ilk defa duydum hani:)

Rasathanelerdeki aletle bir yağmurun mukaddematını hissedip vaktini tayin etmek gaibi bilmek değil, belki gaipten çıkıp alem-i şehadete takarrubu vaktinde bazı mukaddematına ıttıla suretinde bilmektir. Nasıl en hafi umur-u gaybiye vukua geldikte, veyahut vukua yakın olduktan sonra, hiss-i kablelvukuun bir nev'iyle bilinir. O gaybı bilmek değil, belki o, mevcudu veya mukarrebü'l-vücudu bilmektir. Hatta ben kendi asabımda bir hassasiyet cihetiyle, yirmi dört saat evvel, gelecek yağmuru bazan hissediyorum. Demek yağmurun mukaddematı, mebadileri var. O mebadiler, rutubet nev'inden kendini gösteriyor, arkasından yağmurun geldiğini bildiriyor. Bu hal, aynen kaide gibi, ilm-i beşerin gaipten çıkıp daha şehadete girmeyen umura vusule bir vesile olur. Fakat daha alem-i şehadete ayak basmayan ve meşiet-i hassa ile rahmet-i hassadan çıkmayan yağmurun vakt-i nüzulünü bilmek, ilm-i Allamü'l-Guyuba mahsustur.

güncelle me...

Mugayyebat-i Hams ne demek? Lokman Suresi?nin son ayetinde Mugayyebat-i Hams nasıl anlatılıyor? Mugayyebat-i Hams, Risale-i Nur'da nasıl geçiyor?

Başta dedik ki: Vücut ve hayat ve rahmet, bu kainatta en mühim hakikatlerdir ve en mühim makam onlarındır. İşte onun için, o cami hakikat-i hayatiye, bütün incelikleriyle ve dekaikiyle irade-i hassaya ve rahmet-i hassaya ve meşiet-i hassaya bakmalarının bir sırrı şudur ki:

herşeyin bir Sahibi var! O dilediğini dilediği şekilde yaratır. insanlar ise yaptıklarından sorumludurlar...

Kainatta en mühim hakikat ve en kıymettar mahiyet vücut, hayat, nur, rahmettir ki, bu dört şey perdesiz, vasıtasız, doğrudan doğruya kudret-i İlahiye ve meşiet-i hassa-i İlahiyeye bakar. Sair masnuatta zahiri esbab kudretin tasarrufatına perde oluyorlar. Ve muttarid kanunlar ve kaideler, bir derece irade ve meşiete hicap oluyor. Fakat vücut, hayat, nur ve rahmette o perdeler konulmamış. Çünkü perdelerin sırr-ı hikmeti o işte cereyan etmiyor.

Kaldı ikinci mesele: Röntgen şuaıyla rahm-ı maderdeki çocuğun erkek ve dişisini bilmekle 1ayetinin meal-i gaybisine münafi olamaz. Çünkü, ayet yalnız zükuret ve ünuset keyfiyetine değil, belki o çocuğun acip istidad-ı hususisi ve istikbalde kesb edeceği vaziyetine medar olan mukadderat-ı hayatiyesinin mebadileri, hatta simasındaki gayet acip olan sikke-i samediyet muraddır ki, çocuğun o tarzda bilinmesi, ilm-i Allamü'l-Guyuba mahsustur. Yüz bin röntgen-misal fikr-i beşeri birleşse, yine o çocuğun umum efrad-ı beşeriyeye karşı birer alamet-i farikası bulunan yalnız hakiki sima-yı veçhiyesini keşfedemez. Nerede kaldı ki, sima-yı veçhisinden yüz defa daha harika olan, istidadındaki sima-yı maneviyi keşfedebilsin!

Hayat, bütün cihazatıyla şükür ve ubudiyet ve tesbihin menşe ve medarı olduğundandır ki, irade-i hassaya hicap olan yeknesaklık ve kaidelik ve rahmet-i hassaya perde olan vesait-i zahiriye konulmamıştır. Cenab-ı Hakkın, rahm-ı maderdeki çocukların sima-yı maddi ve manevilerinde iki cilvesi var:

İşte, rahm-ı maderdeki ceninin bu lisanı, gaybi değil, kaideye ve ıttırada ve nev'iyete tabi olduğu için malumdur, bilinebilir. Alem-i şehadetten alem-i gayba girmiş bir daldır ve bir dildir.

Moralhaber. net

Derleme: Emrah İriç

Lokman Suresi?nin son ayetinde, şu beş şeyin ilmi Allah?a tahsis edilir: Kıyametin kopması, yağmurun inişi, rahimlerde olan ceninin durumu, kişinin yarın ne kazanacağı, kişinin nerede öleceği. (Lokman, 34)

"rahimlerde olan ceninin durumu" ile ilgili arkadaşım yaşadığı ibretlik bir vakıayı anlattı;

"evladım! bu günahsızın canına kıymayın. o Allah'ın size tevdi ettiği emanetidir. eğer bakamayız diyorsanız biz bakarız o çocuğa, yeter ki canına kıymayın masumun..."

ALLAH razı olsun dede ali kardeşim bilmediğim birşey öğrendim.

Madem vücutta en mühim hakikat rahmet ve hayattır. Yağmur, hayata menşe ve medar-ı rahmet, belki ayn-ı rahmettir. Elbette vesait perde olmayacak, kaide ve yeknesaklık dahi meşiet-i hassa-i İlahiyeyi setretmeyecek. Ta ki, her vakit, herkes, herşeyde şükür ve ubudiyete ve sual ve duaya mecbur olsun. Eğer bir kaide dahilinde olsaydı, o kaideye güvenip, şükür ve rica kapısı kapanırdı.

Elhasıl: Ceninin sima-yı istidadisinde ve sima-yı veçhiyesinde hem delil-i vahdaniyet var, hem ihtiyar ve irade-i İlahiyenin hücceti vardır. Eğer Cenab-ı Hak muvaffak etse, Mugayyebat-ı Hamseye dair bazı nükteler yazılacaktır. Şimdilik bundan fazla vaktim ve halim müsaade etmedi; hatime veriyorum.

Elcevap: Yağmurun vakt-i nüzulü bir kaideye merbut olmadığı için, doğrudan doğruya meşiet-i hassa-i İlahiye ile bağlı ve hazine-i rahmetten hususi iradeye tabi olduğunun bir sırr-ı hikmeti şudur ki:

İşte cevap:

Güneşin tuluunda ne kadar menfaatler olduğu malumdur. Halbuki muttarid bir kaideye tabi olduğundan, güneşin çıkması için dua edilmiyor ve çıkmasına dair şükür yapılmıyor. Ve ilm-i beşeri, o kaidenin yoluyla yarın güneşin çıkacağını bildiği için, gaipten sayılmıyor. Fakat yağmurun cüz'iyatı bir kaideye tabi olmadığı için, her vakit insanlar rica ve dua ile dergah-ı İlahiyeye ilticaya mecbur oluyorlar. Ve ilm-i beşeri vakt-i nüzulünü tayin edemediği için, sırf hazine-i rahmetten bir nimet-i hassa telakki edip hakiki şükrediyorlar. İşte bu ayet, bu nokta-i nazardan yağmurun vakt-i nüzulünü Mugayyebat-ı Hamseye ithal ediyor.

-ultrason sonuçlarına bakarak-

Bediüzzaman Said Nursi, Lemalar'da Mugayyebat-i Hams'le ilgili bir soruya şu şekilde cevap veriyor:

Şu sualinizin meali gösteriyor ki, ehl-i ilhad tarafından tenkit suretinde, Mugayyebat-ı Hamseden yağmurun gelmek vaktine ve rahm-ı maderdeki ceninin keyfiyetine itiraz edilmiş. Demişler ki: "Rasathanelerde bir aletle yağmurun vakt-i nüzulü keşfediliyor. Onu da, Allah'tan başkası da biliyor. Hem röntgen şuaıyla rahm-ı maderdeki ceninin müzekker, müennes olduğu anlaşılıyor. Demek Mugayyebat-ı Hamseye ıttıla kabildir."

ecmain...

Mugayyebat-ı Hamseye dair Sure-i Lokman'ın ahirindeki ayetin hakkında mühim sualiniz gayet mühim bir cevap isterken, maatteessüf, şimdiki halet-i ruhiyem ve ahval-i maddiyem o cevaba müsait değildir. Yalnız, sualinizin temas ettiği bir iki noktaya gayet mücmel işaret edeceğiz.

Birisi: Vahdetini ve ehadiyetini ve samediyetini gösterir ki, o çocuk aza-yı esaside ve cihazat-ı insaniyenin envaında sair insanlarla muvafık ve mutabık olduğu cihetle, Halık ve Saniinin vahdetine şehadet ediyor. O cenin bu lisanla bağırıyor ki: "Bana bu sima ve azayı veren kim ise, bütün esasat-ı azada bana benzeyen bütün insanların sanii dahi Odur. Ve hem bütün zihayatın sanii Odur."

- ikinci çocuğumuza hamile kaldığında eşim bir jinekologa gittik. jinekolog doktor doğacak bebeğin bedensel engelli olarak doğacağını

söylediğinde dünyamız karardı. kürtaj düşüncemizi anne ve babamla paylaştığımızda ise bize şöyle dediler;

Halbuki, Cenab-ı Hak yağmuru belli bir kanuna bağlamamıştır. Güneşin nerede, ne zaman doğup ne zaman batacağı bellidir. Fakat yağmurun nereye, ne zaman, ne kadar yağacağı Allah?ın ilmindedir. İnsanların gaybtan şehadete çıkmış olan alametlerden hareketle, yağmur hakkında tahminlerde bulunmaları gaybı bilmek değildir. Keza, ceninle ilgili olarak ayette?kız mı erkek mi olduğunu Allah bilir? denilmeyip?rahimlerde olanı bilir? denilmektedir. Kız veya erkek olmak, o ceninin milyarlarca özelliğinden sadece biridir. O ceninin kader programı, yani parmak izinden simasının şekline, zeka seviyesinden hafıza gücüne kadar her türlü maddi ve manevi özellikleri bütünüyle Allah?ın ilmindedir.

anne ve babamdan güç alarak düşünmeye başladık; sadece sabretmemiz gerekiyordu. doğum günü içimde buruk bir sevinç vardı; sebebini çözemediğim... eşimi doğumhaneden çıkardılar. yanına gittim. ve bebeğimizin gayet sağlıklı ve güzel olduğunu gördüm. vücudunda hiçbir özür yoktu, ay gibi parlıyordu yüzü. şükrettim Mevla'ya. şimdi ikinci çocuğum ilkinden daha sevimli ve yakın geliyor bana...

İşte bu beş şeye mugayyebat-ı hamse adı verilir. Bunlardan?yağmurun gelmesi ve rahimlerde olan ceninin durumu? meselelerinin gaybe dahil olup olmadığı zaman zaman tartışma konusu olur.

İkinci cihet: Sima-yı istidadiye-i hususiyesi ve sima-yı veçhiye-i şahsiyesi lisanıyla Saniinin ihtiyarını, iradesini ve meşietini ve rahmet-i hassasını ve hiçbir kayıt altında olmadığını, bağırıp gösteriyor. Fakat bu lisan gaybü'l-gaybdan geliyor. İlm-i Ezeliden başkası, kablelvücut bunu göremiyor ve ihata edemiyor. Rahm-ı maderde iken bu simanın binde bir cihazatı, görünmekle bilinmiyor!