Bakın, Kur?an 23 yıllık süreç içinde varlığa, eşyaya, mala ve mülke bakışı nasıl değiştirmiş. Nüzul sırasına göre izini sürelim?

Mezarlarınıza girinceye kadar süren bir oyun ve oynaş?

İşin bu tarafına fazla girmeden asıl meseleden gidelim. Zaten bu dini dünyanın sorunları neresinden tutsanız elinizde kalır ya, neyse?

Yani: ?Şu insanoğlu ne kadar garip? Nimet içinde yüzerken?Allah?ın eli geniş, veriyor işte..? diyerek Allah?ı emrine amade bir hazine sanır. Sıkıntıya girince de?Nerede bu Allah? Bu nasıl ilahi adalet? diye şikayetlenmeye başlar? iki durumun da zorluklardan geçerek kendini kanıtlama olduğunu anlamaz. İlk durumda şükredip bu nimeti başkalarıyla paylaşmak yerine, Rabbim beni tercih etti diyerek kendini ayrıcalıklı zanneder. Diğer durumda ise sıkıntıyı ve zorluğu ilahi adaletsizliğin kanıtı olarak görür?

Bir taraftan da aynı sure içinde Peygamberimize şöyle dendiğini görüyoruz: ?Pisliğe bulaşma! Servet yığma hayallerine kapılma! Daima Rabbinle birlikte ol ve güçlüklere göğüs ger...? (Müddessir; 74/5-7).

Bilir misin, nedir zor olan?

Neden?

Çünkü Kur?an ilk olarak muhataplarının eşyaya, mala, mülke bakışını değiştirmek istiyor!

Fazla uzak değil; çok yakında bileceksiniz.

Hidayet coşkusunu neden onlarda buluyorlar?

Tekasür suresi ise zenginlik yarışı, biriktirme, mal ve mülk hırsının hayatı nasıl bir cehenneme çevireceğini hatırlatır ve çağları aşıp gelen evrensel mesajlar verir. Sanki bugünkü?küresel krizi? haber veriyor sanırsınız. Şifreciler biraz da bunlara kafa yorsalar çok iyi ederler. Dinleyin:

Öte yandan ilk Mekki surelerden itibaren giderek artan bir vurguyla Mu?minlere vererek arınma çağrıları yapılır. Bir taraftan mal ve mülk yığanlar eleştirilir, diğer yandan yeni kurulacak toplumun fertleri olacak olan Mu?minlere sürekli arınma çağrısı yapılır. Yani?Eleştirdiklerinize dönüşmeyin. Siz biriktirmeyeceksiniz, yığmayacaksınız, vererek arınacaksınız. Sizin farkınız budur? denmek istenir.

Çünkü Kur?an Rablik, ilahlık, tanrılık meselesini bunlarla ilişkili görüyor. Bu açıdan Kur?an?ın?Allah? dediği şey sırf teolojik, zihni, soyut, felsefi bir fenomen değildir. Tamamen?praxis? yani pratik, eyleme, amele, hayata, sokağa dönük yüzü vardır. Mü?min insanda hayatın akışı içinde varoluş, oluş, arayış, tavır alış, duruş, cephe açış olarak ifadesini bulur. Bu nedenle içinde tarihin, insanın, hayatın ve tabiatın sesi gelmeyen Allah ve din söylemlerinin içi boş ve koftur.

o halde yazıları kısa tutalım. eliaçık yada elikapalı arasında bu açıdan fark yoktur.

?Sana neyi infak edeceklerini sorarlar...? (1)

Çünkü bunlar Kabe?nin etrafında oligarşi oluşturmuşlar, Allah, Kabe ve din istismarı yaparak şehri sömürüyorlardı. Kabe?ye gelen hediyeleri iç ediyorlar, onunla kervanlar kuruyorlar, zenginliklerine zenginlik katıyorlardı. Muhtaç Mekkelilere faizle borç veriyorlar, borçlarını ödeyemeyenlerin erkeklerini köleleştiriyorlar, kadınlarını da açtıkları lüks genelevlerinde çalıştırıyorlardı. Mekkeliler de büyüyünce bunların eline düşmesin diye daha doğar doğmaz kız çocuklarını diri diri toprağa gömüyordu.

Yazının akıcı oluşu bir anlam ifade etmez, buraya bakara süresi yazılsa hepsi okunacakmı. kesinlikle hayır.

Demek?hiyadet coşkusu? böyle yaşanıyor.

güncel..

Şahsen şu ana kadar onca hidayete eren zengin gördüm fakat hidayet coşkusunu?malını dağıtmada? gören bir tek?muhtedi zengin? görmedim.

din bir bütündür. dinimizi parça parça edenlerden olmayalım.

R. İhsan Eliaçık/www.haber10.com

bir yandan dag gibi haram yigarken kursagina, bir yandan da sakalla, takkeyle isi kurtaracagini sananlara sormak lazim.

süper...

Oysa mevcut din anlayışı yüzünden, zamane hidayete ermelerinde, muhtedinin varlığa, insana ve eşyaya bakışında esastan bir değişiklik olmuyor. Şeklen kimlik ve ritüel değiştiriyor. Bir kamptan öbür kampa, bir mahalleden öbür mahalleye geçiyor. Varlığa ve insana özellikle de eşyaya; altına, gümüşe, toprağa, servete, mala, mülke, dinara, dirheme, dolara, euroya, paraya bakışı aynı?

Hatta okulunu bırakıp bir mollanın önünde emsile bina maksut, avamil öğrenmeyi hayatının gayesi haline getirenler bile oluyor. Onca eğitimini bir çırpıda sıfırlayıp, bir medrese mollasının önünde hayata yeniden başlayanlar oluyor. Tabi?Bizim oğlan bina okur döner döner bir daha okur? hesabı bunun da bir türlü sonu gelmiyor. İlkokul, ortaokul, lise, üniversite yıllarında aldığı eğitimi aşağılamaya başlıyor. Halbuki bu yıllar çok önemli? Aksi halde örneğin?kompozisyon?, ?anlatım sanatları?, ?alıntı?, ?parağraf? vs. nedir bilmeyen bir adamın, bırakın Kur?an?ı, okuduğu herhangi bir metni bile anlaması zordur. O mollaların çoğu bunları bilmez. Döner döner nasara yensuru okurlar. Bunu da bir şey zannederler?

Nasıl oluyor?

Kimsenin kendini görmediğini mi sanıyor?

Fakat ne zaman da sınayıp rızkını daraltsa?Rabbim bana ihanet etti? der.

Sahabenin nasıl olup ta öyle olduğunu anlamak istiyorsak, önce Kur?an?ın onları nereden alıp nereye getirdiğine bakmamız lazım.

Kıssa anlatımında bile ilk bu konuya öncelik verilmiş?

Çünkü Kur?an Rabbin, tabiatın, yerin, göğün, suyun, toprağın, buralardan rızık çıkaranın, doyuranın, besleyenin, bütün mülkün sahibinin Allah olduğunu ısrarla hatırlatıyor. Kimi insanların kalkıp da bunlardan istif ederek öteki insanlar üzerinde rızık verici konuma gelmelerini, bundan kendilerine pay çıkararak adeta?Rezzakcık? pozlarına bürünmelerini şiddetle reddediyor. Firavun ne diyordu? ?En büyük Rabbiniz benim!? Yani rızık veren, maaş veren, topraklarımda, sulama kanallarımda, her yana yayılmış mülkümde sizi çalıştıran, doyuran, besleyen benim? İlginçtir nüzul sırasına göre tarihten ilk örnek verilen kişi de yine Firavun (Müddessir; 74/15-16)? Bu noktada?Rabbimiz Allah? demenin ne demeye geldiğini düşünün artık?

Acaba diyorum neden?

Mala mülke gözünüz doymuyor; yığdıkça da seviyorsunuz? (Fecr; 89/15-20)

genelde ağır bir uslubu var..

?Mammon?dan başta tanrı, paradan başka değer yoktur? diyorsanız kelime-i şehadet getirip bu dine girmişsiniz demektir. Artık her işe onun adıyla başlarsınız. Her şeye?Kaç lira, fiyatı ne? diye sorarsınız. ?Bunun fiyatı yok, bu para ile ölçülmez? derseniz Mammon?u inkar ediyorsunuz demektir. İşte Kur?an önce bunun yapılmasını istiyor. Çünkü satılık meta olmaktan ancak böyle kurtulursunuz. ?İnsanlık erdemine? ancak böyle ulaşabilirsiniz. Zira insan diye?satılık olmayana? denir, öyle değil mi?

İlk ve en önce eşyaya, varlığa ve insana yaklaşımı, perspektifi ve felsefesi değişiyordu. Bu farklı bakış derhal amellerine yansıyor ve başka bir insan ortaya çıkıyordu.

Mekke dönemi ayetlerinin ruhunu yansıtan bu tür örnekler çoktur.

Ebu Leheb?e : ?Kahrolsun Ebu Lehep iktidarı; kahrolsun!

Beled suresi, insanlara sarp yokuşa çıkmak gibi zor gelen şeylerin ne olduğunu açıklar. Bunların ne olduğuna baktığımızda yine mal ve mülkün ölçü olarak konduğunu görürüz:

?Sadece harcadıklarım yedi sülaleme yeter? diye böbürleniyor.

Öyle ya seyirlik değeriniz yoksa, ?piyasa? da fiyatınız yoksa, ?para? dışında hiçbir geçer akçe kalmamışsa, insanlara zengin olup olmadıklarına göre bakılıyorsa, yegane ölçü bu olmuşsa, bilin ki, eski çağların verimlilik, başarı, altın ve gümüş tanrısı?Mammon? geri gelmiş, dünyaya o hakim olmuş demektir. Kapitalizm dediğiniz bundan başka bir şey midir!

Maun suresinde?dinin afyon yüzü? deşifre edilir. Gerçek din ile sahte din, gerçek dindarlıkla sahte dindarlık arasındaki farkın ne olduğu açıklanır. Esas ölçünün yine mala mülke bakışta toplandığını görürüz. Buna göre dinin afyon yüzü, birkaç şekli ritüel ile insanları aldatır. Hacılara su vermek, Kabe?nin örtüsünü değiştirmek, namaz kılmak gibi gösterişlerle halkın malını ve mülkünü alır fakat yetimi, yoksulu gözetmez. Bunları yoksullar ve kimsesizler için değil; kendini zengin etmek için kullanır. İşte bu dinin afyon yüzü olup Ebu Cehil?in veya Yeda Ebu Leheb?in dinidir. Bunların yaptığı, dini yalanlamak yani din ile aldatmak, gösteriş, riya ve sahtekarlıktır. (Maun; 107/1-7) Oysa gerçek hayat dini olan İslam, işte böylesi halkı afyonlayan tapınak dinlerini deşifre etmek için gelmiştir. Onun için söylemi din formundadır. Gerçekte ise o dinlerden bir din hatta öteki dinlere dendiği anlamda bir din değildir?

Keza Kur?an?ın iniş sırasına göre ilk anlattığı kıssa ne biliyor musunuz? Bahçe sahipleri kıssası? Hani yoksula vermeyelim diye erkenden bahçelerine/bağlarına ürünü toplamak için giden ve fakat geldiklerinde bahçelerinin afetle yerle bir olduğunu gören iki kişinin kıssası (Kalem; 68/17-32)? Peki yine iniş sırasına göre ikinci kıssa ne biliyor musunuz? Salih?in devesi kıssası?Hani herkese ait olmayı ifade eden?Allah?ın devesine? dokunmamayı, bunları talan etmemeyi, bunlar üzerinden mal ve servet yığmamayı ifade eden Salih?in devesi kıssası (Şems; 91/11-15)?

Gerdanında fitillisinden bir de ip olacak!? (Leheb; 111;1-5)

İslam, sahabenin ilk önce?eşyaya, varlığa, mala, mülke? bakışını değiştiriyordu. ?Lehu?l-mülk? anlayışına ulaşıyor, kendini mülk karşısında emanetçi olarak görüyor, ?Bu benim? demekten haya etmeye başlıyordu. Üzerinde fazla mal ve mülk bulundurmayı?yük? hatta?ateş? olarak görmeye başlıyordu. Bundan bir an önce kurtulması gerektiğini düşünüyor ve ilk iş olarak malını mülkünü dağıtıyordu.

Yine ilk inen surelerden dördü; Allah namına toplanan yardımları iç edip insanlara vermemek demek olan Maun, şehir demek olan Beled, zenginlik yarışı, biriktirme, çoğaltma demek olan Tekasür, tanyeri demek olan Fecr sureleridir. Bu surelere?bu açıdan? baktığınızda da adeta çarpılır ve sarsılırsınız.

?Bir zenginlik yarışıdır oyalanıp duruyorsunuz.

tek kelime ile süperrrrr bir yazıııı

çok güzel bir yazı teşekkürler

Vatandaş müzikle uğraşıyorsa muziği, sinemayla uğraşıyorsa sinemayı, tiyatroyla uğraşıyorsa tiyatroyu ve dahi her ne şeyle uğraşıyorsa onu bırakıyor. Bunların hepsini?cahiliye dönemim? diyerek kestirip atıyor. İçki, zina, kumar vs.?yi anlarım da bunları niye bırakırlar hala anlayabilmiş değilim. Öteden beri bu işte bir terslik var diye düşünmüşümdür?

Aradaki farkı fark ediyor musunuz?

Fakat hayır! Yakında bileceksiniz.

Düşmüşün elinden tutmak?

Alak, Kalem, Müddesir, Müzzemmil ve Leheb gibi ilk inen bu beş surede görüldüğü gibi, hareket, ?Kabe çetesine? ve Mekke?de kurdukları düzene karşı?öfke patlamasıyla? ve?kahrolsun, yıkılsın, kurusun? haykırışlarıyla başlıyor.

'Sana neyi infak edeceklerini sorarlar...'

Kendi gözlerinizle onu apaçık göreceksiniz.? (Tekasür; 1-7)

İlk olarak Mekke?ye hükmeden tefeci bezirganlara zenginlik, mal ve mülk noktasında sarsıcı eleştiriler yöneltildiğini görüyoruz. İlk inen surelerin hepsinde de bu var?

Çenesi düşük karısı da yanında olacak!

Evet, daha derinden bakabilseydiniz,

Bir dili ve iki dudağı yok mu onun?

Biz insana iki göz vermedik mi?

Kur?an işe işte buradan başladı. Peygamberimiz yalın kılıç meydana atılarak bu kokuşmuş, iğrenç düzene meydana okudu. Bu ses Mekke?de büyük yankı uyandırdı. Kabilesizler, korumasızlar, kimsesizler, köleler, kadınlar, zayıflar, düşmüşler, özellikle ezilenler bu sesin etrafında hızla toplanmaya başladı.

Velid bin Muğire?ye : ?Bana bırak doğarken yapayalnız olan o adamı? Zenginliğine zenginlik kattığım, etrafında dolanıp duran oğullarıyla önüne alabildiğine geniş imkanlar serdiğim o adamı? Hala gözü doymuyor; verdiğimden daha fazlasını istiyor?.? (Müddesir; 74/11-14).

Ona yürüyeceği iki yol gösterdik.

İman etmek, göçlüklere göğüs gerip acıları paylaşmak; sevgi ve merhamet yumağı olmak.? (Beled; 90/5-17)?

ihasn eliaçık

Öksüzün başını okşamak?

?İnsanoğlu Rabbi onu ne zaman imtihan edip de kendisine cömertçe verse?Rabbim bana cömertçe verdi? der.

Her şeye açgözlülükle saldırıyorsunuz.

?İnsan kendisine hiç kimse güç yetiremez mi sanıyor?

Birbirinizi yoksulu doyurmaya teşvik etmiyorsunuz.

Besbelli ki din anlayışı farklı.

Umeyye bin Halef?e : ?Çokça yemin eden aşağılık adi, küçük gören, dedikoducu, iyiliği engelleyen, günahkar, zorba, kaba saba asalak?Zenginliğine zenginlik katmış da ne olmuş? (Kalem; 68/10-14).

Sahabenin okuduğu Kur?an?ı okumuyorlar mı?

Böylece Medine?ye gelinir?

Yoksa din aynı da din anlayışı mı farklı?

Fecr suresinde ise eşyaya, mala, mülke bakışı değiştirme yönünde şu uyarıları görürüz:

Hayır! Bilakis asıl siz öksüze vermiyorsunuz.

Görüldüğü gibi bu tür ayetlerle Mekke dönemi boyunca mal ve mülk konusunda esaslı bir bilinç aşılanıyor, bakış açısı veriliyor, perspektif oluşturuluyor. Hemen her Mekki surede buna benzer eşyaya, mala ve mülke bakışı değiştirici, bilinç aşılayıcı ayetler var. Tek tek inceledim. Fazla uzamasın, bu örnekler sanırım yeter?

Oysa açın?hayatu?s-sahabe? kitaplarını okuyun. Orada onlarca sahabenin hidayete eriş hikayesini okuyacaksanız. Oralarda genellikle manzara şudur: ?Hidayete erdi malını dağıttı? Hidayete erdi artık bir daha asla yalnız yemek yemedi? Kapı kapı dolaşıp bütün borçlarını ödedi, helallik diledi? Ömrünün sonuna kadar elinden ve dilinden kimsenin zarar gördüğü görülmedi?

Kabe Çetesi?ne : ?Nimet azgını o inkarcıları bana bırak ve onlara biraz mühlet ver. Biz de onlar için hazırlanmış kelepçeler ve ateş var. Boğaza düğümlenecek bir yiyecek var.? (Müzzemmil; 73/11-13)

İslam, sahabenin ilk önce?insana? bakışını değiştiriyordu. Tüm insanları erkek olsun kadın olsun kendi hemcinsleri olarak görüyor, aradaki tüm statü farklılıkları gözünde küçülüyordu. ?Üstünlük takva iledir? anlayışını benimsiyor ve mala ve mülke dayalı üstünlük kasıntılarından kurtuluyordu. Zihninde altın, gümüş, dinar ve dirhem?değer? olmaktan çıkıyordu. İnsana başka bir pencereden bakmaya başlıyordu.

Bunlar sahabenin girdiği dine girmiyorlar mı?

okunuyor mu diye merak ediyorum. uzun yazılar pek okunmaz. Ama inanın bu adamın yazıları çok akıcı. kesinlikle sıkılmazsınız.

Yani: 1- Uhrevi açıdan: ?Bu aç gözlülüğün, zenginlik yarışının, mal mülk hırsının, sizi ateşe yuvarlamakta olduğunu bizzat içine girerek?ahirette? göreceksiniz? 2- Dünyevi açıdan: ?Bu aç gözlülüğün, zenginlik yarışının, mal mülk hırsının, hayatı çekilmez hale getiren bir ihtiras yarışına, çalma, çırpma, alıp satma dışında hiçbir insani değerin kalmadığı vahşi bir pazara dönüştürdüğünü, kendi ellerinizle yarattığınız bir kaosun, krizin ve ateş çemberinin içine yuvarlanmakta olduğunuzu bizzat yaşayarak?dünyada? göreceksiniz...?

uzun yazıların hiç biri okunmuyordur. yorum yazanlarda paragraf aralarından cümleler okuyup iyi kötü bir fikir edinip öyle yorum yapıyorlardır.

Zor zamanda vermek?

Fakat o zor olana yanaşmadı.

bunu, islamin butun ahlaki degerlerini gormezden gelip, musluman olmayi sakal birakmaya, cuppe takke kullanmaya, eslerine turban taktirmaya indirgeyenlere sormak lazim.

yazdığı dergilerden takip ediyorum..

Günümüzde hidayete eren birisi için?Bir görsen baştan aşağı değişmiş; sakal bırakmış, cübbe ve sarık giymiş, saçının telini göstermiyor, kadınların elini sıkmıyor, haremlik selamlık uyguluyor? vs. dendiğini çok duymuş ve görmüşsünüzdür.

Zenginlik ve iktidar onu kurtaramayacak!

bunu 30 kere hacca gitmesine ragmen hala ic huzura ulasamayanlara sormak lazim...

Ateşe yuvarlanmakta olduğunuzu görürdünüz.

Bir köleyi özgürlüğüne kavuşturmak?

güncel...

Ebu Cehil?e : ?Küstahça azgınlık ediyor. Kendisini dev aynasında görüyor. Zira Rabbinedir dönüş?Kulunu içtenlikle yönelirken engellemeye kalkıyor. Onu alnından tutup sürükleyeceğiz, o ar damarı çatlamış alnından? O zaman çağırsın meclisini, biz de çağıracağız zebanileri? (Alak; 96/6-19).

O kıpkızıl bir ateşe atılacak!

paylaşım için tşk...

çok okuyan birisi kanaatimce...