Ah?ın ecrinin büyük olduğunu bil. Likaullaha sefer kolay değildir. Bu uzun yolculukda gafletde yürüme. Kulluğun tadını tad. ayetinin içinde yüz.

Tenezzül etdin, cevab verdin. Aşıkının, dergahına aşina olanların; tecelliyatına hayran olduklarını ferman buyurdun. ?Kam almak isteyenler iradelerini terk etsinler? dedin. İmdad istiyorum, imdad!

Ne olursun ruhaniyyet alemine o kadar susadım ki yol gösterinin eşiğine yüz süreceğim. Hazret-i insandaki Hakkın niyabetini göremeyenler; nefs-i emaresinin semen-i kaliline, hayat-ı ebedisini, baht-ı sermedisini satıp, Hakkın istihza muamelesine tabi? olan zavallılardır.

Gönlümün elini açdım, yalvarıyorum, bir isteğim var: Derdinle yanayım, aşk u muhabbetinden uzak etme beni.

Sakın hazret-i insanın, o merdan-ı Huda?nın suretine nazar edip de manasından gafil olma! Kendin gibi zannetme!

İşte Ya?kub?un almış olduğu kokuda o koku idi. Hılkat gömleğine sinmiş olan canan kokusu, nuru zail olmuş olan göze nur getirdi.

Aşkın tatlı ateşiyle yanan kalbden çıkan ah, aşıkı, ma?şuk-ı hakikisi olan Allah?a bir anda vasıl ettiğinden, benlik sahrasında dolaşan, nefs putuna tapıp iman-ı zevkiye çıkamayanlar?biz neden olamıyoruz? diye adavetlerinden hased ateşine yanarlar, gam boyası ile boyanırlar.

Ey gönül sarayından içeriye girmek isteyen!

Alem-i ervahdan bu sahne-i şühuda geldik. Biz akıbetimizi bilmiyoruz, sen halimize alimsin. Senden haber verenin, seni beyan edenin hak-i payine yüz sürerim.

Evet, Allah?ın aşkı, ma?rifetine has olan kalblere gelen mahrem-i feyz-i ilahi; ancak Hakka arif olanların vakıf olabileceği şeylerdir. Onlar öyle ezvak-ı ruhaniyyeyi tadmışlardır ki, o ehadiyyet lezzetini tadanların nazarında, ne bağ u bostan ve ne de huri cinan kalmıştır.

Bu aciz ve naçiz kulunu bu kadar cismani kayıdlarla, o fani alakalarla kayıdladın, büyük ibtilalara sokdun. Kalb ayinesi masiva ile tozlandı, tevfikın yetişdi yine dergahına yüz sürdüm, gece gündüz türlü türlü mücahedelerle nefsi temizledim, kalbi tasfiye etdim, tam marifetullahı tatdım, gönle sahib oldum derken, yine tecelli-i kaabızıyyet görünmeğe başladı.

Şunu iyi bil ki, mezheb-i aşkda helal olan, mezheb-i akl?de haramdır.

Biz senin bizatihi mu?cize olduğunu tasdik ediyoruz. Suretin Rahman, siyretin Hak olarak iman ediyoruz?Allahının aşkına mukteza-i beşeriyet kusur ve gafletimizden dolayı ümmetliğinden çıkarma.

Bizim cemalini görmeye hakkımız yok. Fakat, senin lütfun her şey?in fevkındedir, boş çevirme. Kaşki bizde ma?naya agah olmasaydık, ruhaniyyetden, ma?rifetden haberimiz olmasaydı.. öyle olmadı. Aşk sahrasında büyüdük, oranın tuzunu ekmeğini yedik. Seni istiyoruz.

ben bu bilgileri kendim elimden olan şemseddin yeşile ait 67 basımlı çok eski sarı sayfalı bir kitaptan "benle yaşıt bende 67 doğumluyum:)" yazmaktayım...

Hılkate ibretle bak. Sani-i Ezeli?nin, O mübdi-i lemyezeli?nin senin üzerinde işlediği tecelliyyat-ı aşk ile seyre başla.

Bu sözlerden: İşin kışrında kalanlar, aşk bahçesine herkesin girememesi için çalılık vazifesini yapanlar, aşk yolunda canını feda etmekliğe kıyamayanlar, bir şey anlamazlar. Hastaya en güzel yemek ağır gelir. Gözü rahatsız olan güneşden hoşlanmaz. Hulasa tadmayan bilmez.

Eğer bizi kovarsan, düşmanların sevinir, dostların mahzun olur. Ne olursun dostlarını mahzun etme. Suçum ile senin keremine baktım, gönlüm ferahladı. Kudrete baktım cemal celale daima galip, nur, her an zulmetin fevkinde?elbette bu gözümün yaşı beni sahili rahmete sürükleyecektir.

yinede eleştirilerinize açığım efendim...

nickinle aynı ifadeler bunlar...

Nuh?un gemisinde öyleleri vardır ki tufan onların nazarında hiçdi.

Mürebbi-i ukuul olan Habibullah?dan niçün şefaat istemiyorsun? Neye keremü ihsanını taleb etmiyorsun? O?nun cemalindeki nurlar, alemi muhitdir. Din O?nunla kemal bulmuştur. Marifetullah zevki O?na muhabbetle hasıl olur. İsmet-i Huda, O?nunla değilmidir. O, bütün himmetlerin menba?ıdır. Enbiya u Evliya?nın kerem ü himmeti ve melaikenin tesbih u takdisi hep O?nun keremiyledir. O halde o nazik kapuyu neye çalmıyorsun?

sindire sindire...

Gaflet şarabiyle mest olup yürüme. Hakikatsiz olan zevkin, lezzetin sonu helakdir. Kalbde itmi?nan ve sükun ma?şuku anmakla olur.

aldığım feyz ile dosta sarılayım, cahilede selam vereyim.

Evet aşk yolu belalıdır. Şeytanla, nefisle harb kolay değildir. Fakat bu zulmetlerin sonunda selam vardır selam? .

zaten her gün bir paragraf yazmaktayım dikkat etmekte iseniz...

Aşık ile ma?şuk meyanında olan tealluk, tehalluk, tehakkuk öyle ince bir işdir ki akla o kapu kapalıdır. O kokuyu koklayanın dimağ-ı canından, o koku bir daha çıkmaz.

Ey kovmadan, başına kakmadan afv eden sahibim!

merhaba arkadaşlar,

Keremi bol ey insan-ı kamil!

Gücüm yetmiyor, sabah naralarına başladım. Ona bağışla, kabulden sonra uzak eyleme!

Ya Rabbi!

Ey hazret-i insan!

hatta bazen türkçe ses uyumlarına uyulmadan yazılmış orjinalini bozmama adına aynen aktardım...

Aşk sahasında büyüyenler benim gibi şaşırmadı, kuvvetle yol aldılar. Onlar?yardan gelenin hepsi hoş dur? diyorlar. ?Bu kesret denizinde teslim yelkeni çekilmeden açılmağa imkan yoktur? diyorlar.

eğer tasavvuf kokan, bazen derinden yaralayan bazende iç aleme dalmaları sağlayan bu kitabı burada paylaşmam istenmesse saygı duyarım...

Ya Resulallah!

Amma bu muhabbetin nuruna layık olabilmek içün, onun narında tamamıyle yanmışlardır. Ve bu yol, belası cefası çok olan bir yoldur. Çünki ma?şuk oraya gizlenmiştir.

O gömlek, ne eskidi, ne yırtıldı?Niçün koklamıyorsun?

sui-zan a katılıyorum kesinlikle...

Ey rahmeti ölçüye girmeyen Rahiym! Ey mahbub-ı hakiki!

Seninle aramı açmaya çalışanlar ne kadar çok. Sen bana lutfetdin beni ma?sum ve mahfuz etdin. Kainat kılınc olsa bu muhabbeti kesemez.

Ey gaflet şarabının sarhoşu!

Ya rahmeti bol!

allah razı olsun..

Seninle aramızdaki kalbin serairine, ruhun ahvaline kimin haddine düşmüş ki vakıf olabilsin. O zevk ne söze gelir, ne harf kalıbına girer ki anlaşılabilsin. O, senin tecellliyatının bir emri manevisidir, tabire gelmez. Seda ve harfden münezzeh olan vahyu ilhamın tecellisi, zahir havas ile idrak olunamadığından avam: ?Vahyy ne imiş, ilham ne imiş? diye inkar eder.

Emeğinize sağlık...

selam ve dua ile

paylaşıma katkıda bulunan tüm arkadaşlara teşekkür ediyoruz. ama affınıza sığınarak bir şey söyleyeceğim dilimiz çok ağır anlaşılması zor. Enbiya u Evliya?nın kerem ü himmeti ve melaikenin tesbih u takdisi hep O?nun keremiyledir. bir tane türkçe kelime varmı?şu cümleyi anlamak için ismini vermeden söyleyeyim o dersleri ve kitaplarını takip etmek lazım ha ben bir ara takip ettim anlıyorum ama bu site o gurubun sitesi mi yoksa sırada bir lise çıkışlı kardeşinde faydalanacağı umuma açık bir sitemi bunu netleştirmemiz lazım. saygılar sunarım.

Ey Hakikat Yolcusu!

ama konu çok güzelmiş..

Şunu iyi bil ki: Şefaat ve merhamet masdarı olan Resul-i Ekrem?in kabul ettiğini Allah da kabul eder.

Sakın hayat-ı ebedini nefs-i emarenin semen-i kaliline satma ve semavi işaretlerden gözünü ayırma. Zira gideceğin yol kuyularla doludur.

Değişiklikler, renkler pazarına tutuldum. Bu tebeddülat, bu telvinat nedir? Aklım tutuldu?

Beni sefine-i şeraitine bindir ve beni sahil-i ehadiyyete çıkar da, alem-i ervahdaki aşinalarımla beraber olayım. Dünya arzuma göre dönüyor diye beni onun tuzağına düşürme. Ben Rahman kokusunu alanlarla düşüp kalkmak istiyorum.

İşte Hazreti Muhammed?in şeriat gemisinde öyle yolcular vardır ki bu kesret denizinin dalgaları, onların nazarında bir nokta gibi kalır. Zira onlar sıfatı ile mümtaz olmuşlardır.

Hazreti Şazili?ye sormuşlar:

Ey Rabbim!

Şunu iyi bilmelidir ki, zahirde bal gibi tatlı fakat içinde semm-i katil olan, ikbalinde hud?a, idbarında fecia gizleyen dünya sevgisi ve masiva alakası olan kimsenin kalbi katı olur. Kalb katılaşınca da kandili söner. Kalbinin çerağı sönen kimse Hakkın düşmanı olur. Hüda?ya düşman olan kimse de cemalullahı görmekten mahcub ve mahrum kalır. Onun içündür ki Kitab-ı Kerimde: Kalbindeki ışığı sönüp kör olanlarla, ma?rifet nuru ile kalbleri parlayanların bir olmadığı emrolunmuşdur.

suizan arkadaşım ifadelerin ağırlığından bahsederek türkçe kelime varmı ifadelerde gibi soru sormuşsun...

Gönül sahibleri her an: ?Meded ya Rabbi!? derler, o imda-ı ilahi ile, ölmezden evvel ölmenin zevkini duyarlar. İşte o vakit ebediyetin tadı çıkar. O öyle bir zevkdirki, Cenabı hak kitabı keriminde Habibi Edibine?Onun kulu? tabirini kullanmıştır ki bu zevki tarife dil müsaid değil?

Aşk badesiyle sarhoş olanlardan zuhur eden halleri, batıl kıyas edip ta?n etme. Gözüme muhabbet sürmesini çekene teşekkür olmak üzere, kirpiklerimle kapusunun önünü süpürmek isterim.

Hakikat caddesinde yürümek isteyen, cananın basdığı toprakla gözünü sürmelemelidir. O vakit rahmet kapusu açılır.

Rabbim!

Hak ile olan hususiyetin bahşı içün, nefsini islam ettiğinin şükranesi olsun, beni güzel nazarından uzak etme. Bir an o merhametli elini üzerimden kaldırma, ruhani gıdamı eksik etme de ben de aslıma vasıl olayım. İtmi?nan-ı kalb, Rab ile sukunet; o gıda-i ruhaniye ile olurmuş. Onu ikram et de ondan

Sana böylece hüsn-i zannım var. Sen?Kulumun zannı indindeyim? dedin. Bu fermanına gönül bağladım.

Ey hakikat yolcusu!

Vatan-ı asliye vuslat içün çalışmak ne hoşdur. Tefekkür etmelidir ki o alemde, ruhlar üzerinde feyazan eden nihayetsiz lütuflar nereye gitti? O tecelli-i cemalullaha ne vakit kavuşulacak?

Tecelli-i cemalinin mahalli olan kalb ayinesinde seni görelim.

acaba diyorum nick-in türkçemi:)

Evet, nüsha-i suğra olan vücud-ı insaniyyeye, alem-i kübra olan kalbi nasıl vaz?etmiş? O mahzar-ı nur-i lahuti dairesini zulmani perdelerle nasıl perdelemiş? Zahirini ile tezyin edip, batınında esrar-ı gaybiyye hazinesini nasıl saklamış? Aklın tıkandığı gizli hazineyi, meleklere bile göstermemiş. İşte bunun anahtarını senin eline vermiş açmaya çalış, yılma, iste?

?- Size göre kırkda biri, bize göre hepsi? diye cevap vermiş.

Ey insan-ı kamil!

Neticede boyunun alacağı kadar bir çukurda uyumaya mahkum olan zavallı! Neye Allah dostuyla bir saat oturup kalkmassın! Kaarun?un malından; Şeddad?ın cennetinden, Firavn?ın rubibiyyet davasından orta yerde ne kalmıştır? O halde, faniyi baki ile değişmenin çaresine bak da yalnız ekmek kazancına razı olma. Ne vakit ma?rifetullah?ı kazanacaksın? Maişet-i hayvaniye nasıl olsa olur, maişet-i insaniyyeyi tedarik et. Artık zindana veda?et, Allah?ı dünyaya değişme. Nefis ameliyle Allah?ı taleb etmenin şirk olduğunu bil.

Ey hakikat arayan!

?- Malın kaçda biri zekattır?

sadeleştirelim derken aslımızdan iyice kopar olduk...

Evet, Allah?ın sevmediğini Resul- Ekrem sevmez, Resul-i Ekremin sevdiğini de Allah reddetmez. Onun içün beşeriyet zindanında biraz harekete geç, azıcık o mübarek çehreye dön, hidayet koşsun da sevil.. ?Bana nisbeti yoktur? diyerek, O Aziz?in reddetmesinden daha büyük mahrumiyet var mıdır?