nasıl bitirmeli,,,,

İsyanin kaleme yansıdığı bir gecede ayrıldık seninle,

Yokluğun hepsinden ağır...

İki yastıkla yatıyorum..

selam üstad nasılsın?

Üst komşuya hava atarak, bi fiyaka bi görsen..

her sabah kalktıgımda etrafıma bakıyorum

Kimseye benzemiyor gibisin,

okuyorum

sevdim belki senin beni sevip sevmediğini bile bile, aşığım aşık! diyip sonra da umursamaz tavrından korktuğum için diyemedim belki.. belki işte belki.. hala seviyorumdur seni..

okumaya devam ediyorum:)

Acılarin kol gezdiği bir gezegende, içime çekiyorum sensizliğimi.

Hala sen varmışsın gibi

Ölüm saati belirsiz bir aşkın son nefesindeyim.

h. g aysucuk...

Çeksem de yoksun çekmesemde...

Sessizligini sevmiyorum..

Ne yaptıysam uzak tutamıyorum ki

sarışın başladığım esmer bitiyor.

her sabah;Yokluğunun kulakları sağır eden sessizliği uyandırıyor beni...

Avuçlarimi sildim üzerime.

açık sarı renk bir hatira bizimki. hiç eskimeyecek diyemediğimiz ve hatta hep eski. öyke ki; yaşanirken bile kendimizden, geçmiştik...

Dışarıdan bitiriyorsun beni...

oysa ben ses'e uyanmam...

Öyle güzel sensizim ki; bi görsen, gelsen/beraber içsek, anlatsam seni. Herkes üzülür belki, ama bir dinle benden seni, aynalar yetmez olur, şah!...

Hepsinden çok sevilmedin mi!...

emin ol o gün seni elinde balonlarla bekleyen o adam ben olurum...

Ne garip bu insanlar!

anlaşılmaz yüzü koyu gölgeli

Sanki yaşıyormuşum gibi..

hoşbulduk

Son nefesimdeki berrak isteğimi duy, anla! "Unutma" beni.

sen gitmelerin kadını, ben ise özlemlerin adamı.

dışarda bırakma içeri al havalar soğudu üşümesin(:

hayret sevgi hepsini nasıl değiştiriyor gözleri maviyken yaprak yeşili...

sadece oku zaten...

Hiç birine benzemedi ayrılığın.

Beklemedim karşiliğini, sormadim hesabini. Sadece ve bizzat "sevdim"seni.

her şeyi terk ettim, ne aşk ne şehvet..

dudakları keskin kırmızı jilet bir belaya çattık

Elimde senin siparişin olmayan

Bütün mahalle, hatta alttaki bakkal bile seni geçen kasım öldü sanıyor...

hiç birşey yokmuş gibi gine uyanıyorum sabaha

Sanki beni az önce yolcu etmişsin gibi çıkıyorum sokaklara..

Günlerim ugursuz..

Niye benzesin ki?

torbalarla geliyorum eve..

yokluguna henuz alışmadım

Hayatta misin hala, nefes aldigini bilsem, belki hafifler sessizliginin agirligi..

Söylediler gelmedi dediler inanmadım. Beni en çok o severdi dedim, inanmadılar. Arkamdan gülermişsin hep, inanmadım. Bakın dudagımda izi var dedim göremediler. Bir de ben baktım. Ben de göremedim. Yani sen gerçekten sevmemiş miydin...

Başimda bir ağri sabahlari..

hayret senden nedense vazgeçilemiyor...

Hala her sabah bana selam veriliyor..

Kimseye söyleme gidişini, ben söylemedim.

okudum

Ağlaya ağlaya öpüyorum yattığın yastığı yorganı

Gördüm gözlerinde berrak denizi kalbinin mercanlari göründü.

belki bir gün elinde sıcacık bir simitle odana dalar kimbilir

Utandim temizliginden,

Yine de tutamadim elini...

yoklugunu anladığım zaman işten geldiğim an...