Bu sorularla kavga ederken gizli ve bir o kadar gece sinmiş koridorlarıma sığınıp, sorularımın anlamsız yanıtlarını aradım, belkide bulamayacağımı bile bile...

Evet hatırlıyorum, bir tutam yalnızlığa ihtiyaç duyduğum bir geceydi seni farkettiğimde, susmuştun öylece duruvermiştin suskun yüreğinle, sonra mı sonrası yoktu belkide. Neydi bilmiyorum aslında, ufacık bir resmin içimde yaralar

rüzgarın ateşi ol yüreğime

Ben incecik kıvrım kıvrım bir çaydım. Yalnız tek bir heceydim koskocaman bir cümlede.

Sen umut çiçeğiydin kırlarda, inadına açtın, inadına mutluluk oyunu oynadın benimle

Sen bir yağmursun bir tanem! Gökten indirilen ve ruhumda ki çoraklığa vesile olan..

Esir etti seni gördüğün ve göreceğin gündüz ve geceler..

Masala karışmak.

Şimdi susmalı evet, gece konuşmalı yine, büyü asla bozulmamalı...

Yine gökler delindi ve bütün kalplere sevgi ve hüzün yağıyor?

Masal olmak.

usulca erircesine

Dönmek?

Seni satır ve cümlelerime sığdıramıyorum.. Gözlerinle yeşertin zindanlarda sakladığım duygularımı yıktın gönlümdeki bütün küfür dağlarını?

özgürlüğü ol sıra dışı hayallerimin

Ben sözlükte ki bütün güzel kelimeleri tek bir kelime ile birleştirdim.

Geç kalmışım varlığına. Sana dair yaşanmamış tüm güzelliklere isyan ederek, tüm gücümle yetişmeye çalışıyorum hayata, kaybedilmiş yitip giden zamana.

Ateş çemberlerinin içinde tektin, çaresizdin üşüyordu kalbin ama benim yüreğimi sevginle kızgın çöllere çevirdin. Bütün bunları yaparken gönlünde ne cehennem korkusu, ne de cennet kokusu, yalnızca Aşk vardı?

Kalbim kadar yakın, kalbim kadar uzaktı gözlerinin gölgesi.

sakın sorma?neden?

kendine sor!

işte bir ömür iz bırakan "bir tutam..." olur.

Işıltılı bir sabahın büyüsü içindeyken kalbim, ?tam kaçtım, kurtuldum? diyordu dilim.

Bir tanem..! Sen hiç kimsenin bilmediği bir zamanda bir tipinin arkasında karlara inat açan bir kardelen çiçeğisin?

sesine geldiğimde daha çok severim

Huzurun diğer adı Günaydın diye bir ses yükselir sabahın aydınlanan yüzüne...

Hayatın bunca oyununa rağmen yeni bir oyun daha mı

Sen cennete çevirdin dünyamı. Ben bir ishak kuşuydum bilemezdim doğruları ışık tutan sen olmasaydın, bilemezdim sevgiyi, merhameti ötelere sevdayı.

Sevginden ve sabrından merdiven kurdun gökyüzüne. Karanlık gecelerime fener oldun. Güz geldi sarardım yeşertin; kış oldu titredim ısıttın. Aşamadım hırçın rüzgarları, rüzgarların önüne set oldun. Kıramadım acıların zincirlerini sevginle sen biledin kopartın.

Bu bir türlü kendime itiraf edemediğim duygunun açıklaması ne diye sorsam, cevabını sen versen ve ben susarak tüm ruhumla anlattıklarını dinlesem...

? ? ? Seni seviyorum

susar ve geri sayım başlar 10... 9... 8... 7... ve sessizliğin içinden çok derinlerden geldiği anlaşılan tanıdık olan bir ses konuşmaya başlar...

Haydi dünyada ki bütün kelimeleri getirin kitaplar yazın sayfa sayfa..

Gece böylesi çöküverirken ruhumun derinliklerine, tam da şimdi bir sigara yakmalı gecenin ıssız koynuna doğru... Sigaramı yakmayı başarmıştım, şimdi kaldığım yerden toparlamaya başlamalıydım ve dağınık cümlelerimle devam etmeliydim...

başaramamış olmama rağmen bu kadar yakınımda durabilmen ve sanki yanıbaşımdaymışsın gibi hissetmemi sağlayan neydi bilmiyorum...

sinsi kurtların

Öfke burcundaydı bakışların çünkü.

Yürüdükçe yaklaşıyordum, yürüdükçe adımlarım biraz daha biraz daha hızlanıyordu ve sen adını hala koymayı başaramadığım her bir adım nedendir bilmem biraz daha sen yapıyordu.

Masalım buydu, kısacık ve birazda bizden olan

bir kuş masalı anlat bana

Sandık gibi duvarları nem ve küf kokan odalarda uçurumlara düştün. Yalnızlıktan; ben tükendim demedin.

Ve her rengi bir güzellik diyarı olan bir gökkuşağı sende öylesin. Gazellerden gelen

halen mi geç kaldın umut bilmek istiyorum söyler misin?

esaret zapt edemez kuşları bilirsin

Sen anlatamadığım, ama yaşayabildiğimsin...

Sır olmak.

ışığın dansı

bir tutam sevda

tek adım uzaktaysan

Açıklaması zor olan bu garip hissi hangi cümlenin hangi satır arasına gizlemeliydim önce bunu bulmalıydım belkide...

kışkırtıcı ve asi

bin geceden

Kalmak?

İşte o zaman masal yeniden başlar, sanki ilk defa karşılaşıyorlarmış gibi...

Yüzünü bir an dahi görmeyi

diye sormaktan alıkoyamadım kendimi...

tutuşsun tanıdık o haz

Sorular azalması gerekirken gittikçe fazlalaşıyordu ve ben o gece bunları cevaplayamayacak kadar dağınıktım... Işıktı susan, geceydi konuşmaya başlayan. Ansızın düşüveren hemen yanıbaşıma geceydi, sessizdi ve her zamankinden daha da siyahtı...

Bin kez açıldı yüreğinde güller bin kez soldu bin kez kurudu parmakların, dokunduğun heryerde ayrılıklar tutuştu, acılar yandı bedeninde yağmurlar gibi insanlar tüketti seni,

Sen bir arısın gönlüme petek petek bal dolduran. Sen bir karıncasın harıl harıl yollarıma koşan. Sen karanlığın içinde aydınlık, hiçliğin içinde bir şeysin?

Sitem saraylarında.

hosuma gitti bana di mi...

Bazen anlatılmaz yaşanır ya hani;

insafına teslim

Şimdi suç işlemiş bir çocuk gibi kalakaldım, adını bile bilemediğim uzak ülkelerde.

Ağladın ayazlarda ben bilirim..

Biliyorum insanlar seni hep görmezden geldi çiğnedi.. göstermediler mutluluk güneşini..

Sen bir bulutsun bir tanem, nasıl ki bulutlar görevini yapınca bir koku bırakır ardında

Acısını çıkartmak istercesine, her an yanımda ol istiyorum. Kokunu içime çekerek uyumak, yepyeni günlere nefesinle uyanmak, evimi gülüşünle aydınlatıp, tüm dünyaya senin sesinle haykırmak, senin gözlerinle görmek, dokunduklarını hissetmek istiyorum. Sen olayım daima, ben ol istiyorum. Gittiğim yol çıkmaz olsun, yolun sonunda sadece sen ol istiyorum.

Ama yüzüme çarpan anı kırıntılarından kurtulmamın imkansızlığıyla kalakaldım yerimde.

bir tutam masal

Dilsizliğim.

kadim bir öyküde

bir sabır taşıydın sen bütün kinimi öfkemi, çılgınlıklarımı, küskünlüğümü görmezlikten geldin. Şahin oldun en küçük bir tehlike karşısında bile; kol kanat gerdin

incilerim dağılır zemheriye

kıtlama şeker gibi emeriz aşkı böyle

bir tanemsin!..

zincirlere kör bakar onlar

bu yüzden daha güzeldir aşk

Fırtınalar yapraklarını savururken hep alay ettiler. Ağlamak istedin ağlayamadın dişini sıktın gözünü yumdun. Ama ben duyamamadım. Acı tadında yaslandım yaşama ama bana hep gül kokusu, gök mavisi getirdin. Ben yüreğimin gergefinde çileleri dokurken sen parmaklarınla, kanayan yaraları iyileştirdin. yüzbinlerce sevgi fidanı milyonlarca merhamet tohumu yeşerttin yüreğimde. Sen dokunduğu her şeyi güzelleştiren bir peri gibi sihirli sözcüklerinle bir anda her şeyi iyileştirdin?

Yananlar yandı durdu tıpkı ocaklar gibi sende o yananlardan biriydin.

Bestekarın emri ile ellerimi tutarak yüreğime dokunan ve beni sevgi denizinde boğan bir okyanus. Yağmursun sen çisil çisil yağan kurumuş bedenime hayat veren herşeyim

Şimdi bunca susuş yetmiyormuş gibi gece bir kez daha

açtığı bir dönemi, şu zaman taşıtan neydi ve niyeydi...

buz ayazlar üşütür kök diplerim

bir tutam hayal

yazarım ben

iri bir kuşun masalsı teleğinde

sen söyle anlat

Ne yazlar, ne baharlar, ne güzler geçti.. Sen hep gözlerini uzaklara yatırıp beni bekledin..

on gerideyim

gitmişsem bir gün

Şimdi susmalı ve anlatmalı geceye seni...

kuru bir çınara benzer giderim

İşte o an anladım her kaçışın kalbe bir yöneliş olduğunu. Ve her yönelişin içinde zehir tohumları barındırdığını. O an anladım yokluğunun benim ruhumda zakkum bahçesi olduğunu.

Uzun uzun sussam mesela, bir tek sen konuşsan gecenin koynunda...

Belki de uzak, koyu gölgeli bir ormanın derinliklerinde, bir kaknüs yalnızlığıyla çıldırmaktı gitmek.

O an gecenin karanlığına iki beyaz zar salladım çıkan sayı 1 / 1 di ve tuhaf olanda o an saatimde 01:01 i gösteriyordu, neydi şimdi bu...

misk-i amber kokususun.

Dinlemek istersen bir masalım var, belkide her kelimesiyle tanışmış olduğun, sana hiç de yabancı gelmeyecek kısacık bir masal...