Hangi sebep iki damla gözyaşından daha önemlidir. Hayat iki damla gözyaşı kadar kısayken.

hayata dair ne varsa

bilinçli yapıyor bunu zannımca

Ne kadar yakın olursa olsunlar en iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir. Onları affetmek gerekir.

mavi renkten siyahlığa

ZATEN ÇOKTAN BERİ CANIMI SIKIYORDU. Bardağı taşıran son damlaydı dersin. Arkanı dönüp gidersin.

Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor?.

art niyetsizse

amacı kalp kırmak üzmek yaralamak değilse

denge kalmaz o dünyada

başlık sahibi

Şartlar ve olaylar, kim olduğumuzu etkilemiş olabilir. Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz.

Bırakalım herkes farklı düşünsün farklı yaşasın. Biz duruşumuzu belirleyip kalbimizde merhamet çoğaltalım.

Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.

Bilmelisin ki?

Her problem kendi içinde bir fırsat saklar. Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.

Bir kere düşününce fark edecektir karşısındakinin de tıpkı kendi gibi korkuları, acıları yalnızlıkları olduğunu. Tıpkı kendi gibi ağlayıp güldüğünü.

kalyopi, msj yollayamıyorum, merak ettim hatamız varsa ve haksızsam telafi etmesini biliriz. Bir msj yollayabilirmiyim?

Neden kırar insan bir diğerini. Kırmak kolaydır da ondan. Kırınca bütün sorumluluklarından kurtulursun.

her kalp bir büyük dünya

bazılarının da kalbi çok hassas hemen kırılıyo :)

değer kıymet bilmeyenlere gitsin bu yazı. inşallah okurlar, daha fazla birilerini incitip ah almazlar.

aslında her insan hassastır bana göre.. sadece önemseyen ve önemseyen insan vardır.. benim düşünceme göre...

yazıyı baştan sona okuyup onayladıktan sonra buraya aldım...

İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki:

üzerinde o dünyanın başlar yok olmaya

1 dk kınamaya davet ediyorum

güzel paylaşım teşekkürler Tokatlı

her bir kalp kırıldığında

tokatlıyı kendi başlığında

koca yazıyı copy-paste yapmayı biliyosun da

Karşındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin nereden geçtiğini bulmak zor.

kalyopi, kimin kalbini kırmışım

keske bilseydim neden kalplerimizi kırdığımızı... ama bilmiyorum rahat batıyor herhall...

Seyyid Abdülhakim Arvasi hazretlerinin vasiyetnamesinin son satırı ise şöyledir:

Bazen başkalarını affetmek yetmiyor. Bazen insanin kendisini affedebilmesi gerekiyor.

Kalp kırmak suya yazı yazmaya benzer, kalbi yeniden kazanmaksa gece güneşin doğmasına..

Neden kırar insan bir diğerini? Hangi sebeptir bir kalp kırmayı haklı çıkaran. Düşünce farklılıkları mı. Yaşam tarzındaki ince ayrım farkları mı? Eve geç gelmek ya da geç uyumak mı? Ya da ne bileyim hoşumuza gitmeyen bir sözcük mü? Bir kitap içeriği ya da bir konunun ana fikri mi?

Sevmek iki kişilik düşlemektir. Kırmak kırılmaksa tek kişilik. Kendini düşünür hiç hak etmediğine karar verir karşındakine kinleniverirsin. Ve kin kırmanın uyuduğu mağaradır. Derinden uyanır öfke ve kırar karşısındakini. Hiç düşünmeden.

Neden kırar, insan bir diğerini. Gece yatağa uyanıp gözlerimizi kapadığımızda sabah uyanacağımızın garantisi var mıdır sizce. Ve en son kırdığımız insanı görmeme ihtimalimiz ne kadar yüksektir hiç düşündünüz mü?

Kalb, Allahü tealanın komşusudur. Allahü tealaya kalbin yakın olduğu kadar hiçbir şey yakın değildir. Mümin olsun, asi olsun, hiçbir insanın kalbini incitmemelidir. Çünkü, asi olan komşuyu da korumak lazımdır. Sakınınız, sakınınız, kalb kırmaktan pek sakınınız! Allahü tealayı en ziyade inciten küfürden sonra, kalb kırmak gibi büyük günah yoktur. Çünkü, Allahü tealaya ulaşan şeylerin en yakın olanı kalbdir. İnsanların hepsi, Allahü tealanın köleleridir. Herhangi bir kimsenin kölesi dövülür, incitilirse, onun efendisi elbette gücenir. Her şeyin biricik Maliki, sahibi olan efendinin şanını, büyüklüğünü düşünmelidir. Onun mahlukları, ancak izin verdiği, emir eylediği kadar kullanılabilir. İzni ile kullanmak, onları incitmek olmaz. Hatta, onun emrini yapmak olur. (C.3, m.45)

kalp kırıyosun

Bir taraftan da kendini ikna edersin aslında olup biteni birazda hak ettiğine dair.

velakin

bazen istemeden kalp kırabiliyoruz

kalp kıran kişi

herinsan hassastır tabide bazen yanlış anlıyoruz birbirimizi aslında söylemek istediğimiz farklıdır karşımızdakinin anladığı farklıdır

İki kişi münakasa ediyorsa, bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez. Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.

benim fikrimde olanları

her kalp kırıldığında

Artık zaman ayırman, sıkıntılarını paylaşman gerekmez. Zorlu yaşam yolculuğunda tutunacağı bir dal değilsindir bundan sonra.

Neden kırar bir insan diğerini. Böylesine ortakken acılarımız.

Ne kalp kırıp suya yazı yazmaya çalışalım, nede kırdığımız kalbi kazanacağız diye gece güneşin doğmasını bekleyelim.

ben elimden geldiği kadar kalp kırmamaya çalışıyorum isteyerek kimsenin kalbini kırmam istemeden olursa da ben ondan daha çok üzülürüm

her söz her kişiye söylenmemeli karşındakini iyi tanımak lazım komplekslerini zaaflarını bilmek lazım ki dikkat edebilesin kalbini kırmayasın

Oysa SEVMEK, önemsemek öyle midir? Ne çok yorar insanı. Artık iki kişilik düşünürsün. Kim bilir hangi sebepten öyle davrandı der binbir bahane bulursun onun adına.

denizler kurur toprak küser

ne tuhaf bi adamsın ya

ne diye

Sen suya yazı yazmasını başardın, şimdi otur da güneşin doğmasını bekle..!

bir kalp kırıldığında

bir yerlerde yolculuk başlar

Müminin kalbi Allah c. c.'ın evidir.

Mesela acıkınca onunda başının döndüğünü, kabuslar görüp ter içinde uyandığını annesini çok sevip babasından ölümüne korktuğunu. Bir an hatırlasak bunları kırarken o kadar pervasız olur muyduk dersiniz.

ve bir kalp kırıldığında

Hiç kimsenin kalbini incitmeyin.

NEDEN KIRAR BİR İNSAN BİR DİĞERİNİ!!!

Neden kırar insan bir diğerini. Kırmak kendini haklı çıkarır da ondan. Arkanı dönüp gönül huzuruyla o bunu hak etti dersin.

keske herkes senin gibi düşünse ve söylediğimiz her sözü elekten gecirsek ne şiş yancak ne kebap.. ama bazen içimizdeki düşüncelere yenik düşüyoruz...

özü insan olmayan kalp kırar.