Sana salat ve selam,

zorla aşk

Sen ki;

senin yanına

ya rasül..

Gül Peygamberim, gül uğruna toprak olanlaradır özlemim..

görmek istiyorsam heran..

sen her an bendeyken..

milyonlar selam ve salat sana olsun ey karanlık gecemin nuru..

sen hitapken

Seni seven,

Sen geldin!

sefa senden olsun ya resulallah..

Yol arkadaşın, can yoldaşın Ebu Bekir-i Sıddık'adır özlemim..

Bir sızı aşka dair her kelime, her mısra

Peygamberlerden sonra insanların en hayırlısıdır sözünün muhatabı olan

adım adım izlerin gelir..

ya resulalah taşkınım.. hallerimle aşkınım..

cefa senden..

sonra bakışın gelir aklıma..

diyorlar ey rasül mümkün mü..

Mahzun gönüllere merhamet,

Çoraklaşmış topraklara rahmet,

bilmem kaç deprem geçrmiş yüreğime

?Bu sözü tekrar söyler misin? Diye sordu. Ama tekrar söyledi. Hazreti Ebu Bekir bu sefer çıkarıp sırtındaki elbiseyi verdi. Tekrar söyletip ayakkabısını da verince üzerinde ancak örtünecek kadar elbise kalmıştı. Yolun ortasında kalan Hazreti Ebu Bekir'i o ara Bilal-i Habeşi görüp elbise getirmesi için eve gönderdi. Yolda Bilal'a Peygamberimiz rastlayıp nereye gittiğini anladığı için :

Kendilerinden ve sevdiklerinden önce Seni sevenleredir özlemim..

sözlerin gelir..

ey gönlümün kitabı..

Ümmetinin gönlüne...

gözlerime..

ey benim en çok sevdiğim

Hubbi dünyadan ayrıl al kalbimi senden yana

en sevdiğinin sevgisin artır ki kalbimde...

sen hayatımda tek liderken..

adını yazmak istediğim her çaba da ellerimde kan..

Gül fermanı bu, tutunacak iki salkım dal:

Ey habib-i kibriya ismi Muhammed Mustafa

Seninle olamadım Efendim.. Özlemim Seninle olanlara..

sevdiğinin sevgisiyle dolu bir yürekle

Sana meftun gözlerime,

sen gelirsin..

gönlümün sevdası

gel ne olursun.. gel.. bir damla ol..

mümkün mü..

her gök yüzüne bakışlarımı çevirip baktığımda..

?Ya Resulullah! Ben o elbiseyi senin sevgin için verdim, buyurun. Sonra geri alamam istediğiniz yere verin, dedi. Elbiseyi bir fakire hediye ettiler.

sonra ayı venşakkatil kamer sözünle yarışın

anlatmıycam..

mümkün olabilrse

ey can..

seni anar şu gönlüm..

teşekkür:?.. niçin..

ey lisanı halim

bir lale vakti...

sen bende her nefesteyken..

sevginin sonsuzluğuna açılıyor avuçlarımda ruhum..

ey gözüm nuru..

senin sözlerinde bir harf olmak arzusundayken

Efendim!

Dualarla andığım,

Seninle yaşayan, Seninle yanan, Senin yanında olanlaradır özlemim..

Özlemim seninle yaşayanlaradır..

sevginde

Hz. Hatice validemizedir özlemim..

sonra orada cebraili görüpte ürperişin..

Ailesi yerine, Efendisini tercih eden ve Alemlerin Rabbini sevindirip,

bak.. yeter..

Cebrail aleyhisselam, Hazreti Ebu Bekir'i Resulüllah'a karşı ne kadar sevgisi olduğunu öğrenmek istediğini Hak Teala'dan istedi. Cenab-ı Allah ona imtihan etmesini emretti. Cebrail aleyhisselam bir bayram sabahı Hz. Ebu Bekir'in geçeceği yol üzerine bir ama gibi oturdu. Hazreti Ebu Bekir bayram günü en yeni ve kıymetli elbiselerini giymiş Resulüllah'ın yanına gidiyordu. Tam Ebu Bekir önüne geldiği zaman :

ben seni böyle ararken..

Gönül ağacımın gül goncası efendim... Senden uzakta, sana hasret gönüllerimiz hergün biraz daha yanarken nasıl güler gözlerimiz! Bu gülmeler niye?

Seni seven yüreğime,

?Ya Bilal, Ebu Bekir'in elbisesini alan Cebrail dır. Bana olan sevgisini ölçmek için böyle yaptı, buyurdu. Hazreti Bilal elbiseyi, Hazreti Ebu Bekir'e götürüp teslim etti ve Resulullah'ın huzuruna geldi. O zamana kadar Cebrail aleyhisselam elbiseyi getirip Peygamber Efendimize vermişti bile, Peygamber Efendimiz :

Aşkın hüzün sarmaşığına tutsak her ocak

bilki sen.. vicdanımın feryatlarında yeşerdin..

Ay bakışlım!

unutabilirmiyim..

Dünyada seni görmek düşmedi nasibimize; Ne olur, suretin düşsün bir kez düşlerimize Ya RasuLallah?

dualarına amin der.. sesine ses verirsin.. biliyorum..

ey hayatı manam... seni düşünmek

gözlerim gözlerine hasret..

Hasret rüzgarlarıyla,

Boynu büküktü yetim çocukların,

varabileyim sana son nefesimde...

ey rabbim..

Bir tebessümle açılır güller kucak kucak

sen bana bak..

Ateşi aşkınla yandır kalbimi subhu mesah

Özlemim sanadır Gül Peygamberim Efendim..

Yar Muhammed Mustafa, aşkın gül haritası...

seni unutabilirmiyim..

zorlasam kendimi

kitapken ruhuma..

?Hazreti Muhammed'in sevgisi için bana bir şey vereni Allah afvetsin, dedi. Hazreti Ebu Bekir bunu duyunca sırtındaki cübbesini çıkarıp verdi:

Gel rüyalarıma bir kez de olsa,

çık sarayından..

Hoş geldin!

mükün mü seni anmamak bir daha..

ben konuşurken senin dinlediğini düşünmemek

Hatıra kalsın bana?

ben seni bekliyorsam an an

Seni hatırlatan her bir zerre ile seni anar şu gönlüm..

herşeye rağmen sevilme umuduyla bükülüyor boynum.

Taif hicran yarası, Yesrip gönül ustası

Özlemim... Efendim... Gül kokulu Peygamberim..

biliyorum sen seni seveni seversin.. biliyorum

Özlemim seni ananlaradır...

içim alabildiğine sahra... çöl ve kuru..

yüreğime..

hangisini anlatabilirm..

Gönlü kırık, mahçup şu gönlüm, özleminle kor olup yanar şu gönlüm,

O mübarek gelişinle,

Gönlü kırık, mahçup şu gönlüm,

Hoş geldin gönlümüze...

Gül kokulu Efendim!

Ey Gül-i Rana!

özleminde..

Ya ResulAllah!

"KIRILDINMI?.. "İNCİNDİNMİ?.. "GELENLER BIRAKIP GİTTİMİ?.. "ÜZÜLME BİR GÜN HERKEZ BIRAKIP GİDER "HÜZÜNLÜ MAZLUM YÜREĞİ &#123; ALLAH C. C. YETER &#125;

zorla unut..

idrakim sana hasret..

Sensiz bir garipti dünya,

Cesaretine imrenilen şehitlerin aslanı Hz. Hamza'ya dır özlemim..

Eline sağlık. O'nu anlatmaya kelimeler yetmez.

bir bahar gecesi

Hiç tereddüt etmeden islamı seçen Rabbül-Alemin'in selamıyla şereflenen

Gül kadem basmış kırka; bir, üç, yedi.. her asra

Mute'de yere yıkılıp şehit olana dek sancağı ve Efendimizi koruyan,

Bileğinin kuvvetiyle anılan Hz. Ali'ye, adaletiyle övülen Hz. Ömer'e dir özlemim..

Gül kokun gelir uzaklardan,

Seni... en çok Seni.. RAB'ten sonra Seni..

Seni görmeden,

Harise oğlu Zeyd'e dir özlemim..

kayboluyorum sende..

Ebedi alemde gülebilmek için gülmeyi unutanlaradır özlemim..

Çünkü hayran olmuşum ben bezm-i elestte sana

Ammar'a, Sümeyye'ye, Yasir'e, Bilal-i Habeşiyedir özlemim..

ben sende göz yaşı olmak sevdasındayken

Kumlar üstünde yanan, eza ve cefaya uğrayan, yine de ALLAH Bir diye haykıran

şu sahra i azra ya.. şu içimin kuruyan damamrlarına

Özlemim sanadır Gül Peygamberim...

gözlerimde gözlerini hayal etmemek..

Akabe yar vefalı, Uhut kanar sevdalı

?Ey Ebu Bekir! Al elbiselerini, imtihanı kazandın. Cebrail kardeşim seni imtihan etmişti. Bana olan sevgini Öğrenmek istemişti, buyurdu. Bunun üzerine Hazreti Ebu Bekir :

Ey! Gül-i Rana!

Seni hatırlatan her bir zerre ile

münkün..

Şeksiz şüphesiz sana inanan, dinimizle şereflenen Sabıkun islamadır özlemim..

Özlemim seni hatırlatanlaradır..

kovsanda kapından ne fayda..

ey ruhumu sahte dehlizlere salan güzel..

Muhammed!

Bir tebessüm bırak;

gözlerime bak..

teşekkür ederim.

Savrulur gönlüme?

Kur'anda ismi açıkca geçen tek sahabe olarak şereflenen,

okyanusta yüzmeye benziyor..

Zeyd'e, Cafer'e, Abdullah'a dır özlemim..

dudaklarım da sana selamlarım var göz kapayışlarımla geceye..

"KIRILDINMI?.. "İNCİNDİNMİ?.. "GELENLER BIRAKIP GİTTİMİ?.. "ÜZÜLME BİR GÜN HERKEZ BIRAKIP GİDER "HÜZÜNLÜ MAZLUM YÜREĞİ

"Biz o kimseleriz ki bağlandık Muhammed'e, ömrümüz boyunca izinde cihad etmek üzere" diyerek Medine'yi inleten Ensar ve Muhacirleredir özlemim..

ey gönül sultanım..

dost sana da teşekkürler..:)

Hurma dalı bir seraba durmuş gül edalı

sen çıkmaz sokaklarda bulduğum ışıksın..

hepsi birbirinden güzel teşekkürler

o güzel tebesümün aklıma gelir

mümkün mü seni atmak içimden zorla

Kur'an ve Sünnet. Ehl-i Beyt gül yurdunda ikbal

Ömrüm geçti oldu heba... Hayatım döndü seraba... RABBİM çekerse hesaba... Şefaat Ya RESULALLAH..!!

o kadar çok arzu halim var ki

Oku O'nun adıyla, gönüllerde gül tahtı

adını anmak bile içime sürür veriyor..

Adını kalbime yazdığım;

özleminle kor olup yanar şu gönlüm,

Rabbimizin "Sen olmasaydın bu dünyayı yaratmazdım" dediği, "Yaradılış Gayem" Efendim..

aç kapını.. al yanına..

ey can sen ruhuma cansın..