Her mü'min, "Kardeşim" deyip bağnna bastığı kölesine, müstakil çalışma, müstakil kazanma; yuva kurma ve aile idare etme gibi hususları teker teker öğretmiş, alıştırmış zarar melhuz değilse veya hayır ümid ediyorsa- sonra da hürriyete kavuşturmuştur.

Bir mesele kaldı ki; o da; belli devirlerde, hürriyete kavuşturma yolları mevcutken ve biliniyorken; uzun zaman mü'minler ellerinde esir ve köle bulundurmuş olmalarıdır. Bu ise, anlatılan şeylerle, pratikte görülen şeylerin tenakuzu gibidir.

demekki islamda efendi bile olsa kölesine kardeşi gibi davranmak yolu gösterilmiş.. zira mülk allahındır..

6... İkinci merhale, hürriyete kavuşturma merhalesidir. İnsanda asıl olan hürriyetdir. Hür olan bir insanı köleleştirme büyük günahlardan sayılır ve bundan elde edilen geliri kullanmak ve istifade etmek ise, katiyyen haramdır. Hürriyete dokunan her hareket ve davranış kınanmış olmasına mukabil, ona hizmet edici her hamle de, İslam nazarında takdir görmüştür. Biı` insanın yarısını hürriyete kavuşturmak, hürriyete kavuşturan için vücudunun yarısını ahiret azabından kurtarmak, bütününü azad etmek ise, vücudunun tamamını teminat altına almak sayılmışdır. İslam'da köleleri hürriyete kavuşturma, uğrunda bayrak açılan bir mevzudur. İslam, yerinde onu bir vazife sayar, yerinde fazilet der, teşvik eder, yerinde efendi ve köle arasındaki anlaşma ve mukavelelerle, ona giden kapıları açık tutar.

1. (4151)- Hz. Ebu Bekr anlatıyor: "Resulullah buyurdular ki: "Kötü muamele sahibi cennete giremez."

Dikkatimi çeken birşey ; diğer islami forum sitelerinin aksine bu sitede Buhari hadilerini kabul etmeyen çok müslüman olması..

Bir din ki, Allah tarafından geldiğinden ve beşeriyetin hayrı için gönderildiğinden şüphe yoktur. Hal böyle iken nasıl oluyor da bu din köleliği mubah kılıyor?

köle izavraya soralım

3- Esirleri kendi memleketlerine iade gibi insani bir yolu takdirle karşılarız; ancak, onlar bizden aldıkları esirleri öldürüyor ve iade etmiyorlarsa, bu, kendi insanımıza karşı vefasızlık ifadesi olur.. hele iade ettiğimiz kimselerin, bizden bir kısım ma'lumatlarla yurtlarına ve birliklerine dönmeleri; hem düşmana strateji kaptırma, hem de kendi birliklerimizde moral çöküntüsüne mukabil, düşmanı cesaretlendirme, güçlendirme ve daha dinamik olarak saldırıya geçmelerine yardımcı olmadan başka bir şey değildir. Belki böyle bir iade muamelesi, ancak, devletlerin karşılıklı anlaşmalarıyla tecviz edilebilir ki; bu da dün ve bugün sık sık başvurulan hususlardan biri olmuşdur. Bundan sonra da başvurulabilir ve bir ölçüde köle döküntüleri önlenmiş olur.

2) Tarih'in eski devirlerinde; hususiyle Roma ve Mısır'da, kölelere yapılan vahşiyane ve zalimane muamele, içimizde burkuntular hasıl ediyor ve tiksindiriyor. Onun içindir ki; asırlar sonra dahi olsa, kölelerin ehramlara taş çektiğini, bir saman çöpü gibi harcın içine karışıp kaybolduğunu; zalim idarecileri eğlendirmek için arenalarda arslanlarda boğuştuğunu; boynundaki utandırıcı tasmasıyla görüyor, kölelikten de köleleştirenden de nefret ediyoruz.

2. (4154)- Ma'rur İbnu Süveyd rahimehullah anlatıyor: "Ebu Zerr'i gördüm, üzerinde bir takım vardı, kölesi de aynı şekilde bir takım giyiyordu. Bunun sebebini sordum. Bana şu cevabı verdi: "Resulullah 'dan şöyle söylediğini işitmiştim:

Hülasa olarak diyebiliriz ki; İslam köleliği vaz'etmedi; bilakis onu ta'dile koyuldu ve kurutma yollarını gösterdi. Şayet harblerin döküntüsü esirler ve bir kısım sefil ruhların bunu teşvik ve terviçleri olmasaydı, kölelik İslam'ın mualla bünyesinde, tenkid edildiği şekliyle asla payidar olamazdı. Zaten, zaruri olarak karşısına çıkan kölelik için de o, ahkam vaz' etmişdi ve onu arzedildiği şekilde sefalet ve perişaniyetden; mazlumiyet ve mağduriyetden halas ederek, mutlak hayra ve mutlak güzele yönelmişti.

Bununla beraber, biz bu tatbikata muvakkat dedik; zira bu şekilde bir tatbikat tekerrür edip dursa bile, İslam'da hürriyetin esas olması, esaretten kurtulma hususunda istifade edilecek yolların çokluğu ve din'in değişik yollarla bu mevzuda yaptığı ısrarlı teşvikler, köleliğin arız"ı ve tebei olduğunu gösteriyor. Ne var ki, dünya devletleri aynı şey üzerinde ittifaka varacakları ana kadar, başka kesimlerde kölelik üretilecek ve işlettirilecektir.

şu kesinki kölelere iyi muamele bu babdaki en önemli anafikirlerdendir.. bukonu o kadar güzel anlaşılmışki "Hz. Osman devlet reisi olduğu devrede kölesinin kulağını çektiği için, halkın gözünün önünde, kulağını kölenin eline verip çektirmişti. Ebu Zer takım elbisesinin bir parçasını hizmetçisine giydiriyor, bir parçasını da kendi sırtına alıyordu..."

"Gördüğü iyi muamele ve insanca davranışlarla gönlü fethedilecek "

1- Bu hadis, hizmetçi ve kölelere iyi muameleyi, gönül alıcı davranmayı emretmektedir. Hadiste geçen "misilleme yap" cümlesini bazı alimler "kısas olarak sana yapılanın aynını yap" diye açıklamışlardır. Ancak buradaki kısas şeri kısas değildir. Çünkü, kısas hudud'a giren ağır suçlarda muteberdir. Halbuki atılan bir tokat, şeri kısas olmaz. Bu çeşit cezalar tazirdir. Öyleyse "misilleme yap" emri hizmetçinin gönlünü almaya racidir, vecibe değildir. Ayrıca tokat vurana da bir derstir.

Bütün bunlarla kölenin de bir insan olduğunu, hatta diğer insanlardan farkı olmayan bir insan olduğu anlatılıyor ve böylece bu birinci merhale sağlama bağlanıyordu. Tekrar hatırlatmak gerekirse, dünyanın en metruk, en ücra bir yerinde, duyguları itibariyle bakir bir topluluk için, bu büyük bir inkılabdı. Zira muasır millet ve devletler, kölenin insanlığı hususunu düşünmeye bile yanaşmadıkları bir dönemde, arenalardaki vahşi boğuşmalara, iş yerlerindeki insafsız kırbaçlara ve onların insanlıklarıyla istihza ve alaya karşı, en çaplı en tutarlı ve en müsbet bir davranış ma'şeri vicdanın kabulüne takdim ediliyordu.

bu bir deyim olabilir ki çok normaldir.. müslüman olmadan önceki kölelerini millet dövmüyormuydu:dövüyordu köle ve kadını dövmeyi sıfır noktasına doğru kim çekti?islamiyet.. hatta bir tokatı bile köle azat etme sebebi sayabildi.. böyel bir din ve böyle bir rahmet, rıfk peygamberi konuşmuş herkes anlamış hz ömer gibi en celallisi bile devesini köleyle paylaşacak kadar anlamış hz osman gibi bir halifesi kulağını kölesinin eline vermiş çek diyede biz eba cehaletül mürekkeb anlamamış.. olsun canım her kesin kafası her şeye basacak diye bir kanun yok:)ne yapalım eba cehalette anlamayıverin.. adıyla ters düşer yoksa..

Bununla beraber, biz bu tatbikata muvakkat dedik; zira bu şekilde bir tatbikat tekerrür edip dursa bile, İslam'da hürriyetin esas olması, esaretten kurtulma hususunda istifade edilecek yolların çokluğu ve din'in değişik yollarla bu mevzuda yaptığı ısrarlı teşvikler, köleliğin arız"ı ve tebei olduğunu gösteriyor. Ne var ki, dünya devletleri aynı şey üzerinde ittifaka varacakları ana kadar, başka kesimlerde kölelik üretilecek ve işlettirilecektir. İslam'ın bu mevzuda, tek başına verdiği hükümler ise, sadece kendi cemaatı dairesi içinde kalacakdır. Nitekim o, hükmünü vermiş ve prensiplerini vaz'etmiştir. Cihan sulhunu temine gayret gösterenler, sadece bu prensiplere alem-şümul tatbikat zemini hazırlamakla mükellefdirler. Zaten bu da İslam'ın ta'dil ve ıslah etmek üzere ele aldığı hususlardandır ki; en vahşi ve gayr-i insani bir durumdan, hayra ve güzelliğe çıkarma yolunu gösterir. Ve kendi sınırlarını aşan hususları da, geleceğin devlet idarecilerine teklif eder.

senin öyle bir buhari hadisine yapışıp ondan medet umaman ve yanındaki hadislerle beraber düşünmen siz ve gibilerin doğruya ve hakikate ne kadar kör olduklarının bir numunesidir..

"Ebu Mes'ud bil! Allah senin üzerinde senin bunun üzerindekinden daha fazla muktedir" dedi. Ben: "Bundan sonra ebediyen köle dövmeyeceğim" dedi.

KÖLEYE MUSAHABE VE MUAMELE ADABI

Hem ;

Bu kaynak konusu, dini tartışmalardaki temel sıkıntıdır aslında.. Müslümanlarla tartışırken hep bu sıkıntıyı yaşıyoruz. Bazen hadis bazen kuran.. Ama sıkıntının özü hep aynı..

Resulullah , emri altında bulunan kimselere, efendi durumunda olan büyüğün iyi muamele etmesini tavsiye etmekte, bunu uğur olarak tavsif etmekte, kötü muameleyi de uğursuzluk. Şarihler: Efendi, emri altındakilere iyi davranırsa onlar da samimi hislerle, severek, isteyerek güzel hizmet ederler. Böylece karşılıklı muhabbet, saygı doğar. Bundan da huzur ve bereket hasıl olur. Kötü davranış da aksi bir netice hasıl ederki, Resulullah bunu, uğursuzluk diye tavsif etmiştir.

Çok eskilere dayanan kölelik kurumunu devam ettirmekten uzak duran Kur'an, hak sahiplerine herhangi bir zarar vermeksizin ülkedeki bütün kölelerin özgürleştirilmelerini sağlayacak etkin çözümler öngören, tek dinsel kitaptır. Devletin yıllık bütçesinden bu konu için pay ayrılır. Ayrıca Müslümanlar arasındaki iyilikseverler de, kişisel olarak köleleri özgürleştirme konusunda teşvik edilmiştir.

2. (4157)- Muaviye İbnu Süveyd İbni Mukarrin anlatıyor: "Bizim bir azadlımıza bir tokat attım ve kaçtım. Sonra öğleden az önce döndüm, babamın arkasında namaz kıldım. Babam azadlıyı da beni de çağırdı. Sonra hizmetçiye: "Misilleme yap!" dedi. Hizmetçi affetti. Bunun üzerine babam anlattı: "Biz Beni Mukarrin, Resulullah zamanında tek bir hizmetciye sahiptik. Ona birimiz bir tokat vurdu. Bu hadise Aleyhissalatu vesselam'ın kulağına ulaşmıştı: "Onu azad edeceksiniz!" emir buyurdular. Kendisine: "Ondan başka hizmetçileri yok!" dendi. Bunun üzerine: "Öyleyse onu hizmetlensinler. Ancak ne zamandan ondan müstağni olurlarsa, derhal yol versinler!" buyurdular."

karını "köle gibi dövme".

hadis uzmanı degilim, Kuranın onayından geçmeyen hiç bir söz ; hadis hükmüne girer mi? bunun cevabını ögrenin bir zahmet...

Bunlardan başka İslam'da "mükatebe" ve "tedbir" yolları ile de, köleler hürriyete kavuşturulur. Bunlardan birincisi; efendisiyle köle arasında, üzerinde anlaşabilecekleri bir miktar mal te'diyesiyle yapılan yazışmadır. Böyle bir yazışma ile köleye hürriyet yolu açılır. Kur'an'ın bu mevzudaki açık beyanından anlıyoruz ki, kölenin bu mevzuda getireceği teklifi, efendi kabul ettikten sonra, geriye, üzerinde anlaşmaya varılan paranın kazanılıp getirilmesi kalıyor. İkincisi ise; efendinin vefatı veya herhangi bir hadiseye bağlamakla yapılan hürriyet va'didir ki, "ben vefat edince sen hürsün" şeklinde, söz verdikten sonra, tedbir yapılmış ve esire artık hürriyet yolu açılmıştır. Bundan başka sevap maksadıyla hürriyete kavuşturma faaliyeti her türlü tavsifin üstünde geniş bir yer işgal etmektedir. Geçmişte yüzlerce tutsağı birden salıverip de, bununla Allah'ın ihsan ve lutfunun umulduğu devirler olduğu gibi, mübarek aylar ve mübarek gün ve geceler gözetilerek esirlerin alınıp hürriyete kavuşturulduğu devirler de olmuştur.

2- Köleye iyi muameleyi tavsiye eden Ebu Davud hadislerinden birkaçını kaydediyoruz: "Resulullah 'ın ölmezden önce söylediği en son sözü: "Namaz, namaz, ellerinizin sahib olduğu köleler hususunda Allah'tan korkun!" oldu." "Köleleriniz kardeşlerinizdir. Allah onları sizin ellerinizin altına koymuştur. Öyleyse kimin elinin altında kardeşi varsa, ona, yediğinden yedirsin, giydiğinden giydirsin, yapamayacağı işi buyurmasın, buyurduğu takdirde yardım etsin."(88) "Kim kölesine tokat atar veya döverse bunun kefareti onu azad etmesidir."

1- Hadiste geçen hüsnü'lmeleke, "köleye iyi muamele etmek" ma'nasına gelir.

kendisi miraç yapmış ashabınada insaniyet seyru sulükünde en zirve miraçları yaptırmış.. onun muhatapları torna-tesfiyeden çıkmış özdeş/homojen bir grup değildi.. içinde bedeviside vardı medeniside.. ama o bu dünyadan göçmeden hepsini medeni yapmayı başarmıştı.. düşününki cehalet diz boyu vahşilik en ileri seviyede, işte böyle bir küflü unu alıyor ve bu undan en tatlı pastayı yapıyor.. bu malzemeden olabilecek en iyi verimi çıkarıyor..(ve bunu da 3 seçim dönemi gibi kısa bir süreçte tamamlıyor..)

bugün bile kölelik yaşarken; islamın olmadıgı ve islam ülkesiyiz diyen yerlerde, Peygamber dönemindeki ; köle haklarına ulaşılamıştır...

12... UYGULAMADA ŞAHSİ HATALAR İSLAMI BAĞLAMAZ, ZİRA SİLAMIN PRENSİBLERİ AÇIKTIR:

Evvela, köleliğe karşı duyduğumuz tiksinti ve ürpertinin eski ve yeni bir kısım sebepleri olduğunu hatırlatmakda faide var.

Eğer bu ameliyelere tabi tutulmadan o istidat ve kabiliyetleri köreltilmiş insanlar, sırtlarında bir "ar" olarak taşıdıkları insanlıkla, topluluk içine salınsalardı, akvaryum balıkları veya kafes kuşları gibi, içtimainin karmakarışık dolapları karşısında şaşkına dönecek ve eski hallerine avdet hissine kapılacaklardı. Bu ise, köleler adına hiçbir hayır ifade etmeyecekti. Nitekim, hayat kanunlarına karşı cahil pekçok köle daha sonraları arz edildiği şekilde hareket etmiştir. Amerika Reisicumhurlarından Abraham Lincoln'in bir hamlede bütün köleleri hürriyete kavuşturması, kölelerin yeniden eski efendilerinin yanına dönmesi şeklinde neticelenmişti. Başka türlü olması da düşünülemezdi. Bütün hayat boyu veya hayatının bir kısmında esir yaşamış bir insan, hep emir almağa alışmıştır. Belki çok güzel işler verdiği de olmuştur; ancak, makina gibi dıştan idare edildiği için, böyle biri, elli yaşında da olsa, çocuk mesabesindedir. Hayatı bilen ve hayata açık olan birinin yanında, talim ve terbiye görmeye, hayat ve onun kanunlarını öğrenmeye ihtiyacı vardır. Bu husus, değil hürriyetini yitirmiş köleler için, belki müstemleke haline getirilmiş ve uzun zaman istismar edilmiş pekçok devletlerde de hissedilen bir marazdır. Evet, bu milletlere dahi, uzun zaman terbiye verilip şahsiyet ve benlik kazandırılmazsa.. yabancı devletlere yabancı milletlere karşı bağlılıktan ve alkış tutmaktan geri kalmayacaklardır. Hatta diyebilirim ki, şahsiyetini yitirmiş milletlere, yeniden benlik şuuru kazandırmak, esirlere insan olduklarını öğretmekden daha zordur. Her ne ise, sadet harici oldu...

Burada denilebilir ki; "Kölelerin hürriyete kavuşturulması ve onlara insanca muamele yapılmasında, ne kadar ileriye gidilirse gidilsin; hatta isterse hepsi birden hürriyete kavuşturulsun, yine de köleliğin kabcil edildiğini, hükümlerinin buna göre getirilmiş olduğunu ve fıkıh kitaplarında da ahkamın bu istikamette cereyan ettiğini görüyoruz ki, bu da köleliği kabullenmesinden başka bir şey değildir. İnsanlığın dem ve damarına işlemiş pekçok fena huy ve adetleri, bir hamlede kaldıran İslam in, köleliği kaldıramaması düşünülemez. Kaldırabilirken kaldırmaması, onu tahkir etme manasına gelmez mi?"

Her mü'minin hanesindeki esir, doğruyu, güzeli, yakından görme imkanını bulacak. Gördüğü iyi muamele ve insanca davranışlarla gönlü fethedilecek -Nitekim binlerce misaliyle de öyle olmuştur- sonra da hürriyete kavuşturularak, müslümanların istifade ettiği bütün haklardan istifade etme imkanı kendisine verilecektir. Bu yol ve bu usullerle binlerce mükemmel insan yetişmiştir. İmam Malik'in şeyhi Nafi'den alın da, Tavus bin Keysan ve Mesruk gibi yüzlerce Tabiin imamını da içinde sayacağımız büyük bir "Mevali" topluluğu hep bu yolla yetiştirilmiştir.

Hem de ;

4... Bu yapıcı ve müsbet muamelenin köleler üzerinde de değişik bir tesiri olmuştu. Köle müsavat prensibiyle insanlığına kavuşup, efendisinin yanında yerini almasına; hatta hürriyetini elde edip serbest bırakılmasına rağmen, efendisinden ayrılmak istemiyordu. Zeyd bin Harise ile başlayan bu durum, devam edip gitmişti. Peygamber Efendimiz Zeyd'i hürriyete kavuşturup, babasıyla gidebilme hususunda serbest bırakmasına rağmen, o; Efendimizin yanında kalmayı tercih etmişti. Ve daha sonra bir sürü köle de hep aynı şeyleri yapmışlardı. Zira, bunlar o kadar güzel muamele görmüşlerdi ki, kendilerini, efendilerinin ailelerinden birer fert sayıyorlardı. Efendileri de öyle biliyor ve titizlikle onlaıın hukukuna riayete çalışıyorlardı.

Bu yapıcı ve müsbet muamelenin köleler üzerinde de değişik bir tesiri olmuştu. Köle müsavat prensibiyle insanlığına kavuşup, efendisinin yanında yerini almasına; hatta hürriyetini elde edip serbest bırakılmasına rağmen, efendisinden ayrılmak istemiyordu. Zeyd bin Harise ile başlayan bu durum, devam edip gitmişti. Peygamber Efendimiz Zeyd'i hürriyete kavuşturup, babasıyla gidebilme hususunda serbest bırakmasına rağmen, o; Efendimizin yanında kalmayı tercih etmişti. Ve daha sonra bir sürü köle de hep aynı şeyleri yapmışlardı. Zira, bunlar o kadar güzel muamele görmüşlerdi ki, kendilerini, efendilerinin ailelerinden birer fert sayıyorlardı. Efendileri de öyle biliyor ve titizlikle onlaıın hukukuna riayete çalışıyorlardı. Esasen başka türlü yapamazlardı da. Çünkü bugün onlara malik görünseler bile yarın kimin kime malik olacağını kestirmek mümkün değildi. Kaldı ki prensipler de çok sert ve bu anlayışı ayakta tutacak güçte idi. "Kim kölesini öldürürse onu öldürürüz, kim kölesini hapseder veya gıdasını keserse onu hapseder ve gıdasını keseriz. " Bu türlü cezai müeyyideler karşısında efendi, ihtiyat ve tedbir içinde, köle ise gayet emindi. Bütün bunlar, evvel ve ahir, tarihte eşi gösterilemeyecek büyük hadiselerdi ki, bu mevzuda İslam'ın getirdiği şeylerin birinci merhalesini teşkil ederler.

ey ebu cehl-i mürekkeb;

"İyi muamele artmadır -veya uğurdur dedi- kötü huyda uğursuzluktur."

kullarının aptallıgını, Allahın islamına ve kuranına yüklememek üzere, muhabbette kalın.

İşte bütün bu sebeplerden ötürü neslimiz kölelikten nefret etti ve onu müdafaa eden sistemlere de düşman oldu. Bu düşünce ve ona karşı reaksiyonda o yerden göğe kadar haklıydı. Fakat, İslam'a hücum ve tenkidinde büyük bir haksızlık irtikab ediyordu. Çünkü, menşe itibariyle kölelik İslam'a dayanmadığı gibi, mevcudiyeti de onunla devam ettirilmiyordu. Kölelik geçmişinde ve bugün, daima başka millet ve devletlere dayandı ve mevcudiyetini sürdürdü. Bu itibarla biz de önce onu meydana getiren amiller üzerinde durmak istiyoruz.

Bu hususta gösterilen en çalımlı gayret de her gayret gibi, yine İslam'ın zuhuruyla başlamış ve devam etmiştir. Peygamberimizin ve Hazreti Ebubekir'in köle alıp azad etme mevzuundaki gayretleri ve bu uğurda tükettikleri servet herkes tarafından bilinen hususlardandır.

Bu yazımı kimseye yazmıyorum. Ortaya yazıyorum kimse alınmasın :)

7... Önceleri şahsi mal ve servetlerle sürdürülen bu faaliyet, daha sonraları devletçe ele alınıp yapılan vazifeler arasında mütalaa edilmeye başlandı. Peygamberimiz on kişiye okuyup yazma öğreteni hürriyete kavuşturuyor ve bunu mali imkansızlık'lar içinde kıvrandığı bir devrede yapıyordu. Daha sonraki devre, hususiyle Ömer b. Abdülaziz döneminde ise, zekatın sarf yerlerinden biri şekliyle tatbikat zemini buluyor ve sağdan soldan gelen yığın yığın esir, hazineden paraları ödenerek hürriyete kavuşturuluyordu. Bunlardan başka, bazı dini vazifelerdeki hatalar, ba'zı davranışlardaki inhiraflar ve bir kısım günah irtikapları, hep köle hürriyete kavuşturma mükellefiyetini getiriyordu.

En başta "yok öyle bir hadis, uydurma bunlar" de kurtul kardeşim :)

"KADINLARI KÖLE DÖVER GİBİ DÖVMEYİN" DİYE GEÇER BUHARİDE.. mÜSLÜMANLAR BU HADİSİ, KADIN HAKLARINI SAVUNMA HUSUSNDA KULLANMAYI PEK SEVERLER. bEN DE ÇOK SEVERİM BU HADİSİ.. ZİRA KÖLELERE YAPILAN MUALEMEYİ AÇIKCA ORTAYA KOYAR..

1. (4153)- İbnu Ömer anlatıyor: "Bir adam Resulullah 'a gelerek: "Hizmetciyi ne kadar affedeyim?" diye sordu. Aleyhissalatu vesselam susup cevap vermedi. Adam tekrar:

Bu mevzuda diğer bir husus da, kendi cemaatimizin bü&127;ün ferdlerinin, İslami ma'nada olgunlaşmış olmamasıdır. Esasen herkesi melekler seviyesine çıkaracağına dair dinin, herhangi bir tekeffülü yoktur. O'nun, kudsi prensiplerine sımsıkı sarılmak suretiyle yükselip melekleşenler olduğu gibi, kendini aşamamış bir kısım ham-ruhlar da bulunabilecektir. Ve böylelerin, teferruata ait meselelerde ihmal ve kusurları da görülecektir. İşte, bu tip insanlarda, köleliğin yaşaması arzusu ve bu hususda diğerlerinin, yani kölelik üreten milletlerin yanında bulunmaları da olabilecekdir.

4- Yahut da, alıp onları mü'minlere dağıtıp, ganimetten

KÖLEYİ AFFETMEK

neyin sonucu?

bektaşi gibi "şarhoşken namaza yaklaşmayın " ayetini eksik alırsak, "namaza yaklaşmayın " görüntüsüyle oyun oynarız...

Gerisi masal ve hikayedir.. Boşa kürek çekip aldanmak ve de

Bilal-i Habeşi'nin ilk saflarda yerini alması, Huzeyfe'nin kölesi Salim'in müslümanlar nazarında gıpta edilecek bir mevkide olması, Selman-i Pak'in ehl-i beyt-i Resulullah'dan sayılması, kölenin müslümanlıkda ve müslümanların hanelerinde ne hal aldığının canlı misalleridir. Bunları, yüzlerceye iblağ edebilirz. Ancak soru cevap mevzuu içinde bu kadar kabarık muhteva sıkıcı olur mülahazasıyla kısa kesiyorum...

Sonra bizde ayeti koyuyoruz önüne..

Kadın meselesini sadece örnek olarak verdim. Anlatmak istediğim şey tartışma yaklaşımındaki sıkıntıdır.

kıvıran yok ortalarda, anlamamak istersen, kuran ayetlerindeki ; köleligi ortadan kaldırmayaı amaçlayan ayetleri de kabul etmeyeceksin sen... başlıgı kavga edilecek mekana çevirme, kabul etmeyeceksen oku geç..

Kadın ve kızların okutulmaması da yasaklanmıştır.

Yemin edip, sonra da yemini bozmada, zihar (1) muamelesinde, adam öldürme cinayetinde hep bir tutsağın azad edilmesi tavsiye ediliyordu. "Kim hataen bir mü inini öldürürse, onun keffareti bir mü'min köleniıi azadı ve ölenin ehline teslimen ödenecek bir diyetdir. "(Nisa-92)

2- Yahut esir kamplarında bakım ve görümlerini yapıp muhafaza etme.

3. (4158)- Ebu Mes'ud el-Bedri anlatıyor: "Ben köleme kamçıyla vuruyordum. Arkamdan bir ses işittim. "Ebu Mes'ud, bil!" diyordu. Öfkeden sesi tanıyamadım. Bana yaklaşınca onun Resulullah olduğunu gördüm.

Kölelik, harbler yoluyla oluşur ve sonra devamını isteyen milletler içinde devam edip gider. Müreffeh bir hayat yaşamayı hedef almış Roma, kendi tarihinin şehadetiyle bir zevk ve safa devleti idi. Elbiselerin en güzelini giyerek; sofralarını çeşit çeşit süsleyerek; insanı utandırıcı en sefil arzular içinde, behimi bir hayat yaşıyordu. Bu israf ve sefahatın; bu lüks ve debdebenin devam etmesi için de, bitmeyen servet, sürekli ganimet; esirler ve halaik gerekti. Bunun için, Romalı harb ediyor, müstemlekeler kuruyor ve bu istikametde dünya üzerindeki hakimiyetini sürdürmek istiyordu. Müslümanlar, Mısır'ı fethettiklerinde bu havayı, bütün çirkinliğiyle orada müşahede etmişlerdi. Ticari emtia pazarları gibi, esir pazarları.. Kadın-erkek en haysiyetsiz şekilde zincirler içinde o pazarlara götürülmesi ve açık-saçık olarak müşterilerin önünde teşhir edilmesi.. Akşamları dönüp evlerine gidenlerin, pis kokulu ve haşaratın gayet mebzul bulunduğu izbe ve dehlizlerde yatırılması.. Hatta çok defa böyle bir yerde dahi, onlara yatıp istirahat etme imkanının verilmemesi... Ellisinin-yüzünün üst üste yığılıp bir yerde kalması, müslümanların bilmediği ve görmediği şeylerdi. Ve, bundan da çok müteessir olmuşlardı. Onlar uğradıkları her yerde, İslami prensiplerle, bu yarayı tedavi etmelerine karşılık, Batılı, eski Roma ve Mısır'ın bu çirkin mirasını, her hangi bir rötuşlamaya tabi tutmadan, olduğu gibi alıyordu. Bundan sonra köle, batılı ağalara uşaklık yapacak; onların keyfi için dövüşecek; onları eğlendirmek için ölecek ve öldürecekti. Tıpkı sefih ve sefil Romalıyı eğlendirmek için, gladyatörlerin yaptığı gibi...

Yok kardeşim yaf ne kavgası.. Gülüyorum ben sadece, ve kendimce :)

4- Bütün bunlardan sonra geriye, esirlerin, harbe iştirak edenler arasında taksimi mevzuu kalıyor ki, İslam, işbu muvakkat esir etme yolunu tercih etmişdir. Ne öldürme, ne toptan imha yolu... Ne esir kampları ve oradaki mezalim, ne de düşmanı cesaretlendirecek bir yol; belki bütün bunların çok fevkinde tabiat-ı beşere de yakışır bir yol...

İşte bütün bu sebeplerden ötürü neslimiz kölelikten nefret etti ve onu müdafaa eden sistemlere de düşman oldu. Bu düşünce ve ona karşı reaksiyonda o yerden göğe kadar haklıydı. Fakat, İslam'a hücum ve tenkidinde büyük bir haksızlık irtikab ediyordu. Çünkü, menşe itibariyle kölelik İslam'a dayanmadığı gibi, mevcudiyeti de onunla devam ettirilmiyordu.

1- Evvela hangi vicdan ve insaf, kadın-erkek, çoluk-çocuk bütün insanları acımaksızın kılıçtan geçirmeye taraftar olur. Aradan asırlar geçmiş olmasına rağmen, Kartacalılara reva görülen mezalim, hala Romalının alnında utandırıcı bir leke olarak kendini göstermektedir. Buhtunnasır'ın acımaksızın yaptığı muamele; firavunların gadri ve cevri, beşerin hafızasından silinmeyen zulüm tablolarındandır. Uzağa gitmeye ne lüzum var; Balkanlarda bizim çekip gördüklerimiz; Rusya'da doğranan otuz milyon kurban; Naziler tarafından katledilen binlerce insan... Bütün bunları hoş görecek bir insan gösterilebilir mi?..

Ve ben bu arkadaşlara kızmıyorum. Neden kızayım? Sizin işiniz zaten benle değil.. Siz buhari hadilerini kabul eden dindaşlarınızla konuşuyun bu konuyu...

Önce müslüman bunu inkar ediyor.. "olur mu öyle şey islama iftira atma" diyor ve bizi yalancı konumuna sokuyor.

Evet, ilk asırdan başlayarak, belli devirlerde mü'minlerin bu müesseseyi işlettiğini görmekteyiz. Fakat, bunda iki ciddi sebeb ve saik var: Bunlardan biri efendilerle alakalı, diğeri de kölelerle. Biraz evvel temas ettiğim gibi, İslam tatbikatta mükemmel insan teminatını, insandaki irade ve hürriyetle alakalı olarak mütalaa etmektedir. Binaenaleyh, nakıs ve natamam ferdler, olgun insanlara ait bir kısım işleri eksiksiz yapamayacaklardır. İşte, bu türlü ferdlerin, terbiye-i Muhammediye ile olgunlaşacakları ana kadar, bu işin tam tatbikat bulmaması bir bakıma normaldir. Kaldı ki, üç beş sergerdanın behimi hislerini yaşamalarını vesile ederek İslam'ı karartmağa çalışmak da haksızlık ve insafsızlıkdır.

Saygılarla.

yani ya eba ECHEL,

müslümanım diyenlerin cahilligini, islama-kuranave Allaha yükleyemeyiz bu hususta.

1...2) Tarih'in eski devirlerinde; hususiyle Roma ve Mısır'da, kölelere yapılan vahşiyane ve zalimane muamele, içimizde burkuntular hasıl ediyor ve tiksindiriyor. Onun içindir ki; asırlar sonra dahi olsa, kölelerin ehramlara taş çektiğini, bir saman çöpü gibi harcın içine karışıp kaybolduğunu; zalim idarecileri eğlendirmek için arenalarda arslanlarda boğuştuğunu; boynundaki utandırıcı tasmasıyla görüyor, kölelikten de köleleştirenden de nefret ediyoruz.

2. (4152)- Rafi' İbnu Mekis -ki Cüheynelidir, Resulullah ile birlikte Hudeybiye seferine katılmıştır- anlatıyor; "Resulullah buyurdular ki:

duhan hocam yani ne demek istiyorsun. hadi kardeşim virgülü koydun bekliyoruz sonuç nedir

İkinci merhale, hürriyete kavuşturma merhalesidir. İnsanda asıl olan hürriyetdir. Hür olan bir insanı köleleştirme büyük günahlardan sayılır ve bundan elde edilen geliri kullanmak ve istifade etmek ise, katiyyen haramdır. Hürriyete dokunan her hareket ve davranış kınanmış olmasına mukabil, ona hizmet edici her hamle de, İslam nazarında takdir görmüştür. Biı` insanın yarısını hürriyete kavuşturmak, hürriyete kavuşturan için vücudunun yarısını ahiret azabından kurtarmak, bütününü azad etmek ise, vücudunun tamamını teminat altına almak sayılmışdır. İslam'da köleleri hürriyete kavuşturma, uğrunda bayrak açılan bir mevzudur. İslam, yerinde onu bir vazife sayar, yerinde fazilet der, teşvik eder, yerinde efendi ve köle arasındaki anlaşma ve mukavelelerle, ona giden kapıları açık tutar.

"bazı hadislerinde sahih olup olmadıgı tartışılmakta," diyerek, sözkonusu hadis için "belki yalandır" diyerek açık kapı bırakıyorsun.

İkinci şık, kölelerin kendileriyle alakalıdır. Bu hususda da, İslam'ın tatbikatı, tabiat-ı beşeri hesaba katma ölçüsü içindedir ve orjinaldır. İlk müslümanlar, köleleri evvela insan olduklarına inandırma, hürriyete karşı olan vahşetlerini izale etme, aile kurma yolunu gösterme ve hayata alıştırma gibi terbiye edici prensiplerle ele almışlardır.

"Onlar sizin kardeşleriniz ve yakın adamlarınızdır. Allah Teala Hazretleri onları ellerinizin altına koymuştur. Kimin kardeşi eli altında ise, yediğinden yedirsin, giydiğinden giydirsin, yapamayacağı iş buyurmayınız, eğer buyurursanız onlara yardım edin."

İslam, evvela, onu bir vak'a olarak ele aldı. Sonra onların ne ticaret ne de eğlence metaı olmadığını hatırlattı ve insan olduklarına dikkati çekti: "Sizin ba zınız ba'zınızdandır" (Nisa-25) "Kim kölesini öldürürse onu öldürürüz, kim onu hapseder veya gıdasını keserse onu hapseder ve gıdasını keseriz, kim onu hadım yaparsa onu hadım yaparız, " gibi ilahi prensibleri ilan ederek, düşünceye istikamet verip inhirafın önüne geçti. "Siz Adem oğullarısınız. Adem de topraktandır" . "Biliniz ki, hiç bir Arabın Arab olmayana ve hiç bir Arab olmayanrn da Arab olana, hiçbir beyazın siyaha hiç bir siyahın da beyaza üstünlüğü yoktur. Üstünlük takva iledir. " Yani bütün üstünlük ve meziyet, Yaradanın insana bakışı ve insanın bu bakış ve hitab karşısında tavır ve davranışlarını düzeltmesine bağlanıyordu. İslam'ın bu yumuşak havası sayesinde bütün bir mazisi esarette geçmiş-hadisin ifadesiyle-nice saçı başı dağınık kimseler vardır ki, eşraf ve ileri gelenlerden hep ta'zim görmüşlerdir. Hz. Ömer "Bila1 efendimiz, ve onu efendimiz Ebubekir hürriyete kavuşturdu" derken, bu manaya saygısını ifade ediyordu. İslam, onları da, alemşümul kardeşliği içinde mütalaa ediyor ve her şeyden evvel "Hizmetçi ve köleleriniz kardeşlerinizdir. Kardeşi, elinin altında bulunan herferd, O'na yediğinden yedirsin, giydiğinden giydirsin. Onların yapamayacakları işleri emredip onlara yüklemesin. Eğer zor işler teklif ederseniz, behemehal onlara yardım ediniz. " "Sizden hiçbiriniz, bu kölemdir, bu cariyemdir, demesin. Kızım veya oğlum, yahut kardeşim desin. " Buna binaen, Hz. Ömer Mescid-i Aksa'nın teslim alınması için yaptıkları seyahatlarında, Medine'den oraya kadar hizmetçisiyle bineği, nöbetleşe kullanmışlardı. Hz. Osman devlet reisi olduğu devrede kölesinin kulağını çektiği için, halkın gözünün önünde, kulağını kölenin eline verip çektirmişti. Ebu Zer takım elbisesinin bir parçasını hizmetçisine giydiriyor, bir parçasını da kendi sırtına alıyordu...

KİM OLACAK SEN TABİKİ.. "HAKEDİYORSA KESERİM ARKADAŞ" DİYEN SEN DEĞİLMİYDİN?

Yahu niçin sürekli kolpa yapıyorsunuz?

diyerek, peygamber bunu dediyse kesin şunu kastetmiştir diyerek keyfi olarak akıl yürütüyorsun.

eyvallah duhan kardeş, emegine saglık.

11... EN ÖNEMLİ KISMI,,,, BİZE BAKAN KISMI,,,,,, GÜNÜMÜZE BAKAN KISMI:

1. (4156)- Ebu Saidi'l-Hudri anlatıyor: "Resulullah buyurdular ki: "Biriniz hizmetçisini dövünce, hizmetçi Allah'ın ismini zikrede cek olursa derhal elinizi kaldırın."

kölelik kurum haline gelmişken, islamiyet ; ortadan kaldırma mücadelesi vermiştir. islam deyince sadece hz. Muhammede gelen din olarak düşünmemek gerekir.

2- Esir kamplarının tiksindiriciliği de bundan geri değildir. Yirminci asır, esir kamplarının en çirkinlerine şahid olmuştur. Bilumum Balkanlardaki esir kampları, hususiyle Edirne , vahşilere rahmet okutturacak kadar şenaetlerle doludur. Amerika'lılar, Japon kamplarından şikayet ederler, eğer kadınlarının memelerinin kesilip, iffetlerine ilişildiği; erkekleri, ağaç kabuğu yiyerek ölüme terkedildiği mazlumlarının; Azerbaycan ve Rusya'daki mağdurların uğradıkları zulümleri görselerdi, Japonlardaki çektiklerini de, onlara çektirdiklerini de çok hafif ve ehemmiyetsiz addedeceklerdi. İkinci Cihan Harbiyle, hem Avrupa, hem de Asya esir kamplarını en acı şekilleriyle hem gördü hem de yaşadı. Demek ki bu yol ve bu usulü denemek ve tatbik etmek, insaf ve insanlıkla te'lifi mümkün olmayan bir vahşet ve hunharlıktan başka birşey değil!..

1- Bazı zalim idarelerde olduğu gibi, hepsini kılıçtan geçirme,

3- Veya onlara kendi memleketlerine dönüp gitme imkanlarını sağlama.

senin gibi cehaleti karmaşık ve kompleks boyutta olanlar düz mantığı bu yüzden kuramazlar.. cümlede anlatılmak istenen nedir?

Ama öyle demiyor. "Hadis doğru olmayabilir ama doğruysa bile kesin başka bir niyeti vardır" diyor :)

Tarihi materyalizmin tarih ve dünya görüşü, yani, işveren-işçi; zengin-fakir; ezilen ve ezen gibi düşünceler... Sonra içtimainin tekamülü içinde, tabiat ve fıtrat, kölelik ve esaret ve daha sonra, işçilik ve adil olmayan ücret gibi mefhumlar biraz da istismar edilerek öyle yaygınlaştı ki; hemen herkes ortada gezen bu düşünceleri, aksine ihtimal vermeyecek şekilde alkışlamaya başladı. Hiç olmazsa, aksine de ihtimal verilerek, ihtiyatlı davranılması gerekirken tek taraflı düşünüldü, tek taraflı karar verildi.

düşününki bir peygamber 23 senede (bunun başkısmı kendini ifadeyle geçmiş, eğer bunu hükümetlerin seçimnle iş başına gelmesine benzetirsek 3 seçim dönemi diyebiliriz buna.. evet 3 seçim döneminde yapılan icaratler 1000 senelik dvrimler gibi)bunca büyük değişimler yapmaya kalakmış ve başarmış.. en başta tebasını nasıl bulmuş sonra onları nasıl çekip yukarı çıkarmış?

9... Herşeyden evvel bilinmelidir ki, İslam köleliği vaz' ve icad etmediği gibi, onun koruyucusu ve devam ettiricisi de olmamışdır. Kölelik, devletlerin ve milletlerin savaşlar münasebetiyle oluşturdukları bir müessedir. Devletler arasında harbler devam ettiği müddetçe -ki, insanlık tabiatını değiştirmedikten sonra kıyamete kadar devam edecektir- esaret ve köleliğin önüne geçmek de, tek başına hiçbir millete mukadder olmayacaktır. Şimdi düşünelim;

Biz de diyoruz ki ; "iyi de kardeşim Kuranda kadını dövün diye ayet var" ...

İslam'ın başlattığı, ferdi köleliği kaldırma hamlesiyle bugün, bu cins kölelik artık kurutulduğu gibi, devlet ve milletlerin köleliklerinin de, sona ermesi niyaz ve dileği ile sözlerime son veriyorum.

2... İslam, evvela, onu bir vak'a olarak ele aldı. Sonra onların ne ticaret ne de eğlence metaı olmadığını hatırlattı ve insan olduklarına dikkati çekti: "Sizin ba zınız ba'zınızdandır" (Nisa-25) "Kim kölesini öldürürse onu öldürürüz, kim onu hapseder veya gıdasını keserse onu hapseder ve gıdasını keseriz, kim onu hadım yaparsa onu hadım yaparız, " gibi ilahi prensibleri ilan ederek, düşünceye istikamet verip inhirafın önüne geçti. "Siz Adem oğullarısınız. Adem de topraktandır" . "Biliniz ki, hiç bir Arabın Arab olmayana ve hiç bir Arab olmayanrn da Arab olana, hiçbir beyazın siyaha hiç bir siyahın da beyaza üstünlüğü yoktur. Üstünlük takva iledir. " Yani bütün üstünlük ve meziyet, Yaradanın insana bakışı ve insanın bu bakış ve hitab karşısında tavır ve davranışlarını düzeltmesine bağlanıyordu. İslam'ın bu yumuşak havası sayesinde bütün bir mazisi esarette geçmiş-hadisin ifadesiyle-nice saçı başı dağınık kimseler vardır ki, eşraf ve ileri gelenlerden hep ta'zim görmüşlerdir. Hz. Ömer "Bila1 efendimiz, ve onu efendimiz Ebubekir hürriyete kavuşturdu" derken, bu manaya saygısını ifade ediyordu. İslam, onları da, alemşümul kardeşliği içinde mütalaa ediyor ve her şeyden evvel "Hizmetçi ve köleleriniz kardeşlerinizdir. Kardeşi, elinin altında bulunan herferd, O'na yediğinden yedirsin, giydiğinden giydirsin. Onların yapamayacakları işleri emredip onlara yüklemesin. Eğer zor işler teklif ederseniz, behemehal onlara yardım ediniz. " "Sizden hiçbiriniz, bu kölemdir, bu cariyemdir, demesin. Kızım veya oğlum, yahut kardeşim desin. " Buna binaen, Hz. Ömer Mescid-i Aksa'nın teslim alınması için yaptıkları seyahatlarında, Medine'den oraya kadar hizmetçisiyle bineği, nöbetleşe kullanmışlardı. Hz. Osman devlet reisi olduğu devrede kölesinin kulağını çektiği için, halkın gözünün önünde, kulağını kölenin eline verip çektirmişti. Ebu Zer takım elbisesinin bir parçasını hizmetçisine giydiriyor, bir parçasını da kendi sırtına alıyordu...

burdan akıllı adam şunu anlarki karını hiç dövme.. senin gibi cehaleti karışık yumak gibi olan ise köleni çok döv karını ondan aşağı döv.. be anlama damarları kurumuş aciz cehil. uzun bir bir yazının sadece tek bir cümlesinden anafikri çıkarmak bazen doğru sonuç vermeyebilir özellikle senin gibi deve inadıyla küfre yapışan için..

2- Bazı rivayetlerde Süveyd'in yedi kardeş oldukları, tokadın yüze atıldığı, yüze vurmanın haram edilmiş olduğu vs. bazı teferruat daha gelmiştir.

"köle gibi dövmeyin " sözünü, neden islama izafe ediyorsun.

doğrusunuz duhan hocam...

3... Bütün bunlarla kölenin de bir insan olduğunu, hatta diğer insanlardan farkı olmayan bir insan olduğu anlatılıyor ve böylece bu birinci merhale sağlama bağlanıyordu. Tekrar hatırlatmak gerekirse, dünyanın en metruk, en ücra bir yerinde, duyguları itibariyle bakir bir topluluk için, bu büyük bir inkılabdı. Zira muasır millet ve devletler, kölenin insanlığı hususunu düşünmeye bile yanaşmadıkları bir dönemde, arenalardaki vahşi boğuşmalara, iş yerlerindeki insafsız kırbaçlara ve onların insanlıklarıyla istihza ve alaya karşı, en çaplı en tutarlı ve en müsbet bir davranış ma'şeri vicdanın kabulüne takdim ediliyordu.

Bir cinayetin hem cemiyete, hem de öldürülenin ailesine bakan yönleri bulunduğundan, diyet, maktulün ehline verilmiş bir tarziye-,. vesilesi olduğu gibi, esiri hürriyete kavuşturmak da -topluma hür bir ferd kazandırma ölçüsüyle cemiyete ödenmiş bir hak sayılmaktadır. Buna göre de, bir ölü karşılığında, diğer bir insanın hürriyete erdirilmesi, adeta bir ferdi ihyaya denk tutulmuşdur.

Bu defada, " tamam öyle demiş ama niye demiş?" diye kolpa yapmaya başlıyor :)

"Ey Allah'ın Resulü! Hizmetcimi ne kadar affedeyim?" diye sordu. Bu sefer: "Her gün yetmiş kere affet!" cevabını verdi.

Peki nedir bu sıkıntı? Şudur ;

Allah, mümin ismiyle, mümin olmamızı nasip eylesin.

Şimdi geriye dönüp teker teker bunların üzerinde duralım:

tüm peygamberler Allahın en güzel yaratıgı ve üstün varlıgı olan insanın ; özgürleşmesi yolunda mücadele vermişlerdir. Yusuf a. s, mısırda, köleligi ortadan kaldırma yolunu açmıştır.

onun şu giriş faslını yapayım gelişmede seninle oynamaya başlayacağım:)

14... FERDİ KÖLELİK, CARİYE V. S. ARTIK BİTMİŞTİR, KURUMUŞTUR, SADECE TARİHİ BİR OLGUDUR, UYGULAMASI GÜNÜMÜZDE YAPILAMAZ.. O DEFTER KAPANMIŞTIR,,,,,,,,,

3- Rivayetlerde mevla, hadim aynı ma'nada kullanılmaktadır. Köle demektir. Hadim erkek ve kadın her ikisi için kullanılır. Rivayetten tokatlanan hadim'in kadın olduğu anlaşılmaktadır. Buna rağmen hadime diye ifade edilmemiştir, çünkü Araplar hadime şeklini kullanmazlar, kadın içinde hadim derler.

İşte İslam, köleye benlik, insanlık şuurunu kazandırmakla işe başlamış, onun inhiraf etmiş ruhuna muvazene getirmiş; kalbine hürriyet anlayış ve aşkını yerleştirmiş; adeta "iste vereyim" der gibi yapmıştır. Sonra da, hayata salıvermişdir. Zeyd bin Harise'nin yetiştirilip hürriyete kavuşturulması ve arkasından da soylu bir kadınla evlendirilmesi, sonra, içinde, eşrafın da bulunduğu bir İslam ordusuna kumandan ta'yin edilmesi, kademe kademe planlanan hedefin gözetilmesinden başka bir şey değildir.

Önceleri şahsi mal ve servetlerle sürdürülen bu faaliyet, daha sonraları devletçe ele alınıp yapılan vazifeler arasında mütalaa edilmeye başlandı. Peygamberimiz on kişiye okuyup yazma öğreteni hürriyete kavuşturuyor ve bunu mali imkansızlık'lar içinde kıvrandığı bir devrede yapıyordu. Daha sonraki devre, hususiyle Ömer b. Abdülaziz döneminde ise, zekatın sarf yerlerinden biri şekliyle tatbikat zemini buluyor ve sağdan soldan gelen yığın yığın esir, hazineden paraları ödenerek hürriyete kavuşturuluyordu. Bunlardan başka, bazı dini vazifelerdeki hatalar, ba'zı davranışlardaki inhiraflar ve bir kısım günah irtikapları, hep köle hürriyete kavuşturma mükellefiyetini getiriyordu.

"Evvela hangi vicdan ve insaf, kadın-erkek, çoluk-çocuk bütün insanları acımaksızın kılıçtan geçirmeye taraftar olur."

Biz bir devletle harbe tutuştuk; esir aldık ve bizden esir aldılar. Bu esirlere karşı yapılacak çeşitli muamele şekilleri vardır:

Nevevi der ki: "Hadiste gelen "yediğinden yedirme, giydiğinden giydirme" emri vecibe değil, istihbab ifade eder. Efendiye vacib olan, kölenin yiyecek ve giyeceğini ma'ruf üzere te'mindir. Maruf demek bölgenin, şahısların adetlerine, durumlarına uygun olarak demektir. Bu, efendinin yediği ve giydiği cinsten de olabilir, daha düşük de olabilir, daha fevkinde de olabilir. Hatta efendi, adete muhalefet ederek, kendisi, zühd veya cimrilik sebebiyle emsalinden daha düşük bir seviye ile iktifa edecek olsa, kölesine cimrilik etmesi, rızası olmadan kendisi gibi olmaya zorlaması helal olmaz."

13... İşte İslam, köleye benlik, insanlık şuurunu kazandırmakla işe başlamış, onun inhiraf etmiş ruhuna muvazene getirmiş; kalbine hürriyet anlayış ve aşkını yerleştirmiş; adeta "iste vereyim" der gibi yapmıştır. Sonra da, hayata salıvermişdir. Zeyd bin Harise'nin yetiştirilip hürriyete kavuşturulması ve arkasından da soylu bir kadınla evlendirilmesi, sonra, içinde, eşrafın da bulunduğu bir İslam ordusuna kumandan ta'yin edilmesi, kademe kademe planlanan hedefin gözetilmesinden başka bir şey değildir.

"KÖLE DÖVER GİBİ DÖVMEYİN" KÖLEYİ NASIL DÖVÜYORSUN BE ADAM? HADİ DÖVÜYORSUN ANLADIK - OLABİLİR. PEKİ NE DİYE "KÖLEYE İNSANİ MUAMELE" KOLPASI YAPIYORSUN?

aldatmaktır.. Birbirimizi kandırmayalım.

öyleyse ya eba cehalet tek bir hadisi alıp kendi eğri aklına göre eğrilmeyeceksin.. o hadisteki muhatap kim, ne için ve ne zaman söylenmiş?

Herşeyden evvel bilinmelidir ki, İslam köleliği vaz' ve icad etmediği gibi, onun koruyucusu ve devam ettiricisi de olmamışdır. Kölelik, devletlerin ve milletlerin savaşlar münasebetiyle oluşturdukları bir müessedir. Devletler arasında harbler devam ettiği müddetçe -ki, insanlık tabiatını değiştirmedikten sonra kıyamete kadar devam edecektir- esaret ve köleliğin önüne geçmek de, tek başına hiçbir millete mukadder olmayacaktır. Şimdi düşünelim;

8... Bir cinayetin hem cemiyete, hem de öldürülenin ailesine bakan yönleri bulunduğundan, diyet, maktulün ehline verilmiş bir tarziye-,. vesilesi olduğu gibi, esiri hürriyete kavuşturmak da -topluma hür bir ferd kazandırma ölçüsüyle cemiyete ödenmiş bir hak sayılmaktadır. Buna göre de, bir ölü karşılığında, diğer bir insanın hürriyete erdirilmesi, adeta bir ferdi ihyaya denk tutulmuşdur.

5..."Kim kölesini öldürürse onu öldürürüz, kim kölesini hapseder veya gıdasını keserse onu hapseder ve gıdasını keseriz. " Bu türlü cezai müeyyideler karşısında efendi, ihtiyat ve tedbir içinde, köle ise gayet emindi. Bütün bunlar, evvel ve ahir, tarihte eşi gösterilemeyecek büyük hadiselerdi ki, bu mevzuda İslam'ın getirdiği şeylerin birinci merhalesini teşkil ederler.

3) Son olarak yakın tarihte ve günümüzde, esirlere karşı yapılan gayri insani muamele; mürüvvetsizlik, her vicdan sahibi gibi bizim neslimizi de alakadar etmiş, öfkelendirmiş ve ayağa kaldırmıştır.

bir parça sayma.

veda haccında bile kölelikle mücadele yolunu açan, Efendimiz a. selam degil miydi?bazı hadislerinde sahih olup olmadıgı tartışılmakta, alimlerin büyük çogunlugu ise Kurandan onay almayan hadis-sözlerin hükümlerinin tartışılacagı ve hatta yok sayılacagını beyan etmektedir.

"Ebu Mes'ud bil! Ebu Mes'ud bil!" diyordu. Kamçıyı elimden attım.

İtiyat ve alışkanlıklar, insanda ikinci bir tabiat meydana getirir. Bunu giderme ve eski hali ihya etme, bir vahşi hayvanı terbiye kadar zordur. Kölelik de öyledir. Ve o, bir fıtrat deformasyonudur. Islahı uzun zaman ister. İşte mü'minler de, bunu yapmışlardır.

10... Her mü'minin hanesindeki esir, doğruyu, güzeli, yakından görme imkanını bulacak. Gördüğü iyi muamele ve insanca davranışlarla gönlü fethedilecek -Nitekim binlerce misaliyle de öyle olmuştur- sonra da hürriyete kavuşturularak, müslümanların istifade ettiği bütün haklardan istifade etme imkanı kendisine verilecektir. Bu yol ve bu usullerle binlerce mükemmel insan yetişmiştir. İmam Malik'in şeyhi Nafi'den alın da, Tavus bin Keysan ve Mesruk gibi yüzlerce Tabiin imamını da içinde sayacağımız büyük bir "Mevali" topluluğu hep bu yolla yetiştirilmiştir.

Hiç bir din; kölelik ve cariyeliği yasaklamamıştır.. Büyük Atatürk'ün kurduğu bu cumhuriyetle kölelik ve cariyelik ile kumalık yasaklanmıştır.. Kadın veya kızların para veya pulla alınıp satılması da yasaklanmıştır.

AÇIKLAMA:

Bu mevzuun tarihi, içtimai ve psikolojik yönleri bulunmaktadır. Sabırla ta'kib ettiğimiz zaman, hem sualimizin cevabını hem de daha sonra aklımıza gelebilecek istifhamların cevabını bulabiliriz.

"köle gibi dövmeyin " sözünü, neden islama izafe ediyorsun. Hz. Muhammed, arap toplumu içinde yaşarken -ölürken, kölelik nasıl yaşamaktdadır, bunu bilmeyen var mı?

Herhangi bir konuyu tartışırken müslüman arkadaş başlıyor anlatmaya.. "vay efendim islam kadına şöyle değer verir" falan...