mesela kuzye kutubunu keşfetmeye giderken,

ama tarihine, pratiğine, kendisine, kimliğine ayıp edene,

mesela en vahşi sömürü gözönündeyken tuzla'da,

yani yürekte

hatta sevda yüzünden ölmek da ayıp değil..

mesela denerken damarlarında bir serumu,

unutkanı oynamakta yani.

komünistler ne kaybetti komünistliğinden.

hatta engin ardıç'ın, neşe düzel'in, mehmet barlas'ın gözüne girmek de ayıp değil.

hatta sevda yüzünden

pazarlamacılıkta yani.

mesela herkes sorgularken nato'yu,

zühre olmakl da,

yenilmek de ayıp değil geri düşmek de,

affola, şaire, şiire yaptığımız ayıp...

ilanihaye o kimliği kullanman şart mı?

?emperyalizm bitti? demek ayıp olmaz olur mu?

mesela teori diye söylediğin her şey delik deşik olmuşken,

patinajcılıkta yani.

yahut hiç sevmeseydi,

ayıp ettin demek ayıp olur mu?

hatta sivil itaatsizlikten dem vurmak da ayıp değil,

ama o bunun farkında değildir..

yani tahiri zühre sevmeseydi artık,

mesela yoksulluk, sefalet büyürken günbe gün,

ama o ayrılacaktır senden,

mesela kot taşlama işçileri ölürken birer birer,

sen vazgeçtin diye komünistlikten,

elmanın da seni sevmesi şart mı?

ayıp çok ayıp...

hatta ondan büyük bir değişim beklemek de ayıp değil.

tahir olmak da ayıp değil,

hatta yeni yol arkadaşları ile halvet olmak da ayıp değil,

ayıp değil enayilik tahirmi kaldı bı devirde sanki zührelerin yürekleri kırılıyor:)

ayıp yenilenme diye başkasının attığı sakızı yıllardır çiğnemeye tenezzül etmekte.

sevda yüzünden ölmekde ayıp değil...

ayıp geçmişini silip atabilmekte.

ölmek ayıp olur mu?

caygınlıkta yani.

ayıp bükemediği bileği şehvetle öpebilmekte.

demokrasi vaaz etmek de ayıp değil, özgürlük istemek de,

mesela bir barikatta dövüşürken,

ölmek de ayıp değil...

seversin dünyayı doludizgin,

ayrılmak istemezsin dünyadan,

yazar : yavuz gemici

bütün dünya senin özgürlüğün için seferber olmuşken,

mesela irak'ta can verirken çocuklar,

zühre olmak da.

hatta yorulup köşeye çekilmek de ayıp değil,

hatta sevda yüzünden ölmekte ayıp değil

aynaya bakmamak ayıp olmaz olur mu?

çok mükemmel bir şiir, ama günümüz insanına hitap etmiyor artık..

komünist partisi?ne genel sekreter oldun diye

bütün ayıp vazgeçtiğin halde vazgeçmemiş gibi yapabilmekte.

eşitsizlik artarken, altta kalanın canı çıkarken, kapitalizm gelişiyor diye sevinebilmekte ayıp.

eski kimliğini pervasızca piyasaya sürebilmekte ayıp,

?güler yüzlü kapitalizm geliyor? demek ayıp olmaz olur mu?

politik körlükte yani.

cumartesi annelerinin yanından?tesadüfen geçiyordum? diyebilmekte ayıp.

tahir ne kaybederdi tahirliğinden..

hatta komünistlikten vazgeçmek de ayıp değil,

yani vicdanı köreltmekte.

tahir olmak da ayıp değil

sakız çiğnemek de ayıp değil obama'yı sevmek de,

bir insanı sevmek ayıp olur mu hiç...

bütün iş tahir ve zühre olabilmekte

Nazım Hihmet'in en sevdiğim şiirlerinden bir tanesidir..

mesela genel sekreteri olduğun örgüt buharlaşıp uçmuşken,

şan şöhret sahibi olmak da ayıp değil, kendine yeni köşeler bulmak da,

mesela solun büyük birikimi heba olmuşken,

liberal olmak da ayıp değil piyasacı olmak da,

hatta güler yüzlü kapitalizm hayali kurmak da ayıp değil,

utanmayı bilememekte yani.

yani sen elmayı seviyorsun diye,

mesela emperyalizm işgal bayrağını burnumuzun dibinde dalgalandırırken,