Bunun kandili cevza, matla-ı nur-u ziyadır bu.

Demek ki, güzel yazmak, güzel konuşmak, Peygamberimize, Kur'an'a ve dinimize hürmet, hem de böyle güzel beyitlerle olunca etkili oluyor.

Buna benzer bir de Kaside-i Bürde hikayesi var.

Bu sözlerden sonra Nabi koşarak Harem-i Şerif?in minaresinin dibine, varmış, Müezzin Efendi minareden inince heyecanla müezzine bu okuduklarını kimden öğrendiğini sormuş. Cevap alamayınca, okuduklarını kendisinin biraz önce söylediğini, söylediklerini de arkadaşından başka duyanın olmadığını söyleyince müezzin olayı heyecanla şöyle anlatmış:

Tefevvuk-kerde-i arş-i cenab-ı Kibriya?dır bu.

Çok uzaklardan bile insan etkileniyor.

İmadın açtı mevcudat-ı çeşmin tutiyadır bu.

Nabi, paşanın arzusunu yerine getirince bu defa paşa büyük bir heyecanla Nabi?ye

Kaside-i Bürdeyi yazan da Peygamberimiz 'i görmemiş ama güzel yazmış uzaktan...

- Paşam, müezzinin okuduklarını duyuyor musun? Benim biraz önce sana söylediklerimi söylüyor.

Ellerinize sağlık, bu güzel konuyu hatırlatmış oldunuz.

Felekte mah-ı nev Babu?s-Selam?ın sine-çakidir,

Ben sabah namazını kılınca uyuyakalmışım. Rüyamda Rasulüllah ?i gördüm. Bana?Ümmetimden Nabi çok aşklı geliyor. Minareye çık da kendisinin söylediği nat ile karşıla? buyurdular.

Müslümanların yetiştirdiği meşhur şairlerden biri de Nabi?dir. Nabi, zamanın paşalarından biri ile hacc?a gitmek üzere yola çıkmışlar. Hz. Muhammed ?in aşkı ile yana yana Medine şehrine doğru revan olmuşlar. Şehre yaklaştıklarında Hz. Peygamber?in Ravzasının yemyeşil kubbesi görünmeye başlamış.

Benim de bugün Şair Vehbi'nin bir beyti aklıma gelmişti, ilerde ben de onu yazacam, Yavuz Sultan Selim ile arasında geçen bir olayla ilgili.

Habib-i Kibriya?nın hab-gahidir fazilette,

Deveden inmişler. Rasulüllah?ın mezarına yaklaştıklarında, Efendimiz?in mescidinin müezzinlerden birisi minareden şair Nabi?nin biraz önce yolda paşaya karşı söylediği Nat-ı söylemeye başlamış.

Muraat-i edeb şartıyla gir Nabi bu dergaha,

Nazargah-i ilahidir makam-ı Mustafa?dır bu.

Müezzinin sesini duyan Nabi şaşırmış. Paşaya dönerek.

Bu hakin pertevinden oldu deycur-i adem zail,

Biz bu alın?a sahip miyiz?

Şair Nabi bu sözleri söylerken paşa edeble toplanarak söylenilenleri son derece dikkatle dinlemiş. Sonra da Nabi?den söylediklerini bir defa daha tekrar etmesini istemiş.

Rasulüllah?ın kubbesinin görünmesine rağmen deve üzerinde bulunan paşanın ayaklarının, mübarek şehire doğru uzatılmış olduğunu gören Şair Nabi Efendimizce yaklaşmanın mutluluğu ve O?na olan aşkıyla yanarak kalbindeki alevi yanındaki paşaya dönerek şöyle dışa vurmuş:

Metef-i kudsiyandır cilvegah-ı enbiyadır bu.

- Nabi hayvandan inelim, demiş,

Uyandığımda başucumda bırakılmış kağıttan sizin Rasulüllah?a olan övgünüzle sizi karşıladım.

Bu sözleri duyan Nabi sevinç baygınlığı geçirdi. Bu ne büyük lütuftur. Rasulüllah?a olan aşk, muhabbet ve bağlılık her müslümanda bu derece olmalıdır ki, mahşer gününde şefaat isteyecek açık alnı olsun...

Sakın terk-i edebden, Guy-i Mahbubi Hüdadır bu