-Hükumetin yargının alanına girdiğini düşünüyor musunuz?

Doğru. Bunun tipik örneğini Refahyol hükumetinde gördük. Bir akşamda 50 milletvekili tehditle başka partiye geçti, Parlamento?da hükumetin çoğunluğu azınlığa düşmüş oldu. Ama o milletvekilleri halkın kendi içinden gönderdiği kişiler olsaydı yerini değiştirmezdi. Çünkü o millet, o milletvekillerini hizaya sokardı. Liderler de maalesef bürokratik oligarşiye çok zarar vereceklerini düşündükleri isimleri bir müddet sonra tasfiye ediyor. Örneğin faili meçhul cinayetlerle ilgili araştırma komisyonu üyelerinden Refah Partisi Milletvekili Hüsamettin Korkutata dışındaki hepsi ikinci dönemde partileri tarafından dışarıda bırakılmıştır.

Yezit siyaseti, Ali siyaseti diye ayırarak ifade ettiğim bir şeydir. Kastettiğim şey, güce göre tavır almamakla ve ilkelerle ilgili. Bugün çıkarımız gibi görünen ama temel hak ve özgürlükler, temel adalet prensipleriyle bağdaşmayan konularda asla siyaset yapmayız.

-AK Parti de benzer şeyler söylemiyor mu?

Dört temelde tanımlıyoruz. Bir tanesi yerli olmak. Tabii, pencerelerini dünyaya kapatmış bir Türkiye değil özlemimiz. Brüksel?de, Washington da, Tel Aviv?de, Tokyo?da ne olduğunu gayet iyi izleriz, biliriz ama asla dışarıdan esen rüzgara göre rotamızı değiştirmeyiz. İkincisi Saadet Partisi antiemperyalist bir partidir.

-Şu maddelerin bile çıkardığı gürültünün haddi hesabı yokken bu nasıl olacak?

-Baştaki soruyu yinelersek; en çok eleştirdiğiniz bürokratik oligarşinin bir mantığı, bir fonksiyonu var. Açık veya gizli o kesimden size karşı da bir teveccüh var. Bunu nasıl yorumlamak gerekiyor?

Milli Görüş?ü reddederek var olan AK Parti ile o geleneğin temsilcisi Saadet Partisi temel siyasi ayrımları olan iki parti. Numan Kurtulmuş her sözünde bunu teyit ediyor. Peki?bürokratik oligarşi?nin Saadet aşkına ne demeli? İşte izahı?

Aksiyon

Bu sadece bir rötuş çalışmasıdır. Sivil siyasetin sorunu bu. Türkiye?de darbeler oluyor, darbeler arkasından darbe hukukunu getiriyor.

-Bunu böyle ifade ediyorsunuz değil mi?

-Sizin sıklıkla bahsettiğiniz bürokratik oligarşi nedeniyle Türkiye?de partilere müdahale edilebiliyor, partiler bölünebiliyor. Sistem normalleşmeden siyasetin yapısının da normalleşmesi beklenebilir mi?

3 Kasım 2002?den hemen sonra Türkiye?nin yepyeni bir anayasa sürecine girmesi lazımdı. Hadi yapılmadı, millet 22 Temmuz 2007?de AK Parti?ye yüzde 47?lik destekle çok somut bir görev vermiş; gidin adam gibi anayasa yapın diye. AK Parti topyekun bir reform süreci yerine maalesef birtakım kavgaların içinde siyaset üretti. Usul esasa mukaddemdir. 22 Temmuz?un hemen sonrasında doğru bir usulle süreç işletilmedi.

Bu partinin çekirdek tabanını en iyi temsil eden adam benim. Oranın hislerini, oranın düşüncelerini en iyi temsil eden kişinin kendim olduğunu biliyorum ve bu şekilde hareket ediyorum. Kaldı ki, bizim siyasi hareketimiz, Türkiye?nin reform dinamiklerini en iyi dile getiren hareket olmak zorundadır. Türkiye?de sağ, sol, milliyetçi, liberal, muhafazakar gibi tanımların bir anlamı kalmadı. Türkiye siyasetini yeniden formatlamak gerekiyor. Tabii ki kendi partimiz içerisinde doğrularımızı asrın idrakine söylemek gibi bir çabanın içerisindeyiz. Belki başlangıçta üslup farklılıklarından dolayı bir alışma süreci yaşandı. Çok rahat söyleyebilirim, Saadet Partisi teşkilatlarının çok büyük kısmı bugün bizim üslubumuzu benimsemiş vaziyettedir.

Türkiye, siyasi senaryolar mezarlığı. Statükonun yanlış AK Parti okumaları bu mezarlığın alanını her geçen gün büyütüyor. 28 Şubat sonrasında Milli Görüş çizgisinden koparak yeni bir siyasi hareket olarak varlık gösteren ve 8 yıldır iktidarı yürüten AK Parti?yi ancak Milli Görüş siyasetini temsil eden Saadet Partisi?nin yıpratabileceği okuması bizce de yanlış; ama yürürlükte olan bir siyaset yaklaşımı. Dolayısıyla mütevazı denilebilecek oy oranına rağmen iktidar senaryolarında başat rol verilen Saadet Partisi ve lideri Numan Kurtulmuş sıklıkla iktidar partisi üzerinden bu analize muhatap oluyor. Geç gelen liderliğine rağmen kendinden söz ettiren Kurtulmuş?la çok açamasak bile bu meseleyi, anayasa çalışmalarını ve Saadet siyasetini konuştuk.

-?Bizim siyasetimiz Hz. Ali?nin siyaseti gibi olmalı. Kendi aleyhine bile gözükse doğruyu söylemekten vazgeçmeyiz.? diyorsunuz. Kaybedeceğinizi bile bile vazgeçmeyeceğiniz ilkeler nelerdir?

Giriştiler ama siyasi diyalog yolu açılmadı. Ve belki de bir yanlış adım atılarak, sadece bir alanda bir özgürleşme gündeme getirildi. Bugün de biz aynı noktadayız. Bu milletin hayrına olacak, demokratikleşmenin önünü açacak her türlü olumlu adımı destekleriz.

Benim gündemim oldukça yoğun, çok sık görüşemiyoruz açıkçası. Ankara?da olduğum zamanlarda genellikle cuma namazlarında karşılaşıyoruz, ondan sonra görüşüyoruz. Ama çok sık, düzenli bir görüşme yapamıyoruz.

-Saadet Partisi ile ilgili analizlerde taban ve lider ayrımı yapılıyor sanki. Saadet Partisi?nin bir tabanı ve bir geleneği var, siz yeni bir siyaset söylemini dillendiriyorsunuz. Bu bir zorluk teşkil etmiyor mu?

Reform ve değişim yanlısı olan entelektüel çevrelerden de çok ciddi şekilde teveccüh gördüğümüzü, siyasi çevrelerden de ciddi teveccüh gördüğümüzü görüyorum. Yani bizim görüşlerimize yakınlık gösteren kimseye niye bizim görüşlerimize yakınlık gösteriyorsunuz diyemeyiz. Benim siyasi sözlerimin tamamı ortadadır. 12 yıldır fiili siyasetin içindeyim. Binlerce konuşma yapmışız. Bu konuşmalarımın her satırının da arkasındayım. Bu söylediklerime insanların nasıl tavır takınacaklarını belirlemek bana düşmez. Benim de insanların takındıkları tavırlara göre sözlerimi değiştirmeyeceğim de aşikardır.

Özeti: Cemaat çevrelerinde 2011'de akp düşer korkusu bacayı sarmış. Eğer bir parti içinden çıktığı oluşuma 7 sene sonra tekrar oy kaptırmaya başlamışsa, hatayı kendisinde aramalı. Demek ki başladığı yere dönmüş.

-Şahsen zor olacağı görüşüne katılmak istiyorum.

İyi de, 8 yıllık bir iktidar var. Bu arkadaşlarımızın çoğu iki kere partisi kapatılmış siyasi gelenekten geliyor. Türkiye?de siyasal sistemin en temel sıkıntılarından birinin parti kapatmak olduğunu biliyorlar. Bunun önleminin alınması gerekirdi. Parlamento içinde bir emniyet sübabı koyalım diyorlar. Biz bunun yerine şunu söylüyoruz. Partilerin kapatılması için bağımsız mahkemelerce sübut bulmuş suçlar olmalıdır. En son DTP kapandı; ancak bireyler hakkında kesinleşmiş mahkeme kayıtları yok. Fazilet Partisi kendi üyesi iki kişinin sözlerine dayanılarak kapatıldı, yine kesinleşmiş bir cezaya istinat edilmedi. 22 Temmuz sonrasında anayasa yapmak için hem siyasi iklim hem de siyasi diyalog ortamı vardı.

Önerimiz referandum ve demokrasi mantığına uygun. Aslında hükumet karşıtlarının işine yarayan değil, tersine hükumete yarayan bir şeydir. Eğer gerilim üzerinden bir referanduma gidilirse, nasıl ki şimdiki anayasaya 12 Eylül anayasası diyorsak, bu anayasa değişikliği de AKP anayasası olur. ?Bu millet anlamaz.? lafına da inanmıyorum. Bu millet önünde 40 tane partinin, altındaki 23-24 bağımsız adayın içinden 19. sıradaki bağımsız adayı seçip parlamentoya göndermeyi başarmış bir millettir. Pusulaya 29 madde olarak yazılabilir veya gruplandırılabilir. Herkes tercihini yapar. Bu maddelerin bir kısmı yüzde 90?la geçer, yüzde 20?lerde kalırsa kalsın.

-Sayın Erbakan?la görüşme sıklığınız nedir bugün?

Mesele de burada. Türkiye?de anayasa kolay yapılmaz. Tanzimat?tan beri bu ülkenin siyasi ve iktisadi elitleri diyor ki, ?siz bu ülkenin kiracısısınız, buyurun anayasanız da kira kontratınızdır?. Biz de diyoruz ki, ?ey millet siz bu ülkenin ev sahibisiniz, kendi tapunuzu kendiniz yapın.? Bu anlamda topyekun bir anayasa değişikliğine ihtiyaç var. Türkiye?de?bürokratik oligarşi? dediğimiz, millete hesap vermeyen, millet tarafından denetlenmeyen birtakım adacıklar, maalesef ciddi şekilde siyasal sistemi kontrol etmektedir. Açık söyleyelim, Türkiye?de bir yargı bürokrasisi vardır, yargı denetimin dışındadır. Türk Silahlı Kuvvetleri, Askeri Yargıtay, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi yargı birliğinin dışında hareket eden müesseselerdir. Anayasal bir kurum olan YÖK millet denetiminin dışındadır. TC Merkez Bankası, üst kurullar ekonomik kararlar alır, millet denetiminin dışındadır. Eğer bu teşhisi yapıyorsak...

-Siyasi kimliğinizi nasıl tanımlıyorsunuz?

-Anayasa Reform Paketi ile ilgili, her maddenin tek tek oylanmasına dair bir pusula ortaya koydunuz. Seçmenin karıştırmadan oylayabileceğini düşünüyor musunuz? Bu demokratik açılımlara karşı muhalefet cephesinin işine yarayacak bir unsur olarak da eleştiriliyor?

aksiyon

Saadet, 29 Mart seçiminden oyunu yüzde 52 artıran bir parti olarak çıktı. Ve sadece geleneksel tabanından değil, çok farklı kesimlerden oy aldı. Oyları sürekli olarak yükselttiği gibi, şu süreç içinde yapmış olduğu siyaseti, üslubu, muhtevası dolayısıyla toplumun hem iktidarı, hem de muhalefeti destekleyen kesimlerinde ilgiyle izlenmektedir. Demokratik açılım gündeme geldiğinde sadece?istemeyiz? diye hükumete karşı çıkmıyoruz; ne istediğimizi ortaya koyuyoruz. Anayasa değişikliği ile ilgili öyle. Suriye ile vize kaldırıldığında tebrik ettik. SP, diyalog esasına dayalı bir siyaset izliyor. Siyaseti düşmanlık değil partiler arası rekabet işi olarak görüyor. Dolayısıyla, başkalarının hakkımızda ne düşündüğü bizi ilgilendiren bir şey değil. Bize kimse rol biçmeye kalkmasın. Saadet, AK Parti?yi bölmek için var olan bir parti olmadığı gibi, AK Parti?nin ikamesi bir kurum da değildir.

Söylüyor ama hasta verem olmuş, grip tedavisi uyguluyor. 1921 Teşkilat-ı Esasi?nin en temel maddelerinden biri olan?Hakimiyet bila kayd ü şart milletindir, millet hakimiyetini egemenliğini TBMM eliyle kullanır.? sözüne 61 ve 82 anayasalarında?anayasal kurumlar? ortak edilmiştir. Tekrar 21 ruhuna dönmek mecburidir. AK Parti bu gibi temel konularda adım atmıyor.

Bu yapı içerisinde hem yargının siyasete, hem siyasetin yargıya, hem de TSK?nın hükumete müdahalesi mümkündür. Kim ne kadar güç elde ediyorsa o güçle diğer tarafı bloke etmeye çalışıyor. Yargı, yasama, yürütme; sivil, asker birbirlerinin düşmanı değil ki! Bir de siyasetin dönüp çuvaldızı kendisine batırması lazım. Esas tartışmalardan biri de, siyasetin ne kadar demokratik olduğu. Meclis?e giden milletvekillerinin kaçının ismi seçilmeden önce kendi bölgesinde tanınıyor. 2002 parlamentosunda halkın oyunun yüzde 45?ini dışarıda bırakmışsınız. Biz darbelere niye karşıyız? Adam alıyor topunu tüfeğini, ?oylarınızın hiçbir kıymeti yoktur? diyor. Baraj sistemiyle halkın bir kısmının oyunu çöpe atmışsınız. Biz diyoruz ki, dar bölge milletvekili seçimi olsun. İnsanlar bildiği, tanıdığı kişileri seçsin. Seçim barajları kaldırılsın.

Bu hükumetin elini güçlendiren bir şey. Problem şurada; ben demokratik olarak düşünüyorum, hükumet bunu?AK Parti?ye evet mi hayır mı? oylaması olarak görüyor. Bir kamplaşma vesilesi yapılırsa?evet? çıksa bile hükumet siyaseten zarar görür.

Antiemperyalist deyince sanki sol, marjinal bir şey algılanıyor. Antalya?da konferans verirken antiemperyalist lafı geçtiğinde bir yaşlı amca, ?Bunu biraz değiştirsek, bize uymuyor.? dedi. Ben de?Olur, değiştiririz.? dedim. Türkçemizde?gavur? diye bir tabir var, bizden başka hiçbir Müslüman milletin lügatinde yok. Gavur, gayrimüslimlere verilen bir isim değildir. Bizim geleneğimizde emperyaliste, zalime, despota verilen bir isim. Antiemperyalizm bu demektir. Maneviyatçıyız; sadece ibadetlere bağlı dindarlık anlamında değil. Bu toprakları bir arada tutan temel manevi değerleri biliyoruz. Dördüncüsü biz bir grubun bir hizbin, küçük bir kliğin partisi değiliz.

-Usul hatası neydi orada? Başörtüsü düzenlemesi sebebiyle, neredeyse parti kapatılıyordu?

-Saadet Partisi, siyasi senaryolarda AK Parti?nin gücünü zayıflatacak yegane alternatif olarak değerlendiriliyor. Bu sizi rahatsız ediyor mu?

-AK Parti?nin Anayasa Reform Paketi ile ilgili farklı önerileriniz var. Anayasa Meclisi kurmak, her maddenin yazıldığı bir pusula vs... Halbuki AK Partili yöneticilerin de?bir nefes borusu? diye nitelediği düzenleme bir?yol açma? işlevi görmüyor mu?

-Sivil dikta diyorlar o yüzden biliyorsunuz?

-Nitekim giriştiler de?