ya ben bu filmi bi yerden hatırlıyorum dokular uymasın bence :))

ne kadar iyi yürekli bir insan dedi kız, ona olan samimiyetini sözlerinden anlıyordu.

Yola çıkmışdılar acaba gözleri açılacakmıydı hayal etti hayal etti...

amcası işine gitmiş evd eyengesi ve kuzenleri kalmıştı. kuzenleride okula gidince kız ve yengesi işlerini yapıyorlardı evinç gözleri görmüyor olması onun ev işlerind eyardımcı olmasına mani değildi.

görmeyen gölzleri, küçük bir çift sözle nasılda ışıldıyordu sevinçle..

minik kız hemen tanıdı sesinden yaşlı adamı çok şaşırmıştı!!!

geceleri yıldızlara bakmak.. ne büyük mutlulukmuş meğer.. o karanlığa gömmek hani kendini bile bile..

usta zorlu yerleri hep bana bırakıyon ya hu :)

ah hayat..

amcanın hayrına bir okulda yaptırmıştı.

en azından eli kolu ayağı tutyordu, ya onlarda olmasa..

ya yaşlı adam niye terketti kızı :)) onun mirası felan kalacaktı :))

herşeyi anlattı ve bir vasiyet çıkardı.

"peki " dedi.

o sert mizaçlı işkenceler yapan amca, mirası duyunca birden yumuşak kalpli bir adam olup çıkıvermişti.

kız çok mutluydu, amcasından bu yanıtı beklemiyordu. çok teşekkür etti, ama suratsız amcası sıcak bir dokunuşta bile bulunmadı kıza!

keşke tek başıma çıkmasaydım diye üzüldü bir an.. o esnada yoldan geçen bir polis arabası durdu. "neyin var nedne ağladın sen?" dedi..

hemen bitmiş

yaşlı adam, dışardan bakıldığında züğürt gibi görünen, fakat yüreği gibi kocaman bir servete sahipti.

gözleri yavaşça açılıyor... açılıyor.. hafif puslu bulanık bir görümtü daha sonra kendini berraklığa ve netliğe bırakıyordu. ya amca nerdeydi, onun boynuna sarılmak, teşekkür etmek istiyordu.

Günler geçiyor yaşlı adamla konuşuyorlardı ama bir süre sonra yaşlı adam artık gelmemeye başladı minik kız çok merak ediyordu acaba başına birşey mi geldi diye...

"yine gelirim size olur mu?" dedi. kız başını sallayarak, her zmana bekleriz dedi yaşına bakmadan tüm olgunluğuyla.

amcası ise, alkolden trafik kazası geçirmiş olduğu yerde ölmüştü.

kız: "siz kimsiniz?" dedi ürkek bir tavırla.. görmediğini anlayan polis:" gel bakalım küçük kız, senin tek başına burlarda dolaşman çok sakıncalı hadi ailene götürelim seni " dedi.

polis memuru olduğu bölgeye getirmişlerdi kızı, akşam karanlık basmış memur bile o yolu zar zor basıp geçmişti. kendince:"bu kız burdan nasıl gelebildi acaba?" dedi.. düşünceli ve dalgın bir şekilde arabasına doğru bindi ve görevlerine devam etmeye başladılar.

yaşlı adam "elimden hiçbirşeyin gelmemesi ne kötü" diyerek iç geçirdi ve ordan sessiz sedasız ayrıldı.

kız kuyudan su çekmek için biraz ilkerdi, gelirken su dolu kovayı taşımak zor olmuş olsa ki, dinlenmey ekoyuldu, eline kvaları tekrar aldı iki adım attı ve farketmediği taşa takılıp düştü. dizi kanıyordu. ağladı, yengesi sesini duyamazdı çünkü bakkala gitmişti.

yuhhhh sadistmisin sen ya :)) yaşlı amcada sapık çıkıyormuş hahahaha :)) Biraz kısa yaz ya :)

kördü.. ağlasa dahi gözyaşı ne renk.. onu bile merak ediyordu.. ah yalnızlık.. ne kardeşi vardı yanında ona destek olabilecek ne de doğru düzgün bir akrabası.

:)) numune hastanesi he mi :D:D

kabus dolu rüyalar gören kız, korkuyoa terlemiş bir vaziyette yatağındann zıpladı.

amerika'daki arkadaşları sayesinde çok ünlü bir doktora gitti. ne yapılabilirdi, körlüğün bir tedavisivar mıydı acaba.. en ince ayrıntılarına kadar bilgi almak istedi bu konuda, fakat verilen yanıt :" kızı görmeden tma kesin bir şey söyleyemeyiz" oldu.

mutlu mesut bir şekilde yaşantılarına devam ettiler.

hemen kızın yanına gelip müjdeyi verdi ama kimden nakil yapılacağını bilmiyordu.

Çok mutluydu artık bir arkadaşı vardı... onun içini artık sadece güneş değil yaşlı adamda ısıtabiliyordu...

sokakta gören yaşlı adamsa, kızı daha önceden takip etmiş, polis memurlarının kızı nereye götürdüklerinden haberdar olmuştu.

yarın olduğunda güneşin ilk ışıklarıyla tekrar yola koyulduadam, o evin arkası sokağına geçmiş kızı izliyordu.

haydi bakalaım seni görelim :))

biliyordu... Birgün herşeyin çok güzel olacağını biliyordu

yüksek tansiyon olmasına rağmen üzirne birde kalp rahatsızlığı ama herşeye rağmen anestezi kağıdındakileri kabul etmiş, o göz naklinin olmasını istiyordu. daha falza yaşamasa da olurdu zaten. bir kızın gözlerinin açılmasına vesile olması herşeye bedeldi ne de olsa ona göre.

yaşlı adam yaşına rağmen dinçti. hızla kızın yanına geldi ve yardımcı oldu.

mezarına gitti, ona dualar okudu.

doktor gözlerinin bir tanesini vermek istiyordu, ne d eolsa yaşlanmıştı göreceğini görmüştü hayatında. çokta mutlu bir yaşantısı olmuştu artık. bir gözü yokmuş onun için çokta önemli değildi. ayrıca zaten emenet değil mi bu beden bize diye düşündü. ve kararı kesindi gözlerini bağışalaycaktı. gerekli tahliller yapıldıktan sonra derhal haber geldi ve bir mucize!

halbuki o seçmemişti böyle olmayı, en sağlamım bana birşey olmaz diyen bir kişi bile sonrasında kimbilir başına neler gerekten bu vaziyete düşebilirdi, ama bunu düşünen kimdi ki!

adam ne yapıp edip kızı buraya getirmeliydi. ya amcası.. izin verecek miydi acaba..

Meğer yaşlı adam amerikaya gitmişti kızın gözlerine bir çare bulabilirmiyim diye çok zengindi yaşlı adam ama ne eşi ne çocuğu ne de kimsesi vardı. Herşeyini minik kıza adamıştı ve gözleri için çareler aramaya başladı...

bütün malını mülkünü o küçük kıza bırakmıştı rahmetli amca.

Artık ameliyat vakti gelmişti minik kız en çok yaşlı adamı merak ediyordu ameliyata girdiler ve yaşlı adamın kalbi bu ameliyata dayanamadı ameliyat masasında ruhunu yaradana teslim etmişti.

sadece 7 nüfusluk bir aile olan amcasının yanında sığıntı gibi yaşıyordu.

amerika'da uzun yıllar kalmış, çalışmış biriydi. emekli olunca da irtibatını kesmemiş fakat türkiye'de yaşamaya başlamıştı.

fakat amcası, kıza rahat vermiyor, sanki para kendisninmiş gibi harcıordu. evler arabalar lüküs bir yaşantı, gel keyfim geldi adeta onun için hayat.

ama nasıl?

hani amca nerde diye defalarca merakla sormuş, doktor ise yanındaki hemşirenin gözüne " ne desek acaba" gibilerinden bakıyordu.

artık huzurluydu.

yaşlı adam anlam veremediği bir duyguyla küçük kıza karşı büyük bi yakınlık hissetmişti. Nedenini bilemiyordu belki kendi hayatına benzetmişti minik kızın hayatını...

Küçük kızımız güvenememişti polis abisine hayır tşk ederim diyerwek geri çevirdi teklifini yaşlı adam onu uzaktan takip ediyordu çok üzülmüştü haline zaten kendi yapayalnızdı yaşlı adamın...

:) ben gidene kadar yazarım valla :D engel olma :D

eli mahkum kız, yaşınında küçüklüğğündne ötürü olan bitene ses çıakramıyordu. artık çok zengind.

Nihayet bitmişdi yolculuk ve washington numune hastanesine gittiler :PP :)) doktor hemen muayeneye başladı

yengesi ve kuzenleri kızı zaten seviyorlardı.

paranın bir kısmını görme engelliler okuluna bağış yaptı kendi eğitimi içinde kullandı.

umut doluydu, egoistlik uzak, elinde ne varsa paylaşmaya hazırbir çocuk ruhuydu ondaki..

amcası, zaten kızı başından defetmenin yoluna bakıyordu, bu onun işine gelirdi.

hacı bir dur hele ya :D hemen sonuca gidiyon daha gelişme kısmı var:D

yaşlı adamla dertleştiler, adam hissettirmese de içten içe ağlıyordu. artık ben gideyim dedi, o arada ağaçların dallarının arasından kızın yengesinin geldiğini farkett.

hiç görmemişti çiçekleri böcekleri kokusundan tanıyordu gülü laleyi en iyi arkadaşı güneşti çünkü sadece onun sıcaklığını hissedebiliyordu daha 12 yaşındaydı annesini babasını görmemişdi onlar ölmüştü çoktan çünkü ama çiçekleri böcekleri kuşları insanlarıda görmemişti çünkü görememişti çünkü görmüyordu gözleri

"nerdesin sen bu saate kadar! diye bağıran bir ses, kızı ağlatmaya çoktan sebebiyyet vermişti, halbuki tek istediği kimseye muhtaç olmadan en azından bir hava değişimi olsun diye dışarı çıkmaktı. derdini söyleyemneden daha tokadı yapıştırdı küçük simasına kör kızın kötü amcası. yengesi elinden almak istese de nafileydi, gözü dönmüştü bir kere. zar zor yatıştırdılar adamı ve kızı derhal odasına götürdüler. "bir daha yapmıcam amca" diye yalvarmış olsa da amcası belinden çıkardığı kemeriyle çoktan dövmeye başlamıştı bile onu.

o sırada yaşlı adam " sen dur bakalım biraz burda, doktorla birşey görüşmemem gerek" demesi üzerine kız bekledi.

zorlusun ama yaşamak ne güzeldir aslında doyasıya..

birşekilde kızı buna ikna edip, mirası alması için zorladı.

şansızlık onu hep ensesinden yakalamıştı hiç kaçamamıştı ondan ama o hep sabrediyordu küçücük yaşına rağmen sabretmeyi insanlara göstermekle vazifeli biri gibi hep sapa sağlam duruyordu...

çok acıklı oldu burada bitsin bence ya :))

ne be, Allah Allah, ilham gelince mani olamıyorum işte:D

o gün eline eskimiş sopasını alarak evden zoraki bi şekilde yola çıkmaya koyuldu. evleri sarpta kalıyordu, ilçeye inmek normal bir insan için bile çok zorken, onun için adeta zehir etmekti günü.

annesini babasını kaybetmiş olması elbet üzücüydü, ama hayatın sonu değildi hiçbirşey için.

yanına bir adam geldi..

kendide zor günler geçimişti. annesiz babasız olmanın ne demek olduğunu ondan iyi hiç kimse bilemezdi. kızın 1 amca bir ha yapmıcam" diye bağrışları halen daha kulaklarındaydı adamın.

yengesi, ne oldu senin dizine diye hemen pansuman yaptı. kızın içinde anlatılmaz bir kıpırdanma vardı, yengesi acıyor mu diye sorduğunda "hayır" deyişi herşeye bedeldi.

demek ki hala daha yardımsever insanlar vardı, demek ki, herkes aslında sadece kndisini düşünmüyordu. çok teşekkür etti etmesine de.. ne yapacaktı şimdi.. arabalar ona hiç imkan vermiyorlardı bile, çarpıp gitseler kimsenin ruhu duymaz, yolda görseler sahip çıkmazlardı, iyice yobazlaşıyorlardı insanlar. insanlar!

bilmeden karanlıın içindeydi işte, bir çift yıldızı vardı sönmüştü ama parlıyorlardı kendince adeta..

doktora sormuş, fakat doktor tarafınan gerekli yanıtı " bilmiyorum " olarak almıştı. daha doğrusu doktor kızın morelini yüksek tutması açısından bilmediğini söylüyordu.. o an geldi.

geri dönüş iin biletini alıp uçağa bindi. iner inmez bir heyecanla kızın evine geldi.

muayene sonrasında doktor çokta umut verici konuşmamış olsa dahi yine de %50lik birşansın olduğundan bahsetti, doğuştan olmamsı onun için kardı.

yine de dirayetliydi, çokta zekiydi. okuyamamıştı ama zihni o kadar kuvvetliydi ki matemetiği hemen yapıyordu.

kızın amcası çok sert mizaçlı, babasının tam aksi huysuz kötü karakterli ve de alkol aln biriydi 4 çocuğu vardı ama çocuklarına babalıktan ziyade işkece yapardı. kızcağız onun şiddetine maruz kalmamak için çoğu akşam aç yatar sessiz sedasız zorlada olsa uykuya dalmaya çalışırdı hıçkırık seslerine boğulmuş bir şekilde yorganının altında.

kız istemiyorum! diye ağlasa da.. bunalrı duyan amcası kızı derhal yanına açğırıp baskı kurmuştu bile.

Yaşlı adam kıza yardım ederek onu eve götürürken onunla sohbete başladı. Yaşlı adam minik kızı dinledikçe duygulanıyordu ve sebebini bilmediği bir şekilde minik kıza olan sevgi damlaları büyüyerek çoğalıyordu. Minik kızımızda yaşlı adama karşı iyi dugular besliyordu ve onun iyi biri olabileceğini düşünüyordu...

amliyat başarıyla geçmiş, kızın gözleri bantlanmış bir süre sonra açılacak vazityete gelmişti bile. doktor içeri girmiş geçmiş olsun dileklerini ileterek pansumanını çıkaıyordu. kız merakla yaşlı amcayı düşünüyor, acaba bu melek gibi adam nasıl biri diye onun hayalini kuruyordu.

buruk bir sevinç vardı içinde burukluğun nedenini bilmiyordu...

göz nakli gerekliydi bunun için. fakar organ nakli için hele d egöz gibi önemli bir organ için nasıl oalcaktı bu, ayrıca dokuların uyuşması da önemli bir ayrıntıdı. hastane gerekli yerlere duyuruda ve istekte bulundu. organ bulunduğu vakit küçük kız ameliyata alınacak, gereken ne ise uygulanacakı.

dokular uyuluyordu, kızın olan bitenden haberi yoktu ama ameliyata girmek için heycanlıydı.

yokuşu yeni inmişti arabaların vızır vızır geçtiği caddeden biri yardım etmez ise geçemeyeceğini biliyordu yaşlı bir adam onu elinde sopasıyla gördü ve yanına yaklaştı yardım edeyimmi kızım diye sordu çok memnun olurum amcacığım dedi ve onun caddeyi geçmesine yardımcı oldu...

öldürdün hemen adamı yaw.. :)