Her ile bir üniversite açıldı ama iş var mı diye kimse sormadı önemli olan işsizliğin düşük, eğitim seviyesinin yüksek olmasıydı. Eğitim seviyemiz yüksek görününce ne olacak ki asgari ücrete saatlerce çalışıp eve geldin mi yorgunluktan bir köşede uyuya kalınca...

Çok bir şey istemedim. Güzel bir aile kurup, kimseye muhtaç olmadan yaşamak istedim/istiyorum. Zaten insan her aklının biraz daha başına gelmesinden sonra aile kavramını bir kenara bırakıyor önce kimseye muhtaç olmadan yaşamak için işi bulalım da aileyi de kurarız elbet diyor...

Devlet yurduna zoru zoruna girdim. Girince gerçekleri bir kez daha gördüm. Şuan kaldığım ikinci devlet yurdu. İlk devlet yurdunda benim bir aylık harcadığım para kadarını sigara ve alkole verenleri gördüm, jeep ile kayıt olmaya geleni, her iki haftada bir nerdeyse uçakla ailesinin yanına gideni gördüm. İkinci yurdum da her haftasonu ailesinin yanına gideni biliyorum, akşamları yemekler güzel çıkmıyor diye yemeklere lanet edeni tanıyorum, benimle aynı yurtta kalmasına rağmen sinirlendiğinde telefonu duvara atanı, motorla okula gidip geleni, kızlarla gönül eğlendireni okulu hiç iplemeyenleri zaten her gün görüyorum. Evet bende ailemi özledim bu sıkıntıların bir an unutulduğu ailemin yanına gitmeyi bende isterdim sadece tatil zamanı gitmek nedir ki? Yine de çok şükür sigara ve alkolüm yok yoksa nasıl dayanırdık.

Daha ne diyeyim ki? İsyanım var işte... Yine de çok şükür ailemiz hayatta, sağlığımız yerinde, akşam başımızı koyacak yumuşak bir yastığa ve soğuk olmayan bir yatağa sahibiz...

Üniversiteye başladık ailemize fazla yük olmayalım dedik kyk kredisi aldık. Bu 300 lira idare etmeye çalışıyoruz. 300 lira ile yurt paramı ödüyorum, okulda yemek parası veriyorum, yurtta devlet yardımının üzerinde yemek yersem ekstra para ödüyorum bir de işte ara sıra geziyorum, geziyorum dediğime bakmayın dolmuş parasını veriyorum çarşıda tur atıyorum yoksa öyle cafeymiş, sinemaymış nadir yani. Yurt parası 156 lira, okulda yemek 1,75 nerden baksan 30-35 lira ayda okula bi 20-25 de yurtta ekstradan ödüyorum geri kalan para harçlık işte. Buna da çok şükür dedim ve ben bu halde iken okulumuzdaki yabancı öğrenciler aylık 500 lira BURS, yurt ücreti ödemeden, okulda yemek ücreti ödemeden benden daha rahat bir maddi özgürlüğe sahip olarak yaşamlarını sürdürüyorlar. Müslümanız; komşumuzu gözetir, misafire en iyi şekilde davranırız eyvallah ama bende bu ülkede doğmuş, bu ülke topraklarına gömülecek bir insanım. Benim sıkıntılarım hiç mi görülmez.

Evet çok iyi bir öğrenci olamadım ama hep doğruları görerek ilerledim. 4 yıllık kazanamadım gittim 2 yıllık okuyayım en azından lise mezunu olarak kalmayayım dedim. Gittim 2 yıllığı okudum ardından 4 yıllığa geçiş yaptım. Fakat 4 yıllığa geldim duvara başımı bir kez daha çarptım. Çıktım sınıfın penceresinden baktım kantine bir dünya oturan öğrenci kimi kahkaha atıyor kimisi almış çayını bir köşede sigara tüttürerek içiyor. Aynı bölümü veya muadili olan bir dünya mezun varken ve bir dünyası da mezun olmaya hazırlanırken ne olacak sonumuz diye düşündüm. Kpss desen 85 puan alman gerekiyor, 85 puan 120 sorudan 85 nete tekabül ediyor. Özel sektörün durumu zaten belli. Sonra dedim ki artık okumakta önemli değilmiş asıl önemli olan mezun olduktan sonra iş bulabilmek.

İşe girip çalışmayı hemde okumayı düşündüm ama eskiye nazaran ne dersler kolay ne de iş koşulları artık. Sen öğrencisin asıl işin okumak bugün 1 saat erken çık diyen işveren yok, artık iş bitmedi erken çıkamazsın diyen işverenler var. Zaten çalışırken fiziken yoruluyorsun birde üstüne okula gidip beyin olarak yoruldun mu çöktün gittin demektir daha genç yaşında.

İsyanım var bu düzene... Bu düzene isyanım olsa da öncelikle kendime kızıyorum çünkü bir suçlu da benim bu düzen karşısında şimdi ki gibi olduğum için...