ne kadar da kolay harcıyoruz değil mi...

Faşizm ve ırkçılık bu manayadır. İslam dinin şiddetle yasakladığı zararlı milliyetçilik budur.

bilmem anlatabildim mi?

"Müsbet Milliyetçilik: Müsbet milliyet, hayat-ı içtimaiyenin ihtiyac-ı dahilisinden ileri geliyor. Teavüne, tesanüde sebeptir; menfaatli bir kuvvet temin eder, uhuvvet-i İslamiyeyi daha ziyade teyid edecek bir vasıta olur."

Geçelim bir kalem!.. Said-i Kürdi ile işim olmaz! Aldırmam!

Irkçılık belası Batı'nın hastalıklı zihninin insanlığa bulaştırdığı bir mikroptur. Bunun ilacı ise İslam kardeşliği ve İslam milliyetçiliğidir. Dünyada bulunan bütün Müslümanlar bir millettir. Bunun karşısında olanlar da küfür milletidir. Saflarımızı iyi seçmemiz gerekir. Kısacık dünya hayatında kısacık gençlik heveslerine hitap eden ırkçılık illeti hesabına ebedi İslam kardeşliğini tepmek ve itmek hakikaten büyük bir hıyanet ve büyük bir helakettir.

Mesela; para kasası paradan daha değerli değildir, kasa para içindir. İnsanın ırkı ve kavmi de inançların bir kılıfı bir kalıbıdır. Irkçılıkta kalıba değer verirken, kalıp içindeki inançlara değer vermemek hükmeder ki bu tam bir ahmaklıktır. Tıpkı para kasasına sarılıp içindeki paralara dikkat etmeyen ve değer vermeyen bir adamın meseli gibidir. Hazreti Ömeri değerli yapan kalıbı ve milliyeti değil, adalet ve ahlakıdır. Şayet insanı değerli kılan kalıbı ve milliyeti olsa idi Ebu Cehil, Nemrut, Mussolini ve Firavun gibi zalim ve alçaklar en değerli insanlar sınıfından olurlardı. Demek kıymet ve değer kalıpta değil, kalıbın içindeki mefkure ve inançlardadır. Kalıbın değer ve kıymeti inanca hizmeti nispetindedir.

Cumhuriyetin kuruluş felsefesinde vatandaşlık tanımı yerine ırkçılık tanımı yapılmıştır. Bu da ülkemizde etnik çatışmaların temelini ve zemini oluşturuyor. Bugünkü PKK sorunu zannedildiği gibi otuz yıllık bir sorun değil, kökü Cumhuriyetin kuruluşuna kadar giden eski ve köklü bir sorundur. Dış düşmanların da bu meseleyi manipüle etmesi ile sorunun bu raddeye nasıl geldiği az çok anlaşılır. Yani sorunu çoğaltan dış etkenler olduğu gibi iç etkenler de vardır. Biz bugüne kadar hep dış etkenler üstünde konuştuk. Halbuki sorunun kökü ve temeli içimizde duruyor. İçimizdeki sorunları halletmeden dış sorunlarla baş etmek pek mümkün değildir.

Risale-i Nur'un geneline bakıldığında, bu zamanda dinsizlik fikrinden sonra, en tehlikeli ve zararlı fikrin menfi milliyetçilik olduğu çok rahatlıkla anlaşılır. Üstad Hazretlerinin en sert söz sarf ettiği ve müsamaha göstermediği fikir, inkarı uluhiyet ve ırkçılık fikridir. Dinimizde ırkçılık haramdır. Samimi bir Müslüman asla ve kata ırkçılık yapamaz, şayet yapıyorsa, samimiyetinde şüphe vardır. Yani İslam ile ırkçılık aynı kalpte barınamaz.

Bana yakışmaz!.. Çok kafalı ve zeki olmak makbüldür.

Üstad Hazretlerinin Osmanlı döneminde Kürt meselesinden dolayı hapse atıldığına dair bir belge ya da vesika mevcut değildir. Lakin Osmanlı eğitim sistemini düzeltmek ve yeniden inşa etmek için o zaman hükümetine bir teklifte bulunmuş ve o zaman bürokrasisi tarafından geçici bir süre için tımarhaneye atılmıştır. Tımarhaneye attıran da o zamanın çapsız Osmanlı bürokrasisidir.

?Ey insanlar! Muhakkak ki biz, sizi bir erkekle bir dişiden yarattık... Ve sizi millet millet, kabile kabile yaptık ki, tanışıp kaynaşasınız... Allah katında en şerefliniz takvaca en ileri olannınızdır (O?ndan en çok korkanınızdır.? (Hucurat Suresi, 49/13)

Çok kafalı ve zeki olduğumdan; SAİD'i KÜRDİ, MÜRDİ bilmem!..

Hükumetin laik cumhuriyeti dini dünyadan ayırmak demek olduğunu biliyoruz. Yoksa, hiçbir hatıra gelmeyen dini reddetmek ve bütün bütün dinsiz olmak demek olduğunu, gayet ahmak bir dinsiz kabul eder. Evet, dünyada hiçbir millet dinsiz olarak yaşamadığı gibi; Türk milleti misillü bütün asırlarda mümtaz olarak, bütün aktar-ı cihanda, nerede Türk varsa Müslümandır. Sair anasır-ı İslamiyenin küçük de olsa yine bir kısmı, İslamiyet haricindedir. Böyle pek ciddi ve hakiki dindar ve bin sene kadar Hak dininin kahraman ordusu olarak zemin yüzünde, mefahir-i milliyesini milyonlar menabi-i diniye ile çakan ve kılınçlarının uçlarıyla yazan bu mübarek milleti, "Dini reddeder veya dinsiz olur" diye itham eden yalancı dinsizler ve milliyetsizler, öyle bir cinayet işliyorlar ki, Cehennemin esfel-i safilin tabakasında ceza görmeye müstehak olurlar. (Tarihçe-i Hayat Sh:212)

Ayette ve ayetin tefsiri hükmünde olan Risale-i Nurlarda; üç önemli hakikat göze çarpıyor:

"İkincisi: Fünun-u cedideyi, ulum-u medaris ile mezc ve derc; ve lisan-ı Arabi vacip, Kürdi caiz, Türki lazım kılmak."(2)

(1) bk. Mektubat, Yirmi Altıncı Mektup, Üçüncü Mebhas.

İşte ey ehl-i Kur'an olan şu vatanın evladları! Altıyüz sene değil, belki Abbasiler zamanından beri bin senedir Kur'an-ı Hakim'in bayraktarı olarak, bütün cihana karşı meydan okuyup, Kur'anı ilan etmişsiniz. Milliyetinizi, Kur'ana ve İslamiyete kal'a yaptınız. Bütün dünyayı susturdunuz, müdhiş tehacümatı def'ettiniz, ayete güzel bir masadak oldunuz. Şimdi Avrupa'nın ve firenk-meşreb münafıkların desiselerine uyup, şu ayetin evvelindeki hitaba masadak olmaktan çekinmelisiniz ve korkmalısınız!

Bu kadar birlik noktaları varken, ayrılık noktaları öne çıkarıp bunu da düşmanlık aracı haline getirenler ne kadar zalim alçaktırlar anlaşılır.

Altının değerini anca sarraf olan bilir

o mübarek hadsiz kardeşlere bedel, Kürd namını taşıyan mahdud birkaç dinsiz veya mezhebsiz bir mesleğe girenleri kazanmaktan yüzbin defa istiaze ediyorum!..

Pasaklı veya kirli olmak yerine; temiz ve pak, yahşi olmak daha has ve hoştur.

Benim gibi pek ciddi bir muhabbetle Türk Milletini seven; ve Kur'anın senasına mazhariyetleri cihetiyle Türk Milletini pek çok takdir eden; ve altı yüz seneden beri bütün dünyaya karşı koyan ve Kur'anın bayraktarı olan bu millete karşı gayet şiddetli taraftar bulunan; ve bin Türkün şehadetiyle, bin milliyetçi Türkçüler kadar Türk Milletine bilfiil hizmet eden ve kıymettar otuz-kırk Türk gençlerini, namazsız otuz bin hemşehrilerine tercih etmekle bu gurbeti ihtiyar eden ve hocalık haysiyetiyle izzet-i ilmiyeyi muhafaza eden ve hakaik-i imaniyeyi pek vazıh bir surette ders veren bir insanın; on sene ve belki yirmi-otuz sene zarfında, yirmi-otuz değil, belki yüz, belki binler talebesi, sırf iman ve hakikat ve ahiret noktasında onunla fedakarane bağlansa ve ahiret kardeşi olsalar çok mudur ve zararı mı var? Hiç ehl-i vicdan ve insaf bunları tenkide cevaz verir mi? Ve bunlara cemiyet-i siyasiye nazariyle bakabilir mi? (Tarihçe-i Hayat Sh:208)

Ey efendiler! Ben, herşeyden evvel Müslümanım ve Kürdistan'da dünyaya geldim. Fakat, Türklere hizmet ettim ve yüzde doksan dokuz menfaatli hizmetim Türklere olmuş ve en çok hayatım Türkler içinde geçmiş ve en sadık ve en halis kardeşlerim Türklerden çıkmış ve İslamiyet ordularının en kahramanı Türkler olduğundan, meslek-i Kur'aniyem cihetiyle, her milletten ziyade Türkleri sevmek ve taraftar olmak kudsi hizmetimin muktezası olduğundan; bana Kürd diyen ve kendini milliyetperver gösteren adamların bini kadar Türk Milletine hizmet ettiğimi, hakiki ve civanmerd bin Türk gençlerini işhad edebilirim.

Tabi eğitim sistemi de Üstad'ın ifade ettiği gibi fen ve din ilimlerinin beraber okutulduğu bir eğitim sistemi olmalıdır. Güncel tartışmalarda maalesef din olgusu hep göz ardı ediliyor. Halbuki Kürt sorununun temelinde din ve eğitim sorunu yatmaktadır. Üstad'ın şu ibareleri Doğu sorununun ne olduğunu ve nasıl çözülmesi gerektiğini ifade etmekte kafi bir ibaredir, başka söze ihtiyaç yoktur denilse mübalağa olmaz o söz şudur:

"Hamisen: Enbiyanın ekseri Şarkta ve hükemanın ağlebi Garpta gelmesi kader-i ezelinin bir remzidir ki, Şarkı ayağa kaldıracak din ve kalbdir, akıl ve felsefe değil. Şarkı intibaha getirdiniz; fıtratına muvafık bir cereyan veriniz. Yoksa, sa'yiniz ya hebaen gider, veya muvakkat, sathi kalır."(3)

Sonuç Olarak

bediüzzaman aleyhine yazarken edep çerçevesinde hakaret etmeden yazalım, siz benim değerlerime hakaret ederseniz bende sizin çok değerlerinize aklınıza gelmeycek şekilde söverim... Kendi ilminizi, fenninizi, ink laplarınızı materyalistliğinizi kendinize saklayın...

"Menfi Milliyetçilik: Fakat fikr-i milliyet iki kısımdır: Bir kısmı menfidir, şeametlidir , zararlıdır. Başkasını yutmakla beslenir, diğerlerine adavetle devam eder, müteyakkız davranır. Şu ise, muhasamet ve keşmekeşe sebeptir."

Özet olarak; Üstad'ın fikirleri içinde ayrı bir Kürt devleti yoktur. Türk Milleti ile Kürt milleti birbirine kenetlenmiş ve akraba olmuş iki şerefli millettir. Ayrışmayı ve bölünmeyi istemek ise, Siyonizm?e hizmet, İslam birliğine ihanettir.

Kürt Dili Meselesine Kısa Bir Bakış

Mesela; kavimlerin kendi dillerini muhafaza etmesi ve konuşması en tabi haklarıdır. Çok milletli bir devlette, resmi bir dilin olması elbette gereklidir. Ama resmi dilin dışında her kavim ve millet kendi dilini konuşup örfünü muhafaza edebilmelidir. Bunlar üstünde bir baskı kurulmamalıdır. Baskı ve zulüm insanları birleştirmez, aksine geri birleşmeyi imkansız kılacak şekilde ayrıştırır.

Irkçılık; bir kavmin başka bir kavmi inkar edip düşmanlık etmesidir. Ya da en hafif tabiri ile; bir kavmin diğer kavimden kendisini daha üstün görme hastalığıdır. Ayetteki tearüf ve teavün, yani tanıma ve yardımlaşma vurgusunun muhalif manası, ırkçılığın ana umdelerini bize tarif ediyor. Yani ırkçılık bir kavmi inkar edip onunla bütün insani ilişkileri kesmek anlamına geliyor ki, bu noktadan ırkçılık ne İslamidir, ne de insanidir. Irkçılık illetini insanlığa bulaştıran unsur ise; maddeci ve inkarcı felsefedir. İnsanlığa hızla bulaşması ve yayılması ise Fransız İhtilali ile başlar. Yani ırkçılık hastalığı İslam alemine hariçten gelen bir hastalıktır.

Birisi: İnsanları milletlere ve kavimlere bölüp dillerini ve renklerini farklı kılan Allah?tır. Irkçıların yabani bir nazarla baktıkları diğer kavimleri var eden ve onları farklı kılan fail Allah?tır. Demek ırkçılıkta zımni olarak Allah?a karşı bir düşmanlık ve husumet vardır. Zira fiili beğenmemek zımni olarak faili beğenmemek demektir. Irkçılık eşittir Allah düşmanlığı desek, mübalağa etmiş olmayız.

İstanbul'da yirmi bine yakın hemşehrilerimi, -hamal ve gafil ve safdil olduklarından- bazı particiler onları iğfal ile vilayat-ı şarkıyeyi lekedar etmelerinden korktum. Ve hammalların umum yerlerini ve kahvelerini gezdim. Geçen sene anlayacakları suretle meşrutiyeti onlara telkin ettim. Şu mealde:

Karanlıklar yerine, aydınlığa koşmak gerekir.

Kara yobazlık ve gericilik kimseye faide sağlamaz, mahallede dar veya kıt bırakır.. Hiç işe yaramaz!.. Kafasızlık ve akılsızlığa heves eylememelidir. Zinhar, akıllı ve zeki oluna, kafalı oluna!.. Çok okuna ve çalışıla, bilgi edinile!

Üstad Hazretleri bu genişliği ve ileri görüşlülüğü ta o zamandan görmüş ve şu şekilde tespitte bulunmuştur:

?Halıkları bir, Rezzakları bir, Peygamberleri bir, kıbleleri bir, kitapları bir, vatanları bir, bir bir bir... binler kadar bir bir...?

Kısaca Irkçılığın Tarifi ve Kökeni

Ama İslam birliğinin sağlanacağı başka tarz ve yollar da vardır. Bunların başında farklı devlet ve sınırların oluşturduğu siyasi ve iktisadi bir pakt olabilir. Yani Müslüman ülkeler ortak bir çatı altında birleşip, siyasi ve iktisadi bir güç haline gelebilirler. Zaten bu çağda da İttihad-ı İslam ancak bu tarz ile olabilir. Eskide olduğu gibi ordu ve silah kuvveti ile bütün İslam alemini bir çatı altında toplamak pek mümkün görünmüyor.

Yani milliyetçilik duygusu insanlar arasında bir dayanışma, bir yardımlaşma, bir kuvvete sebebiyet veriyor ise, İslam ve insan kardeşliğine zararı dokunmuyor ise, bu duygu müspet ve zararsızdır. İnsanın milliyeti inancına bir kalıp, bir kılıftır. Değerli olan kılıf ve kalıp değil, kılıf ve kalıbın içindekidir.

(2) bk. Münazarat, Sualler ve Cevaplar.

Genel Olarak Risale-i Nurlarda Irkçılığa Bakış

Gözümde ne Cennet sevdası var, ne Cehennem korkusu. Cemiyetin, yirmibeş milyon Türk cemiyetinin imanı namına bir Said değil, bin Said feda olsun. Kur'anımız yeryüzünde cemaatsiz kalırsa Cenneti de istemem; orası da bana zindan olur. Milletimizin imanını selamette görürsem, Cehennemin alevleri içinde yanmağa razıyım: Çünki; vücudum yanarken, gönlüm gül-gülistan olur. (Tarihçe-i Hayat Sh:608)

Doğru, düz ve dik durula! Yelikip de mazarratlık edilmeye!.. Has ve hoş oluna, pasaklı olunmaya!.. DESTUR!.. Ya destur!

Yani fen ilimleri ile medrese ilimlerinin beraber okutulduğu ve yine orada lisan-ı Arabi vacip, Kürdi caiz, Türki lazım kılmak gerekir. Bu üç dilde tedrisat yapılmalı, talebeler bu üç dilde ihtisas sahibi olmalıdır. Din ilimlerinin dili olan Arapça'nın yanında Kürtçe'yi de serbest bırakın, devletin resmi dili olan Türkçe de öğrenilsin diyerek ta o zamandan günümüze reçeteler sunmuştur. Şimdi resmi ideolojinin yaptığı gibi bir millet ve dili görmezden gelinip inkar edilmemelidir. Aksine dilini ve örfünü anayasa garantisine alıp daha da bağrına basmalıdır. Kürt sorununun temel iki rüknü eğitimsizlik ve inkardır. Yani onları yok saymak ve yeterince eğitimin götürülmemesidir.

Üçüncüsü: Kavimlerin farklı yönlerinin birlik yönlerinin yanında çok önemsiz ve basit bir detay gibi durmasıdır. Hakikaten kavimlerin farklılıkları birliklerinin yanında çok adi ve basit kalıyor. Yani kavimler arasındaki birlik bağları farklı bağlarından çok fazladır. Biz neden çoğu aza tabi kılıp birbirimizle düşman olalım. Böyle bir cehalet ve zulüm nedendir, anlaşılması pek güç gerçekten. Üstad Hazretleri bu birlik bağlarını ne güzel sıralamış

kendini bilen her TÜRK ün ondan nefret ettiği gbi..

Üstad Hazretlerinin hayatını ve fikirlerini incelediğimizde, İttihad-ı İslam taraftarı olduğu çok açık bir şekilde görülür. Yani Müslümanların bir çatı ve otorite altında olmasını savunuyor. Şimdiki zamanın ve zeminin böyle bir duruma müsait olmadığı, yani İslam ülkelerinin sınırlarını kaldırıp tek otorite ve tek devlet altında toplanmasının zor olduğu da bir gerçektir.

Üstad Hazretlerinin Doğu için tasarlamış olduğu Medresetü'z-Zehra projesinde okutulacak diller için; Arapça vacip, Türkçe lazım, Kürtçe caizdir, demesinde, Kürtçe'nin resmi bir devlet dili olması anlaşılmaz. Tam tersine olarak caiz diyerek; konuşulması, öğrenilmesi meşru, fakat zorunlu değildir anlamı çıkar. Zira lazım ile vacipte bir zorunluluk manası vardır, ama caizde ise sadece kişinin kendi tercih manası hükmeder. Yani bu medresede Arapça ve Türkçe zorunlu dillerdir. Kürtçe ise isteğe bağlıdır. Dileyen bu dili kullanıp öğrenebilir demektir.

(3) bk. Mesnevi-i Nuriye, Hubab

peşmerge kıyafetini ilk gyen lanet olası br mahlukattı kendisi ve türklerden nefret ederdi..

muhabbetmiş bgunki pkk nın ilk temelini atan... kurdistan seriat ülkesi lakırtısını ilk eden..

Mesela, Türk Milleti ile Kürt Milleti etle tırnak olmuş iki kavimdir. Bunların ayrışıp, farklı devlet kurmaları mümkün ve vaki değildir. Bin yıl iç içe yaşamış ve akrabalıklar kurmuş bu kavimlerin ayrışması bir felakettir. Zira Kürt kavminin önemli bir bölümü batıya göç etmişlerdir. Mesela; Diyarbakır?ın nüfusu yedi yüz bin ise İstanbuldaki, nüfusu bir buçuk milyondur. Yani iki kavmin ayrışması, hem coğrafi olarak hem nüfus olarak, hem iktisadi olarak, hem kardeşlik bağları olarak hem de İslam açısından mümkün değildir. Üstad Hazretleri bu fikri asla ve kata kabul etmiyor. Bir avuç dinsiz Türk ırkçıları ile Kürt ırkçıları istiyor diye bu kuvvetli bağlar koparılamaz ve koparılmamalıdır. Boş bir hayalin peşine düşüp insanların ekserisini huzursuz etmenin ve sıkıntıya atmanın insani ve imani hiçbir geçerliliği yoktur. Dinsizliğe bulaşmış birkaç şovenist ve kafatası düşkünü budalanın ardına düşüp, hem dünyayı hem ahiret hayatını tehlikeye atmak akıl karı değildir.

Şimdi; FEN LİSELERİ, ANADOLU LİSELERİ ile KOLEJLER ve de ÜNİVERSİTELER var!.. Derya deniz!.. İlim var, fen var!..

?Hey?et-i içtimaiye-i İslamiye, büyük bir ordudur. Kabail ve tavaife inkısam etmiş. Fakat binbir birler adedince cihet-i vahdetleri var. Halıkları bir, Rezzakları bir, Peygamberleri bir, kıbleleri bir, kitapları bir, vatanları bir, bir bir bir... binler kadar bir bir... İşte bu kadar bir birler, uhuvveti, muhabbeti, vahdeti iktiza ediyorlar. Demek kabail ve tavaife inkisam, şu ayetin ilan ettiği gibi, tearüf içindir, teavün içindir... tenakür için değil, tahassum için değildir!..?(1)

ne kadar da kolay ağzına doladın...

İslam coğrafyasındaki kavimler iki çeşittir. Birisi köklü ve kesretli olan büyük kavimler, diğeri ise bu köklü ve kesretli kavimlerle etle tırnak gibi olan küçük ve ekalliyetteki kavimlerdir. Büyük kavimler genelde Araplar, Türkler, Farisilerdir. Küçük kavimler ise, yüzlerle ifade edilebilir. Zaten tarihte hilafet de bu büyük kavimlerin elinde, diğer kavimlerin yardımı ve kardeşliği ile sürdürülmüştür. Bu yüzden etle tırnak haline gelen büyük kavimlerle küçük kavimlerin ayrışması hem mümkün değil, hem de akıl karı değildir.

Alem-i İslam milletleri Arab'ın metanetinden ders almışlar. İnşaallah yine Arablar ye'si bırakıp İslamiyet'in kahraman ordusu olan Türklerle hakiki bir tesanüd ve ittifak ile el ele verip Kur'an'ın bayrağını dünyanın her tarafında ilan edeceklerdir. (Hutbe-i Şamiye-45)

"İstibdad, zulüm ve tahakkümdür. Meşrutiyet, adalet ve şeriattır. Padişah, Peygamberimizin emrine itaat etse ve yoluna gitse halifedir. Biz de ona itaat edeceğiz. Yoksa, Peygambere tabi olmayıp zulüm edenler, padişah da olsalar haydutturlar. Bizim düşmanımız cehalet, zaruret, ihtilaftır. Bu üç düşmana karşı; san'at, marifet, ittifak silahıyla cihad edeceğiz. Ve bizi bir cihette teyakkuza ve terakkiye sevkeden hakiki kardeşlerimiz Türklerle ve komşularımızla dost olup el ele vereceğiz. Zira husumette fenalık var, husumete vaktimiz yoktur. Hükumetin işine karışmayacağız. Zira, hikmet-i hükumeti bilmiyoruz..." (1908- Divan-ı Harbi Örfi Sh:15)

bediuzzaman olmak çok kolaymış gibi..

Üstad'ın ordu misali çok manidardır. Şayet ordu taburlara, bölüklere, takımlara ayrılmamış olsa idi, ordunun görev ve vazife tanımlamaları imkansız ve karmaşık olacaktı. Bir asker, kısımlara ayrılmamış ordu içinde nerde nasıl duracağını, hangi vazifeyi yapacağını bilemezdi. Demek taburlar birbirlerini tanımak ve yardımlaşmak için bölünmüşler; yoksa bir tabur başka bir taburu inkar edip kavga etsin düşman görsün diye değil. Irkçıların durumu ordunun taburlara ve bölüklere ayrılmasına kızan ve öfkelenen bir ahmağın durumu gibidir.

sanki said nursi den yüzlerce varmış gibi...

Üstad Hazretleri milliyetçiliği ırkçılıktan ayırt etmek için, milliyetçiliği müspet ve menfi olmak üzere iki kısma ayırıyor.

kopyala yapıştır agası iş basında..

İkincisi: Kavimlerin ve milletlerin farklı ve muhtelif kılınması birbirlerini inkar edip, birbirlerini düşman olarak görmesi için değil, birbirlerini tanımak ve birbirleri ile yardımlaşmak içindir. Ayette en göze çarpan husus; tearüf ve teavündür, yani tanışma ve yardımlaşmadır.

Ey Türk kardeş! Bilhassa sen dikkat et! Senin milliyetin İslamiyetle imtizaç etmiş. Ondan kabil-i tefrik değil. Tefrik etsen, mahvsın! Bütün senin mazideki mefahirin, İslamiyet defterine geçmiş. Bu mefahir, zemin yüzünde hiçbir kuvvetle silinmediği halde, sen şeytanların vesveseleriyle, desiseleriyle o mefahiri kalbinden silme! (Mektubat 26. Mektup)

erdemli09 kardeşim DİNDAR olmak mı yobazlık,, seni maddeperest kardeşim.. . yorumlarını okudukça yazılarını artık kızmıyorum, gülüyorum ::):)

Irkçılıkta Üç Önemli Zehirli Nokta

Meşrutiyette İstanbul?daki Kürtleri ayaklandırmak isteyenlere karşı Bediüzzaman?ın kahve kahve gezerek kürt asıllılara yaptığı konuşma)