bizim genel kullanımda başarı dediğimiz şey kimin gözlüğünden kendimize bakmaya çalıştığımıza bağlıdır ama kişi bunun farkında değildir. çoğunluk sıradan sınavları bile takar kafasına onlarca yıl boyunca(kimimiz 30 yaşına kadar okuyor; kimimiz daha da fazla). her sınava girişinde yıpratıcı heyecanlar ve itaatler yaşar. aslında gerekli bile olsa sistemin siz var olmadan kurduğu bir başarı tanımına boyun eğmektesinizdir. bana göre bunu yenebilmek gerçek başarıdır. rahat olabilmek veya olamamak. işte başarının ölçütü bu olmalı. çünkü bu psikolojik bağlamda boyun eğmek veya eğmemek anlamına gelir. yani gireceğiniz sınavda iyi sonuç almak sizleri başarılı birey yapmaz. . .

haklısınızdır esin

Mesela gerçekten ne istediğinizi ve niçin istediğinizi bilmek çok önemli hiç böyle düşündünüz mü? :P

coca cola'nın ceo'su olamayacağımı biliyorum ben. Herkes ne yapıp yapamayacağını az çok kestirebilmeli.

gizli bir ölüm korkusu ve tembellik ikisi bir arada olunca daha zor oluyor başarmak. Mesela şehir dışına bir yere gideceksinizdir ya başıma birşey gelirse, ya bir kaza geçirirsem gibi ya tecavüze uğrarsam özelliklede bayanlar gibi..

Kesinlikle üretmemek pasif kalmak çok büyük bir sorun. Yalnız insan neyi ne için istediğini gerçek anlamda bildikten sonra iradesininde kararlığı ile kesinlikle başarısız olmaz diyorum :P

başarmayı yeterince istemiyoruz..

Bunun bir sürü nedeni olabilir. En başta belki başarmak için potansiyelimiz olamyabilir. İnsan inanırsa her şeyi başarabilir ifadesi koca bi palavra. Herkes her işi başaramaz çünkü yeteneklermiz birbirinden farklı. Kimi matematiksel kimi müzikal alanda kimisi de bedensel kinestetik alanda başarılı olabilir. Hepsinde başarılı olanlar da çıkabilir. Biz neden başarısız oluyorz sorusuna gelince potansiyelimizin farkında olmayabilirz. Belki altyapımız yetersizdir. Altyapımızı güçlendirmişsek eksik motivasyon başarısızlığa yol açıyor olabilir. Bunda özgüvenin etkisi büyük. Özgüveni olmayan biri nasıl kendini motive etsin ki. Motivasyonumuz düşmemeli, sorunumuzun üzerine kararlı bir şekilde üzerine gittiğimiz zaman hiçbir sorun kalmayacaktır.

ikincisi insanoğlu aza kanaat etmeli. herkesin büyük adam olmak istediği bir ülkede yaşıyoruz. hemen hiç kimse, mütevazı bir maaş ve ortadirek bir hayatla yetinmek istemiyor. bu yüzden kendini mutsuz ve başarısız hissediyor.

güzel bir çıkarım agresif cerrah sistem öyle bir haldeki başaramamak bile öğrenilen bir davranış oluyor. insanlar kendine daha güvensiz çevresindekilere daha duyarsız oluyorlar sistematik olarak duyarsızlaşıyorlar ayı zamanda. galiba bu bizim kafamızda halletmetmemiz gereken bir konu. yaptığımız bir işe dört elle sarılmak ve hukuksal olarak gerekli mücadeleyide vermek aynı zamanda. iş piyasası öyle kurnazlıklarla doluki mobbing mesela. yaptığımız işte samimi olmak ve hukuksal yollara başvurmak gerçekten önemli.

evet bir tanesi motivasyon düşüklüğü. Bana göre bazı davranış kalıpları yerleşmiş bizde bu taki küçükken yetişirken dur, yapma, etme'lere kadar uzanıyor. Birşeyi başaramamayı küçüklükten itibaren öğreniyoruz buda ikinci örnek.

aslında o ülkenin yapısı ile de ilgili. Ekonomisin çok güçlü olması ve demokrasinin tam oturmuş olmasıda önemli. ve ücretlendirme yapısıda önemli. Mesela eğitimci olmak isterseniz rahatlıkla gidip kayıt olabilmelisiniz. Piyasadaki ücretlerlede alakalı. örneğin ücretli, sözleşmeli, kadrolu diye ayırıyorlar. Böyle oluncada daha üstün meslekler daha üstün kadrolar ortaya çıkıyor. Devlet bireysel haklara tam olarak inebilmeli. yani sizin ne istediğinize önem vermeli.

bir işte paranın kokusunu almak da önemli tabi.

psikologde değilim eğitimcide..

özgüvensiz yetişmemiz de etkili evet.

hedeflerde sınır yok...

çünki insan sürekli hedef sapıtıyor o yüzden başarılı olamıyoruz...

"parayı istediğime, başarıyı isteyene veririm" buyuruyor Yaradan,

kesinlikle özgüven eksikliği derim ilkönce dediğim gibi küçük yaştan itibaren davranış kalıplarının yerleşmesi evet pascal fazla klasik oldu.

sizce birşeyi neden başaramayız?Bu soruyu psikologlara ve eğitimcilere soruyorum. Mesela sınavları yada neden hedeflerimizde tam kararlı olamıyoruz

çalışmayınca başaramıyor insan. mesela ben. çalışmadım burnum sürtecek 1 sene daha

tek bir noktaya odaklanamıyoruz. dikkatimizi dağıtan o kadar çok sorun var ki

muhakkak ne istediğini bilmek önemli. devamlı üretken olmamakta yatar biryerde. pasif kalmak devamlı bir işle uğraşmak herhangibir işte olabilir mesela.

bazı şeyler de kapasite meselesi.

belkide hayırlısıdır başarsızlık bu pek klasik oldu emme..

aileden destek görmek de çok önemli yaptığınız işlerin küçümsenmemesi ve engel olunmaması