yani aramızdan hangimiz yaradan bizi yoktan var etti diye şükür ediyor!?

yani yetmez daha fazlası ve daha fazlası diyen bir düşünce yapısı içinde edilen dualar

var olan mevcut durumun daha iyi olması için insanlar dua üzerine dua etmiyor mu!?

genelde şu an kimin ne dua okuduğu bilinmez ama genelleme yapmak gerekirse

rabbim sen beni benden daha iyi bilensin ben daha ne isteyeyim ki :)

bu bir yorum dur! çünkü yozlaşmanın ne noktaya geldiğini dilim döndüğünce anlatamaya çalıştım

yaradanın onlarca sıfatı varken

umarım kısmenden olsa iyi niyetli bu yorumum yanlış anlaşılmaz umarım!

bizler aşk içinde değil ölümsüzlüğü sağlayacak güç peşinde koşar olmuşuz! :(

aslında şükür etmek yerine şükretmeden dua etme boyutuna gelen bir durum gibi!

insanın algısının zor olan ve o dar psikoloji ile şükür anlayışı ile

yaradanın her şeyi aşk'la yarattığı düşüncesini bırakmış bir şekilde

ben her zaman şu şekil dua ederim ;

ve bunun sonucu malesef insanların bir çoğu

yaradana değilde yaradanın güç sıfatlarıyla yaradanı anlamaya çalıştırıldık

yok olup gideceğiz piskolojisi içinde bir şeyleri koruma refleksi ile düşündürürcesine düşüncelere sokanlar yüzünde! malesef bir çok insan farkında olsun veya olmasın

bizlere birileri var olmakla yok olmak arasındaki

Aşk'ı anlamayı ve yaşamayı öğretmeyenler yüzünden,

yaradanın güç sıfatına yani insanlar güce tapar gibi olmuş