EVLİYANIN KENDİNE OLAN KERAMETİ

Her şeyin tadı, başkalarından ayrı olarak, kendi değişik derecelerine göre kemal hususiyetleri arasındaydı. O kadar ki: Bu tecellilerin özelliklerini yazı ile anlatmak mümkün değildir..."

Ressam gibiler yani?

Tabi söz gelince de anlattı:

Ben inanmam; ama bizim memlekettekiler yemin billah anlatırlar.

DUA İLE İLGİLİ BİR BEKTAŞİ FIKRASI

Kendisi, sonradan hayali olduğunu öğrendiğim bir turizm firmasının temsilcisiydi. Ben dahil yüzlerce aile, aynı gün kendisinden tatil paketi satın aldık. Paketi, kullanma vakti geldiğinde ise şirketin herkesi dolandırdığını, bunu birçok ilde, en güzel otellerde toplantılar yaparak yaptığını ve yargının bu konuda bir şey yapamadığını öğrendik.

siyasete atıldılar

Hocam Teşekkürler. Ana olması manaya daha yakındır. Canımız bile acıdığında Ahhhh anam! deriz Ahhh babam demeyiz. Bildiğiniz kıssa veya fıkralar varsa yazın güzel bir derleme olur.

EVLİYA VE KARISI:Evliyanın bir karısı varmış ama berbat! Güzellik desen mafiş! Ev hanımlığı desen! Ne hanımı Evin BEYİ! Sevgi desen? neredeyse kocasından nefret eder! Yani herşeyi ile berbat. Evliyanın ihvanıda bu durumu görürmüş. Ya erenle bu kadına nasıl tahammül edersin? diye sormuşlar. Evliya şöyle cevap vermiş:Susun susun ben bu manevi makama TAATLE değil bu kadına SABIRLA eriştim!

O kadar ki: Bütün eşyada, tek tek bu tecelliyi gördüm, özellikle kadınların kisvesinde..

Bu Adamla Nerede Tanıştım?

Adıyaman'da Menzil diye bir yer vardır. Benim köyüm de bu köye çok yakındır. Üç dört sene evvel yabancı bir adamla tanıştım. Adıyamanlı oluşum bile, adamın bana olan saygısını kat be kat artırdı; zira Adıyaman'da ünlü Menzil şeyhi vardır.

Evliyanın biri öğrencisine hergün oruç tutturtur iftarıda kuru ekmekle açtırırmış. Talebenin babası bakmışki oğlu günden güne sararıp soluyor. Şu hace ile bir konuşayım bu oğlumun bu halini demiş ve eviyayı görmeye gitmiş. Birde bakmışki Evliya oturmuş önünde kocaman bir tavuk yiyormuş. Adam."Utan utan ahlaksız herif. Benim oğlumu günbe gün sarartıp soldururken sen burada tavuk yiyorsum melun!" demiş. Bunun üzerine Evliya "Kum biiznillah!"der ve yediği tavuk ağzının içinden çıkıp canlanıvermişş!:)) Evliya şaşkınlıkla bakan babaya derki:NE ZAMANKİ SENİN OĞLUNDA BU YEDİĞİ TAVUĞU CANLANDIRABİLİYORSA ŞAYET ORUCU BIRAKSIN VE BENİM GİBİ YESİN İÇSİN!

Bu ram olma işinde çaresiz bir duruma düştüm... ...

kim kim?

Derken, bizim buralarda dönemin ünlü iki şeyhine denk gelmişler. Eğer gerçek evliyalarsanız, gösterin kerametinizi demişler.

Bu tür anlatımlar İncilde İsa için vardır. Hz Alide kendisine "Sen Allahsın" diyen Nusayrinin kafasını Zülfikar ile keser. Ama ondan sonrada tükürüğüyle yapıştırır.

komutanlar operasyona çocukları ile gider çünkü

Yahu bu Evliyaların dibine darı mı ekildi de piyasadan çekildiler?

"Bu tarikat edeplerine dair işlere devamım sırasında, Yüce Allah'ın ZAHİR ismine bir zuhur yeri olma şerefine erdim; hem de tam manası ile, her şeyden ayrı bir manada..

Bi defa, evliyadan biri değil. kademini bütün evliyaların omuzuna bırakan Sultan-ül Evliya, Baz-ül eşheb ferd-i ferid-i deveran Gavs-ı A'zam Cenab-ı Abdülkàdir 'dir. İtiraz eden de talebinin pederi değil validesidir.

Panik, heyecan derken, diğer şeyh çocuğu ve kafasını aldığı gibi birleştirmiş, parmağını tükürükleyerek, çocuğun boğazına sürmüş ve çocuk eski haline dönmüş. Böylece bu şeyhlerin sahtekar olmadığı anlaşılmış ve serbest bırakılmışlar.

İmamı Rabbani'nin 1. Mektuptaki şu sözleri;

Öldükten sonra olurlar Evliya.:) yaşarlarken kimse onları takmaz

Tarikat büyüklerinden;

''Şeyhi ziyarete gittik. Şeyhte bir avuç fındık vardı. Biz grup olarak (14-15 kişi) gittik. Şeyh hepimize avucundaki fındıklardan ikram etti. Avucunu kimin avucuna boşaltsa, o kişinin avucu da fındıkla doluyordu; ama şeyhteki fındıklar bitmiyordu. Ve ben de uzun bir süre avucumdaki fındıklardan yeim, bitmeyince pes edip, gerisini cebime attım. Çok mübarek bir zat''

Bektaşi babasının cebinde On para varmış bu parayla Hamama gidip yıkanabilmesi için gerekli olan meblağmış. Bektaşi bir güzel yıkanıp giyinirken birde bakmışki Hamam Ücretine zam gelmiş ONİKi para olmuş. Bektaşi kızgınlıkla Hakka seslenmiş Ya bana İKİ para ver yada buradan çıkmam için şu önümde duran duvarı yık!!! Beni aleme Rezil etme! Bir anda olan olmuş şiddetli bir deprem ve hamamın duvarını yıkılıvermiş. Bizimkisi don paça hamamdan kaçarken bir dilenci görmüş. Dilenci bizimkine "Allahım için iki para Ekmek parası!"diye yakarırken. Bizimki ona şunu der:Para isteme parası yoktur. İki para için Deprem çıkardı. Ama Ekmek iste onu verir!

Eyüpte Bir Bektaşi tekkesi harabesi vardır. Karyağdı baba tekkesi derler oraya. II Mahmut Yeniçeri ve Bektaşi kıyımından sonra Bir Bektaşi babası Nakşilerinde yardımıyla Eyüpte O tekkeyi tekrar gizli gizli faalliyete geçirir. İstanbul güzeldir amma Zahitleride pek yamandır! Hemen II Mahmuta haber uçururlar! Yılın en sıcak mevsimi olan Ağustos başlarıdır. Sultan Mahmut Tekkeye gelir. Korkudan tir tir titreyen babaya."Merak etme sana dokunmayacağım! Sana dokunmam için bu sıcakta kar yağması gerekir!" der. Çok geçmeden birde bakarlarki lapa lapa kar yağmaya başlar. Evet Babanın kerameti yağdırır! E Mahmutta Günah benden getti deyip Babanın boynunu vurdurur Tekkeyide harabeye çevirtir!

Yaaa işte Şeriat böyledir Kafayı kestinmi yapıştaracaksında! Yapıştıramıyorsan şayet o şeriat değil Barbarlıktır!

yeni mucizeleri para sıfırlamak, milyonlarca lirayı koyuyorsun hemen yok ediyorlar

''Atatürk, zamanında gerçek şeyhleri, evliyaları, sahtelerinden ayırmak için büyük komutanlar gezermiş. Ben evliyayım, şeyhim diye geçinenleri toplar, keramet göstermelerini ister, şayet bunu başaramazlarsa kellesini vurdururlarmış.

Alemi manada Kırkların başı Hakka yürümüştü. Tacını onun yerine geçecek olana takacaklardı. Öyle korktumki Kırkların başı olup o tacı takmaya saklanıp kafamı korudum! bereketki Tacı bir Papazın başına geçirdiler! dedi.

İşte gerçek evliyanın kendi hayrına Kerametide budur! kırık kalpler durağında inecek var.

Beyazıtı Bıstami hazretleri bir gün oturduğu yerden şiddetle doğrulur. Bir masanın altına saklanır ve iki eliyle başını tutarak korur! daha sonra rahatlayarak yerine oturur. Onun bu halini görenler ne olduğunu sorarlar:

-Yorumsuz-

hiç bir tarihsel dokümanda ağustosta kar yağdığı yazıyormu acaba?

Anlattığım manada bir tecelli her yemekte ve içmekte, her giyim işinde başka başka oluyordu.

Bektaşi bir gün otururken koskoca bir Hamamböceği görür."Bu meretide neden yaratırsın!" diye homurdanır. Gel zaman sonra bizimkinin poposunda fena bir basur illeti çıkar. Öyleki oturamamaktadır. Yakın dostlarından biri ona şifa bulması için derki:Hamam böceklerini topla havanda ez onlardan bir güzel merhem yap ve popona sür basurun geçer!. Bizimkide söyleneni yapar ve İlleten kurtulur. Yine gel zaman git zaman geçer bizimkisi bir Deniz seyahatına çıkmak durumunda kalır. Bir gemiye biner. Ama bir fırtına çıkarki Gemi battı batacak. Gemideki yolcular bizimkisi hariç hepsi Dua etmeye Allaha yakarmaya başlarlar. Bizimkisi ise hiç oralı değildir. Önünde duran Demiyle demlenip Yemiylede yemlenmektedir. Yolculardan biri yanına yaklaşır ve ona derki"Yahu saçın sakalın ağarmış sende bir dua et belki yaşına saçına sakalına acırda senin duanı kabul eder!" Bizimki şu cevabı verir:Sus sus bir kere onun işine karıştım popodan oluyordum! Bir daha dua edip onun işine karışmakmı çoktan tevbemi ettim!"

birgün helluri hazretleri...

Hasılı: Su gibi eridim; bu kadınların elinde eriyip aktım.

Lezzetli mükellef bir yemek sofrasında bulduğum lezzeti, başkasında bulamadım. Bu değişiklikler, tatlı su ile tuzlu beyninde oluyordu: belki de her şeyde..

Hatta ayrı ayrı her yanlarında .. Bu kadınlar zümresine o kadar ram oldum ki: Anlatamam.

Velhasıl adam bizi 2750 lira dolandırdı :-)

Bazılarının yaşayıp yaşamadıkları bile şüphelidir. Önemli olan kıssaları ve fıkralarıdır. Hz Ali kendi cenazesini Devede kendisi alır götürür. Hace Bektaşı Velide aynısını yapar. Dikkat edilmesi gereken yaşarken insanın cenazesini taşımasıdır.

Bizim şeyhlerden bir tanesi, o an komutanın yanında bulunan komutanın çocuğunu kapmış, kaptığı gibi bıçakla kafasını koparmış.