"Karın ağrısı ile güne başlamanın yeni adıdır sosyal medyada yaşam."

bilmem belki de..

Sen herkes gibi olamadığın için böylesin :)

-Annemi mutlu ettim eski dostları aradım

Serpili o kafayı değiştiremiyorsun. ama o kafada olduğun için gizligüce sahipmişçesine gururlanıyors

en çok da eski zamana ait kafaya sahip insanlar için zor bu zamanda yaşamak

benim şahsi fikrim "tek mutlu olduğum mecra"

tek anlayabildiği cümle:

-biraz uyudum biraz ağladım biraz yemek yiyip boş boş uzaklara baktım.

Haklilik payın var ama değişime açık olmayan insanlarca bu böyle kendi açımdan degerlendirdigim zaman sosyal medya bana çok şey öğretti benden farklı dusunen insanların varlığı bakış açımı degistirdı ah sosyal medya hem iyi hem kötü :/

Sosyal medya tetikler

<i>Kendimize sorduğumuz sorular bile cevapsız muğlak </i>

ben bu cümleyi anlamadım şair açıklar mısın

+aferin yaklaşıyorsun...

Hemen açıklayalım :)

her şeyden biraz yorgunum. itiraf etmek gerekirse daha çok korkak. ne zaman bir şeylere geri dönsem

Durmadan bizi kendi yalnızlığımza doğru çeker "

, üzerimdeki kıyafetin omzumu taşıyamayıp düşmesinden, ayağımın yolda bir taşa takılmasından

İşte o soru

Güne karın ağrısıyla başlarsın kimi zaman. yaşamak isteyip de izin verilmeyen bazen imkansızlıklar

Anılarım düşüncelerim beni üzse de ben bunların toplamıyım

<i>Binlerce sonuç, binlerce cevap var, </i>

öyle tabi ki ama insan durup da düşünüyor bazen bu kadr farkım olacğına azıcık mutlu olsaydım diye..

Alzeimer olmak istemiyorum.

ben artık farklı olmaktan da yoruldum zaman dolsun gideyim diye bekliyorum:)

, kalabalık caddelerde tanıdığım insanların gözlerine çarpmamak için kafamın kalkmamasından,

+Olmaz

Geçmişi bir pencereden izliyor gibiyim. bana ait değil de bir başkasının hayatını...

<i>İnsanlarla olan ilişkimiz, temelde en yakınlarımızın karakter ve davranışlarını tartışıp değerlendirmekten ibaret.</i>

bizi yalnızlaştıran sosyal medya hem mutsuz ediyor hem de bizi kendimiz gibi olanlarla tanıştırıyor.

hem giderim hem ağlarım diyen gelin kız gibiyiz bence.

<i>Tükettik yavaş yavaş ömrü zamanı mekanı. bedenlerimiz eskidi ruhumuz içinde. geriye dönüp ahu vah ederek kalan ömrü harcamak beyhude.</i>

<i> Bu durum, benim sosyal hayat denen şeyle arama gönüllü bir mesafe koymama yol açtı.</i>

ama yukarda da demişsin ya sosyal hayatla gönüllü mesafe koydum arama ben de...

ben sadece, yanan sigarayı söndürmeden diğer sigarayı yakan bir adamım hepsi bu.

yine mutlu olamazdık biz bulurduk o zaman da onjun arabası iyi o zengin onun işi iyi diyerek dünyayı yine zehrederdik kendimize :)

<i>Durarak yaşıyor. Ölünce biraz da toprağın altında duruyor. Bu da onların cevabı. </i>

Bazen ertesi günden kalan tadı kaçmış yemek gibi

Bazen bizim çaresizliğimiz

-Başkalarını dinledim

temmuz bu kısır döngü...

Bence değişirse herkesleşirsin.

buraya üye olup tekrar kapamak

mecburen

Biz çirkefliğinde sabahlıyoruz.

<i>Çemberi genişletemiyorsan dolap beygiri gibi döner durursun.</i>

Durmadan bizi kendi yalnızlığımza doğru çeker.

ben de şahsen kendimi anlatmaktan en çok mutlu olduğum yer olarak göryorum sosyal medyayı. onlarca tumblr bloğunu tekrr kapayıp açmak

, odaların kapısını yüzüme çarpa çarpa başladığım yerde saklanmış buluyorum kendimi. ben yazar değilim, şair hiç değilim.

Sosyal medyanın öğreticiliğine sığınmak olmuş seninki vitam.. keşke hep bilgeliğinde kalabilsek.

yıpranmış, tozlu, küf kokan eski kitaplar gibi. yazmaktan, konuşmaktan

Bugün kendin için ne yaptın?

<i>tonlarca soruya nazaran. Herkesin cevabı, anlamı nerede aradığı meçhul. Bazı insanlar sadece duruyor. </i>

hepsi bu kesif döngünün mirasları.

Karın ağrısı ile güne başlamanın yeni adıdır sosyal medyada yaşam.

Sabah uyanır uyanmaz aklımıza gelen o sancılar...

" Sosyal medya tetikler

<i>Ama anlam öylece durmuyor. Yakalamak, yetişmek, koşturmak gerekiyor. Bazen avuçlarımdan kayıyor. Kımıldamadan yatakta vakit öldürürken anlamı orada, tavanda buluyorum. </i> <i>Ah hep tembellikten, hep tembellikten.</i>

+Sayılmaaaz