Türk mutfak kültürü yüzlerce yıllık bir gelenekten geldiği için dünyadaki en zengin kültürdür.

-Hafıza kaybına mani olur.

Hay Allah! Neler geliyor insanın aklına...

Temininden tüketimine kadar yemekle ilgili oluşumlar insanların topluluksal davranışını dolayısıyla kültürü önemli bir konu haline getirmiştir.

-Ülsere ve böbrek yetmezliğine fayda sağlar.

Yapan varsa hepinize afiyet olsun.

-Yaşlanmayı geciktirir.

Bütün Müslüman alemi gibi, İstanbul'un eski ahalisi de, 'ayların en kuvvetlisi' ve 'on bir ayın sultanı' olarak bilinen Ramazan 'a ilgisini, saygısını esirgemezdi.

Sofra bezleri vardı :)

Aynı şekilde sosyalleşme sürecimizde yemek masasının hiç yadsınamayacak yeri vardır. Bireyler sosyal statü ve rollerini bu masada öğrenirler.

Bu bilgilerden sonra sofrayı kaldırırken söylediğimiz tekerlemelere :)

Ramazan'ın sembolü olan 'güllaç' tatlısının kökeni nereye kadar dayanıyor bilinmiyor.

Öğrenildikten sonra uzun süre değişmez.

yerini almış; gıda sanayinin gelişmesi sonucunda

beslenme biliminin ortaya çıkışı ve gelişimi tüm dünyada olduğu gibi klasik

Bir de sofra duası vardır, yemeklerden sonra söylenen;

Besmele ile söze başlamak istedim.

Çok güzel özetlemişsiniz. Tam anlatılmak istenen...

Çoğu zaman bunlar din ve inanışların kısıtlamaları, bölgeye özgü hayvan varlığı ve bitki varlığı ile sınırlıdır (Şavkay 2000:11).

Değişik kültürlerdeki mutfaklar ve gelenekler.

Kültür,

-Stres ve gerginliği azaltır.

Malum Ramazan ayındayız ve ayı yarıladık...

Türk mutfağı, Osmanlı mutfağı, Bölgesel mutfaklarımız.

Yemeği yaparken de besmele ile başlar bir de dua ederiz. Yemek hem güzel hem de bereketli olsun diye.

Duyulan manevi huzurun yanı sıra, yaşanan birtakım ritüeller de sosyal hayatı renklendirmeye yarardı.

Masada yemek sağlıklıysa da, yer sofrası da güzeldir.

-Sindirim ve boşaltım sistemini temizler.

Bu adetler biraz eskilerde kaldı sanırım...

Türklerde yeme-içme adetleri, gelenekleri.

Yer Sofrasından Masaya: Osmanlı Kültüründe Alafranga Sofra Düzeni

Yiyeceklerin, yemeklerin adları, öyküleri.

Dünyada hemen hemen her mutfağın temel sayılacak bazı özellikleri sözkonusudur.

Ben yazmakla bitiremedim.

-Vücuda kuvvet ve enerji verir.

a. Ne yiyeceğimizin temel belirtisidir

Osmanlı kültüründe yerde bağdaş kurarak yemek yeme geleneğinden masada sandalyede oturarak sağ elin üç parmağı yerine çatal, bıçak ve kaşık ile kişiye özel tabaklarda yemek yemeye geçiş 19. yüzyılın ikinci yarısında yavaş yavaş gerçekleşen bir süreçtir.

Yemek tarzımızdan tutun da beslenme alışkanlığımıza kadar yemekle ilişkili pek çok durum sosyalleşme sürecinde şekillenmiştir.

Museviliğe göre bir etin yenilebilmesi için yenilmesi serbest olan hayvanların kesiminin şehita adı verilen özel bir kesim tekniği ile bu işin eğitimini almış hahamdan sertifikalı, kişiler tarafından kesilmesi gerekir.

İslamiyet'te de Musevi şeriatının bazı kurallarının kabul edildiği bilinir.

b. Kültür öğrenilmiştir. Yiyecek alışkanlıkları da küçük yaşta öğrenilir.

Allah'a şükretmeyi, dua etmeyi, saygı duymayı, sevgiyi, emeği vs... ama her şeyi yemekle öğreniyoruz.

Semavi dinlerde yiyeceklerle ilgili kuralların en geniş biçimde uygulanmasına Musevilik'te rastlanır.

Bismillahi açtır Allah'ım Nimeti taştır Allah'ım Cemaline ulaştır Allah'ım

Bu oluşumlar gerek dinsel gerekse dinsel olmayan ritüelleri de kapsamaktadır.

SEMBOLÜ GÜLLAÇ

İNANÇ VE BESLENME

''Bu kapsamda belirli dinsel, ulusal veya özel günlerde düzenlenen yemeklerin de bireylerin toplumsal konumlarına uygun olması gerekmektedir.

Bu seremoni ve ritüeller bir topluluğu diğerlerinden ayıran temel davranış örüntüleridir.''

Bizler besmelesiz sofraya oturmaz, yemeğe başlamayız.

Günümüze kadar gelen 'güllaç' tariflerinde ise malzemeler belli: Gülsuyu, süt, kaymak, şeker, ceviz ya da fındık-fıstık, tanelenmiş nar ve özel güllaç yufkası...

İftar sofralarında bunun için eksik olmuyor.

''Yemek sadece besini oluşturan kimyasal maddeler ve organizmanın canlılığını sürdürmesi için taşıdığı önem esasında değerlendirilecek bir durum değildir.

Bu arada herkese hayırlı Ramazanlar, hayırlı iftarlar...

Yapana da ellerine sağlık demeyi unutmayız...

Yiyenlere helal, Yedirenlere hayır, hasenat Olması için;

Bunlar o mutfağı ötekilerden ayıran özellikler olarak tanımlanır.

Osmanlı dünyasında benimsenen sofra düzeni 19. yüzyıla kadar toplumun her kesimi için hemen hemen aynı olarak kaldı. Yemek yer sofrasında sofra bezi veya sini üzerinde ortak bir tabaktan yenir, sofrada çorba, hoşaf ve pilav için kullanılan kaşıklar dışında başka bir sofra gereci kullanılmazdı. Sağ elin üç parmağıyla yemek yemek görgü kuralları içinde benimsenmesi gereken bir norm teşkil ediyordu. Yemekten önce ve sonra ellerin yıkanması sofra adabının değişmez bir gerekliliğiydi. Sofra taşınabilir bir düzen içinde hazırlanır, evin herhangi bir odasına veya bahçeye kurulabilirdi. Yemek odası diye bir kavram yoktu.

Dinsel değerler bu masada aktarılır.''

İnsan birliktelikleri kurumsallaşmış davranış örüntüleriyle şekillenen oluşumlardır.

Yrd. Doç. Dr. Özge Samancı - 31.07.2014

Hıristiyanlık'ta ise yasalar giderek önemini yitirmiş ayrıntıların çoğu yeni din tarafından yok sayılmıştır.

-Yapısındaki potasyum çocukların büyümesini sağlar.

Yemek ve kültür...

tereyağı ya da ''sadeyağ'' yerini önce margarine daha sonraları zeytinyağı

Yukarıda alıntı yaptığım hocanın dediği gibi her şeyi sofra düzeninde öğreniyoruz.

Türk mutfak geleneğini de etkilemiştir.

Osmanlı kültüründe yerde bağdaş kurarak yemek yeme geleneğinden masada sandalyede oturarak sağ elin üç parmağı yerine çatal, bıçak ve kaşık ile kişiye özel tabaklarda yemek yemeye geçiş 19. yüzyılın ikinci yarısında yavaş yavaş gerçekleşen bir süreçtir. Bu süreç içinde yeni sofra düzeni ''alafranga'', eski sofra düzeni ise ''alaturka'' usul olarak kavramsallaştırılmıştır.

Musevilik'te kesin bir tabu olan domuz eti Hıristiyanlık'ta tabu olmaktan çıkmıştır (Şavkay 2000:11).

Zaman içinde 'güllaç' yapım tekniklerinin değiştiğini de görüyoruz.

-Kansızlığa iyi gelir, kan yapıcıdır.

Resmi ziyafetlerde Osmanlı paşaları yeni sofra adabıyla tanışmış ve yavaş yavaş uygulamaya başlamışlardır. Yer sofrası yerine masada çatal-bıçakla yemek yeme şekli İstanbul'un gayrimüslim çevrelerinde daha önce kabul görmüşse dahi onlar için de zor içselleştirilen bir yenilik olmuştur.

Son elli, altmış yıl klasik Türk mutfak geleneğinin yapısında büyük

Allah'ım verdiğin nimetler için ne kadar şükretsek azdır.

Onlara gidince hep yer sofrasında yerdik ne güzel...

Yeme-içme ile ilgili inançlar, uygulamalar, gelenekler, yasalar, yasaklamalar, tabular.

Nimetin ne kadar değerli olduğunu bilmek ve bunun için her işe başlarken Yüce Yaratıcıyı anmak, besmelesiz hiçbir işe başlamamak bizim inancımızla alakalı...

Yeni sofra şekli ve adabının benimsenmesi hem zaman almış hem de zor kabul görmüştür.

Hali vakti yerinde olan aileler, yalnız kendileri için Ramazan masrafı görmekle kalmaz; ihtiyacı olan yakınları, muhtaç mahalle sakinleri ve komşuları için de alışveriş yapardı.

Biraz da bu aya ait birşeyler paylaşayım.

Hem yemek yapıp, hem de sofrayı kuranı biraz sinirlendirir ama hoşluktur...

değişiklikler olmuştur. Sanayi toplumunun gereklilikleri ve getirdikleri,

Musevilerin din kitapları yenmesine müsaade edilen ve yenmesi yasaklanan yiyecekleri açıkça belirtmiştir.

Sayın Editörümüz ;

Museviliğe göre etli ile sütlü gıdaların aynı anda yenilmesi, aynı kaplarda pişirilmesi yasaktır.

Yemeğe besmele ile başlayıp elhamdüllillah diyerek şükrederek yemekten kalkarız. Allah'a verdiği nimetler için şükrederiz.

Domuz eti yasağı bunlardan biridir bu kapsamda Müslümanlar da helal et bulamadıklarında kaşer ibaresi bulunan ürünleri alıp tüketirler.

Artsın Eksilmesin Taşsın Dökülmesin Bu sofranın sahibi Yokluk kıtlık Görmesin Allah'ım

<i>Yemek yapmaya niyetlenmekten tutun da, hazırlamak, sunmak, başlamak, yemek, ikram, sofradan kalmak vs... hepsi de Türk-İslam kültürüyle, gelenek göreneklerle, edep, terbiye ile yapılmakta.</i>

Nimeti Celilullah Bereketi Halilullah Şefaat Ya Rasülullah

Yoksulluğundan ve geçim zorluğundan kimseye söz etmeyen, 'fıkara-yı sabirin'den sayılanlara Ramazan masrafının yanında zekat ve sadaka da paylaştırılırmış.

-Bronşit, soğuk algınlığı vb. hastalıklara iyi gelir.

Ölmüşlerimizin ruhu için, Allah Rızası için denir ve Fatiha Suresi okunur.

Faydası saymakla bitmiyor:

Mekke Medineyi dolaştır Allah'ım

c. Yiyecekler kültürün bütünleyici parçalarıdır

Bu sofralar nurdur Kaza belaları Geri durdur Allah'ım

<i>Mümkün mertebe abdestli ve besmele ile başlarız bizde,</i>

-Karaciğeri güçlendirir.

<i>Eee, öyle gördük...</i>

Ramazan ayının sıfatlarından biri de 'gufran'dır, yani 'bağış zamanı'...

ve diğer sıvı yağlara terk etmiş; küçümsenen dana eti, kuzu ve koyun etinin

Allah'ım tuttuğumuz oruçları kabul etsin inşallah...

Bu ayda yaşanan en güzel geleneklerden biri de ' mahya 'dır. Toplumda müthiş bir coşku ve heyecan yarattığı hep söylenir.

-Bedensel ve zihinsel yorgunluğu azaltır.

Bismillahirrahmannirrahim

Teşekkürler...

dondurulmuş besinler, yarı ve tam hazır besinler de mutfaklarda yerini almıştır.

Elimiz yazdığı, dilimiz döndüğünce paylaşalım...

-Kansere, kalp ve damar hastalıklarına karşı koruyucudur.

-Kalp krizi riskini azaltır.

-Sindirimi kolaylaştırır ve kabızlığa iyi gelir.

Bu belirlenmişlik sadece yemek malzemesinin seçiminde değil, malzemenin pişirilme biçiminde, sunulmasında hatta konukların oturma biçimlerinde de oldukça önemlidir.

<i>Ülkemiz yedi bölge, her bölgenin, şehrin, yerleşim yerlerinin, hatta her ailenin kendince yemek kültürü vardır.</i>

<i>Ev ahalisi acıkınca değil de, yemek vakti gelmeden mutfağa girilir ve yemek hazır hale gelir,</i>

Örneğin geçmişte tercih edilen

Ramazan ayının olmazsa olmazı, vazgeçilmezi hurma...

-Vücut kemik gelişimini destekler, kemikleri güçlendirir...

''Ben yedim Allah arttırsın, sofrayı kuran kaldırsın.''

İsteyenler bu listeye, 'bal, reçel, peynir, güllaç, kıymalık ve kavurmalık et' de dahil edermiş.

Bu sofralar Mamurdur Bu sofralarda;Halilibrahim bereketi Bulundur Allah'ım

Babaannemle anannemi hatırladım birden.

Yine eski yazarlardan öğreniyoruz ki, İstanbul halkı, Ramazan 'ı iyilik etme, sevap kazanma, günahlardan kurtulma inancıyla karşılar; muhtaç olanlara yardım etmek için fırsat kollar; sosyal hayatın içinde olmaya da özen gösterirdi.

Tüm bu ritüeller içinde gerek günlük hayatın düzenlenmesinde gerekse din temelli davranışların günlük hayat üzerine etkisinde yemek temelli seremoniler önemli bir yer tutmaktadır.

Bu amaçla gönderilen Ramazan erzakının içinde, eskiden bakın neler olurmuş: '3 okka sade yağ, 2 okka zeytinyağı, 10 okka pirinç, 5 okka şeker, 2 okka hoşaflık, 2 deste mum...'