<u><i>448 Sayfa</i></u>

karşınızdaki kişiyle ilgiliydi. Kabul edebilir ya da etmeyebilirdi.

En kötüsü daima bilmektir?

üzerinde olması gerekirken, kendini çöp gibi hissettirmişlerdi."

şeyin nasıl sonuçlanacağını bilmemek onu yapmamak için bir neden değildir

kadar az bilirseniz, o kadar uzak kaIırsınız ve omuz silkip yolunuza devam

<u><i>Martı Yayınları</i></u>

<u><i>Özgün Adı: Jasper Jones</i></u>

öğrendiğim her şeyi unutabilseydim.?

bir boşluktu. Yeni bir eve taşındığınızda tanıdık duvarların veya mobilyaların

<u><i>Tanrı'nın Unutulan Çocukları- Craig SILVEY</i></u>

Doğduğunda ya şanslısındır ya da değilsindir. Bu bir piyangodur. Ya işin zordur

Evet. İyi insanlar kendilerini kötü hissettiğinde özür dilerdi. Beni asıl düşündürenler, devrelerine sorun, kalplerinde boşluk olan, hissedemeyen, söyleyemeyen, ağaçlara kazıyamayan, avuçlarını birbirine bastırıp gökyüzüne haykıramayanlardır. S.302-304

ne kadar çok şeyin varsa, savaştığında o kadar cesursun demektir.?

vazgeçemeyecek kadar sıkı tutunmanın daha iyi olduğunu söylerdim."

görebildiğindir.?

"Bazıları için kendi yanlışlarını düzeltmektense

Sanki

?Ancak

Seni Özgürleştir."

hissediyordum.?

"Gerçek

açıp bütün şüpheleri yok etmektense, en azından çeneni kapayıp aptal gibi

?Bilmek.

hissediyorum. Bir hiçmişim gibi. İnsan kendini yalnız hissediyor ama bu aynı

?Kaybedecek

Tuhaf

Bu bana çok üzücü geliyordu. Hayal bile edemiyordum. Sana bu kadar yakın olan

biriyle karşılaşırsın ve bütün hayatın boyunca onu tanıdığını hissedersin ya?

vermek yenilgiyi kabul etmek demek değildir."

Özür dilemek kendinizi açığa çıkarmak, kucaklanmaya, alay edilmeye veya intikam alınmaya açık hale getirmek demekti. Özür dilemek bağışlanma dileyen bir soruydu, çünkü iyi bir yüreğein metronomu, her şey yoluna girip olması gerektiği hale gelene kadar yatışmazdı. Özür dilemek olanı geri almak değil, olanları ilerletmekti. Boşluğu kapamaktı. Özür dilemek bir yemindi. Bir adak. Bir hediye.

Üzgünüm.

Hayat bir piyangodur: Şanslı olan kazanır, şanssızlar ise Tanrı?nın Unutulan Çocukları?dır...

Bazen

<i>...</i>

"Her nedense, sayfanın tepesine o kelimeyi yazarak başladım ve okudum. Üzgünüm. <i>Üzgünüm. </i> İnsanın moralini bozan, okurken canını yakan bir kelimeydi. Sayfada olduğu için bile özür diler gibiydi. Kaçamak bir kelime."

?Laura bir defasında bana dünya üzerinde tarih boyunca yüz milyar insanın yaşayıp öldüğünü söylemişti. Yüz milyar insan gelip gitmiş ve biz daha yokken ömürlerini tamamlamış. Hayal bile edemezsin. Ama üzerinde düşünürsen, burayı ilk bulanın sen olduğunu, buranın sana ait olduğunu düşünmekle aptallık ettiğini anlarsın. Ay?a ayak basan şanslı herif sen değilsen, bence insanlar şunu ya da bunu sahiplenirken, oraya buraya sınırlar çekerken aptallık ediyorlar. Tıpkı bir teneke kutuya ne kadar para attıklarını veya Cuma günleri balık yiyip yiyemediklerini koca sakallı bir alçağın umursamadığını düşünmekle aptallık ettikleri gibi. Hepsi saçmalık.? s.222

etmek o kadar kolay olur.

<i>Sıcak bir yaz gecesi beklenmeyen bir misafirin penceresini tıklatmasıyla Charlie?nin sıradan hayatı tamamen değişir çünkü toplum dışına itilmiş tuhaf misafirin kimseye söylemediği bir sırrı vardır.</i>

<i>Okuruna önemli sorular soran, genç-yetişkin herkesin tanışması gereken, güçlü bir roman. Çocukluğun saf masumiyetine sımsıkı sarılan bu kahramanlar kimseyi hayal kırıklığına uğratmayacak!</i>

dünyanın geri kalanı uyurken uyanık olmanın büyüleyici bir tarafı vardı. Sanki

<u><i>Avustralya Bağımsız Yayıncılar Ödülü</i></u>

Kendi başımızayız. Bu da insana kendini ya yalnız ya da güçlü hissettirir.

"Ödün

neden mi ayaktayım? işte bu yüzden.

ona biraz teslim olmakla hayatın daha kolay olabileceğini, ama bir şeye

<i>Yaşamları, hayata bakışları ve imkanlarıyla birbirinin zıttı gibi görünen bu iki çocuk toplumun duyarsızlıklarına, önyargılarına, bağnazlıklarına karşı duran büyük bir dostluğun da başkahramanlarıdır. Bu küçük bedenler için hayat bir daha eskisi gibi olmayacaktır. </i>

?Keşke

her şey değişmiş, ama aslında hiçbir şey değişmemişti.

geceleri

"Cesaret,

görünmek daha iyiydi.

ya da her şey çok kolaydır. Ama sonrasında her şey sana bağlıdır. "

ne kadar da ürkütücü ve saftı. Kendimi ne kadar terk edilmiş, tuhaf ve huzursuz

Etrafına yazdım. Çizerek ve örerek. Bir hikaye ve diyalog ekledim. İsimler ve yerler. Nefese ve ses. Yazım hızlı ve dağınıktı. Ağzımın içini çiğniyordum ve kan tadı aldığımda zorlukla fark ettim. Sonunda iyi insanlar tarafından kullanılan iyi bir kelime olduğuna karar verdim. Kimse gerçekten erdemli değildi, kimse lanet okumaktan tamamen kaçamazdı. Her hikayedeki her karakter, iyiyle kötü, doğruyla yanlış arasında gidip gelirdi. Ama farkı görebilenler, çizgiyi geçtiklerinde bunu anlayabilenler iyi insanlardı. Bütün suçu kabullenip hatayı itiraf etmek de zor ve tevazu gerektiren bir hareketti. Bunu içtenlikle söylemek cesaret gerektirirdi. Ü <i>zgünüm.</i>

<i>Belki de gidecek başka yeri yoktu?</i>?

burada oturup her şeyi izlerken, evrendeki en küçük toz zerresiymişim gibi

zamanda mutlu da ediyor.

<u><i>25. Baskı 2019</i></u>

olmaması gibi; aynı türde terk edilmişlik hissi. Yalnızlık duygusu.

Öyleydi işte."

"Hani

Bu kelime, karşınızdaki kişinin acısını kendinizin gibi hissettiğinizi ve paylaştığınızı gösterirdi. Dolayısıyla bizi birleştirir, karşımızdaki kişi kadar çiğnenmiş, hırpalanmış hale getirirdi. Özür dilemek bir çok şeydi. Yeniden doldurulan bir çukur. Ödenen bir borç. Özür, yanlışların ardından gelirdi. Sonucun incitici bir yankısı. Tıpkı bilmenin hüzün olduğu gibi, özür dilemek de hüzündü. Özür dilemek bazen kişinin kendine acımasıydı. Ama aslında özür dilemek kişinin kendisiyle ilgili değil,

onların bilmediği bir şeyi biliyormuşum gibi.?

başkalarını suçlamak daha kolaydır."

"Bulutların

önemlisi dünyan sarsıldığında nasıl davrandığın ve etrafında neleri ne kadar

"Bazıları için kendi yanlışlarını düzeltmektense başkalarını suçlamak daha kolaydır." S.314

korkunun yokluğu değil, korkuya direnmek, ona galip gelmektir. "

birini kaybetmek, umutlarını bağladığın birini kaybetmek.''

?Asıl

Ağzını

<i>?Pencereme gelmişti. Nedenini bilmiyorum ama gelmişti işte. Belki başı dertteydi.</i>