h. geldiniz

gitmek gitmek zorunda kalmak

O zaman alırız kağıdı kalemi elimize...

Sonlar paylaşılmaz!...

Yalnızlığı bende kalan 'elveda!' deyişlerini duyuyorum.

Gelme!...

Ve gidişin...

Elinde karanfil sevdalı yüreğinle...

şimdi bu yazıyı senmi yazdın

Bilmem niye?

yine yazmış yazacağını mavi _sevdam, sizinki de böyle birşey galiba;

Son bir defa ayrılığı taşıyamamanın acizliğiyle bakıyordun fersiz gözlerinle gözlerime.

Bazen öyle bir an olurki içimizdeki sözleri dökemediğimizi farkederiz...

Küllenen acılarımı savuruyorsun.

gidenlere üzülmek neden?

sevdiğin halde kabullenmek gidene dur dememek

Acı bir gülümseme vardı gül yüzünde. Ağlamak istemiyordun.

Yalnızlık hiç bu kadar yakın olmamıştı bana.

belki gururdur engel dile belkie giden gitsin deriz içimizden sessizce zaten birhiçsin ki fark etmez gidişin

Sus, ne olursun? Sus! Kapansın artık şu ayrılık defteri. Sen mırıldanma, masallarda mırıldansın ayrılık şarkısı.

esma abla bu yazının patenti bana ait ve ne yazıkki üzgünüm ama kendinizide asmanızı istemem yazıyı iyi okursanız benim her zaman kullandığım ifadelere rastlarsınız

her başlangıç bir bitişin göstergesidir.

Çaresiz ağlıyorum...

Ardında sensizliğin gözyaşları akıyordu ve sen gidiyordun. Ardına bakmadan... Öyle sessiz öyle nefessiz... Gözyaşları nedir bilir misin?

iki kelimedir gitmeye hazırlanan birini yoldan çevirmeye yetecek oysa bakarız sdece ne kal deriz nede git

oğuz gidene üzülünmez aslında yarım kalan sevdaya üzülünür.

Hiç bu kadar yalnız kalmamıştım tenhada.

Acı bir ayrılık şarkısını mırıldanıyorsun şimdi, biliyorum.

neden sayın mervas niyeki ne oldu

sizce niye olabilir sayın silüet :))

Ağlamak boşalmaktır, ağlasana!...

Gittin...

idare et artık senin kadar iyi yazamıyorum

beğenmedin mi abla beğenmediysen saatim dolsun yenisini kaleme alayım olurmu :))

hayır hayır ben bu başlığa yazmamalıyım

Özledim 'efendim!' deyişlerini...

mavi sevdam başlığında saçmaladım sanırım biraz ama

Gidiyordun...

ağlayacakken ağlamamak gibi zor bir yolu seçmişse, mutlaka vardır bir bildiği derim..

İçimde ayrılığı pahalı bir sancı yapan, yalnızlığı taşıyan yollara isyan eden bilinçsiz bir vaveyla kopuyordu hiç duymadığın.

her sevda bir vedaymış aslında sonunda, her sevdanın sonu hazan olurmuş

bu yazı senden cıktıysa ben kendimi meydanda asarım be sen kim şiir yazmak kim

bilmem niye:))

Bir ateş parçası gibi düştün temmuzun bir kavuran, bir savuran yanlarına.

Acı bir tren sesi...

Söylesene gözbebeğim, kavuşmamız bir dahaki bahara mı?

biteceğini bile bile çıktığın yolda, yolun bitiğini görmek çok doğal olsa gerek.

sonrasında kendimi toparlayamam diye korkuyorum..2 günüme mal olur benim..

En barbar çığlıklar eşliğinde...

Tatlı bir hüzün sarmıştı bedenleri.

giden gitmiştir, ben gideni değil, giden beni kaybetmiştir.