Ben yeni üye değilim ki!

olur de üstüne de 2 çuval patates istiyormusunuz de.. hem de kışlık felan de..

olayın içeriğini anlatmadıkça tarafsızlığımı bozmayacağım.. sebep neydi ailesinin seni istememsinin..

Memleketlerimiz uzakmış aynı şehirde olmak gerekiyormuş, biz birbirimize uyum sağlayamazmışız . Bir de ailesi onu başkasıyla evlendirmek istiyormuş.

Evet en doğrusu bu. Çok zor olsa da daha önce unutmuştum ya da unuttuğumu sandım ama hayatıma devam edebildim o hiç olmamış gibi. Unutulabiliyorsa mantığı seçmek en doğrusu.

Siz olsaydınız ne yapardınız?

sırf bu konuyu açmak için mi üye oldun :)

geriye bakmaya gerek yok bu saatten sonra arada hepbirsoğukluk olacak o yüzden boşver

çok yüzeysel anlatmışsın olayı biraz ayrıntı versen daha akılcı yorumlar görebilirdin :)

he de git, ne bekleyecen

1 yıl sonramı ikna etmiş o kadar değil kalbinle düşünme derim becerebilirsen aklınla düşünmeye çalı

Sorardım önce ne değişti dıye

Eminim bu bir senede zar zor düzene sokmussundur hayatini ve suan duzene sokulmus hayatini dagitma.. derim.. tabi sizin dusunceniz ne yonde olur bilemem..

Daha önce bir sevdiğim vardı, birbirimizi çok seviyorduk ve iyi anlaşıyorduk, evlenecektik ama her iki ailenin de rızası yoktu. Zor da olsa ben kendi ailemi ikna edebildim ama onunkiler Nuh diyor peygamber demiyordu. Sevgilim :''Biz evlenelim, zaten mecbur kabullenecekler.'' diyordu, yani kibarca kaçalım diyordu fakat ben bunu aileme yapamam diyordum ve sonuç olarak geçen yıl ayrıldık.

ben de öyle düşündüm ama yine de kafamı karıştırıyor. Ben ne güzel unutmuştum ama o unutamamış ve ailesini sonunda ikna edebilmiş. Ben kabul etsem bile gittiğimde mutlu olamayacağımı düşünüyorum. Artık çok geç ya :(

Şimdi bu insanlar iki gün önce beni arayıp, tamam madem öyle artık görüşebilirsiniz, diyor. Aradan bir sene geçmiş yahu! Bu çok bencilce değil mi? Ben o dönemde neler yaşamışım, ne kadar üzülmüşüm kimsenin umrunda değildi, şimdi benim kafamı karıştırmaya ne hakları var :(

Çok doğru söylüyorsun. İki gündür kafam allak bullak, demek unutamamışım, yazarken bile ağlamaklıyım. Kabul ettikten sonra pişman olmaktan korkuyorum, hem ailem böyle daha mutlu :s

yaa istese enbaşından ikna ederdi salla gitsin boşver onu salaklar hepsi aynı halt işte

aileyi boş ver oğlan nasıl neler hissediyon ona karşı..

benim başıma da geldi ordan biliyorum isteme daha da kıymete binersin ama yumuşama hiç erkek mi kalmadı sanki ne de olsa bi farkları yok

canımsın ya :)