Bulup bulup yitirmekmiş

Acı çekmek özgürlükse

at ve kuurtar beni bu acıdan,

kesinlikle haklı bir yazı bu mutluluğun resmi...

Sevmek diye bir şey varmış

ama bazen insan güçlü olmak istemiyor...

acılara tutunmak:(

Aramakmış oysa sevmek

uçurumun kenarındasın ve yüreğin avuçlarında,

Başkaldıran dizelere

atsam onu diyorsun, o bu acıyı kaldıramaz biliyorsun sen de, at beni diyor avucunda atan yüreğin,

O dolaşmış daldan dala

Manzarasızlıkların, parasızlıkların

beyninin içindekileri anlayabilmek

onsuz geceler bitmek bilmediginden

yüreğin hala acuçlarında,

Buğu diye gözlerimde

uğruna ölmeyi istediği aşk onu uçurumun kenarına kadar sürüklese bile,,

sen istemedikten sonra kimse gidemez ışılay

bütün saatleri öylece durdurabilmek için

Kimseye ve hiçbirşeye değmeden

casperr aynen dediğin gibi

hangi zamanlarda olmak istemiyo mesela

İşte bu bakışlarmış

ne adammış o gücünü kuvvetini almış senden :)

vay be casperrr

Yaşadım birkaç bin yıl

Acı çektim günlerce

lanet olsun!

Şu kısacık konuklukta

uçuruma sürüklese de inandıgı aşkı için yaşamalıdır insanlar.. tüketilen aşk aşkdegildir zaten... geçici bir hevestir..

Onca insafsızlıkların, onca haksızlıkların

Özlemekmiş oysa sevmek

Özgürüz ikimiz de

hiç uyumamış bir ben...

her insan yalnızdır... o yüzden güçsüzlük degildir..

bir ben kaldım voltasında sensizliğin

yalnızlıkta bi güçsüzlük deilmi sence

Sevmek diye bir şey yokmuş

acılara tutunmakmı saçma...

zamanyolcusu özel biri o hem de çok..

ve yitirmeden, yüzündeki anlık tebessümü

Savurmuş yüreğini

Koşmak istiyorum

atmayacaksın onu atamayacaksın, biliyorsun çünkü acıyla çarpmayan bir yürek zaten yaşamamıştır.

Semalar gidişine ağladı, bulutlar yokluğuna yas tuttu. Güneş tebessümünü unuttu. Sen gittin ya. Denizde dalgalar durdu. Yıldızlar geceyi unuttu. Güller açmadı, seni aradı. Sen gittin ya. Çöller susuzluğuna susuzluk kattı. Ağaçlar özleminle sarardı, soldu. Bıraktığın izlere gözyaşları kum oldu. Sen gittin ya. Yapraklar özlemine yaşardi. Fidanlar devrildi. Okyanuslar kurudu. Hayat yoruldu. Pınarlar kan oldu. Sen gittin ya

işi-gücü olanlar çoktan gitti

acılara tutunmak saçma degil.. acılara yenbilmektense tutunmayı yeğlerim ayağa kalkabilmek için.

artık onsuz gelen sabaha günaydın diyecek gücüm yok

O yuvasız çalıkuşu

şimdi saat yokluğunun belası

Yalanmış hepsi yalan

sensiz gelen sabaha günaydın!

Deprem kargaşasında

Gün batımı bulutlarmış

Acılardan arta kalan

tanıyabilmek seni

Düşsel bir oyuncağı

sabahları görmez oldum...

süper şarkı

Allahsızlıkların kıyısından

Ben bölmüşüm yüreğimi

Acılara tutunarak

Eksozların, molozların, yağmaların kıyısından

Ciğerlerimi yok edercesine koşmak istiyorum!

Acı çektim susarak

Bense kafeste kanarya

mesela dertler üstüste geliyor sen başa çıkabilecegini biliyorsun ama yanında birileri osun istiyorsun sadece dinleyecek.. ama insanlar o kadar alışmışlar ki nasılsa o çözer hrşeyi diye degil yardım etmek dinlemek bile istemiyorlar.. ya da nasılsa sorunların üstesinden gelir diye bir derdin var mı diye bile sormuyorlar.. işte bu zamanlarda ben istemiyorum güçlü olmayı..

nedense öldürmeyen acı güçlendirir sözü geldi aklıma...

çıldırasıya paraladım kendimi

aşk içim ölmeyi isteyen bir kalp yaşamalıdır

kafamı duvara vurmadan