O kavimlerle ekonomik, siyasi ve benzeri maddi gelişme adına çeşitli işbirlikleri ve anlaşmalar tarihimizde yapılageldi. Belki yarınlarda da olacak. Ama bunun belli ölçüleri olmalı değil mi bizim için?

Muhammed Saki Erol

İslam?dan önce, tahrif olmamış Hıristiyanlık ve Yahudilik doğru ve geçerli dindi. Fakat İslamiyet geldikten sonra bu dinler, bu değerler sistemi ve bu değerler sisteminin doğurduğu hayat tarzı geçerliliğini yitirmiştir. Yani o ilaçların tarihi geçmiştir. Tedavi etmez, zarar verir. Artık insanlığın huzur ve mutluluğu için İslam?ın dışında bir çare, bir ilaç yoktur.

T-e-S-L-a

Girilen her işbirliği, yapılan her anlaşma, önce kendi insanımızın menfaatlerini ön planda tutmak zorundadır. En az bu ölçü kadar önemli diğer bir husus da, hiçbir ilişki ve anlaşma, onların hayat tarzlarının bizim bünyemize aktarılması sonucunu doğurmamalıdır. Bizden, başka potalarda erimemiz ne kadar istenirse istensin, biz bilmeliyiz ki:

Rabbimizin insanlığa son mesajından aldığımız, o sevgili elçinin rehberliğinde hayatımıza nakşettiğimiz, yüzyıllar boyunca da gergef gibi işleyip ruhumuza sindirdiğimiz değerlerimizdi.

Allah?a emanet olunuz.

Biz bu günlerde muhabbet ve neşeyi çoğaltır, tanıdığımız tanımadığımız herkesle paylaşırız. Böyle özel zamanlarda sonu pişmanlık olan sahte keyiflere ihtiyacımız olmaz bizim. Ebediyyet adına taşıdığımız umutların keyfi yeter bize. Sokaklarda da kessek kurbanlarımızı, Rabbimiz adına can feda etmenin heyecanını çoluk-çocuk yaşarız.

?Allah katında geçerli tek din İslam?dır.? (Al-i İmran/19) Ve din, değerler bütünüdür, yaşama biçimidir.

Bir de Mevlid, Regaib, Miraç, Berat kandili ve Kadir gecelerimiz vardır bizim. Kainatın sahibi ile irtibatımız zirveleşir bu günlerde, gecelerde. Meleklerle sema eder, ilahiler söyleriz.

Allah Rasulü ?Kim bir kavme benzerse, o da onlardandır.? buyuruyorlar. Ne kadar hümanizma, barış, adalet kavramlarının arkasına saklansalar da tarihteki ve bugünkü halleri daha bu dünyada ürküntü veren kavimlere benzeyip, bir de ebedi hayatta onlarla haşrolmak? Onların pişmanlıklarına, hüsranlarına ortak olmak? Allah korusun!

Kimseden değerler, örf-adetler devşirme ihtiyacımız da yok bizim. Arzu edenlere insanlık adına verilebilecek herşey hala bizde.

Maddi başarıları ile gözümüz kamaşan o dünyanın, insanlığımız adına bize sunabileceği daha iyi değerler olacağını hayal ettik.

Dahası, asırlar boyunca nice yıkım ve dirilişlerle yoğurduğu ruhunu, aşağılık kompleksinin kucağında çürütmesidir, Yeryüzünde ikinci sınıf insan olduğunun kabul ve itirafıdır.

Düşmanların asırlardır topla tüfekle yapamadıklarını, din düşmanları maalesef bu milletin ahlaki değerleri ile uğraşarak içten çökertmeyi kısmende olsa başarmıştır. Ama inşallah milletimiz uyanacak, özüne dönecek ve islam kültürüyle boyanacaktır inşallah. Artık uyanma vaktidir, artık değerlerimize sahip çıkma vaktidir. Dinimizi öğrenme yaşama ve yaşatma vaktidir. Güneş batıdan doğmadan...

Semerkand Dergisinden Alınmıştır.

O halde bu kompleks, bu meskenet niçin?

Rabbül Alemin, Kur?an-ı Kerim?de bizlere şöyle sesleniyor: ?Ey iman edenler müminleri bırakıp da kafirleri dost edinmeyin.? (Nisa/144)

Biz bir milletiz. Hakkı, adaleti, barışı, doğruluğu, huzuru insanlığa öğretmiş bir millet. Bakmayın şimdiki sefaletimize; imanımız bizde olduğu sürece üstün olan biziz. Şimdilik başka bir dünyaya emanet verdiğimiz üstünlük ve önderliğin potansiyeli içimizde.

Hele yediyüz sene dünyaya hükmetmiş, örnek ve önder olmuş bir millet için büyük bir kabus, büyük bir felakettir bu.

Kendi mensuplarını karmaşa ve yıkıma götüren o dünyanın değerlerinde, biz hangi mutluluğu, hangi huzuru bulmayı umuyoruz?

Yaşadığımız kimlik aşınmasına bağlı olarak kendi değerlerimizden uzun zamandır yüzçevirmiş bulunuyoruz.

Oysa bugün o dünyanın, kendi değerleriyle ve bir süredir değersizleşmesi ile kendi başı dertte. Toplumsal hayatlarındaki intizamın makyajı, ferdi planda yaşadıkları vahşetin çirkin yüzünü örtemiyor artık. Çocuklarını bile pençesine alan o şeytanilik, okullarında katliam yaptırıyor. Oniki yaş seviyesine kadar inen uyuşturucu alışkanlığı, aile yapısında gittikçe artan çözülme, suç istatistikleri, kadının kadınlığını, erkeğin erkekliğini unutuşu kendilerini bile dehşete düşürüyor.

gerçekten kültürümüzle islam ahlakı çok güzel bağdaşıyor, bütünleşiyor. bu topraklarda Müslüman olarak yaşamak ayrıcalık, Rabbimizin lütfu. değerini bilenlerden oluruz inşallah...

Bir milletin, kendi değerlerini bırakıp yabancıların örf ve adetlerini benimsemesi, o milletin kendi benliğini, kendi tarihini inkarıdır,

Bizim inancımız, başka kültür ve dinlerin törenlerini, sembollerini, yüzünü ebediyete dönmüş müminlere asla yakıştırmaz. Hele de her türünden fuhşiyat ve gayri meşrulukla özdeşleşmiş sözde kutlamaları kesinlikle reddeder.

O değerler, bizi biz yapan, dahası insanlığa örnek ve önder yapan değerlerdi.

Hayat felsefesi, insana, kainata bakışı bize hiç benzemeyen başka bir dünyanın maddi başarıları önünde diz çöktüğümüzden beri, bu değerleri hayatımızdan kopardık.

Bu kapsamda, olgun bir mümin, o maddi-manevi huzurdan kopuk dünyanın ekonomik ve kültürel yayılmacılık adına makyajlanmış noel ve yılbaşı gibi adetlerini kendi yaşantısına sokmaz. Bir müslümanın hıristiyan kültür ve hayatının izlerini taşıyan bu türlü adetleri benimsemesi, kendi alnına aşağılık kompleksiyle yapıştırdığı bir lekedir.

Bizim törenlerimiz ilahi ölçülerle şekillenmiştir. Neşeyi, eğlenceyi, coşku ve sevinci meşru sınırlar içinde sonuna kadar yaşadığımız iki bayramımız vardır bizim: Ramazan ve Kurban bayramlarımız.

Ve aslında kendi hayatımızı kendimizden kopardık.