kısmen... ama psikanalizin geçerliliğine kesinlikle inanıyorum.

wundenbar genelliyorum çünkü istisnalar hariç yaptığımız bir şeyden ağzımız yansada, sonunda tecrübe kazansakta işin içinde hissiyat varsa, duyğular canlıysa aynı davranışı yine sergileyebiliyoruz

yazıda geçen "yavaş yavaş" ifadesi çok önemli... o yavaş yavaş insanlardan kazık yeme yani tecrübe toplama sürecindir... her organizma gibi insan da kendi bütünlüğüne tehdit olarak algıladığı, ona acı verecek durumu bir kez yaşayınca ondan uzak kalmaya programlar kendini... güdüsel olarak geliştirilen bu programın adı güvensizliktir...

kalpsiz tecrübe :) o da güzel..

Kalp bu kadar basit çalışmıyor.

İnsanlar yavaş yavaş inanmamayı, güvenmemeyi,

Sue süperdi yorum... Kalp duyguların zirveye ulaştığı noktaya ulaştıysa ne tecrübe dinler ne mantık..

sevmemeyi ve kronik şüpheci olmayı öğrenir.

yaşanmışlıklar kalpte değil zihinde depolanır. tecrübe dediğimiz de zaten yaşanmışlıkların duygu değil, sonucunda varılan düşünce boyutu. dediği gibi malum şahsın, tecrübe edindikçe kalbimizi değil tecrübelerin saklandığı beynimizi dinliyoruz. sonra ortaya çıkarlardan kurulu bir hayat çıkıyor.

Eğitim Bilimlerinde çok haşir neşir olduk kendisiyle ve gerçekten ciddi tespitleri var ve düşününce doğru diyorsun

Kalbiyle bağlantısını kaybetmiş bir insana "Tecrübeli" denir.

Freud ne diyorsa doğrudur :)

İnsanların "Tecrübe" dediği şey budur.

GÜZEL Bİ TESPİTMİŞ...

:) bu da güzel bir teşhis oldu.

tecrübe;

genelleme yapmasak iyi olur, ben duygularıma yenilmem aklımla duygularımı birleştirip karar veririm

sen onca tecrübene rağmen tamam kalbinle bağlantını kesmezsen hayatın seni ödüllendireceğini falan umma, 40 yaşında sevgisi, emeği suistimal edilmiş ve artık canı kahvaltı bile yapmak istemeyecek birine dönüşürsün...

Kalbini dinleyecek durumda olmadığı zaman aklını dinler insan ama gün gelir tekrar canlanır duygular bu kez akıl gider kalp devreye girer.. Öyle olmasa insan bir kez severdi o acıyı yaşadıktan sonra bir daha sevemezdi..

teşekkür ederim türkçeci..

İyi ki de basit değil.

freud dan daha mı ıyı dususenecegız?

freud amcaya sapık demeyin sakın şimdiden söyleyim :)

freud ne demişse doğru demiş ama bir şeyi unutmuş kişi ne kadar tecrübeli olursa olsun her zaman duyğularına yeniktir, kalbi hiç bir düşünce, tecrübe bağlamaz

Freud çıkarımı yaparken kendi realitesine bağlamış zaten olayı.

ben de.

freud kendine teşhis koymuş muhtemelen. yüzde yüz doğru demiyorum ama haklı olduğunu dainkar edemem.

Ben küçükken aklımın ırzına 1500 defa geçtiler diyordu bir yazar, başkalarının tecrübelerini yaşamaktı bunun aslı..

Sigmund Freud

hayatta yediğin kazıkların bileşkesidir

Bu gerçekleştiğinde artık ne yazık ki çok geçtir.

Aslında hem evet hem de hayır sorunun cevabı.

Biz eskiyi unutabiliyoruz ve buna neden olan duygular.