Yol arkadaşım ve ben hiç bir zaman yolun dümdüz olmayacağını biliyorduk, ve karşılaştığımız çukur ve tümseklerde hep birbirimize destek olduk, bir süre sonra yolumuzda bir kız çocuğu eşlik etti bize, kendi yol arkadaşını bulup onunla yürümeye başlayana dek

mutlu bir kişi olabilirsin

8 yaşında ve aşık olmayı okadar çok ısterdımkı ama nasıl olacak geçen zamanı gerı getırmek mümkün değil giden gıttı artık geleceğe bakmak lazım

Ne güzelde alatmış Cedrik'in dedesi..

ben kendi yolumda yürürken bir gün çok güzel bir kızla karşılaştım, ve ona bundan sonra yola birlikte devam etmeyi teklif ettim ve birlikte yürümeye başladık,

8 yaşındaysanız ve aşıksanız hayat gerçekten çok güzel

şimdi ver

derin nefes al

sonra bir gün yol arkadaşım topallamaya başladı, ayakkabısına bir çakıl taşı girmişti, hepimiz onun ayakkabısındaki taşı çıkarmak için çok uğraştık ama bi türlü olmadı taş artık yürümesine engel olunca bir elma ağacının dibinde dinlenmeye başladı ve bana onu orda bırakmamı ve yoluma devam etmemi söyledi, başka seçeneğim olmadığı için onu orda bırakmayı kabul etmek zorunda kaldım ve yoluma benim de ayağıma bir taş girinceye kadar devam ediyorum, yol arkadaşımın yokluğunu ve desteğini o kadar çok hissediyorumki, keşke birlikte yürüdüğümüz zamanlarda ona varlığının önemini anlatsaydım diyorum

ilginç

Çok güzeldi.. Ama beni ikna edecek bir yol arkadaşlığı teklifi gelmedi henüz. Yanlızlık ta sevdadandır diyelim :)

dediklerime riayet edersen