güneşin ardında bir siperde

dua ediyoruz...

bak senı sevıyorum ben ondan göz yumuyom

Ey uzak yolların dost yolcuları bağışlayın bizi. Giden her yolcuya biz ağladık, gelen her yolcuya biz; bütün yolculukların, bütün savaşların sonunda ölümü gördük? Kuş olduk konacak dalımız olmadı, yel olduk esecek halımız kalmadı? Her defasında kırgın, umutsuz bakışlar öperek düştük kahpe uçurumlara? Renkleri solmuş yaşam trendinde kanadı ömrümüz?

caktırma:)))))

sen dostsun dosttan öte cansın

yüreğinize sağlık..

Kalbimizi savaşların orta yerine bırakıp binlerce çocuk cesedi arasından geçerken, gözü yaşlı anneler karşılıyor bizi, yüreği yanık babalar. Sonra ateşe döküyoruz yüreğimizin acılarını, küle dönüyor zaman. Gerçeğin yüzünü, yaşamın anlamını anımsamak istemiyoruz. Ölü bedenlerim çiçekleri soluyor gözlerimizde. Soluyor yaşama yakıştırdığımız, yaşama yüklediğimiz anlamlar. Sonra ölüyor herkes, biz de ölüyoruz. Onca ölülerin arasında seçip ölümüzü, sırtımıza vurup cesetleri çıkıyoruz yollara, yağmur doluyor gözlerimize. Anlıyoruz ki, hiç bir ölünün sahibi yoktur. Ölüm kimsesizliktir.

ama sıkışmalar başlayınca bu sıkışmalardan bizi ayıracak dualara...

Güneş ektim...

ama napıyım senin bu hitaplarına bayılıyorum gerçekten

ki değil eminim!

yaff barı ögretmene deme kopya falan

ellerine güllerin kanı bulaşır bilim adamlarının

diline yüreğine sağlık Dilfeza kardeş çok güzel bir yazı gerçekten

çok güzel bir yazı.

Ey gönlümüzün has çiçeği, ey Halepçe yüreğimizin sızısı, ey Irak, ey Filistin kanayan yaramız bağışlayın bizi? Sevdalara sınarken yüreğimizi özgürlügü besleyen umutlar tel örgülere takıldı? Ey uzak yolların dost yolcuları bağışlayın bizi, hüznün kara bulutları sarmış ufkumuzu uçamıyor bi-türlü kanadı kırık güvercinler? Dayanın vakitsiz yağan gözyaslarına, dayanın vuslatın vaktine? Bir çiçek yağmuru olup yağmıyor üzerinize özgürlük, bir güneş olup doğmuyor ufkunuza?

Yeşersin diye bekledim...

Bayrak oldun ellerimde

''Dua etsek kalbimiz sıkışıncaya kadar

Sevgimiz kırılıp dağılıyor yerlere, yüreğimize batıyor kırıkları? Elinize sağlık, paylaşım için çok teşekkürler dilfeza; Her ne kadar yaşama yakıştırdığımız/yüklediğimiz kavramlar solmaya yüz tutsa da, göz bebeklerimiz yağmura ram olsa da, dilerim kırık kanatların arasındaki umut/inanç yol olur gönüllere...

Düşüp düşüp ölüyor çocuklar dünyanın gözleri önünde, biz ölüp ölüp diriliyoruz? Bunca acıyı kaldırmıyor yüreğimiz ey dost, son sınırında çölleşiyor sabrımız? Ölü çoçukların gözleri gözlerimizde sevgisizliğe üşüyor şimdi, sevgisizliğe düşüyor damlalar gözlerinde Filistinli annelerin?

çocukların çığlığını duyarız dünyanın bir yerinde

Olur mu ki..''

Rabbim zalime el açtırmasın muhtaç etmesin...

dilfeza hos geldın..

Neyse, Rabbim filistinli kardeşlerimizin yaşadıklarını tüm kalbiyle hissedebilenlerden eylesin ve Rabbim bu katılaşmış kalplerimizi yumuşatsın inşallah...

süslerken çiçeklerini bahar evrenin yüreğine

b ir gözyaşı bir dua bir kurşundan daha ağırdır...

Özlemine hüküm giydim...

dostun özürü olmaz dılfeza

Bir umursamazlık cehenneminde çölleşiyor duygularımız? Heyhat ki, bizi ağlatan acılar güldürüyor başkalarını, içimizdeki, acı bitmiyor, her defasında yarası kanayan şiirler damlıyor içimize? Sevgimiz kırılıp dağılıyor yerlere, yüreğimize batıyor kırıkları?

Ey uzak yolların dost yolcuları bağışlayı bizi, bağışlayın bizi ey ömrümüzün kanayan gülleri? Sevginin ipek iplikleriyle bağlıdır kalbiniz hayata biliyoruz, çekseler ölürsünüz, koparsalar ölürsünüz? İki damla gözyaşının üzerine düşen sözcük gibi duruyorsunuz hayatın hatıra defterinde. Bütün kelimeler kalbinizi kanatıyor?

acı feryadını Halepçeli Filistinli annelerin

Derin derin sızlıyor yüreğimiz, yüreğimiz Halepçe?li yaralı bir güvercin. Karanlık bir uçurumun kıyısındayız, bir karabasan gibi çöküyor üzerimize hayat? Haykırmak istiyoruz, dilimiz tutuluyor. Bağırmak istiyoruz nefessiz kalıyoruz, kahretsin?

teşekkür ederim yürekleri yakan yazınız için...

Şimdi bütün gitmeler hüzünlü, bütün ayrılıklar acı. Duyguları gözlerinizde ıslanmış yırtık bir mendildir gece. Hayatınıza batan dikenlerle, hayallerin yırtık döşeğinde yatıyorsunuz? Önü-sonu bir toprak parçasıyken ömrünüz, her gün düşen ölümlerin acısını işliyorsunuz yüzünüze ve yüreğinize ; dönmemek üzere uğurlarken yolcularınızı?

güvercinlerin gözyaşı dökülür yangınlı savaş meydanlarına

Güneş ektim yollarına

yarayı saracak, çocuğu susturacak yalnızca o karşılıksız rahmet...

ağlayan bu yara benim midir, içimde susmayan çocuk gibi...

Bir güvercin sevgisizliğe kanıyor yüreğimizde, kanadından vuruluyor uçmak isterken mavilere? Bir güvercin kanatları gözlerimizde utancından ağlıyor, alev-ateş savaş meydanlarına savruluyor gözyaşları? Bir güvercin umutsuzluğa ağlıyor kulaklarımızda, ellerimize, gözlerimize, yüreğimize yağıyor gözyaşları. Utancımız oluyor Halepçe, kanayan yanımız, Filistin akıp giden gözyaşımız?

Ne zaman savaş bültenleri alsak antenlerde

oturup ağlarız insan olmanın utancıyla

Yollarına

Allah razı olsun canım benim duygular karşılıklı inan bana

sıradışı bir yazı ve hoş. güvercinle bu yazının süslenmesi dahada bir anlam katmış yazıya

Bir tebrikde benden size gelsin çok hoş ve anlamlı bir paylaşım

tamam tamam özür dilerim öğretmenim bi daha olmaz:))

hoşbulduk can yoldaş, yine kopya çektim bak:)

Hep derler ya filistin içimizde bir yara diye, benim içimde filistin hakikaten bir yaradır hep, bu konu ne zaman açılsa çok hassaslaşırım. inanıyorum ki hepimiz öyleyiz ama müslüman olarak kardeşlerimiz için gerekeni yaptığımızı sanmıyorum ve o kardeşlerimiz için yeteri kadar üzüldüğümüzü de. çünkü onların yaşadığını kalbinde gerçekten hisseden o kadar çok şey yapar ki, ama malesef hepimiz demiyorum ama birçoğumuz onlar için sadece dua etmekten başka bir şey yapamıyor.