sorunsuz bir yer arıyorsan bu dünya değil. sorunsuz olan yer ölüm sonrası müslümanlar için.

aferin, alıntı yapmayı başarabiliyormuşsun.

Öyle bir tuzak ki, kurtulmak için uğraştıkça; her tarafımıza tuzağın bıçakları saplanıyor.

Bu öyle garip organize edilmiş bir oyun ki; hiç memnun olmasan da, bu oyunu oynamaktan hiç zevk almasan da; sonuna kadar oynamak zorundasın.

Savaş, salgın hastalık, ölüm, yıkım, açlık, fakirlik, işkence, suç, çürümüşlük, kokuşmuşluk, vs. bu tabloda yanlış olan bir şeyler var.

Tarih boyunca ölüme çare arayan, ölümsüzlüğün peşinde koşan insanoğlu, günümüzdeki ilmi gelişmelerden de cesaret alarak, ölümsüz veya en azından uzun bir hayatın çarelerini araştırmaktadır.

İnsanoğluna dünya ve içindekilerin saltanatı verilse ve ona milyarlarca sene yaşayacağı fakat sonunda öleceği söylense, mutlaka sevinç yerine hüzün duyacaktır. Çünkü, lezzeti hakiki lezzet yapan zevalsiz olmasıdır. Zira, elemin bitmesi lezzet verdiği gibi, lezzetin bitmesi de elem verir. Hatta lezzetin bitmesini tasavvur edip düşünmek dahi elemdir. Bütün mecazi aşıkların şiirleri bu elemden kaynaklanan ağlama ve ağıt yakmalarla doludur... Muvakkat geçici lezzetler sona erdiğinde devamlı olan elemleri netice verir. İnsan bir sonu olan nimetleri hatırladıkça bu ruhani elemlerin tercümanı olan eyvah! vah! sözleri ağzından feveran edip çıkar... Evet, insan ebed için yaratılmıştır

İnsan bağırdı: "bunca mutsuzluğu ve boğuntuyu ortaya çıkarmak uğruna, hiçliğin sessizliğini ve kıpırdamazlığını bozmaya nasıl kalkıştın?"

niye eksiksiz eksiksiz duramamış da, insanı yaratmayı dilemiştir?

şu dünyayı tanrı yarattıysa, onun yerinde olmak istemem doğrusu. Çünkü dünyanın sefaleti yüreğimi parçalar.

Yapılmayanın güzelliği.

İnsanda sonsuzluk için doğal bir çekim vardır. Sonsuzluk, ruhun asıl ikametgahı gibidir. Kaybolmuş olan bu ikametgah dünya hayatında her yerde aranır. Sakin bir gölün sükuneti ya da sabah güneşinin titreşen ışıkları insanda bir nevi huzur ve zevk uyandırır, insan ruhunu yumuşatır. Bu huzur zevki ve duygusu insan ruhuna dokunan sonsuzluk arzusunun izinden başka bir şey değildir.10

Yani: açlık, yeme ve içmeye sevkettiği, yiyecek ve içeceklerin varlığına delil olduğu gibi, sonsuzluk ümidi, ebedi yaşama arzusu da, bekayı, sonsuz bir hayatı ifade etmekte, varlığını haber vermektedir.

Bazıları, bu hayatta; "iyinin, güzelin, arkadaşlığın..." ne demek olduğunu öğrendi. Bazıları da, "yavaş yavaş delirmenin" ne olduğunu.

hiçbir şeye ihtiyacın yoksa, durduk yere insanı niye yaratırsın?

Dünya üzerinde en fazla değer verdiğiniz, en çok sevdiğiniz bir insanın bir suç işlediğini düşünün. Ve kesin ceza görecek. Ya?müebbet hapis? ya da?idam? verilecek. Hangisini seçersiniz? Varlığı mı, yokluğu mu!?

Hiçbir şeyin bir parçasıyız.

Hiçbir şey onu telaşlandırıp heyecanlandıramaz artık. Bizi dünyaya bağlayan ve bizi sürekli acı içinde ileri geri sürükleyen binlerce istenç bağı: o hepsini kesip paramparça etti. Gülümseyerek geriye, kayıtsızca önünde duran bu dünyanın düşsel görüntüler geçidine bakıyor.

İnsanlara bakıyorum: ne kadar da saçma şeylerle uğraşıyorlar. Sonra, söylediğim sözden utanıyorum: ne kadar da saçma şeylerle uğraşıyorum

daha fazla düşünmemek ve kendini kötü hissetmemek için serçe parmağını kesen birini hatırlıyorum. 3 gün işe yaramış duyduğu fiziksel acı. sonra, eğlence kaldığı yerden devam.

Günümüzde bazı tıp alimleri ölümü bir hastalık gibi düşünerek, bu hastalığı ortadan kaldırmaya çalışmaktadırlar. Bu gayeyle ABD ve Fransa'da Ölümün Yok Edilmesi Komitesi oluşturulmuş, insana ölümsüz bir hayat kazandırmak için araştırmalara başlamışlardır.25 Hatta bazı insanlar günün birinde ölümsüz bir hayat bulunur veya yakalandıkları ölümcül hastalığın çaresi ilerde keşfedilir ümidiyle, kendilerini dondurtarak o zamana kadar bekletmek istemektedirler. Şu anda ABD de elli kadar cesedin -196 °C derecede dondurularak, günümüz için böyle bir garanti olmasa da, iyileşecekleri veya gençleştirilecekleri güne kadar bekletildikleri söylenmektedir.26 Böylece ebedi yaşama arzusu, insanları akla gelmedik çarelere yöneltmekte, küçük bir ümit dahi insanları büyük fedekarlıklar yaparak böyle yollara sevketmektedir.

khvkbst iTŞibfd

Ömrümüzün bir bölümü, bazı saçma amaçlara ulaşmak için sarf ettiğimiz değersiz çabalarla geçer gider.

çok acı çekiyorsun galiba

Evet, ebedi yaşamak, daima genç kalmak gibi dünyada tatmin etmek imkanını bulamadığımız bu arzular bir başka alemin varlığına işaret etmektedir. Anne karnındaki bebeğin el, ayak, göz, kulak gibi uzuvları nasıl ki, anne karnındaki hayatı için değil, bu dünya hayatı için yaratılmış ve bu hayatın varlığını gösteriyorlarsa, insanların pek çok istidat ve kabiliyetleri ve bilhassa ebediyyet arzusu da ebedi bir alemin varlığını göstermektedir. Midemizden en ücra hücrelerimize kadar vücudumuzun her parçasının ihtiyacını eksiksiz karşılayan bir hikmet ve rahmet sahibi, hiç şüphesiz, insan ruhunun ebedi yaşama ihtiyacını da karşılayacak, bu arzuyu cevapsız bırakmayacaktır.6

hı hı.. hoşgeldin...

burada çok sağlam bir çelişki yok mu?

dediğim gibi sanatını güzelliğini kainata yansıtmış bizleri de misafir olarak çağırmış. bir grup insan sanatı beğenip arkasında kim var diye ararken peygamberler kutsal kitaplar karşısına çıkmış ve ebedi bir alemde daha güzellerinin sabrederlerse onların olacağı haberini almış ve ibadet etmiş. bir kısım ise ötesini merak etmemiş etse de bana ne demiş ve yaradanı unutmuş.

değersiz bir tekrar

Cu' olmada ekl ve şurbe saik

Pislik içinde yaşayan domuzlar gibiyiz.

peki tüm bu saçmalıkların allah denilene nasıl bir faydası var, peki?

bir de burda gördüğümüz aksaklıklar onun eksikliğini göstermez. milyarlarca insana 5 parmak verebiliyor da bir kişi 6 parmaklı olursa bu eksiklik olamaz. o beş parmağın oluşumunu okudum ani hücre ölümleri ile parmak araları oluşuyor düşünsene. yarattığı her varlığı hususi yiyeceklerle rızıklandırıyor. yaşlıya muz kışta mandalin portakal yazda kavun karpuz. afrikada hindistan cevizi ananas balığa plankton, tavşana havuç ayıya armut, sincaba ceviz, vs. vs. açlıktan ölme olay ise onun eksikliği diyebilir niyiz bu bilgiden sonra. hayır bu bir uyarıdır. insanlığa uyarı..

cennete gidip, kendimizi sonsuza kadar tatmin mi edeceğiz? bu mudur yani olay?

ben kopyala yapıştır yapmayayım sen şurayı bir oku derim :

Önemli olduğunu varsayan insan; bir oyuncak olduğu gerçeğini kabul etmekte elbette ki zorlanacaktır.

İnsan hiçbir zaman, her şeyini kaybetmez; insanın, her zaman kaybedecek bir şeyleri vardır

Boyun eğmektense umutsuzluğa düşün daha iyi. Bugün yaşamayı bilmediğiniz için, sizi seviyorum doğrusu. Siz en iyi böyle yaşardınız da ondan

Ümid-i beka bekayı natık.9

insanı kendi suretinde yaratmış. kendisinde sonsuz bulunan sıfatlardan bazılarının cüz'i miktarını bizlere vermiş. melesa merhametlidir bize de merhaet vermiş affedicidir biz de, sabırlıdır biz de, görür, biz de, işitir biz de, yumuşak huyludur, biz de. sanatkardır biz de öyle...

bir de sonsuz gücü, nasıl oluyor da, eksiksiz eksiksiz durmasına yetmemiştir?

ortada en küçük bir sebep yokken

Tanrı, çivilerini çakar. Tanrı çivilerini iyi çakar.

Hiçbir şeyin öneminin kalmaması; bunu gerçekleştirdiğin anda huzura kavuşacaksın.

ihtiyacı yok. sanatını göstermesi ihtiyacından değil sevdiğinden. bizlerden istediği de onu düşünüp onu istememiz. asıl hedef cennet olmamalı zaten. asıl hedef onun bizi sevmesi. biz ona muhtacız. o bize değil.

cennet gibi bir dünya yaratsaydı ne gerek vardı cennete?

Ben bazen hiçbir şey düşünmemek istiyorum; ama ne mümkün!

cennetin gerekli olduğunu kim söyledi?

Mezardakilerin yaptıkları için pişman oldukları işleri yapmanın saçmalığı

Yaratılışın sebebi; var olmanın güzelliğidir. Allah sonsuz rahmetiyle varlığı dilemiş ve insanı yaratmıştır. Belki de insan?yokluğu? anlayamadığı için?varlığın? kıymetini idrak edemiyor,?neden var olduk ki!? diye sorgulayabiliyor.

Eski filozoflardan Seneque de şöyle diyor: "Beni çolak yap, kötürüm yap, sakat yap, ağzımda dişlerimi kır. Elverir ki, yaşayayım, hepsine razıyım".11 Tolstoy da, bu arzunun saikiyle, ömrünün son otuz yılını niçin yaşıyorum? Varlığımın sebebi nedir? Nasıl yaşamalıyım? Ölüm nedir? Kendimi nasıl kurtarabilirim? gibi sorularla uğraşarak geçirmiş, artık san'at ve edebiyatı ikinci plana itmiştir.12

Onlar, özlemini çektikleri şeye kavuşmalarının nedeninin: özledikleri şeyin özlenmeye değer olmadığını görmeleri için olduğunu bilirlerdi

"basit insanlar ve basit düşünceleri, basit hayat hikayeleri, yaşarlar ve ölürler"in söyleyemedikleri "sağlam", "söylenemeyen" cümleler yazılsın:

asıl söylemek istediğim şu kendisinde her maharet olan sanat olan bu maharetini görmek ve göstermek ister. bu ihtiyaçtan değil, içten gelen hoşa giden brşey. Allah da kendisinde bulunan eşsiz sanatları maharetleri biz insanlara göstermek istemeyi murad etmiş. ama bu onun ihtiyacı değil. düşünsene biz şimdi seninle yazışıyoruz o ise herşeyden haberdar herşeyi ayakta tutan, her sesi duyan herşeyi gören sıfatlarıyla yarattıkça yaratıyyor. hiçbir işi diğerine engel olmuyor. yaratmaya devam ederken dünyayı aynı açıda galaksimizde tutuyor, yıldızları yörüngelerinde döndürüyor, her canlıya hususi rızık veriyor vs. yani böyle bir Allah da bir eksiklik olamaz zira görüyoruz ki kardeşim bunları yapabilen birinde eksiklik olamaz.

mesela ben istemem.

iyi bir insan olmaktan vazgeçme sebepleri

Her insan ebedi yaşamayı ister. Şiddetli bir şekilde, bu alemin ötesinde, ölümsüz bir hayatı arzu eder.4 Bu dünyada ebedi hayatı bulamayan ve ahirete de inanmayan kimseler, bir hakikate dayanmayan çeşitli hayaller ve evhamlarla bazı şeylere beka süsü vererek kendilerini avutmaya çalışırlar. Nitekim krallar, büyük zatlar, hatta herkes, isimlerinin kitaplarda, sağlam binalarda ebedileşmesini isterler. Çocukları vesilesiyle kendi hayatlarının bir nevi uzadığını hayal ederler. Bütün bunlar, insan yaratılışında bulunan beka arzusunun şahitleridir. İnsanın yaratılışının şehadetinin delil olmayacağı zannedilmemelidir. Çünkü, bizlerin fıtratına ekili olan her şeyin açık bir hükmü vardır ve hepsi doğrudur. İnsanın fıtratında olan bütün arzu ve isteklerin, duyguların karşılığı bu dünya hayatında varken, ebedi yaşama arzusunun karşılığının olmayacağı söylenemez.5

Gerçekleri görmezden gelerek; ne kadar da mutlular, yalnız kaldıklarında; bizi kandırabildikleri gibi kendilerini de kandırabiliyorlar mı?

Bu muhteşem adaya gönderilen kişinin; ?Yaa.. keşke beni göndermeseydi, istemiyorum ben... Ne gerek vardı? Niye gönderdi ki beni buraya? Ben yok olmak istiyorum. Burada olmak da istemiyorum, buradan sonraki memleketi de istemiyorum?gibi laflar etmesiacaba hangi aklın kabul edeceği bir durumdur!? Ve onu çok seven, o çok cömert zata karşı?hesap sorar gibi? haksızlık etmesi vicdanın kabul edeceği bir durum olabilir mi?

Ne rakı, şarap var içesim. Ne abdest alıp namaz kılasım. Ne bu dünyada yaşayasım. Ne de ahirete göçesim.

yoksa eğlence mi arzulanıyor? duramadığına göre? hiçbir şeye de ihtiyacı yok üstelik.

sonsuza kadar yaşayınca ne oluyormuş?

Bir de masmavi bir okyanus içerisinde müthiş güzellikte bir ada düşünelim. İçinde hiç görülmemiş çeşit çeşit ağaçlar, rengarenk çiçekler, insanı dinlendiren rahatlatıcı bir hava, büyüleyici güzellikteki hayvan türleri bulunuyor. Hem bu ada her türlü teknolojiye, gelişmiş bir hayat düzeyine sahip. Bu muhteşem ada, çok zengin ve çok cömert birine ait. Bu cömert zat çok sevdiği ve ihtiyaçlı- fakir birisini tüm sevdikleriyle beraber bir süreliğine o adaya göndermek istiyor. Adayı içindeki hizmetçilerle birlikte onun hizmetine verecek. Ondan hiç bir ücret istemiyor. Çünkü çok cömert ve çok zengin, hiçbir şeye ihtiyacı yok. Fakat bütün bu güzelliklerin yanında ona şart koyduğu bir şey var; 'kendisine ve adaya faydalı olacak işler' yapmasını istiyor. Bu şarta dikkat ederse, bu adadan daha mükemmel bir yaşam ödülü var. Hem orada vazife de, çalışmak da yok.

Şu anda uğraştığımız ve bizi telaşlandıran ve tedirgin eden işler.

O adam hiç doğmamış olsaydı, kendisi için daha iyi olurdu.

insan da; yazık!, başına gelen her belayı kabul edip, şükrediyor: daha beteri başına gelmediği için.

her insan ebedi yaşamak ister. kim istemez sonsuz bir yaşamı. ve kötülüklerden çirkin şeylerden rahatsız olman güzelliklere, sorunsuz bir yaşama olan içindeki isteği göstermez mi?

Anlamı ya da amacı olmayan bir var oluşu; haklı göstermeye çalışan güçsüz insan aklının geçici aldanışları.

bu eğlencenin hiçbir parçasına gerek yok.

İşin en eğlenceli kısmı sonunun olmaması. eğer sonu olsaydı; bu oyunun zevki çıkmazdı. Acelesi yok, yavaş yavaş...

Hepinizin, hepimizin halini, uğraşlarını görüp; hepinize, hepimize gülen birilerinin olmasından şüpheleniyorum.

bu hayatın kurulu bir düzeni var ve sanırım biz bunu anlayabilecek potansiyele sahip değiliz.

İnsanların çoğunun hayatı öylesine sefil, öylesine önemsizdir ki, öldükleri zaman herhangi bir şey kaybettikleri söylenemez.

Hayata umutla bakabilmek için; hayatın baştan düzenlenmesi lazım; hem de şu anda ne ise, onun tam tersi olarak.

Ancak şurası da bir gerçektir ki, insanoğlu ölümsüzlüğe çare aradığı her seferinde, ölümün soğuk yüzüyle tekrar karşılaşmış, yapılan her araştırma el-mevtu hakkun gerçeğinin altına bir imza daha atmıştır. Bu gerçeği görenlerin gayretleri bu sefer de, daha sağlıklı ve biraz daha uzun ömür arayışına yönelmiştir. Hakikati görenler ise, bu arzuyu hakiki kaynağına yönelterek, ahiret için bir sermaye haline dönüştürmüşlerdir.

Aslanın dişlerini gören onun yırtıcı bir hayvan olduğunu, kavunun letafetine bakan, onun yenmek için yaratıldığını anlayacağı gibi, insanın istidatları, bekaya ve ebediyete olan arzuları da, onun fıtri vazifesinin ibadet olduğuna ve bu dünyaya ebedi aleme hazırlanmak için geldiğini gösterir ve isbat eder.7 İnsandaki ebedi yaşama arzusunun ahiret'e delil oluşu Farsça bir ata sözünde şöyle ifade edilmiştir: Eger ne hah-i dad ne dad-i hah .8 Abdulhak Hamid de, bu fikri şu güzel mısra ile ifade etmiştir: