Fazla söze gerek var mı sizce? Bence hayır. Bir yerlere adam seçerken, birilerine yetki verirken, kul hakkı söz konusu olduğunda, ceza ve mükafat dağıtırken, acaba Hz. Ömer gibi kılı kırk yarabiliyor muyuz? Sözüm elbette sadece yetkililere değil, herkese ama başta kendi nefsim olmak üzere herkese

Peygamberimiz kul hakkı üzerinde önemle durarak? Birisinin hakkını alan kimse, ölmeden önce onunla helalleşsin! Paranın malın geçmeyeceği kıyamet gününe, üzerinde kul hakkı bulunarak gitmesin? buyurmuştur.

Yahudi vatandaş hayret eder. Şaşırır. Bir tek cümlenin valiyi bu kadar sarsacağını hiç tahmin edememişti. Merak ve dehşet içinde sorar. Lütfen bana bu cümlenin neden sizi bu kadar dehşete düşürdüğünü anlatır mısınız der.

Bunlar bir çete kurmuşlar. Garibanların mallarına el koyuyorlar. Siz ilk gittiğinizde, mütercim bunu anlamış. Ama sizin sözlerinizi Nuşirevan?a yanlış tercüme etmiş. Böylece kralın oğlunu ve veziri korumuş. Ben sizinle gidip durumu anlatınca Nuşirevan bu oyunu anladı. Ama neden ayrı kapılardan gidin, dedi, ben de anlayamadım. Hele yarın olsun anlarız, dedi. Hz. Sad, anlatmaya devam ediyor: Ertesi gün ben doğu kapısından çıktım. Kapının çıkışında iki kişinin darağacına asılı olduğunu gördüm.

Bazen devletin yetkili kurumları, hükümetler, valılar, bakanlar vs kurumlar, bazen de İslami ilimler konusunda tahsil yapanlar bile, hak eden birisi varken hak etmeyen insanları tayin yaparak, idareci atayarak kul hakkı yenmesine vesile olmakta, dolayısıyla kul hakkı yemektedirler.

Hz. Ömer?in çıktığı kapıda ise bizim şikayetlerimizi yanlış tercüme ederek, kralın oğlunu korumaya çalışan kişinin asılı olduğunu gördük.

Kul Hakkı, insana zarar verecek her türlü maddi ve manevi davranışta bulunmaktır. İnsanın üzerindeki kul borcu, borçların en büyüğü, ahiret açısından da en korkulanıdır. Yüce Resul?de kul hakkı üzerinde çok durmuştur. Bir defasın Peygamberimiz cenaze namazı kıldıracağı kişinin üzerinde kul hakkı olduğunu öğrenince cenaze namazı kılmayarak beklemeyi tercih etmiştir. Yine Yüce Peygamber? Nefsim kudret elinde olan Allah?a yemin ederim ki, bir insan Allah yolunda üç defa şehit olsa bile üzerindeki kul hakkı yüzünden cennetteki makamına erişemez? buyurmuştur.

Yahudi bu yazıyı alıp ayrılır. Ama yolda giderken de kendi kendine şöyle konuşur: ?Şam?daki idarecilerin giyim, kuşam ve oturdukları yerdeki ihtişam ve debdebe nerde, Medine?deki halifede bulunan tevazu nerde. Şam?dakiler şu mütevazı halifeyi ciddiye alırlar mı? Hiç sanmıyorum.? Kendi kendine böyle konuşur. Sonunda Şam?a varır. Doğrusu valiye gitmek de istemez. Çünkü sonuç alamayacağı kanaatindedir. Bununla beraber, mademki yorulup da oralara kadar gittim, bari halifenin şu yazdığı cümleyi valiye vereyim, der. Valinin huzuruna çıkar ve deri parçasını uzatır.

İslam dininde Makyavelizm yoktur, olamazda. Hele bu hedef yolunda yalan söylemeyi, iftira atmayı, kul hakkı yemeyi mubah saymak

DEVLETLER VE HÜKÜMETLER DE KUL HAKKI YER Mİ?

Halk toplanmış seyrediyordu. Sordum kim bunlar ve suçları ne, diye. Dediler ki, bunlardan biri Nuşirevan?ın büyük oğlu diğeri de veziridir. Bunlar, buraya gelen iki Arap?ı soymuşlar. Ceza olarak Nuşirevan ikisini de asarak idam etmiştir. Nuşirevan kendi öz oğlunu idam etmişti.

Bu nedenle de caminin civarındaki arsaları kamulaştırır. Herkes arsasının bedelini alır ve isteyerek arsasını camiye devreder. Ancak Şam?da yaşayan bir Yahudi, camiye bitişik olan arsasını satmak istemez. Vali arsasının değerini fazlasıyla verse de Yahudi vatandaş arsasının kamulaştırılmasına rıza göstermez. Bunun üzerine vali arsaya el koyar ve bedelini adama gönderir.

Akşamleyin 200 devemiz kapıya geldi. Durumu anlamak için hancıya sorduk. Neler oluyor dedik. Hancı şöyle dedi: Sizin develerinize el koyan kişi Nuşirevan?ın büyük oğlu ile veziridir.

Medine?deki halifenin size mesajıdır, der. Vali bu cümleyi okuyunca, sapsarı kesilir. Uzun müddet başını yerden kaldıramaz. Sonra endişe içinde, başını kaldırıp şöyle der; arsanız size geri verilmiştir.

Her insanın bir diğer insan kadar yaşama, eğitim görme, haberleşme, seçme seçilme vebenzeri bir dizi hakkı vardır.

Sekerat anı gelmeden kul hakkı yediklerinizden helallik dileyip bu tür haksız tayin ve terfilerden vazgeçmek gerekir.. Yoksa, istediğimiz kadar ülkemiz güçlü, hükümetimiz güçlü olsun;Koskoca devletin işleri bakarsınız anlamsız bir şekilde rast gitmez.. bakarsınız hiç anlamadığnız bir şekilde, koskoca devletin başına küçük gibi görünen ama içinden çıkılmaz gaileler açılır..

Senin gözyaşlarına bakmam, tıpkı Nuşirevan?ın öz oğlunun gözyaşına bakmadığı gibi. Şimdi anladın mı neden benim benzim sarardı?

Bu hadiseyi bire bir yaşayan Yahudi vatandaş, hem arsasını hibe etti ve hem de İslam?a girdi.

Bu vesile ile bir Hz. Ömer Kıssası nı buraya aktarmakta fayda var:Ki O HZ. Peygamber den sonra gelmiş geçmiş en adil devlet adamı olsa gerektir.. Kıssa, dahası hakikat şöyle:

Kul Hakkı: İnsanların, hatta canlı cansız varlıkların birbirleriyle olan karşılıklı alacakları ve bunlara riayet etmektir.

İslam dini Kul hakkı üzerinde çok durmuş; insanların birbirlerinin rızası olmadan başka birisinin malını almayı, haklarında kötü düşünmeyi, haklarını gasbetmeyi yasaklamış ve Cenap-ı Hakkın bile affetmeyeceği haklar arasında saymıştır.

Arsasını kaybeden Yahudi, komşusu olan bir Müslüman?a derdini anlatır. Sızlanır. Bana zulmedildi, der. Müslüman vatandaş da kendisine, Medine?ye git. Orada halife Hz. Ömer vardır. Derdini anlat. Ömer, son derece adildir, elbette seni dinler, der. Şamlı Yahudi Medine?nin yolunu tutar. Yorucu bir yolculuktan sonra Medine?ye ulaşır. Halifeyi sorar. Vatandaşlar bir hurma ağacının gölgesinde dinlenen halifeyi gösterirler. İşte halife bu zattır, derler. Adam Hz. Ömer?in yanına gider. Selam verip yanına oturur. Derdini anlatır. Hz. Ömer adamı dinler. Sonra bulduğu bir deri veya kemik parçasının üzerine şu cümleyi yazar: ?Bilesin ki, ben Nuşirevan?dan daha az adil değilim.? Kısa ve özlü bir cümle.

Şam valisi Hz. Sad, bak der, sana bu cümlenin hikayesini anlatayım. O zaman benim neden bu kadar ürperdiğimi anlarsın:

İşte Hz. Ömer senin eline verdiği deri parçasının üzerine?Bilesin ki, ben Nuşirevan?dan daha az adil değilim? sözüyle bana bunu hatırlatıyor. Halkına zulmedersen seni darağacına çekerim diyor.

Mmakam uğruna, makamda kalabilmek için sınır tanımadan haksız, hukuksuz tayin yapan bürokratlar ve yöneticiler.

Hancı durumu Nuşirevan?a anlattı. Develerimize el koyan kişilerin kıyafetini, halini, olayın geçtiği yerianlattı. Dikkat ettik, Nuşirevan?ın yüzü sapsarı kesildi.

Bir gün önceki mütercimi çağırttı. Ona sorular sordu. Sonra ayağa kalktı, her birimize 2 şer kese altın verdi, akşama kadar develeriniz gelecek, develeri alın ve sabahleyin burayı terk edin dedi. Ama giderken biriniz doğu kapısından, diğeriniz de batı kapısından çıkın, talimatını verdi. Bizler de bir şey anlamadan huzurundan çıktık.

Hz. Ömer?in halifeliği döneminde Şam valisi olan ve Hz. Peygamber ?in arkadaşlarından olan Sad b. Ebi Vakkas Şam?daki bir camiyi genişletmek ister.

Terörü neden yenemiyoruz, bunca güçlü iktidara rağmen ekonomimiz neden daha iyiye gitmiyor, işsizlik azalmıyor, komşu ülkelerle her an savaşın eşiğine giriyoruz, sorgulamak gerekir.. çünkü hakkın büyüğü küçüğü olmaz..

Yarın çok geç olmadan, hesap günü gelmeden kul hakkı yemekten vazgeçmeliler.. Bu iktidarlar geçici olduğu gibi bu hayat da geçicidir. Yarın ne kadar sevabın var, ne kadar günahın var, ne kadar kul hakkı yedin diye mi sorulacak? Yoksa ne kadar bu makamlarda kalabildin diye mi sorulacak..

Biz tekrar Han?a döndük. Ama doğrusu sonuçtan çok da memnun olmamıştık. Hancı sonucu öğrenince son derece üzüldü ve burada bir hata var, dedi. Gelin beraberce gidelim, ben size tercümanlık yapayım, teklifinde bulundu. Biz de gittik. Huzura çıktık.

İslam dininde insanın yerine getirmekle yükümlü olduğu haklar genel olarak: Allah?ın hakları ve kulların hakları olarak iki kısma ayrılmıştır. Allah?ın hakları deyince, Allah?ın emir ve yasaklarına saygı göstermek, emirlerini yerine getirip yasaklarından sakınmak akla gelir. Kul hakkı da insanların birbirleriyle münasebetlerinde kişi haklarına riayet etmek, başka birinin hakkı olan herhangi bir şeyi isteği dışında gasbetmemektir.

İslam?dan önce ben ve bugün halife olan Hz. Ömer İran taraflarına ticaret için gittik. Yanımıza 200 deve almıştık. İran?a vardık. Orada cirit oynayan gençleri seyrederken, birileri zorla elimizdeki develere el koydular. Çok kalabalık bir çete grubuydu, bir şey yapamadık. Elimizde para da kalmamıştı. Üzgün bir şekilde, geceleyeceğimiz bir eski han bulduk. Hanın sahibine de sıkıntımızı anlattık. Adam iyi biriydi. Bize yardım etti. Sonra da; gidip krala durumunuzu anlatın, o adil bir adamdır, mutlaka size yardım eder, dedi. Biz de sabahleyin kralın huzuruna çıkıp durumu anlattık. Şikayetimizi bir mütercim krala tercüme etti. Kral Nuşirevan dikkatle dinledikten sonra her birimize birer kese altın verdi ve olayı inceleteceğinisöyledi. Bize de, memleketinize dönün, dedi.