Seni iki meşhur kahraman gibi ayakta karşılamak isterdim;ne birinin çelik zırhına sarılarak tüyler ürpertici bir satvet içinde, ne ötekinin uzun kılıcına yaslanarak hem satvet, hem de istihza ve kin içinde. İkisinin de sana karşı kırpılmadan bakan cesur gözlerini ve sen yaklaşırken bile çarpıntılarının sesi artmayan cesur kalplerini taşımak isterdim ve seni sevmek.

Seni şimdiye kadar sevdiğim ve bir kere bile görmediğim mevhüm sevgili gibi, hürriyet gibi, refah gibi, şeref gibi sevmek..

Daha şimdiden göğsümde parmaığının kımıldanışını duyuyorum. Saçlarımın rengini silen avuçların, gözlerimin alevinide kapattı. Seni daima karşısında gören bu gözler, oyuklarına, bir duvar deliğinde kımıldamadan duran akrep gibi sinen gölgenin rengini alarak kararıyorlar

Ne mel'ün sakin, kendine hakim ve sabırlı çalışıyorsun. Seni herkesten çok beğendim. Yalnız sana inanıyorum. Sen yaşamaktan daha az vehimsin. Ve evvelinde bulduğun, sonunda bulunacağın dünyasının karanlığı içinde yüzen ve nihayet dağılarak senin zerrelerinde kendini kaybetmeye mahkum renkli bir parçadır.

Buz elin ayağıma ve burnuma değecek. Bir ipin ucundaki taş gibi, yüreğimi aşağıya çekeceksin. İçime girecek hava senin mermer yüzüne çarparak, geriye esecek. Damarlarımın ince yollarına dikilerek, bir üfürüşünle kanımı donduracaksın

Geleceksin, biliyorum..

Seni düşündükçe içime korku ve inşirah doluyor, çünkü sana alışıyorum. En büyük iştiyakın karyolamın topuzuna avucunu koyduğum gün en korkunç dostumu sükunla karşılayabilmektir:Senin sükununu biraz taklit edebilmek ve bir an sana benzeyebilmek için.