Erzurum garında banklar üstünde

Bir ağaçtan düşen yapraklar gibi

Bu hercai diken, bu çılgın arzu

İpek bir mendile sardığım yüreğimle

Cellat, ayrılığın boynunu vursun.

Turnalar gidiyor; ben kalıyorum

Sonbaharın tozlu kafeslerinde

Usul usul intizarı çürüten

Pembe uçurtmalar yolladığından beri

Korku tufanına yakalandığı

Siyah gözlerine beni de götür

Gölgeler gidiyor; ben kalıyorum.

Kaptanları sorgulayan

Sevgi turnaları yakalıyorum

Biraz şehir hülyası

Sürüklüyor imkansız muştuların

Yeni bir koşunun başlangıcında

Uyku tutmuyor karanlıkları

Bir kalp yangınından geriye kalan

Avareyim, asudeyim, yorgunum

Biraz deprem sonrası

Özgürlüğe giden tutsaklar gibi

Artık bu yerlere sığamıyorum.

Ya da bu vefasız şarkıyı bitir

Ya topla yaralı kırlangıçları

Daha dokunmadan kurudu irem

Siyah Gözlerine Beni de Götür...

Bilmiyorum neden sana vurgunum

Binbir türlü kokuyorsa yaylalar

Yitik düşlerimi kovalıyorum

Çöllere bir türlü yağamıyorum

Düşüyorum tanyerine

Bütün yelkenlileri, deniz fenerlerini

Benzeri olmayan bir dünya kursun

Nurullah Genç

Baharın koynundan koparıp sana

Sarardı tiryaki menekşeleri

Eşiğine gönül vadilerini

Yanından geçen küheylanların

Güneş ülkesinden gelen yiğitler

Siyah gözlerine beni de götür.

Şehzade gülleri gönderiyorum

Umutlar kalıyor; ben gidiyorum.