- Ve son yaşadığımız olay. Bu ülkede her pisliği gördüm ve yaşadım ama üç olayı unutamam. Birincisi İtalya'dan bisiklet turu yaparak ülkemize gelen ve tecavüz ve işkence edilerek öldürülen kadın ile bundan bir kaç yıl önce, ABD'den ülkemize turistik amaçla ziyarete gelen bir kadının önce tecavüz edilip sonra işkence edilerek öldürülmesini ve son Suriyeli kadına yapılan vahşet ötesi halleri gördükçe bu ülkede adalet saraylarının kaldırılıp yerine halk meclislerinin oluşturularak meseleyi toplumun özünde çözmenin en önemli husus olduğunu görüyorum.

Toplumu öncelikle ayakta tutan iki konu vardır;

2. Adaletiyle haklıyı, haksızı ayırarak, eşitliği, doğruluğu, hakkaniyeti sürdürebilmek.

- Bu ülkede doktorların çoğunluğu parası olana sağlık hizmeti veriyor, aç açık, fakir, fukara insanların evlatları ilaç alamadığı için ölüyor. Konu şimdi ki hükümetin sorunu değil, 80 yıllık bir sorun.

Buna göre diyeceğim tek şey; "Türkiye Cumhuriyeti Devletinin yönetme sistemi ve hukuk mevzuatının komple yeni baştan ele almak vakti geldi de geçiyor."

Bahsettiğim başkanlık sistemi değil.

- Bu ülkede yalan söyleyen ile iftira atana herhangi bir müeyyide uygulanmıyor. Dürüstlük hak getire...

- Bu ülkede cana, mala, fikre kastedene bir şey yapılmadığı gibi adaletin en temel mekanizması olan hakkaniyet esasları vasıfsız hakim ve savcıların yüzünden yok oluyor. Örnek, bir meslektaşımın evi 17 yaşında gasp, adam yaralama, cinsel istismar gibi cezaları olan 4 genç tarafından kurşunlanıyor ve savcı bey "ölen ve yaralanan yok" diye salıveriyor. Arkadaşım, savcıya diyor ki "bu olay 15 yaşında kızınız olsaydı ve sizin evinize yapılsaydı" deyince savcılığın ne olduğunu hala öğrenememiş olacak ki, arkadaşıma yüksek sesle ve suçunu bastırır vaziyette "askerim diye bana hava atma, çık dışarı" diyor. Konuşmayı bilmeyen savcılara kaldı işimiz demek ki... Arkadaşım bir kelime bile etmiyor mesleği ile ilgili ama savcı beyin sanırım karın ağrısı var askerlik mesleği ile. Ya da toplumda da oluşan ve bütün ordu personelini artık bıktıran (emekli olmak için gün sayıyorum ve bu meslek namına 1 saniyemi bile hatırlamak istemiyorum) menfur 15 Temmuz darbe girişiminin tüm sorumlusu bizmişiz gibi verip vermiştirmek istiyor sanırım. Eee siyasi konjonktür buna imkan tanıyor. Her neyse konumuzdan uzaklaşmayayım.

Selametle...

- Bu ülkede, biz kelimesinin yerine "hep ben ve yine önce ben" mottosunu hayatına girizgah yapmış insanlar almış başını gidiyor. Hatırlayın, Osmanlı İmparatorluğu zamanında bir esnaf siftah yaptığında ikinci müşterisi gelince yanındaki esnaf kardeşine sevk edermiş... Nerede o günler?

iş bulursunuz evet. ya sigortanız ödenmez yada ucuza asgari ücretin altında çalıştırılmak istersiniz. Aynı şey işveren bakımındanda geçerli. İşcinin hırsızı var, arsızı var. Bu yüzden insan kaynakları şirketleri önemli. kamu sektörü içinde özel sektör içinde.

Yani, sadece işçi-patron, iş, dürüstlük değil mesele, mesele daha büyük makro sorunlar içeriyor ve bu sizin bahsettiğiniz meselelere de etki ediyor...

- Bu ülkede ilime, bilime, okula, yatırım yapılmıyor ve erkekler ev-iş-kahvehane arasında, kadınlar ev işi-komşu dedikodusunda en değerli ve geri gelmeyecek zamanı yok ediyorlar.

1. Ekonomisiyle insanlarının karınlarını duyurabilmek,

Allah doğruların ve kalbi temiz, gönlü huzur veren kullarının hakkını gözeten ve hak ettiği değeri verenlerin en hayırlısı olsun...