o denli zorlaşır

Baba ve iki küçük çocuğu ormanda gezintiye çıkmışlardı. Bir süre yürüdükten sonra çocuklardan biri, "Baba, çok yoruldum" dedi. "Beni kucağına alır mısın?"

"Üzgünüm, seni kucağıma alamam" dedi. "Ben de çok yorgunum."

Baba tek sözcük söylemeden durdu ve ağaçtan bir dal kesti. Dalı bıçakla düzeltti ve oğluna verdi.

"Yaşamın ne denli zor olduğunu düşünürsen, senin için yaşam

"Bu at bir arkadaş, bir şarkı, bir şiir, bir çiçek, belki de bir çocuğun gülümsemesi olabilir. Çevresine bakınıp böyle bir atı arayan herkes onu bulabilir" dedi ve bir de öğüt verdi kızına-.

Çocuk aldığı yanıttan hoşlanmamıştı, bu kez ağlamaya başladı.

Baba yürümeyi sürdürerek yanıtladı oğlunu-,

Zorluklar karşımıza çıkabilir ve çıkacaktır da ama bizim zorluğu nasıl algıladığımız ve yorumladığımız önemli.

Çocuğun gözlen mutlulukla ışıldadı. Büyük bir coşkuyla sıçrayarak ata bindi ve atına vurarak evine doğru yürümeye başladı.

polynnamıymış o adamın adı

Sonra da tane tane açıkladı sözlerini:

Baba kendilerini şaşkınlıkla izleyen kızına döndü bu kez-.

"Al oğlum, sana güzel bir at" dedi.

"İşte yaşam budur kızım" dedi. "Kimi zaman sen de ruhsal ya da bedensel açıdan yorgun olduğunu duyumsayabilirsin. İşte o zaman sen de kendine ağaç dalından bir at bul ve mutluluk içinde sürdür yolunda ilerlemeni..."