Allah işte yaratılış gayesi olan bu görevinde başarılı olabilmesi için insana maddi ve manevi bütün ihtiyaçlarını vermiştir.

bunlar;

Büyükler, sekerat-ı mevti, uyku haline benzetmişlerdir. İnsan neye çok değer verir ve ne ile çok meşgul oluyor ise onu rüyasında daha çok görür.

İnsanda diğer canlılarda olmayan bir takım yetiler ve kabiliyetler vardır,

Aslında şu ayetler daha iyi bu durumu açıklar :

İşte insanın böyle bir takım özellikleri vardır. ALLAH, insanı yeryüzünde hayatı ve ölümü ile imtihana tabi tutmuştur(67. sure 2. Ayet)insan tabi tutulduğu görevi ise ibadetler ve vazifeler ile mükellef olmak üzere yaratmıştır yani insanın yaratılış gayesi budur(51. sure 56. ayet)

Dünya sevgisi en büyük tehlikedir. Kulun imansız gitmesine de sebep olabilir. İnsan sevdiğinden ayrılmak istemez, hep onunla birlikte olsun ister.

Nankör olabilme durumu olması

Hadis-i şerifte buyuruluyor ki: ?Ne kadar yaşarsan yaşa, bir gün öleceksin! Ne kadar seversen sev, bir gün ayrılacaksın! Ne yaparsan yap, ister iyi, ister kötü, karşılığını göreceksin!?

HAFTANIN SOHBETİ

Bir insanın gayesi dünya olursa, tehlike çanları çalıyor demektir. Biz dünya için yaratılmadık. Burada kalıcı da değiliz. İstesek bile bizi burada bırakmazlar. Dünyaya gönderiliş gayemiz, ahiretimizi kazanmak içindir.

Çok kibirli olabilme durumu ve benzer gibi

O ALLLAH ki sizi yaratı. böyle iken kimimiz kafir kimimiz de mümindir(63. sure 2. ayet)

Kime topladığını, kimin bu malı yiyeceğini de bilmiyor. Belki en sevmediği adam gelir ve eline geçirir.

Öyle zenginler vardır ki, dünyayı sevmezler. Öyle fakirler de vardır ki, onlardan daha haris az insan bulunur. Zihni, fikri, düşüncesi hep paradır. ?Nasıl yapsam da zengin olabilsem!? hayaliyle ömrünü tüketir!..

Dünya sevgisi, insanı dünyada, kabirde ve ahirette sıkıntılara sokar. Dünyada, insanı gece gündüz çalıştırır. Çeşitli tehlikelere attırır. Kazandığı, malın muhafazası ile huzursuz olur. Kimse çalmasın, kimse yemesin diye ömrünü harcar.

Hazreti Ali radıyallahü anh buyuruyor ki: ?Rabbimizin dünyaya hiç kıymet vermediğinin en büyük delili şudur: En kıymetli yiyeceği bir böceğin kusmuğudur. En değerli giyecekleri de bir böceğin salyasıdır.?

İnsanın kabir hayatındaki sıkıntısı ise; kendisi ile beraber?kefen?den başka bir şey getirememiş olmasıdır. İnsan ne kadar güzel giyinirse giyinsin, son elbisesi?kefen?dir. Ne kadar ev değiştirirse değiştirsin son gidip kalacağı evi?kabir?dir. Ahirette sıkıntısı ise; dünyada elde ettiklerinin her kuruşu için hesap vermek mecburiyetidir.

Heva ve heves sahibi olması

Pek güzel olmuş, Allahü teala razı olsun.

sizdende Allah razı olsun.

Hem kazancın helal olması, hem de harcamanın helal olması gerektir.

Çoğumuzda mevcut bulunan yanlış bir kanaat vardır. Zengin birini gördüğümüz zaman onun dünyayı çok sevdiğine hükmederiz. Fakir birini gördüğümüzde de onun dünya ile alakasının olmadığını zannederiz.

İrade

?Dünyayı gaye edinen, paranın kendisini yemeye çalışan adama benzer ki, çok aptallık etmiş olur.?

NEYE DEĞER VERİRSEN!..

Bir tavuk nasıl civcivlerini koruyorsa o da malına öyle bekçilik yapmaya çalışır.

Çok şımarık olma

Allah razı olsun Hocam.

Yaratılış gayesi ALLAH?I tanımak ve ibadet etmek olan ölümü ve hayatı ile imtihana tabii tutulduğu için din ve iman konusunda ZORLANMAMIŞTIR.

Mesela; bir doktor rüyasında bizden daha çok hastane, ilaç görür. Bir talebe rüyasında bizden fazla okul, ders ve kitap görür. Bir tüccar bizden daha çok para görür, alışveriş yapar...

İnsan yer yüzünde diğer canlılardan daha üstün kılınmış ve kendisine şan şeref ve bir çok ikramda bulunulmuş varlıktır.

Bir ömür durmadan çalışan, biriktiren, servet edinen biri, tedavisi mümkün olmayan bir hastalığa yakalansa; doktorları ve kendisi hayatından ümit kesseler ne kadar üzülür. Bir anda bütün her şeyinden -bir daha kavuşmamak üzere- ayrılmak üzeredir. Kendi kendine düşünür: Beni bu sevdiklerimden kim ayırıyor? Sonra her şeyin takdir-i ilahi ile olduğunu anlar ve?Yarabbi, bu kötülüğü bana niçin yapıyorsun? diye bir düşünce içine girse, onun imanla gitmesi çok zordur.

Düşünme, anlama

Vicdan ve benzeri

M. SAİD ARVAS

Dünya malını emanet bilir, sahiplenmez isek, rahat ederiz. Bir çocuğa bir oyuncak verilse; o da onu emanet bilse, oynar, alındığında da üzülmez. Fakat oyuncağı sahiplense, alındığında çok üzülür. O oyuncaktan aldığı lezzetin bin katı üzülür, ağlar, feryat eder...

Aynı zamanda insanın bir takım zafiyetleri eksiklikleri de vardır

Allah insanı peygamber ve kitaplar ile gönderdiği insanı dini kabule ve verdiği görevleri yapmaya zorlamamıştır çünkü insanı ölümü ve hayatı(67. sure 2. ayet), malı ve evladı(8. sure 28. ayet), hayır ve şer(21. sure 35. ayet), doğruluk ve yalancılık(29. sure 3. ayet), Allah yolunda çalışıp çalışmama ile (47. sure3. ayet)ve verilen nimetler (2. sure 155. Ayet,5. sure 48. ayet ve 18. sure 7. ayet)ile imtihana tabi tutmuştur. İMTİHAN OLMASI SEBEBİYLEDE DE inanıp inanmamakta ve ALLAHın verdiği görevleri yapıp yapmamakla kendisine bırakılmıştır.

Sadi-yi Şirazi buyuruyor ki: ?Gönlünü dünyaya bağlama, dünyanın bekası yok, geçip gidiyor. Gönlünü halka da bağlama, halkın da vefası yok... Gönlünü Rabbine bağla! Bir kul için O?ndan daha güzel bir sığınak yoktur.?

Aynen bunun gibi, insan da son demlerinde önem verdiği, değer verdiği şeyleri düşünür ve ruhunu o düşünce ile teslim eder...

bu sorunun en kolay cevabı bir yaratıcı olduğuna inanıp her şeyi onun yaptığı ve her şeyi onun bildiği inancına yönelmektir...

Hulefa-i Raşidin?in üçüncüsü Hazreti Osman radıyallahü anh bir hutbesinde şöyle buyuruyor: ?Cenab-ı Hak size dünyayı ve dünyadaki nimetlerini ahiretinizi kazanasınız diye vermiştir. Dört elle sarılasınız diye değil!? Sonra da devamla: ?Dünya para gibidir. Bir adama para verilirse onunla istediklerini alması içindir.? Yoksa para ne yenir ne de giyilir. Onunla yiyecek ve giyecek alınabilir.

Ondan yabancılık çekiyorum :)

bunlar

SON ELBİSE KEFENDİR!..