sorun zekı olmanmı?

bulduğumun doğru olduğuna emin olduğumda yazarım.

zekı ınsanlar ben zekıyım demez ılk kural budur güzel kızlar ve yakışıklı adamlarda ben güzelım yada ben yakışıklıyım demez.. ama oyun çocuk için bır ıhtıyactır yasıtların saklambac oynarken senın kahvede secimlerı değerlendırmende hoş değil..

48 kez okunup cevap yazılmayan bir başlık ürkütücü. okuyupta cevap yazmayan herkesin kulakları çınlasın. sevgilisi terk etsin. iş başa düştü yine.

tarihçi yaklaşımını tuttum.

sonunda :)

ben yalnız olduğumu söylemedim. sorunumu anlattım yardımcı olmaya çalıştınız sağolun. yalnızsan tadını çıkar özlersin birgün bu günlerini.

sıradan basit bir türk ailesinde yetiştim. evin en büyüğü benim. kardeşim var iki tane. kardeşlerimle oyun oynayamadığım için hep büyüklerle oynadım. iki gündür bu sorunu tartışıyorum güvendiğim insanlarla. tamam ben sorunu anladım galiba. sağolun.

Not. aynı konuyu ikinci kez açıyorum başka bir bölümde de açtım ama aradığımı bulamadım konuya yaklaşımlarınızı bekliyorum

lan yokmu şöyle aranızda oturaklı sorunun çözümüne ilişkin iki satır laf edebileceğim bir insan.

evet sonunda ne kadar saçma sapan bir uygulama on tane konuya yazı yazmak hiç beğenmedim. diğer bölümde senin başlığına yorum yazdım durumun hiç açıcı değil kafanı netleştir biran önce. durumuma yorum bekliyorum yorumcular

deme öyle

tarıhcı sana katılıyorum hersey kendı dönemınde yasanmalı ve ozman anlamlı olur ama bırde şöyle bır boyutu var kişinin çevresi ve genleri bazı davranışlarında belirleyıcı insan elinde olmadan farklı hissedebılır ve kendı türüne yas ya da cinsiyetıne uygun davranmak zorunda değildir ki eger toplumun cok buyuk bır kısmı bır yönde ılerlıyorsa kişi de bu sürünün bi parcası olmak zorun da degıl bence

zeka uranyum gibidir kullanırsan ala kullanmazsan seni perışan eder bu arkadasımız eğer zekıyse kendını tatmın edecek ınsanlarla bır arada olmalı kıtap okumalı yazmalı üretmeli nasıl kı kaslı ınsanlar spor yapmazsa her yerı ağrır zekı ınsanda süreklı kendını oyalamalı yoksa aklını yitirebilir..

zeki bir insan değilim. uyum problemi yaşıyorum. psikolojik olabilir mi. çocukluktan beridir yaşıtlarımla ilişkim iyi olmadı. kendimden büyüklerle takıldım hep. o günlerden kalma bir alışkanlık olabilir mi.

hacı bende çok yalnızımm kımse anlamıyo benı olmazsa dernek kuralımmı:))

Ortaokul yıllarından itibaren yaşadığım en büyük sorun. Kendi yaşıtlarımla anlaşamıyorum çocuksu geliyor davranışları belkide yapmacık.. Hep kendimden büyüklerle arkadaşlık kurdum gezdim, eğlendim, ağladım, güldüm.. Kendimi hep onlardan bir adım ileride gördüm ki gerçekten öyle. Hayata onlardan daha erken atıldım, üniversiteye onlardan daha önce gidip haliyle daha önce bitirdim. Dünyaya bakışım onlardan genelde farklı olmuştur onlar sokak siyasetiyle uğraşırken, maç yorumları yaparken ben gelecek planları yapıyordum. Şimdi bu bende önyargı oluşturdu kendi yaşıtlarıma çocuk muamelesi yapmak geliyor içimden tutamıyorum kendimi bazen yapıyorumda. Sizce bu büyük sorunu mu nasıl aşmalıyım? Aşmam lazım çünkü etrafımda yavaş yavaş çoğalıyorlar ve birlikte iş yapmak mecburiyetim olacak!

bence yasıtlarından zihinsel olarak ileride olabılırsın bu senın yetıstrılme tarzınla da alakalı olabılır evın en kucugu falanmıydı kaç kardestınız eger böyle bı durum varsa ve hep abi ablalarla buyumussun bunun da etkısı buyuk olur bence

deme öylee özel degilse nedir buldugun cevap paylaşabılırmısın bende benzer durumlar yasamstım zamnında tam olarak aynısı degıl ama yakını ben yastlarımla anlaşırdım fakat hıcbırzman onların baktıgı pencereden bakamzdım olaylara belkıde yasadıgım kosullar dolayısıyla herneyse cevabını paylaşrsan sevınırm

kova burcu ile ilgili astrolojı kıtabı okurken benzer şeyden bahsedıyordu işlenmezse sonu delılık diyordu ya dahı yada deli..