O kordonla kendilerini var eden Anne'lerine şükretmişler.

Artık parmakları ve kulakları varmış kerataların...

Gel zaman git zaman, çevreyi keşfe girişmişler.

ölmek için

Bu bir CAN DUNDAR Yazısıdır,

İkisi de çevrede olup biteni fark etmiş...

Büyüdükçe anlamışlar ki, yolun sonu yakın...

bu soruyu bırakta sınavı nasıl gecebılırım dıye ona bak. alttan ders bırakmamaya calıs... zamanın her an durabılır

Nerden bilebiliriz ki!

'Annemiz' demiş biri, 'O bizi var etti, bize can verdi.'

Onları besleyip büyüten kordonu fark edince

ben biliyorum azra üremek için

Ölünce ölmüş değil,

Bu karanlık dünyayı ve hayatın kaynağını deşmişler.

'Birçok giden/ memnun ki yerinden/ çok seneler geçti/ dönen yok

belkide doğmuş olacaz..

'Öyle güzel bir dünyada yaşıyoruz ki' demişler, '... bize ne mutlu...'

Karanlıktaymışlar.

Haftalar geçmiş, ikizler gelişmiş.

Süredursun ana rahmindeki tartışma, ikizler büyüyüp gelişmişler. < BR>Rahme sığmaz olup tekmeleşmişler.

ne acınacak bir durum.. niçin yaşadığını bilmemek..

nıe yasamayalım kı :D yasamak cok guzel:D

İki embriyo, bir ana rahminde...

yaşamak mı iyi yoksa yaşamamak mı

Sarılıp birbirlerine, karanlıkta uyumuşlar öylece...

Ve günlerden bir gün, yer sarsılmış, duvarlar kasılmış.

uydurduğumuz bir şeydir.'

hayatı sadece dünyadan ibaret sananlar

Kimbilir belkide bizde

nie secme şansımız yok

Elleri, ayakları belirginleşmiş.

gibi, yaşamlarının sadece ana rahminde olduğunu ve doğunca öleceklerini

niye yaşıyoruz ki

'Belki de o sadece zihnimizdedir. Anne inancı bizi rahatlattığı için

yanılıyoruz onlar gibi..

üzücü hakkaten

sanıyorlar..

Buruşuk kollarıyla birbirlerine son kez sarılıp vedalaşmışlar.

Şiirle cevaplamış iyimser olan:

'Ne biliyorsun' diye itiraz etmiş öteki, 'Sen hiç Anneni görmedin

'Buraya nereden geldik, biz nasıl olduk' diye sormuş ikizler...

Her şeyden habersiz bekleşiyorlarmış, sudan bir beşiğin içinde...

seferinden...'

ikizlerden biri efkarla...

Sıcak, ıslak, sevgi dolu...

Ne rahat, ne güvenli bir dünyaymış bu...

Gün gelecek, bu güzelim hayat bitecek;

ben intihar etmek günah olduğu için yaşıyorum, yalan söylemeyeyim

'- Bir gün bize hayat veren kordon kesilecek. Ondan sonra

çok kötü bir soru bence

Azrail sandıkları bir el kesmiş onları hayata bağlayan kordonu,

ki...':

Ve 'ömrümüz bitti' diye çığlık çığlığa ağlaşmışlar.

Ağlaya ağlaya karanlık bir koridordan öbür hayata çıkmışlar.

Gözleri çıktıkça meydana,

hayata...'

Sormuş karamsar olan:

'- Ama mukadderat alnına yazılandır; dua et, belki doğumdan

'- Buradaki hayatımızın sonuna yaklaşıyoruz' diye fısıldamış

Karanlık bir yolculuk, onları bir başka diyara çekecek.

ölmek için mi yaşamaılıyız?

başımıza neler gelecek?'

Sonra başlamış bir varoluş tartışması:

'- Ben gitmek istemiyorum' diye diretmiş öteki; 'doyamadım ki daha

Dayanılmaz sancılarla ikizler beklenen günün geldiğini anlamış.

sonra hayat vardır.'