Güzel.. İnsanı birilerine bağlayan zaten zayıflığını onun üzerinde güçlü kılma arzudur.

ünlü bir futbolcu, siyasi, sanatçı, yazar v. s. olabilir.

anlamında bir şeyler söylüyordu.

Asıl dert maşuka kavuşunca başlıyor. Çünkü onu bu sefer tam manasıyla tanımaya başlıyorsunuz. Ya sevgi bitiyor yada gerçek aşk başlıyor. Bu yaşamın her şeklinde vardır. Meslekte, Eşde, Çoluk çocukta hep vardır.

İnsan nokta gibidir birbirine zıt yönde olan iki çizginin kesiştiği yerdir insanlık. Evet aklından dolayı bencildir ama Gönlüylede o kadar ganidirki hayatını dahi hiçe sayabilir.

Ve Bu iki özellik onda kesişir.

Aman, hem cinsine aşık olma da :)

O halde sevgiyi oluşturan ya da üreten neden nedir ki sevgi denilen bir şeyden bahsedilmiş olsun?

insan ne kadar zayıfsa o kadar bağlıdır birilerine

Menfaat odaklı gelişen, biribirini tamamlamayı arzulayan, tamamen pragmatist anlayış çerçevesinde gelişmiş olan ve bunu gizlemek adına üzerinin sevgi denilen bir pelerinle örtülmüş ikiyüzlülüğe verilen ad olarak görüyorum sevgi kelimesini..

O süre zaten bittikten sonra yani sevgiye olan doyumunuz sona erdikten sonra cinsellik olan tarafa yönelirsiniz.

Aynen sevgili yeniçeri.. İnsanımızın hayata gerçekçi yaklaşmasını engelleyen hayali;ama insanı hoş eden masallar aleminde alacakları dersler kendilerini aldatmaktan öte geçmiyor. Beklentileri doğuruyor ve o beklentilerin dahi karşılık olduğunu bilmeyerek çatışma yaşayıp mutsuz oluyorlar. Dünayının en mutsuz insanı Türklermis:)Belki de sebebi budur

alışma hissi bile Tanrının insana kazandırdığı başka merhametli bir yönüdür.

Sevgi menfaate dayanır. Menfaat ise MADDEdir sonuçta. Maddenin esasıda SU dur. Ademin başta kuru olan toprağı Yeraltı suları ile yumuşatılarak alak haline getirilmesi dahi dolaylı bir şekilde sevgide menfaati anlatmaktadır kanaat ve inancımca. İşte sevgideki o menfaat kalktığında sevgi hala devam ediyorsa AŞK vardır. Üzüm suyunun içine ateş düşmüş ve aşk şarabı oluşmuştur. Kadındaki su yani güzellik erkekteki su yani makam mevki Servet yakışıklılık gitse dahi hala şayet sevgi varsa o AŞKTIR. O Ademiyettir. Beşeri İnsan yapan bir haldir.

Menfaate dayalı olduğu konusunda sizinle hemfikirim. Sevgi denilen his insanin kendisi icin olmasi gerektigi seylere deger vermesinden ibaretttir. Ancak AŞK'ta öyle.. Aşkı yaşatan insanların hedefe ulaşmasında çekilen ızdırabını mutlu sona bağlama isteğidir. Bu hem aşkı doğurur hem de aşkın bitişini doğurur. Kısaca asık maşununa kavuşunca aşk bitiyor orda.. dolasıyla duygu-durum bozukluğu ortadadır

İnsan güçlü olduğu kadarda zayıftır. Kaldıki aşk sadece karşı cinsler içinde değildir. İnsan mesliğine dahi aşık olabilir. Hatta hatta Mefhumlara aşık olabilir.

Bağlanmaya örnek verecek olursam;

Neden insanlar karşısında tamamen kendisine uyumlu olanın beklentisi içine girerek o kişiye aşık olur hadi sizin tabirinizle sevgi besler diyelim. Neden bir kör, topal, çirkin olana aynı hisler beslenmez. Adam kendisine yıllarca emek veren bir kadını genç bir kadına rahatça tercih edebiliyor.

Aşkta seks olmaz aynen öyle.. Zaten birine aşıksanız onunla ilgili cinsellik hakkında bir düşünce ya da hayaliniz olamaz;çünkü kendinizce hayalinizde dahi olsa onu kirletmiş olabileceğiniz hissi ni sizde doğurur

"Bu adam benim sevgilim, neden yadırgıyorsunuz ki,.."

Madem insan herseyi karşılıklı olarak haz alma çerçevesinde yapıyorsa o zaman insan kendi varliginin tanrisi oldugunu ispatlar bu durumda insan neden başka varlıklara karşı karsiliksiz bir his beslemis olsun ki?Bu celiski degil midir?

Bir insanın aldığı en büyük haz kötülük yapmaksa onu sevgiden ayıran tarafı nedir?

Belki bir süre seks olmuyor ama nihayeti aşk da cinsellikle bitiyor.

Zaten sevgi dediğiniz devamlı olması gereken değil midir?Ama bakıyorsunuz hep süren bir sevgi yok ortada.. Tatmin edilme hissinin sona ermesiyle paralellik gösteren süreç..

çok fazla anlam yüklenmemeli, kimse için ölümüne fedakar olunmamalı, insanoğlu nankördür

Aşkta seks olmazki? Liderlere aşık olanlar var. Onlar için ölümü dahi göze alıyorlar. Bunlar belki bidayette Menfaat için oluyor ama daha sonra bu tutkuya geliyor. RTE ye aşık olan yokmu?:)) Çoook.

Bağlılık duygusu insana haz verdiği için değil insanı mutlu kılmasına neden olan bir menfaata dayalı olduğu içindir. İnsan daha iyisini bulunca o zaman onun bağlılığını ortadan kalkacak ve sevgi de bitmiş olacaktır. Biten birşeye de sevgi dememek gerekir

HDP Eskişehir erkek mv adayı :

Türkücü selo'ya aşık olan daha çoktur bence.

Aşka dahi aşk olabilir.

Sevgi canlıya haz vermek içinse yine bu durumda haz almak için sevgiye ihtiyaç duyunulmuş demek değil midir?

Karşı cinse aşk anlamı hariç.

şimdi diğer hislerin varoluş ile aynı özellikleri taşıyan bir şeyin diğer hislerden farkı yoksa o zaman sevgi denilen bir şey de yoktur

Fikren ve yaşama tarzını beğenmek anlamında bir bağlılık.

Yorumuznuda kaçırdığım bir nokta var. Aslında maşuka kavuşunca gerçek aşk başlamıyorda alışmak başlıyor. Bir nevi bağımlı olma durumu ortaya çıkıyor. O da aşk mıdır tartışılır tabi.. Tabi bir açıdan bakarsanız alışma hissi bile Tanrının insana kazandırdığı başka merhametli bir yönüdür.

Yakın ilgi ve bağlılığı yaratan duyguyu ortaya çıkaran neden hazdan kaynaklı ise orada sevgi olduğunu nasıl ileri sürebilirsiniz ki?

alışma hissi bir hoşluk güzellik merhametlilik göstergesi midir.. ilginçç.. sizin oluşturduğunuz değerlere göre öyle olabilir tabi.. hmm göreceli..

Çok karışık durumlar bunlar. Kendinizi bazı hususlarda tanımayabilirsiniz. Yada tanırsınızda buna rağmen değiştirebileceğinizi sanırsınız. Misal çocukları çok seversiniz. Aman benimde bir çocuğum olsun dersiniz. Ama onların bir ciyaklamaya başladıklarında sizde ne gibi hisler ortaya çıkaracağını bilemezsiniz. Bu Bebek ağlaması yüzünden deli divaneye dönenen cinnet geçiren ana babalar vardır. Yada bu tarafınızı bilirsiniz ama kendinizi yenebileceğinizi düşünürsünüz bir iki gün yendim sanır sevinirsiniz ama bir bakarsınızki eskisindende beter hale düşmüşsünüz. Tanrı yada kainatın insana verdiği o yaradılış değiştirelemiyor. Aksine mücadele ettikçe o yaradılıştaki menfi yön dahada güçleniyor. Hürriyetinize ve onurunuza çok düşkün ve Asabi bir karekteriniz olur kalkar subay olmaya karar verirsiniz. Zekanız ve çalışmanız sayesinde Askeri okula girersiniz orayı gayet güzel bir şekilde bitirirsiniz ama Kıtaya gittiğinizde o kıta hayatına dayanamazsınız! Ve verdiğiniz bütün emekleri bir anda silersiniz. Hakan Karagöz bana sormuştu Bilgelik nedir? diye. Bilginin sonu yok ama en önemli bilgelik kendinizi tanımak ve yaşantınızıda ona göre kurabilmek. Yoksa Nefsinizin bir tarafına uyduğunuzda sonuç yaşamda HÜSRAN oluyor.

Kendini Allah'a bağladığında, artık bir başka insana bağlanma ihtiyacı hissedilmiyor.

Aslında pek yazasım yokİama yer yer insan birşeyleri sorguladığı vakit tartışabileceği ve fikrilerini ortaya koyabileceği bir alan arama ihtiyacı duyuyor. Neyse hemen konuya geçelim.