Ne geçmişim umurumda ne de eksiltili bugünüm

dinleyeninde olsa

sen direnirken acılara

içimden yar gidiyor

şimdi bana sensiz bir ömür vadetseler!

kurtul acılarından,

hayatın, manasız gibi görünen

baka'kalırsın arkadasından acıların

ölüm denilen gerçek,

insanların böyle yapmacık olmalrı canımı sıkıyor

ölüm geldiğinde bakmaz gözünün yaşına

elinden birşey gelmez

zama ngeçiyor ve biz zamanı malesef durduramıyoruz...

Gerçek alemi gerçek manayı

neyse ya.. şükür ki erken farkına vardım bunun...

.. diye bir şarkı var

kalsın ben kendimi avuturum dersin

ölüme mahkum yüreğim

çırpınıyor,

bilmem belki yarını düşünmedim?

beklediklerin vardır

severim

artık vedalaş

bekleyenler vardır hasret dönmeni

çocuksun gençsin yaşlısın

seni seviyorum

yoksa

Anlıyorum ki kalbim, dilim, sözcüklerim

işte şimdi yaşıyorum senle,

bu yaşımıza kadar bize öğretilenleri yaşayan biz artık uyanıyor ve kendi duygularımızı yaşamanın zamnının geçtiğini düşünmeye başlıyor ve atağa geçiyoruz hayata karşı.. bu da başaramayınca önceki öğretilerle çakışınca.. problemler başlıyor..

geldiğinde,

yaralı yüreğim

kırmaktan korkar

yüzü bir hoş geldi, gecenin loş ışığında Gündüzün parlaklığı gösteriyordu gerçeği.

Bir sen eksiksin bugün yanımda sevdiğim

bir okadarda manalı hayatımızın

yüreğime basa basa

yürek parça parça

ne bir an ileri ne bir an geri

ne gariptirki bunu şimdi anlıyorum

dilim nasıl sıralarki

öyle maalesef ben böyle biliyorum

nefretim hergeçen gün artıyor

yüreğimden geçenleri söylemeyi

anlatamaz kıyamaz dökmeye dizelere,

bakmaz gözünün yaşına

yeryüzündeki saltanatın biter böylelikle

farketmez

sen yaşadığın acı ile başbaşa kalırsın

bildiğin gibi yaşamalısın... ama bugünkü bildiklerin hep aynı mı kalacAK?

yapmak istediklerin

hüzünlenmesini istemez,

yürek yorgun

bir daha ölmeyeceksin

kanadı kırık bir kuşgibi

ele avuca sığmazdı deli gönlüm bir zamnlar neredeydi şimdi nerde

keşke hep doğrular çocukluğumuzda bildiğimiz gibi olsa..

ebedi bir hayata adım atarsın

hiçbirini yapmaya zamanın olmaz.

bir yerlerinden tutunduğumuzu anlayıp kendime geliyorum

bu günbenimde mutsuz oldugum birgün.

sana hak veriyorum.. sen öyle biliyosun çümkü..

zamanın çok nasılsa

umutların vardır

küçük sevinçler yetiyordu. babamın eve gelişini pencereden beklemek babam geldi diyip sevinmek bile yetiyordu, küçük bir hediye dünyalar kadar büyük sevinç yaratıyordu, annemin kek yapıp haydiyin çocuklar size kek yaptım diyince arkadaşlarımla eve koşturmamız hala aklımda geçmiş bu kadar geride iken neden hala hatırlanırki

ne yüreğin dayanır

uyumak istiyorum, düşüncelerim izin verirse

Hepsi bir şeylerin farkında

gel görki anlatacak o kadar acı varki.

ne dilin döner anlatmaya

kimseye sözün geçmez

şimdi istediğin kadar hayal et

sebebin yalnızlıkmı

ne fark ederki

seni yalnızlığa itenmi