:) Ne güzel insanın kendisini kazanması kadar güzel birşey olabilir mi?

hımm siz nasılsınız kii?

bunda tabi biz üyelerinde payı vardır ama siz kaç adım gelirseniz karşınızdaki de o kadar adım gelir...

ben sizi hep mesafeli ciddi konulara yazan. biri olarak gözlemliyorum..

yazma boş ver kesir... böyle daha iyisin.

aynaya baktığınızda kendinize, belki de yaptığınız ufak hatalara-ki ben bunlara fırlamalık diyorum:)yanısıra geçmişinize tebessümle bakabiliyor iseniz evet sizden iisi yoktur.

Sizce ben neden böyleyim?

Son bir kaç gündür hayalini kurduğum bir şeyin peşine düştüm. Bir şekilde tanışmış olduğum adını saklamak adına dahi olsa "x" diye nitelendiremeyeceğim arkadaşımın, kariyer için hazırlıklar yaptığını ve konsantre sorunu olduğunu öğrendim. Aslında bana ona yardımcı olmam için bi fırsat verip vermiyeceği konusunda tedirgin olduğumdan açık açık "ben senin yaşam koçun olurum " diyememiştim, sonradan itiraf etsemde. Kendisinin isteği ve benim gizli istekliliğimle yaşam koçu rolünü üstlendim. Bugün farkettimki asıl yaşam koçuna ihtiyacı olan benmişim. Tamam belki benim kariyer peşinde koşma gibi güzel huy ve adetlerim yok belki. Ama kendimi geliştirmek adına bana yardımcı olması gereken birilerini bulmam ve artık birilerinin hayatına girmek adına bişiyler vaad etmem gerektiğini öğrendim. Bu fırsatı bana tanıdığı için kendisine teşekkür ediyor ve herzaman yanında olduğumu stadda maç izlerken bile yanında olacağımı unutmamasını diliyorum...

sizi tanımıyorum ama bildiğim kadarıyla söyleyeyim insana kendisi kadar yakın hiçbirşey yok.

Peki ya çözüm nedir?

kesircim.. sana yaz dedik.. sen kopuşlara geçtin.. olmadı ama:))

Peki bunda sizin hiçmi suçunuz yok?

alakalı alakasız.. yaz be kesir.. yaz ki güzelleş..:))

alakasız yazıyorum tamam mı kimseye yazmıyorum işte

senin derdin ne letme.. mevzu bahis kesirdi..

söyliyimi

ne mutlu sana kesir..

Şimdi öğrendim işte acı çekmeyi... varmış demekki hislerim çünkü acı çekiiyorum...

Tamda kendi kendime söz vermiştim dimi silüet

eğer hayatım kiralıksa ve satın almayı öğrenmiyorsam, O zaman sahip olduğumdan daha fazlasını hak etmiyorum, Çünkü sahip olduğum hiçbir şey gerçekten bana ait değil..

öğrenmiştim dedim ama bak yine pes ettim yine devam yine olmadı sepetin içindeki renkleri seçemedim işte napim

söyle :((

Gördüğünüz kadarıyla sizce ben çokmu duyarsız ilgisiz hiçbişeyi takmayan vs vs vs ve duygusuz biriyim..?

Çevremde hiç alışık olmadığım insan modellerinin hayatımda olduğunu fark etmemişim. Ne garipse ben uyum sağlamak için yıpranmış hatta kendimi kasmaktan başka hiç bir şey yapmamışım. Bir yere kadar dayanacağımı biliyordum. Benden önce yaşamım dışladı ve temizlendiğimi hissettim. Kaybettim sanıyordum ki, kazanmışım. Kendimi geri kazanmışım... Yanlış hesap Bağdat'tan dönene kadar yaşadığım her şey, bana kendimi geri verdi. Şimdiler de ne yalnızım! Nede bensizim. Düzene giren hayatıma merhaba...