gönülden bir sırdır nurum

tekrar güvenmek iki iş:(

her şeyi alır götürür.

olsun..

onun bilindiği tek yer

ben hayatımda güven duygusunu, şüphe ve sorguyla birlikte atbaşı götürüyorum açıkçası.. işime yaradığı en önemli nokta, karar verirken zorlanmıyorum.. topluma entegre olabilmek için dengede tutmak en iyisi bana kalırsa.. fazla şüphede, fazla güvende zarar verebilir..

be adam benim bir atımı çaldın. O atlardan bende bir sürü var eksilenin yerine yenisine tekrar sahip olabilirim.

insanları birbirine yaklaştırması yönünden güzel fakat elde edilmesi o kadar kolay değil.. buradan şu sonuçta çıkabilir.. karşındakine güvenmeden önce düşünülmeli gibi.. düşündüğün zamanda şüphe duyulabilir.. şüphe duymazsan kazık yiyebilirsin, şüphe duyarsan güven zedelenir.. biraz dengede tutulmalı diye düşünüyorum..

imtihan dünyası burası

güvenmek bir işse

zengin adam attan yuvarlanır ve bakakalır...

düşünmek lazım :))hııı aklıma geldi.. elimizdeki veriyi kullanarak yarını tahmin edebileceğimize göre güven duygusunuda bir temele oturtabiliriz.. göreceli mi acaba bu güven duygusu.. benim güvenmediğim birine başkası güvenebilir.. bak kafam takıldı şimdi yine..:))

gönül kırgınlığı değil de

ilk önce şüphelenmeden güveniyor insan...

hep güveniriz hep kaybederiz gibi bir manaya çıktım :)

hem de bu kadar kırılgan...

güvenmek...

yine dene yine yenil..

bir iyilik yapmadan önce "yapmasam mı" diye...

konuya dönersek, sarsılmaması gereken ama hayat gerçekleriyle pek uyuşmayan bir duygudan bahsediyoruz.. nedendir bilmiyorum bana hep -çok fazla güvenmediğim kişiler- zor zamanlarımda yanımda oluyor mesela.. tesadüfmü bilmiyorum ama böyle bişi var.. hiç beklemiyordum deriz ya bazen onun gibi..

ben teşekkür ederim...

hem bu kadar zırh olsun

çok zor

güven kırılması

bu hıyanetlik bu kıymet bilmezlik durumuna maruz kalmamak için şüphe duyuyor.

şüphelendiğin an güven problemi başlıyor, şüphelenmezsen dediğiniz gibi herşeyi alıp götürebilir.. ölçüsünü belirlemek zor kanımca..

önemli bir başlık.. teşekkürler..

ihtiyaç duyduğumuz, yardım istediğimiz zamanlarda da değişebiliyor roller..

insan olmanın zaaflığı geliyor bazen...

en beteri...

Vaktiyle çok zengin bir adam varmış. Kocaman bir çiftliği ve bir sürü atı varmış. Bir gün adam atlarından en güzeliyle şehirde gezinirken düşkün birini görür ve içi sızlar. Ben bu dünya imkanından böyle güzel faydalanabiliyorum o ise sadece bir ekmek parasına muhtaç. Hiç olmazsa şu fakiri atımda gezdireyim de bir kez olsun bu güzelliği yaşasın der.

ama sonuçta insanız.

iki arada bir derede..

sakat bırakır:

ne kötü :(

konuşmaz olur

imkanıza yakın

verdiği mesaj acı ama gerçek bir yazı

hakikaten irdelenmesi gerek.

illa ki gönüldür

derken fakir olan kişi düşünür. Bu adam beni bir müddet gezdirecek ve sonra atından indirecek ben de bir daha böyle bir güzelliği tadamayacağım diye... Aklına bir şeytanlık gelir ve zengin adamın ensesine bir tane vurur, adamı attan düşürür...

vefamızı hiçe sayandır

güven koşamaz olur,

ama insanlara duyduğum güveni de çalıp gittin,

En büyük hırsız vaktimizi boş yere alandır

ve kulun kullarına alkış yapandır

bir ölçüsü yok sanırım, hiç umulmadık anda olabiliyor

derken o fakir adamı atına bindirir. At hızlıca koşmaya başlar. Zengin adam mutludur fakire böyle bir güzelliği yaşayabilme imkanı sunmuştur. O düşkün kişi de böyle besili güzel bir atla gezmenin hoşluğu içindedir.

artık ben nasıl güvenirim de yardım etmek isteyebilirim...

ya da şüpheyle nereye kadar gidebiliriz

ben daha çok hırsı, azmi, bıkmadan usanmadan yenilmezliğe karşı direnebileceğimizi anlatmak için kullanmıştım beckett'in sözünü.. senin düşündüğün manayada geliyor aslında..

güvenmek

hep denedin hep yenildin..

insanlar ne kadar nankör olsa da elbet bir RAB var ya nurum, çok şükür hissesini bize söyletir

güvenmeden nereye kadar yaşabiliriz?

sezinlemek belki olabilir, belkide önyargıyı nasıl kullandığımıza bağlı.. bu güven dediğimiz şey biraz ortada duruyor sanki..

fakat gel gör

ilk kurşun öldürmez lakin

beckett. S

ama karşılığında görülen tavır işin bir sonraki adımını değiştiriyor sanırım.

hakikaten içinde yaşadığımız zaman dilimi inanılmaz...

-tutuklu kalır-

konu güzel ama daha dinlenmiş bir kafayla yaklaşmak lazım..

çoğu kez ben de ikisini bir arada götürmeye çalışırım

sözünü okudum şimdi :)

onu ne akılla ne mantıkla ne de sözle tartamayız

o yüzden

kendi kendine der ki;

tabi düşünmek gerek ama insan o anda düşünmez sanırım

sonuçtan gidersek eğer hayal kırıklığına uğramak istemediğimizden bence azda olsa içinde şüphe olmalı.. güven ile şüphe birlikte daha doğru sonuca götürür diye tahmin ediyorum.. tamda kestiremedim açıkçası.. irdelemek lazım..

:) bu böyle...

yapmak ister

ve karşılığında kıymet bilmez bir tavır