Peygamber'i bir sevgi ile Peygamber hanenize gelip beş yaşındaki çocukla evinizi ziyaret edebiliyor ise,

Yada daha seni bekleyen Bakii ebedi alem'in mükafat ve mücazatını hesaba katıp hayatına çeki düzen veriyorsan, geçmişle olduğu gibi gelecekle alakalıda mukayyed değilsin.

Namaz'a dururken Kabe gözlerinin önüne gelmiyormu, hiç aklından gidiyormu hiç ruh'un ayrılıyormu etrafında tavaf yaptığın o kutsal mabed, Bazen yüreğinin olduğu yere çıkar gider ruh'un haksızmıyım şekerim..?

Ceset zaman ve mekan olarak nerde olursa olsun ruh nerde, yürek nerede kiminle o önemlidir..

1400 sene evveli bu güne gelebiliyorsa,1400 sene evveline gidilebiliyormuş demekki..!

Görmediğin Hz. Yusuf'un atıldığı kuyuda çektiği eza cefa'dan tüylerin diken diken oluyorsa.!

O günlere gidip olup bitene taraf oluyorsun..

Sabır timsali Hz. Eyub'u sabrın'ın sınırları zorladığında akla getiriyorsan.!

Manen cennetin nimetini, cehennemin azabını tahayyül edip, gitmiş yaşamışcasına haz alıyorsan,

İslam dinine iman etmesine karşın Kerbela'da Peygamber soyundan insanların Şehid olmasının yegane nedeni Yezid'i aklına getirdiğinde avuçlarını ve dişlerini sıkıyorsan zaman ve mekanla mukayyed değilsin,

Ölmeden ölümü hissetmek, nasıl huzur veriyor ise hayattar birine, hayatta iken ölümden sonrasını, kabirden sonrasını düşünmek fani dünya ile mukayyed olmadığımızı anlamak için kafidir.

Senin zamanla, ruh'un cesetle kaim olmadığı sonucu çıkmazmı bu durumdan..!

14 asır önce yaşan"an"larla mahzun veya mesrur oluyorsan zaman ve mekanla mukayyed değilsin.

İslam dininden olmayıpta Hz. Muhammed'e iman edenleri himaye eden Necaşi'ye muhabbet edip,

Mümin inancı gereği ölüm'ün ceset için geçerli bir teferruat olduğu şuuru içinde olmalıdır, ruhlar için zaman mekan önemli değildir..