Kalp dendiğinde ilk olarak sadırlarımızda her daim hareketini hissettiğimiz, atıp duran hayati uzvumuzu hatırlarız. Hayatidir; çünkü hayatta olduğumuzu ilan eden tek organımızdır. O durduğunda hayat da durur. Bu bakımdan Rabbimiz?in?Hayy? ismine ayinedir.

Alenen hareket ettiğine de şahit olduğumuz tek organımızdır kalp. Diğer bütün organlarımız da hareket halindedir fakat kalp kadar belirgin ve hissedilir değildir. Her daim bir atıştadır. Hayat devam ettiği sürece durmayan, uyumayan ve hiç susmayandır. Tıpkı; hiç durmayan, uyumayan ve susmayan bütün kusurlardan münezzeh olan Halik?ımız gibi, O?ndan küçük bir cüz, minicik bir numune gibi?

?Gitse dünya, gitse ukba yok keder / Kalp giderse cevheri iman gider?

Diyor ya bir Hak aşığı:

Kalbin bir özelliği de vahye muhatap oluşudur. Yaratıcı?dan gelen vahiy ve ilhamların nüzul ettiği mekandır.

Sevgi ve aşk mekanımıza en çok yakışan ve her şeyin sahibi olan Sübhan! Senin mülkünde, senin tüm Esma?n ile tecelli ettiğin kutsal mekanında her daim seninle ve senin sevdiklerinle hemhal eyle bizleri?

Sevgiler, sevdalar, merhametler, acılar, sızılar ve aşk orada yaşanır. Orası hisler, duyuşlar, kanatlanıp uçuşlar, yokluklarda kayboluşlar, hüzünlerle bulutlanışlar, sevinçlerle çiçeklenişlerin yaşandığı zaman ötesi bir mekandır. Elbette en önemlisi Yüce Kudret?in?Mü?min? isminin tecelli ettiği imanımızın kutsal evidir.

Mevzu kalp ise eğer; kalpten gelir kelimeler, kalpten söylenir söylenesi bütün kalbi sözler?

Yusuf zindandadır, ama zindanları medreseye çeviren sarsılmaz imanıdır sevilen ve sevdirilen?

Her ne kadar tasarruf kalbin Malik?inde olsa da cüzi irademize düşen iki vazife vardır: Birincisi kalbimizin gıdasını, yani zikiri ve ikinci olarak da temizliğini, yani tevbeyi ihmal etmediğimiz müddetçe oradan haseneler, hayırlar ve hoşsadalar zuhur eder dünyamıza?

Ve kalpleri nurlandıran?Nur?, tüm sevgileri O?nun kalbinde cem ettirdiği En Sevgili?yi, biz kalp tekkesinin garip dilencilerine en muhteşem bir mürşid eyleyerek, kendi sevgisini tüm hücrelerimizde ve ruhumuzun görünmeyen zerreciklerinde hissettirme lütfuna mazhar eyledi?

en önemlisi Yüce Kudret?in?Mü?min? isminin tecelli ettiği imanımızın kutsal evidir değil mi?

Görmeden, duymadan ve bilmeden sevebildiklerimizdir kalbi iletişim içinde olduklarımız. Ya da artık göremediğimiz ve artık duyamadığımız halde bir vesile ile bu kalbi iletişimi devam ettirebildiğimiz sevgilerdir bizimle sonsuzluğa uzanacak olanlar?

Yusuf en sonunda aşkıyla yananları Hak aşkına götüren bir sevgili oldu, Züleyha?nın kalbini özüne döndüren bir gönül eri ve aşka teslimiyetiyle varan kalbin emanetçisi olarak, sevilmeye ve anılmaya devam eden güzelliğiyle bilinir oldu?

Sevmek için onun kaşı gözü aranmaz, sevmek için boyunu posunu görmek gerekmez, ellerini tutmadan da sıcaklığını hissedersin sevdiğinin. Kalbinin derinliklerinde

Kalbin tasarrufu sahibindedir demiştik. Öyle ya! Kimi seveceğimizi seçebiliyor muyuz? Sevilecek olan vakti zamanı geldiğinde gelir düşer yüreğe. Dağlarda eriyen kar suları gibi latif ama çaresiz bir süzülüşle süzülür ağırlanacağı misafirhaneye doğru. Yürek toprağında yeşerecek tohumlara can suyu olur. Filizlenip boy verdiğinde içinde bir parçan olur artık, seninle birlikte sonsuzluk yolcusudur

Bir maneviyat medresesi olan bu güzel kalbimizi, diğer maddi kalbimizden ayırmak için farklı isimlerle de anılır. Yürek denir, gönül denir ve ne de güzel denir. Bu ifadelerde ayrı bir derinlik gizlidir. Gizlerin olduğu yerdir zaten kalbimiz. Öyle ki çoğu zaman biz bile bilmeyiz orada olup bitenleri. İnsanın iradesiyle müdahale edemediği yeridir yüreği. Orası bir sevgi ve hisler alemi ise, elbette her alem gibi oranın da sahibidir Alemlerin Rabbi. Onun Esma-ül Hüsnası?nın bir Hüsnasıdır ki tecelli eden, kendisi bize Vedud diye bildirmiştir o güzel ismini

Kalpten gelen ne varsa kalbe hitabendir ve kalplerden kalplere akıp giden kalbi esintilerdir?

Yusuf kalbin Mısır?ına sultan olur bir gün, onun tahtı, tacı değil, idaresi altında olmak yeterlidir sevmek için?

Kalp kalbe karşıdır derler.

Kalp sevmekten yorulmaz derler.

Zahirin ötesindeki sevgi ve sevme makamı diye bildiğimiz kalp ise ayrı bir derinlik ve maneviyat içerir ki, onunla ilgili sayfalar ve kitaplar vardır, anlatımı hala bitirilememiş?

Çıkardığı ritmik sesler itibariyle de hep bir sesleniş, anış ve zikir halindedir. Öyle inanırız ki kendini yaratıp vücuda getirene ve özel kılana bir şükür, bir vefa ve belki ibadetidir. Kişinin iradesi dışında bunu yapması da çok manidar ve düşündürücüdür.

Kalpten kalbe yollar vardır derler.

Yusuf?u yüreğiyle sevebilenler onun güzelliğinden nasiplenebildi, nefis gözleriyle bakanların ise ellerine yazık oldu?

Son olarak şu duayı eklemek gereklidir yüreknamemizin kırık dökük defterine?

Senden gayrı olan he ne var ise onlardan senin bitip tükenmeyen sevgi ve merhametine sığınırız, sığınılacak senden gayrı hiçbir yer bulunmayan Sultan!

Orası vücudumuzun merkezi hükmündedir. Her nefes alışımızda temiz kan pompalar kalp, her bir yanımızı sarmalayan damarlarımıza. Temizleme ve temizlenme yeridir, kainatın merkezi olan Kabe ile bir tutulur kalbimiz. Yani temizlik ve temizlenme yeri olduğu kadar kutsaldır da. Bu da yine?Kuddüs? isminin bir ayinesi olsa gerektir ki görüldüğü üzere kalpten zuhur edenler hep O?nu göstermektedir?

Öyle ki; Yusuf kuyudadır. Ama bir yerlerde var olduğunu bilmek yeterlidir sevmek için, uğruna gözlerini feda eden Yakub olabilmektir sevgi?

El-Vedud?un tasarrufundadır kalbimiz. Onu dilediği gibi evirip çeviren Mukallibel Gulub?dur. Kalbin bir manası da çevirme ve değiştirme merkezi anlamını taşır ki, bizler de çok şahit olmuşuzdur onun o değişken hallerine?