<i>&amp;#8211; Biz konuşurken arkadaşımız kayıp düşmesin, yanılmasın korkusuyla başımızda kuş taşır gibi dikkat ediyoruz. Siz ise arkadaşınızın yenik düşmesini istiyorsunuz. Arkadaşının düşmesini isteyen, onu tekfir etmek istiyor demektir. Arkadaşının dinden çıkmasını isteyen kişinin ise kendisi küfre girer.</i>

<i>İmam-ı Azam hazretleri şu cevabı verir:</i>

<i>İnsanı böylesine bir mücadeleye iten ana sebep, muhatabı üzerinden kendisini faziletli, üstün, doğrudan yana gösterme isteğidir. Bu, terbiye edilmemiş bir nefsin, kötü ahlakın alametidir. Çünkü kendini daha üstün, iyi, doğru gösterme çabası kibirdir, büyüklenmedir. Kibir ise bir ateştir, kişide iyilik, güzellik namına ne varsa yakar, yok eder.</i>

haklı çıkmak adına yapılan tartışmada hak çıkmaz ortaya, tedricen çıkılır kaf dağına, gerçekler yerine anka kuşuna binip bulutlar üstüne çıkmayı diler tartışmacılar, çıkarsa mutlu olur, çıkamazsa sinir olur; ama gerçekler el sürülmemiş haliyle yerinde durur

<i>Bir keresinde İmam-ı Azam hazretleri, oğlu Hammad&amp;#8217;ı itikadi bir konuda birileriyle tartışırken görür ve susturur. Orada bulunanlar sorar:</i>

<i>&amp;#8211; Biz seni başkalarıyla bu tür konuşmalar yaparken görüyoruz. Bizi neden engelliyorsun?</i>

hakkı bulmak adına yapılan tartışmada ise, ki bu tartışma her yiğidin harcı olamaz, bu tartışmada kişiler değil, fikirler çıkar meydane, zaten amaç doğru nediri bulmak olunca birden bulunmasa da doğru, ipinucuna anca böyle dokunulur

<i>Bugünün tartışmaları da İmam-ı Azam hazretlerinin yasakladığı tartışmalara benziyor. Hakikati bulma amacı yok, sadece karşısındakine kaybettirmek isteniyor. Bir savaş gibi. Bunun elbette müslümana yakışır bir tarafı yok.</i>

platon, akılca ve ruhca zayıf olanlarla tartışmayı yasak etmiştir

bir arkadaşım var idi, pek severdi konuşmayı, ktartışmayı...

tartışmayı sevmek bu sebeple olsa pek çok insana güzel gelir, ucundaki kaf dağı ve anka kuşu iyi gelir, bence birazda tatmini böyle bilir, kaf dağına insanların tepesi basıla basıla çıkılır sanır, rakip baskın çıkmış ise kafa üstü yere çakılır da işte o kafa gerçeğin tam üstüne düşmüş olsa da, kafa acısından gerçeğe küfreder bile olur..

Tartışmak ile didişmeyi birbirinden ayırmak gerekir!

<i><a rel="nofollow" target="_blank" href="http://semerkanddergisi.com/tag/tartismak/">Tartışmak kendini üstün bilmekten, yani kibirden kaynaklanır. Kibir ise her iyiliğe engeldir. İnsanın hep kendini haklı göstermesi, başkalarının kalbini kırması, gönlünü incitecek söz sarf etmesi kötü huyun en belirgin alametlerindendir. Tartışma dinimiz tarafından yasaklanmıştır. Çünkü istenilen neticeyi elde etmeyi sağlamadığı gibi münakaşa esnasında söylenen sözler, yukarıda değindiğimiz gibi üzücü olaylara ve kavgalara sebep olabilmektedir.</i>

öyle ki.. bana soru sorar, cevabını vermeme fırsat bırakmadan " sen şimdi şöyle diyeceksin... " deyip, soruyu benim adıma da kendi cevaplar idi :)))))

doğru dürüst adım atıp yürümesini bilmeyen insanla gerçeği aramaya çıkmanın ne faydası vardır, der montaıgne

tartışmayı seven insanların halleri bir başkadır, trajik, komik ve de pek çok hal işte.. uzun olmasın..