Ölmek ne garip şey anne

Koşun çocuklar koşun

Yaza varmaz krizantemler.

Ben bayram derim çiçek derim

Beni burada arama arama anne

Mutlu bir yusufcuk havalansın

Kopkoyu bir duman; korkularım?

Kızgın gidişine hak verir ellerim.

Beni burada arama

Yapraklarımı kaybettim,

Ölümü özledim anne.

Sorular, öğütler, dersler, kaybedişler?

Kızma bana.

Koynunda çiçekler

siz sidasmısınız sayın terki diyar...

Öptüğüm kızlar geliyor aklıma

Bir ülkeye armağan

Şaşkınlığımla çocuk devrederken sırdaşıma

Düşlerimle sınırsız

Açma kapımı, üşür yaralarım anne...

Özlem benim kavga benim aşk benim

Odama gelme anne.

tüm annelere..

Nazlı bir yıldıza aldanıp;

Pir sultan'ı düşün anne, şeyh bedretinn'i

Ne garip duygu şu ölmek

Kaç zamandır yüzüm traşlı

Annemin kızgın sureti canlanır içimde.

Usulca açıverdi yanağımda tomurcuk

Toplamadım, toplayamadım yine zamanı.

annelik duygusu bambaşka

Kırık kanatlar var pervazlarda.

ben bir anneyim

Yani benim güzel annem

?Çocuk yanımı bulabilirsem, düzelteceğim hepsini?

Ahmet Kayanın şarkısıda güzeldir;

Mutlak bir inançla gözlerimi tavana çakamıyacağım

Kefenin cebi yok

Düzen bensiz kurulmuş,

Gözleri değsin istemedim

Ağlayıp kokluyacaktın

Kaldı kağıt kalem.

Kısacası güzel annem

Toprak olmak ne garip şey anne.

Vermek isterdim çocukların ellerine

Gözleri yatırıp ıraklara.

Bir sabah çıkagelirim

Uykumu çalan geceler yağar sabahlara.

Elleri değsin istemedim

Oysa türkü tadında yaşamak isterdim

Titrek yüreğimde değeri yok hiçbirinin.

Sedef kakmalı bir kutu içinde

dallarım taşımadı sahte tebessümlerimi.

Her kavgada ölen benim

Efkarım önüme düşer. Islanır adımlarım.

Çicekler içinde yeni bir ülke getirirler.

Bir çiçeği düşünürken ürpermek yok

Hercai menekşelere bahar zulümdür.

Nereye dönsem üzerime devrilir, gecikmişliklerim.

Aklımın yangınlarına inat üşür yüreğim.

Anla beni anne.

Yinede oğlunu yitirmek ne garip şey anne

Baba olamayacağım örneğin

Kapımı açan asi rüzgar, içeri savurur anılarımı.

Yüreği avcunda koşan herbir anneye

Nice yaşıtım

Dağdır ki sende göçer

Sızlamasa yüreğim, ölürüm anne?

ayak uyduramadım.

Her kadın toprağı tırnaklıyarak

Damdan düşer gibi vurulmak isterdim bir kıza

Bekle beni anne.

senin için?

Akşamı bulur vakit. Yüreğimde aynı titreme?

Adı başka sesi başka

Yaşamak isterken delice

Koynuma yıldız doldurmuşum

Ayaklarım kanamasa yürüyemem artık,

Kaybolursa; bulamam umudumu.

Çam diplerine açmış kanatlarını kozalak derim

bu başlık benim için sanıım

Açma kapımı, üşür yaralarım.

İnanmaz yine? Vazgeçerim diye?

Beni burada arama anne

sidasın yazılarını sevebilmeniz için çok yeni değilmisiniz daha:)

Taşlaşır, adımlarım.

Biraz aşk, biraz coğrafya?

Ve kıza kesmiş

Yaşamak ağrısı asıldı boynuma

Saçlarına yıldız düşmüş

Börklüce'yi

çok güzel bir şiirmiş sidas sağol

Gecenin kıyısında durmuşum

Diretmişliğimle genç

Düşün ki o an güneşli güzel günlere inanan

Saçlarına yıldız düşmüş...

Yüreğime batmasa nazlı yıldızın parçaları, duygularım üşür.

Ala şafağında ülkemin yıldız uçurmak varken

Vazgeçerim.

Bir sabah anne bir sabah

Belki bir ömür taşıyacaktın koynunda.

Bayram kartlarının tutsaklığından aşırıp bayramı

Oğul tadında bir mektup yazamadım diye

Çabaladım, solacağımı bile bile,

Düşün ki yüreğin sallansın

Penceremde kalır gözlerim.

Ah.. verebilseydim keşke

Yağmurları kana bular, yaralı turnalar?

keşke, kırmasaydım titrek lambamı.

Raflarda yarım kalmış hayallerim dağınık?

Insanları düşün anne

Arama anne

Bağışla beni güzel annem

Geride masa üstünde boynu bükük

sidasın yazılarını seven biri sadece sidas değilim

Bir açıklaması vardır elbet

Ya da mektup beklemek

Bayrak tutan çarpışan

Gülmek umudetmek özlemek

hem çok güzel

Biraz beyazı olmalı bu kağıtların.

?Topla? deme artık. Anla ki yerinde her şey?

Artik duvarlari kanatırcasına tırnağımla

Gül yanaklı çocuğa benzer

Sabah üstüme üstüme geliyor

Tepeden tırnağa oğula

Bir soluk ak?

Kırılmış çok şey var anne.

?Toplayacağım anne?,

Koparma anne ağlama.

Sonra, sonra benim güzel annem

Uzarken ellerim kulağım kirişte

Başıma kitapların sayfaları uçuşur.

Gözlerim şafak bekledim

kızıl adımlarımı izler çocukluğum.

Doğurur beni

Şaşkın umutlu şiirler yazamıyacağım

anne olmak hem çok zor

Acını süpürmek için açtığında kapını

Pervasızca odama dağılır zamanlar.

Uçurumlar ki sende büyür

Kapıda adımı, adımı sorma

Yoruldum, çok yoruldum anne.

Oturup yıldızlar icinde kendi buruk kanımı içtim