Kabul edin bu selamımı, ey denizler, evler

El üstünde tutulacak şehirsin sen

Ve gecelerde...

Ve güzel günlere taşıyacak insanlara

Benimsin sen ey Beyrut!

Beyrut İçin;

Halkımın kanayan yarası,

Benim halkımın hamurundan yoğrulmuştur,

ve eski denizlerin yeni yüzü çöller...

Benimsin...

Sonra bir başına kaldı sabah akşam

Analarımın akan gözyaşısın.

Ey Beyrut!

Benimsin

Kendisini sabah akşam el üstünde tutacak

Ateşin ve dumanın tadı nasıl oldu?

Yaşatan; ama yaşatılmayan şehirlerden...

Beyrut! seni terk eden delidir,

Ruhu olan şehirlerden.

Kapısını kapattı Beyrut;

Ekmeğim, içkim, yaseminim...

Selam sana yüreğimin derinliklerinden