sonrasında 1 ay içinde acele bir evlilik yaptım, sanki evde kalmışgibi, belki yuvam olursa mutlu olurum dedim, bir de çocuğum oldu... evlilikte şiddete kadar herşey yaşandı, yanlış bir evlilik yaptım...

koroner damarında genişleme var 4mme yakın. anjiyo ile kapanırmış ama şu an riskli, beklicez... o olmazsa açık ameliyat olacak. türkiyenin en iyi çocuk kardiyoloğuna gidiyoruz... hem de istanbula gidiyoruz yeterki bitanem iyi olsun

peki değişen birşey oldu mu hayatında?

nasıl yanlış yerde arıyorum...

işin kötüsü o kadar sorunlu bir gebelikti ki çocuk doğuştan kalp hastası doğdu, ona mı üzüleyim kendime mi, mahvoldum, biittim

Madem dinini değiştirdin nickini de değiştir. Cosmosunizniylememur yap

evliliğim iyi olabilirdi, ailem daha iyi ve çocuğum sağlıklı ama maalsef

senin yanlışın başkalarının dediklerine göre hareket etmen olmuş kendi istediklerini yapsaydın aileni karşına alsaydın ciddi ve senin hayatını ilgilendren konularda bu durumda olmazdın açık ve net ailenle kendi aranda bir çizgi olması gerekirdi sen kendin için değil onlar için yaşamıssın ve mutsuz olmussun ve onlar seni araç olarak görmüş kendi mutlulukları için seni basamak diye kullanmışlar tepki vermen gerekirdi ben senin yerinde olsaydım bu mutsuzluğumdan dolayı onları sorumlu tutar eğer de çalışıyorsam mesafe koyardım arama onlarla ;belli bir süre ya da uzun süreliğine tepki ve davranışlarına bağlı ailenin;onların senin hayatına müdahale etmemelerini öğrenmeleri gerek öğrenmiyorlarsa hayatının içine etmeye devam edecekler haberin olsun

bu yaşadıklarımdan sonra dini inanışlarımı da gözden geçirip deizmi seçtim

kpss sorularına bakarken buraya girmişim.

artık yolun sonuna geldiğini düşünüyorsun sanırım çevnren ailen seni yok sayıp kendi istediklerini diretmiş. kesinlıkle burda zaman kaybetme sana yakın mutlaka psıkolog psikiyatrist bulabilirsin, gerekırse destek alabilirsin sende istersen. kendne gelırsin bi toparlan sonra ne yapmak istediğine karar verirsin şuan karar vermen için iyi bi zaman değil sanırım

çocuğum kalbinden rahatsız, anjiyo olacak... maddi olarak olmasa da manevi olarak çok çöktüm, bittim...

neye tepkiydi? hani bir söz var tavşan dağa küsmüş de dağın umurunda olmamış diye

sonra kpss ye girdim ve atandım hem de en doğuya... yoğun çalışılan bir kuruma, işler de çok riskliydi, sorumluluğu fazla. sevemedim bu işi ama mecbur çalıştım. çünkü babam eğer bu işte de yapamazsan evime gelme diyordu, ille de çalış, ben seni boşuna mıokuttum diyordu. oysa ben bayandım, çalışmak zorunlu muydu ki?binbir hakaret, iğneleme oluyordu evde. çalıştığım dönemlerde evin masraflarına katılacaksın baskısını anlatamam. insanlığımdan iğrendim. çalışamıyordum işte. olmuyordu... neyse azmettim, doğuda çalıştım, sonra babam bir gün geldi ve evlenmen gerek dedi, torun sevmek istiyroum, yok ev alman gerek dedi, neymiş onun mirasına mı güveniyormuşum

islamiyet güzel bir dindir. sorun bizim algılarımızda. islamiyeti hayatımızda yaşamamızda. insanların çoğu islamiyetten bi haber. sen insanlara bakarak dine yönelirsen dindende soğursun insanlardanda. İnancını değiştirmen yaralarına merhem olacaksa buyur değiştir.

şimdi daha da mutsuzum...

din tartışmasına girmem, bütün dinlere saygımvar ama ben deistim, dinlere inanmıyorum ama Allah inancım var

aileme ve ailemin bana davranışlarına... onların dininden olmak istemedim, çünkü babam gerçekten çok acımasız davrandı işsizolduğum dönem, çok aşağıladı.

Bence unuttuğun çok önemli birşey var. Hayatının başrolü sensin. Bunu unutma dünyaya bir kere geliyorsun. Kimse umrunda olmamalı bunu başarabilirsen hayatın tamamen değişir.

anladım ki kimseye güven yok, ana baba bile karşilıksız sevmiyor. babamın bu kız sinirimi bozuyo deyip bir sonbahar günü sokağa attığı o kızım ben. hiç suçum yoktu.29 yaşında işsiz ve bekardım oysa... sonra bütün değerlerim bitti insanlığa dair... bütün değerleri sorguladım... bitti bende bütün güzel duygular

mezun oldum ve mülakatlarda hep elendim. kendimi ifade edemiyorum toplumda... hep bu sebeple oldu... iş hayatım da iyi geçmedi, bir iki aylık iş deneyimleri hep istifayla ya dakovulmayla sonuçlanıyordu. çünkü uyum sağlayamamıştım.

32 yaşındayım ve daha iyi yerlerde olmak isterdim mesleki olarak. türkiyenin en iyi ünv lerinden birini bitirdim, okul birincisiydim.

hayır ama din değiştirme bir tepkiydi aslında yaşadıklarıma. memnunum

istifa falan etmedin umarım. yerinde olsam çocuğa sarılır mutlu olmaya çalışırdım evet yaşadıkların gerçekten zor ama bu hayatta kendi kayığını kendin çekmezsen hiç yol alamıyorsun maalesef. bayan çalışmak zorunda mı demişsin evet çalışmak zorundayız hepimiz. ben daha ilkokula giderken kulakları çınlasın babam hep şöyle derdi "muhakkak oku ve kocan trilyonluk olsa yine de kendi ekmeğini kazanacak bir işin olsun". kişisel gelişim kitaplarıyla belki iletişimini kuvvetlendirip işe olumlu bakmaya başlarsın. her şey gönlünce olsun. inan ki kimsenin hayatı güzelliklerle dolu değil... iki çocuk annesi olarak bir annenin bunalıma girmeye hakkı yok bence... sevgiler

sen çözümü yanlış yerde arıyorsun kardeş, insanlar hep faso fiso allaha yönel, herşeyin ipi onda

yorumumu yazdıktan sonra okudum. acil şifalar diliyorum. kalpteki sorun ne tam olarak. bir arkadaşımın 4 aylık kızı geçen yıl açık kalp ameliyatı oldu ve şu an gayet iyi çok zor bir durum umarım siz de tez zamanda atlatırsınız. onlar eskişehir de oturuyorlar ankara hacettepe bu konuda çok iyimiş buraya getirdiler eğer imkanın varsa bir araştır. çok geçmiş olsun