bir kavuşma arzusu...

Ağzı abdest suyu ile çalkaladığımız zaman, bizi günaha sokan kelimeler, Bu kelimeleri oluşturan dil ve dişler pir ü pak olur.

Toprakla su birbirinden uzak düşmüş Adem ile Havva gibidir. Gün geçer hasret koyulaşır.

İşte onlar parmaklarımızın arasından kayıp giden sulara karışır ve temizlenir.

Bir sevda,

Ne görkemli buluşmadır o; can kuşu kanat çırpar, her yönden bereket fışkırır.

Sözlerin en güzeli sana aittir ve sözlerin en güzeli sana hitab etmektedir.

Seni her an hamdinle tesbih ederim. Varlığına komşu eyle beni.

İşte abdest bizi temizler. İçimizi, dışımızı nur ile doldurur.

Cenab-ı Hak "Biz canlı olan herşeyi sudan yarattık" buyuruyor.

Beni tevbe edenlerden ve çok çok temizlenenlerden kıl.

Ellerimizi yıkarken, bu ellerle ne günahlar işlediğimizi biliriz.

Hayat denilen anlaşılmaz şey orada beliriverir; tohum çatlar, çocuk doğar, çimenin yeşil ucu toprağı yarıp çıkar. İşte bu harekettir, canlanmadır, gafletten, ataletten, meskenetten kurtuluştur.

bir hasret,

Ve en nihayet bizi günahın kapısına kadar yürüten ayaklarımızı yıkarız. Onlar da günahtan kurtulmuş olur.

Toprakla suyu kavuşturan kudrete binlerce şükran.

Rabbim! ,

dilin lal olduğu yerde, yürek binlerce sözle en anlamlı duadaysa buna amin değil de ne denir...

Beni salih kullarından eyle,

İki cihan serveri Peygamberimiz Efendimiz şöyle buyurmuş değil midir: "Ümmetim kıyamet gününde, yüzleri, elleri, kolları parlak vaziyette çağrılacaktır. İşte bu parlaklık abdestin izidir.

Abdest namazın kapısı değil midir?

Hakka varan kişi içini ve dışını temizlemiş olmalı değil midir?

Abdest alan mümin suya kavuşmuş toprak gibidir. Azaları üzerinden geçerken serin sular; kuru gövdeden yapraklar, çiçekler göverir.

beni üzerlerine hiçbir korku gelmeyen ve hiç mahzun olmayanlardan kıl.

Senai Demirci'nin yazımı kadar söyleyişide öyle içten ki..

Başımızı mesh ettiğimizde zihnimizden geçen günahlar bir bir dökülür.

amin inşallah

-Yani ab su dest eldir.-

-Ab sudur ve dest el.-

Abdestin suyu günaha bakan gözleri, günahla kızaran yüzü de arındırır.

Yani elini toprağa sürter. Toprak da bir temizleyendir. O da sudan gelen bir can taşır...

Su başını taştan taşa vurup asırlar boyu avare dolaşır. Güneşin altına gerilen toprak bağrını şerha şerha yararak vuslat gününü bekler.

Oysa insanın aslı topraktır bilirsiniz. Lakin biraz suyla karışmış bir toprak, düpedüz balçık yani.

Allah razı olsun.. Dinlerken farklı bir boyuttan bakıyor insan etrafına..

Ab sudur ve dest el.

Su ile elin birleşmesi abdesttir. Su bulamayan mümin teyemmüm eder.

Su ile elin birleşmesinde ne var?

Kulaklara değen abdest suyu bu organın dikkat kesilip dinlediği günahkar sözleri siler süpürür.

" Namaz nurdur, sadaka bürhandır, sabır ziya, temizlik imanın yarısıdır.

Ve abdest bu temizliğin anasıdır.

Bütün bu çabalama, bu hazırlık Hakk'ın huzuruna çıkılacağı içindir.