Ben de önceden bırakmıştım kendimi bahtımın akışına, şanssızlıkta sınır tanımıyordum, mesela beni bir birime mi verdiler o birim sinek avlarken ben verildikten sonra işler değişiyordu ve iş yükü artıyordu personel sayısı azalıyordu ben eşşek gibi çalışmak zorunda kalıyordum, ama son zamanlarda kalbimden ne geçirsem oluyor, arkadaşlar dalga geçiyor tılsımlı mısın yoksa ölecek misin diye? Ben de şaşıyorum ama keyfini de çıkar mıyor değilim hani :)))

Ne mi yaptım, haksızlıklara karşı çıktım, ayağımı kaydırmaya çalıştılar sonra bir baktımm onların ayakları kaymış :))) Temiz yürekli olun şans eninde sonunda sizi bulur. :)

şans bulaşıcımıdır peki?

insanlar neden burda kendini acındırma ihtiyacı hisseder gerçekten ilginç, hele ki bi de eğitimciler

hocam şanslı biriysen zaten buralara düşmezsin düşersende tayinle gidersin korkma yani

Üç ay öncesine kadar çok şanssızdım sonra birden bire şansım döndü, son zamanlarda ne istediysem oldu, özellikle iş hayatımda ne istediysem hepsi bir bir benim oldu. Sanıyorum insan kendini şansını birazda kendi yaratıyor.

Beyin bedava!

şu yorum gerçekten ilginç kendin diyorsun sonuçta onlarda doğuya gelmiş senin gibi, evlenmiş gitmişler ne yani evlendikten sonra da eşlerinden ayrı mı kalsalardı bunu mu istiyorsun böle mi adalet sağlanacaktı...

ben bıraktım valla. uğraşmıyorum artık. ne çıkarsa bahtıma artık...

ben gibi...

hocam siz bu yılgınlığı kırmayı nasıl başarıyorsunuz

Birincisi o koca bulup başka yere atanan kişilerin mutlu olduklarını nerden biliyorsun?Belki sırf atanabillmek için mutlu olmayı filan düşünmediler sırf atanmak için evlendiler?

koca buldun da sana gitme mi dediler neyse sen kendini acındırmaya devam et

çevremdeki insanları incitmemeye çalışıyorum ama ben inciniyorum üzülüyorum iyilik yapmaya çalışıyorum ama kimse bunu anlamıyor hep hayatımda birşeyleri yanlış yapmaktan korktum keşke yanlışlarım doğrularımdan daha çok olsaydı

mesela ne yaparak bu şansları yarattın kendine...

Bende kıramıyorum ki :)

hergün üzülüyorum neye elimi atsam yaprak gibi kuruyor sanki heryer sonbahar hiç yaz gelmiyor bana

Sabretmek büyük bir erdemdir, karanlığın aydınlığın arkasındaki aydınlığı görebilmek gerekiyor bazen, bazen sizin karanlık sandığınız şeyin devamı aydınlıktır, sabredin...

İkincisi atanma hakkın olsun istiyorsun ve sırf bunun için mutlu değilsin. Sen ordan atandığında devlet beni senin yerine atayacak. Senin mutlu olmadığın yere gelip mutsuz olmak zorunda mıyım ben?

işte sizin gibiler yüzünden millet nazara geliyor

hocam ben koca bulup gitmek istemiyorum sadece tayin hakkım olsun istiyorum çünkü benim için tek şans bu insan yoruluyor hayat koşusunda paylaşmak güzel oluyor beni anlayan arkadaşlara teşekürler

aklını kullan aklını.

ben sözleşmeli öğretmenim yüksek puanla doğuya geldim benden sonra insanlar çok düşük puanlarla geldiler ve 1 yıl içinde eş tayininden gittiler memleketlerine benim eşim yok diye memleketime gidemiyorum ben hep mücadele etmek zorundayım onlarsa hiç emek vermeden bunu elde ettiler

Kader ve şans sorgulanır kavramlar bence. Sorun insanın içindeki yılgınlığı kırabilmesi.