Yürüyüş yap.

Annenle dertleş.

Tabi 24 yaşında biri olarak bir diğer tercih de evden kaçıp yalnız başına veya erkek arkadaşınla kendine yeni bir hayat kurman. Bu çok uçuk birşey gibi gelebilir ama sonuçta böyle bir hakkın da var. Bunalıma girip intiharı düşünmekten iyidir. Ancak o zaman da ailenle tekrar biraraya gelmen, onların seni affetmesi çok zor olur, bunu da düşünmek lazım.

atansam kurtulsam diyrsun ama geçmiyr hiçbir şey bende bunalımdaydım atandım yine mutsuzum bu kezde evlilik baskısı çıkıyr ve ortada aday bile yok ben senin yerinde olsam evlenip hem kpss den hem de aile baskısından kurtulurum

Merhaba ben 24 yaşındayım ve üniversiteden yeni mezun oldum. İlk defa bu sene kpss ye girdim, sonuç pek iç açıcı değildi. Bir sene daha denemeliyim diye düşündüm ve yeniden çalışmaya başladım. Bu süreçte üzerimde fazlasıyla aile baskısı var. Onun yanı sıra erkek arkadaşım da evlenmek istiyor. Bu konuya sonra geleceğim.

Madem huzursuzsun ailenle neden sevdigin adamla evlenmiyosun. En azindan kendi evinde rahatcalis

Yaşadığın sorunlar bir çok kişinin yaşadığı sorunlar emin ol. Yalnız değilsin. Ve bunlar biraz dönemlik sorunlar denebilir. Geçici yani. Elbet bir gün işin olacak, bir gün elbet evleneceksin, bir gün elbet yaşamın değişecek. Şu aşamada sana önerim sabırlı, sakin davranman.

Eğer düz memurluk hedefliyorsan da Kpss'ye çok umut bağlama derim. Çünkü artık 90 puan ve üstünü alamayanların atanabilmesi çok zor gibi gözüküyor. Tabi Matematiğim ve ezberim çok iyi,90 puanı alabilirim diyorsan bilemem.

Ama sadece kendini topla ve planlamalara giriş. Kendi paranı kazan ve kararlarından emin ol. Olay bu...

Aile baskısına gelecek olursak... Ben bu yıl kpss olmazsa yurt dışına giderim dilimi geliştiririm diyordum ailem de kabul ediyordu. Babam bize karşı her zaman, her konuyu geçiştiren, hiç zaman ayırmayan, ilgisiz, sevgisiz biri olmayı tercih etti. Ve bu konuyu da geçiştirmeyi başardı. Tamam dedim kpss ye çalışırım, kendi çabamla başarırım. Ama bu ailem için yetmedi. Evden çıkmamama kafayı takmaya başladılar. Babam arkamdan konuşmaya evlenmek istiyor galiba demeye başladı. Akrabalarını devreye soktu. Beni aradılar, depresyondaymışsın, evden çıkmıyormuşsun demeye başladılar. Babamın onlara benim için birini bulmalarını söylediğini işittim annemden. Bir de şu var. Para harcayan biri değilim ama onlara yük olduğumu hissettiriyorlar. Parayı fırlatmalar, bir işe yara, yaşın geçiyor demeler. Evden bir yere gittiğim yok ama artık çok bunaldım. Bazen yaşamasam daha iyi diye düşünüyorum. Bunu çok sık düşünür oldum. Çıkmazda gibiyim. İş bulsam uzaklaşsam kpss ye çalışamam. İçime ata ata hastalanmaya başladım her yanım ağrıyor, kendiliğinden morluklar oluşuyor. Odadan çıkınca içim huzursuz olmaya, daralmaya başlıyor.

Bunalımdan çıkarsan haber ver ben gireyim :)) şaka bi yana da okumadimda açıkçası ne derdin var bilmiyorum Allah yardımcın olsun.

Egzersiz yap.

Eğer yurtdışına gidemem diyorsan da evlenme konusunda sen ve ailen hazır değilseniz zorlama derim. En azından part time çalışabileceğin ve Kpss'ye de hazırlanabileceğin kasiyerlik, reyon görevli, satış temsilcisi tarzı işlerden birinde 1 yıl kadar çalışabilirsin. Hem böylece ailenin de güvenini kazanmış olursun, daha bir olgunlaşırsın. Bu tür işleri kendine yakıştıramıyor olabilirsin ama kazanacağın her tür tecrübe sana çok şey katacaktır emin ol.

Evden çik.

Bu konuda fazlaca hassasim sanirim. Neyse konu dagilmasin. Hocam sudan cikmis balik sendromu seninki.. onunde fazlaca tercih hakki var. Icinde bulundugun surec tercih yapma zamani tanimak icin ayirmis oldugun bir donem, oyle dusun. Bolumunu bilmiyorum ama kpss ye bir yil daha hazirlanmayi onerebilirim sana. Maddi kayginiz yoksa siddetle oneririm. Temelin de varmis. Dershaneye gidip gelmek, hedefinin ugruna biseyler yapmak bu ise yaramiyorum psikolojisinden alacaktir seni. Cidden emek verirsen de iyi bir puan tabiki de alabilirsin.

Şimdi okudum da yazdığını, yav ne insanlar var, benimde kızım var 1,5 yaşında, kızım için ölürüm ya ölürüm gerekirse, ağlasa bir damla gözyaşına kıyamam, canım o benim. İnsan çocuğuna heleki kız çocuğuna nasıl böyle eziyet eder aklım almıyor.

Aileni mümkün olduğunca umursama, he he de geç. KOrkma, yarın onlar çürüyüp gidecek, gelecek sensin. Sevgiline de posta koy, zor bir dönemdeyim lan bana köstek olacağına destek ol p. zevenk, s. çmiim ağzına de. Horozluk yap biraz, köylü kızı değilsin, rahat ol. Olsun, sevgili dediğin başka neye yarar? Yarın de başka durumlarda sen aynı desteği verirsin.

Şaka yapmaya da gelmiyor :)

Duş al.

baba evinde bu muameleyi göreceğine evlen koca parası ye

Babanla yakinlaşmayi dene.

Kendine meşguliyet bulmalısın.

Kimseyi aşağılamadım yahu. Küçük bir mecaz...

Aileler vs. konusunda ben çok marjinal fikirlere sahip olduğum için seni kendi yaklaşımım doğrultusunda yönlendirmek istemem ama şunu unutma ki, ailenden kopmayı başaramadıkça bir birey olamazsın. Hele hele bizim milletimiz, aile kavramına çok önem veren bir ülke görünümünde olup aslında ailenin ne demek olduğunu bile kavrayamamış bir topluluktur, bu konu uzun, boşver. Ama bence senin bahsettiğin şartlarda öncelikli olarak yapman gereken şey, acilen bir işe girmek. Yurt dışını, memurluğu, kpssyi falan s. ktir et, üç kuruş da olsa kendi paranı kazanmaya bak. Çünkü bu seni iyi hissettirecek, kendini biraz daha kendi ayakları üzerine basar biri olarak hissedeceksin. İkincisi, kendi paranı kazanırken kpss, başka iş, yurt dışı vs. planlarını yap. Çalışmıyorken bu planlar insanı sıkıştırır, gerçekleşmek zorunda olan şeyler gibi görünür. Gerçekleşmediği her gün de kendini berbat hissedersin. Atıyorum 6 aylık bir kayıp seni çok üzebilir. Ama aslında 6 aylık bir kayıp, belki de 30 senelik bir kazanç demektir ama bunu o an sen ön göremezsin.

Bunalımdan çıkmak demişsin ya... Sen bunalımda değilsin aslında. Zor bir durumdasın, hayatının zor bir dönemindesin bu doğru. Ama bu bunalım değil. Çünkü evi, sevgilisi, diploması, geleceğe dair umutları ve seçenekleri olan genç bir kadının bunalımda olduğuna beni ikna etmen zor arkadaşım. Bence ihtiyacın olan şey biraz yakıt... Mesela sevgilinle bol bol gezip yiyip içip sevişebileceğin bir tatil. Rakı balık yapacağın bir fasıl gecesi, atıyorum o kadar. Kendini biraz toplamaya, durumlara daha sağlam bir duruşla bakmaya ve sahip olduklarını cebine koyup harekete geçmeye ihtiyacın var.

Ilgiyle takdirle okumaya devam ettim son ana kadar ancak köylü kızlarını asagılamıs olman yazında deger bırakmadı

Tefekkür et, sabret, dua et, Rabbimizden yardım iste.

Erkek arkadaşımın evlenmek istemesine gelirsek. O haklı olarak evlenmek, gelip ailem ile tanışmak istiyor ama ben henüz ailemle de kendimle de uzlaşamadım. Bunu ona dediğimde anlamıyor, belki anlamaması normal sonuçta benimle yaşamıyor. Ama babamla onu karşı karşıya getirmekten bile korkuyorum.

Yukarıda elimden geldiğince yapabileceğin tercihleri yazdım. İyice düşünerek, ilerisini de hesaplayarak karar ver işte. Kolay gelsin kardeşim. Şunu da unutma, güneş ne olursa olsun her gün yeniden doğuyor.:))

Buraya yazdım çünkü birileri ile paylaşmaya ihtiyacım vardı. Bu sıkıntı beni bitirmeden benim onu bitirmem gerekiyordu. Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Psikiyatriste git muayene ol.

Belli ki ailen biraz baskıcı ve anlayışsız kişilerden oluşuyor. Yerinde olsam yurtdışına gidebilme fırsatın varsa bunu sonuna kadar kullanırdım. Eğer yurtdışında akrabaların varsa onlara gerekirse yalvar ve yabancı dilini de geliştirip oraya kapak at, yeni bir yaşam kur orada kendine. Ben 36 yaşındayım ve hala Avrupa'da bir yere kapak atabilmek için uğraşıyorum. Hem seninkilere benzeyen ailemden, akrabalarımdan kurtulabilmek hem bu ülkenin dertlerinden, insani ve siyasi bozulmuşluğundan kurtulabilmek için gitmek istiyorum.