Sen ki, a?sara gömülsen taşacaksın... Heyhat,

O demir çemberi göğsünde kırıp parçaladın;

Düşmana çekilen set

dini, dili, milliyeti ne olursa olsun,

Tevhid ile

Ah o yirminci asır yok mu, o mahluk-i asil,

Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.

Öyle müthiş ki: Eder her biri bir mülkü harab.

Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer."

Ölüme davet

Bedr?in aslanları ancak, bu kadar şanlı idi.

canakkale bır mudafa savasıdır. kayıplar harıc 250000 sehıt verılmıs. neyse zaten canakkale sehıtlerı ugrunda sehıt oldukları efendımızın yanında bu bıze yeter.

Sonra mel?undaki tahribe müvekkel esbab,

şuursuzdereotu, günaydın

kardeşimin lisesinde tarih öğretmenleri öğrencileri 23 nisan haftası taa karadenizden alıp çanakkale'ye götürecekler. tebrikler hocam :))) görsün bebeler oraları :D

Zaferlerin son abidesi

Sonra gök kubbeyi alsam da, rida namıyle;

sevgili haydar teşekkür ederim duyarlığından dolayı

Alınır kal?a mı göğsündeki kat kat iman?

Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan;

Türk?ün gürleyen sesi.

Sana gelmez bu ufukalar, seni almaz bu cihat...

Maske yırtılmasa hala bize affetti o yüz...

Dillerde tekbir

Atılan her lağımın yaktığı: Yüzlerce adam.

Hayallerde hala o gidişin mehabeti?

Nerde-gösterdiği vahşetle?bu: bir Avrupalı?

Ne hayasızca tahaşşüd ki ufuklar kapalı!

İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek.

Sürülerle yamyam

gunaydın haydar abı..

teşekkür eder,

İhsan Kurt

Er oğlu erler

Küfre kale

Parça parça et

Sarılır, indirilir mevki?-i müstahkemler,

Yürüdüler bir koya az ilerde son durak,

paylaşımlarının devamını bekler,

?O benim sun?-i bediim, onu çiğnetme? dedi.

Mustafa Kemal

" Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!

saygılar sunarım...

Sönüyor göğsünün üstünde o aslan neferin.

teşekkür ederim..!

Yine bir şey yapabildim diyemem hatırına.

En kesif orduların yükleniyor dördü beşi,

En görkemli şehadet.

Çanakkale

Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yahut kafesi!

minnetle sükranla aniyoruz.

?Gömelim gel seni tarihe?desem, sığmazsın.

Veriyor yangını, durmuş da açık sinelere,

nerden nereye geldik eeey gazi kündar

Sen ki, ruhunla beraber gezer ecramı adın;

Asım?ın nesli... diyordum ya... nesilmiş gerçek:

Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab...

Kanayan lahdine çeksem bütün ecramıyle;

Kimi Hindu, kimi Yamyam, kimi bilmem ne bela...

bu vatanin istiklali için,

A. E. O.

paylaşımlarının devamını bekleriz,

Osrtralya?yla beraber bakıyorsun ; Kanada!

Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam,

Bunlardan biri Lapsekinin Beybaş Köyündendir ve yarası oldukça ağırdır. Zor nefes alıp vermektedir. Alçalıp yükselen göğsünü biraz daha tutabilmek için komutanının elbisesine yapışır. Nefes alıp vermesi oldukça zorlaşır ama tane tane kelimeler dökülür dudaklarından: ? Ölme ihtimalim çok fazla? Ben bir pusula yazdım... Arkadaşıma ulaştırın, der. Tekrar derin nefes alıp, defalarca yutkunur: ? Ben... Ben köylüm Lapseki?li İbrahim Onbaşından 1 Mecit borç aldıydım. Kendisini göremedim. Belki ölürüm. Ölürsem söyleyin hakkını helal etsin. ? Sen merak etme evladım, der komutanı, kanıyla kırmızıya boyanmış alnını eliyle okşar. Ve az sonra komutanının kollarında şehit olur ve son sözü de: ? Söyleyin hakkını helal etsin, olur... Aradan fazla zaman geçmez. Oraya sürekli yaralılar getiriliyor. Bunlardan çoğu daha sargı yerine ulaştırılmadan şehit düşüyor. Şehitlerin üzerinden çıkan eşyalar, künyeler komutana ulaştırılıyor. İşte yine bir künye ve yine bir pusula. Komutan gözyaşlarını silmeye daha fırsat bulamamıştır. Pusulayı açar, hıçkırarak okur ve olduğu yere yığılır kalır. Ellerini yüzüne kapatır, ne titremesine nede gözyaşlarına engel olamaz... Pusudaki not: ?Ben Beybaş Köyünden arkadaşım Halil?e 1 mecit borç verdiydim. Kendisi beni göremedi. Biraz sonra taarruza kalkacağız. Belki ben dönemem. Arkadaşıma söyleyin ben hakkımı helal ettim.?

Mehmet Akif'in dokunaklı dizelerinden...

Şu Boğaz Harbi Nedir? Var mı ki dünyada eşi?

Şahlanan mayam

Ruhumun vayhini duysam da geçirsem taşına;

O ne müthiş tipidir: Savrulur enkaaz-ı beşer...

Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!

Şuheda gövdesi, bir baksana, dağlar, taşlar...

Saçıyor zırha bürünmüş de namerd eller,

Seni ancak ebediyetler eder istiab.

ilk yazan olmandan dolayı

Beşerin azmini tevkif edemez sun?-i beşer;

Ölüm indirmede gökler, ölü püskürtme de yer

Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber.

Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem;

Yıldırım yaylımı tufanlar, alevden seller.

Beriden zelzeleler kaldırıyor a?makı;

Hani tauna da zuldür bu rezil istila...

Kurtuluşa berat

güzel bir çanakkale hikayesi...

Kaynıyor kum gibi, Mahşer mi, hakikat mahşer.

Bombasırtı olayı ( 14 Mayıs 1915 ) çok önemli ve dünya harp tarihinde eşine rastlanması mümkün olmayan bir hadisedir. Karşılıklı siperler arasındaki mesafe 8 metre, yani ölüm muhakkak. Birinci siperdekilerin hiç birisi kurtulamamacasına hepsi düşüyor. İkinci siperdekiler yıldırım gibi onların yerine gidiyor. Fakat ne kadar imrenilecek bir soğukkanlılık ve tevekkülle biliyor musunuz? Bomba, şarapnel, kuşun yağmuru altında öleni görüyor, üç dakikaya kadar öleceğini biliyor ve en ufak bir çekinme bile göstermiyor. Sarsılma yok. Okuma bilenler Kur?anıkerim okuyor ve cennete gitmeye hazırlanıyor. Bilmeyenlerse kelimeişahadet getiriyor ve ezan okuyarak yürüyorlar. Sıcak, cehennem gibi kaynıyor. 20 düşmana karşı her siperde bir nefer süngüyle çarpışıyor. Ölüyor, öldürüyor. İşte bu Türk askerindeki ruh kuvvetini gösteren dünyanın hiçbir askerinde bulunmayan tebriğe değer bir örnektir. Emin olmalısınız ki Çanakkale muharebelerini kazandıran bu yüksek ruhtur.

Şarkın en sevgili sultanını Salahaddin?i,

Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;

?Çanakkale Savaşı sırasında Kocadere köyünde büyük bir yaralı sargı yeri kuruluyor. Kimi Urfalı, kimi Maraşlı, kimi Bosnalı, kimi Adıyamanlı, kimi Bingöllü, kimi Halepli çok sayıda yaralı getiriliyor...

Türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem;

Bu bir yolculuk değil şehit olma rıhleti,

Boşanır sırtlara, vadilere, sağnak sağnak.

?Bu, taşındır? diyerek Ka?be?yi diksem başına;

Yedi iklimi cihanın duruyor karşında,

Dedirir-yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi

Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana...

Sen ki, son ehl-i salibin kırarak savletini,

Can, can, can.

Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!

Sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına;

selam...

Ölüme çağıran siperler

Ne büyüksün ki, kanın kurtarıyor Tevhid?i...

Öteden saikalar parçalıyor afakı;

ya şimdi

?Allah! Allah! ?

Çünkü te?sis-i ilahi o metin istihkam.

Mermisiz dipçik

Sürü halinde gezerken sayısız tayyare.

Kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler!

Çanakkale Şehitlerine

Sade bir hadise var ortada : Vahşetler denk.

Ağaran sabah

Döktü karnındaki esrarı hayasızcasına,

Oluk oluk kan

Ne tasa ne keder herbirisi şen şakrak!..

Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına;

canlarini seve seve feda eden herkesi,

Sen ki, İslam?ı kuşatmış, boğuyorken hüsran,

Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,

başlığa ilgili tüm üyelere

ülkeyi göğsünü gere gere satıyor birileri

Medeniyet denilen kahbe, hakikat yüzsüz.

Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler...

Ne kadar yüce gönüllü ne kadar harikulade ne kadar eşsiz bir milletin soyundan geliyoruz.. Kelimeler yetmiyor..

Geçilen Sırat

hiç de vicdan duymuyor kul hakkı var mı yok mu düşünmüyor

Bir göğüslerse Huda?nın edebi serhaddi;

O, rukü olmasa, dünyaya eğilmez başlar,

Hangi kuvvet onu, başa, edecek kahrına ram?

Tepeden yol bularak geçmek için Marmara?ya

Çanakkale,

Er meydanı

eşşek vezir oldu katır hükümdar

Allah biir.

Eski Dünya, Yeni Dünya bütün akvam-ı beşer

Mehmet Akif ERSOY

Mehmetçiğin Çanakkale Savaşı?nı Kazandıran Yüksek Karakteri

Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;

Sana dar gelmeyecek makber?i kimler kazsın?

Ne kadar gözdesi mevcut ise hakkiyle sefil,

saygılar...

şu son hikaye ne kadar da manidar sağolasın huzur 14

Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk.

Sadece Mehmetçik

Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya,

Mustafa Kemalin bombasırtında söylediklerini paylaşmak isterim cephenin özünü anlatır bu satırlar

Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak,

keske yetısen yenı nesılın ve bız genc nesılınde çanakkale zaferını ıdrak etme adına bu zaferın fılmı cekılse. yunanlılar bıle uydurma efsanelerıne suruyle fılm yaparken bızım gercek destanlarımızın neden fılmı yapılmıyor anlamıoyrum.

Kılıç Arslan gibi iclaline ettin hayran...

Uzanırken, gece mehtabı getirsem yanına,

İnsanlığı tanı

Yedi kandilli Süreyya?yı uzatsan oradan;

Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,