yakınında, Seninle birlikte ölmedikçe, Seni bırakmayacağım! dedi.

Ağlamaları kesilince. Hz. Hüseyin, Allah'a hamd-ü sena ve Onu layık olduğu üzre zikr etti.

Malik b. Nüseyr, evine dönünce, karısı Ümmü Abdullah'a «Gel şu külahın kanını yıka! demiş, kadın ise «Sen, Resulullah'ın kızının oğlunu soyup onu evime mi soktun? Çıkar, götür oau, benden uzaklaştır; diyerek kınamış, azarlamiştır.

Eğer, bu, yanlış bir hareket idi ise, sorumluluk, Yezid'e düşer, bunun sorumlusu Yezid olmak gerekir! demiştir.

Müslim b. Avsece, onu götürüp Müslim b. Akil'in yanına soktu. Ma'kıl ve i§i hakkında izahat verdi. Ma'kıl de, yanındaki parayı Müslim b. Akil'in önüne koydu ve ona bey'at etti.

Ebu Harp (Sen, vallahi, helak olacaksın! İnna lillahi ve inna ilgyhi raciun! diye taziye etmek bana düşecektir!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 235.

Kasım b. Buhayt der ki «Küfe heyeti, Hüseyin'in başını getirdikleri zaman, Dımaşk mescidine girdiler.

İbrahim b. Muhammed'in Valiye Önce Kızması, Sonra da Ondan Özür Dilemesi:

Cünki, bunlarla çarpışmak, bunlardan başka gelecek olanlarla çarpışmaktan kolaydır. dedi.

Kays b. Eş'as «Vallahi, onlar, yarın sabahleyin seninle çarpışmağa kalkıncaya kadar ne isterlerse, kabul etmelisin! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 110.

Zehebi-Siyerü Alamünnübela c. 3, s. 213

Yezid, Zahr'a «Allah, cezanı versin! Arkanda ve yanında ne haberin var? dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 269

Benim için de, onlar için de, ve her Müslüman için de, Resulullah, güzel bir örnektir!) diyerek ona, böyle ve buna benzer daha başka sözlerle sabır tavsiye ettikten sonra dedi. Onu getirip yanıma oturttu. Kendisi, Eshabmun yanma gitti. Çadırlarım birbirlerine, yaklaştırmalarını, çadır iplerini birbirlerine geçirip dolaştırmalarını, çadırlar arasında, düşmanlarım tek yönden karşılayacak şekilde çıkış kapısı bırakmalarını onlara emr etti.

Rivayete göre: Küfelilerden bir cemaat, Hz. Hüseyin'i şehid ettikten ve Onun başını kestikten sonra ilk konak yerinde oturup şira içtikleri sırada, duvar üzerinden demir bir kalem çıkarak havada kanla şöyle yazmıştı:

«Abdullah b. Abbas'dan

Kendisi, çok cesaretli, gözünü daldan budaktan sakınmaz bir süvari idi.

Vallahi, ey Müminler Emiri! Deve boğazlanacak veya kuşluk uykusu uyunacak kadar bir müddette onların sonuna erdik!.

Hz. Hüseyin'le Eshabının şehid edildikleri haberini alınca, Akil b. Ebi Talib'in kızı, kendi kadınlarından bazılarile birlikte son derecede tasalı ve elbisesinin eteği arkasında sürünerek dışarı çıkmış ve :

O halde, bu işe ben, ondan daha layık ve müstahıkkım!) dedi.

Muhammed b. Hanefiyye «Senin öldürülmen, bizim katımızda, onların Öldürülmelerinden daha ağırdır! dedi.

Ali b. Hüseyin «Ben, Ali b. Hüseyin'im! dedi.

Bunun üzerine, Müslim b. Akil, Ömer'le bir köşeye çekildi. Oturdular. ibn-i Ziyad, onlara bakıyordu.

«Bu, sana ve babana, o ayetten daha münasiptir dedi.

Ardarda Kesilen Başların Getirildiği Köşk :

Zehebi-Alam! c. 3, s. 214, Ebüliida-ErBidaye ven'Nihaye c. 8, s. 203

İstersen, ben, Seni Eca' diye anılan dağımıza götürüp kondurayım.

Sen, ona, bozuk ve karışık sözlerinden dolayı ne çıkış, ne de, onu kına! dedi.

Taberf-Tarih c. 6, s. 265

Abdullah b. Afif'in, ibnA Ziyad'i Red Etmesi ve Asılması :

Kendisi, cesaretli ve şair bir adamdı. Bir müddet eğlendikten sonra, Ömer b. Sa'd'in çadırının önüne gelip dikildi. Sonra da, en yüksek sesile :

Sana yazımı getiren Elçime de; emrimi yerine getirinceye kadar senden ayrılmaması, bu hususta senden sadır olacak hareketleri bana bildirmesi için emir verilmiştir. Vesselam!

Hüseyin b. Ali'ye tarafından bir Elçi sal.

Iraklılardan bir adam, onu eman dilemeğe davet etti ve «Sen, Mü'minler Emir'i Yezid b. Muaviye'nin akrabası olduğun için, biz bu akrabalığı gözetmek istiyoruz.

Fakat, bunlar, adamları olan Hami'nin öldürüldüğünü işitince, bunu hazm edemediler, işi büyüttüler. diyerek seslendi.

Bunun, benim için bir tevbe olabileceğini mümkün görür müsün? dedi.

Vallahi, Cennet'e, hiç bir şeyi tercih edemiyorum. ister kesilip biçileyim, yarılıp yırtılayım! dedi. Sonra da, atını tepip Hz. Hüseyin'in yanına vardı.'

Abbas b. Ali, koşarak Küfelüerin yanma vardı ve «Ey bizim üzerimize yürümek istiyen insan yığını! Ebu Abdullah Hüseyin b. Ali, bu işi düşünmek üzre, bu akşam sizin, geri dönmenizi istiyor!

Hz. Hüseyin'in Ev halkı, Küfe'ye getirildiği zaman, ibn-i Ziyad, onların ayrı bir yerde ve güya en güzel şekilde barındırılmalarını, giyim ve kuşamlarının da sağlanmasını emr etmişti.

Hz. Hüseyin «Şuradaki Üzeyb yolunu tut. Oraya götür! dedi.

Bütün olan bitenleri, çektikleri sıkıntıları, kılavuzların başlarına geleni, niyetlenmiş olduğu bu yoldan pek te hayır ve uğur gelmiyeceğini mektupta bildirerek kendisini Elçilikten af ile yerine başka birisini göndermesini diledi ve kendisinin kaldığı Hubeyt vadisinde cevap beklediğini de, sözlerine ekledi.

Abdullah b. Sa'd, ona ve çevresindeki arkadaşlarına «Ben, bir görüş arz edeceğim. Eğer, doğru olursa, muvaffakiyet, Allah'dandır. Doğru değilse, o^, benim taraf undandır.

Süleyman b. Sured'in, Tevbecüer ve Fedailer Birliği İle Konuşması :

«Ben, Osman'dan ayrılmış, bir köşeye çekilmiş bulunuyordum.

Ömer b. Sa'd «İyi bil ki: Arazi ve akarlarım da, elimden alınır! dedi.

Hz. Hüseyin'in yanında Lahık diye anılan atı bulunmakta ve ona oğlu Ali binmekte İdi.

Habib b. Müzahir «Resulullah Aleyhisselamm Hanedanından olanların namazı kabul olunmayacak ta, senin namazın mı kabul olunacak be hey eşek! dedi.

Rüyanın görüldüğü gün ve saatte5 Onların şehid edilmiş oldukları anlaşılır.

ibn-i Sa'd-Tabakat c. 5, s. 148

Abdullah b. Zübeyr'üı kardeşi Cafer b. Zübeyr, Velid'in yanına gitti. Ona «Allah, seni rahmetle esirgesin. Abdullah'ın üzerine düşmekten vaz geç. Ona, bir çok adamlar göndermen, kendisini korkutmuştur. O, inşallah, yarın sabah sana gelecektir. dedi.

Sen, ya onu öldürürsün, yahut kendi nesebine, babana döndürülürsün Ubeyd!

Zehebi-Tarih-ul İslam c. 3, s. 13

«Sen, Hüseyin'in dişleri ve ağzına mı değnekle vuruyorsun?!

ishak b. Hayat-ul Hadrami ile Ahbeş b. Mersed, b. Alkarna, b. Selamet-ul Hadrami, hazırlanan süvariler arasında idi.

Hüseyin b. Ali'den.

Bu kavra, ancak beni isterler. Onlar, beai ele geçirip öldürecek olurlarsa, benden başkasını istemeleri, aramaları havadan ibarettir! dedi.

Bundan daha ağın: senin, haremde çarpışmak için hile ile adamlar göndermelidir.

Nihayet, Onların kanlarına girmeğe katılmayan kavmlardan Allah'ın takdir ve naşib ettiği kimseler tarafından geceleyin kefenlenerek gömülmüş olduklarını, unuttuğumu mu sanıyorsun?!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 156.

Görmüyor musunuz?: Hak, işlenmez, batıl ise, son derecede rağbet edilir, üzerine düşülür olmuştur!

İbrahim b. Muhammed «Abdullah b. Yezid, Küfelilere iki yüzlülük ediyor. Vallahi, ben, bunu Abdullah b. Zübeyr'e yazacağım! diyerek çıkıp gitti.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 111.

Taberi-TarUı c. 6, s. 205-207

Yezid'in, Ali b. Hüseyin Hakkında Müslim b. Ukbe'ye Emir ve Tavsiyesi:

«Ölümsüz hayat, zahmetsiz, dertsiz rahatlık, üzüntüsüz sevinç istiyenler, şu haramları helallaştıranlarla çarpışarak Rab'larma, Cennet'in nimet ve rahatlıklarına yaklaşsın!

Şamlılardan bana ihsan et birisine bunu | işittim. Ba-arcamak üzre, Eh tedipler var Aley-Afalımın et-

Hz. Hüseyin, arkadaşlarına «Kalkınız, hayvanlarınıza bininiz! dedi. Bindiler ve kadımlar, bininceye kadar beklediler.

Mü'minler Emiri Ali b. Ebi Talib'in gidişat ve icraatı, böyle idi.

Yoksa, Allah, kullarına bir zulüm dileyecek değildir.

işte, Hüseyin; gelmiş olduğu yere döneceği, yahut cihad için Müslüman serhadlerinden göndermeyi uygun göreceğiniz bir serhadde Müslümanlardan bir ferd olarak kendi başına cihadla meşgul olacağı, yahut Mü'mfcıler Emiri Yezid'e gidip elini, eline koyarak aralarındaki meseleyi onun hail etmesini istiyeceği hakkında bana söz verdi.

Ne olur ölüm! Beni öldür de, bu gün, hayatıma son ver! Anam Fatima, babam Ali, kardeşim Hasan., hepsi öldüler! Geriye, artanlar, artıklar kaldı!) diyordu.

Biraz sonra, Müslim b. Akıl, Murad oğulları kabilesile birlikte gelip köşkü kuşattılar.

ibn-i Ziyad'ın, elindeki değnekle onun ön dişleri arasına dokunup durduğunu görünce, Eshabdan Zeyd b. Erkam, ona dedi ve hıçkıra hıçkıra ağlamağa başladı.

Taberi-Tarih c. 6, s. 226

Şerik «Bana bir su içiriniz! diye tekrar seslendi.

Eğer, Küfe, sana lazım ve burada senin hükmün yürüyecek ise, buraya; emrini yerine getirecek, senin düşmanın hakkında işlediğin işi işleyecek güçlü bir adam acele gönder.

Süveyd, Küfe kabileleri arasında dolaşırken Şamlılardan bir adam buldu ki Küfe'ye miras almak için gelmişti. Adamı yakalayıp İbn-i Ziyad'a gönderdi.

Kadisiye ile Uzeyb arası otuz sekiz mil'di.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 117.

Müslim b. Akil diye seslen!) dedi.

Ebüşşa'sa «Hay anan ağlasın! Sen, ne diye bu işi üzerine alıp geldin? diyerek ona çıkıştı.

Sen; Hüseyin'i ve Abdulmuttalip oğullarının, karanlıkları aydınlatan yiğitlerini kumsal bir yerde leşkerlerinle vurup yerlere serdiğini,

Piyadelerle süvariler, birbirlerine karıştılar. Şamlıların piyadeleri gelip yetişinceye kadar şiddetle çarpıştılar.

Allah, size rahmetini ihsan etsin! dedi ve Şamlı leşkerlere saldırdı.

ibn-i Ziyad, çok sıkıştı. Köşkün büyük kapısına içeriden dayanmalarını adamlarına emr etti.

Hz, Hüseyin'in, İstanbul'u Fethe Giden Orduya Katılması :

Hz. Hüseyin, yavrusunun boğazına saplanan oku çekip attıktan sonra, elile kanını silerken de «Vallahi, sen, Allah katında, Salih Peygamberin Devesinden daha şerefli ve kıymetlisin.

Abdullah b. Cafer'le Yahya gidip Hz. Hüseyin'le buluştular. Yahya, mektubu, Hüseyin'e okudu:

Eğer, siz, bizden hoşlanmıyor ve bu yoldaki hakkımızı da,, tanımıyorsanız, bana mektup ve Elçi gönderenlerinizin görüşlerinden başka görüşte iseniz, yanınızdan ayrılır, geri döner, giderim! dedi.

Şu ümmetin Asasını yarıp ikiye ayırmayınız.

Yezid'in azadlısı Kasım b. Abdurrahman der ki «Hüseyin'le Ehl-i Beyt ve Eshabının başları, Yezid'in önüne konulunca, Yezid, Husayn b. Humam'm:

Bundan sonra, onlar, Hz. Hüseyin'i bir kerre daha kuşattılar.

Dineveri-KitabüFahbar s. 243

Küfe valisi Abdullah b. Yezid'in gönderdiği mektup, Kayyare'de Süleyman b. Sured'e erişti.

TaJberi-Tarih c. 6, s. 239-240

Gifarilerden Abdullah b. Azre ile Abdurrahman b. Azre, Hz. Hüseyin'in yanına gelip «Ey Ebu Abdullah! Sana selam olsun! Biz, düşmanla Senin arana gerilip Seni, düşmanından korumak ve Senin önünde ölmek istiyoruz! dediler.

Abdullah b. Yezid «Öyle ise, biz, sizinle gitmek üzre büyük bir ordu ha-zırlayıncaya kadar burada oturunuz da, düşmanınızı daha kalabalık, daha hazırlıklı bir toplulukla karşılayınız? dedi.

Taberi - Tarih c. 6, s. 249-250

Ey Muhammed'im! Senin kızların esir edilmişler, zürriyetin hep öldürülmüşler!

Bükeyr b. Humran, Müslim b. Akil'in boynunu vurup dönünce, İbn-i İ yad «öldürdün mü onu? diye sordu.

Ölüm Haberi Verilen Rü'ya :

Dineveri-Kitabul'ahbar s. 241.

Rahat bulamadığın takdirde, dağ başlarına çık. Halkın işlerinin nereye varacağını bekle.

7. Abdullah b. Ali

Züheyr b. Kayn, onlara «Ey Allah'ın kulları! Fatıma mn oğlu, sevgiye ve yardıma, Sümeyye'nin oğlundan daha layık ve müstahıktır.

ibn-i Sümamet-es saidi ye Temim ve Hemedan kabileleri adına Sancak bağladı.

Burada, Allah'ın iznüe senin isteyip te, elde edemeyeceğin bir şey olmayacaktır. Senin burada her emeline nail olacağını umarım.

Günlerden sonra, Ubeydullah b. Hürr gelip ibn-i Ziyad'in yanma vardı. İbn-i Ziyad, ona «Ey Hürr'ün oğlu! Nerelerde İdin?- diye sordu. Ubeyedullah -Hasta idim dedi.

Müslim «Vallahi, ben ne kendim, ne de zürriyetimden öldürülecek olanlar için ağlıyorum!

Siz: (Yanımıza gel! Bizim uyacağımız bir imam ve Önderimiz yok. Ola ki, Allah, senin sayende, bizjeri doğru yolda toplar!) dediniz. Eğer, siz, bu sözünüzün üzerinde duruyorsanız ve bana sağlam and ve tatmin edici sözlerinizden de, söz veriyorsanız, sizinle birlikte şehrinize geli: rim.

Sen, onunla çarpışmağa gitmiyecek olursan, seni azl eder, evini yıkar, boynunu da vururum! dedi.

Bizi vurup öldürdükleri gibi, Sen de, onları öldür!

Velid, sulh-u müsalemeti sever bir adamdı. «Peki, şimdi, evine dön. Halk, bey'at için toplandığı zaman, sen de, onlarla birlikte gelir, bey'at edersin. dedi.

Hz. Hüseyin'in, Küfe Süvarilerine Son Hitabı :

Bunun üzerine, o zat «jAllah, sana iyilikler versin! Sen, beni iyi tanıdın. Ben, senin kardeşlerinden bir kimseyim, ismim, Müslim b. Avsece'dir. Seninle görüştüğüme sevinç duydum.

Hz, Hüseyin'in Kerbela Katl-i Amından Kurtulan Oğullan :

Umare b. Ukbe, b. Ebi Muayt, Amr b. Hureys, Müslim b. Amr-ül Bahili ve Kesir b. Şihab bekliyenler arasiada idi,

Hz. Hüseyin «Ey Amucamm oğlu! Ben, çoluk çocuklarımla birlikte gitmekten başka bir şey düşünemiyorum.

Ibn-i Ziyad «Ey Hani b. Urve! Senin, Mü'minler Enıirine ve bütün Müslümanlara karşı evinde yaptığın şu işler nedir söyle bakayım?

Humeyd b. Müslim der ki «O sırada, Müseyyeb b. Necebe'nin süvarileri içinde ben de, bulunuyordum.

Fatıma «Bırak onu! diye bağırınca, adam, başka bir şey almağa korktu.

Abdullah b. Zübeyr, Hicretin 60. yılında Recebin çıkmasına üç gece kala, cumartesi gecesi, yanında, kardeşi Cafer b. Zübeyr olduğu halde, Furu yolunu tutarak, Mekke'ye doğru hareket ettiler.

Abdurrahman, Muhtar'ın yanma gitmek üzre kalktı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 198.

Hani b. Sübeyt-ul Hadrami ile Bükeyr b. Hayy-üt Teymi birlikte hücum ederek onu şehid ettiler.

Siz, nasibinizi gayb etmiş, yitirmiş bulunuyorsunuzdur!

ibn-i Sa'd-Tabakat c. 4, s. 292

Hz. Hüseyin'in Velid'Ie Görüşmesi

Hz. Hüs. eyin, bu mektubu, Kays b. Müshir-üs'Saydavi ile gönderdi.

Sonra, bir bez getirtti. Bezi yırtıp çocuğu ona sardı. Kılıcını sıyırarak tekrar çarpışmağa girişti.

Eğer, biz, bir kavm'n, üzerimize yürümek istediğini sezersek, onların oğullarının yerine babalarını, babalarının yerine oğullarını yakalayıp cezalandırırız! dedi.

Ebüi'Lislas «Bizim başımıza gelenler, hep Hüseyin'in yüzünden geldi! deyince, Abdullah b. Cafer, ayak kabısıyla ona vurdu ve «Ey kokmuş, süil-netsiz karının oğlu! Sen, bu lafı, Hüseyin için nasıl söylüyorsun?

Ömer b. Sa'd; Hz. Hüseyin'in şehadetinden sonra İbn-i Ziyad'ın yanına dönünce, İbn-i Ziyad «Ey Ömer! Hüseyin'in öldürülmesi hakkında sana yazmış olduğum yazıyı bana geri ver! dedi.

Vallahi, ben, seninle hiç bir zaman konuşmayacağım! diyerek çıkıştı.

Makıl, onun yanıma vardı. «Canım, Sana feda olsun! Ben! Şamlılardan bir kimseyim. Zülkela'ın azadlısıyım.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 45.

Taberi - Tarih c. 6, s. 255

Mervan b. Hakemle Mekke Valisinin tbn. i Ziyad'a Mektup Göndermeleri:

Koparılan feryadlardan, Medine, yerinden oynadı.

Zehebi-Alöm. c. 3, s. 217

İbn-i Ziyad'ın Endişelenmesi :

Bu on süvari, Hz. Hüseyin'in cesedini, göğsü ve sırtı topraklar içinde uf anıp belirsiz oluncaya kadar, atlarına çiğnettiler!

buyurdu dedi.

Zehefbi-Alamüimübela c. 3, s. 201

Çünki, orada, ne bir su, ne de, bir köy vardı.

And olsun ki: Kitabullah'la amil olmayan, a'dalet terazisini elinde tutmayan, hak ve gerçek dine göre hareket etmeyen, nefsini Allah'a bağlamayan kişi, gerçek manada, İmam ve Önder olamaz! Vesselam.

Selamün aleyküm!

evine gitti. Orada, adamlarile toplandılar. Sonra da, Kerbela'ya gittiler.

Hz. Hüseyin ve süvari birliği Uzeyb hamamlarına gelip hep birlikte kondular.

Halk, koşküa kapısındaki geniş meydanlık tarafında toplanmış- bulunuyordu.

Onun Taraf darı olan Mümin ve Müslümanlardan!

Hz. Zeyneb, içeri girince, oturdu.

Alacağın yaranın büyük olmasını, başından kavgaların eksilmemesini, Resuiullah'm Torunlarını ve Amucasının Oğullarım öldürdükten sonra, Yüce Allah'ın, sana pek az möhlet verip seni, inim inim inletici bir yakalayışla yakalamasını, dünyadan en hor, hakir, en günahkar bir şekilde çıkarmasını dilimden düşürmeyecek, dileyip duracağım!

İçlerinden bir adam «kötü köpek eniklerini yanında tutma! dedi.

Küfeliler, bunu görünce, Hz. Hüseyin'in başını orada bırakarak kaçtılar.

Onlardan on sekiz bin kişinin bana bey'at ettikten sonra ahidlerini nasıl bozduklarını, sözlerinden nasıl döndüklerini haber versin de, O, Allah'ın Haremi olan Mekke'ye dönsün ve orada otursun. Küfelilerin sözlerine hiç aldanmasın!

Medainliler, Medain'e; Basralılar, Basra'ya ayrıldılar. Küfeliler de, Küfe'ye geldiler.

Hz. Zeyneb, kendisini tutamayarak ağladı ve sonra da «Sen, benim yetişmiş yiğitlerimi Öldürdün! Ehl-i Beytimi yok ettin!

Hz. Hüseyin «Oğlunu, o yerde ölür diye mi göndermek istemiyorsun? diye sordu.

Siz, Ümmetlerin sonuncusu değil misiniz?

Başka bir adam gelip oğluna veya kardeşine «Yarın, Şamlılar gelip karşına çıkacak. Sen, harbi ve şarri ne yapacaksın, geri dön! diyerek onları alıp götürdü,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 22-23.

«Başımıza gelen işi görüyor ve biliyorsunuzdur.

Tav'a «İçeri buyur! dedi ve onu, evinin içerisindeki ayrı bir odaya aldı. Odayı döşedi.

Ömer b. Sa'd, Hz. Hüseyin'in, yapılan teklifi red ettiğini ibn-i Ziyad'a yazıp bildirdi.

Hz. Ali «Ben, bir gün, Peygamber Aleyhisselam'ın yanına girmiştim. Gözlerinden yaşlar akıyordu.

Kerbela'ya Konduruluş ve Hz. Hüseyin'in Bir Hatırası :

Sen, bu günden sonra sana yetebilecek sevaplı bir iyilikte bulunsan olmaz mı? dedi.

Halbuki, kabrinin hoş kokulu toprağı, kabrine delalet edip durmaktadır! beytini söyledi.

AH b. Hüseyin'in halası Hz. Zeyneb «Ey ibn-i Ziyad! Senin,, bize yaptığın yeter.

tbn-i Ziyad «Hürr'ün oğlu, nereye gitti?- diye sordu.

2. Elimi, Yezid b. Muaviye'nin eline koyayım. Aramızdaki mesele hakında gereğini o düşünsün ve hükmünü versin!

Mü'minler Emiri Ali b. Ebi Talib, Allah'ın, altmış yıl yaşattığı Adem oğlu için bahane ve Özür beyan etmeğe imkan olmadığım söylemişti.

Husayn b. Nümeyr'in Ordusuyla Karılaşma ve İlk Muvaffakiyet:

13. Abdullah b. Akil,

Küfe leşkerinden Abdullah b. Kutbet-üt Tai, hücum edip Avn b. Abdullah, b. Cafer'i şehid etti.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 203.

Adam, bir ok atıp Hz. Hüseyin'in damağından vurdu. Hz. Hüseyin, oku çekip attıktan sonra ellerini açtı. iki avucu kanla doldu.

Züheyr b. Kayn'uı Hz Hüseyin'e Mukabelesi :

Mes'udi-Murücuzzeheb c. 3, s. 66

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 226-227.

Rivayete göre: Abdulmelik b. Uraeyr-ül Leysi, Küfe'deki vali köşkünü göstererek «Ben, bu köşkte Hüseyin b. Ali'nin başım, Ubeydullah b. Ziyad'ın önünde bir kalkan üzerinde görmüştüm!

Müslim b. Akil «Biz, her halimizde Allah'a hamd ederiz. Allah'ın, bizimle sizlerin aranızda vereceği hükme razıyız! dedi.

Husayn b. Nümeyr; bu Tevbecüer ve Fedailer Birliğinir. direnişlerini, cesaret ve kahramanlıklarını görünce, bütün piyade birliklerini de, harekete geçirdi. Onlara ok yağdırdılar.

Ben, onların konuşmalarım işitecek kadar yakınlarında bulunuyordum ve hasta idim. Babamın, Eshabına söylediklerinin hepsini işittim.

Bu yazı, Ömer b. Sa'd'e geldiği zaman «Ben, zaten, ibn-i Ziyad'ın sulh ve selamet kabul etmiyeceğini tahmin etmiştim! dedi.

Ümeyye oğullarının azadlılarından Habib b. Kürre'nih kumandası altında otuz atlıyı peşlerinden koşturdu ise de onlara yetişmek mümkün olmadı.

Rebiül'ahir ayının beşinci, Cuma günü yatsu vaktine kadar orada kaldılar.

Zür'a, bir darbe d^O'uunomuzuna indirdi.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 260

Taberi-Tarih c. 6, s. 282

Hz. Hüseyin'in Rümme vadisinden, Küfelilere bir mektupla gönderdiği Elçisi Kays b. Müshir-üs Saydavi, Kadisiye'ye gelince Husayn b. Nümeyr, onu yakalayıp Küfe valisi İbn-i Ziyad'a gönderdi.

Taberi-Taiih c. 6, s. 228

Ibn-i Ziyad, Hani'yi görünce «Ben, onun yaşamasını ve iyiliğini istiyorum. Oıise, benim ölümümü istiyor! diye başlayan bir beyt okudu.

Allah'ım Ailemi ve oğlumu Sana bırakıyorum! dedi.

Hz. Hüseyin'in, Medine'den Mekke'ye yaya olarak yirmi beş kerre gidip Hac ettiği de rivayet edilir, {İbni Abd-i Rabbih-Ikdülferid c. 2, s. 220)

Vallahi, sen, bu hususta daha zelil ve hakir durumdasın!

ibn-i Esir-Üsdülgabe c. 2, s. 21

Müseyyeb b. Necebe ile Abdullah b. Val, vali Abdullah b. Yezid'in yanına gittiler.

İbn-i Havza, böylece, ölüp gitti!

Onların hepsi Mudar-ul Hamra' süvarileridir. Onların belii başlı Eşrafı on kişidir.

Nafi «Sen, Osman'ın dininde değil, Şeytan'm dinindesin! diyerek üzerine saldırıp onu öldürdü.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 101-102.

Halbuki, Hüseyin'i Öldürenlerden mesela Ömer b. Sa'd b. Ebi Vakkas'la kabile Reisleri ve Eşrafı hep Küfe'de bulunuyorlar.

Hz. Hüseyin «İnna lillahi ve inna ileyhi raciun, dedi ve çok üzüldü.

İbn-i Ziyad, Ali b. Hüseyin'e baktı, baktı. Sonra da, oradaki halka yönelerek «Akrabalık, ne şaşılacak şey! Vallahi, ben, bunu da, bununla birlikte Zeyneb'i de, isteyerek Öldürebileceğimi sanıyordum! dedikten sonra, Ali b. Hüseyin'e «Kadınlarınızla birlikte sen git! dedi.

Süleyman b. Sureci, ona (Sen, bizi en üstün şekilde kondurdun. En güzel şekilde ağırladın.

Onlar, haramları helallaştıran haksız ibn-i Zübeyr'le adamlarından daha çok seni dinlerler. Vesselam!

Müslümanların kanını içen; Allah'ın, öldürülmesini haram kıldığını öldüren; kan dökmek haram olduğu halde, kan döken; kızgınlık, düşmanlık ve su-i zania adam öldüren; çalgı çalan, oynayan; yapmayacağı kötülük bulunmayan kimse, elbette şarap içmeğe, benden daha elverişlidir! dedi.

Muhammed b. Eş'as, gidip Umare oğullanma mahallelerinde dikildi.

Abbas b. Cadet-ül Cedeli ye Medinelüer adına Sancak bağladı. Sonra, kendisi de, köşke doğru hareket etti.

Sercun, Basra yalisi Ubeydullah b. Ziyad'ı tavsiye etti. Yezid, «Onda hayır yoktur! dedi.

Yezid «Evet! dedi.

Hz. Hüseyin'in Teklifine Verilen Cevaplar:

ıi iyi tanıdın. ivsece'dir. Sehalktansözü verdi. tanca, sen, benim evime gel. Seninle birlikte adamımıza, yani Müslim b. Akil'e gideriz. Seni, ona kavuştururum. dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 179

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 78-80.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 115-116.

«İmdi, Allah'a hamd olsun ki Mü'minler Emirinin hakkını aldırdı. Ondan, düşmanının sıkıntısını giderdi.

Allah, sizi taatına getirsin, kendisine karşı günah işlemekten arkanıza döndürsün. Vesselam.

Habib b. Müzahir şehid edilince, Hz. Hüseyin, son derecede üzüldü ve sarsıldı.

Müslim, bardağı alıp içmek için ağzına götürdüğü zaman, bardak, Müslim'in ağzından akan kanla doldu.

Küfeliler, Züheyr'e söğdüler, ibn-i Ziyad'ı övdüler ve ona düa ettiler.

Kğer, valileri başlarında bulunuyor, onlara hükmünü yürütüyor, Zekat ve Haraç amilleri de, onların Zekat ve Haraçlarını toplayorken seni, yanlarına çağırıyorlarsa, onlar, seni ancak harbe, çarpışmağa çağırıyorlar demektir.

İbn-i Ömer «Şüphe yok ki, Allah, Peygamberini, dünya ile ahiret arasında muhayyer bıraktı. O da, ahireti tercih etti.

sunmam!

Hz. Hüseyin «Git! dünyadan ve dünyadakilerden hayırlı olan imtihansız ve ihtilasız mülke! dedi.

Zamanlar arasında sendn zamanın, beldeler arasında senin belden onunla ibtilalanmıştir. Valiler arasında da sen, onunla ibtilalandın.

Engel olundu, eman verilmedi.

Ömer b. Sa'd'in leşkerinden Küfeli otuz kişi «Resulullah Aleyhis selamın kızının oğlu, size, Üç teklifde bulundu. Siz, onlardan hiç birini kabul etmediniz! diyerek Hz. Hüseyin'in tarafına geçtiler ve ölünceye kadar Onun yanında çarpıştılar.

Dünya, değişmiş, sevimsizleşmiş, bizden yüz çevirmiştir.

İbn-i Abd-i Rabbih-ikdülferid c. 3, s. 217

Ona: dedim.

Fakat, sizden, kim yaptığı bey'attan döner, İmamınıza muhalefet ederse, kendisinden başka tanrı olmayan Allah'a and olsun ki sizden yardım beklemeden kendi kılıcımla vurur, onu yere düşürürüm!

Humeyd b. Müslim-ül Ezdi der ki «O gün, Hüseyin'den kulağımla işittim. Diyordu ki : (Oğulcağızım! Allah, seni öldüren kavmi öldürsün!

diyordu.

Onlar, hiç bir suretle ahidlerini değiştirmediler. (Ahzab: 23) ayetini okudu.

İbn-i Ziyad'ın, Ali b. Hüseyin'le Münakaşası ve Onu Öldürmeğe Kalkışması:

Zehebi-Alamünnübela c. 3, s. 201 202

Bu süvariler, Küfe'ye girince «Nerdesin ey Hüseyin'in intikamı?. diyerek seslendiler. Sonra, Cami-i kebir'e vardılar. Orada da, aynı şekilde seslendiler.

O sırada Şamlılar «Allah, onları helak etti. Üzerlerine yürüyünüz! Geceden Önce işlerini bitirip onlardan boşahmz! diyerek bağrıştılar ve bütün güçlerile hücuma geçtiler.

Müslim b. Akil, Küfelilerin bana bey'at ve yardım hususunda birleştiklerini yazdı. Bunun üzerine, ben de, onların yanma gitmek üzre derlenip toplandım. dedi. '

Hz. Hüseyin «Vallahi, Küfe'ye gitmekliğim içime ilham olunuyor, doğuyor.

Şam süvarÜeriie piyade birlikleri, Tevbecileı ve fedailer Birliğini çep-çevre kuşattılar.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 186.

Şerik b. Aver, Basra'da şeref ve itibar sahibi, hatırlı bir kişi idi. Basra Ehl-i Beyt Tarafdarlarmın büyükler indendi.

Bundan sonra, Süleyman b. Sured. Müseyyeb b- Necebe'yi dört yüz süvari ile Öncü birliği olarak ileri gönderdi. Ona (Onların askerlerinden ilk aske re kavuşuncaya kadar yola devam et!

Bir adam, ayağa kalktı.

Dineveri-Kitabürahbar s. 241

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 54-56.

Sana, dahası ne lazım!...

(Sorma halimi; bir insan, evine, kötülük içki dönmezken, ben, kötülük için dönmüş; yakın akrabalık bağlarını koparmış, büyük bir cinayet işlemi-şimdir!

Züheyr b. Kayn, Hz. Hüseyin'e «Anam, babam Sana feda olsun ey ResU-lullah'ın oğlu! Vallahi, bize, şunlardan başka gelen olmasa, biz, onlara yeter, hepsinin hakkından geliriz!

Bunun için, Sükeyne «Yezid b. Muaviye'den daha hayırlı bir kafir görmedim! derdi.

Adam, Hz. Hüseyin'in sözlerini nakl edince, ibn-i Ziyad'ın yüzü karardı, suratı asıldı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 123-124.

Süleyman b. Sured'in, Birliğine Hitabı, Emir ve Tavsiyeleri:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 208.

Yezid b. Muaviye öldükten sonra, Abdullah b. Zübeyr; Abdullah b. Ye-zid-ül' Ensari'yi Küfe'ye vali, ibrahim b. Muhammed b. Telha'yı da, Haraç nazın olarak göndermişti.

Taberi-Tarih c. 6, s. 25O-256

Amr b. Haccac, Nafi b. Hilal'a «Ne için geldin? diye sordu.

Halk ise, şu dirhem ve dinarların kuludurlar.

Taberi-Tarih c. 6, s. 264-267

Sol kol kumandanı Şimr b. Zilcevşen'in birlikleri de, her taraftan, Hz. Hüseyin ve Eshabma karşı hücuma geçtiler.

Abdurrahman b. Gaziyye der ki «Heyte'den ayrılıp Kırkısıya'ya yaklaştığımız zaman, Süleyman b. Sured, bizi durdurdu; güzel bir tertibe ve nizama koydu.

Onlar, Hüseyin ve Eshabmın çadırlarındaki bütün mallan, Hüseyin'i öldürmene karşılık, sana verseler, yine azdır! dediler.

Abis, Hz. Hüseyin'e «Ey Ebu Abdullah! Vallahi, yer yüzünde yakın veya uzak, bana, Senden daha sevgili, Senden daha üstün bir varlık yoktur.

Zehebi-Alamünnübela c. 3, s. 214

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 20-21.

Şu zat ile, Amucasmın oğlunun arasına gerilmeyiniz. Yemin ederim ki: Yezid, sizin itaatınızdan, Hüseyin'in öldürülmesinden başkasını ister ve bekler! dedi.

Hz. Hüseyin, Küfelilerin hepsine bir mektup yazıp Haai b. Hani ve Said b. Abdullah'la gönderdi.

Hz. Hüseyin, Hürr'e «Bizi biraz daha ilerlet te, konalım artık! dedi.

Kendisinden başka ilah bulunmayan Allah'a yemin ederim ki: onu, susamış, su içe içe ölen ye suya kanmayan deve hastalığına uğrayarak su içerken görmüşümdür.

Tırman b. Adiyy «Ben, Küfe'den Senin yanına hareket etmeden bir gün önce, Küfe'nin arkasında öyle halk topluluğu gördüm ki, gözlerim hiç bir yerde ondan daha kalabalık bir cemaat görmemiştir.

Rüstem, sırıkla vurup basuru parçalayınca, Ümmü Vehb, olduğu yerde can verdi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 199, Dine veri-Kitabül'ahbar s. 231.

Ona : diye sordum.

Bunu yapmayacaksan, benimle leşker ve ordugah arasından çekil! dedi.

Müseyyeb b. Necebe'nin, Öncü Birliği Olarak İleri Gönderilmesi ve ibni Zilkela'ın Bozguna Uğratılması:

Abdullah b. Avf-ül Ahmer, yerinden sıçradı. «Sen, bizi döndürüp te öldürecek misin?

Müseyyeb b. Necebe (Biz, vallahi, sizi kasd etmiş değiliz.

O, şimdi za'f ve ümitsizlik içindedir. Kendisi ve Eshabı, senin hükmüne boyun eğmelidir. Boyun eğince de, onu ve Eshabını, cezalandırırsan, cezalandırmağa yetkili sindir. Cezalandırmaz, bağışlarsan, bu da, senin elindedir.

TaberiTarih c. 6, s. 230

Yezid, kızdı. Ablama: dedi.

Yezid b. Nubayt, Mariye'nin evinde toplanan dostlarına ve arkadaşlarına «Ben, Hüseyin'in yanına gitmek için, acele ediyorum ve gidiyorum! dedi.

Hz. Hüseyin'in kabrinin başında. görülen kalabalık, Hacer-ül Esved'in başındaki kalabalıktan fazla idi.

ibn-i Ziyad «Sen, onun, sana gizlice söylediği şeyleri açığa vurmakla kötülük ettin.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 87.

Sizin, bana bey'at ettiğiniz, beni düşmanlara teslim etmeyeceğiniz ve bırakmayacağınız hakkında gönderdiğiniz mektuplarınız ve Elçileriniz bana gelmiştir.

Hz. Hüseyin'e Su Içirmeyen Adamın Akıbeti:

Ömer b. Sa'd «Hayır! Çekilip yerimi sana vermek, sana ikram etmek yok! Bunu, ben idare edeceğim! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 31-32.

Çünki, Iraklılar, gaddardırlar. Vefaları, sözlerinde durmaları azdır! dedi-

, Ben, Hüseyin'i öldürdüm amma, o, Mü'miiiler Emirine ve Ümmetin topluluğuna karşı koymağa kalkmıştı.

Ali b. Hüseyin, ibn-i Ziyad'm yanına götürülünce, tbn-i Ziyad, Ona: «is-min ne? diye sordu.

Müslim b. Akil'in Küfe'den Hz. Hüseyin'e Gönderdiği Mektup:

Sen, şunlara öğüt verdin ve gerçekleri tebliğ ettin. Öğüt ve tebliğ fayda verirse, verir! dedi.

Abbas b. Ali, bunu görünce, kardeşleri Abdullah, Cafer ve Osman b. Ali'ye : «İlerleyiniz! Varlığım, size feda olsıra! Seyyidinizi koruyunuz! Onun uğrunda can veriniz! dedi.

Hani «Ben, İbn-i Ziyad'ın evimde öldürülmesini hoş bulmam! dedi. Şerik «Ne için hoş bulmuyorsun?

Demek ki Babana, kardeşine düşmanlık etmiş, Onlarla çarpjşmış olan Şamlıların, Iraklıların yanına gitmek istiyorsun?!

Küfe Valisi İle Haraç Nazırının Süleyman b. Sured'i Ziyaret Etmeleri :

Bundan sonra, ibn-i Ziyad'dan Ömer b. Sa'd'e şu yazılı emir geldi:

dendir!

Müslim, mektubunda, sizin görüşünüzün güzel ve iyi olduğunu, ileri gelenlerinizin bize yardımda ve gasb edilmiş hakkımızı talepte birleştiklerini, gelmemi gözlediğinizi ve özlediğinizi haber veriyor.

Mesruk b. Va. il, kendi kendine «Süvarilerin Önünde bulunursam, belki, Hüseyin'in başını kesmek, bana nasib olur ve böylelikle, ibn-i Zİyad'm ya-mnda bir mevkie nail olurum! diyerek, Hz. Hüseyin'in üzerine yürüyen süvarilerin en önüne geçmiş bulunuyordu.

O sırada, Tav'a, Müslim için ateş yakmış, su ısıtmıştı. Müslim de, üzerinin kanını yıkamakta idi.

Kendisinden başka ilah bulunmayan Allah'a yemin ederim ki: ben, ne yapmış olduğun teklifi, onların böyle temelli red edeceklerini, ne de, Seni bu yerde kuşatıp bu kadar muşkil duruma düşüreceklerini sanmamıştım.

Belazüri-Ensabüreşraf c. 4, s. 17

Ubeydullah «Vallahi, ben iyice biliyorum ki: sana tarafdar olanlar, Ahirette seadete ereceklerdir.

Hadramilerden olan karısı Nevar bint-i Malik diyor ki «Havli, Hüseyiriin başını getirip evde büyükçe bir tasın, leğenin altına koyduktan sonra yatak odama girdi.

Hani «Ey"Emir! Nedir bu? Bununla, ne demek istiyorsun? diye sordu.

Mes'udi-Murueuzzehep c. 3, s. 68..

Hani b. Urve, kendisine, hiç kimsenin yardım etmediğini görünce, ellerinden pukagıyı çekip attı ve «Yok mudur bir değnek, yahut bir bıçak, yahut bir taş, yahut bir kemik parçası ki; insan, onunla, kendisini korusun! diyerek haykırmağa başladı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 250-252.

Süleyman b. Sured, Nuhayla'da üç gün oturdu.

Küfeliler, Medine'de kaldıkları müddetçe, Hz Hüseyin'in yanma gelip gittiler.

Danıştığı kimselerden, keındisini bu işten sakındırmayan bir kimse çıkmadı.

Tevbecilerin Kerbela İntikamını Almak İçin Toplantı Yapmaları :

Ömer b. Sa'd «Sana ait bu şeylerin hepsini yerine getirmek, boynumun borcudur. Ben, bunlara kefilim dedi ve ibn-i Ziyad'ın "yanına döndü.

Abbas b. Ali, onların yanına bu haberle varınca, Ömer b. Sa'd «Ey Şimr! Bu hususta senin görüşün nedir? diye sordu.

Onlar, bunun kendilerinden aranılacağını anladıkları zaman, sizin üzerinize yürümeğe kalkarlar. dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 232-233.

Hz. Hüseyin'in ilk Esbabından olan Müslim b, Avsece, çarpışma sırasında vurulup yere" düştü.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 149-150.

Zühre, Sünbüle burcunda 5 derece ve 50 dakikada;

imdi, deriz ki: yazını okuduk ve maksadını anladık.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 199-200.

Süleyman b. Sured, Tevbecüer ve Fedailer Birliğine hitaben yaptığı konuşmasında :

Ona «Nereye gitmek istiyorsun? diye sordu.

Abdullah b. Aziz «Vallahi, ben, kardeşlerimin vurulup düştükleri yerden ayrılmak istemem! diyerek ilerledi.

Dinoveri-Kitabül'ahbar a. 248

Küfe valisi İbn-i Ziyad; Hz. Hüseyin'in, Mekke'den Küfe'ye doğru hareket etetiğini haber alınca; Küfelilerden dört bin atlı ile Kadisiye-Kutkatane arasım tutmasını, Hac veya Ömre yapmak istiyenlerle, Hz. Hüseyin'e taraf -darhkla damgalanmamış olanlar müstesna olmak üzre, Küfe'den Hicaz'a gitmek istiyen herkese mani olmasını Küfe Emniyet Amiri Husayn b. Nümeyr'e emr etmişti.

İtrime Oğullarından Bir Adamın Hz. Hüseyln i Uyarması

Husayn b. Nümeyr, gidip Habib'in başına dikildi. Ona kılıçla vurdu durdu. Temim!; iı. ıip Habib'in başını kesti. Husayn «Onu öldürmekte sana ortağım! dedi. ? Diğer Temimi «Onu, benden başkası öldürmedi! dedi.

Sen, denildiği gibi, övülmüşlerden olarak bulunduğun ve anıldığın meslekin sonuna kadar ulaştın, yükseltilip bulutları aştın, bulutların da, üstüne çıktın.

Allah'a hamd ederiz.

Taberi_Tarih c. 6, s. 199

Emir Abdullah b. Yezid'e, Süleyman b. Sured ve yanındaki Mü'minler-deni

Hz. Ali'nin Matracısı Ebu Abdullah Yahya'nın rivayetine göre: Hz. Ali, Sıffın'a giderken Nineva hizasına gelince, MatracıSEia «Ebu Abdullah! Fırat kıyısında biraz dur! Ebu Abdullah! Fırat kıyısında biraz dur! diyerek seslendi.

Tav'a «Git, sen, kendi halinle uğraş. Benden bir şey sorma! dedi.

Şamlı kafile başkanı olan zat ile atlılar, aradaki mesafeyi gayb etmeksizin önlerince gitmekte, bir yere kondukları zaman, onlardan ayrılıp bekçiler gibi çevrelerinde dönüp dolaşmakta, zaman zaman ihtiyaçlarını sorup gereklerini yerine getirmekte idiler.

Bunlar, İbn-i Ziyad'ı görünce, Hz. Hüseyin zan ettiler «Hoş geldin ey Resulullah'ın oğlu! dediler.

Görüyorum ki: Hüseyin'i şehid edenler; Küfelilerin Eşrafı ve Arapların süvarileridirler. Onlar da Hüseyin'in kanını arayıcı görünüyorlar.

Taberi-Tarih c. 6, s. 194

Eğer, Senden zulüm ve ölümü kaldırmak için canımı ve kanımı feda etmekten daha üstün bir şeye malik ve kadir olsaydım, onu da, feda ederdim!

Hayvanından in! dedi.

Bu yolda Rabb'ıma karşı benden sadır olan günahdan dolayı tevbe etmek ve Senin önünde Ölünceye kadar Sana derd ortağı olmak üzre yanma geldim!

Onların parçalanan cesedleritıi, kurtların dişlerine takıp oraya buraya gezdirdiklerini, sırtlanların da, o cesedleri kurtlardan yağmalayıp inlerine kaldırdıklarını,

Süleyman b. Sured, yere düştüğü zaman «Kabe'nin Rabb'ına and olsun ki Cennet'i kazandım gittim! diyerek haykırdı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 34.

Eban b. Darem oğullarından başka bir adam da, Muhammed b. Ali'yi okla vurup şehict etti ve başını getirdi.

ibni Abdi Rabbih-Ikdülferid c. 2, s. 219, ibn-i Abdulberrstiab c. ı, s. 30f&#125;

Haber aldığıma göre: size karşı sayısız kuvvet gelmektedir) dedi.

Süleyman b., Sured, birliğini, Züfer'İn tavsiye ettiği gibi, tertipledi. Sonra, ilerleyip ibn-i Ziyad'ın ordusundan önce Ayn-ul Verde'nin batı tarafına kondu. Karargahını kurdu.

ibn-i Ziyad ise, tekrar adamlar göndererek onu getirtti ve öldürttü. Seb-ha mevkiinde asılmasını da, emr etti. Cesedi de, oraya götürülüp asıldı.

Kamer, Delv burcunda 20 derece ve 20 dakikada; .

Fakat, yaptığı, onun yanına kalmadı. Elleri, sıraca hastalığına tutuldu: Kış gelince, iki elinden sarı sular akar, yaz gelince de, kurur, elleri odun gibi olurdu.

Üçüncüde «Yazıklar olsun size! Siz, bana sıcak su içiriniz. Keşke, buna kendimde kudret olaydı! dedi.

Hürr «in artık bu yere! Fırat nehri de, yakınındadır! dedi. Hz. Hüseyin «Nedir bu yerin ismi? diye sordu. cKerbela! dediler. Hz. Hüseyin «Üzüntülü, tasalı, mihnetli ve belalı yer!

Ömer «Vallahi, bu iş, benim elimde olaydı, öyle yapardım. Fakat ne çare ki, senin valin bunu kabule yanaşmadı!

Askerler, bunu görünce, evin damına çıkarak onu damdan taşa tuttular.

Çarpışma, öğleye kadar şiddetle devam etti.

Hürr'ücı görüşünü benimsemekten kaçındılar ve «O, ibn-i Ziyad'm hükmüne boyun eğmedikce, olmaz! dediler.

Zehebi - Tarihul'islam c. 3, s. 11-12

Halbuki, daha Önce, onun başında toplanmakta idiler.

Havli b. Yezid, Osmaıı b. Ali'nin başını Ömer b. Sa'd'e götürüp «Mükafatımı ver! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 235-236.

Taberi-Tarih c. 6, s. 237-239

Su için Yapılan Kavga:

Şimr b. Zilcevşen, Hz. Hüseyin'in çadırına kadar ilerleyip nıızrağıyla vurdu ve «Bana ateş getiriniz! Şu çadırı, içindeki halk ile birlikte yakacağım! diyerek bağırdı.

Hz. Hüseyin, Basra Eşraf ve kabile Reislerine, azadlısı Selman'la bir mektup göndermiş, mektubunda şöyle demişti:

ibn. i Sa'd-Tabakat c. 4, s. 293

ibn-i Es-r-Elkamil c. 4, s. 4©, Zehebi-Alam c. 3, s, 213

Mus'abüzzübeyri - Nesebü Kurayş s. 40

Hz. Hüseyin «Ey kardeşimin oğulları! Siz, bu yolda bana nasıl iyilik yaptınız ve derd ortaklığı ettinizse, Allah da, sizi Müttakilerin en güzel müka-fatlarile mükafatlandırsın! diyerek düa etti.

Eğer, siz, onları ok ve mızraklarınızla hedef almağa kalkarsanız, çok geçmez, onlar, sizi öldürürler.

Müseyyeb b. Necebe; Ebüi'Cüveyriyet-üI Abdi b. Ahmer'i, adamlarından yüz, Abdullah b. Avf b. Ahmer'i yüz yirmi, Huneş b. Rebia'yrda, o kadar süvari ile gönderdi. Geri kalan yüz. atlı da kendisinin yanında kaldı.

Sen, bu koruma ve barındırma isteğinle, beni bağladın. Seni barındırmak ve korumak bana bir borç oldu! dedi ve Müslim b. Akil'i, kadınlarının evine aldı. Ona, orada bir oda ayırdı.

Taberi-Tarih c. 6, s. 257

Allah aşkına! Onların yanına bir karış yaklaşmamak elinde ise, yaklaşma!

Yanındaki gençlere, kapıda oturmalarını, sesini işitir işitmez, içeri dal malarını emr ettikten sonra, kendisi, Velid'in huzuruna girdi.

Sancak, kendisine yaklaştırılınca, yayının ortasına bir ok yerleştirip Hz. Hüseyin ve Eshabına doğru atarak «Şahid olunuz ki ilk oku atan kişi, ben'-im! dedi.

Öğle sıcağının şiddetlendiği sırada idi ki Hür b. Yezid'le süvarileri, Hz. Hüseyin ve Eshabımn karşısında yerlerini almışlardı.

Sen, sana bağlı olanları her tarafdan oraya çağır. Gelip yanında toplanırlar. dedi.

Hz. Hüseyin, «Dönüp bizi takip ediniz! dedi.

Züfer'e; Abdullah b. Sard b. Nüfeyl, Abdullah b. Val ve Rifaa b. Şed-dad'm isimleri bildirildi.

Selam olsun Sana ey Ebu Abdullah!

Abdullah b. Hazim, hanımı Sehle bint-i Sebre ile oturuyordu. Abdullah b. Hazim, halkın en yakışıklısı ve sevgilisi idi.

Müseyyeb'inki kadar ğp, Süleyeman b. Sured'e armağan etti.

Kaidelerden Cebele oğullarının evlerine kadar gitti. Orada, Eş'as b. Kays'ın azadlılari'rtdan Tav'a isminde bir kadının kapısına vardı. Kadın, Esid-ül Hadrami ile evlenmiş, ondan Bilal isminde bir oğlu olmuştu.

Ne zaman, sen, bana tuzak kurarsan, ben de, sana tuzak kurarım.

Halbuki, ben, Resulullah Aleyhisselam'ın: buyurduğunu işitmişim-dir dedi.

Ebu Harp diye sordu. Büreyr dedi.

Vallahi, benim piyadelerim gibi atlılarım da, bulunsaydı, Ayn-ul Verde'-ye kadar size yardımcı olurdum.

İbn-i Ziyad, Ömer b. Sa'd'e yazdığı son yazısında şöyle dedi:

Bey'attan kaçınanlar hakkında ise, Hüseyin b. Ali ve Abdullah b. Zü-beyr hakkında olduğu üzre, hükmü yerine getir! Vesselam.

Abdullah b. Müslim b. Said-ül Hadrami camide ayağa kalkarak «Senin düşmanına karşı bu şekildeki gidişatın, zaillere yaraşır bir görüş ve gidiştir! dedi.

İyas «Hani binitim nerede? diye sordu.

O, sana (izin sıra ev halkınla birlikte geri dön! Küfeliler, Seni aldatmıştır! Babanın adamları olan o Küfeliler ki babanın ölümü ile veya Öldürül-mesile O'ndan ayrılmayı temenni etmişlerdi.

«İmdi, sizlere derim ki: biz; uzun Ömürlü olmak, türlü fitnelere uğramakla mübtela olduk.

Kasım b. Asbağ der ki «adamı görmüştüm : Yanında, soğuk hoşaf, büyük desti ile süt ve su bulunuyor, adam : diyor, kendisine, su kabı veya süt destisi veriliyor, onu içiyor, uzanıyor, biraz sonra, yine : diyordu.

Hz. Hüseyin:

Ömer b. Sa'd «Ey Allah'ın Süvarileri! Hayvanlarınıza bininiz! diye seslendi.

: Sana, gerçekten bey'at edenler, ancak, Allah'a bey'at etmiş olurlar. Allah'ın eli, onların elleri üstündedir.

Bize karşı haksızlığa cür'et edenler, kahr olsunlar!

Eban b. Darem oğullarından bir adam da, gidip onun başını kesti ve getirdi.

Bunun ne demek olduğu kendisinden sorulunca da demişti. dedi.

Mektubu, Ubeydullah b. Sübey'ül'Hemdani ve Abdullah b. Veddak-üs Sülemi ile Mekke'ye gönderdiler.

Zehebi - Alam. c. 3, s. 204

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 102.

Onların Rabb'ı olan Allah'a and olsun ki: onlar, düşmanlarını da, öldü-remeyecekler, belki, onların şevkat ve azametlerini artıracaklar, kendilerinden pek çok Ölenler olacaktır! dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 262

tbn-i Abd-i RabbüVIkdütferid c. 2, s. 219 202

(Allah'ın emri, behmehal yerini bulan bir kaderdir. (Ahzab: 38)

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 180.

Size, Elçimi bu yazı ile gönderdim.

Tirmah b. Adiyy'in Hz. Hüseyin'i, Memleketine Götürmek İstemesi

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 246

Şimr «Allah, seni de, senin adamını da, aynı zamanda kahr etsin! dedi. Züheyr «Sen, beni ölümle mi korkutuyorsun?

Polisler, Ubeydull&h'ı buldular. «Valinin davetine icabet et! dediler.

Abdullah b. Umeyr, hemen onlara karşı vardı. Ona «Sen, kimsin? diye sordular.

işte size, Mü'minler Emiri Yezid'in askerleri de geliyor.

Kim, onu, bize bulur ve evinde olduğunu haber verirse, Allah için beraat eder, temize çıkar.

Ben, size, kendiliğimden yanlış veya doğru bir öğüt vermiş oluyorum. Biz, Hüseyin'in kanını aramak, intikamını almak için gideceğiz.

Mervan «Eğer, bu, şimdi yanından ayrılacak olursa, onu, bir daha hiç bir zaman ele geçirmeğe kadir ve muvaffak olamazsın! Hatta, onunla, senin aranda gok' çarpışma olur.

Hürr «Vallahi, kenedimi, Cennetle Cehennem arasmda farz edip ikisinden birini seçmekte serbest bırakıyorum.

Hz, Hüseyin «Öldürülmem, Mekke'de bulunmamdan, benim için, daha sevgili ve hayırlıdır! dedi.

Vallahi, temiz ve pak oianlar, biziz biz! Siz ise, pis ve murdar olanlarsınız! Ben, buna şahidierden'im!) dedi.

Reşid, ikinci darbede Hani'yi şehid etti.

Hz. Hüseyin, ona «Siz, Ehl-i Beyt'e dahil olarak hayırla mükafatlandınız. Allah, seni rahmetile esirgesin! Sen, kadınların yanına dön! Onlarla birlikte otur.

Ömer b. Sa'd «Eğer, senin işin benim elimde olaydı, tekliflerini kabul ederdim. dedi.

Ömer b. Sa'd «Ben, şehadet ederim ki: sen, hiç ayılamayacak bir delisin! Yanıma sokunuz onu! dedi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 231

Hz. Hüseyin «Ey Ömer! İşleyeceğin günahın sana aid olacağını ve bugün, ondan dolayı sorguya çekileceğini hiç düşünmüyor musun?!

Yezid'in Medine Valisine Emri :

3- Rebia ve Kinde kabileleri halkı üzerine Kays b. Eş'as'i,

Müslim b. Akil, ibn-i Ziyad'ın yanında oturanlardan Ömer b. Sa'd b. Ebi Vakkas'a baktı ve «Ey Ömer! Aramızda akrabalık var. Ben, gizli bir dileğimi yerine getirmeye seni vekil etsem, kabul edermisin? diye sordu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 204-205.

Münzir b. Carud'un, Gelen Mektubu Ibni Ziyad'a Haber Vermesi:

Onlar, onar, yirmişer kigi birlikte gitsin. Halk, gidilen yeri bilirse, bir birinin ardına düşer, giderler.

Çünki, sen, doğru yolda olanların bayrağı ve Mü'minlerin ümidisin!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 103-104.

Eğer, dediğim gibi, güpegündüz geri çekilecek olursak; anne, oğlunu bulamaz; kişi, ne tarafa, nereye gideceğini bilemez. Hepimiz ölmüş, esir olmuş bir halde sabaha çıkarız! dedi.

Çünki, onlar, yardım edeceklerini va'd ederek bizi çağırdılar. Sonra da, üzerimize yürüdüler ve bizi öldürdüler! diyerek düa etti.

Abdullah b. Müslim, Yezid b. Muaviye'ye yazdığı yazıda:

Küfe Süvarilerinin Bozguna Uğramalara:

Humeyd b. Müslim der ki «Bir genç, bize doğru geliyordu ki yüzü, sanki, ay parçası idi. Elinde kılıç, üzerinde gömlek ve izar vardı.

Sen ise, bize olan bey'atımzda ve sözünüzde durmuş, Allah'a taat ve bu yoldaki hakkımızı tanıdığını isbat için ona boyun eğmekten kaçınmışsın!

Taberi-Tarih c. 7, s. 58-59

Hürr, onlardan ayrıldı ye Hz. Hüseyin'in yanında çarpışarak şehid oldu.

Sen, dilediğini aziz edersin! Sen, dilediğini "zelil edersin! Hayr, yalnız Senin elindedir.

Belazüri-Ensab. c. 4, s. 15, Taberi-Tarih c. 6, s. 190

Ne zaman ihtilafa, anlaşmazlığa düşersek, muhaliflerimize karşı kuvvet ve şevketimiz zayıflar.

Amr b. Said'den Hüseyin b. Ali'ye.

Büreyr, Abdurrahman'a şaka yaptı.

İffet ve diyanet sahibi kişileri öldürmekten onları, kimse ayıramadı!

Havli, geç vakit vali köşküne gitti. Kapıyı kilitlenmiş buldu. Dönüp evine geldi. Hz. Hüseyin'in başım bir yere koyup üzerine büyükçe bir tas, leğen kapattı.

«Sen, bana gümüşten üzengi yaptır ve onu, altınla da yaldızlat! Çünki, ben, yanına varılmaz Ulu bir kişi, bir Hükümdar öldürdüm!

ibn-i Abd-i Rabbifa Ikdülferid c. 2, s. 218, Taberi-Tarih c. 6, s, 264

Yezid'e yazdığı yazıda şöyle dedi:

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 252

ibn-i Ziyad, halkı Basra ulu camiine toplattı. Minbere çıktı. Allah'a hamd-ü senada bulunduktan sonra :

İbn-i Abbas «Onlar, seni harp için çağıriyorlardır. Gitmekte acele etme.

Yükubi-Tarih c. 2, s. 243

Aranıza düşmanlık sokmanızdan, birbirinizi Öldürmenizden, bir birinizin kanını dökmenizden, onunla çarpışmak, daha yerinde ve doğru olur.

Toplantıyı; Süleyman b. Sured, Museyyeb b. Necebe, Abdullah b. Sa'd Nüfeyl, Abdullah b. Val-üt Teymi ve Rifaa b. Şeddad tertiplemişti.

Şamlılardan bir adam da «Onların kadınları, bize helaldir! demişti.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 257

Şerik'in, Müslim b. Akil'e Bir Teklifi :

Emanların hayırlısı, Allah'ın emanıdır. Allah'a ve Kıyamete inanan kişiyi kimse korkutamaz.

5. Osman b. Ali

Hz. Hüseyin'in Basralı Ehl-i Beyt Tarafdarlarına Gönderdiği Mektup :

Hz Hüseyin «Ey Akil oğulları! Size. Müslim'in öldürülmesi yeter! Gidi niz. size izin verdim! dedi.

Ben de diye seslendim. Bunu işiten Kuleliler de birbirlerine seslendiler. Halk, Müslim b. Akil'in başına toplandı.

Nafi b. Hilal «Hayır! Vallahi, Hüseyin, susamış ve Eshabından olan kişiler ona bakıp dururlarken, ben, ondan bir damla bile içmem! dedi.

Yezid «Ey kardeşimin kızı! Böyle olmasını, ben de istemez, hoş görmezdim dedi.

Bana diyorsun ki: Sen, sevgi dostluğumda herkesle bir değilsin.

Taberi-Tarih. c. 6, s. 234f Dineveri-Kitabül'ahbar s. 255

Abdullah b. Ömer'in Hz. Hüseyin'i Mektupla ve Şifahi Olarak Uyarması

Abbas'Ia Ali, onların susmaları için yanlarına gittiler. .

Bunun üzerine, Hz. Hüseyin'in yanındaki halk, başından sağa, sola dağılıp gittiler.

Mü'min, ansızın adam öldürmek için fırsat kollamaz.) Hadisidir. dedi.

Yakubi-Tarih ç. 2, s. 241-242, Taberi-Tarih c. 6, s. 197

Şebes «Sübhanallah! Bütün Küfeliier ve Küfe büyüklerinden, okçuların bağında ona göndermek için benden başkasını bulamadın mı? dedi.

umulur ki okunsun ve istifade edilsin...

Şu zalim kişilerden de, bizim intikamımızı al!

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 231

Ahireti andı. Ona imrendirdi. Bunlardan bagka, sayıp bitiremeyeceğim, hafızamda tutamadığım bir çok şeyler anlattı. Sonra da (İmdi, dedi, Allah, size düşmanınızı getirdi. Bir gece, bir gündüz giderseniz, onlara kavuşursunuz.

Onların, bana bey'atlarım al.

Havli'nin iki karısı vardı. Birisi Esed oğullarından, diğeri Hadremiler-dendi.

Zamanımda, ölümünden sonra, bana ondan daha zararlı olan bir şey yoktur! Fakat, onu öldüreceğim! diye söz vermişimdir! Onu, yerine getireceğim!

Züheyr b. Kayn İle Mülakat :

Makıl, Müslim b. Avsece'ye bu hususta istediği yeminli sözü verdi. Müslim b. Avsece, Ma'kıl'e «Bu gün, don git. Yarın sabah olunca, sen, kılan bir zat amaz kılarlar.

Ömer b. Sa'd, Şebes b. RibVye «Onların- üzerine sen yürümez misin? dedi.

Müslim b. Akil, köşkün çevresinde şiddetli çarpışma yaptı. Ağır şekilde yaralandı. Arkadaşlarından da, bazıları öldü.

Şimr «Ey kız kardeşimin oğullan! Sizlere emaaı verilmiştir! dedi.

Mus'abüzzübsyri-Neseb-i Kureyş s. 50

Müslim b. Akil'in bulunduğu yer, İbn-iZiyad'a bir müddet gizli kaldı.

Onlar, senin kabule davet ettiğin hakkı red ve inkar ettikleri, seni ve arkadaşlarını öldürmeyi mubah sayarak ayaklandıkları ve bir çok salih kardeşlerini de, vurup öldürdükleri halde, senin Öğütünü nasıl dinler Ve geri dururlar? dedi.

Abdullah b. Ömer; Hz. Hüseyin'in Irak taraflarına doğru gitmek istediğini haber alınca, ona gönderdiği mektupta: yapmak istediği işin çok büyük olduğunu, kendisinin vurulup düşürüleceği yere götürülmek istenildiğini bildirdi: (Bana, Aişe, söyledi. O da, Resulullah Aleyhisselamdan &#123;Hüseyin, Babil toprağında öldürülecek!) buyurduğunu işitmişimdir, demişti dedi.

Onlarla ok ve mızrak çarpışmasına sakın durüşmayınız. Çünki, siz, onların sayısı kadar değilsiniz.

Müslim b. Avsece, son nefesini vermek üzre idi.

Yezid «Ey kardeşimin kızı! Senden alman şeyler, sana fazlasile gelecektir. dedi ve Hz. Hüseyin'in Ev halkından alınan şeyleri sordurdu. Hepsini, fazlasile ödedi.

«Sübhanallah! On altı bin kişiden ancak dört bin kişi, bize verdiği sökünde durmuş! dedi.

Bana, Amr b. Sa'd b. Nüfeyi-ül Ezdi dedi.

Meydanda Yesar, Salim'in Önünde bulunuyor, Salim ise, onun arkasında duruyordu.

Bunun üzerine, Hür, onlar hakkındaki isteklerinden vazgeçti.

ibn-i Abd-i Rabbih-Ikdüli'erid c. 2, s. 218

Taberi-Tarjh c. 6, s. 210

Amire b. Rebia oğullarımdan Yezid b. Makıl, meydana çıkıp «Ey Bürery b. Hudayr! Görüyor musun : "Jlah, sana neler yaptı? diyerek seslendi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 82-83.

Habib b. Müzahir «Eğer, şu saatlerimde izin sıra benim de sana gelip kavuşacağımı bilmeseydim, bütün arzu ve isteklerini yerine getirmek üzre bana vasiyyette bulunmanı arzu ederdim.

Şimr'le Ömer b. Sa'd Arasında Geçen Konuşma:

Onların hayvanlarını da, iğtinara ettik. Karargahlarını bize bırakıp gittiler. Oradan bir çok şeyler aldık. Bize hiç bir korku gelmedi.

Zan üzerinde dikkatli ve ihtiyatlı ol. Töhmet üzerine yakala. Seninle çarpışmadıkca, sakın kimseyi öldürme! Seninie çarpışmadıkca, kimse ile de, çarpışma. Her gün, olan bitenlerin haberini bana yaz. Vesselam!

Babam, onun babasile muhakeme ve murafaa olundu, duruştu.

İbn-i Ziyad «Onu, muhakkak bulup bana getireceksin! diye ısrar edince, Ömer «Vallahi, o, Medine'de bana çatacak Kureyş'in koca karılarına karşı, kendimi savunmak için, yanımda alıkonulmuştur!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 74.

Allah katında olan, sizin için daha hayırlıdır! dedi. Sonra, hep birlikte ilerlediler. Çarpıştılar ve şehid oldular.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 176-177.

Amr b. Ubeydullah ise «Benim, bunu bindirecek ne dişi, ne de erkek devem var! dedi ve bir kenara çekildi.

bu elem verici konuyu 1400 sene sonra tekrar deşeleyerek üzülen ve elem duyan müslüman kardeşlerimizin yarasını tekrar kanatmak istemem...

Arkalarından, henüz onlara katılamayan şehid dindaşları hakkında da, onlara hiç bir korku yoktur. Cblar, mahzun da, olacak değiller! diye müjde vermek isterler.

Ömer; benim, Allah'a ibadeti, Onun Kitabını okumayı, Ona çok düa ve istiğfarda bulunmayı sevdiğimi bilir! dedi.

Vali İbn-i Ziyad'ın emrinin yerine getirilmesi zaruridir, Hz. Hüseyin'le Eshabı «Bırak ta biz şu (ok yetişecek kadar uzaktaki, Nineva, yahut Gadırıyye, yahut gefiyye köyüne konalım? dediler.

Bunun üzerine, elini uzattı. Bir avuç toprak avuçlayıp bana verdi. Gözlerimin yaşını tutmağa kadir olamadım! dedi.

Müseyyeb b. Necebe ile Abdullah b. Val'In Haraç Nazırına Cevaplan :

CabirÜerden, bir anadan doğma ve aynı zamanda Amuca oğulları olan Seyf b. Haris ile Malik b. Abd isimlerinde iki genç, Hz. Hüseyin'in yanma geldiler. Ağlayorlardı.

Muhammed b. Eş'as «Vallahi, bu isteğini, yapacağım. Sana eman verdiğimi de, İbn-i Ziyad'a bildireceğim! dedi.

«Ben, Hisab Günü'ne inanmayan her kibirli insandan, benim de Rabb'ım, sizin de, Rabb'ınız olan Allah'a sığındım. (Mü'min: 27) diyorum! dedi.

Şamlılar, ona ve oğluna son derece acıdılar, üzüldüler ve ağladılar.

Kıyamet gününde rezil ve rüsvay olacağını, inietici azaba uğrayacağını sana müjdelerim! dedi.

Muaviye b. Ebi Süfyan «Ebu Abdullah'a kötülükten başka bir şey yapmış olmadık! dedi

Ö gün, akşam olduğu zaman, Said b. Abdullah-üs Sakafi, Küfelilerin Reislerinden Şebes b. Rıb'i, Haccar b. Ebcer, Yezid b. Haris, Azre b. Kays, Amr b. Haccac ve Muhammed b. Umeyr b. Utarid'in gönderdikleri bir mektupla çıka geldi.

Hür b. Yezid, Hz. Hüseyin'le Eshabmı çöktürmek için oldukları yerde durdurdu.

Eğer, bunu yapmaktan kaçınırsan, işimizden, leşkerlerimiz arasından ayrıl. Şimr b. Zilcevşen'Ie leşkerler arasından çekil! Biz, ona işimizi buyurmuşuzdur!

İbn-i Ziyad «Öyle ise, gidip arkamda ayakta durunuz. Beni bekleyiniz ve cema'ata dikkat ediniz. Zaten, ben, halka namaz kıldırmak için mescide girmiş değilim! diyerek minbere çıktı.. Allah'a hamd-ü senada bulunduktan sonra «İmdi, bilesiniz ki: cahil ve sefih Ibn-i Akil, ihtilaf ve isyan çıkarmak için Küfe'ye geldi.

Sa'd b. Abdullah-ul Hanefi «Vallahi, Senin hakkında AUah ve Resulullah diye gaibden bildirmedikçe, Seni yalnız bırakmayız ve Senin yanından ayrılmayız!

Adiy b. Harmele'nin rivayetine göre: Esed oğullarından iki kişi, Hac farizasını ifa ettikten sonra, Küfe'ye dönüyorlardı. Onlar, yolda Hz. Hüseyin'e kavuşmak, iğinin ve halinin ne olacağını görmek istiyorlardı.

Taberi-Tarih c. 6, s. 270

Yezid, büsbütün kızdı ve dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 74-75.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 166-167.

Taberi-Tarih c. 7, s. 66-78

Ben, emr olunduğum şeyi, işlerim! dedi. «Nedir o rü'ya? diye sorulunca, «Ben, onu kimseye söylemedim. Rab-bıma kavuşuncaya Jkadar da, söyleyici değilim! dedi.

Onların yanında bulunanlardan, Temim oğullarından üç kişi dediler.

Züfer b. Haris (Biz, vallahi, bu şehrin kapısını ancak, sizi ve kendimizden olmayan yabancıları tanıyalım, insanların bize hile ile ansızın baskın yapmalarına uğramayalım diye kapattık.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 118.

Büreyr (Ey Ebu Harp! Büyük günahlarından dolayı Allah'a tevbe etmen gerekmez mi?

Bilal, halkın yanında bulunuyor, Tav'a da, onun gelmesini bekliyordu. Müslim b. Akil, Tav'a'ya selam verdi. O da, selama mukabele etti-, Müslim «Ey Allah'ın kulu kadın! Bana, bir su içir! dedi.

Sizin iyi halli, güzel huy ve gidişatlı olduğunuzu haber aldık) dedi.

Meydan aralaşınca, Hüseyin'in, gencin başına varıp dikildiğini, o sırada gencin de, ayaklarından can çekilmekte olduğunu gördüm.

Hz. Hüseyin, Abdullah b. Muti' ile vedalaşıp yola devam etti.

Radıy, Büreyr'e «kılıçla çarpışmak nerede kaldı? dedi.

Amr b. Haccac «Onların su içmelerine yol yoktur. Çünki, biz, buraya, onları sudan men için konulduk! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 248.

Amr b. Haccac'la adamları dönüp gittikten sonra Hz. Hüseyin, Müslim b. Avsece'nin yanma vardı.

Hz. Hüseyin «Ben mi Mercane'nin oğlunun hükmüne boyun eğeceğim?! Vallahi, ben, bunu, hiç bir zaman yapmam! Onun bu teklifini hiç bir zaman kabul etmem.

O sırada, Sinan b. Enes, b. Amr-ün Nahai, arkasından gelerek mızrağım Hz. Hüseyin'in köprücek kemiğinden saplayıp göğsünden çıkarınca, Hz. Hüseyin, yüzünün üzerine yere düştü!

15. Ali b. Müslim b. Akil

Hz. Hüseyin'in, Cebrail tarafından Kerbela'dan getirilen toprağını, Peygamberimiz, zevcesi Hz. Ümmü Seleme'ye verirken «Bu toprak, kan haline gelince, Hüseyin şehid edilir.' buyurmuştu.

Abdullah b. Yezid, mektubunda şöyle demekte idi :

Bu an'a kadar hepimiz kardeşiz. Tek din, tek millet üzereyiz. Aramıza kılıç düşmesin!

Mescid'in kapalı bulunan köşk kapısı açıldı.

Din adamları nerede kaldılar?!

Hz. Hüseyin «Ey Amucamın oğlu! Vallahi, biliyorum ki: sen, şefkatli bir Öğütçüsün.

Belazurl-EnBabül'eşraf c. 4, s. 19

Onları; kumlara, topraklara, kanlara bulanmış, çırıl çıplak, kefensiz bir halde meydanda bıraktığım,

Senin için faydalı olan görüş, açıklanmıştır! dedi.

Ömer b. Sa'd «Ne için? diye sordu.

Haris b. Halid: dedi.

Küfe Valisi Abdullah b. Yezid ile Haraç Nazırı İbrahim b. Muharnmed; Süleyman b. Sured ve arkadaşlarının hareket etmek üzre olduklarını haber alınca, onlara; şehirde kalmalarım, ibn-i Ziyad'a karşı kendilerile iş birliği halinde olmalarını tavsiye ettiler.

Serbest bırakılmasını istedi, bırakmadılar.

Abdullah b. Aziz, oğlunun, arkasından feryad ederek ağladığını görünce «Yavrucuğum! Eğer, elimde, Rabb'ıma taat cümlesinden olarak sana yapabileceğim bir. şey olsaydı, muhakkak yapardım! dedi. Şamlılardan olan kav-nuna-da, oğlu ile ilgilenmeleri için and verdi.

Abbas, içlerinde Züheyr b. Kayn ve Habib b. Müzahir bulunan yirmi atlı ile onlara karşı vardı.

Hz. Hüseyin saçları ve sakalı simsiyahdı. Ancak, sakalında bazı kıllar ağarmıştı.

Hicretin aitmiş beşinci yılında Küfeli Ehl-i Beyt Tarafdarlarının ileri gelenlerinden beş kişi, Hz. Hüseyin'in kanını aramak, intikamını almak için Süleyman b. Sured'in evinde mühim bir toplantı yaptılar.

Bükeyr «ikinci darbede onu öldürdüm dedi.

Ömer b. Sa'd, yirmi atlı ile geldi. Hz. Hüseyin de, onun gibi yirmi atlı ile geldi.

İbn-i Ziyad'ın gönderdiği askerler, Müslimin bulunduğu eve baskın yaptılar.

Süleyman b. Sured «Öyle ise, Ona yazı yazınız. dedi. Özet olarak şöyle yazdılar :

Öyle olunca, senden görmüş olduğum bu hal, nedir? dedi.

Benim hakkımdaki bu Hadis de mi kanımı dökmekten sizi alıkoymayacak, size engel olmayacaktır?! dedi.

Ömer b. Sa'd; Hz. Hüseyin'in tekliflerini kabul etmediği zaman, Hz. Hüseyin tarafına geçmişti.

Ebüşşa'sa Yezid b. Ziyad-ül Kindi, iyi ok atıcı idi.

imdi, beklediğin geye seni döndürmesini, erişmek istediğin doğru yola seni eriştirmesini Allah'dan dilerim.

Benim yanımda senin için her türlü emniyet, akrabalık hakkını gözetme, iyilik ve güzel komşuluk vardır.

Mus'abüzzübeyri-Neseb-i Kureyş s. 43

Fakat, Şimr b. Zilcevşen «Eğer, sen, böyle yapar, canının istediğini yapmaktan çekinmiyen bu kişiyi serbest bırakırsan, onu, bir daha sarsamaz, tit-retemezsin! dedi.

Yakubi-Tarih c. 2, s. 248, Belazürİ-Ensab c. 4, s. 18-19

Birlik kumandanı «Mekke valisi, geri dönmeni sana emr ediyor. Dönmek istemezsen, seni, gitmekten zorla alıkorum! dedi.

Şerik, Müslim'in gelmesi için, sorunun cevabını uzattı durdu. Müslim'e duyurmak için de, bir beyt okuyup «Daha ne duruyorsun, ne bekliyorsun? demek istedi ve beyti tekrarladı. .

Çocuk, Mescid'e kadar gitti. Onlar, Mescid'de oturmakta idiler. Onlara «Valinin davetine icabet ediniz! dedi. Çocuğa «Sen, git İzin sıra geliriz! dediler. Çocuk, dönüp gitti.

Hz. Hüseyin'in Ev Halkının Yezid'e Yollanması :

İbn-i Ziyad'ın kardeşi Osman b. Ziyad «Ömer, doğru söylüyor.

Küfeli leşkerier arasında bulunmuş olan Kesir b. Abdullah-uş Şa'bi der ki:

Velid b. Gudayn-ül Kinani, akşamdan önce şehid oldu.

Hz. Hüseyin'in Ev Halkının, Kerbela'dan Küfe'ye Gönderilmesi ve Hz. Zeyneb'in Herkesi Ağlatan Sözleri:

küfeliler, tutulup kaldılar. Cevap veremediler.

Abbas b. Ali, koşarak Hz. Hüseyin'in yanına geldi ve durumu, Ona bildirdi.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 243,

Şehid Başlarının Yezid'e Gönderilmesi :

Hz. Hüseyin «Allah'ın selam ve rahmeti sizlere de olsun! dedi. Bunlar da, çarpışa çarpışa şehid oldular.

Fakat, Allah'ın buyruğu muhakkak yerine gelir, geri kalmaz! dedi. Sonra da selam verip yoluna devam etti. Şerat mevkiine indi. Orada geceledi.

Beytülmakdis Kayasının Altında Görülen Kan:

Vallahi, ölümle bir arada bulunmak, sizinle temelli kalmaktan daha sevgili ve daha hayırlıdır! dedikten sonra, Küfelilere döndü ve sesini yükselterek «Ey Allah'ın kullan! Şu Şeytan, değersiz herif ve benzerleri, sizi sakın dininizde aldatmasın!

İçimizden kurtulacak olanları da, bedeviler ve köylüler yakalayıp onların yanma götürürler. Sonradan, onlar da, Öldürülürler.

Bu günden sonra amel yok, ancak hisab var! dedi.

«Peygamberlerinin kızının oğluna karşı çarpışmağa giden şu cemaatla çarpışmak kadar, Allah katında, müşriklerle çarpışmaktan daha sevaplı bir cihad olamayacağını sanırım! diyerek evine dönüp kadınının yanına girdi, işittiklerini ve yapmayı düşündüğü şeyi ona haber verdi.

Abdullah'ın arkadaşları da, yetişip Abdullah'ı kurtardılar.

Taberi-Tarül c. Ö, s. 263-264

Vallahi, Senin yaptığın teklifleri, onların kabul etmeyeceklerini bilseydim, Seniın işinden dolayı hayvanıma atlamazdım bile!

bir zaman itaat ederek gelmem! dedi. Sonra, Ahmer b. Ziyad-üt Tai'nin

«İmdi, yazın bana erişti. Andığın şeyleri anladım.

Süleyman b. Sured; Kerbela Tevbecilerİne ve Fedailerine, hicretin altmış beşinci yılında Rebİül'ahir hilali görününce, Nuhayla karargahına çıkarmayı va'd etmişti. Kendisi, o gece, Nuhayla karargahına gitti. Oradan, Hakim b. Münkiz-ul Kindi ile Gudayn-ul Kinani'yi atlı olarak Küfe'ye gönder di.

Hz. Hüseyin'in, Küfe'deki Donun Hakkında Dört Küfeliden Bilgi Alması :

Hz. Fatıma'nın kızı Hz. Zeyneb, elbisesinin en kötüsünü ve adisini giymiş, tanınmamak, belirsiz olmak istemişti.

ibn-i Ziyad, Müslim b. Akil'in cesedini sokaklarda çocuklara, ayağındaı çektirerek sürüttü. Sonra da, astırdı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 21.

Taberi-Tarilı c. 6, s. 234

Ben, Kerbela vak'asından önce, Amucamın oğlunun işinden dolayı ma zur görülmemi istemiştim. Fakat, dileğimin kabulüne yanaşılmadı ve kaçındığım şey ille bana yaptırıldı! dedi.

Kılıç, başındaki külahı kesti ve başına battı. Başından kanlar akmağa başladı. Külah, kanla doldu.

Vehb de «bizden geride kalan şu on bin kişi, Mü'min değiller mi? Onlar, Aliah'dan korkmazlar mı, Allah'ı hiç düşünmezler mi?

Yakubı-Tarih c. 2, s. 249

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 206-207.

Sen de, onun hakkımdaki emrimizi yerine getirirsen, emri dinleyen ve. ona boyun eğenlerin mükafatile seni mükafatlandırırız!

Taberi-Tarih c. 6, s. 217-218

Ky kavmim! Doğrusu, ben, size karşı o bağrışıp çağrışma günü olan Kıyamet gününden, o gün uğrayacağınız azabın dehşetinden endişe etmekteyim.

Kurre «Adamımın yanına, onun, benden istediği cevapla döner, gereğim düşünürüm! dedi.

Abis, Şevzeb'e «Ey Şevzeb! Seci, ne yapmayı düşünüyorsun? diye sordu.

Mus'abüzzübeyri-Neseb-i Kureyş s. 40-41

Çünki, Hz. Hüseyin'in geleceğini işitmişler, gelmesini bekleyip duruyorlardı.

Ey Bahiliyenin oğlu! Cehennem ateşi içinde temelli kalmağa ve onun Hammı'i-nden içmeğe sen daha layık ve müstahıksın! dedi. Sonra da, duvara dayanarak oturdu.

Müslim b. AkiTi getirtip evine soktun. Çevrendeki evlerde onun için silahlar ve askerler topladım değil mi? Bunların bana gizli kalacağını mı san-dın?2 dedi.

Ey Kavmim! Bu gün, sizin için de, bizim için de, el birliği etmek, vardır.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 80-82.

Habib b. Müzahir «Ey Kurre b. Kays! Zalimler güruhunun yanına dön-de şu zata yardım et ki, Allah, Onun Dedesile, seni de, seninle birlikte bizleri de İman ve islam şeref ile şeref lendirmiştir! dedi.

Radıy b. Münkız-ül Abdi, Büreyr'in üzerine hücum etti.

Ey kavmim! Siz, kendinize, içinizden birisim Başkan seçiniz,

Hz. Hüseyin'in başı, bir tas içinde olduğu halde, Yezid'in önüne getirilip konuldu. Güzel bir koku yayılır gibi oldu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 208-209.

ibn-i Ziyad'ın arkasındaki halktan bazıları «Ey cemaat! Kendisinden başka ilah olmayan Allah'a and olsun ki: bu, Mercane'nin oğludur! diye bağırdılar.

Artık, Ahirete gitsek te, kardeşlerimize kavuşsak olmaz mı? dedi.

Süleyman b. Sured, şehid olduğu zaman, doksan üç yaşında idi.

Hz. Hüseyin «Bu, onların mektupları ve bana bey'atlarıdır. dedi.

O güne kadar, bunun bir benzeri daha görülmemişti.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 234.

Onlarla, geniş meydartda ok ve mızrak çarpışması yapmayınız.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 157.

Müslim «Onu öldürmekten beni iki mühim şey alıkoymuştur. Onlardan birisi: onu, Hani'nin evinde öldürmeyi hoş ve uygun görmeyişim, ikincisi de: Resulullah Aleyhisselam'jn (iman, ansızın adam Öldürmek için fırsat kollamayı engeller.

Mus'abüzzübeyri-Neseb-i Kureyş s. 83

Yezid'in Küfedeki Casusları :

Taberi-Tarih c. 8, s. 2S6

Abdullah b. Aziz, onlara oğlunu göndererek «Yanınızdaki kardeşinizi Kü-fe'deki kavminıza gönderiniz. Ben, Abdullah b. Aziz-ül Kindi'ynn! dedi.

Haberin olsun" ki: en şaşılacak şeylerden en şaşılacak olanı; yaşadığım çağda hiç görmediğim şaşılacak bir şey de: üzerimizdeki hakimetini ve bizi yok ettiğini halk görsün diye Abdulmuttalip kızlarını ve Onun oğullarının körpe kız çocuklarını Şam'a kadar esirler gibi yanına taşıtman, getirtmendir!

Ey Allah'ım! Onları, bırakır, yaşatırsan, tefrikalara uğrat, onlar için türlü türlü yollar yap! Onları, birlikten mahrum et!

Ben, seni Cennetle müjdelerim! dedi.

Ömer b. Abdurrahman-ül Mahzuimi'nin Hz. Hüseyin'le Konuşması:

Ibn-i Abbas «Allah, seni rahmetile esirgesin. Söyle bakayım. Yanlarına gideceğin kavm, valilerini öldürmüşler veya kovmuşlar, memleketlerini onun elinden geri almışlar, düşmanlarını sürüp çıkarmışlar mıdır?

Sizin için, üzerime düşen vaz-u nasihat hakkını yerine getirinceye; yanı niza gelişimdeki mazeretimi size bildirinceye kadar bekleyiniz, üzerime yürümekte acele etmeyiniz.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 42-43.

Ben, bu sözü Halife Abdulmelik'e söyleyince, Abdulmelik, köşkün uğursuzluğundan kuşkulanarak oradan ayrıldı. demiştir.

Taberi-Tarih c. 6, s. 217

Mihran «Hayır! Vallahi, artık dayanamayacağım! dedi ve İbn-i Ziyad'a o da, satıldı.

Ömer b. Sa'd, böyle, çarpışmaktan geri durunca, Babam Hüseyin, Eshabım topladı.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 224-225

Şerik «Bana bir su içiriniz! «diye seslemdi. Bir cariye bardakla su getirirken, Müslim'i görünce, vaz geçti.

Bunun üzerine, Hz. Hüseyin «Ey Şebes b. Rib'i! Ey Haccar b. Ebcer! Ey Kays b. Eş'as! Ey Yezid b. Haris! Sizler, bana (Meyvalar, yetişti. Her taraf yeşillendi. Kuyuların suyu çoğaldı.

ibn-i Ziyad, elindeki değnekle, Hz. Hüseyin'in dudaklarına vurarak «Yakışıklı bir gençdi!

Ali b, Hüseyin, sustu.

Zehebi-Alamünnübelü c. 3, s. 200

Müslim b. Akil, üzerlerine saldırıp onları dışarı çıkardı.

Hz Hüseyin'in işi çıkınca, tbn-i Ziyad, Ömer b. Sa'd'i geri çağırdı. «Önce, Hüseyin'in üzerine git. Onumla aramızda olan işi hail et. Sonra da, kendi işinin basma git! dedi.

Kurman, Kerbela'ya gelip onları çağırttı. Onlara «Bu emanı, size, dayınız gönderdi! dedi.

Bundan sonra, Edhem b. Muharriz-ül Bahili kumandasındaki süvari ve piyade Birlikleri, Tevbeciler ve Fedailer Birliğinin, her taraftan üzerlerine gelmeğe başladılar ve hatta bulundukları yere, karargahlarına kadar yaklaştılar, onları kuşattılar. Fakat, onların bulundukları yere ancak tek taraftan gelebildiler.

Küfeliler, Seni de, beni de, yalanladılar. Bu, yalana çıkarılamayacak bir görüştür! diyor) desin! dedi.

Gayb ve belirsiz olacaklar için, gecenin karanlığı basmağa başlasın, Şu gece, bizi bürüsün. O zamana kadar atlarımızın üzerinde kendimizi savunmak için çarpışalım.

Hz. Hüseyin de «Allahü ekber! dedi ve ona «Ne için tekbir getirdin? diye sordu. Adam «Hurma ağacı gördüm del dedi. Esediler «Biz, bu yerde hiç bir zaman hurma ağacı görmemişizdir! dediler.

Ömer b. Sa'd, İbn-i Ziyad'ın yazısını alır almaz, beş yüz süvari ile gidip su yolu üzerini tutmasını, Hz. Hüseyin ve Eshabile su arasına gerilerek 'onların sudan bir damla bile içmelerine meydan vermemelerini Amr. b. Hac-cac'a emr etti.

Çocuk ise, babasının arkasından ağlamağa başladı.

Abdullah b. Yezid'le İbrahim b. Muhammed, hiç olmazsa, biraz beklemelerini, hazırlanacak ordu ile birlikte hareket etmelerini ve düşmanlarına karşı daha kalabalık ve hazırlıklı olarak çarpışmalarını istediler.

Abdullah b. Zübeyr'in Küfe valisi Abdullah b. Muti', Ömer b. Sa'd'e : «Amucamn oğlunu öldürmeye gideceğine, Hemdan ve Rey'e gitmeyi tercih etseydin olmaz mıydı? demişti.

Hepsinde de Hz. Zeyneb, ona cevap vermedi.

Bazıları ise: «Yazıklar olsun size! O, muhakkak Hüseyin'dir! dediler.

ibn-i Ziyad «Müslim b. Akil'in, kılıçla bagma ve boynuna vurduğu o adam nerededir? diye sordu.

Aliyyül Ekber'in, Hz. Hüseyin'e Bir Teklifi ve Akil Oğullarının Direnmeleri :

Ebülfida-Elbidaye Veimi'iaye c. 8, s. 204

Şu halde, kim, bu bağı çözerse, kendi aleyhine çözmüş olur. (Feth: 10) , Allah, beni, sizden müstağni kılacak

Abdullah b. Umeyr, sol elile korundu. Parmakları kesildi. Hemen toparlanıp Salim'e yöneldi. Kılıçla vurup onun da, işini bitirdi. Dönüp recez okuyarak Hz. Hüseyin'in yanma geldi.

İmam Şa'bi, Hz. Hüseyin'e «Allah askına, Irak'a gitme!

Süleyman b. Sured'in Konuşması:

Muhammed b. Hanefiyye, Hz. Hüseyin'in Ev halkıyle birlikte Mekke'den ayrılıp Küfe'ye doğru gittiğini Medine'de abdest aldığı sırada işitince, kendisini tutamayarak ağlamağa başladı ve gözlerinden damlayan yağların leğende sesler çıkardığı işitildi.

Hz. Hüseyin «Ben, senin kendini arzu etmiştim. Senin atın bize gerekmez! dedi.

Abdullah b. Sa'd b. Nüfeyl, ibn-i Ka'b-ul Ezdi ile birlikte Süleyman b. Sured'in yanına vardılar.

Bunlar, Kesir oğullarına uğradılar.

Hüseyin'e doğru ilerlediğimiz sırada, Züheyr b. Kayn, uzun kuyruklu bir at üzerinde, silahlanmış olarak bize doğru geldi.

İbn-i Abbas «Eğer, sen, beni ziyaret etmiş olsaydın, iki elimle basma sarılır, saçını yakalardım. Seni durduracağımı bilsem, böyle yapardım! dedi ve ağladı.

Mus'abüzzübeyrİ-Neseb-i Kurayş s. S8, ibn-i Sa'd Tabakat c. 5, s. 212 190

Rabb'ımiza döndüğümüz, Peygamberimiz Aleyhisselama kavuştuğumuz zaman, ne Özür beyan edeceğiz?

Taberi-Tarih c. 6, s. 2li, Dineverİ-Kitabül'ahbar s. 243

Museyyeb b. Necebe'nin Şehid Düşmesi :

dedi ve bayıldı.

Öldürüldüğünü yüksek sesle iylan ettim.

Velid b. Utbe, o zaman buluğ çağına ermek iizre bulunan Abdullah b. Amr b. Osman'a «Oğulcağızım! Haydi, Hüseyin b, Ali ile Abdullah b. Zübeyr'e git te, onları bana çağır! dedi.

Ben, ibn-i Ziyad'a, sen de, Yezid b. Muaviye'ye, istersen Ibn-i Ziyad'a istediğini yazıp cevap alıncaya kadar, o yola gitmekte devam edelim?

Kendi kendine «Şu Ehl-i Beyt tarafdarları, uzun ve çok namaz kılarlar. Her halde, bu da, onlardandır. dedi.

Mes'udi-Murucuzzeheb c. 3, s. 77

Numan b, Beşir'in Küfelilere Hitabı :

Hz. Hüseyin, Kerbela'da Şimr b. Zücevşen-ül Kilabi'yi gördüğü zaman «Allah ve Resulü doğrudur. Resulullah Aleyhisselam : (Ehl-i Beyt'imln kanlarını içen alaca bir Kelbe bakar gibiyim!) buyurmuştur! dedi.

Onlar, hiç bir suretle ahidlerini değiştirmediler. (Ahzab: 23) ayetini okudu ve:

Kendisine itaat ve inkıyad ettiğim Allah'a yemin ederim ki: ben, onu. Müslümanlar içinde pek şerefli bir mevkide görmüşümdür,

Son günümüzde bütün gün ve gece gittik. Seher vaktinin sonuna doğru inip hayvanlarımızı bağladık. Olduğumuz yerde, kuru bir şey yiyecek kadar bir müddet kestirdik, uyukladık. Sonra, hayvanlarımıza bindik. Tan yeri ağa-rıncaya kadar bekledik. İnip namazımızı kıldık.

Esma b. Harice, ayağa kalkıp ibn-i Ziyad'a «Sen, bize, bu adamı getirmemizi emr ettin. Biz, onu getirip yanma soktuğumuz zaman, vurup burnunu parçaladın. Kanım, sakalının üzerine akıttın. Onu, Öldüreceğini de söyledin diyerek itiraz edince,. Ibn-i Ziyad «Sen, bizim lehimizde değilmisin? dedi. Emr etti. Oda aşırı derecede döğüldü. Sonra, bırakılıp haps edildi.

Sefihler, bize karşı yolsuzluk ettiler. İşi, bizden başkaları yürüttü. Onlar da, Semud, Lut kavmi, Medyen Eshabı ve Peygamberleri yalanlayanların kahr oldukları gibi kahr olsunlar!

Siz, böylece emniyet içinde bulunursunuz.

Hüseyin ise, şu otsuz, boz kır çölde, tozlara, topraklara, kanlara bulanmış azaları, kesilmiş, biçilmiş, kırılmış, dökülmüş yatıyor!

Hz. Hüseyin «Nedir o? diye sordu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 246-247.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 67-68.

Abdullah b. Müslim «Sen, zaif, belki kat kat zaif, gevşek bir kimsesin. Memleket, bozulmağa yüz tuttu! ' dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 142-144.

ibn-i Ziyad, büsbütün yalnız ve az kimselerle kalkmaktan çekinerek diğer Küfe Eşrafını yanında tuttu.

Abdullah b. Zübeyr, davetcilere «Acele etmeyiniz, yanınıza geleceğim! diye cevap verdi.

Eğer, dünyada yaşamakta beni ileri geçecek olursan, bu da, Peygamberlerin ve Hanedanlarmm şehid edilmeleri gibi bir kader olarak kabulümüzdür. Allah'ın va'di, hükmü yerine gelir ve gelmiştir.

Halbuki, ben, ona mektup göndermiş, bütün Küfe halkının kendisile birlikte olduğunu bildirmiştim. O, bu mektubumu görür görmez, her halde, yola çıkmış, geliyordur! dedi.

ibn-i Akfl'i ele geçirinceye kadar, define arar gibi, acele ara, bul! Öldür, yahut sürgün et! Vesselam!

O sırada, Abdullah b. Tai, Kesir b. Amr-ül Müzeni ve Si'r b. Ebİ Si'r-ül Hanefi atlı olarak Abdullah b. Sa'd'in yanma geldiler. Medainli ve Basrah kardeşlerinin yardıma gelmek üzre olduklarını haber verdiler.

Geldiğim yere dönüp gitmek istediğimde, Hürr b. Yezid, bana mani oldu ve bu yere kadar getirip beni indirdi.

Arkadaşlarının Görüşüne Müseyyeb b. Necebe'nln Katılması:

Bu yolda şu ölümden daha ötesi var mı? Öyle ise, hoş geldi, safa geldi ölüm! dedi.

Ahdul a'Ia İle Umare'iıin Boyunlarının Vurulması:

Allah'a yemin ederiz ki: biz, mühim bir iş için yola çıkmış, bizi, en doğru olana azm ettirmesini de, Allah'dan dilemiş bulunuyoruz.

Habib b. Müzahir «Kabe'nin Rabb'ına and olsun ki: öyle yapacağım dedi.

Ömer b. Sa'd, Rebab bint-i İmriürKays'ın azadlısı Ukbe b. Sem'an'ı yakalamıştı.

İbn-i. Ziyad «Bununki bir cesaretlilik ve kahramanlaşmaktır. Gerçek. Senin baban bir şairdi ve kahramandı. dedi,

Şimr diye sordu.

Büreyr b. Hudayr, ona diyerek çıkıştı.

Taberi-Tarih c. 6, s. 2&1

İbn-i Ziyad «Bunu, kavminin yanına götürünüz! dedi. Orada, onun da, boynu vuruldu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 224-225.

Saldırırken de (Siz, beni öldürmek için birbirinizi teşvik ediyor, kışkırtıyorsunuz.

Onun yanına bir çok kişiler geldiler. Kılıçlarının kıniarını kırdılar.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 239

Hüseyin'in yanından ayrılıp Haris b. Halid b. As'm yanına vardım. Haris, bana: diye sordu.

İbn-i Ziyad «Yalan söyledin. Sen, düşmanlarımızla birlikte idin! dedi. Ubeyduilab. -Eğer, senin düşmanınla -birlikte bulunsaydım, bulunduğum yerim görülürdü. Benim gibi bir kimsenin yeri gizli kalmazdı! dedi.

Çarpışmalarda süvariler, piyadeleri korurlar, Piyadeler de, süvarileri korurlar.

Ellerini, hemen boğazıma bağladı ve dedi. Beni, bağlı olarak onların yanına götürdü. Onlara teslim edip- üç yüz dirhemi aldı. Ben ise, ona baka kalmıştım!

Ferezdak «Onları; kalbleri Seninle, kılıçları ise, üzerine çevirilmiş olduğu halde, geride bıraktım!

Ablam Zeymeb: (Hayır, Vallahi, Allah, bunu, sana helal kılmamıştır.

Ebüşşa'sa, ok atarkea «Ben, Arcele atlısı ibn-i Behdele'yim! der, Hz. Hüseyin de «Allah'ım! Onun. attığı oku rast getir! Mükafatını da, Cennet kıl! diyerek düa ederdi.

Her mektup, Küfelilerden iki, üç, dört kişi tarafından iinzalı, mühürlü olarak gönderilmiş bulunuyordu.

Küfe leşkeri, Kerbela'dan çekilip gittikten sonra Gadıriyye köylüleri Kerbela şehidlerini bir günde defn ettiler.

Muaviye, Mervan'a yazdığı yazıda «Hüseyinle hiç bir suretle karşılaşma. O, bize bey'at etmiştir. Aradaki bey'atımra, vermiş olduğu sözü, bozmuş değildir. dedi.

Ey Husayn b. Nümeyr! Anan, seni yitirsin. Sen, Küfelilerin evlerine baskın yapacak, sokak ağızlarına gözcüler göndereceksin. Yarın, sabaha çıkınca, hutün evleri, altın, gümüş külçesi arar gibi birer birer aratacak, o adamı bulup getirinceye kadar aramaktan, göz kulak, olmaktan geri durmayacaksın! diyerek minberden inip köşke girdi.

Üçüncü sorusunda, Hz. Hüseyin'in Eshabı «Evet! Hüseyin, şudur! Ne istiyorsun? dediler.

Hz. Hüseyin, tbn-i Ömer. in bu mektubunu okuyunca, «Ben, elbette vurulup düşeceğim yere giderim! dedi.

Yakubi-Tarih c. 2, s. 246

Oradan halka yazılar yazar, davetcilerini her tarafa dağıtırsın.

işler, ancak Celil olan Allah'a rücu eder.

Ebu Nu'm der ki «Bir adam, ihram halinde elbiseye sivri sinek kanı bulaştığı , yahut bir sineği öldürdüğü zaman, ne yapmak lazım geleceğini ibn-i Ömer'den sormuştu.

Sinan b. Enes «Allah, iki kolunu kırsın, ellerini ayırsın! diyerek inip Hz. Hüseyin'in başını gövdesinden ayırdı ve Havliy b. Yezid'e verdi.

Hz. Hüseyin'in yakınında bulunan kız kardeşi Hz. Zeyneb, bir ses işitti. «Ey kardeşim! Yaklaşan sesleri işitmiyor musun? dedi.

Emirlerine git te, onlardan mükafatını iste!

Abdullah b. Sa'd b, Nüfeyl, öldürülünce, halkın Başkanı, Abdullah b; Vai'-dir.

Eğer, o, böyle bir iş yapmağa kalkarsa, akrabalık bağlarını kesmiş olur.

«Allah'ım! Bize ve onlara Cennet'i menzil kıl. Bizi, en bol ve en üstün rahmet ve mükafat yığınağının durağında bir araya getir, topla! diyerek düa etti.

Çadırların arkalarına çukurlar, hendekler kazılıp içlerine bol miktarda odun, kamış doldurulması, gerektiğinde tutuşturularak arkadan gelinip girilmez hale getirilmesi, düşmana karşı çadırların önünde bulunulması da, Hz. Hüseyin'in, Eshabına verdiği emirler arasında idi.

Ömer b. Sa'd'in Pişmanlığı:

Hz. Hüseyin'in Şehid Edilmesini Yezid mi Emr Etmişti?

Numan b. Beşir, Vali köşkünde oturmaktadır.

Eğer, Küfe'ye yanımıza gelirsen, ineceğim yere kadar zillet ve esaret Seninle beraber olur.

Küfe Eşrafından bazıları Medine'ye gidip hadiseyi Hz. Hüseyin'e haber verdiler.

Sen, şu Mekke Hareminde oturur, memleketlere Elçilerini salarsan, yanına gelmeleri için Iraktaki Tarafdarlarma yazarsan, işin sağlamlaştığı zaman da, Yezid'in vali ve adamlarını sürüp çıkarırsan, daha uygun olur sanırım.

Bu kavm, yapmış oldukları bey'atlarından dolayı müjdelenmişler, işledikleri büyük suçlarından tevbe etmişler, Allah'a yönelmişler, Ona tevekkül etmişler, Rabb'ımız olan Allah'ın hükmüne razı olmuşlardır.

Diğer rivayete göre: «Hüseyin, Küfe'ye gidiyormuş.

Abdullah, alnını avucu ile korumak isteyince, ok, avucunu, onun alnma mıhladı.

Yezid'in, Hz. Hüseyin Hakkında tbü-i Abbas'a Mektup Göndermesi

Allah, senin her husustaki görüşünün belasını versin! Sen, sefih bir adamsın!) dedim.

Heyte'ye geldikleri zaman, Süleyman b. Sured, Küfe valisine şöyle cevap yazdı:

Müslim b. Akil'in yanında beş yüz kişi kaldı. Sonra, onlar da, azala azala üç yüze ve en sonra otuza kadar İndi.

Şayed, mazeretimi kabul etmiyecelc hakkımda kendiliğinizden insaf ve adaletle hüküm veremiyecekseniz, . üz. Nuh'un, kavmma dediği gibi, ben de size) :

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 177.

Abis b. Ebi Sebib-üs Şakin, Habib b. Müzahir, Said b. AbdulIah-ul'Ha-nefi ve Haccac b. Ali ayağa kalkarak bfirer konuşma yaptılar ve kılıçlarım çekip bu yolda çarpışacaklarını ve Allah katındaki ecirden başka bir gey beklemeyeceklerini de, ifade ettiler.

Bunun üzerine, her taraftan Hz. Hüseyin'e saldırdılar. Hz. Hüseyin'in sol avucuna bir kılıç darbesi indirildi. Bunu vuran, Zür'a b. Şerik-üt Temimi idi.

«Hükmüne boyun eğmenizi size teklif etmemiz, kabul etmediğiniz takdirde, üzerinize yürümemiz için validen emir geldi bize! dediler.

Halbuki,

Yakubİ-Tarih c. 2, s. 241

Adam, Hz. Hüseyin'e selam verdi.

Süleyman b. Sured'ie Müseyyeb b. Necebe'nin Başlarının Abdülmelik'e Gönderilmesi :

Aliyy-ül Ekber, Küfe Ieşkerine zaman zaman saldırmakta idi. Saldırırken de «Ben, Ali b. Hüseyin b. Ali'yim!

Şimr b. Zilc. evşen, ibn-i Ziyad'ın yazısını Ömer b. Sa'd'e verdi.

Halk; ondan, daha çok korkar; dünyalığı, ondan, daha çok umar. Yanlarına varacak olursan, onlar, senden, mal ihsan etmeni istiyecekler. Çünkü, onlar, dünya ve dünyalık kuludurlar.

Vallahi, sen de, benden pek az zaman sonra Irak buğdayını yiyememekle gözüm aydın olacaktır! dedi.

İnecek kaza, hoşumuza giderse, nimetlerinden dolayı Allah'a şükr ederiz. O, şükr edenlere yardımcıdır.

Sen, sağ bırakılacağını mı samyor ve umuyorsun? dedi.

Halkın da, bey'atını al.

İş üzerinde hemen karar veremez, çok düşünür dururdu.

Yoksa, onlardan her biri bir tarafa çekilir, muhalefete başlarlar! dedi.

Akil oğulları «Biz, Seni burada bırakıp ta, halka: (Biz, Büyüğümüzü, Efendimizi. Amucaların hayırlısı olan Amucalarımızın oğullarım bırakıp geldik! Onlarla birlikte ok atmadık, onlarla birlikte mızrak saplamadık, onlarla birlikte kılıç sallamadık. Onların ne yaptıklarını bilmiyoruz mu diyeceğiz?!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 181.

Hz. Hüseyin'in Ev Halkı Hakkında Yapılacak Muamelenin Görüşülmesi ve Kararlaştırılması :

Sen, Öldürülünce de, üzerinde durduğun davan tehlikeye düşecektir! dedi.

Züheyr b. Kayn'ın, Hz. Hüseyn'e Ricası :

Müslim b. Akil İle Hani'nin Başlarının Yezid'e Gönderilmesi:

Muhammed b. Eş'as, Müslim b. Akil ile birlikte vali köşkünün kapısına kadar geldiler.

Muhammed b. Hanefiye'nin Hz. Hüseyin'e Öğüt ve Tavsiyeleri :

Ömer b. Sa'd «İyi bil ki: böyle yaparsam, evim yıkılır! dedi.

Hz. Hüseyin'in kabrini belirsiz etmek için, kırk gün sonra kabrinin bulunduğu yere Fırat'tan su salınmışti.

Taberi-Tarih c. 6, s. 216

Allah, onları, ele geçirmek fırsatını verdi. Suçlu olarak onların boyunlarını vurdum. Başlarını Hani b. Ebi Heyye ve Zübeyr b. Ervah ile sana gönderdim.

Ertesi günü, sabaha çıktıkları zaman, Şurahbil b. Zilkela' kumandasındaki sekiz bin kişilik yardım birliği gelip kavuştu.

Kerbela intikamını almak ve bu yolda Ölmek üzre Tevbe ve Süleyman b. Sured'e bey'at edenler, on altı bin kişiye dolmuş ve bunların isimleri bir deftere geçirilmişti.

Bunun üzerime, Ehl-i Beyt Tarafdarları, Hani'nin evinde Müslim'in yanında toplanmağa başladılar.

Müslim'e akşam yemeği hazırladı. Müslim, yemedi. Biraz sonra, Tav'a'nın oğlu Bilal geldi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 186-187.

ibn-i Ziyad, onun, Müslim b. Akil hakkındaki ricasını yerine getirmeyince, Hani b. Urve hakkında verdiği sözünden de, döndü. Müslim b. Akil'in boynunu vurdurduktan sonra, emr etti. Hani b. Urve'yi bağlı olarak Koyun pazarına götürdüler.

Zaide b. Kudame «O, eman verdiğin takdirde, senin yanma gelir! dedi.

Valinin Konuşması:

Hz. Hüseyin'in bu sözlerini kız kardeşleri işitince, feryada ve ağlamağa başladılar Kızları da ağlayarak seslerini saldılar.

Hz. Hüseyin'in Küfelilere Cevabı ;

Kerbela Şehidlerinin Sayısı :

Vallahi, ben de, O'nun yanında bulunsaydım, O'nun yanından ayrılmaz, kendisile birlikte ölmeyi arzu ederdim!

Ey Mercane'nin oğlu! Sizler, Peygamberin Oğullarını öldüreceksiniz de, Sıddikların, dosdoğruların kelamiyle, ağzıyla mı konuşacaksınız?! diyerek ibn-i Ziyad'a çıkıştı.

Süleyman b. Sured'in, Hz. Hüseyin'in Kabri Başındaki ikrarı ve Duası :

İbn-i Ziyad, Müslim b. Akil ile Hani b. Urve'nin başlarını, Hani b. Ebi Hayye ve Zübeyr b. Ervah-üt-Temimi ile birlikte Yezid b. Muaviye'ye gönderdi.

Çocuk «Halacığım! diye feryad etti.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 129-130.

Siz, bu yolda, Nasuh tevbesini açıklamak, Allah'a mazur olarak kavuşmak istersinizdir elbet.

Müseyyeb b. Necebe «Ben, Onları şehid edenlerden ve onların görüşlerinden uzağım ve onlarla çarpışacağım! dedi.

Abdullah b. Hazim der ki «Vallahi, ben, Müslim b. Akilin, vali köşküne gönderdiği Elçisi idim. Hani'nin başına gelenleri gözlerimle görmüşümdür. Hani, döğüldüğü ve haps edildiği zaman, atıma binip Müslim b. Akil'in yanına vardım. Murad oğulları kadınları toplanmışlar diyerek feryad ediyorlardı.

Abdullah b. Yezid, İbrahim b. Muhammed'le birlikte Süleyman b. Sured-in yanma vardı ve Allah'a hamd-ü sena ettikten sonra şöyle konuştu:

Bana: dedi.

Onların yardımları şöyle dursun, Senin aleyhinde olabileceklerinde de, korkarız! dediler.

Ezd gençlerinden bazıları, Abdullah b. Afif'i kurtarıp ev halkına teslim ettiler.

Ali b. Hüseyin, sustu.

ibn-i Ziyad, onun üzerine yürüyüp onu öldürmekte acele etti. Allah da, onu öldürsün! dedi.

Böylece, Allah, beni onların ellerinden kurtardı.

Hz. Hüseyin, dönmeyip yola devam etmek isteyince, iki taraf birbirlerine kamçılarla giriştiler.

Bak! Allah da, ona ne yaptı! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 69-71.

Gece olup şu gece sizi bürüyünce, onu, deve edininiz, ondan faydalanınız. Sizden her bir adam, Ehl-i Beyt'imden birinin elini tutup? Ailah, darlıktan kurtariucaya kadar?' köylerinize, şehirlerinize doğru dağılıp gidiniz.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 209-210.

Hz. Ali'nin, Ömer b. Sa'd Hakkındaki Keşif ve Teşhisi :

Sinan b. Enes-ün Nahai'nin söylemiş olduğu kıt'ayı okuyunca, ibn-i Zi-yad kızdı ve «O, insanların ana ve babaca en hayırlısı, Allah'ın kullarının en hayırlısı idi ise, onu, ne diye Öldürdün?! diyerek Havli'yi azarladı ve ona mükafat olarak ta hiç bir şey vermedi.

Hayır! Vallahi, Onu öldürenleri ve bu işi idare edenleri, öldürmekten veya bu yolda öldürülmekten başka bizim için mazeret yoktur!

Habib b. Müzahir «Evet! Bu, Hanzalat-üt Temimilerden bir adamdır ve kız kardeşimizinoğludur. Ben, onun güzel ve iyi görüşlü olduğunu biliyordum. Keski, onu şu meşhedde görmemiş olsaydım! dedi.

Hz. Hüseyin «Kimdir bu adam? Şlmr b. Zilcevşen'e benziyor? dedi. «Evet! Allah, Sana iyilikler versin! Bu, odur! dediler.

Müseyyeb b. Necebe, Abdullah b. Avf'a dedi.

Hz. Hüseyin, Abdullah b. Zübeyr'e, halkın en ağır geleni idi. Çünki, halk, onu, Hüseyin'le bir tutmamakta idi. Hz. Hüseyin'in Mekke'den çıkıp gitmesi kadar onun hoşuna giden bir şey olmamıştır

ibn-i Sirin'in bildirdiğine göre: Hz. Ali, yıllarca evvel, bir gün, Amer h. Sa'd'e «Sen, Cennet ile Cehennem arasında muhayyer bulunduğun bir mev ki'de durup Cehennemi tercih ettiğin zaman, halin nice olacaktır? diyerek onun, Kerbela'daki tutum ve davranışını haber vermişti.

Hz. Hüseyin «Onlar, çarpışmağa kalkmadıkça, çarpışmayı kendim başlatmayı, hoş bulmayorum! dedi.

ibn-i Ziyad, gelen halk arasında kendi adamları bulunduğunu sanıyordu.

Ibn-i Ziyad, Muhtar'i yanına çağırdı. «Sen, Müslim b. Akil'e yardıma gelen cemaat içinde imişsin? dedi.

Bükeyr, Müslim'in ağzına kılıçla vurup üst dudağını kesti. Kılıcın ucu alt dudağına battı.

Onlar, bize karşı, en çok isyan ve haksızlık edici idiler! mealli beytini okudu ve «Vallahi, ey Hüseyin! Eğer, seninle, ben buluşsa ve görüşseydim, seni Öldürmezdim! dedi.

Kesir b. Abdullah «Vallahi, ne kılıcı bırakmak var, ne de, iyilik!

dedim. Beni tanır da, Sultan katında bana bir zarar verir diye korktum.

Vallahi, bana gelen habere göre: Hüseyin, Ömer b. Sa'd ile iki taraf karargahı arasında bütün gece oturup konuşuyormuş! dedi.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 249, Taberi-Tarih c. a, s. 228

Tav'a «Sübhanallah! Ey Allahm kulu! Kalk, ailenin yanma git! Allah, seni af etsin. Benim kapımda oturmak, ne sana iyilik getirir, ne de, helal olur! dedi.

Mü'minler Emiri, onlara istediği şeyi sorsun. Onlarda yeteri kadar bilgi, doğruluk, anlayış ve takva bulacaktır. Vesselam!

Halkın tahmin ve zanlarina dayanarak söylediklerine göre: onlar, aralarında şöyle konuşmuşlardı:

Küfeliler, Muaviye b. Ebi Süfyan'ın vefat ettiğini, Hz. Hüseyin'in de, Mekke'ye gittiğini haber alınca, Ehi-i Beyt tarafdarlanndan bir cemaat, Süleyman b. Sured'in evinde toplandılar.

Hani'yi Murad oğullarından Abdurrahman b. Huseyn'rcı «Eğer, ben, onu Öldürmez veya onun yanında Ölmezsem, Allah, beni öldürsün! diyerek mızrakla saldırıp şehid ettiği de rlvayat edilir.

Hüseyin b. Ali'den,

Abdulkays oğullarından Yezid b. Nubayt, Hz. Hüseyin'in yanma gitmek için hazırlandı.

Zehebi-S Alamünnübela c. 3, s. 203

Abdurrahman, ona «Şakayı bırakalım! Vallahi, şu saatte bu şaka, batıl ve boş tir şeydir! dedi.

Haydi, git, böylece yap! dedi. Makıl, Küfe'nin ulu camiine gitti.

Mü'minler Emirine?ki Allah, onu tekrim etsin? haber veririm ki: Müslim b. Akil, Hani b. Urvet-ül Muradi'nin evine sığınmıştı. Onların üzerine casuslar tayin ettim. Onlara, adamlarım tuzaklar kurdular. Nihayet, onların işlerini meydana çıkardılar.

(Allafa yolunda öldürülenleri sakın ölüler sanma. Bilakis, onlar, Rabb'la-rı katında diridirler. Öyle ki, Allah'ın lutf-u inayetinden( kendilerine verdiği g eh i dük mertebesiie hepsi de şad olarak Cennet nimetlerile rizıklanırlar.

Ibn-i Es'ad «Ebu Abdullah! Sana ve Senin Ehl-i Beyt'ine selam olsun!

Dineveri-Kitabül'ahibar s. 228

Muhakkak ki: Allah, ne yapıyoruz görülsün diye bizi de sizi de. Peygamberi olan Muhammed Aieyhisselamın zürriyetile mübtela kılmış, imtihan ediyordur.

Belazüri. Ensab c. 4, s. 15-16, Taberi-Tarilı c. 6, s. 190-191

Taberi-Tarih c, 6, s. 234, Zehebi-Alam. c. 3, s. 202

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 242

Hz. Hüseyin «Allah, dilediği şeyi takdir ve hükm eder! dedi. Sonra, devesinin yularını bırakıp yoluna devam etti ve Mekke'ye ulaştı.

«Ey insanlar! Resulullah Aleyhisselam buyurmuştur ki: (Kim, zalim bir sultanın, Allah'ın haram kıldığını helallaştırmak istediğini, Allah'ın ahdini bozduğunu, Resulullah'ın Sünnetine muhalif olarak Allah'ın kullarına düşmanlık ettiğini ve günah işlediğini görür de, onu, fiille veya sözle değiştirmeğe çalışmazsa, Allah'ın, zalim sultanı sokacağı yere onu da, sokması, üzerine düşen bir hakdır!)

Çünki, sen, buna akrabalık ve din yönünde. ı layıksın ve ehliyetlisin. dedi.

Onlar, Allah'dan gelen bir nimetle, hatta daha fazlasile ve Allah'ın, Müminlere olan mükafatını zayi etmiyeceği müjdesile de, sevinirler. (Al-i im-ran: 169-171) ayetlerini okuyordu.

Ebu Said-ul Hudri, Hz. Hüseyin'in yanına gelip «Ey Ebu Abdullah! Ben Senin için hayırlı bir öğütçüyüm ve şefkatliyim.

Büreyr b. Hudayr «Bunun, benim inancım ve sözüm olduğuna şehadet ederim! dedi.

ibn-i Hav2a, öfkelendi. Atım, birden Hz. Hüseyin'in üzerine sürdü. Arada, su harkı bulunuyordu. At, harktan atlarken, İbn-i Havza, atın üzerinden düştü. Sol ayağı üzengide asılı, sağ ayağı yukarı kalkık, başı, aşağıda asılı kaldı!

ibn-i Sirin «Kadınlar, Yahya Aleyhisselamdaa sonra, Hz. Hüseyin'e ağladıkları kadar hiç kimseye ağlamamıştır! der.

Davetci süvariler, bütün gece Küfe'yi dolaştılar.

Hz. Hüseyin'in başından dağılanlar, yolculuk sırasında uğradığı yerlerden yanına katılmış olanlardı.

ibn-i Ziyad «Söylediğin şeyden başka bir şey için çıkmadığına yeminlerin en ağırı ile yemin edebilir misin? dedi.

Sana yazı yazmış, elçi salmış olanlar, Seni asla korumayacaklar, belki de, Seninle çarpışmağa kalkılacak olan halkın önünde ve başında bulunacaklardır! dedi.

Eğer, öğütümü tutmayı uygun görürsen, sana bir öğüt vermek istiyorum. Uygun görmezsen, sana söylemek istediğim şeyden vaz geçeceğim) dedim.

Müslim b. Akil'in yanında. bulunan adamlar, hemşehrilerinin sözlerini işitince, gevşemeğe başladılar.

Müslim b. Akil «Ben mi şarap içerdim?!

Hz. Hüseyin'in Rümme Vadisinden Küfelilere Mektup Göndermesi:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 22.

Küfe Icşkerinden Abdullah b. Ammar der ki «Hüseyin'e, mızrakla hücum etmiş, O'nun yanma kadar varmıştım.

Küfe'ye gelmesi için Hz. Hüseyin'e yazı yazanlardandı. Hüseyin, gelip Kerbela'da şehid edildiği zaman, Ondan uzak kaldığına, Onun yanında çarpışmadığına çok pişman oldu. Kendisi, bu yolda pişmanlık duyarak, tevbe ederek Kerbela intikamını almak üzre ayaklananların başı idi. (ibn-i Sa'd-Ta-bakat c. 4, 292)

Humeyd b. Müslim, Süleyman b. Sured'e «Muhtar, vallahi, sana bey'at eden halkı, senden ayırmağa, geri bırakmağa çalışıyor.

Taberi-Tarih c. 6, s. 210-212

, Hz. Hüseyin'i;-! şehid edildiği gün, toprağın, kan haline geldiğini görünce, Hz. Hüseyin'in şehid edildiğini anlamış ve haber vermişti.

Dineveri - Kitabül'ahbar s. 259

Yoksa, onlara saldırmak mı istiyorsun? diye sordu. Hürr, sustu. Cevap vermedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 234-235.

«Evet! Husayn b. Nümeyr, onu yakalayıp ibn-i Ziyad'a gönderdi. ibn-i Ziyad da, Sana ve Babana lanet okumasını ona emr etti.

Hz. Hüseyin'in Arkasından Mızraklanıp Yere Düşürülmesi

Velid «Ben, senin istediğini, istemem! Ben, Rabb'ıma kavuşmak, kardeşlerime katılmak, dünyadan ayrılıp Ahirete ulaşmak istiyorum.

Ali b. Hüseyin «Babacığım! Sana kurban olayım! Sen, ne için böyle, Allah'a rücu etmek dileğinde bulundun ve Ona hamd ettin? diye sordu.

Şerik b. Aver, Hani'cıin evinde bulunduğu sırada ağır bir hastalığa tutuldu.

Amr b. Said'in huzuruna girdim.

Onlar; ne altın, ne gümüş, ne dünya, ne de, dünya lezzetini isterler.

Sen, bu adamı haps et. O, yanından gitmeden, ya bey'at eder, yahut onun boynunu vurursun! dedi-

Ben, onlarla bir müddet atlı olarak çarpışayım. Bakalım, attan inene kadar işin sonu ne olur? dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 224.

Müslim, Küfe'ye varıp kavuştu. Orada Muhtar b. Ebi Ubeyd-üs Sakafi'nin evine indi.

14. Abdullah-ul Ekber b. Müslim b. Akil

Hürr'ü, Ebülveddak'an şehid ettiği rivayet edilir.

Hz. Hüseyin, uzunca bir müddet olduğu yerde hareketsiz kaldı.

O ise, Sana ve Babana salevat getirdi. İbn-i Ziyad'a ve babasına lanet okudu. Senin geldiğini bildirerek muzaffer olman için dua etti.

Abdurrahman b. Muhannef-ül Ezdi, oturduğu yerden «Yazıklar olsun senden başkasına! Sen, kendini de, kavmini da helak ettin! dedi.

Bunun üzerine, Ebu Harp, yanımızdan ayrılıp gitti. Bizi, geceleyin, süvarilerden Azre b. Kays gözetledi. Kendisi, süvari kumandam idi.

Taberi-Tarih c. 6, s. 261, 262

Taberi-Tarihi c. 6, s. 201

ibn-i Ziyad «Öldür onu! diye emr etti.

Onun arkasından İbrahim b. Muhammed de, adamlarından bir toplulukla geldi. .

«Hüseyin, Küfe'ye doğru yönelmiş, gidiyormuş. Müslim b. Akil de, Küfe'de, Hüseyin için, halkın bey'atını alıyormuş.

Müseyyeb b. Necebe de, onlardan birisidir. Müseyyeb, çok muttaki, Allah, korkulu bir zattır. İzin ver, içeri girsin!) dedi.

Arkadaşları'yetişip kurtardılar. Bir müddet tedavi edildikten sonra iyileşti.

Halam (Eyvah! Gayb oldu o!

Taberi-Tarih c. 8, s. 222

Mes'udi-Murucuzzeheb c. 3, s. 66

Kerbela'dan Ayrılırken :

Abdullah b. Val, ikindi vakti girdiği sıralarda, arkadaşlarına;

Güneş yükselince, ibn-i Ziyad'ın kapısı açıldı. içeri girmeleri için halka izin verildi. Muhtar da, içeri girenler arasında idi.

Hayır! Vallahi, biz, bunu yapamayız!

Hz. Hüseyin, ayak kaplarını giyip Ubeydullah b. Hürr'ün yanına gitti. Çadırına girdi. Selam verip oturdu. Sonra da, onu, kendisile birlikte gelmeye davet etti.

Numan b. Beşir «Allah'a taatta zaiflerden olmaklığım, Allah'a masiyette güçlülerden olmaklığımdan bence daha sevgili ve yeğdir! dedi.

Sonra, süvarilerin hepsi, atlarının gölgesinde ve dizginleri ellerinde olduğu halde, öğle namazı vaktine kadar oturdular.

Taberi-Tarih c. 6, s. 202.

Vallahi, Osman b. Affan'm kadın ve çocuklarının gözleri önünde öldürüldüğü gibi, senin de, öldürüleceğinden korkuyor ve öylece öldürülmeyeceğinden emin bulunmayorum! dedi.

Onu Öldürdüğümüz zaman, cesedine ne yapılacağını ben, bilirim! dedi.

ibn-i Ziyad «Vallahi, o, muhakkak Öldürülecektir! dedi. Müslim b. Akil «Beni öldüreceksin öyle mi? diye sordu, ibn-i Ziyad «Evet!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 87

İbrahim b. Muhammed de, buna benzer konuşma yaptı.

Ömer b. Sa'd, Hz. Hüseyin'in teklifini İbn-i Ziyad'a bir yazı ile bildirdi.

Yezid b. Muaviye, Hz. Hüseyin'in Ev halkını, kendi ev halkının yanına gönderdi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 126.

ibn-i Ziyad, Hz. Hüseyin'in Elçisinin aranmasını emr etti. Onu, bulup getirdiler. Selman'm hemen boynu vuruldu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 121-122.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 142.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 150.

Bu hususta biz de, senin gibi düşünmekteyiz.

Halifeliğe, onlardan daha layık ve müstahaktı.

Mezhic kabilesi halkının yanına çıktığımda dedim.

Konuşmasında, Allah'a hamd-ü sena ettikten sonra şöyle dedi:

İbn-i Ziyad, Ali b. Hüseyin'in de, ellerinin, zincirle boynuna bağlanmasını emr etti.

Ey Başralılar! Mü'minler Emiri, beni, Basra ile birlikte Küfe'ye de, vali tayin etti. Ben, bir sabah çıkıp oraya gideceğim.

İbn-i Ziyad'ın anası Merçane, İbn-i Ziyad'a« Sen, Resulullah'ın kızının oğlunu öldürdün! Cennet yüzü göremezsin artık! diyerek çatardı.

Yezid; Kerbela faciasından sonra, bir gün, içki meclisi kurmuş, Ibn-i Ziyad'ı sağ yanma oturtmuş, uşağına, önce kendisine içki sunmasını emr etmiş «Sonra da fasik ibn-i Ziyad'a tibkısmı sun! O, benim katımda sır ve emanet sahibidir! demiştir.

Dahhak b. Abdullah'ın Kerbela'dan Kaçıp Canını Kurtarması:

Onu, kendisinin ve Ehl-i Beyt'inin sığınabileceği, Allah'ın geniş yerlerine yönelip gitmekten de, men ettiniz.

Rabb'ımız! Sana tevekkül ettik. Sana döndük. En son dönüş, varış Sanadır!

Kim, onların meta'larından bir şey almışsa, kendilerine geri versin!) dedi. Vallahi hiç kimse, aldıkları şeylerden hiç bir şey geri vermedi.

Bize takdir olunan her şeyden dolayı kendimiz için ecir dileyeceğimiz gün, bu günden ibarettir.

Ömer b. Sa'd «Bana bir gün möhlet ver. Bir düşüneyim bakayım? dedi.

Küfe piyadeleri, Hz. Hüseyin'i çepçevre kuşatmış ve çenberi gittikçe daraltmış bulunuyorlardı.

Bunlar, çadırları açmak ve çadırlarda bulduklarım yağmalamakla uğraşırlarken, Hz. Hüseyin'in Eshabından üçer, dörder kişi, çadırların aralarında Küfelileri öldürüyorlar, yakından okla vurup yere seriyorlardı.

Bunda, sizin için hoşnutluk, ümmet için de, iyilik var!

Rifaa b. Şeddad, hücuma geçerek Şamlıları, onun başından dağıttı.

Müslim, böyle, yanında otuz kişiden başka kimse kalmadığını görünce, Kinde mahallesi kapılarına doğru yaya olarak yürümeğe başladı.

İbn-i Ziyad, Şerik'in yanına girip selam verdi. Şerik'in döşeğine oturdu. Azadlı kölesi Mihran ise İbn-i Ziyad'ın başucunda durdu.

Vallahi, sizler, onlara birer taş atmış olsaydınız, hepsini öldürürdünüz! dedi.

Abdullah b. Ukbet-ül Ganevi, bir ok atıp Ebu Bekir b. Hasan'ı şehid etti.

olay tamamen siyasi ama kimse farkında değil...

Zehebi-Siyerü Alamünnüböla c. 3, s. 108

ibn-i Ziyad «Mü'minler Emiri Yezid'in ehlinden! dedi.

Akil oğulları «Hüseyin, geri dönücü değildir! dediler ve onu Küfe'ye gitmeğe teşvik ettiler.

Abdullah b. Avf, b. Ahmer dedi.

Hz. Hüseyin, Rümme vadisine eriştiği zaman, oradan Küfelilere bir mektup yazdı. Yazdığı mektupta şöyle dedi:

«Ben, Ebu Abdullah'ın bu yaşa eriştiğini sanmıyordum! dedi.

Muhakkak ki Allah, seni salih Babalarından Resulullah Aleyhisselama, Ali b. Ebi Talib'e Hamza'ya, Cafer'e ve Hasan b. Ali'ye kavuşturacaktır! dedi ve:

Hz. Hüseyin de Eshabile birlikte sabah namazını kıldıktan sonra Eshabını savaş nizamına koydu.

Vallahi, isteseydim, O'm^mızraklayabiiirdim. Sonra, geri döndüm. Fakat, kendi kendime: dedim.

İsterseniz, size şehrimizi açalım. içeri giriniz, orada kalınız. Sizinle bizim aramızda iş ve el birliği vardır.

Yezid'in Yazısına İbn-i Abbas'ın Cevabı :

Hz. Hüseyin'in Eshabından Nafi' b. Hilal da, Müzahım b. Hureys ile karşılaştı.

Mes'udİ-Murucuzaeheb c. 3, s. 66

Müslümanlar araşma fitne düşmesini istemiyerek Hilafeti Muaviye b. Ebl Süfyan'a bırakmasından sonra, Muaviye b. Ebi Süfyan, onlara son derece ikram eder, «Hoş geldiniz, safa geldiniz! diyerek hal ve hatırlarım sorar, ken-kendilerine bol ihsanlarda bulunurdu.

Sen, en kötü bir şekilde adam öldürmeyi, en tüyler ürpertici bir şekilde cesedleri kesip biçmeyi, en çirkin adet ve kötülükleri işlemeyi, her kötülük ve yaramazlıkta herkesi geçmeyi elden bırakma!

Halkın dediklerini işittim.

Halbuki, bundan önce, Onun bize yazıları gelmişti. Kendisi, bize elçilerini de, göndermişti.

İbn-i Eş'as'la İbn-i Harice «Biz, bunu, ona bildirecek, yanına uğramakta gecikmemesini söyleyeceğiz. dediler.

Yezid'in, Gidecekleri Sırada Ali b. Hüseyin'le Konuşması :

Basralı Ehl-i Beyt Tarafdarları da, Abdulkays oğulları kadınlarındanMariye'nin evinde günlerce toplandılar. Hz. Hüseyin'e bey'at hususunda konuşmalar yaptılar. UbeyduIIah b. Ziyad; Hz. Hüseyin'ift geleceğini haber alınca, Basra'daki Vali vekiline yazdı. Gözcüler dikilmesini ve yolların tutulmasını emr etti.

Amr b. Hureys, Süleyman adındaki uşağmı gönderip küpten su getirtti ve Müslim'e içirdi.

buyurdu.

Küfe leşkeri, Sinan b. Enes'e «Sen, Hüseyin b. Ali'yi, Resulullah'ın kızının oğlunu öldürmekle, Arapların en Büyüğünü öldürmüş bulunuyorsun ki O, şunların mülk-ü saltanatını ellerinden almak istiyordu.

Daha sonra, Hz. Hüseyin'in Ev halkına ait? çadırları, ağırlık ve yiyecekleri kapışmağa başladılar!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 165-166.

Ömer b. Sa'd «Sefihlerden bir cemaat, benim, seni öldüreceğimi söylüyorlarmış! dedi.

Yananda otuz iki atlı, kırk piyade vardı.

Ben, babam Ziyad'ın oğluyum ve ona benzerim! diyerek tehdidlerde bu-lutıdu.

Buna, böyle olmağa, insanlar arasında senden daha layık ve elverişli bir kimse yoktur! dedi.

6. Cafer b. Ali

Hz. Hüseyin, Ksedilere «Onun gördüğünü siz de, gördünüz mü? diye sordu. Esediler «Biz, aıncak at boyunları gördük! dediler. Hz. Hüseyin «Vallahi, bunu, ben de, gördüm. Bizim için sığınacağımız bir sığmak olsa da, arkamızı oraya dayasak ve şu gelen cemaata tek yönden yönelsek! dedi.

O, biz Esedlerden birisinin oğlu olup görüş sahibi, doğru sözlü, faziletli ve akıllı bir adamdır.

Abdullah b. Müslim'in Alnından ve Göğsünden Okla Vurulup Şelıid Edilmesi i

Küreyb, ona «Biz, dünyada emniyette idik. Şimdi dünyadan çıkıp ancak Ahiret emniyet ve selametini, dileyoruz! dedi, Şamlılarla çarpışmağa giriştiler ve şehid oldular.

Kerbela şehidlerinin yirmi üçünü, Hz. Hüseyin ile Ev halkı ve akrabaları teşkil ediyordu ki Hasan-ül Basri'nra dediği gibi, yer yüzünde böyle kütle halinde bir aile katl-ii-amı görülmemişti.

Blsmillahirrahmanirrahim

Onun, babasının, benim babamdan hayırlı olduğu sözünü ele alalım:

O zaman, Küfe'de Ezdilerden yedi yüz asker vardı.

KERBELA FACİASI

Taberi-Tarih c. 6, s. 262-263

Süleyman b. Sured; Peygamberimizin Eshabmdandı. Cemal ve Sıffm vak'ala-rındft Hz. Ali'nin yanında bulunmuştu.

Taberi-Tarih c. 6, s. 267

«Ey Allah'ım! Onları, derleyip toparlayıp yok et! Yer yüzünde onlardan hiç birini bırakma! diyerek düa etti.

Önce, Allah'a hamd-ü senada bulundu ve Peygamber Aleyhisselama Sa-lat-ü selam getirdi. Sonra da, şöyle konuştu:

Süleyman b. Sured'in Cevabi Konuşması :

Mesıidi-Murucuzzeheb c. 3, s. 64, 65

Küfe'de Geçirilen İlk Gece ve AH b. Hüseyin'i Üç Yüz Dirheme Satan Hayırlı Küfeli :

Dineveri-Kitabürahbar s. 243

Yezid ve Humeyd b. Müslim ile ibn-i Ziyad'a göndermişti.

Küfe Valisi Abdullah b. Yezid'in Mescidde Konuşması :

Tevbecüer ve Fedailer Birliği için pazar kurulmasını, Müseyyeb'e de, bin dirhemle bir at verilmesini oğluna emr etti.

Zehebi-Siyera Alam c. 3 s. 216, Tarihül'islam c. 3, s, 12-13, Ebülfida-Elbidaye Vennihaye c. 8, s. 204, Nakrizi-Hıtat c. l, s. 430

Bana erişen habere göre: Hüseyin b. Ali, Mekke'den ayrılmış, senin tarafına doğru gelmekte imiş.

Biz, dünyada üzerimizdeki emanetlerden dolayı Kıyamet günü çekileceğimiz hesabın korkusunu içimizde taşıtmasını Allah'dan dileriz.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 257.

İbn-i Ziyad «Ne diye konuşmayorsun? diye sordu.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 249, Taberi-Tarih c. 6, s. 227

Zehebi-A'lftmünnübela c. 3, s. 201

Taberi-Tarilı c. 6, s. 265

Hz. Hüseyin'in şehid edildiği gün; Ömer b. Sa'd, Onun başım, Havliy b. Yezid ve Humeyd b. Müslim ile İbn-i Ziyad'a göndermişti.

ishak b. Hayat-ul Hadrami, Hz. Hüseyin'in gömleğim de, soyup almıştı. Bars hastalığına tutuldu.

«Ey Küfeliler! Mü'minler Emiri, beni, sizin şehrinize vali tayin etti. Harp ganimetleri, kendi aranızda bölüştürülecektir.

Onu, Şimr b. Zilcevşen'le adamları yakaladılar. Ömer b. Sa'd'in yanma götürdüler.

dedim. dedi.

Abbas b. Ali «Acele etmeyiniz! Ebu Abdullah'ın yanma dönüp, söylediğiniz şeyleri kendisine arz edeyim! dedi.

Şebes, ibh-i Ziyad'dan bu sözü işitince, hazırlanıp Kerbela'ya gitti.

Sabahleyin ric'at için hareket edeceğimiz sırada Abdullah "o. Gaziyye, yirmi kadar arkadaşile birlikte, dügmanla çarpışıp şehid olmak maksadile geri dönmek istedi.

Bu, senin sırf keyfi arzu ve görüşünün neticesi idi.

Abdullah b. Sa'd b. Nüfeyl «Bu yardım, keski biz sağ iken kelmiş olsaydı? dedi.

Kendisi, Murad oğulları kabilesinin Seyyidi ve lideri idi.

Zehebi-Alam. c. 3, s. 202

Hz. Hüseyin, bir hayli yol aldıktan sonra Abdullah b. Muti'e rastladı. Abdullah b. Muti, Mekke'den dönüyor, Medine'ye gidiyordu. Hz. Hüseyin'e «Nereye gidiyorsun? diye sordu. Hz. Hüseyin «Şimdilik Mekke'ye! dedi.

Müseyyeb b. Necebe, Züfer b. Haris'e (Para, bana gerekmez. Vallahi, biz, onun için gelmedik ve senden, onu istemedik.

Ka'b b. Cabir, dönüp geldiği zaman, karısı veya kızı Nevar, ona «Sen, Kıraat Üskadlarmın ulusunu öldürmek ve Fatıma'nm oğluna karşı düşmanlarına yardım etmekle, büyük bir günah işledin!

Çünki, Yahya, onu, senden daha çok ıkna ve tatmin eder. Hüseyin, Yahya'yı, senden daha iyi tanır dedi.

Hz. Hüseyin «Bunlar, benim Eshabımdır. Benimle birlikte gelenler gibidir.

Ibiu Ziyad'm Aldığı Tedbirlerle Halkı, Müslim'in Başından Dağıtması :

Husayn, Küfe'ye dönünce, başı, Temimi'ye geri verdi.

«Hüseyin'in başı, Dimeşk'ta üç gün asılı olarak görüldü.

Hz. Hüseyin «Ey Allah'ım! Sen de, onu, susuz bırak! dedi.

Çünki, o, asidir ve şakidir!

Belazüri-Ensabc.4, s.82

Hz. Hüseyin, onları cevapladıktan sonra «Esselamü aleyke! diyerek hayvanını yürüttü.

Ne zaman bir birlik, yukarı çıkmak ister, ne zaman bir birlik aşağı inmek ister, siz de, tek saf halinde bulunacak olursanız, üzerinize piyadeler gelir. Onları, saflarınızdan geri attınız mı, onlar, bozulur ve yenilmiş olurlar) dedi.

imdi, bana, mektuplarınızla en son gönderdiğiniz Elçileriniz Hani ve Said geldiler.

Babam; şanı yüce olan Allah'a, senanın en güzelile senada bulunduktan ve Ona, bollukta ve darlıkta hamd ettikten sonra, Onun: (Ey Allah'ım! Bizi, Peygamberlikle, bize Kur'an-ı Kerim'i öğretmekle, bizi, dinde, dini ilimlerde Fakih, derin bilgili ve anlayışlı kılmakla, bize, hakkı işitecek kulaklar, hakkı görecek gözler, hakkı duyacak kalbler vermekle ve bizi, müşriklerden yapmamakla şereflendirdiğinden dolayı Sana hamd ederim!

Süleyman b. Sured «Onlara: de! dedi. Sonra da. Rifaa b. Şeddad-ül Beceli'ye «Kalk! şu iki adam gelmeden, sen, şu halkı güzelce bir düzene koy! dedi. Adamlarının ileri gelenlerini, yanma çağırdı. Onlar, çevresinde oturdular. Kısa bir müddet sonra, Abdullah b. Yezid; Küfe Eşrafı, Emniyet memurları ve bir çok cenk erlerile birlikte geldi.

Hz. Hüseyin, ona «Nereye gidiyorsun? diye sordu.

Taberi-Tarih c. 6, s. 210.

Vallahi, nasihatıaı tutmak, bu işi yapmak isteyen kişi, senin sözünü kabul eder. dedi.

Yanı başımızda şehid edilinceye kadar Ona, ne ellerimizle yardım, ne dillerimizle Onu müdafaa, ne mallarımızla takviye, ne de, Onun için kabilelerimizden bir yardım talebinde bulunduk!

Hz. Hüseyin, Ömer b. Sa'd' ile bir araya geldiği zaman, bir tarafa çekilmelerini ve kendisini Ömer b. Sa'd ile yalnız bırakmalarını Eshabıha emr etti.

Eğer, siz, bu gününüz, bu saatinizde, üzerinde bulunduğunuz kötülüklerden vaz geçip tevbe etmeyecek olursam, AUah da, sizi, susuzluktan yanıp kavrulacağımz Kıyamet gününde sulamiyacaktır! deyince, piyadeler, Hiirr'-ün üzerine yürüdüler ve onu oka tuttular.

Yezid, bir ara, Ali b. Hüseyin'e «Ey Ali! Baban, benimle akrabalık ilgisini kesmişti. Hakkımı, bilmek, tanımak istememişti. Hakimiyet ve saltanatımı elimden çekip almağa kalkışmıştı.

Hz. Hüseyin «Küfeiiler, bana yazdılar. Hak ve gerçek yolun alamet ve belirtilerini diriltmek, bid'at ve dalaletleri yok etmek üzre yanlarına gelmemi istediler dedi. Abdullah b. Muti «Allah aşkına, Sen, Küfe'ye gitme. Vallahi, oraya gidecek olursan, muhakkak Öldürülürsün! dedi. Hz. Hüseyin «Başımıza; Allah'ın, bizim için takdir ve tahrir ettiğinden başkası gelmez! dedi. Abdullah b. Muti «Vallahi, Ümeyye oğulları, seni önlerinde bulurlarsa, muhakkak, öldürürler. Sen, öldürülecek olursan, Senden sonra, onlar, hiç bir zaman, hiç bir kimseden korkmazlar. Gel, yapma! Sen, ne Küfe'ye git, ne de, Ümeyye oğullarının önlerine çık! dedi.

Onun, Tevrat'ta, İncil'de ve Kur'an'da zikr olunan bu va'di, kendisi üzerinde hak ve kat'i bir va'ddir.

Üzerinize Şam süvarilerini getirmeyiniz. Onların tadını tatmış, Emevile-rin heybet ve azametlerini denemiş bulunuyorsunuz! diyerek halka seslendiler.

Malik b. Nadr «Sen, yanından ayrılıp gitmemi bana helal ettiğinde, ben, Seninle birlikte çarpışmak imkanını bulamayacak, Sana faydalı olamayacak, düşmanların tecavüzlerini Senden def edemeyeceğim demektir, bu, nasıl olur? dedi.

Fakat, ben, bana doğru gelmekte olan ailemden Hüseyin ve Onun Ev halkı için ağlayorum! dedi. Sonra da, Muhammed b. Eş'as'a döaüp «Ey Allah'ın kulu! Görüyor ve anlayorum ki: vallahi, sen, bana verdiğin eman hükmünü yerine getirmekten "acizsin!

Ömer «Olur! Bir kılıç, bana ver! Bir kılıç ta, ona ver! Onunla çarpışayım. Bak, hangimiz dayanabilecek! dedi.

Vallahi, bana, o kavmin evleri gösterilmiş ve yakalanmaları emr edilmiş, denilmiştir.

Vallahi, sen, bizim ne valimizsin, ne de, üzerimizde hükmünü yürütecek bir amirsin!

Hz. Zeyneb «Hamd olsun O Allah'a ki: Mühammed Aleyhisselam'a mensubiyetle bizi şereflendirmiş ve bizi husisi bir temizlikle günah kirlerinden de, temizlemiştir.

Muhammed b. Eş'as «Biz, valinin lehimizde veya aleyhimizdeki görüşüne razıyız. Vali, terbiye edicidir! dedi.

Küfelilerin, arkadan gelmeleri ihtimalini göz Önünde tutarak çatarların arkalarına odun ve kamış yığıp ateşlemelerini emr etmişti.

ibn-i Ziyad, Mescidde konuşmasını bitirip minberden indiği sırada «İbn-i Akil'geldi! İbn-i Akil geldi! diye sesler işitilince, acele köşke girdi. Köşkün kapılarını kapattırdı ve kilitletti. .

Direkler arasına ipler gererek kandilleri astılar ve yaktılar. Yakım, uzağı aydınlattılar. Minberin altına varıncaya kadar, her tarafa baktılar. Hiç bir şey göremeyince, İbn-i Ziyad'a bildirdiler.

Husayn b. Nümeyr, yakalatmak için sabahleyin peşlerinden birlikler göndermiş idiyse de, onlardan hiç kimseyi ele geçiremediler. Rifaa b. geddad, arkada kalmıştı.

«Siz, Kıyamet günü, Muhammed Aleyhisselamın huzuruna alınmaktan mahrum ve memnu'sunuz!

Müslimi yakalamak için gönderilen askerlerin yüz kişi oldukları da, rivayet edilir

3. Abdullah b. Hüseyin,

Abdullah b. Avf b. Ahmer, ona «Allah, seni rahmetile esirgesin. Gel, sen bir müddet bizim yanımızda çarpış. Elinle, kendini tehlikeye atma! dedi ve and verip onu durdurdu.

Bana izin verdiği zaman, atımı çadırdan çıkarıp üzerine atladım.

Murakka', Küfe'ye değil, Rebeze'ye gidip Yezid b. Muaviye'nin ülümü-ne kadar oradan ayrılmadı.

Ebu Berze'nin, Yezid'e İhtarı :

ibn-i Ziyad «Yanıma getiriniz onu! dedi.

Hz. Hüseyin'e Teslim EdUen Küfe Nüfus Deftetri :

Zehebi-Alam. c. 3, s. 204

Mekke Valisinin Hz. Hüseyin'e Mektup Göndermesi :

Süleyman b. Sured'in süvarileri de, Şamlı süvarilere saldırdılar.

Senin hesabına, düşmanlıktan ve muhalefetten Allah'a sığınırım.

Kasım, «Bu yanında bulunan bas, benim babamın başıdır. Onu, bana ver de gömeyim! der.

Taberi-Tarih c. 6, s. 229

Eğer, o, sizin bütüfl ileri gelenlerinizin, fazilet ve üstün akıl sahibi olanlarınızın görüşlerinin de, yanıma gelen Elçilerinizin görüşlerinin aynı ve yazılarınızdan okuduğum şekilde olduğunu bana yazacak olursa, inşaallah, hemen hazırlanır, yanınıza gelirim.

Süleyman b. Sured şehid düşünce, Sancağı, Museyyeb b. Necebe aldı ve Süleyman b. Sured'in başucuna dikilerek «Allah, sana rahmet etsin ey kardeşim! Sen, en doğru hareket ettin. Üzerine düşen vazifeyi yerine getirdin. Geriye, bize düşen vazife kaldı! dedi. Sancak, elinde olduğu halde, bir müddet şiddetle çarpışıp döndü. Sonra, tekrar saldırdı ve çarpıştı, döndü. Bunu, tekrar tekrar yapıp döndü. En sonunda şehid oldu.

Yatsulayın Nuhayla'dan ayrılacakları sırada, Süleyman b. Sured, Hakim b. Münkız'ı çağırttı. Orada toplanmış bulunan halka :

tbn-i Ziyad, Zahr b. Kays'ı çağırttı. Ebu Bürde b. Avf-ül Ezdi ile Tarik b, Zabyan-ül Ezdi'yi de, onun yanına kattı.

iki tarafm birbirlerine girip çarpıştıkları, Hürr b. Yezid'in de, beyitler okuyarak Küfe leşkerine tekrar tekrar saldırdığı ve atının yaralanıp kulaklarından ve kaşından kanlar aktığı bir sırada, Küfe Emniyet Amiri Husayn b. Numeyr, Yezid b. Süfyan'a «işte, Hürr b. Yezid! Kendisile karşılaşmayı pek arzulayordun! dedi.

EbüTCüveyriye, ikinci günün başlangıcında ağırlıklarla ilgileniyordu.

O, şimdi, bizim pençemize, ağımıza düşmüş bulunmakta ve kurtulmayı ummaktadır.

Müslim'in, Köşkün Damında Boynunun Vumılup Yere Düşürülmesi:

Süvariler, gençlerin getirdikleri sulardan içtiler.

ibn-i Ziyad «Küfelilerin Eşrafım bana Öğretmeye kalkma!

Biz, kalkıp gideceğiz, düşmanları burada bırakacağız!? dedi. Süleyman b. Sured, yanındakilere «Siz, ne görüştesiniz? diye sordu.

Taberi-Tarih c. 6, s. 211, Dine veri -Ki tabül'ahbar s. 247

Şehid Başlarının Küfe'ye Taşınması :

Yezid b. Makıl «Ben, şehadet ederim ki: sen, doğru yoldan sapmışlardansın! dedi,

Hz. Hüseyin, onu tutup bağrına bastı ve ona «Ey kardeşimin oğlu! Başına gelen felakete katlan. Bunda hayır vardır.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 213-214.

Eğer, Sen, bizi yarlığamaz, bize rahmet etmezsen, biz, ziyana uğrayanlardan olur gideriz! dedi. Ağlaştılar.

Küfe'de, Hz. Hüseyin'in intikamını almağa halkı ilk davet edenler, bunlar oldu.

Kardeşim ve Amucamın oğlu olan, ailem halkından güvendiğim Müslim b. Akil'i size gönderiyorum.

İbn-i Ziyad, Hz. Hüseyin'i, Yezid'e göndermek isteyince de, Şimr: «Allah'ın, senin eline düşürdüğü düşmanını Yezid'e mi göndereceksin? O, senin hükmüne boyun eğip teslim olmadıkça, hayır! dedi. ibn-i Ziyad, Şimr'in bu husustaki görüşlerini benimsedi ve tatbika girişti.

Muhammed b. Hanefiyye «Sen, Mekke'ye git. Orada sükunet ve rahat bulursan, ne ala!

Bunun üzerine, ibn-i Ziyad, casusu Ma'kıTi çağırttı. M&'kıl, gelip önlerinde durdu.

Züheyr b. Kayn'ın, Küfelilere Hitabı:

Allah'a itaat edenlere selam olsun!

Valilerini, kendilerinden hiç bir zaman hoşnut etme!

Zehebi-Alamünnübela t. 3, s. 2G2

Hz. Hüseyin'in Şair Ferezdak'la Görüşmesi :

O sırada, Velid b. Utbe b. Ebi Süfyan, Medine'de; Yahya b. Hakzm b. Safvan b. Umeyye, Mekke'de; Numan b.

Lakin, ben, seni, karşılaşacağın tehlikelerden koruyabileceğimi ummuyorum ve Küfe'de sana yardımcı olacağıma da, yemin edemiyeceğim.

Ben, onlara kızdım. Onlar da, bana kızdılar. Ben, onlardan bir vefa ve hayır görmedim.

Babandan sonra kardeşine de, yapılmayacak şeyleri yaptılar.

Taberi-Tarih c. 6, s. 220

Bu yazımı okur okumaz, Küfe'ye git! .

Taberi-Tarih c. 6, s. 219-220

Taberi - Tarih c. 8, s. 2i6O

Esved adında bir adam, Hz. Hüseyin'in ayak kaplarım, Nehşel b. Darem ' oğullarından bir adam da, kılıcını aldı.

Taberi-Tarih c. 6, s. 244-245

Yapacağınızı açıkça yapınız, gizlemeyiniz: Sonra da, hükmünüzü ba. ıa icra ediniz! Yunus: 71) derim.

Ömer b. Sa'd'in, Ordusunu Harp Nizamına Koyması:

Küfe leşkerinden bir adam, Onun yanına kadar vardı. Onu öldürmeyi üzerine almaktaki günahın ağırlığını düşünerek geri döndü.

Hürr, Ömer b. Sa'd'e de, daha Önce arkadaşlarına söylediği sözler gibi sözler söyledi.

Vallahi, O, dost, düşman herkesi ağlattı.

Allah'a and olsun ki : sizin, bana hakaretinize karşı, Allah'ın bana ikramlarda bulunacağını umuyorum!

Bunun üzerine, halk, dünyaya tama ederek ve oma saplanarak Babam yüksündüler ve bıraktılar. Allah'ın ikram ve rızasına eriginceye kadar Ona karşı gelmekten, kin tutmaktan geri durmadılar.

Temim oğullarından başka birisi de, onu mızraklayıp yere düşürdü.

Ey Resulullah'ın oğlu! Allah'a hamd olsun ki, Seni, bize gösterdi! demekte, ibn-i Ziyad'ın elimi, ayağını öpmekte idiler.

Küfeli Ehli Beyt Tarafdarlarmm Pişmanlık ve Üzüntü Duymaları:

Hüseyin ise, Kıyamet günü, Allah'ın huzuruna, şefaatçisi Muhammed Aleyhisselam olduğu halde, gelecek ve çıkacaktır! diyerek Yezid'in yanından ayrıldı.

tbn-i Ziyad «iyi bakımz. Belki, karanlık altında sizi tuzağa düşürmek için gizlenmiş olabilirler! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 94

Abdullah b. Yezid'den, Süleyman b. Sured'e ve yanındaki Müslümanlara!

Ömer b. Sa'd; 10 Muharrem Cuma günü sabah namazını kıldıktan sonra Ieşkerini harekete geçirdi.

Hayır! İş hiç de senin dediğin gibi değildir.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 118-119.

Hüseyin, geldi. Onu, elinden tutup çadıra kadar götürdü. Sonra, oğlunun yanına geldi. Gençler de, onun yanma geldiler.

Küfelilerden diğer günlerde de, hayvanlarına azıklarını yükleyip Hz. Hüseyin'e mektup getiren Elçiler birbirini takip etti

Küreyb, arkadaşlarına «Ey Allah'ın kulları! Rabb'ımza doğru gidiniz!

«Bilirmisiniz bu, neden ileri geldi?

Kimi silah, kimi elbise ve mesken sağladı.

Ebül'Mutemir Huneş b. Rebia da, kalkarak «Şahid olunuz ki: ben de, bunun gibi yapacağım! dedi.

vuştular.

imdi, [Allah'a hamd olsun ki düşmanını öldürmüştür...

Yezid'in yazısı, Müslim b. Amr-ül'Bahili'ye verildi ve su gibi akıp gitmesi emr olundu.

Temimi de, atının boynuna takarak ibn-i Ziyad'm köşküne götürdü.

-Şimdi çıkıp gittil dediler.

Hz. Hüseyin «Ey Müslim b. Avsece! Rabb'ın sana rahmet etsin! dedi ve «.. Onlardan kimi, adadığım ödedi. Kimisi de, bunu ödemeyi bekliyor.

Malik b. Nüseyr'in Akıbeti:

Bize ilk rastlayan kişi bir Arabi idi.

Baban, orada öldürüldü.

Hürr «Şunlann, size yaptıkları teklifleri, siz, ne diye kabul etmiyorsunuz?!

Bununla beraber, bu zatlar,. ibn-i Ziyad'ın Küfe'ye gitmekte gecikeceğini, Hz. Hüseyin'in ondan Önce gelip Küfe'yi ele geçireceğini ummakta idiler.

Ömer b. Sa'd «Mükafatım vermek, valine düşer. Seni, mükafatlandırmasını ondan dile! dedi.

Müslim Evet! İçtim. dedi.

Ondan sonra, Ubeydullah b. Ziyad'ın başını Muhtar b. Ebi Ubeyd'in önünde gördüm!

ibn-i Ziyad «Allah, onu bizden ırak etsin! dedi.

O sırada Müslim b. Avsece, ruhunu Allah'ına teslim etti.

Fakat, ne yapayım ki ben, bir kerre ayaklanmış, gitmek için de, derlenip toplanmış bulunuyorum. dedi.

Dedin ki:

Ne için geldiklerini sordu.

Süleyman b. Sured, yanında otuz kadar arkadaşı olduğu halde, Hz. Hü-seyinin kabrini kuşattılar.

Hz, Hüseyin'in, hasta olarak yatan yirmi üç yaşındaki oğlu Aliyy-ül As-gar ile dört yaşındaki oğlu Ömer'den başkası kurtulmadı.

Kendisinden başka ilah olmayan Allah'a hamd-ü senadan sonra size derim ki: Müslim b. Akil'in mektubu bana geldi.

ibn-i Es'ad, ilerleyip çarpışa çarpışa şehid oldu.

Abdullah b. Hazim «Şeriki olmayan bir Allah'a bırakıyorum!

Taberi-Tarih c. e, s. 227

Abdullah b. Val «Allah, seni rahmetile -esirgesin. Onu, benim yerime, sen tutuver! dedi.

Şerik b. Aver, Müslim b. Akil'e «Senin gayen de, sana tarafdar olanların gayesi de, ancak, şu belanın, şu azgın herifin yok edilmesidir.

fakat biliyorumki bir çok müslüman kerbela ile ilgili dulaktan dolma bilgiler duyuyor ve hangisi gerçek, hangisi yalan merak ediyor...

Kendi kendime: diyordum.

Gitmekte acele etme. Mektubun arkasından ben de, geliyorum. Vesselam.)

Ubeydullah, Elçiye söylemiş olduğu sözlerini tekrarladı. ,

Müslim b. Akil, mahzenden çıkıp Şerik'in yanına gelince, Şerik «Her halde, onu öldürmekten seni ancak korkaklık alıkoymuştur? dedi.

Siz, önce, Allah'ın ismile, düşmanınızın üzerine yürüyünüz.

Benim, verdiğim sözde duracağımdan ve hakkımdan da, bahs ediyorsun.

Esed oğullarından bir Bedevi gelip Hz. Hüseyin'in kabrini araştırdı. Toprakları avuç avuç alıp koklamağa ve Kabrin bulunduğu yere doğru yavaş yavaş gitmeğe başladı. Kabri bulunca da «Babam, anam Sana feda olsun! Senden ve Senin toprağından daha hoş, daha tatlı bir şey olmamıştır diyerek ağladı. Sonra da:.

Taberi-Tarih c. 6, s. 224, Dineveri-Kitabül'ahbar s. 246

Sizler, nasihata bizden daha ehliyetli ve elverişlisiniz. Araya kılıç düşer se, alakalar kesilir; biz, ayrı bir ümmet oluruz, siz de, ayrı bir ümmet olur, gidersiniz.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 241

Süleyman b. Abdulmelik, adam gönderip onu getirtti. Başın, sadece beyaz kemiği kalmıştı.

Gönderdiği mektubunda şöyle demişti:

İbn-i Havza «Ey Hüseyin! Seni, Cehennemle müjdelerim! dedi.

İbn-i Abdi Rabbih-Utdülferid c. 2, s. 221

Hayır! Vallahi, bu evde artık başım, senin başınla bir araya gelmiyecek-tir!) diyerek yataktan fırlayıp evin bir tarafına gittim.

Zehebi-Alam. c. 3, s, 209

Ayak sandallarından birisinin bağı kopmuştu. Hangisinin kopuk olduğunu unuttuin. Belki de, solu kopuktu.

Muaviye b. Ebi Süfyan'ın, Hicri elli birinci yılda istanbül'u feth için gönderdiği orduya, oğlu Yezid üe birlikte Hz. Hüseyin de katılmıştı

Hz. Hüseyin'in Çadırının, İçindekilerle Birlikte Yakılmak istenilmesi :

Taberi-Tarih c. 7, s. 67

İbn-i Ziyad, kızdı. Bütün adamlarım yanma alıp Küfe'nin yakınında, Şam tarafında bulunan Nuhayla'ya gitti.

Şam'dan kendilerine karşı askeri birlikler gelmekte olduğunu bildiriniz! dedi.

Şebes b. Rib'i, gitmekten kaçınınca, Ömer b. Sa'd, onun yerine Husayn b. Nümeyr'i çağırdı. Onu, beş yüz okçu ile, Hz. Hüseyin'in üzerine gönderdi.

Ehl-i Beyt Taraftarlannın Küfe Valisini Kovmaları :

Ayrıca, Vakısa ile Şam yoluna ve oradan Basra'ya kadar olan yollar arası da, tutulmuştu.

Abdullah b. Zübeyr «Ben, bundan daha başka bir maksad bulunduğunu sanıyorum. dedi.

Küfe Valisinin, Süleyman b. Sured ve Arkadaşları Hakkındaki Sözleri ve Görüşü :

Muhammed b. Eş'as «İşte, binit te sana. Bin ona! dedi.

Öyle ise, ey nefs! Kaçınılmaz olan ölüme karşı çık! dedi Sokağa fırlayıp çarpışmağa girişti.

Zehebi-TarihuJ'islam c. 3, s, 53, Ibtı-i Esir-El kamil c. i, s. 118

Çünki, ben, bü gün veya başka bir gün, Onun veya Ev halkının size, Küfe'ye çıkıp geleceğini sanıyorum.

Abis diyerek haykırıyordu. Ömer b. Sa'd diye emr etti.

Bilal'ın, kötü tutum ve davranışlarile halk arasında yeri olmayan bir kimse olduğu söylenir.

Allah'ın selam ve rahmeti üzerine olsun. Küfeliler, gönderdikleri' başka bir yazılarında da : Senin yanında yüz bin kişi bulunacaktır! dediler

Adam, nereye gittiğini bildirdi. Sonra da, ibn-i Ziyad'ın, Kadisiye-Uzeyb arasına atlılarla tutturduğunu ve kendisini gözetlemekte olduklarımı haber verdi ve «Canım sana feda olsun! Geri dön!

Siz, burada kalıp arkanızı bu şehre dayayınız. Su ve şair maddeler, bizim şehrimizle sizin şehriniz arasında bulunan şeyler ellerinizde olur.

Hz. Hüseyin, bumektubunda şöyle dedi :

Muhammed b. Hanefiyye, Hz. Hüseyin'in arkasından Mekke'ye kadar gitti. Hz. Hüseyin! bulup Ona, Küfe'ye gitmesinin doğru bir görüş olmadığını bildirdi.

Şimdi, siz,, bir araya geldiğinize göre, her halde, Allah, aranızı düzeltmiştir. dedi. .

«Ölmeyi istiyen bir kavmdan size ilk gelecek haber, onların, öldürüldükleri haberi olacaktır!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 193.

Sözlerimi dimler, emrime itaat ederseniz, doğru. yolu bulursunuz. Vesselamü aleyküm ve rahmetullah.

Etrafı kuşatıldığı, boynundan kılıcı çıkarıldığı zaman, Müslim'in, hayatından ümidi kesilmiş gibi idi ve gözleri yaşarmıştı.

Vallahi, tek başıma da, kalsam, hiç bir yardımcım da olmasa, onun yanında ölür, yine onu teslim etmem!

Allah, kimi, şaşırtırsa, onun yolunu bir doğrultacak ta yoktur. (Ahzab -30-33) ayetlerini okuduktan ve «Geliniz, Hüseyin'le çarpışmayınız! dedikten sonra, sözlerini Taha suresinin 61 inci ayetinin sonu olan :

Ebu Süfyan Hanedanına onlarım hiç meyilleri ve reyleri yoktur! Vesselam!

Züfer, üç kumandana onar deve, bol miktarda hayvan yemi ve yiyecekler gönderdi.

Sizin dininiz yoksa, siz, Kıyamet gününden korkmayorsanız, dünya İşlerinizde olsun asaletli, seçkin kişi zadeler gibi olunuz, öylelerine yaraşan hal ve hareketlerde bulununuz da, ağırlıklarımı ve Ev halkımı, rezillerinizden ve zır cahillerinizden koruyunuz! dedi.

Hani b. Ebi Hayye «Vallahi, sanıyorum ki: sen, kendini öldüreceksin! diyerek Amr b. Hureys'in yanma vardı. Muhtar'la aralarında geçen konuşmayı anlattı.

Siz, bu zillete razı oldunuz. Zillete razı olan, kahr olsun!) diyordu, dediler.

Ben, ancak, onun Küfeye getirilmesini görmeyi istemediğim için, Küfe'-den ayrıldım! dedi

Taberi-Tarih. c. 6, s. 265

Hz. Hüseyin de, Hür de, sözlerini üç kerre tekrarladılar. Aralarında toz çoğalınca, Hür, Hz. Hüseyin'e «Bana, seninle çarpışmak için emir veriiiredi.

Abdullah b. Cafer'in Hz. Hüseyin'e Mektup Göndermesi :

Hürr b. Yezid «Hayır! Vallahi, §u adam, benim hareketlerimi gözetlemek

Şamlı, gitti. Gece, yattı. Ertesi sabaha çılanca, Müslim b. Avsece'nin evine vardı.

İbni Ziyad'ın Basralılara Ültimatomu :

Sız, bütün çadırları ateşe verip yakınız! diyerek emir verdi. Küfe leşkerleri, ateş getirip çadırları tutuşturdular.

Küfe Haraç nazırı İbrahim b. Muhammed ise yaptığı konuşmada «Ey insanlar! sizi, kılıcınız ve şu iki yüzlü adamın sözü cesarete getirip aldatmasın!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 244-245.

Bunun üzerine, İbn-i Abbas, Hz. Hüseyin'in üzerine düşmekten vaz geçti.

O; nerede, ne zaman, Beyt-i Haram'a karşı haksızlık etmiş, mütereddidin, koşanın önünü kesmiştir?

Müslim «Ben, Müslim b. Akil'im. Şu kavm bana yalan söylediler ve beni aldattılar. dedi.

Fakat kendisinin hizmetçileri çevresinde dönüp dolaşıyorlar, hizmet ediyorlardı.

Sen, bunların hepsinde bulundun ve bütün olan bitenleri de, gözlerinle

Küfelilerden, Hz. Hüseyin'le çarpışmaktan hoşlanmayan, kaçınan, geri duran pek az kimselerden başka Küfe'de kalan olmadı, hepsi Kerbela'ya gitti.

Bana haber veriniz: Ben, sizlerden birisini öldürdüm de, o Ölüden dolayı mı?

«Hayır! Vallahi, ben, onlara ne ellerimi zelil olarak teslim ederim, ne de kölelerin ikrarları gibi ütrarda bulunarak bey'at ederim!

Hz. Hüseyin, gecenin sonuna doğru emr etti: kaplara su dolduruldu ve hayvanlara ağırlıklar yüklendi.

Bunlar, Müslim b. Akil'in içinde bulunduğu eve geldiler.

Senin gibi, gerek şahsiyet bakımından, gerek. Ana ve Baba bakımından, insanların en hayırlısı olan bir zatın boş yere kanı dökülür ve Ev halkı da, zelil ve perişan olur! dedi.

Elçi. una, benim halimi, başıma geleni bildirsin. Kendisine Tarafdar olduklarını söyleyen §u kişilerin ihanetine bari kendisi olsun uğramasın.

Senia iki Elçini yanıma çağırdım. Onlara bir takım şeyler sordum. Onlarla gizlice konuştum. Kendilerinin görüşlerini ve faziletlerini senin andığın gibi, buldum.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 210.

Hz. Hüseyin'in kardeşi Muhammed b. Hanefiyye, Hz. Hüseyin'e : «Ey kardeşim! Sen, bana halkın en sevgilisi ve şereflisisin. Mervan, seni, Yezid'e bey'at ettirmek için üzerine düşecektir.

Dineveri-KitabüFahbar s. 250

Hz. Hüseyin'in Ev halin, Yezid'in önünde oturdukları zaman, Yezid, on-ların, üstlerinin, başlarının perişanlığını görünce «Allah, Mercane'nin oğlunu hayırdan uzaklaştırsın!

Ömer b. Sa'd'in yanaklarına ve sakalına göz yaşlarının aktığım gördüm.

Kendisi ve iki oğlu, Kerbela'da, Hz. Hüseyin'le birlikte şehid oldular.

Tevbeciler ve Fedailer Birliği Kerbela'da:

Husayn b. Nümeyr'i, Haccar b. Ebcer'i, Şebes b. Rib'i'yi, Şimr b. Zil-cevşen'i Ömer b. Sa'd'e yardımcı olmak üzere gönderdi.

İbrahim b. Muhammed, Allah'a yemin etti ve «Ben, işittiğin o sözle, ancak, selamet ve iyilik, ara düzeltme dilemişimdir. diyerek özür diledi.

Azre «Ey Züheyr! Sen, bizim yanımızda iken, şu Ehl-i Beyt'e Tarafdar olanlardan değildin. Ancak, Osman tarafdarı idim!? dedi.

İmdi, Hüseyin'in bulunduğu yere indim. Kendisine elçi salıp buraya ne için geldiğini, ne istediğini? sordum.

Habib b. Müzahir ile Büreyr b. Hudayr sıçrayıp kalktılar. Hz. Hüseyin, onlara «Siz, oturunuz! dedi.

Mervan'in Sevinci ve Kardeşinin Üzüntüsü :

Hz. Hüseyin'in yanında tomarlar ve mektuplar bulunuyordu.

Süleyman b, Sured, daha sonra, Hz. Hüseyin'in kabrinde ;

Zehebi-A'Iamünnübela c. 3, s. 2O4205

Başına da, Yemen tülbendlerinden siyah bir tülbend sardı.

Taberi-Tarih c. 6, s. 215-216

Allah'a yemin ederim ki: eğer, ben, şu haşerattan bir haşerenin deliğinde bulunsam, onlar, hacetlerini bitirmek, arzularını yerine getirmek için, beni oradan çıkarmak isterler.

Ehl-i Beyt Tarafdari Küfeliler ve başkaları; Hz. Hüseyin'in şehadetin-den hemen sonra, Onun kanını aramağa, intikamını almağa halkı gizlice davete başladılar ve çarpışmak için de, silah toplamak ve hazırlanmaktan geri durmadılar.

Ebülfida-Elbidaye Vennihaye c. 8, s. 165

17. Abdurrahman b. Müslim b. Akii

Gönderdikleri kumandanlara dedi.

Bütün oklarını böylece atıp tüketti. Kendisi de şehid oldu.

Yezid, İbn-i Ziyad'a yazdığı yazıda :

Hz. Hüseyin, Hicretin altmış birinci yılında, Muharrem ayının onunda, Cuma günü öğleden sonra şehid edildi.

(Şu beldeler halkı, bana yazı yazdılar, Elçiler saldılar. Yanlarına gelmemi istediler. Ben de, geldim.

Üzerinde Nur Sütunu Yükselen Baş:

Kasım «Bir şey için değil! der.

Şerri ve zararı hızlandırmayınız, körüklemeyiniz.

Yezid'in, Hz. Hüseyin, Abdullah b. Zübeyr, Abdullah b. Ömer ve Abdur-rahman b. Ebi Bekr'in kendisine bey'at edip etmemelerinden başka bir çekince ve endişesi yoktu.

Ömer «Emrin yerine getirildi. Yazı da gayb oldu! dedi. , İbn-i Ziyad «Onu, muhakkak bulup bana getireceksin! dedi, Ömer «Gayb oldu o! dedi.

ibn-i Ziyad «Vallahi, ya onu bana getirirsin, yahut boynunu vuracağım! dedi.

Küfe Eşrafından Muhammed b. Eş'as ile Esma b. Harice; selam vererek İbn-i Ziyad'ın yanma girdikleri zaman, ibn-i Ziyad, onlara «Hani b. Urve ne yapıyor? Nasıldır? diye sordu.

Ma'kıl «çünki, ben, sende, senin yüzünde iyilik gördüm. Resulullah Aley-hisselamın Ehl-i Beyt-ine Tarafdar olan kişilerden olabileceğini tahmin ettim! dedi.

ibn-i Ziyad, Şerik'e «Kendini nasıl buluyorsun? Şikayetin, hastalığın nedir? diye sordu.

Hürr b. Yezid'in, Hz. Hüseyin'i Nineva'ya İndirmek İstemesi :

Abdullah b. Hazim «Hayır! Vallahi, ben, delirmedim. Fakat, Allah'ın da-vetcisini işittim. Ona, icabet ediyorum!

Hz. Hüseyin «Ölüm, bundan yeğdir ve öncedir! dedi.

Aliyy-ül Ekber «Resulullah Aleyhisselam ile olan akrabalık, gözetilmeğe daha layıktı! dedi.

ibn-i Zilkela' ile Husayn b. Nümeyr arasında anlaşmazlık vardır. Husayn b. Nümeyr, orduya kendisinin kumanda edeceğini iddia ediyor, ibn-i Zilkela' ise diyor. Her ikisi de, İbn-i Ziyad'a yazdılar. ibn-i Ziyad'm emrini bekliyorlar. Ibn-i Zilkela'ın askeri şurada, sizden bir mil kadar uzaktadır!) dedi.

Yanımda üç bin dirhem var. Ehl-i Beyt Tarafdarlarından birisine bunu vermeyi arzu ediyorum.

Taberi-Tarih c. 6, s. 212.

Sinan b. Enes'in Azarlanması ve Dövülmesi :

Yemin ederim ki: sen, emin olarak sabahiasan; akşamlasan da, pek yakında yaralanacaksın!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 201.

Efrülfida-Elbidaye Veninihaye c. 8, s. 190

Ali b. Karaza'mn, Hz. Hüseyin'e Karşi Küstahlığı:

Beri yandafl İbn-i Ziyad, Müslim b. Akil'in adamlarının, Önce işitmiş olduğu seslerini işitmeyince, kendi adamlarına «Çıkıp bir bakınız. Onlardan bir kimse görebilirmisiniz? diye sordu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 47-52.

-Onu, hemen yanıma getiriniz! dedi.

Velid'in- Mervan'ı Kınaması ve Hz. Hüseyin'in Kanına Girmekten Ürpetmesi:

1. Hz. Hüseyin b. Ali,

Hz. Hüseyin,, gençlere «Şu cemaati sulayımz! dedi.

Sen, ailenin büyüğüsün. Ona, bak gör. Tefrika çıkarmağa çalışmaktan onu alıkoy!

Nitekim, Medine valisine yazdığı yazısında, Hz. Hüseyinin bey'at için zorlanmasını , bey'attan kaçındığı takdirde, boynunun vurulmasını emr eden de, Yezid idi.

Muhammed b. Eş'as «Ben, sana bir zarar gelmeyeceğini umuyorum! dedi.

Amr b, Haccac «Ey Küfeliler! Sizler itaatinizi ve cemaatınızı iltizam ve tercih ediniz.

Velid'in Mervan'la Görüşmesi :

Senin oralarda helak olmandan korkarım.

Tevbecüer ve Fedailer Birliği, ertesi günü sabahleyin oradan güzel bir düzen üzre ayrıldılar.

Yemin ederim ki: sen, şerefde, taaatta ve Resulullah'a akrabalıkta bizlerdensin.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 171-172.

Zehebi-Alam. c. 3, s. 216

Hz. Hüseyin'in Müslim B. Akil?i Küfe'ye Göndermesi

Eğer, sen, bana danışacak ve görüşüme göre hareket edeceksen, bu işe şu belde-i Haramda teşebbüs et.

ibn-i Abd-i Rabbih-Ikdülferid c. 2, s. 219, Yakubi-Tarih c. 2, s. 242, Zehebi- Alam. c. 3, s. 205

Suhayr b. Huzeyfe, b. Hilal, Müzeyne'lerden otuz kişi ile ilerledi. Suhayr, arkadaşlarına «Allah yolunda ölümden korkmayınız. Çünki, o, size bir gün muhakkak gelecektir.

Vali köşküne yaklaşınca, Hani'nin kalbine bir korku düştü. Arkadaşlarına «Kalibime, bu adamdan bir korku düştü! dedi.

Halka karşı ilk konuşan, Kesir b. Şihab oldu ve «Ey insanlar! Buradan dağılıp ailelerinize kavuşunuz.

Taberi-Tarih c. 6, s. 250

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 206.

Resulullahı, Rabb'ından getirdikleri şeylerde tasdik edenlerin ilki idi, Onun oğlu değilmiyim?

Abdul'ala, oraya götürüldü. Kendisinin orada boynu vuruldu.

Küfe leşkerinden öldürülenlerin sayısı seksen sekizdi. Bir o kadar da, yaralıları vardı.

Medine'de yalnız kardeşi Muhammed b. Hanefiyye kaldı. Abdullah b. Abbas da, bir kaç gün önce Mekke'ye gitmişti.

Kerbela'da Son Gecede Bir Küfeli İle Yapılan Münakaşa:

ibn-i Ziyad'm, Hz. Hüseyin tarafından yapılan teklifleri kabul etmeyip onu ve Eshabım şehid etmekle, Müslümanları, kendisine kinlendirdiğini ve kalblere düşmanlık tohumları ektiğini söylemiş «Allah, Mercane'nin oğluna lanet etsin! demiştir.

ibn-i Sa'd'e atfen, Yezid'in,, onu Medine naibi Amr b. Said'e gönderdiği ve Hz. Fatıma'nn yanma gömdürdüğü rivayet edildiği gibi, Yezid'in ölümüne kadar Mahzeninde bırakıldığı ve sonra, kefenlenip Dımaşk Feradis kapısına gömüldüğü de, rivayet edilir. Hatta, İkinci Feradis kapısı içinde (Baş diye anıla gelen bir Mescid de mevcuddur.

Vallahi, şu kavmin zulumlanna ve onların, Allah'ın salih kullarını hakarete uğratmalarına karşı cihadda bulunamamak hususunda Allah'dan korkmaktayım! dedi.

Kerbela'dan göz yaşlarile ayrılarak Hassase'ye, sonra Enbar'e, sonra Sadud'e, daha sonra Kayyare'ye vardılar.

Kardeşimiz Müslim'den sonra, bize yaşamak, gerekmez! Ölmedikçe, geri dönücü değiliz! dediler.

Müslim b. Avsece «Evet! Allah, seni rahmetile esirgesin. Benim, sana vasiyyetim şudur : deyip elile Hz. Hüseyin'e işaret ederek «Onun yanında, önünde ölmendir! dedi.

Kurre b. Kays-ül Temimi der ki «Bu kadınların, geçerlerken Hüseyin'in, oğullarının ve. Ev halkının cesedlerine Tasladıkları zaman, ellerini yüzlerine vurarak feryad ettiklerini gördüm.

Dineveri-Kitabül'ahbar s. 243

Allah, sizin hepinizi, benden dolayı hayırla mükafatlandırsın!

Biz, ne hükümete itaattan çıkmış, ne de, cemaattan ayrılmış izdir.

Yezid; Ali b. Hüseyin'i yanına çağırmadikca, bir şey yemez, içmezdi.

Ebül?ida-EI'Bidaye ven'Nihaye c. 8, s. 155

Siz, bu gününüzde onlar için hazırlık yapınız.

Gönderdiğim kişiler, söz dinler, taat ve öğüt adamlarındandır.

«Küfelilerden bir adam, beni gizledi. Bana çok ikram etti. Her içeri girişinde ve dışarı çıkışında ağlayordu.

Ibni Abdi Rabbih-Ikdülferid c. 2, s. 221, Zehebl-Alam c. 3, s. 212

Abdul'ala, yemin etmekten kaçındı.

Abdullah b. Zübeyr'in Mekke'ye Gitmesi :

Yezid, babası Muaviye b. Ebi Süfyan'ın en yakın adamı olan Sercun b. Mansur'u yanına çağırdı. Ona:

Amir b. Nehşel-üt Teymi, saldırarak Muhammed b. Abdullah, b. Cafer'i şehid etti.

Halbuki, o, sizin hayırlılarınızı öldürüyor, hayırsız, işe yaramaz olanlarınızı kendisine kul ediniyordur.

(Resulullah Aleyhisselamı rü'yada gördüm: ağlayordu. Kendisinin başı ve sakalı da toz toprak içinde idi.

Temim oğullarından Büdeyl b, Sureym, ansızın Habib'in başına kılıçla vurdu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 182-183.

Söyle bana, sen, şimdi ne yapmak istiyorsun? dedi.

«Bunlar, Küfelilerdendir. Seninle birlikte gelenlerde© değillerdir. Ben, onları ya haps edeceğim, yahut geri çevireceğim! dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 178-179.

Ömer b. Sa'd «Yazık ettin kendine ey Nafi! Ne yaptın, kendine böyle kıydın?! dedi.

tbn-i Haldun-Tarih c. 3, s. 18.

Yezid, başını yavaş yavaş deprettiği ve Büreyr de ona baktığı sırada

Hz. Hüseyin'in, Müslim b. Avsece'den sonra şehid olan ikinci Sahabisi bu, oldu.

Hani ile Said b. Abdullah'ın getirdikleri mektupta da şöyle deniliyordu:

Kürelilere bu yolda bol bol mal verdi.

O da, kısa bir müddet Sancağı tuttu. Sonra, Abdullah b. Val, Sancağını Abdullah b. Hazim'den aldı.

Onlara diye sordum.

Taberi-Tarih c. 6> s. 234

Şüphe yok ki: Sen, her şeye hakkıyla kadirsin! (Al-i Imran: 26) ayetini iyi okumamig galiba! dedi.

Kasım «Fakat, Allah, sana -bundan dolayı cezanın ancak en kötüsünü verecektir!

İbn-i Abbas, o gün akşam veya ertesi günü sabahleyin H2. Hüseyin'in yanma tekrar gitti. . .

Dinevari-flCitabuTahbar s. 244

Numan b. Beşir, yumuşak huylu, ibadet ve taata devamlı, sulh-u müsa-. lemeti sever bir kimse idi,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 170-171.

İbn-i Ziyad'm Basra Eşrafını Elde Etmesi :

Kendisi, bir çak harplerde bulunmuştu. Halkın en cesaretlisi idi.

ibn-i Eş'as'la İbn-i Harice, İbn-i Ziyad'ın Hani'ye bir kötülük yapmamasını sağlamak için «O, eman verilmedikçe, suçu bağışianmadıkca, gelmez! dediler.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası, Akçağ Yayınları: 136.

Taberi-Tarih c. 6, s. 202

Hür b. Yezid'le Temas :

Muhammed b. Eş'as, sustu. Bir şey, söyleyemedi.

ibn-i Ziyad; Hz. Hüseyin'in, öldürüldükten sonra, cesedinin de atlara çiğnettir ilmesini, Ömer b. Sa'd b. Ebi Vakkas'a yazdığı yazıda, emr etmişti.

Mekke'de, Şi'b'-i Ali'ye indi. .

Zahr «Ey Mü'minler Emiri! Seni, Allah'ın fethi ve yardımı ile müjdelerim! dedi.

Vallahi; canlarınızın alınacağı ve amellerinize göre öleceğiniz sırada, hangimizin dinden çıktığını, Cehenneme atılmağa ve orada yanmağa kimin daha elverişli ve müstahık olduğunu öğreneceksinizdir! dedi.