kapıda duran yabancıya baktı. bir selamlaşmadan

yabancıyı içeriye aldı. suyu taşırmayan bir

sonra söz'süz konuşmaları başladı. gelen yabancı,

yabancı tapınağın bahçesine döndü, aldığı bir

bu, yeni bir arayıcıyı kabul edemeyecek kadar doluyuz

aramak için gelenleri kabul ediyordu. burada geçerli

bir süre sonra kapı açıldı, içerdeki budist,

suyla dolu bir kapla döndü ve bu kabı yabancıya uzattı.

burada sezgisel buluşmaya inanılıyordu, o yüzden

olan incelik; anlatmak istediklerini konuşmadan

bir gün tapınağın kapısına bir yabancı

2293. uzakdoğu'da bir budist tapınağı, bilgeliğin gizlerini

içerideki budist saygıyla eğildi ve kapıyı açarak

gül yaprağı suyun üsünde yüzüyordu ve su taşmamıştı.

gül yaprağını kabın içindeki suyun üstüne bıraktı.

demekti.

budist bir süre kayboldu, sonra elinde ağzına kadar

gül yaprağına her zaman yer vardı.

açıklayabilmekti.

tapınağa girmek ve burada kalmak istiyordu.

kapıda herhangi bir tokmak, çan veya zil yoktu.

geldi. yabancı kapıda öylece durdu ve bekledi.