her gece yorganımın altında sakladığım

ama sana ne asıla bildim nede laf atabildim

istanbul arkamdan gelir

sesin kokuma gizli

aklım kara kış

Bilmezmiymişim:)

kendimi kötü kurulmuş bir cümle sanıyorum

kıyametime adım kala

gecenin en serseri yanını alırım günceme

kendimi sende kalabalık buluşum belki de bundan

annem nihavent bir çığlık oluyor

gece yüklü bir kamyon uykularımı solluyor

yağmurlarla inseydin içime

babam her gece ölüyor şimdilerde

sonra babilin asma bahçelerine asıyorum kendimi

içime uzanan koridorların ortasından

en serseri yanımız olur kimi zaman

yaralısın...

Aslında her aşk,

gemilerim çözülüyor yüreğine

durup durup şiirler yazmak yoluna

geciken sevdalar yıkık kentlere benzer bilirsin

yıldızları sönük gecelerde

ellerim seni üşüyor

sende hiçbir şeydim

ellerinle okşuyorsun

canım

hep gülerdin beni görünce

Sen kimdin?

kendine varlaşıp bana yoklaşan biri yapar seni

hep sevil

yastığının altında biriktirdiğin yalnızlıklarım

ve ne kadar kaçsan o kadar yakınsındır aslında kendine

akdeniz değil

yüzümdeki işgaller senden karaydı

yeni bir yaşam biçimim oldu son günlerde

bana en çok sensizlik koyuyor

dilime yağmursun

eski bir aşkını anlatıyorken bana

sesinin ardında yüzün sessiz bir tabanca gibi duruyor

beni senden alma

ağzıma bir bulut bulaşsa da yokluğundan yapılmış

yaşasın katil aşk

Aklım Karakış

ömrümün kırçıl masalısın

hep kendine mi saklarsın çocukluğunu

" geldesen gelirdim

oysa ben senden bir bardak su istedim

her katilin aşkı

bense sana hep geç kalırdım

yastığının altında yalnızlığın var biliyorum

-Çünkü birinin seni öperken,

son yalnızı benimdir bu kentin

içim senden yanaydı

İyi yapmışsın, bu reeldede böyledir merak etme. Hep asılmak hoş bir kelime değildir..

bu kent içimin bahçesi

La Fille Sur le Pont

imlası buzuk, üşümüş ve kirli bir çocuk olurum seni düşünürken

bugün günlerden soğuk

Bazende bir önceki, bir sonrakinin katili olabiliyor..

kent suskun

Kimi unutmaya çalıştığını tahmin bile edemezsin.-

uyanmak için

imtihanlar ve intiharlar üzerine kurulu hayatlardan

bilmiyorsun

ah çocukluğum kağıt gemilerim

bir öncekinin faili

sen bende herşeyken

bebeğimm

seni sevmek en gizli ağlama biçimimdi

konuştuklarından yapılma bir sessizlik oluyor ağzım

Kalpsiz olduğumu savunanlar olmuştu doğru..

işte bu yüzden

n'olur bulutsuzluğuma darılma

her aşkın katili

gözlerini uyuyorum her gece

sona kalırdım

ömrüme iliştirdiğim martı leşleri yamalı bir geçmişi oynar

ben burada her kıza asıldım aşıkta oldum :sevdim sevildim

hep ben ölürüm

kayadan seken kurşun

boşver kim oldugumu bende unuttum artık

ey hüznü yüzünde gülücük diye taşıyan kız

sen uykudayken

çocukluğuma mektup yazardım

ve istasyonlar ayrılık için var bu şehirde

dağ gibi bir ihanetten düştüm

dudağında bizi gül

hep ben olurum

hedef güzel söz

uçurumlar vaadetme bana

ve ben

sen hep sevil

rüzgarlı bir tepenin yamacındayım şimdi

gittiğin uzakta bendim

ecelime son kurşundun deli davalım

Yalnızım çünkü sen varsın

benimde bi özlü sözüm var benim ama;) her aşk, bi önceki aşkımın aşk olmadığının kanıtıdır;)

ben aysız gecelerde

ben seni yaralarından tanıdım

Diğerinin intikamıyla başlar.

kendi bakışlı kız

sevil

düşlerim dudaklanıyor

cidden öyle ya

kırlangıç sürüleriyle geliyorum sana

sana yazacaklarım sil sil bitmezdi

ve ben hep kendimi terk ederim senden

kaç kez kanıyorum bir bilsen

bu kendime son gelişim

derya sen aşkı bilirmisinki şaşırdım dogrusu

ve sevgisizlik alır bir gün seni benden

Her Aşk Katilidir Bir Öncekinin

ölenle ölünülmüyooo

sonra kanardım