Böyle bir zeminden, daha yüksek, daha yüksek ses, eylem talebinin çıkması tabiidir.

Buna karşılık şöyle bir ihtimali düşünelim:

Zenginlikleri sömürülüyor...

İslam dünyasında bir sessizlik.

Ve daha ötesi, mukaddeslerine saldırılıyor...

Sonra...

Olay şu:

Bütün bu değerlendirmelerden sonra söylenecek olan şudur: "Tepkinin dozu" nu biz İslam dünyası, tartışmalıyız, evet, biz kendi imajımızı, tebliğ sorumluluğumuzu, İslam'ın olan bitenden ne kazanıp ne kaybettiğini değerlendirmeliyiz. Ama öteki taraf ta, yani bizzat Batı dünyası da kendi ellerindeki kiri görmeli, içinden çıkan "Hırsızın suçu"nu dikkate almalı.

Bütün bu olaylarda ilk tepki şöyle oluyor:

Bunun yanında Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi bile kimi zaman misyon kaybına uğrayabiliyor. Birleşmiş Milletler güçlünün denetimi altına giriyor. Haklar, haksızlığa kurban verilebiliyor. Koalisyonlar oluşturulup, Müslüman ülkelere bile boyunduruk çekilebiliyor... vs...

"Batılılar ancak kuvvetten anlar" tarzında bir özdeyişin İslam dünyasında yerleşmesi söz konusu ise, bunun altında bizzat batılıların imzasının bulunduğunu görmek gerekiyor. Kuvvet! Kuvvet! Kuvvet! "Bombalarız, biz güçlüyüz, pencerenizden içeri gireriz, elimizde de atomlarımız var, size diz çöktüreceğiz. bu savaşı kazanacağız!" yollu söylemlerle ortalıkta dolaşanlar, yani laf anlamazlar, yani güçlerine bakıp insanlık konusunu ıskalamayı tercih edenler, mukabilini de üretmekte gecikmezler. "Asimetrik savaş" güçlünün ürettiği savaştır.

2006 - Mart, Sayı: 241, Sayfa: 020

Ne yapsın bu durumda yüreği yanan İslam dünyasının sade insanları?

Bu, her türlü "öfke"ye ve ondan doğacak "insani tepki"ye açık bir vasattır. "İnsani tepki" dediğimizde bunun içinde, insandan zuhur edecek her türlü davranışı anlayabiliriz.

Bir süre geçiyor ve Batı tepkisizliğini korurken, İslam dünyasında sızlanmalar başlıyor:

"Sivil direniş", "Gandi yöntemi sivil itaatsizlik", "Barışçı söylem" vs... çok düşük bir profil olarak algılanmaya, hatta "pasifizm söylemi" olarak damgalanmaya, hatta "emperyalizmi meşrulaştırma aracı" gibi görülmeye mahkum oluyor. Kimseyi kesmiyor, acıyı da öfkeyi de dindirmiyor. "Medeniyetler Buluşması, diyalogu" gibi ifadelerin zaten ezilmekte olanlar tarafından kullanılması, bir tür "yalvarma"ya dönüşüyor. "Yalvarma" pozisyonu, öfkeleri ve isyanları daha da besliyor.

Böyle bir zeminin, "mütekebbirane" va hatta "zalimane" görünen tarafın canını acıtıcı eylemler üretme azmini beslemesi de tabiidir.

- İslam dünyasında kabaran ve yer yer dozu kaçan öfkenin imalat merkezi Batı'nın mutfaklarıdır. Hiç başka yere bakmasınlar.

- Üzerimize ölü toprağı mı serpildi? Mukaddeslerin ayaklar altında çiğnenirken sen nasıl susarsın?

arikatür krizi"nde İslam dünyasının ortaya koyduğu tepkinin dozu tartışılıyor. Özellikle Suriye ve Lübnan'da elçiliklerin basılması, yakılması tasvip edilebilir mi? Ya da, elçilik baskınlarından sonra daha da "aşırı" tepkiler ortaya konur mu? Ve ortaya konan tepkiler, "haklı olunan bir davanın haksız hale gelmesi" sonucunu verir mi?

Batı dünyasında yukarda saydığımız davranışlar sergilendiğinde gene Batı içinden birileri çıksın ve "bu olmaz, desin, bu insanlığa sığmaz. Bir inanç topluluğunun, bir koca dünyanın böylesine aşağılanması kabul edilemez. Bunun Batı adına yapılması ise, ayrı bir cinayettir. Bu, farklı medeniyet camialarını birbiriyle vuruşturacak bir gerilimin pimini çekmektir." desin.

Altınoluk

Sonra da mütekebbirane "çağdaş uygarlık"tan bahsediliyor...

Şunu derim:

Yok değil bu çıkışlar, ama öylesine cılız ki...

Diğer sütunlarda yer alan "Biz sövmeyiz" başlıklı yazımızda, Batı dünyasını şaşırtacak tepkiler ortaya konması gerektiğini, karikatür olayının bir tür provokasyon olduğunu, İslam dünyasında tam da "şiddet, terör vs" türü tepkiler üretip, "İşte gördünüz" demek istediklerini, buna imkan verilmemesi gerektiğini ifade etmiştim. Avrupa bulvarlarında yüzbinlerce insan olarak "Biz Hazreti Muhammed'i Seviyoruz - Biz Hazreti İsa'yı Seviyoruz - Biz Hazreti Musa'yı Seviyoruz" şeklinde pankartlarla yürümenin, bu oyunu bozacağını ve İslam adına güzel bir tebliğ olacağını belirttik. Türkiye'de kimi illerimizde "Hazreti İsa Sizden Utanıyor" şeklinde güzel pankartlar taşındı, ama bunun yanında Suriye'de de elçilik yakıldı...

Toprakları Batılıların veya onların koruduğu güçlerin işgali altında...

Bu, "İslam dünyasındaki manevi hassasiyet kaybının ve kişilik aşınması"nın bir işareti gibi değerlendiriliyor ve "Batı'nın anlayacağı dil"den bir tepki isteniyor.

Batı'da bir sessizlik.

Sözü uzatmayalım: Batı iz'ana gelecek. Batı insanca refleksler kazanacak. Batı, dünyada başka insanlar, başka kültürler, inançlar bulunduğunu ve onlara da saygı göstermek gerektiğini anlayacak. Kendi bıçkınlarının elini tutacak ve ondan sonra insanca diyalog başlayacak.

altınoluk.com

Ama "Ev Sahibi"nin davranışlarını tahlil ederken, "Hırsızın suçu" üzerinde de durmak gerekiyor. Yani, "Batı" genel başlığı altında değerlendirdiğimiz dünyanın, "İslam dünyası" ile ilişkisindeki "Marazi" durumu tahlil etmek gerekiyor.

Diyelim, Batı dünyasında, İslam'a, İslam'ın mukaddes tanıdığı değerlere, Kur'an'a, Hazreti Peygamber'e yönelik bir "saldırı" oluyor. Daha başka: Mesela Irak işgal edilmiş, camiler bombalanmış, tarih yağmalanmış, gece yarılarında erkekler - kadınlar evlerinden alınıp Ebu Gureyb Hapishanesine götürülmüş, insanlık dışı muameleler, işkenceler yapılmış... Ya da Guantanamo'da, Kur'an sayfları, sırf Müslüman mahkumların iradesini çözmek için klozetlere atılmış... Ya da ABD başkanı çıkmış, "Haçlı Seferleri"nden söz etmiş... Bir başkası, İslam Dünyasına karşı "Dördüncü Dünya Savaşı" lafını üretmiş...

"Tepkinin dozu" meselesinde, kendi kendimizi tahlil etmeliyiz. İslam adına ortaya konacak her davranışın bir sorumluluğu var, bu şüphesiz.

Tepkinin Dozu

Uydurma gerekçelerle üzerlerine bombalar yağıyor...