sadece mustafa es desin ve ben sadece dinleyim...

sayısal

o niye Akhan..

uzak dursun benden...

sen benim özlem duyduğum tek canlısın..

ne halden anlayan bulunur..

ah aklımdan ölümüm geçer..

Bir goncasın yer yüzünde kıskansın seni her gül

cahit sıtkı tarancı...

... sonra bu bahçe bu ağaç bu kuş,

Hiç bitmese horoz şekerim

Bir ses bana: 'Gel! ' dese, ben o sesi işitsem

ve gönül tanrısına der ki,

Gül görmemiş bu gözler gül bahçesinde

tüm şairler gibi depresif, içekapanık, ölüm temasını şiirlerinde çokça işler..

bugün doğmasın güneş penceremden...

yeter ki gün eksilmesin penceremden..

pervam yok verdiğin elemden,

cahit sıtkı tarancıyı kendime hep yakın bulmuşumdur..

Başka zamanlarda sen yokken yani hayatımda

ne doğan güne hükmüm geçer

Ne güzel dönüyor çemberim;

Ey sevgili arafta kalmak ile cennete uçmak gibisin

35 yaş yaş şiirinin şairi..

Kimsecikler duymadan bir kapı açıp gitsem

ne bir ışık nede başka ses olsun...

gün eksilmesin penceremden..

penceresiz kaldım anne durumları yani:)

penceresi olmayan adamlar da bir esiklik oluştu şu an.. var mı yok mu diyen yok tabi.. :)