bu tedavisi en güç olan kalbi hastalıklardan biri...

minareye varmaz, pamukta yetiştiriyoruz biz :P

2- Malı, parayı sevmek. Malın paranın kendisi değil sevgisi felakettir.

Kendisini ayakta tutacak güçlü payandalara sahip olamayan ama her zaman herkesten yükseklerde olmak isteyen insan, kendisini övünülecek şeyler yapmak zorunda hisseder. Başkalarının beğeneceği sözleri, davranışları, iyilikleri olmalıdır ki onların takdirleriyle gururu okşansın. Basiret sahibi olmayan birisi, nereden bilebilir ki o kişinin gözüken gayretleri, riyasının bir sonucudur...

böbürlenmeye gögüs kabartmasıda olarak denilebilirmi? gögüs kabartması bazı olumlu durumlardada genişlenmezmi?

11- Hakkı kabul etmemek. Bir şey şöyledir denilince tevil etmeye çalışmak, elli dereden su getirip kabul etmeye yanaşmamak. Halbuki hakkı söyleyen çocuk da, cahil de olsa, severek kabul etmeli.

İmam-ı Buhari Hazretleri?nin şu sözü ne kadar yerindedir: ?Kendini övmek, rüzgarla karın doyurmaya benzer.? Övünme budalası, ancak ruh hapishanesinin diğer hücrelerinde kendisi gibi olan insanlarla karşılıklı övünerek tatmin olabilir ama karşısındakinin övünmesi rekabet duygusunu pekiştireceğinden, bu mutluluğu da geçici olacaktır. Yani övünen insan, başkalarının övünmesinden de rahatsız olur. Onun hedefi kendisinin dinlenilmesi, kendisine inanılması ve kendisinden bahsedilmesidir.

Kur?an-ı kerimde mealen,

Rüzgarla karın doyurmak

?Kendini olgun sanan zavallı bu zannı yüzünden, Celal sahibi Allah?a doğru yükselemez.

1- Sual soramamak kibirden kaynaklanır. Kibirli, sual sormayı, bilmemenin alameti kabul eder. Sual sorarsam, bilmediğim meydana çıkar der.

bune yaaa :)))

Böbürlenme ile kibir arasında nasıl fark var? yani kişi hangi eylelerde bulunursa buna kibir yada böbürlenme diyebiliriz?

Kendisine ve yaptıklarının kalitesine, güzelliğine güvenemeyen insanın özelliğidir övünme. Kendisinden bahsettikçe, çevresinde bulunanlara yaptığı yardımlarından, hizmetlerinden anlattıkça, kendisini dinleyenlerin kesinlikle kalıcı olmayan anlık ilgi ve takdirleri, ona sahte bir güven duygusu vermektedir. İlginin devam etmediğini hissedince tekrar övünme yoluna gitmekte ve böylece bir türlü kısır döngüsünden çıkamamaktadır. Çünkü kendisini sıklıkla öven insana güvenen olmaz. Belki henüz hayat tecrübesi olmayan bazı kişiler bu insanı ciddiye alıyor gibi görünseler de, zamanla bu ilginin ömrü genelde fazla sürmez.

Fakat övme tatlı olduğu için tesiri derhal görünmez. Halbuki kötüleme, kınama, acı olduğundan tesiri görülür.

6- Bir toplantıda, hep kendi konuşmayı istemek, başkalarının söze katılmasından rahatsız olmak, onların kuzu gibi dinlemelerini istemek.

Ciddi tehlike, ciddi uyarılar

4- Amirinden izin istemeye çekinmek.

Kibirden olan işlere birkaç örnek verelim:

Nuşirevan dedi ki:

Böbürlenmek ve Kibir aynı manada sanırım.

Kendini başkalarından üstün görme diyebilirim sanırım her ikisi içinde.

buyuruluyor.

Nefis çok övülme yüzünden firavunlaştı. Sen, alçakgönüllü ol; hor, hakir ol; ululuk taslama!? (Mesnevi-i Şerif, 1857-1867. beyitler)

? Vaktiyle birileri bizim için fidan diktiler ki biz de bugüne kadar meyve yedik. Aynı şekilde bizim de başkaları için fidan dikmemiz lazım, dedi.

Kınama, kaynatılmış, hap haline getirilmiş bir ilaca benzer. İçer yahut yutarsan uzun bir zaman içini karıştırır, elem verir.

?Küçük olanı hor görme; dağlar, çakıllardan yapılmıştır.? Küçüklüğün veya büyüklüğün ölçüsünü nefsimize göre belirlemeye çalışırsak büyük bir hataya düşmüş olmaz mıyız? Maddi anlamda küçük diyebileceğimiz nice varlıklar, gerçek büyüklüğün simgeleri olabilirler veya büyük dediğimiz nice insanlar, Allah katında cüce olabilirler.

Peki, nasıl kurtulabiliriz bu hastalıktan? İnsan ancak evliyadan bir mübarek zatı tanıdığı zaman, kendisindeki bütün faziletlerin asıl sahibinin Allah Celle Celalühü olduğunu anlar. Kendisinde bulunan her şeyin Allah tarafından emanet olarak verildiğini görür. İlmiyle, ibadetlerini yerine getiriyor olmasıyla, hatta bazen ihlasına bile güvenerek veya bazı manevi zevkleri yaşamasından dolayı diğer insanlara göre üstün olduğu iddiasından vazgeçer.

''Heyhat, bende birileri istifade eder diye düşünmüştüm ama görüyorum ki aynı tas, aynı hamam...''

KAYNAK: http://www.dinimizislam.com/mobile/detay. asp?Aid=4672

Bu hale düşmemek için Halife Hz. Ömer r. a. günün birinde kırbasını sırtına yüklemiş, Medine?nin kalabalık sokaklarında dolaşıyordu. Oğlu Abdullah kendisine yetişip sordu: ?Baba sen ne yapıyorsun! Koskoca halife, sırtında kırba taşır mı? Hz. Ömer; ?Nefsime gurur gelir gibi oldu, kendimi beğenir gibi oldum. Sırf onu küçültmek için bu yola başvurdum.? demişti.

Ahmed er-Rifai?ye göre, kendisinden daha fazla ilmi olan bir kimseyi görüp de ondan kibir ve gururundan dolayı istifadeye çalışmayan kimse, en büyük cahildir. Bir başka ifadeyle, övünen insan, alim olduğunu düşünüp kendi varlığıyla gurur duyarken ve herkesi kendisine muhtaç görürken, bu tavırlarıyla belki de cehaletin en beterini yaşamaktadır.

bakalım bu fasulye sırığı nereye varacak :))

Sual: Hangi vasıflara sahip olan kibirlidir?

20- Bir toplumda, hep kendi konuşup başkalarının konuşmamasını istemek.

Oysa övünmekten hoşlanan insan bilmez mi ki övündükçe ondan iyi bir kişi olarak bahsedilmeyecektir. Kendisini çok seven ve bunu belli eden kişi, çevresi tarafından fazla sevilmez. Çünkü?insanda kendini yüksek görme, hırs ve şehvet, söz söylerken soğan gibi kokar? ve ziyadesiyle rahatsız eden bu kokudan insanlar kaçar. Aksine herkesin sizden iyi bir şekilde söz etmesini mi istiyorsunuz? Öyleyse kendinizi övmeyin uyarısı unutulmamalıdır.

5- Misafir olduğu evde, imamlığa layık birçok kimse varken, ev sahibi izin vermeden imamlığa geçmek, herkesten çok kendini imamlığa layık görmek.

?Her kim duyulsun diye dünyada bir iş yapar da riyakarlık ederse, kıyamet gününde Allah da onun kusurunu duyurur.? (Edebü?l-Müfred, 555-556)

?Ötekinin berikinin övüşüne ben kulak verir miyim? Onlar benden bir şey umdukları için beni övüyorlar, deme!

1- Hizmet edenler birbirini aşk derecesinde sevmeli.

Bayezid Bistami?ye göre kişi, insanlar arasında kendisinden daha kötü kimse bulunduğuna inandıkça gururlu demektir. Kendimizi beğenmişlikten bu düzeyde kurtulamadıkça Allah katında gerçek mümin olmamız ve cennete adım atmamız mümkün değildir. Hadis-i şerifte; ?Kalbinde hardal tanesi kadar kibir bulunan kimse cennete giremez.? (Müslim, İman 147; Ebu Davud, Edeb 29; Tirmizi, Birr 61) buyrulmaktadır. Bunun sebebi, Allah?a ait bir kul olmamıza ve O?nun sonsuz kudreti karşısında aczimize rağmen, kibir ile kendimize bir rol biçmemiz ve şeytanın ortağı olarak şirke düşmemizdir.

2- Hiçbir menfaat gözetmeden hizmete koşmalı.

Onun bütün dünyası kendisidir. Hayat, onun kendi tecrübelerinden, bildiklerinden ibarettir. Bu çerçevenin dışında kalan tecrübeler, duygular, bilgiler, gururundan, hasedinden, küçük hesaplar peşinde koşmasından dolayı bir türlü ulaşamadığı varoluşun derinliklerini, güzelliklerini kendisine hatırlattığından rahatsız edici olmaktadır. Yaşadığı ruhi bunalımlar sonucu, kendisi dışındakileri ya yok saymakta ya da küçümsemektedir ama başkalarının kendisini küçümsemesine ise hiç dayanamamaktadır. Oysa o kişi diğer insanları aşağı görmeseydi, başkalarının yüksekten bakmalarından yakınmazdı.

İlahiname

Kendini beğenme ve çevresinden övülme talebi olan insanlar, genelde bir şeyleri başarabilmiş ancak başardıklarını hazmedememiş ve şükürden yoksun insanlardır. Bu kişiler az bir motivasyonla değişik amaçlarda kullanılmaya uygundurlar. Yaptıkları işlere yüksek değer biçerler ve kısa sürede karşılığını almak isterler.

14- İnsanlar yanına gitmekten veya bir şey sormaktan çekiniyorlarsa, bu da kibir alametidir.

Adaleti ile cihana nam salan hükümdar Nuşirevan, atını ok gibi sürdüğü bir gün, yolda yay gibi beli bükülmüş bir ihtiyar gördü. İhtiyar, birkaç meyve fidanı dikiyordu.

Bu hastalık, İblis hastalığıdır. İblis, benliğine kapılmıştı da, ?Ben Adem?den daha hayırlıyım? demişti. Aslında bu hastalık, her mahlukun, her insanın nefsinde vardır.? (Mesnevi-i Şerif, 3213-3216. beyitler)

12- Vesvese etmek de kibirden olabilir. Kendini ihtiyatlı zanneder, herkesin yanlış yaptığını düşünür. Nasihat kabul etmez, vesvesesine devam eder.

8- Camide, boşluğu doldur diye, ona buna emir vermek ve emir verilenin de, bundan alınması.

Aynı hal övgü için de böyledir. Tecrübe edersen bilirsin ki övgünün tesiri günlerce devam eder; içindeki kibir ve aldatmayı besler.

İhtiyarın sözü hükümdarın hoşuna gitti, ona bir avuç altın verdi. Bunun üzerine ihtiyar;

Rabbim kalbi hastalıklardan kurtulmayı nasip etsin. bizi bu kötü huylardan arındırsın

Ali Havas Hazretleri?nin ifade ettiği üzere, kibir, gurur ve övünme gibi duygular insanın içinde çuvaldız gibi saplıdırlar. İnsanın kibirlenmesi, kendinde gördüğü faziletlerden ileri gelir. Son cümlenin ısrarla vurgulanması gerekiyor. İbadetleriyle, iyilikleriyle, güvenilir bir insan olarak tanınmasıyla bir takım faziletlere ulaşmış insanların bu tehlikeye düşme ihtimalleri yüksektir.

3- Yol sormaktan çekinmek. Yol ve sual soramamak, ayıplanma, kınanma korkusundan ileri gelir.

3- Vakıf inancıyla çalışmalı, bu yolla özel mal, mülk sahibi olmamalı.

Dine hizmet için bu üç tehlikeden uzak durmalı, şu üç şeyi de uygulamaya çalışmalı:

17- Herkese sıkıntı vermek, üzmek. Birini diğerine şikayet etmek. Başkalarının kusurlarını söyleyerek, kendisinin böyle olmadığını bildirmek.

Kendini beğenmiş mağrur insanın en büyük özelliği, daima önde olma isteğidir. Ön saflar onun mekanıdır. Mağrur insan, vitrinde olmayı seven insandır. Gerçekte vitrinde sergileniyor olmak, içine düştüğü derekesini ortaya koymaktadır. Bu durumuna rağmen o, kendisine bakılıyor olmayı hiç bakılmamaya yeğlemektedir.

7- Arkadaşlarına, bir şeyler bildiğini göstermek için, onlara her fırsatta bir şeyler anlatmaya çalışmak, yanlış sandığı şeyleri hemen düzeltmeye, ikaza kalkışmak.

3- Başarıyı kendinden bilmek. demek.

Gerçek övgü yalnız O?nun katındandır

?Kendini olduğundan fazla göstermek, çoğu kez gururdan değil budalalıktandır. Bu kendini beğenme illetinin esası, kendinden pek fazla hoşlanmak, kendi kendine hayasızca aşık olmaktır. Gurur insanın düşüncesidir; söze dökülen onun pek küçük bir parçasıdır. Bu adamlar öyle sanıyorlar ki insanın kendi üzerinde durması, kendinden hoşlanması, hep kendisiyle uğraşması, kendine fazla düşkün olması demektir. Oysa ki aşırı benciller, kendilerini pek üstünkörü bilenler, kendilerinden önce işlerine bakanlardır. Onlara göre kendi kendisiyle başbaşa kalmak, sırtüstü yatıp vakit öldürmektir; ruhunu zenginleştirmeye, kendini adam etmeye çalışmak, boş hayaller kurmaktır. Sanki kendimiz bizden ayrı, bize yabancı birisiymiş gibi... Kendinden aşağıya bakıp da kendi kafasına hayran olan adam, kendinden yukarıya, geçmiş yüzyıllara gözlerini kaldırsın; o zaman yüzlerce devin ayakları altında kalacak ve burnu kırılacaktır.?

?Kardeşim, gönlünde buldukların, sana akıp gelen hikmet, güzel duygular, manevi zevkler senin değildir. Abdalın yani bir velinin himmetidir. Bu duygu sana eğreti olarak verilmiştir.

?Övünerek yaşayanlar, dövünerek ölürler.? der Ali Suad. İnsan kendisini başkalarından üstün görerek, onları düşüncelerinden, davranışlarından dolayı küçümseyerek yükseleceğini mi sanır? Oysa nefsinden gelen güdüyle gerçekleştirdiği bu tavrından tevbe etmezse, günün birinde kendisi de eleştirdiği duruma düşebilir ve gururu dolayısıyla söylediği büyük sözlerinin cezasını ağır bir şekilde çeker.

Seni öven, göklere çıkaran kişi, halk arasında kusurlarını söylerse, seni kınarsa, o kınayışın ateşinden gönlün günlerce yanar.

Böylece, bir zamanlar küçümsediği, çulsuz diyerek göz ardı ettiği, gördüğü veya duyduğu bir günahından dolayı hemen yargılayıp cehenneme gönderdiği kişinin, Allah nezdinde kendisinden çok daha değerli olabileceğini idrak etmeye başlar.

? Ey ihtiyar! Saçın, sakalın süt gibi ağarmış. Şurada birkaç günlük ömrün var. Neden ağaç dikiyorsun? Meyvesini göremeyeceksin ki!

CEVAP

İbn Ömer r. a.?dan gelen rivayetle Rasulullah s. a. v. buyurmuşlardır ki: ?Allah, Kıyamet günü, büyüklenerek elbisesini sürüyenin yüzüne bakmayacaktır.?

Ahmet ALEMDAR

9- Yaşına bakılmadan, herkesin birbirine abi denmesi adet olan yerlerde abi diyememek, sadece ismiyle veya?Ali bey, Veli bey? diye hitap etmek.

deyime vurgu yaptık Allah Allah... :))

Yazı M. Ali Demirbaş'ın sitesinden alınmıştır.

Hükümdar ihtiyarın sözünden daha çok memnun oldu. Etraftaki araziyi ve suyu ona bağışladı.

Kendisinin çevresindekiler tarafından beğenilmesini bekleyen insanın, bir kişiye iyiliğinin söylenip övülmesinin kusurlarının söylenmesinden daha beter olduğunu bilmesi gerekir. Çünkü övülme ile insanın firavunlaşacak kadar kendisini güçlü hissetmesi mümkündür:

Amin. Ecma'in olsun inşaallah.

İnsan, ne büyüktür ne küçük... Yalnızca insandır; yaratılmış ve Yaratanına muhtaç bir insan. Bütün güzelliği de muhtaç oluşundadır, tıpkı bebekler gibi. Öyleyken, olmayan bir büyüklüğün peşine neden düşer ve kendini bu yanılgıya, bir hastalık haline hapseder?

İnsan hiç kendi kendisini tutsak eder mi? Övünen ve dolayısıyla çevresindeki insanlar tarafından övülmeyi bekleyen kişi, kendi kendisini ihbar ediyor demektir. Bu zavallı insan, engin ruh dünyasını bir hapishane hücresi haline getirmiş ve kendisini bu hücrede zincirlemiştir. Nasıl özgür olabilir ki bu tutsak? Ruhunu zincirleyen de kendisi, bu zinciri açabilecek anahtarı elinde bulunduran da kendisi...

Giriş mesajımız bu konuyla ilgili sevgili minarebiliş, yoksa giriş mesajını okumadın mı :(

Herkes payına düşeni alabilir.

bazen de kibirliye kibirli davranarak karşılık vermek gerekirmiş. bu hangi durumlar için geçerli acaba?

16- Kendisi, tevazu olsun diye, bu fakir, bu aciz, bu günahkar dediği halde, azıcık tenkit edilince, acizliği, fakirliği kalmayıp öfkelenmek.

Kibir sahibine karşı tevazu eden kimse, kendisine zulmetmiş olur. Bid?at sahiplerine ve zenginlere karşı da kibirli görünmek caizdir. Bu kibir, kendini yüksek göstermek için değildir. Onlara ders vermek, gafletten uyandırmak içindir. Savaşta, bid?at ehli ile münazara ederken onlara karşı kibirli görünmek de sevaptır. Sadaka verirken de neşe ile karışık kibirli görünmek, malı parayı çöpe atar gibi vermek gerekir. Sadaka verenin kibirli görünmesi, fakire karşı değildir. Verdiği malı küçültmek, mala kıymet vermediğini gösterir. Gösteriş yapan riyakarlara karşı da kibirli görünmek caizdir.

DİNE HİZMET EDENİ BEKLEYEN ÜÇ TEHLİKE:

10- Övülmekten hoşlanmak, tenkide dayanamamak. Hatasını söyleyene teşekkür edememek.

13- Baş olmayı istemek, emir vermekten hoşlanmak. Bazı yönlerini üstün görmek.

Senden bu kendini beğenme, kendini olgun görme hastalığı gidinceye kadar gönlünden, gözünden çok kanlar akar.

Gerçi o, sende umduğunu elde edemediği için aleyhinde bulunur. Sen bunu bildiğin halde tesiri altında kalırsın.

Kişinin hangi eylemlerde bulunursa kibir olacağı;

Netice: Haddini bilmek tevazu, haddini bilmemek kibir alametidir.

bknz: kendini fasülye gibi nimetten saymak :)

? Saygıdeğer hükümdarım, ağacım daha şimdiden meyvesini verdi. Yetmiş yıldan fazla ömrüm olsaydı bile bundan daha iyi bir mahsul elde edemezdim. Oysa bugün ektiğim fidan meyvesini şimdiden verdi, dedi.

eyvallah...

fasülyeye fasülyece konuşmak lazım yani:))

Eleştiri, kendini beğenmiş insanın en etkili silahıdır. Kendi varlığına güveni olmayan, sağlam dayanaklardan yoksun kişiler sürekli eleştirmektedirler. Kendisinin emri ve kontrolü dışında yapılanları beğenmeme, küçümseme, mağrur insanın en belirgin karakteridir.

Zehirin tadına aldanmak

Gurur, kendi durumunun farkına varmadan kibirlenemk anlamını taşır. Osmanlı toplumunda gururlu padişahları uyarı anlamında kullanılan?mağrur olma padişahım, senden büyük Allah var? atasözü günümüze kadar gelmiş

İhtiyar adam Nuşirevan?a;

?Bir adam, nefsinin hoşuna giden bir takım elbise içinde, saçları da yapılmış olarak giderken yürüme sırasında kibre düşmüştü ki, birden yere battı. Kıyamet kopuncaya kadar orada zorlukla batmaya devam edecek.? (Buhari, Libas 5; Müslim, Libas 49)

Bediüzzaman Hazretleri bu cehaletin sebebinin insanda hakim olan ümitsizliğe bağlı olduğunu belirtir: ?Ye?se düşen adam azaptan kurtulmak için istinad edecek bir noktayı aramaya başlar. Bakar ki bir miktar hasenat ve kemalatı var, hemen o kemalata bel bağlar. Güvenerek der ki, ?bu kemalat beni kurtarır, yeter? diye bir derece rahat eder. Halbuki a?male güvenmek ucubdur . İnsanı dalalete atar. Çünkü insanın yaptığı kemalat ve iyiliklerde hakkı yoktur; mülkü değildir, onlara güvenemez.?

... Yüzlerce yazıklar olsun, yüzlerce eyvahlar olsun; kendisine akseden bu eğreti hali, bu eğreti hikmeti kendinden bilmiş ve Hak kapısından uzaklaşmış kişiye, ümmetlere? (Mesnevi-i Şerif, 3255, 3258. beyitler)

Ey kendini olgun gören kişi, senin ruhunda kendini olgun sanmaktan daha kötü bir illet olamaz.

Allahü teala müsaade etmeden nefes bile alması mümkün olmayan kulların kibirlenmesi uygun değildir.

Mevlana Hazretleri de paralel bir yaklaşımla, insana gelen hikmetlere, hissedilen manevi zevklere güvenerek kendini bir şey sanmanın büyük bir gaflet olacağını söyler:

Hadis-i şerifteki şu uyarı kendisini beğenmiş insan için dikkat çekici olmalıdır: ?Kişi kendisini halktan büyük görüp uzak tuta tuta cebbarlar arasına kaydedilir de, onların başına gelen musibete duçar olur.? (Tirmizi, Birr 61)

yooo yookkk fasulyeye özel bir anlam vermişsin :))

Alem'in diline varmış ama ;fasulyenin faydalarını biliyon sen! :))

Ey kardeş! Senin de bugün bir iş başarman gerek. Bir iş başarmadıkça meyve elde etmene imkan yok. Din yolunda adım atman, bu yolda sebat etmen, kibrini yerlere sermen gerek. Yiğit olan erlik meydanını sakalıyla süpürür, gururlanmaz. Oysa ki sen kolunun gücüne bakmıyor, kocaman taşı teraziye koymaktan utanmıyorsun.

19- Tartışma sonunda, hakkını helal et dense, helal etmemek; bu, hala haklı olduğunu savunmak olur.

15- Tevazu gösterisinde bulunmak. ?Buyursunlar efendim? diyerek aşırı tevazu göstermek. Bendeniz diye konuşmak. Bazı yazarlar bendeniz diyerek insanlara yol gösteriyor, nasihat ediyor. Bende, köle demektir. Köle nasıl nasihat eder ki, nasıl yol gösterir ki? Ona, şunu şöyle yap dense, kabul etmez. Hani bende yani köle idi? Köle hiç itiraz eder mi? Bu, kibrini örtmeye çalışmaktan başka şey değildir.

18- Tevbeyi geciktirmek, namaz kılmamak, Allahü tealaya karşı kibirli olmaktır.

çok zor...

Kötü içyüzü örtme çabası

Hiç kimseye gururla bakamayız. Herkesin yeryüzünde kendisine göre bir değeri vardır. Kendini beğenmişlik bataklığına düşüp çırpındıkça batmakta olan kişi, niçin kendisini diğer insanlarla karşılaştırır? Andre Gide?ye göre bu sorunun cevabı, kendini beğenen insanlardaki hayal eksikliğidir; bu insanların ufuklarının olmamasıdır. Dar görüşlü olmalarından ve kendilerini yapmacık bile olsa takdir edenlere karşı yüksek düzeyde minnet duymalarından dolayı, kendilerini beğenenler, başkalarının tuzaklarına da kolay düşerler.

"Kibir sahibine karşı tevazu eden kimse, kendisine zulmetmiş olur."

ilim-amel-ihlas bu sözü üstüma almam gerekiyor mu bilmiyorum ama Amacım başlıgı katletmek değildi. Ki severek takip ettiğim ve okuduğum yazılardan biri. Yazıyı sabote ettiysem özür dilerim.

2- Hep kendisine sual sorulmasını, başkasına sorulmamasını istemek, bildiği bilmediği her suale cevap vermeye kalkmak, bilmiyorum diyememek.

1- Unvana sahip olmak ve itibarlı olmak. Bunlar kibre, zulme sebep olursa felakettir.