Sorma bana ben görünmezi göremem

Merak eden kendine yönelsin

Sevgimi yok yere ele bağlayamam

Boş yere kimseyi oyalayıp üzemem

Ben dalkavuk olanı hizaya getiremem

O önce, e haddini öğrensin

Sevdim, kaç kere bilemem

Yaşadım, yok inkar edemem

Hayat böyle de bitecek

Fikrim, hevesimi alt etsin

Gönlü geniş olan sükutu öğrensin

Hayat böyle de bitiyor

Bildim lakin söylemem

Olmadı diye oturup ağlayamam

Bıktım, senle baş edemem ben

Değerimi bilmeze değeri öğretemem

Dünya, senle baş edemem ben

Hani fani bu hayat ümit bağlayamam

Gördüm ama izah edemem

Eden, kendine ah etsin

Kemale eren kendinden versin

Ben gözü görmeyene resim gösteremem

Ama umudum cennetten

E bitsin, umudum cennetten

Aman umudum cennetten

Zaman öyle de geçiyor

Biten sevgiye imrenip özenemem

Geçici şeylere heves edip üzülemem

Gelir mi diye hayallere sığınamam

Zaman öyle de geçecek

Boş sözü duyup düstur edinemem