iktisatçı konuyu elbiseye değil insanlara indirgeyerek deş, doyumsuz varlıklar olduğumuz belli ama bu doyumsuzluk çok sevmekten, arkadaşına çok değer vermenden mi gelen doyumsuzluk yoksa artık siz bir olduysanız yani bir elmanın iki yarısı olduysanız bu iç kaynaşma ruh ikizliğine sahip olup birbirini anlamanın verdiği rehavetle birbirinizin acnına kast edilen bir doyumsuzlukmudur?

İnsanlar içinde aynı durum geçerli değilmidir..

elindeki eserin hangi tarihten kaldığına bağlıdır yakın tarihse sat gitsin beş para etmez zaten ama eski tarihse kesinlikle satmamalısın.

tesekkur ederim Mayıs...

iktisatçıyım zeki adamsın vesselam :) leb demeden leblebi tozunu anlıyorsun. ama öyle 2kelime ile kurtulamazsın deş bakalım konuyu

ben bol bol liste tutar hepsini sümen altı ederim. tembelim ben öyle her evrağı işleme koymam :)))))

ametafor diye nikli biri var keşke oda yazsa konuma, güzel açıklamaları var

arkadaşlıklarda böyledir.. kimin hangi arkadaşının ne derece kıymetli olduğu ne akdar paha ettiği değil önemli olan.. önemli olan snein ona verdiğin değer.. ama dedim ya ne akdar değerli olursa olsun her satmayacağım diye yola çıkılan dostluklar yılların rehavetiyle bir köşe atılıp unutulup gider,, asıl uzun sürenler kanatılanlar acıtılanlar arada satılıp sonra pişman olunup geri alınanlar değilmidir?

Elinin altında bulunan bir antika, tarihi eser düşün. yıllarca sana ait duran, artık bakmaktan sende alışkanlık haline dönüşmüş nesne.. hiçbir zaman satmayı düşünmezsin ama yıllarca da gerçek manada hak ettiği değeri vermezsin.. öyle atarsın bir kenara, zamanla ona olan bakışın değişir, duyguların törpülenir.. hem o hem sen alışkanlık halini alırsınız sonra bir gün bir bakarsın ki ondan bunalmışsın ve bir anda hayatından çıkarıp gitmişsin.. satmam dediğini satarken bulursun kendini..

bacı satarsın sonra geri dönüp geri alırsın yada satıyorum satıyorum derrr ama birtürlü müzayedekiler gibi tokmağı masaya vuramazsın.. öyle bağır çağır satıyorum nidaları atar durusun ama icraata gelince elin gitmez son vuruşu yapmaya..

zaten o satmam dıyerek senı bır kere satmısdır ve arkası mutlaka gelecekdır...

bir arkadaşı, bir sevgiliyi yarı yolda bırakmak

unutma sen muhalefetsin, boyle muhalefetlik mi olur...

Bir bakmışsın boşamışsın 40 kırk yıllık eşini :))

miss konuyu güzel yerden yakaladın :))

Gerçek dost ve dostluk asla bitmez...

yine bir araya geldiğinde o kan çeker götürür seni eskiye... ama bu tamamen biz insanların iç dunyasıyla alakalı ve kişiden kişiye göre değişir...

Satmam diyip satandan korkacaksın...

antikanın yanında her daim daha ıyısını ararız...

ihtiyar;arkadaşın septikse hüküm ne olur?"arkadaşlar da öyle satılacak olan var satılmayacak olan var"demişsin senin listende hükmü ne olur?

tamam o zaman gunde 2 defa bana katılabılırsın :)

iktisatçı katıldım sana

işte bu gibi durumlarda arada küsersiniz, darılırsınız, birbirinize çelme takarsınız arada da satarsınız birbirinizi ve dostluğunuzu :)

elindekinin pahasına bağlı.. yani elindeki antikanın değerini belirleyen nedir? eğer sen gösteriş düşkünü biriysen o antikayı sırf ona buna göstermek için almışsındır ozaman satsan da olur satmasan da.. ya da heves edip almışındır o vakit yine satsan da olur satmasan da.. ama eğerki manevi bir değiri varsa değil kıymetli bir antika bir pul olsa satamazsın zaten.

tamam. zaten fazlası ya beni sen yapar ya seni ben :))

ve daha ıyısını bulunca elımızdekı degerını yıtırmeye baslar... Mesela siz bayanlar bir elbıse alırsınız, giyersınız ama bır sure sonra sizin ıcın onun degerı kalmaz, cunku onun ustune 3-4 tane daha elbıse almıssınızdır.. onun sadece bır anısı kalmısdır... bılırsınız bır daha gıymeyeceksınızdır ama yıne de kıyıp atamazsınız...

gözden çıkarmak bla bla bla

pahayı biçerken neye göre değerlendirdiğin önemli bence!

Vermiş işte Yüce Rabbim bende kullanıyorum :))

Bir de, satarım dediklerin var, durmadan diline pelesenk ettiğin.. ama bir türlü satmayı beceremediğin.. elindeki antika nesneyi herkese gösterirsin, herkese ne kadar değerli olduğundan onu almak isteyip istemediklerinden bahsedersin. ama tok satıcı gibi, her verilen teklifi geri çevirirsin, bir türlü elinden çıkarmaya kıyamazsın. çünkü O na bir değer biçemezsin. verilen tüm teklifler az gelir, yetersizdir onun için. bu yüzden uzun yıllar seninle kalır, hep gözünün önünde durur, birgün satmak kastıyla gözün gibi bakarsın ama satarım dediğin halde satamaz bulursun kendini..

evet satarsın veeeeeeeee pişman olursun

mesela ben kindar bır ınsanım ve siler gecerim... donup gerıye arkadaş veya dosta bakmam cogu zaman... en ufak bır hata da affetmem...

Arada kan, yalan, nefret yok ise o dostluk 20 yıl görüşmesen bile asla bitmez...

Satarım dıyen ınsan zaten acık sozludur o senı satsada, nasıl olsa bır gun zaten satacakdı der o kadar uzulmezsın...

kararsızlığın kötü birşey olduğuna inanıyorum. emin olamamak iki arada bi derede kalmak. bazı şeylerden emin olmak kararlı olmak lazım. arkadaşlar da öyle satılacak olan var satılmayacak olan var peki bunu nasıl ayırt ederiz eğer seni satıyorsa o satılacaklar listesine girer yok eğer seni hiç satmadıysa asla onu satmamalısın. ama her listeye giren satılacak diye bir kaide de yok tabiki.

sana göre kıymetli olan herşeydir.. bir kalem olsa ne yazar bir kaşıkçı elması ne yazar,, eğer kaşıkçı elmasına bile bir taş parçası gözüyle bakıyorsan paha biçmeye bile değer görmezsin anlmazsın zaten onun kıymetini.. ama bir kalem bile senin gözünde değerli hükmündeyse ozaman paha biçilmezdir..

Mayıs bana katılma...

günde 2kez sabah ve öğlen yemeklerinden sonra dr tavsiyesi :PpP

şimdi satmam deyip satandanmı korkmalı yoksa satarım deyip satamayandan mı?

:)) yahu yanlış bir saat bile günde 2kez doğruyu gösterir, sende 40yılda bir doğru bir laf ettin ne yapayım şimdi katılmayayımda :PpP

Ya işin özü şu, biz insanoğlu doyumsuz varlıklarız...

bi de antikanın kime ait olduğu öz geçmişi çok önemlidir.