bende korkuyorum işte.. sonu olmayan bir durum :(

korkarım ben

tanışırsın bir ilkbahar gününde. yorgundur kalbin. tanışma merasimlerinden bile nefret etmişken. belki bir gülüşü hoşuna gitmiştir onun. ilk başta başlayan resmi tören konuşmalarının ardından en güzel anılar paylaşılır.. bu esnada tartarsın karşındakini.. herşeyini en ince ayrıntısına kadar incelersin.. yüzün gülümsüyorsa bir şey düşünmessin.. yanında mutlusun işte... düşünülmeyen bir başlangıç sonrası yüzlerde yeni tanımanın verdiği bir tebessüm.. sonrasında kelimelerin durduğu ve sessizliğin bir anlam kazandığı anlar başlar. nefes alışların dinlenmesi bile mutlu eder bir vakit. hatırlanmışdır tekrar sevmek ve sevilmek. düşünürsün onu. anlamsız kıskançlıklar. deli gibi seversin.. sonu yoktur.. çabaların sevdiğini belli etmemek adınadır.. nefret edersin kendinden.. herşeyi ile mükemmel ahlakı, konuşması, sesi, fiziği ile bir mükemmelik abidesi. nereye kadar dayanabilir ki insan. sevmemek adına verilen çabalar nereye kadar olur ki. her yönde tamamlayan, eksik hususlarını kapatan ve seni bir anlamda toparlayan bir harika. bir kıyas başlar. sonu olmayan bir aşkın pençesinde kıvranmalardır bu yaşananlar bir yerde. düşünceler savruk. konuşmamak, düşünmemek için kendine verilen sözler. bir sesini duymanla, bir gülümseme ile bertaraf olan sözler. ruhunu incelten bir ses ve duygularına hitap eden bir güzellik.. keşke'ler başlayan cümleler dolmaya başlar hayatında. her yönü ile imkansız bir sevdanın kucağında, çırpınışlarımdır bu karaladıklarım..

anladım.)

farz etki boğuluyorsun derin suda. ve seni kurtarmaya çalışanlarıda beraberinde çekiyorsun.. etrafında sergilediğin sahte gülümsemeler devam ediyor.. gene yemek yiyorum gene su içiyorum.. rutin faaliyetler devam ediyor. ama keyif alamıyorum.. ruhum küstü bana..

nereden bileceksin ki.. sende mi minareden düştün arkadaş.. beni ne hissettiğimi anlaman için sende at kendini minareden..

açılmayı denedinmi