benim de sonuca gelme kabiliyetim var.. ve hatta muzafferiyetlerim var:).. sonuç:naslardan hüküm çıkarma galibiyetin varmı?

bükemediğin eli öpeceksin..

müctehid taklit etmeyi anlatmıyor.

Taklidin mantığını aradım. Bulamadım. Sonunda, taklitte mantık aranmaması gerektiğine kani oldum.

Bayram çoşkusu sarardı onları... Bayramın gelişini hissederlerdi tadarlardı şekerlerinin tadına karışan misk kokusunu hiç unutmayacaklar ve özlemle yüreklerinde saklayacaklar.

Mağlubiyetin de onurlusu vardır, onursuzu vardır. Onurunu yitirmeyen mağluplar, fiziken mağlup görünürler. Dişe diş mücadele etmişler, mağlup olmuşlardır. Elbet her mağlubiyetin bir çok sebebi vardır.

ah be lord ah... ufffff.. su muhabbetın de baydı artık ha...

batıyı ve gayri müslimleri taklit eleştiriliyor.

ne öyle mal bulamamış mağribi gibi aynı şeyi tekrarlıyorsun.. ben içtihat etmem.. taklitçiyim aynı zamanda.. senin hocalarındadır o meziyet..

Onurunu yitirenler, mağlup olunca kelimenin tam anlamıyla mağlup olurlar. Onlar, fiziken galip gelseler bile mağlupturlar. Mağlubiyet onların karakteri olmuştur. Çünkü, mütecavizine aşık olan ahmak kız rolüne soyunmuşlardır.

islamoğlu,, taklidi, taklid edenlere taklid ettiriyor gibi. bir de mağlup olanlar, başkasının ağzıyla galib gelemezler...

Dün geziyorum caddelerde vitrinlerde o minik şirinenin bir bayram ggecesi başucunda beklettiği kırmızı ayakkabısını değil ama bir yılbaşı için ona dikilmiş noelkız kıyafetini görüyorum :( Psikolojim altüst...

namaz konusunda tüm naslardan hükümler çıkarma galibiyetin varmı dostum?zekat, oruç ve haç konusunda da tüm hadisleri ve ayetleri değerlendirecek kapasiten varmı?böyle bir galibiyetin varsa neden kendi yazılarından çok eliaçığın ve islamoğlunun yazılarını kopyalıyorsun?

neden hiç okumayı denemiyorsun ki?

fıkıh mı kaldı?

ben bu kadar iyi yazabilseydim kopy yapmazdım.

Taklidin, mantığı zehirlediği açık. Zaten, bu yüzden taklit ya. Taklitçilik bir hastalık, hem de kişiliğe arız olmuş bir hastalık. O yüzden bu hastalık, taklitçinin özgüven yokluğuna dayanıyor, bu bir. İkincisi, iddialarından arındırılmış olduğunu gösteriyor. Üçüncüsü, taklit ettikleri karşısında mağlup olduğunun tescili anlamına geliyor.

ayrıca namaz hacc... gibi konularda hüküm çıkarabilecek kabiliyette olmakla yazı/makale kopy edip okunmasını sağlamak arasında ne gibi bir ilgi var?

Mağlubiyetlerinin faturasını kendi değerlerine keserler. Tez elden o değerlerden kurtulmanın yollarını ararlar. Kendilerine "ben idraki" veren o değerleri her görüşte mağlubiyetlerini hatırlarlar. Bu da onları kendi değerlerine düşmandan fazla düşman olmaya iter. Değerlerinden kurtulunca, kendilerinin de galiplerden olacağına inanırlar.

Hiçbir galipten, mağlupları içerisinden başkalaşım geçirerek maskaralaşan birilerini, kendisiyle eş değerde görmesi beklenemez. Hiçbir efendi, soytarısını, kendisiyle eşit haklara sahip bir partner olarak benimsemez. Değil mi ama: Hiçbir maymun, ne kadar iyi insan taklidi yaparsa yapsın, insanlar sınıfına dahil edilmez?

Adam batıya mağlup oluşumuz sonunda mağlup psikolojisiyle düşmanı taklit pozisyonuna düştüğümüzü anlatmış bizim nasuh hoca dini avamın taklidini anlamış bu yaşa bu zeka

Gece yatağına yattıp artık dayanacak takati kalmayıncaya karanlıkta bir kandil misali yanan ışıltılı gözlerinin ışığı sabahın ilk ışıklarına kadar kirpikleri tarafından kapanıncaya kadar yarın giyeceği elbisesine ve ayakkabılarına bakan şirineler vardı bir zamanlar yaff:) HAaaa sanmayın öyle çok eski zamanlarda develerin berber pirelirin... olduğu zamnalrdada değil bir sayfa gerimizde 80 li yıllarda daha yaşardı bu şirineler...

İbn Haldun'un Mukaddime'de yaptığı o muhteşem tesbit, bu ülkenin yaşadığı yüz yıllık dramın tek cümlelik özeti: "Mağluplar galipleri taklit ederler."

Onurlarını koruyanlar, mağlubiyeti içselleştirmezler. Fakat, sadece değerler için mücadele edenler, yenildiklerinde dahi onurlarını koruyabilirler. Yenilgilerinin faturasını kendi değerlerine kesmezler. Aksine, yenilgilerini bir bilinç yenileme, yani bir "tevbe" ve "istiğfar" vesilesi olarak bilirler. Sorunu, kendi değerlerinde değil, değerleriyle ilişkilerinde ararlar. O ilişkileri sağlıklı hale getirmek için, mücadele meydanından çekilip, mücahede meydanına atılırlar. Bu, mağlubiyeti içselleştirmeme savaşıdır. Onurlu mağluplar için, galipleri taklit etmek, düşman saflarına geçmekle eş değerdedir. Asıl mağlubiyet işte odur.

yazıyla ilgisinikurar mısın?

başlığa baktın hükme vardın:)))

sevgılı nasuhcum hnuz actım ve yazıyı daha okumadım bıle.. ve okumadan cevap yazmak ıstıyorum.. onyargılı olma lutfen.. sence de ıslamoglu taklt derken bunlarımı kastedıyor... hıc yazıyı okumadan da bır adamın bundan bahsetmedıgını anlayabılırsın...

Bu toprakları İslami değerlerden uzaklaştırma ihalesini üstlenen taşeron seçkinlerin psikolojisi, "mağlubiyet psikolojisi"dir. Bu marazi psikolojiyle, sadece mağlubiyeti benimsemekle kalmamışlar, hepimize benimsetmek için, bu milletin sırtında sopa kırmışlardır. Galiplerin savaşarak elde edemediklerini, onlar altın tepsi içinde sunmuşlardır. Yüzyılın ihalesinin bedeli, böyle ödenmiştir.

"Taklidin, mantığı zehirlediği açık. Zaten, bu yüzden taklit ya. Taklitçilik bir hastalık, hem de kişiliğe arız olmuş bir hastalık. "

Mağlubiyet ideolojisinden başka ne beklenirdi ki?

Çok komik olmuş

M. İslamoğlu

benim en azından okuma/anlamaya çalışma, mahkum etmeden anlamaya çalışma kabiliyetim var...

Allah rahatlık versin.

yazıda senin anladığın tarz taklit bahis konusu değil.

Vay be ho ho hoooooooooooooooo

ayete uymayı bile es geçtik ya..

çok sohbetini ve soru cevabını okudum.. yazıyıda başı ortası sonu.. fazla bile..

Mağlubiyet psikolojisi, "büyük kırılmanın" ardından, mağlubiyet ideolojisine dönüşmüştür. Mezkur kırılmadan sonra, bu topraklardaki hakim ideolojinin adını kim ne koyarsanız koysun, gerçekte onun değişmeyen tek adı vardır: Mağlubiyet ideolojisi. Bu ideolojinin sırtımıza geçirdiği deli gömleği, elimizi kolumuzu kıpırdamaz hale getirdi. Şu içinde bulunduğumuz "bir kuşa çevrilmişlik hali", bunun neticesidir.

1519'da Jeronim de Aguilar, yıllarca Mayaların arasında kaldıktan sonra bir grup Hıristiyanla karşılaşınca "Bugün Çarşamba mı?" diye sormuş. "Evet" cevabını alınca gözyaşlarını tutamamış. Çünkü 'kafirlerin' arasında geçirdiği uzun zaman boyunca ibadetini hep doğru zamanda yaptığının göstergesiymiş bu. Ne dersiniz, bu toplumda kendi gerçek zamanını bir çırpıda bilen kaç kişi çıkar?

HANGİSİNDEN YAW:)))

bu yazıdaki genellemeden fıkıhtaki taklidi nasıl istisna tutacağını bir açıklayıver de öğrenelim..

Müslüman zamanında, Papa Gregorius takviminin yılbaşı, hiçbir 'değer' ve 'anlam' taşımıyor. Malum medyanın köpürttüğü yılbaşı çılgınlığı, son yıllarda "Noel ayinine katılma" noktasına gelip dayandı. Ha gayret, az kaldı! Bir adım sonrası, kutsanmış şarap-ekmek kuyruğuna girmek.

Takvim değişikliği, mağlubiyet ideolojisinin enkazından sadece biridir. Bu pakete giren tüm diğer unsurlar gibi, bu da bir "koparma" ameliyesidir. Temelinde yatan şey, bu toprakları, ait olduğu "Müslüman zamanından" koparma kaygısıdır. Bu kaygı, öyle gösterildiği gibi "laiklik" hassasiyeti üzerine temellendirilmemiştir. Eğer öyleyse, yerine konulanın bir Papanın adını taşıyan ve Hıristiyan zamanını gösteren bir takvim olmasını neyle açıklayacağız?

yazıda taklidi fenalıyor.. öyleyse naslardan hüküm çıkarma işi başa düşmezmi?kendi başlığını bile biz izah edecez:)

sağol sanada:)

Mağlubiyetin faturasını kendi değerlerine kestikleri için, kendilerinden nefret ederler. Bu nefret, galiplere karşı marazi bir aşka dönüşür. Kendilerini gerçekleştirmek yerine, galipleri taklit etmek gibi ucuz bir yolu benimserler. Bu taklit onları galip yapmaz elbette. Sadece "maymun" yapar. Bunun anlamı, galiplerin maskarası ve soytarısı olmaktır.