KİBİRLİ HIRSLI OLANI SEVMİYORUM

Hırsı bir motivasyon kaynağı olmaktan çıkarıp insanların mutsuzluğu üzerine kazanılmış zaferlerin peşine düşmektir asıl eleştirilmesi gereken. Elbette ki bir öğrenci hırslı olacaktır. Ama bu hırs kendisini yiyip bitirecek, psikolojisini bozacak dereceye varmışsa artık bir hastalığa dönüşmüştür. Hele başka öğrencileri mutsuz etme pahasına elde edilecek bir mutluluk biçimine dönüşmüşse iş daha kötü bir noktaya gitmiştir. Hiç unutmam, bir yatılı okul müdürü, ?Arkadaşından daha iyi not alabilmek için sınıf arkadaşının kitabını dolabından gizlice alıp tuvalet sifonuna atan öğrenci bile var.? demişti.

açılmak lazım

Hırsı olmayan öğrenci yeterince çalışmaz. Hırsı olmayan bir politikacı iktidara gelemez. Bir iş adamında kazanma, işini büyütme hırsı yoksa gerçek anlamda büyüyemez. Hırsı olmayan sporcu ya da takım kazanabileceği bir maçı bile kaybeder. Yani hırs belli bir düzeye kadar başarının temelidir. Bizim burada üzerinde duracağımız asıl konu hırsın ölçüsüdür.

sadece kendimle alakalıyım şu dünyada

azcık hırs olaydı bende iyiydi ama hiç yoktur.

Ölçüsü kaçan hırsla elde edilen hiçbir sonuç mutluluk vermiyor.

Ehlileştirirsen iyidir

Bir futbolcu karşısındakinden daha iyi oynamak için var gücüyle mücadele etmelidir elbette. Ama bu rakibine zarar verecek, onu sakatlayacak boyuta varırsa bir hastalığa dönüşmüş demektir.

Başkalarının gözyaşları üzerine mutluluk kurma çabası ruhun ciddi bir hastalığıdır bence. Eskiler hırstan, ?şeytanın elindeki kement? diye bahsederler. ?Bir kere insanın boynuna taktı mı kurtuluşu zordur.? derler. Bence de hırs ateşini söndürmek çoğu kez oldukça zor. Önemli olan bu ateşi kıvılcımken söndürmek, kementin de takılmasına izin vermemek.

Makamını korumak için iş arkadaşlarına çamur atan, yükselmek için hiçbir sınır tanımadan çevresindekilerin sırtına basan insanlar için hırs ciddi bir soruna dönüşmüştür.

Her insanın içinde var olan ve yaradılışla başlayan bir duygudur hırs. Ölçüsü kaçırılmadığı sürece itici güçtür, motivasyon kaynağıdır.