İnsanı büyük eden dava şuurudur. Daha doğrusu, bir insanın büyüklüğü davasının büyüklüğü ile anlaşılır. Bir hakikat erinin "Gayesi küçük insan büyük olamaz." dediği gibi, dava şuuru, davayı hayat gayesi yapmayı gerektirir. Davaya hizmet etme, davayı yüceltme aşkıyla dolu olmaktır.'

Dava adamı bencil olamaz.

''İbrahim olmayı isteyen, aynı zamanda ateşe atılmayı da istemektedir. Yusuf gibi olmanın yolu, hapishaneden geçer. Dava adamı olarak ölmek, havari gibi yaşamaya bağlıdır. Bunları birbirinden ayrı düşünmek imkansızdır. Hem şehadet iste, hem de can pazarına gelme!.. Olacak şey mi bu? Şimdiye kadar olmamış, bundan sonra da olamaz!''..

Allah dostları, Rabbani alimler böyle olur...

Üstlenir ve farkında olmadan peygamberlik makamına ulaşır..

Dava şuuru şan ve şeref hastalığının türemesine, gelişmesine meydan vermez. Başkalarına şirin görünmeye, beğenilmeye ihtiyaç duymaz. Çünkü bu duygular, kalbi çürütür, dava ruhunu öldürür.

Dava adamı, Rabbin yüce adını yüceltmek ve yeryüzünde muzlim hiçbir yer bırakmamak için cihad yapar. Dağları, vadileri aşar, ormanları geçer ve önüne okyanuslar çıktığı zaman da Utbe b. Nafi gibi?Rabbim, eğer bu deniz önüme çıkmasaydı, Senin adını ta ötelere götürecektim.? der.

Kardeşleri olmadan cennet teklif edilse kabul edemez.

?Kuranımız yeryüzünde cemaatsiz kalırsa, Cenneti de istemem; orası da bana zindan olur. Milletimizin imanını selamette görürsem, Cehennemin alevleri içinde yanmaya razıyım. Çünkü vücudum yanarken, gönlüm gül - gülistan olur.?

''Dava adamı, güldürmek için ağlar... Yedirmek için, yemez. Dünyaya karşı daima oruçludur. Yaşatmak için ölür. Döverler, bu uğurda niyaz eder; söverler, dua eder; başını yararlarsa Hakkın Habibi gibi ellerini kaldırır: "Hidayet nasip et bu insanlara Allah?ım! Bunlar beni bilmiyorlar." der, niyaz eder, af diler.''

Alıntı

'Dava adamı idealisttir; şan, şöhret, makam peşinde koşmaz. Allah yolunda hizmetkarlığı en büyük makam bilir. Buna engel olan zamanın en büyük hastalığı olan enaniyeti bırakır. Dava adamı, başkasının değil, kendi kusurlarını görür. Bu yüzden dava adamı kaba davranmaz, kaba kuvvete başvurmaz.

Dava adamı

Allah bu büyüklerin şefaatlerine kavuştursun bizleri inşAllah...

Bu yüzden kendini bu Muhammedi davaya adar ve kardeşlerinin yanmaması için ulvi bir vazifeye üstlenir..

''Madem ki Nur-u hakikat, imana muhtaç gönüllerde tesirini yapıyor; bir Said değil, bin Said feda olsun. Yirmi sekiz sene çektiğim eza ve cefalar ve maruz kaldığım işkenceler ve katlandığım musibetler hep helal olsun. Bana zulmedenlere, beni kasaba kasaba dolaştıranlara, hakaret edenlere, türlü türlü ittihamlarla mahkum etmek isteyenlere, zindanlarda bana yer hazırlayanlara, hepsine hakkımı helal ettim.'' diyebilmektir.