Dalga dalga hücum edip pişmanlıklar

Susmuş ninnilerle gıcırdıyor beşik

en güzeli bu... söylenmemiş...

Macerası çoktan bitmiş o şeylerden.

Ayışığı gibi sürüklenip giden;

Halay çeken kızlar misali kolkola.

Ve ruh, atılan oklarla delik deşik;

Hatırlar bir gün bir camı açtığını,

İşte, doğduğun eski evdesin birden

Ve cümle yitikler, mağluplar, mahzunlar...

Lavanta çiçeği kokan kederleri;

İhtiyar ağaçlı, kuytu bahçelerden

Söylenmemiş aşkın güzelliğiyledir

Amansız gecenle yayıl dört yanıma

Ya sizler! Ey geçmiş zaman etekleri,

Bir renk çığlığı içinde bahçemizden,

söylenmemiş aşk...

Bir duman yükselir gibidir kederden

Geceye bırakıp yorgun erkekleri

İnsan, yağmur kokan bir sabaha karşı

Gün saltanatıyla gitti mi bir defa

Çöküp peynir ekmek yediği bir taşı...

Unutuşun o tunç kapısını zorlar

Ey unutuş! Kapat artık pencereni,

Çıkmaz artık sular altından o dünya.

Bir el çıkarmaya başlar bohçamızdan

Kağıtlarda yarım bırakılmış şiir;

Yolunu gözlüyor lamba ve merdiven,

Yalnızlığımızla doldurup her yeri

Çoktan derinliğine çekmiş deniz beni;

Bütün bunlar aşkın güzelliğiyledir.

Aşklar uçup gitmiş olmalı bir yazla

Hoyrattır bu akşamüstüler daima.

Duran bir bulutu, bir kuş uçtuğunu,

Salınan etekler fısıltıyla, nazla.

Ey unutuş! Kurtar bu gamlardan beni.