Dipnotlar :1. Bkz. Kıyamet 75/36 2. Bkz. Şura 42/7; Fatır 35/32; A'la 87/3 vb. 3. Bkz. Ra'd 13/30; Enbiya 21/73; Şura 42/13 vb. 4. Bkz. Ahzab 33/40 5. Bkz. Ah-zab 33/21 6. Bkz. Nisa 4/59; Maide 5/92 vb. 7. Bkz. Nisa 4/80 8. Bkz. Nisa 4/65 9. Bkz. Kehf 18/110; Fus-silet 41/6 10. Bkz. Enbiya 21/107 11. Bkz. Sebe 34/28 12. Bkz. A'raf 7/158 13. Bkz. Bakara 2/185 14. Bkz. isra 17/9; Şura 42/15 vb. 15. Bkz. Hicr 15/9 16. Bkz. Ahzab 33/40 17. Bkz. Tevbe 9/128-129 vb. 18. Bkz. Nur 24/54; Şura 42/48 vb. 19. Bkz. Nahl 16/44 20. Bkz. Nahl 16/125-127 vb. 21. Bkz. Fussilet 41/4; Ahzab 33/45-46; Ğaşiye 88/21 vb. 22. Bkz. Bakara 2/129; Al-l imran 3/164; Necm 53/5 23. Bkz. Cuma 62/2 vb. 24. Bkz. Nisa 4/64 25. Bkz. Zemahşeri, Keşşaf İV/141 26. Bkz. Feth 48/29

Hakk?a ermenin ve hakikati bulmanın yolunu, Yunus?umuz ne güzel özetler: Şeriat, tarikat yoldur varana, Hakikat meyvesi andan içerü.

Hz. Peygamber, vahyi pratiğe döken, hayatını Kuran'ın ruhuna uygun hale getiren örnek ve önder bir rehberdir.5 Bunun için Allah, her fırsatta kendisine itaat ile birlikte Elçisine itaati de istemiş6, ona itaati kendisine itaat kabul etmiş7, onun verdiği hükme şeksiz şüphesiz teslim olmayı, imanın gereği addetmiştir.8 Bu yüzden Kuran vahyini yaşanan bir din haline getirmeye karar vermiş olan bütün insanlar, bu rehber irade etrafında birleşip kenetlenmek zorundadırlar.

Bir tereddüt mü varki böyle bir başlık açma hissiyatı duydunuz?

Hz. Muhammed , hem bir beşer hem de Allah'tan vahiy alıp onu insanlara tebliğ eden bir peygamberdir.9 Onu diğer insanlardan ayıran temel özellik, kendine yüklenen misyon ve bu misyonun ona kazandırdığı manevi şahsiyettir. Bunun için onun gönderiliş gayesini ve deruhte ettiği vazifeleri iyi bilmek gerekir.

Gelelim, istikamet sınırlarını aşan ikinci iddiaya. Bir cemiyette, İslam?ı tam tatbik etmeyen, hükmünü ona göre vermeyen veya veremeyen bir insana hemen kafir damgası vurmak da insaf değildir. Zira, iman küfre zıttır. Bir insan İslam?a zıt bir hüküm veriyor, bir icraat yapıyorsa, bunu İslam?ı reddederek yapacaktır ki küfre girsin. Aksi halde onun küfründen değil günahından, isyanından söz edilebilir. İman gibi küfürde de niyet ve irade şartı vardır. Bir adam ancak, ?İslam?ın şu husustaki hükmü şöyle ama, ben onu kabul etmiyor ve şöyle hareket ediyorum? derse küfre girer. Böyle bir niyeti ve iradesi yoksa, işlediği hata, verdiği yanlış hüküm tamamen bilgisizliğinden yahut irade zaafından kaynaklanıyorsa, yaptığının da yanlış olduğunu biliyorsa bu adama kafir demek Ehl-i Sünnet itikadınca mümkün değildir. Bunu ancak, büyük günah işleyenin kafir olduğuna hükmeden?Hariciler?, yahut böyle bir kimsenin imanla küfür arasında kalacağını savunan?Mutezile? iddia edebilir. Bunların ise ehl-i dalalet olduklarında bütün Ehl-i Sünnet alimleri müttefiktir.

İnsan ihtiyar ve irade sahibi bir varlık. Parmağıyla dilediği yöne işaret edebiliyor, yüzünü istediği tarafa dönebiliyor. Kendisindeki bütün duyguları dilediği gibi kullanabiliyor. Nereye isterse oraya gidiyor, neyi arzu ederse onu yiyor, neden hoşlanmazsa ondan kaçıyor.

Önce birinci yanılmadan söz etmek isteriz. Meşhur bir kaide vardır. ?Bir şey sabit olursa, levazımıyla sabit olur.? El dendi mi, parmaklar onun lazımıdır. Eli, parmaksız düşünemezsiniz. Ve böyle bir elden istifade edemezsiniz. Yüz dendi mi, gözü ondan ayıramazsınız. Gözsüz bir yüzün önemli bir yanı eksik demektir. Gözün de akını karasından ayıramazsınız. Parmak elin, göz yüzün, gözbebeği de gözün lazımıdır. Ondan ayırır ve tek olarak düşünürseniz bir fayda elde edemezsiniz. İslami hükümler de öyledir. Bir bütün olarak düşünülmelidir. Ve ancak o zaman, ferdi ve cemiyeti terakki ettirir; huzura, saadete kavuşturur.

İslami hükümler şu üç ana gruba ayrılırlar. Biri, ferdin kendi nefsine karşı vazifeleri. Diğeri, ailesine karşı vazifeleri. Üçüncüsü de cemiyet hayatındaki vazifeleri. Şeriatın bunların her üçüne de getirdiği ölçüler, hükümler var. Her birinin inkarı küfür ve her birine karşı isyan etmek günah. Ama bunlar arasında öncelikli olanlar, ferdin kendi nefsine ait vazifeleri. Bunların başında da ibadet geliyor. İnsanın kendi nefsine ve ailesine ait mükellefiyetleri hususunda, bütün semavi kitaplarda hükümler mevcut. Hepsinde ibadet emredilmiş, hepsinde günahlardan sakınma esas tutulmuş.

Büyük imamın bu ifadelerinden hakikate ermenin, bu mutlu neticeye kavuşmanın tarikatsız da olabileceği anlaşılıyor. İnsan, doğrudan, şeriattan hakikate geçebilir. Ama, bu ermenin, bu varmanın şeriatsız olmayacağı muhakkaktır.

Kuran'a göre Hz. Peygamber 'in deruhte etmesi gereken belli başlı görevler ise şunlardır:

Bizlerin sorumlu tutulduğu Kuran ile belirlenendir.

e) Tezkiye: Kuran'da Hz. Peygamber 'in yerine getirmesi gereken görevler arasında sayılan tezkiye, kişiyi ve toplumu her türlü kötülüklerden arındırmak ya da kötülüklerden arınmış bir fert ve toplum meydana getirmek şeklinde tanımlanabilir.23 Tezkiye, insanın kötülüklerden korunmasına vesile olan ibadi ve ameli bir uygulamadır. Bununla, nefsin temizlenmesi ve irade gücüyle takvanın elde edilmesi amaçlanmaktadır. Hz. Peygamber güzel ahlakla ilgili söz ve davranışlarıyla, bu vazifenin gereğini yerine getirmiştir.

a) Tebliğ: Peygamber in öncelikli görevi, Allah'tan aldığı vahyi ve O'nun dininin esaslarını insanlara duyurmaktır.18 Hz. Peygamber, kendisine inzal edilen vahyi ve onun uygulamasını temin edecek diğer bilgileri tebliğ ederek vahyin pratik bir hayata dönüşmesini sağlamıştır.

Hac yerinin belli olması, salat edilecek yönün belli olması, salata başlamadan abdest alınması v. b.

m. b sıkıştınmı bunlar peygambere inanmıyor diye yaygarayı basıyon.

bir çok vahiy indirilmeden önce olaylar meydana gelir bu olaylardan sonra veya olay olurken kuran vahiy edilir, geçen olaylara cevap verilirdi böylelikle yaşanan olaylar peygamberin hayatı bir örnek teşkil eder, Allah en iyi çözüm yolunu gösterir.

Bizi diğer ümmetlerden ayıran özellikler şeriat. Kuran ile yapılışları belli. Bizi peygamberin takipcileri yapan ona uyulması mecbur olan ibadet şekilleri.

Ya senin dediğin peygamberin bazan yaptığı bazen terk ettiği işleri belirten sünnet nerde. İkisi bir olur mu.

Açıklamanız da Kuran'da peygambere verilen şeriat Nerdedir?

Burada bir tasavvuf tahlili yapmak istemiyorum. Bunları sadece şunun için yazdım. Şeriat denilince, sadece, İslam?ın ceza hukukuna dair hükümlerini anlamak eksik olur. Yalan söylememek de şeriattır. Yalan söylemeyen, gıybet etmeyen, başkasının malına, canına, ırzına, namusuna kötü nazarla bakmayan, helal kazanç peşinde olan bir insan da şeriat üzeredir ve hakikat yolundadır. Böyle birinin şeriata karşı çıkması, kendisiyle tenakuza düşmesi demektir.

Bu noktada düşülen iki aşırılığa kısaca temas edeceğiz: Bazı insanlar, bu asırda İslami hükümlerle hükmetmenin mümkün olmadığını iddia ederken, diğerleri de İslam hükümleriyle hükmetmeyen herkesi, niyetlerine bakmaksızın, hemen küfürle itham ediyorlar. Bunların biri ifrattadır, diğeri tefritte. Yani ikisi de aşırı, ikisi de istikametten sapmış.

hangi başlığa bakacağımı şaşrıyorum...:))

Bu ibadetlerin şeklinde, vaktinde, miktarında farklılıklar var, ama ibadeti emretmeyen, ahlakı emretmeyen bir hak din göstermek mümkün değil. Lakin, sosyal kaideler, hele devlet yönetimine dair hükümler, dinlerin en mükemmeli ve en sonuncusu olan İslam?da kemaliyle yer almış.

b) Beyan: Hz. Peygamber 'in ikinci görevi, tebliğ ettiği vahiyleri açıklamaktır.19 Onun vahyin nüzul ortamını bizzat yaşaması, yirmi üç yıl vahyi algılayıp aktarması en güzel beyan olmuştur.

c) Davet: Hz. Peygamber 'in üçüncü görevi, kişileri ve toplumları Allah'ın dinine davet etmek ve bu uğurda her türlü mücadeleye göğüs germektir.20 Kuran'da bu görev genel olarak tebşir , inzar ve tezkir gibi kavramlarla ifade edilmiştir.21 Çünkü davet, stratejik bir olgudur. Onun sabit ilkeleri olduğu gibi, şahsa ve topluma, zaman ve zemine göre değişen yönleri de vardır.

Kısacası, hakikate ulaşmak için öncelikle İlahi emirlere harfiyen riayet etmek ve bu vadide kalbini daha sağlam, ruhunu daha güçlü kılmak için de nafile ibadetlere devam etmek gerek.

Namazın her rekatında Fatiha?yı okuyan ve Rabbinden?sırat-ı müstakime? hidayet talebinde bulunan bir mü?minin, çok dikkatli olması gerek. Aşırılığın her türlüsü, yani ifratı da tefriti de insanı istikametten uzaklaştırır.

Şeriat: ?Din?, ?Allah?ın emri?, ?İlahi emir ve yasaklar? gibi manalara geliyor.

Şunu özellikle ifade etmek isteriz: İnsanın yaratılış gayesi, bütün dinlerde müşterek. Bu gaye, Kur?an-ı Kerim?de: ?Ben insanları ve cinleri ancak bana ibadet etsinler diye yarattım? ayetiyle ifade buyurulmuş. Bir de belli şartların tahakkukuna bağlı emir ve yasaklar var. Bunlardan biri de ceza hukukuna dair hükümler. Bu hükümler şarta bağlı. Bugün Almanya?da, İngiltere?de, Fransa?da yaşayan Müslümanların bu emirleri tatbik güçleri yok. Ve bunlardan sorumlu da değiller.

o zaman bana kuranda göster şeriat ile sünnet bir olmadığını...

?Şeriatta; yüzde doksan dokuz ahlak, ibadet, ahiret ve fazilete aittir. Yüzde bir nispetinde siyasete mütealliktir. Onu da ulul-emirlerimiz düşünsünler.? Bediüzzaman

Sevgi, korku, şefkat, merhamet gibi hislerden, göze, kulağa, ele, ayağa kadar her şey ancak Allah?ın emir dairesinde çalışmaları halinde terakki ediyor, ulvileşiyor ve ulvi alemlere yöneliyorlar. Şeriat, hakikate giden yolun ismi. Lügat manası, ?Su membaından su almak için girilen yol.?

Bu iradenin önüne teklif çıkarılmış, bu iradenin önüne imtihan çıkarılmış ve netice itibariyle bu iradenin önüne cennet ve cehennem çıkarılmış.

o zaman ona verilecek en iyi cevap şudur. hz aişe diyorki. Allah resulu yaşayan kuran idi

İnsana gelince o, hilkat tablosunda apayrı bir manzara sergiler. Her şeyiyle Allah?ı tesbih eden şu kainatın bu şuurlu meyvesinin de her hücresi, her organı daima tesbihte, daima ibadettedir. Zaten bunların idaresi ona verilmiş değil. Ne ciğerini kendisi çalıştırıyor, ne kanını kendi iradesiyle deveran ettiriyor. İşte, hepsi Allah?a itaat üzere bulunan bu beden ülkesine, bir sultan tayin ediliyor: Ruh. Bu ruha, büyük bir lütuf ve yine büyük bir imtihan olarak irade takılıyor.

Bu konuda yapılan tartışmalarda, muhatabı olan mü?mini İslam?ın bir kısım emirlerini kabul etmiyormuş gibi göstermek ve onu insafsızca tenkit etmek, tek kelimeyle zulüm olur. İslam kardeşliğini baltalayan ve ahirette cezası pek büyük olan bu tarz ithamlardan hassasiyetle kaçınmak gerek.

Hac yerinin belli olması, salat edilecek yönün belli olması, salata başlamadan abdest alınması v. b evet bunlarda şeriatın kurandaki belirleyenlerdir bide belirlenmeyenlerde vardır. örnek namazın kaç rekat kılınacağı, Ramazan hilalini görünce oruca başlayın, şevval hilalini görünce orucu yiyin, hava bozuk olursa hesab edin ve otuza tamamlayın.? (Buhari, Savm, 11; Müslim, Sıyam, 4, 18) ?Uyuyarak ve unutarak namazı geçiren hatırlayınca hemen kılsın? (Ebu Davud, Salat, 11) v. b. demekki kuran ile beraber sünnette şeriatı içeriyor.

Şeriatın bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğine bir misal vermek isterim. İslam?da faiz haramdır, yasaktır. Bu yasağı getiren ayet-i kerimeyi?Müminler ancak birbirinin kardeşidirler? ayetiyle birlikte düşünmek gerekir. O zaman şu hakikat ortaya çıkar: ?Bir mü?min, ihtiyaç içinde kıvranan ve kendisinden borç isteyen bir kardeşine borç verirken, şer?i ifadesiyle ona karz-ı hasende bulunurken, bu parayı fazlasıyla geri alma talebinde bulunamaz. Bunun kardeşlikle bağdaşması mümkün değildir.?

Hz. Peygamber 'e bunlardan başka, gönderildiği toplumu vahyin ilke ve esasları doğrultusunda yönetmesi, yeni bir toplum modeli oluşturup onu deruhte etmesi gibi görevler de verilmiştir.24 Nitekim onun Medine'de yeni bir İslam toplumu oluşturup bu toplumu yönettiği bilinen bir gerçektir. Zaten bütün bu vazifeleri, sadece sözlü ifadelerle yerine getirmek mümkün de değildir. Bu yüzden peygamberlik, daha çok pratikle ilgili bir müessesedir. Bunun için Allah, beşer cinsinden bir peygamberin, dini bizzat yaşayarak insanlara göstermesini daha uygun görmüştür. Öyleyse Hz. Peygamberin, dinin tebliği ve tatbiki sadedinde sergilediği örnek fiilleri, tutum ve tavırları, ona ümmet olmayı arzu eden insanlar için hayati bir önem arz etmektedir.

Akıl, O?nun koyduğu sınırlar içinde düşündüğü takdirde, marifetullaha eriyor. Dil, hayır söylediği ölçüde o ebed ülkesinde ulvi sohbetler yapmaya aday oluyor. Beden, Allah için yorulduğu nispette o saadet beldesinin maddi nimetlerinden faydalanmaya hak kazanıyor.

Son Peygamber Hz. Muhammed de4 yirmi üç yıllık risalet hayatında Allah'tan aldığı vahiyleri yaşanan bir din haline getirmiş, bu işi tılsımlı yollarla değil, aksine hayatın gerçeklerinden kopmadan ve onun tabii akışı içinde kalarak gerçekleştirip hayata veda etmiştir.

Büyük İmamın bu güzel misalinden şunu anlamıyor muyuz? Doğru sözlü olmak, Allah?ın razı olduğu güzel bir ahlak, yani hakikat. Kul, bu hakikate ermek için, ilk olarak, şeriatın?yalan söylemeyiniz? emrine uyar; dilini bu günahtan uzak tutar. Daha sonra kalbine yalan söyleme arzusu gelmemesi için ruhunu tedavi etmeye başlar. Bu vadide bir gayretin, bir faaliyetin içine girer. Sonunda kalp hiçbir zorlamaya, çalışmaya lüzum kalmaksızın yalan söylemekten nefret eder hale gelir. Artık o kalbe, yalan yanaşamaz olur. Konuştu mu mutlaka ve büyük bir rahatlıkla doğruyu söyler. İşte bu adam doğru söylemenin hakikatine ermiştir.

İslami kardeşliğin son derece zayıfladığı, kişinin kendi öz kardeşine oyunlar oynadığı, tuzaklar kurduğu, devlet malının acımasızca yağmalandığı bir cemiyette, İslam?ın faiz yasağı icra edilemiyorsa, kabahat o bozulan bünyenindir; ilacın, yahut gıdanın değil.

Genel olarak her insan, belli bir dünya görüşü ile şekillenir. Fakat aynı şeyi Hz. Peygamber için söylemek mümkün değildir. Çünkü ona şekil veren dünya görüşü, vahiyden ibarettir. Bunun için eşi Hz. Aişe, "Onun ahlakının Kuran olduğunu" söylemiştir.25 Ancak Kuran vahyinin, toplumu ve topluma yön veren dünya görüşünü göz önünde bulundurarak nazil olduğu unutulmamalıdır. Bu sebeple hem o döneme hakim olan dünya görüşünü hem de Hz. Peygamberin bunlara karşı sunduğu alternatifleri öğrenme zarureti vardır. Zira Hz. Peygamberi, daima insanlığın yolunu aydınlatan bir rehber olarak kabul etmek, onun insanlığa sunduğu ilke ve öğretileri bulup ortaya çıkarmayı kaçınılmaz kılmaktadır. Ayrıca Peygamber 'i tanımak, sadece onun şemailini tanımakla sınırlı değildir. Asıl olan, ona rehberlik eden ilke ve esasları, onun insanlık alemine kazandırdığı evrensel değerleri ve doğruları kavramaktır. Görüldüğü gibi Kurani bir peygamber tasavvuruna ve Peygamber 'i esas alan bir sünnet anlayışına sahip olmadan hiçbir hadiseyi doğru değerlendirmek mümkün değildir.

görevimiz diye düşünüyorum

Maide

" Biz seni bütün insanlığa bir müjdeci ve uyarıcı olman için gönderdik; fakat insanların çoğu bunu anlamazlar." (Sebe 34/28)

İslami hükümler hakkında getirilen bir sınıflandırmayı da burada nakletmek isterim. İlahi hükümler iki kısma ayrılıyor: Bir kısmı sadece Müslümanlara uygulanan hükümler, diğeri ise bir İslam beldesinde yaşayan herkese tatbik edilen hükümler. İşte bu ikinci kısım, ?muamelat? ve?ceza? hükümleri. Bir gayr-i müslim cizye vererek İslam beldesinde yaşıyorsa, o beldenin bir vatandaşı olarak bütün muamelat ve ceza hükümlerine muhatap olur. Hırsızlık ederse eli kesilir, birisine zina iftirasında bulunursa cezalandırılır. Bazı çevreler meseleyi ters değerlendirerek, İslam?ın ceza hükümlerinin uygulanmadığı bir ülkede namaz kılmanın, oruç tutmanın da bir mana ifade etmeyeceği gibi çok saptırıcı ve bir o kadar da mesuliyetli sözler söylüyorlar. Kendilerine karşı çıkan mü?minleri de Allah?ın hükümlerinden bir kısmını dikkate almamakla suçluyorlar. Halbuki bu iddia asıl kendileri hakkında geçerli oluyor. Şeriatın yüzde doksan dokuzunu teşkil eden ve dinin temeli olan hükümleri hafife almak ve dinde sadece müslim - gayr-ı müslim herkese uygulanan ve cemiyetin huzur ve saadetini temin eden muamelat ve ceza hükümlerine ağırlık vermek gibi bir hatanın içine düşüyorlar.

minare yanlış bliyorsun o inanan birisi sadece sünneti benimsemiyor... bizde bunun yanlışlığını göstermeye çalışıyoruz

Çok dikkatli olmamız gerekiyor. İslam?ı savunuyorum derken, bilmeden dalalet ehlinin yoluna girebiliriz..

Bütün insanları fakir bir ülke hayal ediniz. Siz bu ülkenin fertlerini, İslam?ın zekat farizasını yerine getirmemekle suçlayabilir misiniz? Elbette ki hayır. İslam?ın ceza hükümlerine inandığı halde bunu tatbike gücü yetmeyen bir Müslüman da böyle değil midir? Bunları tatbik etmek devletin vazifesidir, ferdin değil. Dolayısıyla da ferde herhangi bir sorumluluk terettüp etmez.

İşte, şeriat insan iradesinin Allah?ın razı olduğu sahalarda dolaşmasını emreden ve O?nun razı olmadığı sahalardan kaçınmasını ikaz eden bir emir ve yasaklar zinciri. Kul bu İlahi ipe sımsıkı sarılmakla emrolunuyor.

o peygamberin hal ve hareketini tasdik etmiyorki?. bu nasıl bi işse?

Bazan salat edelim, bazan hac edelim, bazan abdest alalım uymuyor.

a. ç kuranda şeriat ve sünnet bir olmadığını göstermediğine göre aç gözünü şu yazılanları oku.

Allah bizi peygamberimiin yolundan ayırmasın şefaatine nail eylesin inşallah.

az çok a şıkkını okumadın galiba... ALLAHTAN ALINAN VAHİY DERKEN NE KASTEDİLİYOR

Allah mükafatını versin diye de dua ediyoruz:)

m. b. bana sana göresi yok bu işin. Kuran^a göresi vardır.

İslam?ın temel hükümleri, hangi beldede olursa olsun, ferdin uymak zorunda olduğu İlahi emirlerdir.

Yola girmeden, menzile erişilemez. Şeriatsız, hakikate erme iddiaları, sahibini oyalamaktan öte bir işe yaramayan kuruntulardır.

İslam?ın temel şartlarının ihmale uğradığı, ferdi ve ailevi hayatın yanlış esaslar üzerine bina edildiği bir cemiyette, sadece muamelat ve ceza hükümlerinin tatbiki fazla bir fayda sağlamaz. Yahut bu hükümlerin, böyle bir cemiyete tatbiki mümkün olmayabilir. Olsa bile, birçok kimse, bunlara, inanmadan ve istemeyerek uymakla nifaka düşer. Müslüman görünür, ama bir İslam düşmanı olarak yaşar.

azçok şeriatı en iyi yaşayan peygamber değilmiydi bizde onu anlatıyoruz şeriatı Allahın elçisinin hayatına bakarak görebilirsin

ey kalbi kar kadar temiz olan teyyarcim. ben diyom ki bu adam peygambere inanmıyor, kaldıki hz. aişe' ye inansın... ama inşallah hidayete erecek gibi içimden öle geliyor..:)

Sünnet ile şeriat bir değildir ki.

İnsanın mahiyeti de o çekirdek gibi. Cennet hayatını netice verebilecek bir çekirdek. İşte şeriat, bu insan mahiyetinin rıza beldesi olan cennete layık olabilmesi için uyması gereken kanunlar manzumesi.

Kendisini İslam da hisseden birisi aksini düşünemezki :))

(48) Sana da o Kitab'ı hak, önündeki kitapları doğrulayıcı, onları gözetici olarak indirdik. Artık Allah'ın indirdiği ile aralarında hükmet ve sana gelen haktan ayrılıp ta onların arzularına uyma. Sizden her biriniz için bir şeriat ve bir yol koyduk. Eğer Allah dileseydi elbette sizi tek bir ümmet yapardı. Fakat verdiği şeylerde sizi imtihan etmek için ümmetlere ayırdı. Öyle ise iyiliklerde yarışın. Hepinizin dönüşü Allah'adır. O zaman anlaşmazlığa düşmüş olduğunuz şeyleri size bildirecektir.

Şeriat üzerinde yapılan münakaşaların daha çok bu ikinci grupta merkezleştiğini görüyoruz. Bu ikinci kısım da ikiye ayrılıyor. Biri muamelat, diğeri ceza. Ve şeriat üzerindeki tartışmaların ağırlık merkezi, bu son kısım. Elbette, ceza hukuku yönünden de İslam?ın koyduğu birçok hükümler mevcut. Bunlar da şeriat ve bunlara da inanmak farz. Her emir gibi bunlara riayet etmeyen de mesul olmakta. Böyle bir emre uymayış, ona karşı bir vurdumduymazlık, bir isyan mahiyeti taşıyorsa sahibini günahkar eder. Şayet, o İlahi emri, o Kur?ani hükmü inkar etmek, onu reddetmek tarzında ortaya çıkıyorsa küfre sokar. Ama, İslam sadece bu hükümler değil ve din sadece bunlardan ibaret değil. Meseleyi yalnız bu sahaya çekmek, kısır bir değerlendirme, yanlış bir anlayış olur.

?Dilin yalan söylememesi ve doğru konuşması şeriattır. Kalpten yalan düşüncesini uzaklaştırmak, eğer zorlayarak ve çalışarak olursa tarikat, eğer zorlanmaksızın müyesser olursa hakikattir.?

Devlet yönetimiyle ilgili hükümler de İlahidir, onlara inanmak da her mü?mine farzdır; ama onların uygulanmasından sorumlu değildir.

Şeriat kuranda Allah tarafından konmuş yol.

d) Ta'lim: Hz. Peygamber 'in görevi sadece davet değil, aynı zamanda insanlara dini öğretmektir. Nitekim, pratik gerektiren bazı vahiyler, bizzat Cebrail tarafından Hz. Peygambere öğretilmiş, O da kitap ve hikmeti insanlara bizzat öğretmiştir.22

Tayyarım sevgili hocam,

Büyük müceddid İmam-ı Rabbani?yi dinleyelim:

İnsan iradesinin önünde iki ayrı saha var. Biri dünya, diğeri ise Ahiret işleri. Ama şu var ki, İslam?da dünya işlerinin hepsi için de getirilmiş kanunlar, kaideler mevcut. Kul, bunlara uyduğu takdirde hem ibadet etmiş, hem de dünya hayatını daha rahat, daha mesut yaşamış oluyor.

Peygamber bu inancı yerine getirerek yaşayan örneği olmuştur. Yaşadıkları Kuran ile emredilenlerdir.

Hz. Peygamber, alemlere rahmet10, bütün insanlara da bir uyarıcı ve müjdeci olmak üzere gönderilmiştir.11 Demek ki o, rahmet ve insanlık peygamberidir.12 Onun risaleti, belirli kültürel çevre ve şartlarla kayıtlı bulunmamaktadır. Bunun nedeni, Hz. Peygamber'e gönderilen Kuran'ın, soy-sop, ırk ya da kültürel çevre gözetmeksizin bütün insanlığa hitap etmesi13, her insanın kolayca kabul edip uygulayabileceği türden doğrular içermesi ve bildirmesi14, bir de vahiy edildiği günden bu güne hiç değiştirilmeden gelen ve bundan sonra da değiştirilemeyecek tek kitap olmasıdır.15

Allah, insanı yaratıp başıboş bırakmamış1, akıl ve iradenin yanı sıra ona vahiy ile de yol göstermiştir.2 O, insanlar arasından seçtiği elçiler vasıtasıyla mesajını insanlığa iletmiştir.3 Peygamberler, sadece vahyi iletmekle yetinmemişler, ayrıca onu yaşanan bir din haline getirmeyi görev bilmişlerdir.

Bir çekirdeğe ağaç olma kabiliyeti yükleyen, onu meyve verebilecek şekilde programlayan Allah, bu gayenin tahakkukunu birtakım şartlara bağlamış. Bu şartlar manzumesine şeriat-ı fıtriye deniliyor. O çekirdek, toprağını bulacak, suyuna kavuşacak, güneşle sohbet edecektir ki ağaç olabilsin.

Kuran esas inancı ve yapılacakları belli eder.

Sonuç olarak, Hz. Peygamber 'in Allah katındaki konumu ve onun yanında sadakatla yer alan müminlerin durumu, Kuran diliyle şöyle ifade edilir: "Muhammed, Allah'ın elçisidir; sadakatla onun yanında olan müminler ise, bütün hakikat inkarcılarına karşı kararlı ve tavizsiz, ama birbirlerine karşı merhametlidirler. Onların eğilerek ve yere kapanarak Allah'ın lütuf ve rızasını aradıklarını görürsün, onların işaretleri, yüzlerindeki secde izleridir. Şu, onların hem Tevrat'taki hem de İncil'deki temsilleridir: Onlar filiz veren bir tohum gibidirler; sonra Allah o filizi güçlendirir ki sağlam şekilde büyüsün ve sonunda kökü üzerinde dimdik durup üreticileri sevindirsin. onlar aracılığı ile inkarcıları şaşkına çevirsin. onlar arasından inanıp doğru ve yararlı işler yapanlara Allah mağfiret ve büyük mükafat vaad etmiştir." 26

Sünnet istense peygamber sözlerini yazdırırdı. Kuran tamam olmadan istenen her şeyin cevabı geleceğine göre Kuran ile zorunlu kılınanlar çok fazla artardı.

İşte bu özellikleri taşıyan Kuran, vahyin son merhalesini temsil ettiği için, onu insanlığa ulaştıran Hz. Muhammed de peygamberlerin sonuncusudur.16 O, yeryüzünün her karış toprağında barışı aramış, her zorda kalmış insanı sıkıntıdan kurtarmak için çalışmış, hiçbir savaşı isteyerek yapmamış, fakat düşmanlıktan, haksızlıktan ve taşkınlıktan nefret ettiği için kötülerle ve kötülüklerle savaşmak zorunda kalmıştır.17

Dinin temeli, şeriatın esası, insanın yaratılışına dayanır. Karşımızda bir cansızlar alemi mevcut. Bu alemde her zerre, her yıldız, hava, toprak, su, ziya her şey Allah?ın külli iradesine tabi. O?nun koyduğu İlahi kanunlara uygun hareket etmede. Ama bu uymada, irade söz konusu değil. Her şey O?nun emrine, yine O?nun iradesiyle boyun eğiyor. Melekler alemi de bu hakikatin bir başka görüntüsünü sergiliyorlar. İbadet için, tesbih için, hamd için yaratılan bu varlıklarda da insandaki manasıyla bir irade mevcut değil. Onlar, Allah neyi emrederse onu işliyorlar.

o sana göredir.!

Kuran'ın hepsi birden inmedi ki peygamberin yaşarken her yaptığı söylediği uyulması gereken olsun. İnen vahiyler ve onların tesiri ile peygamberimiz ve çevresindekiler kemale ermişlerdir.

güzel konular seçiyorsunuz bu aralar...

Tarikat, nafile ibadetlerin simgesi. Şeriat yolunda sağlam yürüyebilmek, nefis ve şeytana karşı daha güçlü olabilmek için konulmuş bir terbiye ameliyesi. Kulu, Rabbine daha fazla yakınlaştırmaya vesile. Nefsini daha tesirli bir şekilde terbiye etmesine yardımcı.