saçların dökülmesini engelleyip gürleştiriyormuş umarım işe yarar

Peki o zaman gerçek sevgi güvenilecek sevgi ne? Ve işte sevgilerin en gerçeği.

karanfilin saça iyi geldiğini duydum arkadaşlar nettende araştırdım acaba aranızda karanfil maskesini kullanan oldu mu olduysa sonuc ne?kullanan arkadaşlar soruma cevap verirseniz çok sevinirim

Çocuk da intihar ediyor. Gazeteler intiharın anlık bir sinir krizi sonucu olduğunu söylediler, yanılıyorlardı delikanlı babasının kendisine olan sevgisinin yüksek düzeydeki beklentilerine bağlı olduğunu anlamıştı. İnsanlar "eğer" türü sevginin üstünde bir sevgi arayışı içindeler aslında. Bu sevginin varlığını ve nerede aranması gerektiğini bilmek bu genç adamın yaptığı gibi yaşamı sürdürmekle ondan vazgeçmek arasında bir tercih yapmakla karşı karşıya kaldığımızda önemli rol oynayabilir diyorum ilginç değilmi.

önerin için tşk ederim temujin jiyy

karanfil çok pratik ve hiçbir yen etkisi yook bugün karanfili uyguladım zaten

Büyük bir hırsla ana yemeğin gelmesini ve bizi doyurmasını bekliyoruz. Hani nerede? Hepsi o.

SEVGİ ÜZERİNE

İkinci türe geçiyoruz "çünkü" türü sevgi

beni kazımadın yani

geçen yılan yağı dediler, iyi geliyormuş dene istersen

Bu tür sevgide kişi bir şey olduğu, bir şeye sahip olduğu ya da bir şey yaptığı için sevilir. Başka birinin onu sevmesi, sahip olduğu bir niteliğe ya da koşula bağlıdır. Örnek mi istiyorsunuz? Seni seviyorum. Çünkü çok güzelsin . Seni seviyorum. Çünkü o kadar popüler, o kadar zengin, o kadar ünlüsün ki. Seni seviyorum. Çünkü bana o kadar güven veriyorsun ki. Seni seviyorum. Çünkü beni üstü açık arabanla, o kadar romantik yerlere götürüyorsun ki, burada çünkü türü sevginin eğer türü sevgiye tercih edileceğini anlatmak istiyorum.

Ama o da aynı şeyi başkasından beklemektir. Peki bu dünyada sevgi ne kadar var. Açlığımızı biraz bastıracak kadar. Ve de yemek öncesi tadımlık gelen iştah açıcılar gibi. Bu minnacık tadım bizi daha müthiş bir sevgi açlığına tahrik ve teşvik ediyor. Bu minnacık tadım sevgiye ne kadar muhtaç olduğumuzun farkın damıyız acaba.

her şeyin maskesi çıktı yahu. Teknolojiyi hiç takip edemiyorum hiç.

Öyleleri ya iyice umutsuzluğa kapılıp intihar ediyorlar ya da iyice dağıtıp yaşanan ölü haline geliyorlar. Rağmen sevgiyi bugün yaşamınızı sürdürebilmenizin nedeni rağmen türü sevgi şu anda yaşamınız ya da bir güm bu sevgiyi bulacağınıza inancınızdır. Bugün yaşadığımız toplumda herkesi doyuracak bu sevgiyi bulmak zor çünkü herkesin ihtiyacı var. Kimsede başkasına verecek fazlası yok bence.

saol canım

Haklı olduğunu kanıtlamak için sizi bir teste davet ediyorum. Şu soruları cevaplıyabilirmisiniz acaba?

Toplumlardaki sevgilerin çoğu "çünkü türündedir ve bu tür sevgi kalıcılığı konusunda insanı hep kuşkuya düşürür.

Şu anda en sevdiğiniz kişinin sizi sadece kendi çıkarı için sevdiğini anladığınızı bir düşünün. Dünya birden bire başınızın üstüne çökmez miydi? O an yaşam size anlamsız gelmezmiy di? Diyelim sıradan bir yaşamınız var. Günlük yaşıyorsunuz. Günün birinde gerçek derin ve doyurucu bir sevgi bulacağınızdan umudunuz olmasa, kalan hayıtınızı nasıl yaşardınız?

Temizleyicide çalışan dünya güzeli bir kızın yüzü patlayan kazanla parçalanmış. yüzü fena halde çirkinleşince, nişanlısı nişanı bozup onu terk etmiş. Daha acısı aynı kentte oturan anne ve babası. Hastaneye ziyarete bile gelmemişler, artık çirkin olan kızların sahip olduğu sevgi sahip olduğu güzellik temeli üstüne bina edilmiş olduğundan bir günde olmuş. Güzellik kalmayınca sevgi de kalmamış. Kız birkaç ay sonra kahrından ölmüş...

Evliliklerin çoğu "eğer" türü sevgi üzerine kurulduğu için çabuk yıkılıyor. Gençler birbirlerinin o anki gerçek hallerine değil, hayallerindeki abartılmış romantik görüntüsüne aşık oluyor ve beklentilere giriyorlar. Beklentileri gerçekleşmediğinde, düş kırıklığı başlıyor. Sevgi nefrete dönüşüyor en saf olması gereken anne baba sevgisinde bile "eğer" türüne rastlanıyor. Bir örnek vermek gerekirse bir genç üniversite giriş sınavlarını kazanarak babasını mutlu etmek için çok çalışıyor. Okul dışında hazırlanan kurslarına da gidiyor. Ama başarılı olamıyor. Babasının yüzüne bakacak hali yok. Üzüntüsünü hafifletmek için bir kaplıcaya gidiyor. Eve döndüğünde babası öfkeyle sınavları kazanamadın. Bir de utanmadan kaplıcaya mı gittin? Diye bağırıyor. Delikanlı" ama baba vaktiyle sende bir ara kendini iyi hissetmediğin de kaplıcalara gittiğini anlatmıştın" diyor. Baba daha çok kızarak delikanlıyı tokatlıyor.

arkadaşlar yok mu kullanan

Bir koşula bağlı olmadığı için ve karşılığında bir şey beklenmediği için? Eğer türü sevgiden farklı bu. Sevilen kişinin bir niteliğine dayanıp böyle bir şeyin varlığı esas olarak almadığı için çünkü türü sevgi de değil. Bu üçüncü tür sevgide, insan bir şeyin olduğu için değil, bir şey olmasına rağmen sevilir. Güzelliğe bakarmısınız. Rağmen sevgi. Esmeralda, quasimodo'yu dünyanın er çirkin, en korkunç kamburu olmasına rağmen sever. Asil, yakışıklı, zengin delikanlı da Esmeralda'ya çingene olmasına rağmen tapar. Kişi dünyanın en çirkin, en zavallı, en sefil insanı olabilir. Bunlara rağmen sevilebilir. Tabi bu sevgiyle karşılanması şartı ile. Burada insanın, iyi, çekici ya da zengin konum edinerek sevgiyi kazanması gerekmiyor. Kusurlarına. Cahilliğine, kötü huylarına ya da kötü geçmişine rağmen olduğu gibi, o haliyle sevilebiliyor. Bütünüyle çor değersiz biri gibi görünebiliyor ama en değerli gibi sevilebiliyor. Yüreklerin en çok susadığı sevgi budur.

Üçüncü tür sevgi "rağman" diye sevgi.

Eğer türü sevgi bir beklenti koşuluna bağlı olduğundan büyük ve ağır bir yük haline gelebilir. Oysa zaten sahip olduğumuz bir nitelik yüzünden sevilmemiz hoş bir şeydir egomuzu okşar. Bu tür olduğumuz gibi sevilmektir. İnsanlar oldukları gibi sevilmeyi tercih ederler. Bu tür sevgi onlara yük getirmediği için rahatlatıcıdır. Ama derin düşünürseniz, bu türün de temel de pek farklı olmadığını görürsünüz. Kaldı ki bu tür sevgi de, yükler getirir insana. İnsanlar hep daha çok insan tarafından sevilmek isterler. Hayranlarına yenilerini eklemek için çabalarlar. Sevilecek niteliklere onlardan biraz daha fazla sahip biri ortaya çıktığı zaman, sevenlerinin artık ötekini sevmeye başlayacağından korkarlar. Böylece yaşama sonsuz sevgi kazanma gayretkeşliği ve rekabet girer. Ailenin en küçük kızı yeni doğan bebeğe içerler. Sınıfının en güzel kızı, yeni gelen kıza içerler. Üstü açık bmw'si ile hava atan delikanlı, ferrari ile gelene içerler. Evli kadın kocasının genç ve güzel sekreterine içerler. O zaman bu tür sevgide güven duygusu bulunabilir mi diye soruyorum. Çünkü türü sevgi de gerçek ve sağlam sevgi olamaz derim. Bu tür sevginin güven duygusu vermeyişinin iki ayrı nedeni olamaz diyor. Bu tür sevginin güven duygusu vermeyişinin iki ayrı nedeni dana var. Birincisi acaba bizi seven kişinin düşündüğü kişimiyiz korkusu. Tüm insanların iki yanı vardır. Biri dışa gösterdikleri öteki yalnızca kendilerinin bildiği insanlar sandıkları kişi olmadığımızı anlar ve bizi terk ederlerse korkusu buradan doğar. İkincisi de ya günün birinde değişirsem ve insanlar beni sevmez olurlarsa endişesidir.

Kalbinizin derinliklerinde, dünyada kimsenin size aldırmadığını ve hiç kimsenin sizi sevmediğini düşünseydiniz, yiyecek, elbise, ev, aile, zenginlik, başarı ve üne olan ilginizi yitirmez miydiniz? Kendi kendinize yaşamanın ne yararı var diye sormaz mıydınız?

Farkında olsanız da, olmasanız da, bu tür sevgi sizin için yiyecek, içecek, giysi, ev, aile, zenginlik, başarı ya da ünden daha önemlidir. Bunun böyle olduğundan nasıl emin olursunuz.?

Yakınımızda olan birinin bu sevgiyi bize vermesini bekleriz.

Dünyadaki en büyük kıtlık, rağmen türü sevginin yeterince olmayışıdır.

Ve asıl çarpıcı cümle en sonda