Meğer ne çok kırılmışım..!

Kalmakda zor.

kavuşacaksın mutluluğa''

seni görmemek ve belki yıllar sonra

kendimden bir parça görüyorum...

Konuşmadığımız kadarımız da konuşur oysa.

:)evet meganomimmm öyle insan nereye giderse gitsin kendini birlikte götürüyor dolayısıyla sıkıntılarınıda üzüntülernide dolduruyor valizine :((

anaaa ulaş varmıılşşş:))

daha kolay gelir alışmak ayrılığa

Bir de konuşamayan tarafımız var ki,

''beni ne kadar çabuk unutursan, o kadar çabuk

bana bir yabancı gibi bakmanı istemek senden...

Gitmeni asla istemediğim halde

Gitmekde zor.

içerde fırtınaları saklayan tarafımız... susturduklarımız

genelde kaybeden farkettiği için gider..:))

hayatım çok doğru kendimizi bırakamıyoruz giderken...

fedaaam kuuşuum bi kahve içermiyiz gulüüm:))

ve sana bunları söylemeden

aslında susturmadığımız susturamdığımız yanımız :((fakat sesini duyuramadığımız!!!

anaaaa ferdaaa romantik moduna geçmiş:D

Başkalarını "ardında" bırakıp gitmek kolay! Ya kendini?

Mutluyduk?küçüktük ama kolaydık. Ne derdimiz vardı ne de tasamız.. Daha hayata savrulmamıştık. Belki hergün birimizde bir yara.. düşerdik çarpardık; uff yapardık çoğu zaman.. Acırdı, kanardı.. bi damla yaş da gözümüzden düşerdi ama annelerimiz üflerdi geçerdi?O kadar basitti yaralaracılar.. bi damla göz yaşı kadar hafif ve kısacık?Annelerimizin üflemesiyle geçer?hiç bir acı bırakmazdı geriye..

Sen bilir miydin sormadığım soruların cevaplarını. Bir açık kapı olsaydı, güneşi de baharı da getirebilir miydin? Anlar mıydın dilimden, konuşmadan susar mıydık öylece. Yoksa yeni bir alfabe mi yazardın her harfi bir çiçekten

ardında bırakıp gitmek sanmıyrum kolay olsun

buna mecbur olduğunu görmek

konuşmayan tarafımız :( haklı olabilirsin

Nice konuşmaların gürültüsünü bastırırdı açsaydı ağzını?

kendimizee gelince... zaman en iyi ilaçtır

yeni bir sevdayı yasakladığım kalbime söz geçirmek...

haklısın..

arkada kalmak istediğindendir kalan olmak

ardında bıraktıklarını düşünürsen kahraman olamazsın der polat alemdar abimiz

demek sana nede zor

Zaman geçti.. Biz büyüdük.. Şimdi o sokaklar bomboş.. Yaralar büyük, derin.. Şimdilerde öyle değil.. Bir yarayı değil kapatmak unutabilmek için kaç tane küçük gözyaşı döküyoruz? Kaç kere kanatıyoruz?.. Kaç kere üflüyoruz?Çünkü hayat zor, biz zoruz.. yaralar da zor?

Bu günlerde hangi yöne baksam,

Küçüktük.. çocuktuk.. Hayat kolay biz hayattık. Güneş doğar batar gün biterdi bu kadar kolaydı.. Oyun di... ye başlar sokağa taşar, güler geçer koşup kaçardık.. Sabahın dokuzuydu buluşma saatlerimiz taki güneş batıp akşam olana kadar.. ya kovalamaca oynar bazen de bi ağacı kuşatırdık.. sokaklar biz, biz sokaklar demektik. Aynıydı aslında her geçen günümüz, her gün bir bahçeden kovulurduk.. rutindik ama farkedemezdik..

Hadi anne!! üflede geçsin artık?

kendini unutmak kolaydır aslında

Son GüL De düştü GüLüŞüMDeN FıRTıNaDa Savruluyor YapraKLaRiM..

ve bana nereye gidiyorsun demediyse kalan terkettiyse beni

K. Tazeoğlu..

"Giden kaybediyorsa, Kaybettiği için giden ne oluyor? Şimdi sor kendine; Gittiğim için mi kaybettim, Kaybettiğim için mi gittim."

kalandır terkeden

dışardan gülücükler görünürken

evet cnm...

''git artık'' demek

sadece karşıdakini unutmaazsın hepsi bu

Sanırız ki, insan konuştuğu kadardır.

Kendine sarıl kalbim. Sıkı tut kendini. Üzerine sıçratma kuruntuları. Zaten giderek büyüyor gece...

karsılaştığımızda