Candan sarılarak altın kaleye

köyünüzden Çanakkale cephesine ateş olup hain düşmanı

Sonra mel' undaki tahribe müvekkel esbab,

hepsine birden bunları söylemişti:-Doğru söyledin Fatma

Bu sözden de anladım ki dedelerimiz savaş esnasında Hakkı'ı zikretmeyi ihmal etmiyormuş. Neyse uzatmayayım hemen bir tesbih bulup kendisine getirdim.

"Aldırma işte öylesine bir şey dedi. Ben yine ısrarla dedim ki:

"Ne yalan söyleyeyim, ağladım."

O anı Mustafa Kemal, Ruşen Eşref Ünaydın ile yaptığı görüşme sırasında şöyle anlatmaktadır.

Cevat Paşa sessiz sessiz ağlıyordu..."

Ama dikkat ettim. Yaralarımı sarmışlar. Bana hiç de öfkeli bakmıyorlar. Kendime geldim iyice bu defa çantalarında bulunan yiyeceklerden ikram ettiler bana. İyi biliyorum ki onların yiyecekleri çok çok azdı. Bu haldeyken bile kendileri yemeyip bana ikram ediyorlardı. Şoke oldum doğrusu. Dedim ki; kendi kendime:

Çiçeği burnunda nazlı güzeli,

çıkmıyordu. Hoca saatine baktı. İkindi ezanı vakti gelmişti.-

Bu sözler herkesin ciğerine işlemişti. Sanki

"Amerika 'ya gittiğim ilk yıllar ( 1957) lisanım pek o kadar iyi değil. newyork'da Medical Center Hospital adlı bir hastahanede görev almıştım. Fakat vazifem kan almak, kan vermek, serum takmak, elektrokardiyoğrafi çekmek gibi işler.. Hastaya o kadar önem veriyorlar ki yeni doktorlar hemen direk olarak hasta muayenesine, tedavisine verilmiyıor. Diğer zamanlarda da laboratuarda çalışıyorum.

İngilizler bizi toplayıp dediler ki: "Barbar Türkler Hıristiyan dünyasını yakıp yıkacaklar. Bütün dünya o barbarlara karşı cephe açmış durumda. birlik olup üzerine gideceğiz. Bu savaş çok önemlidir." Biz de inandık sözlerine vaadetlerine... Savaşmak isteyenler arasına katıldık.

Anzaklı Ömer'in Hikayesi

Ben 27. Alay, 2 Tabur, 1. Bölükte bulundum. Alay Kumandanımız Şefik Bey, Tabur Kumandanımız Kör Hali, Bölük Kumandanımız Hasan Efendi, Takım Kumandanımız Kara Mahmut 'di. Mevzilerde 9 ay durdum.

Çanakkale içinde aynalı çarşı

Nefer hemen yerinden fırlayıp esas duruş vaziyeti aldı. Çünkü sesi tanımıştı. Ama gözleri başka tarafa bakıyordu.

ya miss gördün mü bak :) bende diom bu ai sesleri nerden gelio die :)

Ayşe sessizce ağlamaya başlamıştı. Ağladığı duvağının

- Cephanemiz kalmadı, dediler.

baba yadigarı olan yarısı kırılmış bir

Ana ben gidiyom düşmana karşı

Ey akraba ve ehibba ve evda cümlenize elveda, cümleniz hakkınızı helal ediniz. Benim tarafımdan cümlenize hakkım helal olsun. Elveda elveda cümlenizi Cenab-ı Hakk-a tevdi ve emanet ediyorum. Ebediyen Allah?a ısmarladım. Sevgili, babacıgım ve validecigim.

Göz bebegim olan zevcem Münevver ve oglum Nezih?cigimi evvela Cenab-ı Hakk?ın saniyen sizin hümayenize tevdi ediyorum. Onlar hakkında ne mümkün ise lütfen yapınız. Oglumun talim ve terbiyesine siz de refikamla birlikte lütfen sayediniz. Servetimizin olmadıgı malumdur. Mümkün olandan fazla bir seyi isteyemem, Istesemde pek beyhudedir. Refikama hitaben yazdıgım mel-fuf mektubu lütfen kendi eline veriniz. Aglayacak üzülecek tabii müteselli ediniz. Mukadderat-ı ilahiye edecek vech ile veriniz. Münevverin hafızasında veyahut kendi defterinde mukayyet duyunat da dogrudur. Münevver?e yazdıgı mektubum daha mufassaldır kendisinden sorunuz.

buraya geldik. Hınca hınç kalabalıktan bir tek ses

- Peki bu kolunuzdaki Türk bayrağı nedir?

analarına, babalarına, dedelerine verdikleri sözü

Söyle! İman neyle satılır?

- Kan vereceğim kolunuzu açar mısınız?

25 Nisan 1915 günü, vakit ikindiye yaklaşırken, ilk çıkarma kademesi olan tümenin sahile çıkışı da tamamlanmıştır. Ne var ki, 27. Alayın birlikleri ve 57. Alayın yaptığı karşı saldırı ile süngü hücumları sonucu Anzaklar çok sayıda kayıp vermiş ve sahile çekilmişler, kritik ve endişeli anlar yaşamaktadırlar. Gene de gün batarken, Anzak Kolordusu?nun sahile çıkan Tümeni, Arıburnu?nun sarp yamaç ve tepelerinde yerleşme olanağı bulur. Bu tarihten başlayarak harekat, 1915?in Ağustos ayına kadar dört ay boyunca, Conkbayırı- Kocaçimentepe-kabatepe bölgelerinde, tarafların karşılıklı saldırı ve özellikle gece yapılan süngü hücumlarıyla, yakın boğuşmalar şeklinde ve çok kanlı çarpışmalarla geçecektir. Bu çarpışmalar sırasında Türkler de, Anzaklar da ağır kayıplar vermişlerdir. Ağustos ile birlikte ise savaş şiddetli çarpışmalara dönüşür. Tıpkı Seddülbahir?de olduğu gibi, Anzak ordusu da taarruz hedeflerine varamamış, çıktıkları yerlerde 3-4 km. lik bir mesafe ilerleyip, boşaltmaya kadar da o noktada kalmışlardır.

- Fakat benim için bu bayrak çok önemli. Dikkatimi çekti. Çünkü bu benim milletimin bayrağı, benim bayrağım...

- Ara sıra gel de bana İslamiyeti anlat! sen çok güzel şeylerden bahsediyorsun. O sözleri duydukça kalbim ferahlıyor.

İhtiyarın ısrarına dayanamayıp yatakta oturmasına yardım ettim. Gözleri dolu soluydu. Yüzüme bakarak dedi ki:

-İşte! diye 261 rakımlı tepeyi gösterdiler.

?... Bu esnada Conkbayırının güneyindeki 261 rakımlı tepeden sahilin gözetleme ve korunmasıyla görevli olarak orada bulunan bir müfreze askerin Conkbayırına doğru koşmakta, kaçmakta olduğunu gördüm... Bu askerlerin önüne kendim çıkarak:

Sebebi hayatım. Feyz-ü refikim. Sevgili Babacıgım Validecigim.

dört saat mücadeleden sonra 23 ve 24. alaylarımız Conkbayırını tümüyle düşmandan temizlemiş ve 28. alayda Şahinsırt'ın en yüksek sırtını geri aldıktan sonra Sarıtarla, Ağıl üzerine batıya saldırdılar. Önüne çıkan düşman kıtalarını mağlup ediyor ve hezimete uğratıyorlardı

ettiler.

kere?Ey ahali duyduk duymadık demeyin! Düşman Çanakkale?ye

- Düşmandan kaçılmaz, dedim.

Canakkale anilari

getirmişlerdi. Kuranlar okundu, yemekler yendi, baş açımı

ULU ÖNDER GAZİ M. KEMAL ATATÜRK ün anılarından..

gelen Ayşe?ye kararını nasıl bildirecekti? O gece gerdek

"SAĞ KOLUMU KAYBETTİM AMA SOL KOLUM VAR"

Çünkü adamcağız kanser hastası olduğu halde üstelik kansızdı. Elimde kan torbası da var tabii ki.. pazusunu açtım. Baktım pazusunda dövme şeklinde bir Türk bayrağı var. Çok ilgimi çekti benim. Kendisine sormadan edemedim.

onlardan DAVET var her bir Türk gencine herbir vatan evladına.

Savaşın şiddetini ben ilk orada gördüm. Öyle ki denize düşen gülleler suları metrelerce yukarı fışkırtıyor, gökyüzünde havai fişekler, geceyi gündüze çeviriyordu zaman zaman...

Yaşlılık bir yandan, hastalık bir yandan b, ir de yıllardan beri içinde kavuşmak isteyip de bilemediği için kavuşamadığı İslamiyet'e olan hasretin sona ermesi bir yandan bu yaşlı gönlü duygulanmıştı. ... Mırıldandı:

sayın üye arkadaşım değerli katkınız için asıl ben size teşekkür ederim..

Ama niye ısrar ediyordu?

oldu. Annesi ve yakınlarıyla birlikte köy meydanına

Onlar sizleri beklemekte

BEKLENMEKTESİNİZ...

Binbaşılar oturmuş asker öğütler

olduysa geri geliyordu. Kasım?ın dikkatini çekti. Biraz

Topular Köyünün büyükleri sabah namazından sora

- Bu adamlar isteseler şu anda beni öldürdüler. Ama öldürmüyorlar... Veyahut isteseler önceden öldürebilirlerdi. Halbuki beni cephenin gerisine götürdüler. Biz esirlere misafir gibi davranıyorlardı.

yapıldı. Damat sağdıcıyla birlikte halkın ortasında hürmetle

CONKBAYIRI TAARUZU 10 AGUSTOS 1915

yakacak gençler toplayıp, akşam olmadan da dönmek üzere

Bütün askerler, subaylar, artık herşeyi unutmuşlar, bakışlarını, kalplerini, verilmiş işareteyönetmiş bulunuyorlardı. Süngüleri ve bir ayakları ileri uzatılmış olan askerlerimiz ve onların önünde tabancaları, kılıçları ellerinde subaylarımız, kırbacımın aşağıya inmesiyledemirden bir kitle halindeaslanca bir saldırıyla ileri atıldılar. bir saniye sonra düşman siperleri içinde gökyüzüne yükselen bir sesten başka birşey işitilmiyordu: Allah Allah Allah!

bölük bölük dağılıyordu. Fakat hayret! dağılan kalabalık ne

Dedirir- yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi, Varsa gelip açılıp mahpesi, yahut kümesi

Beriden zelzeleler kaldırıyor a' makı;Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin:

1301 ( 1885 ) doğumluyum. 96 yaşındayım. Köyden bir çıktım 8 senede geldim. Arıburnu Cephesinde 27. Alaydaydım. Sonra Arabistan cephesine gittim. İngiliz' e 2 yıl da esir kaldım. Arıburnu Cephesinde 27. Alay'ın o meşhur aynalı tüfeklerini ben yapardım. Marangozdum.

Kasım Ayşe?nin bu yiğit tavrından çok memnun

Yiğit helalini eğil de, kokla,

derler ki ilim ilim bilmektir ilim kendin bilmektir sen kendin bilmez isen nice okumaktır!

-Tepeden yol bularak geçmek için Marmara' ya-

soktu. Anasının elini öptü:

- Tabii dedim müslüman olmak çok kolay.

- Olsun

Ne hayasızca tahassüd ki ufuklar kapalı! Nerde-gösterdiği vahşetle " bu, bir Avrupalı

bütün analar, vekaletlerini Kasım?ın anasına vermişler, o da

Biga-Gündoğdu Bucağı'ndan.

Seddülbahir ve Conkbayır'ın büyük kahramanlarından biride Bombacı Mehmet Çavuş 'tu. Bu kahraman Anadolu çocuğu, İngilizlerin siperlerimize fırlattığı el bombalarını korkusuzca hemen yakalar, karşı tarafa fırlatır ve zararını kendilerine dokundururdu. İngilizler bunu anlamış olacaklar ki bombaları bir kaç sayı saydıktan sonra fırlatarak Mehmet Çavuş 'un iadesini önlemeye çalışmışlardı. İşte böyle bir bomba Mehmet Çavuş 'un elinde patlayarak sağ elinin bileğinden kopmasına sebep olmuştu. Bu yiğit delikanlı vazife şuuruyla hastahaneden tabur kumandanına yazdığı mektupta şöyle diyordu:

Daha sonra, Kolordu Komutanı Esat Paşa'nın izniyle, 27. Alay?dan geri kalan birlikleri de emrine alan Tümen Komutanı Mustafa Kemal, karşı saldırıya geçmek üzere 57. Alay'a şu emri verir :

çanakkale bir devrin battığı yer!

BENİM GÖZLERİM GÖRECEĞİNİ GÖRDÜ

Oglunuz Mehmet Tevfik"

Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin.

M. Akif ERSOY

Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına;Döktü karnındaki esrarı hayasızcasına.

Ne kadar gözdesi mevcud ise hakkiyle sefil,

bereketinden bu aslanlara da bir sofra çıkarın yesinler

edin. Allah?a ısmarladık.?dedi.

oldu?Oğluma vasiyetim olsun. O da bunun hakkını

?Hak-batıl kavgası ezeli yazı

Sağ elinde tesbih açık duran sol kolunun pazusunda dövme Türk bayrağı, göğsünde imanı ile, koskoca Anzaklı Ömer son anlarını yaşıyordu.

-Efendim düşman dediler!

bulacaksın, dedi. Emaneti hürmetle aldı. Öptü, kuşağının arasına

istiyoruz dedi askerler. Bu kadar acele mi? Evet hocam

etmeleri gerektiğini anlattı. Ayşe?den niyetine uygun bir

ÇANAKKALE

- Ne gibi Ömer amca?

? Ben size taarruz emretmiyorum, ölmeyi emrediyorum. Biz ölünceye kadar geçecek zaman zarfında, yerimize başka kuvvetler ve komutanlar kaim olabilir.?

bir şeyler çıkarmaya uğraşıyordu. Nihayet çıkardı. Bu dede ve

Sıra SİZ'de...

Onlar görevlerini tamamlamış birer kahraman ve en yüce komutanlar

Lord CASEY

topraklarda özgürce yaşaması için,

Nice tüysüz yiğitler yılmadı cenk devinden, Koştu senin koynundan çıkar çıkmaz evinden. Sen onların açtığı bayrağın alevinden, Kaç bayrağın tutuşup yere düştüğü yersin!

Ooof Gençliğim eyvah

Kaşlarını yukarıya kaldırarak " Hayır "manasına işaret yaptı. Ama ben hala merak ediyorum:

sokulmadan gelin hanımın yanına girmek adetlerine göre

toplansınlar?dedi. Kasım daha birkaç saat önce evine gelin

1309'luyum (1893) . 85 yaşındayım. 8 sene askerlik yaptım. Önce Balkana gittim. Balkandan geldim seferberlik açıldı. Seferlikte kapalı kağıtlar açıldı. Çanakkale'ye gönderdiler. Çanakkale'de 9 ay çakmak çaldım. Çanakkale cephesinde yaralandım ama hafif yaralandım. Çanakkale cephesinden Romanya'ya gittim. Romanya'da yaralandım. Edirne'de 3 ay hastanede yattım. Kuvayi Milliye zamanında da Yunan'a karşı çarpıştık.

Kasım coştu.

Kimi hindu, kimi yamyam, kimi bilmem ne bela... Hani, taunada züldür bu rezil istila!

http://yaltunok.azbuz. ekolay. net/readArticle. jsp?objectID=5000000006503288

DÜĞÜN VE ÇANAKKALE ZAFERİ

TEŞEKKÜRLER..!

Meraktan ağzım açık yaşlı Avustralyalıyı dinliyorum. Savaşın dehşetli anılarını anlatırken hastalığına rağmen tir tir titremeye başlamıştı. Devam etti:

Muhtar bekçiyi çağırıp;? -Evleri tek tek dolaş

ilerlediler. Meydan ana-baba günüydü. Dualar okundu. Koç

Arıburnunda ilk girdigim müdhis muharebede sag yanımdan ve pantolumdan kursun geçti, ham-dolsun kurtuldum. Fakat bundan sonra girecegim muharebelerden kurtulacagıma ümidim olmadıgından bir hatıra olmak üzere su yazılarımı yazıyorum.

Sevgili baba ve validecigim. Belki bilmiyerek size karsı da kusur etmisimdir, beni affet mukadderatı ilahiye böyleymis hakkını helal et ruhunu sadet, yengeniz Münevver hanımla oglum Nezih?e sende yardım et. Sizi de Cenab-ı Hakk?ın lütuf ve himayesine tevdi ediyorum.

Sıra Kasım?a gelmişti. Cefakar anası kuşağından

?Ezanım susunca nasıl yatılır?

Haydi hafız! Hem ezan oku hem de sela ver. Peşinden üç

cevap bekliyordu. Kasım düşüncelerini şiirleştirerek şöyle

yiğtler sırayla yakınlarıyla helalleşiyorlardı.

Bu söz üzerine gözlerini açtı. Derin derin yüzüme baktı ve mırıltı halinde sordu:

kılıçtı.?Bismillah?dedi, öptü ve kılıcı oğluna uzatırken:

Niğbolu da seni yendim unutma!?

İhtiyar gözlerime bakarak tanıdık bir göz arıyor gibiydi. Anlatmaya başladı:

ben veririm. Bununla boynunu vururum.?

- Siz müslümanlar tesbih çekersiniz bana da bir tesbih bulsan da ben de yattığım yerden tesbih çekerek Allah'ımı ansam olur mu?

Bu duygularla "Yazıklar olsun bana" dedim. "Böyle asil insanlarla niye ben savaşıyorum ben. Niye savaşmaya gelmişim. Bu İngiliz milleti ne yalancıymış ne kadar Türk düşmanıymış"diyerek pişman oldum. Ama bu pişmanlığım fayda etmiyor ki... Bu iyiliğe karşı ne yapsam düşündüm durdum günlerce...

Ve arkalarına bakmadan yürüdüler.

Ah o yirminci asır yok mu, o mahluk-u asil,

http://turkuaz-leyl.spaces. live.com/Blog/cns! A4488BD30BA9A94F!551. entry?sa=80763363

?-Cümleten Allah?a emanet olun. Haklarınızı helal

- Peki niçin Ömer ismin, vermişler sana?

Öyle müthiş ki: eder her biri bir mülkü harab. Öteden saikalar parçalıyor afakı;

Yetim minareler söylemez dili

Hoca ;Ayakta kalmayın buyurun oturun düğün yemeğinin

Din için bu candan vazgeçmek zamanı

Kaç gün geçti tam hatırlamıyorum. hastanenin genel hoparlöründen bir anons duydum. "Doktor Ömer! Lütfen 217 numaralı odaya gelin!"

- Yıl 1915. Sen hatırlamasın o yılları. Çanakkale diye bir yer var Türkiye'de. orada savaşmak üzere bütün Hıristiyan devletlerden asker topluyorlardı. Ben Anzak'tım Avustralya Anzaklarından...

O gün pazardı. Ayşe ile Kasım?ın düğünleri vardı. Kanlı

Daha önce yabancı kaynaklardan ve Anzakların anılarından yapılan aktarmalarla nasıl başlandığı ve ilk günleri açıklanan Arıburnu?ndaki Anzak Kolordusunun Nisan?da yaptığı çıkarmanın temel amacı önce, Kabatepe ile KüçükArıburnu arasındaki kumsallık bölgeye çıkmaktı. İlk aşamada Conkbayırı- Kocaçimentepe çizgisi denetim altına alınıp, oradan Maltepe bölgesi ele geçirilecek, böylece, Kuzeyde?ki Türk kuvvetlerinin Güneyde, Seddülbahir bölgesindeki Türk birliklerine yardımı engellenmiş olacaktı.

ayıptı. Ne yapmalıydı?Düşündü ve karar verdi. Büyüklerinden

devam etti.

-Tarihlerde ferman bendim unutma!

Düşmandan korkana yiğit mi derim.?

"Askeler! Karşımızdaki düşmanı mağlup edeceğimize hiç şüphe yoktur. Fakat siz acele etmeyin. Evvela ben ileri gideyim. siz ben işaret verdiğimde hep birden atılırsınız."

Nihayet bize serbest bıraktılar. Memleketime döndüm. İşte memlekette Türk milletini ömür boyu unutmamak için koluma bu dövme Türk bayrağını yaptırdım. Bu bayrağın esrarı bu işte.

Canakkale savasin da üstegmen olarak görev yapan Casey,1967 yilinda Avusturalya Genel Valisi olmustur. Canakkale savasin da tanik oldugu ve daha sonra kaleme aldigi yazisinda, Türk askerinin cesur ve insancil yönlerini vurgulamaktadir. Lord Casey tanik oldugu olayi söyle dile getiriyor.

-Nerede?

Toprağından fazladır sende yatan adamlar, Irmağın kanla çağlar, yağmurun kanla damlar. O cenkten armağandır sana kızıl akşamlar, Sen silahın inançla son sövüştüğü yersin!

Dedim ki içinden "Bizim Ömer amca galiba yolcu?"hemen yukarı çıktım. Odasına vardığımda gördüğüm manzara aynen şöyleydi:

Düşan silah kullanmaya vakit bulamadı. boğaz boğaza kahramanca mücadele neticesinde, ilk hatta bulunan düşman tümüyle imha edildi.

Şaşırdım. Nasıl da birdenbire Müslüman olmaya karar gelmişti. Meğer o yaşa gelinceye kadar içten içe hep düşünüyormuş da kimseyle konuşamadığı için, soramadığı için konuşamıyormuş..

Tabii ne Kasım, ne de diğer gençlerden dönen

Onlar sessiz,

- Babam müslümanların ikinci halifesi isminden ilham alarak bana Ömer adını vermiş.

- Siz Türk müsünüz?

dualarla, aminlerle Ayşe?yi evinden alıp Kasım?ın evine

Ve bağırarak bunlara süngü taktırdım. Yere yatırdım. Aynı zamanda Conkbayırına doğru ilerlemekte olan piyade alayı ile dağ bataryasının yetişebilen askerlerinin? marş marşla? benim bulunduğum yere gelmeleri için, yanımdaki emir subayını geriye yolladım. Bu askerler süngü takıp yere yatınca, düşman askerleri de yere yattı. Kazandığımız an, bu andır...?

-Niçin kaçıyorsunuz? dedim.

Maske yırtılmasa hala bize afetti o yüz... Medeniyyet denilen kahpe, hakikat, yüzsüz.

kadın. Bizim de sözümüz budur, diyorlardı.

gecen sene 18 mart gezisi vardı. nerden bileydim bu kadar kalabalık olacağını...

-Merak etme anam. Dua et. Oğlunu dediğin gibi

ileriye doğru baktı. Ortalarında üç asker vardı.

izin alacaktı ve çok kısa sürede olsa helalini bu kararından

haberdar edecekti. Öyle yaptı ve onlar da uygun gördüler.

"Sağ kolumu kaybettim, zarar yok, sol kolum var. Onunla da pekala iş görebilirim. Beni müteessir eden ve yine kıtama iltihak edip düşmanla çarpışmama mani olan şey yaramın henüz kapanmamış olmasıdır.

Her taaruzunda bizden de Türklerden de yüzlerce insan hayatının baharında can veriyordu. Fakat biz hepimiz Türklerdeki gayret ve cesareti uzaktan gördükçe şaşırıyorduk. Teknolojik yönden çok çok üstün olduğumuz gibi sayı bakımından da fazlaydık. Peki onlara bu cesaret ve kuvveti veren şey neydi? İlk başlarda zannediyordum ki İngilizlerin bize anlattığı gibi Türkler barbarlıktan böyle saldırıyorlar. Meğer barbarlıktan değil, kalplerinde ki vatan sevgisinden kaynaklanıyormuş. bunu nereden anladığımı söyleyeyim.

Sen savaşa girince mızrakla, okla, yayla. Karşına çıktı düşman çelikten bir alayla. Sen topun donanmayla, tüfeğin bataryayla, Neferin ordularla boy ölçtüğü yersin!

Peki doktor beni müslüman eder misin?Müslüman olmak zor mu?

Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya.

Bir gün yanına gittiğimde samimi bir şekilde rica ettim.

Kasım:

9. Fırka, 27. Alay'ın Mitralyöz Bölüğünde Çanakkale Cephesinde ben de mitralyözcüydüm, 4 tane Alaman malı mitralyöz vardı. Arıburnu sırtlarındaydık... 2500 metreye atarlardı. Dakikada 550 mermi filan... Sabahlara kadar ateş kesilmezdi... Hiç yaralanmadım. Yanıbaşımda ne kadar insan öldü. Hep gördüm. Arkadaşlarımdandılar... Bizim köyden 20'ye yakın insan gittik. 4-5 kişi ancak geldik. İstihkam'ların arası şehit dolardı. Arpa demeti gibi yayılır kalırlardı. Tüfeklere sormalı ne kadar düşman öldürdüğünü..

ALİ DEMİREL

İstanbul'da askerliğimi Harp Okulu'nda yapıyordum. Bulgar bizi Çatalca'ya kadar sürdü. 9 ay durduk Çatalca'da 7. Fırka, 21. Alay, 1. Tabur, 1. Bölük, 1. Mangada piyade eriydim. Anahtarlı battal Mavzer vardı elimde. Çatalca'dan Bulgar'ın ardından Kırklareli'ne kadar gittik. Avcı kolunda gidiyorduk. Ateş açtı Bulgarlar, bizim mangadan 4 arkadaş şehit oldu. Bulgar hududunda 3 ay bulundum. Teskere aldım, köye geldim.

Sonra kendisine imanın ve İslamın şartlarını anlatırım. Kabul etti. Hem kelime-i şahadet getiriliyor, hem de çocuklar gibi ağlıyordu.

Onlar artık acıkmıyor, susamıyor üşümüyor.

1957 yılında İstanbul Tıp Fakültesi'nden mezun olup ihtisas yapmak üzere ABD'ye giden doktor Ömer Musluoğlu görev yaptığı hastahanede başından geçen çok enteresan bir hadiseyi şöyle anlatıyor:

Avustralyalı Anzak ihtiyar anlatmaya devam ediyordu:

Çanakkale Savaslarında sehit olan Kolagası Mehmet Tevfik Bey

Hamdü senalar olsun Cenab-ı Hakk?a ki beni bu rütbeye kadar isal etti. Yine mukadderati ilahiye olarak beni asker yaptı. Siz de ebeveynim olmak dolayısıyla beni vatan ve millete hizmet etmek için ne suretle yetistirmek mümkün ise öylece yetistirdiniz. Sebeb-i Feyz-ü refikim ve hayatım oldunuz. Cenab-ı Hakk?a ve sizlere çok tesekkürler ederim. Simdiye kadar milletin bana verdigi parayı bugün haketmek zamanıdır. Vazife-i Mukaddese-i Vataniyeyi ifaya cehdediyorum. Rütbe-i Sehadete suudedersem Cenab-ı Hakk?ın en sevimli kulu olduguma kanaat edecegim. Asker oldugum için bu her zaman benim için pek yakındır, sevgili babacıgım ve validecigim.

O zaman nefer tok sesiyle?Üzülmeyin efendim.? diye cevap verdi. ?Benim gözlerim göreceğini gördü.?

Gece karanlıkta yaralıları dolaştığım sırada Mehmet çavuş adında birinin düşmana hücum sırasında elindeki silahın kullanılmaz hale gelmesi üzerine hücuma taşla devam ettiğimi anladığımda, özendirmeye örnek olacağı düşüncesiyle, derhal adı geçenin orada nişanla ödüllendirlmesini arz ve istirham ederim

Çanakkale içinde bir kırık testi

- Cephaneniz yoksa süngünüz var, dedim.

Benim gözlerim dolu dolu ihtiyara bakarken o devam etti:

Ondan sonra hücum safının önünde bir yere kadar gidildi ve oradan kırbacımı havaya kaldırarak hücum işaretini verdim.

Hemen başucuna oturdum. Kendisine kelime-i şehadet söylettirdim. O şekilde kucağımda teslim-i ruh etti...

``Biz Canakkale yarimadasindan Türklerle savasarak ve binlerce insanimizi kaybederek kahraman Türk milletine ve onun essiz vatan sevgisine duydugumuz büyük takdir ve hayranlikla ayrildik. Bütün Avusturalyalilar, Mehmetcigi kendi evlatlari gibi sever onun mertligi, vatan ve insan sevgisi, siperlerdeki dayanilmaz heybeti ve cesareti bütün ANZAK lari hayran birakan insanligin örnek alacagi büyük hasletlerdir. Mehmetcige minnet ve saygilarimla.``

- Bizim yıkayan İngilizler, Türklere karşı topladığı askerlerin tamamını Çanakkale'ye sevkediyorlarmış. Bizi gemilere doldurup Mısır'a getirdiler o zaman. Mısır'da şöyle böyle birkaç ay talim gördük. Atış talimi. ondan sonra da bizi alıp Çanakkale'ye getirdiler.

Düşmanın piyade, mitralyöz ateşi başlarsa ve kara ve deniz toplarının mermileri bu sıkı düzende duran askerimizin üzerinde bir kere patlarsa, hücumun imkansızlığına şüphe etmiyordum. Hemen ileri koştum. Tümen kumandanına rastladım. oda ve her ikimizin refakatimizde bulunanlar beraber olduğu halde hücum safının önüne geçtik. Gayet seri ve kısa bir teftiş yaptım. Önünden geçerek yüksek sesle askerlere selam verdim ve dedimki:

Bu vatan kolay kazanılmadı söylemlerini doğrulamak gerektiğine inanıyorum..

Hep düşmanlar kaçıyor kan kusa kusa

hocasının, amcasının, dedesinin ve diğer büyüklerin elini

?Mahzun mahzun eser seherin yeli

versin. Ecdadına layık olsun,? dedi. Göreyim yavrum, ya şehid

olmadı. Onlar Çanakkale?de bu vatan için, bizlerin bu

Başlık sahibine,

Çanakkale içinde sıra serviler

bizim dinlenecek vaktimiz yok görevimizi hemen yapıp dönmek

-Bak oğlum! Bu emanet, Plevne?de dedenin elinde

namazını kılıp, cemaatle evine getirilip dualarla evine

Cennete, Resule uçmak zamanı

öptü. Hayır dualarını aldı. Camiyi ve havluyu dolduran köylü

Borcunuzu ödemenin en güzel yolu onları birkez olsun ziyaret etmekten geçmeli

25 Nisan sabahı savaş gemilerinin, Türk mevzilerini sürekli vuran koruyucu ateş altında, Anzak Kolordusu?nun 1. Tugayından 1500 kişilik ilk hücum dalgası, çıkarma botlarının bir şekilde kuzeye kayması sonucu, saat 05.00?te, Kabatepe bölgesi yerine Arıburnu kesimine çıkmak zorunda kalır.

Bu sözler Ayşe?nin de dilini çözmüştü. Yağmur yüklü bulutlar

geceleriydi. Haber vermeden gitmek doğru olur muydu?Yatsı

Sade bir hadise var ortada: Vahşetler denk.

bekletildi. Hediyeler verildi, duası yapıldı. Damat

Çanakkale içinde vurdular beni

Övün ey Çanakkale, cihan durdukça övün! Ömründe göstermedin bin düşmana bir gün. Sen bir büyük milletin savaşa girdiği gün, Başına yüz milletin birden üştüğü yersin!

nese baktık ki otobüsle varamıcaz indik 3 arkadaş otobüsten yayan gitcez şehitliğe. yaklaşık 2 km yürüdük ve tam varmak üzereydik ki bir telefon. otobüsten inmeyen diğer arkadaş arıyor..

Yürüyün yiğitler Çanakkale?ye

- olum otobüs geri döndü geri gidioz cabuk yetişin... demez mi

içsinle dinlensinler dedi. Hocam eksik olmayın sağ olun ama

hücum etti. Eli silah tutan herkes, ikindi namazından sonra

Faruk Nafiz Çamlıbel

Zehir eder bizlere baharı yazı

Su boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?En kesif orduların yükleniyor dördübeşi,

Arı burnundan çıktık yan basa basa

- Evet Türk'üm...

?Ne var evlat? diye sordu.

kırıldı. Deden bunun hakkını verdi, Balkanlarda şehid

o kadar dedim dur die. basmayın o topraklara die ama dinlemediler beni :))

Makinalı tüfekçi yazmışlar beni. Benimle beraber 5 kişi var daha bizim köyden. Çanakkale'ye varınca, piyadeye çevirdiler. Beni verdiler 27. Alaya.. Mevzilerimiz Arıburnu'nun üzerlerindeydi.

- Yahu senin adın müslüman adı mı?

Kasım Ayşe?ye askerlerin gelişini, akşam olmadan hareket

Düşman gemileri tuttu boğazı

Biz karaya çıktık. Taarruz edemiyoruz. Bizi püskürtüyorlar. Tekrar taaruz ediyoruz. Bizi tekrar püskürtüyorlar. Tekrar taaruz ediyoruz. Derken böyle bir taarruzda başımdan yediğim bir dipçik darbesiyle kendimden geçmişim.

gibi boşaldı:

Git yiğidim, git ki, dinsin kederim

Karşımda bayrağım nasıl yırtılır?

"... O gün Boğaz tabyaları arasında en çok iş gören ve en çok hasara uğrayan Rumeli Mecidiyesi Bataryası oldu. Sabahtan beri muharebenin en şiddetli anlarında bile iki sahil arasında gidip gelmekten çekinmemiş olan Müstahkem Mevki Komutanı Cevat Paşa, tabyanın feci durumunu haber aldığı zaman yine motora atlayıp Çimenlik İskelesi?nden karşı sahile hareket etti. Cephaneliği berhava olan tabyanın durumu hazindi. İstihkam yıkıntıları arasında dolaşmakta olduğu sırada bir ağacın altına uzanmış olan bir askerin hali dikkatini çekti ve yanına gidip

aboooo biz nasıl koşuoz amma geri otobüs gidio die. o bayırları o taşları nasıl geçioz. sonra tekrar aradık arkadaşı durdur otobüsü die. ve otobüs bizi bekliodu. ama şunu anladım ki çanakkale geçilmezmiş. baksana gecemedik :))

böyle birbaşlığı bizlerle buluşturduğu için

Hasta yatağında tesbih çekiyor, biz de gerektiğinde tedavisiyle ilgileniyorduk. Fakat benim için o daha bir başkalamıştı. Müslüman olmuştu.

Hastahaneden kurtularak halen harbe iştirak edemediğim için beni mazur görünüz, affedeniz muhterem kumandanım.."

-Gözlerimi açtığımda kendimin yabancı insanların arasında gördüm. Nasıl korktuğumu anlatamam. Çünkü İngilizler bize Türkleri barbar, vahşi kimseler olarak tanıttı ya...

Gecenin karanlık perdesi tamamen kalkmıştı. Artık hücum anıydı. saatime baktım. dört buçuğa geliyordu. Birkaç dakikka sonra ortalık tamamen ağaracak düşman askerlerimizi görebilecekti.

- Senin adın güzelmiş. Benim adım şimdiye kadar Mr. Josef Miller idi. Şimdiden sonra "Anzaklı Ömer" olsun.

- Talihin cilvesine bakın ki o zaman ölmek üzere iken yaralarıma iyileştirerek, sıhhate kavuşmama çaba sarfeden Türkler idi. Şimdi de Amerika gibi bir yerde yıllar sonra yine iyileştirmeye çaba sarfeden bir Türk...

Ben "Evet, Müslüman adı" deyince yüzüme baktı baktı, birden doğrulmak istedi. Ban mani olmak istedim. Israr etti.

Kavuşmak umudunu mahşere sakla

Kumandan ve subaylarada işaretime askerleri dikkatini çekmelerini emrettim.

25 Nisan 1915 günü conkbayiri nda Türkler ve birlesik kuvvetler arasinda korkunc siper savaslari oluyordu. Siperler arasinda 8-10 metre mesafe vardi. süngü hücumundan sonra savasa ara verildi. Askelrler siperlerine cekildi. Yaralilar ve ölüler toplaniyordu. Iki siper arasinda agir yarali ve bir bacagi kopmak üzere olan bir ingiliz yüzbasisi avazi ciktigi kadar bagiriyor ve kurtarin beni diye yalvariyordu. Ancak siperlerden kimse cikip yardim edemiyordu. Cünki kücük bir kipirdanisda yüzlerce kursun yagiyordu. Bu arada akil almaz bir olay oldu. Türk siperlerinden beyaz bir camasir sallandi. Arkasindan bir türk askeri silahsiz siperden cikti. Hepimiz donduk kaldik. Kimse nefes almadan ona bakiyordu. Asker yavas yavas ilerliyor, siperdekiler nisan almis bekliyordu. Asker yarali ingiliz subayini omzuna aldi ve bizim siperlere dogru yürümeye basladi. Yaraliyi usulca yere birakip kendi siperine döndü. Tesekkür bile edemedik. Savas alaninda günlerce bu olay konusuldu. 1967 yilinda Avusturalya Genel Valisi olduktan sonra Lord ünvanini alan Casey Mehmetcige saygi anitinda yazili olan su satirlari kaleme almistir:

Gerçekten de düşmanın bir avcı kuvveti 261 rakımlı tepeye yaklaşmış ve tam bir serbestlik içinde ileriye doğru yürüyordu. Şimdi vaziyeti düşünün. Ben kuvvetleri bırakmışım, askerler on dakika istirahat etsin diye... Düşman da bu tepeye gelmiş... Demek ki düşman bana benim askerlerimden daha yakın! Ve düşman benim yere gelse kuvvetlerim çok kötü bir duruma düşecekti. O zaman artık bilemiyorum, bilinçli bir düşünme ile midir, yoksa önsezi ile midir, bilmiyorum. Kaçan askerlere:

?Gözlerine bir şey mi oldu oğlum?

Ovacık Karibindeki Ordugahtan 31 Mayıs 1915 Pazartesi

Ne garip değil mi? Avustralya 'dan Amerika'ya gelirken bir Türkle karşılaşacağımı hiç tahmin etmezdim. Size minnettarım. Siz Türkler gerçekten çok merhametli insanlarsınız. Bizi hep kandırmışlar... Buna bütün kalbimle inanıyorum.

ol, ya da gazi olarak dön. Üçüncüsü olursan bu kılıcın hakkını

Helalinden böyle bir iman ve feragat yüklü bir cevap alınca

Peşinden nemli gözlerle "Bana adınızı söyler misiniz? Dedi. "Ömer" cevabını verdim. Gayet merakla tekrar sordu:

köy meydanında toplansın diye ilan et.?dedi.

Bir hastaya gittim. Yaşlıca bir adam. Tahminen yetmiş beş yaşlarında tabii kendisi ile ingilizce konuşuyorum.

Kaynıyor kum gibi... mahşer mi, hakikat mahşer. Yedi iklimi cihanın duruyor karşısında

Çan - Mallı Köyü'nden

Anneler ve babalar ümidi kesti

Arıburnu Muharebeleri-

ıslanmasından belli oluyordu. Kasım, sevgiyle duvağını

- Beni yalnız bırakma olur mu?

Bir destana benziyor senin bugünkü halin. Okurken duyuyorum sesini ihtilalin. Övün ey Çanakkale, ki sen Mustafa Kemal'in, Yüz milletle yüz yüze ilk görüştüğü yersin!

O günden sonra her gün yanına gittim. Bildiğim kadarıyla dinimizi anlattım. Fakat günden güne eriyip tükeniyordu.

kaldırdı:

Şimdi onlar suskun,

işte Süleyman Karaman ın anlattıklarından bir alıntı daha fazlası için ziyaret edebilirsiniz sayın üye arkadaşlarım..

Gerçekten de, çekilen Türk askerleri mevzi alınca, karşı taraf ta mevzi alıp duraklar. Böylece, 57. Alay Öncü Bölüğü'nün Conkbayırı?na yerleşmesi için gereken süre kazanılmış olur. İşte bu an, Çanakkale Savaşları Kara Harekatı?nın kaderini belirleyen önemli anlardan birisidir. Böylesine önemli anda kilit rolü oynayan kişi ise, tartışmasız Mustafa Kemal?dir. Bu husus, Çanakkale Savaşları tarihiyle uğralan Türk ve yabancı bütün uzmanlar tarafından doğrulanıp vurgulanmaktadır.

?Cenk haberi geldi beyaz duvakla

tuttular. Gerdekteki gelini, dünya malını, gençliklerini feda

bağda, bahçede, bostanda olanlara da haber ver. Köy meydanında

Ostralya' yla beraber bakıyorsun: Kanada! Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk;

Bir Çanakkale gazisi görmüştüm. Yıllar sonra da olsa Müslüman Türk milletine olan sevgisi sayesinde kendisine iman nasip olmuştu.

Ölmaden mezara koydular beni

Eski Dünya, Yeni Dünya, bütün akvam-i beşer,

biz oların karşısında ancak saygı ile eğilir ve arkalarından fatiha okuyarak şefaaf dileyebiliriz.

Bu noktada kıyı gözetlemesi yapan bir Türk takımının direnişine karşın, karaya çıkan Anzak birlikleri belirli bir noktaya kadar ilerler. Diğer taraftan, Bigalı?da bulunan ordu yedeği 19. Tümen, 24-25 Nisan gecesi Conkbayırı yönünde tatbikat yapmakta idi. Gün ağarırken, Arıburnu yönünden top seslerinin gelmesi üzerine, 19. Tümen Komutanı Yarbay Mustafa Kemal, bir çıkarma yapıldığını anlayıp durumu Ordu Komutanına bildirir, ancak bir yanıt alamaz. Durum çok kritiktir. Mustafa Kemal, kıyıda çok zayıf gözetleme ve koruma birlikleri olduğunu düşünerek ve geniş bir sahile yayılmış olan 27. Alayın da, ağır kayıplar verdiği haberini alınca, düşmanın Conkbayırı-Kocaçimentepe çizgisi ve uzantısını ele geçirmesi durumunda, onarılamayacak durumlarla karşılaşacağını kavrar. Ordudan emir gelmemiş olmasına karşın girişimi ele alıp tüm sorumluluğu yüklenerek, 57. Alayı bir batarya ile Kocaçimentepe yönünde harekete geçirir. Kendisi de durumu izlemek üzere Conkbayırı?na çıktığında,, Arıburnu kesiminden bazı askerlerin çekilmekte olduklarını ve düşman birliklerinin de bunları izlediklerini görür.