Dönem ödevlerimizin resimlerini ya elle çiziyorduk, ya da bir yerlerden kesip kesip yapıştırıyorduk.

Görücü usulü sevdalar vardı şimdi net usulü sevdalar:)

tatilde yok bir tek:)dağ manzarası şarap ve şömine..

Net yokken sen bu soruyu sormazdın şimdi soruyorsun:)

şimdi olmaz cunku pc basında bı elın hep mause de cekırdek yenmıyo :)

akşamları eş, dost, akrabayla evde oynanan oyunlar vardı:)

en gerçekçi yorumu alone yapmış. diğerleri yok ders için yok bilgi için şunu yapardım gibi kimsenin inanmıcaa lafları etmişler.

o kafe senin bu kafe benim dolanıyordum hatun düşürmek için

yemek yiyom:Pp

internet yokken daha hoş muhabbetler kurar, olumsuz şartlardan bile çeşitli yaratıcı aktiviteler geliştirir, zamanı daha iyi ve keyifli geçirirdik. ulaşılabilirliği zor olduğu için kimi kültürel değerler daha az tüketilir, böylelikle heyecanı kaçmamış olurdu. daha az fakat çok daha sağlam dostluklar edinirdik. zaman değerliydi, annemizin bizi odaya kilitlediği yaz günlerinde andiklopediler karıştırır, sevdiğimiz ülkelerin fotoğraflarına hayran hayran bakıp içlenirdik. çocukluğumuz ve gençliğimiz sıradanlaşmamıştı.

tw karsısında cekırdek çitlemeler

Final sonuçlarını öğrenmek için hocaların peşinden koşuyor. notları nereye asmışlar acaba diye bütün gün dolaşıp duruyorduk.

bilgiye ulaşmak icin kutuphanelere gidip ansiklopedi karistiriyorduk.

buna da şükür daha sonraki on yıllarda internete de gerek kalmıycak

şimdi çok kolay

doksanların sonuna doğru hızla gelişip değişen zaman içerisinde zart diye hayatımıza giren bu internet meleti ile kazandığımız bilgi hazinesinin yanında bir çok değeri de yitirdik aslında. ne zaman internet trend haline geldi, işte o zaman eski günlerdeki alışkanlıklarımız ve o günleri anlamlaştıran değerlerimiz tarihe gömüldü. internet mecrasının bize sağladığı kolaylıkları ve devasa bilgi hazinesini göz ardı edemeyiz; fakat bir çok getirisinin yanında eskiden heyecan duyduğumuz meziyetleri köreltip, onların unutulmasına sebebiyet vermesi de tartışılmaz bir gerçek.

dünya değişiyo ve bunun karşısında durmak imkansız zevk almaya bakın

şimdi en azından parmaklarımızı filan kullanıyoruz bi çaba sarf ediyoruz

beynimez cipler yerleştiricez

bir tıkla anında ayağıma geliyor alayı:D

şimdilerde seksenlerin sonundaki mozaik çocukluk günlerinden eser yok. artik duygularımız, heyecanlarımız, hatta aşklarımız bile dijitalleşti. uğruna sokak aralarında pineklediğimiz sevgilileri klavyelerde arar olduk. böylece heyecanlarımızı ve hazlarımızı camdan bir kalp içine kapatmış olduk, yazık

gezmeye daha fazla vakit arıyorduk