Mevlam ihmal etmez ama imtihan eder. Başıboş yaratılmadık. Allah'ım bizleri zulmetmekten ve zulme uğramaktan korusun.

çok güzel yaa

Şimdiki muktedir siyasiler, PKK' yı bile affetti. Şatafatlı tören ve karşılama yapılırken; Türklerin, şehit ve gazilerin "kara günü" yaşandı.. Eşkıya olmak da suç olmaktan çıktı. Yazıklar olsun!. Gün ve devran; APO, DTP ve PKK nın!

Beddualarım bakidir.

BAşımıza gelenleri yaptıklarımızın karşılığı olarak değerlendirebilmeli. Uyarı mahiyetinde asıl bir karşılığının verileceği gün olacak ki. Rabbimin merhametine sığınırım.

Eşkıyalık da suç sayılmıyorsa, diğer suçluların günahı nedir?

Herkes ah ediyor, vah ediyor, beddua ediyor!. Olanlar; şehit ve gaziler ile has aileleri ile vatanperverlere oldu. Yazık!

bu söze yürekten inanıyorum men dakka dukka...

Allah'ın değirmeni ağır döner;lakin ince öğütür..

en güzeli yapılanları ALLAH a havale etmek

Selam.

Kim afa layıktır. Pişman olan hatasını anlayan, yaptığı hatayı gidermeye çalışan.

Abbasi Halifesi Harun Reşid, sarayının bahçesinde yetiştirilen gülleri çok seviyor ve bahçıvanı güllere iyi bakması konusunda sıkıca uyarıyordu. Bahçıvan gereğini yapıyor ve güllere çok iyi bakıyordu. Fakat bir gün bir Bülbül gülleri gagasıyla hırpalayıp yerlere düşürmüştü. Bahçıvan üzüntü içinde olanları Harun Reşid'e anlattı. Harun Reşid: "Üzülme! Bülbülün yaptığı yanına kalmaz." dedi. Gerçekten de öyle oldu. Bahçıvan bahçeye döndüğünde, bir yılan bülbülü yakalamış yutuyordu. Bahçıvan acaip bir hadise der ve olayı halifeye haber vermeye gider, durumu halifeye anlatır. Harun Reşid bu seferde: "Merak etme! Yılanın yaptığı da yanına kalmaz" der.. Bir süre sonra Bahçıvan hasbahçede çalışırken yılanın ayağına dolandığını ve kendisini zehirlemek üzere olduğunu fark eder. Seri bir hamleyle, elindeki kazmayı yılana doğru savurur ve yılanı öldürür. Halife'nin dediği yine çıktı diyerek durumu halifeye bildirmeye koyulur. Halife bu seferde: "Senin de yaptığın yanına kalmaz! der. Bir süre sonra, bahçıvan bir konuda suçlu bulunarak halifenin huzuruna getirilir. Halife suçu sabit bulunan Bahçıvan'a çok kızar ve derhal zindana atılmasını emreder. Bahçıvan Halifeye; "Efendim! Bülbülün yaptığı yanına kalmaz dediniz, onu yılan yuttu. Yılanın yaptığı yanına kalmaz dediniz onu da ben öldürdüm... İşte şimdi beni zindana atıyorsunuz, öyle görünüyor ki, sizin de yaptığınız yanınıza kalmayacak. Herkesin yaptığı yanına kalmıyor da sizinki mi yanına kalacak? Demek ki size de bir eden bulunacaktır!... Öyle ise gelin siz bana yapmayın ki bir başkası da size yapmasın!.. Bir yerde bir af, merhamet başlasın ki, kötülükler devam etmesin" der. Harun Reşid; "Haklısın bahçıvan, kötülük bir yerde durmalı, bu sebeple ben de seni affediyorum. Allah da beni affetsin" der... Yanındakiler derler ki: "Sultanımız, yaptığı yanına kalır!.." "Hayır der, kimsenin yaptığı yanına kalmaz. En ağır şekliyle ahirette ödemeye tehir edilir. Ama gafil insanlar bunun farkına varamaz da, yaptığı yanına kaldı sanırlar!.." Evet, kimsenin yaptığı yanına kalmaz. Bunda hiç şüphe olmasın. Yanına kaldı sanılanlar daha ağırıyla ahirette ödemeye tehir edilir. Ne var ki, gafil insanlar bunun farkına varamazlar da yaptığı yanına kaldı sanırlar.

Yaptığı şeylerin kötü neticeler doğurduğunu anlatmadan ve anlamasını sağlamadan af ettim demek afla alakalı değil, züğürt tesellisidir.

Eden bulur diye boşa dememişler. Affetmek de büyüklüğün şanından bize düşen Allaha havale etmek.