"Ne zaman?"

Zavallı, başına gelenleri anlamamıştı.

'Son Akşam Yemeği' neredeyse tamamlanmıştı..

Brezilyalı ünlü yazar Paulo Coelho böyle anlatır bu hikayeyi..

Onu poz vermesi için atölyesine davet etti..

Santa Maria Della Grozia Manastırının kardinali, resmi bir an önce bitirmesi için ressamı sıkıştırıyordu..

Cünkü artık taslak çizecek zamanı kalmamıştı.

Sayısız taslak ve eskiz çizdi..

Kiliseye varınca yardımcılar adamı ayağa diktiler.

Bir ressam beni İsa'nın yüzü için modellik yapmak üzere davet etmişti."'

'Üç yıl önce' dedi adam..

'Elimde avucumda olanı kaybetmeden önce...

Bir gün bir koronun verdiği konser sırasında, korodakilerden birinin İsa tasvirine çok uyduğunu fark etti.

Ancak henüz Yahuda için kullanacağı modeli bulamamıştı..

1495 yılının Ekim ayıydı.. Leonardo da Vinci, 'Son Aksam Yemeği' isimli resmini yapmaya başladığında büyük bir sorunla karşılaştı..."İyi"yi İsa'nın bedeninde, "Kötü"yü de İsa'nın havarisi olan ve son akşam yemeğinde ona ihanet etmeye karar veren Yahuda'nın bedeninde tasvir etmek zorundaydı.. Model için bir "İyi", bir de "Kötü" insan bulmalıydı.. Resmi yarım bırakarak bu kişileri aramaya başladı..

Paçavralar içindeki bu adam sarhoşluktan kendinden geçmiş bir durumda, kaldırım kenarına yığılmıştı.

Leonardo şaşırdı..

Aradan 3 yıl geçti..

Pek çok hayalim vardı.

'Ben bu resmi daha önce gördüm!.'

Her şey insanın yoluna ne zaman çıktıklarına bağlıdır.."

Sonuna da şunu ekler..

Leonardo, yardımcılarına adamı güçlükle de olsa kiliseye taşımalarını söyledi.

Günlerce aradıktan sonra Leonardo, vaktinden önce yaşlanmış genç bir adam buldu.

"İyi ve Kötü'nün yüzü aynıdır...

İşini bitirdiğinde, o zamana kadar sarhoşluğun etkisinden kurtulmuş olan berduş, gözlerini açtı ve o harika duvar resmini gördü.

Leonardo adamın yüzünde görülen inançsızlığı, günahı, bencilliği resme geçiriyordu.. .

O sıralarda bir koroda şarkı söylüyordum.

Şaşkınlık ve hüzün dolu bir sesle şöyle dedi: