-''benim 10 yılda geldiğim yere 2 ayda gelmeye çalıştığın için.''

'Peki sen, gözümü bile kırpmadan bir kılıçla ikiye bölünebileceğimi görmüyor musun?'

Gerçek ne olacağımda, ne oldumda değil.

şarkıların bahsi geçen yegane konusu

-Hiç.

Hükümdar yaşlı adamın sözlerinden etkilenir ve ona kim olduğunu sorar.

Bu ince çizgidir...

-Peki hünkarım, şimdi siz bu ülkenin hükümdarısınız. bundan sonra ne olmayı

-''on yılda''demiş kavak.

Barbarlar ordusu köye geldiğinde hiçbir dirençle karşılaşmadı ve vahşi adamlar kazandıkları bu zafer şerefine büyük bir ziyafet düzenlediler. Tam yemeğin ortasında bir rahip karşılarına dikildi.

Yaşlı bir adam tarlasında çalışırken devrin hükümdarı tebdil-i kıyafet yolcu misali ona yaklaşır. Selamlaşırlar... Yaşlı adam konuğunun sıcaktan bunaldığını düşünerek ona bir tas ayran ikram eder. Derken sohbete başlarlar.

Büyüyünce doktor olma hayali vardı. Yaşadığı vatanına, ülkesine ve bütün insanlara faydalı bir doktor. Bu hayali ile bütünleşmişti. Ama ne yazıkki doktor olacak konumda da değildi. Kendi uğraşları ve başkalarının yardımı ile yaşamaya çalışan bu çocuğa bir yadım eli uzandı. Fakirliğin, yokluğun ne demek olduğu çok iyi bilen bu çocuk hayallerine ulaşabileceğini düşündü ve çok sevindi. Çocuğa yardım eden kişi hemen bir yurda yerleştirdi ve onun orda olabildiğince iyi bir şekilde yaşaması için elinden gelen herşeyi yaptı.

Bazıları kullanıyor olsa bile hala gerçeklerin farkında olmayan insanlarla dolu çevremiz.

Hükümdar şaşkın bir tavırla,

Yaşlı adam ona:

-Hünkarım;

Yaşlı adam son derece dingin yine:

Rahip sakin bir şekilde cevap verdi:

ALıntı

-Sen benim kim olduğumu biliyor musun? Ben bu ülkenin hükümdarıyım.

kavağın yanında bir kabak filizi boy göstermiş. bahar ilerledikçe bitki kavak ağacına sarılarak yükselmeye başlamış.

-''on yılda mi'' diye gülmüş ve çiçeklerini sallamış kabak.

Rahibin ölüm karşısında bu kadar soğukkanlı kalabilmesine şaşıran şef, ertesi gün adamlarını toplayıp köyü terk etti.

Köy bir barbar kabile tarafından tehdit ediliyordu. Köyün sakinleri de birer birer evlerini terk edip daha güvenli yerlere göç ediyorlardı. Bir yılın sonunda köyde bir grup Cizvit'ten başka kimse kalmamıştı.

'Sen neden hala buradan kaçmadın?' diye bağırdı barbarların şefi. 'Seni gözümü bile kırpmadan kılıcımla ikiye bölebileceğimi görmüyor musun?'

Geleceğimizi kaybetmeden kendimize soralım lütfen

işte ben sizin hükümdarlıktan sonra ulaşacağınız mertebedeki adamım.

''ben neredeyse 2 ayda seninle ayni boya geldim bak.''

düşünüyorsunuz?

Belki biz bu hallere düştük ama geleceğimiz hala kendi ellerimizde.

sormuş endişeyle kavağa:

-''doğru ''demiş ağaç.''doğru''

-''sen kaç ayda bu hale geldin ağaç?''

-Ne demek bu...? Senin mutlaka bir adın ya da ünvanın vardır!

-Hiç. der,

-''neler oluyor bana ağaç?''

Günümüzde bu cümleyi kullanabiliyor muyuz hiç?

Genç doktor hayatı boyunca sürekli yardım kuruluşlarına yardım etti, başkalarına sürekli kendi çocukluğunu hatırlayarak yardım etti. Ve başkalarınıda bu yola teşvik etti. Sonunda da evlenerek mutlu bir hayat sürmeye başladı.

Gücün kibiri

Çocuk mutlu değildi. Sokaklarda yaşayarak karnını doyurduğu günlerdeki, hayalini kurduğu doktor olma fırsatınıda bu kişi ona sağladı. Çocuk hemen okula gitmeye başladı. Hayalini gerçekleştirmenin başlangıcı olan bu okula başlama işi onun için paha biçilemez derecede sevindirici oldu.

yağmurların ve güneşin etkisi ile müthiş hızla büyümüş ve neredeyse kavakağacıyla ayni boya gelmiş. bir gün dayanamayıp sormuş kavağa:

Adam bu durum karşısında durumu izah etmeye çalışır:

Alıntı

'Buraya gelip bizim bütün huzurumuzu kaçırdınız. Sizden burayı hemen terk etmenizi rica ediyorum.'

ve ancak sonucu yaşayarak öğreneceğimiz

-''niçin?''

Hayatın gerçek yüzünü kavramak, hayal dünyasından az da olsa kafayı kaldırmak.

yıllardır filozofların dahi hakkında sözcükleri üretip

selamlar derya:)

Henüz 11 yaşında bir çocuktu. Ailesinden ayrı uzak bir şehirde tek başına yaşamaya, hayata tutunmaya çalışıyordu. Yaşı itibari ile küçüktü ama yaşadıklarını anlatmaya bir ömür yetmezdi.

bu yüzden de yaşadıklarımızla değil, daha çok olacaklarımızla bileceğimiz

şairlerin dahi mısralarda anlattığı

?Ne oldum değil, ne olacağım.? demeli ve bütün yardıma muhtaç herkese yardım etmeliyizki bu çocuk gibi dünyadaki bir çok kişi kendi hayallerine ulaşarak başkalarına faydalı olsun.

günler günleri kovalamış ve sonbaharın ilk rüzgarları başladığında kabak önce üşümeye başlamış sonra yapraklarını düşürmeye, soğuklar arttıkça da aşağıya doğru inmeye başlamış.

Doktor olan çocuk kendisine yardım eden bu kişiyi görünce göz yaşlarını tutamadı. Onun adına çok üzülmüştü. Kendisini ona karşı ve bütün yoksulluk çekenlere karşı borçlu hissediyordu. Onu hemen oradan aldı. Güzel bir eve yerleştirdi ve ona bakacak bir bakıcı buldu. Kendisini yardım eden bu adamın da genç doktorun bu davranışı karşısında hem çok sevindi hemde çok hüzünlendi.

-''ölüyorsun ''demiş kavak.

Aradan uzun yıllar geçti, Yaşı tam 28 iken hayallerine ulaşmıştı. Hayaline ulaşmanın mutluluğunu ömrünün her anında doyasıya yaşadı. Tabiiki onun bu konuma gelmesini sağlayan kişiyide unutmadı. Kendisine yardım eden kişi ile de uzun zamandır görüşemiyordu. Aradı, izini buldu o kişinin. Yıllar önce ona yardım eden kişiyi gördüğünde tanıyamadı. Ona yardım eden kişi bütün mal varlığını kaybetmiş ve küçük bir evde komşularının yardımı ile yaşar hale gelmişti.

Alıntı Hikaye

zannetmiyorum...

Hükümdar merakla:

Yaşlı bilge yine aynı alçak gönüllülükle:

Hükümdar bu sefer kendisiyle alay edildiğini sanır ve

ne olursa olsun hayat bir bilmece