Islahat Fermanı ülkede ki azınlıkları azdırmıştı. Zamanın büyük devletleri baskısı sonucu alınan kararlar ülkenin çökmesini hızlandırmıştı. Şimdi ise ülke içindeki milletimizi oluşturan etnisitelere ve ülkemizde bulunan azınlıklara imtiyazlar veirlmesi suretiyle TÜRKİYE CUMHURİYETİ nin sonu hazırlanmaktadır.

Yapmayın bu hatayı. Göz göre göre dinamiti koyuyorsunuz ülkenin altına...

kararı kendılerı versın

Ama Osmanlı'nın pimini çeken Islahat Fermanı ile açılım arasında müthiş benzerlikler var. Birileri gibi bir yerden okuyup yapmış olduğum açıklama değildir. Tamamen kendi kişisel düşüncelerimdir.

Mevlana'dan:

Bir bakkal vardı, onun bir de papağanı vardı. Yeşil ve güzel sesli bir papağandı. Dükkanda bekçilik yapar; bütün alışveriş edenlere hoş nükteler söyler, latifeler ederdi. İnsanlara hitap ederken insan gibi konuşurdu, papağan gibi ötmede de mahareti vardı. Efendisi bir gün evine gitmişti. Papağan, dükkanı gözetliyordu. Ansızın fare tutmak için bir kedi dükkana sıçradı.

Papağancağız can korkusundan, dükkanın başköşesinden atıldı, bir tarafa kaçtı; gülyağı şişesini de döktü. Sahibi evden çıkageldi.

o azgınlıkları en sonunda kendı başlarını yemişmiydi yememişmiydi

sen hıkayenın en sonuna gel

anasar ı erbaa şimdi mevlana meselesi değil. İstersen Ahilik ile Mevlana arasında ki çatışmayı, kavgayı sonra konuşuruz mevlana konusu açarak. O zaman mevlanadan hikayeler anlatabilirsin.

Kürt açılımı demiyorum çünkü olay o yönüde aştı. Ermeni, yahudi, roman, vs vs açılımı oldu artık:=))

Bir de baktı ki dükkan yağ içinde, elbisesi yağa bulaşmış. Papa- ğanın başına bir vurdu; papağanın dili tutuldu, başı kel oldu. Papağan, birkaç günceğiz sesini kesti, söylemedi. Bakkal nedametten ah etmeğe başladı. Sakalını yolmakta, ?eyvah? demekteydi. ?Nimet güneşim bulut altına girdi. O zaman keşke elim kırılsaydı; o güzel sözlünün başına nasıl oldu da vurdum? Kuşu, yine konuşsun diye yoksullara sadakalar vermekteydi.

Marjinal abim sonlarını tarih yazıyor. Bize düşen aynı şeylerle uğraşmamak. İnsanımızı geleceğe hazırlamak. Ama bazıları bu belayı ülkeye musallat ederek aynı belayı başımıza sarmaktadırlar.

Tacircesine huzur-ı kalple dükkana geçti oturdu.

Üç gün, üç gece sonra şaşkın, perişan ve ümitsiz bir halde dükkan- da otururken ve binlerce kedere, gama eş olup; ?Bu kuş acaba ne vakit konuşacak? diye düşünüp dururken, bir de baktı ki sokaktan tas ve leğen dibi gibi tüysüz kafasıyla bir Cavlaki geçiyordu. Papağan, hemencecik dile gelip akıllılar gibi dervişe seslendi: ?Ey kel adam, neden kellere karıştın? Yoksa sen de şişeden gülyağı mı döktün?