fıkrayı defalarca dinlemiştim ama çünkü saçmalasa bile sesini duymak hoşuma gidiyordu

sesindeki ruhun tüm masumluğu neşesine yansırdı

Kaç promil alkol gerekli ikimizi çift görebilmek için.

yontmak lazım

anlaşamayınca o da zaten keserdi

hiçkimsenin sesini bu kadar sevmedim

whatsapptan ses kaydı göndererek anlaşıyorduk

hiç komik değildi

hele bir şarkıda detone oluşunu hatırlıyorum gülmeye başlıyorum

forumda dalga geçer gibi hikaye yazmak günah mıdır diye düşünüyorum

İtiraf ediyorum: "belirsizlik içindeyim."

Çook özlüyorum ama o bunu okuyamıyor

çok farklı bir enerji verir ses

gülüşü çok güzeldi

o aslında erken yaşta büyümeye zorlanan kocaman duygusal bir çocuktu

habire gereksiz bir ketumluk ve içinde biriktirdiği bir öfke vardı

gözlerinde bazen kibir bazen şefkat bazen sinir olurdu

Acabalarla yaşıyoruz.

bunu sorabileceğim bir hoca da yok

siyasi konularda pek anlaşamazdık

Bana yeni bir gemi sonu belli olmayan bir okyanus ve varamayacağım bir liman lazım.

Güzel mi inanki bilmiyorum onun yanında kör olmuşum onun iç güzelliği sayesinde ama ne olursa olsun bana göre en guzeli o.

Yoksa sadece samimi bir dost olarak mı göruyor. İşte bu yoksa kelimesi beni bitirip, yerle bir ediyor.

roman gibi düşünsek hocam caiz midir

Topluma aykıri bir insanım ondada var, kimseyle anlaşamıyorum onun dışında bunu ondan ayrıldiktan sonra farkına vardım. Hemen yanina gitmem gerekiyor. tek anlaşabildıgim kişinin yanina

sesin insanın ruhunu ve karakterini yansıttığını düşünüyorum

konuşmayı pek sevmez zaten arada konuşacak gibi olursa ben böldüğüm için devam etmezdi

Ben neyi itiraf edecektim?

İtiraf ediyorum.

okuma yazması yok çünkü

dingilteredeyken bana bir fıkra göndermişti