Kör, gözleri ile önündeki alemi görmez...

Sevgi bir alev ise,

Bizdeki aşk, hem güneş misali tek, hem de ol mevlaya özeldir..

Yaşarız onu ilk benlikle,

Allah'ım!

şükür içinde iman hissi ile doldur.

Sonsuza döner mevlana misali, dost deyip inleyen narin gönüllerdedir..

Hayat bu, sade acı bir kahve değil,

imanla yükselir Allah'a, ruhuyla uçar sonsuzluğa..

Kalbimizi küfür sisi ile değil,

Aşk yürektedir ve daima güzeldir.

Yaprak misali düşerken bedeniyle toprağa,

Aşkın alemi kalp ise, aklın alemi hakikat kalemidir..

bugün birşey öğrendim dünya hayatında çok sevdiğin kişiyi eğer cennete gidersen orada da isteyebiliyormuşsun

o sihirli günler, saklı gülüşleri ile durur düşlerde..

yaşarken öğreniriz; gerçekleri de, hayalleri de..

insanı asla yakmaz; eğer imanla dokunulursa..

sevgi oduları gürül gürül yanıyor,

burası cehennem gibi kardeş,

Üzülme ey gönül!

İnsan kelebek misali ruhuyla, bir melek adeta.

Tüm kainat o nurla aydınlanır; kalbin de aşkın, tek Allah'a olursa..

Nankör, gönül gözünü kapamış, özündeki Hakkı görmez..

Yaralı bir kuş gibi vurulup düşeriz, adeta sürünürüz yerlerde.