Bencil olan, önem vermez insana

Mevla?nın emrine eyle riayet

Gün gelir, zulmeden uğrar ziyana

Cimrilik, insanı düşürür derde

İnsan sağken, kadri bilinmez ise

Tek kişinin olsa, dünya tapusu

İster vali olsun, isterse kadı

İyilik kumaşı solmaz be oğul

Elde ne var, ne yok, hepsi biterde

Gözüne çekilir siyah bir perde

Hasedin, heybesi dolmaz be oğul

Bozulacak bir gün ağzının tadı

Nefis, umursamaz, bilmez be oğul

Bu dünya kimseye kalmaz be oğul

Vazife ihmale gelmez be oğul

Gençlikte duygular sel gibi çağlar

Harap olur şatoların yapısı

Mizanda haksızlık olmaz be oğul

Makam, mevki elden çıkar giderde

Pişmanlık hatayı silmez be oğul

Er, geç kapanacak kazanç kapısı

İnsanlık ebedi ölmez be oğul

Her amelin, mutlak vardır bedeli

Gidenlerden ibret alınmaz ise

Her güzel yerini bulmaz be oğul

Yolunu şaşırır, düşer isyana

Gönül, umudunu yükseğe bağlar

Kimse muaf değil, olmazsa deli

Mala tamah etmek var ise serde

İnsana mahsustur şeref, hasiyet

Mazlumu inciten gülmez be oğul

Yalan dünya diye konsada adı

Dengine düşmeyen, ömrünce ağlar

Öbür yana azık, salınmaz ise

Dostluğu yaralar, bozuksa niyet

Aldanma Oğul!

Hak sahiplerine, hakkın vermeli