birden ara sokağın birine daldım.. duvarın solunda elbiseleri yırtık üstü kirli bir genç bişiler içiyordu, sigaraydı yada başka bişi...

arabanın yıktığı duvarın içinde elleri kanlı bıyıklı saçları olmayan yüzünün sağ kenarında kalın bir çizik olan adam çıktı bağırarak bana dorğu koşmaya başladı...

içerden radyo sesi geliyor...

gittikçe hızlanıyordu... yalpalayarak ilerliyordu...

derken..

çalan şarkı giiit giiiitt giit me duurr, ne oluuurr gitme kaall yalan söylediimmm...

fakat hiç te öyle değildi tam 6 polis aracı olay yerine doğru ilermeye başladı...

bağrışmalar çığlıklar ortalığı inletirken, o yalnız cadde birden kalabalıklaşmaya başladı... ayaklarım hala oraya doğru ilerlerken içim daralıyordu...

birden... kötü bir ses... araba bir evin duvarına çarpmıştı... duvar yıkılmış ortalık toz duman içindeydi...

Rüzgar sanki bütün taşları yerinden oynatacak gibi hızlanıyor, yüzüme yüzüme yapıştırıyordu öfkesini...

... ilerde bir sokak lambası yanıp yanmama konusunda tereddüt içindeydi sanki... zaten hiç bir zaman bu lambalar tam yanmamıştı...

rüzgarın uğultusu kulaklarımı tırmalıyor sürekli...

üzerinde çalışıyorum bir hafta kadar sürer.

Kimsecikler yoktu, sokak ortasında çöp karıştıran bir kaç kedi, kedileri izleyen bir sokak köpeği...

birden ileriki sokaktan caddenin ortasına sağ kapısı kırık bir araba dalıverdi...

Ve rüzgarın sesi... Adımlarımı kafamdaki karmaşık düşünceler gibi karışık buruşuk atıyordum... gecenin o itici karanlığında sanki bir kuyunun içine yürür gibiydim...

Fakat uzaklaşmak içime bir türlü sinmedi, geriye dönmek istedim, ayaklarım oraya gitmek istemesede zorluyordum kendimi... derdim neydi bilmiyorum ama oraya gitmek zorundaymışım gibi geldi...

BU ROMANI HEYECANLI HALE GETİRECEK, ROMANA EKLEME YAPABİLECEK YİĞİTLER ARANIYOR... :)

yüzünün sağ kenarı çizikli adam... kalabalıklar... polisler...

aniden dönüp koşmaya başladım.. kaçıyordum... kendimden mi yüzü çizilmiş adamdan mı polislerden mi yoksa kalabalıklardan mı...

ve sonra, içimi bir korku kapladı oradan uzaklaşmak üzere yürümeye başladım...

Siren sesleri önce birileri ambulansı aradı sandım...

bir kaç kişinin bağrışmalarını çığlıklarını duydum...

koşmaya devam ettim... karanlık bir sokağa girdim ve bulduğum boş kapıdan içeri daldım, kapı paslı ama işlemeli demirden yapılmıştı, iki katlı bir evin içine girmişim...

üstü açık... sağa sola yalpalayarak ilerliyor du, iki kişiydiler...

birden durdum, kımıldayamadım... polislerle aramda yaklaşık 400 metre vardı... oradan uzaklaşmak istedim... hala ayaklarım asfalta çivilenmiş gibi yerimde duruyordum...