Çalışmaktan başka ve netin başında vakit geçirmek dışında yaptığımız çok az şey var.

İnsanlar kendi hayatlarını zorlaştırıyorlar.

yaşasın cehennem diyorum...

zeytin evet haklısın...

aileler haklarını helal etsin...

sürekli ağlıyoruz...

25 yaşındaki insan ev alıyor. Kredi borcunun içine giriyor. Sıkışıyor sabır azalıyor.

adalet sarsıldı...

çakal, uyanık olanları alkışladık...

saygı ve sevgi kaldı mı...

İnsanlar sürekli karşı taraftan emek bekliyor.

Öyle ise dünyanın imtihan ve zorluklarına karşı sabır ve tevekkül ile mukabele etmek gerekiyor. O zaman hem sıkıntı azalır hem de manevi bakımdan insan terakki ve tekemmül eder, hem de etrafında bulunanlara zarar vermemiş olur

Aza kanat etmek diye bir şey kalmadı günümüzde hep daha fazlası.

bu süre zarfında mutluluğun ne olduğunu bilen okur yazar sayısı artmış heralde..

yalan dolan çook...

körü körüne siyasi baglılık var...

aynı grubun mensubu veya aynı özel şirkette çalışan diger bayan arkadaşın kuyusunu kazıyor...

ancak,,, hep huzur aradık...

Sabır kuvveti, genç ve toy olan insanda az iken, hayatın süzgeçlerinden ve imbiklerinden geçmiş ihtiyar insanlarda daha fazladır. Bu da insanın fıtratına konulmuş önemli bir madendir. Bu maden olmasa acılar ve sıkıntılar insanı bitirir. Ama Allah bu acı ve sıkıntılara karşı mukavemet olsun diye sabır kuvvetini insana vermiştir. İşte insan bu sabır madenini işlettirip inkişaf ettirirse, her alanda başarı sağlar. Zira bütün başarıların temelinde sabır vardır. Bu bakış açısını ve ölçüsünü diğer duygu ve latifelerimize de tatbik edebiliriz. İşte insanın kabiliyetlerinin inkişaf ve tezahür etmesi bu şekilde cereyan ediyor.

paramız çogalmış, insanlar zengin olmasına ragmen.. tarihi hatırlasak,, eskiden yokluk vardı ancak insanlar dürüsttü...

şimdi sadakat, güvenilirlik, kalmadı...

işkence arttı,, kadınlar öldü...

saygı ve sevgi kalmadı...

Mesela, insandaki akıl ve kalp iki kıymetli madendir. Allah bu madenleri işletmek için insanı bir takım merhale ve süreçlerden geçirir. İnsanın çocukluk devresinde aklı ve kalbi basit ve ilkeldir. Daha sonra hayatın süzgeçlerinden ve imbiklerinden geçtikçe tekemmül eder ve keskinleşir. Hatta her yıl içinde bu gelişimi görmek mümkündür. Bunun en somut örneği ilkokul ile üniversite arasındaki sınıf ve derece farkıdır. İlkokulda harfleri hecelerken, üniversitede en zor problemleri çözer. Ama bu kemale kavuşmak için eğitim ve öğretim süzgeçlerinden geçilip gelinmiştir. Çocukken kalp basit şeyleri sever ve onlarla meşgul olur, ama büyüdükçe sevdiği şeyler de değişir ve karmaşıklaşır. Bu da kalbin hareket ile tekemmül ettiğinin bir emaresidir.

yaşasın kötülük...

ögretmene saygı bitti

ben de

korku toplumu olduk...

hepinize katılıyorum arkadaşlar, belki paramız arttı belki arabamız oldu evimiz oldu ama mutluluğumuz azaldı çünkü küçük şeylerle yetinmedik mutluluğu bi sıcak karşılamada bi akşam vakti bi bardak çay içmede aramadık, arabamız oldu daha iyisini istedik, bi evimiz oldu bi daha istedik, bi daha borca girdik ve bu telaşla ömrümüzü götürüyoruz bakalım hayırlısı nasıl olcaksa ve üzücü olan toplumun genel manada böyle olması o 3-5 kişi falan dedğil yani...

acayip fark var...

artık insanlar iş-ekmek için birbirini dogradı...

işkence ve zulüm var vardı...

köylü ayşe teyzeyi hor gördük,,, dışladık...

sen iyilikten vazgeçme vazgeçme ki kötülük yaşamasın..

anne hakkını helal et,, kötü arkadaşa uyduk...

doktora saygı kalmadı...

harkes bencil oldu...

evlilik çöktü,,, hani sadakat... kalmadı!!!!!

tabi,,, yaş ilerledikçe bu hayatın geçiçi ve hakikaten fos oldugunu anladık,, anlıyoruz...

köylü uyanık olmaz,, hemen kandırırız dedik...

üstelik önümüze takoz koyanlarda oldu...

Arabanın üst moddeli için çalış, yüksek lisans yapacam diye çalış, ev alacam diye çalış.

işi gücü kötülük...

bu çagda o kadar çok şeye muhtaçız ki,,, hepsini birden istemek ve elde edememek hepimizi üzüyor...

İşte insan da aynı bu madenler ve taşlar gibi çok geniş ve mükemmel istidatlar ile dünyaya gelir, ama işlenmediği ve inkişaf etmediği için hiçbir değer ve kıymet ifade etmez. Bu yüzden Allah insandaki bu kıymet ve değeri açığa çıkarmak ve inkişaf ettirmek için, heykel tıraşın taşı işlemesi gibi, insanı işler ve imtihana tabi tutar. Bu imtihan ve işlemek esnasında insan bazı sıkıntı ve meşakkatler çeker, ama netice itibari ile insan insan-ı kamil olup cennete layık bir kıymet kazanır. Tıpkı kaba taşın baha biçilmez bir yapıt olması gibi, insan da kainata bir halife olur.

Allah afffetsin...

fitneci çok...

ben birini çok sevdim oldu mu olmadı,, mesela...

batı diye diye batının zararlı alışkanlıklarını aldık...

hani yeni bir slogan da üretmişler:::))))

uyumsuzluk arttı...

mutluluk kuşun kanadında...

Bir heykel tıraş, kaba saba bir taşı eline alır, onu çekiç ve keskisi ile şekilden şekle sokar. Bazen kırar, bazen döver, bazen ortadan yarar, bazen kaba yerlerini inceltir, bazen çıkıntılarını törpüler ve hakeza. En sonunda çok kıymetli bir heykel ortaya çıkar. Başlangıçta kaba saba bir taş iken, zorlu ve meşakkatli bir süreçten sonra paha biçilmez bir sanat haline gelmiştir.

ben kötü olup mutlu olmaktansa, iyi olup mutsuz olmayı tercih ederim.. belki bu dünyada değil öbür dünyada mutlu olurum.. varsın bu dünyadaki mutluluk kötülere kalsın..

o kadar çok şey var ki...

özgürlük safsatası diye gençler babalarına saldırdı...

hak hukuk ağladı...

yani..

saflar ve temiz insanlar ezdiler...

siyasi takımlar ve futbol takım ları gibi fanatik olduk...

yurtdışındaki türkler neler oluyor size diyorlar...

hayattan beklentilerimiz arttıkça ve beklentiler gerçekleşmedikçe mutlu olma ihtimalimiz de azalıyor..

öle demeliyiz dedik...

kendi mahallemizde mutlu oluruz sandık...

öbürü tu kaka...

çok ders çalışacaktık...

İnsan bu şuur ve mana ile hareket etmeyip isyan ve inkar içine girse, mahiyetinde bulunan potansiyel bütün maddi ve manevi kabiliyetleri telef edip kokuşturur. Hayatın elekleri içinde süprüntü gibi seçilip cehenneme yuvarlanır. Nasıl birisi kırık el ile intikam için düşmana yumruk atsa, ancak kendi canını acıtır, aynı şekilde insan dünyanın bir takım sıkıntı ve zorluklarına isyan ve inkar ile karşılık verirse, o sıkıntılardan kurtulmadığı gibi, musibetine musibet katmış olur.

kimseye güven yok...

birbirimizi öldürdük...

günümüzde evlilik çatırdadı, insani ilişkiler fırt oldu...

39 yaşındayım hep böle gördüm ülkemi...

mazlum ağladı,,,,

herkes birbirinden korkuyo...