?Basın özgürlüğü ve tutuklu gazeteciler: 2011 yılı içinde de çok sayıda yayın organının toplatılması ve kapatılması, karikatür ve mizah dergilerinin poşete sokulması, internet sitelerine erişimin engellenmesi, radyo ve TV kuruluşları hakkında çeşitli maddi ve manevi yaptırımlar uygulanması, gazetecilerin iş güvencesinden yoksun olması, editoryal bağımsızlık üzerinde yaratılan korku ortamı artarak varlığını korudu. Ayrıca pek çok basının muhalif seslerinin çeşitli davalarla ilişkilendirilerek tutuklanmaları sürerken yüzlerce gündür içeride tutulan gazeteciler için sesini duyurmaya çalışan sivil girişimler de baskı altına alınmak istenmektedir. Türkiye Gazeteciler Sendikası ile Adalet Bakanlığı arasında yapılan yazışmalar sonunda, bakanlık cezaevlerinde 64 gazetecinin bulunduğunu teyit etti. Geçen yılın başında cezaevlerinde gazeteci bulunduğunu reddeden Adalet Bakanlığı, 2010 yılının Eylül ayında Bakan tarafından yapılan resmi açıklamayla 19 gazetecinin cezaevinde olduğunu ilk kez kabul etmişti. Adalet Bakanlığı?nın 22 Şubat 2011 tarihli tespitlerinde ise cezaevlerinde fikir suçlarının yanı sıra adli suçlardan dolayı yargılanan toplam 26 gazetecinin bulunduğu bilgisi meslek örgütleriyle paylaşılmıştı. Adalet Bakanlığı?nca de teyit edilen isimler dikkate alındığında, fikir suçlarından dolayı yargılanan toplam 64 gazeteci cezaevinde bulunmaktadır.

?İşkenceye karşı mücadele ve önlemler: Hem BM İşkenceye Karşı Mücadele Komitesi hem de Uluslararası Af Örgütü?nün raporlarında yer alan değerlendirmelerde özellikle gösteriler sırasında ve gözaltı haricinde olmakla birlikte, gözaltında ve cezaevine nakil esnasında da işkence ve diğer kötü muamele konusu işlendi. 2010 yılı Kasım ayında BM İşkenceye Karşı Komite, Türkiye gözlemleri sırasında ciddi bir kaygı duyduğu?birçok, süre giden ve kapsamlı işkence iddiaları?yla mücadele etmeleri için yetkililere bir dizi tavsiyede bulundu?.

?Hakimler hakkında soruşturma ve yargı bağımsızlığı : Bu konuda referandum sonrasında yapılan düzenlemelerin sonuçlarına ilişkin Uluslararası Şeffaflık Derneği?nin raporunda şunlar söylenmektedir: ?Hakimler hakkında soruşturma HSYK bünyesindeki kurul müfettişleri tarafından yapılır. Kurul müfettişleri 21 kişiden oluşan Genel Kurul kararıyla seçilmektedir. Yargıçlar hakkında inceleme ve soruşturma yapılması 3. Dairenin teklifi üzerine Adalet Bakanının oluruna bağlıdır. Bu nedenle, hakimler hakkında şikayetleri inceleyen kurumun tamamen bağımsız olduğunu söylemek zordur. Şikayet mekanizmasının etkinliği konusunda yapılan en büyük şikayet, Adalet Bakanı?nın sürece dahil olmasıdır. Bir yargıç hakkında soruşturma başlaması için Adalet Bakanı?nın izni gerekmektedir. Bu durum kurumun tarafsızlığını ve bağımsızlığını zedelemektedir?

katılıyorum. Hem kararlar taraflı veriliyor hem de vatandaşın kazandığı davalarda devletin kurumları mahkeme kararlarını ka'le almıyor. Ha mahkeme karar vermiş ha it havlamış onlara göre.. böyle hukuk devleti olur mu?

?Hrant Dink Davası: 2010 yılı Eylül ayında, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Dink davasıyla ilgili olarak, gazeteci ve insan hakları savunucusu Hrant Dink?in hayatını korumak için yetkililerce yeterli önlem alınmadığına karar verdi. Yetkililer, Ocak 2007?deki cinayetten önce ellerinde bilgi bulunmasına rağmen önlem almamış, cinayetin ardından da etkili soruşturma yürütmemişlerdi. Mahkeme, özellikle güvenlik görevlileri hakkında soruşturma izni verilmemesini eleştirdi. Mahkeme ayrıca, Türkiye?nin, Ceza Kanunu?nun 301. maddesi kapsamında hakkında dava açılan Hrant Dink?in ifade özgürlüğü hakkını da ihlal ettiğine karar verdi.

Halbuki DGM?lerle ilgili olarak getirilen hukuki eleştiriler Özel Ağır Ceza Mahkemeleri için de?bunların sadece ismen farklı olmaları bakımından- rahatlıkla getirilebilecektir. Örneğin yukarıda da açıkladığımız üzere bu mahkemelerin yargılama usulleri hala Anayasa?ya aykırı yönler ihtiva etmektedir. Dahası bu mahkemeler DGM?lerden farklı olarak eşitlik, yargı birliği gibi birtakım anayasal ilkeleri de ihlal etmektedirler.

?Bu deneyim Avrupa Birliği kurumlarının Türkiye?deki demokratik güçlerin bu değişiklik paketinde gizli bulunan bu tehditlere yönelik uyarılarını adeta görmezden gelmesinin, etkili bir iletişim ve teşvik edicilik içinde bulunmamasının hatta bazı Avrupalı siyasilerin adeta hükümet kampanyasının bir parçası haline gelmesinin yarattığı olumsuz sonuçları net biçimde ortaya koymaktadır. Raporda bu değişikliklerin yargı, temel haklar ve kamu yönetimi gibi Katılım Ortaklığı?nda belirtilen öncelikli alanlara temas ettiği ifade ediliyordu. Ortaya çıkan sonuç bu alanlara yapılan müdahalenin Avrupalı, modern demokrasi yönünde olmadığını uygulamasıyla kanıtlamaktadır.

asılsız itham dediğiniz AB'nin raporu. inanmıyorsanız ab raporunu dışişleri bakanlığı bilgi edinme servisinden edinin hocam

geçti borun pazarı sür eşeği niğdeye..

insanların bu duyarsızlığını anlamak mümkün değil

sana ne oluyor nilay?

bunu YETMEZ AMA EVET demeden önce düşünecektiniz..

Hukuk devletlerinin temel direği BAĞIMSIZ TARAFSIZ yargılarıdır, mahkemeleridir.

bir ülkenin yargısı bağımsız değilse o ülke huzursuzdur ve hukusuzdur.

?Siyasi otorite ve medya sahipliğine etkisi: ATV ve Sabah gruplarının kamu bankalarından kredilendirilerek satışı ve başına Başbakan?ın damadının getirilmesi etik değildir. Medyada doğrudan ve dolaylı iktidar kontrolü % 75-80?lere ulaşmıştır.

İsminde adalet olan bir partinin icraatlerinin adalete uygunluğunu hakimlerin tescil etmesinden doğal ne var.

yetmez ama evet.. bundan sonra seçim filan da yapımayacak..

İşine gelince AB'yi örnek ver AB'yi şait göster işine gelmmedi mi de AKP AB'ci ABD ci de var mı öyle yağmaa

?Türkiye?nin Uluslararası İnsan Haklarını Koruma ve Geliştirme Komitesi?nde akredite olacak bir ulusal düzeyde özerk bir insan hakları kurumu oluşturulmadı. Hükümetin yerine getirmeyi söz verdiği fakat gerçekleştirmediği bağımsız insan hakları mekanizmaları konusunda sivil toplumun katılımı yeterince sağlanmadı. Örneğin, İnsan Hakları Kurumu?nun kurulması hakkındaki yasa taslağıyla ilgili olarak katılımcı bir süreç gerçekleştirilmediği için kurumun bağımsızlığı konusunda gerekli güvenceler sağlanmadı. Dolayısıyla kurum oluşturulsa bile işlevini yerine getirmesi güç hale getirildi.

Son olarak belirtmek gerekir ki, hükümetinin bu uygulaması AİHM?de Türkiye aleyhine açılacak davalar bakımından esasa ilişkin bir fayda sağlamayacak; AB ise Özel Ağır Ceza Mahkemelerinin hukuki nitelikleri bakımından Türkiye?nin başını ağrıtabilecektir.

gayet normal bence..

?Özel yetkili mahkemeler konusu: Türkiye?nin Avrupa Birliği üyelik müzakerelerinin başlaması ve uyum paketleri çerçevesinde 1982 Anayasası?nın DGM?leri düzenleyen 143. maddesi 2004 yazı başında yürürlükten kaldırılmış, bunu 5190 sayılı Kanunla DGM?lerin kaldırılması ve bunların yerine Özel Ağır Ceza Mahkemelerinin ihdası izlemiştir. Bu uğurda, önce 1982 Anayasası?nın Devlet Güvenlik Mahkemeleri?ni düzenleyen 143. Maddesi yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak 2845 sayılı Kanun hemen ilga edilmemiştir. Bu süre zarfında DGM?lerde yargılamaya devam edilmiş ve bu yargılamalar anayasal dayanaktan yoksun bulunduklarından ötürü çeşitli çevrelerce eleştirilmiştir. Bu tartışmaları müteakiben kanun koyucu 5190 sayılı Kanunla 2845 sayılı Kanunu yürürlükten kaldırmıştır. Ancak bu DGM?lerin hukuken kaldırıldığı anlamına gelmemektedir. Zira 5190 sayılı Kanun DGM?lerle aynı hukuki niteliği sahip Özel Ağır Ceza Mahkemelerini CMUK sistematiğine dahil etmiştir. Bu tutum tamamen şark kurnazlığıdır. Bu şekilde DGM?ler kaldırılmış gibi gösterilerek AB?den gelecek eleştirilerin önü kesilmeye, AİHM nezdinde tazminat cezaları bertaraf edilmeye çalışılmıştır.

?Basına yönelik siyasi tehdit ve baskı: Daha önce Doğan Medya Grubu?na yönelik Başbakan Recep Tayyip Erdoğan?ın boykot çağrısını basın aracılığıyla üç kez yinelemesi ve ardından bu medya grubuna yönelik ağır vergi cezalarının tahakkuk ettirilmesi, gruptaki muhalif bir çok gazeteci ve köşe yazarının işten çıkartılmasının ardından basına ve sivil topluma yönelik buna benzer pek çok baskı girişimi olmuştur. Bu baskılar sonucunda basın muhalif seslerini törpülemiş ve muhalif haberlere daha az yer vermeye başlamış, gazeteci ve yazarlar otosansür uygulamaya başlamıştır. Başbakan Erdoğan?ın 2011 yılı Mayıs ayında bir gazeteciyi hedef göstererek, YGS soru kitapçıklarındaki?şifrelendirme? ile ilgili haberlerden duyduğu rahatsızlığı, eleştirilmeye tahammülsüzlüğün ötesinde, gazetecileri tehdit edecek düzeye kadar ilerletmesi bunun en bariz örneklerinden biridir. Başbakan, katıldığı bir televizyon programında yaptığı açıklamalarla, isim vermeden özellikle bir gazeteciyi hedef göstermiş ve Yüksek Öğrenime Giriş Sınavı konusunda?talimatla kampanya yürütüldüğünü? iddia ederek gazeteci hakkında dayanaksız suçlamalarda bulunmuştur. Devleti yönetme sorumluluğu kendisine verilmiş olan Başbakan, şöyle demiştir: ?Şimdi değil ama gelecekte bedelini çok ağır ödeyecekler?. Başbakan?ın sıkça yaptığı bu ve benzeri açıklamalar halkın haber alma hakkını da tehdit etmektedir.

YARGI ne CHP li ne MHP li ne de AKP li olmalıdır..

?Yukarıda referans verilen Uluslararası Af Örgütü?nün raporunda ifade özgürlüğüne ilişkin ayrıca şu tespitlere yer verildi: ?Haklarında en sık dava açılanlar arasında Kürt siyasetçiler, gazeteciler ve insan hakları savunucuları bulunuyordu. Keyfi sınırlamalara devam edildi, internet sitelerine erişim engellendi ve gazetelerin yayınına geçici olarak son verildi. Düşüncelerini açıklayanlara yönelik şiddet tehdidi devam etti.?

akp nin adaletine güvenmiyorum.. malasef yargıya olan güvenimi de akp sayesinde yitirdim. çok basit bir örnekle açıklayayım. ben bir öğretmenim ve meb e açılmış onlarca özlük hakkı davası var ve bu davaları kazanmışız ama akp hükümeti yargı kararlarına uymamakta direniyor. o zaman bu ülkede hukuktan bahsedilemez çünkü hukukun bi yaptırımı yok. buna ne diyeceksiniz sayın akpliler.

?Kadın hakları: 2010 yılı Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı?nı Küresel Cinsiyet Eşitsizliği İndeksi?nde Türkiye 83. sırayı aldı. 2008 yılına göre altı sıra geriledi. Ayrıca Dünya Ekonomik Forumu`nun yıllık geleneksel `Cinsiyet Eşitsizliği Raporu`nda önceki yıl Türkiye, kadın ve erkeklerin ülke kaynaklarından yararlanması üzerine kurulan Cinsiyet Eşitsizliği E

devlet başkanlığı sistemine geçiliyor artık erdoğan ölene kadar devlet başkanuı sonrada onun nesli..

?Ergenekon ve Balyoz gibi davalar ve adil yargılama: Bu davalar kapsamında gerçekleştirilen tutuklamalar ve iddianamelerin mahkemeye sunulması arasında geçen zaman ve yargılama öncesindeki tutukluluk süresinin uzunluğu endişelere yol açmıştır. Uzun tutukluluk sürelerinin cezaya dönüşmüş olduğu görülmektedir. Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi?nin Tutukluluk Hakkındaki R (80) 11 Sayılı Tavsiye Kararına göre; insancıl ve sosyal nedenlerle, ?tutukluluğa başvurmayı adalet gereği elverdiğince minimuma indirmenin arzu edilirliğini görerek? üye devletlere şu tavsiyede bulunmaktadır: ?Suçluluğu sabit oluncaya dek kişi masum olduğundan, bir suçla itham edilen bir kimse zorunlu olan durumlarda veya?kesinlik? gerektirmedikçe tutuklanmamalıdır?.

?Türk iç hukukunun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine göre bir kişinin suç işlediğine dair makul bir kuşku olması, kişinin sadece yakalanması için yeterli olabilir. Ama?belli bir süreden? sonra kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılması için yeterli değildir.

Yargının tarafsız olması için internetten asılsız ithamları delil gibi toplayıp iktidara parti kapatma davası açarak kıriz üretmesi mi gerekli. Yargının hem siyasi he ekonomik bunalım üretmesimi gerekli.

?İnternet Sansürü ve Filtreleme: Özellikle 2011 yılında ortaya çıkan gelişmeler ışığında internet kullanımı ve sosyal medyanın gelişimi dünyada tüm otoriter yönetimleri rahatsız etmiş ve kontrol altına alınması gereken bir alan olarak görülmüştür. Türkiye?de 2011 yılı içinde daha önce Youtube, Blogger gibi pek çok ünlü internet sitesini de içine alan internet yasakları artarak sürmüş ve sansür düzeyine ulaşmıştır. Bireyin internet kullanımını filtreleme yöntemi ile sınırlandırmak isteyen Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından getirilen filtreleme düzenlemesi gelen yoğun ulus ve uluslararası tepkiler üzerine bazı değişiklikler yaparak uygulamayı 22 Kasım?a ertelemiştir. Mevcut düzenlemelerle beraber internet özgürlüğüne yönelik ciddi tehditler oluşturan bu uygulama ve pek çok haber sitesini de içine alan diğer internet yasakları sebebiyle Sınır Tanımayan Gazeteciler Hareketi tarafından Türkiye?nin internet sansürü konusunda dünyadaki izleme altında tutulan 16 ülke arasına girmesine sebep olmuştur. Hükümetin medyaya yönelik yaklaşımı ve politikaları göz önüne alındığında her modern demokrasinin vazgeçilmez değeri olan internet ve basın özgürlüğü konusunda ciddi bir sorunun söz konusu olduğu görülmektedir.

?T. C. Anayasasının 19. maddesine göre; tutuklanan kişilerin makul süre içinde yargılanmayı ve soruşturma veya kovuşturma sırasında serbest bırakılmayı isteme hakkı vardır. AİHS?nin 5 inci maddesinde kişi özgürlüğü temel hak olarak en geniş anlamda korunmalıdır. Tutuklama, ceza muhakemesi hukukunda?koruma tedbiri? olduğuna göre; tutuklama kararı verilmesi ve uygulanması esas itibariyle hak ve özgürlüklere müdahaledir. Bu müdahalenin ön şartları gerçekleşmeden?tutuklamaya? yani koruma tedbirine başvurulamaz. Bir başka deyişle tutuklamanın ön şartı olan?gecikmede tehlike bulunması?, ?haklı görünüş? ve?orantılılık? her tutuklama ve tutukluluk halinin devamı kararında var olmadır. Aksi takdirde, tutuklama kararı ve/veya devamı hukuka aykırıdır. Hak ihlalidir. Bu konuda Uluslararası Şeffaflık Derneği?nin raporunda Yargıda etkililik/etkinlik başlığı altında şu değerlendirmelere yer veriliyor: ?Davaların Makul Sürede Görülmesi: Anayasaya göre davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması yargının görevidir. Türkiye ayrıca uygulamaya yükümlü olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi?nin 6. Maddesine göre davaların?makul bir sürede? görülmesini sağlamak zorundadır. 2010 yılında Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi?nin önüne gelen 139.630 davadan 15.206?sı Türkiye aleyhine açılan davalardır. AİHM Türkiye aleyhine 278 ihlal kararı vermiştir. Bu ihlal kararlarına baktığımızda rakamsal olarak en sorunlu alanın dava sürelerinin aşırı uzunluğu olduğu görülmektedir. Davaların makul sürede görülmesinin ihlali konusunda Türkiye?nin Sözleşmeyi imzalayan ülkeler arasında en kötü durumda olduğu görülmektedir.?

güncel

?Tutuklu gazeteciler konusu uluslararası basın özgürlüğü kuruluşlarının yakından takip ettiği ve raporlarında yer verdiği bir konu haline gelmiş ve Uluslararası Gazeteciler Federasyonu da internet üzerinden bir imza kampanyası başlatmıştır. AGIT Basın Özgürlüğü Temsilcisi Dunja Mijatovic Türkiye?de basın özgürlüğünü değerlendiren raporda 2011 yılı baharı itibariyle 57 gazetecinin cezaevinde olduğunu ve süren davaların sonuçlanmasıyla 700-1000 gazetecinin cezaevine girmesinin olası olduğunu söylemektedir. Ayrıntılı bilgi için Türkiye Gazeteciler Sendikası?nın ve Uluslararası Gazeteciler Federasyonu?nun internet sayfası: www.tgs.org.tr ve www.ifj.org/en/pages/set-turkish-journalists-free

?Türkiye Sınır Tanımayan Gazeteciler Basın Özgürlüğü İndeksi?nde 178 ülke arasında bir önceki yıla göre 16 basamak gerileyerek 138. olmuştur. Cezayir, Irak, Mısır, Katar gibi ülkelerle beraber Avrupalı ülkelerin çok gerisinde yer almıştır.

?Anayasa değişikliği, uygulaması ve yargı bağımsızlığı : 2010 yılı Türkiye İlerleme raporunda?doğru yöne atılmış bir adım? olarak nitelenen Anayasa değişikliklerinin uygulamasında Avrupa standartlarının benimsenmesi koşulu üzerinde durulmuştu. Yaşanan deneyimler uygulamanın Avrupalı standartların ötesinde yargıyı siyasallaştıran ve siyasi otoritenin güçlü etkisi altına sokan ve sonucunda da yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığın büyük ölçüde zarar görmesi ile sonuçlanan bir süreç yaşanmıştır. Uluslararası Şeffaflık Derneği Haziran 2011?de yayımladığı raporda şunları söylemektedir: ?Türkiye?deki ana sorun yasal düzenlemelere rağmen şeffaf olmayan, hakimlerin göreve alınmaları, atanmaları, terfileri ve disiplin kovuşturmalarıdır. Yargı mensupları için geniş bir etik kurallar belirlenmemiştir, aynı şekilde milletvekilleri için de etik kurallar belirlenmemiştir?

DGM?leri kaldırdığını iddia eden, hatta bu şekilde bir başlığa sahip olan 5190 sayılı Kanunun hükümleri incelendiğinde, 2845 sayılı Kanunun hükümlerinin aynen korunup, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununa eklendiği görülmektedir.

şimdiye kadar hep hukuk devletiydi

hayret ab bunu nasıl farketti..

olacağı buydu

türkiyede yargı hiçbizaman bağımsız olmadıki kim başa geçse onun borusu ötüyor.. geçmişte yargı kendilerinin elindeyken ses çıkarmayanlar bir gün de başkalarının eline geçeceğini bilmiyorlarmıydı e ne demişler gün gelir devran döner başlar ayağa ayaklar başa bakalım bi on yıl sonra kimin eline geçecek:))))))

?Siyasallaşmış davalar hakkında yorumlar: 2010 yılı Türkiye İlerleme Raporu?nda Ergenekon davası olarak kamuoyunda tanınan dava ile ilgili ifadeler şunlardır: ? Ergenekon suç örgütüyle ilgili soruşturmalar Türkiye?nin demokratik kurumlarının işleyişinin güçlendirilmesi ve hukukun üstünlüğünün sağlanması açısından önemli bir fırsat niteliğindedir. Türkiye siyasi parti kapatmayla ilgili yasal düzenlemelerini Avrupa ile uyumlu hale henüz getirmemiştir? Bu ifadelerde süren bir dava ile ilgili AB Komisyonu?nun sonuca ilişkin tavır aldığı görülmektedir. Gerek tutuklanan kişilerin tamamının ortak özelliğinin hükümete muhalif isimlerden oluşması gerekse de yargılama sürecinin hukuk dışı yol ve yöntemler içermesi ve tutuklama sürelerinin uzunluğu göz önüne alındığında AB Komisyonu?nun vardığı bu kesin yargı Türkiye?deki demokratik güçler üzerinde şaşkınlık yaratmaktadır. Oysaki raporun başka bir yerinde AB Komisyonu şunu da söylemektedir: ?Terörizm olgusunu çok geniş tanımlayan Terörle Mücadele Yasası?nın uygulanmasında ifade özgürlüğü, örgütlenme özgürlüğü gibi temel hakların kısıtlanması endişe vericidir?. 2011 yılında bu durum endişe verici olmanın ötesine geçerek tüm muhalif sesleri susturma aracına dönüşmüştür. Uluslararası Af Örgütü?nün 2011 yılında Türkiye?de insan hakları alanındaki gelişmeleri ele aldığı raporunun ifade özgürlüğü bölümünde şöyle denmektedir: ?Ceza Kanunu?nun çeşitli maddelerinin yanı sıra, daha yüksek hapis cezaları içeren ve tutuklu yargılanma kararlarıyla sonuçlanan terörle mücadele yasaları, sık sık meşru özgür ifadeyi bastırmak için kullanıldı.?