bende bir dönem baya bir ufak yaştayken hani şu yoga yapanlar gibi açmış avuçlarımı

Evet güzel bir nokta, tefekkür..

genelde bir koyun postunun üzerinde otururlarmış

kim hangi dağın mağrasına gider de

ama bir mağraya giderse insan o mağrada ne sandalya ne oturma takımı yoktur bunu herkes bilir! :)

tefekkür denince aklıma yere oturup tüm dış etkilerden uzaklaşmak anlamıyla

buraların ne içeriden ne dışarıdan sürgüsü kiliti olmaz!

Derinlemesine ve genişlemesine düşünme ufku..

bağdaşmı kurar yoksa dizlerinin üzerinde oturur mu orasını bilemem

vücuda en uygun oturma şekline şemaline insan geliyor

sonra insanın içine hani derler ya tarifsiz bir sevinç misali bir his geliyor ki

Peygamberimizin hayatının nerede ise çoğu safhasında bulunan en önemli bir düşünce atmosferi, tefekkür..

aradan baya zaman geçti şimdi bu o seviyeye gelmek için baya bir soyutlanmak gerekli

birde sanki bir ışıkla aydınlanmış gibi oluyor insan!

<i>Nur dağı Hira Mağarası'nda tefekkürle meşgulken <a rel="nofollow" target="_blank" href="https://tr. wikipedia. org/wiki/Cebrail">Cebrail adlı melek geldi,,"</i>

<a rel="nofollow" target="_blank" href="https://tr. wikipedia. org/wiki/%C4%B0slam">İslam peygamberi <a rel="nofollow" target="_blank" href="https://tr. wikipedia. org/wiki/Muhammed">Muhammed 'in inzivaya çekildiği<i>, </i>

gözlerini kapatmış sessiz bir ortam düşünürüm

<i> Allahı sıfatlarını, isimlerini, icraatlarını, rububiyetini düşünmek... </i>

zaten sufilerin kendi medreselerinde çilehane diye atfettikleri bir bölüm vardır!

<i> Sonunda da hayret, şükran, heybet, muhabbet, lezzet ufkuna uçabilmek... </i>

şimdi biri gelecek diyecek ki sen yogayı mı övüyorsun misali!

sanki o an aklınızla sözünüz bir olur cinsinden

bir süre sonra kafada hiç bir düşünce kalmayınca vücut sanki kendi kendine doğrulurcasına