Adamın biri, kötü yollardan bir miktar para kazanmış. Kazandığı parayla bir inek satın almış. Bir zaman gelmiş, adam, yaptıklarından vicdan azabı çekmiş, pişman olmuş. Satın aldığı ineğin ne sütünü, ne de etini yemek istememiş. Kötü yollardan kazandığı parayla almış ineği çünkü. Ne yapsam etsem derken, aklına bir fikir gelmiş. Dönemin büyük gönül adamı Hacı Bektaş Veli'ye gitmiş. Hacı Bektaş Veli'nin huzuruna çıkmış. Saygısını hürmetini sunmuş. Durumunu anlatmış. Kötü yoldan kazandığı parayla aldığı ineği elinden çıkarmak istediğini, ancak, ineğin etini zayi etmeden bir şekilde değerlendirme imkanı olup olmadığını sormuş. Ve teklifte bulunmuş Hacı Bektaş Veli'ye; ineği kesip, sizin dergahınıza bağışlasam, dergahın müritlerine yedirir misiniz etini demiş. Hacı Bektaş Veli, tereddüt etmeden reddetmiş. Hayır demiş, kötü yoldan kazandığın parayla almışsın bu ineği, onun eti murdardır, haramdır, biz onu yemeyiz demiş. Adam çaresiz dönmüş. Evine gelirken, aklına Mevlana gelmiş. Bir de ona gidip sorayım, belki onun bir çözümü olabilir demiş. Yolunu Mevlana'nın dergahına çevirmiş. Varmış, Mevlana'nın huzuruna çıkmış, durumu ona da anlatmış ve aynı teklifi ona da yapmış. Mevlana; tabii ki demiş, olur. İneğini kes ve etini bağışla, biz müritlerimize yediririz demiş. Adamın sorunu çözülmüş, ama, adamın kafasına takılmış. Birinin haram deyip reddettiğini, diğeri kabul etti. Merakını gidermek istemiş adam ve Mevlana'ya sormuş. Efendim, aynı teklifi Hacı Bektaş Veliye yaptım, haramdır dedi ve reddetti. Siz ise, helaldır dediniz ve kabul ettiniz. Bu nedendir efendim? Mevlana cevap vermiş; Hacı Bektaş Veli bir şahindir demiş, o her leşe konmaz. Biz onun yanında kargalar gibiyiz, her leşe konarız. Onun için o kabul etmemiştir, biz kabul ederiz demiş. Adam Mevlanayı dinledikten sonra, Hacı Bektaş Veli'ye gitmiş. Aynı soruyu ona da sormuş. Efendim, sizin haramdır yemeyiz dediğiniz ineğin etini Mevlana helaldır dedi ve kabul etti, ne dersiniz efendim? Hacı Bektaş Veli cevap vermiş; Mevlana bir denizdir, biz ise küçükcük bir göl gibiyiz. Denizi demiş, kocaman ırmaklar bile bulandıramaz, ama, en küçük bulanık su bile bizi bulandırmaya yeter. Onun için Mevlana kabul eder o ineğin etini, fakat biz kabul edemeyiz demiş.

Bir dava, bir kavga uzayıp gidiyorsa, haksızlığın iki taraflı olması muhtemeldir.

Süleymancılarla Nurcuları birbirine düşürür bu başlık.

Talebinin boşboğazlığı kimden öğrendiği hakkında iyi fikir verdi bana...

Dinin, imanın beline enaniyet, ihtiras sarıldımı sonuç budur. Kin, nefret, dehşet, vahşet alır başını gider. Yapmayın etmeyin diyenler çıkar, onlar da kinden nasiplerini alırlar. Seni gidi kafir seni, seni gidi zındık seni...

1940 larda bir vaazında gazete parçasıdır okuyup zaman kaybetmeyin demiştir.