3. tekil şahıs: Aynen aynen.. ha bir eksik ha bir fazla olsalar.. olmasalar..

Yaşam fotokopisiydi ölümün.. Olsa olsa promsyonlu hediye çeki.. Vadeli mevduat. Kefilsiz kredi.. Olsa olsa bir bitişin başlangıcına açmak gözlerini..

Teşekkürler

Zira mesele değil artık olmak ya da olmamak...

3. Tekil şahıs: Cüret ile cesaret arasındaki farkı bilmiyorlar.

İşte bu vakitlerde kopsun fırtına diyor insan

Nesne: Olmaz. Senin görevin bunca şeyi yüklenmek. Gidersen yıkılır bu kent..

Bir cam kırığı geçmiş. Kırılgan mektup olsa olsa.. Veremli bir bakış.. Küflü bir masal.

işte geldi gözümün nuru, sen yaz okumadayım ben dabulyu hoşgeldin

Hani göçebe hayatı terkedip, bir yürek çölünü yeşertmiş, bu kez hiç gitmemecesine yerleşmiş.. yerleştiği andan itibaren "Ölürsem sendendir, yaşarsam senden.. Sen yeter ki hep kal başköşende. Namert olayım şikayet edersem" kavli vermiş aşklar vardı.

Birisi: Ya bırakın bu işleri. Gerçek hayatta ne işimize yarayacak özneydi yüklemdi..

1. Tekil şahıs: Bilmeyen bilirkişiler.

Öyleyse kopsun tufan. Varsın bin parça olsun sırça köşkten gönüller

Yok eski bir fotoğraftaki huzur. Mühim de değil tüketmek, yok saymak veya unutulmak..

1. Tekil Şahıs: Bir cümlede yanıbaşımda kurallı duramadın. İlla ki devirecek devrilecektin. Ya da eksik bırakıp eksilecektin..

Başka birisi: Gerçek hayatta olduğunu, hayatın gerçek olduğunu sana kim söyledi ki..

Yine, yeniden bir cinnet öncesi.

Hani kardan ve resmi bir efkardan sıkılıp Ankara gecelerinde, sığınılacak, keman sesiyle hemhal dostluklar vardı..

Binlerce yüzbinlerce, milyonlarca çoğul şahıs: Boşverin. Olması mucize, olmaması mesele olan Atatürk'ümüz var.

Anafikri : Mesele değil artık olmak ya da olmamak...

Belki dilbilgisinde yıldızlı pekiyilerine güvenip zincirleme hüzün tamlamasında ikmale kalanlardandır

Ölüm poliçesiydi hayat sigortasının. Sunulanı kabul etmekle ilmek ilmek dokunan veya kural ihlaliyle vadesi dolunan.. Bir kuru yaprak..

Şimdi nedir bu konukluktaki perişan asalet.

Mesele değil olmak.. Ya da olmamak..

Belki anlama değen her cümleyi aşka yorduklarındandır.. Ve böylece aşkı da yorduklarındandır..

Belki de Bilmenin erdemini bilen az insan olduğundandır..

5. tekil kişi : ?

Olsa olsa bir işte geldik gidiyoruz... hikayesiydi.

.. Bu vakitlerde mesele değil öyle olmak ya da olmamak

Yüklem: Gidiyorum ben.. Nereye olduğu mühim değil. Gizli bir özne acısıyla gidiyorum. Hiç çözümlenmemiş, yarım kalmış, yaralnmış bir cümle acısıyla..

1. tekil şahıs: Karalamaya geldim öylesine.

Bu vakitlerde geçmiş çok uzak bir durak

Ertelenmiş bir öfkeyi daha fazla oyalamayacağımdan mıdır, yoksa şu sağanak patlasın, boşaltsın yükünü gri bulutlar kararımdan mıdır bilmem..

Belki dilbilgisinde yıldızlı pekiyilerine güvenip zincirleme hüzün tamlamasında ikmale kalanlardandır.

Hani, artık muhasebesi yapılmayalı yıllar olmuş, peşinen kabul edilmiş, sanki doğar doğmaz isminin nüfusa geçirildiği gibi nüfusuna geçirilmiş tuhaf hüzünler vardı..

Hani o içinde, beyninin her kıvrımında, kıvrandıra kıvrandıra konuşan, susmak bilmeyen küçük adamlar vardı..

Teşekkür ederim ağlama duvarı.. Kayda değer değilse de kayıtta da değil kimse diye yazdım.

1. Tekil Şahıs: Önce burç yorumlarını okuyup, sonra ahkam kesiyorlar diyorsun yani:)

Kutup ayılarının dayanılmaz yalnızlıgı

Hoşbuldum anlama duvarı

Bu vakitlerde sigaranın dumanı gri, tadı zifir

Cinnet öncesi işte. Bir şaşılası hal. bir rezil düşünüş

1. tekil şahıs : Aman ne gam!! Benim için hiç mesele değil 3. tekil kişi... olman ya da olmaman!!

Batsın o limana sığınmış, henüz fırtına çıkmasa da güveni alabora olmuş turuncu gemi..

Ve gelecek.. Bir çınarın gücenik dalı. Olsa olsa batık gemi.. En fazla kayıp liman, Çıkmaz sokak..

aşıksın sen

Bir çınarın gücenik dalı...

3. tekil ve sefil şahıs. Ben de seni karalarım!! eğlence niyetine..

Hoşgeldin dabulyu hayata daire.. Kalemine yani klavyene sağlık:)

Yine, yeniden bir cinnet öncesi..

hoşgeldin dabulyu

Talihimizin ve tarihimizin hicaz yalnızlıklarına, yenilgilerine, eskittiklerimize alışamadığımızdandır belki..

Hoşbuldum Derya06-76..

Bu vakitlerde dostluklar yalan, ümitler fakir

3. Tekil Şahıs: Sen, sen ol! Asla biz olma!!!

3. tekil şahıs:Ben hadsizlik diyorum. Laboratuvarda sabahlamış, ilim irfanla saçlarını ağartmış, üslubun, anlamın, şekil ve içeriğin ve hatta komple edebiyatın otopsisini yapmış havasıyla sağa sola sataşıp kendini daha önemsiz, daha değersiz ve daha komik durumuna sokanlar...

öyleyse kopsun tufan... yansın yıkılsın dağılsın her yer..