Hani son bir söz vardır iki kişinin arasında;

Yaşamaya çalışır, gidenin acısını,

Bir ışık arar onu kurtaracak

Hasret kapımızı çaldı sonunda

Süzülür iki damla yaş

Olduğu yerde öylece kalakalır.

Batık bir gemiyim aşk limanında

Bu söz sadece çekip gidene aittir.

Gömer kendisini anıların içine

Biten bitmiştir, giden gitmiş

Biten bitmiş giden çoktan gitmiştir.

Giden söyler ve gider ya kalan!

Uzatsa ellerini yeniden

Nafiledir bu haykırış

Son sözü ise Elveda?.

Arkada kalan ise çaresiz ;

Işıkta bekleyen giden olsa dönse gelse

Çaresizce kilitlenir bedeni, ruhu

Yavaş, yavaş

Nede gitme kal diyebilir?

Ne uzanır elleri engel olmak için,

Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden

Büyük bir hüsran, acı

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden.

Kader bu deyipte avutma beni

Sadece gözlerinden yüreğine ;

Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;

Kör kuyularda kaybolur ruhu ;

İşte bunu duyduğun anda bitti dersin oysaki,

Bilmez ki, giden sevgililer dönmeyecekler.

Yaşanmışlıkların huzuru ile kapatır.

Kadere kahredip söyletme beni...