Bakışları o çehreyle meşgul olanın kulağında çınlayacak olan da hep bu ifadedir.

İki sevgili arasında?tarihin nadiren tanık olacağı? en iç acıtıcı sahnelerden biridir bu! Hissedildiğini gösterecek tek alamet ise iki damla gözyaşı!

Bu eser matem halindeki zayıf yürekleri ısıran kara bir ağıt değil! Yasını tutacakların yaralı gönüllerine ürperti düşürecek mutaassıb bir tebliğ gösterisi ise hiç değil!

Jean-Jacques Rousseau'nun ünlü eseri Du Contrat Social işbu cümleyle başlar:

Önce, Aziz Petrus'un?bazılarına göre, Efendisine hürmeten!? çarmıha başaşağı gerildiğini hatırlayacağız.

Bil ki ey talib, aşıkın halinde gaflet olmaz! Başka bir deyişle, aşık asla gafil olmaz!

Yakalanacağını anlayınca Roma'dan kaçan havari Petrus'un yolda giderken kendisiyle karşılaştığı Efendisi İsa'ya merak ve heyecan içinde sorduğu sorudur bu!

Sadakatin zıddı yani.

Zahmet edip resme atf-ı nazar eyleyen her talibin, ancak sadakatini isbat eden aşıklarda rastlanabilecek o müsterih yüze odaklanmaktan başka yapabileceği pek bir şey yoktur.

Bu sanatçılar arasında, belki de sanat tarihinin en huysuz, en kavgacı, en serseri ressamı olan Caravaggio'nun isminin altına bir mim koyalım.

Koyalım, çünkü?kendisine "cani ressam" bile denilmiş bulunan? Caravaggio'nun bu şah-eseri tek kelimeyle bir istisnadır, bir şahikadır.

? L'homme est né libre, et partout il est dans les fers.

? "Quo vadis, Domini?"

İsa, o mağrur, o mazlum bakışlarını vakarla yere indirir ve dudağının kenarına ilişen acı bir tebessümün eşliğinde şöyle der:

Aşk vadisinde yapılmış ve yapılacak olan en küçük hatanın hükmü daha baştan bellidir: ihanet!

Aşıksan niçin Roma'dan kaçıyorsun?

Eleştirmenler birbirinden farklı beğeni ölçütleri kullanırlar Caravaggio'nun mezkur eserini yorumlarken. Oysa biz burada muhtelif eleştiri teknikleriyle vakit kaybetmeyeceğiz ve sadece birkaç ayrıntıya dikkat çekmekle yetineceğiz.

Madem inanıyorsun, o halde niçin Roma'dan kaçıyorsun?

Aziz Petrus'un çarmıha gerilişi, birçok sanatçı tarafından farklı ayrıntılar öne çıkarılarak resm ve tasvir edilmiştir.

? "İnsan özgür doğar, ve fakat her yerde zincirleriyle yaşar."

Gözleri faltaşı gibi açılmış bir halde "Niçin?" diye sorar Petrus, şaşkın şaşkın...

Sonra, dikkatlice şehidimizin çehresine bakacağız. O yaşlı yüzdeki teslimiyete. Sabırla mermere hakedilmişcesine yüz çizgilerinden yansıyan o izzet ve vakara. "Hadi şu işi bir an önce bitirin de sevgiliye kavuşayım!" der gibi bakınan inançlı gözlerin derinliğine. O derinliklerden ışıyan tevekkül ve sükunete.

Kurban göğün nazarına sunulmuştur ya, artık kuzularının uğruna Efendi'nin kendisini ikinci kez feda etmesine gerek kalmamıştır.

İkide bir inandığını söyleyip durma da göster bana, hani, prangaların nerede? Nerede zincirlerin?

? "İkinci kez çarmıha gerilmek için!"

Caravaggio, Petrus'un sükutunu, adeta çehresindeki teslimiyet ve tevekkülle seslendirmiştir.

Aşık olmak demek, zincire vurulmak demektir. Sevmek demek, sevgisiz ellerce çarmıha gerilmek demektir. Senin anlayacağın, aşk, özgürlükten vazgeçmek demektir.

Hz. İsa'nın bakışlarında incinmişlik, sesindeyse sitem dolu bir hüzün vardır:

Petrus'u resmederken ulaştığı zirveye bugüne yüz sürebilmiş bir başka sanatçı var mıdır, hakikaten, hatırlamakta güçlük çekiyorum.

Petrus işareti almıştır. Ağlayarak Roma'ya geri döner ve yakalanır ve çarmıha gerilir. Üstelik başaşağı.

Ey talib, ben de diyorum ki, zincire vurulmayı göze almazsan asla Tanrı'ya inanamazsın.

? "Roma'ya!"

Aşık hata yaparsa, yani gözlerini kapar ve bir anlığına bile uyursa, aşka ihanet etmiş olur. Yani hesap ederse, yani akleder ve düşünürse...

D. Cündioğlundan muhteşem bir yazı

Arkadaşlar son zamanlarda hayranlıkla izlediğim vede sohbetlerine doyamadığım dücane cündioğlu nu okuyan varmı? elimde Hz İnsan kitapı var mükemmel nakışlar sözkonusu.

İncinmiş bir sevgilinin, aşıkına en kahredici cilvesi, her halde, ona sadakatinden kuşkulandığı imasında bulunmasıdır.

Baki olan, sadece aşka hürmet ve sadakattir.

Dikkat ettiniz mi bilemiyorum ama menkıbede Hz. İsa'nın cevabına mukabil Petrus'tan sadır olan sözlü bir karşılık kaydedilmemiştir.

Akıldan yardım almaksızın hiçbir hain ihanet edemez! Aşık ise akıldan özgür olandır; aklı terketmiş bulunandır. Hesap kitap nedir bilmez o! Bilmeye başladığı an, aşk libasından soyunmaya başlamış demektir. Aşıklar aldanırlar belki ama asla aldatmayı beceremezler.

? "Efendim, nereye gidiyorsunuz?"