?Bunlar küçük ve önemsiz bir topluluk,? dedi.

Daha önce bölümlerde de değindiğimiz gibi, Kur?an ve kainat, birbirini şerh eden iki kitaptır. Her ikisinin de ayetleri vardır; her ikisinin de kanunları vardır. İnsan ise, her ikisine uymakla yükümlüdür. Bunlardan sadece birine uymakla kimse kurtuluşa eremez. Dünya hayatının kanunlarına uymakla yetinip ahirete bir hazırlık yapmayan kimse bu hareketiyle ahirette kurtuluş bekleyemeyeceği gibi; inanılması gereken şeylere inandığı halde inancının gereği olarak bu dünyada bir emek sarf etmemiş, alın teri dökmemiş, bir sıkıntıya girmemiş kimse de, Allah?tan, kainat yasalarını imanının hatırı için değiştirmesini bekleyemez. İnanan, inandığını gösterecektir; bunun yolu da bu alemdeki İlahi yasalara itaat etmektir. Unutmamak gerekir ki, Allah tarafından konulduğuna inanarak doğa yasalarına itaat etmek de Allah?a ibadet etmek demektir.

İSRAİLOĞULLARININ üzerindeki geçmiş İlahi nimetleri hatırlatarak onları nankörlükten sakındıran ayetler arasında yer alan bu ayet-i kerime, denizin yarılmasına atıfta bulunurken, aynı zamanda, ince bir işaretle, onların bu hadisede oynadığı sebebiyet rolüne de değiniyor. Ve tabii ki bu ince işaret de Kur?an?ın bütün muhatapları için önemli bir ders içeriyor.

Diğerlerini de oraya yaklaştırdık.

Musa ve beraberindekilerin hepsini kurtardık.

Musa?ya?Asanı denize vur? diye vahyettik. Deniz yarıldı; öyle ki, herbir parçası koca bir dağ gibiydi.

Daha başka yerlerde de başka yönleriyle birlikte anlatılan ve tekrar tekrar ibret nazarlarımıza sunulan bu hadise, Hz. Musa ile beraber denizi geçen topluluğun, aslında, büyük bir imtihandan geçmiş olduğunu göstermektedir. Denizin yarılması hadisesinden önce, kelimenin tam anlamıyla bir?can pazarı? yaşanmış; İsrailoğulları, verilen emre uygun olarak, gece vakti Firavun?un adamlarından önce davranmak suretiyle yola çıkmış, denizin kenarına kadar gelmişlerdir. Burada Firavun ile deniz arasında kıstırıldıkları ve hiçbir kurtuluş ümidinin kalmadığı bir sırada, Hz. Musa?ya asasını denize vurması emredilmiş ve İsrailoğulları denizi selametle geçmiştir.

Bu hadiseyi nakleden Kur?an ayetleri, ?denizi yarma, İsrailoğullarını denizden geçirme ve Firavun ile adamlarını boğma? fiillerinin hakiki faili olarak Yüce Allah?ı gösterir. Kurtarmayı dilediği kullarına yola çıkma emrini veren de, Firavun ile adamlarını onların peşine düşürerek helake yaklaştıran da, denizi yaran da, denizi kapatan da Odur. Bakara Suresinin ayeti ise, bikum, yani, ?sizinle? lafzıyla, bu hadiseye şöyle bir derinlik de getiriyor:

?Bütün bunları Allah sizin sebebinizle yaptı. Zira bu alemde bütün hadiseler, İlahi hikmetin bir gereği olarak, sebeplere bağlanmış ve kullar da bu sebeplere uymakla yükümlü kılınmıştır. Siz Allah?ın emirlerine itaat eder ve Onun koyduğu sebeplere yapışırsanız, başarılı olursunuz. Firavun?un zulmü altında geçirdiğiniz yıllara karşılık Allah sizi onların mülküne varis kılmak istemişti; ancak siz buna oturduğunuz yerde erişecek değildiniz. Nitekim sebeplere riayet ederek üzerinize düşeni yaptığınızda, Allah da sizi sebep yaparak düşmanınızı boğdu ve size olan vaadini yerine getirdi.?

Mekke döneminin o ağır şartlarını düşünün: Bir iki tane Kureyş ileri geleni Müslüman olsa, İslam büyük bir güç kazanmaz mıydı? Onca Müslümanın çektiği sıkıntılar hafiflemez miydi? Oysa o günler İslamın en zor günleriydi. Bir avuç insan dünyaya karşı var olma mücadelesi veriyordu. Onların o günlerdeki ihtiyacı kadar, hangi dönemde Müslümanların yardıma ihtiyacı vardı ki?

İşte dünyanın tantanası olan para, elbise, şöhret, makam, unvan gibi şeyler bu toz zerresinde, bu son saniyenin içinde para ediyor!

Kainattaki yüz milyarlarca galaksi içinde bizim galaksimizi, bizim galaksimiz içinde de yüz milyarlarca yıldız arasından bizim güneşimizi bulmaya, bir harita üzerinde onun yerini göstermeye insanlığın ömrü yetecek gibi değildir. Kainatın ömrü içinde tüm insanlığın tarihi ise, 24 saatlik bir günün son saniyesi içine yerleşiyor.

Onları böylece çıkardık; yerlerine de İsrailoğullarını varis kıldık.

Ve Musa?ya?Kullarımla gece vakti yola çık,? diye vahyettik. ?Çünkü takip edileceksiniz.?

Müslim, Birr: 138

İki topluluk birbirini gördüğünde, Musa?nın adamları?Şimdi yakalandık!? dediler.

hatırı feda edilmeyecek insanlar azalıyor, malesef...

Sabah akşam Rablerinin rızasını dileyerek Ona dua edenlerle beraber sabret. Dünya hayatının tantanasını arzulayarak onlardan gözünü ayırma.

O Yüce Peygamber de, Rabbinin bu emrini şükürle ve sevinçle karşılamış, ?Hamd olsun Allah?a ki, sizinle sabretmeyi emretmeden canımı almadı. Hayat da sizinle olsun, ölüm de!? buyurmuştur.

Şuara Suresi, 26:52-56.

Tabii, görecek gözü olanlara!

Ve yine bunun içindir ki, Yüce Allah, kendisine ve Resulüne iman ve muhabbetle bağlı olan bir mü?minin izzet ve şerefini, dünyanın tantanasına değişmemiş, hakka hizmet uğruna dahi olsa, bir avuç yoksul Müslümanın Peygamber dizi dibinden ayrılmasına razı olmamıştır.

Para, mal, mülk, elbise, unvan, makam, iktidar, kaba kuvvet, şan, şöhret, gösteriş?

O alemde ise, insanın kalbinde ne kadar Allah korkusu taşıdığına, takva denen şeyden ne kadar nasiple geldiğine bakıyorlar. Orada ilim sahibi olan itibar görüyor; merhametten, muhabbetten payı olanların, Allah?a ve Resulüne gönülden bağlı olanların yıldızı parlıyor.

Bu resimde on bin kadar galaksi sayılabilmektedir?uzayın tek bir noktasında on bin galaksi! Bu galaksilerden herbirinin yüz milyarlarca yıldız barındırdığını da unutmayalım. Aralarındaki uzaklıklar ise milyonlarca, hatta milyarlarca ışık yılı seviyesindedir ki, bu rakamlar, saniyede 300 bin kilometre hızla yol alan ışığın bu kadar zamanda kat edebildiği mesafeleri ifade etmektedir.

Nedir dünya hayatının tantanası?

?Biz ise zinde bir topluluğuz.?

Peki, aynı durum İslama da zarar vermiyor muydu?

Yine hatırlayın ki, denizi sizinle yarıp sizi kurtarmış, Firavun Hanedanını da gözlerinizin önünde boğmuştuk.

İsrailoğullarına?Allah?ın size yazdığı kutsal topraklara girin? dendiğinde, onlar?Orada zorbalar var? diyerek girmek istememişlerdi. Kendilerine galibiyet vaad edildiği halde onlar yerlerinden kıpırdamadılar ve Hz. Musa?ya?Sen ve Rabbin gidip savaşın; biz burada oturacağız? dediler. Bunun üzerine Allah?Kutsal topraklar onlara kırk sene haram kılındı; artık şaşkın şaşkın ortada dolaşıp dursunlar? buyurdu. Bu vak?ada İsrailoğulları Allah?ın kendilerinden istediği sebebiyet rolünü yerine getirmeyi reddedince sonuca da erişememişlerdi.

İşte böyle çıkardık onları bahçelerinden, pınarlarından.

Musa?Asla!? dedi. ?Rabbim benimle beraberdir; O bana yol gösterecek.?

Maddenin cazibesiyle kamaşan gözleri servetten, şöhretten, eşyadan, mevki ve makamdan başka şey göremez hale gelmiş şu zamanın böyle uyarılara ve böyle şükürlere ne kadar da çok ihtiyacı var!

Bir toz zerresinin üzerinde son saniyenin bir fraksiyonu!

tşk ederiz

Onun içindir ki, Sevgili Peygamberimiz, bu dünyada horlandıkları halde Allah katında büyük bir değer sahibi olan kimselerden söz ediyor ve onları incitmemeleri konusunda insanları uyarıyor:

Alemlerden bir nokta

Allah ne zaman yardım eder?

Bu nokta, semamızda dolunay çapının onda biri kadar bir yer kaplamaktadır. Normal olarak buraya baktığımızda, Samanyolu galaksisi içindeki birkaç yıldızdan başka birşey görmeyiz. Hubble Uzay Teleskopu ise, atmosferin dışında, her türlü kirlilik ve parazitten uzakta, ideal şartlar altında bu noktaya odaklandığı zaman çok farklı şeyler görmüş ve bu gördüklerini Dünyaya göndermiştir. Ancak, bu sayfalarda gördüğünüz fotoğrafı çekmek Hubble için de hiç kolay olmamıştır. 24 Eylül 2003 tarihinde başlayıp 16 Ocak 2004?e kadar dört ay süren bir çalışma sırasında Hubble Dünya etrafında 400 tur atmış, bu noktanın 800 resmini çekmiş; sonunda, net olarak geceli gündüzlü 11 günden fazla zaman alan bir pozlandırma bu resmi ortaya çıkarmıştır.

Firavun şehirlere tellallar çıkardı.

Saçı başı dağınık, eli yüzü tozlu, kapılardan kovulmuş öyleleri vardır ki, onlar Allah adına yemin edecek olsalar, Allah onların dediğini yapar.

KUR?AN OKUMAK, bir kitabın sayfalarını çevirip dudaklarımızı hareket ettirmek kadar basit bir iş gibi gelir bize. Gerçi işin mekanik tarafı da bu kadar basit görünmesine rağmen bir seri harikuladelikleri ardında saklar. Fakat meselenin mana yönü, dudaklarımızı uçuklatmaya yetecek kadar heybetli ve hayretli bir hadisedir. Çünkü okuduğumuz şey, doğrudan doğruya Alemlerin Rabbinden gelen bir hitaptır. Bu hitabın karışsında bir muhatap olarak yer almaktan daha büyük ve heyecan verici hangi hadise vardır?

Bunun tersi olan durumlar da vardır. Maide Suresinin 20-26. ayetlerinde anlatıldığına göre, yine

Hazinelerinden ve şerefli mevkilerinden.

İşte, görebildiğimiz alemlerden bir noktanın arkasında saklı olan şeyi, Hubble Uzay Teleskopunun gönderdiği bu fotoğraf bize gösteriyor. ?Alemler? deyince akla neyin geleceği ise, artık hayalgücünüze kalmıştır. Fakat bizi asıl ilgilendiren şey bu alemlerin büyüklüğü değil, Alemlerin Rabbinin sonsuz büyüklüğüdür.

BU AYET, toplum hayatımıza Müslümanca bir bakış açısı getiren, yaşayışımızda egemen olması gereken değerleri sağlam bir şekilde düzenleyen, bu arada, Allah yolunda hizmet edecekler için de hiç göz ardı edilmeyecek olan bir ayettir.

Ümit Şimşek

Gün doğarken peşlerine düştüler.

YAZILAR BU ADRESTEN ALINTIDIR..

Bakara Suresi, 2:50

Bu durum, hiç kuşku yok ki, onların aleyhine oluyordu. Çünkü bir inat uğruna ve yersiz bir gurur sebebiyle, hak dine girme imkanından kendilerini mahrum ediyorlardı.

Bu ayet, yaşanan hayattan canlı bir kesit ortaya koyuyor. Bir zaafımıza işaret ediyor. Bu zaafın etkisinde kalarak haktan uzaklaşma ve Allah?ın kullarına zulmetme tehlikesine karşı bizi uyarıyor.

?Fakat bize karşı kin besliyorlar.

Bu derse geçmeden önce, ayette sözü edilen hadiseyi, biraz öncesiyle birlikte, Kur?an?ın daha başka ayetlerinden takip edelim:

Bunlar, bu dünya hayatında geçer akçeler? Kimin elinde bunlardan bir ikisi varsa, girdiği yerde itibar görür, sözü dinlenir, önemli bir adam sayılır.

Sonra da diğerlerini boğuverdik.

Hiç değilse bu resim bize, nasıl bir sonsuzluk ve idraklere sığmayacak bir büyüklük karşısında bulunduğumuzu hatırlatıyor!

Fakat ayet, o en çetin şartlar altında bile, servet ve iktidar sahibi olan kimselere meyledip de üç beş yoksul mü?minin ihmal edilmesine, bir kenara itilmesine, ikinci sınıf vatandaş muamelesi görmesine izin vermiyor; bu kapıyı kesin bir şekilde ve ebediyen kapatıyor:

Fakat, tantanası bir yana dursun, dünya hayatının kendisi nedir ki?

Ve, o sonsuz büyüklüğün sahibinden bize gelen bir hitabı nasıl bir edep ve ürperti içinde dinlememiz gerektiğini gösteriyor:

Ama?Alemlerin Rabbi? sözünü de çoğu zaman fazla üzerinde durmadan telaffuz ediveririz. Nihayet bu telaffuz da bir iki dudak kıpırdatması kadar?basit? bir işten ibarettir. Oysa?alemler? dediğimiz zaman, zerrelerin kimbilir kaç kademe altındaki seviyelerde her saniye milyarlarca nesli gelip geçen parçacıklardan milyarlarca ışık yılı uzaklıklardaki galaksilere, görünen dünyalardan ahiret yurduna, yerin derinliklerinden gökler ve yer genişliğindeki Cennet bahçelerine, kabir aleminden ruhlar ve melekler alemlerine kadar bildiğimiz veya bilemediğimiz, hatta hayal bile edemediğimiz nice varlık alemlerinden söz etmiş oluruz. Sözünü ettiğimiz şeyin büyüklüğüne bir ölçü teşkil etmek üzere, gözümüzün önündeki maddi alemden bir?nokta? üzerinde dikkatlerimizi yoğunlaştıralım.

Ashab-ı Kiram, Peygamber Efendimizin yoksullarla beraber bulunmaktan, onlarla sohbet etmekten ve onların dertleriyle meşgul olmaktan asla yüksünmeyen pek yüksek bir ahlaka sahip olduğunu anlatmaktadır. Zaten onun yanında bulunanların çoğu dünyadan fazla bir nasibi olmayan kimselerdi. Fakat Kureyş?in ileri gelenleri için bu tahammül edilebilecek birşey değildi. Mevki ve servet sahibi olan ve toplum içinde saygı görmeye alışmış olan bu kimseler, aşağılık gözüyle baktıkları yoksul Sahabilerle diz dize oturup da Resulullahın sohbetini dinlemeyi asla kibirlerine yediremiyorlardı.

Ve o saniyenin içinde bir an geliyor, insan, kendisini, bu değerlerin beş para etmediği bir başka alemde buluyor?sanki burada hiç yaşamamışçasına!

Hatırı feda edilmeyecek insanlar