-ben geldim sedat, aşkın geldi, gülün geldi dedi sedatın sol elini iki elinin arasına alarak,

-ayıp be ahmet, dalga geçmek için aradığın fırsatı buldun dimi, hiç yakışmadı inan

sedat kardeşim

taze balık varmı hüseyin

-ne mümkün, nuh diyor peygamber demiyolar

-vallahi benim ilgim yok sedat, eşim ve çocuğumun üstüne yemin ederim

-kim diyelim kendisine, yukarı çıkamazsınız ama sizi tanıyorsa aşağı gelir kendisi

benle dalgamı geçiyodu, şakamı yapıyodu, ne oluyordu anlayamıyordum

-benim aklımda bi fikir var gül, belki bulabiliriz onu

-senin bir sıkıntın var sanırım, anlatmak istermisin

- beni tanımaz kendisi, adım ahmet, isterseniz kimliğimede bakabilirsiniz, çok önemli, ölüm kalım meselesi, lütfen haber verin kendisine

dede farkına vardı bendeki tedirginliğin,

-ben bulmadım ahmet, benim çok yakın bir okul arkadaşım var, adı elif, kendisiyle kardeş gibiyiz ve onun evinde kalıyorum ankarada, beraber mezun olduk. onla fethiyededi yazlıklarına tatile gitmiştik beraberce, ona sedatı anlattım oda bana onu bulabiriz belki gül demişti

o nasıl bir güzellik, o ne tatlı bir gülümseme, o nasıl bir masumiyetti öyle. içimde birşeylerin kıpırdadığını hissediyordum. yoksa aşık olmayamı başlamıştım adını bile bilmediğim dağbaşı güzeline. her ihtimale karşı arabayı yoldan geçenlerin göremeyeceği şekilde parkettim ve et lokantasına girdik

-yok yok, hani siz sen kimseyi sevemezsin diyordunuz ya, bende espri yapayım dedim saklı sevgiliyemi gidecez diye

-hayırdır ahmet, nere gidiyon bu saatte, bu telaşın ne

-sabah olmak üzereydi nerdeyse, ahmet boş bir koltukta uyuyup kalmışken telaşeli bir hareketlilik üzerine irkildi, yoğun bakım alarmı dıııt dıııtt diye acı acı çalıyor ve kırmızı lamba yanıp sönüyor, doktor ve hemşire koşarak sedatın odasına giriyorlardı

teşekkürler last.. bakarsın film olur bellimi olur:)

bir yandan arkadaki aracı kontrol ediyor diğer yandan onları nerde ekebileceğimin hesaplarını yapıyordum. öyle bir yer bulmalıydımki benim saklandığımı farkedemesinler. bir süre daha bu şekilde gittikten sonra aradığım yeri buldum. viraj vardı ve ağaçlık bir yerdi. gaza sonuna kadar bastım ve aradaki mesafeyi açtım, viraja girince onun görüş mesafesinden çıktım

-buralı değilim, birini arıyorum ama doğrusu ne evini biliyorum nede köyünü

-geç dalganı sedat, senide görecez evlenince

acı frenimin izleri asfatta duruyordu hala, asfaltı ağlattığım yerde şimdi ben ağlıyordum sessizce, neler oluyordu bana böyle sadece bir günü paylaştığım birini neden unutamıyordumki, aşıkmı oldum yoksa belkide bir daha hiç göremeyeceğim birine.

-kızılcahamam devlet hastanesi acil servisinden arıyorum ahmet bey, sedat bey kaza geçirdi

sedat hala kendine gelememişti ama hala birşeylerin mücadelesiniverir gibiydi, ölmemek için direniyordu, ona bu direnci veren ise rüyasında gördüğü ihtiyar adamdı, dayan evlat az kaldı, gülüne kavuşacaksın diyordu

-özel konuşabilirmiyiz gül hanım, konu çok ciddi

yarım saat kaldık olduğumuz yerde. bir yandanda yolu gözlüyordum geri döndülermi diye

ancak, türk filmlerinden çok etkilendiğin aşikar. bu yazdığın hikayeye inanmadığım yada seni yalancılıkla itham ettiğim anlamına gelmesin.

-iyi akşamlar nermin teyze, sedat yolda küçük bir kaza geçirmiş, yanına gidiyorum, gelmek istersin sanırım

sesten tedirgin olmuştum ama dedenin yüzü hiçde zarar verecek birine benzemiyordu, yinede ne olur ne olmaz diye torpidoyu açtım, enazından silahıma uzanmak için vakit kazanmış olacaktım bir tehlike varsa.

-yooo istediğin gibi gidebilirsin

-korkacak bişe yok delikanlı, senden önce belki 30 arabaya el ettim ama hiçbiri durmadı beni almak için. sen ise durdun ve halimi hatırımı sorup arabaya alabileceğini söyledin. ben sana güveniyorum, sende bana güvenebilirsin

-okadar merak ediyosan arada sor, teli vardır heralde

-inşallah elif, başka şansımızda yok zaten

-selamun aleyküm beyamca, buraların eskisimisin birini soracaktımda

-elif trabzondaki olayı biliyosun, ben o çocuğu unutamıyorum, acaba nerdedir şimdi, oda beni düşünüyomudurki

o ana kadar olanları üst kattan izleyen gül koşarak dışarı geldi, nasıl ağlıyorlar, nasıl sarılıyolardı birbirlerine, benimde gözlerim dolmuş ve bir kaç damla yaş süzülmüştü bile

-o halde ona yazdığım mektuptanda haberiniz vardır, okadar seven biri bukadar beklermi gelmek için, demekki geçici bir aşkmış onunkisi dedi

durdu, geriye döndü, beyninden vurulmuş gibiydi sanki,

6 saatlik yolculuk sonrası oraya varmıştım, etrafa bir göz attım ama yakınlarda ne bir ev vardı nede bir işyeri.

-biraz daha kalalım hava kararmak üzere nasılsa, yanımızdan geçselerde göremezler

peki, son bir kez yolu kontrol edeyim sen burda kal dedim ve yine dikkat çekmeden gözlemeye başladım çalılıkların arasından.

otomobil olacaktı

nermin teyzeye bu acı haberi nasıl verecekti, ama mecburdum buna, başka çarem yok diye kara kara düşünüyordu ahmet

-bana onların hikayesini anlatacağına söz verirsen bende izin veririm

-recep bey sıkıntı yok, özel görüşecem ahmet beyle, siz ayrılabilirsiniz dedi

-hep bir ağızdan aleyküm selam dediler ve beni süzmeye başladılar, oranın yabancısı olduğum her halimden belliydi

-bir gün daha bekle sedat, ölmezsin ya

ona inanıyordum ama ne olduğunuda anlamaya çalışıyordum, yolda giderken uyuyupta rüya görecek halim yoktu ya, yaşlı adamla bir süre sohbet etmiştim, etkileyici ses tonu hala kulaklarımdaydı. aklıma bir ayrıntı takıldı o anda, ben ayrılırken yaşlı adama elimi uzatmıştım ama onun elini hissetmemiştim tokalaşırken. hem yanımda hemde yok gibiydi sanki. içimden bildiğim tüm duaları okumaya başladım, acaba kafayımı yiyodum yoksa.

-peki doktor bey, anlatırım nöbetin rahat zamanında

-işte durum bu ahmet, karadeniz gezisi sonrası dağbaşı güzelini unutamaz oldum, hiç aklımdan çıkmıyor, yanıyorum be ahmet, kavruluyorum hasretiyle

şimdi kuran okunacaktır

kızın abilerinin oturtulduğu rol de akla uygun değil

gündüzleri köy köy gezmekten, akşamlarıda faceyi taramaktan perişan olmuştum, yok yok yok, en küçük bir iz yok ondan

öyle hoşuma gitmiştiki sözü sanki seni seviyorum der gibi gelmişti bana. bana bişeler oluyodu kesin, hayırdır inşallah:)

teşekkürler beyefendi, evraklarınızda eksikllik yok hayırlı yolculuklar dedikten sonra

-buyur dede söyle, elimden gelen bişe ise hay hay

mektubu kaptım annemin elinden, alıcı yerinde tatlı serseri, gönderen kısmında ise güneşin kızı yazıyordu

-hemen yolluyorum, hemde taze, daha yeni açacam çayı

ben ömrümde böyle bir acıyı ve böyle bir sevinci birarada yaşamadım hiç delikanlı dedi sana kurşun sıkacağıma kendime sıkarım, nerde kardeşim çok özledik onu dedi

-ne önemi varki nasılsa bir kaç saat sonra ayrılacak değilmiyiz

-oğlum iyi olsunda gerisinin önemi yok ahmet, sende benim oğlum gibisin, istesemde darılamamki sana

kız merak ve endişeyle beni bekliyor neler olduğunu anlamaya çalışıyordu

-ne izini bu, daha yeni çıktın ya

turumu kısa tutup dönmeye karar verdim. içimde gittikçe büyüyen bir özlem vardı

-açsana telefonu belki önemli bişedir

-ne diyosun gül, kendi kendine ne konuşuyosun, kafayımı yedin

-hemşiranım, sedatın özel eşyaları nerde

-buyrun ahmet bey, size vereyim onları, bizde mesuliyetten kurtulmuş oluruz dedi ve tutanakla verdi kanlı kotunu ve montunu

gül neyin var senin, hani söz vermiştin neşeli olacam diye. ölüdenize geldik ama sanki deniz değil sen ölü gibisin, anlat artık derdini, belki bi çaresi vardır

-laf dinlemeyeceğini biliyorum sedat, dikkatli git noolur, yolun açık şansın bol olsun, umarım sadece yemek borcu için çağırmamıştır seni, her türlü sonuca hazırlıklı olda sonra hayalkırıklığı yaşama

derin bir nefes aldı ve çok teşekkür ederim benim için geciktin dedi

bir ona baktım birde pırıl pırıl güneşe, tıpkı bir güneş gibiydi

-ne diyosun sen yaa, öldümü yoksa

kızmak yok, sadece bir eleştiri.

-bu dede, evet bu dede yolda kendisini durduran ihtiyardı, yine çıkmıştı karşısına ve sedata yaşama direnci veriyordu

-sıkı tutun ani fren yapacam

-maalesef ahmet bey, ne yazıkki sedat bey sizle konuşamaz,

-beğendinmi, bana güzel geldi

-merak etme canım, mutlaka ararım

-iyimiş nermin teyze, kendi aradı beni konuştum onla diye yalan söylemişti ahmet anneme

-ne yapabilirizki

-olmaz ahmet, hasretinden öleceğime uğruna ölmeye razıyım, ben gidiyorum hadi eyvallah

-ahmet oğlum, sedatın yanındaki güzel kız kim, bana bile izin vermediler yanına girmem için, o nasıl girdi

Peki dedi, aklına yatmıştı bu tehlikeli oyun

son umudumda tam bir hayalkırıklığı ile sonuçlanmıştı.

Allah'ın hayatı ve ölümü yaratmasının sebebi, Kur'an'da şöyle açıklanır:

-dur be ahmet, açlıktan midem kazınıyor, balıklar gelmek üzeredir. yerken konuşuruz

-ne telini aldım, nede telimi verdim elif, böyle olacağını nerden bilirdimki

-aman allahım, benim aklımdan neler geçiyordu halbuki, sedat nerde şimdi ahmet, beni onun yanına götür yalvarırım

o cıvarda gezmediğim köy, sormadığım kişi kalmadı ama tanıyan bir tek kişiye raslamadım.

-hayat bu bellimi olur, bakarsın bir gün karşılaşırız yine

şef bana bi demli çay yollada uyumayalım yollarda diye bağırdım gülerek:)

-benimde siz yaşlarda kızım ve oğlum var, birbirinize çok yakışmışsınız allah mesut etsin dedi

güldü,, hımmm, hadi öyle olsun dedi

-nerden bilirdim bukadar özleyeceğimi, bukadar seveceğimi, bukadar arayacağımı ahmet, her şey okadar kısa zamanda olduki, tıpkı bir rüya gibi

-bende açım sedat, buraya gelecem diye bişe yemedim zaten

neyin var gül, sanki koca fakülteyi birincilikle bitiren sen değilsin, bu tatili çok isteyen ve hakeden sen değilsin. nerde senin o neşen, nerde senin o coşkun, birazdan saklıkente gidecez hazırlan hadi

dedemmi, sen benim dedemi nerden tanıyosunki dedi

-neden sözettiğimi gayet iyi biliyosun ahmet, mektup olayı. sırrımı senden başka bilen yok, demekki sen yazdın o mektubu

dedenin hadi delikanlı yolunuz açık olsun, allaha emanet olun sözüyle toparladım kendimi, bagajı açtım, valizi yerleştirdim ve yola çıktık, çıktık ama hala daha şaşkınlığım geçmemişti, ağzımdam tek bir kelime bile çıkmıyor bi önüme birde ona bakıyordum

-benim tercihim karışık ızgara et ve bolca yeşil salata, sirke olmasın, bol limonlu olsun, sen ne istersin güneşin kızı

-sabırlı ol gül, hadi son günün neşeli geçsin bari

emeğine sağlık

-en sevdiğinin üstüne yemin et ahmet, gerçekten bu mektubu sen yazmadınmı

-o senin gelinin olacak nermin teyze, sedatın son zamanlardaki durgunluğunun nedeni işte bu kız. adı gül. ben izin aldım doktordan yanında kalması için

-yarın olsada ankaraya gitsek, öyle heyecanlıyımki elif

-hadi ordan kazma, kız sana telini bile vermemiş, çoktan unutmuştur seni, olsa olsa onla geçirdiğin heyecan dolayı olayı hatırlar, yüzünü bile hatırlamazki diye kendi kendime konuşuyor ama yinede vazgeçemiyordum onu düşünmekten

-ne yani küçük bir iyilik yaptın diye kız boynuna sarılacak değildi ya, kimbilir kimler vardır peşinde boş yere hayal kurupta zehretme hayatını dedim kendi kendime

kot pantalon giymişti, ayağında beyaz spor ayakkabı üzerindede çok güzel bir beyaz tişört vardı. yüzünde hiç makyaj yoktu, beyaz yüzü, omuzlarına kadar uzanan düz siyah saçları buğulu gözleriyle harika bir görünümü vardı. bir taraftan çay içerken bir taraftanda sohbet edip onu tanımaya çalışıyordum.

-neler oluyor, bişemi oldu yoksa

Ahmet, gülle birlikte hastaneye geri dönerken, yolda sedatın onu nasıl özlediğini, bulmak için nasıl kıvrandığını neler çektiğini detaylarıyla anlatıyordu.

-güvenlikçi ahmeti süzdü baştan aşağı ve öyle serseri biri olmadığıma hükmetmiş olacakki,

-bukadar sevinme delikanlı, tanıyorum ama nerde olduğunu bilmiyorum. dedesi 1 ay önce öldü, gülde mezun oldu okulundan, şimdi nerdedir inan bende bilmiyorum. buralara gelmez artık, belki bir gün dedesinin mezarını ziyarete gelir anca

acaba onu mahzunlaştıran, uzaklara daldıran sır bu telefondamı gizliydi, ne derdi vardıki bu genç yaşında

teli kapalı, ya şarzı bitti yada hastanede olduğu için kapatmıştır. korkulacak durumu yok diye teselli ediyordu annemi

aynı saatlerde

-evet beyamca, tanıyorsun demekki, dedesinin evi nerdeki diye sorduğumda hevesim verdiği cevaptan kursağımda kaldı,

-birkez daha görüşeceğimizi sanmıyorum

bunun dışında ihtiyar adamın vasfı da sırlar makamından gelen bir olay olmuş. bu tarz vakalar olabilir ama milyonda bir. faraza milyonda biri sana yaşatmışlarsa bile ibret alamamışsın. aşkı içki şişelerinin dibinde aramışsın nitekim.

fethiye

devamı...

-nasıl istersen kaptan sensin, ben sana tabiyim dedi gülerek:)

-şimdilik başka seçeneğin yok gibi sedat, böyle delidana gibi kıvranacağına gitmen doğru olur bencede, sonunu düşünme sakın. içinden ne geliyorda öyle yap. inşallah birşeyler öğrenirsin gizemli aşkınla ilgili

-nasıl durumu peki, kendisini verirmisiniz

artık rahattım ve turuma devam ediyodum, ediyodum ama hiçbirşeyden zevk almıyordumki. sürekli onu düşünüyordum.

-beni arıyormuşsunuz, sizi tanımıyorum benden ne istiyorsunuz ahmet bey

-hayır olmaz sen öğrencisin, iş sahibi olurda para kazanırsan bi yemek ısmarlarsın bana. borcun olsun:)

dünyalar benim olmuştu sanki adı gül mü diyince, nihayet güle ulaşabileceğim bir iz bulmuştum

Her canlı ölümü tadacaktır Ancak kıyamet günü yaptıklarınızın karşılığı size tastamam verilecektir Kim cehennemden uzaklaştırılıp cennete sokulursa gerçekten kurtuluşa ermiştir Dünya hayatı, aldatıcı metadan başka bir şey değildir&amp;#8221;

onun bu hareketi dikkatimden kaçmamıştı, zaten güvenlik yolculuk yapmak için sürekli yan ayna ve dikiz aynasından arkayı kontrol ederdim ama daha bi dikkatli bakmaya başladım arkaya. arkamda araba yoktu ama 150-200 metre geride siyah bir araba vardı, bir süre bu şekilde gittim, ben hızlandıkça oda hızlanıyor, ben yavaşladıkça oda yavaşlıyordu. ancak aradaki mesafeyi koruyordu sürekli olarak, bana hiç yaklaşmıyordu.

benim senden isteğim şu delikanlı diye sözüne henüz başlamıştıki ağaçların arasındaki hışırtıyı duydum o anda

ağustos 2010 fethiye

sedatın adresini nasıl buldun gül

-ahmet, yengemden sana izin alayımda bu akşam iki tek atalım ne dersin:)

-hoca vaaz ederken ve kuran okunurken gülün gözlerinden yaşlar süzülüyordu

-tesise girdik, hava çok güzeldi ve ağaçların arasına kurulmuş etrafı çiçeklerle dolu kamelyaya doğru yürüdük beraberce

-ya bunun oyun olduğunu anlayınca ikimizede bir kötülük yaparsalar

ağabeyleri trabzon devlet hastesinin morguna geldiklerinde ikisininde gözleri ağlamaktan şişmişti.

-hadi gel tornum bu araç senin için uygun

-izin vermen yeterli, başka bir isteğim yok dedim

iyi akşamlar ahmet bey, bu telefondan en son siz aranmışsınız o yüzden sizi aradık, telefon sahibini tanıyormusunuz

yüzün gülsün artık gül, yarın tatil bitiyor ama senin hiçbir şey umrunda değil nedense, bugün ölüdenize gidecez, bari son günümüzü gülerek geçirelim

yolculuğu mümkün olduğunca uzatmak istiyordum

canım abilerim, ben sizi çok seviyorum, artık hiç ayrılmıcaz diyerek tekrar sarıldı her ikisinede.

-ölmedi ama durumu çok ağır, ailesine haber verseniz iyi olur

montun ceplerini karıştırtıran ahmet kanlı mektubu bulmuş ve gülün adresini öğrenmişti

yola çıktık. ona abilerine oynayayacağımız tehlikeli oyunun ayrıntılarını açıklıcaktım

-senin Trabzon iktisat fakültesi son sınıfta okuduğunu söylemişti

-dedenin maşallahı var, yaşlı ama çok dinç, iyi bakmış kendine, oldukçada bilge birine benziyor

-saklı sevgiliyemi gidecez elif

-ne diyosun sen sedat, neden sözettiğini anlamıyorum

o tatlı gülüşü, o buğulu gözleri, o mahzun ve masum bakışlarıyla melek gibi yüzü bir türlü gitmiyordu gözümün önünden

aynı anda ahmette Sedat için bir şeyler yapmalıyım diyordu

-çok şaşırmış bir okadarda sevinmişti ama hala bir tereddüt vardı yüzünde

seninkiler çift porsiyon olsun beraber yeriz olmazmı dedi o tatlı gülüşüyle.

-bir şaka olmalı anne, biliyosun bizim arkadaşlar şaka yapmayı sever

-ya oda aynı duyguları yaşıyosa, oda seni sevdiyse

-dediğimi yap çabuk ellerini torpidoya yasla ayaklanı sağlam bas

-güle güle delikanlı, eğer hayırlı bir işse Allah yardımcın olsun

-vayyyy sedat, nerelerdesin, uğramaz oldun artık

-biraz uzun hikaye ahmet, akşam eski mekanda buluşalım. orda anlatırım

gül, pes etme sakın sedat, seni çok seviyorum, dayan nolur diye sedata sesini duyurmaya çalışırken gözlerinde oluk gibi yaşlar akmaya başlamıştı bile.

-markasını, başındaki iki rakamı ve harflerini hatırlıyorum ama sonrasını değil elif, bundan ne çıkarki

gül, demekki beni sevmiyor, sevmiş olsa mektubumu alınca koşar gelirdi, yemek borcu için çağırmadığımı, bunun bir bahane olduğunu anlamıştır illaki diye kendi, kendine konuşurken

-çok sağol ahmet oğlum, sanada az sıkıntı vermedik

-değil değil, geveze arkadaşlarımdan biri, şimdi onu çekemem dedi, dedi ama kendide inanmıyodu tabi dediğine

-aman allahım, sabahtan beri bir sıkıntı vardı içimde, demek bu acı haberi alacaktık, dikkatli gidin ahmet, varıncada ara beni, saat kaç olursa olsun

-hemen hazır olur ne istersiniz yemek olarak

-artık görevim bitmişti ve veda vakti gelmişti, gelmişdide hiç ayrılasım yoktuki onun yanından:(

-birer çay daha içelimmi

-peki, önemli bir işin var sanırım, yardımcı olabileceğim bişe varsa söyle

-artık trabzona geldik, senin kaptanlığın bitti, şimdi emir komuta bende dedi gülerek. planımızı bir gün erteleleyelim ve sana buraların en güzel yerlerini, tarihi eserlerini gezdireyim istermisin

4 gün dolaştım o cavarı ama hiç bir iz bulmadım, artık umudumu yitirmiş ve dönmeye karar vermiştim

-pişmansınız yani öylemi, şimdiki aklınız olsa bu yaptıklarınız yapmazdınız öylemi

10 gün sonra

kazmaaaa bak ceviriyorum ufak ufak

üstelemedim, hatırlamak bile onu çok rahatsız ediyordu belliki, güzelim yolculuğu zehir etmenin bi gereğide yoktu tabi ısrarcı olarak. arada bir dikiz aynasına bakıyordu, sanki takip eden biri varmı diye kontrol ediyordu arkayı

-peki, teşekkürler, ben cıvar köyleride bakayım, hoşçakalın

-adım Sedat, ya senin

hayatımda gördüğüm en güzel tebessümdü, bukadar güzel bir kızın benim arabamda olmasına hala inanamıyordum, galiba rüya görüyorum dedim ve kendime bi çimdik attım, canım yanınca rüya olmadığını anladım:)

-iyi günler, ben gül hanımla görüşmek istyorum, burda çalışıyormuş kendisi

bizi takip eden araç geri dönüyordu artık. iyice uzaklaştıktan sonra --artık rahatız yola çıkabiliriz

bana hiç soru sormuyor ben bişe sorarsam cevap veriyor suskun olduğumuz anlarda sürekli dalıyordu. öylesine mahzun ve masum bir hali vardıki bakmaya doyamıyordum ona.

verdiği cevap ise beni şok etmişti. sarardım birden, içimi acaip bir ürperdi kapladı ve her yanımı ter bastı

, artık oda bana inanıyodu ama oda benim gibi bir anlam veremiyodu bu esrarengiz olaya.

günler günleri kovalıyor ama bendeki özlem bir türlü geçmiyordu

silahımı çıkardım, mermiyi namluya sürdüm ve uzattım. çok şaşırmış bir okadarda sevinmişlerdi

sen yanımdayken korkmuyorum dedi sıcacık bir ses tonuyla.

-sedat çok yorgunsun, günlerdir uykusuzsun, dinlende öyle git ankaraya, Allah korusun kaza falan yaparsın bu durumda

-adı gülmü delikanlı

-kızılcaham devlet hastanesinde gül, yoğun bakımda hala daha

-hoşgeldin delikanlı, kimlerdensin

-ahmet ben yarın güneşin kızını arabaya aldığım yere gidecem. o civarda nekadar ev varsa dolaşıp soracam, belki bir iz bulurum ona ait

-dönüşte herşeyi anlatırım özlem, ahmet kaza geçirmiş, durumu ağırmış, annesin alıp kızılcahamama gidecem hemen

-bişeyim yok anne, işler yoğun bu ara ondandır

işte sedatın adresini bu şekilde elifin sayesinde bulduk ahmet

<i> Çok güzel </i>

selamun aleyküm, bir çay alabilirmiyim

-teşekkürler memur bey, sizede iyi nöbetler

birazdan gül geldi, güvenlikçi yanındaydı her ihtimale karşı

oğluuuuummmmmmm(((((((

eğer mektup yazmasan okullar açılınca trabzona gidip okul arkadaşlarını bulmaya çalışacaktı, son şansım bu diyordu

-sende çok anı vardır dede, keşke sen gelseydinde yolda anlatsaydın bana bişeler

-neler oluyor hemşiranım, yoksaaaaaaaa:((

-bende bilmiyorumki hayırmı şermi beyamca, ama benden yana bir kötülük sözkonusu değil merak etme, bu cıvarlarda dedesiyle yaşayan üniversiteli bir kızı arıyorum

yola doğru yaklaşıp çalıkların arasında gizlenerek o aracı izlemeye aldım. içinde 2 kişi vardı ve nere kayboldu bu araba der gibi etrafa bakarak ilerliyolardı. yüzlerini az çok hafızama kazıyıp döndüm.

-22 yaşlarında gül adında biri, dedesiyle birlikte bu cıvarlarda yaşadığını söylemişti bana, trabzonda üniversitede okuyordu, bu yıl mezun olmuş olması gerekiyor

artık mezunum ve geçicide olsa bir işim var, size bir yemek borcum vardı, yolunuz ankaraya düşerse borcumu ödemek isterim

-onuda nerden çıkardın, yok öyle bişey,

-abilerinmiii dedim şaşkın şaşkın

saatler geçiyor ama sedat hala hareketsiz yatıyordu, gül sürekli olarak onla konuşuyor ve sesini duymasını bir tepki vermesini bekliyordu

-artık mezun olmuştur, kimbilir nerdedir şimdi, kimledir şimdi, acaba oda benim onu düşündüğüm gibi beni düşünüyormuki

-nasıl tanımam beni yolda durdurup seni almam için benle konuşan yaşlı adam deden değilmiydi

-nermin teyze benim ankarada bir işim var, akşama dönerim, sedatta olumlu bir gelişme olursa beni ara olurmu

-elifin fikri ve babasının dostları sayesinde oldu bu ahmet, elif bana sedatla ilgili ne biliyorsan anlat demişti, anlattım ama bişe bulamadı tabi, taki bana o harika soruyu sorana kadar

ankara/gül ve elifin evi

-istemez olurmuyum, zaten bu niyetle gelmiştim buralara

-dışardaki kamelya güzel, biz elimizi yüzümüzü yıkarken siz orayı hazırlarmısınız bi zahmet

-bütün gün beraberce gezdik, sümela manastırı, Gülbahar Hatun Külliyesi ve daha bir çok yer. gezerken aynı zamanda bir rehber gibi gezdiğimiz yerlerin tarihi hakkında bilgiler veriyordu. öyle güzel anlatıyorduki zaman dursa akşam olmasa diyordum içimden.

-ortak ödemek istiyorum, lütfen dedi

-durum nedir doktor bey, oğlum iyileşecekmi

peki, bende sana güneşin kızı derim artık

-peki, hadi lavaboya geçelim. ben seni beklerim çıkınca, ben burdayım demeden çıkma sakın, noolur noolmaz, bakarsın geri dönmüşlerdir takip edenler

<i> Ben okumuştum bunu </i>

işte o ağaçların arasında duyduğum hışırtı onun torunundan gelmiş meğerse

-gidelim artık, izimizi kaybettiler nasılsa

-kardeşim gibidir kendisi, sedat nerde, neler oluyor, siz kimsiniz

-ben izine çıkmak istiyorum

dünyalar benim olmuştu, demekki mektup gerçekten gülden gelmişti, iyide adresimi nasıl bulmuştuki,

-sedat oğlum, bir mektubun var ama bu seferki şehirli güzellerden değil, uzaydan geliyor galiba, kimmiş bu güneşin kızı dedi gülerek

ankara/10 gün sonra

-bak sedat, sen evlendiğinde sana yapacaklarımın yarısı aklımda bile yok ama inan bana benim mektup olayından haberim yok ve sırrınıda kimseyle paylaşmadım, ağzım sıkıdır bilirsin

ilk olarak sizi çok seviyorum, bana yaptıklarınızı kardeşimede yapmayın, hakkınızı helal edin diye bir mesaj çek abine ve sonrada telefonu kim ararsa arasın açma, birkaç saat sonra senin telinden bir arkadaşın ağabeyini arasın ve Trabzon devlet hastanesinden aradığını, bir intihar vakası olduğunu söylesin ve onları hastane morguna yönlendirsin

yemeğimiz bitmiş çayımızıda içmiştik.

-her şeyin bir yolu vardır, önemki olan o yolu bulabilmek

-abilerini ikna etmenin bir yolu olmalı dedim

-durum bundan ibaret değil gül, sedat mektubu alır almaz uçarcasına yola çıktı seni görmek için ama maalesef kaza geçirdi, şu anda ölüm kalım savaşı veriyor. işte ona yazdığın mektup burda diyip sedatın kanıyla bulanan mektubu güle uzattı

kızda korkmuştu benim bu halimden, onu arabaya almadan önce yaşlı adamla olan konuşmalarımızı anlattım

-hoşgeldiniz ben komiser Sedat. kardeşinizin intihar sebebini biliyormusunuz, soruşturma için ifade vermeniz gerekiyor

hadi çıkalım artık dedim ve kasaya yöneldim hesabı ödemek için

-neyin var oğlum, son günlerde çok durgunlaştın, hasta falanmısın yoksa

bunların hiç bir önemi yoktu ve biran önce ankaraya gitmek için canatıyordum artık

bir hafta sonra

-direniyor teyzecim, inşallah iyileşir, biz elimizden geleni yaptık

Ahmet Sedat kardeşinin aylardır aradığı gizemli aşkını nihayet bulmuştu, içinden Sedat az bile bahsetmiş onun güzelliğinden dedi, gül bugüne kadar gördüğü en güzel kızlardan biriydi,

-bundan sonra ne istersen yapabilirsin, oku, işe gir ve seni getiren yiğit gibi birini bul ve yuvanı kur, her ne karar verirsen yanındayız, arada bir bizide görmeye gel ama.

-ben komser falan değilim, yolda takip ettiğiniz aracın şöförüyüm. kızkardeşinizi buraya ben getirdim, yolda bana hikayesini anlattı ve bende böyle bir oyuna başvurdum. kardeşinizin hiç bir suçu yok bu oyunda, eğer hala bir kin güdecekseniz, işte silahım, önce beni vurun

-nasıl istersen bence sakıncası yok

-kız neler olduğunu anlamaya çalışırken dediğimi yaptı ve bende asıldım frenlere

gül beni nerden bulacaktıki, olsa olsa ahmetin bir oyunuydu bu, az yapmamıştım ona zamanında ama benimki hep gırgırdı, böyle bir konuda şaka olurmu hiç, ona neler çektiğimi söylemiştim halbuki:(

ben radyoyumu açsam teyibimi açsam diye kararsız kalıp saçma sapan hareketler yaparken

üslup iyi ama içerik kalbi cezbedecek, zihni meraka salacak türden değil.

şaşırdılar, afalladılar ve ne demek bütün bunlar, neler oluyor komserim dedi

-tamam sedat,8 gibi gelirim merak etme

güle, önlük, ve galoş giydirilip sedatın yanına girmesine izin verildi

-önce yemeğini ye hele, ayrıntıları yolda anlatırım

okumuyommm kii kazmaa değiştrmee zaten bozulmasın orjinalliği

-sizi temin ederim onun yanına girecek olan kişi sizin ilaçlarınızdan kat kat fazla yararlı olacaktır sedata, bana güvenin, işte sedatın gerçek ilacı yanına girecek olan bu kız,

-çok leziz olmuşlar beğenmemek mümkünmü:)

-çok tehlikeli bir oyun ama ben netice alacağımıza inanıyorum, hiç bişe olmıcak merak etme, onlar belki kızacak ama ya bu gerçek olsa biz napardık diye düşününce affedecekler kesinlikle.

arkası yarın mı

artık mola falan vermiyor ve birazda hızlı giderek trabzona varmaya çalışıyoduk.

çokk uzun kazmaa bu yaaa

orjinal hali bu bern, ya okumıcan yada boş zamanında okucan

ısrar etmedim, özel sorulara cevap vermek istemiyodu, arada bir gözleri dalıyor ve sanki hoş olmayan bir şeyleri hatırlıyordu.

-selamun aleyküm, hayırlı işler

kıza hiç bir şey hissettirmedim önce. takip edildiğimize emindim artık ve onları ekmem gerekiyordu

-beni endişelendirdin sedat, neyin var senin, hadi anlat çabuk

Onlar biz gülün ağabeyleriyiz diyip görevliden bilgi almaya çalışırken adınıda öğrenmiş oldum güneşin kızının. kendide adı gibiydi zaten, güllerin en güzeliydi

rahatlamıştım biraz ve sözü nere getireceğini benden ne istediğini merak eder olmuştum.

-sedat dedi titrek bir sesle

-ne sıkıntısı nermin teyze, sedat daha fazlasını yapardı benim için, ben ne yaptımki burda aylak aylak durmaktan başka

-belki biz tanırız, kimdir aradığın

doktor gülümsedi ve

-demek sen herşeyi biliyosunda benden gizledin, aşkolsun ahmet

kısalmıyo bern:)))

-bu dediğin gerçek olsa dünyalar benim olurdu ahmet. çok güzel bir kız, kimbilir kimler vardır peşinde, benim yüzümü bile unutmuştur çoktan

1 saat sonra hastane

-sağol ahmet, ararım seni gidince, gelişmeleri bildiririm, hadi eyvallah

-70 yıldır burdayım delikanlı, kimi arıyosun, hayırmı şermi

çkmaz olurmu gül, tamamını hatırlasan daha iyi olurdu ama sorun değil bu sadece biraz geciktiririr bulmamızı. eğer araç sedatın adına kayıtlıysa trafik müdürlüğünden adresini buluruz, normalde vermeyebilirler ama babamın tanıdıkları çok, ne yapar eder öğrenir bunu

peki dedi giderken anlatırım, yolumuz uzun nasılsa.

-sakın aşık oldum falan deme inanmam sedat

-geldim işte hüseyin, benim masa boşken kapayım, birazdan başkası kapar yoksa, ahmette gelecek. bize ızgara balık ve yeşil salata hazırla, buz gibi 35 liği söylemeye gerek yok tabi:)

biraz ilerde çevirme vardı, ehliyet ruhsat kontolü yapan memur

sevgiler/gül

elif aklına gelen çareyi söyleyince gülün yüzünde güller açtı, azda olsa bir şansı vardı onu bulmak için. o andan itibaren gül canlanmış, neşelenmiş, yerinde duramaz olmuştu,

-sizinde tatilinizi zehir ettim elif, tamam söz bugün surat yapmıcam:)

-darılmayın ama çok komik görünüyosunuz dedi tatlı tatlı tebessüm ederek

-gül, sedatın arabasının markasını ve plakasını hatırlıyormusun

-peki şimdi kardeşiniz sağ salim gelse, size sarılsa onu affedermisiniz

-evet ikiside öz abim, aslında iyilerdir ama benim hayatımı kendileri yönlendirmek istiyorlar. ben onlarlan ayrı yaşıyorum dedemle birlikte, beni zorla evlendirmek istiyolar, trabzondayken rahatım ama buraya gelince huzur vermiyolar, okul senin neyine evlen otur kocanın evinde diye sürekli baskı yapıyolar, üstelikde asla sevemeyeceğim biri için yapıyolar bu baskıyı. dedemi çok severim ve çok özlemiştim, dayanamayıp görmeye geldim, öğrenmişler demekki geldiğimi. yine aynı baskıları yapıp benden zorla söz almaya çalışacaklardı. ben bunca yıl köyde oturmak içinmi okudum, mezun olacam, işe girecem, çalışacam ve kendi ayaklarım üstünde durunca anca ozaman hayatıma birinin girmesine izin verecem dedi

-naber sedat nasıl gidiyo yolculuk

:)kızmam mağara merak etme

bizim yüzümüzden komserim, ona çok baskı yaptık, dilimiz tutulaydı, elimiz kırılaydıda bu günleri görmeseydik, bu acı dayanılacak gibi değil dedi büyük olan üzgün bir ifadeyle

sedatı bu halde bırakamam diye düşündü ahmet, ona yaşama sevinci ve direnci vermem gerek

evet bu doğru ve ben bunu sana söylemiş değildim, demekki anlattıkların hayal değil dedi

umudumu daha baştan yitirmiştim. nerden gelmişti bu kız, bu ıssıs bucaksız dağbaşında kime soracam onu. köy yollarına girdim, en yakın köy 8-10 kilometre mesafedeydi, köy kahvesine girdim

- bu saatlerde burdan otobüs geçmez delikanlı, anca gece geçiyolar benim bir torunum var, trabzonda iktisat fakültesi son sınıfta okuyor, senden onuda götürmeni isticektim dedi

aynı anda hastane yoğun bakım odası

-teşekkür ederim anlayışın için, toparlanırım merak etme

eve sadece yatmaya gidiyordum artık, sığmıyordum olduğum yere. işten çıkınca ya arkadaşlarla sahile falan takılıyor yada kahvede taşokey, maçakızı, kanlıking oynayarak stres atmaya, onu unutmaya çalışıyordum, çalışıyordum ama bunu bir türlü başaramıyordum.

planımızı aynen uyguladık

-onlar benim kardeşlerim, yani abilerim

-aranızda geçen macerayı biliyorum gül, sedat aylardır seni arıyor, sana aşık oldu, seni bulmak için her yolu denedi ama nafile diyip kısaca sedatın onu bulmak için yaptıklarını anlattı ahmet

-en sevdiğimin üzerine yemin ederimki yanlızdım arabaya binerken, dedem hasta, son bir kez görebilmek için bu tehlikeyi göze aldım dedi

suratı asılmış rengi sararmış gibiydi, arıyan her kimse ondan çok rahatsız olduğu hatta korktuğu her halinden belliydi

-allah kahretsin diye bağırdı korku ve öfkeyle, gözleri dolmuş ve ağlamak üzereydi nerdeyse.

-pişmanlık ne demek komserim, keşke orda yatan ben olsaydımda bu günleri görmeseydin, bu acıyı yaşamasaydım

-takip ediliyoruz ama şimdilik atlattık onları

-sen adam olmazsın oğlum, tanımadığın bir kız için ölümü göze almaktan korkmadında telini istemeye korktun ya, sana ne desem azdır. kıvran dur şimdi onu nasıl bulacam diye, sana her şey müstehak

&amp;#8220;O, hanginizin daha güzel amel yapacağını sınamak için ölümü ve hayatı yaratandır O, mutlak güç sahibidir, çok bağışlayandır

-hemen hazır olurum ahmet, biran önce görmem gerek oğlumu

-hayır olmaz, sizi tanımıyorum, eğer konuyu söylemeyecekseniz ben yukarı çıkıyorum, size iyi günler dedi ve yürümeye başladı

ağaçların arasından elinde valiziyle geldiğinde yüzümde acaip bir şaşkınlık oluşmuştu, dede torun birbirine sarılıp vedalaşırken ben hala şaşkınlıktan kurtulupta bagajı açamıyordum bi türlü

-seni pek iyi görmüyorum ya, hadi hayırlısı, toparlanmış olarak dönersin umarım

-aleyküm selam, hoş geldiniz safalar getirdiniz, buyrun ister içerde ister dışarda oturun

-sen iyimisin, neden sözediyosun, ben arabaya binerken yanımda kimse yoktu, dedem hasta ve evde yatıyo, ben ağaçların arasında saklanıp aracını görünce el salladım sana ve sende durup beni aldın

demekki bir sevgilsi yoktu şimdilik, içim bir hoş olmuştu bunları duyunca. gerçi kendi kendime gelin güvey oluyordum, bir kaç saat sonra ayrılacak ve bir dahada hiç görüşmicektik ama yinede hoşuma gitmişti sevgilisi olmadığını öğrenmek

-sedata söz verdim nermin teyze, bu yüzden bana darılma olurmu

-evet haklısınız ama mutlaka çıkmam lazım, çok değil 1 hafta sadece

diğer taraftan, karadenizli bir kız yolda otostop çekmez ve çekse bile tek başına bir erkeğin de tek başına olması halinde otobüse binmez.

doktor bey, sedatın yanına birini sokmam gerekiyor, yardımcı olurmusun

-olmaz ahmet, yoğun bakımda biliyosun

arkası yarın yapmıcam. birazdan biter:)

peki kaptan teşekkürler dedi yine o tatlı tebessümüyle.

-okuduğum ayeti kerimedende anlaşılacağı üzere ve hepinizinde bildiği gibi ölümsüz insan yoktur ve hepimiz bir gün ölümü tadacağız, bizlere düşen görev merhuma son görevlerimizi layıkıyla yapmaktır. canabı hak merhuma ve bizlere iki cihan güneşi, alemlerin rahmeti yüce peygamberimiz hazreti muhammet s. a. v nin sancağı altında toplanmayı nasip etsin,

-ne o beyefendi kendi gelemedide aracımı gönderdi sizi

-takılıyorum sana be ahmet, yengemi nekadar sevdiğini, üzmeyeceğini biliyorum. konuşmamız lazım ahmet, iyi değilim

-sen otur gerisini bana bırak sedat

-yarım saat kaldı varmamıza, şimdi sana diyeceklerimi iyi dinle ve sakın bir hata yapma

dönüş sırasında onla mola verdiğimiz yerlerde duruyor ve o anları tekrar yaşamak istiyordum. beraber et yediğimiz lokanta, çay içtiğimiz tepedeki kamelya ve virajdakii saklandığımız ağaçlık.

3 saat sonra

-buralarda öyle biri yok delikanlı, olsa mutlaka bilirdik

nermin teyze ve Ahmet hastaneye vardığında sedat yoğun bakımda ölüm kalım mücadelesi veriyordu, görünürde fazla bir yara beresi yoktu ama çok kan kaybetmişti doktorların dediğine göre

-sen araçta kal, sakın dışarı çıkma ben yola bakıp dönecem

-peki ahmet oğlum, güle güle git, işin rast gitsin

-olur tabi dede, buyursun gelsin delikanlı

-şu tepedeki yer çok güzel görünüyor, bi çay içelimmi orda

-nasıl yani

-ciddimizin elif, söyle hadi çatlatma beni, nasıl olacak bu

merak ve şaşkınlık içindeydi

kısaltamam:)

muhterem cemaat, kuran okumadan önce ölümle ilgili birkaç kelam etmek istiyorum, lütfen sessizce dinleyin

-böyle şeylerin şakası olmaz, lütfen yapma dedim

bir süre hiç konuşmadan etrafı seyrederek devam ettik yolculuğa, sessizliği onun çalan cep telefonu bozmuştu. ürktü birden, telefona bakıyor açıp açmamakta tereddüt ediyodu sanki.

2 ay olmuştu ayrılalı

etler ve salata nefisti, belkide çok acıktığım için bana öyle gelmişti

patika gibi bir yerde yürürken biraz yüksek olan yere ben koşarak çıktım. aşağıda kalmıştı gül, elimi uzattım onu yukarı çekmek için, oda uzattı elini ve ilk kez onun beni ilerde yakıp kavuracak sıcaklığını, aşkını hissettim

hani asfalt ağlıyo derler ya işte aynen öyle oldu. acı frenim asfaltı ağlatmıştı. hemen sağ taraftaki ağaçların arasına daldım ve iyice içeri girdimki beni görmesinler, sonrasını düşünecektim tabiki

hikayenin sonucunu tahmin eder gibiyim.

gülüştük tabi, daha adımızı bile bilmediğimizi memur nerden bilecekki:)

çarçabuk açtım mektubu, çok kısa yazılmıştı

-ben çok acıktım,15 kilometre ilerde bir et lokantası var, daha önce bir kez mola vermiştim orda ve çok lezzetliydi yemekleri, bir yemek molası verelimmi, hem karnımızı doyururuz hemde olayı anlatırsın bana

ertesi gün

-olabilir çayda güzel burasıda güzel şu kuşların cıvıltısını bu yeşilliği herzaman bulamayız dimi diye tattlı tatlı gülümsedi içime işleyen bakışlarıyla.

onları bu mutlu halleriyle sarmaş dolaş bırakıp sessizce kayboldum ordan. bir veda bile etmeden hemde, oldum olası sevmezdim vadalaşmayı

-bişe olmaz ahmet merak etme, biliyosun alışığım yola gitmeye

-kim o adamlar, senden ne istiyorlar

-onlara bir oyun oynucaz, biraz tehlikeli ama bence kesin netice verir

-tamam ben hemen yola çıkıyorum 2 saatek almaz orda olurum

-doğruyu söyle ahmet, yanına gittiğine göre durum bukadar basit değildir, söyle ahmeeeetttttt ne oldu oğluma

okuyamadımm yaaa kazmaa ondan dedim kısası olsaydıı:)

-biraz hızlanacam korkarmısın

bunu mayıs ayında parça parça yazmıştım ve 5 günde bitmişti

-nasıl buldunuz peki

-acelem yok, zaten gezmeye gidiyorum, bana ne olduğunu bu adamların kim olduğunu senden ne istediklerini anlatacakmısın