Eğer kul şu dünyanın cazibesine ve büyüsüne kapılmışsa ve bütün endişesi tasası ve kaygısı dünyevi gelecek kaygısı olmuşsa, derdi, tasası, kederi, sadece dünyevi hayat olmuşsa, orada büyük zararlara uğrayackatır.

Dünyada bir çok basit, sıradan, bayağı sıkıntıları büyütüp hayatını kendisine zindan eden yada psikolojisini bozan yada intihara kadar giden insan, nasıl da dünya sıkıntılarına bile tahammül edemiyor.

çok güzel bi yazı, ellerin dert görmesin :)

Farkında olmadan insanlar zaten ecellerini ve ölümlerini kendilerine çekmiş olurlar. Büyüsüne ve cazibesine kapılıp şu dünyanın 5-10 senelik endişesini çekenlerin ahiretin sonsuz, daimi, ebedi hayatının endişesini çekmeleri daha büyük endişedir...

Dünyanın geçici, nakıs, fani hayatı için endişe tasa ve kaygı taşıyan insanın ebedi hayat yolunda kendisini bekleyen dehşetli ve korkulu menziller için tedbirler alması ve gerekir.

unuttuğumuzda hatırlatın

Mahşer meydanı ve dehşeti öyle büyük olacaktır ki peygamberler bile karışıklık ve kargaşa ve azabın büyüklüğü karşısında endişelenip, Kendi dertlerine düşücekler. Hatta cehennemin uğultusu insanların kalplerine öyle korku salacak ki, adeta insanlar ölüp ölüp dirilecekler.

Bazen onlarla başa çıkamıyor. Öyleyse ahiretin büyük sıkıntılarıyla başa çıkmananın endişesini taşıyıp tedbirler almaları gerekmez mi..?Bu Tedbirin en başında sağlam bir iman, doğru bir itikad ve namaz geliyor.

Hepimiziin hesabının görülüp sırata gelmesi ve o sırattan geçerken cehenneme düşme tehlikesini düşünmesi gerekir. Öyle bir köprükü ki kulun amellerine göre değişir. Kimisi için 500 bin sene de geçilecek bir köprü, kimisi için şimşek gibi hızla bazıları için ise sürünerek yüzlerce sene sürecek olan sıratın endişesi çekilmelidir.

Bediüzzaman Hazretleri, insanın uzun bir seferde olduğunu, alemi ervahtan ana rahmine oradan dünyaya, dünyadan çocukluğa, çocukluktan gençliğe, gençlikten ihtiyarlığa, oradan da kabre, kabirden haşire, haşirden kıyamet meydanına, kıyamet meydanından hesaba, hasaptan sırata, sırattan cennet yada cehenneme gideceğini söyler.

Kabirlerine teheccüt ile ışık hazırlarlar. Takva ile en hayırlı azık hazırlarlar. Sırat için berk-burak vasıtası temin ederler. Namaz ile cennet ile berat senedi hazırığı yaparlar. Cehenneme kalkan olacak Salih amelleri işlerler.

Çekilecekse yevmi mahşerde Allahın rahmetinden, peygamberin şefaatinden mahrum kalma endişesi çekmelidir. O rahmetten ve şefaatten mahrum kalan bir insanın bedbaht halini düşünün. Sahipsiz, hamisiz ve kimsesiz kaldığını düşünün. Onu kurtaracak hiçbir hayırlı amelinin kalmadığını düşünün.

?Etmeyin, eylemeyin, kimden mahrum kalmakta olduğunuzu bilmiyorsunuz.?

Her gelmesi arzu duyulan, hafta sonları, her gelmesi beklenilen tatiller, her gelmesi özlenilen bayramlar ömürden geçen zamanlardır.

gerçekten çok etkilendim

Çünkü insanları kabirde, haşirde, hesapta, sıratta öyle korkunç sıkıntılı, acılı, dehşetli ve azaplı hallerr bekliyor ki, bunların endişesi ve kaygısı her şeyden büyüktür.. İnsanın cehennemden kurtulmak davasından daha büyük bir davası olmaması gerekir.

Ebu Ali Dekkak hazretlerinin vefatından sonra bir kimse onu rüyasında ağlar vaziyette görüp sorar:

Eğer sadece dünya için yarıtılmış gibi bütün himmetini ve vaktini ona sarf etmişse ve sadece dünyaya inanıp onun için çalışmışsa büyük kayıplara uğrayacaktır

Feridüddin Attar, Tezkiretü?l-Evliya

Evinin, çoçuğunun, işinin geleceğinin endişesini çeken insanların ebedi hayatlarının yolunda kurulan menzilleri de kolaylıkla geçme yada geçememe korkusunu ve endişesini çekmeleri gerekir

İşte bu!

Nasıl insan kışta yazın hazırlığını yapar. Yada yazın ise kışın hazırlığını yapar. Öylede aklı başında bir insan ebedi hayat için amel ve kulluğuyla hazırlık yapması gerekir.

Dünyaya Geri Dönse

Rabbim azığı bol olanlardan ve razı olduğu kullarından görsün inşallah...

Bu çağda ahiret mi düşünülür yahu... Siz hala tanrıya mı inanıyorsunuz... Hem inanıyorsanız o zaten affedici değil mi?hehhehhee... İsterseniz reankarne olun öldükten sonra dünyaya geri gelin hhiiihhhiihhiii. Ama hayvan olarak dönme tehlikesi de var ona göre... Hiiiihhhhhhhi ya aklıma insan suretinde hayvan olarak yaşayan müritlerim geldi... de... hiihhhiihhiii..

Çekilecek endişelerin en büyüğü devamlı ve bitmeyecek olan şeylerin elemidir. En büyük endişe cennet yada cehenneme gitme endişesi olmalıdır..

Bir gün bitecek olan dünya menzilinden ahiret menziline gidecek olan bizlerin önlerinde kurulan menzillerde onları nelerin beklediğini haber veren Kuran ve hadislere kulak vermemiz gerekir.

Nisbeti sonsuzluk olan bir hayatın endişesi çekildiği zaman insanlar o korkunç menziller olan kabir berzah haşir ve sırat cennet veya cehennem için azık hazırlığı yaparlar.

Dünyevi küçük bir yolculuk için bile valizini yükünü gideceği yerdeki kalacağı yeri ayarlayan, parasını ve rızığını temin eden bir insanın herkesin kaçamadığı ölüm için, herkesin gireceği kabir için, her kesin gideceği ahiret için, herkesin hesaba çekileceği haşir için, her kesin üzerinden geçeceği sırat için, herkesin gireceği cennet yada cehennem için hazırlık yapması gerekir.

denge lazım. herşeyde hemde..

? Evet, geri dönmek istiyorum. Ama orada gezip tozmak için değil. Şunun için istiyorum: İyice giyinip kuşandıktan sonra asam elimde kapı kapı dolaşayım. Asamla kapıları vurup diyeyim ki: ?Etmeyin, eylemeyin, kimden mahrum kalmakta olduğunuzu bilmiyorsunuz.?

? Ne oldu üstad? Yoksa dünyaya dönmek mi istiyorsun?

Allah razı olsun

Dünyadaki saniyeler, saatler ve zamanlar çürümeye, dağılmaya, yok olmaya, zeval bulmaya mahkumdur. Farkında olmasa da insanlar her gün ölümü, eceli kendilerine doğru çekerler ama fark etmezler.

Dünya için bir endişe duyarken ahiret için binlerce endişe çekerler. Amel bavullarını zikir, ibadet, namaz ve güzel işlerle doldururlar. Dünya mezrasına ibadet ve kulluk ekerler ki ahrette biçsinler.

Evet bu uzun seferin ortası olan dünyada bir memur, bir misafir, bir asker vaziefesini gören insanlar vazifelerini bitirip kabre girecekler. Dünyada ki hayatına göre ebedi hayatı ve hali şekillenecektir.

O şöyle cevap verir:

Allah razı olsun kardeşim...