Bu dünyaya kalmak için değil gitmek için geldik. Ölüm denen hadise, herkesin yazgısının olmazsa olmaz duraklarından biri. Bey de gidecek, paşa da, sultan da, köle de...

Belki:

Tersinden baktığımızda;

Orada cinayet işlerken, birisinin malını çalarken, rüşvet alırken, sattığınız malda hile yaparken, yetkilerinizi zulüm aracı haline getirirken, insanları ahlaksızlığa iterken görünmek istemezsiniz, muhakkak.

Böyle olmasını ister miydiniz?

Bu dünyadan giderken götürdüğümüz hayat defterinin içindekiler, eğer?selim bir kalb?e tekabül ediyorsa, ve onun hayat haline gelmiş izdüşümleri ise ne mutlu.

İnsanın gafleti, ?Son çağrı?ya hazır olmamasında... Sinn-i kemale erdiği zamanlarda bile?Daha bana gelmez? duygusunu kendisine telkin etmesinde... Günlük, hatta anlık muhasebe yapamamasında... Hayat defterinin farkında olarak, kiramen katibinin kalem cızırtılarını duyarak ya da?Rabbim beni görüyor, ilahi kamerada gaflet olmaz? şuuruyla yaşayamamasında... Dünyadaki tüm statüleri önemseyip, ebedi alemdeki tüm statülerin ehemmiyetinden gafil olmasında...

Pişman olmak, geri dönmek ve yanlışları düzeltmek için bir gün istemek... Nasıl olurdu?

Acaba insanın yüzü ne zaman kararır Mahşer ortamında?

Ya ebedi hayattaki makamlar için nasıl bir özgeçmiş, ya da CV gerekli? O makamlara gidecek olanları tayin eden Kudret?in değerlendirme kıstaslarını yeterince önemsiyor muyuz?

Hani şu?Nasıl bilirsiniz? sorusuna verilen cevapta?İyi biliriz? cümlesini doğrulayacak veya doğrulamayacak hayat defteri.

Mal, mülk, evladü ıyal, rütbe, makam, şan, şeref, hepsi burada kalacak.

Sevgiler, korkular sorgulanacak.

?Ya leyteni küntü türaba? Keşke toprak olsaydım? diyenler olacak orada... Yani insan olarak yaratılmış olmanın hakkını veremeyenler olacak. Ama orada?Ya leyteni? demenin bir faydası olmayacak. Önemli olan oraya, pişmanlıklar değil, ümitle sunulacak hayat dosyaları taşımak...

Defterinizdeki artılar yığıldı orta yere. Mutlusunuz.

Hem, Yaratan görmekte her yaratılanın yaptığını.

Acaba orada, hududullah içinde bir hayatla mı var olmak istersiniz, hududullahı çiğnemiş bir insan olarak mı?

Gelenlerin gidiyor olması, gidenlerin bir yerlere doğru gidiyor olması, gidilen yerde özel bir gün buluşulacağının da işareti.

Acaba oraya gidip geldikten sonra bir?Hayat defteri? yazacak olsaydık, bugün yazdıklarımızı mı yazardık? Bugün hayat defterimize yazılanlar konusunda yeterli hassasiyet göstermediğimiz gibi mi hareket ederdik?

?Oku kitabını? denecek.

Acaba orada, bir yetimin başını okşarken mi görüntülenmiş olmak istersiniz, bir muhtaca yaptığınız yardımı başına kakarken görüntülenmiş olmayı mı?

O gün hüküm sadece ve sadece Allah?a ait olacak.

Bir gün gelecek, o hayat defteri açılacak.

O hayat defteri açılacak.

Kainatı yaratan, bir gün gökleri dürecek, dağları savuracak, denizleri fışkırtacak ve?Kıyamet? denen o dehşet verici günün akabinde, toz olmuş kemiklerine yeniden et giydirilen, parmak uçlarına kadar yeniden diriltilen insanoğlunu Huzurunda toplayacak.

Acaba hangi andır insanoğlunun, kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuklarından kaçtığı an?

Şek ve şüphe duyan sadece kendini aldatır.

Ölüm bir son değil. Ölüm bir son olmamalı.

Çünkü yarın, herkesin önüne neyi yapıp neyi yapmadığı, neyi nasıl yaptığı konacak. Herkes görecek, bilecek ne yapıp ne yapmadığını.

Bir kere kesin olarak bilmeli ki o?Bir gün? gelecek.

Acaba orada, eşinize hakaret ederken, sözle veya fiili olarak şiddet uygularken mi görüntülenmek istersiniz, yoksa ona meveddet ve rahmet nazarıyla bakarken, ağzına bir lokma sunarken görüntülenmek mi?

Ya?Seyret filmini? denilip, insanlığın önünde, baş aktörü bizim olduğumuz bir film sunulmaya başlanırsa...

Riya kiri yaralayacak iyilikleri. Yaratan?ın rızası dışındaki tüm hesaplar, tartıda eksiler hanesinde yer alacak.

İnsanoğlu yeniden yaratılacak ve bir?likaullah? anı olacak...

Yaratan?ın?Orada mal ve evlat fayda vermez? dedikten sonra, bizlerden istediği?kalbi selim? nasıl ortaya çıkar? Nedir o kalb-i selim? Kurtarıcılığı nereden ileri gelir? Kararmış kalb nedir, mühürlenmiş kalb nedir, ölmüş kalb nedir, hasta kalb nedir, ve bu kalblerin orada halleri nicedir?

İnsan kabre konurken, yeni bir hayatın kapısından içeri girmiş oluyor. Bir anlamda ebediyyet kapısı kabir kapısı...

Orada yakamıza?keşke? duygularının yapışması nasıl bir şey olurdu?

?Seyret filmini? denecek.

Bir makama ulaşmak istediğimizde, bize onu kazandıracak yıldızlı işlerle dolu bir?Özgeçmiş? CV?ye sahip olmak isteriz.

Belki ağızlar tıpkı üzerlerine mühür vurulmuş gibi susacak, okumak zor gelecek belki, o zaman, eller konuşacak, ayaklar konuşacak. Yani her uzuv yaptığını itiraf edecek.

Belki Alim olan, Basir olan tarafından bilinenlerin - görülenlerin görüntü olarak kaydedildiği, her şahsa ait bir hard disk var.

Bu dünyaya yapıp ettiklerimizin güzelliği konusunda sınanmak için geldik. Onun da en temelinde, bizi bu dünyaya gönderen Kudret?le, Allah Teala ile ilişkimizin idraki var. O kudret bu ilişkiye?Kulluk ilişkisi? adını koymuş. İnsana, bu statüyü kabulden ve inkıyaddan başka tercih imkanı yok.

Onun için, eğer bu dünyadaki hayatın ebedi alem için bir anlamı varsa, -ki olmaması mümkün değil- onu iyi kavramak ve ona göre hazırlanmak gerekiyor.

Bu dünyaya gelişin bir anlamı var. Sebepsiz değil, boş değil, hele abes hiç değil.

Karanlıkta karıncanın izini görendir O.

Acaba orada, çocuğunuzun elinden tutmuş, tavaf yaparken mi görüntülenmek isterdiniz, yoksa, çamurlu bir yoldan çamur gibi bir iş içinde ilerlerken mi?

?Oku kitabını? dendiğinde okuyacağımız şeyler de, bizim dünyada iken yapıp ettiklerimiz olacak, ?Seyret filmini? dendiğinde seyredeceklerimiz de, bizim paylaştığımız roller olacak.

Elimize alacağız.

Niyetler bile sorgu için gündeme gelecek orada.

Görünmez bir hayat defteri gidecek insanla birlikte...

Hangi andır, ?Eyne?l meferr - Kaçacak yer yok mu? diye çırpındığı an...

Rabbim o korkulu günde kimseye "Ya leyteni küntü türaba" dedittirmesin.

Diyelim 60-70-80 yıllık bir ömür verildi bize?

?Herkes yarına ne gönderdiğine baksın.? diyor ölümü ve hayatı Yaratan Kudret... Neyi yaptığına, neyi yapmadığına, neyi nasıl yaptığına baksın.

Hangi ameli sevinç doldurur insanın gözlerinin içine?

Dünyevi anlamda baktığımızda, yaşadığımız her anın, bize iyi bir statü kazandırmasını arzu ederiz.

harika bir yazı.

Her yılın, her ayın, günün, saatin, saniyenin hesabı sorulduğunda, içinde nasıl bir birikim olmasından mutlu olurduk?

Oradasınız:

Giderken, dünyalık olarak götüreceklerimiz sınırlı. Üzerimizde, bir top kumaştan yapılmış beyaz bir giysiden başka bir şey olmayacak. Dikişsiz, nakışsız, sade mi sade bir giysi...

Tasavvur gücünüzü harekete geçirin ve düşünün:

Acaba insan ne zaman söyler, ?Bu kitap küçük büyük bir şey bırakmamış, her birini teker teker saymış? sözünü? Hangi davranışına hayret ederek söyler? Acaba insan, hangi film karesinde gözlerini kapatır görmemek için, nefesini tutar, boğulmamak için?

Mümkün olsa, her akşam, günün hayat defterine göz atabilsek. Her akşam, bizi farklı açılardan gözetleyen kameraların çektiği filmlere bakabilsek. Ebedi aleme geri dönmemek üzere gitmeden önce, her gün, bir muhasebe yaşayabilsek. Kirlenmiş amelleri arındırabilsek. Yüreğimize düşen kara noktaları temizleyebilsek. Temizleyebilsek de ne zaman geleceği bilinmeyen o?son çağrı? ile çıkacağımız yolculukta, yanımızda?Selim bir kalb? taşıdığımızdan emin olabilsek... Kalbimizin bizi orada utandırmayacağından emin olsak...

Acaba hayat filmimizi Rabbi zü?l Celal?in huzurunda seyrederken yaşadığımız duygular, bugün de bizim yüreğimizi etkiliyor olsaydı, bugün oynadığımız her rolde oynar mıydık? Her görüntü içinde bulunmayı tercih eder miydik? Yanımızda yöremizde bulunanlar, elini tuttuğumuz insanlar konusunda daha seçmeci davranır mıydık? Bizi?Likaullah? halinde utandıracak davranışlardan kaçınır mıydık?

Ama ne oluyor? Bir de bakıyorsunuz, birisi geliyor, onu gıybet etmenizin karşılığını alıp gidiyor dağ gibi iyiliklerinizden. Sonra birisi ayağına bastığınız için hakkını alıyor. Sonra birisi alay ettiğiniz için... Birisi alnının teri kurumadan ücretini ödemediğiniz için, ücretini kestiğiniz için, çalıştığınız işte hile yaptığınız için... Gelen alıp gidiyor, götürüyor ve bir süre sonra ortadaki dağ gibi güzellikler eriyor. Zulümle gidiyor, cefa ile gidiyor, kul hakkı ile gidiyor, göz kaş işareti ile yaptığınız alaylar bile iyilikler yığınını öğütüyor.

Hem, O?nun görevlendirdiği?Yazıcılar? yazmakta olan biteni.

Ahmet Taşgetiren

Öyleyse o hayat defteri, her insanın hayatında, davranışlarını bilinçli olarak seçtiği tarihten itibaren yazılıp durmakta.

Bugün hangi başlığa göz atsam ölümle ilgili çıkıyor. Hayırdır inşallah :) Ölüm yakın hem de çok yakın ama kul haklarından bahsedilince insanın beli bükülüyor...

Kimsenin kafası karışmasın, ?Bizler toz haline geldikten sonra mı diriltileceğiz? gibi sorulara aldırmasın kimse. Her şeyi?yoktan? var eden, bir kere?varedilmiş olan?ı yeniden yaratamaz mı? Yaratır, hem de parmak uçlarına varıncaya kadar yaratır.