Niye vazgeçiyorsun ki savaşından, neden yenilenler gibi 'ben elimden gelen her şeyi yaptım' demekle yetiniyorsun.. Neden dünya malına tamah ediyorsun.. Hani sevmek sahip çıkmaktı, neden sahip çıkmıyorsun dedi, konuşacaktım, eliyle 'sus' işareti yaptı, savaş dedi..

Göğsümü açıp savaşırken aldığım yaraları gösterecektim ki, onda senden daha çoktur dedi.. Kaybedecek bir şeyi kalmayanlar gibi savaş dedi.. Kaybedecek neyin kaldı ki diyede ekledi, yaralarımın üzerine bir tutam tuz dökerek.. Kim mi söyledi bunları, ben, bana söyledim, söylerken kah sustum, kah bağırdım, bazende gözlerimi sabit bir noktaya dikerek 'beni bir daha bu şekilde sınama, bende senin bir kulunum' dedim..

böyleyken böyle işte..

Dudak kalptekini söyler, ne çabuk iileşti yaraların, hiç bahsetmiyorsun artık onlardan, güç gösterisi mi yapıyorsun, ben bile sana inanmakta güçlük çekiyorum, neden çekmeyeceğim artık diyorsun, neden kaçıyorsun, neden beni yalnız bırakıyorsun, bu git gellerin nedeni neve binlerce nedenli soru sorarak, benimle kal dedi.. ben yok olursam sende yok olursun diye ekleme yapmayı da unutmadı.. sustum..

hayırlı olsun:)

Bana '...!' dedi, parmağını kalbimin üzerinde gezdirerek.. 'burası, kalbinin en değerli yeri, burada siyah bir nokta vardır, canın canı, sevenln cananı buradadır '...' dedi.. O nokta, yoğun bir damla kandan ibarettir, adına 'süveyda' ya da sevda derler, siyaha çalan rengi yüzündendir bu isim.. Çünkü sevda, kara talih içinde, o kara kan damlasında büyür. Bütün tecelli denizleri, bütün aşk fırtınaları, işte o bir damla kanda dalgalanıp çırpınır, aşırı sevgi bu damlayı tahrip ederse, parçaları tüm vücuda dağılır. Aşk işte bu dağılmanın adıdır, ve ne yaptığını bilemez oluşların işte bu yüzdendir..' dedi.. Sevdayı daima hatırla, sevdayı daima hatırla ve nasıl ayakta kaldığını unutma dedi ve sustu.. Sustum, çığlıklar atarken ruhun ve yere göğe sığamazken, sustum..