biri tv. diğeri bilgisayar tabi ki..

bu saatten sonra imkansız gibi.

şimdilik mümkün görünmüyor gibi:)

mesaj kesmez telefonla görüşmek ister insan sonra saatlerce konuş konuş konuş... sonra arkası gelir değil tv pc hayattan koparsın bir süre dünya yıkılmış hissetmez olur insan..

çocukken kütüphanelere giderdik ödev araştırmak için, gerekli yerleri fotokopi çektirirdik..

daha iyi bi önerisi olan varsa buyursun :))

bende aynı durumdayım yaa ikisini de fırlatıp atasım var pencereden..

kalmış zavallı halimiz..

kablolarla bağlanıyoruz hayata...

en azından izleyeceğimiz ekranları iyi seçmek kısa vadeli bi çözüm olabilir..

modern çağın uyuşturucuları bunlar..

yapma be dalgalar, tv olmadan dedikodu yapmama iradesi gösteremez miyiz sence?

hayatımız hep iki durak arasına sıkıştırılmış gibi

zamanımız insanı işte, kalabalıklar içinde yalnızlık.

çok haklısın esinbu..

bu bağımlılıktan nasıl kurtuluruz pekiii (:

gazete okumayı özlemişim...

çok etkilenmiştim..

valla ben bi çözüm bulamadım:) telefonum da hiç çalmıyo msj atanım da yok:

50 li yaşlarda söylenebilen böyle ifadeleri kurmak halihazırda 30 lu yaşlarda olan bizler için çok garip sanki...

öyle demeyin, bilgisayar candır, arkadaştır, yoldaştır.

ya hocam ben şu anda hakikaten iki ekran arasındayım.

zamanımıza, gözlerimize yazık..

biz onu bıraksak o bırakmaz.

tv. izleyerek gözünüzün nurunu söndürmeyin..

şimdi her şey bir tık uzağımızda..

tv dedikoduyu önler, internet yalnızlığı giderir. hep kötülemeyelim kadim dostları

en iyisi odamdan tv yi çıkarmak:) ama o zaman da patlıyorum sıkıntıdan yaww:):) ne illet bişeymiş haa

bizler de artık 'biz çocukken...' diye başlayan sitemkar cümleler kuruyorsak birşeyler gereğinden çabuk eskidi demek, yeni kalması gereken birşeyler...

geçen yıldı galiba, haberleri izliyorum, bir cenaze namazını kıldıran imam efendi şöyle dedi;

eskiye özlem var..

önümde pc, az yukarısında tv.

ya da yalnızlığın başka bi çözümü yok mudur?