her yer sensiz, her yer senli...

ne senin yoklugunda bir yaprak oynuyor,

Dışarısı koskoca bir hapishaneydi, ben ise senin hücrelerinde özgürdüm. Bitmesin diye gün sayılan bir mahpusluktu! ama bitti.

Içimdeki onca kalabaliğa rağmen meğer ne çok yalnızım.. Meğer ne çokmuşsun bende.. SEN gittiğini sandın değil mi? Bende öyle sanmıştım.. Ama hayır herşeyinle kalmışsın giden sadece bedenin olmuş.. Ruhun bende kalmış gözlerin bende kalmış. Hasretin bende özlemin bende.. SEN bende kalmışsın ben yanlızliğın içinde...

ne de varlıgında gönülde huzur...