Oyuncaklar da değişti,

Kimbilir, kimgörür,

kimisi belli etmez ama herkes ana kuzusudur:)

22 yaşındayım...:)))9

Buradaki tabancalar kan akıyor,

bu sayfa benim şir köşem olacak eskiden yazdığım şiirlerimi...

Müsvedde misali...

Bir kere ebe oldun mu da,

Varsın olsun bütün oyuncaklar yaşamın,

Çocukluğum...

ben o zaman ordayım...

İşte o zaman büyürsün,

eeee tamam 35 olsun...:)))

uzak...

dönüşşüz...

Boş ver be anne...

Büyüdüm...

Derdin anne:

yüzüme...

Ya rüzgar küser mi dallara...

Sana olmayan dünya,

bu şehirde buldum seni...

:) ana kuzusu değil midir herkes...:?:))))

Çocukluğum gelir aklıma.

İSTANBULA...

Alışamadım burdaki oyuncaklara,

günaydınlar...

artık bitiren bu ızdırabı...

göz kırpar...

hala eve dönen her babayla ytım hissediyorum kendimi...

senden gelen...

Elinden misketi alınmış çocuğun,

Patentını aldım merak etme...:)))

Hıçkırığını duyar gibiyim,

Sadece yaşamak var ve varolanı,

burada bir bir yazacağım...

ve dönüş yoludur bu,

aşk mı var ikliminde...

Buda benim için geç olmayacak,

Ufkumdaki güneş batıyor anne,

Bir gün gelir bulur yerini...

dönüşün,

Uçurtmalar kırık hayallerde uçarken,

bizde gönlümüzün demleri diyelim...

tamam tamam 30...

Bebeklerin masum yüzü ağlamaklı,

Korkuyorum anne...!

İstanbul beni hapsetmiş...

Görür gibiyim kızgın bakışlarını,

.. ÇOCUKLUĞUMA...

Aç kollarını bekle...

sensiz...

İncelirken bakışların ufkumda,

Geriye silinmiş hatıralar,

sana varan yollar tek yön bende..

Ömür dediğin şurası,

O da küsmüş, belki bir daha hiç doğmayacak,

Soğuk, soğuk nefesler sürekli ensemde,

Burda her doğan gün bir dert,

Şehrin varoşlarındaki adımlar mıh gibi saplanıyor yüreğime,

baba da farklı bir şey anne gibi...

Yaşayamadığım çocukluğum,

hani bunlara şiir demek ustalara hakaret olur ama,

yokluğun gibi...

Ağlamak benim istediğim, bir de kucağın...

ve tüm annelere gelsin...

Sen hep ebe oldun, aradın, aradın, bulamadın,

şimdi kar yağıyor bu diyarlara...

Olmayınca sen burada,

Hep o gecelerde oturup ağlardım,

Yoksa tükenip gitmek. bir kalem gibi,

Varlığınla, yokluğunun arası,

gerçekten annenin yeri hayatta başka oluyor...

annelere az bile...

Yanlış mahallenin oyunlarına katılmışım

Oturup haykırmak istiyorum herşeyi sana,

iyi okumalar...

güncel...:)))

Korkutuyor beni insanların bakışları, korkutuyor...

yada soğuk rüzgarlar çarpıyordu...

ölesiye...

tüm annelerin ellerinden öperim...

dokunulmaz...

sensizliğe söylenen,

ya ışıklarında..

şiirlerini böyle paylaşıyorsun ama telif hakkın yoksa yarın birinin şiir kitabında görebilirisn kendi şiirlerini:)

ben gibi kimse ana kuzusu olamaz

İşte görmek yalan ve yalan olanı,

Özledim...

gidişin zor,

-İnsan her yaşta çocuk.

Ağlama sesi gelince kulağıma

unutulmuş, eskide,

Değişince oyuncaklar,

yok olmak zamanı şimdi...

Anne buraları böyle değilmiş,

paylaşmak istedim...

Arkadaşlar öğrencilik yıllarımda anneme yazdığım bir şiirimi

Bilirsin yağmurlu geceleri hiç sevmem,

koca adam olsanda hala onların gözünde çocuksun...

dönmemesine..

Bir daha kimseyi bulamıyorsun,

Rüzgarın uğultusu, kurşun gibi beynimde,

yokluğun kadar soğuk değil,

şimdi yüreklerde bir acı türkü,

Zerdali ağaçlarının altında oyunlarınızı görürken,

Hep böyle mi geçer?

günaydın ana kuzusu:) fena değilmiş şiirler

Ben hala çocuğum anne

Yok olsan bir dal mı kıpırdar,

Gölgem gibi, her zaman peşimde,

Herkes yabancı, herkes el...