insanlardan anlayış beklediğim için çok yıprandım sanırım, insanları ikna etmeye çalışmaktan,

ve olan oldu işte, tadı kalmadı yaşamın,

sanırım, adım çıkmış 9a inmez 8e oldu...

seni anlayabilecek biri, iyi günde kötü günde derler ya hani,, kötü gününde seni kırmayacak kadar sevecek seni, fırsat verecek, gerektiğinde fedakarlık yapacak,, o zaman bu dünyada yıllar mutsuzlukla değil huzurla geçer

çünkü kimse iyilik meleği değildir.

inşallah o özel insanı karşına çıkarır hayat ve bugünleri sana unutturup seni yeniden yaşama bağlar daha yaşın çok genç ve böyle negatif düşünceler için çok erken gülümse bakalım:)

gün doğmadan neler doğar

yani sADECE maddiyatta değildir bazen sorun,

hımmm herkesın bır derdı var

11 yaşından beri sorunlardan kurtulamadım yaş 27... düştüğümde maddi manevi fedakarlık yapacak bir insan bile yok, korkuyorum...

hayat sana birşey sunmaz

olmadı gel bana yardıma tek basıma ev topluyorum ben tasınıyporum da.. bak tek basına olmak böyle bişe işte. hayatında bırı olsa bıle tek olmak daha zor salla gıtsın

hayattır hiç belli olmaz

çok korumalı çoook.

özeleştiri yapacak olursam;

sıkma kendını gençsın tadını çıkar düşünme bunları

ve olan oldu işte, birkaç gün önce caddede, karşıdan karşıya geçerken,

kimse kalkıpta sana şurada şu etkinlik var gidelim demez. kimi gitmek ister kimi gitmek istemez ama kimse sen yalnızsın bizimle takım bu saatten sonra sanada iyi gelir demez.

son bir fişeğim kalmıştı sanmışım, ama o da manevra fişeği imiş,,

pozıtıf ol çık gez dolaş

halbuki insanlar beni gerçekten anlamamışlar, yalnız bırakmışlar, nolcak ya diye düşünüp geçmişler, içimden geçenleri tahmin etmişler mi acaba,

dedimki; direkt Cennete gideceksem Al Canımı Allahım, ama çarpan bir araba olmadı, imanımızdan kendimizde yapamıyoruz bu işi, namaz oruç soaRARlar diye öbür dünyaya da hazırlıklı değilizki..

dur ve bekle,

hiç bir şeyden pişmanlık duyma insanız şaşar beşeriz hatalar insana mahsustur önemli olan bundan sonra ne kadar ders çıkarabildiğimizdir

ha bir gün gelcek güzel günler ha bir gün gelecek ümidi ile yorulmuş ruhum ve bedenimle başbaşayım işte, yine de bir ümid var içimde, güzel günler göreceğim ümidi, ama yaşta geçti işte,

haklısın.. çok güzel yazmışsın...

o nedenle bence her anın tadını çıkar kıymetını bıl mutluluk peşınden kendı gelır

insanlardan beni anlamalarını beklememeliydim sosyal hayatta...

teşekkürler.. ben de o kanaat ve ümiddeyim... yalnızlık eşittir zayıflık benim için... binlerce insanın içinde bile yalnızlık duygusu çeken başka birileri de vardır değil mi?

geçmişte, yalnızlıktan kurtulmak adına bazı kişilere gereğinden daha fazla değer verdiğim için, PİŞMANIM...

insanın zayıf tarafı,

KAsımda yerleşemezsem, nolur bilmiyorum..

herşey parada işte değil, iş 1 haftada da bulunur ama pazarlama ama garsonluk bulunabilir,,, peki herkes yapabilir mi, ?koskoca bir soru işareti,,

yalnızolmasaydın da başka derdın olacaktı..

agueroya selamlarımı ilet

kadınsan özellıkle bu zordur tahmın edebılıyorum senı anlıyorum

şaşırıp sanada konar,

sen istesen onu alırsın.

zaten onlarca gereksiz insan arasında yani sahte dost ve arkadaşlıklardansa yalnız kalmayı yinede tercih et az olsun öz olsun çevrendekiler ama duygusal boşluğu doldurman için en iyi dostlarında en dürüst arkadaşlarında yetmez özel biri olmalı insanın hayatında o zaman hayat daha bi güzel ve yaşanılası hale geliyor

bir de toplumun insanı nasıl gördüğü vardır.

YALnızlıktan kurtulma için bazı kişilere özelimi anlattığım için PİŞMANIM..

yapayalnız küçük bir ilçede tek paşına memleketinden uzakta, herkes bunu da yapamaz,

bekle yiğen bekle.

çok teşekkürler, gerçek hayatta insanlardan destek beklemektense,,, internetten yazışmak daha iyi oldu bunu anladım, biraz geç oldu ama, dediğim gibi yaş 27...

bana biri gelse idi, ben bugün mutsuzum sıkıntılıyım dese idi, bende tabi gezelim diyebilirdim, elimden ne gelir söyle, veya sohbet edelim rahatla diyebilirdim, böyle potansiyelde idim aslında sanırım hala bu yapıdayım,

kolay zannettiler kolay değildi,,

, ve olan oldu arkadaşlar,

halbuki 1 hayat arkadaşı yetebilir insana..

ilk kez bir yazıyı okumaya üşendim ama başlığa bakarak bir sonuç çıkardım hayatını kolaylaştıracak seninle hayatın iyi ve kötü yanlarını paylaşacak birisini bul

ama sen mutlu ol pozıtıf dusun mutluluk peşinden gelıyor

talih kuşu bir gün elbet

rahat ol hayat akışına bıraksan da bırakmasan da varacağı yere gıdıyor

kendilerince yorumladılar, ne haldesin diye sormadılar bile bir çoğu,,

YAlnızlıktan kurtulmak için bazı kişilerden yardım istediğim için PİŞMANIM...

fakat sırf yalnız kalmamak adınada hayatımıza anlaşıp uyuşamayacağımız sevmediğimiz insanları sokmak doğru değil işte böyle yapanlar yani sırf yalnız kalmamak adına veya başka çıkar ve menfaatleri gözeterek birileriyle hayatlarını birleştiren büyük çoğunluk yalnızlar gurubunu oluşturuyor kalabalıklar arasında bile hep yalnızdır çünkü duygusal boşluktadır hayatında olan kişide yanlış kişidir

garantıcılığı de elden bırakma yıne:)

aynen bende senin gibi düşünüyorum bazen ama geçmişte önemsememelerimden dolayı sorunlar çıktığından olabilir ürpermiyor değilim... bayan değilim ama düşsem maddi manevi destek olacak, ailem akrabalarım, hayat arkadaşım v. s. yok.. ailemi de herkesi de iyice tanıdım 16 yılda..

bir insanların toplumdan bekledikjleri vardır

hiç bişey yapma

zaaflarımı, özelimi, paylaşmak ve tabir yerinde ise ağlamak bana zarar verdi... bazı arkadaşlarımı kaybettim belki de...

belkide onların gözünde sen onlarla beraber takılmak istemiyormuşsun izlenimi veriyorsundur.

kanaatim, özelimi paylaşmak beni küçük görmelerine neden oldu..

yalnızlık zayıflık değil bazen tercihtir bazen kıymeti bilinmesi gereken bir hazinedir dönem dönem yalnız kalmak iyi gelebilir ama ömür boyu yalnız kalmak korkutur insanları yalnızlık allaha mahsustur