İlk hikaye için ben alıntıda bulunayım. Gerçi çoğumuz biliriz ama hatırlama babında önemli bir örnek olarak düşündüğüm Eyyüp aleyhisselamdan bir kıssa verelim: Ağır bir hastalıkla mücadele eden Hz Eyüp de durumundan dolayı asla en ufak bir teessür veya ümitsizliğe kapılmamış, derin bir bağlılıkla Allah'a yönelmiş, Allah'tan şifa dilemiştir Hastalığında hayır görmüş, sabretmiştir Kuran'da anlatılan bu davranışıyla bütün müslümanlara güzel bir örnek teşkil eden Hz Eyüp'ün ümit dolu sabrı ile ilgili ayetler şu şekildedir:

Burada müsbet bir sebeple bulunuyoruz. Bunlardan birisi de peygamberlerimizden hikayeler öğrenmek olabilir. Hem bu şekilde onları etmiş oluruz hem de daha önceden duymadığımız hikayeler duyabiliriz. Hikayelerini bekliyoruz.

Böylece onun duasına icabet ettik Kendisinden o derdi giderdik; ona katımızdan bir rahmet ve ibadet edenler için bir zikir olmak üzere ailesini ve onlarla birlikte bir katını daha verdik (Enbiya Suresi, 84)

Kulumuz Eyüp'ü de hatırla Hani o: "Herhalde şeytan, bana kahredici bir acı ve azab dokundurdu" diye Rabbine seslenmişti "Ayağını depret İşte yıkanacak ve içecek soğuk Katımızdan ona bir rahmet ve temiz akıl sahiplerine bir öğüt olmak üzere ailesini ve onlarla birlikte bir benzerini de bağışladık "Ve eline bir deste al, böylece onunla vur ve andını bozma " Gerçekten, Biz onu sabredici bulduk O, ne güzel kuldu Çünkü o, yönelip-dönen biriydi (Sad Suresi, 41-44)