?Ve sen, ey iç huzuruna kavuşmuş ruh, nefs, dön Rabbine, sen O?ndan razı olarak, O senden, karış kullarım arasına, gir cennetime Benim.? (Fecr, (89), 29) demiyor mu, bütün zamanları aşarak...

Demek zikrullah, Allah?tan inen hakikatler ve kalb... Bunların birbiriyle irtibatı var.

Gelin cümle cümle alalım bu iki ayeti...

O soru, Halık-ı zül celalden, kuluna geliyor.

Bakın şimdi, Hadid Suresi?nin şu ayetini okurken, insan, nasıl kendisini, doğrudan ilahi hitap alanının dışında tutabilir?

İşte bu suale bakarken, onu okurken, onu dinlerken, soruyu soranı unutmamak gerekiyor.

O soru, Halık-ı zülcelalden geliyor.

Sonra?O?ndan inen hakikatler? geliyor.

Evet, kalbim var, orada duruyor.

Bak bahara, kalbine yönel. Bak çiçeğe, kalbine yönel. Zikrullah?a sarıl. Allah?ın ayetlerine tutun. Kalbine emek ver. Yoğur yeniden kalbini zikri ilahi ile... Sığın Allah?a. Yardım iste. Sun kalbini O?na...

Peki nasıl oluşur o zaaf?

İşte cevabı:

Ve bütün bu irtibatların arkasından?vakti gelmedi mi? suali geliyor.

Nasıl bir irtibat bu?

Bu sualde, kalbimizde bir problem bulunduğunun tesbiti var. Kalbimizden?yumuşama, saygı ile dirilme, huşu ile dirilmek? istendiğine göre, ?kalbimiz yumuşak değil, saygı yüklü değil, huşu içinde değil, hatta diri değil? tesbiti var.

Kur?an?ın her ayetinin, Rabbimizin kelamı olduğunu ve doğrudan bize hitap ettiğini ne kadar hissediyoruz, bilmiyorum.

Zikrullah?la ilişkim nasıl acaba?

Bilseydik, farklı insan olurduk.

Sakın onlar daha önce Kitap verilen ümmetler gibi olmasınlar.

Sonra?Allah?ı anma? zikrullah? geliyor.

Kalbim var mı acaba? Yerinde duruyor mu?

?İman edenlerin kalblerinin, Allah?ı anma ve O?ndan inen hakikatler sebebiyle yumuşayıp, saygı ile dirilme vakti gelmedi mi?

Yani, ?Kalbim öldü mü? diye paniklememize izin vermiyor. İşte yeryüzü ölüyor ve diriliyor.

Rabbimizin, ?Dikkat edin, kalbler ancak Allah zikri ile mutmain olur? (Ra?d, (13), 28) ayet-i celilesinin ilk kelimesi de?Ela?dır. Bir nida edatıdır. ?Dikkat edin? gibi bir ikazdır. Bir farkındalık çağrısıdır. Dolayısıyla içinde, insanın farkındalık zaafına yönelik bir işaret vardır.

Orada?huşu, yumuşama, saygı ile dirilme? ye işaret ediliyor Rabbim tarafından...

Rabbimizin Rabbimiz olduğunu, O?nun bizatihi ne olduğunu, O?nun azametini, O?nun bizimle alakasının ne olduğunu, daha doğrusu, bizim mahza O?nun lütfu keremiyle var olduğumuzu ne kadar anlıyoruz, bilmiyorum.

Hemen ilk elden, ?Vakti gelmedi mi ey kulum? gibi bir hitabı duyabiliyorsunuz kulak verebildiğiniz zaman.

Belki de bir ön ikazdır bu.

Zira Kitabı tanımalarının üzerinden kendilerince uzun zaman geçmesi sebebiyle onlarda kanıksama meydana gelmiş, neticede kalbleri katılaşmıştı.

hakkıyla yaşamıyoruz ve yaşatamıyoruz..

?İyi düşünün ki, bilin ki Allah, bütün yeryüzünü bile ölümünden sonra diriltiyor.?

Ayetin bu bölümü, sanki insanın, kalbinin farkında olmadığı tesbitine işaret ediyor. Sanki farkında olsa, kalbi bu halde bırakmayacağını, bu kadar geç kalmayacağını ima ediyor. Kalbin asli ikliminin huşu olduğuna işaret ediyor.

?İman edenler...? derken kendime bakmalıyım. Elhamdülillah, o zümrenin içindeyim. Rabbimin hitabı bana yönelik öyleyse...

?İyi düşünün ki, bilin ki Allah, bütün yeryüzünü bile ölümünden sonra diriltiyor.

Rabbin lütfuyla, ölüden diri çıkıyor.

Rasulullah Efendimiz?in?İnsanın vücudunda küçücük bir et parçası vardır...? diye başlayan hadis-i şeriflerinin?Dikkat edin, o kalbtir? le devam eden bölümü de?Ela? ile başlar ve şöyle cümleleşir: ?Ela ve hiye?l kalb!? (Buhari, iman, 39) Kalbin kişilik merkezi olarak farkındalığı, böyle ikazlarla konur insanoğlunun önüne.

O yüzden de re?fet-i ilahi var. Rahmet-i ilahi var.

?Geç kalmadın mı? sorusu var.

Sonra, Allah Teala, yüce re?feti, rahmeti, merhameti ile, kalbin bu problemli halinin sebebini tahlil ediliyor bizim için. Yaşadığımız problemi daha iyi anlamamız ve içinden çıkabilmemiz için...

?Haydi ne duruyorsun, çabuk ol, gayret et? çağrısı var.

Ne kadar anlıyoruz, ne kadar aklımızda tutuyoruz ve ne kadar dünyamızı ona göre kuruyoruz, bilmiyorum.

Sanki kalb, insanın kendi içinde unuttuğu bir şeydir de, insanın, onun farkında olması için, ?Dikkat edin, uyanın, kendinize gelin? gibi lahuti ikazlara muhtaçtır.

Kalbimle zikrullah münasebeti ne durumda?

Ne diyeyim, ey nefsim, duy Rabbini!

Eğer onun kadri ve kıymetini bilseydik şu andakinden çok daha farklı bir maddi ve manevi hayatımızının olması gerekliydi.. .

Yani Allah?ın ayetleriyle aralarına mesafe girer. Ayetlerle ilişkide dirilik kaybolur. Kanıksama gerçekleşir. Allah?ın ayetleri gerçek anlamda özümsendiğinde?diriltici? bir karakter taşımasına rağmen, insan bu alıcılığını kaybeder. Kalb zikrullahtan kopar. Kalb ayetlerden kopar. Bunun akıbeti kalbin katılaşmasıdır. Zikrullah kalbin öz suyu, ve Rabbin ayetleri, insanoğlu için bir ebedi yol haritası ise, zikrullahtan uzaklaşıldığında ve insanla o ayetler arasına mesafe girdiğinde yol ile ilişki zedelenir ve zamanla yoldan sapılır.

çok can alıcı bir soru, titrememek elde değil.

Rabbimiz bize sesleniyor. Yani bizi muhatab kabul ediyor. ?Hadi gel, dön? diyor.

Vakti gelmedi mi, diye soruyor O. Yani vakti geldi, demek istiyor. Kendine gel, vakti anla, demek istiyor. Sana zaman veriyorum, bana yönelmen için, diyor.

Kurana iyi bir muhatap olamadım,

kur'an ahlakıyla ahlaklanmış olsaydık hakimi abininde dediği gibi çok farklı seviyelerde çok farklı işlerle meşgul olurduk, ve hayatımıza yansırdı muhakkak.

Yanlışın, yanlış olduğunu bilipte o yanlışı yapmak nasıl bir mantıktır yahu?!

Bilseydik, farklı olurduk, diyorum.

Sualde, biraz gücenmişlik var. Gücenmişlik ve serzeniş yani. Azar değil bu zannımca. Bir serzeniş.

?Sakın onlar daha önce Kitap verilen ümmetler gibi olmasınlar.? ikazı, ?bu iş, daha önceki ümmetlerde de olmuştur. Yani insanın zati zaaflarındandır.? şeklinde bir muhakemeyi taşıyor insanın dimağına.

Hatta onların çoğu büsbütün yoldan çıkmışlardı.

Düşünelim ki?vakti gelmedi mi? sualinin sorulduğu nesil, henüz Rasulullah?ın hayatta olduğu ve O?nunla göz göze, kalb kalbe yaşayan nesildir. Tabii ki sual, bütün çağlara soruluyor ama, henüz tüm kalbi melekeleri yepyeni, dipdiri olan nesle de soruluyor.

Sualde, bu problemin, herhangi bir insanda değil, doğrudan doğruya mü?minlerde bulunduğu tesbiti var. Mü?minlerde, yani, imanla buluşmuş olarak, bu problemleri esasen aşmış olması gereken insanlarda...

şahsım adına:(

Sualde, bunları bulmakta geç kalınmışlık tesbiti var.

Zaten aklını çalıştıran, zihnini işleten kimseler için bu canlanmayı gerçekleştirecek ayetlerimizi iyice açıklamış bulunuyoruz.? (Hadid Suresi (57), 16, 17)

?Zira Kitabı tanımalarının üzerinden kendilerince uzun zaman geçmesi sebebiyle onlarda kanıksama meydana gelmiş, neticede kalbleri katılaşmıştı.

?Sen bunu aşarsın, aşmalısın? nidası var.

Ahmet Taşgetiren

?Zikrullah?la aranıza mesafe girmesin, Allah?ın ayetleriyle bir kanıksama hali oluşmasın, kalb diriliğiniz kaybolmasın, her gün yeniden okuyun Allah?ın ayetlerini, Allah zikri ile kalbiniz her an beraber olsun... Bu iş sürekli dirilik isteyen bir iştir.?

Hatta onların çoğu büsbütün yoldan çıkmışlardı.?

Sonra?kalbler? geliyor...

Bilseydik, Kur?an?ı farklı okur, onunla hayatımızı farklı donatırdık.

Rabbimiz, bir ümid de koyuyor önümüze: