bende bunu söylüyorum ya

Ölümün zahirden ziyade kalbi tarafı daha fazla olduğu için insanlar ondan korkup, çekinirler veya ürperirler. Bu korkular insanların imanlarına göre değişiklik gösterir. Ölümden en çok korkanların başında kafirler gelir.

savaşması için bünyemize şifrelenmiştir

ben en çok fareden korkarım mesela

Bu tarz korku rabbimizin sevdiği korkudur. Yoksa bu takva sahipleri için ölüm mahiyeti itibariyle rahmete, ücrete, mükfata, rahata, yeni bir aleme, rabbine ve sevgili habibine kavuşmaya yeni bir hayatın kapısı olması cihetiyle korkmazlar

öyle allah aşkıyla ölmeyi düşünenide görmedim

Bu kesim hesabını dehşetinden kabirin azabından sıratın ızdırabından korkarlar. Rablerinin merhametini bulmamaktan korkarlar. Rablerinin affına mazhar olmamak korkusu ile paygamberin sünnetine tabi olmamak korkusuyla ölümden korkarlar. Amellerinin kendisine fayda vermemesinden korkarlar.

Milyonlarca ehli kalp, muhbiri sadık ölümden sonra yeni bir hayat var dedikleri halde, insanlar fıtratlarındaki ebedi yaşama, ebedi gençlik ve ebedi mutlu yaşama arzularına rağmen, ahireti inkar ederek kendileri için en dehşetli olan ölümü düşünmemek için hislerini iptal etmek nevinden eğlencelere dalarlar.

gerisi edebiyattır!!!!

Halbu ki ölüm doğduğun andan itibaren başlıyor zaten..

öyle olması lazım

Ne Garip,

ama fareyi doğru dürüst görmedim bile

İnsanlar için takdir edilen ve kaaçınılmaz sonlardan biriside ölümdür. Ölüm, insanların lezzetlerini acılaştıran ümitlerdini bitiren bir gerçektir.

Ölüm korkusu herkezin inancına göre. Maksat ölüme meydan okumaksa benim korkmamla, aşkına karşılık alamayıp intiharı göze alanın korkusu aynı değil. Cennet'e girermiyiz, affedilirmiyiz korkusu var bende. Ölüm sonsuzluğun kapısı yani geri dönüşü yok, korkulur. Yaşam net süresi belli zaman dilimi değil ölüm her an yakalayabilir, korkulur. Hayatta kalabilmek, hastalanmamak, yaşlanmamak şansa kurraya göre değil korkulur.

yaşlanmayı bekliyoruz ölümden korkmak için.

tamam da kurban bu saydıkların gayrimüslimler için normal şeyler, bundan başka ne beklenir o toplumlardan...

Ölümden korkan insanlardan bir kısmı ise Müslüman takva sahipleridir. Bu kesim müslümanlar Allaha karşı vazifelerini hakkıyla yerine getiremenin ona hakkıyla kul olamanın yada kulluğunun neticesinde cehhenememe gidebilirim endişesini çekerler.

e oyuncakta lazım kurban insana...

Ölümden korkanların bir kısmı ise fasıklardır. Bu fasık denilen kesim ahirete ve Allaha inanır. Ama dünyanın cazibesine büyüsüne ve güzelliğirne kapılıp gittikleri için nefsinin ve hevasının hatırı için ahireti geçici unutur.

Manevi cehennem ateşini ruh ve kalplerinde yaşamazlar. Ruhlarını vaveyladan kalplerini dağdağadan kurtarırlar. İnsanların ve canlıların ölümleri, sevdiklerinin firakları onları perişan edip kesmekeşliğe atmaktan kurtarır.

çünkü : ölümden sonrası için, kafasında bulunan soru işaretleri.

Ölüm onlar için yokluk, hiçlik, çürüme, zevale gitme olmadığı için ölümden korkmazlar. Havf ve reca halinden dolayı korkarlar.

yok kafirler korkarmış falan bunlar tümüyle yalan

yok olmaktan

daha doğru olurdu

ölüm korkusu her şartta insanların yaşamak için

gerçekçi olmak gerekirse

Ümit ile korku arasında bir halde yaşarlar. Ne rablerinin rahmetinden ümitlerini keserler nede onun azabından emin olurlar. Kafirlerin, fasıkların ve şüphe ile küfaürde gidenlerin ölüm yüzünden hayatları onlara manen zehir olduğu ve daha ölmeden ölümün elemini yaşadıkları halde müminler için ölüm korkusu onların hayatlarını zehir etmez.

saçma saçma kopya bilgilerle yazmayın

bilinmezliği korkutucu..

Bu kesim insanlar takva sahibi Salih amel sahibi alimler veliler ve arifledir. Bu insanlar ölümden öteki ölümden korkanların korktugu gibi korkmazlar. Bu takva sahibi kesim ölümden malları için evlatları için dünyalık şeylerden ayrılacağız korkusu taşımazlar. Onların derdi, tasası, korkusu, endişesi rablerinin huzuruna çıkarken affedilmeme korkusu taşırlar.

çünkü her geçen an onlar için ölüme yaklaşmak demektir. ama bilmezlerki Azrailin her bir kişi için günde en az 5 defa yanlarından geçtiğini...

doğrusuda budur

Bugün batı medeniyeti hep eğlence ve fantezi üzerine kurulmuştur. Hep dünyayı cennet yapmak içien uğraşlırlar. Dünya cennetinden mutlu olmak için uğraşırlar. Ölüm bunlar için mutlak son olduğu için ölümden nefret ederler ölmek istemezler.

evet, ne güzel söylediniz.

herkes mi kafir

İNSAN OLDUĞU İÇİN OLMASINN... Mesela melek olsak korkamazdık.

hocam inş. ölümü düğün sayanlardan oluruz. Amin...

Hayatın büyüsü, malının çokluğu, kariyeri, sevidkeleri elinden çıkmasını istemez. Ölümü düşünmeyi bırak hatırına bile getirmez

Hadis-i şerifte, buyuruldu. Ölmeden önce uyanmak gerekir. Peygamber efendimiz, buyurdu. O halde, hadis-i şerifini düşünerek ölenlerden ibret almaya çalışmalıdır.

Ölümün lafını bile ağızlarına almazlar ölünce bütün sevidiklerinden ayrılacaklarını düşünüp ürperirler. Dünya cennetinde cehennem azabı çekerler. Sevdiklerinden, mallarından eşyalarından, evlatlarından ayrılmanın elemini çekerler.

Önemli olan korkunun ecele faydasının olmaması. Kork yada korkma muhakkak ölümü tadacak olman. Ne mutlu dünyada nefsini öldürüp, ölümü ayrılık değilde kavuşma günü görebilene. Ölümü düğün sayabilene.

ölüm korkusu allah tarafından içimize konmuş olduğunu söylerseniz

Yaşlanacağımız garantiymiş gibi!

İnşaallah..

endişe duyduğu için,

İnsan Yaşlandıkça korkmaya başlıyor ölümden

ben ölümden korkmayanı görmedim

Kafirler Allaha ve ahirete inanmadıkları için ölüm onlara korkutucu gelir. İmanı olmayanlar için ölüm yokluk, hiçlik, çürüme, idam olma, sevdiklerinden ebedi bir şekilde firak ile ayrılmaktır. Ahiret inancı olmayan ve dünya hayatını seven ve ona aşık olan bu kisim için dünya cennettir. Dünyada geçirecekleri her saniye onlar için çok kıymetlidir

insan bilmediği şeyden korkar

peki kimler korkmaz ölümden?...

yoksa insan soyu tehlikeye girer

Onlarla kendilerini oyalamaya çalışırlar. Cazibedar oyuncaklarla, uyutucu hevasatlara ve meşgalelerle uğraşır dururlar.

ben gdince, kimse beni karşılamazsa diye korkuyorum :)...

Ruhu kalbi daha geniş daimi güzel bir hayatı istediği halde tembellikten ve gafletten ilahi vazifeleri yapmamak için ibadetten ve kulluktan kaçar. Nefsine söz geçiremediği için ahireti hatıra getirmek istemez.

Bizim durum daha vahim, bile bile lades oluyoruz...