bilmek değil asıl anlamı katan...

Anladım işi, sanat ALLAH`ı aramakmış;

bitmeyen bir merak ve istekle kainatın her zerresini sorgulayıp o kainatın yaratıcısını tanıma gayreti...

dert seni hapsetsede elinin teriyle o demirleri çürütmek,,,

Nedir hayatımızı önemli kılan , hayvan ve nebat gibi diğer canlıların hayatından ayıran?

hayata anlam katan tefekkürdür tedebbürdür tevekküldür tezekkürdür. hayatı anlamak kuranı anlamakla başlar resulullahı sevmekle devam eder hayatı anlamak pozitif olmaktır hayat peygamberlerin yaşantısını incelemek ibret almaktır hayata anlam katan resulullahın yaşamını örnek almaktır neden 23 yıl çile çektiğini müşahade etmektir

Düşünmenin yanında sevgisiz hayat olurmu?

bu noktada inanç sahipleri ölümü sonsuz bir ayrılık görmeyerek dayanmaya çalışır inanmayanlarsa ayrılık acısına özlemide ekleyerek nasıl bir tavır sergilemesi konusunda emin olamadığında accık dağıtabilir:))

Gelişimiz bir anlam ifade ediyor dönüşümüz gibi..

mücadele etmek, pes etmemek için direnmek. durmadan takipte olmak, tökezledikçe doğrulmak.. kapının önünde sabırla beklemek ve o kapının bir gün açılıp sana da içeri buyur denileceğinin hayalini kurmak

"Sevda"dır.

güneşi göremediğin anlarda dahi güneşin varlığına inanmak, sevdiğin bir ceset olarak önüne konulduğunda o ayrılığın bir son olmadığına inanmak, en büyük haksızlıklara uğrasanda senin yerine hakkını alacak bir gücün varlığından emin olmak... hayatının en yalnız dönemlerinde şah damarından yakın bir dostun varlığını bilmek...

Ölümü örneklendirdik evet fakat ölüm hayatın manasından manalanmayanlara gözler önünde ki gerçekliği ile en güzel ibrettir belkide..

doğuşumuzla getirdiğimi fıtri özelliklerimiz duygularımızdır...

Hayat başlarken mana ile yüklenmiş zaten..

Zorlukları rüzgarın tüyü uçurması kadar kolayca kaldırabilirdik.. Bugünü değil sonsuzu arzulasaydık..

hiç kolay değilmiş o zaman hayat...

herşey. lakin her birinin yeri ayrıdır.

ehli dünya hayatı anlık yaşar.. ve olduğu anın tadını çıkarmaya çalışırken müminin kanatları geçmişe ve geleceğe kadar uzar.. HAYATa anlam katan vefadır.. vefa geçmişte dikilen sevgi ve saygı tohumlarından tomurcuklanmış;günümüze uzayan yemyeşil dallardır. mümin vefa insanıdır.. hayata anlam katan yaşadıklarımızdan ruhumuz aynesine yansıyan anılar ve geleceğe bakıp tatlı hülyalara daldığımız umutlarımızdır.. hepsi müminin ruhunda, ufkunda bir başka güzeldir.

evet bu çok hoştu ubeyde hocam...

Büyük bir anlam içeriyor varlığımız varlık denizinde varolanlarız.. Manaya mana katmaksa imandan geçiyor.. Herşeye dayanma gücü veriyor..

Hayatıma anlam katan en önemli şey namazdır benim için. Çünkü varlığımı en çok o zaman hissediyorum yüce rabbime yakarırken. Bir vakit kaçırdığım zaman bile suçluluk psikolojisi çöküyor üzerime çok huzursuz oluyorum, nankörlüğümün pişmanlığını yaşıyorum. Yüce Rabbimin neden 5 vakit namazı farz kıldığını iliklerime kadar anlıyor ve hissediyorum. Bu duygunun tarifi yazılarak anlatılamaz. İnsanın kendini bulması, rabbine yaklaşmasıdır her namaz vakti. hiç kusura bakmasınlar ama "benim kalbim temiz namaz kılmasam da olur" diyenleri hiç ama hiç anlayamıyorum. Namazsız yüce rabbimle nasıl bütünleşebiliyorlar, o mükemmel ruh haline nasıl namazsız ulaşabiliyorlar aklım almıyor.

İnsanın bedenden, cisimden, cesetten müteşekkil "çamurlu" yapısını aşıp kalbin ve ruhun derece-i hayatına ulaşması.. Marifetullah yörüngesini takip ederek lezzet-i ruhani hazineleri keşfetmesi..

ama eksik...

bilineni önce idrak sonra ona ulaşma gayreti...

Aksine aslında hayat öyle kolay görünebilirdi ki bizler böyle olmasaydık.. 70 yıllık ömre hırslar yüklemeseydik..

manevi boyutunu bi kenara bırakıyorum, çunku çok yazı yazılmış, sevdiklerimdir tabiki, 2 dakka sohbet etsem huzur buluyorum :)

ve dünyanın neresine giderseniz gidin ölümün hissettirdikleri her insan evladında aynıdır .. yani evet seninle aynı çizgide söylemim krizalit..

Ya nefse takılıp kalanın hali?O dünya zevki namına hayvanların alabildiği sıkıntısız, stressiz, tasasız zevkin çok daha gerilerinmde olduğunu "belhum edal" fısıldamıyormu akıllarımıza.. Öyleyse en başta aklı işlettirmek gerek.. akıl anahtarının açtığı çok kapı varki peşinden takiple bizi insan yapan niteliklerimizi keşfedebiliriz.. Aslında insan derken de insan-ı kamil hedefte olmalı.. İnsan-ı kamil En hiç kuşkusuz Ebediyete dönük cephesinde belirir.. İnsanı ötelere yönelten herşey onun asli yapısını keşfetmesini ve melekiyete ait yönünü geliştirmesini sağlar.. Ebediyet aşkından yoksun her bir duygu bir günlük yalancı aşk gibidir.. İnsanı eşine aşk ile bağlayan şey de yine Ebedi alemlerde birlikte olabilme isteği değilmidir?

Ölümlere yüklediğimiz manalar farklı sadece, böylece dayanma sınırlarımız.. Peygamber Efendimiz dahi ağlamıştır ölüm arkasdından, kalbe düşen acı aynı etkiyi bırakıyor söyleminizinde bu iyi misaldir sanırsam..

düşünmek, düşünmek, düşünmek, ama doğrusuyla..

Dua ve selametle

''Özlem''dir

kendini bulmak, kendini bilmek..

Marifet bu, gerisi yalnız çelik-çomakmış.

Hayatı önemli kılan şey nedir?Denizin her bir damlasında yansıyan ışık gibi ilim, kudret, irademiz ölçeğinde kendi hayatımızın üzerinde yansıyan tecelliyat-ı ilahiyi farketmektir.. farketmekten öte o yanımızla var olmayı bilebilmektir..