Hüzünsüz bir hüsn bulmuştu artık. Ay?a aşkı bir köprü olmuştu sonsuz hüsn sahibi Hakiki Maşuk?a varmak için.

dün rüyamda ağlamıştım berat gecesinde allahım seni çok seviyo diye:

-Aşkı, gökyüzündeki hilalin dolunay olması süreciyle eşitleyebiliriz. Hilal, aşkın oluşması esnasındaki ilk kıvılcıma benzer. İlk görüşte aşkta işlenen her zaman?göz? olmuştur; ?Küçüksu?da gördüm seni, gözlerinden bildim seni? dizesi bunu en güzel anlatan dizelerdendir. Divan şairi o göze, iki kaş çizer, ardından süzme bir burun ve al bir dudak nakşeder zihninde. Şair, yine zihninden, hilal şeklinde gördüğü sevgiliye bir müddet sonra kişilik kazandırır ve zihnindeki bu sevgilinin nerede, nasıl davranacağını tahayyül eder. Tüm bunlar, çeşitli kurallarla belirlenmiştir divan şiirinde. Örneğin sevgili daima siyah saçlı, siyah gözlü ve siyah benlidir. Hiç bir zaman sarışın bir sevgili yoktur. Bu kurallar şairin fikirlerini gittikçe damıtarak inceltir ve öyle bir şiir zemini oluşur ki dil artık kendiliğinden şiire uygun bir hale gelir.

yeterli mi:)

-Divan şairleri aşka ilişkin pek çok metafor kullanıyorlar. Bunlardan örnekler verebilir misiniz?

hoşbulduk... katkılarınızı bekleriz konumuza.

Ama heyhat! Aralarındaki mesafe ne yürüyerek, ne de koşularak aşılası değildi.

Mum bir ışık yayar, bu ışık aşkın aydınlatılması manasına gelir. Bir şairin dediği gibi aşk ateşi önce maşuku sonra aşıkı yakar. Mum sevilendir ve etrafındaki pervane ona aşık olan kişidir. Aşkın oluşması bir bakışla yani tek bir kıvılcımla olur; işte bu kıvılcım mumun üzerindeki ateşi yakar. Daha sonra pervanenin mum etrafında dönüş süreci başlar. Tıpkı pervanenin mum ışığına giderek yakınlaşmak istemesi gibi aşık da tutkunu olduğu sevgiliye giderek daha çok yakınlaşmak ister... Ta ki mumun alevine dokunup kanadını yakıncaya kadar. Mum bu esnada kovalandıkça yakalanmak isteyen bir sevgili gibidir. Aşk, sevgili merkezli bir dönüşten ibarettir. Ne yapsanız, ne etseniz, ne okusanız ne yazsanız; yolunuz hep sevgiliye çıkar. Mumun alevinden etkilenip ona ilk dokunuşu yapan pervanenin yanan kanadı, azap içindedir. Azabın anlamı?acı, elem, ıstırap?dır ve bir diğer anlamı da?lezzet?tir. Aşığın tattığı bu acı, bir zaman sonra onun tabi hali olmaya başlar. Öyle bir nokta gelir ki pervane forundaki aşık, mumun alevinden aldığı şevkle iki kanadıyla ateşe sarılmak ister ve tamamıyla yanar. Bu benzetme, aşığın sevgili huzurunda can vermesi ile özdeşleşir; ve mumun bundan hiç haberi yoktur. Kaldı ki aşk, sevgili için olmaktır. Divan şairleri, ?sevgili için can taşıyan aşıktır; canı için sevgili arayan ise menfaatperesttir? der.

Aşk boya oldu, aşık denizin yüzünü yaldızladı. Şarap oldu, bir damlasıyla denizi sarhoşluğun en derinine garketti, onu mest etti. Varlığın anlamı oldu, deniz onunla varolduğunu hissetti. Kimse denizi o kadar mutlu ve sarhoş görmedi o güne kadar.

aşk olsun sana çektirdiğin azap için

zeytin33 müsün sen zeytin

özet:

Ay, maşukunun coşkusuna nazlı bir küskünlükle cevap verdi. Hem kavuşulmak, ama hem de sonsuz uzakta kalmak istercesine, adım adım yüzünü gizlemeye başladı yeniden. Her gece peçesini biraz daha örttü cemalinin üzerine.

evet zeytin sende içinde hisset bu duyguyu valla herşeyden güzel çok şimarık yapıyo bu duygu seni :)))yaşamadan bilinmez :)

"Yaradanı hangi kelimelerle tanımladığımız, kendimizi nasıl gördüğümüze ayna tutar. Şayet Tanrı dendin mi öncelikle korkulacak, utanılacak bir varlık geliyorsa aklına, demek ki sen de korku ve utanç içindesin çoğunlukla. Yok eğer, Tanrı dendin mi evvela aşk, merhamet ve şefkat anlıyorsan, sende de bu vasıflardan bolca mevcut demektir."

Sonra birden her şey yeniden dönmeye başladı. Dünya daha hızlı dönüyor, yıldızlar daha ışıltılı parlıyordu. Hayat daha canlı, evren daha anlamlıydı.

nereden bildin kalbim:)

tanrı denildiğinde aklıma çok ama çokkkkkkkkkkkk çok çok güzel bir varlık geliyo... allahım çok güzelsin diye telefonumun açılış notu vardır güne onunla başlarım:)

Aşık hem memnundu, ama hem de sabırsız. Gündüzler geçmek bilmedi, geceler kısa geldi. Sevgilisi, o doyamadan elveda deyip kaçtı.

-Divan şairleri asıl mutluluğu başkalarının mutsuzluk olarak nitelendirdiği?hasret?te buluyorlar. Bunun hakkında neler söylersiniz?

Bir?erime anı?dır aşk; can ipinin yavaşça incelmesi ve sevgilinin görün meyen yüzünde kopması...

iyiki kontrol etmişin:) seni srocaktım hep birilerine ama bilemedim kime sorcağımı ama geldin sonunda:)

Röportaj: Duygu Sarı

İ. Pala

Uyanık kalb sahipleri gece uyanıp el açarken, o gündüz yalvardı kalbinin Sahibine:

Deniz, aşkla kendinden geçti. Cezbeye kapıldı. Meczub oldu. Kabardı, kabardı, kabardı. Bentleri yıktı, sınırlarını aştı, maşukuna koştu.

-Divan şairleri insani aşkı ne boyutta yaşıyorlar?

tüm bu güzellikleri Yaratan'ın güzel olduğunu düşünmek ne kadar güzel bi düşünce di mi lolita:)

sağol ya, unutulmadığını bilmek güzelmiş...

Birkaç gün sonra, deniz ile ay?ın aşk hikayesi yeniden başladı. Görünüşte her şey benzerdi, ama aşık deniz biliyordu ki, hikayelerini yazan bir Başkasıydı. Bu öyküyü yazan, bütün aşkların gerçek adresi ve yüreklere aşkları cemal kalemiyle yazan gerçek Maşuk?tan başkası değildi?

Şairlerin gül ile bülbülden başka kendilerini özdeşleştirdikleri bir diğer for da mum ile pervanedir. Divan şiirinin ışığı mumun başında yanar, o ışığa düşen pervane de aşığın ta kendisidir. Bu benzetme doğuya ait aşk sembollerinin başında gelen bir anlayışı temsil eder. Aşk tekildir, iki kişilik değildir ve sadece bir kişiyi ilgilendirir; seveni...

Elif Şafak/ Aşk

?Ey kalbleri rahmet ve kudretinin iki parmağı arasında tutan, gör halimi!?

ihtiyarlar için özette hazırla bu sıcakta sonuna kadar okuyacam diye kafayır sıyıracaktım!

-Divan şairi aşkın has bahçesinde yaşayan kişidir. Onun için aşk, merkezdedir. En büyük divan şairlerinden biri olan Fuzuli, ?aşık? olduğu söylenebilecek biri değildir. O aşkın tüm katmanlarını hayatının her evresinde yaşar; o aşka aşıktır, sevgiliye değil. Doğu ve Batı toplumlarında?aşka aşık olma? haline ilişkin kullanılan ortak metaforlar istiareler vardır. Bunlardan biri gül ile bülbüldür. Bülbülün gül karşısındaki tavrı, aşığın sevgili karşısındaki var oluşuna benzetilir. Bülbülün gül karşısında şakıması, aşığın sevgili karşısında inlemesiyle bir tutulur. Bülbülün bağrına kan oturması ise gülün renginden dolayıdır. Gülün bülbülü görmezden gelmesi ve kayıtsızlığı, melankolik kalp halini bize verir. Kalbin çeşitli oluşumları vardır ve bu oluşumlar her zaman aynı şekilde meydana gelmez. Bir zaman olur kalbin içine dünyaları sığdırırsınız, bir zaman olur kalbiniz size sığmaz olur. Divan edebiyatında kullanılan bu sembollerin kalbe yansıması aşkı çoğaltır.

Aşık duruldu. Bu defa ayın da ayna olduğunu hissederek duruldu. Anladı ki, ay?ı ay yapan, üzerinde yansıyandı. Kendisi ay aynasında yansıyana aşıktı. Ay aynası kırılabilirdi. Ama o hiç bitmeyen bir güzellik istiyordu kalbini bağlayacak. Anladı ki, kalbindeki sonsuz aşkın adresi ancak sonsuz bir Güzeller Güzeli olabilirdi, kırılası aynalar değil.

hoşgeldiniz güzel bir konuyla başlamanız çok güzel..

konu aşka gelmişse, anlatacak çok şey vardır...

:)sevmek güzeldir lollita... ama şımarmak sevgide hangi adıma yerleşir bilemedim. fedakarlık dersen ona bir sıra buluruz belki, hmm? ;)

Ve bir gün dolunay oldu maşuk. Kendisine emanet edilen cemalin bütün nurunu saldı aşığının gözünün önüne. Ay gökte tek iken, aşığı denizin her kabarcığında tecelli etti, sonsuz oldu. Deniz her zerresiyle aya ayna oldu. Zerreler birleşti, yakamoz oldu. Yakamoz aşıkların gözlerine, oradan da yüreklerine güzellik oldu. Yakamoz, deniz ile ay?ın aşkının en derin sırrıydı. Ve bu sırrı ancak aşıklar hissedebilirdi.

Ne çare ki, nazenin ay uzaklarda, erişemeyeceği yükseklerdeydi. O zaman aşk acz olup yüreğini dağladı; firak fakr olup ruhunu yaktı.

Kitab-ı Aşk, İ. Pala

aşk ki vardır, gerisi vesairedir...

iyiyim ben de çok şükür... bi yoklayayım forumu dedim, ne var ne yok, bi kontrol edeyim:))ben de özlemişim sizleri gerçekten...

Bir divan şiiri; ?Pay?ın sadası gelse de sen hiiiç gelmesen? der. Yani?ayağının sesi gelse de sevgili, sen hiç gelmesen?... Şair buradaki?hiç? kelimesini öyle uzun kullanır ki, okuyucu bu?hiç?in kıyamete kadar süreceğini düşünür. Divan şairi sevgilisinin sadece ayağının sesini dinleyerek aldığı hazla, kıyamete kadar yaşayabilecektir. Şairin sevgilinin sadece ayak sesini dinleyerek mutlu olması, sevgilinin gelmesini istememesi ise; gelmenin gitmeye yani ayrılığa bir yol olduğunu düşünmesindendir. Oysa şimdiki sevgiler için?gelsin, tükensin ve gitsin? deniyor.

Yer durdu, gök durdu, hayat durdu, yıldızlar durdu, evren durdu o anda. Zaman dondu, an sonsuzluğa açılan bir pencere oldu. Aşık deniz, ilk kez gerçekten varolduğunu ve varlıkları ilk kez gerçekten gördüğünü sandı.

Divan şiiri sevgisini kalplerde yeniden dirilten Prof. Dr. İskender Pala ile aşkın tarifsiz hallerini ve divan şairlerinin aşkı yaşayış tarzlarını konuştuk.

nasılsın arkadaşım, nasıl gidiyor hayat?

ben napiim şimdi:)

ben sendeyim çünkü... diyor şair bilir misin kalbim:)

"aşk iki kişi arasında asla eşitlenmeyen bir şeydi. Allah, aşığın uğraştığı sevgiyi maşuktan esirgemişti. Bunun içindir ki aşıklar, ya kendilerine verilen derdin aynısının sevgiliye de verilmesi yada sevgilideki vurdumduymazlığın aynısı ile kendilerine de ihsanda bulunulması için yakarır dururlar. İsterler ki, Allah aşkı seven ile sevilen rasında eşit bölüştürsün... Oysa aşk bu demek değildir. Seveni sevmek kolaydır;marifet o sevmediği zamanda onu sevebilmektir. Gerçek aşık bilir ki, kendi içindeki aşk ateşinin aynısı sevgilide de vardır ve gönülsüz de olsa, o da aşkı duyumsamaktadır. Ne var ki sevgili çok sabırlı, aşık ta sabırsız oldugu için bu aşk yarası tek taraflı kanamaktadır. O acılar, o ayrılık ve hasret ateşleri aşığı yakıyorsa öte yandan da pişiriyor demektir...

Evet, en hasretli, en nurani, en güzel aşklardan birisi ay ile deniz?in her ay, her gün ve her dem yaşadığı...

?Ey cümle güzelliklerin ayet olduğu Sonsuz Güzel, ey cümle kalplerin bağlandığı yegane Merci, duy sesimi!?

?İbrahim gibi sesleniyorum sana ey Güzeller Güzeli. Kalbim sonlu olana razı değil; ruhum batıp gidenlere bağlanası değil. Meğer Seni istermişim, Seni söylermişim? Beni cemalinden mahrum etme, beni aşkından azad etme!?

?Öyle bir aşka düştüm ki ya Rabbi. Sadece onu görüyor, sadece onu dinliyor, sadece onu yaşıyorum. Vuslat ver ey Kalbimin Sahibi. Sen ki kimsesizlerin Sahibisin, Sen ki düşkünlerin Yardımcısısın, derdime derman ol!?

sorma beni başkasına, başka yere,

Ve Rabbine bu defa şöyle niyaz etti:

Her geçen gece, duasının cevabını maşukunun gül yüzünde buldu. Her nazlı maşuk gibi ay, bir kereden değil, yavaş yavaş, gün be gün, araladı peçesini. Her cemal mertebesinde, varoluşun bir sırrını keşfetti aşık. Sevgilisinin peçesinin her aralanışında sarhoşluğa biraz daha gömüldü.

Allah için ağladıysan ne güzel işte... sevin sevin:)Allah hayır etsin rüyanı.

3lerden:)) iyim ben çok şükür yaa bıraktığın gibi:) sen nasılsın nerelerdeydin özledimvalla:)

bu sıcakta özet geçsen kıyametmi kopar

Aşığın hem gönlündeki, hem gözündeki perdeler kalkmış gibiydi. Baktı, baktı, baktı, bakmaya kıyamadı. Ay yüzlü, hilal kaşlı maşukunun cemaline doyamadı. Gündüze düşman, geceye dost oldu. Gündüz ayrılık, gece temaşa vaktiydi. Gündüz hüzün, gece yakınlık ve meşk demekti.

?Bilirim, sevme Senden, sevilme Senden. Bilirim, gerçekte seven de Sensin, sevilen de Sen.?

Deniz ve ay, bir kabarıp bir durulmanın, bir küsüp bir barışmanın, gelemeyişin ve gidemeyişin, gelişin ve gidişin, gelgitin; sonsuz uzaklığın, sonsuz ayrılığın, ama aynı zamanda sonsuz yakınlığın, bir olup nur saçmanın, sevenlerin birbirine ayna olmasının, bir olup gerçek aşka mazhar olmanın simgesi olarak aşklarını dalga diliyle, nur diliyle anlatmaya devam ediyor...

-Divan şairiyle günümüz insanının dünyaları çok farklı. Modern çağda mutluluklar çok basite indirgenmiş durumda. Zira modern çağ gönlü ıskaladı. Şimdilerde mutluluk parayla elde edilebilen şeylerle ölçülüyor. Oysa mutluluk dediğimiz kavram soyuttur ve kalp ile zihnin ortak değerleri bize mutluluk olarak yansır. Yaşadığımız çağda mutluluk?lezzet?le ilgili, geçmişteki mutluluk ise?haz?la ilgiliydi. Yıllar geçtikçe maneviyat yerine maddiyat ön plana çıktı ve mutluluk anlayışı bu eksende dönmeye başladı. Birşeyi elde etmek için ne kadar fedakarlık gösterirseniz, elde ettiğinizde de o denli mutlu olursunuz. Oysa şimdi kimse, hiçbir şey için çok büyük fedakarlıklarda bulunmuyor; dolayısıyla mutlulular da anlık yaşanıyor.

Ve her aşık gibi yalvarıp dil dökmeye başladı deniz. Dalgalandı, çırpındı. Dalgaları, çırpınışları ay?a yalvarma; ay?da tecelli eden cemalin Sahibine yakarış oldu.

Her aşk hikayesi gibi, her şey, maşukun cemalinin aşığa görünmesiyle başladı. Ay hilal oldu; peçesini aralayıp gül cemalinden kaş inceliğinde bir parçayı denize gösterdi. Deniz, bu hilal kaşa vuruldu ve aşık oldu ay?a.

sevgili gizli bir hazinedir de bilinmesi aşığı kıskandırır...