Ayaklarımı dar zamanların prangalarına kaptırdım ben

güncelle me...

Pazarlığımı vaktin daralmışlığını bahane ederek yeniden ileri sürdüm.

Bütün benliğimle aşağı inemedim.

Kaçıyordu namaz ya; o yüzden çabucak kıldım selam verdim

Öyle çok hasretim ki bir rukün kavsinde

Namazı yaşamanın içine sızdırmalıydım oysa. Bilemedim.

hayatımın ortasına duraklar koymanı uykumu bölmeni lüzumsuz gördüm.

Sonunda ayaklarımı sürüye sürüye vardım huzuruna.

böyle bir insan kalmısya helal olsun derdim

yazının videosu http://www.youtube.com/watch?v=x9lUUMQMefc

Ezan okununca sevdiklerimle geçirdiğim zamanların azalmasından korktum.

En Sevgilinin durduğu eşikte durdum

kendi kendime dar geleceğim huzursuz günler Senin.

kendime ayırdığım vakitlerden çalındığını düşündüm.

gözümü de gönlümü de umutsuzca çaresizce ürpertiyle

ama Sen utandırmadın yine yine yine huzuruna aldın beni.

Ensemde kaderin sıcacık nefesini hissedecek o teslimiyetin vadisine inemedim.

emeğinize sağlık..

Ben ellerine cilveli kelepçeleri vurulmuş bir zavallıyım

Uykum vardısecdemi sığ bırakıp uykumu derinleştirdim.

İşim vardı secdemi işime zaman kazandım.

günümüzde çoğumuzun içinde bulunduğu bir yazı, yüreğinize sağlık..

İçten pazarlık mı denir buna? Sen bilirsin Seninle ettiğim pazarlığı.

Korkulu bir savaşın orta yerinde ateş ve kan kusan bombaların altında

Kendimi lüzumsuz hissederken seccadenin üzerinde

Başka kimin anlayışından medet umayım?

Ben bencilliğin dehlizlerinde ümitsizce dolandım... dolandım... dolandım...

"Az sonra"larım "çok sonralar"a döndü geç kaldımgeç kalmaktan utanmadım.

"bitmez şimdi bu namaz!" dediğim çok oldu.

Tüm uzaklıkları uzaklara savurdum keremini gördüm

En Sevgilinin en çok sevildiği halde olmaya

Ben sonsuz derinlikte uykuların yitiğiyim

Kendimi yontmaya heveslendim. Benden istediğin zamanı çok gördüm.

Sen beni söylediğimden fazlasıyla duydun

Nazarında tut ne olur

Miracına geldim... Miracına geldim

içim başka bir yerlerin türküsünü söylerken

Ağrımayan her bir dişim kadar huzur borçluyum Sana.

Vazgeçtim aslıdan, gölgeden çıktım, aslına geldim... vaslına geldim...

Benden istediğini benim için istediğini bile bile

her defasında ızdırap ve korkuyla geçireceğim saatlerin hepsi Senin.

küçücük bir duvar kıpırtısının gölgesinde

Kanım pıhtılaşıp damarlarım tıkanacak olsa

Belimi kıran ayrılıkları göğe savurmaya

ağzıma almaktan utandığım öyle bir sır işte.

Ne olur korkularımı rahmetinin kucağında teskin eyle Sen

Öyle çok hasretim ki yalnız ve yalnız sana muhtaç olmaya

Nazla beni ne olur...

İstedim ki koşup koşabildiğim kadar

Çok özledim En Sevgilinin en çok sevdiği yerde durmayı

Ben ruhumu zehir parmaklıklar ardında tutuklu bıraktım

ayıplamandan korkmam.

Sırdaşım Sensin bir Sana açabilirim içimi

mini mini bir sarsıntının beklentisi içinde saçlarıma aklar düşürebilirdin.

Oysa Sen dileseydin dar edebilirdin zamanı bana!

bu samsunda bu modern! müslümanların yobaz görüldügü bu sehirde, yoldaki dolmus simsarlarının telsizde Allaha Peygambere küfrettiği ve bir kimsenin dönüpte bakmadıgı bu memlekette

Kafa tuttum ayak diredim pazarlık ettim;

Gün oldu; usandım. Sabrımı tükettim; tükendim.

Vakit girince içim "cız" etti hep.

"emrolunduğum gibi dosdoğru olma"nın ağırlığını sırtıma almayı erteledim.

bir Senin beni

pazarlık etmek ne haddime direk kabul ettim ki biliyorum O bizim iyiliğimizden ötesi düşünmez.:)

En Sevgili'ni bir gecede ihtiyarlatan emri üzerime alınmadım.

İtirafımdır: Bencilliğimi de sırtıma alıp rükularda eritemedim.

Her rükuda "aferinler" fısıldadın gönlüme.

Kimselere söylemedin.

Fazla buldum namazın rekatlarını; kısaltmak için bahaneler aradım.

Öyle çok pazarlık ettim ki Seninle ey Rabbim.

Rahmetinin yuvasına uçurmaya

Durdum namaza;Miracına geldim, niyazına durdum

Ben gururun mahkumuyum...

Pazarlık ettiğimi Seninle bir Sen bildin ey Rabbim.

İçimdeki bütün kuşları dağlara uçurmayı

"Beni bana bırak'larla durdum huzuruna;

Öyle hasretim ki göğsümde sakladığım kanadı kırık serçeleri

dudağım anlamına yetişemediğim kelimeler için oynarken

Mülteci ellerimin ayazında ölmüş kelebekleri

Ben unutuş uçurumların dibinde unutulmuş bir cesedim

Çok isterdim bir kıyamın kıyametinde

Oysa rahatlığı Sana borçluyum.

İstedim ki yüzünden menekşeler toplayacağım sonsuz ovalarım olsun

İtirafımdır; öyle anlatıldığı gibi özleyebilmeyi beceremedim henüz namazı...

İçimde saklı sancılı incileri rahmetinin kıyılarına savurmaya ahdettim

Geldim... Huzuruna vardım... Geçtim kendimden... Kendime geçtim

Öyle hasretim ki öyle muhtaçım ki

bakış acıçı ve ifadeleri çok farklı zaten.

heceler sanki özgürlüğe giden yolu taşlar gibi kestikçe

Her vakitte yeni bir sayfanın aklığına çağırdın ruhumu.

Bir uçurumun dibine savrulmuş bir arabada çaresizce

Bakışınla sar beni, el üstünde tut, bırakma ellerimi... Bırakma

Sana yalvartıyor olabilirdin beni.

ben seccadende belki sadece bedenimle mıhlı kaldım.

Öyle çok susadım ki ilk tekbirin;dudağımdan içtiğim serinliğe

Gözlerimle birlikte gönlümü de secdene kilitlemeyi çok gördüm.

senai demirci yine onikiden vurdu çok güzel paylaşım.

Öyle özledim ki seccademin alnımdan öpüşlerini... öyle özledim...

Her secdede rahmetinle okşadın alnımı.

Acelem vardı; alnımı koyduğum gibi kaldırdım seccadeden.

Ben sahte uzaklıkların sürgünüyüm...

Başka kime söyleyeyim?

günümü de işimi de uykumu da

Sevindir beni, sevdir, sevindir, sev, sevdiğini bildir...

okuduğum en ama en güzel yazıydı bu :(((

Yaşamayı namazın içinde aramalıydım.

Dileseydin yeryüzünün sükunetini bir anda kesip

Yandı her yanım... İbrahimin oldum... Gül oldum...

Fısıldaması bile acı veriyor ya...

Hepten umut kesmedin benden. Yok saymadın. Utandırmadın.

loş ve neşesiz bir yoğun bakım odasında

Dilime bile değdirmekten korktuğum

sükunet borçluyum Sana.

Ben benlik ve bencillik yabancılıklarında

söyleyemediğimi de dile getiremediğimi de bildin.

Kudsi levhanın dokunuşuna emanet etmeye geldim

korkuyla bir monitörün ekranına kilitleyebilirdin.

Sen dileseydin çocuğumun cılız nabızlarının eşliğinde

Evine yol bulamayan bir yitirmişim

İçten pazarlıktı benimkisi. Öyle içten ki kendime bile söyleyemedim.

Tenim her noktasında yırtılacakmış gibi acıyacak olsa

Kendime sakladığım ve hatta kendimden de sakladığım sır bu.

Cümle dilenciliklerden kurtulmayı

kovmadın beni yakınlığında tuttun.

Ben gerçeğin kaçkınıyım...

hemen kalktım rahatladım.

Mesela uzayınca Fatiha uzayınca sure

Çok güzel yazmış

Damarlarımın her bir noktasında pıhtılaşmayan kanım kadar

Ama içimden. Kimseler duymadı.

Ben günahın tutsağıyım...

Yazarın çoğumuzun bait gördüğü değerlere

Senai Demirci

güzel bi paylaşımdı

Secdeye kalbimi de sığdırmaya çalışmadım.

Ben işte böyleyim;

Tenimin kaşınmayan her bir noktası kadar rahatlık borçluyum Sana.

Bedenim eğilirken huzurunda

yine "bana ait"lerin hesabındayım.

Rabbim affetsin seni, amin

Deldim benlik dağını... Yolda kaldı ferhat... Şirinin ben oldum

allah razı olsun senai demirciden. bunları bizle palaşandan da. tam bir mümin sözleri.

Ruhumu alıp uzaklara gittiğim halde bir bedenimi bıraktığım halde huzurunda

Düşmeyen bombalar kadar

uçuruma savrulmayan arabalar kadar genişlik borçluyum Sana.

senai demirci

Yandım KUL oldum... Yandım KÜL oldum... Yandım GÜL oldum...

Bir Sen duydun beni ey Rabbim. Sırrımı bir Sen bildin.

İşte huzuruna geldim...

Şöyle başımı sokacak bir umudum olsun istedim

"Sırası değil'di; "hele dur; sonra da olurdu.

Ben isyan çöllerinin çorağına sürgün bir yetimim

Ben kalbimi dünyanın dert duvarları arasında ezdirdim

Hüzünlerimi bir secdenin billur sularında erit ne olur

Çöle verdim leylayı;aklı mecnuna sattım

Öyle hasretim ki yalnız ve yalnız sana kul olmayı

Günümü delik deşik etmeni işimin arasına kesintiler sokmanı

Mecnun oldum yakınlığına geldim

öylece namaza durdum. Ayak diredim "az sonra kılsam da olur!" dedim

İçimde sakladığım bütün uçurtmaları rüzgarlara verebileyim

Sen çağırınca

hatta rüyalarımı da delik deşik etmelerini takdir edebilirdin.

"Aradan çıkarmaya çalıştığım" oldu namazı.

Dişlerim ağrıyacak olsa her biri için harcayacağım zaman Senin.

Çok özledim sonsuz genişliğini secdelerin

Kendimi sıfırlamayıbenliğimi hiçe indirgemeyi beceremedim.

Yüzüme vurmadın. Azarlamadın. Aşağılamadın.

AFFET BENİ

Ben içine kalbimi sığdıramadığım dar vakitlerin küskünüyüm...

huzurunda huzursuz durdum.

Odamdan uzaklaştımbıraktım işimibozdum keyfimi;

Geçiştirdim namazı. Bir "sorun"du çözdüm hallettim.

Selam verip sonra yaşamaya başladım...