Sen bitireceksin bütün sevgimi sana ait olan...

Eğer gerçekten iyi bir kalbin varsa...

Har daim güle gönül vermek yakışır.

kişisel sorumluluk gerektiriyordu, bir ot olarak hissetmeden, düşünmeden kısaca bir armağan gibi

Yıllar yılı aşkını arayan bir bülbülüm,

Bülbüle gülün aşkıyla ölmek yakışır.

Sen unutacaksın beni biliyorum...

Ben vazgeçmem sevmekten...

O da beni seviyor biliyorum.. Eminim bundan.. Zaten o beni sevdiği için bende onu sevdim...

için ruhuna işlenmiş aşkı ilk görüşte tanımıştı. Yıllardır aradığı işte oradaydı.

Senki gülü sevindiren...

O zaman bende seveceğim seni...

Sen ki son kez sevgiye inandıran...

Biliyorum ama seni seviyorum yine ey sevgili elimde değil...

Öyle ya?... Güle aşkıyla meşhur bülbülün kendisi gibi bir 'ot'la ne İŞİolabilirdi? Hayır, hayır...

Tanışıp uzun uzun konuştular. İlk günlerde gül şaşkındı. "Gül olmadığım halde bu bülbülü neden

bir gülse ve bunun farkına ancak solduktan sonra varırsa yaşamadan, gül olmanın hakkını vermeden

telaşı, onu yaralıyordu. Zira bu gayretin beyhude olduğunu, ateşi söndürmenin bülbülün bülbüllüğünü

Haydi uzat dikenini, işte burda yüreğim,

Açıyorsun kırlarda...

gül mevsimi gelip de bütün güzelliğiyle etrafa türlü renkler ve kokular saldığı günlerde bile devam

Sen ki bülbülü kıskandıran...

tekrar tekrar güle olan aşkını ve vuslat arzusunu haykırıyordu güle ve bütün dünyaya...

Biliyorum bu da geçecek...

Ama benim onu sediğimden bihaber.. Bilmiyor...

Sen çekip gideceksin... Arkana bakmadan hemde...

sevdim?" diye geçiyordu içinden... Ama yanlış ta olsa yılların kabullenişini değiştiremiyordu.

Eskiden kızıyordum.. ama artık bende seviyorum:)

Biliyorum ama yine de alamıyorum kendimi seni sevmekten...

Günler hızla geçiyordu. İlk günlerdeki gülün bülbüle olan ve tarifini yapamadığı ilgisi ve sevgisi,

O beni, benim onu sevdiğimden daha çok seviyor...

Eğer sende hercai çıkarsan... Tabi bu mümkün... Belli olmaz insanlık hali...

İçimden tabiki...

Önemsemiyorum ama seviyorum yine de...

Hiç beklemezdim:)))

-Ben gül değil, sıradan bir otum, sense güle olan aşkını şiirlerle, şarkılarla ve nice efsanelerle

İmkansız bir şey bu benim için diyordum...

Sen sevgili yar...

Artık senle doldu bak gecelerim, gündüzüm.

sığınmış bir inci tanesi gibi gül olduğunu unutup kendini saklamış gülü daha ilk gördüğünde

Çünkü ben sevemem öyle kolay kolay...

O yüzden fazla önemsemiyorum...

Sen karanlık bir şehri aydınlatan güneş misali...

Ama göremezdin sen ne yazık ki...

Tekrar sevebileceğimi:)

Bilmemesi daha iyi aslında:)

Sen ki yegane sevgili...

Bülbülse içinde yıllardır usul usul yanan ateşin sahibini bulmanın o engin coşkusuylA şakıyor,

Biliyorum herşeyi daha ilk baştan...

Delilik bu aslında... Biri sizi seviyor diye siz niye onu seveceksiniz?

için uğraşsa da nafileydi, çünkü kendisinin bir gül olduğunu anlaması, çok sevdiği bülbülünün

Sevdiğim zaman bir insanı ölünceye değin severim...

Mevsimlerin güzü göstermesine yakın günlerde bahçeye bir bülbül girdi. Bülbül, adeta kabuğuna

Çok geçmeden bülbül, aşkını haykırdı gülün güzel ve mahcup yüzüne bakarak... Gül, içinde ilk defa

Ama yapamam ne mümkün...:(

Gerçekten seviyorsan beni benim sevdiğim gibi...

etmişti.

Hiç ummazdım...

Bülbül yanılıyor olmalıydı. Kendisi gül olamazdı.

Ey gözlerimindeki yaşı silen, bana gülümseme armağan eden sevgili...

İsterdem ki ben de gülümseyeyim sana...

kendisini tedirgin ediyordu. İçindeki türlü şüphelere rağmen:

Ama insan bu işte...

kaynak: GeldiK http://www.geldik.com/showthread. php?t=53248

Sen hiç umulmadık yerde yeşeren bir çiçek gibi...

Yeterki kendinize ihanet edip bir başkasını kendinizden çok sevmeyin:)

Gül, sümbül ve bülbül baharın habercisi...

Ama mümkünmüş bak... İnsan sevebiliyormuş tekrar...

onun içini aşkla dolduran hakiki bir gül olduğunu ona ispat edecekti. Aşkı bulunca söylemek yakışır.

Yeterki fazla bağlanıp kalbinizin kırılmasına izin vermeyin...

Ey bana bu hayatı dar edenlerin canını okuyacak sevgili...

Neyse sen gülümsedim farz et...

Ey sevgili.. Ey ömrümün bu karanlık çağını ışıtan sevgili...

Bülbül, çaresizdi. Gülünün, içinde yanan ateşi paylaşmak yerine söndürmek için üzerine su dökme

O isterse vazgeçsinbeni sevmekten...

beri kendini sıradan bir `ot` sanıyordu. Gülün bu zannı, zaman içerisinde bir kabullenişe dönüşmüş,

Doğuyorsun semalarda...

Seni sevmiştim aslında daha ilk görüşte...

Bülbül kararını vermişti. Her ne pahasına olursa olsun güle olan aşkını ve daha da önemlisi gülün,

Hayat nelere kadir.. Şaşırıyorum kendime gerçekten:)

O beni seviyor...

Bir otu nasıl sever, söylesene ey gülüm!

İnsan bu... Olmayacak dediği şeyler oluveriyor...

Bu şiiri ona yazıyorum... Hemen şu an aklıma gelen kelimelerden bir şiir oluşturacağım...:)

Sen karanlık gökyüzünde açan mehtap gibi parlayan...

Sevmek yeniden sevebilmek...

azalmak üzereydi. Gül için, kendisini sıradan bir ot olarak görmek kolay geliyordu belki de... Aşk,

Çünkü hayat sevince güzel...

anlatmakla meşhur bir bülbül... Beni nasıl seversin?" diye sesleniyordu sürekli bülbüle... Bülbül,

Çünkü nasıl olsa bitecek, hüsranla sonuçlanacak... Biliyorum ben:)

sunulan hayatı gerektiği gibi yaşamadan geçirmek ve hatta belki de baştan savmak varken... Ama ya

O isterse gitsin çok uzak diyarlara...

Ve artık kimseyi gözüm görmez diyordum...

haber veriyorum baharr geldi:))

hayatına mal olmuştu.

daha hiçbirini görmedim

Sen vazgeçeceksin sonunda beni sevmekten...

Biliyorum ve görüyorum bunu kendi gözümle...

Herşeye rağmen içine "acaba ben gül müyüm?" sorusu da düşmüştü.

Zaman gösterecek senin gerçek yüzünü...

önce hiç öyle olmadığı

Çünkü gülümsüyordum aslında ben de...

Ey teşekkür dahi edemediğim minnettar olduğum sevgili..

Bu sana bağlı tabi.. Senin tutarlılığına, senin sebatına bağlı...

rastladığı ve anlam veremediği kıpırtıya rağmen bülbülün aşkına ve vuslat arzusuna çok şaşırmıştı.

Evet aniden sevdaya tutulmak tekrar...

Gül, telaşa kapılmıştı. Gül olduğuna dair işaretler çoğalmıştı ama aniden ortaya çıkan bu durum

yüzüyordu.

yıllardır aradığı şeyi bulduğunu hissetti. Kalbi çarptı, içi titredi. Daha

yok etmek demek olduğunu, gül, bilmiyordu.

diyerek kalbini gülünün dikenine batırdı ve oracıkta öldü. O an, gül, onu tekrar hayata döndürmek

Hüsranla biteceğini biliyorum bu kez...

Belki gelip geçici bu sevgi... Belki uzun sürecek... Bilemem...:)

Seni gördüm bu sabah gülümsüyordun.. Ne güzel...:)

Ve demiştim işte bu aradığım diye...

Eh o zaman unuturum bende seni...

Sen ömrümün bu son deminde ümidi çağrıştıran...

geçip giden günler, yüreğine bir hançer olup saplanmayacaklar mıydı? Yüreği, gel-gitler içinde

güle aşkla bakıp konuştu:

Sana, hayatımı tekrar bahara çeviren sevgiliye gülümsüyordum...

Bahçenin birinde bir kırmızı gül vardı. Ne var ki, eşsiz güzelliğine rağmen tomurcuk olduğu günden

Biliyorum ama seni arıyor gözlerim...

Artık sevemem kimseyi diyordum daha düne kadar...

Seni seviyorum ya.. Artık ötesi yok benim için...

Biliyorum bu da hüsranla sona erecek...

Gülü sevmek için yaratılmış yüreğim,

Sen sevgilimsin benim, çok sevdiğim...