Tabı cocuklugunu o denlı özlemıskı kendı cocugunu kendı topraklarında degılde abd de yasamasına isteyen dünyanın en zengın basbakanlarından olan ama dogudakı cocukların bazılarını ayakkabısı dahıl olmamasını görmeyen bir baskan olması ne denlı samımıyetını göstere bılırkı duygu sömürüsünden baska bir olay degıl cocuklugunu özluyormus sizde şişiri şirirebıldıgınız kadar yazılarınızla

ee, tabii,

Anlaşılan hepimiz çocukluğumuzda yaşadıklarımızı yetişkin iken yaşadıklarımızla kıyasladığımızda çocukluğumuzdaki kıt kanat hallerimizi bugünkü varlıklı hallerimize tercihle yinede özlüyoruz,

Demekki fıtratımızda geçmişimizi özlem ve hasretle hatırlayıp yad etmek gibi bir kuvve var..

nefret ve kinin somutlaşmış hali...

yoksa çocukluğundan hiç mi mutlu değilmiş

sence çok mu özlemiş çocukluğunu şimdi?

Başbakanımızı takdir ediyorum, onca yokluğun içerisinden yetişip yırtık ayakkabı ile İstanbul belediyesine girip bugün dünyanın en zengin başbakanlarından biri olmak herkesin harcı değildir ;))

Çocukluğu varlık içindede geçse yokluk içindede geçse, yetişkinliğinde Başbakan bile olsa insan çocukluğunu özlüyor işte..

Bisikletimi özlemiyorum çünkü hiç bisikletim olmadı, varlıklı zengin değildi ailem ama o fakir fukaralığı bile özlüyor insan..

Çocukluğum köyde geçti, yırtık ayakkabımı, plastik topumu, 10 dakika içinde çerçiden alıp elimden uçup peşinden koştuğum ve patlayan balonumu özlediğimi hissetim,

Çocukluğumudaki bir oyuncak arabayı altımızdaki son model arabaya tercih etmek aslında herşeyi özetliyor.

bana kin, nefret nedir deseler onu gösterecek haldeyim...

Başbakan'ın çocukluğundan bahsedip çocukluğunu özlediğini, çocukluğunda içtiği ucuz meyve suları ile şimdiki sahip olduklarını kıyaslarkenki duygulu halinden anladıkki, Başbakanda olsanız çocukluğunuzu özlemeniz elde değil..

hem de başlığını güncellersin böylece,

katılıyorum Sevgili Battal hocam:)

yalnız ben çok pişman oldum böyle ciddi bir yorum yazdığım için, değmez başlığına çünkü :))

başbakanının yüzündeki kin neden?

Çocukken büyüklerimizden yediğimiz dayakları bile özlüyorsak burası söz'ün bittiği yerdir, hele hele yetişkinliğinizde hayatın size attığı okkalı tokatlar sizi çocukluğunuza alıp götürürüyor..

yıkama yağlama ile borcunu ödemelisin roti :)