Kutsak Kitabımız Kur?an?da yüce Allah buyurur ki?Anlayasınız diye biz onu Arapça bir Kur'an olarak indirdik.? (Yusuf Suresi 2?inci Ayet)

Bizde eğitim ''talim'' zihniyeti ile ele alınmıştır.

Öğrencinin bir?özerkliği? olduğunu, bir?kişiliği? olduğunu unutuyoruz.

Sokrat?ın sözüdür; ?doğru bilgi, doğru eylemi gerçekleştirir?

Sevgi deyince; sadece annemizi, eşimizi, çocuklarımızı sevmeyi anladık.

Eğitimde, kültürü analiz edecek, geliştirecek, yeni sentezlere ulaştıracak bireylerin yetiştirilmesi söz konusudur.

Bireyler arası farklılıkları dikkate almayan bir eğitim sistemine sahip toplumun gelişme ve değişme imkanı oldukça sınırlıdır...

Ama bizim kültürümüze, yapılan eğitimimize bakalım; sadece düşüncemiz değil, bedenimiz de hapis, ellerimiz hapis, bacaklarımız hapis, rahat hareket ettiremeyiz, toplum olarak jimnastiği, halk oyunlarını, dansı bilmeyiz.

Eğitimde eksik olan bir konu da?sevgi? konusudur.

Eleştiriden, analizden ve yorumdan yoksun bir eğitim, eğitim değildir, anlamadık.

Kısaca adına?Eğitim Sistemimiz? dediğimiz?İnsan Yetiştirme Düzenimiz? işin bilimsel esası gözden kaçırılıp geçmişte olduğu gibi şimdi de siyasete ve ideolojik düşüncelere alet edilerek yıllardır yaz boz tahtasına çevrilmiştir.

N. H. Kleinbaum?un eseri; ?Ölü Ozanlar Derneği? ince bir kitap?

Bizde dersler sadece anlatılır; konferans verir gibi...

Ne kadar fazla alıntıların olduğu ve dolayısıyla kopuk cümlelerle örülmüş bir yazı olmuş. Başlıkla da alaka kuramadım.

Talim?nasıl? sorusunu sorar; arabayı nasıl kullanabilirim, piyanoyu nasıl çalabilirim, dili nasıl öğrenebilirim.

Hep?nasıl? sorusuna cevap aradık, hiç?niçin? sorusuna yönelmedik.

Eğitim sistemimizde hiç?sevgi eğitiminin? yeri olmadı.

Özet olarak eğitim insana analitik düşünce, soyut düşünce, özgüven, insan sevgisi, yaşama sevinci, özgürlük duygusu ve mutlu olmak ve mutlu kılmak isteği vermelidir.

?Hangi mesleğe sahip olursa olsun, felsefeden, sanattan ve edebiyattan nasip almadan yetişen bir insanın Pavlov?un köpeğinden pek bir farkı yoktur?

Zaten kendimizi bile sevmedik.

Goethe; ?üç bin yıllık geçmişin hesabını yapmayan insan günü birlik yaşayan insandır? der. Sokrat?ın sözü idi; ?sorgulanmamış hayat, yaşanmamış bir hayattır.? Bu sözleri hiç ama hiç anlamadık, anlayamadık.

Pavlovun köpeği mi bu

Bu çerçevede sınırladık, başka insanları sevmedik veya başka kavramlarla karıştırdık.

Antropologlar insanın evrim basamaklarında ellerin çok önemli olduğunu belirtiyorlar. Onlara göre; zekanın artması, büyük ölçüde serbest hale gelen ellerde yatan olağan üstü üretim potansiyeline cevap olarak ortaya çıkmıştır.

Immanuel Kant?ın üç kitabının da adı ne ilginçtir;

Ülkemizde; evde, okulda ve işyerinde sistematik bir biçimde üzerek, eğerek, ezerek bir insan yetiştirme sistemi vardır.

İnsanlara olması gerektiği gibi davranmasını öğrenemedik.

Zaten daha iyi yönetebilmek için uygulanan bölüp yönetme, başkaldırmaya izin vermeden baskı altına alma, zayıflatma ve geriletme yöntemine eğitim adını verdik?

Bu dar anlamda bile hep sevilmeyi bekledik, hiç sevmek için çaba göstermedik.

Güçlü toplumlar güçlü bireylerden oluşur.

Einstein?ın bir sözü;

Ama dinimizi bizden de çok iyi bildiklerini iddia eden günümüzün Maarif Nazırı okullardaki Kur?an eğitimi için diyorlar ki: ?öğrencilerimiz Arapça okuyacaklar ancak anlamayacaklar?

Eleştiri yok itaat vardır, sadakat vardır.

?Pratik aklın eleştirisi? ve

Sorgulama beyin hücrelerini, zihni çalıştırıyor...

Eğitim süreci bireyi hem fiziksel hem de zihinsel açıdan özgür bırakması gerekmektedir.

Eğitimde herkesi bir kabul ediyoruz.

Ve eğitimde eksik olan çok önemli bir şey daha var: Özgüven.

Ne saçma

Aslında sona bıraktım ama en önemlisi öğesidir eğitimin özgüven.

Biz ise diz çöktürmeye çalışıyoruz?

Osman Aydoğan

Eğitim, hele hele günümüzde olduğu gibi?talim? hiç değildir.

?Otorite ve hiyerarşi insan doğasına aykırıdır. Nerede otorite var orada isyan vardır.?

Eğitilmiş zihnin, öğretim görmüş zihinden daha farklı olduğunu anlayamadık.

Dürüstlüğün sadakatten de yüce bir değer olduğunu anlamadık.

?Şüphe aklın yarısıdır? derler , eğitim işte bunu vermeliydi, veremedik.

Zaten?sevgi? kavramının da içini boşalttık.

Halbuki antropologlar?insanın karakterini dik yürümekle kazandığını? söylüyorlar.

Jostein Gaarder?in çok güzel bir kitabı var; ?Sofi?nin Dünyası?

Çocuk evde, öğrenci okulda, birey işyerinde bir kusur mu işledi, hemen olumsuz hitaplarla yargılar itham edilir.

Yüzlerimizde hep hüzün neşidelerinin gizli çığlıkları var...

Aslında?Sofi?nin dünyası? hepimizin dünyasıdır.

Ama bizde eleştiri; ?övgü? ile?yergi? arasındadır.

Eğitimde; bir akıl yürütme vardır, neden sonuç ilişkisi vardır, durmadan sorgulama vardır, araştırma vardır.

?Yargı gücünün eleştirisi?dir.

Eğitim adı altında insanlarımızın yaşama sevinci budandı.

Goethe derdi; ?insanlara olduğu gibi davranırsanız olduğu gibi kalırlar, olabileceği gibi davranırsanız olabileceği gibi olurlar.?

Eleştiri için; bilgi gereklidir, anlama gereklidir, yorumlamak gereklidir, bilmedik, bilemedik?

Ama eğitim?niçin? sorusunu cevaplar.

Sanki insanlarımızın doğuştan Tanrı?nın bahşettiği özgüvenini yok etmek için çaba harcıyoruz.

Eğitimden, insan yetiştirme düzenimizden sorumlu olanlara duyurulur?

Öğrencilerin eğitim sürecinde birinci derecede ihtiyaç duyacakları şey; ne en ileri eğitim teknolojileridir, ne en ileri eğitim yöntemleridir, ne de bilgisayar tabletleridir. Öğrencilerin birinci derecede ihtiyaç duyacağı tek şey model alacakları örnek insandır.

teşekkürler

Eğitim talim etmek değildir, anlamadık, anlayamadık?

Sorgulanması gerekir. Ama anlamadık.

Eğitim belleğe bilgi doldurmak değildir.

Eğitim; irdeleme, sorgulama, analiz etme, çözümleme ile düşünme yeteneğinin ve kişiliğin geliştirilme sürecidir.

Fikir özgürlüğü, bilimsel özgürlük, eleştiri, özeleştiri olmadan bir toplum çağdaşlaşamaz, bir devlet yücelemez.

Bisiklete binerken bile bir öğrenme sürecinden geçiyoruz.

Bu bizim aile yapımızda, eğitim sistemimizde, insan yetiştirme sistemimizde olmayan bir şeydir; konuşmak...

Tolstoy ve oğuz Atay hariç uzun paragraf asla okumam

Eğitimin asıl hedefi de kendisi ile barışık, toplumu ile barışık, gülen, tebessüm eden, yaşamının nihai hedefi mutlu olmak ve mutlu kılmak olan bir insan yetiştirmek olmalıdır.

Sandık ki, ana lisan gibi?sevme duygusu? da insanda birden bire gelişecek.

Eğitim yapalım derken öğrencinin kişiliğini ve özerkliğini yontarak ona zarar veriyoruz.

Salt Bizim davranışımızla şekil alıyor

Özellikle eğiticilerin davranışlarında yargılayıcı, denetleyici ve müdahaleci bir tavır hakimdir. Aslında yargılayıcı, denetleyici ve müdahaleci bir tavır da heves kırar, hedef küçültür ve özgüven sarsar?

Eğitim felsefi olmalıdır, anlamadık...

Talim edilmiş zihin özel bir beceriyi kazanmış zihindir.

Erich From?Sevme Sanatı? isimli kitabının giriş kısmında yazardı; ?insanın eğitim düzeyi ne olursa olsun?sevmek? her insanın kolayca ulaşabileceği bir edim değildir.?

?Saf aklın eleştirisi?

Yazının başlığı?İnsan Yetiştirme Düzenimiz?

Ne diyeyim, ne yazayım, ne söyleyeyim, dizlerimi mi döveyim; insan yetiştirme düzenimiz kimlere emanet!

Gaarder kitabında sorgulama yapıyor, düşünmeyi, yaratıcılığı öğretiyor.

Halbuki olması gereken onara ederek, değer vererek, yücelterek eğitmektir.

Eğitim, sanat ve sorgulama üzerine yazılmış bir kitap...

İnsan Yetiştirme Düzenimiz

Oysaki bugünkü eğitim sistemimiz bireyleri birbirine benzetmektedir.

Gough der ki kitabında; ?karakter gelişimi, okulların yeni ve teknik açıdan mükemmel bir müfredat uygulamaya başlamasıyla gerçekleşebilecek bir şey değildir. Genç bir insanın iyi davranış alışkanlıkları edinmesinin en iyi yolu bu davranışlara sahip yetişkinlerde kendini özdeşleştirmesi ve onları taklit etmesidir.?

Eğitimbilimciler?İnsanın kendisine değer verildiğini ve takdir edildiğini hissetmesi gerekir.? derler, ?kendisini değersiz hisseden, baskı altında kalan ve örselenen insanlar düşünemezler.? derler?

Daha?İnsan Yetiştirme Düzenimiz?; ?eğitim? nedir, ?öğretim? nedir, ?talim? nedir, aralarındaki fark nedir, nerede eğitim, öğretim yapılır, nerede talim yapılır ayırdında bile değildir.

En büyük eğitici olarak başta anne ve baba olarak bu tavrı sergiliyoruz.

Eğitim almış insan; şüphe etmeli, soru sormalı, eleştirmeli, analiz etmeli, sorgulamalıdır. Ama biz her şeyi sorgulamadan ya kabul, ya da red ediyoruz.

Yeryüzü aslında Tanrı?nın kutsal kitaplarında vaat ettiği cennet ama biz bunun farkında olmadığımız gibi içimizde bir cehennem yaşatıyoruz alev alev...

İnsanın içindeki potansiyelin hiç önemi yok yani

Kültür olarak ne varsa hepsi insana hüzün şırınga ediyor...

Kendini tanıyıp seven kişi tutarlı bilgi elde ettikçe başkalarını da sever. Bunu anlamadık bir türlü

Eller serbest hale gelince işlevi artmış ve bedenin özgürlüğüne paralel olarak beyni de özgür hale gelmiştir.

İnsan yetiştirme düzenimiz eğitim adına insanlarımıza hükmetmeye çalışıyor. İnsanlara hükmetmeye kalktığınızda onları kaybedeceğinizi bilmedik. Oscar Wilde?nin sözüydü:

Giysilerimiz kara, yüzlerimiz kara, gözlerimiz kara, içlerimiz kara...

Eğitimin amacı insanı düşündürmektir, kişinin analiz ve sorgulama kabiliyetini artırmaktır.

Robin Williams başrolü oynamıştı aynı isimle filmi yapılırken...

Umberto Eco?ya atfen bir söz vardır; ?Bütün kitaplar iman etmek için değil, anlamak ve araştırmak içindir.?

Antropologların tespitidir: Davranışlarında özgür olamayanlar düşüncelerinde de özgür olamazlar.

Felsefe; insan düşüncesini özgürlüğe kavuşturmak içindir, bilmedik?

Romanda öğretmen?her zaman eğitimin amacı özgür düşünebilmeyi aşılamaktır? der. Filmi daha etkileyici idi?

Eğitimin işlevi nesilden nesile kültürün aktarılması da değildir.

Bedenimiz hapis, bedenimizi rahat hareket ettiremeyiz.

Felsefede sorular önemlidir, cevaplar değil...

Öğrenciyi şekil verilecek bir?balmumuma?, ?yontulmamış bir mermere? benzetiyoruz.

Talim davranış değişikliği yapmaz.

Russel W. Gough?un?Karakteriniz Kaderimizdir? isimli güzel bir kitabı var.

Ama biz eğitim yapmadık; öğretim yaptık.

İyi bir eğitim sistemi, bireyler arası farklılıkları korumalıdır.

Sokrat?ın amacı ders vermek değil, öğretmek değil, amacı; aynı konuyu paylaşan insanlarla konuşmaktır.

Eğitim bilimciler davranışları etkilemenin en iyi yolunun; ?olumsuz yorumlarda? bulunmak değil, ?olumlu pekiştirmelerde? bulunmak olduğunu, ?yanlış? işleri eleştirmek yerine?doğru? işleri pekiştirmek için zaman harcandığında daha iyi sonuç alındığını, insanlardan ne beklerseniz onların da onu verdiklerini söylüyorlar? Ama uygulamadık?

?Sen kimsin? diye başlıyor ilk cümle.

Malum askerlerin eğitimidir talim; ?tüfek şu şekilde çatılacaktır!? Bunun alternatifi, sorgulaması, ?niçin?i, üzerinde düşünülmesi yoktur.

Bu başlığı Türkiye?nin yetiştirdiği en iyi eğitim bilimcilerden olan değerli hocam merhum Prof. Dr. Yahya Kemal Kaya?nın yayınlanmış olan doktora tezinin ismiydi. Burada kendisini rahmetle anıyorum. Nur içinde yatsın.