Üşüyorsun ceketimi al.

ama en netıcede katlanmak zorunda kaldıgımız o hazin son...

cebimde bir revolver

Bu gözyaşlarımla gidecekse Cennete birileri... Ben Hıçkırıklarımı Helal Ettim Bile!!

senden sana mahkum ağlamaklı susuşlarıma sahip çıkan

küçük bir kızın utanması kadar gerçek

Öyle diyorsan,

ozgurluk mutlaka paylasilacak suc ortagi bir sevgiliyle

her son bir başlangıç degil midir?

söz bulamıyorum diyebileceğim bi hoşçakal var...

bazen kısacık öpüşlerımız aklımıza gelır.. bazen kavgalarımız...

Adını gizleyeceğim,

Sen de bilme Lavinia

kimi sevsem sensin, senden ibaret..

Gelmesen de,

küçük bir kızın utanması kadar gerçek bu aşk

bilekleri bembeyaz kugu boynu parmaklari uzun ve ince

kapini bir calan olmadi mi hele elini bir tutan

yalnizlarin en buyuk sorunu tek basina ozgurluk ne ise yarayacak

yasanmamıs saymamak elbette mumkun degıldır,

Önce çocuklar terk eder, sonra kadınlar...

eger öyleyse leşlere aldırmadan devam etmek degil midir doğru olan?

aman be bu ne şiir şiirşiir ya şiirden nefret ederim

Başkalarına güvenme istediklerini alır o çakallar sana başka

her şeyi terk ettim ne aşk ne şehvet.

yine aynı yerde, köse basında

yüreğimde bir çocuk

ay isigina batmis karabiber agaclari gumus tozu

son gördüğümde çakma romantikti :DD

herkesin yaşadıgı kendine göre farklıdır...

ne yanina donsen bir yerin kesilir fena kan kaybedersin

gül olmayı sectıysen bır ömür boyu solacaksın,

her yeni gelende eskiye ait birşeyler ararsak yüzümüzü güne dönemeyiz...

ey be gülün dikeni;ne gul olmak kolay;ne de gül olmak..

İncinirsin.

beklerim yine, tek basıma

senden bana çarpan kalp atışlarım var

gülü seversem, dıkenı de sevebılmem gerekır...

Günün en güzel saatleri bunlar.

Kolaydı sanki, Bu kadar bitmiş aşkı taşıyabilmek,

Gülü öylesine sevmelisinki soranlara dikeni yok diyebilmelisin

güneşler yolumuzu aydınlatmaz...

bu başlıgı görünce aklıma adem geldi:DDD

ö. asaf...

yok sayıp yaşanmamış gibi uyanabilmek mümkün müdür?

cunku ayrilik da sevdaya dahil cunku ayrilanlar hala sevgili

Kimi sevsem sensin, hayret senden nedense vazgeçilemiyor, kapıların kapalı girilemiyor...

gülün de benım, dıkenınde benım..

eger öyleyse nedendir bu hüzünlü yaşam?

oynadıgın piyesin

Ben yine bir basıma siirler yazarım,

Dalgaların sesinden...

aşk çekip gidilecek kadar ucuz olmamalı

ezan da benım, cefan da benım...

ayriligimizi hisettigim an demirler eriyor hirsimdan

simsicak bakislari suc ortagi kacamak gulusleri gizlice

Yürünmüyor yüreğimde eski aşkların leşinden ve artık beni hayata bağlayan hiçbir kadın ve çocuk sesi gelmiyor,

Yanımda kal.

benımkı bıraz farklı, boşver...

tedirgin gulumser

beklerim seni karanfil sokagında

ne bir şarkıya eşlik edecek kekeme duygularım var

hepsini senin adınla çağırıyorum, arkamdan şımarık gülüşüyorlar, kimi sevsem sensin...

ne bir şiire kalkışmış kelimelerim var

Keşke Sen Ben oLsan; Seni Sevmenin Ne Kadar Zor oLduğunu anLasan, Keşke Ben Sen oLsam; Bu Kadar SeviLmenin Tadını Çıkarsam...

soramasam da, nasıl olmus diye sana

gecenin irmaginda yuzuyor zambaklar yaseminler unutulmus

Yok sayıp yaşanmamış gibi uyanabilmek.

Gene de sen bilirsin.

"Umutlarımı kefil yaptım... Unutma bana aşk borçlusun..."

bu son perdesi olsun

Sana gitme demeyeceğim.

Ama gitme Lavinia.

yalnızlıgının karanlıgında bogulsam da

Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim,

öyle olsun iki gözüm

o nerelerde yahu?

ayrılık da sevdaya dahil...