Böylece tek tek dolaşır delikanlı,

ciğeri yanmış

"- Melih Kibar?"

En değerli insan, kulağından gireni yüreğine gömen insandır."

"Sil" komutuna elim varmıyor.

Oğlu için yaşayan bu biçare ya ne yapardı?.. O da ölürdü, o da?

Sanki öldürmüşler de bir adamı,

Aşk mumu, pervanenin gönlünden başka neyi yakar?

HZ. MEVLANA

:))can insan psikolog

- Berbat, pis bir yara! Diye söylendi? Kendi eliyle yarayı muayene etti. Çok derin değildi, tehlike yoktu? Geniş bir nefes aldı? Gözlerinin içi gülüyordu? Şimdi yanlız bir tehlike vardı, tatanos tehlikesi? Bu da izale edilebilirdi. Elde serum olduktan sonra? Heme arkasını döndü ve eczacıya:

-"Güveni istismar edilmiş".

pırıl pırıl örtülerle örtülmüş

dikenler içinde dul kalır

Ancak sevgisini çok da savurgan kullanmaz. Hiç bir duygu karşılıksız kalmaz onda. Yeter ki vazgeçilmeyecek biri olsun sevdiklerinin nazarın da, yeter ki emek verilsin sevgisine ve yine yeter ki O' hissetsin bütün bunları. İşte o zaman dünyanın bütün güzelliklerini ayaklarınızın altında görürsünüz. Böyle bir güzelliği hissetmek için emek vermeye değmez mi sizce de?

İNSAN GİBİ İNSAN O;

Oraya varacak kişi, nefsini yenen, kendi benliğini yıkıp alt eden, dünya aşığı değil, Allah aşığı olan kişidir.

kerpiçten ağır günler

Ölmüş de hafızadan silinmemiş dostlar, ölmeden silinenlerden daha uzun yaşıyor bu rehberde...

Dostun hakikisini anlamaya...

Fazlasını bulamazsın gerçek, hakiki...

Bir deprem sonrasının hazin sınıf yoklaması gibi:

çalar kapıyı.

Ama bunlardan hiçbiri olmadı. Kelebek, hayatinin geri kalanını, kurumuş bir beden ve buruşmuş kanatlarla yerde sürünerek geçirdi. Ne kadar denese de, asla uçamadı.

Bir kulağından giren diğer kulağından çıkıyorsa, o insan da makbul değildir.

İhtiyar doktor beyaz uzun gömleğini ilikleyerek doğruldu, sigarasını söndürdü. Loş çadırın kat kat perdeli kapısını kaldırdı. Çukura batmış uzun kirpikli gözleriyle etrafına bakındı. Dışarıda kolları kırmızı beyaz işaretli askerlerin taşıdığı boş sedyeler süratle uzaklaşıyor, üzerlerinde kırmızı aylı beyaz bayrakların sallandığı geniş çadırların önünde öteye beriye gidip gelen doktorlar dolaşıyor, derinden top sesleri aksediyordu. Daha harp bitmemişti. İlerleyen fırkanın geride bıraktığı yaralıları toplamak için henüz yeni vesait yollanıyordu? Elinde sımsıkı tutmakta olduğu perdenin kıvrımlarını bıraktı, köşeye çekildi? Kaşlarını çattı, yüzünde müziç bir sıkıntının derin çizgileri gözüküyordu. Yanı başındaki portatif bir iskemleye oturdu, kır düşmüş uzun saçlarını uzun parmaklı ve damarlı elleriyle kavradı ve bulanmış gözlerini karşıda masanın üstünde sarı dişleri, karanlık gözleriyle sırıtan bir ölü kafasına dikti, düşünmeye başladı: Daha yaralılar gelmemişti. Bugünkü intizar çok sürmüştü. İçinde müthiş bir şüphe kendini yiyip bitiriyordu. Ya bugün oğlu da yaralanmışsa? Ya? Ya? O hiç gelmezse? Bütün ümidi, bütün tesellisi oğlu, bir tek oğlu ölmüşse?

Böyle bir kişinin bedeni mezara girince; mezarın toprağı ile örtülünce, o bedenden tohum nasıl baş verir yücelirse, tıpkı onun fini Hak tarafından kabul edilmiş ağacı yükselir, boy atar.

İyki varsın anem iyki..

İnsan sevdiğini yalnız birakırmı ne acayip iş.!

ömrün tükenmiş

selam olsun

tavanı çürük kereste

Olmaz öyle çok dost, hakikisi

toprak

-"Be hey gafiller, sizler beni ne zannediyorsunuz?

"Aradığınız numaraya şu an ulaşılamıyor."

- Serumu miralaya tatbik ediniz, emrini verdi ve oğlunun üstüne yığıldı?

Bir çukur kazarlar birlikte,

ii ki varsınız..

O dost, delikanlıyı alır hemen içeri.

Yitik dostların, tanışların ekrandaki isimleri üzerinde geziniyor parmağım... "Sileyim mi" diye soruyor telefon...

Güneşin altında ruhlarımızı ısıtmanın vaktidir.

O geceden sonra ne doktoru, ne de oğlunu bir daha göremediler

Kendinden emin olmanın verdiği naif'liğe sahip olmak gibi. Vicdan ve merhamet duygularına sahip olmak gibi. O bunların hepsine ve daha fazlasına sahipti.

Yeni cep telefonuma eskisinin rehberini geçiriyordum dün...

Geçerler arka bahçeye.

büyütmüş

On gün hiç oğlundan ayrılmadı? Onun tatanosun yakıcı pençesinde ne büyük ıstıraplarla kıvrandığını boş gözlerle seyretti ve o son bir gerinişle katıldığı zaman ilerledi. Bir kere sarstı, bir daha, bir daha! Sonra gözleri büyüdü, saçları dikildi, ağızı çarpıldı, acı bir kahkaha salıvererek oğlunu, oğlunun donmuş, katılaşmış cesedini kucağına alarak çıktı. Ne yapacağını bilemez serseri bir revişle, uzaklarda yeşil zirveleri dalgalanan duradur dağlara doğru uzaklaştı.

yalnız kendi omuzlarında

Ne çare, hepsinde de sonuç aynıdır.

Ben seni seviyim bir tır dolusu iyilik senle ola..

gündüz

İhtimalleeer... İhtimaller. İşte ancak böyle ihtimaller yürütürüz O'nun için.

-Anneme-

sonra- bir gün "hafızası doluyor", onu silip yerine bir başka ismi yazıyor.

Hani insanı insan yapan değerler vardır; Gururlu ve onurlu olmak gibi.

Kendince tanıdığı, sevdiği dostlarını.

şefkatle filiz verir yaşama

Genç adamın biri,

Bir ara gözü kekliklere ilişir padişah'ın.

kendine deprem

yaz kucağı

"Bu kendi soyuna ihanet eden bir kekliktir. Bunun akıbeti er veya geç budur."

Nafile... Onu çözmeye, yüreğini görmeye çalıştığınızda, koşarak uzaklaşır sizden.

Arkadaşlikların, dostlukların, güvenin, sevginin ve saygının sorumsuzca tüketildiği... İlişkilerin tamamen menfaat ve çıkar ilişkilerine dönüştüğü bu ortamda O'nunla karşılaşmak benim için büyük bir şans oldu. Teşekkürler "GÜZEL İNSAN" Seni tanıma şansını bana verdiğin için teşekkürler.

Orası bir tepe, bit yıkık yer değildir.

Padişah gürlüyor:

kendine dert biçer

yaşam dalların kırar

İnsanlara olan bütün güvenimin sarsıldığı, kendimi herkese kapattığım bir dönemde karşılaştım O'nunla.

gün görmemiş günsüz annem..

tandır...

Rehberim isim dolu... Kimi canlı, kimi ölü... "Sil"meye kıyılamamış nice isim, yaşayanlarla birlikte duruyor orada... "Yaşayanlar" dediğim, sırasını bekleyenler... Kim bilir hangisi, hangisinin ardı sıra... "Ha 3 gün önce, ha 5 gün sonra..."

Gider, baba dostuna. Kabul görür, sevinir.

Ve koyarlar çuvala.

ciğeri beş para etmezlerin dünyasında

Sanki mazinin kumsalına yazılmış isimler... Eninde sonunda geleceğini adımız gibi bildiğimiz halde hiç gelmez zannettiğimiz bir dalga geliyor ve yıllar yılı özene bezene sahile işlediğimiz o güzelim yazıları bir darbede siliyor. Kum gibi dağıtıp ummana sürüklüyor. Sonrası boşluk... Sonsuz bir boşluk...

Babası; 'daha erken, o belli olmaz daha.

canıyla

teriyle

Atacaksın iki tokat, hiç çekinmeden ona,

- Pansumanda!

elde çapa tarlada

- Ya?.. Allah bize acımış, çünkü bilirsiniz, bizim fırkamızın hayatı miralayımızın hayatıyla beraberdir. Hemen bir serum yapıp tatanos tehlikesini atlatmalıyız. Kendisi nerede?

Hep merak ederim:

Arkadaşları donmuş gibi bu mücadelenin kanlı izlerini onun gözlerinden takip ettiler? O, yerden doğruldu, gözlerini masada yatan oğluna çevirdi, durdu, dakikalarca durdu? Sonra birden titrek, meyus, fakat azimkar bir sesle:

Sanki kelebek elinden gelen her şeyi yapmış da, artık yapabileceği bir şey kalmamış gibi geldi ona. Bu yüzden, kelebeğe yardımcı olmaya karar verdi: cebindeki küçük çakıyı çıkarıp kozadaki deliği bir cerrah titizliğiyle büyütmeye başladı.

yüklükmüş annem..

Bir gün yeniden toplanır mı?

on çocuk içinde

Aralarında başlar bir tartışma,

Başparmağın ucunda bir ömür...

ömürsüz

"- Erol Mutlu?"

Onlar hangi keşfedilmemiş ülkeye gider?..

Genç adam, aynen yapar babasının dediğini,

Adam, bunun bir kelebek kozası olduğunu tahmin ediyordu. Böyle bir fırsat bir daha ele geçmez diye düşündü; ve bir kelebeğin dünya yüzü gördüğü ilk dakikalara şahit olmak istedi.

Sen yarın git O'na, çıkart bir kavga,

Dakikalar dakikaları kovaladı, saatler geçmeye başladı, ama henüz kelebeğin küçük bedeni o delikten çıkmadı. Sanki, kelebeğin dışarı çıkmak için çaba harcamaktan vazgeçmiş olabileceğini düşündü.

Ak sakallı, gözlüklü bir adam olan muhatabı yavaşça:

- Ne haber? dedi. Ağır yaralılarımız var mı?

"Kulağından gireni ağzından çıkartan insan makbul değildir.

Neden? diye sordum, kendi kendime... Bir cevap bulmaya çalıştım ve sonunda eğrisiyle, doğrusuyla şu kanıya vardım;

Dıştan böyle sanılmakta.

Çuvaldan kanlar damlamakta,

huzur verdiniz

Allah sevginizi daim eylesin..

cevherimiz yureğimizin ta içi..

Emir, ferman dinlemiyor.

- Pek de yaralımız yok. Yalnız miralayın sağ bacağını bir gülle misketi fena halde hırpalamış, büyük bir yara açmış. Bu esnada hücuma kalkan fırka da ilerleyince, uzun bir müddet bakılamamış? Yarası çok pis, herhalde bir serum yapmak lazım?

dert içer annem..

el açık alın açık

Baba, itiraz eder,

kara bulutlar haritasında bir nurdu annem...?

Sen bana bir dost bir abla bir ana oldun..

Yoksa bir yerlerde saklanır mı?

O, bize hiçbir zaman yabancı olmaz.

Maksadı anlamaktır dostun hakikisini,

cennete bir tel örgü

Nereye gider bu bilgisayarların, cep telefonlarının posta kutularından silinen mesajlar, mektuplar, yazılar...

Sonunda bir an meselesidir..

Ya ölenler?

Hemen yanı başlarında asılı, adeta altın kafes içinde bir keklik daha var ki, fiyatı; 300 altın.

O', aslında sevginin anlamını yitirmiş insanların arasında, kendi yüreğinde ki güzel sevgiyi bulmak, sevilmek sadece sevilmek istemektedir. Ve sevilirken, sevilmeyi kimseyle paylaşmak istememektedir. O' sevgisini, sevildiği kişidenbaşkasıyla paylaşmayı asla düşünmemektedir.

Bir tuşluk "sil" komutuyla silmiyor sevdiğini... silemiyor.

Uzun danışmalardan sonra da olsa,

Karar verirler bir sınava,

Belli olmasın diye dikerler sarımsak...

Annem birbir..

Alnından ter, çuvaldan kanlar damlar...

'Git de söyle babana, biz satmayız Sarımsak tarlasını böyle iki tokada'!

Bir pişmanlık kurultayında...

Her zaman söylerim, "insanlar canlılar aleminin en "asil" ama bir o kadar da en "aşağılık" varlıklarıdır. İşte bu insan, "asil" ruhlar gurubundan yaratılmış bir insan. O'nun bu asilliğini anlayamamış olan "aşağılık" ruhlar, belki de onu mutsuz ederek cezalandırdıklarını düşünüyorlardır. Tıpkı ciğere uzanamayan kedi misali.

Der ki tokadı yiyen DOST;

Yürekli bir er, Rüstem gibi bir yiğit olmayan oraya nasıl varabilir?

hikmet, hak dostum:)

işte o zaman anlaşılacak, dostun hakikisi.

Gençten bir kadın sesi yanıtlıyor:

Onca harf, cümle, satır?.. Sanal alemin görünmez kablolarına tutunup bir ekrandan yüreklere ulaşan haykırışlar, özlemle tuşlanmış, mesaj kutularında saklanmış aşklar... ne olur silinince?..

Arkadaşlardan biri cevap verdi:

köstebek yuvası

Pansuman çadırına gitmek üzere dışarı çıkıyordu ki birdenbire kapıda durdu, sarardı, bir defa sarsıldı, sonra "Oğlum! Oğlum!" diyerek kapıdan girmekte olan bir sedyenin üstüne atıldı. Arkadaşları onu tuttular? Mecruh çok ağır gözüküyordu. Göğsünde derin yarası vardı. Ameliyat masasının beyaz muşambası üzerine yatırdılar. Biçare sarı rengi, mor dudakları, korkunç gözleriyle bir köşede ellerini birbirine sürterek bunu seyrediyordu? Yaralı yatırıldı. Yarası açıldığı zaman ihtiyar doktor birden bire masaya koştu? Hırıltılı bir sesle:

Gözleri büsbütün büyüdü, saçları dikildi, yüzü sarardı. Şimdi oğlunu kanlı göğsü, kapalı gözleri, mor dudaklarıyla görür gibi oluyordu. Doğruldu, ellerini ileriye doğru, o hayali, o kanlı hayali itmek ister gibi uzattı? Sonra titreyen kolları yana düştü.

Dost yokmuş bu dünyada ne sana, ne de bana.

2libirbir..

çocukluğumun kaldırılıp saklandığı

burda böle arkadaşlıkların olması muhteşem..

gül yüzüyle

Gider en iyi bildiği dostuna,

Dermiş babasına her gün;

- Of!.. Bugün içimde öldürücü bir şüphe var, diye mırıldandı? Kalktı, hızlı adımlarla çadırın içinde dolaşmaya başladı? Ona oğlunun yaralandığını veya öldüğünü kim söylemişti?.. Hiç kimse? Fakat bir ses, ta içinden gelen bir ses ona, başına muhakkak bir felaket geleceğini haykırıyordu? O, bu sesi, bu melum sesi boğmak ister gibi göğsünü tutuyor, sıkıyor, fakat muvaffak olamıyor ve yine kendi boğuluyordu. Bir aralık dışarıda gürültüler çoğaldı?

yalnız kendini kendiyle büyütmüş

Evet "güzel insan", "insan gibi insan" sen hiçbir zaman değişme olurmu. Kimseye, canım diyenlere bile, kendinden fazla asla değer verme. Verme ki o güzel duyguların, o güzel ruhun daha fazla incinmesin. Ta ki biri çıkıp sana, göğsünü gere, gere "işte buradayım; sadece senin duygularını istiyorum. Onu yüceltmek ve ömrümce sevmek için buradayım. Sevilmeyi haketmek için buradayım. Seni sen olduğun için seviyorum" diyene kadar da, bunu ispat edene kadar da, kimseye kendinden fazla değer verme. Verme ki, sevmek dediğimiz, ama anlamını şuursuzluklar da ve bencilliklerde harcadığımız o değerli anlam, senin erdeminde, kişiliğinde ve insanlığın da bir değer kazansın.

:)))psikolog:))

Baktım, bazı isimlerin numaraları duruyor; kendileri yok...

Almaz içeri arkadaşını,

Hadi, çuvalı alda bir kerede git ona.

Sen, içindeki sevginin en güzelini, en verilmezliğini ver... Birileri gelip bu güzellikler ve incelikler karşısında bütün kıymet bilmemişliğiyle şımarsın ya da gaflete düşsün!!.. Aman Allah'ım... İşte bu bakışları da gördüm ben O' insanda. Ürperdim açıkçası... Çünkü, o bakışlarda ki soğukluk korkunç boyutlardaydı. "YANLIŞLARAASLAAFYOK". Böyle haykırıyordu bakışları

kerpiçten duvarlar

Kapar hızla kapıyı delikanlının suratına,

Delikanlı sırtlar çuvalı,

-"Sevmeyi bu kadar güzel bilirken, sevilmek duygusunu yitirmiş".

bembeyaz mutluluklara adanmış

bahtiyarım ki sizi tanıdım

teşekkürler

"- Yok!"

Hayatı ekranlarda değil pencerelerde aramanın vaktidir. Tabiatın sesiyle bütün gürültüleri bastırmanın vaktidir. Hayatın çeşmelerinde uzun uzun yıkanmanın vaktidir.

Ruhumuz bizim biricik dostumuz, yarimizdir.

-"Bu insan; kendi gibi bir benliği bulamamışlığın yorgunluğunu taşıyor".

"Hayırdır" der satıcıya, "Bunun diğerlerinden ne farkı var ki, bunlar 1 altın, bu 300 altın?"

kendine göçük

Her karar,

hem de kanlı,

kapısız

İşte insan asıl o zaman "sil"iniyor.

Aannem...?

açları doyurmuş açken

Sonra gel olanları anlat bana...'

yalnız kendini yoğurmuş.

Silinmiş yazılar diyarında...

O artık fazla tafsilat dinlemiyordu. Yalnız serumun bir tane olduğunu hatırlıyordu? Artık bütün ümidi mahvolmuştu, oğlu ölüme mahkum demekti? Seruma muhtaç iki yaralı var. Buna mukabil bir tek şişe? Birisi mülazım, diğeri miralay? Biri alay kumandanı, diğeri küçük zabit! Biri sade kendi oğlu, diğeri bütün bir alayın babası? Vazife hissi ve baba şefkati çarpıştı? Hem de zaten, miralay dururken, "Serumu oğluma yapın," dese sözünün hükmü olacak mıydı?

BİR ŞİŞE SERUM

Babasına dönerek; haklıymışsın baba ' der.

Rabbim de sizden razı olsun

:)))) 2. birbir benim arkadaşım kankacım onu rahat bırak

Hemen akabinde de "hatalar insanlar içindir" mantığıyla ve bütün utanmazlığınızla, af dilemek yüzsüzlüğünü gösterin. Madem ki o kadar çok sevip değer veriyordunuz, hangi akla hizmet bu güzellikleri yok etmeye kalkıştınız? Ya da hangi şuursuzluğun gafletindeydiniz? Siz de hiçdüşünce diye bir kavram yokmudur?

'Hadi al bu çuvalı, şimdi götür dostuna'.

tabanı toprak

pollyana:)

ahırda

kerpiçten umutlar

"- Yok!".

ne acılarla doğurmuş

Doğru olanı yalnız,

Belki bir, belki iki,

babasının dostuna istemeden basar iki tokadı!

Bir gün, kırlarda gezintiye çıkan bir adam, kenara oturduğu otlardan birinin dalında, küçük bir kozanın varlığını fark etti. Koza ha açıldı ha açılacak gibiydi.

kerpiçten duygular

ömrün yanmış

Üzerine de serpiştirirler toprak.

kendine ağıt

yalın ayak

Neden olmasın? Eğer insanlar onun ruhunun güzelliklerini aptalca egoları ve gözlerini bürüyen kıskançlık hırsıyla harcamaya kalkışmışlarsa, neden o da insanları küçük aptallar olarak görmesin?

-"Doygunluğunu yaşadığı her konuda ihanete uğramış".

Ne heyecan yaptım yaa :9

Bir grup kekliğin üzerindeki varakta, "Tane işi satış fiyatı 1 altın" yazıyor.

Osmanlı Padişahı Yavuz Sultan Selim, tebdili kıyafet yapmış, Kuşlar Çarşısı'nı geziyormuş.

Bu o kadar kolay mı? Tabii ki değil, hem de hiç kolay değil. O da bunu çok iyi biliyor. Çok iyi bildiği bir şey daha var ki O' özel biridir. "Bunu da her duruşuyla, tavırlarıyla ve konuşmalarıyla adeta haykırır çevresine". Ama O' sevdiklerini de çok özel biri yapandır aynı zamanda.

Kişilikli bir insan. O' onurlu bir insan. O' gururlu bir insan. En önemlisi insan gibi bir insan.

"Sil"mek ihanet gibi geliyor.

'Benim de dostlarım var, sendeki dost gibi'

çıplakları giydirmiş çıplakken

Toprağın kokusunu içimize çekmenin vaktidir.

Satıcı, "Bu keklik özel eğitimli, çok güzel ötüyor, ötmesi bir yana bunun ötüşünü duyan ne kadar keklik varsa hepsi onun etrafına doluşuyor" diyor."Tabii bu arada avcılar da o etrafa doluşan keklikleri daha rahat avlıyorlar" diye ekliyor.

Buz gibi soğuk, bıçak kadar da keskin. Peki sizce de doğal değil mi bu?

- Aman, beyim, dedi, iki serum. Çabuk yetiştirin. Biri oğlum, öbürü miralay için iki şişe?

-"Kişiliğini oluşturan değerlerine hoyratça saldırıda bulunulmuş".

Benı onure ettin..

Belki de böyle haykırıyordur. Kimbilir...

Şu tenimiz ruhumuzun bir köşküdür.

Koymuşlar çuvala,

Böylece, bir-iki dakika içinde kelebek kolayca dışarı çıkıverdi. Fakat bedeni kuru ve küçücük, kanatları buruş buruştu. Adam kelebeği izlemeye devam etti; çünkü kanatlarının her an açılıp genişleyeceğini ve narin bedenini taşıyacak kadar güçleneceğini umuyordu.

Bir akşam bir koyun keserler,

Annem oldun annemden sonra..

?sular yurdunda annem

Devam eder durur konuşma...

İnsanları bu kadar küçük görmesi mümkün mü?

Avcılar avladıkları kuşları, tuzakçılar yakaladıkları maharetli, eğitimli, güzelim kuşları satıyorlar.

İçinde öyle güzel sevgi ışıltıları vardı ki; yüreğinin bütün güzelliği sanki gözlerinde yazılıydı. O an nasıldı? Nasıl duygular içerisindeydi? Bilinmez. Ama ben o bakışlarda sevgisinin büyüklüğünü ve ulaşılmazlığını, yaşanmışlıklarının vaktinden önce olgunlaştırdığı o kocaman ve güzel yüreğini gördüm. Sanki onu yıllardır tanıyormuşum gibi...

"Acaba ruhunun derinliklerinde neler yatar? Tanrım bir bilebilsem? Bir çözebilsem?" diye söylenip durursunuz.

Parayı veriyor; hemen oracıkta kekliğin kafasını kesiyor.

Padişahın gözü 300 altınlık kekliğe takılır.

Sevgisi bu kadar yüce olan bir insanın, ya sevgisizliği nasıl olur? Hiç düşündünüz mü?

O'nu yazmak isteyişim bu yüzdendir. Böyle bir yüreği, böyle bir asaleti, en önemliside böyle bir insanı başkaları da tanısın istedim. Tanısınlar ki yüreklerine insanlık tohumları ekilsin.

penceresiz

Ama içten yıkılır...

Bilgisayar gibi değil insan hafızası...

rüzgarlar

sizler de olmasanız hiç çekilmez olur burası..

"- Barış Manço?"

'Baba, işte dost buymuş' diye konuşunca,

Gerçek dosT.

emzirmiş

Ben sizlere önem vereyim, en güzel duygularımla seveyim. Sizleri ciddiye alıp, çok kıymetli ömrümden zaman ayırayım. Sahte olabileceğine ihtimal vermediğim güzel sözlerinize kıymet biçeyim. Hepsinden önemlisi kalbimin güzelliklerinde sizlere yer vereyim. Karşılığında sizler, ruhunuzu esir alan şeytana yenik düşüp benim bu güzel değerlerimi çiğneyin.

Hatıralara sarıp saklıyor orada... anıyor, yad ediyor, "yaşatıyor".

Annemi cok seviyorum kelimeer yazıyorum ama yetmiyr yetmiyor şte..

haneler ortasında hanesi çaresiz

tertemiz duygularla yüzlenmiş

Adın gibi, adına yaraşır; Güçlü ve soylu...

Rasgele arıyorum yitenlerden birini...

?sular yurduydu annem

ABLAMMMMMMMMMMM:)

İlk bakışta anlayamazsınız onu, tek kaşı yukarda, anlaşılmayacak kadar ters biri olarak görürsünüz. Çünkü bu yönüyle yaklaşır insanlara.

"- Cem Karaca?"

koca bir yükmüş annem.

Akıllı insan yakalar..

canım da birbir..

Şunu bil ki güzel insan; bugünde, yıllar sonra da, dünyanın neresinde olursan senin için endişe eden, senin için dua eden biri olacak.

İnançlarım doğrultusun da bildiğim bir şey var ki, o da yapılan hiçbir şeyin karşılıksız kalmadığıdır. Tanrım onu bütün kötülüklerden korusun, sizlere de hakettiğiniz cezayı versin.

yaşam bir canavar tekne

evlat geriye döner.

Sözün özü, demem o ki; Unutmazsak yaşatırız!

"Satın alıyorum" diyor Padişah, "Al sana 500 altın..."

Gerçekten bumudur isteği? Kulağa ne kadar bencilce geliyor değil mi?

O dost, bakar ki bir çuval,

Çuvaldaki koyunu gömerler adam diye,

Can, bir tuş mesafesinde...

Adamın bütün iyi niyetine ve yardımseverliğine rağmen anlayamadığı şey, kozanın kisitlayiciliginin ve buna karşılık kelebeğin daracık bir delikten dışarı çıkmak için gereken çabanın, Allah?ın kelebeğin bedenindeki sıvıyı onun kanatlarına göndermek ve bu sayede kozanın kisitlayiciligindan kurtulduğu anda onun uçmasını sağlamak için seçtiği bir yol olduğuydu.

Kimi vakitli, kimi apansız, bir anda...

Baba der ki oğluna,

Uzay boşluğunda dağılır mı?

Aslında O anlaşılması çok zor bir insandır. Kendisi, kendi için çok önemlidir. Onun içindir ki duygularını asla belli etmez. Kaldı ki ifade etmesini beklemek, çok büyük bir yanlışlık olur. O'nu, onun gözüyle görmek, yaşamak, hissetmek gerekir.

-"Sonuçta, hiçbir değere inancı kalmamış, ruhunu besleyen imanı dışında".

Denemeye söz veriyorum.

Gönül yolu, korkunç bir çölden geçer.

Oysa ki O' sadece çevresini saran "bakterilerden" Tanrı' nın da izniyle zamanında arınmış olmanın huzurunu yaşıyor. Ne yazık sizlere ki, çok şeyler kaybettiğinizi anladığınız da, artık zaman da çok geç olmuş olacak.

Bitane daha yok ondan :pp

kimsesiz bir çocuk

siz gönlü güzellere

Güzel resimler de eklicem zira senin kadar guselini nasil bulucam ki ben :))

- Unutuyor musunuz, beyim, dedi. Geçen tayyare taarruzunda bombalarla yanan ecza depoları meyanında serumlar da mahvolmuştu.. Fakat yalnız bir tane kurtarıldı zannediyorum? Size bunu söylemiştik. İstanbul'a yazdık, daha?

Belki hiç unutmuyor ve yanına gidene dek orada koruyor. Belki -5-10 yıl

Gelecekte ulaşılması da mümkün görünmüyor. "Daha sonra tekrar deneyiniz" tavsiyesine gülüyorum.

Baba 'hayır Evlat 'der, benim bir dostum var bildiğim.

Nkys_ Teşekkurler iltifat etmşsin..

Nurlu bir gönül erinden başka, o nura aşık olan kimdir?

Adam şaşırıp, "Ne yaptınız, en maharetli kekliğin kafasını koparttınız, yazık değil mi" diye dövünürken;

Sevdim senle guzlikleri..

yaz sıcağı

İncitanemiz..

Genç adam gelir babasına;

Düşünürsünüz, "Karşısındakinin sabrını mı ölçmek istiyor ya da kendisine verilen değerin ne kadar süreceğini mi bilmek istiyor. Bu yüzden mi böyle yaklaşıyor diye." Ya da, "çok kaprisli, kendini beğenmiş ukala" diye düşünebilirsiniz.

Galiba hayattan kayıt sildirdikten sonra ilkin gelip sevenlerinin hafızasına kaydoluyorlar.

kanıyla

Belki de şöyle haykırıyordur;

ceydam:)

"ÇÜNKÜSEN, İNSANGİBİİNSANSIN"

yarınınız çok güzel olsun:)

Kelebeğin Hikayesi

Yaralılar getiriliyordu? Kapıya doğru ilerlemek istedi, fakat müteredditti? Ya onu da şimdi bir sedyenin üstünde sarı yüzüyle görecek olursa?.. Fakat vazife onu davet ediyordu, çıkmalıydı.. Çıktı? Birçok sedyeler gidip geliyor, beyaz uzun gömlekli doktorlar öteye beriye koşuşuyorlardı? Ameliyat çadırına doğru ilerledi? İçeri girdi ve oradakilere boğuk bir sesle:

Hani bazı anlar vardır; Bakarsın ve gördüğünü yakalarsın ya, ben de öyle bir an yakaladım O'nun bakışlarında.

Genç adam, çuvalı sırtlar tekrar.

Oraya varacak kişi, bir pehlivan gibi hasmını yere vuran, çeşitli gıdalarla bedenini besleyen, kuvvetli, güçlü kişi değildir.

çocukluğumun hudutlarında

Bu gerçeği öğrendiğinde, hayat boyu unutamayacağı bir şey de öğrenmişti: Bazen, hayatta tam olarak ihtiyaç duyduğumuz şey, çabalardır. Eğer Allah, hayatta herhangi bir çaba olmadan ilerlememize izin verseydi, o zaman, bir anlamda sakat kalırdık. Olabileceğimiz kadar güçlenemezdik o zaman. Ve asla uçamazdık..