"İnsanların en hayırlısı insanlara faydalı olandır. "

Prensibi samimiyet, sadakat ve ihlas olan bu cemaatin yegane başarı sırrı, kardeşlik ışığındaki birlik-beraberlik şuurudur'. Allah onlar hakkında Kur'an-ı Kerim'de:

Fakat yüce bir duyguyla bu sevgi ve korku biraz yükselip de bir başkasını da kendisi gibi ve kendisine eşit bir değerde görmeye, onun iyiliğine sevinip, zararına da kendisi zarar görüyormuş gibi üzüntü duymaya başlarsa, onda cemaat ruhu oluşmaya başlamış demektir.

Öyleyse cemaat olmak sadece kuru kuruya bir beraberlik düşüncesi değildir. cemaat olmak bilinçli bir tercihtir. Zira mü?minlerin aralarındaki bağ iman bağıdır; soy, hemşerilik, ırk, kabile, hizip, ya da vatandaşlık, hele hele çıkar beraberliği hiç değildir.

Müslümanları böyle gören müberra dinimiz, elbette toplumun huzuru, ahengi ve sosyal gelişmenin gerçekleşebilmesi; yalnız muayyen bazı fertlerin değil, bütün bir toplumun maddi refahı ve saadeti için müminlere, kişisel vazifeler yanında içtimai ödevler de yükler. Cemiyeti oluşturan kişileri inançta, yaşayışta, gayede, ızdırap ve refahta birleşmesi gereken kardeşler ilan eder. Bu hususta Hz. Peygamber "Birbirini sevmede, birbirlerine acımada ve korumada müminler bir vücut gibidir. Vücudun herhangi bir organı rahatsız olursa, diğer organlar toptan humma ve uyumsuzluğa tutulur" buyurmuştur. Ayrıca ayırım yapmaksızın bütün insanların birbiriyle kenetlenmelerini birbirine yardım elini uzatmalarını, bir iman vazifesi olarak emretmiştir.

Bilinmelidir ki, cemaat mensupları rastgele, tesadüfen veya alelade şartların bir araya getirdiği, yaptıklarını bilmeyen, hangi şartlar altında bir araya geldiğinden habersiz ve şuursuz kimseler değillerdir. Öyleyse cemaat, şuurlu bir birlikteliktir. Kuru kalabalık, bir kitle değildir.

Bir topluluğun cemaat adını alabilmesi için, o topluluğun belli bir fikir etrafında, belli bir hedefe gitmek üzere bir araya gelmesi, belli ilkelere bağlı olması ve başlarında cemaat ile özdeşleşmiş, aynı amaca bağlı yetkin bir imamın bulunması gerekir.

İnsanın bu "toplum halinde yaşama" ihtiyacını en doyurucu bir şekilde din giderebildiğinden, cemaatler din sayesinde ortaya çıkmış ve dine özgü gruplar olarak kabul edilmişlerdir.

İslam, cemaat dinidir, cemaatle yaşanır. Hiç kimse tek başına dini bütün olarak yaşayıp kamil bir insan olamaz. Çünkü din, bütünüyle yaşanabilmesi için bir çok vazife insanlarla paylaşılmalıdır. Nefse ağır ve sıkıntı verse de cemaat içinde yaşamak, insanın tek başına elde edeceği her türlü rahatlık ve huzurdan hayırlıdır.

Allah?ın Resulü ?de:"Mü'minin mü'mine bağlılığı, parçaları birbirini bütünleyen bir bina gibidir." Hz. Peygamber, bunu açıklamak için, iki elinin parmaklarını birbiri arasına geçirerek kenetledi.

Dünyalık cemaatin getirisi en fazla gözleri kapatana kadardır. Bizim cemaat bahsimiz Gerektiği kadar Dünya ve asıl olarak Ahiret içindir. Gaye budur... Bundan başka gaye arayanlar 3 günlük dünya da ağa olsalar ne paşa olsalar ne...

Neyse, biz Dünyaya kananları bırakalım. Biz Ahirete kanalım...

"Allah yolunda hepsi birbirine kenetlenmiş, yekpare ve müstahkem bir bina gibi, saf bağlayarak mücadele edenleri sever. " buyurmuştur.

Abdullah b. Mes'ud dedi ki: "Topluca Allah'ın ipine sarılın ve ayrılığa düşmeyin" buyruğu cemaat olun demektir. Şüphesiz yüce Allah, birbirimizle kaynaşmamızı emretmekte ve ayrılığı yasaklamaktadır. Çünkü ayrılık, helak olmaktır, cemaat ise kurtuluştur. Şöyle diyen İbnü'l-Mübarek'e Allah'ın rahmeti olsun:

Allah'ın insanlıktan yana uzanan ipi, düzen ve disiplini gerektirir;fert bu disiplin içinde toplumun kopmaz bir parçası haline getirir. Bu ipe sarılmayan kendini ilahi disiplinin dışına itmiş olur, böyle olunca da cemaatten ve toplumdan kopma mutsuzluğuna düşmüş sayılır. Ayrılan her fert ya gayri İslam?i toplumların, ya da insan ruhunu inkar eden maddecilerin yemi olur. Bunun için Peygamber Efendimiz : ?Cemaat rahmettir ayrılık azaptır.? buyurmuştur.

Hal böyle iken cemaat olmanın sıkıntıları ve zorlukları da mevcuttur. Düşünülürse ayrı örf, anane ve ahlak yapısına sahip, değişik karakterlerde hiç tanışmayan insanların birlikteliklerinden oluşan bir cemaatte, elbette barışıklığın zorluklarını da içinde taşır.

Boşver...

Cenab-ı Hakk: "... İyilik etmek ve fenalıktan sakınmak konusunda birbirinizle yardımlaşın; günah işlemek ve haddi aşmak üzere yardımlaşmayın. " buyuruyor. Bu tür sosyal vazifelerimizi yapmadıkça Müslüman olarak yaşayabilmemize imkan yoktur. Çünkü "Gerçek müminler kendileri ihtiyaç içinde olsalar bile, kardeşlerini kendi nefislerine tercih ederler. " Ayrıca yine?Nefsim kudret elinde olan Allah?a yemin ederim ki, iman etmedikçe cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedikçe de tam anlamıyla iman etmiş olamazsınız.? buyuran Hz. Peygamber , cemiyetin temelini en sağlam bir tarzda şöyle ifadelendirmiştir:

İşte böyle bir oluşumun içindeki birliktelik insanın Rabb?ine karşı görevlerinin çoğalmasına ve safileşmesine sebep olur.

Zira Allah Teala:?Hepiniz birden Allah'ın ipine sımsıkı sarılın, sakın ayrılıp bölünmeyin.? emri ilahiyesiyle cemaat olunmasını ve kulluğun gereklerini yerine getirmede cemaat olunca pek çok farzı yapma imkanı bulunulacağını belirtmiştir.

"Şüphesiz cemaat hablullahtır. Ona yapışın, Onun sapasağlam kulpuna yapışarak korunun." demiştir.

O halde Allah'ı bilmek. Onu sevmek, O'ndan üstün bir saygı havası içinde korkmak, kalblerin aynı doğrultuda birleşmesini, bu da cemaatle şen mü'minlerin bir arada belli ve belirli ölçüler içinde günlük ibadetlerini yerine getirmelerini sağlar. Allah ile İslam cemaati arasındaki engellerin kalkmasına yardımcı olur. Yenilmez bir kuvvet, dönüş yapmayan bir hamle oluşturur. Bunun için Resulullah Efendimiz : ?Allah'ın rahmet ve kudret eli cemaat üzerinedir.? buyurmuştur.

keşke öyle olsa ama acı gerçek bu dede ali, ve bu yanlış hareketlerin sahipleri bir çok kişiyi soğutuyor...

Dini öğrenmek, öğretmek, yaşamak yaymak tek başına olacak bir iş değilse, insanın terbiyesi de ayrı bir farzdır ve bu da tek başına mümkün değildir. Zira zamanımızda Müslümanların tek başına kulluktaki başarısızlıkları aşikar olmasına karşın, bir mürşid-i kamilin terbiyesi altında cemaatte belli bir metot ve düzen içinde gerçekleştirmesi ve nefsin terbiyet olması bu işin ehemmiyetini daha da elzem kılmıştır.

cemaattensen işin garanti oluyor...

Değinmişsin ama eksik... Onun aslı hak yiyerek bir yerlere geliniyorsa iş garanti değildir. Kul Hakkı ve Allahu Tealanın razı olmadığı iş garantidir... Külliyen zarar yani...

Onun içindir ki Allah?ın Resulü : ?Allah?ın yardımı cemaatle birlikte olanlaradır. Cemaatten ayrılan kişi ile de Şeytan beraber koşar." buyurmuştur.

Vicdani duygularla birlikte, beraber yaşama isteği, cemaat ruhu insanda oluşmaya başlayınca, onu kibirden, bencillikten, dar görüşlülükten çıkarır ve o nispette sosyalleştirir. Kibirli ve dar bir vicdan kendini sever. Ümidi kendisi için, korkusu yine kendisi içindir.

Ancak ferdin yalnız başına bu düzeye gelmesi zordur. Müslüman cemaatiyle birleşip kaynaşması, gökten yere uzanan mutluluk ipine hep birlikte sarılıp tutunmaları gerekir. Bunun için konumuzu oluşturan ayette: ?Hepiniz birden Allah'ın ipine sımsıkı sarılın, sakın ayrılıp bölünmeyin?, emri verilmekte, bununla ferdi topluma yanaştırıp kaynaştırarak cemaatleşme bilincine eriştirmeyi amaçlamaktadır.

Dünya saltanatı isteyen ahmaktır...

Gayesi Allahu Teala olan elekten geçer, gayesi Dünya olan eleğin üstünde kalır. Onlarda çöpe atılmaya layıktır...

Şu bilinmelidir ki, cemaat içinde olmanın bu zorlukları ve bütün sıkıntılarına rağmen Allah için cemaat olmak, yalnızlıktan hayırlıdır.

bende dünyalığa değindim zaten...