Darısı Babıali yokuşundan inip çıkarken bab-ı adi kulübesi sakinlerine mahsus bir eda takınanlara...

Ağlayamayan, anlayamayan, içini kanatamayan, yumruğunu sıkamayan insandan, Allahın Kur'anda "belhüm adal-Hayvandan aşağı" diye andığı iki ayaklılardan iğreniyorum!

Hasılı, dil adına dilden, ev adına elden, vatan adına vatandan ve köy, köylü, şehir, şehirli, gazete, dergi, kitap, mektep, talebe, muallim, polis, memur, kanun, nizam, kadın, erkek, dost, ahbap ne varsa bunların gerçekleri adına hepsinden iğreniyorum!

Fikrin yok, hakikatin yok, bilgin yok, ihlasın yok, güvenin yok; ve düşün, bunlardan tek tek pay almış olarak ne çapta ahlakın yok!..

BAB-I ADİ TİPİNE!

Ötesi var mı?...

Sen yalnız, arslanın iki ayağı arasına sığınıp, faaliyetine engel gördüğü kediyi rapor eden sıçana benziyorsun!

Böyle olunca, işte böyle perişan olur; ve kalemini vücudunda en uygun kılıfa sokup, suspus, oturursun!

Sen, yalnız kendine oyuncak edindiğin mukavva Dünya içinde sahte gerçekler imal edip bunları insanlara yutturmaktan anlıyorsun!

Güvenle gel, biterim; öyle ki, hiçbir desteğin olmasa da güvenindeki heybet bana yeter?

Üstüme söverek gel, bayılırım; fakat sövmen bir fikir öfkesine, bir düşünce sinirine bağlı olsun...

(17 Mart 1980)

NECİP FAZIL KISAKÜREK.

Böyle gelebiliyor musun?

?ağacını devirmeyi ve nurlu meyveleriyle ateşe atmayı inkilap sayan devrimbazdan ve bunlara inananlardan, kapılanlardan iğreniyorum!

(22 Ocak 1962)