Şövalye ilan eder bizimkini.

Bu yaz böyle geçer.

kimine toprak bağışlar yalakalara para saçar. bizdende yılmaz özdile sevgiler güzel yazı

O da başlar paye dağıtmaya...

Kapar parayı...

Hancıyı da, Lord.

Karşıdan ordu gelmektedir.

Aldı ya gazı... O da ne?

Takar kafasına berber tasını...

Sıska.

Üstüne yürür...

Şövalye aşağı, şövalye yukarı...

İyice havaya sokarlar Din Kişot?u.

Şato zanneder.

Akıllanmaz.

Çıkar yola.

Hancı cahil ama, kurnaz.

Zavallı halkı kurtarmalıdır.

Attan düşer.

E olacağı budur...

Buna saldırır.

artık, çok sürükleyici bir tatil romanı...

Ona saldırır.

Ahali bakar ki, iş eğlenceli...

Kimini vali ilan eder.

Miğfer!

Gider suyuna...

Silik bir adamdı.

döktürmüş yine..

Yalakalara para saçar.

Pohpohlar.

Bilmeyenlere de sonunu anlatmayayım

Ama... Pek hayalciydi.

Düşler görürdü.

Kendini kahraman sanıyordu.

Alkışlar.

Gerçeklerden kopuktu çünkü.

Gerisini biliyorsunuz...

Hayali düşmanlar yaratır kafasında.

helaal olsun yılmaz abime...

Din Kişot

Bir köye gelir, dandik bir han...

"Yaşşa, bravoo!" filan.

Kimine toprak bağışlar.

Yel değirmenlerini falan dev sanır.

bu masal sürdükçe bu rosinante akıllanmaz.. taşı taşı nereye kadar... biraz dünyaya bak, türkiyeye, hemcinsin cihan a.

Ve, hepsine haddini bildirmelidir...

Pohpohlamayan herkes düşmandır!

Alkışlamayan...

Sopayı yer.

Olur, Din Kişot.