Teşbih sahipleri, yani Müşebbihe denilen bozuk fırka mensupları, kafir oldukları için, onların kelime-i şehadet söylemelerinin hiç kıymeti yoktur.

Şehadet getirmenin yüz otuz kadar faydası vardır; fakat dört şeyden biri bulunursa, faydası yoktur. O dört şey: Şirk, şek, teşbih, ta?til?dir. Bunları açıklayalım:

her iddia ispat ister... kelime-i şehadette bir iman iddiası, "teslim oldum" demekse, buna uygun bir hayat, bir yöneliş ile ispat ister... her lahzası şahitliğe yaraşanlardan oluruz inşallah...

3- Hulus-i kalble söylemek: Kalb hazır, ne söylediğini de biliyor, fakat ihlasla söylemiyor. Söyle dedikleri için, şaka için veya bir menfaat için, yani inanmadığı halde söylüyor. Bu da geçerli olmaz. Gerçekten inandığı için, Allah rızası için söylemesi gerekir.

1- Dille söylerken, kalb hazır olmak: Kalb hazır olmadan yani ne söylediğinin farkında olmadan, rast gele kelime-i şehadet getirmek geçerli olmaz.

inşaallah..

Ta?til: diyen bir felsefi görüşün inancıdır. Bu felsefecilere göre, haşa Allahü teala, robot gibi olup, hiçbir şeye karışmaz, emirleri, yasakları yoktur. Bu, ilah yok demenin başka şeklidir. Halbuki Allahü teala, kainatı ve insanları başıboş bırakmamıştır. Bir ayet-i kerime meali de şöyledir:

Yukarıda bildirilen bütün şartlara inandıktan sonra, İslam Ahlakı kitabında bildirilen şu şartları da yerine getirmesi gerekir. Kelime-i şehadet getirmenin dört şartı vardır:

Şirk: Allahü tealaya bir şeyi ortak koşmak demektir. Şirke birkaç örnek verelim: Puta tapmak, ineğe tapmak, İsa heykeli denilen puta tapmak şirktir. Kafirlerin bayramlarında, onların ibadet olarak yaptıklarını, ibadet niyetiyle yapmak şirktir. Hastalıktan kurtulmak için papazdan imdat beklemek şirktir. Allah?tan başka yaratıcı olduğuna inanmak şirktir.

Bir kişiye müslüman denmesi için, kelime-i şehadet getirmek yetmez. Amentü?de bildirilen altı şarta da inanmak şarttır. Amentü?nün birinci şartı olan Allahü tealaya iman ettim demek de yetmez. Allah?a nasıl inanıyor? Her şeyi yaratan; ama başka hiçbir şey karışmayan ilaha mı? Yoksa noksan sıfatları olan ilaha mı? Bunun için, sıfat-ı zatiye ve sıfat-ı sübütiye denilen, Allahü tealanın sıfatlarını bilmesi gerekir. Allahü tealaya, böyle sıfatlarını bilerek inandığı gibi, meleklere de, peygamberlere de sıfatlarıyla inanması gerekir. Mesela, meleklerin kız olmadıkları gibi, erkek de olmadıklarını bilmesi gerekir. Peygamberlerin de sıfatlarını da bilmesi gerekir. Mesela, onların yalancı olmadıklarını bilmesi gerekir. Diğer şartlara da, bildirildiği gibi inanması gerekir. Bunlardan biri noksan olursa, o iman geçerli olmaz.

2- Manasını bilmek: Kalb hazır, fakat ne söylediğini bilmiyor. Bu da geçerli olmaz. Kendisinden başka ilah olmayan Allahü tealaya ve onun Resulü Muhammed aleyhisselama inandığını bilmesi şarttır.

4- Tazimle söylemek: Bunların hepsi tamam; ama saygısızca, hiç önem vermeden, Müslüman olmak da neymiş dercesine, tazim göstermeden, alaylı bir şekilde söylemek de geçerli olmaz.

kelime-i şehadeti dil ile ikrar kalp ile tasdik lazım oldugundan her ikisini de yapmak lazım gelir. 1. sini müslüman oldugumuzun nişanı olarak diger insanlar tarafından görülmesi için, 2. sini de, kalp ile tasdigi, herşeyi bilen, duyan ve gören Yüce Allah'a ulaştırma anlamında düşünebiliriz. çünkü kalplerde olanı yalnızca Allah bilir..

Şek: Şüphe demektir. Bir şeyin varlığı ile yokluğu arasında tereddüt etmek demektir. Meksetmek, tevakkuf etmek, durmak demektir. Bir kimse Allahü tealanın varlığı ile yokluğu arasında duraklarsa, cevap veremezse, şüpheye düşerse, şek etmiş olur. Şek edince kelime-i şehadet fayda vermez.

Teşbih: Allahü tealayı, yarattığı bir mahluka benzetmek demektir. Bu teşbihi yapan fırkaya Müşebbihe veya Mücessime denir. Bu fırka mensupları kafirdir. Bu fırkayı ilk çıkaran Yahudi İbni Sebe?dir. Allahü tealayı bir cisim olarak kabul eden ve Ona insanlardaki gibi uzuvlar isnat eden, Kur?an-ı kerimdeki müteşabih ayetlere yanlış mana verip, Allah?ın el, yüz gibi organlarının olduğunu iddia eden sapık fırkadır. Müşebbihe denilen fırkalar, Allah?ı yürüyen, oturan, madde, cisim gibi görür. Bir ayet-i kerime meali şöyledir:

içinden söylemeyen var mıdır ki?... inanarak söylemedikten sonra ne faydası var... önmli olan içindeki manaya inanmak... çok güzel bi alıntı yapmışsın, teşekkürler...

Amin İnşaAllah.