Misalleri burada kesiyor kendimize sorular soruyoruz.

Nitekim bir adam hakkında konuşulurken biri şöyle bağladı sohbeti. Dedi ki:

-Ey efendi! Alim olduğun yüzünden belli oluyor. Eğer ilmi Allah rızası için öğrendiysen, insanlardan istemeyi, beklemeyi kes. Yok, dünya için öğrenmişsen, Cennet'e kavuşamazsın, dedi.

-Bu birkaç koyun çobansız işe yaramaz. Bunlara su ve ot verecek, kurttan ve diğer tehlikelerden koruyucu birisi lazımdır. Bundan anladım ki, kainat, insanlar, cinler, hayvanlar ve canavarlar ve bu kanatlı kuşlar bir koruyucuya muhtaçtır. Bu binlerce çeşit mahlukatı korumaya kadir olan, Allahü tealadan başkası değildir. İşte bu koyunlarla Allahü tealayı, böylece bildim

-Ben çobanım. Onların koruyucusuyum. Onlar benim korumam ve tasarrufumdadırlar. Onlara dikkatle bakıyorum. Ne onlar bana benzerler, ne de ben onlara benzerim. Buradan, bir çoban koyunlarına benzemezse, Allahü tealanın elbette kullarına benzemiyeceğini anladım. Abdullah bin Mübarek:

-Ey çocuğum! Evvelki ve sonraki ilimler, senin bana bu öğrettiklerindir! dedikten sonra: Ey oğul, bana nasihat ver, buyurdu.

rabbim cümlemizden razı olsun inş..

Demek ki siz ondan çok ibadet etmişsiniz! Çünkü o hizmet edilenlerden olmuş siz ise hizmet edenlerden.

Bizim halimiz nasıl durumumuz nedir? Hizmet etmeyi mi tercih ediyoruz yoksa hizmet edilmeyi mi? Allah'a mahsus sıfat mı yoksa kula mahsus sıfat mı?

-Peki başka ne öğrenmişsin?

-Evladım, Allahü tealayı bilir misin? buyurdu.

Dedi ki:

-Kul nasıl sahibini bilmez?" dedi.

onun yolundan gidenlerden olalım inşallah.

resulullahın hayatına bir bütün olarak baktığımızda hizmet eden olduğunu iliklerimize kadar hissederiz zaten..

-Yine bu koyunlardan.

Hep hizmet edilen olma arzumuzdan olsa gerek kalbimizdeki dibe vuruş

Hicri 235'in ünlü vaizi kardeşine gönderdiği cevabında şöyle ikazda bulunur:

-Bu koyunlarımla.

güzel yazı için Allah razı olsun.

Bir savaş dönüşünde mola verilmiş öğle yemeği hazırlamak isteyen ashab kesecekleri koyunun hizmetini konuşuyorlar.

Bu konuda en çarpıcı bir misal de meşhur Bağdat vaizi Yahya bin Muaz'ın kardeşine söylediklerinde. Mekke'de mücavir kalan kardeşi gönderdiği mektubunda der ki:

-İyi söyledin. İlimden bir şey öğrendin mi? buyurdu.

Haşa ya Resulallah! Siz oturun biz hizmetin hepsini de yapar huzurunuza getiririz!

-Üç ilim öğrendim. Gönül ilmi, dil ilmi ve beden ilmi.

Abdullah bin Mübarek, bir gün yolda gidiyordu. Önünde birkaç koyunla bir çoban çocuk gördü. Ona acıdı ve; "Zavallı, çocuklukta çobanlık yaparsa, büyüdükte Allahü tealanın ibadet ve marifetine nasıl erişir?" dedi. Sonra kendi kendine; "Gideyim, ona Allahü tealayı tanımakta bir mesele öğreteyim." deyip, çocuğun yanına geldi ve:

Efendimiz burada da tarihi sözünü şöyle söyledi:

-Gönül ilmi şudur ki, bana kalb verdi ve kendi marifet ve muhabbeti yeri eyledi ki, bu kalb ile O'nu bileyim. O'nun sevdiklerine gönülde yer vereyim, sevmediklerine yer vermiyeyim ve böylelerinden uzak olayım. Dil ilmi şudur ki, bana dil verdi ve dili zikretmek, O'nun ismini söylemek yeri eyledi. Bununla O'nu hatırlatanları dile getirmeği, O'ndan bahsetmiyen sözden onu korumayı, böyle sözden uzak olmayı ima etti. Beden ilmi şudur ki, bana beden vermiştir ve onu kendine hizmet yeri eylemiştir. Böylece O'na hizmet olan her şeyi yaparım, hizmet olmayan şeyi ise bedenimden uzaklaştırırım.

öyle ise efendi olmak isteyen hizmet edecektir.

-Nasıl?

-Ben bu sahralarda, nasıl ilim tahsil edebilirim, dedi.

Her konaklamada ibadet ederdi de devesinin yemini suyunu kim verir kendisinin hizmetini kim yapardı?

-Allahü teala'yı ne ile biliyorsun?

-Allahü tealayı nasıl bilirsin?

Hizmetini biz yapardık.

Şöyle buyuruyor Allah Resulü:

İsterseniz bir de Allah Resulü Efendimiz 'e bakalım. Hizmet edenlerin mi yoksa edilenlerin mi içinde olmayı tercih etmektedir görelim.

Allah razı olsun...

Biri ben koyunu getireyim öteki ben de keseyim bir başkası da et hazırlamada görev alayım derken Allah Resulü de oturduğu yerden kalkıyor ve şöyle diyor:

Mekke'de durumum çok iyi. Bir de hizmetçim var bana çok iyi hizmette bulunuyor.

handan özleniyorsun.

Ben onunla hacca gittim çok ibadet eden birisidir. Her konaklamada hemen namaza durur çok ibadet ederdi.

-Böyle olduğunu nasıl bildin?

"Bir topluluğun efendisi o topluluğa hizmet edendir," diyor Peygamber Efendimiz

Ben de ötelerden odun toplayıp da ateşi yakayım. Diyorlar ki:

Rabbim hakkıyla hizmet edenlerden olmayı nasip etsin...

Hizmet edilen olmakla iftihar etme de hizmet eden olmakla iftihar et. Zira hizmet edilmek Allah'a mahsustur. Hizmet etmek de kula mahsustur. Sen Allah'a mahsus sıfatla muttasıf olmayı düşünme de kula ait sıfatla muttasıf olmaya çalış.

Efendimiz şöyle sordu:

Bir Adam peygamberimizin içindede bulunduğu bir topluluğa yaklaşarak : -''Sizin efendiniz kimdir?'' diye sorar.

-Bunlar nelerdir, ben bunları bilmiyorum.

ALLAHÜ TEALAYI BİLİR MİSİN?

Çocuk:

-Bu koyunlarla, O'nu nasıl bilirsin?

-Hiç bir şeye benzetmeden bilirim.

Çok güzel bir başlık, güncel kalmayı hak ediyor.

o an resullah bulunduğu topluluğa su dağıtıyordu tek tek. bu soru karşısında Resullah soru sorana yönelerek : - ''Bu toğluluğun efendisi bu topluluğa hizmet edendir.'' diye cevap verir.

Bilirim ki siz bütün hizmeti yapar ayağıma getirirsiniz. Ancak ben başkaları hizmet ederken seyirci kalmak istemem. Ben de hizmet edenler arasında yerimi almayı tercih ederim. Seyirci kalmak bana ağır gelir. Hizmet etmek mutluluk verir.

Abdullah bin Mübarek, bunun üzerine:

İşte Allah Resulü hizmet edilen değil de eden olmayı böyle tercih ediyor tüketen değil de üretenden olmayı böyle ibretimize sunmuş oluyor...