Mekke'ye Giden Yol :Muhammed ESED..

Oysa Araplar için Cuma günü hiç de günlük işlerini unutmak için yaratılmış bir fırsat olarak görülmüyordu. Bu durum hayatın, nimetlerini bu insanların kucağına kolay ve zahmetsizce bırakmasından ileri gelmiyordu şüphesiz; bu durum sadece, bu insanların, işlerini, ne kadar ağır olursa olsun, kendi kişisel arzularıyla zıtlık içinde görmemelerinden, ya da kendi kişisel kaderleriyle gördükleri işi, ruhsal bölünmeye yol açacak biçimde kısır bir çatışmaya sokmamalarından ileri geliyordu. Salt bir iş yapmış olmak için, iş yapmak olgusunun yeri yoktu bu insanların hayatında; tam tersine çalışan insanla, yaptığı iş arasında içsel bir bağ, kesintisiz bir temas vardı.

Ben de onu diyorum, Allah'a inanma yolunda bir kaynak olmaz o. çünkü Allah'ı reddediyor adam. Çünkü müslümanlıkta dahil olmak üzere tüm dinleri ve dinlerdeki yaratıcı kavramını reddediyor.

Dolayısıyla Kuran'ı ve Kuran'daki yaratıcıyı reddeden birini kaynak göstermen çok enteresan olmuş.

Cuma günü -Müslümanların bayram günü- Şam&amp;#8217;da hayatın ritmindeki değişikliği hemen fark edebilirdiniz. Mutlu bir heyecan ve ciddiyet esintisi dolaşırdı yüzlerde. Bizim Avrupa&amp;#8217;daki Pazar günlerimizi düşünüyorum da, orada herhangi bir şehrin sessiz caddelerini, kepenkleri çekilmiş dükkanlarını... O her bakımdan boş günleri boşluğun yol açtığı can sıkıntısını hatırlıyordum: bu niçin böyleydi? Bunun şimdi daha iyi anlıyordum: çünkü Avrupa halkının büyük bir çoğunluğu, hayatı her gün sırtlarında ağır bir yük olarak taşıyorlardı; Pazar günü bu yükü sırtlarından indirdikleri bir gündü onlar için. Dolayısıyla Pazar günü artık hayatın daha sıcak bir solukla ruhlarda gezindiği bir bayram ve esenlik günü değil, pusuda bekleyen &amp;#8216;iş günleri&amp;#8217;nin ağır ve sıkboğaz edici karanlığından kaçıp sığınılar gerçek dışı, aldatıcı bir avuntu bir unutma günüydü.

Kitaptan küçük bir pasaj aktarayım mı:)?

Ben de ateist arkadaşlara bir kitap tavsiye etmek istiyorum.

Sanırım kitabı okumamışsın. Kitabı okuduktan sonra konuşalım. Hatta konuşmayalım farketmez. Ben önerdim ister oku ister okuma sen bilirsin.

Livan'da halının üzerine dört çalgıcı oturdu. Bunlardan bir ikisi için Suriye'nin en iyi müzisyeni oldukları söyleniyordu. Birinin elinde uzun saplı bir ud; birinde düz, tek taraflı, zilsiz defi andıran bir davul; üçüncüsünde bir kanun ve dördüncüsünde de tambur denen çalgı vardı

-İngilizce'de yayınlanan ismi "Dünyanın en ünlü ateisti nasıl fikrini değiştirdi"-

Ateist arkadaşlarla tartışma başlıkları zaten var.. Burda bir kitap kurdu olarak çok beğendiğim sizlerin de mutlaka beğeneceğini tahmin ettiğim bir kitabın tavsiye diyorum.. Okuyun verdiğim linkte içeriğe ait işaretler var.. İslam kültürünü, islamdaki birey portresini bundan daha iyi anlatabilecek bir kitap zor bulunur..

Kitap Adı : "Yanılmışım Tanrı Varmış"

Bilmem anlatabildim mi? Yüremeden koş denilmez. Önce Allah'a inan. Sonra İnşaAllah islamiyeti de anlatan yayın öneririz.

Söz konusu şahsiyet 80 li yaşlarda Ateistken Deizm'i seçmiştir. Kişisel fikrim ölüme yaklaşan birinin psikolojisi diyorum.

İçinizde gerçekten hakikatı arayan bir çırpınış varsa bu kitap size iyi gelecektir.. Saygılar.

Yazar Adı :Antony Flew

siz şereflenin yeter :D

Antony Flew, müslümanlık da dahil olmak üzere yeryüzündeki bütün dinleri reddeden birisidir. Her şeye zıplamayın bilip bilmeden, sanki adam müslüman olmuş gibi bir havayla yeni bir şey bulmuş gibi yazmışsın.

Arkadaşlar lütfen,..

Burda da bir okuyucu kendi aldığı notları paylaşmış..

Arkadaş ben ateistlere Allah'a inanma yolunda bir kaynak olacağı için kitap tavsiye ettim. Sen önce bir Allah'a inanma yolunda adım atman için zaten verdiğim linkte henüz bir din seçmediği yazıyor.

Arkadaşın başlığının konusunu değiştirmek istemiyorum, o yüzden bu şekil cevap yazıyorak yorumumu bitiriyorum.

Kitap ve İçeriği Hakkında bilgi için link; http://gencdergisi.com/1707yanilmisim-tanri-varmis.html

Muhteşem edebi anlatımıyla Avrupada bir gazeteci olarak yola çıkan Leopolde Lewis'in at ve deve sırtında Mısır, İran ve Suudi Arabistana yolculuğu anlatılıyor. Bu yolculuğu içinde zihinsel, felsefi yolculuğuyla insanı doyumsuz bir sefere çıkarıyor... Bu kitabı ateist arkadaşlara şiddetle tavsiye ediyorum.. İslamla şereflenmezseniz bile muhteşem bir edebi-felsefi-gezi eseri okuyacağınıza garanti veririm.