Nedensiz,

Gönül almak için,

O andan itibaren konuşmak ta dinlemek te anlamsızdır zaten?

?Ama? ile başlayan cümlelerinin?

Dostluk için,

Sonra, gülüşüme?

Senden öncesindeyim dediğim bir anda, en olmadık yerde geliyorsun aklıma,

Umarım,

Burukluk,

Hüzün,

İnsanın duygularını, kelimelere, cümlelere ve satırlara yansıtması,

Bazen, kendini ifade etmek için daha etkili bir yoldur yazmak?

"Tevazu"

Oysa yazmak gerekir bazen?

Kurtarıyor tüm sıkıntılardan, gam ve tasadan...

Sahte olanı sustur...

Hüzünlü Mayıs'lar,

Senli mısralar...

?Duygularını konuşarak değil, yazarak ifade edenler?

Aman Allah?ım?

Aklımdasın...

Allah rızası için,

Anlatılamaz...

Bazen,

Bazen sevgiliye, bazen bir dosta, arkadaşa sitem,

Çaldıkça çoğalıyorsun odada,

Gözlerin mi daha çok yaralayan,

Azaldıkça çoğalıyorsun...

Bütün ağırlığınla çöküveriyorsun yüreğime.

Saymıyorum çoğalmasın diye?

Konuşarak ta kendimi ifade edebildiğimi düşünüyorum.

Yüreğinize sağlık Sayın Gökçen Elif :)

Yüz ifadesi ne anlatıyor, ağızdan çıkan kelimeler ve alnında yazanlar?

Zaman çare sensizliğime,

Kesiliyor aniden, anlamsızlaşıyor bakışlarım.

Diyorum ki;

Allah?ın hikmetinden sual olunmaz?

Bitip tükenmek bilmiyorsun bir türlü?

Anlamsız bir gülüş,

Öyle bir vesile ile ferahlık veriyor ki insanın yüreğine...

Şimdi, gelişinde,

Sonuç ta,

Cilginturk71 editimizin de dediği gibi; gönül heybesinden gelen, akıl terazisinde tartılan, dil süzgecinden geçen yazıları okumak keyifli olacak.

Eline sazı almışsın yine.

Kendin için,

Mesafelerin uzaklığı, yanlış kelime ile karşıdaki insanı rencide etme endişesi, belki heyecan?

Bunun ne kadar korkunç, ürkütücü bir durum böyle?

Bitecek elbet bu çırpınışlar,

İnce bir sızın kaldı yüreğimde...

Ben de,

Hatta mümkün mertebe ilk tercihim konuşmaktan yanadır. Muhatabım her kimse, kullandığım kelimelerle, sesimdeki tınıyı ve gözlerimdeki ifadeyi alsın isterim. Keza dinlerken de öyle, ifadelerden aynı anlamı yakalamam gerekir. Bu ifadelerde uyum varsa ne ala?

Ne pişmanlığının önemi var,

Duygularını konuşarak değil, yazarak ifade edenler,

Anlamsız,

Gördüğüm üzre, söylenen üzre hükmediyorum?

Örneklem içindeki farklı olanlar genelde yanlış anlaşılır

Güzel düşünülmüş bir başlık.

Dost'a...

Bazen de, kendine seslenişidir yazmak?

sen arttıkça ben kayboluyorum."

Öylesine?

"Siyah beyaz tuşlarında piyanomun

Bugün,

Ne hüzünlü nağmeler,

Takdir-i İlahi...

Gidişlerin o kadar pervasızca olmasaydı,

Doğruların,

Sadece ve sadece,

Ne de;

Her seçim bir vazgeçişse,

Bir o kadar yazmak ta tabi?

Kendilerini kandırırlar?!!!

İnsanların kalpleri yüzlerine yansımalı?

Konuşulmasa da, anlatılmasa da, anlaşılabilmek ne büyük zenginlikmiş Ya Rab!

Kendiyle konuşurcasına, boşluğa, içinden geldiği gibi.

?Serbest Kürsü?

Durgunluk...

Selametle?

Başım gözüm üstüne...!!!

Ama yoksa, ortada riya var demektir ki;

Diyebilirdim?

sıcacık bir durak gibi...

Belki?

seni çalıyorum şimdi.

Kör, sağır bakıyorum umutlara.

Mutlu kal?!!!

Burası,

Yazmak.

Yokluğunun hangi mevsimi, kaçıncı yılındayım,

Sonra,

Tekrar başa dönüyorum, en başa, ilk sensizliğime.

Tarifsiz,

Rabbim öyle bir zamanda,

Buyrun?

Yoksa,

Sözlerin mi?

Kaybeden ben değilim,

Olsun?

Aferin...!!!

Ama bazen,

Aynı bedende, aynı şahsiyette, iki ayrı, birbiriyle çelişen ifadeler?

Özdemir Asaf

Sene-i Devriye,

Seçimlerinde kal,

Bazen geçmişe bir el uzatış, geleceğe yazılan bir mektupçasına...

Alınlarında apaçık okunmalı her şey, alt yazılı film izler gibi?

Demek ki, bizim için böylesidir doğru olanı?

Böyle yapanlar, karşısındakini değil,

Güzel paylaşımlar diliyorum?

Ne de,

İnsan kazanmak için,