imtihan olmayan bir kare mi var?

ben çok etkilendim. umarım bizimde ruhumuzun iyileşmesine vesile olacak birilerini çıkarır karşımıza allahü teala

geçer mi yoksa bir ömür boyu sürermi. bir imtihanmıdır..

çünki bu zamnda peygamberin izinden gitmek yürek istiyor. herşeyi göze almak gerekiyor çünki. belki bin türlü aşağılanmayı, anlaşılmamayı. oysa biz kalabalığa uyum sağlıyoruz o daha kolay geliyor.

öyle güzel paylaşımlar yazıyorsunuz kii arkadaşlar Rabbim ebeden razı olsunn hepinizden.. evet benimde ara araaa içimin sıkıldığı oluyoo hatta şu anda daaa imtihanlar o kadar çok kii... ama RAbbimize sığınmaktan başkaa onaa derdimizi anlatmaktann başkaaa ne yapabiliriz ki... O'ndan başkaa derde derman mı varr? evet insan düşünüyoo hiç bitmeyecek ii birr ömürr müü sürecekk... ne zamann mutlu olucamm ne zaman yüzüm gülecek diyee... insanın içinden o kadar şey geçiyo kii.. ama biliyorum kiii beni benden ötee düşünen Birii varr... O bu derdi verdiyse muhakkak bir bildiği vardır deyipp hemen o'na duaya durmak seccadedin başındaa ağlamak ağlamak ağlamak... öylee muhteşem bi huzur veriyo kiiii insanaa... İşte herşeyde olduğu gibi Rabbimin güzelliği... tırtıl nasıl bekleyerek kozanın içinde kelebek olup dışarı çıkıyorsaa demek kiii bizimdee beklememiz sabretmemizz dua etmemizz gerekk...

enerjideki bozulmadan kaynaklanıyor. geçer. imtihanla baglantı kurulabilirmi bilmiyorum. mesela güzel birşey yaptınız vücudunuzu arındırdınız eger korunmanız saglam degilse dış etkenler sizin enerjinizi bozar. veya ortamında bulundugunuz insanlar. en önemlisi faiz.

paylaşmak isterim;

Ruh doymadığı zaman insanı rahatsız edebilir. Ruhunuzu doyuracak şeylere ağırlık verin. Ruhun en iyi ilacı da O?nu anmaktır..

O'ndan ayrılmamaya çalış, bazen öyle bir dünyaya dalıyoruzki, Rabbimde bizi kendimize gelmemiz için uyarılar gönderiyor bize... sıkıntılarımız hep oluyor ancak sadece Rabbimizden isteyelim sıkıntılarımızı geçirmesini, O'na yalvaralım, dua edelim... biz yeterki O'na yönelelim... Hani diyorya; kulum bana 1 adım gelirse ben ona 10 adım giderim... bu sıkıntılar da birer imtihan, geçer elbet, Rabbim bu imtihanlardan başarıyla çıkan kullarından eylesin bizleri...

Allah razı olsun çok güzel paylaşım. Kişinin ihtiyacı anında bir kardeşinin yanında olması, yirmi yıl itikaf etmesinden daha üstündür. Her kim de Yüce Allah?ın rızası için bir gün itikaf ederse, Yüce Allah onunla Cehennem arasında üç hendek açar ki her bir hendeğin diğerinden uzaklığı Doğu ile Batı arasındaki uzaklık kadardır

yani kendi sıkıntılarımızdan uzaklaşıp başkalrının dertleriyle hemhal oldukça, ne bileyim bir hastanın bir yaşlının ihtiyacını görmek elbiselerini yıkamak belki fakat bunu bizzat yapmak mesela, başkalarının ihtiyacını gördükçe allah ta sizin dertlerinize derman oluyor.

düşünsenize ; beyazıtı bestami hz. yolcucuk yaparken yemek yediği yerde bohçasını toplarken bir karınca orada kalıyor. epeyce yol gittikten sonra farkediyor ve karıncayı yemek yediği yere götürüyor, ondan helallik istiyor.

bi geldi mi hiç geçmicekmiş hissine kapılıyor insan, her sınav bi öncekinden çetin geçiyor, ama her seferinde sanki daha önce hiç yaşanmamış gibi acı veriyor, her seferinde acemi bi sersem oluyorsun, sonra bi gece secdede teslim oluyorsun Ya Vekil imdat diyorsun sabah gün doğumuyla senin de içine güneş doğuyor...

sen delimisin falan derdi.

Arkadaşlar zaman zaman bende de oluyor içimin sıktıntısı boğuyor beni hemen dua okumaya başlıyorum içim bir nebzede olsa rahatlıyor herkese tavsite ederim dua okumalarını huzur buluyorsunuz

şimdi buna benzer bir şey yaptığınızı düşünün insanlar muhtemeln

yazıdaki şahıs çok yoğun sıkıntılar ve bunalımlar geçiriyor. ve bir sabah irkilierek uyanıyor. kendini camide buluyor namaza duruyor bitap bir şekilde sonra secdeye kapandığında burnuna bir çöp parçası yapışıyor ve namaz booyunca orada kalıyor. namazını bitirince bir karar veriyor.

ben diyor. sıkılsamda bunalsamda hergün geleceğim ve bu camiyi temizleyeceğim. öylede yapıyor bıkmadan usanmadan camiyi süpürüyor ve temizliyor.

zaman kötü ama allah büyük.

yaşadığımız zaman dilimi gerçekten çok zor. doğru ile yaznlış birbirine karışmış. ne dindarız ne dinsiz. ikisin arasında bir ucubeye dönüşmüşüz. fakat ne yazık! bubun farkında değiliz. öğrenmek okumak ve okuduklarımızı yaşama geçirmek konusunda isteksisiz.

bu başlığı açtıktan sonra sohbete gittim. uzun zamandır ilk defa. sohbette altınoluk dergisinden bir yazı okundu. tesadüfmüdür yoksa başka bir şeymi bilemiyorum. depresyon ve sıkıntı yaşayan değerli bir kişinin nasıl kurtulduğu hakkında bir yazıydı.

sonra bir zaman geliyorki allah ta onun sıkıntılarını süpürüyor. ve iman neşesi hakim oluyor o zatta.