Yazımın kalan kısmını önümüzdeki günlerde sunacağım.

a)Eski adı Yabancı Sermaye Derneği, şimdiki adı Uluslararası Yatırımcılar Derneği olan, Türkiye?de başta gelen yabancı yatırım savunucularından biri olan derneğe göre Türkiye'ye 2007 yılında gelen 22 milyar dolarlık doğrudan yatırımın sadece yüzde 10'u yeni yatırımlardan oluşmuştur. Geri kalan yüzde 90?lık bölümü yerli şirketlerin satın alınması ve şirket birleşmelerinden ibarettir. Başka bir deyişle yabancı sermayenin yüzde 90'ı hazır yerli işletmelere konmaktadır.

Bursa Adliyesi'ndeki icra müdürlüklerinde, bir günde biri fabrika diğeri de iş yeri iki ayrı gayrimenkulün açık artırma ile satışı yapıldı. Normalde satışlar onlarca kişinin katılımıyla kıran kırana geçerken, bu kez açık artırmaya sadece ipotek alacaklısı olan banka katıldı? .

Türkiye?nin Teknolojik Bağımlılığı artıyor

Bundan önceki bir yazımda bankaların yabancılara satılmasının ne büyük bir hata olduğunu şöyle açıklamıştım:

Türkiye gibi sanayileşmesi engellenmiş ülkelere plansız olarak, ölçüsüzce, büyük boyutlarda sokulan yabancı sermaye; ulusal işletmeler üzerinde denetim kurarak, üretim sektörlerine el koyarak ulusal ekonomiyi ele geçirir. Böyle bir durum ülkenin ekonomik ve siyasal bağımsızlığının yok olması demektir. Bu takdirde ülke bağımsız ekonomi politikaları izleyemeyeceği gibi, siyasal kurumlar da yabancıların kontrolüne geçecektir. Yabancı sermayenin özellikle kimya, demir-çelik, petrol, enerji, ulaştırma, iletişim gibi kilit sanayilerde yatırım yapması halinde, tehlikenin boyutları çok daha geniş olacaktır.

Bu tür kritik satışlar şüphesiz burada verdiğim örnekten ibaret değil. Eğer alıcı banka yabancı sermayeli ise, milli servetten bir unsur daha yabancının servetine eklenmiş oluyor. Bu tür satışlar arttıkça, yabancıların Türkiye?nin bugünü ve geleceği hakkındaki söz hakları daha da genişleyecektir.

-Türk ekonomisinin yabancılar tarafından kontrol edilmesine olanak sağlanmıştır. Çünkü bankaların kredi verdiği reel sektör şirketlerinin yazgısı yabancıların eline geçmektedir.

a) Bankacılık sektöründe, Demirbank, Sitebank, Yapı ve Kredi Bankası, Adabank, Bank Ekspres , Denizbank, Şekerbank, Sümerbank gibi bankalar Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ve TMSF tarafından yabancılara satılmıştır. Buna, yabancılara özel sektör tarafından satılan bankalar da eklendiğinde bankacılık sisteminin yabancıların eline geçmekte olduğu rahatlıkla söylenebilir. 2007 itibariyle Türkiye bankacılık sisteminde yabancı payı %42,5'dir.

Tabii başardılar da? Halkın oylarıyla gelen, asıl dayanağı Milli İrade olması gereken politikacılar neden iktidarı ele geçirir geçirmez kendilerini Miras Vakfı başkanının ya da ABD başkanlarının kucağına atıyor, onların her istediğini Tanrı?nın emriymiş gibi yerine getiriyorlar? Neden halkın öz malı tesisleri, örneğin TELEKOM?u Batı?nın zenginlerine, dev şirketlerine peşkeş çekiyorlar? Bu sorunun cevabı kısmen de olsa J. Feulner?in tutucu Amerikan aydınlarına hazırlattığı raporda gizli: ?Az gelişmiş ülkeleri, ekonomi politikalarını değiştirmeye zorlamak için dış yardımlar kullanılmalı.?

Liberalizmi?Neoliberalizm? adıyla hortlatıp dünyanın başına yeniden bela eden, Amerika Birleşik Devletleri?dir. 1980?li yıllar boyunca Washington?daki Reagan ve Bush yönetimleri, kimi kurumlarını dünya ülkelerini özelleştirmeye zorlamakla görevlendirmiştir. Özelleştirme yoluyladır ki ulusal varlıkların çoğu, özellikle en değerli ve en iyi durumda olanları Batı?ya aktarılmakta; ulus-ötesi şirketlerin, bunların yerel ortaklarının eline geçmektedir.

d) DYY ile birlikte gelen ve yavru-birim ürünleriyle ilgili?kısıtlayıcı uygulamalar? hem küresel rekabetin artmasının hem de yatırım alan ülke ekonomilerinin gelişmesinin önünde engelleyici bir etmendir. Kısacası DYY yeni teknolojilerin GOÜ?e transferinde beklenen etkileri yapmakta, fayda sağlamakta pek başarılı olmuşa benzemiyor. Bunun aksine, gelişmeler bize GOÜ?e teknoloji transferi yerine, GOÜ?den gelişmiş ülkeye gelir transferinin gerçekleştiğini göstermektedir.

Bu teorik savları destekleyici bazı kanıtları aşağıda sunuyorum.

Toplantıda yapılan konuşmalara göre ödeme yabancıların?Türkiye?ye olan güvenini gösteriyordu. Bizim yalnız özelleştirmeci-yabancı sermayeci iktidarlarımız değil, yabancılar da bu?methiye?yi sık sık yapar. Biz de sevinir, gururlanır, gevşeriz. Oysa yabancı gözünde?güven?in anlamı şu: Bu ülkede rahat ve en elverişli şekilde, bol bol para kazanabilir, karlarımızı ülkemize kolayca transfer edebiliriz. Servetimizi daha da büyütebiliriz. Bizimkilere gelince, onlar yabancıların yaptığının tam tersini yaparlar: Türk halkının servetini küçültür; sonra da kıkır kıkır güler, aralarında ucuz espriler yaparlar.

YABANCI SERMAYENİN SAKINCALARINA YENİ KANITLAR - II

b) İletişim sektöründe, Türk Telekom, Telsim, Teletaş ve Türk Kablo yabancılara satılan kamu kuruluşları arasında bulunmaktadır. İletişimde yabancılaşmanın bağımsızlık açısından sakıncaları şunlardır:

-Yabancı şirketler ihtiyaç duydukları bilgilere yasal olmayan yollardan ulaşabilme gibi birçok hususta imkana kavuşmuşlardır.

1) Türkiye Giyim Sanayicileri Derneği Başkanı Ahmet Nakkaş, tekstil ve hazır giyim sektörünün 6 aylık değerlendirmesinin yapıldığı bir toplantıda şunları söylemiştir:

Bu mekanizma uzun süredir işliyor: Amerika?nın ve Avrupa?nın kapitalistleri Türkiye?yi lokma lokma yutmaktadır, TELEKOM işte bu lokmalardan yalnızca biridir.

a) Ortodoks iktisat literatürüne göre yeni teknolojilere ulaşabilmenin kolay bir yolu teknoloji transferidir. Çünkü gelişmiş ülke isletmeleri her sektörde gelişmekte olan ülke isletmelerine kıyasla daha ileri düzeyde üretim teknolojilerine sahiptir ve sürekli olarak yenilik peşindedirler. Bu durumda GOÜ isletmeleri açısından en akılcı davranış, var olan teknolojileri ithal etmektir. Bunun en kolay ve risksiz yolu ise doğrudan yabancı yatırımdır . Batı-kaynaklı ekonomik teoriler ile uluslararası kuruluşlar bunun böyle olduğunu söylüyor ve öğretiyorlar. Bu teori ve doktrinler DYY?ın yatırım alan ülkelere istihdam artışı, yeni yatırım, döviz girişi, ihracat artışı, teknoloji transferi gibi birçok olumlu katkıları olduğunu da ileri sürerler. Bu görüş?kısmen? doğru olup gerçeği tam olarak yansıtmazlar; sadece teorik açıdan doğrudurlar. Hatta, ekonomik doktrinlerin olumlu mesajlarının bazen gerçeklerle hiç uyuşmadığına görürüz. Dolayısıyla, küresel teknoloji transferi süreci de Batı kaynaklı doktrin ve ideolojilerin söylediği gibi?dikensiz gül bahçesi? değildir. Bazen gülden çok daha yoğun olarak dikenler vardır, hatta bazen güle rastlamak çok zordur.

Yabancı sermayenin olumsuz etkilerinden başlıcaları şunlardır: Bağımsızlığın yok olması, düalizm, dış bağımlılık, haksız rekabet, dış dengesizlik, teknolojik bağımlılık, kalkınmanın engellenmesi. Türkiye?ye yabancı sermaye girdikçe, bu etkiler kaçınılmaz olarak ortaya çıkmış ve çıkmaktadır, tahribatlarını yapmaktadır. Ben bunlardan iki etkiye dair yeni kanıtlar sunacağım bu yazımda. Bu etkiler bağımsızlığın yok olması ile teknolojik bağımlılıktır.

Emperyalizmin her ülkede işbirlikçileri vardır, tabii Türkiye?de de. Bunlar -doğal olarak- yabancı sermayenin hep olumlu izlenimini veren yönlerini öne çıkarır ve överler. Oysa yabancı sermayenin sakıncaları vardır, hem de son derecede önemli olan sakıncaları... Sanayileşmesini yüksek oranda ulusal kaynaklara dayandıramayan Türkiye gibi ülkelere, yabancı sermaye yalnızca felaket getirir. Dünyada yabancı sermaye ile kalkınmış tek bir ülke yoktur.

Telekom Özelleştirmesinin Gerçek Yüzü

-Yabancı şirketlerin bir kısmı iç pazardaki tekel konumlarından yararlanarak birçok konuda belirleyici olacaktır.

-Görüşümü destekleyici kanıtlar genel olarak şunlardır: Türkiye'ye gelen yabancı sermaye yeni yatırıma fazla itibar etmemektedir. Ortaklık durumunda, paket antlaşmalara kısıtlayıcı maddeler konarak, teknoloji transferi bizzat yabancı yatırımcı tarafından engellenmektedir.

Finansbank?taki Fiba Holding?e ait son hisse de Yunan ortağı NBG?ye satılması kararı ile bir bankanın daha tamamı yabancıların eline geçmiş oldu. NBG?nin Finansbank?taki payı böylece yüzde 99?a yükseldi. Sonuçta borsada işlem gören bankaların halka açık olan kısımlarıyla birlikte yabancıların sektördeki ağırlığı yüzde 50?yi aştı. Hazine ihalelerinde ayrıcalık tanınan 12 bankanın arasında yerli sayısı 4?te kalırken, 8?i yabancı ortaklı.

-Finans sektöründe hakimiyeti ele geçirmiş olan yabancı sermaye, ekonomide hangi sektörün öne çıkarılacağı, hangi sektörün ihmal ve tasfiye edileceği konusunda söz sahibi olmuştur.

Yazan: Prof. Dr. Cihan Dura, Tarih: 11-03-2009 13:57

Örneğin, Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı?nın verilerine göre gelişmekte olan ülkelere yönelen DYSY?nin yarısından fazlası şirket satın alımları şeklindedir. Eğer Çin bu verinin dışında tutulursa, şirket satın alımları söz konusu toplamın yüzde 72?sine ulaşmaktadır. Yani, doğrudan yabancı sermaye yatırımları aslında gelişmekte olan ülkelerin üretim merkezlerinin ulus ötesi tekellerce satın alınması olgusunu yansıtmaktadır. Çoğunlukla bir mülkiyet değişiminden ibaret kalan bu sürecin, çağdaş teknolojileri azgelişmiş dünyaya taşıyarak, istihdam ve üretim artışlarına yol açacağı beklentisi, en basit ifadeyle, safiyane bir mitoloji öyküsüdür?.

?Sadece bankacılık sektörümüz değil, tarımı ile, sanayi ile, diğer hizmet sektörleri ile bütün bir Türk ekonomisi yabancıların kontrolü altına girmektedir. Daha somut bir anlatımla, Türk bankalarına 20-25 milyar dolar yatıran yabancı sermaye, Türk halkının trilyon dolarlık aktifini kontrol edecek bir konuma gelmiş olmaktadır. Çünkü bankaların kredi verdiği reel sektör şirketlerinin kaderi yabancıların eline geçmiş oluyor. Finans sektöründe hakimiyeti ele geçiren yabancı sermaye, ekonomide hangi sektörün öne çıkartılacağı, hangi sektörün ihmal ve tasfiye edileceği konusunda söz sahibi oluyor. Bu hakimiyet aynı zamanda para piyasaları ile iç borç sisteminin de yabancı bankaların denetimine geçmesi anlamına geliyor. Türkiye?de gidiş ne yazık ki bu yöndedir. Bu aynı zamanda bir milli politika oluşturulmasının da artık imkansız hale gelmesi demektir?.

Liberalizm 1970?lerin ortalarına kadar, unutulmuş bir akımdı. Dünyada ön planda olan, sosyal devlet anlayışıydı, devletçilikti. Derken, liberalizm ve bireycilik yeniden hortladı. Yeni ideolojinin akademik ekseni; Friedrich Von Hayek şefliğinde, Milton Friedman?ın neo-liberal vaazlarını verdikleri Chicago üniversitesiydi. Daha sonraki 12 yıl boyunca Chicago Çetesi bütün ABD?yi etkisi altına aldı, ardından da dünyayı? General Evren?in 12 Eylül 1980 darbesi, Özal hükümeti ve ABD?den ithal?prens?lerle Türkiye?ye de nüfuz etti. Neoliberalizm?in temel savlarından biri şuydu : Ulus-Devletler, özelleştirme yoluyla küçültülmeli ve etkisizleştirilmelidir. Demek ki TELEKOM?un satışı Şikago Çetesi?nin, daha doğrusu Friedrich Von Hayek ile tilmizi Milton Friedman?ın zaferidir. TELEKOM?un satışıyla bu iki amerikalının sözde bilimsel doktrinlerinin gereği yerine getirilmiştir. TELEKOM?un özelleştirilmesiyle, Türkiye Cumhuriyeti Devleti; Şikago Çetesi?nin buyruklarına uygun olarak, biraz daha küçültülmüş, biraz daha zayflatılmış, etkisizleştirilmiştir.

Özelleştirme salgınının dünyaya yayılmasında büyük rol oynayan kuruluşların başında, 1977?de İngiltere?de kurulan Adam Smith Enstitüsü gelir. Başkanı Madsen Pirie tam bir özelleştirme fanatiği ve militanıdır. Bütün hayatını özelleştirmenin dünya çapında propagandasına ve yayılmasına vakfetmiştir. Şöyle demektedir: ?özelleştirme dünyadaki kamu sektörleri arasındaki yürüyüşüne devam edecek, kamuya ait son tesis de satılmadıkça sona ermeyecektir. ?

?Doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının özendirilmesinden umulan yararların başında yabancı sermayenin?ileri? teknoloji transferi yoluyla iş sahaları açarak istihdam yaratması beklentisi gelmektedir. Ancak, gelişmekte olan ülkelere yönelen yabancı sermaye yatırımlarının niteliğine baktığımızda, bu tür akımların, yeni yatırım yapmaktan ziyade var olan şirketlerin satın alınması ve/veya şirket birleşmeleri amacıyla hareket ettikleri görülmektedir.

2) Sayın Yeldan?ın vurguladığı eğilimden elbette Türkiye de azade değildir. Türkiye'ye gelen yabancı sermaye yeni yatırıma itibar etmemektedir. Nitekim:

Özelleştirme kamu varlıklarının özel sektöre devredilmesi olarak tanımlanır. Oysa özelleştirme aynı zamanda Batı?nın, ulus devletleri çökertmek için kullandığı bir silahdır. Özelleştirme Amerika Birleşik Devletleri?nin ulusal doktrininin, yani Neoliberalizm?in can damarıdır.

Yazan: Prof. Dr. Cihan Dura, Tarih: 28-04-2009 15:21

Cihan Dura, ?Bankaların Yabancıların Eline Geçmesi Neden Tehlikelidir? http://www.21yyte.org/tr/yazi.aspx?ID=859&kat=16

-Bu hakimiyet aynı zamanda para piyasaları ile iç borç sisteminin de yabancı bankaların denetimine geçmesi anlamına gelmektedir.

Ne yazık ki özellikle AKP iktidarı ile birlikte, 2003?den bu yana Türkiye?nin başına gelen budur. Bu durumun pek çok kanıtını daha önceki yazılarımda sundum. Şimdi bu kanıtlara aşağıdakileri ekliyorum.

Bankacılık sisteminin yabancıların eline geçmesi şu olumsuz sonuçları doğurmaktadır:

-Birincisi, yabancı işletmeler araştırma ve geliştirme faaliyetlerini, yatırımcı ülkede toplar. Ev sahibi ülke bu faaliyetlere katılamadığından, doğrudan yatırım bile gelse, yeni teknikleri sürekli olarak yurt dışından ithal etmekte devam eder.

4) Yabancılar Türkiye?de yalnız sigorta, banka, aracı kurumları değil, borçlanma politikalarını belirleyen piyasa yapıcılığını da ele geçirmiş bulunuyor. Bu bulguya geçen yıla ait şu gözlemden ulaşıyoruz:

- Ülke içerisinde çok güçlü bir konuma ulaşmıştır, ulaşacaktır.

Özelleştirmenin küresel?promosyon?undan, ABD Dış İşleri Bakanlığı?nın bir dairesi olan Birleşik Devletler Uluslararası Kalkınma Ajansı sorumludur. USAID bir?dış yardım? örgütü olup özelleştirmenin dünyaya yayılmasında baş rolü oynamıştır. Özelleştirmenin pazarlanmasını büyük ölçüde, 1981?de bu amaçla kurulmuş olan Özel Girişim Bürosu yürütmüştür. Demek ki TELEKOM?un özelleştirilmesi bir?promosyon?muş, küresel bir promosyonun Türkiye?de gerçekleşmesiymiş. Peki kim var bu tutundurmanın arkasında? Tabii Amerika var, onun Uluslararası Kalkınma Ajansı, USAİD var. Gerçek niyetlerini nasıl da parlak etiketlerle gizliyorlar: Neymiş, ?yardım?mış, ?ekonomik gelişme?ymiş, ?uluslararası kalkınma? imiş!

c) DYY aracılığıyla gerçeklesen, daha doğrusu?gerçekleşmeyen? veya?sınırlı gerçeklesen? teknoloji transferi, küresel piyasalarda bütün aksaklıklarıyla süregelmektedir. Günümüzde de hala birçok açıdan gelişmekte olan ülkeler aleyhine olan ve DYY aracılığıyla ortaya çıkan, ?örtülü maliyetler? denilen, ?paket sözlesmeler? çerçevesinde uygulanan?kısıtlayıcı önlemler? süregelmektedir. Mülkiyetin?tamamen? yabancıya ait olduğu durumlarda ne paket anlaşmaları ne de kısıtlayıcı önlemler söz konusudur. Çünkü yavru firmanın her türlü faaliyeti ile ilgili kararlar ana-firma yöneticilerinin küresel çıkarları doğrultusunda belirlenir.

Toplantıya A. K. P. kadrolarından Maliye Bakanı Kemal Unakıtan, Ulaştırma Bakanı Binali Yıldırım, Hazine Müsteşarı İbrahim Çanakçı, Özelleştirme İdaresi Başkanı Metin Kilci de katıldı. Başta iki bakan olmak üzere, bizimkilerin ağızları kulaklarına varıyordu. Şakalaşmalar, gülüşmeler, ucuz espriler gırla gidiyordu. M. Hariri ise ciddi idi. Bizimkiler ne kadar gafil ise, Hariri o kadar uyanıktı. Çünkü Türk Telekom için 4 yıllık taksit yerine peşin ödedikleri 4.31 milyar dolar, Türk Telekom'un 1.5 yıllık karına eşitti! Eğer?Ak? Parti hükümeti, Türk Telekom?u satmamış olsaydı, kuruluş Haziran 2006?ya kadar 4.1 milyar dolar kar etmiş olacaktı. Demek ki Hariri Türk Telekom?un karı ile yaptı bu ödemeyi.

Demek ki TELEKOM?u sattıran ne TÜSİAD, ne Metin Kilci, ne Kemal Unakıtan, ne de Tayyip Erdoğan? TELEKOM?u sattıran, aslında Heritage Fondation, Edwin J. Feulner? TELEKOM?u sattıran ABD Başkanı Corc Dablyu Buş!...

Yazan: Prof. Dr. Cihan Dura, Tarih: 21-06-2007 08:40

-Yabancı sermayenin, Türkiye?ye yeni teknoloji getirme olasılığı zayıftır. Bu durum Türkiye?nin Batı ülkelerine teknolojik bağımlılığının devam etmesi anlamına gelmektedir.

-Yabancı sermayenin olumsuz etkileri kamuoyundan gizlenmektedir.

Türkiye?nin ruhuna, dokularına, damarlarına nüfuz etmiştir. İstediğini, hem de kendi öz yurttaşlarımıza böyle yaptırır. Biz istediğimiz kadar tepinip karşı çıkalım para etmeyecektir. Bu gidişle TÜPRAŞ da onun olacak, TEKEL de, PETKİM de onun olacaktır. Türkiye?de Türklerin dediği değil, Atatürk?ün dediği değil, Madsen Pirie?nin dediği olacaktır. Çünkü Türkiye?nin yönetimi, bunların emrinde olanların elindedir.

Asıl önemli değişiklik borsadaki hisselerle birlikte yabancıların piyasa yapıcılığı sistemindeki payının yüzde 60?ı geçmesi oldu. Bu gelişme şu anlama geliyor: Bankacılık ve sigorta sektörlerinin ardından, Türkiye ekonomisi ve borçlanma politikalarında kritik öneme sahip olan piyasa yapıcılığında da yabancılar hakimiyeti ele geçirmiş oldu. Hazine Müsteşarlığı?nın tespit ettiği 12 piyasa yapıcı bankadaki yabancı ortaklık oranı yüzde 50?yi buldu. Akbank, Fortisbank, Finansbank, Garanti Bankası, Halkbank, İş bankası, Yapı Kredi Bankası, Vakıfbank?ın da aralarında bulunduğu İMKB?de işlem gören bankaların halka açık kısımları da dikkate alındığında yabancıların piyasa yapıcılığındaki oranı yüzde 60?ı aştı.

Türkiye'de yabancı sermaye girişi ne yazık ki ekonomik ve siyasal bağımsızlığın yitirilmesi sonucunu vermektedir. Bu felaketin baş müsebbibleri ise AKP iktidarı ve kadroları ile bunların marifetleri karşısında sus pus oturan sözde aydınlardır.

Yabancı sermayenin Türkiye gibi sanayileşmesi engellenmiş ülkelere yeni teknoloji getirme olasılığı zayıftır. Bunun sebeplerini şöyle sıralayabilirim:

Şu soruya yanıt arayacağım: TELEKOM?u aslında kim, niçin özelleştirdi?

c) Bağımsız Sosyal Bilimciler grubunun 2007 Yılı Raporu Türkiye?ye yönelik doğrudan yabancı sermaye yatırımları akımlarının bu niteliğini şöyle dile getiriyor: ?Adındaki?yatırım? sözcüğüne rağmen, DYSY?nin büyük bölümü, ekonominin sabit sermaye stokunun genişlemesi anlamında?yatırım? değildir; ?edinimler ve birleşmeler? kalemi altında sınıflanan ve ulusal mülkiyetin yabancılara aktarılması anlamına gelen bir el değiştirmeden ibarettir.?

c) Denizcilik sektöründe, İzmir, İskenderun, Mersin, Yarımca gibi limanların da sadece ticari açıdan değerlendirilerek yabancılara satılmaları, Türkiye'nin güvenlik ve egemenlik haklarını zaafa uğratabilecek bir potansiyel taşımaktadır.

Mohammet Hariri?nin bu beklenmeyen cömertliği bana TÜRK TELEKOM?un özelleştirilmesini, bütün diğerlerinde olduğu gibi bu özelleştirmenin gerçek yüzünü hatırlattı. Öyküyü bir kitabımda anlatmıştım. Bir özetini de siz değerli okurlarıma sunmakta yarar görüyorum. Dikkatle takip edelim; bize dayatılmış -farkında olmadan benimsediğimiz- yanıltıcı dogmalardan elimizden geldiğince sıyrılarak okuyalım.

Özelleştirmeyi, ABD?nin çıkarları doğrultusunda Türkiye gibi ülkelere dayatmakla görevli iki kuruluş daha var: Uluslararası Para Fonu ile Dünya Bankası. Bu kuruluşlar marifetlerini, IMF?istikrar paketleri? ile, Dünya Bankası?nın?yapısal uyum programları? ile gerçekleştiriyorlar. Kesinlikle neoliberal ideolojiye dayanan bu programlar, daima, kamu hizmetlerinin özelleştirilmesi ve kamu sektörünün sistemli bir şekilde tahrip edilmesi sonucunu vermiştir. Kamu hizmetlerinin özelleştirilmesi ve ticarileştirilmesi, Dünya Bankası?nın borçlu Üçüncü Dünya ülkelerine yutturduğu?yapısal uyum programları?nın önemli bir parçasıdır. Dünya Bankası verdiği kredileri özelleştirme şartına bağlamaktadır. Peki bu kuruluşlar bizim?milli iradeyi temsil eden? hükümetlerimize özelleştirmeleri, örneğin Recep Tayyip hükümetine TELEKOM?un özelleştirilmesini nasıl yaptırdı? Elbette?para verme? karşılığında uygulattığı?istikrar paketleri? ile, ?yapısal uyum programları? ile?

A) Türkiye Bağımsızlığını Kaybediyor

3) Türkiye?de yabancı sermayenin etkilerine karşı tarafsız bir tutum sergileyen, akademik nitelikli çalışmalar nadirdir. Ancak ne mutlu ki bunlardan birine rastlayabildim. H. Gürak?a ait bu makalenin konumuzu ilgilendiren yani olumsuz etkilerine değinen kısımlarını, özetleyerek aşağıya alıyorum.

Ortaklık olması durumunda ise yerel firmanın bazı hakları olacaktır. Bu haklar ise teknoloji transfer etmesi beklenen yabancı firmanın çıkarları ile uyumlu olmayabilir. Böyle durumlarda olası sorunları ve çıkar çatışmalarını önlemek amacıyla DYY yapan ana-firma; üretim, ihracat, kaynak kullanımı ve benzeri konularda hakimiyetini ve kontrolünü sürdürmek için yerel firma ile paket anlaşma yapar. Anlaşmaya üretimin her alanı ile ilgili?kısıtlayıcı maddeler? koyar ki küresel çıkarları korunsun. Ancak bu paket anlaşma maddeleri GOÜ ekonomisinin yararına olacak mıdır? Bu soru önemlidir.

1) Değerli iktisatçılarımızdan Erinç Yeldan?ın bir yazısındaki şu satırlara göz atalım:

En son Fiba Holding?in Finansbank?ta kalan yüzde 9.7?lik hissesinin de 697 milyon dolara bankanın ana hissedarı National Bank of Greece tarafından satın alınmaya karar verilmesinin ardından, yabancıların piyasa yapıcılığı sistemindeki hakimiyeti iyice pekişti

-İletişim sektörünün yabancıların eline geçmesi, ulusal güvenliğin tehlikeye atılması potansiyeli taşımaktadır.

bunlardan iki etki üzerinde duracağımı ifade etmiştim. Birinci etki, bağımsızlığın yok olması etkisi hakkındaki kanıtları ortaya koymuştum. Yazımın bu bölümünde ise yabancı sermayenin teknolojik bağımlılık etkisi üzerinde duruyorum.

Yayınlama yeri : Yazarlar, Prof. Dr. Cihan Dura

Ekonomik bağımlılık, beraberinde siyasi bağımlılığı da getirecektir. Bu bağımlılık ülke politikalarının ve kalkınma planlarının, yabancı kapitalistlerin izniyle, onların isteğine uygun olarak yönlendirilmesine yol açacaktır.

Ama bizimkiler Hariri ile kolkola, şen şakrak, gülüyor ha gülüyorlar. Paracıklarına kavuşmuşlar ya, birbirleriyle yarışırcasına kahkahalar atıyorlar.

b) DYY?ın amacı, çoğu zaman sadece?ucuz işgücü? kaynağından yararlanmaktır. Bu durumda ülkeye teknoloji transferinden söz etmek zaten anlamsızdır: Sadece istihdam artar, teknoloji transferi gerçekleşmez.

?Bankalar, borcunu ödemediği için icralık olan fabrikaları satın almaya başladı. Bursa Adliyesi'nde bir günde biri fabrika iki ayrı gayrimenkul, yapılan açık artırmayla ipotek alacaklısı bankalar tarafından satın alındı. Verdikleri kredileri tahsil edemeyen bankalar, ipotek altına aldıkları gayrimenkullere el koymaya başladı.

2) Şimdi, Girne Üniversitesi?nden iki değerli araştırmacının bir analizinde gördüğüm hayli çarpıcı kanıtları sunuyorum. Fatih Bali ve Onur Dinç Türkiye?ye özelleştirmeler yoluyla sokulan yabancı sermayenin, bankacılık, para piyasaları, iletişim, limanlar, büyük kamu kuruluşları açısından ekonomik ve siyasal bağımsızlığımız üzerinde yaptığı tahribatı bir makalelerinde gayet çarpıcı bir şekilde dile getirmişlerdir, bazı bulgu ve yorumlarımı da ekleyerek aşağıda özetliyorum.

Yabancı sermayenin bu özellikleri Türkiye?nin Batı ülkelerine teknolojik bağımlılığının devam etmesi, hatta şiddetlenmesi sonucunu doğuracaktır.

Acaba Oger, taksitli ödemeyi durup dururken niye peşine çevirdi? Basında şu açıklamalara rastladım: Bu, Hariri'den AKP'ye?bir seçim jesti? idi. Seçim öncesi, hükümetin elini Hazine yoluyla güçlendirmiş oluyordu. Önceden hazırlanmış bir mizansen de olabilir. Ancak Oger?in mutlaka başka kazançları da var. Bir görüşe göre?piyasalardakinden daha yüksek olan faizden kurtulma amacı? söz konusu...

-İkincisi, küresel ölçekte sermayeler arasındaki rekabet teknolojiye dayanmaktadır. Bunun bir sonucu şudur: Bir teknoloji, demode olmadan, uluslararası ticarete konu olmamaktadır .

- Yabancılar, istedikleri zaman, Türkiye?nin en zor dönemlerinde bile iletişimi engelleyebilir, hatta kesebilirler.

-Üçüncüsü, yabancı yatırım Türkiye gibi ülkelerde plasman şeklini almaktadır; yani, özelleştirmeler yoluyla ülkeye girerek mevcut bir yerli işletmeyi kısmen ya da bütünüyle satın almaktadır. Bu durumda ülkeye yeni teknoloji girmesinden elbette söz edilemez.

TELEKOM?un özelleştirilmesiyle ne senin, ne benim dediği olmuştur sevgili okur, ne de Kemal Unakıtan?ın dediği? Tam tersine, Madsen Pirie?nin dediği olmuştur. Zaten bu dünyada onun ve patronlarının dediği geçerlidir. O teşkilatlanmıştır. Bütün dünyada, Türkiye?de de, suyun başında olanları elde etmiştir. Para ondadır. Her yerde olduğu gibi Türkiye?de de işini bu sayede yürütür.

Batı?nın iki yüzü vardır, biri çirkin, öbürü güzel. Yukarda anlattıklarım Çirkin Batı?nın ve ortaklarının eseridir. Ben Güzel Batı?dan, Somerset Maugham?a ait bir özdeyişle yazımı bitireceğim: Bir millet herhangi bir şeye özgürlükten daha fazla değer veriyorsa, özgürlüğünü kaybedecektir. Eğer değer verdiği şey rahatlık ve para ise, onları da kaybedecektir.

Türkiye tekstilde yol ayrımının eşiğindedir. Hükümetle birlikte oluşturulan Strateji Eylem Planı?nın uygulanmasında bugüne kadar yol alınamamıştır. Bu planda?can suyu? olarak nitelediğimiz önlemler hemen uygulanmadığı takdirde orta ve uzun vadeli önlemlerin uygulanabileceği bir sektör kalmayacaktır. Bu eylem planının gecikmesinden dolayı sektör pek çok sorun yaşıyor, iç piyasada büyük bir durgunluk vardır. Sektör ihracatta dördüncü sıraya gerilemiştir, son 4 yıl içinde 10 bine yakın firma kapanmıştır. Organik pamuk üretimini her geçen gün düşürüp, ithalatı canlı tutarak, enerjiye peş peşe zam yaparak Anadolu?yu bir yana bırakıp Mısır gibi ülkelere gidilmesini teşvik ederek arzu edilen büyümeyi yakalamak mümkün değildir. Uygulanan politikaların bu şekilde devam etmesi durumunda Türk reel sektörünün yüzde 90?ı yabancılaşacaktır. ?Bu iyi bir şey mi? Bence iyi değil?

Batı emperyalizmi yoksul ülkelerin kaynaklarını, birikmiş sermayesini yatırım yoluyla ele geçirir. Özelleştirme bu el koymanın araçlarından biri, küreselleşme ise albenili maskesidir.

3) Yabancı bankalar son zamanlarda çok farklı bir yoldan da sermaye stokumuza, fabrikalarımıza el koyma fırsatı yakalamıştır. Bu imkan, borcunu ödemediği için icralık olan yerli tesislerle ilgili olarak karşımıza çıkıyor. Geçen yılın sonunda bir gazetede?Bankalar, Fabrikalara El Koymaya Başladı? başlığıyla şu haber yer alıyordu:

Oger Telecom Yönetim Kurulu Başkanı Mohammed Hariri, Mart 2007?de bir basın toplantısı düzenleyerek, 2005?de satın aldıkları Türk Telekom?un özelleştirme bedelinin geri kalan -aslında 4 yılda ödeyebileceği- 4.31 milyar dolarlık kısmını bir kalemde, peşin olarak ödediğini açıkladı.

Fatih Bali v Onur Dinç, ?Türkiye'deki Özelleştirmelerde Yabancı Sermayenin Payı?,

Hazine?nin geçen ay açıkladığı, 2008-2009 döneminde?Piyasa Yapıcısı? olarak faaliyet göstermesi uygun görülen bankalar şunlar: Akbank, Deutsche Bank, Finansbank, Fortisbank, HSBC Bank, ING Bank, Ziraat Bankası, Garanti Bankası, Halk Bankası, İş Bankası, Vakıflar Bankası, Yapı ve Kredi Bankası.

-Bankacılık sektörünü ele geçiren yabancı sermaye Türkiye'yi, ekonomik açıdan, kırılgan ve dışa muhtaç bir ülke hale getirebilecek bir potansiyel elde etmiş bulunmaktadır.

Peki bu parayı?Ak? Parti kadroları hangi alanlarda kullanacak? E. Baysal?a göre öncelikle İmar Bankası?bonozedeler?ine yarayacak. Paranın yaklaşık 1 milyar doları ile, 22 bin civarındaki İmar Bankası?bonozede?lerine ödeme yapılacakmış. 2 milyar dolarlık kısmı IMF?ye olan borcun azaltılmasında kullanılacakmış. Geri kalanın ise 6 milyon çalışanın merakla beklediği konut edindirme fonu ödemelerinde kullanılması planlanıyormuş.

b) UNCTAD?ın bir raporuna göre 2006 yılında doğrudan yabancı sermaye yatırımları sayesinde Türkiye'de sadece 84 yeni tesis kurulmuştur. Buna karşılık aynı veri Suudi Arabistan'da 97, Brezilya'da 145, Birleşik Arap Emirlikleri'nde 282, Bulgaristan'da 286, Romanya'da 362, Hindistan'da 981, Çin'de 1378?dir.

YABANCI SERMAYENİN SAKINCALARINA YENİ KANITLAR-I

Dünyada özelleştirme yaptıran diğer bir kuruluş da, Adam Smith Enstitüsü?nün ABD?deki karşılığı olan Miras Vakfı?dır. Bu kurumun başkanlarından Edwin J. Feulner, eski ABD Başkanı Ronald Reagan?ın kamu sektörü politikasını belirlemiştir. Bir raporunda, az gelişmiş ülkeleri ekonomi politikalarını değiştirmeye zorlamak için, dış yardımların kullanılmasını önermiştir. Bununla şunu demek istiyorlar: Türkiye gibi az gelişmiş ülkelerde kendi politikalarımızı uygulatmak için, o ülkeleri, o ülkelerin aydınlarını, yöneticilerini, siyasetçilerini para ile elde edelim, para ile avlayalım.

Ulaştığım sonuçlar şunlardır:

d) İstanbul Sanayi Odası'nın her yıl saptadığı Türkiye'nin 500 Büyük Firması arasına giren Petkim, Tüpraş, Telekom, Tekel, Türkiye Şeker Fabrikaları, çimento fabrikaları gibi büyük kamu kuruluşlarını satın alan yabancılar:

Yazımın bundan önceki bölümünde emperyalizmin her ülkede işbirlikçiler bulduğunu, bu ikilinin, çıkarları gereği yabancı sermayenin hep olumlu görünen yönlerini öne çıkardıklarını, oysa yabancı sermayenin çok önemli sakıncaları da olduğunu belirtmiş,