Şaşırırlar bu işe, aksine çoğalır buğdayları.

O gidince, düşünmüş İbrahim: Abim evli, çocuklu. Daha çok buğday lazım onun evine, böyle demiş ve kendi payından bir miktar atmış abisinin payına. Az sonra Halil çıkagelmiş. Haydi İbrahim demiş, önce sen doldur da taşı ambara. Peki abi demiş İbrahim, kendi yığınından bir çuval doldurup düşmüş yola.

Bununla geçinip giderlermiş.

Vaktiyle birbirini çok seven iki kardeş varmış. Büyüğü Halil, küçüğü ise İbrahim. Halil evli ve çocuklu, İbrahim ise bekarmış. Ortak bir tarlaları varmış iki kardeşin.

Bu bereketin adı ise ; ?Halil İbrahim Bereketi?dir.

Allah versin. &#128591;

Hak teala bu hali çok beğenir ve buğdaylarına bir bereket verir, bir bereket verir ki?

İbrahim kardeşim; Ben gidip çuvalları getireyim, sen buğdayı bekle.

Bir yıl, yine harman yapmışlar buğdayı, her zamanki gibi ikiye ayırmışlar.

İki kardeş günlerce taşır ama bitiremezler buğdayı.

Dolar taşar ambarları. Bugün?Bereket? denilince, bu iki kardeş akla gelir.

Ne mahsul çıkarsa çıksın, iki pay ederlermiş.

O gidince, Bu defa Halil düşünür der ki: Çok şükür, ben evliyim, kurulu bir düzenim de var. Ama kardeşim bekar. O daha çalışıp, para biriktirecek. Ev kurup evlenecek. Böyle düşünerek, kendi payından atar onunkine birkaç kürek. Velhasıl, biri gittiğinde, öbürü, kendi payından atar diğerininkine. Bu durum, böylece sürüp gider. Ama birbirlerinden habersizdirler. Nihayet akşam olur ve karanlık basar. Görürler ki, bitmiyor buğdaylar ve hatta azalmıyor bile.

Ve Halil gitmiş çuval getirmeye.

cc önemli atlamamak lazım

İş kalmış taşımaya. Halil, kardeşine bir teklif yapmış :

Peki, abi demiş İbrahim.