Din alimi dahi olsa kimsenin din adına affetme ya da ceza verme durumunda olmadığını söylemiştir.

İslamiyet'e ateistlerden gelen eleştirilere Kur'an'da cevaplar vardır. Hz. Peygamber de inanmayanlarla diyalogu kesmemiş onlarla konuşmaya ve tartışmaya devam etmiştir. Onlara özellikle Tanrı'nın varlığı konusu başta olmak üzere yaşamın, evrenin, varlığımızın ve bütün kainatın gerçek olduğunu ve çevremizdeki hiçbir şeyin de tesadüf olmadığını anlatmaya çalışmıştır. Yine İslamiyet insanın ölümlü bir varlık olduğunu, ancak iyilikleri, erdemi ve inancıyla Tanrı katında ölümsüzlüğü hak edebileceğini belirtmiş bunun içinde iman ve ahlakın üzerinde önemle durmuştur.

Ateistler çeşitli gerekçelerle Tanrı'nın varlığını reddetmiş ve her türlü dini inanca karşı çıkmışlardır. Elbetteki İslamiyet de ilahi bir din olarak böyle bir tutum karşısında sessiz kalmamış, insanları yaratıcının varlığına inanmaya çağırmış, onlara her fırsatta inançsızlığın, paganizmin ve putperestliğin beyhude olduğunu anlatmıştır.

Yukarıdaki durum ideolojik ateizm için de söz konusudur.

Peki efendim neyi bağlar?

ateist aziz nesin bahane edilerek diri diri yakılan madımak oteli olayları gerçekten de gösteriyor ki bardaktaki su gerçekten de çok temiz... ama başlık gerçekten güzel tabi gerçekler fazlasıyla bulanık sizler için anlaşılan

kardeşim işiniz gücünüz polemik yaratmak

İslamı, kültürün bir parçası olarak gören ve inanmadığı halde dindarlardan rahatsız olmayan ateistler sosyal ilişkilerinde ve iş hayatlarında da çevresiyle barışık bir tutum içerisinde bulunmuşlardır. Hiçbir zaman da karşısındakiyle mücadele etmeyi ya da onlara müdahaleyi aklından geçirmemiştir.

doğru ya unutmuşum tek geçerim bu savunmanızı zaten... onlar yanlış biliyor öyle müslüman olmaz... zaten sadece konuşanlar oluyor bu durumda gerçek inananlar, uygulamalar hep yanlışlardan kaynaklanmış oluyor:)))))))))))))))))))))

Bu bir kuraldır...

Doğrusu ateizmden böyle bir izah beklemenin de anlamı yoktur. Çünkü kendisi reaksiyoner bir tavırdır.

Büyüklüğü ve kucaklayıcılığı içerisinde yaşamın her alanıyla ilgili olarak bizlere temel ilkeler sunan, hayati konularda çözüm yolları öneren evrensel bir değerler sistemidir. Canlılara şefkatle yaklaşılmasını isteyen, insanlar arasında iyiliği ve dürüstlüğü tavsiye eden ve maddi alemin geçici olduğunu düşündüren bir yaşam tarzıdır. Bu anlamda İslamiyet herhangi bir teorisyenin zihnine sığacak kadar dar olmadığı gibi, bütün varlığa, tarihe, toplumsal yapıya ve insanlığa idelojilerin yaptığı gibi tek bir ilkeyle yaklaşacak kadar da sığ bir bakış değildir.

Namaz, oruç, zekat ve hac gibi belli şekil ve zamanlarda yapılması zorunlu olan ibadetlerde dahi insan vücudunun ve psikolojisinin yapısını göz önünde bulundurmuş, hastalık, bilgisizlik, tehlikeli durum, çocukluk, yaşlılık, unutkanlık vb. durumlarda kimseyi sorumlu tutmamıştır.

İslamiyet çalışmayı, ticareti, dürüst yollarla para kazanmayı teşvik etmiş, aldatmayı, yalanı, sömürüyü ve borçluyu ezmeyi ise şiddetle yasaklamıştır. Bilimde araştırmayı ve tecrübeyi teşvik etmiş, hurafelerin, batıl inançların ve kahinliğin şiddetle karşısında yer almıştır.

bu düşüncenin altında kesin çıkarları vardır, bunun ucunda para vardır.

kardeşim İslam dini hiç kimseye gidin adam öldürün, katliam yapın, fuhuş yapın, insanlığı kötülüğe sevk edin demez, buna rağmen bunları yapanları zaten hiç şüphesiz Allah değerlendirecektir,

Kur'an sadece inançsızlardan ya da gayri müslimlerden değil, müslüman olan herhangi bir insandan gelebilecek benzeri tutum ve davranışlara da şiddetle karşı çıkmış her yerde adaletin, eşitliğin, erdemin ve sevginin yaygınlaşmasını talep etmiştir. Zaten onu anlamlı kılan, farklı dilde, dinde, renkte ve coğrafyadaki binlerce insanın, özellikle ezilmiş, sömürülmüş, yurtlarından sürülmüş, hor görülmüş ve haksızlığa uğramış kişilerin gönlünde yer almasını sağlayan şey de İslam'ın bu evrensel değerleri olmuştur.

Hala bir kısım insanların teorik olarak ideolojik ateizmden vazgeçmemiş oldukları gözlense de sonuç itibariyle onların da özeleştiri de bulundukları bilinmektedir.

Müslümanlara, müslüman olmayanların inançlarına da saygı göstermelerini ve kesinlikle bir başkasının inancına kötü söz söylememesini tavsiye etmiş, kimseye de inanç konusunda baskı yapılmamasını öğütlemiştir.

Ateistler çeşitli gerekçelerle Tanrı'nın varlığını reddetmiş ve her türlü dini inanca karşı çıkmışlardır.

Orada dahi her türlü dayatmaya ve fikri doğmatizme rağmen tıkanma olmuş ve insanların yeni arayışlara girdiği gözlenmiştir.

Alimlere büyük önem vermesine rağmen, onlar dahil olmak üzere kimsenin Allah adına söz söyleyemeyeceğini ve insanlara dayatma yapamayacağını ifade etmiş, hıristiyanlıkta görüldüğü gibi ruhban sınıfına da imkan tanımamıştır.

öyle İslamın adını kullanıp zalimlik yapanlar yok değil zaten onları yaptıklarıda İslamı bağlamaz, insanlar her şeyi menfaatleri için kullanabilirler, cahil ve aklını kullanamayan zavallı cahillerde bir şey yaptıklarını sanıp sevindirik olurlar, onun için, grup, çete ya da ferd, olarak yapılan şeylerin ne dinle ne de dinsizlikle ilgisi yoktur, bireysel bir çirkinliktir, zavallılıktır, neyse polemiğew gerek yok okursunuz, kabul edersiniz ya etmezsiniz, sağlıcakla kalın

Yukardaki iki yaklaşımın dışında bir de dinle barışık olan ancak inançlarını kabul etmeyen ateistler vardır. Bunların bir kısmı İslamiyeti içerisinde yaşadıkları kültürün bir parçası olarak görmüş bu nedenle saygı duyduklarını ifade etmişlerdir. Bir kısmı da inanmasa bile İslamiyet'in Tanrı inancını inanmaya ve kabul etmeye yakın bulmuş, bunun yanında Hz. Muhammed'e olan sempatisini de gizlememiştir.

İslamiyet günlük ibadetin temiz olan her yerde yapılabileceğini belirtmiş, bu iş için herhangi bir mekan şartını koşmamıştır.

İslamiyet her türlü egoizmi ve ırkçılığı reddetmiş, bu amaçla öldürmeyi ve zulmetmeyi reddetmiş, bir başkasının canına, malına, ailesine, inancına ve özel yaşamına müdahale edilmesini de yasaklamıştır.

İslamiyet ümitsizliği de yasaklamıştır. Geçmişi ve yaptıkları ne olursa olsun bir insanın Tanrı'ya dönebileceğini ve yaşamın her safhasının da bu iş için güzel bir fırsat olduğunu ifade etmiştir.

Müslümanların yaptıkları doğrular hep islamı bağlar...

ortada bir tek ateizm anlayışı bulunmamaktadır. Dolayısıyla İslamiyet'e karşı ateistlerin reaksiyonları da farklı olmaktadır. Bazı ateistler sadece teorik açıdan Tanrı inancını reddetmiş buna karşın inanan bir insanla tartışmaya girmemiştir. Bir kısmı ise reddetmekle birlikte teorik ve pratik açıdan dini eleştirmiş ve her fırsatta inançlarla mücadele etmiştir. İslamiyet'in bu iki yaklaşımla çok ciddi ihtilafı olmakla birlikte sonuç itibariyle onları iknaya çalıştığı ikna olmazlarsa kendi kanaatleriyle başbaşa bıraktığı da bir gerçektir.

Bazı ateistler de dinler arasında mukayese yapmış ve inanmasalar da İslam'ın diğerlerinden farklı olduğunu itiraf etmişlerdir. Bu duruma Batı kültüründe oldukça sık rastlanmaktadır. Hıristiyanlığın paradokslarından, dramatik hikayelerinden ve kilisenin hiç de insancıl olmayan tarihi geçmişinden bunalan bazı kişiler çareyi ya ateizmde ya da başka bir inanca geçmekte görmektedirler. Bu nokta da İslamiyet kilisenin kutsal şarabı karşısında bardaktaki içme suyu kadar saf görünmektedir. Ne var ki o kişilere temiz suyu bulanık gösteren içerden ve dışardan pek çok unsur bulunmaktadır.

İslamiyet çeşitli gerekçelerden dolayı alkol, uyuşturucu ve kumar gibi alışkanlıklara kapılanların da kendilerini bırakıp, dinden uzaklaşmamalarını istemiş, zor olsa bile bu tür alışkanlıkların tedricen sona erdirilmesi gerektiğini hatırlatmıştır.

sağlıcakla kalınız.

Ateistlerin çarpıtmalarına rağmen İslamiyet bütün sadeliği ve yeniliğiyle beraber apaçık ortadadır. Kendisine ateistlerce atfedilen olumsuz niteliklerin çok uzağında, çağımız insanına bir umut olma özelliğini muhafaza etmektedir.

ne için gelmişiz mesala dünyaya? neyi savunuyorlar?

İslamiyet gerek Kur'an-ı Kerim ve gerekse Hz. Peygamber aracılığı ile Tanrı'nın varlığını gösterir pek çok kanıt ileri sürmüş ve bunlarla ilgili çeşitli örnekler sunmuştur. Nitekim burada ele alınan kanıtların hepsi çeşitli şekillerde de olsa kutsal kitaplarda zikredilmiştir. Özellikle alem deliliyle, gaye ve nizam deliline sıkça başvurulmuş, bir anlamda insanın kainat üzerinde düşünmesi amaçlanmıştır. Evrende olup bitenlerle ilgili örnekler sergilenmiş bütün bunların nasıl var olduğuyla ilgili olarak insanların tefekküre dalması ve ibret alması istenmiştir.

eğer bu konuda ikna olmuyorsanız, bari bırakında okumak isteyenler okusun bu konuyu ne diye ortalığı karıştırıp ta konuyu bölüyorsunuz, neyse ben konuma devam edeyim sizlerde için için kininizi artırın ne diyeyim başka

Sadece niçin var olduğumuzla alakalı olarak değil ayrıca nasıl var olduğumuz ve nereye gideceğimizle ilgili olarak da ateizmin sunacağı bir şey bulunmamaktadır.

ateizm sadece bir inanç konusu olarak kalıp gayri insani ve gayri ahlaki tavırlara bürünmez ise fikri plandaki mücadelenin ötesinde İslam'ın onunla pratikte çatışması söz konusu olmayacaktır. Hele günümüz şartlarında inansın ya da inanmasın pek çok farklı insanın birlikte yaşadığı toplumlarda karşılıklı anlayışın ve hoşgörünün varlığı kaçınılmazdır. Ancak yüzyılımızda görüldüğü gibi ateizm bazan ideolojik bir tavır alır, bir bakış açısı olmaktan öteye geçerek insanlık dışı uygulamalara basamak olursa İslamiyet'in ona sessiz kalması düşünülemez. Dolayısıyla bu önemli noktayı gözden kaçırmamak gerekmektedir.

Yönetimde danışmaya ve seçime önem vermiş, idarecileri de halkın hizmetçisi olarak görmüştür. Halkına zulmeden yöneticilere, krallara, sultanlara, diktatörlere lanet okumuş, onları müşfik ve merhametli olmaya çağırmış yönetimde yaşlı, yoksul, kimsesiz ve zayıfların kollanmasını tavsiye etmiştir.

Ateizmin ikinci yaklaşımında ise birincisinden oldukça farklı olan ideolojik eleştiriler ön plana çıkmıştır. Bu eleştirilerin temelinde de teorik kaygılardan ziyade ideolojik ön yargılar ve saplantılar görülmektedir. Öyle ki bu çerçevede fikirler dile getirilirken, özellikle üslup açısından, inanan insanları incitici ve onlara hakaret edici öğelere sıkça rastlanmaktadır. Şüphesiz ki İslamiyet'in bunlara karşı sessiz kalması beklenemez. Hatta meşru ölçüler içerisinde bunlarla mücadele etmesi de kaçınılmazdır.

deveye hendek atlatmak sözü geldi aklıma :)

şimdilik bu kadar, görüşmek dileğiyle herkese saygılarımı sunarım

Ortaya yeni bir şey koyamadığı gibi insanların ufkunu açacak, onlara ümit verecek ve geleceği aydınlatacak bir sistem de sunmamıştır.

İşte bunun net bir cevabı yoktur... Müslümanların yapotıkları kötülüklerin sebebi, bazen siyonistler, bazen masonlar bazen komünistler, bazen ergenekon, bazen hsyk bazen anayasa mahkemesi bazen deniz baykal bazen ise amerikadaır... Buradaki mesele sorumlularım kim oldugu değildir.. Mesele islamı ve müslümanlıgı aklamaktır... İslamın suçu hiç yoktur.. Tertemizdir...

Görüldüğü gibi İslamiyet gerek bireysel, gerek toplumsal ve gerekse evrensel açılardan mutluluğun temini yönünde ilkeler ortaya koymuş, niçin var olunduğu ve nereye gidileceğine dair getirmiş olduğu açıklamalarla insanlara bir vizyon sunmuştur.

Ateizmin ise insanlara bir vizyon sunması ve varlık alemiyle ilgili tatmin edici açıklamalar getirmesi bugüne kadar mümkün olmamıştır.

tür ateistler değişik kılıflarla da olsa tarih boyunca var olmuş, inançsız ve ahlaksız bir yapı kurmak için...

Kur'an'a ve Hz. Peygamber'in yaşamına bakıldığında öncelikli amacın insanlar arasında tevhid inancının tesisi olduğu görülecektir. Ancak bunun da insanlara dayatma biçiminde sunulmadığı ve isteğe bağlı olarak ortaya konduğu açıktır. Nitekim bu konuda gerek Kur'an ve gerekse peygamber tamamen iknai bir yöntemi tercih etmiş ve onları kainatın ihtişamını anlatarak Tanrı'ya çağırmışlardır. Durum böyle olunca İslam dininde inanç özgürlüğünün çok geniş bir biçimde görüleceği kesindir. Ancak bununla birlikte İslamiyet'in taviz vermediği ve kesinlikle rıza göstermediği konular da bulunmaktadır. Bunlardan biri putperestliktir. Yani ne olduğu belli olmayan birtakım nesnelerin kutsal sayılması ve onlara ilahlık atfedilmesi dolayısıyla insan onurunun ayaklar altına alınmasıdır. Bir diğeri de insanlar arasında görülen zulüm, katliam, soykırım, tecavüz, işkence, haksızlık, ayrımcılık ve sömürü gibi insanlık dışı fiillerdir. Şimdi İslam'ın önem verdiği öncelikli konular bunlar olunca, onun ateizmle ilişkisi de kolaylıkla anlaşılacaktır.

Allahın yapma dediklerini devamlı yapanlar, yaptıkları eylemleri alışkanlık haline getirenler Allah katın da hiçte hoş bir yerde değildirler, devamlı aynı suçlamaları yapıyorsunuz

defalarca söyledik, hemen suçlamaya çalışıyorsunuz

İslam birtakım ideolojiler gibi toplumla fert arasında uçurum oluşmasına imkan tanımamış, birini diğerine feda etmemiştir. Hukukta adalet ve eşitlik ilkesini esas almış bütün insanların bunlara her koşulda riayet etmelerini tavsiye etmiştir.

Ancak üçüncü bir yaklaşım daha vardır. O da ateizm adı altında bütün dini ve ahlaki değerlere savaş açan, toplumdaki Tanrı inancını ve bu inancı hatırlatan her şeyi yok etmeye çalışan bunun için de gerektiğinde zora başvuran politik ve ideolojik tavırlardır. Nitekim bu tür ateistler değişik kılıflarla da olsa tarih boyunca var olmuş, inançsız ve ahlaksız bir yapı kurmak için olanca güçleriyle Tanrı inancıyla ve Tanrı'ya inananlarla mücadele etmişlerdir.

Sosyal alanda toplum ve fert dengesini gözeten İslamiyet, hem ferdin hem de toplumun haklarını koruyan, toplumsal düzenin yanında bireysel hakların da savunucusu olan ilahi bir dindir.

sanırım rahat batıyor bunlara.

İnsanlığa hitap eden din ateistlerin düşündüğünün aksine ne bir ideoloji, ne sadece ekonomik ve politik bir yapı, ne de felsefi bir dünya görüşüdür. O evreni ve canlıları kucaklayan, bütün insanları insan olmak bakımından hoşgörüyle karşılayan, onları dili, rengi, kültürü, sosyal statüsü, ekonomik durumu, cinsiyeti, nesebi ya da geçmişiyle yargılamayan tek Tanrı inancını savunan, putperestliği yıkan ve yeryüzünde adaleti amaçlayan engin bir inanç sistemi ve hayat düzenidir.

İslamiyet ibadetlere büyük önem vermekle birlikte insanların bunların eksikliğinden dolayı ümitsizliğe ya da karamsarlığa kapılmalarını da iyi görmemiş bir an önce bu tür insanların kendilerini toparlamalarını tavsiye etmiştir.

Müslüman olmayanların yaptıkları ise hiç islamı bağlamaz..

işiniz gücünüz İslam kötüdür, İslam yüzünden her kötülük oluyor demeye çalışıyorsunuz, hem mezheplerin, hiziplerin, fırkaların, çeşitli hadislerin anlattıkları İslam olamaz, Allah bunları söylemiştir, bunları istemiştir denemez, diyenlerde bunları iddia edenlerde hiç şüphesiz cezalarını çekecektir, mezheplerin ya da uyduruk hadislerin anlattıkları din olamaz, onları ciddiye alıp böyle İslam öcü imiş gibi göstermeye çalışmayı terk edin kardeşim

İslamiyet'in inançsızlara karşı olan tutumu yanında bir de ateistlerin İslam'a karşı tutumları vardır. Burada da genelde iki yaklaşım söz konusu olmuştur. Birincisi tamamen felsefi kaygılardan hareketle ortaya konan ve düşünce ürünü olan eleştirilerdir. Bu tür eleştirilerde belli bir seviye ve entelektüel bir tavır görülmektedir. Bu eleştiriler tamamen düşünce seviyesinde kalmakta pratikte yıkıcılığa ve ahlaksızlığa dönüşmemektedir. Çünkü bu tür ateistlerde din veya Tanrı inancı tamamıyla teorik bir tartışma konusu olup dünyaya bakış açısıyla ilgili zihni bir problemin unsurlarıdır. Buna karşın günlük yaşamda, ahlak ve estetik gibi konularda çatışma mevzuu değildir.

Sistemli ve ahenkli bir dünya görüşü ortaya koymak yerine dine ve Tanrı inancına karşı eleştirel bir tutum takınmakla yetinmiştir.

birzanda yazacaklarımı iyi okuyun, tartışmaya girmeye gerek yok sadece okuyun lütfen...

İslamiyet'in... sonuç itibariyle onları iknaya çalıştığı...

bu konuyu beğenmiyorsanız okumasınız olur biter

İslamiyet'in tepki gösterdiği, kınadığı ve kendisiyle mücadeleyi zorunlu gördüğü ateistik anlayış bu üçüncü yaklaşımdır. Bu tür ateistler sadece inandığı için insanları mağdur etmeyi, yurtlarından sürmeyi, haklarını kısıtlamayı, gerektiğinde öldürmeyi göze almış, kanlarını dökmüş, canlarına ve mallarına kastetmiş, iffetlerine dil uzatmıştır. İnanan insanların bireysel hak ve özgürlüklerini ellerinden almış günlük yaşamlarında, eğitimlerinde ve eğlencelerinde dini ve ahlaki değerlere yer verilmesine karşı çıkmış, kısacası özel yaşamlarına dahi müdahale etmişlerdir. Ne yazık ki bu tür bir inkarcılık zaman zaman zulüm, işkence, baskı ve tecavüzle özdeşleşmiştir. Özellikle peygamberlerin ve ilk müslümanların maruz kaldığı bu tür tavırlara günümüz dünyasında da sık sık rastlanmaktadır. Ateist olmasına rağmen bazı insanların dahi şiddetle karşı çıktığı bu tür tutumlara İslam da gereken tepkiyi göstermiştir. Hatta onları inançsız olmaktan ziyade gayri insani ve gayri ahlaki tutum ve davranışları yüzünden eleştirmiş, bir an önce bu alışkanlıklarına son vermelerini tavsiye etmiştir. Kur'an'da da bu durumun sayısız örnekleri mevcuttur.

İslam ibadetlerde dahi insanla Allah arasına kimsenin giremeyeceğini belirtmiş, insanlar arasında hiçbir kimsenin bir diğerini cennete ya da cehenneme gönderme yetkisinin bulunmadığını ifade etmiştir.

Bir kısmı ise reddetmekle birlikte teorik ve pratik açıdan dini eleştirmiş ve her fırsatta inançlarla mücadele etmiştir.

İslamiyet inancın kul ile Allah arasındaki bir mesele olduğunu belirtmiş bu konuda olumlu ya da olumsuz dış müdahaleyi yasaklamıştır.