En sevdiğim kısımlarından biri

O ki varacağım yeri de duracağım yeri de benden daha iyi biliyor

hayat; ancak bir kere oynanan bir kumardır,

Kadın haklıydı. Adam aşık. Kadın kızgındı. Adam pişman. Anlatamamanın imkansız incelikteki engeline öyle takılıp kalmıştı ki adam, kadın sustu sitemsiz, o bekledi çaresiz.. Kadın mağdurdu. Adam mağrur. Sonra gece oldu. Zaten ne olursa olsun bir şekilde gece olur. Adam tek bir güzel sözle bütün yanlış anlamaları sağaltacak. Umurunda değil adamın haklı olmak ya da olmamak. Adam sadece seviyor. Adam bekliyor. Çaresiz. Kadın.. Bilmiyor adam. Adam aşık. Kadın da ihtimal.. Beklemekle ilgili bir sürü güzel laf geliyor adamın aklına. Utanıyor ama, yazamıyor hiçbirini. Sadece bekliyor. Mahçup. Beklentisiz affın gölgesine sığınıp bekliyor. Kadın haklı. Adam aşık? Ali Lidar

Sığmamışız vagonlara, alan olmamış.

-Bir: Kelimeler

Iki yürek bir canken, ayrı yatmak olur mu.

Burdan da devam edelim o zamn ;)

İkisinin de, aşkı tek başına taşıması mümkün olmayınca ikisini zembili de aşkı bir başına kaldıramayınca, bölüştüler yükü. Yarısını Adem sırtlandı, aşkın yarısı Havva?ya kaldı.

Sevmesini bilmiyorsam, geçmişin sonucuyum.

Aç kapıyı gireyim, sana ömrüm vereyim.

Bazen yüzlerce sayfalık kitap okunur da bir tek cümle kalır yadigar.

Her düşüş ya bir kopma ya da kovulma.

Aç ellerin gireyim, sana ömrüm vereyim.

Tekrar okuyabilirsiniz, en son yorum:

Ve biliyorum ki sabreden kullarına en hayırlısından veriyor.

Sevmesini bilmiyorsan seydunayım suçluyum.

<i> Hiç kapıldın mı o hisse, gitmek istersin hani, </i>

Aşk gibi birşey den... , umarım doğrudur ((:

(: bu da sizden mi?

ömür bildiklerin gibi...

Evet, veda ettim de daimi olduğunu belirtmedim.

evet. benimde hatıram kalsın sayfada bir sözüm. dediydim.

Koynunda yatır demem, yeter ki bağışla beni.

Gönül evinde, kadın bedeninde, tastamam duruyordu..

Kedi sen bi ara veda edip gitmistin forumdan

CENNET AZIGI

-Üç: Annelik duygusu

Dünyada insan çok insanlık yok...

O gün bu gün yeryüzü kelimeleri yetersiz, aşk bu dünyada kusurlu..

Allah "kulum sana kafiyim" der.

"Fe İnne Meal Usri Yusra. İnne Meal Usri Yusra."

Annelik duygusu?

Sabır dediyse kul...

Biliyorum suçluyum, kentin kirli suyuyum.

Aşk? Daha yollarda sakin durmamıştı bir türlü. Kabına sığmamıştı. Bir yarısı yollarda kayboldu. Getirebildikleri ancak öbür yarısıydı.

Öyle sert düştüler ki dünyaya, bu fenaya, Adem?in dizlerinin bağı çözüldü, ciğerleri yandı. Nutku tutuldu. Üçüncü defa, bildiği kelimelerin hepsini önce unuttu. Sonra bir kısmını hatırladıysa da o bir kısmını kıyamete değin unuttu.

"<i>Beyaz Kalem</i>"

Karda kışta bırakıp da, gidecek misin?

Solumu sevdiklerime yolumu ise '' ALLAHA '' bıraktım.

Dilediğin zaman beklerim (: ve beğendim.

Ömür kokan bu bahçede, güller kararmış.

Acısını da özlediginden çıkarır;

Özlenenin vay haline!

Her kovulan ya da kopan telaş içinde bir şey alıyor ya yanına. Onlar da bu hatıra hikayesinden yanlarına bir şeyler almak istediler.

Ya hayallerden çok uzak, yada yakınmış.

Ama aşk çok ağırdı.

Saatler zamandan kopmuş, son tren kalkmış.

ömür dediğin bitiyor işte,

İki can bir bedenken, ayrı yatmak olur mu.

En sevdiğim iki cümle:

<a target="_blank" rel="nofollow" href="http://i. hizliresim.com/Y45Jz2. jpg"><img src="http://i. hizliresim.com/Y45Jz2. jpg" rel="nofollow" />

Havva?nın cennet duygusu.

Özlemle bas edemeyince hırçınlasır kadın,

-İki: Aşk

kürk mantolu madonna 'dan;

Kuruyan dudaklarına, nefesimi süreyim.

İnşirah Suresi 5 ve 6'ncı Ayetler:

Kıyamadım kesmeye bölmeye ((:

-Nefesimi Sureyim-

Biraz ara versem iyi olur demiştim. Çünkü duygusal bir boşluktaydım. Kişilere gereksizce alınabiliyordum.

Gözyaşlarım donuyor yüzümde umursamaz gülüşünü gördükçe...

Dağlara küs olur mu, bahara yas olur mu.

Ayrılıklar uyandırmalı kör yüreğimi. Cehennem yangınlarından ölmeden çıktıysa bedenim;Artık benim olmalıyım, benim. Yeter yüreğimi bir çift gözün ateşine rehin verdiğim. Ateş artığı değildir karşılığımız. Pusatını dağ sisinden alan, Firarını mermisine emanet eden, bir namludur bu eşkıya sevda ki;Zulasında asılı durur kefenlediği ölümü. Ellerinin çeliğine su verilmiştir ta Adem`den beri. Bilir ve intihar cüretiyle yoklar yüreğinin tetiğini. Güneşin kızılca kıyametine çatar kuruyan umut dallarını. Yanacaksa cehennemden beter yanmalı! Kim anlar ki eşkıyanın sağlamlığını;Özleminin çiseyle yıkanmış şafak değerini, kim?Hani ellerine kuşlar İnerdi, kardan üşüyen kuşlar. Bahçen kuş sevinçleriyle inlerdi ay Şahrud. Eşkıya yüreğime çığ düştü, üşüyorum ha, aç ellerini?

Geldim mutsuzluğumla, yürek susuzluğumla.

Ben kendi cümlelerimi kurarım genelde, burada yapacağıma "unutmamalık" dediğim cümleleri paylaşmak olacak...

Ömrüm böyle yapayalnız, garip kalmış savunmasız,

Yürümüşüz adımları, nasır bağlamış.

Kitap gibi cümleler vardır kitaplarda ve kitap yazdıran cümleler vardır...

ben onu kaybettim. ikinci defa oynayamam.

Ömrüm beni baş ucumda, ne sağımda, ne solumda,

<i> Ama aynı zamanda da kalmak gelir içinden... </i>

Hayat bu ya; biraz gerçek, biraz masalmış.

Kalp imanla çarptıkça...

Gitmeler kadar zamansız, bitecek misin?

Kul "Rabb'im ben de senden razıyım" der.

Bir yol varmış uzaklarda, giden olmazmış.

Kelimeleri Adem yanına aldı, annelik duygusunu taşımak Havva?ya kaldı.

Koynuna al demiyorum eşikte koyma beni.

--çok ben gibi --

Hepsi de temsil, hepsi de mecaz. Ama meleklerle, yesil zümrüt kusuyla bile vedalasamadiklari, gözlerini ve agizlarini cennet suyuyla son bir kez yikayamadiklari bir zamansizlikta, beklenmedik bir ayrilista, böyle ani bir hazirliksizda insan olan yanina neyi alabilirdi? Beraberinde neyi götürebilirdi? Üc şey seçtiler cennetten çıkarmak için:

Adem ve Havva..

Kuruyan dudaklarıma, nefesini süreyim.

Bir dağ varmış tepesinde, güller açarmış.