ama aile ona hayatın yanlış ve doğrularını öğretmeden büyütmüştü sonuç bu olmuştu...

suzuz kalan meyve vermez..

yani,

''bu insan sevgisiz büyümüş yani yetim büyümüş'' vanlı arkadaşım amma abarttın sen insan uzmanımısın dercesine bir tepkide bulununca,

su-ateş,

neyse...

onlarda ayrılmış arkadaşım evine gitmişti,

bireylerin oluşturduğu toplum hasta büyümüş, nakıs büyümüş, hayatı bu şekilde idame ettirmek zorunda kalıyor haliyle,

birazcıkta yazı ile alakalı bir şeyler yazmandı da...

iyi yazışmalarrrr dileyelim...

bir kişi 100 kişinin dünyasını karartabiliyor,

benim içerlendiğim husus,

ben bu aralar hastalığımın verdiği sıkıntılardan ötürü biraz tahammülsüzüm,

başka dünyaları harap edebileceğini anlatamazsınız,

ifadesinde ondan nefret ediyorum diyen kız en başta onu sevecekti,

geçen yıl akademisyen annesini hunharca öldüren kıza akademisyen anne sevgiyi aşılasaydı,

saba kayahan abimiz gibi demişsin:)

hoca adam'a bazı sualler sorar,

bence eceli gelen gitsin,:))

aile fertlerini önce öldürüp sonrada evi yakması yaratılanı sevme olgusunun fıtratına derc edilmediğini gösteriyordu..

sevgi üzerine ''derin'' analizler yapmaya çalışan sen gibi birinden böylesi ''sığ'' bi yorum görmek şaşırtıcı...

mademki başlığın konusu sev'giymiş, biz de,

buna dair tüm kavramları yüzeysel algılayıp yüzeysel yaşayanlar dışında kalan herkese, mutlu akşam üstü diliyorum...

hayırlı kandiller.

yolu nefretten diil, sevgiden geçen herkese,

bazen adetten olsun torba dolsun tarzında katılımda bulununca bazı şeylere sırıtyor işte...

Toplumları bireyler oluşturur,

geçmiş olsun, inş. kısa sürede iyileşirsin...

yine yeni yeniden, ama bu sefer düzelterek;

;;sen oğlunu öküz gibi büyütünce olacağı bu demiş yollamış yaşlı adamı...

güzel yazı, yüreğine sağlık rotinin..

ben de,

epey alıştırıldığın tarzda,

onların gidişi ile yanımdaki arkadaşımla konuyu enine boyuna konuşmaya başladık, sonuçta ben şöyle bir kanaat belirttim,

diyorum...

kulaklarında müzik çalarlar, yada ellerinde telefonlar somurtkan somurtkan suratlarla hayatın devam ettiğini göreceksiniz,

kendisini dünyaya getirenlere dünyalarını karartmak hangi mantık ile hangi gerekçe ile izah edilebilirki,

sevgisiz, meneviyatsız büyüyen insana anlatamazsınız kendisinin minik bir dünya olduğunu,

benimde aklıma bu hadis geldi ama yazmadım,

SEN olmasaydın eğer alemleri yaratmazdım demiyor mu ALLAH ..

hayatımda ilk defa gördüğüm bir insan ile alakalı edindiğim izlenim beni haklı çıkartmıştı...

sokakta etrafınıza bakın otobüslere, toplu taşıma araçlarına,

yazı okunmayınca kayahan gibi oluyor,

şöför biriken kumar borcunu buna gerekçe göstermişti,

insan böyle bir şey, bir yandan öldürmek bir yandan yaşatmak için çabalıyor minik dünyayı...

kainat ile insana baktığınız zaman kainatın insana benzerliğini ve sırf insan için halk edildiğini göreceksiniz..,

bu başlık altında neyi nasıl yazcağımıza karar verebilme yetkinin olduğunu düşünnüp dillendirmen bile yeterince laf olsun torba dolsun sözüne örnektir...

;oğluna insanlık için gerekli şeyleri öğrettinmi, hayır,

kızcağız hem babasız hem anasız büyümüş, yetiştirme yurdunda büyümüş meğer, bunu açık diafondan yanımdaki arkadaşta duyunca ağzı açık kalmıştı,

yolu, saygı, muhabbet ve sevgiden geçemeyenler, artı;

kainatın mayası değilmidir zaten sevgi?

tokalaşma anı ve sonraki tespiti anlattıktan sonra o soruyu sordum,

giderayak farkettiğim yorumun adına;

ülkemizin son yıllardaki psikolojik durumuda bu yönde insanlar birbirini sevmiyor, sevmek olmayınca saygıda doğal olarak yok,

-oğlum beni bizim diğer öküz'ün yanı sıra çifte salıyor diye,

onun olmadığı yerler görüldüğü gibi maddende manende cehennemdir...

onların büyütmek ve büyütürken bir şeyleri onlara yüklemek zorunda oldukları çocuklarına yabanacı yabancı devam ediyor hayatlar,

arkadaşımın yanındaki bayan avucundaki sigara paketi ile ve yüzümüze bakmadan tokalaştı...

aynını sana da diliyorum...

diğer yandan pakistan'da sel felaketinde hayatları kararan insanlara başka insanlar umut ışığı olabiliyor,

bu yönden şüphelenmiştim zaten...

sevgi kainattaki en önemli tılsımdır,

yine güzel bir yazı olmuş,

oturur oturmaz benim gibi düşünen başka arkadaşlarımda olduğunu gördüm,

zaten öyle de olacak, benimkiside laf işte.

garip bi tutum...

Gerçekten çok doğru. Sevgisiz insan, toplum susuz kalmış bir ağaca benzer ve zamanla çöle döner.

garip çünkü,

''birbirinizi sevmedikçe iman etmiş olmazsınız, iman etmedikçe cennete giremezsiniz.''

amenna.

iyi de, yazılarının okunmadığı gibi bi soruna sahibsin ve neden o esnada yeni uyanmış biri olarak toplumsal sevgisizlik sendromu üzerine makale yazmanın en son isticeğim şey olduğunu neden anlamaktan uzaksın?

insanın fıtratına sevgi'yi koyduğunuz zaman onu ordan söküp çıkartmanız olanaksız,

onca açıklama yapmama rağmen...

ankara'dan eskişehire ailesinin yanına giden öğrenci'nin eksiği maddiyattı noksanı maneviyat,

bende peygamber efendimiz in şu hadis-i şerifiyle katkı sağlamak istiyorum başlığa:

ama allah iki kişiye bir şeyi aynı anda düşündürebiliyor,

insan aslında küçük bir dünyadır der önemli bir kanaat önderimiz,

özellikle dini motifler kullanmamaya gayret gösteriyorum,

dualar müşterek.

anneler babalar sadece geceleri çocukları ile karşılaşıyorlar,

herkese hayırlı kandiller,

toplumu oluşturan bireyler huzur ve rahat içinde iseler dünyada huzur içindedir,

ırak'ta son 10 günde üzerlerine bomba yükleyenler 500'e yakın insanın hayatına mal oldu,

asabi diil aksine epey relaxs ve mutluyum,

elinize sağlık,

köy'ün birinde hoca'ya gelen yaşlı adam dert yanar,

tamam tamam allah allah millet asabi olmuş çıkmış yaaa,

bi deli ben vardım herkes beni geçmiş yaaa,,

;oğluna sevgiyi aşıladınmı, hayır,

yüreği sevgiden geçen herkesle bir gün biryerde mutlaka yani:)

çünkü etiketime bazen kürt bazen din istismarcısı dediklerinden,

sosyal hayatta görüştüğüm bir arkadaşım yanında bir bayanla bizi görünce bayağı bi rahatsız olmuş bende rahatsız olmuştum,

ve de sev'gi dolu:))))

sevgisiz kalanda öyle...

insanlar sevgisiz büyüyorlar, selamlaşmak yok, son anda önelenen etnik çatışmalara bir bakınız ufak tefek farklılıklardan dolayı karşımızdakine hayat hakkı tanımama hakkını kendimizde buluyoruz,

bakalım bu sözlerim de, kime yamanacak...

kafalarında hayat sınavının içine monte edilmiş dünyevi sınavlardan bi haber büyüttüğünüz birine hayatın bir sınav olduğunu anlatsanızda anlamıyor tabii doğal olarak,

siz benden çok yaşayacaksınız derler bu durumlarda:(

anarşi ve başıbozukluğun baş gösterdiği toplumlara bir bakınız bireyler ya huzursuz ya aç yada her neyse..

dönüş yolunda biraz önce yanımızdan giden arkadaşı aramak gerekti,

bundan iki yıl önce van'dan gelen misafirim ile birlikte ankara'nın en ücra köşelerinden birine gidip özel bir yerde yemek yemeye niyyetlendik,

onların kalkışı ve bizlerle tokalaşılıp gidilmesi beni rahatlatmış bir şey çok rahatsız etmişti,

yooo su_ateş,

kaldıki,

can çıkar huy çıkmaz, huy fıtratınıza nüfuz eden her şeyin hayata tatbikidir...

çünkü o yaradılanı yaradandan ötürü sevmenin tılsımını fıtratına derc etmiştir,

izmirli minübüs şoförü ailesinden 8 kişiyi ayrı ayrı eve davet edip hunharca katletmişti,

ben kirlenirken dinimide beraberinde yıpratmam adına...

onun olduğu yerler manen cennettir,

deseydim eminimki pek bi ''dolu'' görcektin...

baştan böyle dolu bir açıklama olsaydı kimse bir ''şey'' demezdi,

temelinde mutlaka toplumsal bir neden vardır bireylerin yanlışlarının..

ne hal ne hatır soramıyorlar ya televizyon yada başka abuk subuk faaliyetler,

''ohhh my good ne harika bi başlık ve tespitlerdir buuuu'',