Belkide mecburiyetten kabullenişimiz.

Hayır neden kendimden vazgeçeyimki.

Ben ben olmayacaksam ya giderim gittiği yere yada bırakmam gittiği yere, yanımda kalması için herşeyi yaparım.

Bir yanında sevmek varsa

Çaba neden ki? Gitmek isteyen gitmeyi kafasına koyduğu anda yanında olsada aslında gitmiş demek değil midir?

Senin için senden vazgeçmesi... Seninde senden vazgeçmene neden olmaz mı?

Yoksa ben hem onsuz hemde bensiz naparım demi :)

diycem kızcan ama cümlen devrik olmuş :) toparla bence :)

Tabiki gerçekten sevdiysen sen o olmuşsundur, ama o giderken seni de götürürse peki sen ne yapacaksın? O zaman sen sen olamazsın ki...

Ama eğer ben O olmusam zaten giderken benide götürmüştür.

Ama anlayan anlıyor tabiki benimki sadece bir espri :)

:)))) Bazen cümleler devrik olmadan içinden mırıldanamazsın...

Bazen gidemezsin, bazen de gitme diyemezsin... Desen de nafiledir... Giderken bir parçanı da götürür yerine koca bir onsuzluk ve o kalırsa eğer, bazen acıtır bazen de gülümsetir acı acı...

Belkide susuşumuz kabullenişimiz...

Çözümsüzlük olarak görmeden en değerli şey olan zamanı iyi kullanarak geri dönmeleri için çaba sarfetmek lazım..

Ya senin için senden vazgeçmişse?

Bir yani mavi...

ve en büyük çığlık olur aslında sessizliğimiz.

Bir yanı fani...

Bazen de kırmadan gönderiyoruz ve gel diyemeden gelmelerini bekliyoruz, içimizden basbas bağırıyoruz gellllll artık, gelllll diye ama duyan olmuyor...

Bir yanı karanlık,

Fakat bazen bu o kadar zorlaşırki ne desen nafile ne geri gelecektir nede affeecektir.

Bazen insanları acımasızca kırıyoruz ve bu sefer geri dönmesi yada affetmesi için çabalayıp duryoruz.

Demek ki sözden daha fazlasına ihtiyaç var;)

Seni zaten hiç sevmemiştim dersen onu bir daha geri getirmez :)