ya muhyiddin arabi gibi günde 10 saat secdeye durursun

Doğrusu, bu ruh ve idrak durumunun, her türlü menfaati ve "karşılık bekledeği için yapma" basitliğini aşan, "layık olma" gayreti olarak görülmesidir. Yüce Yaratıcı'nın rahmet nazarından mahrum kalma korkusu, O'nun "kulum" hitabına layık olamama endişesi mü'min için her türlü hassasiyetin kaynağıdır. Ve aslında insanı "mü'min" yapan da temelde bu endişe ve korkunun ruhuyla-bedeniyle, kalbiyle-azalarıyla bütün varlığını kaplamasından başka birşey değildir.

takınca

ne güzel

Ölüm hakikatiyle birlikte düşündüğümüzde ancak anlamlıdır varlığımız. Hayatı "insanca" yaşamak onunla iç içeliğimizin idrakinde saklıdır.

Sual: Efendim, gencim ama ben ölümden çok korkuyorum. Bana ne tavsiye edersiniz?

Senin yaşta iken günahı azken ölmek elbette büyük nimet olur. Bizim her gün günahımız artıyor. Ölümü günde yirmi kere düşünen şehid olarak ölür. Hep ölümden bahsetmek sünnettir. Ölümden kaçış olmaz. Ölüm, sevgiliyi sevgiliye kavuşturan köprüdür.

Ölüme bakışımız, ahirete bakışımızla doğrudan irtibatlıdır. Kimin başı ölümle hoş değilse, ya yaşadığı hayata, ya da ahirete inanmıyordur.

sen bu kafaylA nahımı. gidersin cennete

mesela bir pamuk çuvalının içine dikenli bir demiri batırıp çıkarın o dikenli tele pamuk takılmaması mümkünmü ki bu acıların en hafifi böyle olduğu hadiste söyleniyor yani bu acı her hal ve karda tadılacak gibi geliyor bana ben böyle düşünüyorum

CEVAP

MEZAR TAŞIMA ŞU İKİ ŞEYİ YAZACAM

BOŞVERİN ZATEN HAYAT KISA

ya hallacı mansur gibi bağıra bağıra idam edilirsin

insanlar amellerine göremi ölür

ama vize de inşallah bir sıkıntı olmaz...

fikriniz nedir

tabi bunlar sadece işin esprisi de

NESİL HOCAM

TAKMAYA DEĞMEZ

ye kebabı iç şarabı git zahmet ver millete

nasıldı o dizeler aklımda şöyle kalmış

elime dilime belime işime aşıma sahibimdir.

ölüm acısıyla ilgili o kadar çok şey söyleniyorki herhalde ameliniz ne kadar iyi olsada bu acı az da olsa çekilecek gibi geliyor bana

hiç güzel olmasaydı ölürmüydü peygamber

es es zeynep

İmam el-Buhari ve daha başkalarının naklettiği bir hadiste Efendimiz bu noktayı şöyle izah buyurmuştur: "Kim Allah'a kavuşmayı arzu ederse, Allah da ona kavuşmayı arzu eder. Kim Allah'a kavuşmaktan hoşlanmazsa, Allah da ona kavuşmaktan hoşlanmaz. (Bunun üzerine ezvac-ı tahirattan orada bulunan Hz. Aişe veya bir diğer annemiz, "Bizler ölümden hoşlanmayız " dedi. Efendimiz şöyle buyurdu: Öyle değil. Fakat mü'min ölüm anında Allah'ın rıza ve ikramı ile müjdelenir. O anda onun için önünde bulunan dan daha sevgili hiçbir şey yoktur. Bunun üzerine Allah'a kavuşmayı arzu eder; Allah da ona kavuşmayı ister. Kafir ise ölüm anında Allah'ın azap ve ikabıyla müjdelenir. Onun için önünde bulunan dan daha kötü hiçbir şey yoktur. Bu sebeple Allah'a kavuşmak istemez; Allah da ona kavuşmayı istemez." (1)

İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki:

allahın ve meleklerin işine karışılmaz ama

son 1 haftada 2 ölüme bizzat şahit oldum. çok dehşet bişey olsa ölüm.:((

Mü'minin günah ve münkerattan uzak durması ve salih amel işlemekteki hırsı, meseleye "dışarıdan" bakan çoklarına, eninde sonunda bir "menfaat temini" gayreti olarak görünür. Bilmezler ki "Allah rızası" mü'min için her türlü beklentinin üzerinde ve ötesindedir; maksadın içindeki maksattır. "Mevla görelim neyler; neylerse güzel eyler" kıvamındaki teslimiyet hayata da ölüme de gerçek anlamını veren idrak ve şuur durumunun yansımasıdır.

hırsızlığım yok kumarım yok içkim yok yalanım yok

muhakkak amellerine göre ölür ama acı çekip çekmediklerini anlıyamayız veya bilemeyiz

Çıktım gittim pazara, bir kefen aldım girdim mezara.

ölüm budur perde arkasından güzel haber

NASIL DOĞDUYSAK ZAMANI GELİNCE DE ÖLÜRÜZ.

inşalllaahhhhhhhhhhhhhhhhhh

Ölmek felaket değildir. Öldükten sonra başına gelecekleri bilmemek, tedbirini almamak felakettir.

ölümü beklermiş gibi bir mizacın olur

e. sifil

=herkez cennete gitmek ister ama, hiç kimse ölmek istemez=

bende tarif edemeyeceğim bir korku var hiç hayra alamet değilmiş bu:(

uyku = Güççük ölüm :)

kimse ciddiye amıyor mu yaw ölümü?

Hayatın en yalın gerçeği ölüm. Gözümüzle göremediğimizi düşünürüz onu çoğu zaman. Bu sebeple de idrak edilemez olduğunu düşünürüz. Oysa o bütün hakikatiyle hep en yakınımızdadır. Her sene ölüp yeniden dirilen tabiat, doğum anından itibaren başlayan maceramız, hele de ağaran saçımız sakalımız... Hep ona doğru yol almakta olduğumuzu ihtar eder durur.

EĞER CİDDİYE ALIRSAN

forumun genel gidişatını bozmamanız hakkında iyi bir nasihata ihtiyacınız olduğuna inanıyorum:)

benim pasaportum hazır

insanları severim. insanlar beni sever herkes :) :):)

bende bir söz yazayım bari :)

ben senin için yaşamayı göze almışım:))))

ben kesin cennetliğim. vallahi

allaha inanırım. oruc tutarım

nedir diyemeyenlerdenim..

senin için ölürüm diyenlere inanma herkes kendi için ölüyor

ölmek garip birşey

hamuş_68 çok hoştu, ALLAH razı olsun.

bir de

yani sessizce acı çekmeden ölenler ii amellimidir

1) Mü'minlerin annesinin bu rivayetteki sorusu, ölüm hakikatinin idrakinde olmadığı şeklinde anlaşılmamalıdır. Burada, meselenin sıradan insanlar için arz ettiği mahiyet gündeme getirilerek Efendimiz 'den daha fazla izah isteme amacı vardır. Nitekim arkasından gelen izah, bu sorunun isabetini ortaya koymaktadır.

Dünyanın bir "oyalanma ve aldanma yeri" olduğu gerçeği ölümle birlikte anlam kazanır. Ölümün "ağızların tadını bozan" olması, aslında kendisinden değil, bizden kaynaklanan bir durumu ortaya koyar. Ölüm ağzımızın tadını bozuyorsa, bizim dünyaya fazlaca daldığımızın ifadesidir. Bu itibarla, ölümü bu şekilde tasvir eden rivayeti, "Ölüm ağzınızın tadını bozuyorsa dünyaya fazlaca dalmışsınız demektir. Bu durumdaki kimseler ölümü daha fazla ansın" şeklinde anlamak -Allahu a'lem- yanlış olmayacaktır. Zira ancak bu durumda ölümü anmak insanı battığı yerden çekip çıkarır. Yoksa ölüm hakikatini bir an olsun idrakinden çıkarmayanlar için ölüm niçin "ağızların tadını bozucu" olsun ki!

ben bişi sorcam

ölüm ölüm dediğin nedir gülüm

ya da satanist olup çıkarsın

nasihat hanım ya da beyefendi;

enteresan yorumlar..

herşeyinj biter hayata bakışın sadece 70 yaş üstü şeklinde olur

ölüm takmaya gelmez

Yıllarca çalışmanın iki büklüm ettiği bir ihtiyar ormanda çalı çırpı topluyordu. topladıklarını bir araya getirdi. bağladı. zor zahmet sırtlanarak kulübesine doğru yola çıktı. yolda yıllar boyunca ne kadar çok çalıştığını düşündü ve kendine acımaya başladı. birdenbire artık bu yüke daha fazla dayanamayacağını gösteren bir tavırla sırtındaki çalı çırpı yükünü yere fırlattı ve kendi kendine söylendi."eğer hayat buysa, artık tahammülüm kalmadı. yeter artık. ölüm meleği biran önce gelsin ve benim canımı alsın daha iyi"ölmenin yaşamaktan daha iyi olduğunu söyleyen ihtiyar adam daha sözlerini tamamlamamıştı ki, ölüm meleği karşısına çıktı ve ona "beni çağırdığınızı duydum. bir isteğinizmi var?" dedi. ihtiyar adam hemen kendini toparlayarak cevap verdi."lütfen efendim, şu çalı çırpı demetini sırtıma yüklememe yardım edermisiniz." :)