.. Teknik öğretmenlerin işsizlik sorununu, onlara da mühendis unvanı vererek, mühendislik mesleğine tahvil etmeye kalkıyor?

Bilimsel, teknik, akademik göstergeler, mesleki ve teknik eğitim fakültelerinde uygulanan programın, mühendislik unvanı elde etmek için yeterli olmadığını ortaya koymaktadır. TEKNİK ÖĞRETMENLERİN UNVANLARININ DEĞİŞTİRİLMESİYLE MÜHENDİS OLUNAMAYACAĞI BİLİMSEL BİR GERÇEKTİR. MÜHENDİSLİK ÖZEL BİR EĞİTİMİ GEREKTİRİR VE YAMA NİTELİĞİNDEKİ PROGRAMLARLA YAPILAMAZ. Mühendislik, tasarım, plan ve program gibi temel unsurlar aracılığıyla üretim ile hizmet sürecinin bütününe yöneliktir. Teknik öğretmenlik ise tasarım, plan ve program boyutlarını içermez ve üretim veya hizmet sürecinin belirli an veya parçaları üzerinde yoğunlaşır.

bir matematikçiden neredeyse daha iyi matematik bilgisine sahip fizikçi ya da bunu tam tersi olan tekil örneklere rastlanabilmektedir. Bir konservatuvar mezunundan daha yetenekli sözgelimi hekim örnekleri de şaşırtcı değildir. Bu istisnai durumlar her meslek grubunda geçerlidir. Bunlar hiç yadırgatıcı değildir ancak daha bilgili, yetenekli ya da başarılı olduklarına bakılarak mezun olmadıkları bir disipline ait diploma kendilerine otomatikman ya da kolayca asla verilmez. Bir fabrikada işletmeci ya da pazarlamacı gibi çalışan deneyimli bir makine mühendisini görebilirsiniz ancak o mühendise örneğin bu gerekçeyle İktisat Fakültesi diploması verilemez. Doğal olarak zaten bu yönde pek bir talep de gelmez.

Mühendislik eğitim ve öğretiminin anahatları gayet açıktır : Temel bilim ve matematik dersleri , temel mühendislik bilimi dersleri; tasarım bazlı ve branşa ait mühendislik dersleri, sosyal-beşeri bilim-kültür dersleri, mühendislik stajı, bir tasarım ya da mühendislik projesinin bizzat öğrenci tarafından gerçekleştirilmesine dayalı mezuniyet proje dersi. Nitekim MÜDEK tarafından gerçekleştirilen akreditasyon çalışmalarında programa ait bu unsurları irdeleyen ölçütler ve aranılan program çıktıları bellidir ve bunların ışığında programlar sıkı bir şekilde değerlendirilmektedir.

Mühendislik mesleğinin gereklerine uygun biçimde eğitim vermek üzere kurulmuş olan mühendislik fakülteleri ile, teknik liselere öğretmen yetiştirmek amacıyla kurulan teknik eğitim fakültelerinin kuruluş amaçlarının okutulan derslerin ve içeriklerinin birbiriyle eşdeğerde olmadığı açıktır. Bu nedenle, teknik eğitim fakültesi mezunlarının kimi derslerden üstelik de eğitim fakültelerinde en çok iki yarıyıl süreli tamamlama programı_na tabi olarak mühendis unvanı almalarını sağla yan dava konusu Yasa hükmü, yukarıda sözü edilen Anayasa Mahkemesi kararında belirtildiği gibi, bünyeye inemeyen, daima düzeyde kalacak bir zorlama olmaktan ileri gidemeyecek ve kuruluş amaçlarından kaynaklanan temeldeki yetişme farkını gideremeyecektir.

Önceki yıllarda Siyasal Bilgiler Fakültesi mezunlarına fark dersleri adı altında Avukatlık verilen yasa iptal edilmişti.

MEVCUT TAMAMLAMA PROGRAMININ SAKINCALARI

Sonuç olarak mühendislik, mühendislik teknolojisi ve teknik eğitim programlarının her birisinin amaçlarının, müfredatlarındaki kapsam, genişlik ve derinliklerin net bir şekilde belirlenmesinde çok yönlü yararlar vardır. Her üç fakültenin amaçları ve rolleri belirgin bir şekilde bir diğerinden farklıdır; toplumsal ihtiyaçlar ancak bu şekilde karşılanabilir. Teknik Eğitim Fakültesi mezunlarına verilecek olan mühendislik tamamlama eğitiminin kapsamı, içeriği, süresi vb. tüm ayrıntılarla ilişkili olarak üniversitelerin ilgili bölümlerinin ve dekanlıkların eğitim intibak komisyonlarının ve akademik kurullarının tam yetkili olduğu süreçlerin ön plana alınmasının isabetli olacağını düşünmekteyiz ve bu tür bir uygulamanın ülkemizin mühendislik bilimi ve teknolojisi alanlarındaki gelişmişliğine uygun düşeceğine inanmaktayız. Kaçınılmaz olarak ucuz işgücü piyasasının oluşmasına yol açabilecek yanlış uygulamalar bireylere maalesef mutluluk getirmeyeceği gibi mühendislik ve teknoloji dünyamızı da ileriye taşımayacaktır. Yol açabileceği kalıcı zararlar işgücü dünyamızı olumsuz etkileyebilecek ve rekabet gücümüzü düşürecektir.

Çünkü Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği 7303 sayılı Yasa, 66 ve 85 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamelerle değişik 6235 sayılı Yasayla 1954 yılında kurulmuştur. TMMOB tüzel kişiliğe sahip, Anayasanın 135. Maddesinde belirtilen kamu kurumu niteliğinde bir meslek kuruluşudur. Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliğine 24 Oda, bu Odalara bağlı 197 şube vardır. TMMOB ye bağlı Odalara 70 kadar mühendislik, mimarlık ve şehir plancılığı disiplininden mezun olan mühendis, mimar ve şehir plancıları üyedir.

"Bedava unvan" dağıtımı uygulaması bilime ve mühendislere, hatta bırakın üniversiteye hazırlanan öğrencileri, SBS ye girmiş ortaokul öğrencilerine de büyük bir haksızlıktır. Bu haksızlığı teknik öğretmenlerin içine itildikleri işsizlik sorunuyla kabul edilebilir hale getirmek de mümkün değildir. Ülkemizde işsizlik çok ciddi bir sorundur. Bu sorunu yaratan, teknik eğitim fakültelerini kapatarak teknik öğretmenlerin istihdam alanlarını yok eden siyasal iktidar, teknik öğretmenler nezdinde yarattığı mağduriyeti yeni mağduriyetler yaratarak "sözde çözmeye" kalkmaktadır. Bunu mühendislerin kabul etmesini beklemek; bilimsel ve teknik olarak da, kamu yararı açısından da, çalışanların hakları açısından da akıl dışıdır.

Yukarıdaki linkten pasajlar;

Bunu aynen aşağıya alıyorum

UYGULAMA NASIL OLMALI?

Bilimsel, teknik, akademik göstergeler, mesleki ve teknik eğitim fakültelerinde uygulanan programın, mühendislik unvanı elde etmek için yeterli olmadığını ortaya koymaktadır. Teknik öğretmenlerin unvanlarının değiştirilmesiyle mühendis olunamayacağı bilimsel bir gerçektir. Mühendislik özel bir eğitimi gerektirir ve yama niteliğindeki programlarla yapılamaz. Mühendislik, tasarım, plan ve program gibi temel unsurlar aracılığıyla üretim ile hizmet sürecinin bütününe yöneliktir. Teknik öğretmenlik ise tasarım, plan ve program boyutlarını içermez ve üretim veya hizmet sürecinin belirli an veya parçaları üzerinde yoğunlaşır. Kısaca mühendislik ile teknik öğretmenlik, üretim sürecinin bütününde birlikte iş yapmakla birlikte farklı formasyonlara sahiptir.

TEKNİK EĞİTİM ve MÜHENDİSLİK

.. Kamuda ya da özel sektörde çalışmakta olan teknik eğitim fakültesi ya da teknoloji fakültesi mezunları arasında öyle başarılılar vardır ki bulunduğu kurumdaki bir mühendisten çok daha vazgeçilmezdirler, yaptıkları işin niteliği nedeniyle hayati rol oynarlar. Bu meslek mesuplarının hak ettikleri ücretlere, pozisyon vb. beklentilere ulaşamamaları özel sektörde ve özellikle kamu sektöründeki maalesef çarpık yasal düzenlemelerden ve uygulamalardan kaynaklanmaktadır. Öte yandan teknik eğitim fakülteleri ve günümüzde açılmaya başlanılan teknoloji fakültelerinde yapılmakta olan eğitim-öğretimin mühendislik fakültelerindeki müfredat ile örtüşen ve örtüşmeyen yönlerinin olduğunu vurgulamamız gerekir. Son derece doğal olan bu farklılıklar zaten toplumsal ihtiyaçlardan ve reel sektörün üretim sorunlarından kaynaklanır. Şöyle ki: Mühendislik programları çoğunlukla teoriye ve kavramsal tasarıma odaklanır, bu amaçla üç-dört yarıyıl süreyle alınan kalkülüs, diferansiyel denklemler, lineer ve kompleks analiz, olasılık teorisi, dönüşümler vb. matematik bilgisine dayanan teorik bilim ve mühendislik dersleri programda ağırlıklı olarak yer alır. Araştırma ve geliştirme, yeni ürünlerin, süreçlerin, yöntemlerin ve teçhizatın kompleks tasarımları mühendislerin mezuniyet sonrasındaki başlıca çalışma alanlarındandır. Öte yandan teknoloji programları daha ziyade uygulamaya ve gerçekleştirmeye odaklanır. Bu nedenle uygulamalı kalkülüs, uygulamalı matematik, teorik yönlerinden daha ziyade uygulamalı yönleri belirgin olan dersler ağırlıklıdır. Mezunları ise ileri imalat, endüstriyel rutin tasarımlar, işletme, test, servis ve bakım vb. alanlarda kariyer sahibi olurlar. Kuşkusuz ki mühendislik ve teknoloji birbirleriyle örtüşen yönleri olan alanlardır; örneğin işletme programına devam ederek yüksek lisansını tamamlayan bir mühendis sadece satış ve pazarlama departmanında ömrünü geçirebilir ve benzer şekilde tüm kariyerini ileri tasarım alanında tamamlayan teknologlar vardır. Mühendislik ve mühendislik teknolojisi programlarının örneğin Amerika Birleşik Devletlerindeki ABET tarafından gerçekleştirilen akreditasyonlarında tamamıyla farklı ölçütlerin kullanıldığını burada vurgulamalıyız. Dolayısıyla bu farklı programlar, örtüşen yönleri bulunmasına rağmen hiçbir zaman birbirlerinin rollerini kapmaya çalışmaz. Liseden mezun olan gençler kendi ilgi alanlarına göre tercihlerini yaparlar. Mühendislikte daha ziyade neden sorusunun peşinden gidilir, mühendislik teknolojisinde ise nasıl sorusunun. Bu iki sorudan hangisinin daha kapsamlı ve çekici olduğunu bilemiyoruz, daha doğrusu buna devlet değil de bireyler ve sektör karar vermelidir ve gençlerin, yeteneklerine ve meraklarına göre hareket etmeleri akıllıca bir tutum olacaktır.

Eşit eğitim görmeyen kimselerin aynı unvanı almaları eşitlik ilkesiyle bağdaşmamaktadır. Başka bir anlatımla, fakültelere giriş ve eğitimlerindeki eşitsizliğe karşın teknik öğretmenlere de mühendis unvanı vermenin haklı bir nedeni yoktur. Bu düzenleme ile, eğitim fakültesi mezunlarına, mühendislik fakültelerinden mezun olanlara göre dolaylı biçimde imtiyaz tanınmış olmaktadır.

KISACA MÜHENDİSLİK İLE TEKNİK ÖĞRETMENLİK, ÜRETİM SÜRECİNİN BÜTÜNÜNDE BİRLİKTE İŞ YAPMAKLA BİRLİKTE FARKLI FORMASYONLARA SAHİPTİR.

Mesleki kıskançlıklar belki insani zaaflarımızdan birisidir ve zaman zaman mutsuzluklara neden olur ancak işbölüşümü ve işbirliği başattır. Örneğin bir vadiyi kateden viyadüklü otoyol yapımında mühendislerin rolü kuşkusuz ki belirgindir ancak insan psikolojisinin de hesaba katılması gerektiğinin artık farkındayız, nitekim otoyolun eğimi ve kavisini belirlerken bu önem kazanmaktadır. Dolayısıyla ileri uzmanlaşmaya paralel bir üniversite eğitimi ve öğrenimi ve bu yazının konusu itibariyle, iyi yetişmiş seçkin mühendislere duyulan ihtiyaç çok belirgindir ve ülke ekonomisi için hayati önemdedir.

TMMOB nin mühendislik eğitiminde oluşabilecek sıkıntıları dile getirmesi, tabela değiştirerek veya göstermelik sınavlarla dahil olunan tamamlama programlarıyla mühendis yetiştirilemeyeceğini belirtmesi kamu kurumu niteliğinde meslek örgütü olmasının getirdiği bir zorunluluktur.

Mühendisle Teknik Öğretmen arasındaki farklar saymakla bitmez ve zaten saymaya da gerek yok. Her iki mesleğe mensup taraflar; bu farkları çok ama çok iyi biliyorlar. YÖK de Mühendis ve TEF arasındaki bu farkı bildiğinden, TEF lilere sizler mühendis değilsiniz eğer olmak isterseniz tamamlamanız gerekir diyerek önce baraj sınavı, sonra 1 yıl örgün eğitim ve diğer tez v. s. işlemlerin yapılmasını şart koşuyor. Ancak şunu unutmayınız TMMOB bu diplomayı tanımıyor. Çünkü bu tamamlama sonunda verilecek belgede sertifikada şu ifadeler yer alacaktır. Bu belge 3795 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince tamamlama niteliğinde verilmiş olup Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği tarafından mühendise verilen imza yetkisi taşımamaktadır.

YÖK tarafından, teknik öğretmenlere mühendislik unvanı almalarını sağlayacak sınav duyurusu yapıldı. Bu duyuru kapsamında sayılarının 72 bin olduğu söylenen teknik öğretmenlere mühendis unvanı almak için başvuru hakkı veriliyor. (BU İŞSİZLİK İÇİN ÇÖZÜM OLAMAZ. TEF SAYISINI 2-3 DEN 19 A ÇIKARTARAK, MESLEK LİSELERİNİ KAPATARAK, TEKNİK ÖĞRETMENİ ALDIĞI PEDAGOJİK FORMASYON DIŞINDA ARAYIŞLARA SOKMAK, ADİL OLMADIĞI GİBİ, AYNI ZAMANDA O MESLEĞE YAPILAN SAYGISIZLIKTIR. O ZAMAN BAŞLANGIÇTA İHTİYAÇ KADAR OKUL AÇIP, İHTİYAÇ KADAR ÖĞRETMEN YETİŞTİRİLMELİYDİ.)

Ben hiçbir zaman olaylara ve yapılan bu uygulamalara ön yargılı ve meslek taassubu ile bakmadım, bakanları da tasvip etmedim. Meslek taassubu ile bakmak ön yargılı olmak, bir diğer ifadeyle bağnazlık içerisinde olmak demektir. Böyle kişiler; nasıl bir kişiye, bir düşünceye veya bir kuruma körü körüne ve hiçbir şekilde sorgulamadan bağlanırlar ve tıpkı mesleklerine de öyle bakarlar. Bakınız şunu hiçbir zaman unutmayınız ki belki ileri de meslektaş oluruz mühendis bu tür yaklaşımı hiçbir bir zaman kabul etmez/etmemelidir diye düşünüyorum. Ben bir mühendis olarak bu tür davranış biçimini şu ana kadar de hiçbir zaman onaylamadım, onaylamam da. Biliyorum ki taassubun kökeninde bilgisizlik, muhakemesizlik ve aşırı inatçılık gibi akıl mantık ve vicdanı geri plana iten faktörler bulunur. Zaten taassubu; hayatın içinde; siyasal, kültürel, sosyal, sanatsal ve sportif birçok alanında fazlasıyla görmekteyiz. Bizler, mühendisler ve teknik öğretmenler olarak birbirine komşu olan teknik mesleklerde bari yaşanan bu anlamsız tartışma ve çekişmeleri bir yana bırakmalıyız diye düşünüyorum. Bu nedenle herkes ama herkes kendi mesleğini yapmalıdır diyorum. Kimse kimsenin mesleki alanına girmemeli, o mesleği tamamlama, sertifika, belge, hızlandırılmış kurs ve uzaktan eğitim adı altında düzmece programlarla elinden almamalı, bu konuda kanun ve yönetmelik çıkartılmamalıdır. Herkes saygı ve sevgi ölçüsünde hayatını ve mesleğini devam ettirmeli, alnının akı ile Üniversiteye herkesle birlikte girdiği yaklaşık 1.800.000 kişinin girdiği sınavla kazandığı ve üniversitede de okuduğu mesleğini yapmalıdır diye düşünüyorum.

Herbir programın hedefleri farklıdır, dolayısıyla gerekli asgari ders yükümlülükleri de farklıdır. Ancak diplomaya ve unvana aşırı endeksli bir sosyal yaşamımız ve üniversiter anlayışımız yüzünden çift anadal programını çift lisans gibi görme ve sonuçlandırma beklentisi nedeniyle bu ikisi ülkemizde birbirine karıştırılmıştır ve mevcut son duruma göre sadece yandal ve çift diploma programları sürdürülmektedir. Burada vurgulanması gereken husus çift diploma hedefine bir öğrencinin normal koşullarda ancak yedi yılda ulaşabilecek olmasıdır. Bu gerçekten de son derece doğaldır ve gereklidir. Bir elektrik mühendisinin kendi diplomasına ek olarak ayrıca bir de sözgelimi makina mühendisliği diplomasını ve unvanını kazanabilmesi için bu bölümün eksiksiz tüm gereklerini tamamlaması şarttır. Mesleki haklar ve sorumluluklar bakımından da ahlaki açıdan da zaten doğru olan budur.

Siz TEF lilerin mühendisleri çok iyi anlamadığınızı düşünüyorum. Bizler sizlere neden sınava giriyorsunuz, sınava girmeyin, neden okula kayıt yaptırıyorsunuz kayıt yaptırmayın, okula devam etmeyin demiyoruz ki zaten demeye de hakkımız da yok. Bu sizlere verilmiş adaletli olmasa da şimdilik kanuni bir hak olarak gözüküyor. Orta da bir mesleğe yapılan büyük bir haksızlıkta olsa, sonuçta şimdilik çıkmış bir kanun var. Her çıkan kanun, yönetmelik bilhassa ülkemizde haklı olduğu için çıkmaz/çıkmamaktadır. Bu tür tek taraflı çıkan kanunlar bir tarafta birçok mağdur bırakır. Birçok mağdur demekte aslında birçok haksızlık var demektir. Benim kısa ve öz olarak demek istediğim, hiçbir mesleği yerin dibine batırmayalım, hiçbir mesleği de gökyüzüne ilahi bir güç gibi yükseltmeyelim, hiçbir mesleğe de haksızlık yapmayalım. Herkes hangi mesleği yaparsa yapsın, başından beri söylediğim kendi mesleğini ve en iyisini yapsın diyorum. Çöpçü bile olsa en iyi, en temiz, en güzel o kişinin temizlediği sokak olsun, bu sokağı hangi çöpçü temizlemiş desinler, herkes imrenerek baksın. Kimse kimsenin işine ve mesleğine göz dikmesin. Bu forumu başından sonuna kadar okuyan; sakin, aydın, ön yargısız aklı selim herkes görecektir ki bu uygulamanın sürekli yanlış olduğunu, herkesin gerçekten kafa patlatıp dirsek çürüttüğü, okulunda 4-5 yılını verdiği, daha sonra da en az 30-40 yılını vereceği Üniversiteye girerken hangi bölümü ve mesleği seçti ise onu yapmasını istiyor, ısrarla bunu savunuyor ve vurguluyorum. Benim penceremden böyle, onun penceresinden şöyle görünüyor diye olaylara ön yargılı bakmıyorum. Olaylara tamamen objektif bakıyorum en azından bakmaya çalışıyorum. Çünkü doğru tektir, doğrular diye bir kavram yoktur, ancak yanlışlar vardır diye düşünüyorum. Doğru üzerine tartışmak belki daha mükemmeli bulmak için olur. Çünkü mükemmelin sonu yoktur. Yanlışlar çok ise tartışmaya değmez ve tartışma için zamanda harcanmamalıdır. Kısaca aklın yolu birdir. Sakin, ön yargısız düşünürsek her zaman hepimiz bizim gibi aydın ve eğitimli kişiler doğruyu bulacaklardır, gereksiz tartışmalar olmayacaktır diye düşünüyorum.

Teknik Öğretmenler İçin Mühendislik Tamamlama Programlarına Giriş Sınavı" ile ilgili olarak TMMOB görüşleri

Mevcut koşullarda 1992 yılından beri yürürlükte olan "Teknik Öğretmenler İçin Düzenlenecek Mühendislik Programlarının Uygulama Esas ve Usulleri Yönetmeliği" kapsamında Üniversitelerarası Kurul tarafından ilgili mühendislik fakültelerine hazırlatılan yeterlilik sınavından 100 üzerinden en az 50 alanların puanlarına göre kontenjan dahilinde 2 yarı dönemlik tamamlama mühendislik programına girmeleri öngörülmektedir. Ancak bu sınavları bugüne kadar kazanabilen aday sayısı yüzler basamağıyla sınırlı sayılarla ifade edilirken, bugün ortaokul seviyesinde sorularla 72 bin teknik öğretmene unvan dağıtılmaya kalkılmaktadır. Bu uygulama açıkça eğitimde eşitsizlik ve adaletsizliktir.

?Teknik Eğitim Fakültesi mezunlarının fark dersleri alarak mühendislik unvanı kazanmaları şeklindeki bir uygulamanın çift diploma programına eşdeğer olduğu unutulmamalıdır. Üniversitelerde birçok çift diploma programı yürütülmektedir ve bazen ülkemizde bu tür programlar maalesef çift anadal programı adıyla anılmaktadır oysa bu tür bir adlandırma ABD?deki bizce doğru olan uygulamayla karşılaştırıldığında hiç de isabetli değildir; zira çift lisans diploması aslında tam anlamıyla?çift lisans derecesi - double degree? adıyla anılmalıdır ve?çift anadal - double major?dan çok daha ağır bir ders yükünün öğrenci tarafından bitirilmesini gerektirir. Çift lisans derecesi uygulamasındaki öğrencilerin kendi anadallarının yanısıra neredeyse ikinci dala ait programda yer alan derslerin %80-90?nı alma şartı getirilir. Örneğin Ankara Üniversitesi Mühendislik Fakültesindeki mevcut uygulamaya göre kimya mühendisliği bölümü öğrencisi, elektronik mühendisliği alanında çift lisans programı yapmak istediğinde yaklaşık 100? 110 kredilik fazladan ders almak durumundadır ve kuşkusuz tüm dünyada benzeri bir uygulama sözkonusudur.

Mühendisler ve TEF liler nitelik ve nicelik bakımından farklı eğitim almaları nedeniyle mühendislik fakültelerinden mezun olanlara mühendis, teknik eğitim fakültelerinden mezun olanlara da teknik öğretmen unvanı verilmiştir. Teknik eğitim fakültelerindeki bu noksan eğitimin, en çok iki yarıyıl sürecek üstelik de teknik eğitim fakültelerince düzenlenecek tamamlama programları ile giderilmesi mümkün değildir.

Yukarıda aktarmaya çalıştığımız ana felsefeyi bir örnekle açmakta yarar görünmektedir. Örneğin Elektrik Mühendisliği programı ile Elektrik Mühendisliği Teknolojisi programı arasındaki bazı temel farklar üzerinde durabiliriz. Mühendislik ve teknoloji programlarının anahatlarına yukarıda değinmiştik. Mühendislik programında örneğin elektromanyetik teori ve uygulamaları en azından iki kapsamlı ders şeklinde okutulur; vektör fonsiyonlarla diferansiyel ve integral hesap, Maxwell denklemleri, Laplace ve Poisson denklemleri ve sınır değer problemleri, özel matematiksel çözüm yöntemleri, maddesel ortamda elektromagertizma, radyasyon teorisi, elektromanyetik dalgalar, Fresnel denklemleri ve uygulamaları, ayar dönüşümleri, görelilik teorisiyle olan ilişki, kovaryant formülasyon konu başlıklarından bazılarıdır. Bunların tümü ancak ileri matematiksel dil kullanılarak sergilenebilen teorik kavramları içerir. Bu dersler teknoloji programında genellikle ya hiç yer almaz ya da uygulamalara ağırlık verilerek işlenir, zaten doğru olan da budur.

.. istihdam edilemeyen mühendisler yetiştirilmekte, yine bu nedenle istihdam edilemeyen teknik öğretmenler mezun edilmektedir. Dolayısıyla sorunumuz temel olarak ortaktır.

Ankara Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Ali Ulvi Yılmazer'in "Teknik Eğitim Fakültesi Mezunlarının Mühendislik Lisansı Tamamlamaları" hakkında hazırladığı ve Üniversitenin resmi internet sitesinde yayımlanan yazısı

.. Aynı meslek alanının farklı kademelerinde işbirliği içinde çalışma yürüten iki meslek grubunun, ülkemizin içinde bulunduğu ekonomik ve politik açmazlar nedeniyle karşı karşıya getirilmesi sorunların çözümü açısından yarar sağlamayacaktır. Kaldı ki teknik öğretmenler, teknisyenler ve teknikerler, mühendislerin çalışma yaşamı içerisinde birlikte faaliyet yürüttükleri iş arkadaşlarıdır.

?Yüksek Öğretim Kurumunun yapmış olduğu çalışmalardan sonra kamuoyuna duyurulan tamamlama eğitiminde yer alan derslerin 20-40 kredi civarında olduğu görülmektedir ki kanımızca bu oldukça yetersizdir. Zira yukarıda çift anadal programı için üniversitelerimizde ortalama olarak en az 90 -110 kredilik ders alma şartının uygulandığını belirtmiştik. Bir başka önemli husus ise Teknik Eğitim Fakültelerindeki öğrenimin ülkemizde standart olarak aynı seviyede olmamasıdır. Derslerin düzeyleri, kapsamları fakülteden fakülteye değişebilmektedir. Bu da gayet doğaldır, dolayısıyla mühendislik tamamlama eğitiminin kapsamı ve içeriğinin her aday için ilgili üniversitenin intibak komisyonunca saptanmasının daha isabetli olacağına işaret eder.

.. İnsanlığın önünü açacak yeni bilgilerin üretilmesi, teknolojik, sosyal ya da beşeri uygulamalar aracılığıyla toplumun refah düzeyinin yükseltilmesi temel hedefleri oluşturur. Örneğin insanlık tarihinde daha önce hiç görülmemiş bir hızla yayılan internet teknolojisinin ardında fizikten matematiğe tüm temel bilimcilerin ve neredeyse tüm mühendislik dallarının yanısıra iktisatçıların, işletmecilerin, yerbilimcilerin, teknisyenlerin, teknik öğretmenlerin, hukukçuların, etik biliminin vb. pekçok bilim dalının kollektif katkıları hayatidir. Öte yandan genç kuşakların meslek tercihleri tartışılırken arasıra akıllara takılan bir soru ise kazanılan ücretle ilgilidir. Oysa bu meslek mensuplarının hangilerinin daha fazla ücret aldıklarının bir sıralamasını yapmak pek anlamsız bir çabadır. Mühendisten daha fazla kazanan teknisyenler, matematikçiden daha fazla kazanan hukukçular olabileceği gibi bunların tersi de pekala mümkündür. Bu durum yapılan işe, yeteneğe, vazgeçilmez oluşa, sektörün içinde bulunduğu koşullara göre ve ülkeden ülkeye hep değişiklik gösterir. Kazanılan ücrete göre meslekleri değerlendirmeye ve sıralamaya yatkın toplumlarda ve özellikle kamu sektöründe liyakatı değil de sadece unvanı dikkate alan mantıkdışı uygulamaların ve bu çarpıklığı çıkılmaz hale sokan yasal mevzuatın hüküm sürdüğü toplumlarda sorunların özünü tartışabilmek hiç de kolay değildir. Üstelik yapılan bir araştırmaya göre iş hayatında unvana ne üzücüdür ki en fazla önem veren ülkeler arasındayız ve bu yerleşik değer yargımız bazen ayak bağımız haline gelebiliyor.

Bugüne kadar üniversite mezunlarının "sınıf öğretmeni" olmasına ya da belli bir temel bilim alanında eğitim görmüş olanların kendi dallarında branş öğretmeni olmasına; tamamlayıcı olarak "pedagojik eğitim" görmeleri koşuluyla olanak tanınmıştır. Bu tür uygulamalar bile eleştirilmekle birlikte "öğretmen açığı" nedeniyle kamu nezdinde kabul görmüştür. Ancak ülkemizde mühendislik mesleğinde açık söz konusu değilken böylesi bir uygulamaya başvurulmaktadır. Üstelik işvereninden iş adamına, bürokratından uzmanına kadar herkesin ülkenin kalkınması için mesleki eğitimin öneminden söz ettiği bir ortamda mesleki eğitimi yok etmekle kalmayıp, mühendislik mesleğinin de içini boşaltmaya dönük bir uygulama yürürlüğe konulmak istenmektedir.

Yukarıdaki linkten pasajlar

Nitekim 1136 sayılı Avukatlık Yasasının Siyasal Bilgiler Fakültesi mezunlarının fark sınavı vererek avukatlık mesleğine kabul edilmesi olanağını kaldıran 3/b maddesinin iptali isteğiyle açılan dava sonucu Anayasa Mahkemesince verilen 21.1.1971 günlü ve E: 1969/37, K: 1971/8 sayılı kararda; Siyasal Bilgiler Fakültesi ile Hukuk Fakültelerinin kurulmasında güdülen amacın aynı olmadığı, Siyasal Bilgiler Fakültesi mezunlarının noksan okudukları derslerden Hukuk Fakültesinde sınav vermeleri yoluyla iki fakülte arasındaki muadelet kurulmak istenmesinin bünyeye inmeyen ve daima düzeyde kalacak bir zorlama olmaktan ileri gidemeyeceği, böyle bir düzenlemenin fakültelerin kuruluş amaçlarından gelen yetişme farkını gideremeyeceği gerekçesine yer verilmiştir.

TMMOB görüşü

Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi nin 7 Haziran 2013 tarihli "Teknik Öğretmenler İçin Mühendislik Tamamlama Programları Giriş Sınavı (2013-Mühendislik Tamamlama): Başvuru İşlemleri ve Örnek Sorular" başlıklı duyurusunda örnek sorulara da yer verildi. Bu sorular incelendiğinde, değil mühendislik, değil üniversite sınavları, ortaokul öğrencilerine bile haksızlık edecek kadar basit, seviye belirleme sınavlarının da altında kalacak kolaylıkta sorularla mühendislik unvanının dağıtılacağı görülmektedir. Ayrıca farklı mühendislik disiplinlerine yönelik ayrı sınav yapılmaması, tüm mühendisliklerin aynı "torba sınav" içinde değerlendirilmeye kalkılması da bilimsel açıdan itirazımızı haklı kılan diğer bir nedendir?

Yine mevcut yönetmeliğe göre 2 yarı dönemi kapsayacak olan tamamlama eğitiminin teknik eğitim fakültelerinde verilmesi gerekmektedir?