En büyük ibadet sevebilmektir...

Cihan, alem herkes bilsin ki şunu;

Çok severdin unuttum sanma..

Ölüm bizi geldiğimiz yere, ?nisyan?a götürüyor tekrar.

Hüzünlendim: Hüznü sevdim, hüznün k&amp;#593;lbime dokunm&amp;#593;sın&amp;#593; izin verdim. Böylece bütün mutlulukl&amp;#593;rın ve zevklerin sonund&amp;#593; &amp;#593;yrılık çizgisine teğet geçip geri döndüğünü gördüm..

Bu başlıktan sonra diyorum ki:

unuttum sanma..

Hüzün dolu bir geceydi gözlerin...

Sevmenin sırrına erebilmektir.

Yüzümüz gün yüzüne değeli, tenimiz güneşe erişeli beri unutulmaktan alındık,

Maharet güzeli görebilmektir,

Ne var ki, unutmak yaşamak kadar elimizin altında ve unutulmak ölüm kadar yanı başımızda.

unutmaktan sakındık.

&amp;#866545; benzeri şeylerin bi anlamı var mı?

Yaşarken ölümle aramıza sahte uzaklıklar koyuyoruz. Unutulmak korkusu bu?

Ölüm unutuşlara gömüyor yüzümüzü; tenimizi tanıdıklarımıza yabancı kılıyor.

Unutmak ne dipsiz bir şeydir ki, unutanlara unuttuklarını bile unutturur

Yaşarken ölümü anmıyoruz o yüzden.

Zevkler tartışılır

Unutulmak ne acı şeydir ki, unutulanın unutuluşuna ağlayışını kimse hatırlamaz.