"Biz hak ettik mi" yada "hak edecek ne yaptık..?

kimisinin güzelliği, kimisinin masumiyeti,

Ama yine de o kadar yaptıkları şeye ragmen helal ettim

Zaten aramızda güven problemi vardı bu yüzden de bitmişti zaten bu olaydan sonra da iyice ipler kopmuştu.

Yurtta okulda kamera var ordan bakın dedim. Bakıcaz zaten ama şuan senin ifadene ekliycez dedi.

İnşaAllah gelir devamı da...:)

Hoş düşünüp,

Sizler olduğunuz sürece o nazar işlemez bana :)

Olay anında olaya mantıksal veya duygusal bakmak senin elinde.. Seçimi sen yapıyosun.

Sinirden ayağım titriyordu onu durmaya çalışıyorum, sinirlenince tırnaklarımla uğraşırım ama uğraşmamaya çalışıyorum, ifade verirken göz teması kuruyorum sürekli, ağlamamak için kendimi sıkıyorum, gergin veya tuhaf gözükmemeye çalışıyorum felan...

Biraz uzun ama üşenmeden okumanızı rica ediyorum...

kimisinin ona en çok yakışanı,

O kadar şey yaşadıktan sonra sonuç polyannaya bağlanmış;)

Şuanda da eski hesabını silmiş, profiline de "bazen sil baştan başlamak gerek" diye yazmış. Numaramı da silmiş çünkü WhatsApp da ne profili ne durumu ne de son görülmesi gözükmüyo..

kimisinin tek çaresi,

Hoş bakın.

Aslında ne kadar polyana ya bagladığım düşünülen de aslında olması gerekenin en doğrusu...

Beni buraya yazmaya o teşvik etti buradan birkez daha ADAMINbiri ne teşekkür ediyorum

Tam pencerenin önünde bi koca çınar var.

Narin yapraklarınında ona uyumunu,

Bu kızda benim bu olayları yaşadığım yurtta kalıyomuş. Bende bu olayı anlattım. Ve hala aklanmadığımı söyledim. Ben bile bu olayda umudumu kaybetmeyip sabırlı oldum dedim. Hatta o yurttaki arkadaşlarına sır bir sene önce bu olayı duymuşmu felan dedim. Dur ben yurda gidince sorayım dedi. Sabahına okulun bahçesinde oturuyodum arkadaşlarımla yanına çağırdı. Ben arkadaşa sordum, hırsızı bulmuşlar. O altını çalınan kızın en yakın arkadaşıymış deyince nasl sevindiysem bi çığlık attım sevinçten de aglamaya başladım. Arkadaşlarım felan toplandı başıma sonrasını hatırlamıyorum bayılmışım :)

Aslında insan kendine yakışanı yapıyo bi yerde.

Kimisinin de...

Hoş gülün.

Lakin bi başkasını suçlamadan önce bi kendimiz de aramalıyız. Ne de olsa herkes kendi yaptıklarından mesuldür. Soruyu kendimize "ben ne yaptım da böyle oldu" diye sorgulamamız gerekiyo. Böyle sorarsak daha kolay olur.

"Gider en azından yüzüne karşı herşeyi anlatırım, belki yüz yüze olunca samimiyetime inanır "dedim. Yüz yüze de gelmek istemiyordum çünkü yaptığım utanç vericiydi. Ne yapsam ne yapsam diye diye hesabı sildim.

binaneleyh, yüreğine sağlık... güzel yazı... bir insanda özeleştiri sistemi gelişmemişse, o insan asla bataklıktan kurtulamaz temalı...

Zaten yaradılış tan itibaren bu program insanlarda yüklü sadece biz onları bişeylerle bastırıyoruz...

Çünkü rüzgar da güzelliğe güzellik katıyordu, hareketlilik veriyordu...

Başıma da genç bi bayan memur diktiler. O da ailemi yaşımı bölümü felan sorup benle sohbet etti. Bende ona" parmak izi sonuçları çıktı mı "dedim.

Ama sadece sana ait düşünceler olsa seni dinleyen belki bi canlı deil ama yazılan şeyde seni bi yerde dinlemiş oluyo, ki bazı insanlar cansız varlıklardan daha tepkisiz..

İnstagram da face bi hesap açmıştım. Eski sevgilimin profiline bakmak için hesabına girdim yanlışlıkla istek attım sonra da bişey anlamaz kıvırırım dedim geri almadım.

Zihniyet harika

Çiçeklerin hepsi bitki türüdür ama hepsinin kokusu farklıdır aynı insanlar gibi...

Değerli yorumunuz içinde ayrıyeten teşekkür ediyorum :)

Agzıma lokum veriyo montumu giyerken önümü ilikliyo üşümeyeyim diye.

O telaşla aramayın lütfen diye yalvarıyorum. Kadında "anlat o zaman "diyo. Doğruları anlattım felan dedim ya anlatırsın yada ararız dedi. Lan yapmadığım şeyi niye kabul edim." Arayın, ben suçsuzum. İsterse ailemde inanmasın umrumda değil beni Allah görüyor bi tek o yardım eder bana kul ne yapabilir ki" deyince masayı kırarcasına bi vurdu. "Başlatma Allahın dan Allahtan korksanız böyle bişey yapmazdın "dedi." Beni alırken gördünüz mü, bizim oda da gözünüz mü vardı. Böyle yaparak sadece hakka giriyorsunuz" dedim. Elini kaldırdı sonra indirdi kamera vardı." Parmak izin var boşa inkar ediyon "dedi çıktı odadan.

Yani ne olursa olsun bi insan bi insana karşı taraf dinleyebildiği kadar konuşur ama yazmak öyle mi.. ¿

Başımdaki örtüyü tutup çekti. Bi yandan vuruyo bi yandan örtümdeki iğneler kafama batıyo bi yandan da boğazımı sıkıyo. Tırnakları da kazma gibi örtümü açtığı için giydiğim kazagında yakası biraz açıktı açık olan yere o tırnagıyla öyle bi bastırıyo ki kanadığını hissediyorum bide delindiğini düşünüyodum. Bi yarım saat hırpaladı bayaa. Ağlamamak için de kendimi zor tutuyorum, sırf onun karşında suçlu duruma düşmeyeyim diye. Sonra benimle konuşan komiser geldi içeri kadını çıkardı, ışıkları açıp beni oturttu. Su felan verdi. (ama o kadar kötüyüm ki bagıra bagıra ağlamak istiyorum. Hem kadının vurduğu yerler ağrıyo hemde içim sızlıyo, yapmadığım bi şey hakkında suçlanıyorm. Doğruyu söyle dedi. Ben söyleyeceğimi söyledim. "Peki net olarak yaptıgın işlerin saatini söyler misin mesela okuldan kaçta çıktın "dedi.

Sonra da

Şunlar da hep aklıma gelir;

Hiç yemek yemiyordum, yemek fişlerime ya su yada meyve suyu alıyodum...

Babamın numarasını aldılar, arayıp haber vericez dediler. Tabii bende korktum.

Senin ne hissettiğini ne düşündüğünü kimse bilemez sadece fikir yürütürler. Biz ister kafamıza takalım ister takmayalım, kimin umurunda...¿

"zaten tanışmıyoruz yanlışlıkla ekledim. Sonrada eğer rahatsız olursa silerim diye düşündüm" dedim.

Üniversitenin ilk zamanlarında bizim sınıfın karşısında aynı branşın ikinci sınıfları ders görüyorlarmış. Ne zaman kafamı çevirsem etrafımda sürekli bakan bi grup vardı. Farkındaydım ama pek tınlamıyodum. Sınıfa gireceğim zaman karşı kapıda hep o grup vardı. Tabii içlerinden biri hoş çocuktu. Normalde her arada sınıftan çıkardım ama o gün çıkmamıştım. Bi baktım o grupdan ve hoşlandığım çocuk benim sırama geldi. Ben de en arkalarda otururdum hep. Neyse çocuk geldi, ders notu bahanesiyle geldi bana sordu. Bende cevap bile vermemişim arkadaşlarım konuşmuştu. Neyse ders bitti kapıda kızları beklemek için sınıftan çıktım bi baktım o çocuk :))

Bazen bişeyler oluyo ve insanı şaşırtmaya, mükemmeliyeti görmeye yetiyo..

Ben gelince herkes bana bakıyo.

Binaenaleyh, yaptığımız hataları gördüğümüz ve bi şeylerin de bizim irademizle yön verebileceğimizi bildiğimiz sürece o soruyu kendimize sormayacagız belki de.

Bitti işte. Her daim hayırlısı :)

Öncelikle, o olayda yaptığımız hataların olduğunu kabullenerek yola çıkacağız. O olaydaki davranış ve tutumlarımızı bir daha gözden geçireceğiz.

GÜMSEYEREK işe başlamalıyız... :)

devamını bekleriz... :)

Ve ister istemez de suçluluk duygusu agır basıyor...

Bi şey daha :)

O koca çınar gibi toprağa sıkıca tutunuşu gibi bizim hayata tutunuşumuz...

güzel görüp,

Hesapta da şüphe çekmeyecek kadar takipçim vardı. Neyse bu bana yazdı kimsiniz tanıyamadım diye bende,

Kimisinin hüznü,

O günün tarihine de gelince hızlı hızlı geçti. Sonra da kızın yanına gittik telefonumu verdi. Kızı başka bi ekiple yurda gönderdi." Daha ne kadar bekliycem" dedim. " daha net bişey yok onun için burda tutmamız adaletsiz olur" dedi. Adaletten bahsedene bakın...?

Yazmak insana en iyi gelen şey aslında.. Sadece biz farkında deiliz.

Bi gün üniversiteyken yorgun argın dersten çıkıp hemen yurda geldim. Çok yorgundum üzerimi bile değiştirmeden direk yatağa yattım. Çantamı da başucuma komidinin üzerine koydum cüzdanım felan hepsi ortada. Davul çalsa başucumda ruhum duymaz.

Aslında insan bunlara bakınca bile gülümser, gülümsemeli de...

Hoş görün.

Ne olursa olsun o duyguları hissetmek güzeldi.. Ve bence herkes o duyguları tatmalı. &amp;#128522;

Evet onunda suçu var ama önce kusuru insan kendinde aramalı.

Aradan bi sene geçti

İnsan dertten tasadan değil tebessümü kaybettiği için, unuttuğu için ölür, hayatı çekilmez gelir.

Ağaçların dallarınının zarifçe salınışını,

Ee o zaman hoşçakalın... :)

güzellikleri de kaybetmeyip

Ve sokağa adeta serpilmişçesine muazzam yaratılmış insanları görmek hiçte zor değilmiş "dedim kendi kendime.

Çıkarken kapıdaki yazıyı hiç unutmuyorum.

:) çok teşekkür ederim efendim

" Bildiğim kadarıyla parmak izi almaları gerekiyor, almadılarsa da sizin bi sabıkanız varsa ordan bulurlar" dedi. Başka yolu var mı deyince yok dedi. O kadın içeriye geldi. "Son kez soruyorum anlatacak mısın doğruyu" dedi. "Ben anlatmam gereken herşeyi ne eksik ne fazla herşeyi anlattım "dedim. Kolumdan tuttuğu gibi karanlık kamerasız bi odaya soktu kapıyı da kapattı. " bak kimse yok ne kamera nede başka biri var hadi anlat "dedi." doğru olan herşeyi anlattığımı düşünüyorum"dedim boğazıma yapıştı. "Seni burda gebertirim kimsenin ruhu duymaz yaptığımı da ört bas etmesi çok kolay "dedi.

Aslında düşünmememizin göremememizin yada düşünemememizin göremememizin nedeni, kalp ve beynin görev değişikliği...

O ne kadar hesabın face olduğunu biliyordum ama kim olduğunu bilmiyordum. Senin duymak istediğin cevapları verdim dedi ama öyle olmuş olsaydı bu konuya bu kadar takılmazdı.

Rüzgarlar gelse de biz yine tutunuruz, tutuyoruz.

İnsanlar hepsi insan görünümlüdür ama hepsinin içi farklıdır.

En önemlisi de bu olaydan da ders çıkardım...

"ama benim bi hatam yok ki" demeyin :)

Senin bi derdin olduğunda anlatmak istiyosun paylaşma ihiihtiyacı duyuyorsun ya;

Biz de kendimize yakışanı yapıp kötü diye gömdüğümüz şeyleri bile bu insanlar için hiç bişey yapmıycaz.

Mesela ben bu mısraları yazarken burada güneş var. Hafif rüzgarlı. Rüzgar tam üşütecekken güneş çıkıp ısıtıyo...

Bu yazıyı da buraya bırakıyorum nasip ya belki bi gün buraya yolu düşer ;pişmanlığım ve samimiyetimi görür :/

Unutmamalıydık ki hayatta herşeyle tek başımıza başa çıkıyorz.

Ama ben nasıl mutlu olmuştum ama :)))

İyi iyi iyi... :)

kimisinin merhameti,

böyle bi yerde yeni tanıştığım birii.. beni anlayacağına ihtimal bile vermezdim açıkçası. Duygu ve düşüncelerime tamamen tercüman olmuş gibi.. :)

Bizim katta da herkezin bişeyleri çalınmaya başlamıştı, her hırsızlık olayında ben varken beddua ediyorlardı. Oda da bişey kaybolunca bana bakarak beddua ediyorlar felan...

Ama bana söylediklerini Allahtan aileme söylemedi. Bide işin kötü tarafı annemleri gönderirken annem bana "Öyle bişey yapmadın demi"deyince daha da kötü oldum. Sen evladını tanımıyon mu ben birinin eşyasına göz dikecek birimiyim deyince. O altını çalınan kız geldi yanıma sen müdüreyle konuşurken." Bende onun halini konuşmasını görünce" dedi.

Velhasıl kelam ne olursa olsun umudumuzu kaybetmeyecekmişiz :))

Demem o ki,

Ve bişeylerinde tesadüf olmadığını bi kez daha görüyosun

Ben onun insanlara karşı güvenini, umudunu yitirmesine sebep oldum.

Sonra kız sen çaldın biliyorum ver hemen onu seni gebertirim gibi tehditler savuruyor. Sesten güvenlik geldi beni başka bi odaya götürdü. Gittiğim oda dakileri tanımıyorum, gözlerim şişmiş kızarmış. bi kaç defa soru sordular geçiştirdim. Bi yandan ablamla konuşuyorum bi yandan da aglıyorum. Sonra saat 6 buçuk gibi uyuya kalmışım. Uyandığımda saat 7 buçuktu. Ablam arıyodu. Annemleri aradım yoldalar geliyorlar felan dedi.

Kötü bi olaydı ama ders de çıkarmadım deil.

Eğer beyin görevini yerine getirseydi, izin verseydik belki de şuanda olaylar çok farklı bi boyutta olacaktı..

Kuşların da ahenkli uçuşunu,

Ve son sözü olarak sevdiğim ve her daim kullandığım bi söz vardor;

"Sen belli ki iyi bi kızsın sakın kimseye güvenme. Şimdilik git bi gelişme olursa ulaşırız sana" dedi. Tam çıkarken de bak burda bi abin var artık bişey olursa gelmen yeterli "dedi...

Gelin başta sorduğumuz soruyu kendimize tekrar soralım;

Mis kokulu

sürekli kendini haklı gören bir tip

"Bu olayın yaşanmasında benim pek bi etkim yok o böyle istedi" deyip sıyrıldığımızda olmuştur.

Neyse o zaman başka zamana müsait olduğunda beraber çıkarız ayrı ayrı olmaz tadı çıkmaz dedi. Neyse kütüphane deli işim bitti ayrıldık.

Velhasıl kelam polisler geldi. Cüzdanlardan parmak izi almak için dikkatle bi poşete koymaya çalışıyolardı, bende boş bulundum tutup koydum. Benimkini de aldılar. O arkadaş da beraber gitti ben gitmedim. Hem umudum yoktu hemde arkadaşım var diyodum. Baktım bi iki saat sonra oda arkadaşım arıyo, açtım nooldu dedim. Seni komiser istiyo dedi. Komiser de sen niye gelmedin felan diye sordu bende gevelemeden "para nasıl bulunacak umudum yoktu hemde zaten oda arkadaşım orda gerek yok bana diye düşündüm dedim." Biz polisiz unutuyosn heralde" dedi. Buraya gelebilir misin dedi. Bende "bu saatte tek başıma gelemem" dedim. "Tamam bi ekip gönderiyorum yurdun önünden alacaklar seni on dakikaya kapıda ol "dedi kapattı. Montumu giyip çıktım, ekip beni aldı gittik karakola. İki tane polis vardı arabada. Giderken bu hırsızlık olayıyla ilgili konuşuyorlar. İşte insan bazen şeytana uyuyo felan diyorlar, bende saf gibi konuşmalarına katılıyorum felan.

Teşekkür ediyorum. Beğenmenize de ayrıyeten sevdim... :)

Ders aldığımız sürece biraz olgunluk ve biraz da hayatı öğrenmeye başlarız. Ki bunlarda önemli şeyler.

Ama unutmamamız kaybetmememiz gerektiğini bilirsek herşeyle o zaman başa çıkabiliriz.

sadece bize güzellik getireceğini unutmadan yaşayalım.

Niye çağırdın ki aileni daha net bişey yok dedi.

hayırlı olsunla süslerim... dostçakal..

bazende hazdan dans ettiğini,

siyahına da beyazına da sarısına da kumralına da; ayırt etmeksizin yakışan tebessüm dedikleri mimik hareketi var ya...

Benim için önemli olan hatalarının farkında olmaları pişmanlık duymaları yeterli. Keşke o kız da gelip helallik alsaydı benden...

kimisinin kalkanı,

Ne günlerdi beee

İşiniz var mı ne yapıyosunuz demesin mi ben bişey demeden kızlar geldi. Arkadaşımla da bankaya gidecektik son dersdi. Arkadaşım konuştu ben cevap vermedim. Ama önce kütüphaneye uğrayacaktık ben kitabımı verecektim.

Kısa zamanda da başka bi yurda geçiş yaptım.

Benimle böyle konuşuyorsa kim bilir kimlerle konuşuyordur. Hiç bi şekilde beni anlamaya çalışmadı. Sinir ve öfkesinin kurbanı oldu ve bu olaydan sonra da onun tanımadığım yönlerini de gördüm...

güzel olanları fark edip,

Bende tamam dedim. Artık olacak gibi değildi.

Güzel

Ablamı arayınca sesini duyunca yine ağlamaya başladım. Arkadaşıma anlattığım kadarıyla oda ablama anlattı. Ablamda telefonu hoparlöre al demiş. Ama oda ağlıyomuş.

Bu soruları sormadan önce olayın içeriğine iyice bakmak gerekir. Belki hak ediyoruz yada etmiyoruz ama buna düşünmeden karar veriyoruz.

Yurtta yemek yiyemiyordum insanlar izin vermiyorlardı daha doğrusu. O olayın sabahına kahvaltı için gittiğimde "aa bu o kızmıymış altını o mu çalmış" gibi bi sürü fısıltı duyunca tabaklarımı düşürdüm, kahvaltı yapmadan hazırlanıp okula gittmiştim.

Hata yapmak insanlar tarafından ne kadar kötü bişey olduğu yönde itham edilse de aslında o hatalardan iyi bişeyler çıkardığımızda bu düşünceyi çürütmüş olacağız. Ve tabi yine bu da bizim iredemizde.. :)

Cenneti de cehennemi de biz seçimize göre yaşıyoruz. Kim karışıyor yada kim karışabilir ki..?

Kafayı yemememin tek sebebi hiç umudumu kaybetmedim. İntiharın eşiğine gelmiştim neredeyse. Bi gün internette bi yazı okudum aşırı etkiledi beni

Neyse aşağı indik, yalnızız. Dışarı da da yağmur yağıyodu ıslanmıştık da oda ısınmak için etrafımda tur atarak yürüyodu. Bi yandan tırsıyorum bi yandan da heycan :))

Çiçekler gibi farklı dallarda olacaklar ama kokuları hep güzel olacak...

Diyelim o birini buldun anlatmadan önce muhabbet dönsün diye nasılsın diye sorunca o başlıyo dertlerini anlatmaya :)

Ağlama git odana dedi, gitmiycem deyince de sen suçlu değilsen aglamayı kes odana git felan dedi. Telefonunda uyuyana kadar açık kalsın git odana dedi. Odama gittim ana baba günü gibi

Şimdi devam ettiğini merak ediyorsanız da

Biz o kötülerin inadına iyi olacağız ki iyiler de onlara nispet yapar gibi çoğalacak.

Ben böyle bi siteden iyi insanların bana denk gelip ve beni çevremdeki arkadaşlarım olsun ailem olsun tanıdıklarım olsun anlayamazken ;

Bazen öyle bir an olur ki,

Bu ifade sırasında ben bile kendimden şüphe etmeye başlamıştım. 'Acaba ben yapımda hatırlamıyor muyum" diye düşünmeye başlamıştım. Bu süreç içinde de kendime hakim olmak ve suçlu psikolojisine bürünmemek için aklıma ;kanald de oynayan arka sokaklar dizisi geliyodu. Çok severdim o diziyi. Bana da o gün yardımı olacağını hiç düşünemmemiştim...

Bende kamera kaydı için mi geldiniz deyince yok başka bişey için geldik dedi. Sonra annemleri yolcu edip kendi odama çıktım. Oda arkadaşlarım ben girince susup sadece beni izlediler. Sonra o kız çağırdı gel bi konuşalım diye. İlk başta sakince bak şeytana uymuş olabilirsin senden şikayetçi de olmam yeterki kolyemi ver dedi. Ben almadım deyince bak biz aşiretiz. Bu yurttan dışarıya adım atarsan yaptıracağım şeyler sadece bi telefonuma bakar deyince bende sinirlendim. Yiyosa istediğini yapabilirsin dedim. Boğazıma sarıldı bagırınca diğer kızlar geldi. Üstümden aldılar. Bende odadan çıktım üzerimi degiştirip ağrıyan yerlerime aynayla baktığımda mosmordu, yaraydı. Boğazıma krem sürüp bi eşarp sarıp yatağıma uzanıp kulaklığı takıp sessizce agladım.

Benle konuşan komiser" gel seninle biz bi konuşalım "felan dedi başka bi odaya aldı beni bi tane de kadın memur vardı. Anlattım herşeyi. Sonra adam gitti sadece kadın kaldı. Ona da aynı şeyleri anlattım ama inanmıyorlar. Kadın" bak olabilir şeytana uymuş olabilirsin gel söyle bak aramızda kalır hem zaten arkadaşında şikayetçi olmam diyo gel sen itiraf et "dio. Zan altında olduğumu kanıtlayan bi konuşmaydı. Arkadaşım benim aldığımı mı düşünüyo dedim" senin çaldığını düşünüyo "dedi... Ailemi sordu, ne iş yapıyorlar nerde oturuyorlar felan...

"ben bunu hak ettim mi yada hak edecek ne yaptım" diye yakındığımız illaki olmuştur..

Burada da toprak yağmur kadar önemli olan tek şey EMPATİ dir efendim.

Hani şu,

Güneşin de bulutlarla saklanbaç oyununu,

Anlatabiliyo muyum.. ¿

Sonra baktım saat baya ilerliyo buna sonraya kalsın diye mesaj attım. Üniversitenin önünde buluşacaktık ben geldim diye mesaj atmış. Bende yok dedim tabi. Bu arada da numarasını verdi her ihtimale karşı. Bende baktım cevap vermiyo aradım. Numara da gitti. sonra tabi bi gün çıktık. Bi kafeye gittik o günde maç varmış. Tam oturduk, gol atıldı sanırım bi bagırışma bende korktum tabi birden. İstersen başka bi yere gidelim dedi yok sorun değil dedim. Garson geldi. Eğer rahatsız olduysanız aşağı kat prestijin oyunu oynanıyo oraya bi masa kuralım dedi. Bende fark etmez tamam dedim.

" doğruyu anlatıyorum Allah şahidim "dedim.

Kendimizi de insanlardan özellikle kötü insanlardan soyutlamaya çalışacağız.

camdan dışarıya bakana kadar rüzgara haksızlık ettiğimi anladım...

O mimik ;

Bende ablamı kapattım telefonu da komple kapattım sarjımda bitecekti zaten. Sen aldın biliyor

Her insanın içinde az da olsa zararlı otlar ;insanın lehine olan huylar vardır.

Maşallah (:

EMNİYET GENEL MÜDÜRLÜĞÜ HIRSIZLIK BÜRO AMİRLİĞİ yazıyodum...

Bu süreçte

Aradan bi kaç hafta geçti bana mesaj attı.

Onlardan ayrı tek aktivitem ağlamaktı..

Neyse beni yurda bıraktılar. Saat 3 buçuktu sanırım. Arabadan iner inmez ayakta durmayıp yere yığıldım bi beş dakika kadar ağlamışımdır. Yoldan geçen herkes bana bakıyo kimisi laf atıyo... Yurda girdim odam 7. ci kattaydı odam. Oraya kadar çıkamadım, birinci katta bi arkadaşım vardı genelde o hep ders çalışırdı. onu aradım ama ağlamaktan konuşamıyodum. onun yanına gittim. Kızcağız neye döndüğünü şaşırdı ne yapacağını da bilmiyo bende anlatamıyorum sonra biraz sakinleyip dilimin döndüğünce anlattım. Oda babanı arama da ablanı felan ara anlat en azından ailenden biri bilsin dedi.

Ben onunla konuşurken hiç rahat rahat konuşmadım, hep içim huzursuzdu.

Kimisinin unutma taktiği,

Bizim sınıfta ateist bi kız varmış. Bi şekilde kızlardan bunu öğrendim ve kızla tanıştım. Nooldu da ateist oldun felan deyince başına gelen bi olaydan dolayı olduğunu söyledi. Ablasıyla yaşadığı bi olaymış o haklıymış ama ailesi ablasının tarafını tutmuş. Sonra da internette ateist sayfasına denk gelmiş araştırmaya başlamış felan sonunda da cevap bulamamış ateist olmuş.

Ama tabi en başta

Aslında tüm mesele bu...

Oda arkaşamın bi tanesi uyuyomuş uyandı nooldu ne yapıyon deyince anlattım. Oda hemen koşup cüzdanına baktı. Onunda cüzdanın da sevgilisinin aldığı altın kolye varmış. Baktım kız kolyem yol diye bagırıyo. Sonra müdüriyete inip polis çağırdık ama benim umudum yoktu."Para nasılsın bulunacak" diyodum.

Çok yaklaşırsan yanarsın

Selametle kalın

Şimdide 'kararlarımızın bedelini ödüyoruz' diyebiliriz.

Elbette bazen o derinliklerde bastırılan kötü huylar elde olmadan bi anda gün yüzüne çıkarabiliyo...

Asfaltın da hasedinden ısındığını,

Sen hep olumsuz şeylere yönelirsen hayat da sana olumsuz olanları getirecek...

Tabi hata yapmama olasılığımız da var ama en başta biz bile bile bu yolu şeçtik. Düşünmedik.

Evlerin de bu kadar güzelleğin arasında sönük kaldığını,

Odadan gideceğim gün bazıları gelip helallik istedi felan..

Seçim yine senin.. :)

Okula gitmiyodum gitsem bile ruh gibiydim. Kimseyle konuşmuyodum en arka sırada uyuyodm genelde.

Önce oda arkaşamın yanına gittim yanında da benle konuşan memur vardı. "Nooldu felan "dedim cevap vermedi. O anda anladım bi terslik olduğunu.

Sen biriyle bile konuşurken belirli tepki verir ya kendi düşüncelerine göre seni yönlendirir, ya seni dinliyomuş gibi yapar yada konuyu kapatmak için çırpınır..

Allahtan bi sıkıntı olmadan atlattık ama adam bi romantik kii :))

Evet bende şimdi fark ettim. Yazı biraz uzun olunca böyle hatalar fark edilmiyo bazen... :)

Ders aldığım bi olay..

Ben başlarda pek takmıyodum ama sonradan nasıl baglandıysam Bayaa zor olmuştu ama yinede er yada geç maymun gözünü açtı. Ve ben onun gibi biriyle yapamayacağımı anladım. Hayırlı değilmiş dedim..

Bunları yazmak, okumak hele bi de görmek ne huzur verici...

Velhasıl konuşma kadar ilerlemişti ki buluşmak istiyordu :)

Böyle böyle konuşmaya başladık ama benim aklımda fikrimde oynatmak gibi bişey yoktu. Kendimden uzaklaştırmaya çalıştıkça konuşmadıkça o daha çok üstledi. Bende bıraktım. Yaşadığım şehri, ailemi, kısaca hayatımı çok farklı tanıtım normal olarak. Benim kim olduğumu öğrenmesinden de korkuyordum. Tamam öğrense bişey yapmazdı ama ne olursa olsun onunla bi geçmişim vardı ve onu böyle kandırmak istemiyordum, yaptığımdan da rahatsızdım zaten. Bende konuşayım kendimden vazgeçireyim dedim ama aksi oldu daha çok bağlandı.

Çıkarken kapıdaki yazıyı hiç unutmadım.

Rica ederim (:

Sonra annem tam yurttan çıkarken benimle konuşan erkek komiserle karşılaştık. Merhaba nasılsın dedi bende annem dedim.

Nasıl ki hiç hata yapmadan hayatı ve insanları anlamayacak tanıyamayacağız. Hata yaparak bişeyler daha öğrenmeye de başlayacağız.

Tökezlemiş ve belki düşmüş de olabiliriz. Mühim olan bundan sonraki seçimin..

Sen miydin benimle konuşan diye bende başta hayır dedim sonrada dayanamayıp" evet bendim" dedim. Bagırıp çagırmadı ama sinirlendi tabi. Onu aptal yerine koyduğumu düşündü. Ne kadar benim niyetimde öyle bişey olmasa da inanmadı.

kimisinin her kötü, durumda direnişi,

Adam egoist, bencil, çapkın ve tabi çıkarcı biri çıktı

Kimisinin de boşvermişlik tepkisi,

Hatta hayatın o zaman yaşanmaya değer olduğunu anlarız...

Biz hata yapmak üzere programlanmışız. Hata yaparız ve yapıyoruz da.. :)

Ama ne olursa olsun ben empati yapıyorum da ben böyle bi tavır sergilemezdim. Daha anlayışlı olmaya çalışırdım.

Bulutların da şekillerle olan mesajını

Yani sen ne kadar düşüncelerini anlatmaya aktarmaya çalışsan da bakmakla görmek farklı şeyler iştee.. Bunu unutuyorruz.

Kaldırımların da benim gibi seyredişini,

Rüzgarında kimisini hırpalayarak kimisine de karışmadan dokunup geçtiğini

Ama ne olursa olsun kim için olursa olsun derinlikteki o kötü olanları bile gün yüzüne çıkarmaya değmezler...

Biz yine de

Bu arada eklemedim tabi facede. Neyse bi kaç gün geçti bi gün sınıfa girerken yakaladı beni beni bulamadın mı niye eklemedin dedi bende evet ya bulamadım dedim. Tamam o zaman aç ben adımı söyleyeyim dedi. Zorla ekletti :D

hepsini okudum...

İyi insanlar...

Sonra mı..?

İfade alıyoz diye de akıllarıyla beni kekliyolar. En baştan beri ellerindeki defterler hep boş. Not almış gibi yapıyorlar. Neyse kız geldi, oda aynı şeyleri söylüyo. Şikayetçi olmuycam yeter ki ver kolyemi, şeytana uymuş olabilirsin gibi bi sürü şey söyledi. Bu arada o kolye bana annemin hediyesi diye söylemiş polislere. Bende sonradan ögrendim sevgilisinin aldığını. "bi kaç ay da olsa okadar aynı oda da uyuduk benden nasıl şüpheleniyon, ben olsam.." dedim sustum. Buda ağlayıp çıktı. Sonra o kadının beni hırpaladığı odaya gittik. Üniversitenin oradaki kameraları inceliyoz. Kameranın saati yanlış tarihi de yanlış.

ne olursa olsun her zaman

Senin derdin var zaten dinleyecek mecalinde yok ama katlanıyosn İşte. Aslında yanlışı insana anlatmakla yapıyoruz. Çünkü insanlar düşünen ve konuşan varlıklar. Ve herkesizinde derdi var sana göre küçük ona göre dev gibii..

İzlemeye devam edince;

tebrik ederim... sonra bir mukabil teşekkür ederim...

Hatta nerede bi zararlı ot görüyorsak o zararlı otu öldürmek için tek ilacımız olarak iyiliği kullanacağız.

güzel şeyleri hayal edip,

Ya düştüğün tökezlediğin yerde debelenmeye devam edeceksin ya da ayağa kalkıp yoluna devam edecek daha temkinli olacaksın..!

Sürekli hayata gülmeyin arada insanlara da dönüp öylece gülümseyin :)

Bende ablamı kapattım telefonu da komple kapattım sarjımda bitecekti zaten.

Ben kendimi haklı görmüyorum. Ki zaten bunu da belirttiğimi düşünüyorum. Bi insan öz eleştiri yapamıyorsa veya eleşşiiriyle açık biri değilse dar görüşüdür. Başka açıklaması olamaz.

Biz kendimize yakışanı yapacağız. İnsanların ne dediğini ne konuştuklarını önemsemeden, sadece icraat olacak efendim...

Belki face olduğumdan şüpheliyi ama bi yanında da bi umudu vardı yani görebiliyordum.

Çiçekler gibi çoğalacak

O gömülen şeyler kadar da insanların da kötü olduğunu unuttuk hatta daha da kötüler belki...

Sadece göremiyor düşünemiyorz.

Bazen bi kılıf bulup asıl olanları görmüyoruz göremiyoruz.

güzel düşünüp,

Neyse yolda yürürken bi arkadaşım vardı yanımızda. İkisi önde yürüyodu bende arkalarında. Yürürken çocuk bi adım atıp arkaya geldi sen niye hiç konuşmuyorsun dedi. Bende pek insanlarla muhabbetim yoktur dedim ama halbuki içim gidiyo du. Neyse sonra konuştuk tabi. Face felan kullanıyomusn dedi bende siz İsminizi söyleyin bulur eklerim ben sizi dedim. Sonra kütüphane deki işimiz bitti ayrıldık. Giderken de bana geceleri dışarıda takılıyomusunuz neler yapıyosnz dedi. Bende pek çıkmam dedim. İsterseniz bu gece çıkalım hep beraber dedi. Bende yok benim işim var siz çıkmak isterseniz arkadaşımla çıkın dedim. halbuki hiç işim yohhh :D

Ben "bu tarih yanlış" diyom. "Tarihle saat geriden geliyo ayarlanmamış"diyo adam.

Neyse uyandım yiyecek bişeyler almak için hazırlanıp dışarıya çıktım. Kasaya ödeme yapmaya geldim baktım cüzdanımda param yok. Her yerine baktım yok. (öğrenci olan herkes bilir az çok bir kuruş bile olsa kıymetlidir. Ve ben o günde bursumu yeni çekmiştim. Sadece yurt ücretini yatırmıştım. 100 lira kitaba vermiştim, 100 lira yoktu.)Herşeyi bırakıp koşarak yurda geldim. Bu tüm dolabı döktüm kitapların arasına teker teker baktım yok.

Olacak olmalı sanırım..

Çiçeklerin de göz kamaştırıcı renklerini ve bütün ilgiyi topladığını,

Biz bişeyleri gömüyoruz bastırıyoruz ama bunu yapamayan insanlar o kadar çok ki...

güzel bakıp,

Hatırlamıyorum uykusuzdum dedim." Bi tahmin yürüt" felan dedi bende az buçuk bişeyler söyledim, adam gitti. Gider gitmez gözümden yaşlar süzülmeye başladı, durduramıyorum da. yaklaşık 10 dakikaya sonra geldi. Oda Arkadaşımla yüzleştireceğini söyledi başka odaya geçtik. Saatleri felan sordu. Benimde aklıma kamera geldi.

Kimsinin tarifsiz hazzı,

ama genel hatlarıyla olay iyi ders verici... beğendim... :)

galiba tekrar olmuş bir yerde...

Sonra konuşmaya başladık felan. Bi gün not bahanesiyle dışarıya çıkalım hem notları verirsin hemde bi çay içeriz dedi. Başta tamam dedim çünkü gündüz dünya :))

Annemler geldiler müdürenin yanına çıktık konuştuk, sonra da benimle yalnız konuştu. O kız gidip benim hakkımda bi sürü asılsız iftira atmış. Aklıma geldikçe sinirlerime hakim olamıyorum...

Çok uzaklaşırsan donarsın..

Gece saat 1 buçuk, onu da geçtim kalkıp gece gece Buraya gelecekler hadi onu da geçtim karakoldayım ve hırsızlıktan zanlı olarak sorguya çekiliyorum.

Öyle ki önemli olan;hata yapmak yapmamak deil, o hatadan bi daha tekrarlamamak kaydıyla DERS almaktır.

İnsanlarla muhabbetin ateşle münasebetin gibi olsun

Birilerine bişeyleri anlatmaya çalışmak çok zor..

Namaz larımı eksiksiz kılıyor kuran okuyordım okuyamadığım zamanlarda da telefondan dinliyordum.

Ve bi seyri alem yapmak için,

Bu süreçte de yurttan odamdan kimseyle konuşmuyorum sadece soru sorulunca cevap veriyordum. Geceleri çatı katında buz gibi soğukta oturup sabaha karşı uyuyordum. Odaya pek uğramıyordum. Uğradığımda da üzerimi değiştirmek için yada uyumak için uğruyordum.

Hep hayırlısını istedim ayrıldığımız günün üzerinden bi sene geçmiş<a rel="nofollow" target="_blank" href="http://ti. bi/">ti. bi gün yine yollarımız kesişti ama bu sadece hayırlı olmadığını göstermek içinmiş meger..

Söz uçar yazı kalır. Canlılar ölür, bişeyler eskir, kaybolur ama anılar..

Yerdeki otların renkleriyle canlılığı arttırdığını,

Estağfurullah efendim

Bu yaşıma kadar ilk defa gittim, oda son olur İnşaAllah...

Sizin düşüncenize de saygı duyuyor yorumunuz için teşekkür ediyorum.

Direkt yataga girip yorganı başıma çektim. Kızda oda ya gelmiş. Bagırmaya başladı, gelip yorganı attı üstümden.

Empati olursa geri kalanı çorap söküğü gibi gelecek.

Adına ne dersek diyelim,

Sonra odamı değiştirdim.

Doğal olarak göremiyor aklımızı deil kalbimizi kullanıyoruz.