İnsanın karnı doyar fakat gözü asla doymaz. Yoksul çok şey ister, haris ise her şeyi ister. Köle bir efendiye, haris ise elde etmek istediği her şeye köle olur. Mümin sadece Allah?ın kulu kölesidir. Allah?tan başkası önünde rüku ve secde caiz değildir.

Ali Rıza Temel

şu kısım da çok dikkat çekiciydi, belirtmeden geçmeyeyim:

Gazali merhum da; günahları zehirli bala benzetir. Bala tamah edip de içindeki zehri düşünmeyen bir anlık damak tadı için hayatlarını verirler. Bala veya pekmeze konup da dışarıya çıkamayıp can veren sineklerin hali ne kadar ibretliktir.

Tuzaklara düşmemek hem akıl, hem basiret, hem de güçlü bir iman gerektirir. Gözü ve gönlü ebediyete dönük olmayanlar geçici zevk ve menfaatlere dönük yaşarlar, bunları elde etmek için de bütün insani ve ahlaki değerleri bir kenara bırakabilirler. Ahiretlerini dünyalık karşılığında satarlar. Ebediyete gönül verenler ise faniye esir olmazlar, bakinin peşinde olurlar.

İbn Mukaffa diyor ki: ?Allah insanları ibadetlerin külfeti, haramların lezzetiyle imtihan eder.?

tuzağı görünce, yeme dokunmuyorlar bile.

Yüce Mevla?dan etrafımızı kuşatan tuzakları bizlerden uzak kılmasını niyaz ederiz. Zira Onun himayesi olmazsa tuzaklardan emin olunamaz. Yusuf peygamber bile nefsinden emin olamamış, Rabbinin himayesine sığınmıştır. ?Şayet sen onların tuzaklarına karşı beni korumazsan, hilelerine kapılır da, kendini bilmezlerden biri olup çıkarım.? (Yusuf, 33)

Akıl hırsın önünde olursa tuzaklara düşülmez. İşin sonunu, arka planını görmek ve adımları ona göre atmak, tedbiri elden bırakmamak en emin yoldur. Ebedi bir saadeti bir anlık zevke feda etmek akıl işi değildir. Kalıcı olmayan zevkler yerine daimi olan, bereketi ilanihaye devam eden, elemlere dönüşmeyen amel ve hedefler peşinde olmak hayatı değerli ve anlamlı kılar.

Aklın ve imanın kontrolünden çıkan hırslar bendini yıkan azgın sular gibidir. Potansiyelimizi kötü heveslerin tahakkuku için değil de, iyi hedeflerin gerçekleşmesi için kullanırsak hem tuzaklardan kurtulmuş, hem de ebedi saadeti elde etmiş oluruz.

Çok güzel!

Mevlana ne güzel söylemiş: ?Kendisini kerem ve sehavet sahibi Allah?tan başkasına satmayan kimseye ben kul köle olayım.? Böylelerine köle olmak neticede Allah?a kul, köle olmak demektir. ?Allah müminlerin mallarını ve canlarını cennet karşılığında satın almıştır.? (Tevbe, 111) Nihai anlamda müşterisi Allah, bedeli cennet olmayan bütün alışverişler zarar hükmündedir. Cenneti kazanamayan, her şeyi kaybetmiş demektir. Allah rızasını kazanmak elbette cennetten daha değerlidir fakat bu rızanın bedeli de cennettir. Bu nihai kazancı düşünmeyenler geçici kazançlara göz dikerek kalıcı mükafatları kaybediyorlar. Büyük ve kalıcı kazançlar için haramların cazibesi karşısında dik durmak, sabır ve tahammül göstermek gerekir.

Fransız Filozofu Voltaire ne güzel söylemiş. ?Hırs, bir sandalın yelkenini şişiren rüzgara benzer. Fazlası gemiyi batırır, azı da gemiyi olduğu yerde tutar. Kararı ise iyidir.?

Tadımlık mesabesinde olan dünyevi hazların peşinde ömür tüketenler sonuçta derin bir nedamet ve korkunç çöküntü ile karşı karşıya kalırlar. Mevlana böylelerini, gökteki kuşu görmeyip de, yerdeki gölgesinin peşinde koşan aptal bir avcıya benzetir. Tuzaklar da, tuzaklara konan yemler de çeşit çeşittir. Hele günümüzde bu tuzaklar ve yemler çok cazip, çok baştan çıkarıcıdır. Cennet nefsin hoşlanmadığı, cehennem ise nefsin hoşlandığı şeylerle kuşatılmıştır.

Muhammed İkbal diyor ki: ?Namazdaki secde seni başkalarının önünde secde etmekten vazgeçiremiyorsa böyle bir secdeden de vazgeç.?

Mevlana ne güzel söylemiş: ?Kendisini kerem ve sehavet sahibi Allah?tan başkasına satmayan kimseye ben kul köle olayım.? Böylelerine köle olmak neticede Allah?a kul, köle olmak demektir. ?Allah müminlerin mallarını ve canlarını cennet karşılığında satın almıştır.? (Tevbe, 111) Nihai anlamda müşterisi Allah, bedeli cennet olmayan bütün alışverişler zarar hükmündedir. Cenneti kazanamayan, her şeyi kaybetmiş demektir. Allah rızasını kazanmak elbette cennetten daha değerlidir fakat bu rızanın bedeli de cennettir. Bu nihai kazancı düşünmeyenler geçici kazançlara göz dikerek kalıcı mükafatları kaybediyorlar. Büyük ve kalıcı kazançlar için haramların cazibesi karşısında dik durmak, sabır ve tahammül göstermek gerekir. Peynire tamah eden fare, buğdaya göz diken kuş gibi zaaf gösterilirse hem peynir ve buğdaydan, hem hayattan, hem de cennetten mahrum kalınır. Nice tamahkarların acı akıbetini dünyada da görmekteyiz.

Mevlana?nın dediği gibi ortalıkta binlerce tuzak var. Bizler ise aç ve haris kuşlar gibiyiz. Tuzağın önündeki buğday danesine olan hırsımız tuzağı görmemize engel oluyor ve bir buğday danesine başımızı feda ediyoruz. Fareyi yakalamak için de fare kapanının ucuna peynir koyarlar. Peynir tamahı hayata mal olur. Oltanın ucundaki yem de bir tuzaktır. Biraz zahmet çekerek rızık elde etmek yerine, tembellik ve hırs yüzünden zahmetsiz kazanç peşinde olmak nice zararlara sebep olmaktadır.

Cennetteki yasak ağaç da bir tuzak, bir imtihandı. Orada aç ve susuz kalmak söz konusu değildi. Fakat İblis tuzağı süsleyip püsledi: ?Nihayet şeytan Adem?e vesvese verdi ve: Ey Adem! Sana ebedilik ağacını ve yok olmayacak bir saltanatı göstereyim mi? Dedi. Bunun üzerine Adem ile eşi o ağacın meyvesinden yediler.? (Taha, 120, 121) Şeytanın tuzağına düşmek onları cennetten çıkardı. Cennete girebilmek için çekilen bütün gayret ve sıkıntılar bir anlık hırsın yüklediği faturalardır. Şeytan tuzak kurmaya devam etmektedir. Zira onun görevi aldatmak, bizim görevimiz de aldanmamaktır. Bizler bir bakıma nefis ve şeytanın döşediği mayın tarlasında yaşamaktayız. Günahlar cennete giden yolda birer mayın mesabesindedir. Mühim olan Kur?an ve Sünnet dedektörleriyle bu mayınları görüp, basmamak ve salimen sahil-i selamete ulaşmaktır. Şeytan günahları süsler ve bütün cazip propaganda yollarıyla insanları günaha teşvik eder. Günahı işlettikten sonra da bir kenara çekilip şöyle der: ?Sizi isyana davet ettim. Siz de benim davetimi hemen kabul ettiniz. Öyle ise beni kınamayın, kendinizi kınayın. Ne ben sizi kurtarabilirim, ne de siz beni kurtarabilirsiniz.? (İbrahim, 22)

Şehvetlerine, kötü arzularına hakim olan insanlara ne mutlu, asıl hürler onlardır. Heveslerinin, fani arzularının esiri olanların efendi görünümünde olmaları ne hazindir. Asıl köleler bunlardır. Zincire vurulmuş köle hürriyet için mücadele verir, bir an önce esaretten kurtulmaya çalışır fakat arzularının kölesi olanlar köleliği sürdürme mücadelesi verirler. Şehvet zincirleriyle bağlı olduklarını fark etmezler.

Mevlana diyor ki: ?Kötü arzular uyuyan köpekler gibidir. Ortaya bir taş atılırsa hemen fırlarlar. Bu bedende yüzlerce köpek uyumaktadır.? Bu köpekler akıl ve iman bağıyla bağlanmazsa, zapt edilemezler. Hem sahibine, hem de başkasına saldırırlar.

İnsanın boyun eğmesi gereken yegane varlık Allah?tır. Yaratana kul olmayanlar yaratıklara köle olurlar.

İnsanı tuzağa düşüren en önemli amil hırstır. Hırs gözü kör eder. İsteğin aşırısına hırs diyoruz. Hayatta herkesin birtakım arzu ve istekleri vardır. Böyle olması da tabiidir. Hayatı yaşanmaya değer kılan da ümit ve arzulardır. Yaşama, zengin olma, ilim öğrenme, mevki-makam edinme ve arzular insanları çalışmaya sevk eder. İnsanın mutlu ve başarılı olması bu arzuların ölçülü ve makul olmasına bağlıdır. Fırtınaya, yangına, kasırgaya dönüşen hırslar hem sahiplerini, hem de toplumları mahveder.

Hz. Peygamber ?e davasından vazgeçmesi için para, kadın ve krallık teklif ettiler. Bunlar birer tuzaktı. Fakat Allah?ın rızasından başka gayesi olmayan Efendimiz bunları elinin tersiyle derhal reddetti. Şayet bu teklifleri kabul etseydi, herhangi basit bir insan gibi silinip gider, ne gönüllere taht kurar, ne de makam-ı mahmuda erişirdi.

Helal dairesi hem ihtiyacı hem de zevki karşılayacak derecede geniştir. Haramlara ancak zaruret halinde başvurulur, o da zaruret miktarını aşmayacak kadar.

madem öyle, bu yüzyılda fareler akıllandı gibi geliyor bana...

Rüşvete tenezzül edenler, bankaların içini boşaltanlar, bir kadın, bir makam uğruna haysiyet ve şerefini satanların zaman zaman düştükleri acıklı sonlar cümlenin malumudur.