Bir öküz de altındaymış yerin.

Ben olmayınca bu güller, bu serviler yok.

şimdi şen ol da yaşamı berbad etme

Gün doğarken sabah horozları niçin

Aşkın mahkemesinde tutulur dili.

Müftünün, vaizin en iyisini getirsen

Onlar yaradanın sanatı peşindeler;

Sabahlar, akşamlar, sevinçler tasalar yok.

Bol bol da verdin bana vereceklerini.

Tepişmesine bak şu eşeklerin!

Masal anlatmaktır bütün işi.

düşünme geleceği de geçmişi de

Aklım ayıramıyor iyiyi kötüden

Deyin ki, hoş görünürse, bir şey soracak Hayyam:

Sözlerimi yanlış anlamışsa çiylik eder:

Dağ sarhoş olur başlar oynamaya

Güneşi balçıkla sıvamak elimde değil;

Seninse aklın fikrin abdest bozan şeylerde?

İnsanlar bana durmadan günahkar derler. Ben günahsızım. Şunların ham hayallerine bak! Ey ahlak güzelliğine sahip olan sizler! Bence en büyük günah; Livata, zina ve zulümdür...

Günahlar mı sonsuz, senin rahmetin mi?

Bir zerresi yüz binlerce güneşten güzel.

Bir inci çıkardı ki delmek elimde değil.

Sen kendi güzelliğine vurgunsun:

Hacı hoca olmuşsun, kaç para!

Erdiğim sırları söylemek elimde değil;

Medresenin sözü vardır, tekkenin hali,

Saki yüzün Cemşid'in kadehinden güzel;

Hırka, tespih, post, seccade güzel;

İçin temiz olmadıktan sonra

Okunu attı mı ölüm siperleri boşuna; O şatafatlı altınlar, gümüşler boşuna; Gördük bütün insan işlerinin iç yüzünü; Tek güzel şey iyilik, başka düşler boşuna...

Gökte bir öküz varmış, adı Pervin;

Nobran mı, yetersiz mi, kaç bucak bucak.

Sözden, halden öteye gider aşkın yolu.

Güçlü olduğuna inandırdın beni;

yalnız çok ilginçtir bir bayanın Ömer Hayyam hayranı olması..

Sevip de yanmaktan kaçanların

Ben ayna tutar gibiyim sana.

Sarhoş et bari ne kötü kalsın, ne iyi.

? Ey kara cübbeli!

Tan yerini gösterip derler ki sana:

yarın da gelmemişken feryad etme

Neden Yüce Efendimizin buyruklarında

Nobran bal şerbeti uzatsa, sakın ha!

İçimi tertemiz eden şaraba?

kim demiş haram helal nedir bilmez Hayyam

Ben düşündükçe var dünya, ben yok o da yok.

sensiz içtiğim su bile haram...

Kızıl dudaklar, mis kokulu şaraplar yok.

Uğrunda ölmek sonsuz yaşamaktan güzel;

Kendimden geçir, seninle doldur içimi

Benden Hayyam? a selam söyleyin demiş peygamber;

Dostunu erkekçe seven kişi

Ben şarabı herkese haram etmiş değilim ki

geçmiş olan dünden hiç yad etme

Ben ne diye tövbe edecekmişim

Acı acı bağrışırlar, bilir misin?

Aklım düşüncenin derin denizlerinden

Taş atma bu dünyayı bilmek isteyenlere.

Ekşi ayran helal da güzelim şarap haram?

Bilir misin niçin taparsın bana?

Bir gecen geçti gidiyor; sen nerdesin?

Tanrım, hayır şer kaygısından kurtar beni;

senle içtiğim şarap helal

Sen asıl iki öküz arasında

Hamlara haramdır, doğru, ama olgunlar içer.

Yüz yıl günah işleyip bilmek isterim;

Bir put demiş ki kendine tapana:

İyi yürekli mi, akıllı mı, yanaş korkma.

ben haramı helali karıştırmam

Işık saçıyor ayağını bastığın toprak,

Şarabı götürüp döksen bir dağa

Ama Tanrı kanar mı bunlara?

Akıllı insan zehir sunsa al, iç.

O bilirdi, düşünürdü, düşündükçe yaşadığını hissederdi, yaşadıkça olgunlaştığını görürdü, dertsizmiydi, herkezden dertliydi, isyankarmıydı, herkezden beterdi, bir dostu varmıydı, herkez onun dostuydu.. Hayyam gelmiş geçmiş en karakterli adamdı.. Yalansız dolansız bir hayat yaşadı.. Özünde yalancılık olanlara inat o tam bir erkek adamdı.. İnsanların söylemek isteyipte söyleyemediklerine tercumandı.. Ne mutlu içinden gelenleri süzmeden konusan insanlara.. Saygılar..

Pervane gibi özler ateşi:

Benden Muhammet Mustafa? ya saygı ve selam: