Canım ağabeyim,

Ah o kurban-ı zafer nerde bugün? Nerde o iyd?

Onlara öyle bir zafer lutfet ki, bütün müslümanlar bayram eylesin!. Dilersen o bayram gününde şu Murad kulun yolunda kurban olsun!.. Şehadet şerbetini içsin!..

Vasıyyetimdir

Anneciğim, dünyayı sevemedim, tat da alamadım. Allah'ın emir ve rızasına aykırı her şey beni rahatsız etti. Elhasıl dünya bana küstü, ben de ona.

www.tarihmekani.blogspot.com a bekliyorum herkesi

Bilmiyorum, ama zannediyorum senin dualarının bereketiyle ömrüm uzun olur. Eğer sen veya ben önce gidersek, önce giden kucağını açıp beklesin! Elbette kavuşacağız. Saçından bende bir tutam var. Onu yanımda taşıyorum. Ölürsem, Allah'ın izniyle bu, kahramanca bir ölüm olacaktır. Saçının telleri, yanımda kalsın. Sakın ağlama! Bil ki, göğsümde Kur'an var! Kalbimde iman ve dudaklarımda da son olarak Allah'ın zikri olacak_ Gönlün müsterih olsun!

Kore Savaşı?nın efsane isimlerinden Albay Celal Dora, 1951?de yaşanan bayram namazı hadisesini şöyle anlatıyor:

Bedri Bey de, katıldığı şehidler kafilesiyle birlikte ölmeyecek, milletimizin hem tarihinde ve hem de gönlünde bir süreyya yıldızı gibi ebediyyen parlayacaktır. O, bu asil ölümü ile, yıllardan beri ifsad edilen milletimizin bazı müstesna fertlerinde eski ve asil benliğin muhafaza edilegeldiğini isbat etmiştir. Binbaşı Bedriler ölmez! Sadece dünya değiştirirler. Ama bu kadar gayr-i müsait şartlarda bile Binbaşı Bedri Beyler yetiştirebilen milletler de ölmez!

Ya Rabb! Kosova'nın mübarek şehidi büyük cihangir Sultan Murad Han'ın ve zamanımızın şehidlerinden Binbaşı Bedri Bey gibilerin ruhaniyetlerinden, hususiyle din gayreti ve fetih hamlelerinden yirmibirinci asra girerken sahipsiz kalan evlad-ı fatihana bir nasib ile imdad eyle! Evlad-ı fatihanın maruz kaldığı zulümleri ve çektiği çileleri sürura inkılab eyleyip zaferlerle dolu hakiki bayramlar ihsan eyle! Ya Muin!..

Kosova'dan Günümüze Şehidlik

Kosova, Murad Han'ın mübarek kanı karşılığında bize pahalıya mal olmuş mukaddes bir mirasdır. Merhum Akif bu mirası ne kadar güzel hatırlatır:

"Hafız, askerin bir talebi var. Yarın Ramazan Bayramı, sabahleyin hep beraber bayram namazı kılmak istiyorlar. Eratın toplu bir halde bulunmaları tehlikeli ve düşman için bulunmaz bir fırsattır. Tekliflerini kabul etmedim. Sen de, münasip bir lisan ile anlatırsın!" dedi.

Ben artık sizleri, muzaffer askerlerimi ve devletimi Mevla'ma emanet ediyorum.."

ağımızı gözümün önüne getiriyor ve bir türlü gönlüm razı olmuyordu. General Tahsin Yazıcı?ya taburların kendi bölgelerinde ve ayrı ayrı namazlarını kılmalarını teklif ettimse de imam adedinin azlığı yüzünden imkan görülmemişti.

?6 Temmuz 1951 günü. Ramazan Bayramı?nın birinci günü idi. Bayram namazını ihtiyat bölgesinin ortasında ve etrafı yüksek kavak ağaçları ile çevrili zümrüt gibi yemyeşil büyük çayırlıkta bütün tugayca toplu olarak kılmamızı kararlaştırdıktan sonra içimde bir ürperti hissetmiştim.

Zamanımızdaki amansız anarşi fesadı karşısında Allah -celle celalühu- yolunda vatan ve millet için canını seve seve feda eden Binbaşı Bedri Bey'in ruhi derinliğini ifade eden, annesine, hanımına ve bir arkadaşına yazmış olduğu mektublar, bir müslümanın manevi ufkunu teşhis etmeye ve O'nun manevi mertebesini ve ölümündeki asaleti ifadeye kafidir.

Sultan Murad Han, milli ve dini tarihimizdeki emsalsiz feragat-i nefs, fedakarlık, iman şuuru ve bunların neticesi şehidlik olan sayısız mefahirimize sadece tek bir örnek olarak seçilmiştir.

Bayram namazında askerimizi örten bulutlar

"Sana arkamdan ağlama!" demiyorum. Seven sevdiği için elbette ağlar. Fakat müsterih ol; inancını hiç yitirme!..

Şafak sökerken Osmanlı ordusu, muharebe nizamına girdi. Merkeze Sultan Murad Han, sağ cenaha Şehzade Yıldırım Bayezid, sol cenaha da Şehzade Ya'kub Çelebi kumanda ediyordu. Baba ve oğulları, tek bir kalb ve tek bir nefes haline gelmişlerdi. İ'la-yı kelimetullah uğruna şehidliğe ve gaziliğe hazırlanmanın heyecanını yaşıyorlardı. Sanki &#123; Anam, babam ve canım sana feda olsun ya Rasulallah!..&#125; diyen ashab-ı kiramdan bir rüzgar, Avrupa ortasındaki Kosova ovasını dalgalandırıyordu. Nitekim bu ulvi rüzgardan bir nefes teneffüs eden Murad Han, muharebenin nihayetinde şehid olacak, o gün Kosova ovasında kazanılacak destani bir zaferin temelinde yatan iman, vecd ve müstesna bir gayretin sembolü olarak kıyamete kadar yaşayacaktır.

Hep sana hizmet etmeyi, yanında kalmayı, sana hürmet etmeyi, güzel kokunu koklamayı arzuladım. Çok az kısmet oldu. Bu dünyada sana doyamadım.

Gönlüm, alev alev hasret;

Kore?de de bulutlar askerlerimizi örtmüştü

Şafak sökerken Osmanlı ordusu, muharebe nizamına girdi. Merkeze Sultan Murad Han, sağ cenaha Şehzade Yıldırım Bayezid, sol cenaha da Şehzade Ya'kub Çelebi kumanda ediyordu. Baba ve oğulları, tek bir kalb ve tek bir nefes haline gelmişlerdi. İ'la-yı kelimetullah uğruna şehidliğe ve gaziliğe hazırlanmanın heyecanını yaşıyorlardı. Sanki diyen ashab-ı kiramdan bir rüzgar, Avrupa ortasındaki Kosova ovasını dalgalandırıyordu. Nitekim bu ulvi rüzgardan bir nefes teneffüs eden Murad Han, muharebenin nihayetinde şehid olacak, o gün Kosova ovasında kazanılacak destani bir zaferin temelinde yatan iman, vecd ve müstesna bir gayretin sembolü olarak kıyamete kadar yaşayacaktır.

Ben inancımın diyetini ödedim. Sizler de benim rüzgarımda sürüklendiniz. İyi ettim; imanlı, inançlı, devlete ve millete hizmetle dopdolu bir hayat yaşadım. Onlar beni boğmak istediler, ben de onlarda ölümcül yaralar açtım. Çileli bir hayattı bu! Bu hayatı birlikte yaşadık. Beni anlayabildiniz mi, bilemiyorum?

Aziz Dostum,

Şimdi ayrılık vaktidir...

Yılanların şaha kalktığı günümüzde yüreğimiz Sultan Murad Han'ın Kosova'daki yetimlerine ne kadar uzanabilmektedir? Kırık kanatlı bir kuş gibi çırpınan o mazlum kardeşlerimize gönlümüzde ne kadar yer ayırdık? Elimizdeki imkanları ne kadar paylaşabiliyoruz? Allah Rasulü -sallallahü aleyhi ve sellem-'in:

Oradaki ahali ise, bugün bize Osmanlı'nın bir emanetidir. Bizler gibi onlar da evlad-ı fatihandır. Onların bulundukları yerlerde muhafaza olunmaları zaruridir. Zira ezan sadası, Avrupa'da onlarla devam edegelmektedir.

Hakkınızı helal edin!..

Canım Anneciğim,

Şimdi sen, bir iman kal'ası gibi hududları bekliyorsun. Sızmak isteyen kahpelerin yollarını kesiyorsun.. Dağlarda koyunu, kurt kapmaya yeltenemiyor. &#123;REF Allahü Ekber&#125; seslerini, ben burada Allahüekber Dağı'ndan duyar gibi oluyorum..

O Bedri Bey ki, dine yabancılaşmış ve maddenin zebunu olmuş bir vasat içinde yetişmiştir. Böyle olduğu halde, Cenab-ı Hakk'ın müstesna bir himayesi ile o, ruhunu, fikri ve fiili kirlenmeden koruyabilmiş ve temiz fıtratının muktezasınca şerefli bir hayat yaşamıştır.

Hakk aşıkları ve Hakk şehidleri ölmezler. Onlar, ölümlerinden sonra daha diri ve daha zinde yaşarlar.

Sadece bulut olayları değildi meydana gelenler. İngilizler yön bulmak için kullandıkları pusulalarında bile zaman zaman akıl almaz oynamalar görüyor ve ne yapacaklarını şaşırıyorlardı. Örneğin John Hargrave adlı İngiliz subayının verdiği raporda, elindeki pusulanın sık sık yön değiştirdiği ve aynı anda birçok yeri kuzey olarak gösterdiği yazılıdır. Üç Anzak istihkam askerinin yemin ederek ve Anzak Sahra Birliği?ndeki diğer 19 arkadaşlarını da şahit göstererek anlattıkları?Düşman yutan bulut? hadisesi şu şekildedir: 267 kişilik Norfolk Kraliyet Taburu, Alçıtepe?den bir önceki tepe olan 60. tepeye doğru rahat bir şekilde ilerler. Havada soluk renkli bulutlar vardır. Bu bulutlar saatte 6 veya 8 km. hızla esen rüzgara rağmen sabit bir şekilde durmaktadırlar. Bunlardan yaklaşık 250 m uzunluğunda 60?ar metre eninde ve 60 m yüksekliğinde olan bir bulut tepeyi kaplamıştır. Norfork Kraliyet alayının subayları ve askerleri bulutun içine girmeye başlarlar. Son asker de girince bulut yükünü almış bir uçak gibi havalanmaya başlar. Havadaki diğer soluk renkli bulutlarla birleşerek kuzeye yani Trakya tarafıa doğru gider. Savaş sonrasında bu 267 kişilik alayın bir tek ferdine bile -ne ölüler arasında ne de esirler arasında- rastlanamamıştır.

"Allah mü'minlerden, mallarını ve canlarını, kendilerine cennet karşılığında satın almıştır. Çünkü onlar, Allah yolunda savaşırlar, öldürürler, ölürler. , Tevrat'ta, İncil'de ve Kur'an'da Allah üzerine bir vaaddir. Allah'dan daha çok sözünü yerine getiren kim vardır? O halde O'nunla yapmış olduğunuz bu alış-verişinizden dolayı sevinin! İşte bu, büyük kazançtır." (et-Tevbe, 111)

Hani sinende yarıp geçtiği yol "Yıldırım"ın?

Bugün, Kosova'nın, Bosna'nın varis-i tabiisi olan bizler, bir nefis ve tarih muhasebesine mecburuz!.

Zığındere?nin susuz yatağında, bir alçalıp bir yükselen?La ilahe İllallah? sesleri, insanın kalbini kah varlığın sonsuz ufuklarında koşturuyor, kah yokluğun takat getirilmez güzelliğinde dinlendiriyordu. Hak?tan başka Hak yoktu. Tekrarlanan hep buydu... Sonra, kısa bir sessizlik oldu ve arkasından düşman siperlerinden yükselen, ?Allahü Ekber, Allahü Ekber!? sesleri bir uğultu şeklinde bize kadar perde perde geldi..

Ben senden razıyım. Allah da razı olsun!. Allah bana cennet nasib ederse, seni de yanıma versin. İffetin, namusun ve hanımefendiliğinle benim için her zaman bir yıldızdın. Allah nasib ederse, tekrar görüşürüz; ama dünyada, ama ahırette!..

Bu sözlerinin ardından Sultan Murad'ın temiz naşı, şehadetin mübarek kanlarına bürünerek, ilahi ve ebedi yolculuğa sefer etti!..

Yıl: 1998 - Ay: Ekim - Sayı: 152

"Ey seher rüzgarı! Bize haber ver; sen gittiğin yolda o alev alev yanan, o ateş dolu, o sevda dolu gönlü gördün mü? O gönül, yüzlerce yalçın kayaları, mermer ve graniti, ateşi ile yaktı ve eritti."

Sen misin, yoksa hayalin mi? Vefasız Kosova!

Bugün, Balkan ülkelerinde var olan bütün müslüman halkların mevcudiyeti, ilk Osmanlı fütuhatı ve iskan siyasetinin bir eseridir.

Mevlana -kuddise sirruh-, aşağıdaki feryad ve figanlı rubaisinde, sanki Hakk aşığı Bedriler üzerinden esen rüzgarla konuşur:

12 Ağustos 1915 Perşembe günü Ramazan Bayramı?nın sabahı erken kalktım. Müslüman Türk askerleri, bayram namazını mutlaka eda edeceklerdi... Aynı göle dökülen sular gibi; Allah sevgisinde birleşen yüzlerce asker de ayakta idi. Hak katında birlikte secdeye varacaklardı. Hep beraber başımızı göğe kaldırdık; hevenk hevenk beyaz bulutlar göründü. Biraz sonra da bu bulutlar yere çöktü. Herkes?Allahü Ekber!? deyip yüzlerini toprağa sürdü. Hepimizin içinde ince bir huzur çiçeklenmiş ve Yüce Allah bizi bulutlar arasında görünmez hale getirmişti. Bu ulu kişi askerin karşısında baş kesti; sonra o derin, o tatlı ve yanık sesiyle, Hazreti Kur?an?dan?Fetih Suresi?nin 1?den 9. ayetine kadar okudu. Sonra iki rekat bayram namazı eda edildi. Namaz bitiminde, yüzlerce asker hep birden, ?La ilahe İllallah Muhammedün Resulullah? sözlerini devamlı tekrarlıyorlardı. Askerin betleri benizleri kül gibi olmuş, kimsenin yüreğinde dur durak kalmamıştı. Bu duruma taş olsa dayanamazdı. Görenler mi, söyleyenler mi dayanacak? ?Allah! Allah!? diyen kendinden geçiyor, sanki birlikte göklerde uçmak istiyorlardı. Allah ile bir bütün olmanın ilahi ahengi içinde varlıklarından, benliklerinden soyunmuşlar, kendilerinden geçmişlerdi.

Ama ben bomboşum! Gönül kapımda bekleyenim yok! Küpümden bal sızmıyor.. Sürülerim yağma olmuş! Kovanlarım bal yapmıyor! Sadece Allahüekber Dağı yankı veriyor!.. Allahü Ekber! Allahü Ekber!..

"İslam'ın muzafferiyeti, benim şehid olmama bağlı ise, şehidlik şerbetini nasib buyurmasını Cenab-ı Hakk'dan dua ve niyaz etmiştim. Demek ki duam kabul buyuruldu. Allah'a hamd ve sena olsun! İslam askerlerinin zaferini gördükten sonra hayatım son bulmaktadır!

duymuştum bunu

Haram lokma yemediniz. Yedirmedim.

Beş bin kişi namazda iken maazallah düşmanın bir uçak filosunun, taarruzuna uğradığımız takdirde ne büyük bir felakete uğrayac

Yollar duman duman hasret;

"Ya Rabbi! Bu fırtına, şu aciz Murad kulunun günahları yüzünden çıktıysa, masum askerlerimi cezalandırma!..

Tarihin bütün altın sayfaları şahiddir ki, manevi büyüklerin, Allah yolundaki cengaverlerin, ebediyyete dek ömürleri vardır.

Hani asker? Hani kalbinde yatan Şah-ı Şehid?

İbadetlerimin, zikirlerimin hepsini bağışladım. Elimde bir şey kalmadı. Rabbimin huzuruna bomboş gidiyorum. Fakat O'nun gufranının beni sımsıkı kuşatacağını umuyorum.

Çanakkale savaşının en çok konuşulan ve Allah'ın bizlere yardımını açıkça ortaya koyan önemli bir olay da bulutların namaz kılan askerlerimizi örtmesidir. Savaşın başlamasından bitimine kadar meydana gelen birçok olay nedeniyle yabancılar dahi bunu tasdik etmiştir. 1915 yılının Temmuz ayı ile Ağustos ayları arası Ramazan'dır ve Mehmetçik oruçlarını aksatmadan tutmuş, mücadelesine devam etmiştir. Bayram yaklaşırken akıllara şu soru gelir: "Acaba bayram namazı nasıl kılınacak? Toplu halde kılınan bir namaz savaş durumunda uygun olacak mı? Acaba kılamayacak mıyız?" Bütün bu endişeleri yaşayan bir gazimiz neticeyi şöyle anlatıyor:

Mevlana -kuddise sirruh- diğer bir rubaisinde de, aşıkların ölümünün sonsuzluk deryasında ilk merhale olduğunu, oradan hakiki ölmezliğe geçileceğini ne güzel anlatır:

Hazret-i Peygamber -sallallahü aleyhi ve sellem-'in "mutu kable en temutu" emr-i Peygamberi'sinde ifadesini bulan gerçek şehadetle de mücehhez bulunan Şehid Binbaşı Bedri Bey, her iki şehadeti de kendisinde cemetmiş bahtiyarlardandır.

Allah'ın selamı üzerine olsun!..

O'nun bu asilane şehadeti, insanlığın ekseriyetle kuvvete ram olup nefsin girdap ve sultasında yaşamakta olduğu günümüzde, böyle mana cengaverlerinin de mevcud olabileceğine en bariz bir misal teşkil etmektedir. Bu, "Olmeden evvel ölmek" sırrının açık bir nişanesidir.

Yok mudur sende Murad'ın iki üç damla kanı?.."

Binbaşı Bedri Bey, bu mektubunda yalnız zahiri hayatından, benliğinden değil, Allah yolunda kazandıklarından bile, onları başkalarına bağışlayarak vazgeçtiğini ve Rabbine "HİÇ"leşmiş bir halde teveccüh ettiğini, ruh kahramanlarını imrendirecek bir tevazu ve asaletle ne güzel ifade ediyor!

Bu iki vasfın zirvesinde bulunan Sultan I. Murad Han, Kosova önlerine geldiği zaman toz dumandan göz gözü görmüyordu. İki rekat namaz kıldıktan sonra, hüzün gözyaşları içinde şu duayı yaptı:

Ülkemizde yüz yıla yakın zamandan beri, ecdadımızın bize bıraktığı mukaddes mirası reddedişimizin ve onların hatıralarını rencide edecek çirkin üslubun hazin akıbeti gözler önündedir!.

yaw inanmayın bunlar efsane

Ya İlahi! Mülk de, bu kul da Sen'indir. Ben aciz bir kulum.. Benim niyetimi ve esrarımı en iyi Sen bilirsin.. Mal ve mülk maksadım değildir. Yalnız Sen'in rızanı isterim..

Bu Hakk aşığı aziz şehid, malın, mülkün, evladın, hasılı bütün herşeyin bir emanet olduğunu, derin bir vecd ve hissiyat yüklü kelimelerle ne güzel ifade etmektedir!. Zira o biliyordu ki, rıza-yı ilahiyyeyi tahsil ve cenneti satın alma mekanı dünyadır. Bunun da, nefsin ve malın feda edilmesi ile mümkün olduğunu ayet-i kerime ne güzel ifade etmektedir:

Her şeyimi, ama her şeyimi sana borçluyum.

Bana dedi ki: ?Sakın ola ki erata bir şey söyleme, gün ola, hayır ola! Allah ne derse o, olur!?

Şehidlik, zahirde dünya nimetlerinin en değerlisi olan hayatı, Allah yolunda ve severek feda etmektir. Lakin sadece zahiri hayatı feda etmek şeklinde anlaşılan şehidliğin, bir diğer yönü de, vücudhayatiyyetini devam ettirdiği halde dahi, onun manen aşılması, zahiri benliğin -adeta- yok edilmesi ve ruhen Rabbe ulaşılmasıdır ki, bu yüksek dereceye -makam itibarıyle- fena fillah denir.

Gerçekleşmekte olan yeni bir uyanış ve dirilişin gelecek hesabına va'd ettiği bereketli azmin şanlı cengaverlerine ne mutlu!.

Hünkar'ın yaralandıktan sonra şehid olmadan önceki son sözleri ise şunlardı:

Her varlık, maddi ve manevi hayatını ancak kendi tab'ına uygun bir mekanda idame ettirebilir. Hakk aşıkları da, ruhaniyet-i Muhammediyye'den in'ikas eden fuyuzatla gıdalandıkları için, ayrı bir tecelli ile ikramlanır ve o ikram alemine kanat açarlar!.

Evin Babası

O sabah, hava çok açık ve berraktı. En küçük bir parça bulut dahi yoktu. Birlikler çayırlık bölgeye gelirken onlarla birlikte bir sis tabakası da çayırlık üzerine çökmeye başlamıştı. Cemaat çoğaldıkça bu sis tabakası da kesafet peyda etmiş ve 10 metre ilerisi görünmez bir hal almıştı.

"Ömür tükendi ise, Allah -celle celalühu- başka bir ömür verdi. Geçici ömür bitti ise, işte tükenmeyen ölümsüz bir ömür!.. Aşk hayat suyudur. Bu suya dal; bu aşk denizinin her damlasında bir başka hayat, başka bir ömür var!.."

Dağlar, ağaç ağaç hasret!..

Şehid Binbaşı Bedri Bey, gönül ve silah arkadaşı Hulusi Bey'e yazdığı mektubunun bir bölümünde ise, -adeta- kardeşlikte hubb-i fillah tecellisinin müşahhas bir nümunesini sergileyerek şöyle demektedir:

Nerde görsem çıkıyor karşıma bir kanlı ova...

Amin!..

Cenab-ı Hakk, gerçek şehidlere olan ikram-ı ilahiyi Kur'an-ı Kerim'inde ne güzel ifade buyurur:

Sana başka ne yazayım, evvel gidene selam olsun!..

O günkü Sırp ile bugünkü Sırp aynıdır. Zaman farkından başka değişen hiçbir şey yoktur.

12 Ağustos 1915 tarihinden sonra, Seddülbahir cephesinde durum oldukça sakinleşirken, Anafartalar cephesinde ise; kan gövdeyi götürmekteydi. Evladım, bu bulutları yere indirip sis halinde bize gösterilmesi ancak Hazreti Allah?ın emriyle, dört büyük melekten biri olan Mikail Aleyhisselam tarafından yerine getirilmiştir. Bu olay, Ulu Allah?ın büyük bir mucizesidir.? (M. İhsan Gençcan, Ç. S. ve Menkıbeler, İst.1998 s. 75)

Çocuklarımıza hep tatlı sözler söyle!. Namaz kılmaları için teşvik et! Onlar, Allah ın izni ile hayırlı insanlar olurlar.

Oğlun Bedri

Bir hikmeti ilahi bu sis tabakası yalnız kavaklık bölgenin dışında inhisar etmiş ve bu bölgenin dışında kalan sahada sisten hiçbir emare görülmemişti. Cenabı Hakk?ın Türk birliğini koruduğunun en büyük nişanesi olan bu sis tabakası içinde namazımızı kıldıktan, duasını yaptıktan ve bunu müteakip birbirimizle sarmaş dolaş bayramlaştıktan sonra birlikler kendi bölgelerine giderlerken sis de birdenbire ortadan kaybolmuştu.

Daha sonraki günlerde öğrendik ki, İngiliz sömürgesinin Müslüman askerleri; Müslüman Türk askeri karşısında savaştıklarını duyunca isyan etmişler ve derhal geriye alınıp, cepheden uzaklaştırılmışlardı.

Bu asil ruhun, yine şehadetinden kısa bir müddet evvel hayat arkadaşı, iffet timsali hanımına yazmış olduğu mektubunun bir bölümü şöyledir:

Kardeşin Bedri

Düşmanın meşhur Golyat adlı zırhlısının batırılması olayında da ortalığı bir anda kaplayan sis Osmanlı askerlerinin çok işine yaramıştı. Haince saldırılar planlayan Golyat, bu şekilde teslim alınabilmişti. Golyat?in batırılması karşısında da General Hamilton hüsranla şu satırları yazmıştı: ?Dün geceki kesif sis sırasında, bir Türk torpidobotu, Çanakkale Boğaz?ından sızıp Golyat zırhlısını torpidoladı. Düşman madalyayı hak etti. Kahrolsunlar!?

"Gelibolu'da oturmakta idim. Çanakkale'de 9. Tümen teşekkül edince gönüllü olarak kıtaya kaydoldum. Savaş ilerledikçe din görevlilerinin yerleri de belirsiz olmuştu. Bizim gibi gençler -o zaman 28 yaşındaydım- savaşın içinde görev yaparken, yaşlılar Sargıyeri ve hastanelerde görev ifa ediyorlardı. Ben, Seddülbahir Cephesi'nden savaş bitinceye kadar hiç ayrılmadım. Miladi 1915 yılında Ramazan, 13 Temmuz Salı günü başlamış. 11 Ağustos Çarşamba günü bitiyordu. Arife günü idi cephe kumandanı Vehip Paşa beni çağırdı.

(Bkz: Celal Dora, Kore Savaşı?nda Türkler, 1950-1951, İstanbul, 1963)

Silkinip tarihimize dönmeye mecburuz. Bosna ve Kosova faciası gibi ibretli hadiseler, hamdolsun bugün bize bir kısım nadanın "gömdük" diyerek övündüğü Osmanlı ruhunu yeniden hatırlatmakta ve bizi, O'nun emanetine sahip çıkmaya doğru zorlamaktadır!.

Şimdi sen, bir iman kal'ası gibi hududları bekliyorsun. Sızmak isteyen kahpelerin yollarını kesiyorsun.. Dağlarda koyunu, kurt kapmaya yeltenemiyor. seslerini, ben burada Allahüekber Dağı'ndan duyar gibi oluyorum..

"Mü'minler, birbirlerine kenetlenmiş bir bina gibidirler." hadis-i şerifleri muktezası olarak biz mü'minlerin, kalbi ve nabzı tek olan bir insanın kalbi ve nabzı gibi olmamız icab etmez mi? Sürurlarımızın müşterek olması gerektiği gibi elemlerimizin de müşterek olması ve paylaşılması gerekmez mi? Bugün Kosovalıya yapılan bu zulüm, İslam'ın bağrına saplanan bir hançer değil midir?

Zamanımız, kahır tecellilerinin galib göründüğü bir zaman olmasına rağmen, tabiatta milyonlarca çakıl taşı arasında barınan müstesna mücevherler gibi, asil ruhların ve maneviyyat kahramanlarının mevcudiyyetinden bugün de şüphe edilemez.. Bunlardan biri de, bu gerçeği ruhunu kemale erdirerek asilane ölümüyle isbat etmiş olan Şehid Binbaşı Bedri Bey'dir!

Hani binlerce mefahirdi senin her adımın?

Binbaşı Bedri Bey, şehadetinden kısa bir müddet evvel annesine yazdığı mektubunda diyor ki:

Kosova, Avrupa ortasında İslam'ın ilk karakoludur.

Şu bir gerçektir ki, Rabbine kul olan, kullara ve nefsine esir olmaz. Nasıl bir arslan için kafes düşünülemezse, bir mü'min için de esaret düşünülemez! Bir mü'min, zindanın en ücra köşesinde prangalar ve kelepçeler içinde olsa dahi yine o mü'min esir değil, hürdür... Çünkü Rabbinin te'minatı altındadır. Başı gövdesinden ayrılır, yine de esir olmaz! Çünkü Rabbine ram olmuştur. Zira Allah Teala, kendisine ram olanı başkasına esir etmez! Onlar, cellatlarından daha uzun ömürlü olurlar. Belki Allah -celle celalühu-, onların manevi ömürlerine sonsuzluk bereketi verir. Böylece, bu manen la-yemut gönül erleri ile kıyamete kadar devam edecek "ölümsüzler silsilesi", tarihin şan ve şeref sayfalarını doldurur.

Basacak mıydı fakat göğsüne Sırp'ın çarığı?

Ölüm, böyle yüce ruhlara, vuslat-ı ilahiyyenin ilk tebessümüdür.

"Mü'minlerin, birbirlerine acımakta, birbirlerini sevmekte ve birbirlerine şefkat göstermekte bir vücud gibi olduklarını görürsün!. bir uzvu muzdarip olduğu takdirde diğer kısımları da uykuyu kaybedip ateşler içinde onun ızdırabını duyarlar."

Paşanın yanından ayrılmıştım ki, zamanın ulularından gözü gönlü Hak adına bağlanmış arif, zarif bir zat çıktı karşıma. Bilgide kimse onunla yarışamazdı. Develer yükü okumuştu. Sohbette onu dinleyenler yangın içinde olsalar sohbetini bırakıp ateşten kaçamazlardı. Bu zat o gün orada idi.

Söyle Meşhed, öpeyim secde edip toprağını:

Salı, 14 Ekim 2008 09:18

Haber - TARİH

"Allah yolunda öldürülenlere ölüler demeyin! Bilakis onlar, diridirler; lakin siz anlayamazsınız..." (el-Bakara, 154)