kalbimin içini doldurup taşıran sevgin katılaştı taş gibi oldu kaldı oturdu..

gaz sancısı olabilir,

isviçrelidir kesin o bilim madamları

bir civciv gibi titriyor musun

kesin troplari tavan yapmistir

ne öksürebiliyorum ne hapşurabiliyorum yokluğunu atabilmek için..

öyle yalnızım ki ; sabahları kendime uyan diye ısrar edip, 5 dakika daha diye nazlanıyorum..

yokluğunu şarkı sözlerinde efkarlandırıyorum..

nefes alamıyorum..

onu çeviriyolar.. çıkarıp tekrar sokuyolar...

çok korkunç..:S

sevginle dolan yüreğim pıhtılaşmış bir kan yumağı oldu..

herkes varken içime akıttığım gözyaşlarımı kimse yokken bağıra bağıra dışarı akıtıyorum..

ağlatacaksın :(

Uzmanlar arastirmislar. bobrek ve mesaneye fazla mesai yaptirinca bu ask acisi filan azaliyomus. BOL S U icmek gerekiyormus...

öyle bi oturdun ki öyle bi oturdun ki içime ne göz yaşlarım silebiliyo yokluğunu ne kan kusmalarım...

sende 18 ay sonra bu aşamay gelicen :P bu sancılar sızılar geçicek kardeş :P

sanki 2 başlı bir kılıç var sırtımda..