Kaç hayat yaşayınca yorulur insan? Kaç seneden sonra yaşlı kaç hezimetten sonra bezgin, kaç sevdadan sonra kalpsiz, kaç kelimeden sonra lal olur kişi?

Bilmediğin konuda susmak, bildiğin konuda ahkam kesmemektir edeb

İnsanın göğüs kafesine gece çöker bazen. Gece öyle bir çöker ki ruhuna olanca ağirliği bütün katmanlarıyla bir türlü gelmez sabah gün ağarmaz. Kalbinin atışı değişir. Ritim bozuluverir ta derinden bir yerden kalbin tekler. İncecik bir pamuk ipliğine tutunarak yaşarsın hayatla ölüm arasında. Kimse bilmez bilmek istemez. Gece bir yılan gibi kıvrılır çörekleniverir bazen kadınların üzerine.

şaşırma kabiliyetini hiç yitirmemek budur son tahlilde

HUZURSUZ RUH BÖLÜMÜNDEN

''''İskender'''' akıcı ve anlaşılır bir roman olmuş. Diğer romanlarını da sevmiştim. Ben bu zat-ı muhteremin tarzını beğeniyorum.

çeşitliliğine, güzelliğine, acımasızlıklarına şaşırmak ölene kadar

ANARŞİST AŞKLAR BÖLÜMÜNDEN

"Yarim" der, sonra bir es verir, gayriihtiyari susardın.

ve her seyyah bilir ki.. gittiği yerde onu gene kendisidir karşılayacak olan.. Kendi geçmişi. Huzursuz ruhlar bilmez mi sanırsınız ne kadar dolaşırlarsa dolaşınlar huzur bulamayacaklarını...

kitabın tanıtımından okudum çok güzel buldum

-bunu çok beğendim tek kelimeyle harika

Sahi "yarim" ne güzel keLimeydi.

İnsan ki eşrefi mahlukattır.. İçindeki semavi özü keşfetmekle yükümlüdür. Çıkacaksın yollara, kendine doğru git gidebildiğin kadar.. keşif boynumuzun borcudur.. Kendimizi keşfetmek, dünyayı keşfetmek, ötekini keşfetmek...

Ağızda akide şekeri.

Bilmem Yalnızlık Efendi ile aranız nasıl?Benim oldum olası iyidir severim kendisini zannımca o da benden memnundur. Yalnızlık Efendi uzunca boylu titiz temiz ve bakımlıdır. Çok yakışıklı sayılmaz belki fakat hayli alımlıdır...

Haddini aşmamak, kalp kırmamaktır edeb

Dedikodudan, haksızlıktan ve ithamdan uzak durmaktır edeb

Elimizde fenerler yürüyoruz gül bahçesinin içinde.. Herşeye rağmen şikayetçi değiliz.. Artısı eksisinden fazla.. gül bahçesi ne de olsa.. Güzel manzara hoş rahiya.. Genede bazen aklımıza esiveriyor.."Efsanevi aşklar yaşamak istiyoruz içten içe" yaRapunzelin saçlarından büyülü kuleye tırmanmak ya da atlı prensin terkisine atlayıp dolu dizgin gitmek istiyoruz..

gurbetin tadına bakmak ve kendini yabancının gözünden görmek,

Peki sizce biz bu tablonun neresindeyiz?

Yalnızlık Efendi der ki Yalnızlık insanın kendi kendisiyle yaptığı bir sohbettir. Aracısız Katkısız Oyunsuz Yalansız Saf ve som bir sohbet...

Aşk bugün var, yarın kaçtı kaçacak ada tavşanııdı sanki.. Kimse yüzde yüz emin olmazda aşka sahip olduğundan.. Mülkü yok tapusu yoktu.. Daha mı anarşisti eskiden aşklar?

sever okudugum kitaplardan biri daha kuzey firarperest

Edep ya hu edep.. Bugün bir iyilik yap!

Dost Türkçenin en güzel kelimelerinden yalın şeffaf ve tatlı insanın ağzında akide şekeri gibi eriyen dost başka Arkadaş başkakeza yoldaş kardaş ruhdaş rüyadaş başka...

Bilgi bir perdedir Sen ne kadar bilirsen bil nasıl bir alim olursan ol en cahil görünen insandan bile öğrenecek bir şeyin vardır elbet Edeb bunu unutmamaktır...

şaşırmak yeniden, şaşırmak bir çocuk gibi dünyanın hallerine,

Ademoğullarına, Havvakızlarına kendilerini keşfettirten serüven

Elif Şafak

Yalnızlık Efendi...

Bu cümleler tam benlik..

Kitaptan hoşuma giden cümleler ve fikirleri paylaşacağım...

Benim beğendiğim kısımlardan birr kaç cümle

Hem gizliden gizliye masalsı ve destansı bir sevda arıyor hemde masalları destanları hayatımızdan satır satır siliyoruz..

Kadife dostluklar dikenli Aşklar/Firarperest

Çakılı kalmamak sırf alışkanlıklardan ötürü demir attığın koylara Çıkmak oralardan, geçmek dalgakıranların beri tarafına, bilmediğin memleketlere varmak, tatmadığın yemekler yemek, sözlerini anlamadığın şarkılarla içlenmek, risk almak, dağılmak ve parçalanmak ve hasret çekmek buram buram..

İnsan ayrımı yapmamaktır edeb.

Edeb bir ahenk meselesidir. Akord edilmektir aşırılığa gitmemektir edeb Öyle kelimeler var ki harf öbekleri olmaktan çıktı gündelik hayatımızın akışını şekillendirmeye başladı. Hoyrat bunlardan biri. Hoyratız birbirimize karşı. Ve sağımız solumuz önümüz arkamız... hoyrat Yolda yürürken birbirimize bakışımız evlerimizin çatıları altında birbirimizden söz edişimiz; konuşmalarımız, dedikodularımız ithamlarımız önyargılarımız zanlarımız yaftalamalarımız dışlamalarımız... hep ama hep hoyrat. O kadar çok hırpalıyoruz ki birbirimizi öylesine hırçın bir iklimdeyiz ki... Halbuki bu arada uzaktan bir yerden sesleniyor eski mi eski bir öğreti. Tembihliyor usulca. Edeb ya HU edeb!

Tavsiye üzerine.. Gül bahçesi evlilik bölümünden..

Sahi "yarim" ne güzel kelimeydi.. Ağızda akide şekeri. Yarim der, sonra bir es verir, gayriihtiyari susardın. Söyleyecek söz kalmazdı ardından..