Ağzını her açtığında yüreği, dinlemek istemeyip susturmuştu. Gece yarıları herkes uykuyla hemhalken, yitirdiği uykularının ortasında bir türküyü dinlerken, farkında olmadan ıslanmıştı gözleri, ama susmuştu. Kendine bile. Ki en başta kendine?

Yanardı içi, ama hep, bunun şeytanın ya da nefsinin bir tuzağı, yanıltması olmasından korkardı.

ben bir hayalim aslında

Fırtınalar kopsada

kıyamıyorum...

Bir avuç kumla

Kaçmıştı hep? Vakitlerce kaçmıştı? Kaçmaya çalışmıştı? Kendinden bile? Kendinden zaten? Kaçmıştı?

Ömürler geçti

Mavi olduğu kadar asi

bu şarkımı gülüm

Sevgi?nin adl-i ilahi?de sınanmak olduğunu ve sınavı erce geçmek olduğunu?

Ve anladı?

şimdi bir dolu susmak geliyor içimden

Ve sustu?

teşekkürler...

Saflığı, masumiyeti, edebi yaşamaktı en yüksek mertebede tek isteği. Günaha bulaşmadan, basitleşmeden. Dünyeviler gibi ıslahı; kurtulmayı da istemeden. Hayayla, iffetle? İçteki yangını dışa sıçratmadan, sabrın bütün sınırlarında gerilerek.

Gecenin ortasında, sessiz ağlayışlarına şahit olunca, dayanamamıştı yıldızı. Dayanamamış ve yine öyle bir gece, suskunken, ona halinin adını söylemeye çalışmıştı. Ama o kızmıştı yıldızına, o çok sevdiği yıldızıyla ilk defa kavga eder olmuştu, hışımla kapatmıştı yıldızını görünür kılan her yeri ve her şeyi.

İstedi ki, o tarifsizce sevdiği İstanbul?u şahitlik etsin yüreğindeki gerçeğe. Şahitlik etsin Mekke, Medine, Kudüs? Ve kutsal olan ne varsa şahitlik etsin her hücresindeki gerçeğin en derinine?

kayıp gülüm ama bende 5, ci mevsimi bekleyenlerdenim

Yine de deniyeceğim

konuşurum ama dilim yok

Şiirler yetmiyor

İstedi ki, bir gün, tamamlandığı anda sahiplerinden sıyrılan bütün şiir ve şarkılar gibi ayrı düşmesin yüreği yüreğinden. İstedi ki, o meleklerin indirdiği yağmurlar yüreğindeki gerçekle yağsın.

görünsem de ara sıra

Uykusuzluk içinde çırpındığı geceler, ayak bastığı kaldırımlar, duyduğu ve gördüğü her şeyler ve dahi gözyaşlarının rengi kendilerince bir gerçeği anlatır olmuştu.

Dinmedi göz yaşlarım

hoşbulduk 2. birbir sizde geceye hoşgeldiniz, ne güzel yazılar bunlar size mi ait:))

Çünkü korkardı? Belki içi parçalanırdı, ama yine de korkardı. Çekinirdi, utanırdı tüm saflıklardan, saygısızlık etmekten çekinir utanırdı. En çok da Güzeller Güzeli Sahibi?nden; En Sevgili olan Sevgili?sinden.

evet şarkı atiye deniz-yalancı mevsim...

Şimdi, işte şimdi herkes susmuştu. Herkese, her şeye lal düşmüştü. Tek bir gerçek kalmıştı ortalıkta. Ne olduğunu anlayamayan tek gerçek?

Her gözüne bakışımda

KUM SAATİ

yüreğimde şarkı olurlar kelimeler,

Gözyaşlarının serininde yıkansın içi istedi. İstedi ki, Güzeller Güzeli Rabb?inin yolunda meş?ale ola yüreğindekine. Ve meş?ale olsun yüreğindeki. Hicabıyla, zamanı utandıran bir çile yaşamak istedi?

dinliyorum bende:))

Buraya kadarmış gerisi kadermiş

bir mahkumum ruhunda...

desene sahtekarlıkların içinde can çekişiyoruz

Ne yağmur ne de kar

Sen kendine yalancı bir mevsim yaratıp terkettin

Bir yıldızı vardı çok küçüklüğünden süregelen. Her gece konuşur, dünya hayatı?nı, sonra baki olan ahiret hayatı?nı anlatır, halleşirdi onunla vakitlerden beri. Ama yıldızı hiç konuşmazdı, hep susardı, susardı ve dinlerdi? O anlatırdı hep kocaman yüreğiyle. Ve artık susan o olmuştu. Susmuştu?

tebessümün her şeye değer

İstemişti ki Rabb?inden özgeye yol çıkmasın.

Gök yüzü kadar mavi

link ver yada kim söylüyor bizde dinleyelim

nacak!

daha doğrusu

Ama mevsimi gelmedi ki ayrılığımızın

Anladı sevgi?nin manasını?

açılırsa incineceğim

Asla tarif etmedi?

sak da var

Bilir olmuştu artık yüreğindekileri. Ama bunu söylemekten utanmıştı kendine bile. Utanmıştı? Utandıkça daha çok yanmıştı, artmıştı yangını?

Dili, yüreği? Hicabından lal oldu

Anladı?

Özlemim bitmedi ki

Öncel İpekçi

Anladı, irade, takat, sabır, tevekkül, saf, masum, haya, edep.. kelimelerinin gerçek manasını?

Şiirler Yetmiyor

Anladı?Ve sustu?Ve ağladı?Dili, yüreği? Hicabından lal oldu

Sadece anladı?

ve sanki açıırsa daha çok inciteceğim

kayıp gül:)

2. birbirim tşekkür ederim, yine güzel yazılarınızla başlığımı yalnız bırakmamışsınız ben yokken:))

Yarattığın mevsim hilekar

ösne:))

Çöllerden belli?

Çıldırtan bir gülüşün var...

Kendisini Rabb?ine götüren yol?da bütün evrenin özetinin?yüreğindeki?nde çıkartıldığını bilmek, görmek istedi. Bütün ruhların yaratıldığı ve henüz ruhlara cesetlerinin biçilmediği o mecliste, yüreğindekinin yanında yer almış olduğunu hatırlamak istedi. Yüreğindekinin yüreğindekinden öte bir şeyler olduğunu hatırlamak, bilmek istedi.

Şeytandan korkardı, nefsinden?

benim bir bedenim yok

Ne deniz ne güneş ne de toprak isyankar

Seni anlatmaya...

hoşgeldin güzel insan

Sevgi?nin harama bulaşmaktan, en ufak bir günaha girmekten O?na sığınmak demek olduğunu?

Nefsi öldürerek bir diriliş olduğunu?

kayıp gül

?Yeter artık!? diyerek, hışımla anlatmıştı ona anladıklarını. Çünkü yorulmuştu yüreği. Bir kez olsun dinlenilmemek en yakını tarafından, zoruna gitmişti. Ve sonunda, tek söz ettirmeden haykırmıştı içindeki sırları yüreği?

Sonra, uzunca vakitlerin ardından, itiraz kabul etmeden karşısına almıştı yüreği onu olanların üzerine?

Ve ağladı?

Yıldızı anlamıştı bu suskunluğu. O susmuştu, ama sanki yıllardır bu hali beklercesine konuşmaya başlamıştı yıldızı. O, içindeki anlayamadığı acısıyla derin susuşları üstlenirken, bu sefer yıldızı girmişti seslilik harflerinin içine.

Rabb?ini düşündü? O?nun her şeyi bildiği?ne, gördüğü?ne, haberdar olduğu?na dair müthiş bir inancı vardı. O?nun her şeyi bildiği?ni, gördüğü?nü, haberdar olduğu?nu düşündü.

Dedin ve bitirdin

Okyonuslar kadar derin

Öylesi önemli, kutsaldı ki o duygular ya da kavramlar, içi ne kadar yanarsa yansın, hep alçak gördü, inanmadı, dinlemedi bile yüreğini.

Geçici hevesleri düşündü hep. Geçici heveslerin; nefsin arzularının isminin o mübarek isimlerin konulduğuna şahit oldukça daha çok kanadı içi. Ağladı? Kanadıkça içi, ağladı. Ağladıkça daha çok kanadı içi?

kayıp gül sana:)

Peki neden? Neden izin vermedi konuşmalarına? Ya da neden dinlemedi? Neden hep susturdu yüreğini?

İçimdeki seni...

Nasuh kisvesinde bir tevbe olduğunu?

yüreğine prangalar vurulmuş

O her konuda büyümüş de küçülmüş gibi cümleler kuran, konu o olunca susmuştu? Kendine bile susmuştu? Derin ve manidar sessizliklere gömülmüştü? Ve kapatmaya çalışmıştı kulağını o konuya dair her cümleye? Değişik haller yaşar olmuştu? Değişmişti hallerinin adresi? Adresi değişik haller içine düşmüştü besbelli?

Ne yaprak dökülüyor

Kuşlar, aynalar, yağmurlar, kitaplar, Mekke, Medine, Kudüs, İstanbul? Sanki hepsi birlik olmuş da bir şeyler anlatmaya çalışır olmuşlardı hep bir ağızdan, ama anlamlıca?

2. birbirim:))

Hakikat için, safi duygularla hepten yanarak. Yani ki, o asil duygunun tefsiriyle oynamadan.