değer kavramı farklı bi konu ama... elbette herkesin kendi seçimi

'Dünyada iken dinden uzak yaşayan insanlar, ahirette dünyada geçirdikleri her dakikanın an an pişmanlığını duyacaklardır.'

Oysa en başta da belirttiğimiz gibi inanan insanlara has, fayda getiren pişmanlık böyle değildir. Gerçek pişmanlık, bir anda unutulmayan, insanı harekete geçiren, hatta kimi zaman insanda köklü değişiklikler meydana getirebilen bir duygudur. Samimi bir pişmanlığı kalbinde hisseden kişi, hayatının kendisine bağışlanan ondan sonraki bölümünü Allah'ın rızasına uygun olarak yaşar ve Allah'ı bağışlayan ve esirgeyen olarak bulmayı umar. Şartlar değiştiğinde ve kendisine yeni bir fırsat tanındığında asla eski tutumuna geri dönmez. Çünkü böyle bir nankörlüğün, Allah'ın, ayetlerinde belirttiği gibi, kendi aleyhine olacağını bilir.

nereden biliyorsun gittin gördün mü?

ben kendi adıma hiç aciz hissetmiyorum kendimi... kapasitem belli hal böyleyken yapabileceklerimi de yapamayacaklarımı da az çok biliyorum...

Dünyada iken dinden uzak yaşayan insanlar, ahirette dünyada geçirdikleri her dakikanın an an pişmanlığını duyacaklardır.

yanlış anlamayın Allah korusun tabi ama sizin için hayırlı olacaksa bir musibet bin nasihatten iyidir diyebiliyorum

"İnsanlar, bir sıkıntıyla karşılaştıkları an Allah'a yönelirler. Ancak tehlikeden kurtulduktan sonra bir anda Allah'a verdikleri sözü unutarak nankörlük ederler. "

tanrılarına karşı kendini aciz hisseden ve teslimiyetçi insanlar bu dediğini yapar.. mantıklı ve sağlıklı düşünen analiz eden bir birey de o sıkıntıdan çıkış için gerekli yolları araştırıp bulmaya gayret eder.. biline ve akledile :)

haklısnız.. eğer Allaha karşı dürüst olabilsek cennetin bu erdemli davranısın yanında ne kadar ucuz kaldığını o zaman anlarız.. ve Allahın Rızası kavramını içselleştirebiliriz..

sağlıklı bir insanın kendini aciz hissetmesi ilginç bi psikoloji olsa grek..

sizce aciz değil miyiz?

İnsanın bunları düşünmesi ve doğru bir karar alması için mutlaka tehlike içinde olması gerekmez. Hatta böyle bir tehlikeyle karşı karşıya olmadığı için kimse aldanmamalıdır. Bugün böyle bir duruma hiç düşmeyeceğini düşünen bir insan, belki çok yakın bir zamanda benzeri bir olay yaşayacaktır. Veya belki de hayatının sonuna kadar böyle bir olayla karşılaşmayacaktır. Ama kesin olan bir şey vardır ki, kendisi için takdir edilen ölüm anı gelip çattığında, bir anda ölüm meleklerini yanında bulacaktır. Ve ölümün gerçekliğini gördüğü anda, eğer Allah'ın rızasına uygun bir yaşam sürdürmediyse mutlaka pişmanlığını hissedeceği şeyler olacaktır.

ahirete iman var hani:)

tommiks ate

Allah bunu hepimize nasip etsin.

güzel bir noktadan bakmışsınız. bu konu ile ilgii ayetlerden biri hem sıkıntı anında hem de genişlik anında Hz. Allah'ı düşünenleri övüyordu. Yani öyle yapabilenleri. Doğrusu da budur. Sadece başımız sıkışınca değil.

en büyük pişmanlık keşkelerle dolu bir hayattır.

sigara pişmanlıktır :)

sen ona da inanmıyorsun ki...

Gerçek Pişmanlık

Çünkü dünyada çoğu defa uyarılmış, doğru yola davet edilmişlerdir. Kendilerine verilen süre içerisinde düşünebilecekleri ve doğruyu bulabilecekleri çok fazla zamanları olmuştur. Ancak bu anları hep göz ardı etmiş, uyarıldıklarında dinlememiş ve dünya hayatının hiç son bulmayacağı gibi bir hisse kapılarak ahireti unutmuşlardır. Ne var ki, cehennem ile karşılaştıklarında artık geri dönüp telafi etme imkanı bulamayacaklardır.

""İnsanlar, bir sıkıntıyla karşılaştıkları an Allah'a yönelirler. Ancak tehlikeden kurtulduktan sonra bir anda Allah'a verdikleri sözü unutarak nankörlük ederler. "

İnsanlar, bir sıkıntıyla karşılaştıkları an Allah'a yönelirler. Ancak tehlikeden kurtulduktan sonra bir anda Allah'a verdikleri sözü unutarak nankörlük ederler. Buradan da anlaşılmaktadır ki, yaşadıkları pişmanlık, tehlike anındaki çaresizliklerinden kaynaklanmaktadır.

bana görede hayatın gerçekleri bize aciz olduğumuzu hissettiriyor çoğu zaman. bence hissiyatları anlık olarak ele almayalım.. hayat ne getirir ne götürür tamamen mechul...

bir kaza geçirseniz ve kötürüm kalsanız yine ben aciz değilim mi derdiniz?

alıntıdır

aynen bu paragrafı anlatan 4-5 tane ayeti kerime var. şimdi bulamayacam. Fırtına çıkınca insan hep Hz. Allah'ı düşünür, yalvarır, ama fırtına bitince hiç yalvarmamış gibi, o yalvardığı anı unutur.

Ama çoğu insan, içinde bulunduğu tehlikeyi atlattıktan sonra, Allah'a verdiği sözüne sadık kalmaz. Allah'ın kendisini kurtarması ile birlikte bir anda eski ruh haline geri döner. Duyduğu pişmanlık ve teslimiyet, yerini bir anda eski nankörlüğüne bırakır. Ölümle burun buruna geldiğinde düşündüğü ve farkına vardığı gerçekleri bir anda unutur. Tehlikeyi atlatmanın verdiği güven içinde, sanki Allah'a dua eden ve o pişmanlığı yaşayan kendisi değilmiş gibi Allah'tandan yüz çevirir. Eski yaşamına kaldığı yerden, belki de dünyaya daha da bağlanarak devam eder.

azra zelal

insan zayıftır. gençliğine bakıp sıhhatine kanma işimdeyim.

insan kendini aciz değil "değerli" hissetmeli bence... ama sizin bileceğiniz iş tabi bi şey diyemem...

gy-gk,

bence ilginç değil. tercih meselesi. ancak hayatın içindeki örneklere bakarsak kendimizi muktedir hissetmemiz için hiç bi sebeb yok. herşey sıhhatli olmaktan ibaret değil bana göre. evet sağlık her nimetten üstün ancak acizlik noktasında sadece sağlıklı olmak sizin aczinizi ortadan kaldırmıyor bence.. bilmem ne kadar katılırsınız

İşte bu pişmanlıkla dünyada da, ahirette de sonsuza kadar karşılaşmamak için yapılacak tek şey, Allah'a yönelmek, O'ndan korkup sakınmak, O'nun Kuran'da bildirdiği emirlerini yerine getirmektir. Ölüm çok yakındır. O halde insan, yapacaklarını hiçbir şekilde ertelememeli, aldığı samimi kararları da sabır ve irade göstererek uygulamaya geçirmelidir. Allah'a olan yakınlık ve samimiyetinin ölçüsü ise, çaresizlik ve tehlike anında Allah'a katıksızca yönelip dönen bir kimsenin eriştiği yakınlık ve samimiyet derecesinde olmalıdır. Bu yakınlık ve samimiyeti de geri kalan tüm hayatı boyunca sürdürmelidir.

İnsan hayati bir tehlike ile yüz yüze geldiği zaman, vicdanı, şaşırtıcı bir hızla her şeyin muhasebesini yapmaya başlar. Dünyada geçirdiği ömrünü ve bu süre içinde yaptığı işleri bir bir değerlendirir. Eğer bu kişi dünyada iyi işler yapmamış, Allah'ın dinine uymamış bir kişi ise, o an içini büyük bir pişmanlık kaplar. Çünkü dünyadaki yaşamı boyunca hiç düşünmediği gerçekler, bir anda tüm açıklığıyla gözünün önünde beliriverir. Belki de hayatında ilk defa, ölümün gerçekte çok yakın olduğunun farkına varır. Dünyadayken cenneti hak edecek bir yaşam sürmediğini ve yaşadığı pişmanlık hissinin de bundan kaynaklandığını düşünüp anlar. Allah'a karşı gösterdiği nankörlüğü fark etmiştir ve bu tavrının karşılıksız kalmayacağını da vicdanıyla çok iyi hissedebilmektedir. O ana kadar hiç yaşamadığı yoğun bir korku içini kaplar. İçinde bulunduğu durumdan kendisini yalnızca Allah'ın kurtarabileceğini anlar. Eğer kurtulursa artık bundan sonra bu yaşadıklarını kesinlikle hiç unutmayacağına, Allah'a çok şükredeceğine ve hayatının geri kalan kısmını bu gerçeklere göre düzenleyeceğine dair sözler verir. O anki tehlikeden kurtulabilmek için yalvara yalvara Allah'a dua eder. Yeter ki kurtulsun ve eline bir daha yaşama fırsatı geçsin...

inanç bir aşk meselesi bence inşaallah birgün bunu tadabilirsiniz yoksa en bilge gelse yine de anlatamaz

yani heran herşeyi kontrol edemediğiniz oluyordur tabi hep olumsuz düşünmüyorum aksine aslında herşeyin Allah tarafından kontrol edildiğini ve bir sonraki günün daha güzel olacağını düşünerek yaşamak beni rahatlatıyor yalnız sizin düşüncenizde olsaydım eğer, olumsuzluklara katlanamazdım ve kendimi hiç aciz hissetmiyorum gibi birşey de diyemezdim

Nankörlüğün Farkına Varmak

ne alakası var hocam yani hep en kötü ihtimalleri düşünüp kendimizi aciz mi hissetmek lazım... o zaman ben de kendimi ıssız bir adaya düşmüş, bacaklarım kollarım köpekbalıkları tarafından yenilmiş olarak hayal edip kendimi aciz mi hissetmem lazım :?