Sa'd b. Muaz de, kılıcını sıyırıp, gölgeliğin kapısı önünde dikildi.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 287, Taberi, Tarih, c. 2, s:. 284, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s:. 84, İbn Abdilberr, İstiab, c. 3, s. 1410, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 202, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 260, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s:. 287.

'Evet!' dedim. Bana:

"Sana ne oldu? Arkanda ne haber var?" diye sordu.

Peygamberimiz Aleyhisselam Yüce Allah'ın emirlerini açıklamaya başladığı zaman, Kureyş müşrikleri:

Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 3, s. 354, Halebi, c. 2, s. 25.

Ağaç yapraklarını yiyenler,

Kureyş müşriklerinin Bedir'de uğradıkları hezimeti Mekke'ye ulaşıp ilk haber veren, Huzaalardan Haysuman b. Abdullah oldu.

Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 31, Müslim, c. 3, s. 1385, Taberi, c. 2, s. 295, Ebu Nuaym, c.2, s. 475, Beyhaki, c. 9, s. 68, Zehebi, Megaif, s. 87, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 287.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 298, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 114, Beyhaki, Sünen, c. 9, s. 65.

Mücahidler, bunun üzerinde anlaşmazlığa düştüler.

'Bu, ne kötü fal!1 dedi."

"Vallahi, adamın bize söylediği doğru imiş!" dediler.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 124, İbn Sa'd, c. 1, s. 227, Taberi, c. 2, s. 242, İbn Kayyım, c. 2, s. 58, İbn Seyyid, c. 1, s.177, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 175, Diyarbekri, c. 1, s. 321, Halebi, c. 2, s. 189.

2- 10 at (Belazuri'ye göre 30 at),

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 81-91, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 226, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 257.

8-9. Hz. Ebu Bekir ile Talha b. Ubeydullah'ı İslam dininden döndürmek ve kendilerinin namaz kılmalarına mani olmak için; "Kureyşilerin Arslanı" diye anılan Nevfel b. Huveylidü'l-Adevi ile Talha b. Ubeydullah'ın ağabeyi Osman b. Ubeydullah, tutup ikisini bir ipe bağlarlardı. Bundan dolayı, Hz. Ebu Bekir'le Talha b. Ubeydullah'a "Karman," "Karineyn" denilmiştir.

"Vallahi, işte Muhammedi Abasının içinde uyuyor!" dediler.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 133.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/287.

Müşriklerin Peygamberimiz a ve Müslüman Olanlara İşkenceler Yapmaya Başlamaları

O şairse, vallahi, ben de şair bir kadınım. Kocam da şairdir.

Ebu Leheb elini kaldırdı ve yüzüme sert bir şamar indirdi.

'Vallahi, ben iyi biliyorum ki; onun söyledikleri hak ve gerçektir.

'Ya Rasul alları! Seni ve arkadaşını ağlatan nedir? Bana haber ver! Onu ağlanacak bir hal bulursam, ben de ağlayayım. Ağlanacak bir hal bulmazsam, ikinizin ağlamasına katılmaya çalışayım?' dedim.

38- Üneys b. Katade,

2- Ebu Leheb b. Abdulmuttalib,

Vallahi, aradığınız, şu mağaradan ileriye gitmemiştir!" dedi.

3- Sa'd b. Ebi Vakkas ve

"Ey Velid! Sen Mekke'ye kadar git!

Hakim b. Hizam; bir ticaret kafilesiyle, Şam'dan buğday yükleyip getirmişti.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 258, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 28, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 290.

Orada bulunduğu sırada Cühenilerden Besbes ile Adiyy b. Ebi'z-Zağba'yı; Ebu Süfyan b. Harb ve başkaları hakkında edinecekleri haberleri getirsinler diye Bedir'e gönderdi.

Allah'tan sakınınız ki, şükretmiş olasınız.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 381-382, Belazuri, c. 1, s. 122, Fahru'r-Razi, c. 32, s. 172, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 80, Kurtubi, t 20, s. 234, Zehebi, s. 147, Ebu'l-Fida, c. 4, s. 565, Kastalani, İrşadü's-sarf, c. 6, s. 25, Diyarbekri, c. 1, s.288.

Bunlardan, Peygamberimiz a Düşmanlıklarını Aşırı Derecede Sürdürenler

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/374-375.

Kureyş müşrikleri; Mekke'den gelen yiyecekleri veya satılan herhangi bir şeyi Şı'b'a bırakmamakta, hemen varıp onları kendileri satın almakta, Şı'b sakinlerini açlıktan öldürüp, böylece Peygamberimiz ın kanını dökmeye muvaffak olabileceklerini um m aktaydılar.

Kalkınız! Genişliği göklerle yer kadar olan ve müttakiler için hazırlanmış bulunan Cennete!" buyurunca, Umeyr b. Humam:

Olur ki, Allah beni şehitliğe erdirir!" demişti.

Ebu Süfyan derki:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/296-298.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/404-410.

"Benim görüşüm: İçimizdeki her kabileden, güçlü, kuvvetli, özü gözü pek, şerefli, soylu birer delikanlı alalım. Sonra, onlardan her birine keskin birer kılıç verelim. Onlar gidip, ellerindeki kılıçlarla hepsi birden tek adamın vuruşu gibi vurup, onu öldürsünler! Böylece ondan kurtulalım, rahata kavuşalım! Delikanlılar bunu bu şekilde yapınca, onun kanı bütün kabilelere dağılmış, düşmüş olur! Abdi Menaf oğulları ise, bütün kabilelerle savaşmaya güç yetiremezler, bizden diyet almaya razı olurlar. Biz de, Abdi Menaf oğullarına onun diyetini öderiz!" dedi.

Bir Keşif Birliğinin Bedir Suyuna Gönderilişi

"Vallahi, bunun aklı varsa, benim durumumu da ona sorunuz!" dedi.

Mekkeliler esirleri için kurtulmalık akçeleri göndermeye başladıkları zaman, Hz. Zeyneb de, Ebu'l-As b. Rebi' için biraz mal ile annesi Hz. Hatice'nin kendisine evlendiği sırada hediye etmiş olduğu gerdanlığı göndermişti.

Bütün bunlardan sonra, daha önce yakaladıkları o iki esirin serbest bırakılabilmesi için Muhammed onlardan fidye istiyor. Onların yakınları fidye vermek zorunda kalıyorlar. Nihayet; Muhammed'e fidye (adam başı 1600 dirhem / yaklaşık 4752 gram gümüş para) verildikten sonra o iki kişi serbest bırakılıyor.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 133, Kurtubi, Tefsir, c. 19, s. 61.

Süheyli. Ravdu'l-ünüf, c.4, s. 201, İbn Seyyid, c. 1, s. 180, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 176, Diyarbekri, c. 1, s. 322, Halebi, c. 2, s. 190.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 282, Belazuri, c. 1, s. 116, Taberi, c. 2, s. 216, İbn Hazm, s.51, İbn Esir, Usd, c. 2, s. 367, İbn Hacer, c. 2, s. 33, Halebi, c. 1, s. 456.

Onlara yeryüzünde bir iktidar mevkii verirsek, namazı gereği gibi kılarlar, zekatı verirler. İyiliği buyururlar, kötülükten vazgeçirmeye çalışırlar.

Mekke'nin aşağı tarafında bulunan Sevr dağındaki mağaraya doğru, geceleyin, yürüyerek gittiler.

"Ya Rasulallah! Ölmüş, ruhsuz cesetlere, ölmüş. kokmuş bir hale gelmiş bir topluluğa mı sesleniyorsun?! Onlarla mı konuşuyorsun?!" dediler.

Kureyş müşriklerinin ileri gelenlerinden Süheyl b. Atnr; Müslüman olan oğlu Abdullah'ı, Habeş ülkesinden Mekke'ye döndüğü zaman yakalayıp dininden döndürmek için bağlamış, Bedir seferine de kendisiyle birlikte çıkarmıştı.

Bunun üzerine, Zühre oğulları, Ahnes b. Şerikle birlikte döndüler. Zühre oğullarından hiçbir kimse Bedir'de bulunmadı.

Kılıcını kuşandı.

fransanın cezairde yaptıkları... vs. incelendiğinde islamın cihad emri daha iyi anlaşılır kanısındayım...

10- Nadrb. Haris,

Biz, şimdiye kadar, Muhammed'de hiçbir yalan görmedik ki!" dedi.

Süraka'nın bu konuşmasını, Peygamberimiz da işitti.

Enfal: 7-8.

Sa'd b. Numan b. Ekkal, Münzir b. Amr ile birlikte umrelerini yapıp dönecekleri sırada, Ebu Süfyan b. Harb arkalarına düştü.

Hz. Ebu Bekir bir deliği tıkamadığını görmüş, oradan yılan çıkıp da Peygamber a zarar vermesin diye o deliğe ökçesini dayamış, deliğin içindeki yılan tarafından ısın İmi ştı.

Peygamberimiz Aleyhisselam'ın Irku'z-zabya'da bulunduğu sırada, Ferve b. Amr'ın azadlısı Ebu Hinci, içinde hays yemeği dolu bir tulumla Peygamberimiz Aleyhisselamın yanına geldi.

70- Kudame b. Maz'un,

50- Nebhan ,

9)müslümanlar medineye yerleştiler... tek amaçları allahın birliğini kabul edip islamca yaşamaktı... fakat müşrikler medinede dahi müslümanları rahatsız ettiler ve müslümanların peşlerini bırakmayacakları belli ettiler... işte artık bunun üzerine cenabı hak müslümanların canlarını, dinlerini, mallarını korumaları için kendisine düşman olan bu toplulukla savaşmalarını emretti müslümanlara...

Peygamberimiz Aleyhisselam, ona:

Medine'de kalan Ensardan Useyd b. Hudayr, P eygatm berim iz Aleyhisselaımı karşılayarak:

170- Büceyr b. Ebi Büceyr.

d) Bakara Suresi'nin 145. ayetinde, "Ey Muhammed! Sen kıble değişikliği konusunda her türlü mucizeyi de göstersen, yine onlar se

4000 dirhem kurtulmalık akçesini Mikrez b. Hafs getirmiştir.

Sizin için, bir müjdeleyici ve için de bir korkutup uyarıcı olmamı bana emretti.

Büyük karınlı olduğu için, kendisine 'Ebu Zatülkiriş' denilirdi.

Kiminiz 'O bir sihirbazdır! diyecek.

7. Utbe b. Gazvan'ın azadlısı Habbab.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 292, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c.3, s. 145, Buhari, Sahih, c. 5, s.8-9, Müslim, Sahih, c. 3, s. 2203, Taberi, Tarih, c. 2, s. 285, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 92, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 263, Zehebi, Megazi, s. 59, Ebu'l-Fida, el-Bidaye, c. 3, s. 293.

Erkekler:

b)Allah, kıble değişikliğinia bir diğer gerekçesini de şöyle açıklıyor: "Kimin Muhammed'e uyup kimin uymadığını bileyim diye böyle yapıyorum." (Bakara Suresi, 143. ayet.) Bazı şeyleri, insanı denemek için yaparım gibi ayetler Kur'an'da çoktur. Hal böyle olunca, Allah, insanın içindekini bilmediğini itiraf etmiş oluyor. Bu da Tanrı'ya uygun olmayan bir nitelik. Bu ayetteki ifade Kur'an'ın diğer bazı ayetlerinde yer alan, "Allah, insanın içindekini de bilir şeklindeki ifadelerle çelişmektedir.

Buhari, Sahih, c. 8, s. 56.

1000 kişiden 4000 kişiye kadar olan askeri birliğe ceyş,

"Senin bunu doğru söylediğine inanıyorum.

"Adamlarınız öyle dağıldılar ki, artık onlar bir daha biraraya toplanamazlar!

Enfal: 44.

145- Ebu Talha Zeyd b. Sehl.

Peygamberimiz ın bizzat katıldıkları gazaların sayısı 27, Ashabdan birisinin kumandası altında gönderdiği seriyyelerin sayısı da 47 idi.

Mekke'de rastladığı, yemek taşıyan bir kadına:

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 117, Zehebi, Megazi, s. 65, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 278, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 76.

Mücahidleri çarpışmaya teşvik etti ve:

Eğer onu kabul etmez, reddederseniz, Yüce Allah benimle sizin aranızda hükmünü verinceye kadar bana düşen, Allah'ın emrini yerine getirmek üzere, her güçlüğe göğüs gerip katlanmaktır" buyurdu.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 184.

"Evet!" dedi.

"Medine'ye dönünüz! Onlara vermiş olduğunuz sözü yerine getiriniz!

Ali'ye müsaade buyur! Akil'in boynunu o vursun!

Nihayet, Peygamberimiz Aleyhisselam onların yanlarına çıktı ve:

Hayır! Vallahi, benim yanımda, kavmimden ve ailemden 180 kişi var ki, onlar benim indiğim yerde inerler, bindiğim yerde binerler!

"Hayır! Ferahlı değildi!

"Kısas ha?!" buyurdu ve hemen kamını açtı.

Kureyş müşrikleri, yakalamak için Muhacirlerin arkalarına c! üştüler. Onları denize kadartakip ettilerse de, kaybettiler; onlara yetişemedier.

141- Übeyyb. Ka'b,

Hamza, müşriklerin çok yakınında bulunuyordu.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 118, Belazuri, c. 1, s. 208, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 172, Halebi, c. 2, s. 184.

"Ey mü'minler emiri! Bak sırtıma!" dedi.

Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 587, Ebussuud, Tefsir, c. 5, s. 143.

"Kavmim benim savaşta ne derece başarılı olduğumu ve düşmanın bağrında yaralar açan bir kahraman olduğumu bilir.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 283, Vakıdi, c. 1, s. 82, Taberi, c. 2, s. 282, Beyhaki, c. 3, s. 91, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 286.

Umeyr b. Humam:

Sa'lebe b. Mazin oğulları ndan:

Addas:

9- Süheyl b. Amr.

6- Kureyş ulularının telakkilerine göre; Kur'an inecek idiyse, ne diye Kureyş ileri gelenlerinin yaşlı ve zengin olanlarından birisine inmiyordu?!

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 90, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 299, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 127.

"Bedir ashabı olarak ganimet üzerinde anlaşmazlığa düştüğümüz ve onda ahlakımızın kötüleştiği sırada, Enfal suresi hakkımızda nazil oldu.

Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 30, Taberi, c. 2, s. 294, Beyhaki, Sünen, c. 9, s. 68, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 297.

Bilal:

58- Mes'ud b. Amr,

Ebu Cehil'in ölüler arasında araştırılmasını emretti.

161- Ebu Davud Umeyr b. Amir,

7- Merereyn'den olan Gamisü'l-hamam'a, Gamisü'l-hamam'dan sonra,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 286-287.

Halk da bu kadar şeylerin bir kimsede birleşemeyeceğini anlayacak, sözlerinize kulak asmayacaktı r.

"Utbe b. Rebia'nın yanına gidip, ona:

58- Amr b. Süraka,

Ahmed b. Hanbel, c.1, s. 31, Müslim, c. 3, s. 1385, Taberi, c. 2, s. 294, Beyhaki, c. 9, s. 68, Zehebi, s. 87, Ebu'l-Fida, c.3, s. 297.

Peygamberimiz Aleyhisselam, onun bu sözlerini işitince:

Taberi, Tarih, c. 2, s. 245, Diyarbekri, c. 1, s. 325, Halebi, c. 2, s. 1 94.

Suyuti, Dürru'l-m ensur, c. 4, s. 132.

Hz. Ömer der ki:

İlk yetişen de, Hebbar b. Esved ile Nafi1 b. Abdi Kays idi.

"Hayır! Binmem! Fakat, onu ne kadara satın aldınsa bana söylemelisin!" buyurdu.

Ecir ve mükafat hususunda da, ben sizden daha müstağni, ihtiyaçsız değilim!" buyurdu.

5- Rafib. Mualla,

21- Evs b. Havli.

Sanıldığına göre; sahifenin şahıslar yanında bulunduruluşu, Kabe'nin içine asılısından önce idi.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 116, İbn Hazm, s. 87, İbn Seyyid, c. 1, s. 174, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 1 71.

Beyhaki, D el ail ü'n-nübüvve, c. 3, s. E bu'l-F ida, Tefsir, c. 2, s. 327.

Dağlar Meleği bana seslendi ve selam verdi. Sonra da:

Peygamberimiz Aleyhisselamla Hz. Ebu Bekir, hayranlarına binerek, çevrede rastladıkları Süfyan-ı Damri adındaki bir ihtiyarın yanında durdular.

25- Peygamberimiz Aleyhisselam mücahidlerle birlikte Bedir'e en yakın olun suyun başına gelip ineceği zaman, konak, karargah hakkında Ensar ile istişarede bulundu.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 358, Müslim, c. 3, s. 1357.

8)efendimizin hicreti ile hemen hemen her müslüman artık hicrete başladı... yani müşrikler evlerinden, yurtlarından, kendi helal mallarından... vs. müslümanları kovarak peş parasız bıraktılar...

Arkadaşlarım hakkında ne yaparsa, bana da öyle yapması için, sahibine söyle!

Nehdiye Hatun ile Kızına Yapılan İşkence

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 257.

12. Muhriz b. Nadla,

"Sana tabi olmak, senin yanında bulunup elde edilecek ganimetten yararlanmak için geldim!" dedi.

Tur: 52/30.

Ebu Cehil, Amir b. Hadrami'ye:

Hakim:

Mücahidlerin Sayılıp Peygamberimiz Aleyhisselama Tekmil Verilişi

Fakat, ona da, kırk yaşını geçmiş bulunduğu halde, vahyolunduğu yok!" demişti.

O halde, sizden her kim Haşim oğullarından herhangi birisiyle karşılaşırsa, onu öldürmesin! Kim Ebu'l-Bahteri ile karşılaşırsa, onu öldürmesin! Kim Abbas b. Abdulmuttalib'le karşılaşırsa, onu öldürmesin! Çünkü, onlar ancak isteksiz olarak, zorlanarak Bedir'e çıkarılmışlardır" buyurdu. Bunun üzerine, Ebu Huzeyfe b. Utbe b. Rebia:

"Öyle yapan m!" dedi.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 117, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 278, Heysemi, Meanau'z-zevaid, c. 6, s. 75-76.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 4 4-45, İ bn Sa'd, Taba katül-kübra, c. 2, s. 14.

Peygamberimiz Aleyhisselam, zırh gömleğini üzerine giyinmiş olduğu halde çadırından dışarı çıkarken, Kamer suresinin:

'Evet! Tanırım!' dedim. Bana, üzeri örtülü bir resim gösterdi ki, sanki tıpkı o idi! Bana:

Velid b. Velid, kadının ardından gitti ve onların yerlerini öğrendi. Ayyaş b. Ebi Rebia ile Seleme b. Hişam, tavansız bir odanın içinde hapsedilmiş idiler.

Beyhaki, Delail, c. 2, s. 339, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 18.

11- Amir b. Rebia,

22- Müşrik kadınlardan Ümmü Enmar'ın azadlı kölesi olan Habbab b. Eret, Müslümanlığını açıklamaktan çekinmeyen, dininden döndürülmek için Mekke'de en ağır işkencelere uğratılan koruyucusuz Müslümanlardandı.

"Bu köpek, Allah düşmanı Umeyr b. Vehb'dir!

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 39, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 290, İbn Esir, c. 2, s. 118, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 260.

45- Akil b. Amr,

"Siz Allah'a ve Resulullaha itaat etmiş olsaydınız, itaatiniz sizi sevindirir mi idi?

Ebu Leheb kalkıp zelil bir halde gerisin geri gitti.

Peygamberimiz ayaklarının acısına dayanamayarak yere oturdukça, kollarından tutup kaldırdılar!

Muhammed ile sair Araplar arasından çekiliniz, onu onlarla başbaşa bırakınız!

"Vallahi, şeyh doğru söylüyor!" dediler.

Peygamberimiz ise; Allah'ın emrini açıklamaktan; müşrikleri putlarından ayırmak, küfürlerinden uzaklaştırmak için, dinlerini yermek gibi, hiç hoşlanmadıkları şeyleri söylemekten geri durmadı.

Resulullah kavminin kendisine yaklaşacak yerde böyle büsbütün uzaklaştığını görünce, kendisini çağırdıkları sıradaki ümidini yitirmiş olmanın üzüntüsü içinde ailesinin yanına döndü.

Mes'ud b. Amr b. Umeyr,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 113, Belazuri, c. 1, s. 259, İbn Esir, c. 7, s. 342, Zehebi, s. 312, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 170.

Ben, İslam'da, Ebu Seleme ailesinin uğradığı musibet kadar, hiçbir ev halkının musibete uğradığını bilmiyorum.

Belazuri, Ensabu'l-esraf, c. 1, s. 131, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 19.

Vakidi, Megazi, c. 1, s. 66- 67.

Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 4, s. 201, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 194, Zürkani, Mevahibu'l-ledünniye Şerhi, c. 1, s. 323.

Sonra, gördüm ki, o adam, devesinin göğsüne vurduktan sonra, onu ordunun içine saldı.

İbn İshak, İbn Hisam, Sire, c. 1, s. 31 5-31 9, Taberi, Tefsir, c. 15, s. 164-166, Vahidi, Esbabü'n-nüzul, s. 198-199, Kurtubi, Tefsir, c. 10, s. 128-130, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 3, s. 62-63, H azi n, Tefsir, c. 3, s. 180 -181, Suyuti, D ürru'l -m e nsür, c. 4, s. 202-203.

Kimin yiyeceği yoksa, bizim yanımızda yiyecek var.

İbn İshak, İbn Hişam. c. 2, s. 274, Ta beri, c. 2, s. 278, Beyhaki, c. 3, s. 64, İbn Seyyid, c. 1, s. 253, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 269.

Başka bir gecede üç yük yiyecek gönderdi.

Kureyş Müşrikleri Hakkında Süfyan-ı Damri'den Bilgi Alınışı

113- Rüceyle b. Salebe,

'Şu adamdan dinlediğin şey ne idi?' diye sordular.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 144.

Ukbe b. Ebi Muayt'ın boynunun Hz. Ali tarafından vurulduğu da rivayet edilir.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/346-349.

11- Ammar b. Yasir, Abdullah b. Mes'ud bir deveye,

2. Salim Mevla Ebi Huzeyfe,

Yahudiler de:

"Arttır onun azabını, Muhammed gelip onu kurtarıncaya kadar!" dedi.

17- Lübeyne Hatun Müemmel oğullarının kölesi olup; Hz. Ömer, Müslüman olmadan önce, onu Müslümanlıktan döndürmek için en ağır işkencelere uğratırdı.

"Resulullah Aleyhisselamın küçüklerimizi geri çevirmesinden biraz önce, kardeşim Umeyr b. Ebi Vakkas'ı göze görünmemeye çalışırken gördüm:

İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 67.

"Ey Ekkal oğlunun cemaatı! Siz kır sakallı ulu kişinizi teslim etmeyeceğiniz hakkında antlaşmıştınız!

5. Ümeyye b. Halef,

"Evet! Bunları söyleyen benim" buyurunca, içlerinden birisi Peygamberimiz ın yakasına yapıştı.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 259, Diyarbekri, c. 1, s. 322.

Alaüddin Ali, Kenzu'l-ummal, c. 10, s. 403.

"Bilmiyorum vallahi!" dedi.

"Senin Müslümanlığını Allah bilir, dediğin doğru ise, Allah elbette onun ecrini sana verir. Amma, senin işin, görünüşte, bizim aleyhimize idi. Sen hele kurtulmalık akçelerini ödemeye bak!" buyurdu ve onun yanında bulunan 20 ukiyye (800 dirhem) altına da, harp ganimeti olarak elkoydu.

"Ya Rasulallah! Bize müsaade buyur da, kızkardeşimizin oğlu Abbas b. Abdulmuttalib'in kurtulmalık akçesini kendisine bırakalım" dediler.

59- Halladb. Amr,

167- Cabirb. Halid,

171- Itbanb. Malik,

Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 352, Müslim, c. 32, s. 1357.

"Vallahi, siz geri dönecek olursanız, kavminizle ilginizi kesmiş, onları rezil etmiş olursunuz!" dedi.

Hareket zamanı gelince kalkar, tekrar semeri devenin sırtına koyar, deveyi yanıma getirip çök-türdükten sonra arkasını döner, bana:

53- Ammarb. Yasir,

Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 181.

"Otur!" buyurdu.

Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 209.

Velid b. Mugire:

Vallahi, Arap erkekleri içinde, hiçbir zaman, ondan daha saygılı ve nezaketli bir yoldaş görmedim:

'O kurtulursa, ben kurtulmam!' dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/313.

Taberi, c. 2, s. 240, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 101, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 14.

Mekkeli Müslümanların Medine'ye Hicretleri

O sizleri bundan dolayı korkutuyor!" dedi.

Ben şimdi istiyorum ki; bana izin veresin de, Mekke'ye gidip Mekkeli müşrikleri Allah'a, Resulullaha ve İslamiyete davet edeyim! Umulur ki, Allah onlara hidayet eder. Hidayet nasip olmayanlara da, daha önce senin ashabına dinleri hususunda yaptığım gibi işkence yapayım" dedi.

İbn İshak, İbn Hişam, c.1, s.375, Ahmed b. Hanbel. c. 2, s. 237, Buhari, c. 2, s. 158, Müslim, c. 2, s. 952, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 234, Taberi, Tarih, c. 2, s. 225, Ebu Nuaym, c. 1, s. 273, Beyhaki, c. 2, s. 312, Ebu'lFerec, c. 1, s. 199, İbn Esir, Kamil,

23- Osman b. Abdullah b. Mugire,

Hz. Ebu Bekir'in Telaşlanışı ve Korkuya Düşüşü

"Bilmiyorum! Benim bu hususta bir bilgim yok! Ben onun üzerinde gözcü değilim!

Ne Zaman ve Nasıl Hicret Ettiği

Peygamberimiz Aleyhisselam, Hz. Ömer'e:

21- Halid b. Hişam b. Mugire,

"Kızkardeşinin yanında sen otur da, onunla ilgilen!" diyerek karşılık vermiş; durum Peygamberimiz Aleyhisselama duyurulunca, Peygamberimiz Aleyhisselam Ebu Ümame'ye annesinin yanında kalmasını emretmişti.

Addas'ın Utbe ve Şeybe'yi Peygamberimiz Aleyhisselamla Çarpışmaktan Vazgeçirmeye Çalışması

Onlara karşı, Ensar gençlerinden üçü;

Elleri boynuna bağlandı.

"Yüce Allah Peygamber ı gönderdiği ve onun peygamberliğini açığa vurduğu zaman, Şam'a gitmiştim.

Nübüvvetin ondördüncü yılında. Rebiülevvel ayının dördünde, Pazartesi günü seher vakti, Hz. Ebu Bekir iki devenin üstün olanını Peygamberimiz a takdim ederek:

Amcamın oğlu, korkudan yüreğinin zarı yırtılıp, olduğu yerde oluverdi!

Safvan da, Umeyr ile hiç konuşmamaya ve kendisine hiçbir iyilik ve yardımda bulunmamaya yemin etti.

Ebu Cehil ile ilk karşılaşan, Muaz b. Amr b. Cemuh oldu.

Kureyş müşrikleri, Mekke'de bağırıp başlarına topladıkları halka:

İbn İshak, İbn Hisam, Sire, c. 2, s. 286, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 450, Taberi, Tarih, c. 2, s. 283, İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s.1644, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 95, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 260.

Sana, onlardan, hoşuna gitmeyecek birşey erişmeyecektir!" buyurdu

öncelikle madem konumuz bedir savaşı... bedir savaşı çıkmadan önce neler yaşanmış kısaca özetleyeceğim ve sonrasında kaynaklara dayanarak yazdıklarımı isbatlayacağım...

"Ne acayip şey! Abdulmuttalib oğullarının erkekleri bize peygamberlik taslamalarına kanaat getirmediler de, kadınları da mı bize peygamberlik taslayacaklar?!

İbn İshak, İbn Hisam, Sire, c. 2, s. 284, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 83, Taberi, Tarih, c. 2, s. 283, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 127, Zehebi, Megazi, s. 37, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 286.

Abdulkays kabilesinden Ma'bed b. Vehb de, Bedir savaşında, iki elinde iki kılıç kullanarak çarpışmıştır.

Ben zayıf, cılız bir kimse idim.

Buhari, Sahih, c.4, s.238-239, Beyhaki, Delail, c.2, s.283, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 218-219, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 59.

Nevfel oğullarından Haris b. Amir 9 deve kesti.

131, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 304.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 174, Müslim, Sahih, c. 4, s. 1854, Tiımizi, Sünen, c. 5, s. 278, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 481, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 236, Muhibbü't-Taberi, c. 1, s. 93 İbn Kayyım, c. 2, s. 59, Zehebi, s. 322, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 182, Halebi, c. 2, s. 210.

124- Adiyy b. Zağba.

İbn İshak, İbn Hişam, Şfre, c. 2, s. 292, Vakıdi, Megazi, c.1, s. 112, Müslim, Sahih, c.3, s. 2203, Taberi, Tarih, c. 2, s.285, İ bn Esir, Kam il, c. 2, s. 129, İ bn Se yyid, U yunu'l -e ser, c.1, s. 393, Zeh ebf, M eg azf, s. 41, E b u'l-F ida, el-Bi daye ve' n-ni hay e, c. 3, s. 292.

mabedi olan Kabe, çevresine dikilen üçyüz altmış putla, puthaneye çevrilmişti.

Kabilelerden seçilmiş olan cellat delikanlılar, gecenin üçte biri geçince, Peygamberimiz ın kapısının önünde toplandılar.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 291-299, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 162-163, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s.53-57.

16- Naziye ile Mazik-ı Safra arasındaki Ruhkan vadisini geçti.

Bedir Seferine Katılan Ensar Mücahidleri

Küba'da Amr b. Avf oğullarının köyüne bakınca:

31- Habbab

Ashabdan Abdullah b. Amr:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/338-340

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 249, Belazuri, Ensab, c,1, s. 159, Taberi, Tefsir, c. 14, s. 182, Ebu Nuaym, Hilye, c. 1, s. 140, İbn Esir, Kam il, c. 2, s. 67, Zehebi, Siyer, c. 1, s. 294, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 588.

Hz. Ebu Bekir'le Talha b. Ubeydullah'a Yapılan İşkence

Peygamberimiz Aleyhisselamın Cesaret ve Metaneti

"Siz yola çıktıktan sonra geri dönüp de kavminizi rezil mi edeceksiniz?

7. Zem'a b. Esved,

İbn İshak, İbn Hişam, Sı re, c. 1, s. 336, Taberı, Tarih, c. 224-225, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 3, s. 385-386, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 1, s. 476.

"Bizimle çarpışacak kim var?" dediler.

"Her gün, ne kadar deve boğazlıyorlar?" diye sordu.

Peygamberimiz Aleyhisselam Hz. Zeyneb'in Medine'ye gelmesine izin vermesi için ya Ebu'l-As'tan söz almış, yahut o kendiliğinden söz vermiş, ya da Ebu'l-As serbest bırakılırken böyle bir şart koşulmuştu.

"Öyleyse seni kim esir etti?" diye sorulmuştu.

Mus'ab:

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 107, Taberi, Tefsir, c. 4, s. 1 66, E bu'l-Fida, Tefsir, c. 1, s. 425.

108- Hallad b. Rafi1,

12- Adiyy b. Hıyar,

Müşriklerden her biri elini başının üzerine sürdü, bir de ne görsün: Üzerlerine toprak saçılmış!

Ebu Cehil'in yanından ayrılıp, vakit geçirmeden haberi yetiştirmek için, Utbe'nin yanına vardım.

Ebu Rafi' de, anlaşmalısının kurtulmalık akçesini almaya geldiğini haberverdi. Hz. Abbas, ister istemez, onun kurtulmalık akçesini de gönderdi.

Sonra, bir ağacın yanında, Peygamberimiz Aleyhisselama tekrar gelip yetişti ve ilk defa söylemiş olduğu sözü söyledi.

25- Muattib b. Kuşeyr,

Sonra, başına geçirmek için bir miğfer aradı. Başı büyük olduğu, kimsenin miğferi onun başına uymadığı için, miğfer yerine, başına bürüdünden sank sardı.

Şehadet ederim ki; sen, Resulullahsın!" dedi ve süngüleri verip kendisini esirlikten kurtardı ki, onlar

'Bak! Onun resmini görebilir misin?' dediler.

Ten'im'de bulunduğum sırada idi ki, Abduddar oğullarının kardeşi Osman b. Talha b. Ebi Talha'ya rastladım. Bana:

"Allah bize onlardan öç almak fırsatını verdikten sonra, öcümüzü almadıkça, andolsun ki, geri dönmeyeceğiz; onlara hadlerini bildireceğiz ki, bundan sonra ne gözcü çıkanlabilsin, ne de kervanımızın önüne geçilebilsin!" dedi.

Müşriklerin Öldürülmeyip Esir Edilmelerinden Sa'd b. Muaz'ın Hoşnutsuzluk Göstermesi

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 138,143.

Gündüzün Mekke'ye girdiklerinde:

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 145, Buhari, Sahih, c. 5, s. 8, Müslim, Sahih, c. 3, s. 2203, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 92, Zehebi, Megazi, s. 59, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 294.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Müslümanlarla müşrikler arasındaki bu ilk savaşta, Ensarın müşriklerle karşılaşmalarını istemiyordu.

13- Osman b. Abdüşşems,

Muaz b. Amr b. Cemuh der ki:

"Muhammed sağ olsaydı, Zeyd gelmezdi" diyorlardı.

Ebu Hinci, Peygamberimiz Aleyhisselamın hacamatçısı idi.

'Bu, bu ümmetin Firavunu idi' buyurdu."

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 281, Taberi, Tarih, c. 2, s. 216, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 367, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 147-148, Hajebf, İnşanu'l-uvun, c. 1, s. 456.

Peygamberimiz Sakif kabilesinden hayır geleceğinden ümidini kesmiş olarak yanlarından kalkarken, onlara:

Bu evlenme işi, Peygamberimiz Aleyhisselama peygamberlik ve vahiy gelmeden önce idi.

26- Ebu Humeyde Ma'bed b. Abbad ,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/313-314.

10. Said b. Rukayş,

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 133, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 211.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 98, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 301.

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 76, İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 16

'O, Utbe b. Rebia'dır. Kureyşileri çarpışmaktan sakındırıyor ve onlara:

"Sağında giden, Hubeyb b. Yesaf değil mi?" diye sordu.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 492.

9- Zenrı'a b. Esved,

O malları toplayanlar

İbn İshak, İbn Hişam, t 1, s. 381-382, Ezraki, Ahbaru Mekke, c. 1, s. 316, Beyhaki, c. 2, s. 195, Fahru'r-Razi, c.32, s.17, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 81, Kurtubi, Tefsir, c. 20, s. 234, Zehebi, Tarih, s. 147, Ebu'l-Fida, c. 4, s. 565, Diyarbekri, Hamfs, c.1, s. 288.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/368.

"Hadi gelin; ben size yardım edeyim!" dedi.

18. Rebia b. Eksem,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 278, Vakidi, Megazi, c. 1, s. 56, Taberi, Tarih, c. 2, s. 280, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 484, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 271.

"Adalette, hiçbir beşerin diğer bir beşere karşı üstünlüğü ve farkı yoktur!" dedi.

"Buku'da halk Resulullah Aleyhisselama arzolunuyor!" deyince, Amrb. Cemuh:

Ammar b. Yasir'in babası, annesi ve kardeşi gibi, dinlerinden dönmeyip işkenceler altında can verenlerde vardı. Kureyş müşrikleri, adamına ve yerine göre, her hakareti ve işkenceyi yapıyorlardı.

İslam'da Ruhsat ve Azimetin Mahiyeti ve Hükümleri

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 2, s. 290, Ebu Davud, Sünen, c. 3, s. 1 4

İnna lillahi ve inna ileyhi raciun=Biz Allah'ın kullarıyız ve hep O'na dönücüleriz.

Yanımda, Allah'ın kullarından hiç kimse yoktu. Kendi kendime:

Rastladıkça, bana 'Ey Abdulilah!' dediği zaman ona cevap verir ve kendisiyle konuşurdum.

Hemen attan indi.

"Olur!" buyurdu.

"Öyleyse, sen onun ehlindensin!" buyurdu.

Hz. Ebu Bekir ile Talha b. Ubeydullah, kendilerine yapılan bu işkenceye rağmen, yaptırılmak istenileni yapmazlardı.

İ bn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 204, Taberi, c. 2, s. 221, İbn Seyyid, c. 1, s. 116, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 66, Halebi, c. 2, s. 5, Zürkani, Mevahib Şerhi, c. 1, s. 271.

'Allah'ım! Bana yaptığın va'dini yerine getir!

Onlardan yirmi kişiyi yirmi deveye bindirip güçlendirdi.

Belazuri, Ensab, c. 1, s. 197, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 219, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 59.

Kılıç da, bırakmayacak sizin hiçbir örtülü yerinizi!" demişti.

Ey Kureyş cemaatı! Sizler, Müslüman olanların en sonuncusu olmuş bulunduğunuz halde, irtidad edenlerin en öncüsü olmuş olmayınız!

Taberi, Tarih, c. 2, s. 247, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 475, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 53.

'Sen ona benzeyen, çizilmiş bir resim görsen, tanıyabilir misin?' diye sordu.

Bütün ev halkı Müslüman olduk:

"Ya Rasulallah! Demek, sen beni geri kalan şu ömrüm boyunca halktan dilenmeye terk ediyorsun?!" dedi.

"Yemin olsun ki, peygamberim! Sen kendilerine kitap verilenlere her türlüayeti getirsen yine onlar sana uyup kıblene dönmezler; sen de onların kıblelerine dönecek değilsin. Onlar da birbirlerinin kıblesine dönmezler. Sana gelen ilimden sonra eğer sen onların arzularına uyacak olursan, işte o zaman sen haksız davrananlardan olursun." (Bakara Suresi, 145. ayet.)

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 61, Taberi, Tarih, c. 2, s. 230, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 136.

"Ey Abbasi Kendin ve kardeşinin oğlu Akil b. Ebi Talib ve Nevfel b. Haris ile antlaşmalın Utbe b. Amr için fidye öde! Sen servet sahibisin!" buyurdu. Hz. Abbas:

"Bunu bana Allah haberverdi" buyurdu.

62- Eşlem ,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 273, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 59, Taberi, Tarih, c. 2, s. 277, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c.3, s.35, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 122-123, Zehebi, Megazi, s. 80, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 268.

"Biz, Kureyşilerin su taşıyıcılarıyız!

"Ey Allah'ın Peygamberi! Bunlar amca oğulları, akraba ve kardeşlerdir. Ben onlardan fidye almanı uygun görürüm. Onlardan aldıklarımız, kafirlere karşı bizim için bir güç, kuvvet olur. Belki de, Allah onlan doğru yola, İslamiyete erdirir de, onlar bizim için destek olurlar" dedi.

Hz. Hamza, Şeybe b. Rebia ile,

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 122, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 147.

Velid b. Velid ve arkadaşları, deniz yolunu tutarak Emec'in üzerine ulaştılar ki, bu, Peygamberimiz Aleyhisselamın Medine'ye hicret ederken tutmuş olduğu yoldu.

Genç müşrikler, Sürakaya:

Kalk da, kardeşinin öldürülmüş olduğunu dile getir, müttefiklerin haklarına riayet ve ahde vefa etmelerini Kureyşilerden iste!" dedi.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 293, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 112, Taberi, c. 2, s. 285, Zehebi, Megazi, s. 42, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 292.

Vakidt, Megazi, c.1, s. 55, İbn Sa'd. Tabakat, c. 2, s. 15.

Taifliler Peygamberimiz ın bu isteğini de yerine getirmediler.

Bunun üzerine, müşrikler bozguna uğradılar.

Ceza olarak Medine'ye kadar da yürütüldü, hayvana bindirilmedi.

"Ya Rasulallah! Oğlum Harise Cennette ise, hayra uğradı ise sabreder, Allah'ın nzasını dilerim.

7)müşrikler tutum ve davranışlarını abartıp artık fendimizi öldürmeyi kafalarına koydular ve sui kast planı kurdular... işte rabbi kendisine bunu haber vererek efendimizide hicret ettirdi... ve malum olay oldu yatağa hz. ali yattı...

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 31.

20- Malik b. Abdullah b. Osman, Medine'de esir iken ölmüştür.

'Ey Allah'ın Peygamberi! Rabbine niyaz ettiğin yetişir artk!

Ebu'l-Fenec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 1 93, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 289.

Kurtubİ, Tefsir, c. 20, s. 240.

Abdullah b. Amr b. As'ın bizzat görüp anlattığına göre; bir gün Peygamberimiz Kabe'nin Hicr mevkiinde namaz kılarken, Ukbe b. Ebi Muayt gelmiş, Peygamber ı boğmak için ridasını boynuna dolayarak şiddetle çekmeye başlamış, Hz. Ebu Bekir yetişerek onu omuzundan tutup Peygamber ın üzerinden def etmiştir.

12- Amr b. Ezrak,

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 232, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 404, İbn M ace, Sünen, c. 1, s. 53, Belazuri, Ensab, c.1, s. 185-186, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 284, İbn Abdilberr, İstiab, c. 1, s. 179, Muhibbüt-Taberi, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 74, İbnKayyı m, Zadu'l-m ead, c. 2, s. 49, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 217, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 28.

18- Esved b. Amir,

Peygamberimiz Aleyhisselam, secdeye kapanmış, durmadan:

Hz. Ömer:

Bu ayetin asıl geliş nedeni şudur: Muhammed, o toplantıdaki kavgada zayıf not aldığının farkında; o tartışmalar, kendisinde manen bir eziklik meydana getirmiş, otoritesini sarsmıştı. Dolayısıyla, burada haklılığını ispatlamak durumundaydı. Kendisiyle münakaşa yapan Abdullah'a ceza vermeye kalksaydı, çok pahalıya mal olacaktı; olayı kendi haline bıraksaydı iyi olmayacaktı. Durumu yatıştırmak için en sağlam yöntem ayete başvurmaktı. Nitekim az Önce anlamı sunulan ve bu tartışmalar esnasında inen ayette sanki, "Bakın eğer ayetten olmasaydı ben kabul etmezdim. Ama Allah bize sabır öneriyor, yoksa ne yapacağımı bilirdim" şeklinde olumlu bir imaj yaratmayı hedefliyordu. Gelen ayette, bu davada sanki İbn-i Selul haksızmış da Muhammed haklıymış gibi, "Ey Muhammed size zaman zaman haksızlık yapılır, ama siz bazen sabrederseniz daha iyi olur" deniyor. Bu olayda nasıl bir haksızlık yapılmış, gerçekten anlamak zor!

"Sen bize haber verdiğin zaman, sana haber veririz!" buyurdu.

Vallahi, Addas bize yalan söylemez!

Peygamberimiz Kabe'yi tavafa devam etti.

Resulullah :

"Babam, anam sana feda olsun! Bin!" dedi.

Sonra, her yere sığınmaya çalıştığı sırada İkrimeye rastladım.

İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1865, Kurtubi, Tefsir, c. 10, s. 181.

Zühri, Megazi, s. 65.

Bakara: 193.

"Bu ayet nazil olduğu zaman, kendi kendime:

Bir gün, Ümeyye b. Halef de Ebu Fükeyhe'nin ayağını iplerle bağlattı. Sürükleyip Remda'ya götürmelerini emretti. Kendisini oraya bıraktırdı.

"Muhammed'in oğlum aleyhindeki duasından korkuyorum!" dedi.

"Ey Hakem'in babası! Sana ne oldu?!" dediler. Ebu Cehil:

'Biz o verilmişe isyan ediyoruz.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 260.

Ahmed b. Hanbel. Müsned, c. 1, s. 417, Buhari, Sahih, 11, s. 65,131, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1418, Nesai, Sünen, c. 1, s. 162, Belazuri, E nsabu'l-eşraf, c. 1, s. 125, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 215, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 44, Heysem f, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 16.

Ben de ona doğru sıçradım.

"Üçünüz de kalkınız!" buyurdu.

İbn Sa'd, c. 4, s. 123, İbn Abdilberr, c. 4, s. 1730, İbn Esir, Usd, c. 6, s. 248.

Umeyr b. Vehb, Medine'ye doğru yola çıktığı zaman, Safvan b. Ümeyye Mekkeli müşriklere:

15- Osman b. Abdüşşems,

Bu mevsimde Arap heyetleri yanınıza geleceklerdir.

Kinane ok atmayı bıraktı.

Söylediği bir kıt'ada da:

Peygamberimiz ; kavminin hür veya köle her müşrikinin hiç sevmediği kötü tutum ve davranışlarıyla karşılaşarak üzüntüler içinde evine döndükçe, Yüce Allah onun üzüntüsünü Hz. Hatice'nin teselli ve teşvik edici sözleriyle hafifletiyor, gideriyor, vazifesini kolaylaştırıyordu.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 14, Ebu Nuaym, Delail, c. 1, s. 275.

"Şeytan uykunda seninle oynamış!

"Ya Rasulallah! Bana cihad ve gaza hakkında bilgi ver?" dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/373-375.

Necidli şeyh:

yani benim yazılarımda sizin beklediğiniz objektifliği bende sizden bekliyorum...

Ubeyde'nin kesilen ayağının bileğinden kan ve ilikleri akmakta idi.

Muhammed'in, mal için o kervanın önünü kesmeye gittiğine dair başka kaynak göstermeye gerek yoktur. Çünkü, Enfal Suresinin 7. ayeti bunu çok açık bir biçimde ifade ediyor. Bu ayetin açıklaması daha önce Ömer'in, "Bedir Savaşı'na gidelim" örneğinde açıklandığı için burada sadece özetini hatırlatmakla yetiniyoruz. Özet olarak; "Siz savaş değil de; mal istiyordunuz. Fakat Allah onların arkasını getirmek istedi ve size savaşta başarı sağladı" deniyor.

Merdaha oğullarından:

47- Temim b. Amfin oğlu,

Ashab, onların verdikleri haberden hoşlanmadılar; onları, Ebu Süfyan'ın adamlarından olabileceklerini sanarak, dövdüler.

Peygamberimiz Aleyhisselamin duası, Bedir zaferiyle kabul buyurulmuş oldu.

"Bak hele! Bak hele senin şu yüce nasibine ey Harise!" diyordu.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Hubab'ın görüşünü, önerisini beğendi.

Kalbimi Allah'a ve Resulüne imanın ferahlığı ve rahatlığı içinde ve dinime bağlılığımı da demirden daha sağlam bulmuşumdur!" dedi.

gerçekten islamı öğrenmek istiyorsan ve sorduğun sorularda samimi isen tam adrese geldin arkadaşım...

"Ey Umeyr! Allah bize senin selamlaşmandan daha hayırlı bir selamlaşmayı, Cennetliklerin selam-laşmasıyla selamlaşmayı ikram etmiştir!" buyurdu.

"Yüce Allah'ın Kureyş müşriklerinin sövmelerini, lanetlemelerini benden nasıl uzaklaştırdığına şaşmaz mısınız?

Zemahşeri, Keşşaf, c. 2, s. 430, Fahru'r-Razi, Tefsir, c. 20, s. 121, Kurtubi, Tefsir, c. 1 0, s. 1 80, Beyzavi, Tefsir, c. 1, s.571, Ebussuud, Tefsir, c. 5, s. 143.

"EyZühre oğulları! Allah sizin mallarınızı kurtardı.

Mekke'de bulunduğu müddetçe, müşriklerin tutum ve davranışlarını Peygamberimiz Aleyhisselama yazar, bildirir, Mekke'deki Müslümanlara güç ve destek de olurdu.

Resulullah , onlara:

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 160, İbn Hacer, el-İsabe, c. 3, s. 148.

Onlara eman verilirse, bana da eman verilsin!" dedi.

İbn İshak. İbn Hişam. Sire, c. 2, s. 285, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 76, 77, Taberi, Tarih, c. 2, s. 283, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 129, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 259-260, Zehebi, Megazi, s. 39, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 279-280.

15-16- Nehdiye Hatun ile kızı da, Allah yolunda işkenceye uğratılan Müslüman köle kadınlardandı.

"Sabrediniz!" buyurduktan sonra:

Müşrik Ulularının Peygamberimiz a ve İslamiyete Düşman Olmalarının Başlıca Sebepleri

57- Muaz b. Amr,

Gerçekten de, beni 'Ey Abdi Amr!' diye çağırdığı zaman, ona cevap vermezdim.

ve başka bazıları.

Ebu Cehil o sırada zırhını hazırlıyordu.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 269-270, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 41, Taberi, Tarih, c. 2, s. 275, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 33, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 250, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 265, İbn Haldun, TanTı, c. 2, ks. 2, s. 19-20.

Toplanüdakiler:

75- Ebu Sebre b. Ebi Rühm,

"Sen Resulullah ve Müslümanlar hakkında halkı sarsmak, ıztıraba düşürmek istiyorsun!

Hz. Ömer halifeliği sırasında bazılarının kendisini Hz. Ebu Bekir'e üstün tutar biçimde konuştuklarını işitince:

Buhari, Sahih, c. 4, s. 263, Müslim, Sahih, c. 4, s. 1854, EbuNuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 328, Halebi, İnsanu'l-uyün, c.2, s. 210.

Hubeyb çok cesaretli, cenkçi bir adamdı.

Vakidi, Megazi, c. 1, s. 2 6, İ bn Sa'd, Tab akat, c. 2, s. 12, Bel azurf, E nsabu'l-eşra f, c. 1, s. 28 9.

Siz onu ve malınızı korumak için yola çıkmıştınız.

38- Vehb b. Umeyr,

"Başıma gelecek bir musibetin benim yerime senin başına gelmiş olmasını ister misin?" diye sordu.

Onların yanında bir müddet kaldım.

'İşte, bizden, kendisine gökten vahiy gelen bir peygamber de var!' dediler. Biz bunun dengini nereden bulup onların dengine ulaşacağız?

Vallahi, Yüce Allah bu işi muhakkak tamamlayacaktır!

Muhammed de, sağ olsaydı, gelirdi!" dedi.

İbn İshak, İbn Hisam, c. 2, s. 278, Vakıdi, c.1, s. 57, Taberi, c. 2, s. 280, İbn Esir, c. 2, s. 484, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 271.

Vallahi, Mekke'de yarım ukıyyesi (20 dirhemi) olup da onu bizimle ticarete sürmeyen kadın erkek hiçbir Kureyşi kalmamıştır.

Kays oğullarından:

Taberi, c. 30, s. 339, Kadı I yaz, eş-Şifa, c. 1, s. 291, Kurtubi, c. 20, s. 240. Ebussuud, c. 9, s. 211.

Peygamberimiz , ayaklarından akan kanlardan çok muztarip bir halde idi.

Taberi, Tarih, c. 3, s. 223.

'Ey Ebu Hubeyş! Seni kim esir etti?' diye sordu.

4)yapılan işkencelere dayanamayan büyük bir islam topluluğu habeşistana hicret etmek zorunda kaldı... evlerini yurtlarını çocuklarını paralarını terkedip 5 parasız başka bir yurda hicret etti müslümanlar sadece allah bir ve eşi ve benzeri yok dedikleri için

Ubeyde b. Haris, o halinde yanağını Peygamberimiz Aleyhisselamın ayağının üzerine koyarak:

Zühre oğullarının müttefiklerinden:

Onlar halka bağışta bulundular, biz de bağışta bulunduk.

Haris b. Hatıb, Amr b. Avf oğulları ile ilgilenmek üzere görevlendirildi.

İbn Ebi Şeybe, Musannef, c. 12, s. 367, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 448-449, Ebu Davud, Sünen, c. 3, s. 43, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 108, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 4, s. 352-353, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 4, s. 315.

53- Hubab b. Münzir,

'Babam, anam sizlere feda olsun!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/265-266.

'Evet! Öyledir!' dedim.

"Ben şehadet ederim ki; Allah'tan başka ilah yoktur!

Nitekim, Müslümanlardan, hakikat belli olduktan; Bedir'de Kureyş müşriki eriyle çarpışılacağı açıklandıktan sonra bile, çarpışmaya ölüme sürüklenir gibi isteksiz gidenler olduğu gibi, kervan üzerine gidildiğini sanarak daha Medine'de iken ağırdan alan, hatta seferden geri kalanlar da vardı.

10- Haris b. Hazeme,

"Sizin hiç aklınız yok mu? Mağarada ne işiniz var?!

"Ben, uyuyan bir kimsenin gördüğü gibisini gördüm: Uyku ile uyanıklık arasında idim. Bir adam gördüm ki, at üzerinde gelip durdu, yanında da bir devesi vardı. Sonra da:

"Bizim sizinle bir işimiz yok!" dediler.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 112.

'Senin kocan işte bu köydedir! Artık, Allah'ın bereketi üzere, gir oraya!' dedikten sonra, Mekke'ye dönmek üzere, yanımdan aynldı.

"Halasına ait olup yanında bulunan bir yiyeceği ona götürmesine sen nasıl engel olursun?!

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 282, Belazuri, c. 1, s. 116, Taberi, c. 2, s. 216, İbn Esir, Usd, c. 2, s. 367, İbn Hacer, c. 2, s. 33, Halebi, c. 1,5.456.

Ma'bed, önünde göremediği bir çukura düşünce, Ebu Dücane onun üzerine çöktü ve başını kesti.

Malı olmadığından, kendisinden ehemmiyetsiz birşey alınıp, serbest bırakılmıştır.

"Ey Ensari kardeş! Şu gelen, kimdir? Lat ve Uzza'ya and ederim ki; gördüğüm o adam beni öldürmek istiyor!" dedi.

Müşriklerden hiçbiri yoktu ki, yaptıkları dayanılmaz işkencelerle istediklerini onlara söyletmesin!

Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 328, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 210.

12- Abdullah b. Ka'b, Ebu Davud, Salit b. Kays, Abdullah b. Ka'b'ın devesine,

68- Abdullah b. Osman,

"Yakında o cemaat bozguna uğrayacak, onlar arkalarını dönüp kaçacaklar!" mealli 45. ayetini okumuştu.

Elim, yanımdan, derime asılı kaldı!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/291.

Vaktiyle biz de bir gün bu yerimizden Huseyke'ye yürümüştük!" dedi.

Müşriklerin suya batırarak işkence yapmış olduklan bir sırada Peygamberimiz Ammar b. Yasir'e rastlamıştı.

Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 285, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 55, İbn Kayyım, Zadü'l-mead, c. 1, s. 38, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks.2, s.8.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 112, Belazuri", Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 258, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 7, s. 341, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 312, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 169.

"Ben öldürülürsem, nihayet, bir tek kişiyim. Ölür giderim!

Senin af ve mağfiretin, benim için, gazabından daha geniştir.

Piyadeler arasında atlı gibi çarpışmakta idi!" demiştir.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 136, Belazuri, c. 1, s. 157, İbn Kuteybe, Maarif, s. 111, İbn Abdilberr, c. 4, s. 1863, Zehebi, Siyeru a'lami'n-nübela, c. 1, s. 292.

Kureyş müşrikleri ona yönelip:

Hatta insan terslerini ve kokmuş şeyleri (İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 70).

O, bu vaadlerden başka, acaba ellerime ne koydu?!" diyerek ellerine üfledikten sonra;

Hz. Ömer ve Arkadaşlarının Medine'ye Hicretleri

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/280-281.

Nihayet, gelen bir süvari, ona Umeyr'in Müslüman olduğunu haber verdi!

'Beni kocamın yanına ulaşıncaya kadar götürecek bir kimseye rastlayabilir miyim ki?' deyip gittim.

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 115.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 2, s. 237, Buharı", Sahih, c. 2, s. 158, Müslim, Sahih, c. 2, s. 952, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 160, Ebu'l-Ferec İ bn Cevzi, el -Vefa, c. 1, s. 199, Halebi, İnsa nu'l-Uyun, c. 2, s. 25, Zürkani, M evahibu1 l-ledün niye Şerhi, c. 1, s. 278.

Yakubi, c. 2, s. 39, Taberi, Tarih, c. 2, s. 245, Diyarbekri, c. 1, s. 325.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 87.

"İbn Şerik, BeniZührelerle geri döndü!" dediler.

ve konuyu açıklamaya başlıyorum...

19- Muattib b. Ubeyd,

6- Ümeyye b. Halef,

'Sen, Abdulilah'sın!' dedi.

İhtiyaç olmadıkça, sefere çıkmanızın size bir gerekliliği yoktur.

Kılıcı parlatan:

Abdulesed oğulları da oğlumu bana geri verince, deveme binip oğlumu kucağıma aldıktan sonra, Medine'deki kocamın yanına gitmek üzere yola çıktım.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 117, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 71 Zehebi, Megazi, s. 65, Ebu'l-Fida, el- Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 278, Heysemi, Meanau'i-ievaid, c. 6, s. 76.

25- Kays b. Sabit; 4000 dirhemlik kurtulmalık akçesi Ferve b. Sabit tarafından gönderilmiştir.

130- Muaz b. Haris,

Beni Medine'ye ulaştırıncaya kadar, bana hep böyle yapmaktan geri durmadı.

Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 295.

Enfal: 67-69.

Peygamberimiz Aleyhisselam, onlara:

"Sen Resulullah a sorunu tekrarla!

Ebu Davud el-Mazinf der ki:

Vallahi, şu anda, sanki o kavmin vurulup düşecekleri yerlere bakıyor gibiyim!" buyurdu.

2- Amr b. Muaz,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 269, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 40

22- Ebu Abs b. Cebr,

Müşriklerin Tavaf Sırasında Peygamberimiz a Laf Atmaları ve Saldırmaları

29- Mübeşşir b. Abdulmünzir,

Yakut, Mu'cemu'l-büldan, c. 1, s. 358.

"Ey İbn Hatfab! Senin görüşün nedir?" diye sordu.

"Al bunu da, ben Abdulmuttalib'in oğlundan!" derken, müşrikin kellesi miğferiyle birlikte yere yuvarlandı!

"Ey Hafsa'nın babası! Resulullah'ın amcasının yüzüne kılıçla vurulur mu?!" buyurdu.

Yani ilkin Bakara Suresi 217. ayetle Muhammed'in adamları savunuluyor, daha sonra 218. ayetle de o katiller mücahit olarak ilan edilip, yaptıkları işe cihat deniliyor. Eğer bu tarihe kadar herhangi bir savaş olmuş olsaydı, bu cihat anlamını oraya havale edebilirdik. Ama bu olaydan önce herhangi bir savaş olmamıştır. Dolayısıyla da bu ayetteki cihat sözü ile Baht-i Nahle vakası kastedilmiştir.

Sakif kabilesi eşrafından, yanına varıp konuşmadığı bir kimse bırakmadı.

Çadırlardan, onun kanından bulaşmadık hiçbir çadır kalmadı!" dedi.

Beytin Ebu Süfyan b. Harb tarafından okunduğu da rivayet edilir.

Bilal-i Habeşi ile Annesine Yapılan İşkence

Kureyş müşrikleri ise; Peygamberimiz a tabi olanları, dinlerinden döndürmek için, işkenceden işkenceye uğratmakta idiler. Müslümanlardan kimi işkenceler altında dinlerinden döndürülmüş, kimi yurtlarını yuvalarını bırakarak Habeşistan'a, kimisi de Medine'ye hicret etmiş, dağılmışlardı.

"Nefsim, Muhammed'in nefsi Kudret Elinde bulunan Allah'a yemin ederim ki; benim söylediklerimi, siz onlardan daha iyi işitir değilsiniz! Fakat, onlar cevap vermeye kadir olamazlar!

4- beyde b. Amr,

Münafıklardan birisi de, Medine valisi Ebu Lübabe b. Abdulmünzir'e:

Ebu Bekir'in o günü, Ömer'in bütün hanedanından daha hayırlıdır!

Mahzum oğulları, kervana 5000 veya 4000 miskal altın ve 200 deve ile,

İşin ilginç yanı, bu eylemi gerçekleştiren grubun başı Abdullah, Muhammed'e, "Ey peygamber, bizim işlediğimiz bu cinayette günah yoksa, acaba Allah'tan sevap bekleyebilir miyiz veya yaptığımız iş cihad sayılır mı?" diye soruyor. Bu soru üzerine, Bakara Suresi'nin 218. ayeti iniveriyor. Anlamı şu:

Muhacirlerin Kimlere Konuk Oldukları

Fahru'r-Razi, Tefar, c. 29, s. 1 89, Kurtubi, Tefsir, c. 19, s. 60.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/290.

Birliklerin tümünü içine alan birliğe ise asker denilir.

Hz. Hatice Ebu'l-As'ı oğlu yerinde tutardı.

Ya Muhammedi Sen beni öldürürsen, küçük çocuklara kim bakacak?" dedi.

1. Abdurrahman b. Avf

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 264, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 24, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 289.

Zinnire Hatun:

İbn Ezher deresinde bir ağacın altına indi.

Fakat dövülmekten yüzü gözü ezik ve bere içinde olarak arkadaşlarının yanına döndü.

Çarşı ve pazarların, Şı'b sakinlerine giden yollarını kestiler. Şı'b'a yiyecek ve katık gitmesini önlediler.

Belazuri, c. 1, s. 234, Ebu Nuaym, c. 1, s. 273.

"Hayır! Senin yakınında yer alacağım!" dedi ve ayağını pekiştirdikten sonra, döndü.

"Sen, bu geceye kadar, hiç yanılmamıştın!?" dediler.

"Ey Allah! Yasir ailesini yarlığa!" diyerek dua etti.

Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 328

şimdi buraya kadar anlattıklarımın bir kısmını direkt 200 ün üzerinde ve yazarlarının herbirisi ayrı beldede yaşamış tarih kitaplarına dayandıracağım... bu kitapları başta turan dursun ve hristiyan müsteşrikler dahi reddedememişlerdir... işte kaynaklar sıray vermeye başlıyorum... ve inflames arkadaşımızın naklettiği turan dursunun nasıl islamı çarpıtmaya çalıştığıda ayrıca ortaya çıkacaktır...

Fakat, beni Allah size bir peygamber olarak gönderdi ve bana bir de Kitab indirdi.

53- Sa'd b. Hayseme,

"Hayır! Vallahi ben zevcemden ayrılmam ve onun yerine Kureyş kadınlarından bir kadının benim zevcem olmasını istemem!" dedi.

4- Peygamber Aleyhisselamın azadlısı ve evlatlığı Zeyd b. Harise,

Ümmü Cemil her gece pıtrakları, dikenleri, dikenli ağaç dallarını toplayıp büyük demet yapar, boynuna bağlar, geceleyin ayağına batsın. yaralar açsın diye Peygamberimiz ın geçeceği yollara atar, saçardı.

Hz. Hamza da, arkasından yetişti. Kılıçla bir darbe daha indirip, onu havuzun içinde öldürdü.

"Ey Mekkeliler! Bizim bu beyinsizimize yaptığımız gibi, siz de kendi beyinsizlerinize böyle yapınız!" dediler.

Kureyş müşrikleri, Umeyr b. Vehb'den sonra, süvarilerinden Ebu Üsame el-Cüşemi'yi de gönderdiler.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 114, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 65.

Resulullah mağaraya gitmek için evden çıktığı zaman, Ebu Bekir onun yanında idi" demiştir.

"Müslümanlara ne verilirse, sana da o verilir!" buyurmuştu. Ebu Leheb:

Onlar da:

69- Utbe b. Abdullah,

"Ya Rasulallah! O senindir! Babam, anam sana feda olsun!" dedi.

Ben de, üzgün bir halde Mekke'ye yönelip, yüzümün doğrusuna gittim durdum.

Bilal-i Habeşi'nin bu ağır işkenceler altında bayılıp ayıldığı da olurdu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/332.

Esed oğullarından:

"Sana bunlar söylettirildiği zaman, kalbini nasıl bulmuştun? Söylemiş olduğun sözlerden, kalbin ferahlı mı idi; değil mi idi?" diye sordu.

Zemahşeri, Keşşaf, c. 2, s. 430, Fahru'r-Razi, Tefsir, c. 20, s. 121, Nesefi, Medarik, c. 2, s. 301, Hazin, c. 3, s. 136, Beyzavi, Tefsir, c. 1, s. 571, Ebussuud, Tefsir, c. 5, s. 143.

Şurası, yarın inşaallah filanın vurulup düşeceği yerdiril

"Seni hak ile peygamber gönderen Allah'a yemin ederim ki; bunu benden başka, Ümmü Fadl'dan başka, insanlardan hiçbir kimse bilmiyordu.

Ebu Nuaym, c. 1, s. 273, Beyhaki, c. 2, s. 312, İbn Seyyid, c. 1, . 126, Zehebi, s. 221, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 84.

Diyarbekri, Tarihu'l-hamis, c. 1, s. 371.

Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 9, s. 293.

4000 dirhem kurtulmalık akçesini Amr b. Kays göndermiştir.

Hacc: 3941.

"Muhammed vallahi beni öldürecek! O, bana, öldürecek gibi baktı!" dedi.

Belazuri, Ensab, c. 1, s. 178-179, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 115.

Fahru'r-Razi, Tefsir, c. 20, s. 121, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 588.

52- Hıraş b. Sımme,

İbn Sa'd, c. 1, s. 204, Taberi, c. 2, s. 221, İbn Seyyid, c. 1, s. 116, Diyarbekri, c. 1, s. 288, Halebi, c. 2, s. 5, Zürkani, Mevahib Şerhi, c. 1, s. 271.

Ashabı da, kendisinin ardı sıra yürüdüler ve birbirlerine:

"Kimin ciğeri korkudan şişmiş? Benim mi, yoksa onun mu, öğrenecektir!" dedi.

Bilal ile birlikte Amir b. Füheyre bir urgana bağlanmış, çocuklar onları çekip götürüyorlar, Bilal ise 'Ehad! Ehad! Ben Lafı, Uzzayı, Hübel'i, İsafı, Naile'yi ve Büvaneyi tanımıyorum1 diyordu."

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s.376, İbn Sa'd, c.1, s.

2- Ebu Leheb,

Peygamberimiz Aleyhisselam; Kureyş müşriklerinin harp meydanına geldiklerini görünce:

Darimi, Sünen, c. 2, s. 1 37.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Bedir savaşına ya Sa'd b. Ubade'nin hediye ettiği kılıçla, ya da kılıçsız olarak çıkmıştı.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 61, Taberi, c. 2, s. 230, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 415, Ebu'l-Ferec, c.1, s. 213, İbn Esir, c. 2, s. 91, Zehebi, s. 283, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 136, Halebi, c. 2, s. 53.

Daha sonra, üçüncü bir rüzgar geldi.

"Sizin hicret edeceğiniz yurt bana gösterildi.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 43.

Ben de:

"Allah'ım! Onlar yayadırlar! Sen onları bindir!

"'Şairdir1 deriz" dediler.

Vallahi, benim gördüğüm şey; bizden bir adam öldürülmedikçe, onlardan bir adam öldürülmeyecektir!

Abdullah b. Üneys de, Peygamberimiz Aleyhisselamı Türban'da karşıladı.

İbn İshak, İbn Hisam, Sire, c. 2, s. 115-116, İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 89-90, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 86-87, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 173-174, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 171.

"Şu kavmin seni arayıp duruyorlar!

'Resulullah Aleyhisselamın beni küçük görüp geri çevirmesinden korkuyorum! Halbuki, ben sefiere çıkmayı arzu ediyor, Allah'ın bana şehitlik nasip etmesini umuyorum!' dedi.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 12.

Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 273.

Çünkü, onun getirdiği söz bir sihir gibidir: İnsanın babasıyla arasını açıyor. İnsanın kardeşiyle arasını açıyor. İnsanın karısıyla arasını açıyor. İnsanın kabilesiyle arasını açıyor!" dedi.

Taberi, Tefsir, c. 14, s. 181, Vahidi, Esbabü'n-nüzul, s. 190, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 59.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 29, Buhari, Sahih, c. 5, s. 8, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 92, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 283.

En'am: 53.

Kur'an-ı Kerim'e göre; Bedir seferinin gayesi, müşriklerle çarpışıp onların İslamiyete karşı olan mukavemetlerini kırmak, İslamiyetin tutunmasını ve yayılmasını sağlamak, müşrikliği ortadan kaldırmaktı.

29- Ubade b. Samit,

hocam bu konu çok kapsamlı bir konudur... bir fıkıh kitabı alıp okumanızı tavsiye ederim... çünkü fıkıh kitaplarının içersinde cihad bahsi 1-2 ciltlik bir yere aittir... yani konuyu buraya bir kaç kelime ile aktarmak oldukça zordur...

Beni insanların en güzel yüzlüsü, başının saçı iki yana ayrılmış, kır bir ata binmiş, şu cemaat arasında göremediğim bir kimse esir etti!' dedi.

Vakidi, Megazi, c. 1, s. 116-117, İbn Sa'd, Tabak atü'l-kübra, c. 3, s. 605.

İçlerinde Hakim b. Hizam'in da bulunduğu birtakım müşrikler İslam havuzundan su içmeye geldiler. Müslümanlar onlara engel olmak istedikleri zaman, Peygamberimiz Aleyhisselam: "Bırakınız, içsinler!" buyurdu. İçtiler.

Kutbe b. Amir'in, Yere Attığı Taş Kaçmadıkça Savaştan Kaçmayacağını Söylemesi

"Atike'nin rüyasını anıyoruz!" dediler.

7- Zem'a b. Esved,

Süheyl f. Ravdu'l-ünüf, c.4, s. 201, İbn Seyyid, c.1, s. 180, Halebi, c. 2, s. 190.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 174, Buhan, c. 5, s. 204, Müslim, c. 4, s. 1854, Tirmizi, c. 5, s. 278, Ebu Nuaym, c. 2, s. 328, Beyhaki, c. 2, s. 481, Begavi. Mesabihu's-sünne, c. 2, s. 179-180, E bu'l-F erec, c.1, s. 237, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 93, İbn Kayyım, c. 2, s. 59, Zehebi, s. 322, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 182, Diyarbekri, c. 1, s.328, Halebi, c. 2, s. 210.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 226.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 310, Zehebi, Tarıhu'l-İslam, s. 165,

Taberi, Tarih, c. 2, s. 223, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 276.

İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 4, s. 152-153, Muhibbül-Taben, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 258-259, Halebi, c. 2, s. 183-184.

Onlara eman verirsen, bana da eman ver!

İ bn İ shak, İ bn H işam, S ine, c. 2, s. 2 69, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 41, Tabe rf, T a rıh, c. 2, s. 275, Bey hakf, D e lai lü'n-nübü v ve, c. 3, s. 33, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 250, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 265.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 118, Belazuri, c. 1, s. 208, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 460, İbn Hazm, s. 88, Ebu'l- Fida, c. 3, s. 172, Halebi, c.2, s. 184.

Bizim için diriltilecek olanlar arasında Kusayy b. Kilab da bulunsun!

Şu kendinizden olan kişi, sakın sizi aldatmasın!

Ebu Süfyan, ticaret kervanını koruyup kurtardığı zaman, Kureyş ordusuna adam gönderdi ve: "Siz ancak kervanınızı, adamlarınızı ve mallarınızı korumak için yola çıkmıştınız. İşte, Allah onları kurtarmış bulunuyor. Artık geri dönünüz!" dedi. Ebu Cehil:

Bedir'de yapılacak çarpışmada müşriklerin bozulup kaçacakları da, Peygamberimiz Aleyhisselam daha Mekke'de iken, Yüce Allah tarafından:

Nahle'de müsadere edilen kervanı tazmin etmeyi üzerine alır, kavmine salma yaparsın.

Kalk ey Hamza!

Çekirdeği çıkarıl mı ş hurma, tereyağı, yoğurt kurusu ve kavurulmuş unla iyice karıştırılarak yapılan yemektir (Ebu'l-Fida, eI-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 306, Firuzabadi, Kamusu'l-muhft, c. 2, s. 21 7).

Kendilerine Kitap verilenlerden Allah'a ve ahiret gününe inanmayan, Allah ve Resulünün haram kıldığını haram saymayan ve hak dini kendine din edinmeyen kimselerle, küçülerek elleriyle cizye verinceye kadar savaşın.

Bedir esirleri arasında bulunup kurtulmalık akçesi ödendikten sonra, kardeşleri tarafından Mekke'ye götürülürken Cuhfe'den Medine'ye kaçarak Müslüman olan Velid b. Velid b. Mugire'ye, Peygamberimiz Aleyhisselam Ayyaş b. Ebi Rebia ile Seleme b. Hişam'ın durumunu sormuştu.

Esirdir. 'Şu esir olan oğluma geldim' derim.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 195.

Fahru'r-Raif, Tefsir, c. 20, s. 121, Hazin, Tefsir, c. 3, s. 136.

13- Ukbe b. Haris,

Habbab'a, müşriklerden Abdi Yağus da işkence yapardı.

1- Bedir,

"Gördün mü? Lat ve Uzza senin gözünü de kör etti!" dedi.

Müslim, Sahih, c. 3, s. 1358, Tirmizi, Sünen, c. 4, s. 162.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 119, Ebu'l-Fida, c.3, s. 172, Halebi, c. 2, s. 184.

'Sakıf kadınlarının Abdi Menaf oğullarından bir gence tabi olduğumu haber almalarından utanışım dır!' dedi."

Onun okuduğu şeyler, ne kahin mırıldanışı, ne de kahin düzmesi, koşmasıdır!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/308-309.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 130, Abdurrezzak, c. 5, s. 391, Buhari, c. 4, s. 256, Ebu Nuaym, c. 2, s. 328, Beyhaki, c. 2, s. 474, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 236, İbn Seyyid, c. 1, s. 184, Zehebi, s. 320, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 184.

153- Sevad b. Gaziyye.

"İşte, bize yapılanları, o yaptı!" dedi.

76- Dahhak b. Harise,

Eğer sen gösteriş ve övünme için çarpışırsan, Allah da seni Kıyamet günü o hal üzere diriltir!" buyurdu.

13. Amir b. Bükeyr,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 277, Taberi, Tarih, c. 2, s. 279, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 125, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 255, Zehebi, Megazi, s. 37, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 277.

Umeyr'in bu sözleri Salvan b. Ümeyye'yi sevindirdi ve ona:

Ben Rabbimin bana yüklediği elçilik vazifelerini size tebliğ ettim ve sizi öğütledim de!

7- Übeyyb. Halef,

Allah'a yemin ederim ki; bugün, Muhammed ve ashabını tutup urganlara bağlamadıkça dönmeyeceğiz!

Açlıktan ağlaşan çocukların feryatları, Şı'b'ın arkasından duyulmaya başladı.

"Onları siz öldürmediniz! Fakat, Allah öldürdü onlan!

"'Bu iki işten hangisi, Ammar'ın yaptığı mı, yoksa baba ve annesinin yaptıkları mı efdaldir?1 diye sorulacak olursa, 'Ammar'ın ebeveyninin fiili efdaldir' denilir. Çünkü, bunlarınkinde, İslamiyeti izaz için, öldürülmeye katlanma vardır."

"İşte, biz gidip onunla çarpışacağız!" dediler.

"Bizim için, git! Muhammed'in ashabını tahmin et!" dediler.

Peygamberimiz Mekke'den ayrılıp Medine'ye gideceğini Hz. Ali'ye haber verip, kendisinden, geriye kalarak, yanında bulunan ve Mekkelilere ait olan emanetleri sahiplerine teslim etmesini, sonra da, gelip kendisine kavuşmasını emretti.

"Öldü artık!" denilip bırakılırdı.

Kureyşilerin onu öldürmeye kalkacaklarını sandığım zaman, manastırlardan bir manastıra varıp kavuştum.

Abdurrezzak, c. 5, s. 384, İbn Sa'd, c. 1, s. 203-204, İbn Seyyid, c. 1, s. 115, Halebi, c. 2, s. 3, Zürkani, Mevahib Şerhi, c.

İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 480.

Velid:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 120.

Ezraki. Ahbaru Mekke. c. 2. s. 200. Taberi. Tarih. c. 2. s. 197.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s:. 287, Vakıdi, Megazi, c. 1, s:.87, Taberi, Tarih, c. 2, s:. 284, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s:. 84, İbn Abdilberr, İstiab, c. 3, s. 1410, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 202, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 260, Zehebi, Megazi, s:. 40, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 287.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/288-289.

"Ona sevab yok!" buyurdu.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 204, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 228, Taberi, c. 2, s. 221, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 193, İbn Esir, Kam il, c. 2, s. 77, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 116, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 66, Kastalani, Mevahibu'l-ledün-niye, c. 1, s. 66, Diyarbekri, c. 1, s. 288, Halebi, c. 2, s. 5, Zürkani, c. 1, s. 270.

Bu da kim?Kendi yorumunu yazmış diyebilirsiniz. Ama ben dinimizi kitap okuyarak kendi başıma öğrenmeye çalışan bir kişiyim. Benim cihad kelimesinden anladığım naçizane fikrimi söylemek istiyorum. Bence en önemli cihat kişinin nefsine karşı vermiş olduğu savaştır. Nefis insanları bu dünya ve ahirette kötülüklere sürükleyen pis bir düşmandır. Biz ona ne kadar uymadan ve istediklerini yapmadan yaşamımızı sürdürmeye çalışırsak zaten büyük bir cihat yapmış sayılırız. İnşallah Yüce Allah nefsimize hakim olmayı bize nasip eder. İyi günler.

Görevliler, Ye'cec vadisine gittiler.

Hz. Abbas Müslümanlığını gizli tutardı.

Halk iyice sakinleşti.

Abdullah b. Ebi Ümeyye ki, bu kişi, Peygamberimiz ın halası Atike Hatunun oğlu idi-Peygamberimiz la birlikte kalkıp giderlerken:

Peygamberimiz Sakif kabilesinden hayır gelmeyeceğini anlamış, ne bir erkeğe, ne de bir kadına İslamiyeti kabul etti nem em iş olmaktan üzgün ve me'yus1 bir halde, Taiften aynlarak Mekke'ye yönelmişti.

"Ben bundan başka birşey için gelmedim!

"Kim yalnızca Allah'ın Kelimesi en yüce olsun diye çarpışırsa, işte onunkisi Allah yolundadır!"

İbn Sa'd, c. 1, s. 229, Beyhaki, c. 2, s. 482, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s.94, İbn Seyyid, c. 1, s. 182, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 182, Heysemi, c. 6, s. 53, Kastalani, Mevahib, c. 1, s. 81.

Mus'abu'z-Zübeyrf, Nesebi Kureyş, s. 1 26, İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 606.

Birşey göremeyince, müşriklerin yanına döndü:

"Beni def-i hacet için serbest bırak!" dedi.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 41, 42, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 291.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Hz. Abbas'ın elçisi Ebu Rafi'i geri çevirdi.

Yüce Allah onların gözlerini aldı. Onlar Peygamberimiz ı göremediler!

"Ey adam! Bize ok atmaktan vazgeç. Seninle konuşacağız!" dedi.

11. Nübeyh b. Haccac,

Kureyş müşriklerinden Mugire oğulları Ammar b. Yasir'i bir gün yakaladılar, Meymun kuyusunun içine hatırdılar.

Dini ayıpladın!

İslam'da ilk erkek şehit o oldu.

"Ey Allah'ım! Şu bir avuç topluluğu helak edecek olursan, artık yeryüzünde Sana ibadet olunmaz!" demiş; şafak sökünce, tanyeri ağarmaya başlayınca da:

Kureyş müşriklerinden Ümeyye b. Halef; Bilal-i Habeşi'nin ellerini, ayaklarını sıkıca bağlattırır, öğle vakti kızgın güneşin altında Mekke vadisinde sırtüstü yatırtır, sonra büyük bir kaya parçasının onun göğsünün üzerine konulmasını emredip koydurur, Bilal-i Habeşi'ye de:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/328.

Sen yine yapmadın!

Harp ateşini müşriklerden ilk önce tutuşturan, Amir b. Hadrami oldu. Ona, Hz. Ömer'in azadlısı Mihca1 b. Salih karşı çıktı. Amir b. Hadrami onu şehit etti.

70 develeri, 2 de atları vardır.

3. Tufeyl b. Haris,

Ebu Leheb pislikleri başından yere silkerken, Hz. Hamza'ya:

Hz. Hamza, Şeybe b. Rebiayı,

Bedir savaşında Kuneyş müşriklerinden 70 kişi öldürüldü ve bir o kadar da esir edildi. Ebu Cehil, öldürülen müşriklerin altmışdokuzuncusu idi.

İ b n İ shak, İ bn H i şam, Sire, c. 2, s. 305, Mus'abu'z-Zübe yrf, N e sebi K ure yş, s. 1 26, Taberi, Ta rih, c. 2, s. 290, İ bn Ab dil berr, İstiab, c. 2, s. 606, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 378.

Sensin, zayıf düşenlerin Rabbi!

Ümeyye b. Halef esir edildiği zaman, Abdurrahman b. Avf'a:

Ayrıca, su sıkıntısı da vardı.

6) Muhammed tarafından dinde yapılan değişiklikler de savaş için çok önemli bir nedendi. Bunu şöyle somut bir örnekle açabiliriz: İslamiyet henüz ortaya çıkmadan, Yahudilerin kıblesi Kudüs'teki 'Mescid-i Aksa" idi. Hatta Muhammed değişiklik yapana kadar yaklaşık 17 ay, beş vakit namazı Mescid-i Aksa'ya yönelerek kılı yordu. Bilindiği gibi, namaz Mekke'de farz kılınmıştı. Muhammed orada kıble olarak Mescid-i Aksa'yı kullanmış, Medine'ye gelince, orada da bir süre buna devam etmiş ve zaman içinde bir gün Medinede ikindi namazını cemaatle kıldırırken, kalan iki rekat için yüzünü çevirip Mekke'deki Kabe'ye yöneliyor ve namazdan sonra da, Artık bundan böyle kıblemiz Mescid-i Aksa değil; Kabe'dir" diyor. Yarısını Mescid-i Aksa'ya yönelerek kıldığı ikindi namazının kalan iki rekatı için namaz içinde iken yönünü Kabe'ye çeviriyor ve Allah'tan vahiy geldi demek suretiyle kıblede bir değişiklik yapıyor.(67) Kıblenin namaz ortasında değişmesi çok önemli bir taktiktir Çünkü namaz dışında da değişebilirdi. Ama öyle olmadı. Peki niçin? Aslında Muhammed böyle yapmakla, halkın, "Kıble değişikliği bu kadar önemli olmasaydı, Allah işi o kadar aceleye getirmezdi ve namaz içinde bunu değiştirmezdi" demesini sağlamaya çalışıyordu. Yani, olaya inandırıcılık kazandırmak için, bilerek başvuru lan bir taktiktir bu. Bunun böyle olduğunu ispatlamak için Kur'an'dan konuyla ilgili birkaç ayet sunmak gerekiyor:(Muhammed'in de 17 ay Mescid-i Aksa'yı kıble olarak kullandığına, daha sonra bir gün ikindi namazını kıldırırken tanı namazın ortasına geldiği bir sırada, yu" zünü çevirmek suretiyle kıbleyi değiştirdiğine dair birkaç kaynak; Tecrid-i Sarih, Diyanet tere., No: 38 ve 256; Buhari, İman, 30; Namaz, 31, Bakara tefsiri-12-18; Müslim, Mesacid, No: 525; Buhari ve Müslim Hadisleri, el-Lü'lüü ve' Mercan, No: 302-303; Tirmizi, Salat, No: 138/340 ve Bakara tefsiri, No: 2962; Nesai, Salat, 22 No: 486; Vahidi, age, Bakara Suresi, 144. ayet; Diyarbekiri, Tarihi Hamiş, 1/367.)

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 30, Taberi, Tarih, c. 2, s. 294, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 475, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 137, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 297.

21- Yezid b. Rukayş,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 280, Taberi, Tarih, c. 2, s. 281, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 81, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 126, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 257, Zehebi, Megazi, s. 37, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 281

O sırada, Ammar b. Yasir, Peygamberimiz ın yanına geldi. Ağlıyordu.

Belazuri, c. 1, s. 260-261, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 81, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 328, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 209.

"Senin için, onlara ben giderim ya Rasulallah!" dedi.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 288.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 118, Ebu'l-Fida, 172, Halebi, c.2, s. 184.

İkinci rüzgarda Mikail Aleyhisselam 1000 melekle gelip Peygamberimiz Aleyhisselamın sağında yer aldı.

Kureyş müşrikleri Bedir'de bozguna uğradıkları zaman, Ebu'l-As b. Rebi' de esir edilen müşrikler arasında bulunuyordu.

'Ya Rasulallah! Yüce Allah'a bizim için dua et! Bizim için Yüce Allah'tan yardım dile!

Ebu Cehil:

Sevr dağı Mekke'nin aşağı kesiminde ve sağındadır. Sevr dağının Mekke'ye uzaklığı iki-üç mildir. Yüksekliği bir mildir

Şu Beyt'in Rabbine andolsun ki, o seni hicvetmiş değildir" dedi. Ümmü Cemil:

O sırada, Utbe, İma1 b. Rahasatü'l-Gıfari'ye dayanmış duruyordu.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 305, Mus'abu'z-Zübeyrf, Nesebi Kureyş, s. 126, Taberi, Tarih, c. 2, s. 290, İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 606, İbn Esir, Usd, c. 2, s. 378.

Hemen arkadaşlarının yanına dönüp kervanın yönünü Bedir yolundan çevirdi. Bedirl solunda bırakarak sahile doğru hızla ilerledi.

"Amcamın oğlu ile gelip dağa çıkmıştık ki, dağın üzerinden Bedir görünüyordu.

8. Sahbere binti Temim.

11- Münebbih b. Haccac,

Vallahi, ancak şer için gelmiştir!

"Ya Muhammedi Kavminden herkese yaptığını, bana da yap!

Müşriklerin Üzerine Kum Saçılıp Mücahidlerin Hücuma Kaldırılışı

"Evet! Vallahi gerçektir! İnşaallah, yarın Resulullah Aleyhisselam da elleri bağlanmış bulunan esirlerle birlikte gelir!" dedi.

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 80, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 61, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, C. 3, S. 281.

'Senin yanında gidecek bir kimse yok mu?' diye sordu.

Onların aralarından ve ellerinden kurtulduğu zaman, Peygamberimiz ın ayaklarından kanlar akıyordun.

"Siz, nasıl çarpışırsınız?" diye sordu.

Hicr'de (Ezraki, Ahbaru Mekke, c. 1, s. 316).

İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 8.

26- Hemen Müslümanlarla birlikte kalkıp Kureyşilere en yakın yere indiler. Başına inilen suyun üzerinde bir havuz yapılarak içi su ile dolduruldu ve su içmek için, havuza kaplar da atıldı.

Müslüman olan zayıf ve fakir bir kimse ise, onu döver, aldatıcı sözlerle kandırmaya ve Müslümanlıktan döndürmeye çalışırdı.

"İşte, yerinde söz bu adamın sözüdür! Bu öyle bir görüştür ki, ondan başka, yerinde bir görüş yoktur!" dedi.

"Bu vallahi Medine yemleridir!" dedi.

Haşim oğulları içinde de Muhammed ın üstünlüğünü dile getirdi.

Yola çıkan sahabilerin sayılan-rivayete göre-310 küsur olup, onlardan:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 30 5, Vakıdi, M eg azf, c. 1, s. 139, M us'ab u'z-Zübeyrf, N esebi Kureyş, s. 126, B elazurf, E nsabu'l -eşraf, c. 1, s. 301.

Saçılan topraktan, başına isabet etmeyen kimse kalmadı!

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 358, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1358, Tirmizi, Sünen, c. 4, s. 1 62,163, Darimi, Sünen, c. 2. s. 136.

Vakıdi, c. 1, s. 71-72, İbn Sa'd, t 2, s. 14, Beyhaki, c. 3, s. 70, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 274.

Ebu Leheb:

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 82.

Peygamberimiz ; her zaman olduğu gibi, sabahleyin Kabe'ye geldi. Kendisinin, Mekke'de kıblesi, Şam'a doğru idi.

10. Huneys b. Huzafe,

Mihca'ın, kimin tarafından atıldığı bilinmeyen bir okla vurulup şehit edildiği de rivayet edilir. Mihca1, Muhacir Müslümanların Bedir'de verdikleri ilk şehitti.

Vallahi, ben iyi biliyorum ki; bu din, güneşle ayın doğuşu ve batışı devam ettikçe, devam edecek-tir!

Kurtulmalık akçesini kardeşi Halid b. Velid ile Hişam b. Velid getirmiş, Velid Zü'l-huleyfe'de bulundukları sırada kaçıp Peygamberimiz Aleyhisselamın yanına gelmiş ve Müslüman olmuştur.

8- Abdullah b. Kays,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/352.

Yasirln zevcesi ve Ammar'ın annesi Sümeyye Hatunu öğlenin en sıcak saatinde güneşin kızdırdığı Mekke kayalığına götürüp işkence yaparlardı.

"Ya Rasulallah! Ben delik ve deşikleri de giderinceye kadar, sen yerinde dur!" dedi. Mağaranın içine girip onları da giderdikten sonra:

11. Yezid b. Rukayş,

"Bana doğru söyle: Sen buraya ne için geldin?" diye tekrar sordu.

Ahm ed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 400, Buhari, Sahih, c. 5, s. 2, 3.

Birden, bizi kuşattılar, bilezik gibi halka içine aldılar.

23- Ebu Bürde b. Niyar (Hani1).

Peygamberimiz Aleyhisselam, onun hakkında:

Velid b. Velid'in Mekke'de Tutuklu Bulunan Ayyaş b. Ebi Rebia İle Seleme b. Hişam'ı Kurtarıp

Zem'a b. Esved,

İbrı Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 23, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 126.

İbn Sa'd. Tabakat. c. 1. S.201.

Zemahşeri'ye göre:

36- Haris b. Hatıb,

Zeyd b. Sabit, yazı yazmayı onlardan öğrenmiş olanlar arasında idi.

Müslim, Sahih, c. 3, s. 1385, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 475, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 68, Zehebi, Megazi, s. 87.

"Bedir günü, saf olduğumuz ve Resulullah Aleyhisselam bizleri gözden geçirdiği sırada, beni ön safta görünce:

Sen razı oluncaya kadar senden ayrılmamamı da, bana emir buyurdu. Razı oldun mu?" dedi.

İbn İshak, İbn Hisam, Sire, c. 2, s. 298, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 11 6, Beyhaki, Sünen ü'l-kübra, c. 9, s. 65, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 131, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 265, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 305.

İbn Esir, Nihaye, c. 4, s. 279.

Sabah olunca, Süraka b. Malik, onlara:

Kureyş müşrikleri Peygamberimiz hakkında birbirlerine:

Onlar çıplaktırlar! Sen, onları giyindir!

Ensari gelip hadiseyi Resulullah Aleyhisselama anlattı.

İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 166.

Belazuri, Ensab, c. 1, s. 185, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 54.

Fakat, Hişam; bundan sonra, tekrar Şı'b sakinlerine geceleyin bir veya iki deve yükü daha yiyecek salınca, müşrikler ona ağır sözler söylediler. Hatta, onu öldürmeye kalktılar!

"Allah'ın Kitabında zikredildiği üzere, şöyle şöyle söyleyen; Peygamberine de şöyle şöyle söyleyen sen değil miydin?" dedi.

Ebu Talib, bu münasebetle söylediği yedi beyitlik bir manzumesinde:

1- Abdullah b. Ömer'i,

Sayı bakımından en az olan askeri birliğe ceride,

Nitekim, Sa'd b. Ebi Vakkas'la bazı sahabiler, Ebu Dübb vadisine kadar gitmişlerdi.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 145, c. 4, s. 29, Buhari, Sahih, c. 5, s. 8, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 92, Zehebi, Megazi, s. 72, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 293.

87- Amr b. Ebi Şerh.

Aleyhisselam Tarafından Kabul Edilmeyip, Kendisinin İleride Hoşa Gidebilecek Bir Konuşma da

2- Sa'd b. Rebi',

Kiminiz 'O bir şairdir! diyecek.

Ebu Süfyan, kervandan önce, suyun başına geldi.

Harise oğulları ve müttefiklerinden:

Ben şehadet ederim ki; Allahtan başka ilah yoktur! Muhammed de, Allah'ın kulu ve resulüdür!" dedi.

Hz. Hamza ve Hz. Ali, kılıçlarıyla Utbe'nin üzerine yürüyüp, kendisinin ölümünü hızlandırdılar.

Ubeyde b. Haris, Bedirden dönülürken, Safra'da vefat etti ve oraya gömüldü.

Kendisine karşı koyanlara şiddetle işkence yaptı.

Malik b. Duhşum uzaklaştığı zaman, Süheyl b. Amr yüzünün doğrusuna doğru çekip gitti.

Utbe b. Rebia:

41- Zeyd b. Eşlem,

Bedir günü:

'Doğrusu, ben bugünkü gibisini şimdiye kadar hiç görmemişimdir! Sizin süte ihtiyacınız yok mudur?1 dedi.

"Vallahi, ben seninle hiçbir zaman konuşmayacağım. Çünkü, sen dediğin gibi Allah tarafından gönderilmişsen, elbette ki, benim sana cevap vermemden müstağnisin, çok yüksek bir mevkide bulunuyorsun demektir.

30- Utbe b. Gazvan,

"Ya Rasulallah! O seni görmedi mi?" diye sordu.

Safvan ona bir kelime ile bile cevap vermedi, sustu.

69- el-Lü'lüü ve'l Mercan, No: 848-882; Buhari, Ceza-i Say d, 26 ve "Mekke Camii'nde Namaz Kılmak" bölümü, 1. bap; Müslim, Hac, 415/827.

33- Hanzale b. Kabfsa,

Yüce Allah; müşriklere karşı Peygamberimiz ı amcası Ebu Talib ile, Hz. Ebu Bekir'i de kavim ve kabilesi ile korudu.

Abduddar oğullarından:

Utbe ve Şeybe b. Rebia, Peygamberimiz a yapılanları seyretmekte idiler.

"Ya Rasulallah! Bu Ümmü Cemil'dir. Eziyet edici bir kadındır. Sana doğru geliyor! Onun seni görmesinden korkuyorum! Keşke bu kadın sana bir zarar vermeden, eziyet etmeden kalkıp gitmiş olsaydın, bir köşeye çekilseydin!" dedi.

Cuhfeye kadar gittiler.

Yanlarından geçmekte olan cual böceğini gösterip, 'Şu cual de, Allahtan başka, tanrın mıdır?' diye sorarlar; o da, kendisine yaptıkları ağır işkenceden kurtulabilmek için 'Evet!' derdi."

Siz beni yurdumdan çıkardınız, başka insanlar ise beni barındırdılar!

Oklar yapar, onları Zemzem'in yanındaki çadırımda yontardım.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 127.

Meleklerin İslam Mücahidlerine Nasıl Yardım Ettikleri

"Zeyneb yanınıza gelinceye kadar, siz Ye'cec vadisinde bulununuz.

Utbe b. Rebia, Ebu Cehil'e:

O halde, onun hakkındaki görüşlerinizi birleştiriniz!" dediler.

'Ey Abdi Amr!' diye seslendi.

Sana bahçeler, köşkler, altın, gümüş hazineleri versin de, senin geçimini aradığını gördüğümüz çabalardan, bunlarla seni müstağni kılsın!

Müşriklerin esirlerinden, mali durumlarına göre, 1000 dirhemden 4000 dirheme kadar kurtulmalık akçesi alınmış; hiç malları olmayanlar, kurtulmalık akçesi alınmaksızın serbest bırakılmışlardır.

Ebu Cehil'e:

Ebu Fükeyhe'nin boğazını boğarcasına sıktı.

3- Ebu Süfyan,

Ümeyye b. Halef Mekke'de ona İslam'ı bırakması için işkence yapar, onu Mekke'nin güneşten kızmış kumluğuna yatırarak büyük bir kaya parçası getirip onun göğsünün üzerine konulmasını emreder, sonra da:

19- Hakem b. Ebi'l-As,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 380, Belazuri, Ensab, c. 1, s. 122, Taberi, c. 30, s. 339, Fahru'r-Razi, c. 32, s. 171, Kurtubi, c. 20, s. 240, Nesefi, c. 4, s. 382, Beyzavi, c. 2, s. 581, E bussuud, c. 9, s. 211.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/293-301.

7- Onların evlerine girmemek üzere, küfür üzerinde aralarında andlaştılar. Kararlaştırıpüzerinde andlaştıklan bu maddeleri bir sahifeye yazdılar. Sahifenin üzerine üç mühür bastılar.

Asram oğullarından:

Abbas Müslüman oldu. Ümmü Fadl da Müslüman oldu.

"Ey Allah'ın Resulü! Kureyş kavmi 200 zira1 veya bunayakın mesafede bulundukları zaman, yayla ok atışı olur!

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 406.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 132.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/312.

Fakat, bu, semavi bir iştir.

"Hangi altınlar?" dedi.

Hubab b. Münzir, bu hususta görüş sahibi olarak tanınırdı.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 119, İbn Seyyid, c. 1, s. 1 75, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 172, Halebi, c. 2, s. 184.

'Mahzun olma ! Allah hiç şüphesiz bizimledir!' derken, Allah onun üzerine sekinetini indirmiş, onu görmediğiniz ordularla desteklemiş, kafirlerin kelimesini alçalt-mışt. Allah'ın kelimesi ise, o çok yücedir. Allah mutlak galibdir, yegane hüküm ve hikmet sahibidir."

Cüheym b. Salt'ın Rüyası ve Ebu Cehil'in İddiası

Abduleşhellerin kardeşi Abbad b. Bişr'e konuk olan Muhacirler:

Peygamberimiz Aleyhisselam Hz. Ömer'in Umeyr b. Vehb'in kılıcının kayışını sımsıkı tuttuğunu görünce, ona:

Hazrecilerin parolası "Ya Beni Abdullah!",

İbn Sa'd, Tabak atü'l-kübra, c. 3, s. 233, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 404, İbn Mace, Sünen, c. 1, s. 53, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 158, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 284, Ebu Nuaym, Hilyetu'l-evliya, c. 1, s. 1 49, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c.2, s. 282. İbn Abdilbetr, İstiab, c. 1, s. 179, Muhibbüt-Taben, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 74, Zehebi, Tarihu'l-İsiam, s. 217, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ye'n-nihaye, c. 3, s. 28.

Kureyş müşrikleri, Bedir'e çıkıp gelmeden önce, Mekke'de Kabe'nin örtüsüne yapışarak Allah'tan yandım istemişler

Ben, biryıl veya biryıla yakın bir müddet, her sabah Ebtah'a çıkıp oturur; akşama kadar ağlar dururdum.

41- Utbe b. Rebia.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 117, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 72, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 278.

Onlar:

Bu ev halkı topluca Müslüman olmuşlar, dinlerinden döndürülmek için, Mahzum oğulları tarafından toplu olarak işkenceden işkenceye uğratılmışiardır. Mahzum oğulları;

Ezberlediğim sureyi onlara okudum.

'Acaba hangi cemaat bozguna uğratılacak ve kimlere galebe çalınacak?!' demiştim.

Sa'd b. Muaz'a dönerek:

Kocam Ebu Seleme ise Medine'ye gitti.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 70-71, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 283.

"Geceleyin bizi koruyacak kim var?" diye sordu.

Ridası omuzundan kayıp düştü.

Hayır! Vallahi, bunun ondan başka türlü olduğunu öğrenecektir!" diyorlardı.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire. c.1, s. 387.

103- Fake b. Bişr ,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 127, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 348, Taberi, c. 2, s. 244, Süheyli, Ravd, c. 4, s. 201, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 177, Diyarbekri, c. 1, s. 325, Halebi, c. 2, s. 194, Zürkani, c. 1, s. 323.

Mücahidlerden kimine bir deve ile birlikte ev eşyası,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.1, s. 375, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 188, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 2, s. 237, Buhari, Sahih. c. 2, s. 158, Müslim, Sahih, c. 2, s. 952, Taberi, Tarih, c. 2, s. 225, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 197, İbnEsir, Kamil, c. 2, s. 87, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 197, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 87, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 86, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 67, Halebi, İnsanu'l-Uyun, c. 2, s. 25.

1- Bir gün Kureyş eşrafı Kabe'nin Hicr diye anılan yerinde toplanarak Peygamberimiz ı konuşmaya başladılar:

Zekvan b. Abdi Kays yalnız başına ayağa kalkınca, Peygamberimiz Aleyhisselam:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/323-325.

Bunun üzerine, Habbab demiri alır, ateşte kızdırır, Ümmü Enmar'ın başını onunla dağlardı!

45- Hz. Ebu Bekir, Abdullah b. Atik b. Osman,

Birtakım adamları da, hayvanlara bindirip, her tarafa saldılar.

Taberi, Tarih, c. 2, s. 283, Zehebi, Megazi, s. 39.

'Ben onun diyetini ödemeyi üzerime alıyorum. Sen de Hanzaliye'nin oğluna git! Ona:

O, Müslüman olmuştur. Onun evinde gizlen!

Ebu'l-As'ın annesi Hale binti Huveylid, Peygamberimiz Aleyhisselamın zevcesi Hz. Hatice'nin de kızkardeşi idi.

İbn İshak, İbn Hişam, c.2, s. 305, Mus'abu'z-Zübeyrf, Nesebi Kureyş, s. 126, Taberi, c. 2, s. 290, İbn Abdilberr, c.2, s. 606, İbn Esir, c. 2, s. 378.

Taiflilerden, ne barındıracak, ne de yardım edecek bir kimse görülmedim.

'İlerle ey Hayzum!' diye seslendiğini işitti.

"Ben buraları, buralardaki kuyuları bilirim: Onların tatlı sulu, sulan çekilmez, kesilmiş olanları da benim malumumdur!"

"Üzerimizden vebal kalkıncaya kadar" (Zürkanf, Mevahibu'l-ledünniye Şerhi, c. 1, s. 257).

Bütün işler ancak Allah'a döndürülür."

Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 295, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 415, İbn Seyyid, c. 1, s. 134, Zehebi, s. 283, Halebi, c.2, s.52.

Ona vahiy geldiği gibi, bize de vahiy gelinceye kadar!" demiştir.

Müslim, c. 4, s. 2203, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 48.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 264, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 24, İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 12, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 289.

3. Utbe b. Gazvan.

Eğer o gerçekten peygamberse, siz onunla saadete erersiniz!

Umeyrb. Vehb, Hicr'de Safvan b. Ümeyye ile oturup Bedir'de kuyuya atılanları ve uğradıkları musibetleri anlatınca, Safvan b. Ümeyye:

Ebu Nuaym, D el ail ü'n-nübüvve, c. 1, s. 193, İbn Seyyid, Uyun, c. 1, s. 103, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 62.

Ümeyye b. Halef de hemen hazırlanıp halk ile birlikte sefere çıktı. Kureyş müşrikleri hazıriıkl arını iki veya üç günde bitirdiler. Silahlarını ortaya çıkardılar. Silahsızlar için silah satın aldılar. Zenginler, zayıflara ellerinden gelen yardımı yaptılar.

Hayatının sonucunda

"Senin Hicr'de Safvan b. Ümeyye'ye koştuğun şart ne idi?" diye sorunca, Umeyr korktu ve:

24- Rifaa b. Amr,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/340-343.

"Biz meleklere taparız! Melekler Allah'ın kızlarıdır!" dedi.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 209, Belazuri, c. 1, s. 234, Ebu Nuaym, c. 1, s. 273, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Veta, c. 1, s. 197, İbn Kayyım, c. 2, s. 51.

Yakubi, Tarih, c. 2, s. 36, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 295, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 416, İbn Seyyid, c.1, s.134, Zehebi, s. 283, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 136.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Hz. Ebu Bekir'in görüşüne meyletti, Hz. Ömer'in görüşüne meyi etmedi.

3- Esved b. Abdi Yağus,

Bu ikisinin dört biner dirhemlik kurtulmalık akçeleri, Talha b. Ebi Talha tarafından ödenmiştir.

"Size doğru söyledikleri zaman, onları dövdünüz!

20- Sağ taraftan Zefiran vadisine doğru ilerledi.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 74, Taberi, Tarih, c. 2, s. 288.

Şüphe yok ki, Allah çokyariıgayıcıdır, çok esirgeyicidir."

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/399-402.

Kum tepesinin üzerinde müşriklerin birisiyle Sa'd b. Hayseme çarpışıyordu. Müşrik, nihayet Sa'd b. Hayseme'yi şehit etti.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s.1 16.

1- 150 adet deve,

Abdurrahman:

8- Ebu Kays b. Fake,

5. Cübeyr b. Mut'im ,

4. Tuaym b. Adiyy,

38- Sa'd b. Ebi Vakkas,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/373.

24- Muaviye b. Mugire,

A diyy b. Neccar oğulları ndan:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 129, Mes'udi, Murucu'z-zeheb, c. 2, s. 285, İbn Esir, c. 2, s. 104, Muhibbüt-Taberi, c.1, s. 86, İbn Seyyid, c. 1, s. 187, Diyarbekri, c. 1, s. 324.

"Şu Ümmü Abd'in oğlu ne diyor?!" diyerek mırıldandılar ve sonra da:

"Beyza akabesine eriştiğimiz sırada, Addas'ın orada oturduğunu ve Utbe b. Rebia ile Şeybe b. Rebiayı görünce, sıçrayıp onların ayaklarına sarılarak:

'İstersen, git, kocana kavuş!' dediler.

Ammar ağlıyordu!

1- Öldürmek için Peygamberimiz kendilerine teslim edilinceye kadar, Haşim oğullarından gelecek barış dileği asla kabul edilmemek,

İbn İshak, İbn Hişam, Sıre, c. 2, s. 120, İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 132, İbn Atodiltaerr, İstiab, c. 4, s. 1559, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 4, s. 455.

Yüce Allah sizi yine biraraya toplar!" buyurdu.

İçlerinden birisini Ebu Cehil'e benzetmeyi ve onun gibi giydirmeyi kararlaştırdılar. EbuKays b. Fake b. Mugireyi Ebu Cehil'e benzeterek giydirdiler.

Ebu Dücane kırmızı bez,

Bedir'de savaş sona erince, Cebrail Aleyhisselaım, kısrak üzerinde, zırhlı, mızraklı olduğu halde Gubar seniyesinde görünüp:

45- Malik b. Mes'ud.

"Ben birşey bulamadım Fakat, ey Kureyş cemaatı! Ben kabirlere ölü indirilen keçeler, çullar, Yesrib'in saka develerinin ölüler taşıdıklarını gördüm !

Ebu Nuaym, c. 1, s. 273, Beyhaki, c. 2, s. 312, İbn Seyyid, c. 1, s. 126, Zehebi, s. 221, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 84, Halebi, c. 2, s. 25.

Eğer onlar onu öldürürlerse-ki, zaten sizin de istediğiniz bu idi-istediğiniz olmuş olur.

Mekkeli Muhacirlerden Küba'da Bel haris b. Hazreclerden Sa'd b. Rebia'ya konuk olanlar

"Bana arkadaşlarım gibi muamele yapsın!

Buhari, Sahih, c. 4, s. 83, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1420.

Hemmam b. Münebbih, Sahile, 80. hadis, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 339, Buhari, Sahih, c. 21, s. 11, 12, Ebu Davud, Sünen, c. 3, s. 44, Darimi, Sünen, c. 2, s. 218.

Hz. Hatice de, Ebu Talib de, bu yolda bütün mallarını harcadılar.

Buhari, c. 8, s. 56, Belazuri, c. 1, s. 176, Ebu Nuaym, c. 1, s.144, Beyhaki, c. 2, s. 283, İbn Esir, c.2, s. 115, Zehebi, s.219, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 60.

Yine Ebu Leheb:

Hz. Ali döşeğe girdi. Hadramevt işi abaya da büründü.

"Evet! Biz Allah'ın Peygamberinin meclisinde bulundurduğu kişileriz!

Vadinin en uzak taraflarını gezip dolaştı.

Peygamberimiz Aleyhisselam esirlerin işini Hz. Ebu Bekir, Hz. Ali ve Hz. Ömer'le istişare etti.

Hapsetmek,

Uzun boylu, ak benizli, gökle yer arasında, kır at üzerinde bir adam yetişip beni bağladı.

"Muhammed'i bekliyoruz!" dediler.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 156, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 476.

Başına indiğimiz suyun üzerinde bir havuz yapalım ve içini su ile dolduralım.

Kinane; yayını ve ok çantasını aldıktan sonra, güpegündüz devenin yularını çekerek Mekke'den yola çıktı.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 342-362, Vakıdi, Megazi, c.1, s. 156-172, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 419-601.

Bunlar, Ayyaş b. Ebi Rebia'yı buldular ve ona:

Ebu Cehil taşı yüklendikten sonra Peygamberimiz a doğru ilerledi.

Kendisi çok mal sahibi idi, malları da kavmine veresiye dağılmış bulunuyordu.

1. Zeyneb binti Cahş ,

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 15, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 324, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 1 43, Zehebi, Megazi, s. 89, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 327.

Onlar böyle konuştukları sırada idi ki, Peygamberimiz göründü, yürüyerek geldi.

İbn İshak. İbn Hişam, c. 2, s. 317, Taberi, c. 2, s. 294, Ebu Nuaym, c.2, s. 481, Beyhaki, c. 3, s. 149, Zehebi s. 50.

Velid b. Velid:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire. c.1, s. 287-288, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 49.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/265.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/380-381.

Nihayet, yolun bir kısmında bulundukları sırada, Ebu Cehil ona:

Bunun üzerine, Umeyr b. Humam, azık torbasından birkaç hurma çıkarıp yemeye başladı. Sonra da, kendi kendine:

Kadınlar

"Hayır! Vallahi, ya Rasulallah! Bana ne babamdan, ne de onun vurulup düşeceği yerden dolayı bir şüphe gelmiştir.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 316, Taberi, Tarih, c. 2, s. 293, Ebu Muaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 479, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 149, İbn Abcliltoerr, İstiab, c. 3, s. 1221, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 135, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c.3, s. 313.

'Allah'ın ve Resulullahındır!' dedim.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s.34O, Belazuri, c. 1, s.196, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 283, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 69, Usd, c.7, s. 123, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 117, Zehebi, s. 218, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 59, İbn Hacer, c. 4, s. 312, Hazin, c. 4, s. 385, Kastalani, c.1, s. 66. Halebi, c.1, s. 482.

Sonra, Allah katındaki mevkiini, dediğin gibi, peygamberliğini öğrenmek, seni doğrulamak ve sana uymak üzere senden kendileri için birşeyler istediler.

144- Ebu'ş-Şayh Übeyy b. Sabit,

Mekke'de çoluk çocuğunu benden daha geniş geçindiren bir kimse bulunmadığını sen de bilirsin!" dedi.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 136, Belazuri, Ensab, c. 1, s. 157, İbn Kuteybe, Kitabu'l-maarif, s. 111, İtan Abdilberr, İstiab, c.4, s. 1 863, Zehebi, Si yem a'lami'n-nübela, c. 1, s. 292.

"Bir gün 9, bir gün 10!" dediler.

Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 11, Buhari, c. 8, s. 56, E bu Davud, c. 3, s. 47, İbn Esir, c. 2, s. 115.

Hz. Ali de, Velid b. Utbe ile karşılaştı ve çarpıştı.

Habeş ülkesi, öteden beri, Kureyşlilerin ticaret için kışın gidip geldikleri, geçimlerini bol bol sağladıkları emniyetli bir yerdi.

Cübeyr b. Mut'im der ki:

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 228, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 260, Yakubi, Tarih, c. 2, s. 39, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 238, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 327-328, Halebi, Insanu'l-uyun, c. 2, s. 209.

Bir de önündeki müşrike bakınca, onun boylu boyunca yere serilmiş, bumunun berelenmiş, yüzünün-kırbacın vurduğu şekilde-yanlmiş olduğunu gördü!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/377-380.

Kendisinin, çıplak vücuduna demir gömlek giydirilip, en sıcak günde Remda'da güneş altında vücudunun yağı eritilircesine tutulduğu da olurdu.

Nitekim, Sa'd b. Muaz dostu Ümeyye b. Halefin yanında Kabe'yi tavaf ederken üzerlerine gelen Ebu Cehil'in:

İbn İshak, Kitabu'l-mübteda ve'l-meb'as, c. 5, s. 191, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 206-207, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 111-112, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 161, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 64-65, İbn Ebf Şeybe'den naklen Alauddin Ali, Kenzu'l-ummal, c. 14, s. 39-40.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 482, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 20, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 189, İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 588, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 346.

5- Ebu'l-Bahteri b. Hişam,

Ganimet mallarına hıyanette bulunmayınız!

Bunun üzerine Peygamberimiz durdu, sonra da:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 305, 306, Mus'abu'z-Zübeyri, Nesebi Kureyş, s. 126, 127, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s.301, Taberi, c. 2, s. 290, İbn Abdilberr, c. 2, s. 606, İbn Esir, c. 2, s. 378.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 342-343, Belazuri, Ensab, c. 1, s. 1 97, Zehebi, Tarihu'l-İ slam, s. 219, E bu'l-Fida, c. 3, s. 59.

"Ben, Ali'yim!" dedi.

O da, onu hiç dokunmadan bana geri verirdi."

9- Utbe b. Gazvan, Tuleyb b. Umeyr, Suveybit b. Hamnele, Utbe b. Gazvan'ın devesine,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 289, Taberi, Tarih, c.2, s. 284, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 86, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 261.

Orada toplanmış bulunanlar, mağaraya elli zira1 kalıncaya kadaryarıştılar.

Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 198.

12. Nübeyh b. Haccac,

79- Abdullah b. Kays.

Ubeyd b. Sa'lebe oğullarından:

12- Nübeyh b. Haccac,

Kureyş müşrikleri, İslam mücahidlerinin karşısında saf bağlayıp kılıçlarını sıyırdılar. Ebu Cehil, safta kısrağının üzerinde idi.

56- Kays b. Saib,

4- Nadr b. Haris,

Kabe'nin yanında kalkıp irad ettiği hutbesinde:

Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 4, s. 163.

Şeybe b. Rebia,

"Ona bir ecir ve sevab yok!" buyurdu.

Cebbar b. Sahr onu esir etti. Önüne düşürüp götürürken, Nevfel, Hz. Ali'nin kendisine doğru seğirterek geldiğini gördü ve:

Müşriklerin İslam Mücahidleri Hakkındaki Keşif ve İntibaları

Biz vallahi Araplardan, senin kavminin başını derde soktuğun gibi kavminin başını derde sokan bir adam daha bulunduğunu bilmiyoruz!

'Ey Rabbim! Yeryüzünde kafirlerden yurt tutan hiç kimse bırakma!' demişti.

"O kafirler, iman edenler için 'Eğer onda bir hayır olsaydı, bu hususta onlar bizim önümüze geçemezlerdi, bizden önce ona kusamazlardı dediler.

Kureyşlilerden Bedir seferine katılanların uğradıkları musibetin haberi Ebu Leheb'e gelince, Allah onu zelil ve hakir kıldı.

Kendisini, işkenceden işkenceye uğratıp, dininden döndürdüler.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 63, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 237, Taberi, c. 2, s. 231, İbn Seyyid. c. 1, s. 136.

Hem bunlarla senin Allah katındaki mevkiini ve dediğin gibi Allah'ın seni peygamber olarak gönderdiğini öğrenmiş oluruz!" dediler.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 353, Taberi, Tarih, c. 2, s. 290, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 476, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 142-143, Heysemi, M ecmau'z-zevaid, c. 6, s. 86, E bu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 327.

Ne diye, bize vereceğin cevaplan daha önceden sana öğretmedi? Getirip bize tebliğ ettiğin şeyleri kabul etmediğimiz takdirde kendisinin bize ne yapacağını sana ne diye haber vermedi?!

Ben şehadet ederim ki; sen Allah'ın gerçekten resulüsün ve doğrusun! Ben şehadet ederim ki; Allah'tan başka ilah yoktur ve sen de, hiç şüphesiz, Allah'ın resulüsün!" dedi.

"Bunu sana kim haberverdi?! Vallahi, bunu benden ve Ümmü Fadl'dan başka, halktan hiçbir kimse bilmiyordu!" dedi.

2. Şeybe b. Rebia,

Suheyb b. Sinan'a Yapılan İşkence

Utbe:

"Bakara Suresi 144'te, 'Ey Muhammed! Sen ve diğer Müslümanlar namazda yüzünüzü Mescid-i Haram'a çevirin' demekten kasıt, eğer Kabe'nin içinde iseler; Bakara 149'da ise caminin dışında fakat Mekke şehri içinde iseler; Bakara 150'de ise Mekke'nin dışında, dünyanın herhangi bir yerinde iseler geçerlidir."

Hz. Ali derki:

Vakidi, c. 1, s. 76, İbn Sa'd, c. 3, s. 23, 103.

Addas'ın yanına As b. Münebbih b. Haccac uğradı. Ona:

Zeyd:

"Ey Sevad! Allah'ın Resulüdür o!?" dediler.

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 126.

Perşembe günü Hz. Ebu Bekir'le birlikte Sevr mağarasına girdi. Mağarada üç gece kaldılar.

Bunlardan birisi, Cumah oğulları ailesinden bir kadınla evli bulunuyordu.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 228, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 238.

Onun çağrısına icabet ediniz!

İ bn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 60, İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s.211, Belazuri, c. 1, s. 237, Taberi, Tarih, c. 2, s. 229, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 211, İbn Kayyım, c. 2, s. 52, İbn Seyyid, Uyun, c. 1, s. 134, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 282, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s.135, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 10, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 35, Kastalani, Mevahib, c. 1, s. 73, Diyarbekri, c. 1, s. 302, Halebi, c. 2, s. 52.

Beni bir kiliseye koydular ki, orada birtakım resimler vardı. Bana:

Malı olmadığından, serbest bırakılmıştır.

"Ey Sevad! Sen niçin böyle yaptın?" diye sordu.

Müslim, Sahih, c. 3, s. 1385, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 475, Beyhaki, Sünen, c. 9, s. 68, Zehebi, Megaif, s. 87.

Ebu'l-Yeser Hz. Abbas'la karşılaştığı zaman, o, ayakta donmuş gibi duruyordu.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 82.

Biz de, vaktiyle bu yere, Selime oğullarına inip adamlarımızı şuracıkta gözden geçirmiş, silaha dayanabileceklere müsaade etmiş, silah taşımaktan aciz küçükleri geri çevirmiştik. Sonra da, Huseyke Yahudilerinin üzerine yürümüştük.

11- Muhammed b. Mesleme,

Ebu Cehil kabul etmedi ve hatta Hakim'in veya kölesinin yakasına yapışınca, Ebu'l-Bahteri kızdı. Eline geçirdiği bir deve çenesi kemiği ile vurup Ebu Cehil'in başını yardı, kendisini yere yıktı, tepeledi, tekmeledi durdu.

'Evet!1 dediler.

Bu husus, Kur'arvı Kerim'de şöyle açıklanır:

Abdullah b. Revaha, Aliye'deki Ümeyye b. Zeyd oğullarına kadar, Ensar mahallelerini ev ev dolaşıp onlara zaferi müjdeledi.

"Değerli birer denklersiniz!" dedi.

Belazuri, Ensab, c. 1, s. 195, İbn Hacer, el-İsabe, c. 4, s. 399.

'Siz şu zavallı kadıncağızı kocasının yanına daha ne diye göndermezsiniz?!

Hz. Abbas, kendisinin ve yeğeni Akil'in kurtulmalık akçeleri olmak üzere, Medine'ye 80 ukiyye altın veya 1000 dinar gönderdi.

Gündüzün de, Kureyş müşriklerinin arasında onlarla birlikte bulunur, onların konuşmalarını, danışmalarını, Peygamberimiz la Hz. Ebu Bekir hakkında söylenen şeyleri dini er, müşriklerin hile ve tuzaklarından, duyduklarını da ezberler, akşamleyin gelip Peygamberimiz la Hz. Ebu Bekir'e haberverirdi. Hz. Ebu Bekir'in azadlısı Amirb. Füheyre de; Hz. Ebu Bekir'e ait davarları Mekkelilerin çobanlarıyla birlikte yayardı. Sabahleyin onlarla birlikte çıkar, akşam dönüşünde ise, davarlarının yürüyüşünü ağırlaştınp çobanlardan geride kalır, gece karanlığı basınca, davarlarıyla birlikte Sevr mağarasına dönerdi.

İbn Hacer, el-İsabe, c. 2, s. 245, Alaüddin Ali, Kenzu'l-ummal, c. 10, s. 403.

Kendisi beline izar tutunmuştu.

15- Hatıb b. Amr,

37- Fake ,

8. Ebu'l-Bahteri b. Hişam,

61- Ebu Rafi1 ,

Eğer Allah, onlara karşı güç, kuvvet verir, bizi onlara galip kılarsa-ki, zaten arzu ettiğimiz şey de budur-ne ala!

'Bu seferimde başıma ne geleceğini bilmiyorum. Eğer bir musibete uğrarsam, şu kadarı senin içindir! Şu kadarı Ubeydullah içindir! Şu kadarı Fadl içindir! Şu kadarı Kuşem içindir! Şu kadarı da Abdullah içindir!' dediğin mallar, altınlar!" buyurdu.

Habbab, Peygamberimiz a varıp, Ümmü Enmar'dan şikayetlendi.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 260, Buhari, Sahih, c. 3, s. 206, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 167.

Kendisine Kur'an da okuyunuz, öğretiniz!

"Ya Muhammedi Kavmin sana bazı tekliflerde bulundu.

"Ey Muhammedi Rabbin olan Yüce Allah beni sana gönderdi.

Allah, onu 'adese' denilen taun gibi öldürücü bir yara ile vurdu ve onunla öldürdü.

Ensardan Abdullah b. Amr b. Haram da, Müslümanların böyle Buku'da durdurulup gözden geçirilerek yaşı küçük olanların geri çevrildiğini görünce, Peygamberimiz Aleyhisselamın yanına vardı:

Halk, üzerinde bulundukları serde toplandılar.

Şuaybe, o zaman, M ekke'nin Cidde taralından iskelesi idi. (İbn Sa'd, c. 1, s. 145, Ezraki, Ahbaru Mekke, c. 1, s. 160, Süheyli, Ravd, c. 2, s. 277, Yakut, M u'cemu'l-buldan, c. 3, s. 351).

Bunun üzerine, ihtiyar:

Allah'tan korkunuz!

Bedir Savaşında Öldürülen ve Esir Edilen Müşriklerin Sayısı

Müşriklerle birlikte bulunmayan bir kimse, müşriklerin yanlarına gelip, onlara:

Çünkü, sen onlar hakkında Allah'ın hükmüne isabet edip edemeyeceğini bilemezsin!"

"Ey Ömer! Onu serbest bırak!

Ezraki, Ahbaru Mekke, c. 1, s. 110.

"Siz, kimlersiniz? Konuşunuz ki, sizi tanıyalım.

Şeybe'nin:

Belazuri, c. 1, s. 196; İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 69, Usd, c. 7, s. 123, Halebi, c. 1, s. 482.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 15.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/364-367.

Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 383.

'Allah birdir! Allah birdir! 1 demekten geri durmazdı.

2- Umeyr b. Ebi Vakkas,

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 567.

'Biz de, bunun sizin sahibiniz olduğuna ve arkasındaki şu zatın da, sonradan, onun halifesi olacağına şehadet ederiz!

Kureyş müşrikleri Cuhfe'de konakladıkları zaman, Cüheym b. Salt, b. Mahreme, b. Muttalib, b. Abdi Menaf, bir rüya gördü ve:

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 114, Beyhaki, Sünen ü'l-kübra, c. 9, s. 64, 65.

Fakat, ben senin gibi değilim.

Ayılıp aklı başına geldiği zaman ise, tevhide dönerdi. İşte "Kalbi iman üzere sabit ve bununla mutmain ve müsterih olduğu halde cebr ve ikraha uğratılanlar müstesna olmak üzere, kim imanından sonra Allah'a inanmaz, küfre göğüs açarsa, işte Allah'ın gazabı o gibilerin başındadır! Onların hakkı, en büyük bir azabdır!" mealli ayetteki istisna, böyleleri hakkında inmiştir.

"Biz, Ebu Süfyan'ın adamlarıyız!" demek zorunda kalınca, bıraktılar.

'Öyleyse, Eşhedü en la ilahe illallah ve eşhedü enne muhammeden abduhu ve rasulüh, deyiniz de korununuz!' dedim.

Esirler içinde birçok dişli kişiler de var!" diyerek seslenmeye başladı.

45- Asim b. Kays,

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 133, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 71, Kurtubi, Tefsir, c. 1 9, s. 60-61.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/314.

Hz. Hatice, Zem'a b. Esved'e:

13- Ebu Sebre b. Ebi Rühm,

Hz. Ömer, Müslümanlardan bazılarıyla birlikte Bedir gününden bahsediyorlar, Allah'ın kendilerine olan ikramlarını ve düşmanlarına gösterdiklerini konuşuyorlardı.

Ebu Süfyan, kervanda bulunan Zamzam b. Amr'ı, 20 miskal altın (Belazuri'ye göre 20 dinar) ücretle kiralayıp, Tebük'ten acele Mekke'ye gönderdi.

Ebu Cehil, Utbe'nin söylediği bu sözleri işitince, ona:

Bilal-i HabeşPnin annesi Hamame Hatun da, Allah yolunda işkenceye uğrayan köle kadınlardandı.

"Sabahleyin Resulullah Aleyhisselamın yanına geldiğimde, o ve Ebu Bekir, oturmuşlar, ağlıyorlardı.

Hz. Ömer'le birlikte hicret edenlerden Küba'da Rifaa b. Abdulmünzir'e konuk olanlar

24- Asim b. Sabit,

Allah yolunda Habeş ülkesine yapılan ilk hicrete katılıp Mekke'den ayrılıncaya kadar, kendisini serbest bırakmadılar.

42- Abdurrahman b. Meşnu1 (Menşu1),

Yine, biraz orada oturup oklarımı yontuyordum.

Peygamberimiz Aleyhisselam da, yine ona:

"Olur ya Rasulallah!" diyerek, Ebu'l-As'ı serbest bıraktılar.

88- Abs b. Amir,

Bedir'deki su kuyuları da, Yelyel vadisinin Medine'ye daha yakın kıyısında bulunuyordu.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 82, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 94.

Hişam b. Amr Şı'b sakinlerine böyle yardım etmekte devam etti.

İslam mücahidlerinden Mücezzer b. Ziyad, savaş meydanında Ebu'l-Bahteri'ye rastlayınca:

40- Süheyl b. Amr,

"Ya Rasulallah! Zaman hep böyle, işkenceli mi olacak?" diye sordu. Peygamberimiz :

Sonra da, gitmek istediği yere yöneldi.

Hebbar, hevdec içinde bulunan Hz. Zeyneb'i mızrağı ile korkuttu.

Mızraklar kırılınca, onlan bırakır, kılıçlan alırız!" dedi. Kılıcı aldı, kuşandı, sıyırarak:

117- Ebu Eyyub Halid b. Zeyd.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 26.

Peygamberimiz ise, onlara kum yığınına, ipeküzerine basar gibi basar, geçerdi.

10- Osman b. Maz'un,

"Sen Kureyş'in geri dönmesi için adam gönderdiğin zaman geri döndük!" dediler.

İbn Sa'd, c. 3, s. 249, Belazuri, c. 1, s. 1 59, Ebu Nuaym, c. 1, s. 140, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 67, Zehebi, Siyeru a'lami'n-nübela, c. 1, s. 294.

Yasir b. Amirin zevcesi ve Ammar ile Abdullah'ın anneleri olan Sümeyye Hatun ise, Müslümanlığını açıklamaktan çekinmeyen ilk yedi Müslümandan birisi olup, dininden döndürülmek için yapılan en ağır işkencelere çok zayıf ve yaşlı olmasına rağmen katlanır, müşriklerin yaptırmak istediklerini yapmaz, İslam'ın şerefi için ölmeyi göze alır, müşriklerin söyletmek istediklerini söylemezdi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/389-398.

Taifliler:

Peygamberimiz Aleyhisselam; Üseyl'den, Yüce Allah'ın Resulullah Aleyhisselama ve Müslümanlara ihsan buyurduğu fetih ve zaferi müjdelemek üzere, Abdullah b. Revaha'yı Medine'nin Aliye kesimindeki halka, Zeyd b. Harise'yi de Medine'nin aşağı kesimindeki halka göndermişti.

bunların en dikkat çekici olanları:müslüman devletlerin ve halkın korunması amacı ile yapılan cihad;allahın düşmanlarının güç toplayıp müslümanlara saldırmasını önlemek için cihad, islamın anlatılmasına engel olmaya çalışan devletlerle cihad... gibi

"Geri dönmek için nasıl yapalım?" diye sordular.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 376, Fahru'r-Razi, Tefsir, c. 32, s. 167, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 3, s. 87, Suyuti, Dürru'l-mensur, c. 6, s. 408.

Bedir gününde, ona rastladım:

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 145, c. 4, s. 29, Buhari, Sahih, c. 5, s. 8, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s.293.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 282, İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 199, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 116, Yakubi, Tarih, c.2, s. 24, Taberi, Tarih, c. 2, s. 218, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Veti, c. 1, s. 181, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 63, İbn Seyyid, Uyünu'l-eser, c. 1, s. 99, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 148, Diyarbekri, Hamfs, c. 1, s. 288, Halebi, İnsanu'l-uyün, c. 1, s. 461.

Peygamberimiz Aleyhisselamın Kureyş Müşriklerinin Bozulup Kaçacakları Hakkındaki Ayeti

"Salvan b. Ümeyye ne yapıyor?" diye sordular.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 111, Taberi, Tarih, c. 2, s. 242, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 1 69.

Bunun üzerine, bana:

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 46, İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1 512,13, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 269, İbn Hacer, el-İsabe, c. 3, s. 577.

Zühre oğullarından:

84- Amr b. Ebi Şerh,

30- Üneys b. Miyer,

65- Akil b. Bükeyr,

"Vallahi, biz olmasaydık, siz o ganimetleri elde edemezdiniz! Kureyş müşriklerini oyalayıp sizin onu toplamanıza imkan veren biziz!" dediler.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 31. Müslim, Sahih, c. 3, s. 1385, Taberi, Tarih, c. 2, s. 294, EbuNuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 475, Beyhaki, Sünen, c. 9, s. 68, Zehebi, Megazi, s. 87, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 297.

14- Adiyy b. Hıyar,

Kureyşfl erden her kabile; içlerinden Müslüman olanları, Peygamberimiz a sahabi olanları;

Esed b. Abduluzza oğullarından:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 317, Vakıdi, c. 1, s. 126, İbn Sa'd, c. 4, s. 201, Taberi, c. 2, s. 294, Ebu Nuaym, c. 2, s. 481, Beyhaki, c. 3, s. 148, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 136, İbn Seyyid, c. 1, s. 270, Zehebi, s. 49, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 313.

Sonra, bana şu da zahir oldu ki; o, Abdi Menaf oğulları içinden çıkacaktır.

Eğer İslamiyet işi sonuna kadar devam etmezse, ben sizin ödemiş olduğunuz zekatlarınızı size geri vermeyi tekeffül ediyorum!" dedi ve ağladı.

Yağan yağmur, aynı zamanda, yerin tozlarını yatıştırdı ve pekiştirdi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/142-143.

Fakat, kendilerini gözetleyen ve izleyen müşriklerden bazı kimseler; Ebu Süfyan Sahr b. Harb, Ahnes b. Şerik ve daha başkaları, üzerlerine çıkageldiler.

'Vallahi, senin bu söylediğini senden başkası söyleseydi, onu dişlerimle parçalardım! Senin ciğerin ve kamın korku dolmuş! dedi.

İbn Sa'd, c. 3, s. 227, Belazuri, c. 1, s. 181, İbn Esir, Usd, c. 3, s. 37, Zehebi, Siyer, c. 2, s. 1 2,13, İbn Hacer, c. 2, s. 195.

8. Havli b. Ebi Havli,

Bu üçünün dört biner dirhemlik kurtulmalık akçelerini Osman b. Ebi Hubeyş getiriştir.

Yüce Allah'ın Mü'minlere Emir ve Tavsiyeleri

3- Ukbe b. Ebi Muayt idi.

Merg'dan Munsarafa kadar bir berid,

Adiyy b. Nabi oğullarından:

Müşriklerin ordusunu, aşağıda isimleri yazılı Kureyş eşrafından her gün birisi, develer keserek doyurdu:

Peygamberimiz Aleyhisselam, Hz. Zeyneb gibi, kızları Hz. Rukayye ve Hz. Ümmü Külsum'u da, Ebu Leheb'in oğullarına nişanlamıştı.

"Anladım ki, Haşim oğullarından ve başkalarından bazı kişiler, Bedir'e zorlanarak çıkarılmışlardır. Bizim onlarla çarpışmamız gerekmez.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s.226.

52- Akil,

Kıbleye döndü. İki elini uzattı .

Süheyl b. Amr hutbesini bitirdiği zaman halk yatıştı. Vali Attab b. Esid de ortaya çıktı.

Ben, hiçbir zaman, Osman b. Talha'dan daha ikramlı ve saygılı bir yoldaş da görmedim!"

Eğer Allah'ın bu hususta geçmiş bir yazısı olmasaydı, aldığınız fidyede size her halde büyük bir azab dokunurdu!

Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 297, Halebi, İnsanu'l-Uyun, c. 2, s. 25.

Bu sahifeyi yazan, Mansur b. İkrime idi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/306-308.

Halidü'l-Advani der ki:

"Hiç şüphesiz, sizin mükafat yeriniz Cennettir!" buyurdu.

122- Süleym b. Kays.

İbn Kayyım, Zad, c. 2, s. 52, Kastalani, c. 1, s. 73, Diyarbekri, c. 1, s. 302.

Yalnız Peygamberimiz Aleyhisselam idi ki, bütün gece namaz kılmak ve Yüce Allah'a dua etmekle meşgul olmuş:

Hz. Ali ise onu tanıyamadı.

Ebu Cehil'in Ayyaş b. Ebi Rebia'yı Aldatıp Mekke'ye Götürüşü

Ümeyye ise, şimdiye kadar bir benzerini daha işitmediğim bir çığlık kopardı.

Ubeyd b. Rizah oğulları ve müttefiklerinden:

"Kalbi iman üzere olduğu halde ikraha uğratılanlar müstesna olmak üzere, kim imandan sonra Allah'ı tanımaz, fakat küfre göğsünü açarsa, işte Allah'ın gazabı o gibilerin başındadır. Onların hakkı en büyük azabdır!" mealli ayetteki istisnanın Ammar b. Yasir hakkında nazil olduğu rivayet edilir.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 125, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 304.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 292, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 112.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 160.

Ne içinizde büyük şeref ve şan kazanmak,

Peygamberimiz ın Kapısı Önünde Toplanan Müşriklerden Bazıları

"Selameti uzayan her ev, bir gün, yıkıcı rüzgara ve acıklı akıbete uğrar!" mealli beyti okumuştur.

Abdurrahman b. Avf'in Ümeyye b. Halefe göstermek istediği vefakarlık, aralarındaki yazılı bir sözleşmeden ileri geliyordu.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c.1, s. 304.

Mes'udi, Murucu'z-ZEheb, c. 2, s. 289.

Vakıdi, c. 1, s. 58, İbn Sa'd, c. 2, s. 14-15, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 293.

Birbiri ardınca, Medine'ye hicret etmeye başladılar.

140- Haris b. Sımme .

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 31-33.

İçlerinden bir adam, kılıcını sıyırdı.

"Al bunu da, Abdulmuttalib'in oğullarından, benden!" diyerek, Ebu Cehil'in gözleri önünde öldürdü. Mahzum oğulları, Harmele b. Amfi Ebu Cehil gibi giydirdiler. Hz. Ali ona doğru vardı. Onun da işini bitirdi.

Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 3, s. 355, Halebi, c. 2, s. 26.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 219, İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 16.

Zaten ben size bunlarla gönderilmedim.

'Ya Muhammedi Şüphe yok ki, Allah, kavminin sana söylediklerini işitti.

4- Hallad b. Süveyd.

Hemen kalkıp, ona kılıç vurmaya başladı. Fakat onu öldüremedi.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 26, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 20, Ebu Davud, Sünen, c. 3, s. 79, Bevtıakf, Sünenü'l-kübra, c.9, s.57.

Ukbe b. Ebi Muayt'la Ebu Cehil'in Peygamberimiz ı Öldürmeye Kalkışmaları

"Ben artık böyle birşeyi tekrarlar ve size aykırı davranır değilim!" dedi.

Sen de ey Umeyr! Bana yaklaş!" buyurdu.

85- Süleym b. Amr,

Hatta kendisine 'Allah'tan başka, Lat ve Uzza da tanrı mıdır?' diye sorarlar, o da 'Evet!' derdi.

Hz. Osman'la Hz. Rukayye'nin yolculukları hakkındaki haberleri, Peygamberimiz a ulaşmakta biraz gecikmişti.

26- Ebu Zem'a Zem'a b. Esved,

Adiyy b. Amr oğullarından:

Müslümanlıktan döndürülmek için, ona, müşriklerden Abdi Yağus işkence yapardı.

Hz. Ebu Bekir'in oğlu Abdullah, çok anlayışlı ve çok becerikli bir gençti.

Cebbar b. Sahr:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s.281, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 81, Beyhaki, Delailü'n-nübüwe, c. 3, s. 81, İbn Esir, Kamil, c.2, s. 126, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 257, Zehebi, Megazi, s. 37, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 281.

3- Yezid b. Haris,

Üzerinde üstüste, kat kat örümcek ağı bulunan şu mağaraya mı gireceksiniz?!

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 113.

Peygamberimiz Aleyhisselam, bu deve üzerinde, Hudeybiye umresine kadar, savaşa çıkardı.

O, akıllarımızı akılsızlık saydı. Baba ve atalarımıza dil uzattı. Dinimizi yerdi. Topluluğumuzu bölüp dağıttı. İlahlarımıza hakaret etti.

Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 35, Kastalani, c. 1, s. 75.

Peygamberimiz , Taife varınca, orada Sakif kabilesinin ulu kişilerinden ve eşrafından bazı kimselerle buluştu ki, onlar:

Ebu Leheb Bediiden geri kalmış ve yerine As b. Hişam b. Mugireyi vekil göndermişti. Çünkü, Kureyşliler savaştan geri kalınca yerlerine adam tutarlardı.

Kureyş müşrikleri, Amr b. Haşim'in azadlı cariyesi Sareyi,

31- Numan b. Malik.

"Hep birden müşriklere hamle ediniz!" buyurup, İslam mücahidlerini hücuma kaldırdı.

Peygamberimiz ın Üstün Rahmet ve Şefkati

Hişam b. Amr da; bir gece, deveye yiyecek yükleyip Şı'b'ın ağzına kadar götürdü. Devenin başından yularını çözdü. İki böğrüne vurup onu Şı'b'a soktu.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 125, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 1 47, İbn Hacer, el-İsabe, c. 3, s. 36.

Ben de az kalsın ölecektim, kendimi zor tuttum!"

Yapılan işkencenin ağırlığından, ne söylediğini bilmez hale gelirdi.

Amir oğullarından:

İbn İshak, İbn Hisam, c. 1, s. 344, Taberi, Tarih, c. 2, s. 222, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 76, Zehebi, Tarih, s. 1 84, Ebu'l-Fida,

"300 kişidirler!

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 131, Taberi, Tarih, c. 2, s. 247, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 188, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 330.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 352, Ebu Davud, Sünen, c. 3, s. 37, Tirmizi, Sünen, c. 4, s. 1 62, Darimi, Sünen, c. 2, s. 136, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 49.

Taberi, Tefsir, c. 9, s. 208, Etau'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 296.

15- Temim b. Yi ar,

67- Sinan b. Sayfı,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/327.

30- Rifaa b. Abdulmünzir,

6- Ukbe b. Ebi Muayt ,

Peygamberimiz ; o gece kendisine ait döşekte yatıp uyumasını, Hz. Ali'ye emretti:

5- Mihca',

Müşriklerden çarpışmaya gidenlerin sayısı 950 idi.

"Ben, Ayyaş b. Ebi Rebia ve Hişam b. As; Medine'ye hicret etmek istediğimiz zaman, hazırlandık. Şerifin üzerinde, Gitar oğullarına ait Edaet'teki Tenadıb'da sabahleyin erkence hazır bulunmayı vaadleştik.

"Ya Rasulallah! Ben, Allah'ın nurunu söndürmeye çalışan ve dinindeki kimselere şiddetle işkence yapan birisi idim.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire. c.1, s.1 36-137, İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 73. Taberi, Tarih, c. 2, s. 184.

8- Nadr b. Haris,

İbn Sa'd, c. 3, s.249, Belazuri, c. 1, s. 160, Taberi, c. 14, s. 182, EbuNuaym, c.1, s.1 40, Zemahşeri, c. 2, s.430, Fahru'r-Razi, c. 2, s. 121, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 67, Kurtubi, Tefsir, c. 10, s. 180, Nesefi, c. 2, s. 301, Hazin, c. 3, s. 136, Zehebi, Siyer, c. 1, s. 294, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 588, Beyzavi, Tefsir, c. 1, s. 571, Ebussuud, c. 5, s. 143.

Umeyr b. Vehb, Peygamberimiz Aleyhisselama yaklaşıp:

"O şair de değildir! Biz şiirin her çeşidini; recezini, hacezini, karizasını, makbuzasını ve mebsu-tasını.. çok iyi biliriz. Onun okudukları şiir değildir" dedi.

"Adiyy b. Ka'b oğulları!" dediler.

"Hayır! Vallahi, ya Rasulallah! Cennet ehlinden olmamı ummaktan başka bir maksadım yok!" dedi.

9- Ubeyde b. Haris,

zeynomavi

Evin kısa duvarlarından, damına çıkıp, oradan içeriye inmeye kalkıştıkları zaman, içeriden bir kadın çığlık kopardı.

Üsame b. Zeyd, babasının yanı tenhalaşınca, ona:

Çünkü, o güvenilir bir kimse değildir!" dedikten sonra, onu Peygamberimiz Aleyhisselamın yanına soktu.

Çok geçmeden, Ebu Cehil'i halkın arasında dönüp dururken gördüm ve:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/327-328.

92- Amr b. Talk,

Asim b. Sabit kalkıp yay ve ok aldı.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 225, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 371, Buhari, Sahih, c. 4, s. 253, Müslim, Sahih, c.4, s.1826, Taberi, Tarih, c. 2, s. 250, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 511-512.

Artık, siz gereğini ona göre düşününüz!" dedi.

14- Munsarafa vardı, Munsaraf'a varınca,

Allah'ım! Onların kalblerine korku doldur! Ayaklarını, titret " diyerek elindeki kumu müşriklere doğru saçtı.

"Ey Ebu Bekir! Arkadaşın nerede?" diye sordu.

"Sen büyüklerimizden birisin! Bizim taşlara taptığımızı ve onlar için kurbanlar kestiğimizi görmüyor musun?! Din mi bu?!

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 130, Belazuri, c. 1, s. 261, Taberi, Tanh, c. 2, s. 247, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 91, Muhibbüt-Taberi, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 86-87, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 182, 195, Diyarbekri, c. 1, s. 328, 330, Halebi, c. 2, s. 211.

Bana müsaade buyur! filanın boynunu ben vurayım!

Ben senin yanındaki zırhlardan daha hayırlı değil miyim?!1 dedi.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 132.

5- Sahtiyan,

Ragıb, Müfredatu'l-Kur'an, s. 360, Firuzabadi, Kamusu'l-Muhit, c. 4, s. 372.

Ne mutlu o kişiye ki

Senin bütün kavmin atlı değillerdir!" dedi.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 316, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 125, Taberi, Tarih, c. 2, s. 293, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 480, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 1 47, Zehebi, Megazi, s. 49, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 313.

Mus'abu'z-Zübeyrf, Nesebi Kureyş, s. 418, İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 670, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 480.

Belazuri, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 73, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 302.

14. Ümeyye b. Halef.

"Vah Amr! Vah Amr!" diyerek bağırmaya başlayınca, sinirler gerildi, harp kızışmaya başladı.

Belazuli, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 122, Taberi, Tefsir, c. 30, s. 339, Hazin, Tefsir, c. 4, s. 425.

"Hicret edip bizden uzaklaştın ey Kasva adındaki devenin binicisi!

Fakat, kendisinin Haşim oğullarına olan kıskançlığı göğsünü, kalbini kaplamıştır!

2- Esved b. Abdi Yağus,

Siz ona çıkıp gitmesini emrettin iz! 'Bizden ayrıl, git!' dediniz. O da çıkıp gitti" dedi.

31- Abdullah b. Übeyy b. Halef,

Peygamberimiz Uteybe'nin yapmış olduğu çılgınlığa karşı:

Vakıdi, Megazi, d, s. 70.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 296-297, Vakıdi, Megazi, c. 1, s.114.

Gönderdiği askeri birliklere de:

Fakat, Huzeyfe ile babası, Peygamberimiz Aleyhisselamın yanına geldiler.

Buhari, c. 8, s. 56, Ebu Davud, c. 3, s. 47, Hakim, c. 3, s. 383, Ebu Nuaym, c.1, s. 1 44, Beyhaki, c. 2, s. 283.

Benimle Ayyaş b. Ebi Rebia, Tenadıb'ın yanında, sabahleyin erkenden hazır bulunduk.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Hz. Ebu Bekir ile birlikte bu gölgeliğin içine girip oturdu.

Kılavuz Abdullah b. Uraykıt önlerine düştü. Sahiller yolunu tutup, Medine'ye gitmek üzere, Sevr'den aynldılar.

Velid b. Mugire, onlara:

Hz. Ali onunla çarpışmaya niyetlenince, müşrik yüksekten aşağı inip Hz. Aliye doğru geldi.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 317, Vakıdi, c. 1, s. 126, Taberi, c. 2, s. 294, Ebu Nuaym, c. 2, s. 481, Beyhaki, c. 3, s. 148, İbn Seyyid, c. 1, s. 270, Zehebi, s. 49, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 313.

Ammar b. Yasir:

12- Züheyr b. Ebi Ü meyye,

Biz, kavmimizle birlikte, ganimet için çıktık.

Çünkü, Kureyşlilerin hac veya umre için gelenlere hiç dokunmayacakları, bilakis iyi davranacakları hakkında verilmiş sözleri vardı.

"Vallahi, ben onu hiçbir zaman bırakmam! Ondan hiçbir zaman ayrılmam" derdi.

O ancak Hz. Ebu Bekir'i görebildi. Gelip, Hz. Ebu Bekir'in başına dikildi. Ona:

'Artık sen kendini kurtar! Senin için kurtuluş yoktur! Vallahi, ben senden hiçbir şeyi gideremem!1 dedim.

12- Abdullah b. Zeyd,

Umeyr b. Vehb:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 284, Taberi, c. 2, s. 283, Beyhaki, c. 3, s. 91, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 259, Zehebi, Megazi, s. 39, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 286.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/375.

Sen ancak tebliğ ettiğin şeylere şehadet getirmemizi isteyeceksin, değil mi?

4- Umeyr b. Humam,

İbn İshak. İbn Hişam, Sire. c. 2, s. 316, Taberi, Tarih, c. 2, s. 293, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 479, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 149, İbn Abdilbeır, İstiab, c. 3, s. 1221, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 135, Zehebi, Megazi, s. 49, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 313.

Belazuri, Ensab, c. 1, s. 261.

İbn Sa'd. c. 1, s. 226, Belazuri, c. 1, s. 257, Halebi, c. 2, s. 180.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 278, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 57, İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 516, Taberi, Tarih, c. 2, s. 280, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 484, Ebu'l-Fida, el-Bidaye-ve'n-nihave, c. 3, s. 271.

Peygamberimiz Aleyhisselamın Ebu'l-Bahteri'yi öldürmekten mücahidleri nehy buyurması da, Ebu'l-Bahteri'nin Mekke'de Peygamberimiz Aleyhisselamı çok savunan bir kişi olmaşırıdandı.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 87-88, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 258, İbn Seyyid. c. 1, s. 174, Ebu'l-Fida. c. 3, s. 173.

'Onun annesidir1 dediler."

İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1730.

"Muhakkak ki, sen benim katımda doğru sözlüsündür.

'Evet!' dedik.

Ümmü Varaka Hatun bunlar arasında idi.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 291, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 101.

Ayyaş b. Ebi Rebia Hz. Ömer'le Küba'ya vardıkları zaman, Ebu Cehil Amr b. Hişam ve kardeşi Haris b. Hişam, Ayyaş b. Ebi Rebia'nın arkasından gittiler.

Vallahi eğer üzerimde olan ve ödeyecek karşılığı da bulunmayan borçla, benden sonra açlıktan ölmelerinden korktuğum çoluk çocuk olmasaydı, muhakkak gider, Muhammed'i öldürürdüm!

Peygamberimiz Aleyhisselam, suculara:

Bedir Savaşına Katılan Müslümanların Üstünlüğü

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 12, Ahmedb. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 353, Taberi, Tarih, c. 2, s. 288,289, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 471-472.

'Kendisinden başka ilah olmayan Allah aşkına, doğru mu?' diyerek bana üç kere yemin ettirdi. Secdeye kapandı. Allah'a hamd ü sena etti. 'Allahu ekber!' diyerek tekbir getirdikten sonra:

Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 111, Buhari, c. 8, s. 56, Ebu Davud, c. 3, s. 47, Ebu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c.1, s. 144, İbn Esir, c.2, s. 115.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 12, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s.288.

97- Ebu Ubade Sa'd b. Osman,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 61, Taberi, c. 22, s. 230, İbn Esir, c. 2, s. 91, İbn Seyyid, c.1, s. 134, Diyarbekri, c. 1, s.302, Halebi, c. 2, s. 52.

"Ben onu son dakikalarını yaşadığı sırada buldum ve tanıdım, boynuna ayağımla bastım ve:

Ebu Cehil ise:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 292, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 112, Taberi, Tarih, c. 2, s. 285, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 92, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 129, Zehebi, Megazi, s. 41, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 292.

Tarafların Çarpışmaya İsteklenmeleri

Yalnız, siz bana müsaade ediniz de, onların gizlenmiş veya arkalarında yardımcı olanları da var mı, bir bakayım?" dedi.

Saçılan kumdan, yüzlerine, gözlerine dolmayan kimse kalmadı! Bundan sonra, Peygamberimiz Aleyhisselam:

O sırada, arkasından bir kılıcın parladığını ve şakıdığını görünce, Hz. Ali başını eğdi.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 342, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 282, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 388-389, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 218, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 59, Heysemi, c. 9, s. 293.

2- Hz. Hamza; Zeyd b. Harise ve Peygamberimiz Aleyhisselamın azadlılarından Ebu Kebşe ve Enese ile bir deveye,

'Utbe b. Rebia, sana:

121- Harise b. Numan,

"Sen Allah'a ve Resulüne iman ediyor musun?" diye sordu.

Bu ikisinin malları olmadığından, hiç kimse de kendileri için kurtulmalık akçesi göndermediğinden, Peygamberimiz Aleyhisselam tarafından serbest bırakılmışlardır.

Ebu Nuaym, c. 1, s. 273, Beyhaki, c. 2, s. 312, İbn Seyyid, c. 1, s. 126, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 84.

Rebia'nın oğulları, Haccac'ın oğulları, Ebu Cehil öldürüldü!

'Sen geri dön!' buyurdu.

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 27,28.

"Siz, onun hakkında, söylediğiniz şeylerden hangisini söylerseniz, boş ve yersiz olduğu anlaşılır. Bence, yine onun hakkında 'Sihirbazdır' demeniz, herhalde, akla en yakın olanıdır!

Ben size getirdiğim şeylerle ne mallarınızı istemek,

Arkasından, ikinci bir rüzgar geldi. O da geçip gitti.

4- As b. Vail,

Kureyş müşrikleri bunları söyleyince, Resulullah onların yanından ayrıldı.

Velid b. Velid, akşam olunca, onların yanlarına indi.

Yahut, Sakif kabilesinin seyyidi, ulu kişisi Ebu Mes'ud Amr b. Umeyru's-Sakafi de bu hususta nasıl geri bırakılır?

O sırada, deve üzerinde bir adam, Kureyş müşrikleri arasında dolaşıyordu.

Peygamberimiz Aleyhisselamın yüzünün rengi değişti ve:

"Bedir günü, biraz çarpıştıktan sonra;

Ümeyye b. Halef'in Esir Edilişi ve Öldürülüşü

"Ey Kureyş cemaatı! Görüyorsunuz ki, Muhammed dininizi ayıplamaktan, baba ve atalarınıza dil uzatmaktan, akıllarınızı akılsızlık saymaktan, ilahlarınıza dil uzatmaktan başka birşey kabul etmedi!

"Siz, kimlersiniz?" diye sordular.

İbn İshak, İbn Hisam, c.1, s. 344, Taberi, c. 2, s. 222, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 76, Zehebi, s. 184, Ebu'l-Fida, c.3, s. 66, Halebi, c. 2, s. 3, Zürkani, c. 1, s. 270.

"Bu Cebrail, esirler hakkında, onların boyunlarını vurmanız, ya da fidye alıp gelecek yıl içinizden onların sayısı kadar kişinin şehit olması hususunda sizi muhayyer kıldı.

Beyhaki, Delail, c. 2, s. 477, Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 4, s. 210, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 230, Zehebi, Tarihu'l-islam, s.322, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 180.

Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 282, İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 670, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 480.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/282.

59- Abdullah b. Süraka,

BEDİR GAZASI

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 156, İbn Hazm, Cemhere, c. 1, s. 141.

"Sen hemen yurdumuzdan çık, git! Seni kurtaracak yerlere iltica et!" dediler. Peygamberimiz ı en çirkin red ile reddettiler.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 69-70, Taberi, Tarih, c. 2, s. 279, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 188, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 125, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 274, Diyarbekri, Tarihu'l-hamis, c.1, s. 278.

Mus'ab b. Umeyr'e Yapılan İşkence

Nadr b. Haris:

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 115, İbn Hazm, Cemhere, c. 1, s. 242.

Eğer Allah seni peygamber gönderdi ise, Kabe'nin örtüsünü çalmış, yırtıp atmış olayım!" dedi (Beyhaki, c. 2, s. 415).

4. Ebu Sinan b. Mıhsan,

A hmer oğullarından:

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 114, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 131, E bu'l-Fida el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 304.

78- Umeyr b. Avf ,

Utbe bu sözü ancak deve eti yiyici Muhammed ve ashabını görünce korktuğu için söylemiştir.

nin kıbleni kabul etmezler"; 143. ayette de, "Her ne kadar bu kıble değişikliği bazılarına zor da gelse, biz yine de değiştiririz" deniyor.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 199, Belazuri, Ensabu'l-esraf, c. 1, s. 116, Yakubi, Tarih, c. 2, s. 24, Ebu'l-Ferec İbn Ceraf, el-Vefa, c. 1, s. j81, Diyarbekri, Hamfs, c. 1, s. 228.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 60.

Yüce Allah, Peygamberimiz a, Kureyş müşrikleri tarafından hazırlanan suikastı da, Kur'an-ı Kerim'de şöyle açıklar:

Kureyş Eşrafının Peygamberimiz ı Türlü Tekliflerle Peygamberlikten Vazgeçirmeye ve Ölümle Tehdide Kalkışmaları

Bu işin hükmü muhakkak yerine getirilecektir!

9- As b. Vail,

Hayatıma yemin ederim ki; Zeyneb'in babası yanına gönderilmeyip Mekke'de tutulmasına bizim için hiçbir hacet ve zaruret yoktur.

"O, Ali b. Ebi Talib'dir!" dedi.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 124, Taberi, Tarih, c.2, s. 242, İbn Seyyid, c. 1, s. 177, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 175, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 1 4, Diyarbekri, c. 1, s. 321, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 189.

Musa b. Ukbe'nin Megazisinden naklen Zehebi, Megazi, s. 80.

17- Ubeyd b. Evs.

Hz. Ali, Bedir'de müşriklerin başlarını vurup vurup düşürüyordu.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 292, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 112, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 6, s. 170, Taberi, Tarih, c. 2, s. 285, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 129, Zehebi, Megazi, s. 41, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 292.

10- Abdullah b. Ebi Ümeyye,

Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 32, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 260.

İbnİshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 339-340, Belazuri, Ensab, c. 1, s. 186, Ebu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c. 1, s. 148, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 66, Muhibbüt-Taberi, Rıyad, c, 1, s. 117, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 57-58.

Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 492.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 130, Abdurrezzak, c. 5, s. 391, Buhan, c. 4, s. 256, Belazuri, c.1, s. 261, Taberi, c. 2, s. 247, EbuNuaym, c. 2, s. 328, Beyhaki, c. 2, s. 474, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 236, İbn Seyyid, c. 1, s.184, Zehebi, s. 320, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 184.

Fahru'r-Razi, Tefsir, c. 32, s. 172.

Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 184.

Taberi, Tefsir, c. 30, s. 338-339.

Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 6, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 476-477, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 92, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 180.

Abdullah b. Abbas:

22- Halid b. Hişam,

Darü'n-Nedve'de Toplanan Müşriklerden Başlıcaları

Ancak, yapılan işkencenin, ölümle tehdit olunmak, şiddetle dövülmek, ateşte yakılmak gibi dayanılmaz derecelerde bulunması gerekir.

Müslim, Sahih, c. 3, s. 1385, Zehebi, Megazi, s. 87.

16- Katade b. Numan,

İşte bu olayın hem haksız olarak hem de böyle kutsal bir ayda meydane gelmesi, Mekke müşriklerini harekete geçirdi ve bu olay akabinde artık araları iyice açılmış oldu. Bu hadise, aynı zamanda Muhammed'le antlaşma imzalayan Medinelileri de kuşkulandırdı. Bu "Batn-i Nahle Vakası" gerçekten de Bedir, Uhud, Hendek hatta Hayber, Beni Nadir, Beni Kaynuka, Beni Kureyza savaşlarının meydana gelmesinin en önemli sebebidir desek tam isabetli olur.(Kaynaklar: Türkiye Diyanet Vakfı'nın hazırladığı İslam Ansiklopedisi; Diyarbekiri, Tarihi Hamis, 1/365; Vahidi, Esbab-i Nüzul, Bakara Suresi 217. ayet; İbni Seyyidi'n-Nas, age, 1/360; Fahrettin er-Razi, Tefsiri Kebir)

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 215, Buhari, Sahih, c. 5, s. 9, Tirmizi, Sünen, c. 5, s. 327, İbn Abdilberr, İstiab, c. 1, s. 308.

Abdurrezzak, Musannef, c. 5, s. 384, İbn Seyyid, Uyun, c. 1, s. 115, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 184.

90- Ebu'l-Yeser Ka'b b. Amr,

"Vallahi, benim Cidde'de süngülerim bulunduğunu benden ve Allah'tan başka kimse bilmiyordu!

Taberi, Tefsir, c. 4, s. 75, Ragıb, Müfredatü'l-Kur'an, s. 38, Yakut, M u'cem u'l -buldan, c. 1, s. 3 58.

Ümmü Varaka Hatun, Bedir seferine çıkılırken, Peygamberimiz Aleyhisselama:

3- Onlara kız vermemek, onlardan kız alınmamak,

Belazuri, c. 1, s. 195, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 69, Usd, c. 6, s. 248, Halebi, c. 1, s. 482.

Müşrikler:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/291-292.

"Bedir günü, gökle yer arasında alaca atlar üzerinde ak benizli ve sarıklı adamlar gördüm ki, onlar bizleri öldürüyorlar ve esir ediyorlardı!" demiştir.

Haşim ve Muttalib oğullarından:

Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 211.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 61, İbn Sa'd, c.1, s. 21 2, Taberi, Tarih, c. 2, s. 230, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 212, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 91, İbn Kayyım, c. 2, s. 52, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 134, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 135, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks.2, s. 1 0, Kastalani, M evahib, c. 1, s. 73, Diyarbekri, c. 1, s. 302, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 52.

zeynomavi aşağıda bedir savaşının nedenlerine ilişkin bir inceleme var. bunu da islamla bağdaştıramayabilirsin ama yine üzgünüm ki bu olay muhammedin hayatta olduğu "asrı saadet" döneminde geçmektedir. tabi kimin için saadet kimin için kabus olduğuna sen karar ver. biraz uzun olacak yazı kusura bakma:

Peygamberimiz Aleyhisselam, onun öldürüldüğünü haber alınca:

İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 7, s. 384, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 18, İbn Hacer, el-İsabe, c. 4, s. 490.

Peygamberimiz Aleyhisselam; ganimet malları ve esirlerle birlikte Medine'ye doğru ilerleyerek Safra boğazından çıkınca, boğazla Naziye arasındaki Seyerdiye anılan otlak yerde konakladı.

'Şüphe yok ki, Allah, kavminin sana söylediklerini ve sana verdikleri red cevaplarını işitti de, onlar hakkında dilediğini kendisine emredesin diye sana Dağlar Meleğini gönderdi! dedi.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 249, Belazuri, c. 1, s.159, Taberi, Tefsir, c. 14, s. 182.

O, ancak Muhammed'e ve ashabına vermiş olduğu sözün üzerinde durmuştur.

Ben de Müslüman oldum.

Ebu Dücane, deve çöker gibi, yere çöktü!

Eğer davasında sadıksa, biz, onun akrabası olduğumuz için, onun sayesinde Arapların en mutlusu oluruz!" dedi.

"Beni görmedi! Allah onun gözünü alıp beni göremez hale getirdi!" buyurdu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/325.

"Vur onun boynunu!" buyurduktan sonra:

'Hac mevsiminde sıkaye hizmeti bizdedir1 dediler. Biz:

Bazı Müşriklerin İslam Havuzundan Su İçmeye Gelmeleri

27- Malik b. Amr,

"Ey iman edenler! Bir düşman topluluğuna çattığınız zaman, sebat ediniz ve Allah'ı çok anınız ki, umduğunuza kavuşasınız!

Buna binaen, Ebu Leheb:

32- Rükane b. Abdi Yezid

"Ey Allah! Habbab'a yardım et!" diyerek dua edince, Ümmü Enmar başından bir derde tutulup, köpeklerle birlikte ulur oldu! Kendisine:

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 109, Yakubi, Tarih, c. 2, s. 28.

"Sayıları ne kadardır?" diye sordu.

İbn Sa'd, c. 4, s. 123, Belazuri, c. 1, s.1 95, İbn Abdilberr, c. 4, s. 1730, İbn E ar, Usd, c. 6, s. 248.

Musa b. Ukbe'nin M egazisinden naklen Zehebi, Megazi, s. 80, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 71.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 111, Taberi, c. 2, s. 242, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 169.

Beyhaki, D el ail ü'n-nübüvve, c. 2, s. 195, F ahru'r-Ra zf, c. 32, s. 172, M u hibbü't-Taberi, c. 1, s. 81, Ze hebi, T arıhu'l -İslam, s. 147.

Enfal: 42.

Çünkü, bizim gibi, sen de çarşılarda dolaşıp duruyor; bizim gibi, sen de geçimini arıyorsun!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/300-302.

İbn İshak, İbn Hişam, c.1, s. 282, Be lazuri, c.1, s. 116, Taberi, Tarih, c. 2, s. 216, İbn Hazm, s.51, İbn Esir, Usd, c. 2, s. 367, İbn Hacer, c. 2, s. 33, Halebi, c. 1, s. 456.

10- Feccü'r-revha'ya, Feccü'r-revha'dan sonra,

Ömer b. Hattab; Kabe'yi yedi kere tavaf ettikten sonra, halkın birer birer başuçlarına dikilip:

Ubeyde b. Haris:

Resulullah Aleyhisselam da, onu Müslümanlar arasında eşit olarak bölüştürdü."

Müşrikin kılıcı kalkana saplanıp kaldı.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 118, Belazuri, c. 1, s. 208, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 172.

Siz geri dönünüz!

Buna, benden ve ondan başka hiç kimse vakıf değildi.

Ebu Leheb, Uteybe'nin satması için, Şam'a elbise yüklem işti.

126- Ebu Huzeyme b. Evs,

Kureyş müşrikleri Şı'b sakinlerine birşey göndermemekte, akrabalarına birşey göndermek isteyenler de, onu ancak gizlice salabilmekte idiler.

10. Übeyyb. Halef,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 280, Vakıdi, Megazi, c.1, s. 70, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 431, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 129, Taberi, Tarih, c. 2, s. 281, Beyhaki, Delailü'n-nübüvvıe, c. 3, s. 74, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 257, Zehebi, Megazi, s. 68, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 282.

"And olsun ki, hem Ehl-i kitaptan, hem de müşriklerden üzücü sözler işiteceksiniz. Fakat sabrederseniz sizin için daha iyi olur." (Al-i İmran Suresi, 186. ayet.)66 (66:Buhari, Al-i İmran tefsiri, 15. bap; Vahidi, age, Al-i İmran Suresi 186. ayette.)

Yanlarından geçerken, Peygamberimiz a laf attılar.

Tüccarlar da meta'larının fiyatını öyle kat kat arttırırlardı ki, Müslümanlar açlıktan ağlaşan çocuklarının yanına, ellerinde onlara yedirecek birşey bulunmaksızın dönmek zorunda kalırlardı.

Allah'ın müşriklerden Müslümanlara kazandırdığı harp ganimet mallarını orada mücahidlere bölüştürdü.

4- Hakim b. Hizam,

Develer keseceğiz, yiyeceğiz, içeceğiz. Oyuncu kadınlar oynayacaklar, şarkılar söyleyecekler. Çevredeki Araplar bizi işitecekler, bundan sonra hep bizden korkup duracaklar! Yürüyünüz!" dedi.

Önce, benzeri görülmedik bir rüzgar geldi, sonra geçip gitti.

"Sus ey Ebu Bekir! İki kişi ki, üçüncüsü Allah'tır!" buyurdu.

Yiyeceği olmayana, işte yiyecek!

41- Abd b. Zem'a,

3- Haris b. Amir,

"Bırak onu! Ben, onun uzuvlarına, böyle birşey yaparak bir zarar vermem.

35- Ebu Vedaa b. Dubeyre,

"Vallahi, Ebu Bekir'in o gecesi, Ömer'in bütün hanedanından daha hayırlıdır!

Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 325.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 249, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 159, Zehebi, Siyeru a'lami'n-nübela, c. 1, s. 294.

Peygamberimiz Aleyhinde Yapılan Konuşmalar ve Verilen Korkunç Karar

"Senin Rabbin bu değil mi?" dedi.

haçlı seferleri

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 292, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 112, Taberi, Tarih, c. 2, s. 285, Zehebi, Megazi, s. 41, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ye'n-nihaye, c. 3, s. 292.

Ali ve arkadaşları da öldürüldüler!

Beş kabileden hemen beş cellat seçilip, ellerine birer keskin kılıç verildi.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 279, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 65, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 17, Taberi, Tarih, c. 2, s. 281, İbn Abdilberr, İstiab, c. 1, s. 308, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 1 26, İbn Seyvid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 257, Zehebi, Megazi, s.37, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 304.

Zühre oğulları:

İbn Sa'd, c. 3, s. 246, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 467.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/276.

Arkadaşlarım bana:

10- Mus'ab b. Umeyr, Suveybit b. Sa'd b. Hureymile, Mes'ud b. Rebi1, Mus'ab'ın devesine,

Peygamberimiz ın izini izleyip kendisini buldurmak için, iki izciyi; Kürz b. Alkame ile Süraka b. Malik b. Cu'şum'u da görevlendirdiler.

5- Velid b. MugiYe,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 383, İbn Abdilberr, c. 2, s. 438, İbn Esir, Usd, c. 2, s. 115, İbn Hacer, el-İsabe, 11, s. 416, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 1, s. 511.

Peygamberimiz kırk yaşında peygamber olup, kendisine vahiy geldiği halde Mekke'de onüç yıl kaldıktan sonra, Medine'ye hicret etmesi Allah tarafından emrolundu.

Bedir'de Kureyş müşrikleriyle çarpışılacağım, yalnız erkeklerden değil, kadınlardan da bilenler vardı.

Kendi kendilerine:

Adamınız Mahreme b. Nevfel'i de kurtardı.

'Ya şu kadın da kim?' diye sordum.

Sen, beni kime; Senden uzak olan ve beni gördükçe süratini asan kimselere mi bırakıyorsun? İşimi eline verdiğim düşmana mı bırakıyorsun?

47- Ebu Habbe b. Sabit,

Ordunun hayırlısı da 4000 kişilik olanıdır.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 185.

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 68, İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 17, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 273.

Müşriklerin Müslümanlar Karşısında Saf Bağlayıp Kılıçlarını Sıyırmaları

İbn Sa'd, c. 3, s. 249, Belazuri, c. 1, s. 159, Taberi, c. 14, s. 182, Ebu Nuaym, c. 1, s. 140, Zemahşeri, c. 2, s. 430, Fahru'r-Razi, c. 20, s. 121, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 67, Nesefi, c. 2, s. 301, Hazin, c. 3, s. 136, Beyzavi, c. 1, s. 571. Ebussuud, c. 5, s. 143.

Müslim, Sahih, c. 3, s. 2203.

Peygamberimiz ; ezan sesi işitilen memleketler üzerine yürümezdi.

Ebu Hanife, Müsned, s. 33, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 352, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1357, Ebu Davud, Sünen, c. 4, s. 37, Tirmizi, Sünen, c. 4, s. 162, Darimi, Sünen, c. 2, s. 136, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 49.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/181-182.

Mücahidlere Meleklerin Yardıma Geldiklerinin Müjdelenişi

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 353, Taberi, Tarih, c. 2, s. 290, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 476.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/382-385.

Muaz ya da Abdullah b. Revana meydana çıktı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/298-300.

Savaşta büyük yararlılık ve kahramanlık gösterenler, kendilerine, zayıf Müslümanlardan farklı bir hisse verileceğini sanıyorlardı.

"Ehad! Ehad! " derdi. Kendisinin:

Hz. Ümmü Seleme'nin Medine'ye Hicret Edip Gidişi

Zem'a b. Esved, Ümeyye b. Halef öldürüldü!

5- Onlardan birşey satın almamak.

Ebu Cehil'in yaptığı işkenceler yüzünden Zinnire Hatunun gözleri görmez olmuştu.

görüldüğü gibi olaylara tarihi bir süreçte bakıldığında müslümanlar 11 yıl evlerinde barklarında zulme uğramış...11 yıl sonunda evlerinide terkedip bırakma zorunda kalmış buna rağmen savaşmamışlar hatta tam tersine efendimiz ya rab onlar bilmiyorlar onları helak etme diye dua etmiştir... ama zaman ortaya çıkarmıştırki;müşrikler kçtü davranışlarında vazgeçmek şöyle dursun tutumlarını artırmışlar ve artık öldürmeye başlamışlardır... hatta efendimizi bile öldürecekken efendimiz hicret etmiştir... işte bunun üzereine savaş ayetleri inmeye başlamıştır... DEMİŞTİM VE İSBAT ETMEYE DEVAM EDİYORUM:

28- Sehl b. Huneyf,

"O sihirbaz da değildir. Biz sihirbazları ve onların yaptıkları sihirlerini görmüşüzdür. Onun okudukları ne sihirbazların okuyup üfledikleridir, ne de düğümleyip bağladıklarıdır" dedi.

21- Esved b. Muttalib.

Ebu Cehil ona çatmak istedi. Fakat, Allah onu Ebu Cehil'in şerrinden korudu.

'Beni dinlemiyor musun, ey karanın oğlu!1 dedimse de, o:

Hallad:

Peygamberimiz dışarıda kendisini gözetleyen müşriklerin yanına çıktı.

Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 31, Müslim, c. 3, s. 1385, Taberi, c. 2, s. 294, Ebu Nuaym, c.2, s. 475, Beyhaki, c. 9, s. 68, Zehebi, s. 87, E bu'l-Fida, c. 3, s. 297.

3- Ebu Süfyan Sahr b. Harb,

Peygamberimiz ın İki Kötü Komşusundan Çektikleri

Peygamberimiz elini onun gözlerinin üzerine sürdü ve:

75- Abdullah b. Numan,

Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 86, Suyuti, Hasaisü'l-kübra, c. 1, s. 375.

52- Erkam b. Ebi'l-Erkam,

"Ya Rasulallah! Onlar senin sözlerini nasıl işitsinler, sana nasıl cevap versinler ki, hepsi leş olmuşlar?!" dedi.

Hemen, bir adam ayağa kalktı.

9- Ebu Cehil Amr b. Hişam,

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 13-1 4, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 353, Ta beri", Tarih, c. 2, s. 290, E bu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 476, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 142-143, Zehebi, Megazi, s. 89, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 327, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 85-86.

Hadis ve siyercilerin genellikle kabul ettiklerine göre; Peygamberimiz ın bizzat hazır bulundukları askeri hareketlere gazve; kendileri bulunmayıp Ashabdan herhangi birisinin kumandası altında düşman üzerine saldıkları askeri birliklere de seriyye denilmektedir.

Mağaranın ağzında iki dağ güvercininin yuvalandığını görür görmez, geri döndü.

Vakıdi, Megazi, c.2, s. 870, Ezraki, Ahbaru Mekke, c. 1, s. 123.

"Kureyşiler şu Kur'an'ın yüksek sesle okunduğunu hiç dinlemediler. Kur'an'ı onlara yüksek sesle okuyup dinletecek kim var?" dediler.

23- Sinan b. Ebi Sinan,

Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 11, Buhari, c. 8, s. 56, Ebu Davud, c. 3, s. 47, Belazuri, c. 1, s.176, Ebu Nuaym, c. 1, s.144, Beyhaki, c.2, s. 283, İbn Esir, c.2, s. 115, Zehebi, s. 219, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 57.

Ezraki, c. 1, s. 316, Ebu Nuaym, c. 1, s. 193, Beyhaki, c. 2, s. 195, Fahru'r-Razi, c. 32, s. 172, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s.81, İbn Seyyid, c. 1, s. 103, 147, Ebu'l-Fida, c. 4, s. 565.

Ukbe b. Ebi Muayt:

İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 1 27, Zehebi, Megazi, s. 71, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 289.

Ahm ed b. Hanbel, Müsned, c. 4, s. 29, Buhari, Sahih, c. 5, s. 8, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 92, Zehebi, Megazi, s. 72, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 293.

Kureyş müşrikleri kondukları yerlerinden kalkıp Müslümanların karşısında yer almadan önce, Peygamberimiz Aleyhisselam, elindeki ok çubuğu ile mücahidleri:

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 28, Belazuri, E nsabu'l-eşraf, c. 1, s. 290.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/363-364.

"O vakit, siz vadinin yakın bir kenarında idiniz.

"Allah'ım! Onu boğazlanacak yerinin üzerine yüzükoyun düşür!" diyerek ilenmişti.

Bedir'de ölenlerden sonra yaşamanın, Allah belasını versin!" dedi.

Çevrelerdeki su kuyuları sahiplerine haberler, adamlar gönderip, Peygamberimiz ı yakalamalarını emir ve kendilerine büyük ücretler verileceğini vaad ettiler.

Herhalde cevabı iyi anlayamadın!" dediler.

Bu, İslam'da bu konuda akıtılan ilk kan oldu.

"Peki! Askerler arasından ne diyerek geri dönelim?" dediği sırada, Ebu Cehil üzerlerine çıkageldi ve:

Müşrikler ise, aralarında geçen bu gibi hadiseleri Peygamberimiz la ashabının görüp veya işitip kendilerine gülmelerini hiç istemezlerdi.

Ubeyd b. Ka'b oğulları ve müttefiklerinden:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/385-389.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 118, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 172.

"Ben şehadet ederim ki; sen, muhakkak Allah'ın resulüsün ve doğrusun!

Bir kale halkını muhasara ettiğin zaman, onlar senden kendilerini Allah'ın hükmüne göre indirmeni isterlerse, sen onları Allah'ın hükmüne göre indirme! Ancak kendi hükmüne göre indir!

106- Mes'udb. Sa'd.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, t 2, s. 28 6, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 76, Taberi, Tefsir, c. 4, s. 77, Beyhaki, D e lai lü'n-nübüv ve, c. 3, s. 81, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 260, Zehebi, Megazi, s. 40, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 280.

O sırada, Cühenilerden Mecdi b. Amr da su başında bulunuyordu. Su başına gelen kadınlardan ikisinin, aralarındaki bir borç ilişkisini konuşurken, borçlu olanın arkadaşına:

Zeyneb size orada rastlayacaktır, siz onu bana getirirsiniz" buyurdu.

3. Ebu Mersed Kennaz b. Hısn ,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s.342, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 58.

Ebu Cehil b. Hişam,

Kureyş müşrikleri ise, yağan yağmurdan, yerlerinden ayrılmaya güç yetiremediler, hareketsiz kaldılar.

Peygamberimiz Aleyhisselam, gerdanlığı görür görmez, son derecede rikkate geldi ve:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/329.

Eğersen onunla içimizde en büyük şan ve şerefi kazanmak istiyorsan; biz seni seyyid ve ulu kişimiz tanıyalım!

Peygamberimiz Aleyhisselamın Medine'den Yola Çıkışı

60- Vakıd b. Abdullah,

"Vallahi, Muhammed'i ve ashabını görünce, Utbe'nin ödü kopmuş!

"Sen bizim kızkardeşimizin oğlusun ve komşumuzsun!

Peygamberimiz Aleyhisselam; Bedir seferine çıkarken, Medine'den Mekke'ye giden dağ yolunu takip etti.

1- Ebu Cehil,

"Ben kavimden işitmiştim. Onlar:

Kimisi karşılaştığı ağır işkencelere dayanamayıp dininden dönüyor; kimisi de direniyor, dönmüyor, Allah da onu dininden dönmekten koruyordu.

Peygamberimiz ; amcası Ebu Talib'in vefatından sonra nübüvvetin onuncu yılında, Şaban ayının bitmesine üç gece kala , yanına azadlı kölesi ve oğulluğu Zeyd b. Hariseyi alıp, yürüyerek Taife gitti.

4. Mıstah b. Üsase,

Kalbi Allah'a iman ile mutmain bulunan bir kimseye dayanılmaz işkencelerle söylettirilen küfür sözünden dolayı birvebal terettüp etmez.

4- Kureyş uluları; kendileri için üstün bir hak tanımayan, herkesi bir tarağın dişleri gibi eşit tutan

Peygamberimiz Aleyhisselam; eline bir avuç kum alıp Kureyş müşriklerine yöneldi ve:

Muhacirlerin Şuaybe'den Vapurla Habeş Ülkesine Gidişleri

Abduddar b. Kusayy oğullarından:

Velid'in yanından dağıldılar.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 1 27, Taberi, Tarih, c. 2, s. 244, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 79, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 1, s. 193, Zürkani, Mevahibu'l-ledünniye Şerhi, c. 1, s. 323.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 304, Mus'abu'z-Zübeyrf, Nesebi Kureyş, s. 418, İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 670, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 480, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 300.

66- Tufeyl b. Numan,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 337-338, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 206-207, İbn Seyyid, UyÜnu'l-eser, c. 1 s. 111-112, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 161.

Kinane de böyle yaptı.

"Sen ne için ağlıyorsun?" diye sordu.

Bazı müşrikler de, Cüheym'e:

6- Ebu Cehil Amr b. Hişam,

Oğlu Ali b. Ümeyye'nin elinden tutmuş, duruyordu.

Muhacirlerden Olanlar

Fahru'r-Razi, Tefar, c. 29, s. 1 90, Kurtubi, Tefsir, c. 19, s. 61.

Mesela, misafirin Ramazan orucunu tutması azimet, tutmaması ise ruhsattır.

Mekke'nin ve Mekke'deki Kutsal Makamların dokunulmazlığına sığındığını açıkladı. Kureyşilerin ileri gelenlerinden birçoklarını vefasızlıklarından ve samimiyetsizliklerinden dolayı kınadı.

KAYNAK:

Ebu Cehil'in Müşrikleri Müslümanlarla Çarpışmaya Kışkırtışı

11- Husayn b. Haris,

Bu ayet inip ortam yatışınca, Muhammed daha önce payına düşüp de almadığı ganimetin 1/5' ini alıyor.

İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 56, İbn Seyyid, Uyun, c. 1, s. 115, Zehebi, s. 184, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 67, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 66, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 5.

Belki o senin yermeyeceğin, öveceğin bir makamda da bulunur, sen onu översin!

'Biz, adamımızı daha iyi biliriz. Onun dedikleri şeyin hak ve gerçek olduğunu bilseydik, kendisine tabi olurduk' dedi." Peygamberimiz Taif'te on gün kaldı.

Ental: 44.

'Ey Abdulilah! Sizden göğsünde deve kuşu kanadıyla alametlenmiş olan o adam kimdir?1 diye sordu.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 288-289, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 89-90, Taberi, Tarih, c. 2, s. 284, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 85-86, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 127, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 261, Zehebi, Megazi, s. 41, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 288.

İbn Sa'd, Tabak atü'l-kübra, c. 3, s. 233, Belazuri, Ensab, c. 1, s. 156, Ebu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c. 1, s. 1 40, Fahru'r-Razi, Tefsir, c. 20, s. 121, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 11 4, Kurtubi, Tefsir, c. 10, s. 181, Hazin, Tefsir, c. 3, s. 136.

Onların geride bıraktıkları ev halklarına da yardımda bulundu.

Ölümünüzden sonra, diriltilecekmişsiniz!?

"Ey Ebu Talib'in oğlu! Kaçıyor musun?" dedi.

15- Ebu Aziz b. Umeyr,

96- Cübeyrb. İyas,

Öyle ki, atbaşı beraber oluncaya kadar, onlarla yarıştık durduk.

Sizi tertemiz yapmak, sizden şeytanın murdarlığını gidermek, kalblerinize rabıta vermek, ayaklarınızı pekiştirmek için de, gökten, üstünüze bir su indiriyordu."

Hz. Ebu Bekir, kalkıp taşlarla küçük bir mescid yaptı.

"Geri dönüp gidiniz!

1)efendimiz mekkede müslümanlığını dile getirmeye başlayıp, insanlar hür iradeleri ile islama girmeye başlayınca... mekkenin önde gelen müşrikleri... başta efendimize olmak üzere müslümanlara türlü eziyet ve işkenceler yaptılar... demiştim işte ilk maddenin isbatı:

"Ya Rasulallah! Sen galiba bizi konuşturmak istiyorsun gibi?" dedi.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 292, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 6, s. 1 70, Zehebi, Megazi, s. 41.

Kıblenin değişikliği için Kur'an'da öne sürülen gerekçeler çok ilginçtir. Biraz da bu gerekçeler üzerinde durmak gerekir:

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 303, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 282.

Geçmiş baba ve atalarımızdan bazı kimseleri de bizim için diriltsin!

"Hayır! Vallahi, o bir kahin değildir! Biz kahinleri görmüşüzdür.

Siz korkaklığı bana yükleyiniz, geri dönünüz!

142- Enes b. Muaz.

Dilemeleri

Esved sırtının üzerine düştü, ayağından, arkadaşlarına doğru kan fışkırmaya başladı.

Bu sözleşmeye göre:

"Ya Rasulalları! Bu gece senin bütün sorularını cevaplayan ben idim!" dedi.

"Biz ve Abdi Menaf oğulları, şeref ve şan hususunda şimdiye kadar çekiştik durduk:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/412-414.

Beyhaki, Delail, c. 2, s. 339, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 19.

Biz, vallahi, onun, bizden olmayan tabileriyle üzerimize yürümeyeceğinden emin değiliz!

12. Akil b. Bükeyr,

"Atike binti Abdulmuttalib'in rüyasını bilmiyor musun? Andolsun ki, ben o rüyadan korkuyorum!" diyordu.

"Ebu Sebu1 (Ebu Süba1)!" dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/133-140.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 130, Zühri, Megazi, s. 100, İbn Sa'd, c. 1, s. 229, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 261, Taberi, c. 2, s. 247.

Genç:

11- Senukeye uğradı ki, mutedil yoldur. Nihayet,

Ümeyye b. Halef onu Remda'da yere yatırdı.

6. Şüca1 b. Vehb,

İ bn Sa'd, Tabakatü'l-kü bra, c. 8, s. 3 6-3 7, Be yhak f, D el ail, c. 2, s. 338-339, İ bn Esir, U sdu "l-gabe, c. 7, s. 38 4, H ey sem f, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 18.

Mescid-i Haram'da, kavminin ortasında otururken, Ukbe b. Ebi Muayt, içinde ateş ve öd ağacı bulunan bir buhurdanlığı götürüp onun önüne koydu ve:

3. Ükkaşe b. Mıhsan,

"Öteki arkadaşların nerededir?" diye sordu.

51- Münzir b. Muhammed,

Diyarbekri, Tarıhu'l-hamıs, c. 1, s. 288.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 110, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 383, Ebu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c. 1, s. 1 44.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/268-270.

Hasta olduğu için, kendisi Mekke'de kaldı.

Ensardan ilk şehid de Harise b. Süraka olup, havuzdan su içerken Hibban b. Arika veya bir başkası tarafından atılan bir okla boğazından vurularak şehit edildi.

Onlardan birisi. Utbe b. Rebia:

Ebu Hanife, Müsned, s. 33, İbn Ebi Şeybe, Musannef, c.12, s. 328, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 352, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1357, Tirmizi, Sünen, c. 4, s. 162, Darimi, Sünen, c. 2, s. 135, Beyhaki, Sünen, c. 9, s. 49.

Ahmed b. Hanbel, M üsned, c. 3, s. 260, Buhari, Sahih, c. 3, s. 206, Tirmizi, Sünen, c. 5, s. 327, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c.9, s.167.

Amir b. Malik oğullarından:

İbn Sa'd, c. 3, s. 248, Suyuti, Dürru'l-mensur, c. 4, s. 132.

Bazılarına göre; Beni Nadir'de de, Hayber'den dönülürken uğranılan Vadi'l-kura'da da, Gabe'de de çarpışma olmuştur.

4) Bilindiği gibi, Muhammed aslen Mekkelidir; orada doğup büyümüştür. Ama orada tutunamayınca, bir gece Medine'ye göç etmek zorunda kalmıştır. Bu durumda kendisi Medinelilere misafirdir. 63 Hatta diyebiliriz ki, Medine halkı onu kabul etmekle büyük bir risk altına girmiştir. Zira huzurları yerindeydi; ama o geldi geleli artık onlar savaşa endeksli yaşamak zorunda kaldılar; onun gelişiyle üst üste savaşlar başladı. O savaşlar Medine halkına karşı değildi; tam tersine Muhammed'e karşıydı. Mesela, Bedir, Uhud, Hendek vb. İşte misafir olan Muhammed, önce kendini korumaya almak için onlarla sözleşme imzalıyor; bu anlaşmadan sonra az önce örneklerini verdiğimiz o beğenilmeyen eylemler gerçekleştirilince çevreden çok olumsuz bir puan alıyor. Bütün bunlar yetmiyormuş gibi, bu sefer de Medine'nin yerlileri olan Yahudilere sorun çıkarmaya başlıyor, onları tehdit etmeye başlıyor. Bu konuda çok kısa olarak şöyle bir örnek verilebilir: Muhammed bir gün camiye gidip arkadaşlarına, "Haydi kalkın Yahudilerin yanına varalım" diyor. Bunun üzerine kalkıp gidiyorlar ve "Midras" adında birinin evinde toplanıyorlar. Muhammed Yahudilere hitaben, "Müslüman olun, güvenceye girin" diyor. Onlar da, "Tamam anladık" yanıtını vermek suretiyle, Muhammed'in bu tehdidinin hoşlarına gitmediğini belirtiyorlar. Muhammed bu sözü üç kez tekrarladıktan sonra, dördüncü kez onlara, "Şunu bilin ki dünya, Allah ve peygamberindir. Eğer siz Müslüman olmazsanız ben sizi sürgüne göndereceğim. Her kim malını satmak istiyorsa satsın gitsin; yoksa onun malına da el koyacağım" diyor. Tabi ki bu tehdit Bedir Savaşından sonra başlıyor. Bedir'de biraz başarı elde edince bu sefer onlara gözdağı vermeye başlıyor. Hatta onları, "Müslüman olmazsanız, Bedir'de müşriklerin başına getirdiğimizi sizin de başınıza getiririz" şeklinde tehdit ediyor. Bu arada güya yeni inen bir ayeti onlara okuyor. Ayetin anlamı şu: " bir kavmin hainlik yapmasından korkarsan, sen de hak ve adaletle onların üzerine at . Çünkü Allah, hainleri sevmez." (Enfal Suresi, 58. ayet.)

"Vallahi, Kureyşiler işte şu gördüğünüz kum tepesinin arkasındaki vadinin öbür yakasındadıriar!" dediler.

Fakat, Hubeyb b. Yesaf, onu bilmeyerek öldürdü.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/333-334.

Biz, Abdulmuttalib oğullarından, amcalarımızın oğullarıyla çarpışacağız!" dedi.

Bu hadis üzerinde biraz durmakta fayda vardır: İbni Selul, -içine toz girmesin diye burnunu kapatıyor- nezaket dahilinde Muhammed'e, "Senin bindiğin merkebin ayaklarından kalkan toz burnumuza giriyor; niçin bizi rahatsız ediyorsunuz?" şeklinde çok mütevazı bir itirazda bulununca, Muhammed'in arkadaşlarından biri, "Ey Ab Abdullah, Allah'a yemin ederim ki, peygamberin merkebi senden daha iyidir" şeklinde hakaret dolu bir karşılık veriyor. Bu söz üzerine her iki taraf da yumruklarla, çubuk ve ayakkabılarla birbirlerine giriyorlar. (Mesela; Müslim, Cihad, No: 1799'da bu anlatılıyor.) Burada şunu sormak lazım: Medine'nin yerlisi olan ve liderliğe soyunan bir in sana böylesine bir söz, böyle bir yerde ve böyle bir bahaneyle hiç söylenir mi? Böyle bir olayda Muhammed'in özür dilemesi gerekir di. Özür dilemek ona bir eksiklik de getirmezdi. Çünkü, merkebiyle onların huzurunu bozmuştu. Ama tersine, daha da ileri gidip ortamı alevlendirmeye çalıştı. Böylesine Önemli bir insana, "Muhammed'in merkebi senden daha iyidir" şeklinde hakaret etmek, herhalde kim senin tasvip edebileceği bir olay değildir. Kaldı ki, Abdullah güzel bir biçimde, "Senin dediğin doğruysa çok iyi; ama meclisimizden git, propagandanı başka yerde yap; seni dinleyen olursa onlara ora da anlat" diyor. Bundan daha iyi ne olabilir ki! Bu hadisten net olarak anlaşılan bir diğer husus da, bu kavganın Bedir Savaşından Önce olmasıdır. Şu halde, Medine'ye varıp sözleşmeyi henüz onaylamış bir Muhammed, kalkıp bahaneler arıyor. Muhammed'in niçin böyle yaptığının izahı pek o kadar mümkün değildir. Burada vicdanen karar vermek lazım: Hangi devlet yöneticisi olursa olsun, yabancı bir insan onun Ülkesine gelip fazla zaman geçmeden o Ülkenin yönetimine sahip çıkarsa, acaba bunu kim kabul eder? Olağanüstü mucizeler de gösterse kimse kabul etmez. Kaldı ki, olağanüstü bir şey de göstermemişti. Çünkü, İslamiyetle Yahudilik, bir aşağı iki yukarı hemen hemen aynı. Olay sadece yönetim kavgasından kaynaklanıyor. Sonuçta bu olayla İlgili şu ayet iniyor:

14- Ebu Sevr,

Peygamberimiz la Alay Eden Müşriklerden Başlıcaları

7- Übeyy b. Ka'b, Umare b. Hazm, Harise b. Numan bir deveye,

Taberi, Tefsir, c. 4, s. 166, Ebu'l-Fida, Tefefr, c. 1, s. 425.

Münzir b. Muhammed b. Ukbe'ye konuk olan Mekkeli Muhacirler:

Her ikisi de henüz Müslüman olmamışlardı, kendi dinlerinde bulunuyorlardı.

İhtiyar

Resulullah ın hemen yüzünün rengi değişti. Yüzü al al olduğu halde, doğrulup oturdu:

Medine'den Zatülceyş'e kadar bir berid,

İbn İshak İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 279, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 65, İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 17, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 296, Taberi, Tarih, c. 2, s. 281, İbn Abdilberr, İstiab, c. 1, s. 308, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 1, s. 425, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 257, Zehebi, Megazi, s. 37, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 274.

6- Haris b. Amir b. Nüfeyl,

Harp Ateşini İlk Önce Amir b. Hadrami'nin Tutuşturuşu

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 8, s. 457, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 6, s. 405, Ebu Davud, Sünen, c. 1, s. 161, İbn Abdilberr, İstiab, t 4, s. 1965, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 7, s. 408.

Nevfel:

Müşriklerden Bedir"de alınan esirler, Medine'ye getirildikleri ve Peygamberimiz Aleyhisselam tarafından sahabilerine "Bu esirler hakkında ne dersiniz?" diye görüşleri sorulduğu zaman, Ensardan Abdullah b. Revaha da:

18- Ükkaşe b. Mıhsan,

Sucular:

"Allah, bana, o 20 ukiyye altın yerine, her biri ortaklıktan 20 ukiyye kazandıran 20 köle verdi.

Manastırın bakıcısı başkanlarına gidip haber verdi.

"İşte, oraya! Habeş toprağına giderseniz iyi olur!

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 232, Belazuri, Ensab. c.1, s. 261, Ebu'l-Ferec, c. 1, s.239.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.1, s. 340, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 117, Hazin, c. 4, s. 385, İbn Hacer, c. 4, s. 312.

Mekke'de kalan Müslümanlar da, birbiri ardınca, Medine'ye hicret ettiler.

Buhari, Sahih, c. 8, s. 56, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 219.

Bununla da kalmayıp, aralarından birtakım hafif akıllıları, beyinsizleri ve köleleri kışkırt-tılar. bağırttılar, Peygamberimiz a sövdürdüler!

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 111, Buhari, Sahih, c. 8, s. 56, Ebu Davud, Sünen, c. 3, s. 47, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 176, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 383, Ebu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c. 1, s. 144, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 283, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 11 5, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 219, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 59.

Abdurrahman b. Avf gelip beni bağlı bulunca, Müslümanlara:

100 kişiden 1000 kişiye kadar olan askeri birliğe ketibe,

Bunun üzerine, o bana:

Beni Kelb b. Avf b. Ka'b b. Amr b. Leylerden olup Benf Amir b. Lüeyierin müttefiki, antlaşmalıa idi (İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2,5.372).

"Ey Ebu Vehb! Biliyorum bunu! Sen benim işimi de, kendi işini de gizli tut!" dedi.

112- Halidb. Kays,

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 201, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 1 31, Taberi, Tarih, c. 2, s. 229, Ebu'l-Ferec İbnCevzi, el-Vefa, c. 1, s. 182, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 21.

Peygamberimiz Aleyhisselamın Kureyş Müşriklerini Görünce Allah'a Dua ve Münacatta Bulunuşu

Ertesi günü, kuşluk vakti, Kabe'nin Makam'ına kadar ilerledi.

cihad esnasında savaşa yardımcı olmayan rahipler, çocuklar, kadınlar... vs. öldürülmez... sadece islama düşmanlık edip islamı engel olmaya kalkan yada ortadan kaldırmaya çalışan devletlerle ve direkt savaşan askerlerle yapılır...

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 379-380, Taberi, c. 2, s. 225, Ebu Nuaym, c. 1, s. 275-276, İbn Esir, c. 2, s. 87-88, Zehebi, s. 223, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 88.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 21 2, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 212, İbn Kayyım, c. 2, s. 52, Diyarbekri, c. 1, s.3O2.

57- Ebu Rühm b. Abdullah

"Velid'in babası! Biraz bekle!

"Sen, kimsin?" diye sordu.

43- Züşşimaleyn Umeyr,

Yoksa, men ettiğin birşeyi ilk işleyen sen olursun!" dedi.

"Anan ağlasın Sa'd'ın anasının oğlu! Sizler, yardıma ve rızka, zayıflarınız yüzünden nail olmuyor musunuz?!" buyurdu.

62- Sabit b. Sa'lebe (Ciz1),

38- Ubade b. Haşhaş,

Bari öcünüzün alındığını gözlerinizle gördükben sonra kavminizden ayrılın!

Ben; Ümeyye b. Halef ile onun oğlu arasında, onların ellerinden tutmuş olduğum halde giderken, Ümeyye b. Halef, bana:

93- Muaz b. Cebel.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 404, İtan Mace, Sünen, c. 1, s. 58, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 349, Ebu Nuaym, Hilyetü'l-e'vliya, c. 1, s. 172, İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1481, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 281, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 253, Zehebi, Siyeru a'lami'n-nübela, c. 1, s. 293, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 58, İbn Hacer, el-İsabe, c. 3, s. 454.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 30, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1385, Taberi, Tarih, c. 2, s. 294, EbuNuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 475, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 68, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 297.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/379.

"Ey Allah'ım! İşte Kureyşliler! Olanca kibir ve gururları, kendilerini beğenmişlikleri ve övünücülük-leriyle gelmişler, Sana düşmanlık etmekte ve Senin Resulünü yalanlamaktalar!

Bunun üzerine, siz beni ister koruyunuz, ister Abdi Menaf oğullarına teslim ediniz. Bundan sonra, Abdi Menaf oğulları bana istediklerini yapsınlar " dedi. Kureyş müşrikleri:

"Evet!" dedi. "Vallahi, müşrikler onlardan yakaladıkları herhangi birisini o kadar döverler, o kadar aç ve susuz bırakarak döverlerdi ki, atlan dayağın şiddetinden oturamaz hale gelir, dininden döndürmek için söylemesini istedikleri herşeyi söylerdi.

Umeyr b. Vehb, Medine'ye gelip, Mescidin kapısında devesini ıh d irdi ve bağladı.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 2, s. 204, Buhari, Sahih, c. 4, s. 240, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 274, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 215.

Bedir savaşında, altısı Muhacirlerden, sekizi de Ensardan olmak üzere 14 şehit verildi.

Abdurreizak, M usannef, c. 5, s. 391, Buhari, c. 4, s. 256, İbn Haim, s. 91 -92, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 475, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 236, İbn Seyyid, c. 1, s. 184.

Enfal: 9.

Cumah oğullarından Kays, Revha'da 9 deve kesti.

Cez' b. Adiyy oğullarından ve müttefiklerinden:

"Sen ancak kanayan bir parmak değil misin?

Peygamberimiz ise, onların bu putperestliğini yeriyor, hatıra gönüle bakmaksızın ve hiç kimseyi istisna etmeksizin, putlara taparak küfür ve dalalet içinde ölüp gitmiş olan baba ve atalarının da Cehenneme atıldıklarını, helak olduklarını söylemekten çekinmiyordu.

14- Ebu Huzeyfe Mihşem b. Utbe,

Utbe b. Rebia'nın Son Gayretinin de Boşa Gidişi

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 131.

"Olur!" deyip devesini çöktürdü. Yere indiği zaman, onlar, üzerine atılıp onu sımsıkı bağladılar.

3- Nevfel b. Haris,

Zübeyr b. Avvam derki:

3. Ukbe b. Ebi Muayt,

"Vallahi, amcalarımızın kızlarının üzerlerine duvardan indiğimiz Araplara söylenir, rezil oluruz, sövülürüz, hürmet örtümüzü yırtmış oluruz!" dediler. Sabaha kadar, kapının önünde durdular ve Peygamberimiz ın dışarı çıkmasını beklediler.

c. 3, s. 64, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 123, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 253, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 269.

Vallahi, bu insaflı davranıştan sonra, sizin hakkınızda insaflı davranılmaz!" dedi.

6. İbnü'l-Gaytala,

Abdurrezzak, Musannef, c. 5, s. 389, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 348, E bu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 230, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 181.

"Utbeb. Rebia,

9. Munkız b. Nübate,

55- Temim ,

Bunun üzerine, önce Hz. Ebu Bekir, sonra da Hz. Ömer, kalkıp güzel sözler söylediler.

"Ey Muhammedi Yüce Allah, senin ashabının esir almalarını hoş görmedi. Allah, onları şu ikiden birini yapmakta muhayyer bırakmanı sana emrediyor: Ya ellerindeki esirleri getirirler, sen onların boyunlarını vurursun; ya da, ileride kendilerinden esirlerin sayısınca adam şehit olmak üzere, fidye alırlar!"

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 292, Vakıdi, c. 1, s. 11 2, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 4, s. 29. Buhari, c. 5, s. 8, Müslim, c. 3, s. 2203, Taberi, c. 2, s. 285, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve., c. 3, s. 92, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 129, Zehebi, Megazi, s. 41, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 293.

Orası yakın bir beldedir. Siz orayı biliyorsunuz.

"Seni hak ile peygamber gönderen Allah'a yemin ederim ki; onu esir edip sana getireyim diye çok uğraştım.

"Ya Rasulallah! Ben, Müslümandım.

Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 322.

"Bak hele! Bak hele!" dedi.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire. c.3, s. 3-7, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 138-144.

2- Akikten İtin Ezher deresine kadar da, ıssız yollardan gitti.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/81-83.

Buldukları kuru deri parçalarını su içinde yumuşatıp ateşe tuttuktan sonra, onunla üç gün idare edenler oldu!

Taberi, Tefsir, c. 30, s. 339, Kadı I yaz, eş-Şifa, c. 1, s. 291.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 295, Taberi, Tarih, c. 2, s. 285, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 130, İbn Seyyid, Uyünu'l-eser, c. 1, s. 264, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 301, 302.

66- Şefi,

Hakim b. Hizam:

"Ey Allah! Gücümün zayıflığını, tedbirimin azlığını, halk nazarında hakir görülüşümü, Sana arz ve şikayet ediyorum!

Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 320.

ibni abidin demek ki neymiş cihad savunma amaçlı filan değilmiş. ganimetlerden de bahsetmemişsin ayrıca.

25- Esed b. Abduluzza,

Vakıdı, Megazi, c.1, s. 61.

6- Ev eşyası,

Buraya gelinceye kadar geçireceğim geceleri de gizli tutup benden hiç söz etmemesini de Safvan'a emretmiştim" dedi.

Kendisini elbisesiz olarak ayağından zincirle bağlarlar, öğlenin en şiddetli sıcağında Remda'ya çıkarırlar, göğsünün üzerine kocaman bir taş, kaya parçası koyarlar, aklı başından gider, ne söylediğini bilmez olur, dili ağzından dışarı çıkardı.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 133.

700 develeri,

Su kuyuları ise, Yelyel vadisinin Medine'ye en yakın olan kıyısında bulunuyordu.

5- Ümeyye b. Halef,

Ebu Süfyan, Kinane'nin yanına gelip üzerine dikildi ve:

Peygamberimiz , bunu şu hadis-i şerifleriyle açıklamışlardır:

el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 66.

169- Ka'b b. Zeyd,

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 565, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c.3, s. 137, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1510, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 426, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 43, Zehebi, Megazi, s. 66.

"Eğer bu seferin mükafatı Cennetten başka birşey olsaydı, senden geri kalırdım! Ben burada bana şehitlik nasip olmasını umuyorum!" demişti. Babası Hayseme ise:

"Öyle ise haydi, Rabbin 'isterse muhakkak yapar dediğin gibi; göğü parçalar halinde üstümüze düşür bakalım?!

22- Zeyd b. Vedia,

"Vallahi, ya ölünceye kadar böyle kalırsın, ya da Muhammedi inkar eder, Lat ve Uzzaya taparsın!" derdi.

Müşrik, yaklaşıp Hz. Ali'ye kılıçla vurdu.

Abdurrezzak, c. 5, s. 391, Buhari, c. 4, s. 256, Belazuri, c. 1, s. 261, Ebu Nuaym, c. 2, s. Beyhaki, c. 2, s. 474, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 236, İbn Seyyid, c. 1, s. 184, Zehebi, s. 320, E bu'l-Fida, c. 3, s. 184.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/362.

Nadr b. Haris, Mus'ab b. Umeyr'in söylediklerini duymazdan gelerek:

M. Aam Koksal, İslam Tarihi, c. 1,18, Mekke Devri, c. 1, s. 87-90'da Mutayyibfn ve Ahlaf hakkında izahat vardır.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 289, Ebu Nuaym, Delail ü'n-nübüv ve, c. 1, s. 232, Beyhaki, Delail ü'n-nübüvve, c. 2, s. 200, E bu'l-Ferec İ bn Cevzi, el -Vefa, c. 1, s. 202-203, İbn Seyyid, Uyu nu'l-eser, c. 1, s. 101, Zehebi, Tarihu11-İslam, s. 156, E tau'l-F ida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 61.

Ahnes b. Şerik:

10- Ebu Cehil Amrb. Hişam,

Süheyl b. Amr da:

72- Abdullah b. Humeyr.

Esma binti Ebi Bekir dışarı çıktı. Ona:

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 4, s. 284, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 460, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 87, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 174, Zehebi, Tarıhu'l-islam, s. 313, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 1 73, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 14, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 78, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 183.

1- Sa'd b. Hayseme,

"Evet! Vallahi ya Rasulallah! Bu, Allah'ın Kureyş müşriklerinin başına getirdiği ilk musibetti. Bence onları öldürmek sağ bırakmaktan daha makbuldür!" dedi.

Sen onun lafını bırak! Hadi, biz dönelim?" dedi.

Ancak, Allah düşmanı Ebu Leheb, Ebu Talib'in teklifini, davetini kabul etmedi.

Kureyşi müşrik ulularının Peygamberi iniz a ve İslamiyete düşman olmalarının birtakım sebepleri vardı:

'Yanıma gel! Hayatıma andolsun ki; haber muhakkak sendedir!' dedi.

Şüphesiz, Allah herşeyi işiten ve bilendir."

İbn Sa'd, Tabakat, c. 8, s. 288, Belazuri, c. 1, s. 261.

116- Rafi1 b. Mualla.

"Ebu Cehil fasık öldürüldü!" diyerek bağırıyorlardı.

Fakat, bazı sihri ile gözlerimizi bağladı, göremez etti!" dedi.

"Henüz Bedir Savaşı olmamıştı; Muhammed'le ben bir merkebe binip hasta olan Sad bin Ubade'yi ziyarete gittik. Giderken de yolda, Abdullah bin Selul'un da içinde bulunduğu bir cemaate uğradık. Bu cemaat içinde her inançtan insan vardı. Bindiğimiz merkep öylesine hızlı gidiyordu ki, onun ayağından kalkan toz-duman, o insanları kapladı. Buna karşı Abdullah bin Selul, içine toz girmesin diye kaftanıyla burnunu kapattı ve Muhammed'e, 'Niçin üzerimizi tozlatıyorsunuz?' dedi. Peygamber ise, onlara selam verdi ve İslamiyetin propagandasını yapmaya başladı. Buna karşı İbn-i Selul, 'Ey kişi, senin anlattıkların hak ise bundan daha güzel bir şey olmaz; fakat bizim meclisimize gelip de bizi rahatsız etme, başka yere git, orada anlat; sana gelen olursa orada onlara rahat anlatırsın" dedi. Bu konuşmalardan sonra Abdullah bin Revaha Muhammed'e destek olunca, cemaat ikiye bölündü ve neredeyse birbirlerine gireceklerdi. Sonra ben ve Muhammed birlikte hasta olan Sad bin Ubade'nin evine gittik. Muhammed bu olayı Sad'a anlatınca, kendisi şöyle dedi: 'Ey peygamber, İbni Selul'un kusuruna bakmayın, onu mazur görün. Allah'a yemin ederim ki, sen Medine'ye gelmeden, onun tahta geçmesi için her şey hazırlanmıştı. Neredeyse bu şehrin başkanı olmak üzereydi. Ama senin Medine'ye gelmenle bu iş yattı. Bu yüzden onun kusuruna bakmayın' diye Muhammed'i ikna etmeye çalıştı."65 (65 Tecrid-i Sarih, No: 1687; Buhari-Müslim Hadisleri, el-Lü'lüü ve'l Mercan, No: 1176; Buhari, Edep, 115; İstizan, 20; Al-i İmran tefsiri, 15; Müslim, Cihad, No: 1798-99; Vahidi, age, Al-i İmran 186. ayette.)

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 4, s. 235, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 91-92, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s.136-137.

Yelyel vadisi; Bedir ile kum tepeleri arasında olup, Kureyşflerin kondukları yer kum tepelerinin arkasında idi.

Aşağılık adamlarını kışkırttılar, Peygamberimiz a saldırttılar.

"Ben de, onu o bedelle aldım!" buyurdu.

"Ya Rasul ali ah! Allah'a hamd olsun ki, seni muzaffer ve gözünü aydın kıldı.

Onun dininden hiç hoşlanmıyoruz.'

"İkimizden birisinin herhalde burada kalması lazım!" deyince de, aralarında kur'a çekmişler, kur'a Sa'd'a çıkmış, Bedir savaşına katılarak muradına ermiştir! Allah ondan razı olsun!

Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 109, E bu Davud, Sünen, c. 3, s. 47.

İbn EsPr, Usdu'l-gabe, c. 5, s:. 203.

Yasir ve Aile Efradına Yapılan İşkenceler

Bedir Seferinin Gayesini Açıklamamanın Sebebi

3- Ebu Huzeyfe b. Utbe,

Kılıcını kalkandan kurtardıktan sonra, vurup bacaklarını zırhıyla birlikte kesti. Sonra da, başını gövdesinden ayırdı.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 284, Taberi, Tarih, c. 2, s. 283, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 91, 92, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 259, Zehebi, Megazi, s. 39, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 286.

5. Sinan b. Ebi Sinan,

16- Esved b. Amir,

"Siz bizimle mi yola çıktınız?" diye sordu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/322-323.

Utbe ve Şeybe'nin Geri Dönmeye Meyletmeleri

34- Hübeyrab. EbiVehb,

"Vallahi, beni halktan hiç kimse esir etmedi!" deyince, kendisine:

Belazuri, Ensab. c.1, s. 208, Beyhaki, c. , s. 460, İbn Abdilberr, İstiab, c. 3, s. 1231, İbn Esir, Usdu'l-gabe, t 4, s. 321.

Belazuri'ye göre (Belazuri, Ensab, c. 1, s. 288).

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 129, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 228, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 104, Muhibbül-Taberi, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 86, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 1 92.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s 125, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 147, İbn Hacer, el-İsabe, c. 3, s. 36.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.1, s. 380, Belanın, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s.12O.

2- Şeybe b. Rebia,

Ben atımı şaha kaldırdım. Arkadaşlarımı geçtim.

"Ateş! Git ey Asim b. Sabit! Vur onun boynunu!" buyurdu.

Vallahi, ben kendim hakkında tasalanmıyorum.

Yasin: 1-10.

Sa'd b. Muaz'ın sözleri Peygamberimiz Aleyhisselamı sevindirdi, neşelendirdi ve:

İslam mücahidlerinin güçlü ve kalabalık düşman karşısında zayıf bir durumda bulundukları sırada Peygamberimiz Aleyhisselamı bürüyen vahiy hali açılınca, Peygamberimiz Aleyhisselam, meleklerin yardıma geldiklerini mücahidlere müjdeledi.

Peygamberimiz a düşman olan bu müşrik ulularından Ebu Süfyan b. Haris, Ebu Süfyan b. Harb, Amr b. As, ve Hakem b. Ebi'l-As'tan başka, hiçbirisi Müslüman olmamıştır.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/330-331.

1- Hz. Muhammed Aleyhisselam,

"Sana bunu kim haber verdi?!

"Öyle ise, sana bir vebal yok!

"Halkı seferden geri çevir! Müttefikin Amr b. Hadrami'nin işini üzerine al!" dedi.

Hz. Aişe, bir gün, Peygamberimiz a:

Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 295, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 415.

"Bunlar Kureyşilerin Mekke'de, Remda'da bana ateşle yaptıkları işkencelerin izleri!" demiştir.

Peygamberimiz Aleyhiselam; Kureyş müşriklerinin, kendi kabilelerinden iman edenleri dinlerinden döndürmek için hapsettiklerini, işkencelere uğrattıklarını, işkencelerini şiddetlendirdiklerini görünce , Müslümanlara:

14- Ümmü Ubeys; Zinnire Hatunun kızı olup, Allah yolunda işkenceye uğrayanlar arasında idi.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 60-61, Taberi, c. 2, s. 230, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 212, İbn Seyyid, c. 1, s. 134, Ebu'l-Fida, c.3, s. 1 35, Diyarbekri, c. 1, s. 302, Halebi, c. 2, s. 52.

Peygamberimiz ın Mekke'de Peygamber Olarak Ne Kadar Kaldığı ve Medine'ye

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 287, Vakıdi, Megazi, c. 1, s.87, Taberi, Tarih, c. 2, s:. 284, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, s:. 3, s. 84-85, İbn Abdilberr, İstiab, c. 3, s. 141 0, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 1 27, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 260-261, Zehebi, Megazi, s. 40, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 287.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 61, Taberi, c. 2, s. 230, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 212. İbn Esir, c. 2, s. 91, İbn Seyyid, c. 1, s.1234, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 135, Diyarbekri, c. 1, s. 302, Halebi, c. 2, s. 52.

"Muhammed Aleyhisselam kimin ilahı idiyse, Muhammed ölmüş bulunmaktadır.

Hz. Ali:

18- Nasr b. Haris,

O sırada, Kureyşilerden bir kadın, Habeş ülkesinden gelmişti.

Ne dersiniz? Size kervan mı, yoksa Kuneyş ordusu mu daha iyidir?" diyerek, sorusunu tekrarladı ve:

Kendisi Mekke'de Peygamberimiz Aleyhisselamla ashabına eza eder dururdu.

Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 147, İbn Hacer, el-İsabe, c. 3, s. 36.

Bedir Savaşında Müslümanlar Tarafından Esir Edilenler

159- Abdullah b. Ka'b,

O ise yanaşmadı, ancak benimle çarpıştı. Ben de onunla çarpıştım ve kendisini öldürdüm!" dedi.

Hz. Ebu Bekir'in Müşrikler Tarafından Çarpışmaya Çıkan Oğluna Kızıp Çarpışmaya Çıkmaktan

Ebu Cehil çıkıp gidince, Utbe, kardeşi Şeybe'ye:

Haydi, iman edenlere sebat ilham ediniz!1 diye vahyediyordu.

'Senin arkadaşlarının esirlerden aldıkları kurtulmalık akçelerinden dolayı, vay benim başıma gelene!

Zeyd b. Harise ile Abdullah b. Revaha, müşriklerden Bedir'de öldürülenleri Medine'de yüksek sesle birer birer ilan edince, Yahudi şairi Ka'b b. Eşref de:

89- Sa'lebe b. Ganeme,

50- Havvat b. Cübeyr.

1000 dirhem kurtulmalık akçesi ödemiştir.

11. İyas b. Bükeyr,

54- Cabir b. Zübeyr,

İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1512, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 269, İbn Hacer, el-İsabe, c. 3, s. 577.

Resulullah ın yanına döndüğümüz zaman da, benim yapmış olduğum şeyi ona haber verdiler.

Hadid: 21.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Ebu'l-As'ın hayırlı bir damat olduğundan bahis buyururdu.

Sabahleyin onu helak et!" dedi.

Halbuki, sen zahmet ve meşakkatlerimizi ve Muhammed'den başımıza gelenleri biliyorsun!

'Ey Bilal! O şimdi benim esirimdir!1 dedim.

Onlar çarpışacakları sırada acele ettiler, böbürlendiler.

İbn Şa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 212.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Bedir gecesinde, yanındaki mücahidlene:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire. c.2, s. 258, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 28, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 290.

Umeyr b. Vehb, bir gün Kabe'nin yanında Salvan b. Ümeyye ile karşılaşıp, ona:

Cebrail Aleyhisselamın sarığı ise san idi.

"Dediğiniz şeylerin hiçbirisi bende yoktur!

8. Tuayme b. Adiyy,

"Haşim oğullarına zulmettik de, işte bakınız! Mansur b. İkrime musibete uğradı!" demeye başladılar.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 516.

Bunun sebebi, şudur: Çünkü, onlar Allah'a ve Allah'ın Resulüne karşı koydular.

Ebu Nuaym, c.1, s. 273, Beyhaki, c. 2, s. 312, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 84.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/347-348.

Ebu Cehil hemen Hakim'in yakasına yapıştı.

"Şu elinizde bulunan esir oğlum için geldim! Onun hakkında ihsanda bulununuz!" dedi.

Ebu Süfyan'ın Mekke'ye Dönmeleri İçin Kureyşilere Haber Salışı

İbn İshak. İbnHişam, Sire. c.2, s. 2, s. 130, Ezraki, Ahbaru Mekke, c. 2, s. 294. Mil, üç veya dört bin zira (arşın]fdı r (Firuzabadi, Kamusu"l-Muhit, c. 4, s. 54). 61.

Belazuri, Ensab, c. 1, s. 196, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 69, Usd, c. 7, s. 123.

2- Ebu'l-Bahteri As b. Hişam, Peygamberimiz ı ve ashabını en az üzen müşriklerden

"Ey Muhammedi Ben sana iman eder, Müslüman olursam, bana ne verilir?" diye sormuş, Peygamberimiz da:

Amr b. Malik oğulları ndan:

Peygamberimiz Aleyhisselam; Safra'da Nadrb. Haris'in boynunun vurulmasını Hz. Ali'ye emir buyurunca, Mikdad:

Bize gelip kavuştuğun zaman, bizim himayemizdesin. Çocuklarımızı ve kadınlarımızı koruyup savunduğumuz şeylerden seni de korur ve savunuruz!" diye taahhütte bulunmuşlardı.

"Hayır! Vallahi ya Rasulallah! Ben, Ebu Bekir'in görüşünde değilim.

Hassan b. Sabit der ki:

82- Süheyl b. Vehb ,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 127, İbn Sa'd, Tabak atü'l-kübra, c. 1, s. 228, Taberi, c. 2, s. 244, Halebi, c. 2, s. 193.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 293.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 379, Taberi, Tarih, c. 2, s. 225, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 87, Zehebi, Tarihu'l-islam, s.223, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 67, Diyarbekri Hamis, c. 1, s. 297.

Nübüvvetin onüçüncü yılında, Zilhicce ayında Akabe'de Peygamberimiz a Ensar tarafından yapılan İkinci Bey'attan sonra, Peygamberimiz , o yıl, Zilhicce'den kalan günlerle Muharrem ve Safer ayında Mekke'de oturdu.

Addas'ın sözüne benziyor!

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s.280, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 81, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 81, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 126, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 2, 7, Zehebi, Megazi, s. 37, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 284.

Kureyş müşriki erince ise, puflara tapmaktan daha üstün bir din yoktu ve olamazdı.

Bunun üzerine, Mugire oğulları, bana:

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 133-134, Mus'abu'z-Zübeyn, Nesebi Kureyş, s. 329, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 210, İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1559, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 455.

5- Sa'd b. Zeyd.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 381, Ezraki, c. 1, s. 316, Kurtubi, c. 20, s. 234.

Kendisi mağaraya girdi.

Benim bu husustaki görüşüm, onların boyunlarını vurmamıza izin vermendir!

Taif eşrafından üç kardeşin birisiyle evli bulunan Safiyye binti Ma'meru'l-Cumahi ile karşılaşınca, Peygamberimiz ona:

Nihayet, mağaraya ulaştılar.

Eğer Allah insanların bazısının şerrini bazısıyla def'etmemiş olsaydı, manastırlar, kiliseler, havralar ve içlerinde Allah'ın ismi çok anılan mescidler, muhakkak yıkılır giderdi.

Peygamberimiz Aleyhisselamın Mücahidler Hakkındaki Duası

"Haydi, kısasını benden al!" buyurdu.

İbn Sa'd, c. 1, s.228, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 238, Ebu'l-Fida, c.3, s. 183, Kastalani, c. 1, s. 81, Diyarbekri, c.1, s. 328, Halebi, c. 2, s. 208.

Ben bindikten sonra, gelir, devenin yularından tutar ve yederdi.

"Hayır! Vallahi, arkadaşım şair değildir. O şiir söylemez de.

Onlar bizi kendileri için su alalım diye gönderdiler!" dediler.

Onu biz tasdik ettik; siz ise tekzip ettiniz!

Hazrec Kabilesinden

Bir ve tek olan Allah'a imana, İslamiyete davet etmek,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 61, Taberi, c. 2, s. 230, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 213, Zehebi, s. 283, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 136, İbnHaldun, Tarih, c. 2, ks.2, s. 10.

135- Vedia b. Amr,

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 127-128, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 305.

Hucurat: 13.

İbn Sa'd, c. 1, s. 226, Belazuri, c. 1, s. 257, Taberi, c. 2, s. 240, İbn Esir, c. 2, s. 101, Zehebi, s. 313, İbn Haldun, c. 2, ks. 2, s. 14, Halebi, c. 2, s. 180.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/347.

"Evet! Razı oldum!" buyurunca, Cebrail Aleyhisselam dönüp gitti.

Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 31, Müslim, c. 3, s. 1385, Tataerf, c. 2, s. 295, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 297.

Yıllar geçtiği halde bile, Habbab'ın sırtındaki yanıkların yerleri, alacaları kaybolmadı

Abdullah b. Revaha ile Zeyd b. Harise'nin Medine'ye Müjdeci Olarak Gönderilişi

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 118, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 172, Halebi, c. 2, s. 184.

2- Hz. Hamza b. Abdulmuttalib,

Hem biz, kavmimizin bulunduğu bir savaşta bulunmayışımızdan da utanırız" dediler.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s.535, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 6, s. 149, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1449-1450, Zehebi, Siyeru a'lami'n-nübela, c. 1, s. 359.

"Onların içlerinde, Kureyşilerin eşrafından kimler var?" diye sordu. Sucular:

"Onlardan başka, kimler geri döndü?" diye sordu. Sucular:

Hakim b. Hizam; Umeyr b. Vehb'in söylediklerini dinledikten sonra, halkın arasından geçip Utbe b. Rebia'nın yanına vardı.

"Kalkınız ey Haşim oğulları! Allah'ın nurunu, batıllanyla söndürmek için gelenlere karşı, hak yolunda çarpışınız-ki, zaten Allah peygamberinizi de bunun için göndermiş bulunuyor!

"Ey Ükkaşe! Çarpış bununla!" buyurdu.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 1 27, İ bn Sa'd, c. 1, s. 228, Taberi, c. 2, s. 243, İbn Kayyım, Zadü'l-mead, c. 2, s. 58, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 176, Diyarbekri, c. 1, s. 324.

Ebu Süfyan:

AhmedZeynf Dahlan. Sire, c. 1, s. 137.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/14-16.

77- Sevad b. Zurayk ,

Peygamberimiz Aleyhisselam, Nadr b. Haris'i görünce, ona uzun uzun baktı.

Siz beni yalanladınız, başka insanlar ise beni doğruladılar!

Belazuri, Ensab, c. 1, s. 196, İbn Esir, c. 2, s. 69, Usd, c. 7, s. 123, Halebi, c. 1, s. 482.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 117, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 71, Zehebi, Megazi, s. 65.

14- Ubeyd b. Teyyihan,

Utbe ve Şeybe, ona:

Kabe'ye biryıl onun dışındaki Kureyşiler topluca örtü örterlerdi. Bir yıl da, tek başına o örter, İdi diye anılır, yani Kabe'ye örtü örtmekte Kureyşilerin tümüne denk sayılırdı.

3- Velid b. Mugire,

25- Osman b. Abdullah,

Ebu Muaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 295, İbn Kayyım, c. 2, s. 52, Zehebi, s. 282.

Peygamberimiz Aleyhisselam kızdı, ayağa kalktı.

22- Debbe diye anılan bir beldeye indi.

tevbe suresi 25 inci ayet :

"Ey Abduşşems'in babası! Haydi, sen, bizim için birşey söyle, bir görüş ileri sür de, onun hakkında onu söyleyelim?" dediler.

Siz benim zengin ve verdiği sözü yerine getirir bir kimse olduğumu bilirsiniz. Böyle yapmanızdan size bir zarar gelmeyeceğine ben kefilim!" der;

1. Abdullah b. Cahş,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 287, Taberi, Tarih, c. 2, s:. 284, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s:. 84, İbn Abdilberr, İstiab, c. 3, s. 141 0, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s:. 202, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s:. 260, Zehebi, Megazi, s. 40, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 2, s. 287.

ve onlarla toplanabilen kimseler, bir gün, güneş battıktan sonra Kabe'nin arka yanında toplandılar. Birbirlerine:

Abdurrezzak, Musannef, c. 5, s. 387, İbn Sa'd, c. 1, s. 226, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 6, s. 198, Buhari, Sahih, c. 3, s. 59, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 34, Beyhaki, c. 2, s. 459, Zehebi, s. 311, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 168, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 320, Halebi, c. 2, s. 180.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/410-412.

'Ben Rahman'ı tanımıyorum! Yemame'deki Müseylime de Rahman adıyla adlanmışür. Ben seni bu adla çağırmam.

Varlığım Kudret Elinde olan Allah'a yemin ederim ki; ben onu bir görecek olursam, ikimizden, eceli gelen ölmedikçe, şahsım onun şahsından ayrılmayacaktır!' dedi.

Onlar kendilerine tapanları da, tapmayanları da bilemezler!

Bunun üzerine inen ayette şöyle buyuruldu:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 278, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 484, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 271.

"Artık, sen yapmak istediğin şeyi yapacaksın! Bari şu devemi al!

Bedir'den Deniz Sahiline Kaçırışı

Benim yanımdaki kılıç ise, eski ve işe yaramaz bir kılıçtı.

Müşriklerin bu hareketine Peygamberimiz ın kızdığı, yüzünden belli olmakta idi.

Asim b. Sabit, gidip onun boynunu vurdu.

Kuneyş müşriki eni ve Müslümanlan Bedin'de birbirleriyle karşılaştı klanı zaman, Ebu Cehil de:

Şüphesiz ki, Osman; Lut 'dan sonra, zevcesiyle birlikte hicret eden ilk kişidir!" buyurdu.

"Ebu'l-Hakem b. Hişam'ın yanına yaklaşılamaz! Rebia'nın oğulları acele ettiler ve ölüp gittiler! Onlan, kabileleri koruyamadılar!" dediler ve Ebu Cehil'in etrafında deve sürüsü veya orman gibi oldular, onu ortalarına aldılar.

"Yoksa 'O bir şairdir. Biz, ona da zamanın, ölüm musibetinin gelmesini gözlüyoruz!1 mu diyorlar?"

11- Ebu'l-As b. Nevfel; kurtulmalık akçesini amcasının oğlu getirmiştir.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 305, Taberi, Tarih, c. 2, s. 290, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 378.

7- Haris b. Ebi Vecze,

42- Ebu Dücane Simak b. Haneşe,

Sonra, ayı lir, kendine gelirdi.

Muhassab; Mekke ile Mina arasında bir yer olup, Mina'ya Mekke'den daha yakındı r. (Yakut, Mu'cemu'l-büldan, c. 5, s. 62).

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 77.

Müslim, Sahih, c. 3, s. 2203, İbn Seyyid, Uyünu'l-eser, c. 1, s. 263.

Bırakınız, varsın onlar oğlumu ellerinde istedikleri kadar tutsunlar!" dedi.

49- Talha b. Ubeydullah.

O da, hemen atına atlayıp İslam karargahının çevresini dolaştıktan sonra, müşriklerin yanına döndü ve:

Fakat, bu, ancak, Peygamberimiz la Hz. Ebu Bekir'in gece karanlığında kimse görmeden Sevr mağarasına yetişip saklanmalarına yaramıştır.

1- Hz. Abbas,

Yürüme sırası Peygamberimiz Aleyhisselama geldiği zaman:

"Siz, Muhammed'in kızlarını almakla, onu derdinden kurtardınız!

Kervanda Ebu Süfyan Sahr b. Harb, Muhammed b. Nevfel ve Amr b. As... gibi, Kureyş müşriklerinden 30, veya 40, ya da 70 kişi bulunuyor; kervan Ebu Süfyan tarafından yönetiliyordu.

"Demek, 900 ile 1000 arasındadırlar!" buyurduktan sonra:

İslam Karargahında Peygamberimiz Aleyhisselam İçin Bir Gölgelik Yapılışı

Süheyl b. Amr'ın Kaçmaya Teşebbüs Edişi ve Yakalanışı

Neccar oğullarından:

İçlerinden birisi onun göğsünün üzerine ayaklarıyla bastı.

Toplantıya bunlarla ve bunlardan başkalarıyla birlikte gelen Kureyş müşrikleri sayısızdı. Rivayete göre, sayıları yüzü bulmuş; Kureyş müşriklerinin görüş ve rey sahiplerinden, toplantıya gelmeyen kimse kalmamış; ancak, alınacak karardan haberleri olmasın diye, toplantıya Haşim oğulları ailesinden kimse alınmamıştı.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 107.

Taifliler Peygamberimiz ın teklifini kabul etmediler. Gençlerinin Müslüman olmalarından korktular. Peygamberimiz a:

"Allah da seni korusun!" diye dua buyurdu.

Vakıdi, Megazi, c. 2, s. 832, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 136, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 377, Ezraki, Ahbaru Mekke, c. 1, s. 121 -122, Buhari, Sahih, c. 5, s. 92, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1408, Tirmizi, Sünen, c. 5, s. 333.

138- Sa'lebe b. Amr,

"Sen ananın yanında otur da, onunla ilgilen!" demiş, o da:

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 16.

İma':

73- Yezid b. Münzir,

Artık ben Rabbimden, va'd ettiği yarlı gaması m da diliyor ve bekliyorum."

"Demek Allah aramızdan bunlara lutfunu layık görmüş ha!?" diyerek onu dövdüler.

2)efendimize sui kast girişiminde bulundular... namaz kılarken boğmaya kalktılar... yine namaz kılarken hayvan işkembelerini üzerine koydular dalga geçtiler

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 61, Taberi, c. 2, s. 230, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 212, İbn Seyyid, c. 1, s. 134, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 135, Kastalani, c. 1, s. 73, Diyarbekri, c. 1, s. 302, Halebi, c. 2, s. 52.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 274, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 62, Taberi, Tarih, c. 2, s. 277, Beyhaki, Delailü'n-nübüvvıe,

Mescidin içinde Peygamberimiz Aleyhisselam la birlikte namaz kıldı.

Hatta, kendisinin sidiği, mağaranın içine doğru aktı gitti.

Hz. Ümmü Seleme der ki:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 273, 274, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 61, Taberi, Tarih, c. 2, s. 277, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 123, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, t 1, s. 252, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 268.

Beyhaki, Delail, c. 2, s. 478, Zehebi, s. 322, Heysemi, c. 6, s. 51 -52.

Ona biz iman ettik; siz ise küfrettiniz!

'Onun resmini göremedim!1 dedim.

'Kureyşilerin onu öldüreceklerinden korkuyor musun?' diye sordu.

Halde oğullarından:

Mücezzer:

Peygamberimiz , yine, bir gün, işkenceye uğratıldıkları sırada onlara rastlamıştı:

"İşte, iz şurada kesildi!" demiştir.

"Ey Sevad! Hizaya gel!" buyurmuş, çubuğun izi Sevad'ın kamında iz yapmıştı.

1000 tane idi.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 111, İbn Sa'd, c. 1, s. 226, Taberi, c. 2, s. 242, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, c. 85-86, Zehebi, s. 313.

Bunun üzerine, cellat delikanlılar, birbirlerine:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 272, Taberi, Tarih, c. 2, s. 277, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 35, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 122, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 251, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 292.

"Ey Umeyr! Seni buraya getiren nedir?" diye sordu.

"Şer var ya Rasulallah! Beni sana sövdürmedikçe, beni senden vazgeçirtmedikçe, Lat ve Uzza putlarının da senin dininden daha iyi olduğu bana söylettirilmedikçe bırakılmadım!" dedi.

148- Ebu Salit Üseyre b. Amr,

İbn İshak, İbn Hişam, c.1, s. 344-345, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 204, Taberi, Tarih, c.2, s. 221-222, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 55-56, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 115, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 184, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c.3, s. 66, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 8.

Ensari:

'Korunmak ister misiniz?1 diye sordum.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 565, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 1 36-137, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1510, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 426

"Meleklerden, Bedir savaşında bulunanlarda bunun gibidir!" dedi.

Allah seni onlarla korur.

Abdullah b. Abbas'a, Gıfar oğullarından bir zat şöyle anlatmıştır

"Oğlun Amr'ın kurtulmalık akçesini ödesene? Ödemeyecek misin?!" denil-ince:

7- Mekke'nin fethi,

'Hangimiz orada sabahleyin bulunamazsak, o yakalanmış demektir. Artık arkadaşları, onu beklemesinler, yollarına devam etsinler' dedik.

Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 53, Diyarbekri, c. 1, s. 330.

1. Ebu Huzeyfeb. Utbe,

2- Utbe b. Rebia,

Üçüncüsü ise:

50 kişiden 400 kişiye kadar olan askeri birliğe seriyye,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/352-356.

Bu ayetle verilmek istenen mesaj: "Evet, Recep ayında savaş günahtır, ama sizin Müslümanlara yaptığınız büyük günahtır." Yani yapılan yanlış, karşı tarafın yanlışını emsal göstererek savunuluyor. Halbuki her iki olay arasında hiç bir ilgi-benzerlik yoktur. Olay daha bitmedi devam ediyor.

78- Ma'bed b. Kays,

5- Nadr b. Haris,

Size getirdiğim şeyi kabul ederseniz, o, dünyada ve ahirette nasip ve azığınız olur!

Onlar arabuluculuk ederek diyet yüklendiler, biz de arabuluculuk ederek diyet yüklendik.

"Ahmak!" diyerek hakaret etti.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 145, c. 4, s. 29, Buhari, Sahih, c. 5, s. 8, Müslim, Sahih, c. 3, s. 2203, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s 92, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 263, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 293.

10- Ukbe b. Haris; kurtulmalık akçesini Amr b. Süfyan getirmiştir.

17- Saib b. Ebi Hubeyş,

Ya Rasulallah! Biz, göğün haberinden, bize getirmiş olduğun şeylerde ve sana inen vahiyde seni yalanlardık.

"Mekke vadilerinin efendileri olan efendilerime ağlıyorum!

Ümeyye'nin oğlunu, ayağından vurup yere düşürdü.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 25, Taberi, Tefsir, c. 27, s. 108, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 4, s. 266, Beydavi, Tefsir, c. 2, s. 439, Ebussuud. Tefsir, c. 8, s. 174.

Bu peygamberden sonra bir peygamber daha olmayacak, gelmeyecek!1 dediler."

154- Ebu Zeyd Kays b. Seken,

Haccac'ın iki oğlu Nübeyh ile Münebbih,

11- Hz. Osman'ı, amcası Hakem b. Ebi'l-As bir ipe bağlayıp:

Vallahi, Muhammed'den önce, onların istedikleri budur!

"Ben, Hamzayım!"

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 123.

Çünkü, Ahnes b. Şerik, onların arasında sözü dinlenir bir kişi idi.

86- Kutbe b. Amir,

Sancaktariık demek olan liva;

"Sen, yine ne demeye geldin?" dedi.

Peygamberimiz ı ve Hz. Ebu Bekir'i bulup kendilerine geri getirene veya öldürene yüz deve verileceğini, Mekke'nin aşağı ve yukarı kısımlarında ilan ettiler.

İbn Sa'd, c. 3, s. 233, Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 404, İbn Mace, c. 1, s. 53, Belazun, c. 1, s. 158, Ebu Nuaym, c. 1, s. 140, İbn Ear, Usd, c. 3, s. 38, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 21 7.

israilin yaptıkları

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 288, İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 622.

Onlar, Rablerinin kendilerine va'd ettiği akıbetin hak ve gerçek olduğunu öğrenmiş bulunuyorlar!" buyurdu.

Cebrail Aleyhisselamın Peygamberimiz Aleyhisselamdan Müsaade Alıp Bedir'den Ayrılışı

Addas oradan geri döndü. Bedir savaşında bulunmadı.

Cebrail Aleyhisselam da:

111- Ferve b. Amr,

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 45, İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 14.

Uteybe o sırada ticaret maksadıyla Şam tarafına gitmek üzere idi.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 304, Vakıdi, c.1, s. 107, Taberi, c. 2, s. 289, Zehebi, s. 46, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 310.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Hubeyb'i-miğferiyle yüzünü saklamış olmasına rağmen-tanıdı.

Bakara: 158, Al-i İmran: 96, Hacc: 27.

Hz. Ali, orta boylu olduğu için, o da müşrikin yaptığı gibi yapmak istedi.

İbn İshak, Kitabu'l-mübteda ve'l-meb'as, c.3, s. 110, İbn Sa'd, c. 1, s. 232, Belazuri, c. 1, s. 261, Taberi, c. 2, s. 254, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 249, İbn Esir, c. 2,5.107, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 177.

13- Münebbih b. Haccac,

"Muhammed'in varlığı Kudret Elinde bulunan Allah'a yemin ederim ki; bugün her kim sabır ve sebat ederek ve ecrini Allah'tan beki ey erek varıp şu müşriklerle çarpışır ve öldürülürde geri dönemezse, Allah onu muhakkak Cennete koyar!

143- Evs b. Sabit,

Ammar1!,

7- Zeyd b. Sabit'i,

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 89.

"Ömer'in sözünü kabul buyuracak!"

Vallahi, onlardan birini öldürecek olan, ya amcasının, ya dayısının oğlunu ya da kabilesinden bir kimseyi öldürmüş, yüzüne hiç bakmak istemeyeceği bir kimsenin yüzüne bakmak zorunda kalmış olacaktır.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 211, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 237, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 211, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 134, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 73, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 302.

"Eğer ben onu öldürülmeden önce bulsaydım, kendisini kadınlarına bırakırdım!" buyurdu.

Ffruzabadf, Kamüsu'l-Muhit, c. 1, s. 343.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Buyutu's-Sukya'dan ayrıldıkları sırada mücahidlerin haline baktı da:

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 400, Buhari, Sahih, c. 4, s. 1 84-1 85, c. 5, s. 3, Zehebi, Siyeru a'lami'n-nübela, c. 1, s. 203, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 258-259.

İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1486.

Yaşlarını küçük gördüğü:

Müslümanlıktan döndürülmek için, en ağır işkencelere uğratılirdi.

O sırada, halk:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 119, Belazuri, c. 1, s. 208, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 172, Halebi, c. 2, s. 184.

Kureyşilerle savaşırken biz havuzumuzdan içelim, onlar içemesinler " dedi.

Ümeyye b. Halef, bana:

Eğer dediğini yapmazsanız, kendisi için sizin öldürüleceğiniz muhakkakmışl?

O da:

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 79, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 281.

Seriyye de; düşman üzerine gönderilen askeri birlikler demektir.

Siz onun sözüne bakmayınız!" dedi.

Kalem: 10-14, AJak: 15-16.

"Eğer mağaraya girmiş olsalardı, güvercinlerin yumurtası kırılır, örümcek ağı da bozulurdu!" diyorlardı.

19- İki dağ arasında bir köy olan Saffa'ya varınca, Safra'yı solda bırakarak,

Kendisi Peygamberimiz Aleyhisselama hiç eziyet etmezdi. Peygamberimiz, ondan, hoşuna gitmeyen bir hareket görmemişti.

10- Ebu'l-As b. Nevfel,

Kiminkinin şiştiğini, koptuğunu öğreneceksin!1 diyerek karşılık verince, Ebu Cehil kılıcını sıyırıp sirtoyla Utbe'nin atının sırtna hızlıca vurdu!

Herşey Senin rızan içindir ve bütün güç, kuvvet de Sende, Senin Elindedir!"

Hemen, oldukları yerden sıçrayıp Peygamberimiz ın çevresi sardılar. İlahları ve dinleri hakkındaki sözlerini anarak, Peygamberimiz a:

Peygamberimiz , sığındığı bostandaki bir asmanın gölgesi altına oturdu.

Bunun için, müşrik uluları, kendilerinin dini ve ticari durumlarını sarsabilecek her harekete karşı koymayı çıkarlarının bir gereği saymakta idiler.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 306, 307, Taberi, Tarih, c. 2, s. 290, 291, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 311,312.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/341-342.

"Bu, uğursuz bir adamdır!

Besbes'le Adiyy'in Bedir'e Uğradıklarını Anlayan Ebu Süfyan'ın Kureyş Ticaret Kervanını

Burada şunu sormak gerekir: Acaba her üç yerde de kelimeler aynı (özellikle 149 ve 150'de) olduğu halde böyle bir yorum yapmanın dayanağı nedir? Dolayısıyla bu, kaynaksız-mesnetsiz bir savunmadan başka bir şey değildir. Zira bu anlam, o ayetlerdeki kelimelerden çıkarılamaz; özellikle 149 ve 150. ayetlerdeki ifadeler, kavramlar aynıdır. O halde, burada şu ayetten bu anlam, bu ayetten şu anlam kastedilmiştir demenin bir dayanağı yoktur.

tüm dinler için bu böyledir. hristiyanlıkta haçlı seferleri, engizisyon, işkenceler vardır. yahudilerin dini ise tamamen ırkçı ve savaşçı bir tanrıya dayanır. din halen dünyanın en büyük sektörüdür.

Ebu'l-Bahteri b. Hişam... öldürüldüler!" diyerek Kureyşflerin eşrafını saymaya başlayınca, o sırada Hicr'de oturmakta olan Safvan b. Ümeyye:

Diyarbekri, Tarihu'l-hamis, c. 1, s. 355, 356.

6- Melel'e, Melel'den sonra,

Yüce Allah, gerek Ebu Leheb, gerek karısı Ümmü Cemil hakkında indirdiği surede:

Peygamberimiz a:

2. Hakim b. Ebi'l-As,

Yüce Allah ondan razı olsun!

Buyruğu yerine getirildi.

Ebu'l-Yeser, ona:

Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 81, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 62.

"Ey Revaha'nın oğlu! Söylediğin gerçek midir?" diye sordu.

Bedir savaşından bir ay veya biraya yakın bir müddet sonra, Peygamberimiz Aleyhisselam Zeyd b. Harise ile Ensardan bir zatı göndererek, onlara:

Sa'd b. Muaz, zırh gömlek yerine sırbna softan bir cübbe giyinmiş ve müşriklerle çarpışmaya öyle çıkmıştı.

Ebu Bekir gelip onu Resulullah Aleyhisselamın omuzuna koydu ve arkasından ayrılmadı.

Ebu'l-Hakem b. Hişam,

Bu gençler, Muaz b. Afra' ile Muaz b. Amr b. Cemuh idi."

Tuayme b. Adiyy de:

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 200.

"Vallahi, ey Sa'd! Halkın yaptığı şeyden hoşlanmıyor gibisin?" buyurdu.

Busra'da iken, Hıristiyanlardan bir cemaat, yanıma gelip, bana:

Kim Allah'a ve Allah'ın Resulüne karşı koyarsa, Allah'ın cezası, cidden çok çetindir."

O sırada, Ebu'l-Bahteri b. Hişam, yanlarına geldi. Ebu Cehil:

Tekrar baktığımda, bir de ne göreyim?

"Ey Harise'nin annesi! Şu muhakkak ki, Cennet içinde Cennetler vardır! Senin oğlun Firdevs-i ala'ya ermiştir!" buyurdu.

Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 18.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 61, Taberi, c. 2, s. 230, İbn Esir, c. 2, s. 91, İbn Seyyid, c.1, s. 1 34, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 135, Diyarbekri, c. 1, s. 302, Halebi, c. 2, s. 52.

Firdevs; Cennetin en üstün, en yüce yeridir.

Yakubi, Tarih, c. 2, s. 39.

Anladım ki; onu benden başkası öldürdü!"

"Bedir gününde, herhangi birimiz bir müşrikin başına kılıcımızı vuracağımız zaman, kılıcımız daha onun başına erişmeden, başının bedeninden yere düştüğünü görüyorduk!" demiştir.

Süheyl b. Amr, Peygamberimiz Aleyhisselamın haber verdiği o övülmeye layık konuşmasını da, zamanı gelince yapmıştır.

Bunun için, namaz kılacağı zaman, Yemen köşesiyle Hacerü'l-Esved arasında kılar, Kabe'yi Şam ile kendi durduğu yer arasına alırdı.

Ebu Üsame el-Cüşemi:

"Ben Kureyşlilerin seyyidi, ulu kişisi olduğum halde nasıl geri bırakılırım da, Muhammed'e vahiy iner?

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 301-302, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 73-74, Taberi, Tarih, c. 2, s. 287-288, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 321-322, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 1 45-1 46, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s 266-267, Zehebi, Megazi, s. 4445, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 308-309.

İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 107, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 19.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/358-362.

Kureyş müşriklerine onların kaçtıkları haberi gelince, Halid b. Velid, kavminden bazı kişilerle birlikte hemen aramaya çıktı. Usfan'a kadar gittilerse de, ne izlerine rastladılar, ne de kendileri hakkında bir haber alabildiler.

36- Ebu Azze Amr b. Ubeyd,

Kimisi de:

Bilal, onu görür görmez:

Hakim, Müstedrek, c. 2, s. 622.

Müslümanların bu hususta Allahtan korkmaları. Allah'a ve Resulüne itaatleri, aralarını düzeltti.

"Biz, senden yararlanıyoruz!" buyurarak, onun oğlu ile çarpışmasına müsaade etmedi.

Besbes b. Atmr ile Adiyy b. Ebi'z-Zağba Bedir'e gelip develerini suya yakın bir tepeciğe ıhdındıktan sonra, suyun başına vardılar. Kırbalarına su doldurdular.

"Nedir bunlar?" diye sorulduğu zaman:

32- Rafi1 b. Uncede,

Ebu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c. 1, s.14O, İbn Abdilberr, c. 4, s. 1865, Kurtubi, Tefsir, c. 10, s. 181.

Bu değişiklikleri yaparken de. Yahudilerin fazla tepkisini çekmemek için şöyle bir taktik uyguluyor: "Dünyada üç cami çok önemlidir. Bunlardan biri Mekke'deki Mescid-i Haram, diğeri Medine'deki Mescid-i Nebevi, sonuncusu da Kudüs'teki Mescid-i Aksa'dır" diyor. En büyük puanı kendi memleketi olan Mekke ve Medine'deki camilere veriyor; buraları hac ve umre yeri yapıyor; Yahudilerin de günlünü almak için Mescid-i Aksa'yı bununla geçişti-riyor, sadece orada kılınan namazın sevabı fazladır diyor. Bunun dışında Mescid-i Aksa'ya başka bir şey verilmiyor.(69)

Yüce Allah, esirlerve onlardan alınan kurtulmalık akçeleri hakkında indirdiği ayetlerde şöyle buyurdu:

5- Kureyş aileleri arasında, öteden beri, birbirlerine karşı çekememezlik huyları ve üstünlük davaları vardı.

"Sabrediniz ey Yakzan'ın babası!" buyurduktan sonra:

Kurtubi, Tefsir, c. 20, s. 240, Ebussuud, c. 9, s. 211.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 15.

Necidli şeyh: "Hayır! Vallahi, bu da sizin için yerinde bir görüş değildir! Siz onun sözünün güzel, konuşmasının tatlı olduğunu, getirdiği şeylerle insanların kalblerine hakim olup durduğunu görmüyor musunuz? Vallahi, siz bu dediğinizi yapacak olursanız, onun Araplardan bir kabilenin yanında yerleşmeyeceğinden ve onları hükmü altına alıp kendisine tabi kılmayacağından ve onlarla birlikte üzerinize yürüyüp sizi beldelerinizde tepelemeyeceğinden, işinizi elinizden almayacağından, size istediğini yapmayacağından emin olamazsınız! Siz, onun hakkında, bundan başka bir tedbir düşününüz!" dedi.

Müslümanların Bekir'deki karargahları kumluktu, kolaylıkla yürünemiyor, yürürken ayaklar kuma gömülüyordu.

Bu esirler müşriklerin eşrafı, önderleri, küfür elebaşılarıdırlar!" dedi.

Mekkeliler, ona:

4. Nadr b. Haris,

Kebir oğullarının müttefiklerinden:

"O beni göremez!" buyurdu.

İhtiyar, vereceği haberi verdikten sonra:

"Bedir savaşı olduğu gün, Peygamberimiz Aleyhisselam, ashabına baktı: Onlar 300 küsurdu.

Onlardan birisi:

İbn İshak, İbnHişam, Sire, c. 2, s. 280-281, Taberi, Tarih, c. 2, s.281, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 126, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 258, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 284.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 60, İbn Seyyid, Uyun, c. 1, s. 134, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 135.

"Herhalde siz Muhammed'in yanına gitmek istiyorsun uz d ur?" dediler.

O da, iflas etimiş tüccarlardan As b. Hişam'ı 4000 dirhem alacağına karşılık kiralayarak, yerine bedel gönderdi.

41- Abdullah b. Mes'ud,

66- Halid b. Bükeyr,

33- Ubeyd b. Ebi Ubeyd,

64- Amir b. Bükeyr,

Peygamberimiz Aleyhisselam ganimetlerin eşit olarak bölüştürülmesini emir buyurunca, Sa'd b. Ebi Vakkas:

İbn Sa'd, Tabakat, c. 8, s. 264-265, Belazuri, E nsab, c. 1, s. 160, İbn Kuteybe, M aarif, s. 112, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 282, İbn Abdilberr, c. 4, s. 1865, Zemahşeri, c. 2, s. 430, Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 3, s. 220, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 67, F ahru'r-R azf, Tefsir, c. 20, s. 1 21, Ku rtub f, Tefsir, c. 10, s. 180, Zehebi, s.218, E bu'l-F ida, c. 3, s. 59, H ale bf, c. 1, s. 483.

Seyyid Şerif, Ta'rifat, s. 74-75.

Hz. Zeyneb, o zaman hamile idi.

Evet, bir kıble değişikliği için bu kadar ayet gönderiliyor. Aslında yalnız bu olayla ilgili inen ayetler, Kur'an'ın nasıl ortaya çıktığı konusunda çok bariz ipuçları vermektedir.

O zaman, onlar bizden daha kuvvetli ve kudretli oldukları halde, onları öldürmüştük.

Seyyid Şerif, Ta'rifat, s. 100.

Bunun üzerine, Kureyş müşrikleri aralarında:

8- Nübeyh b. Haccac, Münebbih b. Haccac,

Esma Hatun:

Ne de üzerinize hükümdar olmak için gelmiş değilim.

Enfal: 11.

Adiyy b. Ka'b oğulları da, Left seniyesinden, Merruz-Zahran'dan geri dönmüşlerdir.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 278, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 271, Diysrbekrf, Tarihu'l-hamis, c. 1, s. 379.

Taberi, Tefsir, c. 14, s. 182, Kurtubi, Tefsir, c. 10, s. 181 -182.

Abdullah b. Mes'ud:

'Medine'deki kocamın yanına gitmek istiyorum' dedim.

Hz. Ömer onun sırtına bakınca:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 278, İbn Esir, Usdu'l-gabe., c. 2, s. 484 Ebu'l-Fida, c. 3, s. 271.

Vallahi, keşke biz de onun yaptığı gibi yapaydık! Ne güzel olurdu!" diyerek, onu kayırdı.

Velid b. Velid, Mekke'ye gitmek üzere, hemen yola çıktı.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 145, Buhari, Sahih, c. 5, s. 8, Müslim, Sahih, c. 3, s. 2203, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c.3, s.92, İbnEsir, Kam il, c. 2, s. 129, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c.1, s. 263, Ebu'l-Fida. el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 293, Heysem f, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 91.

Mücahidleri Şaşırtan Bir Davranışı

Ayyaş b. Ebi Rebia:

Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 188, İbn Abdilberr, İstiab, c. 3, s. 1021, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 3, s. 557.

Ukbe b. Amir de miğferinin üzerine yeşil bir bez bağladı.

"Muhammed sihirbazdır" dediler.

'O gerçekten peygamberdir! Kendisine tabi ol!' dedi. Ümeyye'ye:

Başına gelen ise, Allah yolunda olan birşeydir!" dedi.

Ebu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c. 1, s. 144, İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 439, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 115.

Tekrar çarpışmak için bir tarafa çekilenin, yahut diğer bir fırkaya ulaşıp mevki tutanın hali müstesna olmak üzere, kim öyle bir günde onlara arka çevirirse, o muhakkak ki Allah'ın gazabına uğramıştır. Onun yurdu Cehennemdir. O ne kötü bir sonuçtur!"

"Sabahleyin hangimizin kavmi için uğursuz olduğu belli olacak!" dedi.

Hz. Abbas:

33- Malik b. Tulatıla.

"Allah'ım! Nevfel b. Huveylid'e karşı bana yardımcı ol, onun hakkından gel!" diyerek dua etmişti.

"Ya Rasulallah! Sen kervana bak! Düşmanı bırak!" dediler.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/303-304.

İşte, bizim başımıza bütün bu işleri getirmiş olan odur!1 dedi.

Zeura oğullarından:

Amir b. Rebia ile Zevcesi Leyla Hatunun Medine'ye Hicreti

Onların böyle konuştukları sırada, Peygamberimiz çıkageldi.

Hz. Ali, yetişip onu kılıçla çaldı. Kılıç onun kalkanına battı.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 381, Ezraki, c. 1, s. 316, Belazuri, c. 1, s. 81, Kurtubi, c. 20, s. 234, Ebu'l-Fida, c. 4, s. 565.

Tevbe:40.

O, hicret edeceği zaman, kılıcını kuşandı, yayını omuzuna astı, oklarını ve mızrağını eline aldı, Kabe'ye vardı.

Kurtulmalık akçesi babası Übeyy b. Halef tarafından gönderilmiştir.

"Ben size bunlarla gönderilmedim.

Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 11, Buhari, c. 8, s. Ebu Davud, c. 3, s. 47, Belazuri, c.1, s. 176, Yakubi, Tarih, c. 2, s. 28.

'Bin!1 derdi.

"Kara olsun yüzleri!"

6- Afra1 oğulları Muaz, Avfve Muavviz ve mevlalan Ebu'l-Hamra bir deveye,

4000 kişiden 12000 kişiye kadar olan askeri birliklere hamis,

"Vallahi, onlardan sonra, yaşamakta hayır yoktur!

Gerçekten de, Ümmü Cemil Peygamberimiz ı göremedi! Yüce Allah ona göstermedi.

"Bizim Medine'ye gitmekten başka bir maksadımız yok!" dediler.

Vakidi, Megazi, c. 1, s. 121.

Hakim b. Hizam; bir gün, kölesinin sırtına biraz buğday yükleyip Peygamberimiz ın zevcesi Hz. Hatice'ye götürmek üzere Şı'b'a giderken, yolda Ebu Cehil'e rastladı.

Hz. Ebu Bekir, onu görünce, Peygamberimiz a:

Sonuç itibariyle, kırk kişiden ibaret olan bu Mekkeli ticaret kafilesi, Muhammed'in saldırı haberini alır almaz yönlerini değiştirip başka bir yoldan sağ salim Mekke'ye dönmeyi başarıyor. Öte yandan, bu saldırının haberini alan Mekkeliler, savaş hazırlığını yapıp Medine'ye doğru yol alıyorlar. Eğer onların o malı Müslümanların eline geçmiş olsaydı, bu durum onlar için ölümden de beter olacaktı. Çünkü onların bütün serveti bu kervandaydı. Kaldı ki Müslümanların, Mekke-Şam yolu üzerinde terör hareketine başlamaları, Mekkelilerin işine hiç gelmiyordu. Çünkü onlar için Şam ticaret yolunun kapanması ölüm demekti. Mekke'nin verimsiz bir çöl-kıraç olduğunu Kur'an da söylüyor (İbrahim Suresi, 37. ayet). Zaten Hicaz bölgesinin bir çöl olduğu bilinen bir gerçektir. Dolayısıyla, bunların ticaretten başka hiçbir gelirleri yoktu; onlar için Şam yolu kapatılmamalıydı.

"Senin kavminden neler çektim neler! H ele onların yüzünden Akabe günü çektiğim ise, çektiklerimin en çetini idi:

Ebu Nuaym, c. 1, s. 295, Zehebi, s. 283.

Umeyr'in sayesinde birçok insan Müslüman oldu.

Bu, sizin için, yerinde bir görüş değildir. Siz bundan başkasını düşünmeye bakınız!" dedi.

Taberı, Tarih, c. 2, s. 254, Mes'udi, Muruoj'z-zeheb, c. 2, s. 285.

11. Ebu Cehil Amr b. Hişam.

Belazuıi, Ensab, c. 1, s. 185, İbn Haim, Cevamiu's-sfne, s. 54.

Mekke'den Medine'ye Hicrete Devam Edilişi

Zehebi, Siyeru a'lami'n-nübela, c. 1, s. 534-535, İbn Hacer, el-İsabe, c. 1, s. 418.

"Ebu Hind, Ensardandır. Ona kız veriniz! Ondan da kız alınız!" buyurmuş ve Peygamberimiz Aleyhisselamın bu buyruğu yerine getirilmiştir.

173- Isma b. Husayn,

Hz. Ömer ve bazı sahabiler:

Muhakkak ki, benim bu iş hakkındaki bildiklerimi o da biliyor.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 130, Taben, c. 2, s. 247, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 179, Halebi, c. 2, s. 21 2.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 159, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 67.

156- Süleym b. Milhan,

44- Ebu Useyd Malik b. Rebia,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/402-403.

Bu hadise Kureyş müşrikleri arasında konuşulmaya başlayınca, birtakım kimseler, Hz. Zeyneb'i geri çevirmek için acele yola çıktılar. Zftuva mevkiinde ona yetiştiler.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s.342, Belazuri, c. 1, s.198, İbn Esir, c. 2, s. 70, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 59, Halebi, c. 1, s. 478.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 14, Zehebi, Megazi, s. 91, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 299.

"Ben, Ubeydeyim!"

7. Ümmü Habib binti Cahş,

Senin halin Musa Aleyhisselamın haline de benzer. O, Allah'a:

Mahzum oğullarından Ebu Cehil, Merru'z-Zahran'da 10 deve kesti.

Onun, hem kocasıyla arasını, hem oğluyla arasını ayırdınız' dedi.

Peygamberimiz da, uyuyacağı zaman, bu abanın içinde uyurdu.

Nihayet, Ebu Bekir dayanamadı:

"Ya Rasulallan! Sen bin! Biz senin yerine yürürüz!" derler, Peygamberimiz Aleyhisselam ise:

Tebrikinde Bulunmaları

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 233, Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 404, İbn Mace, Sünen, c. 1, s. 53, Hakim, Müstedrek, c. 3, s.349, Ebu Nuaym, c. 1, s.14O, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 282, İbn Abdilberr, c. 4, s. 1864, İbn Esir, Usd, c. 4, s. 130, Zehebi, Tarih, s.217, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 58.

"Şu mağaraya gidip bir bakın!" dedi.

40- Abdullah b. Sa'lebe,

107- Rifaa b. Rafi1,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire. c. 2, s. 284, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 83, İbn Esir, Kamil, t 2, s. 127, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 259, Zehebi, Megazi, s. 39, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 286.

Benim için en ağır gelen şey, beni senin, çiftçilerin öldürüp Mutayyibin'den veya Ah laftan bir adamın öldürmüş olmamasıdır!' dedi.

"Ya Rasulalları! Ben şehit değil miyim?" diye sordu.

Ubeyde b. Haris ile Utbe b. Rebia ise, karşılaştılar ve çarpıştılar.

Ammar b. Yasir'e-sırtı ateşle yakılarak da-işkence yapıldığı olurdu.

Bunun üzerine, Medine'ye gitmek, Peygamberimiz Aleyhisselamla birlikte bulunmamak ve çarpışmaya katılmamak üzere, kendilerinden kesin söz aldılar.

3- Çok miktarda kırmızı kadife,

İbn İshak, İbn Hişam, c.1, s. 376, İbn Sa'd, c.1, s. 209, Belazuri, c. 1, s. 235, Yakubi, Tarih, c. 2, s. 31, Taberi, c. 2, s. 229, Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 3, s. 352, İbn Kayyım, c. 2, s. 51, E bu'l-F ida. c. 3, s. 86, Suyuti, Hasaisü'l-kübra, c.1, s. 377, Kastalani, c. 1, s. 67, Diyarbekri, c. 1, s. 297.

4. Ömer b. Süraka,

Ebu Cehil, sabaha çıkınca, vasıfladığı gibi, güçlükle taşıyabileceği iri bir taş aldı. Oturup Peygamber ın gelmesini bekledi.

"Ey Ayyaş! Anan hastalandı. Anan, seni görünceye kadar, başına tarak değdirmemeye, yağ sürmemeye; seni görünceye kadar, güneşten gölge altına gitmemeye, birşey yememeye, içmemeye yemin etti.

Onun hakkında ihtilafa düşeceksiniz.

Onlar, Arapların kralları ve halkın ulularıdırlar!

"Ben senin dinini tanımıyorum. Kızından da ayrı İdi m. Artık ne sen beni sev, ne de ben seni severim. Ne sen bana gel, ne de ben sana gelirim!" dedikten sonra, Peygamberimiz ın gömleğini yırttı!

18- İbnü'l-Asda',

83- Safvan b. Vehb ,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 126, Taberi, c. 2, s. 243, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 230, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 176.

O kadar ki, hayvanına binmiş bir kimse, San'a ile Hadramevt arasında, San'a'dan çıkıp Hadramevte kadar gidecek de, Yüce Allah'tan başka, hiçbir şeyden korkmayacak; ancak koyunu hakkında kurt saldırmasından kaygı duyacaktır!

'Kardeşim! Sana ne oldu?' dedim.

Bunun üzerine, müşrikler onun yanından ayrıldılar.

Bırak beni, onun iki ön dişlerini çekeyim de, dili dışarı sarksın! Artık hiçbir zaman hiçbir yerde senin aleyhinde hutbe irad edemesin" dedi.

Çarpışacak kimse, Asım'ın çarpışması gibi çarpışsın!" buyurdu.

Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 3, s. 354-355, Halebi, İnsanu'l-Uyun, c. 2, s. 25-26.

Hz. Ali kalkanına siperlendi.

Peygamberimiz kavminin kendisine karşı cüretlerini arttıracak olan bu Taife geliş haberini duymalarını istemiyordu.

Zeyd b. Harise, atılan taşlara kendi vücudunu siper ederek, Peygamberimiz ı korumaya çalışmakta idi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/279-280.

"İşte, o burada, Hicr'de oturmaktadır!

onların söyletmek istediklerini söyleyiver, işkenceden kurtul!" buyurdu.

Ümeyye b. Halef ise, oturduğu yerden kalkamaz, yaşlı, ağır gövdeli bir kimse olduğundan, seferden geri kalmak istemişti.

'Evet! Allah beni İslamiyete erdirdi. Abdurrahman olarak isimlendim derdim.

Dininden döndürülmek için yapılan en ağır işkencelere katlanırdı.

Zemahşeri, c. 2, s. 430, Fahru'r-Razi, c. 20, s. 121, Nesefi, c. 2, s. 301, Hazin, c. 3, s. 136, Beyzavi, c. 1, s. 571, Ebussuud, c. 5, s. 143.

"Vallahi, sen şimdi Ebu Salvan'ın yanında olmasaydın, buradan evine sağ dönemezdin!" tehdidine, onun:

İbn İshak, İbn Hisam, c. 1, s.339, Taberi, c. 2, s. 220, İbn Esir, c. 2, s. 66, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 57, Halebi, c. 1. S.478.

İşte, Amr b. Ebi Süfyan Medine'de Peygamberimiz Aleyhisselamın yanında tutuklu bulunduğu sıralarda, Amr b. Avf oğullarının kardeşi Muaviye oğullarından Müslüman ve yaşlı bir zat olan Sa'd b. Numan b. Ekkal zevcesiyle birlikte umre yapmak üzere Mekke'ye gitmişti. Mekke'de tutuklanacağını sanmıyordu.

"Allah senin sözünü yalanlayacaktır!" dedi.

Çevremde inançlı insanlar var ama araştırıp okuyarak inanmaktan çok aileden öyle gördükleri için inanıyorlar. Biraz bilgisi olanlar da var onlar da sorduğum sorulara yanıt veremiyorlar. Dediğin gibi iş başa düşüyor bu konuda. Ama öyle incelikli bir konu ki her yazanın her sözüne itimat edilemiyor. Art niyetliler de vardır elbetteki

Ebu Süfyan onların develerini ıhdırdıklan yere varıp develerin kığılarından aldı ve onu ezdi. Bir de bakü ki, onda hurma çekirdeği var!

Hiç şüphesiz, Allah Kavidir. Kudretiyle herşeye üstün gelendir.

"Müttefikin olan şu Uttıe, kardeşinin öcünün alındığını gözünle görmüş olacağın bir sırada, halkı geri çevirmek istiyor!

Bununla, düşmanımıza karşı güçlenelim, bizden de, esirlerin sayısı kadar şehit olacaksa, olsun!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/304-305.

Huvaytıb b. Abduluzza'dan da 200 veya 300 dinar aldı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/348-349.

Saplayıp duracağım mızrağımı, sulayacağım onu kanınızla!

Buhari, Sahih, c. 1, s. 40, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1513.

Hz. Hamza, onun üzerine yürüdü ve:

İbn İshak, İbn Hisam, Sire, c. 1, s. 380, Taberi, Tefsir, c. 30, s. 338, Fahru'r-Razi, Tefsir, c. 32, s. 171.

Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 459, Zehebi, s. 31 3.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/315.

"Bedir günü, çarpışırken, Sa'd b. Ebi Vakkas'ı gördüm.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 294, Ebu Davud, Sünen, c. 3, s. 36, Tirmizi, Sünen, c. 4, s. 125, İbn Mace, Sünen, c. 2, s. 944, Darimi, Sünen, c. 2, s. 135.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/368-369.

Hz. Ebu Bekir'in oğlu Abdurrahman, Kureyş müşriki eriyle birlikte Bedir'e gelmişti. Kendisi, müşriklerin en cesaretlilerinden ve keskin ok atıcı lan ndandı.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 41.

"'O mecnundur, delidir' deriz" dediler.

42- Rib'i b. Rafi1,

Eğer onların üzerlerine iki ahşabı kapamamı dilersen dile! dedi.

"Öyleyse geri dön! Ben bir müşrikin bana yardım etmesini istemem!" buyurdu.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 279, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 65, Taberi, Tarih, c. 2, s. 281, İbn Abdilberr, İstiab, c. 1, s. 308, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 1, s. 425, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 257.

174- Hilal b. Mualla'nın da, Bedir seferine katı İdi ğı rivayet edilir.

Gencin bu sözüne şaştım.

'Utbe b. Rebia,

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 21, Ahmed b. Hanbel, Müsned. c.1, s. 422.

Ebu Hind'in Peygamberimiz Aleyhisselama Yemek Getirişi

Biz, Rabbimizin bize va'd ettiği şeyi hak ve gerçek bulduk!" buyurdu.

6- Onlarla oturmamak, görüşmemek, konuşmamak,

Ebu Leheb'in Karısı Ümmü Cemil'in Peygamberimiz a Düşmanlığı ve İşkenceleri

'Ebu Cehil'i öldürdüm!' dedim.

Onlar, vurulup düşecekleri yerlere gidiyorlar! Resulullah ile çarpışacaklar!" dedi.

131- Numan b. Amr,

Ebu'l-Yeser:

Zati Eczal'den Ma'lafa kadar bir berid,

Zübeyr b. Avvam'a Yapılan İşkence

Onlar, şimdi:

27- Ebu'l-Münzir b. Ebi Rifaa,

Önceki kıbleyi değiştirmemizin sebebi, her ne kadar hidayet ehli olmayan bazılarına zor gelse de, peygambere tabi olan ile münafıkları birbirlerinden ayırt etmek içindir." (Bakara Suresi, 143. ayet.)

Peygamberimiz Aleyhisselam Mekke'den Medine'ye hicret ettiği zaman da, söylediği iki beyitte:

95- Ebu Halid Haris b. Kays,

Müslim, c. 3, s. 1385, Ebu Nuaym, c. 2, s. 475, Zehebi, s. 87.

Osman b. Talha, Mus'ab b. Umeyrln namaz kıldığını görüp onu annesine ve kavmine haber verdi.

İbn Abdilberr, İstiab, c. 3, s. 1221, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 4, s. 300.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 339, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 66, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 57.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 249, Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 62, Belazuri, c. 1, s. 161, İbn Abdilberr, c. 4, s. 1589, Zehebi, Siyer, c. 1, s. 294, Heysemi, c. 9, s. 293, Alauddin Ali, Kenzu'l-umm al, c. 13, s. 528.

Hepiniz çarpışmaya çıkınız! Sizden hiç kimse geri kalmasın!

Velid b. Mugire, onların içinde oldukça yaşlı ve nüfuzlu bir kimse idi.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 133, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 71.

"Ordunuz ne kadardır?" diye sordu.

Ebu'l-Hakem b. Hişam ,

Diğer Müslümanlara gelince;

Bunun üzerine, Peygamberimiz Aleyhisselam, saflarına dönmelerini Ensar gençlerine emir ve kendilerine dua ettikten sonra:

Saib:

Kureyş müşrikleri Peygamberimiz ı çok sıkı bir arayışla her tarafta; Mekke'nin yukarısında, aşağısında aramaya koyuldular.

Mekkeli Muhacirlerden Küba'da Bel'aclanların kardeşi Abdullah b. Selemeye konuk olanlar

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 22, Diyarfcıekrf, Tarihu'l-hamis, c. 1, s. 395.

Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 110, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 383, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 283.

22- Ümeyye b. Ebi Huzeyfe b. Mugire,

da, Allah'ın ikide bir kıbleyi değiştirmesi nasıl açıklanabilir?

Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 182.

Zeyd oğullarından:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 279, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 65, İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 17, İbn Abdilberr, İstiab, c. 1, s. 308, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 1, s. 425, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 274.

"Senin Resulullah olduğuna bir kez daha şehadet ederim!" demekten kendini alamamıştır.

Ümeyye b. Halef, o sırada yanlarından yürüyüp geçmekte olan cual böceğini göstererek, Ebu Fükeyhe'ye:

Onların iyiniyet taşıdıklarını sanıyor, doğru yola erişmelerini son derecede arzu ediyor, yüz çevirmekte direnip durmaları ise kendisinin çok ağırına gidiyordu.

Ebu Nuaym, c. 1, s. 295, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 415, İbn Seyyid, c. 1, s. 135, Zehebi, s. 283, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 136, Halebi, c. 2, s. 53.

Ya Rasulallah! Sen, istediğini yap! Seni hak peygamber gönderen Allah'a yemin ederim ki, sen bize şu denizi gösterip dalsan, seninle birlikte biz de dalarız, içimizden hiç kimse geri kalmaz!

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 25, Taberi, Tefsir, c. 27, s. 1 08, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 4, s. 266, Beyzavi, Tefsir, c. 2, s. 439, Ebussuud. Tefar, c. 8, s. 174.

"Ey Kureyş cemaatı! Bugün, ululuk, yücelik günüdür!" diyerek haykırmaya başlayınca, Peygamberimiz Aleyhisselam:

KAYNAKLAR:

Birinci rüzgarda, Cebrail Aleyhisselam 1000 melekle gelip Peygamberimiz Aleyhisselamın yanında yer aldı.

İbn İshak'ın Urve b. Zübeyr'den rivayetine göre; Mekke'de Resulullah dan sonra Kur'an-ı Kerim'i yüksek sesle ilk okuyan kişi Abdullah b. Mes'ud idi:

İbn Sa'd. Tabakat. c. 3. s. 568.

Ümmü Ubeys Hatuna Yapılan İşkence

"Bana izin ver de, seninle birlikte ben de çıkayım.

Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 91.

Hz. Zeyneb devenin üzerindeki hevdecin içine girdi.

Bu, soylu ve uysal bir devedir.

"Ne yapacaksın onu? Sen benim yanımda hiç kimse görmüyor musun?" dedi.

Savaşta sabır ve sebat göstermek, düşmanla karşılaşınca da sadakatten ayrılmamak, bizim şiarımızdır.

Kürz b. Alkame de, Peygamberimiz ın izini mağaraya kadar sürüp götürmüş:

Suyuti, Hasaisü'l-kübra, c. 1, s. 377.

"İbn Kays!" dedi.

Ukbe b. Ebi Muayt; müşriklerin, Peygamberimiz Aleyhisselama Mekke'de secdede iken yapılmayacak işkenceleri yapan azılılarından olup, Kabe'de secdede iken Peygamberimiz Aleyhisselamı boğmaya kalkışmış, Peygamberimiz Aleyhisselam Hz. Ebu Bekir tarafından kurtarılmıştı.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 60, Taberi, c. 2, s. 229, İbn Kayyım, c. 2, s. 52, İbn Seyyid, c. 1, s. 1 34, Ebu'l-Fida, c. 3, s.135, Halebi, c. 2, s. 52.

Kılıcımla bir darbe indirip, ayağını baldırının yarısından uçundum!

46- Temim b. Amr,

Buhari. Sahih. c. 3. s. 60.

Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 404, İbn M ace, Sünen, c. 1, s. 53, E bu Nuaym, c. 1, s. 172, Zehebi, Siyer, c. 1, s.

Bunun üzerine, Peygamberimiz Aleyhisselam Ebu Huzeyfe için hayırla dua etti ve hayır diledi.

Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 19.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 303, İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 669, İbnEsir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 480.

Ebu Talib Kureyş müşriklerinin yaptıklarını görünce, Haşim ve Muttalib oğullarını toplayıp, onları, kendisinin yaptığı gibi, Peygamberimiz ı korumaya davet etti.

Sizden her biriniz, onlardan birisini öldürebilirsiniz!

Hz. Zeyneb'in Müslüman olmayan kocası Ebu'l-As'la yaşamalarına İslamiyet mani olduğu halde, Peygamberimiz Aleyhisselam onları Mekke'de bulundukları müddetçe birbirlerinden ayırmak imkanını bulamamıştı.

Hayzum; Cebrail Aleyhisselamın atı nın adıdır (E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 281).

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 60, Taberi, c. 2, s. 230, İbn Seyyid, Uyun, c. 1, s.134, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 135, Diyarbekri, c. 1,5.302.

Onlar ne yaparlarsa, Allah hepsini çepeçevre kuşatıcıdır!"

39- Rebia b. Derrac,

"Ey Ebu Huzeyfe! Galiba, babanın durumundan dolayı kalbine birşeyler girdi?" buyurdu.

20. Temmam b. Ubeyde,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 270, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 41, Taberi, c. 2, s. 275, Beyhaki, Delailü'n-nübüwe, c. 3, s. 33, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 250, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 265.

'Evet!' dedim.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/16-17.

Fakat, 'Sen ve Rabbin gidip savaşın! Biz de sizinle birlikte savaşıcılarız!' deriz.

39- Nehhab b. Salebe,

Gerdanlık, Yemen işi gözboncuğundandı (İbn Sa'd, Tabakat, c. 8, s. 31).

Mekke'ye dön!

Amir b. Rebia'dan sonra. Ganm b. Dudan oğullarının bütün erkekleri ve kadınları, Medine'ye hicret etmek üzere, derlenip toparlandılar. Evlerini kapalı olarak terkedip yola çıktılar. Onlar, yirmiiki erkek ile yedi kadın idiler.

vardım. Fırsat bulunca, ona saldırdım.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/182-186.

Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 4, s. 266, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 276.

Ebu Süfyan'a:

'Vallahi, seni bu yolda yalnız bırakmak doğru olmaz!' dedi ve hemen devenin yularını tutup benimle birlikte hızlı hızlı gitmeye devam etti.

Ebu Talib Amca, Arap halkı topluluklarının da Kureyş müşriki eriyle birlikte kendisine karşı harekete geçebileceklerinden korkunca, söylediği uzunca bir kasidede;

Hz. Ali'nin anlattığına göre; o gün, gündüz ilerleyince, Müslümanlarla müşriklerin saflan birbirine karıştı.

Hacılara yemek yedirmek demek olan rifade gibi dini hizmetlerin yanısıra,

Ebu'l-As, Hz. Zeyneb'e, babasının yanına gitmesini emretti.

"Bu arkadaşım ne olacak?" diye sordu.

43- Tufeyl b. Ebi Kuney1,

İbrı İshak. İbnHişam, Sire, c.2, s. 271, Taberi, Tarih, c. 2, s. 276, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 266.

"Allah kılıçların belasını versin! Onlar bize ne sağladı, ne işimize yaradı ki?" dedi.

Ebu Cehil atından hemen indi.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 267, Vakıdi, c. 1, s. 4849, Taberi, c. 2, s. 274, Beyhaki, c. 3, s. 34, İbn Esir, c. 2, s. 120, İbn Seyyid, c. 1, s. 247, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 262.

Ben, birisinin:

U m eyr:

Bakınca, bostanın içinde Utbe b. Rebia ile Şeybe b. Rebia'yı gördü.

10- Yezid b. Haris.

32- Vehb b. Umeyr b. Vehb.

"Zekvan b. Abdi Kays!" dedi.

Ebu Cehil Şı'b'ı sık sık gözetler dururdu.

Ancak müşrikleri Yüce Allah'ın birliğini kabule davet etmek, karşılaşılacak işkencelere katlanmak, cahillerin uygunsuz davranışlarına aldırış etmemek, göz yummakla memurdu.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 91 -92.

İmriu'l-Kays oğullarından:

"Hayır! Vallahi, ölürsek, o ve ben birlikte ölürüz!

İbn İshak, İbn Hişam, c. 257, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 28, İbnHazm, s. 107, İbn Esir, Kamil, c.2, s. 116, İbn Seyyid. c.1, s. 241, Zehebi s. 31, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 256, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 19.

'Sen onların mallarını mahvet! Rabbimiz! Yüreklerini şiddetle sık ki, onlar, inletici azabı görünceye kadar iman etmeyeceklerdir!' demişti" buyurdu.

"Yarın ya da yarından sonra kafile gelir ve ben onlara iş görür, senin alacağın olan borcumu sana o zaman öderim!" dediğini, Mecdi'nin de bunu "Doğru söylüyorsun!" diyerek doğruladığını işittiler. İşittiklerini gelip Peygamberimiz Aleyhisselama haber verdiler.

Eğer Müslüman olan zat ticaretle uğraşan bir kimse ise, ona:

"Vallahi, bana hiçbir adam yaklaşmasın! Yoksa, ona bir ok saplarım!" deyince, gelenler dönüp takip etmekten vazgeçtiler.

Siz benimle çarpıştınız, başka insanlar ise bana yardım ettiler!

Eğer sen düşmanımız hakkında birşey saklayacak olursan, denizler kıl parçasını ıslatmaya devam ettiği müddetçe, Kureyşilerden hiçbir kimse seninle barışmaz!" dedi.

19- Salim b. Şemmah,

Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 191.

"Sen babanın dinini bıraktın ha! Halbuki, o senden daha hayırlı idi. Demek sen onun fikrini hiçe saydın, şerefini düşürdün, öyle mi? Andolsun ki; biz de senin aklını akılsızlık ve ahmaklık sayacağız! Senin görüşünün yanlışlığını ortaya koyacağız! Şerefini kaybettireceğiz!" diyerek tehditlerde bulunurdu.

Yine, bir adam ayağa kalktı.

İbn İshak. İbn Hişam, c. 2, s. 316, Taberi, c. 2, s. 293, Ebu Nuaym, c. 2, s. 480, Zehebi, s. 49, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 313.

21- Esafir diye anılan sarp yokuşlara doğru ilerledi. Oralardan da,

Onu bindirelim ve güçlendirelim" dedi.

Fakat, Kusayy oğulları 'Kabe'nin hıcabe hizmeti bizdedir1 dediler. Biz:

Halk arasında bunu yaydılar.

Buhari, Tarihu'l-Kebir, c. 1, ks. 1, s. 179, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 49-50, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 384-385, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 527-528, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 8, s. 233-234, Suyuti, Hasaisü'l-kübra, c. 1, s. 263.

"Hayır! Onlara, hoşlanmadıkları şeyi dinletmiş bulunuyorsun. Sana bu kadarı yeter!" dediler.

3) Süleymanoğulları'ndan bir kişi koyunlarını güderken, yanından geçen bir Müslüman grubun saldırısına uğruyor. Adam onları görünce kelime-i şahadet getiriyor veya onlara selam veriyor; ama onu dinlemiyorlar ve o adamı öldürüp koyunlarına el koyuyorlar. Üstelik de o kişinin bağlı bulunduğu kabile ile Müslümanlar arasında herhangi bir sorun da o ana kadar yoktu, tarafsız bir kabileye bağlıydı. İşte Müslümanlar tarafından böyle bir olay da meydana gelince, çevrenin Muhammed ve Müslümanlara olan güvensizliği daha da arttı. Öldürülen o insanın adı Fedekli Nahik oğlu Mirdas idi. Kimileri de onun adı Azbat oğlu Amr'dır demektedir. Katil ise Zeyd bin Harise'nin oğlu Üsame idi. Katilde de ihtilaf vardır. Mesela, Cüsame oğlu Muhallem, ya da Esvedoğlu Mikdad'dır diyenler de vardır. Muhammed bu olay yüzünden çevreden olumsuz tepki alınca, savunma amaçlı ayet inmeye başlıyor. Ayetin anlamı şu: "Ey inananlar, Allah yolunda savaşırken iyice araştırın. Size selam verene, dünya menfaatini gözeterek 'Sen mümin değilsin' demeyin. Çünkü Allah katında ganimetler/zenginlik yolları çoktur." (Nisa Suresi, 94. ayet.)

"Allah, senin de belanı versin; senin getirdiğin şeyin de belasını versin!" dedi.

Kalk ey Ali!" buyurdu.

Utbe b. Rebia, ortalıktenhalaşınca, kardeşi Şeybe'ye:

Müşriklerin Peygamberimiz la Hz. Ebu Bekir'i Aramaya Koyulmaları

Müslim, Sahih, c. 3, s. 1384-1385.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/266-268.

Umeyr, kılıcının keskinleştirilmesini ve zehirlenmesini emretti.

Vallahi, senin anan, bitten rahatsız olacak olursa, muhakkak başını tarar.

3- Müreysi1,

Ezraki, Ahbaru Mekke, c. 1, s. 316, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 103.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 281-282, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 116, Usd, c. 2, s. 367, İbn Hacer, el-İsabe, c. 2, s. 33, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 1, s. 456.

Peygamberimiz Aleyhisselam; azadlı kölesi Şukran'ı, esirlerin üzerine çavuş tayin etmişti.

62- Malik b. Ebi Havli,

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 358, Darimi, Sünen, c. 2, s. 136

Medine'ye, Peygamberimiz Aleyhisselamın yanına gelmek istediği zaman, Peygamberimiz Aleyhisselam ona:

"Ey Velid'in babası! Nereye bu gidiş?" diye sordu.

Birliği böldün, dağıttın!

Ahmed b. H anbel, M üsned, c. 1, s. 444, Zehebi, Megazi, s. 70-71, E bul -F id a, el -B idaye ve'n-niha ve, c. 3, s. 288-289.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 283, Taberi, c. 2, s. 282, Beyhaki, c. 3, s. 91, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 286.

"Ya Rasulallan! Nereye gidelim?" diye sordular.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 300, Taberi, Tarih, c. 2, s. 287, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 266, Zehebi, Megazi, s. 44, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 308.

Mekke'den ayrıldıkları sırada, Utbe b. Rebia ve Şeybe b. Rebia, Hz. Atike'nin rüyasını konuşuyorlar; biri öbürüne:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 283, Taberi, c. 2, s. 282, Beyhaki, c. 3, s. 91, Ebu'l-Fida, c. 3, s.. 286.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 121-122, İbn Hazm, s. 89, İbn Seyyid, c.1, s. 176, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 174.

Son asrın meşhur İslami yazarlarından Muhammed Hamidullah, Muhammed'in Yahudileri toplayıp onları tehdit etmesini yorumlarken, somut bir gerekçe getirmiyor; ancak, "Muhammed bir peygamber olarak onların gelecekte kötülük yapacaklarını herhalde mucize yoluyla bildiği için böylesine sert konuşmuş olabilir" diyor. (Asr-i Saadette İslam, 2/453, Dr. Nadir Özkuyumcu da Muhammed Hamidullah'ın İslam Peygamberi adlı eserinin 1/620'den alıntı yapmış. Dr. Nadir Özkuyumcu, ayrıca eserin aynı sayfasında Ebu Davud, "Haraç", 22. bapta bir hadis vardır diyor ve güya bu hadisten meşru bir gerekçe çıkarıyor. Halbuki onun dediği "Haraç", 22. bap, 3001 nolu hadisin kendi yorumuyla hiç ilgisi yoktur; hadis tam tersine Muhammed'in aleyhine bir anlam içermektedir. Yazar, ya hadisi yanlış tercüme etmiş veya sehiv yapmıştır. (64 İslam Ansiklopedisi, M. E. B. tere., 6/1012-13; Buhari-Müslim Hadisleri, el-Lü'lüü ve'l Mercan, No: 1153; Buhari, İkrah, 2. bap ve İsti'sam, 18. bap; Ebu Davud, Haraç, 22, No: 3001; Suyuti, Lübab..., Al-i İmran, 12-13. ayetler: İ. Canan, age, 3/356 ve 12/109.)

10)yani bedir savaşından evvel hiçbirşey yokmuşta, müslümanlar durduk yere müşriklerin kervanlarına saldırmaya başlamış gibi gösterilmesi gerçeklerin saptırılması demektir ve objektiflikten tamamen uzaktır... inflames adlı arkadaşımız ya durumu araştırmadan direkt turan dursunun saptırmalarına kanmış ki eğer böyle ise derhal tevbe etsin;yada oda onun izini takip edip akıl karıştırmak peşinde ki bu durumda ise yine tevbe etsin ve yüzünü alemlerin rabbi olan allaha döndürsün...

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 358, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1357, Tirmizi, Sünen, c. 4, bs. 162, Darimi, Sünen, c. 2, s. 136.

Yüce Allah'ın emriyle, mağaranın önünde, Peygamberimiz ın yüzünü örtüp göstermeyecek biçimde bir ağaç yetişti!

Yanlarında bulunan, Kureyşilerden bir adam:

Süraka b. Malik, Peygamberimiz ın iki yüz zira' kadar yakınında bulunduğu sırada, müşriklere:

O, orman içinde korunmaya alınmış gibi idi.

Kesenin ismi ve kestiği yer bilinmeyen bir kimse tarafından 10 deve kesildi.

Vallahi, bunu yapacak olsan bile seni doğrulayacağımı sanmıyorum!" dedikten sonra, o Resulullah dan, Resulullah da ondan ayrıldı.

Bir müddet sonra, Peygamberimiz Aleyhisselam:

Müslümanlarda, cesaretlenerek onları vadiden sürüp dışarı çıkardılar.

Mekke'nin en sıcak saatlerinde, en sıcak yerlerinde güneş altında tutmak.. gibi türlü işkencelerle yıldırıp dinlerinden döndürmeye kalkıştılar.

"Muhammed'in kızını boşamazsan, başım başına haram olsun!" diyerek yemin etti.

Ona acı! Sen ananın sevgili oğlusun!

Allah'a karşı takvalı ve yanındaki Müslümanlara karşı hayırlı olmayı, iyi davranmayı tavsiye eder, sonra da şöyle buyururdu:

"Resulullah Aleyhisselamın yanına giriniz, yanında oturunuz ve kendisini bu habisten koruyunuz!

Kadı lyaz, eş-Şifa, c. 1, s. 292.

"'Kahindir1 deriz" dediler.

İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 280.

Ben ise, onu korumaya ve savunmaya çalışıyordum.

Denilir ki; "Ey Peygamber! Ellerinizdeki esirlere de ki: 'Eğer, Allah'ın ezeli ilmine göre, yüreklerinizde bir hayır İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 13,14, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 353, Taberi, Tarih, c. 2, s. 290, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 324, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 476, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 142, E bu'l-Fida, Tefsir, c.2, s. 327, Heysem f, Mecmau'i-ievaid, c. 6, s. 85, 86.

Peygamberimiz Aleyhisselamın azadlısı Ebu Rafi1 der ki:

"Sen bizim için bunları yapmazsan, kendin için Rabbinden birşeyler edin:

İsterseniz onları öldürünüz, isterseniz fidyelerini alıp onunla yararlanınız.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 379-380, Taberi, Tarih, c. 2, s. 225, E bu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 275, İbnEsir, Kamil, c. 2, s. 87-88, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 128, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 223, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c.3, s. 87-88, Halebi, İnsanu'l-Uyun, c. 2, s. 34.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c.1, s. 235.

'Ya H ayy ya Kayyum! Ya Hayy ya Kayyum!' diyordu.

Resulullah ayrılıp gidince de, bana dönüp:

8- Ebu Rişe; kurtulmalık akçesini Amr b. Rebi' getirmiştir.

5)mekkede bir kısım müslüman ise oturmaya devam etti;müslümanlara ekonomik boykot uyguladılar hemde tam 3 yıl... bu boykotla müslümanların karnını doyurabilmelerini bile engellediler, aç bıraktılar, ticaret yapmalarını engellediler, müslümanları kendilerine köle yaptılar, dövdüler, hakaret ettiler... boykot yüzünden açlıktan bazı müslümanlar lastik parçası yemek zorunda kaldılar...

Hakem b. Ebi'l-As, Hz. Osman'ın dinine son derece bağlı olduğunu görünce, onu kendi haline bıraktı.

Muaviye oğulları ve müttefiklerinden:

Mekke'de; Peygamberimiz ın doğruluğunu ve eminliğini bilmeyen ve saki ay a m a maktan korktuğu şeyi onun yanında bulundurmayan bir kimse yoktu.

Aşağıda isimleri sıralanan müşriklerden bazıları, kıskançlık ve düşmanlıklarını açıkça, bazıları da kapalı ve sinsi bir biçimde sürdürdüler:

Sevr mağarasına girişlerinden, üç gece sonra, Sevr'de bulunmak üzere ücretle tutulmuş olan Abdullah b. Uraykıt da, kendisine teslim edilmiş bulunan iki deve ile birlikte, üçüncü gecenin sabahında, seher vaktinde Sevr'e gelmiş bulunuyordu.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 340, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 283, İbn Abdilberr, İstiab, c.1, s. 849, İbn Esir, Usd, c. 7, s. 123, Muhibbüt-Taberi, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 117, Zehebi, s. 218, Hazin, Tefsir, c. 4, s. 385, Kastalani, c. 1, s. 66.

Müşrik, titredi ve sarsıldı.

Peygamberimiz ; Akabe bey'atından önce, müşriklerle savaşmaya mezun değildi.

Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 1, s. 497.

"Allah'a ve Resulüne olan düşmanlığından dolayı!" buyurdu.

17- Ukbe b. Ebi Muayt,

Ahmed b. Hanbel, M üsned, c. 3, s. 219, Müslim, c. 3, s. 1 404, Ebu Davud, c. 3, s. 58, Beyhaki, c. 3, s. 48.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 4, s. 39, Buhari, Sahih, c. 5, s. 130, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 150.

"Ümeyye b. Halef, Mekke'de, Cahiliye devrinde dostumdu.

Süheyl b. Amr esir edildi!

15- As b. Said,

"Ey Allah'ım! Muhammed hısımlık ilişkilenini bize kestindi ve bize bilinmeyen binşeyle geldi.

Başından sonuna kadar okuduğu Tarik suresini, ben Cahiliye devrinde, bir müşrik iken dinleyip ezberledim.

Atlılar zırh gömlekli idi.

Ey Muhammedi Artık sana karşı bir sorumluluğumuz ve kınanacağımız yoktur! Biz, vallahi, senin yakanı bırakmayacağız!

Vakıdi, Megazi, c.2, s. 828, İbn Sa'd, Tabakat, c.1, s. 188, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c.1, s. 234, Yakubi, Tarih, c. 2, s.31, Taberi, Tarih, c. 2, s. 225, Ebu Nuaym, Delail, c. 1, s.273, Beyhaki, c. 2, s. 312, İbn Haim, s. 64, İbn Abdilberr, c. 1, s. 37, İbnEsir, Kamil, c. 2, s. 88, 89, İbn Kayyım, c. 2, s. 51, İbn Seyyid, c. 1, s. 127, Zehebi, s. 221, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 84, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 9, Suyuti, Hasaisü'l-kübra, c. 1, s. 374, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 298.

Batha'da Yasir'e ve Ammar ile Sümeyye Hatuna işkence yapıldığı sırada, Peygamberimiz onlara rastlamıştı. Yasir:

34- Fake, Ümeyye b. Halefin azadlısı idi.

Adiyy oğulları ve müttefiklerinden:

"Mağaranın içine bir girin bakalım!" dedikleri zaman, Ümeyye b. Halef:

17- Ebu Aziz b. Umeyr,

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 28, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 290.

"Onu zincire vurarak hapsediniz ve üzerinden kapıyı kilitleyiniz! Sonra, ondan önce geçen Züheyr, Nabiga ve onlardan da önce geçmiş olan şairlerin başlarına gelen akıbet gibi bir akıbetin bunun da başına gelmesini, ölmesini bekleyiniz!" dedi.

'Utbe senden başka gönderecek elçi bulamadı mı?' dedi.

'Şu kırmızı develi kimdir? Onlara ne söylüyor?' diye sordu.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c.3, s. 115, Buhari, Sahih, c. 5, s. 6, Zehebi, Megazi, s. 70, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 288.

6. Haris b. Amir b. Nevfel.

51- Abdullah b. Amir.

İ bn Sa "d, Tab akatü' l-kübra, c. 8, s. 264-265, Bel azu rf, E nsab u'l-eşraf, c. 1, s. 160, Be yhak f, D ela ilü 'n-n übüwe, c. 2, s. 82, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 54, İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1965, Zemahşeri, Keşşaf, c. 2, s. 430, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 67, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 21 8, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 59, Halebi, İnsanu'l-uyün, c. 1, s. 483.

Fakat, Utbe ve kardeşi Şeybe ve Utbe'nin oğlu Velid, Hz. Ali'nin dediği gibi, sadece Cahiliye gururu ve gayretiyle meydana çıktılar ve:

"Sen, nereye gitmek istiyorsun?" diye sordu.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 210, Tirmizi, Sünen, c. 5, s. 327.

160- Usayma.

Ben hoşlanmadığım, şüphelendiğim hiçbir kimse görmedim.

Peygamberimiz , böylece, Habeş ülkesinden Mekke'ye dönmüş bulunan Mekkeli Muhacirler ile Mekke'de yanında bulunan Müslümanlara, Medine'ye hicret edip gitmelerini ve Ensar kardeşleriyle birleşmelerini emretti ve:

O vakit, sen mü'minlere:

63- Amir b. Rebia,

Tabii ki, onlar şu sahibinizin işini de işitmiş bulunuyorlardır.

7- Ümeyye b. Halef,

"Siz gitmiştiniz, burada ne arıyorsun?!" dedi.

"Rukayye ve Ümmü Külsum dinden çıkmışlardır. Onları boşayın, ayrılın onlardan!" dedi.

Sümeyye Hatun da, Ebu Cehil'e ağır karşılık verirdi.

Hiç kimse beni esir ettiğini söylemedi.

"Ya Rasulallah! Genişliği göklerle yer kadar olan Cennete ha!" dedi.

Başka birisi de:

6. Amine binti Rukayş,

'Vallahi, onlar onu öldüremezler! Onu öldürmek isteyeni, biz öldürürüz! Çünkü, o, muhakkak peygamberdir!' dedi.

Süheyl b. Amr oğlunun bu hareketine son derecede kızdı ve ona ağır sözler söyledi.

Peygamberimiz Aleyhisselam; akşamleyin,

67- Nadr b. Haris ,

Birbirinizi yalanlayıp, birbirinizin sözünü reddedip de anlaşmazlığa düşmeyin!" dedi.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 278, Taberi, c. 2, s. 280.

"Şu kadara! Şu kadara!" dedi.

Biz, vallahi, senin gelişine razı değiliz. Senden ürküyor, seni reddediyoruz!" dediler.

Ben de, savaşta ele geçirdiğim birtakım zırhları yanımda taşıyordum.

İbn İshak. İbn Hişam, Sire, c.2, s. 118.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 110-111.

Hz. Ali ak yünden alamet yaptı.

Hubeyb:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 290, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 93, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 188, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 98, İbn Abdilberr, İstiab, c. 3, s. 1080, İbn Hazm, Cevamiu's-are, s. 113, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 262, Zehebi, Megazi, s. 74, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 290.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 277, Vakıdi, Megazi, c. 1, s.68, Taberi, Tarih, c. 2, s. 279, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 72, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 125, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 254, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 273.

12- Mıstarı Avf b. Üsase.

Sa'd b. Numan'ı yakalayıp esir etti. Kendisini, oğlu Amr'ın yerine tutukladı.

Kureyşlilerin İslamiyette sebatları, Süheyl b. Amr'ın bu konuşmasıyla sağlanmış oldu.

Kureyş müşrikleri, karşılarına çıkan Ensara:

Zaten, Kureyşlilerin Habeşlilerle ticaret anlaşmaları vardı.

Cahş oğullarından sonra, Hz. Ömer de, yirmi kişilik bir kafile ile Medine'ye hicret edip, Küba köyünde Rifaa b. Abdulmünzir'e konuk oldular.

Mağaranın içinde erkek ve dişi yılanlara ait delikler bulunuyordu.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 308, Vak ıdf, Megazi, c. 1, s. 130,131, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 8, s. 31, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 6, s. 276, Taberi, Tarih, c. 2, s. 291, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 6, s. 322, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 154, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 134, Zehebi, Megazi, s. 46, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 312.

5- Peygamber Aleyhisselamının azadlısı Enese,

Peygamberimiz, onların aralarından geçip giderken, Yasin suresinin başından on ayet okudu.

9. Zem'a b. Esved, b. Muttalib

Rabbin, dilediğini bana emredesin diye beni sana gönderdi.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s.342, Belazuri, c. 1, s. 160, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 383, EbuNuaym, Hilyetü'l-evliya, c.1, s. 140, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 67, Zehebi, Siyer, c.1, s. 393, Heysemi, c. 9, s. 293, İbn Hacer, el-İsabe, c. 3, s. 648.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 22, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 247, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 287, Diyarbekri, Tarihu'l-hamis, c. 1, s. 395.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 46, İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1 512, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 268.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s.173.

7. Vakıd b. Abdullah,

Mağaranın kapısına hemen bir örümcek gelip, ağaçla Peygamberimiz ın arasına üstüste ağ gerdi, Peygamberimiz ın yüzünü örttü!

Peygamberimiz Aleyhisselamın Bedir'de Müşrik Ulularının Vurulup Düşecekleri Yerleri Birer

"İn! Bugün, binme günü değildir!

2. Ebu Ahmed Abd b. Cahş,

12- Seleme b. Eşlem,

"Eğer o oraya girmiş olsaydı, kapının üzerinde örümcek ağı bulunmazdı! Eğer mağaranın içinde bir kimse bulunsaydı, şuradaki örümcek ağı olmazdı!" dediler.

Toplanan Ganimetler Hakkında Mücahidler Arasında Çıkan Anlaşmazlığın Giderilişi

İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 223, İbn Hacer, el-İsabe, c. 3, s. 441

Müşrikler tarafından yakalanmak ve dinlerinden döndürülmek korkusu ile, hiç durmadan dinlenmeden yola devam ettiler.

"Hani, karşılaştığınız zaman, onları gözlerinizde az gösteriyor, sizi de onların gözünde azaltıyordu.

Adiyy b. Ka'b oğulları Mekke'ye dönünce, Ebu Süfyan onların yanına vardı ve:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/340.

50- Besbes b. Amr,

Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 109, Buhari, c. 4, s. 239, Ebu Davud, c. 3, s. 47, Yakubi, c. 2, s. 28, Ebu Nuaym, c. 1, s. 144, Beyhaki, Delail, c.2, s. 283, İbn Esir, c. 2, s. 115, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 60.

Bel azurf, Ensabu'l -eşraf, c. 1, s. 153,146.

Müslim b. Haris et-Temimi demiştir ki:

60- Ukbe b. Amir,

Birkaç gece Mekke'de oturduktan ve itiraz seslerinin ardı arkası kesildikten sonra, bir gece, Hz. Zeyneb'le birlikte yola çıktı.

Fahru'r-R azf, Tefsir, c. 20, s. 121, Hazin, Tefsir, c. 3, s. 136.

"Kanlarımızı dökmekten, size ne fayda var? Sizin süte ihtiyacınız yok mu?" dedi.

7- Abbad b. Bişr,

" nereden yola çıkarsan yüzünü Mescid-i Haram'a doğru çevir. Nerede olursanız olunuz, siz de yüzünüzü o yana çevirin ki insanların aleyhinizde bir delil bulunmasın. Yalnız haksızlık edenler müstesna. Sakın onlardan da korkmayın! Yalnız benden korkun ki, size olan iyiliğimi tamamlayayım. Umulur ki doğru yolu bulursunuz." (Bakara Suresi, 150. ayet.)

İbn İshak, İbn Hisam, Sire, c. 1, s. 288-289, Ebu Nuaym, Delail, c. 1, s. 232, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 198, Ebu'l-Ferec, c.1, s. 202, İbn Seyyid, c. 1, s. 101, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 156, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 61.

Vallahi, bu haberi sana ancak Allah getirmiştir!

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 159.

Ebu Leheb'in karısı Ümmü Cemil ki, Ebu Süfyan'ın kızkardeşi ve Muaviye b. Ebi Süfyan'ın da halası idi-Peygamberimiz a düşmanlıkta aşırı gider; küfründe, inkarında ve inadında kocasına yardımcı olurdu.

Ahmedb. Hanbel, Müsned, c. 1, s.26, c. 3, s. 219, Ebu Davud, c. 3, s. 58, Beyhaki, Delail, c. 3, s. 48.

"İyi amma, vallahi, sen esir olsaydın, ben sağ oldukça seni hiçbir zaman Kureyş'e öldürtmezdim!" dedi.

9- Abbad b. Kays.

'Ey Allah düşmanı! Allah seni zelil ve hakir kıldı, değil mi?1 dedim. O, 'Allah beni ne ile zelil ve hakir kıldı? Kavminin öldürdüğü adamdan, benden daha üstün kim var? Ey koyun çobancığı! Sen çetin ve erişilmesi çok güç olan bir yere çıkmışsın! Sen onu bırak da, bana haber ver ki, bugün devran kimindir?' dedi.

Müşrikler, bozulmaya başladılar.

Ebu'l-Bahteri, Bedir suyu başında 10 deve kesti.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 315, Taberi, Tefsir, c. 15, s. 164, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 205, Kurtubi, Tefsir, c. 10, s. 328, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 3, s. 62, Hazin, Tefsir, c. 3, s. 180, Suyuti, Dürru'l-mensur, c. 4, s. 202.

Haşim oğullarından:

Bir konak yerine erişince devemi çöktürür, ben ininceye kadar bana arkasını döner, benden uzaklaşır, ben deveden indikten sonra gelip deveyi götürür, semerini indirir, onu bir ağaca bağlar, kendisi de gidip bir ağacın altına uzanırdı.

1- Ebu Cehil Amr b. Hişam,

152- Muhriz b. Amir,

"Resulullah bizi bir seriyye içinde göndermişti.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire. c. 2, s. 292, Müslim, Sahih, c. 3, s. 2203, Taberi, Tarih, c. 2, s. 285, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 129, İbn Seyyid, Uyun. c. 1, s. 263, Zehebi, Megazi, s. 59, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 294.

"Allah köpeklerinden bir köpeği senin üzerine salsın!"

115- Huleyfe b. Adiyy.

Ukbe b. Ebi Muayt'ın Boynunun Vuruluşu

"Vallahi, ben ne kısır, iri develer, ne atlar, ne de sayıca çokluk ve hazırlık gördüm!

Peygamberimiz ın üçüncü geçişinde, onlar yine önceki gibi laf attılar.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 278, Taberi, c. 2, s. 280, İbn Esir, c. 2, s. 484, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 271.

Taberi, c. 2, s. 246, Heysem f, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 53.

Şurası, yarın inşaallah filanın vurulup düşeceği yerdir!1 buyurdu ve elini de onların vurulup düşecekleri yerlere birer birer koydu.

Hakim b. Hizam, hemen Ebu Cehil'in yanına vardı.

Ezraki, Ahbaru Mekke, c. 1, s. 316, Beyhaki, c. 2, s. 195, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 80, 81, İbn Seyyid, Uyun, c. 1, s. 103, Ebu'l-Fida, c. 4, s. 565.

Ebu Hanife, Müsned, s. 33, Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 352, Ebu Davud, c. 3, s. 37.

Ebu Dücane onu bir vuruşta öldürdü.

İkinci Akabe Bey'atında, Ensandan yetmişüç erkek ile iki kadın bey'at ederek Peygamberimiz ın yanından ayrıldıkları ve Yüce Allah yiğit, savaşçı, hazırlıklı ve koruyucu bir kavim ile Resulünün gönlünü huzur ve sükuna kavuşturduğu zaman, Resulullah a böylece koruyucu bir kavim ve bir hicret yurdu hazırlandığını gören ve Mekke'deki Müslümanların da bir gün Medine'ye çıkıp gideceklerini anlayan müşrikler, birbirlerini kışkırttılar, kızıştırdılar. Müslümanları dinlerinden döndürmek için, onlara ve Peygamberimiz a yapageldikleri işkenceleri büsbütün şiddetlendirdiler, yapmadık işkence bırakmadılar.

Zatülceyş'ten Abud'a kadar bir berid,

Eğer böyle muayyen bir yerde buluşmak hususunda sözleşmiş olsaydınız, muhakkak ki ihtilafa düşerdiniz.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 228.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 353, Taberi, Tarih, c. 2, s. 290, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 324, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 476, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 142, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 86.

Kendisi aleyhinde ilk hüküm venen, kendisi oldu.

Hz. Ebu Bekir'in mensup olduğu Teym oğulları, bunlara işkence yapıldığını gördükleri halde pek aldırış etmezler, onları pek korum azlardı.

İ bn İ shak, İ bn H işam, Sire, c. 2, s. 2 66, Vak ıdf, Megazi, c. 1, s. 48, Tabe ıf, T arfh, c. 2, s. 273, Bey hakf, D e lai lü'n-nübü v ve, c. 3, s. 34, İbn Esir, Kam il, c. 2, s. 120, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 247, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 262.

Peygamberimiz Aleyhisselam, İbn Ezher deresinden kalkıp.

Medine'nin Harre mevkii arkasına gelip kavuştukları zaman, Velid b. Velid'in ayağı sürçtü , parmağı yarıldı, kanamaya başladı.

Eğer bunu yaparsam, peygamber olmama rağmen, Allah da bunu bana yapar.

Onlar sabah akşam yemeklerini getirdikleri zaman, ekmeği özellikle bana verirler, kendileri hurma yerlerdi.

56- Haris b. Ariece,

36- Ferve b. Huneys b. Huzafe,

35- Mus'ab b. Umeyr,

"Öyle ise, şu boynunda asılı kılıcın işi ne?!" diye sordu.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 119, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 208, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 172, Halebi, c. 2, s. 184.

3) İcabet etmezlerse, Allah'tan yardım dile, onlarla çarpış!

48- Damra b. Amr ,

Abdullah ise:

57- Temim .

Kureyş müşrikleri; Yüce Allah'a karşı azgınlaştıkları, O'nun kendileri için dilediği nimetleri red ve Resulünü tekzib ettikleri; Allah'ın tevhid ve ibadet ehli olan ve Resulünü doğrulayan, dinine sarılan kullarını da işkenceden işkenceye uğrattıkları ve yurtlarında yuvalarında tedirgin ettikleri zaman, Yüce Allah Peygamberimiz a onlarla savaşma izni verdi.

38- Amr b. Ebi Süfyan, Bedir'de Hz. Ali tarafından esir edilmişti.

Hakim b. Hizam'ın İyiniyetli Teşebbüs ve Temasları

"Muhammed, bana, görmediğim birtakım şeyler vaad ediyor! Onların öldükten sonra olacağını söylüyor!

25- Rebia b. Eksem,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 276, 277, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 68, Taberi, Tarih, c. 2, s. 276, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 124, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 254, Zehebi, Megazi, s. 36, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 273.

Peygamberimiz , onun gözlerini eliyle silerken:

Hz. Ömer, Süheyl b. Amr'ın bu konuşmasını işittiği zaman, Peygamberimiz Aleyhisselamın vaktiyle onun hakkındaki ihbarını hatırlamış ve:

Bütün işler Allah'a döndürülür."

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/284-285.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 123, İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1730, Halebi, c. 1, s.482.

Nevfel b. Abdi Menaf oğullarından:

Onlardan ikincisi de:

"Evet!" buyurdu.

11- As b. Vail,

İbn Haldun, Tarih, c. 3, ks.2, s. 10.

Biz de, müşriklere karşı, Allah'ın yardımını dileriz!" buyurdu.

"Resulullah Aleyhisselam seni öldürmekten bizi nehy buyurdu" deyince, Hz. Abbas "Bu, onun akraba hakkını ilk gözetmesi, onlara ilk iyiliği değildir!" dedi.

"İşte, şu taşta bir iz!

Abdurrahman, meydana çıkıp kendisiyle çarpışacak er dileyince, Hz. Ebu Bekir hemen ayağa kalktı.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s.343, Zehebi, s. 219, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 59.

Sevr Mağarasının Kapısında Gerçekleşen Mucizeler

Fahru'r-R azı, Tefsir, c. 32, s. 171, Hazin, Tefsir, c. 4, s. 425, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 4, s. 564.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 283, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 82, Taberi, Tarih, c. 2, s. 282, Beyhaki, Delailü'n-nübüvvıe, c. 3, s. 91, Zehebi, Megazi, s. 39, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 286.

"Ya Rasulallah! Allah'ın emrettiği şeyi yerine getir! Biz senin yanındayız!

Hakim b. Hizam'dan başka, su içenlerin hepsi, Bedir savaşında öldürülmüşlerdir. Hakim b. Hizam sonradan Müslüman olmuş ve Müslümanlığını İslam amelleriyle güzelleştirmiştir. Yeminine önem vermek istediği zaman:

4000 dirhemlik kurtulmalık akçesi, oğlu Muttalib tarafından gönderilmiştir.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/316-317.

Ben Allah'a söz veriyorum ki, yarın kolay kolay taşıyamayacağım bir taş alıp oturacak, namazda secdeye kapandığı zaman, o taşla Muhammed'in başını ezeceğim!

Abduleşhel oğullarından:

Eğer sadık isen, yanında bulunacak, senin peygamberliğine şehadet edecek bir melek getir!" demişlerdir.45

Bir kadını halkın gözü önünde apaşikaryola çıkardın.

Halebi, İnsanu'l-uvun, c. 1, s. 481.

Hz. Ali, sabah namazı için döşekten kalkınca, hemen üzerine yürüdüler!

Zurayk oğullarından:

Nevfel oğullarından:

Artık, öteki Yahudiler, nasıl istedikse, bize öylece boyun eğmişlerdi!

Kureyş Müşriklerinin Peygamberimiz ı Öldürmeyi Kararlaştırmaları

"Ebu Cehil'e bir söz dinlet" diye bir haber saldı.

Hz. Ali Peygamberimiz ın döşeğine yatıp uykuya daldı.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Sa'd b. Muaz'ın yüzünde, halkın yaptıkları şeyden hoşnutsuzluk gösterdiğini gördü.

Belazuri, Ensab, c. 1, s. 196, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 69, Usd, c. 7, s. 123, Halebi, c. l. s.482.

Onlardan birçok cemaat geride kalmışlardır.

1. Utbe b. Rebia,

Eğer Sende bana karşı bir azab yoksa, hiç gam çekmem!

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 353, Taberi, Tarih, c. 2, s. 290, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 476, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 142, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 133, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 327, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 86.

"Bedir günü, savaş şiddetlendiği zaman, Resulullah Aleyhisselama sığınmıştık. O gün, insanların en cesaretlisi ve en kahramanı o idi. Müşriklerin saflarına ondan daha yakın olan kimse yoktu!"

Kureyş müşriklerinin ileri gelenlerinden:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 296, Taberi, Tarih, c. 2, s. 287.

Ama sen öldürülecek olursan, o zaman bir ümmet helak olur gider!" diyordu.

"Geri dönmek istiyoruz! Sen Atike'nin rüyasını ve Cüheym b. S altın rüyasını ve bunlarla birlikte Addas'ın bize söylediği sözü bilmiyor musun?!" dediler.

Kuryuş oğullarından:

Hz. Ebu Bekir, oğlu Abdurrahman'a seslenerek:

Taberi, c. 14, s. 181, Hazin, c. 3, s. 136.

Beyhak f, D ela ilü "n-n übüwe, c. 2, s. 297, M uh ibbüt -Taberi, R ı yadu'n-nadra, c. 2, s. 113-114, Zehe bf, s. 183, E bu'l -F i da, c.3, s. 66-67, Heysemi, Mecmau'z-ievaid, c. 9, s. 80-81, Kastalani, Mevahib, c. 1, s. 66, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 289, Zürkani, Mevahib Şerhi, c. 1, s. 271.

Ümeyye b. Halef, beni görünce:

'Hiç şüphesiz, Allah sana onlardan her bir insan için şu kadar şu kadar ecir ve sevab yazdı!' buyur-du"

"Ey Ebu'l-Yeser! Abbas'ı sen nasıl esir edebildin!?" diye sordu.

İbn İshak, İbn Hisam, Sire, c. 1, s. 383, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 164, Buhari, Sahih, c. 5, s. 237, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 176, İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 438, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 115, Zehebi, Siyeru a'lami'n-nübela, c. 2, s. 235.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 63, İbn Sa'd, c. 1, s. 21 2, Belazuri, c. 1, s. 237, Taberi, c. 2, s. 231, Diyarbekri, c. 1, s. 303.

"Beni Bediiden Medine'ye getirdikleri zaman, ben Ensardan bir aile içine düşmüştüm.

Eğer onlar senin savaşla karşılaşacağını bilselerdi, senden asla geride kalmazlardı.

Alaüddin Ali, Kenzu'l-um mal, c. 10, s. 403.

"Biz, müşriklere karşı, müşriklerden yardım istemeyiz!" buyurdu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/314-315.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 188, Yakubi, Tarih, c. 2, s. 31, İbn Haim, Cevamiu's-Sire, s. 64, İbn Abdilberr, İstiab, c.1, s. 37, İbn Kaybın, Zadü'l-mead, c. 2, s. 51.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 288, Ebu Muaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 232, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c, 2, s.198, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 202, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 101, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 1 55, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 61.

İbn İshak, İbn Hisam, c. 2, s. 124, İbn Sa'd, c. 1, s. 227, Taberi, c. 2, s. 242, İbn Kayyım, c. 2, s. 58, İbn Seyyid, c. 1, s. 177, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 175, İbn Haldun, c. 2, ks. 2, s. 14, Diyarbekri, c. 1, s. 321, Halebi, c. 2, s. 189.

öncelikle şunu belirterek başlamak istiyorum tarafsız ve objektif olunmasını ve kaynağa dayanmasını istemişsin bu çok güzel bir istek ve bende öğle davranacağım... fakat şunu belirtmek istiyorum inflames adlı arkadaşımız kaynağa dayanmamış turan dursun adlı islamı karalamak için elinden geleni ardına koymayan bir yazara ait görüşleri kopyalayıp yapıştırmış... turan dursunun iddia ettiği her görüşe islami kaynaklarının sayfa numaralarını vererek cevap verebilirim yeterki sizde objektif olunuz...

İstediği kadar işkence yaptıktan sonra, boynuna ip taktırdı.

Allah ondan razı olsun!

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 258, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 242, Zehebi, Megazi, s. 31, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 257.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 294, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 111,112, TaberP, Tarih, c. 2, s. 285.

Mus'ab b. Umeyrln kardeşi Ebu Aziz der ki:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 317, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 126, Taberi, Tarih, c. 2, s. 294, Ebu Nuaym, Delailü'n-übüvve, c. 2, s. 481, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 148, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 135, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 270, Zehebi, Megazi, s. 49, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 313.

Yiyecek birşey bulunup satın alınmadığı için, açlıktan ölenler,

"Vallahi, biz seni hiçbir zaman onlara teslim etmeyiz! Git, istediğini yap!" dediler.

Hallad b. Amr Buyutu's-Sukya'dan geceleyin ailesi yanına dönünce, babası Amr b. Cemuh:

'Bilmiyorum!' dedim. Gördüğümü söylemek istemedim.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 132, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 21 0.

Hudeybiye umresinde, ona, kurbanlık olmak üzere nişan vurmuştu. Müşrikler o zaman 100 deve verip onu almak istedilerse de, Peygamberimiz Aleyhisselam:

Halebi, İnsanu'l-uyün, c. 1, s. 483, Zürkanf, Mevahibu'l-ledün niye Şerhi, c. 1, s. 266.

"O, Hamza b. Abdulmuttalib'dir!" deyince, Ümeyye b. Halef:

O size bunu yapmak isterse yapar!" buyurdu. Kureyş müşrikleri:

Peygamberimiz Aleyhisselam onu ağaçların arasına gizlenmiş olduğu halde buldu.

Peygamberimiz Aleyhisselam da, ona izin verdi.

20- Abdullah b. Abdullah b. Übeyy b. Selul,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/294-295.

Malik b. Duhşum onu serbest bırakıp başucuna dikilince, Süheyl b. Amr

"Birkaç gün içinde, gelecek olan haberle müjdeleneceksiniz. O, size, Bedir vak'asının acısını unutturacaktır!" der, gelen kafilelerden haber sorar dururdu.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 12, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 289, Ta ben, TarfVı, c. 2, s. 296, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 245,246.

118- Sabit b. Halid.

İma1, Utbe'ye:

Hansa b. Mebzul oğulları ndan:

"Hayır! Ammar, tepesine kadar, tepesinden tırnağına kadar imanla doludur! İman onun etine ve kanına karışmış, işlemiştir!" buyurdu.

islam dini tabii kide hoşgörü dinidir. tabii kide barışı sevgiyi saygıyı emreder. ama cihad savaş bunlar olağan şeyler. adamlar sana savaş açacak sen elin kolun bağlı oturacan. olacak işmi. islam adına yapacaksın tabi. cihadı da kafana göre yapamazsın zaten. en basiti kadınlara çocuklara dokunmak yasaktır. yani petrol için bi ülkeye girip orayı talan edip kadına kıza olur olmaz şeyler yapmak ta var dimi. bak kardeşlerimiz ne durumda. bizde onların yerinde olabilirdik. islamda herşeyin bi adabı edebi vardır. islam demek edep demektir. ahlak demektir. bak bence kuranı aç oku. anlayarak. herşey orda yazıyo. tabi yardımcı kitaplarda gerekli sana. ayet hadis açıklaması olan kitaplar. ne diyim Allah yardımcın olsun. kulaktan dolma şeylerede inanma.

İbn Hacer. el-İsabe. c. 2. s. 245. Alaüddin Ali. Kenzu'l-ummal. c. 10. s. 404.

İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 1, s. 426.

Elimdekimi mızrağımı, hemen onun gözüne sapladım, yıkılıp öldü! Ayağımı yanağına bastım, mızrağımı olanca gücümle çekip çıkardım. Fakat, mızrağımın iki tarafı eğilmişti."

Şeytanın Süraka b. Cu'şum'un suretinde müşriklere görünüp Kinane oğullarının da kendilerine yardım için arkalarından gelmekte olduklarını söylediği ve Müslümanların az ve zayıf olduklarını da haber verdiği ve "Bugün, halktan, sizi yenebilecek yok!" diyerek cesaretlendirmeye çalıştığı sırada, melek ordularının Bedir'e geldiklerini görür görmez, iki ökçesinin üzerinde arkasına dönüp oradan kaçtığı rivayet edilir.

Hişam ise tutuldu, bizden geri kaldı. Dininden döndürülmek için işkenceden işkenceye uğratıldı ve saptın İdi."

İbn Abdilberr, c. 2, s. 439, İbn Esir, Usd, c, 2, s. 11 5.

Yüce Allah "Kendilerine zulüm ve haksızlık yapılmış, harb açılmış olanlara, savaş için izin verildi. Şüphe yok ki, Allah onlara yardıma elbette kadirdir" (Hacc: 39) ayetini indirdiği zaman da:

İşkencelere tutulup:

"Lat ve Uzza'ya andolsun ki, sizin başınıza, Muhammed ve Yesriblilerin ticaret kervanınıza ve onda bulunan geçimliklerinize, hazinelerinize tamah ederek önüne gerilmeleri kadar büyük bir iş gelmemiştir!

"Vallahi sen kavmini helaka sürüklüyorsun!" dediler.

"Senden haram ayda savaşın doğru olup olmadığını sorarlar. De ki, o ayda savaşmak büyük günahtır; ancak Allah yolundan çevirmek, Allah'ı inkar etmek, Mescidi Haramın ziyaretine engel olmak ve halkını oradan çıkarmak, Allah katında büyük günahtır."

Bunun üzerine Yüce Allah Peygamberimiz Aleyhisselama indirdiği ayette:

Hayır! Vallahi, işte buna 'Evet' diyemeyeceğim' dedi."

1. Zübeyr b. Avvam,

f) Kıble değişikliğiyle ilgili Bakara Suresi'nin 150. ayetinde, "Ey Muhammed! Size eleştiri gelmesin diye biz kıblenizi değiştirdik" deniyor. Acaba nasıl bir eleştiri geliyordu ki, bu eleştiri yüzünden kıble değişikliğine gerek duyuldu?

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 308, Taberi, Tarih, c. 2, s. 291.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 122, İbn Sa'd, Tabak atü'l-kübra, c. 3, s.55-56, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s.89, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 3, s. 585, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 176.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 86-87.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 306, Taberi, Tarih, c.2, s. 290, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 378.

Bana şu haber de geldi ki, Kureyş şu şu günde çıktılar. Eğer bana haber veren doğru söylemişse, onlar bugün şu şu yerdedirler" dedi.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 126, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 201, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 148, Zehebi, Megazi, s. 49.

'İndirilen üç bin melekle Rabbinizin size imdad etmesi yetmez mi size?1 diyordun."

Utbe b. Rebia, Cuhfe'de 10 deve kesti.

"Ey Ali'nin babası! Sen artık kadınlardan sayılırsın! Buhur yak!" deyince, Ümeyye b. Halef kızdı ve:

7) Müslümanların en çok öne sürdükleri -kendilerince haklı gördükleri- savaş nedeni şu olaydır: Rivayetlere göre, Müslüman bir bayan, bir gün bir Yahudi dükkanına uğramış; orada bulunan Yahudilerden biri onun eteğini aşağı indirmek suretiyle hakarette bulunmuş. Bu olay çevreye yayılınca, kadının taraftarlarıyla o Yahudi arasında kavga çıkmış ve bu kavgada hem o Yahudi, hem de bir Müslüman öldürülmüştü. Bu olayın siyasi herhangi bir yanı yoktur, adi bir vakadır ve üstelik de ferdidir. Nitekim olay yatıştırılır ve bundan sonra da epey zaman her iki kesim de barış içinde yaşamlarını sürdürürler. Fakat kimi rivayetlere göre, Muhammed bu olayı bahane göstererek tek taraflı olarak barış sözleşmesini ihlal etmiş ve bu olay yüzünden onlara karşı savaş ilan etmiştir. Güya bu hadiseden sonra Enfal Suresi'nin 58. ayeti inip Muhammed'in onlara karşı savaş ilan etmesine izin vermiştir. Bu ayet, daha önce savaş sebepleri arasında açıklanmıştı. İşte Enfal Suresi'nin bu 58. ayeti delil gösterilerek, Medine'nin asıl sahipleri olan Beni Nadir, Beni Kureyza, Beni Kaynuka gibi Yahudiler, Muhammed tarafından ya sürgüne gönderiliyor, ya da öldürülüp hanımları cariye, çocukları da köle olarak kullanılıyordu. Ayrıca onların bütün mallarına da ganimet olarak el konuyordu.(70)

Mes'ud b. Amr'a veya Kinane b. Abdi Yalil'e, yahut Mes'ud b. Muttalib'e veya onun oğlu Urve b. Mes'ud'a inseydi ya?!" demişti.

133- Abdullah b. Kays,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 288, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c.1, s. 1 33, Ebu Nuaym, Delail ü'n-nübüvve, c. 1, s. 232, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 198, Ebu'l-Ferec, el-Vefa, c. 1, s. 202, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 101, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 155, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 61.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 112-113, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 258-259, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 7, s. 341- 342, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 312, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 169-170, İbn Hacer, el-İsabe, c. 4, s. 458459.

Hakim, Müstedrek,, c. 3, s. 383.

Belazuri, Ensabu'l-esraf, c. 1, s. 260, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 91, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 15, İbn Hacer, Fethu'l-Bari, c. 7, s. 185.

2000 dirhem kurtulmalık akçesi ödemiştir.

Müşriklerin ve Müslümanların Bedir'deki Karargahları

"Haydi, yürüyünüz Allah'ın bereketine doğru!

Zemahşeri, c. 2, s. 430, Fahru'r-Razi, c. 20, s. 121, Nesefi, c. 2, s. 301, Hazin, c. 3, s. 136, Beyzavi, c. 1, s. 571,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 124, İbn Sa'd, c. 1, s. 227, Taberi, Tarih, c. 2, s.242, İbn Kayyım, c. 2, s. 58, İbn Seyyid, c. 1, s. 177, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 175, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 14, Halebi, c. 2, s. 189.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 296, Taberi, Tarih, c. 2, s. 88, Beyhaki, Delailü'n-nübüvvıe, c. 3, s. 1 87, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 130, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 265.

Bedir esirlerinden Ebu'l-As, serbest bırakılıp Mekke'ye ulaşınca, Hz. Zeyneb'in yolunu açtı.

"Evet! Sen ve Safvan b. Ümeyye Hicr'de oturdunuz! Kureyş'ten, kuyuya atılan ölüleri andınız. Sonra da, sen:

"Sen, kavminin ulususun. Halkı geri döndürmekten ve müttefikinin kan bedelini üzerine almaktan seni alıkoyacak ne var?

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 304, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 107, Taberi, Tarih, c. 2, s. 289, Zehebi, Megazi, s. 46, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 310.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 154, İbn Hazm, Cemhere, c. 1, s. 141.

"Allah sizi umduğunuza erdirmesin!

İbn İshak. İbnHişam, Sire, c.2, s. 130, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 180.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 106-107.

Muhammed ve ashabı öldürüldüler!

Bedir Hezimeti Haberinin Mekke'ye Ulaşması

Fakat, kendi ahdini, babanın ahdini, arkadaşlarının ahdini ver!

Vallahi, Muhammed ticaret kervanınızı ele geçirecek olursa, muhakkak, onunla üzerinize yürür, Mekke'ye de girer!" dedi.

Ebu'l-Bahteri b. As b. Hişam,

Yine Hakim b. Hizam; başka bir gece, devenin üzerine un yükleyip Şı'b'ın içine saldı.

Eğer seninle Yesrib arasında bir düşman olsaydı, onu sana açıklamak bizi asla korkutmazdı. Onu senden saklamazdım.

'Siz Muhammed'den ancak Hadrami'nin oğlunun kanını istemiyor musunuz? O senin müttefikindir. Onun diyetini ödemeyi üzerine al! Halkı geri çevir!1 dedim.

Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 4, s. 564.

6- Peygamberimiz Aleyhisselamın azadlısı Ebu Kebşe,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 260-261, Taberi, Tarih, c. 2, s. 271-272, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 117-118, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 243-244, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 257-258.

Ebu Davud, Sünen, c. 4, s. 321.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/324.

Ukbe b. Ebi Muayt, Kureyş ordusunun bozguna uğradığı sırada, atının başını yenip kaçamamış; Abdullah b. Selime de onu yakalayarak esir etmişti.

5- Kurayza,

Mekke'nin sıcağı kendisinin üzerinde şiddetlenecek olursa, muhakkak gölgelenmek ister de!" dedi.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 24-27, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 289.

Hz. Ömer'in Kureyş Müşriklerine Elçi Olarak Gönderilişi

Toplanılınca, durumu başkana anlattım.

Onlar uzak bir kıyısında,

Fakat, sana yapılmasını istemediğim birşeyin yapıldığını göreceğim diye korkuyorum" dedi.

Çünkü, o, doğru sözlü bir şeyh, bir ulu kişi idi.

'Bu, o mudur?' diye sordular.

Hz. Ebu Bekir mağaranın içinde iken başlarının üzerinde müşriklerin ayaklarını görünce; Peygamberimiz a:

Onun, bundan sonra, ayağını nereye koyduğunu bilmiyorum!

44- Habbab b. Enet.

Cidare oğullarından:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 305, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 378.

1, s. 270.

Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 1, s. 301.

49- Ebu'l-Ariz Yesar ,

Ebu Cehil; müşrikleri Müslümanlarla çarpışmaya kışkırtıyor ve:

61- Havlib. Ebi Havli,

Kervandaki malın en çok kısmı Ebu Uhayha Said b. As ailesine aitti. Kervana yüklenen malların ya bütünü onlarındı, ya da onlar malların kazancına Kureyş kavmiyle yan yarıya ortaktılar.

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 103, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 486, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 31 6.

Hubeyb geri döndü.

Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 414.

4- Haris b. Enes.

Nasıl olur bu?

'Şurası, yarın inşaallah filanın vurulup düşeceği yerdir!

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 112, Belazuri, c. 1, s. 258, İbn Hazm, s. 86.

"Ey Ebu Bekir'in kızı! Nerede baban?" diye sordular.

Lat ve Uzza, hiçbir şeyi göremezler!

114- Atıyye b. Nüveyne,

İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 128, Halebi, İnşanu'l-Uyun, c. 2, s. 34, Zürkani, Mevahibu'l-ledünniye Şerhi, c. 1, s. 290.

İbn Sa'd, c. 1, s. 226, Belazuri, c. 1, s. 257, Taben, c. 2, s. 240, İbn Esir, c. 2, s. 101, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 313, İbn Haldun, c. 2, s. 14, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 1 80.

Korkusundan, kamındaki çocuğu düştü.

Verdikleri sözlerinde durmalarını sağlamak için de, onu Kabe'nin içine astılar.

Kureyş müşrikleri ilerleyerek Bedir'de kum tepelerinin arkasında bulunan Yelyel vadisinin en uzak kıyısının içinde konakladılar.

Birer Gösterişi

O sırada, Peygamberimiz Aleyhisselam namaz kılıyor ve kıyamda bulunuyordu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/278-279.

O da hazırlığını görüp yola çıkacağı zaman, Ebu'l-As'ın kardeşi Kinane b. Rebi1, Hz. Zeyneb'in bineceği deveyi getirdi.

"Siz düşmandan zayıf iken, Allah size Bedir'de kat'i bir zafer verdi.

Taberi, Tarih, c. 2, s. 245, Diyarbekri, c. 1, s. 325.

"Allah'ı ve melekleri kefil olarak getirmedikçe, sana inanmayız" dedi.

Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 1, s. 478.

Süraka da:

"Ey Abdi Menaf oğulları! Bu ne biçim komşuluk?!" diye sitemlenerek pislikleri kapısının önünden yayı ile ilerilere doğru iterdi.

65- şafi1,

Belazuri, Ensab, c. 1, s. 131, Beyhaki, Delail, c. 1, s. 339.

İbn İshak, İbn Hisam, c. 1, s. 344, Yakubi, Tarih, c. 2, s. 29, Taberi, Tarih, c. 2, s. 222, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 285, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 76, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 115, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 66, İbn Haldun, c. 2, ks. 2, s. 8, Halebi, c. 2, s. 3, Zürkani, Mevahibu'l-ledünniye Şerhi, c. 1, s. 270.

Eline yerden bir avuç toprak aldı ve Ebu Cehil'e:

Ahm ed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 31, Taberi, Tarih, c. 2, s. 294, Beyhaki, Sünen, c. 9, s. 68, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 297.

Etrafını saran halka:

Taiflilerin beyinsizleri, Peygamberimiz ı, Utbe ve Şeybe b. Rebia'nın Taif teki bostanına

"Kureyş ordusu Mekke'den çıkmış, size doğru geliyor!

Ahmed b. Hanbel, c. 2, s. 237, Buhari, c. 2, s. 158, Müslim, c. 2, s. 952, E bu'l-F erec, c. 1, s. 199, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 9, Halebi, c. 2, s. 25, Zürkani, c. 1, s. 278.

"Yaptım gitti! Sen bunu bana bırak! Çünkü o benim müttefikim di r. Onun diyetini, kaybettiği malını ödemek bana düşer.

Müşriklerden birisi:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 270, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 42, Belazuıf, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 292, Taberi, Tarih, c. 2, s. 275-276, İ bn Esir, Ka m il, c. 2, s. 121, İ bn Seyyid, U yunu 'l-ese r, c. 1, s. 2 50, E bu 'I-F ida, eI-Bid aye ve'n-nih aye, c. 3, s. 265 -266.

Allah beni ne ile gönderdi ise, ben ancak Allah tarafından size onu getirdim, size onu tebliğ ettim.

Ebu Süfyan b. Harb, Kureyş müşriklerinin büyüklerinden bazılarıyla birlikte, oraya kadar geldi. Kinaneye:

Adiyy oğullarından:

İbn İshak, İbn Hisam, Sire, c. 2, s. 298-299, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 114-116, Taberi, Tarih, c. 2, s. 286-287, İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1772, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 6, s. 322, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 306.

Onu kabul etmez, reddederseniz, Yüce Allah benimle sizin aranızda hükmünü verinceye kadar bana düşen, Allah'ın emrini yerine getirmek üzere, her güçlüğe göğüs gerip katlanmaktır!" buyurdu. Kureyş müşrikleri:

2- Peygamberimiz ın evi; iki kötü komşusu Ebu Leheb ile Ukbe b. Ebi Muayt'ın evleri arasında idi.

Ey Ebu Bekir! Senin halin İsa Aleyhisselamın haline de benzer ki, o, Allah'a:

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 87.

Allah'ım! Şu bir avuç İslam cemaatını helak edersen, artık Sana yeryüzünde ibadet olunmaz!' diyor, hiç durmadan Rabbinden yardım diliyor ve O'na yalvanyordu.

İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1864, Süheyli, Ravtiu'l-ünüf, c. 3, s. 220, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 1, s. 483-484.

Safvan b. Ümeyye:

Velid b. Mugire, yine bir gün, aziz dostu Ebu Uhayha Said b. As ile de böyle konuşmuştu. Velid b. Mugire:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 61, Taberi, c. 2, s. 230, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 415, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 212. İbn Esir, c. 2, s. 91, İbn Seyyid, c. 1, s. 134, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 135, Diyarbekri, c. 1, s. 302, Halebi, c. 2, s. 52.

14. Halid b. Bükeyr.

Başkumandan Utbe b. Rebia, kılıcını sıyırıp Ebu Cehil'in atının ayaklarına çarpınca, at arkasının üzerine çöktü!

İsmim de, Abdi Amr idi.

"Hayır! Beni Bedir'de öldürülmekten kurtaran Allah'a yemin ederim ki!" derdi. Allah ondan razı olsun!

"Ey Allah! İki ordudan en azizine, iki cemaattan en kıymetlisine, iki kabileden en hayırlısına yandım et!" diyenek dua etmişlendi.

Hem benim için, onların kabul edecekleri bir mazeret, bahane de vardır: Oğlum onların ellerinde

Peygamberimiz :

İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 128, Halebi, İnsanu'l-Uyun, c. 2, s. 34, Zürkani, Mevahibu'l-ledünniye Şerhi, c. 1, s. 290.

İbn İshak. İbn Hişam, Sire, c.2, s. 286, Taberi, Tarih, c. 2, s. 284, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s.26O.

İ bn S a'd, Tabak atü'l-kübra,0.1,5.204, Ta ben, Tarih, c. 2, s. 221, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa. c. 1, s. 193, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 116, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 289, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 5, Zürkani, Mevahibu'l-ledünniye Şerhi, c. 1, s. 271.

Ebu Davud, Sünen, c. 3, s. 52, Beyhaki, Sünen, c. 9, s. 155.

"Babacığım! Söylediklerin gerçek midir?" diye sordu.

İbn Haldun, c. 2, ks. 2, s. 10, Halebi, c. 2, s. 51.

37- Süheyl b. Amr,

Çünkü, Resulullah bizi onlara tavsiye etmişti.

"Eğer siz ona (Peygamber a) yardım etmezseniz, kafirler onu çıkardıkları zaman, bizzat Allah ona yardım etmişti.

Peygamberimiz onlarla oturup konuştu. Kendisinin Allah tarafından gönderilen bir peygamber olduğunu bildirdi. Kureyş müşriklerinin uğrattıkları bela ve musibetlerden şikayetlendi. Kendilerini Allah'a imana davet etti. İslamiyeti yaymasına yardımcı olmalarını ve kavmi olan Kureyş'ten muhalefet edenlere karşı kendisiyle birlikte hareket etmelerini istemek üzere yanlarına gelmiş olduğunu söyledi.

Bir yıl önce Medine'ye hicret eden Ebu Seleme'den sonra, Mekke Muhacirlerinden, zevcesi Leyla Hatunla birlikte Medine'ye hicret edip gidenlerin ilki, Amir b. Rebia oldu. Küba köyünde Meysere b. Abdulmünzir'in evine indi.

İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1486, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 280.

Eğer sen Allah'a karşı yalan söylüyorsan, zaten seninle konuşmam bana yaraşmaz!" dedi.

6- Simakb. Sa'd.

O da söz dinletti, Ebu Cehil geri durdu.

21- Mes'ud b. Abdi Sa'd,

Belazuri, E nsabu'l-eşraf, c. 1, s. 237.

Kendilerine rastlayıp da Peygamberimiz ı anmadıkları, Peygamberimiz la görüşmekten sakındırmadıkları bir kimse bırakmadılar.

6- Esved b. Muttalib,

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 69, Taberi, Tarih, c. 2, s. 279.

Ebu Leheb de, oğullarının her ikisine:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 126, Taberi, Tarih, c. 2, s. 243, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 187, Ebu'l-Fida, el- Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 176, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 322, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 1 90.

Sizler, yurtlarından çalım satarak, insanlara gösteriş yaparak çıkanlar, halkı Allah'ın yolundan men edenler gibi olmayınız!

"Öyleyse, bizimle birlikte yürü, git!" buyurdu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/403.

Sonra, Mikdad b. Amr kalktı ve:

2. Hamne binti Cahş,

İbn Sa'd, Tabak atü'l-kübra, c. 3, s. 233, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 404, İbn Mace, Sünen, c. 1, s. 53, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 284, İbn Abdilberr, İstiab, c. 1, s. 179, Muhibbüt-Taberi, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 74, İbn Kayyım, Zadu'l-mead, c. 2, s. 49, Zehebi, TanTiu'l-İslam, s. 1 41-1 42, Ebu'l-Fida, el-Bidaye vıe'n-nihaye, c. 3, s. 28.

Abduşşems oğullarından:

İbn İshak. İbnHişam, Sire, c.2, s. 264-266.

Ebu Davud, Sünen, c. 4, s. 321, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 166.

Bakara: 1 84.

147- Salitb. Kays,

Ganm oğullarından:

İşte, şu Cebrail'dir. Nak' yokuşlarının üzerinde, atının gemini tutmuş, harp silahı ve zırhı üzerindedir! H ucuma hazır haldedir!" buyurdu.

Eğer bunun aksi olur , size gelir kavuşursa, onun aleyhinde istediğiniz şeyden dolayı, size ondan bir zarar gelmez."

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 3, s. 54-55, Taberi, Tarih, c. 3, s. 3, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 188, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 298, Zehebi, Megazi, s. 1 26.

Eğer onun hakkında bundan başkası olursa, olanca gücümle Allah'a yalvarır, yakarır, hüngür hüngür ağlar dururum!" dedi.

"Nevfel b. Huveylid hakkında kimde bilgi var?" diye sorunca, Hz. Ali "Ben onu öldürdüm!" dedi.

Hayır! Vallahi, Allah Muhammed'le bizim aramızda hükmünü verinceye kadar geri dönmeyeceğiz!

"Ey Ebu Bekir! Sen niçin kah önümde, kah arkamda yürüyorsun?" diye sordu.

İşlerin sonucu, döne dolaşa, Allah'a vanr."

İbn Sa'd, c. 3, s. 233, Ahmedb. Hanbel, c. 1. S.404, İbn Mace, c. 1, s. 53, Hakim, c. 3, s. 284, Ebu Nuaym, c.1, s.149, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 281, İbn Abdilberr, c. 1, s. 179, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 74, Zehebi, s. 217, Ebu'l-Fida, c. 3, s.28.

Ali-İmran: 123-124.

"Sen onun ashabına da çok işkence yapardın!" dedi.

3- Rafi' b. Hadic'i,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 277, Taberi, Tarih, c. 2, s. 279, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 255, Zehebi, Megazi, s. 37, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 277.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/334-335

37- Mücezzir b. Ziyad,

Ükkaşe b. Mıhsan'ın, Bedir savaşı gününde, elindeki kılıcı kırılmıştı. Peygamberimiz Aleyhisselam ona ağaç dallarından bir dal verip:

İ bn Sa'd, Tab akatü 'l-kübra, c. 4, s. 15, Vahi df, E sbabu 'n-n üzül, s. 162.

Utbe b. Rebia, Şeybe b. Rebia ve Velid b. Utbe b. Rebia'nın Meydana Çıkıp Çarpışmak İçin Er

46- Abdi Rabbih b. Hakk,

Eğer size getirdiğim şeyleri kabul ederseniz, o, dünyada ve ahirette sizin nasip ve azığınız olur.

Aramızı bozan, Bedir gününde de Kureyşliler için sayımızı tahminleyen o değil miydi?" dedikten sonra, Peygamberimiz Aleyhisselamın yanına girdi ve:

Vazgeçerlerse, artık, zalimlerden başkasına hiçbir husumet yoktur."

Umeyr, Salvan'a:

Yüce Allah, Bedir gecesinde Müslümanlara olan lütfünu Kur'an-ı Kerim'inde şöyle açıklar:

Ashabdan daha bazılarını, Kureyş müşrikleri hakkında bilgi edinmeleri için Bedir suyuna gönderdi.

"Kervan deniz sahiline doğru geçti, gitti!

"Resulullah Aleyhisselam Hz. Ebu Bekir'in sözünü kabul buyuracak!"

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/363.

Arkadaşlar benim bu konuda bilgisine güvenen arkadaşlara bir sorum olacak. Ben cihad ile islamı hiç bağdaştıramadım bu zamana kadar. Allah öldürmeyi yasaklıyor ama cihadı emrediyor. Hatta cihad sırasında savaştan kaçanların lanetleneceğini söylüyor. Din ve savaş nasıl birlikte oluyor? Dini yaymanın başka yolu yok mu?

"Al sana! Bir başka peygamber de Muttalib oğullarından!

24- Peygamberimiz Aleyhisselam Bedir'in yakınında bir yere indi.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 248, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 1 58.

Hz. Ali'yi tanıdı.

15- Sa'd b. Zeyd, kendisine ait su taşıma devesine Seleme b. Selame, Abbad b. Bişr, Rafi' b. Yezid,

Ebu'l-Fida, c. 3, s. 182-183.

Ebu Leheb bir gün getirdiği pisliği Peygamberimiz ın kapısının önüne dökmek isterken, Hz. Hamza gördü. Pisliği onun elinden alıp onun başına döktü!

"Hayır! Siz söyleyiniz de, ben dinleyeyim!" dedi.

Hz. Ömer, Bedir savaşını anlatırken;

İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 622.

'Ya Ali! Hamza'yı bana çağır!1 buyurdu.

Başkumandanlık demek olan kıyade gibi askeri hizmetlerde ihdas, ve kabilelerin ulularına tevcih edilmiş bulunuyordu.

"Ne yapmak istiyorsunuz?" diye sordu.

İki siyah bayraktan Ukab adındakini Hz. Ali, öbürünü de Sa'd b. Muaz taşıyordu.

51- Şemmas b. Osman,

Taberi, Tarih, c. 2, s. 221, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 288.

'Bu adam muhakkak Allah tarafından korunuyor!1 dedim. Gördüğüm şeyleri hiç kimseye anmadım."

'Evet!' dedik. Onlar:

23- Ukbe b. Vehb,

Müslümanların az bir menfaat karşılığı o suçsuz insanları öldürmeleri-esir almaları, bu cinayetin Recep ayı gibi kutsal bir ayda işlenmesi, gerçekten Muhammed'i zor durumda bıraktığı için Allah bu konuda ayet gönderip onu kurtarmalıydı. Nitekim de Muhammed, çevrede iyi bir görüntü sergilemek için, önce kendi adamlarına kızdı gibi göründü. Hatta, ilk etapta o insanlardan alınan ganimetten kendi payına düşeni almadı . Bu arada öteden beri gelenek haline gelen Recep ayının kutsallığı, yeni inen ayetle (Bakara, 217) onaylandı. Söz konusu ayetin meali şudur:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/375-377.

"Esirlere iyi davranınız!" buyurdu.

Kureyş ordusunun Ebu Cehil'e uyarak geri dönmeyip Bedir'e gittiklerini elçi Hedde'de yetişip Ebu Süfyan'a haber verdiği zaman, Ebu Süfyan:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 14, Belazuri, c. 1, s. 235, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 273, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 88, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 96.

Bundan ya biraz fazla, ya da biraz eksiktir! er!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/287-291.

Ümeyye b. Halefin Medine'deki mallarını ve akrabalarını korumayı da Abdurrahman b. Avf üzerine almış bulunuyordu.

55- Amr b. Übeyy,

"Onun gözlerini ancak Lat ve Uzza kör etmiştir!" dediler.

"Ey Allah'ın Peygamberi! Biz sana hurma dallarından içinde duracağın bir gölgelik yapalım.

müşrikler kadar düşmanlıkta ileri gitmezlerdi.

Fakat, Utbe ve Şeybe dinlemediler, gittiler.

Mekke'nin bütün dağlarını dolaşarak aradılar.

Haccac'ın oğulları Nübeyh ve Münebbih öldürüldüler" diyordu.

Bulur Şanlı Peygamberi

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 68, İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 17.

Ebu Cehil; akşamleyin, harbesini yanına alıp, Müslümanlara işkence yapılan yere uğrar, onlara ve Sümeyye Hatuna söver sayardı.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 316, Taberi, c. 2, s. 293, Ebu Nuaym, c. 2, s. 480, İbn Esir, c. 2, s. 135, Zehebi, s. 49, Ebu'l-Fida, c. 3,5.313.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 344, Abdurrezzak, c. 5, s. 384, İbn Sa'd, c. 1, s. 203, Yakubi, Tarih, c. 2, s. 29, Taberi, c. 2, s.222, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 76, İbn Seyvid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 115, Zehebi, Tarıhu'l-islam, s. 184, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 66, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 8, Zürkani, Mevahib Şerhi, c. 1, s. 270.

'Kimdir bu genç? Nedir kendisinin suçu?' diye sordum.

Fahru'r-Razi, Tefsir, c. 32, s. 171, Kurtubi, Tefsir, c. 20, s. 240, Nesefi, Medarik, c. 4, s. 382, Hazin, Tefsir, c. 4, s. 425, Beyzavi, Tefsir, c. 2, s. 581, E bussuud, Tefsir, c. 9, s. 211.

42- Mes'ud b. Rebi1,

Kureyş müşrikleri Bedir'e daha önce gelerek bir kum tepesinin arkasındaki Yelyel vadisinin Medine'ye en uzak olan kıyısında konaklamışlardı.

Ahm ed Ziyaüddi n, R amuzu'l -ehadis, s. 238.

5. Ebu Kebşe (Peygamberimiz ın azadlısı).

Bunun için, Kabe'yi açmak, kapamak, korumak demek olan hıcabe;

'İşte, Ebu Süfyan b. Haris b. Abdulmuttalib geldi!1 dediler.

Müşrikler bozguna uğradığı zaman, Müslümanlardan bir kısmı müşrikleri takip ve esir ediyor, bir kısmı da ganimet mallarını topluyordu.

Muhacirlerin en büyük sancağı Mus'ab b. Umeyr'de, Hazrecilerin sancağı Hubab b. Münzir'de, Evsilerin sancağı Sa'd b. Muaz'da idi. Müşriklerin sancaktarları ise; Abduddar oğullarından Nadr b. Haris, Talha b. Ebi Talha, E bu Aziz b. Umeyr idi.

17- Zeyd b. Müzeyyen,

Resulullah onlara:

"Vallahi, ciğeri korkudan şişmiş!" sözüne kızdı ve:

Vallahi o münafıklık yapmıştır!" dedi.

"Eğer onun esirini serbest bırakmayı ve malını da geri vermeyi uygun bulursanız, öyle yapınız!" buyurdu.

Kudeyd'e dönünce, onun kavmine ne yapacağımızı biliyoruz!

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 208.

1- Esved b. Muttalib,

Zühre oğulları böyle yaptılar.

İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 670, İ bn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 480.

a)Özetle, "Her kim, kıble niçin değişti diye soruyorsa, bu kişi beyinsiz ve ahmaktır" (Bakara Suresi, 142. ayet) deniyor. Devamında da, "Doğu da batı da benimdir, istediğimi yaparım" şeklinde Tanrı'ya pek yakışmayan, insanlar için de tatminkar olmayan bir ifade kullanıyor.

Resulullah , acele, onların yanlarına geldi.

Çoluk çocuğuna da, kendi çoluk çocuğumla birlikte, sağ oldukları müddetçe bakar, geçimliklerini en geniş şekilde sağlarım!

16- Ebu Sevr,

60- Nastas ,

82- Cüleyde b. Kays,

İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 610.

"Sen doğru yapmadın!

'Bu, kimin esiri!' diye seslendi.

19- Ebu Fükeyhe, Müslümanlıktan döndürülmek için en ağır işkencelere uğratılan kölelerdendi.

Kamer 45.

"Bilmiyoruz!" dediler.

Nitekim, İslam düşmanlarının en azılılarından olan Ebu Leheb:

Mecdi:

70- Enfal Suresi'nin 58. ayetiyle ilgili birçok tefsir; Taberi, Milletler ve Hükümdarlar Tarihi, M. E. B. 4/343; Buhari ve Müslim Hadisleri, el-Lü'lüü ve'l Mercan, no: 1154; Buhari, Megazi, 14. bap; Müslim, Cihad, 61. bap, No: 1765.

Utbe b. Rebia ile Şeybe b. Rebia zırh gömleklerini çıkarıp onları ve savaş aletlerini onarmaya başladıkları zaman, köleleri Addas, onlara:

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 22-23.

43- Münzir b. Amr.

4- Akil b. Bükeyr,

Kureyşilerin toplantı yerinde bulundukları sırada, Makam'da, ayak üzerinde yüksek sesle Besmele çekerek er-Rahman suresini okumaya başladı.

Nadr b. Haris'in Boynunun Vuruluşu

Umulur ki, Allah, sana bizden, gözünü aydın edecek şeyler gösterecektir!

"Bırak şimdi onun ötesini berisini! Biz daha düşmanla uğraşıp duruyoruz..." dedi.

Kuba'daki Muhacir Cemaatının İmamı

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 153.

Şu Hadramevt işi yeşil abama da, iyice bürün!

İma'; Kureyş müşriklerine boğazlanacak 10 deve hediye etmişti.

Bunun üzerine, Peygamberimiz Aleyhisselam, ona hayırla dua etti.

137- Ebul-Hamra1 .

"Sen geri dönmek hususunda ne dersin?

Kocası Yasir işkenceler altında can verdikten sonra, Sümeyye Hatun, işkence için Ebu Cehil'e teslim edilmişti.

"Başını dağlat!" diye tavsiye edildi.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 278, Ahmed b. Hanbel, c. 3, s. 498, Buhari, Sahih, c. 3, s. 227, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 155, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 1 25, Zehebi, Megazi, s. 66.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/291-296.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 289, İbn Abdilberr, c. 12, s. 669, İbn Esir, c. 2, s. 480, Zehebi, Megazi, s. 45, Ebu'l-Fida, c.3, s. 310.

Mus'abu'z-Zübeyyrf, Nesebi Kureyş. s. 147, İbn Kuteybe, Kitabu'l-maarif, s. 77, İbn Abdilberr, İstiab, c.4, s. 1946, Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 3, s. 222.

Benim Rabbim gözümü geri vermeye, beni gördürmeye de kadirdir!" dedi.

Kureyş müşrikleri Peygamberimiz a başka yerlerden birtakım sahabiler ve yardımcılar çıktığını, Mekkeli sahabilerin çoluk çocuklarıyla birlikte Medine'ye, savaşçı ve hazırlıklı Evs ve Hazrec kabilelerinin yanına gittiklerini gördükleri ve orada konuklanıp korunduklarını öğrendikleri zaman, Peygamberimiz ın da onların yanına gideceğini ve kendileriyle savaşacağını anladılar ve korktular; Darü'n-Nedve'de toplandılar.

Müslümanlar

Bunun üzerine, çarpışmak bana zor ve çetin geldi.

Ey Ammar! Eğer onlar bir daha bu söylediğini tekrarlatmak için seni zoriarlarsa, tekrarlayıver!" buy urdu.

Belazuri, c. 1, s. 196 Zürkanf, Mevahib Şerhi, c. 1, s. 269-270.

Sevad oğullarından:

Bir müddet bekledikten sonra, Peygamberimiz Aleyhisselam sorusunu tekrarladı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/367-368.

56- Abdullah b. Amr b. Haram,

Resulullah Aleyhisselam, bana:

7- Sübey' b. Kays,

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 5, İ bn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 15.

"Kendilerini ne halde gördün?" diye sordu.

Zürkani, Mevahibu'l-ledünniye Şerhi, c. 1, s. 297.

29- Muttalib b. Hantab b. Haris,

Çobanlar işin farkına varmazlardı.

Peygamberimiz onların aralarından geçerken, ayaklarını kaldırıp indirdikçe, attıkları taşlarla yaraladılar, kanattı lan ayakkabıları kana boyandı!

"Vallahi, ben sanıyorum ki, o yakınımızdadır!

1)efendimiz mekkede müslümanlığını dile getirmeye başlayıp, insanlar hür iradeleri ile islama girmeye başlayınca... mekkenin önde gelen müşrikleri... başta efendimize olmak üzere müslümanlara türlü eziyet ve işkenceler yaptılar...

Bir adam da:

Peygamberimiz Aleyhisselamın vefatı üzerine bazı Arap kabileleri temsilcilerinin Medine'ye gelerek zekat vermeyeceklerini açıkladıkları ve bunda direndikleri;

'Ey Hakem'in babası! Gel, Allah'a ve Allah'ın Resulüne tabi ol da, ben senin hakkında Allah'a dua edeyim?' dedi. Ebu Cehil:

Sa'd b. Ebi Vakkas derki:

Şüphe yok ki, Allah onlara yardım etmeye her yerde her zaman kadirdir. Onlar , 'Rabbimiz Allah'tır' demelerinden başka bir sebep olmaksızın, haksız yere yurtlarından çıkarıldılar.

Cahcaba oğulları ve müttefiklerinden:

Şı'b sakinlerini geçindirmek için Peygamberimiz bütün malını harcadı.

"Kureyşilerin Resulullah a işkence yapmalarını hiç istemezdim.

. İbn Sa'd, c. 1, s. 209, Belazuri, c. 1, s. 234, Beyhaki, c. 2, s. 312, İbn Kayyım, Zadü'l-mead, c. 2, s. 51, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 86.

Resulullahın yanına tekrar dönüp geldiğim zaman, o yine secdeye kapanmış, Ya Hayy ya Kayyum!' diyordu. Sonra, tekrar çarpışmaya gittim. Tekrar dönüp geldiğim zaman, kendisi yine secdede bunu söylüyordu.

Bu haber Ebu Cehil'e erişince:

Peygamberimiz Aleyhisselam Bedir savaşından döndüğü sırada Ebu Ümame'nin annesi ölmüş ve cenaze namazı Peygamberimiz Aleyhisselam tarafından kıldırılmıştır.

Onlar doğru söylediler.

20- Huveyris b. Abbad,

Çünkü, Allah sabreden, güçlüklere göğüs gerenlerle beraberdir.

Utbe, Ebu Cehil'in:

Kendisi, geldi.

Herkes sustu.

16- Abdullah b. Umeyr,

Evs Kabilesinden

O da üçüncü kez sorusunu tekrarladı, Peygamberimiz da:

17- Abdullah b. Mes'ud olup, oniki erkek ile beş kadından oluşan onyedi kişilik bu hicret, İslam' da Habeş ülkesine yapılan ilk hicret idi.

Ayyaş b. Ebi Rebia, bunların hem amcalarının oğlu, hem de bir anneden doğma kardeşi idi.

İbn İshak, İbn Hisam, c. 2, s. 60, Taberi, c. 2, s. 229, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 91, İbn Kayyım, c. 2, s. 52, İbn Seyyid, c. 1, s. 134, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 135.

Artık, elde ettiğiniz ganimetten helal ve temiz olarak yiyiniz! Allahtan korkunuz!

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 197.

İbn Sa'd, Tab akat, c. 8, s. 264, Zürk anf, M eva hibu'l -ledünn iye Şerhi, c. 1, s. 2 66.

"Ey Muhammedi Biz seninle konuşalım diye sana haber saldık.

Abdurrezzak, Musannef, c. 5, s. 390, Buhari, Sahih, c. 4, s. 256, Belazuri, c. 1, s. 261, Ebu Muaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 328, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 474, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 236, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 1 84, Zehebi, Tarihu'l-islam, s.32O, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 184.

40- Sabit b. Aknem ,

"Şu iki tutukluya gidiyorum!" dedi.

'Ben, Ebu Zatülkiriş'im! Ben, Ebu Zatülkiriş'im!' diyerek, herkese meydan okuyordu.

23- Ümeyye b. Ebi Huzeyfe,

53- Müsafi1 b. İyaz,

Ebu Nuaym, Delail, c. 1, s. 194, İbn Seyyid, c. 1, s. 103, Ebu'l-Fida, c. 4, s. 565, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 62.

34- Rebi' b. İyas,

Enfal: 8/30.

"Siz burada neyi bekliyorsunuz?" diye sordu.

Ebu Da'vud, Sünen, c. 3, s. 14,1 5, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 168.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 288, E bu Nuaym, Delail, c. 1, s. 232, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 198, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 155, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 61.

Kavmin en yaşlısı olan Ubeyde b. Haris, Utbe b. Rebia ile,

Abdullah b. Yasir de okla vurulup yere düşürüldü!

Onlar da, Haysuman'a:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/283.

Kureyş müşriklerinden esir edilmiş olanlar, Üseyl'de Peygamberimiz Aleyhisselama arzedilmislerdi.

Buhari, Sahih. c. S, s. 172, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 10, Kurtubf, Tefsir, c. 2, s. 72-73, Ebu'l-Fida, Tefsir, c.1, s. 435-436.

146- Amr b. Sa'lebe,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 269.

"Allah'ım! Mikdad'ı fazi u kereminle zengin yap!" diyerek, Mikdad hakkında dua buyurdu.

Yüce Allah, bu vakıayı Kur'an-ı Keriminde şöyle anar:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 317, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 126, Taberi, Tarih, c. 2, s. 293, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 480, Beyhaki, D elailü'n-nübüvve, c. 3, s. 1 47, 148, İbn Seyyid, U yunu'l -eser, c. 1, s. 270, Zehebi, M e gazf, s. 49, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 313.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 279, Taberi, Tarih, c. 2, s. 281, İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1486, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 280.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 375, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 188, Ahm ed b. Hanbel, c. 2, s. 237,

Peygamberimiz Aleyhisselam, Hz. Ali'ye:

Yüce Allah içinde bulunduğunuz sıkıntılardan bir çıkış ve kurtuluş yolu açıncaya kadar, siz orada bulunun!" buyurdu.

Haşim oğulları ile Muttalib oğullarına karşı:

Onun oğlu İkrime de, bana, omuzumun üzerinden kılıçla vurup kolumu kesti.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 61, İbn Sa'd, c. 1, s. 212, Taberi, c. 2, s. 230, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 212, İbn Esir, c. 2, s. 91, İbn Kayyım, c. 2, s. 52, İbn Seyyid, c.1, s. 134, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 135, Kastalani, c. 1, s. 73, Diyarbekri, c. 1, s. 302, Halebi, c. 2, s. 52.

48- Salim b. Umeyr,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/16.

Taberi, Tefsir, c. 20, s. 336, Kurtubi, Tefsir, c. 20, s. 235.

Tirmizi, Sünen, c. 1, s. 52, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 392, Ebu Nuaym, c. 1, s. 139, Zehebi, Siyer, c. 1, s. 296, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 9, s. 295.

Fakat, Allah beni bir müjdeleyici ve bir korkutup uyarıcı olarak gönderdi.

Peygamberimiz bu iki komşusunun yaptıklarına üzülür:

Biz de kendimizde kuvvet ve izzet bulduk.

"Zaten, biz senin bu akıbete uğrayacağından korkmuştuk!" dediler.

O gün, öldüğünü sanıncaya kadar Ebu Fükeyhe'ye bu şekilde işkence yapıp durdular.

Kendisi, önünü ardını sarmış bir cemaat içinde oturuyordu.

Utbe'nin davet ettiği görüş ters anlaşıldı, olumsuz sonuç verdi.

Vallahi ben, Abdi Menaf oğullarından bu kervana bir neşş (20 dirhem) ile olsun katılmamış ne bir erkek, ne de bir kadın kaldığını bilmiyorum.

'Ey Ali'nin babası! Dilediğini yap!' dedim.

Buna ancak şehitlik keffaret olabilir!" derdi.

70- Umeyr b. Avf ,

Zeyd, korkusundan ne söylediğini bilmiyor!

"Siz, kervanda da, seferde de bulunmadığınıza göre, nasıl geri döndünüz?" diye sordu.

Bunun üzerine, Müslümanlar, hiç sezdirmeden, acele, yardımlaştılar, birbirlerini hazırladılar.

Habbab b. Eret'e Yapılan İşkence

ayrıca kurandan hüküm verelim

İzinli veya vazifeli bulunan 8 kişi ile Bedir'de şehit düşenler de hisseye katıldılar.

"Ey Allah'ın kulları! Namaza!" diyerek seslenmiş, sabah namazını kıldırıp onları savaşmaya teşvik buyurmuştur.

Haram b. Cündüb oğullarından:

1. Hz. Hamza b. Abdulmuttalib,

ve daha bazıları.

3- Zü'l-huleyfie'ye, Zü'l-huleyfe'den sonra,

Bu ayetin tefsirini o gün öğrendim!"

Bu ayetlerde dikkati çeken bazı tespitleri sunmakta yarar vardır: Kur'an'da kıble değişikliğiyle ilgili az önceki ayetlerde "Ne rede olursan ol ve nerede olursanız olunuz" ifadesi, aynı surede üst üste üç sefer tekrarlanmıştır. (Bakara Suresi, 144, 149 ve 150. ayetler.)

"Eğer Allah seni peygamber gönderdi ise, Kabe'nin örtüsünü üzerinden çıkartıp atmış olayım!

Peygamber halkı İslamiyete davetle uğraşıyor, ashabı da işkencelere uğratılıyorlardı.

Nevfel b. Huveylid, Müslümanlarla karşılaştığı zaman:

Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 282.

O kurtulursa, ben kurtulmam!1 dedi.

85- İyaz b. Züheyr,

Onların, dilsiz gibi, konuşmadıklarını; engerek yılanlarının ağızlarındaki yiyecek kırıntılarını bulmak için dillerini dolaştırdıklarını görmüyor musunuz?!

44- Abdullah b. Cübeyr,

Müslümanlıkla zelillik ve hakirlik, müşriklik ile de azizlik bir arada bulunmaz!" deyince, müşrikler ona saldırdılar.

Çarpışmak için, savaş meydanına döndüm.

26- Ebu Müleyl b. Ez'ar,

Ömer b. Hattab'ın başucuna dikildim.

İçinizde peygamberlik davasında bulunan zatı tanır mısın?' diye sordular.

İslam Mücahidlerine Emirler Verilişi, Teşvik ve Tebşirlerde Bulunuluşu

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/391-392.

158- Kays b. Ebi Sa'saa,

İbn İshak. İbn Hişam, Sire. c.2, s. 270, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 43, 44, Taben, Tarih, c. 2, s. 276.

Abdurrahman b. Avf der ki:

Siz ancak vurulup düşeceğiniz yerlere gidiyorsunuz!1 diyerek ağladığını ve gözyaşlarının yanaklarına döküldüğünü gördüm."

O zaman, kendi kendime:

80- Abdullah b. Abdi Menaf,

Müslümanlardan kimisi:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/289-291.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 249, Belazuri, E nsab, c. 1, s. 159, E bu Nuaym, Hilye, c. 1, s. 140, Zehebi, Siyer, c. 1, s. 294, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 588.

28- Müdlic b. Amr,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 277, Taberi, Tarih, c. 2, s. 279, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 71-72, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 125, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 254, Zehebi, Megazi, s. 37, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 273.

'Ey Velid'in babası! Sen, sağ olduğun müddetçe, bugünün bütün şerefini alıp götürmez misin?' dedim.

Eğer dengimiz iseniz, sizinle çarpışalım!" dediler.

"O , size o vakit Kendisinden bir eminlik olmak üzere, hafif bir uyku buruyordu.

12. Münebbih b. Haccac da vardı.

"Ben ona ne şart koşmuşum da?!" dedi.

. İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 308-310, Taberi, Tarih, c. 2, s. 291 -292, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 154-156, Zehebi, Megazi, s. 46-47, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 330.

Mus'abu'z-Zübeyrf, Nesebi Kureyş, s. 418, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 304, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 480.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/323.

Peygamberimiz ın evinin önünde toplanan gözetleyici müşrikler arasında:

1- Ebu Cehil Amr b. Hişatm,

"Vallahi, Bedir'e varmadan geri dönmeyeceğiz! Biz orada üç gün oturacağız.

İbn Sa'd, c. 4, s. 123, Belazuri, c. 1, s. 195, İbn Abdilberr, c. 1, s. 1 730.

Resulullah , Kabe'nin gölgesinde, bürdesini, kaftanını yastık edinerek ona dayanmış olduğu bir sırada idi ki, yanına vardık, halimizi kendisine arz ve şikayet edip:

"O zaman, şeytan da onların yaptıklarını süslüyor; 'Bugün, size insanlardan galebe edecek hiç kimse yok! Ben de sizin muhakkak ki yardımcınızım!1 diyordu.

Kureyşiler içinde Abdi Menaf oğullarının,

Gönderilen mal ile gerdanlığı da, Hz. Zeyneb'e iade ettiler.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 308-309.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 126, Taberi, c. 2, s. 243, İbn Seyyid, c. 1, s. 178, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 176, Diyarbekri, c. 1, s. 322, Halebi, c. 2, s. 190.

'Acaba hangi cemaat bozguna uğratılacak? Kime galebe çalınacak ola?!1 demiştim.

Bir gün, Resulullah ın ashabı toplanıp:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 318, Taberi, c. 2, s. 294, Ebu Nuaym, c. 2, s. 481, Beyhaki, c. 3, s. 149, İbn Esir, c.2, s. 136, Zehebi, s. 50, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 314.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 90, İbn Seyyid, c. 1, s.175, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 170.

Müslümanlar, bu dayanılmaz işkencelerden dolayı Mekke'de oturamayacak hale geldikleri zaman, durumlarını Peygamberimiz a arzettiler ve hicret için Peygamberimiz dan izin istediler.

Taifliler, beni çağırıp:

Bedir Savaşında Sözkonusu Olan Kervan

İbn İshak, İbn Hişam, c.2, s.1 27, Taberi, c. 2, s. 244, Süheyli, Ravıdu'l-ünüf, c. 4, s. 201, Ebu'l-Fida, c.3, s. 177, Diyarbekri, c. 1,3.325, Halebi, c.2, s. 194, Zürkani, Mevahib Şerhi, c. 1, s. 323.

Vakidi, 11, s. 76, İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 23,1 03.

Onlar, Pazar günü kaba kuşluk vaktinde, Akik mevkiine gelince, Abdullah b. Revana Medine'nin Aliye tarafına, yani Amr b. Avf oğulları, Hatma, Vail oğullarının oturdukları semte ayrıldı. Hayvanının üzerinde:

Onları öldürürsen, beni de öldür!

Bedir savaşında müşriklerin en azılılarından birçokları öldürülünce, Abdullah b. Übeyy b. Selul ile Medineli müşriklerden onunla birlikte hareket edenler "Artık, bu, zafer ve galebenin ona yöneldiğini açıkça gösteren bir vakıadır!" demişler, Peygamberimiz Aleyhisselama İslamiyet üzere bey'at etmek zorunda kalmışlardır.

123- Süheyl b. Rafi1,

"Yüce Allah, iki taifeden birisini bana va'd etti: ya kervan, ya Kuneyş ordusu! Kureyş ordusu Mekke'den çıkmış, size doğru geliyor! Ne dersiniz? Size kervan mı, yoksa Kureyş ordusu mu daha iyidir?" diye sordu.

Yanındaki adam:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 61, Yakubi, c. 2, s. 36, Taberi, c. 2, s. 230, Ebu Nuaym, c. 1, s. 295, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 415, Zehebi, s. 283, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 415.

Ben tanımadığım hiç kimse görmedim. Anca, iki binitli kişi gördüm ki, onlar şu tepeciğe hayvanlarını ıhdırdıktan sonra, eski su kırbalarıyla gelip su aldılar ve gittiler" dedi.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 565.

"Bu adamın işi, görmüş olduğunuz gibi, yaygın bir hale gelmiş bulunuyor.

55- Malik b. Kudame,

Vallahi, Kureyş müşriklerine karşı zafere ve ganimete kavuşulacağını umarım!

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 310, Ahmed b. Hanbel, c. 2, s. 218, Taberi, c. 2, s. 223, Beyhaki, c. 2, s. 276, Ebu'l-Ferec, d, s.188, Zehebi, s. 165, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 46, Halebi, c. 1, s. 473.

Bu, hiç de, hoşlanmayacağımız birşey değildir!" dediler.

"Ey Kureyş cemaatı! Vallahi, siz Muhammed ve ashabıyla karşılaşırsanız, birşey yapamazsınız!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/293-294.

Kendisi Resulullah'a arzedilince, küçük görüp, ona:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 4, s. 43, Vaki cif, Megazi, c. 2, s. 811, Taberi, Tarih, c. 3, s. 11 4.

"Ben bunları yapmam!

Peygamberimiz Aleyhisselam'ın Beyda'da bulunduğu sırada ona tekrar yetişti ve ilk defa söylemiş olduğu sözünü tekrarladı.

Müslim, Sahih, c. 3, s. 1385, Taberi, Tarih, c.2, s. 294, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 475, Zehebi, Megaif, s.87.

7. Ukbe b. Vehb,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/331.

Biz, bu iki kentin ulu kişileriyiz!" diyordu.

9- Ebu Seleme'nin zevcesi Hz. Ümmü Seleme,

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 125.

168- Sa'd b. Süheyl.

Kureyş müşrikleri, Huzeyfie el-Yeman'la babası Huseyl veya Hısl'ı Bedir'e giderlerken yakaladılar ve onlara:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 279, Vakıdi, c. 1, s. 81, Taberi, c. 2, s. 281, Beyhaki, c. 3, s. 54, İbn Esir, c. 2, s. 125-126, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 255, Zehebi, Megazi, s. 37, E bu'l-Fida, c. 3, s. 276.

69- Hişam b. Velid,

"Benim Rabbim Allah'tır!

Kureyşi:

'Kim bana uyarsa, o bendendir. Kim de bana karşı gelirse, şüphe yok ki, Sen çok yarlıgayıcı ve esirgeyicisin!' demişti.

Ey Muhammedi Sen kavmimizden, dengimiz olanları karşımıza çıkar!

Kureyş müşrikleriyle yapılan ilk savaşın yeri olan Bedir'in Medine'ye uzaklığı;

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/333-334

Kureyşiler

Taif şehrine Mekke'den yaya yürüyüşle bir günde çıkılır, Taif'ten Mekke'ye de yarım günde inilir. Peygamberimiz ın Taife gitmekten maksadı, Taif eşraflyla görüşüp konuşarak, onları:

1. Hz. Osman,

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 31, İbn Abdilberr, c. 2, s. 812, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 3, s. 165.

1- Hz. Ali,

"Duymanıza ne engel var? İşte, Ebu Muaviye'nin kabri oradadır!" buyurmuştur.

Aldığı taşı ayaklarının altına koyup kılıçla ayak bağlarını kestikten sonra, onları devesinin üzerine bindirerek Medine yolunu tuttu.

İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 88, İbn Abdilberr, İstiab, c. 3, s. 1231, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 4, s. 321, İbn Seyyid, c. 1, s. 175.

Dinlerinden ayrılmak için yaptıkları şeylerin, atalarının yapageldikleri ibadetlerinden, Lat ve Uzza'dan yüz çevirmelerinin ne demek olduğunu onlara öğreteceğiz!" diyordu.

13- Hureyş b. Zeyd,

İbn İshak, İbn Hisam, c. 2, s. 305, Taberi, c. 2, s. 290, İbn Esir, c. 3, s. 378.

"Onu esir ediniz! Öldürmeyiniz! Çünkü, o Bedir'e gönülsüz olarak çıkarıldı" buyurmuştu.

İbn İshak, İbn Hişam, c.1, s. 381, Ezraki, c. 1, s. 316, Belazuri, c. 1, s. 123, Beyhaki, c. 2, s. 195, Kadı lyaz, c.1, s. 291, Fahru'r-Razi, Tefsir, c. 32, s. 172, Muhibbüt-Taberi, R ı yadu 'n-n adra, c. 1, s. 81, Kurtubi, Tefsir, c. 20, s. 234, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 103, Zehebi, Tarıhu'l-İslam, s. 147, Ebu'l-Fida, c. 4, s. 565, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 62, Diyarbekri, Hamfs, c.1, s. 288.

11-Ümeyye b. Halef,

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s.1 5, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 324, Vahidf, Esbabu'n-nüzul, s. 162, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 143, Zehebi, Megazi, s. 89, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 327.

"Bedir günü, ben, Ubeyde b. Said b. As'la karşılaştım.

İbn Şa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 201, Belazurı, Ensabu'l-eşraf, t 1, s. 124.

3. Said b. Zeyd, b. Amr, b. Nüfeyl,

2- Mübeşşir b. Abdulmünzir,

7- Tuayme b. Adiyy b. Nevfel,

"Haydi, sen de bizim gibi söyle!" diye zorlandıkça;

Müşrik:

Misafir azimeti tercih ederek oruç tuttuğu zaman, ruhsatı terketmiş olur.

ben de eskiden islamı sevgi kardeşlikten bahseden bir din sanırdım. zira trt deki ilahiyatçı amcalar bize böyle öğretmişlerdi. benim için kabul etmesi çok zor oldu ama gerçekler bunlar. araştırdıkça islamda vicdanen kabul edebileceğimin çok çok ötesinde şeylerle karşılaştım.

151- Amir b. Ümeyye,

Kimine iki deve,

Vakidi, Megazi, c.1, s. 99, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 173.

Kutbe b. Amir, düşman saflarıyla İslam safları arasına bir taş atarak: "Şu taş kaçmadıkça, ben de savaştan kaçmayacağım!" dedi.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 120-121, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 88, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 175, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 173.

Enfal: 15-16.

"Ben, hacc veya umre yaptığım sırada görmüştüm:

"Fitne kalmayıncaya kadar onlarla savaşın!

4- Onlara birşey satmamak.

'Ey Abdi Amr! Babanın seni isimlendirdiği bir isimden yüz mü çevirdin?!' der, ben de kendisine:

Elbette ki, Allah kendisine yardım edenlere yardım eder.

"Biz Kureyş ile birlikte çıkarız, akşam olunca ben deveden düşerim. Size 'Haydi, hareket ediniz!1 dedikleri zaman, 'Ahnes'i yılan soktu! Biz onun yaşayacağını veya öleceğini öğrenmeden, ölürse kendisini gömmeden, adamımızdan ayrılamayız!1 dersiniz. Onlar hareket ettikleri zaman, geri döneriz" dedi.

Ensardan bazı zatlar Peygamberimiz Aleyhisselamdan izin istediler de:

"Onun size yaptıklarını ve hakkında size anlatılanları anıp duruyorsunuz. Fakat, o karşınıza dikilerek hoşlanmadığınız şeyleri size tekrarladığı zaman kendisini serbest bırakıyorsunuz!" dediler.

HABEŞ ÜLKESİNE HİCRET

Biz, Senden, onlara karşı bana va'd buyurmuş olduğun yardımını diliyoruz.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/334-337.

Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 3, s. 355.

Peygamberimiz , Habeş ülkesinin bulunduğu yana eliyle işaret ederek:

7- Abdurrahman b. Avf,

Hayır! Biz onlardan fidye alalım.

Buhari, Tarihu'l-Kebir, c. 1, s. ks. 1, s. 179, Beyhaki, Delail, c. 1, s. 385, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 6, s. 63, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 8, s. 234, Suyuti, Hasaisü'l-kübra, c. 1, s. 364.

İbn Şa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 10, 14, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 117, Taberi, Tarih, c. 2, s. 288-289.

İbn İshak, İbn Hişam, c.1, s. 381, Belazuri, Ensab, c. 1, s. 123, Beyhaki, c. 2, s. 195, Kadı lyaz, c. 1, s. 291, Fahru'r-Razi, c. 32, s. 172, Muhibbü't-Taberi, c. 1, s. 81, Kurtubi, c. 20, s. 234, Zehebı, s. 147, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 4, s. 565.

5- Beşirb. Sa'd,

"Hayır! Sen önce Müslüman ol! Sonra da, çarpış!" buyurdu.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 288.

139- Seril b. Atik,

Vallahi, ben onlan önlerine düşüp götürüyordum ki, Bilal onu benimle birlikte gördü.

"Ne güzel! Ne hayırlı fal!

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 65, İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 17, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 1, s. 425, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 257.

Ölüm döşeğine düştüğü zaman, yanına çağırdığı kimselere:

Vakıdı, Megazı, c. 1, s. 92-93.

28- Amr b. As,

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 22, Taberi, Tefsir, c. 4, s. 166, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 68, Kurtubf, Tefsir, c.4, s. 265, İbn Seyyid, Uyünu'l-eser, c. 1, s. 287.

Ammar b. Yasir, bir gün, Peygamberimiz a gelip:

Sucu köleler:

Ey Ömer! Senin halin de, Nuh Aleyhisselamın haline benzer. O, Allah'a:

İbn İshak. İbn Hişam, Sire, c.2, s. 341.

Halebi, İnsanu'l-Uyun, c. 2, s. 25.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 283-284, Vakıdi, Megazi, c.1, s. 83, Taberi, c. 2, s. 283, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 91, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 286.

Ebu Leheb, ona:

Senin üzerime gazab indirmenden, yahut gazabının üzerimde yerleşmesinden Senin karanlıkları aydınlatan, dünya ve ahiret işlerini düzenine koyan Yüzünün Nuruna sığınırım!

Ukbe b. Ebi Muayt öldürülünce, Peygamberimiz Aleyhisselam:

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 233, Belazuri, Ensab, c.1, s. 158, Ebu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c. 1, s. 140, İbn Esir, Usd, c. 2, s.114.

32- Zübeyr b. Avvam,

"Ey Kureyş cemaatı! İşte, hac mevsimi de geldi!

3)islama giren hemen hemen tüm ashaba hakaret ettiler dövdüler sövdüler şu kelebeğin allah olduğunu söylemezsen seni öldürürüz dediler hatta bazı müslümanları öldürdüler...

Ebu Nuaym, c.1, s. 295, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 415, İbn Seyyid, c. 1, s. 135, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 136, Halebi, c. 2, s. 53.

"Ben anamın yeminini yerine getireceğim! Hem, benim orada biraz malım da var. Gider, onu da alınm" dedi.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 165, Belazuri, Ensab, c.1, s. 178, Alauddin Ali, Kenzu'l-ummal, c. 13, s. 375.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 345, İbn Sa'd, c. 1, s.2O4, Taberi, c. 2, s. 222, İbn Seyyid, c. 1, s. 116, Zehebi, s. 184-185, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 66, İbn Haldun, c. 2, ks. 2, s. 8.

Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 492, İbn Abdilberr, İstiab, c. 1, s. 400, İbn Esid, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 76.

1- Peygamberimiz Aleyhisselam bir deveye Hz. Ali, Mersed b. Ebi Mersed veya Zeyd b. Harise ile nöbetle bindiler.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 130, Taberi, c. 2, s. 247, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 179.

Taberi, Tefsir, c. 30, s. 338.

Gençler hemen kılıçlarını sıyırdılar. Ebu Cehil'e doğru seğirtip gittiler ve onu kılıçtan geçirdiler.

1- Mut'im b. Adiyy,

2- Akil b. Etli Talib,

O sırada, İbn Hadrami de onun başında dikiliyor ve:

Bedir savaşının üçüncü günü olunca da, Peygamberimiz Aleyhisselam devesinin getirilmesini emir buyurdu. Yol ağırlığı deveye yüklenip bağlandı. Bundan sonra, Peygamberimiz Aleyhisselam, yaya olarak yürümeye başladı.

Halbuki, onlar onunla hidayeti kabul etmedikleri için de 'Bu, eski bir yalandır' diyeceklerdir."

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c.1, s. 226, Belazuri, E nsabu'l-eşraf, c. 1, s. 257.

3- Hz. Ali b. Ebi Talib,

İbn Sa'd, c. 4, s. 123, Belazuri, c. 1, s. 195, İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1730, İbn E ar, Usdu'l-gabe, c. 6, s. 248, İbnHacer, c. 4, s. 156, Halebi, c. 1, s. 481.

"Ey kardeşim! Vallahi, bu devem artık beni taşıyamıyor!

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 249, Belazuri, Ensab, c.1, s. 159, Taberi, Tefsir, c. 14, s. 182, Ebu Nuaym, Hilye, c. 1, s. 140, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 67, Zehebi, Siyer, c. 1, s. 294, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 588.

"Ben Abbas b. Abdulmuttalib'in kölesi idim.

"Evet! Biliyorum!" dedi.

Siz onun hakkında bir tek görüşte birleşin!

13- Hz. Ebu Bekir, Hz. Ömer, Abdurrahman b. Avf bir deveye,

"Allahu ekber!" diyerek tekbir getirdi ve:

Vakıdi Megaziıc.1, s. 117.

Sonra, içeriye bakıp, Peygamberimiz ın döşeğinin üzerinde Hz. Ali'nin Peygamberimiz ın abasına bürünmüş olduğunu gördükleri zaman:

Yüce Allah, Kur'an-ı Kerim'inde şöyle buyurur:

Ümeyye b. Halefin kardeşi Übeyy b. Halef de:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/375-378.

İbn İshak, İbn Hisam, Sire, c. 1, s. 342, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 249, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 383, EbuNuaym, Hilyetü'l-eviiya, c. 1, s. 140, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 282, İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1589, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 468, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 21 8, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 59, Heysem f, Mecmau'z-zevaid, c. 9, s.293, İbn Hacer, el-İsabe, c. 3, s. 648, Alauddin Ali, Kenzu'l-ummal, c. 11, s. 728.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 298, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 265, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s.305.

"Ya Rasulallah! Canımı acıttın! Allah seni hakla, adaletle gönderdi. Ya Rasulallah! Kısas!" dedi.

İbn İshak. İbnHişam, Sire, c.2, s. 50-51, Yakubi, Tarih, c. 2, s. 24, Ebu Nuaym, Delail, c. 1, s. 268, İbn E ar, Kamil, c. 2, s. 71, 72, 74, 75, İbn Seyyid, Uvunu'l-eser, c. 1, s. 113.

Söylediğin şeylerde seni tasdik edecek, doğrulayacak, bizi senin üzerinden geri çevirecek bir meleği seninle birlikte göndermesini Rabbinden iste!

Çekil adamın yolundan, gideceği yere gitsin!" dedi.

İbn Hacer, Fethu'l -Bari, c. 7, s. 184, Kastalani, c. 1, s. 79, Diyarbekri, c. 1, s. 32 5, Zürkani, Mevahi bu'l-l edünni ye Ş erhi, c. 1, s. 325.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 11 9, Belazuri, c. 1, s. 208, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 175, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 172, Halebi, c.2, s. 184.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s.199, Yakubi, Tarih, c. 2, s. 24, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 181.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/298-302.

Ancak, esir oğlumun işi için geldim!" dedi.

Taberi, c. 2, s. 240, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 465.

Taberi, Tarih, c. 2, s. 221.

Avf b. Hazrec oğullarından:

Ensar gençleri:

Abduşşems oğullarından Şeybe b. Rebia, deniz sahilinde yollarını şaşınp bir su başında oturduklarında, 9 deve kesti.

Ümmü Fadl hemen çadırın direklerinden bir direği alıp ona bir darbe indirdi, başını fena halde yardı ve:

Müslim, Sahih, c. 3, s. 2203, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 92, Zehebi, Megazi, s. 59, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 294.

Biz öyle bir adam istiyoruz ki, kendisinin kavim ve kabilesi bulunsun da, Kureyşiler birşey yapmak istedikleri zaman, onlara karşı onu korusunlar!" dediler.

sığınıncaya kadar takip ettikten ve taşladıktan sonra, dönüp gittiler.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 1 24, Taberi, c. 2, s. 242, İbn Seyyid, c. 1, s. 177, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 175, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s.1, s. 321.

132- Amir b. Muhalled,

8- Velid b. Mugire,

Peygamberimiz Aleyhisselam; mücahidlerin karargahta topladıkları malların biraraya getirilmesini emretti.

Onlardan kurtulmalık akçesi alırsan, benden de onlar gibi kurtulmalık akçesi al!

Onlar bu tuzağı kurarlarken, Allah da onun karşılığını yapıyordu. Allah tuzak kuranlara mukabele edenlerin hayırlı sı di r."

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 291, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 291-292.

Sonra, onlar halka yemek yedirdiler, biz de yedirdik.

yalnız başına, kimi zevcesiyle birlikte, kimi binitli, kimisi de yaya olarak Habeş ülkesine hicret etmek

"Biz harp ehliyiz Ya Rasulallah! Burası, konak yeri olmaya elverişli değildir. Sen bizi buradan kaldır!

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 126, Taberi, c. 2, s. 243, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Veta, c. 1, s. 230, İbn Seyyid, c. 1, s. 178, Ebu'l-Fida, c.3, s. 176, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 78, Diyarbekri, c. 1, s. 322, Halebi, c. 2, s. 190, Zürkani, Mevahibu'l- ledünniye Şerhi, c. 1 s. 322.

Vallahi, bununla birlikte, Kureyş kavmini kınamadım: Gökle yer arasında alaca atlar üzerinde, ak benizli adamlarla karşılaştık ki, vallahi onlar hiçbir şeyi bırakmaz, onlara hiçbir şey de karşı koyamaz!' deyince, çadırımın kenarını elimle kaldırıp:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 272, Taberi, c. 2, s. 276, Beyhaki, c.3, s. 34-35, İbn Seyyid, c. 1, s. 251.

'O, Hamza b. Abdulmuttalib'dir!1 dedim.

87- Antere .

Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 30, Müslim, c. 3, s. 1385, Taberi, c. 2, s. 294, Ebu Nuaym, c. 2, s. 475, Beyhaki, c. 3, s. 137, Zehebi, s. 87, E bu'l-Fida, c. 3, s. 297.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 230, 231, Belazuri, c. 1, s. 1 94, İbn Esir, c. 2, s. 68, Usd, c. 3, s. 136,1 37, İbn Hacer, el-İsatae, c. 2, s. 256.

Şukran'ın Esirler Üzerine Çavuş Tayin Edilişi ve Esirleri Medine'ye Getirişi

Saide oğullarından:

Ümeyye oğullarından:

Dejavu ben kur-an'ı okuyorum, araştırıyorum. Zaten araştırmasam soru da soramam değil mi? Ben taraflı yorum okumak istemiyorum ve bu konulara objektif olarak yaklaşabilen, sadece doğrusunu anlatıp kendi şahsi yorumlarını belirtmeyen bir tefsir yazarı bulabilirsem okumak istiyorum. Açıkçası bu konuda biraz önyargılıyım.

Yakubi, Tarih, c. 2, s. 31.

"Sen evinde Kur'an oku! Muhakkak ki, Allah sana şehitlik nasip eder!" buyurdu; ve onu Şehide diye anardı.

"Benim o günde söylemiş bulunduğum o sözden eman içinde değilim!

Alınan Kurtulmalık Akçeleri Hakkında Ayetler İnişi

Kadın da:

"Ne gördün?" diye sordular.

Hz. Zeyneb'in Medine'ye Getirilişi

"Resulullah ın ashabı, dinlerini bırakmak için mazur sayılacak kadar, müşriklerden işkence görürler miydi?" diye sorulmuştu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/372-373.

Ebu Davud, Sünen, c.3, s. 58.

Önce Müslüman olmuş ve fakat kendisini şüphelerden kurtaramam iş gençlerden bulunan As b. Münebbih, ona:

Öyle bir cemaat gördüm ki; onların yanlarında kılıçlarından başka ne bir savunacakları, ne de bir sığınacakları var!

Da'd oğullarından:

Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 1, s. 482.

Hz. Hamza deve kuşu kanadımı goğsüne taktı.

'Sesini çıkarma! Allah seni şerefli bir melekle destekledi!' buyurdu."

109- Ubeydb. Zeyd.

Ümeyye b. Halef,

Ammar'ın babası Yasirl,

Süheyl b. Amr'ın dönüşü gecikince, Malik b. Duhşum halka seslendi.

'Ne yapıyor bir bakayım?1 diye acele Peygamberimiz Aleyhisselamın yanına geldim.

Hudre oğullarından:

"Hayır!" dedi.

Bunun üzerine, Peygamberimiz Aleyhisselam:

Cübeyr b. Mut'im'in Şam Manastırlarında Peygamberimiz ın Resmine Rastlayışı

"Muhacirlerden hiç kimse bilmiyorum ki, gizli olarak hicret etmiş olmasın. Ömerb. Hattab, bundan müstesnadır.

63- Umeyr b. Haris.

"Ne konuşuyorsunuz?" diye sordu.

Rifaa b. Rafi'in Bedir ashabından olan babası Rafi'den rivayetine göre; Cebrail Aleyhisselam Peygamberimiz Aleyhisselama gelip:

Sahifeyi yazdığı gün, Peygamberimiz dua edince, Mansur'un eli çolak oldu, kurudu.

Abdurrezzak, M usannef, c. 5, s. 392, Buhari, Sahih, c. 4, s. 256, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 475, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 239, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 184, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 320, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 184, Heysem f, Mecma, c. 6, s. 54, Diyarbekri, c. 1, s. 331.

Kendisine cevap vermedim.

'Ey Ebi Ümeyye'nin kızı! Nereye gidiyorsun?' diye sordu.

Bineklerini de yanında bulunduralım.

Süheyif, Ravdu'l-ünüf, c. 4, s. 212-213, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 82, Diyarbekri, c. 1, s. 328-329.

Peygamberimiz Aleyhisselam; Ramazan ayından 8 gece veya 12 gece geçtikten sonra, Cumartesi veya Pazar günü, Abdullah b. Ümmi Mektum'u Medine'de halka namaz kıldırmak üzere yerine vekil bırakarak, Muhacir ve Ensar sahabileriyle birlikte yola çıktı.

Buna mukabil:

Onların Allah'a ve Resulullaha olan düşmanlıklarını bildiği için, bostanlarında bulunmaktan hoşlanmadı. Yanlarına varmak da istemedi.

Ebu Süfyan gelip onun yanına oturdu. Halk da ayakta dikildiler.

Hayvanları olanlar hayvanlarına binerek, hayvan bulamayanlar da yaya olarak çıkıp gittiler.

"Ey Mus'ab! Sen bana akrabalık yönünden bunlardan daha yakınsın.

83- Numan b. Sinan .

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 30, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 601-602, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1383-1384, Tirmizi, Sünen, c. 5, s. 269, Taberi, Tarih, c. 2, s. 280, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 51.

ve "Sizin, Allah katında en şerefli ve değerli olanınız, Allah'tan

Ramazan'ın 17. günü, Cuma günü, çok sıcak bir gündü. Güneşin harareti pek fazla idi. İki taraf, çarpışmak için, birbirlerine yaklaşmışlardı.

"Ya Rasulallah! Ben senin için girip mağarayı temizleyinceye kadar, sen yerinde dur!" dedi.

Oğullan, iki veya üç gün, onu kabre gömmediler. Babalarının ölüsü, evinde koktu.

Abdurrezzak, Musannef, c. 5, s. 384, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 203, Taberi, Tarih, c. 2, s. 221, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 8, Zürkani, Mevahibu'l-ledünniye Şerhi, c. 1, s. 270.

Ümeyye b. Halefin azadlı şarkıcı cariyelerini de yanlarına aldılar.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 115, Taberi, c. 2, s. 242, İbn Hazm, s. 86, İbn Haldun, c. 2, ks. 2, s. 14.

Müşriklerin Ordusunu Develer Kesip Doyuranlar

2. Husayn b. Haris,

Müşrik başına miğfer geçirmişti ve atlı idi.

Onlar , muhakkak, helak olacaklar!" demişti.

Ebu'l-Bahteri'nin terkisinde Cünade b. Müleyha adında bir binek arkadaşı bulunuyordu.

Mes'udi, Hayber'den Vadi'l-kura'ya dönüşü ayrı bir gazve saydığı için, gazaların sayısını 28, seriyyelerin sayısını da 35 olarak gösterir ve Vakıdi'ye göre seriyye sayısının 48 olduğunu ve 66'dır diyenler de bulunduğunu açıklar.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/273-275.

Abdurrezzak, Musannef, c. 5, s. 391, Buhari, Sahih, c. 4, s. 256, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüwe, c. 2, s. 328, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 475.

İbn Abdilberr, jstiab, c. 2, s. 825, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 414.

Ebu Fükeyhe'ye Yapılan İşkence

Peygamberimiz Aleyhisselam; Ebu İnebe kuyusu yanında, Kays b. Ebi Sa'saa'yı yayalar üzerine çavuş tayin etti ve Müslümanların sayılmasını ona emir buyurdu.

Sen aramızda bundan başka bir isim kullan ki, ben seni onunla çağırayım.

İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 4, s:. 97.

Peygamberimiz la Hz. Ebu Bekir, ihtiyaçları olan sütü sağıp alırlardı.

47- Amir b. Füheyre ,

Peygamberimiz Aleyhisselamın Ebu Eyyub Halid b. Zeyd'i Maiyyetine Alışı

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 124, Taberi, c. 2, s. 242, İbn Seyyid, c. 1, s. 177, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 175, Halebi, c. 2, s.189.

Vallahi, ben seni Mekke'de rezil etmedikçe, buradan ne sen ileri geçebilirsin, ne de yiyecek geçebilir!" dedi.

6- Ubeyd b. Amr,

"Utbe, beni sana şöyle şöyle söyleyeyim diye gönderdi" diyerek, Utbe'nin söylediklerini nakletti.

Dağda bulunduğumuz sırada idi ki, bize yaklaşan bir bulutun içinde atların kişnemelerini işittik!

İbn İshak. İbnHişam, Sire. c.2, s. 266, Vaki d f, Megazi, c. 1, s. 48, Taberi, Tarih, c. 2, s. 273, 274, Ebu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c. 1, s. 173, Beyhaki, Delailü'n-nübüwe, c. 3, s. 34, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 120, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 247, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 262.

5- Zübeyr b. Avvam,

İbnİshak, İbnHişam, Sire, c. 2, s. 374, Vakıdi, Megazi, c. 1, s.144, İbn Sa'd, Tabak atü'l-kübra, c. 2, s. 17-18, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1384-1385, Beyhaki, Delailü'n-nübüvvıe, c. 3, s. 1 24, Zehebi, Megazi, s. 37, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 300.

7. Nadr b. Haris

20- Abdullah b. Tarik.

İşte, orada şu kişi var. O senden daha yaşlı, daha zengin!

"Abbas b. Abdulmuttalib'i Ensardan kısacık boylu bir zat esir edip Resulullah Aleyhisselamın yanına getirince, Abbas:

54- Muattib b. Avf,

Hz. Abbas ise gövdeli, iri yarı idi.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 375, Ahmed b. Hanbel, c. 2, s. 237, Buhari, c. 2, s. 158, Müslim, c. 2, s. 952, Taberi, c. 2, s.225, Ebu Nuaym, c. 1, s. 273, Beyhaki, Sünen, c. 9, s. 160, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 199.

"Yüce Allah bunu benim hakkımda çok hayırlı kıldı!" diyerek karşılık verdi.

Ebu Cehil'in mensup bulunduğu Manzum oğulları, birçok kimsenin öldürüldüğünü görünce:

"Biz onun hastalığından korkuyoruz!" dediler.

34- Haccac b. Kays,

3- Haris b. Evs,

Size müjdelerim ki; Allah, bana iki taifenin birini va'd buyurdu.

Ümmü Cemil kendisi ve kocası hakkında Tebbet suresinin indiğini işitince. Peygamberimiz ın Hz. Ebu Bekir ile birlikte Kabe Mescidinde oturduğu sırada oraya vardı. Kendisinin elinde bir taş bulunuyordu.

"Doğru söyledin!" buyurarak onu doğruladı.

Hicretin Sebebi

Onlar halka yemek yedirdiler, biz de yemek yedirdik.

3. Ebu Süfyan Sahr b. Harb

Ebu Cehil; uzun kuyruklu bir at üzerinde bulunuyor, müşriklerin ordusu içinde, recezler söyleyerek, kendisinden hiçbir savaşta öç alınamayacağını iddia edip, "Beni anam bu gibi işler için doğurdu!" diyerek övünüp duruyordu.

Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s.. 273, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 312, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s.126.

'Sen bizi hem ganimetin üzerine getirdin, hem de bizi ondan men ve ganimeti bize haram ettin!' diyerek beni kınadılar.

Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 358, Müslim, c. 3, s. 1357, Ebu Davud, c. 3, s. 37, Tirmizi, c. 4, s. 162, Darimi, c. 2, s. 136, Beyhaki, c. 9, s. 49.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 296, Taberi, Tarih, c. 2, s. 286, Zehebi, Megazi, s. 42, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 302.

Düşmanla savaşanlar, onları kovalayanlar:

Hem de, oğlum onun yanındadır.

"Vallahi, o, bütün insanlara gönderilen peygamberdir!" dedi.

Peygamberimiz ; Ced'a, Adba diye de anılan Kasva'yı Hz. Ebu Bekir'den dört yüz dirheme satın alınca, onun üzerine bindi.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 1 30, Taberi, Tanh, c. 2, s. 247, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 179, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 212.

"Mağaranın ağzında iki dağ güvercininin yuvalandığını gördüm. İçeride kimse bulunmadığını anladım!" dedi.

8)efendimizin hicreti ile hemen hemen her müslüman artık hicrete başladı... yani müşrikler evlerinden, yurtlarından, kendi helal mallarından... vs. müslümanları kovarak peş parasız bıraktılar... DEMİŞTİM VE İSBATA DEVAM EDİYORUM:

Şeytan da, gerek bunlarla, gerek müşriklerin çokluğu ve güçlülükleri ile korku verip duruyordu.

İbn Sa'd, Tabakat, c.1, s. 211, Belazuri c. 1, s. 237, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 211, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 91, İbn Kayyım, Zadü'l-mead, c. 2, s. 52, İbn Seyyid, Uyun, c. 1, s. 134, Kastalani, c. 1, s. 73, Halebi, İnsanu'l-uyun, c.2, s. 51.

İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 484, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 271.

Medine'ye 1 mil uzaklıkta bulunan, Medine evlerine bitişik Buyutu's-Sukya'da, Ebu İnebe kuyusu yanında mücahidleri durdurdu.

6)efendimiz allah birdir deyin ellerinizle yaptığınız putlara tapmayın dediğinde efendimizi taşa tuttular... fakat o yinede beddua etmeyip dua etti ... kuranı azimüşşandada güzel bir dille tebliğ etmesi emredilmişti kendisine...

8- Hıraş b. Sımme, Kutbe b. Amir, Abdullah b. Amr b. Haram bir deveye,

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 358, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1357, Tirmizi, Sünen, c. 4, s. 162, Darimi, Sünen, c. 2, s. 136.

26- Sayfi b. Ebi Rifaa,

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 31, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1385, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 475, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 137, Zehebi, Megazi, s. 87, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 297.

12- Irku'z-zabya'ya vardı. Sonra,

33- Malik b. Duhşum.

"Ya Rasulallah! Kendimi esirlikten kurtarmak için verecek hiçbir şeyim yok!" demişti.

"Ey Ebu Bekir! Korkma! Hiç şüphesiz, Allah bizimledir!" buyurdu.

Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 22, Zehebi, Megazi, s. 91, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 299.

125- Mes'ud b. Evs,

'Senin ciğerin korkudan şişmiş, ödün kopmuş!' dedi.

İbn Kuteybe, Kitabu'l-maarif, s. 77.

Abdurrezzak, Musannef, c. 5, s. 384, İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 204, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 116, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 66.

'Hayzum! İleri! dediğini de işittim.

"Hayır! Vallahi, biz senin arkadaşını bırakacaklardan değiliz!

Bedir günü gelip de Resulullah'ın zırhını giyinmiş olduğu halde bu ayeti okuduğunu görünce, anladım ki, Yüce Allah meğer Kureyş müşriklerini bozguna uğratacakmış!"

Kureyşilere, Peygamberimiz ve ashabının önlerine çıktığını, kervandaki mallarını korumalarını haber vermesini emretti.

Resulullah Aleyhisselam:

İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 104.

Nevfel b. Huveylid, Kureyş cemaatının dağılmaya başladığını görünce de; Ensar mücahidlerine seslendi:

Abdullah b. Ebi Rebia ortaya 500 dinar koydu.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 81.

166- Süleym b. Haris,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 271, Taberi, c. 2, s. 276, Beyhaki, c. 3, s. 34-35, İbn Esir, c. 2, s. 121, İbn Seyyid. c.1, s. 251, Zehebi, s. 33, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 266.

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 24.

8- Huneyn,

Harp ganimet mallan şunlardı:

"Ensardanız!" dediler.

Gün boyunca, elim arkamda sürünür olduğu halde, savaşmaya devam ettim.

Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 276.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/326-328

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 107.

Gaza ve Seriyyelerin Sayıları ve Gayeleri

Hacıların su ihtiyacını karşılamak demek olan sıkaye;

Ancak, böylelerinden okur-yazar olanlardan her birinin, Ensarın erkek çocuklarından on çocuğa yazı yazmayı iyice öğretmesi şart kılınmıştır.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 375, İbn Sa'd, c. 1, s. 188, Ahmed b. Hanbel, c. 2, s. 237, Buhari, c. 2, s. 158, Müslim, c. 2, s. 952, Belazuri, c. 1, s. 234, Taberi, c. 2, s. 225, Ebu Nuaym, c. 1, s. 273, Beyhaki, c. 2, s. 312, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 64, Ebu'l-Ferec, c. 1, s.197, İbn Esir, c. 2, s. 83, İbn Kayyım, c. 2, s. 51, İbn Seyyid, c. 1, s. 1 26, Zehebi, s. 221, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 84, İbn Haldun, c. 2, ks. 2, s. 9, Kastalani, c. 1, s. 67, Diyarbekri, c. 1, s. 297, Halebi, c. 22, s. 25.

Vallahi, eğer onunla karşılaşırsam, muhakkak onun yüzüne kılıçla vuracağım!" dedi.

Kılıcım daha onun başına erişmeden, başının yere düştüğünü gördüm!

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 14.

Esir Edilen Müşrikler Hakkında Ne Yapılacağının Konuşulması

Abdurrezzak, Musannef, c. 5, s. 384, İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 203, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 622, Halebi, c. 2, s. 3, Zürkani, Mevahib Şerhi, c. 1, s. 270.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 61, Taberi, c. 2, s. 230, E bu'l-Ferec, c. 1, s. 212, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 135, Diyarbekri, c. 1, s.302.

"Nereden yola çıkarsan yüzünü Mescid-i Haram tarafına çevir. Bu talimat elbette sana Rabbinden gelen gerçek bir emirdir. Allah yaptıklarınızdan habersiz değildir." (Bakara Suresi, 149. ayet.)

6- Mus'ab b. Umeyr,

Gizlice, Mekke'ye vardı.

Peygamberimiz a Düşmanlıkta Fazla İleri Gitmeyenler

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 341, Belazuri, Ensab, c. 1, s. 195, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 69, Muhibbüt-Taberi, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 117-118, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 1, s. 482.

Deniz sahiline vardıkları sırada vapurlar Muhacirleri bindirip denize açılmış bulunduğu için, onlardan hiçbirini yakalayamadılar. Muhacirler, Necaşi'nin ülkesine selametle varıp kavuştular.

Misafirin oruçta böyle yapması, kendisi için daha hayırlıdır.

6- Safvan b. Beyza.

"Kocan tarafından hısımlarının nedir bize şu yaptıkları işkenceler?!" diyerek şikayetiendi.

Ertesi günü, Kureyş müşrikleri yine Hicr'de toplandılar. Birbirlerine:

Şı'b sakinlerinin hac mevsimlerinde-dini geleneğe uyarak-Şı'b'dan çıkıp alışverişte bulunmalarına her ne kadar engel olmamakta iseler de, Mekke çarşısına bir deve yükü yiyecek geldiği ve Şı'b sakinlerinden birisi çoluk çocuğu için biraz yiyecek almak üzere oraya vardığı zaman, Ebu Leheb hemen erzak yüklerinin başına dikilir:

"Peki, ya siz kimlerdensiniz?" diye sordu.

120- Süraka b. Ka'b.

76- Abdullah b. Mahreme,

Hz. Ebu Bekir; mağaranın içinde bulunması ve Peygamberimiz a zarar vermesi muhtemel yılan ve yırtıcı hayvanlara kendisi hedef olmak için önce kendisi girip her tarafı eliyle yokladıktan sonra, Peygamberimiz ı indirdi.

İbn Abdilberr, İstiab, c. 3, s. 1021, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 3, s. 554.

68- Abdullah b. Cedd,

Peygamberimiz Aleyhisselam; ganimet mallarının toplanıp taşınmasına Abdullah b. Ka'b'ı memur edip, kendisine Ashabdan birisinin de yardımcı olmasını emir buyurdu.

129- Muavviz b. Haris,

Uğrayacağınız azabın şu yakınındaki ağaçtan daha yakın olduğu bana gösterildi!1 buyundu."

'Seni ona tabi olmaktan alıkoyan nedir?' diye sordum. Ümeyye:

4- Hendek,

35- Abdullah b. Übeyy b. Halef,

Peygamberimiz ; bir gazaya gitmek isteyince, gideceği ciheti ve maksadını tevriyen kelimeler içinde gizlemeyi adet edinmişti.

Zühri, Megazi, s. 101, Abdurrezzak, c. 5, s. 390, Buhari, c. 4, s. 256, Belazuri, c. 1, s. 261, Ebu Nuaym, c. 2, s. 326, Beyhaki, c. 2, s. 474, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 239, İbn Seyyid, c. 1, s. 184, Zehebi, s. 320, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 184.

Buhari, Sahih, c.4, s. 83, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1420-1421, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 281-282, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 417, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 135, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 284, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 137, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 73, Halebi, İnsanu'luyun, c. 2, s. 56-58.

Esved b. Abdulesed'in Kendisini Havuza Atışı ve Öldürülüşü

Ganimet malları 317 hisseye ayrıldı.

6- Zeyd b. Erkam'ı,

23- Hanzale b. Ebi Süfyan,

Hemen vurunuz boyunlarının üzerine! Vurunuz onların her bir parmağına!1 buyuruyordu.

Ammar b. Yasir ise ruhsat ile amel etmiş; kalbi Allah'a ve Resulüne imanla dopdolu olduğu halde, müşriklerin söylemeye zorladıkları küfür sözünü dil ucu ile söyleyip işkenceden kurtulmuştur.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/379-380.

İbn Sa'd, c. 1, s. 229, Beyhaki, c. 2, s. 42, Muhibbül-Taberi, c. 1, s. 94, İbn Seyyid, c. 1, s. 182, Ebu'l-Fida, c.3, s. 182, Heysemi, c. 6, s. 53, Halebi, c. 2, s. 208.

Muhibbüt-Taberi, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 92, Diyarbekri, c. 1, s. 92.

Akik'e vandı.

Kureyş müşrikleri, Müslümanların hac yapmalarına engel oldukları için, onların da Şam ticaret yollarını kesmek isteyeceklerini biliyorlardı.

"Dönecek misin?" diye sordu.

Yakubi, Tarih, c. 2, s. 36, Ebu Nuaym, Delail, c. 1, s. 295, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 416, Zehebi, s. 282, Bedrüddin Ayni, Umdetu'l-Kari, c. 1 5, s. 142, İbn Hacer, Fethu'l-Bari, c. 6, s. 224.

İbn İsfıak. İbnHişam, Sire. c.2, s. 271, Vakıdi, c. 1, s.44, İbn Sa'd, c. 2, s. 14.

10- Tufeyl b. Haris,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 60, Taberi, c. 2, s. 229, İbn Kayyım, c. 2, s. 52, İbn Seyyid, c. 1, s. 1 34, Ebu'l-Fida, c. 3, s.135.

"Ben onları birinin ayağı diğerinin ayağına bağlanmış oldukları halde bırakmıştım!" dedi.

Ümeyye b. Halef, bu sözüyle, 'Beni kim esir ederse, ona fidye olarak bol sütlü deve veririm' demek istemişti.

Heysemi Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 19.

1. Ömer b. Hattab,

İbn İshak, İbn Hisam, c. 1, s. 380, İbnSa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 200, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c.1, s. 281, Buhari, Sahih, c. 6, s. 17, Müslim, Sahih, c. 1, s.194, Belazuri, Ensab, c. 1. S.120,121, Taberi, Tarih, c. 2, s. 216, Beyhaki, Delail, c. 2, s.183, Begavf, Mesabfhu's-sünne, c. 2, s. 175, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 184, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 60-61.

Bu hususta Kur'an-ı Kerim'de şöyle buyurulur:

"Ya Rasulallah! Zayıfların koruyucuları olan süvarilere de, zayıflar gibi mi hisse vereceksin?!" demişti.

172- Müleyl b. Vebere,

Kurtulmalık akçesini babası Umeyr b. Vehb Medine'ye getirmiş, Umeyr Medine'de Müslüman olunca, oğlu kurtulmalık akçesi alınmaksızın serbest bırakılmıştır.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 160, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 67.

Ubeyde b. Haris, Hz. Hamza ve Hz. Ali hemen kalkıp müşriklerin karşılarına vardıkları zaman, müşrikler:

Ebu Huzeyfe, ağzından çıkan bu sözünden hayatı boyunca korkmuş durmuş ve:

O sırada, müşriklerden Ma'bed b. Vehb gelerek Ebu Dücane'ye arkasından kılıçla bir darbe indirdi.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 1 25, Taberi, Tarih, c. 2, s. 243, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 2, s. 229, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 177, Zehebi, Tarıhu'l-islam, s. 316, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 176, Diyarbekri, c. 1, s. 322, Halebi, İnsanu'l-uyün, c. 2, s. 190.

Kureyş kavmi beni zorlayarak yola çıkardılar!" dedi.

"Allah, senden başka, peygamber gönderecek kimse bulamadı mı?! Allah senden başkasını peygamber göndermekten aciz midir?" dedi.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 85, 86, Buhari, Sahih, c. 5, s. 14, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 290.

İbn Sa'd, c. 3, s. 249, Belazuri, c. 1, s. 159, Taberi, c. 1 4, s. 181-182, E bu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c. 1, s. 140, Zehebi, c. 1, s. 294, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 587, Suyuti, Dürr, c. 4, s. 132.

'İşte, vallahi onlar meleklerdir!' dedim.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 14, Buhari, Sahih, c. 4, s. 30, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 22, Zehebi, Megazi, s. 91 E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 299.

Ebu Cehil ile Haris, ona yüzer sopa vurdular!

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 100-103.

Peygamberimiz Aleyhisselamın Yardıma Gelen Huzeyfe ile Babasını Geri Çevirişi

Asim b. Adiyy, Medine'nin Aliye kısmında, Küba'da görevlendirildi.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 226, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 1 81, İbn Kuteybe, Kitabu'l-maarif, s. 114, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 397, İbn Abdilberr, c. 2, s. 727, İbn E ar, Usd, c, 3, s. 36, Zehebi, Siyer, c. 2, s. 10,12, İbnHacer, c. 2, s. 195.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 317, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 126, Taberi, Tarih, c. 2, s. 294, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 481, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 270, Zehebi, Megazi, s. 49, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 313.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 15.

Yüce Allah; Kureyş müşriklerinin ulularından ve eşrafından öldürteceklerini öldürttü, esir ettireceklerini de esir ettirdi.

Bilal'e:

Ona sorulunca:

Kızlarını geri çeviriniz de, o onlarla meşgul olsun, oyalansın!" dediler.

Üzerinde ridası ve izan vardı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/343-347.

Hz. Abbas, bir gün, yiyecek satın almak için Şı'b'dan çıkmıştı.

68- Buhari, Bakara tefsiri, 12 bap; Fahrettin er-Razi, Tefsiri Kebir, Bakara Suresi'nin 150. ayeti ve aynı ayetle ilgili diğer tefsirler.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 210.

Çünkü, ben Bedir günü müşriklerle karşılaştığım zaman, üzerimdeki bu cübbe idi ve yalnız ona bürünmüş bulunuyordum" diye vasiyet etmişti.

Halk, acele hazırlandı ve:

"Ey Kureyş cemaatı! Akrabalık haklarını gözetmeyen, topluluğunuzu dağıtan, bilinmeyen şeyi size getiren Muhammed'le çarpışınız! O kurtulursa, ben kurtulmayayım!" diyerek haykırırken, Ebu Dücane Simakb. Hareşe ile karşılaştılar ve çarpıştılar.

"Evet! Vallahi gerçektir yavrucuğum!" dedi.

"Kureyşiler bozguna uğrayınca, ben de onlarla bozguna uğradım.

Kureyş müşrikleri toplantı yerlerine gelip oturmuşlar, Ebu Cehil'in ne yapacağını bekliyorlardı.

Bedir Şehitleri

Lat ve Uzza, ne yarar, ne de zarar vermeye asla kadir olamazlar.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 277, Vakıdi, Megazi, c.1, s. 68, İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 17, Taberi, Tarih, c. 2, s.279, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 72, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 125, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 54, Zehebi, Megazi, s. 36.

İbn Sa'd, Tabak atü'l-kübra, c. 1, s. 228, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 325, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c.2, s. 482, Süheyli, Ravıd, c. 4, s. 21 0, M uhibbüt-Taberi, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 94, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c.1, s.182, Zehebi, Tarihu11-islam, s.323, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 181-182, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 52-53, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 81, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 327, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 206.

Yasir; müşriklerin söyletmek istedikleri şeyi söylemedi. İslam'ın şerefi için ölmeyi göze aldı! Müşriklerin işkenceleri altında can verdi.

Osman b. Ubeydullah, her ikisinin bağlarından kurtulmuş oldukları halde namaz kıldıklarını görüp korkuya düşmedikçe, onlara bu işkenceyi yapmaktan vazgeçmedi.

"Bizim, bu adamın işinde sabrettiğimiz kadar, hiçbir şeye sabrettiğimizi görmedik!

Ümeyye b. Ebi's-Salti's-Sakafi de, bir gün Ebu Süfyan'a:

32- Sabit b. Hezzal.

"Hayır! Vallahi, bir dirhemini bile bırakamazsınız!" buyurdu.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 53, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 15.

Hatta, Kureyş esirlerinden Yezid'in bildirdiğine göre; Medine'ye gelirken, esirler hayvanlara binmişler, Müslümanlar yaya olarak yürümüşlerdir.

13- saib b. Ebi saib,

60- Numan b. Asar.

Ammar'ın babası Yasir ile annesi Sümeyye Hatun, dinlerinin izzet ve şerefi uğruna, azimet ile hareket edip ölmeyi tercih etmişler; müşriklerin söyletmek istedikleri küfür sözünü söylememişlerdir.

Onlar sana candan bağlıdırlar ve senin yanında cihad edicidirler" dedi.

"Ey Muhammedi Sen iyi bilirsin ki, geçimi bizden daha kıt, daha sıkıntılı kimse yoktur.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 267-268, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 50-51, Taberi, Tarih, c. 2, s. 274-275, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 248-249, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 264.

Abdullah b. Mes'ud ise, okumaya devam ederek, Yüce Allah'ın sureyi onun okuyup erişmesini dilediği yere kadar okuyup erişti!

"Siz Müslüman oldunuz mu?" diye sordu.

Muawiz,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/382-388.

61- Habib b. Esved ,

Hacerü'l-Esved'i istilam ettikten sonra, Kabe'yi tavaf ederken, yanlarından geçti.

Muaz b. Cebel:

Sağmal, bol sütlü davarlardan sağılan süt, içine güneşte kızmış temiz taş konularak ısıtılır, böylece taze süt içerek gecelerlerdi.

Kinane yere çöküp ok çantasını açtı.

'Efendisini öldüren ilk köle sen değilsin!

Nihayet beni Resulullah Aleyhisselama kadar götürdüler.

"Vallahi, senin ticaretini durgunluğa uğratacağız, servetini yok ettireceğiz!" derdi.

"Vallahi, babamın nerede olduğunu bilmiyorum!" deyince, Ebu Cehil elini kaldırıp onun yanaklarına şiddetli bir şamar attı.

Ebu Cehil, harbesini Sümeyye Hatunun önüne sapladı ve onu şehit etti.

Kamu's-Sealib, Mekke'ye iki merhalelik veya bir gün bir gecelik bir yerdir (Bedrüddin Ayni, Umdetu'l-Kari, c. 15, s.142, İbn Hacer, Fethu'l-bari, c. 6, s. 224).

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 227, İbn Kayyım, Zadü'l-mead, c. 2, s. 58, Halebi, c. 2, s. 189.

"O, benim esirimdir! Ben ondan kurtulmalık akçesi alarak yararlanacağım" dedi.

"Hiçbir peygamberin, yeryüzünde ağır basıp zaferler kazanıncaya kadar, esirler alması vaki olmamıştır.

Hz. Ömer, halifeliği sırasında, Habbab'a müşriklerden çektiği işkenceyi sormuştu. Habbab:

"Ey Allah'ın Peygamberi! Onlardan bazısı gözünü aşağı eğip baksa muhakkak bizi görür!" dedi.

29- Nübeyh b. Haccac,

"Hayır! O Allah'ın senden bize nasip ettiği birşeydir, ganimettir!" buyurdu.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 131, Taberi, c. 2, s. 247, Diyarbekri, c. 1, s. 330-331.

Yüce Allah Tarafından Müşriklerle Savaşa İzin Verilişi

'Haber aldım ki; o, Resulullah Aleyhisselama sövermiş!?

Kureyşiler, karahasba hastalığından, taundan sakındıkları gibi sakınıriardı.

31- Tuayme b. Adiyy,

"Ey filanın oğlu filan! Ey filanın oğlu filan!

Sevad, boynunu uzatıp Peygamberimiz Aleyhisselamın kamından öptü! Peygamberimiz Aleyhisselam:

Gaza; düşmanla çarpışmaya gitmek,

Hz. Ebu Bekir Peygamberimiz ın kah önünde, kah arkasında yürüyordu.

"Sen benden geri kal da, hamile kadınının yanında bulun!" dediği zaman Sa'd kabul etmemiş, Hayseme:

Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 352, Müslim, c. 3, s. 1357, Ebu Davud, c. 3, s. 37, Tirmizi, c. 4, s. 162, Darimi, c. 2, s. 136, Beyhaki, Sünen, c. 9, s. 49.

"Cidde'de bulunan süngülerini versen ya!" buyurdu.

Gitmek isteyen, oraya gitsin!

Yakubi, Tarih, c. 2, s. 36, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c.1, s. 295, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 415, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 283.

Yine, Rabbinden iste de:

Melekler başlarına beyaz sank sarmışlar, sarıklarının uçlarını arkalarına salmışlardı.

14. Amr b. Mıhsan,

Ebu Nuaym, c. 1, s. 193, İ bn Seyyid, c. 1, s. 103, Ebu'l-Fida, c. 4, s. 565.

Ebu Nuaym, Hilye, c. 1, s. 139-140, Zemahşeri, c. 2, s. 430, Fahru'r-Razi, c. 20, s. 121, Nesefi, Medarik, c. 2, s. 301, Hazin, c. 2, s. 136, Beyzavi, c. 1, s. 571, E bussuud, c. 5, s. 143, Alauddin Ali, Kenzu'l-umm al, c. 11, s. 724.

"Hayır! Vallahi, bu öyle değildir!

1- Sa'd b. Muaz,

"Yuh sizlere! Ben sizde Muhammed'in söylediklerinden hiçbir şeyin mevcut olduğunu görmüyorum!" demiştir.

Sen yarın sabah rüyada gördüğün şeyin ancak aksini, Muhammed'in ashabının en şereflilerinin öldürüldüklerini ve esir edildiklerini göreceksin!" dediler.

Kureyşilere en yakın olan bir suyun başına gidelim ve orada konaklayalım. Başında konakladığımız suyun gerisindeki bütün kuyuları kapatalım.

"Ey Nevfel! Kurtulmalık akçesi ödeyip kendini esirlikten kurtar!" buyurunca, Nevfel:

9. Malik b. Ebi Havli,

O sırada, Hz. Ömer Umeyr b. Vehb'i Mescidin kapısı önünde, hayvanını ıhdırmış, kılıcını kuşanmış görünce:

13- Zinnire Hatun; müşrikler tarafından kendi dinlerine döndürülmek için en ağır işkencelere uğratılan kadın köleler arasında idi.

Mus'abu'z-Zübeyrf, Nesebi Kureyş, s. 418, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 480.

Eğer sen onunla kral olmak istiyorsan; seni kendimize kral edinelim!

Çünkü, mecbur, mazurdur.

Ben bunları Rabbinden isteyecek bir insan da değilim!

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 127, Taberi, c. 2, s. 244, Halebi, c. 2, s. 1 93.

"Hayır!" dediler.

O zaman, onlar mağarada idiler.

"Evet! Şehitsin!" buyurdu.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 353, Taberi, Tarih, c. 2, s. 290, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 476, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 142, Heysemi, M ecmau'z-zevaid, c. 6, s. 86.

Tavsiye Buyuruşu

Sen daima onun üzerinde bulun. Kavminden şüphelenirsen, onun üzerinde olarak kaç, kurtul!" dedi.

'Liva hizmeti bizdedir' dediler. Biz:

Baktım, onun resmini orada göremedim.

İbn İshak, İbn Hisam, c. 1, s. 344, Taberi, c. 2, s. 221, Hakim, Müstedrek, c. 2, s. 622, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 76, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 66.

Mekke'den gizlice ayrılmış olan ilk Muhacir kafilesi Şuaybeye vanp kavuştukları sırada, Yüce Allah'ın lutfundan olmalı ki, iki tüccar vapuru gelivermiş; Muhacirleri, Habeş ülkesine götürmek üzere, yanm altına bindirmişti.

Utbe b. Rebia çarpışmaya hazırlandığı zaman, Hakim b. Hizam ona:

'Sen, yanındakilerle birlikte, amcanın oğlu ile uğraşmaktan vazgeçip, bugün geri dön!1 diyor1 dedim.

Zühre oğullarının müttefiki erin den Ahnes b. Şerik, Kureyş cemaatının Cuhfie'cie bulundukları sırada:

Peygamberimiz , Perşembe günü geceleyin, Hz. Ebu Bekir'i yanına alarak Sevr mağarasına girmişti.

33- Hatıb b. Ebi Beltea,

Hz. Ali de, Velid b. Utbe'yi öldürmekte gecikmedi.

"Vallahi, Allah'ı, Resulünü ve Kitabını inkar eden, Peygamberini işkenceden işkenceye uğratan, senin kadar kötü bir adam bilmiyorum! Allah'a hamd ederim ki; O seni öldürdü! Senin ölümünden dolayı gözümü aydın etti" buyurdu.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 61, Yakubi, c. 2, s. 36, Taberi, c. 2, s. 230, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 295, Beyhaki, Delail, c.2, s. 415, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 21 2, İbn Seyyid, c. 1, s. 134, Zehebi, s. 283, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 135.

1- Peygamberimiz Aleyhisselam; Medine'den Mekke'ye doğru giden dağ içindeki yolu takip ederek

"Bizi geceleyin koruyacak başka kim var?" diye tekrar sordu.

Bunun için, Peygamberimiz ın Haşim oğulları arasından peygamber olarak ortaya çıkmasıyla Haşim oğulları ailesinin öteki ailelere karşı ezici bir üstünlük sağlayacağını düşünerek bundan telaşlananlar olmuştu. Nitekim, Ebu Cehil bu yoldaki duygusunu açıklamaktan kendisini alamamış:

Peygamberimiz Aleyhisselam:

Sahillerde oturanlara da aynı şekilde haberler saldılar.

Benim gözümü böyle eden onlar değillerdir!

Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 1 84.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 31 7, Taberi, Tarih, c. 2, s. 294, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 481, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 313.

"Ey Allah'ın Peygamberi! Şu Allah düşmanı Umeyrb. Vehb, kılıcını kuşanmış olarak gelmiş!?" dedi.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Sa'd b. Muaz'a senada ve hayırla duada bulundu.

Kureyş kavmi bize ve onlara mızrak erişecek kadar yakınımıza geldikleri zaman, kırılıncaya kadar, mızraklarla çarpışılır.

9. Ebu Leheb,

Ya Rasulallah! Umarım ki, biz de Kureyşlilerle karşılaşırsak, Allah senin gözünü aydın edecektir!" dedi.

Allah'a ve O'nun resulüne itaat ediniz!

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 281, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 10-11, Taberi, Tarih, c. 2, s. 282, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 140-1 41, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 1 28-1 29, Zehebi, Megazi, s. 90-91.

Kureyş müşrikleri, Hz. Ali'ye:

39- Ma'n b. Adiyy,

Evsilerin parolası "Ya Beni Ubeydullah!",

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 381, Belazuri, c. 1, s. 123, Kadı Iyaz c.1, s. 291, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 81, Kurtubi, c.20, s. 234.

İslam Mücahidlerinin Buku'da Durdurulup, Yaşları Küçük Olanların Geri Çevirilişi

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 263.

Yakubi, c. 2, s. 36, Ebu Nuaym, c. 1, s. 295, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 282, İbn Kayyım, c. 2, s. 52, İbn Seyyid, c. 1, s. 134, Zehebi, s. 283, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 136, Kastalani, c. 1, s. 73, Diyarbekri, c. 1, s.3O2.

59- Cumah oğullarının müttefiki ,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 130, Taberi, c. 2, s. 247, İbn Esir, c. 2, s. 1 04, Diyarbekıi, c. 1, s. 330.

Müslim, Sahih, c. 3, s. 1512, 1513, Ebu Davud, Sünen, c. 3, s. 14, Nesai, Sünen, c. 6, s. 22.

Cumah oğullarından:

Mikdad b. Amr'a Yapılan İşkence

Muhacirlerden olan şehitler

Taberi, Tefar, c. 14, s. 182, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 68.

Beyaza oğullarından:

104- Muaz b. Maıs,

9- Amr b. Ezrak; kurtulmalık akçesinin gönderileceğine Amr b. Rebi' tarafından söz verilince, serbest bırakılmıştır.

Bedir'den Ayrılıp Üseyl Vadisinde Gecelenişi ve Zekvan'ın Gece Bekçiliği Edişi

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 39, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 290.

1) Onları İslamiyete davet et! Davetine icabet ederlerse, onların icabetlerini kabul et ve kendilerini serbest bırak! Sonra, onları kendi yurtlarından Muhacirlerin yurtlarına göçmeye davet et ve kendilerine bildir ki; onlar bunu yaparlarsa Muhacirlere olan onlara da olacak, Muhacirlere olmayan onlara da olmayacaktır! Yurtlarından göçmeyi kabul etmezlerse, onlara bildir ki; kendileri Müslümanların bedevileri gibi olacaklar, kendilerine Allah'ın bedevi olan Müslümanlar hakkında cari olan hükmü uygulanacak; -Müslümanlarla birlikte cihada katılmadıkları için-ganimet ve haraçta bir payları olmayacaktır.

Ey insanlar! Ben Kureyşlilerin mal bakımından en varlıklı olanıyım.

Zem'a b. Esved:

Yer, kumlara batmadan üzerinde yürünür hale geldi.

"Senin borcun bana aittir. Senin adına, onu ben öderim!

Zayıf bir adam olduğum için, beni tutup yere yıktı ve dövmek için üzerime çöktü.

Yahut, onun kemiğinin üzerinden eti ve siniri demir taraklarla taranır, kazınırdı da, yine, bu işkence kendisini dininden döndüremezdi!

Tarih, c. 2, s. 242, Vahidi, Esbabu'n-nüzül, s. 208.

35- Varaka b. İyas,

İma' b. Rahasa:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.1, s. 381, Ezraki, Ahbaru Mekke, c. 1, s. 316, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 123, Kadı lyaz, eş-Şifa, c.1, s. 291.

Ben iyi biliyorum ki; sen, hiç şüphesiz, Allah'ın resulüsün!

E bu Nuaym, c. 1, s. 273, Beyhaki, c. 2, s. 312, İbn Seyyid, c. 1, s. 126, Zehebi, s. 221, E bu'l-Fida, c. 3, s. 84, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 67, Diyarbekri, c. 1, s. 297, Halebi, c. 2, s. 25.

Bilal-i Habeşi'yi bir gün bir gece susuz bıraktıktan sonra, kendisine demir gömlek giydirip Remda'nın şiddetli sıcağı altında da tutar, vücudunun yağını eritirlerdi!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/317-319.

Filan filan... öldürüldü!1 diyerek, Bedir gününde Kureyş eşrafından öldürülen kimselerin isimlerini birer birer saydı.

Sevr dağının tepesinde bir mağara vardır. Dağdan, deniz gürünür. Mağaranın girişi tepesindedir.

O zalimlere ve azgınlara karşı kendisine yardım edeceğini de va'd buyurdu. Müşriklerle savaşmaya ilk defa izin veren ve kan dökmeyi, Peygamberimiz a mubah kılan ayetlerde şöyle buyu-ruldu:

Kervan ise daha aşağıda idiler.

Bunun üzerine, Amir b. Hadrami ortaya çıkıp:

Kurtubi, Tefsir, c. 16, s. 189, Suyuti, Esbabü'n-nüzül, s. 1 96.

Safvan da, beni öldürmene karşılık, senin borcunu ödemeyi ve çoluk çocuğunu geçindirmeyi üzerine aldı!

İbn Sa'd, c. 1, s. 204, Taberi, c. 2, s. 222, İbn Seyyid, c.1, s. 116, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 66, Halebi, c. 2, s. 5.

"Muhammed'in iddiasına göre; siz Müslüman olur, kendisine uyarsanız, Araplara ve Arap olmayanlara hakim olacakmışsınız!?

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 65, İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 16, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 296, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c.1,5.257.

Sabahleyin erkenden Mekke'ye dönen Abdullah'ın ayak izlerini de, arkasından götürdüğü davarların izleriyle siler, belirsiz eder, otlakta Mekke çobanlarıyla sabahlardı.

Abbas Kureyş kavminden korkarve onlara aykırı davranır görünmek istemez, Müslüman olduğunu gizlerdi.

Müslim, Sahih, c. 3, s. 1357, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 49.

Üseyre oğullarından:

Eğer yalancı ise, onun hesabını sizden başkaları görsün!

Yüce Allah, ona fetih ve zaferi ihsan etti."

Hicretin 2. yılında Kureyş kabilelerinden kadın erkek herkesin sermaye veya mal koyarak katıldığı 50.000 dinar kadar sermayeli, 1000 develik mal yüklü büyük ticaret kervanı, Şam'ın Gazze pazarına gönderilmişti.

Aç ve susuz bırakmak,

13. Kays b. Cabir,

Peygamberimiz ; bir orduya veya bir seriyyeye kumandan tayin ettiği, bir orduyu veya askeri birliği göndereceği zaman, kumandana:

21- Zefiran vadisini geçtikten sonra, konakladı.

"Yazıklar olsun size! Babanızın ölüsü evinde koktuğu halde, onun yanına uğramamaktan utanmıyor musunuz?!" dedi.

Peygamberimiz la Hz. Ebu Bekir'in Sevr mağarasında gizlenmeye gittikleri sırada, aralarında Ebu Cehil'in de bulunduğu bir topluluk, Peygamberimiz ı evinde bulamayınca, hemen Hz. Ebu Bekir'in evine gidip kapısına dikildiler.

"Yurdunun halkı, kavmin seni istememiş, kabul etmemişler! Sen de kalkmış, bize gelmişsin!?

İbn İshak. İbn Hişam, c. 2, s. 121, Belazuri, c. 1, s. 259, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 173.

"Öyleyse geri dön! Ben asla bir müşrikten yardım alamam!" buyurdu.

İçlerinden birisi, Ebu'l-Bahteri veya Ebu'l-Esved Rebia b. Amr:

kafana takılan her soruya delilleri ile kaynak göstererek cevap verceğim inşaallah... ama eğer samimi isen ve gerçeten islamı merak ediyorsan lütfen sakın cevaplarıma çok uzun deme... uzun yazıcam çünkü sorduğun soru bir hamlede cevaplanamaz... ayrıca kaynakta istiyorsun madem o halde cevap uzun olmak zorunda... zaten samimiyetle soruyor ve gerçekten merak ediyorsan cevaplarımın uzunluğu ve kaynağa dayalı olması seni çok mutlu edecektir diye tahmin ediyorum...

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 118, İbn Sa'd, c. 3, s. 271, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 13-1 4, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 4, s. 253, Zehebi, Tarih, s. 314, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 172.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/380-382.

'Görüyor musunuz? İşte, sorduğunuz adam!' dedim.

İslamiyet üzere yaşamaya başladıkları halde, Ebu'l-As müşriklikte kalmıştı.

Birlikte gittiler. Ebu Leheb'in ölüsünü yıkamadılar ve ona ellerini de sürmediler. Ancak, uzaktan üzerine su serptiler.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 283, Taberi, c. 2, s. 282, Beyhaki, c. 3, s. 91, Zehebi s. 39, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 286.

Yurdumuzu bizim için genişletsin!

Bedrüddin Ayni, Umdetu'l-Kari, c. 15, s. 142, İbn Hacer, Fethu'l-Bari, c. 6, s. 224.

Ebu Nuaym, c. 1, s. 144.

İbn Sa'd, c. 4, s. 123, Belazuri, c. 1, s. 195, İbn Abdilberr, c. 4, s. İbn E ar, Usd, c. 6, s. 248.

'Evet! Tanınm! Senin ona ne hacetin var ey kardeşimin oğlu?' dedim.

74- Ma'kıl b. Münzir,

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 11 5, Buhari, Sahih, c. 5, s. 6, 20, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 86, Zehebi, Megazi, s. 70, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 288.

"Ya Rasulallah! Bari bunu kurtulmalık akçeme mahsub et!" deyince, Peygamberimiz Aleyhisselam:

Mus'abu'z-Zübeyrf, Nesebi Kureyş, s. 1 26, İbn Abdilberr, c. 2, s. 606.

"Biz sudan ız!" buyurup, onun yanından ayrılarak sahabilerinin yanlarına döndü.

"Beri gel!" "Geri git!" diyerek hizaya getirdikten sonra, saydırdı.

İ bn İ shak, İ bn H işam, Sire, c. 2, s. 2 67, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 48, Tabe rf, T arfh, c. 2, s. 274, Beyhaki, D e lai lü'n-nübü v ve, c. 3, s. 34, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 120, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 247, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 262.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/399.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 125, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 1 47, İbn Hacer, el-İsabe, c. 3, s. 36.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 204, Taberi, Tarih, c. 2, s. 221, İbn Seyyid, Uyun, c. 1, s. 116, Halebi, İnşan, c. 2, s. 5, Zürkani, Mevahib, Şerhi, c. 1, s. 271.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 341, Belazuri, c. 1, s. 1 95, İbn Esir, c. 2, s. 69, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 11 8, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 58, Halebi, c. 1, s. 482.

"Ne yapıyorsunuz?" diye sordu.

Ümeyye b. Halef ile oğlunu kılıçtan geçirdiler, işlerini bitirdiler.

Bedir esirleri elleri boyunlarına bağlı olarak Medine'ye getirildikleri zaman, Yüce Allah, bununla Medine'deki müşrik, münafık olanlarla Yahudileri zillete uğrattı.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 279, Beyhaki, Delailü'n-nübüwe, c. 3, s. 54, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 255, Zehebi, Megazi, s. 37, Ebu'l-Fida, el-Bidaye vıe'n-nihaye, c. 3, s. 276.

Hemen varıp yanlarına oturdu. Kureyş müşrikleri:

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 209.

20-21- Bilal-i Habeşi Müslümanlığını gizlemeyip açıklayan ilk yedi mücahidden birisi olup, Allah yolunda en ağır işkencelere uğratılan kölelerden, Müslümanların zayıf ve fakir tabakasındandı.

Belazuri, Ensab, c. 1, s. 131, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 1 9.

5. Suveybıtb. Sa'd,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 269, Vakıdi, c. 1, s. 53, Taberi, c. 2, s. 275, İbn Esir, c. 2, s. 119-120, İbn Seyyid, c. 1, s. 249, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 265.

Ancak Kamu's-Sealib'de kendime gelebildim.

"Dilerim ki, Allah köpeklerinden birköpeği senin üzerine salar!"

İki dağ güvercini de, gelip mağaranın ağzında, örümcekle ağaç arasında yuvalandı.

Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 339.

İbn Kayyım, Zadu'l-mead, c. 2, s. 48.

Bunların en azı 5, en çoğu da 300-400 kişilik olur.

Peygamberimiz Aleyhisselam; beyaz sancağını Mus'ab b. Umeyr'e verdi.

Müslümanların genel parolaları da "Ya Mansur! Emit!" veya "Ehad! Ehad!" idi.

Ey Ebu Bekir! Üçüncüsü Allah olan iki kişiyi sen ne sanıyorsun?!" buyurdu.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/319-322.

Buhari, Sahih, c. 4, s. 30, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 22, Zehebi, Megazi, s. 91, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 29.

Ebu'l-Ferec, el-Vefa, c. 1, s. 236.

Henüz Müslüman olmamış bulunan Hubeyb b. Yesaf da, Kureyş müşriki eriyle çarpışılacağım anlayıp, Peygamberimiz Aleyhisselama:

Müşrikler onları yakalıyorlar, çıplak vücutlarına demir gömlekler giydiriyorlar, kızgın güneşin altına yatırıp vücutlarının yağlarını eritiyorlardı!

Bulutun içinde Cebrail var! Hemen bana seslendi:

Harise b. Süraka'nın annesi Ümmü'r-Rebi' Hatun, Peygamberimiz Aleyhisselama gelip:

Müslümanlardan bazıları ihtilam olmuşlardı.

Taberi, Tefsir, c. 14, s. 181, Hazin, Tefsir, c. 3, s. 136, Suyuti, Dürru'l-mensur, c. 4, s. 132.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 316, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 125, Taberi, c. 2, s. 293, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 480, Zehebi, Megazi, s. 49, E bu'l-Fida, c. 3, s. 31 3.

Yalnız Hanzale b. Ebi Süfyan ile Amr b. Ebi Süfyan:

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 406.

Ezraki, Ahbaru Mekke, c. 1, s. 316.

Taberi, Tefsir, c. 4, s. 75.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 141, Zehebi, Siyeru a'lami'n-nübela, c. 1, s. 67.

Ben, Müslüman olmaksızın, ganimet maksadıyla senin yanında çarpışayım?" demişti.

"Onu aramızdan çıkaralım, yurdumuzdan sürelim. O, bizden çıkınca, vallahi, nereye giderse gitsin! Nereye düşerse düşsün! Nemize gerek! O bizden uzak olunca, biz ondan kurtulunca, işimiz düzelir, ülfetimiz de olduğu gibi devam eder" dedi.

"Yuh oldu iki eli Ebu Leheb'in, kendisi de yuh oldu!

"Sana ne oldu? Niçin mağaranın içine bakmadın?" diye sordular.

4- Bera' b. Azib'i,

"Bu, insaflı bir davranıştır! Onu hemen kabul ediniz!

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s.376, Taberi, c. 2, s. 225, İbn Esir, c. 2, s. 87, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 86, Halebi, c. 2, s.25.

4- Çok miktarda harp alet ve edevatı,

Bilakis, müşriklerle çarpışıp şehit olmak için Bedir seferine katılmaya can atanlar ve bu yolda babalarıyla kur'a çekişenler de vardı. Nitekim, Sa'd b. Hayseme, babasına:

6-Seleme b. Selame,

İbn Sa'd, Tabakat, c.1, s. 209.

5- Mıstarı b. Üsase Ubeyde b. Haris'in su taşıma devesine,

Bakıyorum: Onların içinde de, gelecek peygamberin ahlakı ile muttasıf, Utbe b. Rebia'dan başka bir kimse bulamıyorum!

Ayyaş b. Ebi Rebiayı hapsettiler.

Çocuklar, sevinçlerinden koşuyorlar ve:

Firuzabadi, Kamusu'l-Muhit, c. 4, s. 343.

Siz Muhammed'in ve ashabının sizinle karşılaşabileceğini mi sanıyorsunuz?

Onun esirini de serbest bırakınız!" buyurdu.

Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 588.

"Damadın, zevcesini şu hayvanlardan bir merkebin üzerine bindimnişti. Kendisi de onu sürüp gidiyordu" dedi.

Habib oğulları ndan:

Ya biz seni yok edeceğiz, ya da sen bizi yok edeceksin!" dediler.

Vakta ki, iki ordu göründü, şeytan onlara 'Ben sizden uzağım! Gerçekten, ben, sizin göremeyeceğinizi görüyorum! Ben elbette Allahtan korkanm! Allah ukubetinde çok şiddetlidir!' diyerek iki ökçesi üzerinde arkasına dönüp kaçtı."

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/349-350.

2- Üsame b. Zeyd'i,

İbn İshak, İ bn Hişam, c. 2, s. 118, Belazuri, c. 1, s. 208, İbn Hazm, s. 88, Beyhaki, c. 2, s. 460, İbn Abdilberr, c. 3, s. 1231, İbn Esir, c. 4, s. 321.

"Şeref ve şan kazanmak veya övülmek veya ganimet elde etmek veya gösteriş için çarpışan kimse hakkında ne buyurursun?" diye sordu.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 201.

"Siz yürümekte benden daha güçlü değilsiniz!

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 60.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 130, Taberi, c. 2, s. 247, İbn Hazm, s. 91, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 179.

"Hayır! Bize düşmanı karşılamaktan ise, kervanın üzerine düşmek daha iyidir!" dediler.

Amir b. Füheyre'ye Yapılan İşkence

Hz. Osman, hasta olan zevcesine bakmak üzere, geri bırakıldı.

39- Umeyr b. Ebi Vakkas.

Evin Cellatlar Tarafından Kuşatılışı ve Duvardan İçeri Girilmek İstenilişi

"Eğer Müslüman olmazsan, Allah da sana böyle yapacaktır!" dedi.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 42-43.

İbn İshak, İbnHişam, Sire, c. 2, s. 268-269, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 52-53, Taben, Tarih, c. 2, s. 275, Beyhaki, Delailü'n-nübüvvE. c. 3, s. 43, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 119-120, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 249, Zehebi, Megazi, s. 32-33, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 265.

Müslümanları Bedir'de Düştükleri Sıkıntılardan Allah'ın Kurtarışı

"İşte, Muhammed'in meclisinde bulundurduğu kişiler şunlar!?" diyerek alay etmeye başlayınca, Suheyb:

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 176.

Bu iki kabile Ebu Talib'in teklifini hemen kabul ettiler ve onunla birlikte oldular.

101- Abbas b. Kays.

Müslümanların ve Müşriklerin Sancaktarları

inflames açıklamaların için teşekkür ediyorum ama keşke bunları öğrenmeseydim demeden de edemedim. Ben islamı, müslümanlığı sevmeye, özümsemeye ve anlamaya çalışıyorum. Cihad ve İslam başlığı altında sorduğum sorunun dışında bir çok soru dolaşıyor kafamda. Bunların cevabını bulmak için çevremdeki inançlı insanlara danıştım ancak tatmin edici cevaplar alamadım. En çok aklıma takılan kısım cihad emriydi. Yazdığın cevapta kaynakların da olması inanılırlığını artırıyor. Ama yine de keşke islamın bu yüzünü hiç öğrenmeseydim...

68- Said b. Zeyd .

Kureyşiler iyi bilir ki, ben onların ulu kişilerinin kızıyımdır!" diyerek dönüp gidince, Hz. Ebu Bekir:

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 329, Buhari, Sahih, c. 3, s. 230, Taberi, Tarih, c. 2, s. 280-281, Tefsir, c. 27, s. 108- 109, Beyhaki, Delailü'n-nübüwe, c. 3, s. 50, Zehebi, Megazi, s. 60, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 276.

Mugire b. Şu'be derki:

"Kendileriyle çarpışılan lara, zulme uğradıklarından dolayı, çarpışmaya izin verildi.

Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 195, Fahru'r-Razi, c. 32, s. 172, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 81, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 103, Zehebi, s. 147, Ebu'l-Fida, c. 4, s. 565.

Allah, kudretiyle herşeye üstün gelen A^iz, her yaptığını yerli yerince yapan Hakim'dir.

"Onlar peygamberlerini Mekke'den çıkardılar.

9- Ebu'l-As b. Rebi1,

Münafık:

"Ya Rasulallah! Sen bizim diyarımıza gelinceye kadar, biz senin himayenden uzağız.

43- Asim b. Adiyy.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 115, Buhari, Sahih, c. 5, s. 6, 20.

"Onu benim yanıma gönder!" buyurdu.

14- Ebu Sebre'nin zevcesi Ümmü Külsum Hatun,

Ondan hala korkup duruyorum!

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 264, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 26, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 12, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 289.

"Süraka b. Cu'şum'un ayrılıp yardımını kesmesi sizi aldatmasın!

Babadan evlada geçen bu hizmetler, kendilerine hem büyük nüfuz, hem de büyük çıkarlar sağlamakta idi.

293, Ebu'l-Fida. c. 3. s. 58.

saygılar.

zeynomavi üzgünüm ama cihad, savaş ve tabii ki onun sonucu olan ganimet islamla bağdaşmak şöyle dursun onun temel hareket noktasıdır.

"Ya Rasulallah! Selametle dönüşün ve zafere erişinden dolayı Allah'a hamd olsun!" diyerek tebrikte bulundu.

Cuma, Cumartesi ve Pazar günlerini orada geçirdiler.

"Çoktur!" dediler.

'Vallahi, sizden öncekiler içindeki mü'minlerden bir kimse yakalanır, kendisi için yerde bir çukur kazılır, o kimse o çukura dizlerine kadar gömülür. sonra bir testere getirilir, başının üzerine konulup biçilerek ikiye bölünürdü de, bu işkence kendisini dininden döndüremezdi!

O da, boğazında kıskıvrak bükülmüş bir urgan bulunduğu halde odun hammalı olarak karısı da, yaslanacak bir alevli ateşe!" buyurdu; onların ahiretteki durumlarını duyurdu.

"Vallahi, sen de bilirsin ki, ben Kureyşilerin malı en çok olan kişilerindenim. Malımın yarısı senin olsun! Tek, sen onlarla gitme!" dedi.

Düşman bir kavme galip olduğu zaman, oranın açık bir sahasında üç gün kalmak Peygamberimiz Aleyhisselamın adeti idi.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 316, Taberi, c. 2, s. 293, E bu Nuaym, c. 2, s. 479-480, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 135, Zehebi, Megazi, s. 49, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 313.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 344, Taberi, c. 2, s. 222, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 193, İbn Esir, Kamil, c. 2, s.

'Hamdolsun O Allah'a ki, va'dini doğruladı, kuluna yardım etti. Toplanan toplulukları, tek başına, hezimete, bozguna uğrattı' dedi.

14- Sa'd b. Muaz, kendisine ait su taşıma devesine, kendisi, kardeşi ve kardeşi Haris b. Evs'in oğlu

Kureyşilerden birisi, Ebu Leheb'in oğullarına:

Hakim b. Hizam da; Bedir günü, semadan ufku kaplayan alaca kilim gibi birşeyin vadiye düştüğünü ve dikkat edince, vadide siyah karınca seli gibi meleklerin aktığını gördüklerini ve bunun da gökten Muhammed Aleyhisselamın desteklendiğini gösteren birşey olduğunun kalbine doğduğunu söylemiştir.

Zinnire Hatun, bunu işitince:

Vallahi, ben söylediğin şeylerin hak ve gerçek olduğunu bilseydim, sana tabi olurdum' dedi.

Ben buna ondan başkasının muhalefetinden korkmuyorum!" dedi. Sonra da, kalkıp bir nutuk irad etti ve nutkunda şöyle dedi:

32- Ferve b. Kays,

"Ey Abdullah b. Amr! Eğer sen Allah'ın rızasını umarak ve güçlüklere katlanarak çarpışırsan, Allah da seni Kıyamet günü o hal üzere diriltir.

5- Nevfel b. Huveylid,

17- Mazik'a vardı. Maziktan sonra

"Dilim onu iyi söyleyemiyor! Ona dilim dönmüyor! Ehad! Ehad! " demekten geri durmaz, müşrikler söyletmek istedikleri hiçbir şeyi ona söyletemezlerdi.

4- Peygamberimiz Aleyhisselam, Nevfiel b. Haris'e de:

Ebu Huzeyfe:

Hz. Abbas der ki:

Ebu'l-Bahteri:

Ebu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c. 1, s. 144, İbn Abdilberr, c. 2, s. 439, Fahru'r-Razi, c. 20, s. 121, İbn Esir, Usd, c. 2, s. 115, Hazin, c. 3, s. 136.

"Bedir günü, As b. Said b. As'ı, arslan gibi topraklan yırtıp saçarken gördüm. Öküzün boynuzu ile kaşındığı, kazındığı gibi kaşınıyor, kazınıyordu. Ben ondan uzak durdum. Amcasının oğlu Ali b. Ebi Talib, üzerine yürüyüp onu öldürdü!"

16. Safvan b. Amr,

Mugire oğulları ailesinden, amcamın oğullarından biradam, birgünyanıma uğradı. Halimi görünce, bana acıdı. Mugire oğullarına:

Hamzaya müsaade buyur! Kardeşi filanın boynunu o vursun!

Sevr Dağı ve Sevr Mağarasında Gizleniş

"Ey tüccar topluluğu! Muhammed'in ashabına fiyatları öyle yükseltiniz ki, onlar yanınızdaki şeylerden birşey alamasınlar!

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 14, Buhari, Sahih, c. 4, s. 30, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 22, Zehebi, Megazi, s. 91, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 299.

18- Haris b. Abbad,

Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 274.

'Hayır! Bulamadı. Zaten, ben ondan başkasına elçi olmayı kabul edecek değilim!' dedim.

Yeminini yerine getirmek için, havuza kadar elleri ve dizleri üzerinde sürünerek kendisini havuza attı.

Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 273, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 312, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 126, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 221, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 84, Halebi, İnsanu'l-Uyun, c. 2, s. 26.

Ebu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c. 1, s. 144, İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 439, Fahru'r-Razi, Tefsir, c. 20, s. 121, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 11 5, Hazin, Tefsir, c. 3, s. 136.

'Talha b. Ubeydullahtır! Dininden çıkmış, başka bir dine girmiş' dediler.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/285-287.

Peygamber, arkadaşına :

Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 11, Buhari, c. 8, s. 56.

Ona şairlik, sihirbazlık, kahinlik ve mecnunluk.. gibi, kendilerinin de inanmadıkları türlü isnad ve iftiralarda bulunarak eziyet ettiler.

Onlarla kulak kulağa giden iki yarış atı durumuna gelince, onlar:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 11 4, Taberi, c. 2, s. 242, İbn Hazm, s. 86, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 101, İtan Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 173, Zehebi, s. 313, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 170.

"Taif'teki üzüm bağımızda kendisine üzüm gönderdiğimiz zatı bilmiyor musun?" dediler.

Olay şudur: Yahudiler Muhammed hakkında, "O bizim dinimizi kabul etmiyor; ama namaz kılarken bizim kıblemiz olan Kudüs'teki Mescid-i Aksa'yı kullanıyor" derlerdi veya "Namazda nereye yöneleceğini bilmiyordu, biz ona öğrettik" şeklinde alay ediyorlardı İşte ayette kastedilen eleştiri hikayesi bundan ibarettir.68

Babasının emri üzerine, her gece Sevr mağarasında Peygamberimiz la Hz. Ebu Bekir'in yanında geceler, seher vakti yanlarından ayrılır, Mekke'de gecelemiş gibi, Kureyş müşriki eriyle sabahlardı.

Buhari, Sahih, c.5, s. 13-14, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s.226, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 287.

6- Harise b. Süraka,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 305, 306, Taberi, c. 2, s. 290, İbn Esir, c. 2, s. 378.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 175.

44- Utbe b. Amr,

İbn Sa'd, Tabak atü'l-kübra, c. 8, s. 261-265, İbn Kuteybe, Kitabu'l-maarif, s. 112, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 160, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 281-282, İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1865, Zemahşeri, Keşşaf, c. 2, s. 430, Süheyli, Ravdu'lünüf, c. 3, s. 2 20, İ bn Esir, K amil, c. 2, s. 67, Kurtubi, Tefsir, c. 10, s. 180, Zehebi, Tarihu'l -İ si am, s. 21 7-21 8, E b u'l-F ida, el-Bi dayeve'n-nihaye, c. 3, s. 59, İbn Hacer, el-İsabe, c. 3, s. 648, Halebi, İnşan, c. 1, s. 483.

Habeş Ülkesine İlk Hicretin Tarihi ve İlk Hicrete Katılanlar

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 344, Taberi, c. 2, s. 222, İbn E ar, Kamil, c. 2, s. 76, Zehebi, s. 184, E bu'l-Fida, c. 3, s. 66, Zürkani, Mevahib Şerhi, c. 1, s. 270.

Müslümanlarla müşrikler karşılaştıkları zaman, Allah tarafından, mü'minler müşrikleri az, müşrikler de mü'minleri az ve zayıf görmüşler ve iki taraf da çarpışmaya ısınmış ve isteklenmişlerdi.

Mekke'ye döndüğüm zaman, Resulullah Medine'ye gitmiş bulunuyordu."

Develere ikişer, üçer, dörder kişi nöbetle binmekte idiler.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 109.

3- Ebu Süfyan b. Harb olup, bunlar Peygamberimiz a düşman olmakla birlikte, öteki

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/281-282.

Ey Şeybe b. Rebia!

İşte, ben de onu hicvediyorum:

Hz. Ebu Bekir, Peygamberimiz a:

"Bana haber geldi ki, Muhammed ve ashabı şu ve şu günde Medine'den çıktılar. Eğer bana haber veren doğru söylemişse, onlar bugün şu şu yerdedirler" dedi.

Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 492, İbn Abdilberr, İstiab, c. 1, s. 400, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 76.

'Öldü artık kadıncağız!1 dedim.

5-6. Talha b. Ubeydullah ile Said b. Zeyd'e, Kureyş kervanını gözetleme görevi verildi. 7-8. Haris b. Sımme ile Havvat b. Cübeyr, yolda hayvandan düşüp sakatlandıkları için geri çevrildiler.

Beyhaki, Delail, c. 2, s. 195, Fahru'r-Razi, c. 32, s. 1 72, Muhibbü't-Taberi, c. 1, s. 81, Zehebi, s. 147, Ebu'l-Fida, c. 4, s.565.

157- Haram b. Milhan.

Medine'de Rabbine ibadet ettiğin gibi, Mekke'de de ibadet et!" dediler.

Numan oğullarından:

Müşriklerin Haşim ve Muttalib Oğullarına İçtimai ve İktisadi Ambargo Uygulamaları

Nadr, Mus'ab b. Umeyr'e:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 111, Taberi, c. 2, s. 242, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 85 Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 459, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 311, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 169.

İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 812, İ bn Esir, Usdu'l-gabe, c. 3, s. 165.

6. Ayyaş b. Ebi Rebia,

"Şeyh doğru söylüyor!" dediler.

Peygamberimiz hakkında da:

3- Abdullah b. Revaha,

Güneşten kızgın hale gelmiş ya da ateşle kızdırılmış olan taşa çıplak sırtı bastırıldığı halde, söyletmek istedikleri şeyi, küfür sözünü ona söyletemezlerdi.

Hazin, Tefsir, c. 3, s. 136.

"Ya Rasulallah! Beni bırak, onun boynunu kılıçla vurayım?

"Vallahi, bizim şahsımıza ait malımız yoktur. Bu mallar Ebu Süfyan'a aittir!" diyerek, ne para verdiler, ne de binit!

"Ey Kureyş cemaatı! Vallahi, başınıza bundan; içinde servetiniz, geçimliğiniz bulunan ticaret kervanınızın mubah sayılmasından, yağmalanmasından daha ağır bir iş gelmemiştir.

İbn Hacer, Fethu'l-Bari, c. 7, s. 184, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 79, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 325, Zürkani, Mevahibu'l-ledünniye Şerhi, c. 1, s. 325.

"Bu, gerçek midir?

Amr oğullarından:

Şu cual böceğini de O yarattı!" deyince, Ümeyye b. Halef kızdı.

8- Ebu Seleme b. Abdulesed,

en çok sakınanınızdır" diyen bir dini, nasıl benimseyebilirler, içlerine sindirebilirlerdi?

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/291-293.

Hz. Ali de, Ebu Cehil gibi giydirilen Abdullah b. Münzir'in üzerine:

Müemmel oğullarının kölesi olan kadının boğazını, elleri gevşeyip yanlarına düşünceye kadar sıktı durdu! Ben, kendi kendime:

Nihayet, Peygamberimiz Aleyhisselam, müşriklerden öldürülenlerin atıldığı kuyunun bir tarafında durdu ve onlara:

Orası, Yesrib 'dir.

"Sen atalarının dinini bıraktın da, sonradan sonraya ortaya çıkarılmış bir dine, Muhammed'in dinine girdin hal? Vallahi, sen üzerinde bulunduğun bu dini bırakıncaya kadar seni çözmeyeceğim!" derdi. Hz. Osman da:

Onun uğradığı musibeti görünce, küfür üzerine ölüp gittiğini düşündüm, bu bana üzüntü verdi" dedi.

Yapabileceğinin Haber Verilişi

e) Bakara Suresi'nin 145. ayetinde Muhammed bile uyarılıyor: "Ey Muhammed! Sana bilgi geldikten sonra eğer sen onlara uyarsan, o zaman sen zalimlerden olursun" deniyor. Bu ayetin bu şekilde ortaya konulmasından maksat, muhaliflerin, "Kıbleyle ilgili ayetler Allah'tan olmasaydı, Muhammed nasıl kendini uyarabilirdi! O halde, bunun arkasında Allah vardır" demelerini sağlamaktır.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 129, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 104, Muhibbüt-Taberi, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 86, İbn Seyyi d, U yunu'l -e ser, c. 1, s. 187, D iyarbekri, Hamis, c. 1, s. 324.

"Beytullah'a andolsun ki; mızraklar ve oklarla savaşmadıkça, çoluk ve çocuklarımızı bize unutturacak derecede çevresinde çarpışarak yerlere serilmedikçe, Muhammed'i teslim etmeyiz!" dedi.

Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 4, s. 46, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 134, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 73, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 302, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 52.

Ey Allah'ım! Sabahleyin onları helak et!" diyerek, Allah'a dua ve münacatta bulundu.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Naziye'de konakladığı ve ashabın:

Kurtulmalık Akçelerinin Miktarları ve Bunu Ödemeyecek Durumdakilerden Yazı Yazmayı Bilenlerin Her Birinin Ensar Oğullarından On Çocuğa Yazı Yazmayı Öğretmekle Mükellef Kılınmaları

Vallahi, Muhammed yanınıza çıkmış, sonra da, sizden, başına toprak saçmadık kimse bırakmayıp işine gitmiş! Siz kendinize yapılan şeyi görmüyor musunuz?" dedi.

İbrı İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 63, Taberi, c. 2, s. 231, İbn Seyyid. c. 1, s.136, Diyarbekri, c. 1, s. 303.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/390-391.

Belazuri, Ensab, c. 1, s. 195, İbn Esir, c. 2, s. 69, Halebi, c. 1. S.482.

Vallahi, ya Rasulallah! Ben senin düşmanla çarpışacağını sanmıyor, kervan üzerine gideceğini sanıyordum.

İ bn İ shak, İ bn H işam, Sire, c. 2, s. 2 66, Vak ıdf, Megazi, c. 1, s. 48, Tabe rf, T arfh, c. 2, s. 273, Bey hakf, D e lal lü'n-nübü v ve, c. 3, s. 33-34, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 120, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 247.

163- Kays b. Muhalled.

Bu han, SahıVı, c. 4, s. 263.

"Medine'ye varıncaya kadar, haberimi gizli tut, hiç anma!" dedi.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 305, Taberi, c. 2, s. 290, İbn Esir, c. 2, s. 378.

Vallahi, düştüğü zaman, onu, yem için hurma çekirdeği ufaltan değirmenin altına giden hurma çekirdeklerinin o değirmende döğülürken sıçramasına benzettim.

"Hayır! Vallahi bu sizin için yerinde bir görüş değildir:

Ebu Leheb, yaptığı bu kötülükle de kalmaz, kendi evinden ve komşusu Adiyy b. Hamrau's-SakafT'nin evinden, Peygamberimiz a taş atar dururdu.

1. Ubeyde b. Haris,

'Vallahi, biz, karşılaştığımız kavme omuzlarımızı, arkalarımızı teslim ettik: Onlar bizi nasıl istedilerse öyle öldürdüler! Onlar bizi nasıl istedilerse öyle esir ettiler!

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 342, İbn Sa'd, c. 3, s. 249, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 62, Belazuri, c. 1, s. 161, İbnAbdilberr, c. 4, s. 1589, Zehebi, Siyer, c. 1, s. 294, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 9, s. 293.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 578, İbn Abdilberr, İstiab, c. 3, s. 1282, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 4, s. 406.

Siz isterseniz dönün!" dedi.

Halk da, Peygamberimiz Aleyhisselam da, onu aramaya başladılar.

34- Salebe b. Hatıb,

"Benim için bir ateş yakmışlardı da, ben onun üzerine sürüklenip atılmıştım. O ateşi benim sırt etimin yağı söndürmüştü!" dedi.

Seyer'de Durulup Ganimet Mallarının Mücahidlere Bölüştürülmesi

Ümmü Gaylan ağacı (Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 81).

Sehl b. Huneyf de:

Utbe b. Rebia, içini çekip:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/85-88.

Fahru'r-Razi, Tefar, c. 29, s. 1 89.

İbn İshak. İbnHişam, Sire, c.2, s. 264.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 61, Yakubi, Tarih, c. 2, s. 36, Taberi, Tarih, c. 2, s. 230, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 21 2, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 134, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 135.

"Bana Kureyşilerden haber veriniz?" buyurdu.

"Hayra eresin!" diyerek onun için hayır diledi.

Bu rüya da Atike'nin rüyasına benziyor!

Belazuri, c. 1, s. 195, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 6, s. 248, İbn Hacer, el-İsabe, c. 4, s. 156, Halebi, İnsanu'l-uvun, c. 1, s. 481-482.

155- Ebu AVer b. Haris ,

Yalnız, sen Hanzaliye'nin oğluna git de, onunla bir görüş, konuş.

Abdurrezzak, c. 5, s. 391, Buhari, c. 4, s. 256, Belazuri, c. 1, s. 261, Ebu Nuaym, c. 2, s. 328, Beyhaki, c. 2, s. 474, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 236, İbn Seyyid, c. 1, s. 184, Zehebi, s. 320, E bu'l-Fida, c. 3, s. 184.

Kavmi olan Kureyş müşriklerine karşı kendisini barındırmalarını, korumalarını, kendisine yardımcı olmalarını istemek idi.

Abud'dan Merg'a kadar bir berid,

27- Amir b. Bükeyr .

Hatta, bundan önce Peygamberimiz a karşı onların en şiddetli davrananı bile, bulabildiği en güzel, en yumuşak sözleri kullandı da:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/301-303.

Kureyşlilerden, evlerinde putu bulunmayan, evlerine girerken de, evlerinden çıkarken de ona el yüz sürmeyen kimse yoktu.

Huvaytıb b. Abduluzza der ki:

"Onlar bizimdir!" dediler.

Mücahidlerin Başlarına ve Göğüslerine Alamet Takmaları

Fakat, vallahi öyle bir cemaat gördüm ki, onlar ailelerine dönüp gitmeyi istemeyen, ölmeyi isteyen bir cemaattırlar!

Mahzum oğullarından:

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 209, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 86, Suyuti, c. 1, s. 377.

Beyhaki, Delail, c. 2, s. 415, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 1 35, Zehebi, s. 283, E bu'l-Fida, c. 3, s. 136, Halebi, c. 2, s. 53.

Resulullah Aleyhisselam gelince, senin boynunu vurduracağım!" dedi.

Zühri, Megazi, s. 99, Abdurrezzak, c. 5, s. 390, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 348, Taberi, Tefsir, c. 9, s. 228.

Onlara sıkı bir içtimai ve iktisadi ambargo uyguladılar.

Beni İslamiyete hidayet eden ve işte şu yere sevkeden Allah'a hamd olsun!" dedikben sonra, hak şehadetiyle şehadet getirdi:

O zaman, ikimiz de müşriktik.

Tebbet suresi nazil olunca, Ebu Leheb'in kansı Ümmü Cemil oğullarına:

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 39, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 290, İbn Esir, c. 1, s. 118.

Ebu'l-Bahteri, Kureyş müşriklerinin Haşim ve Muttalib oğulları aleyhinde yazdıkları Sahifeyi bozmak için ayaklanan kişilerdendi.

"Mahzun olma ! Allah bizimledir!

Fakat, işlenmesi gerekli olan emri yerine getirmek için ; ta ki helak olan apaçık bir delilden sonra helak olsun, diri kalan da apaçık bir delilden sonra hayatta kalsın!

Bu hususta Kur'an-ı Kerim'de şu açıklama yapılır

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.1, s. 376, Belazuri, c. 1, s. 235, Yakubi, c. 2, s. 31.

'Eğer onlan azaba uğratırsan, Senin kullarındır. Eğer onlan yarlıgarsan, şüphe yok ki, kudretiyle herşeye üstün gelen, hikmetiyle her yaptığını yerli yerince yapan Sensin Sen!' demişti.

Peygamberimiz ı yalanladılar.

"Yakında o cemaat bozulacak, arkalarını dönüp kaçacaklar!" buyurularak haber verilmiş bulunuyordu.

Beyhaki, Delail. c.2, s. 478, Zehebi, s. 316. Ebu'l-Fida, c. 3, s. 182, Heysemi, c. 6, s. 51.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/317.

Bunlardan başka, Güşem oğullarından:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 257, Belazuri, E nsabu'l-eşraf, c. 1, s. 288, Taberi, Tarih, c. 2, s. 267, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 107, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 116, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 241, Zehebi, Megazi, s. 31, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 256.

Antlaşmalısınınkini göndermedi.

12- Mus'ab b. Umeyr, annesinden ve kavminden korkarak, Müslümanlığını gizli tutar, Peygamberimiz ın yanına gizlice giderdi.

Seni ilk isminle çağırdığım zaman, bana cevap vermiyorsun. Ben de seni bilmediğim birşeyle çağıramam!1 derdi.

Lübeyne Hatuna Yapılan İşkence

Resulullah Aleyhisselam bize ancak bir tek senin hakkında emir verdi" dedi.

"Senden özür dilerim! Ben seni yorulduğum için bıraktım!" dedi. Lübeyne Hatun da ona:

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 248, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 156.

Ey Velid'in babası! Muhammed ve ashabıyla çarpışmayınız. Kendinizle çarpışmış olursunuz!" dedi.

Ebussuud, c. 5, s. 143.

Bunun üzerine, Ebu Cehil ve adamları, Halid b. A'lem'i Ebu Cehil gibi giydirmek istedilerse de, Halid yanaşmadı, kaçındı.

E bu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 293.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 303.

Ben ise, utanır, onu onlardan birine verirdim.

"Ey Ensar cemaatı! Müjdelerim size ki; Resulullah Aleyhisselam selamettedir! Müşrikler öldürüldüler ve esir edildiler!

Vakıdi, c. 1, s. 127, Taberi, c. 2, s. 294, Beyhaki, c. 3, s. 149, İbn Esir, c. 2, s. 136, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 270, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 314.

Esirler arasında bulunan Süheyl b. Amr, Kureyşlilerin hatibi idi. Kendisinin üst dudağı da yarıktı. Hz. Ömer: "Ya Rasulallah! Şu Süheyl b. Amr, Kureyşlilerin hatibidir.

"Ben, en son gelecek olan peygamberin sıfatını, kitablarda yazılı buldum ve sanırım ki, o bizim ülkemizde ba's olunacaktır.

Başlarından geçeni Peygamberimiz Aleyhisselama anlattılar.

Kendisine demir gömlek giydirilip en sıcak günde Remda'da güneşin altında tutulur, vücudunun yağı eritilirdi. Suheyb b. Sinan, bir gün, yanında Habbab b. Eretve Ammar b. Yasir olduğu halde Kureyş müşriklerinin yanlarından geçerken, müşrikler:

"Biz sana iman etmiş, seni doğrulamış, bize getirdiklerinin hak ve gerçekliğine şehadet getirmiş, bu yolda dinlemek ve itaat etmek üzere sana kesin sözler de vermiş bulunuyoruz!

102- Es'ad b. Yezid,

İbn Ebi Şeybe, Musannef, c. 1 2, s. 328, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 358, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1357, Darimi, Sünen, c. 2, s. 135, Beyhaki, Sünen, c. 9, s. 69.

"O mecnun da değildir! Biz delilikleri ve delilik alametlerini, belirtilerini çok iyi biliriz. Onun ne boğulması, ne çarpınıp titremesi, ne de evhamlanması var" dedi.

35- Mutim b. Adiyy.

İbn İshak, İbn Hişam, c.2, s. 304, Vakıdi, c. 1, s. 1 07, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c.1, s. 303, Taberi, Tarih, c. 2, s. 289, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 282, Zehebi, Megazi, s. 46, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 310.

"Melekler alametlidirler. Siz de kendinize birer alamet yapınız!" buyurdu.

Bu işte, benden ve Safvan'dan başka kimse yoktu.

"Vallahi, onları kızdırdığım, bundan daha ağır bir kelime bilseydim, muhakkak onu söylerdim!" dediği de rivayet edilir.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/378.

Aralarında görüşmeye, konuşmaya başladılar.

30- Evs b. Samit.

Burada gereksiz bir tekrar söz konusudur. Bu konuda her n kadar gerçeği yansıtmayan bazı yorumlar yapılmışsa da, bunların ayet denklemiyle hiç alakası yoktur. Örneğin, ünlü müfessir er-Razi Tefsiri Kebir adlı eserinde şöyle bir savunma yapıyor:

Peygamberimiz Aleyhisselam, Zefiran'dan ayrılıp,

Ebu Ümame b. Sa'lebe de hasta bulunan annesini bırakarak Bedir seferine katılmak istediği zaman, dayısı Ebu Bürde b. Niyar:

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 30, 31, Taberi, Tarih, c. 2, s. 294, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 475, Ebu'l- Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 297.

Habib b. Amr b. Umeyr adlarındaki üç kardeş idiler.

Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 110, Buhari, c. 4, s. 239, E bu Davud, c. 3, s. 47, Ebu Nuaym, c. 1, s. 144 Beyhaki, c.2, s. 283, İbn Esir, Usd, c. 2, s. 115, Zehebi, s. 219, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 59.

Peygamberimiz Aleyhisselamın Mücahidleri Saf Nizamına Koyuşu ve Saydırışı, Sevad'ın

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 298, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 107, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 265, Ebu'l-Fida, el-Bidaye vE'n-nihaye, c. 3, s. 305.

Kiminiz de 'O bir kahindir! diyecek.

Vallahi, eğer Muhammed davasında yalancı ise, Araplar içinde bizim adımıza onun hakkından bir gelen bulunur.

İşittiğimize göre, bunları sana Yemame'de Rahman diye anılan bir adam öğretiyormuş!

Haris oğullarından:

"Şöyle şöyle söyleyen sen misin?" dediler.

Medine'ye bir mil uzaklıktaki Ebu İnebe kuyusu yanında vefat etti.

fakat mevlana mesnevisinde kısa özlü bir anlatımla şunu söyler cihadi mantığı anlatabilmek için:BAHÇIVAN;BAHÇEYİ GÜZELLEŞTİRMEK İÇİN BUDAMAK ZORUNDADIR...

Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 193, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 103, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 4, s. 565.

Bunun üzerine, Sa'd b. Muaz:

'Ya işte böylece devam edersin, ya da Muhammed'in dininden ayrılırsın!' derdi.

İbn Abbas'ın bildirdiğine göre; "O gün , Müslümanlardan birzat, önündeki müşriklerden bir adamın arkasından koşarken, onun üzerinde birdenbire bir kırbaç darbesi işitti ve bir süvarinin de:

'Seni meleklerden şerefli bir melek esir etti!

Vallahi, o ancak yedi gece yaşadı.

Halkı Peygamberimiz ın başına toplattılar.

Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 110, Ebu Davud, c. 3, s. 47, Ebu Nuaym, c. 1, s. 144, İbn Esir, c. 2, s. 115, Zehebi, s. 219.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 277, Taberi, Tarih, c. 2, s. 279, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 72, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 254, Zehebi, Megazi, s. 36, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 273.

c)Bakara Suresi'nin 144. ayetinde, kıble değişikliği için çok ilginç bir gerekçe öne sürülüyor. Özetle, "Ey Muhammed! biz, senin kıble değişikliğiyle ilgili bir an evvel ayet insin, kıblemiz Kabe olsun yolunda içindeki sıkıntılarını sabırsızlığını anlıyoruz biliyoruz. Bu nedenle, sizin kıbleniz bundan böyle Mescid-i Aksa değil de; Mescid-i Haram'dır" deniyor. Burada, kıble değişikliğinin bir diğer nedeni, Muhammed'in buna çok istekli olması ve bunun sonucu, Allah'ın ona acıyıp böyle bir değişikliğe gitmiş olması olarak gösteriliyor. Demek ki, Allah katında diğer insanlar önemli değil; onun için önemli olan sadece Muhammed'in şahsıdır. Bakara Suresi'nin 143. ayetinde bu durum net olarak dile getirilmiştir.

Peygamberimiz Aleyhisselamın zevcesi Hz. Ümmü Seleme, akrabası olan Velid b. Velid hakkındaki mersiyesinde şöyle demiştir:

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 86.

29- Ebu Mahşiyy Süveyd b. Mahşiyy.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Ebu'l-Yeser'e:

Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 3, s. 354.

Belazurf, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 148, İbn Hazm, Cemhene, c. 1, s. 11 5-116.

Nitekim, Velid b. Mugire:

Pazartesi sabahına kadar orada kaldılar.

Mazin b. Neccar oğulları ve müttefikien'nden:

İslamiyet aramızdaki akrabalık bağlarını kesmiştir!" dedi.

İbn Kayyım, Zadü'l-mead, c. 2, s. 52.

22. Muhammed b. Abdullah b. Cahş.

24- Muhriz b. Nadla,

Halbuki ben Muhammed'im ."

Enfal: 48.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 127, Taberi, c. 2, s. 244, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 177, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 325, Halebi, c. 2, s. 194, Zürkani, Mevahib Şerhi, c. 1, s. 323.

Abdullah b. Mes'ud'un Kabe'de Açıktan Kur'an Okuyuşu ve Dövülüşü

Çünkü orada yanındakilerin hiçbirine zulmetmeyen bir kral vardır. Hem, orası bir doğruluk ülkesidir.

İbn Sa'd, c. 3, s. 233, Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 404, İbn Mace, Sünen, c. 1, s. 53, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 349, EbuNuaym, Hilye, c. 1, s. 1 40, Beyhaki, c. 2, s. 281, İbn Abdilberr, c. 4, s. 1864, İbn Esir, Usd, c. 7, s. 152, Zehebi, Tarih, s. 21 8, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 58.

Vallahi, onu bulsaydım, sutaşı kendisinin ağzına vuracaktım!" dedi.

Okuyarak Çadırından Çıkışı

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 298, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 11 6, Taberi, Tarih, c. 2, s. 286, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 306.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/186-189.

Ebu Fükeyhe'ye, Abduddar oğulları işkence yaparlardı.

5- Türban'a vardı. Turhan'dan sonra,

İbn Hacer, el-İsabe, c. 2, s. 244, Alaüddin Ali, Kenzu'l-ummal, c. 10, s. 403.

Kureyş müşrikleri; Peygamberimiz hakkında uydurdukları şeyleri kendileriyle buluşan insanlara böylece söylemekle, Peygamberimiz ın işini, yani İslamiyeti de bütün Arap kabilelerine duyurmuş, yaymış oluyorlardı.

"Daha ne istersin?!" buyurunca, Ebu Leheb:

"Mekke ciğerparelerini size atmış demektir!" buyurdu.

Mun sarartan Zati Eczal'e kadar bir berid,

12- Amir b. Rebia'nın zevcesi Leyla Hatun,

Defler çaldırarak, Müslümanları yeren şiirler okutarak yola çıktılar.

Enfal: 45-47.

36- Amr b. İyas,

"Benimle alay etme! Ben senin yanında senden başkasını göremiyorum . Bana haber verildi ki, arkadaşın beni hicvetmiş.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 228, Belazuri, c. 1, s. 261, Kadı lyaz, c. 1, s. 292, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 238, Kastalani, c. 1, s. 81, Diyarbekri, c. 1, s. 328.

Haysuman:

İbn Sa'd, Tabakat, c. 5, s. 14, Buhari, Sahih, c. 4, s. 30, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 22, Zehebi, Megazi, s. 91, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 299.

Çarpışmada kimin yenileceğini gözetliyor, yenenlerle birlikte biz de yağmalayalım diye bekliyorduk.

Suyuti, Düıru'l-m ensur, c. 4, s. 132.

15. Malik b. Amr,

İbn Esir, Nihaye, c. 2, s. 363.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 341, Belazuri, Ensab, c. 1, s. 195, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 55, İbn E ar, Kamil, c.2, s. 69, Muhibbüt-Taberi, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 117, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ye'n-nihaye, c. 3, s. 58.

4. Ümmü Kays binti Mıhsan,

O halde, seni gönderdiği şeylerle göndermiş olan Rabbinden dile de:

Kureyş müşriklerinin kervanlarını korumak üzere gelmekte oldukları haberi alınınca, Peygamberimiz Aleyhisselam durumu ashabına duyurdu ve Müslümanları müşriklerle çarpışmaya hazırlamak istedi:

Vallahi, biz hiçbir zaman ona inanmayız, onu tasdik etin eyiz!

19- Saib b. Ebi Hubeyş,

Beni rahatsız edince de, üzerine ayağımla bastım, onu koparıp attım!

Göreceksin pek yakında beni atlı olarak karşında!

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 284, Zehebi, s. 39.

Ayyaş b. Ebi Rebia Hz. Ömer'in teklifine yanaşmayıp ille de onlarla gitmeye kalkınca, Hz. Ömer:

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 76, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 57, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 281.

Müşrikler Peygamberimiz la Hz. Ebu Bekir'i Sevr dağında ve mağarasında bulamayınca, umutları kesilmiş olarak geri döndüler.

"Muhammed'e haber salınız da, onunla konuşunuz, tartışınız; ta ki mazur görülesiniz, kınan-mayasınız!" dediler ve Peygamberimiz a:

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 567, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, t 1, s. 293.

'Eğer üzerimde borç olmasa, yanımda da geçindirilecek çoluk çocuk bulunmasa, muhakkak çıkar gider, Muhammed'i öldürürdüm!' dedin.

"Abdullah b. Revaha'nın sözünü kabul buyuracak!" demekte idiler.

"Ey Ayyaş! Vallahi, kavmin seni aldatmak, dininden döndürmek istiyorlar. Onlardan kork!

Hunas oğullarından:

İslam mücahidlerinin Bedir seferinde 70 develeri vardı.

65- Tufeyl b. Malik,

Amir b. Füheyre gecenin sonuna doğru sağmal koyuna seslenir, onu alıp ötekilerle birlikte mağaranın önüne götürürdü.

"Ya Rasulallah! Bir adam Allah yolunda çarpışmak ve aynı zamanda dünya mallarından birşeyler de elde etmek isterse, buna ne buyurulur?" diye sordu.

Ma'lat'tan Üseyl'e kadar da bir berid olmak üzere, 7 beridliktir.

Ebu Süfyan b. Harb:

Gelen haberin bizi sevindirdiği bir sırada, Ebu Leheb iki ayağını şerle sürüyerek geldi ve çadırın bir tarafına oturdu.

İbn Sa'd, Tab akatü 'l-kübra, c. 4, s. 15, Vahi df, E sbabu 'n-n üzül, s. 162.

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 35, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 400, Buhari, Sahih, c. 4, s. 184-185, c. 5, s. 2, 3, Zehebi, Siyeru a'lami'n-nübela, c. 1, s. 203, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 258-259.

"Siz şimdi yeryüzüne dağılın

E b u N uaym. Delail ü'n-nübüvve, c. 1, s. 193, E bu 'I-Fi da, Tefsir, c. 4, s. 565, K asta lanf, M eva hibu'l -ledün niye, c. 1, s. 6 2.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 267, Taberi, c. 2, s. 274, Beyhaki, c. 3, s. 34, İbn Esir, c. 2, s. 1 20, İbn Seyyid, c. 1, s. 247, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 262.

'Yanındakilerle birlikte, amcanın oğlu ile uğraşmaktan vazgeçip, bugün geri dönecek misin?' diye sor!' dedi. Hemen gittim.

"Kardeşinize, dinini iyice öğretiniz!

14- Süfyan b. Beşr ,

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 249, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 159, Ebu Nuaym, Hilye, c. 1, s. 140, Zehebi, Siyer, c. 1, s. 294.

Esirlerden Ebu'l-As b. Rebi1 ve Velid b. Velid de, kendilerine aynı şekilde yapıldığını söylerler.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 282, Taberi, TarıTı, c. 2, s. 220, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 65, İbn Seyyid, Uvunu'l-eser, c.1, s.100.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 358, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1358, Tirmizi, Sünen, c. 4, s. 162, Darimi, Sünen, c. 2, s. 136.

Müşriklerden Asim b. Ebi Avf:

"Hani, bir zamanlar o küfredenler seni tutup bağlam alan, yahut öldürmeleri, ya da zorla sürüp çıkarmaları için sana tuzak kuruyorlardı.

Nadr, yanındaki adama:

5) Muhammed henüz Medine'ye gelmeden, Abdullah bin Selul'un Medine halkının başına geçmesi için tüm hazırlıklar yapılmıştı Hatta onun tacı, cübbesi bile hazırlanmıştı. Muhammed'in Medine'ye gelişiyle bütün dengeler altüst oldu ve Abdullah'ın başa geçmesi engellendi. İşte Muhammed'le Yahudiler arasındaki sorunların ve meydana gelen savaşların asıl önemli nedeni bu yönetim mücadelesinde yatıyor. Sağlam hadis kaynaklarında geçen şu olay çok önemlidir: Üsame bin Zeyd şöyle anlatıyor:

İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 6, s. 248.

Müşriklerin Mekke'de ve Bedir'deki Duaları

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 275-276, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 64-65, Taberi, Tarih, c. 2, s. 279, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 65-66, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 1 24, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, t 1, s. 253-254, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3. s. 270.

Kendisine 'Seni öldüreceğim!' dediğim zaman, bana:

"Kureyşilerden, gelirlerken, yolda onlardan ayrılıp geri dönen kimseler oldu mu?" diye sordu.

Nahl:106.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 234-235, Zehebi, Tarıhu'l-İslam, s. 147.

Beni bundan daha büyük bir odaya koydular. Bakınca, orada Resulullahın vasfı ve resmi ile, arkasında yer alan Ebu Bekir'in vasfını ve resmini gördüm.

4- Ebu Huzeyfe'nin zevcesi Sehle Hatun,

1- Utbe b. Rebia,

Peygamberimiz Aleyhisselam, ganimet malları arasından Ebu Cehil'in devesini, safiyy olarak aldı.

Bunun üzerine, Peygamberimiz Aleyhisselam, Müslümanları çağırıp, bunu onlara anlattı:

51- Abdullah b. Humeyd,

Kureyş müşrikleri birbirlerini Peygamberimiz in ashabına işkence yapmaya kışkırttıkları zaman, her kabile kendi aralarında bulunan Müslümanlara işkence etmeye ve onları dinlerinden döndürmek için zorlamaya başladılar.

13- Secsec'e indi ki, burası Revha kuyusudur.

"Ya Rasulallah! Onu esir edebilmek için, ne bundan önce, ne de bundan sonra hiç görmediğim bir zat bana yardımda bulundu. Onun şekil ve şemaili şöyle şöyle idi!" dedi.

77- Abdullah b. Süheyl,

Kendisinin başucunda.

Üçüncü rüzgarda İsrafil Aleyhisselam 1000 melekle gelip Peygamberimiz Aleyhisselamın solunda yer aldı.

Kureyş müşrikleri, Cumah oğullarından Umeyr b. Vehb'i, Müslümanların sayılarını ve yanlarında bulunan şeyleri tahmin etmekle göreviendirip gönderdiler.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 14, Buhari, Sahih, c. 4, s. 30, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 22, Zehebi, Megazi, s. 91, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ye'n-nihaye, c. 3, s. 299.

"Eğer sen beni tavaftan men edersen, ben de vallahi sana daha ağırını yapar, senin Medine'deki Şam ticaret yolunu keserim!" diyerek bağırışını Ebu Cehil henüz unutmamış bulunuyordu.

'Ey kardeşimin oğlu! Bana haber ver: Kureyş halkının işi nasıl oldu?1 diye sordu.

Kendisinin bazan Bilal-i H abeşi ile birlikte bir urgana bağlanarak çocuklar tarafından çekilip işkence yerlerine götürüldüğü görülür bazan da ne söylediğini bilemeyecek kadar işkenceye tutulduğu olurdu.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 14 Taberi, Tarih, c. 2, s. 20, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvvie, c. 2, s. 476.

Atlarının alınlarında, sarkan perçemleri vardı.

Taberi, Tarih, c. 2, s. 286.

Ona ne malı yarar verdi, ne de kazandığı!

Sen babalara, atalara dil uzattın!

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 21 6, Tirmizi, Sünen, c. 5, s. 325, Nesai, Sünen, c. 6, s. 2, Taberi, Tefsir, c. 17, s. 172,

59- Malik b. Sabit b. Nümeyle,

19- Süca'b. Vehb,

İstedim ki; benim en son anım, seninle olan an, tenimin senin tenine değdiği an, seni öptüğüm an olsun!" dedi.

Nadr b. Haris, Ümeyye b. Halef ve E bu Cehil (Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 142).

Abdurrezzak, Musannef, c. 5, s. 390.

Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 110, Buhari, c. 8, s. 56, Ebu Davud, c. 3, s. 47, Ebu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c. 1, s. 1, s.144, İbn Esir, Usd, c. 2, s. 115.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 212, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 212, İbn Kayyım, Zadü'l-mead, c. 2, s. 52, İbn Hacer, Fethu'l-Bari, c. 4, s. 275, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 74, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 302.

Peygamberimiz Aleyhisselam, hiç cevap vermeyip sustuktan sonra, kalkıp kapalı bir yere girdi.

"Allah'ım! Köpeklerinden bir köpeği onun üzerine sal!" diyerek aleyhinde dua etti.

Şeybe:

8- Amr b. Ebi Süfyan,

1) Muhammed, Medine'ye geçip oradaki Yahudilerle barış sözleşmesini onayladıktan sonra çok kısa bir zamanda, hicretten yaklaşık onyedi ay sonra miladi 624'te, Abdullah bin Cahş komutasında on-oniki kişilik bir silahlı grubu, kendince asayişi temin maksadıyla Batn-i Nahle denilen bölgeye gönderiyor. Aylardan "Recep" ayıdır. Bu grup oraya varınca dört kişilik bir Mekkeli ticaret kafilesiyle karşılaşıyor. Bu dört kişi, o silahlı Müslümanları görünce korkuyorlar ve kalkıp birbirlerini tıraş etmeye başlıyorlar. Tıraştan gayeleri, kendilerinin, "umre" ibadetinden henüz çıktıklarını, dolayısıyla hiçbir kötü niyetlerinin olmadığını vurgulamak. Daha doğrusu, bu tıraş eylemiyle Müslümanlara barış mesajı vermek istiyorlar. Ama maalesef istenen olmuyor ve korktukları başlarına geliyor: Müslümanlar onlara saldırıp Hadremioğlu Amr'ı öldürüyorlar. Osman ve Hakem adlarında iki kişiyi de esir alıyorlar. Nevfel adında dördüncü şahıs ise kaçmayı başarıyor. Müslümanlar ayrıca onların bütün mallarına el koyuyorlar. Bu menfur olayın işlendiği ay "Recep" ayıydı ki, öteden beri Arapların geleneğinde bu ayda savaşmak kesinlikle haramdı. Hatta bir insan bu ayda kendi babasının katiliyle karşılaşsa, asla ona dokunmayacaktı. Ama ne yazık ki, Müslümanlar hem sebepsiz ve suçsuz olarak o adamı öldürdüler, hem de böyle bir ayda cinayet işleyip barışa gölge düşürdüler ve artık bu olaydan sonra telafisi imkansız olan bir belanın kapısını açmış oldular. Müslümanlar tarafından recep ayında meydana gelen bu olay, bölge insanları tarafından nefretle karşılandı. Özellikle Mekke halkı infiale geldi. Hatta öldürülen Amr'ın kardeşi Amır, Mekke sokaklarına çıplak çıkıp feryat ediyordu.

Kimine sahtiyan vesaire düştü.

"Ey habis! Bana olan nisbetin nerede kaldı?!" dedi.

2) Eğer onlar Müslüman olmayı kabul etmezlerse, onları cizye vermeye davet et! Onlardan cizye vermelerini iste

"Eğer Kureyş kavmi sizi sarar, kuşatırlarsa, onlan oka tutunuzu Onlar sizi sarıp kuşatmadıkça, kılıçlarınızı sıyırmayınız!" buyurdu.

"Allah, onun hakkındaki duamı kabul buyurdu" dedi.

Bedir Savaşında Bulunmayan Bazı Müslümanların Peygamberimiz Aleyhisselamı Karşılayıp Zafer

Müşrikler Mekke'de, böyle kavim ve kabilesi ve kendilerinin koruyucuları bulunmayanları, dinlerinden döndürmek için, öğlenin en sıcak saatlerinde Remda'da işkenceye uğratmaktan geri durmadılar.

Haris b. Hazeme ile nöbetleşe binmekte idiler.

Ey Ümeyye b. Halef!

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 297, Taberi, Tarih, c. 2, s. 286.

"Demek sen Haşim oğullarına yiyecek götürüyorsun ha?!

'Doğru söyledin! Bu, semadan gelen üçüncü imdaddandır!1 buyurdu."

"Kendisi doğru yolda olmadığı halde, BeniZührelere doğru yolu göstermiştir!" buyurdu ve:

"Vallahi, korktuğun için, sana öyle geliyor!" dedi.

40- Mikdad b. Amr,

Peygamberimiz da, vazifesinin esasını ve gayesini şöyle açıklamışlardır: "Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammed'in de Resulullah olduğuna şehadet getirinceye, namazı kılıncaya, zekat verinceye kadar, insanlarla savaşmak bana emrolundu. Onlar bunları yapınca, Müslümanlık hakkının gerektirdiği cezalar hariç olmak üzere, canlarını, mallarını elimden kurtarırlar."

Vurma sırası Hz. Ali'ye gelince, onu omuzundan göğsüne doğru kılıçla çaldı. Zırhını enlemesine biçti!

Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 404, İbn Mace, c, 1. s, 53, Hakim, c. 3, s. 284, Ebu Nuaym, Hilyetü'l-e'vliya, c. 1, s. 149, İbn Abdilberr, c. 1, s. 179, İbn Hazm, s. 54, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 74, Zehebi, Tarih, s. 217-218, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 58.

Ensardan olan şehitler

Buhari, İman 17; Müslim, İman 36, (22);

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 444, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 88, Zehebi, Megazi, s. 71, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 289.

Ey Allah'ın Peygamberi! Onlar da seni bizim kadar çok severler.

"Yüce Allah, onları sizin için kardeşler; ve Medine'yi de, emniyet ve huzur bulacağınız bir yurt kıldı!" buyurdu.

100- Mes'ud b. Halde.

Sen beni dinle de, kadını şimdi geri çevir!

Onlar da Mus'ab'ı tutup hapsettiler.

İbnSa'd, Tabakat, c.3, s.233, Ahmedb. Hanbel, c. 1, s.404, İbn Mace c.1, s. 53, Hakim, c. 3, 284, Ebu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c. 1, s. 149, İbn Abdilberr, c. 1, s. 179, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 74, Zehebi, Tarih, s. 217. Ebu'l-Fida, c. 3, s. 58.

Ey Ebu Cehil b. Hişam!...' diye isimlerini birer birer sayarak seslendi ve:

58- Cumah oğullarının müttefiki ,

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 186.

Mücahitlerden, kendilerine esir teslim edilenler de, Şukran'a bahşiş verdiler.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 119, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 172.

Yakubi, Tarih, c. 2, s. 36, Ebu Nuaym, c.1, s. 295, Zehebi, s. 283.

162- Süraka b. Amr.

Diğer Kureyş müşrikleri de:

Kendisinin geri dönmek istememesi, halka baş olmak içindir! Azgınlıktır!

Ahmed b. Hanbel, c. 3, s. 219, Müslim, c. 3, s. 1404, Ebu Da\ud, c. 3, s. 58.

"İşte, çarpışmanın usulü böyledir!

Hac mevsiminde, halkın gelip geçeceği yollara dikildiler.

"Eğer kurbanlık diye ayırmamış, anmamış olsaydık, dileğinizi yerine getirirdim" buyurmuştur.

Hz. Ebu Bekir hemen kalkıp Peygamberimiz ın önünde durdu ve ağlayarak, "Yazıklar olsun size! Siz bir adamı 'Rabbim Allah1 diyor diye öldürecek misiniz?" deyince, Peygamberimizin üzerinden ayrıldılar.

Bilal-i Habeşi, o halde, yine;

"Resulullah Aleyhisselam seni öldürmekten bizi nehy buyurmuştur!" dedi.

Ümmü Cemil:

İsterseniz ben yarın da gider, onlara bir o kadar daha Kur'an dinletebilirim!" dedi.

Ahmed b. Hanbel, c. 2, s. 237, Buhari, c. 2, s. 158, Müslim, c. 2, s. 952, Ebu Nuaym, c.1, s. 273, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 160, Ebu'l-Ferec, c.1, s. 199.

"Ey Abduşşems'in babası! Haydi, sen söyle! Ne diyelim!" dediler.

"Benim şu sıradan insanlarla bir tutulacağım bu dine yuh olsun!" demekten kendisini alamam işti r.

Utbe ve Şeybe de:

Peygamberimiz ın ne zaman Mekke'den çıkıp Medine'ye gideceğini, Hz. Ali, Hz. Ebu Bekir ve Hz. Ebu Bekir'in ev halkından başka, hiç kimse bilmiyordu.

"Onlar, Müslümanların üstün kişilerindendir!" buyurdu.

İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 115.

Umeyr b. Vehb Bedir'de kamından kılıçla yaralanarak ölüler arasına düşmüş, ölmüş sanılarak bırakılmıştı.

"Acaba Ebu Cehil ne yapıyor? Kim gidip bir bakar?" buyurdu.

"Ya Rasulallah! Allah yolunda çarpışmak nedir? Kimi kızarak, kimi hamiyetinden dolayı çarpışıyor?" diye sordu.

Müşrik ulularından kimi, bu ve benzeri ayetlerde sıralanan kötülüklerin tümünü, kimisi de bir kısmını kendisinde bulup gocunmakta; bu kötülüklerle teşhir edile edile, bir gün gözden düşebileceklerinden kaygılanmakta ve tedirgin olmakta idiler.

"Sevininiz ey Ammar ailesi !"

Ebu Leheb ile Karısının, Oğullarını Peygamberimiz ın Kızlarından Ayırmaları

Biz yarın sabah karşılaşırsak, kimlerin öldürüleceği görülecektir!" dedi.

"Vallahi, benim onun hakkında, sizin daha düşünmediğiniz, dile getirmediğiniz bir görüşüm var!" dedi.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 112, Taberi, Tarih, c. 2, s. 286.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/335-336

Atılan taşlarla, onun da başı ağır şekilde yarılmıştı.

Muhammed'in öldürüldüğünü, bu devesinden anlıyoruz!

Utbe b. Rebia'nın, Şeybe b. Rebia'nın ve Velid b. Utbe'nin öldürülmeleri de, sizi korkutmasın!

91- Sehl b. Kays,

"Sabahınız hayrola!" diyerek Cahiliye devri selamı ile selam verdi.

Herkabilederviçlerinde ileri gelenlerde bulunan-silahlı, elleri kılıçlı gençler, mağaraya yaklaştılar.

"Ey Allah! Ammar ailesinden hiç kimseye Cehennem azabını tattırma!" diyerek dua etti.

Hz. Ebu Bekir:

İkisi de, ayakta duramayacak derecede birbirlerini yaraladılar.

Bir de, müşriklere baktı: onlar 1000'di ve daha da çoktu.

Taberi, Tarih, c.2, s. 267, İbn Hazm, s.1O7, İbn Esir, c. 2, s. 11 6, İbn Seyyid, c. 1, s. 241.

34- Sa'd .

Peygamberimiz Aleyhisselam, Ensan da konuşturmak isteyerek:

28- Nevfel b. Abdullah b. Kavkal.

"Anladım ki, yakında bir çarpışma olacak!" demiştir.

Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 224, Diyarbekıi, Hamis, c. 1, s. 317.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 31, İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 812, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 3, s. 165.

Birbirinizle çekişmeyiniz. Sonra, korku ile zaafa düşersiniz, rüzgarınız kesilir, elden gider.

O gece geçip sabaha çıkınca, Yüce Allah, Zinnire Hatunun gözünü geri çevirdi, gördürdü. Kureyş müşrikleri:

Siz, geçici dünya malını arzu ediyorsunuz! Allah ise, sizin için, ahireti ister.

Her şeyden önce kendilerine saldırı düzenlenen o kırk kişi masum ve silahsızdı. Kaldı ki Müslümanlar, bir ay önce onlardan Amr adında birini öldürüp iki kişiyi de esir almışlardı ve bu menfur olay da Recep ayında olmuştu . Yani, Müslümanlar bir kere zaten haksız durumdaydı. Hal böyle olunca, Muhammed'in bir daha saldırıya geçmesi elbette ki tasvip edilemezdi. Bir de, eğer o insanların niyetleri kötü olsaydı, bu kadar servetle gelip Muhammed ve arkadaşlarının yakınından geçebilirler miydi? Bütün İslami yazarlar nezdinde, Bedir Savaşı'na tek sebebi, Muhammed ve arkadaşlarının o kırk kişiye düzenledikleri saldırıdır. İşte Müslümanlarla müşrikler arasında meydana gelen savaşların önemli sebeplerinden biri budur. Az önce açıklandığı gibi bu savaşta saldırgan olan taraf Muhammed ve arkadaşlarıdır. Bu, zaten İslam tarihinde bu şekliyle geçiyor. Fazla kaynağa hacet yoktur. Çünkü belirtildiği gibi, Enfal Suresi'nin 7. ayeti bunu çok net bir biçimde açıklıyor ve kabul ediyor.

Peygamberimiz Aleyhisselam, rüku etti, iki secdeyi de yaparak selam verdi ve:

Abdurrezzak, Musannef, c. 5, s. 384-384, İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 203.

Siz geri dönünüz!" demişti.

"Ya Rasulallah! Bak; ağacı çok bir vadi bulup onları oraya soktuktan, ağaçları tutuşturduktan sonra, ateşin içine at, yak onları!" demişti.

2- Mekke şehri, İlahi Mabed olan Kabe'si ile, Arap ülkesinin biricik dini merkezi olup, her yıl oraya hac mevsiminde hac için, diğer zamanlarda da umre için, her taraftan akın akın gelinirdi.

Bunun üzerine, müşrikler Hz. Ali'yi azarladılar ve tartakladılar; Kabe Mescidine götürüp bir süre hapsettikten sonra, bıraktılar.

Ashabdan Zeyd b. Erkam, Enes b. Malik ve Mugire b. Şube'nin Peygatm berim iz dan rivayetlerine göre;

Bu iş muhakkak tamamlanacaktır!

46- Ebu Dayyah b. Sabit,

4- İbn Gaytala Haris b. Gays,

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 235.

Habeş ülkesi, hicret için, Peygamberimiz ın en hoşuna giden yerdi.

Suikast Hadisesinin Kur'an-ı Kerim'de Anılışı

Peygamberimiz Aleyhisselam; Kureyş müşriklerinin ulularından yirmidört kişinin cesetlerinin birara-da kaldırılmasını emir buyurdu da, onlar Bedir kuyularından pis bir kuyuya atıldılar. Böylece, pis kuyu yeni pislikleri de içine almış oldu.

'Ey Abdulilah!1 diye seslendi.

Hz. Aişe'nin bildirdiğine göre; Peygamberimiz Aleyhisselam Bedir'e doğru yola çıkıp Harretü'l-Vebere'ye varınca, bir adam gelip yetişti ki, kendisi güçlülüğü ve cesaretiyle tanınırdı. Ashab, onu gördükleri zaman, sevindiler.

Feryad eden kadınlar ve çocuklarla karşılaştık. Onlara:

28- Ebu Ata Abdullah b. Ebi Saib,

İbn İsfıak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 272-273, Vaki di, Megazi, c. 1, s. 49, İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 1 5, Ta ben, Tarih, c. 2, s. 277, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 44, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 122, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 252, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 268.

Ental: 17.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 305, Taberi, c. 2, s. 290.

Sevr dağının üzerine çıkıp da, mağaranın kapısının üzerinde gerili örümcekağını gördükleri zaman, müşriklerin işleri karıştı:

Amr b. Avf oğulları Peygamberimiz Aleyhisselama geldiler, Amr b. Ebu Süfyan 'ı kendilerine vermesini istediler. Onun karşılığında adamlarını serbest bırakacaklarını bildirdiler.

4- Nadrb. Haris ,

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/349-358.

Allah'ın ve Resulünün, Rabbinizin size va'd ettiği şeyi siz hak ve gerçek buldunuz mu? Bulmuş bulunuyorsunuz, değil mi? Ben, Rabbimin bana va'd ettiği şeyi hak ve gerçek buldum!

Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 109, Buhari, c. 8, s. 56, Belazuri, c. 1, s. 176, Yakubi, c. 2, s. 28, Ebu Nuaym, c. 1, s. 144, Beyhaki, c.2, s. 283, İbn Esir, c.2, s. 115, Zehebi, s. 219, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 60.

7- Avf b. Haris,

'Sen Harem halkından mısın?' diye sordular.

119- Umare b. Hazm,

Kureyş'in ileri gelenlerinden Süheyl b. Amr:

Haris b. Amir b. Nevfel, 1000 miskal altınla,

Bilal-i Habeşi ise, bu bela içinde:

18- Safra yakınına vardı.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/309-311.

23- Mikdad b. Aımr ; Müslümanlığını açıklamaktan çekinmeyen ve dininden döndürülmek için müşrikler tarafından demir gömlek giydirilip Remda'nın şiddetli sıcağı altında tutularak vücudunun yağı eritilecek derecede ağır işkencelere uğratılan Müslümanlardandı.

Aiz oğulları ve müttefiklerinden:

Bedir savaşında bulunanlardan Ebu Useyd Malik b. Rebia da:

Öldükten sonra da, diriltiIecekmişsiniz ve sizin için, içinde sizi yakacak bir ateş olacakmış!?" diyerek alay etti.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 278, Vakıdi, Megazi, c.1, s. 57, Taberi, Tarih, c. 2, s. 280, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 484, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 271.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 144, Abdurrezzak, Musannef, c. 5, s. 348, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 305.

2- Zübeyr b. Avvam,

Sen onların tekliflerinden hiçbirini kabul etmedin!

Taberi, Tarih, c. 2, s. 221, Haki m, Müstedrek, c. 2, s. 622, Beyhaki, Delailü'n-nübü we, c. 2, s. 2 85, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 193, Zehebi, Tarıhu'l-İslam, s. 184, İbn Haldun, c. 2, ks. 2, s. 8.

Kureyş Müşriklerinden Ayrılıp Geri Dönenler

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 122, İbnSeyyid, c. 1, s. 176, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 174.

5. Abdullah b. Süraka,

Müşriklerden kimisi bundan sevinç, kimisi de üzüntü duymakta; üzüntü duyanları, "Bakınız! Sahifeyi yazan Mansur b. İkrime nasıl felakete uğradı!" demekte idi.

Bunun üzerine, Abdullah b. Mes'ud onu aramaya gitti ve buldu.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 280, Taberi, Tarih, c. 2, s. 281, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 81, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 126, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 257, Zehebi, Megazi, s. 37, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 284.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/356-358.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/370-372.

"Bırakınız adamı! Şı'b'daki akrabalarına iyilik etmiş!

16- Süheyl b. Beyza,

Amir oğullarından Süheyl b. Amr, Kudeyd'de 10 deve kesti.

Vakıdi, c. 1. s. 71-72, İbn Sa'd, c. 2, s. 14, Diyarbekri, Tarihu'l-hamis, c. 1, s. 378.

Peygamberimiz müşrikler tarafından Mekke'den çıkarıldığı, çıkmak zorunda bırakıldığı zaman, Hz. Ebu Bekir

Tenadıb; Mekke'ye on mil uzaklıktadır (Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 4, s. 190).

Sa'lebe oğullarından:

Abdurrezzak, Musannef, c. 5, s. 384, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 204.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 200-201, Belazuri, E nsabu'l-eşraf, c. 1, s. 123-124.

Ubade b. Samit der ki:

54- Münzir b. Kudame,

Kamusu'l-muhit, c. 2, s. 316, Seyyid Şerif, Ta'rifat, s. 74-75.

Onlardan bir adamın eline bir ekmek kırığı düşmezdi ki, onu ikram olarak bana vermesin!

İbn Sa'd, c. 1, s. 229, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 482, Muhibbüt-Taberi, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 94, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 182, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 182, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 53, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 81.

O sırada, Yüce Allah, gökten yağmur yağdırdı. Vadiden seller aktı. Müslümanlar kaplarını doldurdular, abdest aldılar, guslettiler. Hayvanlarını suladılar.

, Resulullah ikinin ikincisinden ibaretti.

Ebu Cehil, Zinnire Hatun ve benzeri Müslümanlar hakkında:

Şimdi, ne dilersen, dile!

Mağaranın içini temizleyip yukarı çıkınca, içindeki delik deşikleri gidermediğini hatırladı.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s.81, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 257, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c.3, s. 284, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 84.

Allah katından getirip tebliğ etmiş olduğu şeyleri kabul etmelerini istemek,

"Bir daha kafirler seni yakalayıp suya batırırlar ve sana 'Şöyle şöyle söyle!' derler ve bu işkenceyi tekrarlarlarsa, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 160, Zemahşeri, Keşşaf, c. 2, s. 430, İbn Esir, Kamil, c. 2, s.67, Kurtubi, Tefsir, c. 10, s.180, İbn Hacer, el-İsabe, c. 3, s. 648, Halebi, İ nsanu'l-uyün, c. 1, s. 483.

67- İyas b. Bükeyr,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 61, Taberi, Tarih, c. 2, s. 230, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, e I-Vefa, c. 1, s. 213, İbn Esir, Kam il, c. 2, s. 91, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 283, E bu'l-Fida, c. 3, s. 136, Halebi, c. 2, s. 53.

49- Haris b. Numan,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 339, Taberi, Tarih, c. 2, s. 220, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 66, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 100, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 57, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 1, s. 478.

"Ey Muhammed! Biz senin yüzünün göğe doğru çevrilmekte olduğunu görüyoruz. Hemen seni, hoşlanacağın bir kıbleye döndürüyoruz. Artık bundan böyle namazda yüzünü Mescid-i Haram tarafına çevir siz de nerede olursanız olunuz yüzlerinizi o tarafa çeviriniz. Hiç şüphe yok ki, Ehl-i kitap onun gerçek olduğunu çok iyi bilirler. Allah onların yapmakta olduklarından habersiz değildir." (Bakara Suresi. 144. ayet.)

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 209.

Ömer b. Hattab onu bırakıp Zinnire'nin üzerine yürüdü, ona da bunun gibi yapti."

Hz. Ali, kılıcının onu öldürdüğünü sandı.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 278, Vakıdi, c.1, s. 57, İbn Esir, c. 2, s. 484, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 271.

Müşrik Ölülerinden Yirmidördünün Bedir'deki Pis Bir Kuyuya Atılışı

Sen bunu yapmadıkça, biz sana inanmayız!" dediler.

"Ey Hakem'in babası! Nedir o görüş?" diye sordular.

18- Abdullah b. Urfuta.

Ey merhametlilerin en merhametlisi!

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 132, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 210.

39- Bedir esirleri arasında, Peygamberimiz Aleyhisselamın damadı, yani Hz. Zeyneb'in kocası Ebu'l-As b. Rebi' de bulunuyordu.

1- Harice b. Zeyd,

"Bari bana karşı yaptığınız şeyleri gizli tutun!" buyurdu.

9- Taif gazalarında çarpışma yapılmıştır.

"Ben Allah'a Ya onların havuzundan su içeceğim, ya onu yıkacağım, ya da onun önünde öleceğim1 diye and içtim!" diyerek havuza doğru gelirken, Hz. Hamza havuzun önünde karşılayıp ona kılıçla bir darbe indirdi, ayağını baldırının yarısıyla birlikte kesti.

İşlenilecek cinayetin tan yeri ağarıncaya kadar bırakılışında, bunun kabileler arasında ortaklaşılmış olduğunu Haşim oğullarına göstermeyi, onların müteaddit kabilelere karşı öç almayı göze alamayarak diyete razı olmalarını sağlamayı amaçlamış olmaları muhtemeldir.

İbn İshak, İbn Hişam. c. 2, s. 274, Vakıdi, c. 1, s. 62, Taberi, c. 2, s. 278, Beyhaki, c. 3, s. 64, 65, İbn Esir, c. 2, s. 123, İbn Seyyid, c. 1, s. 253, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 269.

"Bu da Muhammed'in sihirlerindendir!" dediler.

"Bedir gününde, müşriklerden bir adamı, vurup öldüreyim diye takip ettim.

Kadın:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 333-341, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 153-156, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 6-408, İbn Haim, Cevamiu's-Sire, s. 114-123, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 272-274.

150- Sabit b. Hansa,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 316, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 1 256, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 480, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 313.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 305, Mus'abu'z-Zübeyrf, Nesebi Kureyş, s. 126, Taberi, Tarih, c. 2, s. 290, İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 606, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 378.

"Sen Muhammed'e sövünceye ve 'Lat ve Uzza Muhammed'in dininden daha iyidir1 deyinceye kadar seni bırakmayacağız!" dediler.

Onlara, senin benim elçim olduğunu ve kendilerine benim yanıma gelmelerini emrettiğimi, Allah'ın hiç şüphesiz bu yolda onlara yardım ve kolaylık ihsan buyuracağını haber ver!" buyurdu.

Peygamberimiz , biraz dinlenip sükunet bulduktan ve iki rekat namaz kıldıktan sonra, ellerini semaya kaldırdı, Yüce Allah'a halini şöyle arzetti:

'Bizden, bir peygamber de var" dediler.

76, İbn Kayyım, Zad, c. 1, s. 38, Zehebi, s. 184, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 66, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 388, Halebi, c. 2, s. 3.

Eğer o tayin etmemiş ise, niçin 17 ay Muhammed ve Müslümanlar oraya yönelip namaz kılarken, Allah buna müsaade etti? Bu durum

13- Ebu'l-Heysem b. Teyyihan,

Çünkü, Allah, işlenmesi gereken işi yerine getirecekti.

Abdi Menaf oğulları içinde Haşim oğullarının,

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 47, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 588.

'Ben Abduşşems oğullarıyla olan antlaşmamı bozdum. Manzum oğullarıyla antlaştım!' diyordu.

Ey Ebu Bekir! Senin halin İbrahim Aleyhisselamın haline benzer ki, o, Allah'a:

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 134.

Halk, bu cevabı ağır bularak, adama:

Ebu Cehil şerefli ve arkalı bir kimsenin Müslüman olduğunu işitince varıp ona çatıyor, hakaret ediyor

"Onlarla aradaki hısımlık, akrabalık nerede kalacak?!" dedikten sonra, biri öbürüne:

3. Cüzame binti Cendel,

'Senin bende alacak birşeyin yok mudur?

Süheyl b. Amr'ın Ön Dişlerinden İkisinin Çekilmesi Hakkındaki Teklifin Peygamberimiz

21. Sahbere b. Ubeyde,

24- Bedir'in yakınına indi.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 1 93, Buhari, Sahih, c. 4, s:. 22, c. 5, s:. 11, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1372, İbn Abdilberr, İstiab, c. 3,5.1413.

86- Ma'mer b. Ebi Şerh,

"Yahut, ey Abduşşems'in babası! Senin gibi birine, ya da Sakif kabilesinden birisine ve mesela:

Ey İbn Avf! Al git esirini!' buyurdu."

Öylece, sabaha kadar beklemekten geri durmadılar.

Yüce Allah onlardan razı olsun!

Öylece Mekke'ye götürdüler.

2- Uhud,

"Muhammed ın peygamber olarak gönderildiğini Ümeyye b. Ebi's-Salt'a haber verdim. Ümeyye:

Beni de, seni de yaratan O'dur!

14- Esved b. Abdulesed,

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 229, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 325, 482, Halebi, c. 2, s. 208.

Orası, Şam'a giderken, ticaret kervanınızın yoludur!" buyurdu.

Habbab demirci idi. Kılıç yapardı. Habbab'ın hanımefendisi Ümmü Enmar da, Habbab'ın başını ateşte kızdırdığı demirle dağlardı!

Peygamberimiz ın Savaş Birlikleri Kumandanlarına Emir ve Tavsiyeleri

22- Ebu Sinan b. Mıhsan,

"Hani, karşılaştığınız zaman, Allah onları gözlerinizde az gösteriyor, sizi de onların gözlerinde azaltıyordu.

Münebbih ve Nübeyh b. Haccac da, bir gün Peygamberimiz la karşılaşınca:

E bu N uaym, H i lyetü'l-evli ya, c. 1, s. 175-176, Tabe ranf'den na ki en H eysem f, M ecm au'z-zeva id, c. 6, s. 17.

"Biz onun çevresinde, bize çoluklarımızı, çocuklarımızı unutturacak derecede çarpışıp yerlere ser-ilmedikçe, onu size teslim edeceğimizi mi sanıyorsunuz?" mealli beytini okudu.

Nitekim, müşrikler bir gün onu yakalayıp soydular. Düz bir yerde yaktıkları ateşin içine, sırtının üzerine yatırdılar.

8- Muavviz b. Haris.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/388-390.

Peygamberimiz dan hoşlanmayan Kureyş müşrikleri, Peygamberimiz ın 'Övülmüş' manasına gelen Muhammed ismini zıddına çevirerek, Müzemmem derlerdi.

İslamiyet geldiği, Müslüman olduğum zaman, Abdurrahman olarak isimlendim.

80- Ebu Ubeyde Amir b. Abdullah b. Cerrah,

Kendi kılıcımla onun başını kesemeyince, elime Ebu Cehil'in kılıcını aldım. Kendisini kendi kılıcıyla öldürdükten sonra, Resulullah Aleyhisselamın yanına vardım:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 32, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 58.

21- Salim b. Semmah,

"Kavminin eşrafı seninle konuşmak üzere toplandılar, onların yanına gel!" diye haber saldılar.

"Seriyyelerin hayırlısı 400 kişilik,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 274, Taberi, Tarih, c. 2, s. 278, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 253, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 269.

3- Ebu'1-Bahteri b. Hişam,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 125-126, Taberi, c. 2, s. 243, İbn Seyyid, c.1, s. 178, Diyarbekri, c. 1, s. 322, Halebi, c. 2, s. 190.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 274, Taberi, Tarih, c. 2, s. 278, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c.3, s. 65-66, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 124, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 253-254, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 270.

Kendisi öğlenin en sıcak saatinde Mahzum oğulları tarafından Remda'ya, Mekke kayalığına götürülür, demir gömlek giydirilip yakıcı güneş altında tutulur, vücudunun yağı eritilir, yapılan işkencenin ağırlığından, ne söylediğini bilmez hale gelirdi!

"Ben varım!" dedi.

Buhari, Sahih, c. 5, s. 20.

İbn Sa'd, t 3, s. 248, 249, Belazuıi, c. 1, s.16O, İbn Abdilberr, c. 4, s. 1589, İbn Esir, Usd, c, 4, s. 131, Zehebi, Siyer, c.1, s. 293.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 116.

Üsame, münafıkın yanına dönüp:

11- Ebu Rişe b. Ebi Amr,

8- Seleme b. Sabit,

Sevr dağında sorgun ve hamel gibi Hicaz ağaç ve bitkileri bulunur.

Ruhsat; Yüce Allah tarafından kullara teklif olunan hükümlerde, kendilerinin özürleri sebebiyle gösterilen kolaylık ve genişliktir.

İbn İshak. İbn Hişam, Sire, c.2, s. 316, Taberi, Tarih, c. 2, s. 293, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 480.

Ellerimden zırhları atıp onun ve oğlunun ellerinden tuttum.

Halk ise, Zeyd b. Harise'nin söylediklerini pek doğru I ayamı yor; 'Vallahi, bu ancak kaçarak gelmiştir!" diyorlardı.

Sahabilerin yaptıkları ibadetlerini ayıplamaya, kötülemeye kalkışınca, dövüştüler.

3- Ubeyde b. Haris, Tufeyl b. Haris ve Husayn b. Haris bir deveye,

Sevad:

'Ya Rasulallah! Vallahi beni bu adam esir etmedi.

İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1559, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 455.

Öbür genç de, berikinin söylediği gibi söyledi.

Müşrikler, Hz. Ebu Bekir'i de, o gün başının sık ve uzun saçından ve sakalından çekerek yaraladılar.

Peygamberimiz ın Müşriklerin Başlarına Toprak Saçarak Aralarından Geçip Gidişi

"Çarpışma, kılıçlarla olur!" dedi.

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 157, İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 41 741 8.

Zekvan b. Abdi Kays:

48- Suheyb b. Sinan

1. Ebu Cehil Amr b. Hişam,

Abdurrahman b. Avf'm Mekke'deki mallarını ve akrabalarını korumayı Ümeyye b. Halef,

İbn Sa'd. Tabakat. c. 3. s. 271.

İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 1428, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 223.

'Nedve hizmeti bizdedir1 dediler. Biz:

'Eğer şu cemaat arasında hayn emreden bir tek adam olsaydı, şu kırmızı develi adam olurdu!' buyurdu.

Bedir savaşında; leğenlerin içine düşen ufak ve sert taşların çıkardıkları madeni sesler gibi, gökten yere sesler gelmeye başladı!

Ümeyye b. Halef:

Gecenin serinliği çökünce ayı İmiş, ölüler arasından çıkıp Mekke'ye dönmüş ve yarası iyileşmişti.

Yüce Allah Peygamberimiz Aleyhisselamı peygamberlikle şereflendirdiği zaman, Hz. Hatice ile kızları Peygamberimiz Aleyhisselama iman ve kendisinin Allah'tan getirip tebliğ ettiği şeyleri tasdik ve ikrar ederek

Abdullah b. Revaha:

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 133.

Umeyr ise, Mekke'ye gelince, halkı İslamiyete davet etmeye koyuldu.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 114, 115.

Abdi Yalil b. Amr b. Umeyr,

İçlerinden birisi, Ebu'l-Bahteri veya Hişam b. Amr

Peygamberimiz Aleyhisselam, Hz. Zeyneb'i Ebu'l-As'la evlendirmişti.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 61-62, Taberi, Tarih, c. 2, s. 230, E bu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 213, İbn Esir, Kam il, c. 2, s. 91 -92, İbn Kayyım, Zadü'l-mead, c. 2, s. 52, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 285, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s.136, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 10, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 35, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 75.

özellikle enfal suresini "nuzül sebepleri" ile birlikte okumanı öneririm.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 119, Ebu'l-Fida, t 3, s. 172.

"Ebu Talib'in oğlu! Çarpışmak için, gel!" dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/343-346.

'Anasını ağlatmak, yahut çocuğunu yetim ya da karısını dul bırakmak isteyen varsa, şu vadinin arkasında gelip benimle karşılaşsın!' dedi. Hiç kimse, ardına düşüp onu takip edemedi."

Zübeyr b. Avvam başına sarı bir bez,

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 67.

7- Giysiler...

5)mekkede bir kısım müslüman ise oturmaya devam etti;müslümanlara ekonomik boykot uyguladılar hemde tam 3 yıl... bu boykotla müslümanların karnını doyurabilmelerini bile engellediler, aç bıraktılar, ticaret yapmalarını engellediler, müslümanları kendilerine köle yaptılar, dövdüler, hakaret ettiler... boykot yüzünden açlıktan bazı müslümanlar lastik parçası yemek zorunda kaldılar... DEMİŞTİM VE İSBAT EDİCEM;BU ARADA;1 NOLU MADDENİN İSBATINDA 2 VE 3 NOLU MADDEYİDE İSBATLAMIŞ BULUNUYORUM:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 127, İbn Sa'd, c. 1, s. 228, Taberi, c. 2, s. 244, Halebi, c. 2, s. 193.

Peygamberimiz durup namaz kılmaya başladı.

Kureyş müşriklerinin onun hakkında söylediklerini işittiğim zaman, onu kendime hedef yaptım, ona doğru

İ bn İshak, İ bn Hişam, Sire, c. 1, s. 343, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 197, İbn Kayyı m, Zadu'l-mead, c. 2, s. 49, Zehebi, Tarihu'l-İ slam, s. 219.

"Utbe b. Rebia,

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 444, Zehebi, Megazi, s. 71, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c.3, s. 289, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 88.

İbn İshak, İbn Hişam, c.2, s. 316, Taberi, c. 2, s. 293, Ebu Nuaym, c. 2, s. 479, Zehebi, Megazi, s. 49, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 313.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/372-373.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Hubeyb ile Kays b. Muharris'e:

Hubeyb, Peygamberimiz Aleyhisselama:

İbn Sa'd, c. 3, s. 232, Belazuri, c. 1, s. 185-186.

Bu üçünün kurtulmalık akçelerini Abdullah b. Ebi Rebia göndermiştir.

17- Abdullah b. Cahş,

"Nerede şu sahibin? Nerede amcanın oğlu?" dediler.

'Ey kavmim! Ben karşımda ölmeyi arzulayan bir kavim görüyorum!

31- Uveym b. Saide,

Yemameli Müseylimetü'l-Kezzab "Rahmanü'l-Yemame"diye anılırdı (Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 7, s. 443, Ebu'l-Fida, el-Bidayeve'n-nihaye, c. 5, s. 50).

Sehm oğullarından:

19- Abdullah b. Rebi'.

Vakıdi, Megazi. c.1, s. 35, İbn Hacer, el-İsabe, c. 2, s. 467.

O seni tasdik ederse, sen de istediklerimizi yaparsan, seni tasdik eder, doğrularız!

"Hani, siz Rabbinizden imdad istiyordunuz da, o da, 'Muhakkak ki, ben size meleklerden birbiri ardınca bin melekle imdad edeceğim!' diyerek duanızı kabul etmişti" buyurdu.

"Bir mescid gördüğünüz veya müezzinin sesini işittiğiniz zaman, oradan hiç kimseyi öldürmeyiniz!" buyururdu.

Bedrüddin Aynf, Umdetu'l-karf, c. 16, s. 97.

'Sen, benim yanımda, benim yanımda bulun!1 buyurdu."

'Küfrün başı Ümeyye b. Halef ha!

Bedir Zaferinin Medineli Müşrikleri, Münafıkları ve Yahudileri Sindirişi

Taberi, Tefsir, c. 14, s. 1 81, Hazin, Tefsir, c. 3, s. 136, Suyuti, Dürru'l-mensur, c. 4, s. 132.

Kendisine, Allah yolunda canını feda etmek, küfür sözünü söylemekten daha kolay gelirdi!

CİHAD EMRİ

Abdullah b. Süheyl'in Müslümanlar Tarafına Kaçması

9- Rafi'b. Yezid,

Biz onun yapmış olduğu bu kadar ağır şeylere hep katlandık durduk" dediler.

Üzerindeki silahını, ötesini berisini almaya durunca, Hz. Ömer üzerlerine geldi:

Peygamberimiz Aleyhisselam, gerek Ma'bed'i ve gerek Abdulkays kabilesinin öteki yiğitlerini: "Onlar, Allah'ın yeryüzündeki arslanlarıdır!" diyerek tebrik ve takdir buyurmuştur.

İbn Sa'd, c. 3, s. 233, Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 404, İbn Mace, c. 1, s. 53. Belazuri, c. 1, s. 158, Ebu Nuaym, c. 1, s. 172, Hakim, c. 3, s. 349, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 281, İbn Abdilberr, c. 4, s. 1481, İbn Ear, Usd, c. 2, s. 38, Muhibbüt-Taberi, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 74, Kurtubi, Tefsir, c. 10, s. 182, Zehebi, Siyer, c. 1, s. 12, Ebu'l-Fida, t 3, s. 58.

Müşriklerin Muhacirleri Yakalamaya Gitmeleri

"Sen Allah'a ve Resulüne iman ediyor musun?" diye tekrar sordu.

Belazuri, Ensab, c. 1, s. 159, İbn E ar, Kamil, c. 2, s. 67.

Hakim b. Hizam, Mervan'ın sorusu üzerine, bu hadiseyi şöyle anlatır:

Bunların, erkek kadın hepsi, Küba köyünde oturan Mübeşşir b. Abdulmünzir'e konuk oldular. Hicret sebebiyle Cahş oğullarının evlerinin kapanmış, içinde hiç kimseler kalmamış olduğunu gören

4- Zatü'l-ceyş'e, Zatü'l-ceyş'ten sonra,

Kendisinin sırtı, benim sırtıma karşı idi.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 289-290, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 133, Taberi, Tefsir, c. 29, s. 156, Hakim, Müstedrek, c. 2, s. 507, Beyhaki, Delail ü'n-nübüvve, c. 2, s. 200-201, Vahidi, Esbabü'n-nüzul, s. 295.

Onlar hac günlerinde yanınıza gelince, Muhammed hakkında size birtakım sorular soracaklardır.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 145, c. 4, s. 29, Buhari, Sahih, c. 5, s. 8, Müslim, Sahih, c. 3, s. 2203, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 92.

Azimet de; özürlerle ilişkisi bulunmayan asıl hüküm I erdir.

Kureyş eşrafından, Ebu Leheb'den başka hiç kimse geri kalmadı.

Allah'ım! Onlar açtırlar! Sen onları doyur!" diyerek dua etti.

8- Umeyrb. Ebi Vakkas'ı oradan Medine'ye geri çevirdi.

Babasının Cesedi Kuyuya Atılırken Ebu Huzeyfe'nin Üzüntü Duyuşu ve Üzülmesinin Sebebi

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/301.

kendimi Abdi Yal illere arz ve bana yardımcı olmalarını niyaz ettiğim zaman, isteğimi kabul etmemiş, reddetmişlerdi.

98-Ukbe b. Osman,

Bekar Muhacirler de, Küba'da Sa'd b. Haysemeye konuk oldular. Sa'd b. Hayseme'nin kendisi de bekardı.

Hz. Ebu Bekir de, diğer deveyi binip, azadlısı Amir b. Füheyre'yi-yolda kendilerine hizmet etmesi için-terkisine aldı.

Vallahi, yanımızda bir üçüncü kişi bulunmamıştı!?

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 113, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 26, 27, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s.

81- Amr b. Haris,

"Ey Kureyş topluluğu! Muhammed ve gençlerinizden dinlerini bırakıp onun dinine girmiş ve yanına gitmiş olanlar, Yesriblilerle birlikte sizin kervanınızın, Kureyşilerin ticaret kervanının önüne gerildiler! Deve isteyene, işte deve! Yiyecek isteyene, işte yiyecek!" dedi.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 144, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 73.

Senin dininde anaya babaya iyilik etmek var!

Kureyş müşriklerinin ileri gelenleri, Kabe'nin yanında bulunuyorlardı.

İbn Sa'd, c. 3, s. 248, Belazuri, c. 1, s. 1 58, Zehebi, Siyeru a'lami'n-nübela, c. 1, s. 293, Suyuti, Dürru'l-m ensür, c. 4, s.132.

Zeyd b. Harise de, Peygamberimiz Aleyhisselamın devesi Kasva'nın üzerinde Medine'ye girip musallada durdu.

İbn İshak, İbn Hisam, Sire, c. 2, s. 299, Taberi, Tarih, c.2, s. 287.

136- Sabit b. Amr,

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 113, İbn Esir, c. 7, s. 342, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 170.

"Vallahi, ey Muhammedi Ben bu selamlaşmayı yeni işitiyorum!" dedi.

Bu gerçeğe de, Kur'an-ı Kerim'de şöyle değinilir

19. Zübeyr b. Ubeyde,

6. Tuleyb b. Umeyr,

"'Sudanız!' demek, ne demektir? Irak'ın suyundan mı?" diye kendi kendine sordu durdu.

Bunun üzerine, Uteybe Peygamberimiz ın yanına gelerek:

Buhari, Sahih, c. 4, s. 30, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 22.

'Şüphesiz ki, Ben sizinle beraberim!

3- Züşşimaleyn b. Abdi Amr,

Salim oğullarından:

6- As b. Vail.

"Dün size söylediğim şeyi ona yapmak üzere kalkıp ona doğru vardım. Kendisinin yanına yaklaştığım zaman, önüme develerden bir puğur çıkıverdi! Hayır! Vallahi, o puğurun ne tepesi ve boyun kökü, ne de dişleri gibisini hiçbir puğurda görmem isimdir. O beni hemen yemek istemişti!" dedi.

Kureyş müşrikleriyle Bedir'de savaşılacağı Müslümanlara Peygamberimiz Aleyhisselam tarafından önceden açıkça ve kesin olarak haber verilmiş olsaydı, muhakkak, anlaşmazlığa düşülecekti.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 39, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 290, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 32.

Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 4, s. 46, Kastalani, c. 1, s. 73, Diyarbekri, c. 1, s. 302, Halebi, c. 2, s. 52.

Vakidf, Megazi, c.1, s. 21, İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 149-150, İbn Hacer, el-İsabe, c. 3, s. 36.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 50, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 188, İbn Abdilberr, İstiab, c. 3, s. 1021, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 3, s. 554.

Senin yarın bizi düşmanımızla karşılaştırmandan da hoşnutsuzluk göstermeyiz.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.1, s. 376.

Azgınlık ise, eksikliktir ve uğursuzluktur!" dedi.

"Ey Kasım'ın babası! Geç git, doğru yolda olduğun halde git! Vallahi, sen cahil bir kişi değilsin!" dedi.

"Ya Rasulallah! Onlardan birisi ayağını kaldıracak, ayaklarına bakacak olursa, ayaklarının altında bizi görecek!" dedi.

Ashabın Bedir'de Gösterdikleri Kahramanlıklardan Örnekler ve Ebu Cehil'in Öldürülüşü

26- Sakf b. Amr,

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 1 74, Buhari, c. 5, s. 204, Müslim, c. 4, s. 1854, Tirmizi, c. 5, s. 278, Beyhaki, c. 2, s. 481, Ebu'l- Ferec, c. 1, s. 238, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 93, İbn Kayyım, c. 2, s. 59, Zehebi, s. 322, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 182, Halebi, c. 2, s. 210.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 1 24, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 115-116.

"37 - İbn-i Ömer anlatıyor: Hz. Peygamber : "Ben insanlar Allah'tan başka ilahın olmadığına, Muhammed'in de Allah'ın elçisi olduğuna şehadet edinceye, namaz kılıncaya, zekat verinceye kadar onlarla savaş etmekle emrolundum. Bunları yaptılar mı, kanlarını, mallarını bana karşı korumuş olurlar. İslam'ın hakkı hariç. Artık durumları Allah'a kalmıştır".

"Ey göz, ağla Velid b. Velid b. Mugire'ye ki, onun gibi bir zat kavim ve kabileye yeter!"

Ebu Cehil ile Amir b. Hadrami'nin Harbi Kızıştırmaya Çalışmaları

Onun oğlu da onların içindedir.

Bazıları:

Müşriklerin arkadan gelmesinden korkarak Resulullah Aleyhisselamı koruyanlar da:

25- Amir b. Seleme,

Ubeyde b. Haris'i yüklenip, İslam karargahına getirdiler.

Artık vallahi sen gözümün önünde göğe merdiven kurarak çıkıp gitmedikçe ve oradan dediğin gibi peygamber olduğuna şehadet edecek dört de melek yanında getirmedikçe, sana hiçbir zaman inanmam!

Haşim ve Muttalib oğullarının Müslüman olan ve olmayanlarının tümünün Şı'b'da toplandıklarını ve Peygamberimiz ı korumaya azmettiklerini görünce, Kureyş müşrikleriyle Kinane'ler, Mekke'nin yukarı tarafında, kabirler yanındaki "Kinane oğullarının Hayf'ı" diye anılan Muhassab'da toplandılar.

Dövmek,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 287, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 274, Diyarbekri, c. 1, s. 378.

Tekrar düşünmeye ve konuşmaya başladılar.

8- Suhayratü'l-yemam'a, Suhayratü'l-yemam'dan sonra,

Ebu Nuaym, Delail, c. 2, s. 328, Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 4, s. 213, Muhibbü't-Taberi, c. 1, s. 93, İbn Kayyım, c. 2, s. 59, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 52, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 82, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 328.

Bilakis, Allah'ın, onların sulblerinden, yalnız Allah'a ibadet edecek, O'na hiçbir şeyi şerik koşmayacak kimseler çıkarmasını dilerim1 dedim" buyurmuştur.

"Sorunu bir kez daha tekrarla!" dediler.

Üzerine, buğday yüklediği bir deveyi, gizlice, Şı'b yoluna yöneltti, arkasına vurup Şı'b sakinlerinin yanına soktu. Onlarda, devenin üzerindeki buğdayı aldılar.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/369-370.

Bu üçünün kurtulmalık akçelerini Cübeyr b. Mut'im getirmiştir.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 383, Taberi, Tarih, c. 2, s. 295, Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 21-22, Zehebi, Megazi, s. 87-88, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 297, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 86-87.

35- Ebu Lübabe Beşirb. Abdulmünzir,

Halkın serseri, ayaktakımı güruhunu, Peygamberimiz ın geçip gideceği yolun iki yanına oturttular.

Umeyr ağlamaya başladı. Resulullah Aleyhisselam da, müsaade buyurdu. Umeyr'in kılıcı uzun, kendisi de boysuz olduğu için, kılıcını bağlayamamış, ben bağlamıştım. Bedir'de şehit düştüğü zaman, 16 yaşlarında idi."

Ebu Cehil, yanındakilere:

Abdurrezzak, c.5, s. 387, İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 226, Belazuri, c. 1, s. 257, Halebi, c. 2, s. 180.

Sa'd b. Muaz:

5- Useyd b. Züheyr'i,

Vakidr, Megazi, c. 1, s. 1 44-1 45, İbn Habto, Kitabu'l-muhabber, s. 161,162, İbn Seyyid, Uvunu'l-eser, c. 1, s. 249, 250.

Vallahi, ben, onun babasını ve kardeşini, öldürdükleri sırada görmüşümdür!" dedi.

Hz. Ali, dönüp arkasına baktığı zaman, Hz. Hamzayı gördü.

Meleklerin hepsi de kır atlı idiler.

"Bu iş Allah'a aittir.

"Hani, Rabbin, meleklere:

Buhari, Sahih, c. 5, s. 204, Müslim, Sahih, c. 4, s. 1854, Tirmizi, Sünen, c. 5, s. 278, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 481, E bu'l -F erec İ bn C e vzf, el -Vefa, c. 1, s. 236, İ bn Ka yyı m, Zadü'l -m e ad, c. 2, s. 59, M uhi bbüt-Ta ben", R ı yadu 'n-n adra, c. 1, s. 93, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 322, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 1 82, Halebi, c. 2, s. 210.

"Bunu bana Cebrail haber verdi!" buyurdu.

Oradaki kavme hücum ettik.

Şı'b Sakinlerinin Yokluk ve Açlık Sıkıntısına Düşmeleri

Belazuri, Ensab, c. 1, s. 260, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 182, İbn Hacer, Fethu'l-Bari, c. 7, s. 185.

Ben Dağlar Meleğiyim!

"Zevcenden ayrıl! Biz, Kureyş kadınlarından hangisini istersen, seni onunla evlendiririz!" deyince, Ebu'l-As:

"Allah senin akrabalık bağını kesmiş!" dedi.

Zehebi, Siyeru a'lami'n-nübela, c. 3, s. 63.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 121, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 271, İbn Hazm, s. 88, İbn Seyyid, t 1, s. 175.

14- Süheyl b. Amr,

İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 6.

10. Hakim b. Hizam.

Bu söz, senin dediğin gibi, benim aramla Safvan'ın arasında idi.

Esirlerden Kurtulmalık Akçesi Alınmaya Başlanması

Belazuri, Ensab, c. 1, s. 260, Diyarbekri, c. 1, s. 330, Halebi, c. 2, s. 211.

Size yalan söyledikleri zaman, onları bıraktınız!?

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 61, Taberi, c. 2, s. 230, İbn Esir, c. 2, s. 91, İbn Seyyid, c.1, s. 1 34, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 135, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 10, Diyarbekri, c. 1, s. 302.

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 103.

Abdurrahman b. Avf:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/381-382.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 249, Belazuri, c. 1, s. 159-160, Taberi, c. 14, s. 182, Vahidi, Esbabü'n-nüzul, s. 190, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 67, Kurtubi, c. 10, s. 180, Zehebi, Siyer, c. 1, s.295, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 588.

15- Amr b. Abdi Vedd vardır" dediler.

Bu zulüm sahifesinin Ebu Cehil'in anası, veya halası Ümmü'l-Cülas'ın ve daha başkalarının yanında bulundurulduğu da rivayet edilir.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 261.

1-3- Hz. Abbas; esirler arasında Medine'ye getirilince, Peygamberimiz Aleyhisselam, ona:

"Sana 'Bak hele! Bak hele!' dedirten şey nedir?" diye sordu.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 215, Buhari, Sahih, c. 3, s. 206, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 167, İbn Abdilberr, İstiab, c. 1, s. 308, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 1, s. 425.

Peygamberimiz Aleyhisselam, ona da:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/328

Ebu Hanife, Müsned, s. 33, Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 352, Müslim, c. 3, s. 13357, Ebu Davud, c. 3, s. 37, Tirmizi, c. 4, s.162, Darimi, c. 2, s. 136

Şu Ebu Cehil ise, üzerinize geliyor!" buyurdu.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Ebu Huzeyfe'nin babası Utbe'nin cesedi sürünüp kuyuya atılırken, Ebu Huzeyfe'nin üzüldüğünü ve yüzünün renginin değiştiğini görünce:

"Sahibiniz ve onunla birlikte bulunanlar öldürülmüşlerdir!" demişlerdi.

"Biz bunlarla çarpışmak istemiyoruz!

Tirmizi, c. 1, s. 52, Zemahşeri, c. 2, s. 430, Fahru'r-Razi, c. 20, s. 121, Hazin, c. 3, s. 136, Beyzavi, c.1, s. 571, Ebussuud, c. 5, s. 143, Heysemi, c. 9, s. 295.

Bunun üzerine, Umeyr b. Vehb:

Aramızda yapmadığın, başımıza getirmediğin kötü iş kalmadı!

Dönenlerin sayısı 100'dü veya 100'den biraz eksikti.

50- Ebu Seleme Abdullah b. Abdulesed,

"Evet! Seni hak dinle peygamber gönderen Allah'a yemin ederim ki; gelecek bir musibetin senin yerine benim başıma gelmesini isterim" dedi.

5- Saib b. Ubeyd,

31- Ebu Vedaa b. Dubeyre,

Taberi, Tefsir, c. 9, s. 194,197, Zemahşeri, Keşşaf, c. 2, s. 147, Fahru'r-Razi, Tefsir, c.15, s. 1 33, Nesai, Medarik, c. 2, s. 97, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 291, 292, Beyzavi, Tefsir, c. 1, s. 387, Ebussuud, Tefsir, c. 4, s. 9.

Safvan b. Ümeyye, Umeyr'in hayvanını ve yolluğunu hazırlattı.

"Ey Kureyş cemaatı! İşitiyor musunuz? Varlığım Kudret Elinde bulunan 'a yemin ederim ki, hakkınızda telakki eylediğim helak haberiyle geldim!" buyurunca, onlar tutulakaldılar, başlarına kuş konmuş gibi başlarını önlerine eğip, kımıldamadılar.

8- Mersed b. Ebi Mersed,

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 215, Buhari, Sahih, c. 3, s. 206, Tirmizi, Sünen, c. 5, s. 327, İbn Abdilberr, İstiab, c. 1, s. 308, İbn Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 327.

74- Huneys b. Huzafe.

16- Ebu'l-BahteriAs b. Hişam,

Ebu'l-As'a gittiler ve ona:

İbn Sa'd, c. 4, s. 123, İbn Abdilberr, c. 4, s. 1730.

Ebu Uübabe, ona:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 274, Taberi, Tarih, c. 2, s. 277, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 123, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 252, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 268.

2. Zeyd b. Harise,

Gadr etmeyiniz! Burun, kulak kesmeyiniz! Küçük çocuk öldürmeyiniz!

Fidye alırsanız, sizden, onların sayısı kadar kişi şehit olacaktır!" buyurunca, Müslümanlar

Benim üzerimde, kan ve mal musibeti mi birleşecek?! Hanzaleyi öldürdüler! Hanzale öldürüldü. Bir de, Amr için kurtulmalık akçesi ödeyeyim ha? Ben bunu yapamam!

"Biz babalarımızı, oğullarımızı, kardeşlerimizi ve aşiretimizi öldüreceğiz de, Abbas'ı mı bırakacağız?!

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 126-127, Taberi, Tarih, c. 2, s. 244, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 230, İbn Seyyid, c. 1, s. 179, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye c. 3, s. 176, Diyarbekri, c. 1, s. 324, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 191, Zürkani, c. 1, s. 322.

Bunun için, Peygamberimiz , Habeş ülkesine gitmelerini Müslümanlara emretti.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 117-138, Taberi, Tarih, c. 2, s. 269, Tefsir, c. 9, s. 194-195, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 278, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 75.

"Onu ben söylüyorum! Bana inanmayarak öldürüldükten sonra Cehennemde yanacak olanlardan birisi de sensin!" buyurdu. Ve elindeki toprağı onların başlarına saçtı.

Şüphe yok ki, Allah herşeyi işiten, herşeyi bilendir."

Onların hangisinde sana icabet ederlerse, icabetlerini kabul et ve kendilerini serbest bırak!:

"Ey Abbas! Zevcen Ümmü Fadl'a verdiğin, gömmüş olduğun o mallar, o altınlar nereye gitti ?" diye sordu.

Yüce Allah, Müslümanlara sükunet verici, dinlendirici bir uyuklama da verdi.

"Bedir günü, sağıma soluma baktım, gördüm ki; Ensar gençlerinden, çok genç ikisinin arasındayım.

muhammed "insanlar la ilahe illallah diyene kadar onlarla savaşmakla emrolundum. bunu yaptıkları takdirde canlarını ve mallarını kurtarabilirler" demiştir :

Yakut, Mu'cemu'l-büldan, c. 4, s. 8.

Tarif oğulları ve müttefiklerinden:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 318, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 127, Taberi, Tarih, c. 2, s. 294, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 481, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 149, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 136, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 270, Zehebi, Megazi, s. 50 Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 314.

İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 812, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 3, s. 165.

Sonra, biz düşmanımızla karşılaşır, çarpışırız.

Sa'd b. Zeyd ve arkadaşlarının bir sa1 (1040 dirhem) hurmadan başka azıkları yoktu.

"Herhalde, Resulullah Aleyhisselam bir iş için gidiyor, sanırız" dediler.

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 68, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 17.

Hz. Ömer geri geldi. Onun boynundaki kılıcının kayışını sımsıkı tutup göğsünde topladı. Ensardan, yanında bulunan zatlara da:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 274, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 63, Taberi, Tarih, c. 2, s. 278, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 65, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 123-124, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 253, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 270.

tarihi sürece baktığımızda:

Ebu Hanife, Müsned, s. 33, İbn Ebi Şeybe, Musannef, c. 12, s. 328, Ebu Davud, Sünen, c. 3, s. 37, Tirmizi, Sünen, c. 4, s. 162, Beyhaki, Sünen, c. 9, s. 49.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 3, s. 7, 8.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 119, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 172, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 184.

"Muhakkak ki, Yüce Allah bazı kimselerin kalblerini sütten daha yumuşak oluncaya kadar yum uşat-mış, bazılarının kalblerini ise taştan daha sert oluncaya kadar sertleştirmiştir.

Mugire oğulları onu Meymun kuyusuna batırırlardı.

Zemahşeri, Ke ssaf, c. 4, s. 297, F ahru'r-R a zf, Tefsir, c. 32, s. 171,1 73, M eseff, M edarik, c. 4, s. 38 2, 383.

Haysuman da:

Esma Hatunun küpesi kulağından yere fırladı!

"O herhalde Muhammed'in getirdiği bazı şeyleri okuyor!" dediler, hemen kalkıp üzerine yürüdüler, yüzüne gözüne vurmaya başladılar.

Vallahi, eğer Muhammed o kavmi musibete uğrattı ise, sizin için, yerin altı üstünden hayırlıdır!" demiş; ve verilen haberin doğruluğunu anlayınca da kalkıp Mekke'ye gitmiş, Muttalib b. Ebi Vedaa'nın evine inmiş, Bedir'de öldürülüp kuyuya atılan müşrik uluları üzerine mersiyeler söyleyerek ağlayıp ağlatmış, Mekkelileri Peygamberimiz Aleyhisselam aleyhinde ayaklandırmaya çalışmıştır.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 317-318, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 126-127, Taberi, Tarih, c. 2, s. 294, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 481, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 149, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 270, Ebu'l-Fida, el-Bidayeve'n-nihaye, c. 3, s. 314.

Fakat, onları öldürmeyiniz, yakalayınız!

"Eğer ben bu hurmaları yiyinceye kadar yaşayacaksam, bu gerçekten uzun bir yaşamdır!" diyerek hemen elindeki hurmaları attı, şehit oluncaya kadar müşriklerle çarpıştı.

"Ben Bedir'de müşriklerle birlikte bulunmuş, ibret verici şeyler görmüş, melekleri görmüştüm ki, onlar gökle yer arasında Kureyşileri öldürüyor, esir ediyorlardı.

"Buna karşı bu olur mu?" diye sordu.

Mekke'nin genç valisi Attab b. Esid'in de korkup gizlendiği bir sırada idi ki, Süheyl b. Amr halka bir hutbe irad etti.

Mekke'nin yukarı taraflarında bir yere gömdüler, üzerini taşla kapattılar.

Bir adam ayağa kalktı.

Vallahi, o Resulullah'tır!

Belazuri, Ensab, c. 1, s.261, Muhibbü't-Taberi, c. 1, s.87, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 185, Halebi, c. 2, s. 211.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 116, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 60.

Peygamberimiz a bir çöl Arabi gelip:

Ebu Dübb Vadisinde Namaz Kılan Müslümanların Takipçi Müşriklerle Çarpışmaları

100 veya 200 atları vardı.

Peygamberine en kötü davranan peygamber aşireti siz oldunuz:

69- Osman b. Maz'un,

Eğer sen dediğin gibi gerçekten bir peygambersen Rabbinin katındaki mevkiini öğrenmiş oluruz!" dediler.

Cebrail Aleyhisselam, Peygamberimiz Aleyhisselama gelip şöyle buyurdu:

Yaralarınızı tedavi eder, hastalananlarınıza bakarım.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 280, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 81, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 126, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 257, Zehebi, Megazi, s. 37, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 281.

Gazalardan 9'unda:

için Mekke'den gizlice yola çıkanlar:

52- Ebu Akil b. Abdullah.

Onun kızını halkın gözü önünde böyle açıktan açığa aramızdan çıkarıp ona götürdüğün zaman, halk bunu uğradığımız musibetten ileri gelen bir zillet eseri, zaafımızın ve güçsüzlüğümüzün bir neticesi sanacaktır.

Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 31, Müslim, c. 3, s. 1385, Taberi, c. 2, s. 294-295, Ebu Nuaym, c. 2, s. 475.

54- Umeyr b. Humam,

O kurtulursa, ben kurtulmam!1 diyerek bağırmaya başladı.

Ve yine şehadet ederim ki; Muhammed, Allah'ın kulu ve resulüdür!" dedi.

Hz. Ömer'in bildirdiğine göre; Bedir günü Müslümanlar müşriklerle karşılaşınca, Yüce Allah müşrikleri hezimete, bozguna uğrattı.

"Mugire oğulları beni yanlarında hapsettiler.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 130, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 260, Taberi, Tarih, c. 2, s. 247, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 91, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c.1, s. 236, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 104, Muhibbüt-Taberi, Rıyadu'n-nadra, t 1, s. 86, İbn Kayyım, Zadü'l-mead, c. 2, s. 58, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 178, Diyarbekri, c. 1, s. 1, s. 324, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 203.

Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 35, Kastalani, Mevahibu'l-ledünniye, c. 1, s. 73.

Mecbura küfür sözünü tecvizde, alimler ittifak etmiştir.

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 53.

"Muhammed'in izinden giden şu akılsızlara şaşmaz mısınız?! Eğer Muhammed'in getirdiği şey hayırlı ve gerçek olsaydı, biz ona uymakta bunlardan daha önce davranır ve kendilerini geçerdik! Zinnire'nin doğruyu bulmakta bizi geçeceğini mi sanırsınız?" demişti.

Onlardan 70 kişi öldürüldü, 70 kişi de esir edildi.

O, baştan ayağa kadar zırha bürünmüş, gözlerinden başka bir yeri görünmez halde, at üzerinde bulunuyordu.

Dinlerinden döndürülmekten korkup, dini bir vazife olarak Allah'a doğru kaçmak üzere; kimi

Ental: 12-13.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/362-363.

6)efendimiz allah birdir deyin ellerinizle yaptığınız putlara tapmayın dediğinde efendimizi taşa tuttular... fakat o yinede beddua etmeyip dua etti ... kuranı azimüşşandada güzel bir dille tebliğ etmesi emredilmişti kendisine... DEMİŞTİM VE İSBAT EDİYORUM:

Kur'an-ı Kerim'e Göre Bedir Seferinin Gayesi

Ayyaş ve Seleme'yi kastederek:

Haber aldığıma göre; o çarşılarda da dolaşırmış" dedi.

İbn Sa'd, c. 3, s. 233, Ahm ed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 404, İbn Mace, Sünen, c. 1, s. 53, Ebu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c. 1, s. 149, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 281, İbn Abdilberr, İstiab, c. 1, s. 178-179, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 1, s. 245, Muhibbüt-Taberi, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 74, Zehebi, Siyeru a'lami'n-nübela, c. 1, s. 251.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 26, c. 1, s. 223, Bevtıakf, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 49, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihale, c. 3, s. 275-276.

Sonra da:

Hubeyb gelip Peygamberimiz Aleyhisselamın devesinin yularından tuttu.

yani bir islam devleti;allahın dinini insanlra ulaştırmakla ve anlatmakla görevlidir... işte bunu yapmak istediğinde mecburi kalır ve savaşır... yine allahın düşmanı olan diğer devletler güçlendiği zaman müslümanlara zulmetmeye başlarlar bunu engellemek için cihad vardır...

Belki bir gün o seni sevindirir de!" buyurdu.

16- Subeyh .

Bunun üzerine, Peygamberimiz :

Cüşem oğullarından:

"Ey Hakim! Nedir o?" diye sordu.

Ahmed b. Hanbel, M üsned, c. 1, s. 31, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1385, Taberi, c. 2, s. 294, Ebu Nuaym, c. 2, s. 475, Zehebi, s. 87, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 297.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 352, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1357, Darimi, Sünen, c. 2, s. 135, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c.9, s.69.

"Onların sahipleri Allah olsun!

Bedir Seferinde Nöbetleşe Binilen Develerle Atlar ve Teçhizat

Abdullah b. Abbas'a:

33- Rebia b. Derrac b. Anbes,

İbn İshak, İbn Hisam, c. 1, s. 344, Taberi, c.2, s. 222, Zehebi, s. 184, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 66, Halebi, c. 2, s. 3, Zürkani, Mevahib Şerhi, c. 1, s. 270.

O takdirde mecbur, ya ruhsatla amel eder, kurtulur; ya da azimeti tercih eder, ölür.

Zemahşeri, Keşşaf, c. 2, s. 430, Fahru'r-Razi, Tefsir, c. 20, s. 121, Kurtubi, Tefsir, c. 10, s. 180, Hazin, Tefsir, c. 3, s. 136, Beyzavi, Tefsir, c. 1, s. 571.

Vakıdı, Megazi, c. 1, s. 99, Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 173, Buhari, Sahih, c. 3, s. 225.

İbn Sa'd, Tab akatü'l-kübra, c. 3, s. 249, E bu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c. 1, s. 140, İbn Esir, Kam il, c. 2, s. 67, Zehebi, Siyeru a'lami'n-nübela, c. 1, s. 294.

Ubeyd oğulları ve müttefiklerinden:

Nahl: 106.

"Ya Rasulallah! Senin bu yerde konaklamanı, ashabının orada durdurulup sana arzedilmesini, ben hayra yordum.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 118, İbn Hazm, Cevamiu's-Sire, s. 88, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 174, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 172, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 184.

'Yok! Vallahi, ancak Allah var! Bir de, şu oğulcuğum!' dedim.

Onlardan biri bana:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 292, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 3, s. 145, c. 4, s. 29, Buhari, Sahih, c. 5, s. 8, Müslim, Sahih, c. 3, s. 2203, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 92, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 263, Zehebi, Megazi, s. 59, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 293.

İbn İshak, İbn Hişam, c.2, s. 257, İbn Hazm. s. 107, İbn Esir, c.2, s. 116, İbn Seyyid, c. 1, s. 241, Zehebi, Megazi, s. 31.

Ebu Cehil için de:

İbn Abdilberr, c. 4, s. 181 3, İbn Hazm, s. 55, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 7, s. 69, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s.111, İbn Hacer, el-İsabe, c. 4, s. 274, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 1, s. 481.

2) Batn-i Nahle olayından hemen sonra, bu sefer de Muhammed ve arkadaşları, Ebu Süfyan başkanlığındaki yaklaşık kırk kişilik bir Mekkeli ticaret kafilesinin yolunu kesmeye koyuluyorlar. Bunlar, ticaret için Şam'a gidip işlerini bitirdikten sonra memleketleri olan Mekke'ye doğru yola çıkmışlardı. Bunların haberini alan Muhammed, 305 kişilik bir silahlı grubu yanına alıp onlara saldırmak üzere yola çıkıyor. Muhammed, arkadaşlarına seslenip "Gelin bu kafilenin önünü kesmeye gidelim; ola ki onların mallarına ganimet olarak el koyarız" diyor. Hiçbir savaş gerekçesi yokken, o insanları ganimet için savaşa sürüklüyor ve büyük katliamlar meydana geliyor.(T. D. V. İslam Ansiklopedisi, 1/89, 5/203, 5/325-26; İ. Canan, age, 12/86 ve 12/90; Buhari, Megazi, 3, "Mal için gitti, ama kendini savaşın ortasında buldu" diyor; Halebi, age, 2/143, "Bedir" bölümünde; Taberi, age, 4/257, 265; İbni Kesir, age, 3/256, "Bedir" kısmında; İbni Hişam, Siret, "Bedir" bölümünde, 2/219; Vakıdi, Megazi, 2/120 "Bedir" bölümünde; Diyarbekiri, Tarihi Hamiş, 1/369; Kadı Beydavi, Begavi ve daha niceleri de Enfal Suresi'nin 7. ayetinin tefsirinde bunu açıklamışlar.)

Müslümanlarla müşrikler karşılaştıkları ve birbirlerini gördükleri zaman, Abdullah Peygamberimiz Aleyhisselamın yanına kaçmaya muvaffak oldu.

'Hayır! Ben onların helak olmalarını istemem.

Peygamberimiz a ve İslamiyete Düşman Olan Müşrik Uluları

Peygamberimiz ın ashabından bazıları, namaz kılacakları zaman Mekke vadilerine gider, namaz kıldıklarını kavim ve kabilelerinden gizli tutmak isterlerdi.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 281-282, Taberi, Tarih, c. 2, s. 282, İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1459-1460, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 5, s. 64-65, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 285.

Bu ayetle müminlerin, cihada çıkarken dikkatli olmaları tavsiye ediliyor; ama diğer taraftan da "Size selam veren kişiyi öldürmeyin" demekle, aslında öldürülen kişinin masum olduğu kabul ediliyor. Gerçi bazı İslami kaynaklarda "Muhammed gidip onlarla barıştı..." şeklinde açıklamalar geçiyorsa da, bir kere Müslümanlar tarafından üst üste gerçekleşen bu tür olumsuz hareketler, artık çevreye güven vermeyecek bir noktaya ulaşıyor. İşte savaşa zemin hazırlayan sebeplerden biri de bu olaydır.(Buhari, Megazi, 45, Nisa tefsiri, 17. bab.; Müslim, Tefsir, 22. No: 3025; Ebu Davud, Huruf, No: 3974: Buhari-Müslim Hadisleri, el-Lü'lüü ve'lMercan, No: 62, "iman" bahsi ve tefsir bölümü, No: 1901; Tirmizi, Tefsir, Nisa Suresi, No: 3030; Ayrıca, İbni Kesir, Kadı Beydavi, Fahrettin er-Razi, Vahidi ve daha birçok müfessirde, Nisa Suresi'nin 94. ayetinin tefsirinde aynı olayı ayrıntılı olarak anlatmışlardır.)

Mus'abu'z-Zübeyrf, Nesebi Kureyş, s. 1 26.

Bedir'e çıkış gününde Ebu Cehil halka "Develerinize bininiz!" dediği zaman, Ümeyye b. Halef Mekke'den çıkmak, ayrılmak istememişti.

Hz. Ali der ki:

"Sevininiz ey Yasir ailesi !"

"Sizden, kendisine deve kuşu kanadıyla alametlenmiş olan o adam kimdir?" diye sormuştu.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 123, Belazuri, Ensabu'l-eş raf, c. 1, s.158, Suyuti, Dürru'l-mensur, c. 4, s. 132.

Megar mevkiine ulaştık.

79- Sa'd b. Havle.

Ertesi günü, sabahleyin, tüccarlar Ebu Leheb'in yanına varırlar; o da kalan yiyecek ve giyecekleri onlardan yüksek fiyatla satın alıp, mü'minleri ve yanındakileri aç ve çıplak bırakırdı.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 130, Belazuri, c. 1, s. 261, Taberi, c. 2, s. 247, İbn E sir, Kamil, c. 2, s. 104, Muhibbüt-Taberi, c.1, s. 86, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 182, 185, Diyarbekri, c. 1, s. 330, Halebi, c. 2, s. 211.

Attığın zaman da, sen atmadın, ancak Allah attı ve bunu, mü'minleri Kendi tarafından güzel bir nimet imtihanı ile denemek için yaptı.

Dediler.

"Muhammed ve ashabı, bunun da Hadrami'nin kafilesi gibi olacağını mı sanıyor?!

27- Sayfiy b. Saib,

Ancak, Bilal-i Habeşi'ye söyletemediler.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 228, Ebu'l-Fenec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 231, İbn Kayyim, Zadü'l-mead, c. 2, s. 58-59.

"Ya Rasulallah! Bize yapılan işkenceler son derecelerine vardırıldı!" dedi. Peygamberimiz :

73- Ma'mer b. Haris.

"Hani, Allah, size iki taifeden birinin muhakkak sizin olacağını va'd etmişti. Siz ise, kuvveti ve silahı bulunmayanın size nasip olmasını arzu ediyordunuz. Halbuki Allah, emirleriyle, hakkı açığa vurmayı, kafirlerin kökünü kesmeyi, hakkı yerleştirmeyi, batılı ortadan kaldırmayı istiyordu-mücrimler hoşlanmasa da!"

1- Kureyşiler yüzlerce yıldan beri putperest idiler. Ataları İbrahim ve İsmail ların tevhid

Mücahidlerden 9 veya 6'sında zırh gömlek vardı.

Taberi, c. 30, s. 339, Fahru'r-RazT, c. 32, s. 171, Kurtubi, c. 20, s. 240, Nesefi, c. 4, s. 382, Hazin, c. 4, s. 425, Beyzavi, c.2, s.581, Ebussuud, c.9, s. 211.

Ahmed b. Hanbel, c. 5, s. 11, Buhari, c. 8, s. 56, Ebu Davud, c. 3, s. 47, Hakim, c. 3, s. 383, Beyhaki, c. 2, s. 283, İbn Esir, c. 2, s. 115, Zehebi, s. 21 9, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 59-60.

Müslümanların Bedir Savaşında Parolaları

Bunda, bizim için, bir öç alma da sözkonusu değildir.

'Beni sen mi ayıplıyorsun ey sarı koku sürünen adam? Bugün hangimizin korkak olduğunu öğreneceksin!' dedi."

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 297, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 115, Beyhaki, Delailü'n-nübüvvıe, c. 3, s. 187.

Vallahi, benim kanaatime göre, şu örümcek ağı Muhammed doğmadan öncesine aittir!" dedi ve oraya da işedi.

Hz. Hamza oraya yakın bir yerde bulunuyor ve onları seyrediyordu.

10. Zübeyr b. Avvatm'ı amcası bir hasıra bağlar, yaktığı ateşin dumanını ona doğru tüttürür: "Eski dinine dön!" diye zorlar, Zübeyr b. Avvam da: "Ben hiçbir zaman küfre dönmem!" derdi.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 299-300, Taberi, Tarih, c. 2, s. 287, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 306-307.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 249, Beyhaki, c. 2, s. 282, İbn Abdilberr, c. 4, s. 1589, Heysemi, c. 9, s. 293.

Kurtulmalık akçesi İkrime b. Ebu Cehil tarafından gönderilmiştir.

Fakat, onlardan bir adamı elime geçiri nceye kadar bekler, onu oğluma kurtulmalık yaparı m

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 292, Vakıdi, c. 1, s. 112, Ahmed b. Hanbel, c. 3, s. 145, Buhari, c. 5, s. 8, Müslim, c.3, s. 2203, Taberi, c. 2, s. 285, Beyhaki, c. 3, s. 92, İ bn Esir, c. 2, s. 129, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 263, Zehebi, s. 41, E bu'l-Fida, c.3, s. 293.

İslam mücahidlerine yardıma gelen melekleri, kaçan ve esir edilen müşriklerden görenler ve anlatanlar da vardır.

Enfal: 5-6.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 289, Ebu Nuaym, Delail ü'n-nübüvve, c. 1, s. 232, Beyhaki, Delail ü'n-nübüv ve, c. 2, s.200, İbn Seyyid Uyunu'l-eser, c. 1, s. 1 01, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 1 56, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 61.

Vallahi, onlar Kureyş ordusunun adamlarıdırlar!" buyurduktan sonra, onlara:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 292, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 112, İbn Esir, Kamil, c.2, s. 129, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c.3, s. 292.

15- Abdullah b. Sehl.

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 126, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 200, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 148.

"Resulullah ı, Sakif kabilesinin yardımını istemek üzere yanlarına geldiği zaman, Taif'in doğusunda, kavse veya asaya dayanmış olduğu halde gördüm.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 165.

2. Ebu Sebre b. Ebi Rühm.

Peygamberimiz la alay ettiler.

99- Zekvan b. Abdi Kays,

Akıllan akılsızlık, beyinsizlik saydın!

20- Ukbe b. Vehb,

Esirler Medine'ye gelince, Peygamberimiz Aleyhisselam onları ashabı arasında dağıttı ve:

"Senin Mekke'de bulunman daha hayıriıdır. Sen, bulunduğun yerde güzel, yararlı cihad etmek-tesin!" diye yazmış; Mekke'de oturmasını emir buyurmuştu.

23- Dağlar gibi büyük kum tepeleri olan Hannan'ı sağda bırakarak,

Onlar, Kureyşilere develerle su taşıyanlardan Beni Haccac'ın kölesi Eşlem ile Beni As b. Said'in kölesi Ariz Ebu Yesar'ı yakalayıp getirdiler ve onları sorguya çektiler.

Kureyş müşrikleri bunu öğrenince, sabahleyin ona bu hususta ihtarda bulundular. Hişam da:

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 138,14 3, Be lazuri, E nsabu'l -e şraf, c. 1, s. 301 -305.

128- Avfb. Haris,

'Eğer o kurtulursa, ben kurtulmam!1 dedi ve sesinin çıkabildiği kadar:

30- Halid b. Alem,

"Benim döşeğimde yat, uyu!

Taberi, Tefsir, c. 4, s. 166, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 1, s. 425.

Ta ki, Allah, kalblerimizde müşriklere karşı bir yumuşaklık ve zaaf bulunmadığını belli etsin!

'Ya Muhammed! Sen ilahlarımıza dil uzatacak, onlara tapmaktan bizi men edeceksin, değil mi?

11- Hubeybb. İsaf ,

Şayet o sana gelen şey görüp de tesiri altında kaldığın cinlerden bir tabi1 işi ise-ki bu bazan olabilir-biz seni ondan kurtarıncaya veya senin hakkında mazur sayılıncaya kadar tedavi çareleri araştıralım" dediler.

'Efendisi burada olmayan bir köleyi zayıf mı buldun?!' diyerek ona çıkıştı.

Kureyş müşriki erinden Süheyl b. Amr, Malik b. Duhşum tarafından esir edilmişti. Sukya ile Melel arasında bulunan Şenuke'de veya Revha'da bulunulduğu sırada, Malik b. Duhşum'a:

Ebu Cehil'in mensup bulunduğu Manzum oğulları kabilesinden Esved b. Abdulesed, yaramaz ve kötü huylu bir adamdı.

Böylece, Allah o ganimetleri ellerimizden çıkarttı ve onu Resulünün eline verdi.

Kendilerinin kılıçlarından başka ne bir savunakları, ne de bir sığınakları var!

"O," dedi, "Haşim oğullarına yiyecek taşıyor!?"

Sensin, benim Rabbim!

Vallahi, dediğiniz gibi onu hapsedecek olursanız, kendisinin işi kilitlediğiniz kapının arkasına çıkar, ashabına ulaşır, hemen üzerinize yürüyüp onu elinizden çeker alırlar, sonra da size galebe çalacak, hakim olacak kadar çoğalırlar.

Peygamberimiz ın abası içinde yatan, uyuyan Hz. Ali'yi Peygamberimiz sandılar.

O, sana olan va'dini muhakkak yerine getirecektir!' dedi."

ve Haris b. Enes ile nöbetleşe,

Peygamberimiz onun bu hareketinin farkına varınca:

20- Adiyy b. Hamra',

O sırada, Peygamberimiz , ayakta dikilerek namaz kılıyor, Hz. Ebu Bekir de gözcülük ediyordu.

"Ey insanlar! Siz de bana görüşünüzü açıklayınız!" buyurdu.

Ateş sönünceye ve yer soğuyuncaya kadar, kendisini öylece tuttular!

2- Hz. Osman'ın zevcesi Hz. Rukayye,

Allah ise, yapacağın işle senin arana girdi, gerildi!" buyurdu.

Yürüt bizi Allah'ın bereketine doğru!" dedi.

Zübeyr b. Bekkar, Nesebi Kureyş, s. 355.

Çünkü, onlar Peygamberimiz Aleyhisselamı ancak Medine içinde koruyacaklarına, savunacaklarına söz vermiş bulunuyorlardı.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 127, İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 228

Sen bir kale halkını muhasara ettiğin zaman, onlar senden kendilerine Allah'ın ahdini ve Allah'ın peygamberinin ahdini vermeni isterlerse, kendilerine Allah'ın ahdini de, peygamberinin ahdini de verme!

O da onları orada durdurup saydı ve Resulullah Aleyhisselama tekmil haberi verdi:

Müşriklerden olan düşmanımla karşılaştığın zaman, onları üç haslete, üç hasletten birini kabule davet et!

37- Sa'd b. Ubeyd.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/276-277.

Nitekim, bu gerçek, Kur'an-ı Kerim'de şöyle açıklanır:

"İn artık ya Rasulallah" dedi.

Diğer rivayete göre; Ahnes b. Şerik, Zühre oğullarına:

Sizin için, Ürdün bahçeleri gibi bahçeler olacakmış!?

12000 kişilik olan bir ordu ise, azlıktan dolayı yenilmez" buyurmuştur.

EyUtbe b. Rebia!

1- Abbas b. Abdulmuttalib,

Peygamberimiz ın yanına yaklaşır yaklaşmaz, yenilgiye uğramış, benzi sararmış, büyük bir korkuya tutulmuş, elleri taşı tutamaz olmuş, hatta taş elinden yere düşmüş olarak hemen geri döndü.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 283, Taberi, Tarih, c. 2, s. 282, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 91, Ebu'l-Fida, el- Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 286.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 229, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 482, Süheyli, c. 4, s. 21 0, Muhibbüt-TaberT, c. 1, s. 94, İbn Seyyid, c. 1, s. 182, Zehebi, s. 323, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 182, Heysemi, c. 6, s. 52-53, Kastalani, c. 1, s. 81, Diyarbekri, c. 1, s. 327, Halebi, c.2. s. 206. 208.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 110, Buhari, Sahih, c. 8, s. 56, Ebu Davud, Sünen, c. 3, s. 47, Ebu Nuaym, Hilyetü'l-evliya, c. 1, s. 144, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 283, İbn Esir, Usd, c. 2, s. 115.

Yanı nda açı k lanm ı ş b eyanatı havf sahife ler (E bu'l -Fi da, Tefsir, c. 3, s. 1 80, S uyutf, D ürru'l -m ensu r, c. 4, s. 2 03.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 300, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 120, İbn Sa'd, Tabak atü'l-kübra, c. 2, s. 19, Taberi, Tarih, c. 2, s. 287, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 79, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 266, Zehebi, Megazi, s. 44, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 308.

Nihayet, Sümeyye Hatunun bir bacağını bir deveye, öteki bacağını da başka bir deveye bağladılar.

"Ey Muhammedi Bizim seninle oturacağımızı, kendisinden sormuş olduğumuz şeyleri senden soracağımızı ve kendisinden istediğimiz şeyleri senden isteyeceğimizi Rabbin bilmiyor muydu?

Esir Olan Oğlunu Kurtarmak Bahanesiyle Medine'ye Gelip Peygamberimiz Aleyhisselamı Öldürmek İsteyen Umeyr b. Vehb'in Müslüman Olarak Mekke'ye Dönüşü

Müşrikler; Ammar b. Yasir'e gah güneşin en yakıcı sıcaklığı altında göğsüne ağır kaya parçası koyarak, gah boğarcasına başını suya batırarak da işkence yaparlardı.

Vallahi, Mekke'ye dönecek olursak, biz onlara yapacağımızı biliyoruz!" dedi.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 105, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 3, s. 49, 50.

Hz. Ali'nin bildirdiğine göre; Bedir'de geceleyin yağan bir yağmura tutuldular, kalkanların ve ağaçların altında siperlendiler. Sonra, hepsi de, tatlı bir uykuya daldılar.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c.1, s. 30, Taberi, Tarih, c.2, s. 294, Zehebi, Megazi, s. 87, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 287.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 278, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 67, Taberi, Tarih, c. 2, s. 280, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 125.

64- Saib b. Malik,

4. Enes (Peygamberimiz ın azadlısı),

Alıkonuluşu

22- Ebu Süfyan b. Haris,

24- Velid b. Velid b. Mugire,

Bunun için, Peygamberimiz Aleyhisselam, Ensarın Medine dışında düşmanla savaşmak istemeyeceklerinden endişe ediyordu.

"Ey Velid'in babası! Biz, hareket ettikten sonra geri dönecek olursak, vallahi alemi kendimize sövdürürüz!" dedi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/328-329.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Haris b. Amirb. Nevfel hakkında da:

Mücezzer, Ebu'l-Bahteri'yi deveden indirip de o çarpışmaktan başkasına yanaşmadığı zaman, çarpıştılar ve Mücezzer onu vurup öldürdükten sonra Peygamberimiz Aleyhisselama geldi ve:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire. c.2, s. 364, 365, Vakıdi, Megazi. d, s. 145-147, İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 17-18.

Bunun üzerine, Müddessir suresinin 11-29. ayetleri, Velid b. Mugire hakkında nazil oldu.

164- Numan b. Abdi Amr,

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 57.

Müşrikler mağaranın sağını solunu dolaşıyor ve:

"Ey Ümmü Seleme! Böyle söyleme! Fakat, 'Bir gün bakarsın ki, ölüm baygınlığı gerçek olarak gelmiş, İşte bu, senin kaçıp durduğun şeydir ' de!" buyurdu.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 47.

Teym oğullarından:

Müşriklerden öldürülenler yetmişten fazla idi, esir edilenlerde yetmişten fazla idi.

Çocuklara teslim etti. Onlar da Mekke sokaklarında dolaştırdılar.

Alaüddin Ali, Kenzu'l-ummal, c. 10, s. 403404.

İbn Esir, Nihaye, c. 242.

"Sizin kimlerden olduğunuzu bana haber vermedikçe, sorduğunuz şeyleri size haber vermeyeceğim" dedi.

Ebu Fükeyhe Habeş ülkesine yapılan ikinci hicrete katılıp Mekke'den ayrılıncaya kadar, müşrikler ona işkence yapmaktan geri durmadılar.

Ahkaf 11.

Vakıdi, Megazi, c 1, s. 125, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 147, İbn Hacer, el-İsabe, c. 3, s. 36.

Adam:

Onun peygamberlik işinden yüz çeviriyoruz.

Bedir'e Giderken Uğranılan, Durulan Yerler

Onların bu hareketine Peygamberimiz ın kızdığı, yüzünden belli olmakta idi.

17. Sakf b. Amr,

Belazuri, c. 1, s. 195, İbn Esir, Usd, c. 6, s. 248, Halebi, c, 1. s. 482.

Bu ayet Mekke'de nazil olmuştur.

Kureyş müşriklerinin eşrafından:

Adan oğullarından:

"İnsanlardan birtakım beyinsizler, 'Üzerinde bulundukları kıblelerinden onları çeviren nedir?' diyecekler. Onlara de ki, 'Doğu da batı da Allah'ındır' . O dilediğini doğru bir yola iletir." (Bakara Suresi, 142. ayet.) "

evet anlıyorum. insanlar çoğu artık kendi kafalarına göre yazıp çiziyolar. ama ne demişler arayan mevlasınıda bulur belasınıda. sen yine araştırmaya devam et:)ankaradamısın yardım etmek isterim ama. olmazsa sana bi kaç kitap ismide verebilirim. ya işte iki salak çıkıyo olur olmaz konuşuyo yazıp söylüyo milletle aha işte müslümanlar böyle diyo hoooppp işin içinden sıyrılıp çıkıyo. hakiki lezzet islamdadır. tabi hakkıyla yaşarsan. yokmu hiç etrafında samimi ihlaslı insanlar. takıl onlara...

Bunun üzerine, müşrikler Ebu Cehil'in görüşü üzerinde birleşmiş olarak dağıldılar.

İbn Sa'd, c. 3, s. 249, Belazuri, c. 1, s. 159, Ebu Nuaym, c. 1, s. 140, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 67, Usdu'l-gabe, c. 4, s. 130-131.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Umeyr b. Vehb'e:

Taberi, Tarih, c. 2, s. 240.

"Sen Abbas'ı esir alırken, Allah sana şerefli bir melekle yardım etmiş!" buyurdu.

Peygamberimiz Aleyhisselamın Müşrikler Arasında Bulunan Bazı Kişilerin Öldürülmemesini

Onlar, sanki, kalkanlar altında parıldayan gök gözler!" dedikten sonra, "Onların gizlenmiş olanları veya yardımcıları da bulunmasından korkarım!" deyip vadiyi tekrar dolaşarak geldi ve:

varsa, O, size alınandan daha hayırlısını verir ve sizi yarlıgar da! Allah çok yarlı-gayıcıdır, çok esirgeyicidir'" (Enfal: 70) mealli ayet Hz. Abbas hakkında nazil olmuştur.

71- Harice b. Humeyr,

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 188, Belazuri, c. 1, s. 234, İbn Hazm, s. 64, İbn Esir, c. 1, s. 26, İbn Kayyım, c. 2, s. 51, İbnHaldun, c. 2, ks. 2, s. 9.

7- Ebu Mersed Kennaz b. Husayn,

'Ey Allah'ın Ensarı! İşte, küfrün başı Ümeyye b. Halef!

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 115, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 171.

Habeş ülkesine ilk hicret, nübüvvetin beşinci yılında ve Recep ayında idi.

"Muhammed sizdendir, kızkardeşinizin oğludur.

Hani onlarla anlaşma yapmıştı ve güya birbirleriyle savaşmayacaklardı! Peki neden böyle oldu? Olay şudur: Eğer Kur'an'dan gerekçe göstermeksizin saldırsaydı, çevreden olumsuz tepki alacaktı. Birincisi; yapılan anlaşmayı bozduğu için eleştirilecekti. İkincisi ise; yabancı biri olduğu halde el alemin diyarında terör hareketlerinde bulunmakla suçlanacaktı. İşte bunun önlenmesi için, Allah'tan bir ayet gelmesi şarttı; nitekim de az önceki ayet geldi.

Hz. Abbas'ı esir ettiğini söyleyen zat, Ensardan Ebu'l-Yeser Ka'b b. Amr olup, kendisi çelimsiz, kısa boylu idi.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 31, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1385, Taberi, Tarih, c. 2, s. 294, EbuNuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 475, Beyhaki, Sünen, c. 9, s. 68, Zehebi, Megazi, s. 68, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 297.

"Sabrediniz ey Yasir ailesi "

Evin arkasındaki küçük kapıdan, Hz. Ebu Bekir'le birlikte dışarı çıktılar.

Zafer oğullarından:

Bunun üzerine, Peygamberimiz Aleyhisselam, ona:

Ebu Cehil'in yanında iyi bir kılıç vardı.

Kuba köyünde, içlerinde Hz. Ömer ve Ebu Seleme'nin de bulunduğu Muhacir cemaatına, Salim Mevla Ebi Huzeyfe imamlık etmiş, namazlarını kıldırmıştır.

"Ya Rasulallah! Senin müşriklerce arandığını hatırladıkça arkanda, gözetlendiğini hatırladıkça da önünde yürüyorum!" dedi.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 75,76, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 16.

Belazuıri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 292.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/311-316.

Sa'd b. EbiVakkas eline geçirdiği bir deve çene kemiği ile vurup onlardan birinin başını yardı, kanattı.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 284, Vakıdi, c. 1, s. 83, Taberi, c. 2, s. 283, Beyhaki, c. 3, s. 91, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 259, Zehebi, s. 39, E bu'l-Fida, c. 3, s. 286.

"Ben onu konuşurlarken halktan işittim!" dedi.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Ebu Huzeyfe'nin böyle söylediğini işitince, Hz. Ömer'e:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/350-352.

Kalk ey Ubeyde b. Haris!

Vallahi, sen benim dediğimi yapmazsan, o beni öldürür!" dedi.

İbn İshak, İbn Hişam, c.1, s. 376, İbn Sa'd, c.1, s. 209, Belazuri, c. 1, s. 235, Yakubi, Tarih, c. 2, s. 31, Taberi, c. 2, s.229, Ebu Nuaym, c.1, s. 278, Süheyli, c. 3, s. 352, İbn Kayyım, c. 2, s. 51, İbn Seyyid, c. 1, s. 129, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 86, Suyuti, Hasaisü'l-kübra, c. 1, s. 377, Kastalani, c. 1, s. 67, Diyarbekri, c. 1, s. 297.

58- Cebr b. Atik,

Velid b. Velid, hep yaya olarak yürüdüğü için, ayaklan yarıldı.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 263, İbn Seyvid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 246, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 260.

Zübeyr B. Bekkar, Cemheretu Nesebi Kureyş, c. 1, s. 359-360, Taberi, Tarih, c. 2, s. 278, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3,5.270-271.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire. c.2, s. 316, Vakıdi, Megazi, c. 1, s.129.

Umeyr b. Vehb, Kureyş müşriklerinin şeytanları ndan ve kahramanı arı ndandı.

Bana, ayrıca Zemzem'i de verdi ki, onun karşılığında da, Mekkelilerin bütün servetini verseler, istemem!

134- Usayma,

105- Aiz b. Maıs,

"Bedir ashabının, aranızdaki mevkii nasıldır?" diye sormuştu.

İçlerinden birisi, Süraka b. Malik, mağaranın içine bakmak için ilerledi.

Yürüdüğü zaman, taşa tuttular, gülüştüler!

Münafıklar ise, Zeyd'in oğlu Üsame'ye:

Çünkü, sizin kendi ahidlerinizi, babalarınızın ahidlerini, arkadaşlarınızın ahidlerini bozmanız; Allah'ın ahdini ve Resulünün ahdini bozmaktan daha iyidir.

72- Saib b. Osman b. Maz'un,

İbn İ shak, İbn Hişam, c. 2, s. 60, Taberi, c. 2, s. 230, İbn Esir, c. 2, s. 91, İbn Kayyım, c. 2, s. 52, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 135, Diyarbekri, c. 1, s. 302.

Kureyş Müşriklerinin Acele Hazırlanmaları

Bunlar; hayvan işkembesini getirip Peygamberimiz ın kapısının önüne atarlardı.

25-28. Yasir b. Amir, Yemen'den gelip Mekke'de yerleşmiş ve Ebu Huzeyfie'nin kölesi Sümeyye Hatunla da evlenerek ondan Ammar ve Abdullah adlarında iki oğulları dünyaya gelmişti.

Eğer kolum yanımda olsaydı, o gün, muhakkak onu öldürmeyi arzu ederdim!"

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 55, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 15, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 44, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 255

Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 31, Taberi, c. 2, s. 295, E bu'l-Fida, c. 3, s. 297.

Asim b. Adiyy:

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 21, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 288.

Kureyş müşriklerinin ileri gelenleri ona doğru vardılar.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 277, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 68, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 17, Taberi, Tarih, c. 2, s. 279, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 72, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 254, Zehebi, Megazi, s. 36.

"Kureyş müşrikleri toplandılar ve bize çok yakındılar.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 57, İbn Sa'd, Tabak atü'l-kübra, c. 2, s. 16, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 55, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 256, Zehebi, s. 62.

Münebbih b. Haccac'ın kılıcı Zülfikar da Peygamberimiz Aleyhisselama düştü.

Kureyş müşrikleri; Peygamberimiz ı ve Peygamberimiz ın kabile halkı olan Haşim oğullarıyla Muttalib oğullarını, Şı'b'cia üç yıl kuşatıp gözaltında tuttular.

Hamza, gelince:

Levzan oğulları ve müttefiklerinden:

"Ben utanıyorum. Yanımdan uzaklaş!" dedi.

"Muhammed gerçekten Resulullah mıdır dersin?" deyince, Addas'ı bir titreme ve ürperti tuttu, tüyleri diken diken oldu. Sonra da, ağlamaya başladı.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 382, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 195, Fahru'r-Razi, Tefsir, c. 32, s. 172, Muhibbüt-Taberi, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 81, Kurtubi, Tefsir, c. 20, s. 234-235, Zehebi, Tarıhu'l-İslam, s. 1 47.

Bunun üzerine, Peygamberimiz onların yanından ayrıldı.

67, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 297.

Peygamberimiz Kureyş müşriklerinin ileri gelenlerinden birtakım kişilerin güneş battıktan sonra Kabe'nin arkasında toplanarak konuşmak bahanesiyle kendisini çağırıp, peygamberlikten vazgeçirtmek için kendisine türlü hakaret ve yersiz tekliflerde ve ölümle tehditlerde bulunmaları üzerine, meclislerinden kalkıp derin bir üzüntü içinde evine gittikten sonra, Ebu Cehil:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 277, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 117 Taberi, Tarih, c. 2, s. 279, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 71-72, İbn Esir, Kamil, c.2, s. 125, İbn Seyyid, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 254, Zehebi, Megazi, s. 37, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 278.

Lat ve Uzza ne zarar verebil ir, ne de yarar" dedi.

Saib b. Ebi Hubeyş:

Ebu Nuaym, Hilye, c.1, s. 140, Fahru'r-Razi, Tefsir, c. 20, s. 121, Kurtubi, Tefsir, c. 10, s. 181.

"Bizler, müşriklerin en ağır işkencelerine uğramış bulunuyorduk.

Zemahşerf, Keşşaf, c. 2, s. 143, Fahru'r-Razi, Tefsir, c. 15, s. 126, Neseff, Medarik, c. 2, s. 94, 95, Hazin, TefsTr, c. 2, s. 385, Ebussuud, Tefsir, c. 4, s. 5.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 39, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 290, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 32, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 118, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 260.

görüldüğü gibi olaylara tarihi bir süreçte bakıldığında müslümanlar 11 yıl evlerinde barklarında zulme uğramış...11 yıl sonunda evlerinide terkedip bırakma zorunda kalmış buna rağmen savaşmamışlar hatta tam tersine efendimiz ya rab onlar bilmiyorlar onları helak etme diye dua etmiştir... ama zaman ortaya çıkarmıştırki;müşrikler kçtü davranışlarında vazgeçmek şöyle dursun tutumlarını artırmışlar ve artık öldürmeye başlamışlardır... hatta efendimizi bile öldürecekken efendimiz hicret etmiştir... işte bunun üzereine savaş ayetleri inmeye başlamıştır... DEMİŞTİM VE İSBAT EDİYORUM:

Gazanın Adı ve Mevkii

'Onun vasfını gördün, buldun mu?' diye sordular.

'Nedir o, söyle bakayım?' dedi.

"Görüyorsun ki, savaşmaya hazırlanmış bulunuyoruz!

Peygamberimiz Aleyhisselam, elindeki ok çubuğu ile safları düzeltirken, saftan ileri çıkmış bulunan Sevad b. Gaziyye'nin kamına dokunup:

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 114, Beyhaki, Sünenü'l-kübra, c. 9, s. 64, 65, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 305.

Umeyr'in oğlu Vehb, Bedir'de esir edilen müşrikler arasında bulunuyordu.

Ebu Nuaym, c. 1, s. 295, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 415, İbn Seyyid, c. 1, s. 1 35, Zehebi, s. 283, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 136, Halebi, c. 2, s. 53.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 130, Taberi, c. 2, s. 247, İbn Hazm, s. 91, İbn Esir, c. 2, s. 104, Diyarbekri, c. 1, s. 323, Halebi, c. 2, s. 212.

Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 328, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 209.

Hz. Hatice yeğeni Ebul-As'ı kızı Hz. Zeyneb'le evlendirmesini Peygamberimiz Aleyhisselamdan istemiş, Peygamberimiz Aleyhisselam da buna muhalefet etmemişti.

Dolaşıp gelince, ona:

49- Ziyad b. Amr,

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 249, Belazuri, c. 1, s. 159, E bu Muaym, c. 1, s. 140, Zehebi, Siyer, c. 1, s. 294, Ebu'l-Fida, Tefsir, c. 2, s. 588.

İkinci kere, yanlarından geçtiği sırada, onlar yine aynı şekilde laf attılar.

Yanımda da Ümmü Fadl oturuyordu.

S evad oğulları ve müttefiklerinden:

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 127, Taberi, Tarih, c. 2, s. 244, İbn Kayyım, Zadü'l-mead, c. 2, s. 58, İbn Seyyid, Uyünu'l-eser, c. 1, s. 179, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 177, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 324, Halebi, İnsanu'l-uyün, c. 2, s. 193.

Orada abdest alıp namaz kılıyorlar, namaz kıldıklarını kavim ve kabilelerinden hiç kimsenin işitmesini istemiyorlardı.

149- Amr Ebu Harice b. Kays,

Bunun üzerine, mücahidler, miğferlerine, takyelerine alametler taktılar.

"Ya Rasulallah! Bir adam Allah yolunda savaşmak ve aynı zamanda dünya mallarından da birşeyler elde etmek isterse ne buyurulur?" diye tekrar sordu.

"Biz, senin hakkında, Kureyşilerden korkanı!

Böylece, benimle kocamın arasını ve oğlumun arasını ayırdılar.

'Ehad! Ehad! " demekte idi."

Ükkaşe o dalı alıp salladığı zaman, dal, elinde uzun boylu, dayanıklı, parlak bir kılıç oluverdi! Ükkaşe; Peygamberimiz Aleyhisselamla birlikte bulunduğu bütün savaşlarda bu kılıcı kullandı. Avn diye anılan bu kılıç, hayatı boyunca, kendisinin yanında kaldı.

Kureyş müşrikleri; Peygamberimiz a ve Kureyşilerden Müslüman olup Peygamberimiz la birlikte bulunanlara karşı düşmanlıkta daha şiddetli, daha kat davranmaya başladılar.

"Allah'ın ismiyle, Allah'ın yolunda gaza ediniz! Allah'ı tanımayanlarla çarpışınız! Gaza ediniz!

Hz. Hamza:

Söylentiler, sesler kesildikten, bizim onu geri çevirdiğimiz halk arasında konuşulmaya başladıktan sonra, gizlice Mekke'den çıkar, babasına kavuştur!" dedi.

Ona Kureyşten, Muhammed ve ashabından, oralarda kendisine gelen haberleri sordular.

Ben ise, onlardan daha güçlü olanlar arasında bulunmak isterdim.

"Öyle ise 'O sihirbazdır' deriz" dediler.

1)efendimiz mekkede müslümanlığını dile getirmeye başlayıp, insanlar hür iradeleri ile islama girmeye başlayınca... mekkenin önde gelen müşrikleri... başta efendimize olmak üzere müslümanlara türlü eziyet ve işkenceler yaptılar... demiştim devam ediyorum:

Kurtubi, Tefsir, c. 19, s. 60.

Vallahi, onlar sizden bir adamı öldürmedikçe, kendilerinden bir adamın öldürüleceğini sanmıyorum. Onlar sizden sayıları kadar adam öldürdükten sonra, yaşamakta ne hayır kalır?" dedi.

13. Münebbih b. Haccac.

2- Kendilerine acınmamak.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 233, Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 404, İbn Mace. c. 1, s.53, Belazuri, c. 1, s. 158, Ebu Nuaym, Hilye, c. 1, s. 140, Zehebi, Tarih, s. 53, Belazuri, c. 1, s. 1 58, Ebu Nuaym, Hilye, c. 1, s. 140, Zehebi, Tarih, s. 217.

"Ya Muhammedi Damadını, yanında zevcesi olduğu halde gördüm!" dedi.

ABD nin yaptıkları

Fakat, ben babamda bulunduğunu bildiğim isabetli görüşlülük, usluluk ve faziletin kendisini er geç İslamiyete kılavuz I a maya yeteceğini sanmakta ve ummakta idim.

"Onların üzerinde, benim için bir üstünlük olmayacak mıdır?" diye sormuş, Peygamberimiz da:

O sırada, Ebu Cehil onlara erişti ve:

29- Muttalib b. Hantab,

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 15, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 353, Taberi, Tarih, c. 2, s. 290, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 476, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 142, İbn Esir, c. 2, s. 133, Ebu'l-Fida, c. 2, s. 327, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 86.

94- Kays b. Mıhsan ,

Sen beni şu devenin üzerine, terkine alamaz mısın?" dedi.

14- Ümeyye b. Halef

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s 60, Yakubi, Tarih, c. 2, s. 36, Taberi, Tarih, c. 2, s. 229-230, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 295, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 415, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 212, İbn Esir, Kam il, c. 2, s. 91, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 134, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 282, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 135, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks.2, s. 1 0, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 302, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 52.

"Ey iman edenler! Toplu bir halde kafirlerle karşılaştığınız zaman, onlara arkalarınızı çevirmeyiniz !

Onlar öldürülürse, ben de öldürüleyim.

Hubeyb b. Yesaf 'ın Müslüman Olarak Bedir Seferine Katılışı

Düşmanla çarpışacağını bilseydim, senden asla geri kalmazdım" dedi.

c. 2, s. 87, İbn Haldun, c. 2, ks. 2, s. 9, Diyarbekri, c. 1, s. 297.

İlahlara dil uzattın!

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 116, İbn Esir, Kamil, t 2, s. 68.

36- Suveybıt b. Sa'd b. Hureymile.

71- İbn Cahdem.

Allah ise, Diridir ve hiç ölmez!

"Ya Rasulallah! Ammar kafir olmuş!" diye haber verildi.

Darü'n-NecVe diye anılan idare meclisi ile;

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 341-342, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 157, İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 409-418.

Bunun üzerine, Harise'nin annesi gülerek dönüp giderken, kendi kendine:

Esved b. Muttalib'in azadlı cariyesi Azze'yi,

Zariyat: 50.

Vallahi, biz sana, İsrail oğullarının Musa Aleyhisselama dediği gibi, 'Sen ve Rabbin gidip savaşın! Biz muhakkak burada oturucuyuz!' demeyiz.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 15, Diyarbekri, Tarihu'l-hamis, c. 1, s. 390.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 115, İbn Sa'd, c. 3, s. 89, İbn Haim, s. 86, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 171.

Mekke ile Medine arasında bulunan Bedir hakkında çeşitli rivayetler olup, bir su kuyusunun veya onu kazanın ismi olduğu bildirilmektedir.

"Benim nazarımda şu anda onlardan daha hafif, zayıf durumda Allah düşmanları yoktur!

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 339, Taberi, Tarih, c. 2, s. 220, İbn Esir Kamil, c. 2, s. 66, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c.1, s. 1 00, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 57, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 1, s. 475.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 209, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 234. Ebu'l-Ferec İ bn Cevzi, el-Veta, c. 1, s. 197, Diyarbekri, Hamis, c. 1, s. 297.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/346-347.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/13-14.

Ya Rasulallah! Bizi dinimizden döndürmelerinden korktuğumuz şu kavme karşı bizim için Yüce Allah'tan yardım dilemez misin? Bizim için, Allah'a dua etmez misin? dedik.

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 228, Belazuri, Ensab, c. 1, s. 260.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/325-326.

"Beni bu cübbeye sarıp defnediniz!

İbn Sa'd, Tabakat, c. 4, s. 15, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 353, Taberi, Tarih, c. 2, s. 290, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 476, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s.142, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 86.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 95, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 80, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 283-284.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 382, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 2, s. 244, Buhari, Sahih, c. 4, s. 162, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 194, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 81, Bedrüddin Aynf, Umdetu'l-karf, c. 16, s. 97, Kastalani, İrşadü's-sarf, c. 25.

Ammar b. Yasir de, Müslümanlığını açıklamaktan çekinmeyen yedi mücahidden birisi olup, dinlerinden döndürülmek için en ağır işkencelere uğratılan Müslümanlardandı.

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 196, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 70, İbn Hacer, el-İsabe, c. 4, s. 475.

1- Ubeyde b. Haris,

15- Mekke yolunu solda bırakarak sağ taraftan, Naziye üzerinden Bedir'e doğru gitmeye devam etti.

"Gitmeyiniz! Vallahi, o muhakkak peygamberdir!" dedi.

Seni hak din ve Kitabla peygamber gönderen Allah'a yemin ederiz ki, sen bizi Birkü'l-gımad'a kadar yürütecek olsan, oraya varıncaya kadar seninle birlikte gider, senin önünde savaşırız!" dedi.

Zemahşeri, Keşşaf, c. 2, s. 430.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/371-372.

"Ya Rasulallah! Onlar bizim akrabalarımız ve kardeşlerimizdir.

Orasının, iki kara taşlık arasında, hurmalık, çorak bir yer olduğunu gördüm.

37- Abdurrahman b. Avf,

Savaşta Nasıl Çarpışılacağının Belirlenişi

"Ne olurdu, Muhammed'e gelen bu Kur'an, Mekkelilerden yahut Taiflilerden bir adama; mesela Ümeyye b. Halef gibi birine inseydi ya?" deyince, Ebu Uhayha:

"Resulullah Aleyhisselam, Bedir'de akşamleyin, müşrik ulularının vurulup düşecekleri yerler hakkında:

Gıfari, Bedir'de bulutun altındaki yere kadar gidip Peygamberimiz Aleyhisselamla ashabını görmüş, fakat onların yanında buluttan işittiği şeylerden hiçbirini göremediğini söylemiştir.

"Hani, sen Mekke'den yola çıkacağın gün, yanınızda zevcen Haris'in kızı Ümmü Fadl ile ikinizden başka birkimse bulunmadığı sırada, Ümmü Fadl'a:

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 133, Fahru'r-Razi, Tefsir, c. 29, s. 189, Kurtubi, Tefsir, c. 19, s. 61.

Onu, Ye'cec'de bulunan Zeyd b. Harise ile arkadaşına teslim etti. Onlar da, Hz. Zeyneb'i Peygamberimiz Aleyhisselamın yanına getirdiler.

Peygamberimiz ; evinden ayrıldıktan sonra, hemen Hz. Ebu Bekir'in evine geldi.

6- Hayber,

Irkuz-zabya'da bulunulduğu sırada, Peygamberimiz Aleyhisselam Ukbe b. Ebi Muayt'ın boynunun vurulmasını emir buyurunca, Ukbe b. Ebi Muayt:

Bu sesler, müşriklerin önlerinde ve arkalarında çınlamakta, yüreklerini titretmekte idi.

Peygamberimiz a dil uzattırmadıkça ve putlarının daha hayırlı olduğunu söyletmedikçe de, onu bırakmadılar.

Ebu'l-As Mekke'de zenginlikte, eminlikte, ticarette sayılı kişilerdendi.

Kendisine:

84- Ebu'l-Münzir Yezid b. Amir,

Ellerindeki ipi de çözüp attı.

Zemahşeri, Keşşaf, c. 2, s. 430, Nesefi, Medarik, c. 2, s. 301.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 395, Müslim, Sahih, c. 3, s. 1414, Zehebi, Siyeru a'lam i'n-nübela, c. 2, s. 262.

Peygamberimiz Aleyhisselam Hz. Ömer'i Kureyşilere göndererek:

Eğer sen getirip ortaya attığın o sözlerle mal, servet elde etmek istiyorsan; malca bizden daha zengin oluncaya kadar, senin için mallarımızdan mal toplayalım!

Buna icabet ederlerse, icabetlerini kabul et ve kendilerini serbest bırak!

4- Osman b. Maz'un, Kudame b. Maz'un, Abdullah b. Maz'un ve Saib b. Osman bir deveye,

Fakat, siz acele ediyorsunuz!1 buyurdu."

Ebu Fükeyhe:

Halid oğullarından:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 278, Vakıdi, c.1, s. 57, Taberi, c. 2, s. 280, İbn Esir, c. 2, s. 484, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 271.

"Allah, senden başka, peygamber gönderecek kimse bulamadı mı?

Mes'ud b. Hıraş der ki:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/337-341.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s.131, Taberi, Tarih, c.2, s. 247, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 105-106, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s. 83, 88, İbn Seyyid, c. 1, s. 189, Zehebi, s. 327, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 179, Halebi, c. 2, s. 230.

24. Kureyş müşriklerinden Abdullah b. Cüd'an'ın azadlı kölesi olan Suheyb b. Sinan, Müslümanlığını açıklamaktan çekinmeyen yedi mücahidden birisi idi.

56- Zeydb. Hattab,

Siz emirinizi büyük tanıyınız! Ona zekatlarınızı ödeyiniz!

Nevfel b. Muaviye, Kureyşlilerin varlıklı olanlarının yanlarına varıp, binitleri ve yiyecekleri bulunmadığı için sefere çıkamayanlara bağışta bulunulması hususunu konuştu.

görüldüğü gibi olaylara tarihi bir süreçte bakıldığında müslümanlar 11 yıl evlerinde barklarında zulme uğramış...11 yıl sonunda evlerinide terkedip bırakma zorunda kalmış buna rağmen savaşmamışlar hatta tam tersine efendimiz ya rab onlar bilmiyorlar onları helak etme diye dua etmiştir... ama zaman ortaya çıkarmıştırki;müşrikler kçtü davranışlarında vazgeçmek şöyle dursun tutumlarını artırmışlar ve artık öldürmeye başlamışlardır... hatta efendimizi bile öldürecekken efendimiz hicret etmiştir... işte bunun üzereine savaş ayetleri inmeye başlamıştır...

"Ben ve Ebu Cehil b. Hişam Mekke sokaklarından birisinde yürüyüp giderken, Resulullah bizimle karşılaştı. Ebu Cehil'e:

Onu hak ile peygamber gönderen, varlığım Kudret Elinde bulunanı Allah'a yemin ederim ki; onlardan hiçbiri, Resulullah Aleyhisselamın elini, avucunu koyduğu yerden öteye geçmemiştir!" demiştir.

Esed oğullarından Nübeyh b. Haccac ile Münebbih b. Haccac'ın kestikleri develerin sayısı ve kestikleri yerin adı bilinmemektedir.

İbn Abdilberr, İstiab, c. 4, s. 1601-1602, İbn Esir, Usdu'l-gabe, t 6, s. 17.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 304, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 107, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 303, Mus'abu'z-Zübeyrf, Nesebi Kureyş, s. 418, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 310.

"Vah, yazık bana ey Kureyş cemaat! Şunlar arasında, burada ne diye bir tek ben öldürülüyorum?!" dedi.

Zühri, M egazi, s. 99, Abdurrezzak, c. 5, s. 390, Ahm ed b. Hanbel, c. 1, s. 348, Taberi, Tarih, c. 2, s. 245, E bu'l-F ida, c. 3, s. 181, Halebi, c. 2, s. 194.

Bir de, sabır ve sebat ediniz!

"Vallahi, Ebu Talib sağ olsaydı, söylediği söze kendisinden ziyade benim layık olduğumu anlardı!" dedi ve Ebu Talib'in:

Ayyaş b. Ebi Rebia deveye binip onlarla birlikte gitti.

Firuzabadi, Kamüsu'l-Muhit, c. 2, s. 316.

"Aramızda; silahtan, uzun endamlı, hızlı koşan attan ve yolunu sapıtmış ak saçlı ihtiyarları öldüren keskin kılıçtan başka birşey kalmadı!" dedi.

"Vah kavmime! Bu Amr b. Hişam'ın işidir!

İslamiyet Mekke'de yayılmaya başlayınca, müşriklerin ulu kişileri kızdılar. Peygamberimiz a karşı, kıskançlığa ve azgınlığa başladılar.

Yer yer irtidad hareketlerinin görüldüğü, Mekke'nin çalkalandığı, Mekkelilerden bazılarının ağızlarının suyunun akmaya başladığı, Mekke halkının da az kalsın irtidad ed ive re çekleri;

Buhari, Sahih, c. 5, s. 1 4, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 54, İbn Seyyid, c. 1, s. 256.

Biz vallahi hiçbir zaman Rahman'a inanmayız!

İbn Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 22, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 247.

Ebu Lübabe b. Abdulmünzir, Medine yönetimiyle görevlendirildi.

Ebu Cehil geldi ve, onu kandırıncaya kadar, Ümeyye'nin yanından ayrılmadı.

İbn İshak, İbn Hişam, Sire c. 2, s. 274, Taberi, Tarih, c. 2, s. 278, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 65, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 123, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 253, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 269.

5- Haris b. Tulatıla idi.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 129, Muhibbüt-Taberi, c. 1, s.86, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 178, Diyarbekri, c. 1, s. 324.

Halbuki, bu seriyye ve gazveler, herşeyden evvel, Sa'd b. Muaz'ın da Ebu Cehil'e dediği gibi, hac yollarını Müslümanlara tıkayan Kureyş müşriklerine, buna karşılık Müslümanların da Suriye ticaret yollarını kesmek suretiyle kendilerini ticari ve iktisadi sıkıntıya düşürebilecekleri uyarısında bulunmayı; ve aynı zamanda onların Müslümanlara karşı ne gibi bir hazırlıkta bulunduklarını öğrenmeyi, ileride yapılacak savaşlarda bazı kabilelerin Kureyş müşriki eriyle birleşmelerini önlemeyi amaçlıyordu.

Mahreme b. Nevfel'in bildirdiğine göre; Şam'dan, korku içinde yola çıktılar.

"Allah'ın Beyt'ine yemin ederim ki, onlar yalan söylüyorlar!

İbn Abdilberr, İstiab, c. 2, s. 824, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 2, s. 414.

8)efendimizin hicreti ile hemen hemen her müslüman artık hicrete başladı... yani müşrikler evlerinden, yurtlarından, kendi helal mallarından... vs. müslümanları kovarak peş parasız bıraktılar... DEMİŞTİM VE İSBAT EDİYORUM:

1- Hz. Osman b. Affan,

Sonra, Secsec'den ayrıldı.

Ebu Eyyub Halid b. Zeyd el-Ensari der ki:

Bizim Mekke'de bulunduğumuz sırada, o bana rastlarve:

İbn Sa'd, Tabakat, c. 3, s. 248.

Habbab b. Eret der ki:

2. Zeyd b. Hattab,

'Ya Rasulallah! Onu ben esir ettim!' diyerek ısrar edince, Peygamberimiz Aleyhisselam, ona:

İ bn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 1, s. 228, Belazuri, E nsabu'l-eşraf, c. 1, s. 260, İbn Kayyım, Zadü'l-mead, c. 2, s. 58, Zürkani, Mevahibu'l-ledünniye Şerhi, c. 1, s. 322.

Onlar 'Müzeminem =Yerilmiş' diye söver ve 'Müzemmem1 diye lanetlerlerdi.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 1/372.

Ebu Cehil, yüzünde şer tüter bir halde, Utbe'nin yanına çıkageldi. Utbeye:

İki attan biri Mikdad b. Amr'a, diğeri Mersed b. Ebi Mersed'e aitti.

Sırtındaki yanıkların izleri, yıllar geçtiği halde bile kaybolmamış:

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 4, s. 12.

Peygamberimiz Aleyhisselam, emir vermedikçe Kureyş müşriklerine saldırmamalarını mücahidlere emrederek:

13- Hz. Osman b. Affan,

Doğrudur, bazılarına zor gelir. Çünkü, eğer Allah daha önce Yahudilikte Mescid-i Aksa'yı kıble olarak tayin etmişse, niçin değiştirsin!

Abdullah b. Mes'ud der ki:

İbn İ shak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 257,300, İbn Atodilberr, İstiab, c. 4, s. 1820, İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 7, s. 82, İ bn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 91, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 24, Halebi, İnşanu'l-uyun, c. 1, s. 432.

Onun Muhammed ile yakın bir akrabalığı yoktur.

Bunun içindir ki, kaynaklarda Bedir savaşından önceki seriyye ve gazvelerin gayeleri, cereyan tarzları ve neticeleriyle bağdaşamayacak şekilde telakki ve ifade edilmiştir.

Mus'ab b. Umeyr

İkindi namazını Bedir'de kıldıktan sonra hareket edip Üseyl'e varıldı ve orada kalındı.

Cumah oğulları ve müttefiklerinden:

'Ben kafirlerin yüreklerine korku salacağım.

Hassan b. Sabit'in kardeşi Evs b. Sabit'e konuk olan Muhacirler

Abdi Menaf oğulları 10.000 miskal altınla katı İm ıslardı.

Ebu Seleme Abdullah b. Abdulesed bir yıl veya ona yakın bir müddet önce zevcesi Hz. Ümmü Seleme ile oğlu Seleme'yi devesine bindirip Medine'ye götürmek isterken Hz. Ümmü Seleme'nin mensup bulunduğu Mugire oğullarının erkekleri görmüş, Hz. Ümmü Seleme'yi yabancı beldelerde gezdirip dolaştırmasına müsaade edemeyeceklerini söyleyerek elinden almışlar, onlara kızan ve Ebu Seleme'nin kabile halkı olan Abdulesed oğulları da, Seleme'yi Hz. Ümmü Selemeye vermemişlerdi.

70- Cebbar b. Sahr b. Ümeyye,

Kehanet sahibi olan, doğru da söyler, yalan da söyler.

64- Bişrb. Bera' b. Ma'rur,

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 260, Yakubi, Tarih, c. 2, s. 39.

Yemame savaşında da şehit olup, muradına erdi.

"İman edenler, hicret edenler ve Allah yolunda cihad edenler; şüphesiz bunlar Allah'ın rahmetini umarlar. Allah bağışlayandır, rahmeti boldur."

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 279, Taberi, Tarih, c. 2, s. 281, İbn Abdilberr, İstiab, c. 3, s. 1214, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 1 26, İbn Seyyid, Uyünu'l-eser, c. 1, s. 257, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 278.

Hiç şüphesiz, Allah sizin için fetih ihsan edecektir!

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 316, Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 199, Taberi, Tarih, c. 2, s. 293, Ebu Muaym, c. 2, s. 479, Beyhaki, c. 3, s. 149, İbn Abdilberr, c. 3, s. 1221, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 135, Zehebi, Megazi, s. 49, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 313.

Medine'ye Getirişi

İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 70.

Demirci filanın evine in!

Tebbet: 1-5.

Bunun için, Mekkeli müşrikler ticaret kervanları hakkında onlardan korkup duruyorlar, uyanık ve tedbirli olmaya çalışıyorlardı.

3- Peygamberimiz , Kureyşilerin azılı müşriklerinin kötülüklerini ortaya döken ayetleri okuyup duruyordu.

Sizden başkasıyla çarpışmak, bana, sizinle çarpışmaktan daha yeğdir!" buyurdu.

18- Amir b. Füheyne; Müslümanlıktan döndürülmek için müşrikler tarafından işkenceye uğratılan kölelerdendi.

Arkadaşları:

Abduşşems ve Esed oğullarının müttefiklerinden:

Peygamberimiz Aleyhisselam Amr b Avf oğullarının dileklerini yerine getirdi. Onlar da, Amr b. Ebu Süfyan'ı babasına gönderdiler. Sa'd b. Numan, böylece, tutukluluktan kurtarılmış oldu.

İbn İshak, İ bn H i sam, Sire, c. 1, s. 376, İ bn S a'd, Tabak atü'l -k übra, c. 1, s. 209, Bel azu ri, E nsabu'l -eşraf, c. 1, s. 235, Taberi, Tarih, c. 2, s. 229, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 278, Süheyli, Ravdu'l-ünüf, c. 3, s. 352, İbn Kayyım, Zadü'l-mead, c. 2, s. 51, İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c.1, s. 129, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 86, Kastalani, M evahibu'l-ledünniye, c.1, s.

Ganm b. Dudan Oğullarının Medine'ye Hicretleri

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 287, Taberi, Tarih, c. 2, s. 284.

Bunun 4000 dirhem kurtulmalık akçesini Velid b. Ukbe getirmiştir.

Fakat, bu haber ne ondan, ne de Peygamberimiz Aleyhisselamdan çıkmayacak ve ne olduğu bilin-meyecekti.

Senin söylediğin şeyler hak ve gerçek mi, yoksa batıl mı? Ona soralım!

Müşrikler onun çıplak vücudunu dikenler içinde sürürlerdi.

Zekvan b. Abdi Kays, böylece gece bekçiliği yaptı.

Kasani, Bedayiu's-sanayi, c. 2, s. 84.

"Siz beni bırakın, ben gideyim. Yüce Allah beni korur!" dedi.

110- Ziyad b. Lebid,

İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 5,6.

Kimisi:

127- Rafi1 b. Haris.

Çünkü, onların sayılan çoktu. Akabe'de Peygamberimiz Aleyhisselamla yaptıkları bey'atta:

"A! Ebu Cehil! Sensin ha!" dedi ve onun sakalından tuttu.

Bu han, Sahih, c. 5, s. 204.

Tirmizi, Sünen, c. 5, s. 327.

Peygamberimiz Aleyhisselamın Bedir Kuyusuna Cesetleri Atılan Müşriklere Hitabı

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 381, Ezraki, Ahbaru Mekke, c. 1, s. 316, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 1 23, Beyhaki, D el ail ü'n-nübüvve, c. 2, s. 195, Kadı Iyaz, eş-Şifa, c.1, s. 291, F ahru 'r-R azf, Tefsir, c. 32, s. 17 3, M uhi bbüt-Ta berf, R ı yadu 'n-n adra, c. 1, s. 81, K urt ubf, Tefsir, c. 20, s. 234, İ bn Seyyi d, U yun u'l-eser, c. 1, s. 102, Zeheb f, T arfh u'l-İ si am, s. 147, E bu'l -Fi da, Tefsir, c. 4, s. 565, Diyarbekri, Hamfs, c. 1, s. 288.

15- Salim ,

Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 6, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 2, s. 476, Muhibbü't-Taberi, Rıyadu'n-nadra, c. 1, s. 92, Ebu'l- Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 180.

Vakidi, Megazi, c. 1, s. 105,117.

71- Abdullah b. Maz'un,

zeynomavi ayrıca google da "beni kureyza" yazıp aratırsan, cihadın ne olduğunu daha iyi anlayabilirsin. bilen arkadaşlar vardır muhtemelen.

7- Mut'im b. Adiyy... gibi kişilerin de içlerinde bulunduğu bir topluluk, Velid b. Mugire'nin yanın-da, Darü'n-Nedve'de toplandılar.

46- Bilal b. Rebah ,

Kureyş Müşriklerinin İslamiyetin Yayılmasını Önlemeye Çalışmaları

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c.2, s. 263.

"Vallahi, sen de helak olacak ve kavmini de helak edeceksin!" dediler ve yollarına devam ettiler.

Ayyaş ve Seleme ile buluşmaya çalış!

Kureyş Müşriklerinin Bedir'deki Karargahları

"Artık o senindir ya Rasulallah!" dedi.

Hz. Ömer, Müslüman olmadan önce, yine bir gün, Müslümanlıktan döndürmek için Lübeyne Hatuna işkence yapıyor, vurup duruyordu. Dövmekten bıkınca, yorulunca, ona:

Kendisi:

Bedir günü gelip de Resulullah Aleyhisselamın zırhını giyinmiş olduğu halde bu ayeti okuduğunu görünce, anladım ki, Yüce Allah meğer Kureyş müşriklerini bozguna uğratacakmış!' dedim.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 23, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 12, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 288.

Sefere bütün Kureyş erkekleri katıldılar, katılamayanlar da, yerlerine adam tutup gönderdiler.

Allah Bilal'e rahmet etsin ki, onun yüzünden hem zırhlarım elimden gitti, hem esirleri m!"

81- Cabirb. Abdullah,

İbn İshak, İbn Hişam, Sire, c. 2, s. 298, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 306.

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/349.

Peygamberimiz Aleyhisselam Buyutu's-Sukya'dan kalkıp Akik vadisine vardı. Orada, Medinelilerden Hubeyb b. Yesaf ile Kays b. Muharriş gelip Peygamberimiz Aleyhisselama yetiştiler.

"Biz, bir misk kokusu duyuyoruz!?" diyerek hayret ettikleri zaman:

5. Ümmü Habib binti Nübate ,

Abdest ve gusül için bol su bulmakta zorluk çekiyorlardı.

"Doğrusu ben insan sırtının bugünkü gibisini hiç görmemiştim!" dedi. Habbab:

Mus'ab b. Umeyr, ona:

Bunun üzerine, Peygamberimiz Aleyhisselam, sahabilerine dönüp:

8. Erbed b. Humeyre,

Bilal ise, bu işkencelere karşı:

"Al bunu da, Abdulmuttalib'in oğlundan, benden!" diyerek, Ebu Cehil'in gözleri önünde vurup öldürdü!

Vakıdi, Megazi, c.1, s. 62.

Sonra, yine, kendilerini korkuttuğun azaplardan bir kısmının kendileri için acele getirilmesini senden istediler, yapmadın!

Bunun üzerine, Utbe b. Rebia:

Kureyş müşrikleri:

Başımı kaldırıp baktığım zaman, bir bulutun beni gölgelemekte olduğunu gördüm.

57- Mıhca' ,

. Buhari, Sahih, c. 1, s. 151, Ebu Davud, Sünen, c. 3, s. 43, Tirmizi, Sünen, c. 4, s. 163, Darimi, Sünen, c. 2, s. 137.

Adama:

Onlarla karşılaşmamanız, onlara yaklaşmamanız, sizin için hayırlıdır! Ey kavmim! Bugün siz benim başıma toplanınız ve 'Utbe b. Rebia, korktu!1 deyiniz, . Bilirsiniz ki; ben hiç de sizin en korkağınız değilim!' diyor1 dedi.

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 68, İbn Sa'd, Tabakatü'l-kübra, c. 2, s. 17, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 273.

Buhari, c. 2, s.158, Müslim, c. 2, s. 952, Taberi, c. 2, s. 225, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 197, İbn Esir, c. 2, s. 87, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 86, Kastalani, c. 1, s.67, Halebi, c. 2, s. 25.

Peygamberimiz a peygamberlik gelmeden önce, Peygamberimiz ın kızı Hz. Ümmü Külsum Ebu Leheb'in oğlu Uteybe ile, Hz. Rukayye de Ebu Leheb'in diğer oğlu Utbe ile nişanlanmış olup, henüz evlenmemiş bulunuyorlardı.

"Ben, benim olmayan deveye binmem!" buyurdu.

Dinar b. Neccar oğullarından:

"Ya Rasulallah! Senin başına, Uhud gününden daha çetin bir gün geldi mi?" diye sormuş, Peygamberimiz da:

"Vallahi doğru söyledin!

Orada gördüğü Mecdi b. Amr'a:

Eğer getirip tebliğ ettiğim şeyleri kabul ederseniz, o, dünyada ve ahirette sizin nasip ve azığınız olur.

İbn İshak, İbn Hişam, c.1, s. 375-376, İbn Sa'd, c.1, s. 208-210, Belazuri, c. 1, s. 234, Taberi, c. 2, s. 225, Ebu Nuaym, c. 1, s. 273, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 312, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 87, İbn Kayyım, c. 2, s. 51, İbn Seyyid, c. 1, s. 126, Zehebi, s. 221, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 86, İbn Haldun, c. 2, ks. 2, s. 9, Kastalani, c. 1, s. 67, Diyarbekri, c. 1, s. 297, Halebi, c. 2, s. 25.

165- Dahhakb. Abdi Amr,

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 119.

"Ben umre hacısı olarak Mekke'ye varmıştım.

Ben binek arkadaşımı yaşamaya düşkünlüğümden dolayı bıraktığımı Mekke kadınlarına söyletmem!" dedi.

Resulullah beni çağırıp, yaptığımı benim için güzel buldu ve:

9- Seyyale'ye, Seyyale'den sonra,

"Ey Velid'in babası! Sen Kureyşilerin büyüğü, seyyidi, içlerinde sözü dinlenirisin! Sen zamanın sonuna kadar hayırla anılmanı istemez misin?" dedi.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 61, Taberi, c. 2, s. 230, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 212, İbn Esir, c. 2, s. 91, İbn Seyyid, c. 1, s.134, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 135, Diyarbekri, Hamis, c. 2, s. 61, Taberi, c. 2, s. 230, İbn Esir, c. 2, s. 91, İbn Seyyid, c.1, s. 134, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 135, Diyarbekri, c. 1, s. 302, Halebi, c. 2, s. 52.

Ahmed b. Hanbel, c.2, s. 237, Buhari, c. 2, s. 158, Müslim, c. 2, s. 952, Ebu Nuaym, c. 1, s. 273, Beyhaki, c. 2, s. 312, Ebu'l-Ferec, c. 1, s. 197, İbn Kayyım, Zadü'l-mead, c. 2, s. 51, 221, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 84, Kastalani, c. 1, s. 67. Diyarbekri, c. 1, s.297, Halebi, c. 2, s. 25.

Taberi, Tarih, c. 2, s. 283-284. Hakim, Müstedrek, c. 3, s. 409, İbn Esir, Kamil, c. 2, s. 129.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s.282, Belazuri, c. 1, s. 116, Taberi, c. 2, s. 216, İbn Hazm, s.51, İbn Esir, Usd, c. 2, s. 367, İbn Hacer, c. 2, s. 33, Halebi, c. 1, s. 456.

Fakat bizim Muhammed ile akrabalığımız vardır.

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 122-123, İbn Hazm, s. 89-90, İbn Seyyid, c. 1, s. 176, Ebu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 174.

"Vallahi, seninle Yesrib arasında bir düşman yoktur!

Başka türlüsü olursa, sen binitine atlar, geride bıraküğımız ve bizden olan kimselerin yanına varır, ulaşırsın!

Hz. Abbas, Ebu Rafi'e:

Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 179.

Bedir savaşında Muhacirlerin parolası "Ya Beni Abdurrahman!",

İbn Esir, Nihaye, c. 1. S.340, c. 2, s. 242.

27- Amr b. Ma'bed,

48- Halid b. Esid,

"Arkandakilerden ne haber var?" diye sordular.

Ensar:

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/336-338

"Safa ile Merve arasında sa'y ettiğimiz sırada, birçok insanların elleri boynuna bağlı bir gencin ardına düştüklerini gördüm.

İbn İ shak, İbn Hişam, Sire, c. 1, s. 309-31 0, fihm ed b. Han bel, Müsned, c. 2, s. 218, Taberi, Tarih, c. 2, s. 223, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 275-276, Ebu'l-Ferec İbn Cevzi, el-Vefa, c. 1, s. 187-188, Zehebi, Tarihu'l-İslam, s. 164-165, Ebu'l-Fida, el-Bidayeve'n-nihaye, c. 3, s. 46, Heysemi, Mecmau'z-zevaid, c. 6, s. 15-16, Halebi, İnsanu'l-uyun, c. 1, s. 423.

'Ebu'l-Hakem orman içindedir! Hiç kimse ona erişemez! Ona yol bulamaz!' diyorlardı.

Bu iki adamın, Abdullah b. Revaha ile Zeyd b. Harise'nin isimlerini andıkları kimseleri Muhammed'in öldürdüğünü mü sanıyorsunuz?!

"Müjdeli Ey Ebu Bekir! Sana Allah'ın yardımı geldi!

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 26, Müslim, Sahih, c. 4, s. 2203, Ebu Davud, Sünen, c. 3, s. 58, Nesai, Sünen, c. 4, s. 109, Beyhaki, Delailü'n-nübüvve, c. 3, s. 48.

Hz. Osman'a Yapılan İşkence

İbn İshak, İbn Hişam, c. 2, s. 284, Taberi, c. 2, s. 283, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 286.

İbn Seyyid, Uyunu'l-eser, c. 1, s. 111.

İbn Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 188, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 234, Ebu Nuaym, Delailü'n-nübüvve, c. 1, s. 273, Beyhaki, Delail, c. 2, s. 312, İbn Haim, Cevamiu's-Sire, s. 64, İbn Usdu'l-gabe, c. 1, s. 26, İbn Kayyım, Zadü'l-mead, c. 2, s. 51, Zehebi, Tarihu'l-islam, s. 221, Ebu'l-Fida, c. 3, s. 84, İbn Haldun, Tarih, c. 2, ks. 2, s. 9.

Kureyş Ordusunun Kervanlarını Korumak Üzere Gelmekte Olduğu Haberi Üzerine, Durumun Ashab ile Konuşuluşu

Hakim b. Hizam der ki:

cihad dini yaymak değil ki o tebliğ dir, cihad ALlah için savaşmaktırr

63- Habib b. Cabir,

Hz. Ömer'in de Müslüman olmadan önce yaptığı gibi, kendisinin üzerine yürünüp boğazı sıkılır, elleri yanlarına düşer, öldü sanılırdı.

Abdullah o zaman 27 yaşında idi.

"Muhammed'in gözcülerinden herhangi birini gördün mü?

Zühri, Megazi, s. 99, Abdurrezzak, c. 5, s. 390, Ahmed b. Hanbel, c. 1, s. 348, Taberi, Tarih, c. 2, s. 245, Ebu'l-F ida, c. 3, s. 181, Halebi, c. 2, s. 194.

"Eğer bugün Bedir'de olsaydım ve gözüm de yanımda görür halde bulunsaydı, ben size meleklerin çıkıp geldikleri dağ boğazını muhakkak gösterirdim! Bunda şek ve şüphe etmiyorum!" demiştir.

Mekkeli Muhacirlerden Küba'da Külsum b. Hidm'e konuk olanlar

Bir de ne görsünler? Karşılarındaki Hz. Ali!

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 2/296.

Zinnire Hatuna Yapılan İşkence

M. Asım Köksal, İslam Tarihi, Köksal Yayıncılık: 3/332-333.

Bediyy b. Amir oğulları ve müttefiklerinden:

İbn İshak, İbn Hişam, c. 1, s. 343, Belazuri, c. 1, s. 197, Zehebi, s. 21 9.

"Vallahi, siz bizden daha fazla hak sahibi değilsiniz! Allah onları bize yendirdiği zaman, biz de düşman öldürmesini ve o malları koruyan kimse bulunmadığı zaman onu almasını biliyorduk. Fakat, biz düşmanın Resulullah Aleyhisselama saldımnasından korktuk da, onun önünde durduk. O halde, siz o mallara bizden daha müstahak değilsiniz!" dediler.

"Benim için, Ayyaş b. Ebi Rebia ile Seleme b. Hişam'a kim gider?" diye sordu.

Eğer Amroğulları bağlanmış esirlerinden bağını çözmezlerse, onlar en asaletsiz, en zelil kişilerdir!" dedi.

Peygamberimiz ı Korumak Üzere Haşim ve Muttalib Oğullarının Ebu Talib'in Çevresinde Toplanmaları

İslam'da ilk kadın şehit de Sümeyye Hatun oldu.

"Onların ne gizlenmiş olanları, ne de yardımcıları var!

işte cihad mantığını anlamak için dünyaya biraz tepeden bakmak lazımdır... cihad tek bir nedenle yapılmaz, birden fazla nedeni vardır...

Bizi sıkan, daraltan şu dağları ortadan kaldırıp bizden uzaklaştırsın!

47- Ka'b b. Hımar ,

M us'abu'z-Zübeyrf, Nesebi Kureyş, s. 418, Belazuri, Ensabu'l-eşraf, c. 1, s. 303, İbn AbdiIberr, İstiab, c. 2, s. 670. İbn Esir, Usdu'l-gabe, c. 2, s. 480.

55- Hz. Ömerb. Hattab,

Mihca1, Yemenli, Ak b. Adnanilerden bir köle olup, sabah akşam Allah'ın rızasını ve cemalini uman ve En'am suresinin 52. ayetinin nüzulüne sebep olan Müslümanlar arasında idi. Allah ondan razı olsun!

Vakıdi, Megazi, c. 1, s. 71, E bu'l-Fida, el-Bidaye ve'n-nihaye, c. 3, s. 283.

Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 5, s. 358, Darimi, Sünen, c. 2, s. 136.

'Ey amca! Sen Ebu Cehil'i tanır mısın?' diye sordu.

Ümeyye b. Halef, 2000 miskal altunla,