Gel, Yine Gel! Ne olursan ol, Yine Gel!

Ahde vefa belki de Kur?an-ı Kerim?in ve Resulullah?ın üzerinde en çok durduğu konulardan biridir. Acaba vefa nedir? Bir arkadaşımıza verdiğimiz bir sözde durmak yada onu tutmak mı? Yoksa kendimize, ailemize ve içinde yaşadığımız topluma karşı sosyal ödevlerimizi yerine getirmek mi?

Resulullah insanlığın en büyük vefa timsali idi. Peygamberimiz verdiği sözde duran, yaptığı antlaşmaya bağlı kalan en büyük insandı. O, bu hususta dostunu da, düşmanını da ayırt etmemişti. Dostuna verdiği bir sözde durup, onu yerine getirdiği gibi, düşmanıyla yaptığı antlaşmaya da sadık kalmış, her ne pahasına olursa olsun bunda bir aykırılık göstermemiştir.

Böylelikle onlar Yesrib?in ilk müslümanları oldular ve tabi ahirette de ilk safta olacaklar. Doğal olarak bu mükafat, sözünde durmanın, ahde vefa göstermenin, Resulullah?a ve onun getirdiği dine sımsıkı bağlanmanın semeresiydi?

Ahde vefa: Söz vermek verdiği sözde durmak, yaptığı her işte sadık kalmaktır. Özünde ve sözünde bir olmaktır. İnsanoğlunu insan yapan en önemli karakter belki ahde vefadır.

Semerkand

Ubade b. es-Samit anlatır: Akabe biatında bulunanlar Resulullah?a şu şekilde biat etmişlerdi:

Unuttuğumuz ya da unutturulduğumuz bir güzel haslettir vefa? Günümüzde çok az rastladığımız bir özellik vefa? Toplumu toplum, cemaati cemaat ve hatta insanı insan yapan bir güzelliktir vefa?

"Refahta olduğu kadar sıkıntıda, sevinçte olduğu kadar üzüntüde de onu destekleyecek ve her konuda emirlerine itaat edeceğimize, Resulullah'ı kendi nefislerimizden aziz tutup, durum ne olursa olsun ona muhalefet etmeyeceğimize, ALLAH yolunda hiç bir kınayıcının kınamasından korkmayacağımıza, ALLAH'a asla şirk koşmayacağımıza, hırsızlık ve zina yapmayacağımıza, çocuklarımızı öldürmeyeceğimize, kendiliğimizden uyduracağımız yalan ve dolanlarla hiç kimseye iftirada bulunmayacağımıza, hiç bir hayırlı işte Resulullah'a muhalefet etmeyeceğimize dair bey'at ettik.?

Ve zaman geldi, gün geldi, insanlar bu sözünü hatırlamaz yada hatırlamak istemez oldu. ALLAH verilen bu sözü son bir kez daha hatırlattı ilahi vahyiyle:

Elbette, bunların hepsi ahde vefa dediğimiz o hasletin tarifi içindedir; ancak gerçek ahde vefa nedir?

", Hasan-ı Basri?nin tabiriyle acıyı yudum yudum hazmetmektir bazen de?" burda kadere iman var sanki eger rabbimiz allah diyorsak ondan gelene EYVALLAH demek var acizane...

?Kıyamet günüde, biz bunlardan habersizdik demeyesiniz diye rabbin ademoğullarından, onların bellerinden zürriyetlerini çıkardı. Onları kendilerine şahit tuttu ve dedi ki: Ben sizin rabbiniz değil miyim? Evet buna şahid olduk , dediler.? A?raf 7/172.

Evet, insan, ilk ahdini ve ilk andını böyle ikrar etmişti rabbine. Bütün peygamberler ümmetlerine verdikleri bu sözü hatırlatmış, onlara gerçek, doğru ve sağlam yolun ne olduğu göstermişti. Kimisi iman etmiş kimisi de etmemişti?

Vefa, sevgi ve muhabbette devamlılık demektir. Vefa, ihtiyaç içinde olana yardım etmektir. Müslüman vefakar olur. Vefa, dostlukta, bağlılıkta sebat etmektir. Vefa kimi zaman da hakkına geçtiğin birine, ?Arkadaşım bana hakkını helal et? diyebilme erdemini gösterebilmektir. İmam Azam?ın babası misali, ısırılmış elmanın sahibini aramaktır.

Evet, vefa kimi zaman da dostun, gerçek dostun çağrısına icabet edebilmektir. Olur, beşerdir şaşar; düz yolda taşa takılır düşer; onun huzurunda verilmiş bir söz bozulabilir, ama asla geri dönüşü yok değildir.

İnsanoğlunun en eski ve hatta yaratılışından da önce verdiği bir söz, bir ahit, bir misak vardı: ?Evet sen bizim rabbimizsin? Bizler rab olarak seni biliriz, sana iman ederek ve ancak sana kulluk ederiz?

Vefa bir uğurda her şeye katlanmak, onun meşakkatlerini sineye çekmek, Hasan-ı Basri?nin tabiriyle acıyı yudum yudum hazmetmektir bazen de? Niceleri vardır ki o vefa sayesinde amaçlarına ulaşmış, isimlerini tarihin altın sayfalarına yazdırmışlardır.

Vefaya bir de Akabe tepelerinden baksak! Elestü birabbiküm?den sonraki en büyük misakı görürüz belki de? Söyle söz vermişlerdi Yesrib halkı, mükerrem Nebi?ye:

Hadi o zaman vefamızı tazelemeye, ?Ya rabbi ben pişmanım, bütün yapmış olduğum günahlardan, keşke yapmasaydım. İnşALLAH bir daha yapmayacağım. Ben kabul ettim?..? sözlerini terennüm etmeye?

Vefa kimi zaman Mevlana?nın çağrısıdır:

semerkant dergisinde kim derlemiş bu yazıyı?