Ben boğulayım boz bulanık kederlerinde dertlerimin

Kaldırımlar ya da karanlık olsun tek dostum bundan sonra

sidas hep imkasızı istiyoruz ve o yüzden hep yanılıyoruz

Sadece hoşça kal deyip gittim diye; yüreğin hala küskün biliyorum... Elveda çok büyük bir kelime. Sığmadı dudaklarımın sınırları içine.

Sensiz yaşadığımı hissetmiyorum.

Uykunun huzurlu kollarına kendimi bırakamadığım, yatağımda uykuyu bekleyerek dönüp durduğum gecelerde düşlüyorum seni.

Ben yaşlandım. Güz günlerinde bazen insanın yüzüne bir soğuk hava esintisi çarpar. Şaşırırız bu soğuk nereden geldi diye... Geldiği istikamete doğru bakıp başımızı kaldırdığımızda uzakta ve yüksekte bulunan dağların yükseklerine kar yağdığını, karın soğuğunun yüzümüze çarptığını, kısa süre sonrada kışın aşağı kesimlere de amansız geleceğini düşünürüz.

Ne olur

Çünkü yaşarken kitap gibi olunamıyor bilirsin. Yaşarken her kelime kendi anlamını beraberinde getiriyor. Ancak yaşarken kelimesiz kalmaktan korkuyorum sevgili...

Bilir misin?

Benim yaşamım yaşanamayacak kadar karmaşık olmadı hiç. Karamsar ve iç sıkıcı dönemlerim oldu. Hatta kendime acıdığım uzun dönemlerim bile oldu. Karamsar ya da iyimser olmanın sadece bir tercih etme hali olduğunu öğrendim zaman içinde. Somurttuğum da hep zifiri karanlıklar sarmaladı beni. Gülümsediğim zaman hep karşımda parlayan bir umut ışığı gördüm. Sırf bu yüzden sana dair, sadece senin olan gülücükler biriktiriyorum kocaman.

Kelimelerden köprüler kurabilmek, bazen de söylemeden bilebilmek istiyorum seni. Senin kelimelerinde; benim içimin en derininde sakladıklarımı bulmak istiyorum. Dünyaya senin gözlerinden baktığımda; hiç yabancılık çekmeyeceğimi bilmek istiyorum. Yaşamlarımızın o incecik detaylarında bulduğumuz yakınlıkları, aynılıkları paylaşabilmek istiyorum.

Sana mutluluk nameleri döktüreyim yüreğimden için için

Merhaba, Dostluğu anlamak için nefreti, insanı anlamak için özü bilmek gerekir. Özü bilmenin en akılcı ve etkili yolu iletişimdir. Zira iletişimi oluşturan sözcüklerde bir anlam, bir sır hatta bir sanat vardır. Gönül dostu arasanız kaynak ben yetmez miyim ki? Belki de bir umutların yeşerdiği yerdesiniz. İşte hayat onların üzerine. Onlar ise bu dünyanın acı meyveleri değil mi? Tanışmak dileği ile...

Seni düşünüyorum sevgili...

Ağlama küçüğüm

Seni sensiz yaşamaktan korkardım en çok.

Sensiz yaşadım diyemiyorum

Sözlüğümden haberdar olacak kadar çok kalmadın sevgili, yüreğimde. Benim?hoşça kal? ım yazılmış yanlışlıkla elveda kelimesinin yerine... Kim bilir belki de bir hoşça kal en çok bu aşktaki kadar yakışır elveda hanesine... Bazen sözcükler biz farkına bile varmadan, kayıp gider dilimizden; bizim bile yerleştirmekte güçlük çekebileceğimiz en uygun yere

Sırf bir gülücük uğruna yakayım bu şehri de benle beraber

İşte bu örnekteki gibi benim boynumda da boyun fıtığı çıktı. Artık görünen odur ki; imamın kayığının dalgaları benim iskeleyi sallamaya başladı. Ne dersiniz?

Bir gün vuslat denizinde buluşturur Allah aşık ile maşuğu

?Kimse bilmez, anlamaz nasılsa hepsi bende saklı kalsın? diyerek biriktirdiğim bütün?az?larımı seninle çoğaltacağımı hissetmek istiyorum.

İsterdimki gözyaşlarının çilesi beni de sarsın

Beyinler arasında zaman ve mekan diye bir mefhum yoktur.

Kelimesizliğin soğuğunda üşümekten çok korkuyorum. Çok kelimem var sana koşmaya can atan. Hiçbirinin sonunda soru işareti, nokta, virgül, ünlem olmasın istiyorum.

Cevaba ihtiyacı olmayan sorular sormak istiyorum. Soru işaretsiz cümleler düşlüyorum seninleyken.

Seni sensiz yaşayamıyorum.

Ben hep susuyordum.

Bazen kitap gibi kurallı kaideli, olmalı ilişkimiz. Sonra çoklukla bozmalıyız o kuralları.

Artık korkmuyorum...

O kişiyi düşündüğün anda onunla berabersin demektir!

Sensiz gecelerde ne halde olduğumu...

Ama ne olur

Söyle sevgili; sence ben imkansız olanı mı istiyorum?

Ağlama küçüğüm.

Ağlıyordum...

Kader sana da gösterir güler yüzünü kim bilir

Ağlama...

Galiba ben sensizlik te varolamıyorum...