Konevi şöyle bir soru getirerek: ?Eğer istisna yalnız sonuç için caizdir? denilirse, buna karşılık deriz ki; bize göre bu istisna vaciptir. Ancak bizim sözümüz bu hususta değildir. Sözümüz sadece iman hakkındadır. Eğer bir kimse bundan sonra yani imandan sonra küfrederse, kafir olmadan önce mümin olmadığı ortaya çıkmaz. İblis gibi. Mutlu kişi bazen kötü olur. Kötü insan bazen bahtiyar olur, Eş'ari'ye göre sonuca itibar edilir. Şimdiki durumda tasdiki sabit olan kişinin imanına itibar edilmez. Bunun gibi şimdiki durumda kafir olanın küfrüne ve yalanlamasına da itibar edilmez. Allah katındaki iman ve küfür için muteber olan husus sonuçtur. Eğer Allah'ın bilgisinde bu belli şahsın iman ile nefes tüketeceği biliniyorsa Allah ve Resulünü inkar da etse o kimse şimdiki halde mümindir. Eğer Allah katında bir kimsenin küfür ile nefes tüketeceği biliniyorsa Allah'ı ve Resulünü tasdik edenlerden olsa da şimdiki durumda bu kişi Allah nazarında kafirdir, Eş'ariler yine şöyle demişlerdir. ?Şüphesiz İblis meleklere öğretmenlik yaparken de kafir idi.? Bu görüşleri için: ?İblis kafirlerden olmuştur.? ayetini buna delil getirmişlerdir. Yani Allah'ın önce geçen bilgisinde kafir idi doğrusu manada ihtilaf yoktur. Belki ihtilaf şekildedir. Zira iman ve saadetle eğer yalnız mananın meydana gelmesi, yani boyun eğmek ve ibadetleri kabul etmek manası kasdedilirse, bu durum şimdiki halde de meydana gelmiştir. Eğer gelecekte bu iman üzerine terettüb eden ebedi kurtuluş ve imanın meyvası kasdedilirse, bu Allah'ın dilemesine bağlıdır. Böyle bir durumun meydana gelmesi hususunda şimdiden kesin bir hüküm yoktur. Böyle bir şeyin meydana geldiğine hükmeden birinciyi kasdetmiştir. İşi Allah'ın dilemesine bırakan ikincisini kasdetmiştir. Başarıya ulaştıran Allah'tır.

Cevap: son anda nasıl olacaksa, hep öyle.

cevap veremez...

?Sizden biri Cennet ehlinin amelini yapar. Nihayet kendisi ile Cennet arasında bir arşınlık mesafe kalınca kitap önüne geçerek Cehennem ehlinin işini yapmaya başlar, dolayısıyla Cehennem'e girmiş olur. Yine sizden biri Cehennem ehlinin işini yapar. Öyle ki kendisi ile Cehennem arasında bir arşınlık mesafe kalınca kitap önüne geçerek Cennet ehlinin işini yapar, dolayısıyla Cennet'e girer.?

kafsını bintürlü şüphe ile yıkamış, imanını bin bir türlü günah ile zedelemiş,

YAW AÇIKLA BİR HELE NE DİYORSUN TAM OLARAK, BİZ ANLAYAMADIK.. Acizliğimize ver gardaş..!!

aslında her iş için böyle değilmidir?.. Hayır murad ederek başladığınız hangi işin sonu felaketttir kaldı ki felaket gibi görünen o sonun yorumu beşeriyatın anlayamacağı dilden de olabilir..

?Bahtiyar olacak iyi kişi anasının karnında iyi olandır. Kötü kişi de anasının karnında kötü olandır.? hadisi de bu hususu kuvvetlendirmektedir. Şüphesiz buradaki iyilik ve mutluluktan maksat, itibar edilen mutluluktur ki bu mutluluk Allah'ı bilen ve tanıyan kimse için bahtiyar olarak Allah'a kavuşmaktır. Kötülük yönünde de durum bu şekildedir. Bu sebeple?Akaid? erbabı şöyle demişlerdir: Mutlu kişi görünüşte iman bahtiyarlığı ile vasıflanan kişidir. Gelecekte böyle bir kişi dinden dönmek suretiyle kötülerden olabilir. Kötü ve mutsuz kişi de bazen söz ve işlerinde mutlu ve bahtiyar olup durumunu değiştirebilir, değişiklik bahtiyarlık ve kötülük üzerinde olur. Mes'ud etmek ve kötü kılmakta değildir. Zira bunlar Allah'ın sıfatlarıdır. Mutlu kılmak, iyilik ve mutluluğu yaratmaktır. Mutsuz ve kötü etmek kötülüğü ve mutsuzluğu yaratmaktır. Allah Teala'nın?şeytan kafirlerden oldu? sözü ile ilgili olarak, kafirlerden, olmaya intikal etti demek doğru değildir. Çünkü müslüman değildi ki, kafirlerden olmaya intikal etmiş olsun. Bununla beraber arifler şöyle demişlerdir: Dinden dönmek, bir kimsenin mutlulardan olmadığının alametidir. Dönen, yoldan dönmüştür. Zira gerçek mutlu kişi bu gerçek üzerinde sabittir. Allah Teala'nın şu ayeti buna işaret etmektedir:

Bu ayet-i kerime, Adem aleyhisselam yaratılmadan İblis'in imanı sağlam, taatları çok olmasına rağmen kafir olmakta devam ettiğine delalet etmektedir. O derece taatü ibadet yapıyordu ki en iyi meleklerden sayılmıştı. Bundan da anlaşılıyor ki, muteber olan iman vefat zamanındaki imandır. Hz. Peygamber sallellahu aleyhi vesellem'in:

Hocalar hocamız Eb'ul-Hasan el-Bekri'nin şu hikmetli sözünü burada kaydetmek yerinde olacaktır: ?İman kalbe girdiği zaman, yok olmaktan emin olur.?

hayırla geçirilmiş bir ömrün sonununda hayırlı olacağı umulur..

?Artık kim azgınlık ve sapıklığa sevk edenleri tanımayıp da iman ederse, muhakkak ki o, kopması mümkün olmayan sağlam bir kulpa yapışmıştır.?

o nedenle son nefeste iman çok önemlidir..

N. F. K

sapık mezheplerin fikirlerine kulak kabartmış;Bize kuran yeter diyerek sünnete sırtını dönmüş,

ya gardaş selimi demişsin ki 'Ehl-i sünnetin 1400 yıldır uygulana gelen reçetelerini bir çırpıda kenara koymuş ve milyonlarca alimin konsensusu varken kaşını gözünü şiirini edebiyatını sevdiği birini dinsel bilginin kaynağı olarak görmüş'

İnanç esaslarına ilave edilen hususlardan biri de bu meseleler üzerine teferru eden hususlardır. Bunlar Eş'arilerin bir kısmının nakletmiş bulunduğu meselelerdir. Şöyle ki: Bir kimsenin: ?Ben inşallah müminim.? demesi sahih olur. Bu söz iman halinde, küfür durumunda, mutlu zamanda ve kötülük halinde sonuca itibar edilmesine dayanmaktadır. Öyle ki; bahtiyar olan iyi bir mümin iman üzerine ölendir. Hayatı boyunca küfür ve isyan üzerinde yaşasa da bahtiyar mümin, iman üzerinde ölendir. Kötü olan kafir, ömrü boyunca tasdik ve şükür üzerinde bulunsa da, küfür üzerinde ölen kişidir. Şu hadis-i şerif bu manaya delalet etmektedir:

son nefesteki imtihan çok önemlidir.. adeta kuvvetlice silkeyerek çürük elmaların dökülmesi gibidir.

?İblis Adem'e secde emrine imtisal etmekten kaçındı, kibirlendi ve kafirlerden oldu.?

Sual: Ey veli, insan nasıl olmalı söyle,

itibar sonucadır..

o şimdi

Bizde hayır için başladığımız bir işi sonlandırmak üzeriyiz umulur ki bu sonda hayırlara vesile olsun...

Şüphesiz ameller sonuca göre değerlendirilir. Nitekim Allah Teala'nin İblis hakkındaki şu ayeti buna delalet etmektedir:

Ehl-i sünnetin 1400 yıldır uygulana gelen reçetelerini bir çırpıda kenara koymuş ve milyonlarca alimin konsensusu varken kaşını gözünü şiirini edebiyatını sevdiği birini dinsel bilginin kaynağı olarak görmüş,

İmanda İtibar Sonucadır :

imanı bir türlü beyinsel aktivite olarak alıp kalbinde kökleştirecek tedbirleri alamamış,

asker

o noktada kalbinde imanın nurları yerine hayatı boyunca edindiği ve felsefeden öteye gidemeyen sahte islami bilgiler, inanışlar varsa son nefeste imanlı gitmek çok zor.

veya islamiyeti sadece lafta kalmış ve islamın şartları başta diğer ibadetlerini ve gerekliliklerini hiç yapmamış, dünyayı ebedi alem gibi bilip ona göre yaşamış... kişilerin işi son nefeste zordur..

hımm,, İyi dayak yediğinde kendine gelir askerde :)