kimsenin kimseyi itham etme gibi bir hakkı yoktur.

Anne çocuğunu ateşe atar mı?

?Asla, atmaz? dediler.

Bir hadiste de, istiğfar eden kimsenin günde yetmiş defa günahını tekrar etse bile, ?günahında ısrar etmiş? sayılmayacağı belirtilir.3

müslümana ümitsizliğin yakışmayacağı konusunda sanırım herbirimiz hemfikiriz. lakin;

11. Müsned, 1:80.

Hazret-i Ömer Saadet Asrında şahit olduğu bir olayı anlatırken, bu hususta Efendimizin müjdesini bize de ulaştırıyor.

İbnü Abbas'tan rivayet edildiğine göre de Mekkeliler şöyle demişler: "Muhammed, iddia ediyor ki, putlara tapan, Allah ile beraber diğer bir ilaha dua eden ve Allah'ın muhterem kıldığı bir insanı öldüren kimseler bağışlanmaz, o halde biz nasıl hicret eder, müslüman oluruz? Putlara tapınmış, adam öldürmüşüz, şirk ehliyiz."(1) Bunun üzerine Allah Teala "De ki: Ey kendi nefislerine karşı israf eden kullarım! Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyin." ayetini indirdi. Bununla birlikte ayetin iniş sebebi, kafirlerin İslam'a girmesi meselesi ise de, mananın asilerin tevbesine de şamil olduğunda şüphe yoktur. O haydi haydi sabit olur. Demek ki "Şüphe yok ki Allah, kendisine ortak koşulmasını bağışlamaz." (Nisa, 4/48) ayeti gereğince şirkin bağışlanmaması, tevbe edilmediği takdirdedir.

bakış açısı doğuştan kazanılmaz ki?

Zaten Gaffar ve Tevvab isimleri, ?çok çok bağışlayan, tevbeleri çok çok kabul eden, her günah işleyişte istiğfar edeni affeden, her tevbe edişte tevbe edenin tevbesini kabul eden? anlamına geliyor. Şayet Cenab-ı Hak kulunu hayatı boyu sadece bir sefere mahsus olmak üzere affedecek olsaydı, ondan sonra insana günah işleme imkanı ve fırsatı vermemesi gerekirdi. Yani, Allah affetmek istemeseydi, bize af isteme duygusunu vermezdi.

Bütün bunlarla birlikte, özellikle her gün yüzlerce günahın hücumuna maruz kalan mü?minin en mühim meselesi, günahtan kaçınmaya çalışması, günahlı ortamdan uzak durması, günah işlemeye açık olan kapılara yanaşmamasıdır. Bir bakıma, ?def?i şer? yapması, şerli işlerden uzak kalmasıdır. Bu husus bu zamanda çok büyük önem kazanmaktadır. Takva sırrına da ancak bu yolla erişilebilir. Çünkü bir haramı, bir büyük günahı terk etmek farzdır. Bir vacibi işlemek birçok sünnetten daha sevaplıdır. Takvanın esas alınmasıyla binlerce günahın hücumuna karşılık bir kerelik yüz çevirme ile, yüzlerce günah terk edilmiş, dolayısıyla yüzlerce farz ve vacip işlenmiş olur. Böylece, takva niyetiyle, günahtan kaçınmak maksadıyla çok sayıda salih amele yol açılır. Çünkü bu zamanda?Farzları yapan, kebireleri işlemeyen kurtulur.?12

Ancak, bu müjdeyi yanlış bir tarafa çekerek, ?Madem günahlar sevaba dönüşebiliyor, önce günah işleyip sonra da tevbe etsek olmaz mı? gibi cerbezelerle meseleyi istismar etmemek de gerekir.

Diğer taraftan, Cenab-ı Hakk?ın günahları bağışlaması O?nun fazlı, lütfu ve ikramıdır. Hadiste de ifade edildiği gibi, günahı sebebiyle cezalandırması ise adaletinin tecellisidir. Said Nursi?nin belirttiği üzere, ?Cenab-ı Hakk?ın günahkarları affetmesi fazldır, tazib etmesi adldir.?

Sonra kul dönüp tekrar günah işledi ve?Ey Rabbim, beni affeyle!? dedi.

dağ ve duman meselesinde dumanın ağır gelmesi belki.

Yaşayanlar için daima bir ümit kapısı vardır, asıl ümitsizlik ölüler içindir.

Bir kul günah işledi ve?Ya Rabbi, günahımı affet!? dedi.

?Öyle bir kimse ki, çorak, boş ve tehlikeli bir arazide bulunuyor. Beraberinde devesi vardır. Devesinin üzerine de yiyecek ve içeceğini yüklemiş. Derken uyur. Uyandığında bir de bakar ki, devesi gitmiş. Devesini aramaya koyulur. Bir türlü bulamaz. Açlıktan ve susuzluktan perişan bir vaziyette iken kendi kendine şöyle der: ?Artık ilk bulunduğum yere gideyim de, ölünceye kadar orada uyuyayım.? Gider, ölmek üzere başını kolunun üzerine koyar. Bir ara uyanır. Bakar ki, devesi yanıbaşında duruyor. Bütün azığı, yiyeceği ve içeceği de devesinin üzerindedir. İşte Allah mü?min kulunun tevbe ve istiğfarı ile, böyle bir durumda olan kimsenin sevincinden daha fazla sevinç ve lezzet alır.?5

gerçekten bunu seçmek bizim elimizde mi acaba diye sormaktayım.

kandilin kutlu olsun tanya..

Peygamber Efendimiz, bu ayeti şöyle tefsir ederler:

Bu sevginin gerçek şuurunda olan Peygamberimiz, hiçbir günahı olmadığı, günahlara karşı korunduğu halde, günde yetmiş kere, bazı zamanlar yüz kere tevbe ve istiğfar ederdi. Çünkü, istiğfarın içinde?mahbubiyet? mertebesi ve sevinci vardır.

"Yeis öyle bir bataklıktır ki, düşersen boğulursun, Azmine sarıl sımsıkı bak ne olursun."

ağlamak evet merhamettir bence de.

el etek çekmek ya da sıradan bir depresif hal şımarıkça bir ihtiras değil bahsettiklerim.

bazen bast zamanında oluruz, herşeyde bir neşe ve güzellik bulur, Rabbimizin cemal tecellileriyle sarhoş oluruz, bazen de kabz yani ruh/gönül darlığında, Rabbimizin celaliyle terbiye olur, hüzne gark oluruz. bu zamanların hiç biri kalıcı değildir. ne var ki en güzeli kainatın Efendisi sallallahu aleyhi vesellem gibi her halde hem hüznü, hem de tebessümü taşıyabilmektir. onun sünneti seniyyesi gibi, haliyle hallenen derdiyle dertlenenlerden oluruz inşallah...

7. Al-i İmran suresi, 3:135.

içten içe sitem...

Hadis-i şerifler Cenab-ı Hakk?ın sonsuz mağfiretini ve rahmetini anlatıyor. Aynı şekilde, şaşmaz bir prensip olarak ayet-i kerimeler, genel ölçüleri verdikten sonra önemli bir noktayı hatırlatıyor. O da, kulluk şuurunu zedelememek, kulun Rabbine olan saygı sınırını taşmamaktır. Tevbe, istiğfar ettikten sonra, nasıl olsa Allah affeder deyip suç işlemeyi sürdürmemeli ki, kulluk sırrı kaybolmasın. Kur?an bu gerçeğe şöyle işaret eder:

Mesela, kulun günahı ne kadar çok olursa olsun ve kul ne kadar af dilerse dilesin, hiçbir zaman isteğinin karşılıksız kalmayacağını, Hz. Enes haber veriyor.

müslüman meşe agacı gibidir ruzgarda sallanır ama tekrar toparlanır. kafir ise çam ağacıdır kolay kolay devrilmez ama bir devrildi mi daha kalkamaz. müslümanlık böyle güzel birşey!

Borçlarımızdan, ceza ve günahlarımızdan kurtulmak için bu gece dua edelim.. Allah affeden ve bağışlayandır, unutmayalım.. Eller semaya kalkıp, yürekler bir atınca bu gece, gözler sevinç yaşlarıyla dolacak.. Kandiliniz mübarek, dualarınız kabul olsun!

Allahu Teala da, ?Kulum günah işledi ve bildi ki, günahı affeden veya günah sebebiyle cezalandıran bir Rabbi olduğunu bildi. Ey kulum, dilediğini yap, ben seni affettim? buyurdu.?2

Ümitsiz yaşanmaz ki, insan ümit ettiği sürece yaşar. Ümitsizliğe düştüğümüz anlar olsa da, elhamdülillah imanımız buna izin vermiyor.

ümitsizlik günah değildir. biliyoruz ki Rahman ve Rahim olan bir Rabbimiz var, bu yüzden mümin sonsuz ümitsiz olamaz. ancak kendi yaptıklarından dolayı yaşadığı derin bir huzursuzluk sonucu gelen ümitsizlik vardır ki, bu da o pişmanlığın bizzat kendisiyle huzur ve inşiraha dönüşecektir inşallah.

4. Tirmizi, Daavat 98.

tanya80 kardeşim dedikya elbetteki ümitsizliğe düştüğümüz anlar oluyor. Bazen herşey insanın üstüne üstüne geliyor. Kimseyi görmek, duymak istemiyorsunuz. Böyle anlarda ben hemen gider abdest alırım. Sonra tövbe edip, dualar okurum, ağlarım, RABB'ime içimi dökerim. Bir de bakmışım, ümitsizlik terkedip gitmiş. Bazen de radyoda sohbet varsa onu dinlerim, çok iyi geliyor, eğer oda yoksa, ezgilerimi dinleyerekte bu sıkıntıdan kurtulabiliyorum.

Aynı şekilde, biz günahkarız, Allah bağışlayandır. Biz hata işliyoruz, Allah affedendir. Biz isyana kapılıyoruz, Allah mağfiret edendir. Biz tevbe ediyoruz, Allah tevbemizi kabul edendir. Allah Gafur?dur, Afuvv?dur, Gaffar?dır, Tevvab?dır. İşlediğimiz günahlar bizi Allah?ın bu isimlerine götürüyor, bizi O?na yöneltiyor. Böylece Allah?ı Gafur ve Gaffar isimleriyle tanımış oluyoruz. Bediüzzaman?ın dediği üzere, ?Gaffar ismi günahların vücudunu ve Settar ismi kusurların bulunmasını iktiza ediyor.? Açıkçası, günah işlensin ki Allah?ın Gaffar ismi tecelli etsin; kusur edilsin, hata yapılsın ki, Allah da kulunun kusurunu yüzüne vurmayıp örterek Settar olduğunu göstersin.

Kul işlediği günahtan dolayı Allah?a daha ciddi olarak sığındığı ve daha ihlaslı bir şekilde yöneldiği takdirde, manevi bir yükselişe de geçebilmektedir. Kur?an bu gerçeği?günahların sevaba dönüştürülmesi? şeklinde anlatmaktadır.

yani isteniz de hiç kırıldığınız-ümit minvalinden bahsetmekteyim-anlar olmuyor mu?

İşin aslına bakılırsa, Yüce Allah bizi kendisine yaklaştırmak, bizi kendisine muhtaç etmek, bizi kendisine çekmek için birbirinden farklı, değişik vesileler yaratmış. Mesela, acıkma gibi bir duygu verip, bizi rızka muhtaç etmiş, Rezzak olduğunu göstermiş ve bizi bu yolla Kendisine bağlamış. Biz de kul olarak bütün ihtiyaçlarımızı O?ndan istemiş, O?nu Rezzak olarak bilmiş, gerçek anlamda rızık verici olarak O?nu tanımışız. Demek ki, Rezzak ismi, acıkmamızı gerektiriyor.

Günahla manevi yükseliş

Cenab-ı Hak, suç ve günahlarını itiraf eden, pişmanlık duyan kimselerin hem günahlarını bağışlıyor, hem de günahların yerini sevapla dolduruyor, böylece günah yerini sevaba bırakıyor, günah sevapla yer değiştiriyor. Bu sırdandır ki, bazı hadis alimleri, ?Birtakım günahlar vardır ki, mü?min için birçok ibadetten daha faydalıdır? derler.

?Her insan hata işler; ama hata işleyenlerin en hayırlısı, çok tevbe edenlerdir.?9

Bu kurtuluşu, yani büyük günahlardan kaçınanların nimete, ikrama ve Cennet saadetine ereceklerini Kur?an haber veriyor:

Efendimizin dizi dibinde yetişen sahabe nesli bu ince noktayı çok iyi kavramıştı. Allah?ın yüce isimlerini mükemmel manada hem çok iyi anlamışlar, hem de hayatlarına yansıtmışlardı. Rivayet ettikleri hadislere bakınca, bu eğitimin seviyesini ve anlayışlarının kapasitesini farketmek hiç de zor değildir.

Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor:

Güzel Ahlak

10. Bakara suresi, 2:222.

biz mi seçtik sanki?

nasıl anlatsam bilmiyorum da kırıklık ve kırgınlık işte.

Cenab-ı Hakk?ın rahmeti, şefkati ve merhameti sonsuzdur. Bütün kullara yeter, bütün bir aleme kafi gelir. Kendini tanıyan, fakat günahtan elini çekemeyen, nefsinin eline esir düşmüş kullarını kendi haline bırakmaz. Bir başka deyişle, Cenab-ı Hak kendisine yönelen kulunu çeşitli vesileler yaratarak onu rahmet iklimine çeker. Yani, Allah kulunu cezalandırmak için yaratmamış, bir fırsatını yakalayıp da onu Cehenneme atmak için dünyaya göndermemiş. İnsan nasıl kendi çocuğunu hatasından dolayı ateşe atmazsa, Yüce Allah da kendisini Rab olarak tanıyan kullarından sonsuz merhametini esirgemez, onları Cehenneme atmaz.

Enes radıyallahu anh, ?Ben Resulullah sallallahu aleyhi vesellemi şöyle buyururken dinledim? diyor.

12. Risale-i Nur Külliyatı, 2:1632.

2. Buhari, Tevhid 35; Müslim, Tevbe 29.

İNSAN GÜNAH işleyebilen bir varlık. ?Benim günah işlemem mümkün değil? diyebilen hiç kimse bulunmuyor. Her insan, şu veya bu şekilde, az veya çok, günah çukuruna yaklaşıyor, bazen de içine düşüyor.

Büyük hadis alimi İmam Nevevi, bu hadisten şu hükmü çıkarır:

Böyle bir yaklaşım, herşeyden önce, kulluk edebine aykırıdır. Bu durum, haşa, Allah?ı imtihan etmek, dini hükümleri ciddiye almamak sayılır ki, işin sırrını kavramamak olur. Böyle bir istismara karşı, birçok ayette af yetkisinin Allah?a ait olduğu, Allah?ın istediğini bağışlayacağı, istediğini azaba çarptıracağı bildirilerek, havf-reca muvazenesine, ümit-korku dengesine dikkat çekilir.

?Eğer size yasaklanmış günahların büyüklerinden kaçınırsanız, geri kalan günahlarınızı örter ve sizi nimet ve ikramlarımızla dolu olan Cennete koyarız.?13

?Resulullah aleyhissalatü vesselam Rabbinden naklen buyurdular ki:

Sonra kul dönüp tekrar günah işledi ve?Ey Rabbim, günahımı affet!? dedi.

?Günahlar yüz kere, hatta bin ve daha çok kere tekrar edilse de kişi her seferinde tevbe etse, tevbesi makbuldür. Veya bütün günahlar için bir tek tevbe etse bile, yine tevbesi sahihtir.?

8. Furkan suresi, 25:70.

zümer 53- De ki; yani Allah tarafından şu hitabı tebliğ et. Ey kendi nefislerine karşı israf etmiş olan kullarım!

abdest ağlamak ve ağlamak..

Ümitsizlikle iman bağdaşmaz.

İSRAF, mal sarfında meşhur ise de insanın yaptığı herhangi bir fiilde haddini aşmaktır. Burada cinayet manası da ilave edilerek ile sılalanmıştır. Yani günahta aşırı giderek kendi nefislerine karşı cinayet yapmış olan kullarım! "Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyin." Bu ayetin, Kur'an'da en ümitli ayet olduğu söylenir. Bununla beraber dikkat edilmesi gerekir ki, bu ümit, günaha teşvik için değil, en günahkar kimseleri bile bir an önce tevbe edip Allah'a yönelmeye teşvik için olduğu, hemen peşinden gelen iki ayetten açıkça anlaşılmaktadır. Bunun iniş sebebi hakkında birkaç rivayet vardır. Ata b. Yesar'dan olan rivayete göre Hz. Hamza'nın katili Vahşi hakkında Medine'de inmiştir. İbnü Ömer'den rivayet olunduğuna göre de, demiştir ki, Ayyaş b. Ebi Rebia, Velid b. Velid ve daha birkaç kişi müslüman olmuşlardı. Sonra da kendilerine işkence edilmiş, fitneye düşmüşlerdi. Biz bunlar hakkında, Allah artık bunlardan ebedi olarak hiçbir şey kabul etmez; müslüman oldular, sonra da bir azab ile cezalandırıldıkları için dinlerini terkettiler diyorduk ki, bu ayetler indi. Ömer b. Hattab katib idi, bunları kendi eliyle yazdı, Ayyaş b. Ebi Rebia'ya ve Velid b. Velid'e ve diğer birkaç kimseye gönderdi, onlar da müslüman olup hicret ettiler.

?Onlar çirkin bir günah işledikleri veya herhangi bir günaha girerek kendilerine zulmettikleri zaman Allah?ı hatırlarlar ve günahlarını bağışlaması için O?na niyazda bulunurlar. Günahları ise Allah?tan başka affedecek kim vardır? Ve onlar işledikleri günahta bile bile ısrar etmezler.?7

14. Risale-i Nur Külliyatı, 1:5

ve eğer oluyorsa bu sizin yazınız değil midir?

Madem öyledir, ?Hayatınızı imanla hayatlandırınız ve feraizle zinetlendiriniz ve günahlardan çekinmekle muhafaza ediniz.?14

?Çalınan her kapı hemen açılsaydı, ümidin, sabrın ve isteğin derecesi anlaşılmazdı..

Kaldı ki, ?Nasıl olsa tevbe ederim? düşüncesiyle günaha dalan kimse tevbe etme fırsatı bulabilecek midir, buna ömrü yetecek midir, bir garantisi var mıdır? Veya en önemlisi, davranışları Allah?ın gazabını çektiği halde, Allah kendisine tevbeye dönüş fırsatı verecek midir? Bütün bunların da gözönünde tutulması gerekir.

şu halde ümitsizlik bir müslümanın sıfatlarından değildir.

ümitsizlik günahmıdır?

?Farzları yapan, kebireleri işlemeyen kurtulur?

Ne kadar günah, o kadar tevbe

13. Nisa suresi, 4:31.

ve genetik ise olaylara bakış açımız... belirlenmişlikten ötürü kişi itham edilebir mi ümitsiz olduğu daha doğrusu öyle hissettiği için?

Allahu Teala da, ?Kulum bir günah işledi ve bildi ki, günahı affeden veya günah sebebiyle cezalandıran bir Rabbi vardır? buyurdu.

Melekler: "Seni gerçekle müjdeliyoruz. Sakın Allah'ın rahmetinden ümidini kesenlerden olma!" dediler. (HİCR/55

?Şüphesiz Allah, tekrar tekrar günah işlediği halde üst üste tevbe eden kulunu sever.?11

Bizler, akıl ve kalb dengesi içinde hayatımızı sürdürüyoruz. Fakat, insan sadece akıl ve kalbden ibaret olmadığı için, başta nefis olmak üzere baskın duygular, söz dinlemez hisler, önü alınmaz hevesler ve karşı konulmaz vehimler altında, bazen farkında olarak veya olmayarak irademize söz geçiremiyor ve günah işliyoruz.

ve elinde midir insanın,

Hak Teala da, ?Kulum bir günah işledi; arkadan bildi ki günahları affeden veya günah sebebiyle cezalandıran bir Rabbi vardır? buyurdu.

?Günahlar yüz kere, hatta bin ve daha çok kere tekrar edilse de kişi her seferinde tevbe etse, tevbesi makbuldür. Veya bütün günahlar için bir tek tevbe etse bile, yine tevbesi sahihtir

?Ancak tevbe eden ve güzel işler yapanlar bundan müstesnadır. Allah onların günahlarını silip yerlerine iyilikler verir. Allah çok bağışlayıcı, çok merhamet edicidir.?8

katılıyorum size ben de.

Bunun üzerine Resulullah sallallahu aleyhi vesellem, ?İşte Allahu Teala kullarına bu kadının yavrusuna olan şefkatinden daha merhametlidir? buyurdu.6

"Ey oğullarım, gidin, Yusuf'u ve kardeşini araştırın. Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyin; zira kafir kavimden başkası Allah'ın rahmetinden ümit kesmez." (YUSUF/87)

Hata işleyenlerin tevbeleri ile hayırlı bir insan olmalarının ötesinde, bir de Allah?ın sevdiği bir kul olma mertebesine yükselmeleri sözkonusudur. Kur?an?ın gösterdiği bu müjde, İslam?ın insana sunduğu en tatlı müjdelerden biridir:

Çalınan her kapı hemen açılsaydı; ümidin, sabrın ve isteğin derecesi anlaşılmazdı

?Beraberinde kurtuluş reçetesi olduğu halde helak olan kimsenin durumuna hayret ediyorum. O reçete de istiğfardır.?

De ki: "Ey haddi aşarak nefislerine karşı israf etmiş olan kullarım! Allah'ın rahmetinden ümid kesmeyin. Çünkü Allah, bütün günahları bağışlar. Şüphesiz ki O, çok bağışlayıcıdır, çok merhamet edicidir." (ZÜMMER/53)

oldukça güzel; tabir i icaizse -ki tesbihte hata olmazmış- dertleşme yolu..

6. Buhari, Edeb 19, Müslim, Tevbe 22.

bazen elde olmuyor. ümitsizlik de iman zayıflığından kaynaklanıyor. aslında tüm hatalar iman zayıflığından kaynaklanıyot.

Herkes hata işleyebilir, hatta herkes mutlaka hata eder, günaha girer. Fakat günahkarların da hayırlısı vardır. Bu hayrı Efendimiz şöyle ifade eder:

inşallah değildir

3. Müsned, 5:130.

bir yanın hep boynu bükük kalışı... zor geliyor bazen çok hem de...

İnsan nefsine aldanır, şeytana kanar, hislerine hakim olamaz, iradesine söz geçiremez de, sonunda bir günah işler, ardında da yaptığına, yapacağına bin pişman olur ve tevbe üstüne tevbe eder. İşte, kulun günah işlemiş de olsa tevbe ile Rabbine rücu ettiği bu hal, hadislerden öğrendiğimize göre, Cenab-ı Hakk?ı hoşnut etmektedir.

Bir hadisinde, sevgili Peygamberimiz bu tatlı gerçeği ne de güzel dile getiriyor:

Peygamber Efendimiz de, bir hadisinde, kulun işlediği günahtan dolayı tevbe edip Rabbine dönmesini çöl ikliminde yaşayan, çöle çıkınca varı yoğu devesi olan bir insanın üzüntüsünü ve sevincini dile getirerek bize şöyle anlatır:

Bir savaş sonrasıydı. Esirler arasında çocuğundan ayrı düşmüş bir kadın da vardı. Kadıncağız çocuğuna olan özlemini gidermek için gördüğü her çocuğu kucaklıyor, bağrına basıyor ve emziriyordu. Resulullah sallallahu aleyhi vesellem çevresindekilere:

?Bu kadının kendi çocuğunu ateşe atacağına ihtimal veriyor musunuz? diye sordu.

islamiyette, mü'min kardeşinin yanlışı karşısında uyarmak, hak olanı doğruyu anlatmak vardır.. ülküm kardeşiminde dediği gibi hepimiz zaman zaman kırgınlıklar yaşarız, hayatımızda ümidimizin kırıldığı anlarda olur, bu ümitsizliği imanımız sayesinde çabucak atarız..

Hz. Ali?nin bu konuya getirdiği açıklama daha ilginçtir:

?Muhakkak ki, Allah çok çok tevbe edenleri ve temizlenenleri sever.?10

?Allahu Teala : Ey Ademoğlu! Sen bana dua ettiğin ve benden af umduğun sürece, işlediğin günahlar ne kadar çok olursa olsun, onların büyüklüğüne bakmadan seni bağışlarım. Ey Ademoğlu! Günahların gökleri dolduracak kadar olsa, sen Benden bağışlanmanı dilersen, günahlarını affederim. Ey Ademoğlu! Sen yeryüzünü dolduracak kadar günahla huzuruma gelsen, fakat Bana hiçbir şeyi ortak koşmamış, şirke bulaşmamış olsan, Ben de seni yeryüzü dolusu mağfiretle karşılarım.?4

9. Tirmizi, Kıyame 49.

1. Müslim, Tevbe 9.

Mehmet Akif Ersoy diyor ki;

5. Müslim, Tevbe 3.

?Nefsim kudret elinde olan Zat?a yemin ederim ki, eğer siz hiç günah işlemeseniz, Allah sizi toptan helak eder; sonra günah işleyen, arkadan da istiğfar eden bir kavim yaratır ve onları mağfiret ederdi.?1

şartlar ne kadar bize bağlı ki;