Dostun dostu bizim de elimizden tutsun.

Evet onlar eskiden öylelermiş diyorlar büyüklerimiz bile. Eskiden yani artık onlar yok. Onlara bakma der gibi. Çok acı, evet büyüklerimizden bu sözleri duymak acı veriyor. Onları okuyup, ağlamak onlar gibi olmayı istemek yetmiyor. Onlar gibi olmak gerekiyor ama nasıl? Bu hallerimizle, bu edebimizle zor biraz...

Evet inşaAllah krizalit

İşte onları bu derece cömertliğe, hoşgörü ve mütevaziliğe sevkeden hiç şüphesiz ALLAH ve RESÜLALLAH sevgisi, bağlılığıydı...

hicret ensar ve muhacir bekler... bize anlamadıkça, gönül ağrısı, akıl sancısı düşer...

Onlar işte bunun farkında olarak Akabe?de Hz. Peygambere biat edip onu Medine?ye davet etmişlerdir.

Hicretten söz ediyorsak, bir tarafta tanım gereği elbette Muhacirin, yani?göç edenler? vardır.

Evet vardır... bugünde vardır inşallah içinde muhacir ruhu taşıyanlar bir gün yolların onlarada açılmasını bekleyenler vardır...

Yahut Abbas b. Ubade?nin dikkat çektiği şu istikbale razı olarak:

Zira hicret, apar-topar, bir anda ve bir belirsizliğe doğru bir yolculuk değildir.

Hicret, ?Gelin, ne gerekiyorsa ben de varım; ne yapılacaksa, ben de işin içindeyim; hangi bedel ödenecekse, ben de hazırım!? diyebilen bir Ensarın varlığında gerçekleşmektedir.

Kimbilir, belki de, Hicretin asıl zor tarafını Mekkeli mü?minler gerçekleştirdiği içindir bu. Hz. Peygamber?in bile, terkederken geri dönüp?Benim için sen, Allah?ın arzında bana en sevgili yersin. Kavmim beni mecbur bırakmasıydı, seni asla terketmezdim? buyurduğu yerdir Mekke. Kabe?si, Zemzem?i, Safa ile Merve?si, Hira?sı ile, az ötedeki Arafat?ı ile, insanlık tarihinin en ulvi hatıralarını özünde taşıyan yerdir. Allah?a ibadet için inşa edilen ilk bina da Mekke?dedir, sözlerin en güzeli olarak Kur?an-ı Hakim de ilk olarak burada Peygamber?e inmiştir.

biz günlük psikolojik sorunlarımızdan deli.

Ama diğer tarafta o hicret edenleri yurtlarına kabule, her açıdan yardıma, desteğe ve korumaya önceden söz vermiş Ensar, yani?yardımcılar? da vardır.

Onlar inandılar, inandıkları gibi yaşadılar, yaşadıkları gibi öldüler ve öldükleri gibide dirilecekler...

İmanından dolayı yurdunda barınamayan ve canına kastedilen bir topluluğun, imanını yaşayabilmek için meçhul bir diyara göç etmesi değildir Hicret.

ablacım,

Eğer karşılaşacağınız musibetle mallarınız azaldığı, eşrafınız öldürüldüğü zaman ona yardım etmeyecek, kendisini muhaliflerinin ellerine bırakacaksanız, vallahi bu, dünyada da, ahirette de yüzkarasıdır. Şimdiden bundan vazgeçin.

Hekimoğlu İsmail'in bir yazısında okumuştum.

Onlarla aramızda ne çok fark var.

?Sizler; insanların kızıl ve kara derilileriyle savaşmak üzere kendisi ile biatlaşacaksınız!

Bu açıdan bakıldığında ise, Hicrette Ensar?ın da hissesi daha bir berraklıkla çıkar karşımıza.

SeHZaDe_HaKaN amin, hepimizden inşallah kardeşim...

Herbirinin hayatı ayrı bir güzellkte, ayrı bir hüzünde...

Anlarız ki, Hicret, tek-taraflı bir göç değildir.

Sahabiler de, Hz. Peygamber de, hicret ederken, nereye, hangi şartlarda, kimlerle karşılaşmak üzere gidiyor olduklarını bilmektedir.

Resulullah'ın yoluna ram olmanın inşirahını ve çilesini yüklenmeye cesareti olan tüm dostlara selam olsun...

Sen'den onlar gibi diğergamlık, hasbilik, iştiyak isterim ya Rabb... bu güzel gün hürmetine boş döndürme.

Hicret, bir bilinmeze yolculuk değildir. Bir?Git, sen ve Rabbin savaşın!? yolculuğu da değildir. Bir?Gidin, siz ve Rabbiniz savaşın!? yolculuğu da değildir.

Onlar paylaşmanın, yardımlaşmanın doruğunda

onlar ki, toprağın her karışında adın geçsin diye yürüyor...

Rabbimiz yollarından ayırmasın...

Hicret deyince, Her Mü'minin Aklına önce Hz. Peygamber aleyhissalatu vesselam, sonra yol arkadaşı Ebu Bekir radıyallahu anh, sonra Mekke, sonra Medine gelir. Bir adım sonra, Mekke?den Medine?ye hicret eden sair sahabileri de düşünürüz.

Onlar İNFAK etmek, yani ALLAH için harcamanın pesinde

Fakat eğer sizler kendisine vaadde bulunduğunuz yardım, barındırma, muhaliflerinden koruma gibi şeyleri yerine getireceğinize kani iseniz, mallarınızın azalması ve eşrafınızın öldürülmeleri pahasına da olsa onu tutunuz ki, vallahi bu da, dünyada da, ahirette de hayırlıdır!?

Onlar ki, adı için bile bin kere düşmek istiyor toprağa...

Verdikleri bu sözün şartlarını da bihakkın yerine getirmişlerdir. Mallarını da, zamanlarını da, hayatlarını da Resulullah için feda etmekten çekinmemiş; asla ve kat?a, ?Git, sen ve Rabbin savaşın!? kabilinden bir aymazlığa düşmemişlerdir. işte Bedir, işte Uhud, hele ki Hendek, bunun apaçık delilidir.

Onlar sarmaşık gülleri gibiymişler. Sevgi ve muhabbette sarmaş dolaş. Aynı zamanda hüzün yüklü çiçekler. Hepsine canım feda olsun.

Dolayısıyla, Hicret deyince, feragatin büyüğü, elbette Mekkeli Muhacirin?e aittir. Zira, imanları için herşeyden ve herkesten geçmişlerdir. Kurulu düzenlerini bozmuş, işlerini-güçlerini bırakmış, eş-dost-akrabadan kopmuş; sırf imanlarını tam olarak yaşamak adına, hepsinden feragat etmişlerdir.

Fakat, muhaciri, ensarı çok geç öğrenmek ve neden onlar gibi olamamanın sebeplerini bilememek, hayatlarını hayatımıza tatbik edememek. Ve o güzide insanların muhteşem hayatları dururken neden, neden yabancıların hayatlarını örnek alarak yaşadığımız insanı düşündürüyor...

Hem de nasıl bir biat!

Ya biz, en ufak bir eşyamızı bile paylaşmaktan aciz, yardımlaşmanın önem ve gereklikiğinden bile bihaberiz...

?Bizler, ancak bu zatın Resulullah olduğunu bilerek, develerimizin böğürlerini tepe tepe buraya gelmiş bulunuyoruz. Bugün kendisini alıp Medine?ye götürmek, bütün Araplardan ayrılmaş, ayrı baş çekmek, ve neticede en hayırlılarınızın öldürülmesi ve sizlerin de kılıç darbeleriyle kesilip biçilmeniz demektir. Ey insanlar! Muhammed?e ne üzerine bey?at edeceğinizi biliyor musunuz? Siz ona; Arap ve Arap olmayanlarla, bütün cin ve insanlar topluluğu ile savaşmak üzere bey?at edeceğinizin farkında mısınız?

biz hırslarımızın, hasetlerimizin, çekememezliklerimizin doruğundayız...

Rabbim yine, yeniden diriltsin inanan ruhları bir ensar kardeşliğinde.

"İslamiyet fakiri olmayan bir milleti hedefler" diye bir cümlesi vardı. Yine ensar ve muhacir ile ilgili idi. Onlar yani ensar, herşeylerini muhacirlerle ortak ettiklerinden muhacirlerden fakir kimse kalmamış..."

İmanından dolayı yurdunda barınamayıp canlarına kastedilen bir topluluğun, imanlarını yaşayabilmeleri için her açıdan onlara yardıma, her türlü destek ve korumaya söz veren insanların olduğu bir diyara yapılan göçtür o.

biz daha çok dünyalık biriktirmenin peşinde.

Hicret deyince akla gelenler hayalimizde bu şekilde bir bir canlanırken, Hicret deyince muhakkak akla gelmesi gereken bir grup insan bir şekilde nazarlardan gizlenir yahut gerilerde kalır.

Amin Suğracığım

Bugün onları hayatlarına örnek alıp, ana, baba, kardeşi, eşi, dostu, yari yareni arkada bırakıp ALLAH için yollara düşenlere, ve bulundukları yerlerde gül kokusu saçanlara, başkaları ne der diye değil, ALLAH için yaşayanlara binlerce selam olsun...

Ama birşey var ki, Mekkeli sahabiler, hicret ederken, bir bilinmeze doğru göç etmiş de değillerdir. Peygamber aleyhisselam ve yol arkadaşı Ebu Bekir, hicret ederken, meçhul bir diyara ve meçhul bir akıbete doğru hicret ediyor değildir.

Metin Karabaşoğlu

Bu bir grup insan, Ensar?dır. Ensar: Mekke?den hicret eden Muhacir sahabilere, her açıdan yardım elini uzatan Medineli sahabiler.

bugün onları anmak istedim.

bu davada deli denmedikçe ne hatrım olsun dedim... duana muhtacım.

Yok mudur?İçimde bir Muhacir var? diyebilen? Var mıdır?İçimde bir Ensar var? diyebilen?

Açıkçası, Hicret, Mısır?dan Filistin?e o mucizevi hurucunda Hz. Musa?nın yaşadığına benzer mihnetler barındıran bir yolculuk değildir. İkibin küsur metrelik derinliğiyle Kızıl Deniz?in yarılıp yol olarak açıldığı bu mucizevi hurucun akabinde Eriha?ya varıldığında gelen cihad emri karşısında Beni İsrail?in tavrı?Ey Musa! Git, sen ve Rabbin savaşın!? aymazlığı iken; Medineli sahabiler, Hicret gerçekleşmeden evvel, hem de iki kez Akabe?de Peygambere biat etmişlerdir.

Hicretin bir ucunu Allah için herşeyden feragat eden Muhacirin tutmuş, gitmekte; öteki ucunu ise Allah için herşeyden feragat edenler için herşeyden feragat eden Ensar tutmuş, ?Bize gelin!? demektedir.

Dualarımızda herşeyden önce, dua isteyen kardeşlerimizi hiç unutturmuyor RABB'im. Sizde bu aciz kulu unutmayın inşaallah. Biliyosun çoook ihtiyacım var.

Onlar ALLAH yolunda deli,

yazdıkların bugün beni başka etkiledi... hasretinin harı biraz bu tarafa sıçradı sanırım.

İşte o Ensar, Hicret hatırlara geldiğinde, unutulmasa da, sıralamada geri kalır ve nazarlardan gizlenir.

Bir çile insanı, ALLAH dostu ne diyordu. "ümitvar olunuz" bizede bu düşüyor...

Harika bir yazı. Emeği geçenden vesile olana kadar kim varsa Allah onlardan razı olsun.

Akabe biatlarında Ensarın en ziyade öne çıkan ismi Es?ad b. Zürare?nin dediği şekilde, onlar, Peygamber aleyhisselamı ve Mekkeli sahabileri Medine?ye davet ederken, kendileri için nelere davetiye çıkardıklarının farkında olarak bu biatı etmişlerdir:

Bize onlardan kalan bir muştu sevdası, dilden dile dolaşan, asırlar boyu unutulmayan, hiç unutulmayacak...

"Dostun dostu bizim de elimizden tutsun."

Peygamber aleyhissalatu vesselam ve Mekkeli sahabiler, işte böylesine kudsi hatıralar yüklü olduğu halde Mekke?yi terketmişlerdir. Dahası, yanlarına alabildikleri üç-beş eşya ve üç-beş dinar dışında, dünyalık neleri varsa onları da geride bırakarak ayrılmışlardır bu şehirden. Daha da ötesi, birçoğu anasını, babasını, eşini, evladını ve her halükarda akrabasını arkada bırakarak ayrılmıştır Mekke?den.