diyor TDK :)

-evet aynı

nietzche abi demişse doğru demiş :))

onun bahsettiği ümit açık...

-emredersiniz filozof hanım

La Salome...

-tabii bu hadi ümitlerimizi yitirelim diye bir anlam taşımıyor, olmayacakların beklentisi, ümidi ; işkenceyi uzatıyor-

Öyle ki, Prometheus`un akbabadan çektiği acıdan daha fazlasını bu bir damla kandan çekeriz.

sen de bunun işkence olduğunu bıldığın ıcın umıt etmiyorsun!

öyleyse herkes aynı çıkarımı nedir? öyle birsey dememiş kız yahu :)

belki de haklısın elysium :)

ümit edilen neden illa bi kişi olsun ki

-öyleyse herkes aynıdır, takma hiçbir şeyi kafana

Nietzsche

ümidi kalmayan insan her şeyi yapar ama har şeyi..

yarından beklenen ne o zaman?

aslında ümit tümden kötü ya da iyi değildir. narkoz gibidir ümit. azı ameliyat için yetmez, çoğu ameliyat masasından diri kaldırmaz..

bu ikisisinin olmadığı bir dünya kaoss sürükleenirdi..

olumsuz ekleri iliştirilirse sonuna? düş kırıklıkları kalmıyor mu düşleyenin eline?

İNSAN RUHU YAPTIĞI SEÇİMLERLE BELİRLENİR.

ölüm sadece bir örnekti.

Nietzsche ye yanılıyorsun demek isterdim :))

Mesut oyle ise ölen birinin her an kapıdan girişini ümit ederek yaşarsın,

o gözyaşı felsefesını yerle yeksan etti..

aşkı felsefe çizgisine getirdi, sonra bir kadına aşık oldu, ilk gözyaşları onun için aktı,

Ah!.. En yüksek umutlarını kaybeden soylular tanıdım ben. Şimdi kara çalmaktalar tüm yüksek umutlarına. Artık küstahça yaşıyorlar, anlık hazlar içinde, ve ertesi güne dair hedefleri yok neredeyse..."Ruh, şehvettir!" ... böyle derlerdi. Bu sırada kırıldı ruhların kanatları ; şimdi yerlerde sürünüyor ruhları ve kirletiyor kemirdiği her şeyi.. Bir zamanlar kahraman olmayı düşünüyorlardı... şehvet düşkünüler şimdi. Kahraman, artık onlar için bir kasvet ve dehşet! Fakat sevgim ve umudumla sana yemin ederim : terk edip gitme ruhundaki kahramanı! Kutlu tut en yüksek umutları!

ama bir insanda olması gereken iki özellik vardır..

hımmm, yüzeysel görünen çok derinlikli bir soruymuş..

dedim ya iki anahtar kelime: korku ve ümit.. bunlar insanda olmazsa olmazlardır..

Ummaktan doğan duygu, ümit

aynı şeyi söylüyorsun işte,

Ümit mi? Ümit en son kötülüktür. Zeus?un içinde sakladigi bütün kötülükler dünyaya saçildigi zaman, orada son bir kötülük kaldigindan kimsenin haberi olmamisti: Ümit. O zamandan beri insanlar yanlislikla kutuyu ve içindeki ümidi iyi sans diye yorumladi. Fakat Zeus?un arzusunun, insanlarin kendisini iskenceye teslim etmeleri oldugunu unuttuk. Ümit kötülüklerin en kötüsüdür, çünkü iskenceyi uzatir.

hangimiz bu işkencenin ellerinde değiliz ki?

-ümit ve umut aynı mı?

Ama insan nedenin damla olduğunu bile bilmeyip, "şeytan!" ya da "günah!" diye düşünürse, en korkunç durum işte o zaman ortaya çıkar.

-nietzche-

ben olmayacağını iyi bildiğim hiç bir şeyi ümit etmem..

peki o zaman olacağını bildiğin bir şeyin gerçekleşmesine kadar geçen sürede hissettiklerin nedir?

aslında Arthur Schopenhauer ile başladı hersey..

Zavallı İnsanlık!

bu işkencedir, nietzsche haklı!

olmayacak birseyi ümit etmekten bahsediyoruz

umut ve ümit ayrı şeyler midir?

elysiumun sorusu sana.. bizi aydınlat lütfen :))

Varoluşçuluğun aforizması.

- Beyindeki kanın bir damla fazla ya da az olması, yaşamımızı tarif edilemeyecek kadar perişan ve zor hale sokabilir.

Umut lanettir diye bir kitap var okudunuz mu bilmem, ama bazen böyle oluyor..

-ki- o bile umutsuz değildi,

o zaman kimseyi umursama cicili kız:)

o anın tozunun pembesi senı mutlu ediyordur belki ama ya sonrası?

şimdi iyide ölen birinin gelmeyeceğini bilen birisi ki çocuğa sorsan bunu bilir.. neden boş yere ümit etsin?

sancılı bir doğumdur.

nietzche, aşık olduğu kadının başkasıyla konuştuğunu ve şakalaştığını görünce büyük bir hayal kırıklığı yaşar. ve ümitsiz bir yaşamın başlangıcını o gün atar. ve artık her şeyi hiçbir şey olarak görür.

ümit ve korku..