"ölmeden önce ölün" diyorsun öylemi?

benden dolayı sevin diyor...

basar sıfatına açmak demektir...

o zatı muhteşemi

Kozmik odaya girmeden o sınavı vermek daha üst mertebeye

zaten o zat da bizden böyle bir şey istemiyor...

ilerde güzeller güzeli

nerede üzüm şarabı...

işte gerçek korkunun kullanılacağı yerdir...

bırakalım donkişotluğu,

mevla rahmet etsin.

akıllı delilerdir.

yazmışsınız...

ve aranıpta bulunacağı tek yer...

korkuların var ve onları anlıyorum...

sadece sana ve sana ait sıfatlara aşık olup, gönül verecekken, ben hep başkalarıyla seni aldattım itirafıdır...

ve içinde hangi sırlarımızın biriktiğini görmediğimiz,

nerede hakikat şarabı,

ve o müthiş kıştan sonra

zira övgüye layık olan sadece o dur..

öven,

nerede o muhteşem zatı övmek,

gerçek ve tek düşmanının, kendi karanlığımız nefsimizle olan ittifakını itifar etmektir ki, hak yolculuğunun başladığı ilk durak bu kozmik odamıza girerek, üstündeki perdeyi samimiyetle o zatı muhteşeme açmaktır...

kışa döndürerek

bugün bir cenaze arabası gördüm.

İrdeLendikçe o dünyaya çeker

zatı sonsuzun kudretinin,

bunu bilemiyorum...

ayrılma zamanı geldiğinde,

bizi yoktan var edip,

onu kaybetmek korkusu işte gerçek korkunun kullanılacağı yerdir...

gelen baharı bile

GÜZEL TANRI!.

yazdık dediğiniz

ilkbaharda dirilen,

ve kilidi açıkmış gibi bırakanlar için,

En akılsızlar,

cismani yaşayış,

evet, cismani yaşayış, kalbi yaşayışın yanında hapis hayatıdır..

Düşman şerrinden sakla! TÜRK'ü yiğitlikte daim et! TÜRK'ü erlik davasıyla yaşat! TÜRK'ü gerçekçi yap! TÜRK'ün gönlüne herşeyden önce, hatta kursağına ekmek koymadan evvel TÜRK'lük sevgisini koy! TÜRK'ü ideal ile yaşat ve ideali hakikat yapmaya çalışsınlar! Törelerini canları gibi saklat! TÜRK'e zevk ve rahat verme! Bilakis zahmete alıştır! Zahmetle yürekleri, bedenleri demir olsun! Bu sayede onlara yüksek çalışma kudreti verirsin! TÜRK'ü faal, cevval edersin. TÜRK'e değişmez bir seciye ver! Zamanla seciyesi değişmesin, sade tekemmülle tadilat görsün!

kilitli gönüller,

kendimiz ve kendi kozmik odamız...

ruh ve bedenimiz.

benim yerime, benim kullarımı koyarak bana ihanet etmeyin diyor...

kendinizi,

yaşamanın mücadelesini veriyor,

kalbine,

kapının tokmağı,

gösteriminin sunulduğu sunum gibi,

belkide son mektubum,

burada kozmik odamıza girelim derken,

dönün bakın

ancak deliler girme cesareti gösterir..

ve yaşıyorlar.

akıllı akıllı olduklarından

ziller çalıp,

o insanın çaresizliğinden

zatı sonsuza, onu tüm içeriği ile açmak demektir...

yiyin için diyor, ama asla nankörlük etmeyin...

benliğinizi,

onca sağnak sağnak yağmurdan,

her nefis ölümü elbet tadacak.

nasıl bir hapishanede yaşadığımızın farkına varmaktır...

Kozmik oda cennete rezerve gibi birşeymidir...

benim yerime,

düşüncesizliğinden dolayı,

yüzleşme

bırakın suçluyu dışarda aramayı...

belkide, o insana, hala el uzatıp,

dilediğini tercih et...

işte onlar

ve açılalım sonsuzluğa...

öve öve hayat geçirmeyin, sadece beni övün diyor...

onun üzerindeki örtüyü, onun her şeyi gören,

göründüğü kalp aynamızdır...

Kozmik odamızdan bu dünyaya da girebiLecekmiyiz.?

bedenlerimiz toprağa,

o kozmik odanın tek sahibi,

yetmez mi kendi elimizle kendimize kıymamız...

yani size lutfettiklerimle hayatınızı devam ettirirken, başkalarına

hala kendilerini kışa mahkum edenler

tıpkı sigara içenlerin kıydığı gibi,

o hayat boyu taşıdıkları can boğaza geldiğinde,

kalbi yaşayışın yanında hapis hayatıdır..

her taraf çiçekler ve güller...

Taşımaz mı dersin.? KaLbim var ve ben güveniyorum...

kendi kozmik odamızdan bahsediyorum...

kısaca kozmik odaya girmek demek

sadece bana aşık olun, benden gayrısını, benden dolayı sevin diyor...

belkide baktırıldığımız

Kafam o kadar doLu ki şuan

pişmanlıkta senin,

bakışlardan çekecek...

o oda ölüm anında, tüm çıplaklığıyla önümüze konacaktır...

etle tırnak gibi olmuş,

Sen Türk'ü Türk yurtlarını koru!..

bırakın sevgiyi, aşkı uzayda aramayı...

kendi kozmik odamı rencide etmek istiyorum...

ve kilidi açıkmış gibi görüntü verip kitli tutanlar,

nasıl tecelli eder bilemem,

benden gayrısını,

bugün bahar geldi,

bahar gelmesine rağmen,

kalan hayatını o odanın içindeki itiraflarının karanlığı,

oraya bu dünyada girmezsek,

tercih senin,

azrail tarafından çevrildiğinde,

işte orada olan o'dur...

bakalım kimlerin heykeli var orada,

varya,

o bakışlara tahammül edemeyeck ve belkide gözlerini o çaresiz

kalbim,

her insanın kalbinde gizliden bilinir...

bizi yoktan var edip, yüce zatına muhatap eden o zatı muhteşemi kırmak, üzmek ve ona ortak manasına şirk koşarak, ihanet ederek yaşamaktır ki, bu onu kaybetmemize sebep verecektir..

etrafa öyle bir bakarlar ki,

bu dünya ve içindeki güzel, yaşama heyecan katan şeylerden vazgeçelim, nefsani olarak ölelim demiyorum...

akıllı akıllılardır.

artık kendi kozmik odasına giren hak yolcusu,

işte o zaman,

mahşer günü sonsuz kudretin

şimdi dünkü kışı yaratan,

benim kullarımı koyarak

akıllı akıllılar,

nerede kendi ırkını övmek...

"biz o ZATI MUHTEŞEMİ gönüllerimize yazdık koçum"OĞUZATA..

bugün,

ve kendini bu durumu düşeren,

zatı sonsuzu övme ve alkışlamak zamanıdır,

ruhlarımız O'na dönmek ve

kozmiğe dönüp bakma ihtiyacı bile duymazlar..

herhalde kalbim burkuntudan,

GÖK TANRI!.

kalbine ve onda ki kozmşk bağlantılara kilitli gönüller

o bakışlara tahammül edemeyeck ve belkide gözlerini o çaresiz bakışlardan çekecek...

PskoLoji ve kozmik oda

En akıllılar,

baharı yaratan

sahip çıkabilir miyim deyip çekmeyecektir...

üzerine aydınlık, sonsuz geleceğini inşaa edecektir...

karanlıklarınızı,

Ey akıl,

bir ömür boru,

sadece oraya girip,

o insan için iki büklüm olacaktı...

Yeni bir diriliş için,

bu inşaa edşin asla sonu yoktur orda hep yeni dirilişlere şahit olunacaktır... ölüm sadece bu manada çok daha farklı bir diriliş olacaktır...

kış da, bahar da içimizde,

kaya gibi ıslanmayanlar vardı.

o insnaın çaresizliğinden

o zatı şahanenin tecelli ettiği,

hepimizin gerçekte tek muhatabı vardır...

kendi elleriyle kıyıyorlar,

AnLıyacağını umuyorum;)

nerede O'nun adını kalbe yazmak,

ve kendini bu duruma düşüren,

nasıl isterki hayatın, varoluşun manasını kendi vicdanında bu manada duymuş bir insan nasıl olurda tekrar kendini karanlıklara mahkum eder...

tıpkı son baharda ölen,

inanın bana, o odaya girmeden dünyaları fethetseniz, o fetih asla sizin olmaz...

bırakın kimin ne dediğini...

alkışlayan ne var?

ölüm,

asıl olması gereken korku,

bu onu kaybetmemize sebep verecektir..

burdakilerin çoğu zaten kozmik forumda :) dünyayla bağı kesmiş foruma kilitlenmiş durumda :)

daha önce bu dünyada gördüğümüz tecellisinin,

kışta kışı yaşayanlar,

hep ordayız ki zaten:)

gönlümden kopan,

hepsinin aranacağı tek yer vardır...

Benim ama Larım hiç bitmez

kalbiniz kimi seviyorsa,

ve onda ki kozmik bağlantılara,

sadece kendilerine,

OĞUZATA''

pişmişlikte senin...

dün kışta baharı yaşayanlar,

asıl mesele onun bize ne anlattığı. işte bunu bulan kişi huzura erer. şüphesiz.

orada hapsolmak değildir...

onlarda, buyursun hakikat sofrasına...

diliniz kimi anıyorsa,

tekrar dönelim kozmiğimize,

Onlar, buyursun dünya sofrasına...

onu kaybetmek korkusu

sadece oraya girip, nasıl bir hapishanede yaşadığımızın farkına varmaktır...

Sayın beşaşet,

Bu dünyada kozmik odamıza girersek

yüce zatına muhatap eden o zatı muhteşemi kırmak,

yetmez mi kendimize ettiğimiz bunca eziyet...

Sormak istediğim soruyu biraz empatiyLe

nerede kendi adını oraya yazmak...

ULU TANRI!.

şu görünen maddi alemlere sığmayan o zatı muhteşem,

GüzeL bir anLatım oLmuş

yerinden çıkar endişesi taşıyacak,

hiç kimseye değil,

o sadık kul,

birde kışta kışı yaşarken,

Elhamdülillah...

kısaca oraya girmek demek orada hapsolmak değildir...

o zat sadece orada gizliden bilinir...

Empati kuruLmadan üstteki mesajım cevap buLmaz

korkuların var ve onları anlıyorum... ama bu korku yerinde bir korku değildir..

kozmik odaya,

kendini baharda zanneden,

siz gönlünüzü o zatı muhteşemi değil,

Yaradan bize bir nefes verdiyse bu hayat bir sınavsa

o bakışlara gözüm değseydi,

BiLiyorum...

lezzetleri acılaştıran ölümü bolca zikrediniz buuyuruyor efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem.

bana ihanet etmeyin diyor...

kış da baharı yaşayanlar vardı,

dile getiren,

eğer o durumu görseydim,

insan olmanın ilk adımı işte kendi benliğimize ve ondaki sırları keşfetmemize bağlıdır...

baharda, baharı yaşamanın

zaten samimi o, odaya giren tekrar gerçek manada o odadan çıkmak istemeyecektir...

oradaki, sadece zatına ait olan duyguların, onun yarattığı bazı sebeplere verilerek, ona karşı işlenen ihanetlerin tek tek ona itiraf edilmesidir...

bu sefer perdesiz, sebepsiz olanını görecek ve yaşayacağız.

dönelim özümüze,

sadece seni övecektim, ama ben başkalarını da övdüm itirafıdır ona...

sadece bana aşık olun,

hayat boyu tanışmadığımız,

nasıl olacağını gördüler,

ama bu korku yerinde bir korku değildir..

gönül dostlarıma,

oraya girmek demek,

O zatı muhteşem,

üzmek ve ona ortak manasına şirk koşarak,

ihanet ederek yaşamaktır ki,

binelim Nuh un gemisine

o odaya girmek demek...

Beşaşet

ölümle buluşma anıdır...

yıllarca çok ama çok uzaktan baktığımız,

Çıkması zor bir haL aLır

KaLemine sağLık ama

Irkınızı,