Öyleyse?

Sahip olmaya değil, şahit olmaya özne ol!

Şimdi, nerede durduğuna bir bak.. En başında söylemen istenen cümleyi bir daha düşün: ?Eşhedü? Yani, ?Ben şahitlik ederim ki?

Sanki sen O?nun görmesine değil, haşa O senin görmene muhtaçmış gibi.

Ey amenu olanlar! Kendinize, anne ve babanıza ve yakınlarınıza bile olsa, zengin veya fakir de olsalar, Allah için adaleti yerine getiren şahitler olun. Çünkü Allah, ikisine de daha yakındır. Adaletli davranmak için, artık hevanıza uymayın. Ve eğer dilinizi eğip bükerseniz veya yüz çevirirseniz o taktirde muhakkak ki Allah, yaptıklarınızdan haberdar olandır.

Gördün mü hiç görünmez yerlerden sana ulaşan iltifatı?

?Ben şahitlik ederim ki, yoktur ilah, ancak Allah var.?

Gördün mü hiç göremediğin taraflardan sana edilen ihsanı?

Dr. Senai Demirci

?Beni gör!? dedi.

Bir dönemler, kimsenin görmediği sen, kimsenin görmek için köşe bucak aramadığı sen, ortalıkta görünmüyorsun diye kimsenin üzülmediği sen, şimdi, seni yoklukta göreni?görmekle? görevlendirilmişsin. Görmekle görevlendirilen sen, görünür değildin, görür de değildin. Görünmen için var olman gerekirdi en azından. Ama O senin yokluğunu gördü, seni yokluğunda gördü. O seni gördüğü için var oldun, görünür ve görür oldun.

Görünmediğin halde O gördü seni

Gördün mü aldığın şerefi?

nisa 135

?Ben? diye başlamayı hak ettiğin tek cümle şu:

Sen görünür değilken seni gören, şimdi kendisi görünür değilken?Beni gör!?diyor. Üstelik senin görünmeme nedenin yokluğundu. O?nun görünmeme nedeni ise varlığının sınırsızlığı, sonsuzluğu. Üstelik senin görmen O?nun görmesinden ödünç alınmış. Senin O?nu görmene O hiçbir şekilde muhtaç değil. Seni yok olduğun halde göreni, Sen zaten var olduğu halde görmekle?şehit? sayılıyorsun. Görmeye ve görünmeye muhtaç sen, görmeye ve görünmeye asla muhtaç olmayan O?na?şahit? olmayı O?na lütuf sanıyorsun.

Böyle gör bari O?nu;

Görünür ve görür eylediği sana iltifat etti.

Hiç görünür olmasaydın, hiç bir gözün gözdesi olmayacaktın. Görür olmasaydın, görür olmadığını bile görür olamayacaktın. Sana herkes kör olacaktı. Dahası, sana kör olduklarına da kör olacaklardı. Seni görebilmek için aramaya çıkmayacaklardı bile. Seni görmek için gözleri yolda olmayacaktı. Gözleri seni görmüyor diye huzursuz olmayacaktı. Sen her şeye kör olacaktın. Dahası, herkese kör olduğuna da kör olacaktın. Görmek için ışık bile aramayacaktın. Karanlığı bile karanlıkta bırakan bir kör olacaktın. Görecek bir şeylere ihtiyacın olduğunu bile göremeyecektin. Işık olsa bile gözüne değmeyecekti. Gözlerin görünmeye değer şeyleri görmeye değer bulunmamış olacaktı.

Sen görünmezdin.

Oysa?

?Ben? öznesinin önüne sonu gelmez, seni doyurmaz, elinde kalmaz şeyleri dizme.

Sen görmediğin halde, senin görmediğini O gördü.

Görünür eyledi.

Görür eyledi seni.

De ki: ?Ben sahip olmaya değil, şahit olmaya geldim.?

Şahit olmak, Sahip olmaktan Şereflidir

Görülmeyen ve görmeyen senin, hiç görülmese görülmesi beklenmeyen senin, hiç görmese görmeyi beklemeyen senin, zaten görünmeye değer olana ve görene?şahit? olarak seçilmen, ne büyük sürpriz. O ki görendir; sen görmesen de görünürdü. O ki her işinde zahirdir, görünendir; Seni tanık seçmese de görünürlüğünden bir şey eksilmezdi.

Sen görmezdin.

Senin O?nun görünür ve görür olduğu gerçeğine şahitlik etmeni istedi.

Görünmediğin halde O gördü seni.