O'nu bulmak, O'nu tanımak, O'na layıkıyla kul olabilmek... Rabb'im bizleri kendisine layık bir kul, habibine layık bir ümmed eylesin inşallah...

En eskisi mekanın tarihiyle birdi; ama o kimdi,, benim için bilinmeyendi, bilenleri varmıydı, yoksa onlarında zaman üzerine zaman mı eklemişti, izleri bana yabancıydı okuyamıyordum zaten aşınmıştı.. Hele diğerlerinden ayrılan biri vardı çocukken geçerken hep dikkatimi çekerdi sorarduğumda aldığım cevap ; o saraydan gelmiş bir gelindi...

Zamanlardan hasattı; hava sıcak, toprak sarıydı, ekinler biçilmiş, buğdaylar ambarlara alınmış, geride sapları kalmış, çürümek toprağa karışmak için kışını bekliyordu..

Geldiğinde sesini anlayan olmuşmuydu, sesine ses verenleri o anlamışmıydı,, herneyse neydi 'işte' artık "sesler kaybolmuştu"..

Onlarla tanışıklığım tohum hallerinden uyanıpta topraktan baş kaldırdıklarından bu yanaydı, baharın gelişini bir karış boyda olduklarını, sonra dizime uzandıklarını, yemyeşil tarlada rüzgar onları savurken sağa sola, kollarımı açıp iki yana ellerimi gezdirdiğimdeki hışırtılarını duyduğum halleri hala hafızamdaydı..

bugün bir ses daha sükuta erdi, yazıp kapatacağım sanmıştım sayfayı, ne demek istendi, düşünenler için her daim uyarı vardı :(

Kimi yeniydi toprağı henüz tazeydi, bir akşam vakti düşmüştü haber köy meydanına, arkasından evlere, iftar saatinde dizilmişti lokmalar boğazımıza, yaşı belki yedi belki sekizdi elveda demişti..

Kabir hayatımız için her gece "mülk süresini" okumak, geceleri dua ve namaza devam etmek gerekiyormuş.

Bir fatiha bir yasindi kalanlar, iki dilekti dilimden semaya varanlar ; kalbimize nur, kabrimize nur..

Bir kabirdi içinde yol aldığım, nice seslerin toprak altında olduğu, belki geldiğimi duyduğu..

Yaradan onları kurumuş bir tohumdan bizleri bir damla sudan halketmişti can vermiş, ses vermişti..

Etrafı duvarlarla çeviriliydi duvarların harçları taşlar yüzyılların içinden sökülüp gelmişlerdi, duvarın içinde yine onlar vardı hayatın kışa dönüş manzarası; sararmış otlar.. Üzerlerine basarak, ya altında yatan varda izi yoksa şuan diyerek parmaklarım üzerinde yürüyordum..

Hep merakımı cezbetmişti; nasıldı, ne kadar güzeldi, gelirken hangi sesler kulağına değmişti, onca yolu gelirken nerelere bakışları konmuştu, geldiğinde üzülmüşmüydü yada niye gelmişti "sevmişmiydi"..

Yaşam içinde yaşamdık hepimiz, şimdi vardık yarın burada olmamak için, varken varlığını bilmek içindik, varlığına misaldik..

Çok hoş... (: Teşekkürler...

"Yaşam içinde yaşamdık hepimiz, şimdi vardık yarın burada olmamak için, varken varlığını bilmek içindik, varlığına misaldik.."

Hüvelbaki!