Git ve gel... Yüz adım... Bin yıllık konak.

sevdiğine gelme, artık neye yarar diyecek kadar kendiyle baş başa kalmayı tercih ederek, kendine değer vermesini bilir.

Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!

Sükut... Kıvrım kıvrım uzaklık uzar;

(1961)

Yeryüzü boşaldı, habersiz miyiz?

ölümü anlatır, ölüme gülersin. ızdırabı anlatır, güzelmiş dersin. aşkı anlatır, korkulacak bir şey yok diyerek cesaretlenirsin.

Güneşe göç var da, kalan biz miyiz?

Beni Allah tutmuş, kim eder azat?

Nerede kardeşlerin, cömert Nil, yeşil Tuna;

kadına seslenir; bir ufuk ki, ilahi sırrı bekleyen serhad...

Yalnız seccademin yününde şefkat;

Akıl, olmazların zoru içinde.

Köpük köpük, duman duman erisin!

amin.

allah rahmet eylesin

Buradan insan mı çıkar, tabut mu?

Giden şanlı akıncı, ne gün döner yurduna?

Ne gelir ki elden, kader bu, emir...

Dakika düşelim, senelik paydan!

Yıldızlar avuçta, gök parçalanmış.

Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz;

"Dünya öküzün üstünde derler ama; dünyanın üstünde nice öküzler bilirim." N. F. K

anlatım tarzıyla insanın "hiç böyle düşünmemiştim" demesine neden olur.

Geçti gitti, birkaç günlük fasıldı.

Zindan iki hece, Mehmed'im lafta!

Sen bir devsin, yükü ağırdır devin!

Bir de, geri adam, boynunda yafta...

Sen kıvrıl, ben gideyim, Son Peygamber Kılavuz!

Arı bal yapar, fakat balı izah edemez

Üstadın bu gün ölüm yıldönümü

İnsanlar zindanda birer kemmiyet;

yaradana senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi diyerek tasavvufun derinlerine iner.

Ses demir, su demir ve ekmek demir...

aminn..

Bahçeye diktiği üç beş karanfil...

İplik ki, incecik, örer boşluğu.

Duvar, katil duvar, yolumu biçtin!

Anlamaz; ruhuma geçti bilekçem!

Gözyaşı bir tarla, hep yoncalanmış...

Amin...

REİS BEY'den alıntı:)

Kabir rahatlığı versin.

istanbul'a seslenir; ana gibi yar olmaz, istanbul gibi diyar...

Vicdan azabına eş, kayna kayna Sakarya,

Çatık kaş.. Hükumet dedikleri zat...

Sırtına Sakaryanın, Türk tarihi vurulur.

Bir idamlık Ali vardı, asıldı;

Gökyüzünden habersiz uçurtma uçurmuşum.

İstersen demirde muhali kemir,

Öp beni alnımdan, sen öp seccadem!

Sanma bu tekerlek kalır tümsekte!

Eyvah, eyvah, Sakaryam, sana mı düştü bu yük?

Kalk ayağa, dimdik doğrul ve sevin!

Sakarya, saf çocuğu, masum Anadolunun,

Mehmed'im, sevinin, başlar yüksekte!

Baba katiliyle baban bir safta!

Rabbim isterse, sular büklüm büklüm burulur,

Duvarda, başlardan, yağlı lekeler,

Yerinde mi acep, ölü ve mezar?

Urbalarla kemik, mintanlarla et.

Bu yol da tutuktur hapse düşeli...

Bir soluk, bir tütsü, bir uçan buğu;

Sesler duymaktayım: Davran ve boğuş!

Anlamaz; yazısız, pulsuz, dilekçem...

biricik meselem, sonsuz'a varmak der çile şiirinde, bu dünyayı hiçe sayarak.

Zift dolu gözlerde karanlık kat kat...

Zindanda dakika farksızdır aydan.

Üstad olmadı bosuna.

yarın da doğumunun sene-i devriyesi

Tomurcuk derdinde olmayan ağaç, odundur

Ana rahmi zahir, şu bizim koğuş;

Armut deyip geçmeyin, onun ilk hecesi çoğu kişide yoktur!

Hamallık ki, sonunda, ne rütbe var, ne de mal,

Sayım var, maltada hizaya dizil!

Bir alem ki, gökler boru içinde!

Dua, dua, eller karıncalanmış;

Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya! ..

Konuşsam dilim yanar, sussam kalbim. NFK

Gün doğmuş, gün batmış, ebed bizimdir!

Kanla dolu sünger... Beynimi içtin!

Gömülmüş duvara, baş baş gölgeler...

Ölsek de sevinin, eve dönsek de!

İmanın ticaretini yapanda, iman arama!

Üstüste sorular soru içinde:

... saatim işlemiş ben durmuşum,

Müdür bey dert dinler, bugün 'maruzat'!

Tek nokta seçemez dünyadan nazar.

Bu dava hor, bu dava öksüz, bu dava büyük! ..

Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya!

Peykeler, duvara mıhlı peykeler;

Mermerlerin nabzında hala çarpar mı tekbir?

Hani Yunus Emre ki, kıyında geziyordu;

Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!

İnşallah gurban.

Yarın, elbet bizim, elbet bizimdir!

Şimdi dövün Sakarya, dövünmek vakti bu an;

Dünyaya kapalı, Allaha açık.

Saat beş dedi mi, bir yırtıcı zil;

ruhu şad olsun...

Ne ayak dayanır buna, ne tırnak!

Somurtuş ki bıçak, nara ki tokat;

Sakarya Türküsü

Tek yekun içinde yazıl ve çizil!

Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya;

İnsandır sanıyordum mukaddes yüke hamal.

Amin, Allah rahmet eylesin.

Kaydını düştüler, mühür basıldı.

Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun!

Olsun gurban.

büyük doğunun ölümsüz işçisi makamın firdevs cennetleri olsun:)

Hani ardına çil çil kubbeler serpen ordu?

Çaycı, getir, ilaç kokulu çaydan!

Karanlığında nur, yeniden doğuş...

Düşün mü, konuş mu, sus mu, unut mu?

Beni kimsecikler okşamaz madem;

Avlu... Bir uzun yol... Tuğla döşeli,

Kırmızı tuğlalar altı köşeli.

Zindandan Mehmed'e Mektup

Garip pencerecik, küçük, daracık;

Bulur mu deli rüzgar o sedayı: Allah bir!

Necip Fazıl Kısakürek

Karıştır çayını zaman erisin;

Ondan kalan, boynu bükük ve sefil;

Kehkeşanlara kaçmış eski güneşleri an!

bir merhamet yangını çıksın ve bütün şehri sarsın