zaten iyi yüzmeniz gerektiğni söylemem size... işte yapmanız gerekeni yapmadığınız için boğulmaya mahkumsunuz...

saklamayacağız bu haklılığı kabul edeceğiz...

Bir örnekle anlatayım:

Gelelim Tual ve fırçayla devam eden bu başlıkta eklemem gereken 'boya ve karışım' sözüne...

Atiyi karanlık görerek azmi bırakmak...

napsak bu haklılığı, nerelerde saklasak?

Ne kadarda doğru bir yaklaşım, empatisini kurunca sözün vardığı noktaya ulaşmak yadsınamaz. Tabi kendimce sevindim çünkü doğru yolda olduğumu tasdikleyen ünlü ve büyük bir tarih düşünürü, bir veli den böyle bir sözle hayatımızda olanların kesişmesi ve doğruluğunu tasdiklemesi beni mutlu etmişti.

karışım, yine boya koyusu-açığı, aynı rengi yada farklı tonları, sıcak-soğuk renkleri çoğaltabileceğimiz vs vs bir çok örnek bu örnekleri hayatımızda aldığımız kararlara uygulanan gerçekler olarakta tanımlamak mümkündür...

her defasında hata yapıp, her defasında bi dahakine düzeltme azminde olmak kadar adamı yoran bişey varmı acaba?

bakış açımız, ile dünya penceremizin hangi köşesinden baktığımız, nereye baktığımız nasıl baktığımız, göreceli bir kavramlar dizini, karmakarışık bazımıza, bazımıza tekdüze bir hayat çizgisi...

aslında buna, bende boya ve karışımı katmak isterim.

evet doğru diyorsun şekerbaşak...

haklı hemde çok ama haklılık yenilmez, içilmez, solunmaz, ferahlatmaz...

biteceğini sanma..

Bugün deniz dalgalı bizim kollarımızsa yetersiz bu büyük dalgalara.

veeee ömrümüz bitene kadar da o tablo bitmez...

isyansa büyük haksızlık.

işte mücadele etmek kendinle, hayatla...

kabul ettim diyelim tamam, uygulamayı nasıl yapmalı?

rica ederim...

tual, fırça iki bütünsel parçayla anlatılmak istenen çok şey

Bir denizdeyiz, bu denizin kıyıya yakın yerlerinde yüzüyorduk, bizi uyardılar; birgün açılacaksınız, denizin derin ve dalgalı yerlerine, hazırlık yapın geliştirin kollarınızı dediler. Biraz yattık biraz denizin tadını çıkarttık. Kimimiz belki hiç inanmadı denizin dalgalanacağına.

Henüz boğulmadıysak ve deniz insanların değilse, belki yüzmeye çalışmak bile kurtarır bizi değil mi? Öyle dedin değil mi? Batmak çıkmak değil, vazgeçip bırakmak kulaç atmayı, büyük saygısızlık olan!

... Der Mehmet Akif, son sözünüz Akif in sözüyle örtüştü. Anlamış olmanıza çok sevindim,

bugünlerde bana en anlamlı gelen deyim bile bile lades deyimi.

fırçayı sallarken rengi nereyi boyayacağımızı iyi seçersek ne biz yoruluruz ne tual yıpranır

Alçak bir ölüm varsa, eminim, budur ancak.

Şimdi soruyorum sana, denizin dalgalı olduğunu ve iyi yüzmem gerektiğini söylemenizin şimdi bana ne faydası var?

ve şikayet isyana girer,

teşekkür borçluyum...

bir ders var ortada, yazan sadece ikimiz olsakda, ders milyarların dersidir...

boya insanın alabileceği kararlar olarak tanımlana bilir, doğru karar doğru zaman doğru insan, doğru hayat...

kendinizde hataları ne olarak görüyorsanız onlardan başlamalı...

yazmak en güzeli...

öncelikle hayatımdaki yaptığım çok hataları dile getirmeliyim, hep dönüp dönüp geçmişe baktığımda hatalarımın, kendimce kontenjanı dolmuş olduğunu görmüşümdür, bir gün sanırım mevlananın sözüydü, özü şöyle idi sözün, hayatında çok hata yapan insan, çok şey yapmış insandır, hiç hata yapmadım diyen insan, aslında hiç bir şey yapmamış adamdır. sözleriyle devam ediyordu.

Fırça sallamaktan yorulduk da tablo bitmek bilmedi...