onu görenler önce kaçmış sonra tanıdıkça yüreklerini açmış

çünkü çirkinliğin ardında hep güzellik saklıymış..

Çünkü burada çok daha farklı ve ayrıntıda takılan ve göreceli denilebilecek, sadece dışgörünüş ün değerlendirilip kıstas alındığı bir gözlem sözkonusudur.. Bu farklı bir şeydir... Kişiden kişiye beğeniler burada elbette değişir...

Ne yazık ki insanlık, metaların gölgesinde kendi de metalaşarak, dur durak doymak bilmeyen mülkiyet ve sahip olma hırsıyla, içinde yaşadığı Dünya ve doğal çevre gibi, sevgi dahil pek çok değeri ve duyguyu kendi elleriyle yok etmeye başladı.

Derken zaman diye üç parçalı bir şey icat etti insan.

Lübnan'lı Şair, Yazar ve Düşün Adamı

Kim GÜZEL, Kim ÇİRKİN? -- Ne, Nedir, Hangisidir?

Fakat sözkonusu olangüzelliğe bakış açımızdır.. Yaptığımız tanımlamalardır... Benim için güzelliğin kıstası insanın karakteridir..

Ancak sevgi, öncelikle onu hissederek yaşayacak ve yaşatacak bir YÜREK ister.

Konuya her ne kadar da GÜZELLİK ÇİRKİNLİK adlı kısa öykü ile başlamış olsam da, konu sadece HALİL CİBRAN değildi.

CAN DÜNDAR

teşekkür ederim:)) bilmukabele...

bu hikayeden nasıl bir kıssadan hisse çıkartmak gerekiyor diye epey kafa patlattım.. yani dünyada iki kavram mı var sadece.. eğer görünüşü güzelse o aslında güzelin elbiselerinin hırsızı çirkin birisi oluyor.. çirkin görünen birisi de aslında çirkinin elbiselerini yanlışlıkla giyinmiş bir güzel oluyor.. pekallaa.. o zaman şöyle mi oluyor.. güzel gördüğün birine karşı temkinli ol.. zira onun kalbi çirkindir.. aman ha amaan.. halil cibran ı eleştirmek tabii ki haddime değil... ama biraz daha mantık yürütseymiş daha iyi olurmuş diye düşünüyorum..

Yaşamalı, deli gibi yaşamalı, yaşatmalı? Safını bilmeli, yönünü bilmeli, yanını bilmeli? Açık alınlı olmalı, dürüst olmalı, edip olmalı? tevazuyu bilmeli, yaşamalı, söyleme li? Adaleti sunmalı, adilane sunmalı, yanlışa bağırmalı?

Şimdi ben "bana göre siyah saçlı ve siyah gözlü insan güzeldir veya çirkindir"dersem burada sadece dış görünüşten bahsetmiş olurum değil mi?

İYİ-KÖTÜ, GÜZEL-ÇİRKİN, DOĞRU-YANLIŞ gibi kavramlar kişilerin kendi kişilik yapılarına, yaşam felsefelerine ve değer yargılarına göre görecelik göstereceği de malüm, ancak görünenin/görüntünün görkemin ve gösterişin bazen bizleri yanıltabileceği de başka bir gerçektir.

hissiz ve duygusuz kalarak; ne mutluluk, ne acı, ne de hüznü öğrenemeden, sonsuza dek birilerinin kontrolünde KUKLA OLARAK oynayıp durmuşlar ortalıkta...

Güzel insanın kıstası nasıl değişebilir ki anlamıyorum... Birinin zengin oluşu mu onu güzelleştirir?Birinin uzun boylu oluşu mu?Yüz güzelliği mi?Sonuç olarak buradaki kıstaslar veya normlar göreceli olamaz herhalde...

GÜZEL İNSAN:

GÜZEL İNSAN; sadece görüntü olarak ve şeklen değil, karakter-kişilik yapısı ile düşünce ve değerleri ile bütünsel anlamda güzel olmalı.

Yalan söylememesidir.. Bunlar uzayıp gider mesela böyle.. Sence bu saydıklarımın tam tersi olsaydı sen buna iyi veya güzel diyebilir miydin?Bu açıdan genel kıstaslar vardır diyorum güzelliği veya çirkinliği belirleyen... Bilmem anlatabildim mi?

Güzel olan kim, çirkin olan kimdir?

Güzellik veya çirkinlik görecelidir diyoruz.. Bir yerde bu konuda genel bir yargı veya bir doğrunun olması gerekmez mi?Evet gerekir!

Ancak içlerinden Güzelliğin yüzünü önceden görmüş kimileri vardır ki, giysilerine bakmaksızın tanırlar onu.

Aslında toplumumuzda kapitalist değerlerin henüz yerleşmediği ve dünyamızı, ruhumuzu, yüreğimizi, içimizde güzel olan değerleri yitirmediğimiz zamanlarda sanıyorum bu bazı değerler maddi ölüçtlerle belirlenmezdi o kadar!

yaşamın adaletine olan inancımı

Onu ilk yorumuyla fark ettim. İyiki de okumşum o güzel yorumunu.

Sonra fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu.

ilina.. iyi insan güzel karakterli bir insan mıdır.. peki nedir güzel karakterli yapan bir insanı.. mademki bunun bir standardı var diyorsun bu standart herkesin kabul ettiği bir standart mı yoksa kendi koyduğu standart mı kişilerin.. örneğin güzel karakterinden dolayı sevdiğin iyi insan tipi için herkes aynı şeyi düşünüyor mu.. eğer öyle değilse standart neye göre olacak...

güzellik sıkılmış

Onları parası için değil, gerçekten seven hiç kimsenin bulunmadığını, çıkarsız gerçek dostlarının olmadığından dolayı kendilerini şanssız olarak nitelendirirler.

O halde konuyu biraz daha irdeleyelim derim red hair cinderella:)

daha güzel olmadığı gerçeğinde,

İlina

KUKLALAR VE İNSANLAR

toprak üzerinde uyuyanlarınkinden

İnsana dair en nadide güzelliklerden; sevgi de, dostluk gibi, paylaşım gibi, dayanışma gibi, özveri gibi kısacası pek çok insani duygu ve değer gibi, gitgide yozlaştırılıp kirletilmeye başlandığı bir dünyada yaşar olduk.

HALİL CİBRAN

Buna karşın birçok insanın, sevgi konusunda asıl sorunlarının sevilmemek olduğunu ile sürerler.

Bu konuda sonu olmayacak bir tartışmayı sürdürmenin veya kendi beğenelerimi başkasına kabul ettirmenin manası yoktur... Olmamalıdır da...

yitirmem mümkün mü?

GÜZELLİK-ÇİRKİNLİK

Kavramlar ve olgular kişilerin bakış açısına göre değişmekte olsa da yine de genel geçer kabul görmüş evrensel değerler ve bilimsel gerçekler vardır.

Farkında olmadan rezil etti bu gününü.

Karakterin güzel oluşunun kıstası nedir?Temiz ruhudur... Temiz yüreğidir.. Dürüst oluşudur... Kendini olduğu kadar insanları sevmesi ve onlara değer vermesidir.. Çıkarsız insandır.. Paylaşımcılığı olan insandır... Yüzünde hiç eksik etmediği ve yüreğinin dışavurduğu tebessümü ve gülümsemesidir...

güzellik çirkinlik iyilik kötülük kavramları görecelidir ve aslında sizin nasıl baktığınıza bağlıdır.. yani hepsi de düşüncelerdedir.. mutlak güzel mutlak çirkin mutlak iyi veya mutlak kötü yokdur.. ha toplumun koyduğu bazı kriterler vardır.. genelde bunlar kabul görür.. ama özelde bunun da kişiden kişiye değiştiğini görürüz... cibran ın öyküsü aslında bunu anlatmaya çalışmış fakat çok dar kalıba hapsolmuş..

Güzelliğin veya çirkinliğin belli kıstasları var mıdır?Kime veya neye göre bir şey veya bir kişi çirkin; kime veya neye göre o şey veya kişi güzeldir?

Güzelliğin şarkısını söylersen eğer,

Sonra da koparıp iplerini, bir avuç hüzünle susturmuşlar kanayan yüreklerini. Böylece kurtulmuşlar kukla olmaktan. Sevgiyi de aşkı da, özlemi de, hüznü de, acıyı da, mutluluğu da, sevinci de, coşkuyu da, heyecanı da yaşamışlar gönlünce. Gerçek İNSANlar gibi.

hangisi gerçek fikri peki.. kim bilir.. ona sormak lazım... yani halil cibran a..

Bir süre sonra, Çirkinlik kıyıya dönüp Güzelliğin giysilerine büründü ve yoluna gitti. Ve Güzellikte denizden çıktı; kendi giysilerini bulamadı; ama çıplak olmak utandırıyordu onu; çaresiz Çirkinliğin giysilerine büründü. Ve yoluna devam etti güzellik...

Görselliğin ve gösterişin gitgide revaçta edilerek, İNSANın ve yaşamın temasal anlamda asıl gerçeğini ve esas ÖZünü bertaraf ettiği bir süreç yaşanıyor. Renkli ekranlar, bayalı renki mecmualar, bol çıplaklı medyalar, parlak neon ışıklı tabelaler, türlü maskeler ile beyni ve algıyı dumura uğratacak düzeyde tam bir ilizyona dönüştürülmüş hayatlar.

Bir daha hiç olmayacakmış gibi dolu ve anlamlı.

Bir türlü beceremedi. Bir eliyle yarına, diğer eliyle düne yapıştı.

Dünü düsünüp pişman oldu, yarını düşünüp telaşlandı;

Fakat başka bir kişi de diyecek ki "hayır" bana göre bir insanı güzel yapan onun ses tonudur.. İşte ben buradaki ayrıntılardan bahsetmemiştim aslında..

Derken, acı ile mutluluk arasında gide gele tahta bedenleri, İNSAN olmuşlar.

Bu günü eline yüzüne bulaştırdı... Mutsuz oldu insan.

Ne, Nedir, Hangisidir? sorularını irdelemek istiyorum.

çirkinlik arkasına asla dönüp bakmamış

Dünya ile dost olmalı, gerçek dostları bulmalı, gerçek dostlarla olmalı? ayırt etmemeli, karşılıksız vermeli, derya yürekli olmalı? uyumamalı, uyutmamalı, diri olmalı? berrak olmalı, duru olmalı, saf olmalı? arı olmalı, arınmalı, arıtmalı? hasta bulmalı, şifa olmalı, otamalı? ayırmamalı, dağıtmamalı, birleştirmeli? vermeli, yürekten vermeli, candan vermeli? su olmalı, can olmalı, nefes olmalı?

Ve ne gariptir ki yarının telaşı da, dünün pişmanlığını da hep bugün yaşadı; ama bugünü hiç yaşayamadı. Ne yarın ne de dün!

Bir gün Güzellik ve çirkinlik bir deniz kıyısında karşılaştılar.

evet ilina.. güzel bir açıklama oldu.. şapka çıkarıyorum ve teşekkür ediyorum:))

Oysa yarın, bugüne dün diyor, dün de bu gün için yarın diyordu.

Tekrar HOŞGELDİN, SEFA GETİRDİN diyorum kendisine.

İpleri kısa olanlarsa ,

Yürekten sevmeli, aşık olmalı gönülden? Tabiata bakmalı, konuşanı dinlemeli, lüzumsuza yüz vermemeli? Kıymet bilmeli, kıymet vermeli, kıymet katmalı? Şahsiyeti kucaklamalı, erdeme arkadaş olmalı, vefaya karşılık vermeli? Yine sevmeli, yine sevmeli, yine sevmeli?

saklanbaç oynayalım diye bas bas bağırmış

O gün bugündür erkekler ve kadınlar onları birbirlerine karıştırır.

İnsanı güzelleştiren "karakteridir" diye düşünüyorum.. Karakterinin güzelliği insanın yüzüne yansır.. Şekil şeması ne olursa olsun! Onlar ikinci planda kalır!

Marangozun biri; kuklalar yapıp, ipleri elinde salmış ortalığa. Kiminin ipi uzun, kiminin ki kısa. Sonra bir avuç hüzün, bir avuç acı, bir tutamda mutluluk serpmiş ortalığa.

Ama bu yalnızlık ve sevgisiz kalış, aslında şans işi değil, onlarının, kendi seçimlerinin sonucudur. Çünkü sevgi duygusunun kaynağı olan duyarlılık, ilgi, emek, paylaşım, yardımseverlik, dostluk ve şefkat gibi özelliklerini kaybetmekle, zaten sevgiye açılan kapılarını kendi elleriyle kapatmışlardır.

burada da kendi kendini tekzip etmiş :))))

Veya içten dışa doğru olan değer yargısı veya gözlemler veya niteliğin kıstası, dıştan içe doğru değişmezdi...

Sorularını sorabilenlerin beyinleri epeyce yorulmakta. Sormadan ve sorgulamadan yaşayanlar ise, zaten sürüleşmenin güdüsüyle öndekini takip etmekte. Gerek MODA adına, gerekse cemaatçilik babında.

Oysa sevgi, insana dair en güzel duygudur. İnsanı daha insan kılan duyguların-değerlerin en yücesidir.

"Haydi, denize girelim." dediler birbirlerine. Ve giysilerini çıkartıp sularda yüzdüler.

DÜN, BUGÜN, YARIN

ÇOK GÜSEL ELLERİNE SAĞLIK

Çok zaman önceydi. O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey yoktu.

çirkinlik ebe olmuş gözlerini saklamış

aylar yılları yıllar yüzyılları kovalamış

bir dinleyicin olacaktır.

Ortaya yürek koymalı, can koymalı, emek koymalı? Dertli olmalı, halden anlamalı, hemhal olmalı? Sevgi vermeli, saygı vermeli, hürmet vermeli? Elden tutmalı, el uzatıl mayanlara hal uzatmalı, uzanmalı? Alın teri sunmalı, gözyaşı ikram etmeli, dert almalı, güzelliği hibe etmeli? Dostluğu dillendirmeli, vefayı anlatmalı, vefalı yaşamalı? Değer vermeli, yürekli olmalı, yürekten olmalı? Neşe saçmalı, hüzün emmeli, mutedil olmalı? Temsil etmeli, emsal yetiştirmeli, gönül kazanmalı? Yürümeli, durmamalı, derinleşmeli, gelişmeli, geliştirmeli...

çölün ortasında tek başına olsan bile

Yazdığı kitaplarla, Şiirleriyle, insana ve yaşama dair özlü sözleriyle, insanı düşünmeye hissetmeye yönlendiren bir yazar ve şairdir HALİL CİBRAN. Konu başlığına onun GÜZELLİK-ÇİRKİNLİK öyküsüyle başlamak istedim.

Kuş tüyünde uyuyanların düşlerinin,

ama işin ilginç tarafı tüm telaş ve pişmanlıkları güneş doğup batıncaya kadar yaşadı.

Tüketimin çılgınca kışkırtıldığı, paraya-meta-güce tapınımın neredeyse yaşamanın amacı hale geldiği, insanın esas özne-amaç olmaktan çıkıp, paranın-hırsın aracı haline geldiği günümüzde kavramlar da birbirine girdi karıştırıldı çorba yapıldı. NE, NEDİR, NEDENDİR NEYİN GEREĞİDİR?

İlina arkadaş bence bu forum için bir şanstır.

Gerçek ne, sanal-sahte hangisi bulana aşkolsun. Tabir yerindeyse AT İZİ İT İZİNE KARIŞMIŞ. Hani kurt puslu vahayı severdi biliriz de, puslu havalardan avlananlar kurtlarla sınırlı kalmamaya başladı.

Zulme ortak olmamalı, zalime gülmemeli. Güçlüye zengine, otoriteye tapınmamalı... Haksızlığa bir başına kalsa bile DUR! demeli. Susmamalı, boyun eğmemeli, yürek eğmemeli? Sormalı, itiraz etmeli, dert edinmeli? Ağlamalı, ağlatmamalı, acımalı? Merhametli olmalı, katılaşmamalı...

Maddi imkanların, paranın ve gücün gölgesinde metalaşarak yaşarken bir yandan da, artık kendilerinden başka hiç kimseye ihtiyaç duymayacak kadar duyarsız ve katılaştırmalarının suçunu talihsizliğe atarlar.

Asıl olarak İNSANA VE YAŞAMA DAİR konularda

Yazdıklarıyla ve anlamlı yorumlarıyla foruma güzel ve farklı bir renk katttı.

Bir parçasına dün dedi, diğer parcasına bugün, öteki parçasına da yarın.

Dün bir başlıktada şans eseri özgürlük ile ilgili yazını okudum üstteki yazın gibi harikaydı diyebilirim tebrikler

Bu güzel tanımlamadan sonra bize söz bırakmamışsın Özgür Deniz:)Yüreğine ve emeğine sağlık...

İnsanlar güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı.

Ne yazık ki, artık pekçok insan toplumsal yozlaşmanın da etkisiyle, artık insani?öz?den ve evrensel değerlerden uzaklaşarak, metaya-paraya tapınımın, yaşamı daha fazla paraya-mala-mülke sahip olmak, güç edinmek saplantısına endeksledikleri için, sevgi gibi en insancıl duyguyu da yadsır yada yaşamından uzaklaştırırlar.

çirkinliğe rastlamış

güzellikse çirkinliğin arkasına saklanmış

Rica ediyorum red:)Ortak bir noktada buluşacağımızdan zaten emindim... Sanal ortam da olsa, seni yüz yüze görmemiş de olsam yüreğinin güzelliğini tahmin edebiliyorum mesela:)Güzelliğin kıstası da bir açıdan budur.. Hissedebilmektir:)

Ve yine çirkinliğin yüzünü bilen kimileri vardır ki, giysi onu gözlerinden gizleyemez...

Başlamış kuklaları oynatmaya. İpleri kısa olanlar, uzanamamış mutluluğa. Uzun olanlarsa, tam eriştiklerini sandıkları anda bir tutam mutluluğa, çarpmışlar kocaman acı duvarlarına! Ve acıyı öğrenmiş tahta bedenleri, bir tutam mutluluk için, ödenen o bedeli.