nasıl yani

evet inşallah :)saol moral oldu bana :)

bir kurtarıcı değilim sakın yanlış anlama

ama masivayan nefret ediyor. çünkü " dünyaya bir sineğin kanadı kadar değer vermez, dünyadan nefret eder" diyor habibi

gel arkadaşım gel günahlarımıza ağlama vakti...

bu darbede elbetteki günaha boyanmaktır.

bambaşka ufuklara yürüyelim...

ah ah.. haklısın güzel kardeşim... bu iş tek başına olmaz.

arifibillahtan biri şöyle buyurmuş:

çok aldandık... bir bakımada kendi kendimizi ço kaldattık

yoksa bizden bi cacık olmaz

şimdilerde anneler, babalar bakımevinde... utanç verici ama öyle... belki bizim akıbetimizde öyle olacak... sen sabah akşam didin, çalış büyüt, okut... ama o sana tahammül edemesin... ne kadar vefasızlaşıyoruz her geçen gün...

layık olmadığımız halde orda tutuyor ya ona şükür ediyorum

ne çabuk yaşlanıyoruz değil mi

bir arifibillahın dediği gibi: şeytan ve nefs sizin ap açık düşmanınızdır. düşman düşmana acımaz. bir gaflet anını bulup en büyük darbeyi vurur.

ama kalbimizde forumda birilerine laf yetiştirme sevdası,"acaba benim için ne dedi" tatminkarlık bekleyişi, yeni elbiseler, yeni araba modelleri, yeni kız-erkek tavlama merakı, yeni ev... ya bu kalp ne ağır yükler taşıyor böyle... tüm dünyayı taşıyorda bir yaratıcısını taşıyamıyor

ölüm gelmeden son pişmanlık fayda vermez anına varmadan tövbe edelim

birde bir doktor...

ve sırf birileri bahsetmiş diye şiirde, romanda, tarihte

çiyan var

ey bu satırları okuyan okuyucu,

yolda kurt var

bu iş rehbersiz olmaz

ama ey kalbini inşa etmekte kendini memur edinmiş gönül fethi için canhıraş bir hale bürünmüş kardeşim,

çok yalancıyız. aşktan bahsediyoruz, sevmelerden, hatta dahada abartarak, "sensiz yaşayamam, sensiz ölürüm" diyoruz sevdiğimizi iddia ettiklerimize. gün oluyor en sevilen terki dünya ederken yanaklarımızda iki damla göz yaşı, boğazımızda hıçkırıklar... kabir başında en fazla bir saat bekleyiş... ilk günler her gün ziyaret, sonra haftada bir, sonra ayda bir, sonra bayramdan bayrama, sonra on yılda bir...

İki yol var: Ya ahsen-i takvim olacağız ya da esfele's-safilin..

yeterki sen aç kalp kapılarını...

düşman çok

rehber mi dedin...

yada irşad bayrağını eline alma haddinde de değilim.

kalp ülkesini yıkmak için ne çok düşman var!

yaratılmışlarin en şereflisi olarak yarattı. doğduk bir gün tertemiz kalplerimizle. ne kadarda berrakdı hayat ve ne kadar da saf...

dedim ya,

- hiç bir yere sığamadım ama mümin kulumun kalbine sığdım

dünyanın şu aldatcı ve göz kamaştırıcı endamı ne kadar sahte...

ey bu satırları okuyan aziz kardeşim;

bir sağlık ocağı tarifinde bulunacak

acizsin

al uzattım ama yarı yolda bırakma sakın

eğer o rehberin memleketinizde açtığı sağlık acağı var mı

ya nefse köle olacağız

elbette bu büyük bir müjde...

gel itiraf edelim ikimizde beşpara etmez varlıklarız. hadi bunu yapalım... hiç bir kudretimiz yok... ölüme var mı dur diyebilecek bir babayiğit... o zaman bütün insanlık aciz...

Hayatımızı yaşarken en mutedil yolu bulmak vazifemiz. Yoksa uçlarda yaşamaktan ruhumuz da bedenimiz de heba olur. Sığınacağımız, en büyük mecra Rabbimiz. O'nun rahmetine muhtacız. O değil mi ki "Rahmetim gazabımı geçmiştir." buyuran...

hak yolculuğu tek başına olmaz

ben günah deryasında boğulmaya ramak kalmışken bir elin nefse almama vesile olduğu bir acizden ibaret...

ama en az ama en az...

ve fakat gayret olmadan himmet olmaz...

"biz niye üzülüyor niye kederleniyoruzk, Allah bizi sevdiği şahı hazne hazretlerinin kapısına göndermiş. elimize mendil alıp oynamamız lazım"

tutmak istiyorsan reçete hazır... adres tarifi hazır..

nefse köle olduysak hem bu dünyada hem ahiret hayatında bedbahtız malesef... hadi biz bu dünyadaki en küçük acıları, terkedilmişlikleri, kederleri dahi kaldıramazken ebedi bir hayat olan dünyada eğer günahkarların doldurulacağı o mekanda yaratıcının bahsettiği o acılara, o ızdıraplara nasıl tahammül edeceğiz?

zaman tükeniyor. ikimizde biliyoruzki dünya son evrelerini sürdürmekte, bastonuyla gezinmekte, saçlarına siyahlık bulmak ne mümkün... eceli geldi gelecek...

Güzel bir konu Kalemi-hadim..

doğru diyorsun aslında bir yolum ve rehberim var ama sık sık tökezleniyorum yol alamıyorum bu yüzden hep aynı yerde sayıyorum :((

"tövbe ediyorum, sünra yine günah, sonra yine bedbaht bir hayat"

"Allah temizdir temiz olanı sever." öyleyse kirlenöiş olan bir yüreğe nasıl girsin nasıl

-yo çok seviyorum

bekliyorum!

kendimizi zorla, şartlanadırarak aşık yaptık

gel bir van depremide bizi bir gece yarısı yataklarımızdan aniden ölüme götürmeden

yeterki uzat elini umuda...

dinle ey kalbi benim gibi kara renge boyalı olan sevgili arkadaşım dinle!

ama rehber denilen varlık, tutar, temizler, asla yarıyolda bırakmaz...

hadi bunu da bir tarafa bırakalım, kendi sonumuzun nasıl, nerede olacağına dair bir sezgimiz, bilgimiz yok...

bir de biliyor musun

hep sahte ve yalancı sevgililerle avunup durduk

iki güzergah var:

acizim

-Allahı seviyorum

sana bu aciz kardeşin

ya nefse hükümdar...

bu kabile dayanan çok uzun bir hikaye. anlatmak yıllar alır ve anlatmak için kudereti akl gerekir.

günler geçiyor

yo yo, korkmuyorum, sende korkma... bir anne şefkatinden fersah fersah daha merhametli amma sevilmek ister ey dost!

o zaman size ne mutlu! harika:) hasta tedavisini geciktirmemeli, yaralarının pansumanı sağlık ocağında açık olduğu her daim yaptırmalı.

elbette var ve ben gidiyorum oraya

ben beşerim, şaşarım... kendi elimi tutmakta takatsizken başkasının elini tutmakta mahir olamam...

-evet seviyorum

hani sensiz yaşayamazdık diyorduk

sanırım reçeteyi uygulama sorunum var inşallah muvaffak eder beni de Allah ım diğer kulları gibi

açık açık söylemiş varlığın sahibi:

hergeçen gün insanın yürek güzelliğini toplumsal manada alıp götürüyor:

gel ne olur artık nedamet edelim tüm günahlarımızdan

ve ağlaşarak geri dönüş yapalım çocukluğumuza... tövbe edelim...

yılan var

rehberin verdiği reçeteleri kullanmak ve o rehberi sıksık ziyeret etmek elzem o zaman!

ama ey bu satırları okuyan dostum, biliyorum

her taraftan saldırı var

haftalar

sonra sonra büyüsü bozuldu. büyüdük, günah denen o siyahlıkla tanıştık. iki koca düşmanımız vardı:şeytan ve nefs...

kalbinin yaralarını pansuman etmen için

iyi dinle güzel kardeşim!

"çevre, arkadaşlar, internet, televizyon bırakmıyor ki"

"Allah tövbe edenleri sever" diye buyurmuyor mu

yeni bir milad belirsin hayatımızda...

kalbimiz kap kara arkadaşım!

arslan var