bu başlık tutar

güzelsin ya o yuzden toplandık sayfanda:)

bir nevi sabatay olusumuna benzer bir olusum türüdür. yine yahudiler merkezli olup ilginç özellikler barındırır turk sınemasında tarık akanın basrolunu oynadıgı delı delı olma fılmıne konu olmustur ha fılmde ızlenmesı gereken fılmlerdendır kacırmayın:))..

Kısaca Malakanların, Rusya'dan Türkiye'ye gelmelerine sebep olan anti militarist halleri, gitmelerinin de sebebi.

bu yazıyı okuyan varmı acaba:)

Kars'ın Ruslar tarafından 93 Harbinda işgali sonucunda dönemin Rus Çarı Deli Petro tarafından Arpaçay ilçesine bağlı bazı köylere yerleştirilmiş bu etnik grup,80 yıllık ortak yaşamdan sonra,1962 yılında, özgür ve bağımsız kararlarıyla Pusya, Amerika ve Avustralya'ya göç etmişlerdir. Osmanlı arşiv ve belgelerine göre, Ermeni zulmüne maruz kalmalarına rağmen, yerli halka uyum ve barış içinde yaşamayı sürdürmüşler. Bir zamanlar Kars ve çevresinde önemli nüfusa sahip olan Malakanlardan güzümüzde bir kaç aile kalmıştır.

bak tuğba okuyan bir arkadaş bulduk ve güzel bir paylaşımda bulundu:)

bir rahat nefes vermediniz. herkes kalbini yoklasın.

sen kazandın. ama beni kaybettin

Malakanlar, Beyaz Rus kökenli etnik halktır. Türkiye'de halklar arasında Malakanlar olarak adlanrılılan bu topluluğun orjinal adı "Molokan"dır. Rusça süt anlamına gelen "moloko"sözcüğünden türetilmiş olan bu adlandırma bir ırka değil, bir Hristiyan tarikatına karşılık gelmektedir. O. Türkdoğan;"Molokanizm, Hristiyan ve Yahudi inan. sistemlerinin sentezi gibidir."yorumunu yapmıştır.

aaa bilmezmiyim istisnasız hemde:)

"Çok özlüyorlar çok. Komünistten sonra da Rusya battı gitti, onlar öyle aç kaldılar" diyor ve o zamanlar köyün en soylu ve zengin insanı Simon Bey'den bahsediyor: "Simon Dayı vardı, aşırı zengin, aşırı kültürlü, aşırı dürüst bir adamdı... Valilerle, yüzbaşılarla, generallerle yer, içer, gezerdi. Bütün Kars'ın ileri gelenleri geldiler; 'gitme, etme' dediler ama o da dedi ki; "Vallahi suç sizde." Rukiye Teyze bir saniye kadar susup, "İnönü yaptı bunu" diyor, sonra anlatmaya devam ediyor: "Bir koyunun önünde çoban var. O koyunun biri suya kaçtı mı onun önünü döndüremezseniz hepsi boğulacağını bilse de suya atacaktır kendini."

sağol adaşım tuğbalar güzel olur hep bilirsin:)

malakan kardeş size has bir başlık değildi büyük bir tesedüff

Rusya'nın değişik yörelerinden gelen Malakanlar, Gürcülerden Kürtlere, Kafkaslardan Türklere pek çok değişik rengin bulunduğu Kars'ın kuşkusuz en ilginç insanlarıymış. Mış diyoruz, çünkü onlardan sadece tek kişi, Kars'ta inşaat işleriyle uğraşan Mikail Boyar kalmış. Gerçi kendisi her Karslı gibi, "Ben Türk'üm" diyor öncelikle, ama Karslılar, Malakan denince hemen onun adını veriyorlar. Mikail Beye gelince; onun için esas memleket doğup büyüdüğü topraklar. Bu yüzden kendisi şu anda Rusça bile konuşamıyor: "Kimse olmazsa, herkes giderse bir dil nasıl yaşar ki?" diyerek ekliyor: "Bu bizim Kars'ta insanlar olayları biraz abartırlar."

kaşar ve gravyer peynirini, arıcılığı kars halkına öğreten, savaşmayı kesinlikle reddeden rus topluluk..

malakanlara daır onemlı ıpuclarını vermıstır fılm kars bolgesının daha dogursu osmanlının sabataylara bakıs acısıyla malakanlara bakıs acısının aynı oldugu bir gercektir bu gercegı fılm en guzel sekılde ortaya koymustur altın poratalkal odulunu nasıl alamdı hala sasarım kıymetı bılınmeyen fılmlerdendır ama el adamı fransızlar kıymetını bılmıstır:))

Rukiye Ağakoç

Bu durumda biz de Malakan'ları bize anlatsın diye annesi Malakan, babası Türk Rukiye Hanım'ın Çalkavur Köyü'ndeki evinde alıyoruz sokağı. Bir zamanlar bu köy, çalışkan Malakanlar sayesinde rengarenk ve yemyeşilmiş. Şimdiyse sarı kurak tarlalar, koyunlar, inekler ve evlerinin önünde sıkıntıyla zamanı öldüren bir avuç genç ve yaşlıdan başka kimse kalmamış. İşte Rukiye Teyze'de eskiyi özleyen o yaşlılardan biri. Gerçi ona bakılırsa yaşı sadece 35. Gerçekten de öyle. Cin gibi gözleri ve zehir gibi hafızası da bizlere tamamen bunu söylüyor. "Geceleri yaşamıyoruz ki" diyor Rukiye Teyze. Bu yüzden hiçbir şey yapmıyoruz dediği geceleri çıkarıp, yaşını yarıya indiriyor ve "35 yaşındayım" diyor. Rukiye Teyze'nin çocukluğu zamanında Malakanlar'ın neşesiyle canlanan köy, şimdi bom boş. Bu durumda o da durup durup, "Ah kızım ah, nerede o eski günler?" diyor. Rukiye Teyze'nin babası Türk olduğundan, Malakanların içine çok karışmasa da, "Bu köy onlardan çok şey öğrendi" diyerek Malakanların bir zamanlar kendilerine neler verdiklerini anlatmaya başlıyor. Hem de ne anlatmak. Şarkılar, türküler, ara sıra kalkıp İstiklal Marşı'nı söylemeler...

Kendileri esasen ilk savaş karşıtı insanlardan. Hiçbir Malakan, inancı gereği eline silah almıyor. Böylesi durumlarda da savaşmak yerine gitmeyi tercih ediyor. Bu durumda gerek 1921'de ilk göçle gidenler, gerekse 1962'de gidenler geri geleceklerine söz verseler de bir daha geri gelmiyorlar. 1805'ten 1830'a kadar Ortodoks Kilisesi tarafından rahat bırakılmayan Malakanlar, Türkiye ve İran'la hudut olan Tiflis, Erivan, Gence ve Şamahi eyaletlerinin topraklarına yerleştirilmişler en önce. 1878'ten 1917'ye değin geçen sürede de bugünkü Kars'ın yanındaki yollar üzerine yerleştirilmişler. Malakan'ların Bolşeviklere ve Türkiye Komünist Partisi'ne olan yakınlıkları sebebiyetiyle, Türkiye hükümeti ve askeri çevreler de rahatsızlıklar başlayınca ilk kopuşlar da başlıyor. 20 Ocak 1921 tarihi itibariyle Türkiye'yi terk etmeyenlerin askere alınacakları haberiyle birlikte, Sovyet Rusya topraklarına dönüş başlıyor. Zorunlu askerliği kabul edip kalmaya karar verenlerse 1962 yılına gelince ayrılıyorlar topraklardan. 1962'de son kalan 1500 Malakan da gidiyor. Bugün, çoğu eski Sovyet toprakları başta olmak üzere Amerika, Kanada, Avustralya ve Yeni Zelanda'da yaşıyorlar. Bir de eski bıraktıkları o güzel anılarla tabii.

kültürlü birine benziyo:)

mummianın saçma bir dilek tutcağını sanmıyorum:)

şimdi bunlara güven olmaz güzel adaşım neme lazım giderler sacma bir dilek tutarlar mazallah:)

hayır ben kaybettim

Küçücük köy evinin içinde bir o yana bir bu yana çekirge gibi zıplayarak eskiye dalan Rukiye Teyze'nin en keyifli anısı Malakanların pazar oyunları. Eline bir kemer geçirmiş kafamıza vura vura anlatıyor Rukiye Teyze oyunu: "Gençler karşı karşıya dururlar. Kız eşini bulunca elindeki kemerle gidip seçer eşini. Kemeri indirir omzuna. Bu onu seçti demektir. Sonra da öpüşürler." Bu oyunu hatırlarsanız bizler daha yumuşak kıvamda oynardık. Demek ki söz konusu Rus Hanımlar olunca daha şiddetli geçiyor. Rukiye Teyze'nin eski pazarlara dair en çok özlediği bir başka şeyse, içlerinde kocaman buharlı hamamlar bulunan, arkasında kocaman gül bahçeleri uzanan Malakan evleri. Rukiye teyze diliyle de şöyle: "Cumartesi-pazar banyolar yanardı. Baştan ayağa banyo yaparlardı. Kadınlar da baştan aşağı pırıl pırıl dışarı dökülürler. Sabunlarını da kendileri yapardı. Ölü hayvanlardan sabunlar yaparlardı." Banyodan sonra "Ah onların gençleri" diyerek yeniden oyunlara dönüyor Rukiye Teyze: "Malakan kadını bırakmaz bizim Türkler gibi. Onlarda boşanmak yasaktır. Kızlarla öpüşür, koklaşırlardı ama o kızı ömrü boyunca bırakmazlardı."

malakanlara değil ama bir selam veresim var ;)

yazıyı okuyan yok bence

Kars'ın Çalkavur köyündeyiz. Bir zamanlar Kars-Erzurum çevresinde büyük nüfusa sahip olan Malakanların kırk yıl önceki son göçüyle birlikte sessiz ve renksiz kalmış bu köyde, son Malakanlardan Rukiye Ağakoç'u dinliyoruz.

Vicdani Retçi Bir Topluluk

Kars'ta bir son Malakan

gerci belki de bilgi sahıbı oldugu bir konudur:)

Mlakanlara dair dayımın anlattıkları ise sarışın ve uzun boylu insan olduğu, Malakan olmayıp sarışın olanlara Malakan lakabı takıldığıda olurmuş. Çoğunlukla Çalgavur köyünde yaşadıklarını, değirmencilikte çok iyi olduklarını anlattı. Onların ekmeklerini çok yedik, birgün Malakanlıların oturduğu yerden geçen köylü yapmış oldukları lavaştan yer, lavaşın inceliği ve lezzetini çok beğendiği için unlarından bir çuval alır. Evide getiri ve eşininin yaptığı lavaşın çok kalın ve lezzetsiz olduğunu görünce Malakana çok kızar söylenir "Gavur Malakan bana kötü undan verdin demek" diye aldığı un çuvalını geri götürür. Malakan'a bana adi un verdin, senin has unun değil bu der. Ve Malakan'ın verdiğicevap ise "Ben sana iyi un sattım iyi lavaş yapan kadın satmadımki" dir. Çoğu Rusya'ya göç etmiş. Köyün en zenginlerinden olan Simon ve diğer zenginler giderken altınlarını yanlarında götüremedikleri için toprağa gömmüşler. Daha sonra bu altınlar devlet tarafından çıkartılmış

vayy bee demekki buyuk konusmamak gerekıyormus üşenmeyip okuyan kişilerde cıkabılıyormus.

Molokanlar- Komünist Dinciler

sanmam keyfus gıcırus:)

2 güzel arasında tugba arasında kaldı dilek dilesin bence:))

silah kullanmayı sevmzler

Tüm bu hikayelerin arasına ara sıra Rusça kelimeler sıkıştırmayı da ihmal etmiyor Rukiye Teyze, "Babamla annem arada bir konuşurlardı, ama ben hep onların içindeydim. Bu yüzden unutmadım dili de" diyor. Aynı odadaki çocukluk arkadaşını gösterip, "Bu girmezdi aralarına, o yüzden unuttu dili" deyip gülüyor. Sonra da; "Benim için Rus yazın. Ben Rus'un tekiyim" diyor. Arkasından hafızasının nasıl da zehir gibi olduğunu göstermek için çocukluğuna dair bir şiir okuyor: "Fırtınadan yeleli, yıldırımdan kanatlı, alevlerin içinden geçti binlerce atlı, çığlıkla iniltiyle sarsıldı köşe bucak, savruldu gökyüzünde kafa kol gövde bucak..." Rukiye Teyze şiirini bitirince, "Ziyarete gelmiyorlar mı artık" diye soruyoruz biz de:

bencede