Bir gün kralla arkadaşı birlikte ava çıktılar. Kralın arkadaşı tüfekleri dolduruyor, krala veriyor, kral da ateş ediyordu. Arkadaşı muhtemelen tüfeklerden birini doldururken bir yanlışlık yaptı ve kral ateş ederken tüfeği geriye doğru patladı ve kralın baş parmağı koptu. Durumu gören arkadaşı her zamanki sözünü söyledi:

Bir yıl kadar sonra, kral insan yiyen kabilelerin yaşadığı ve aslında uzak durması gereken bir bölgede birkaç adamıyla birlikte avlanıyordu. Yamyamlar onları ele geçirdiler ve köylerine götürdüler. Ellerini, ayaklarını bağladılar ve köyün meydanına odun yığdılar. Sonra da odunların ortasına diktikleri direklere bağladılar. Tam odunları tutuşturmaya geliyorlardı ki, kralın başparmağının olmadığını farkettiler. Bu kabile, batıl inançları nedeniyle uzuvlarından biri eksik olan insanları yemiyordu. Böyle bir insanı yedikleri takdirde başlarına kötü şeyler geleceğine inanıyorlardı. Bu korkuyla, kralı çözdüler ve salıverdiler. Diğer adamları ise pişirip yediler.

Bir işi murad etme/ Olduysa inad etme/ Hak'tandır o reddetme/ Mevla görelim neyler/ Neylerse güzel eyler. İbrahim Hakkı

Bir köy muhtarsız bir iğne ustasız olmaz. bu kainat da sahipsiz değil. olamaz.

Sen istemezsin, sebep olamazsın ama burnun kanar, bir hayli de kan akar derken ateşin geçer, kurtulursun. Mevlana.

Ya şuna ne dersin tedbir alsan da takdiri değiştiremeyeceğin gerçeğini...

Koordinasyon merkezimizin önünde bir kadın gidip geliyor ama bir türlü bir şey istemiyordu. Sonra cesaretini toplayıp, ?Bir parça ekmek var mı? dedi? Uzun süredir bir şey yememişti. Giyimi kuşamı yerinde ama bir ekmeğe muhtaç oluyor insan. Çok etkilendik. Su isteyenler oluyordu. Koliyle veriyorsun, ?hayır? diyor, ?bir tane bana yeter. Kalanını başkasına verin.?

bizim bilmediğimizi Allah biliyor... insanoğlu doğayla yıllarca savaştı kazanabildi mi? ya da sosyal meselelerde ne kadar basarılı oldu...

Bir zamanlar Afrika'daki bir ülkede hüküm süren bir kral vardı. Kral, daha çocukluğundan itbaren arkadaş olduğu, birlikte büyüdüğü bir dostunu hiç yanından ayırmazdı. Nereye gitse onu da beraberinde götürürdü. Kralın bu arkadaşının ise değişik bir huyu vardı. İster kendi başına gelsin ister başkasının, ister iyi olsun ister kötü, her olay karşısında hep aynı şeyi söylerdi:

Ulu önder Atatürk zor günlerde ahirete bırakmadı keza din kisvesi altında toplumun afyonlandığını gördü ve önce saltanatı sonra da halifeliği kaldırdı.. herşeyde hayır vardır deseydi işgalde de hayır vardı der geçerdi o da padişahlar ve peyam-ı sabah gibi bir takım gerici işgalci taraftarı gruplar, yayın organları.. demedi ve bgünlere geldi bu ülke gerçi şimdi de aynı gerici ve batı emperyalizminin savunucusu hala var..

Belkide iman -inkar birbirinin tamamlayıcısıdır.

Her Şeyde Bir Hayır Var.

"Bunda da bir hayır var!"

"Bir arkadaşımı bir yıl boyunca zindanda tutmanın neresinde hayır olabilir."

alternatif olmaya çalıştığı dönemlerde dünya nasıl da kana bulandı... rayında giden trene müdahale edilirse sonuç facia olur... dünya hayatı akısında gidiyor bizler sadece bu tren de kendi irademizle vagon değiştirebiliyoruz ya da koltuklarımızı ama menzil değişmez.. o yüzden meseleler kaşısında cüzi irademizi külli görmek kendimize zulmetmekten baska bişey değildir

bölünmeye götüren süreci başlatan haburdan teröristlerin ayağına mahkeme götüren de rahmet değildi ya. törenlerle karşıladılar.

tam Teslimiyet her şeye Allah ı vekil etmek değilmidir...

Bazan da istemediğin insanlar musallat olur başına. Ama direnir kendini toparlarsın. tembelliğin geçer. Yoluna devam edersin.

insan iradesinin yetmediği elinin yetişemediği konularda kendini muktedir ilan edince o iş karmaşıklaşır.. bunu dünyanın kanlı tarihine bakarsak elbet göreceğiz... meseleleri sadece madde gözüyle bakanlar yalnızca kendilerini kandırılar ve muhalefet olmaktan öteye gidemezler..

Ey lutfu bol, kahrı güzel,

Belki bu yüzdendir mertebelere koşanların nefisleri koskocaman oluşları ve onların güçlü imanları nedeniyledir gelen vesveselerin büyüklükleri..

Her peygambere bir nemrud musallat edilmiş.. Allah dilemeseydi musallat olabilirlermiydi..

Sende galiba inanç problemi var. Müslümanlar hayır ve şerrin Allahtan geldiğine inanırlar. Hem Rab'lerinin zulmetmediğini, gelen sıkıntıların imtihan ve rahmet olduğunu düşünürler.

Kral acı ve öfkeyle bağırdı: "Bunda hayır filan yok! Görmüyor musun, parmağım koptu?" Ve sonra da kızgınlığı geçmediği için arkadaşını zindana attırdı.

Tam teslimiyet te olan için gelende hayır giden gelen de kader giden de.. Tam teslimiyette olanın bir iradesi olmaz...

Her İşte Bir Hayır Vardır!

? Olur ki hoşunuza gitmeyen bir şey sizin için hayırlıdır ve olur ki, sevdiğiniz şey de sizin için bir şerdir. Allah bilir de siz bilmezsiniz.? (Bakara Suresi, 216)

hem vekilimsin diyeceksin hemde tedbir aldım ondan oldu veya alamadım ondan olmadımı diyeceksin?

Gayret kulun ameli,,, Takdir Allah ın kulun gayreti karşısında ki kuralı.. kanunu.. değişmez kıldığı önceden belirlemiş yazmış olduğu kanunları desek.. Ve devam etsek Her şey kulun kemali bulması için nefsindeki zaafların kemaline yönelik yazılmış kurallardır desek olur mu?

gariban insanların korkunç şekilde ölmesine bile rahmet diyorsanız eksik olsun rahmet.

Buna kadercilik diyorsan öyle olsun.. Teslimiyet nedir öyleyse arasıra iradeyi cüzü kullanmak mı hem onu sen kendin mi kullanıyorsun?

Şehit haberleriyle sarsıldığımızda Türk halkı?artık yeter? demeye başlamış ve o öfkeyle bir iç savaş, Türk-Kürt çatışması olasılığı konuşulmaya başlamıştı. Çatışmanın eşiğindeki halk depremle daha samimi bir hale geldi. Aradaki buzlar eridi. Toplumu bu hale sürükleyen caniler umduğunu bulamadı.

Başlık değişik bir yaklaşım getirmiş... Güzel içerik... Doğru içerik...

büyük davalar büyük mahkemelerde halledilir.. çok doğru..

Allah; ?Rahmetim azabımı geçmiştir? buyuruyor. Her şeyde bir rahmet var. Hele Rahmet peygamberinin ümmetine rahmeti sonsuzdur. Depremde bile çok rahmet emareleri mevcut. Allah zulmetmez.

Kahrın da hoş, lutfun da hoş...

amelianes yazdığın söz kime ait? Çok sevdiğm bir sözdür...

siz bugünün adaletini ahirete bırakırsanız daha çok adalet ararsınız işte.. ne haksızlık var ise bunu şikayet edip hakkınızı mahkemede aramalısınız vergi veriyorsunuz bu devlete.

"Düşünsene, ben zindanda olmasaydım, seninle birlikte avda olurdum, değil mi? Ve sonrasını düşünsene?"

O zaman seninle Depremin rahmet boyutunu tartışmak yerine Öncelikle Her şeyin, merhamet sahibi birisi tarafından yaratıldığını anlamamız gerekiyor. Her şeyin tasarrufu ondadır.

Belkide Güçlü bir iman karşıdını var ediyordur aynı zamanda... inkarını..

Her şeyde hayır var derken kaderiyeci bir yaklaşımla her şeyi bırakmıyoruz. Üzerimize düşeni yapıp takdiri Allaha bırakıyoruz.

Öyleyse saidler ve şakiler belkide bir birlerinin zıddıdır ama aynı zamanda bir birleri için vardırlar..

?Hep birlikte Allah?ın ipine sımsıkı sarılın ve parçalanmayın! Hem Allah?ın size olan ni'metini hatırlayın! Hani düşmanlar idiniz de kalblerinizin arasını birleştirdi; böylece O?nun ni'meti sayesinde kardeşler oldunuz. Hem ateşten bir çukurun kenarında idiniz de sizi oradan kurtardı. Allah, size ayetlerini böyle açıklar, ta ki hidayete eresiniz.? (Al-i İmran Suresi:103)

Belkide Nemrud denilen şey Hz İbrahimin enaniyeti, Şeytan denilen şeyde Efendimin enaniyetidir..

"Bunda da bir hayır var."

Minallahi hayrihi, minallahi amenna... Böyle bilmek gerek..

Bir efendi ki kölesine seçim hakkı verdi.. ancak her seçimine hayır yazdı.. desek olmaz mı...

Peki bu savaşta ne hayır vardı. Bir alim; "biz namazda tembellik ettik, Allah senelerce yüzümüzü yerde süründürdü. oruç tutmadık, savaşta yıllarca aç kaldık. Zekat vermedik, Savaşta hepsini kaybettik" diye ders çıkarmış. Bu da bir bakış açısı.

Belkide tüm bu kadar mertebeler iyisiyle çirkiniyle Bir birlerinin varlığını bir arada tutmak içindir..

Sahabelerdeki kardeşlik ruhu milletimizin içinde hala yaşıyor.

Ağaçlardaki onca yaprak onca dal bir meyva olsun diye bir araya gelmiş... Belkide tüm bu kader denilen şeyler agaçın meyvası için olan dallar yapraklar misali yazılmış ayrı birer proğramlardır..

"Ne diyorsun Allah aşkına?" diye hayretle bağırdı kral.

hikaye çok güzel:)

"Haklıymışsın!" dedi. "Parmağımın kopmasında gerçekten de bir hayır varmış. İşte bu yüzden, seni bu kadar uzun süre zindanda tuttuğum için özür diliyorum. Yaptığım çok haksız ve kötü bir şeydi." "hayır" diye karşılık verdi arkadaşı.

Allah biliyor ya ben eskiden istediğim bir şey olduğunda mutlaka olsun isterdim, annem hayırlısını iste derdi, bense hayrlısı bu işte derdim. Ama yaşadıklarım bana annemin haklılığını gösterdi. En son olarakta son kpss tercihlerinde van ercişi de yazmıştım, yerleşemedim. Tercihleri bilgisayarda hazırlayıp en son tuşa basacakken içimden Allahım hayırlısını nasip et demiştim. Şimdi düşünüyorum da iyiki yerleşmemişim...

Peki ya tembelliğe itmesin bizi bu söylediklerim... Şöyle desek olmaz mı..

Her şeyde hayır varda görebilene...

ben ateistim, inancım yok allah ve diğerlerine..

Sarayına döndüğünde, kurtuluşunun kopuk parmağı sayesinde gerçekleştiğini anlayan kral, onca yıllık arkadaşına reva gördüğü muameleden dolayı pişman oldu. Hemen zindana koştu ve zindandan çıkardığı arkadaşına başından geçenleri bir bir anlattı.

Hem kainatta muhteşem bir düzen var. bu kadar ey tesadüf olarak gerçekleşemez.

Bir şeyi kendi başına mı seviyorsun?

Van STK'ları: Bölünmenin korku durağında, deprem rahmet oldu

Hem görüyoruz bu dünyada çok haksızlıklar var. Zalim zulmünün cezasını görmeden mazlum hakkını almadan gidiyor. Demek daha büyük bir mahkeme var. oraya bırakılıyorlar. Büyük davalar büyük mahkemelerde halledilir.

Maşallah. Allah razı olsun..

Çok sorular var.. Her şey hayır hayır hayır..

Ayrıca tarihi biraz daha araştırırsan Vahdettin dediğin tarzda düşünmemiş, Mustafa kemal ve ekibini hadsiz yetki ve imkanlarla anadoluya kurtuluş için göndermiştir.

bir yandan terör şehitleri olurken bir yandan da apo'nu çıkarılmasını görüşen hükümet yetkilileri de rahmetin emri ile gitmedi sanırım. bizim yetkili % 95 oranında uzlaştık diyordu sonra 26 şehit verdik. nasıl uzlaşmadır bu?