Sokağa çıkmalıyım şimdi ve çoktandır

Aralıksız dinlediğim alaturka bir fasıl gibi

Aşk da bitti diyordu ya bir şair

çok beğendim yazılanları

Sesin sesime alaşım olsun

hor görmedim yüzüne vurmadım hiçbir eksikliğini

Bazen öyle bir ilişkiye tutulursunuz ki, ne sevebilir, ne terk edebilirsiniz. Kör kütük bağlanmışsın... ızdır aslında... En güzel yıllarınızın, acı tatlı hatıralarınızın ortağıdır; iç çekişmelerinizin müsebbibi, yazılarınızın ilhamı, sohbetlerinizin konusudur. Gözyaşlarınızda, bilinçaltınızda, kahkahanızdadır. Korkunca saklandığınız bir sığınak, coşunca öptüğünüz bir bayrak... Sevdanız riyasız, çıkarsız, karşılıksızdır. Sınırsız ve nihayetsiz; "Ölmek var, dönmek yok"tur. Lakin gün gelir anlarsınız; içten içe bir şeylerin kanadığını... Tutkulu sevdaların gizli hançerleri başlar parıldamaya... Şurasından, burasından eleştirmeye koyulursunuz: "Şöyle görünse, öyle demese, değişse biraz ya da eskisi gibi olsa..." Başkalarını örnek göstermeye, "Bak onlar nasıl yaşıyor" demeye başlarsınız. Hem birlikte yaşayıp, hem özgür olmanın yollarını ararsınız. Aşkınızın gözü kör değildir artık, yanlışını görür düzeltmek istersiniz. "Eskiden böyle miydi ya.." diye başlayan sohbetlerde açılır eleştirinin kapısı; açıldıkça, bastırılmış itirazlar yükselir bilinçaltından... Böyle süremeyeceğini bilirsiniz. Değişsin istersiniz. O, sevgisizliğinize yorar bunu... İhanete sayar. Tutkulu ilişkilerde ihanetin bedeli ölümdür. "Ya sev böyle ya da terket" diye gürler... Bir zamanlar bir gülücüğüyle alacakaranlığı ışıtan o rüya, bir kabusa dönüşür birden... Kapatır gönlünün kapılarını, yasaklar kendini size... Hoyrattır, bakmaz yüzünüze... Zehir akar dilinden, konuşturmaz, suçlar, yargılar mahkum eder. Mühürler dudaklarınızı, yırtar atar yazdıklarınızı, siler sizi defterden... "İyiliğin içindi hepsi, seni sevdiğim için..." dersiniz, dinletemezsiniz. Ayrılırsanız yaşamayacağınızı bilirsiniz, lakin böyle de sevemezsiniz. İhanetten kırılmşıtır kaleminiz; severek, terk edersiniz... "Madem öyle..."nin çağı başlar ondan sonra... Madem ki siz böylesine tutkunken, o hep başkalarını seçmiştir, madem ki kıymetinizi bilmemiştir, o halde "günah sizden gitmiştir". Lanet ederek bu karşılıksız aşka, çekip gitmeleri denersiniz. Aşkın göçmenlik çağı başlar böylece... Daha özgür olacağınız limanlara demirlerseniz bir süre... Ne var ki unutamaz, uzaktan uzağa izlersiniz olup biteni... Etrafı bir sürü uğursuzla dolmuş, kurda kuşa yem olmuştur. Deli kanlılar, eli kanlılar, uğruna ölenler, sırtına binenler sarmıştır çevresini... Gurur duyar onlarla, koynunda besler, gözünü oysunlar diye... Uğruna kan dökenleri sever, yoluna gül dökenlerden fazla... "Bana ne... kendi seçimi" diye omuz silkmeye çabalarsınız bir süre... Ama sonra... ansızın kulağımıza çalınan bir şarkı ya da kapı aralığından süzülüp gelen bir koku, hatırlatır onu yeniden... Yaban ellerde, başka kollarda ondan bahseder ağlarsınız. Kokusunu özlersiniz; türküsünü söylemeyi, şarkısını dinlemeyi, yemeğini yemeyi, elinden bir kadeh rakı içmeyi... Karşı nehrin kenarından hasret şiirleri haykırırsınız, sular kulağına fısıldasın diye... Dönüp "Seni hala seviyorum" diye bağırmak geçer içinizden... Dönemezsiniz. Göremedikçe bağlanır, uzaklaştıkça yakınlaşırsınız. Anlarsınız ki bir çaresiz aşktır bu, ne onunla olur, ne onsuz... Hem kollarında ölmek, kucağına gömülmek arzusu, hem "Ne olacak sonunda" kuşkusu... Böyle sevemezsiniz, terk de edemezsiniz. Sürünür gidersiniz.

Bir iyiliğe var mısın?

İhmal ettiğim dostlara yeni bir adres bırakmalıyım

Yüzüne vurmadım hiçbir eksikliğini

şu gönlümdür her gün ağlayan.

ne gülüşlerin.

bu başka birinin daha başlığıydı eskilerden ama kimin

kavrulmuş dudaklarıma.

Uzun bir hastalık gibi

O senenin kisini

sevdandır beni hayata bağlayan

bir ışık karanlıkta.

Kediye iyi bak çiçekleri sula

Sağına konduruyorum yokluğunu

cıgaranın ucunda senin

Gözlerinin beyazına sarılayım

onu oraya sen koydun

CAN DÜNDAR

Bunlar son satırlar

Duydun mu

ve gönlümü rahatlatacak bir nefes türkü.

sen yoksun..

Farzet ki bir rüyaydım esip geçtim hayatından

ben sen olayım

yağmurlar ıslatır beni, yalnızım

nerdesin kiminle

Soluna eğiyorum yokluğumu

Ben gibi gecelerden

seni yitirmiş geri dönüyor sesimin yankıları

Sana, adına hayal denen bir yalan söyleyeyim leyli

İNCİNSEM DE İNCİTMEDİM...

Bilmem animsar misin

Bu sessiz gecelerden

saatler durdu, güneş durdu.

Sevilmeye aç iken

Sana sırdaş oldum dost oldum koynumda ağladın

durdu zaman o buruk şarkıda

Alışkanlık işte başka birşey değil

Çünkü baktığını çöl gören bir deliyim

hangi hüznü yaşıyorsun yine?

ve sen yoksun bu dünyamda.

Mutlu olduğun anları getir gözünün önüne

sıcaklığın gün ışığında,

ve nihavent olmayan bir şarkı,

beni iyi hatırlayın

gün gelir her şey unutulurdu, ama kalp kırıklıkları unutulmazdı.. kırmamak için çabaladım..

Ilk defa kavruldugun

sırdaş oldum

Vedalar bıraktım duraklarda

Çünkü aklım yok bende

aşk nasıl biterse öyle bitti bu aşk da

benden gizlediklerinde gizlemediklerinde

hüzünsüz ayrılıksız.

okyanusta bir damla su

En güzel şiirleri okudum gözlerine baka baka

o nurla, sevdanla

birdenbire kapın açılır gibi sevdalanmak birilerine ansızın

Söz / de sararır biterken bir aşk

yoluma yoldaş olacak bir ses, ne olur.

kırık kalplerden.

Uyandın ve ben bittim

Sevdani paylastigin

Arıyorum

bir koca kişi gülümsüyor bir buluta belli belirsiz

Gökyüzüne bakmayı, dostlara mektup yazmayı

senin güvenindeydi bana

Çünkü herkesin göğüne gömülen bulutlar yok bende

kendinden çok düşündüm..

Sana en yorgun sabahlar

Fazlasıyla bıraktım ardımda

Çenemde saçların kırkbin düğüm olsun

oysa beni seviyorsun ama bunun farkında değilsin

Alışıktım vefasızlığa el oldun aldırmadım

esen rüzgarlarda kokun

Hayalin ölüsü

Çiçekleri sulamayı unutmuşluğum gibi

Kalbin bende yok!

ayrılık rahatlığındaydı senin

Senin için..

Ellerimde beynine hançer saplanmış bir adamın resmi

bir umut arıyorum,

Sen de hatirlar misin

Beni hatirlar misin

Bu da sana son sürprizim olsun

hep bunun için uğraştım... fani dünyanın faniliğinin farkındaydım..

aklından geçenlerdeydi ayrılık

Varlığımızı eritelim be leyli

ve sen yoksun.

Ben seni unutmadim

hangi şarkıyı dinliyorsun;

bakıyorum eğilip

Kaç adam sevdiğini adından öper?

Sakladım günahını sevabını içimde

Pencereleri açmalı, kitapları düzenlemeliyim

İnce bir sis, bir hüzün örtüsü

elimi tutacak bir el; bir sevinç

ve hoşça kal demeğe hazır olan avucunda

bir hikaye anlat bana ayrılıksız.

Ömre bedel an gibi

kıvrılan bir dumandı gözlerinin içinde senin

ayrılık bunu fark etmeyişindeydi senin

Ayrılık da bir olanaktır bilirsin

bir el uzat ellerime, ne olur.

Kaç sevgili adını öptürmeyi becerir?

Oturdum da aç kalktim

tüyün de ağırlığı var ayrılığın ağırlığı yoktu ama kendisi vardı

ayrılık masanın üstündeydi kahve bardağınla limonatamın arasında

en beğendiklerime yer veriyorum binevi içimdekileri de döküyor bunlar. simsiyah. beğenmene sevindim;)

AHMET TELLİ

ceset olmaya hazırım

büyük korkundaydı ayrılık

Gülüşümü gözlerimi sonra sesimi bıraktım

Belki bir yağmur yağar akşama doğru

ayrılık masanın üstünde dirseğini dayadığın yerdeydi

karanlıklarda hasretin.

Anıları pas tadında bırakırım

Sen yoksun

nisa güzel paylaşımın için teşekkür ederim...

iki ucu kendim olduğum bu savaşta

Dudaklarıma, bırakıp giderim

Ne arasan bir sevdanın içinde

dost oldum

usandım buruk sevdalardan

seni güzel hatırlamamız için güzel ne yaptın:)))))))

Olur, aramam seni ve kimseyi

ama sen yoksun.

Sen ben

Beklide bir rüyaydım

üşüdüm bu yalnızlıktan.

Kendini nereye sakladın be leyli?

yüreğini sevdim

Bil ki ben unutmadim

Ben ciğerlerime mayın döşüyorum sana koşarken

Dizlerimde uyuduğunu düşün

yine yoksun bu dünyamda.

güzel başlık olmuş

Beni üzdün kınamadım

Yürümeyi yeniden öğrenen felçli bir çocuk gibi

gözlüklü garson getirdi onu ama sen ısmarladın

O ölümsüz sevdayi

Beni güzel hatırla

GİDİYORUM?

Çoğunu okutmadım

sevdandır acılar içinde yüreğimi dağlayan

aldırma zaten :)) tanımıyorumki seni şakasına yazdım zaten:)

Şimdi seninle yaşanan günleri ateşe veriyorum

Dumanlı bir ıslık yakışır şimdi

Gül suyu yağsın bulutlardan

Sessizce gittim senden öncekiler gibi sende anlamadın

Sonra toprak çekti suyu kaybolup gittim

Birazdan kapını çalan kişi olabileceğini düşün

Önce bir şiir itiyor dilimi geriye

Askimin atesiyle

Kim inanır buna leyli?

yoruldum.

ayrılık masanın üstündeydi cıgara paketinde

Mevla bağışlasın beni! affetsin.

Sen de ürperir misin

alışıktım vefasızlığa, el oldu aldırmadım sahra:)

Anlından öptüğüm dakikaları

Eriyorum

Gönlünün sofrasina

sesleniyorum

"neden" demedim

Sayfalarca mektup bıraktım sana

Aşk bitti işte tam da öyle

Yarıda bıraktığım şiirleri tamamlarım

Söylenmemiş merhabalar sakladım her köşeye

Şiirler yazdım her gece

alıntı

Saçını okşadığımı üşüyen ellerini ısıttığımı

Diyorsam da aldırma sözlerime

Şaşırtmayı severim biliyorsun

ne sesin, ne kokun

bir taş kuyunun dibindeki suydu

Yada bir yağmr sel oldum sokağında

çağlayan derelerde sesin var.

Susmaktır birşeylere saygılı kılan

Sana unutulmaz geceler bıraktım

bir mavi; bir yeşil:

ayrılık kurtulmuştu yerçekiminden ağırlığı yoktu tüy gibiydi diyemem

Adından öpüyorum, geçiyor

Bir aşk nasıl biterse öyle bitti bu aşk da

şiirde geçen bi sözdü o sahra aldırmadım derken seni kastetmedim

Yanip hatirlar misin

Kalbim bende yok!

Çünkü sevdim seni ben her şeyini

Yoksun!

Yoksun

ama sen yoksun...

Konuşacak ne kaldıysa kalsın

Rüyanın karesiydi bu

"peki" dedim