Modern dönemde materyalizm çeşitli biçimlerde savunulmaya devam etmiştir. Materyalizmin iddiaları özellikle Marxist çevrelerde yenilenmiş ve bilimsel ateizm adı altında savunulmuştur.

İnsan var olduğu ilk günden itibaren insandır.

Her ne kadar bu dönemde hıristiyan dünyasında kiliseye ve kilise öğretilerine karşı içten içe bir tepki ve nefret oluşmuşsa da bunlar gizlilikten kurtulamamış ve baskılardan dolayı açığa çıkamamıştır.

Bazı çevrelerce düşünce tarihinde ateizmin Tanrı inancından önce geldiği ve Antikçağ'daki bütün düşünürlerin de inançsız olduğu ileri sürülmüştür.

Kaldı ki geçmişte veya günümüzde ateist olduğu halde kendini materyalist görmeyen pek çok kişi bulunmaktadır.

Umarım kafanızdaki karışıklığı çözersiniz bir gün, Modern dönemde bilimi esas alıp dini reddeden düşünürler, evreni bilimsel bir biçimde ele alma, inceleme ve yorumlamayı hedeflemişler ve dünyada olup biten her şeyin de pozitif bilimle açıklanması gerektiğini ileri sürmüşlerdir.

görüşmek dileğiyle selamun aleyküm...

Söz konusu filozoflar için felsefenin genel amacı iddiaların aksine dinsizlik değil, Tanrı'nın bilgisine ulaşmak ve O'nun varlığını ispatlamaktır.

Tanrı'nın muazzam gücü karşısında ona hayranlık duymuş ve şükretmiştir. Bu inanç ve hayranlık bütün karşıt düşüncelere rağmen bugün de devam etmektedir. Gelecekte de böyle olacaktır.

Bu filozofların düşüncelerine baktığımızda maddi dünyanın ötesinde var kabul ettikleri ve kendisiyle bütün varlığı açıkladıkları soyut bir kavrama da rastlamaktayız. Dolayısıyla tabiatla ilgili çalışmalarda bulundukları için Antik dönemi bütünüyle ateist görmek ve bu yanlış tesbiti de ideolojik amaçlar uğruna çeşitli şekillerde tekrarlamak yanlış olacaktır.

Bilindiği gibi materyalizm maddenin yaratılmadığını, düşünceden önce geldiğini ve hiçbir şeyin yoktan var olmadığını iddia etmiştir. Bunun yanında doğa üstü bir gücün varlığını da reddetmiştir. Materyalizm günümüze kadar çeşitli biçimlerde de olsa devam etmiş ve etkisini sürdürmüştür.

Tanrı inancı ve din olgusu yanlış olarak kabul edilmiş, bu inancı anlamak yerine, sadece onun niçin ve nasıl var olduğuna dair açıklama girişimlerine başvurulmuştur. İndirgemeci bir tutumla bu inançlar pozitivist bir ilke veya ön kabulden hareketle izah edilmeye çalışılmıştır.

Elinize sağlık hocam, bir süredir burada ateist üyeleri görmüyorum. Pes ettiler sanki ;))

Nietzsche (1844-1900),

Feuerbach (1804-1872),

tekrar verdiğin için teşekkürler elif kardeş

Ortaçağ'da dini düşünce zirvede olmuş ve çok çeşitli düşünürlerce de dile getirilip mantıklı bir biçimde temellendirilmiştir. Dolayısıyla o dönemde sadece baskılardan dolayı değil, güçlü düşünce ekollerinin bulunmasından dolayı da ateistlerin fikri düzeyde azınlıkta kaldıkları görülmüştür.

Ateist olarak meşhur olan Razi İslam dünyasında "Tabiat Felsefesinin" kurucusu sayılmaktadır. Ancak O'nun ateist olarak bilinmesine rağmen felsefi sisteminde Tanrı'ya yer verdiği ve onu beş ezeli ilkeden biri olarak gördüğü diğer ilkeler Ruh, Madde, Mekan, ve Zaman bilinmektedir.

Ateizm 19. yüzyıldan itibaren yeni bir karakter kazanmıştır. Bazı çevrelerce bilimsel çalışmalar dinin aleyhinde görülmüş, pozitif bilimlerdeki çeşitli araştırmalar ve var sayımlar dini inançların çürütülmesi amacıyla kullanılmaya çalışılmıştır.

17. yüzyılda gerçekleşen Rönesans'la birlikte yeni bir anlayış ortaya çıkmıştır. Akılcılığın hakim olduğu bu yeni dönemde bazı çevrelerde sadece doğal bilimlerin değil dini hakikatlerin de akılla temellendirilebileceği kanaati yaygınlaşmıştır. Ancak bu kanaaatin yayılması uzun sürmemiş, akılla metafiziğin kurulabileceği inancına ciddi eleştiriler getirilmiştir. Bu eleştiriler çoğunlukla maddecilerden kaynaklandığı gibi, dinde akıldan ziyade inanca önem veren bazı dindar insanlardan da gelmiştir. 18. yüzyılla birlikte Aydınlanma dönemi başlamış bu çerçevede metafiziğe karşı sistemli bir şüphecilik oluşmuştur.

Ortaçağ'da monoteizmin ağırlığını hissettirmesinden dolayı açıkça bir inançsızlık görülmemiştir.

Halbuki Tanrı inancının bütün gücüyle ayakta olması ve her şeye rağmen dünyanın pek çok yerinde dini inançların yaşamlarını devam ettirmeleri Comte'un fikirlerinin yanlış olduğunu açıkça ortaya koymuştur.

Modern dönemin en ünlü ateistleri arasında Feuerbach ve Marx bulunmaktadır. Tanrı inancını antropolojik bir yaklaşımla açıklamaya çalışan Feuerbach The Essence of Christianity adlı eserinde ateizmi "gerçek bir hümanizm" olarak tanımlamış, Tanrı kavramının da insan aklının kendi doğasını dışarıya yansıtması sonucu oluştuğunu söylemiştir.

Bu düşünürler vahiy, peygamberlik ve mucize gibi dini inançları eleştirmiş ve geleneğe aykırı şeyler söylemişlerdir.

İnsanlığın bugünkü halini de bu tarihi evrimin bir sonucu olarak görmüştür.

Dinin pozitif bilime karşı çıktığını söyleyenler, insanların gözünü boyamak için evren ve yaşamla ilgili vahiy kaynaklı açıklamaları bilinçli olarak çarpıtmışlardır. Hatta onların gündeme getirilmesini, savunulmasını bilim çevrelerinde tartışılmasını dahi yasaklamışlardır.

Modern dönemde Auguste Comte evrimci bir yaklaşımla "üç hal yasası" denilen bir yöntemi kullanmış, tarihi kendine göre teolojik, metafizik ve pozitivist olmak üzere üç döneme ayırarak insanlığın gelişimini izah etmek istemiştir.

Ona göre İnsanın Tanrı'nın varlığına inanması, bir anlamda kendi benliğini yalanlaması, özüne yabancılaşması ve fakirleşmesi olacaktır. Feuerbach'ın fikirleri yaşadığı dönemde oldukça etkili olmuş başta Marx ve Freud olmak üzere pek çok düşünürü derinden etkilemiştir.

İster geniş anlamda "herhangi bir Tanrı anlayışına karşı inançsızlık" olarak düşünülsün, isterse felsefi anlamda "teizmin reddi" olarak alınsın, ateizmin tarihçesini düşünce tarihinde ana hatlarıyla İlkçağ , Yeniçağ ve modern dönem olmak üzere üç safhada ele almak mümkündür. Bu tasnifin yanında kutsal kitaplardan ve peygamberlerin sözlerinden aldığımız bilgilere göre çok eski dönemlerden itibaren bir kısım insanların inançsız olduklarını ve dinle mücadele ettiklerini de öğrenmekteyiz. Bu insanlar Tanrı inancına şiddetle karşı çıkmış, çoğunluğu ahlaksızlıkta ileriye gitmiş, peygamberlerin uyarılarını da kabul etmemişlerdir.

estağfirullah permanganat bizim herhangi bir etkimiz olmuş olamaz, Ya Allahın izniyledir, ya da yine Allahın inanetiyle işleri çıkmış olabilir, belki duyarlarsa dönebilirler foruma,,,

Bunun yanında da dinin böyle bir düşüncenin karşısında yer aldığı yalanını yaymaya çalışmışlardır.

Freud (1856-1939),

EVRİM DÜŞÜNCESİNE SAHİP OLANLARIN İDDİA ETTİĞİ GİBİ ZAMANLA DEĞİŞEN ŞEY İNSANIN DOĞASI VE İNANCI OLMAYIP DÜNYA İLE İLGİLİ OLAN TECRÜBE VE BİLGİSİDİR.

Modern dönemde bazı çevreler geçmişte görülen kilisenin keyfi yorum ve uygulamalarını ateizme ve materyalizme basamak olarak kullanmış, dine ve Tanrı inancına karşı olan nefreti körüklemişlerdir.

Yine bu dönemde Epikuros (m. ö. 341-270), Lucretius (m. ö. 94-55 ) ve Democritus'un (m. ö. 460-370) fikirleriyle oluşan Yunan atomculuğu ya da klasik materyalizm de inançsızlıkta önemli bir rol oynamıştır.

Kaldı ki tabiatla ilgili çalışmalarda bulunan herkesi ateist görmek de mümkün değildir. Sokrat (m. ö.470-399) öncesi dönemde yetişen ve günümüze kıyasla bazı çevrelerce gerçek filozof olarak nitelenen Xenophanes, Heraklitos, Empedokles ve Anaxagoras gibi düşünürlerin fikirlerinde Tanrı kavramıyla paralellik arzeden pek çok nokta bulunmaktadır.

Durum böyle olunca bazı pozitivistlerin ortaya çıkıp da "insanın doğası başlangıçta böyle idi, daha sonra şöyle gelişti ve günümüzde ise bu hali aldı" demeleri gülünç olacaktır.

İNSAN VAR OLDUĞU İLK GÜNDE DAHİ ŞU ANDA SAHİP OLDUĞU BÜTÜN NİTELİKLERİYLE BİRLİKTE DONATILMIŞ VE KENDİNE BÜTÜN YETENEKLERİ VERİLMİŞTİR. DOLAYISIYLA VARLIĞININ İLK YILLARINDA O, BASİT BİR CANLI VARLIK YA DA HAYVANIMSI BİR YARATIK DEĞİLDİR. BÖYLE OLMADIĞI DA TANRI?YA İNANSIN VEYA İNANMASIN PEK ÇOK BİLİM ADAMININ İFADE ETTİĞİ ŞEYDİR.

Ateizmin tarihi Tanrı inancı kadar olmasa da çok gerilere kadar gitmektedir. Ancak tarihi çok eskilere giden bu ateizm biçimi bizim bugünkü anlamda anladığımız dini inançların eleştirisi gibi değildir. Çünkü ateizm öncelikle Tanrı inancına karşı bir tür tepkidir. Dolayısıyla ateizmin Tanrı inancının bulunduğu ve bu inancın dile getirildiği yerde ortaya çıkma ihtimali daha yüksektir.

Yahya b. İshak er-Ravendi (H. 205-245) ve Ebu Bekir Muhammed ibn Zekeriyya er-Razi (865-932).

Vanini (1585-1619) ve Bruno (1548-1600) gibi kiliseye aykırı konuşan kişiler de bu dönemde yargılanmışlardır. Zaten Aydınlanma dönemiyle birlikte ortaya çıkan ve modern dönemde iyice belirginleşen din düşmanlığının temelinde de Ortaçağ'da kilisenin Tanrı adına yapmış olduğu insanlık dışı uygulamaların büyük rolü olmuştur.

Sartre (1905-1980) ve Ayer (1910-1989) gibi filozoflar modern dönemde ateizmin öncüleri olmuştur.

Ravendi hakkında elde kesin bilgiler olmamakla birlikte ona nisbet edilen fikirlere bakıldığında tabiatçı ve maddeci olduğu, ilahi hikmeti reddettiği ve Kur'an'a inanmadığı anlaşılmaktadır.

Schopenhauer (1788-1860),

Ayrıca bunlar insan doğasının ayrılmaz vasıflarıdır da. Sonuçta insanı ve Tanrı inancını düne veya bugüne göre değerlendirmek ya da ileride başka türlü olacağını söylemek başarısızlığa mahkum olacak bir durumdur.

Hatta bazı çevrelerde bu iddialar, birer ideoloji dogması haline getirilmiş, tartışılmasına ve eleştirilmesine dahi fırsat verilmemiştir.

Bazı kişiler hiçbir şekilde materyalist bir düşünceye sahip olmayan İbn Sina (980-1037), Farabi (870-950), Harizmi (ö. 847), Biruni, İbn Rüşd (1126-1198) gibi filozofların fikirlerini, bunların tıp, coğrafya, kimya gibi pozitif bilimlerle ilgili çalışmalarını kasıtlı olarak dinin aleyhindeymiş gibi göstermeye çalışmışlardır.

Marx (1818-1883),

bence herkes yanılıyor. ne ateizmin savunduğu gibi salt evrim ve onun sonucu ortaya çıkan bir yaşan var. ne de dinlerin savunduğu gibi elçilerle, kitaplarla insanlara yol gösteren bir yaratıcı. Gerçekten bir yaradan var ama... kilit burada bu kilit çözülse gerçek ortaya çıkacak..

Günümüzde dini reddedenlerce ileri sürülen ve birer var sayım niteliğinde olan bazı iddialar sanki doğrulanmış genel geçer yasalarmış gibi kabul edilmiştir.

asi_nesil abi hoşgeldin foruma tekrar. Ateizm ile olan mücadeleni destekliyoruz.

Materyalizmin tarihi elbetteki çok gerilere gitmektedir. Nitekim yukarıda isimleri anılan filozoflar bunlar arasında en meşhur olanlarıdır. Ancak tarihteki her filozof materyalist olmadığı gibi materyalist olanların sayısı da bütün filozoflar göz önünde bulundurulduğunda çok sınırlı kalmaktadır.

Bugün geçerliliği olmayan bu tesbit ne yazık ki bazı çevrelerde hala ciddiye alınmakta ve sorgulanmadan kabul edilmektedir.

Ancak bu ve benzeri görüşlerin Ravendi'den ziyade hocası olan Ebu İsa el-Varrak'a ait olduğu, onun ateist olmadığı buna karşın deizmi benimsediği ifade edilmiştir.

Gerek dini bilimlerle, gerekse pozitif bilim dallarıyla ilgilenen müslümanlar, yaptıkları çalışmaların dinin bir emri olduğunu ifade etmişlerdir. Bu durum da geçmişte olduğu gibi günümüzde de pek çok düşünürün bilimle din arasında karşıtlık düşünmediğini açıklığa kavuşturmaktadır.

Halbuki bu ve benzeri düşünürler bırakınız dine düşman olmayı, aksine onun felsefi temellerini ortaya koymaya çalışan kişiler olmuşlardır.

Bu dönemde genelde bütün dinler, özelde ise Hıristiyanlık çeşitli biçimlerde eleştirilip reddedilmiştir.

Özellikle materyalist ateistlerin ileri sürmüş olduğu bu var sayımlar gerçeği yansıtmamaktadır.

Ancak değişen şeylerin yanında kalıcı olan değerler de vardır. Bunların arasında da etik , estetik ve dini değerler bulunmaktadır.

Ateizmin geniş anlamda inançsızlık olarak görüldüğü İlkçağ'da Epikuroscular, şüpheciler ve Atinalı sofistler ilk göze çarpanlar olmuştur.

İslam dünyasında da ateizm bugünkü anladığımız anlamda pek yaygın ve etkili olamamıştır. Bununla birlikte ateizm denilince İslam tarihinde akla iki isim gelmektedir:

Yine bu dönemde Comte'un pozitivizmi ve diğer pozitivist akımlar da inançsızlık adına etkin bir rol oynamıştır. Bu akımların en etkili silahı da pozitif bilimler olmuştur. Şöyle ki:

Ayrıca modern dönemde Batı'da insan özgürlüğü ile Tanrı iradesi arasında derin bir uçurum oluşmuş ve insanlar kendilerini bu ikilem içerisinde bulmuşlardır. Bu dönemde Tanrı problemi, ateistlerce insanın özüne yabancılaşması ve özgürlüğünü kaybetmesi açısından da temel bir mesele olarak gözükmüştür.

şimdiik bu kadar yeter kardeşlerim, inşaallah yarın devam ederim aksilik olmazsa, hayırlı akşamlar...

Baştan beri düşünme, hareket etme ve beslenme gücüne sahiptir. Elbetteki o günden itibaren de kendini ve evreni var kılan bir yaratıcıyı aramıştır.

Ancak fikri düzeyde sadece felsefi bir tercih konusu olan ateizmin modern dönemde politikaya alet edilmesi ve bazı ideolojilere temel kılınması da insanlığı ayrı bir felakete sürüklemiş, bilgisizlikten kaynaklanan dini bağnazlığın yol açtığı felaketlerden daha büyük acılara ve ıstıraplara zemin hazırlamıştır.

ben sadece bilgi edinilmesi açısından yardımcı olmaya çalışıyorum, yoksa kimseye bir garezim yok, kimse yanlış anlamasın diye açıklama yaptım:)

İkincisi ve en önemli nedeni ise ateizmin ortaya çıkabileceği fikri bir boşluğun bulunmamış olmasıdır.

teşekkürler kardeş hoşbulduk,

sağolasın poor kardeş, iyisinizidir inşaallah.

18. yüzyılın sonlarıyla 19. yüzyılın ortalarından itibaren çeşitli gerekçelerle bilim ile din arasında bir karşıtlık kurulmuş ve bilim adına bu sözde karşıtlık her fırsatta yenilenmiştir. Bilimin mutlaklığına inanan dolayısıyla bilimden hareketle dini eleştiren ve reddeden ateist düşünürler çağımızda kendilerince bilim dışı olan her türlü inancın, değerin ve yaklaşımın da artık bir kenara bırakılmasını istemişlerdir.

Ortaçağ'da felsefi anlamda ateizmin yaygın olmayışının iki temel gerekçesi bulunmaktadır. Bunların birincisi yukarıda da kısaca ifade ettiğim gibi kilisenin baskısıdır.

Auguste Comte (1798-1857),

Onları diğer alimlerden ayıran fikirlerinin bulunması, dinden uzaklaşmalarının kanıtı değil bilakis İslam kültüründeki çok sesliliğin, fikri müsamahanın ve pozitif bilimlere verilen önemin ispatıdır.

Ravendi gibi Razi'nin de kesin olarak ateist olup olmadığıyla ilgili elde kesin bilgiler bulunmamaktadır. Ancak dini kurumlarla özellikle peygamberlik kavramıyla mücadele ettikleri açıktır. İslam dünyasında bu düşünürlerin yanı sıra zaman zaman ateistlerle aynı çizgiye konan, dehri ve zındık diye adlandırılan kişiler de olmuştur.

Bir anlamda bunlar İslam kültürünü yaymak ve güzel bir medeniyet kurmuş olmak için olanca güçleriyle çalışmışlardır.

Nitekim bunun sonu da yoktur. Hergün ortaya yeni bir şey çıkmakta ve her an yeni şeyler icat edilmektedir.

Comte'a göre İnsan son dönemde bilim sayesinde olgunluğa ermiş olacak ve dini bir kenara bıraka-caktır. Ancak Comte daha kendi yaşamında fikirleriyle çelişmiş ve tutarsız davranışlar sergilemiştir.

Materyalizmi Antik dönemin ateizmi olarak kabul edebiliriz. Ancak ifade edildiği gibi Antik dönemde materyalist olmayan ve dolayısıyla kendilerine ateist denilemeyecek düşünürler de bulunmaktadır.