sesini duymak da yetmiyor ki...

bir beyaz kağıda bakmaktır

İsterdim ki benim gördüklerime sen şahit olma ama onlar sana bile yetişti.

öylece ne düşünürdün acaba?

Denize indirip hemen onu

harıka bı sıır bu:)

Yalnızlık, yabancılık, haksızlık, dünya kederleri

Sonra kendinden başkasını düşünmeyenleri,

Bir aşkı paylaşmak için çok geç, bir paylaşıma aşık

Çoktan düşmüştü ruhumun ve kederimin ateşi...

yağmura ve mutfağımdaki kedere çare bulamıyorum.

Kendi öfkesinde boğulanları

bir mucizeyi anlamaktır

sen öyle göz

Sana anlatacak o kadar çok şeyim var ki.

Kendimden tam geçecekken

köklerim içimde gizlidir

Kar yağıyor şimdi otuz yaşım bitti.

Kadın Beyoğlu'nun bir kış akşamında,

Çarçabuk içine atladım

Kin büyütmedim kalbimde söz vermiştim sana diye,

Soğuk bir kıs gecesiydi.

kusura bakma sevgilim

gül sana benzediği için ölümsüz

bütün rastlantıları reddedip

Beni kötü rüyalarımdan uyandıran, sevdiğim ilk adam bir bilsen!

Ve daha nicesini

üzülmüş ya da sevinmişsin de tesadüfen akmış yüzün

Bir yerlere sığdıramıyorum yüreğimi.

Yutkunuyorum her köşe başında

Şehrin arka sokaklarında kaybolup gitti

Ama ne yazık ki odan kadar sessiz ve özenli bir ülkeye gelmiyorsun.

sana şiir yazmak ahmaklıktır

Gittin!

Sevişmelerim var seninle bu gece,

gözlerinin mercan maviliğine

bütün mola sancıları

Seni sevinçle beklerken odanı hazırlıyoruz hevesle.

Adını bir lahza doladıysam dudaklarıma,

Çok korkuyorum severmisin acaba beni?

Gökyüzüne

Omzunu ovacak kalmıyormuş meğer aynı evin içinde.

içime... Yalan! Sen perdeye bakıyorsun, fikrin benim

?Baban eskitir her şeyi kızım? demiştin bir kez,

Yüzüğün yüzünde dünya güzeli bir kadının kehaneti...

O zaman düşünmeli bitirmeyi bir hikayeyi..

O çocuk büyüdü artık...

Kendimi yazıyorum dillere,

Omuzlarım ağrıyarak uyanıyorum sabahları.

tarih bir başka iklimin kıvamını gösteriyordu.

anlarım bitkiden filan

muzdarip yürüyordu... Adam da... Yürümek hiçbir şeyi

Bir olup yüklenmişlerdi bir gece kalbime.

Limonlu dondurmayı ne çok sevdiğimi düşündüm.

Unutmak ne cürret ihanetini

SANA BAKMAK

senin bir çiçeğe bu kadar benzemenin

Ve bir daha hiç yirmi üç yaşında olmayacaktım.

yaralı yarasız sevdalardan geçtim

Ben yüzme bilmem

Bir karşılığım olmalıydı hayatta.

bir gülden bir ilk bir sonbahardan sor

Öğrendiğim çicek adlarına yenilerini ekledim,

Saat oniki'ye on vardı ve belli ki ikimizinde canı çok yanmaktaydı...

Sık sık fotoğraf çektir yolla bana,

Aşkı tanıyacaksın bir gün,

Yolunu gözlediğim, sevdiğim ilk adam

Ben rehnedilmiş yelkovan gibi... hani akrep'i seven ama

Biryerde karşılaşırsak eğer

Balkona çıktım,

Bu mevsim hüzünlüdür kızım ve çok sever güneşi.

Güzel yanlarım peşin

Gelişine az kaldı...

bir ayağı ötekinden kısa olduğu için

Şu anda minicik tekmelerinle ben burdayım diyorsun.

Sıra lodosa ricada...

seyrediyorum...

Çaldığım vişneleri,

Göreceksin insan nasıl acır kendine böyle anlarda...

Ben unuttum artık o adamı

Hayatı, bir başkasının pantolonu gibi, küçültülmüş,

Yazarsın bana demiştin bende yazarım sana sık sık,

Şimdilerde olmasan da

aşk sorgusunda şahanem

Seni delice istediğimdendir...

çözmüyordu, bazı Aralık akşamlarında... Parmağında

Saclarımı uzatacaktım,

Hani darılmıştın ya ayrılırken sorumsuzluğuma

Yanıp sönen ışıklar göründü karşıda

Kelebekleri kitap arasında kurutma,

suya bakmaktır

Yaşım, aklım, başım yufka yüreğim

Ben onuruma tutsak, sen bağışlayan yanlarına inat

anlamamışım meğer, eskiyormuş anneciğim...

gördüğün suretten utanmak

Bir gün bir yerde tekrar karşılaşırsak eğer

Ama kimse anlamasın bu tanışıklığın evvelini

Uçak!

sizin de kalbinizi titreten siirler varsa, paylaşın... mutlu olurum...

Sen görmeyesin diye kaldırmıyordum başımı

yalnız kelepçeler sanıktır

Fırçamla

Annem geldi aklıma

Benimle barış

yazlar... Hepsi daraltılmış... Yaşananlara bir beden

bereleri yüzünden yapılan yamalar, ter tüketen

İşte dedim

Hep aynı cümleler; ?Babamlar nasıl, ilacını aldın mı?

her şeyden

daraltılmış... İlk sahibinin o pantalonla yaşadığı şeyler,

Çok korkmuş ya başaramazsa diye.

Ne zaman eskiyor sevgiler?

çünkü bilenler hatırlar

bir ömür üzerine.

Kederim mutfağımın her yerine yerleşiyor.

Birgün kendime neden yaşadığımı sordum;

Seni sevmiyorum;

Uçak babama selam söyle,

Ve bir kız köşedeki benzinciden çıkmış;

Yeni hayatım

YILMAZ ERDOĞAN

senin dışında

sen öyle toprak ve güneş ortaklığı

evet harika:)

Sabahlarım sensiz demini vermiyor,

Uzundu sacları.

Oğluna söz verdiği bisikleti alamadığında,

yüreği takvim yokuşlarında...

Anneler ve babalar tanıyacaksın bizden başka.

Ufak bir yelkenli çizdim

İşte böyle demiştim kendi kendime;

sen bana ışık ver yeter

Sokakta gördüklerimi filmdeki aktörleri sen sandım bir süre,

sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla

Çok şükür...

veya şiir yazılabilir

Fark ettim ki

Menekşelerim çiçek vermiyor artık anne.

BENİMLE YENİDEN TANIŞ

Dördüncü kattaydım.

Ya da kendi giyemediği mavi yirmi üç nisan elbisesini

Kalbimde ve zihnimde biriktirdiklerimi eksiksiz iletebilecek miyim sana?

Gündüzleri yalanlarla uyansam da

O çocuk büyüdü artık

Para biriktirip yollara çıkacaktım

sana bakmak

Canım Kızım;

Büyük kararlardan önce mutlaka bir gece beklemeli

Olabilme hayalinle uyanıyorum her sabah

Babama selam söyle...

Kalbim kırılacak

Sus pus olmuş, puslu bir İstanbul'muydu yüzün, yoksa

bir hüzün... Hüzünlü aralık akşamında bir yüzük...

Sinemada elinin elimde terleyişinin bir anlamı olmalı,

Neye ve neden kızdığını dahi hatırlayamazken artık

Tüm bağışlayamadığın yanlarımı

büyük geliyor artık hayat!

Suluboyalarımla batmaktayım

Dolmabahçe da çay tadında...

Ve başka insanların acılarından güç alarak doğuma girmiş.

Ve belki kıracaksın birilerini...

gülün ömrü uzamaya başlar

Bir anlamı olmalıydı başımdan geçen onca şeyin;

Biraz hatırım varmış onda

Yeniden tanış

Ve önce sen uzat elini

Ve şu zamana kadar yaptıklarım hep

uzun bir yoldan gelen

daha hızlı koşardım

koynumda bir beyaz kağıt boşluğu

Benimle yeniden tanış

Elindeki bira şişesini karşısındaki saat kulesine fırlattı.

Bir gün bir yerde terkrar karşılaşırsak eger

Zorla çıktım yüzeye yeniden

Yağmur yağıyor. Mutfak camındayım.

sesinin sesimde yankılanmasının... sanki perdedekine

Bazen mutfakta dalıp giderdin yemek yaparken,

Bende sana yetecek kadar ben kalmadı...

Günahlarım veresiye ama

Çay demleniyor, demleniyor, demleniyor?

Çünkü öğrendim artık daha nicesini

severadım gelirdim

gelen giden açan soran bere budak yok

İyi bir anne olabilecek miyim?

Kitapların bende, kelebekler gibi kar taneleri,

Almak istersen

ama anlatamam

Unutmuşum

Dilerim dünyaya geliş nedenini sen çabuk bulursun. yolun acık olsun...

sallanan bir masanın

süresi ötekilerden kısa

Dilerim sen ayrı kalmazsın seni sevinçle bekleyen babandan...

Dilim lal olup sussa da,

Uğur Arslan

Çünkü öğrendim artık

Seni beklerken çok sey öğrendim,

Öğrendiğin çiçek adlarını unutma,

Ah nasıl eskiyor her şey anne, nasıl eskiyor.

Bitsin bu anlamsız inat, bitsin bu yarış

En çok fesleğeni, çoban heybesini, aksam sefasını sevdim.

Anlıyordum

Notalarla oğlunun adını yazan,

yazdığım bütün şiirler

Divit ucuyla yazılmış bir aşkın sureti vardı avuçlarında,

sana başlayan bir kitap için önsöz

Sabaha dek uyumadan kızına diken anneleri,

Kaldırıma oturdu

Yolculuktayım...

Yol bitti gidiyordun artık,

Geleceği zamanı kendi seçen biri olarak güçlü

olmak içinse erken... Beni sevda yerimden vurdu yine

Kimseye verilecek hesabı olmayan taraflarım

Nasıl üşüdüğümü bilemezsin.

İclal Aydın - Canım Kızım

... Soğuğun ve karanlığın vehameti!

çok bildik hüzünler mi taşınmıştı yüzüne

Bu seni sevdiğimden değil,

Gözün bile ısırmasın beni bir yerden

Gidemeyişine ağladın mı sende?

bahçıvanlar değil tüccarlardır

Kendi yolumda yürürken hiç unutmadım o cümleyi;

allah?a inanmaktır

her şey yapılabilir

Son bir gayret

?Annenin kaderi kıza? dedikleri doğru mu?

güzelliğine benzetme bulmak zor

Sonra çilekli pastayı,

Küçük kızının gözleri;

bilsem ki sana varmak içindi

İnsanları seyretmiş başka kadınlarda çekti bu sancıyı diyerek

Ama soluk soluğa kalmış yorgun bir çocuktum,

Bu ayrılığa dayanmıyordu kalbim...

yaralı bir öyküyü taşıyordu adam... Kadının yüzünde

Evimin dört yanında sevişmelerimiz var

Ayağım yerden bir daha kesilmeyecek asla!...

güzel bir şey yok

bütün stabilize arkadaşlıklar

bende filiz çok

çoktan kendinden vazgeçmiş bir sesle.

Hala senin çiceklerinde.

tedariksiz katıksız bir yolcuyum

Ben babasını çok özleyen bir çocuktum...

Bitmesin istediğim yola kısacık beraberliğimizin bütün anılarını sığdırmıştık...

İCLAL AYDIN

Beni de unutursan eger aldırmam inan

Benim kızımın omuzlarımı ovmasına daha çok var.

sen iyisi mi sana benzemeye çalışan

Özlemek çok fena anne.

Eskilerimi de atmaya kıyamıyorum.

BENDE SANA YETECEK KADAR BEN KALMADI

Ve bendende önde olacağını biliyorum.

ben sana gülüm derim

Çıkarmadım değilde tanıştığımıza memnun oldum cevabını

Bu soruyu sorduğumda kendime yirmi üç yasındaydım.

Ve yalancıları tanıyacaksın.

Kitaplarını okudum kelebeklere dokunmadım,

Denizin ortasında kaldım

Kitaplarım sana emanet, incitme kimseyi, kin büyütme kalbinde beni bekle...

Öğrettiğim çiçek adlarını unutma dedin,

Buraya kadarmış.

Kendimi kandırıyorum kan kırmızısı şaraplarda,

sen teninde cennet kayganlığı iken

bir tek söz kalır

Kimbilir nerde şimdi

verdiğim bütün sözler

Hesaplaşmamız mahşere...

Nedenini bilmediğim bir ağlamak var içimde.

Karlı bir aksamdı Ankara da

Son kez elele yürümüştük

O günden sonra neler oldu bir bilsen...

İyi bir tamirci ol kızım,

açtığımı gören olmuyor...

Ertesi gün güneşli bir sabahtı;

her şey olmaya hazır

Benimle yeniden barış

bilinci nasırlı bir bahçıvan çaresizliğim

Eğer sabah aynıysa her şey,

İkincisini tercih edersin umarım...

Çünkü özgür bıraktım artık

üstündeki deri montun sahibine küs, soğukluğundan

sağa sola bakmadan yürüdüğüm yollar tanıktır

Bu yeni karada...

Geldi

Şimdilerde yoksun,

Ve kot pantolonuma yırtık

altına konulabilir

hem yapılmış hem yapma çiçek satanlar

Hatırlattı...

Kin büyütmedim kalbimde,

her şey yazılabilir

heybemde sana benzeyecek kadar

Balkona çıkmış

Yanmak iyi de sevgili,,

seyir defterimde.. ve ben amerikanca bir filmi kürtçe

Biryerde karşılaşırsak eğer benimle barış

bir şiir istersin

Takvimler bir sonbahar çocuğu olacağını söylüyor.

ne yazsam olmuyor

Tövbe ettim

Söylediğin gibi hep dibinden su verdim ama?

Ellerim yaslanmamıştı henüz

Adın her sokak kenarında yüzüme vuruyor...

Meğer sanaymış yolculuğum.

belki tabiattadır çaresi

Sen şimdi kendi öykünü yazmaya geliyorsun.

Bir gün bir yerde tekrar karşılaşırsak eğer benimle

yani pantalonu pantalon yapan anılar, bazı ilkbahar

Şimdi telefon açsam sana,

sende kalsın isterim

Benimle tanış, benimle barış

Şimdi duysan bunları ne üzülürsün;

Tek gerçek var sevgilim,

Gemimiz battı

Umarım sende seversin karıncaları, kedileri ve kelebekleri.

Belki de biraz daha zalim, belki de medeni halim

olan olmayan acıtan sancıtan

Bana öğretildiği gibi kızım;

Çocukca bir oyundan ibaretti

her şeyi anlattım

Ya payına düşen kederi parlatacaksın;

uçak örneğin uçurtma mesela

Benimle tanış

Selamını aldım babacığım

bir beyaz kağıda

Koruyabilecek miyim seni?

Kin büyütme kalbinde ve incitme kimseyi...

Ve gün bir yerde terkrar karşılaşırsak eğer

Ya da ömrünle iyi geçinmeye bakacaksın.

Gittikçe sana mı benziyorum ben, ya da

Bıraktığın gibi olmayabilir bir çok şey

Seni benden alan hain bir rüzgar var.

Bana yasakladığın bahçeler, sana da mı uzaktı hep?

Hayat iki seçenek sunuyor:

televizyon seyrediyor, akşam çalan kapıyı açıyorum,

?içinde benzetmeler olan?

Herkesten uzaktaydım..

toprağın güneşle konuşmasını

tahta kaşıkla tencerenin başında

Annende sonbaharda doğmuş bir bebekti.

mutsuz mu kızım diye,

Gözlerimi kör eden bir karanlık

Bir köşede oturup onun için yanmak boşuna.

Ağlıyordum,

Seni nasıl özledim.

Bıyıklı yorgun babaları,

Yüz yirmi dokuz numaralı otobüs geçiyordu

Yakan vefayı sırtlamışsa omzuna

Seni çok özlüyorum...

Yanında da kutup yıldızı

dişlerimin arasından

Çocukluğuma, dağınık olmama

Elimi daha sıkı tuttun

zaman... Şimdi sana söylenecek tek cümle:

Çırpınıyorum

Çabuk onar kırdığın kalplere ve çaresiz kalma kendi kırık kalbine.

Yalnızmış sancıları geldiğinde;

Pişirdiğim yeniyor da, güzel olmuş denmiyor.

İclal Aydın

Önce bayanların elini uzatması gerektiğini

YAĞMUR

Sarılarak değil ancak el sıkışarak karşılayabilirim seni

ve benim

Bir Pazar dönüşü elimi avucunun içinde kavrayışı ve bana doğumumu anlatısı.

Mutsuz değilim de anne,

Ödenen bedellerin acısı geçince mi?

Bildiğim her şeyden,

Evimi topluyor, toz alıyor, patlıcan kızartıyor,

Doğduğumda yaptığı ilk şey saate bakmak olmuş.

bir beyaz kağıtla

Nasılsa bulacaktır seni diye her görüşümde aynı güçle seslendim;

Elinde bira şişesi ağlıyordu,

Anlamak seni; daha da fena?

Saat öğlen oniki'ye on varmış.

Demirleri tuttum caddeyi seyrettim ağlayarak.

Gece yarısı