Dolayısıyla, kapitalizm büyümek için insanlara muhtaçtır. İnsanların tüketmesine...

Üstünkörü geçmedi seninle geçirdiğimiz hiçbir saat

bilmez idiysen öğren duymadıysa iyi açılsın kulağın

baktın. nasıl bakmayı optik okumakla öğrenmedinse

senin ayıkladığın pirinç

Her varlık gibi insan da belirli bir fıtratla yaratılmış. Fıtratının gereği bazı arzu ve ihtiyaçlarla donatılmış. Yemek, içmek, uyumak, giyinmek, eğlenmek, dinlenmek, cinsel arzularını tatmin etmek gibi.

harika bir yazı sabırla okumanızı tavsiye ediyorum.

esnafı kendine getiren senin suallerindi

En elzemini bırakıp, güya binler sene ömrün var gibi en lüzumsuz malumat ile vakit geçiriyorsun.

bir başlayınca sonu hemen geliyor zaten. okunsun derim ben de.

Bu şiiri ilk dinlediğimde kafamda canlanan kişi gözlerimden yaş dökmeye yetti.

dudaklarında bir gülümseme yaklaşmadın banka personeline

yaşadın. hiçbir zaman vesikaya bindirmedin yaşamayı

alış verişe çıktığın günler

"Kapitalizm, bisiklete binemk gibidir, sen üstünden düşersen, bisiklette düşer."

Bekleyen müslümanlar mı olacağız.. Yoksa beklenen müslümanlar mı?

lopsa loptu tartaklanan okşanan rafadansa rafadandı"

Sen istidad cihetiyle bütün hayvanatın fevkınde olduğunu ve hayat-ı dünyeviyenin levazımatını tedarikte, iktidar cihetiyle, bir serçe kuşuna yetişemediğini biliyorsun. Bundan neden anlamıyorsun ki, vazife-i asliyen hayvan gibi çabalamak değil, belki hakiki bir insan gibi, hakiki bir hayat-ı daime için sa'y etmektir.

Dördüncüsü, tüketim/eğlence medeniyeti bireyleri bencil yaparak fıtri yaşam tarzını tahrip ederken, onlardaki evlat ve arkadaş sevgisini evcil hayvan sevgisiyle ikame ediyor. Birçok insanı hayvana hizmetçi dercesine düşürüyor. Evcil hayvanına adeta bir evladı gibi muamele etmesini telkin ediyor. Onları binbir çeşit sun'i yiyeceklerle besleyip, çeşit çeşit takılarla süslemeyi tavsiye ediyor. Yüz milyonlarca insan açlıktan ölürken, ihtiyaç olmadığı halde, evcil hayvanlara yüz milyarlarca dolar harcamaya teşvik ediyor. Oysa, evladı olan herkes bilir ki, hiçbir hayvan evladın yerini tutamaz. Evladına gösterilen şefkatin neticesi olan hazzı temin edemez. Hatta denilebilir ki, bir değil birkaç evlat sahibi olmak fıtridir. Hiç evlat sahibi olmamak ise gayri fıtridir.

Üçüncüsü, tüketim/eğlence medeniyeti insanın fıtri eğlenme ihtiyacını sun'i ve sanal yollarla tatmine çalışıyor. Bunun için sinemalar, tiyatrolar, oyun salonları, TV eğlence programları, bilgisayar oyunları gibi binbir aracı kullanıyor. Oyun ve eğlenceyi hayatın biricik gayesi olarak gösteriyor. İnsanı fıtri aile ortamında ve sıhhatli sosyal bir ortamda eğlenmek yerine sun'i yollarla sanal dünyasına çekilerek eğlenmeye teşvik ediyor. Gayri fıtri şekilde bilgisayar oyunları ve TV gibi eğlence araçlarına bağımlı yapıyor. Hem cismen hem de zihnen sıhhatini bozuyor. Onun kıymettar ömrünü kıymetsiz oyunlarla öldürüp, neticesiz bırakıyor. Örneğin, evinde çoluk çocuğuyla fıtri şekilde oynaşıp, eğlenmek yerine, sinema, tiyatro ve televizyon programlarıyla sun'i bir şekilde onu eğlendirmeye çalışıyor. Oysa, evlatların anne ve babaları için çevirdikleri fıtri oyunların ve samimi filmlerin yerini hiçbir tiyatro oyunu, hiçbir sinema filmi alamaz. Ebeveynin kalbindeki şefkat duygusunu sun'i hiçbir sinema filmi tatmin edemez. Aynı şekilde, çocuğun anne ve baba şefkatine olan ihtiyacı hiçbir kreşte karşılanamaz.

Ne kadar çok tüketiyorsan, o kadar çok "iyi vatandaş" sın demektir.

Aşağıdaki bir kaç mısrasını alıntılayacağım şiir, bana kapitalizme meydan okuyan bir kişinin hikayesini anlatıyor. Yada ben öyle anlıyorum.

Hakikaten böyle bir ahlaki anlayışa sahip müslümanlar artık var mı?

Ancak, bu ihtiyaçların karşılanmasına fıtri bir sınır konulmamış. Aklını kullanarak orta yolu bulması murat edilmiş. Günümüz tüketim/eğlence kültürü, beşerin fıtratını bozarak aşırılıklara gittiği için insanı yoldan çıkarmış. İnsanı insanlığın zirvesine çıkaran "fıtri yaşam" tarzı yerine, onu hayvaniyete indiren "sun'i yaşam" tarzını ikame etmiş. Ona mutlu olmak için "özgür ol, hayatını yaşa!" diyor. Ancak, neticede ona vaat ettiği saadeti veremediği gibi tüketimle fıtratını tahrip ederek insaniyetini tüketmiş. Birçok yoldan, insanı "sun'i cennet" içinde adeta "hakiki cehenneme" fırlatmış.

İçimde boşuna arama bulamazsın böyle bir isteğin kırıntısını

okuyan arkadaşlar eminim kendi yaşantısından çok şey görmüştür burda.. bir an evvel düzeltme isteğide beraberinde gelmiştir lakin başlayamamışlardır bile:(

kaç litre süt sağdıysan

teşekkürler. seyran.

Altıncısı, tüketim/eğlence medeniyeti bedeni fıtri şekliyle en güzel tarzda kullanmak yerine onu değiştirerek güya güzelleştiriyor. Kiminin burnunu kısaltıyor, kiminin göğsünü şişiriyor, kiminin kaslarını geriyor, kiminin gözlerini renklendiriyor. Kimini daha güçlü yapmak için doping ilaçlar icat ediyor. Vücuduna mekanik parçalar eklemekle "posthuman" veya "transhuman" dediği "insanötesi" yeni bir nesil haline getiriyor. Onun acizlik ve fakirliğini giderip, adeta tanrılaştırıyor. Ona ebedi gençlik ve güzellik vaat ediyor. Bu vaat ile elindeki paraları topluyor. Saatlerce bıçak altında işkenceye tabi tutuyor. Bazen canını bile alıyor. Ancak, yine de milyonlarca müşteri bulmakta zorlanmıyor. Eczaneleri güzellik ilaç ve malzemeleriyle doldurup, köşe başlarında güzellik salonları ve estetik ameliyat klinikleri açıyor. İnsanlardan, güzelleştirip, gençleştireceğini vaat ederek parasını alıyor. Hatta, ölüyü bile fıtri haliyle mezara koymak yerine on binlerce dolar karşılığında sun'i olarak güzelleştirip öyle koyuyor. Böylece, ölünün geride bıraktığı servetine de el koyuyor. Sonuçta kapitalist kazanıyor, ancak gariban insanlar boş bir vaat uğruna her şeyini kaybediyor. Hem bedenlerini hem de ömürlerini heba ediyor. Oysa, her mevsimin kendine göre bir güzelliği vardır. Asıl olan bu güzellikleri görmeye çalışmaktır. Mevsimleri yok edip, bire indirmek değildir. Aynen öyle de, insan hayatında çocukluk, gençlik, yetişkinlik, ihtiyarlık birer mevsimdir. Her birinin ayrı güzellikleri vardır. Fıtri olarak bu mevsimlerin güzelliklerinden istifade etmek yerine, sun'i olarak bir mevsim yaşamaya çalışmak akıl karı değildir. Kaldı ki, bu mümkün de değildir. Kainatın umumi kanunu değişmedikçe, her doğan büyür, her büyüyen yaşlanır ve her yaşlanan ölür. O halde, devekuşu misali bu gerçeğe karşı başını sun'i güzellik kumlarına sokmak yerine, gerçeği görüp, ona göre hazırlanmak gerek. Fıtratımızdaki ebedi gençlik ve daimi güzellik arzusunu bu dünyada karşılamanın mümkün olmadığını kabul edip, onların tatmin edileceği ebedi memleket için çalışmak gerek. Aksi halde, hem dünyadaki hem de ukbadaki gençlik ve güzelliği ebediyen kaybederiz

Acaba sırf dünya için mi yaratılmışsın ki, bütün vaktini ona sarf ediyorsun?

Aslında bu soru da yanlış... Alagaş'ın tabiriyle,

İkincisi, tüketim/eğlence medeniyeti, insanın fıtri ihtiyacı olan cinsel arzularını fıtri yollarla tatmin yerine sun'i yollarla tahrik etmiş. Her türlü, yazılı, sesli ve görüntülü medya araçlarını kullanarak insanın cinsel duygularını galeyana getirmiş. Onu şehvetine düşkün sapık yaratıklara dönüştürmüş. İnsaniyetin neslen devamı için gerekli olan aile müessesesine giden yolu kapatmış. Boşanmaları rekor seviyeye çıkartmış. Cinsel sapıklıkların neticesinde ortaya çıkan, başta AIDS olmak üzere, tarihte benzeri görülmemiş maddi ve manevi hastalıkları insanlığa musallat etmiş. Temelde hayvani olan cinsel lezzetleri hayatın merkezine yerleştirerek insanı bir nevi hayvan derecesine indirmiş. Ancak bütün bunlara rağmen şakirtlerine vaat ettiği mutluluğu getirememiş. Prozac gibi ilaçların yardımıyla fıtratları tahrik etmiş ancak cinsel lezzet cihetiyle bile mensuplarını memnun edememiştir. Onları sapık yollardan tatmin arayışına itmiştir. Oysa, şehevani ihtiyaçları evlilikle karşılamak hem fıtri hem de kafidir. Gereksiz yere bedeni, sosyal, sıhhi ve mali israf ve aşırılıklara gitmeye gerek yoktur. Hem fıtri yaşamak, zihnen, ruhen ve bedenen sıhhatli ve dengeli nesillerin yetişmesine vesile olur. İnsanı hayvani arzularının esiri olmaktan kurtarıp, kalbi, ruhi, akli, vicdani arzu ve ihtiyaçlarını da karşılayacak olgunluğa eriştirir. Hayvanlıktan kurtarıp, bir nevi melek derecesine, hatta daha ötesine çıkarır.

sen arşınlıyorken bambaşkaydı kaldırım

Yazı güzel. Bir şair şöyle der ;

en beğendikleri pilavda kullanıldı

Hepimiz beklediğimiz için, beklenenler bir türlü gelmiyor...

dünyadaki gözüme çarpmadın sen şimdiye dek

haddini bildi çarşılar

müthiş...

kurduğun vaki değil polislerle bir ahbap çavuş ilişkisi

sattığının hepsi o kadardı

"seni dünya gözüyle bir daha görmek! bunu da nereden çıkardın?

Birincisi, tüketim/eğlence medeniyeti, insanın fıtri iştahını suni şeylerle tahrik etmiş, cisminin taşıyabileceğinin ötesinde yağları beline yüklemiş. Örneğin, gözleri paradan başka bir şey görmeyen haris kapitalist üreticiler, su, süt gibi fıtri içecekler yerine binbir çeşit şekerli, gazozlu içecekler icat etmiş. Aynı şekilde, fıtri yiyecek ve meyveler dışında, insanın damak tadına hitap edecek binbir çeşit tatlı ve tuzlu yiyeceklerle marketleri doldurmuş. Tüketim kültürüyle insanı adeta bir "tüketim robotu"na dönüştürmüş. Onun vücuduna fıtraten ihtiyaç duyduğunun çok ötesinde gıda ve içecek enjekte etmiş. Neticede onu küp gibi şişirdikçe şişirmiş. Şeklini ve şemalini bozmuş. Şişmanlıkta asırlarca kırılmayan rekorlar kırdırmış. Aşırı şişmanları azınlıktan kurtararak birçok toplumda çoğunluk haline getirmiş. Obeziteyi gelişmişliğin bir sembolü yapmış. Obeziteden kaynaklanan kalp-damar ve şeker hastalıklarında patlamalar yaşatmış. Şişmanlar vücudundan utanır hale gelmiş. Kilolarından kurtulmak için her şeyini vermeye razı olmuş. Onları şişirmek için binbir sun'i gıda ve içecek icat eden kapitalistler, bu sefer de, yine para kazanmak için, şişkinliklerini indirecek binbir sun'i yollar keşfetmiş. Kimisini jimnastik salonlarında sallayıp cebindeki parayı alırken, kimisine de aletler, ilaçlar veya nasihatler satıp elindeki parayı alıyor. Oysa, çözüm fıtri yaşamaktır. Yani, fıtri olan iştah ve acıkma dürtüsüne göre hareket edip yemektir. Suni olarak iştahı tahrik edip bedene gereksiz şeyler yüklememektir. Yerken de, midenin fıtri hacmini düşünüp, üçte birini su, üçte birini yemekle doldurup, üçte birini de hava için boş bırakmaktır. Yedikten sonra ise, yenilenin fıtri olarak hazmedilmesine izin vermek için birkaç saat hiçbir şey yememektir. Böyle yaşayınca hem paramızı, hem ömrümüzü, hem bedenimizi israf olmaktan kurtarmış oluruz. Hem de bir ömür boyu yemek ve içmekten lezzet almak cihetiyle optimum seviyeyi yakalamış oluruz.

Beşincisi, tüketim/eğlence medeniyeti insanın fıtri dinlenme ihtiyacını suistimal ederek "tatil kültürü"nü teşvik ediyor. Paradan başka bir şey görmeyen kapitalist girişimciler, binbir yoldan reklam yaparak dinlenmek için lüks yerlerde tatil yapmanın adeta zorunlu olduğunu telkin ediyor. Gerçek huzur yolunun böyle tatillerden geçtiğini iddia ediyor. İnsanların bir sene boyunca gözünü dişine takarak biriktirdiklerini bu şekilde elinden alıyor. Hiçbir sermayesi olmayanı da borçlanmaya mecbur ediyor. Tatilsiz hayatın keyfinin olmadığını ima ediyor. İnsanlar arasındaki tatil rekabetini körükleyerek işleri çığırından çıkarıyor. Ancak, bütün bunlara rağmen, vaat ettiğini yerine getiremiyor. İnsanı dinlendirmek yerine, tatil yapacak parayı kazanması için daha da yoruyor. Ona huzur kazandırmak yerine, şov merkezleri olan lüks tatil yerlerinde kendisinden daha zengin olanları gösterip huzurunu kaçırıyor. Tatile gidenler, haline şükredip, keyifle dönüş yapmak yerine, halinden şikayet edip, hırs ve kıskançlıkla dönüyor. Oysa, insan fıtri dinlenme ihtiyacını gidermek için binlerce kilometre uzaklardaki tatil yerlerine gitmek zorunda değildir. Evinde oturup, bahçesinde dost ve evlatlarıyla hoşça vakitler geçirerek de bunu yapabilir. Köyündeki eski dostlarını ziyaret ederek de bunu yapabilir. Hatta denilebilir ki, insanın köyüne veya memleketine yapacağı ziyaretten edineceği saadet lüks tatil yerlerinden daha da yüksek olur. Çünkü, geçmişini hatırlayarak, kendisine ihsan edilen nimetlere şükreder. Kendisinden daha gariban olanları görerek, sahip olduğu nimetlerin kıymetini takdir eder. Onlara yardım etmekle fıtratındaki yardımseverlik duygusunu tatmin ettiği için ruhen lezzet alır.

Bununla beraber, meşagil-i dünyeviye dediğin, çoğu sana ait olmayan ve fuzuli bir surette karıştığın ve karıştırdığın malayani meşgalelerdir.

Mesela, "Zühalin etrafındaki halkaların keyfiyeti nasıldır?" ve "Amerika tavukları ne kadardır?" gibi kıymetsiz şeylerle kıymettar vaktini geçiriyorsun.