Şair Necip Fazıl Kısakürek'in Batıyla ilgili " İslamiyet Avrupadan gelse Müslüman olcaksınız " sözü geldi aklıma başlığı görünce bize en güzel örnek aile hayatı asrı saadet döneminde en güzel biçimde gösterilmiştir zaten Batı hala neden örnek alınır aklım ermiyor.

Bugün karşımıza çıkan boşanmalarda ise birbirlerinden nefret eden, ismini bile ağızlarına almak istemeyen insanlara rastlıyoruz. İnsan yıllarca bağrında yattığı bir adamdan nasıl nefret eder.

Bugünkü Avrupa ve ABD?de durum farklı değil. Bundan bir kaç on yıl sonra, bu ülkelerde normal, sağlıklı bir evlilik, aile ve birliktelik anlayışı da kalmayacak.

Şayet Müslüman değilseniz, Kuranı Kerimden haberiniz yoksa bunları söylemeniz yine normal değil ama normal diyelim ; Ama bir musluman olarak bunları söylüyorsanız, gerçekten çok vahim bir durumdasınız.

kalanlarda boşanma vs... sonuna kadar da hak veriyorum kendi adıma bu alıntıya...

Semerkand Dergisi? Ekim? 1999

Cinsel sapıklığın bu derecede reklamı yapılan ülkelerde normal insanlar bir süre sonra azınlıkta kalacaklar. Bu sapkınlıkla beraber çocuk sahibi olma imkanı neredeyse kalmayacak. Zaten uyuşturucu, suç, bencillik girdabında olan toplumların siyasi olarak da çözüleceklerini tahmin etmek kehanet olmasa gerek.

Bizdeki ailenin çözülüşü belki o kadar çabuk olmayacak. Ama Batı?daki örneklere baktığımızda, bu çözülmeyi engelleyecek tek unsurun sağlam bir dini inançtan başka bir şey olmadığı da açık

Aile, toplumun candamarıdır. Tarihte ailenin ayakta olmadığı, nüfusun gelişmediği hiç bir ülke büyük ülke olmamış. Roma?da, İngiltere?de, Osmanlı?da ailenin zayıflaması devletin zayıflamasıyla başabaş gitmiş.

Farkına varalım ki, biz de, eşlerimiz de mükemmel değiliz, ve değiştirip yerine koyacağımız kimse de mükemmel değil.

Batı?da sokaklarda çocuklarını gezdirirken onları öpen insanlara rastlayamazsınız. Ama aynı insanları başka insanların köpeklerini bile kucaklarına alıp, öpüp kokladıkları bir gerçek. Anlaşılan Batılı?nın hayvanatla olan ilişkisi, insanlarla olan ilişkisinden daha yakın ve samimi.

Adam sorar:

ama bu kedi köpek aşkına bi şey diyemeyeceğim, çocuklara sevmeyi ve doğada bir bizim var olmadığımızı öğretir :)... ve de çocukları ile belli bir yaştan sonra çok ilgilenmemelerine... çünkü böylece o çocuklar daha birey yetişiyor ve işlerini tek başlarına halledebiliyorlar, tek başlarına dünyayı gezebiliyorlar bi çanta sırtta... bi yere kadar bu da olması gereken diye düşünüyorum... ortayı tutturmak lazım bu iki konuda bence...

Daha mı kolay vazgeçiyorlar?

Allah içinizden iman edenlere ve salih amelde bulunanlara vaadetmiştir: Hiç şüphesiz onlardan öncekileri nasıl 'güç ve iktidar sahibi' kıldıysa, onları da yeryüzünde 'güç ve iktidar sahibi' kılacak, kendileri için seçip beğendiği dinlerini kendilerine yerleşik kılıp sağlamlaştıracak ve onları korkularından sonra güvenliğe çevirecektir. Onlar, yalnızca bana ibadet ederler ve bana hiçbir şeyi ortak koşmazlar. Kim bundan sonra inkar ederse, işte onlar fasıktır. (Nur Suresi, 55) inşallah tek temennimiz...

Bizdeki Durum

Her gün sofraya birlikte oturduğu, sabah namazına birlikte kalktığı, kahkahasına, gözyaşına, sırlarına şahit olduğu hayat arkadaşındn ayrılınca nefretle anmaktan geri durmuyor nedense?

Batı?da aile, İkinci Dünya Savaşı?ndan sonra hızla irtifa kaybetmeye başladı. Evlilik kurumu giderek geçersiz hale geldi. Ana-babaların kendi aralarındaki ve çocuklarıyla olan ilişkileri tanınmayacak şekilde değişti. Bugün çok az aile dışında, ana-babalar çocuklarını evlilik dışı ilişkilere itecek kadar değişmiş durumda.

bu söylemleri hiç mi duymadınız.

"amannnn inşallah ile maaşallah ile iş mi olur"

Kemal Reisoğlu

Daha mı az şükrediyorlar.?

batıdaki aile terbiyesi şahsi fikrim bizden bazı konularda daha iyi. adamlarda bazı şeyler eksik olabilir ama enazından görgülüler. şehirleri temiz. birbirlerine saygılılar bizde olmayan birçok haslet onlarda var. iki toplumdada eksik var aile yaşantısı olarak ama ben kalkıpta türk ailesi diye övünülecek çok şeyimiz olduğunu düşünmüyorum.

Yine hiç kimse, hiçbir evlilik uzaktan göründüğü gibi değil. Vefayı diri tutmaya gayret edelim.

Yeter ki evli de olsak ayrılmış da, dünya hayatının mutluluk ve haz yeri olmadığını bilelim, ve beklentimizi çok yüksek tutmayalım. Ancak böyle nefislerimizi ve ailelerimizi ıslah edebiliriz.

Ama, Türk toplumunda da boşanma oranının giderek yükseldiği, kadınların çalışma hayatına girmesi ile aile bağlarının zayıfladığı, çocuk bakımının anne yerine kreşlere devredilmesiyle de yeni yetişen çocuklarda büyük bir sevgi ve terbiye eksikliği ortaya çıktığı bir gerçek.

Oysa, bu yüzyılın başında Batılı devletler sosyal güvenliği yaygınlaştırmaya ve kadınların iş hayatına atılmalarını teşvik etmeye başladıklarında bunu öngörmemişlerdi.

off be kardeşim be, yazdıklarımda ki iğnenemeleri görmeye çalılşsana neyse.

öyledir tabi hocam,

" bırakın artık 1500 yılık muhabbetleri aydınlanın artık"

katılıyorum... batıdaki ailelere özeniyoruz ve toplumun temelini ailenin oluşturduğunu unutuyoruz... çocuk doğurmak, annelik artık istenmeyen bi durum çoğu tarafından, çekirdek aile olalım, ufaldıkça ufalalım düşüncesi... var böyle haberler çokca bu ülkelerle ilgili "düştükleri son durum"...

Tıp tahsiline başladığım günden bu yana, insan uzviytındaki, değişiklikleri ve uzuvlarda eskiyen yahut ölen dokular yerine yeni yeni dokuların inşaa edilişinin, sırf maddi yönlerini izah eden ve açıklayan temel prensipleri öğrenmiştim. Dokuların birçoğunu mikroskop altında inceledim. Vücudun çabucak iyileşmesi ve yarayı sarması için ona yardımcı bütün şartları tetkik ettim. Mükemmel ahenk karşısında kendimden geçtim. Yarayı kendi haline bırakmak, beklenen neticenin meydana gelmesi için tıbbi imkanları hazırlamak, maddi şartları ayarlamak kafi görünüyordu... Fakat harikulade bir süratle, sihirli bir iyileşme ancak ümitle, hayata kuvvetli bağlılıkla mümkün oluyordu...

merak ediyorum bunları yazarken kaç tane batılı aile tanıdınız da yazıyorsunuz yoksa yine ezberden mi her şey...

karşımıza değişik vesilelerle çıkan bir kavram.

İnsanları yargılayamayız elbette, ama yaşanan hadiseleri görmek insanı çok üzüyor. Evli olarak hepimizin belki bu duruma düşme tehlikesi var Allah korusun.

"maneviyata yönelip yobaz gericimi olsunlar"

Bu şeytanı aramıza sokmayalım.

Batıda okula gönderilen çocuk, baştan atılmış çocuk demektir. Okula giden çocuk ise, uyuşturucu ve çetelere kapılır. Çocuklar merhamet görmedikleri için, büyüdükleri zaman ana-babalarından daha merhametsiz olmaya başlarlar. Sonuç, kan gölüne dönen okullar, caddeler, intiharlar, suçlar, hapishane ve dengesiz bir ruh dünyası.

Çocuğu olan aileler de onların eğitimine bizden farklı bir tarzda yaklaşıyorlar. Çocuk asla şımartılmaz bir kere. Yani, aynen bir ev hayvanı gibi kurallara uyması beklenir.

Gerek Televizyonlarda, gerek net ortamında, gerekse çevremizde çok rastlıyoruz boşanmaalara ne yazıkki

Aile başına çocuk sayısının düşmesi, evlenme yaşının yükselmesi, geçim sıkıntısı ileri sürülerek desteklenmeye çalışılıyor.

?Sevgiden daha mühim birşey yok mudur?

Filmlerde Yaşayan Aile

EZBERE HOCAM EZBERE.. KÖYDEN ÇIKAMAZLAR, DÜNYAYI YORUMLAMAYA ÇALIŞIRLAR.

Batı?da aile, artık meşrubat ve Noel dolayısıyla satış yapmaya çalışan şirketlerin reklam görüntülerinden öte gerçekliği olmayan bir birimdir. Batı?daki aile, yok olmaya başlayan soyu tükenmekte olan nadir bir yaratıktır. Bu sebeple de devlet, ufukta gözüken sosyal çöküntüye karşı bir tedbir olarak mutlu aile filmlerinin yapımını teşvik eder. Özellikle batı TV?lerinde bu türden dizilere bolca rastlayabilirsiniz.

Biriyle ya da başkasıyla, ya da kendi başına, mutlu olma becerisi gösteremiyorsa insan, şıklardan hiçbiri bir diğerine tercih edilir değildir.

Mutlu olma becerisi kısmen insanın elinde.

Ne yazık ki aramızda, çevremizde sinsi şeytanlar dolaşıyorlar. Eşler arasına giriyorlar. Yuvaları parçalıyorlar. Soframızın, mahallemizin, cemaatlerimizin içinde kol geziyor, bizi birbirimize düşman ediyor.

Batılı ülkeler, normal ailenin yok olup, eşcinsellerin resmen nikahlandıkları ülkeler haline gelmeye başladı. Artık bundan ötesinin ne olacağını kimse kestiremiyor

Ve Bir Kıssa :

Taraflar birbirlerini gerçekten sevdilerse, sinelerde kalpler hala hayatta ise nasıl olur da birden sevemez olurlar, anlamak mümkün değil. Evet insanlar birbirlerini kırabilirler, Tartışmalar olabilir aile içinde bunu nefsimizde de yaşıyoruz kimi zaaman.

Hz. Ömer der ki:

Şimdi boşanan insanlar, geçmiştekilere göre daha mı benciller?

Kuranı Kerimde, insanların cahil kalmaları, geri kalmları gerektiği konusunda, ilimle, bilimle uğraşmamaları gerektiği hakkında bir ayet yazabilir misiniz...?

İnsanların şu kısacık dünyada, hayatlarını ve başka hayatları israf etmemeli.

?Vefa sevgiden daha mühim bir şeydir. Karını terk etme.?

Eski zamanların kiliseye beraber giden aile görüntüsü, bu asırda yerini televizyon başında toplanmış mutlu aile görüntüsüne bıraktı önce. Sonra boşanmış ana-babadan biriyle yaşayan parçalanmış aile görüntüsü belirdi. Şimdi de, çocuksuz ve nikahsız bir arada yaşayan çift görüntüsü önem kazanmaya başladı.

özenilen batı birgün bizim değerlerimizin hakim olduğu coğrafya olacak.. tohumları atıldı sulayalımki çimlensin:))

Onsekiz yaşına kadar bu muameleyi gören çocuk, bu yaştan sonra ailesinden tam anlamıyla kopar. Ana-babası ve kardeşlerine karşı bizdeki gibi ömür boyu bağlılık hissetmez. Bazı ana-babalar onsekiz yaşına giren çocuklarından kaldığı oda için her ay kira ödemesini bile isteyebiliyorlar

Bizim toplumuzda ailenin o kadar zayıflamadığından bahsedilir

islama Yönelmek, İnançlara sarılmak, bu doğrultuda hayat sürdürmek yobazlık mı, gericilik midir..?

Hz Ömer cevap verir:

"inşallah maşallah" kounusu için öncelikle buraya bakınız bir kardeşimiz sağolsun başlık açmıştı. açıklamalarımız vardır burda

:)ilk mesajdan belliydi aslında, Bürde Hocam dikkat etmemiştir olabilir ;)

Kadın son anlarını yaşıyordu Anladım ki hasta belindeki kemiklerin kırılmasından değil de, kırılan kalbinin tesirinden yıkılmıştı. Elden gelen bütün imkanlar kullanıldı, krizin giderilmesi için her türlü çareye başvuruldu: Ama bütün çabalamalar boşa gitmişti. Ne var ki artık aldığı vitaminler, takviye edici ilaçlar onun bir türlü kırılan kalbini tedavi edememişti, Ne yazık ki şimdi kırılmış olan kalbi, onun kaynamış olan kemiklerine rağmen yaşamasına müsaade etmiyordu. Ve kadıncağız birkaç saat sonra ruhunu teslim etti. Bu hazin son batılı annenin kaderiydi.?

?Var mıdır?

ne yani, maneviyata yönelip yobaz gericimi olsunlar. muasssır medeniyete ancak bu şekilde ulaşılır.

Bizimkiler çok iyi sanki.

Boşanma,,!

Öngörülen, kadının da erkeğin yanında çalışmaya başlamasıyla beraber üretimin, dolayısıyla ailelerin kazancının artacağı, buna paralel olarak ailelerin zenginleşeceğiydi. Çocuklar da böylece iyi eğitim alma imkanına kavuşacaklardı. Beklenenin tam tersinin olmaya başladığını görmek yaklaşık bir asır aldı.

Prof. Dr. Paul Ernest ADOLPHE

diğer meseleye gelince;

İçki içen toplumlar sıralamasında üstlerde, televizyon seyretme sıralamasında ikinci olan ülkemizde, aileyi neyin bir arada tutacağı da ciddi bir sorun.

aydınlık TÜRKİYE.

Cevap yok sanırım, devam edelim.

?Cerrah olarak çalışırken günün birinde yetmişini aşkın bir nine geldi, bel kemiklerinin çok ağrıdığından ve kırılmış olma ihtimalinden şikayet ediyordu. Bir süre hastayı kontrol altına alıp tedavi ettikten sonra ara ara filmlerini çekip incelemeye koyuldum. Ve şaşırtıcı bir süratle iyileşmekte olduğunu gördüm. Çok geçmeden onun yanına varıp hayret dolu bir şaşkınlıkla, tıp tarihinde eşi görülmemiş bir çabuklukla iyileştiğini kendisine müjde verdim. Bunun üzerine yaşlı kadın, tekerlekli sandalyeye binerek hareket etme imkanına sahip oldu. Daha sonraları da koltuk değneğine dayanarak yürümeye adı. Mesai arkadaşlarımla birlikte bu harika nevinden iyileşme karşısında hastanın taburcu edilebileceği ve hastanede tedavi görmesine lüzum kalmadığına karar verildi. Hastanedeki rahatlık ve emniyet onu hayata bağlıyor ve yaşama sevinci veriyordu. Ümitle dopdolu oluşu hastalığın iyileşmesine ve çok kısa zamanda şifa bulmasına sebep oluyordu. Süratle hastalık ondan kalkmış ve kırılan kemikler birbirine kaynamıştı. Ertesi sabah pazar günü olduğu için kızı, mutad olarak annesini ziyarete gelmişti. Öbür güne taburcu edileceğini koltuk değnekleriyle yürüyebildiği kendisine anlatıldı. Kızı, annesini bir kenara çekerek; kocasıyla karar verdiklerini, kendisini düşkünler yurdundan birisine yatıracaklarını, çünkü kendisine evde bakma imkanına sahip bulunamadıklarını bildirmişti. Ziyaretçilerin dağılmasından birkaç saat ya geçmiş, ya geçmemişti ki, hemşireler tarafından çabucak çağırıldım. İhtiyar kadıncağızın çok büyük bir kriz geçirdiğine şahit oldum. Başına vardığımda gördüğüm şey gerçekten dehşet vericiydi.

Mutlu olmak istiyorlar belki çaresizce, bu yüzden terk ediyorlar. İnsan terk ederek mutlu olabilir mi?

Hz. Ömer?e bir gün bir adam gelir, karısını boşamak istediğini, artık onu sevmediğini söyler.