(3) İstiap kitabı 2/59

NOT: AKAD dergisi, Aralık 2009, 6. sayı'dan alıntı yapılmıştır.

Hz. Mikdad? ın kişilik özellikleri, cihadı, Peygamber Efendimize ve Hz. Ali? ye yakınlığı, birçok olaydaki fedakarlığı, İslam?ın tesisi ve yayılması sırasında yapılan savaşlarda gösterdiği kahramanlıklar, çeşitli olaylar karşısında takındığı tutum ve söylediği sözler dikkate alındığında onun ilk Alevilerden olduğu rahatlıkla söylenebilir. Dahası Hz. Mikdad? ın kişiliği ve imanı, bize gerçek bir Alevinin nasıl olması gerektiğini açıkça gösterir.

Alıntı yapılmıştır.

Selman, Ömer?in halifeliği sırasında Medain valiliğinde bulunmuştur. İslam?a fikirsel ve kişisel gayret olarak çok değerli katkıları olan Selman, son derece mütevazi ve kanaatkar bir hayat sürmüştür. Hiçbir zaman lüks hayat düşkünü olmamış, sade bir hayat yaşamıştır. Hiçbir zaman sadaka kabul etmemiş ve eline geçen her şeyi fakirlere dağıtmıştır.

Değerli Müslüman kardeşlerim, bir olaya daha dikkatinizi çekmek isterim. Bilindiği gibi Sıffin Savaşı?nda Amr b. El As, Muaviye?nin ordusundaydı. Muharebenin en şiddetli anında Ammar, ilerleye ilerleye Amr b. el-As'ın yanına vardıktan sonra ikisinin arasında şu konuşma geçer:

(İbnü'l-Esir, Üsdü'l-Gabe, IV, I, 44)

EBUZER EL GIFARİ

Sıffin günlerinin birinde, güneş batmak üzereydi ve savaş bütün şiddetiyle devam ediyordu. İftar zamanı geldi ve oruçlu olan Ammar çevresindekilere: "Bana bu dünyadaki son rızkımı veriniz!" diye seslendi. Ona bir miktar süt getirdiler. Ammar sütü içtikten sonra: "Bugün dostlara kavuşacağım, Muhammedi'me, arkadaşlarına varacağım." dedi. Bir gün Hz. Peygamber ona: "Ammar, senin dünyada son rızkın süt olacaktır." demişti. İşte bu gün Ammar, onu hatırladı. Olanca gücüyle Muaviye tarafına saldırdı. Bu sırada İbn-i Cadiye adında biri onu yaralayarak yere düşürdü ve Ammar şehit oldu. Ammar'ın şehit olması üzerine ortalık karıştı. Herkes ne yapacağını şaşırdı. Zaten akşam olduğundan savaş da durmuştu.

daha niceleri var...

KAYNAKÇA :

(5) Ensabü?l-Eşraf kitabı 1/59

Ammar'ın annesi ve babası İslam davasının ilk şehitleridir. Bu itibarla Ammar ailesinin İslam tarihindeki yeri çok büyüktür. Hz. Ammar, anne ve babasının İslam davası uğrunda şehit olduklarını görmekle imanı daha da artmış, müşriklerin bütün eza ve cefalarına göğüs germişti. Bütün ashap onun bu fedakarlığını, herkes için bir ibret numunesi olan hallerini yad ederlerdi. Said b. Cübeyr ile Abdullah bin Abbas, Ammar'ın ancak en dayanılmaz işkencelere uğradığı anlarda müşriklerin elinden kurtulmak için birkaç söz söylediğini beyan ve ifadede birleşirler. Hz. Ammar, uğradığı bütün bu müşkülleri, yaşamış olduğu bütün işkenceleri derin bir sabırla karşılamış kalbinde yerleşen tevhit inancı, bir lahza bile sarsılmamış; çölün kızgın kumları, kızgın kayaları sırtını ve göğsünü yaktığı veyahut sular içine daldırılarak boğulmak istendiği zamanlarda bile kalbi hep kelime-i tevhit ile çarpmıştır.

Selman?Farisi?nin ölüm tarihi hakkında birçok rivayet bulunmaktadır. Bir rivayete göre Hicri 36 yılında Medain?de vefat etmiştir.(6) Başka bir rivayete göre ise Osman?ın hilafetinin sonlarına doğru 35 veya 37 yılında vefat ettiği söylenmektedir.(7) İbnu?l-Esir, Enes ve İbn-i Mesut gibi tarihçiler bu tarihlere yakın tarihlerde vefat ettiğini rivayet etmektedirler. Onun iki yüz elli ile üç yüz yıl yaşadığı şeklinde rivayetler bulunmakta ve raviler onun iki yüz elli yıl yaşadığının şüphe götürmez olduğunu söylemektedirler. (8)

Ebu Zerr?in gerçek bir Ehlibeyt taraftarı olduğunu daha önce söylemiştik. Aşağıda belirtilen kaynaklardaki anlatımlar bunu açıkça göstermektedir. Hz. Muhammed?in döneminden kalma en önemli iki kaynak, Kur?an-ı Kerim ve hadis-i şeriflerdir. Hz. Muhammed?in hayatında Hz. Ali?ye Kur?an?ın asıl metni ve iniş sebebi imla edilmişti.

Hz. Peygamber Efendimizin, Ebu Zerr hakkında övücü sözleri vardır: "Yeryüzünde, Ebu Zerr'den daha doğru sözlü birisi yoktur.", " Kıyamet gününde yeri bana en yakın olanınız, dünyadan benim bıraktığım gibi çıkanınızdır." Ebu Zerr bu hadisi naklettikten sonra şöyle demiştir: "Vallahi benden başka hepiniz, bu dünyaya bir tarafından bulaştınız!" Peygamberimiz onun zühdünü Hz. İsa'nın zühdüne benzetmiştir. O, bu zahidane hayatını ömrünün sonuna kadar sürdürmüş ve Müslümanlar zenginleştikten ve hazineden aldıkları maaş ile daha müreffeh yaşar hale geldikten sonra da şöyle demiştir: "Vallahi benim, Resulullah zamanındaki günlük geçimliğim hurma idi, bugün de onu arttıracak değilim.

Hicri 31 (M. 651-652) yılında bir gün ufukta bir kervan gözüktü. Kervan konakladıktan kısa bir süre sonra Hz. Ebu Zerr, dar-i beka'ya göçtü. Ensardan bir genç gelip onu kefenledi ve cenaze namazını kıldırarak Rebeze'ye defnetti. (Hayreddin Zirikli, el-A'lam, II, 140).

(1) : İbn-i Sa?d, Tabakat kitabı 4/83 te. İbn-i Hişam siyret kitabında 3/78 de.

Ammar bir gün Hz. Peygamber'e kendisinin ve ailesinin uğradığı eza ve cefadan bahsetti. Resulullah da ona: "Sabrediniz, sabrediniz, siz Ammar'lar, Allah'ın lütfuna mazhar olacaksınız." buyurdu. Başka bir gün de Resulullah, Ammar ailesini cennetle müjdelemiştir.

Hani servetini Allah ve Rasulu yolunda harcamaktan bir an bile geri durmayan... Zengin, müthiş haya sahibi... Efendimiz 'in o gelince (Allah katındaki değerini göstermek için) doğrulup ayağa kalktığı... Şeytan aleyhila'nenin "Ondan gökteki melekler bile haya eder. Ben ona nasıl yaklaşırım" dediği Hz. Osman bin Affan ...

Hakikati aramak için ailesini terk ederek Hıristiyan bir alimin peşine takılmış ve Şam?a gitmiştir. Burada uzun öğrenim görmüştür. Son hocası ölüm döşeğinde iken, Hz. İbrahim?in dinini canlandıracak bir peygamberin geleceğini haber vermiş, bunun üzerine Arabistan?a gitmeye karar vermiştir. Çölde kendisine eşlik eden bedevilerin ihanetine uğramış ve Medine?de oturan bir Yahudi?ye esir olarak satılmıştır. Medine?de Hz. Muhammed?in peygamberlik alametlerini taşıdığını gören Selman, Hz. Peygamber ile tanışmış ve Müslüman olmuştur. Peygamber Efendimiz, Selman?ı sahibinden satın alarak azat etmiştir.

(İbn Sa'd, Tabakat, III, 249)

Ebu Zerr, Peygamber Efendimiz ile tanışmak ve Müslüman olmak için yola koyulur. Mekke?ye vardığında Hz. Ali ile karşılaşır. Hz. Ali bu zatın halis bir mümin olduğunu anlar ve kendisini Peygamber Efendimize götürür. Ebu Zerr, Hz. Muhammed?i görür görmez Müslüman olur ve o andan sonra ne pahasına olursa olsun Hz. Muhammed?in yanında kalır ve her meselede onunla beraber olur. Hz. Ali bir hutbesinde şöyle buyurur: ?Yeryüzünde yedi kişi vardır ki halk, onların yüzünden rızıklanır, onların yüzünden yardıma mazhar olur, onların yüzünden yağmur yağar: Selman-ı Farisi, Mikdat, Ebu Zerr, Ammar ve Huzeyfe onlardandır. Ben de imamıyım onların; onlar, Fatıma?ya namaz kılanlardır.?

Selman El Farisi? hazretlerinin İslam dinindeki ve İslam tarihindeki yeri tartışmasız yüksektir. İlim, fazilet ve züht bakımından ashabın en önde gelen simalarından birisidir. Hayatının incelenmesinden Selman-ı Farisi?nin halis bir Müslüman, gerçek ve büyük bir sahabe, Peygamber Efendimizin ve Ehlibeytin çok yakın bir dostu olduğunu anlıyoruz. Öyle ki; onun İslam Dinindeki yerinin ne kadar yüce olduğuna dair başta Ehlibeyt olmak üzere, diğer İslam alimleri ve tarihçilerinden bir çok sahih hadis rivayet edilmiştir.

Daha önce Hz. Ammar'ın akidesi uğrunda müşriklerden gördüğü işkencelere nasıl göğüs gerdiğini ve gözleri önünde annesiyle babasının müşrikler tarafından nasıl şehit edildiklerini kaydetmiştik. Ammar, bu derin ve samimi imanını, İslami farzları ifa ile ve gece gündüz ibadet ve itaatla çalışarak takviye ederdi. İbn Abbas şöyle der: "Şu ayet-i kerime Ammar hakkında nazil olmuştur: "O ki, gecelerini sücud ve kıyam ile geçirerek ahiretten korkar ve Allah'ın rahmetini ümit eder." (ez-Zümer, 39/9).

Hicretin ikinci yılında, Bedir Savaşı başlayacağı sırada düşmanla nasıl savaşılacağı hakkında farklı görüşler ileri sürülüyordu ve Müslümanları bir telaş sarmıştı. Bu sırada Mikdad söz alarak?Ey Allah? ın Resulü, Allah sana ne emrettiyse onu icra et. Biz kesinlikle seninle beraberiz. Maide süresinin 24. ayetine atıfta bulunarak; biz İsrailoğullarının Hz. Musa? ya demiş oldukları gibi?Git sen ve Rabbin birlikte savaşın. Biz burada oturup bekliyoruz.? diye söyleyecek değiliz. Fakat sana deriz ki: Biz sana tabiyiz, senin sağında solunda önünde ve arkanda düşmanla çarpışırız.? Bu sözlerden sonra Peygamber Efendimizin yüzü gülmüş ve son derece memnun olmuştur. Neticede düşmanla Bedir? de savaşılmış ve zafer elde edilmiştir. Bu savaşta büyük kahramanlıklar gösteren Mikdad, İslam ordusunda tek süvari idi. Bu yüzden de kendisine Resululah? ın süvarisi denilirdi. Ok atmada ve binicilikte çok mahir idi. Bu savaştaki kahramanlıkları siyer ve hadis kitaplarında uzun uzun anlatılır.

Ebu Zerr, Ben-i Gifar kabilesine mensup olup doğum tarihi tam olarak bilinmemektedir. Hicri 31 (M. 651/652) yılında 3. halife Osman?ın sürgüne gönderdiği yer olan er-Rebeze'de vefat etmiştir.

Alevi Sahabeler diye başlık atmamın nedeni, anlatacağım sahabelerin, Hz. Resulullah 'a gönülden bağlı ve Hz. Ali'yi seven sahabeler olmaları...

Mikdad Bin Esved, Peygamber Efendimiz zamanında mucize niteliğinde olaylar da yaşamıştır. Bunlardan birisi üç keçinin sağılması olayıdır. Bu olay kısaca şöyle gerçekleşir:

Hz. Cündüb b. Cenade'nin künyesi, Ebu Zerr'dir. İslam tarihinde isminden ziyade bu künyesi ile meşhur olup bununla anılmaktadır. Lakabı ise Mesihu'l-İslam'dır. Bu lakabı ona Hz. Muhammed bizzat vermiştir. Onun hayatı incelendiğinde kendisinin daha Peygamber Efendimizle tanışmadan önce ilahi doğru yolu

Hz. Ammar?ın saf bir Alevi olduğunu gösteren en önemli olaylardan birisi onun Sıffin Savaşı?ndaki tutumudur. Cemel olayından sonra Hz. Ali, Muaviye'ye karşı hareket edince iki taraf Sıffin mevkiinde buluşmuş ve Hz. Ammar, meşru halife Hz. Ali'nin ordusunda yer almıştır. Bu savaşta en çok gayret gösteren ve canla başla çarpışanlardan biri de Hz. Ammar?dır.

Yaşantısı imanı ve kişiliği bütün İslam alemine bir ışık olan Ebu Zerr?in hepimize büyük örnek olması dileği ile Allah?ın rahmeti hepimizin üzerinde olsun.

Değerli dede ali,

Mikdad ve bir arkadaşı bir gün aç idiler. Peygamber Efendimiz: ?Şuradaki üç keçiyi sağınız ve sütlerini içiniz.? dedi. Böyle yaptılar ve Allah? ın Resulüne payını ayırıp ona verdiler. Her akşam böyle yaptılar. Bir seferinde Mikdad, Peygamber Efendimizin bulunduğu davette kendilerine ikramda bulunacaklarını düşünerek onun payını da içer. Ama yaptığının yanlış olduğunu düşünerek o gece uyuyamaz. Allah?ın Resulü gelir, vaziyeti görür ve anlar. Mikdad da ona gerçeği anlatır. Bunun üzerine Peygamber Efendimiz şöyle dua eder: ?Ya Rabbi! Bize yedirenlere yedir, içirenlere sen de içir.? Bunun üzerine Mikdad daha az önce sağdığı keçileri tekrar sağar ve eksiksizce süt verdiklerini görür. Bunu üzerine Peygamber Efendimiz tebessüm eder ve der ki: ?Bu hal, bize Allah? ın rahmetidir. Allah?a şükredelim.?

?Peygamber Efendimiz kölelikten kurtulması için ne gerektiğini sormaya Selman?ı Efendisine gönderir. Efendisi kendisine üç yüz hurma fidanı dikmesini ve kırk Ukiye altını getirmesi gerektiğini söyler. Bunu üzerine Peygamber Efendimiz sahabeye? Kardeşinize yardım ediniz? der. Ayrıca Selman?a fidanlar için çukurları açmasını ama fidanları kendisinin dikeceğini söyler. Peygamber efendimiz fidanları teker teker diker ve hepsi gelişerek ertesi yıl ürün veriri. Peygamber efendimiz Selman?a ayrıca yumurta büyüklüğünde bir külçe altın verir ve bununla kırk Ukiye altını olan borcunu ödemesini söyler. Bunun üzerine Selman Resulullah?a "Ya Resulullah bununla nasıl borcumu ödeyebilirim," diye sordu. Peygamber Efendimiz "Ya Selman Allah bununla senin borcunu karşılayacaktır" dedi. Bunu üzerine Selman: ?Allah?a yemin ederim ki onunla kırk ukiyelik miktarı ödedim.?der ve özgürlüğüne kavuşur.?

Ebu Zerr de?Allah Resulü?nün sünnetine uygun davranırsan, seninle bir sorunum olmaz.? diye cevap verir. Aşağıda anlatacağımız olay Hz. Ebu Zerr?in bir mümine yakışan sade yaşantısını ve ilk üç halife zamanında yapılan usulsüz ve Peygamber efendimizin tavsiyelerine, sünnetine uymayan harcamaları eleştirmesi ile ilgili olup, Ebu Zerr?in bu onurlu direnişi onu Rebeze?ye sürgüne gönderilmesine sebep olmuştur.

Ammar, Mekke'de yabancı bir adamdı. Annesi cariyeydi ve babası da Kureyşli değildi. Bunun içindir ki, onun bu şehirde malı ve mülkü olmadığı gibi, iktidar ve nüfuzu da yoktu. Annesi, Mahzumoğullarının cariyelerindendi. Müslüman olunca efendileri çileden çıkmış ve ona türlü türlü işkence ve cefalar çektirmişlerdi. Fakat iman şuuru, kalplerinde o kadar derin bir şekilde yerleşmişti ki imanları yüzünden uğradıkları her mihnet ve meşakkati nimet saymışlardır. İman, onların iliklerine işlemişti ve bu yüzden İslam uğrunda başlarına gelecek hiçbir şeyden korkmuyorlardı. İşte İslam tarihinde ilk şehit, Ammar'ın annesi Sümeyye oldu. Sümeyye ve eşi Yasir, Mekke?nin yöneticileri olan müşrikler tarafından aynı günde şehit edilmişlerdir.

Tarih kitaplarında aktarıldığı gibi, bu iki ana kaynağın içindeki gerçekleri, hayatını feda etme pahasına da olsa Hz. Ebu Zerr, insanlara yaymaya çalışmıştı. Bu ilk Aleviler Ehlibeytin hakkını iki ana kaynak olan Kur?an?a ve doğru hadislere dayanarak kanıtlamak için zorlu bir mücadele etmişlerdir.

İslam aleminin büyük sahabelerindendir. İman eden ilk yedi kişiden biri olduğu konusunda tüm tarihçiler söz birliği etmiştir. Asıl adı Mikdad Bin Amr?dır. Kindi kabilesindendir. Peygamber Efendimizin duasına mazhar olmuştur. Doğum tarihi kesin olarak bilinmemekle beraber doğum yerinin Arap yarımadasının güneyinde yer alan Behra? olduğu bilinmektedir. Hz. Mikdad?ın kabilesi diğer kabilelerle kan davası içinde olduğundan önce Kındi taraflarına oradan da Mekke? ye geldi. Burada kendisini çok seven Esved Bin Abd-i Yegus tarafından evlat edinildi. Bundan dolayı asıl babasının adı Amr olduğu halde, Mikdad Bin Esved olarak anılmış ve bu adla tanınmıştır.

(6) İbnü?l İmad Şezeratü?z-zeheb 1,44 İbn Hcer a. g. e. II 63

(İbnü'l Esir, Üsdü'l-Ğabe, III, 134)

(Ebu Ferec Muhammed bin Ebi Ya?kub el-Verrak en-Nedim (ö.380/959) ?El-Fehrest?kitabında; Bu habere yakın İbn Sa?d (ö.230/809) ?Tabakaat el-Kubra? adlı kitabında; Ahmed bin Abdillah Ebu Nu?aym el-İsfehaniy (ö.430/1009) ?Hilyet?ul-Evliya? adlı kitabında; Suleym bin Kays el-Hilaliy (ö.76/655) ?Kitabu Suleym? adlı kitabında...)

Hz. Ali, Ammar'ın şehit olduğunu öğrenince çok üzüldü: "Allah, Ammar'a rahmet eylesin. O, Resulullah'ın etrafında dört beş kişi varken Müslüman oldu. O da, anne ve babası da Allah'ın mağfiretine mazhar olacaklardır. Çünkü Hz. Peygamber , Ammar ailesini Allah'ın mağfiretiyle müjdelemişti." dedi. Sonra şunları ekledi: ?Ammar'ın katili elbette cehennemliktir.? Bundan sonra Ammar, teçhiz ve tekfin edilerek Kufe mezarlığına defnolundu. Şehit olduğu zaman doksan bir yaşındaydı.

Hz. Mikdad Bin Esved? i, İslamın ilk yayılma dönemlerinde müşrikler tarafından işkencelere tuğrayan ilk Müslümanlar arasında da görüyoruz ve bu yüzden kendisi Habeşistan? a Hicret olayına katılanlardandır. Orada Medine? ye hicrete kadar kaldı ve oradan Medine? ye döndü.

Şia?nın ve Sünni?lerin muteber kitaplarındaki haberlere göre, Hz. Ali?nin kitap haline getirdiği bu iki ana kaynak, halife olan Ebu Bekir İbnü Ebi Kuhafe ve yardımcısı?Ömer ibin Hattab tarafından reddedilmişti. (Suleym bin Kays el-Hilali?Kitabu Suleym?; Ahmed bin Ebi Ya?kub el-Ya?kubi (ö.284/863) ?Tarih? adlı kitabında; İbin Ceziy (ö.741/1320) ?El-Tshiyl ila?Ulum el-Tenzil?; Celaluddin Abdurrahman bin Kemaleddin es-Suyuti (ö.911/1490) ?El-İttikaan fi?Ulum el-Kuraan?; Ebul-Feth Muhammed bin Ebil-Kaasem eş-Şehristaaniy (ö.548/879) ?Tefsir? kitabının mukaddemesinde...)

Maddi zenginliği en iyi bilenlerin arasında kendisinin isminin geçmemesinin düşünülemeyeceği bu mübarek zat mı dünya malına tamah etmiş, saraylar, köşkler inşa ettirmiş?

(8) (Elaskalani a. g. e., II 62?İbnul esir tarih II 287 Üsdül gabe,421)

MEKZUN HAYYEM...

hepsini yazmak gerek

Gerçekten Hz. Ammar, daima huzur ve huşu içinde yaşayan, namazlarında bu halden zerre kadar ayrılmayan bir sahabe idi.

"Cahilliğin bu kadarı tahsil ile mümkündür"...

Mekzun85 sen bu yazıyı tamamen okudun mu?

Hz. Ammar?ın bizim için en büyük önemi İslam dininin yayılması için yaptığı katkılar yanında onun her zaman Hz. Muhammed ve Hz. Ali?nin yanında bulunması ve bu vesileyle onun en büyük Alevilerden olduğunu kesin olarak söyleyebilmemizdir. Sıffın Savaşı?nda Hz. Ali?nin ordusu saflarında savaşırken Hz. Muhammed?in nitelemesiyle başını Muaviye?nin çektiği?BAĞİLER? tarafından şehit edilmiştir.

( İbn Abdilber, İsti'ab, C. I, s. 214; C. IV, s. 62; İbn Hacer, İsabe, C. IV, s. 63; Hacevi, age., C. I, s. 193. 87. Reşid Rıza, Tefsir, C. X, s. 405 vd.)

Selman İsfahan?da bir köyde başlayan ve Müslüman olup kölelikten kurtuluncaya kadar başından geçen bu uzun çileli hayatı ve bu olayları, Ahmet B. Hanbel, İbn_i Sa?d, İbn?ül? Esir ve diğer İslam alimleri Selman?ın uzun uzun anlatımıyla İbni Abbas?tan rivayet etmektedirler.

Ammar bin Yasir, bütün İslam tarihçileri tarafından kendisinden övgüyle söz edilen nadir şahsiyetlerdendir. Öyle ki Sünni kaynaklardan alınan rivayetlerde bile kendisinden övgü ile söz edilmiştir. Peygamberimizin hanımlarından Ayşe?Eleştiremeyeceğim tek zat Ammar?dır.? demiştir.

Ammar'ın babası, aslen Kahtanlı olup öz yurdu Yemen'dir. Yasir, Yemen'den çıkarak Mekke'ye geldiğinde yanında oğulları Haris ve Malik de vardı. Burada Mahzumoğullarının müttefiki oldu, Ebu Huzeyfe b. el-Muğire el-Mahzumi'nin cariyelerinden Sümeyye ile evlendi. İşte Ammar, bu evlilikten doğmuştur.

Resulullah'ın Medine'ye gelmesi üzerine ilk yapılan iş, mescit inşasıydı. Resulullah bizzat ashabıyla beraber bu inşaatta çalıştılar. Ammar da bütün gücünü sarf ederek bu mescidin inşasına büyük katkıda bulunmuştur. Ebu Said el-Hudri der ki: Hepimiz mescit için birer kerpiç taşıdığımız halde, Ammar ikişer kerpiç taşıyordu. Resulullah, onu görünce üzerindeki tozları silkeleyerek şöyle buyurmuştu: ?Vah Ammar vah! Seni zalim bir topluluk öldürecektir. Sen onları Hakk'a davet ederken, onlar seni cehenneme çağıracaklar.? Yine bir defa, başka bir münasebetle Resulullah şöyle buyurmuştur: "Eyvah, Sümeyye'nin oğlunu bir topluluk öldürecektir."

(İbn Sa'd, Tabakat, III, 252) İşte insanları cehenneme çağıran bu zalim topluluk, Muaviye?nin başını çektiği topluluktur. Ammar b. Yasir, Bedir Gazası?ndan başlayarak Tebük Gazası?na kadar Resulullah'ın bütün cihat hareketlerine katıldı. Her savaşta gösterdiği cesaretle varlığını ortaya koydu. Hiçbir gün Resul-u Ekrem'in gazvelerine katılmaktan geri durmadı.

Evet, sevgili kardeşlerim, Peygamber Efendimizin kendisi için?Ebu Zerr kadar doğru söz söyleyen yoktur.? dediği çok büyük bir sahabesi olan Ebu Zerr, 3. Halife Osman tarafından Rebeze?ye sürgüne gönderilmiş ve orada sefalet içinde hayatının geri kalan kısmını ölünceye kadar sürgünde geçirmiştir. Ebu Zerr de Ehlibeyt taraftarlığı ve haksızlıklara karşı mücadelesi yüzünden eziyete uğratılmış ve sefil bırakılmıştır. Ali Şeraiti, ?Bir daha Ebu Zerr? adlı eserinde de bu olayın tamamen insafsızca bir sürgün olayı olduğunu zikreder. Hatta Ebu Zerr?i, Hz. Ali ve birkaç Ehlibeyt ferdi uğurlamıştır.

Biraz saygılı olun lütfen, başkaları size nasıl saygı gösteriyorsa, sizde öyle saygılı olun... hepimiz bu forumda kardeş sayılırız. Kırıcı sözler söylemek hiç birimize yakışmaz.

Hz. Mikdad? ın büyük ilmi ve güvenilirliği sayesinde kendisine birçok önemli olayda çok önemli görevler verilmiş ve hepsinde muvaffak olmuştur. Ebubekir devrinde yapılan Ecnadin Muharebesi? nde akılları şaşırtacak derecede işler başardı. Ömer zamanında Mısır Seferi açıldı. Oraya giden İslam kumandanı Halifeden yardım ister. Halife kumandana şöyle der: ?Sana yardım olarak dört asker gönderiyorum her biri 1000 askere bedeldir.? Bu askerlerden birisi Mikdad? dır.

Hz. Mikdad 653 yılında (ya da Hicri 33 yılında ) 70? li yaşlarındayken hastalandı ve çok geçmeden Hakk? ın rahmetine ve Resulünün hasretine kavuştu. Onun örnek yaşayışı, cihadı, Aleviliği, dürüstlüğü, kahramanlığı, her zaman hakkın yanında oluşu, bizlere ve bütün insanlığa ışık tutsun.

Hz. Ammar; hiçbir namazını kazaya bırakmazdı. O, bir zamanlar su bulunmayan bir yerde gusle ihtiyaç duydu, topraklarda sürünüp teyemmüm ederek namazını eda etti Hz. Ammar, daha sonra bu durumu Resulullah'a anlatınca o da, Ammar'a teyemmümü öğretti.

Müşriklerin büyük işkencelerine maruz kalan ilk sahabelerden biri. Adı Ammar, künyesi Ebu Yakazan, babası Yasir, annesi Sümeyye idi. Kaynaklarda nesebi şöyle kaydedilir: Ammar b. Yasir b. Amir b. Malik b. Kinane b. Kays b. Hasin b. el-Vedim b. Sa'lebe b. Avf b. Harise b. Amir el-Ekber b. Yamğ b. Anes b. Malik el-Anesi elKahtani.

Bu iki ana kaynak Aleviliğin temel inancını ihtiva etmekteydi. Hz. Ali bu iki ana kaynağı en yakın çevresine, Hz. Selman-ı Farisi, Hz. Ebu Zerr el-Gıfari, Hz. Mikdad bin Esved el-Kındi, Ammar bin Yaser gibi seçkin ilk Alevilere öğretmişti.

Resulullah, Ammar'ı çok sever ve korurdu. Bir gün Ammar, Halid Bin Velid ile tartışmış, Resulullah bu tartışmayı duymuş ve Halid, Resulullah'a Ammar'ı şikayet yollu ve ağır sözlerle ithama başlayınca Ammar ağlamıştı. Bunun üzerine Resulullah: "Kim Ammar'a düşmanlık ederse Allah'a düşmanlık etmiş olur. Ammar'a düşman olanın düşmanı Allah'tır." buyurmuştu.

Hz. Mikdad, uzun boylu, yakışıklı ve iri bir zattı. Peygamber Efendimizin öz amcasının kızlarından Dibaa ile evlenmiş ve böylelikle Allah? ın Resulüne daha da yakın olmuştur. Kendisi cesur, gözü pek ve fedakar bir Müslümandı. Kur?an-ı Kerim? i ezbere bilen nadir sahabelerdendi. Çoğu zaman birçok vakada Kuran okuyarak diğer sahabeleri cesaretlendirirdi. Hz. Muhammed? in?Kuran ve Ehlibeyt? için söyledikleri kendisi için çok önemliydi. Hiçbir zaman Kur?an? dan ve Ehlibeytten ayrılmamıştır. Kimsenin cehenneme gitmesini istemezdi. Herkesin iman etmesini arzular ve cehennem azabından kurtulması için çırpınırdı.

Allah rızası için İslam fitne sokmayın,"Alevi sahabeler" bu nedir?kendine göre açıklama yapmışsın tamam...

Hz. Ali tarafında bulunan Abdurrahman es-Sülemi, Ammar'ın şehit olduğu akşam Muaviye'nin ordugahına gitti. Zaten, akşamları savaş bittikten sonra iki tarafın adamları birbirleriyle konuşmayı alışkanlık haline getirmişlerdi. Muaviye, Amr b. el-As, Ebu'l-Aver ve Abdullah b. Amr b. El-As oturmuş konuşuyorlardı. Amr b. el-As'ın oğlu Abdullah babasına: "Ammar'ı niçin öldürdünüz? Resulullah'ın onun hakkında ne dediğini bilmiyor musunuz?" dedi. Amr b. el-As: "Ne buyurdu?" diye sorar. Abdullah da şu açıklamayı yaptı: Medine Mescidi inşa olunurken, en çok çalışan Ammar'dı. Herkes bir kerpiç taşırken o, iki kerpiç taşıyordu. Resulullah Ammar'ı okşamış ve yüzündeki tozları silerken şöyle buyurmuştu: ?Sümeyye'nin oğlu, herkes birer kerpiç taşırken, sen fazla ecir kazanmak için ikişer taşıyorsun. Bununla beraber seni, zalim bir topluluk katledecektir!? Muaviye araya girerek durumu kurtardı: "Ammar'ı biz öldürmedik, onu buraya getiren ve herkesi çadırından evinden çıkartıp, buraya yollayanlar öldürdü!" Böylece Muaviye, kendini teselli etmek istemiştir.

Ebu Zerr?in hayatı ve kişiliği incelendiğinde diğer büyük gerçek sahabe ve ilk Alevilerden olan Selman El Farisi, Mikdad Bin El Esved El Kindi, Abdullah Bin Revahat El Ansari?nin hayatları ve kişilikleri ile büyük bir benzerlik içinde olduğu görülür. Onun yaşayış tarzı halis bir Ehlibeyt taraftarı ve Alevi yaşayışıdır. Ebu Zerr?in hayatı ve kişiliğinin önemi yanı sıra bizim için önemli olan onun ilk büyük Alevilerden olduğunu rahatlıkla söyleyebilmemizdir. İslam tarihi kaynaklarına bakıldığında Ebu Zerr, hem Şii hem Sünni tarihçilerince çok saygın bir kişilik olarak kabul edilmiştir. Yalnız dikkat çekici çok önemli bir nokta vardır ki o da Sünni tarihçilerin kaynaklarında bile Ebu Zerr?in, tam bir bağlılıkla Hz. Ali ve Ehlibeyt taraftarı olduğunun açıkça zikredilmesidir. Bu bize Ebu Zerr?in ilk büyük Alevilerden olduğunu açıkça göstermektedir. Ebu Zerr?in hayatını ve İslam tarihindeki yerini birkaç sayfa ile anlatmanın mümkün olmadığını söylemek çok doğru olacaktır. İslamiyetten önceki hayatını mı, kabilesini terk ederek çölleri aşıp Peygamber Efendimizle tanışıp Müslüman oluşunu mu, ölünceye kadar her vakada Peygamber Efendimizin ve Hz. Ali?nin yanında oluşunu mu, hayatı ve birçok şey pahasına doğruları söylemekten çekinmeyişini mi, katıldığı savaşları mı, Peygamber Efendimizin sünnetinden ayrılıp halkı kötü idare eden idarecileri hayatı pahasına eleştirmesi ve bu yoldaki mücadelesini mi, Peygamber Efendimizden sonra sosyal adaletin sağlanması için yaptığı mücadelesini mi anlatalım. Gerçekten Ebu Zerr, İslam dinine katkıları, yaşayış tarzı, yiğitliği, cesareti, doğruyu söylemekten ve savunmaktan hiçbir zaman çekinmemesi, yoksulların yanında yer alması, hayatı pahasına karşı ilk üç halife zamanındaki haksız uygulamalara karşı gelişi, Müslümanlarla müşrikler arasında yapılan bütün savaşlara katılması, haksızlıklara karşı yaptığı mücadele yüzünden bütün ömrünü sefalet içinde geçirmesi bakımından kesinlikle her Alevinin başına taç edeceği ve örnek alacağı, yeri doldurulamaz bir şahsiyettir. Ne mutlu Ehlibeyt taraftarlarına ki ona fazlasıyla sahip çıkmış ve gereği gibi onu yüceltmişlerdir.

İşte Resulullah?ın işaret ettiği zalim topluluk, Sıffın Savaşı?ndaki Muaviye, Amr b. El As ve etrafındakilerden oluşan topluluktur. Bu topluluğun uygulamaları İslam alemini daha sonraları bir daha düzeltilemeyecek yanlış ve din dışı uygulamalara götürecek ve belki de günümüzde İslami diye bilinen ama Hz. Muhammed?in uygulamaya koymak istediği İslami yönetimle ilgisi olmayan günümüzdeki birçok yanlışın temelleri atılacaktı. Ne yazık ki bazılarınca sahabe, diye bilinen ve onlara dokunulmazlık zırhı giydirilen bu zalim topluluk için Sünni alim ve hadisçiler, bu zatların yaptıkları yanlışlıkları itiraf edecekler; ama bin bir kelime oyunu, yalan hadisler vb. şeylerle bunları aklamaya çalışacak ve de son olarak İÇTİHAT diye bir kavrama sarılacaklardır. Bu şekilde bu zalim topluluğun zatları hiç de hak etmedikleri halde saygın birer sahabe sayılacaktır.

Bu olay bize Mikdad Bin Esved? in gerçek bir Alevi olduğunu apaçık göstermektedir.

İslam tarihindeki yeri asla doldurulamayacak olan Ebu Zerr, Müslüman olduktan sonraki hayatının hemen hemen tamamını Osman tarafından Rebeze?ye sürgüne gönderilinceye kadar Peygamber Efendimiz ve Hz. Ali?nin yanında İslamı yaymak için mücadele ile geçirmiştir. Osman tarafından Rebeze?ye sürgüne gönderildikten sonra çok çileli ve sefil bir hayat yaşamış ve orada Hakk?ın rahmetine kavuşmuştur. Öldüğünde sırtında yırtık bir elbiseden başka bir şey yoktu. Ölmeden önceki son günlerinde kızına üzülmemesini, Mekke tarafından bir kafile gelmedikçe ölmeyeceğini, zira bu kafile ile gelen bir gencin kendisine kefen getireceğini anlatıp arada sırada kızına "Bak bakalım, ufukta toz bulutu görüyor musun?" diyordu.

(Ahmed b. Hanbel, IV, 89, 90)

Medain? de vali bulunduğu sıralarda Bukeyre, adında bir hanımı vardı. İslam?a çok değerli katkıları olan bu zat sufiler tarafından tasavvufun kurucularından birisi sayılır. Birçok tarikat silsilesi ona dayandırılır. Selman?ın sahip olduğu haklı şöhreti, bütün Müslümanların ona karşı içten bir sevgi duymalarına neden olmuştur. Sünni Müslümanlar onun adını büyük bir sevgiyle anarlar. Onun Ehlibeyten sayılması Şiiler arasında da önemle karşılanmış ve takdir kazanmıştır. Şiiler, Hz. Ali ve Ehlibeyt hakkında rivayet edilen hadislerin çoğunu ona isnat ederler. Aleviliğin birçok kolu onu akidelerinin önemli bir yerinde oturtmuşlardır.

?-Ben seni nasıl tanıyorsam, senin hakkında öylece şahadet ederim. Sen Allah için böyle bir şey yapmazsın. Belki bugün ölmezsen, yarın öleceksin. Herkese niyetine göre hakkı verildiği zaman sana ne verileceğini düşün. Sen, bugün İslam devletinin bayrağını taşıyan adama karşı, Resulullah'ın hayatında da üç defa savaşa katıldın. Bu da dördüncüsüdür. Senin bu seferki hareketin daha öncekilerden daha iyi ve doğru değildir!?

İlk Müslümanlardandır. İslam tarihi incelendiğinde bütün olaylarda her zaman Hz. Ali ve Peygamber Efendimizin yanında yer almış, yaşadığı hayat tarzıyla adeta bir mümin Müslümanın nasıl olması gerektiğini göstermiş büyük sahabedir.

?Ey Ebuzer! Eğer Osman?ın izni olmadan bir peygamber sahabesini öldürecek olsaydım, bu sen olurdun. Ancak seni öldürmek için Osman?dan izin almalıyım, bu iş benimle senin aramızı açıyor, sen yoksul ve alt tabakadaki insanları bize karşı ayaklandırıyorsun.? demiştir.

NOT:AKAD Dergisi, Ararlık 2007, sayı 2'den alıntı yapılmıştır.

SELMAN-I FARİSİ (?- 656)

Selman?ın mezarı Bağdat?ın 30 km. doğusunda Medain harabeleri civarında akan Deyale Irmağının kenarındadır. Onun bulunduğu yer Selman-ı pak olarak isimlendirilmiştir.

(4) İbn-i Ebi?l-hadid Şerh kitabı 2/131

Peygamber Efendimiz bir hadisinde: ? Selman bizim Ehl-i Beyt? tendir.?(1) demiştir. Başka bir hadisinde: Yüce Allah, sevdiği dört kişiyi sevmem için bana emir verdi. Bunlar: Hz. Ali, Hz. Selman, Hz. Mikdat ve Hz. Ebuzer?dir. (2) Başka bir hadiste: Din yıldızlarda olsaydı Selman yine kavuşurdu. denmektedir. Hz. Ali'ye Selman?ı sormuşlar, demiş ki: ? ?Selman, ilmin ilkini ve sonunu öğrenmiştir. O, kurumayan bir deryadır. O, bizim Ehlibettendir.(3) Bir hadiste de Selman ve Medineli ensarlar Hz. Muhammed?in vefatından sonra Hz. Ali?ye biat etmek istiyorlardı. Ebubekir?e biat edilince Selman onlara: Yaşlıyı buldunuz; ama Peygamberin ehlibeytini dışladınız. Onlara verseydiniz Hilafetin hayrını görürdünüz, demiştir.(4) Yine aynı olayla ilgili başka bir hadiste Selman: Ali?ye biat etselerdi üstlerinden ve ayaklarından bereketler fışkırırdı demiştir.(5) Bunlardan başka Hz. Ali?den ve Ehlibeytten bu hadislere benzer nitelikte çok hadis rivayet edilmiştir.

Selman-ı Farisi Müslüman olduktan sonra hayatı boyunca Peygamber Efendimizin safında bulunmuş ve Müslümanlarla beraber Hendek Savaşı ve bu savaştan sonraki bütün savaşlara katılmıştır. Hendek Savaşında hendek kazma fikrini Resululah?a kendisi önermiş, böylece de zafer elde edilmiştir. Ömer, zamanında İran?ın fethi için yapılan sefere katılmış ve bu savaşta insanı hayrete düşürecek ölçüde önemli katkıları olmuştur.

İbni Sad, Tabakat adlı kitabında 3/162? de Tarık Bin Abdulah isminde bir sahabenin şöyle dediğini yazar: ?Ben Mikdad? ın bir faziletine tanık oldum, o benim olsa tüm dünya malına değişmezdim. O da şudur:

Muaviye tecrübeli ve çok iyi siyasetçiydi. Tahammül ediyor, bir yol bulmak için düşünüp duruyordu. Bir gün Ebuzer?i evine davet eder. Haddinden fazla saygı ve iltifatta bulunmasına rağmen Ebuzer öfkeli ve sinirli çehresini azıcık olsun değiştirmeyince işi tehdide vardırır:

(İbn Sa'd, Tabakat, III, 252; İbnü'l-Esir, el-Kamil fi't-Tarih, III, 311; İbn Hacer, el-İsabe, II, 513)

(2) Ebu Naim Hilye kitabında 1/190, İbni Abdi?l-ber İstiap kitabı.

Mikdad Bin Esved, karşılaştığı bütün sorunları Hz. Muhammed Efendimize götürmüş ve onun fikrini almadan hiçbir şekilde hareket etmemiştir. Hiçbir İslam tarihi kitabında, Hz. Mikdad için kesinlikle en ufak bir leke bile bulunamaz. İbni Sad?ın Tabakat kitabında, İbni Hacer Askalani? nin İsabe kitabında, İbni Abdilber?in İstiap kitabında ve daha birçok yerde şu ünlü ortak hadis vardır: ?Peygamber efendimiz ?Allah bana dört kişiyi sevmemi emretti. Bunlar: Ali, Mikdad, Selman ve Ebu Zer?dir.? diye buyurmuştur.

Osman devrinde fetih hareketleri oldukça genişlemiş ve bu yüzden fethedilen bölgelerin gelenekleri de İslam'a etki etmeye başlamıştı. Bunun neticesi olarak, emirler sadelikten ayrılarak dünyevi bir yaşantının içerisine girmişlerdi. Saraylar, köşkler, konaklar inşa edilmeye, hizmetçiler tutularak işler onlara gördürülmeye başlanmıştı. Resulullah'ın devrinin sadeliği unutulmuştu. Bu sadeliği unutmayanlardan birisi de Ebu Zerr idi. O, sade yaşayışını sürdürmekte ısrar ediyordu. Onda mal ve servet biriktirme hırsı yoktu. Debdebeli bir hayat tarzını seçenlere gereken ikazları yapıyor; bu durumun onlara kötülükten başka bir şey vermeyeceğini, bir gün bunların hesabının sorulacağını söylüyordu. Ve sık sık delil olarak: "Altın ve gümüş depo edip Allah yolunda harcamayanlara elim azabı müjdele..." mealindeki ayeti okuyordu. Muaviye ve emirlerinin yaşantılarını sürekli eleştiriyordu. Bu yüzden Şam'da fesat çıkardığı iddiasıyla Ebu Zerr, Osman?a şikayet edilir. Bunun üzerine 3. Halife Osman, Muaviye?ye bir mektup yazar. Bundan Sonrasını Abdülbaki GÖLPINARLI?nın Sosyal Açıdan İslam Tarihi adlı eserinden aktaralım: ?Mektup gelir gelmez Ebu Zerr?i sert bir deveye bindirip sert bir adamla Medine?ye göndermesini, devenin gece gündüz sürülmesini, her şeyi unutup kendi derdine düşmesi için yolda Ebu Zerr?i uyutmamalarını, hiçbir yerde konaklatılmamasını emreder. Ebu Zerr, hamutsuz bir deveye bindirilip Medine?ye yollandı. Yolda baldırları çürümüştü. Medine?ye varınca Hz. Osman?ın yanına götürüldü. Hz. Osman ona pek sert bir muamelede bulundu, yalancılıkla töhmetledi. Onu savunmak isteyen Ali?ye de kötü sözler söyledi. Sonunda Medine?den çıkıp Rebeze?ye gitmesini söyledi ve onu hiç kimsenin uğurlamamasını emretti. Mervan?ı yanına katıp gönderdi. Ebu Zerr ihtiyardı; saçı, başı ağarmıştı. Kendisini Hz. Ali, Abbas oğlu Abdullah, İmam Hasan ve Hüseyin?le Ammar bin Yaser uğurladılar. Hz. Ali: ?Ey Ebu Zerr? dedi. ?Sen Allah için kızdın; onun için öfkelendin, ecrini ondan um. Bu toplum, dünyaları için senden korktu; sense dinin için korktun. ?. Pek yakında bilir anlarsın kim kar etmiş, kim daha fazla hasede düşmüş?

MİKDAD BİN ESVED (? - 653)

Hz Ali k. v Efendimiz gibi bir büyük zatı hangi sahabe sevmez ki, sen böyle bir ayrım yapıyorsun...

bulduğunu ve kendisine has bir yöntemle Allah?a ibadet ettiğini görüyoruz. Kabilesi, Arap cahiliye devrinde putperest bir kabiledir. Ama Ebu Zerr o zamanlarda bile kabilesini doğru yola sevketmeye uğraşmıştır. Müslüman olduktan sonra da kabilesinden birçok kişiyi İslam dinine davet etmiş ve onların Müslüman olmalarını sağlamıştır. Ebu Zerr, İslam daha duyulmadan hakkın davetine cevap veren ve ruhen iman eden büyük sahabelerden biridir.

Hz. Ammar Medine'ye ilk hicret edenlerden olup Medine?de Hz. Münzir b. Abdülmübeşşir?in misafiri olmuştur. Resulullah Medine'ye gelince, onu, Hz. Huzeyfe b. Yeman el-Ensari ile kardeş yapmıştır. Ammar, bu din kardeşinin verdiği arazi parçasında çalıştı.

Mescid-i Nebi?nin bir kenarına evsiz, fakir ve misafir kimselerin kalması için yapılan ve bir mektep niteliği taşıyan Suffa?ya yerleşen Selman, burada İslam dini ile ilgili değerli bilgiler öğrenmiştir.

İslam tarihçileri, birçok sosyolog ve sosyal bilimci, Ebu Zerr?i aynı zamanda büyük sosyalist, sosyal adaletçi, eşitlikçi ve devrimci kişiliği ile de dile getirmişlerdir. Gerçekten de hayatı boyunca yaptığı mücadele bunu açıkça göstermektedir. Osman?ın halifeliği zamanında Suriye?de Şam valisi olan Muaviye İslami yaşama yakışmayan zevk ve sefa içinde yaşamakta, halktan topladığı paralarla gereksiz lüks yaşam sürmekte ve saraylar yaptırmakta idi. Zaten Muaviye?nin bu tutumu Müslümanlar tarafından da hoş karşılanmamaktaydı. Ama halkın üzerinde büyük bir baskı ve zulüm olduğundan halktan kimse bu haksız ve İslama tamamen aykırı uygulamalara karşı çıkamıyordu. Ebu zer bunlara şahit olmak için bizzat Suriye?ye Muaviye?nin yanına gider ve gerçekleri görür. Ebu Zerr ile Muaviye arasında şu diyalog geçer:

Mikdad Bin Esved, Bedir Savaşı? ndan başka Uhud, Hendek, Mekke? nin fethi, Huneyn Savaşı, Tebük Seferi gibi önemli bütün savaşlara katılmış olan az sayıda sahabelerdendir. Hepsinde de çok önemli kahramanlıklar ve katkılar göstermiş ve Peygamber Efendimizin iltifatlarına ve dualarına mazhar olmuştur. Peygamber Efendimiz, Harrar Seferine çıkacağı sırada Beyaz Bayrağı ona vermiştir. Uhud Savaşı? nda ordunun kumandasını yürütmüştür.

Ammar:

Bir gün, Gifaroğulları kabilesine mensup bir kişi, Mekke'den kendi kabilesine döndüğünde doğru Ebu Zerr'e gider ve Mekke'de bir zatın zuhur edip kendisinin peygamber olduğunu iddia ederek insanları yeni bir dine davet ettiğini ve Cenab-ı Hakk?ın vahdaniyeti hakkında halka talimatta bulunduğunu haber verir. Kabiledaşının vermiş olduğu bilgileri dikkatle dinleyen Hz. Ebu Zerr, karşısındakinin sözleri bittikten sonra: "Cenab-ı Hakk?a yemin ederim ki, bu zat, iyilikleri öğrenmeleri ve kötülüklerden sakınmaları için halka nasihatler yapmaktadır." dedi.

(Ahmed b. Hanbel, Müsned, IV, 264).

?- Ey sen Amr! Mısır valiliğini ele geçirmek karşılığında dinini sattın!?

Ebubekir zamanında Kur?an ayetlerinin bir araya getirilip toplanması için kurulan heyette Hz. Mikdad da vardı. Ömer vefat etmeden önce kendisinden sonraki halifeyi belirlemek için kurduğu şurada Hz. Mikdad?a da görev verir. İşte Mikdad?ın Aleviliğini ve Hz Ali taraftarlığını tam olarak beyan ettiği olay burada gerçekleşmiştir. İbnü?l Esir, kendi tarihinde (3/37) şöyle yazar: ?Ammar Bin Yasir, ?Müslümanlar arasında fitne çıkmasını istemiyorsanız Ali? ye biat ediniz? dedi. Peşinden Mikdad da?Evet, Ammar doğru söyledi. Ali?ye biat ederseniz bunu hepimiz kabul ederiz.? Bu arada Abdullah bin Ebi Serh de: ?Biz, Osman? a biat ederseniz kabul ederiz.? dedi. Bunun üzerine Ammar kendisine?Sen ne zaman Allah dostu oldun? diyerek onu tersledi. Bu arada Haşimiler ve Emeviler arasında söz düellosu başlar. Orada bulunanlardan Sad Bin Ebi Vakkas? ın da zorlama ve tehditleriyle Osman? a biat edilir. Bu biattan sonra Ammar, orada bulunanlara: ?Ey insanlar! Siz bu hilafeti Ehlibeytten neden aldınız? Mikdad da Abdurrahman? a?Ey Abdurrahman!? dedi, ?Allah? a yemin ederim ki, sen öyle bir adamdan yüz çevirdin ki o, hakka göre hareket eden ve hakkı koruyandır.? Ve sonra bunları ekledi: ?Ben burada Ehlibeyte yapılan haksızlık kadar büyük bir haksızlık görmedim. Kureyş ne yapıyor? Öyle bir adamı dışladılar ki hayatımda ondan daha bilgili, onun kadar hakkın yanında olan kimseyi bilmiyorum.?

Ebu Zerr hazretlerinin İslam ile müşerref olması başlı başına bir olaydır.

(İbn Sa'd, Tabakatü'l-Kübra, III, 247)

(İbn Sa'd, Tabakat, III, 259). Bilindiği gibi Amr b. el-As, Bedir, Uhud ve Hendek Savaşları?nda müşrik ordusu saflarındaydı. İşte Hz. Ammar, ona bunu ima etmek istiyordu.

?-Hayır, öyle bir şey yok; fakat ben, Osman'ın katillerine kısas uygulanmasını istiyorum.?

Güzel kardeşim, sen bu başlığı açarken nasıl bir düşünceyle açtın, akıl terazisi diye bir tabir var orda tartmadın galiba...

?Ey Muaviye, eğer bu sarayı kendi paranla yapıyorsan israftır, eğer halkın parasıyla yapıyorsan ihanettir!?

Bahse konu zat bizim bildiğimiz Hz. Osman bin Affan değil mi?

Ammar b. Yasir uzun boylu, beyaz tenli, gayet yakışıklıydı. İslam'ın yücelmesi, yeryüzünde hakim olması için büyük gayretler gösteren bu sahabe, İslam devletinin varlığına gölge düşmesin ve İslam toplumunun vahdeti zedelenmesin diye katıldığı Sıffin olayında şehit olmakla, kendisinden sonraki nesle örnek olmuştur.

"Osman devrinde fetih hareketleri oldukça genişlemiş ve bu yüzden fethedilen bölgelerin gelenekleri de İslam'a etki etmeye başlamıştı. Bunun neticesi olarak, emirler sadelikten ayrılarak dünyevi bir yaşantının içerisine girmişlerdi. Saraylar, köşkler, konaklar inşa edilmeye, hizmetçiler tutularak işler onlara gördürülmeye başlanmıştı. Resulullah'ın devrinin sadeliği unutulmuştu."

AMMAR BİN YASİR , (D..?, Ö: 37. Hicri? 657. Miladi)

NOT:AKAD dergisi, Mart 2008, Sayı 3'ten

Ebu Vail şöyle anlatır: Hz. Ammar, bir gün bize son derece veciz ve beliğ bir konuşma yaptı. Sonra mimberden indi. Ona: "Ya Eba Yakazan! Çok beliğ ve veciz söyledin, biraz daha uzatsaydın olmaz mıydı?" diye sorduğumuzda şu cevabı verdi: "Resulullah'ın şu sözleri söylediğini duydum: "Bir adamın namazında uzunluk, hutbesinde kısalık, onun fıkıhtaki alimliğini gösterir. Onun için namazı uzatınız, hutbeleri kısaltınız. Beyanda cezbedici bir özellik vardır. "

Ebu Zerr?in ve babasının adı hakkında kaynaklarda çeşitli isimler zikredilmektedir. Bazı eserlerde isminin Cündüb b. Cenade b. Seken, bazı eserlerde Seken b. Cenade b. Kavs b. Bevaz olarak zikredilmektedir. Bazı eserlerde ise Cündüb b. Cenade b. Kays b. Beyaz b. Amr olarak zikredilmektedir. Bu sonuncusunun daha doğru olması muhtemeldir. Zira annesinin künyesi Ümmü Cündüb'dür. (Ibnü'l-Esir, Üsdül-Gabe, Vl, 99-101)

(7) İbnü?l-Esir Üsdü?l-ğabe II, 421

Seçkin ve meşhur sahabelerden biri. Selman-ı Farisi İran?ın İsfahan şehri yakınlarında yaşayan Mecusi bir ailenin oğlu olarak dünyaya gelmiş ve daha çocuk denecek yaşta Hıristiyanlığı kabul etmiştir. Doğum tarihi hakkında kesin bilgiler bulunmamaktadır.

Ammar, Kufe'deki valiliği sırasında cuma namazında Yasin Suresi'ni okurdu. Bilhassa hutbelerinde son derece kısa, veciz ve beliğ sözlerle yetinir ve böylece Resulullah'ın sünnetine uyardı.

Hz. Ammar, 2. Halife Ömer devrinde Kufe valiliğine tayin edilmiş ve Kufe?yi bir sene dokuz ay kadar mükemmel bir şekilde idare etmiş; ancak bir süre sonra Kufe'nin ileri gelenlerinin haksız ve yersiz isteklerine boyun eğmemesi yüzünden, hoşnutsuzluk ile karşılaşmıştır. Hz. Ammar'ın bu gerçekçi tutumundan şikayetçi olan Kufeliler isteklerini sürekli Halife Ömer?e bildirip durmuş ve sonunda Ömer, bu değerli zatın yani Ammar?ın yerine Ebu Musa'l-Eş'ari'yi tayin etti. Değerli Müslüman kardeşlerim, bu meseleye dikkatinizi çekmek isterim. Ammar bin Yasir? den önce de Hz. Ali taraftarı birçok sahabe hep aynı akıbete uğramıştır. Ebu Zerr , sırf Muaviye tarafından yapılan yanlış ve çirkin icraatlara karşı çıktı diye Halife Osman tarafından insafsızca sürgüne gönderilip işkencelere maruz bırakılmamış mıydı? Yalnız dikkat edelim, bu taraflı tutumlar ve davranışlar Ehlibeyt düşmanlarını sürekli maddi olarak güçlendirmiş ve daha sonraları Muaviye ile başlamak üzere bütün Emeviler devri boyunca Ehlibeyt ve Hz. Ali taraftarları hor görülecek, camilerde lanetlenecek, işkencelere maruz tutulacak ve hatta Kerbela?da Muaviye?nin oğlu Yezid tarafından tamamen yok edilmeye çalışılacaktır. Dikkat edeceğimiz husus, Ehlibeytin düşmanlarını güçlendiren bu tutumların hep ilk üç halife tarafından başlatılmış olmasıdır.

Ebu Zerr?in hayatında bu ve buna benzer olaylar çoktur. Bu anlattığımız birkaç örnek bile onun zamanında Hz. Ali ve Ehlibeyt taraflarına yapılan zulmü gözler önüne sermektedir.