?Tohumların benim bedenimde yaşayacak

Yemek yemek için hayvanların kullanılması Ermiş?in çok istediği bir şey olmasa da, madem öyle, bu bir ibadet eylemi olmalıdır, demektedir. Yemek için öldürürken, öleceğini bilmelidir insan ve yediği şeyin, bedeninde yaşayacağını fark etmelidir. İnsan, kendi bedeninin de tıpkı bir bağdaki üzümler gibi derleneceğini ve bu şarap gibi ezeli fıçılarda saklanacağını anmalıdır yerken ve içerken.

Senin kanın ve benim kanım cennet ağacını besleyen özsudan başka bir şey değildir.?

?Seni öldüren o güç beni de öldürendir ve ben de tüketileceğim.

?Ben de bir bağım ve benim meyvelerim de cendere için toplanacak,

Ve sofranız bir sunak olsun, o sunakta ormanların ve ovaların saf ve masumları, insanın içindeki daha saf ve masum olana kurban edilsin.

Çünkü seni benim elime teslim eden yasa, beni de daha güçlü bir ele teslim edecek.

Yemeye ve İçmeye Dair:

Ve taze şarap gibi sonsuzluk küplerinde saklanacağım?

Ve dişlerinizle bir elmayı parçalarken ona gönlünüzde deyin ki:

Bir hayvanı öldürdüğünüz zaman gönlünüzde ona deyin ki:

Fakat değil mi ki yemek için öldürmek, susuzluğunuzu gidermek için yeni doğandan ana sütünü çalmak zorundasınız, o halde yiyip içmenizi bir tapınma eylemine çevirin.

Ve sonbaharda bağlarınızı bozup cendere için üzüm toplarken, gönlünüzde deyin ki:

Ve o şarkıda hazan günlerinin, bağın ve üzüm cenderesinin anısına yer olsun.

Keşke toprağın rayihasıyla yaşayıp, yerin üstündeki bitkiler gibi ışıkla beslenebilseydiniz.

Rayihan benim nefesim olacak,

Ve senin geleceğinin tomurcukları benim yüreğimde çiçek açacak,

Ve kışın, şarap alırken, her tas için yüreğinizden bir şarkı geçsin

Ve birlikte sevineceğiz bütün mevsimlerde.?