Biz ihtiyarımızın suretindeniz mes ́ul.

Kanaat denen bu zenginliğe sahip olmadığımızdan, ne kadar çok şeye sahip olsak da, yine de kendimizi yoksul sayıyoruz.

neyse inşallah allah hayırlı meşgaleler verir/sevdirir. uğraştıkça ürettikçe daha iyi oluruz. gerçi işimiz varda zorda kalmadıkça yapmıyor yani kendimizi geliştirmiyoruz.

Kimin hesabına inmiş, düşünmüyor, Kur ́an...

hakkınızı gaspettirmeyiniz oylarınızı iyi kullanınız

tevekkül doğru kelime evet

Başın sıkıldı mı, kafi senin o nazlı sesin:

Alış seninse de, mes ́ul olan verişten O;

amin cümlemizin. ama benim tembellik el frenini çekmiş. ara ara vicdan devreye girip gaza basınca mesafe katedemiyoz anca patinaj çekiyoz o da malum motora da lastiklere de zarar veriyo. :))

Onun hazine-i in ́amı kendi veznendir!

Vekil-i harcın O; kahyan, müdir-i veznen O;

Ne saygısızlık bu?

bazen düşünüyom bendeki bu tembellikle bu vicdan nasıl bir araya gelmiş diye. çatışıp duruyolar arada ben kalıyom :)))

Tevekkülün, hele, hüsran içinde hüsrandır.

Demekle unsur-i tevhid olur giderse tebah,

Çoluk çocuk O ́na aid: Lalan, bacın, dadın O;

O, sokmak istediğin şekle girmesiyle kader;

Bırak çalışmayı, emret oturduğun yerden,

yoksa hırsıza "helal sana sayın hırsız, şunları unutmuşsun, onları da al." demek değildir!

Yükün hafifledi... Sen şimdi doğru kahveye gir!

Tabib-i aile, eczacı... Hepsi hasılı O.

"Kader" senin dediğin yolda Şer ́a bühtandır.

Kader feraiz-i imana dahil... Amenna...

Bütün o işleri Rabbim görür: Vazifesidir...

evet insan sorumluluk sahibi olursa, tembellikten daha kolay sıyrılabiliyor

nefes ve gücün tükenmesi...

Ya ordu lazım imiş... Askerin, kumandanın O;

Denizde cenk olacakmış... Gemin O, kaptanın O;

ya uzun lafın kısası, vicdan mutmain olacak.

Yazıp sabahleyin evden çıkarken işlerini,

Zavallı dini çevirdin onunla maskaraya!

Senin vazifen ita ́at ne emrederse İlah.

Allah vicdanını tembelliğine galip kılsın!

Efendimiz'in asv "Benim bildiklerimi siz de bilseniz, az güler çok ağlardınız" sözü insanı dehşete düşürmeye yetiyor aslında.

Kİ TEVEKKÜLÜN LÜGATTAKİ TARİFİ ŞU ŞEKİLDE VERİLMİŞ:

Allah kuluna gücünün ötesinde yük yüklemez ve Allah dağına göre kar yağdırırmış.

HAYIRLI GECELER DİLERİM...

Cenab-ı Hak çıkacak, sorsalar, muhatab olan!

Onun hesabına birçok hurafe uydurdun!

tamamıyla katılıyorum sayın T@RIK... cok haklısınız...

Fakat yok onda senin sapmış olduğun ma ́na.

kişi kendi vicdanında bunun muhasebesini kendi yapacak.

Ekilmeden biçilen tarla nerde var? Göster!

Utanmadan da tevekkül diyor bu cür ́ete... Ha?

darılmaca,

:))) bence o çatışmada hayır var azizim. ya hiç çatışma olmasaydı, ya vicdanın da tembelliğinin akımına kapılıp gitseydi :))

yav benim vicdan biraz anti mutmain herhalde :)))

Neden ya, Hazret-i Hakk ́ın Resul-i Muhterem ́i,

Yehud Üzeyr ́e, Nasara Mesih ́e ibnu?llah

Görür de halini insan, fakat, bu derbederin,

gönül zenginliği asıl zenginlik. tabı onemlı olan soylemek degıl uygulamak

ASINDA ÖLÇÜ BELLİ...

Kanaat Allah'tan gelene boyun eğmektir,

Muvaffakiyyete imkan bulur musun acaba?

Birer birer oku tekmil edince defterini;

Huda?yı kendine kul yaptı, kendi oldu Huda;

Evinde hastalanan varsa, borcudur: Bakacak;

Ama bazı durumlar vardır ki, kişinin nefesi ve gücü tükenir de, ötesi için Allah'a iltica etmekten başka çıkar yolu yoktur.

Ya sen nesin? Mütevekkil!

Bu bahsi men? ediyor mü ́minine, boş yere mi?

Çekip kumandası altında ordu ordu melek;

Misal ; bir işe koyuldun, saatlerce çalıştın, bir vakit geldi ki, artık yorgunluktan dizlerin tutmaz oldu. şimdi burada, çok yoruldun, ama vazifeni bi hakkın yerine getirip getirmeme tereddüdünden dolayı, çalışmaya devam edersen, bence bu sınırı aşma ve beden emnetine hiyanet gibi olur.

sanırım mesele orda. yapmamız gereken şeylerde nefesimiz ve gücümüz tükenene kadar çalışıyor muyuz?ama o da çok uç bir sınır. adam ölür yav. geçen bir memur arkadaşla sohbet ederken ben diyorum : öğretmenliğin sınırı yok hep daha fazla hep daha iyi. her çocuk mükemmele ulaşıncaya kadar durmak yok. bizim öyle saat 5 te mesai bitince için, vicdanın rahat bir şekilde eve gitme şansın yok deyip şikayet ederken o da yooo ben çok rahatım gelenlerden parayı alıp faturayı tahsil edip para üstünü verince benim vicdanı sorumluluğum bitiyor deyip sırıtıyordu.

Kader nedir, sana düşmez o sırrı istiknah;

Yutulmaz artık bu! Biraz da saygı gerektir...

Sarılmadan en ufak bir işinde esbaba,

kanaat iyidir ama avrupa ülkeleri refah içinde yaşarken yoksulluk müslüman ülkelerin kaderi olmamalıdır. işte bu noktada hakkımızı gaspedenlere karşı kanaattan vazgeçmeliyiz.

YA SİZİN DÜŞÜNCELERİNİZ NEDİR bu konuda?

üyesavar arkadaşın tesbitine katlıyor çözüm önerisine katılmıyorum. tamam o zaman çok kazanıp din adına harcansın kişi geriye kalana gene kanaat etsin.

kanaatin maddi boyutunu anlıyoruz ilk etapta aslında başka boyutları da var galiba, mesela başımıza gelen bi duruma isyan etmemek de kanaat midir, sabrın yanında...

Bütün evamire i ́lan-ı harb eden şu sefih,

Kader: Şeraiti mevcud olup da meydanda, Zuhura gelmesidir mümkinatın a?yanda.

Sonunda bir de "tevekkül" sokuşturup araya,

Çoluk, çocuk sürünürmüş sonunda aç kalarak...

Mükellefıyyeti Allah ́a eyliyor tevcih!

Köyün yasakçısı; şehrin de baş muhassılı O;

"Çalış!" dedikçe Şeriat, çalışmadın, durdun,

Senin hesabına küffarı hak-sar edecek!

Nasıl günahına girmez tevekkülün, kaderin?

Huda vekil-i umurun değil mi? Keyfine bak!

Senin bu kopkoyu, şirkin sığar mı imana?

arabayı alıp biblo yapacak değildin ya :)))

Demek ki: Her şeyin Allah... Yanaşman, ırgadın O;

:)) öğretmenlik başka meslek, o meslekte vicdan, mesai bitince değil, vazifemi yaptım tatminkarlığıyla rahat bulur ancak.

Hamakatin aşıyor hadd-i i ́tidali, yeter!

Niçin, nasıl geliyormuş... O büsbütün meçhul;

yok araba yıpranıyo ama yol alamıyoruz. derdime derman ol tarık abiiiiii. :)))))

Şifa hazinesi derhal oluk oluk akacak.

Sanırım ona tevekkül demek daha doğru olur bahar dalı.

Sebeblere tevessül ettikten sonra neticesini Allah'a bırakmak. Allah'tan gelene razı olmak. Kendine ait vazifeyi yaptıktan sonra neticelerini Allah'dan istemek. Kadere razı olmak. Hakka güvenmek.

Yorulma, öyle ya, Mevla ecir-i hasın iken!

Örnk vereyim isterseniz; 5 vakit namazı eksik kılan, mesela sabah ve yatsıları kılmayan insanın, "napim gücüm buna yetiyor" deme hakkı yoktur.

bilmiyorum rahatlık olunca çalışma olmuyor sanki. illa mecbur kalınca çalışıyoruz biz. yani ben. :))

işte o kader ve elinden gelenlerı yapmak arasındaki çizgi bazen zihni zorluyor, kendi adıma bunu düşündüğüm cok oluyor.. daha fazlası elımden gelebılır mıydı gıbı mesela

bence rahatsız etmeli, uykularımız da kaçmalı. ama kendi adıma diyeyim, o şuur benden çok uzak maalesef.

Kanaat en büyük zenginlikmiş...

Dünyevi hususlarda, kendinden yukarıdakilere değil de, aşağıdakilere bakan insan, kanaat denilen zenginliği elde etmiş demektir.

Levazımın bitivermiş, değil mi? Ekleyen O!

Konuyu yanlış anlamayalım ve de farklı alanlara çekmeyelim lütfen...

" Yetiş!" de kendisi gelsin, ya Hızr ́ı göndersin!

Havale et ne kadar masrafın olursa... Verir!

"elinden geleni yapmak" ifadesini ben de tatmin edici bulmuyorum. elinden gelmeyeni de öğren o da gelsin elinden. ikincisi sınırı ne bu elimizden gelenin belli değil. ama böyle düşününce insan hiç rahat edemez sürekli olmadı daha neler yapabilirdim demek çok yorar insanı.

Bütün evamiri Şer ́in olur bir anda heder!

Silahı kullanan Allah, hududu bekleyen O;

Tevekkül öyle tahakküm demek mi Yezdan ́a?