Rabbim şefaatinden mahrum bırakmasın

Hiç gitmeyen Sen varsın Efendim. Bir damladan yükselip kabrime düşünceye kadar geçen ömrümde hayatımı ışıtan güneş hep Sen oldun. Bir ömürdür Şefkatine gösterdiğim vefasızlığın pişmanlığı içindeyim şimdi. Yüceliğine hakkıyla boyun eğemedim.

O yüce insana binler salat, binler selam olsun..

"Kalbime sevgini bağışlar mısın sevgili Efendim" Ne güzel bir söz, yad soru; fakat, bunun için one olan sevgimizi, davasına olan samimiyetimizi göstermemiz gerekiyor. Hergün kendimize bugün Efendimizin hangi sünnetini yaşadık, yaşattık diye sormamız, kime nasıl anlatabiliriz diye sancısını çekmemiz gerekiyor. Kısaca ona tabii olmak gerekiyor. Hiç değilse Ona tabi olanlarla olmak gerekiyor. İnşallah sevgilerimiz, özlemlerimiz bize o kutlu nebinin hayatını hiç ama hiç unutturmaz. O kutlu davayı yaşamak ve yaşatmak duasıyla...

'Eşim, işim ve her şeyim de bavulunu toplayıp gitmeye hazırlanıyor.'

Kalbime sevgini bağışlar mısın sevgili Efendim. Önümdeki yokluk karanlıklarında kaybolmaktan ancak Senin sevgine sarılarak korunabilirim.?

Amin...

yok olmak demek değil

herkes gidiyorsa demek ki bizde gideceğiz.. sevgilerimizi de alıp gideceğiz bu dünyadan, yokolacağız..

Allah Rasulü 'i kalben ve manen ziyaret edebilme, dini duygu ve düşüncelerin canlı kalmasıyla mümkündür.

Efendimizin sevgisiyle dolsun yüreğimiz...

ölmek yeni başlangıca gitmektir tommiks

?Çok şey gitti hayatımdan ve her defasında Sen kaldın geride. Baba gitti, hala gitti, teyze gitti. Çocukluk arkadaşları gitti, gençlik gitti. Eşim, işim ve her şeyim de bavulunu toplayıp gitmeye hazırlanıyor. Bu aklar düşmüş başımı kuşatan pörsümüş tenim bile gidici.