Ebu Hureyre radıyallahu anh, Peygamber aleyhisselamın şöyle anlattığını bildiriyor:

BİR GÜN EVİMİZİN BAHÇESİNDEKİ ARMUT AĞACININ BUTUN GÖVDE VE DALLARINI KARINCA İŞGAL ETMİŞTİ. ÖYLE ÇOK TU Kİ MİDEM BULANDI AĞACIDA ÇOK SEVİYORDUM ARMUTLARI OLGUNDU ALAMIYORDUM TİKSİNMŞTİM ÇÜNKÜ KARINCA VARDI BENDE TARIM İLACI SIKTIM ERTESİ GÜN BUTUN KARINCALAR ÖLMÜŞ ÖYLE ÇOKTUKİ İLK ZAMANLAR AĞAÇ KURTULDU KARINCALAR HEPSİ ÖLDÜ DİYE ÇOK SEVİNMİŞTİM HATTA İĞRENÇ BİŞEY BAŞINA GEÇİP SAN Kİ ZAFERİMİ İLAN ETMİŞCESİ GÜLMÜŞTÜM. SONRA BİZ O EVDEN TAŞINDIK O AĞAÇ YILIKDI YERİNE KOCAMN DEV BİR DAİRE İNŞA EDİLDİ. ARADAN YILLAR GEÇTİ AKLIMDAN ÇIKMIYOR ÇOK PİŞMAN OLDUM SONRALARI ÇOK MU BUYUK BİR GÜNAH İŞLEDİM ARADA Bİ SİNEK ÖRÜMCEK GİBİ OLMAYACAK YERLERDEN ÇIKAN HAŞERİLERİ ÖLDÜÜRÜYORUM BUNLAR İÇİN ÜÜZNTÜ DUYMUYORUM AMA O KARINCALAR İÇİN ÇOK ÜZÜLÜYORUM ÇOK GÜNAHIM VAR MI BENİM ALLAHIM AFFET SİN.

Peygamberlerden birini bir karınca ısırmıştı. O da bütün karınca yuvasının yakılmasını emretmişti. Bunun üzerine Allahü Teala o Peygambere şöyle vahyetti:

? Bir tek karınca seni ısırdığı için, ümmetlerden Allah'ı teşbih eden bir ümmetin hepsini mi helak ettin?