Şunuda unutmasın kimse.. Öğretmen iş bırakırsa cehalet artar..

Mühendis iş bırakırsa... Oturacağın bir yer olmaz... Vatan diye birşey olmaz.. Savunman olmaz.. saldırın olmaz.. Binan olmaz.. Trafiğin olmaz.. Köprün olmaz... Hastaları tedavi ettiğin cihazların olmaz.. Okulun olmaz.. içecek suyun olmaz.. Yaşayacak alanın olmaz..

Yeter artık öğretmenidir şuyudur buyudur. Öğretmen okul hayatında ne zorluk çekti derslerinde? İş hayatında peki ne zorluk çekti?

Okul hayatında sınırlı sosyal etkinliklere katıldığını veya okulu bitiremem diye katılamadığını?

Dört yıldır özel sektördeyim arkadaşlar Allah bin belasını versin bizi bizleri mesleğimizi bu hale getirenlerin..

Burdan editörlere memurlar nete ve sesimin gittiği tüm insancıklara sesleniyorum. Biz belki sesimizi çıkaramicaz belki batarsak kendi ezikliğimizde batıcaz. ! Ama hiç bir zaman onurumuzdan bir şey kaybetmeyeceğiz. Yaşadığımız zorlukları unutmayacağız. Sizleri unutmayacağız! Birgün aramızdan birileri iyi yerlere gelirse muhtaca yardım ne demekmiş göstereceğiz.

Doktor iş bırakırsa Ölümler artar..

Ablasının abisinin düğününü göremeyen kaç mühendisin olduğunu?

Yani zamanla ölmezsin bir anda ölürsün...

Tamam birlik olamadık, tamam ses çıkaramadık, tamam mühendis onurludur tamam mühendisin bir duruşu vardır, fakat siz bunları biliyormusunuz?

Mühendis mezun sayısının diğer bölümleri 5 e katladığını?

Okul hayatında bin bir türlü zorlukla mücadele edip o zor dersleri vermek için gecesini gündüzüne katttığını günlerce uykusuz kaldığını?

Hemşire iş bırakırsa.. Bir halt olmaz doktorun yükü artar..

Şuan kaç evli mühendisin çocuğuna bir oyuncak alamadığını? İşsizim diyemediğini...

Kaç mühendisizin çaresizce beklediğini? Ailesine bir cevap veremediğini..

Büyük heveslerle okulu bitirdikten sonra kaç mühendisin batağa sürüklendiğini?

Özel sektörde çalışan kaç mühendisin iki kuruş için ezildiğini?

Duygusallık değil bu gerçekler... Eminim hepsini veya bir kısmını yaşadınız.

Biz hep var olacağız