bu derin manevi hal,, 15 yöneticinizden 10 unda mevcut muydu aceba?

Milliyetçilik, hayim nahum'dur.

Ancak Fransız ihtilalinden sonra bu milliyetçilik duygusu diğer milletlere karşı kendini tanımlamada kullanıldı.

Velhasıl Fransız İhtilali kafaları o denli sabitlemiş ki, milliyetçilik ile millet arasındaki illiyet bağının duygu olmadığı unutulmuş.

Yesevi'dir, Yunus'tur, Hacı Bektaş'tır.

"Gel tartışalım!" diye meydan okurmuş herkese Çilingiroğlu. İmam-ı Şafii hazretlerinin çok güzel bir sözü vardır: "Alimlerle girdiğim bütün tartışmaları kazandım; cahillerle girdiğim bütün tartışmaları ise kaybettim. Çünkü cahillerde ne ölçü var, ne de hakikate saygı." Siyaset tarihi, Çilingiroğlu kadar yönlendirilebilen, söylediğinden pek çabuk, hem de yüzseksen derece dönebilen birini görmemiş. Aslında hakkında yazmak da sadece kelam israfı ama, bir fenomen olmuş bu; ülkesinin en anlı-şanlı, en "köklü" fırkasının başında böyle biriyle aynı iklimi paylaşmak, gerçekten çok ızdırap vericiymiş; halkın önemli bir kısmının böyle birini "lider" olarak kabul etmekte beis görmemesi de, o ülke adına ne acınacak bir halmiş!

ben de milliyetçiyim o halde...

Milliyetçilik, binlerce yıllık mirası yüreklerde taşımaktır.

Milliyetçilik, tekin alp'tir.

Milliyetçilik, milletine kara sevda ile bağlanmaktır.

Kısaca bizim Milliyetçiliğimiz Büyük Larusse da tanımlanan Milliyetçilik değildir.

Zeybektir, Seymendir, Yiğit Dadaştır.

Milliyetçilik, yok olduğu sanılan bir coğrafyadan yeniden doğmaktır.

Milliyetçilik, Köroğlu'dur, Pir Sultan'dır, Baki'dir.

o halde şimdiki liderler arasında en büyük milliyetçi RECEP TAYYİP ERDOĞANDIR

Milliyetçilik, Mete'dir, Selçuk Bey'dir, Yavuz'dur, Atatürk'tür.

Geçtiğimiz hafta kürsüdeyken "Kürt milliyetçiliğine de, Türk milliyetçiliğine de karşıyım" diyen Recep Tayyip Erdoğan mı milliyetçi?

Derin manevi kökleri olan ictima-i bir anlam yüklenmiş HAL dir.

bu yöneticiler de sağ seçmenle dalga geçenler de milliyetçi miydi?

... Ve ihtiyaç olduğunda da ölüm karşısında imtihan olmaktır.

Osman Bey'dir, Yıldırım'dır, Fatih'tir.

Çilingiroğlu ile tartışmak mümkün değilmiş! Neyi nasıl tartışacakmışsınız ki!? Skandallarla bir fırkanın başkanlık koltuğuna oturtulan, her defasında çok rahat bir şekilde farklı konuşabilen, konuştuklarından rahatlıkla dönebilen, yılanları bile kıskandıracak kıvrılmalar yapabilen, yalan söyleyebilen, iftira atabilen, hiçbir gerçek belgeye dayanmadan büyük büyük iddialarda bulunabilen, sokak ve kahve ağzıyla rahatça küfredebilen ve böyle davranmayı onur ve ahlakıyla bağdaştırabilen, bunları yaparken de yüzünde hiçbir kızarma görülmeyen bir insanla ne tartışılabilirmiş?! Onun için "Soğukkanlı, tartışmada rahat kazanıyor" diyor ve yüzünün kızarmazlığını bir marifet gibi takdim edebiliyorlarmış. Oysa bir büyük şair, böyleleri için şöyle demiş: "Şark'a bakmaz, Garb'ı bilmez, ilimden yok payesi / Bir kızarmaz yüz, bir yaşarmaz göz bütün sermayesi."

Milliyetçilik, gurbetteki Çolpan'dır, Vahapzade'dir,

En milliyetçi RTE...

o kişiler ama 1 değil 2 değil. a takımının 3 te 2 si. tabii bunlar bilinmeyenler ya diğerlerinin de varsaaa?

Milliyetçilik, semahtır, halaydır, horondur, bardır,

Çilingiroğlu'nun en katlanılmaz yanı, konuşurken sürekli onur ve ahlaka vurgu yapmasıymış. Her defasında "Zerre kadar onurun varsa, sende ahlaktan eser varsa!" şeklinde esip gürlermiş. Allah'ım, kurucu bir lider olarak değil, demokratik mücadele vererek de değil, rezil ve onursuz bir skandalla fırkasının başına gelmiş, getirilmiş; önce "Ben istemem!" demiş, hemen arkasından koltuğa hiçbir sıkıntı duymadan oturmuş. Artık o noktadan sonra zerre kadar onur ve ahlak sahibi olan bir insandan onur ve ahlak kelimelerini ağzına alması beklenmezmiş ama, "siyaset ustası" Çilingiroğlu, eline tutuşturulan her kağıda dayanarak sürekli yolsuzluk edebiyatı üzerine politika yapıyormuş. Ne var ki, başkaları hakkındaki iddialarının hepsi elinde kalıyormuş; hiçbirinin aslı çıkmadığı gibi, hiçbirini yargıya da taşıyamamış. Hakkında yolsuzluk iddiasında bulunduğu kişiler karşısına çıkınca pısıyor, fakat meydanlarda onur ve ahlaktan en ufak bir eser taşımadan tam tersini konuşuyor, iftira bile atıyormuş. Buna karşılık, koltuğuna yolsuz bir şekilde oturması yetmiyormuş gibi, hakkındaki belgeli yolsuzluk ve beceriksizlik iddiaları konusunda da ikna edici bir şey söyleyemiyormuş. Bir sahtekarın sahtekarlığından dolayı büyük büyük sözlerle bir nazırı suçlama sahtekarlığında bulunuyor, sahtekarlık ortaya çıkınca da yine başkalarına ders vermeye kalkıyormuş. Başkaları hakkındaki iddialarının hepsi gerçeksiz çıkmasına karşılık, iftiraları ve haksız iddiaları sebebiyle bizzat kendisi kaç defa da mahkum olmuş. Onur ve ahlakın yanı sıra utanmadan da nasipsiz görünen birinin onur ve ahlaktan bahsetmesi ne kadar da katlanılmaz bir ızdırap! Gel gör ki, koskoca haber-yayın organlarıyla koskoca bir fırka, böyle birini başında görmekten ve politikalarından hiç hicap duymuyormuş, tam bir tencere-kapak misali yani.

Milliyetçilik, Orta Asya bozkırlarına kadar uzanan ulu bir çınardır,

beyni küçükler kişilere takılır...

Milliyetçilik Malazgirt'tir, Mohaç'tır, Sakarya'dır,

Nene Hatun, Antepli Şahin, Sütçü İmam'dır,

Yahu bunu bir açıklasana, merak ettim!?

Fransız ihtilalinden önce böyle bir kavram yoktu.

S. Ahmed Arvasi Hz. lerinin de ruhu şad olsun.

Milliyetçilik, Ziya Gökalp'tir, Türkeş'tir.

Fransız ihtilalinden önce de Türk milleti her millet gibi kendi milletini, vatanını, değerlerini sever, korur, yüceltmeye çalışırdı.

"Evvel yoğ idi işbu rivayet yeni çıktı" denilen ideolojilerden.

Bu da ulus devletleşme sürecinin travmalarından bir tanesini doğurdu.

Şimdi "Milliyetçi değilim, Türk milliyetçisi değilim" desem milletini, vatanını sevmeyen birisi zannedecekler. Ne alakası varsa?

Sabırdır, çiledir, inançtır, çelikten bir yürektir.

Allah kafalarımızı da kalplerimizi de ıslah etsin.