Demokraside de, siyasette de, ekonomide de.

25.05.2011

Parti vitrininde ve içinde, demokrat misyon başta olmak üzere diğer siyasi kökenlerden gelen isimlerin de varlığı, bu olguyu değiştirmiyor.

Ama yaşanan tecrübeler, Türkiye?nin, 50?lerin DP?si ve 1965-71 dönemi AP?sinde olduğu gibi, demokrat misyon eksenli bir büyük toparlanma ve tek parti iktidarına duyulan ihtiyacın hala devam ettiğini gösteriyor. Bu ihtiyaca cevap verecek bir diriliş hamlesini başarabilmek için ise toplumun talep ve beklentilerini çok iyi okuyup gereğine uygun politikalar geliştirecek ve halkın kaybedilen güvenini tazeleyecek kadrolar lazım.

ozamanlarda kırşehiri Osman bölükbaşı yüksek oy aldı diye ilçe yapana dikta zihniyet...

MP?nin bu tavsiyeyi dinlemeyip bizzat iktidara gelmeye çalışması ve gelmesi halinde ise, ülkenin etnik eksendeki ayrışma, kutuplaşma ve gerginliklere sahne olacağı uyarısında bulunuyor.

Sizler ne biçim insanısnız...

Dört partiden iki partiye

Bir taraftan?dört eğilimi birleştirme? sloganıyla siyasetin dört ana damarını tek partide toplama gibi sosyal gerçeklere tamamen zıt bir işe girişen Özal, diğer taraftan ANAP?ı AP tabanına oturtmayı hedefleyen bir strateji uyguladı.

Emekli vali İlhan Sözgen?in, Antalya?nın Serik ilçesinde kaymakamlık yaparken, 12 Mart?tan iki ay sonra ilçeye ziyarette bulunan jandarma generalinden duyduğu ifşaat bunun açık bir delili.

19.05.2011

Ama bu hesap, bilhassa siyasi yasakların referandumda kıl payıyla da olsa kalkması sonucunda bozuldu. Yasaklı liderler tekrar partilerinin başına dönerken, dört eğilim de asli adreslerine avdet etmeye başladı. Ve 1991 seçimi ANAP?ın sekiz yıllık iktidarını bitirip DYP?yi birinci yaptı.

12 Eylül?de de, 28 Şubat?ta da aynı strateji uygulandı: MP?nin farklı versiyonlarını demokrat taban üzerine inşa projeleri yürürlüğe konuldu.

Onu bana değil DP'li olup ta CHP'ye oy atanlara soracaksın kardeşim. Yoksa biz AKP için partimizi harcamadık, bunu ima ediyorsan. Ben gittim oyumu verdim partime, herşeye rağmen.

Ya arkadaşım peki bu demokrat partinin dikta rejminden neden bahsetmiyorsunuz?

İhtilalcilerin diğer partiler gibi AP idarecilerine de koyduğu siyaset yasağı, bunu kolaylaştırdı.

Muhtıracıların öncelikli hedefi AP tabanını parçalamaktı. Ama seçmenin en az yüzde 40?ını oluşturan AP tabanının dağılması, Türk siyasetinin geneline yansıyan sonuçları birlikte getirdi.

Bediüzzaman?ın dört parti tahlilini dikkatle okuduğumuzda, netice olarak konuyu, bir tarafında devlet ve bürokrasiye yaslanan CHP tarzı bir partiyle, onun karşısında millete dayanan DP gibi bir partinin yer aldığı iki partili bir yapıya bağladığını görürüz.

?Demokratik açılım? gibi, haddizatında bu ülkede yaşayan herkesin benimseyip sahip çıkması gereken bir projenin bile, tam tersine giderek gerginleşen bir kutuplaşmanın odağı haline getirilmiş olmasını başka türlü nasıl izah edebiliriz?

Söz konusu general, o tarihten sonra yapılacak seçimlerde bir daha AP?nin asla tek başına iktidar olamayacağını, çünkü sağı parçalayarak buna engel olacaklarını söylemişti (Postmodern Darbe kitabımız, s. 287-8). Nitekim öyle de oldu.

NEDEN HATIRLAMAK İSTEMİYORSUNUZ DEMOKRAT PARTİ DÖNEMLERİNİ...

Kazım GÜLEÇYÜZ

Offff çok yoruldum...

İhtilaller, sürece yayılan müdahaleler, darbe ürünü anayasalarla kurulan düzenin bürokratik oligarşi olarak ifade edilen yapıyı tahkim edip pekiştirmesi, bu gerçeğin tezahür ve yansımaları.

12 Mart?tan iki yıl sonra yapılan 1973 seçimleri öncesinde evvela AP kendi içinde bölündü. Ferruh Bozbeyli?nin başını çekip Celal Bayar?ın destek verdiği Demokratik Parti AP?yi parçaladı.

Böylece 1973 seçimi AP?nin ciddi şekilde oy kaybettiği, bunun da haliyle CHP?nin işine yaradığı bir seçim oldu. Nitekim seçimden sonra kurulan hükümet de CHP-MSP koalisyonu oldu.

Bediüzzaman?ın MP için yaptığı tahlillerde, bu partiyi ağırlıklı olarak milliyetçilik ideolojisi ile tanımlayıp o şekilde değerlendirdiği görülüyor.

İpini koparan kaçırıyor...

CHP 27 senelik tek parti diktasının ardından çok partili sisteme geçtiğimiz 1950?den bugüne geçen 61 yılda da ayakta kalmayı başarabilmişken, karşısındaki alternatif adresin bir türlü istikrar bulamaması, hep DP-AP çizgisini hedef alan ihtilallerin yürürlüğe koyduğu?demokrat sağ kitleyi parçalama? planlarının neticesi. Ve bu yöndeki planlar ilk defa 1971'deki 12 Mart müdahalesinden sonra yürürlüğe konuldu.

İşin enteresan tarafı, 12 Martçıların marifeti olan bu durum, bir başka ihtilalin gerekçesi yapıldı. 12 Eylülcüler, ülkeyi koalisyonlara mahkum eden siyasi yapıyı yerden yere vururken, eskiyi silip yeni bir siyaset inşasına soyundular.

Terazinin diğer kefesinde ise DP var. Ama bu partinin yegane dayanağı olan milletten aldığı oy, gerçek anlamda iktidar olmasına yetmiyor.

Bu partinin, ittihad-ı İslamdaki İslam milliyetini esas alıyorsa?demokratın manasında? ve?demokrata iltihak etmeye mecbur? olduğunu ifade eden Said Nursi, bir başka mektubunda da?Eğer bu partide sırf İslamiyet esas olsa, DP?ye yardım ettiği gibi, muhalif ve muarız olmayarak, iktidara gelmeye çalışmaz? diyor (a. g. e., s. 813).

şimdi akp aynı zihniyette zaten Adanan MENDERESİN yolundan gittiklerinide kendileri ifade ediyor...

CHP?ye gelince: Gücünü bürokrasideki hakimiyetinden aldığı için, ?bir cihette demokratlara galip hükmünde.? Milletten iktidar olmasına yetecek oy alamamanın eksiğini de öyle kapatıyor.

Şart: Yüzde 60-70?in tam dindar olması.

?10 yaşında yeni bir parti olarak AKP?nin, 50?li yıllardaki MP ile nasıl bir ilgisi olabilir? denirse:

sevgili dp li arkadaşım sana bir şey sorayım. herşey çok iyiyken merkez sağda dp çatısı altında birleşilmişken. ve yüksek ihtimalle baraj bile geçilecekken ne oldu kimlere ne vaad edildi de seçimden günler önce bu birliktelik bir anda dağıldı. ben üzerinden 4 yıl geçmesine rağmen hala bunları anlamış değilim.

Nedeni ise osman bölük başının kırşehirden Tulum çıkarması yani tüm oyları almasıydı...

şimdilerde aynı oyunları muhalefet partilrine oynamıyormu?

Halbuki DP çizgisi onar yıllık aralarla yapılan darbelerle kesintiye uğratılmasa ve MP çizgisi de ona karşı kullanılmayıp, tam tersine DP geleneğine güç verecek şekilde yönlendirilmiş olsa idi, Türkiye bugün çok daha iyi bir yerde olurdu.

Kadersizim KADERSİZM KADERSİZ!

Böylece Türkiye 12 Mart sonrası koalisyonlar dönemine girdi. Sandıktan tek başına iktidar çıkarma şansına sahip yegane siyasi hareketin bu şekilde parçalanması, böyle bir neticeye yol açtı.

(Bu mektup Emirdağ Lahikası, s. 746-9?da.)

Siyaset terazisinin CHP kefesini ağır bastıran bu olguya karşı DP?yi güçlendirebilecek konumdaki faktör, dördüncü parti olan Millet Partisi.

Dengelerin oturması için

Siyasetteki dengelerin oturması buna bağlı.

Aynı mektupta bahsettiği diğer iki partiden İttihad-ı İslam Partisine, gerçekte mevcut olmayan, ama mutasavver ve potansiyel bir oluşum olarak değinip, iktidar olma şart ve engelini zikrettikten sonra, konuya CHP ile devam ediyor.

Hatta sekiz buçuk yıllık AKP iktidarı ile geldiğimiz noktada karşı karşıya olunan ayrışma ve kutuplaşma ortamı dahi bunun örneklerinden.

Koalisyonların yapısı ise malum. Farklı dünya görüşlerine sahip partilerin aynı hükümette buluşması, toplumsal uzlaşma açısından olumlu cihetleri olsa da, karar alma ve icraat süreçlerini ağırlaştırarak, hatta zaman zaman tıkayarak, ülkenin vakit ve enerji kaybetmesine sebep oldu.

Bu ideolojide ırkçı ve Türkçü yaklaşım öne çıkıp ağır bastığı takdirde, sözünü ettiği çatışma ortamının doğacağını belirtiyor. Ve bu riskin, MP?nin farklı ve daha?light? versiyonları için de geçerli olduğu, yaşadığımız tecrübelerle sabit.

Ardından, 12 Mart?ı takiben Anayasa Mahkemesi kararıyla kapatılan MNP?nin MSP adı altında tekrar kurularak seçime girmesi temin edildi.

KÖRMÜSÜNÜZ SİZ... hiçmi vijdan yok sizde...

AKP?nin kurucu kadrolarının, kökü bir yönüyle MP?ye dayanan milli görüş çizgisinden geliyor olmaları, bu bağı kurmayı mümkün kılıyor.

Bu işi de, ?Siyaset emir-komutayla tanzim edilmez? diyerek, ihtilalcilerden?Bu işi bana bırakın, ben siyaset tarlasını düm düz ederim? taahhüdüyle icazet talebinde bulunan Özal üstlendi.

12 Eylül sonrası kurulan ANAP?ta da aynı durum söz konusuydu. Bu partinin lideri Özal, bir ara MSP?den aday olacak kadar bu çizgiye yakındı, kurmay kadrosunda da böyle isimler vardı.

Siyasette yaşanan ve giderek kronikleşen tıkanıklık ve gerilimlerin altındaki en önemli sebeplerden biri bu. Çünkü bu yapılanlarla, siyasetin kendi mecrasında gelişmesine imkan verilmiyor.

Bu kanunun siyasi maksatlı olduğunu bir an için farz edelim. Kırşehir vilayetinin içtimai ve siyasi bünye itibarıyla bir anormallik göstermekte olduğunu da inkar etmek kabil değildir. Evet, biz açık konuşuruz."

Ama bu çıkışın arkası getirilemedi. Gerek yılların mücadelesinin getirdiği yorgunluk, gerekse DYP?deki lider ve kadro değişikliğiyle yaşanan geçiş sürecinin sıkıntıları, 91 seçiminde yakalanan ivmenin devamını engelledi. Sonrasında gelen 28 Şubat fırtınasında izlenen politikalar ise, partinin bugünkü noktaya gelişini netice veren süreçte çok kritik bir kırılma noktası oluşturdu.

Engel: Bu şart oluşsa bile, ?çok zamandan beri terbiye-i İslamiyenin zedelenmesiyle ve şimdiki siyasetin cinayetine karşı dini siyasete alet etmeye mecbur olacağından,? başa geçmesi sakıncalı.

PEKİ BU MUDUR DEMOKRAS HA...

Adnan MENDERES bu sözleri söyleyerek 1954 yılında kırşehiri ilçe yaptı...