Çok şeyden vazgeçtim. Gururumu bile görmezden gelebiliyorum bazen. Onun için sanırım şu anda ben bile kendime acıyorum..

Gitmek istiyorum sanırım, bilmediğim bir yere. Zamanın ötesinde, yarım kalmayan hayallerime mesela...

herkes mutsuz mu

arkadaş olabiliriz hayatın değişecek

Öldürenler biz miyiz, yoksa onu hak etmeyenler mi bilemiyorum. Tek bildiğim dünyanın bizler için yaratılmadığı..

rahat bırakın adamı iki nefes alsın

zavallı

sevgilim de sıraya girdi. acele et

adam ol bırak zırlamayı

s. et. geçer.

Yapmam gereken onca işi aklıma getirmek istemiyorum. Son bir umut daha, son bir istek daha diyen yüreğimin sesi yenik düşüyor.

Bunları yazmayı ben de istemezdim. Ama hayat gercekten insana bazen istediği şeyleri sunmuyor. :/

Üstüme üstüme geliyor hayat. Sanki benim mutsuz olmam için elinden geleni yapıyor. Yolunda gitmeyen onlarca mesele, her gün yiten umutlar, suya düşen hayaller ve planlar. Tam olacak derken, hüsran be bilinen hazin son.

tek kayda değer yorum bu yorum

ne lan bu halin

Hayatım boyunca hiç acınan insan olmadım veya böyle bir acı tablosu içinden seslenmedim kimseye. Bazen içimden geçenlere şaşıyorum, bunların ardındaki nedenlere üzüldüğüm kadar.

Sanırım dünyanın gerçekleri bizimkilerden farklı. Hak etmeyen çok kişi mutluluğun resmini çiziyor. Bizler ise onların tablolarına sığmayacak bir mutluluğu ancak hayallerimizde yaratıp öldürüyoruz.

ilk yazdığın mesajdan depresyonda olduğun anlaşılıyor ne sıkıntı yaşıyorsun bilemiyorum fakat her insanın olaylara bakış açısı ile olayları algılama şekli aynı olmayabiliyor kimisine göre ufak tefek sıkıntılar mutsuzluk kaynağı iken kimilerine göre çok büyük sıkıntılarda bile durum bu şekilde algılanmayabiliyor birde aşağıda bir yerde şöyle bir cümlekurmuşsun hak etmeyen bir çok kişi mutluluğun resmini çiziyor gibi bir cümle işte bu kişiler her durum ve şartta olumlu bir şeyler bulup gülümsemeyi ve umudunu kaybetmeyen hayatı akışına bırakan kişiler oluyor sana göre mutluluk nedir mesela bize bi tarif edermisin ya da seni bu kadar mutsuz kılan şeylerden bahsedermisin

Hiç uyumayı sevmeyen ben, uykuya bırakıyorum kendimi. Hep bir bekleyiş, sonunu kestiremediğim. Umudun bittiği yerde, uyku bile başımı ağrıtıyor. Kafamın içinde binlerce soru, çaresizliğin senfonisini çalıyor...

bir ben degilmisim bunlari hisseden

acele etmeyin hepinize yeterim evelallah

Hepsi bir yana, en çok yalnızlık acıtıyor içimi. Bu sabah da gözlerimi eksik açtım, kahvaltı gibi güneşli havanın bile tadı yok. Başka bir ışık bekliyorum, bu karanlığa. Ama nafile bekleyişlerimde umut kalmadı.

benimkini de degistir

hayat cesaretle başlar, doğru kararlarla ilerler, tebessümle ifade edilir, kalp kırmadan yol alır...

katiliyorum bu dunyada mutluluk yok

acidim sana

bukadar umutsuz olmamalısın