Öpüyorum..

Bizi soracak olursanız biz çok iyiyiz..

Küçüklerin gözlerinden

iyi olduğunuza sevindik :))

Bizi soracak olursanız biz çok iyiyiz?

Filistinli cabirin haykırışından

Büyüklerin ellerinden

cümlemiz inşaallah:)

Ebuzerin yalnızlığından

Bizi soracak olursanız biz çok iyiyiz.

Tarık Bin ziyadın kılıcından

Bosnanın bayrağından

alıntı

Atımızı sözümüzün doğruluğuna bağlamış bir yeniçerinin peşine takıldığımızda ruhumuzun izini sürüyor bizi takip ediyor toprağın bilgeleri.

Bir çınarın gölgesini içerken sıcaklığımız baktığımız yerleri körleştirme çabasına girerken düşmanlığımız, bizim niyazımız Allah?adır. Biz bükülmüş boyunlardan akan Ebuzerin yalnızlığını kutsarız. Biz Ukaz panayırında satılığa çıkarılmış Yemenli Zeyd Bin Harisinin saçlarından kölelik taşlarını söküp atmış, taifte onunla taşlanmış peygamberin şefatini dileriz vaktin kuşluğunda.

Gökyüzü cebinden güneşi çıkardığında açarız pencerelerimizi. Ağaçlar elleriyle verir bize sabahın besmele meyvesini. Kızdığımızda öfkemizi Kızıldenize atarız atarız ki Musanın asası bizi ayırsın kavgalardan, yalandan, plastik dünyadan. Kinini toprağa gömmüş dervişlerin arkasından cenaze marşları çalmayız şölenimize davetlidir nefsini ateşe vermiş her insan. Alçakgönüllü olduğumuzda yükselir toprağın uçurtmaları, sustuğumuzda devrilir kocaman lafların yapaylığı, fenerleri yakmış adamların yakarlına ilişir konuştuklarımız biz unutulmalıyız.

Siz halimiz sordukça

Bilali habeşinin ilk ezanından

Cesaretinin üzerine 40 ok darbesi alan Ulubatlı Hasan?ın elindeki Osmanlı sancağını surlara dikmesi gibi dikiyoruz bedenlerimizi kelime surlarının içine...

Beyrutun toprağından

Gazzenin gözyaşından

Çünkü korkusuzluğu hatırlatır laf ebesi olmayan kervanlarımız..

Fatihin Kılıcı üzerinde son bir üzüm tanesi gibi duran İstanbul boylu gençlerin derdiyiz artık..

Zeytin ağaçları altında yeni açılmış bir kitabın ilk noktası ile duracağım yer. Rüzgarın karınca yuvalarını bozmamak için yavaş estiği bu kentin içinde, bir çardak altına sığacak kadar serin ve dinginiz. Dizimize düşen akşamları, kırılmaz kalplerin ve bükülmez bileklerin aydınlığıyla kaldırıyoruz.

Biz hatrımızı şaha kaldırırız..

Annesinin kalbini bir yetimlik haritası gibi elinde tutan savaş çocuklarına eğiliyoruz.. babasının gömleğine gözlerini sarmış, ablasının saçları kanına dolanmış bir Beyrut çocukluğu var içimizde. Biz böyle yazıyoruz. Bizim kalemimizin kumaşı topraktan, bombalar nereye düştüyse, Cohar Dudayevin selası nerede verildiyse oraya kuruyoruz vefa soframızı. Mostarın mutlu günlerde verdiği Aliya İzzetbegoviç fotoğrafları yüreğimizin arşivinde. Öyle bir saklıyoruz ki herkes görüyor, öyle bir gidiyoruz ki herkes geliyor gittiğimiz yere.