değişik bir bakış açısı.

yenilmezsen bir tuhaflık vardır zaten, öyle değil mi?düşe kalka büyüyeceksin diyen sen değil miydin. sendin. ama ezilmeden, sessizce..

sen yenilmez misin? yoksa yenilir de kabullenir misin?

evet benim gibiler için herşey...

umut işkenceyi uzatır...

tüm klasik olumsuzluklara rağmen onunla özgünleştiğimi hissetmek...

bu bir kendini kandırma öyküsü de değil aslında, belki de kendine gelme tarzında bir şey.. çünkü biliyorum ki umudun azı çoğu birdir. bazen canlanır bazen... bazen yok olmamak için sarılır kendinize. ne o sizi bırakmak ister ne siz onu. işte bu anı seviyorum:))umutla yaşamak.

bence yenildiğinde kabul et ve yeniden canlan.

ve onunla yeniden kanatlanıp uçmak.. tüm karartılara rağmen, tüm fırtınalara ve sislere rağmen.. daha canlı daha atak daha orijinal.

ama işkenceyse en güzel işkence olsa gerek:)

her silkelenişimde bu düşünceler kulaklarımda çınlayınca yol alacağımı bilmenin sevincinden olsa gerek...

tüm haksızlıklara boyun eğmek değil de çekip gitmek güzel geliyor..