Nasıl bu gerçekten bir baklava tadı değil mi?

Bir nümayişte olduğunuzu, bir tek siz bileceksiniz, bu sebepten ne güvenlik güçleri ne de bir başkası sizi izinsiz gösteri ve yürüyüş kanununa muhalefetten sorumlu tutacak. Siz kendi muhalifliğinizle baş başa yarınlara dair emellerinizi büyüteceksiniz. Yine aldığınız her karşı tebrikte sesinizin yankı bulduğunu görüp sevineceksiniz.

Bir tek siz bileceksiniz, yalnız olmadığınızı.

Zamanı ses hızıyla aşarak gelmen, evimde olmasa da moniterimde ve kulağımda konuk olman beni bahtiyar etti. Fakat eşimin günlerce hazırlığını sürdürdüğü o güzelim bayram ikramlarını, nefis börekleri, baklavaları ve dolmaları sana sunamadım ya, içimi kemiren şey bu.

Her şeyden önce tebrik yazımı kart seçimiyle başlar. Kime hangi kartla ulaşmalısınız? Bu seçkinci bir tavırdır. Seçilen kart, sizin hem beden dilinizi yansıtır, hem de muhatabınızı ne kadar okuduğunuzun bir göstergesi olur. Sonra hitap cümlelerini seçersiniz, aziz dostum, sayın bay, değerli kardeşim, muhterem efendim.. vs. Seçilen muhatap cümlesi tebriğin seyrini de belirler. Hürmet ve saygı ifadeleri mi, samimi ve dostane sözler mi, resmi dil mi... Bir arkadaşa mı, bir dosta mı, bir tanıdığa mı, bir büyüğe mi, resmi bir kurumun amirine mi? Kime yazacaksanız, kelimelerinizi de ona göre seçersiniz.

Seçmek, her şeyden önce, sevmenin ve anlamanın bir tezahürüdür. Sevdiğinizi seçersiniz, seçtiğinizi anlarsınız. Hayatın bizzat kendisi de bir sevme ve anlama arenası değil mi? Sonra yazıya başlarsınız. Ama hemen değil. Yine bir seçme eylemiyle karşı karşıya olduğunuzu bilmelisiniz. Zihninizde özenle seçtiğinizi ifade ve kelimelerle kurduğunuz cümleye hayat veren şey yazıdır. Yazıyı hangi kalemle yazacağınızı, hangi yazı çeşidini kullanacağınızı da seçmelisiniz. Her şey tamamsa masaya oturup, sükuneti odanıza konuk edinecek ve yazacaksınız. Keza yazılan her bir tebriği teker teker imzalayıp muhatabınızın adresini kaydettiğiniz o özel zarfına yerleştireceksiniz. Bu kadarla bitti mi? Hayır. Kalkıp giyinecek ve size en yakın postanenin yolunu tutacaksınız. Siz yürüdükçe yazdığınız tebrikteki sevgiler büyüyecek, siz yürüdükçe dostluklar kavileşecek, siz yürüdükçe koltuğunuzun altına sıkıştırdığınız tebriklerdeki muhataplarınızda sizinle beraber yürüyecek; fakat bunu kimse farketmeyecek.

Sana bir bayram tebriği bile gönderemedim. Cebimde taşıdığım minik telefonumun tuşlarına iki defa dokunduğumda elektronik ortamda bir kutlama mesajı yazma imkanına ulaşmam ya da bilgisayarımın klavyesinde şekillendirdiğim mesajımı elektronik adresine iletmem, özenerek seçilmiş bir bayram kartının arkasına bir iki satır göz nuru dökmeme engel olmamalıydı. Kuşkusuz bilgisayarıma indirdiğim messenger programı ile sanal evrende de olsa buluşmamız, en azından telefon marifetiyle sesini duymam da önemli bir aşamaydı.

Sevgili dost;

Dostun ve kardeşin...

Selam ve muhabbetle.

Evet, bayram tebriği bana bunları ve daha başka şeyleri de düşündürdü. Lakin aziz dostum, sana bir bayram tebriği bile yazamadım. Üzgünüm, çok üzgünüm.

Bir tek siz bileceksiniz, bir dostluk yürüyüşünde olduğunuzu.

Can dostum üzüntümün sebebi, sadece ikram edemediğim bunca güzellikler için emek ve para harcamam değil, seni hilkatin bahşettiği güzelliklerinle seyredememem, sana dokunamamam, beden dilinden yansıyan iyi dilek ve temennileri ifade eden cümlelerini okuyamamam da üzüntümün kaynaklarındandır. Diyebilirsin ki, tebrik yazarken de bütün bunlar olmuyor. Haklısın, yüce insan, elbette haklısın. Lakin bayram tebriği bayram baklavalarına benzer. Nasıl ki baklavanın hazırlığı günlerce önceden başlarsa, tebrik yazma eylemi de günlerce önceden başlayan bir süreci ifade eder. ?Bu bayram baklavamız cevizli mi olsun, fındıklı mı, yoksa fıstıklı mı? sorusuyla başlayan süreç, anlar içerisinde yoğrula yoğrula kemale erer. Baklavanın güzelliği de burada olsa gerek. Anında pişirilip sunulan bir yiyecek olsa, tadı hiç damakta kalır mı? Anlık uğraşıların ürünü, anlık tatlar bırakır. Bu itibarla yazılan bir ileti ne kadar uzun ve öz verili olursa olsun hiçbir zaman tebriğin yerini tutmaz.