Ayrılcak olsaydı bebeği aldırırdı oda seni seviyor biraz zaman ver arada uzaklaşmak iyidir düşünmesine sebeb olur

Evliliğe elverişsiz insanlarla evlenmeyin pskolojik olarak kendine yetemeyen biri yuva kurmayın ondan dığacak çocuklara yazık olur

Belki de siz hatalısınız, zamana bırakın üstelemeyin kendi dönecektir.

gurur da neymiş yavvv hele çocuğun söz gonusuysa

inşallah döner ikimizde birbirimizi çok seviyoruz

emeğimi sevgimi veremeyeceğim bi cocugu dünyaya getirmeye hakkım yoktu. benim verebileceğim şeyleri kimse veremez ki ona

Sevip anlaşamamak nedir ya anlayamıyorum. Sevmezsen her şeyi batar da sevince kavga da etsen bağırır çağırır yine de kopamazsın onsuz olamazsın. Her evlilikte inişler çıkışlar olur ama sevgi olursa her şeyin üstesinden gelirsin. Üstelik dünyanın en tatlı şeyi bir bebeğiniz olacak iyi düşünün ikinci bir şans verin yine birbirinize olmazsa o zaman bitirin derim.

Dursunbeyli mi eşin oralıysa direk boşa...

Kardeş bu kadınla bir ömür böyle yaşayamazsın. bence boşanın sorunlar çığ gibi büyümemişken...

estağfurullah çok kötü durumdayım forum bulamadım o yüzden buraya açtım konuyu. eşim balyalı tek başımada büyütürüm düşüncesi çok kötü geliyo bana. meğer tanıyamamışım

kendi ailenizin tecrübeli büyükleri;mesela anneniz de biliyor mu bu durumu? eşinizle aranızdaki bu ve benzeri diğer sorunları konuştunuz mu, yol göstermelerini istediniz mi? sonuçta burada yazıp da yardım istediğiniz üyeler, sizinle aynı yaşlarda ve belki benzer tecrübeleri olan kişiler değil. ayrıca; olayın içinde olan, bire-bir yaşayan sizsiniz. sürecin olumlu ya da olumsuz taraflarını gören yine sizsiniz. sizin kurtarıcınız, burada okuyacağınız nasihatlar değil, sizin kendi kararınız olmalıdır

yalvarma bence ona giden gitsin önüne arpasını ser hatta gidenin

çocuğumuda düşünüyorum bende ayrı yaşayacak.

Çocuğun seni bulur emin ol

Gerekirse ayaklarına kapan özür dile naparsan yap barış, bu işin geri dönüşü yok. Bundan sonraki süreçte de öfke kontrolünü sagla alttan almayı öğren, çocuk olunca çok pişman olursun.

forum ailesi merhaba. tam 1 yıllık evliyim eşim hamile aramızda son yaşanan bi tartışmamızdan dolayı baba evine gitti. daha öncede gitmişti. dava açmıştı ama sonra geri geldi yapamıycam dedi aynı sekilde bende yapamadım. şu an 3 aylık hamile. heryerden engellemiş beni çocuğumun yüzünü göremiyceksin diyo. eşimi çok seviyorum oda beni çok seviyo ama hep fevri hareket ediyorum bu hale geldik. ben ne yapıcam çok üzgünüm severek ayrılmak ve eşinin inat olması çok zor.

Bknz: eski evlilikler böyle mi? geçim sıkıntısına, aile baskısına dayanan kadınlar ne oldu? modernleşmenin anlamı sıkıya gelmiyoruz oldu. sevgiden bahsetmekte cabası. saygı olan her yerde sevgi'de olur paylaşımda olur.

Bizlen kafa bulmak için mi açtın başlığı!

şimdiden bile pişmanım ama bizimkininde öfke kontrolü yok malesef

Hamilelik sendromudur ayrılmaz altan al

çocuk bir yere kadar kendini düşünmelisin gurur her şeyden önce gelmeli

Seviyormuş yapamıyormuş neyi

Napmaya evlenmiş senle!

çocuk gibi bu ne ya evcilik mi oynuyorsunuz siz:)

bir yılda 7 kez annesine gitti dava actı yine geri geldi yine gitti

biraz çocuk işine dönmüş sanki...

ikimizde çok seviyoruz ama anlaşamıyoruz

seviyrum ama yapamıyorum diyo. ne istiyosun hayattan yardım edeyim sana diyorum onada bişey diyemiyo

evlilik kurumu çocuk oyuncağı mı evlenmek için evlenmeyin

yuhhh gariii

Evlenecek kişiler önce evliliğin ne demek olduğunu anlayarak evlenmeli. böyle en ufak sorunlarda bırakıp giden kişi yarın daha büyük sorunlarda hiç arkasına bakmaz.