bilirim gelirsin

O'na sonsuz uzaklığının kuytusunda O'nun sana sonsuz yakınlığını fısıldaması, dua incisine rahimlik eder.

eyvallah birbir hocam, sizin de kandiliniz mübarek olsun.

Sadefinde inci neyse, dudağında dua odur.

İskender Pala

Çoğu insan kendisinin asıl bulunması gereken yerde olmadığını hisseder. Aslında belki tam da bulunması gereken yerde olduğu için kabullenmek istemez. Çünkü küllenen hayallerine alevlenmeyi bekleyen nice korlar gömmüştür. Bedel ödemeden yüreğini tutuşturmadan kendini yakmadan gelinebilecek mertebelerin elbette bir seviyesi vardır; ve bir de yolları çile ile yürünmüş ve kabullenilmiş makamları... Bütün korların küller içinde gül gül olduğu makamlar... Hayret makamı, aşk makamı, sükunet makamı, teslimiyet makamı...

Ne çare, eldekini sevmeliyiz

Zamanın hızlı akışı feleğin hızla dönüşü içinde her şey bizim istediğimiz rengi göstermeyebilir bizim istediğimiz biçimde tahakkuk etmeyebilir. Bağrımızı yırtmanın yüreğimizi parelemenin ciğerlerimizi kan doldurmanın faydası da yoktur üstelik. Bu bir ayrı sınav biçimidir. Tesellisi hep ertelenen bir sınav...

Küllenmiş her düşüncenin her duygunun içinde iyi yahut kötü

acı yahut tatlı neşeli yahut hüzünlü elbette bir kor sıcaklığı vardır ki eşelendikçe alevi ortaya çıkar.

Şahdamarı sende senden içeri olan, teninden de beri olan değil midir?

Kendisinden bir şey isteyen de kendisinden istediğini baştan kabul etmiştir ki öyle ister.

Bazen ısıtır bu alev bazen yakar

Bir şahdamarı yakınlığından emzirilir dua.

İşinizde ve aşınızda, sevincinizde ve kıvancınızda, düşlerinizde ve görüşlerinizde tutuşmayı bekleyen korlar yurt tutmuşsa eğer eskilerin düstur edindikleri şu beyti teselli babında vird edinmenizi tavsiye ederiz:

SENAİ DEMİRCİ

külün içinde saklı ateş... İ. P

Bazen ısıtır bu alev bazen yakar. Olumlu ya da olumsuz bütün hayaller, bütün idealler ve bütün arzular sonuca ulaşmadıkça, hedefini bulmadıkça elbette kül içinde saklanan kor gibi sıcak bekler. Küçük bir esinti azıcık bir savrulma... Bir hatırlama... Küçük bir dokunuş... Hele içinizi bir yoklayın...

Öyle bir yakınlıktır ki bu insanın kendisini çağırmasına benzer yahut kendisinden bir şey istemesine. Kendisini çağıran kendisine kendi çağrısından önce cevap verir.

Erdem işte bu asaleti gösterebilmek kazaya rıza ile cevap verebilmektir. Hele bir düşünün buraya ağlamaya mı gelmiştik gülmeye mi; ölüyor muyuz yoksa doğuyor mu?!..

yazınız bana cevap oldu... "... Rabbini çağırmayı kendi kendine seslenmek kadar elle dokunulur hissetmelisin parmak uçlarında."

sabah-ı şerifleriniz hayrolsun...

tesellim ertelesen de, hep bir yerlerde veriliyor, anlıyorum artık.

ben bilmem

hayırlı kandilleriniz olsun inşallah..

HAYIRLI SABAHLAR..

İşte o sonsuz uzaklık sadefinde, o uçsuz bucaksız gurbet denizinin dibinde, Rabbini çağırmayı kendi kendine seslenmek kadar elle dokunulur hissetmelisin parmak uçlarında.

dün dilime dolanmıştı birbir hocam;

"gel desem

lakin

Öyle yakındır ki Rabbin sana, rahmetinin sana yakınlığını senin kendine yakınlığınla anlatır.

İncinin ışıktan uzaklığın beşiğinde belenmesi gibi, dua da Rabbinden uzak kalışının gurbetinde bestelenir.

nasıl çağrılır sevilen."

ALEM-İ SUĞRA HOCAM

Ne çare eldekini sevmeliyiz

Ele girmezse eğer sevdiğimiz