Simdi ceviz kiriyorum.

Arkadaşlar merhaba ; Öncelikle biraz kafanızı şişireceğim için kusura bakmayın. Artık içimdekilerden kurtulmak ve vereceğim kararla ilgili sizlerinde fikirlerini almak istediğim için yazıyorum...

İstanbul Üniversitesi geçmişi olan köklü bir Üniversitedir. İnsana çok şey katar köklü bir Üniversitede okumak.

sınıf arkadaşım vardı ünv iken mezun olduğumuzda 30 yaşında idi, o yüzden yaşına takılma ki daha gençsin bu ülkede iş bulmak zor zaten o yüzden olabildiğince donanımlı olmaya çalış oku sonra pişman olmaktan iyidir, mezun olduğunda hem tecrübelerin hemde yaşının verdiği çok fazla bilincin olucak bu avantaja dönüştürdüğün senin için çok iyi olur

Mutlaka oku İstanbul Üniversitesinde...

Ülkemizde mekanizma ise; genelde insanlar liseden sonra üniversite ve askere gider sonra evlenir 30 geldiğinde çoluk çocuğa kartışır bitti gitti yapacak bir şeyi kalmaz artık.

28 yasindayken Yildiz Teknik 'i kazandim, 33 yasindayken bitirdim.

Henüz 15 yaşında çalışma hayatına girmem ve hem okulu hem de aile sorumluluklarını üstelemem zorladı beni ama hiçbirşey başarısızlık kadar koymadı. Anne baba ayrıldıktan sonra kendimi hep eksik hissettim, tamamlayamadım. Daha sonraki dönemlerde ortaokul bitti lise bitti ama ben hiçbir şeyin farkında değildim. Kendi içine kapanık, her şeyden uzak yaşıyordum. tecrübesiz ve bi o kadar da aptaldım. Hep başarızlık ve hüsran. Neden bu kadar çaresiz hissediyordum kendimi bir türlü anlamıyordum. Ama bir şeylerin eksik olduğunu biliyordum ve sonradan anladım Neden yaşamımın böyle olduğunu. Çünkü kimse bana yaşamayı öğretmemişti ki. Gözlerimi açtığımda ben, kapattığımda yine ben vardım?

korkanın çocuğu olmazmış

Haklısınız.

Çok teşekkür ederim yazdıklarınız için

Genellikle,"Herşeyi olacağına bırak düzelir elbet yeni bir başlangıç hala mümkün" diyerek geçiyordu zamanım. Henüz 24 yaşındayım ve hayatımda hiç kazandığımı hatırlamıyorum. Ne zaman baltayı elime alsam hep taşa vuruyordum. Artık alışmıştım ama bu sefer taştan sekip ayağıma değiyordu?

Hayata 18 yasinda basladigimizi dusunursek tam 15 sene gecikmeyle basladim ve o sure boyunca elimi, soguk sudan sicak suya sokmadim.

Okuyun, mutlaka okuyun.

kesinlikle kaydol.. günümüzde hiç te geç bir yaş değil.. insanlar 22-23 yaşında mezun olup 30 una kadar iş bulamıyor.. bu açıdan da düşünebilirsin olayı.. yani erken mezun olmak da bazen birşey ifade etmeyebiliyor

tebrik ediyorum, mutlaka okuyun..

harika bir duygu olsa gerek biz 20 yaşında üniversiteli olduk da nooldu. tercübe herşeydir gençler unutmayın :)

Anadoludaki meslek lisesi gibi Üniversitelerden mezun olanların hali ortada.

azmin zaferi demek doğru olur bu sürecin sonunda bana göre. Git güzel bir üniversite kazanmışsın devam et. Ben üniversiteden mezun olduğumda 27 yaşındaydım. Hayat belli olmaz. Tuttuğun fırsatı kaybetme. Memur alımlarına uzman alımlarına bakarsan eskiden 30 du yaş sınırı şimdi 35e çıktı. Hayat şartları değişti artık. Avrupayı seven milletiz. Avrupadan örnek vereyim. Fransada 35 yaşında üniversiteden mezun olup yeni bir meslek seçen insan dolu. O yüzden oku kazanmışsın bırakma oku. Sen azimlisin ve bunu da başarırsın.

sabahları okula gidip öğleden gece 11-12?ye kadar çalışıp 19 yaşında liseyi bitirdikten sonra artık bir şeyleri değiştirmek zamanının geldiğini fark ettim. Çünkü böyle yaşanılmıyordu. İnsanın kendisi için yaşamadığı bir hayatı yaşamak çok zordu. Çünkü hergün hep aynı rutinlerle geçiyordu. İşe gitmek, işten gelmek ve tekrar gitmek? Kendi hayatını yaşayamamak gibi mesela? daha sonra Taş ocağında işe girdim ve günde 16 saat hem bekçilik yaparak hem geceleri ders çalışarak zamanım geçti. Aslında hiçbir konu hakkında bilgim yoktu ama kendimi geliştirmek istiyordum ve ilk Don Kişot Kitabıyla başladım okumaya ve böyle devam ettim. Bu süreçten sonra hayatımdan çok memnundun çünkü taş ocağında hep yalnız kalıyordum ve buda benim için kitap okumak ve ders çalışmak demekti. Özellikle kitap okumayı çok seviyordum. Neyse Daha sonra çeşitli sınavlara girdim ama yine kazanamadım. . Ve şimdi yaş 24 ve İstanbul üniversitesini kazandım Ama bu sefer korkuyorum gitmeye. Yaşım geçti sayılır açıkçası gençlerin arasında okumak ve 24 yaşında üniversiteli olup ve 28 de mezun olduktan sonra o yaşta hayata atılmak gözümü korkutuyor. Sizce ne yapmalıyım? İnsanın eline bir defa geçen bu fırsatı değerlendirmeli miyim? önerileriniz ve yazacaklarınız benim için çok değerli olacağını belirtmek istiyorum?. Şimdiden teşekkür ederim?.

Ozetle; hicbir sey icin hicbir zaman gec degil.

bi kaç arkadaşım var okuduğu bölümü sevmediği için tekrar üniversite okuyan hatta yaşı senden fazla olanda var bi şey kaybetmezsin okuyarak 28 geç bi yaş değil...

İktisat fakültesi - İşletme Bölümü

Fikrim budur eline geçen imkandan vazgeçme

Hangi bölümü kazandınız?

hayat hıkayen güzelmış çoğu ınsan senın gıbı bende sonradan ögrencı affından gırıp bıtırdım unıversıteyı bıtır de nasıl ne zaman bıtırırsen bıtır sana heryerde lazım olacak o dıploma bu fırsatı da kaçırırsan ılerde çok pişman olucaksın

korkma!!

öncelikle yaşadıklarınızı samimi bir şekilde yazmışsınız. Herkesin hayatında eksiklikler pişmanlıklar yanlışlıklar korkular vardır. Siz üstesinden gelmişsiniz. Bence yaş olarak hiç de geç değil. İstanbul belki de hayatınızı olumlu değiştirir. Hem okur hem çalışırsınız. Tebrikler

Allah daha da muvaffak etsin sizi.