bak keyfine

asıl anlatmak istediğim bundan sonrası... ben üniverstedeyken dayımın hanımı yengem beni bi öğretmen bayanla tanıştıracaktı... onu tanıyanlar bilenler çok güzel bi kız diyorlardı... ben görmemiştim ama direk red ettim tanışmayı... bunu tüm samimiyetimle söylüyorum...

seni çok iyi anlıyorum testere necmi :(

evet içime sindiremiyorum... çünkü o kadar aşağılık bi insan değilim benim okduğum bölüme gelen birisini kabul edecek kadar...

aslında burda herkes bunların doğru olduğunu biliyor

bizim aradığımız yürekteki sevgiydi... çünkü insan sevgisiz yapamıyor... ilk aşık olduğum kızı düşünüyorum... benim için hiç önemi yoktu onun mesleğinin, okuduğu bölümün... sadece hafızama kazınan onun yürüyüşüydü, güzel yüzüydü... şu gün diyorum kendime keşke konuşsaymışım onunla... aynı dershanedeydik... bu 4 sene önce olan bi olay...4 sene sonra yani 24 yaşında kıbrısa uluslarası ilişkiler okumaya gittim... tabi üniversitede gördüğüm kızlar fikrimi değiştirdi.. bana dediler bu yakışıklılıkla kampüsün en güzel kızıyla konuşursun diye... öyle de yaptım baya güzel, hoş bi bursalı kızla ilgilendim... ilgi gösterdim... ama benim düşüncem başkaydı... ona yalnızlığımı anlatmak, onunla elele gezmek ve çıkarsız sevgiydi... hukuk son sınıftaki bi erkeğe beni tercih etti... çocukla aramda belirgin bi fark vardı... eli yüzü eh işte idare eder dicek kadardı o çocuğun... olay şu ki belki bu olay burdan anlatırken basit gibi görünüyor... bu olay benim gururumu o kadar çok kırdı ki... yurdun odasında otururken perdeyi resmen defol git der gibi yüzüme örttüler... daha sonrasında gördüklerim... altında arabası olan erkeklerle gezenler, hukukta okuyanlara, tıpta okuyanlara hayranlıkla bakan kızlar...

ama ne hikmetse biz mahallenin doğrucusuyuz

önce düzgün bir işin olsun

ingilizce kursuna gidebilirdin

şimdi taşşlamaya başlarlar beni

Testere necmi

böyle yakınarak daha çok zaman kaybediyorsun

neden red ettim konusuna gelince... beni daha tanımadan okuduğum bölüme gelen birisi... demek ki... tıpta, hukukta okuyan birisine dünden razı olacak... nerde kaldı insanlık, nerde kaldı sevgi...

ilk senin anlattığın zamandada evlilikten sevgiliden bahsediyordun

belki burdakiler dicek bi kız nedir ki diyorsun.. ozaman neden yalnızsın dicekler... ben kalben yalnızım... hayatımda o basit kızlar olmadığı için değil yalnızlığım...

seni sen olduğun için sevecek birileri elbette çıkacaktır

seni yargılarlar

gerçek seven, her zaman kaybedendir ne yazık ki bu böle...

ama insan gururuna söz geçiremiyor... ben istiyorum ki duruşumla, bakışımla, kalbimle benimsemesi... dünayaları verirdim öyle birisi için...

karı dediğin endir ya

etrafında şuan ki arkadaşların seni uyarmıyorlardır ben uyarım

erkek adamsın

daha çok yapacağın şey vardı

bu olaylar bende öyle etkiler bıraktı ki...

yine de

bi kız için her türlü yalakalığı yapıyorlardı..

demek ki sende artık baba olucan

sanırım yaşında çok büyük değil

ben çok duygusal bi insandım.. bi gram sevgi için canını verecek bi insandım... ama yaşadıklarım sevgiye inancımı kaybettirdi...

yaz baba

insanlar güzel olan değerli olan en varsa hepsini ötekileştirmişler

kalp denen birşey kalmamış

19 yaşından bugüne düşüncelerim çok değişti... belki ne kadar çok kendini anlatıyor diceksiniz bana kızacaksınız ama bazı şeyleri ifade edebilmek için daha iyi anlaşılabilmek için bi takım şeyler anlatmak zorundayım...

ama bak evlenmek istediğini falan yazıyorsun sürekli şuan yazmasanda

benim mesleğime, etiketime okduğum bölüme gelen birisine kapım asla açık olmayacak...

alayına caz

içini dökmek rahatlatır insanı

nerdeyse 2 sene oldu hala aynı şeyleri söylüyorsun

geneleleme yapmıyorum

saol kapadokyalı... inan senin yorumların beni ferahlatıyor... çok saol... ama napayım içime sindiremediğim şeyleri yazdım...

eee madem öyle neyi sindiremiyorsun da açtın bu başlığı?

gönlünü ferah tut

yazık duygusala bağlamışsın, bukadar acı çekceine neden intikam almadın o kızdan peki

bırak artık annem şunu yapmasaydı keşke babam şunu yapmasaydı keşkelerini

gerçekler bu kadar acı ve de net

kız seni nikahına almayı değil sadece tanışmayı kabul etmiş. belki de beğenmeyecekti seni nerden biliyorsun?

bence yeter kendine ettiğin bu eziyet

hertkes layığını buluyor

anlatacak çok şey var da boşverin...

ama et parçası 20 lira:D

ama üniversitede gördüğüm kızlardan ve genel hayatta gördüğüm kızlardan sonra evliliği hiç düşünmüyorum... çünkü onları içime sindiremiyorum...

vicdan denen birşey kalmamış

seni hatalı bulurlar.

paran varsa her kızı alırsın

adanaya geldiğimde bu inancımı koruyordum... tabi bazı şeyler fikrimi değiştirdi.. para, üniversite, araba ve kariyer...

ama bu devirde

sen kalbini ferah tut gardaşım

bunlar birinin halletmesi gereken şeyler olsa eyvalla de

yoksa şurda yorum yazan hatunların hiç biri kendinden az maaş alan veya işi olmayan biriyle ne evlenir ne gönül eğlendirir

anlatmaya çalıştığım burdan veya realden kimsnein seni anlamasını bekleyip de harap etme kendini.

19,20 yaşındayken sevgiye o kadar çok inanırdım ki... seni sen olduğun için yürüyüşünle, bakışlarınla, kalbinle önemseyecek birisi...

bu 2 sene içinde bunları sürekli anlatacağına

ailenin suçluyordun o zamanlardada hala suçluyorsun

benden sana tavsiye

çünkü şunları düşündüm... kıbrısta hukukta okuyanlar özellikle hukuk son sınıfta okuyanlar vardı... altında arabaları vardı... ama çoğu şerefsizin önde gideniydi... insanlığı sıfır, çok basit karakterli insanlardı... benle bu konumda tanışmayı kabul eden öğretmen kız demek ki onları kabul etmeye havada karada razı olacak dedim kendi kendime...

ilerdede onun yazılarını okuruz..

meyve seçer gibi aşk adına sevgilimi seçilir

umrumda bile değil... yemin ederim... iyi ki tanışmamışım..

ha genelleme yapmıyorum ama çoğu da böyle

kendine gel

herşeye sıfırdan başla

sürekli anlatırdın

yat kat statü derdinde herkes

karı kız dediğiğin genelleme uyapmıyorum

necmi sen beni hatırlamazsın

sen bu keşkelerle devam edersen, evlenirsin senin çocuğunda aynen keşkelerle dolu bir dünyaya merhaba der..

ne evliliği ya takmışsın evliliğe

bu kadar basit, gurursuz kızlar olacağına yalnızlığı ölümüne çekerim ama gururumla yaşarım... evliliği de hiç düşünmüyorum... belki bi gün çocuğum olsun istersem belki o zaman...

napmak lazım o zaman

bırak artık geçmişi, geleceğe bak..

ama bu forumda seni anlayana bile zor ratslarsın

git hedeflerine ulaş yapabileceklerini bi yap önce

aslında benim aradığım sıcacık bi kalpti... ama saf sevgiyi bulamadım... aradığım kalp belki bi kasiyerde, bi tezgahtarda ya da bi garson da olabilirdi... önemli olan benim içimdeki yalnızlığı gidermesiydi... bi çok erkek benim yerimde olsa o öğretmen bayanla tanışmaya dünden razı olurdu... sırf öğretmen ve güzel bi bayan diye...

ÇOK FAZLA DÜŞÜNÜYOSUN BAZI ŞEYLERİ.. İSTEMEMİŞ KABUL ETMEMİŞSİN.. KİMSE BULUNMAZ HİNT KUMAŞI DEĞİLDİR SENDE BENDE DİĞERLERİDE.. KİMSE VAZGEÇİLMEZDE DEĞİLDİR.. AMA ÖNYARGILISIN BİRAZ.. DAHA TANIŞMADAN NERDEN BİLİYOSUN Kİ O BAYANIN SENİ SEN OLDUĞUN İÇİN SEVMEYECEĞİNİ.. FAZLADA YORUM YAPMAK İSTEMİYORUM AMA BIRAK ORDA KALSIN GEÇMİŞ.. ÖNÜNE BAK AMA ÖNYARGISIZ.. ÖNCE TANI İNSANLARI SONRA KARAR VER..

ama kendin halledeceksin

sevgi paraya endekselenmiş bayan manasında

burda az buçuk yapılan yorumlara bakarsan fark edersin bir sürü seni anlamayacak anlayamayacak insan var.

ama bu foruma ilk girdiğimde eğitim fakültesine yazarken buraya arada yazardım o zaman bana bu sorunlarından bahsetmiştin

necmi naber yagusuklu?

şu gün düşünüyorum o kızı iyi ki red etmişim tanışmayı...

öss ye tekrardan girebilirdin