O demir çemberi göğsünde kırıp parçaladın;

Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak

Sen asrını üstünde izin varsa benimse;

Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?

çok güzel konu cilek

Ne büyüksün ki, kanın kurtarıyor Tevhid'i...

Söyle, seni oraya dikeyim!

Ah o yirminci asır yok mu, o mahluk-i asil,

Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.

Öyle müthiş ki: Eder her biri bir mülkü harab.

Dalgalandığın yerde ne korku, ne keder...

ateş öyle bir güçlüdür ki bir gün gelir yanmaz dediğin koca umman bile buhar olur karşısında..

Dünyaları bir fert evet oynattı yerinden,

Hakkıdır, Hakk'a tapan milletimin istiklal!

Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.

Asrın yaşamak hakkını vermez sana kimse;

İnsan utanır sonra yarın kendi sesinden.

Sabah olmasın, günler doğmasın ne çıkar.

Senin dibinde öleceğim.

Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal!

Sonra gök kubbeyi alsam da, rida namıyle;

Barışın güvercini, savaşın kartalı...

Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan;

çanakkale ruhum aklım yüreğim hep sende..

m. a. ersoy

Doğacaktır sana va'dettiği günler Hakk'ın,

sayın aziyade editörüm ben teşekkür ederim..

yattıkları yerlerde rahat uyusunlar..

açılım açılım alışın!!

Bu göğüslerse Huda'nın ebedi serhaddi;

Her cerihamdan, İlahi, boşanıp kanlı yaşım;

Maske yırtılmasa hala bize affetti o yüz...

Bakara 153:"Ey iman edenler sabır ve namazla Allah?tan yardım isteyin. Şüphesiz ki Allah sabredenlerle beraberdir."

Kaynıyor kum gibi, tufan gibi, mahşer mahşer.

O zaman yükselerek arşa değer belki başım!

Atılan her lağımın yaktığı: Yüzlerce adam.

Kızkardeşimin gelinliği, şehidimin son örtüsü!

Dağlardan çöllere düşürdüğü gün.

Seni selamlamadan uçan kuşun

İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek.

Canı, cananı, bütün varımı alsın da Huda,

ve bu vatan uğruna bizler canlarımızı şehit veriyoruz..

"Bu, taşındır" diyerek Ka'be'yi diksem başına;

Gölgende bana da, bana da yer ver!

Ruhumun senden İlahi, şudur ancak emeli:

Toprak, eğer uğrunda ölen varsa vatandır.

Beriden zelzeleler kaldırıyor a'makı;

onların anaları, babaları, eşleri, çocukları boşuna mı yandılar.. boşuna mı acılar çektiler..

keske bu ulke için sehit olmasaydı dıyordu birisi

Sen alnını göster ne kadar yükselebilmiş.

onların derdini anlayabilir mi?

O benimdir, o benim milletimindir ancak!

Beş devletin öldürdüğü devlet bir adamla.

şimdi ise şehitlerin kemiklerini sızlatıolar..

bedduayla değil mervas işimiz duayla..

Işık ışık, dalga dalga bayrağım,

Sönüyor göğsünün üstünde o aslan neferin.

ve cumhuriyetimizin şehitleri..

Yine bir şey yapabildim diyemem hatırına.

En kesif orduların yükleniyor dördü beşi,

Osrtralya'yla beraber bakıyorsun; Kanada!

154:"Allah yolunda öldürülenlere de ölüler demeyin. Hayır, onlar ölü değil diridirler, ama siz bunu hissedemezsiniz, sezemezsiniz"

Ebediyyen sana yok, ırkıma yok izmihlal;

Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal.

Kahraman o orduyu seyret ki, bu tehdide güler!

Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yahut kafesi!

Şu Boğaz Harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?

O benim milletimin yıldızıdır parlayacak!

- Tepeden yol bularak geçmek için Marmara'ya

Veriyor yangını, durmuş da açık sinelere,

Sen ki, ruhunla beraber gezer ecramı adın;

Sen ki, a'sara gömülsen taşacaksın... Heyhat,

Senin destanını okudum, senin destanını yazacağım.

Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab...

Ey, şimdi süzgün, rüzgarlarda dalgalan;

Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.

Kanayan lahdine çeksem bütün ecramıyle;

önemli bir husus var bunu atlıyoruz aslında..

Kimi Hindu, kimi Yamyam, kimi bilmem ne bela...

bazılarıda çıkyor, pkk denen itleri şahlandırıyor..

"Gömelim gel seni tarihe" desem, sığmazsın.

Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,

Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam,

Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.

Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.

Bahsetme bugün sade dünün mucizesinden,

T. C. başbakanı bir konuşmasında aziz şehitlerimiz için kelle diye hiyap etmişti.. şimdi düşünelim bakalım, böyle düşünen bir insanın içi sızlar mı?

Mithat Cemal Kuntay

Ruhumun vayhini duysam da geçirsem taşına;

O ne müthiş tipidir: Savrulur enkaaz-ı beşer...

Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım.

Kim derdi seher yıldızı doğsun da bir evden,

Mazi yıkılıp gitti evet fesli, kafesli:

Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!

Şuheda gövdesi, bir baksana, dağlar, taşlar...

Sonra mel'undaki tahribe müvekkel esbab,

Saçıyor zırha bürünmüş de o namerd eller,

Seni ancak ebediyetler eder istiab.

Ölüm indirmede gökler, ölü püskürtme de yer

Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem;

Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber.

"O benim sun'-i bediim, onu çiğnetme" dedi.

Yıldırım yaylımı tufanlar, alevden seller.

Hangi kuvvet onu, haşa, edecek kahrına ram?

Ey, mavi göklerin beyaz ve kızıl süsü,

Hani tauna da zuldür bu rezil istila...

olayı pkk şölenine çevirenler iktidar dahil herkes hesap verecek.. burda olmazsa allahın huzurunda..

Sarılır, indirilir mevki'-i müstahkemler,

Kim der ki en son rakamlar da delirsin.

Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar.

Yüksek yerlerde açan çiçeğim;

Bedr'in aslanları ancak, bu kadar şanlı idi.

Sen arşı bırak, varsa haber ver kanadından.

Sarsıldı demirler evet azmin demirinden.

Topraklaşan ellerde birer meşale yansın.

Bir şey ele geçmez şerefin sade adından.

Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;

Türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem;

şehit ve gazi ailelerini gördüm tv de içim parcalandı

Çanakkale Şehidlerine

Boşanır sırtlara, vadilere, sağnak sağnak.

Şarkın en sevgili sultanını Salahaddin'i,

Yedi iklimi cihanın duruyor karşında,

ben hep şunu söylüyorum..

Hakkıdır, Hakk'a tapan milletimin istiklal.

Dedirir-yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi

BAYRAK

Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana...

Sana benim gözümle bakmayanın

Bastığın yerleri 'toprak' diyerek geçme, tanı!

Sen ki, son ehl-i salibin kırarak savletini,

Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.

Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı.

nur içinde yatsınlar.

Fışkırır ruh-ı mücerred gibi yerden na'şım;

Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!

Tarihim, şerefim, şiirim, her şeyim:

oğlu askere gitmemek için kırk takla atan siyasilerede allah evlat acısı yaşatsın...

Sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına;

On Beş Yılı Karşılarken

Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!

mehmet akif sanki bu günleri görmüş de yazmış... Türkiye'nin kaderi hiç mi değişmicek... her zaman böyle kafirler uğursuzlar mı olacak güzel ülkemizin içinde:(((

Nerde-gösterdiği vahşetle "bu: bir Avrupalı"

Kim der ki şu milyonla adam birden uyansın.

Öteden saikalar parçalıyor afakı;

mezarını kazacağım.

Sana dar gelmeyecek makber'i kimler kazsın?

Sen şehid oğlusun, incitme, yazıktır, atanı.

topragına bastıkça içim titrerdi çanakkale..

Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır

Yedi kandilli Süreyya'yı uzatsan oradan;

ateş düştüğü yeri yakıyor..

Sürü halinde gezerken sayısız tayyare.

Lakin bugünün ey granit bünyeli nesli,

Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal.

Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal!

On beş asır on beş yılın eb'adına girsin.

yuvasını bozacağım.

'Medeniyyet!' dediğin tek dişi kalmış canavar?

Şüheda fışkıracak toprağı sıksan, şüheda!

Sade bir hadise var ortada : Vahşetler denk.

Döktü karnındaki esrarı! hayasızcasına,

O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım.

Tarihi kendin yazıyorsan, eserindir.

Yurda ay yıldızın ışığı yeter.

çilek siir kopyalama bence

Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına;

Gölgene sığındık.

Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,

İstiklal Marşımız!

dilimin dönmediği yüreğimin isyanının düşüncemin tercümesi olanları sıraladım..

Savaş bizi karlı dağlara götürdüğü gün.

Gökler çıkabildin, uçabildinse derindir,

Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.

Beşerin azmini tevkif edemez sun'-i beşer;

işte çanakkale de ki şehidlerimiz il il isim isim

hangi yürek dayanır ki!

Medeniyet denilen kahbe, hakikat yüzsüz.

Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler...

Yer yüzünde yer beğen!

Ne hayasızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı!

O, rukü olmasa, dünyaya eğilmez başlar,

Asım'ın nesli... diyordum ya... nesilmiş gerçek:

Kızıllığında ısındık,

Değmesin ma' bedimin göğsüne na-mahrem eli!

Nereye dikilmek istersen,

Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat...

Senin altında doğdum,

Eski Dünya, Yeni Dünya bütün akvam-ı beşer

cbl-trk,

aziz şehitlerimizin kemikleri sızlıyor..

Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;

onların içlerini anlamak çok zor..

Kahraman ırkıma bir gül... ne bu şiddet, bu celal?

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım;

Ne kadar gözdesi mevcut ise hakkiyle sefil,

Alınır kal'a mı göğsündeki kat kat iman?

Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet,

Kaçsın da cehennemler o bir dalma alevden,

Bu ezanlar-ki şehadetleri dinin temeli-

Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk.

Sen ki, İslam'ı kuşatmış, boğuyorken hüsran,

Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya,

Canlansın ışık selleri olsun da o damla

Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın.

Gökten ne çıkar? Gök ha büyükmüş ha değilmiş,

Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak,

Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli.

Kılıç Arslan gibi iclaline ettin hayran...

Arkadaş, yurduma alçakları uğratma sakın;

Uzanırken, gece mehtabı getirsem yanına,

Kim derdi yarılsın da nihayet yerin altı,

Bir anda dirilsin de şu milyonla karaltı.

ARİF NİHAT ASYA

Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,

Çünkü te'sis-i ilahi o metin istihkam.