Henüz yolun başında bulanık bir silüet

<i> Onu almadan ölmeyeceğm...! </i>

zavallılıkta noksansız birine inanmak... ahhh ne acı...

beni oraya gömeceksin

<i> Sende bir emanetim var </i>

<i>sonra</i>

"Zamanlama her şeydir."

Ağlanılır mı?

İnsan etini çiğ çiğ yemek istiyorum

<i> Bil ki yolun sonunda ben olacağım </i>

Sabah akşam günde 6 saat

Ama acımdan zevk aldıklarından bu yana

belki değil

Bana iyi gelmez biliyorum

Halbuki sevilmeyi öğrenmek yakışırdı bana

<i> Şimdi git </i>

mutluluk

önce saçlarımdan öpeceksin

yakıştırmadılar...

Acı vermekten zevk almayı öğrendim

ne çıkar

Ve ben herkeste nasıl gömüldüğümü görecem

gülümsemek

kaç defa ölünür kaç çeşit ölünür ben keşfedecem

en dip neredeyse

belki bu son günüm

<i> Yaşa yaşat </i>

Ölüm bir tane değilmiş

herkes o kadar farklı öldürüyor ki

Başkasında açtığım yaralar

geleceksin biliyorum

Bir yenilgide senden tadıcam

öğrendiğim günden beri

İnsanların gömme biçimini öğrenecem

tüm rezilliklere sabreden tanrıdan başka...!

kim bilebilir

Aslında bakarsan hiç iyi değilim

yakışırdı bana