-Elinden ve dilinden bir başkasının zarar görmesi.

DÜZELTELİM OZAMAN

Nimetini hatırlayın da;

-Topluluk içinde fısıldaşarak konuşmak.

İnkarı, yoldan çıkmayı ve günahı çirkin göstermiş kalplerimize... (Hucurat, 7-8)

Ve terbiye

Bu bir iman topluluğu...

İslam içinde oluşmuş mezheplere aidiyet, kendimiz için her şeyi?Allah için kılma? çabası mı, bir başkasını?Allah?ın yolundan dışlama? gayreti mi? Buradan yola çıkıp, Allah için yarış duygusuyla birimiz diğerinin gayretine bakıp sevinç mi duyuyoruz, yoksa birbirimizin tekerine çomak sokarak yoldan alıkoymaya mı çalışıyoruz? İslam ki, bütün zamanlarda, farklı dinden olanların bile mabedine dokunmama hassasiyetiyle gelmiş, şimdiki zamanlarda, şu veya bu mezhep mensuplarının gittiği?ibadethane?yi bombalamak nedir? Yani Allah?a, herkesin mabuduna secde edilen yeri bombalayınca, kimin amel defterine ne yazılır? Ve o amel defteri Allah?ın huzuruna nasıl götürülür?

-Bir Müslümanla münasebeti kesmek, ona yüz çevirmek.

Ben de "SEVGİ EKİP, HUZUR BİÇELİM" diye bir başlık açmayı düşünüyordum ki, bu başlığı gördüm vazgeçtim. Şu an elimde bu konu ile güzel bir yazı var, ben de onu ekleyeyim.

Yarın mahşer ortamında aranacak olan budur.

Kendisini büyük görmek.

Ya iki Müslüman toplumun - kavmin, farklı devlet ve vatanlar içinde bulunulduğu için birbiriyle vuruşması... Yıllarca... On binlerce, yüzbinlerce insanın can vermesi? Hangi Müslümanlık aidiyetinden beslenir? ?Ben İranlı bir Müslüman olarak şu kadar Irak?lı Müslüman?ı öldürdüm? dediğinde, ya da Iraklı benzeri bir katliam listesi sunduğunda, nasıl bir mukabele bekler Yaratan?dan? Bunlar, yarın Rasulullah?ın Hamd Sancağı altında buluşurlar mı? Buluştuklarında birbirine kılıç çeker, bomba kusarlar mı? Orada da can alma duygusuyla hareket ederler mi? Ağızlarında öldürdüğü diğer mü?min kardeşinin etini çiğnerler mi?

?Arab?ın Arap olmayana üstünlüğü yoktur, üstünlük ancak tavka iledir? ölçüsünü, kalplere kazımış... Arap olduğu halde kavmi asabiyyeti dışlamış, kaliteyi, takva gibi, Yaratan?la bağlılığı en öne alan bir insanlık kıvamına bağlamış.

Bir gün Hazreti Aişe, Rasulullah?ın yanında Safiyye validemizden, onun kısa boylu olduğunu ima eden bir sözle bahsediyor. Rasulullah Hazret-i Aişe?ye:

-Tecessüs. Yani bir müslümanın ayıplarını noksanlıklarını araştırmak yasaklanmıştır.

Bütün bunlar, kardeşleşme yolunda Müslüman kişiliğini yaralayan davranış özellikleridir ve Müslüman, kişiliğini bunlardan arındırmak durumundadır. Kuran?da Hucurat Suresi?nde, ?Müslümanlar arası ilişkiler? konusunda çok net ölçüler vaz?edilmiştir. Yine yukarda zikrettiğimiz davranış biçimleri, Rasulullah Efendimizin hadis-i şeriflerinde yer almıştır.

Sevgi ve merhametten, şefkatten bigane kalmış Moskof! Merhameti olsaydı kan kusarmıydı dağlarda Afganlı kardeşime. Ya kundaktaki bebeğe kadar vahşet uygulayan sevgisiz, hissiz, merhametsiz zavallı zalimler!.. Eğer sevgi, merhamet pınarları kurumamış, kalpleri katılaşmamış olsaydı bu kadar çok zalim, bu kadar çok mazlum olurmuy du, dünyanın dört bir tarafında?

Sıhhatli kişilik inşası için

-Gösterişte bulunmak.

Şimdi oldu hocam :)) Yüreğine sağlık...

Buradaki birinci?tahliye? kelimesi Arapça?da, ?noktalı H? ile yazılmakta ve boşaltma, arındırma anlamına gelmekte, ikinci?tahliye? ise?noktasız H? ile yazılmakta ve süsleme, donatma anlamına gelmektedir.

Mal, mülk, evladü ıyal asabiyyetini aşmış...

?İyice bilmediğin bir şeyi söyleme. Arkasına düşme. Zira kulak, göz, kalb, bunların hepsi yaptıklarından sorumludur.? (İsra, 36)

Kalpleri birbirine ısındıran ve birbirimizle ilişkimizi?kardeşlik? olarak niteleyen Varlık, bizi yaratan Varlık.

Allah yolunda hizmet için meydana gelmiş birlikteliklerin bizzat kendi içindeki ilişkilerde derin bir muhabbet ve adanış duygusu var mı? Yoksa kibir, buğuz, öne geçme, riyaset, gıybet gibi yürekleri kemiren ve ihlası eriten duygular, insanların içinde kol gezip, bulduğu güzellikleri talan mı ediyor?

Şunlardan arındırmak istemiş insanları:

"Mü'min mü'minin kardeşidir" düsturu uyarınca dahildeki tüm mü'minler islam düşmanına karşı tek vücut olmalıdır. İslam kardeşliğini fiilen yaşamalıdır. Teferruata, tefrikaya düşürmemeli, özde bütünleşmelidir. Hariçte ise " müslüman müslümandan başka dostu yoktur" dusturundan hareketle mazlum müslümanlara dostluk, kardeşlik elimizi uzatmalıyız.

-Başkasının işitmesini istemediği bir sırrını dinlemeye, öğrenmeye çalışmak.

-Bir başkasına karşı herhangi bir şeyle övünmek.

Sevgi değil midir, karıncalar ordusunu oluşturan, petek petek bal yapmak için, arıları çiçek peşinde koşturan? Kinleri yok edip insanları barıştıran?

-Müslümanlarla niza etmek. Tartışmada haddi aşmak.

Bugün, müminlerin rüzgarı yok, devletleri sarsılıyor, ümmet, Rasulullah Efendimiz?in inşa ettiği ümmetin hacmiyle ölçüldüğünde binlerce kat büyüklüğünde ama özgül ağırlık açısından ölçüldüğünde, büyük zaaflar içinde...

Şu ayet bu duayı öğretiyor bizlere:

-Kıskançlık duymak. Yani onda var, bende yok duygularına kapılmak.

Savaşta amcasını öldüreni, hatta amcasının ciğerini çıkarıp ağzında çiğneyeni affederek, kendi duygularının üzerine yürümüş...

?Öyle bir söz söyledin ki, diyor, o söz denizin suyuna karışsa o denizi ifsad ederdi.?

bir geldiniz, pir geldiniz

allah yardımcınız olsun hocam

-Bir başkasının pazarlığını bozmak.

-Bir Müslümana sövmek, hakaret etmek fısk, onunla savaşmak küfür olarak nitelenmiştir.

Birer sevgi odağı olması gereken, ancak sevgi iklimi içinde saadeti bulacak olan ailelerimiz sevgiyi doya doya yaşıyor mu? Eşler arasındaki ilişki, kardeşler arasındaki ilişki, ebeveynle evlatlar arasındaki ilişki, derin bir meveddet ve rahmet ilişkisi mi? Yoksa, gün gün yığılmakta olan boşanma dosyaları, aile içinde yürekleri saran bir münafereti mi haber veriyor? Aile içi cinayetler neyin habercisi?

-Buğz ve düşmanlık etmek.

inşallah zamanla dahada ileriye gideceğiz. bir alevi camiinin çamlarını getirmiş. dikmek için çok sevindim... işte böyle

Sevgi... Kainatı kuşatan bir sihirli kelimedir. Sevmek RABB'imizin yarattıklarına lütfudur. Sevgi tohumu serpmiştir tüm mahlukatın içine. Sevgidir inen gözden kalbe. Sevgidir hissedip de indirdiğimiz kalbimize.

Rasulullah buyuruyor: ?Kardeşinin başına gelen musibete sevinme. Allah ona rahmet eder, onu kurtarır, seni mübtela kılar.?

-Hased etmek. Yani bir Müslümanda olan şeyin heba olmasını istemek.

Şu yukarda saydığımız kişilik özelliklerini, hem tahliye-arındırma, hem tahliye? donatım boyutunda kazanmak için kararlı bir kişilik terbiyesine ihtiyaç bulunduğu açıktır.

-Bilal, bu başyın üzerine ayaklarıyla basmadan başımı yerden kaldırmayacağım.?

Sevmenin ötesi muhabbete dönüşür. Muhabbet sevilene duyulur. Sevgi arttıkça muhabbet koyulaşır.

KARDEŞLİK, paylaşmayı, kardeşlik fedakarlığı, dostluğu gerektirir. Yardımlaşmayı elele, omuz omuza kenetlenmeyi gerektirir.

Aşiret asabiyyetini aşmış.

?Hani siz birbirinize düşmandınız.?

Bilal, bunu yapmamış, kolundan tutmuş Ebu Zer?in ve ayağa kaldırmış. Rasulullah?ın huzurunda aşkla kucaklaşmışlar.

geldiğim ilk gün verdiğim mesaj şu oldu. alevide sünnide türkte kürtte şu fes gibi başım üzeredir. kardeşimdir

Aklımızla kalbimiz ya da nefsimiz barışık halde mi? Bedenimizle ruhumuz sevginin sağladığı itmi?nan duygusu, ya da temkin hali yaşıyor mu? Yoksa ihtilaçlar içinde miyiz?

-Müslümanı hor görmek. Küçük görmek.

Bunların başında, ?Allah?a sımsıkı sarılmak? (Hac, 78) ve?Allah?ın ipine toptan sımsıkı sarılma ve parçalanıp ayrılmama? (Al-i İmran, 103) çağrısı gelir. İşin sırrı oradadır. Elleriniz kime veya neye tutunmuştur? Kalbleriniz nerede buluşmuştur? Allah Teala?ya sarılmak ve Allah?ın ipine tutunmak, sizin için ne anlam ifade etmektedir? Bunlar, dünya ve ukba muhasebesinin en merkezindeki sorulardır. Bunları düşünmeden oluşacak tüm bağlılıklar, aidiyetler, tutkular, asabiyyetler, yanlış yollara sürüklenmeye açıktır. Bütün bağlılık ve aidiyetleri, bütün heyecanları ve aşkları, ?Allah Teala ile bağlılık? etrafında sıralamak gerekiyor. Müslümanın ana kişilik dokusu böyle örgülenmek zorundadır.

Rasulullah? a layık bir ümmet.

Bu Müslümanca bir şey olarak görülebilir mi?

Çünkü Rasulullah Efendimiz etrafındaki kardeşlik keyfiyetine sahip değil. Kardeş olmuş ve birbirinde fani olmuş bir ümmet haysiyeti... O olsa, her şey olacak. O olsa, birimiz bin olacak. O olsa, melekler yardıma koşacak. O olsa, Allah?ın rahmet eli ümmetin üzerinde olacak. ?Bünyan-ı marsus- tuğlaları sıkı dokunmuş duvar? gibi olsa İslam ümmeti, ?Cehennem olsa gelen göğsümüzde söndürürüz, bu yol ki Hak yoludur dönme bilmeyiz yürürüz? diyebilen bir celadet topluluğu olur. ?Toplu vurdukça yürekler onu top sindiremez? diyebilen bir şehamet topluluğu olur.

Arap Ebubekir...

İşte bu...

Allah razı olsun hocam böyle güzel çalışmalarınızın devamını dilerim, yolunuz açık olsun. Benden de selam iletin can kardeşlerime saygılar...

Rasulullah Efendimiz , ?Cahiliye? diye nitelenen toplum içinden, vahyin ışığında, Cenab-ı Zülcelal?in işaretleriyle, yardım ve lütfuna sığınarak, adeta engin bir?kalb işçiliği? ile bu toplumu inşa etmiş.

-Sözünden dönmek,

-Emanete riayet etmemek.

-Bir Müslümanın kanına, ırz ve namusuna dokunmak.

bende merak ettim şimdi bu köyü ve cemaatini...

İmanı sevdirmiş bize...

?Mü?minler ancak kardeştir? temel prensibini koyan da O

Bir: İnsanları, kardeşliğe mani olacak duygu ve yönelişlerden arındırmayı amaçlamış.

-Sui zan. İnsanlar hakkında gelişi güzel zan ve tahminlerde bulunmak. Bu da Kur?an ölçülerine aykırı.

Son söz:

El ele tutuşmuş, ümmeti oluşturmuş.

İşte o noktada etrafında...

Niye?

Fars Selman...

-Bir Müslümanın başına gelen musibetten dolayı sevinmek.

Hiç toprağın, tohuma sevgisi olmasaydı yeşertir miydi onu? Sevgiyi güneşe, vermeseydi onu aydınlanıp ısınır mıydı yeryüzü? Ya sonsuz merhamet sahibinin merhameti olmasaydı ve Rahmet yüklü bulutları rüzgarla üzerimize gönderip rahmeti boşalttırmasaydı ne olurdu halimiz, susuz?

Terbiyenin özünde de, her mü?mini, kendi bünyemizin bir parçası gibi kabul etme hassasiyeti olmalıdır. Kalbden kalbe akış varsa, bu sağlanabilir. Onun için kalblerimiz birbirimize akış sağlayacak vasıfta yoğurmak gerekiyor.

?İslam bir toplum inşa ederse böyle eder? hükmünü tarihe kazımış.

power

?İslam Ümmeti? deyince bir?mazlumiyet coğrafyası?nı değil, bir medeniyet hamlesini konuşuyor oluruz.

Yani kalpler, Allah Teala?nın ölçülerine bağlılık doyumuna ulaşmış...

?... mü?minlerin kalblerini birbirine ısındıran O?dur. Eğer sen, yeryüzündeki her şeyi harcasan, onların kalblerini birbirine ısındıramazdın. Fakat Allah onları birbirine ısındırdı.? (Enfal, 63)

Güçlünün, kuvvet ve kudret sahibinin zayıfa, acize duyduğu sevgi şefkate dönüşür, merhamete dönüşür. Bu şefkat ve merhamet koruma, kollama, gözetme hissini kuvvetlendirir.

Rum Süheyb.

Kardeşlik böyle gerçekleşmiş.

Yüreklerimize bakalım. Ne hissediyoruz, şarktaki garptaki mü?min için? Ne hissediyoruz Rabbimizle ilişkimizi değerlendirdiğimizde? Ne hissediyoruz kalbimizle aklımız ve nefsimiz arasında dolaşırken?

Acaba kendi içimizde barış var mı? Bütün uzuvlarımız birbiriyle sevgi ilişkisi içinde mi?

?İnsanları sözle ve göz kaş işaretiyle alay edenlere yazıklar olsun.? (Hümeze, 1)

İslam?ın yanlışa ve doğruya getirdiği ölçü bu.

Bir ibret hadisesi:

-Kötü lakap takmak.

Diyor ki Yüce Yaratan Rasulü Eminine:

-Hile yapmak.

Kalplerin birbirine ısınması böyle gerçekleşmiş.

-Söz getirip götürmek.

İslam, Müslümanlar arasında bu?Kardeşlik? kıvamını temin etmek için iki şey yapmış. Yani bir anlamda kişilikleri?tahliye - arındırma, boşaltma?ya, ve?tahliye - süsleme, donatma?ya yönelmiş.

Ya bu hizmet gruplarının birbiriyle ilişkisinde ne hakim? Birbiri için hüsnü zan, birbirinin muvaffakıyeti için dua, birbirine sevgi, rahmet dileği mi? Sıcak bir dostluk mu? Yoksa rahmet-i ilahiyi bile kıskanmak mı? Kusur aramak mı? Kusur isnadı mı? Gıybet mi? Hatta iftira mı? Birbirinin cennetinin yolunu kesmek için sürekli engeller üretme gayreti mi?

?Ey Rabbimiz, bizi ve bizden önce iman etmiş kardeşlerimizi bağışla. Mü?minlere karşı kalbimizde bir kin bırakma. Ey Rabbimiz. Şüphesiz sen, çok şefkatli, çok merhametlisin.? (Haşr, 10)

Ya aynı vatan içinde yaşayan Müslüman kavimlerin birbirine karşı muğberiyetleri... Üstünlük taslamaları... Öfke ve kin alış verişleri... Allah?a yakınlık dışında birbirine üstünlük kıstasları üretmeleri... Vatanların bile anlamlarını yitireceği mahşer zemininde, kim neyin kavgasına soyunur? Allah?ın huzuruna insanlar, neyi götürürler? Kalblerinde birbirlerine karşı besledikleri kini mi, yoksa Allah?a kulluk duygusunu mu?

-Bilmeden konuşmak. İnsanlar hakkında bilgi sahibi olmadan konuşmak, Kur?an ölçüleriyle bağdaşmıyor.

Onu kalplerimize nakşetmiş...

Heybetinden ürkenleri, ?Ben Kureyş?ten kuru et yiyen bir kadının oğluyum? diye teskin ederek yola çıkmış.

Evs?in, Hazreç?in, savaş ortamında oluşmuş kinlerini yıkamış...

?Allah?ın üzerinizdeki nimetini hatırlayın? bir kere...

Bu da, nefsi, bu umdeler çerçevesinde terbiye etmekle sağlanabilir. Terbiye için de, günün 24 saatini bu hassasiyet içinde yaşamak ve her an nefsimize, mü?minlere karşı muhabbeti telkin etmek zarureti vardır.

-Alay etmek. Kur?an göz kaş işaretiyle bile bir insanla alay etmeyi, mü?min kişiliğine yakışmayacak davranışlar arasında sayıyor.

-Müslümanlar arasına husumet, fitne ve fesat düşürmek.

Kavmi asabiyyeti aşmış.

?Allah sizi oradan kurtardı.

-Yalan yere vaad etmek.

-Zulmetmek.

Ve dua... Bütün mü?minlere karşı dua halinde bulunmak... kalblerimizin mü?minlere karşı mağfiret talebi, içinde olması, kinden arınması için dua.

KARDEŞLİK... En çok ihtiyacımızın olduğu bir duygu. Birbirimizi kardeş olarak gördüğümüz anda problemlerimiz asgariye iner. Sevgi muhabbetimiz ve huzurumuz artar.

bir alevi camiinin çamlarını getirmiş. dikmek için çok sevindim... işte böyle

Muhabbetimiz sonsuzdur, bizi YARATAN, bize lutfeden, merhamet eden HAKİM-İ MUTLAK'a... Muhabbetimiz vardır. O'nun tüm yarattıklarına... Emirlerine itaat edip, haramlarından kaçınarak YARADANI'na olan muhabbetimizi, sünnetine riayet ederek de Efendimize muhabbetimizi göstermiş oluruz. Şair mahlukata muhabbetimizi de onlara hoş davranarak göstermiş oluruz. İnsan muhabbet duyduğu insanı incitmez, tahrik ve rencide etmez. Tabiata, yeşile muhabbeti varsa, onları hor kullanmaz, hayat bulmalarına yardımcı olur. İçimizdeki sevgiler büyüsün muhabbet olsun. Muhabbet duyan gönül muhabbet bulsun.

?İman etmedikçe cennete giremezsiniz, birbirinizi sevmedikçe de tam iman etmiş olmazsınız.?

Bütün bunların özeti ise, şefkatte, sevgide, rahmette, sevinçte, acıda bütünleşmiş, Allah Teala?nın Vedud ismi şerifinden emişen meveddeti ve?Rahim? Rahman ismi şerifinden emişen merhametleşmeyi, insan ilişkisi ve toplum inşasında ana doku haline getirmiş bir şahsiyet arayışıdır.

İki: İnsanlarda, kardeşliği yüreklerde pekiştirecek hususiyetler inşa etmeye yönelmiş.

eyvallah hata bende uyardığın için teşekkürler

siyaside bunalmadın mı arasıra uğrardın hepten terkettin

Mekke mü?minleri ile ile Medine mü?minleri arasında?muahat- kardeşlik? gerçekleştirerek, mal-mülk sahipliğinin bir farklı kademede, izafi olduğunu yüreklere nakşetmiş...

teşekkürler zülfikar kardeşim. maalesef çok zaman bulamıyorum eskisi gibi burada çok yoğunum halimdende şikayetçi değilim. cemaatle birlikte güzel şeyler başaracağız inşallah. haa bu arada bulunduğum camiide alevi cemaatlerim var. bize biraz soğuklar yani mesela pek konuşmayı sevmiyorlar. sohbeti dinleyip gidiyorlar. kaşları da biraz çatık ama normaldir. nede olsa aramıza hep fitne sokmuşlar

?Bir ateş çukurunun kenarında idiniz...?

bir alevi kardeşimiz

Kalplerin birbirine ısındırılması hep zor olmuş.

?Başınıza, kuru üzüme benzeyen bir Habeşli geçse bile, ona itaat ediniz? diyerek, toplum yönetiminin zirvesinin bile belli statülere münhasır olmadığını ilan ederek yola çıkmış.

Allah?a ve Rasulü?ne itaat yanında, hemen?Niza etmeme, birbiriyle didişmeme? gereğini hatırlamak, bunun mü?minleri zayıf düşüreceğini, mü?minlerin gücünün, kuvvetinin rüzgarının, hatta devletinin gideceğini unutmamak, zorlu sınavlarda sabra yapışmak... (Enfal, 46) Kur?an, ?Birbirinizle didişirseniz, rüzgarınız gider? diyor. Bunu bir müfessir?Devletiniz elden gider? şeklinde tefsir ediyor. Son yüzyılda, iç didişmelerin Müslümanlara nasıl devletler kaybettirdiğine bakıldığında bu tefsirin çok da yabana atılır bir mahiyet taşımadığını görebiliriz.

Kişiliklerin tahliyesi ve tahliyesi

Renk, ırk dil asabiyyetini aşmış...

cafer hocam nasılsınız, hoş geldiniz

Kalbimizde kin ve nefreti sevgiye, sevgiyi muhabbete, gaddarlığı merhamet ve şefkate dönüştürdüğümüzde, kardeşlerimize haklarını adilce verdiğimiz de, hukuklarına riayet edip, yardımlarına koştuğumuz da dünya hepimize cennet olacaktır.

?Ey iman edenler zannın pek çoğundan kaçının. Çünkü zannın bir kısmı büyük günahtır.? (Hucurat, 12)

Ebu Zer, söylediği sözün vehametini çoktan anlamış olarak, başını yere kumların üzerine koymuş, sonra şöyle söylemiş:

?Kalplerinizi birbirine ısındırdı ve O?nun nimetiyle kardeşler oldunuz.? (Al-i İmran, 1003)

ilk izlenimler bunlar.

Sevgi istidadını, ?Yaradılan?ı Yaradan?dan ötürü sevmek? boyutunca zenginleştirmek ve bu istidatla, tüm varlıkla dostluk ilişkisi kurmak varken, daha kendi kendimizle barış gibi ilk merhalelerde tökezlemek...

Kalblerimizi, buğzu ve sevgiyi Allah için yapabilme olgunluğuna eriştirmek. Nefsi duygularla buğza yönelmemek.

?Ey Ebu zer, Beyaz kadının oğlunun, kara kadının oğluna bir üstünlüğü yoktur?

KARDEŞLİK... Ne güzel bir kelime. Yüklendiği manalar ne hoş. Kardeş... herşeyi eş. Ana eş, baba eş, abla eş. Teneffüs edilen hava içilen eş. Yaşanılan mekan. paylaşılan duygular eş.

Hitaba bakar mısınız ''bir alevi''

Kalpleriniz adeta bir ateş çukuru olmuştu. Kin, öfke ve düşmanlıklar kuşatmıştı yüreğinizi...

Habeşli Bilal...

saygılar...

Allah Rasulü ?nün şu hadisi şerifini unutmadan:

-İftira atmamak.

-Gıybet. Yani mü?min kardeşinden, onun sevmeyeceği bir şeyle bahsetmek.

hepinizi seviyoruuuum...:)

Ve Müslüman, mahşer ortamını asla unutmayan ve her davranışının orada hesabını verebilme hazırlığında olan insandır.

-İyiliği başa kakmak.

Sırp canavarının kalbinde sevgi, merhamet, olsaydı, Boşnak zulme uğrarmıydı? Gözüyaşlı anne, cepheden babasının dönmesini bekleyen boynu bükük yavru, ömrünün sonbaharın da yüzündeki çizgileri daha da derinleştiren sakallı dedeler, beli bükülmüş nineler, kuruyan göz pınarlarından kan akıtır mıydı?

inşallah kardeş teşekkürler

Bir gün, o kutlu Elçi?nin etrafındaki mü?minlerden, Ebu Zer Bilal-i Habeşi?ye?Kara kadının oğlu? diyecek olmuş... Bilal çok üzülmüş. Olay Rasulullah?a intikal etmiş. Rasulullah da çok üzülmüş buna. Ebu Zer?i çağırmış ve ona üzüntüsünü bildirmiş. Söyledikleri şu söz İslam?ın insanlık ölçüsü olarak anıtlaşmış:

Kardeşlik...

Mü?minlerle ilişkide, ötekinin kişiliğine değil, günahına, yanlışına karşı olmak ve onu yoketmek değil, onu yanlıştan arındırmak ilkesi ile hareket etmek. Yani ötekini yok etme değil, kurtarma yaklaşımı içinde bulunmak.

Mü?minlerle ilişkide, tevazuu öne çıkarmak, kardeşlik iklimini besleyen bir başka Kur?an öğüdü. ?Mü?minlere karşı alçak gönüllü, kafirlere karşı izzetli, onurlu bir duruş...? (Maide, 54) Ya da?kafirlere karşı çetin duruşlu, birbirine karşı merhametli...? ilişki... yani şu değil: ?Kafirlerle ilişkide son derece müsamahakar, birbiriyle ilişkide çetin...? değil.

Kur?an gıybeti, ölmüş kardeşinin etini yemeye, yani tiksinti verici bir şeyi yapmaya benzetmiş. Bundan şunu anlamak mümkün: Gıybet, içinizde mü?min kardeşinizin sevgisini öldürmek ve ondan sonra da konuşarak onun ölmüş bedeninin etini çiğnemek gibi bir şey... ?Tiksindiniz değil mi? diye sarsıyor bizi Halık-i zül celal. (Hucurat, 12)

?Allah?ın ipine sımsıkı sarılın.?

Ahmet Taşgetiren

-Bir Müslümana kafir demek.

Çünkü bunlar, ancak yaşanabildiği takdirde, kardeşliği özümsemiş bir Müşlüman kişiliği ve bir müslüman toplum inşası mümkün olabilir.

Ne ürpertici bir durum değil mi?

Bunun yanında, kardeşliği yüreklerde pekiştirecek hususiyetlerin inşası da, yine gerek Kur?an?ın, yani kelam-ı ilahinin, gerekse Rasulullah Efendimiz?in kutlu ölçüleriyle gerçekleşmiştir.