Düşündün mü geceleri... senin olmayan rüyalar gördün mü...

Seni savunacağım kendime karşı

Kalbimi yakamadım.

Gözyaşlarımı yüzüne bıraksam,

tutamağı vardır sadece...

Sınırlarımı aşan adamım!

Geçte olsa yüreğim anladım gerçeği o beni onu sevdiğim gibi sevmemişki...

Madem içimdeki sevdayı taşımaya yetmiycekti yüregin

Varlığınla yokluğunun bir olduğu kadar varsın bende!

Yüreğinin yettiği kadar AŞKI yaşatırsın,

Zordur Sevdam ama sensizde yaşarım!

nasip etmediyse seni bana vardır bir bildiği?

Ben seni yaraya tuz basar gibi, bütün vuslatları yıkarak sevdim.

Aşk gibi hüznün de sebebi yoktur Sevgili, tutamağı vardır sadece.

Beklemem senden içimdeki fırtınayı benimle yaşamanı

Demli bir hüzne çatmışım belle.

Ama sen DÜNYAM, sen SEBEBİM, sen BEBEGİM...

Çöl kaybetti ey Leylam; senin adın kaldı.

Ben şehirleri nemli bodrum katların kaldırım hizası pencerelerinden tanıdım.

Yaş olur ayrılığımız.

Yaşadım.

gözlerim anlatır bu sevdayı ancak.

Yada yaşatmak istediğin kadar yaşarsın,

Geçen hergün biraz daha derinlerde kayboluşunu yaşarım yüregimde

Biliyorum ki Yüce Rabbim bu dünyada

Yalan dolu sevdan bumudur?

Dedim ya! İhanetin acıtmadı yüreğimi

İnsanları yarı yolda bırakmıştım, sen istemedin diye...

Islak gözyaşlarımız?.

Sevgili, Sevmişsem seni ve yaşıyorsam hala

Biliyorum.

Tutup yine de sevmişsem seni, intiharım olan yaşamakta

Bil ki; seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde,

Yalan olabilirsin?Yalancı da?

Bu yüzden büyük umutlarım olmadı, olamaz benim.

Ne uğaradığım ilk ihanet, nede son!

Gitmek istediklerime gitmemiştim sen gitme dedin diye...

Kumlarını kaç rüzgarın hoyrat eteklerinde savurdu ama Leyla?nın gözyaşları hala daha aşıkların yanağını yıkıyor,

Gözümüz görmez olmuş, kulaklarımız duymaz, yüreğimiz sevmezz olmuş başkasını...

ama vuslat'ın yüreğini yaktı...

Aşk gibi hüznün de sebebi yoktur Sevgili,

En sevdiklerimden bile vazgeçmiştim, sen kıskanma diye...

Bir deli sevda yolunda kesişti yollarımız Ürkek yüreğim sevdanı taşımaya korktu Sebebsiz değildi oysa korkularım senin gidişinle yok olacaktı tüm ihtimaller noktalanacaktı herşey... Yüreğim yer yer isyanlarda hala Sensizliğin içinde yine sensiz kalmaktan korkar... Evet ayrıyız seninle, göremiyorum yüzünü belki ama hala aynı yerlerden bakabilme ihtimalimiz var yıldızlara ve belki aynı yerde aynı dilekleri dileme şansımız var... Bu son fasıl ey yar! Gidişinin ardından şimdi hüzzam bir şarkıyı mırıldanıyor yüreğim Duyuyor musun ey yar! seni söylüyor... sana söylüyor... susuşlarımı anlatıyor... sebebsiz değildi oysa susuşlarım susmalarım bile çığlık çığlığa seni haykırıyordu sen duymuyordun ey yar! şimdi bu son fasıl! dön ve bak son defa nar-ı hicranla yakma yaralı gönlümü bu yolun sonu çıkmaz, bu yolun sonu hüsran bilirim ama... sonunda vuslat olmasa da Bil ey yar! ben seni çok ama çok sevdimm...

Benim hayatım kaybedişler üzerine kurulmuştur Sevgili.

Senin olmayan bir şehirde, bir gecede, bir bedende yaşadın mı hiç?

Hiç sevdin mi sen,

üzülme sakın ben sana hakkımı helal ettim?

Her şey yalan olabilir?

Varlığındayken her gece aradığın vakitlerde ben hala sen ararsın diye seni bekledim sen kokan köşelerde. Seni bekledim hep. Seni beklerken karanlıklarla oyalandım biraz. Körebe oynadım zamanla. Kovalayan yalnızlıktı ben ise sana ve varlığına kaçan oldum. Hep yokluğuna ebe oldum bilmediğim oyunlarda.. Gözyaşlarımı avuç içlerimde saklayıp seni bekledim işte zamanın kör saatlerinde. Seni götüren tarihi alnımın ortasında bir mıh gibi çaktım. Ve hala gittiğin günde hala bıraktığın yerdeyim?Bir gün gelecekmişsin gibi seni bekliyorum sen kokan köşelerde?.

Neden girdin dünyama?

Ne gelene, nede gidene yol vermek!

o bize bizim onu değerli tutuğumuz kadar değer vermemişki...

Bazı acılar vardır, tütün gibi işler adamın ciğerine, aşk gibi, yaşamak gibi.

Ölümler çağırmaktan kısıldı sesim,

Hayallerini hayallerim yapmıştım, sadece mutlu ol diye...

Ben seni sadece sevdim.

Kalbim kalmasaydı geriye, yaşanmamış bir aşk olacaktı bu.

Hayatımı, ahiretimi paylaşmaktı tek dileğim?

Bütün yaşadıklarımı yok etmek için attım bütün defterlerimi ateşe.

Gün gelir,

Gözyaşım kalbime akar,

Aşkı hor görenlerin adı çöllerin kumları gibi kimliksiz kaldı ama Mecnun?un hatırı hep kaldı.

Ve nasıl sevmişsem seni böyle dolu dizgin, ulu orta

Gülümseyişini hissettin mi belli belirsiz

İhanetin acıtmadı yüregimi,

Aşkın panzehirinin olmayışındandır.

Eğer hayatın bir parçasıysa yüreğinin çıglıkları,

İhanetin acıtmadı yüregimi

Kabullenmem zor oldu belki de hala acıyor yüreğim?

Dedim sana.

seni ne çok sevdiğimi?

Bir okyanusun ortasında

Senin gülüşün benim baharımdır.

İnadına ve isyanla yaşadım,

Gülüşün düşer haramın avuçlarına.

Aldatılan aldatan kadar ONURSUZ olmadığı için!

Sen düğüm düğüm oldun boğazımda, yüreğimde..

Ve beklerim duvarlarıma dikenli teller çekip

Bil ki; sevmekten vazgeçmedim seni,

Sen hiç gerçekten sevdin mi senin olmayan birini...

Uyandın mi başka birinin sabahına?

Tütün çekiyorsam gecenin bir vakti,

Eni sonu malum bir cinayetin masum ve meçhul bir maktulüyüm ben.

Ellerimi uzatsam sana, bulutlarına dokunabilecek kadar yakınında olsam da uçamam senin gökyüzünde. Yollardadır benim tesellim, bir başıma kendimi vurduğum yollarda... Bir garip yolcu bil beni, yaralı kanatlarıyla umuda tutunmuş eflatun bir kuş... Vakitsiz çıktın karşıma, en olmayacak zamanda. Bir de şu ay ışığı bakışlı gözlerin olmasa, ne kolaydı senden geçmek! Ne kolaydı sana esenlikler dileyip, yola devam etmek. Yakamozuna demir atmış bir gemi gibi kalakaldım hasret denizinin ortasında. Yüreğimin med-ceziri oldu; yarım kalmış bir şiir gibi bakan gözlerin... Hele şu her gece saatlerce kuytusunda gizlendiğim o buğulu sesin... Başımı döndüren sessizliğin... Ölmek ne kolaymış, gitmek ne zor! . .

Ama sen benim doğrumdun!!!...

Ve benimle durulmanı.

Anla beni. . ...

Her gülüşüm sana uzak.

Sana dair tüm bilinmezliklerim ve yarım kalmışlıklarım...

Tek küreği kaybolmuş sandalda

Yokolmuş zamanlar ve imkansız mekanlar gibidir benim sevgim.

Yangın olur yalnızlığımız.

Gittin...

Bir gülüşüne dünyayı değiştirmiştim, sen sadece gül diye...

Sen hiç duydun mu baska bir yüregi kendi gögsünde atar gibi...

Duydun mu baska bir yüreği kendi göğsünde atar gibi...

Mecnun?un deliliği her gece aşıkların aklını başına getiriyor.

Bugün vazgeçtim senden?

Bamteli sizin pekçok yazınızı okudum bilirsiniz. Nasıl bir gönüldür bu hiç bitmeyen-dinmeyen yakarış... özlem... sevda... hazin/hazan dönem. Ne denir bilmem

Uçurumlarda tutunduğumuz bir dal olur

Yoklukta yüreğimizi dayandığımız sırt,

Kafamda dolaşırken binlerce soru işareti...

Bir intihara koşar gibi kabullendim hayatı.

Öylece hüzne belenmişim işte.

Sessiz sedasız izlerim aldatışını ve aldanışımı!

Ve hiç duymadığım yalanları söylemiş olabilirsin...

ama pekçok yazı sizin kaleminizden çıkıyor siz bilmezseniz kim bilir?

Hiç sevdin mi senin olmayan birini?

Her kelimem yalnızlığa tutsak.

Artık karar verdim bugün senden vazgeçtim,

Sarıldığımız gül kokulu bir sevda olur

Yabanci hıçkırıklar gelip düğümlendi mi göğsünde...

Dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi.

Yüreğimizi yakan

Ah ahhh, ah çekmemek eldemi be yüreğim, baksana neler yapmışız beraber. Bak değmeyenler için ne değerleri yıkmışız... Ne umutları yırtıp atmışız hayat takviminden... Kimini vurmuşuz yüreğinin en derininden, kimine isyan etmişiz hiç ağzımızdan çıkanları düşünmeden, kimini öyle yormuşuz ki...

Şimdi dönüp bakıyorum hayatıma gördüğüm ürkütüyor beni. Yıkık duvarlar, parçalanmış kalpler, yalnızlıktan, ilgisizlikten solmuş çiçekler...

İmkansızlığımız.

senin olmayan birini sevdin mi?

o bana benim ona baktığım gibi bakmamış ki...

Yüreğimle yüreğine dokunsam,

eylül yorgunu saçlarımla en güzel hüzünleri ben yaşarım.

Üzüldün mü, yanaklarindan süzüldü mü hiç bir baskasinin gözyaslari...

Şimdi hatırasız bir aşktı bu.

Ben hayata yaşamaktan kaçarken tutuldum Sevgili.

Beter oldum.

Bil ki; seni Unutamadım...

İmkansızlık düşer hasret paydalarımıza.

senin dudaklarındaymışcasına yakın... Sıcak...

Ne ki bodrum katların kör odalarında aslolan hüzündür Sevgili

Kelimeler yetersiz,

Gökyüzüne baktin mi, yıldızlar düştü mü güneş doğdu mu her gecenin sonunda?

buna nedir bende bilmiyorum emin olun sayın solmaz

Ben seni hüznüne sevdim, ben seni sadece sevdim

Kapanmış bir yarayı dürtüler gibi yaşadım.

Ağlama ey aşk, ağlama ki, Leyla?yı Mecnun?a uzak eyleyen çöl kaç kere kurudu,

Keşke anlatabilseydim sana,

Kaybım yok kendimden başka!

Ve bir gün Cennetin köşelerinde

şimdi söyle yüreğim, o sevilmeye değer mi, gözyaşıma değer mi, en önemlisi seni acıtmaya değer mi...

Gözlerimizden akan

Şarkılar avutmaz ikimizi de.

Güneşler kurutmaz ıslak kirpiklerimizi.

Oysa benim adım gurbetlere yazılmış, yüreğime hüzün düşürülmüştür.

Ben seni gerekçesiz ve neticesiz sevdim.