Minnacık bir kadın sevdi.

Nazım Hikmet

Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev,

dev gibi sevgilere mezar bile olamaz: bahçesinde ebruliiiii hanımeli açan ev..

Ve elveda! deyip mavi gözlü deve, girdi zengin bir cücenin kolunda bahçesinde ebruliiii hanımeli açan eve.

Bir dev gibi seviyordu dev.

Kadının hayali minnacık bir evdi, bahçesinde ebruliii hanımeli açan bir ev.

Mini minnacıktı kadın.

bahçesinde ebruliiii hanımeli açan evin.

Rahata acıktı kadın yoruldu devin büyük yolunda.

O mavi gözlü bir devdi.

Ve elleri öyle büyük işler için hazırlanmıştı ki devin, yapamazdı yapısını, çalamazdı kapısını