Bir namazlık saltanatın olacak.

Bu şiirinde başlığı farklı ama sn editim faketmedi sanırım.

Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar.

Ölümden kaçış yok hepimiz öleceğiz bir gün Allah a çok şükür ki nerde ne zaman nasıl öleceğimizi bilmiyoruz yoksa hayat ne kadar acı çekilmez olurdu

Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder.

Zamanla nasıl değişiyor insan!

Su insanı boğar, ateş yakarmış!

bi güncelleyim bakalım, kim ne yazacak!

Dante gibi ortasındayız ömrün.

Geç farkettim taşın sert olduğunu.

Ya gözler altındaki mor halkalar?

Gözünün yaşına bakmadan gider.

Taht misali o musalla taşında.

Her doğan günün bir dert olduğunu,

Yalandır kaygısız olduğum yalan.

Gökyüzünün başka rengi de varmış!

Hayata beraber başladığımız

Gittikçe artıyor yalnızlığımız.

Uyudun uyanamadın olacak

cemaatin iki slm vermesi ile namazımız da bitmiş olur

Delikanlı çağımızdaki cevher,

Nerden çıktı bu cenaze? Ölen kim?

Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,

Son kısmı okuyunca dumur oldu millet sanırım, okunup yazılmadığına göre :)

Cahit Sıtkı Tarancı

Nerde o günler, o şevk, o heyecan?

Ne dönüp duruyor havada kuşlar?

Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir;

Her yıl biraz daha benimsediğim.

Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!

Benim mi Allahım bu çizgili yüz?

N?eylersin ölüm herkesin başında.

Hatırası bile yabancı gelir.

Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?

Bu güler yüzlü adam ben değilim

Şakaklarıma kar mı yağdı ne var?

Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;

İnsan bu yaşa gelince anlarmış.

Kim bilir nerde, nasıl, kaç yaşında?

Neden böyle düşman görünürsünüz;

Hangi resmime baksam ben değilim: