seni dün akşam analiz etmiştim yetmez mi

mevsimler değişti. geçen sene nar hurma götürdüm diktim tuttu. bu sene daha fazla yolladım. köyümün iklimi biraz daha yumuşaktır.

merkezde iklimden dolayı pek meyve ağacı olacağını sanmıyorum ama düşünmen bile güzel. umarım ilerdede kesmezsin memleketinle ilişiğini. hep bi parçan oralı kalır. ben yerel olmayan insanların evrensel olabileceğine inanmam.

kardan dolayı fakülteye çıkamayan dolmuşlar aklıma gelir, kardan ve tipiden saçımın buz tutması aklıma gelir, okulda mahsur kalışım aklıma gelir, kantincinin arabasiyla fakülteden yurda gelişim aklıma gelir:)

esentepe mi?

ha birde bastırılmış kişiliğede sahiptrler. kapalı kutu gibidirler.

tabi genelleme yapmak nekadar doğru bilmiyorum ama genelde izlenimlerim bu yönde. bide zenginleri çok görgüsüzdü şu yurt dışından dönenler.

küçükken sömestride çok kar yağınca ablamın köyde bakkala ekmek almaya giderken kayıp kolu kırılması sonucu anne babamın hastaneye taşınmasını fırsat bilip ablam abim ve kuzenlerime yaptığım nazlar, işkenceler, yaramazlıklar gelir:)))

hastalandığımda babamın soğuk su içmemi yasakladığı ablamın bana gizli gizli soğuk su verdiği aklıma gelir. yatakta yatarken ablama okadar minnet duyardım ki soğuk su için.

birde musin yazıcıoğlunun ölümü

ama en sevdiğim yönleri değerlerine düşkün olmalarıydı.

sımsıcak soba üzerinde kestane.

yok o yurdumun olduğu bölgeydi.:)

ben insanı ile çok ilgilenmiyorum ama haklısında bazı konularda

oranın insanı, kabadırlarbiraz, birazda sert birazda asık suratlı ve soğuk korkarım ben onlardan. umutsuzdurlar, kabullenmiştirler olumsuzlukları çokta mücadele etmezler. bide biyere gelmiş olanları memleketlerine pek bağlı değillerdr. vefa duygusu eksiktr biraz oranın insanıının. işleri zorlaştırmak için yaratılmış olduklarını düşünürüm ben onların.

oranın insanıyım dışarda büyüm bir zamandan sonra. biryerlere geldim ama bağım kopmadı.. geçen hafta bulunduğum yerden bi sürü değişik meyve fidanı yolladım ki orda da olsun o meyveler diye. oranın insanından farkım girişimciyim çalışkanım kadere razı olmam. kabayım ama evet..

inanmıyorum oralımısın

gene çok ufaktım küçük tüp kullanırdık o zaman. annem evde turşu yapıyordu bende acı biberlerle oynamıştım. az sonra biten tüpü doldurmaya yolladı beni. dışarda lapa lapa kar vardı. gittim doldurdum gelirken gözüme kar suyu kaçtı.. sileyim derken acı biberin elimde kalan izi gözlerimi yaktı.. koydum tüpü yere başladım ağlamaya.. gözlerimi açamıyordum. bir kız ve oğlan geldi kız saçımı okşuyordu ağlama diye.. sonra bana para verip gittiler:)))) 10 yaşlarındaydım...

esentepe il mi?

çiçekleri açsın yeter:))) kuşlara arılara faydası olsun bize değil... yok merkezdenim ama köyünden. evimiz merkezde

ozaman ankaraya yakın olan ilçesindensin.

fakülteyi nerde okudun ki?

tabi köyünün iklimini bilmiyom ama tutsada meyve vermesi zor. bizim köydede zeytin diksen tutar ama meyve vermez. narn olacağını zannetmiyorum hurma belki. ama en iyi oraya elma gider. soğuğa dayanıklıdr.

kış mevsimi

oranın insanı daha farklıdr

küçüktüm. babam ameliyat olmuştu. akşam hastaneden çıktım eve giderken yeni yağmış sert kar ben bastıkca kıtır kıtır ediyordu. boş sokak boşa yanan lambalar be önümde yanımda gölgem.. sadece bu ses geliyordu kulağıma.. kırt kırt...

nasıldır ki oranın insanı senin gözünde? ve ben nasılım?

ama sen oralıya benzemiyorsun

yok. okulun olduğu bölge

kabalığını ölçmedim ama bu nikinle kırıcılık ve pervasızlık biraz daha ön planda

vay be... nerdeeennn nereye.. aynı şehri düşünmüşüz..

bide babamın her çorapsız görüşünde ayağında hani çorap diye kaşlarını çatması gelir ve benim türlü espirilerle ortamı yumuşatma çabam aklıma gelir.

içanadolunun küçük bi ilinde

hııı divanlıya doğru gittin yani okula:)))