Ondan bir temas gibi rüzgar beni bürür de,

Hey Sakarya, kim demiş suya vurulmaz perçin?

Bu dava hor, bu dava öksüz, bu dava büyük!..

Nur yolu izinden git, KILAVUZ?un!

Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim;

Bu toprak çirkef oldu, bu gökyüzü bodurum!

Ne taze ölüyü mezar

Bir buçuk asırdır türlü buhranlar içinde yanıp kavrulan ve bunca keşfine rağmen başını yarasalar gibi taştan taşa çalarak kurtuluşunu arayan batı adamının bulamadığı, Türk'ün de yine bir buçuk asırdır işte bu hasta batı adamında bulduğunu sandığı şeyi, o mübarek oluş sırrını, her sistem ve mezheb, ortada ne kadar illet varsa devasının ve ne kadar cennet hayali varsa hakikatinin İslamda olduğunu gösterecek ve bu tavırla yurduna, İslam alemine ve bütün insanlığa model teşkil edecek bir gençlik...

Bir sırrı sürüklüyor terlikler tıpır tıpır,

Dalgalar

Sen kaçan ürkek bir ceylansın dağda

Sen kıvrıl, ben gideyim, Son Peygamber kılavuz!

Dünyada taşınacak bir kuru başınız var;

için ürperdiği demler beni an

Arkanda, çepçevre, kızıl bir ufuk,

Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.

Gençliğe Hitabe

İnsanlar devşirilsin,

toprağında bir taş olur beklerim

Yürü altın nesli, o tunç Oğuz?un!

arkandan gelecek hep ayak sesim

İçimde damla damla bir korku birikiyor;

Şahit ol, ey kılıç, kalem ve orak!

Sarmış deniz kızları gibi dalgalar bizi,

Doğsun BÜYÜK DOĞU, benden doğarak!

Aynası ufkumun, ateşten bayrak!

Vecd içinde başı dik, hayalini sürükler.

Gözüne mil çekilmiş bir ama gibi evler.

İkinizin de ne eş, ne arkadaşınız var;

Çatla Sodom-Gomore, patla Bizans ve Roma!

Şu çıkan buluta bak, bu inen suya inat!

ben peşine düşmüş bir canavarım.

Ey tepetaklak ehram, başı üstünde bina;

Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.

Bekleyen

Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;

Allahın seçtiği kurtulmuş millet!

Ne kaldırımlar kadar seni anlayan olur,

Fakat Sakarya başka, yokuş mu çıkıyor ne?

Çatırdılar geliyor karanlık kubbemizden,

Bülbüllere emir var: Lisan öğren vakvaktan;

Ne bir kıyıdan eser, ne bir ışıktan eser,

Giden şanlı akıncı, ne gün döner yurduna?

İşte bu gençliği, bu gençliğin ilk filizlerini karşımda görüyorum. Şekillenmesi, billurlaşması için 30 küsur yıldır, devrimbaz kodomanların viski çektiği kamış borularla kalemime ciğerimden kan çekerek yırtındığım, paralandığım ve zindanlarda süründüğüm bu gençlik karşısında, uykusuz, susuz, ekmeksiz, başımı secdeye mıhlayıp bir ömür Allaha hamd etme makamındayım. Genç adam! Bundan böyle senden beklediğim şudur: Tabutumu öz ellerinle musalla taşına koyarken, Anadolu kıtası büyüklüğündeki dava taşını da gediğine koymayı unutma ve bunu tek vasiyetim bil! Allahın selamı üzerine olsun...

Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.

Bir yaprak ol, esen rüzgarlarla git,

Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.

İsli lambalarında, isli lambalarında.

Evde cinayet, tramvay arabasında zina!

Yolumun zafer takı, gölgeden taş kemerler.

Babamın külleri, sen, kara toprak!

Sulardan daha derin, yolun karanlıkları.

Hani Yunus Emre ki, kıyında geziyordu?

Gönül gönlü bulsaydı bozkırlar gül olurdu..

onun gibisi zor gelir

Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz:

Barajlar yıkan şarap, sebil üstüne sebil!

Ağlayın, aşinasız, sessiz can verenlere,

anadolu insanının bütün acıları sevdaları ülküleri bu kadar mı güzel anlatılır.

Bir kişiye tam dokuz, dokuz kişiye bir pul.

Senin gölgeni içmiş, onun gözbebekleri;

ruhu şad olsun sayılı saygıdeğerlerimizden üstadımıza...

Uzun saçları gümüş, şeffaf tenleri fosfor.

Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu.

Annesi, babası, ninesi ve dedesi de içinde olsa, gelmiş ve geçmiş bütün eski mümin nesillerden hiçbirini beğenmeyecek, onlara 'siz güneşi ceplerinizde kaybetmiş marka müslümanlarısınız! Gerçek müslüman olsaydınız bu hallerden hiçbiri başımıza gelmezdi! ' diyecek ve gerçek müslümanlığın 'nasıl'ını ve 'ne idüğü'nü her haliyle gösterecek bir gençlik...

Tutmak, tutmak isterim, onu göğsüme alıp.

Bak, arslan hakikate, ispinoz kafesinde;

Çivi yaralarında, çivi yaralarında.

Sükut gibi münzevi, çığlık gibi hürsünüz.

Çatlıyor, yırtınıyor yokuşu sökmek için.

Geçti istemem gelmeni

Yüzün bir sebepsiz korkuyla uçuk,

Sırtına Sakarya'nın, Türk tarihi vurulur.

Sonunda kabre çıkar bu yolun kıvrımları.

hiç bir şiir yazmasaydın bile şu sakarya yine de bize yeterdi.

Ağaçtan Düşen Yaprak Nasıl 'Kurumaya' Mahkumsa ; Gönülden Düşen İnsan da 'Unutulmaya' Mahkumdur...

Ötenin ötesinden.

'Kim var? ' diye seslenilince, sağına ve soluna bakmadan fert fert 'ben varım! ' cevabını verici, her ferdi 'benim olmadığım yerde kimse yoktur! ' fikrini besleyici bir dava ahlakına kaynak bir gençlik...

Kırık bir tekne ol, dalgalarla gel.

Kurşundan bir yük binmiş, köpükten gövdesine:

Bir şapka, bir eldiven, bir maymun ve inkılap.

Öttür yem borusunu öttür, öttür, borazan!

göğsümden havaya kattığım zehir

Bahset tarih, balığın tırmandığı kavaktan!

(1947)

Gökte zamansızlık hangi noktada?

sarıp vücudunu belirsiz kollar

Büyük Doğu Marşı

Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi.

Binbir başlı kartalı nasıl taşır kanarya?

Kehkeşanlara kaçmış eski güneşleri an!

Biri benim, biri de serseri kaldırımlar.

Ne kaldırımlar kadar seni anlayan olur...

Tavan aralarında, tavan aralarında.

Büyük bir tasavvuf adamının benzetişiyle, zifiri karanlıkta, ak sütün içindeki ak kılı farkedecek kadar gözü keskin; ve gerçek kahramanlık madeniyle sahtesini ayırdetmekte kuyumcu ustası bir gençlik...

Devlet ve milletinin 7 asırlık hayatında dört devre... Birincisi iki buçuk asır... Aşk, vecd, fetih ve hakimiyet... İkincisi üç asır... Kaba softa ve ham yobaz elinde sefalet ve hezimet... Üçüncüsü bir asır... Allahın, Kur'an'ında 'belhüm adal-hayvandan aşağı' dediği cüce taklitçilere ve batı dünyasına esaret... Ya dördüncüsü? ... Son yarım asır! .. İşgal ordularının bile yapamayacağı bir cinayetle, madde planında kurtarıldıktan sonra ruh planında ebedi helake mahkumiyet... İşte tarihinde böyle dört devre bulunduğunu gören... Bunları, yükseltici aşk, süründürücü satıhçılık, çürütücü taklitçilik ve öldürücü küfür diye yaftalayan ve şimdi, evet şimdi... Beşinci devrenin kapısı önünde nur infilakı yeni bir şafak fışkırışını gözleyen bir gençlik...

Akıl akıl olsaydı adı gönül olurdu

Kafdağını assalar, belki çeker de bir kıl!

Ne hasta bekler sabahı

Doğumunun 107., ölümünün 28. yılında büyük üstadımızı şairlerin sultanını, yılmaz bir dava adamını, yeni neslin kandillerinden birini hasret ve minnetle anıyoruz.

Elindeyse yıldız yıldız hecele!

Başını bir gayeye satmış bir kahraman gibi,

Aç kapıyı haber var,

Uzanıverse gövdem, taşlara boydan boya;

Aç Kapıyı

Gökleri çökertecek ve son moda kurbağa diliyle bütün 'dikey'leri 'yatay' hale getirecek bir çığlık kopararak 'mukaddes emaneti ne yaptınız? ' diye meydan yerine çıkacağı günü kollayan bir gençlik...

İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya:

Yalnız acı bir lokma, zehirle pişmiş aştan:

Bütün bunlar sendedir, bu girift bilmeceler;

Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin;

Kırık masalarında, kırık masalarında.

(1927)

Onun taşı erimiş, senin kafatasında.

Dudaklarda şarkılar,

Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta;

Ve ayrılık, anneden, vatandan, arkadaştan!

solduracak bir gül gibi ömrünü

Üstüme camlarını, hep simsiyah, dikiyor;

Rengimize baksınlar, kandan ve çamurdanız!

İn cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık;

Serbest, verem ve sıtma; mahpus, gümrükte ilaç.

ölürsün kapanır yollar geriye

allah senden razı olsun.

Heykel destek üstünde, benim ruhum desteksiz.

Gelme artık neye yarar.

Bana rahat bir döşek serince yerin altı,

Nerede kardeşlerin, cömert Nil, yeşil Tuna?

Sakarya, kandillere katran döktü geceler.

Atıyor sızıların çıplak duvarda nabzı,

Bir merhamettir yanan, daracık odaların

Siyaset kavas, ilim köle, sanat ihtilaç;

Geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek:

Kubur faresi hayat, meselesiz, gerçeksiz;

mekanın zaten cennet

İzbe sofralarında, izbe sofralarında.

Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir:

Mezarda kan terliyor babamın iskeleti;

bana kalacaksın yine son günü

Utanırdı burnunu göstermekten sütninem,

Durun kalabalıklar, bu cadde çıkmaz sokak!

Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya:

Kurtuluş bestesinden.

Yaşasın, kefenimin kefili karaborsa!

Tepende simsiyah kargalarla gel

Yokluğunda buldum seni

Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;

istersen dünyayı çağır imdada

Haykırsam, kollarımı makas gibi açarak:

Üstad

Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.

Güneşten başını göklere yükselt!

Eser darmadağın, emek yüzüstü;

Görsem pencerelerde soyunan bir karaltı.

bu millet seni asla unutmayacak

Sonsuz mesafelerin üstünden aşmalısın!

Allahın on pulunu bekleye dursun on kul;

İşim Acele

Varsın, bugün bir acı duymasın gözyaşımdan;

Başkentler haritası, yerde sarhoş kusmuğu!

İnsan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su:

aynen öyle hacı

Tartılan vatana bak, dalkavuk kefesinde!

Küflü aynalarında, küflü aynalarında.

Sonsuzluk destesinden.

yoldaşların enbiyalar evliyalar şehidler olsun.

Emekçiye 'Benim sana acıdığım ve seni koruduğum kadar sen kendine acıyamaz, kendini koruyamazsın! Ama sen de, zulüm gördüğün iddiasıyla, kendi kendine hakkı ezmekte ve en zalim patronlardan daha zalim istismarcılara yakanı kaptırmakta başı boş bırakılamazsın! ' diyecek... Kapitaliste ise 'Allah buyruğunu ve Resul emrini kalbinin ve kasanın kapısına kazımadıkça serbest nefes bile alamazsın! ' ihtarını edecek... Kökü ezelde ve dalı ebedde bir sistemin, aşkına, vecdine, diyalektiğine, estetiğine, irfanına, idrakine sahip bir gençlik...

Hamallık ki, sonunda, ne rütbe var, ne de mal,

Destan

sen varsın dünyada birde ben varım

Onu bir başkasına ram oluyor sanırım,

Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim;

Durun, durun, bir dünya iniyor tepemizden,

Bir türlü yetişemem, fecre kadar yürür de,

Bu ifritten sualin, kılını çekmez akıl!

Onu da, hangi diyar olsa götürürsünüz.

allah rahmet etsin. nur içinde yatsın.

seni korkutacak geçtiğin yollar

Aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta;

Ah, küçük hokkabazlık, sefil aynalı dolap;

Fethine çık, doğru, güzel, sonsuzun!

Erimiş ruhlarınız bir derdin potasında.

Seni beklediğim kadar

Ey kahbe rüzgar, artık ne yandan esersen es! ...

Gençlik... Gelip geçti... bir günlük süstü;

Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık;

Arkamdan bir kahkaha duysam yaralanırım;

Kaldırımlar

Ezel kuşatılmaz, çevrilmez ebet.

Atılan elbiseler, boğazlanmış bir adam,

Toplayın eşyamı, işim acele!

deki odur sarsan pencereleri;

Ne ağır imtihandır, başındaki Sakarya!

İnsandır sanıyordum mukaddes yüke hamal;

Dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir uykuya,

Simsiyah gözlerine, bir an, gözüm değince,

Otel odalarında, otel odalarında.

Bırak vehmimde gölgeni

Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya!

Mermerlerin nabzında hala çarpar mı tekbir?

Biz geldik, bilen bilsin.

Bilirim, kalkmayacak, bir yar gibi başımdan...

SAKARYA TÜRKÜSÜ

Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun...

Gönül gönül girilsin.

Ne yaptık, ne yaptılar mukaddes emaneti?

Beklenen

Yolumun karanlığa saplanan noktasında,

Çekiyor tebeşirle yekun hattını afet;

Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.

Bir esmer kadındır ki, kaldırımlarda gece,

Şimdi dövün Sakarya, dövünmek vakti bu an;

onu ben açmamıştım ramazan:)

Can taşıma liyakatini, canların canı uğrunda can vermeyi cana minnet sayacak kadar gözü kara ve o nispetle usule, stratejiye uygun bir gençlik...

Ne bir hasret dinle, ne bir ah işit;

Yolumu bekleyen genç, haydi düş peşime der.

Bir kitap sarayının bin dolusu iskambil;

Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.

Durum diye bir laf var, buyrunuz size durum;

Sakarya, saf çocuğu, masum Anadolu'nun,

Sanıyorum, her sokak başını kesmiş devler...

(1983)

Akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader;

Avlanır, kim sana atarsa kement,

Elinden, dal gibi düşerken ümit,

Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun!

İki yanımdan aksın, bir sel gibi fenerler.

Fahişe yataklardan kaçtığın günden beri,

Kurulup şiltesine bir tahtaravan gibi,

Bugün komik üniversitesi, hokkabaz profesörü, yalancı ders kitabı, demagog politikacısı, çıkartma kağıdı şehri, muzahrafat kanalı sokağı, takma diş fabrikası, fuhuş albümü gazetesi, mümin zindanı mabedi, temeli yıkık ailesi, hasılı kendisini yetiştirecek bütün cemiyet müesseselerinden aldığı zehirli tesiri üzerinden atabilecek, kendi öz talim ve terbiyesine memur vasıtalara kadar nefsini koruyabilecek, destanlık bir meydan savaşı içinde ve bu savaşı mutlaka kazanmakla vazifeli bir gençlik...

Dininin, dilinin, beyninin, ilminin, ırzının, evinin, kininin, kalbinin davacısı bir gençlik...

enseni yakacak ateş nefesim

Alevler içinde ev, üst katında ziyafet!

Geçenler geçti seni, uçtu pabucun dama,

Dalgalar, yürüyünüz, arayalım beraber,

Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.

Bu taksimi kurt yapmaz kuzulara şah olsa;

kumadanım dün de aynı başlıktan açmıyş mıydın ben mi yanlış hatırladım?

Etinle, kemiğinle, sokakların malısın!

Duyuluyor zamanın tahtayı kemirdiği

Başını bir gayeye satmış kahraman gibi,

Aldırma, böyle gelmiş, bu dünya böyle gider!

kimsesiz odanda kış geceleri

Ve ferman, kumardaki dört kıralın buyruğu;

Yağız atlı süvari, koştur, atını, koştur!

varılmaz hayale işaret diye

Hani ardına çil çil kubbeler serpen ordu?

Rabb'im isterse, sular büklüm büklüm burulur.

Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum!

Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya!

Heyhat, o bir ince ruh, bense etten bir kalıp.

Yolcu, gittiğin sahil nerde diye bağırıyor.

Surda bir gedik açtık; mukaddes mi mukaddes!

Adet küçük, zaman çabuk, yol uzun.

Otel Odalarında

O gün başucuma karalarla gel

Ne de şeytan bir günahı

Nefsim doymamaktan dünyaya küstü.

Başımızı dövecek yalçın kayalıkları! ..

Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin;

kaçıp dolaşsan da sen şehir şehir

ALLAH rahmet eylesin. mekanı cennet olur inşallah..

Ölse, kaldırımların kara sevdalı eşi...

Tek cümleyle, Allahın, kainatı yüzü suyu hürmetine yarattığı Sevgilisinin fezayı bütün yıldızlariyle manto gibi saran mukaddes eteğine tutunacak, ve O'ndan başka hiçbir tutamak, dayanak, sığınak tanımayacak ve O'nun düşmanlarını ancak kubur farelerine layık bir muameleye tabi tutacak bir gençlik...

deki rüzgar değil odur haykıran

Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları!

Akışta demetlenmiş, büyük, küçük, kainat:

Sen ve ben, gözyaşıyle ıslanmış hamurdanız;

Hüküm yazılıyken kara tahtada

Benim adım Bay Necip, babamınki Fazıl Bey;

Ne senin anladığın kadar, kaldırımları...

Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi;

Bitpazarında sattık, kalkamaz artık kazan!

Siz, hayat süren leşler, sizi kim diriltecek?

ben mezarla sırdaş olur beklerim

Vicdan azabına eş kayna kayna Sakarya.

Bulur mu deli rüzgar o sedayı: Allah bir!

Kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi;

Necip Fazıl Kısakürek

üstad gibisi gelmez bir daha...

Yumuşak başlarıyla sarsarak teknemizi,

Halka değil, Hakka inanan; meclisinin duvarında 'Hakimiyet Hakkındır' düsturuna hasret çeken, gerçek adaleti bu inanışta bulan ve halis hürriyeti Hakka kölelikte bilen bir gençlik...

Oluklar çift, birinden nur akar, birinden kir.

Kaldırımlar 2

Eyvah, eyvah, Sakarya'm, sana mı düştü bu yük?

Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum!

(1972)

Kızımın gösterdiği, kefen bezine mahrem.

Gelip geçen her yüzden gizli bir akis kalmış,

Bir şey koptu benden, şey, her şeyi tutan bir şey,

İnsan yine çare arar ecele!