keyfimden vazgeçmem

herkesi kendimiz gibi zannetmekten.

öğretmenlik insanın kanına işler, vazgeçilmez

umarsız ne ki?

2. birbir.'cim ben de bankacıyım, çok yorucu ama severek yapıyorum. e buna da şükür dimi:)

kendimden vazgeçemiyorum..

bnce bu insanın ruh halin eğüre değişen bişi, ama bnm için önce sevdiklerim, sağlığım en son mesleğimmm :)

ailemden

katılıyorum gevheri:)

eşim bankacıydı, işleri hep geç biter:)

umarsız umursamaz daha çok yakışır bence sana.

çok yorulsamda çok sevdiğim mesleğimden.

Vazgeçilmez diye birşey yok...:)

sonra umarsız oluyor insan.

aslında kısaca alışkanlıklardan vazğeçemiyoruz desek, aslında vazğeçebiliyoruzda bunu bazen kendimize kabul ettiremiyoruzz..

gevheri hayat insana vazgeçilmez olmadığını öğretiyor.

yalnız hakikaten bankacılık fedakarlık istiyor

herkes alıştığı işi sever:)yaşam biçimi haline dönüşüyor

ben demekten...

ben lise öğretmeniyim, o gençlerin neşeleri, onlarla şakalaşmak, onların taptaze umutları çok güzel

yorsa da değer

Rahatım...

tek olmaktan

inatçılığmdan

hayatta hiçbirşey vazgeçilmezim değildir...

Acı çeksek de aşık olmaktan.

yorsa da çocuklarımdan:)))