Yüreğinize sağlık şükrünü eda edin bu nimetin bizlerle paylaşarak:)

Sevgili _nesil nacizane hislenip karaladığım yazılardan biri. Şüphesizki hissettiren de yazdıran da Rabbim

eğer öyleyse yazıda hayıflandığınız kıskançlık duygusunun azcık irtifa almasına sebep olacaksınız...:))

Teşekkürler

zaman zaman Hangi birimiz aynı hissiyatlarla coşmadıki.. Belki dili bağlı kalbimiz hislerimize bu kadar güzel tercüman olamadı ama zamanı geri sardırıp geçmişten birşeylere müdahale etmeyi kim istemez...15 milyar yaşındaki yaşlı bir evrende milyar üstü milyar sayıdaki yıldızlar içerisinde dünya denen gözbebeğin üzerinde nadide bir sanat eseri olarak yaratmış Bizi Allah.. Ona bakan yönümüz ışıl ışıldı, parlaktı.. Ya nefsimizle kirlettiğimiz yönümüz.. herzaman ondan kaçmak istediğimiz yönümüz..

SADAKTE

taaa 2009 un başlığını nerden buluyorsnz yav böyle:)

Rabbim ruhunuza nasip ettiği ilham esintilerinden bizlere de nasip etsin..

çok güzel bir paylaşım maşallah. İnsan cahildir ve cahiller çok cesurdur.

?Şüphesiz biz emaneti göklere, yere ve dağlara teklif ettik de onlar onu yüklenmek istemedi, ondan çekindiler. Onu insan yüklendi. Çünkü insan çok zalimdir, çok cahildir."

Bir karanlığı yaşıyor ruhum soluk soluğa. Sessiz bir izleyiciyim artık, yok dilimde haykırışlar. Oysa...

Keşke anlayabilseydim seni ey EFENDİ. Planların var şüphesiz. Ama felç geçirmekte iradem. Senden uzaklaştıkça yanıyor sana yaklaştıkça boğuluyorum. Ülfet denizinde klavuzu olmayan bir sandalım. Küçük bir mucize. bir kurtuluş eli aradığım.

Yok olmaya ve hissetmemeye hazır bu ruh, ne olur zamanı biraz geri saralım. İlk göz açış, ilk nefes alış mesela. Bir ol emriyle dursun tüm soluklar, hiç olmayayım. Ne farkeder ki? Ne eksilir bu dünyadan? Acı olmaz o zaman, öfke olmaz, kıskançlık nedir bilmez bu fani beden. Neden sorusunu sormaz o zaman. Cennette bir ağaç, hayırlı bir zamanda bir binek, ikiye yarılan deniz, Yusufu boğmayan kuyu, İbrahim'e yardım eden serçe olayım. Herhangi bir zamanda herhangi bir nesne. Zaman ve uzay boşluğunda savrulan bir yıldız tozu belki. Başka bir ad ver bana ama bu sefer ne olur insan olmayayım.

Sevgili mereya; sizin kalemİnizden mi bu satırlar,

hiç dikkat etmemişim :) eskilere bakarım huyumdur. Çok da eski sayılmaz ama aralık 2010 dan sayılır :)

Oysa okuduğum kitaplar bir kurtuluşu müjdelerdi bana. Çocuktum, inandım, ümit ettim. Şimdi ise birileri için varolan kurtuluşun bir başkası için mahvoluş olduğunu öğrendim. Değil mi ki gündüz geceyi bir bıçak gibi deler, değil mi ki güneş kışın ayazını ve saltanatını kendi harında kavurur ve yok eder. Öğrendim kurtuluş dahi adam kayırır olmuş. Keşke hikmetleri görebilen gözlerim olsaydı ama yok. Ben sadece gün ve gün ışıktan uzaklaşan kendimi görüyorum. Kötüler görüyorum saygın koltuklarda. Küçük bir kız çocuğu görüyorum gözleri nemli, farkedilememiş. Bir genç kız ya da hayallerinden ve hakettiklerinden çok uzakta.