Bu elmanın yarısı olmayacak

Gün olur sürüyüp beni derbeder,

Bana hep illaki sen

Bir nefes bir medet

Boğulur imdatlarda

Sıram gelip hayat bitince

?Tanrı insanı kendi suretinden yarattı. Ancak insan yaratılış anından itibaren bu büyük yükün altında hızla ezilmeye başladı. Böyle yüce bir görünüm, bir kulun kaldıramayacağı kadar ağırdı. Bunun üzerine Tanrı insanı iki parçaya bölerek Cennet?e gönderdi. Ruhu ve bedeni ikiye ayırdı. Ortaya kadın ve erkek çıktı. İnsan Cennet?ten düştüğünde bile Tanrı?nın sevgisini ve bağışlayıcılığını o kadar hak ediyordu ki Tanrı şöyle buyurdu;

Vallahi billahi

Bana bu aşkın lazım

Sen güzel siyahım

ruh ikizim ve elmanın öbür yarısı dedik:P

İşte bu yüzden o çiftler bu dünyadan birlikte göç ederler. Çünkü bir parça öldüğünde diğeri de uzun süre hayatta kalamaz.

burdayım:D

Bu ses rüzgarlara karışır gider.

Denize düşmüş kalbim

İçim ürpermeyle dolar: -Nerdesin?

Sokul bana sokul kal öyle

Usul usul yavaşça şöyle

Alem fani

Bana yalan dünyada

bak yine böldü...

Geceleyin bir ses böler uykumu,

Efsane şöyle der;

elmanın öbür yarısı, ruh ikizim, bir yerlerde olduğundan eminim ama Nerdesin?

Ansızın haykırır bana: -Nerdesin?

detttt:)

Aşıkıyım beni çağıran bu sesin.

Gün olur peşimden yürür beraber,

Arıyorum yıllar var ki ben onu,

Bir el ver yardım et

Ben yorgun seyyahım

?Ben insanın bölünen iki parçasını hayatlarının bir zamanında mutlaka karşılaştıracağım. Ancak sonrasına karışmayacağım. Eğer bölünen beden ve ruh tekrar bir araya gelebilirse, onlar her iki dünyada da mutlak huzuru ve mutluluğu yaşayacaklar.?