?Büyü artık çocuk. Kendin gittin, geri de ancak kendin dönebilirsin. Büyü artık.?

?Efendim ne olur beni onlara verme.?

Hayye alessalah

Hayye alelfelah

Soğuk, acımasız bir hırsız gibi sömürüyorken ruhumu, dışarda kış bende kış vardı. Ve kışın ilk beyazlıkları düşmüşken saçlarıma içimde bir yerde küçük bir kız sessizce ağlamaktaydı.

Kız ayakkabılarını birbirine vurdu, gözlerini kapattı, ?Evimdeyim, evimdeyim, evimdeyim? dedi. Gözlerini açtığında gecenin karanlığından kulaklarına ulaşıvermişti huzurun sesi:

Ve suskunluğunu bozdu Efendi;

? Ne olur beni bırakma? dedi kız. ?Çok korkuyorum.? Cevap vermedi O.

? Ben gelemiyorum Efendim, beni al yanına, beni çok incittiler ne olur sen de kıyma bana?

Sürgündeydi kız, gurbet içinde gurbetti yaşadıkları. Öz vatanına dönmeye ne mecali vardı ne de imkanı. Bir mülteci gibi sığınmıştı Efendisinin sınırlarına, yürüyemiyordu sadece bir yalvarıştı dudaklarında.

Dünya kocaman bir iştahla açmışken ağzını kız haykırdı;