Sonra fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu.

Çok zaman önceydi. O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey yoktu.

çok uzun yahu

Derken zaman diye üç parçalı bir şey icat etti insan.

özeti bu mu?

özet alalım yasi

işin kısa özeti bu işte..

ama işin ilginç tarafı tüm telaş ve pişmanlıkları güneş doğup batıncaya kadar yaşadı.

Oysa yarın, bugüne dün diyor, dünde bu gün için yarın diyordu.

Can Dündar

zaman sana uymazsa sen zamana uy...

Farkında olmadan rezil etti bu gününü.

sen boşver özeti, iyi mi kötü mü demiş peki?

Bir parçasına dün dedi, diğer parcasına bugün, öteki parçasına da yarın.

ama bugünü hiç yaşayamadı. Ne yarın ne de dün!

İnsanlar güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı.

Bir daha hiç olmayacakmış gibi dolu ve anlamlı.

Bir türlü beceremedi. Bir eliyle yarına, diğer eliyle düne yapıştı.

Ve ne gariptir ki yarının telaşı da, dünün pişmanlığını da hep bugün yaşadı;

Dünü düsünüp pişman oldu, yarını düşünüp telaşlandı;

hikayeden başlık

Bu günü eline yüzüne bulaştırdı... Mutsuz oldu insan.