Hem sekiz cennet kapısı açtılar

bütün evliya-yı ümmeti seyr ü süluk ile, derecelerine göre, ruhani ve kalbi bir tarzda o Mi'racın gölgesi içinde gidiyorlar.

Bir acep nur kim güneş pervanesi

Hak selam etti sana ey Mustafa

"Yetmiş bin perde arkasında Cenab-ı Hakk'ı görmüş" tabiri, bu'diyet-i mekanı ifade ediyor.

Merhaba ey kan-i irfan merhaba

Kaldı anın ile nice ruzigar

Rah-ı aşk sanma gafil serseri

Gördü kimin kırk burak otlar heman

Gül cemalin gülşen etdi alemi

Ol vasiyyet kim derim hem tuta

Ey cemali gün yüzü bedr-i münir

Mi'raciyedeki maceralar, malumumuz olan manalarla, o kudsi ve nezih hakikatları ifade edemiyor.

Ol gece durmadı ceylan eyledi

Bazıları derler ki ol üç dilberin

İki rekat kıldı Aksada namaz

Ol sadeften doğdu ol dür danesi

Hem san'atını sevdiği için, elbette onun san'atını en yüksek bir sada ile bütün kainatta neşreden ve semavatın kulağını çınlatan, berr ve bahri cezbeye getiren bir velvele-i zikir ve tesbih ile ilan eden Muhammed-i Arabi Aleyhissalatü Vesselam'ı sever ve ona İTTİBA' EDENLERİ de sever.

Bilmezem bu yollrı ben nideyim

Mustafayı birbirine muştular

Yüreğin zahmine merhem urayım

Ol habibime ilet binsin ana

Sıdk ile anın rızasına kıl taleb

Hem kendi esmasını sevmesiyle, o esmanın en parlak ayinesi olan Muhammed-i Arabi Aleyhissalatü Vesselam'ı sever ve Muhammed-i Arabi Aleyhissalatü Vesselam'a BENZEYENLERİ DAHİ derecelerine göre sever.

Biri damında dikildi Ka'benin

nasılki melaike nev'inden Hazret-i Cebrail Aleyhisselam kemal-i muhabbetle hizmetkarlık ediyor; melaikelerin Hazret-i Adem Aleyhisselam'a inkıyad ve itaatini ve sırr-ı sücudunu gösteriyor;

Çünki Vacib-ül Vücud'dur, mekandan münezzehtir. Hiçbir şey ona perde olamaz.

... Resul-i Ekrem Aleyhissalatü Vesselam, madem masnuat içinde EN MÜKEMMER FERDDİR ve mahlukat içinde EN MÜMTAZ AŞHSİYETTİR.

Dedi ana Rahmeten lil alemin

Aşık isen aşk oduna durma yan

Nagehan bir ün işitti kulağım

Sebeb-i hilkat-ı eflak:Alemlerin yaratılmasının sebebi

Bildim anlardan ki ol halkın beyi

Maverasından dahi yok aahım

Allah adı olsa her işin önü

Bu gice şadan olur erbab- dil

Kim vücuda gele ol hayrül enam

Kaldı Cebrail makamında hemin

Kim yakin oldu cihana gelmeği

Lezzeti dahi şekerde yok idi

Hem Muhammed gelmesi oldu yakin

Anesi anda neler gördü neler

Kudretin izhar edüp hem ol Celil

Vacib oldu cümle işte her kula

Biz, hayalimiz ile o muhaverelerden o hakikatları alamayız;

Ger eremezsem visaline anın

Raksa girdi şevk ü şadından felek

İKİNCİ NÜKTE: Mi'rac-ı Nebeviyedeki maceralardan birisi: Cenab-ı Hakk'ın Resul-i Ekrem Aleyhissalatü Vesselam'a karşı muhabbet-i münezzehesi, "SANA AŞIK OLMUŞUM" tabiriyle ifade edilmiş. Şu tabirat, Vacib-ül Vücud'un kudsiyetine ve istiğna-i zatisine, MANA-YI ÖRFİ ile münasib düşmüyor. Madem Süleyman Efendi'nin mevlidi, rağbet-i ammeye mazhariyeti delaletiyle; o zat ehl-i velayettir ve ehl-i hakikattır, elbette irae ettiği mana sahihtir. Mana da budur ki:

İsm-i pakin pak olur zikreyleyen

Hakikat şu olmak gerektir ki: Alem-i bekanın mahlukları, Resul-i Ekrem Aleyhissalatü Vesselam'ın nuruyla pek alakadardırlar.

Bu senin oğlun gibi kadri cemil

'Ol!' dedi bir kere var oldu cihan

Eğer o olmasaydı, o saadet-i ebediye olmazdı ve Cennet'in her nevi mahlukatından istifadeye müstaid olan cinn ve ins, Cennet'i şenlendirmeyeceklerdi; bir cihette sahibsiz virane kalacaktı.

Şit doğdu ana nakletti bu nur

Haşre dek ger denilirse bu kelam

Ya Habiballah bize imdad kıl

Debrenür dudakları söyler kelam

Bir kez Allah dese şevkile lisan

Birbirine muştalayıp her melek

Aşk ile, derd ile edin es-salat

Dedi gördüm ol Habibin anesi

Hüznile can ü ciğer dağladığın

Sonra Havva alnına nakletdi bil

Merhaba ey rahmeten lil'alemin

Gösteriserdir sana didar-ı Hak

Ademe kıldı feriştehler sücud

Biri meşrık biri mağribde anın

Merhaba ey çaresizler eşfai

Ol gice kim doğdu ol hayrul beşer

Hem mahiyetinin camiiyetiyle bütün esma-i İlahiyeye bir mazhar-ı etemm olmuştur.

Durdu anda dahi nice ayü yıl

Hem masnuatını sevdiği için, o masnuatın en mükemmeli olan zihayatı ve zihayatın en mükemmeli olan zişuuru ve zişuurun en efdali olan insanları ve insanların bil'ittifak EN MÜKEMMELİ OLAN Muhammed-i Arabi Aleyhissalatü Vesselam'ı elbette daha ziyade sever.

Cennete var dedi Cebrail Hak

Ehl-i velayet nasılki seyr ü süluk-u ruhani ile, kırk günden ta kırk seneye kadar bir terakki ile, derecat-ı imaniyenin hakkalyakin derecesine çıkıyor.

Sen inilersin, canın ne sezer?

İşbu heybetten Amine hub ru

Cebrailin durağıdır ol makam

Dediler oğlun gibi hiç bir oğul

Bu gelen ilm-i ledün sultanıdır

Bila-teşbih vela-temsil; Şems-i Ezeli, her şey'e herşeyden daha yakındır.

Dedi Cebraile ol şah-ı cihan;

Sebeb-i hilkat-ı eflak ve vesile-i saadet-i dareyn ve Habib-i Rabb-ül Alemin olan

Vasfını bu resme tertib etdiler

Söz uzanur eğer kalanın der isem

Dedi kim gelsin konuklarım anı

Her murada erişir Allah diyen

Akibet maşuka anı er görür

belki kalbimizle heyecanlı bir ZEVK-İ İMANİ ve nurani bir NEŞ'E-İ RUHANİ alabiliriz.

Geldi üç huri bana oldu ayan

Cenab-ı Hak bu adeti ebede kadar devam ettirsin ve

Ümmetim dedi sana çün Mustafa

Esselatü vesselamü aleyke Ya Habiballah

İşimi veleyl-ü nehar üş zar eder

Öyle emretmiş idi ol bi niyaz

Çevre yanıma gelip oturdular

Belki imanın envarını ve muhabbetullah ve aşk-ı Nebeviyi göstermeye ve tahrike en müheyyiç ve müessir bir vasıtadır.

Belki katmer nesnedir vermek seri

Durdu yerinden hemanden Mustafa

Allah adın zikredelim evvela

Mis gibi kokusu canlarda tüte

Gel beri ey aşk od'una yanıcı

Yemez, içmez, kalmamış hiç takati

Çünkü ol mahbub-i Rahman ü Rahim

Miracı Hazreti Peygamber

Secdede başı dili tahmid eder

Anlayamazdım ne derdi ol hümam

Öyle ise şu tabiratı, müteşabihat nev'inden tutup deriz ki: Zat-ı Vacib-ül Vücud'un vücub-u vücuduna ve KUDSİYETİNE MÜNASİB bir tarzda ve istiğna-i zatisine ve kemal-i mutlakına muvafık bir surette, muhabbeti gibi bazı şuunatı var ki, Mi'raciye macerasıyla onu ihtar ediyor.

Buldu bağ-ı marifet ayn-i kemal

Erdi İbrahimi İsmaile hem

Hem kendi mahlukatının mehasin-i ahlakiyelerini sevdiği için, mehasin-i ahlakiyede bil'ittifak en yüksek mertebede bulunan Muhammed-i Arabi Aleyhissalatü Vesselam'ı sever ve DERECATA GÖRE, ona benzeyenleri dahi sever. Demek Cenab-ı Hakk'ın rahmeti gibi, muhabbeti dahi kainatı ihata etmiş.

Amine eder çü vakt oldu tamam

Yaradılalı cihan gelmiş değil

Dedi Cebrail nedir ağladığın

Hem hava üzre döşendi bir döşek

Mevlid yazan Süleyman Efendi hazin bir aşk macerasını beyan ediyor.

Anda iken nagehan ol yüzü ak

Ümmühanın evine vardı gece

Bir zaman aklı gidüp geldi geru

Bir murassa taç ve bir hulle kemer

Ol Kerimü ol Rahimü ol ilah

Aşk ile gel imdi Allah diyelim

Kıldı Ademle müzeyyen alemi

Merhaba ey has-ı mahbub-u Celil

Sensin ol sultan-ı cümle enbiya

Yanarım baştan aşağı ey ulu

Gel beru maşukuna er göreyim

Bundan hatmoldu benim seyrangahım

Hem vesile olduğu içün ol Resul

Var iken ol yok idi ins-ü melek

Senin için yaratıldı nüh felek

Gel gidelim Hazrete ya Mustafa

Hem dahi al bir burak-ı muteber

Zemzem ile doldu kevn ile mekan

Ol hümayun bahtı ol kadri yüce

Baki yoldaşın yeyip içip gezer

Merhaba ey Padişah-ı du cihan

Kimde kim aşkın nişanı vardurur

Anın alnında tecelli kıldı nur

Merhaba ey derde derman merhaba

Essalatü vesselamü aleyke

Yüz yere vurmuş ve secde kılmış ol

Dert ile göz yaş ile ah edelim

Mi'rac merdiveniyle Arş'a çıkmış, "Kab-ı Kavseyn" makamında, hakaik-i imaniyenin en büyüğü olan İman-ı Billah ve İman-ı Bil'ahireti aynelyakin gözüyle müşahede etmiş, Cennet'e girmiş, saadet-i ebediyeyi görmüş, o Mi'racın kapısıyla açtığı cadde-i kübrayı açık bırakmış,

Hem kaldırmış parmağın tehvid eder

Bu giceye can verir eshab-ı dil

Senin için oldu kavnile mekan

Çün göründü bana bu işler ayan

Nüh felek ta kim tutalıdan nizam

Her birisin edeyim nerden nere

Ulu devlet buldun ey dildare sen

Çün ezelden bana aşk oldu delil

Yaradılmış cümle oldu şadüman

Merhaba uşşaka saki merhaba

Verdi Hak maksudunu kılma firak

Birliğine cümle ikrar eyledi

İşbu resm ile müselsel muttasıl

Hem külli ubudiyetiyle, rububiyet-i İlahiyeye ayinedarlık ediyor.

Bununla beraber madem bu tabir, şe'n-i rububiyete münasib olmayan manayı hayale getiriyor; en iyisi, şu tabir yerine: "BEN SENDEN RAZI OLMUŞUM" denilmeli...

Gam gidip alem yeniden buldu can

Yüreğim içinde eridi yağım

Çevre yanın isteyü kıldı nazar

Belki hakaik-i imaniyenin İHTARI İÇİN, en hoş ve şirin bir derstir.

Kim beni ol bir dua ile ana

Rah-ı aşkta kim sakınır canını

O zat ehl-i velayet olduğu ve rivayete bina ettiği için, elbette bir hakikatı o suretle ifade ediyor.

Bildim anlardan kim ol halkın yeği

Halbuki Vacib-ül Vücud MEKANDAN MÜNEZZEHDİR, HERŞEY'E HERŞEYDEN DAHA YAKINDIR. Bu ne demektir?

Alemin üstüne rahmet saçtılar

Kıldı o nur anın alnında karar

Ol zamandan bilmezem kim nolmuşam

Arşü ferşü ayü güm hem nüh felek

Nur-i çeşm-i evliya vü asfiya

Uruserem terkini can ü tenin

Şerbeti karşımda tutdu huriler

Ger dilersiz, bulasız od-dan necat

Belki hayat-ı içtimaiye-i İslamiyenin, gayet latif ve parlak ve tatlı bir MEDAR-I SOHBETİDİR.

Ver salavat sen de ana bul safa

Aşk durur bana yemek, içmek hemin

Doğuserdir senden ol hulki hasen

Ya İlahi ümmetim ver- gil bana

Hayret içre kalmış idim ben heman

Ey nübüvvet mührünün sen hatemi

Ciğerini dert ile hun eylemiş

BİRİNCİ NÜKTE: Cennet'ten getirilen Burak'a dair;

Elbette bunun için denilebilir ki: Cemil-i Zülcelal, kendi cemalini sevmesiyle, o cemalin EN MÜKEMMEL ayine-i zişuuru olan Muhammed-i Arabi Aleyhissalatü Vesselam'ı sever.

Enbiya ervahı karşı geldiler

Bir anaya vermemiştir ol Celil

Hem san'at-ı İlahiyeyi, bir velvele-i zikr ü tesbih ile teşhir ediyor ve istihsan ediyor.

'Olma!' derse, mahv olur ol dem heman

Nura gark oldu semavat ü zemin

Huriler aldı tasavvur kıldı ol

Edemedim kendimi nurdan fark

Çünki onun getirdiği nur iledir ki; Cennet ve dar-ı ahiret, cinn ve ins ile şenlenecek.

Cenneti başıma aşkı dar eder

Ol zamandan bilmezem sağu solum

Pes makamında dur imdi sen heman

Arşımı seyreylesin görsün beni

Leyle-i kadr idi o gece meğer

Yoksa, malumumuz olan manalar ile BİR MACERA DEĞİL.

Şefiul'usati fi yevmil'arasat, Hazreti-i Ahmedü Mahmudu Muhammed Mustafa ra Salevat

Cümle alem yok iken ol var idi

Hem penahı bende-vü azadenin

Cebrail eder buraka ey burak

Süleyman Efendi gibi mevlid yazanlara Cenab-ı Hak rahmet etsin, yerlerini Cennet-ül Firdevs yapsın, amin...

Asiye'ydi biri ol meh-peykerin

ÜÇÜNCÜ NÜKTE:

Kim yakın oldu cihana gelmeyi

Cenab-ı Hak bize gayet KARİBDİR , biz ondan gayet derecede UZAĞIZ.

Her biirnden türlü hikmet gördü ol

Tarfetül'ayn içre ol şahı harem

Allah adın her kim ol evvel ana

Vakt erişdi hefte vü eyyam ile

Adı Sündüs, döşeyen anı melek

Oldu zail zulmet-i cehl-ü dalal

İşte bu en yüksek makam-ı mahbubiyeti, Süleyman Efendi "Ben sana aşık olmuşum" tabiriyle beyan etmiştir. Şu tabir, bir mirsad-ı tefekkürdür , gayet uzaktan uzağa bu hakikata bir işarettir.

Nur ile alemleri eyler latif

Deveti Rahmandurur eyle yirak

Bunca izzet kıldı Hak ecdadına

Biri Meryem hatun idi aşikar

Sün ile bunları, ol var eyledi

Ey risalet tahtının sen hatimi

Gerçi zahir cennet içinde duraram

Geldi çün ol rahmeten lil'alemin

Bu gece zahir olur esrar-ı Hak

Arkamı sıvadı kuvvetle heman

Aşk ile, derd ile edin essalat'

Kim garibem bunda kande gideyim

Üç alem dahi dikildi üç yere

Mustafa nurunu alnından kodu

Bu gice ol gicedir kim, ol şerif

Ol kaçan görse gerek cananını

Ger Muhammed olmaya idi ayan

Geldiler lutf ile ol üç mehcebin

DÖRDÜNCÜ NÜKTE:

Her işi asan eder Allah ana

Ta ki vardı Sidreye erişti ol

Birliğine bunları kıldu delil

Söyleşirken Cebrail ile kelam

Dest-girisin kamu üftadenin

Hem ana çok kıldı ol lutf issi cud

Çok alametler belirdi gelmedin

Görmedi oğlun tazarru kıldı çok

Kardan ak idi ve hem soğuk idi

Fatiha ihsan ede ben kuluna

Ta Cenab-ı Ahmede geldi heman

Son nefes didarın ile şad kıl

Mevlid-i Şerif

Daği doğmadan göründü mucizat

Mevlid-i Nebevi ile Mi'raciyenin okunması, gayet nafi' ve güzel adettir ve müstahsen bir adet-i İslamiyedir.

Dinle gel mir'acın ol şahın ayan

Hak Teala çün yaratdı Ademi

Bu gelen aşkina devreyler felek

Cümle anın dostluğuna adına

Gözlerinden yaşı ceyhun eylemiş

'Bil habibim nurudur bu nur dedi'

Üç melek gördüm elinde üç alem

GER MUHAMMED GELMESEYDİ ALEME

Birdir ol birliğine şek yokdürür

ulvi ve derin hakaika birer İŞARETTİR ve imanın bir kısım hakaikına birer İHTARDIR ve kabil-i tabir olmayan bazı manalara birer KİNAYEDİR.

Kim mübarek hatırın bulsun safa

Ey azizler işte başlarız söze

Gördü gitmiş huriler hiç kimse yok

Hem esma-i İlahiyedeki cemal ve kemal hazinelerini, lisan-ı Kur'an ile açmıştır.

BEŞİNCİ NÜKTE:

Ol mübarek nuru tergib ettiler

Kendüyi maşuka aşık sanıcı

Yanar isem yanayım ben ey Halil

Der ki ey Mevla yüzüm tuttum sana

Çünkü nurun ruşen etdi alemi

Olmayıserdi zemin ü asuman

Kodu tacı başına ol pür safa

Amine hatun Muhammed annesi

Enbiya ervahına oldu imam

Geldi bir ak kuş kanadiyle revan

Ta olunca Mustafa'ya müntekil

Aldı cebrail burakı ol zaman

Şöyle kim eflaki seyran eyledi

Zat-ı Muhammed-i Arabi Aleyhissalatü Vesselam'a karşı,

Ol Rebiul evvel ayı nicesi

Hakk Teala rahmet eyleye ana

Birisi hem hurilerden bir nigar

Arşımı seyreylesin, görsün beni

Sıfatı nasıl mahlukat sıfatına benzemiyor, MUHABBETİ DAHİ BENZEMEZ.

Merhaba ey Hakk'dan olmayan cüda

Muntazırdır anda ashab-ı safa

İşte Mi'racın uzun mesafesiyle, "VE NAHNÜ KGRABÜ İLEYHİ MİN HABLİL VERİD" in ifade ettiği mesafesizliğin sırrıyla;

TAC-İ İZZET ERMEZ İDİ ADEME

Aşık oldu görmeden bu kulağım

Merhaba ey sırr-ı fürkan merhaba

Söylediği sözü ol dem anladım

Merhaba ey bülbül-i bağ-ı Cemal

hem Resul-i Ekrem Aleyhissalatü Vesselam'ın gitmesinde, çok mesafeyi tayyederek gitmesi ve an-ı vahidde yerine gelmesi sırrı, bundan ileri geliyor.

Gökler açıldı ve feth oldu zulem

Pes geçip Mihriba ol hayrü'l enam

Ey yaradılmışların sultanı sen

Merhaba ey kudreti ayn-ı Halil

Sanmagil bu yerde sen garib

Ola kim rahmet kıla ol padişah

Rahmeten lil'alemindir mustafa

On ikinci gice isneyn gecesi

Cebrail dedi Resule ey Habib

İns ü cinnü, hur ü cennet hem melek

Dökülür cümle günah misli hazan

Bir seda birden yürekler deldiler

Çünki Abdullah'dan oldu hamile

Geldi Kudse erdi vü bastı kadem

Göklere dek nur ile doldu cihan

Bu gelen tehvid-i irfan kanıdır

Gerçi yanlış söyleyenler çok dürür

Her kim diler bu duada buluna

Ademin Hak tevbesini kıldı kabul

öyle de şuunat-ı rububiyetinde MİSLİ YOKTUR.

İçtim anı oldu cismim nura gark

Bir vasiyet kılarız illa size

Ya Muhammed deyuben çağırdılar

İşte o hadsiz mahbublar içindeki mezkur beş vechinin herbir vechinde EN YÜKSEK MAKAM, Muhammed-i Arabi Aleyhissalatü Vesselam'a mahsustur ki, "HABİBULLAH" lakabı ona verilmiş.

Kabe gibi kıldılar evim tavaf

Merhaba ey asi ümmet melcei

Eğer geçem bir zerre denlu ileru

öyle de ehl-i Cennet'in, hatta Cennet'in hayvanat kısmının dahi, o zata karşı alakaları, bindiği Burak'ın hissiyat-ı aşıkanesiyle ifade edilmiştir.

Bunu sana verdi Allah dediler

Hergiz ebter olmaya anın sonu

Kulağım ağzına verdim dinledim

Vardı nur anda karar etti hemin

Berk urup çıktı evimden nagehan

Çağrışuben dediler kim merhaba

Nasılki Güneş, elimizdeki ayine vasıtasıyla bize gayet yakındır ve yerde herbir şeffaf şey, kendine bir nevi arş ve bir çeşit menzil olur. Eğer Güneş'in şuuru olsaydı, bizimle ayinemiz vasıtasıyla muhabere ederdi. Fakat biz ondan dörtbin sene uzağız.

Ban böyle emredübtür Zülcelal

Sana cennettten getirdim bir burak

Ey gönüller derdinin dermanı sen

Pes Muhammeddir bu varlığa sebeb

Yarılıp çıktı divardan nagehan

Elcevab:

Sahibü'l hullet-i vettaç, verakib'ül büraki fi leyleti'l mir'ac Hazret-i Ahmed-i Mahmud-ü Muhammed Mustafa ra salevat

Sundular bir cam dolusu şerbeti

Mustafaya izzet ikram kıldılar

Merhaba sensiz şefia'l müznibin

Hem kainatın ayat-ı tekviniyesinin, Sani'inin kemaline delaletlerini, parlak ve kat'i bir surette lisan-ı Kur'anla beyan ediyor.

Fakat herşey nihayet derecede ondan uzaktır.

İçlerinden bir burak ağlar kati

'Ger dilersiz, bulasız oddan necat

Çünki nasıl Cenab Hakk'ın zat ve sıfatında NAZİR ve ŞEBİH ve MİSLİ yoktur;

Ma'nide narın azabın görürem

Merhaba ey mah-ü hürşid-i Hüda

Cebrail çün cennette vardı revan

Açmayam ben bundan öte perrü bal

Sallü aleyhi sellimü teslima

Kıldı dünyayı cemalinden naim

Çekti ol demde burakı Cebrail

Yüzüne müştakdürür ins ü melek

Nice haşr ola, bu olmaya temam

Bir düşenbih gecesi tahkik haber

İndiler gökten melekler saf ü saf

Merhaba ey can-ı baki merhaba

Öyle de: Bütün evliyanın sultanı olan Resul-i Ekrem Aleyhissalatü Vesselam; değil yalnız kalbi ve ruhu ile, belki hem cismiyle, hem havassıyla, hem letaifiyle, kırk seneye mukabil kırk dakikada, velayetinin keramet-i kübrası olan Mi'racı ile bir cadde-i kübra açarak, hakaik-i imaniyenin en yüksek mertebelerine gitmiş,

Susadım gayet hararetten kati

Gördü kimbir köşede hayrü'l-beşer

Verdiler bana selam ol dem hemin

Dedi bırk bin yıl durur kim ya emin

Ey kamu düşmüşlere sen dest-gir

Resul-i Ekrem Aleyhissalatü Vesselam'ın Mi'racı, onun seyr ü sülukudur, onun ünvan-ı velayetidir.

Doğdu ol saatte ol sultan-ı din

Hatta tenali cennetten ve naima

Arşa varır dediler Fahr-i Cihan

Merhaba ey al-i sultan merhaba

Ol adın ismine aşık olmuşam

Yaradılmıştan Gani Cebbar idi

Essalatü vesselamü aleyke Ya Resulallah

Hem şefiu'l-muznibindir mustafa

Şöyle Beytullaha karşı ol Resul

Cümle zerrat-i cihan edip seda

Nuh anıçün buldu hem garktan necat

Önüne düştü ana oldu delil

Belki o muhavereler; birer ünvan-ı mülahazadır, birer mirsad-ı tefekkürdür ve

Ya Seyyidel-evveline velahirin.

Hayret içre çok tefekkür kıldı ol