Ebu Davud, Harac 22 (3001).

Buhari, Cenaiz 80, Şehadat 3, Cihad 178, Edeb 97; Müslim, Fiten 85, 95, (2924, 2930); Ebu Davud, Melahim 16, (4329); Tirmizi, Fiten 63, (2250), 56, (2236).

Ümmühatu'l-Mü'minin'den olan Ümmü Habibe radıyallahu anha'nın anlattığına göre, "Resulullah aleyhissalatu vesselam, yanında iken, ister gece, ister gündüz olsun, her ne zaman müezzinin ezanını işitirse, müezzinin söylediğini aynen tekrar etmiştir."

" Zevci hakkında seninle direşip duran Allah'a şikayet etmekte olan ın sözünü umulduğu veçhile Allah dinlemiştir. Allah sizin konuşmanızı zaten işitiyordu. Çünkü Allah hakkıyla işitici, kemaliyle görücüdür" (Mücadele 1).

İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: "Ömer İbnu'l-Hattab radıyallahu anh, ashabtan bir grup içerisinde Resulullah aleyhissalatu vesselam'la birlikte İbnu Sayyad'a doğru gittiler, Onu, Beni Megale şatosunun yanında çocuklarla oynar buldular. O sıralarda büluğa yaklaşmış durumdaydı. İbnu Sayyad, Aleyhissalatu vesselam, eliyle sırtına vuruncaya kadar hissetmedi. Aleyhissalatu vesselam, omuzuna vurup:

Buhari, Megazi 29.

" Öyleyse, dedi, ona ben yardım edeyim. Şu bir arak hurmayı al götür!"

"Sana bu iş karıştırıldı! " buyurdular. Sonra da Aleyhissalatu vesselam ona:

Cündeb İbnu Süfyan el-Beceli anlatıyor:

Ebu Davud, Eyman 18, (3279).

"- Ey Allah'ın Resülü, dedim, diğer bir arak'ı da ben verip ona yardım edeyim."

" Güzel söyledin, dedi, git bunlarla ona bedel altmış fakiri doyur. Sonra da amcaoğluna dön!"

"Şüphesiz gece kalkışı daha tesirli ve o zaman okumak daha elverişlidir" ayetinde geçen "okumak daha elverişlidir"den maksada gelince "Kur'an'ı anlamak, Kur'an'da fıkıh sahibi olmak" demektir. İbnu Abbas, "Gündüzleyin seni uzun uzun alıkoyacak işler var" (7. ayet) mealindeki ayeti de, "Kur'an okumaktan çokca uzak kalmak" şeklinde anlamıştır.

"- Bizimle semavi haber arasına mania kondu, üzerimize şahablar gönderildi. " dediler.

Buhari, Hayz 26; Müslim, Hayz 64, 66, (334); Ebu Davud, Taharet 111, (288 - 291); Tirmizi, Taharet 96, (129); Nesai, Hayz 2, 3, 4, (1, 181, 182).

Bunun üzerine Cenab-ı Hakk Peygamberine vahyederek durumu bildirdi: " de ki: Bana şu hakikatler vahyolunmuştur: "Cinden bir zümre dinlemiş de söylemişler: "Bize, hakiki hayranlık veren bir Kur'an dinledik ki o, Hakk'a ve doğruya götürüyor..." (Cin 1-Cin'in sözü 15. ayette biter).

Habib İbnu Mesleme der ki: "Abdullah'a: "Ona cevap vermedin mi?" dedim. Abdullah cevaben:

"Bu koku kimden?" diye sordu. Muaviye İbnu Ebi Süfyan :

İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: "Hz. Hafsa radıyallahu anha'nın yanına girdim ve:

Buhari, Tefsir, Cinn 1, Ezan 105; Müslim, Salat 149, (449); Tirmizi, Tefsir, Cinn, (3320).

Hz. Aişe demiştir ki: "Eğer Hz. Peygamber kendisine inen vahiyden bir şey gizleseydi şu ayeti gizlerdi: " hatırla o zamanı ki; Allah'ın kendisine -İslam'la- nimet verdiği ve senin de yine kendisine lütufta bulunduğun zata sen: "Zevceni uhdende tut. Allah'tan kork" diyordun da Allah'ın açığa çıkarıcısı olduğu şeyi içinde gizliyor, insanların korkuyordun. Halbuki Allah kendisinden korkmana daha layıktı. Şimedi madem ki Zeyd o kadından ilişiğini kesti, biz onu sana zevce yaptık. Ta ki oğullukların, kendilerinden ilişkilerini kestikleri zevceler mü'minler üzerine günah olmasın. Allah'ın emri yerine getirilmiştir" (Ahzab, 37).

" Öyleyse, dedi, altmış fakir doyursun!"

Tihame tarafına giden bir grup, (Ukaz panayırına giderken yolda ashabıyla sabah namazı kılmakta olan Hz. Peygamber 'e rastladı. Kur'an-ı Kerim'in tilavetini duyunca durup kulak kabarttılar.

"Sus, sen kendi kadrini hiçbir vakit aşamayacaksın!" buyurdular. bunun üzerine Hz. Ömer radıyallahu anh:

İman mı edecek sanane...

"Ey mü'minlerin emiri! Bendendir!"diye cevap verdi. :

İbnu Harmele anlatıyor: "Ümmü Habib Bintü Züeyb İbnu Kays el-Müzenniyye, bize bir sa' bağışladı. Ümmü Habib bize rivayet etti ki, kendisine, İbnu Ahi Safiyye'den geldiğine göre, Resulullah 'ın zevce-i pakleri Safiyye validemiz bağışlanan bu sa'in, Hz. Peygamber 'in kullandığı sa' olduğunu söylemiştir. Ravilerden Enes İbnu İyaz der ki: "Ben bu sa'ı denedim, gördüm ki bu sa', Emevi Halifesi Hişam İbnu Abdi'l-Melik'in kullandığı müdd'le iki buçuk müdd miktarında idi".

"Şehadet ederim ki, sen ümmilerin peygamberisin!" dedi. İbnu Sayyad da Resulullah'a:

"Ben Allah'a ve O'nun resullerine iman ettim!" buyurdu ve sonra sordu:

Havle bintu Malik İbni Sa'lebe anlatıyor: "Kocam Evs İbnu's-Samit bana zıharda bulunmuştu. Derhal Hz. Peygamber 'e şikayete geldim.

"Benim Allah'ın Resulü olduğuma şehadet ediyor musun?" diye sordu. İbnu Sayyad ona bakıp:

"Allah aşkına geri dön ve şu sürdüğün şeyi yıka!" diye emretti."

Ümmü Habibe radıyallahu anha anlatıyor: "Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki:

Ebü Davud, Talak 17, (2214).

Amr İbnu Şu'ayb an ebihi an ceddihi radıyallahu anhüma anlatıyor: "Habibe Bintu Sehl, Sabit İbnu Kays, İbni Şemmas radıyallahu anhüma'nın nikahı altında idi. Sabit ise kısa boylu çirkin bir adamdı. Habibe, Aleyhissalatu vesselam'a gelerek: "Ey Allah'ın Resulü! Vallahi, Allah'tan korkmasam, kocam yanıma girince suratına tüküreceğim " der. Aleyhissalatu vesselam: " bahçeyi geri verir misin?" dedi. Kadın "evet!" dedi.

"- Ne var, niye döndünüz?" diye sordular. Onlar:

Yani sevgili veya Allah'ın sevgisi lafzı hiç geçmediği halde Gerek meallerde gerekse vaazlar sela verilirken vs..

"O dumandır!" diye cevap verdi. Aleyhissalatu vesselam:

"Ademoğlu'nun, emr-i bi'l-ma'ruf veya nehy-i ani'l-münker veya Allah Teala hazretlerine zikir hariç bütün sözleri lehine değil, aleyhinedir."

"- Biz hakiki hayranlık veren bir Kur'an dinledik ki o, Hakk'a ve doğruya götürüyor. Bundan dolayı biz de ona iman ettik. Rabbimize hiçbir şeyi asla ortak tutmayacağız.." (Cin 1-2)

"Bana bir doğru sözlü , bir de yalancı gelmektedir" diye cevap verdi. Bunun üzerine Aleyhissalatu vesselam:

Resulullah hastalanmıştı, bir veya iki gece kalkamadı. Bir kadın gelerek:

Muvatta'nın bir diğer rivayeti, Eslem Mevla Ömer'den: "Ömer , bir tib kokusu hissetmişti.

"- Bizimle semavı haber arasına engel olan şey işte bu!" deyip kavimlerine döndüler. Onlara şöyle dediler:

Ümmü Habibe der ki: "Bunu Resulullah aleyhissalatu vesselam'dan işittiğim günden beri bu namazları terketmedim."

Ebu Davud, Nikah 29, (2107- 2108)

Müslim'in bir diğer rivayetinde şöyle gelmiştir: "Hz. Aişe dedi ki: "Ümmü Habibe, kız kardeşi Zeyneb Bintu Cahş'ın hücresinde bir leğenin içinde yıkanırdı. Kanın kızıllığı suya galebe çalardı."

"(Ali ile Muaviye radıyallahu anhüma'nın Sıffin'deki hadiseleri sebebiyle halka gelenleri görüyorsun. Bu hilafet ve emirlik meselesinde bana hiçbir hak tanımadılar " dedim.

Vahiy üzerine Resulullah :

Dede Ali alakaya maydonoz!!

Humeyd İbnu Nafi' anlatıyor: "Bana Zeyneb Bintu Ebi Seleme şu üç hadisi haber verdi:

Habib İbnu Salim anlatıyor: "Abdurrahman İbnu Huneyn denen bir adam karısının cariyesine temasta bulundu. Hadise, Küfe emiri Nu'man İbnu Beşir 'e götürüldü.

"- Onun elinde, dedim, sadaka olarak verecek hiçbir şeyi yok, "

Zeyneb dedi ki: "Kardeşi öldüğü zaman Zeyneb Bintu Cahş radıyallahu anha'nın yanına girdim. O da bir tiyb istedi ve ondan süründü. Sonra dedi ki: "Doğrusu, vallahi sürünmeye bir ihtiyacım yok. Ancak Resulullah aleyhissalatu vesselam 'ın şöyle söylediğini işittim: "Allah'a ve ahiret gününe inanan bir kadına..." diye başlayan önceki hadisi aynen zikretti."

Buhari, Talak 46, 47, 50, Cenaiz 31; Müslim, Talak 58, (1486-1489); Muvatta, Talak 101, (2, 596-598); Ebu Davud, Talak 43, (2299) Tirmizi, Talak 18, (1195, 1196, 1197); Nesai, Talak 61, (6, 201), 60, (6, 205).

Ümmü Habibe radıyallahu anha anlatıyor: "Resulullah Aleyhissalatu vesselam buyurdular ki:

" Kocan bir köle azad eder" buyurdu. Ben:

" Öyleyse ard arda iki ay oruç tutar" dedi. Ben tekrar:

Ravi der ki: "Kadın bahçeyi Sabit'e iade etti. Resulullah aleyhissalatu vesselam da onları ayırdı."

Umayr İbnu Habib radıyallahu anh anlatıyor: "Resulullah aleyhissalatu vesselam farz namazda, her tekbir ile beraber ellerini kaldırırdı."

Ebu Davud, Salat 306, (1304).

"Oğlunun helallığıyla evlendi" dediler. Bunun üzerine Cenab-ı Hakk şu mealdeki ayeti indirdi: "Muhammed adamlarınızdan hiçbirinin babası değildir. Fakat Allah'ın Resulü ve peygamberlerin sonuncusudur. Allah herşeyi hakkiyle bilendir'' (Ahzab, 40).

"Sen, benim Allah'ın Resulü olduğuma şehadet eder misin?" dedi. Aleyhissalatu vesselam onu reddetti ve:

Zeyneb dedi ki: "Annem Ümmü Seleme'yi işittim, diyordu ki: "Bir kadın Resulullah aleyhissalatu vesselam 'a gelerek: "Kızımın kocası öldü. Gözünden de hasta, gözüne sürme çekebilir miyiz?" diye sordu. Aleyhissalatu vesselam: "Hayır!" dedi. Kadın iki veya üç sefer aynı talebte bulundu. Aleyhissalatu vesselam her seferinde "Hayır!" dedi ve sonuncuda ilave etti: "Onun matem müddeti dört ay on gündür. Cahiliye devrinde sizden biri, sene başına mayıs atardı."

"- Ey Muhammed, ümid ederim ki, şeytanın seni terketmiştir, zira iki veya üç gecedir sana geldiğini görmedim" dedi. Bunun üzerine şu ayet nazil oldu. : "Andolsun kuşluk vaktine, sükuna vardığı dem geceye ki, Rabbin seni terketmedi, sana darılmadı da" (Duha 1-3).

İbnu Abbas devamla, surede geçen: "Şüphesiz gece kalkışı daha te'sirli ve o zaman okumak daha elverişlidir" (6. ayet) mealindeki ayette geçen, "gece kalkışı"ndan murad, gecenin evvelidir. Böylece mana şu oluyor: "Gecenin evvelinde kalkmak, gece namazı olarak Allah'ın size farz kıldığı ibadeti yerine getirmenize daha elverişlidir." Bunun sebebi şudur: İnsan bir kere uyudu mu, ne zaman uyanacağını bilemez.

Ümmü Habibe ve Ebu Eyyub radıyallahu anhüma'dan rivayet edildiğine göre "Resülullah aleyhissalatu vesselam'ın: "Fercine dokunan abdest alsın" dediğini işitmişlerdir."

"Kim bu hilafet meselesi hakkında bizimle konuşmak isterse kendini bize göstersin . Şurası muhakkak ki biz, halifeliğe ondan da babasından da ehakkız."

Buhari, Tefsir, Al-i İmran 1; Müslim, İlim 1, (2665); Tirmizi, Tefsir, Al-i İmran (2996); Ebu Davud, Sünne 2, (4598).

"Ey Allah'ın Resulü! Bana müsaade buyurun şunun boynunu vurayım!" dedi. Aleyhissalatu vesselam da:

İkrime rahimehullah anlatıyor: "Ümmü Habibe radıyallahu anha müstehaze idi. Kocası ona temasta bulunurdu. Aynı hal Hamne Bintu Cahş radıyallahu anha için de mevzubahis idi."

"Bana Ümmü Habibe sürdü, ey mü'minlerin emiri!" beyan etti. Hz. Ömer:

Ümmü Habibe radıyallahu anha'nın anlattığına göre, Ubeydullah İbnu Cahş'ın nikahı altında idi. Ubeydullah Habeşistan'da vefat etti. Necaşi rahimehullah, onu Resülullah aleyhissalatu vesselam'a nikahladı. Ve Resulullah'a bedel, Ümmü Habibe'ye dörtbin dirhem mehir verdi. Sonra onu, Aleyhissalatu vesselam'a Şürahbil İbnu Hasene ile birlikte gönderdi ve Resulullah'a mektupla bildirdi. Resulullah aynen kabul etti."

"Eğer bu ise, sen ona musallat edilecek değilsin, eğer bu Deccal değilse onu öldürmekte sana bir hayır yok!" buyurdular."

Müslim'in bir rivayeti şöyledir: "Ümmü Habibe radıyallahu anha -ki Abdurrahman İbnu Avf'ın nikahı altında idi- Resulullah aleyhissalatu vesselam'a kanamasından şikayet etti. Ona şu tavsiyede bulundu: "Hayız seni bekletiyor idiyse o müddetçe bekle, sonra yıkan!" Ümmü Habibe her namazda yıkanırdı."

Nesai'nin rivayeti şöyledir: "Ümmü Habibe müstehaze idi , hiç temiz olmazdı. Durumu Resulullah aleyhissalatu vesselam'a söylenmişti. Şöyle buyurdular: "Bu, hayız değildir, rahimin bir rahatsızlığıdır. Normal zamanda hayız kanının geldiği kirlilik müddetine baksın. o müddet boyunca namazını terketsin. Sonra bu müddet çıkınca her namaz vaktinde yıkansın."

"Katıl. Çünkü onlar seni bekliyorlar. Onlardan geri durmanı, onların bir muhalefet saymalarından korkarım!" dedi ve Abdullah, oraya gidinceye kadar Hafsa onu bırakmadı. Hz. Muaviye bir hutbe irad etti ve dedi ki:

İbnu Abbas Müzzemmil suresinde geçen: "Ey bürünen , gecenin birazı hariç olmak üzere kalk, yarısı miktarınca, yahud ondan birazını eksilt. Yahut üzerine artır. Kur'an'ı da açık açık tane tane oku..." (Müzzemmil 1- 4) ayetleri hakkında şu açıklamayı yaptı: Bu ayeti, aynı surede yer alan: "... O, buna sizin takat getiremiyeceğ'inizi bildiğ'i için size karşı döndü. Artık Kur'an'dan kolay geleni okuyun..."(Müzzemmil 20) müteakip bir ayet neshetti."

Muaviye İbnu Ebi Süfyan radıyallahu anh anlatıyor: "Ben, Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın zevce-i muhteremleri olan Ümmü Habibe radıyallahu anha'ya: "Hayız olduğunuz zaman Resulullah aleyhissalatu vesselam'la münasebetiniz nasıl olurdu?" diye sordum. Şu cevabı verdi: "Birimiz hayız görmeye başlar başlamaz derhal uyluklarının yarısına kadar uzanan izarını bağlar, sonra Resulullah aleyhissalatu vesselam'la beraber yatardı."

Buhari, Tevhid 9; Nesai, Talak 33, (6,168); İbnu Mace, Talak 25, (2063).

Tirmizi, Tefsir, Ahzab (3206); Müslim, İman 287, (177); Buhari, Tevhid 22.

Ravi bir arakın altmış sa' miktarında bir ölçek olduğunu belirtti.

"Kim hergün farzlar dışında oniki rek'at kılarsa Allah onun için cennette mutlaka bir ev inşa eder."

Reca demiştir ki: "Süleyman İbnu Musa'nın şöyle söylediğini işittim: "Mekhül bana Habib İbnu Mesleme'den rivayeten dedi ki: "Resülullah savaşa giderken dörtte bir ve savaş dönüşünde üçte bir nisbetinde nefel da bulundu." Bunun üzerine Amr: "Ben sana babam vasıtasıyla dedemden rivayet ediyorum, sen ise Mekhül'den hadis rivayet ediyorsun" demiştir."

Amr İbnu Şu'ayb an ebihi an ceddihi radıyallahu anhüma anlatıyor: "Resülullah aleyhissalatu vesselam'dan sonra nefel yoktur. Müslümanların kuvvetli olanları zayıf olanlara verirler. "

"- Ben, dedi, hakkınızda, Resulullah 'ın hükmüyle hükmedeceğim: Eğer zevcen, cariyeyi sana helal ederse, yüz deynek yiyeceksin, helal etmezse recmedileceksin.."

Ebu Davud, Taharet 120, (309).

İbnu Abbas şöyle demiştir: "Hz. Peygamber , cinlere Kur'an okumadığı gibi, onları görmedi de. Resulullah bir grup ashabıyla Ukaz panayırına gitmek niyetiyle yola çıktı. Bu esnada, şeytanlarla, semadan gelen haber arasına engel konmuş idi. şeytanlar üzerine şahablar gönderildi. Böylece şeytanlar kavimlerine döndüler. Kavmi:

Hz. Aişe anlatıyor: "Resulullah şu mealdeki ayeti okudu: " Sana Kitab'ı indiren O'dur. Ondan bir kısım ayetler muhkemdir ki bunlar Kitab'ın anası dir. Diğer bir kısmı da müteşabihlerdir. İşte kalblerinde eğrilik bulunanlar sırf fitne aramak ve onun te'viline yeltenmek için onun müteşabih olanına tabi olurlar. Halbuki onun te'vilini Allah'dan başkası bilmez, ilimde yüksek gayeye erenler ise; "Biz ona inandık, hepsi Rabbimiz katındadır" derler. salim akıllılardan başkası iyice düşünmez."

"- Ey Allah'ın Resülü, kocam çok yaşlıdır, oruca tahammül edemez!" dedim.

Not: link mi soracaklar bilmem senin fikrin yok mu deme boşuna amacın öğrenmekse.

Tirmizi, "Ben senin için bir şey sakladım " sözünden sonra şu ibareyi ilave etti: "Onun için "O halde semanın apaşikar bir duman getireceği günü gözetle " (Duhan 10) ayetini gizlemişti."

"Ben senin için bir şey sakladım dedi. İbnu Sayyad:

Müslim, Müsafirin 103, (728); Ebu Davud, Salat 290, (1250); Tirmizi, Salat 306, (415); Nesai, Kıyamu'l-Leyl 66, (3, 261).

Zeyneb radıyallahu anha dedi ki: "Kocası ölen bir kadın hıfş ine çekilir, en kötü elbisesini giyer, üzerinden bir yıl geçmedikçe tıyb sürünmez dı. Sonra ona bir hayvan getirilirdi. Bu eşek veya koyun veya bir kuş olabilirdi. Bu kırardı. İddetini kırmada kullandığı hayvan hemen hemen ölürdü. Sonra çıkardı, kendisine mayıs verilirdi, o da bunu atardı. İşte bundan sonra tiyb ve diğer şeylere müracaat ederdi."

"Allah Allah! Senden mi?" diye çıkıştı. Hz. Muaviye:

Resulullah Zeyd'i küçükken evlat edinmişti. Büyüyüp delikanlı oluncaya kadar yanında kaldı. Herkes onu Zeyd İbnu Muhammed diye çağırıyordu. Bu sebeple Cenab-ı Hakk şu mealdeki ayeti inzal buyurdu: "Onları babalarına nisbet ederek çağırın. Bu, Allah indinde daha doğrudur. Eğer babalarının bilmiyorsanız o halde dinde kardeşleriniz dostlarınızdır da" (Ahzab, 5).

Dedi ki: "Babası Ebbu Süfyan İbnu Harb vefat edince, Resulullah aleyhissalatu vesselam 'ın zevce-i pakleri Ümmü Habibe'nin yanına girdim. (Ben yanında iken Ümmü Habibe içerisinde sarı renk bulunan bir sürünme maddesi getirtti, bu haluk veya bir başkası idi. Ondan bir cariyeye sürdü, sonra da yanaklarına süründü. Sonra dedi ki: "Vallahi benim sürünüp süslenmeye ihtiyacım yok. Ancak Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın şöyle söylediğini işittim. "Allah'a ve ahiret gününe inanan bir kadına, bir ölü üzerine üç geceden fazla matem tutması helal olmaz. Fakat kocası müstesna, ona dört ay on gün matem tutar."

Not 2: biz google bilmiyor muyuz da deme biliyorsan ne diye sordun derim :)

Şahsen amacınız bilgi öğrenmekse size bu konu ile ilgili bir link vereyim

Resülullah 'a durumu arzedince bana: "Allah'tan kork, o senin amcaoğlundur" diye onun hakkında beni iknaya çalışıyordu. Ben ısrarıma devam ettim. Derken ayet nazil oldu. " zevci hakkında seninle direşip duran Allah'aşikayet etmekte olan kadının sözünü umduğu veçhile Allah dinlemiştir..." (Mücadele,1).

Nitekim Hz. Peygamber , Zeyneb'le evlenince:

"Pekiyi, ne görüyorsun?"

"- Onun kölesi yok!" dedim. Resülullah :

Hz. Aişe buyurdu ki: "Hamd o Allah'adır ki, bütün sesleri işitir. Israrcı kadın Havle, Hz. Peygamber 'i evinin yanında buldu. Resülullah 'a birşeyler söylüyordu. Azna ne söylediğini işitmiyordum. Cenab-ı Hakk şu ayeti indirdi:

"Bu işe senden daha ehak olan, İslam adına sana ve babana karşı mücadele vermiş olan Ali radıyallahu anh'tır!" demek istedim. Fakat, herkesin arasına tefrika sokup, kan akıtacak ve istemediğim bir manaya çekilecek bir kelime sarfetmekten korktum. Allah'ın sabredene) cennette hazırladığı mükafaatları da hatırlayarak demiştir. Habib İbnu Mesleme: "Bu tavrı takdir ederek: "Sen bir fitneden korunmuş ve bir felaketten muhafaza edilmişsin!" dedm" der."

Sonra karısının cariyeyi adama helal ettiğini görünce, emir yüz deynek vurdu."

İbnu Abbas anlatıyor: Resulullah , Bedir savaşında Kureyş'i yendikten sonra Medine'ye döndüğü zaman Yahudileri toplayarak onlara: "Kureyş'in başına gelen musibet size de gelmeden Müslüman olun" dedi. Onlar cevaben: "Ey Muhammed, Kureyş'ten savaşmasını bilmeyen top bir grubu mağlub etmen sakın seni aldatmasın. Şayet bizimle savaşacak olursan bizim kimler olduğumuzu öğrenecek ve bizim gibisiyle hiç karşılaşmadığını anlayacaksın!" dediler. Bunun üzerine Cenab-ı Hakk şu ayeti indirdi: " , "O kafirlerine de ki: Yakında mağlub olacaksınız ve cehenneme sürüleceksiniz. O, ne kötü yataktır, karşılaşan iki grub hakkında sizin için muhakkak bir ibret vardı. bir grub Allah yolunda dövüşüyordu, diğeri ise kafirdi" (Al-i İmran, 12-13).

Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: "Ümmü Habibe bintu Cahş radıyallahu anha tam yedi yıl boyu istihaze kanı gördü. Ne yapacağı hususunda Resulullah'a sordu. Aleyhissalatu vesselam yıkanmasını emretti ve "Bu damar " dedi. Ümmü Habibe her namazda yıkanırdı."

Tirmizi, Zühd 63, (2414).

Resulullah ayetin okunmasını tamamlayınca bana şunu söyledi: "Kur'an'ın müteşabih ayetlerine tabi olanları gördüğünüz vakit bilin ki onlar Allah'ın ayette haber verdiği kimselerdir, onlardan sakının."

Muvatta, Hacc 19.

Tirmizi, Hudud 21, (1451); Ebu Davud, Hudud 28, (4458, 4459); Nesai, Nikah 70, (6,124); İbnu Mlace, Hudud 8, (2551).

"- Bu, dediler, yeni zuhur eden bir şey sebebiyle olmalı, arzın doğusunu ve batısını dolaşın, ."

Nesai'nin bir diğer rivayeti şöyle: "Ümmü Habibe radıyallahu anha'ya Resulullah aleyhissalatu vesselam, hayız olup kirli bulunduğu kadar namazı terketmesini, sonra yıkanıp namazını kılmasını emretti. O, her namaz vaktinde yıkanırdı."