Bunlar Osmanlıyı elbirliği ederek batırdılar. Rezil ve rüsva ettiler.

Yıldız Sarayı ̧ ilk kez Sultan III. Selim'in (1789-1807) annesi Mihrişah Sultan için yaptırılmış ̧ özellikle Osmanlı padişahı II. Abdülhamid (1876-1909) süresinde Osmanlı Devletinin ana sarayı olarak kullanılmış olan saraydır. Günümüzde Beşiktaş İlçesi'nde yer alır. Dolmabahçe Sarayı gibi tek bir yapı halinde değil ̧ Marmara denizi sahilinden başlayarak kuzeybatıya doğru yükselip sırt çizgisine kadar tüm yamacı kaplayan bir bahçe ve koruluk içine yerleşmiş saraylar ̧ köşkler ̧ yönetim ̧ koruma ̧ servis yapıları ve parklar bütünüdür. Bu bölge Kanuni döneminden (1520-1566) başlayarak padişahlar için bir avlanma yeri olmuştur. Saray arazisi ile ne oranda örtüştüğü kesin olarak bilinmese de "Civan Kapucıbaşı Bahçesi" ̧ "Kazancıoğlu Bahçesi" adını taşıyan bahçe ve koruluklar büyük olasılıkla Yıldız Sarayı arazisini de içermekteydi. Bu bahçeler I. Ahmed döneminde (1603-1617) padişah bahçeleri arasına katıldı. Bundan sonra bölgeye değişik zamanlarda ̧ gereksinim oldukça birçok yapı eklenmiştir. Devrinin en özenle yapılmış yapıları arasında sayılabilecek olan bu yerler ̧ burayı yapı bakımından bir yaşam alanı haline getirmiştir. II. Abdülhamid'in 1876'da iki devrime sahne olan Dolmabahçe Sarayı'nı duygusal nedenlerle terk ederek daha korunaklı olan Yıldız'a çekilmiştir. Bu dönemde Yıldız ̧ siyasi yönetimin ana odağı haline gelmiş ̧ hükümet biriminin bulunduğu ve Tanzimat döneminde siyasi yaşamın asıl eksenini oluşturan Bab-ı Ali'yi gölgede bırakmıştır. 1882'de Mithat Paşa ve Mahmut Celaleddin Paşa'nın idamını buyruk eden saray mahkemesi Yıldız Sarayı'nda gerçekleşmiş ve bu nedenle Yıldız Mahkemesi adını kazanmıştır.

Onun borçlarını bu Cumhuriyet temizledi.

Kurtuluş Savaşını; Abdulhamit, Reşat ve Vahdettin kardeşler yüzünden yaptık.

Abdulhamit çok pimpirikli olduğundan yaptırdığı 34 saraydan hiç dışarı çıkmazdı.. Onun zamanında çok toprak ve ülkeler kaybettik.

Türklrden en çok BEDDUA alan Padişahlar; Abdulhamit, Reşat ve hain Vahidettin'dir.

Abdülhamid hatıratında Mithat Paşa olayını şöyle anlatır: "Daha sonra yaptığım tahkikat sonunda Mithat Paşa'nın amcamın öldürülmesi olayına karışmış olduğunu öğrenince tutuklanmasına ve muhakeme edilmesine izin verdim. Mahkemenin kararından sonra Mithat ve Damat Mahmut Paşaları cezalarını çekmek üzere Taife gönderdim." Mithat Paşa ve arkadaşlarını Taif Kalesine kadar götürenler Miralay Karzek ̧ Binbaşı Süleyman ̧ Sadrazam Hüseyin Avni Paşa'yı öldüren Çerkez Hasan'ın kardeşi kolağası Osman ̧ bir maiyet çavuşu ve bir manga kadar erdi. Aradan iki yıl on ay kadar bir zaman geçti. Siyasi mahkumlar kötü şartlar içinde hasret ̧ çile ve ızdıraplarla dolu olarak yaşamlarını sürdürüyorlardı. Bu sırada payitahtta Mithat Paşa'nın hapisten kaçırılacağı şayiaları ağızdan ağza dolaşmaya başladı. 8-9 Mayıs 1884 gecesi Mithat ve Damat Mahmut Paşaların hapishanede cesetleri bulundu. Abdülhamid bu olaya da hatıratında yer vermiştir. Bakın ne diyor: "Mithat Paşa şayet gayri tabii bir ecelle ölmüşse benim bundan bilgim yoktur. Ama bu bir gerçektir ki Mithat Paşa'dan her zaman çekindim. Mithat ve Damat Mahmut Paşaların; bir gece Taif Kalesindeki mahbeslerinde boğulmuş olduklarını iddia ediyorlar. Doğru olsa bile ben bu işe ne katıldım ne de rızam vardır. Bana gelen raporlarda her ikisinin de normal olarak öldükleri bildiriliyor ve doktor raporları ile de bu bilgiler belgeleniyor."

Mithat Paşa hemen o gün kimseyle vedalaşmasına izin verilmeden İzzettin Vapuruyla İtalya'nın Brendiz'i şehrine gönderildi. Mithat Paşa Avrupa'dayken birçok ülkeyi dolaşmış sonunda İngiltere'den gördüğü sıcak ilgi nedeni ile bu ülkede kalmaya karar vermişti. Abdülhamid ̧ onun İngiltere'de bulunmasının kendisi için daha sakıncalı ve tehlikeli olduğunu değerlendirdiğinden ̧ onda paşaya karşı tavır ve tutum değişikliği meydana geldi. Mithat Paşa'nın geri dönmesini arzu etti. Mithat Paşa gerçi baştan sona yanlış içinde değildi. Sadece zaman zaman yanlışlıklar yapmıştı ̧ meziyetleri olan bir devlet adamıydı. Bazı işlerin üstesinden gelmesini biliyordu. Mithat Paşa İngiltere'de ̧ bulunduğu sırada Babıali'den bir telgraf aldı. Bu telgrafta: "Padişah tarafından affedildiği ̧ şimdilik ailesi ile birlikte Girit Adasında ikamet edeceği ve aylık 200 lira maaş ve 1000 lira harcırah verileceği" bildirildi. Ayrıca ailesinin de özel bir vapurla Girit'e hareket etmek üzere olduğu ve kendilerine elli bin kuruş verildiği duyuruldu. Mithat Paşa ̧ Sultan'ın bu ihsanına teşekkür eder ̧ ailesine ve memuriyetine kavuşacağının sevinci içinde yola çıkar. 28 Eylül 1878 günü Girit'te ̧ Hanya şehrine gelir ̧ orada ailesini de bulma mutluluğunu yaşar. İki ay sonrada ona Suriye Genel Valiliği'ne atandığı tebliği edilir. İstanbul'daki muhalifleri Mithat'ın Suriye'de bağımsız bir devlet kuracağı ̧ hıdiv olacağı kampanyasına girişirler. Acaba Mithat Paşa yeni bir Mehmet Ali mi olacaktır şüphesini uyandırırlar. Yabancı gazetelerde bile bu çeşit haber yayınlatırlar. Mithat Paşa'ya yapılan hücumların ardı arkası kesilmez ̧ gelişen olaylar karşısında tekrar istifa eder.

Abdulhamit, Düyun-u Umumiye döneminde 1881-1909 arasında o kadar çok borç yaptı ki, onun gavurlara taktığı borcu, 1923-1954 arasındaki 31 yılda borç ödeyip durduk.

Sultan Abdulhamid sadece kendinden önceki dönemlerden intikal eden ekonomik güçlüklerle değil; aynı zamanda "Doksan üç harbi"nin (1877-78 Rus harbi) meydana getirdiği dış baskılarla da karşı karşıya kaldı. Aslında ̧ savaşa taraftar olmayan Abdulhamid ̧ İngiltere'nin devamlı tesiri altında olan Sadrazam Mithat Paşa'nın zoruyla Rus harbine sokulmuştur. Yoksa ekonomik ̧ sosyal ve askeri bakımdan birçok güçlüklerle karşı karşıya olan Osmanlı Devleti'nin bu şekilde savaşa katılması ̧ akıl karı değildi. Nitekim Sultan Abdulhamid savaşa taraftar olmadığını Hatıratında şöyle belirtiyor: "İlkin daima harbin aleyhinde bulundum. Bundan sonra gelecek birader ve oğullarıma nasihat ederim ki artık ̧ uzun kısa muharebelerle uğraşmasınlar. Bir kerre daha demiştim; galibiyetle biten harpler de mağlubiyetle neticelenenler kadar milleti yorar. Harabelerde aç ve çıplak dolananların şan u şeref iddiasında bulunmaları ve şan u şeref peşinde koşmaları kadar hem gülünç ̧ hem feci bir şey yoktur." İşte ̧ Osmanlı Devleti'nin o günkü durumunda savaşa tahammülü olmadığını bilen yeni Sultan ̧ iktidarının daha başında iken kendisini savaşa sokan ve Rusların Yeşilköy'e kadar gelmelerine sebep olan Mithat Paşa'yı devletinin selameti için hem Başbakanlıktan aldı ̧ hem de devletin uzak bir yerine sürdü. Nitekim bu savaştan bir tek devlet karlı çıktı: İngiltere! İngiltere ̧ Rusları Yeşilköy'de durmaya zorlayarak Kıbrıs'ı Osmanlı Devleti'nden kopardı ki ̧ bunun baş müsebbibi de Mithat Paşa idi.

"Galibiyetle biten harpler de mağlubiyetle neticelenenler kadar milleti yorar. Harabelerde aç ve çıplak dolananların şan u şeref iddiasında bulunmaları ve şan u şeref peşinde koşmaları kadar hem gülünç ̧ hem feci bir şey yoktur."

Abdulhamit iyi olsaydı Osmanlıyı batırmazdı ve bu devletin adı, hala Osmanlı Devleti olurdu. Bunu, bebekler hariç, çocuklar bile biliyor.

Abdulhamit yetenekli olsaydı; Osmanlıyı kardeşleri ile batırmaz idi.

Devlet batırmakta ustalıklıydılar.. O üç kardeşe beddua edip dururum.

Yıldız Mahkemesi ve Mithat Paşa'nın Ölümü

Abdulhamid ̧ sadece Mithat Paşa'yı görevden almakla kalmadı. Aynı zamanda onun ̧ Belçika Anayasasına dayanarak hazırlayıp ̧ 9 Eylül 1876 günü takdim ederek kabul ettirdiği anayasayı da geçici olarak yürürlükten kaldırdı. Kaynaklardan anlaşıldığına göre ̧ Mithat Paşa ̧ 1876 Anayasasını hazırlarken ̧ Osmanlı Devlet adamlarından ziyade İngilizlerle istişare ettiğinden ̧ batılılardan mülhem olan bu anayasanın birçok maddesi Sultan Abdülhamid tarafından çıkartılmıştır.

Mithat Paşa ̧ tahayyül ettiği ve Şam'da vali iken olgunlaştırdığı "Arap Krallığı" fikrini başbakan olur olmaz tatbikata koymak istedi. Ne var ki Abdülhamid onun için bir engel teşkil ediyordu. Bu engeli ortadan kaldırmak için Mithat Paşa'nın neler düşündüğü hakkında ̧ Fransa'nın İstanbul Sefiri tarafından Paris'e çekilen 6 Şubat 1877 tarihli telgrafla şöyle denilmektedir: "Elde ettiğim çok ciddi bilgilere dayanarak söyleyebilirim ki Sultan ̧ Mithat Paşa'nın siyasi iktidarını eline geçirip ̧ kendisini pasif bir halife halinde ̧ siyasi işlere karışmayıp ̧ sadece dini meselelerle meşgul bir hale getirmek ve devletin tek hakimi bir diktatör olmak için bazı entrikalar çevirmek üzere olduğunu ̧ gizli polisi vasıtasıyla öğrenince onu Başbakanlıktan azledip yurt dışına sürdü." Şimdi olayı bir de Abdülhamid'in ağzından dinleyelim. "19 Aralık 1876 günü Mehmet Rüştü Paşa'nın yerine Mithat Paşa'yı sadaret makamına getirdim ̧ ama göreve geldiği ilk günden başlayarak bana bir amir ̧ vasi kesildi. Üstelik tutumu da meşrutiyetten çok despotluğa yakındı. Amcam Abdülaziz'in ̧ kardeşim V. Murat'ın tahttan indirilmesinde onun da rolü olduğundan şüpheleniyordum. Giderek Mithat Paşa'nın durumu güven vermemeye başladı. Bana gönderdiği bir mektupta Kanuni Esasi'nin ilanından maksat sarayın istibdadına son vermek ̧ zat-ı şahanelerine vazifelerini öğretmektir diyordu. Artık duramazdım ̧ Kanuni Esasi'nin bana verdiği hakka dayanarak kendisini sadrazamlıktan uzaklaştırdım ve sınır dışı ettim." Bu gelişmeye rağmen Sultan ̧ Kanuni Esasi'ye açıkça ve hemen cephe almadı ̧ seçimleri yaptırdı ̧ meclisleri topladı.

Duruşma iki gün devam etmiştir ̧ Mahkeme Mithat ve Damat Mahmut Paşaları ̧ Abdülaziz'in katline fiilen iştirakten idama mahkum eder. Araya giren büyük elçilerin ve İngiltere hükümetinin etkisi ile ölüm cezaları ömür boyu hapse çevrilir. Hükmün verilmesinden otuz bir gün sonra 28 Temmuz 1881 tarihinde Mithat Paşa ve arkadaşları İzzettin Vapuruyla Suudi Arabistan'da Taif şehrine gönderilirler. Mithat Paşa ve arkadaşlarının cezalandırılarak uzaklaştırılması Abdülhamid'in kudret ve gücünün göstergesi ̧ ispatı olarak kabul edilir. Sultan'ın bu tavrı onun gücü ve siyasi dehasını göstermektedir.