her güneş de karanlıkla..

hayırlı geceler gençlik...

uyku saati...

eğer bu hayatta illa kıymet bilmek gerekiyorsa ÖNCE kendi kıymetini bil...

bu döngünün hayat içerisinde devam etmesi dileğiyle...

belki karanlık yeni bir rüyanın başlangıcı olabilir... her güneşin sonunun karanlık olması gibi bakmamak lazım olaya iyimserlik açısından...

Boşver... Her Rüya Güneşle Sona Eriyor...

Herşey unutuluyor zamanla, her yara kabuk bağlıyor.. insanın aklı, fikri ve ruhu dizginleniyor... Hayat çizgin hep değişiyor ve hayatındakiler de ama tek gerçek olarak sadece sen kalıyorsun ne giden zaman qeriye geliyor ne de hüzün ve sevinçlerin tekrarlanıyor... Hatta hayatın değişim süreci içinde hep ileriye dönük devam ediyor... O yüzden eğer bu hayatta illa kıymet bilmek gerekiyorsa sadece kendi kıymetini bil...

dedim yaaa boşverrrrrrrrr...

başlıkta da belirtildiği gibi..

Bazen acıyorum kendime. Yaslanıp yürüdüğüm doğrularım, yanlış omuzlara baş koyuşlarım... hep?fedakarlık gerek? diye sineye çektiğim olgularla kesişti yollarım.. Hani hiçbiri ağır gelmedi de bana, yorulduğumda umutlarımı tazeleyecek birşey bulamadığımda tükendim. Evet bazen acıyorum kendime, içimde bu kanayan yaraları dindiremiyorum ve aynaya bakınca, yüzümdeki?DEĞDİ Mİ? diyen o acı tebessümü bir türlü sindiremiyorum...