evet hala pararlel düşünüyorum :)

eğer derdine çözüm bulabileceğine inandığın biriyse konuşmalı yoksa laf kalabalığı oluyor.

deryam kalemin konuşuyor her zamanki gibi

roac sana da katılıyorum söylediğin gerçekten çok ciddi bir sorun

bide paylaşınca bi süre sona dedikodu kulislerine mazeme olmakda var:)

konuşmamanın ruhumun üzerinde daha iyi etki yaptığını görüyorum.

dertlerimizi paylaştığımız bireyle dogruntulu olabilecek bir önerme olduğuna inanıyorum..

öncelikle kendi fikrimi belirtmek istiyorum.

ne kadar çok anlatırsan o kadar çok dallanıp budaklanır. herkesten aynı şeyi temcit pilavı gibi duyarsın. at içine gitsin.

Karşındaki iyi bir dinleyici ve paylaşımcıysa evet. Birde sıkıntına bir sıkıntı ekleyense karşındaki tabiki hayır..

genellikle sosyal çevrede etkileşim içersinde bulunduğumuz arkadaşlarımıza sorunumuzu yahut sıkıntımızı anlattığımızda hemenceceik sorunumuzun boyutunu küçük bulup oda neymiş benim başıma neler geldi yahut demekki sen benim yerimde olsaydın intihar ederdin vb. kelimelerle donatılmış cümleler duyarız sorunun yahut paylaşımın tıkanan noktalarını çıkmaz sokaklarını değiştirmek adına bir girişimde bulunulmayıp haline şükretmelisin dostum cümlesi size empoze edilmek düşünce oluverir hal boyle iken insan çogunlukla kendi iç dünyasında dertlerine çözüm bulmaya çalışıyor kaldı ki ilişkilerin dejenere olduğu ve erezyona uğradığı bir yüzyılda derdinizi dökerken ki sarf ettiğiniz göz yaşlarınızın bir zaman diliminde size karsı kullanılabileceği gerçeği olasılıgıda bambaska bir boyutudur bu önermenin..

anlattığın için belki biraz rahatlarsın ama sen çekiyorsun azalmaz

ben anlatamıyorumda içimde beni yiyiyor sessizce dertlerim..

Sağaolasın elenaz. Öyle düşünüyorum. Bu deryam kelimesi yabancı değil;)

mummia kesinlikle haklısın.

hatta kendi adıma konuşuyorum, üzüntüm kederim acım artıyor.

bazı şeyler içte yaşanmalıymış

hatta varsa imkan yürüyüp yürüp saatlerce kendimle düşüncelerimle başbaşa kalınca sorunlarımı daha güzel hallettiğimi görmeye başladım

ya öyle her gelene sıkıntılarımızı anlatmayız elbette. Ancak bazen öyle anlar gelir ki 4 duvara veya duvar dibinde duran kertenkeleye bile anlatabiliriz derdimizi. Anlattığımız zamanlarda da enerjimizi çok az bir miktar da olsa boşalttığımız için rahatlamış hissederiz. Ben öyleyim beni gerçekten anlayan birine anlattığım zaman karşımdakinin samimiyetine inanıyorsam o anda kendimi çok rahatlamış hissederim. Beni anladığını ifade eden cümleler kurması beni daha da rahatlatır sonra yalnız kalıp iyice düşündükten sonra kendimi rahatlatırım ve sorunumdan kurtulabilirm. Benim yöntem genelde bu oluyor.