Evet, bu ülkede yargı dökülüyor!

Askeriyenin sivil denetimi bir uygarlık meselesidir

Ben sadece güler geçerim, iplemem bile...

YARGININ İŞ YÜKÜNÜ AZALTACAK

Böyle adalet olur mu?

?Asker sopası?nın gizli açık, gönüllü gönülsüz, bilinçli bilinçsiz destekçileriyle demokratik hukuk devleti hiç yan yana gelebilir mi?..

Dayak yiyen erler ombudsmana başvurabilecek ama fikren dayak yemiş durumda olanlar maalesef yorum bile yapamıyorlar...

Veyahut:

Neden olmasın, klasik deyişle:

Meclis başkanına bağlı olarak çalışacak olan kamu denetçiliği, birçok sorunun mahkemeye gitmeden çözülmesi için başvuru makamı olacak. Böylece yargının iş yükünü de azaltacak. Düzenlemeye göre, kamuoyunda 'başombudsman' olarak da bilinen 'kamu başdenetçisi' geniş yetkilerle donatıldı. Cumhurbaşkanının kararları ile yasama ve yargı yetkisinin kullanılması dışındaki bütün işlemlere müdahale edebilecek. Tasarı, bir kamu kuruluşu olan Türk Silahlı Kuvvetleri'nin eylem ve işlemlerini de kapsam içine aldı. Dayak yiyen asker de, silahlı kuvvetlerin herhangi bir uygulamasından maddi zarar gören sivil vatandaş da 'kamu denetçiliği kuru-mu'na başvurabilecek.

Gidin Ankara?da yeni açılan Ulucanlar Cezaevi Müzesi?ne. Bakın duvarlardaki fotoğraflara, gezin dapdaracık hücreleri, seyredin darağaçlarını. Belki gasp edilen özgürlüklerin çığlık sesleri uzaklardan kulağınıza çalınabilir.

Hukuk bir gün herkese lazım olur.

Ergenekon ve Balyoz süreçlerinin komplo olduğuna dair masallar anlatmayalım.

Başvuru, illerde valilikler, ilçelerde kaymakamlıklar aracılığıyla olacak. Müracaatlardan herhangi bir ücret alınmayacak. Başdenetçi ve denetçiler görevlerini bağımsız bir şekilde sürdürecekler. Hiçbir organ ve makam görevlerine ilişkin olarak başdenetçi ile denetçilere emir, talimat, genelge gönderemeyecek; tavsiye ve telkinde bulunamayacak. Başdenetçi ve denetçiler görevlerine başlarken; başdenetçi TBMM Genel Kurulu'nda, denetçiler ise TBMM Adalet ve İnsan Haklarını İnceleme komisyonlarının oluşturduğu karma komisyonda "namus ve şerefleri üzerine" ant içecek.

Kimliğine, diline sahip çıkan Kürtleri de ezmedi mi? İnançlarını dilediğince yaşamak isteyen Alevileri, Sünnileri ezmedi mi? Ya da Müslüman olmayanları ezmedi mi, yıllar yılı vermiş olduğu sözde hukuk fetvalarıyla?..

Onun içindir ki:

Kimileri bu ülkede hukuku, hukukun üstünlüğünü Ergenekon?la, Balyoz?la anımsadı, kimileri de son Hizbullah tahliyeleriyle...

KOPYAYA DEVAM BENDE KOPYALADIM

Çünkü bu yargı düzeni, askeri darbelerin ürünüdür.

İnandırıcı olmuyor, olamaz da.

Kendisiyle hiçbir şeklide muhatap olmuyorken bu saygısızlıklarını neden görmezden geliyorsunuz...

Kendi içinde kusurlar, hatalar taşıyor hukuk açısından. Bunların üstüne gidilmesi lazım. Ama üstüne gidilirken ve yanlışlar sergilenip eleştirilirken, meselenin özü de gözardı edilmesin.

hasan cemal

Bilgi vermeyene disiplin cezası

Geçelim.

bu satırları bu adammı yazdı desin...:)))

Kamu denetçiliği kurumu geniş yetkilerle donatılacak. Kurum, idarenin işleyişiyle ilgili şikayetler üzerine sorunun insan haklarına saygı, hukuka ve hakkaniyete uygunluk yönünü inceleyecek, araştıracak ve ilgili idarelere önerilerde bulunacak. Sadece üç makamın işlemi kurumun görev alanına girmeyecek. Bunlar, cumhurbaşkanının tek başına yaptığı işlemler, re'sen imzaladığı karar ve emirler ile yasama ve yargı yetkisinin kullanılmasına ilişkin işlemler olarak belirlendi. Böylece, Köşk, Meclis ve mahkemeler dışında kalan bütün işlemler kamu denetçiliğinin kapsamı içinde tutuldu.

7 Ocak 2011 10:07 Düzenle Sil

Bu öylesine bir?hukuksuzluk?tur ki, kuytuluklarında kendini hukukun üstünde görmüş bir?asker-sivil ittifakı?nın derin izleri dikkati çeker.

Yaygın ismiyle "ombudsmanlık" olarak bilinen sistem, devlet ile birey arasındaki sorunların mahkemeye gitmeden çözülebilmesi imkanı sağlıyor. Gerçek ve tüzel kişiler, idarenin her türlü eylem ve işlemleriyle ilgili hak arama mercii olarak kamu denetçilerine başvurabilecekler. Sistemin önemli bir faydası da yüksek yargının iş yükünün hafifletilmesi olacak.

Askeri zihniyet ne yazık ki çok zor değişmektedir. Bu gerçek, asker kişilerin söz ve davranışlarında sık sık yeniden örneklendirilmektedir. Mesela, askeriyede şimdiye kadar yapılan yanlışlıklarla ilgili bir pişmanlık emaresi yok. TSK, bir türlü darbeleri kınayamadı. Generallerinin en fazla söylediği "keşke olmasaydı". "Keşke olmasaydı" elbette, ama bu söz ne bir pişmanlık ne de bir kabahati itiraf belirtisi. Bu sözü sarf edenler şunu söylemiş oluyorlar aslında: "Keşke siyasiler bizim doğru bildiklerimizi yapsaydı da, biz de darbe yapmak zorunda kalmasaydık!" Bu utanç verici bir zihniyettir. Bu sözle asker kendisini sivilin amiri pozisyonuna koymakta ve bütün darbeleri aklamaktadır. Askerlerin bir başka tavrı, askerlerle ilgili soruşturmaları "ordu yıpratılıyor" diye karalamak ve savuşturmaya çalışmak. Şunu söylemek gerekir ki; sivil egemenliği ilkesi, ordunun yıpranmasından daha önemlidir. Ordunun yıpranması pahasına -ki böyle bir şey yok- olsa bile, ilke hakim kılınmalı ve korunmalıdır. Kaldı ki, orduyu asıl yıpratan kanunsuzlukların soruşturulması ve ilgililerin yargılanması değil, bunların yapılmamasıdır. Ordunun itibarını aşındıran malum "kol kırılır yen içinde kalır" politikasıdır. Bir ordu içinde birilerinin meşru hükümeti ve TBMM'yi kanun dışı yollardan ortadan kaldırmak için gruplaştığı, planlar yaptığı ve planları kısmen hayata aktardığı iddia ediliyorsa, bunun hızla ve etkili şekilde soruşturulmasını en başta ve en fazla ordunun kendisi istemelidir, çünkü başka hiçbir şey orduyu bundan daha fazla yıpratamaz.

Bu düzen tepeden tırnağa değiştirilmeden demokratik hukuk devleti ayaklarının üstüne dikilemez. Bu ülkede öteden beri?askerciliğin son savunma hattı? gibi davranmış olan yargı hukukla gerektiği gibi tanışamaz.

Kısacası:

Hukukun üstünlüğüne, özgürlük ve insan haklarına kapıyı açık tutmadı bu ülkenin yargı düzeni.

Atay şöyle devam etti: "Örneğin kışlalardaki yemeklerin kalorilerinin eksik veya fazla olması şikayet edilebilir. Üstlerinden dayak yiyen bir er veya erbaş buraya şikayette bulunabilir. Gayrı insanı tutum ve davranışlar şikayet konusu yapılabilir. TSK'da bu şikayetler üzerine gerekli inceleme ve araştırmaları yaparak Kamu Denetçiliği Kurumu'na bilgi vermek zorundadır. Şikayetler konusunda bir şey yapılmazsa Kamu Denetçiliği Kurumu konuyu Meclis'e taşıyabilir. Dünyada uygulamalarda askeri faaliyetler Kamu Denetçiliği Kurumunun denetimi altındadır. Bazı ülkeler askerlik hizmetleri için ayrı bir kamu denetçisi atıyor."

Silahlı güçlerin sivil kontrolünün iki ayağı vardır: Sivil otoriteler ve askerler. Sivil otoriterler, silahlı güçlerin asıl "patronunun" toplum olduğunu, kendilerinin bu bakımdan topluma vekalet ettiğini bilmeli ve buna göre davranmalıdır. Bir başka deyişle, yetki alanı dışına çıkan, haddini aşan asker memurları derhal hizaya çekip hesap sormalıdır. Bunu yapmazlarsa inisiyatif silahlı memurların eline geçer ve ordu açık ve örtülü, doğrudan ve dolaylı yollarla sivillere hükmetmeye başlar. İstikrarlı demokrasiler bunu başarmaktadır. Bunun son örneği haziran ayı sonlarında ABD'de gerçekleşmiştir. Afganistan'da hem Amerikan hem NATO güçlerine komuta eden General Stanley McChrystal, Başkan Obama tarafından istifaya zorlanmıştır. Bunun sebebi, Rolling Stone dergisine verdiği mülakatta Obama yönetimi hakkında atıp tutmasıdır. Obama, istifayı kabul ettiğini açıklarken general için, "Demokratik sistemimizin özünü oluşturan sivillerin ordu üzerindeki kontrolüne zarar verdi." demiştir. Gazete yorumlarına göre Obama, adı geçen generali "kovmuş" ve "askeri kariyerini" bitirmiştir. Bu olay, kritik anlarda sivil üstünlüğün nasıl korunacağının tipik bir örneğidir.

Olabilir.

?Şimdi herkes bunları nasıl bırakırsınız diye bağırıyor. Yıllarca bunları nasıl tutuklu olarak hapishanede tutarsınız diye sormayan bir toplum, sonunda?bunları nasıl bırakırsınız? diye bağırıyor. ?Devletin sahipleri? ve?medyanın dostları? hapishanelere girmeye başlayınca, ?bu insanları bırakın? diye kampanyalar açtılar. Onlar Ergenekon sanıklarını serbest bıraktırmak için uğraşırken, 14 yıldır mahkum olmadan, tutuklu olarak cezaevlerinde yatan insanlar vardı. Türkiye?nin cezaevlerinde yatanların yüzde ellisi tutuklu olarak yatıyor.? (Taraf, 6.01.11)

Balyoz?la da hatırlanabilir.

Türkiye ve Pakistan gibi tarihi darbelerle yoğrulmuş, ordunun siyasette sıra dışı bir yer işgal ettiği ülkelerde bu işin ABD'deki kadar kolay olmadığı bir gerçektir. Ancak işin kolay olmaması imkansız olduğu anlamına gelmez. Sivillerin direnmesi halinde orduların sivil otoriteye itaat etmekten başka seçeneği yoktur. Bunu yakın tarihimizden biliyoruz. 27 Nisan 2007'deki askeri müdahaleye karşı başbakan dik durunca, generaller yelkenleri indirmiştir. Toplum da bu dik duruşu onaylamış ve AKP'yi ödüllendirmiştir. Demek ki, sivil otoritelerin sınırını aşan askeriyeyi geri püskürtmesi için ihtiyaç duyulan şey, bir alternatif ordu değil, dik ve onurlu bir duruştur.

Ama yetmez!

Adamın yaptığı hakaretlerden ansiklopedi olur artık...

Ama artık bir şeyler değişiyor.

Türkiye?nin yeni, sivil, demokratik bir anayasaya olan ihtiyacı çok büyüktür.

Birilerinin bana hakaret etmesi benden birşey götürmez sadece kendi kişiliğini gösterir...

Yasa kapsamındaki bütün devlet kurumları, Kamu Denetçiliği Kurumu'nun istediği bilgi ve belgeyi vermek zorunda. Bu süre 30 gün ile sınırlandırıldı. Süre içerisinde bilgi ve belge verilmezse görevliler hakkında disiplin soruşturması açılacak. Sadece ticari ve devlet sırrı kapsamındaki bilgi ve belgeler verilmeyebilecek. Kurum, inceleme ve araştırmasını başvuru tarihinden itibaren en geç 6 ay içinde sonuçlandıracak. Kurul, her yıl rapor hazırlayacak ve bu raporlar TBMM Genel Kurulu'nda görüşülecek.

Ne yazık ki TSK generallerinin çoğu bunu anlamış değil. Daha geçenlerde Genelkurmay Başkanı, bir televizyona verdiği bir demeçte Balyoz darbe planını polisin sızdırdığından şikayetçi olmuş. Dikkat edin, böyle ahlak ve hukuk dışı bir planın hazırlanabilmiş olmasından değil, "sızdırılmasından" şikayet ediyor. Bu "planı" kim "sızdırdı" bilmem, ama bunu kim yaptıysa ülkeye büyük bir iyilik yapmıştır. Genelkurmay Başkanı, şikayetçi olmak yerine teşekkür etmeli ve üzerine düşeni yapmalıdır. Mesele ordunun itibarının korunması ise daha vahim bir durum vardır. Askeriyede garibanların hayatını su gibi harcamanın alışkanlık haline geldiği yolunda şüpheler toplumda hızla yayılmaktadır. Birçok kimse Nişantaşı, Teşvikiye ve Çankaya'dan şehit cenazesi kaldırılmadıkça PKK sorununun çözülemeyeceğini söylemektedir. Kemalist ailelerden yok denecek kadar az şehit çıktığı ve hatta hiç çıkmadığı iddia edilmektedir. Bu doğru mudur? Doğruysa sebebi Kemalistlerin genel nüfusa oranının az olması mı yoksa bilgisayar kuralarının onların lehine işlemesi midir? TSK, yurttaşların hayatına ne kadar değer vermektedir? Mesela, nasıl olup da bir aile on iki yıl içinde iki şehit veriyor, ağabeyi on iki sene önce Şırnak'ta şehit düşen genç, bu hafta Hakkari'de kendisi şehit oluyor? Şehit verme şerefi neden hep aynı sosyo-ekonomik, sosyo-kültürel çevrelerden ailelere nasip oluyor? Allah hiç kimseye evlat acısı yaşatmasın ama nasıl oluyor da üst seviye subay, bürokrat, politikacı ve zengin ailelerden hiç şehit çıkmıyor?

Öylesine bir ittifaktır ki bu, yıllardan beri hukuku hiçe saydı, darbe yaptı, muhtıra verdi, milletin oyuyla iktidara gelenleri düşürdü, hapsetti, idam etti.

Gerçek ve tüzel kişilerin hangi durumlarda kuruma başvurabileceğinin çerçevesi de belli oldu. Başvuruda bulunulabilmesi için, yasada bulunan idari başvuru yollarının tüketilmesi zorunlu olacak. Yani gerekli yerlere yapılan müracaatların sonuçsuz kalmış olması gerekecek. Başvuru Türkçe dilekçeyle yapılacak ve üzerinde açık kimlik bilgilerine, yetki belgesine yer verilecek. Elektronik ortamda da başvuru olabilecek. Yapılan başvurulardan; belli bir konuyu içermeyenler, halen yargıda olan uyuşmazlıklar, sebepleri, konusu ve tarafları aynı olanlarla daha önce sonuçlandırılmış olan konular incelenmeyecek.

allah sizi bildiği gibi yapsın...

TSK, 'devlet sırrı' dışındaki tüm bilgi ve belgeleri kamu denetçisine verecek.

Hiç kuşkusuz çelişkilerle dolu.

Kamu denetçileri, "devlet sırrı ve ticari sır" dışında her kurumdan istediği bilgi ve belgeyi alabilecek. Kırmızı plakaya binecek olan başdenetçi, Meclis tarafından seçilecek ve 4 yıl süreyle görev yapacak. Kurum, başdenetçi tarafından yönetilecek ve temsil edilecek. Kurum bünyesinde oluşturulacak Kamu Denetçiliği Kurulu, başdenetçi, başdenetçi vekili ve denetçilerden oluşacak.

Ordunun sivil kontrol ve denetim altında olması, genellikle sanıldığı gibi sadece demokrasilerde bulunmasını beklediğimiz bir ilke değildir; genel bir prensiptir. Silahlı güçlerin sivil emir ve kontrol altında olması medeniyetin temel ölçülerinden biridir.

Ama forumun genel ve ortalama kalitesinin, seviyesinin aşağı çekilmesine daha ne kadar sessiz kalacaksınız.

sırf kopya

Evet, Ergenekon?la hatırlanabilir hukuk.

Bu ülkenin yargı tarihi, hukuksuzluğun tarihidir.

Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğretim üyelerinden Prof Dr. Etem Atay, Ombudsmanlık'ın kanuna, adalete ve hakkaniyete aykırı uygulamaları denetlediğine dikkat çekerek, "TSK ve askeri hizmete ilişkin uygulamaların da Kamu Denetçiliği Kurumu kap samına alındığı görülüyor. TSK ile ilgili her türlü şikayet buraya yapılabilir" dedi.

direkt linki kopyalamıyorki bazıları

Ama hesap vermedi.

Böylesine hoyrat, acımasız, despot bir devletin yıllar yılı hüküm sürdüğü bir ülkede hiç gerçek bir hukuk düzeninden söz edilebilir mi?..

Dolaştığınız o koridorlarda belki de Maliye Nazırı Cavit Bey?in, İskilipli Atıf Hoca?nın, Deniz Gezmiş?in, Necdet Adalı?nın, Mustafa Pehlivanoğlu?nun idama giderkenki ayak seslerini, zincir seslerini duyabilirsiniz. Ya da o zindanlarda yatan bir Nazım Hikmet?in, bir Necip Fazıl Kısakürek?in dizelerini mırıldanırsınız.

Bu ülkede dizelerini özgürce haykırmak isteyen ozanları, yazılarını, kitaplarını korkusuzca yazmak isteyen yazarları, haksızlıklara başkaldırmak isteyen genç insanları susturdu, hapse attı, idam etti bu yargı düzeni...

Hangi hallerde ombudsmana başvurulacak?

Dayak yiyen er başvurabilir...

Bu adamın şahsıma karşı hakaretlerine daha ne kadar sessiz kalacaksınız...

Hukuk en nihayet bu ülkede de kendilerini yıllar yılı hukukun üstünde görenlere dokunmaya başladı. Mesela Ergenekon?la, Balyoz?la dokunmaya başladı. Devletin içinde, siyasal irade desteğini arkasında hisseden ve görenler sayesinde hukuk sonunda kendisinden hazzetmeyenlere de, evet, dokunmaya başladı.

Bu ülkede yargı düzeni çok uzun yıllardır dökülüyor, doğru dürüst adalet dağıtmıyor.

Uygar olma iddiasındaki her siyasi yapılanma silahlı güçlerini sivillerin emri ve denetimi altına sokmak mecburiyetindedir. Bunu yapmadığı takdirde uygar olma sıfatını kendine yakıştıramaz. Bu tür "ülkelere", ülke değil, bir zamanların Prusya'sı ve Türkiye için haklı olarak kullanılan bir ifadeyle, "milleti olan ordu" denir. Silahlı güçlerin sivil denetime tabi olması ilkesi insanlığın uzun tecrübesi sonunda, yani bin bir güçlükle tesis edilmiştir. Bu yüzden titizlikle korunmalıdır. Uygar ülkelerde böyle yapılmaktadır. Silahlı kuvvetlerin alanını aşıp sivil hayata uzanan müdahaleleri, mutlaka cezalandırılmaktadır.

Bu yargı düzeninin temeli, bu ülkede hak ve hukuktan korkanlar tarafından atıldı ve bu temel, demokrasinin kolunu kanadını kıran askeri darbelerle güçlendirildi.

?Asker sopası?yla hizaya gelen yargı düzeninde hiç hukuktan söz edilebilir mi?

Tekrar başa dönersek...

Ama hukuk Ergenekon?la, Balyoz?la akla gelirken, bu ülkede demokrasi ve hukukun üstünlüğünü zerrece takmamış birtakım kişilerden?demokrasi kahramanları? yaratmaya kalkışmayalım.

Bu bakımdan 12 Eylül referandumu, özellikle HSYK ve Anayasa Mahkemesi değişiklikleri önemlidir.

Bu elbette dümdüz bir yol değil.

İnanmazsanız profiline girin ve şimdiye kadar yaptığı hakaretleri bir listeleyin...

Asker sopasıyla hukuk olmaz!

Silahlı güçlerin sivil denetim altında tutulmasının ikinci ayağı askeri zihniyet ve tavırlarla alakalıdır. Bu açıdan Türkiye'de askerlerin sivillere nispetle daha yavaş öğrenici olduğu görülmektedir. Bunun bir sebebi, 27 Nisan bildirisine karşı gerçekleştirilen türden sivil duruşların az olmasıysa, ikincisi, askeri zihniyetin AB sürecine ve NATO ittifakı ilkelerine rağmen bu temel uygarlık ilkesine karşı direnmesidir. Son sekiz senenin tarihi ne ibret verici bir tarihtir öyle. Defalarca tekrarlanan darbe ve darbeye zemin hazırlama teşebbüsleri. Mesleği unutup boğazına kadar siyasete batma. İktidardan kurtulmak için her şeyi, hatta "şeytan"la bile işbirliğini göze alma. Bütün bunlar ilkenin hayata aktarılamamasının sonuçlarıdır.

Silahlı memurların sivil denetimi sanıldığından daha önemli ve ciddi bir meseledir. Kısaca bir uygarlık meselesidir. Demokrasiye ve uygarlığa inananlar, konuyu asla gündemden düşürmemelidir.

Ve de:

atilla yayla

Kurumun merkezi Ankara'da olacak. Başdenetçi ve sayıları 10 olarak belirlenen denetçiler, Meclis Genel Kurulu tarafından seçilecek. Bağlı oldukları kurum da kendilerini seçen TBMM olacak. Başdenetçi ve denetçiler 4 yıl süreyle görev yapacak. Başdenetçi, devlet protokolünde önemli bir yere de sahip olacak ve "kırmızı plaka"lı araç kullanacak. Kurumda uzman ve idari personel ile birlikte yaklaşık 100 kişi görev yapacak. Gerekli görülen bölgelere de büro açılacak.

Ahmet Altan?ın deyişiyle:

Böyle hukuk olur mu?

Müdahale etmeniz için kendi anladığı dilden benimde ona hakaret mi etmemi bekliyorsunuz...

Forumun değerli yöneticileri...