Bir yaz günü akşam saatleriydi..

hava bütün yakıcılığından kavuruculuğundan vazgeçmek üzereydi..

genç kızlar hayranlıkla beni izliyor dudaklarını falan ısırıyolar..

sağdaki soldaki konuşmalara kulak kabartmaya çalışıyodum..

kokusu bırakır gibi egzozu içimize ılık ılık bırakıp geçiyordu..

adam hala basmadın diye üsteliyordu..

kolay değil 4 tl ye maal olacaktı yolculuk bana.. asıl olan milletin gazı değil kerizliğin verdiği acı idi..

akbilimi usulca uzattım ve bastım

bende sinirlendim ''ulan 2 tl için sahtekarlık mı yapıcaz! al bidaha basayım için rahat etsin'' dedim.. ve önlere doğru gittim

yaşlı teyze ve amcalar kendi aralarında helal olsun delikanlı çocukmuş diye aralarında fısıldaşıyorlardı..

leonardo di caprionun sahnesi gibi herkes birbirinin arkasını kolluyordu..

hatta bi amca gülmekten kalp krizi geçirip öldü..

rüzgar minik minik esmekte nazlanıyordu..

''sen akbil basmadın '' diye suçlamaz mı beni..

süzüle süzüle bir yılan gibi kıvrılarak durağa yanaştı..

Sıra yüzünden dün bi kadını fena haşladim...

bende seyir halindeki imdat çekici ile camı kırıp otobüsten aşşağı atladım

bide sigara yaksaydım iyiydi..

ufak çocuklar ben büyüyünce bu abi gibi olucam diyolardı...

ee tabi bu sıcakta birde ayakta gitmek zulüm olacaktı..

otobüs şoförü direksiyonu bırakıpyeri yumruklamaya başladı..

biri gelip diğeri gidiyordu otobüsün..

her geçen otobüs gündeki kadınların arkasında bıraktıkları yanık kilotlu çorap

elimde akbille delikanlı, onurlu, gururlu genç delikanlı nidalarıyla ön tarafa kadar geldim..

birden yetersiz bakiye sesi çıkmasın mı.. ''do do do.. dono no..''

acaba bu savaştan kim galip gelecekti?

sıcak su ile mi haşladın :P

herkes bana bakıp gülüyor ve alay ediyodu..

genç kızlar gülmekten kafalarını camlara vuruyordu..

elimin akbile uzanması sahnesi 15 dakika falan sürdü..

otobüste herkese yetecek kadar yer vardı..

Durak her zamankinden daha kalabalıktı..

mavi gömleği terden yeşilimsi olmuş.. üzerinde bildiğin arıtılmış tuz kalıntıları falan olmuş..

''ben akbil bastım dayı!'' diyiverdim ufaktan bi atarlamacık yaparak..

otobüsteki ölüm sessizliği yerini kahkahalara bıraktı..

bu sözler üzerine çok pis gaza geldim..

ağzını burnunu kırsaydın :P

o gazla herkes buraya baksın diye bağırdım..

tutulacak bi yeride yok kavga etsek..

film sahnelerindeki gibi ağır çekimde hareket ediyordum..

seçimlere katılsam kesin yüzde 51 oyla muhtar bile olurdum..

gerek yok oğlum dedim kendi kendime bi sakinleştirdim kendimi..

;))o nasıl birşey ya...

Çok havalıydim yüzüne bile bakmadım hatunun...:)

derken çevre dostu yeşil motor olan körüklü belediye otobüsümüz uzaklardan

camlarda açık ohhh püfür püfür esiyodu..

Valla nasıl olduğunu ben bile anlamadim :)

otobüste ölüm sessizliği oluştu..

pusuya yatmış aslan sürüsü gibi herkes otobüsün kapısının önünde durmasını hesaplıyordu kafasında..

adama dokunur sokunmaz mikroptan zaten yamulcaktım..

telde konuşanlar ne konuşuyo diye onları dinlemeye çalıştım..

ceddin dede ceddin baba arka fondaki müzik eşliğinde otobüse çullandık..

demekki millet birbirinin arkasını kollamak için yalandan dayamaca yapmış..

ilk defa otobüs görmüştük çok heyecanlıydık bizi almaz diye titanickteki

akbilimi bastım ve kendimi en çok güvende hissettiğim en arka koltuğa oturdum..

kazananlar gençse direk uyku numarasına geçecekti..

hasta oluyorum atarlı genç ablaların karşısındakinin yüzüne bakmadan saydırmalarına :)

otobüs seyir halindeyken aniden otobüs şöförü bana seslendi..

haliyle baya yaralandım.