Müminler arasındaki anlaşmazlıklar müminlere mahsus şekilde mutlaka bir anlaşma anlaştırma ile sonuçlanmalıydı. Bu, kamil müminin vasfıydı. Bunun için de gücü yeten tarafın birazcık fedakarlığı gerekirdi. Bu yüzden Efendimiz, alacaklı olan Kab bin Malik?e, sağ elinin şehadet parmağını yukarıya doğru dikerek ortasından bölme işareti yaptıktan sonra, "Alacağının yarısını bağışla, sen bunu yapabilirsin, durumun böyle bir fedakarlığa müsaittir." tavsiyesinde bulundu. Kab, kamil müminin vasfını bildiğinden anlaşmaz mümin durumuna düşmek istemiyordu. Hemen cevap verdi:

- Hemen ödüyorum ya Resulallah, bu kadarını zaten hazırlamıştım, anlaşmaz mümin durumuna düşmekten Allah?a sığınırım, dedi. Böylece gürültülü bir anlaşmazlık, anında sakin bir anlaşmayla sona erdi.

Sahabenin ileri gelenlerinden Kab bin Malik ile İbni ebi Hadred, Mescid-i Saadet?e namaza gelmişlerdi. Ancak Kab?ın ötekinde alacağı vardı. Hazır yan yana gelmişken Kaab, alacağı parasını istedi. Borçlu da henüz eksiğini tamamlayamadığından hemen veremeyeceğini ifade etti. Derken gürültü Resulüllah?ın hanesinden duyulacak kadar yükseldi. Evinin mescide bakan penceresinden perdeyi kaldırarak boynunu uzatıp iki tarafa da bakan Resulüllah, iki mümin arasında bir alacak verecek anlaşmazlığı olduğunu anladı.

- Başım gözüm üstüne ya Resulallah. Alacağımın yarısını bağışlayarak anlaşan mümin olmayı tercih ediyorum!

Efendimiz?in iki mümin arasındaki bir anlaşmazlığı tatlıya bağlaması :

Efendimiz buyurdu ki: - ?Mümin anlaşan, anlaştıran insandır.? Arkasından da ekledi:

Kamil, olgun mü?min, anlaşmazlığa düştüğü yerde, dayatmayla, inatla iş yapmaz. Fanatiklik ve körükörüne inat bir mü?minin vasfı değildir. Mü?min, muhataplarıyla doğru ve helal yoldan anlaşmaya çalışır.

- Kendisi anlaşan, başkalarını da anlaştıran adam, demektir. İnanmış insanın vazgeçilmez uyum özelliği ve güzelliğidir bu anlaşma ve anlaştırma vasfı..

Bu ne kadar güzel bir paylaşımdı böyle. Rabbim razı olsun :)

Fedakarlıkla da olsa muhataplarla anlaşmayı, anlaştırmayı, işi tatlıya bağlamayı, helalleşerek halletmeyi esas alır. Çünkü kendisi mümindir. Mümin ise Efendimiz?in tarifiyle:

Bundan sonra da borçlu İbni ebi Hadred?e işaret eden Efendimiz; ?Kalk git, sen de kalan borcunu getirip hemen öde. Senin de buna gücün yeter artık?, buyurdu.

"gücü yeten tarafın birazcık fedakarlığı gerekirdi" her konuda yapılabilse ne de güzel olur..

Olgun müminin sevimli yanını böyle tarif eden Efendimiz, sevimsiz yanını da hadisin devamında şöyle ifade buyurmuştur: ?Anlaşmayan ve anlaştırmaya gayret etmeyen müminde hayır yoktur!? Evet, anlaşmayan, anlaştırmaya gayret etmeyen müminde hayır yoktur.

- Anlaşmayan, anlaştırmak için gayret göstermeyen mü?minde hayır yoktur! Bunu böyle bilin!