gün geldi devran döndü ALLAHIN takdir ilahisi eşim ikiz bebek dünyaya getirdi.. evet ikiz kızlarım oldu.. daha öğrenciyim eşimde öğrenci ama allahın takdiri oldu.. hem onlarla uğraş hem ders felan derken çocuklarımızı büyüttük okulumuzu bitirdik işe girdik kpss çalıştık derken hem iş hem kpss ikisi bir arada şuan da

ortalama olarak ailem ve eşimin ailesi ve sülalemle 10 yıldır konuşmuyoruz.. aramıyoruz sormuyoruz hala kin besliyorlar aileler, amcalarım halalarım teyzelerim ise kıskanıyorlar kendilerinin çocukları okumadı yaa... icim ne kadar kan ağlasada hayat acısıyla tatlısıyla devam ediyor... şimdi ikizlerimle ve eşimle mutlu bir hayat sürüyorum.. kızlarım çok tatlı ikiside panda gibi.. canlarım kızlarım ikizlerim bi tanelerim.. sizleri çok seviyorum..

size bir ömür boyu mutluluklar fakat yargılamak için söylemiyorum yanlış anlaşılmasın ama insan daha 17 yaşında nasıl düşünebilir evliliği daha senin bi hayatın başkalarına bağlıyken karşındaki nasıl bir hayat verebilirsin

onlar ölüme gelmesinnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn

ben ve eşimiin arasında 3 saat vardı.. artık eşimi ancak haftalarda veya ayda bir görüyordum... ne yapayım okumalıyız.. okumalıyız.. amcam her konuda bize yardımcı oluyor sonuna kadar destek çıkıyor.. hiç bir zaman yok demedi hallederiz oğlum yaparız oğlum bir insan bu kadar mı yeğen düşkünü olur olurmuş demek bana öz ailemin vermediği desteği amcam verdi.. iyi ki de verdi...

son kararım kaçmaktı.. o kızı kaçıracaktım ki yaptım bile evet kaçtık yaşımız 17 kaçtık... ne yapacağımızı nereye gittiğimizi bilmeden kaçtık gittik... çaresiz aç sussuz parsız yollara düştük.. hem seviniyorum hem üzülüyorum hem korkuyorum ama sevincim huzurum her şeyi bastırıyordu.. evet o ayağı aksayan kızla kaçtım kaçırdım.. boyumdan yaşımdan büyük iş yaptım.. seviyordum, seviyordum, onun benim olmasını istiyordum sadece bana özel benim ama kimse destek olmuyordu hep köstek hep köstek yaşım küçükmüş okumam gerekmiş mazaret bu yine okuyabilirdim ki okudum hemde ikimiz birden okuduk üniv mezunu insanlar olduk demek ki zamanı geri getirseler o döneme gitsek iki ailede utanacaktı ama biz gelecek zamanda onlara yaşantımızın acılarını bir tokat gibi vurduk ve gerekli mesajı aldılar...

11 yıl kutlamadım ama hep içimden kutladım ta ki siz hiç duymadınız... bu yılda burdan nasip oldu... ne kadar beni red etsenizde, konuşmasanızda konuşmasakta bende hakkınız çok sırf onun hatrına ellerinizden öper saygılarımı sunarım...

29 Ağustos 2010 10:49 Düzenle Sil sebep bu

ciddimisin kardeşim. bak ağlıyacam valla

hala kızın ders çalışacak ünivli olacaktı. ne oldu şimdi o... farksız milletin altından kalmıyor..

şuan ağzım oruc allah herkesinkini kabul etsin.. ağlamaktan bu kadar yazdım.. off offf:):)

tüm kapılar suratımıza kapanıyor bir yemek bile vermiyorlardı.. bu kadar canavar olamazdı benim akrabalarım ama oldular... ordan gece yola çıktık bir ilde üst düzey memur olan amcamın yanına gittik perişan bir halde, ama orayı da aramışlar gelirlerse sen tutukla gerekli işlemi yap diye... amcam bu düzen bu şekilde gitmez dedi ve aracı olmak istedi, ama babam annem ve eşimin annesi babası ailesi asla kabul etmedi, yine amcam devreye girdi yine olmadı.. artık amcamın evi evimiz olmuştu, amcamın da hiç çocuğu olmamıştı. zaten ailede okuyup il emniyet müdürü olan üst düzey memur o vardı. okumuş gün görmüş adamın hali başkaydı.. bizi sardı sarmaladı. resmi işlemlerimizi halletti..

amcam bir gün beni çağırdı oğlum ya işe gireceksin yada dershaneye gideceksin, ben sana ölene dek bakarım her şeyimi sana bırakırım ama hazıra dağlar dayanmaz çalışıp o eemeğinin karşılığını alacaksın yoksa bu iş yürümez dedi.. bana ya çalış evine bak yada dershane dedi ama amcam dershaneye gitmemden yanaydı. ben eşimle düşünme aşamasındayken amcam o akşam evimize üst kata çıktı bir merak bir heyecanla dedi ki kızım sen okul birincisiymişsin neden bana bunu demedin dedi.. eşimin liseden öğretmenleri eşimin mutlaka üniv sınavına girmesi gerektiğini söylemişler o şekilde heder olmasını istememişler eşimde çok zeki bir kızdır:) biz dershaneye felan gittik allahıma şükürler olsun ki canla başla çalıştık kazandık... her şey yeniden başlamıştı ama bu aynı zamanda hem acı hem hüzün hemde ayrılıktı..

vay be hayata bak. kardeşim senin bayramını canı gönülden kutluyorum. yengem ve ikiz yiğenlerimle bir ömür boyu mutluluklar diliyorum.

neyse önce halamın evine gittik manisaya halam bizim kabul etmedi. ben başıma bela alamam dedi.. ve bizi kovdu.. babanla uğraşamam dedi.. hala bak bizi bırakma desemde kovdu.. yaşın büyümeden şeyin büyümüş senin dedi... hani hala sen köye geldiğinde arabanın arkasına tüm meyvaları toplayıp koyan çocuklarını gezdiren seninle ilgilenen kim di şenkal mı yoksa başkası mı? ey insanfsız kadın.. ama sende elime düşeceksin çaresiz bir şekilde düştün bilee...

teyze eşimin yeğeni evimde olmaz alamam diyordun. o dönem o kızda ders çalışacam alma yenge diyordu sana ne oldu o kıza haberin varmı? çulsuz birine düştü her boku yapıyor..

şunuda belirtmek isterim.. ikiz torunlarınız 6 yaşına girdi.. kocaman kız oldular.. sağlıkları sıhhatleri iyiler.. ne hikmetse sizden birine hiç çekmemiş benim kopyem ikiside... annelerini bir zamanlar dışlıyordunuz topal olduğu için ve asla olmaz diyordunuz yaa o şimdi uzman doktor olacak az bir zamanı kaldı... bende tahsilimi tamamladım.. kpss sonucu bekliyorum.. inşallah tayinim çıkar çıkmasada geçiniyoruz gidiyoruz... bu bayramda yani şuanda özbekistandayız eşimin anneannesinin yanındayız... yarında babaannesinin yanına gidecez...

eşimin ailesi ile de konuşmuyoruz. eşim özbekistanlı sadece burda babaannesi anneannesi nineleri var

artık ünivli olduk.. ben iktisadi ve idari bilimler iktisat kazandım.. eşim ise bulunduğumuz ildeki ünivdeki tıp fakültesini kazandı hatta puanı fazla geldi masraf olmasın diye başka yere gitmesin kararı verildi..

yıl 1999 lise bitti. artık özgürdüm hiç bir şey beni tutamıyordu hiç bir şey de beni bağlamıyordu. kanımın sıcaklığı yerimde durdurmuyor bir oraya bir buraya koşuyordum... babam oğlum ders çalış üniversite sınavına gir diyordu ama kim tutar şenkalı, bu defa annem ve ablalarım bak ilerde pişman olmak istemiyorsan derslerine çalış dershaneyi aksatma yine dinlemiyordum. lise bitmiş her şey bitmişti o koskoca yük sırtımdan inmişti. çok az da olsa baba parası yemek güzeldi, çalışmak neyin nesine... günlerden bir gün parka gittim aile çay bahçesine tesadüfen orda liseden bayan arkadaşımı gördüm ve yanında bir kaç arkadaşı ile çay içiyorlardı beni de davet ettiler gittim... tanıştık.. nerden bileydim eşimle tanıştığımı... o an bir şey hissetmesem de ilerleyen günlerde o kızı görmek istedim. hemde çok her defasında postahaneye gidip lise arkadaşımı arayıp o kızla beraber buluşmamızı istiyordum.. o dönemlerde en kral cep telefonu n...3310. ama o bende bile yok bırak cep teli alacak parayı ancak sigara parası almam yetiyordu... lise arkadaşım her defasında beni kırmıyor ve o kızı yanıma getiriyordu. buluşuyor görüşüyor konuşuyorduk.. artık aşık olmuştum.. o kıza aşık olmuştum.. nerden bileyim onunla bir ömür boyu mulut olacağımı ama olduk her şeye rağmen olduk evet hemde çok mutlu olduk.. her gün onu görmek her gün onunla olmak istiyordum... ilk aşk nasıl bir duyguydu anlamıyordum ilk aşkım eşim olmuştu. o kadar seviyordum ki her hüzünlü şarkıda o aklıma gelir rüyalara dalardım kanım canım nefesim olmuştu herşeyim her şeyimin zerresine inmişti... günlerden bir gün anneme ve aileme bir kızı sevdiğimi söyledim hepsi de sofranın başında güldüler ne kızı daha senin yaşın kaç ne evlenmesi sakın haaa gibi azarlar işittim. ailemin işi gücü beni okutmak ve kendi başımı kurtarmak sonra da kız bulunur sana deniliyordu.. hem o dönemler 17 yaşındayım ki aşk dediğim zaman millet gülüyordu demek ki o dönemlerde aşk yaşamak tuhafmış... bir gün annemle o kızı tanıştırdım ama tanıştırmaz olaydım.. annem ilk baştan istemedi, olmaz bu kızla olmaz dedi... neden dedim hayır olmaz dedi ve bir daha görüşme o kızla kimseye bu cahilliğinle ümit verme dedi.. ben şoktaydım neden ki dediğimde kızın sağ ayağında orta halli bir aksama vardı ve bu ailem için sorun olmuştu... dünyam karardı düşüncem durdu her şeyi durdurdular dünyamda.. kendi nefesimle kendimi öldürmeye başladım.. içerledim, ağladım, hemde çok ağladım kabullenemedim melek gibi annem neden bunu der neden ailem karşı çıkar neden? beni düşünüyorlar ilerde sorun olmaması için ama madem ki düşünüyorsunuz o zaman evlendirin beni ama oralı bile olmadılar her defasında kızdılar bu da yetmezmiş gibi halalarım ve amcalarım daha yaşın kaç ki evlilik deyip kendi çocuklarını örnek veriyorlar.. kendi çocukları ders çalışırmış, ünive girecekmiş, bu yaşta asla aşk nedir bilmezlermiş.. ama sonunuda gördük içler acısı...

neyse ben ailemde onayı alamadım... boynu bükük kaldım yapayalnız herkes üstüme geliyordu. eşim de bunun farkındaydı ama mücadeleye devam.. eşimin evine gittim abisi beni dövdü hemde feci şekilde dövdü, burnum ağzım kan içinde kaldı, bacak kadar boyunla bu işlere kalkışma dedi ve dövdü... bir defa daha yıkıldım.. sevgilim elimden gidiyordu.. canım yanıyordu.. ailemde destek vermiyordu. ..

ayy çok kötü oldum şimdi nasıl dayanabildin bunca sene annesiz babasız

ailem ve eşimin ailesi ne oldu... ne oldu halalarım, amcalarım, dayılarım, teyzelerim ne oldu... evinize almıyordunuz.. mazaret hazırdı.. yaşın büyümeden aklına şeyin düşmüş diyordunuz... mazaret evime alamam enişten kızar. evime alamam baban bize kan kusturur, evime alamam kızlarım ders çalışacak adam olacak, evime alamam millet ne der...

sizler sahip çıkmadınız bakın kimler sahip çıkıyor...

ne oldu ki ben iktisat bitirdim. eşim tıp mezunu oldu.. onca zorluk içinde yaşadık süründük ağladık güldükk... acısıyla tatlısıyla yaşantımız devam etti.. allaha şükürler olsun ki şuan durumumuz çok iyi...

çok üzücü inşallah ailenle barışsın last man, eminim onlarda seni özlemiştir...

eşimde önceleri pretisyen hekim olarak sağlık ocağında ve bir süre de devlet hastanesinde acilde görev yaptı sonra tusu kazandı bu yıl da 3. sınıfta kadın doğum uzmanı olacak allah kısmet ederse..

amca oğlum o dönem subay olacaktı ne oldu? şuan hapisteymiş ne yaptı bir açıklasana millete... yalan yanlış bilgi verirmişsin insana

yine bir bayram yine bir yalnızlık içim acısada yine dönmeyeceğim o eve ölüme de gelmen... gelmennnnnnnnnnn:(:(:(:(

artık amcam babamız olmuştu. eşi de annemiz olmuştu.. demek ki bir insanın asaleti kökten gelecekti. amcamın eşi de müdüre hanımdı.. o kadar asil bir kadındı ki inan ben şuan bile hayret ediyorum.. hepsinden allah razı olsun bize çocukları gibi baktılar evlerinin 2. katını bize verdiler. artık evimiz vardı, eşyamız vardı her şeyimiz vardı,,,,

bende eşimde kendi ailesiyle konuşmuyor hiç konuşmadıkta... konuşmamda

ama şunu da demeden geçemeyecem. eminimki annen babanda yaptıklarından pişman olmuşlardır. yüzleri yoktur yanına gelmeye. ilk adımı sen atsanda barışsanız. ne de olsa onlar büyük

amcam babam yengem annem ALLAH razı olsun sizden.. kültürünüzü, asalerinizi hak ettiği gibi yansıttınız. saolun var olun?

hepinizin mazareti çocuklarınızdı, o dönem bende çocuktum... zerre kadar acımadınız zerre kadar aç geldim gece vakti biriniz demediniz ki açmısın sussuz musun? ben sizin öz yiğeninizdim yanımdaki ise eşim di.. hiçolmazsa allah rızası için bir bardak su verseydiniz yaa.. bu kadar mı acımasızssınız..

11 yıldır görüşmediğim. anama, babama, kardeşlerime...

benim anlamdığım eşinin ailesiyle barışmışsın ama kendi ailenle barışmamaışsın bu nasıl iş

:( çok üzüldüm şimdi siz gitseniz ellerini öpseniz affetmezler mi?