En güzel şiirleri de ben yazıyordum oysa

Gakkoş, Dadaş sıra sıra

Sizin evin duvarına bir kez olsun

İstanbul?u seviyordum

Yalan yok polisler de üşüyordu

Herkes beni seviyordu..

İstanbul?a kar yağıyordu..

Seni seviyorum diye yazamadım

Ve hızla kaçıyordum

Atlar dizgin dolduranda,

Koşarak ve ıslanmadan yaşıyordum.

Yalan yok

Ne şereftir ölmek bize, bu güzel vatan için

Bir de biz oluyorduk

Ölümüne üşüyorduk ha

Her şeyi bükecek bileğim vardı

Bunu kimse bilmiyordu

Yetmişdokuzun kışıydı

Kahrolsun yazacak kadar adamdım

Herkes gibiydim,

"Genç Osman" ı birde Barış Manço dan dinlemenizi tavsiye ederim. Çok güzel yorumlamış))

Yanar yürek yurt aşkıyla, daima için için

Herkes kadar filinta delikanlı

Herkes kadar cesur..

Yetmiş dokuzun kışıydı,

Sertti, soğuktu

En güzel ben yazıyordum duvarlara yazıları

Sütüm sana helal olmaz, saldırmazsan düşmana

Ne senin haberin oluyordu şiirlerimden

Yüreksize yorgan döşek,

Geceleri polisler, bekçiler oluyordu..

Marşlar biliyordum,

İSTANBULA KAR YAĞIYORDU (23214 Hit)

Dedim ya

Kaytan bıyık bura bura

Elaziz?de Çay?da Çıra,

Ve herkes kadar buralı..

Koşarak ve ıslanmadan geçiyordum sulardan

On altı yaşındaydım

Meydan

Mahalle duvarlarına çiziktirdiğim harflerimden

Ağzımızdan dumanlar çıkıyordu konuşurken..

Gönül sevmez her meydanı

Kitaplar okuyordum.

Duvarlarına yüreğimi bağırdığım o evler birer birer

Yıkıldı gitti..

Gece adamı içine çekiyordu

Erzurum?da bar meydanı.

O zaman duvarlara öyle şeyler yazılmıyordu

Haliç? in arkasında toplanıyorduk

Meydanlarda toplanıp bağırıyordum

Kocaman laflar ediyorum

Al sancağı teslim etti, Allah'a ısmarladı

İBRAHİM SADRİ

Malazgirt?te, Çaldıran?da

Koç yiğite ver meydanı.

Ben yazmaya böyle başladım

Seni seviyordum

Annem beni yetiştirdi, bu ellere yolladı

Sakarya?da gör meydanı.

Coğrafya defterimin arkasına..

Biz geceyi içimize çekiyorduk..

Dualar öğreniyordum

Kömür yanıyordu sobalarda

Şimdi güzel kağıtlara yazıyorum,

Aslan gibi ortadaydım

Coğrafya defterim bir eskiciye kurban gitti

Gündüzleri okulda coğrafya defterimin arkasına

Ne de birileri kahroluyordu

Sizin evin duvarına kahrolsun diye yazıyordum

Herkes kadar korkak

İstanbul'a kar yağıyordu.

Boş oturma çalış dedi, hizmet eyle vatana

Şu yeryüzü er meydanı

Senin için şiirler,

Başbuğlar tuğ kaldıranda,

Biz bu yoldan döner isek, namus bize ar olsun

Geceleri duvarlara ülkemi kurtarmak için

Arş ileri! Marş ileri! Türk askeri dönmez geri!

Yastığımız mezar taşı, yorganımız kar olsun

On altı yaşındaydım..