2- Ehl-i Bid'at: Ehl-i Bid'at mezhebleri de ikiye ayrılır:

kişi kendi düşüncelerinden taviz verebilir "hatalı düşünüyor olabilirim" diyebilir fakat ilahi bir emir söz konusu olduğunda böyle bir gevşekliğe giremez...

2- Kaderiyye ve Mu'tezile: Kulun mutlak hür olduğunu ve işini kendisi dinleyip yarattığını iddia edenlerdir.

o şıkkın tam tersi olduğu dönemlerde çok yaşandı burda paspas..

anlatmak istediğinizi çok net anladım ben pas pas..

1- Ehl-i Sünnet mezhebleri: Bunlar da ikiye ayrılır: a) Eh1-i Sünnet-i hassa denilen Selefiyye. Selefiyye'nin mütekaddimini ve müteahhirini vardır. b) Eh1-i Sünnet-i amme: Matüridiyye, Eş'ariyye. Bunlara Halefiyye de denir.

Örneğin ben kurbanı "hayvan kesme, et dağıtma olarak" algılamıyorum ve o şekilde yapmıyorum mahidevran...

ama evet kibarlığı nezaketi centilmenliği kenara koymadan görüş belirtmek gerek...

Gayet açık, hiç kimseyi dini argümanları şahsi çıkarlarına alet ederek senin gibi düşünmeye ve ibadet etmeye zorlayamassın!! Yani her koyun kendi bacağından asılır..

adam inançsız, ama şeriattan tırsıyo.

korkan taraf değil mi baskıyı yapan?korktukları şeyin aleni ve aşikar olması ve meşru görülmesi değil mi?baskıyı kendi psikolojileri üretiyor... yani örnek bir tane bile olsa aynı korkuya çağrışım yaptığından, baskıyı gerçek baskıyı maalesef ki inanca saygısı olmayan taraf yapıyor.. sırf bu korkudan... tıpkı firavunun tüm erkek çocukları öldürtmesi gibi... krallığı elden gitmesin :korku nun kaynağı ve gücü baskıyı o denli artırıyor yada azaltıyor...

1- Cumhur-ı Muhakkikin. Bunlar Matüridiyye'nin çoğunluğu ve Eş'ariyye'nin bir kısmıdır. Bunlara göre; irnan kalb ile tasdiktir. Mü'menün bihi kalbiyle kabul edip doğrulamaktır. Bir kimseye diliyle ikrar, müslüman olduğunun bilinip ona İslam muamelesinin uygulanması için lazımdır.

Zaten din, zorla kabul edilebilecek veya zorla kabul ettirilebilecek bir sistem değildir. O?nda herşeyden önce iman esastır. İman ise, tamamen vicdani ve kalbe ait bir mes?eledir. Hiçbir ikrah teşebbüsü kalb ve vicdana tesir edemez. Dolayısıyla insan ancak içinden geliyorsa ve gönlü imana yatkınsa iman edebilir. Bu ma?nada da dinde zorlama yoktur.

C- Kulun ihtiyarı ve kader konusunda çıkmış olan başlıca üç mezheb vardır.

tırsmana gerek yok şeriattan. çünkü senle ilgili değil!

2- Kavl-i Meşhurcular. Bunlar Şemsül-Eimmeti's-Serahsi, Muhammed Pezdevi gibi bir takım Hanefiyye fukahasına uyanlardır. Bunlara göre iman, kalb ile tasdik ve dil ile ikrardır. Bunlar, "öldürülmek veya evinin yakılması korkusu gibi bir mazereti olmadan diliyle de ikrar etmeyen, mü'min olmaz" diyenlerdir.

4- Kerramiyye. İman sadece dil ile ikrardır, diyenlerdir. Bu mezheb zamanla ortadan kalkmıştır.

mahalle /ev baskısı -eğer varsa-karşılıklı gelişiyor zira. müslümanım diyene baskı, alay etme, hor-hakir görmenin en yanlış örnekleri karşımıza bu kadar sıklıkla çıkarken kimse kimseyi kandırmasın.

Hayır, değildir. Çünkü, cihad, karşı cepheye ait zorlamayı bertaraf içindir. Böylece insanlar, İslam?ın değişmeyen bir kaidesiyle girdikleri İslam dinine kendi arzu ve iradeleriyle gireceklerdir. İşte İslam?ın farz kıldığı cihadla, böyle bir anlayışa zemin hazırlanmış olacaktır. İrade hürriyeti, İslam?ın cihad emriyle yerleşmiştir.

Akaid mezheblerin muhtelif açılardan taksimi:

a) Küfre düşmeyenler. İki kolu dışında Hariciye, Kaderiyye, Mutezile, Cebriyye , Zeydiyye, İmamiyye , Kerramiyye, Naccariye, Haseviyye.

C) Fıkhi mezhepler: Fıkıh mezheblerinin hepsi de Kur'an ve Sünneti esas alırlar. Bunlar da ikiye ayrılır:

Ve önüme istediğiniz ayeti yada hadisi, ilahi emri getirin, bu görüşüm değişmez.

slam tarihinde zuhur etmiş mezhebler başlıca üç kısımdır:

ikinci bir şıkta, siz bana neden kurbanın hayvan kesme olarak gerekli olduğunu kaba bir biçimde açıklarsınız, ben de size aynen karşılık veririm, en sonunda da dinsiz, küfürbaz, cahil damgaları yerim. böylece dinde zorlama yoktur prensibi hayal olur...

Bu ayetin hükmü belli devrelere aittir. Belki her kemal ve zeval fasılalarının da birbirini takibinde bu devreler yine bulunacaktır; ama, hüküm sadece o devreye münhasır kalacaktır. Nitekim Kafirun suresinde bildirilen?Sizin dininiz size, benim dinim de bana? hükmü de aynı şekilde belli bir devreye mahsustur.

Burada akla, şöyle bir soru daha gelebilir. Kur?an-ı Kerim?de kıtal ve cihadın farziyetiyle alakalı birçok ayet mevcuttur. Peki bunlar bir ma?nada zorlama değil midir?

çünkü şeriat şeriatı kabul edenleri bağlar.

şeriat korkusuyla tirtir titreyenler aslında boşa titriyolar.

yukardaki yazı f. gülen hocaefendiye aittir..

Sevgili malim30 kardeşim,

kendi düşüncesi değildir işte açıkladığı.. ilahi emirdir o emre olan imanıdır. o yüzdendir zaten taviz verilemez olması.. kutsallığı..

b) Küfre düşen bid'at mezhebleri: Haricilerden Acaride'nin Meymuniyye kolu, Yezidiyye, Batıniyye-i Nizariyye (ki bu mezheb hicri 5. asrın sonlarına doğru Hassan Sabbah tarafından kurulmuştur), Nusayriyye, Dürziyye , Babilik ve Behailik .

Ben şu bu doğru demedim, ben genel manada dışlamaya ve sapık ilan etmeye kızıyorum. Yoksa 12 imamlara duyduğum sevgi ve saygının yanı sıra İmamı Azama da çok büyük sevgi saygı ve hayranlık duyarım. Ben genel olarak bölünmeye, hakarete ve dışlamaya karşıyım..

BURASI ÇOK ÖNEMLİ:Hz. Adem?den günümüze kadar, din hiç kimseyi dehalete zorlamamıştır. Bu mevzuda zorlama daima küfür cephesinin ahlakı olmuştur. Onlar insanları dinlerinden çıkarmak için zorlamışlardır; fakat hiçbir mü?min bir kafiri zorla müslüman yapmaya çalışmamıştır.

Ayrıca İslam dinine giren insanlar bazı şeyleri yapmakla bazılarını da yapmamakla mükellef kılınırlar. Bunun da zorlama ile bir alakası yoktur. Nasıl ki, namaza duran baliğ bir insan namaz içinde, sesli olarak gülecek olsa ceza olarak hem namazı hem de abdesti bozulur. Ve yine ihramlı bir insan, üzerindeki haşeratı öldürse veya dikişli bir elbise giyse çeşitli cezalara çarpıtırılır. Halbuki aynı insan namazın dışında gülse veya ihramsız bir zamanda bunları işlese hiçbir cezası yoktur. Aynen bunun gibi, İslam, dine girme mevzuunda kimseyi zorlamamakla birlikte, kendi iradesiyle dehalet edeni de başıboş bırakacak değildir. Elbette onun kendine göre emir ve nehiyleri olacak ve müntesiplerinden, bunlara uygun hareket etmelerini isteyecektir. Bu cümleden olarak, namazı, orucu, zekatı ve haccı emredecek; içki, kumar, zina ve hırsızlığı da yasaklayacaktır. Bu yasakları ihlal edenlere de suçlarının cinsine göre ceza verecektir ki, bütün bunların zorlama ve ikrahla hiçbir alakası yoktur.

İSLAM, DİNE GİRME MEVZUNDA KİMSEYİ ZORLAMAMAKLA BİRLİKTE KENDİ İRADESİYLE MÜSLÜMAN OLANI DA BAŞIBOŞ BIRAKACAK DEĞİLDİR:Bu kabil dinin caydırıcı bazı hükümleri, hiçbir zaman dinde zorlama değildir ve sayılmamalıdır da. Bu gibi hükümler, serbest iradeleriyle dine girenlere aittir ki, onlar da zaten bu hükümleri kabul etmekle İslam?a girmişlerdir. Mesela, bir insan, İslam dininden irtidat ederse ona mürted denir ve verilen süre içinde tevbe etmezse öldürülür. Bu tamamen daha önce yapılmış bir akde muhalefetin cezasıdır. Ve tamamen sistemin muhafazasıyla alakalıdır. Devlet, belli bir sistemle idare edilir. Her ferdin hevesi esas alınacak olursa devlet idaresinden söz etmek mümkün olmaz. O?nun içindir ki bütün müslümanların hukukunu muhafaza bakımından, İslam, mürtede hayat hakkı tanımamıştır.

yani genellemeye girersek yamacımızda insan sıfatına layık kişi bulamayız..

B) İmanın hakikatı konusunda mezhebler. İman edilecek konular mü'menün bih veya imanın müteallakı denilir. Mü'menün bih, Hz. Peygamber'in Allah tarafından getirip tebliğ etmiş olduğu kesinlikle bilinen esas ve hükümlerdir. Bunlara zarurat-ı diniyye de denilir. Namaz kılmak, zinadan kaçınmak gibi zarurat-ı diniyyenin neler olduğunda -bunlar hem subutu, hem de manaya delaleti kat'i nasslar ile sabit olduğu için, küfre düşen mezhebler hariç- bütün İslam mezhebleri ittifak etmiştir. Mü'menun bihe inanmak keyfiyetine imanın hakikatı denilir. İmanın hakikatı konusunda başlıca 5 mezheb vardır:

Örneğin belki hatırlarsın geçen hafta bugun bir konuda arapça ibadete ve Kuran kurslarına karşı olduğumu yazmıştım. ve hiç kimseye itafen birşey yazmadığım halde başka biri bana hemen cahil diye laf yapıştırdı...

anlatmak istediklerimden kastım bu gibi davranışlardır.

O zaman bir örnek vereyim...

5- Mürcie. "İman Allah'ı bilmektir. Kafire yaptığı iyilik fayda vermediği gibi mü'mine de günah zarar vermez. Günahkar mü'min cehenneme girmez, hasenatı kabul edilir, seyyiatı affedilir" diyenlerdir. Böyle diyenlere, mezhebler tarihinde "Mürcie-i ehl-i dalal" da denilir. Bu mezheb de zamanla yok olmuştur.

yani "bana göre namaz şunun için gerekli değildir" ya da "hayvan katliamı düşüncesiyle kurban kesenlere gıcığım "diyenlere "aaa haklısın bencede sence" denmiyor... inancını, yaptığı şeyi savunma gereği doğal olarak duyuyor... karşı taraf bunu kendini değiştirmeye çalışmak olarak algılıyorsa empati kuramıyor demektir..

3- Hariciler, Mu'tezile, Zeydiyye. Bunlara göre, iman kalb ile tasdik, dil ile ikrar, farzları ile ifa etmek ve haramlardan kaçınmaktır. Büyük günahına tevbe etmeden ölen kimsenin ebediyyen cehennemde kalacağına inandıkları için bu mezheblere bağlı bulunan kimselere Va'idiyye de denilmiştir.

pas-pas dediklerinize katılıyorum ama yanlıştan örnek olmaz.. o nedenle bu yanlış örnekleri vereceğine daha doğru örnekleri vermeye çalışalım.. dolu-boş tarafı meselesinde olduğu gibi.

senle ilgili olan ötede bekliyor:))

Dinin ruhunda ve özünde zorlama yoktur. Çünkü zorlama dinin ruhuna zıttır. İslam irade ve ihtiyarı esas alır ve bütün muamelelerini bu esas üzerine kurar. İkrah ile yapılan bütün amel ve fiiller ister inanç, ister ibadet ve isterse muamele açısından kat?iyyen makbul ve muteber kabul edilemez. Zaten böyle bir durum, ?ameller niyetlere göredir? prensibine de uygun düşmez.

Esasen biraz düşünüldüğünde, bu türlü caydırıcı tedbirlerin de, insanların yararına olduğu idrak edilecektir. Çünkü ferd ve cemiyet böyle müeyyidelerle, dünya ve ukbalarını korumuş olacaklardır. İşte bu ma?nada dinde bir zorlama vardır. Bu da insanları zorla Cennet?e koymak istemekle aynı anlamda bir zorlamadır...

yazılanlardan şöyle bir netice de çıkartılabilir:

Ama çoğu kişi ısrarla ve inatla kendi yaptığını zorla başkasına kabul ettirmeye çalışıyor. En son noktada da hakarete başlıyor.

Allah'ın zatından başka sıfatları yoktur, O'nun sıfatları zatının aynıdır, zatının tealluk ettiği şeylere göre bir durumudur diyenler; Cehmiyye ve Mu'tezile'dir. Bunlar, Allah bilir, alimdir ama onun zatına zaid hakiki bir ilim sıfatı yoktur, zatının bilme hali vardır, derler. Allah'ın sıfatlarını zatının aynı kabul edenlere, sıfatları nefy ettikleri için "muattıla" denilir.

A) Allah'ın sıfatları. Allah'ın sıfatlarını, zat-ı Bari ile kaim, hakiki ve vücudi olarak kabul edenlere Sıfatiyye denilir. Ehl-i Sünnet mezheblerinin hepsi, Hişamiyye ve Kerramiye gibi. Yalnız Hişamiyye ve Kerramiyye Mücessime ve Müşebbihe'den idi.

2- Tabileri kalmamış olanlar: Bugün tabi ve müntesibleri kalmamış ve fıkıh tarihine geçmiş olan mezheblerin imamları şunlardır: Abdullah b. Şübrüme (v. h. 144), Abdurrahman el-Evzai (v. 157), Süfyan es-Sevri (v. 161), Muhammed b. Abdurrahman b. Ebi Leyla (v. 148), İshak bin Rahuye (Raheveyh, v. 238), Ebu Cafer Muhammed b. Cerir et-Taberi (v. 310), Leys b. Sa'd (v.175), Müzeni (v. 264), Ebu Sevr İbrahim b. Halid Muhammed b. İshak b. Huzeyme (v. 311).

ve mahidevran ben bu forumda genellikle 2. şıkkın yaşandığını görüyorum...

iyi de paspas...

A) Siyasi mezhebler: Bunlar önceleri siyasi bir maksatla ortaya çıkmış, sonraları itikadi bir kisveye bürünmüşlerdir. İlk önce zuhur eden siyasi mezhebler üçtür. Nasıba: Hz. Osman ve Muaviye taraftarları, Şia: Hz. Ali taraftarları; Havaricde: Hz. Ali ve Muaviye'ye karşı çıkanlardır.

Multicim buyur... hangi tasnifi beğenelim...

Tam bu noktada siz bana neden kurbanın hayvan kesme olarak gerekli olduğunu kibarca açıklarsınız ve bende neden bunları kabul etmediğimi kibarca cevaplarım. Böylece birbirimizi zorlamayız ve dinde zorlama yoktur prensibini pratikte de uygulamış oluruz.

bunların dinde olmadığını söyleyip o yüzden namaz kılmanın oruç tutmanın kurban kesmenin gereksizliğini savunanlara bunun dinen farz, vacip, sünnet vs olduğunu ısrarla anlatmaya çalışmak dinde zorlamaya girmez ki...

Ben bunların dinen gerekli olduğunu kibarca anlatmaya çalışanlardan bahsetmiyorum. Senin dediğin gibi iki tarafta kibarca hangi ibadeti neden yaptığını/veya yapmadığını, gerekliliğini ve gereksizliğini kendi düşüncelerine göre açıklayabilir.

3- Ehl-i Sünnet mezhebleri: Kulun hür olduğunu kabul etmekle beraber kadere de saygılı olan kimselerin mezhebidir

evet bahsettiğin olay gıcık bişeydi...

Sonuçta bunun hesabını vakti geldiğinde siz yada bir baaşkası değil sadece ben vereceğim...

ha şunu diyorsa "evet bu, badetlerin varlığına inanıyorum ama yapmıyorum" o vakit yap diye kimse kimsenin gırtlağına basmaz...

öyleyse dinde zorlama yoktur emr-i celili sadece dindarın gözönüne alması gereken bir emir değil herhangi bir dine inamayanın da uyması/saygı göstermesi gereken evrensel bir insan hakkını vurgulayan bir ayet olarak ta görülmesinde çok fayda var.

şimdi gelelim meselenin öteki yüzüne.. dinde zorlama deyince hep dindarın diğerini zorlaması gibi bir mana anlaşılıyorsa bu yanlıştır.. dinler tarihine bakanlar ilk dönem hristiyanlarına yapılan eziyetleri, ashabı uhdudu, imanı nedeniyle testerelere yatırılan, ateşlere atılan dindarları ve dahi ilk müslümanların hemen hemen hepsine uygulanan akıl almaz işkenceli caydırma politikalarını gördüğünde ne demek istediğimiz daha iyi anlaşılacaktır.

Ama çoğu kişi kendini Tanrı'nın elçisi sanıp, pat diye kafir, cahil, küfürbaz, dinsiz yaftalaması yapar. Sanki diğerlerinin yatıklarının hesabını onlar verecekmiş gibi... Bir de üstüne bunları yapan onlar değilmiş gibi İslamiyet hoşgörü dinidir ve dinde zorlama yoktur derler.

ibadeti neden yaptığını/veya yapmadığını, gerekliliğini ve gereksizliğini kendi düşüncelerine göre açıklayabilir.

inançsız insanlardan da inanç sizteminin gerklerini yapmalarını beklemek ve istemekte zaten abest olur ki bu başlıkta hiiç beklenti içerisinde olmayacağımız grupta bu kişilerdir...

Namaz kılmama, oruç tutmama, kurban kesmeme,... vb. düşünceleri olanlara karşı -düşünceleri zarasız olduğu sürece- saygı duymaktır, düşüncelerini küfür gibi algılamamaktır.

Mezheblerin genel tasnifi

Şimdi gelelim dananın kuyruğunun koptuğu yere...

Tarihe bir göz attığımızda açıkça görürüz ki, bizim aramızda daima Yahudi ve Hristiyanlar bulunmuştur. Batılıların bu mevzudaki itiraflarına göre, Hristiyan ve Yahudiler kendi devletlerinde bile, bizim içimizde yaşadıkları kadar aziz yaşayamamışlardır. Onlar zimmetimizi kabul ederek cizye ve haraç ödemişler; müslümanlar da onları teminat altına alıp korumuşlardır. Fakat hiç bir zaman onları İslam dinine girmeye zorlamamışlardır. Düne kadar bunların hususi mektepleri vardı ve kendilerine ait hususiyetlerin hepsini, dini ayin ve yortularına varıncaya kadar muhafaza ediyorlardı. Bizim en muhteşem devirlerimizde dahi onların yaşadığı muhite girenler, kendilerini Avrupada zannederlerdi. Hürriyetleri bu kadar genişti. Sadece bizi iğfal etmelerine imkan ve fırsat verilmemiştir. Evet, gençlerimizi ve kadınlarımızı saptırmalarına göz yumulmamıştır. Bu da bizim kendi toplumumuzu korumamızın gereğidir.

Bu meseleyi bir başka açıdan da şöyle bir değerlendirmeye tabi tutabiliriz:

Din, kendi mes?eleleri için ikrahı caiz görmediği gibi başkalarının İslam?a girmelerini de ikrah esasına dayandırmayı hoş karşılamaz. O, muhatabını tamamen serbest bırakır. Mesela zımmiler cizye ve haracı kabul ettikten sonra, İslam dini onların hayatlarını garanti eder. Evet, İslam?da musamaha ufku bu derece geniştir.

1- Cebriyye: Kulun ihtiyar ve iradesinin olmadığını iddia edenlerdir.

BU DÖNEM MESELELERİ ÇÖZME VE ANLATMA DÖNEMİDİR:

Bu devre ve bu dönem, meseleleri çözme ve anlatma dönemidir. Mes?eleler sözle anlatılacak ve kabulde muhatap kat?iyyen zorlanmayacaktır. Ve yine bu dönem, başkalarının dalalet ve sapıklığıyla ilgilenmeme, onları tahrik etmeme ve kendi hidayetini muhafaza ile ferdi hayatında dini tatbik etme dönemidir. Bu dönem ve devrelere ait hükümler ise, bütün zaman dilimlerine şamil değildir; tabii bu ma?nada şamil değildir. Yoksa bu hüküm artık hiçbir zaman tatbik edilmeyecek demek yanlış olur. İslam?ın her devresinde böyle bir zaman parçası -realite olarak- yaşanmıştır ve günümüzde de yaşanmaktadır.

B) İtikadi Mezhebler : İkiye ayrılır:

DİĞER DİN MENSUBLARI KENDİ DEVLETLERİNDE BİLE BİZİM İÇİMİZDE YAŞADIKLARI KADAR AZİZ YAŞAMAMIŞTIR:Ancak aynı ayetin bütün zaman dilimlerini kuşatan bir hükmü daha vardır ki, bu hüküm her zaman ve zeminde geçerliliğini devam ettirecektir. O da İslam diyarındaki azınlıklara ait hükümlerdir ki, hiç kimse İslam dinine girme mevzuunda zorlanmayacaktır. Herkes kendi dini inancında serbest olacaktır.

1- Bugün tabileri bulunan mezhebler: Hanefiyye, Şafüyye, Malikiyye, Hanbeliyye, Caferiye, Zeydiye ve Zahiriyyedir. Bu sonuncusunun müntesibi pek az kalmıştır. Hindistan taraflarında Zahiri mezhebine bağlanan pek az kimse vardır.

kişiler amelleri iradesi dahilinde yapmadığı müddetçe amaca hizmet etmez. islam inancına sahip insanların zorla yapılmış veya yaptırılmış bir ibadetten Allahın rızasının kazanamayacaklarını bilirler ki bu da zaten ibadetler bağlamında kişilere baskı yapılmaması gerekliliğinin idrakini beraberinde getirir.