(A?raf 155)

Yaşlarımızdır.

Hey Sakarya, kim demiş suya vurulmaz perçin?

Çiğnediler yurdunu baştan başa.

Tanrı dağlarına konar döneriz...

Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.

Gelenin keyfi için geçmişe kalkıp sövemem.

Nerede kardeşlerin, cömert Nil, yeşil Tuna;

Başlarımızdır.

Şu çıkan buluta bak, bu inen suya inat!

Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;

Rabb?im isterse, sular büklüm büklüm burulur,

Vakta ki dil sustu: Namlu konuştu...

-Boğamazsın ki!

İnsan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su;

Giden şanlı akıncı, ne gün döner yurduna?

Akışta demetlenmiş, büyük-küçük kainat;

Gayrı Kızılırmak, Sakarya, Fırat...

Hele hak namına haksızlığa ölsem tapamam.

Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz;

İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek.

Fakat Sakarya başka, yokuş mu çıkıyor ne,

güzel başlık, teşekkürler..

bizi helak eder misin, Allah?ım? '

Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu.

Çatlıyor, yırtınıyor yokuşu sökmek için.

Kurtar artık o biçareyi Allah için.

hainlere şimşek gibi, yıldırım gibi

Sırtına Sakarya'nın, Türk tarihi vurulur.

O, rüku olmasa, dünyada eğilmez başlar...

En sivri kayalar taşlarımızdır.

Yirmi, yirmibeş...

Ve ayrılık, anneden, vatandan, arkadaştan;

Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid'i...

Kırk ince belli kız eşlerimizdir.

Çekmediğin çile kalmadı, uslanmadın.

mağdurlara güçsüzlere ana gibi yar gibi

Vicdan azabına eş, kayna kayna Sakarya,

Kesilir belki, fakat çekmeye gelmez boyunum!

zalimlere şiddetli

Kurşundan bir yük binmiş, köpükten gövdesine;

Yumuşak başlı isem, kim dedi uysal koyunum

Düşlerimizdir.

Bütün bunlar sendedir, bu girift bilmeceler;

"Gömelim gel seni tarihe" desem, sığmazsın.

Baksana kim boynu bükük ağlayan.

Eyvah eyvah, Sakarya?m, sana mı düştü bu yük?

İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;

Sülün göğüsleri sıkı düğümlü

Rengimize baksınlar, kandan ve çamurdanız!

Kıvrak omuzları bakır güğümlü,

Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!

Şuheda gövdesi, bir baksana, dağlar, taşlar...

Zalimin hasmıyım amma severim mazlumu...

Sakarya, kandillere katran döktü geceler.

Vurulmuş tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,

Bedr'in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi.

Aşarız her gece Kaf dağlarını

'İçimizdeki beyinsizlerin işledikleri yüzünden,

Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?

Hakkı hayatındır senin ey müslüman,

Oluklar çift; birinden nur akar, birinden kir.

Biri ecdadıma saldırdımı, hatta boğarım!...

Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!

ASIM'IN NESLİ

Su değil: Kan ve gözyaşlarımızdır.

Çiğnerim, çiğnenirim, hakkı tutar kaldırırım!

Kafdağı?nı assalar, belki çeker de bir kıl!

Onsekiz, ondokuz,

Zümrüt ü Ankalar kuşlarımızdır.

Bu ifritten sualin, kılını çekmez akıl!

?Asım'ın nesli diyordum ya nesilmiş gerçek, İşte çiğnetmedi namusunu çiğnetmeyecek! ?

Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya! ..

-Hiçolmazsa yanımdan kovarım.

Bamsı Beyrekleriz.. Banu Çiçekler

Sakarya

İnsandır sanıyordum mukaddes yüke hamal;

Bu dava hor, bu dava öksüz, bu dava büyük! ..

Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya!

Mermerlerin nabzında hala çarpar mı tekbir?

Hani Yunus Emre ki, kıyında geziyordu;

Bin bir başlı kartalı nasıl taşır kanarya?

Deli rüzgarların estiği dağlar...

Şimdi dövün Sakarya, dövünmek vakti bu an;

İrticanın şu sizin lehçede ma'nası bu mu?

Herşey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;

Şölenler eyleriz toylu, düğünlü

Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.

Sakarya, saf çocuğu, masum Anadolu'nun,

Akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader;

Arkadaşına Gönder

Yalnız acı bir lokma, zehirle pişmiş aştan;

Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya;

Bunca zamandır uyudun kanmadın,

Adam aldırmada geç git, diyemem aldırırım.

Zulmü alkışlayamam, zalimi asla sevemem;

Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun!

Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu

Bana hiç tasmalık etmiş değil altın lale!

Sen kıvrıl, ben gideyim, son Peygamber kılavuz!

bu millet bu aziz millet yine büyüklüğünü gösterdi.

En yüce doruklar mezarlarımız,

Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.

mazlumlara merhametli

Geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek;

Aldırma, böyle gelmiş, bu dünya böyle gider!

Kanayan bir yara gördümmü yanar ta ciğerim,

Asım'ın nesli... diyordum ya... nesilmiş gerçek:

Üçbuçuk soysuzun ardından zağarlık yapamam;

Hani ardına çil çil kubbeler serpen ordu?

Ne ağır imtihandır, başındaki, Sakarya!

Doğduğumdan beridir, aşığım istiklale;

Kurşunlara hedef döşlerimizdir.

Anarız eski Türk çağlarını

Onu dindirmek için kamçı yerim, çifte yerim!

Artık ölüm uykularından uyan.

Sen ve ben, gözyaşıyla ıslanmış hamurdanız;

Sen yine bir kerre kımıldanmadın

Siz, hayat süren leşler, sizi kim diriltecek?

Bulur mu deli rüzgar o sedayı: Allah bir!

Necip Fazıl Kısakürek

486399 kez okundu

Kehkeşanlara kaçmış eski güneşleri an!

Hamallık ki, sonunda, ne rütbe var, ne de mal.