?Misyonerken Güney Afrika?ya geldiklerinde toprak bizde, İncil onlardaydı. Sonra bize gözlerimizi kapatalım, dua edelim dediler. Gözlerimizi açtığımızda gördük ki İncil bizde, toprak onlardaydı.?

Ve bütün milletleri sarsacağım ve bütün milletlerin gelecek ve bu mabedi şanla şerefle dolduracağım der. Orduların Efendisi; benimki gümüş, benimki altın der. Benim bu son evimin şöhreti, ilkinden daha yüksek olacak der insanların Efendisi ve bu yerde selam vereceğim der orduların Efendisi. (Tevrat Haggay 2,79 )

Ey kardaşlar! Şu küçücük armağanım atmayın;

Sakın, bunu yapma çiçek demetine katmayın

Bununla beraber, kılı kırk yaran bir anlayışla ve nüansların önemini hatırlayarak, ilmin irşadından istifade ederek ve buna rağmen?en hakiki? oluşa itiraz edeceğiz!

8 Ve o geldiği zaman günah, doğruluk ve hüküm konusunda dünyayı suçlu olduğuna ikna edecektir. (İncil Yuhanna 16, 78 )

Varsın golleri bilim atsın!

yine de Hıristiyanlar?ın Saint Paul?den, Museviler?in katliamcı hahamlarını savunmaktan neden vazgeçemediklerine çok şaşırırız. Bir de kendimize şaşıracağımız günler gelebilse! Aslında tarih nüans farklarıyla tekrarlanmakta, geçmiş kavimlerden alınmayan ibretler felaketlerin sebebi olmaktadır. Dine en büyük zararı ise bir kısım hahamlar, rahipler, imamlar diye bilinen sözde kutsallar vermektedir.

Ne güzel bir hakikat ve ne güzel bir özdeyiş!

Bu üç dinin yanlışlıklarının temel sebebi de aynıdır: İnsani olana kutsal kılıfı giydirilmiş ve bunlar gerçek kutsal olan Allah?ın kitabının yanına ve önüne konmuştur. Dinlerdeki bir diğer istismar mekanizması da kitapta yazılan açık gerçeklerin yorumla, kelimelerin manasını kaydırarak gizlenmesi veya saptırılmasıdır.

Tüm bu dejenerasyonlardaki metotları incelediğimizde; Hıristiyanlar?ın kendi mezhepleriyle dejenerasyonunun, dinimizin mezhepler eliyle dejenerasyonuna benzerliğini saptayabiliriz.

En hakiki Mürşidin ANA kaynağı Kurandır.

Bilime set çekmek için değil; bilimin henüz kapsama alanına girmemiş konularda bile insanoğlunun sorularına ve sorunlarına cevap vermek için?

Kilisenin maddi menfaatler için dini nasıl istismar ettiğini ise Güney Afrika?lı, Nobel ödüllü rahip Desmond Tutu çok güzel anlatmaktadır:

Öyleyse Yuhanna?nın Paraklet?inde, Hz. İsa gibi işitme ve konuşma kabiliyetlerine sahip olan bir insan görmek, mantığın götürdüğü bir sonuç sayılmalıdır. Yunanca metin bu özellikleri kesin olarak gerektirmektedir.

Bu kitap bir çoğumuz için artık Kur?an-ı azim değil Kur?an-ı mehcur?

Ne tapınak, ne nutuk, ne vaaz dini için

Kimimiz de?açık arayarak? terk ederiz.

Büyük, şanlı, asil Kur?an; içinde insanlığın şerefi ve itibarı olan, kemikleşmiş değer ve ilkeleri bulunan, onları ısrarla vurgulayan, insanlığa sürekli bunları hatırlatan , temel değerlerinin savunucusu, vicdanının sesi olan Kur?an demek?

İşte bu da Kur?an-ı azim?dir?

Ey iman sahipleri! Hahamlardan ve rahiplerden birçoğu insanların mallarını haksızlıkla yerler ve Allah yolundan da geri çevirirler. (9Tevbe Suresi 34 )

Kur?an?ı terk etmek?

Bunların içlerinden bir grup vardı ki, Allah?ın kelamını işitiyor, onu kavramalarının ardından bile bile tahrif ediyorlardı. (2 Bakara Suresi 75 )

Ne hazin bir isim?

Allah?ı bırakıp bilginlerini, rahiplerini ve Meryem oğlu Mesih?i Rabler edindiler. Halbuki hepsi de tek Tanrı?ya kulluk etmekten başka bir şeyle emrolunmadılar. O?ndan başka Tanrı yoktur. O bunların ortak koştukları şeylerden yücedir. (9 Tevbe Suresi 31)

Kur?an?da habire açık ararız. Dörde kadar evlenmeyi emrediyormuş, köleliği onaylıyormuş, erkeğe iki kadına bir hak veriyormuş, kadını aşağılıyormuş, zina edeni taşlayın diyormuş, Muhammed çocuk yaşta kızla evlenmiş, hurafeyle doluymuş vs. diyerek terk ederiz. Kur?an?ı sönmüş bir yıldız gibi görürüz. Eski çağların kitabı muamelesi yaparız. Çağa ayak uyduramadığını söyleriz. Çöl kitabı veya Arap dini olarak görürüz. Bütün bunları gösterebilmek için açık üstüne açık ararız.

tercümede yeryüzündeki kimseyi Babanız diye çağırmayın deniyor. Oysa?Baba? herkesin biyolojik kan bağı olan babasını çağırdığı isimdir. Hiçbir zaman Allah?ın çağrıldığı bir isim değildir. Burada da kanaatimiz Baba diye tercüme edilen kelimenin orjinalinin Allah?a mahsus yaratıcı veya benzeri bir kelime olduğu fakat tercümelerle bu kelimenin günümüzdeki?Baba? kelimesi şeklinde kaldığıdır. Fakat yine de tercümeler ikinci dereceden suçludur. Çünkü bu kelimelerin tüm insanlar için kullanıldığını gören objektif değerlendirici, bu kelimelerin mecazi bir kelime olduğu kanaatine varırdı. Bugünkü Katolik ve Ortodoks mezheplerinin yorumcuları bu kelimelerin tüm insanlar için mecazi manada, Hz. İsa için ise gerçek manasında kullanıldığını söylemişlerdir. Yani bugünkü Hz. İsa?nın oğul Tanrı ilan edilmesindeki asıl suçlu Katoliklik, Ortodoksluk tipi mezhepler ve onların kurumu olan kilisedir.

Bu anadır: Her öksüze?Yavrum? diye sesleyen

Ne meslek kaygıları ne kariyer hesapları için

Yani Kur?an?ı en son ne zaman terk ettiniz?

Bugün, dinin alanında görünen nice konular var ki, yarın onlar bilimsel alanda yer tutacaklar..

21 Onlar da kendisine?Öyleyse sen kimsin? Sen İlyas mısın? diye sordular. O da: ?Değilim? dedi.

Kufi?den rıka?ya, sülüs?ten cülus?a hat sanatının nadide örnekleriyle bezenmiş türkuaz ve altın sarısı yazmalara işleriz. Hat ve tezhip sanatının mükemmel örneklerini sergileriz. İnceden inceye yazar, bir noktası için kırk divid harcarız.

?Matbaanın bulunmasıyla kitap yayınlarının çoğaldığı ve eğitim öğretimin geliştiği doğrudur, fakat aynı zamanda fikir ve görüş ayrılıklarının oluştuğu da bir gerçektir. Bunun sonucu olarak insanlar Kilise?nin yerleştirdiği iman ve akideler konusunda düşünmeye ve sorular sormaya başlamışlardır. Din kitaplarını okuyor, anlıyor ve kendi anladıkları dilde ibadet ediyorlar. Bu nedenle kendi kendilerine din adamlarına artık gerek bulunup bulunmadığı sorusunu sormaları söz konusudur. Eğer herkes kendi bildiği dilde ve kendi anladığı şekilde Tanrı?ya ibadet etmeye kalkışacak olursa? Böyle bir durum bizim mensup bulunduğumuz din adamları sınıfının çok zararına olur.

Ne erkeği yüceltmek, ne kadını aşağılamak için

Kuran?da, geçmiş toplulukların hataları ibret almamız için anlatılır. Bu topluluklardan günümüzde de varlığını sürdüren Hıristiyanlık ve Museviliği ele alırsak, içine düşülen hatalardaki benzerliği hemen kavrayabiliriz. Bu ortak temel hatalar; Peygamber ve din adamlarını putlaştırma, Allah?ın kitabı dışında kitaplar oluşturma, Allah?ın dinini mezheplere bölmektir.

Etle tırnak gibi, din-bilim ayrılmazlığını, bütünlüğünü daha iyi kavrıyoruz!

Heyecan duymamak?

Manidar değil mi?

Elinize aldığınız herhangi bir mushafın üzerinde?Kur?an-ı azim? veya?Kur?an-ı Kerim? yazar.

?Ahmed? kelimesi?Himda? kelimesinin değişmeden kalmış Arapça şeklidir ve aynı manaları içermektedir. Grekçe yazılmış Yuhanna İncil?inde de klasik Grek diline tamamen yabancı olan?Paracletos? ismi kullanılmıştır.

Gerek duymamak?

O günler için inşaALLAH ve daha şimdiden maşaALLAH!

İşte bu yüzden dine-vahye ihtiyacımız var!!

İrşat edilmeye muhtacız ve Kuran?ın dinsel-bilimsel-bütünsel irşadımızı tamamlamak için inzal olduğunu fark edecek kadar ayaklarımız yere basıyor artık!!

7 Bununla beraber ben size gerçeği söylüyorum. Benim gitmem sizin için hayırlıdır. Çünkü ben gitmezsem?Paraklit? size gelmez. Fakat gidersem O?nu size gönderirim.

?Metinde geçmeyeni duyabilmek? işte bu bunun için vardır.

Ne duvarlara asılmak, ne el sürülmemek için

Kuran sınırlı sayıda bilgi verdiği yerde bile esas itibariyle şuur oluşturmak istemektedir. Kuran?ın yazılı bir metin olarak, tekrarlı, kesintili, vurgulu ve dalgalı akışında bunu görmek mümkündür. Esasında Kuran, deruni dile ve canu gönüle yönelmiş bir hitabettir.

?Himada? kelimesi eski İbranice?de? hmd? kökünden türemiştir. Kuranı Kerim?de Hz. İsa?nın kavmine ismi Ahmed olan bir Peygamber geleceğini söylediği anlatılır. ?Ahmed? kelimesi?Muhammed? ismiyle aynı kök yapısına sahiptir. Böylece Hz. İsa?nın kavmine adı?Ahmed? olan bir Peygamber gelecek demesiyle, adı?övülmüş? manasında olan bir Peygamber gelecek demiş olduğu ve Peygamberimiz?in adının manasını söylediği de düşünülebilir.

Ne yazık ki şu anda din diye anlatılan ne Musevilik?te Tevrat?tır, ne Hıristiyanlık?ta İncil?dir, ne de bizde Kuran?dır. Mezhepler ve azizlerin, hahamların kitapları ne acıdır ki Allah?ın kitaplarının önüne geçmiştir.

?Düşün sonra inan? diyen, doğru yollar gösteren

(Yuhanna 1,2021) de ise insanların İlyas ve İsa dışında bir Peygamber daha bekledikleri görülüyor. Peki Hz. İsa?dan sonra gelip, insanlara Allah?ı anlatıp, tanıtan kim vardır? Tarihe baktığımız zaman Peygamberimiz dışında buna uygun tek bir önemli şahsiyet bile yoktur.

Peki nerede anlaşıldı? Nerede yaşandı? O niye yok?

Tüm bu açık gerçeklere ve Tevrat?taki, İncil?deki işaretlere rağmen; Tevrat ve İncil?in tasdiklediğini hahamlar, papazlar örtbas etmek için, saptırmak için yarışmışlardır. İncil?de tarifi olmayan Katoliklik, Ortodoksluk mezhepleri, Roma?daki Papa veya başpiskopoz beyefendilerin görüşleri ne yazık ki halk için Tevrat ve İncil?in görüşlerinden daha önemlidir. Biz bu Papalar?a ve Başpiskoposlara; Katolik ve Ortodoks mezheplere çok kızarız. Ama Sunni ve Şii mezhepleri, hadisleri, mezhep imamlarını çok severiz! Hz. İsa Katolik miydi? Yoksa Ortodoks muydu? diye haklı sorular sorarız. Fakat Peygamberimiz?in Sunni, Hanefi veya Şii, Caferi olup olmadığı sorusunu hiç sevmeyiz! Millete verdiğimiz aklı bir de kendimizi düzeltmek için kullanabilsek!

Okuduğu halde terk etmek?

en hakiki mürşit 4 kitaptır demişsin de güzel kardeşim, Kurana göre diğer kitaplar tahrif olmuşlardır, zaten tahrif olmasa Kuran gelirmiydi.

Tüm bu manzaralarda hem Museviler, hem Hıristiyanlar, hem de bizim için elbette bir çok ibretler vardır.

Nice canları kardaş eden birbirüçün ağlatan

?Kur?an Mekke?de nazil oldu, Mısır?da okundu, İstanbul?da yazıldı? diye meşhur bir söz var?

Kimimiz?yazarak? terk ederiz.

Demek ki Hz. İsa kendisinden sonra Allah?ın yeryüzüne bir başka insan göndereceğini ve Yuhanna?ya göre onun rolünün, bir cümleyle söylemek gerekirse Allah?ın kelamını işiten ve onun mesajını insanlara tebliğ eden bir Peygamber?in rolü olacağını haber vermektedir.

Bu şey size özünüzü açmak için verildi.

Zira bu kitap tapınaklarda değil, varoluş sancısı çeken bir öksüzün mağaradan şehre inmesiyle şehrin sokaklarında, evlerinde, çarşılarında, pazarlarında ve de giderek savaş alanlarında doğmuştur. Bu nedenle onu okurken, içinden, ?dışarıda gürül gürül akan hayatın? sesini; diri diri toprağa gömülen kız çocuklarının yalvarışlarını, kölelerin zincir seslerini, at kişnemelerini, kılıç şakırtılarını, şehit feryatlarını, gazi çığlıklarını duymuyorsanız onu asla okumuş olamazsınız.

Kimimiz?kenarında dolanıp durarak? terk ederiz.

İnmemiştir hele Kur?an bunu hakkıyla bilin

EN HAKİKİ MÜRŞİT AHLAKTIR. BİLİMDİR,, ÇAĞ DAŞ LIKTIR..

Bu Kitab?tır: her insana için dışın öğreten

Peki, Kur?an nasıl terk edilir?

4. tercümedeki Kral James İncil?inde ilk iki İncil?deki insanoğlu lafzının nasıl Tanrı oğlu lafzına çevrildiğine dikkat edin. Ayrıca bu Baba ve Oğul lafızlarının kullanımında saptırma olduğu Matta?nın şu bölümünden de anlaşılabilir:

En hakiki mürşit Kuran, ?bilimi? de irşat etmiş olacak!!

Onlar kelimeleri yerlerinden kaydırıyorlar. Öğüt almak için çağrıldıkları şeyden nasiplenmeyi unuttular. (5 Maide Suresi 13 )

Ne Araba paye vermek, ne Acemi hor görmek için

Bu Kitaptır; akıllara her bir şeyi sordurtan

EN HAKİKİ MÜRŞİT HÜMANİZM DİR..

Kuran bize hakikat arayışında yoldaş olmak ister. Yardım eder, aptalca bir yanlışlığa düşmememiz için bizi uyarır. ?Allah? kavramının peşine düşürerek, her şeyden bağımsızlaşmamızı sağlar. Böylece bizi her tür batıl bağımlılıktan kurtararak özgürleştirir. Bu anlamda Kuran işaret parmağı gibidir. Bilfiil, bizzat ve?hemen şimdi? işaret ettiği yöne gitmemizi ister, işaret parmağının kendisi ile uğraşıp durmamızı değil? (Yaşayan Kur?an; Türkçe Meal-Tefsir, Önsöz?den, İnşa yayınları, İst. 2007).

Benim Halkım Kur?an?ı Terk Etti

35 İsa kovulduğunu duydu ve onu bulunca şöyle dedi: İNSANOĞLU?na inanıyor musunuz? (Yeni Uluslararası İncil Yuhanna 9,35)

Peki, nedir Kuran?

Yalancı Peygamberlerden sakının. Onlar size koyun postu içinde yaklaşırlar ama içten yırtıcı kurtlardır. Onları yaşam ürünlerinden tanıyacaksınız. Hiç dikenlerden üzüm, kenpellerden incir toplanır mı? Her iyi ağaç iyi ürün verir. Çürük ağaç ise kötü ürün verir. İyi ağaç kötü ürün vermediği gibi, çürük ağaç da iyi ürün vermez. İyi ürün vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılır. Demek ki onları yaşam ürünlerinden tanıyacaksınız. (İncil Matta 7,1520 )

Bilakis, bilim-din buluşmasını, kaynaşmasını sağlayacak; suni çatışmaları ve çelişkileri önleyecek holistik bir anlayıştır!

Sepet, kılıktan kılığa, şekilden şekile girerek ve nesillerden nesillere devredilmek suretiyle yolculuğuna devam etmiş, ediyor..

Bugün görüyoruz ki benzer hatalara düşülmüştür. Nasıl Hıristiyanlar?da papazlar Rab kabul edildiyse, İslamiyet?te imamlar fetva, içtihad, yoluyla dinde olmayan dini hükümleri icat etmişlerdir.

Kimimiz Kur?an?ı?okuyarak? terk ederiz.

Dinimizin bağlıları Hıristiyanlar?ın ve Museviler?in sapmalarını çok iyi tespit eder ve çok mantıklı eleştirirler. Ne yazık ki bu eleştiriyi yapanların birçoğu Kuran dışı dini kaynaklara tabi olmuşlar veya mezheplerin hegemonyasına girmişlerdir. Hıristiyanlıktaki en büyük sapma olan Hz. İsa?nın Allah?ın oğlu olduğu sapmasını ele alalım. Bugünkü bilinen en eski İncil bile Latince?ye çeviridir. Hz. İsa?ya indiği dilde bir İncil elde mevcut değildir. Orjinalinde ne olduğunu bilmediğimiz kelimeler Latince?ye?Baba? ve?Oğul? şeklinde çevrilmiştir. Fakat bu Latince tercümelerde bile?Oğul? kelimesi sadece Hz. İsa için değil, Allah?ın tüm sevgili kulları için kullanılır. Aynı şekilde Baba kelimesi de sırf Hz. İsa?nın Baba?sı manasında değil tüm kulların Baba?sı manasında kullanılır.

Biz indirdik Tevrat?ı Biz. İyiye ve güzele kılavuz var onda, ışık var. Teslim olmuş Peygamberler Yahudiler?e onunla hükmederler. Kendini Rabb?e adayanlarla, ilimde derinleşmiş olanlar da Allah?ın kitabını korumakla görevli olduklarından?. (5 Maide Suresi 44 )

Emsile, bina, maksut, avamil, beleğat, usul, hadis, fıkıh, kelam vadilerinde dolanır dururuz. 72 ilmi öğrenmek için bina okur döner döner bir daha okuruz. Ömür biter 72 ilim bitmez. Meslek kaygılarından, kariyer hesaplarından ilahi mesajın özünü unutur gideriz. Peygamberin ağzından?Bu kız çocukları hangi suçundan dolayı öldürüldü? ayetini duyar duymaz kılıcını çekip?Bundan böyle kılıcım bu sözün arkasındadır!? diyen sokaktaki adamın sadeliğini, heyecanını, doğrudan muhataplığını hissetmeye kasınıp durmaktan bir türlü sıra gelmez. Halbuki iş bu kadar sade ve basittir.

Saygı duyduğu halde terk etmek?

?Geçip giden varsa İslam?ın şu çiğnenmiş diyarından?, viran olmuş yurtların, metruk binaların, ot basmış evlerin örümcek bağlamış duvarlarında asılı duran, artık bir manası kalmamış, bunun için de dönüp bakmaya gerek olmayan, terkedilmiş, bir kenara atılmış, kendi haline bırakılmış Kur?an demek?

Yani din adamı zümresine, sırf Allah?ın tekelinde olan hüküm koyucu yetkisi verilmiştir. Nasıl Hıristiyanlar Katolik, Protestan, Ortodoks rahiplerini, ruhanilerini her şeye rağmen temize çıkartıyor, onların evliyalık ve üstünlük hikayelerini anlatarak onların Hıristiyanlığı dejenere etmelerini temize çıkartıyorlarsa, bizim imamlarımız da aynı evliyalık, üstünlük? hikayeleriyle temize çıkarılmaktadırlar.

Yani büyük, şanlı, asil kitabımız; içinde şerefimiz ve itibarımız olan, kemikleşmiş değer ve ilkelerimizi ısrarla vurgulayan, bize sürekli bunları hatırlatan , temel değerlerimizin ve vicdanımızın sesi olan kitap değil; ya çocukluk yıllarımızı, ya mahalle camilerini, ya kandil gecelerini, ya da pişmanlık ve nostaljiyle karışık cemaat ortamlarındaki tefsir derslerini hatırlatan, artık terk ettiğimiz bir kitap?

Kuran ile kucaklaştığında, bilim işte o zaman patlayacak!!

Kendinizi bir yoklayın.

İşte bu Kur?an-ı mehcur?dur?

Kuran, insanlığa hiç duyulmamış yepyeni şeyleri getirmez. Bilakis bilindiği halde uygulanmayan, o çok bilenen fakat oralı olunmayan, çeşitli sebeplerle savsaklanan, her insanda fıtraten var olan insanlık vicdanını uyandırmak ister (45/20). Uyanan vicdanın hayata yansımasını bekler; iyilik, güzellik, doğruluk, dürüstlük, sevgi, saygı, söz, namus, adalet, erdem, vefa, dostluk, kardeşlik, cömertlik, yiğitlik, mertlik gibi temel insanlık değerleri üzerinde ısrarla durur (3/112) ve sürekli olarak bunları talep eder. Bunları aynı zamanda Allah?ın ipi/yolu/değerleri olarak vazeder (3/112).

Ne yazık ki birçok Müslüman bu ayetleri masal gibi dinlemektedir. ?Allah bize geçmişteki bu kavimlerin durumunu anlatıyorsa, bunun önemli bir sebebi bizim de aynı yanlışı tekrarlayabilecek olmamızdır.? çıkarımı ne yazık ki düşünülmemektedir.

Konuştuğu halde terk etmek?

Peygamber rabbine hangi halkı şikayet edecek dersiniz?

Gece gündüz hatim indiririz. Bir ölünün toprağına okuyup geçeriz. Şifa niyetine okur, fal bakar, sağa sola üfürür, şifre arar, güllü yasin hatmeder, teberrüken tilavet ederiz. Hafızlık yarışmalarında birincilikler alırız. Davudi seslerimizle salonları inletiriz. Ne dendiğine hiç bakmayız çünkü önemli değildir. Önemli olan lahuti bir sesin içimizi huzurla doldurmasıdır.

Klişeleşmiş bu söz bir hakikati ifade etmektedir!

O gün geldiğinde anlaşılacak ki, dinin de bilimin de sahibi TEK imiş!

Üstelik iki binli yıllardayız?

Bu anlayış, ilmin irşadına karşı çıkan, ilmin irşat yönüyle çatışan, çelişen bir anlayış değildir!

Hani Meryem oğlu İsa da?Ey İsrail oğulları, ben sizin için Allah?ın elçisiyim. Benden önceki Tevrat?ı doğrulayıcı ve benden sonraki ismi Ahmed olan bir elçinin de müjdeleyicisiyim.? demişti.

Hıristiyanlık?ta bilimsel gelişimin önünü tıkayan ve geciktiren, mezheplerin savaşlarıyla ortalığı kan gölüne çeviren papazların hegemonyası kaybolur diye matbaaya, kendi dilinde ibadete karşı çıkan, aforoz, endülüjans, engizisyon gibi kurumlarıyla halka kan kusturan, kulların affedilme yetkisinin bile kendisinde olduğunu iddia eden hep kilise olmuştur.

20 Yahya?nın tanıklığı şöyle oldu, açıkça konuştu, inkar etmedi: ?Ben Mesih değilim? diye açıkça konuştu.

16. Ben de Baba?ya yalvaracağım ve o size başka bir?Paraklit? gönderecektir. (İncil Yuhanna 14, 1516)

Kuran?ın orjinali elimizde olduğu için biz bu konuda çok daha rahat çözüm şansına sahibiz. Fakat Musevi ve Hıristiyanların da aynı metotla Allah?ın istediği orjinal dine çok daha fazla yaklaşacakları kanaatindeyiz.

Kuran, bilgiden ziyade esasında bir bilinç kaynağıdır. Epistemolojiden ziyade ontolojiye dahildir. Yani bilgi kaynağı olmaktan ziyade, bilgiye ulaşacak olan insanoğluna hitaptır. İnsanı çevresine tepki vermeye çağırır. Onda?Allah şuuru? uyandırarak hayat yolculuğunda?birlikte yürümeye? davet eder. Bu şuur uyandıktan sonra bilgiye insan kendisi ulaşacaktır.

Bu Kitab?tır: Yürekleri iyilikle besleyen

İncil ehli Allah?ın onda indirdikleriyle hükmetsinler. Allah?ın indirdiğiyle hükmetmeyenler sapkınlardır. (5Maide Suresi 47 )

Ne asil bir isim?

Enam Suresi 154, Araf Suresi 145. ayetlerde Tevrat?ın da aynı Kuran gibi detaylandırıldığını görüyoruz. Oysa Yahudiler ellerinde detaylı bir şekilde Tevrat dururken?Mişna? ve?Gamara? başlıklarıyla kutsala fatura edilmiş rivayetlerle dinlerine ilaveler yapmışlardır.

Şimdi elimizde mevcut metinde bulunan Kutsal Ruh kelimeleri tamamen kasti olarak sonradan yazılmış bir ilaveden ileri gelmektedir. İlavenin gayesi Hz. İsa?dan sonra bir Peygamber?in geleceğini haber veren bir kelimenin ilk anlamını değiştirmektedir.

Gün gelecek ve bilim sahibiyle tanışacak!

Bu Kitab?tır: Her kişiye benlik veren, yol açan.

35 İsa kovulmasını haber alır almaz onu aradı ve ona sordu, İNSANOĞLU?na inanıyor musunuz? (Yeni Amerikan İncil Yuhanna 9,35)

Hıristiyan ve Museviler?in kendi dinlerindeki bu tahrifatlarının en güzel örneği Tevrat ve İncil?de Peygamberimiz?i tarif eden ayetleri yorum ve tahrifatla değişik şekilde manalandırmaya çalışmalarıdır. Bugün elimizdeki Tevrat ve İncil?de tespit ettiğimiz muhtemelen Peygamberimiz?e işaret etmesi muhtemel örnek ayetleri inceleyelim:

Yeryüzündeki kimseyi Babanız diye çağırmayın, zira babanız birdir, semavi Babadır. (İncil Matta 23,5 )

Bu değişkenliği, bu devinimi?doğal? kabul ediyor ve bilimsel hedeflerimizi yenileyebiliyor, değiştirebiliyoruz.. Çünkü, tüme varmaya çalışıyoruz..

Kilisenin yorumundan ibaret olan bu yaklaşımlara, dini sadece mevcut İncil?lerden öğrenmeye çalışan Hıristiyanlarca varılmayacağı kanısındayız. Yıllarca insanlar Hıristiyanlığı kilise kurumunun anlatımlarıyla öğrendiler. Dinimiz Hanefi, Şafi gibi Sunni ve diğer Şii mezheplerin anlatımlarıyla nasıl dejenere olmuşsa, Hıristiyanlık da Katolik ve Ortodoks mezheplerin hegemonyasıyla dejenere olmuştur. Hıristiyanlık için durum daha da zordur. Çünkü mevcut İncil?lerin orijinali yoktur. Oysa Kuran?ın orijinali elde mevcut olduğu için Kuran?a gidip de ilaveleri ve eksiltmeleri düzeltmek; gerçek dinle, uydurulan dini ayırt etmek gayet kolaydır.

Resulullah?ın gösterdiği doğrultuda Kuran ile kucaklaşmaktayız?

Din, bilime daha çok pas verecek..

Papazların, mezheplerin dini adına matbaaya ve halkların kendi dillerinde ibadet etmelerine karşı çıkmaları, Hıristiyanlık?ta din adına yapılan yobazlığa örnektir:

Aslında?Ahmed, Muhammed? kelimelerinin karşılığı olan? şanı yüksek, övülmüş, çok hamdeden? manasına da gelen pekiştirilmiş şekildeki?Periclytos? kelimesinin Hz. İsa tarafından vazedilen Arami lisanındaki?Himda? ve?Hemida? kelimesinin Grekçe?ye tercüme edilmiş şekli olması kuvvetle muhtemeldir.

Artık Kuran?lı asırlardayız? 14 asırdır artık böyle!

Ayette geçen?Kur?an-ı mehcur? tabiri terk edilmiş, bir kenara atılmış, bırakılmış, uzaklaşılmış Kur?an demek?

?Sen o Peygamber misin? Yahya?Hayır? diye cevap verdi. (İncil, Yuhanna 1, 20-21)

Şu halde Yunanca?Akouo? ve?Laleo? fiilleri bir takım maddi işleri ifade ederler ve bu fiiller ancak işitme ve konuşma organlarına sahip bir varlıkla ilgili olabilirler. Dolayısıyla bu fiilleri Kutsal Ruh?a uygulamak mümkün değildir?

(61 Saff Suresi 6 )

?Kim bilir belki yarın; belki yarından da yakın!!?

Din adına insanların paralarını haksızlıkla bazı rahipler, hahamlar nasıl yiyorlarsa, hiç merak etmeyin bizim sahte şeyhler, hocalar, mevlidhanlar onlardan aşağı kalmamaktadırlar.

Ondan umudunu kesmek?

Kur?an, peygamberin kıyamet günü Allah?a şöyle şikayette bulunacağını söyler:

Bu memleketin has evlatları olarak?ki aramızda hiç üvey yoktur- hepimiz biliriz ki?hayatta en hakiki mürşit ilimdir?

Çünkü Kuran sadece bir?metin? değildir. Onun meali de metinde görünenin yan tarafına yazılması değildir. Bilakis meal, metinde geçmeyeni duyabilme çabasının adıdır. Zira üzerinde çalıştığınız metin, metinlerden bir metin değildir. Bu metin öyle kolayına ortaya çıkmamıştır. Arkasında yirmi üç yıl boyunca esen bir ruh, dalgalanan bir heyecan ve coşkun bir hareket vardır. Bunlardan nasibiniz yoksa Kuran okumak ha bir kuru emektir?

Kim bu Kur?an?ı bir kenara atan halk?

Başka zaviyelerin varlığı ve yerindeliği bir yana, bizim baktığımız zaviyeden?bize gore! ? hayatta en hakiki mürşit Kuran?dır..

Artık farkındayız!!!!

EN HAKİKİ MÜRŞİT 4 KİTAPTIR K. M HOCAM...

Demek artık şöyle okuyacağız: Kur?an-ı mehcur?

15 Eğer beni seviyorsanız, emirlerimi gözetirsiniz.

? Benim Babamın ve sizin Babanızın, benim Allah?ımın ve sizin Allah?ınızın yanına çıkıyorum. İncil Yuhanna 20,17

35 İsa ne olduğunu duyunca adamı buldu ve ona: ?MESİH?e inanıyor musunuz? dedi. (Yaşayan İncil Yuhanna 9,35 )

Oysa bu kitap esas itibariyle?yaşayan hayatın? içinde?okunur?. Yaşayan hayattan koptuğu an terkedilmiş olur. Çünkü onun oluş ve doğuş tabiatında dosdoğru?yaşayan hayatın? içinden gelen özelliği vardır. Keza hakkında bilgi sahibi olurken bile?metafizik bir gerilim? içinde ve?korku ve titreme? halinde olmak icap eder. Aksi halde size kendini açmaz.

Dolayısıyla, kısa ömürlerimiz içinde bilimin bize sunduklarından daha fazlasına ihtiyaç duyuyoruz.. Ölümsüz değiliz ki bilimin varacağı nihai noktada ne bulunacağını beklemeye sabrımız ve mecalimiz olsun!!

Yazdığı halde terk etmek?

Kur?an üzerine bol bol konuşuruz. Nutuklar atar, hutbeler irad ederiz. Konuşmalarımızı en güzel ayetlerle süsleriz. Besmele, hamdele ve salvele ile başlar, ?hur-i iyn? dualarıyla bitiririz. Tefsir dersleri yapar, tapınaklarda vaaz verir, kürsülerde gerdan kıvırmaya bayılırız.

Gökte, yerde, tende, canda bir Yaratan sezdirten

Artık, dinin ve bilimin bağnazlarına ve bağnazlıklarına karşı bağışıklığımız arttı.. Sözde din ve bilim zehirleyicilerine karşı daha dayanaklıyız!

Mevcut İncil bir kenara bırakılmış ve kilise kendi yorumunu İncil?in üstüne çıkartmıştır. Kilisenin burada rahipler topluluğu olduğunu unutmayalım.

Çıplak dağlar yeşilleten, viran köyler şenleten

Bu çerağdır: Obalara, konaklara nur saçan

Fakat her halükarda bu kelimenin manası Peygamberimiz?in ismiyle aynı manadadır. ?Şalom? kelimesine gelince bu kelime de İslam kelimesi ile aynı kök ve manalara sahiptir. Her Sami dil alimi? Şalom? ve? İslam? kelimelerinin? barış, teslim olma? manasına gelip aynı kökten türediğini bilir.

Kimimiz?konuşarak? terk ederiz.

Bir goncadır; Muhammed?in gül yaprağından derildi

İnsanlığın sergisine armağanlar astırtan

Tarihi dönemler içerisinde, bazen büyük beğeniyle sepete koyduğumuz unsurları, daha sonra sepetimizden çıkartabiliyoruz! Bir dönem doğru saydıklarımızı, başka bir dönem yalanlıyabiliyoruz!

Görüldüğü gibi İncil?de Hz. İsa?dan sonra gelecek biri sürekli müjdelenir. Oysa Hz. İsa son Peygamber?dir, bir daha Peygamber gelmeyecek tarzında bir ifade hiçbir yerde geçmemektedir.

Siz göklerde olan Babanızın Oğulları olasınız. İncil Matta 5,45

Bir köylünün işlerini tarihlere basdırtan

İşlemeli kılıflara koyup duvarlara asarız. Belden aşağıya indirmeyiz. Ayağımızı ona uzatarak yatmayız. ?Abdestim yok, aybaşıyım? vs. diyerek zinhar el sürmeyiz. Saygımızdan peygamberin ismini bile anmayız. Anınca da kırk çeşit salavat getiririz. Öyle saygılıyızdır ki Kur?an?a, saygımızdan ne dediğini anlamayı bile saygısızlık sayarız.

Kimimiz?saygı göstererek? terk ederiz.

Tüm bunlara karşın İncil?de Hz. İsa?nın kendinden sonra geleceğini söylediği? Periclytos? kelimesinin manasının Peygamberimiz?in isminin manası ile aynı olması tesadüf olabilir mi? Yuhanna İncil?inde geçen?Parakletos?un Kutsal Ruh diye açıklanmaya çalışılmasını eleştiren Prof. Dr. Maurice Bucaille bu anlayışı reddederek?Parakletos?tan kastın Hz. İsa?dan sonra gelecek Hz. İsa gibi bir Peygamber olduğunu söyler: ?Burada öne sürülen insanlara bildirme işi hiçbir surette Kutsal Ruh?un işlerinden olan bir ilhamdan ibaret değildir. Aksine kendisini belirleyen Yunanca kelimedeki yayma kavramı sebebiyle, onun açıkça maddi bir niteliği vardır.

?El bağına girme? diyen, dost yarasın bağlatan.

Onu terk eden kendini terkemiştir.

Ancak, insanoğlunun bireysel planda sınırlı ve kısa ömrü ile bilim dünyasının süresiz ve tarih aşan uzun yolculuğu arasında oluşan devasa fark?tüme varmak? azmiyle kapanmıyor!!

Görüldüğü gibi Hz. İsa Peygamberlik iddia edenleri tanımada şu kriteri veriyor: Verilen ürüne bak ve yalancı ile doğru söyleyeni ayırt et. Oysa kendisinden sonra hiç Peygamber gelmeyecek olsaydı Hz. İsa: ? Benden sonra Peygamber gelmeyecektir, benden sonra kim Peygamberlik iddia ederse o yalancıdır.? diye çok kestirme bir şekilde bu sorunu halledebilirdi. Hz. İsa?nın yalancı ve doğru Peygamber?i ayırt etmede tavsiye ettiği yöntem başlı başına Hz. İsa?dan sonra Peygamber geleceğine yeterli delildir. Hz. İsa?dan sonra Peygamber gelecek olması ise Peygamberimiz Hz. Muhammed?in Peygamberliğine yeterli delildir. Çünkü Hz. İsa?dan sonra gelip de Allah?a inanan, Allah?a güvenen, Allah?ı seven bir topluluğun oluşması gibi muazzam bir ürün sadece ve sadece Peygamberimiz?in sayesinde alınmıştır. Nitekim Kuran?da Hz. İsa?nın Peygamberimiz?i Ahmed ismiyle müjdelediği geçer.

Biliyorum bir çoğumuz için trajik bir soru.

Çünkü buna inanmak Hz. İsa?nın son Peygamber olmasını isteyen gelişme halindeki Hıristiyan cemaatlerinin öğrettikleriyle çelişki ortaya çıkarıyordu.?

Ne tezhip, ne sülüs, ne hat yazmak için

35 İsa kovulduğunu duydu ve onu bulunca şöyle dedi: TANRININ OĞLU?na inanıyor musunuz? (Kral James İncil?i Yuhanna 9,35 )

Yani mevcut İncil?i şu andaki tercümesiyle eline alan bir kişi bile şu andaki anlatımıyla Allah?ın oğlu tanrı İsa?yı İncil?de bulamaz. Çünkü bu tabirin tüm insanlar için kullanılması, bu kavramın mecaz bir kavram olduğunu gösterir. Bizim tahminimize göre İncil?in orijinalinde kul manasına yakın bir kelime?oğul?, Yaratıcı manasına yakın bir kelime de?baba? diye çevrilmiştir. Fakat her şeye rağmen İncil?in heryerinde bu kelime bu tarzda çevrildiği için, kelimenin tüm insanlık için kullanılmış olmasından, ne manayı kastettiği anlaşılabilir. Günümüzdeki İncil çevirilerini incelemek bile tercümelerle Hıristiyanlıkta ne kadar tahrifat yapılabildiği hakkında fikir sahibi olmamızı sağlayacaktır.

Bu bilgidir: Ululuğun yapıların kurdurtan

Kuran ile senkron tutturmaya çalışıyoruz? Ha oldu; ha olacak!!

Ne mezarlarda okunmak, ne fal bakmak için

Peygamberimiz?in gerçek peygamber mi, sahte peygamber mi olduğunu merak edenler Hz. İsa?nın İncil?deki şu kriterini uygularlarsa gerçeği görebilirler:

Oysa Yahudiler?e dinleri Tevrat?ta detaylı olarak açıklanmıştır. Kuran?ın izahına göre Yahudiler Tevrat?ta, Hıristiyanlar İncil?de hükümlerini bulurlar.

En son ne zaman Kur?an?ı okudunuz demiyorum, ne zaman dediğini anlamaya çalıştınız?

Kur?an?ın tarihteki serancamını adeta özetliyor: Nazil oldu? Okundu? Yazıldı?

?Peygamber diyecek ki: ?Ey Rabbim! Benim halkım bu Kur?an?ı terketti.? (Furkan; 25/30)

Oysa, tarih boyunca ilim sepetinin içini muhtelif unsurlarla doldurup boşaltmışız..

Bilgi ise bütün varlığa saçılmıştır; tarih, tabiat ve hayat? Bilgi bütünüyle tek bir kişiye veya bölgeye inhisar edilmemiştir. İnsana düşen bunları aramak, esaslı bir hakikat arayışına girmek, tarihin, tabiatın ve hayatın neresinde ise bulup ortaya çıkarmak, Çin?de de olsa gidip almaktır.