Halbuki oldukça da sakindim. Turuncu elbisesini giyip çilehanede Newton'un eylemsizlik prensibine selam çakan bir rahip gibi sakin, o derece.

"Çay harareti alır."

Daha da sıcak olması kanımı dondursa da, sıcaklıktan dem vururken donmak demek de nasıl bir aklın ürünü ise artık, gerçek olan bu.

Bir öğrenci kitabını ceketinin içine sokar, bir sokak satıcısı niye şemsiye işine girmediğini düşünerek kendine kızar.

Beyaz ve mavinin uyumu ise bir harikadır.

Önyargı denilen sözcükten denizler altında nereden baksanız yirmibin fersah ötede olan insan iyidir.

Bir karınca bir karıncadır, ötesi değil. Evet.

Aslında dünya da uzaydadır ama konumuz astronomi değil.

Şoförün bir batında ağzından çıkardığı seksensekiz adet "cık cık" hiç boşuna değil; adam haklı. Tüm kabahat bende ve bu kabahatin müeyyidesi olarak Şoförler Odası'nın bir aylık giderini karşılamam gerekli.

Bu bilimsel bilgiyi siz pek sevgili forumdaşlarım ile paylaştığım için çok mutluyum. Evet.

Efendim, bu cümlede bahsedilen çay, hepinizin bildiği ve çoğunuzun sevdiği içecek olan ve sallaması makbul olmayan çay değildir. Demleme çay, kalp, ben.

Daha iyi insan olmak için elinden gelen tüm çabayı gösteren ve bu uğurda efor sarf eden bir insan iyidir.

Her insan kendi penceresinden farklı şeyler görür ve o şekilde yorumlar dünyayı. Oysa bakılan yer de aynı, pencere de aynı.

relax şampiyon sakinnn

Bittabi, evet, deliyiz ve fakat kime ne?

Neyse ki hayal etmek henüz ücretsiz, neyse ki hayal gücünün bir sınırı yok.

Bunu bilen biri, sobanın aşırı derecede ısınmasıyla kapıların açıldığını, kapılar açıldıktan sonra hem Balkanlar'dan, hem de Sibirya'dan gelen soğuk hava akımının etkisini de bilir ve bu soğuk hava akımlarından takriben on beş saniye sonra açılan kapıların kapatıldığını da bilir.

Halbuki şampiyon da değildim. Tamam, tuttuğum takım şampiyon oldu evet de ben hiç şampiyon olamadım, altın madalyayı geç, tenekeden bile madalyam olmamıştı.

İyi yönünden bakarsak, en azından bir başımızın mevcut olduğunu söyleyebiliriz. Evet, bir başım var.

Bu beynelmilel cümleyi herkes duymuştur, ilk kez duyanlar bundan sonrasını okumayabilir.

Pislik bir doğa olayısın sen sıcaklık.

Ve Allah sizi inandırsın bir tuşa dahi yanlış basmazlar; sümme haşa!

İnsanları gözünde fazla büyütmek kadar saçma ne olabilir ki? Koskocaman bir hiç.

Bu filmlerde oynayan herkes klavyeyi anasının karnında öğrenmiştir. Filmin en heyecanlı yerinde yedisinden yetmişyedisine kadar tüm oyuncular klavyeyi önüne alır ve klavyeye bir nanosaniye dahi bakmadan klavyeden ateş çıkarırcasına tuşlara basar.

Bu esnada biri, hiç unutamayacağı sevgilisiyle hayatının en güzel yürüyüşünü yapar. Başka biri rahatlıkla ağlar; çünkü yağmur gözyaşlarını saklamakta da cömerttir.

Neyse ki dört yanlışımız bir doğrumuzu götürmüyor. Duyacaklarını sanmam ama buradan ÖSYM'ye sesleniyorum, kaldırın artık bu gudubet uygulamanızı.

İyidir diyorsun, evet bunun için emek sarf edilebilir diyorsun, sonunda bir bakıyorsun ki kafatasının içinde beyin yerine bulgur pilavı var. Fiyasko...

Sobalı bir evde büyümek oldukça güzeldir, bilen bilir.

Çok içten bir mutluluğa, kalbimi huzurla dolduran derin bir nefese, kocaman bir sarılmaya, tamamlanmış bir ruhun dinginliğine,

Kafanızda geleneksel Japon davul gösterisi yapılıyormuşçasına ya da işte Yeni Zelandalıların yaptığı haka dansının kafanızın içinde aktif bir şekilde devam ediyorcasına hissi çok kötüdür efendim, bilen bilir.

Hayır, tabii ki de denizanası adı verilen hayvancağızdan bahsetmiyorum.

İnsan, zaman harcadığı ve dolayısıyla emek sarf ettiği birinin beyninin olmasını ister. Sanırım diğer canlılar da ister ve fakat konumuz biyolojik canlıların manifestosu değil.

Biriktirdiğim değil de 'biriken' mi olacaktı o? Olsun, geriye gidip de kim düzeltecek? İnsan, yanlışları ile güzel.

Esasında gözünde fazla büyütmek saçmadır, hayvan ve bitkileri de ekleyelim bu gruba ve

Amerikan filminde oynayıp da on parmak klavye kullanmayan birisi yoktur şu dünya üzerinde. Görmedim ve fakat muhtemelen uzayda da yoktur.

Beyin yok, görme ve işitme duyusu yok, keder ve gam nedir bilmeden ömrünü tamamla ve en nihayetinde balıklara yem ol. Fıstık gibi...

Bir erkek bir kadının ıslanmış saçlarına aşık olur, daha sonra üç güzel çocukları olacaktır.

Kahvaltı, otlu peynir, tandır ekmeği ve kaçak çay ile yapılan muazzam bir öğündür, aksini iddia edenin başına kuş pisleyebilir, saçına bit girebilir, çöp poşetinden sızan su ayağına dökülebilir, serçe parmağı sehpaya çarpabilir ve buna benzer bilumum şeyler.

İşte kimisi bu pencereden dışarı baktığında masmavi bir denizi, kimisi de uçsuz bucaksız bir çölü görür. Kiminin penceresinden şelaleler, kiminin penceresinden şehrin kanalizasyon şebekesi akar.

Birine teslim olduğumuzda ve içimizi döktüğümüzde, bedenimiz ve ruhumuz kan içinde kalıveriyor. O yüzden değil mi içimizde tutmalarımız, birine teslim olmaktan korkmalarımız, ortalıkta tedirgin ve gergin dolanmalarımız? Anlatsam mı, anlatmasam mı kararsızlığımız, bu sevgi beni acıtır mı kuşkularımız...

Evet...

Hastalıklar ve ağrılar hep gece nükseder. Aşıkların dertleri gece depreşir. Korkular gece dolanır kalbimize. Gece daha çok ağlar bebekler. Yalnızlıklar daha çok batar bedene geceleri. Yorgunluklar gece çöker. Memleketin kurtarılmadığı gece daha bir anlaşılır.

Ve ağrısı da.

Bir bakkaldan içeri girdiğinizde tılsımını devreye koyup sizi etkisi altına alan "şey"e bakkal televizyonu adı verilir pek sevgili forumdaşlar.

Bir gözünüz onda iken diğer gözünüz ile ihtiyaçlarınızı alırsınız ve arınmış bir şekilde bakkaldan çıkarsınız.

Ya da hayır, tam olarak biz insanların eseridir bu, eğri oturup doğru konuşalım. Eğri oturmak nasıldır hiç bilmiyorum, elastik bir yapımız mı var, nedir?

Hayatımı yazsan roman olurmuş.

Sarin gazına karşı röveşata attın, Don Kişot ile yer değirmenlerine karşı birlikte savaştın, Atlantik'i yüzerek geçtin, atomu parçacıklarına ayırıp her birini tığ ile bir yazmaya işledin, bir menekşenin kokusuna ilk sen vardın.

"Hayatımı yazsam roman olur!" diyenlere oldum olsa gıcık olurum, elimde değil. Bir de yere tükürenlere gıcık olurum ve fakat konumuz o değil.

"Yağmur başlar...

Aslında şimdi düşündüm de bir denizanası olmak güzeldir muhtemelen.

Yahu burası Oslo değil, Sibirya hiç değil, Mezopotamya'nın göbeği, zaten ezelden beri sıcak, bir de biz insanların etkisiyle daha sıcak oldu, daha da sıcak olacak ünlü filozof Emre Altuğ'un dediği gibi.

Ne diye şehiriçi minibüsüne elli liralık bir banknot ile biniyorsam!

Kumbara da kafam kadar büyük; altı aydır at at dolmuyor; bak yine sinirlerim tepeme çıktı.

Bilim insanlarının "baş ağrısı" dedikleri bu olay, "Allah'ını seven üzerime majezik atsın!" nidası ile daha da şekillenir.

Voltran oluşur ve dünya iki dakikalığına güzelleşir.

Günün belki de en güzel deminde, biz ona 'seher vakti' diyoruz, uyanmış olmanın ve sonrasında balkona gelen Tanrı misafiri kuşların kendilerine has seslerini dinlemiş olmanın mutluluğu var üzerimde.

Suratın tam ortasını almak için pi'yi üç olarak alabilirsiniz, hadi yine iyisiniz.

Bahsedilen çay, ırmağın daha küçüğü olan akarsulardır. Çayın içine girdiğinizde serinlersiniz ve hararetiniz berhava olur.

Bir kadın pencereden bakar:

Gözünde büyüttüklerimiz zaten kendilerini "büyük" görüyor, e bir de bunun üstüne sen de büyütüyorsun, minnoş bir karınca kendini King Kong zannediyor, gel de işin içinden çık.

Dışarıdan toplanıp içeri getirilen karları sobanın üzerine bırakıp çıkan o sesten çılgınlar gibi zevk almasını da bilir; tabii sonra anne kişisinden azar yemesinin kesin olduğunu da bilir. Sobanın borusunun üzerindeki çamaşır kurutma askısına bırakılan çamaşırların çıkardıkları buharı izlemesini de iyi bilir; tıpkı ertesi gün okul olduğu için ödevlerini bitirmesi gerektiğini bildiği gibi.

Evet.

Sobanın mütemmim cüzü olan güğümün içindeki sıcak su ile bilhassa pazar akşamları annenin yardımı ve leğenin refakatiyle banyo yapmasını da bilir; tıpkı banyo yaparken hareketsiz kalıp suyun halıya sıçramaması gerektiğini bildiği gibi işte.

Bu öyle bir tılsımdır ki evde asla TV izlemeyen biriyseniz bile onu izlemekten kendinizi alıkoyamazsınız, cazibesine karşı koymak bildiğiniz zordur.

iyidir.

Ee, tedbirsiz yola çıkarsan olacağı bu. Hayır günün sonunda cebindeki tüm bozuklukları neden kumbaraya atıyorsun ki? Akıl namına şu kadarcık bir şey yok sende.

Bir adam yağmur damlalarını düşmeden tutmaya çalışır, bire karşı bir milyar savaştır bu ama adam yenileceğini bile bile savaşacak kadar onurludur.

Bir çocuk yol kenarındaki birikmiş suya kağıttan gemisini koyar, bir adam ıslanan sigarasına bakarak söver.

Evde bulunan full hd TV nerede, otuzyedi ekran, arkası göbekli, insan yüzlerinin deliler gibi turuncu olduğu , genelde karıncalı TV nerede. Arada Allahuekber Dağları kadar mesafe var; ama işte izlenmesi kapasitesi kesinlikle daha yüksek.

Eh, belki, yani birazcık, yani birazcıktan daha fazla, işte çok değil, tamam çok, tamam deliyim. Aklımın bana nanik yaptığı bu anlarda onun yanaklarını sıkasım geliyor. Aklın yanağı sıkılır elbette, sevdicek gibidir kendisi.

"Birisi kabuk tutmuş yaralarımızı okşamaya başladığında, 'cırt' diye açılıveriyor ve oluk oluk kanama başlıyor yeniden.

Ve örtmez hiçbir şeyi gece. Belki saklar; ama örtmez. O saklanan da her neyse, çıkar bir yerlerden muhakkak. Gece dürüsttür, gündüz gibi gönülçelen değildir. Olmadığı bir şey gibi davranmaz ve hiç şikayet etmez gece.

Pişmanlık duygusundan azade olmayan ve karşısındaki insanı üzmekten imtina eden bir insan

Buzdağı kadar büyük bir dosyadan sonra aklın terk-i baş etmesi şaşılacak şey değil esasen. Asıl şaşılması gereken sıvı sabunun gömleğe konuşlanan mürekkebi nasıl olur da çıkarmamasıdır.

Aslında burası iyi fikirmiş, içimde biriktirdiğim tüm cerahatleri bir gönderi ile internetin tozlu sayfalarına gönderebilirim.

Ocak yerine sobanın üstünde pişen yemek kokusunun tüm odayı buram buram kuşattığını da bilir; odun/kömür kokusu ile harmanlanmış yemek kokusunu ciğerlere teneffüs etmesini de iyi bilir.

Terledik mütemadiyen.

Lütfen, teşekkür ederim ve özür dilerim sözcüklerini heybesinden eksik etmeyen ve kiraz isimli übermensch meyveyi seven bir insan iyidir.

Sobalı ev candır, aksini iddia eden doğalgaz tesisatıdır. Evet.

Hayat akar. Yol kenarındaki su birikintisi gibi: hızlı, pis, bulanık...

"Yağmuru çok severdi..." der, yağmura ve eşine rahmet okurken.

cansız varlıkları da.

Bilen bilir, kuş orkestrası, dünya üzerindeki en güzel orkestradır. Söylenceye göre Rusya Filarmoni Orkestrası'nın üyeleri günaşırı kendilerine öykünmüş ve kiril alfabesi bu şekilde teşekkül edilmiştir.

Aksini düşünmek zinhar yasaktır zaten, değil mi?

Bir kamyon dolusu gazları atmosfere saldık da ne oldu? Başımız göğe mi erdi? Nerede...

Esas önemli olan şudur: içim ürperiyor, ya beyni yoksa.

Ceberut ÖSYM'ye de seslendiğime göre sıra Troya ve Romalılar geldi. Değil değil, deli miyim ben?

Gece bir tanedir, evet.

Hem sonrasında ne diye kaçak çaydan pay umacağız? Deli miyiz biz?

Evet."

Bu tılsıma karşı koyamayanlar boyun ağrılarına karşı tedbirli olmalılar; zira o TV'ler hep duvarın en üst köşesinde konuşlanmışlardır.

Ha, bu üçünün yanında mis kokulu domates gelirse ne mi olur?

Tabii, sen o kadar çok şey yaşadın ki hayatını yazsan roman olur elbette.

Mouse kullanılmaz, capslock ve numlock kendi kendilerine açılıp kapanır, space tuşu aralarda raks eder, o derece.

Bir kasa dolusu kiraza, bir kasadan daha az üzüme, üzümün yarısı kadar da çileğe ihtiyacım var.

Kendine kötü biri olabilir miyim diye soran bir insan iyidir, zira kendi kendine konuşan bir insan mis gibidir.

Bir mahalle maçı daha erken bitmek zorunda kalır ve bir adam arabasındaki silecekleri takip ederken hayatındaki silinecekler kimlerdir diye düşünür.

"Hepimiz bataklıkta yaşıyoruz; ama bazılarımız yıldızlara bakıyor..."

Evden çıkarken kağıdın içine sarılı otlu peynirin unutulması zinhar yasaktır. Yoksa sıcak tandır ekmeğini ne diye alacağız, değil mi ama?

Salak, bir kere kendi hayatını yazsan roman olmaz, otobiyografi olur.

Pislik şey seni.

Gece olmak zordur sanırım, en azından gündüze göre zordur. Merak ederim, sorulsaydı kendisine eğer yine gece olmayı seçer miydi?

Her zaman seni üzecek birileri olacaktır. Tek yapmamız gereken, sevginin bize vadettiklerine güvenmeyi sürdürmek, ama kime ikinci defa güveneceğimizi de iyi seçmek."

"İçim ürperiyor, ya evde yoksan" çok da alengirli bir şey değildir pek sevgili forumdaşlar.

Uyandıktan ve sesleri dinledikten sonra gözleri ovuşturmak, tam o esnada gerilmek, gerildikten sonra masmavi gökyüzüne Kays'ın Leyla'ya baktığı gibi bakmak ne güzeldir. Bakınız çok ciddiyim, aptal bir gülümseme peyda olur suratın tam ortasında.

Üç yıl sürecek kısa bir dünya turuna, "Hesabınıza bir milyon dolar yatırıldı." mesajına, rahat bir vicdana,

Eski bir söz vardır; "Bu dünya bir penceredir; her gelen baktı ve geçti" diye.

Kardeşim, bu vasıtalara bineceksen cebinde muhakkak ki bozuk para ile binmelisin. Daha bu enternasyonal bilgiden bile yoksunsun!

Birkaç kilo magnum dondurmaya, bir sürahi dolusu soğuk limonataya , çikolatalı gofrete,

İşbu ileti, giden elektriklerden sonra çalışmayan klimaya bakılarak ve de öf çekerek yazılmıştır.

Üzerime yapıştırılan bu iki etiket de beyhude bir çabadan ibaretti. Kaçak çayımı içmeliydim. Bir bardak daha ve bir bardak daha...