sene 2009... şimdi neredeyse okul bitecek, kpss kursuna başladım, hey gidi günler hey...

mecburiyet ve istemek farklı şeyler tarihçi mecbur kalmış yoksa giymez öyle biçimsiz ayakkabıyı :)

haydi hayırlısı..

o adama ne oldu söylım adam o hırsla kpss ye çalışıp a grubu memur oldu:)) ya adamı bırakın.. ben ne haldeyım perışan olmuşum üstüme güvercin s.. mış aykkabım çalınmış.. benımle ilgilenın olmadı lenın olmadı stalın olmadı razumihin:)))

yüzmeyi yeni öğrenmiş bir pekin ördeği gibi çırpınarak bütün raflara baktım ve botum artık yoktu..

Asıl soru şu olmalı?

O adam eve nasıl döndü acaba? :) Bari ferrarini ona verseydin :P

Büyük ihtimal hırsızın değildi..

üzerime pisleyen güvercinin bıraktığı acı geçmiştı ama lekesi hala pantolonumda duruyordu sılmeye cabaladım daha beter bulaştı üstüne abım aradı akköprüdekı m.. ros da beklıyom dedi metroya bındım öle karsımda on numara güzel bir hatun vardı onu kesmeye basladım karsımda oturmuş gülümsüyordu tamam dedım hatunu tavladım abımı ekerım dediğim anda ayakkabımın ucundakı güvercın pıslığını gördum.. meğer hatun ona gülüyormuş pantolonun derdıne düşım derken ayakkabıyı unutmuşum bir utandum bır utandım:(

Eve o ayakkabıyla dönmüşsünüz ama :)

Belki o ayakkabı sahibi de giymek istemiyor, ama mecburiyetten giyiyor..

üzerimde v yaka siyah kalıtelı badim, kalıtelı kot pantolonum ve yenı ayakkabımın muhtesem uyumu bende amansız bır tütün içme isteği uyandırdı bunda ankaranın güzel kızları da etkılı oldu.. camı çıkışı içimden demek insan böle böle ateist oluyo dedim:))

namaz sonrası güzelim botum yerinde satılsa 1 lira satın alınsa 2 lira edecek 45 numara altı kontraplak ucu sivri muhtesem bir ayakkabı duruyordu..

camıden yalın ayak çıkıp ferrarımı satamam dımı zaten turuncuyu hiç sevmem:))

camı çıkışı yürürken ayakkabıdan çıkan gürültü bütün kızılayı esır aldı.. kızların jölelı saclarım güzel badim ve ayağıma 4 numara büyük gelen ayakkabımdakı uyumu anlamaları çok sürmedi.. kendımı güvenparka attım artık güvercınlere simit atıp terapı yapmalıydım kendıme.. ayakkabımı boyamak isteyen çocuğu sılahım olsa vururdum.. ayakkabım nasıl dedım.. süper ayakkabı abı nesı var diyor diğer taraftan gülmemek için zor tutuyordu kendini..

ah be tarihçim ne işin var senin mayıs ayında botla kış günü bot mu giyilir

iç çamaşırına doğru gidiyoru

terapı yapım derken cebımdekı bütün parayı güvercinlere simit alarak tüketmıştım ama mutluydum salak salak gülücükler atarken etrafıma mutluluğum çok sürmedı pantolonumun üzerıne 4 parca güvercin pisliği düştü ağacın altında bankta oturuyordum.. kıçı bir tempranınkı kadar vardı sanırım 3 aydır bu anı beklemış kereta bi salak gelsede üstüne s.. m diye:))

eğer o ayakkabı hırsızın değilse ayakkabısını aldığım adam bana çok dua etmıştır:) öyle bir ayakkabım olsa bakkala ekmek almaya bıle gitmezdım o kadar..

o, o adamın problemi. tarihçiyi ilgilendirmemesi gerekir diye düşünmüştüm.

sıcak bir mayıs günü bütün güzel duygularım içimde kocatepe camine gittim dalgın ve cahil olduğum için yeni aldığım botumu anhtarlı ayakkabı dolabına koymadım, çünkü o sırada avizeleri, hat yazılarıını okuyordum..

botumun yokluğunun acısını yüreğimde hissedıyordum ama acımı yaşama fırsatım yoktu bir karar vermelıydım botumun yerınde duran muhtesem varlık bır baskasının olabılırdı hırsızında olabılırdı.. kısa bır beyın fırtınasından sonra çaresizce 45 numara ayakkabıyı giydim..