Gördü elinde duran kalbi

Ve gökyüzüne baktı

Örneğin, savaş.

Ama vardı hala tank sesleri,

Vardı bir son takatı, bir umudu daha.

savaş uçakları ve bombardıman.

Örneğin, özgürlük.

alıştıracağına dair.

Ve hayal etti o an, bir uçurtma şenliğini,

Oysa gökyüzü yoktu.

çocuk gülleri taşkın.

çocuk ölümleri!

Örneğin, ölüm.

Ve düşünmedi o an?ı.

Ve vardı hala Filistin?li şairin bilinci ve yüreği.

müthiş bir heyecan sarıp sarmaladı her yanını.

Ve düşündü o an, kalp ve pim ne kadar ilginç.

cıvıl cıvıl çocuk seslerini duyar gibiydi,

Yok etti, her bir harfine varıncaya dek

Dünya yoktu, medeniyet hiç yoktu.

Vardı hala her şeyi görüp seyreden dünya.

Ve düşündü o an, harikulade güzel iki sözcük.

AĞLAYAN ŞİİR

Ama sormadı kimse Filistin?de neden şiir ağlar.

Ama nasıl?

Söz verdi kendine Filistin?li şair;

Örneğin, barış.

yok edeceğine dair dizelerini.

Şimdi dizelerinde kan gülleri sel,

Kendi şiirini vurdu.

kötü şeylere dair tek bir sözcük.

bu inanılmaz bir şey

kaleminden dökülmeyecek artık

Müslümanlar hakkıyla yeryüzüne hükümran olmadığı müddetçe daha çokça şiirler ağlar... İnsan yer ile gök arasını doldururlar ve dinimize göre yeryüzünün halifesi iman etmiş insanlardır... Onlar hükümran olmaz ise, şiir de biter, insan da...

Vardı hala ölümler,

Ve düşündü o an, korkunç kötü iki sözcük.

kalemini hep güzel şeyler yazmaya

patlamaya hazır, pimini çekmeye kalmış her şey.

Ve Filistin?li şair söz vermedi kendine bir daha.

kendi elleriyle çekerek pimini kalbinin.