Mehdi'nin öldüreceği Medine alimi

2. Cild 19. Mektub

Vehhabiler, İbni Teymiye v. s. tarikatlere karşı olmasına karşı da tarikatlerin özellikle bazı yanlış ritüelleriyle bu eleştirilere davetiye çıkarması neden göz ardı edilir.. Gerektiğinde Tarikatler kendi özeleleştirilerini yapıyor mu?Eğer yeterince yapsalardı aşağıdaki garip görüntüler oluşmazdı kanaatindeyim.. İbni Teymiye aşağıdaki görüntülerin benzerine şahit olmuşsa ne demesini beklerdik?Onaylamasını ve alkış tutmasını veya folklorik seramoniye katılmasını değil herhalde..:

Bid'atlere Hasene adını takıyorlar

Keşki bilseydim ki, kamil olan bu dinde ve Allahü tealanın razı olduğu islamiyyetde, ni?metler temam oldukdan sonra, ortaya çıkan bid?atlerden ba?zılarına, nasıl olmuş da güzel demişler?

Ezcümle, tarikatte "seyr-i enfüsi" ve "seyr-i afaki" tabirleri altında iki meşrep var.

TELVİHAT-I TİSA

Sual: Tarikat nedir?

İşte böylelerin hakiki tesellisi ve ciddi ünsiyeti ve tatlı zevki, zikir ve fikir vasıtasıyla kalbi işletmek, o ücra köşelerde, o vahşetli dağ ve sıkıntılı derelerde kalbine müteveccih olup Allah diyerek kalbiyle ünsiyet edip, o ünsiyetle, etrafında vahşetle ona bakan eşyayı ünsiyetkarane tebessüm vaziyetinde düşünüp, "Zikrettiğim Halıkımın hadsiz ibadı her tarafta bulunduğu gibi, bu vahşetgahımda da çokturlar. Ben yalnız değilim; tevahhuş manasızdır" diyerek, imanlı bir hayattan ünsiyetli bir zevk alır. Saadet-i hayatiye manasını anlar, Allah'a şükreder. Üçüncü Telvih

Her insan, hayatın dağdağasından ve ağır tekalifinden bir derece kurtulmak ve teneffüs etmek için, herhalde bir teselli ister, bir zevki arar ve vahşeti izale edecek bir ünsiyeti taharri eder. Medeniyet-i insaniye neticesindeki içtimaat-ı ünsiyetkarane, on insanda bir ikisine muvakkat olarak, belki gafletkarane ve sarhoşçasına bir ünsiyet ve bir ülfet ve bir teselli verir. Fakat yüzde sekseni ya dağlarda, derelerde münferit yaşıyor, ya derd-i maişet onu ücra köşelere sevk ediyor, ya musibetler ve ihtiyarlık gibi ahireti düşündüren vasıtalar cihetiyle insanların cemaatlerinden gelen ünsiyetten mahrumdurlar. O hal onlara ünsiyet verip teselli etmez.

Allahü tealaya ağlıyarak, sızlıyarak ve Ona sığınarak ve güvenerek yalvarıyorum ki, bu fakiri ve ona bağlı olanları, bid'at olan işleri yapmaktan korusun ve bid'atlerin güzel ve faydalı görünmelerine aldanmaktan muhafaza buyursun! Seçilmiş olanların, sevilenlerin efendisi, en üstünü hatırı için bu duayı kabul eylesin! demek, Resulullahın zamanında ve Onun dört halifesi zamanlarında bulunmayıp da, dinde sonradan meydana çıkan şeylere denir. Bid'atleri ikiye ayırmışlar: ve . Resulullahın ve dört halifesinin zamanlarında bulunmayıp da, dinde sonradan meydana çıkan ve bir sünnetin unutulmasına sebep olmıyan güzel şeylere, demişlerdir. Sünneti ortadan kaldıran bid'ate de, demişlerdir. Bu fakir, bu bid'atlerin hiçbirinde güzellik ve parlaklık görmüyorum. Yalnız karanlık ve bulanıklık duyuyorum. Eğer bugün, kalbler kararmış olduğundan, bid'at sahibinin işleri iyi ve güzel görülürse de, yarın kıyamet günü, kalbler uyandığı zaman, bunların zarar ve pişmanlıktan başka bir netice vermedikleri görülecektir.

O zat şu cevabımdan inşaallah ayıldı ve o vartadan kurtuldu.

Bu meşrepteki şatahat, hubb-u nefisten neş'et ediyor. Çünkü muhabbet gözü kusuru görmez. Nefsine muhabbeti için, o kusurlu ve liyakatsiz bir cam parçası gibi nefsini bir pırlanta, bir elmas zanneder. Bu nevi içindeki en tehlikeli bir hata şudur ki:

255. Mektub

Bu seyr ü süluk-i kalbinin ve hareket-i ruhaniyenin miftahları ve vesileleri, zikr-i İlahi ve tefekkürdür. Bu zikir ve fikrin mehasini tadad ile bitmez. Hadsiz fevaid-i uhreviyeden ve kemalat-ı insaniyeden kat-ı nazar, yalnız şu dağdağalı hayat-ı dünyeviyeye ait cüz'i bir faydası şudur ki:

Aynen öyle, adam şeyh peki nerden geliyo şeyhliği? Bilinmez,

Keşki bilseydim ki, kamil olan bu dinde ni?metler tamam oldukdan sonra, ortaya çıkan bid?atlerden ba?zılarına, nasıl olmuş da güzel demişler?

Bidat bir Bütün müdür?

260. Mektub:

Allahü tealaya hamd olsun ve Onun seçdiği sevdiği iyi insanlara selam olsun! Hafız Behaeddin ile göndermiş olduğunuz kıymetli mektub geldi. Bizleri çok sevindirdi. Ne büyük nimettir ki, yanınızda olanlar ve sevdikleriniz, bütün gücleri ile, Resulullahın sünnetlerinden bir sünneti diriltmeğe çalışmaktadırlar ve bütün varlıkları ile, kötü ve beğenilmeyen bid'atlerden bir bid'ati yok etmeğe uğraşmaktadırlar. Sünnet ile bid'at, birbirlerinin zıddıdır, tersidir. Birinin bulunduğu yerde, ikincisi bulunamaz, gider. Birini diriltmek, ötekini yok etmektir. Sünneti diriltmek, bid'ati yok eder. Bid'ati diriltmek de, sünneti yok eder. İster hasene, yani güzel desinler, ister seyyie, çirkin desinler, her bid'at, sünneti yok eder. Belki, bir bakımdan güzel denilmiş olabilir. Hiçbir bid'atin kendisi güzel olamaz. Çünki Allahü teala, sünnetlerin hepsini beğenir. Sünnetlerin zıddı ise, şeytanın beğendiği şeylerdir. Bugün, bid'atler, her yere yayılmış olduğundan, bu sözümüz çok kimseye ağır gelir. Fakat, ahırette, hangimizin doğru olduğunu anlıyacaklardır. İşittiğimize göre, hazret-i Mehdi, hükumet sürdüğü zaman, dini yayarken ve sünneti diriltirken, bid'at işlemeğe alışmış olan Medinedeki alim, bid'ati güzel sandığı ve ibadet olarak yaptığı için, hazret-i Mehdinin emrlerine şaşarak, diyecektir. Hazret-i Mehdi bu alimi öldürecektir. Onun güzel sandığı bid'atin, kötü olduğunu bildirecektir. Bu, Allahü tealanın nimetidir. Dilediğine verir. Onun ihsanı çoktur..

ne bilindiği önemlidegil bilinenler ne kadar hayata yansıyor

Bu mektub, Mir Muhibbullaha yazılmışdır. Sünnet-i seniyyeye yapışmağı ve bid?atlerden sakınmağı bildirmekdedir:... Ona uymak için Onun sünnetlerini, ya?ni bütün emr ve yasaklarını yerine getirmek ve Onun beğenmediği bid?atlerden sakınmak lazımdır. O bid?atler, gecenin karanlığını yok eden, tan yerinin ağarması gibi parlak görünseler de hepsinden kaçmak lazımdır. Çünki, hiçbir bid?atde nur yokdur, ışık yokdur. Hiçbir hastaya şifa yokdur. Hiçbir hastaya ilac olamazlar. Çünki, her bid?at, ya bir sünneti yok eder, yahud sünnetle ilgisi olmaz. Fekat, sünnetle ilgisi olmıyan bid?atler, sünnetden aşırı, artık oldukları için, sünneti yok etmiş olmakdadırlar. Çünki, bir emri emr olunandan ziyade yapmak, bu emri değişdirmek olur. Bundan anlaşılıyor ki, nasıl olursa olsun, her bid?at sünneti yok etmekdedir. Sünnete ters düşmekdedir. Hiçbir bid?atde iyilik ve güzellik yokdur.

Dördüncü Telvih

Ehl-i Sünnet çizgisinde olan tarikatler başımızın tacıdır.. İbni Arabi, İmam-ı Rabbani, Mevlana, Geylani Hazretleri, hepsi bizim için gökteki yıldızlar gibidir.. İşin bu yönü mahfuz olmak şartıyla,

İkinci meşrep afaktan başlar, o daire-i kübranın mezahirinde cilve-i esma ve sıfatı seyredip sonra daire-i enfüsiyeye girer. Küçük bir mikyasta, daire-i kalbinde o envarı müşahede edip, onda en yakın yolu açar. kalp ayine-i Samed olduğunu görür, aradığı maksada vasıl olur.

Kalbine ilhami bir tarzda gelen cüz'i manAları "kelamullah" tahayyül edip, ayet tabir etmeleridir. Ve onunla, vahyin mertebe-i ulya-yı akdesine bir hürmetsizlik gelir. Evet, balarısının ve hayvanatın ilhamatından tut, ta avam-ı nasın ve havass-ı beşeriyenin ilhamatına kadar ve avam-ı melaikenin ilhamatından ta havass-ı kerrubiyyunun ilhamatına kadar bütün ilhamat, bir nevi kelimat-ı Rabbaniyedir. Fakat mazharların ve makamların kabiliyetine göre, kelam-ı Rabbani, yetmiş bin perdede telemmu eden ayrı ayrı cilve-i hitab-ı Rabbanidir.

Bu mektub, molla Muhammed Tahir-i Lahoriye yazılmıştır. Sünnet-i seniyyeyi her yere yaymağı ve bid'atleri yok etmek lazım olduğunu bildirmektedir:

29. Mektub:

"Kardeşim, nasıl ki kanun-u saltanatın, sadrazam dairesinden ta nahiye müdürü dairesine kadar bir tarzda cüz'i, külli cilveleri var. Öyle de, velayetin ve kutbiyetin dahi öyle muhtelif daire ve cilveleri var. Herbir makamın çok zılleri ve gölgeleri var. Sen, sadrazam-misal kutbiyetin azam cilvesini, bir müdür dairesi hükmünde olan kendi dairende o cilveyi görmüşsün, aldanmışsın. Gördüğün doğrudur, fakat hükmün yanlıştır. Bir sineğe bir kap su bir küçük denizdir. "

İşte bu hale giriftar olanlar, mizan-ı şeriatı elde tutmak ve usulü'd-din ulemasının düsturlarını kendine ölçü ittihaz etmek ve İmam-ı Gazali ve İmam-ı Rabbani gibi muhakkıkin-i evliyanın talimatlarını rehber etmek gerektir. Ve daima nefsini itham etmektir. Ve kusurdan, acz ve fakrdan başka nefsin eline vermemektir.

Evet, şu kainatta insan bir fihriste-i camia olduğundan, insanın kalbi binler Alemin harita-i maneviyesi hükmündedir. Evet, insanın kafasındaki dimağı, hadsiz telsiz telgraf ve telefonların santral denilen merkezi misilli, kainatın bir nevi merkez-i manevisi olduğunu gösteren hadsiz fünun ve ulum-u beşeriye olduğu gibi, insanın mahiyetindeki kalbi dahi, hadsiz hakaik-i kainatın mazharı, medarı, çekirdeği olduğunu, had ve hesaba gelmeyen ehl-i velayetin yazdıkları milyonlarla nurani kitaplar gösteriyorlar. İşte, madem kalp ve dimağ-ı insani bu merkezdedir; çekirdek haletinde bir şecere-i azimenin cihazatını tazammun eder ve ebedi, uhrevi, haşmetli bir makinenin Aletleri ve çarkları içinde derc edilmiştir. Elbette ve herhalde, o kalbin Fatırı, o kalbi işlettirmesini ve bilkuvve tavırdan bilfiil vaziyetine çıkarmasını ve inkişafını ve hareketini irade etmiş ki, öyle yapmış. Madem irade etmiş; elbette o kalp dahi akıl gibi işleyecek. Ve kalbi işlettirmek için en büyük vasıta, velayet meratibinde zikr-i İlahi ile tarikat yolunda hakaik-i imaniyeye teveccüh etmektir. atibinde zikr-i İlahi ile tarikat yolunda hakaik-i imaniyeye teveccüh etmektir.

İşte, ey akılsız hamiyetfuruşlar ve sahtekar milliyetperverler! Tarikatin, hayat-ı içtimaiyenizde bu hasenesini çürütecek hangi seyyiatlardır, söyleyiniz...

Ehl-i Sünnet ve Cemaatin bir kısım zahiri uleması ve Ehl-i Sünnet ve Cemaate mensup bir kısım ehl-i siyaset gafil insanlar, ehl-i tarikatin içinde gördükleri bazı su-i istimalatı ve bir kısım hatiatı bahane ederek, o hazine-i uzmayı kapatmak, belki tahrip etmek ve bir nevi ab-ı hayatı dağıtan o kevser membaını kurutmak için çalışıyorlar. Halbuki eşyada kusursuz ve her ciheti hayırlı şeyler, meşrepler, meslekler az bulunur. Alaküllihal bazı kusurlar ve su-i istimalat olacak. Çünkü ehil olmayanlar bir işe girseler, elbette suiistimal ederler. Fakat Cenab-ı Hak, ahirette muhasebe-i a'mal düsturuyla, adalet-i Rabbaniyesini, hasenat ve seyyiatın muvazenesiyle gösteriyor. Yani, hasenat racih ve ağır gelse mükafatlandırır, kabul eder; seyyiat racih gelse cezalandırır, reddeder. Hasenat ve seyyiatın muvazenesi kemiyete bakmaz, keyfiyete bakar. Bazı olur, birtek hasene bin seyyiata tereccuh eder, affettirir.

bkz: http://hikmet.net/icerik/3827/bid-at-ve-cesitleri

Kendilerini ehli sünnet diye tanımlayanlar da kendini eleştirebilmelidir... derdim ama alimleriniz son sözleri söylemiş, size laf düşmez sanırım?

Amma vahiy ve kelamullahın ism-i has ve onun en bahir misal-i müşahhası olan Kur'an'ın nücumlarına ism-i has olan "ayet" namı öyle ilhamata verilmesi, hata-yı mahzdır. On İkinci ve Yirmi Beşinci ve Otuz Birinci Sözlerde beyan ve ispat edildiği gibi, elimizdeki boyalı aynada görünen küçük ve sönük ve perdeli güneşin misali, semadaki güneşe ne nispeti varsa; öyle de, o müddeilerin kalbindeki ilham dahi, doğrudan doğruya kelam-ı İlahi olan Kur'an güneşinin ayetlerine nispeti o derecededir. Evet, herbir aynada görünen güneşin misalleri güneşindir ve onunla münasebettar denilse haktır; fakat o güneşçiklerin aynasına küre-i arz takılmaz ve onun cazibesiyle bağlanmaz!

İşte, birinci meşrepte süluk eden insanlar nefs-i emmareyi öldürmeye muvaffak olamazsa, hevayı terk edip enaniyeti kırmazsa, şükür makamından fahir makamına düşer, fahirden gurura sukut eder. Eğer muhabbetten gelen bir incizap ve incizaptan gelen bir nevi sekir beraber bulunsa, " şatahat " namıyla haddinden çok fazla davalar ondan sudur eder. Hem kendi zarar eder, hem başkasının zararına sebep olur.

Madem adalet-i İlahiye böyle hükmeder ve hakikat dahi bunu hak görür. Tarikat, yani Sünnet-i Seniyye dairesinde tarikatin hasenatı seyyiatına katiyen müreccah olduğuna delil, ehl-i tarikat, ehl-i dalaletin hücumu zamanında imanlarını muhafaza etmesidir. Adi bir samimi ehl-i tarikat, suri, zahiri bir mütefenninden daha ziyade kendini muhafaza eder. O zevk-i tarikat vasıtasıyla ve o muhabbet-i evliya cihetiyle imanını kurtarır. Kebairle fasık olur, fakat kafir olmaz, kolaylıkla zındıkaya sokulmaz. Şedit bir muhabbet ve metin bir itikadla aktab kabul ettiği bir silsile-i meşayihi, onun nazarında hiçbir kuvvet çürütemez. Çürütmediği için, onlardan itimadını kesemez. Onlardan itimadı kesilmezse, zındıkaya giremez. Tarikatte hissesi olmayan ve kalbi harekete gelmeyen, bir muhakkik Alim zat da olsa, şimdiki zındıkların desiselerine karşı kendini tam muhafaza etmesi müşkülleşmiştir.

İmam-ı Rabbani'ye göre Bidatın Hasenesi olmaz

Kişileri hayra sevketen tarikatleri tenzih ederim.. Videoların içlerinde tasvip etmediğim görüntüler de vardır., haksız bulduğum eleştiriler de... Ancak aşağıdaki videonun içinde olan ritüelleri anlamlandırmam mümkün değildir.. İmam Rabbani Hazretleri ve Geylani hazretleri gibi nice yiğitler bu türden sapmalara savaş açmıştır..:

Keşki bilseydim ki, kamil olan bu dinde ve Allahü tealanın razı olduğu islamiyyetde, ni?metler temam oldukdan sonra, ortaya çıkan bid?atlerden ba?zılarına, nasıl olmuş da güzel demişler? Bunlar niçin bilmemişler ki, birşey yükseldikden, temam oldukdan, beğenildikden sonra, buna yapılacak eklemeler güzel olamaz. Hak olan, doğru olan birşeyde yapılacak her değişiklik, dalalet ve sapıklık olur. Kamil olan, temam olan bu dinde sonradan meydana çıkarılan birşeye güzel demenin, dinin kemale ermediğini göstereceğini ve ni?metin temam olmadığını bildireceğini anlamış olsalardı, hiçbir bid?ate güzel diyemezlerdi. Ya Rabbi, unutduğumuz ve yanıldığımız şeyler için bizleri hesaba çekme! Size ve yanınızda olanlara selam ederim.

Konu umarım klasik tarikat aleyhtarlığına bir karalama tahtası mahiyetine dönüşmez.. Ancak herkesin yapması gereken muhasebe, özeleştiri, kendini Kitab ve sünnetin ölçüleriyle check up'tan geçirme gibi takvaya götürücü vesileleri hatırlatmak istedim. Saflaşıp, 24 ayar ihlası elde etmek, tevhide açılan pencerelerle billurlaşmak için bunlar hepimize gerekli.. Allah bizlere hidayet nasip etsin..

İmam Rabbani Hazretlerinin bidat ile amansız bir mücadeleye girdiğini görüyoruz.. İmam Rabbani bu türden olaylara şahit olsaydı bunları muhtemelen yasaklardı..

İşte bu sırra binaen, o makama ve o makamın cüz'i bir numunesine veya bir gölgesine girenler, kendilerini o makamla has münasebettar meşhur zatlar zannediyorlar. Kendini Hızır telakki eder veya Mehdi itikad eder veya Kutb-u Azam tahayyül eder. Eğer hubb-u caha talip enaniyeti yoksa, o halde mahkum olmaz. Onun haddinden fazla davAları şatahat sayılır; onunla belki mesul olmaz. Eğer enaniyeti perde ardında hubb-u caha müteveccih ise, o zat enaniyete mağlup olup, şükrü bırakıp fahre girse, fahirden git gide gurura sukut eder. Ya divanelik derecesine sukut eder veyahut tarik-i haktan sapar. Çünkü, büyük evliyayı kendi gibi telakki eder, haklarındaki hüsn-ü zannı kırılır. Zira, nefis ne kadar mağrur da olsa, kendisi, kendi kusurunu derk eder. O büyükleri de kendine kıyas edip kusurlu tevehhüm eder. Hatta, enbiyalar hakkında da hürmeti noksanlaşır.

Meslek-i velayet çok kolay olmakla beraber çok müşkülatlıdır; çok kısa olmakla beraber çok uzundur; çok kıymettar olmakla beraber çok hatarlıdır; çok geniş olmakla beraber çok dardır. İşte bu sırlar içindir ki, o yolda süluk edenler bazen boğulur, bazen zararlı düşer, bazen döner, başkalarını yoldan çıkarır.

İşin aslı unutulmuş zamanımızda... Şeyh dediğimiz adamların kaçı acaba gercek evliya... bizim saf müslümanlar da menkibeye inanıp ilme okumaya sırt dönmüşler...

Bidatın hasenesinin, iyisinin, güzelinin olmayacağını; ?Her bidat dalalettir..? hadisine dayanarak bidatın bir bütün olduğunu savunan alimler de vardır. Mesela, Şatıbi (790/1388), Zerkeşi (794/1392), İbn Recep (795/1393), İbn Hacer el-Askalani (852/1448), İbn Hacer el-Heytemi (974/1566), İmam Rabbani (1563-1625), İmam Birgivi, (981/1573), Suyuti, (911/1505), muasır alimlerden Muhammed Buhayt, Ali Mahfuz, Muhammed Abdusselam, Mevdudi, Ahmed Ferid, Muhammed b. el-Alevi, İzmirli İsmail Hakkı, Abdullah Draz bunlardandırlar.

Mesela, nasıl ki bir mülazım, kendinde bulunan kumandanlık zevkiyle ve neşesiyle gururlansa, kendini bir müşir zanneder. Küçücük dairesini o külli daire ile iltibas eder. Ve bir küçük aynada görünen bir güneşi, denizin yüzünde haşmetiyle cilvesi görünen güneşle bir cihet-i müşabehetle iltibasa sebep olur. Öyle de, çok ehl-i velayet var ki, bir sineğin bir tavus kuşuna nispeti gibi, kendinden o derece büyük olanlardan kendini büyük görür ve öyle de müşahede ediyor, kendini haklı buluyor. Hatta ben gördüm ki, yalnız kalbi intibaha gelmiş, uzaktan uzağa velayetin sırrını kendinde hissetmiş, kendini Kutb-u Azam telakki edip o tavrı takınıyordu. Ben dedim:

Bu mektub, Kabil müftisi hace Abdürrahmana yazılmıştır. Sünnet-i seniyyeye uymağı, bid'atlerden kaçınmağı istemektedir:

Elcevap: Tarikatin gaye-i maksadı, marifet ve inkişaf-ı hakaik-i imaniye olarak, Mirac-ı Ahmedinin gölgesinde ve sayesi altında kalp ayağıyla bir seyr ü süluk-i ruhani neticesinde, zevki, hali ve bir derece şuhudi hakaik-i imaniye ve Kur'aniyeye mazhariyet; "tarikat," "tasavvuf" namıyla ulvi bir sırr-ı insani ve bir kemal-i beşeridir.

Sünnetlerin nurunu, bid'atlerin zulmetleri ile örttüler. Resulullahın milletinin parlaklığını?ala masdarihessalatü vesselamü vettehıyye? yeni yeni işlerin kirleri ile söndürdüler. Daha da çok şaşılır ki, birçokları, bu yenilikleri, bu reformları, güzel görüyorlar. Bid'atlere adını takıyorlar. Bu bid'atlerle, dini yükseltiyoruz, islamiyetin noksanlarını temamlıyoruz diyorlar. Herkesin bu bid'atleri yapmasını körüklüyorlar. Allahü teala bunları doğru yola getirsin! Bilmiyorlar ki, din bu bid'atlerden önce kamil olmuştu. Allahü tealanın nimeti temam olmuştu. Allahü teala, bu dinden razı olmuştu. Maide suresinin üçüncü ayetinde mealen, buyuruldu. Dinin olgunlaşmasını, bu bid'atlerden, bu reformlardan beklemek, bu ayet-i kerimeye inanmamak olur.

Resulullah buyurdu ki, . Atılması lazım olan şeyin neresi güzel olur? Bir hadis-i şerifte buyurdu ki: . Başka bir hadis-i şerifte, buyuruldu. Dinde yapılan her değişiklik bid'at olunca ve her bid'at, dalalet olunca, bid'atlerin hangisine güzel denilebilir? Bu hadis-i şeriflerden anlaşılıyor ki, her bid'at sünneti ortadan kaldırmaktadır. Bid'atlerin, bir kısmı kaldırır, bir kısmı kaldırmaz demek, pek yanlıştır. Görülüyor ki, bid'atlerin hepsi seyyiedir, kötüdür. Resulullah buyurdu ki: . Hassan bin Sabitin bildirdiği hadis-i şerifte, buyuruldu. Alimlerimizin hasene dedikleri bid'atlerden bir kısmına dikkat edilirse, sünneti yok etmekte oldukları görülmektedir. Mesela, meyyiti kefenlerken, ölünün başına sarık sarmaya demişler. İyi düşünülürse, bu bid'at, sünneti bozmaktadır. Çünkü kefende sünnet, üç parça olmasıdır. Sarık dördüncü oluyor. Sünneti değiştiriyor. Değiştirmek, yok etmek demektir. Alimler, sarığın ucunu sol omuz üzerine sarkıtmak güzel olur demiş. Halbuki, iki kürek arasına sarkıtmak sünnettir. Bu bid'at de, sünneti, açıkça yok ediyor. Bunun gibi alimler, namazda, kalb ile niyet etmekle beraber, ağız ile de söylemek müstehab olur demiştir. Halbuki, Resulullah efendimizin, Eshab-ı kiramın ve Tabiin-i ızamın söz ile niyet ettikleri, ne kuvvetli bir haber ile, ne de zayıf bir haber ile bizlere hiç ulaşmamıştır. İkamet okununca hemen diyerek namaza dururlardı. Bunun için, ağız ile niyet etmek bid'at oluyor. Bu bid'ate hasene demişlerdir. Halbuki anlıyorum ki, bu bid'at, yalnız sünneti yok etmekle kalmıyor, farzı da yok ediyor. Çünkü ağız ile niyet etmek caiz olunca, çok kimse, yalnız ağızla niyet ederek kalb ile niyet etmediklerinden hiç korkmuyorlar. Böylece, namazın farzlarından biri olan kalb ile niyet yapılmıyor. Bu farz yok oluyor. Namaz kabul olmuyor. Bunlar gibi daha nice bid'atler, reformlar, herhangi bir bakımdan olsa bile, sünnetten fazla oluyorlar. Bu ziyadelik, sünneti değiştirmek demektir. Değişiklik ise, yok etmek demektir. O halde, Resulullahın sünnetine birşey katmamalı ve Onun Eshab-ı kiramına uymalıdır. Çünkü, Eshab-ı kiramdan herbiri, gökteki yıldızlar gibidir. Herhangi birine uyan saadete kavuşur. Kıyas ve ictihad, bid'at değildirler. Çünkü bunlar, un, yani ayetlerin manalarını meydana çıkarmaktadırlar. Bu manalara başka birşey eklemezler. mealindeki ayet-i kerime, kıyas ve ictihadı emretmektedir.

Rabıta denen şirke bulaşmışlar, kalabalık halde biraraya gelip kendilerini yerden yere vurup dans ederler buna da zikir derler, Peygamberimiz mi yapmış sahabe mi yapmış bunu? En önemlisi Kur'an da yazıyor mu böyle bir şey?

Her bid?at, ya bir sünneti yok eder, yahud sünnetle ilgisi olmaz.

Enfüsi meşrebi, nefisten başlar, hariçten gözünü çeker, kalbe bakar, enaniyeti deler geçer, kalbinden yol açar, hakikati bulur. Sonra afaka girer. O vakit afakı nurani görür. Çabuk o seyri bitirir. Enfüsi dairesinde gördüğü hakikati, büyük bir mikyasta onda da görür. Turuk-u hafiyenin çoğu bu yolla gidiyor. Bunun da en mühim esası enaniyeti kırmak, hevayı terk etmek, nefsi öldürmektir.

Velayet bir hüccet-i risalettir; tarikat bir bürhan-ı şeriattır. Çünkü risaletin tebliğ ettiği hakaik-i imaniyeyi, velayet bir nevi şuhud-u kalbi ve zevk-i ruhani ile aynelyakin derecesinde görür, tasdik eder. Onun tasdiki, risaletin hakkaniyetine kati bir hüccettir. Şeriat ders verdiği ahkamın hakaikini, tarikat zevkiyle, keşfiyle ve ondan istifadesiyle ve istifazasıyla o ahkam-ı şeriatın hak olduğuna ve haktan geldiğine bir bürhan-ı bahirdir. Evet, nasıl ki velayet ve tarikat, risalet ve şeriatın hücceti ve delilidir; öyle de, İslamiyetin bir sırr-ı kemali ve medar-ı envarı ve insaniyetin, İslamiyet sırrıyla bir maden-i terakkiyatı ve bir menba-ı tefeyyüzatıdır. İşte bur sırr-ı azimin bu derece ehemmiyetiyle beraber, bazı firak-ı dalle onun inkarı tarafına gitmişler. Kendileri mahrum kaldıkları o envardan başkalarının mahrumiyetine sebep olmuşlar. En ziyade medar-ı teessüf şudur ki:

Bir şey daha var ki: Daire-i takvadan hariç, belki daire-i İslamiyetten hariç bir suret almış bazı meşreplerin ve tarikat namını haksız olarak kendine takanların seyyiatıyla tarikat mahkum olmaz. Tarikatin dini ve uhrevi ve ruhani çok mühim ve ulvi neticelerinden sarf-ı nazar, yalnız Alem-i İslam içindeki kudsi bir rabıta olan uhuvvetin inkişafına ve inbisatına en birinci, tesirli ve hararetli vasıta tarikatler olduğu gibi, Alem-i küfrün ve siyaset-i Hıristiyaniyenin, nur-u İslamiyeti söndürmek için müthiş hücumlarına karşı dahi, üç mühim ve sarsılmaz kale-i İslamiyeden bir kalesidir. Merkez-i hilafet olan İstanbul'u beş yüz elli sene bütün Alem-i Hıristiyaniyenin karşısında muhafaza ettiren, İstanbul'da beş yüz yerde fışkıran envar-ı tevhid ve o merkez-i İslamiyedeki ehl-i imanın mühim bir nokta-i istinadı, o büyük camilerin arkalarındaki tekkelerde Allah Allah diyenlerin kuvvet-i imaniyeleri ve marifet-i İlahiyeden gelen bir muhabbet-i ruhaniye ile cuş u huruşlarıdır.

Hem ben müteaddit insanları gördüm ki, bir nevi mehdi kendilerini biliyorlardı ve "Mehdi olacağım" diyorlardı. Bu zatlar yalancı ve aldatıcı değiller; belki aldanıyorlar. Gördüklerini hakikat zannediyorlar. Esma-i İlahinin nasıl ki tecelliyatı, Arş-ı Azam dairesinden ta bir zerreye kadar cilveleri var; ve o esmaya mazhariyet de, o nispette tefavüt eder. Öyle de, mazhariyet-i esmadan ibaret olan meratib-i velayet dahi öyle mütefavittir. Şu iltibasın en mühim sebebi şudur: Makamat-ı evliyadan bazı makamlarda Mehdi vazifesinin hususiyeti bulunduğu ve Kutb-u Azama has bir nispeti göründüğü ve Hazret-i Hızır'ın bir münasebet-i hassası olduğu gibi, bazı meşahirle münasebettar bazı makamat var. Hatta o makamlara Makam-ı Hızır, Makam-ı Üveys, Makam-ı Mehdiyet tabir edilir.

186. Mektub

İkinci Telvih