Hayat akıp giderken... Siz siz olun, bugün aklınızdan geçen güzellikleri asla yarına bırakmayın.. Ne yapacaksanız, hemen, ama hemen şimdi yapın... Çiçek mi sulayacaksınız, sulayın... Kitap mı okuyacaksınız, okuyun... Sinemada çok beğendiğiniz bir film mi var, hemen gidin seyredin... Birini aramak mı istiyorsunuz, sarılın telefona ve hemen arayın... Yiyin, için, şarkı söyleyin, dans edin... Ama ne yapacaksanız, hemen yapın... Çünkü siz bugün bugünü yaşıyorsunuz.. Ve yarını da yaşayacağınıza dair hiç bir kontratınız yok. Geçtiğimiz gün bir mezarlık ziyaretine gitmiştim... Orada, aramızdan zamanlı veya zamansız ayrılan 7'den 70'e çok sayıda insan sessizce yatıyordu... Orada yatanlar sadece bedenler değildi.. Ertelenmiş umutlardı... Söylenmemiş sözlerdi... Yarım bırakılmış işlerdi... Evet, evet... Kim bilir onlar hayata veda ettikleri sırada neleri yarım bırakmışlardı? Kimisi, "Tamam, onu kırdım, ama nasılsa yarın gönlünü alırım" diyordu... Kimisi,"Adam sen de, bu konsere bir daha ki sefere giderim" demişti... Kimisi de" Tatile haftaya çıkarım, hele su isi de halledeyim" diye düşünüyordu... Ve onların hiçbiri, düşündüklerini yapamadı... Belki bir küçük çocuk babasından gelecek bisikleti bekliyordu... Adamsa " Bu akşam yorgunum, yarın gider alırım" diye düşünmüştü... Ve o çocuk bisiklete binemedi... İtiraf etmeliyiz ki bizler; belki iyi, belki kötü, ama çok yanlış yaşıyoruz... Hepimizin hayati, yarınlara bırakılmış işlerle, ertelenmiş umutlarla dolu... Çalışıyoruz, çalışıyoruz... Hayatın tüm güzel renklerini ellerimizle itiyoruz... Ve de, sanki tüm yarınlar bizimmiş gibi, hayaller kurup duruyoruz... Sevinçleri, mutlulukları, hep sonraya bırakıyoruz... Bizler var ya bizler, inanın çok yanlış yaşıyoruz...