İlk defa bir yerlerim acıyorsa konuşamadığım için veya anlatıp da anlaşılamadığım için varsın acısın artık. Sorun değil bu bedene. Korkuyor muyum?Neyden peki?Bilmiyorum ama korkuyorum. Birinden veya ondan değil! İlk defa misafir ettiğim bu güzel duyguların gitmesinden beklide. Belki de sadece yazamamaktan. Aslında gözlerimin ona bir daha bakamayacağından. korkuyorum ve bunu yenemiyorum. Bitsin istiyorum belki de bencilce veya kalsın bazıları kalbimde bitirsinler beni istiyorum. Bitiyim de olmayayım burada diye. Dualar ediyorum. Ölmek için, unutmak için ve silinmek için her yerden. ama olmuyor.

Aynı hayatın

o halde bu keşkeler bu belkiler de neyin nesi

bir romanın önsözleridir..

Arkasına baktı, tarih atmamıştı, ama çok iyi hatırlıyordu:

huzuruna kabul edermisin

güneşe neşeli bir yüz çizmek

konuyla alakası yok ama adının ilham sahibi şiiri çok severim

Aynı kadının

bu kada depresif olmayalım please...

bir şarkının ilk notası

Yıllar önce, Nisan ayı, günlerden Perşembe ve şarkıların sarhoş ettiği büyülü bir bahar gecesiydi?

beyhude çırpınışlarda kaybolmak...

Yuvasi sacakta kalan kirlangic,

Zincirlere, kelepcelere inat,

Uzaklaşırken, ayağının altında ezilen kış otlarının kokusunu, iyot kokusundan ayrımsadı.

Oysa sadece aşk vardı gözlerinde.. sayısız sitemde olsa sözlerinde sen benim biricik mekanımsın vazgeçemediğim. Diyar diyar yollarına adaklar adadığımsın, dönüşü olmayan yollarda kendini öylece yellere savurup da gittin. Bir fırtına misali yüreğimde, poyrazlarını saçlarımda, ellerimde ise kuraklığını bıraktın. Kimseler susuzluğumu dindiremedi; kaç yağmur yağdı bilemem kurumuş yüreğime senden sonra bir türlü içimi serinletemedi. Bi çare bekledi belki de geri dönersin diye her gün o gururunun tepesinden yollarına bakarak ağlamaklı gözlerle oysa ne gelen vardı nede giden?

Çınar gibi dimdik duran başım bir bakışınla küle dönüverdi?dünya bana dar sensiz mekanlar zindan karanlığının en büyük ödülü oldu. Düşüncelerim aldı kendini benden firar etti; hiçbir sözümün mantığı kalmadı artık kelimeler ise kifayetini yitirdi. Güldüm kendime aynaya her baktığımda bazen de ağladım sebepsizce sen aklıma geldiğinde dayanamaz oldu yüreğim şaşkın kaldı ayrılığın hezimetiyle..

geçmişe dair.. geleceğe dair..

simsiyah bir karanlık çökmüşken şehre

Saltanat surer gibi ucuyorum,

Dumanin daim olsun guzel baca!

klavye ve monitör...;

ayrı bir hayat oluşur o an dilinin ucunda...

sadece önüne açılan bembeyaz bir pencere mi...?

Bir kanat vurusta bulutlardayim;

bense yanaşamıyorum bile sana

Böyle zamanlarda, bütün KADINLAR üşür mü?

Gokyuzu mahallesi Istanbul?un

Acıların büyük gözlerinde bir manga

sana yazmak ;

demiş ya şair ayıp değil diye

Şimdi sadece dinliyorum kendimi? zaman verdim gözlerime, yüreğime ve de sesime?ben de ne varsa aldın da gittin çünkü pişmanlığımda hiç olmadı sana karşı oysa aşk vardı gözlerinde. Hangi imkansızlık sürükledi bizi böyle bilinmezlere. Aklımda sadece seni sevdiğim o güzel günlerim ve de içimi yakan ceylan karası gözlerin. Elbet ölmeden önce seni son bir kez daha göreceğim.. sen benim yüreğimin tek özelisin...

sana yazmak, keşke bi günümüz daha olsaydının pişmanlığıdır.

eller kaleme uzansın karalayın bişiler ama düşündüğüm mevzuysa iş zor...

BİLEMEDİ!?

sana yazmak içimdeki tüm duyguların sana akması, söyleyemediklerimi klavyedeki sesini duymadıgım harflere tıklayarak haykırmaktır.

Derken camiler ustunde guvercin

Gemilere ben yol gosteriyorum,

Biraz daha ÜŞÜDÜ...

Tepesinde dolanıp duran melankoliyi, elinin tersiyle dağıtmaya çalıştı?

bir aşkın kalır geriye oda bende...

Bir içkinin arkasından bakarsın

Hiçbir şeyden emin değilim. Ne kendimden ne ondan ne de eskiden masum zannettiğim ama siyahlaşan hayatla birlikte kararmış kalbimden. Artık kimse umurumda değil, ben de onların! Zaten değildim de biri gelip öyle gösterdi işte. Yani bir an öyle sandım. Neyse bitiyor işte bu satırlarda. Tükeniyor artık kalemler ama bir şeyler kafamı kurcalamaya devam ediyor.?Bunu biliyordun ve niye devam ediyordun?Böyle olacağını fark ettin neden dur demedin?Böyle onlarca soru var kafamda. Onlarca asılsız bir sürü hikaye. Belki hayal belki gerçek!

sahile ''''merhaba'''' olarak vurmasıdır.

Soğuyan bir güneştir şimdi gözlerin

Kanatlarimi acmak zamanidir;

birikmiş yaşlara vedasıdır...

Aynı adamın omzusun

Kaçışı, hüzünden mi, yoksa mutluluk için acı çekmekten miydi?

sana yazmak; gök kuşağının 8. rengidir

Uzun geceye, anıların sıcaklığı düştü ama o, üşüdü...

Lodos, dalgaları kovaladı önce, kıyıyı köpükledi, kum tepeciklerini alabora etti.

farklı bir atmosfere kaptırırsın kendini

Göksüz silah ters düşmüş göğsüne

bir med-cezir yaşamaktır.

Allaha ismarladik kaldirimlar.

Irili ufakli hep bir agizdan.

Ve Şubat ayı, yine günlerden Perşembe, yağmur ve fırtınanın şehri teslim aldığı gri bir kış günüydü?

sana yazmak gözlerindeki ışığı bi daha göremeyecek olmanın verdiği tarifi imkansız acıdır.

Ve yüreğine yağan bu soğuk tanecikler, kar değil olsa olsa kış hüznüydü..

Varırsın bir şehre

sana yazmak; karanlığın gözlerinin kızarması

bi gülümsemeye iki tatlı söze hasret yaşamak

Her gün bir kuşun gelip konduğu

Nasil derinden bu gokyuzune dogru

Yavrusu dallara emanet serce,

İçlerinde o titrek teller

Sahil, inadına ıssızdı, inadına mahzun ve inadına sessiz?

sana yazmak;duygularla gerçekler

sana yazmak; yanağından düşen bir damlanın

sana yazmak, özgürlüğüne dokunmadan, seni kısıtlamadan sevmektir.

İlk sevgilinin gulusune benzer

gecenin 02.00 lerinde

Güneşi gecikmiş sisli sabahta, ufka gri-mavi bir tül indi.

Beklenmedik bir zamanda, unuttum sandığı bir an, bir durum, belki bir yaşanmışlık, belki bir konuşma, en ince detayına kadar nasıl da aklına geliveriyordu

Oda mı soğumuştu, yoksa dışarıda kar mı vardı?

geçmişle, gelecek arasında

gün doğarken

termometrenin eksi 4 dereceyi gösterdiği

hım tenha yerleri severim burası bana uygun sankim.

sonra

12 metrekarelik duvarlar arasında

sana yazmak, neden gitmeme izin verdinin sessiz çığlığıdır.

Ayaz gece, puslu aydınlığa karıştı.

sana yazmak ; bir kalbi tekrar tekrar parçalamak

İnsan gözyaşlarını neye saklar?Onları kimin için o gizemli kutuda bekletir?Ne zaman dökülür yaşlar ve ferahlatır kalbi aynı yanakları ıslattığı gibi?Birini gerçekten sevdiğinde ve onu kaybettiğinde. Ben galiba ilk bölümünü gerçekleştirdim. Galiba birini çok sevdim. Ama onu kaybetmek! Hiç aklıma getirmediğim belki gelip de her defasında kapıdan kovduğum bir misafir. Belki uzaktan bir akraba gibi bir gün geleceğini bildiğim biri. Belki de endişelerle süslenmiş bir kuruntu. Ama o misafir geldi dün işte. Bu sefer kovamadım biliyor musun?Dilim varmadı onu söylemeye. Vardı da hep engelledi biri sanki. Sanki yine ilk defa birini kaybetmek üzere oldum. Belki kaybettim belki hala orda beni düşünüyor. Bu beklilerin bir sonu yok. Keşkeler ile süslenmiş bir hayatı yaşayan birinden ne beklersiniz ki? Koskoca bir belki!

Erik agaci gelin oldugu gun.

izmaritlerin halıda kaybolması

Ve uzun zamandır köşe bucak kaçtığı hüznün soluğunu, ensesinde duydu...

olması gerekiyormuş olanın yaşanması gerekiyormuş her acının tıpkı her sevincin yaşandığı gibi

O dev yalnızlıklar şimdi

sana yazmak gökkuşağındaki tüm renklerin mavi tonlarında olmasıdır.

duygularınla, istekler

son noktasıdır sana yazmak...!

Aynı toprağın

Hatırlamak, diğer insanları da üşütür müydü?

edebiyatı sonsuz yapmak,

Bu gülüşüne acemilik gibi değen şehirde

Ben kurtuldum kafeste kus olmaktan;

bazen öyle sözcükler gelirki aklına

Yaşadığı kente hiç kar yağmazdı ki!?

Hayranim bu sehrin bacalarina

Ellerin göğsüne sığmayacak kadar büyüktür şimdi

O küçük şehirlerden alıp geldiğin

kararsız ve fırtınalı bir düşüncenin

Bugday ve ilac yuklu gemilere

Uzaktan bir müzik sesi geliyor ve ben onu dinliyorum. Güneş biraz dinlenmeye çekilmişcesine bulutların ardına saklanmış. Hayat bıyık altından gülüyor bana sanki. Sanki birileri bunu istiyordu ve istekleri kabul oldu. Ses kesiliyor yavaş yavaş. Kağıt bitmek üzere. Kalem yoruldu yazmaktan ama eller bu son fırsatı iyi değerlendirmek istiyor. Saat ilerliyor. Göz kapaklarım bir vinç kadar ağır ve kapanmak istiyor. Ben ürküyorum. Neden mi?Sen girersin rüyama, fikrimi değiştirirsin diye her zamanki gibi?

Giyenler dusunsun dar elbiseyi,

Merak etti:

Bir Nisan havasi degil mi esen?

Sen aynı yağmurun adamısın

Yaşadığı kente hiç kar yağmazdı...

hayır..!

offff şiir yazdığım günler aklıma geldi...

sarhoş bir elveda nın

ardı arkası kesilmeyen cümlelerin

Aynı kokunun

Varlığını unuttuğu iki fotoğraf düştü özel notlar aldığı düzensiz kağıtların arasından...

Olculu sozu, hesapli adimi

Şimdi küçülmüştür bu yeni

Tanrım, ne çok şey hatırlıyordu!...

kalabalıklarda yalnız olmak

yüreğinde hisseden

Diğer KADINLAR da onun gibi hüzünle üşür müydü?

sözcüklere olan aşkıdır..!

bir iki klasik cümle,

sana yazmak; bir duvarın nikotin sarısına boyanması

o tek parçaları yeniden toplarken

sana yazmak; karanlık bir denizde kaybolan

öfkeden kendi kulbunu yakmasıdır..!

Sut beyaz bir martiyim aciklarda

Zihninden, yüzlerce şey geçti, yüzlerce cümle, yüzlerce sözcük, yüzlerce kere aynı yüz?

Pehh!...

Ellerim de yeni yüreğe düşmüş sevdanın ateşleriyle, avuca yeni yakılmış kınanın kokusuyla, bir çocuğun karanlıktan korkması gibi sayısız özlemlere hasret kaldım sayende. Korkular gitti benden; en büyük kabusum seni kaybetmekmiş meğerse, sevinçler gitti benden; yüreğimde bayramlar yaşanmaz oldu sayende, hiç kimse bilemez oldu bende ki yolculukları; bulamadım yüreğin neredeydi hangi otobüs beni sana getirebilirdi?

ölesine sessiz içten

Farkında olmadan üstüne bastığı salyangozun çıtırtısıyla irkildi...

belkiler keşkelerden daha çok acıtır...

gülümseyen gözlerde kalan

her defasında elinde bir hüznün artmasıdır..

bu biçare kul olsada...

Tıpkı unuttuğu fotoğraflar gibi unutmuştu, kışın hüzne davetkarlığını, kış hüznünü!...

İçlerinde çukur

içimde fırtınalar kopsa, ağlasam doyasıya

dolunayın içli içli düşünmesi

isteklerle olanaklar arasında

Minareler katindan geciyorum

Kuşların olmadığı bir saatte

Dalgalardan mı, yoksa balıkların çığlığından mı böyle gürültülüydü deniz?

şubat a yaz yağmurları eklemek

elin kağıda gitmiyorsa sevgin azalmış demektir olağan süreç...

saatler süren bir maratondur..!

Bir suzuluste vatanim dalgalar!

ocakda zırıldayan demliğin

Ya ERKEKLER?

sana yazmak; bir şiirin ilk cümlesi

rüzgarlara bir mesaj bırakmaktır..!

Bir kitabın bir kadının

Bir turku soyluyorlar oyle sessiz!

Unutmaya çalıştığı, belki de unuttum sandığı şeyler, görünmeyen bir güç tarafından zihnine serpiştiriliverdi?

bakıyorum etrafa ne kadarda çok seni seven