?Allah?ın Rabbini unutmaktan sakın! Ta ki yiyip doyduğun ve iyi evler bina edip içinde oturduğun ve sığırların ve sürülerin çoğaldığı ve her şeyin çoğaldığı zaman yüreğin yükselmesin. Ve ta ki yüreğinde benim için bu serveti yapan kendi kudretim ve kuvvetli elimdir, demeyesin!? (Tesniye/9)

İncil?de yer alan şu cümleler para, sermaye, servet ve şirketten başka bir şey bilmez, duymaz hale gelen hıristiyanlara da bir şey söylemez oldu.

Dünyaya, paraya, mala-mülke, şan ve şatafata, şirket ve holdinge tapan insanlar ritüellerini günümüzde sekülarizasyonla taçlandırdılar.

Ölüm denen gerçek her gün yaklaşıyor. Her geçen gün, yaşlı olsun, genç olsun bütün insanların ömür takviminden bir yaprak daha düşürüyor ve herkes kaçınılmaz biçimde hayatının sonuna doğru yol alıyor. Bunu, her gün yaşadığımız sayısız örneği ile görüp duruyoruz. Her canlının hayatı son bulacak. Ancak ömrü sınırlı olan yalnız insan değil, insanı omuzlarında taşıyan dünya; onun, içinde yer aldığı sistem ve bütün kainatın da tıpkı canlılar gibi belli bir ömrü var. Bir gün gelecek kainatın da ömrü tükenecek ve her şey yerle bir olacak ve düzen bozulacaktır. Bu yer yüzünün ve bütün kainatın?ömrünün? sonu olacaktır. Kainatın, bu müthiş olayı yaşayacağı güne?kıyamet günü? diyoruz.

Var, hayat-ı bakiye sarf eyle ömr-i faniyi; Ölmeyen ölmezden önden, olmadı manada sağ.

Yani dünyevileşmek. Yani ahireti yok saymak?

Uluslararası sermayenin güçlenebilmesi ve dünyaya hakim olabilmesi için bu şarttı. Ve gereği yapıldı. Dünya bütün şehvet, zinet ve cazibesiyle insana sunuldu. Şişman kedilerin cebinin dolması için insanların cebinin boşaltılması gerekiyordu. Gereği yapıldı?

Aynı ayetin devamında bu esasları inkar etmenin küfür olduğu bildirilmektedir.

?Allah?ın olan Rabbi seveceksin ve bütün günler onun tembihini ve onun kanunlarını, hükümlerini ve emirlerini tutacaksın.? (Tesniye/11)

Prof. Dr. Mustafa KARA

Niçin? Çünkü yüzümüzü?Sevgili?ye döndüremedik.

"Kim Allah'ı, meleklerini, kitaplarını, Peygamberlerini ve ahiret gününü inkar ederse derin bir sapıklığa düşmüş olur."

Bu ilahi mesajlar, hor görüldü. Bu mesajları destekleyen anlayışlar?çağdışı? damgasıyla depoya kaldırıldı. ?Yalan dünya? ifadesi ters yüz edildi.

Ahiret hayatının yaşanacağı ortam Kur'an'da?ed-daru?l-ahira? (Ankebut, 29/ 64) ?ikinci yurt?, ?ahiret yurdu? şeklinde de kullanılmaktadır.

Ancak insanın ölümü, kainat düzeninin bozulması ile kıyametin kopması her şeyin sonu değildir. Aksine, kıyametin ardından, bozulan düzen yeniden kurulacak, ölen herkes tekrar diriltilecek, ikinci ve sonsuz bir hayat başlayacaktır. Yüce Allah'ın kudreti ile gerçekleşecek olan bu ikinci hayata da "Ahiret hayatı" diyoruz.

Bütün semavi dinlerin inanç esasları içinde ahiret hayatına iman esası vardır. En son semavi din olan İslam, Ahiret hayatının varlığı üzerinde önemle durur. Tıpkı geçmiş semavi dinlerde olduğu gibi, bizim dinimizde de, her şeyin son bulmasından sonra ikinci ve sonsuz bir hayatın varlığına inanmak, nihai kurtuluşun temel şartları yani iman esasları arasında yer almaktadır.

Bursevi tespitlerine devam ediyor. Daimi olan ahiret yurdu için bu geçici dönemi iyi değerlendirmek ve?Ölmeden önce ölmek? gerektiğini söylüyor:

Yari bulamayan da ağyara kul-köle olmaya mahkumdur.

İnsanın dünyevileşme tuzağına düşmesinin önündeki en büyük engel mukaddes kitaplar ve bu metinlerde yer alan uhrevileşme esaslarıydı. Önce bu manianın ortadan kalkması gerekiyordu. Gereği yapıldı?

Ahiret inancına yönelik bu bombardıman o kadar güçlü ve sürekli oldu ki dini ikaz ve uyarıları inkar etmeyenler bile bunları seküler bir zihin gibi yorumlamaya ve anlamlandırmaya başladılar. Ayet ve hadislerin içi boşaltılarak?reklam? unsuru haline getirildi. Vurgular dünyanın, sermayenin, üretimin lehine çevrildi.

Ahiret hayatı, kıyametin kopmasından sonra, Allah?ın, gelmiş geçmiş bütün insanları ve diğer canlıları tekrar diriltmesi ile başlayacaktır. İnsanın ölüp kabre konması ile kıyametin kopup insanların tekrar diriltilmesi arasında geçen zaman kabir hayatı, bu ara zamana da?berzah alemi? denmektedir.

Bulanlar sohbet-i şahı, der u divara bakmazlar.

Can-ı canan,

Tevrat?ta yer alan şu ifadeler?sermaye, sermaye? diye gözü dönen yahudiye bir şey söylemez oldu:

Dünyevileştirme projesinin aktörleri, reklam ve propaganda ile kafalarımızı o derece iğfal ettiler ki, ahiretin daha kalıcı ve cazibeli olduğuna dair mukaddes kitaplardaki cennet tasvirleri bir şey ifade etmez hale geldi. Aleyhteki bütün sesler kısıldı, kısılmayanlar da duyulmaz hale geldi. Çünkü ses aletleri gibi söz aletleri de onların elindeydi. Kimse patronların, fabrikaların aleyhinde konuşmamalıydı. Çünkü onlar birkaç bin işçi çalıştırıyorlardı. İş imkanı sunuyorlardı. Önemli mi insanı ve tabiatı tahrip etmesi? Önemli mi içme suyu havzalarını kirletmesi?

?Öteki dünya masalı? üretildi.

Aziz dost,

Ahiret gününe iman, Allah'a iman esasından ayrı düşünülemez. Çünkü Allah'a iman etmek onun bildirdiği hakikatlere de iman etmeyi gerektirir. İnandığımız Allah bize ahiret gününün varlığını, orada müminlerin ulaşacağı nimetleri, kafirlerin göreceği azabı haber vermiştir. Bu sebeple ahiret gününe inanmamız da kaçınılmaz olur. Bundan dolayı müslüman, inancının bir gereği olarak daima ahiret gününe iman ettiğini, Kuran ve sahih sünnette bildirilen ahiret ahvaline inandığı da söyler. İşte şu ayeti kerime bize, ahirete imanın İslam inanç temellerinden biri olduğunu bildirmektedir.

"Ey iman edenler! Allah'a, Peygamber'ine, peygamberine indirdiği kitaba ve daha önce indirdiği kitaba iman edin"(Nisa,4/136).

Görenler vech-i yari, alem-i ağyara bakmazlar;

?Yeryüzünde kendinize hazineler biriktirmeyin ki, orada güve ve pas yiyip bozar ve orada hırsızlar delip girerler ve çalarlar. Fakat kendinize gökte hazineler biriktirin ki orada ne güve ne de pas yiyip bozar ve hırsızlar orada ne delerler ne de çalarlar. Çünkü hazinen nerede ise yüreğin de orada olacaktır.? (Matta/6)

Hayati tehlikelerden habersiz, oyuncaklarına koşan çocuklar gibiyiz. Oyuncakları için ağlayıp-sızlayan, bağırıp çağıran sabiler gibiyiz.

Mesela; ?Çalışmak ibadettir?, ?Kazanan Allah?ın sevgilisidir?, ?Dünya, ahiretin tarlasıdır?, ?Dünyadan nasibinin unutma!?

Çağımız insanını mahveden en büyük bombanın adı?sekülerizasyon?dur.

Bu menhus çark böyle döndü durdu ve her gün okuduğumuz halde şu ayet bize bir şey söylemez oldu:

Dünyanın ışıltı ve parıltısı gözlerimizi o derece kamaştırdı ki kendi kendimizi kandırmayı?din? haline getirdik. Dünyanın geçiciliği ile yeme-içme, giyim-kuşamda dengeli davranmayı anlatmak için kullanılan?Bir hırka bir lokma? sözü art niyetlilere malzeme oldu. Sözün esprisi yok edildi. Çünkü bu slogan, dünyaya tapmayı engelleyen, tüketim toplumu olmanın önünü kesen bir tiryak/panzehir idi.

?Ahiret? kelimesi; sözlük anlamı ile?evvel? kelimesinin zıddını ifade eder. İslami bir terim olarak, ?öbür dünya?, ?ölümden sonraki hayat? anlamında kullanılır. Buna göre dünya, canlıların yaşadığı ilk alem, ahiret ise son alemdir.

?Bilin ki ey insanlar! Bu dünya hayatı sadece bir oyundan, geçici bir eğlence ve güzel bir gösteriden, birbirinizle büyüklük yarışına girişmenizden ve daha çok servet ve çocuk sahibi olma hırsınızdan ibarettir. Bu dünyanın durumu hayat getiren yağmurun hikayesine benzer. Yağmurun yeşerttiği bitki, toprağı ekenlere sevinç verir. Ama sonra kurur ve sen onun sarardığını görürsün. Sonunda toprak haline gelir. Ama öteki dünyada insanın durumu ile yahut Allah?ın bağışlayıcılığı ve hoşnutluğu? Çünkü bu dünya hayatı kendini kandırmanın zevkini tatmaktan başka bir şey değildir.? (Hadid, 57/20)