bu noktada ulus devlet söylemleri anlamını yitiriyor, doğru anlaşılmayıp uygulanamadığından,

ve işte iktidar kazanır, muhafazkar parti böylece yaratılmış olur...

Sosyalizme emperyalistler dusmandir, anlarim

sorun şu ki sizin sosyalizmden ne anladığınız, iş emek özgürlük söylemleriyle bu işler yürümüyor,

mirza,

devlet iktidarı yokedilmemeli ancak minimize edilmelidir, liberal anlayış ki bundan salt serbest ekonomi modeli anlaşılıyor ki esas nokta sosyal ve siyasi liberalizminde sağlanmasıdır,

şeffaflık, insan odaklı politika, maide 32. ayet anlayışı''... her kim bir nefsi yer yüzünde bir fesadı olmaksızın öldürürse sanki bütün insanları öldürmüş gibi olur, kim de bir adamın hayatını kurtarırsa bütün insanların hayatını kurtarmış gibi olur''

yani,

farkındayım. elimden geldiğince kısaltmaya çalıştım.

çok uzun yaw mirza :))

Anlasmamiz mumkun degil, saglicakla kalin...

Sosyalist duzende din insanla inandigi arasindadir, ki olmasi gereken de budur.

fena yazı değil, kendi namıma,

Okuyup araştırarak, bilgi ve tecrübelerim sonucunda devlet yönetimlerinin son hali olan ideal devlet yönetimini tasarladım. Amacım bir insanın bile mağdur olmadığı bir devletin varlığıydı. Bir ülkede iki tane güç vardır. Devlet gücü ve özel sektör gücü. Bütün devlet yönetimleri bu iki gücün belirli oranda varlığıyla şekillenmektedir. Devlet gücünü tarif etmeye gerek yok. Hepimiz biliyoruz. Ama özel sektör gücü derken kastettiğim devlet karşısında hatırı sayılır bir maddi güce sahip zengin şahıs, aile veya sülaleleri kastediyorum. Dünyada sanayi inkılabı ile birlikte özel sektör gücü ortaya çıktı. Tabi ki beraberinde kapitalizmi getirdi. Kapitalist ülkede devlet gücü yoktur. Ülkenin tamamı özel sektörün elindedir. Etki-tepki sonucu komünizm ortaya çıktı. Komünizmde tam tersi ülke devlet gücünün elindedir. Özel sektöre yer yoktur.1. ve 2. dünya savaşlarını özel sektörün doymak bilmez iştahı çıkarmıştır. Kore savaşında ise devlet sektörü ile özel sektör anlayışı çatışmış ve özel sektör kazanmıştır. Devlet milletin maddi ve manevi ortak aklı ve gücüdür. Devlet denince bütün millet akla gelirken özel sektör gücü sahiplerinin ise millet yanında sayısı çok azdır. Devlet her işinde önce insanı düşünürken özel sektör ise her işinde en son insanı düşünür. Onun için devletin işleri özel sektöre göre sonsuz daha iyi ve güvenilirdir. Komünizm dünya üzerinde devlet sektörünün tek ve çok kötü bir örneğidir. Çünkü komünizmde bütün ülke devletin iken dini reddetmekte ve ülke ordu tarafından yönetilmektedir. Din gereklidir ve ordunun görevi ülkenin güvenliğini sağlamaktır. Ordu devlet yönetmesinden anlamaz. Bu yüzden İslam Dünyası devlet sektöründen soğumuş ve kabullenmemiştir. Tamamı devletin elinde olan bir ülke, tamamı özel sektörün elinde olan bir ülkeyle baş edemez. Çünkü devletin geliştirdiği silah ve teknoloji, özel sektörün geliştirdiği silah ve teknolojilerle baş edemez. Çünkü bir insan kendi işinde çalıştığı gibi devlet işinde çalışmaz. Devlet, özel sektöre göre ağır ve hantaldır. Devletle özel sektörün mücadelesi sonucunda devlet biraz özel sektöre müsaade etmiş ve sosyalizm çıkmış ve tam tersi özel sektör biraz devlete müsaade etmiş ve liberalizm çıkmıştır. Bu kadar sözden sonra anlayacağınız gibi mesele güçler dengesidir. Amaç minimum güçlü devlet ve maksimum zayıf özel sektördür. Onun için bir ülkede ideal denge %51 devlet gücü ve %49 özel sektör gücü olmalıdır. Yönetimi özel sektör yapacak, denetimi ise devlet yapacaktır. Yani her alanda son kararı devlet verecektir. Tabi ki demokrasi ve laiklik vazgeçilmezdir.

eğitim adalet saplık hizmetlerinin kalitesine, ne kadar kalifiye bir anlayışımız olduğuna, diğer ülke uygulamalarındaki farklarımıza kimse değinmez, bağımsız analiz edilmeyip, birilerinin değerlerini gardını alıp savunmasına sebep olacak tepki verildiğinde,

adaleti her yerde sağlamdıkca sosyalizmi yaşamış ve yaşatmış olmuyorsunuz, sosyalizm bir ekonomi modeli değildir, örneğin dini ekarte edip bir kesimi ötekileştirme eğilimi gösterdiğiniz anda sizin sosyalizminiz çökmüştür...

Sosyalizme patron dusmandir, anlarim

sosyalizme evet patronun burjuvanın ve emperyalistin düşman olmasını ben de anlarım da,

%51 devleti güçlü yaparsak bu sefer devletin kendi içinde güçler dengesi söz konusu olur. Bir devlette bildiğiniz gibi üç güç vardır. Yasama, yürütme ve yargıdır. Dünyadaki bütün devlet yönetimleri piramit şeklindedir. Mutlaka piramidin tepesinde bir güç vardır. Piramidin tepesini ele geçiren bütün ülkeyi kontrol eder. Piramidin tepesinde bir şahıs, aile, sülale veya bir zümre vardır. Dünyada hepsine de örnekler mevcuttur. Mesele bu piramidi ortadan kaldırmaktır. Yasama, yürütme ve yargıyı birbirine döngüsel olarak kontrol ettirirsek piramit ortadan kalkacaktır. Mesela yasama yürütmeyi, yürütme yargıyı, yargı ise yasamayı denetlerse güçler dengelenmiş olur. Buna ben DÖNGÜSEL KONTROL MEKANİZMASI diyorum.

Gerci bosa yaziyorum, insanlara ne dersen de bu ulkede sosyalizm falan gelmez, ac sefil yasarlar.

Evet genel anlamda sosyalistler dinlere inanmaz ama kisisel olarak insanlarin inancina karismaz, zaten istese de karisamaz.

gelelim muhafazakar anlayışa,

Kardesim ben daha yazmayacagim, bosa kurek cekmekten yoruldum;ben insan ca yasam diyorum, siz hala din diyorsunuz.

Ama neden insanlarin cogunlugunu olusturan, ac, sefil yasayan emekci kesim sosyalizme dusmandir, iste onu anlayamam...

Kisacasi sosyalizme tuzu kuru olanlar dusmandir, anlarim

güncel...

Insanligi kurtaracak tek yol var o da sosyalizm, gerisi hikaye...

Bu bilgiler tasarladığım devletin çekirdek kısmını oluşturmaktadır. Ayrıntılar çok. Mesela devlet karşısında zenginliği sınırlamak lazım. Devlete kafa tutacak zenginliği kastediyorum. Fakirliğe ve zenginliğe karşıyım. En sağlıklı düşünen sınıf orta sınıftır. Psikolojide bir insanın altı safhası vardır. Bir insan her şeye sahip olunca son safha olan kendini ispat safhasına geçiyor. Genç yaşta insanlara kendini ispat safhasına geçmesine müsaade etmek lazım. Orduyu barışta bölgelere ayırıp, savaşta birleşecek şekilde düzenlemek lazım. Çünkü barış zamanı ordunun tek merkezden kontrolü hep sorun çıkarmıştır. Devlet halkı örgütlemeli. Mesela bir örgütlenme bakanlığı olmalı. Partilerin manevi değerler üzerine kurulmaması manevi değerlerin zedelenmemesi açısından önemli. Din adamları da seçimle gelmeli. Devlet otoritesinden ayrı her mezhebin sayıları oranında temsil edildiği bir dini meclis halka yaptırımsız olarak rehberlik görevi yapmalı. Darbeleri önlemek için başkentin kolluk kuvvetleri ile başkent hudutları içerisinde ordunun mesela %10?luk kısmı meclisin emrinde olmalı ve meclisi korumalı. Patide seçimler direkt olarak parti üyeleri tarafından yapılmalı. Delegelik kaldırılmalı. Cumhuriyet tabirindeki yanlışlığa da dikkat çekmek istiyorum. Cumhuriyet bir devletin iç ve dış politikada bağımsız olması demektir. Cumhuriyet demokrasi ile hep karıştırılmıştır. Bir ülkenin kardeş ve dindaş ülkeleri varken Cumhuriyet olması bana pek doğru gelmiyor. Kardeş ve dindaş ülkeler varken iç ve dış politikada bağımsız olmak imkansız. Bu yazdıklarım tabi ki ilk etapta aklıma gelenler ve özet bilgiler. Her cümle başlı başına ayrı bir konu. Bir düşünce etkilediği insan sayısı kadar değerli ve kalıcıdır. Yorumlarınızı bekliyorum.

Sosyalizme burjuva dusmandir, anlarim

bu mirza uçtu ya. seni asam'a alalım diyeceğim ama çok ütopiksin.

muhafazakar kavramı kendi içinde bir anlamı olsada devlet politikasında yeri olmayacak bir anlayıştır, ancak siyasetin politik argümanlarından biri olan muhafazakarlık esasında antimuhafazakar sosyalist komünist solcu anlayıştakilerinde elbirliğiyle yarattıkları bir kavram, devlet ne sağcı görüşteki halk ne de sol eğilimli halk tarafından sistemsel eleştirilmez,

her paragraf için ayrı bir başlık açsaydın ilk paragrafı okudum yeter şimdilik bir ara gerisine de bakarım. bence %55 devlet olsun devlet gücü biraz daha artsın ama özel sektör de geri planda kalmamalı peki nasıl dengelenir bu durum en önemlisi kabul görür mü?