Mekansızlık , mekansıza gidiyoruz biz.

Batmayı gördün ya, doğmayı da seyret. Güneşe ve aya batmadan ne ziyan gelir ki?

Hangi tohum yere ekildi de bitmedi? Ne diye insan tohumunda şüpheye düşüyorsun?

Ey varlık dağı. Yolumuzu kesme.

Kaf Dağına, Anka'ya gidiyoruz biz."

"Ölüm günümde tabutum yürüyüp gitmeye başladı mı, bende bu cihanın gamı var, dünyadan ayrıldığıma tasalanıyorum sanma; bu çeşit bir şüpheye düşme.

Başlarımızda yüce bir himmet var.

Oradan da değiliz, buradan da.

La ilahe sözünü illallah sözünü takip eder

Yücelerden, yüceler yücesi Rabbimize gidiyoruz biz.

Beni kabre indirip bırakınca; sakın elveda, elveda deme. Zira mezar cennetler topluluğunun perde-sidir.

O delikanlının yanına varıp:

'Mevlana'nın şu gazeli onun ölümle ilgili düşüncelerinin en veciz ifadesidir:

Elbette elsiz, ayaksız gidiyoruz biz.

Üstadım Mevlana da:

Denizdeniz, denize gidiyoruz biz.

M. 20 Aralık 1285 tarihinde 78 yaşında vefat etti. Allah rahmet etsin, şefaatlerine nail eylesin.

O da:

"-Ben, Azrail'im Rabbimizin emrini yerine getirmek, Mevlana'yı öbür aleme davet etmek için geldim." dedi.

Bu tarafta ağzını yumdun mu, o tarafta aç. Zira senin hay u huyun, mekansızlık aleminin fezasındadır." '

Biz de la'yız, İlla'ya gidiyoruz.

'İnna ileyhi raciun', ayetini okumuşsan bilirsin ki nerelere gidiyoruz biz.

Mevlana Hazretleri'nin son günü idi. Fevkalade yiğit bir delikanlının, Üstadım Mevlana'nın bulunduğu yerde belirdiğini gördüm. Mevlana, kalkıp bu delikanlıyı karşılayarak bana, "-Döşeği kaldırın..." buyurdu. Ben hayret ettim.. Çünkü Üstadım hasta idi.

Sana batmak görünür; ama o, doğmaktır. Mezar hapis gibi görünür; ama o, canın kurtuluşudur.

Bana ağlama, yazık yazık deme. Şeytanın tuzağına düşersem, işte o zaman yazık yazık demenin sırasıdır.

Cenazemi görünce ayrılık, ayrılık deme. O vakit benim buluşma ve görüşme zamanımdır.

Can tufanında Nuh?un gemisiyiz.

Dalga gibi kendimizden baş çıkardık da yine kendimizi seyre gidiyoruz biz.

"-Siz kimsiniz ki, Üstadım hasta yatağından kalkarak, size istikbal eyledi ?" diye sordum.

Ey kör sıçan. Bugün harman günümüz bizim, kör değilsen aç gözünü, gözü açık gidiyoruz biz.

"Yücelerdeniz Yücelere gidiyoruz biz,

Hangi kova kuyuya salındı da, dolu dolu çıkmadı? Can Yusuf u ne diye kuyuda feryad etsin?

"-Rabbimiz, beni kendi Hazretine davet ediyor. Artık gitmek zamanı gelmiştir. Ya Azrail. Çabuk ol. Beni Rabbime çabuk kavuştur", deyip Kelime-i Şehadet getirdi ve bu fani hayata gözlerini yumdu.