dünya,

ya kelimeler yetmiyorsa artık anlatmaya, ya anlamını yitirmişse biçok şey. ya artık söyleyecek pek fazla bişey kalmadıysa...

ben susarsam

inan oyunu sevmem yüzüne karşı ne söylersem içimdede o vardır

susma,

ya uğuruna güveneceksin şans diyeceksin ya da o şansı kendin yaratacaksın!

her ne varsa yanlış, hatalı ya da düzgün gitmeyen dillendirmekten korkma!

ancak ben böyle davranırken yalakalıkla birilerine bir şey ıspat etmeye çalışanlara karşı nasıl başaracaksın?

toprak beni de basacak bağrına

adaletin bu mu dünya!

Kendi reklamını yapmak için insanı kullan zavallılar varya onlara denecek söz varmı acaba?

memnun gelip giden var mı yolundan

konuşmayı bilmediğini düşünme muhakkak vardır içinde söyleyecek derli toplu bir cümle..

minare yıkılsada/çalınsa da mihrap sağlam kalmıştır..

oyun oynayan ve haksız yere herşeyi yazıp sonrada kendini kandıranlara ne demeli?

illa bir şekilde zarar vermekmi gerekiyor?

"söz gümüş ise sükut altın "

susmaaaaaaaa!

unutma sen susarsan

bir oyun kaç şekilde oynanır?

zarı atarsın gelen sayına göre ilerlersin ama zarı tutarsan istediğin şekilde ilerlersin..

böyle geldi böyle gider dersek varlıkta bir yoklukta..

iyide minareyi çalanı görmezmi insanlar?

o susarsa

kıssasa kıssas değil kastım sadece oyunu bozzzzzzzz..

içten feth varsa göremezsin minareyi çalan imam ya da müezzinse hiç farketmezsin bile görsende!

ve susmaaaaaaaaaa!

oyun içinde oyun kurarlar oyun içinde oyuncak yaparlar oynarlar..

deselerde yeri ve zamanı gelmişse aslaaaaaa susmaaaaaaaaaa!

her oyunun bir kuralı vardır öyleyse kuralları koyan sen ol boz oyunu sil baştan yeniden başlat..

keşke okadar kolay olsa bir ata sözü varya minareyi çalan kılıfını çoktan hazırlamış.

susma oyun bozan ol, düzen bozan ol ama susma..

kelimeler düğümlenmesin boğazında!

ama asla susmaaa

haksızlığa karşı susan dilsiz şeytandır..

susma ki adaletsiz bir dünya olmasın yarınlarda..

ne insanlar gelip geçti kapından

umudum yok bugün ile yarına

güvenemem servetime malıma

nasıl bozacaksınki? kurgulanmış oynanmış ve bunun adınada namuslu arkadaş deniyor.

yalan dolan derken buna iftirada dahilmi?yada kendi kendine hayal kurup millete yalan söyyip reelde başaramadıklarını sanalda başarmış gibi kendini onurlandıranlara ne demeli?

söyleyecek hep birşeyler kalmıştır, anlamını yitirmeyen o kadar çok kelime vardırki bir anda yüreklenirde ses olur..

doğru bildiğimiz yanlışlıkları dillendirmezsek doğruya nasıl ulaşabiliriz ki?

utanacak birileri varmı?

örneğin satranç

truva da düşerken kimse görmedi..

ve ben ve biz sıra bıze gelmesın dıye her akşam saat sekızde toplanırdık aydınlık için bır dakıkalık karanlık eyelemınde...

ya da tavla diyelim..

bi çoğumuz kendi bildiğimizin en doğru olduğunu zannediyorsak, orda konuşmak neye yarar!

yalana dolana susma