Mevlana Sema?sı aşktan değil mi?

Fedakar yaşamak; senlik erdemmiş.

Sensizken de seni bekliyormuşum.

Yıldızlara hep uzaktan bakarız. El uzatmaya cesa-retimiz olmaz.

Ve yitik duygularımın yerinde,

Ve Berzah'ın ateşten kapılarında,

Ne de seni sahipsiz koymaya...

Ferhat gibi dağları delmeyeceğim.

Ve baktığım her kadının yüzünde.

Her şeyin anlamı değişir birden.

Cemaliyle; aklı serden götüren,

Ve çekme ellerini yüreğimden

Kuyunun dibinden saraya giden,

Giden her aracın içindesin.

Elimi yıllardır bir el tutardı.

Gözlerden süzülüp gönüle iner.

Dermansız yaralar aşktan değil mi?

hayırlı cumalar olsun

Zaten ezelden gelir, adı ve sanı.

Aşkın kırıntılarıyla işimiz olmaz ve yüreklerimiz hiçbir zaman; ardımızda kırıntı bırakacak kadar aş-ka doymaz.

Çoban yıldızının büyüsündesin.

Al tut ellerimi;

SEVERSEN EĞER

Tut elimden, götür beni yabana

Düşmeden bilinmez, sevda dediğin.

Çaresizsin; kapılır bütün benliğin.

Hasreti vuslatın kapısı gören,

En yakınımdakilerin bile duyamadığı feryadımı; kilometrelerce uzaktaki bedeninle ve yüreğimin taa içindeki ruhunla sen duy sevgili.

Bülbüle dikeni gül edeceğiz,

Münkir ve Nekir?in sorularında,

Cennetül bakidir gerçek vatanı.

Doğanın en sıcak yelinde,

Ayırma gözlerini gözlerimden

Bir hayal içimi ısıtıyordu.

Mecalim yok,

Engin denizlerde yerin hep çöldü,

Sonsuza uzanır aşkın masalı.

İstemeden vermek yalnız sendenmiş.

Ya olacaksın, ya da olmayacağım.

SENİ SENSİZ YAŞAMAK

Bir insanı sevmek; ondan hiç bir şekilde vazgeçememektir... Emin ERYAZGAN

Anlarsın farkını bu günün dünden.

Maddeden ziyade manayı gören,

Kapım çalacaktı bir gün habersiz.

Yurdumun en ücra ilindesin.

Nerede huzur bulsam; akıbet seldi.

TUT ELLERİMİ

Sazımın en titrek telinde,

Mehmet Emin ERYAZGAN

Bedenden vazgeçip ruhu dileyen,

Zindanlar içinde saray lütfeder.

Geleceğim, beni bekle diyordu.

Ne beni sensiz,

Sende benim gibi seversen eğer.

Hakkım da yok;

Sen de benim gibi seversen eğer.

Denizi dağları yol edeceğiz,

Her daim kalbine ram olacağım.

Ukdem,

Atılan her adımın izinde,

SEVGİ FAKİRİYİZ

Bir zerresi en büyük yangınlara sürgün mutluluk denen lutfun...

Mecnun?un çilesi aşktan değil mi?

Devasa bir duygu sevda dediğin.

Biten her kadehin dibinde,

Nazarınla ruhum teselli bulsun

arakışlardan uyandım gözbebeklerin-de. Cemre düştü dudaklarından; don-maya yüz tutmuş bedenime.

Ne sevdalar zamanla küllere döndü,

Kan gibi tenine can olacağım.

Nice sultanları sersefil eder.

Sensizliğin girdabında bırakma beni.

Bir bulut misali yağmur ol bana

Damlayken deniz oldun içimde. Kimi zaman dal-galandın coştun; yüreğimdeki sarp kayaları aşındır-dın, kimi zaman duruldun, dindin; sessizliğin içinde sevgi haykırışlarını dinlettin. Kimi zaman kaynadın buhar oldun, bulut olup sağanak sağanak yağdın üzerime, kimi zamanda buz tuttun; hapsettin beni buzlarının altında; sırf baş başa kalmak adına.

Sensizken de seni seviyormuşum.

Ne de seni kimsesiz koy.

Rabbin huzurunda pervane olan,

Rüyamdaydın her an yüzün belirsiz.

şiir ve yorumlarınızı görmekten mutluluk duyarım arkadaşlar.

Alemlere yıldız gibi, parlayan,

SENSİZLİĞİN GİRDABI

Sevgi fakiriyiz biz. Hep tek taraflı; yürek yangın-larımız. Sinsice yakar bizi aşk ateşi. Yüzümüz güler ama içimizde volkanlar patlar her an. Gözlerimiz ışık saçmaz, hep ışık arar. Biz aynadan hep başka yüzlere bakarız.

Gözlerin yaşama sebebim olsun-meryazgan

Gözüme her yerde biri bakardı.

Kulağıma bir ses fısıldıyordu.

Kimselerle yerin dolmuyor annem.

Gülün de bir farkı yokm...

Ne aklın ürünüdür ne bilgeliğin.

Bir tatlı bakışı çok görme bana

Kor gibi yakarken mum gibi söndü,

Korunaksızdır kalplerimiz. Ne zaman yüzümüze biri gülse, bütün kapılarımız ardına kadar açıktır. Çünkü kapısı yok kalbimizin. Bacası tütmez, ocağı pişmez yüreklerimizin.

Yusuf?un duası aşktan değil mi?

Kime umut bağlasam; kalbimi çeldi.

Sensizlikse bile; yaşanacak olan. Birlikte yaşayalım.

Sevdiğim

Biz hep kendimizle yaşarız sevişmelerimizi. De-dim ya sevgi fakiriyiz. Dilenemeyecek kadar asil, koparıp alamayacak kadar aciz.

Düşlerdim her an eşsiz benzersiz.

Ayrılık sözüne son vereceğiz,

Hayırlı cumalar arkadaşlar...

Can ol ki; sen kalabileyim?Mehmet Emin ERYAZGAN

Sevgi adınaysa hırçınlığın; tut ellerimden. Ya sevgiyi yanına çek, ya da sevginle sende düş bu girdaba.

Gönül pencerenden bir gül at bana

UKDEM

Ebedi vuslatı ecel varsayan,

Sevdalı gözlerin buğusunda,

SEVDA DEDİĞİN

Dedim ya; Sevdiğim.

Ne düşmeye, ne de kalkmaya.

Nerelerdesin?

Gözünden kalbine dolanacağım.

Kavrulan çöllerim selinle coşsun

Hangi dala tutunsam; kurudu gitti.

Şimdi bu ikimize ait küçücük dünyamızı kaplayan sevgi denizinde; beni sensizliğin girdabına bırakma.

İblisin isyanı aşktan değil mi?

Çek çıkar beni.

Mecnun gibi çöllere düşmeyeceğim.

Bir busenle yaram merhemi bulsun

Takatim yok artık sevdiğim;

Kalbime gaipten sevda akardı.

Ve sen kardelenin güneşe hasretisin buz tut-muş yüreğimin derinliklerinde. Can tene, ten sana muhtaç; hayat cenderesinde.

İlahi keremle gaybı bildiren,

Sevilmesen de sevmek; meziyetinmiş.