sağol kardeşim, seni de tanımak çok güzeldi ve inşallah her zaman güzel olacak, saygılarla

Aslında bunu yazmamalıydım belki de. Ki zaten yolda olan diye yazdım farkındaysan.

çok şükür ailemin desteğiyle, kendi inancımın verdiği güçle atlattım sayılır. insanlara çok kızıyorum, ölüm bu kadar yakınken neden hala kötülük yaparlar. eskiden bazen namazlarımı geçirirdim hocam şimdi elimden geldiğince kaçırmamaya çalışıyorum, bir de bu dünyadan kimse benden şikayetçi olmasın diye kimsenin kalbini kırmamaya çalışıyorum işte öyle sabırla okuduğunuz için teşekkürler...

Bu site, bu forum hatta bu ülkede ciddi konular önemsenmez.

Hani alelacele kitap çıkarıp da 'hayal kırıklığına' uğramak istemiyorum.

ENKAZ ALTINDA 13 SAAT

Ama saklayamam ben roman, hikaye, deneme yazıyorum.

Biraz daha ketum davranıyorum, hani orta yere çıktığımız zaman biraz dolu olmak, kendini yetiştirmek lazım değil mi.

Teşekkür ederim.

A. Khan...

Bak sana şunu söyleyiyem ne desem, nasıl söylesem akim kalacak ama gelmiş geçmiş olsun.

çok şükür...

okuruz destek veririz...

Kaderinizde daha nefes almak varmış, büyük geçmiş olsun.

ve atlata bildiniz mi...

neler değişti hayatınızda şöyle yapardım artık yapmıyorum yada yapmazdım artık yapıyorum dediğiniz...

yazıyı hiç sıkılmadan okudum...

çıkınca kitabınız paylaşırsınız burda...

Günlerden Pazar saat 13: 41 hatta saniyesi de aklımda 17. Saniye, bir gün öncesine gidecek olursak akşamdan köyden arkadaşım geldi yarın merkezde seminerim var dedi. Gel beraber kalırız abi dedim. Sende yarın seminere geçersin dedim. Tamam dedi neyse yemek falan derken muhabbet koyu tabi, ev arkadaşım ben yatıyorum deyip, odasına geçti. Biz de yatağa uzandık ama bir taraftan da konuşuyoruz klasik erkek muhabbetlerinden işte. Tabi saat geç oldu bayağı neyse uyuduk uyandık sabah kahvaltı yapmaya vakit yok arkadaşım hadi kahvaltıyı dışardan yapalım dedi. Gittik dışarda bir çorbacıya oturduk usta yokmuş, çorba içemedik neyse kahvaltılık malzeme istedik. Kahvaltı geldi ama kahvaltılık demeye bin şahit ister! Neyse arkadaşım da sinirlendi seni de aç bıraktık diye, önemi yok dedim ve çıktık dışarı. O seminerine gitti ben de ekim ayının sonuna doğru yapılması gereken okul-aile birliği toplantısına gittim. Öğretmen arkadaşlar falan toplanmış, hazırlıklar başlamış, kendine gösterilen yerlere veliler geçmiş bizi bekliyorlar. Müdürümüz: ? Yazıcı da sen olur musun dedi? Tamam olurum dedim, hani bir an önce bitsin de gidelim diye düşündüm. Toplantımız bitti, okul-aile birliği üyelerini falan seçtik, yazdık ve sınıflara dağıldık. Hani herkes kendi velisiyle özel olarak görüşecek benim de birkaç velim geldi konuştuk, anlattık, görüşmelerimiz bitti. Neyse tam eve gidecem müdür yardımcısı çağırdı, hayırdır hocam?Okula gelmeyen birkaç öğrenci var bunların adreslerine bir gidin sorun bakalım gelmeme sebepleri nedir? Mehmet diye bir arkadaşım var ona da görev verdi o daha çömez bir şey bilmiyor bana sordu direk ne yapacaz diye bende şimdi gitmeyelim yarın erken geliriz o zaman gideriz dedim o da tamam dedi. Ha bunları neden anlatıyorsun diyorsan birazdan bağlayacağım. Hani uykusuzum ya aklımda eve gidip yatmak var. Neyse eve vardım. Üstümü değiştim eşofmanları giydim seminere giden arkadaş erkenden dönmüş, semineri kısa sürmüş ya da hocası yokmuş galiba. Onlar benim ev arkadaşım Esat?la kahvaltı tarzı öğle yemeği diyebiliriz onu yapıyorlar beni de çağırdılar. Yaptık ve ben içeri geçtim bilgisayarı açtım ama fazla bakmadan uykusuzum ya hani yatağa uzandım. Gözümden uyku akıyor, hiç böyle olmazdım. Öğle namazını kılacam şeytan işte kulağıma fısıldadı herhalde biraz uzan kılarsın diye. Depremden 20 dakika önce, arkadaşlar hazırlandı dışarı çıkmak için beni de çağırdılar her zaman eşlik eden ben, bu sefer gözümden resmen uyku akıyor, siz çıkın abi dedim ben size yetişirim amacım uyumamak bir nevi uzanıp dinlenmek. Arkadaşlar çıktı gezmeye ben de uzandım dinleniyorum normalde bir saat yatakta dönüp dolaşırım bu sefer 20 dakika da derin bir uykuya dalmışım. Rabbim uyutacak ya bir şeyler vesile oluyor yukarıdaki kısa özeti de onun için yaptım ben bir şeyler öğrendim, yaşadım, belki siz de bir şeyler kaparsınız. Saat 13.41 saniye de 17 olması lazım insanın en güvendiği şey ev, bulunduğun oda ve onun duvarları, tabanı. Abartısız söylüyorum hani bir çocuk kutudan yapma bir evi eline alır da sağa sola sallar ya aynen öyle işte, Allah?ım o nasıl bir sallama, yataktan bir fırladım ayakta duramıyorum. Ne yapayım dedim atlamak geldi cesaret edemedim dışarı kaçayım dedim ama nafile ayağımı attığım yer tam tersine gidiyor antreye çıktım beni duvardan duvara çarptı yere düştüm. Merdivenlere az kalmıştı çıkacaktım, kalkmaya yeltenirken baktım duvarlar üstüme geliyor bina yıkılıyor kafamı kolumla korur gibi yaptım o arada aşağı düşmüşüm haberim yok bir on saniye üstümde patır kütür sesler gelmeye başladı. Tabi bu arada beni kolonlar, duvarlar, taşlar sıkıştırmaya başladı. Allah?ım o nasıl bir acı, sanki boğuluyorum, hani televizyonda terör dizileri vardır ya asker kurşunu ilk yediğinde böyle konuşamaz boğuluyormuş gibi yanındakine seslenemez aynen benimki de öyle, 10 saniye sesim çıkmadı içimden kelime-i şehadet getiriyorum. Hani her canlı ölümü bir sefer tadacak ya nasıl olduğunu da bilmediğim için ölüyorum sandım, biraz bekledim, zorla da olsa nefes aldığımı hissettim. Aman Allah?ım bu nasıl bir karanlık hani gece gözünüzü kaparsınız ya o karanlık benim içinde bulunduğum karanlığa göre gündüz sayılır abartısız böyle. Ayrıyeten çok acı çekiyorum ve hiçbir şeyi göremiyorum sadece dokunmayla anlayabiliyorum. Allah?tan kollarım açıkta ve oynatacak kadar hareket ettirebiliyorum. Boynum karnıma kadar eğilmiş ve ben kırıldı sandım halbuki boyun kırılsa insan ölür demi ama orda öyle düşündüm. Hal böyle olunca nefes alamıyorum bir taraftan da sol ve sağ böbreğimin bulunduğu taraftan iki taş parçası mı kolon mu bilmem ama beni sıkıştırıyor. Bu yüzden midem iyice dışına çıktı ve nefes alamıyorum. Boynumu arka tarafa yatırayım da normal yatayım diye düşündüm fakat boynumun tam üstünde taş parçası var elimi yüzeyine bir sürttüm tavan komple kırılmadan üstüme inmiş, Allah?ın takdiratı beni ezmemiş. Kendimi geri doğru yatırayım diyorum geriye bir hamle yaptım ama nasıl bir duygu boynum resmen yırtılıyor vıck diye sesler geliyor hala bunu anlatırken gözlerim yaşarır çünkü çok yırtıldı et sesleri geliyor birkaç defa daha tekrarladım ama fayda yok. Allah?a yalvarıyorum gücüne gitmesin Allah?ım ama ne olursun geriye doğru yatabileyim dümdüz uzanabileyim, mezarda yatarcasına ama yok, mecburen bu şiddetli acıyı hissettim tam 13 saat. Boynum aşağı da karnıma doğru eğilmiş yan taraftan bastıran taşlar da karnımı yukarı doğru çıkarttı ve benim nefes almam gitgide zorlaşıyor nerdeyse nefessizlikten ölecem. Ne yapayım diye düşündüm aklıma midemi boşaltmak geldi yoksa nefes alamayacam ve ölecem tabi bunu da zorla işaret parmağını boğaza götürme yoluyla yaptım ama yatar pozisyondayım ya hep üstüme kustum. Zaten havasızım bir de onun kokusu dayanamıyorum ellerimle üstümdeki fanilayı yırtayım dedim ama elimde güç yok. Dişlerimle zorla yırttım bunu da hiç unutamam. Allah?ım öğle namazını geçirmiştim nasıl olur? Bunu nasıl yaparım diye hayıflanırken dedim ölecek olsam bile burada kılarım. Ama nasıl? Abdest nasıl alacam? Aklıma teyemmüm geldi, aldım alabildim mi bilmiyorum tam olarak kendimde değilim ama bilincim açık. Artık gözlerimle ima ederek dualar okuyarak namazı eda ettim. Allah kabul eder inşallah bu arada kendi kendime kurtulmaya çalışıyorum ayağımın birisi aktif diğerinin üzerinde kolon var ama yan durmuş yani ezmemiş. Diğer ayağımla başladım karşı duvarı kırmaya, sert hamleler ama nafile az bir yer kırıldı o kadar. Bıraktım duvar kırma işini ve beklemeye başladım. Bağırıyorum beni kurtarın diye ama tam da bağıramıyorum çünkü başım eğik bir şekilde karnıma doğru iyice yaklaşmış ve ses de çıkmıyor. Bir taraftan da inilti seslerim bağırmalarımla karışıyor. O arada diyorum ki dışarda acaba ne oluyor? Düşünmeye başlıyorum. Hatta klasik bir tabir vardır ya hayatım gözümün önünden film şeridi gibi akıyor derler ya benim ki öyle değil çünkü her an ölebilirim devamlı artçı depremler oluyor. Hayatım gözümün önünden soru işaretleri halinde hızlı bir şekilde akıyor acaba dışarı çıksaydım, neden yattım, neden şunu yapmadım, neden bu böyle oldu. Dışardan sesler geliyor bağırıyorum bir Allah?ın kulu yok mu? Üstümüzden bir taş alsın ölürsem de kurtarılırken öldüm deyim gözüm arkada gitmesin diye bağırıyorum ne olur yardım edin feryatları birbirine karışıyor sonra biraz daha zaman geçti ve dışardan uğultu sesleri gelmeye başladı. Bizim arkadaşlar gelmiş balyoz sesleri geliyor ama çok derinden birkaç saat geçti ama sesler hiç yaklaşmadı. O kadar karanlık ki çok korktum. Allah?ım dedim senin varlığına inanıyorum. İmanım var ama ne olursun çok korkuyorum dedim bana burada yanımda olduğunu hissettir dedim. Sonra düşündüm ışık yollayabilir mi? Diye mümkün değil derken Allah?ın gücünü sınamak ne haddine diyerek hemen tövbe ettim. Ben bu sözü söyledikten saniye geçmeden artçı bir deprem oldu. Ben nasıl seviniyorum anlatamam. Allah?ım yanımda ya beni duydu ya artık korkmam diyorum gerçekten de bu hadiseden sonra o karanlıktan korkmadım. Allah bana çok güzel bir duygu yaşattı. Düşünsenize Rabbiniz yanındayım diyor sizinle irtibata geçiyor kulum korkma diyor hala şimdi de gözlerim dolar. Bu arada balyoz sesleri azalmaya başladı galiba akşam oluyor diye düşündüm sonra da dışarı çıkınca söylediler elektrik olmayınca bırakmak zorunda kalmışlar birkaç saat sonra ekipler gelmiş ses gelmeyince başka bir yere gitmişler sabah geliriz cesetleri çıkarırız deyip gitmişler. Ben yaşıyorum bağırıyorum inliyorum ama nafile ses gitmiyor yukardan da bana bağırıyorlarmış ama bende onları duymuyorum. Yalnız iki tarafı da bir duyan var. Önce Rabbimin takdiratı sonra yukardakilerin duaları aşağıda benim yalvarmalarım kurtulmamıza vesile olmuştur. Ve akşam oldu herkes çekildi bütün sesler gitti. Hafiften serin bir yel esti orda bile hissettim. Biraz üşüdüm. Anladım gece olduğunu aklıma ailem geldi onlar ne yapıyor? Beni aramıyorlar mı? Telefon masanın üstünde kaldı acaba sesini duyar mıyım diyorum ama nerde. Annem aklıma geliyor. Şimdi ben burada ölürsem annem de bir haftaya kalmadan ölür diye düşünüyorum. Allah?ım tek evladıyım bu acıyı ona yaşatma beni kurtar ya da son bir isteğin var mı diye soracak olsa rabbim bir telefon isteyeceğim. Hakkını helal et demek isterim çünkü artık ümidim azalıyor herkes çekildi. Böyle ölmemeliyim ama ne çare son bir telefon annemi sevdiğimi şöyleyim öyle öleyim. Olmayacağını biliyorum yanımda bir taş parçası aynen duruyor onun yüzeyine elime geçirdiğim bir kıymık parçasıyla?anne? diye yazıyorum. Hani benim ölümü çıkartırlarken o taştaki yazıyı görürler de anneme söylerler son nefesinde senin adını yazmış derler benim ona olan sevgimi anlar diye bunu anlatırken hep gözlerim dolar. Bu arada çok aşırı terliyorum normalde bir insan 3 gün dayansa bile ben sabahleyin hakkın rahmetine kavuşurum diyorum yani az kaldı. Bir taraftan da Allah?a yalvarıyorum çünkü acım çok fazla ne olur canımı al diye ölüm bana hediye olacak bir nevi. Artık yavaş yavaş nefes almam zorlaşıyor susuzluktan ölmeme az kaldı sabaha ölürüm diyorum kurtuluyorum acıdan ızdırabdan insan buna sevinir mi? Orda olunca mecbur kalıyor hatta rabbime diyorum ki Azrail?i gönder. Hani derlerdi insanın ameline göre gözükür öyle alırmış canı. Benim amelim iyi olsa bile Azrail kötü gözüksün ama alsın diyorum yalvarıyorum ama nafile yaşatacak rabbim olunca o ne zaman isterse o zaman alır tabi bunu da biliyorum. Neyse sabaha az kaldı deyip beklemeye başladım sabahleyin ölürsem bu acıdan kurtulacam diye düşünüyorum. Artık yavaş yavaş nefes almam zorlaşmaya başlıyor tabi bu arada devamlı kelime-i şehadet getiriyorum ölümüm imanlı bir şekilde olsun. Çünkü üzerimde 3 kat var her an çökebilir devamlı artçı depremler olmakta. Gece olunca enkazın üstünde herkes gidince bizim ev sahibi gitmiyor ben beklerim diyor. Sağ olsun gidebilirdi de. Enkazın üzerine yatıyor ve ses falan gelir mi diye kulağını betona dayayıp dinlemeye başlıyor. Benim inilti seslerini duyuyor. Hemen gidip ekipleri çağırıyor bu taraftan ses geliyor diye tabi ben bunları sonradan öğreniyorum ben artık huzurla ölümü bekliyorum rabbim yanımda ya korkmuyorum da tek isteğim anneme onu çok sevdiğimi söylemek, hakkını helal et demek ve onu bekleyeceğimi söylemek. Yaşadığım hayatı falan düşünüyorum pişmanlıklarım olsa da yine iyiydi diyorum ve eğer buradan çıkarsam, hani bir ümit, su ve ışığa her gün şükredecem diyorum. Elbise falan nedir ki? Üstümde elbise olmasa da olur bunları bana nasip et Ya rabbim diyorum. Düşünceler düşünceleri alıyor. Bu arada bir ses?Orda kimse var mı? Aman Allah?ım! Ölümü beklerken bu ses bana ümit oluyor hemen buradayım abicim buradayım defalarca adam tamam duyuyorum demesine rağmen defalarca söylüyorum. Beni buradan kurtarın da ölümü çıkartın ama burada kalmayayım bari bir naaşım olsun ailem için diyorum. Tamam diyorlar kurtaracaz sakin ol. Tam iki saate yakın sürmüş. El feneriyle yaklaşıyorlar küçük bir delik açıyorlar sadece benim çıkacağım kadar şimdi adam bana gel diyor fakat kolonlar bırakır mı? İki böbreğimin olduğu tarafı öyle sıkıştırmışlar ki neyse abi sen gel de beni buradan çıkar diyorum. Oraya gelirsem daha fazla delik açmam lazım o zaman da ikimiz de ölürüz diyor. Çalışmalar devam ederken artçı sarsıntılar oluyor ve dışardakiler birbirlerine kaçın artçı oluyor diyorlar. Ve hepsi kaçışıyor. Nereye kaçıyorsunuz ben buradayım beni bırakıp da kaçmayın diyorum. Tekrar geliyorlar ve çalışmalara devam ediyorlar. Adam ayağımdan çekiyor ama kolonlar bu sefer de yan taraflarımı parçalıyor hemen bağırıyorum çekme diye. Adam onları kırmamız lazım diyor ve ben gelemeyeceğim için sana bir çekiç vereceğim ve ışığı tutacağım sen de onları kıracaksın. Tamam, işe başlıyoruz yalnız çekici tutmaya hayrım yok. Adam ışığı tutuyor kurtulacam ya hani büyük bir sevinç var ya, bir taşa vuruyorum çekici bir de koluma vuruyorum, görüyorum vurduğumu fakat acımıyor. Ya da sevinçten hissetmiyorum. Taşları da kırdıktan sonra artık adam beni çekiyor yavaş yavaş camlar bir tarafımı yırtıyor, çiziyor hissediyorum ama acımıyor sevinçten olsa gerek. Sanki benim için ikinci bir doğum hani anne karnından çocuğu çekerler ya o açtığı delikten beni çıkartıp sürüyüp artık ne haldeysem o şekilde çıkartıyorlar. Şükrediyorum o acıdan kurtuldum diye sağ olsun Diyarbakır Sivil Savunma ekipleri çıkarmışlar, çıkarırken birisi de tatlımızı isteriz hocam deyip esprisini yapıyor. Ben de yemek ısmarlayayım diyorum ve gülüşmeler ve tekrardan dünyaya dönüş sanki ölmüşüm de yeniden yaratılmışım . Yani artık anlayacağınız çıktım ve diğer hastane süreçleri. Ama şunu ifade etmek isterim bu hayat çok değerli ve olmayacak kadar kısa, kesinlikle bir şeyleri ertelemeyin. Ben ordan çıkıyorsam üstümde üç kat enkaz altından kesinlikle bir?YARADAN? var. O da ALLAH? tır. Peki, bu anıya benzer şeyi niye anlattım? Benim kaptığım, sezdiğim, idrak ettiğim şeylerin bazılarını hem duyun hem siz de kaparsınız belki belli mi olur diye düşündüm. Roman yazarı değilim sıkılmadan okuduysanız zaten bu satırları da okuyorsunuzdur. Duygularıma kapıldığım için noktalamadır, anlamdır önem veremedim onun için de hakkınızı helal ediniz. Unutmayın hayat ezan ile sela arasındadır, o kadar kısadır. Doğduğunuz zaman kulağınıza ezan okunur fakat namazınız kılınmaz, öldüğünüz zaman ezan okunmaz ama namazınız kılınır. Hayat çok kısa bana da ölüm gelir mi diye düşünmeyin. Bu kardeşiniz ölümün kıyısından rabbinin izniyle döndü, ders alalım hep beraber inşallah. İnna lillahi ve inna ileyhi raciun

Allah affetsin namaz kılmıyorum ama kimsenin kalbini de kırmıyorum. Herkese yardım etmeye çalışırım. Allah herşeyi gönlümüze göre versin inşallah.

çok sağolun, teşekkürler arkadaşlar

Başımıza bire bir geldimi anlarız anyayı konyayı!

Çok geçmiş oLsun

Geçmiş olsun.

Ben yazının sonuna kadar tuttum kendimi, sıktım dişime, ama Diyarbakır Sivil Savunmadan arkadaşların 'tatlımızı isteriz' dediği yerde hıçkırarak ağladım.

büyük geçmiş olsun...

Hayırlı Akşamlar Hocam.

anneniz nasıl:)

harun aslan

Acınızı da sevincinizi de paylaşıyorum. Bu arada ben yolda olan bir roman yazarıyım. Çok güzel kelimelere dökmüşsünüz daha ne olacak.

geçmiş olsun...

Ölümünde hayırLısı

Allah sizi sevdiğinize, sevdiklerinize bağışlamış. Göreceğiniz günler varmış. Bundan sonra ki ömrünüz hayırlı olur inşallah, Allah sağlıklı, huzurlu bir ömür versin.

İnşallah o gün gelsin seve seve paylaşırım.

Az daha zaman var.

çalakalem yazarsınız varmı çıkmış kitabınız..

anladım...

allah hayırlı uzun ömürler versin...

daha yaşayacak günleriniz varmış...

kemal kardeşim anlattıklarını okuyunca o günü tekrar yaşadım o koskoca bina denmez moloz yığınının arasında dışarda kemal kemal diye inlerken duymadığını anladım:) ama yanımızda olman herşeye değer insan kısa sürede olsa seni tanıma şerefine nail olduğu için de Allah'ına şükreder kardeşim.. biz ölmedik ölenlere Allah'tan rahmet kalanlara da selamların en güzeli üzerlerine olsun..