Osman Gazi, mahcup mahcup rüyasını anlatır. Edebali Hazretleri kısa bir tefekkürün ardından "Ey oğul. Sana müjdeler olsun!" der, "Göğsümden çıkan nur kızımdır . Seni kuşatması evleneceğinize işarettir... Ağaca gelince: Sen büyük bir devlet kuracaksın. Evlatların adaletle hükmedecekler. Allahü teala seni ve neslini insanların İslam'la şereflenmesine vesile edecek...

Kim elbisesine dikkatlice baksa çıkarıp ona verirnmiş. İnsanın bu kadarı da olmaz diyesi geliyor, ama onların "iman kuvveti" bambaşkaymış...

OSMAN GAZİ'NİN RÜYASI

Ebdal Kumral heyecanlıdır. "Vallahi doğru söylüyorsun!" der: "Hızır aleyhisselamın bildirdiği müjde bu olmalı!"

Ebdal Kumral, dergaha koşar. Vardığında sohbet başlamıştır. Bir köşeye sokulur, diz çöker. Bakın şu işe ki Osman Gazi de oradadır. Genç mücahid kelimesini kaçırmadan şeyhini dinlemektedir...

"Doğru söylüyorsun!"

Edebali Hazretleri "Toprağa bağlanın!" der, "Su kullanın, ağaç dikin, bahçelerinizi elden geçirin." "Fukaraya sahip çıkın, alimlere hürmet edin..."

"Toprağa bağlanın!"

Osman gazi ruhunu çadırda teslim etmiş. Oysa Söğüt'e yerleşeli 40 seneden fazla olmuş ve tekfurlardan elde ettiği ganimet birhayli fazlaymış. Ama onun bir evi bile yokmuş...

Osman gazi rüyanın heyecanıyla gelir kendine... Müezzinin yanık sesi odayı doldurur. Mescide geçerler. Osman gazi rüyanın tesirindedir hala. Ebdal Kumral sorar. "Ne oldu sana?"

Gecenin ilerleyen saatlerinde Osman Gazi el öper, müsaade ister. Edebali hazretleri gözlerini kısar, geceyi dinler. Sonra nedendir bilinmez "Sabah ola hayrola" der, "gelin kalın burada!"...

vay bee tüylerim diken diken oldu resmen...

Bu diyarda ona itiraz ne mümkündür. "Başüstüne" der, baş eğerler. Derhal döşekler serilir... Osman Gazi ayağını uzatıp yatamaz. Zira odanın duvarında Mushaf-ı Şerif asılıdır... Bir köşeye bağdaş kurar, tesbihi ile baş başa kalır. Ama bir ara içi geçer, Edebali Hazretlerinin göğsünden çıkan bir nurun kendini kuşattığını görür. Sonra vücudu çınara döner. Dallanıp budaklanır ve çok büyür. Yaprakları bulutlara varır, kökleri kıtaları tutar. Dağlar ovalar, nehirler, şehirler... İnsanlar bölük bölük gelir gölgesine girerler. Huzurlu ve neşelidirler...

Ebdal Kumral, tefekkür halindedir... Birden yanında Hızır aleyhisselam beliriverir! Osman Gazi'yi kastederek. "O yiğidin istikbali çok parlak" der, "Var bul onu ve müjdeyi ver!"