cahilliğine doyma...

Ahzab/5: Onları babalarına nispet ederek çağırın. Bu, Allah katında daha adaletlidir. Eğer babalarını bilmiyorsanız, onlar sizin din kardeşleriniz ve dostlarınızdır. Hata ile yaptığınız bir işte size hiçbir günah yoktur. Fakat kasten yaptığınız şeylerde size günah vardır. Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.

diyelim ki annesini babasını bir şekilde yitirmiş, bakıma muhtaç bir bebeği,

Evlat edinme, bir başkasının çocuğunu kendi ailesi içine katma adeti, tarihin her devrinde tatbik edilen bir husustur. Bilhassa İslamdan önceki Cahiliye Devrinde bu adet daha yaygındı. İsteyen kimse, seçtiği herhangi bir kimseyi öz çocukları arasına katarak onu evlatlık aldığını ilan ederdi. Aldığı çocuğa?Sen benim oğlumsun, ben sana varisim, sen de bana varissin? diyordu. Böylece, o çocuk öz oğlu sayılıyordu. Ailenin bir ferdi olduğu gibi, aynı zamanda aile fertlerinin sahip olduğu hak ve vazifelere de ortakoluyor, ailenin ismini alıyordu. Evlatlık edinen kimse bu çocuğun babası sayılıyordu. Evlat edinenin hanımı da, çocuğun annesi yerine geçiyordu. Oğlanın hanımı da bu babanın gelini kabul ediliyor, dolayısıyla, boşandıktan sonra gelini ile evlenmesi mümkün olmuyordu.

?Allah, evlatlıklarınızı oğullarınız gibi tutmanızı meşru kılmadı. Bunlar, sizin dillerinize doladığınız boş sözlerdir. Allah ise gerçeği söyler ve doğru yola O eriştirir. Onları babalarına nisbet ederek çağırın. Allah yanında en doğrusu budur. Eğer babalarının kim olduğunu bilmiyorsanız, bu takdirde onları din kardeşleriniz ve görüp gözettiğiniz kimseler olarak kabul edin. Yanılarak yaptıklarınızda size vebal yoktur.? (Ahzab Suresi, 4-5)

Ahzab/37: Hani sen Allah&amp;#8217;ın kendisine nimet verdiği, senin de iyilikte bulunduğun kimseye, &amp;#8220;Eşini nikahında tut ve Allah&amp;#8217;tan sakın&amp;#8221; diyordun. İçinde, Allah&amp;#8217;ın ortaya çıkaracağı bir şeyi gizliyor ve insanlardan çekiniyordun. Oysa kendisinden çekinmene Allah daha layıktı. Zeyd, eşinden yana isteğini yerine getirince , onu seninle evlendirdik ki, eşlerinden yana isteklerini yerine getirdiklerinde , evlatlıklarının eşleriyle evlenmeleri konusunda mü&amp;#8217;minlere bir zorluk olmasın. Allah&amp;#8217;ın emri mutlaka yerine getirilmiştir.

1400 sene anlaşılmayacak

Bazıları diyor ki nesep karışmasın diye de evlatlığın soyunu bilmesi önemlidir. Oysa çocuğun kardeşi yoksa buna zaten gerek yoktur. Ayrıca bunu önlemenin tek yolu küçük yaştan itibaren bunu çocuğa söylemek ve belli etmek, onu rencide etmek ve üzmek değildir. Büyüdüğünde zaten öğrenir ya da bir yerde bunları önlemek için kayıt tutulabilir.

bizde kimse öksüze yetime yardım etmesin demiyoruz ki benim de düşüncem Allah nasipederse evlat edinme noktasında.. ama yardıma muhtaç çocuklara yardım ederken de dini yükümlülükleri elden bırakmamak gerek.. hassas ve genellikle göz ardı edilen konulardır bunlar..

Bu konudaki ayetin meali şöyledir:

Son paragraftaki 13 değil, 23 yıllık eşi olacaktı

Ahzab/4: Allah, hiçbir adamın içine iki kalp koymamıştır. Kendilerine zıhar yaptığınız eşlerinizi de anneleriniz yapmamıştır. Yine evlatlıklarınızı da öz çocuklarınız kılmamıştır. Bu, sizin ağızlarınızla söylediğiniz sözünüzdür. Allah ise gerçeği söyler ve doğru yola iletir.

Nagihan sultan, bu arkadaşın yazdıklarını iyi okudun mu?

bunun ayırdını iyi yapmanız lazım.

Evlatlık müessesesinde şu mahzurlar bulunduğu içindinimizde yasaklanmıştır. Önce meşru olmayan bir yolla başkasının çocuğjnu kendi evladı yerine getirerek haksız ve sahte bir muamele yapılmaktadır. Yabancı bir çocuğu evlat kabul etmek fıtratı değiştirmektir. Mukaddes olan nesil meselesini tahrif etmek, çocuğun asıl ana babasının unutulmasına sebep olmaktır.

zor durumdaki bir insana yardım etmenin dinen ne sakıncası olur ki?

Son olarak Hz. Muhammed kendisi istediği için mi evlendi diyebilirsiniz. Bunun için evlatlık gibi faydalı bir kurumun bile kaldırılmasına bakarsak öyle gözüküyor. Ayrıca evlatlığı yasaklamak için illa ki Hz. Muhammed'in evlenmesi ve "örnek" teşkil etmesi gerekmezdi. Diğer birçok konuda Kuran'ın emirleri yeterli olmuşken böyle bir konuda üstelik de hala kızı ile evlilik gerçekleştirilmesi şart değildi.

hala aynısını düşünüyorum.

okuma yazma bilmeyen bir insana 600 sayfa kitap yazdırdın ya

1- Evlat edindiğimiz çocuk kız olursa babalığa, erkek olursa analığa mahrem olacağı için beraber yalnız kalma ihtimaline göre caiz değildir. Bu konu süt emzirmekle çözülebilir. Bir bayan iğne yaptırarak göğsünden süt getirtirse bu sütü bebeğe içirerek süt anne olabilir. Ancak kocası süt baba olamaz. Bu sebeple bir bebeği evlatlık olarak almayı düşünenler, başka da çocuğu yoksa evlat edineceği bu çocuğun erkek olması isabetli bir karar olacaktır. Kız olursa mahremiyetten doğan sıkıntılar oluşur.

Ahzab suresi 5. ayette "Onları babalarına nispet ederek çağırın" diyor. Bilirsiniz, o zamanlar soyadı kanunu olmadığından karışıklık olmaması için insanlar babalarının adıyla çağırılırdı. Yani bugün siz gitseniz anasız babasız kalmış bir bebeği veya bir çocuğu evlatlık edinmek isteseniz, o çocuğa kendi soyadınızı veremezsiniz. Gerçek evlat gibi olmadığı için miras düşmeyeceğinden de bahsedilmiş zaten önceki mesajlarda. İyilik, güzellik bunların neresinde? Bu muamelenin öksüz yetim çocuklara ne kadar hasar vereceğini bilmek için psikoloji okumaya dahi gerek yoktur. Çocuk bunu kaldırabilecek yaşa gelmeden ve buna gerek olmadıkça çocuğa bunu belli etmenin ve söylemenin hiçbir mantıklı açıklaması olamaz. Öz çocukların dahi çevreden ve filmlerden görüp "Ben evlatlık mıyım" paranoyasına girdiğini ve zor ikna edildiklerini, ciddi ciddi üzüldüklerini görmüşsünüzdür.

alınacaksa erkek evlat alınmalı yoksa kız evlat edinilirse babası olacak kişiye namahrem oluyor:((

bir çocuğu himayesine alıp evladı gibi bakmak, sahiplenmek, ihtiyaçlarını görmek, maddi-manevi destek olmak caiz.

evlat edinmek caiz değil,

2- Evlatlık alanlar, çocuğun esas anne ve babasının vereceği şefkat ve göstereceği merhameti gösteremeyebilirler. Bu açıdan çocuğun gerçek anne ve babasından mahrum bırakma sorumluluğu vardır. Bu da çocuk açısından önemli bir durumdur. Ancak kimsesiz çocuklar için bu sakınca olmayabilir.

gerçekten çok zor bi durum oysa bi çocuğun hayatını değiştirmeye vesile olmayı ne çok isterdim

Ahzab/50: Ey Peygamber! Biz sana mehirlerini verdiğin eşlerini, Allah&amp;#8217;ın sana ganimet olarak verdiklerinden elinin altında bulunan kadınları; seninle beraber hicret eden, amcanın kızlarını, halalarının kızlarını, dayının kızlarını ve teyzelerinin kızlarını sana helal kıldık. Ayrıca, diğer mü&amp;#8217;minlere değil de, sana has olmak üzere, mehirsiz olarak kendini Peygamber&amp;#8217;e bağışlayan, Peygamber&amp;#8217;in de kendisini nikahlamak istediği herhangi bir mü&amp;#8217;min kadını da Mü&amp;#8217;minlere eşleri ve sahip oldukları cariyeleri hakkında farz kıldığımız şeyleri elbette bilmekteyiz. Bütün bunlar, sana herhangi bir zorluk olmaması içindir. Allah çok bağışlayıcıdır, çok merhamet edicidir.

- mevcut bir uygulama veya teamül Kuran Müellifinin işine geliyorsa devam ettiriliyor. Küçük kızlarla evlenme adeti gibi... süt annelik müessesi gibi...

Sonuç:

bir hayatı kurtarmak tüm hayatı kurtarmak kadardır...

Hak din gelince, Cahiliye devrinde yapılan ve uygulanan adet ve alışkanlıklar birer birer değişiyor, insanlara meşru olan yol gösteriliyor batıl ve haksızlıkların yerini hak ve adalet esasları alıyordu. Cahiliye adetlerinden birisi de o zamanki uygulanış şekliyle evlatlık müessesesiydi.

normal bir insan başbakan tavrı bile takınmaya çalışılsa anlaşılır

sonuç bölümündeki 1. maddeye göre:

Bu nasıl bir zihniyettir, böyle inanırken hala nasıl insanlıktan, erdemden ve ahlaktan bahsedilir, aklım almıyor doğrusu.

ve nisa suresine göre süt annelik ile normal annelik arasında fark yoktur.

İyi de, konuyu soran arkadaş ortada yok. :)

Ahzab/40: Muhammed, sizin erkeklerinizden hiçbirinin babası değildir. Fakat o, Allah&amp;#8217;ın Resulü ve nebilerin sonuncusudur. Allah, her şeyi hakkıyla bilendir.

yani yetiştirme yurtlarındaki kız evlatların şansları hiç kalmıyor desenize:((( Erkekler yine evlat edinilebilir ama kızlar evlat edinilmeye islama göre uygun değil:(( halbuki bana göre; fıtratı gereği erkeklere kıyasla, kızlar daha fazla ilgi ve şefkate ihtiyaç duyar, erkek çocukta mutlaka duyar ama aile sıcaklığına ve korunmaya kızın daha çok ihtiyacı vardır, offf çok zor bir durum, çıkılmaz sokakkk

geçin bunları öksüz yetimlere yardım edin.

İşte bu ayet-i kerime ile evlatklık adeti kaldırılmış oldu. Meşru olmayan bu adet haram kılındı. Çünkü, evlatlıkla ne hakiki bir evlat olunur, ne de evlatlık edinen kişi gerçek bir baba olur.

İkinci olarak, bu çocuk büyüyünce aile içerisinde mahremiyet hususlarına riayet edilmeyecektir. Tesettür, bakma ve temas gibi durumlara uyulmayacaktır. Oğlansa ailenin bütün kadınlarıyla bir arada bulunacak, kızsa ailenin bütün erkekleriyle birlikte yaşayacaktır. Halbuki, ister kız olsun ister oğlan; evin hanımı annesi olmadığı gibi, o ailenin akrabası da evlatlığın ailesi sayılmaz, bir yabancıdan farksızdır. Bunlar büyüyünce aile içinde bulundukları müddetçe devamlı haramla yüz yüze bulunacaklardır.

bir de haşa Allah kelamı diye ortaya çıkan bir kitap var

Bu üç sebepten dolayı evlat edinmenin doğru olmadığını söyleyebiliriz. Bu üç engeli de dini açıdan çözebilirsek evlat edinmek inşallah haram olmaz.

Ben cevap vereyim;

Bir adam düşünün bebekken bir kız çocuk alıyor. onu beesleyip büyütüyor. sonra kız biraz gelişince ona farklı gözle bakabileceği ihtimaline karşı din kız çocuklarının evlatlık olarak alınmasındaki tehlikelerden bahsediyor. bence müslümanların kız evlatlığa cinsel meta olarak bakabileceğini düşünmek bile bu dinin hak din olmadığının göstergelerinden birisidir.

evlatlık olarak alıp ona sahip çıkmakta nasıl ahlaki, insani bir mahzur vardır.

kardeşim artık geçin bunları ya.

- mevcut bir uygulama veya teamül Kuran Müellifinin işine gelmiyorsa kaldırılıyor. "evlatlık" ın kaldırılması ve evlatlıkların boşadıkları eşleri ile evlenme yasağının kaldırılması gibi...

Peygamberimiz de Zeyd bin Sabit?i kendisine evlatlık olarak almıştı. Hz. Zeyd küçük yaşta köle olarak satılmış, Hz. Hatice deonu satın almıştı. Daha sonra onu Peygamberimize hediye etti. Hz. Zeyd, Peygamberimizin hizmetinde bulunuyordu. Babası ve amcası, kurtarma akçesi karşılığında onu Peygamberimizden istemeye geldiler. Peygamberimiz Hz. Zeyd?i serbest bıraktı. Fakat Zeyd, Peygamberimizi baba ve amcasına tercih ederek onun yanında kalmayı kabul etti. Bundan sonra Peygamberimiz onu kölelikten azad etti. Hazır bulunan cemaata hitap ederek, ?Şahit olunuz, Zeyd benim oğlumdur, ben onun varisiyim, o da benim varisimdir? buyurdu. Bunun üzerine babası ve amcası memnun olarak ayrıldılar. Bundan sonra Hz. Zeyd Peygamberimizin evlatlığı olmuştu. Artık?Muhammed?in oğlu Zeyd? diye çağrılıyordu. (Üsdü?l-Gabe, 2: 225)

Ahzab/6: Peygamber, mü&amp;#8217;minlere kendi canlarından daha önce gelir. Onun eşleri de mü&amp;#8217;minlerin analarıdır. Aralarında akrabalık bağı olanlar, Allah&amp;#8217;ın Kitab&amp;#8217;ına göre, birbirleri için mü&amp;#8217;minlerden ve muhacirlerden daha önceliklidirler. Ancak dostlarınıza bir iyilik yapmanız başka. Bu Kitap&amp;#8217;ta yazılıdır.

olayın özünde Hz. Muhammetin Hz. Zeynep ile evliliğinin meşruluğu var. öncelikle düşüün evlatlık aldığınız birisinin eşi size helal kılınıyor birde üstüne Allah katında nikahı kıyılıp evlendiriliyor. üstelik Hz. Zeynebi istemeyede Hz. Zeyd gidiyor. ortam çok ilginç. olayda bir mucize bir hayır aramakta ayrı bir zeka konusu.

- mevcut bir uygulama veya teamül Kuran Müellifinin işine gelmediği için kaldırılsa bile bir başka müslümana kılıfına uydurularak serbest bırakılabiliyor. Evlatlık müessesesi kaldırıldıktan sonra Ebu Huzeyfe- Sehle bint Süheyl çiftinin evlatlık olan oğulları Salim kocaman evlilik yaşına gelmiş bir delikanlıydı. Bu gelen ahzab suresi 4. Ayetten sonra evlatlıkları olan Salim ile aynı evde yaşadıklarından dolayı gelip durumu Kuran Müellifine aktarıyorlar. Kuran Müellifi de Sehle bint Süheyl?in evlatlığı olan Salim?i emzirmesini ve böylelikle süt anneliğinin tesis edilerek mahremiyetin ortadan kaldırılmasını emir buyuruyor. Böylelikle ahzab 4 le oluşan sorun kocaman delikanlı olan Salim?in Sehle?yi emmesiyle çözülüyor...

Bu konunun üç önemli özelliği vardır:

İşte bütün bu mahzurlardan dolayı dinimiz evlatlık almayı tavsiye etmemiştir. ancak, bahsi edilen bu evlatlık meselesinden ayrı olarak, insanın bir yakınının, bir dostunun çocuğunu himayesine alması, kimsesiz ve yetim bir çocuğu alıp evladı gibi onu sevmesi, ona yedirmesi, içirmesi, onu terbiye edip okutması bir fazilettir. Fakat, bu durumda da onu kendisine tescil etmemesi, evlat haklarını ona devretmemesi, mahremiyet meselesine dikkat etmesi icap etmektedir. Ancak, kişi isterse, hayatta iken malının bir kısmını o çocuğa bağışlayabilir. Veya ölmeden önce malından bir miktar verilmesini vasiyet edebilir. Nitekim, Peygamberimiz bir çok hadislerinde kimsesiz çocuklara ve yetimlere bakanlara Cenneti müjdelemiştir. (Müslim, Zühd: 42)

Başka bir mahzur da, evlatlık olarak alınan çocuk mirasa ortak olacaktır. Böylece daha yakın akrabalar kısmen veya tamamen mirastan mahrum kalacaklardır. Hakları çiğnenen mirasçılar bu çocuğa bir düşman gözüyle bakacaklardır. Çünkü, evlatlık hakikatta miras hakkına sahip değildir.

kadın o iğneden vurulur süt gelir, onun aynı zamanda süt annesi olur.

bir bebeği evlat edinebilrsin. süt getiren iğneler var.

Bu yasaklama ve?Sen benim oğlumsun? demekle hiçbirçocuğun gerçek bir evlat olmadığı hususunda Peygamberimize Allah?ın emirleri bildirildi. Evlatlığın boşadığı hanımın?babalık? tarafından nikahlanmasının meşru sayıldığı açıklandı. (Ahzab Suresi, 37)

İnsan tabiatına aykırı düşen bu uygulamayı Cenab-ı Hak hem açıkemirle, hem de Peygamberi üzerinde fiilen tatbik etmekle kaldırdı.

3- Evlat edinen ailelerin kalacak mirasları bu çocuğun olacaktır. Halbuki, o miraslar akrabalara kalması gerekirdi. Bu da başkasının hakkının evlatlığa verilmesi demektir ki caiz değildir. Bu konuda bir çözüm olarak gerçek mirasçılarla helalleşilir ya da evlatlık mirastan kanunen mahrum bırakılarak çözüm aranabilir.

bir beşer Allah kelamını taklit edecek de