Başlık tam tersi olsa daha güzel olurmuş

Zamanın kadim koridorlarında ayak izlerine rastladığımız o nazik beyefendilere ve nazenin hanımefendilere ne oldu şimdi?! Hani şairler sevdiklerine ve babalar kızlarına?Senin teg nazenine nazenin işler münasiptir? diye iltifatta bulunur, onları nazikçe nezakete davet ederlerdi, neredeler?!.. Hani centilmenler, şövalyeler, zarifler, çelebiler?!..

karınca misali teşekkür ederiz:) arada virgül yok;)

teşekkür nedir peki?

güzel konu.

ya da tam tersini düşünelim, Allaha bile teşekkür etmeyen adamdan ne bekliceksin... boşver gitsin, tesekkürü filan lazım değil =)

diye bitirmiş İskender Pala...

Şükür, nimetleri avlayıp bağlamaktır. Şükretmeye başladığın vakit, ihsanın, iyiliğin artmasına hazır hale gelirsin.

Bir misafirimiz geldiginde, ve ona en ufak bir ikramda bulundugumuzda o kisiden bir tesekkur bekleriz.. Soylemediğinde bozulur.. kırılırız...

insanlara teşekkür etmek. özür dilemek ve affetmek çok mühim ve insanı olgunlaştıran davranışlar.

Ya sizce?

Bunun için Allah Teala Hazretleri Kur'an-ı Kerim'inde nebilerini, salih kullarını ve bunların Allah'tan gelen işlere olan şükürlerini ve zalimin zulmüne sabredenleri ve intikam yerine affedenleri övgü ile zikretmiştir.

men lem yeşkurun-nase lem yeşkurallah arapçası

Belki içimizdeki yabanlıklar ve yabancılıklar şimdi düşmanımız belki nezaketsizlikler?

teşekkür ederiz. :))

peki, teşekkür yalnız sözle mi oluyor bu tanıma göre?

Şükür, nimet çeşmesinden içmektir. Çeşme her ne kadar bol ve bereketli bir suya sahip olsa da, kapalıyken su kendiliğinden akmaz. Yani içmek için onu açmak gerekir.

hakediyor...

Size de öyle gelmiyor mu; bunalmıyor musunuz hadiselerin tıklım tıklım arsızlığından? Şimdi zamanın nefesi daralıyor üzerimize serpilen kasvetten; soluk almakta zorlanıyor gibi insaniyetimiz.

Allah razı olsun arkadaşlar. Fakat katkılarınızı bekliyoruz. :)

?Şükürsüzlüğün sebebi nedir ve şükre mani olan olan şey nedir? diye soruldu.

Akıllı ve olgun kişi, huzur için de, bela için de Allah'a şükreden kimsedir. Muradı cehennem bile olsa, bu kişi Hakk'ın seçtiği kimsedir.

Şükre mani olan şey hamlık açgözlülüktür. Zira bu açgözlü kişi, eline geçirdiği şeyi daha önce ihtirasla istemişti. İşte o tamah ve açgözlülük onu şükürsüz kıldı. Böylece kendi ayıbından habersiz ve halinin kıymetsizliğinden gafil kaldı.

Hz. Peygamber ; ?Kim ki, Allah?ı devamlı hatırlarsa, şüphesiz O?na şükretmiş olur." buyurmuşlardır.

Söylermisiniz? ozaman Rabbim de bir tesekkur haketmiyormu?

Yahudi bunları duyunca iman etti.

Salihlerin sözleri iyi hale eder teşvik

Nezaket bir umman; sevgiler uğuldar derinliklerinde, sevgiler coşar. Nezaket bir bahçe, şevk ile yürünür tarhlarında, şavklar saçılır yediverenlerinden. Nezaket hasbi bir tebessüm, kalbi bir yakınlık? Nezaket bir teşekkürün adı; bir derin şükür makamı.

şimdilik teşekkür etmekle yetinelim... :)

Turna geçmez dağlarda kaybedilmiş umut patikalarımız ve sancılı gecelerin karanlığında yitirilmiş tebessümün son güzergahı.

- Merhum bize şükrü emreder ve şükrü terketme durumunda neler olacağı ile de bizi korkuturdu.

Şöyle anlatıldı: Peygamber s. a. v. Efendimiz'in ashabından birisinin bir yahudi komşusu vardı. Yahudinin evinden türlü pislikler ve çamaşır suları akardı. O sahabi ise yahudiye hep teşekkür eder, ailesine de böyle davranmayı emrederdi. Sekiz sene bu hal böyle devam etti. Sahabi vefat ettiğinde, yahudi taziye için sahabinin evine gitti. Evin içinde pisliği ve bunların nereden geldiğini gördü. Geçen zaman içinde olan bitenleri öğrenince, müthiş pişman oldu. Sahabinin ailesine sordu:

Peygamber Efendimiz s. a. v. buyurmuştur: ?Ben dahuk ve katulüm .? Yani?Cefa verenin, zulmedenin yüzüne karşı gülüşüm, onu öldürmektir.? Burada gülmekten kasdedilen, şikayet edilecek yerde şükretmektir.

Şöyle cevap verdiler:

Hak Teala Hazretleri bir kulunu sevince, ona bela verir. Eğer sabrederse derecesini yüceltir ve eğer şükreylerse onu şeçkin kılar.

Yine Hz. Peygamber ; "Kim ki, bana sena ederse muhakkak ki, Allah?a şükretmiş olur."buyurmuşlardır.

iyiliğe karşı duyulan kıvanç ve gönül borcunu anlatmadır denmiş bir yerde...

çok güzel ve çok önemli bir başlık, kısmet olursa üzerinde konuşmak lazım... :)

Rica ederiz :)

şükür aklıma geldi... bir alime soruyorlar şükür nedir diye; Allah'ın verdiklerini, yine Onun razı olduğu yerlerde, itaatte kullanmaktır diyor.

"İnsanlara teşekkür etmeyen Allah?a da şükretmez" Bu bir hadis-i şerif. Prof. Dr. İskender pala nezaket kavramıyla açıklamış bir yazısında...

- Bu hali bana niçin haber vermediniz de, sürekli teşekkür edip durdunuz?

Nezaket! Nazik bir kelime? Bir sehl-i mümteni? Bir estetik şahikası.

Akla içki gelir şarkıcı anılsa nitekim.

Allahını ve peygamberini tanıyan, anan kimselerin, insanlara teşekkür etmemesi düşünülemez zaten.

gönülden bir teşekkür de böyle algılanmalı belki...

Nezaket fikrini ne zaman kaybetti dünya?!.. Ve isim haneleri açık tevkif emirnamelerine bile nezaket cümleleriyle başlanan dönemlere ne oldu sahi!

İnsanlara teşekkür etmeyen Allah?a da şükretmez.

Kimileri Allah'ın lütfuna, kimileri de kahrına şükreder. Onların her ikisi de hayırlıdır. Şükür öyle bir bağlılıktır ki, kahrı lütufa dönüştürür.

Demek kimsenin bu konuda bir görüşü, düşüncesi yok öylemi. İyi ozaman bizde yazımıza devam edelim karınca kararınca.:)

Şükür maksuda ulaşmayı kolaylaştırır. Zira dille şikayet, kalple şikayet etmeyi doğurur.

"herşeyi bilmek herşeyi bağışlamaktır" der biri... herşeyin başı bil-mek diyorum yine işte:))

... ve yalnız olgun insanların yapabileceği şeyler.

teşekkür bildiğim kadarıyla şükür kökünden geliyor zaten. şükür bu borcun Hakka baktığı yön, teşekkürse halka sanırım...

Ne iktisadi buhranlar ne siyasi kirlenmeler ne de fakr u zarurettir bizi bugün düşkün ve zelil kılan. Çaresizliğin sesini duyamayan vicdanlarımıza atılmış çektiklerinden sızan bunca kötülükler de değil bizi mutsuz eden. Hayır ihtirasa dayalı dünya düzeninin üzerimize boca ettiği?tut kavra kopar al sahip ol yürüt götür!? seviyesizliğinden ayrı bir şey bu.

Tamah ve açgözlülük, ham meyve, çiğ ekmek, çiğ et yemek gibi olduğundan, şüphesiz illet ve şükürsüzlük doğmasını gerektirir. Bir kimse zararlı bir şey yediğini bildiği vakit istifra etmesi gerekir. İstifra etmek ve o bozuk düşünceden kurtulmak ve o bir illet yüz illet olmasın diye, Hak Teala hikmeti ile o kişiyi şükürsüzlüğe müptela kıldı.

Bu başlığı açana teşekkür ediyoruz, Elhamdülillah..