hayatı da değerli veya değersiz kılan bir işe yarama duygusudur zaten. bir işe yaramadığımızı düşündüğümüz için mutsuzuz.

it's so bad!

ben bir tanıdığımla karşılaştığımda asla 'işler nasıl çalışıyormusun' diye sormam bu belkide onun o anlardaki en büyük problemidir. sevdiğim veya en azından saygı duyduğum bir insanı neden bu şekilde üzeyim?

ben bu işsizlik umutsuzluk günlerimi kara liste yaparak değerlendiriyorum. gün gelcek o listeyi elime alıp dedikoducu komşu karısından fesat akrabaya herkesten acısını çıkartcam.

hasbay83 katılmamak elde değil. güzel yazmışsın.

Ben de akrabalara ya da komşulara gitmk istemiyorum. Bu sorular insanı çook bunaltıyor. Sanki bilerek, keyiften bekliyoz. Özellikle dedemler, yaşlı komşular, arkamdan konuşuyomş. İşe de giremedi, bari babasıgil evlendirse.. Sanki 17-18 yıl evlenip ev hanımı olmak için mi okudum? Her şeyin zamanı gelecek elbet. ÖZellikle hemcinslerim, mutlaka önce işe girip sonra evlenmeli.. Yaşlılar anlamıyor bile, niye ertelendi, tekrar mı gireck sınava? Hani aldığı 86 puan iyiydi, demek kötü... :-((

teşekkürler

Filolog25'e ve yüzde100 %100 katılıyorum..

"Hayırlısı" demek bile artık zoruma gidiyo, yine de hayırlısı demekten başka moral kaynağımız yok.. Bir de bu sitede kendin gibi olanlarla konuşmak, dertleşmk de iyi oluyo.. Kader arkadaşlarım... :-)

... evet EMPATİ...

tavuksuyu, 'ben denedim oldu' adlı kitabından verdiğin öneri çok güzelmiş. :)

diğer taraftan başka biri ünvanını almış belkide kendine ihtiyaç olduğunu düşündüğü için mutludur.

ceren ay

soruyu soran bayansa ablacım kilo almışsın, erkekse saçların beyazlamış la olm diye cevaplayın, 10 sn içinde kaçışıyolar

ülkede o kadar polis var ki soruyu soranın mutlaka bir polis yakını vardır. sesi çıkmıyor o zaman :)

Özellikle de gelir düzeyinin biraz fazla olduğu ülkelerde zengin ile fakir arasındaki uçurum arttıkça insanlar daha bir mutsuz oluyor.

bunların esas derdi zamanında okumamış, okuyanlara da hep gıpta etmiş onları kıskanmış olmalarıdır. senin çalışmıyor olman ona bir mutluluk veriyor.' ulen okumuş ama yine de işi yok.. pehhh' cahil insan işidir tüm bunlar vesselam... tüm derdi senin çalışmıyor olman... zaten bazı insanlar kendisinin değil başkasının ne yapıp yapmadığı ile ilgilendiği için mutsuz.

empati kurmada zekanın da önemli bir payı olduğu da bir kesindir.

YÜZDE100 arkadaş ÇOOOOK DOĞRU DEDİN.. İyi yerlerde olan insan en yakınınsa, o da senin kendisi gibi iyi yerlerde olmanı istiyorsa gerçekten bu durum insana ÇOOOOOK BASKI yapıyo... Haksız diyemem ama, eskiden kpss mi varmş. P3, P49, P37... var mıydı eskiden? Ünv. bitirenler, direkt kaymakamlık ya da müfettişlk snvlarına çalışıyodu.. Belli bir puan alıp bu sınavlara girme hakkı kazanmak, diye bir şey yoktu.. :-((

ben sırf bu laflar yüzünden artık eve gelen konukların yanına gidip bi hoşgeldiniz bile demiyorum çünkü gitcem sorcam onlarda herzamanki gibi iş buldunmu ne oldu hala memur olmadın mı falan filan ama sadece bunlar olsa yine iyi bide başlıyorlar 30-40 yıl önceki zamanı anlatmaya bizim zamanımızda biz böyleydik öyleydik çok emek vererek devlet kapısını girdik diyorlar görende sanki kpss den 90 alıp atanmış. en iyisi atanana kadar kimseyi görmemek yada görmemezlikten gelmek.

ben onu sorana..."bakalım hiç bir şey olamazsam polis olacam" diyorum :)

kötü çok kötü

atom mühendisi olanlara bile iş yok bu devirde diyorum ben :))

siz şanslıymışsınız ya benim derdim komşu akraba falan değil. onlar umrumda bile değil benim. dileyen dilediğini düşünebilir. ben en yakınlarıma aileme durumumu anlatmaktan bıktım. ailenizde iyi bi yerlere gelmiş insan çoksa benim gibi işiniz daha da zor oluyor.

ve evet yani bana göre en büyük nezaket empati kurmaktır. bu da genellikle sEMPATİk insanların sahip olduğu bir yetenektir.

Birçoğumuzun özellikle 'duyarlı' çevresi tarafından maruz kaldığı sorudur.

Ben de ifrit oluyorum bu soruya. Millete ne ya alala. Herkesin derdi olmuş. Tanıdıklar sorar, arkadaşların sorar herkes bir merak içinde. Ben de sırf iş buldun mu sorularına maruz kalmamak için akrabaların, komşuların evlerine gitmek istemiyorum. Heralde millet çok kolay sanıyor atanmayı. Belki de başarısız buluyorlar ya da inanmıyorlar sana diyorsun puanlar çok yüksek, atamalar ertelendi bekliyorum yok anlamıyorlar. Zamanında kolaymış memurluklara girmek. Bir de ptt'de iş için mi giriceksin diyen akrabamız da oldu. Ordaki memurluğu küçümsüyor insanlar. Ptt'ye bile giremiycem halbuki çünkü 4001 almazlar artık ayrıca puanlar zaten tavan yapar gibi geliyor bana gene. Bir de soranlara şöyle demek geliyor içimden siz mi bana bakıyorsunuz emek verdiniz de?

bir başka mutsuzluk nedenimiz de karşılaştırma duygumuzdur. onda var bende yok... hatta neden yok... misafirliğe gittiğimizde de öyle değil midir? hemen yanımızdakinin tabağına bizimkinden biraz fazla pasta konulduğunda mutsuz oluyoruz. Ama yoksul ülkelerde bu böyle değil elbette çünkü herkes fakir bir hazırbulunmuş adalet var.

bu konu ile ilgili önemli ayrıntılar

hmmmm, boşunamı dirsek çürüttün sen şimdi...

benim ailem 4001 in bile ne olduğunu yakın zamana kadar bilmiyordu. defalarca anlata anlata daha yeni öğrettim. üstelik aralarında öğretmen olan da var eczacı olan da. memur alımı oluyo ya başlıyolar bunlar'eee sen neden başvurmuyosun. tercih yaptın mı?sen gerçekten 87 mi aldın?o zaman neden yerleşemiyosun?'gibi gibi böyle devam ediyo bu. yani onlar sanıyoki istesem çoktan atanmıştım da ben istemiyorum ondan olmuyo :)komik değil mi:))

hasbay83; gayet güzel açıklamışssın. Eğitimine devam ediyorsun;lakin yine de ''işe girdin mi?'' soruları beni deli ediyor

Gerçekten komiik... Ağlanacak halimize güldürüyolar resmen.. Biz çook istiyoruz, ama aslında devlet bizi istemiyor, durumu var ortada.. Bi de anlayabilseler... :-(( Ben kamu yönetimi, senin branş ne yüzde100?