Hak mı bu adalet mi? Sorarım sana ama sen yine kendi yöntemlerinle kandırır, sözleri süsler bana söylenecek söz bırakmazsın. Her zaman ki gibi yaparsın bunu biliyorum. Hiç bir şeyi öğrenemedim ama bunu çok iyi öğrendim.

dinlettin... İrademi, rehavet zincirleriyle sımsıkı sardin ve bana sunulan saat altınlarını degerlendiremedin. Hepsini badi heva/zayi ettin...

Kendine karşı sadakatini kaybetme...

Yıllardır beni uyuttun ey nefsim; Hep yarına bıraka bıraka koca bir ömür heder oldu sayende... Acaba yarın yarın? diye uyuttugun yarınlarımı, meçhul bir yarında nasıl doldurabileceksin? Ne zaman beni çevreleyen bagımlılıklara civciv misali küçük bir darbe vurup hür dünyaya açılmak istesem, granitten daglar gibi karşıma dikildin. Olmadik desiselerle beni kandırdın! Bitmeyen isteklerle beni aldattın... Yillardir taam , kelam , menam hapisanesinde, inim inim inlettin. Izdiraplarımı, bana ney gibi

enaniyetimiz, samimiyetsizligimiz...

Ey nefsim, kendi gerçeğinle yüzleşmeye hazır mısın? Hesaptan önce hesap vermeye ne dersin? Halkın sevgisini ararken, ALLAH?ın nefretinden emin misin?

Ey kendi başına buyruk nefsim!

Evet maalesef; müsrif bir fakiriz arkadaşlar... Hem müsrif hem fakir!

Hani hepimiz müm'indik, hani birimizin ızdırabı hepimizin ızdırabıydı. Hani şarkta bir müminin ayağına diken batsa, garptaki mümin rahatsiz olacaktı. Hani bir mümin öldügü zaman, sema ve arz onun ölümüne gözyaşı dökerdi. Hani mümin yeryüzünün zinetiydi. Hani müminler bir vücudun azaları gibiydi. Hani göz agrısa, bütün vücud o acıyı içinde hissedecekti...

Bilmediklerine?ben bilirim? demekten vazgeçmeyecek misin? Hala?bilmiyorum? demeyi bir nakısa olarak mı göreceksin?

Anla ki; bedelini ödemediğin hiçbir şeye sahip olamazsin! Anla ki; dünyayı bize bizler zindan ediyoruz.. ihmallerimiz,

ecral yine damrdan bir başlık olmuş..

Anla ki; Eyüp gibi sabır erbaını doldurmadan, Yusuf gibi kuyu diplerinde yıllarca çile çekmeden, Yakuplar gibi gözlerini hasrete kurban etmeden, olmaz!

made in nesil:)

Göze gireyim derken, gözden düştüğünün farkında değilsin... Övünmek ve saygınlık kazanmak için bu ne hırs? Kendini beğenen nefsim şöyle demen gerekmiyor mu?

?RABBİM BENİ BANA BEĞENDİRME.? ...

Eyvallah Ali Kardeş; Duanıza can-ı gönülden amin... Ve ecmain Rüzgar Misali; "Sana çok şeyler yazarım ama yine sana kanmaktan korkarım onun için susuyorum nefsim.. Bu daha doğru sanırım." Demişsiniz ya, başka söze hacet bırakmamışsınız ki:)

tufanları yara yara hedeflere gitmeden olmaz!

çok güzel bir yazı

Fetih süresini okudun, bırak dışarıyı, içinde bir tek fetih bile yapamadın. Konuşma, yemek ve uyku esaretinden kurtulamadın. İradeni fethedemedin... Peygamberimizin saçlarini ağartan "Hud süresi"yle karanlik gecelerini bir türlü aydınlatamadın. Gayreti nedense hep birilerinden bekledin! Senin de birileri oldugunu hep unuttun... Bir fikir uğruna hayatı hakir gören peygamberlerin hayatını, uzun kış gecelerinde kıssa niyetiyle okudun. Fakat hayatindaki kışları, bir türlü baharlara çeviremedin, çünkü onlari anlayamadin...

Allah razı olsun ecral

Elbette Anlayamadin...

?RABBİM BENİ BANA BEĞENDİRME.?

Elest bezmindeki ahd-ü misakını unutma...

müsrifiz yani

Yusuf'u düşündün mü hiç? Kuyu diplerini sultanlığa sıçrama rampası yaptığını, hapisaneleri nasıl medreseye çevirdigini anlayabildin mi? Dünya ve içindeki her sey ayaklarının ucundayken hayatı istihkar edip ölümü özlemesini anlayabildin mi? Anlayamadın evet anlayamadin... Onun

Eyvallah Gülrüzgar... "Hem deme: ?ben de herkes gibiyim.? Çünkü herkes sana kabir kapısına kadar arkadaşlık eder." derken gerçeğin acı ama doğru olan, tek ama yalnız olunmayan yüzünü paylaştığın için sağol sempati:) Ve ecmain, hamdolsun... Hiç de ucuz olmayan cenneti hak edebilmek duasıyla...

kardeş çok güzel yazmışsın. Allah nefsimize uyanlardan etmesin.

Sağolasın Güzrüzgar, duaya durmuş kelimeler hicabınca amin...

paylaşımın için

Ben hep sana uydum, demedin ki bir kezde ben sana uyayım.

içindir ki Yusuf'ta boğulan dünyada, boğulmak üzere ölüm çığlıkları atıyorsun.

"Söyler misin; Allah aşkına, senin yaşayan bir cenazeden ne farkın var nefsim? "İnsan Süresini" ağlaya ağlaya okudun amma o muhteşem sarayin kapılarını bir türlü aralayamadın... Kendini, kendi çevreni tanıdıgın kadar tanıyamadın. Ve ne garip ki; kendi içinde kendine yabancı kaldın...

Ama anla artik!... Ne olur anla! Anla ki, cennet ucuz degil, cehennem dahi lüzumsuz değil! Anla ki; cennete giden yol asfaltla döşenmemiş!

Kimbilir, içinde ne hediyeler saklayan günlerin ve ayların zarfını açamama bile müsaade etmedin. Hepsi boşa gitti. İçlerinde neler sakladigini/sunduğunu anlayamadan...

Anla ki; İsmail'ler gibi biçak altına yatmadan, İbrahim'ler gibi YA ALLAH deyip kendine ateşlere atmadan olmaz. Sefine-i Nuh gibi

?RABBİM BENİ BANA BEĞENDİRME.? ... AMİN AMİN

Mektuba nefsin müsrif hüznüyle devam...

Ve Anla ki; bir ömür boyu gözyaşlarını ceyhun edip alın teriyle mecz ederek ümmeti için an be an, dem be dem, çile çeken Hz. MUHAMMED gibi çekmeden olmaz!

gerçekten de müsriflik. oysaki en iyi şekilde değerlendirsek, geriye dönüp 'keşke' demeyeceğimiz şeyler yapsak. ama insanoğluyuz sonuçta ve birinde uymasak birinde uyuyoruz nefsimize...

Sende sağolasın ecral bu güzel paylaşımın için.

Ah nefsim sana o kadar söylenecek söz var ki, nerden başlasam nasıl desem bilmem ki.

Bir adet haline getirdigin beş vakit namazın, aynı safta omuz omuza namaz kıldığın kardeşini gıybet etmekten seni kurtaramadi. Kalbine, gözüne, kulaklarına, el ve ayaklarına tutturamadığın oruçların; sadece midene münhasır kaldi. Oruç tuttugunu zannettin amma, aç kaldigini anlayamadin...

insanın en büyük düşmanı nefsiymiş... gerçekten de bir günde bize 24 tane altın verilmiş ama nefsimiz sayesinde iyi değerlendiremiyoruz o altınları...

Deme?zaman değişmiş, asır başkalaşmış, herkes dünyaya dalmış, hayata perestiş eder; derd-i maişetle sarhoştur.? Çünkü ölüm değişmiyor. Firak, bekaya kalbolup başkalaşmıyor. Acz-i beşeri, fakr-ı insani değişmiyor; ziyadeleşiyor. Beşer yolculuğu kesilmiyor, Sür?at peyda ediyor..

Hem deme: ?ben de herkes gibiyim.? Çünkü herkes sana kabir kapısına kadar arkadaşlık eder. Herkesle musibetle beraber olmak demek olan teselli ise, kabrin öbür tarafında pek esassızdır..

_Alıntı_

Ey nefsim!

Sana çok şeyler yazarım ama yine sana kanmaktan korkarım onun için susuyorum nefsim.. Bu daha doğru sanırım.

Allah razı olsun efem..

Ateşler içindeki İbrahim'in ateşleri bir baharistana çevirdigini, bıçak altındaki İsmail'in yeniden doğduğunu, Sefine-i Nuh'u batırmak isteyen tufanların ancak sahili selametle çıkmasına hizmet ettigini, suikastlar içinde İsa'nın denizler ortasında, Musa'nın nasıl vuslata erdigini anlayabildin mi?

müsrifler fakir kalmaya namzettir..

Hani Hz. Ebubekir'in teslimiyeti? Hani Hz. ömer'in destanlaşan adaleti? Hani Hz. Osman'ın dillerden düşmeyen hayasi? Hani Abdurrahman gibi zenginler? Hani Ebuzer gibi fakirler hani Ensar Muhacir gibi kardeşlikte yarışanlar nerede, nerede hani? Anlayamadın. Ne yazik ki bunlari anlayamadin!

Sevdaların, korkuların, kaygıların?! Evet biraz açar mısın? Kalp ritmini zorlayan heyecanlarından bahsetsene! Hangi limana demir attın?

Muhakkak ki öyle, eyvallah Nesil :)

ecral ALLAH CC EBEDEN RAZI OLSUN

Ve şunu çok iyi anla ki; başkalarının hayata Aşık oldugu kadar ölüme Aşık olmadan Olmaz!!!!!!

Ama anla artik!... Ne olur anla! Anla ki, cennet ucuz degil, cehennem dahi lüzumsuz değil!