Çok güzel açıklamalar olmuş.

Kendi isim ve sıfatlarının tecellisinden ibare olan kainat meşherindeki yaratılış tablolarını da insanlara izlettirerek kendi isim ve sıfatlarına başkalarının nazarıyla da nazar eder.

o halde o isim ve sıfatlara farazi bir sınır çizmek gerekir.

hz hızır ile hz musa'nın hikayesini bilmeyen yoktur!

dahası gerçek cennet iyi niyetli insanın içindeki huzuru yaşadığı anın sonsuzluğudur.

her işin bir fiziksel kural alt yapısına göre olacağını gösterir

her bir işe bir fiziksel alt yapı ile geleceği şekillendiren işler yapar!

sonuç oralarak buda bir düşüncedir. kısacası herkesin anlayabileceği bir şey değil bu!

Allah bilinemez, çünkü mutlak ve her şeyi kapsayan bir şeyin sınırı-sonu olmadığı için ona bir şekil veremeyiz, ne olduğuna karar veremeyiz, mahiyetini anlayamayız. Karanlık olmadan ışığın bilinemeyeceği gibi.

hz hızır geleceği nereden biliyor! geleceği bir tek yaradan bilmiyor mu!?

bizi biz yapan özgür irademiz ise

büyük bir çark hareketi sağlar ve bu çarklar büyükten küçüğe doğru sıralanır

Ne işimize yarayacak?

Bozuk bir yapının yıkılması için bir kıvılcım yeterli olur. Demek ki bozulması gerekiyormuş.

çünkü bu işin sonunda ya bir olmak yada hiç olmak var gibi!

ama kısaca söyle ifade edeyim!

Cenab-ı Hakk'ın ilim, kudret, hikmet, rahmet gibi sıfat ve isimleri de sınırsız ve zıddı olmayan şeyler olduğu için onların mahiyetleri de bilinmez.

yıldız veya güneş dediğiniz noktalar

yokluğa anlam katmak insan var!

ileride şu şöyle olacak bu böyle olacak diye

ee yani?

Allah bilinemez, ama anlaşılır.

gezegenlerin belli bir düzene geldikleri belli aralıklarda çok yüksek manyetik alanlar oluşmaktadır!

her şeyi bilen derken hiç programlama ile uğraştınız mı

Yaradanın bilmediği bir şey olsaydı birşeyler her an yaratılmazdı.

bizler eğer gerçekten özgür iradeli varlıklar isek bir noktada yaradanın bilmediğini yaşayarak öğreniyoruz demektir!

yaradan aslında bilmediğini öğrenmek istiyor!

gerçek şu dur ki

İyi hadi sorgula bakalım... Neymiş o gerçeklik?

uzayda zaman bizim anladığımız şekilde işlemiyor! :)

daha sonra anlayışı biraz geliştikçe "ben bu eve sahip olduğum gibi Yaratıcı da bu kainata sahiptir" der. ya da "benim şu konuda bir bilgim olduğu gibi Yaratıcı da her şeyi bilir" der vs.. Kendisinden kıyaslamalarla O'nu anlamaya doğru yaklaşır.

Demek ki "benlik" duygusu, ayna gibi bir şey. bir ölçü birimi.. manası kendisinde değil, başkasının manasını gösteren bir ayna. insanın varlığının kalın ipinden şuurlu bir tel.

bunun asıl amacı ise hem ulaşılamaz uzaklıkların oluşturulması hemde diğer güneş sistemlerindeki alemlerin gelişim sürecinin görünmemesi için milyonlarca yıl önceki durumlarının görünmesi! :)

eğer özgür irademiz yok ise zaten yaradanın yarattığı yapay zekalar oluruz!

özgür iradenin tercihleri asla bilinemez!

Her şerde bir hayır vardır.

Tüm toplumlar için geçerli bir yasadır bu. Bir toplumda haksızlığa uğrayan bir kişi bile olsa o toplumun yıkılmasına sebep olur. Tövbe edilmezse tabi.

bu görevi de insanda "benlik" duygusu yapar.

yani ileride kötü olacakları hz hızır öldürüyor mantığına mı varmamız gerekiyor bu noktada mantıken! ?

gül bile gül olduğunu bilmez!

iyi de Tanrı insan gibi sıkılmaz ki.. Yani Tanrının yarattığ bir şey tekrar yaratılma fikrinden yoksun kalıyorsa bu bir eksiklik olmaz mı

ölümlü bir fiziksel süreç yaşıyoruz bu bir noktada ne yapacaksınız çabuk yapın misali

evren insan var olduğu için sadece toz ve toprak değil

yani bu dikkatli incelenir ise yaradanın adalet anlayışı durup duruken

alemler konusuna gelince yabancılaşma ortamının gereği ve icabı sebebiyle var olması gereken olduğu için var olandır.

Bunun anahtarı da insandaki "ene" "Benlik" duygusuna bağlıdır.

Belki şeytanın görevi de bozuk yapıları yıkmaktır.

yani aslında galiba biz parmak ucu siniri gibi bir şeyiz aslında barmak bile değil sadece barmağın hissettiğini ileten, iletirkende hisseden sinir gibi bir şey işte :)

Bir şehirde insanlar Tanrı'nın istediği gibi yaşıyorsa o şehirde kavga olmaz. Depremler zarar vermez. Sel olmaz.

dahası hayat bir sınavdır yani bir deney yani bir laboratuar!

benlik duygusu başlangıçta kendisinde farazi bir rububiyet tasavvur eder. "bu ev benimdir, bu bahçe benimdir, kainat da Allah'ındır" der. yani "şuraya kadar benim, bundan sonrası O'nun" gibi çocukça bir başlangıçla işe girişir. Kendindeki ölçücüklerle o isim ve sıfatların mahiyetini yavaş yavaş anlar.

ve her güneş sistemi kendi zamanını oluşturur.

pat diye fizik kuralları harici bir mucize misali bir durum değil

Senin "kendine yabancılaşmak" diye tepetaklak ettiğin şeyin manası bu.

Diğer yönüyle kendini tanrılaştırmaya kalkar. "Tanrının bildiği varsa benim de bildiğim var, ben yaptım ben ettim, ben kazandım vs.." kuruntularıyla kendine varlık aleminde bir yer açar. "ben kendi kendime sahibim" diyen adam da her şeyde ve herkeste kendine sahip olma gibi bir şey olduğunu zanneder. bu da şirk bataklığına götürür. Yani şirkin ana rahmi bu duygudur.

bunun iki yönü var; biri hayra va varlığa bakar. o yönüyle kendisinin Tanrı olamayacağını ve Tanrılaşamayacağını bilir. Sadece bir ölçü birimi olduğunu, varsayımsal bir varlığı olduğunu bilir.

Anlamak= İrfan Bilmek= İlim

aynı bili bitinde duran oyuncaklar gibi!

ama yaradan her zaman ulaşmak isteyene yol açar!

hiç bir yapay zekada var olamaz!

bir durum dahası bu kısa sürenin sonuçları bir kaç açıdan ebedi olabilir deniliyor.

Sağlam bir yapıyı bozmak için uğraşılsa bile bozulmaz.

iki çift laf ederiz:)Biz gerçekliği sorguluyoruz. O zaman karadelikleri bilsek nolur ne işimize yarayacak

tabi işin içinde bir de şeytan farkörü girer ise

gül ne kadar güzel olursa olsun!

her zaman insanın hiç olduğunda tek olabileceği tekinde ne olduğu noktasında derin düşünceleri olmuştu dahası bu düşünceleri açıkca açıklayanlar için iyi olmamıştı!

boş bir gezegende gülü sevmeyen olunca

dahası cennete gitmek için değil aslında cennetin insanların ne olduğunu bilmediği

bir süre sonra canınız sıkılır bu açıdan özgür iradesi olan bir arkadaş

İnsan, Allah'ın isim ve sıfatlarının aynasıdır. Allah bu ayna olmanın hakkını veren aynalarda kendi isim ve sıfatlarının tecellilerine nazar eder.

dahası yaradan evreni yaratmasının gerçek sebebini bize söylediğini hiç sanmıyorum

Hadi diyelim ki bir ya da birden çok tanrı var...

"nazar-ı şuhud ve meşhud" diye geçen iki "görme" durumu var. birisi kendi görmesi, diğeri başkasının nazarıyla görmesi.. yani bir sanatkarın duvardaki tablosunu "bak bakalım nasıl olmuş" diye bir başkasına gösterirken onun takdirini ve eleştirilerini dinleyip kendi eserine bir de o yabancı gözle bakması...

"Nefsini/Kendini Bilen Rabbini Bilir" sözünün manası da böylece anlaşılır.

dikkat edin ki dünya üzerinde hiç bir şey aynı anı asla 2 kere yaşayamaz! işte bu da evrensel dayanak noktası! :)

Yüce Tanrı'dan sakınarak temeli takva üzerine kurulmuş yapılara şeytanın zararı dokunmaz.

bu noktada bizler aldığımız bilgilere göre karakterimiz olduğunu sanan

buda eşleşen zamanlarda teorik olarak uzay portalları anlamına gelmektedir.

zamanı anlatmak çok uzun süre

kara delikler uzayda zamanı dengeleyen noktalardır.

dahası burada zamanda ileri gitmek gelmek veya geleceğin bilgisine vakıf olmak noktası var!

insan bir noktada yaradanın kendi çelişkisini yaşayandır anlamında gelen bir yorum ortaya çıkabilir!

Ben de en sonunda sana gerçekligi sorgulayamayacagından bahsedecegim.

yapacağı tüm hareket ve sonuçları belli bir oyuncak yaparsanız

ileride özgür irade kötü yolu seçecek diye hz hızır onu orada öldürmüş!

doğru bir mananın çarpıtılmış hali..

onun içinde kendine yabancılaşması lazım ola gele!

yani gömleğin ilk düğmesini yanlış iliklemişsin, sonrakileri de toparlayamamışsın haliyle.

aslında şu an gördükleriniz uzaydaki zaman boşluğuna asılıp kalan görüntülerdir.

kabaca bizim güneş sisteminin dışına çıktığınız anda zaman durcasına öyle bir yavaşlar ki