insanların

?Canım,

olamamıştı. Bir sabah, ısrarla çalan zilin sesiyle uyandı.

edeceğimiz bir deniz evi yapalım burayı...? ?Sen istersin de

dolaşırken,

karısı görüş günlerini hiç aksatmaz.. gel zaman git zaman böyle devam eder.. ama birgün adam karısına:

kaçınıyordu.

en sevdiği çikolatalar, kimi zaman da pahalı armağanlarla

doğru söylediğini bilirdim.? ?Fakat benim için ölmeni

akıl edebildi. İtinayla katlanmış bir sürü kağıt duruyordu

yalanını yaydı.

"Çok mutlu olduğum bir sevgilim vardı. Onu çok seviyordum bu yüzden üstüne düşüyordum. Kaprisli olduğum için ayrıldı benden. Gururumu ayaklar altına alıp köpekler gibi yalvardım. Ama son sözü "Seni seviyorum ama artık olmaz, başkasıylada olmaz" demişti. Yıkılmıştım ama başkasıyla olmicağı be... ni rahatlatmıştı birazda olsa.

asılı olan. ?Ne dersin, bu evi alalım mı? dedi adama. ?Bu

"Geri dön olmuyor sensiz" diye.

Bir otobüs durağında karşılaşmışlardı ilk kez... Biri tıpta

yüzle geliyorsun? diye bağırmak istedi ama sesi çıkmadı.

İnkar etmedi adam. Zamanla duyguların değişebildiği,

ömrü kaldğını. Buna dayanamayacağını, hep söylediğin gibi

ben hiç hayır diyebilirmiyim? diye yanıt verdi adam.

yiyiyor her öğlen. Sonra sarmaş dolaş biniyorlar

projeyi verdi kadın ama hiç beklemediği bir cevap aldı:

bile, kadının derdine çare

ve muayenehanesinde hasta kabul etmeye başladı. Kadın da

Yüzlerce eşarp derken? Meğer adamı bekleyen çok mu kadın varmış?

bir başka hikaye daha;

bir senelik

:)) sende haklısın..

o ev bizim bütçemizi aşıyor. Sen en iyisi o evi unut...?

tanem? diyordu... Sırayla okudu; ?Seni çok sevdim?, ?Seni

'Evde oturmayı sevdiğinden, içe kapanıklığını dağıtmak, can sıkıntını hafifletmek üzere sana şakalar yapabilmem, hikayeler anlatabilmem için ağzıma ihtiyacım var.'

?Sus, sus çabuk, duymak istemiyorum bu

kutuda. İlk kağıtta, ?Lütfen bütün notları sırayla oku bir

Sonunda sordu: 'seni caydırmak için ne yapabilirim? '

sonra...

durağına geldiklerini, gülerek itiraf ettiler bir süre

çizdim bile. Kocaman terası olan, martıları kahvaltıya davet

uzaklaştırmak için, benden sevgilisi rolünü oynamamı istedi.

Sonunda kararımı ona da açıkladım: boşanmak istiyordum.

bir buruk aşk hikayesi;

çıkarken, ?son bir kez kucaklamak isterim seni? diyecek oldu

arkadaşında

Hayat tam da böyle bir şeydir "

"Kocam bir mühendisti. Onunla sakin tabiatını sevdiğim için evlenmiştim. Bu sakin adamın göğsüne başımı koymak içimi nasıl da ısıtırdı

Tane tane konustu:

Aradan bir yıl geçti... Her şeyin ilacı olduğu söylenen

Çok üzgünüm ama o bir saat önce öldü. Geçen yıl Amerika?daki

misafiri. Derdini söylemesi için yalvardı adama, ?Senin için

saatte, aynı duraktan, aynı otobüse bindiler. Gençtiler, çok

arkadaşına dert yanarken, ?Artık dayanamıyorum, sana

hastanede çalıştığı genç çocuk doktorunu tanıdı hemen. Bazen

sevdiğini hissedince, ağlama nöbetleri geçiriyor, aşkın

Baktım, mektuptaki yazının mürekkepleri yer yer dağılıyordu. Göz yaşlarım mektuba düşüyordu.

olsun hep birbirlerine ayıracak zaman buluyorlardı bulmasına

evlerinde ağırladıkları kadına nasıl sarıldığını gördü

boşanmak isteyen bir kadını nasıl mahçup etti?

"Diyecegin birsey var mi, baba?" dedi.

'Çünkü her zaman yaptığın gibi bilgisayarın altını üstüne getirip çökerttikten sonra monitörün önünde ağladığında, onu tekrar düzeltebilmem için ellerime ihtiyacım var.'

'Sevgilim' diye başlıyordu, 'O çiçeği senin için koparmazdım' Kalbim yine kırılmıştı. Okumaya devam ettim.

Saniyeler sonra cevap geldi çok heyecanlıydım ama o mesajı görünce yıkıldım.

hepsi sadece masallarda hayallerde...

koşturan kadın, sonunda kimi zaman bir demet çiçek, kimi

ayrılmaları zor oldu adam Amerika?ya giderken. Her gün, her

'Diyelim dağın tepesinde bir uçurum kenarında bir çiçek var. O çiçeği benim için koparmak, düşüp vücudunun bütün kemiklerinin kırılmasına, hatta ölümüne mal'olacak. Bunu benim için yapar mısın?'

cadaloz sen üzülme yaf.. içinde biras olsun yumuşama olduysa eğer demekki sende iyiler kervanındasın her nekadar nickin cadaloz olsa bile..

uğrayan, alışkanlıklara yenik düşen, banka hesabında para

adamın...

tutmuştu. Tedavi görüyor ve kurtulacağına inanıyordu ama

kadın. Eskisi kadar mutlu görünmüyor, konuşmaktan

benim merak ettiğim niye yüzlerce eşerp bunun manası ne?

olmamasıydı. Zorlu bir tedavi sürecine rağman çocuk sahibi

yerimin tam karşısındaki restoranda genç bir kadınla yemek

şarkı eşliğinde dinlerseniz dahada güzel oluyor..

"Bu herif yetti gayri, 50 yildir bezdirdi hayattan..."

bir ev gördü kadın, üzerinde?satılık? levhası

derdi kadın, sımsıkı sarılıp adama ve adma?Hayır, ben senin

kadın,

?Sahildeki evimizi senin çizdiğin projeye göre yaptırdım.

İlk yıllardaki heyecanlar içinde görmeye alıştığımız aşkın, seneler sonra o heyecanlar kaybolup gittiğinde, huzur ve durgunluk içinde de hep var olmaya devam ettiğini göremeyebiliyoruz.

kaldığı için o duraktan binmişti otobüse, kız ise

gerekiyor.?

bazen ona sımsıkı

cortex beni çok üzdün hepsini okudum. Negüzel merhametsizce yaşıyordum birdaha okumayacağım bu tür şeyleri, içime yumuşaklık veriyor..

birkaç gün sonra, kocasında bir tuhaflık olduğunu fark etti

Kapıyı açtığında, karşısında o kadını gördü. ?Sen, buraya ne

yerine, sevgilerini büyüttüler... ?Senin için ölürüm?

konuşmaya başladı: ?Hiçbir şey göründüğü gibi değil aslında.

Çiçekler ve romantik dakikalar ilişkinin başlaması için elbette gereklidir. Bir zaman sonra bunlar gitse de gerçek aşkın sütunu ebedi kalır.

Bir gece yarısı grurumu ayaklar altına alıp bir mesaj attım

suçladı... Ertesi gün, öğle vakti o restoranın hemen

bencillik olur? diyerek devam ettiler hayatlarına. Çocuk

öylesine sıkı

Oysa aşk hep vardır. Belki artık heyecansız, belki artık romantik değil... Belki sıkıcı, tekdüze, hatta belki yüzsüz... Ama hep oralarda bir yerdedir.

Bazen eve geldiğinde, aynanın üzerinde bir not görürdü

bulmasına kimse inanamadı. Arkadaşlarının desteğiyle ayakta

Gerçekten bu kadar da olabilirmiydi bir insan?

ünlü bir mimar olduklarında da hep mutluydular. Zaman

İş ilişkiye gelince oldukça içli, hatta aşırı hassas bir kadınım. Romantik anlara, küçük bir çocuğun şekere düşkünlüğü gibi can atıyorum. Oysa kocamın sakinliği, başka bir deyişle vurdum duymazlığı, evliliğimize romantizm katmaması beni aşktan almış, uzaklaştırmıştı.

diye dil döktü boş yere...

O an dünya durmuştu benim için.

İlk celsede boşandılar... Modern bir aşk hikayesinin böyle

'Ama seni benden daha fazla seven biri varsa, evet o uçuruma gidip, o çiçeği senin için koparırım bir tanem.'

Bu gerçek aşktı!

onunla birlikte ölmek isteyeceğini biliyordu. Seni kendinden

Ayın sonunu zor getirdikleri günlerde de ünlü bir doktor ve

kere, bir kere, bir kere daha karşılaşabilmek için, hep aynı

Ertesi sabah uyandığımda evde yoktu. Boş bir süt şişesini mutfak masasının üzerine koymuş, altına da bir not bırakmıştı.

Mesaj atmasını bekledim bir gün, bir hafta, sonra aylar, yıllarca atmadı.

evlerinden çıkıp, şehrin öbür ucundaki o durağa, onların

Hayat ne kadar hızlı akarsa aksın, işleri ne kadar yoğun

Çok zordu cevap atmadım kapadım telefonu.

'Mektubu okuduysan ve kalbin ikna olduysa lüften kapıyı aç canım. Çok sevdiğin susamlı ekmek ve taze sütle kapıda bekliyorum.' Koşarak kapıyı açtım. Endişeli bir yüzle ve ellerinde sıkıca tuttuğu susamlı ekmek ve sütle kapının önündeydi.

akan yaşları durduramayacağını biliyordu kadın. Hemen

sevmekten hiç vazgeçmedim?, ?Senin için ölürüm derdin hep,

alıntıdır.

Bana senden başkası olmicak diye yeminler eden evlenmişti. O beni hiç sevmemiş miydi?

bindikleri semtte oturmuyorlardı aslında. Delikanlı

Oysa ilk karşılaştığınız otobüs durağının karşısında bir ev

getirmek uğuruna bitip-tükeniveren sevgilerden değildi

telefonla. Gözyaşları içinde kucaklaştılar havaalanında.

Ailesine de haber vermedi. Birlikte Amerika?ya yerleştiğimiz

kadın. Onca yıllık arkadaşını, kendisini kıskanmakla

sadece masal olduğunu anladı... Kocasının eskiden aynı

Amerika?ya

genç... Birbirileriyle konuşacak cesareti bulmaları biraz

çoğu kişi sadece hikaye diyor ama kıyıya köşeye sıkışmışda olsa hiçbizaman yok olmamıştır hep vardır hep hayatın içindedir.. almasını bilmektir önemli olan..

oracıkta

dedi genç kadın. Kanepeye ilişti ve zor duyulan bir sesle

zaten...

mutlu... Bazen işsiz, bazen parasız kaldılar ama

Mutsuzluk, mutluluğun tadına alışmış insanlara daha da acı,

"Bizim bir sedef çiçegi vardi çok sevdigim... O bilmez... 50 yil önceydi.. O çiçegi bana verdigi çiçekler arasindan kopardigim bir yapragi tohumlamistim, öyle büyüttüm. Yavrumuz olmadi onlari yavrum bildim. Bir süre sonra çiçek kurumaya basladi. O zaman adak adadim. Her gece günes açmadan önce, bir tas suyla sulayacagim onu diye... Iyi gelirmis derlerdi. 50 yil oldu, bu herif bir gece kalkip bir kerede bu çiçegi ben sulayayim demedi. Taa ki geçen geceye kadar... O gece takatim kesilmis uyuyakalmisim... Ben, böyle bir adamla 50 yil geçirdim. Hayatimi, umudumu, herseyimi verdim. Ondan hiçbirsey görmedim. Bir kerecik olsun, benim bildigim görevlerden birisini yapmasini bekledim. Onsuz daha iyiyim, yemin ederim."

kalmaya çalıştı kadın. Adamın, sevgilisiyle birlikte

harap durumda

'İşte mesele tam da bu' dedim. 'Sorunun cevabını kendin bulup kalbimi ikna edebilirsen kararımdan vazgeçebilirim. '

kalmadığı için ya da tam tersine o hesabı daha da kabarık

gerçek olabilir.. gelmeyeceğini bildiği gibi hergün tren garını gidip belki gelir ümidiyle bekleyen hanım gibi.. sevgi böyle bişi..

Onu neşelendirmek için, sahildeki evi hatırlattı ve çizdiği

'... ın her ayki ziyaretinde sebep olduğu, karnındaki krampları rahatlatabilmem için avuçlarıma ihtiyacım var.'

"Askerligimi Reisicumhur köskünde bahçivan olarak yaptim. O bahçenin, görkemli görünümüyle büyümesi için emeklerimi verdim. Fadime'mi de orada tanidim. Sedefleri de... Ona en güzel çiçeklerden buketler verdim. Ilk evlendigimiz günlerin birinde, boyun agrisi nedeniyle, onu hekime götürdüm. Hekim çok uzun süre uyanmadan yatarsa; boynundaki kireç sertlesir, kötülesir dedi. Her gece uykusunu bölüp uyansin, gezinsin dedi. Hekimi pek dinlemedi bizim hatun... Lafim geçmedi... O günlerde, tesadüf, bu çiçek kurumaya yuz tuttu. Ben ona: "Gece çiçek sularsan geçer dedim. Adak dilettim... Her gece onu uyandirdim ve onu seyrettim. O sevdigim kadini, yavrusu bildigi çiçekleri sularken seyrettim. Her gece, o çiçek ben oldum sanki..." dedi adam. O yastaki bir adamdan beklenmeyecek ifadelerle... "Her gece, o yattiktan sonra uyandim. Saksidaki suyu bosalttim. Sedef, gece sulanmayi sevmez, hakim bey... Geçen gece de... Yaslilik... Ben de uyanamadim. Uyandiramadim... Çiçek susuz kalirdi ama kadinimin boynu yine azabilirdi. Suçlandim... Sesimi çikartamadim..."

O anda gazeteciler dahil, mahkeme salonundaki herkes agliyordu...

olmadı. Gece fenalaşmış, bakıcısı beni aradı, son

değiştirmişti sanki. Ona ulaşmaya çalıştıkça, beton

olacağım...?

martılarla kahvaltı ederken, ben hep seni izliyor

ilk hikaye o kadar güzeldi ki çok duygulandım işte AŞK budur

''Yanımdan hiç ayrılmadın fakat sen daha genç güzelsin, ama beni artık görmeye gelme, seni benim gibi sevecek birini bulursan, git onunla evlen kendini kurtar, ben burda yaşlanmış olacağım..

umursamadılar.

viraneyi yıktırır, harika bir ev yaparız. Projeyi kafamda

aldı ama sonunda başrdılar. İkisi de her sabah otobüse

zorundayım? diye sözünü kesti arkadaşı. ?O, seni aldatıyor.

yalanları? diye bağırdı

konuştular

ablasında...

ikinci rafında başka bir not olurdu, ?Mutfaktaki masanın

dünya çok farklı canım insanların ihtiyaçları var,50 yaşına geldikten sonra napayım ben kocayı ya :)

Yıllardır sevdiği adam, duyarsız ve sevgisiz biriyle yer

Sadece bir hafta ayrı kalacaklarını bildikleri halde,

gerçekten hayal midir?

Amerika?daki tıp kongresinden döner dönmez ararım

Sırf birbirilerini görebilmek için, her sabah erkenden

Şaşkınlıktan gözleri açılarak 'niye?' diye sordu.'Gerçekten belli bir sebebi yok' dedim, 'sadece yoruldum.'

"Anlat teyze, neden bosanmak istiyorsun?"

Yasli kadin, derin bir nefes çektikten sonra bas örtüsüyle agzini aralayip, kisilmis sesiyle konusmaya basladi.

ama kırklı yaşların ortalarına geldiklerinde,

çocukluğunun, gençliğinin ve bütün hayatının birlikte

orta yaşa geldiklerinde farklılık aradığı gibi bir şeyler

Okullarını bitirince hemen evlendiler. Mutluydular hem de

daha az çalışmaya karar verdiler. Adam, hastaneden ayrıldı

"Sen hangi hakla eşime bu mesajı atarsın" diye bir mesaj.

karşısında bir köşeye sindi sessizce ve peri masallarının

''zamanın birinde birbirini çok seven iki genç evlenir.. daha evliliklerinin ikinci üçüncü gününde adam tuzağa düşürülür ve hapse girer.. daha karısına doyamadan ayrılır.. dile kolay 20-30 yıl hapislik..

ama kadın, ?defol? dedi nefretle...

kadın hapisteki erkeği beklerse eğer kırmızı eşarp bağlıcaktıya hani akasya ağacına, işte bir tane değil yüzlerce kırmızı eşarp bağlamış onsuz geçen her ay için bir tane kırmızı eşarp..

kenetlenmişti ki yürekleri ve elleri hiçbir şeyi

bürosunu kapadı ve sadece özel projelerde görev aldı. Artık

emlakçıyı...

Burdan çıktığımda elbet evimize uğrayacağım. Eğer beni bekleyeceksen evimizin önündeki o büyük akasya ağacını biliyorsun ona bir tane kırmızı eşarp bağla. Ben onu görürsem gelir içeri girerim kaldığımız yerden devam ederiz hayata, bağlı değilse çeker giderim bir dahada çıkmak karşına..."der.

istemedim? ?Şimdi bana söz vermeni istiyorum.? ?Benim için

çarpıyordu kadın, her çarpmada daha fazla kanıyordu

yüreği...

'Anahtarları her zaman evde unuttuğunu bildiğimden, senden önce eve varabilmem üzere koşmam gerektiğinden bacaklarıma ihtiyacım var.'

anda yetiştim. Sana bu kutuyu vermemi istedi...?

Gel gör ki iki yıl nişanlılık ve beş yıl evlilikten sonra bu sakinlik beni yormaya başlamıştı. Eşimin -bir zamanlar çok sevdiğim- bu özelliği artık beni huzursuz ediyordu.

aşımına

evet yaşanmış gerçek bir hikaye ilk olanı.. ilk duyduğumda bende etkilenmiştim.. zülfü livanelinin "beni bekledinse" şarkısından alıntı..

bir tane daha, sende ölme...

Sonra uzunca bir sessizlik hakim oldu, mahkeme salonunda... Sessizlik, bu tür haberleri her gün manset yapan gazetecilerden birinin flasiyla bozuldu. Kim bilir nasil bir manset atacaklardi, yasanmis 50 yilin ardindan? Çok sayida gazeteci izliyordu davayi... Kadin neler diyecekti? Herkes, onu dinliyordu. Yasli kadinin gözleri doldu ve devam etti:

kongre sırasında öğrendi hastalığını ve yaklaşık

ediyordu.

olmayınca, ?bütün mutlulukların bizim olmasını beklemek,

'Arabayı kullanmayı çok sevdiğin halde şehirde hep yolu kaybettiğinden, yolu gösterebilmem için gözlerime ihtiyacım var.'

en az onun kadar yoğun bir duygu olan nefretin alması için

şu uzun hikayen gerçekten beni çok etkiledi hatta gözlerim doldu taki annesi hoş geldin kızım diyene kadar :))

Mahkeme salonunda, seksen yaslarindaki yasli çiftin durumu içler acisiydi. Adam inatçi bakislarla, suskun ninenin aglamaktan iyice çukurlasmis gözlerini ve bikkin bakislarini süzüyordu.

onlarınki... Günler günleri, yıllar yılları kovaladıkça

duvarlara

Ben hala onunum.. "

Hakim yasli adama dönerek;

okuyordu, öbürü mimarlıkta. O ilk karşılaşmadan sonra, bir

Yasli adam bastonla zor yürüdügü kürsüye, o ana kadar suçlanmis olmanin utangaçligini hissettiren yüz ifadesiyle, hakime yöneldi.

Akşam kocası eve gelir gelmez, bazen bağırıp, bazen

O başkasınındı artık ben ondan başkasının olmadım.

daha da çekilmez gelir. Kadın, hiç sevmedi bu beklenmedik

GERÇEK AŞK,

Böyle hüzünlü bir hikayede bile aldatan taraf yine erkek... Daha nolsun...

yerini,

Artık çok iyi biliyordum: beni ondan daha çok kimse sevemezdi. O çiçeği uçurumun kenarında bırakmaya karar verdim.

yazılıydı:

geçtiği

Bütün gece ağzını bıçak açmadı. Düşünüyordu. Bu hali ise hayal kırıklığımı daha da artırmaktan başka bir işe yaramıyordu: işte, sıkıntısını dışarı vurmaktan bile aciz bir adamla evliydim. Ondan ne bekleyebilirdim ki!

Bir gün,

daha fazla beraber olabiliyorlardı. Bir gün sahilde

Babam öleli 12 yıl olmuştu ve ben 20 yaşına geldiğimde babasız olmanın acısını artık çok daha iyi anlıyordum. Annemle birlikte küçük ama mutlu bir dünya kurmuştuk kendimize. Mevsimlerden bahardı, sokaklarda parklarda dolaşıyordum. Bu bahar daha bir çoşkulu hissediyordum kendimi. Birçok arkadaş edinmiştim. Mehmet, Can Canı ́ın kuzeni Merve ve daha birçoğu... Her gün belirli saatlerde buluşup eğlenceli dakikaler yaşıyorduk. Onlarla o kadar eğleniyordum ki işe dahi gitmiyordum. Yine işe gitmediğim bir günde yalnız başıma dolaşırken arkadaşlarımla her zaman oturduğumuz parkta gördüm onu. O kadar güzeldi ki.. Bir süre çevresinde dönüp beni fark etmesini umdum ama bana hiç bakmıyordu. Tam umutsuzluğa kapılmışken son bir cesaretle yanına yaklaştım ve"Oturabilir miyim?" diye sordum. Deniz mavisi gözleriyle bakıp, küçük bir tebessümden sonra."Oturabilirsiniz" dedi. Kalbim heyecandan deli gibi çarpıyordu. Ne söyleyeceğimi bilemiyordum. Sonra kısık bir sesle,"Adım Vedat," diyebildim. Bana dönüp "Nazlı" dedi. Bir süre sonra telefonlarımızı birbirimize verdikve ayrıldık. Akşam olanları anneme anlattım. Annem gözlerimdeki mutluluğu fark edince çok sevinmişti. Arkadaşları bize davet ettimİlerleyen günlerde Nazlı ile daha sık görüşür olduk. Zaman ilerledikçe ona daha çok bağyaaıyordum. O hayatıma girdikten sonra işe gitmeye bile başlamış, diğerarkadaşlarımla da daha az görüşür olmuştum. Arkadaşlar sitem edince kendimi affettirmeye, onları akşsam yemeğine davet ettim. ve hazırlık yapmak için erkenden evegittim. Anneme arkadaşlarımın geleceğini ve güzel bir yemek yapmak için hazırlığa başlamamamız gerektiğini söyledim. Akşam gelip çatmıştı. Kapı çaldı, hemen koşup açtım. Arkadaşlar gelmişti. Onları salona alıp sofrayı hazırlamak için mutfaktaki anneme yardıma gittim. Sofra hazırlandıktan sonra salona geçip onları içeri çağırdım. Arkadaşlarımı masaya alırken annemin bakşlarındaki korku ve şaşkınlık ifadesine bi anlam verememiştim. Tam arkadaşlarımı tanıtıyordum ki annem büyük bir feryatlamasadan ayrılıp gitti. Olanları bir türlü anlayamıyordum. Arkadaşlardan özür diledim ve yemeğe başladık. Yemeğin ve sohbetin ardından arkadaşlar gitti. Annemin odasına olanları sorduğumda hiç cevap vermedi. Sadece yüzüme bakıp ağlıyordu. Eve gelen misafirAradan 3 ay geçmişti. Arkadaşlarla ve özellikle Nazlı ile görüşmelerimiz iyice sıklaşmıştı. Bir ara anneme sözü Nazlı ́dan açıp onunla birbirimizi ne kadar sevdiğimizi ve evlenmek istediğimizianlattım. Annem mutlu olmamdan gülüyordu. Ama gözündeki korkuyu ve acıyı hissedebiliyordum. Öbür gün işdönüşü eve geldiğimde bir misafir vardı. Tanıştıkve annem o arada kayboldu. O adam bana tuhaf sorularsorup durdu. 1-2 saat oturduktan sonra annem gelip misafiri yolcu etti. Anneme gelenin kim olduğunu sorduğumdadoktor olduğunu söyledi."Yoksa hasta mısın?" dedim. Annem doktrun benim için geldiğini ve sadece genel birkontrol yaptırmak istediğini söyledi. Sabah erken kalkıp hastaneye gittik ve bir çok testten geçirildim. Bir kaç saat sonra doktor gelip hiçbir şeyimin olmadığını söyledi ve annemi odasına çağırdı. Akşam evegeldiğimde annemin gözleri ağlamaktan şişmişti. Ne olduğunu sorduğumda, "Bir cenazeye gittim, çok etkilendim,"dedi. Artık Nazlı ile hemen hemen her gün görüşüyorduk. Her geçen gün ona olan aşkım içimden taşacak gibi oluyordu. Eve erkendöndüğüm bir gün misafirler olduğunu gördüm. kimse beni fark etmedi. Mutfağa gidip atıştırırken ister istemez konuşulanlara kulak misafirioldum. Konu bendim ve annemin niye böyle üzgün olduğunu o an anladım. Meğer hastane, doktor hep bu yüzdenmiş. Meğer ben şizofreni hastasıymışıımadını bie bilmediğim bu hastalık beni hayal dünyasında yaşamama neden oluyomuş. Misafirler gidene kadar ortaya çıkmadımAnnem onları geçirince beni arkasında gördü ve "Birşey duydun mu?" der gibi yüzüme bakıyordu. Ona, "herşeyi duydum," dedim. Kadıncağızın gözleri dolmuştu ve bana sarılarak ağladı. Ona üzülmemesini ve kendimi çok iyi hissettiğmi söyledim ama gerçekten korkmuştum. Bana arkadaşlarımı davet ettiğim gün hasta olduğumu anladığını söyledi. Annemin anlattığına göre benim hiç arkadaşım yoktu. Eve davet ettiğimkişiler tamamen hayal ürünüydü. Annemin hazırladığı sofrada sadece ben oturmuştum ve sanki arkadaşlarım varmış gibi saatlerce o hayali varlıklarla konuşmuştum. Ya Nazlı da hayalse?Hiçbirşey umurumda değildi. Her şey, bütün bir Dünya hayal olabilirdi ama ya Nazlı... Ya o da hayalse? Bu ihtimal beni delirtmeye yetiyordu. Annem birçok ilaç getiriyor ve bunların rahatlamam için olduğunu söylüyordu. Ama ben zaten rahattım. İşten ayrıldım ve aradan 3 gün geçtikten sonra dışarı çıktım. Her zaman gittiğimiz parka gittim. Arkadaşlar yine oradaydı. Aslında belki oradan hiç ayrılmamışlardı. Onlarla konuşurken parktaki diğer insanların alaylı alaylı güldüğü fark ettim. O gülen insanlara,"Siz gerçek değilsiniz!" diye bağırdım. Ama onlar sadece gülüyorlardı. Peşimi bırakmalarını söyledim. Nereye gidersem onlarda benimle beraberlerdi. İlaçlar beni iyice dağıtmıştı. Düşüncelerimi toplayamıyordum. Arkadaşlar da yavaş yavaş benden uzaklaşıyorlardı. Nazlı ́yı aramaktan korkuyordum. Çünkü ararsam Nazlı diye birinin olmadığını anlayabilirdim. Bir gün dayanamayıp aradım ve her zamanki yerimizde buluştuk. Ona bir yandan başıma gelenleri anlatırken diğer yandan da çevredeki insanları süzüyordum. Yine bana gülmelerinden korkuyordum.. Eğer bana gülüyorlarsa bu Nazlı ́nın olmadığını gösterecekti. Evet çevredekiinsanlar yine bana alaylı bakıyorlardı ama bu defa gülmüyorlardı. Nazlı olayı beni gün geçtikçe bitiriyordu. Bir gün anneme Nazlı ́yı eve getireceğimi söyledim. Annemin gözleri kocaman oldu. Yine bir hayali eve getireceğimden korkuyordu. Ama ben kendime güveniyordum. Nazlı bir hayal değil gerçekti. Annem isteksiz olsa da benim ısrarımla kabul etti. Öbirgün Nazlı ́yla buluştuk ve ona,"Seni biraz sonra anneme götüreceğim," dedim. Nazlı çok telaşlandı. Hazırlıksız olduğunu söyledi ama ben ısrar edince kabul etti. Artık geri dönüş yoktu. Biraz sohbetin ardından eve doğru yola koyulduk. Sokağa gelip eve yaklaştığımızda son bir kez kulağına eğilip "Seni çok seviyorum," dedim. Eve geldik, kapıyı çaldım. Annemkapıyı açtığında ben önden girip ayakkabılarımı çıkardım ve Nazlı ́yı içeri aldım. Anneme bakıp gözlerimle Nazlı ́yı işaret ederken kalbim duracaktı sanki. Annemin gözlerindeki yaşı görünce olduğum yere yığıldım. Demek yine hayaldi... Ama annemin ağzından çıkan şu kelimeler benim için o an bir dua kadar kutsaldı; "Hoş geldin, güzel kızım,,,"

aradan yıllar geçer ve adam hapisten çıkar.. senelerin yorgunluğuyla ama içinde taşıdığı bir umudun inancıyla evinin bulunduğu sokağa gider.. evinin önüne doğru yaklaşır ve görür ki akasya ağacında bir değil yüzlerce eşarp bağlı..''

mimarlık

arabaya...?

Şuan 75 yaşındayım Onun torunları varken,

bir anahtar olduğunu gördü kadın... Ve son kağıtta şunlar

söylemek

tutuşturulan kutuyu açmayı neden sonra

yinede hayal değildir.. bulmak değil ömür boyu saklayabilmektir marifet..

hayaldir tabiki..

Hakim tok sesiyle, yasli kadina:

Bir tanem, kütüphanenin ikinci rafına bak...? Kütüphanenin

ölürüm, biliyorsun, ne olur anlat?

geveledi ağzında ve bavulunu alıp gitti evden. Kapıdan

:) işte bu hayal ürünü...

Kocaman terasta

olursa

Yüzümü dikkatle inceledi ve 'Sana bunun cevabını yarın vereceğim' dedi. Bu cevapla son ümidim de yok olmuştu.

yaşayacaksın, anlaştık mı? son kağıdı eline alırken, kutuda

Kaç para olursa olsun, burası bizimdir artık...?

yerleştiğini öğrendi. Bazen yalnız kaldığında, onu hala

Lütfen, içeri girmeme izin ver, mutlaka konuşmamız

karşılaşırdı... Aldığı hediyenin ne olduğu önemli değildi

Bir Köşe Yazısında ßiri Anlatıyor...

'Sabahtan akşama kadar bilgisayara bakmaktan gözlerinin bozulması kaçınılmaz olduğundan, yaşlandığımızda tırnaklarını kesebilmem, saçlarında -görülmesini istemediğin- beyaz telleri ayıklayabilmem, merdivenlerden aşağı inerken elini tutabilmem, çiçeklerin renginin - gençliğinde senin yüzünün rengi gibi olduğunu söyleyebilmem için gözlerime ihtiyacım var.'

Demek ki söyledikleri doğruydu: insanların mizacı asla değiştirilemiyordu. Son inanç kırıntılarım da kaybolmuştu.

için ölürüm? diye yanıt verirdi hep...

üzerine bak ve seni çok sevdiğimi sakın unutma? Mutfaktaki

sarılıp bazen de yumruklayarak haykırdı suratına her şeyi.

Gözlerinden

ölmek istiyordu. Eline

ağlayarak,

sevgileri de büyüdü, büyüdü... Tek eksikleri çocuklarının

masadan, salondaki dolaba sevgi dolu notları okuya okuya