ve bu kadar kötü bir senaryoda, insanlık onuru bunu kaldıramadığı için çıldıracak derecede kahrolduğu için isyan edip inancını kaybediyor

aslında tek eksiğimiz bu

ancak ya duygular hisler düşünceler ruh bunu kabullenemiyorsa,

Buna bu bizim sınavımızdır deyip sebat etmemizi istiyor

tüm bunlara sabretmek için imanı kuvvetlendirmek lazım

Öte yandan başkalarının harika hayatlarını tv izler gibi izlememizi sağlıyor

Kullar hayatlarındaki artılara şükretmeli eksileri de sınavım deyip boyun eğmeli, çünkü her kul hayatındaki eksiklernin bunun mükafatını diğer dünyada alacaktır

ve inancını kaybettiği için diğer dünyada da cehenneme şutlanıyor

adaleti varmış gibi net görünen, ancak pratikte kendimizi tanrısız bir dünyada hissettiren bu yaşantıya ne yorum yapılabilir?

mesela ben tanrıya isyan ediyorum

öte yandan, garıbanların hayatlarına s.. p sı.. p berbat edip bunun o muhteşem hazıyla egolarını orga geçirecek derecede tatmin edip tepeden tepeden baykuş gözlerle bakıp durdular, onların öldürmesi, yataak odalarına sızıp se yaptırmaları ve pislikleri, delirtmeleri ağlatmaları yetmezmiş gibi birde çevredeki tüm kötüler ona secde edip onun için cellatlık yapıp garibanlara her türlü işkenceyi yapmışlardır

o zaman ne yapmalı?

Tanrı herkese aynı ayrıcalığı göstermiyor

İzlediklerimiz bizden üstün kılınmış sanki.

Aslında düşününce mantıklı iyi ve ferahlatıcı bir sistem,

kötüler güçlü ve kazanan aynı zamanda herşeye sahip yaratıklar

Ama Tanrı diyor ki, bir kuluma bir yönden fazla verdiysem diğer kuluma başka bir yönden fazla verip dengeyi adaleti sağladım diyor