cihanda bizlerde onu özlüyoruz

ZEYNEP YETER ARSLAN

Şeytan gururu sevdi, gurur kovdurdu onu cennetten. Bir anlık hatasıyla kaybetti ebediyeti. Pişmanlığı fayda vermedi, konumunu kendi elleriyle yerle bir etti.

Bu dünyadan herkesin dert yanması, insanların hata ederek saadeti dünyada aramalarından ileri geliyor. Bir insan kavak bahçesinde yüz sene dolaşsa, bir tane dahi olsun, Hindistan cevizi bulamaz. Zira, onun mekanı başka diyardadır.

Hayatımız bir emanet, suya kapılmış, yele savrulmuş, kuytularda unutulmuş bir hiç değil. Hayatımızı kıymetlendirmek bizim ellerimizde, kıymetlilerle beraber...

Mehmet Kırkıncı

Her cümlesi bir ok gibi saplanıyor insanın kalbine. Hergün mutlaka kendimize sormalıyız bunları.

Ayağımız takılıyorsa taşa bir yerlerde, bir diken kanatıyorsa parmağımızı, sorgulamalıyız kendimizi. Gereksiz olan neye takıldım da şimdi ayağım taşa takılıyor diye.

tabiki onun hasretini çekiyoruz.

Zeynep Yeter! Arslan gibi maşallah :))

İmtihan edildiklerinize bir bakıverin, kayda değerse kaydetmeye devam edin yüreğinize. Lakin unutmayın, sizin kaydettikleriniz de kaydediliyor her an.

mutluluğun...

Bugün sevdikleriniz, hasret çektikleriniz, yarın cehennemin alevleri arasından çekip alacaksa sizi sevmeye ve hasret çekmeye devam edin!

Sizin Hayatınızın Odağında Kimler Var?

Şu kısacık hayata neleri sığdırmaya çalışıyoruz. Oysa hayat bir rüya kadar kısa. Birgün mutlaka uyanacağız. Ne çok unutuyoruz imtihanda olduğumuzu.

Bir şeyler yaşanıyorsa şu kısacık hayatta, anlamlı olmalı, yaşanan her ne varsa. Anlam kazandırmak, aklımıza ve irademize bağlı. Aklın ve iradenin hakkını vermek bize bağlı. Yaşamak için yaşamamalı sadece, atılan her adımda O anılmalı, nefes alış verişlerimizi O?nunla değere bindirmeliyiz.

Rabb'im hayatımızı anlamlandırabilecek tutanaklar versin bizlere...

Bu yolda gitmeyen ve dünyanın bir imtihan meydanı veya talimgah olma keyfiyetinden gaflet eden kimseler, gayr-i meşru lezzetlerle kendilerini avutmaya çalışmakta, böylece hem dünyada divane olmakta ve hem de ahretteki ebedi saadeti kaybetmektedirler.

kalplerimiz onunla dolu

Gerçekten bu hayatta sevdiklerimiz, bel bağladıklarımız neler

Alçaltıyor mu sizi? Yüceltiyor mu? Korkmayın, sorun kendinize. Vicdan aynasına bakın, yüzleşin içinizle. Hatta kalbinizle, hatta gözlerinizle, hatta nefsinizle?

Hakikaten biz neyin peşindeyiz, ne arıyoruz bu garip dünyada.

Neye bağlanırsak onunla imtihan oluruz. Bağlandıklarımız bir şey ifade ediyor mu yarınımız adına? Yarınların güvencesi sadece bu diyarlar için mi geçerli! Ya ahiretin güvencesi ne olacak? Neye bağlanırsak, neyi takip edersek onunla karşılaşacağız. Peki, karşılaşacaklarımız bizi kurtarmaya vesile olabilecek mi?

Sala okudu hoca efendi camiden evlerimizin içini dolduran, hacca gideceklerin mevlüt yemeği varmış meğer, dolu dolu olmuş kalbimin bentleri yıkıldı yaş oldu aktı gözümden, özlemim duyuldu ta derinden. Bizede nasip et Mevlam.

ALLAH razı olsun.

Muhyiddin-i Arabi hz.'nin çok sevdiğim bir sözü vardır. Her zaman söyler her yere yazarım.

"Ne var hayatımızın odağında, kimlerle hem dem oluyoruz, O?nu hatırlatıyor mu dost bildiklerimiz? Attığımız adımların kaçı O?nun için? Yoksa biz sadece yaşamak için mi yaşıyoruz? Talip değil miyiz cennete? Talip değil miyiz henüz görmediğimiz fakat düşününce titrediğimiz Rabbimiz'e? "

diyor yazıda güzel ahlak... :)

İnsanlar da; misaldeki yavru gibi edebi saadeti bu fani dünyada aramaktadırlar. Cenab-ı Hak bu insanlara peygamberler ve kitaplar göndererek, hakiki saadetin ahrette ve Cennette olduğunu ve oraya vasıl olmanın yollarını beyan buyurmuştur.

Neyi çok severseniz ve neye bel bağlarsanız, onunla imtihan olursunuz. Düşüncelerinize takılan ve aklınızı meşgul eden, geceleri uykularınızı bölen neyse, onunla karşılaşırsınız.

Peygamber Efendimiz ?i sevdi, hayatının odağında hep Rabbi vardı. Ve her adımında biraz daha zirveleştirdi O?nu sevgisi.

Değiyor mu acaba, ne zaman son bulacağı belli olmayan kısacık hayatınızda uğruna yandıklarınız? Değiyorsa bırakın varsın yansın ebediyen.

Biz neye tutunduk kurtulmak için? İmtihanlarımız bizi O?na götürüyor mu? Yoksa uzaklaştırıyor mu? Yüceltiyor mu? Yoksa alçaltıyor mu?

onun hasretinden mahzun alem

"Aşkına düştükleri kadardır insanların yolları" Bu cümleyi açmak isteyince öyle güzel manalar çıkıyor ki. Gerçekten hem bu dünya hem de ahiret için nelerle iştigal oluyor isek, karşılığında bulacağımız da odur.

Ne var hayatımızın odağında, kimlerle hem dem oluyoruz, O?nu hatırlatıyor mu dost bildiklerimiz? Attığımız adımların kaçı O?nun için? Yoksa biz sadece yaşamak için mi yaşıyoruz? Talip değil miyiz cennete? Talip değil miyiz henüz görmediğimiz fakat düşününce titrediğimiz Rabbimiz'e?

Hasretini çektiklerinize bir bakıverin. İsteklerinize ulaşmak için çabaladıklarınıza. Çabanız ne yöndeyse ona yönelirsiniz. Ve onunla da imtihan olunursunuz.

Hayatınızı kime adarsanız onunla fanileşir ya da ebedileşirsiniz. Karun parayı sevdi, Ebu Cehil kibri sevdi, Firavun zulmü. Kim neyi sevdiyse onunla yandı.

Neyin Hasretini Çek iyoruz ki?

Çaba sarfettiklerimiz ve imtihan edildiklerimiz...

Bu yüzden neyin hasretini çekmemiz gerektiğini çok iyi bilmeli, anlamalı ve uygulamalıdır. Vesselam.

Şimdilerde çok daha farklı telaşlar var dünyamızda. Takip ettiğimiz yollar, özendiğimiz hayatlar, pek de cennete davetiye çıkarmıyor. Mal mülk biriktirme sevdası adına her şeyi mubah sayan aklımız, magazin sayfalarında, televizyon kanallarında ya da kahve köşelerinde aradığımız, heba ettiğimiz hayatımız, yakıp yıktığımız iç dünyamız.

Hasretini çektiklerimiz

Hayatımızı değerlilerle değerlendirmek bizim ellerimizde. O?nu anmadığımız günleri yaşanmamış saymalıyız, O olmadıktan sonra yanımızda, ne kıymeti var alıp verdiğimiz solukların.

Bir ördek yumurtasını, köydeki bir samanlıkta kuluçkaya yatan bir tavuğun altına koysanız, dünyaya gelen o yavru hemen su aramaya başlayacaktır. O yavrunun, deryayı samanlıkta bulamayacağı muhakkaktır. Elinden tutulmadığı takdirde, bu ördek yavrusu, samanlıkta gördüğü kirli bir su birikintisini derya zannedecek ve üzerinde oturup onunla kendisini avutmaya çalışacaktır.

Dünya bizim için yaratıldığı halde yine de müteellim oluyoruz. Demek ki burası zevk ve safa, rahat ve mükafat yeri değildir.

Hayatı Anlamlandırabilmek

Hasretleriniz yakıyorsa yüreğinizi, değsin yüreğiniz yanmaya. Yangınlarınız nefsinizi de yaksın, sadece yüreğinizi değil. Kuruyorsa göz pınarlarınız ağlamaktan, yoruluyorsanız eğer beklemekten, ardınıza bir bakıverin. Uğruna ağladıklarınıza? Beklediklerinize?