Evet hepimiz biliyoruz ki bu dünyada misafiriz! Sen de misafirsin. Ve buradan da diğer bir yere gideceksin. Misafir olan kimse, beraberce getiremediği birşeye kalbini bağlamaz. Bu menzilden ayrıldığın gibi, bu şehirden de çıkacaksın. Ve keza, bu fani dünyadan da çıkacaksın. Öyleyse, aziz olarak çıkmaya çalış. Vücudunu Mucidine feda et. Mukabilinde büyük bir fiyat alacaksın. Çünkü, feda etmediğin takdirde, ya bad-ı heva zail olur, gider, veya Onun malı olduğundan, yine Ona rücu eder.

-Hem madem ne iyilik ve ne fenalık cezasız kalmayacaktır.

otobüs durağı gibi sadece araç beklersin ve zamanı gelince gidersin

Selametle kabir kapısını açıp, ebediyeye girsin...

Malayani şeylere ömrünü telef etmesin,

-Dünya madem fanidir.

-Hem madem hayat-ı ebediye burada kazanılacaktır.

-Hem madem zararsız yol, zararlı yola müreccahtır.

Gelin biz onu terke çalışalım. Nasıl mı?

Dünya için Ahireti unutmasın,

Ahiretini dünyaya feda etmesin,

-Hem madem dünya sahibsiz değil.

Elbette bahtiyar odurki;

-Hem madem dünyevi dostlar ve rütbeler kabir kapısına kadardır.

Kendini misafir telakki edip misafirhane sahibinin emirlerine göre haraket etsin,

Kalben dünyaya bağlanmadan da yaşayabilir insan.. Zaten sırf bu dünya için yaradılmamışız ki bütün vaktimizi buraya sarf edelim.

-Hem madem luzumlu vazifeler çoktur.

-Hem madem ömür kısadır.

Hayatı ebediyyesini hayat-ı dünyeviye için bozmasın,

-Hem madem şu misafirhane-i dünyanın gayet Hakim ve Kerim bir müdebbiri var.