estafurullah

ıssızlık içindeki kalabalık gibi çoğu zaman... ve doyurucu alabildiğine ruhumu... belkide o nedenle sus artık diyemiyorum bu sese... konuşsun istiyor bir tarafım... çünkü gerçekte istediğim onun söyledikleri

hööyyynk nasıl bi başlık bu böyle ya...

gizli bahçe gibi... kimsenin bilmediği... gerçek sevdaların yaşandığı bir ütopya kendileri... umrunda değil toplumsal tepkiler o cesurca söylüyor gerçekleri...

susa susa bağırmak beynimi çatlatıyor bazen... ilginç sesimi gözlerime bakan duyuyor! ben bi tek ben duyuyorum sanmıştım

ben gibileri görmek ne kadar güzelse;)) benden uzakları görmekte o kadar güzel

içine atmak değil tam olarak söylediğim... dışına susmak;)

dilin kemik yok derler, beynin kemiği yok asıl...

gevezeyim ben

yaren

Sana ait bir özellik değil:)))))))

Yer bitir geveze suskunlukların..

içine atcağına konuş ezberbozan sonra içine attıkların birikince kötü oluor:((

hep beni buluyor bu esir muhabbetin... kovamıyorum ya ona güveniyor

bir noktada sesimin yankılandığını hissediyorum sessizliklerimde attığım cıglıkların duvarlara donup gelmeyen bır tok sesını bır karsı durusu..

biliyorum ki suskunluklarım büyüyor içimde..

şekillenmek dersen benim ruh kılıktan kılığa girdi bunun çenesi düşüklüğünden

bu saatte kafa almıyor galiba düşük çeneli suskunluklar dışına kusmak nedir bu ya tarifsiz duygular yada tarifi yanlış bu duyguların hiç tanıdık gelmiyorlar siz hangi gezegendensiniz yada ben en son dünyada yaşadığımı sanıyordum bayya değişmiş :))))

yüzümü okşuyan bir rüzgar.. sessizliklerimde hoyratca bedenımı sarsan konustugumu farkedıyorum sessız kalmadıgımı sessız olmadıgımı ah sahrud bu sesliliğin bu çoklugun bir anlamı olmalı.. rüzgar durgun ve ılık..

konuş konuş beyin bu gazoz kapağı değil... sus diyorum susmuyor... çenesi düşük cimcime...

kim bu konunun sahibi?

aksine benimde ruhumu şekillendiriyor..

kapıyı sert vurmayın kim o demeye korktum;)

Yalnızlığım, insanlar geveze hatalarımı övüp, sessiz erdemlerimi eleştirmeye başladığında doğdu