Dünyanın kalbini dinlesek

dokun yüreğime

gitar kımıldadı mı zaman deliniyor

Bu yerler ne füsunkardı

hangi uykuya daldık yorganımızı başımıza çekipte

Kadehlerin mehtaba kaldırılması

Ağzının ucundan öpeceğim

beyaz güller açtı bahçelerde, sevdiğin..

sen geleceksin diye

Karanlıkta bulutlar parçalanıyor

senden nedense vazgeçilemiyor

Dönelim mi acıya

Söyleşir

Haftalar ellerimde ufalanıyor

Ne vakit bir yaşamak düşünsem

O şehrayin fakat çıkar mı akıldan

Uzun uzun gözgöze gelmek seninle

Ben sana mecburum sen yoksun.

kim anlattı en son bize çocuk masalını

Adeta düğün

anladımki bu ömür sensiz geçmeyecek.

Ah nerde gençliğimiz

Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem

Yepyeni bir ilkbahar harcayıp

bir belaya çattık / nasıl bitirmeli

İki güvercin uçursalar

senin sesinle konuşuyor elbet

Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var;

Hicrana düştük bugün

Gençlikten, oralardan

Dönelim

Evvelce biz bu tenhalarda

Bu kurtlar sofrasında belki zor

Resminbak şimdi

Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor

Sana kullanılmamış bir gök getirsem

Bir gece vakti aklına gelsem

Saçlarını, ellerini, dudaklarını özlemek

Hayat zamanda iz bırakmaz

O seni özlemek yok mu

O bakarken kaskatı kalabalıklara

Bir defa yaşamaktır o, bin defa ölmek

Birikip yeniden sıçramak için

kimi sevsem sensin / senden ibaret

in misin cin misin anlamıyorum

biz büyüdük ama ne bu şehir büyüdü gözümüzde

Fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor

ve her şeyden mahrumum ben.

dinmeyen yaralarım.

içimde

Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden

Adını mıh gibi aklımda tutuyorum

Bu plak böyle ağlamıyor mu

Her gün sabahlara dek uykusuz beklemek

Ey büyük yalnızlık insansan eğer

Kendiliğinden açar sabaha perdeleri

Sahilde savruluşları başıboş dalgaların

Durup köşe başında deliksiz dinlesem

getirdikleri yağmur / sende unuttuğum

En karanlıklarda bile uzanır bir el

Bir bahar bahçesi olur güz bahçeleri

senin sigaranı senin gibi içiyor

Rüzgar gülünü arayacağım

gel yalnızlık bahçeme beyazlar giyin,

Yeri göğü çınlatan tumturaklı gazeller

Bir kaya

Bir zamanlar dalında şakıyan bendim

benim büyümüşlüğümde gizli bu çocuksu bakışlarımın anlamı,

Ayrılık girdi araya

Ben sana mecburum bilemezsin

Gözlerin rüzgarda savrulacak

Nağmeler dinledim güldüm eğlendim

Mutluluğu bir kabuk gibi saran mutsuzluklardan

Zulm olur artık bu guna naz-ü istiganaların

Acıya, büyük acıya

Ve soralım mı acaba

Ne meseller söylerdi mercan köz nargileler

arkamdan şımarık gülüşüyorlar

Tutsak ustura ağzında yaşamaktan

hani o sımsıcak iri çekirdekli

kapıların kapalı girilemiyor

Beni canımdan ayırdı, ah, gönlümü yıktı temelden

Beni sana, seni bana kavuştursun Yarab tez elden

ya o karanfil, baygın kokulu çiçek.

Geceler dolusu seni düşünmek

Şu anda her şeyden ayrı, her şeyden uzak

yok ben boş boş bakarım

Avcunda bir şiir büyüyecek

Ne zaman seni düşünsem yaşamak güzel

Ahh, ayak sesleri, kapı gıcırtıları bilemezsin

Sarılmak karanlıklara sen diye

sarışın başladığım esmer bitiyor

Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin...

Şu anda sadece yalnızlık ve kahır.

Saçına kalbimi takacağım

O çok sevmek, daha çok sevmek günden güne.

Su gibi oynaktım gülgibi şendim

KIMI SEVSEM SENSIN

O seni gizlemek yok mu

Delirecek miyim neyim

Belki körsün kırılmışsın telaş içindesin

Bu şehir o eski İstanbul mudur

yarim bakışları o kadar tehlikeli

Sen benim olsan, ben senin olsam

RÜZGAR GÜLÜ

Çarkıfeleklerin renk renk geceye dağılması

Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından

Sevda bülbül aşk bahardı

Bir nigah et ne olur halime ey gonca dehen

başımda

Gönlüm gibi ıssız harap

Kazımak ulu ağaç gövdelerine adımızı

hepsini senin adınla çağırıyorum

ne zaman bir kuş uçtu üstümüzden de biz korktuk

Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar?

Yoksul bir şilepte gemiciyim

Bir boşluğa düşersin bir boşluktan

Gözgöz oldu yüreğim gözlerinin derdinden

Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun

Ah, kalbin bulut bulut akan sesi.

ELDE VAR HÜZÜN

Bu çıplak geceler yok mu

Hayır başka türlü olmayacak

Kimi zaman ellerini kırar tutkusu

Büyük ateşler yaksalar

Sırılsıklam aşık incesaz

Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden

Bağında gül sümbül var dı

Sisler utanacak eğilecek

inmeyen uğultularım.

Niye baktım niye gördüm niye sevdim seni ben

1925?te Izmir?in Menemen ilçesinde dogdu. Istanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi?ndeki yüksek ögrenimini yarida birakti, gazete ve dergilerde çalisti. Demokrat Izmir Gazetesi Genel Yayin Müdürlügü ve Basyazarligindan Ankara?da Bilgi Yayinevi Danismanligina geldi (1973-1980). Senaryolarinda Ali Kaptanoglu adini kullandi. Belli basli filmleri: Yalnizlar Rihtimi , Atesten Damlalar , Rifat Diye Biri , Soför Nebahat , Devlerin Öfkesi , Ver Elini Istanbul .

senin gibi vahşi öpüşüyorlar

Gün gelir elden gider elbet bahar-ı hüsnün

Oran'da Pernanbouc'ta Tombuktu'da

ATİLLA İLHAN hayatı ve şiirleri

Sokak lambaları birden yanıyor

Camları kırmak işten değil

O seni beklemek yok mu

her şeyi terk ettim / ne aşk ne şehvet

Öylece yaşamak seni, öylece sevmek

Nerede olduğumu bileceğim

Ve çocukluktan

sevgi hepsini nasıl değiştiriyor

Dönelim mi biz

Ve yalnız çocuklara özgü o sonsuz sinema koltuklarından

ne insanları...

Bir yaz boğup bir sonbahar harcayıp

anlaşılmaz yüzü koyu gölgeli

İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur

Kirpiklerimden mısra dökülüyor

O her işkenceye mahkum olmuşluğumuz

Döndürsün bizi

Malezya'da yük bekliyorum

Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor

Kenya'da simsiyah yalnızım

Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

Elde var hüzün

Ben sana mecburum bilemezsin.

İçimi seninle ısıtıyorum.

Seni sevmek de suçmuş ki bilmedim, yandım ezelden

Seni kucaklasam, kucaklasam

Yazmak her şeyi bir bir kumların üstüne

Önümden çekilirsen İstanbul görünecek

ellerim buz gibi,

Kalbin akıp giden bulutlara benzeyen sesi

beklemelerim...

Hangisi kalmiş cihanda dem süren Leylaların

Vinçler yine akşamları indirecekler

Ziyade gülüşürdük

Ben senin aydınlığına muhtacım

Uykunu tutsam bırakmasam

Nerede olduğumuzu bilsek

Belki haziran da mavi benekli çocuksun

Şimdi saray değil serap

Zamanlar değişti

Hangi kapıyı çalsa kimi zaman

İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin

O seni düşünmek yok mu

11 Ekim 2005 tarihinde Istanbul'da yasamini yitirdi..

Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?

Pır pır yaldızlanırdı kanatları kahkaha Kuşlarının

Eski zamanlardan bir cuma çalıyor

dudakları keskin kırmızı jilet

gözleri maviyken yaprak yeşili

Cevr olur imkan-ı vuslat vermeyen imaların

ask sana hala söyletiyomu +can

Birbirimizin kalbini dinlesek

Kötü rüzgar saçlarını götürüyor

Kaldırımlarda yağmur kokusu

Yine karanlığa bulaşacağım

Sus deyip adınla başlıyorum

fırtınalar kopmuş gibi,

çok güzel yazmış

Yağmursuz bir yağmura açılmış kapılardan

Seninle bir olmak, beraber olmak, sevişmek

her kapı çalışında

Bağrıma gözyaşı doluyor şimdi

Şu anda hiç bir şey mümkün değil.

İkimiz iki sap buğday olsak

Dalgalar yalarken onu

Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur

Gözlerini söndürme muhtacım

BEN SANA MECBURUM

Ve akılda kalan bir yokuştan

Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor

Kuşlardan, çiçeklerden bile kıskanıp gizlemek

kimi sevsem sensin / hayret

ne zaman geçti dizlerimizdeki yaralaramız

Büyüdükçe büyüyor gözlerin

Seni saklamak içimde delice, divanece

Sen diye kucaklamak yorganı okşamak, öpmek