Ve ben bilirim ki,

Virgül koyduğum hayatımın şiirleşen cümlesi, seni çağırmak roman yazmaya benzer.

üstüme çekiyorum edepsiz konuşmalarımız geliyor aklıma.. öpücüklerle adını yazıyorum tenine.. nefesinle ısınıyorum.. gözlerimi kapatmaya korkardım yanında.. farklıydın işte benim için.. hediyem gibiydin.. hemencecik açıyordum seni... doyamıyordum sana.. benimdin işte.. ellerim hiç üşümezdi ellerini tuttuğumda.. ateş gibiydi insafsız.. ben korkarken ömrüm sana yeter mi diye.. sen birden gidiverdin benden.. heyecanlanmıyorum artık.. öyle de sakinim.. hatırlamıyorum bile gittiğin zamanı.. aklımda olan tek şey sensin işte..

biz erkek milletine en büyük kötülüğü kendini çöllere atan

Ekşimeye yüz tutmuş yüzüme yanağını sürdün, yüzümde karanfil yaprakları koştu.

"Mecnun" ve dağları delen "Ferhat" yapmıştır. çıtayı kontrolsüzce yükselttiler...

||| Söz: Atakan Gülgar |||

bu adamı çok sevdim ben.. yakında parlar yıldızı.. kaliteli şiir ve sözleri..

son kez güncelleyeyim bu başlıkları :)

Uyuduğunuz zaman ruhunuz bedeninizden ayrılıp, sevdiğinin yanına gider.

İşte bu yüzden yalnızlar kolay uyuyamaz...

Çalkalanan ömrümün hastalığına çare oluyor gönlündeki aşkın galasına davetiye.

ATAKAN GÜRGAR..

Neşenin rozetini yakama iliştiriyorsun buluşmamızın yemin töreninde.

Sonbahardı geldiğin, ekimin bilmem kaçıydı, mevsim serindi ama sıcacık düştün aklıma.

İçimde saklıyorum her halini herkesten, fakir çocuğun yamasını sakladığı gibi.

off yaa gene bu baş ağrısı.. iyi geceler arkadaşlar.. yalan sevdalılar kendinize iyi bakın..

ben senin hasretini bugün yudum yudum içtim.. gene anlattım seni bilmediğim kişilere..