kasiyer kızımız var ; bir elinde dokunmatik telefon diğerinde sınava girmek için

ben gözel garıyam diyordu bütün kezbanlığıyla..

ben gözel garıyım, ben gözel garıyım diyerek başında bir kitapla yürümeye çalışıyordu sinamamızın usta düayenlerinden perihan savaş..

ama hepsinin tek kalemde download etmeye çalışınca hata veriyodu..

omuzlarını örtmüş ve çok alımlı göstermişti kendini..

daha tam kurumamıştıki anlaşılan telefonla yazışırken biraz ürkeksi dokunuyordu telefona..

köylü kadından şehirli kadına geçişin en önemli simgesiydi, oynadığı rol..

birde ünlü market zincirinin sahibi yada lüks restorantın sahibi nidalarıyla takılan

havaların ısınma çabaları ile doğru orantı içersinde olan hormonlar ve bununla

sadece başını kaldırıp yavaş olsana gerizekalı der gibi baktı.. mesajlaşmaya devam ederek yürüdü..

saçlarına ufaktan bir jole sürmüş kıvırcık bir hava kazandırmıştı..

bir yandan ufak ufak notlarına bakınıp acaba bi şeyleri unuttum mu telaşesi, aynı zamanda mesaj trafiği...

cemrenin düşmesi fırsatını hiç kaçırmamıştı.. sanki cemre bunun dekolte bölgelerine düşmüştü..

kızımızda bu akımdan nasibine düşeni almıştı..

ters orantı içersinde olan pasaklılık matematik sorularını aratmayacak türdeydi.

mor ile lacivert karışımı gibiydi.. evet buldum bu renk morcivert olmalı..

acelen neydi be kızım kurumadan sokağa çıktın pardon telefonunla oynaşıyorsun diyesim geldi..

o kadar yoğunduki kızımız, ani fren gacırdıtısı ile çalan korna bile umrunda değildi...

ojeleri gıcır gıcır parlıyordu, enteresan bir renk seçmişti..

ders notları hem yürüyor hem mesajlaşıyor hemde kasılıyordu..