stresin/kaygının az veya çok olmasının veya olmamasının ders çalışmayı dolayısıyla başarıyı olumsuz etkileyeceği söylenir. ölçülü bir kaygının insanı tembellikten/vurdumduymazlıktan ve aşırı kaygının yol açtığı panik ve baskıdan kurtaracağı söylenir.

benim bildiklerimi bilseydiniz az güler çok ağlardınız..

bu korku beni ümitsizliğe ve karamsarlığa sürüklüyor, şu başlığı açarken ağladım desem inanırmısınız.

saol arkadaş...

Din masalları ancak çocukları korkutabilir. Aydınlanmış bir akıl bu tip şeylerin insan aklının ürünü olduğunu gayet iyi bilir. Ölmenin de bir biyolojik gereklilik olduğunu bildiği için ölümü de doğum gibi normal bir olay olarak karşılar.

şu an huzursuzluğu sen veriyorsun

Şimdi ben de her şeyin bu dünyada olduğuna inanıyorum. Öbür dünyaya falan inanmıyorum.

demiştir..

bilemiyorum.

Korkmak bir fayda etmiyor. Korktuğun şeylerin başına gelmemesi için hazırlık yapılması gerekiyor...

Ölünce bilincin kapanacağı için korkmana gerek yok. O andan sonra hayat senin için bir anlam ifade etmeyecek. Doğmadan önce ne isen öyle olacaksın.

Yaşadığın hayat boşa gidecek diye mi?

Düzgün yaşayamamaktan kork bence

insana ve çevresine huzursuzluk veren bir din ne kadar geçerlidir?

AMA BU KORKU SAYGI VE SEVGİYİ DE BARINDIRAN BİR KORKUDUR

Allah 'ın hikmetine ve Rahmetine itimat etmeLi ve eceLin bir oLup deGişmeyeceğini düşünmeLi, ama devamLı da hazırLıkLı oLmaya çaLışarak koRku ve ümit arasında oLmaLıdır.

kendi düşen ağlamaz.. korkmaya devam.. ben çok mutlu ve huzurluyum ve ölümden korkmuyorum.. çünkü ben dinsizim..

"Allah korkusu, her hikmetin başıdır."

Hııı inanca dayalı yani...

kitirpiyoz müslümanların hepsi senin gibi.. ümitsizlik, korku, huzursuzluk.. dinin insanlara bunların tam tersini vermesi gerekmiyor mu?

islam peygamberi bir hadisinde;

sınavlara hazırlanan öğrencilere;

Çünkü Cenabı Allah Kuranı Kerimde Ben sizleri ancak bana kulluk edesiniz diye yarattım buyurmuştur. Biz de Cenabı Allaha gerektiği gibi kulluk edemezsek ahirette onun karşısına boynumuz bükük çıkarsak diye korkarız. İnanç sahibi olduğumuz için korkarız ben de senin gibi dinsiz olsam korkmazdım elbet..

AhiRet kayGısına dayaLı oLarak biraz korku faydaLı oLur.

ölümden, kabirden, sualden, kıyametten, mahşerden, mizandan ve cehenneme gitmekten..

Allah'a yemin olsun, benim bildiğimi siz bilse idiniz az güler, çok ağlardınız.

insan BİLMEDİGİNDEN korkarmış. ögrenelim aşalım:)

Ama varsa öyle bir yer ve tanrı bizi hesaba çekecekse bizi anlayacaktır diye düşünüyorum. Anlamazsa da çok umrumda olmaz açıkçası.

Çocukken mahalledeki abiler bizi duvarın üstüne toplayıp cehennem ve kabir azabı hikayeleri anlatarak ödümüzü koparırdı. Geceleri uyuyamazdım. O zamanlar Bir 14. yy hristiyan freskinde cehennem tasvirleri görmüştüm. Bir Şeytan figürü insanları diri diri yiyordu.

Ben iyi yaşamaya bakarım. Ölüm bana geldiğinde ben artık hayatta olmayacağım sonuçta.

nazım hikmet..

hadisi şerif

demek ki aydın insanlar da ölümden korkabilirmiş. taylan arkadaş.

hayır.. seküler hayat bizim bütün beklentilerimizin bu dünyada gerçekleşeceğine inandırdı bizi. şimdi dini bilgileri öğrendikçe aslında dünyanın sadece bir uğrak yeri olduğunu anlıyorum. yaşadığım büyük bir hayalkırıklığı..

Vallahi, sizin, Allah'dan en çok korkan ve sakınanınız, benim!

ne de düşünmek ölümü

Olabilir tabi ama korkmaya gerek yok yine de. Doğal bir şey sonuçta. Yine de ben karışmayayım inancına.

korkmanın sebebi bazen bilmektir.

fikirlerine saygım sonsuz musty. ama ölüm bir yokoluş değil ki.. ruh ölümsüz ve yol mezarda bitmiyor. boşu boşuna da yaratılmış olamayız.. üstelik insan ömrü çok kısa. ebedi ve güzel bir hayatı kazanmak varken sadece dünyaya gönül vermek...

ne ölümden kormak ayıp