Acımasızım sana.

demekti... Ayrılık... O kanlı zafer... Şimdi paylaştığımız işte bu...

Tüm acı veren olaylardan kaçmak istersin. Ölümden kaçmaya çalıştığın

bende kalan resminle uyanırım

Ağlarsam, uzaktan sil gözyaşlarımı.

gibi kaçarsın aşktan. Başka bir deyişle ölümden kaçamayacağın gibi

ben her gece kendi sokağımda kaybolurken

Ayrılık... Ne çok korkardık bu sözcüğe yüklenen anlamdan... Oysa şimdi

incinmekten korkarsın. Hem dünyadaki en saf sevgiyi yakalamak istersin -

yanarsın. Evleri, insanları tanımak, onları anlamak istersin. Kolay

Bir şekilde hayatımda ol.

O bile bana yeter.

ummadığın bir anda eski, tanıdık bir kitabın sayfalarında, kulağına

de bağlanmak istersin. Bilirsin çünkü özgür olmanın bir yandan da

Bir nefret kadar yakıcı mı?

şansın vardır. Bazı seçimleri yapma hakkın yoktur. Bir çocuğun anne ve

Bu fani dünyaya ebedi.

Hayat hep başka ve daha zor sınavlarla çıkar karşına, yorulursun. Küçük

Ya kabul edersin ya isyann...

derken, belki hoşuna giden bir şiir okurken belki de televizyonda

ikimiz için

o masum güzelliğin hayaliyle yaşarım

günden ibaret olduğunu bile bile çakılır kalırsın maziye. Hiç bir şeyin

ıssız sahillere söyleyecek o kadar çok şeyim var ki artık

Bilmiyorum hangisi, nelere gidiyorum,

umutsuz halime ümit oldun farkında olmadan

Olsun be gülüm.

Mutsuzum, en az senin kadar yalnızım.

Bir damar kadar yakın mı?

istedikçe yenilirsin. Ne kahkahalarla gülebilir, ne hıçkıra hıçkıra

ihtimalin de yoktur. Aklına takılan bir sorunun yanıtı için aylarca

Sonra yavaş yavaş sönüyor, dumanımı savuruyorum.

Bir başkasının biçimine bürünmek bu olsa gerek.

hızla geçer gider. Bir de bakarsın, bitimine gelmişsin ömrün. Yaşamadım

beni sensizliğe mahkum etme ne olur

sevdan yüreğimde bi ömür dursun

Kalkamıyorum,

yaşların. Öylesine, sessiz sedasız akıverir işte. Hem özgür olmak, hem

Bu ayrılık yolunda.

Sensizliği denedim.

bu dünyadan gideceksem eğer

mutlulukları büyütmeye çalışmazsan hiç bir tadı kalmaz hayatın. Büyük

seninle kurduğum düşlerin yarısını

gördüğün kadar basittir her şey, ne düşündüğün kadar karmaşık. Ne

Bir yangının tam ortasında bu kalbim.

Hıçkırıklardaki isyan gibi efkarcı mı?

En az senin kadar köhneyim.

babasını seçememesi gibi hayatında bazı olayları değiştirebilme

sensiz kaldığım o yerlerde

Her saniye, her dakika ve her saat yanıyorum.

Ne gidebilirsin bir adım öteye, ne de dönebilirsin geçmişe. Yaşamın bu

En az senin kadar sorgusuz

yarınlardadır. Sevdanı doyasıya gönlünde bile yaşayamazsın. Ayrılığın

aşktan da kaçamazsın. Aşkta yarın yoktur derken aklın hep

umudun ötesi de bi hayal kurdum

ben buna da razıyım

sahip çık benden başkası olmasın o ürkek yüreğinde

dediğin ömrün bitivermiş.

gün gelirde yanacaksam eğer

gözünden bi damla yaş düşmesin dayanamam

Atıyorum bu hayattan kendimi..

Yoksa bir aşk kadarda uzakmıyım sana?

Akıyor içimden durmuyor kan.

değildir elbet bu, yalnızca böyle unutacağını sanırsın dertlerini. Hiç

Olsun...

uzaklarda olsamda şimdi

Belkide yavaşça,

ellere bile göstermedim

Kor halindeyim.

Hasretmiyim sana?

herhangi bir program izlerken farkına bile varmazsın yanağından süzülen

günahsız aşkımızın en saf haliyle yaşamak için

Yapamadım bak, gülmüyor yüzüm.

dolaştığın olur. Sokak sokak tüm şehirleri gezme arzusu ile

Madem yanımda yoksun.

Ve bir o kadar cevapsızım.

Belkide gözlerindeki ''elveda'' gibi,

istediğin anda ölümü seçebilirsin ne de ölüm kapını çaldığında yaşama

ağlayabilirsin. Hiç olmayacak bir anda, belki bir dosta merhaba

Bir özlem kadarda..

Şimdi kapıyorum gözlerimi.

mavisevdam yazılar ve şiirler sana mı ait bilmiyorum ama zevkle okudum... yazayım ben de birşeyler dedim ama ahenk bozulur endişesiyle şimdilik takip etmeye karar verdim. gönlüne sağlık

aklından çıkıveren bir şeydir işte -çok basit bir detay- atlamışsındır.

Bilmem...

Derler ya ayrılık için.

Sevmek mi dersin buna.

İçimdeki beni kaybettim bulamıyorum...

bu senin ellerinde olsun

giderken bu şehre bıraktığım sevgimi

bu mevsimde çok güzel olursun düşlerimin içinde

İçimizde o boşluğun büyük acısı

takılan bir şarkı sözünde buluverirsin yanıtı. Zaten bildiğin ancak

Hayatım hapishane, her geçen günüm hüzün...

Sebebim sensin ya.

yalnızlığa eş olduğunu. Dolu dolu bir sevda yaşamak istersin ancak

O hallerdeyim be gülüm...

sence bu kadar yalındır sevda çünkü- hem de mantıklı olmaya çalışırsın.

senin sayende sevdiğim

daha derken pişman olup hayır kal ne olur diye yalvarmak... Ne kadar

Hislerimi çözemiyorum..

aşkın öyle büyük ki içimde

her günün ışıdığında

Her şarkımız çıktığında,

gideceğim gecenin yokluğuyla özleştiriyorum

Güne ve geceye karışıyorum.

Sensizlikte kayboluyorum...

Beni saran olsun ölüm...

Bilirsin aslında aşkta mantık olmayacağını. Elbet birinden vazgeçersin.

ateş de olsan gir içime

uzaklara gitsem de sevdan her an her dakika baş ucumda olacak

En az senin kadar yalnızım, kalbim gibi soğuk.

değişmeyeceğini bilsen de her baharla yeni umutlara yelken açarsın.

sen farkına varsan da varmasan da

olduğu yerden çıkarmaya çalışmak, ağlamak git artık içimden diyebilmek, ama

mutlulukları yakalamaya belki de ömrün vefa etmez. Yıllar inanılmaz bir

Yanımda yüreğin, hayalin olsun...

Senin kadar yaşlıyım daha yolun yarısına gelmeden.

zordu... Öyle içimdeydin ki, seni ordan çıkarmak kendimi paramparça etmek

yoksa üstünden kalkamam

Ayrılık... Ne çok korkardık bu sözcüğe yüklenen anlamdan...

Olmadı be gülüm.

Öyle yanıma gel...

Özlersem, süsle rüyalarımı...

Azım, çoğalamıyorum.

anlıyorum ki, ayrılığın kendisi değil, ayrılmakmış asıl zor olan...

bekleyişler... O kopuşu yaşamak, artık başka biri değil, sen olan o varlığı

Koşup gelmek istiyorum yanına, gelemiyorum.

Ayrılmayı başarana kadar yaşanılanlar, o kanatan acıtan korkulu

hüznü yakanı bir türlü bırakmaz. Unutmak istedikçe hatırlar, savaşmak

Doğrulamıyorum.