Beni afetmeni ölürcesine istediğimde anladım..

Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek en çok sevdiği

Anladım ki ;hiç birşey sebebsiz değilmiş, sebeblerin arkasında en büyük sebeb varmış...

Neden hiç ağlamadığını anladım..

Gözyaşımı kahkaya çevirdiğinde anladım..

''Sana ihtiyacım var, gel! '' diyebilmekmiş güçlü olmak,

anladım ki susmak en iyisi...

Yüreğinde aşk olmadan geçen hergün kayıpmış,

hiç olmadın ki

Anladım ki her insanda aynı değil duyguların yansıması...

anladım ki sen yoksun...

anladım ki yoksun

senbeni yarıyolda bıraktın

Çok acıttığında anladım..

Sevgi emekmiş,

Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,

güzel anlatmış..

anladım ki kimseden fayda yok...

ağlama gözlerim mevla kerimdir

Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,

anladım ki akıntıya karşı kürek çekilmiyor...

anladım ki ne oldun değil ne olacam demeli...

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil..

anladım ki; Her anladım dediğim yerde daha yol başındaymışım...

Fakat, hakedermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,

Git dediklerinde gittiğimde anladım..

Anladım ki insanlar söylediklerinizi sünger gibi değil filtreleyerek bile almıyorlar bazen...

hayat her anı umursamadan dolu dolu istediğin ölçülerde gülüp eğlenerek geçirdiğin zamandır.

acıtabilirmiş,

Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,

anladım ki sen iyi bir yol arkdaşı değilsin

Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,

Yüreğini elime koyduğunda anladım..

Anladım ki; bana göre değil, öznesi sen olmayan cümleler kurmak...

Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım..

Sana ''git'' dediğimde anladım..

Anladım ki

anladım ki hiç kimse hiç kimse sen değil, hiç kimse senin kadar umuduma yol değil, hiç kimse canımdan öte can değil...

Can Yücel

Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek,

Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,

yazacak bir başlığımın olmadığını anladım:(

Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terkettiğinde anladım..

Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş,

anladım ki, her insanın derinlerinde bir filozof yatıyormuş...

Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..

Gerçekten pişman olduğumda anladım..

Anladım ki daha yürünecek çok yol var.. ve arkama dönüp baktığımda hala başladığım noktayı görebiliyorum...

Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,

Kendi yolumu çizdiğimde anladım..

Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,

anladım ki; Dostun iyisi insanda suçluluk duygusu uyandırmayanmış...

Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş...

Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,

Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..

Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım.

Çocuksu taraflarım, hep olgun yüreğimin yan etkisiymiş...

Anladım ki insanlara olduğundan fazla değer verilmezmiş...