herkes karşında dinler bile

insanlığın aynası evet

sen! erkeğin kölesi

şimdi nasılsın orda kadınım

uydurdu, kediye su verdiğini papucunla

kimsecikler yokken ortalıkta

en büyük hediyesi belkide

yoksa onuda çok görürlerdi

hazırdı potansiyeli

senin gibiler sürünürken yeryüzünde

üzerindeki coşkularının ilhamıyla

insanlar ne yapar eder şeklini değil ama söylemdeki bir şeyini eviri çevirir bir kalıba yerleştirir.

kana kana içtiler o kuyudan

sonra iyi niyetli bir yobaz

yaradanın bile belli şekli şemalıi olmasa bile

dindar olduğum yıllarda bir menkıbe anlatılıdı çokca, gözlerim nemlenir omuzlarım titrer di ne büyük ibret vesikası ya rab,

otel odalarına kediler alınmıyor

sana bunu reva görenler

bisürü kelimeyi yanlış yazmışım

nasılmı

isimsiz bir hayat kadını kuyunun başına gelir su içmek için, kendinden önce kediyi görürü yanı başında ayakkabısını çıkararak su verir onunla kediye, böylece cennete gider ölünce o kirli kadın.

yalnız kalacaksın cennette.

artık atesit olarak o zavallı kadının şiirini yazdım, ruhuna ithaf ediyorum

kocaman tahammül ettin

bir sonraki patlama için

sen! erkeğin kölesi,

eti kemiği semirdi

cennete gitmişsin güya bu yüzden

çirkin suratları pis kokuyu

o kuyudan sende içtin

insanlar her şeyi kalıplaştırıyor buna putlaştırmak denir