heheheheeehh :)))

Bilindiği gibi, Türkiye?de anti militarist çıkışın tarihi de, feminizm gibi, 80 sonrasıdır.

Zeynep Direk-Cinsiyetçi Olmak

Yani ikisi de aynı kuşaktandır. Beslendikleri zemin, soludukları iklim aynıdır. Feminist hareket ve anti militarist örgütlenme, 12 Eylül sonrasının yenilgiler ortamında, çok yönlü kuşatmalar altında, yıkıntılar içinde büyüdüler. Ama o zamandan beri feministler ve anti militaristler pek kesişmeden yolunu bulan, aynı engellerle ayrı ayrı boğuşan iki ayrı nehir gibi aktılar.

Solun militarizme yaklaşımı, cinsiyetçiliğe yaklaşımından farksızdı. Özgürlüğü iktidar mücadelesi paradigması içinde ele alan sol, devlet karşısındaki tüm mağduriyetine ve özgürlük adına ödediği bedellere rağmen, bütünlüklü bir sistem karşıtı perspektife sahip olmadığı için, iktidarı en ince, en hegamonik bir biçimde inşa etti. Makus tarihinin de etkisiyle, devlete karşı mücadele ederken, onun değerlerini, zihniyetini ve söylemini yeniden üretti. Şehitlik, sadakat, bağlılık, cesaret söylemlerinin içine gömüldü. Fedailiğin, askeri kahramanlığın yüceltildiği, liderlik-şeflik sisteminin yetkin bir biçimde geliştirildiği, kadınların nesneleştiği, milliyetçiliğin zemin bulduğu, bu topraklara özgü çeteciliğin-komploculuğun yeni örneklerinin üretildiği, disiplin mekanizmalarının, pragmatizmin, hiyerarşinin ve şiddetin meşrulaştığı bir alan oldu.

Şiddeti kökünden tutacak bir analiz gücüne ve egemenliğe karşı özgür duruşun şaşırtıcı deneyimlerine sahip olan feminizmin politik iradeye kavuşması daha çetin bir mücadeleyi gerektiriyor.

Yaşadığımız kasırgalar içinde, buna gerçekten ihtiyaç duyuluyor.

forum onu 7 bitirdi galiba...

Feminist doğrultuda ortaklaşamadığı için, kazanımlarını radikal bir kurtuluşa evrilmenin zorluklarını yaşayan, sürekli müdahalelere uğrayan, iktidar ve kar çatışmalarıyla yarılan kadın hareketinin gündemi, genellikle, kadın haklarıyla ve şiddete karşı mücadeleyle sınırlı durumda. Şiddet gündemde ama iktidar daha az sorgulanıyor. Kadının ailedeki rolü ve hakları için mücadele ediliyor ama aile ya da evlilik kurumuna karşı feminist tutum geliştirilmiyor. ?Kadın kurtuluşu? sözü pek telaffuz edilmiyor. Bu nedenle, emek sömürüsüne, yaş hiyerarşisine, heteroseksizme, milliyetçiliğe ve militarizme karşı mücadele, kadın hareketinin gündemine girmiyor. Belirli egemenlik ilişkilerini ve bunun kurumsal şekillerini tanımlayan, cinsiyet sistemlerinin sosyal olarak inşa edilip ekonomik ve siyasal yapılarla da sürdürüldüğünü anlatan feminist analizden beslenmeden yürütülen?kadın mücadelesi?, iç içe işleyen iktidarlar dünyasında, ataerkiyi sürekli tazelenmiş buluyor. Bu nedenle, pek çok platformda?hep başa dönüldüğü? ifade ediliyor.

Solla cinsiyetçilik konusunda güçlü bir çatışmaya giren feminist hareket, anti militarist çıkışla olan kader ortaklığına rağmen, militarizm konusunda geleneksel soldan bir türlü ayrışamadı. Türkiye?deki yirmi beş yıllık tarihinde, militarizme karşı feminist politika geliştirme arayışı, hareketin ortak gündemi olmadı. Bu da anti militarist hareketin daralmasının ve?hep başa dönmesinin? nedenlerinden biri oldu. Bilindiği gibi, tüm iktidar ilişkilerine zemin oluşturan, her birini gündelik olarak yeniden üreten bir toplumsal çelişki olan cinsiyetçilik görülmeden gerçekleştirilmeye çalışılan tüm kurtuluş mücadeleleri başarısız kalmakta, radikal bir dönüşüm yaratamamaktadır. Kapitalizmin, her türlü sömürgeciliğin, milliyetçiliğin, heteroseksizmin, yaş hiyerarşisinin, sakatlara yönelik ayrımcılığın vb köklü aşılabilmesi için feminizme, feminist analize, feminist politikaya ihtiyaç vardır. Militarizme dair tam bir gündem zenginliğine sahip olan Türkiye?de, ?zorunlu askerlik? gündemini aşamayan anti militarist politikanın da, feminizmden beslenmesi gerekiyordu.

Küçük çabalar dışında, nehirler ayrı ayrı, birbirini beslemeden, birbirine değmeden akıyor.

Anti militarist çıkış, tıpkı feminist hareket gibi, solun yenilgisi ertesinde gelişen sorgulamalar ortamında şekillendi ve kendini?radikal bir özgürlük tutumu? olarak tanımladı. Yenilginin, parçalılığın, travmaların ortamında, bu çıkış, sol içinde aradığı tartışma zeminini yaratamadı. Daha çok anarşist gruplar içinde taban bulan anti militarizm, sol içinde, görmezden gelindi. Vicdani red eylemleri gibi politik çıkışlar ya da orduyu hedef alan kampanyalar geliştirilene dek, anti militarizm?küçük burjuva tutumu? ya da?direnişsizlik? olarak ele alındı.

insanın kendi kendine konuşması da güzelmiş

feminist bir editimiz vardı, nereye gitti bilen var mı?

Bu, yeni bir karşı siyasete duyulan ihtiyacın, başka bir dille ifadesidir. İktidar sisteminin kuşatması içinde çaresizleşen kadının özgürlük arayışı, bütünlüklü bir yaklaşıma sahip olmadığı zaman, sadece gözlükler değil, eller de kırılıyor. Militarizm karşısındaki duruş, en önemlisi ise feminizmle açılan mesafe, kadın hareketinin özgürlük iradesini ve politik gücünü zedeliyor.

KESİŞMEYEN YOLLAR