ANNELER ÖLÜR, AMA ANNELİK ÖLMEZ!

ANNELİĞİN ÖLÜMSÜZLÜĞÜ BİLİNCİYLE, SN BAŞBAKANA ANNESİNİN ÖLÜMÜNDEN DOLAYI SABIR VE METANET DİLEKLERİMİZİ İLETİYORUZ.

Anneler doğal olarak doğanın her canlı parçası gibi doğar, büyür ve ölürler. Lakin annelik denen; hücreyi ve bilinci yani doğanın canlılığını var eden sevgi ölümsüzüdür. Annelik, yaşamda çok nazik, zarif ve özel bir duygudur. Eğer; yavrularına yem götüren bir kuşu, kuzusunu emziren bir koyunu yada yavrusunu göremediği deliye dönen bir başka canlıyı gözlemlediyseniz bunu fark etmişsinizdir. Hatta insan gözüyle çok vahşi gibi görünen timsah, yılan, kertenkele gibi sürüngenlerin yavruları için verdikleri çaba katı yürekli insanların bile gözlerini yaşartabilir. Anne kuşların, yavrularına yönelen düşmanları yanıltıp kendine çekmek için yaralı numarası yapıp kendilerini feda etmeleri gerçektende yeryüzünde annelilik adına kuşların taşıdığı en büyük feragatlerden biri olsa gerek. Gözlemlerden ve deneyimlerden biliyoruz ki annelik; doğada yaşamı korumaya yönelik en güçlü güdü ve duygudur. Annelik doğadaki en canlı duygudur. O doğanın yaratıcı gücüne sahip olması açısından gerçekte dünya boyutlarının ötesinde mana aleminden madde alemine akan sonsuz mevcudiyete sahip manevi ruhtur. Bu anlamda anneler aslında anneliğin kullandığı bir kabuktur. Bu kabuk doğası gereği zamanla çözülüp dağılır, toprağa karışır lakin annelik ruhu topraktan bağımsız olarak tekamülünü sonsuza kadar devam ettirir. Doğanın bu sevgi, şefkat, vefa ve büyük feragat duygusu doğanın her dokusuna işlenmiş bir şekilde doğanın canlılığını ve özün devamını sağlamaktadır. Bu yüzden et ve kemikten mürekkep annelerimiz bedensel olarak, bedenlerimizden ayrılsalar da annelik ruhu bilincimizin her zerresinde ebediyen var olmaya ve var etmeye devam edecektir.