Muhammed bin Kutbüddin-i İzniki hazretleri de;

Ecel, ileri ve geri gitmez. İnsanın ömrü değişmez. Çok olur ki, kaçmak ölüme sebep olur. Her insanın eceli için yazılmış, takdir edilmiş bir vakit vardır. Ecel geldiği zaman, feryat etmek, üzülmek faydasızdır. İnsanın ömrü, her an geçmekte, ecel ise yaklaşmaktadır. Verilen bu kısa zamanı, fırsatı, yerinde kullanmalıdır. İmam-ı Gazali hazretleri, nefsine hitaben buyuruyor ki:

Ey nefsim! Ecel sana yaklaşmakta, Cennet ve Cehennemden biri, seni beklemektedir. Ecelinin, bugün gelmeyeceği ne ma?lum? Bugün gelmezse, bir gün elbette gelecek. Başına gelecek şeyi, geldi bil! Çünkü ölüm kimseye vakit tayin etmemiş ve gece veya gündüz, çabuk veya geç, yazın veya kışın gelirim dememiştir. Herkese ansızın gelir ve hiç ummadığı zamanda gelir...?

Bugün aklımızı başımıza toplamazsak, yarın ah etmekten ve pişmanlıktan başka elimize bir şey geçmez. Bu birkaç günlük sağlık zamanında, parlak dine uygun yaşamaya çalışmalıyız! Ancak böylece kurtulmamız umulur. Dünya hayatı, iş yapacak zamandır. Keyif yapacak, eğlenecek zaman ileride gelmektedir. Orada, dünyada yapılan işlerin karşılığı ele geçecektir. İş zamanını eğlence ile geçirmek, çiftçinin tohum ekmemesi ve mahsul almaması gibidir.?

Hak teala, emrini, her nerede hükmettiyse, o kişi, malını, evladını ve ailesini, cümleten bırakıp, o mahalle gider. Toprağı olan memlekete varmayınca, canını almaya emir olunmaz. Herkes, eceli geldikte ölür. A?raf suresinin 33. ayetinde mealen; buyuruldu? buyurmaktadır.

-Yolunu şaşırmış olan o adamcağızı burada bekliyorum, diye cevap verir. Bu söze oradakiler kahkaha ile gülerler ve;

İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki:

-Niçin hırsızın peşinden gitmedin de buraya geldin diye sorarlar. Onlara;

-Siz hiç merak etmeyin, o adam mutlaka bu kapıya gelecek. Ecel, onu buraya getirecektir, buyurur. Behlül Dana hazretlerinin bu sözleri üzerine, orada bulunan herkes derin düşüncelere dalarlar...

?Ey biçareler, siz ölümden kaçarsınız. Falan öldü, ben dahi onun yanında bulunacak olursam, bana dahi, bulaşır dersiniz. Bulaşıcı hastalık filan mahalleye geldi diyerek, başka yere kaçarsınız.

söz gümüşse sükut altın demişler ve lakin evliyaullahın sözleri altındır; sükutlarının değerini ise ancak Mevla Teala bilir.

Osman Ünlü

?Ecel gelince, insanı uyandıracaklar. Fakat, o zaman pişmanlık işe yaramayacak. Rezil olmaktan başka, ele bir şey geçmeyecektir. Hepimize ölüm yaklaşıyor. Ahıretin çeşit çeşit azabları, insanları bekliyor. İnsan öldüğü zaman, kıyameti kopmuş demektir. Ölüm uyandırmadan ve iş işten geçmeden önce uyanalım!

Gönül Pınarı

ÖLÜM YAKLAŞIYOR!..

?Ey nefsim! Benim sermayem, yalnız ömrümdür. Başka bir şeyim yoktur. Bu sermaye, o kadar kıymetlidir ki, her çıkan nefes, hiçbir şeyle tekrar ele geçemez ve nefesler de sayılıdır, azalmaktadır. Bu dünya günleri, o kadar kıymetlidir ki, ecel gelince, bir gün izin istenir, fakat ele geçmez. Bugün, bu ni?met elimizdedir. Aman nefsim, çok dikkat et de, bu büyük sermayeyi elden kaçırma! Sonra ağlamak, sızlamak, fayda vermez.

Bir gün Behlül Dana hazretlerinin evine hırsız girmiş ve evde de ne bulduysa alıp götürmüş. Behlül Dana hazretleri, eve gelip durumu öğrenince, doğruca kalkıp kabristana gitmiş ve mezarlığın kapısının önüne oturmuş. Onu mezarlığın kapısında görenler, yanına gelip beklemesinin sebebini sorarlar. Durumu öğrenince de;

Ey biçareler, nereye kaçarsınız! Ölüm size vadolunmuştur. Ecel ileri gitmez! Allahü teala size, eceliniz geldikte, göz açıp yumuncaya kadar vakit vermez. Mukadderden ne ziyade ve ne eksik olur.

-Hay Allah iyiliğini versin, o adamın burada işi ne, derler. Bunun üzerine Behlül Dana hazretleri;

Netice olarak insan, ölüm meleğinin gelip canını zorla alacağı, ecel arslanının pençesini takacağı, can verme acılarının başına geleceği, şeytanın, imanını çalmak için kastedeceği, dostlarının, vah vah öldü, siz sağ olun, diye evladına taziye edecekleri vakti düşünmeli ve kendisine verilen ömrün kıymetini iyi değerlendirmelidir.

?EY BİÇARELER!..?