Hep erteleriz bir şeyleri, tüm umudumuzu yarınlara bağlayarak. Ve unutarak, bu günlerin de aslında?dün?lerin, ?yarın?ı olduğunu. Oysa, Alemlere Rahmet diye gönderilen Efendimiz sallallahu aleyhi vesellem, on beş asır evvel veriyor gereken cevabı: ?Yarıncılar helak oldu!? Başka söze ne hacet...

geçende demiştim ya. eğer insan kendini kınasa ayıplasa ;helede o hayatları okuyunca derin bir düşünme hali alıyor o zaman da cevap şu:

Hep erteleriz bir şeyleri... Ve ne acıdır ki, fark etmeyiz asıl ertelediğimizin kendi hayatımız olduğunu! Kaç ana-baba vardır, evlatlarının dini eğitimini hep bir daha ki yaza erteleyen... Kaç genç kız örtünme işini okul sonrasına; kaç delikanlı namaza başlamayı bir başka Cuma?ya erteleyen...

Bir ilmihal, bir itikat kitabı veya Kur?an öğrenmeyi erteleyenler, -u Teala?nın rahmet kapısı olan sohbetleri bir daha ki haftaya erteleyenler...

Oysa ki durum bundan daha vahim maalesef. Çünkü, kişi erteleme hastalığını sürekli yaşamaya başlayınca, alışkanlık haline dönüşür. Hastalık kronik hale gelir. Ve zamanla, karakterine, çok daha güçlenerek yerleştiğini fark edemeyiz bile...

mesela o kadar genç insan ölüyor ama nedense biz insanlar yaşlanınca yaparız. yada hiç ölmeyecekmişiz gibi geliyor... oysa hayatta kimsenin inkar edemeyeceği tek gerçek ölüm.

?Adamın biri yol kenarına diken ekmiş. Önceleri zararsız gibi görünen bu dikenler, zamanla gelip geçenleri rahatsız etmeye başlayınca, şikayetler çoğalmış. Fakat, adam bu şikayetleri duymamazlıktan gelmiş. Derken, -u Teala?nın bir veli kulu gelip adama dikenleri sökmesini söylemiş. Adam da:

Amin.

Şeytan, biz nefsimizi teskin etmeye çalışırken, "herkes hata yapıyor, falana bak, filana bak, sen ondan daha mı iyi müslümansın" diyerek bizi kandırıyor. Bir müslüman kardeşçe bize hatamızı bildirdiğinde bu kez nefsimiz, "sende onun hatasını söyle, onu sustur" diyor.

Akıl ve irade, doğru yolu bulana kadar işe yarar. Doğru yolu bulduktan sonra teslimiyet esastır. Teslim olmayı beceremediysek, işte o zaman mahşerde işimiz zor olur. Fakat teslim olmayı beceremeyen, mahşerde işinin zor olacağını bilmez. Mahşerde halinin ne olacağını düşünen, tedbirini alır.

ERTELE - ME!

?Bir hayli gün var babacığım. Bugün olmazsa yarın; bir gün mutlaka o dikenleri sökeceğim? demiş. Bunun üzerine dostu, adama şöyle demiş: ?Hep yarın diyerek bu işi erteliyorsun. Fakat, bil ki günler geçtikçe o dikenler büyüyüp güçleniyor, sense güç kaybediyorsun. Dikenler gençleşiyor, sense giderek ihtiyarlıyorsun...?

Neye güveniyorsunuz, ey insanlar! Ertelediğiniz zamanlara dek yaşama garantisini hangi merciden aldınız? ?ın -cc- ?Habibim? dediği elçisi bile bilmezken ömür sermayesini; sizlere yarına dair bunca güveni kim veriyor ki, bu rahatlıkla erteleyip durmaktasınız, her yarını bir sonrakine...

o zaman bunların farkındaysak hala neden erteleme gafletinde bulunuyoruz?

yarıncılar helak oldu...

zaten eger insan kendi nefsini aşşağılamaya başlarsa hiçbirzaman yaptıgından memnun olmazsa başkasına söz de düşmüyor.

nefise söz geçirmek çok mu zor?neden nefs hala bu kadar ısrarlı erteletme konuusnda?yada biz neden bukadar boyun eğiyoruz?

Heeee :D bu benim işte. Bulaşıklar birikmeden yıkayamıyorum :) Ahhh bekarlık ahhhh

şeytan birşeye engel olamazsa onu ertelettirir ve bakarsın ki sonunda yapılanın hükmü kalmaz, geç olduğu için.

Tek çıkar yol, ehl-i sünnet alimlerinin kitaplarını okumak ve o büyük mürşidlere bağlanmak.

Şeytan ilmi yüzünden doğru yoldan saptı. İlminin çok yüksek olduğu söylenir.

Şeytanın seni yolundan alıkoymak için telkin ettiği her ne varsa ertele! Ama hayrı; ama güzelliği; ama Resulün ahlakı ile ahlaklanmayı, Rahman?a tabi olana tabi olmayı ve ille de kök salmış günahlarına tövbe etmeyi, sakın erteleyeyim deme!..

Bu da şeytanın bir oyunu olmasın?

başlığı ilk görünce yazacaktım tam helekel müsevvifun diye arkadaşlar yazmışlar sağolsunlar çok fena bir hastalık bu bir ara bende epeyce vardı bu hadisi tekrarlardım beynimde..

alıntı

Bu rahatlıkla, erteleriz hep yarınlara... Erteledikçe ve uyanmadıkça tövbeye, göremeyiz günah dikenlerimizin, gönül köprülerimize ne sağlam kök saldığını. Ve göremeyiz, her geçen gün azalan direncimize rağmen, dikenlerin güçlenen köklerini!...

Modern insanın hastalıklarından biri olan erteleme; nefis ile mücadele çabasındaki müminin de önemli bir problemi haline geldi ne yazık ki...

Yani, toplumca bir erteleme hastalığına tutulmuş gitmekteyiz. En tuhafı da bunun bir hastalık olduğunun farkında bile olmayışımız. Üstelik mühim bir hastalık! Bu tıpkı, ciddi bir akciğer enfeksiyonu geçiren bir hastanın, hafif bir üst solunum yolu problemi yaşadığını sanması kadar traji-komik. Çünkü çoğumuz, bu?erteleme? işini, kontrolümüzde olan basit bir iş sanırız. Sanırız ki, irademiz dahilinde ve istediğimiz zaman bu hastalıktan kurtulabiliriz...

"Helekel Musavvifun" - Hadis-i Şerif.

Kendi nefsinin hatasını kabullenemeyip, diğer nefsin hatasına sataşmak/vurgu yapmak nasıl bir ruh hali peki?

başka nedenlerde olmalı...

durmadan nefsimize gem vurmalıyız. gunahları önemsemeliyiz. her zaman daha iyiye daha güzele ALLAHA yaklaştırcak şeylere yönelmeliyiz.

Şeytan, biz nefsimizi teskin etmeye çalışırken, "herkes hata yapıyor, falana bak, filana bak, sen ondan daha mı iyi müslümansın" diyerek bizi kandırıyor. Bir müslüman kardeşçe bize hatamızı bildirdiğinde bu kez nefsimiz, "sende onun hatasını söyle, onu sustur" diyor

hocam burası çok önemli bir nokta. maalesef kriterlerimiz ayşe, ahmet gibi örnekler... oysa örnek alınması gereken PEYGAMBER EFENDİMİZ SAV HAYATI varken...

Ve sen mü?min kardeşim! Bilesin ki, Hakka tabi olma yolunda, nefsinin en ciddi hastalıklarından birisidir erteleme; ve sen sen ol, bu hastalıkla mücadeleyi asla yarına erteleme!

Peki, o zaman çözüm ne? Diyeceksiniz. Çözüm, yapmanız gereken her ne ise onu?şimdi? yapmak. Zaten o?şimdi? dediğimiz andan başka hangi zaman var elimizde; geçmiş gitti, gelecek ise gelip gelmeyeceği belli değil!.. Öyleyse, elimizde olan en büyük sermaye, şimdiki an... Tek gerçek zaman.

Dediğim gibi öz eleştiri yapmak güzeldir. Bunun cevabı da sende saklı değil mi?

Tehlikeleri tanırsak ancak tehlikelerden korunabiliriz. Eklemek isteyenler ekleme yapabilirler, eleştirilere ve eksiklerimizin tamamlanmasına açığız.

o zamanla bu zaman aynı mı?

Bu yüzden şeytan insanı iyilikle kandırabilir. İyilik yapayım derken şeytanın hilelerine kanmamalı. Bunun yegane yolu da ilim öğrenmekten geçer. Cahil sofu şeytanın maskarası olurmuş.

ertelemek yalnızca nefistendir, başka bir bahanesi olduğunu sanmıyorum. zorunluluklar burada nadirattandır.

"Durum böyleyken ey nefsim: Eğer muradın ebedi kurtuluşa ermekse, Resulüllah?a -sav- uy ve helak olanlardan olma!..

Öz eleştiri yapmak güzeldir.

Ey mü?minler! Bilmez misiniz ki, hayat tekrarı olmayan?tek filim?dir. Ve ertelediğimiz her zaman dilimi, kendi hayatımızdan çalmaktır, görmüyor musunuz!

Anlamı: "Yarın yaparım diyenler helak oldu."

nefisleri teselli etmek çok kolay geliyor. acaba böyle yapınca rahatlıyor muyuz?hayatımızı idame ettirmek için nefsi teselli mi tezkiye mi etmek lazım?

İnsanın yüksek bir yere çıkıp haykırası geliyor:

Durum böyleyken ey nefsim: Eğer muradın ebedi kurtuluşa ermekse, Resulüllah?a -sav- uy ve helak olanlardan olma!..

ben yazdım kendi ayıbımı, hatta gözler önüne serdim :D sıra sizde top benden gitti şimdilik :D

Sen de biliyorsun ki, hayat yapman ve yapmaman gereken pek çok şeyle dolu. Öyleyse illa bir şeyleri ertelemek istiyorsan, nefsinin arzularını ertele, dünyaya olan taleplerini ertele!...

Böylece basit bir iş, kurtulması gün geçtikçe zorlaşan, ağır bir sorun haline gelir. Tıpkı, Hz. Mevlana?nın -ks- Mesnevi?sinde anlattığı gibi:

Allah razı olsun.

İşte, bizlerin işi de bunun gibidir. İşlemekte ısrar ettiğimiz günahlar, o adamın dikenlerine benziyor ki?tevbe? ipine sımsıkı sarılmadıkça, günah daha ısrarlı yerleşir hayatlarımıza... Başında dediğimiz gibi, sanırız ki kontrolümüz altında ve sanırız ki tövbe etmek, an meselesi!..

Çocuuk'un da ifade ettiği gibi.

hoca bir insana verilebilecek en büyük nimet akıl ve irade. bunun dengesini sağlayan insan kurtulur. aslında hayat hep bir hesap gerektiriyor. bizim elimizdeki hesap mahşere uyacak mı?

Oysa ki durum bundan daha vahim maalesef. Çünkü, kişi erteleme hastalığını sürekli yaşamaya başlayınca, alışkanlık haline dönüşür.

?Ölüm, mü?min için nimet; kafir içinse felakettir? sözü, bu yüzden söylenmiştir. Kafirin hazırlığı yoktur. Oysa mü?min, tüm yapması gerekenleri zamanında yapmış ve Rahman?ın emanetçisi geldiğinde?biraz daha zaman? deme lüksü bulunmadığını unutmamıştır.

hocam en büyük hata zaten insanın kendi ayıbını görememesi.

Ey nefsim! İşlemekte ısrar ettiğin ne kadar günah varsa, hepsine şimdi tövbe ediyorum. Ve tövbemin ardından aynı günaha, bin kez dönecek olsan da bilesin ki, ben de senin ardından bin kez tövbe edeceğim ama hepsini bugün yapacağım. Çünkü ben ölüm meleğini, bir saniye bile?erteleyecek? güçte değilim.

Şeytanın seni yolundan alıkoymak için telkin ettiği her ne varsa ertele! Ama hayrı; ama güzelliği; ama Resulün ahlakı ile ahlaklanmayı, Rahman?a tabi olana tabi olmayı ve ille de kök salmış günahlarına tövbe etmeyi, sakın erteleyeyim deme!.."