"herkese saygı gösteremnin bir insanlık vazifesi olduğunu anladığımız zaman"

bu iş en başta kendimizi sevmekle başlar

Güzel bir sevgilim olduğunda:D

yaşlılara

kadınlar şöyledir diye olumsuz eleştiriyle başlayan

engellilere

"vefa"nın istanbulda semt adı olmadığını öğrendiğimiz zaman

İnsan gibi davranmaya başlandığında...

bugün de biz kaleme alalım:)

yahu, ne güzel cümleler çıkıyor böyle:))

edebin, lisanımıza yansıması gerektiğini anladığımız zaman.

kadınlara

kalbimize sevgi tahtını kurup, nefret tacını kırdığımız zaman

çocuğuna, öğrencine dayak atmadığında...

ekin:)))

talihsiz cümlelerden uzak durduğumuz zaman

ben olmam sanırım, biyolojik yapıp buna müsade etmiyor

otobüste yer verdiğimiz zaman...

aslında adam olmanın kriterleri

ben üniversiteyi bu yıl bitirdim, baya zorlandım:P, o zaman ben adam oldum dedim, çünkü diplolamı aldığım gün, ilkokulumun önünden geçtim, işte dedim ben adam oldum.

fatih altaylı, bunu köşe yazısının altında hergün kaleme alır.

başkalarına sevgi ve saygı duyduğumuzda pekişir

"ben" demeyi bıraktığımız zaman

pozitif eleştiri kültürünü yakaladığımız zaman...

bir kaç cümleyle sığmaz

İlla da bir şeyleri yapmak zorunda hissetmediğimiz zaman!

Kendimize engeller koymadığımız zaman!

Aklımız uçkurumuzdan yukarı çıktığı zaman:)

harika... enaniyet, şimdiki lisanla egoizm bittiğinde...

hedef ve kişi göstermeden ne zaman eleştiri yaparsak o zaman

buyrun bakalım...

Mutluluğumuzu her hangi bir insana yada olaya bağlamadığımız zaman!

empati kurabildiğimizde,,