BİR KUVVET KAYNAĞI

Ey iman edenler! Allah'a nasuh tevbe ile yönelin, tevbe edin."(1) Hem yönelişimizi, hem de yönelişimizin kalitesini belirliyor Rabbimiz. Peygamberimiz de, tevbede öncümüz: "Ben günde yetmiş kere yüz kere tevbe ederim" buyuruyor. İsmeti, günahsızlığı Allah Teala tarafından rahmet mahfazasıyla kuşatılan bir insanın günde yüz kere tevbe etmesi ne olmalı ki?

Şu muhakkak ki, gerçek tevbeler yok hayatımızda. Bunun bedelini de ödüyoruz. bir kişilik bunalımı yaşanıyorsa tüm ümmet hayatında, tevbeyi unuttuğumuzdan beridir... Biz geçmişi, hali ve geleceği İslam kantarına vurmayı unuttuk kaç zamandır. Onun için zillet çöreklendi hayatımıza. Tevbe, izzetli iman hayatı korumak titizliğidir. O duyarlığı kaybettik biz. Ne gelirse yapışıp kalıyor kişiliğimize...

BİATI YENİLEMEK

KÜLLİ BİR MUHASEBE

Hatalarımızı fark edebilmek de önemli.. Hatalarımızı fark ettikten sonra aynı hataları tekrar etmemeye çalışmak, tevbemizi anlamlı kılacaktır..

GERÇEK TEVBELERE DOĞRU

"Gönlünü aç, Rabbin nazar etsin oraya. Tevbe bu." en beğendiğim cümle.

- Tevbe konusunda dil çabukluğu yalancılar tevbesidir, diyor. Bedevi soruyor:

BİR TEVBE KRİZİ

Tevbe ile yaşayan mü'min güçlüdür. Gerçek bu.

- O halde tevbe nedir? Hazreti Ali tevbenin çerçevesini çiziyor:

Allah Teala çağırıyor:

Tevbe öyle bir kanaldır ki mü'mine sunulan, mü'min oradan aracısız ulaşır Rabbine. Burda pişman, acılı, yanık bir gönül, karşıda Alemlerin Rabbi. Kul ve Allah karşı karşıya... Bu, Rabbin kula bir lütfu. Huzura kabul edişi. Randevusuz bir açılış bu. Ne zaman kapıyı çalsan önüne en yüce huzur açılıveriyor. Ne kerem, ne lütuf Rabbim. Biz buna layık mıyız? Göklerin kapalı kapısı yok. Yeter ki sen açılmasını, yükselmesini bil. Yeter ki senin kanatların olsun. Tevbe mü'minin Rabbin huzuruna yüceliş için kanat takması. Gönlünü aç, Rabbin nazar etsin oraya. Tevbe bu. İşte böyle bir tevbeden umutlar yağıyor mü'minin gönlüne. Yeniden diriliyor kalbimizin günah vurgunu yemiş bölgeleri... Rahimsin, Kerimsin Rabbim.

Ümmet olarak şu çağrıya gönlümüzü açalım bir. "Nasuh bir tevbe" için İslam'ın ölçülerini kuşanalım. Önce kişiler olarak İslam testinden geçirelim kendimizi, sonra ümmet olarak. "Kurtuluş" bu gayretin içindedir. İslamsızlıktan arınalım, kurtulalım. "Allah tevbe edenleri ve arınanları, tertemiz olanları sever."(7)

bir tevbe krizi yaşıyoruz belki de tüm mü'minler olarak. Tevbe edemiyoruz gerçekten... Necip Fazıl'ın -rahmetullahi aleyh- "Tevbeler gerçeksiz" dediği gibi bir aldanış içindeyiz. "Dil çabukluğu" içinde, tevbe ettiğimizi sanıyoruz sadece. bir muhasebeye dayanmıyor tevbelerimiz. Geçmişi, hali, geleceği Allah ölçülerinin testinden geçirmiyoruz. Ayağımızın nerede sürçtüğünü düşünmüyoruz. Ölçülerimiz nerede şaştı, bunun değerlendirmesini yapmıyoruz. Tevbeyi bir miras gibi devralmışız, bir gelenek gibi... Tevbelerimiz şuurdan yoksun. Tevbelerimiz kendimizin değil. Babalarımızın, dedelerimizin tevbesini kullanıyoruz bir eşya gibi... Tevbelerimizde yüreğimiz yok. Dilimizle gönlümüz arasında irtibat kesik. Kişi olarak kesik, ümmet olarak kesik. Kişi olarak uzuvlarımızla yüreğimiz arasındaki irtibat kopmuş, ümmet olarak yürek dokusu olacak müesseselerimiz yok edilmiş. Tevbe, ölçünün, Rab ölçüsünün farkına varmak iken, ölçülerimiz şaşmış bir-iki asır var ki... Ney doğru ney yanlış? Ney Allah hukukuna giriyor, ney kul hukukuna? Ve biz neleri harab ettik? Gerçek bir tevbe, bunları bilmeksizin mümkün mü? Tevbe kanalları tıkandı mı kalbimizin? Gelen kir, yapışıp kaldı da, kalbimizin safiyeti tükendi mi zaman içinde? Kirin ziynet zannedildiği bir şuur bulanıklığına mı geldik?

İslam'da tevbe, Allah-kul ilişkisinde önemli bir disiplin. Öyle ki onu Allah emrediyor:

birbiriyle çelişkili gibi görünen bu iki cevabın yorumunu Ebu Nasr es-Serrac şöyle yapıyor: Sehl'in cevabı, henüz işin başında olanlar içindir. Onlar, günahını unutmamalıdır ki, pişmanlığı artıp Rabbına daha kuvvetle dönsün.

Sehl b. Abdullah'a tevbeden sordular: "tevbe günahını unutmamandır" diye verdi. Aynı soruyu, Cüneyd el-Bağdadi: "Günahı unutmaktır" diye cevapladı.

Cüneyd'in cevabı ise, yolun ileri noktalarının varmış olanlar için geçerlidir, çünkü onlar, Allah ile olan ünsiyetlerini ve bağlılıklarını artırarak gönüllerinden günah düşüncesi dahi silinip günahı unutmuş olsunlar.

çok güzel ifadeler, tespitlerdi, Allah razı olsun.

Muaz bin Cebel Rasulullah'a soruyor: Nasuh tevbe nedir ya Rasulallah? İşte Rasulullah'ın cevapları:

Hazreti Ali -kerremallahü vecheh- bir bedevi Arab'ı "Ey Allahım, senden mağfiret diliyor ve tevbe ediyorum" diye alelacele dua ederken görüyor. Ona:

Tevbenin lügattaki anlamı "rücu etmek" demek: Dönmek, yeniden yönelmek... Bağlılığı yenilemek. Demek Rasulullah günde yüz kere, yani sayısızca Rabbine dönüyor, yöneliyor. Yakarıyor. Bağlılığını yeniliyor. Bunun anlamı, gönlü, her an Rabbi ile beraber oluyor demek. bir an gafil olmuyor Rabbinden demek. bir günahtan rücu değil haşa. Belki dünya gailesinin en küçüklerinden bile kurtulma, her an Rabbin huzurunda bulunma cehdi... Geceler boyu, kumları ıslatıncaya kadar secdede göz yaşı dökmenin başka ne anlamı olabilir... bir aşk hali. Rabbi ile buluşma ve O'ndan ayrılma vaktine göz yaşı dökme... Peygamber tevbesi bunun için olmalı... Sürekli dirilik yolunda merhaleler katetme tevbe... Ömrün her anını, Rabbin nazarına sunma. Her an hesaba hazır olma.

Öyleyse bir kuvvet kaynağı tevbe, mü'min için. Yaralı hücrelerini sürekli yenileyen bir bünyede zaaf olur mu? Tevbeyi, günahtan sonra sürekli bir duyarlık gibi yaşayan mü'min kişiliğinde yaralı uzvun kangrenleşmesi mümkün değildir. Çünkü bir günahtan sonra, tevbe yerine geçecek bir güzellik gelecektir peşinden. Günah yarası derhal şifa bulacaktır böylece. Onun için mü'min, kişiliğinde kangren yaşamaz. Hatta tevbeye vesile olacak küçük günahlar, bünyedeki duyarlığı yenileyen bir engele dönüşür. Mü'min orada, yeniden güç toplaması gerektiğini düşünür. Rabbinden rahmet diler, nusret diler.

Allah Teala, kuluna kapısını açık tutuyor hep. Temiz yaratmış onu, ve bu temizlikle kendisine dönmesini istiyor. Ezelde biat almış kulundan. Ve o biat aynı sağlandıkta sonsuzluğa uzansın istiyor. Yaralanmasın istiyor. "Nasuh tevbe" istiyor Rabbimiz. "Nasuh" kelimesi lügatte İki türlü kullanılıyor. birincisi "safilik, halislik" anlamına; diğeri ise "Söküğü dikmek, yırtığı yamamak" için... (2)

ARACISIZ-RANDEVUSUZ

Dipnotlar: l. Tahrim Suresi. 66/8. 2. Elmalılı Hamdi Yazır, Hak Dini Kur'an Dili, C. 7 s. 5126. 3. Age., c. 7 s.5127. 4. Age. c. 7, s. 5127. 5. İmam Gazali, Kimyayı Saadet, s.531, Erkam Yayınları. 6. Nur Suresi, 24/31. 7. Bakara Suresi, 2/222.

SÜT NASIL MEMEYE GERİ DÖNMÜYORSA...

peygamber efendimize sav din nedir diye sorulunca kendisi din samimiyettir diyor. ve bu samimiyet kelimesi aslında islam dinini en iyi ifade eden kelimelerden birisi. samimiyet olursa tevbe gerçek olur. ALLAH CC samimi kullarından eylesin bizleri.

- Kul yapmış olduğu günaha pişman olacak, Allah Teala'ya tazarruda bulunacak ve bir daha işlememeye azmedecek. Günaha bir daha dönmeyecek. Nasıl süt memeye geri dönmezse...(3)

Ya bizim tevbelerimiz? "Ey iman edenler" hitabıyla bizden istenen tevbe?

Tevbe, günahın, kirin farkında olmaktır. Her an Yüksek Huzura çıkmaya hazır olmaktır. Temiz kalma tutkusudur tevbe. Kirden arınma cehdidir. Emaneti koruma titizliğidir. bir gönül duyarlığıdır. Günah önünde settir tevbe. "bir daha o Yüce huzura nasıl çıkarım?" tedirginliğidir. bir kul havasıdır Rabb'e karşı. Utanmasıdır.

YALANCILAR TEVBESİ

İmam Gazali -rahmetullahi aleyh-, tıpkı Hazreti Ali gibi tevbeyi külli bir muhasebe disiplini olarak değerlendiriyor: Geçmişin, halin ve geleceğin muhasebesi... Eğer şu an, bir tevbe anı ise mü'min için, geçmiş hesabı dökecek önüne. Kayıparını teker teker ele alacak. Üzerindeki Allah ve kul haklarını dizecek alt alta. Bunlar için bir telafi programı oluşturacak. Sonra, içinde yaşadığı zamana bakacak. Hangi halde bulunuyor? Üzerine düşen o anın sorumluluğu ne? Nelerden kaçınması gerekiyor. Bunu seçecek. Ve geleceği dikkate alacak. Önünde, Allah'ın huzuruna varıncaya kadar geçecek zamanı Allah ölçülerine göre biçimlendirmeye, günah işlemekten, bir ateşe düşecekmiş gibi endişe ederek kaçınmaya gayret edecek. Böylece geçmişi ile, hali ve geleceği ile bir imbikten geçirecek kendisini. Süzülecek, arınacak. Geçmişini arındıracak, geleceğe bilenmiş bir irade ile yönelecek. (5) Tevbe bir dirilik iksiri olacak böylece mü'minin hayatında... Her zaman Allah huzuruna çıkacak kıvamda tutma hali kişiliğini...

GÜNAHI UNUTMAK, UNUTMAMAK

"Allah'a topyekün tevbe edin ey mü'minler! Umulur ki kurtulursunuz. "(6) Bu çağrı, Rabbimizin çağrısı. Bu kurtuluş ümidi, Rabbimizin vadi. Topyekün tevbe etmemizi istiyor Rabbimiz. Bütün çağların mü'minlerinden istiyor bunu. Ve bizim Peygamberimiz, tevbe diriliğinde öncülük ediyor bize: Günde yüz kere...

Tevbe öyle bir kanaldır ki mü'mine sunulan, mü'min oradan aracısız ulaşır Rabbine. Burda pişman, acılı, yanık bir gönül, karşıda Alemlerin Rabbi. Kul ve Allah karşı karşıya... Bu, Rabbin kula bir lütfu. Huzura kabul edişi. Randevusuz bir açılış bu. Ne zaman kapıyı çalsan önüne en yüce huzur açılıveriyor. Ne kerem, ne lütuf Rabbim. Biz buna layık mıyız

Tevbe, hesap günü gelmeden önce hesaplaşmaktır kendimizle. Artılarımızı, eksilerimizi ortaya dökmek ve borçlardan kurtulmak için gayrete soyunmaktır. Tevbe bir ahiret kaygısıdır hayatımızda. Hesap gününde yüzü ak, kalbi ak çıkma umududur.

Rasulullah bizlere tevbede de örnek. Güzel örnek. O eğer günde yüz kere tevbe ediyorsa, bizlere de onun bereketinden ışıklar serpilmeli değil mi?

İşte tevbe bu. Tevbe, her uzvu hesaptan yüzü ak çıkacak bir temizliğe yöneltme çabasıdır. Her uzva abdest aldırmaktır tevbe. Elin, dilin, gözün, kulağın, kalbin manen yıkanmasıdır. Bize teslim edilirkenki temizliğine iade etmektir. Her uzvun şuurunu taşımaktır. Kalbi kalb yapmak, eli el, gözü göz. Külli bir arınma, yıkanma ameliyesidir tevbe. Nasuh tevbe...

Rabbimiz nasuh tevbesini edebilmiş, selim bir kalple Ona varmayı nasip etsin inşallah...

Peki bugün müslümanların dünya çapındaki güçsüzlüğünün sebebi ne?

Demek Rabbimiz bizden halis, saf bir yöneliş, rücu, yeniden dönüş istiyor Zatına... Kulluğu yalnız kendisine has kılmamızı istiyor. Kulluğu, sevgiyi arındırmamızı diliyor. Rabbimiz, biatımızı yenilememizi istiyor. Yırtılma, eskime, zedelenme olmuşsa dünya hengamesi içinde, onları yeniden O'na yönelerek inşa etmemizi bekliyor. Tevbe bir biat yenilemesidir mü'min için. Yaralarını sarma ve tedavi sürecine girme gayretidir.

bir terbiye sürecidir tevbe. Müeyyideyi, sürekli yanı başında, bir nazar-ı ilahi gibi hissetme hassasiyetidir. Nefsi, ona göre disipline etme, zabtü rabt altına almadır. Nefsi, gemlemektir. Kendi irademizi bulmak, onu hayatımıza hakim kılmak ve onu Rabbin rızasına, hoşnutluğuna rabtetmektir.

tevbe krizi bölümü de çok iyi bir değerlendirme olmuş...

- Tevbeyi altı şey gerçek hale getirir: Geçmiş günahlara pişmanlık, farzları iade, mezalimi red, hasımlarla helalleşmek ve bir daha dönmemeğe azmetmek, nefsi günah yolunda büyüttüğün gibi Allah'a taatte eritmek, ona günahların tadını tattırdığın gibi taatın da acısını tattırmaktır.(4)