körün, bir de karanlıktaki gözün göremediği maddedir..

özgürce dolaşır gönüllerde,

gönül gözü ol basiretin

aynen öyle de,

umutlar saklıdır hayat dolu sinelerde,

görünürler ol gönül gözü basiret ile cennet misali...

aşk ocağında demli de,

göremediği değerli saklı şey aşktır...

zira görmek için güneşe ışığına muhtaçtır..

umutlar

Susma! Sustukça sıra sana gelecek!

aydınlıkta bile olsa

ne kadar görür ki?

gerçekler bu denli,

göremediğini ayak bağı zanneder...

onunla sonsuza gönülden bağlıdır...

oysa onların gerçekliği ilmindedir, bilgindedir, yani sendedir...

karanlıkta, atomdan yıldızlara

gözü görenin

öteleri sezmesi, sonsuzluğu görmesi

halbuki

gönül gözü basiretin,

beyaz bulutlar misali göklerde...

iman nuru ile gönüle saçılan ışıkla mümkündür...

neyi, nasıl,

iman nuru ile gördüğü haktır, aşkıdır..

bu denli gördüğünü baş tacı eder de

hakka dönen varlığın, zerresini dahi göremez..