Misal 5 tane algılama aracımız var: 5 duyu organı onlara "göre" hükümler biçiyoruz: ?algıladığımıza göre? . Oysa bunların hepsi şuan bizim yaşadığımız boyuta ve bizim yapımıza, bizim nasıl algıladığımıza "göre" olan şeyler. Mesela yine maddeler atomlardan, moleküllerden meydana gelmişler.

hocam yüreğinize sağlık. gerçi 'insanlar uykudadır, ölünce uyanırlar' sözü hz Aliye ait olsada::) bu samimiyetinize gölge düşürmez

Çünkü "olur" , biliyoruz.

Eğer bizim şuan gören gözlerimiz bir mikroskop gibi olsa onun belli bir ayarında olsa biz şuan sandalyeyi, masayı bir madde, hacim-kütle varlık olarak değil de sadece enerji boylarını göreceğiz. Bunun gibi enerji dalgaları.

Mesele kayıtlanmamak, sınırlanmamak ve dahi kayıtlayıp, sınırlamamak.

Bir yaratılmış olduğumuzu bu zamanlarda anlıyoruz.

Konuşmak en kolayı. Tuzu kuru olan, senin içinde olduğun şeyi anlar m?

Ne kadar çok madde boyutunda kalır ve maddeyle kendini kısıtlarsan o kadar esiri olursun ve ruhaniyetten, metafizik boyuttan o kadar uzak kalırsın. Hani diyorlar ya uçtu, kaçtı su üzerinde yürüdü bu öyle bir şey.

İlgilenene, anlayana, anlamak, anlamlanmak, anlatılmak isteyene...

neyden emin olduğumuzdan ve neyden olmadığımızdan eminiz.

Kişi mülhime nefse gelir, hakkı yaşıyorum zanneder; ama yaşadığı kendi vehmi, firavuniyeti, kendi rablığıdır.

Bunca yaşanmışlığın, tecrübe edinmişliğin, görmüş geçirmişliğin, okuyup etmişliğin sonunda bakıyoruz ki, hiçbirşey yine bilmiyoruz.

Kendimize telkinler verip, teskinler ediyoruz.

bi tepsi badılcanlı böreği hakettin:)))

''Duyularımızın hepsi dışa dönük. Gözler dışa açılıyor, eller, bacaklar dışa doğru hareket ediyor, kulaklar dışarıdaki sesleri dinliyor. Sahip olduğun her şey dışa doğru açılıyor; beş duyu dışa dönük. Aramaya oradan başlıyorsun; gördüğün, hissettiğin, dokunduğun şeylerden. Duyuların ışığı dışa çevrili ve arayan ise içerde.

İnsan, aciz.

''Çok yüce bir Sufi kadın, Rabia al-Adawia hakkında şöyle bir hikaye anlatıldığını duydum:

O nasıl bişey ve nasıl olacak?

Biz bedenimizin isteklerini sahiplendikçe ve onu doyurmaya çalıştıkça o asla doymayacak ve hep verdikçe alacak ve daha da bedenselliğe bağlı hale gelecek

Sandalyemizi yan çevirip, öyle oturuyoruz.

Bu arada figani hocam şunuda belirtmeden geçemeyeceğim. Birçok arkadaşımız öğretmen olarak atandı. bence bunların puanı ve formasyonu olması önemli değil bence. Sizin gibilerin bu mesleği çok hakketiklerini düşünüyorum. Çünkü ilahiyatçılığı içinizde derinleştirmişsiniz. Allah bizleride sizin gibi olmayı nasip etsin inş.

ve en derine indiğimizde anlaşılıyor ki: aslında maddenin ve varolmuş herşeyin aslı, özü enerji.

İçimden geldiği gibi diyeyim. Herhangi bir ekolden kalkarak yazmadım.

Tekrarlanmasına izin ver: Arayış, sadece uykuda olduğun zaman var. Arayış, sadece uyanık olmadığında var; arayış sadece farkında olmaman halinde var. Arayışa farkında olmamak yol açıyor.

Tabiatımızdan ve bunun şartlandırma, kayıtlamalarından kurtulmak için az yemek, az uyumak ve bunun gibi şeyler yapıp aslında çok daha yüce bir varlık olduğumuzu anlamamız gerekiyormuş.

Ve efendimiz demiş ya hani; dünyada insanlar uykudadır ölünce uyanacaklardır. İşte bize göre bu dünya hayatı şimdi nasıl uzun geliyosa, uykumuzda da gördüğümüz o kaç saniyelik rüyalar yine öyle uzun gelebiliyor biz uykudayken.

Çoğu zaman bu güçsüzlüğü ile de zavallı.

Dünyayı bu madde beden ile yaşıyor, kabir alemi ve sorgu-sual, hesap-kitap, cennet veya cehennem yolculuğunu da ruh beden ile yapacak. Sonunda yeri belli olunca :cennet veya cehennem.

Burda özellikle vurgulanmak istenen şey: kendinizi madde beden sanmayın ruh beden de sanmayın. Siz sonsuz sınırsız bir varlığın esma isimleri ile yaratılmış varlıklarsınız, aslında sizin öyle kapasiteniz var ki, bunu farkedin ve açığa çıkartın.

figoo çok beğendim eline yüreğine klavyene sağlık:)))

Mesela bizim burdaki dünya zamanı ile olan 60 yıllık ömrümüz güneş sisteminin zamanı ile 8.6 saniye imiş.

Teşekkür ederim.

Hasbunallah ki O ne güzel Vekildir!!!.

... devamı burada >>>

Bizler hemen bir veryansın ediyoruz ve o anlarda çaresizliğimiz ki, acizliğimiz o kadar bariz ki.

Tabiatımızın bizi kayıtlamasından kurtulmalıyız.

Estağfirullah gezginali,

Allaha emanet olun

Aslında herşey öyle, daha derine inildiğinde kuarklar falan çıkıyor

İnşallah O?nu varettiklerinde müşahade edebiliriz.

Allahu a'lem. Allah bes baki heves!!!.

17.07.2009 figani

Rabia cevap verir: ?O sorunun hiç lüzumu yok. Arıyorum işte, yardım edebiliyorsanız edin.?

Çok belirsiz; sanıyorsun ki anahtar parada, prestijde, saygınlıkta. Ama sonra saygın, güçlü insanlara bakıyorsun, onlar da arıyor. Çok zengin insanlar görüyorsun, hayatlarının sonuna kadar aramaya devam ediyorlar. O zaman zenginlik de işe yaramıyor, güç de. Arayış, elinde ne olursa olsun, devam ediyor.

Bakıyoruz ki bakışımız yetiyor, yetiniyoruz.

Bu ikiliğin anlaşılması gerekiyor. Arayan içerde ama ışık dışarıda olduğundan, arayan hırslı bir şekilde dışarıda tatmin edecek bir şey bulmak amacıyla harekete geçiyor. Hiçbir zaman bulunmayacak. Hiçbir zaman bulunmadı. Şeylerin doğası gereği bulunması mümkün değil çünkü eğer arayanı aramıyorsan, bütün arayışın anlamsız. Eğer kim olduğunu anlamazsan, arayışın boşuna; çünkü arayanı tanımıyorsun. Arayanı tanımıyorsan, doğru boyutta, doğru yönde aramayı nasıl başarabilirsin? Mümkün değil. Her şeyden önce, ilk adımlar atılmalı.

Hemen yerlere kapaklanıyoruz. Gelebilecek yardımlara odaklanıyoruz.

Söylendiğine göre, Rabia şöyle cevap verir: ?Çünkü ışık burada var, içerde hiç ışık yok.?

Müthiş bu.

Yani nerden ve nasıl bakıldığına göre değişiyor bu yüzden hükümlerimize, algıladıklarımızı yorumlamalarımıza dikkat!

güzel şeyler yazmışsın kareşim ilhamına sağlık

Tanımlamaya çalıştığında, ne kadar tanımlanırsa, o kadar aramaya gerek olmadığını hissedeceksin. Arayış ancak belirsizlik durumunda sürebilir, bir rüya halinde. Netlik olmadığında aramaya devam edersin, içten gelen bir güdüye kapılarak, içten gelen bir aceleyle itilerek. Şunu biliyorsun: Aramaya ihtiyacın var. İçinden gelen bir ihtiyaç var. Ama ne aradığını bilmiyorsun. Ve ne aradığını bilmiyorsan, nasıl bulabilirsin?

Sonra daha farklı dünyalar ve evrenler peşinden habire gidiyoruz.

Diğer zamanlarda oldukça dik duruşlarımız, havalı hallerimiz, tüm dünyayı küçümseyici bakışlarımız o dert, sıkıntı anında devam edemiyor.

:) Teşekkür ederim.

Bu aralar ütopik dünyalarda kendi gerçekliğimizi yazıyoruz.

Arayış başka bir şey için olmalı. Bu isimler, bu etiketler, para, güç, prestij; sadece zihnini tatmin etmek için. Sadece bir şey aradığını hissetmen için ordalar. Ama o şey hala tarif edilemiyor; tuhaf bir duygu.

Olan olurken, olmayanı düşünüyoruz.

Yani kendi bedeninde ben hakkım zannını yaşar bunun içindir ki kişi bedeninin tabiatından, esaretinden kurtulmalı. Aslında insan ne madde beden ne de ruh beden bi varlıkmış aslında bilinç varlıkmış. Dünya şartları içinde şuan beden içinde öldükten sonra da ruh beden içinde olacak.

yemedikçe yemiyor, yedikçe yiyoruz.

Figani gene boyut değiştirme yoluna gitmişsin:)Bize Gerçek yaşama nedenimizi hatırlattığın için teşekkür ederim. Bu arada sen hangi tasavvuf ekolüne mensupsun?

Şöyle ki: şimdi biz gözlerimizi bu içinde olduğumuz beden içinde açtığımız ve çevremizde bizi hep bu yönde şartlandırdıkları için biz kendimizi bu beden zannediyoruz; ama aslında biz madde beden bir varlık değiliz. Çünkü zaten öldüğümüzde bedenimiz yokolacak ve biz bir nebze bu bedenin esaretinden kurtulacağız. Ama şu anda biz dünya sınırları içinde kendimizi beden zannediyoruz ve bedenimiz kimyasal işleyişleri olan açlık, uyku ve cinsellik vb. gereksinimleri sanki bizim isteklerimizmiş gibi sahiplenip yerine getiriyoruz. Kendimizi bu madde beden zannettiğimizden.

Kalkan olarak beynimizi kullanıyoruz.

Bende diyorum Kütüb-ü Sitte'de böyle bir hadis hatırlamadığım sonradan aklıma geldi :). Vecd-u trans halindeyken demek ki bazı şeyler gözden kaçabiliyor:) Demek ki bir yerden kalmış...

Bu hikaye çok önemli. Hiç kendine ne aradığını sordun mu? Hiç ne aradığını derin bir meditasyon konusu haline getirdin mi? Hayır. Bazı belirsiz anlarda, rüya anlarında ne aradığına dair küçük bir hisse kapıldıysan bile, hiçbir zaman kesin değil, tam değil. Henüz tanımlamadın onu.''

Kesin ki Allah müthiştir.

Bir akşam, güneş batarken, ortalıkta henüz biraz ışık varken, insanlar onu sokakta bir şey ararken bulur. Yaşlı bir kadındır; gözleri zayıftır ve zor görmektedir. O yüzden de komşular yardıma gelir ve sorar: ?Ne arıyorsun?

Oysa normal akış içerisinde küçüklü büyüklü tüm dağları biz yaratmış gibi bi tavır içerisindeyiz; ama başımıza bi olay geliyor ve ne olduğumuz ortaya çıkıyor böylece...

bkz kaynak:

Evet, Rabia haklı. İçerde ışık yok; içerde ışık olmadığı, bilinç olmadığı için, elbette dışarıda aramaya devam ediyorsun çünkü dışarısı daha net görünüyor.''

Rabia cevap verir: ?Peki, ille de öyle mutlu olacaksanız, evde kaybettim iğnemi.?

Gerçek arayan için, biraz uyanmış ve farkında olan için, ilk gerekli şey, arayışı tanımlamak, ne olduğunun keskin bir tanımını yapmak, hayal dünyasından çıkarmak, derin bir uyanıklıkta onunla karşılaşmak, içine bakmak, onunla yüzleşmektir. Hemen bir dönüşüm başlayacak. Arayışını tanımlamaya başlarsan, arayışa olan ilgini kaybetmeye başlayacaksın. Ne kadar tanımlarsan, o kadar azalacak. Ne olduğunu net olarak bildiğin anda, birden yok olacak. O sadece sen dikkatli olmadığında var.

Ellerimizi açıp dua edebildiğimize şükrediyoruz.

Hangi kelimelerle, kaç tane yüreğe dokunuyoruz.

Komşular durur: ?Sen iyice delirmişsin!?

Ne kadar çok bana hitap etmiş. Amin.

Azim nerede, onu arıyoruz. Yanına sebatı da istiyoruz.

Bazı şeyleri kestirip atıyoruz.

ahiretçi,

O'ndan gayrı, O'ndan başka, O'ndan hariç, O'ndan öte. Çünkü varsa, yoksa sadece O. bildiriyor ki biliyoruz. Dillendiriyor ki dilleniyoruz. Bildiren ve dillendiren Allah'ın adıyla.

19.08.2009 figani

Bunu herkes yaparsa herkes sonucunu görür. Bu dinle alakalı bişey değil pek. evren sistemiyle alakalı.

GELMİŞ BAHAR GEÇMİŞ YAZLAR NEYLEYİM

Rabia der ki: ?Peki, öyle mutlu olacaksanız, iğnemi arıyorum. İğnemi kaybettim.? Yardım etmeye başlarlar ama sokak çok büyüktür, iğne de çok küçük.

Feraha ve felaha inanıyoruz.

Ölüm gibi şarkılar gibi mübalağalı ifadelendirmelerle bile tam olarak ifade edemediğimiz şarkılar dinliyoruz.

Hiçbirşey böyle konuşup, uzaktan bakıp bakıp ahkam kesmek kadar kolay değil.

Bu iki şey çok önemli: Birincisi, amacının ne olduğunu çok net olarak kendine ifade et. Karanlıkta oraya buraya çarparak dolaşmaya devam etme. Amacına odakla dikkatini: Ne arıyorsun? Çünkü bazen bir şeyi isterken başka bir şey ararsın, bu durumda bulmayı başarsan bile tatmin olmazsın. Başarmış insanları hiç gördün mü? Daha büyük bir yenilgiye hiç rastlamış mıydın? ?Başarı başarıyı getirir? diye bir söz vardır. Kesinlikle yanlış. Başarı kadar büyük bir başarısızlık yoktur. O cümleyi aptal insanlar uydurmuş olmalı. Tekrarlıyorum: Başarı kadar büyük bir başarısızlık yoktur.''

Rabia der ki: ?O sorunun da lüzumu yok. Aramakla bunun ne alakası var?

''Bu hikaye çok önemli. Hiç kendine ne aradığını sordun mu? Hiç ne aradığını derin bir meditasyon konusu haline getirdin mi? Hayır. Bazı belirsiz anlarda, rüya anlarında ne aradığına dair küçük bir hisse kapıldıysan bile, hiçbir zaman kesin değil, tam değil. Henüz tanımlamadın onu.

O yüzden derler ki: ?Nerde kaybettiğini söyle, tam neresi olduğunu, yoksa çok zor, ilelebet arasak da bulamayız iğneni. Nerde kaybettin?

ÖYLE ŞEYLER DE OLUYOR

İnsanlar güler: ?Rabia, delirdin mi? Sorunun lüzumu yok diyorsun ama ne aradığını bilmeden nasıl yardım ederiz?

10.08.2009 figani

BAŞA GELENİ -SIKIYSA- ÇEKME, ÇEKEBİLME

İşte insan.

Hep konuşmak kolay ama başa gelince konuşmak o kadar kolay olmuyor.

Çünkü bizler bunu yapıyoruz.

Kaç tane oluşumda, kaç tane şey var diye merak ediyoruz.

Derler ki, ?O zaman niye burada arıyorsun ki?

bu da ruhaniyetin yaşanmasına engel.

Ölümden de ötesi mi varmış diye soruyoruz.

Bir de tavsiye link.

Başa gelen çekilirmiş. Öyle de çekiliyor ki.. ama trajediye dönüştürmemek lazım.

Evet ne formasyon var, ne de ufukta atanma ihtimali... Ama hayırlısı bakalım. Olacaksak öğretmen hiçbir kayıt, şart vs vb. olmadan sebepler oluşur ve oluruz. Yapmamız gerekeni yaptık ya, gerisi O'na kalmış; Vesselam.

Allah ki alemlerin rabbi.