Kıyamet gününün dehşetinden hep kalbleri ürpererek yaşamışlardır.

İnsan ebedi ikametgahını neden istemez ve neden o ikametgahını en güzel şekilde inşaa etmeye uğraşmaz?Biz elimizden geleni yapıyoruz Ya Rabb yeterli değil kusurlu ve eksik olsada kabul buyur getirdiklerimizi. O dehşetli günde rahmetinle muamele et bize.. amin

kitleler halinde islama girmişlerdi. ve islamı gerçek manada yaşadıkları için ondan lezzet aldılar.

Her işde takva üzere yaşayarak hem dünya hem de ahiretlerini mamur etmişlerdir.

kişi ahiret alemini istemiyorsa, işlediği kötü amellerinden korktuğu içindir.

Kaçıp da yakalanan ve sahibine teslim edilen kölenin durumuna düşmemek için kendi iç dünyalarında devamlı surette nefisleriyle mücadele ve mücahede etmişlerdir.

Havf ve reca çizgisinden asla ayrılmamışlar.

?İyiler nimet içindedirler, kötüler de yakıcı ateş içinde.? (el-İnfitar, 82/13-14)

Süleyman b. Abdülmelik bu cevab karşısında kendini tutamayıp ağlamağa başlamıştır.

Allah dostları o günün dehşetinden dolayı hep hüzünlü yaşamışlar.

Onlar için en büyük servet, en karlı ticaret dünyada iken öncelikle ahirete bir şeyler gönderebilmektir.

ya bizler?

Ancak azamet ve ikram sahibi Rabbinin zatı baki kalacak.? (Rahman suresi: 26-27)

Fahr-i Kainat sallallahu aleyhi vesellem efendimiz:

(Buhari, Rikak, 45; Müslim, Cennet, 56)

?-Evet? buyurmuş.

imanın ne büyük lutuf olduğunun ;inançsızlığında ne büyük fenalık

İnsanoğlu dünyada her şeyin fani olduğunu, kendisinin de fani bir varlık olduğunu hiçbir zaman unutmamalı.

İnsana o gün lazım olacak salih amelleri çoğaltabilmektir.

Rasulullah sallallahu aleyhi vesellem efendimiz de:

Kamil müminler de bu çizgide, bu şuurda hayat sürerek çevrelerine ışık tutmuşlardır.

?Gerçekten senin için ahıret dünyadan daha hayırlıdır.? (Duha suresi: 4)

Halife tekrar Ebu Hazim?e:

olduğunun farkındalar idi. küfürden imana sevkedilmişlerdi peygamber sav sayesinde...

Bir ömür boyu lüzumsuz bir söz sarfetmemeye, kimsenin gönlünü kırmamaya ve bütün mahlukata şefkat ve merhametle davranmaya çalışmışlardır.

Hikaye edilir ki, Emevilerin Mervan soyundan gelen halifelerinden Süleyman b. Abdülmelik adalet ve takvasıyla tanınırdı.

?-Kadınlar da mı öyle olacak? demiş.

Mealen:

Rabbimiz cümlemizi kıyamet gününün dehşetinden, sıkıntılarından muhafaza buyursun. Hem dünya hem de ahıretini mamur eden kullarından eylesin. Amin.

Ebu Hazim rahimehullah da şu hikmetli cevabı vermiştir:

?Ruhulbeyan? tefsirinde o günün dehşetini anlatan bir hadis-i şerifi Hazreti Aişe rivayet etmiştir. Şöyleki:

onlar daha bilinçli yaşamışlar çünkü onlar yüreklerinde hissetmişler.

Kamil müminler dünyayı değil, ahireti mamur etmek için uğraşmışlardır.

Hesaba çekilme endişesi onların mahzun bir hayat geçirmelerine sebeb teşkil etmiştir.

?-Bize ne oluyor da ahireti istemiyoruz?

Mahşerde hesab verme korkusundan dolayı dünyada ölü gibi hareket etmişlerdir.

Ahiret aleminin güzelliklerinin bilincine vararak yaşamayı nasip etsin rabbim ve sonrasında mutlu son inşaAllahüteala..

?-İyiler, sanki uzakta olup ailesinin yanına neşe içinde varan kimse gibi, kötüler ise kaçıp da büyük bir tahassürle sahiplerine arz edilen köle gibi olacaklar.?

?Bu vefat eden zat acaba şu anda dünyaya geri dönüp salih amellerini, zikirlerini artırmayı ve günahlarına daha fazla istiğfar etmeyi düşünüyor mudur? diye sordu. O zat da:

?Ey Aişe, o günkü işin şiddetinden insanlar birbirine bakmaya fırsat bulamazlar? buyurmuş.

?-Bunu nerede bulabilirim? diye sormuş.

Halife de:

Hz. Aişe :

Bunun üzerine Hz. Aişe annemiz:

?-Keşke, yarın Allah katındaki halimin ne olacağını bilseydim!? demiştir.

?Evet, tabii ki düşünüyordur? dedi. Bunun üzerine Hasan... Basri Hazretleri şöyle buyurdu:

Sevgili Peygamberimiz ve ashabı, onların varisleri olan Allah dostları hep ahiret hedefli yaşayarak insanlığa rehberlik yapmış ve güzel örnek olmuşlardır.

?Peki, Allah?a arz olunma nasıl olacak? diye sormuş.

Fahr-i Kainat sallallahu aleyhi vesellem efendimiz annemize tebessüm ederek:

Hasan Basri Hazretleri bir cenazeye katılmıştı. Defin işlemleri bittikten sonra yanındaki bir zata sordu:

Yüce Rabbimizin şu ferman-ı ilahisini kendilerine düstur edinmişlerdir.

Asıl hayatın, ebedi yurdun, ahiret yurdu olduğunu aklından hiç çıkarmamalıdır.

Ebu Hazim rahimehullah şu ayet-i celileleri okuyarak cevab vermiştir.

amin...

?-İstersen bunu Allah?ın kitabından öğrenebilirsin? demiş.

bizlerede mevlam rahmet eder inşallah.

Ömürlerini, ahirette hesaba çekilme ve Allah?a arz olunma düşüncesiyle geçirmeye çalışmışlardır.

Kemalat bunun farkında olabilmektir.

? Yeryüzünde bulunan her canlı yok olacak.

?-Çırılçıplak ve yalın ayak? buyurmuş.

Ebu Hazim de kısa ve veciz bir şekilde şöyle cevab vermiştir:

İnsanoğlu sonlu bir varlıktır.

Ebu Hazim rahimehullah halifeye dönerek:

?Ruhulbeyan? tefsirinde geçen şu menkıbe, Allah dostlarının bu titizliğini ne güzel anlatmaktadır.

Bu sebebten onlar, mayınlı bir tarlada yürür gibi son derece titiz, dikkatli ve takva üzre bir hayat geçirmeğe gayret etmişlerdir.

Onun hürmet edip, zaman zaman ziyaret ettiği Allah dostlarından Ebu Hazim vardı.

?-Çünkü siz dünyanızı mamur ve ahiretinizi harab ettiniz. Elbette mamur olandan harab olana intikal etmeyi istemezsiniz.?

gerçek vatan ya cennettir yada cehennem...

?-Ya Rasulallah! İnsanlar kıyamet günü nasıl haşr olunacak? diye sormuş.

Hz. Aişe radıyallahu anha annemiz bir gün Sevgili Peygamberimize:

?-Doğru söyledin, ey Ebu Hazim!...? diyerek tasdik etmiş ve peşinden şöyle bir istekte bulunmuştur:

Onu bir ziyaretinde halife Abdülmelik ona şöyle bir soru yöneltmiş:

Bütün vaktini sonu gelecek bir dünyaya harcamamalıdır.

?-Ey Allah?ın Rasulü, biz utanırız? demiş.

Halife bu hikmetli cevabı alınca:

?Ölmeden önce ölünüz? ölçüsünde hayat sürerek kalblerinde kıyamet gününün dehşetini her an yaşatmaya çalışmışlardır.

İnsanın dünyaya dalıp kaybolması, Rabbisinden uzak kalması ne büyük bir gaflet ve ne korkunç bir felakettir.

?O halde bize ne oluyor ki bu vefat eden kişi gibi düşünmüyoruz?

Rabbimiz hakkı gönülden işitmeyi nasip etsin.

Gönüllerinde devamlı son nefes endişesini taşımışlardır.