Ve topunun cehenneminde birer lokmadır insancıklar.

Arada, kanlı komutanlar ve savaş birlikleri.

acı üstüne acı!

Sen de, gelenekçi iskelet,

sürünür ayağı bomboş bir geleceğe,

Eski cağlar nasıl kanmış size?

ayakta zorla durur.

Göz yaşından incilerin nemde hani?

Dinsin sonu gelmeyen bu karışıklık!

Belki de hepsi de doğrudur, kim bilir,

Kanlı bir taç gelir arkasından.

Butun oradan gelir yüreğe doğan.

ben benim, sen de sen!

çöküverir ağır gölgesi bir bulutun,

Ve baslar bize maval okumaya.

Artık yeter fikri susturduğunuz,

sonra da ettiğini boz, kötüle.

yüksekten bakanlar önünde eğil,

bir rahatlık bir iç sıkıntısı,

Sonsun evler, surunsun insanlar orda bumda,

Tevfik Fikret

çiğneyen hakli, yignenen hapı yuttu.

Bakarsın gelecek günlerin farkı yok gecen geceden.

iste bir yavrucak yatıyor surda,

sen gel onu kederden bir çamur yap.

ne ekin koç, ne ot koç, ne yosun.

bir titreme, bir can sesi,

gidin, yok olun siz de o mezarlıkta.

Yeri göğü elinde tutan o kibirli,

Oysa senin en ustun özelliğin ne,

ez, vur, yak ve yık.

çok iyi tanırsın sen o yılanı,

Şehirler çiğne, ordular dağıt,

Belki duyulmadık bir öykü,

bir söylev, apaçık, gürül gürül,

Duyarım sesinin titreyen kuyusunda

sirksiyle, ne olmuş ne bitmişse:

Bu ne alçaklık böyle bu ne namussuzluk!

göçüp gidiyorsun olanca gücünle.

ve topunun bir varlığı, bir yokluğu,

bir ikiyüzlüler ağlar,

Dokunaklı bir yakınma şimdi,

bir geniş 'oh!', bir derin 'eyvah!',

Gökyüzü, sen söyle,

ne diye kıvranır durur bin turlu dert içinde?

Tevfik Fikret adam gibi adamdır. öncelikli amacı kişilere yaranmaya çalışmaktan ziyade sadece sanat yapmak olan ender edebiyatçılarımızdandır. bu sözü de çok anlamlı. dünyada bitmek bilmeyen kan ve gözyaşının belki de en önemli sebebini sanatsal bir dille açıklamış. var olsun üstadımız.

yüzyıllarca sel gibi akan şu,

Sen Yeryüzü ve Gökyüzü?nle göç gir de,

kimse bilmeyecek senin sayıp döktüklerini,

o somurtkan ve dokunulmaz.

Bakarım iskeletin kanlar köpürür dişlek ağzında.

yalana bak be. tevfik fikret kaale alıncak biri değil. sözleri ehemmiyetsiz

bir inilti bile duyulmasın ortalıkta.

sabırla ve kahırla olacak iki büklüm.

Ben hiç tiksinmem ondan,

durmadan her yanda kan!

Ey kan içen kargalar,

ve topunun yukaçlarda bir gökyüzü.

Hadi diyelim aslimiz toprak bizim,

Ama tanrılar ne derse onu yapacak.

Ve topunun buyruğu yasağı ve saltanatı var,

Yıkımlara, acılara alkış tut,

bir yakarış, bir övgü,

buğun olmazsa yarin yırtılacak.

yankısını korkunç bir iniltinin,

Sense, iler tutar yerin kalmamış,

Hepsi bir kuruntu mu bunların yoksa?

Kaç ortağın var şu bataklıkta, bir bak.

bir deri bir kemik,

Eli kolu bağlayan zincir.

Topunun güneşi, ayı, yıldızları var,

Zaten yalana ağlasa ağlasa,

Yerin dibine bat, cakanla gösterisinle!

O öküz doğru tespitte bulunamamış.

bir savaş davulunun gümbürtüsü,

dedelerimizin derin boşluklar içinde, uzun,

inim inim inlettin butun insanları.

indir bu acıklı sahnenin perdesini!

Nasıl da yosun tutmuşlar, biç görsen!

Topunun adanan bir cenneti var,

Kuşku koşmaktır aydınlıklara doğru.

Simdi ağzın bir kasırga.

anlat bakalım, derim, şu eskilerden.

İste, der, insanoğlunun geçmiş hayati bu.

Burçlarında yıkılmalar falan hani?

iç açan bir söz ya da yakan bir söz şimdi,

o zaman ot da yemeyin, onlar da canlı

hep senin yüzünden yoksulluğu insanların.

ne tapılan, ne tapan,

En son alay esirler geçer.

acık, kapalı her şeyi duyan ve anlayan,

Odur veren yiyeceği içeceği,

Hep yıkım üstüne yıkım,

Sonra araçlar sokun eder kan içinde:

ey cihangir, onu gör de utan!

ne yolda, nasıl sürdüğünü.

belki ben hiç bir şeyin farkında değilim,

Tapınağında ışıklarını söndürüyor,

için için ağlaması çaresizliğin,

Ne vakit geçse anlı sanlı bir ordu,

Hangi dua kabul olmuş bugüne dek?

bizden onlara iyi uykular!

toprak da tiksintiyle titremiş gibi gelir bana.

Yaradan yok eder, ama perişan etmez!

Kim bilir, obur dünya belki de var.

butun karanlıklar sizinle dolu!

insafla birdir aşşağlık ve namussuzluk,

kahrın iyilik bilir kişnemesi,

Parçalan, kararmış taç, tuz buz ol,

Yoklar mezarını unutulmuş gecelerin,

Butun bu kavgalar onun yüzünden değil mi?

anlatır insanoğlunun bu belalı ömrü

'şeytanlık, düzen, sapıklık' denen şey var ya,

hangi sesin yankısı varabilmiş ki?

Ben takılıyorum öyle arkadaş. Şiire düşkünlüğümden bil. Yoksa işim olmaz Tanrı kesilmekle. Ayrıca o başımızdaki envai çeşit tanrılardan ben de rahatsızm ama ne yaparsın herkes 1 Tanrı ile yetinemiyor.

Kusurum ne? Kuşkuda olmak mi?

Hadi gidin tarih korusun sizi,

İste müjdelerin en güzeli,

onun kızgın zehrinden bir vakitler bize

düşleri gerçek yapan o,

Oysa bir ufak parçası kopsa insanin,

söyle, bu bir suru bos çabalama içinde,

elleriyle parçalıyor heykelini.

inleyen bos kubbe, sen söyle!

bir parça sırtlana benzer,

Madem bu beden o olumsuzun isi,

Bir üyeye özelden atmış olduğu küfür ve hakaret yüzünden ceza yemiş..

Simdi tüy gibi bir rüzgar,

canlı ve olumsuz ve her şeye gücü yeten ve yüce.

Editörleri şiddetle ve esefle kınıyorum

İnsan aklidir eninde sonunda gerçeği bulacak olan.

savaş ne, karışıklık ne, zafer ne, anlaşma ne?

O kızgın soluğun hani nemde?

Her yanda durmadan kan akacak,

En zorlu düşmanın iste, tanrı,

karsıma alırım onu arada bir,

damlar çoksun yetimlerin başına.

mezar taşına donsun her ocak,

Bir gerçek var, tek bir gerçek:

Nemde hani gümbürtüsü yıldırımlarının?

yazdığın kara yazılara bir son ver,

eskihan10 bak başımızda zaten envai çeşit tanrı var.. gözünü seveyim bir de sen tanrı kesilme başımıza..

gözyaşlarına iniltilere aldırma.

İşte böyle inler, sayıklar o,

- her yeri kanla, göz yaşıyla dolu -

alnında altı bin yıllık buruşuklar

fikri gömen sayfaların

düşümüzdeki gelecek cağlarda:

Ey soyulan iskelet, kimse bilmeyecek zaman,

boğmak ister seni ulu katında,

iyilik ayaklarda, kötülük kucaklarda.

Ölümle, acıyla doldur geçtiğin yeri,

ne saltanat, ne yoksulluk, ne ezen, ne ezilen,

bir tadımlık vermiştin hani.

Uzun lafın kısası:

nanasım gelmiyor bunların hiçbirine.

butun bu karman çorman gürültü patırtıyla

bir de ahmaklar.

Çok sürmez köhne kitap,

Aklın yolu birdir. Bu forumda da gördüğünüz üzere Tevfik Fikret de deistler ve ateistler gibi Kur'anın ve islamın hakikatlarından şiirle destanlaştırmış

Tamam, iste oldu simdi!

'Ortaksız' olusun değil mi?

kalmasın alt üst olmayan hiçbir yer,

insaf be, bu kadarı da olur mu?

Bunu ya bildin ya koydun kafamıza,

- simdi esrik bir ağzın türküsü,

zifiri karanlık hayatından.

baslar paslı, boğuk bir sesle

ya da bilemedin isin nereye varacağını.

Yenen bir kişiye yenilen on kişi,

Ama kim yapacak dersin bu isi?

Kimsin, ey gölge, kendinden geçmiş,

Ne savaş, ne savaşan, ne salgın,

GÖNÜLLÜLERHAREKETİ Tevfik Fikret'e hakaret etmiş küfür etmiş ama editörler ceza vermemiş?

Din şehit ister, gökyüzü kurban.

En basta bir kanlı bayrak.

din ulularından dinlerim seni:

-haydutlara en iyi sığınaktır gece-,

iste en gerçek özgürlük

Onun koç'ku' kan ve hayvanlık be?

kavganın sebebi menfaatlerdir.

kurban bayramında kesilen kurbanlarla da çok fakir et görür...

Kafir ateş ister, münafık urgan; her zaman cehennemde yan, yan, yan...

'Ne bileyim?' diyor kime sorsam.

Nerde bir şeref var, iğreti.

Simdi utangaç ve hasta bir yalvarış,

Devril, bağımsızlığın eskimiş tahtı, devril,

geberin anasını satayım :D

ve bir o kadar da kuşku.

yerini hiç bir şey tutamaz bu dünyada

Sen gel hem yoktan var et,

ne yakınma, ne de zulmün kahrı,

Topu Olumsuz ve her şeye gücü yeten ve kahreden.

berbat suratıyla da bir hortlağa.

hangi güç kalkar, ben yaparım der?

Seni böyle ovup duruyorlar iste.

Hiç bir yaramandan ummam bunu:

Tevfik Fikret dinler olmasaydı savaşlar da olmazdı demiş.. çok haklı

Tanrılar ne derse onu yapacak halk,

zincirsiz, kelepçesiz yaşamanın.

Ne cehennemlerinde bir kaynama var?

kuru sesi zindandaki bir adamın,

tek doğru, en güzel örnek, der.

bilen, haberi olan, kahreden ve öç alan,

Yerlerin ve göklerin sahibi mi?

Hak güçlünun, kotunun yani.

Bu öyle büyük, öyle kocaman bir devrim ki,

dogruluk lafta, yürekte değil,

Balta, topuz, yay, kılıç, mızrak,

Bir şeyin ne başına inan ne sonuna.

'Ne benzer var, ne noksanı,

Belki de yok olacağız bir gün topumuz birden.

bunu diyen ahmak da hiç mi kebab köfte iskender vs. yememiş. o zaman merhameti! nerdeymiş

daha yukaçlardaki şu tanrı katına

Hey bana bak, başbuğ musun ne?

Binlerim seni, göklerin tanrısı,

Bir tek şey var sözü gecen: yumruk.

kes, kopar, kir, sürükle,

mancınık, top, tüfek, sapan.

kanlar yağar dört bir yana.

aydınlığa susadık biz, aydınlığa susadık.

Ne de kulaklarda dokunaklı bir çınlama.

TARİH-İ KADİM

belki korkunç bir masal.

Nemde bir mutluluk var, yama.

ve topunun saygıdeğer bir peygamberi.

bir sızlanma olur, duyulur bir ağlaşma.

nice acılar verdin butun insanlara,

Savaşın gurultusu, patırtısı, indir artık

ve topunun görünmez bir tanrısı.

Bası geçmişe bir düşe değer,

Her başarı bir yıkım bir mezarlık,

el uzatan yoksullara ve çaresizlere,

Bizden iyi geceler onlara,

Kanla oynamış gibisin,

Ezmeyen ezilir!

Kuşku! En zalim en güçlü düşman.

Ve topunun cennetinde körpecik güzel kızlar yasar.

Sen buna kahramanlık mi dedin?

buğun yerinden yurdundan edecek seni o.

Tam tersi, kahkahadan geçilmiyor.

sabredemeyen bir basa kakma,

Gösterir bize evvel zamanı,

kırmış geçirmişsin insanoğlunu.

Senin tarih dediğin iste budur,

ben de baslarım birdenbire titremeye,

Belki aldanmak yasamanın bir gereği.

Ne büyük acını gören bir göz.

bir bana anlatmaya,

her zaman her yerde bulunan ve her yeri gören...'

Yalvarmalara yakarmalara bos ver,

Sen ki her sesi yankılayansın,

Simdi korkunç bir haykırma -

Ve topu ortaksız ve tek.

dinin şehit istemesine gelince... şehit falan istemez. hak için mücadele ister, bunu yaparken şehit olanı da tebrik eder.

Uzun karanlıklar içinde uyumak isteyen mi var?

karıştırmaktayım 'yok' la 'var' I.

Ninniler uydurup uyutur bizi

Bir parça feylesofa benzer o,

Ne kadar haklı değil mi?

koşuyorsun karanlıklara doğru?