Acımanla hak kazan sana acınanlara.

William Shakespeare

Benim Günahım Aşktır

Sevgi günahtır diye günahımdan nefret bu.

Geleceği unutup, o güne taç giydiremez miyim.

Seni bundan daha çok sevemem diyenler hani;

büyümüş gibi göremem.

Eden dudaklarından işitilmemeliydi.

bakışlarda küçümeyiş okuyorum

Senin kendi örneğin yoksun bırakır seni.

Varlığımız iki yokluk arasındadır

hazlarım iğrendiriyor beni.

Giderken kendimi sende bırakmayı diliyordum, gördüm ki sana hiç gelmemişim... Anladım ki iyi niyetlerle dolu temenniler yalana sıvanmış teşekkürlerde, boğuluyormuş... Merhabanın boynunu bükene elveda demek zulümmüş. Zülüflerinden zul akan yare, sancıyan yaram kadar bile değer görmem... Ondandır ki yarim ile değil yaram ile hoşum...

Aramağa kalkarsan kendi gizlediğini

Yeminler arasına girer, milyonlarca oyunuyla,

kiminin ikbalini

Gel, kendi durumunu benimkine kıyas et,

içim aydınlıkla doluyor, yükseliyorum yükseliyorum

Çevrendekilerde hiçdir sen de bir hiçsin

o zaman sen geliyorsun aklıma,

Dünya esen yel üstüne kuruldu..

vay be

ve sevgin öyle büyük mutluluk ki dostum!

yalnızım, bedbahtım, tesellisizim.

Bugün zevk etmek elindeyken zevkine bak

Aşk mahkemesine gelindi mi dilsiz kesilir

Seni sevmem yasaldır; bak, seviyorsun sen de:

Nice dik başları değişimin çarkına uydurur sonunda;

göklerin eşiğinden

aczimden utanıyorum.

Sana da kalmayacak sen de göçüp gideceksin?

Yarını düşünmen beyhude bir heves

Oysa zaman, kralların fermanını bile değiştirir,

insanların zilletinden bana ne?

bana ne toprağın çirkinliğinden

kıskançlıktan kuduruyorum

Haklıysa da, o sözler kızıl süsünü bozan

hayır, bunu diyemem,

en mağrur hakanların tacını

'En çok şimdi seviyorum seni,' diyemez miyim;

Ey dünyanın işinden haberi olmayan sen yoksun

Gözüm sırf sana düşkün, senin gözün onlara;

gökler sağır, sesim boğuk

Aşkımdan kuşku duymadığım, en emin olduğumda,

Sana önceden yazdığım dizeler yalan söylüyordu;

Büyümesini sürdüren şeyi,

ve birden bire kanatlanıyorum, bir tarla kuşu gibi, mest

Aşk bir bebek olduğuna göre,

İçimdeki alevin daha da parlak yanabileceğini.

Heyhat! Ben de zaman denen zorbanın korkusuyla,

hatıran öyle sonsuz bir hazine

neşideler söylüyorum hayata,

Görürsün siteminin ne haksız olduğunu.

Medresede söz vardır tekkede de hal

Ömer Hayyam

ve lanet okuyorum talihime

Düzüp başkalarının yataklarını talan

Ve benimkiler kadar bol sahte aşk senedi

Bir çok kişiden arda kalanlar

Kutsal güzelliği karartır, sivri niyetleri köreltir;

Merhamet yüreğinde kök salıp boy versin de

Fakat bu aşk sözden de dışarıdır halden de

İster şeriat müftüsü ol ister şehir vaizi

Benim günahım aşktır, senin erdemin nefret:

hor görüyorum

söyleyen ne güzel söylemiş

Ama o zamanlar aklım bir türlü almıyordu,