Hayat musibetlerle belalarla hastalıklarla terakki eder, tasaffi eder, kemalat bulur mükemmelleşir hayat-ı vazifeyiye yapar...

Oysa büyük zatlar başına bir sıkıntı gelmediğinde üzülüp, acaba ne hata yaptım diyebilen yüceliktediydiler.. Bilirdilerki gam, hüzün, keder Mevlaya yakınlaştıran duygulardır..

birde bunlar günahlara keffaret.

ve daha da cok sarılıyor ibadetlere ve allahı zikre.

Ama nemrutun hayat boyu başı bile ağrımamıs...

Teşekkür ederim sizlere, güzel yorumlarınız için. Sohbetlerde dikkat ettiğim kadarıyla tabiki bu konu kafaları karıştırıyor..

Çok doğru ve güzel söz, teşekkürler..

Yani dersimize iyi çalışmalıyız.. ki sınavı geçelim... :)

cunku derdi veren allah dermanıda verir duşuncesi hakim.

öyle olsaydı peygamber efendimiz sav taifte taşlanmazdı.

başımıza gelen musibetler aslında allahın bize uyarısı olarak algılamak lazım. yada o kendisini daha çok anmamızı istediği içinde sıkıntı gönderebilir. örneğin veli kullar allahı ganiş anlarındada zikreder ama her kul öyle değil. nefsini aşmış mertebelere yukseltmiş kullar bu seviyeye geliyor. benim gibi kullara gelen musibet allahı daha cok anmama neden oluyor. ve bakıyorum darlık zamanımda daha çok hevesli anıyorum. o yuzden ben bana gelen musibetleri seviyorum. cunku allaha beni daha çok yaklaştırıyor.

2-) Muhakkak bu dünya bir?imtihan dünyasıdır? Yani CCYS . Tabi bazen sorular çalışmadığımız yerden çıkıyor :) Haliyle insan nefsine uyup isyana düşebiliyor. Önemli olan böyle durumlarda tövbe edebilmek ve aynı hatayı tekrarlamamak için mücadele etmektir. Kader ve imtihan meselelerini iyi kavramamız lazım diye düşünüyorum.

İyi akşamlar. Yaradan sınıyor insanoğlunu. Nekadar başarılıyız, başarısız bilinmez. Verilen rızklara şükür, hamd etmezsek bilirizki onlardan oluruz. Şükrünü bilirsek rızkımız bollanır. Biz azla yetinemeyen varlıklarız. varken teşekkür edip, hamd etmezken, elimizden kaybedince isyana başvururuz hemen.

sıkıntılar imtihanın amacıdır.

Sağol derya hocam güzel konu olmuş... Bu konuyu iyi anlaması gerekiyor hepimizin...

başına gelen bela ve musibetlere hamdetmeli, şükredilmemeli. Zira şükür nimet bela ve musibetin artmasına vesiledir...

Bu konuda denizde boğulma tehlikesi geçiren kişi örneği verir Allah.

hemde imtihan dunyası. bunu ii algılamak lazım.

allah her daim kendini hatırlatsın ve bizde hatırlayanlardan olruuz

Diğer özelliğimizde iyi günümüzde dua edemeyişimiz. Dara düştüğümüzde o sıkıntıdan kurtulmak için yakarırız.. Sıkıntı giderilince sanki yakaran biz değil gibi hayatamıza devam ederiz..

Kimileri sıkıntılarla sevinirken kimileri sürekli şekva ediyor..

aslında musibetlerle insan daha çok sarılıyor allaha.

kimse bu dunyaya rahat bolluk içinde yaşasın diye gönderilmiyor.

Musibet bela gelmezse başa insan o duyguları yaşayamazsa olgunlaşamaz..

hafif birşeyse, çok şükür diyorum, Rabbim bir fırsat verdi temizlenmem için...

Selam.

Sıkışan Allah diyor

"genişlikte Allah diyene, Allah zor zamanında kendisini hatırlatır..."

Herkese iyi akşamlar tekrar. Merak edilen bir konu daha.. Başımıza gelen musibetlerde genellikle sabır göstermeyip, "Neden ben, hep benmi diyenleri" sık sık duyarız. Sıkıntılar bizim sınavımızmıdır?

sabretmeli... kahrın da hoş, lütfun da demeli... diyebilmeli.

amac sabredip allaha yaklaşmak olmalı.

Saygılar?

Ne güzel yorumlamışsınız. Farklı açılardan bakılıp yorumlanmış..

Sıkışan tabiki Allah diyecek. Önemli olan sıkışıklıktan kurtulduktan sonra da Allah demektir.

Yorumları paylaşalım her beraber

Kimisi başına sıkıntı geldiğinde ne suçum var derken kimisi gelmediğinden yakınırdı. Bizler hangisinin bilincindeyiz acaba!

birde şöyle insan musibetleri görünce

katlanamayacağımız sıkıntılardan Allahü tealaya sığınmak lazım

ama katlanabileceğimiz bir sıkıntıyla karşılaşınca da "şükretmek" lazım.

ALLAHu teala mu'min olan kullarına musibet gönderir.. bunun karşısında şukur etmek gerekir.. inşallah musibetler gunahlarımıza kefaret olur..

genişlikte Allah diyene, Allah zor zamanında kendisini hatırlatır...

inşallah

Şu dar-ı dünya, meydan-ı imtihandır ve ; lezzet ve ücret ve mükafat yeri değildir. Madem mahall-i ubudiyettir; hastalıklar ve musibetler, dini olmamak ve sabretmek şartıyla o hizmete ve o ubudiyete çok muvafık oluyor ve kuvvet veriyor. Ve herbir saati, birgün ibadet hükmüne getirdiğinden şekva değil, şükretmek gerektir.

Bunu hiç şüphesiz Yaradan bilir.

Insanların en kamiller musibete en çok giriftar olanlardır.. Bakın efendimiz en çok musibetleri çekmiş. Evliya ve asfiyalar aynı şekilde.

1-) Elhamdülillah memleketimin memurları mevzuya hakim. Güzel konular açılıyor ve bilgilendirmeler yapılıyor. Benim gibi bilmeyenler de sayenizde buradan faydalanıyor. İnşallah ben de sizler gibi memur olur ve sizin gibi insanlara denk gelirim. Amin..

Birinci Vecih: Cenab-ı Hak, insana giydirdiği vücud libasını san?atına mazhar ediyor. İnsanı bir model yapmış, o vücud libasını o model üstünde keser, biçer, tebdil eder, tağyir eder; muhtelif esmasının cilvesini gösterir. Şafi ismi hastalığı istediği gibi, Rezzak ismi de açlığı iktiza ediyor..

İkinci Vecih: Hayat; musibetlerle, hastalıklarla tasaffi eder, kemal bulur, kuvvet bulur, terakki eder, netice verir, tekemmül eder; vazife-i hayatiyeyi yapar. Yeknesak istirahat döşeğindeki hayat, hayr-ı mahz olan vücuddan ziyade, şerr-i mahz olan ademe yakındır ve ona gider

uhrevi hayata özlemi artıyor.

çileyi dünyanın en büyük nimeti bilmeli.

öğret Allah'ım...

musibet ve hastalıklarda insanların şekvaya üç vecihle hakları yoktur.

ama biraz artarsa şiddeti, hemen duygusala bağlıyorum; benim ne kadar çok günahım varmış diye... şikayet değil ya, sustur sonra susturabilirsen:))

Ya da birine yaptığımız kötülüğün karşımıza çıkmasımıdır?

İyi akşamalar kimiside kendini isyana, zararlı alışkanlıklara veriyor. Kadere küstüm vs sözler sarfediyor. Oysa sıkıntılarla, muhtaçlığımızı bilip daha yakınlaşma fırsatı varken!!!

katlanacağımız her sıkıntının karşılığında mükafaat vardır.

dunyanın faniliğini anlıyor.

ve sabredenlere mujdele ayetinde oldugu gibi

örneğin hastalık ölüm gibi ise özelliklede

Musibetler hastalıklar günahların sabunu gibidir..

bir müslüman, uzun süredir bir sıkıntıyla karşılaşmıyorsa üzülmelidir.

Olaylara tepkisiz kalır, güzeli desteklemez, kötülüğe engel olmazsak, başlarımız sıkıntıdan kurtulmaz