Merhaba arkadaşlar abiler kardeşler.. Hayatımın belki de en zor dönemlerindeyim. Çok mutsuzum en mutlu olmam gereken zamanlarda. Çoğu şeyden tat alamıyorum. Anlatiym dinleyin.. Ben 24 yaşındayım polisim. Çok severek girdin polisliğe fakat günden güne hayat sevincimi düzenimi hayalimdeki hayatı yaşayamaz oldum. Para demesin kimse evet önemli ama ben özgüvenimi kaybettim. Olmadı düştüm düştüm kalktım ama en son tedavimi başlattım ve silahsız çalışıyorum şu an.. 1 ay sonra düğünüm var ama bende ne sevinç ne iştah ne uyku sormayın.. Napacağımı bilmiyorum etrafımdakilere de belli etmemeye çalışıyorum. Ailem de bir süre sonra sıkılıyor çünkü onlar da aksi bir durumda çok zorlanıyor.. Fikirleriniz var mı yeni bir başlangıç yapmak kendime getirir beni ama sonrasında hem tazminat hem askerlik.. Çıkamıyorum işin içinden.. Yazın okuyayım...