-Asla!

Hz. ömer ve Hz. Ebubekir sadece BİR HALİFE... peygamberimizin hanımları ile ilgili sözleride var.. Ve muaviye döneminde ne kadar kendi yontulmuşsa din, o kadar yontulmuş..

- Üzülme ihtiyaçlarını yine alacaksın. Hem de hiçbirini bırakmaksızın!

Yine adeti üzere bir miktar imkan biriktirmiş, çevresine de münadiler göndermişti.

Yüzü simsiyahtı. Ama kendisi boyamamıştı ki! Kaldı ki, kalbi bembeyazdı. Buna rağmen onu basite alanlar vardı. Dedi ki:

Ve Teşekkür Etmek için Her An Bir Neden Daha Oluyorsa, Bil Ki...

-Seni Havz-ı Kevserimin başında bekleyeceğim!

Olaya şahit olan Hazreti Ömer, fedekarlığın bu kadarına razı olamamış gibiydi.

Ehli Sünnet Hz Ebubekir, Hz Ömer, Hz Osman ve Hz Aliyi de severler sayarlar...

Allah Sana Gülümsüyor...

Allah Seni izliyor...

Saymaya başladı yardım alabilseydi neler alacağını.

sizce fark ne?

mevliş, galiba kendi uyduruk kaynaklarına benzetiyor.

-Ya Resulallah, yüzümün siyahlığı cennete girmeme mani midir?

-Allahü Ekber!

Baba kızgın, hemen reddeder. Ancak, teklifi dinleyen kızcağız babasını ikaz eder:

Sonra döner, oradakilere hitap eder:

Bu defa da masum bir adam söze karıştı;

hristiyanlar Hz isaya inanırlar ama Hz Muhammede inanmazlar

Nitekim düşündükleri gibi de oldu. Efendimiz gelenleri şöyle bir gözden geçirdikten sonra mevcudu da hesap ederek önünden geçenlere hisselerini veriyor, onlara tebessümle bakarak mutluluğunu da açıkça hissettiriyordu.

-Allahü Ekber! Evlenmek üzere olan Saad da şehit!

Sıçradığı atının üzerinde kuş gibi uçar, bekleyen orduya toz duman içinde karışır.

Ve Kendi Kendine Neden Böyle Diye Soruyorsan Bil Ki...

Bütün işlerin Yolunda Gidiyor

-Benim ev döşeyecek tek dirhemim bile yok!..

Adam sevinçle çarşının yolunu tuttu. Zihninde neleri alacağının hesabını yaparak heyecanla gidiyordu.

Hazreti Ömer burada Peygamber Efendimizin bu davranışına vurgu yapmak istemiştir. Bunun bir vesika haline gelmesi için böyle söylemiştir.

-Öyle ise Aliye, Osmana, Abdurrahman bin Avfa git. Onlar sana ikişer yüz dirhem versinler.

-Evet, deyince de dua eder:

-Git, evini hazırla, aile oturacak şekilde döşe.

-Ceddine saadetler!..

- Şimdi buradan kalk, şehrin içine dal, ihtiyaçlarını nerede bulursan al ve aldığın satıcılara da de ki:

Efendimizin gence emri:

Hiç Neden Yokken içinde Tuhaf Bir Huzur Hissettiğinde, Bil Ki...

Hayallerin Yıkılmış, Umudun K... almamış

- Resulüllah mescidin önünde muhtaçları bekliyor. Miskin derecesinde ihtiyaç sahibi olanlar gelsin, hisselerine düşecek yardımı alsın, kimse mahrum kalmasın!

-Kızını vermekte tereddüt ettiğin siyah yüzlü gence Allahü Teala cennet hurilerini layık gördü!

-Kılıcını, mızrağını ve atını alın, kendisini gönüllü olarak isteyen kızcağıza verin. Babasına da deyin ki:

Resulüllah böylece verecek parası olmayınca muhtaçların borcunu yükleniyor, bir fırsatını bulup da ödeyeceğini düşünerek insanına böyle yardımda bulunuyor, insana hizmeti böyle en öne alıyordu.

salat ve selam yüce resule olsun.

Onun ideali, insanlığa hizmetti, yoksa insanlığın kendisine hizmeti değildi. O sebepten eline geçeni yemek yedirir, içmez içirir, yönettiği insanların mutluluğuyla mutlu olurdu.

- Mal bana ait, parasını ödemek de Resulullah'a! Allah'ın Resulü ödeyecektir. İstediğimi verin!

Allah Ne Kadar Uğrastığını Görüyor...

Çok üzgündü yoksul adam. Anlaşılan ihtiyacı da fazlaydı. Böyle bir fırsatı mutlaka değerlendirme niyetiyle koşmuştu; ama yine yetişememişti.

Hazreti Ömer ve Hazreti Ebubekr-i Sıddik senin haddin değil mevlana aşığı. Onlara dil uzatmaya kalkışma. Eğer bir bildiğin varsa delilini ortaya koy, yoksa sus.

-Babacığım, vahiy gelir de sonra seni mahcup eder. Ne biliyorsun bu olayı Rabbimin emretmediğini? Efendimiz in o emri tebliğ buyurmadığını? Hemen git, Resulullahtan özür dile ve beni o gence nikahla. Resulullahın uygun bulduğunu ben de uygun bulurum.

- Ya Resulallah sen Ömer'e bakma ver, Allah da sana verir, dedi.

Mevliş gelip buraya da mikrobunu bulaştırdın.

Bu sözlerden hiç de memnun olmayan Resulüllah'ın yüzündeki tebessümün kaybolduğu görüldü. Halbuki o ana kadar çok mutluydu, tebessümü hiç eksik etmemişti.

Allah Sana Fısıldıyor..

Kaynaklar geliyor,,,,

Ve hayret nidaları birbirini takip eder:

-Ey kendini Allaha asker bilen Müslümanlar!

-Sen Saad mısın? buyurur.

ONLARI AYAK SESLERİNDEN TANIRSINIZ..

son söz müthişti

Çarşı yolunda hızla giderken kulağına bir ses gelir. Önce anlayamaz, duraklar ve nefesi kesilircesine dinler. Evet, evet yanlış anlamamıştır, doğrudur. Ses herkese ilan etmektedir:

Uçarcasına gider. Onların her biri, emredilenden fazla yardımda bulunurlar ve sıra çarşının yolunu tutmaya gelmiştir. Bir ev hazırlamak için gerekli para elde mevcut. Hele zevcesi, ümidinin de üstünde bir azizedir adeta...

Kumlu çöllerden geçilir, tozlu yollardan gidilir ve nihayet düşmanla müthiş bir savaş başlar... Herkes cesaretle ileri atılır. Ama içlerinden biri herkesten de cesaretle atılır; saldırdığı tarafın adamlarını sağa sola püskürtür. Neden sonra meydan sakinleşir, düşman kaçmış, müşrikler yok olmuşlardır. Şehitler tespit edilirken, bir ses:

aleviler Hz Aliye inanır sever sayarlar.. Hz Ebubekir, Hz Ömer Ve Hz Osmanı hiç sevmezler hatta küfredenleri mevcuttur.

gıptayla okudum bu hadiseyi. hep böyle bir insan olma arzusundayım kişilik olarak ama işte ne yazık ki böyle olamıyorum :(( ama inşallah olucam.

Sordular:

Nihayet elindeki mikan bitti, yardım isteyecek insan da bitti. Demek ki hesap iyi yapılmıştı.

fark..

- Nasıl? Diyerek heyecanlandı yoksul adam. Efendimiz kelimelere basa basa konuştu:

- Yardım dağıttığınızı söylediler onun için nefes nefese koştum; ama yine de yetişemedim! Zaten hep şanssızım ben.

-Amir bin Vehebin evine git ve

Derhal atınıza binin, cihada yönelin. Ordu mescidin dışında beklemektedir. Siz böyle gün için varsınız dünyada! Düşman ani baskın yapacak!

peygamber sülalesi nerden DEVAM EDİYOR,, poor-armutsuyu,, İLKOKUL 5 'NCİ SINIF sorusu...

Allah Biliyor...

Nerede Olursan ol, Ne Düşünürsen Düşün, Ne Yaparsan Yap, Bil Ki...

Ya Resulallah sen Ömer'e bakma ver, Allah da sana verir, dedi.

Kalbin Taş Kesilecek Kadar Ağladığında... Bil Ki...

Bir hayret nidası daha:

Rabbim merhametini bereketini bağışlayıcılığını bizden esirgeme. Amin...

Allah Döktüğün Gözyaşlarını Sayıyor...

ama müslümanlar Hz Muhammede Hz İsaya ve Hz Musaya da inanırlar ve severler

Az sonra mescidin önüne muhtaçlar toplanmışlardı. Mutluydular. Çünkü kasıp kavuran ihtiyaçlarının hiç olmazsa bir kısmını karşılayacak imkana kavuşacaklardı.

Resulullah selamı var, kerimeni bana nikahlamanı emretti de.

Siyah yüzlü genç hemen adrestedir. Kızın yanında babaya selamı aynen tebliğ eder ve teklifi de açıkça anlatır.

Kızının ikazıyla mescide koşan baba özür diler:

Sallallahu Aleyhi ve Sellem. Sevgili Peygamberim yolundan ayırma bizi.

- İhtiyacın çok mu fazlaydı?

Efendimiz onun cesedi başına gelir, mahzun şekilde bakar:

-Bu genç, herhalde Bahreynden gelen biridir, derler. Ancak onun siyahlığını fark eden Resulullah Aleyhisselam:

-Allahü Ekber! Allahü Ekber!...

Hepsi de zaruri ihtiyaçtı. Demekki adamın ihtiyacı şiddetliydi. Ama Rasulüllah'ın imkanı da bitmişti. Elinde avucunda olanı tümüyle vermiş, geriye tek dirhem bile kalmamıştı. Şimdi ne olacaktı?

-O halde beni niçin insanlar hor görüyorlar, kimse bana niçin kızını vermiyor?

- Ya Resulellah! Sen gücünün yettiğiyle mükellefsin, yoktan da vermekle değil. Elinde olanı tümüyle dağıttın, geriye bir şey kalmadı. Neden başkalarının borçlarını da yükleniyor, onların ihtiyaçlarını da karşılamak zorunda bırakıyorsun kendini? Bu kadarı da fazla değil mi?

Sesleniyorlardı Medine sokaklarında münadiler:

Efendimiz şefkatle baktı bedeviye. Sonra da beklenmeyen teklifini yaptı yoksul adama:

Denemekten, Çabalamaktan Yorulup Cesaretin Kırıldığında, Bil Ki...

Şimdi ne olacak?.. Cihada mı gitsin, evlenmeye mi?.. Yönünü hemen değiştirir, demirciler çarşısına gider. İlk işi bir kılıç, sonra bir zırh, daha sonra da bir at almak olur. Elindeki paranın hepsini de harcamıştır. Ama cihad için lazım olan silahını da tamamlamıştır...

Bütün Kalbin'le Dilediğin şey Sonunda Gerçek Olduysa, Bil Ki...

yahudiler Hz Musaya inanırlar ama Hz Muhammede inanmazlar

Allah Cevabını Biliyor...

Üstünlük EHLİ-BEYTTEDİR... Bence raflarda bulunan sürekli H. zÖmer ve Hz. Ebubekir olayları anlatan kıstaslara çok dalmayın.. Çoğu zaten kendi kendine yazılmış,,

Gelsin, gelsin. Kaynaksız konuşmayın.

Bu söze memnun olan Resulüllah'ın tebessümü tekrar yüzünde belirdi, 'fedekarlığa devam et' sözünden memnun olduğu anlaşılıyordu.

Mutluydu. Çünkü O'nun en büyük mutluluğu insana yardım, insana hizmetle meydana geliyordu. İşte o anda da insana hizmette bulunuyor, ihtiyaç sahiplerinin sıkıntılarını gideriyordu.

Ne var ki çok sürmedi, ötelerden kan ter içinde koşup gelen bir bedevi görüldü. Adama hem ufkuna bakıyor, hem de nefes nefese koşmaya devam ediyordu. Nihayet geldi, şöyle bir nefeslendikten sonra söylendi.

Allah Seni Kolluyor...

Nihayet düşüncesini dile getirmekten kendini alamadı da dedi ki:

Hayatın Durduğunu, Zamanın Aleyhine işlediğini Düşündüğünde Bil Ki...

-Söylediğinin doğru olup olmadığını bilmiyordum. Demek ki doğruymuş. Kızımı verdim. Şu anda nikahlısıdır.