Türbedar bu Allah dostunu dikkatle dinledi, ancak o da bu işe ne bir yorum getirebildi, ne de bir şey diyebildi. Ancak nur yüzlü türbedarın da kafası karışmıştı. Bu Hindistanlı alimin, yalan söyleme, abartı yapma gibi bir durumu söz konusunu değildi. Son derece samimi bir hal içindedir. Hindistanlı alimin söylediklerine yabancı değildi. Her hac mevsiminde değişik bölgelerden gelen Allah dostları ile karşılaşır, onları Allah Resulü'nün ruhaniyeti ile nasıl bağlantılar kurduklarını bilirdi. Bu Hindli alim de onlardan biri idi, türbedarın bunda zerre şüphesi yoktu. Peki, bu alimin söyledikleri nasıl açıklanacaktı?

yahu neden yazmadınız şimdiye kadar arattınız beni

tşk ederimm ama tarih forumundan ve googledan buldum

bitiremem:)

Cemal Öğüt Hocaefendi türbedarla yaptığı sohbetlerde bir şey dikkatini çeker. Türbedar Osmanlı devletine son derece bağlıdır, hatta o kadar ki Osmanlı adı geçtiği yerde muhakkak bir hürmet ifadesi belirtisi gösteriyordu. Bu nurani ihtiyarın Osmanlı'ya bu derece bağlı ve hürmetli olması Cemal Öğüt Hocaefendinin merakımı celbeder, bir gün sorar:

ya da kültürümüze dair gözyaşartan yürek burkan mutlaka bilinmesi gereken hikayelerde olabilir...

"Ben uzun yılların hasreti ile çok uzaklardan buralara geldim. Ben Kainatın Efendisi'nin kokusunu, ruhaniyetini Hindistan'dan alırdım. Şimdi buralara geldim, Efendimin kabr?i şerifi başındayım, ama Hindistan'da aldığım feyiz ve nuraniliği burada bulamadım. Bu ne haldir diye düşünüyorum, acaba bir günah mı işledim, bir suçum mu var? Efendim benim üzerimden himmetini çekti mi? Ya da Efendim, burada değil, burada olsa onu hisseder, onun ruhaniyetinden bereketlenirdim. Bu hal beni perişan etti? Ağlamamın sebebi budur."

Çanakkale en zorlu günlerinden birini geçiriyor. Küffar ordusunun askerleri ilk defa karaya ayak basmıştır, ellerindeki üstün silah ve teçhizatla saldırıya geçerler. O zamanlar Osmanlı'nın müttefiki olan Almanya ordusuna mensup bazı subaylar da cephede bulunmaktadır. Şimdi bu subaylardan birine kulak verelim.

Hindistanlı alimde bir şey dikkatimi çekmişti, sohbetlerinde ağlıyor, namazlarında ağlıyor, yolda yürürken bile gözünden yaş eksik olmuyordu. Ağlamadığı zamanlar bile devamlı hüzünlü idi. Merakım artıkça artı ve bir gün kendisine bunun sebebini sordum:

arkadaşlar diksiyon kursuna gidiyorum...

Alman Subay Sanders anlatıyor:

"Osmanlı'yı sevmem için şu anlatacağım hadise yeter de artar bile."

Çok dehşetli bir saldırı karşısında kalmıştık. Karaya çıkan İngiliz askerlerini gemiden top atışları ve makineli tüfekler destekliyordu. Bulunduğumuz siperlerden değil hareket etmek, en küçük bir hareket belirtisi bile onlarca mermiyi hemen o hareket noktasına çekiyordu.

?Şu koşan asker ne diyor?

itibarHaber

pazar günü sunum yapmam gerekiyor...

Böyle bir manzarayı tarih görmemiştir. Asker sanki üzüm toplar gibi düşman mermilerini elleriyle topluyordu. Onu gören diğer askerler de siperlerinden hareketlendi ve o anda çok çetin bir savaş başladı. Kısa zaman sonra karaya çıkan İngiliz birliğinden geriye yerde yatan asker cesetlerinden başka bir şey görünmüyordu.

ben hazırlanacam, daha önce sunum yapmadım korkuyorum..

bildiklerinizin ya da okuduklarınızın linkini buraya kopyalar mısınız?

Sabah namazına kalkmadan önce türbedar bir rüya görür. Rüyasında Kainatın Efendisini görür. Nur yüzlü türbedar, edebinden Efendimize bir şey soramaz. Dün yaşananlar aklına gelir, bir şey diyemez. Türbedarın düşüncelerine Kainatın Efendisi cevap verir:

"Efendi! Bu mübarek yerdesin, gözün gönlün açılacağı yerde devamlı ağlıyorsun, ağlamadığın zamanlarda yüzünde hüzün var, bunun sebebi, hikmeti nedir?" Beni yayına oturttu, gözlerindeki yaş damlaları daha da hızlanarak akmaya başladı. Sonra yaşlarını sildikten sonra bana dedi ki:

buldum bile. hıh:))

"O kardeşimin hissettiği doğrudur. Ben her zamanki makamımda değilim, birkaç zamandır Çanakkale'deyim? Çok zor durumda bulunan kardeşlerimi yalnız bırakmaya gönlüm razı olmadı. Onlara yardım ediyorum?"

"Allah ve Resul'ünün muhabbeti, Osmanlı'yı sevmemi gerektirir." Cemal Öğüt Hocaefendi bu açıklamadan pek bir şey anlamaz. Anlamadığı da zaten yüz hatlarından anlaşılmıştır. Türbedar pek fazla bilgi vermek niyetinde değildir, ancak Cemal Öğüt Hocaefendi bir şeylerin olduğunu anlar ve ısrar eder. Nur yüzlü ihtiyar anlatmaya devam eder:

Mevzilerden elini kaldıranın eli, miğferini kaldıranın miğferi parçalanıyordu. Böyle bir sağanak altında çaresizlik içinde beklemekten başka bir şey yapamıyorduk.

Cemal Öğüt Hocaefendi vaktinin çoğunluğunu Mescid?i Nebevi'de geçirir. Bu arada Efendimizin türbesindeki görevlilerle yakınlık hasıl olur. Hiçbir dünyalık beklemeden, sadece Resulullah'a sevgi ve muhabbetinden dolayı türbeye hizmet eden bu güzel insan da Cemal Öğüt Hocaefendiye yakınlık duyar ve güzel bir dostluk kurulmuş olur.

1915 yılının hac mevsimi idi. Her hac mevsiminde olduğu gibi, dört bir yandan mü'minler geliyordu, bu gelenlerin içinde Hindistan ulemasından, alim, zahit, keşfi açık gerçek bir Allah dostu da bulunuyordu. Bu Allah dostu ile sizinle olduğu gibi yakınlık oluştu, sohbetine katıldık. O kadar güzel sohbetleri oluyordu ki, kendi ağlıyordu, dinleyenleri de ağlatıyordu. O zamanlar Osmanlı'nın çok sıkıntıda olduğu zamanlardı, ehl?i küffar, İslam'a karşı saldırıya geçmiş, Payitahtta Çanakkale Boğazı'nda büyük savaş oluyordu.

2. s o zamanlar canakkale ordu komutanı olan liman von sanders in türkiyede 5 sene isimli kitabı. bunları bulabilirswen cok faydalı olur

Yaşlı türbedar gündüz dinlediklerinin etkisinde kalmıştı, gece yatağına yattığında da kafasındaki soru işaretleri gitmemişti.

ben konu olarak ibretlik osmanlı ve çanakkale hikayeleri anlatmak istiyorum..

RESULULLAH ÇANAKKALE'DEKİ ASKER EVLATLARININ YARDIMINA GİTMİŞTİ

Tarihler 1928 yılını göstermektedir. Osmanlının son devir alimlerinden, ilmi ile amil Alasonyalı Cemal Öğüt Hocaefendi hacca gider. Cumhuriyet yeni kurulmuş, hızlı bir değişim yaşanıyor, Çanakkale savaşının üzerinden de on yılı aşkın bir zaman geçmiştir.

1915 senesinde Medine'de başından geçen bir hadiseyi şöyle anlatır.

ne çok yardım etmişsiniz çok saolun:))

Hindistanlı alim, Allah dostunun vaziyeti anlaşılmıştı. Burada akla şöyle bir soru gelebilir: Efendimiz bulunduğu makam itibariyle, bir anda birden çok yerde bulunamaz mı? Elbette bulunur, başta Hızır Aleyhisselam'ın ve Allah'ın veli kullarının bulunduğu gibi. Buradaki, hadise birine gösterirler, ondan da herkese duyururlar mahiyetindedir.

Duygu sömürüsü mü yapacaksın? :D

hem pazara ne kaldı 2 kitabı birden bitiremem:))

"Sizde Osmanlı'ya karşı derin bir sevgi ve muhabbet görüyorum, bunun özel bir sebebi var mı?" Nurani ihtiyar derin bir düşünceye daldı, kısa süre sonra başını kaldırdı ve şöyle dedi:

tarihe meraklysan şıp diye bitiriverirsin :)

hazırlık yaptığım zaman her şey alüst olur:)

?Komutanım! "Yetiş ya Muhammed Kitabın elden gidiyor!" diye bağırıyor.

Bu şekilde ne kadar zaman geçti bilmiyorum. Birden bulunduğum yerden yaklaşık on beş metre uzağımızdan korkunç bir ses geldi. Sesle birlikte bir Türk askeri siperden kalktı, düşmana doğru koşmaya başladı. Hem koşuyor hem kollarını sağa sola sallıyor, hem de sesi çıktığı kadar bağırıyordu. Yanımda bulunan tercümanıma dedim ki:

huzur;

huzur 2 önerim var. 1. si atatürk ün canakkalede bizzat yazdıgı arıburnu ve anafartalar savaslarına ait hatıralar isimli 2 kitap

ben sunum falan yada konuşma yapacağım zaman hiç hazırlık yapmam,

Cemal Öğüt Hocaefendi Mekke'deki vazifesinin tamamladıktan sonra Medine'ye gider. Medine'de her zamankinden fazla kalır. Bu esnada Osmanlı coğrafyasının değişik bölgelerinden gelen hacılarla istişarelerde bulunur. Osmanlı devleti yıkılmıştır, Osmanlı'dan geri kalan toprakların büyük çoğunluğu ya işgal altındadır ya da sömürge durumuna düşmüştür.

Yetiş ya Muhammed Kur-an?ın elden gidiyor!