hayatın iniş çıkışlarından sonraki gün...

sıkı durun hafifce geriye yaslanın ve dinleyin...

-buralarda otel bulmam mümkünmü dedi titreyen sesiyle

apartmanın kapısını açmış beklemeye başlamıştım kapıdan beliriverdi ürkek haliyle ışıkta yüzünü seçme imkanım olmuştu ilk defa gözüme ilk çarpan ise kırmızı beresiydi. bavuluyla sanki ses etmemek ister gibi kapıya kadar geldi sakince...

birden hiç beklenmedik bir soruyla gecenin yarısında farkedilmenin yakalanlınmışlık heyecanıyla

masamın üzerinde unutulmuş gibi gözlerimin içine bakan sigara paketine bir hamle ile ulaşamam hiç zor olmadı içinden elime en yumuşak geleni usulca alıverdim. şimdi bu kadar ayrıntıda ne var değilmi?

sessizliği bozan ;

-bekleyin geliyorum deyip pencereyi kapattım üşümüştüm o kadar zaman pencerede kalmak soğuğu iyiden iyiye iliklerimde hissetmeme sebep olmuştu. üzerime söyle aynada bi kolaçan edip kapıya doğru yöneldim.

-buyrun dedim

- isterseniz. diye devam ettim sözüme

-şey afedersiniz bişey soracaktım dedi.

sokak karanlıktı sokağın baş tarafında bir lamba olduğu halde ışığı belli belirsiz bir aydınlık veriyordu yıllanmış sokağa hafif bir rüzgar başlamıştı ki üşüdüğümü hissedip daha hızlı çekiştirmeye başlamıştım sigaramı fakat tam bu sırada gözlerim gökyüzünü kolaçan etmeye başlamış bulutlar herzamankinden daha hızlı ay kaybolup giden bir donuk buz halinde belli belirsiz yıldızlar etraftaki binaların ışıklarının genelinin sönük olduğu halde sokağın başından bir ses duyulmaya başladı.

bir an neler olduğunu silbaştan yapan zihnim durup iki saniye düşündükten sonra..

iri gözlerini bana dikmiş çaresizce yardım bekler bir ses tonuyla

pencerenin camını açmış sigaramdan ufak soluklar alıp karanlığa usulca bırakmanın tadını çıkartırken herzaman aşina olduğum sokağı gözlerimin sanki birşeyler arar gibi dolaştığını anladığım anda irkildim.

- bilemiyorum ki hani bana gelin desem oda olurmu bilemem dedim fakat içimdeki insanlara yardım etme hislerimin kabardığını hissetmiştim aniden

şimdi uzun bir gölge kaybolmuş bir sokağın baş tarafından içeriye sızmaya çalışıyordu sanki gözlerimi o tarafa cevirmiş artık gelecek olana daha dikkat kesilmişti bütün duyularım gölge ve o ses dahada yaklaştıkça adrenalin seviyemin biraz daha kabardığını hissetmenin verdiği haz başımı döndürmüştü usulca kendimi kranlık pencereme çekmiş sigaramdan son kalanları alıp götüren rüzgara doğru derin bir nefes alıp beklemeye başladım.

-çok uzakta ve gecenin bu vaktinde çok zor tabi siz bilirsiniz deyip penceremi kapatmak için bir hamle yaptım.

- sabaha şurda dört bilemediniz beş saat var bende sabaha kadar oturabilirsiniz hem benimde uykum kaçıştı deyiverdim

yavas yavas penceremin dibine yaklaştı

sigaramın dumanı ve ben aniden otarafa kilitlenip sesin ne olduğunu anlamaya başlamıştık. gecenin bu kör yarısında bu gizemli ses usul usul yaklaşıyordu sokak lambasının belli belirsiz ışığı altında. üşümüş ve gecenin soğuğunu hissetmenin verdiği kargaşa ve bu gizemli ses kalıp kalmamak arasında beni bi hayli meşgul etmeye yetmişti.

ayak sesleri artmış sanki gerisinden birşeyler sürükler gibi gürültülü bir şekilde karanlıkta bir gölge beliriverdi aniden neden sonra sokak lambasınında etkisiyle bir kız ve elinde çekmeli bir bavuluyla karanlıktan sokağıma dalmıştı. gözlerimin kapandığını hissetmeme rağmen bu esrarengiz sesin sahibini sokağın sonuna kadar uğurlamakta kararlıydı gözlerim yürümeye devam etti sağına soluna bakarak neden sonra birden gözgöze kaldığımızı anladım şaşkın bir korkuyla bana baktı gözlerini kaçırıp yoluna devam etmek istedi bir kaç adım sonra durakladı pencereme doğru dönüp...

- hava çok soğuk dedi... biran sanki neden burda olduğumuzu sorgular gibi bakakaldık birbirimize sessizlik büyüyordu sanki..

hava çok soğuk olmasına karşın ortam birden uzay boşluğu halini almıştı.

saat geceyarısını geçmiş koca aleme bir haller olmuş sessizliğe kapanmıştı kulaklar bugece. ben yine herzaman ki rahatlığımla gecenin uyku ile uyanıklık arası son salvolarını yaşadığım sırada nedendir bilinmez sigara içme dürtüsüyle kendime geldim.

ev oldukça sıcaktı kapının yanına iliştirdiği bavulu olduğu halde üzerinde kabanıyla karşımdaki koltuğa oturması için yer göstermiştim..

gözlerinin parıltısı birden canlamış şey ama size rahasızlık vermeyeyim, deyip gözlerime baktı karanlıkta görmesine pek imkan olmamasına rağmen.

- ama ne yapcam ben şimdi dedi