Ümmiydiler, gurbetciydiler gülmemişti hiç biri

arar bazen aşk zannettıgı,

Kanar her yerimden

Eli ayağı tekerleği kanısı yoktu

Bu köyleri suya verdik

Hepten suya verdik

Hesinik, hulmin, kara, pınar, ecüzlü

gitme gözüm yolda kalır..

Çeker giderim...

Gün olmuş ve dut kurusu süpürge tohumu

mesafe..

ve ömrümüz geçer, bunla,

Siktir çekilmişim yani kendi öz yurdumdan

her türküde ki acı, özlem, sevgi bizden...

konussam seni uzerim sussam benim içim yanar

Vahşin, venk ve payamlı ve süderek

inan sözler bıle kifayetsiz kalır...

ama ne olur gitme diyebilmeli insan

Parçalanmak yerine, herkes gibi ayrılsaydık biz de seninle...

çok sevdıgım bır parça nedense bana hep umutsuzca gıdışlerı hatırlatır...

ulaşılmaz sen,

Kurt bana hastir çeker

hiç ayrılmadık seninle değil bir sene bir gun

Birkaç kıl keçi bir torba çökelik

anlamıyosun ama hep bi sızı içimde

gitme aklım sende kalır uyuyayamam geceleri

Yılan bana çiyan bana

aslında gördüğü yerde bir çömle taksı gelmiyor mu insanın...?

Ve pul ve güci, kırani, haskini

bırde bakmışız ki ne türkülerdekiler biz,

Toprağı, gazı, tuzu, ışığı yoktu

sen olasın...

hayat bir oyun misali,

gıtmesem ben de kalır...

ne de filmlerdekiler,

sevmek ne kadar adil,

senle başlar, senle biter,

bır yanım acır,

aşkın ve ateşin büyüsünü,

bazı gidişler için care yoktur artık dönemezler

ve kımse de bulamadı o nu...

ve sarsıcı kağıt kesiği gibi kestiiğini

yüzyıllardır aranır...

Ve de kız kardaşlar

kadere iananan biri gidenin ardından böyle bir yas tutar mı!

ve gerçekten bu türkülere eşlik ederken usulca akar yanagımdan sen...

Ve atı, arabası yoktu

Gayri gider oldum gardaşlar

Sanki çarıklarını yemiştiler

Gayri haram bu can bana

Ve soğuk, asman, pulur, hıdır öz

Bu sevdalar bu ağaçlar haram bana

Hastir ceker yılan bana

kendimzden bi parça olmasa beğenmeyiz

her umut kendımız...

Bu toprak damlar bu yollar bana

yanlıl insana rast gelmişim demektense doğru insanı kaybettim demek daha kolay çıkıyor dilden..

vakitsin giden sen ve kadere inancı sadece dilinde olan bir ben

Bilmediğim diyarlarda.. Belki bu ülkede bilde değil artık..

Oğul uşak birde karım

Lan kardaş bu nasıl yara

gitme gitme...

bır o kadar çaresiz ve gururlu...

bazen gercekten duyguların tavan yaptıgı zamanlar...

vakit varken gitmemeli insan

onu ve o zannettıgını...

duyguları,

bazen guru engel olur bazen öfke

yada farklı olanı buldukta ne oldu diyesi...

bır başka sen olana kadar...

bır de ben...

Keşke,

insan kendine benzettiğini severmiş

kanıyor durmuyor ve ben yara nerde bilmiyorum

ve kendımızden bır şey bulmaz mıyız...?

kader...:))

Çünki suyu yoktu

hep böyle degılmıdır insan...?

belki bişey olmaz ama korkuyorum elde değil

Dövülmüşüm, sövülmüşüm, kovulmuşum ben

sen uzak bi kentin limanında bense uzak bi şehrin yamacında

Ve huni, su payniği, zalbar

işte bütün mesele bu...

aşk yoksa neden acısı bu kadar gerçek

o sen kim...?

bile gitme...

Haritadan silindiler bir sabah

bazen de hıç bulamaz...

başrolde hep sen...

Haybedendi yaşamları

Kaybettim..

her fılmde kı kahraman bız...

Ve de gavur içinde yesirdiler

geriye yanlız sen ve ben kalır...

Ve tulum peynirine hasrettiler

ve kımse kendıne konduramaz yok olmayı...

O uzakta.. Çok uzakta..