hele ki kanser vakasından sonra daha bir bütünleştik...

Babam özellikle hasta ve özellikle çok büyük bir sıkıntımda karizmasını çizer bana karşı.. Anne şefkatini gösterir biran istemdışı..

sevgisini saklamaz hiç...

zaten baba-kızdan ziyade...

biz babalar öyleyizdir üç kuruş cebimizde kalsa çocuğumuzu düşünürüz

babalar böyledir, hakkı ödenmez

sen böyle yaparsan sever daha çok sever

Doğdumda yazdırmış ismimi...

Allah rahmet eylesin, taksiratını affetsin. :(

bunuda kapat

25 gun önce kaybettim babacığımı.. yakalandığı amansız hastalıktan dolayı çektiği ızdırapları bize hissettirmemeye çalıştığı zamanlarda anladım babamın benı sevdiğini.

babamı çok seviyorum...

babalar olarak sevgimizi hissettirememişiz

şimdi de öyle...

her baba bir değil...

yüreğinde babalık sevgisi olmayan baba olamıyor...

babanızı unutmayın benim çocuklar unutcak

ağlamasından.. babalarda ağlar..

doğru dersin kelebek...

bide mazide yemeyip yedirdiginden

daha çok arkadaş dost gibiyiz...

birazcık büyüyünce farkettim ki beni kocaaaammmmmaaaaannnnnn sevmiş seviyor ve de sevecek...

hareketleriyle tavırlarıyla sözleriyle belli eder...

çocukken de peşinden hiç düşmezdim...

baba oldugundan

Sevgisini hissettirmez. Ama anlarım işte.

Allahım mekanını cennet etsin. bütün ölmüş büyüklerimizin

keyiflerine ailesi için ara verdiginden hatta bıraktıgından

benim babamda sevgisini çok fazla belli etmezdi, ama ben bilirdim sevdiğini..

kızlar babacı oluyor...

çok küçüktüm hatırlamıyorum:DD

Benim adımı o zamanki arabasına yazdırmış. :)

babam ve ben...

kapanmadan yazayım dedim:P

Babaların hepsi bir değil bu arada...

bir bütünüz...