fatma gizem öyle vallahi insanımız. hep olumsuz bişeyler bulmaya meğilli kafalar. olumlu bişey görmez görse de söylemez. bu insanlardan uzak durmaya çalışıyorum. olumsuz insanlar

ilkokuldayken fındık dağıtırlardı bize ellerinde kaldığı için

şahidim olsun ki, Japonların iç ve dış borçları son kursuna kadar ödenmeden, pirinçten başka bir şey yemeyeceğim. Su üstümdeki elbiseden başka elbise giymeyeceğim.

paylaşım çok hoş önce insan kendi evinden başlamalı mesele bizim ülkemizde bugün pişen yemeği yarın yemeyen insanlar var, yada bayatlamış diye ekmegi çöpe atan bir dünya insan var halbuki o ekmegi ve yemegi bulamayan o kadar çok insan var ki

çok güzel çok anlamlı bir yazı

kadar birbirine bağlıdır ki, İlkokul okuma kitabımızdaki bir sözü hiç

fatma misafir ağırlamak bizim ülkede çok zor o kadar çeşit yemek yaparsın yine de arkadan laf edecek bişey bulurlar ister fakir ister zengin olsun hele zengini ağırlamak daha beter

incelik vardır.

irkildim. Babaannemi hatırladım. Alain, bir insan yerde bir iğne görüp

akla İsveç çeliği gelir. Birçok eşya üzerinde "İsveç çeliğinden

dergi, gazete varsa, kağıt, ambalaj, kutu varsa, velev ki, bir ilaç

insanin göz nuru, alın teri, emeği, çilesi var biliyor musun?

adamlar o kadar inceliyorlar yani..

zorundayız. Bunda parayı da, maddiyatı da aşan büyük bir edep ve

Hayat çok ince, akil almaz incelikte ipliklerle örülmüştür. Her şey o

turistlere rica yollu uyarıda bulunuyordu.

belli periyotlarda, radyolar, televizyonlar, basın bir haberi duyurur.

onu anladım da süt de dağıtırlardı onu neden dağıtırlardı hala anlamam iyi bişeyi dağıtmazlar kesin onda da bi pislik vardı ama ne?

ve bende yurtdışında öyle satıldığını duyduğumda çok şaırmıştım

On dokuz yıl evveldi.

yurt dışından gelenler orayı anlatırken marketlerinde karpuzu dilimle satıyorlar dediğinde şaşırmıştım tabi biz alışmışız tek yaşıyor olsak dahi koca bir karpuzu alıp yarısını yiyip yarısını da yiyemeden mundar etmeye

Dediklerini yapar, en üstten en alta bir israftan kaçınma Kampanyası

dolduranlar Japonlara göre ruhen tekamül edememiş, hayatın manasını

yapın. Okumadığınız, ilgilenmediğiniz, kullanmadığınız ne kadar kitap,

anlayamamış, zavallı kimselerdir. Böyleleriyle, zavallı, evini mezat

Stockholm'e gitmiştim. Bir otele indim. Geceydi. Sabahleyin, traş

Bunda parayı da, maddiyatı da aşan büyük bir edep ve

Şu tarihte, su saatte, adamlarımız gelecek. Siz lütfen hazırlığınızı

de eğilip almazsa, bütün uygarlığa karşı ihanet etmiş olur diyordu.

Geçenlerde Japon imparatorunun sarayını gördüm. Yarabbim, ne kadar

ela domateste leke olduğu için değil domatesler taşç gibi olduğu için geri göndermişler

yazı gerçekten okunmaya değer..

esiri olması ne kadar acıdır. hepimizin yaptigi gibi Vaktiyle Japon

jiletin bile çöpe Gitmesini istemiyor, ona sahip çıkıyor, gelen

orduya savası kaybettirir diyordu. Maddi durumumuz ne olursa olsun,

güzel yazı

salatalıkları bile tatsız birşeydi :s

fatmagizem nedense şaşırmadım çünkü çelişkilerle yaşayan bir ülkede yaşıyoruz...

nuru, el emeği vardırdiyordu. Japonlar son derece sade, basit, yalın

prospektüsü dahi olsa, kapının önüne koyun. İsviçre'nin kalkınmasına

açılır. Japonya bütün borçlarını öder. Bu durumun toplumun bütün

çalışıyor. Çocukluk iste, aman babaanne dedim. Bir pirinç tanesi için bu kadar caba harcamaya, yorulmaya değer mi?

biliyorum böyle olduğunu,

ela salatalıkları kötümü bilmiyorum ama üzüldüğüm başka bir konu daha var yurt dışına gönderdiğimiz meyve sebzelerin hepsi tek tek seçiliyormuş iyi, temiz olanını yurt dışına kötülerini de ülke içindeki piyasaya sürüyorlarmış neden bizim millet kötüsüne mi layık.

yardımcı olun. Fazla ağaç ziyanına Engel olun. Beş yaşında idim.

halde elektriği yakmakla, suyu kapamadan bos yere akıtmakta, gece

salonuna çevirmiş diye eğlenirler. Bir insanin gösteriş için eşyanın

incelik vardır. Okunması gereken bir yazı varsa o da budur...

Rahmetli ilk defa sertleşti bana karşı, öfkeyle doğruldu. Sen

güzel bir yazıymış müsrif bir ülke olduk çıktık

ister zengin olalım, ister fakir, hepimiz çok dikkatli olmak

kültür değil edep

özenti olduk çıktık...

mü? İnsanlar ne kadar zorluk çekiyorlar. Bir pirinç tanesinde kaç

çernofil faciasının etkileri

hem kayısı yetiştiriciliği hemde ihracatı yapan bir çiftçi de temiz meyveleri yurt dışına gönderiyoruz. kurtlanmış, dolu vurmuş kayısıları da fabrikaya gönderiyoruz meyve suyu imalatında kullanıyolar demişti. sen artık düşün..

Lütfen diyordu, trastan sonra jiletinizi çöpe atmayın. Yanda bir kutu

hatta sanırım rusya idi, tam anımsamıyorum, gönderilen domateslerde siyah lekeler olduğu için geri gönderilmiş, türkiye'de pazarlara sunulmuştu

imza sümeni, yazdıklarına katılıyorum..

var, oraya bırakın. Bir tek jiletle dahi olsa, İsveç çelik sanayisine yardımcı olun.

sade, ne kadar mütevazı, ne kadar gösterişten uzak... Gerekmediği

çamurlu ayakkabılarımızı temizlemeden yatmakla, yemek yediğimiz

İlave ediyordu. Bir iğnenin üretiminde binlerce insanin alın teri, göz

ekonomisi bir darboğazdan geçiyor. İç borçlar, dış borçlar gırtlağı

eğildi, aramaya başladı. Sağa bakıyor, sola bakıyor, bulmaya

yapılmıştır" diye yazardı. İste o ülke, kullanılmış bir tek ufacık

unutmadım. Bir mıh bir nal kaybettirir. Bir nal, bir atı, bir at bir

kesimlerini, tek istisna olmadan kapsadığını söylemeye gerek yok.

mütevazı yasayan insanlardır. Evlerini mobilya ile eşya ile

Doğrusu hayretler içinde kaldım. Çocukluğumdan beri çelik eşya denince

Misal ramazan ayında evimize misafir aldık sofraya dünden kalan bayat ekmek var diye somurttular daha sonra da çok komiktir ki Somalide ki insanların açtığından bahsettiler ne tezat dimi?

oturduğun yerden ahkam kesiyorsun, dedi. Hiç pirinç Üretilirken gördün

bilemem nedendir bence kültür meselesi

olmak için lavaboya gittiğimde, aynanınyanında ilginç bir not gördüm.

kapları yıkamadan bırakmakla biz de zalimler sınıfına geçmiyor muyuz?

açıklığı ve tehlikeleri ile anlatır ve su andan itibaren der, Allah

Fakültesinde öğrenciyim. Alain'in proposlarini okuyorum. Birden

toplum olarak çok müsrifiz çünkü hep bi özenti bi moda dayatmasıyla karşı karşıyayız

Utancımdan kıpkırmızı olmuştum. Aradan yıllar geçti. Hukuk

aşıyor. Zamanın başbakanı meclisi toplar. Kürsüye çıkar. Durumu olanca

ne diyebiliriz ki...

daha da tuhafı aslında biz savurgan bir millet değiliz şimdiki nesil böyle oldu. yamalı elbiseleri giyip, büyüklerimizden kalan küçük elbiselerle idare eden, komşunun çocuğunun eski çantasını alıp okula giden bir nesilken bu gün elbise beğenmeyen, sadece bir çantayla yetinmeyip ikincisini de alan millet olduk..

Babaannem rahmetli, pirinç ayıklıyordu. Bir tane yere düştü. Babaannem

İsviçre'de zaman zaman,