ya anneleri de onları terk edip giderlerse o çocuklar nasıl kendilerine sağlam bir hayat kurabilir.

amaç empati kurabilmek dostlar.

psikolojik olarak bazı şeyleri yaşayacaklardır, buna engel olunamıyor malesef..:(

çok zor ama insan yaratılış gereği bunuda kaldırabiliyor.

insanlar doğar büyür ve ölürler. bunun yaşanması normaldır. her canlı mutlaka ölümü tadacaktır. ama bize yakınlık derecelerine göre bu üzüntü değişir. kiminde az üzülürken kimide depresyona girebilir. kabullenemeyibiliriz. sevinen pek azdır.. anne baba ayrılıklarında da sanırım çocuklar bunu yaşar. benim çocukların istemesemde yaşıyor.. bende babamı kaybettim yaklaşık 7 sene oldu. yeri tabiki doldurulamıyor. anılar, hatıralar, özlem var. genlerde bana bıraktığı çok şey var.. onun için insan yaşarken kıymetini bilmeli..

Eksik bir şekilde devam edecekler.. elden birşey gelmiyor kader demekten başka.. :(

şu en son şehit haberlerini gördükten sonra o küçücük çocukların babalarına en fazla en ihtiyaç duydukları dönemde babasız kalmaları,

Yaşam her şeklde devam ediyor elbette zor olur ama ben gibi yaşıyor görünüp yaşarlar..