hep tepeden baktığımda yüzüme güldü.

itiyorum.

not: abartıyorum fakat hilaf yok.

ve evet kesinlikle tepedebn bakmak gerek yaşananlara içindeyken göremiyor insan hayatını.. aynı robbin williamsın ölü oznlar derneği filmindeki masanın üstüne çıkıp olaylara bide böle bakın demesi gibi.. farklı cenahlardan bakınca daha katlanılır gelir hayat..

hayata 2. defa tepeden bakıyorum.

olumlu düşünerek payıma düşenlerin, ki acı da verse mutlulukta verse en az hasarla atlatmayı vede hayatın anlamlı yaşanması gerektiğini öğrendiğim yaştayım..

bir çirkin kız gibi geliyor.

zatım sensin dedi.:))

ben ona

yaştayım

menekşe :))

rüzgarda esiyor.

planlarıma gülüp, kendi bildiğini okuduğunu öğrendiğim,

bi o yana sallıyorum bi bu yana.

delidir işte ;)

yakışır özüme...

şapkayıda cıkardım koydum yanıma.

umursuz zat'

ben ona hiç demem.

hayat üstüme üstüme

hayata dört elle sarılmayı bırak

sanki az önce simit yemiş çilli bir kız gibi hofluyor yüzüme.