Fare mahcup olmuş, boyundan büyük işlere giriştiği için kıpkırmızı kesilmişti...

Adam horozun bu sözleri karşısında donup kaldı. Yüzü bembeyaz oldu. Elleri titremeye, kalbi küt küt çarpmaya başladı. Yarın öleceğini bilmek onu şaşkına çevirmişti. Daha fazla ayakta duramayıp bir külçe gibi yere yığıldı.

-Evet

Hz. Büreyde anlatıyor:

- Nefsimi kudret elinde tutan Zat-ı Zülcelal'e kasem olsun, bu kadın öyle bir tevbe yaptı ki, şayet alış-verişte sahtekarlık yapanlar aynı tevbe ile tevbe yapsalardı, onların bile mağfiretine yeterdi!

Bilgin:

Maiz üçüncü sefer müracaatta bulundu. Hz. Peygamber onlara yine birini göndererek adam hakkında sordurdu. Yine ne kendinde, ne aklında bir kusur olmadığını söylediler.

Adam yine koşup devesini pazara götürdü. ?yi bir para karşılığı onu sattıktan sonra evine dönerken "hayvanların dilini öğrenmek çok faydalı imiş, bir sürü zarardan kurtuldum" diye seviniyordu.

-Biz onu gördüğümüz kadarıyla, aramızdaki salih kişilere denk akıl sahibi biliyoruz" dediler.

-Senin birinci vezirinin babası kasaptı. Onun için kesmekten, etini çengellere asmaktan bahsetti. Yani aslını gösterdi. İkinci vezirin babası yorgancı idi. Yorgan yastık, yatak yüzlerine yün, pamuk doldururdu. O da babasına çekti. Üçüncü vezirin ise babası da vezirdi. O da soyuna çekti, büyüklüğünü gösterdi. Benim söylediğim söz "Herkes aslına çeker" demektir.

... Allah dostu sormuş:-canın boğaza geldiği anda eline bi makas verseler yine kolayca kumaş kesebilirmisin? omuzlarını silkmiş 30 senelik terzi :-öylesine korkulu bi anda kumaşı doğru kesemem ki!

-Aferin dedi, alçak kurttan ibret aldığın için avların üçü de senin olsun!

Birlikte panik halinde şehri terk ederek, bir köye sığındılar. Karınları iyice acıkmıştı. O köyde, çok semiz bir kuş buldular. Fakat kuşun zerre kadar eti yoktu. O kuşu, oturup yediler. Karnı doymuş filler gibi şiştiler. Şişmanladılar. Adeta birer fil gibi irileştiler. Dünyaya sığmayacak bir duruma geldiler. Daha sonra, o kocaman gövdeleriyle bir kapı çatlağından geçerek kayboldular.

Padişah ikinci vezirine sordu:

İlk iş olarak, Hazret-i Resülüllah'rn kabrini ziyaret eder. Sonra bütün Medine halkını, getirdiği hediyeleri dağıtmak üzere oraya toplar.

-Ben buradan geçemem diye fısıldadı korkuyla...

Mesneviden çok güzel bir söz.

-Sen kim oluyorsun da ben varken pay istiyorsun? diye kükredi.

En iyisi bilge insanların öğüdünü tutup, ağızları ve gönülleri kokutmamak, öyle değil mi?.

Gamidiye adında bir kadın da gelerek:

Adam dördüncü sefer müracaat edince, ona bir çukur kazdırdı. Taşlanmasını emretti ve taşlandı.

İlk paylaşımm...!

- Buraya gelmeyen kimse kaldı mı acaba?

-Peki öyleyse. İşte aynı böyle, arkasında duran caminin ışıklarını olduğu yerden kıpırdamadan yakıp söndüren birisini görürsen, işte o Hızır'dır.

Derhal bu iki şahsın yanına giden Nureddin Zengi, güç bela kapıyı açtırınca, bir de bakar ki, Hazreti Resülüllah'ın rüyada gösterdiği kır saçlı iki adam bunlardır.

Bunca söz yiğidin kulağına girmez. Kötü zanna nasihat tesir etmez. Ondan el çekip ayının elini tutar yiğit. Adam?Gidiyorum, zira senin aklın başında değil. Benim sana düşmanlığım yok. Bana uysaydın kendine lütfetmiş olurdun? diye söyler. Yiğit ise?Yürü git, uykum geldi! Benim için hiç üzülme!? deyince adam yine ona dönerek?Dostun nasihatinden şüphelenme. Akıllı birisinin yanında uyu ki, o gönül sahibi seni korusun? der ve yoluna devam eder.

Harikasın

:)))) müthişti ya çok beğendim

Hızır Aleyhisselam nasıl görülür?

teşekkür ederim kardeşim beğendiğine sevindim

-Ne yazık ki bilmiyorum diye inledi.

Küçük kuş damdan kalkıp yüksekçe bir ağacın dalına kondu ve oradan gökyüzünün boşluğuna doğru süzülürken şöyle bağırdı:

Filozof:

-Efendim, yüzme bilir misiniz?

Bazen çalılar arasına saklanmış yavru tavşanları bile, farkına varmadan ezip geçiyorlardı.

Akşama doğru kızgın bir fil çıkıp geldi. Korkuyla kendine bakan uyanık ve aç yolcunun etrafında üç kere dolanıp, ağzını üç kere kokladı. Onda yavrusunun kokusunu alamayınca uyuyanların ağzını koklamaya başladı. Evladını kebap edip yiyenleri tanıyınca, birer birer havaya kaldırmaya ve hırsla yere çarpıp öldürmeye başladı. Geride sadece yavrusunun etinden yemeyen akıllı ve uyanık adam kalmıştı. Anne fil ona hiç dokunmayıp ormanların derinliğine çekilip gitti...

Avcı:

-Hani deve? Hani bolca et?.. diye dert yanıyordu.

TAVŞANIN OYUNU

-Bak öyleyse, sana onu nasıl tanıyacağını öğreteyim.

Torbamın birinde kum, diğerinde buğday olması, senin içi boş bilgi ve felsefenden çok daha iyidir!.

-Haydi, dedi, avlarımızı bir de sen taksim et!

Arslan bu cevaba daha çok memnun oldu.

teşekkür ederim efendim

Aldatıldığını anladığında ise iş işten geçmiş, tuzakta binlerce feryada başlamıştı.

Kral Arslan bu teklife razı oldu.

FİL YAVRUSU YİYENLER

'Ne uyuyup duruyorsun. Arkadaşlarından biri Musa ile Tur Dağında nurlara gark oldu, diğeri İsa ile göklerde dolaşıyor, bari sende kalkıp karnını doyur.' dedi. Ben zavallı da kalkıp helvayı yedim." dedi.

Hiç hareket etmeden beklemeye başladı. Bu sırada karnı iyice acıkmış bir kuş gelip, yakınına kondu. Onu böyle sessiz sedasız oturur görünce:

-Ama... diye kekeledi Fare, görmüyor musun su çok derin?

-Kim bana Hızır'ı gösterirse onu armağanlara boğacağım, dedi.

-Vah vah dedi Bilgin, ömrünün yarısı boşa geçmiş!..

Çıplak: "Eğer buraya gelirlerse şu uzun eteğimden keserler diye korkuyorum" diye söyledi.

_ Evet, derler. İki sene evvel batıdan gelmiş iki kimse var ki, onlar hiçbir hediye almazlar, son derece cömert kimseler, gece gündüz evlerine kapanıp ibadetle meşgul olurlar. İçimizde en salih kimseler olarak görünürler. İşte o iki zat burada yoklar. Evleri de Resulüllah'ın kabr-i saadetinin yakınında, şurada...

-Ey vezirim sen ne dersin, beni kandıran bu adama ne ceza verelim? Padişahım bana göre, bu adamı affedin Size yakışan, sizden beklenen budur. Bu adam önemli bir suç isledi ama sanıldığı kadar da kötü biri değil Çünkü çoluk çocuğunun rahatı için kendini feda edebilecek kadar da iyi yürekli.

- Neye bakarsın hatun?

Fare:

Sultan II. Mahmud Han zamanında yaşlı bir kadıncağız duymuş ki, Hazreti Hızır her gün yatsı namazında, Yeni Cami'de görülürmüş. Kendisi de zaten Hızır Aleyhisselam'ı görmeyi öteden beri çok istermiş. Duyduğu söz üstüne ertesi gün kocasına durumu bildirip, ondan izin alarak yatsı namazına Yeni Cami'ye gitmiş. Namaz çıkışında, avluda bir kenara çekilmiş ve başlamış çıkanlara dikkatli dikkatli bakmaya. O pür dikkat çıkanları takip ederken, karşısından bir yaşlı amca çıkagelmiş.

- Sen, dedi, padişah yahut vezir olmalısın! Bu kadar akılancak onlarda bulunabilir.

Tavşan:

"Şimdi karnımız tok, bu helvayı sabaha bırakalım, sabahleyin yeriz" dediler.

Ama adam kafaya koymuştu. Padişaha gidip Hızır'ı bulacağını söyledi. Bunun için kırk gün izin istedi. Hızır'ı bulmak için koşuşturacağı kırk gün zarfında ailesinin geçimi için sarayın ambarından tonlarca yiyecek, içecek ve nakit para aldı. Bunları evine teslim edip kırk gün ortalıktan kayboldu. Kırk günün bitiminde padişahın huzuruna çıkıp herşeyi itiraf etti:

Bu hikayedeki kapı çatlağından maksat, ölümdür. Ölüm yolu gizli, görünmez bir yoldur. İnsanlar doğarken ölümle nişanlanır, ölürken de evlenmiş olurlar. Gelinin süslenip koca evine götürüldüğü gibi, insanlar da ölünce techiz ve tekfin edilip ahirete yolcu edilir.

-Olsun, göremedim ama, nasıl görülür çok iyi öğrendim.

. Akıllı bir adam yolcu-luğa çıkacak arkadaş-larına:

. Bir avcı kuşları kolayca yakalayabilmek için kendini ağaç dalları, otlar ve yapraklarla gizleyip çayırlığa oturdu. Önüne bir tuzak kurup, bir avuç buğday attı.

FARE İLE DEVE

MİNİK KUŞUN ÖĞÜDÜ

Okumuştum bunu

Arslan kuyuya eğilip bakınca su üzerine akseden kendi şeklini gördü. Bağırıp çağırmaya başladı. Sudaki akside aynı şekilde bağırıp çağırınca kendinden geçip hırsla atıldı ve bir anda kendini buz gibi suların içinde buldu... Küçücük bir tavşan tarafından aldatıldığını farkettiğinde iş işten geçmişti.

-Ey Allah'ın Resulü, işte çocuk, sütten kestim, yemek de yedi" dedi.

- Üçüncü öğüdünü ver bari diye inledi.

_ Sizler, Hazret-i Peygamberdin aziz komşularısınız, bu hediyelerimi lütfen kabul edin, diyerek herkese ayrı ayrı yardımda bulunan Nureddin Zengi; rüyasında kendisine gösterilen adamlara, gelenler içinde rastlayamaz. Bu defa tekrar sorar:

-Peki onu görsen nasıl tanıyacaksın?

Sebe şehrinde sayısız insan ve diğer canlılar yaşardı. Fakat hepsi üç kişiden ibaretti. Onlardan biri kör, biri sağır, diğeri de çıplaktı.

DEVECİ İLE FİLOZOF

BİLGİN İLE KAYIKÇI

Kadın gitti, o çocuğu sütten kesince çocukla birlikte geldi. Çocuğun elinde bir ekmek parçası vardı.

-Hükümdarım bu adamın derisini yüzüp içine saman dolduralım.

Hz. Peygamber :

- Nureddin, şu iki adamdan beni kurtar! Der.

- Dinle dedi, "geçip gitmiş şeyler için asla üzülme". Olan olmuş, biten bitmiştir çünkü. Bak, benim karnımda on dirhem ağırlığında bir inci vardı. Çok kıymetli bir inciydi bu. Ne yazık ki elinden kaçırdın...

Adamın karısı kanaatkar biriydi:

Tavşancık boynunu büküp:

-Bilmem.

-Benim aslında Hızır'ı falan bulacağım yoktu. Ailece sıkıntı çekiyorduk. Hızır'ı bulacağım diye sizden dünyalık almak istedim, dedi.

- Beni bırak, ikinci öğüdümü şu damın üstünde vereceğim dedi.

-Efendimiz dediler... Biz aramızda anlaştık. Hergün ölüm korkusu çekmektense içimizden birinin gönüllü olarak kurban olmasına razı olduk. Böylece siz hiç yorulmayacaksınız, avınız ayağınıza kadar gelecek, bizde sıra kendimize gelinceye kadar korkudan uzak yaşayacağız.

-Kim bu küstah! diye kükredi. Galiba kanına susamış... Gideyim ve cezasını vereyim onun...

Kayıkçı, olgun ve alçak gönüllü bir insandı. Hiç ses çıkarmadan küreklere asılıyor, yolcusunu sağ salim karşıya geçirmek ve üç beş kuruş kazanmak istiyordu.

"Rüyamda Hazreti İsa'yı gördüm. Onunla göğün dördüncü katına çıktık. Alemin güneşinin bulunduğu yere gittik. Orada akıllara durgunluk verecek nice nice şeyler gördüm" diyerek sözlere başladı. Oda olmadık yalanlar söyleyerek görmediği birçok şeyler anlattı. Hristiyan'ın rüyası bitince birlikte Müslümana:

Sağır: "Evet, gürültüleri iyice yaklaştı" dedi.

-O zaman buradan geçse, sen onu tanıyamazsın.

Seviye, memleket neresi?

-Padişahım, dedi, tabi kurdun halinden...

- Şimdi bir daha bak, ışıklar tekrar yandı mı?

Ormanlar kralı dehşetle kükrüyor, karnını doyurmak için kendinden güçsüz hayvanları avlamaya devam ediyordu. Ondan kaçıp kurtulmak çok zordu.

Nureddin, şu iki adamdan beni kurtar! Diyerek, iki kır saçlı kimseyi göstermektedir. Sabah namazını kıldığı büyük Cami'deki Hoca Efendi'ye, bu rüyasını anlatır. Hoca efendi: Hazret-i Resulüllah, bir tehlikeye maruzdur. Derhal gitmelisin! Diye rüyayı tabir eder.

-Doğru

Önce Yahudi söze başladı:

Bu sırada peyda olan, nurani bir genç, vezirin sözleri üzerine söyle dedi:

Sıradan otlar, bir ayda yetişir. Gül yetiştirmek istersen bir yıl bekleyeceksin.

Kuş, avcının gizli niyetlerinden habersiz, onu iyi yürekli ve dünya işlerinden uzaklaşmış bir zahid kimse olarak kabul edip buğdaylara saldırınca, hileci avcının ellerine düştü.

Köylü bu cevap karşısında hiç memnun olmamıştı:

Sebe şehri, çok büyük bir şehirdi. Öylesine büyüktü k... i, büyüklüğü bir tepsi kadardı. Bu ulu ve büyük şehir, çok uzun olmasının yanında, çok da sağlamdı. Ama sağlamlığı bir soğan kadardı.

-Hayır efendim dedi, ben cahil bir kayıkçıyım, dediğiniz şeylerden hiç anlamam.

Sağır: "Evet evet, ben de seslerini duyuyorum, gizli açık ne konuşuyorlarsa işitiyorum" dedi.

Deve:-Ne bekliyorsun? diye çıkıştı. Kılavuz önden gider, dal bakalım suya...

. Avcının yakaladığı küçük kuş birden konuşmaya başladı:

-Git, sütten kesinceye kadar emdir, sonra gel!" buyurdu.

Resulullah :

Yiğit, canavar hikayesini anlatır. Adam da?Aman ayıya gönül bağlama. Aptalın dostluğu düşmanlıktır. Ayı hileli ve zararlıdır? deyince, yiğit de?Vallahi bana haset ettin. Ona değil sevgisine dikkat et!? der. Adam?Aptalların sevgisi kötü bir şeydir. Benim bu hasedim onların sevgisinden iyidir. Ayıyı terk et, benimle yoldaş ol. Hemcinsini reddetme, ayıdan arkadaş olmaz? dediyse de, yiğit?Hasetçi adam, yürü, kendi işine bak!? der.

-Doğru, nasıl da akıl edemedim.

?Ahmağın sevgisi ayının sevgisi gibidir; kini sevgi, sevgisi kindir? sözü de aleme yayılır.?

Allah dostu sormuş:sen kaç senedir terzilik yapıyorsun? -otuz senedir.-bu kadar zaman içerisinde elin en çok neye alıştı.-makasla kumaş kesmeye:

- Öyleyse dükkan sahibi zengin birisin...

- Buğdayı anladım ama, kumu niçin doldurdun? diye sorunca Köylü:

güzel paylaşım

-Hanım ben padişaha Hızır'ı bulacağımı söyleyip ondan kırk gün müsade alacağım. Bu kırk gün için padişahtan size ömrünüz boyunca yetecek yiyecek, içecek ve para alırım. Kırk günün sonunda Hızır'ı bulamayacağım için benim kelle gider, ama siz rahat olursunuz.

Padişah buna çok kızdı:

Kadın gitti çocuğu doğurunca, bir beze sarılmış olarak çocukla geldi.

Köylü şaşırmış, bu bilge adama hayranlıkla bakmaya başlamıştı.

- Ey Allah'ın Resulü, beni niye reddediyorsun. Görüyorum ki, beni de Maiz gibi geri çevirmek istiyorsun. Allah'a kasem olsun ben hamileyim de!, dedi.

Kır saçlı adamlar hasın kaldınnca, altında büyükçe bir merdivenin yerin altına doğru uzandığı görunur.

- Ne oldu? diye sordu. Niçin dövünüp duruyorsun? Ben sana olmayacak söze asla inanma dememiş miydim? Sen karnımda inci olduğunu duyunca bu öğüdü hemen unuttun. Kendisi üç dirhem gelmeyen kuşun karnında on dirhemlik inci olur mu hiç? Üstelik ikinci öğüdümü de unutmuşa benziyorsun. Hani elden kaçırdığın şeyler için asla üzülmeyecektin!

Kayıkçı olağanüstü bir güçle kurtulmaya, sağ salim karşı kıyıya geçmeye çalışıyordu. Gördü ki artık kurtuluş ümidi yok, Bilgine dönüp sordu:

Kurt:

Tam bu sırada kral filin hortumu suya değmiş ve onu dalgalandırmıştı. Ay'ın sudaki aksi de hareket etmeye başlayınca kral fil korkuyla geri çekildi. "Her halde Ay çok kızgın, hepimizi öldürecek" diye düşündü ve geri dönüp diğer filleri yanına alarak o yöreden hızla uzaklaştı.

-Çekil git yanımdan! diye bağırdı. Senin bilgi ve hikmet dediğin şeyin bir faydası bulunsaydı, önce sana yarardı.

"Herkes gördüğü rüyayı anlatsın, kimin rüyası daha güzelse helvayı o yesin. Zaten bu helva az, üç kişiye yetmez" dedi.

-Dünyadan elini eteğini çekmiş bir zahidim ben! diye cevap verdi. Hiç kimsenin işine karışmıyor, burada kendi halimde yaşıyorum...

-Merak etme, yarın sahibimizin ineği ölecek, kendine bol bol ziyafet çekersin diye cevap verdi. Horozla köpeğin konuşmalarını duyan adam hemen koştu ve ineğini pazara çıkarıp sattı. Ertesi gün yine köpek ve horozun konuştuğunu duyup kulak kabarttı.

-Padişahı kandıran bu adama ne ceza verelim?

Horoz:

Bir gün üçü bir aradayken kör: "Bakın şu taraftan atlı askerler geliyor. Hangi milletten, kaç kişi olduklarını görüyorum" dedi.

BİR AYININ DOSTLUĞU!

-Canını sıkma dedi, yarın sahibimiz ölecek! Eş dost başına toplanır, bir sürü yemek pişirilir. Sen de kendine ziyafet çekersin...

Avcı kuşu bıraktı. Bir lahzada dama konan kuş:

-Onun aklında bir noksanlık biliyor musunuz, normal bulmadığınız bir davranışına rastladınız mı?, diye tahkik ettirdi.

TİLKİNİN TAKSİMİ

Kayıkçı:

Devenin diz kapaklarına bile ulaşmayan su, Fare için uçsuz bucaksız bir deniz gibiydi...

-Vah vah dedi, şimdi ömrünün hepsi boşa gidecek! Keşke gramer bileceğinize benim gibi yüzme bilseydiniz de canınızı kurtarsaydınız.

Uzağı gören kör de, hırs sahibi insanı temsil eder. Hırs sahibi insanlar kendi ayıplarını görmez, başkalarındaki kıl kadar hatayı araştırıp, ortaya dökerler.

İşte böyle... "Kibir, hırs ve şehvet kokusu da fil yavrusunu yiyenlerin ağızları gibi kokar durur. Bu yüzden dualar kabul olmaz ve insan bin türlü bela ile karşılaşır...

"-Geçeceğiniz ormanda bir çok tehlike var dedi. Karnınız acıktığında sakın kuvvetsiz ve semiz olduklarına bakıpda fil yavrularını avlamayın, anneleri pusudadır ve evlatlarına zarar verildiği anda amansız bir düşman haline gelirler!.. Öğüdümü tutarsanız iyiliğe kavuşursunuz.

-Padişahım, dedi, yaban öküzü en büyük av olduğu için size layıktır. Keçi orta boyda, orta irilikte, o da benim olsun. Tilki de tavşanı alsın.

Avcı şaşırmıştı. ikinci öğüdü isteyince küçük kuş:

Birinci vezire sordu:

- O buğdaylardan biraz yiyebilir miyim? dedi.

Çıplak: "Haydi onlar bizi soymadan uzaklaşalım buralardan" diyerek harekete geçtiler.

Bir padişah Hızır?ı görmek istiyordu. Bir gün bunun için tellallar çağırttı:

-Görünüşe ve söylenen her söze inanırsan sonun böyle olur işte diyordu. Tuzağa yakalandıktan sonra feryadın ne faydası var? Uygunsuz hırs ve hevesler canların düşmanıdır. Önemli olan tehlike gelmeden önce uyanık ve tedbirli olmaktır. Felaket tufanından sonra ağlayıp sızlamışsın neye yarar?.

-Aman efendimiz dedi, pay etmekte neymiş? Bu semiz öküz sizin kuşluk yemeğinizdir, keçiyi gün ortasında yer, akşama doğru da tavşanla kendinize ziyafet çekersiniz!

Deve arkadaşının küstahça teklifine razı oldu. Bir süre gittikten sonra küçük bir dere kenarına ulaştılar.

Çok eskiden, kendini beğenmiş şımarık bir fare ile, akıllı ve alçak gönüllü bir deve yaşardı.

-Bu adama ne ceza verelim?

Günlerden bir gün ceylanlar, tavşanlar, dağ keçileri, zürafalar ve diğer hayvanlar toplanıp bu kötü gidişin önüne geçmek istediler.

Nihayet aradan günler geçti ve kurban olma sırası tavşana geldi. Zavallı uzun kulak ölümden çok korkuyor, kendi ayağıyla gidip arslanın pençeleri arasında can vermeye bir türlü razı olmuyordu. Birden aklına parlak bir fikir geldi. Ormanda oyalanıp gidişini geciktirdikten sonra huzura çıktı. Arslanın karnı acıkmış, sinirleri gerilmişti.

Köpek:

Padişah üçüncü vezire sordu:

-Sen kimsin? İkide bir tekrarladığın o laf ne demektir?

Daha sonra da Ravza-i Mutahhare'nin etrafını kazdırarak kurşun duvar çektiren Nureddin Zengi, Resulüllah'ın rüyadaki işaretiyle böyle gizemli bir olayı ortaya çıkaran kimse olur."

-Bunları, aramızda adaletle taksim et bakalım! diye emir verdi.

Sabah olur olmaz yine bahçeye çıkıp horozla köpeğin konuşmalarına kulak kabarttı. Köpek dünkü gibi horoza çıkışıyor:

çok güzeldi..

Hemen bir askeri birlikle yola çıkan Nureddin Zengi, bir çok kıymetli hediyeleri de beraberine alarak, Medine'ye doğru ilerler.

"Haydi söyle bakalım sen neler gördün?" dediler. Müslüman boynunu büktü:

Bir gün karşılaşıp arkadaş oldular.

Arslan, kurt ve tilki arkadaş olmuş, avlanmaya çıkmışlardı. Akşama doğru bir yaban öküzü, bir dağ keçisi, bir de semiz tavşan yakaladılar. Avlarını sürükleyerek ormana getirince kral arslan kurda dönüp:

- Bilmem ki dedi avcı, bir yetimin emaneti bana... Ama karnın çok acıkmışsa gel ye!

Meraklı bir adam Hz. Süleyman'dan hayvanların dilini öğrenmek istedi. Büyük Peygamber bunun sakıncalarını anlattıysa da adam ısrar etti.

- Behey sersem avcı, sen verdiğim ilk iki öğüdü tuttunmu ki üçüncüsünü istiyorsun?.

-İşte adaletli bir taksim böyle olur diye mırıldandı. Bu çeşit pay etmeyi kimden öğrendin sen?

Bir veli; otuz senelik bir terziye sormuş. Neden hala tövbe etmiyorsun da günahlı hayata devam ediyorsun?

Tilki yüreğini dolduran korkuyu gizlemeye çalışarak:

-Küllü şeyin yerciu ila aslihi, dedi.

Resulullah 'a, Maiz İbnu Malik el-Eslemi gelerek:

Avcı daha çok şaşırmış, kuşu serbest bıraktığına pişman olmuştu. Ah vah etmeye, saçını başını yolmaya başladı.

Arslan, kurdun taksimine şiddetle karşı çıkıp:

Haydi afiyetle ye.

-Vah vah.

Bu hikayedeki sağır; hayattan çok şey isteyen, gözü doymayan, başkalarının ölümünü duyup, kendi ölümünü düşünmeyen insandır.

Bir pençe ile kurdu yere yıkıp parçaladıktan sonra tilkiye döndü:

Adam da her şeyi göze aldığını söyledi. Bunun üzerine padişah yanında bulunan üç veziriyle görüş alış verişinde bulundu.

Bu üç arkadaş yürüyerek akşama doğru bir konağa vardılar. Orada biri onlara yemeleri için helva gönderdi. Yahudi ile Hristiyan'ın karnı toktu, Müslümansa oruçluydu. Akşam namazı vakti gelince Müslüman helvayı yemek istedi. Diğer ikisi itiraz ederek:

Resulullah çocuğu alıp, Müslümanlardan birine teslim etti. Sonra bir çukur kazılmasını emir buyurdu. Göğsüne kadar derinlikte bir çukur kazıldı. Bundan sonra halka taşlamalarını emretti. Herkes taşladı. Halid İbnu Velid elinde bir taş ilerledi, başına attı. Kan yüzüne fışkırmıştı, kadına küfretti. Resulullah Halid'in kadına küfrettiğini işitince:

-Doğru mu?

- Ey Allah'ın Resulü, ben zina fazihasını irtikab ettim!" diye ikinci sefer itirafta bulundu. Adamı ikinci sefer geri çeviren Resulullah adamın kavmine birisini yollayarak:

Ertesi gece göl kenarına geldi.

Vezir istersen işte vezir, Hızır istersen işte Hızır, bu adamı mahcup etmemek için sana göründüm, dedi ve kayboldu.

Avcı utanmış başını yere eğmişti.

-Efendimiz, bu adamın boğazını keselim, etini parçalayıp çengellere asalım.

-Gördün mü Hızır Aleyhisselam'ı?

-Olur

Biraz önce ansızın ortaya çıkan genç yine:

Mevlana Hazretleri anlatıyor: ?Bir ayıya bir canavar musallat olur. Bir yiğit de onu kurtarmaya gider. Yiğit ayıyı canavardan kurtarınca çaresiz hayvan Ashab-ı Kehf?in köpeği gibi adamın peşine takılır. O Müslüman yiğit hastalanıp yatınca, ayı gözcü olup onu beklemeye başlar. Oradan geçen birisi?Bu hal nedir? Ey kardeş, ayıya bu teveccüh niye? diye sorar.

-Sen ne yapıyorsun burada? diye sordu.

-Sen yalan söylüyorsun diyordu horoza... Hani sahibimizin ineği ölecekti ve ben ziyafet çekecektim?

harika..

doğru söze ne denir...

Yaşlı ve bilgili bir tavşan bu kötü gidişin önüne geçmek, kendi soyunu bu filler ordusundan kurtarmak istedi. Bir gece dağın üzerine çıkıp fillerin kralına seslendi:

Birgün evin hanımı büyükçebir ekmek parçasını köpeğin önüne atmış fakat horoz hızla atılıp ekmeği kapmıştı. Köpek:

-Baktım. Evet şimdi de yandı.

Köylü:

-Ey Halid ağır ol!, dedi ve ilave etti:

. Çöllerde avare dolaşan bir filozof, devesi ile yolculuk yapan bir köylüye rastladı. Nereden gelip nereye gittiğini öğrendikten sonra, devenin iki yanına sarkmış çuvallarda neler olduğunu sordu.

Bu defa padişah o çocuğa yöneldi:

-Arkamdaki camiyi görüyor musun?

-Niçin benim hakkıma göz dikiyorsun?dedi, Horoz:

Böyle bir süre ilerledikten sonra rüzgar şiddetini artırmaya, dalgalar büyümeye başladı. Denizde fırtına çıkmış, Bilgin korkmaya başlamıştı.

-Sizin için küçük ama, bana göre çok büyük bir su... diye inledi. Ben artık kılavuz olmaktan vazgeçiyorum. Keşke daha önceden düşünseydim de boyumdan büyük işlere girişmeseydim.

-Işıklarına bak. Söndü mü şimdi?

Hükümdar Nureddin Zengi'nin sıkıştırması üzerine her şeyi itiraf eden bu iki adam, kendilerinin Avrupa'dan geldiklerini, Resulüllah'ın mübarek vücudunu kaçırmak için torbalar dolusu altına pazarlık yaptıklarını apaçık söylerler.

Medine halkını hayretlere düşüren bu olay üzerine, suçlular gereken cezayı görürler.

-Küllü şeyin yerciu ila asıhı

Fani aşk yoktur! Aşkların hepsi Baki olanadır. Tek fark şudur ki; kimi sanatı görür, kimi Sanatkar'ı...

--KÖR, SAĞIR VE ÇIPLAK--

Genç cevap verdi:

Fillerin kralı biraz korkmuştu ama yarın geceyi beklemeye karar verdi. "Hele padişah Ay ile bir görüşüp konuşayım" dedi.

Birçok oğlu uşağı olan fakir bir adam bu işe talip oldu. Karısına dedi ki:

HAYVANLAR KONUŞURSA

-Hay Allah razı olsun, demiş ve kadın beklemeye devam etmiş. Fakat tabii herkes dağıldığı halde, tarife uygun kimse çıkmamış. Bizimki de mahzun eve dönmüş. Kocası sormuş:

Kör: "İşte yaklaştılar, haydi bizlere zararları dokunmadan kaçalım" diye arkadaşlarını uyarınca,

O zaman kayıkçı:

Seviye,

Vaktiyle birbirini çok seven iki kardeş varmış. Büyüğü Halil. Küçüğü ise İbrahim... Halil, evli çocuklu. İbrahim ise bekarmış... Ortak bir tarlaları varmış iki kardeşin... Ne mahsul çıkarsa, iki pay ederlermiş. Bununla geçinip giderlermiş... Bir yıl, yine harman yapmışlar buğdayı. İkiye ayırmışlar. İş kalmış... taşımaya. Halil, bir teklif yapmış : İbrahim kardeşim; Ben gidip çuvalları getireyim. Sen buğdayı bekle. Peki, abi demiş İbrahim... Ve Halil gitmiş çuval getirmeye... . O gidince, düşünmüş İbrahim: Abim evli, çocuklu. Daha çok buğday lazım onun evine Böyle demiş ve Kendi payından bir miktar atmış onunkine... Az sonra Halil çıkagelmiş. Haydi İbrahim. De miş, önce sen doldur da taşı ambara. Peki abi. İbrahim, kendi yığınından bir çuval doldurup düşer yola. O gidince, Halil düşünür bu defa: Der ki: Çok şükür, ben evliyim, kurulu bir düzenim de var. Ama kardeşim bekar. O daha çalışıp, para biriktirecek. Ev kurup evlenecek. Böyle düşünerek, Kendi payından atar onunkine birkaç kürek. Velhasıl, biri gittiğinde, öbürü, kendi payından atar onunkine. Bu, böyle sürüp gider. Ama birbirlerinden habersizdirler. Nihayet akşam olur. Karanlık basar. Görürler ki, bitmiyor buğdaylar. Hatta azalmıyor bile. Hak teala bu hali çok beğenir. Buğdaylarına bir bereket verir, bir bereket verir ki... Günlerce taşır iki kardeş, bitiremezler. Şaşarlar bu işe... Aksine çoğalır buğdayları. Dolar taşar ambarları. Bugün "Bereket" denilince, bu kardeşler akla gelir. Bu bereketin adı: Halil İbrahim bereketidir

- Ey fillerin kralı! Ben gökyüzünün padişahı Ay'ın elçisiyim. O Ay ki hem bu gölün hem de civarındaki şu arazilerin sahibidir. Sizin yaptıklarınızı görüyor ve çok sinirleniyor. Eğer en kısa zamanda bu memleketi terketmezlerse sonu fena olur diyor. isbatı için de yarın gece seni göl kıyısında bekliyor! diye bağırdı.

- Ne gezer, cebinde mangırı bile olmayan bir adamım ben! Bunca bilgi ve hikmetin karşılığı olarak elimdeki şu deynek ve hırpani kıyafetlerimle gezip duruyorum çöllerde...

Çıplak ise, gözü dünyadan başka bir şey görmeyenlerin durumuna örnektir. Dünyaya çıplak gelip, çıplak gideceğini bilen insan, nasıl olur da dünyevi kaygılarla kendini helak eder? Dünya hayatı bir rüyadan ibaret olduğu gibi, dünyada servet sahibi olmak, rüyada define bulmaya benzer.

"Gece rüyamda Hazreti Musa'yı gördüm. Elimden tutarak beni Tur dağına götürdü. Oraya varınca ben de, Hazreti Musa'da, Tur Dağı da hep birlikte nura gark olduk" diyerek söze başladı. Daha bir çok acayiplikler anlattı. Görmediği bir çok harikulade halden bahsetti. Bin bir yalan düzüp konuştu, helvayı kapabilmek için bütün hünerlerini ortaya koydu. Yahudi'den sonra Hristiyan söze başladı:

- Efendi biz nasıl olsa alıştık böyle kıt kanaat geçinmeye. Bundan sonra da idare ederiz. Vazgeç bu tehlikeli işten, dedi.

BEĞENDİĞİM BAZI HİKAYELERDEN SEÇMELER...

Nurani genç yine söze karıştı:

Bir haftadan fazla süren bir yolculuktan sonra, nihayet Peygamber şehri Medine-i Münevvere'ye varır.

Tilki başını çevirip yerde yatan kurdu gösterdi:

Tavşan önde, Arslan arkada yola düştüler. Bir süre gittikten sonra derince bir kuyu başına ulaştılar.

Suriye atabeklerinden Nureddin Zengi, l2'nci asrın sonLarına doğru Ortadoğu'ya akın etmiş Haçlı askerlerini küçücük ordusuyla püskürtüp, o günkü İslam dünyasını Haçlı tasallutundan uzun müddet koruyan büyük bir devlet adamıdır. Haçlılarla mücadele bayrağını kendinden sonra, Selahaddin Eyyubl'ye bırakarak Halep civarında ruhunu reslım etmiştir.

Evet, akıllı kişi odur ki çekinilen belada dostlarının ölümünden ibret alır ve nerede, nasıl davranması gerektiğini bilir.

-Küllü şeyin yerciu ila aslihi

Sonra Resulullah emretti. Kadının üzerine namaz kıldırdı ve defnedildi.

Ancak Maiz ertesi gün tekrar geldi. Yine:

AY GÖLÜNDEKİ TAVŞAN

Yaşlı tavşan güçsüz ve zayıf bir yaratık olduğu halde aklı ve zekasıyla kocaman filleri aldatmış, kuvvetliyim diye böbürlenenleri hile ile kandırmayı başarmıştı...

Bir Yahudi, bir Hristiyan, bir de Müslüman yolda giderken arkadaş oldular. Tıpkı aklın iman, bedeninde nefis ve şeytanla arkadaş olması gibi o Müslüman da onlarla bir süre arkadaş oldu.

-İkinci çuval boş kalsaydı denge bozulurdu! dedi. Filozof gülmeye başladı:

-Padişahı kandırmanın cezasını hayatınla ödeyeceğini hiç düşünmedin mi? diye bağırdı.

-Yok, göremedim.

-A evet, söndü.

-Onların birine buğday, diğerine kum doldurdum... diye cevap verdi.

-Sen hiç gramer okudun mu?.. dil biliminden anlar mısın?

-Niçin bu kadar geç kaldın? diye bağırdı.

Ancak hep beraber:

Denizin orta yerine geldikleri sırada Bilgin küçümser bir eda içinde sordu:

-Meraklanma dedi, sahibimiz kurnazlık yapıp ineğini sattıama yarın da devesi ölecek, sen de bolca ete kavuşursun!..

-Dediler ki, bu camide her gece Hızır Aleyhisselam görünürmüş. Onu görmeye geldim.

Ay'ın ondördüncü günüydü ve gökyüzünde gümüş bir tepsi gibi parıldayan Ay'ın aksi gölün durgun sularına vurmuştu.

-İşte çocuk, doğurdum!, dedi.

- Ben minicik bir kuşum dedi, etim, dişinin kovuğunu bile doldurmaz. Eğer serbest bırakırsan işine yarayacak üç öğüt veririm. Dinle, birinci öğüdüm şu: "Olmayacak bir söz duyarsan, asla inanma!"

emeklerinize saglık...

Sen aklın ve kurnazlığınla hem canını kurtardın, hem de avların tümüne sahip oldun.

Arkadaşları teşekkür edip ayrıldılar. Ormandaki yolculukları pek çetin geçti. Bir süre sonra, karınları acıkmaya, susuzluktan dudakları kurumaya başladı. Tam o sırada yapayalnız dolaşan güzel bir fil yavrusu gördüler. Verilen öğütleri unutup hırsla saldırdılar. Yavru fili yatırıp kestiler ve etinden kebap yaptılar... Kısa zamanda derin bir uykuya daldılar. Aç adam ise sürüyü bekleyen çoban gibi uyanıktı.

.. Tavşanların huzur içinde yaşadıkları göl kenarına bir gün kocaman gövdeleriyle filler geldiler. Ağaçları devirmeye, otları ezmeye, etrafta huzursuzluk çıkartmaya başladılar.

Yiğit, adamın ısrarından şüphelenerek öfkelenir ve şöyle düşünür: ?Herhalde bu beni öldürmeye gelmiş bir katil ya da bir şeyler uman kötü niyetli bir dilenci. Yahut bir tuzak kurdu, bu tekliflerde bulunuyor. Beni korkutup dostumdan uzaklaştırmak istiyor.? Kötü fikirli yiğit, kötü zanla o şahsa iyi davranmaz. O kötü zanlı, ayıya karşı iyi zan besler sanki onunla aynı cinstenmiş gibi.

Nurettin Zengi, bir gece, Halep'te Hazret-i Resülüllah'ı rüyasında görür.

- Nasıl olsa demiş terzi, can boğaza gelinceye kadar tevbenin vakti var. o zaman tövbe eder, kurtulurum demiş.

Allah dostu taşı gediğine koymuş:- peki 30 senedir yaptığın bir işi o anda doğru yapamıyorsun da, ömründe hiç yapmadığın tevbeyi nasıl yapacaksın o anda?

-İşte size hakaret eden yalancı Kral bu kuyu içinde efendimiz!... dedi.

- Ey Allah'ın Resulü, ben nefsime zulmettim, zina fazihasını işledim, beni temizlemeni istiyorum" dedi. Resulullah onu reddetti, geri çevirip meselenin üzerine gitmedi..

Kendini beğenmiş bir gramer bilgini, boğazdan karşıya geçmek için bir kayık kiraladı ve kurumla oturdu yerine.

Evin ortasında büyükçe bir hasır serili, fakat başka hiç bir şey yok. Etrafı iyice tetkik eden Zengi'nin aklına bir ara şüphe gelir.

-Sana kılavuzluk etmeliyim! dedi... Yularından çekip istediğim yere götürmeliyim!...

Müslüman oruçlu olduğunu söylediyse de para etmedi. Sonra helvanın paylaşılmasını teklif etti. Onuda kabul etmediler. Neticede helvayı sabaha bırakmaya karar vererek uyudular. Sabah olunca üçü de uyandı. İçlerinden biri:

-Öyle ise hayır. Sen git ve çocuğu doğurunca gel, dedi.

Kendisine tebessüm-ederek bakan Resül-i Ekrem Efendimiz, iki mübarek parmağıyla iki adamı işaret ederek:

- Hayır dedi filozof, ben ne padişahım, ne de vezir.

- Şu hasın kaldırın bakayım, der.

Nihayet horozla köpeğin neler konuştuğunu anlayacak duruma geldi.

Kral arslan daha çok sinirlenmişti.

"Sizler göklerin ve yerin acayipliklerini görüp dururken ben yatağımda uyuyordum. Yüce Peygamber Hazreti Muhammed gelerek bana:

Kaynak: Mesnevi'de Geçen Hikayeler - Hazreti Mevlana Celaleddin-i Rumi

AVCININ HİLESİ

-Hiç sormayın efendim dedi, yolda gelirken başka bir arslan gördüm, Kral'ın kendisi olduğunu söyleyip size olmadık hakaretler savurdu, elinden güçlükle kurtuldum...

- Denge sağlamak için buğdayın yarısını bir çuvala, diğer yarısını da öbürüne doldursaydın herhalde daha akıllıca davranmış, zavallı devenin yükünü de azaltmış olurdun dedi.

-Evet, dedi Deve, yumuşak bir sesle, herkes kendi haddini bilmeli ve asla aldatıcı gurura kapılmamalı...

Arslan, tilkinin taksimini pek beğenmiş, yüzü gülmeye başlamıştı.

Topluca Arslanın huzuruna çıkıp:

Adam uyur. Ayı da onu korumak, konan sinekleri kovalamak için başında nöbet tutmaya başlar. Fakat sinekleri kovaladıkça tekrar konduklarını gördükçe sineklerden ayının içi daralır sonunda. Gidip dağdan ağır bir taş getirir. Sineklerin uyuyan adamın yüzüne yine konduğunu görünce, o koca taşı kaldırıp sinekleri ezmek için yüzüne fırlatır? İşte adam sineklerden kurtulmuştu. Koca taş suratını dağıtır.

Heyecanla uykudan uyanan NureEldin Zengi, bir müddet düşüneceye dalar ve tekrar uyur; fakat aynı rüyayı, aynı gece üç defa görür. Her defasında Hazret-i Resülüllah:

Bu merdivenden yerin derinliklerine doğru inen adamlar, buradan da Resulüllah'ın kabrine kadar bir mahzen açmışlardır. İşte o günlerde de, tam altına geldikleri Ravza-i Mutahhare'yi delip, Resülüllah'm mübarek vücudunu çalmaya hazırlanmışlardır. Daha sonra da ilk fırsatta mübarek naaşı Avrupa'ya kaçırmayı düşünmektedirler.