Gereksiz konuşmak, Boş ve faydasız konuşmak, Gereksiz ve boş sözler, paylaşımlar yazmak.

Fıtrat ve karakterler gizlenemez. Her insan, karakterinin gereğini ortaya koyar. İnsan, kendi tabiatında bulunan boş işlere meyil hissini yenip, hayra yönlendirebilir. Meğer ki ciddiyet onda değişmeyen bir karakter haline gelmiş olsun! Temrin ve sıkı kontrolle bu seviyeyi yakalamak mümkündür. Samimi bir ısrar ve kalbi bir teveccühle Cenab-ı Hak, insana böyle bir mücadelesinde inayetini lütfedecektir. Eğer böyle bir temrin ve kontrol varsa zaman içinde "olma", "görünme"nin önüne geçer.

eyvallah tefekkür hocam yazı için.

Vakar ve ciddiyet, bir Müslüman'a en çok yakışan tavırlardır. Ciddiyetsizlik, erkek olsun kadın olsun bir mü'min için itibar törpüsüdür. Ciddiyetsiz ve laubali insanların ibadetlerinde de ciddiyet yoktur. Böyle bir insan, belki namaza durduğu zaman ciddi gibi görünebilir; fakat eğer iç dünyasında, kalb ve vicdanında ciddiliğe ulaşamamışsa, o sadece yıldız görünme sevdasında bir ateş böceğidir. Uzun zaman da böyle görünebilmesi mümkün değildir.

Henüz kendi çizgisini bulamamış ve frekansını tutturamamış bir insanın, o frekansta doğru bir şeyler yapması mümkün değildir. Kalbi ve kafası sakat şeylerle dolu bir insan, nasıl ulvi ve sağlam şeylerle meşgul olabilir ki? O halde lüzumsuz ve faydasız işlere karşı savaş açmanın ve onlardan süratle uzaklaşmanın vakti gelmiştir.

Akıllarımızı, kalblerimizi esir alan değişik adlarda sosyal paylaşım ağları var. Bazen bir maçın ya da dizinin değerlendirmesi için saatlerce konuşuyoruz. Gündelik siyasi tartışmalara sarf ettiğimiz zaman da cabası... Peki din bütün bunlara ne diyor? Haram olmayan fakat bize dünyevi ve uhrevi faydası da dokunmayan ve hadiste "malayani" olarak ifade edilen bu tür meşgalelere karşı nasıl bir tavır geliştirmemiz gerekiyor? Bunların cevabını bize Allah Resulü veriyor.

İnsan her şeyi ile O'nun kudret elinde evrilip çevrilmekte ve her şey, O'nun tecellilerinden ibaret bulunmaktadır. O'nu dışta aramak beyhude yorulmaktır. Zira O, insana kendinden daha yakındır; bu sırrın inkişafı da "ihsan" şuuruna ulaşmakla mümkündür.

Geçen haftaki yazıda malayani işlerin insana verdiği zarardan bahsetmiş ve dini hayatın güzelliğinin "ihsan şuuruna" ermekle elde edilebileceğini söylemiştik. Allah, insana şah damarından daha yakındır. Bir şairin dediği gibi, insan, "O'nu taşrada ararken, O, can içinde candır."

Sair şeyler de bunlara kıyas edilebilir.

Hadiste Müslüman'ın ihsan sırrına ermesi, dinini güzel yaşaması için gerekli olan bir yoldan bahsedilmektedir. O da laubaliliği terk etmektir. Ciddiyet kazanılıp laubalilik terk edilmedikçe, bir insanın ihsan şuuruna sıçraması mümkün değildir.

Meseleyi Muhterem Hocaefendi'nin bir ifadesiyle şöyle toparlayabiliriz: "İçte ihsan olmalı ki, dışta itkan olsun! İnsanın iç dünyasında sürekli Allah tarafından görülüyor olma hissi canlı olmalı ki, davranışlarında da bu temkin ve ciddiyet görülsün. Dış, daima içten destek almalıdır. İnsanın iç dünyası ciddi olmalı ki, bu onun dış dünyasına da sirayet etsin."

İşte Allah Resulü, geçen haftaki yazıyla birlikte anlatmaya çalıştığımız bütün bu manaları üç-dört kelimelik bir cümlede ifade ediyor. Biz, onu izah ederken fazla bir şey söylemiş sayılmayız. Bizim bu acizliğimiz dahi, Allah Resulü'nün ifade ve beyandaki gücünü ispat ediyor. Çünkü bizler, Efendimiz'in söylediği bir sözü anlamaktan dahi aciz bulunuyoruz. Halbuki O, bu sözleri çok kolay bir şekilde söylüyordu. Bizim düşünce dünyamızı zorlayan bu muhteva ve bu mana yüklü sözler, O'nun normalde konuştuğu sözlerdi.

Hadis-i Şerifte; mü'minin dini hayatının, İslami hassasiyetinin ihsan şuuruna ulaşmasının sırrından bahsediliyor. Yani kişi, pratikte ve dış yönü itibarıyla, sağlam, arızasız ve kusursuz bir seviye yakalamalı; iç yönü itibarıyla da ihsan sırrını temsile ulaşmış olmalıdır. Böyle bir mü'min, mutlak surette, malayani işleri terk etmelidir. Daha net bir ifade ile malayani ve boş işlerle vakit geçiren bir kişinin dini hayatının sağlıklı olduğunu söylemek mümkün değildir. Böyle boş ve faydasız işlerle arasına mesafe koyan, onlara karşı tavır alan biri, Müslümanca bir tavır ortaya koymaktadır.

bu makaleyi yazan adam gününün en az 2-3 saatini bu eleştirdiği boş işlerle geçirmiyorsa ben de bırakıyorum bu işi arkadaş... neden bu kadar çok sevyoruz ki yaptığımız bir şeyi başkaları yapıyormuş gibi eleştirerek ordan prim yapmayı anlamıyorum gitti..

albat sen de prim yapmak için bana sataşmadıysan sen de bu işi bırak :)

Yukardaki yazının bu haftadaki devamı:

Müslümanın en güncel, her zaman güncel problemi olsa gerek...

""Malayani işler, bizi Allah'tan gafil kılan, O'nu bize unutturan, harama yakın, helalden uzak işlerdir. İçi boş bir muhabbetin her an gıybete, dedikoduya ve haram mevzulara kayması mümkündür""

laf olsun torba dolsun diye demediysen sen bu işi harbiden bırak arkadaş.

Bugünün en büyük meselelerinden biri, insanı fazlasıyla meşgul eden faydasız işlerin çokluğudur. İnternet başında ne aradığımızı bilmeden saatlerimiz geçiyor.

Eğer felsefe-edebiyat vb. şeylerle hobi olarak uğraşan kişi bunları ahireti adına yatırım yapma veya İman ve Kuran'a hizmet adına kullanmıyor, o mecraya dökemiyorsa onlar da malayanidir.

Allah huzurunda, O'nun boynu tasmalı bir kulu olma mevzuunda gerekli ciddiyeti elde edememiş bir insan, diğer hususlarda nasıl ciddi olabilir ki?

Böyle bir azmin neticesinde insanın vicdanını ihsan şuuru sardığında, artık onun davranışlarına itkan hakim olur. Zaten Cenab-ı Hak da, işin sağlam yapılmasını istemekte ve sağlam işi sevmektedir.

Rabbim, bizleri bütün bu sözleri anlamaya, Sözün Sahibinin yolundan yürümeye ve Cennet'te O'nunla beraber olmaya muvaffak kılsın.

Malayani işler, bizi Allah'tan gafil kılan, O'nu bize unutturan, harama yakın, helalden uzak işlerdir. İçi boş bir muhabbetin her an gıybete, dedikoduya ve haram mevzulara kayması mümkündür. Faydasız internet gezintilerinde karşımıza nasıl olumsuz sürprizlerin çıkacağını ve bize manevi anlamda neler kaybettireceğini bilemeyiz. Günde yarım saatini Kur'an okumaya ayıramayan, her biri üç beş dakika süren namaz tesbihatını bile doğru dürüst yapamayan insanların, internet, televizyon ve çay kahve başlarında saatlerini tüketmeleri ancak ve ancak dindeki ciddiyetsizlikle izah edilebilir. Bu konuya inşallah önümüzdeki hafta da devam edeceğiz.

"Elbette en bahtiyar odur ki, dünya için ahireti unutmasın, ahiretini dünyaya feda etmesin, hayat-ı ebediyesini hayat-ı dünyeviye için bozmasın, malayani şeylerle ömrünü telef etmesin. Kendini misafir telakki edip misafirhane sahibinin emirlerine göre hareket etsin. Selametle kabir kapısını açıp saadet-i ebediyeye girsin."

İki Cihan Serveri buyuruyor ki: "Müslüman'ın İslamiyetine ait güzelliklerindendir malayani işleri terk etmesi..." Elbette ki, sadece böyle bir tercüme ile Efendimiz'e ait bir sözün derinliğini anlamak, bu kısa ifadenin şümulünü kavramak mümkün değildir.

Bizler için En güzel Pusula : Allah rızası dışında olan tüm sözleri, Konuşmaları, Paylaşımları Terk etmek olmalıdır. Rabbim bize bu erdemi kazanmayı nasip etsin.

malayani işler harama açılan kapı olma sada boşa çekilen kürekte sayılabilir.

işimdeyim gücümdeyim.

İşte İslamiyet'teki güzellikleri yakalayabilmiş biri aynı zamanda laubalilikten de uzaklaşmış demektir. Öyleyse bu hadis, aynı zamanda insana, ne yapması gerektiğini de öğretmektedir. İnsan daima, yüce ve yüksek meselelerle meşgul olmalı, uğraştığı her mesele ya doğrudan doğruya, ya da dolayısıyla, hem kendine, hem ailesine hem de cemiyete faydalı bulunmalıdır. Bir cihetle, ciddi insan olmanın tarifi de budur...

Hz. Ömer, hilafet makamına tavsiye edilen büyük bir sahabi için şöyle demiştir: "Denilen kişi her yönüyle hilafete layıktır. Ancak şakası biraz fazladır. Halbuki hilafet, bütünüyle ciddiyet isteyen bir meseledir."

İnternet merakı olanlar, vakitlerini forumlarda chatlerde vs.. geçirenler en azından işin bu yönüne bakıp yaptıkları işin malayani olan kısımlarını törpüleyip ahiretlerine yatırım ya da İman ve Kur'an'a bir nebze de olsa hizmet adına kullanma yönünde değiştirebilirler.

Burada bazı şeyleri anlatmak da sanırım boş iş yada malayani işlerden mi diye düşünmekle kalmıyor zamanla insan bunu farkediyor..

Cibril hadisi olarak bilinen hadis-i şerefte, ihsan mertebesi en son merhale olarak ele alınıyor. Allah Resulü'ne gelen Cebrail , evvela imanı, sonra İslam'ı sormuş ve bunlara Efendimiz'in verdiği cevapları tasdikten sonra da "İhsan nedir?" demişti. Efendimiz de ona şu cevapla mukabele etmişti: "İhsan, senin Allah'ı görüyor gibi O'na kulluk yapmandır. Her ne kadar sen O'nu görmesen de o seni görmektedir."

Malayani işlerin de kişiye ve duruma göre değişen dereceleri var.

İnsanları idare durumunda hilafet ciddiyet ister de, yeryüzünde Cenab-ı Hakk'ın temsilcisi olma manasına hilafet ciddiyet iktiza etmez mi?

Malayani", insanı hiçbir zaman alakadar etmeyen, gereksiz ve onun ne bugünü ne de yarını için hiçbir faydası olmayan lüzumsuz şeylerle meşgul olması demektir. Öyle ki, meşgul olduğu şeylerin, ne şahsına, ne ailesine ne de milletine hiçbir faydası yoktur.

Bu seviyeyi yakalamak, kolay bir iş değildir. Bu, ancak azami takva, zühd ve vilayet ile olabilir. İnsan, evvela o noktaya ulaşmayı bir ideal ve gaye haline getirmeli; sonra da oraya götüren yolları bir bir denemelidir.

"Malayaniyat" ile meşgul olan bir insan, kendini esas ilgilendiren işlerle meşgul olmaya fırsat bulamaz. Devamlı surette, hiç kendisini ilgilendirmeyen iş ve düşüncelerle dopdolu olan bir insan, kendisi için gerekli ve onu yakından ilgilendiren meselelere vakit ayıramaz.

Bütün amellerimiz, Kur'an'ın ifadesiyle Allah'ın, Resulü'nün ve vicdanları hüşyar mü'minlerin teftişinden geçecektir. (Tevbe Suresi/ 94) Onun için her amel, teftişe göre yapılmalıdır ki, sahibini utandırmasın. Bu da, yapılan amelin çok sağlam yapılmasını zaruri kılmaktadır. Böyle bir amele muvaffak olabilmek de, ancak içten "ihsan"a ulaşmakla mümkündür. İnsan, iç alemi itibarıyla böyle derinleşebildiği ölçüde, davranışları da çok mükemmel olacak ve bu insan, asla laubaliliklere düşmeyecektir. Böylece de İslam'ın güzelliklerini elde etmiş, başka bir ifadeyle, güzel olan İslam'ı yaşamış, zatında güzel olan İslamiyet'in güzelliğine uygun bir kemalat arşına taht kurmuş olacaktır.

İçi düzgün olanın dışı sağlam olur

Güzel bir başlık ve çok mühim bir konu.