Bir de konuşulan yalan, gıybet ve iftira ise, dinleyen de mesul olur. Güzel koku satan bir dükkana girildiğinde, elbiselere koku bulaşmadan çıkmanın mümkün olmaması gibi, körükçünün yanına uğrayan da isten pastan mutlaka etkilenir. Çamurlu yoldan yürüyenin paçaları kirlenir. Yolu çöplükten geçenin, üstüne başına iğrenç kokular bulaşır. Aslında gıybet ve yalanı dinleyip baş sallayanlar da konuşanın günahına ortak olurlar belli ölçüde. Oysaki gıybet ne kadar çirkindir. Kur?an gıybet etmeyi, ölü kardeşinin etini dişlemeye benzetir ve ardından da?Tiksindiniz değil mi? diye sorar. Evet, gıybet, yanımızda olmayan birinin arkasından kötü laflar etmedir. Söylenen sözler doğru ise gıybet, yalan ise hem gıybet hem de iftiradır. Dili kirli olanın kalbi de kirlidir. Gıybet eden dilin arkasında bozulmuş bir kalb vardır. Oysa o kalb, Allah?ı tanımak ve bilmek için verilmiştir insanoğluna. Ve onun en değerli sermayesi sevebilme kabiliyetidir.

Bakara, 156.

?Gül? lügatlerdeki en güzel kelimelerden biridir. Duygularımızı ifade ederiz onunla, sevgimizi iletiriz. Sözlerden daha tesirli ve kalıcıdır bazen gülün söyledikleri. Gül, gönüller arası köprüler kurar ve bir duygu elçiliği yapar. Ama, sevgiden ve iyi dilekten başka bir duyguyu da taşımaz asla.

Güllerin de kendi aralarına konuştukları bir dil vardır. Güller; dilsiz ve dudaksız anlaşırlar; harfsiz ve kelimesiz konuşurlar; sessiz ve sözsüz söyleşirler. Güllerin dilinden çok iyi anlayan bülbül, en güzel bestelerini güle konunca yapar. Şakımalarıyla güllerin konuşmalarına tercüman olur adeta.

İnsanoğlu, meramını dille anlatır. Dil kalbe tercüman ve aynadır. Gönlü kirli olanın ağzı da kirli olur. Kalbi temiz olanın ağzı da temiz olur. Ağız vardır; nur akar, doğruyu söyler, Hakk?a tercüman olur, bal akıtır. Bu ağzın sahibi melekleri dost edinmiştir. Konuşması hikmet, susması ise tefekkür ve ibrettir. ?Kim Allah?a ve ahiret gününe inanıyorsa ya hayır söylesin, ya da sussun.? Peygamber sözünü rehber edinmiştir. Çok konuşanın çok sakatatı olacağını bildiği için, ölçer, biçer, tartar öyle konuşur. Faydasız bilgi gibi faydasız sözün de ötelerde sırtında bir yük olacağının şuurundadır.

Keşke, güller ve diller hep aynı şarkıyı söylese. Diller de güller gibi tertemiz ve güzel şeyler terennüm etse. O zaman dünya bir gül bahçesine dönmez mi sizce de?

... Onlar, kendilerine bir musibet geldiğinde "Biz Allah'ın kullarıyız ve yine O'na döneceğiz" derler.

Gül bahçesinede döner... çöl'e de...

Gül söyler beyan ederde, ya dil..

Gül, İlahi sanatın tabiattaki en güzel tecellilerinden biri olmanın yanında, bizim kültürümüzde birçok güzelliğin de remzi olmuştur. Gül, edebiyatta Peygamberimiz?i sembolize eder. Bu açıdan Peygamberimiz?e , Güllerin Efendisi de denir. Yani gül, insanların en güzelini sembolize edecek kadar güzeldir. Gül kelimesi, hiçbir olumsuz mana taşımaz. Kullanıldığı en olumsuz yer; ?Dostun attığı gül, düşmanın güllesinden daha fazla incitir.? sözüdür. Halbuki dost, gülü atmasa da nazikçe verse, bu incinme de olmaz. Bu sözde gülün incitmesi, bir üslup ve metot hatasının kibarca ifadesinden ibarettir. Bir de, dikenli olmasından bahsedilir gülün, her güzel ve güzelliğin bir kusuru olabileceğini ifade için. Aslında gülde diken olmasının sebebi, onun dünyaya ait olmasındandır. Dünya bütün kötülüklerin anayurdu olması hasebiyle, içindeki her şeye kendine ait özelliklerden bir nebze de olsa bulaştırmıştır. Gülün dikenli olması da bundan olsa gerektir. Eğer cennette olsaydı dikeni de olmayacaktı. Ama bu hüküm elbet Güllerin Efendisi olan Peygamberimiz ve O?nun temiz yolu hakkında geçerli değildir. Zira O , Meleklere imam olabilecekken tenezzülen aramıza katılmış ve asıl yeri melekut alemi iken lütfedip şu mihnet yurdu olan dünyada bizlerle birlikte olmuştur.

İnna lillah ve inna ileyhi raciun

Ama ağız vardır; kir akar, söylediği hep yalandır, batıla arka çıkar. Bu ağzın sahibi de şeytanı yoldaş edinmiştir. Böylelerinin konuşmaları yalan, susmaları da sinsice bir plandır. Gecenin zifiri karanlığı gibi kapkara olan kalblerinde yoğurdukları karanlık düşleri bir zift kanalı kadar pis olan ağızlarından çıkarırken tiksinti hasıl ederler basiret sahibi kimselerde.