çok güzel :) severim konuşkan misafiri cevap vererek çenem yorulmaz

biraz düşünceli olmak gerekir değil mi, haklısınız, ama çeşit çeşit insan var işte..

ben derimi yüzüp içine tuz atılmayı tercih ederdim.

Bazı misafirler gerçekten öyle bir kitliyor konuşurken kaç kaçabilirsen:)Hele bi tanesi vardı eşimin akrabası af edersiniz bir mutfaga gideyim diyordum, ben mutfakta birşey hazrlarken arkamdan gelip kaldığı yerden anlatıyordu tam cinnetlik:))

çok konuşmak yorucu, hem konuşanı hem dinleyeni yoruyor..

haklısın Akhan.

benım derdım bana yeter bıde baskanın dınlersem vay halıme

mutfakta tepsi devirip temızlıyor edası yaratamıyor muydun nerden baksan 1 ssatini kurtarırdın

kabus gibiydi..

düşünemedim lessley:)

eskiden insanları çok iyi dinlerdim her detayı hafızamda o kadar net dururduki zamanla bu beni yormaya başladı:D artık daha az dinliyorum

çol mal haramsız çok laf yalansız olmaz derler...

bu durumlarda gidin misafirinin atakkabına biraz tuz dökün. bakın nasıl kalkacak gidecek :)

bir de iyi bir dinleyici olduğunuzu anlarlarsa hiç kaçarınız yok. misafiri yolladım, aynaya bi baktım, elim yüzüm ateşler içinde kıpkırmızı olmuş. hani yeşilyol filminde vardı ya:) bütün negatif duygularını bana boşalttı gitti.. ben de can taşıyorum ya:)günahtır..

dinliyor numarasını yapsaydınız sizde...

ev sahibi olmak ne zor, bişey diyemiyosun. sıkılmış gelmiş.. içini dökmeye ihityacı var tamam, ama bir de bana izin ver kardeşim konuşmam için..

dınledıgın ıcın sğol fılan dedı mı

yok demedi..

öyle bir misafir görmemişimdir belki ama uzağa gitmeme gerek yok ailemde var öyle birisi...

Yazar Aziz Nesin'in çoooooooooook eski bir misafir öyküsü vardır. O öyküde misafirleri sınaflandırır, gittiği yerde çok yiyen mi ararsın çok konuşan mı sus pus olan mı ve daha neler neler :))

birmesaj o niye ki.