peki senin dediğin gibi olsun.

Sözü dinlenen bir hocamız şöyle bir hadis-i şerif dile getirmişti:''Müslüman olmayan bir şahıs bir İslam beldesine gelip müslüman olmadan kendi memleketine dönüyorsa, oradaki müslümanlar kendi imanlarından şüphe etsin...'' diyormuş Efendimiz ... Programın sunucusu ''eyvah!'' deyince hocamız da ''Eyvah ki ne eyvah!'' demişti...:)

Ya nedense ilk yazdığım yorumu barındırıyor diğer yorumlar:)

yanlış efenim :)

İçi boşaltılan, dünyevileşen bir dindarlık aldı başını gitti...

dünyayı bırakıp ahirete sarılmadıkça gerçek iman etmiş olmassınız.

Elinden dini kitap düşmeyen, birçok hocanın sohbet DVD'lerini ezbere bilen ama parası olmayanlara açık açık burun kıvıran bir nesil... Amiyane tabirle ''dini-imanı para olan bir dindar nesil...''

İki dünya da gerekli insan için. Nitekim ahiretimizin nasıl olacağını bu dünyadaki yaşantımız belirliyor. Hiç bir şey tek taraflı olmuyor..

Benim dediğim gibi zaten peki senin dediğin gibi olsun değil:)

İğneleme de yapıyoruz efenim bakıyorumda:)Ben gayet güzel anladım ama böyle bir anlatımda güzel olmuş yorumunuza sağlık:)

Allah'a ve ahiret gününe inanmayan gerçek anlamda iman etmiş olamaz;ve bu tür insanlar hiçbir zaman Cennete giremezler... Biz bunu bilir, buna da inanırız... Üstelik her insana müslüman olması gerektiğini salık veririz... Çünkü asıl doğru budur...

Fakat Cenab-ı Allah'ın kime iman nasip edeceğini-kime azap edeceğini tam olarak bilemiyoruz ehl-i sünnet itikadına göre... Ramazan ayında elinde yiyecekle sokağa çıkan çocuğuna kızan mecusi bir adama son nefeste kelime-i şehadeti söyleten ve onu cennetine alan Cenab-ı Allah değil miydi?

Bence yanlış bir düşünce..

Biz çocuklarımızı yetiştirirken onların yanında başkasının dedikodusunu yaptık, argo hatta küfürlü konuştuk... Kadın kızına dırdırı öğretti hanımefendiliği değil...''Ben ezildim sen kendini ezdirme kızım!'' diyerek kızını adeta amazon savaşçısı yaptı... Erkek oğluna kabalığı öğretti beyefendiliği değil...

biraz daha açmama gerekecek sanırım :)

b a nın alt kümesi olduğu müddetçe gerçek iman etmiş olmuyoruz.

Sır Penceresi-Kalp Bilmem Nesi-Büyük Karşılaşma gibi insanları aydınlatan programları yıllarca aşkla-şevkle yapan; ancak Allah'a hizmet için yalan söylemek caizdir prensibiyle hareket edip kendi bünyelerinde çalışan insanların bile ayağını hiç utanmadan kaydırmaya çalışan-iftira atan dini topluluklar var bu ülkede. Yaşadım bizzat da ordan biliyorum yani... Gavur dediklerimiz yapmıyor bu kadar adiliği inanın bana...

bu gibi algılar kişiyi ne dünyadan uzaklaştırıyor daha doğrusu dünyalık işlerden uzaklaştırıyor...

''Ev al-araba al-yazlık al'' tembihleri havada uçuşurken, bu neslin maneviyatını yaşamasını beklemek çok büyük safdilliktir.

2 yarın ölecekmiş gibi olursanız ne yaparsınız? şimdiden durmadan ibadete kendinizi verirsiniz. işinizi aceleye getirirsiniz bir ibadetniz bitmeden ötekine başlarsınız kısa sürede uzun taatler yapmaya çalışırsınız. hiç dünyalık iş yaparmısınız? mesele 24 saat içinde öleceğiniz bilirseniz yemek nasıl yersniz? işe nasıl gidersiniz?

IQ meselesine-sınav başarısına odaklandık...''Ben olamadım çocuğum olsun'' zihniyetiyle adeta çıldırdık;farkında olmadan çocuklarımızı da çıldırttık... Sonra da ''şimdiki gençlerde saygı-sevgi kalmadı.'' diyerek onları suçluyoruz utanmadan... Söylenmesi gereken = Kendim ettim, kendim buldum türküsüdür!!!

Mesele örtü meselesi değil vicdan-olgunluk-hassasiyet meselesidir... Mesele ''duygusal zeka'' meselesidir dostlar...

dünyayı bırakacaksınız yoksa ahireti sakat kazanırsınız.! dünya bırakmak dünyalık işlerin üüzerinde zaman yemeyiniz dünyada kalacak olanından yüz çeviriniz. yoksa ahirette yüzünüz kalmayacak...

fakat dünyayıda küçük görmemek lazım halbuki ahiretin tüm hayatı dünyanın üzerinde gerçekleşmektedir... çünkü ahirette ne kazanılacaksa dünya üstünde anca bunu yapabilir.

''İnsanım, şu da benim hakkım-bu da benim hakkım... Bir lokma bir hırka, müslümanlara yutturulmuş bir zokadır'' deyip nasıl zengin olduğu belli olmayan insanlara öykünen;o ailelerden kız alıp onlara gelin olmaya çalışan '' ehl-i dünya dindar'' bir neslimiz var artık...

Ahiret için daha çok çalışmak ümidiyle..

yaşayanlar için daima ahirete yönelik bir umutları vardır asıl umutsuzluk ölenler içindir..

O kadar cahil ve basit bir toplumuz ki... Bunu o kadar kanıksadık ki... Bize normal geliyor artık bütün zalimlikler... Alaycılık da had safhada!

1 hiç ölmeyecekmiş gibi olursanız nasıl çalışırsınız? sabırlı azimli ve üzerine gitmekle. yani geniş bir zaman içerir ister yavaş olsun ister hızlı olsun sonuçta bir süresiz bir süreç oludğu için acele etmessniz..

Yalan mı?

Beyefendi-saygılı-dürüst adamın ''ezik'' damgası yediği; saçlarında 1 kg. jöle ile dolaşan ve her gördüğü kıza yazılan serseri gençlerin ''helal olsun-delikanlı adammış!'' diye kutsandığı bir ülkede ahlak değil serserilik yücelir doğal olarak...

Klinik Psikolog Mehtap Kayaoğlu bile bir keresinde dindar ailelerin tüketim çılgını olmuş-doyumsuz ve sorunlu çocuklarıyla uğraştığını söylemişti?Yakın çevremden ben de biliyorum o başı örtülü kızların-genç adamların nasıl zıvanadan çıktıklarını-ne kadar sinsi olduklarını?İlgisizlikten mi-baskıdan mı-çevreden mi oluyor çözemedim gitti?Solcu dediğimiz fakat çocuklarını eğiten kültürlü ve dengeli ailelerde yok valla o kadar dellenen çocuk, inanın bana?İnanmak ve dinini yaşamak bir faziletti; peki neden böyle oldu bu çocuklar?

dünyadaki geçimi sürdürmek için yapılması gerekenlere a diyelim..

hiç ölmeyecekmiş gibi dünyaya yarın öeleckmiş gibide ahiretinize çalışınız.!

İşin garibi 30 yıl önce çevrilen Türk filmlerindeki hacı karakterlerinin aslında acı gerçeğimiz olduğudur ve Şule Yüksel Şenler de yıllar önce Nuriye Akman'a verdiği bir röportajda bunu şöyle dile getiriyor:

oldumu efenim :))

bide dünyadaki işleri zevk için nefsi için ve ferdi işler için yapılan işlerede b, ve buna dünyalık iş te diyelim...

kemal20005 nickli üyenin bir başlıktaki yazısından... ilk bakışta uzun görünen bu yazıyı önyargılı davranmadan mutlaka okumanızı tavsiye ederim...

kuran sünnet icma üçgenin açılarına yüz çevirmedikçe gerçek iman etmiş olamayız.

Yapılması gereken de ''azim-dürtülerini frenleyebilme-empati kurabilme-sabırlı olma vb.'' aslında 1400 sene evvel Efendimiz tarafından bize öğretilmeye çalışılan fakat günümüzde Dr. Daniel Goleman gibi Psikologlardan öğrenmeye çalıştığımız duygusal zeka meselesini iyice irdelemek ve çocuklarımızı inatla-azimle terbiye etmektir...

''İslam sadece dış görünüşten ibaret değil. Ahlak güzelliği olmayınca, ibadetiyle, giyimiyle her şeyiyle İslami olsa da yıkıma uğruyorsunuz. Benim çok modern yaşayan, sol fikirli hatta ateist arkadaşlarım var ama İslam ahlakı özellikleri taşıyorlar.''

Oldu efenim aynen benim dediğim gibi:)

Yıllar önce gazetenin birinde bir anne :''Bırakalım şu çocukları artık, ne olacaklarsa olsunlar ama önce insan olsunlar?Pamuk Prenses bile cücelerin boyuyla dalga geçiyo artık?'' demişti?

Biz çocuklarımızı yetiştirirken dr.-müh.-avukat üçlemesine göre hareket ettik... Diğer ünvanları da utanmadan küçümsedik.