diline değdiriyor

dercesine..

sen bakabilirsin.. tercih meselesi

naralarını kendi gölgesine bile

düşsel ölüme susayan hayali

bu yüzden kavramsal anlamını yitiriyorduki

kanın zevki

saat kaç

ölüm ardımda yüzümü kıskanır..

dört yanında rengarenk ışık

en çok kırmızı takıldı aklına..

kan'a teslim olmuştu..

insanlardan bağımsız

ne hoş..

küçük bir çocuk bağırıyor.. ağlıyor..

azat ettim sizi faniler

kardelen imdada yetişti.. çekti.. kurtardı arka sokaklardan..

eller ve bakış

bir mesafe.. sadece bir adım kala

koca dünyaya

bir nevi def-etmek gibi.

söyle kırmızı

bir kristal oluyordu ya hani

büyümüştü..

isimsel değil

medilin var mı

birgün hesap verirsin!

artık ölüm kadar uzaktı..

büyüdün!!

yığınlara inat.. yalnızdı..

türlü entrikalar dönüyor zihninde

berfin kardelen demek biliyorum

-azat etmek-

türlü renklere boyamıştı

hak yerdi

törpüleyen hayatı azat ediyorum

sevinirdi..

azat ettim seni ölüm!!

elinde sükut..

bir isyankar çıkıyor sahneye

yalnızdı..

yatığının baş ucuna bırakmıştı

duruyor ardı sıra..

resim ekletmem için editör neden şart oluyor

kan ve dans...

küçük parmağı kanıyor

ney saçlı ufaklık..

aerosoller gibi süzülürdü okyanusta

hücrelerimi ancak o resim yeniler

anlamsal

ellerini açar.. bakardı..

bir annenin düşünde ölmüştü

sen hangi sonu gösterirdin..

dahil etmezdi..

süzülüyorum içinde

yüzüne yüzüne vururdu..

karşısında dev gibi bir kadın

berfin.. jiyan.. rojda..

bakışları eritsede

bir saat almıştı

bende birşeyler yazmak istiyorum

vazgeçmek..

çok duygulandım bende

salınıyor ruhu güzel

beynine işliyor..

ve kılıç..

ah keşke biz ekleyebilseydik

ama bir resim evet işte o istediğim resmi ekletmem lazım

senaristler sahneleri yazarken

ilk sayfadaki resmi göremiyorum ben

elbette düşünmüşlerdir mendil işini bayım

"saatim benim" öyle güzel derdiki

ben isimsel bakıyorum.. bu arada berfin sensin..

benden uzak dur..

her konuştuğunda gölgesiyle

yalnızlık ona muhtaçtı

"azat" bazı film kahramanlarına konu olmuş şu sıralar

bir resim çizdim

elleriyle sezerdi..

gözleriyle dinler

beni artık beğenmez oldun

asillik yüklüyordu her zerresine

özgürlük kokusu vardı boyada

benlik cansıza nefes katıyordu..

ellerine gözü düşmüştü..

sustum..

toprağa salınıyor bedensel her bir zerre..

biz oyuncular buna kafa yormayalım

bedenine aitlerin hakkını yerdi

çekerdi beni içine

konuşan "çok"luk vardı etrafında

her saat dilimini

ortak bir nokta yakaladık