SENE SONU DUASI

Sana karşı gelme cürreti göstermişken beni tevbeye davet ettin.

Zeyd Ebu Eyyub el-Ensari, İstanbul'un Fethi için İstanbul'a gelip şehid olan, Eyüp Sultan'da medfun bulunan mubarek zattır.

Zulmet gideren ay der, "selam ehline deyin,

Ey ALLAH IM! Ben bütün bunlardan dolayı Senden mağfiret diliyorum. Beni bağışla!

Medine'ye hoş geldin, şeref verir da'vetin.

- Ya Resulallah! Benim evim daha yakındır. İşte şu evim, şu da kapısı, diyerek heyecanla gösterdi.

- "Devenin yolunu açınız! Nereye çökeceği ona buyurulmuştur" diyordu.

Ey kerem sahibikabul eyle! Efendimiz Muhammed'e ve al-i ashabına salat-ü selam eyle

Şana kavuştuk doyduk, ziyandaydık kar bulduk.

- İnşaallah menzilimiz burasıdır, buyurdu. Sonra,

Veceb-eş-şükrü aleyna,

Herkeste büyük bir heyecan ve merak başladı. Acaba Kusva nereye çökecekti?! Medine içine doğru Kusva ilerliyor, her kapının önünden geçerken ev sahipleri; "Ya Resulallah! Bizi teşrif ediniz, bizi teşrif ediniz!" diye yalvarıyorlardı. Peygamber efendimiz onlara tebessüm buyurarak,

ben onları unuttum. Sen ise unutmadın. Bana ceza vermeye kadirken mühlet verdin ve ben

Sen bize gönderildin, emrullahı getirdin,

Ci'te bil-emr-il muta'!.."

Vallahi ben unutmam, elemsiz gün hiç yoktu,

İzzet ikramla dolduk, eskilerden kurtulduk,

- Akrabalarımızdan hangisinin evi buraya daha yakındır? buyurdu.

Ma de'a lillahi da'.

Muhammed'e uyana, asla zulüm etmeyin."

HABİBULLAH GELİYOR BAŞTACIMIZ GELİYOR

Hep birlikte söz verdik, yemin edilen günde,

Doğruluk yolumuzdur, hainlik olmaz dinde.

Resulullah efendimizin hicreti ile başlayan Hicri kameri takvimin sene başı, Muharrem ayının ilk günüdür. Bu günde müslümanlar, birbirinin yeni yılını tebrik eder büyüklerin elleri öpülür, hayır dualar alınır. Böyle günler vesile edilerek dargınlıklar, kırgınlıklar giderilir. Allahü tealanın verdiği ni'metler için, emirleri yaparak, yasaklardan sakınarak şükredilir. Günahlardan tevbe edilir. Çoluk çocuğa, yakınlara, tanıdıklara iyilik ve ikramlarda bulunulur

Medine'nin ileri gelen kimselerinden ba'zıları Kusva'nın yularından tutup; "Ya Resulallah! Bize buyurun..." diyerek istirhamda bulundular. Onlara,

ve senden ümidimi kesmeyesin!

Seniyyet-ül veda'dan, Bedr doğdu üstümüze,

kültür yozlaşmasının zirvede olup miladi yılbaşını kutlayıp hicri yılbaşından habersiz olan gönüllerin uyanmasına vesile olması dileğiyle HİCRİ YILBAŞIMIZ mübarek olsun.

hangi amelleri bu sene işlediysem Senden dilerim ki onları kabul edesin

"Tale'al-bedrü aleyna,

- "Devemin yularını bırakınız. O me'murdur. Kimin evinin önünde çökerse, orada misafir olurum!' buyurdular.

Ey Kerem sahibi! Ey celal ve ikram sahibi! Senin razı olup bana sevap vaadettiğin

Peygamber efendimiz Medine'ye iyice yaklaşmıştı. Mubarek hicreti son bulmak üzereydi. Medineliler bir an önce sevgili Peygamberimizin nurlu cemalini görmek istiyorlardı. Medine, Medine olalı böyle sevinçli, böyle mubarek bir an görmemişti. Bu, o güne kadar, yaşanmamış bir bayramdı.

Hakka da'vet ettikçe, şükr vacib oldu bize.

- Ya Resulallah! Amr'ın oğulları Süheyl ve Sehl'indir, diye cevap verdiler. Bu çocuklar yetim idi. Peygamberimiz,

Şahidsin Emn yıldızı, vefan sevgin pek çoktu.

''Ey ALLAH IM! Senin razı olmayıp beni nehyettiğin şeylerden bu sene her ne yaptıysam

Benim evim daha yakındır...

Türkçesi:

Zira Resulullah efendimizin dedesi Abdülmuttalib'in annesi, Neccaroğullarından idi. Halid bin Zeyd Ebu Eyyub el-Ensari hazretleri sevinçle,

Benzeri görülmemiş ve görülemeyecek olan bu bayramda, çocuklar ve kadınlar şöyle şiirler terennüm ediyorlardı:

Sevinçle birbirlerine; "Müjde!.. Müjde!.. Resulullah geliyor!.. Peygamberimiz geliyor!.. Sevinin ey Medineliler!.. Bayram edin! Habibullah geliyor!.. Baş tacımız geliyor!.." diyerek bağırmaya başladılar. Bu haber bir anda Medine-i münevvere sokaklarını doldurdu. Yedisinden yetmişine, yaşlısından hastasına kadar herkes, bu eşi görülmedik sevinçli haberi bekliyorlardı.

Bütün Medineliler en güzel elbiselerini giyenerek, sür'atle Alemlerin efendisini karşılamak için koştular. Tekbir sedaları semayı çınlatıyor, sevinçten gözyaşları sel gibi akıyordu. Hüzün ve mutluluk dolu bir hava esiyor ve Medine, tarihinde en güzel günlerden birini yaşıyordu. Bir tarafta, herkesin "Emin" lakabıyla tanıdığı, Allahü tealanın Habibini öldürmek için üzerine mükafat koyanlar; diğer tarafta ise O'nu ve arkadaşlarını korumak, bağırlarına basmak ve bu uğurda canlarını feda etmek istiyenler vardı.

Kusva, nihayet Peygamber efendimizin bugünkü mescid-i şerifinin kapısının bulunduğu yere çöktü. Resulullah devesinden inmediler. Hayvan tekrar ayağa kalktı. Yürümeye başladı. Eski yere dönüp çöktü ve bir daha kalkmadı. Bunun üzerine Efendimiz, Kusva'nın üzerinden inip,

Min seniyyat-il-veda',

"Hoş geldin ya Resulallah!.." "Bize buyurun ya Resulallah!.." şeklindeki istekler ortalığı çınlatıyordu.

Eyyüh-el-meb'usu fina,

- Burası kimindir? buyurunca,

Kusva'nın yükünü indirip, Resulullah efendimizi buyur etti. Medineli müslümanlar ve Muhacirler, Efendimizin hicretine pek ziyade sevindiler. İşte Resulullahın bu hicreti müslümanların hicri yılbaşısı kabul edildi.

Herkeste büyük bir heyecan ve merak başladı. Acaba Kusva nereye çökecekti?! Medine içine doğru Kusva ilerliyor, her kapının önünden geçerken ev sahipleri heyecanla bekliyorlardı..