Günaydın; içimin hale hazırınamı uyandın..

Gözlerinin nefesini çözüyordu; sessizliğinin mültecisi küçük kız.

Köpük köpük sitemle anlatacaktır öfkeli yanlızlığının sebebini..

Cümlelerinin gözlerin de müstakil korkuların vardı..

"Nerede olursan ol yüreğimdesin" demiştin ya...

Büyük başlıyorum yolculuğuma, kırpmadan gözümü; refarans edilmiş hayallerimle koyuluyordum yola..

en büyük korkum onu keybettiğimde dayanacak güzümün olup olmadığıydı, onu yaşadım ve korktum peki korktuğuma değdimi:

Ağlıyorum bir ömür ağlayamadıklarıma...

Yaka paça edilmiş işgalinde bulanıktı ölüm.

Seninleyken Sana Söyleyemediğim Herşeyi, Çekip Gittiğin Kapının Ardına YazdımYollara Vurdum, Sonra KendimiÇok Ölmek İstedim Dönmemek İçin, ÖlemedimBen Senden Habersiz Memleketin Dağlarında Gezerken, Sen Bana Sevdalıymışsın, Bilemedim Bilemedim... Alt Alta, Yazıp Hatalarımı GünahlarımıHepsini Kabul Edip, Kapına GeldimAffet Beni, Hadi Yine O Günlere DönelimKaç Memleket Dolaştım Sonra Peşinden... Kaç Hayatın İçinden Geçtim Sendeledim, İnan Seni Aramaktan Vazgeçtim Artık, Ama Bulmaktan Geçemedim... Onar, Onar Saydım Hesapladım Yılları, Yokluğun Şimdiden Binlerce Yılı Aştı, Azar Azar Düşer Şakaklarıma Aklar.. Soğuklar Vurur, Toprak Olur İçimde Aşklar, Bu Son Çağlarım Artık, Aşkta Yakın Duran Son ZamanlarımBaşım Çatlamaya Yakın, Kalbim Unutmaktan Anlamıyor, Hatırlamak Nedir Diye Sorarsan...! Seni Unutmak Mümkün Olmadığı İçin Derim... Ben Zaten Bir Ahmaklık Ettim, Seni Unuturum Biter Zannettim..

Gelmedi'n..

O gün anlayacaksın..

Eflatun bir şiirdin, dilime aldığım zaman kırmızıya bulayan..

Yanıldığımı, ansızın...

Kullanılmış bir acı oluyorsun dinlendiğin zaman.

Ağlıyorum Yaradana vefasızlığım için

İrkilme göz boşluğuma düşerken,

Bir gün gelecekmişsin gibi seni bekliyorum sen kokan köşelerde?.

Hep yokluğuna ebe oldum bilmediğim oyunlarda...

Elimde değildi, Bi kere incinmiştim, ikincisinden korktum! Yine de sevdim seni, Hemde gidenlerden daha çok sevdim! Hep ayak seslerindeydi kulağım... Çizdiğim sınırlardan öte bi ayak sesi duyunca irkilirdim, Koşardım tutmak için seni.! Oysa sen gitmeyi değil benli hayalleri düşlüyor olurdun o zamanlarda... Sadece düşlüyordun, Benimde 'Sen'li hayallerim olsun diye hiç yardımcı olmadın bana, Korkularıma...! Sadece sevmekti... Beklemekti çabasız sevmek...! Bense çırpındım durdum karşında, boşa kanatlarımdan oldum, Uçmayı unuttum... Çok anlatmak istedim sana, Ama o kadar kaptırmıştın ki kendini hazır hayata 'Dur' dedim duymadın...!

Veda ya metelik sus..

Ağlıyorum sevsem de yüz bulamadıklarıma

Sen yaza siline bozulmuş bir alfabenin çocuğusun.

yarıda bırakma ihtimalin vardır...

Bir daha o gözlere inanmak mı?ASLA...!

Dilin müsvette bir yalnızlıktı..

Sen boynu bükük, kırık dökük sevgilerden arınırken.. Bıraktığın yüreğe bir kez bile dönüp bakmadan gittin.. İçindeki o bir türlü dolduramadığın koskoca, kapkara boşluğa doğru yol alırken.. Farkında mısın hayatın girdabına sürüklenen sevgisiz kuru bir yaprak olduğunun?

Gözyaşlarımı avuç içlerimde saklayıp, seni bekledim işte zamanın kör saatlerinde...

Gözyaşları bitti sanılır..

Sustum? Olmayan saygının kaygısını çekerek? Bağrımdaki çorak toprağa Mecnun?un efkarını ekerek? Bir ceylanın toynaklarıyla ezildim, geçip gitti sekerek? Ormanlar uğuldadı gözümdeki son billuru da dökerek? Hıçkırmak istedim olmadı, sendeledim olduğum yere çökerek? Harman vakti bir başak kesildim, biçmekten imtina etmeyen kader adlı orağın önünde boyun bükerek? Sustum?

D/üşüyordun..

Ve biliyorum..

Son bir hamle yaparak ardına bakacaksın..

Ama bazen gözpınarlarından aşağı süzülemez gözyaşları... Onlar dışa akıp ziyan etmezler kendilerini... Çünkü çok daha önemli bir görevleri vardır. İçteki bir yangını söndürmek isterler. Göz kapaklarınızın alev alev yandığı, boğazınıza bir şeylerin düğümlendiği, burnunuzun direğinini sızladığı oldu mu hiç? Dikkat ettiniz mi o anlarda gözyaşlarınızın istikameti neresi? En zor olanı bu belki de...

"Yoksun işte yoksun "...

Bazen sen kadar kendimi affedemiyorum..

Sesim kısıldı haykıramıyorum..

Sayıklıyorum...

Yazdıkça hatırlanmak için sensizliğini, önüne diz kırıyordun sanki..

Yıldızları bile kıskandıran bir çift göz...

Bir nefes de...

İnsan sevdiğini bi kere kaybedince,

Ağlıyorum istemeden de olsa kalbini kırdıklarım için

Hacı birşey diyeceğim de

Anladım ki Çok uzağım yüreğinden, benliğinden, ruhundan...

Şehrin suyunu bulandırır, beni uğurladığın saat başını beş geçen zamansızlık...

Özlemekten yorulunca geriye ne kalır yüreklerde?

Bende ruhumu alev alev yakan bir çift siyah göz kaldı senden geriye...

Cümle keşkeler ezilsin dilinde şimdi..

Ele verilmişti kirli hüznün..

Ne çok şey anlatır gözyaşları... Bazen söylenemeyen sözlerin sesi, bazen bir pişmanlığın diyeti, bazen de bir sevda nefesi... Sessizliğin çığlıklarıdır aslında gözyaşları... Anlatılamayanı anlatmak ister karşısındakine... Eğer anlayabilirse...

Şimdi gidişinin ardından dilime düşen ölüm sessizliğinde, bir sana dökülüyor hoyrat kelimelerim. Bir sana açılıyor sözcüklerimin ince imla sı. Bir seni söylüyor, bir seni okuyor yürek alfabemde olan yirmidokuz harf im. Dön desem dönemez, git desem gidemezsin. Geriye gelsen, soldurduğun çiçeklerimi eskisi gibi kokutamaz, yürek kasabamda yıkılan sevda duvarlarımı eskisi gibi yükseltemezsin. Dokunamadığım ellerinin arasından sil ismimi artık. Esirgediğin sevda kelimelerini, savur çılgın rüzgara. Yani unut beni yar!

İnsanoğlu bi garip... Sevinir ağlar, üzülür ağlar, hasret çeker ağlar, kavuşur yine ağlar. Kelimeler kifayetsiz kaldığında, gözyaşları görev başındadır. Aslında ağlayabilmek büyük bir nimet... Ve ağlamak taş kalpli olmadığımızı gösteriyor. Hala insan olduğumuzu, hissettiğimizi, DUYGUSUZ olmadığımızı...

Hacı peki söyleyeyim

Ağlıyorum içimi acıtan kalp kırıklıklarım için

orhan babanın şarkısı gibi oldu ya...

Ve döndüm;

Beni soluksuz bıraktığında anladım...

Ağlamak zayıflık mı? Neden ağlamamız gereken anlarda; yumruklarımızı, tırnaklarımız avuçlarımızı kanatıncaya kadar sıkar, boğazımızdaki düğümleri yutkunarak gidermeye çalışırız? Neden kaçırırız buğulanan gözlerimizi başkalarından?

Bence ara vermeyin abuk subuk konulardan daha iyi güzel paylaşımlar durmak yok yola devam :)

özelden söyle hacı özelim açık :)

Kıvılcımlar saçan..

korkularla seversen...

Kendime ısmarladığım sade bir suskuydun artık..

Ardında bıraktığın yüreğin;aslında tüm denizleri kuşattığını...

Buradan söylemek istemem

Yürek yanılır, göz aldanır..

Hadi en tuzlu ayak üstülüğünle uğurla beni.

Bir küfür devriliyor ağız boşluğuna, sen bakıyorsun.

Varlığındayken her gece aradığın vakitlerde, ben hala sen ararsın diye seni bekledim sen kokan köşelerde...

Yaşların sessizce yüreğe doğru aktığını görebilen var mıdır?

Çaresizlikten mi kısıldı sesim?

Ve hala gittiğin günde hala bıraktığın yerdeyim?

" Affet..!" diyen gözlerinle geleceksin..

Ağlıyorum dostlarımın vefasızlığı için

''Nerede olursan ol yüreğimdesin" demiştin ya...

"Yüreğindeki sevgi kırıntılarını atıp cebine, dudağında boş bir ıslık, gözlerinde sahte arayışlarla ne de kolaymış gitmeler..."

Cürmüne çarpıyorsun, sonuç vermiyor aklın..

Parça parça ağlayacaktı kentim yine.. Sözü alınmıştı gök/yüzünden..

Bütün seslerden korkuyordun yüklemini sendeliyordu asabiyetin..

Bir zaman dosyasını kucaklıyorum ve sana adımı bırakıyorum.

herşeyin ALLAH tan geldiğine inanıyorsa insan herşeye değer O bizimle olduktan sonra bütün dünya olmasa ne yazar

Saçma sapan konuları okuyup yorum yapmaktansa böyle yazıları okuyup yorum yapmayı tercih ederim güncelleyelim konu en başlarda kalsın :)

Kovalayan yalnızlıktı, ben ise sana ve varlığına kaçan oldum...

3 gün ara ver kopy pasteler dinlensin :)

Adını bekleten haziranım vardı, sabrı susturan..

Yok sa sensizlikten mi?

İşte bu ya bu yüzden diyorum yazmaya devam edin diye.

artık ıslak gözyaşlarım var ve daha çok korkularım var ürkek ceylanlar misali... hala seni sevmek ne güzel.. korkuyorum içimdeki seni kaybetmekten.. farklı şehirlerde nefes alan ama aynı sevgide koşan iki yürek aynı bedende.. gözbebeklerimden dökülen gözyaşlarımı senin için akıttım.. seni seveceğim gözyaşlarımın ıslaklığında... korkularla sevenlere...

"Gürültülerimi örtün" diyordun ama duyulmuyordun..

Adına sermayeydi yalnızlığın ve sen ayrılığın mayasındaydın..

Bunu anladığın gün otur bir kayalığın üzerine seyret denizi..

Seni götüren tarihi alnımın ortasında bir mıh gibi çaktım...

Ağlıyorum kıymetini bilemediklerime

Derin, dipsiz, sonsuz...

ama işte unutmak kolay değil:(

Bütün hiçlikler aynı zamandaydı.

Seni gördüm; bütün ışıkların o aynadaydı..

Ağlıyorum özleyip de kavuşamadıklarım için

Satır başını geçtim; kaldır yollara dürülmüş nemli yüzünü ellerinden..

İçine paylaşıyorsun arbedelerini, usulca yoruluyorsun..

Gözlerimi arayacaksın delice..

Sevilen bi kere gidince diğerleri de hep gider diye korkuyor, Sevmeye...! Seni korkularımla sevmiştim...

Sor ona..

Seni beklerken karanlıklarla oyalandım biraz, körebe oynadım zamanla...

Bir harf dönsem yanımın başındaydın..

Yüreğime sataşmış minnetlerini al..

baktım, görmemle sobelendin içinden alınmış aşka..

Sen gidince anladım...

Teşhirliydi yazgılar gelmeyenlerin adı gibi...

İçinde kaybolmaktan korktuğum..

Ağlıyorum yaklaştıkça uzaklaştıklarıma

Ağlıyorum unutulmaması gerekenleri unuttuğum için

Seni Unutmak Mümkün Olmadığı İçin Derim... Ben Zaten Bir Ahmaklık Ettim, Seni Unuturum Biter Zannettim..

unutmamak için unutulmaz olmak gerek..

Ağlıyorum tanıdıkça çirkinleşenlere

durmak yok yola devam kesinlikle :)

Bakın ağlıyorum işte! Utanmıyorum kimseden... O kadar içime akıttım ki gözyaşlarımı!... Artık zapdedemiyorum içimdeki çağlayanı...

o yüzden korkmadan sev seveceksen...

Ağlıyorum özlediklerim için

Artık soğuk harflerin takatisin.

Sokaklarda yankılanan feryatlarımı duymuyorum..

Yüzün, bir düşün harlı lekesiydi..

Ağlıyorum.. unutamadığım için

Dilinin altına sakladığın duvarların ifadesini almıştı rüzgar..

İnanmıştım...

Ağlıyorum ziyan olan yıllarıma