Memurum hayatımdan memnunum. Özel sektörün canı cehenneme.

deseo sende iki kelimeyle çok güzel tarif etmişsin..

gülerkan

Şu an memurum. Ama memurluk için uğraştığım kendimi bu kadar mutsuz bir hale soktuğum o günlere lanet ediyorum. Memurluktan önce özelde çalışıyordum işim daha zor ve aldığım para daha azdı ama mutluydum. Ne yazık ki memurlukta umduğumu bulamadım. Kendimi kafese kapatılmış dışarı çıkmak için çırpınan bir kuş gibi hissediyorum. Kurumumdan, iş ortamından, yapmacık günlük arkadaşlıklardan hiç memnun değilim. Memurluk için ne kadar çalıştığımı bilen ailem beni mutlu zannediyor onların tepkilerinden çekinmesem ya da onları alıştırabilirsem istifa etmeyi düşünüyorum. Her şey para değil insan mutlu, huzurlu olmak için yaşar ama bunlar yoksa paranında bir anlamı yok. Şunu da söyleyeyim ben çalışmayı çok seven biriyim. Akşama kadar başımı kaşımadan çalışsam itiraz etmem yeter ki istediğim, sevdiğim, samimi bulduğum ve iyi şeyler yaptığımda en azından teşekkür alabileceğim bir ortamda olayım ne yazık ki bunların hiçbirini bulamadım. Belki başka kurumlar öyle değildir belki çok samimi ortamlar da vardır diye içimden geçiriyorum ama bazı temel olumsuzluklar hemen hemen her kurumda var zaten. Birbirini çekemeyen müdür-şef-memur çekişmelerimi desem, Müdür olduğunu hisettirmek için imza föylerini saat 08:05'te odasına isteyip senin öğle arası ve akşamları çalıştığını görmeyen müdür mü desem neler neler..

Bazı arkadaşlar beni yanlış anlamış. Ben yazımda memurluk yada özel sektörün üstünlüğünü savunmuyorum. Sadece dikkatli olun seçimlerinizi doğru yapın demek istiyorum.

cok haklisiniz... ama Turkiye'de yasiyoruz ve bu ulkenin bazi aci gercekleri var maalesef... cogunlukla sartlar zorluyor bizleri istemedigimiz okullarda okumaya ve istemedigimiz islerde calismaya... ne yazik ki hem ozel hayatinda hem is hayatinda mutlu olan cok fazla insan yok..

Başlığı açan arkadaş neden şikayet ediyor anlamadım? Şu an girilebilecek en iyi iş devlet işidir, güvencelidir, hakları vardır, imkanları vardır, terfi kolaydır, zabıt katibiysen bir başkan olabilmeniz hiç de zor değildir, ya özel sektör, gece gündüz çalış, 0 iş imkanı, 0 iş güvencesi, terfi patrona ya da iş yerindeki yetkiliye bağlıdır yani çok nadirdir, ayda 2 milyar özel sektörde çalışacağıma 750 tl'ye devlette çalışmayı yeğlerim, evet DEVLET DEVLET DEVLET!!!

Hepinize huzur, mutluluk ve hayırlı günler diliyorum. Hoşçakalın...

arkadaşım sen şanslıymışsın özel sektörde ne kadar çok çalışsamda mutluydum diyosun şu an kaç kişi özelde mutlu senin devlet memurluğu için saydığın olumsuzlukların aynısı hatta kat kat fazlası özelde mevcut hem de memur maaşının yarı maaşına..

her zaman demişimdir devlet babadan zarar gelmez... özel sektör adamın iflahını keser sonra götürür atar... eğer ki idealin varsa zengin olmak devletten uzaklaş derim fakat her daim bir idealin riskleri vardır hayatta... aza kanaat et devletten ayrılma...

Arkadaşlar Merhaba, size içimi dökmek istiyorum.

arkadaşım mutlu, huzurlu olmak tabi ki çok önemli. ama maalesef özel sektörde çok iyi bir firmada da çalışsak gelecek endişesi var, kişisel duygular ön planda, biri seni sevmedi mi hele de yöneticiyse işten çıkarılman an meselesi. devlette en azından yarın ne olacağım korkusu yok. senin duygularını asla hafife almıyorum yanlış anlama. ama türkiye daha her yöndern gelişememiş bir ülke ve şartlar bu. halböyleyken devlet tabi ki inanılmaz cazip. yaşamının olumlu yönlerini görüp, en azından burda bunalıma girmiş milyonlarca işsizi görerek işine sıkısıkı sarıl, mutlu olmanın yollarını ara.

arkadaşımsana katılıyorum. bende memurum hatta 2 tane kamu kurumu değiştirdim. aldığım parada iyi değil. insanlarda aynı. atanıyımda nere olursa olsun dyodum. çok yanlış düşünmüşüm. mutlu değilim çok. imkanımolsa bende işdeğiştirirdim. ama biyandanda şükür diyodum. yerlşmeseydim yine çok üzülücektim.

Ben memur olmak için can atıyorum belki memur olup mutlu olmayanlar var olabilir de ama özel sektörün sillesini yedikten sonra hiç öyle düşüneceğimi sanmıyorum. özel sektörde pul kadar değerin yok. heryeri taşeron yapmışlar. ne yıllık iznin ne doğru dürüst tatil ne de aldığın para... al birini vur ötekine böyle bir sömürü sistemi olamaz 700 lirayla bir insan nasıl ev geçindirsin. ve sena 3 kuruş para verip seni iliğine kadar sömüren bir sistem kurulmış özel sektörde. O yüzden bizlerinde artık canına tak etti herkes kurtulmaya çalışıyo bu düzenden

valla 10 yılım bitti özel ve sektör kelimesini duyduğumda tiksiniyorum kendi şahsıma. valla para alamamaktan sigortadan bıktım usandım. birde dershaneci olduğum için onca insanı avutmak çok zor. bıktım usandım ama çarem yok.

Bana katılmayan bir çok arkadaş olacaktır tabiki. Bu doğaldır çünkü herkesin beklentileri farklı, ben kendi adıma memurlukta umduğumu bulamadım ve çok mutsuzum. Hayatında durmadan pozitif şeyler yapmaya çalışan ben bugün kendimi toparlayamadığım için ve bozulan psikolojimi düzeltmek için psikoloğa gideceğim.. Nasıl bu duruma geldiğimi de bilemiyorum. Kime anlatmaya çalışsam oo memur olmuşsun dah ne istiyorsun diyor. Eğer çalıştığın iş seni gitgite a-sosyal yapıyorsa, hayattan nefret ettiriyorsa, sana hiçbir şey katmıyorsa ne yapayım ben o işi istersen maaşı 5 milyar olsun..

her açıdan hayal kırıklığına kendinizi hazırlayın arkadaşlar

hangi kurumda olduğunu cevaplarsan bizim için daha iyi olur..

inş. ilerde bu düşüncem yüzünden pişman olmam ama üniv. mezunu olup burada cahil insanlarla uğraşmaktan bıktım ondan şimdilerd gözüm sadece memur olabilmeyi görüyor.

başlığı açan arkadaşın dediklerine üzülerek katılıyorum

ister özel sektör ister kendi dükkanın olsun zor iş bunlar hayırlısı ile bir atanabilsek:(((

benim zaten çok bi beklentim yok her yerde insanların çekememezlikleri müdürlerin tavrı aynı özelde günde 10-12 saat çalış bütün hedefleri satışları tuttur teşekkür mü ediyolar nerdeee niye daha fazlasını yapmadın der ha sen teşekkür edilen bi yerde çalışıyomuşsun keşke bırakmasaydın sevdiğin mutlu olduğun işi bulduysan ona sıkı sıkı sarılıp bırakmayacaksın

başlığı atan hangi kurumda çalışıyor acaba? merak ettim.

Son olarak size tavsiyem herzaman sağlığınızı, ailenizi, huzurunuzu, mutluluğunuzu ön planda tutun bunlar için uğraşın. Bunlar sizde mevcutsa onları kaybetmemek için ne gerekiyorsa yapın. Ne yazık ki ben hemen hemen hepsini kaybetmek üzereyim. O yüzden bunları size söyleme gereği duydum.

Yani memurluk hakkında büyük beklentiler içinde olmayım. Bazen çok istediğiniz şeyin aslında hiçbirşey olmadığını görünce hayal kırıklığı yaşayabileceğinizi söylemek istiyorum. Hangi işte mutlu olabileceğinizi neleri hazmedebileceğinizi düşünerek o işe girin...

Ha bu arada memurluğun da riskleri hiçte az değil. Çalıştığım kurumda çekememezlik ve şikayetler yüzünden müfettiş geldi. Çalıştığım kurumda çalıştığım serviste yeni olmama rağmen tüm iş ve işlemlerden sorumlu tutuldum. Hatta müfettiş servisi mahkemeye verdi. Doğal olarak bende o servisteyim ve bende mahkemeye çağrılacağım. Hiçbir eğitim almadan suçsuz yere yeni memurken müdür ve amirlerinin talimatıyla yaptığın günlük işlerin tümünden sorumlu tutuluyorsun. Gerçi benim içiM rahat çünkü ben yeni olsam bile dürüstçe çalıştım yaptığım tüm işlemlerin hesabını verebilirim ama önüme gelen birsürü evraka içeriğini bilmeden imza attım. tabi o evraklarda müdür, şube müd, şef, diğer memurlarında imzası var. Artık sonu ne olur bilemiyorum...

her mesleğin bir zorluğu bir kolaylığı vardır elbet... benim annem terzi o kadar canını çıkarıyorlar ki insanın glip sana hakaret edeni diktirip parasını vermeyen mi neler neler şimdilerde atanıp annemin terzi dükkanından kurtulmayı düşünüyorum...

şu an memur değilim inş ilk atamada olacam ben özelin zorluklarını bilip geldiğim için çok da beklentim yok sadece giriş çıkış saatim belli olsun bi de her an kapının önüne konulma korkusu olmasın bunu istiyorum ama hiç özelde çalışmayıp direk memurluğa girecek kişiler mutlaka hayal kırıklığına uğrayacaklardır..

ALINTIDIR.

Umarım beni anlayanlar birileri çıkar çünkü benim durumumda olan birçok kişi var ve bu düşüncelerini ne yazık ki içine atıyor, dışa yansıtmıyor ve mutsuz mutsuz hayatına devam ediyor..

4 yıllık memuum bazı olumsuzluklara rağmen memurluktan memnunum.

Ben bu soruyu kendime göre cevaplayayım.1999 mezunuyum. Orman endüstri mühendisiyim.1999 yılında mezun olduktan sonra iş aradım ama hem tecrübe eksikliği hem askerlikten dolayı işe giremedim. Boş gezmeyeyim dedim. Veri girişi elemanı olarak 2 ay çalıştım. Bilgisayar veri tabanına girdiğim dosya parasına göre para aldım. Sonra ecza deposuna girdim.7 ay orada muhasebe bürosunda çalıştım. Büroda muhasebe müdüründen sonra tek üniversite mezunu bendim. Ofis elemanı olarak çalıştım. Yani çekleri bankalarda bozdurdum. Bozdurdum derken hangi çek hangi şubeden verilmişse o bankaya gidiyordum. Yani anlayacağınız dolanıp duruyordum. Bozdurduğum paraları çalıştığımız bankaya gidip hesaba yatırıyordum.. Çok farklı bankalarla çalıştığımız için banka defterlerini akşama doğru işletiyordum.. İşçi SSK girişlerini SSK'ya gidip bildiriyordum . Yani arkadaşlar anlayacağınız muhasebenin dışarıdaki tüm ayak işlerini bendeniz yapıyordum. Öyle araba falan da yok. Her şeyi otobüs veya dolmuşla hallediyordum. Bu arada ingilizce kursuna gidiyorum. Evdede bilgisayarım var ofis pragramlarını ve çizim programı AutoCAD çalışıyorum. İşte askere gidene kadar hem bilgisayarımı geliştireceğim hem ingilizce öğreneceğim. Askerden geldikten sonrada meslekle alakalı "İŞ"e gireceğim. Vay be hayale bak. Sonra askere gittim 2001 senesinde. Biliyorsunuz 2001 senesinde müthiş bir kriz çıktı. Kısa dönem askerlik yaptım. Yıl 2001. İş yok. Baktım olacak gibi değil. Bilgisayar firmasına girdim. Tabi SSK falan hak getire. Orda 4 ay çalıştım asgari ücretle. Sonra bir mobilya fabrikasının planlama departmanına girdim. Ordada 4 ay kadar asgari ücretle çalıştım. Tabi bu arada yıl 2004 oldu. Okuldan mezun olalı 5 yıl olmuştu ve ben hala adam gibi işe girememiştim. Sonra 2004 yılının sonlarına doğru 2001 krizi etkisini keybetmeye başladı. Ben mesleğimle ilgili bir işe girdim. O da zor bela. Yani torpille. Sunta fabrikasında üretim mühendisi olarak işe başladım okulda mezun olduktan 5 yıl sonra. Dile kolay. Ama havalarda uçuyordum. Çünkü mühendis olarak ve mesleğimle ilgili bir işe girmiştim. Bana 500 ytl vereceklerini söylediler. O zamanlar asgari ücret 350 ytl idi. Tamam dedim. Hayatımda ilk defa asgari ücretten maaş almayacaktım ve mesleğimi yapacaktım. Heyecanla işe giriştim. Ama kazın ayağı öyle değildi. Vardiyalı olarak seri üretimde çalışıyordum, bir taraftan büyük bir sorumluluk bir taraftan toz bir taraftan gürültü. Ama ben yinede mesleğimle ilgili çalıştığım için çokta önemsemiyordum. Maaş ta 650 ytl olmuştu bu ara. Yıl 2005. Eh işte idare eder diyordum. Ama heyecanımı gitgide kaybetmeye başlamıştım. Çünkü maaşları 3 ayda bir falan alıyorduk.2 maaş hep içeride kalıyordu. Maaş SSK'da asgari ücretten gösteriliyordu. Maaşı gidip muhasebe servisinden değil fabrika giriş kapısındaki nizamiye ye gidip sıraya girip "maraba" gibi elden alıyorduk. Patronun oğlu saat akşam 11 gibi gelip üretimi kontrol ediyordu bağırıp çağırıyordu. Gık çıkaramıyorduk. Çünkü işten atılma korkusu vardı. Yemeği 15-20 dakikada tıkınıp hemen işe koşuyorduk. Çünkü seri üretimde hataya yer yok. Oturmak diye bir şey yok. Devamlı ayaktasın. Devamlı koşturuyorsun. Ama buna rağmen fabrikada hiç bir değerin yok. Ustaların maaşı mühendisin maaşından yüksek. Tüm bunlara rağmen ben yinede çalışıyordum çünkü mecburdum.1,5 sene bu böyle devam etti. Sonra bir benim vardiyamda bir arıza çıktı. Suçlu ben olmadığım halde suçu bana yüklediler ve arıza çıktıktan takriben 15 dakika sonra beni işten attılar. Hiç öyle sorgu sual yok. Nasıl oldu hele bir anlat bakalım falan demediler. Direkt şut. Fabrikadan kimseyle vedalaşmadan çıktım. Arkama bir kere dönüp bile bakmadım. Biraz yürüdüm eve geldim. Yıl 2006. Ve ben yine işsizim. Eşyalarımı toplayıp ailemin yanına döndüm. Okuldan mezun olalı "6" sene olmuş ve ben hala dikiş tutturamamıştım. İşten şubat ayında yani kışın ortasına çıkarılmıştım. Karar verdim. KPSS'ye hazırlanacaktım. Mart ayında başlayıp 4 ay boyunca KPSS'ye deli gibi çalıştım. O aralar çok güzel iş ilanları çıktı. Hiç birine başvurmadım. Yaş olmuştu 30. Son kurşunumu atacaktım. KPSS'ye girdim ve kazandım. Şimdi mühendis kadrosunda adam gibi bir işte ve adam gibi bir yerde ve adam gibi maaş alıyorum gelecek korkusu olmadan."Özel sektörde iyi ücretmi yoksa devletin güvenli kollarımı" soruna kendi açımdan devlet diyorum. Saygılar.

kurum ismini sana özelden yazacağım.

ben de mutsuzum. nedenlerini saysam uzun sürer. memur olmakla bitmiyor emin olun. işsizlikten tabiki iyidir ama sadece bu. "işsizlikten iyi"

Ben memurum ve çok memnunum. Şunu unutmayın insan olan her yerde sorun vardır az veya çok.

2008 sınavına sıkı bir çalışmayla girdim. Çok yüksek olmasa da atanabileceğim bir puan aldım. Puanlar açıklandıktan sonra o zor ve yıpratıcı süreç başladı. Tüm hayatımızı memurluğa endekslemiştik. Sanki memur olamazsak hiçbir şey olamayacaktık. O sıralarda bu forumda bir yazı okudum. Yazan arkadaş şöyle diyordu:''Herşey memurluk değil, memur olmamak dünyanın sonu değil. Memur olup çok mutsuz olan insan var, hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz, başka alanlarda da şansınızı deneyin''diyordu. İçimden o arkadaşa çok kızmıştım memur olmuş tuzu kuru biri diye düşünmüştüm. O an için onun düşüncelerine katılmam mümkün değildi. Bir gün onun düşüncelerini ondan daha fazla onaylayacağımı onun gibi düşüneceğimi nerden bilebilirdim.

4 yıldan beri memurum. Özel sektörle karşılaştarılamayacak avatantajları özel sekötörle karşılaştırabilecek dezavantajları var. Maaş, izin, statü...