İKİYÜZONDÖRDÜNCÜ MEKTUB

Hak ile ruhumuz arasında var!

İKİYÜZKIRKALTINCI MEKTUB

Çocuuk: Edeb böyle birşey sanırım. Elbette hiçbirimiz edebe riayetsizlik etmek istemeyiz. İnşaallah eserlerine ve kendisine herhangi bir saygısızlık yapmamışızdır.

Birşeyin iyi veya kötü olduğunu anlamak kolaydır. Ahıret için olan şeyler, güzel görünmeseler bile, güzeldir. Dünya için olan şeyler, güzel görünseler, tatlı ve iyi anlaşılsalar bile çirkindir. Dünyanın yaldızlı güzellikleri, hep böyledir. Bunun içindir ki, islamiyyetde oğlanların ve yabancı kadınların güzelliğine istek ve şehvetle bakmak yasak edilmişdir. Dünyanın yaldızlı, güzel görünen bütün pislikleri böyledir. Bunlar hep ademden hasıl olur. Ademden ise, hep kötülük ve bozukluk meydana gelir. Eğer bu güzellikler, bu iyilikler, vücudün kemallerinden olsa idi, yasak edilmezlerdi. Yalnız şurası var ki, asl dururken zılle bakmak çirkin olacağı için, yasak edilebilir ise de, bu yasaklık, ademden olan kötülüklerin yasaklığı gibi haram olmaz, yapmakdan ise, yapmamak daha iyi olur. Görülüyor ki, dünyadaki güzellerin güzellikleri, vücudün güzelliğinin zılleri değildir. Ademler, kemallerin yanında bulunmakla güzel görünmeğe başlamışlardır. Ademin herşeyi gibi, bu güzel görünüşü de çirkin ve kötüdür. Şeker kaplanmış zehre benzer. Yaldızlanmış necaset gibidir.

Mektubat?ın özeti iki şeydir: 1- Allahü tealanın dinine sarılmak, onu öğrenip tatbik etmek. 2- Dinini öğrendiği zatı sevmek. Bu ikisini yapan kurtulur.

Bu mektub, mevlana Muhammed Sıddik-i Bedahşiye yazılmışdır. Süallerine cevabdır:

Olgun olan zatı kalb makamına indirdikleri zeman, geçid gibi olduğu için, alemle bağlılık hasıl eder. Yaradılışı uygun olanları yetişdirir. Halleri değişmiyen meczubun da, kalb makamında bulunduğu zeman, alemle bağlılığı vardır. Taliblere teveccüh eder. Kalbin çekilmesi ve muhabbeti olsa bile, çekilmeğe ve muhabbete kavuşmuşdur. Bundan dolayı, taliblere faideli olur. Şunu da bildirelim ki, hali değişmeyen meczubun verdiği faide mikdarı, geri dönmüş müntehinin yapdığı faideden daha çokdur. Müntehinin faidesi ise, meczubun faidesinden daha kıymetlidir. Çünki geri dönmüş müntehinin alem ile bağlılığı var ise de, bu bağlılık, görünüşdedir. Doğrusuna bakılırsa, alemden ayrıdır. Asla doğrudur. Onunla bakidir. Meczub ise, aleme sıkı bağlıdır. Alemin bir parçasıdır. Alemin baki olduğu beka ile bakidir. İşte bunun için, talibler, meczuba tam yakındırlar. Bunun için, ondan daha çok faide hasıl ederler. Geri dönen müntehiden ise, daha az istifade ederler. Fekat vilayet kemallerinin mertebelerine yükselmek, ancak müntehinin yardımı ile olur. Bundan dolayı, müntehiden istifade etmek daha kıymetlidir. Bundan başka, müntehinin hakikatde himmeti ve teveccühü yokdur. Meczubun ise, himmet ve teveccühü vardır. Himmet ve teveccüh ile talibi ilerletir ise de, kemale ulaşdıramaz. Şunu da bildirelim ki, taliblerin meczublardan edinecekleri teveccühün sonu, ruhun unutmuş olduğu eski teveccühüdür. Bunların sohbetinde, ruh eski teveccühünü hatırlar. Kalbin teveccühünde, eski teveccüh de birlikde hasıl olur. Müntehilerin sohbetinde hasıl olan teveccüh böyle değildir. Eskiden bulunmıyan yeni bir teveccühdür. Ruhun fenasından belki de ile Bekasından sonra hasıl olan bir teveccühdür. Bundan dolayı, birinci teveccüh kolay hasıl olur. İkinci teveccüh güc hasıl olur. Kolay olan, çok olur. Güç olan, daha az olur. Bunun için, demişlerdir ki, cezbe hasıl etmek için şeyhin faidesi olmaz. Çünki, o bağlılık önceden var idi. Ruh bedene gelince unutuldu. Hatırlatmak, uyandırmak lazım oldu. Bunu hatırlatan zata, denir. denmez. Süluk konaklarında ilerletmek için yetişdirici şeyh lazımdır. Onun yetişdirmesi lazımdır. Yetişdiricilerin, hali değişmiyen böyle meczublara, talibleri yetişdirmek için izn vermesi uygun değildir. Bunları kemale erdirmek, yetişdirmek için bırakması doğru olmaz. Çünki, talibler arasında yüksek yaradılışlı olanlar vardır. Olgunlaşacak ve başkalarını da yetişdirebilecek yükseklikde yaradılmışlardır. Bunlar, böyle bir meczubun eline düşerse, yaradılışlarındaki olgunlaşma kuvvetleri yok olabilir. Yükselmez olurlar. Buğday yetişdirmeğe elverişli bir toprağa, iyi buğdayın sağlam tohumu ekilirse, toprağın kuvvetine göre iyi buğday elde edilir. Kötü buğday tohumu veya nohud ekilirse, iyi buğday vermek şöyle dursun, toprağın yetişdirme kuvveti bozulur. Eğer bir meczuba izn vermekde faide görür ve onun taliblere faideli olacağını anlarsa, onun talibleri yetişdirmesini birkaç şarta bağlar. Bunlardan biri, talib onun yetişdirme yoluna uygun olmalıdır. Onun yanında talibin yaradılışındaki kuvvet bozulmamalıdır. Kendi nefsi de, bu başkanlıkdan dolayı taşkınlık yapmamalıdır. Çünki nefsi tezkiye bulmamış, kötü isteklerden vaz geçmemişdir. Bundan başka, talibin kendisinden herşeyi aldığını ve daha da alacak kuvvetde olduğunu anlarsa, bunu ona bildirmeli, başka Rehbere?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? giderek onun yanında işini bitirmesini söylemelidir. Kendini müntehi olarak tanıtmamalı, başkalarını aldatarak, herkesin yolunu kesmemelidir. İşte, meczubun haline ve zemana göre, bu şartlardan uygun olanı bildirmeli, bunları gözetmesini sıkıca söyliyerek izn vermelidir. Geri dönmüş olan müntehinin talibleri yetişdirmesi için, böyle şartlar lazım değildir. Çünki o, Hakka teveccüh ile halka teveccühü kendisinde toplamış olduğundan, her tarika ve her yaradılışdaki talibe uygundur. Herkes, yaradılışındaki kuvvet kadar ve ona bağlılığı kadar, ondan istifade edebilir. Her ne kadar, şeyhlerin sohbetinde, onlara bağlılığın az veya çok olmasından dolayı, çabuk ve yavaş ilerlemek ayrılıkları olabilir. Fekat hepsinin yetişdirme kuvvetleri birdir. Talibleri yetişdirirken, hasıl olacak şöhretin Allahü tealanın bir hilesi, aldatması olmasından korkması, bunun için Hak tealaya sığınması ve Onun merhametine sarılması lazımdır. Çünki, bu işte ve bütün işlerinde ve bütün zemanlarında Hak tealaya sığınması, ona ihsan edilmişdir. Hiçbir vakt, hiçbir işinde ondan ayrılmaz. Bu, Allahü tealanın öyle bir ihsanıdır ki, dilediğine verir. Allahü teala, büyük ihsan sahibidir.

Resulullahın?aleyhissalatü vesselam? rabbi olan ve ikinci feyzin gelmesine vasıta olan ism, ilmin şanının zıllidir. İlm şanı, toplu olan ve birbirinden ayrılmış olan bütün şü?unları kendinde toplamakdadır. İlm şanının bu görüntüsüne denir. İlm şanı ve bunun kendinde toplamış olduğu bütün şü?unlar, Zat-i tealanın kabiliyyetidir. Bu kabiliyyet, Zat-i teala ile ilm şanı arasında bir geçid ise de, bunun Zat-i teala tarafı anlaşılamaz olduğundan, bu geçid yalnız ilm şanına karşı olan tarafı ile anlaşılabilmekdedir. Bunun için, bu kabiliyyete ilm şanının zılli denilmişdir. Bir şeyin zılli, o şeyin ikinci bir mertebede görüntüsüdür. Onun kendisi değildir, benzeridir. Bu kabiliyyetin hasıl olması, iki tarafının hasıl olması demekdir. Bundan dolayı, bu geçid, mükaşefede, ilm şanının altında görünmekdedir. Bu şandan sonra ve onun altında göründüğü için, onun zılli demek uygun olmuşdur. Resulullahın?sallallahü teala aleyhi ve selleme ve bareke? gölgesinde bulunan Evliyanın rableri olan, onlara ikinci feyzin gelmesinde geçid olan ismler, bu kabiliyyetin zılleridir. Bu toplu olan kabiliyyetin açılmış, dağılmış parçalarıdır. Başka Peygamberlerin?salevatullahi teala ve teslimatühü ala nebiyyina ve aleyhim? rableri ve hem birinci, hem ikinci feyzlerin gelmesine geçid olan, ayrıca dışarda bulunan sekiz sıfatın Zat-i tealadaki kabiliyyetidir. O Peygamberlerin görüntüsü altında bulunan Evliyanın rableri, hem birinci ve hem ikinci feyzin gelmesinde geçid olan bu sekiz sıfatdır. Resulullaha?aleyhissalatü vesselam? birinci feyzin gelmesinde geçid olan, Allahü tealanın sıfatlarının, Zat-i tealadaki kabiliyyetidir. Sanki, başka Peygamberlere?salevatüllahi ve berekatühü ala nebiyyina ve aleyhim? feyzlerin gelmesinde geçid gibi olan kabiliyyetler, bu toplu olan kabiliyyetin zılleri, açılıp yayılmış şeklidir. Resulullahın?aleyhissalatü vesselamü vettehıyye? görüntüsü üzerinde bulunan Evliyaya birinci feyzin gelmesinde geçid gibi olanlar da başkadır. Çünki bunlar, sıfatdırlar. Görülüyor ki, Muhammedi olan Evliyaya birinci feyzin gelmesindeki geçidler, ikinci feyzin gelmesindeki geçidlerden başkadır. Başka Evliyada ise, bu geçidler başka değildir. Tesavvuf büyüklerinden birkaçı?kaddesallahü teala esrarehüm?, dediler. Bu sözleri, şü?un ile sıfatları birbirinden ayıramadıklarını göstermekdedir. Hatta şü?un makamını bilmediklerini göstermekdedir. Doğruyu meydana çıkaran, ancak Allahü tealadır. Doğru yolu gösteren Odur. Resulullahın?aleyhissalatü vesselamü vettehıyye? rabbi, ya?ni her iki feyzin de gelmesine geçid olan, hem şü?un makamındaki ve hem sıfatların makamındaki rabbi, bütün rablerin rabbidir. Ya?ni ana geçid, ana yol olduğu iyi anlaşıldı. Bundan başka, Resulullahın?aleyhissalatü vesselam? vilayetinin kemalleri mertebelerine feyz, doğrudan doğruya geçid olmaksızın, Zat-i ilahiden gelmekde olduğu da anlaşılmış oldu. Çünki şü?unlar, zatdan başka değildirler. Zatdan başkalıkları, yalnız akl iledir. Bundan dolayı, , yalnız Resulullah için oldu?sallallahü aleyhi ve sellem?. Onun izinde gidenlerin büyükleri, Onun yolundan feyz aldıkları için, bunlar da, o makamdan birşeye kavuşmuşlardır. Başkalarının feyz almalarına, sıfatlar geçid olmakdadır. Sıfatlar, ayrı bir varlıkda dışarda mevcud oldukları için, arada sağlam perdedirler. Bunlar ye kavuşurlar. Sıfatların Zatdaki kabiliyyeti, akl ile, düşünce ile vardır. Dışarda varlığı yokdur. Sıfatlar, dışarda vardırlar. Bunların kabiliyyetleri ise, dışarda yokdur. Fekat kabiliyyetler, Zat ile sıfatlar arasında geçid gibidirler. Belki de şü?unlarla sıfatlar arasındadırlar. Geçidin iki ucu, iki tarafındakine benzer. Bunun için, kabiliyyetler de, sıfatlar gibi olarak, perdelik yapmışlardır. Farisi beyt tercemesi:

İslamiyyet enbiyanın sünnetidir,

Oradaki sevdiklerimizin ve bu tarika girenlerin toplandıkları ve çalışdıkları bir sırada sizin oradan ayrılmanızı iyi görmüyorum. Bundan önce bize gelmenizi işaret etmiş idi isem de, bu yolculuğunuz şartlara bağlı idi. Şimdi de bu şartları gözetmelisiniz! Birkaç istihare yaparak kalbinizde rahatlık, genişlik olduğunu iyi anladıkdan sonra ve yerinize birini oturtarak oradaki çalışmaların sarsılmayacağı te?min edildikden sonra, buraya gelmeniz doğru olabilir. Bu şartlar yapılmazsa, oradaki çalışmaları bozmayınız! Taliblerin topluluğunu gevşetmeyiniz! Daha çok yazmıyorum. Vesselam.

Ey asil ve şerefli efendim! Va?zların özü ve nasihatların kıymetlisi, Allah adamları ile buluşmak, onlarla birlikde bulunmakdır. Allah adamı olmak ve islamiyyete yapışmak da, müslimanların çeşidli fırkaları arasında, kurtuluş fırkası olduğu müjdelenmiş olan, Ehl-i sünnet vel-cema?atin doğru yoluna sarılmağa bağlıdır. Bu büyüklerin yolunda gitmedikçe kurtuluş olamaz. Bunların anladıklarına tabi? olmadıkça, se?adete kavuşulamaz. Akl sahibleri, ilm adamları ve Evliyanın keşfleri, bu sözümüzün doğru olduğunu bildirmekdedirler. Yanlışlık olamaz. Bu büyüklerin doğru yolundan hardal danesi kadar, pekaz ayrılmış olan bir kimse ile arkadaşlık etmeği, öldürücü zehr bilmelidir. Onunla konuşmağı, yılan sokması gibi korkunç görmelidir. Allahdan korkmayan ilm adamları, hangi fırkadan olursa olsun, zındıkdırlar. Bunlarla konuşmakdan, arkadaşlık etmekden, kitablarını okumakdan, evlerine, köylerine gitmekden de sakınmalıdır. Dinde hasıl olan bütün fitneler ve azılı din düşmanlığı, hep böyle zındıkların bırakdıkları kötülükdür. Dünyalık ele geçirmek için, dinin yıkılmasına yardım etdiler. Bekara suresinin onaltıncı ayet-i kerimesinde mealen, buyuruldu. Bu ayet-i kerime, bunları bildirmekdedir. İblisin rahat, sevinçli oturduğunu, kimseyi aldatmakla uğraşmadığını gören bir zat, dedikde, demişdi. Oradaki talebeden, mevlana Ömer, iyi yaradılışlıdır. Yalnız, kendisine arka olmak, doğruyu söylemesi için kuvvetlendirmek lazımdır. Hafız imam da, aklını fikrini dinin yayılmasına vermişdir. Zaten her müslimanın böyle olması lazımdır. Hadis-i şerifde, buyuruldu. Biliyorsunuz ki, bu fakir, söyliyerek ve yazarak, iyi kimselerle konuşmanın ehemmiyyetini anlatmağa uğraşıyorum. Kötü kimselerle arkadaşlıkdan, bunların kitablarını okumakdan kaçınmasını tekrar tekrar bildirmekden usanmıyorum. Çünki, işin temeli bu ikisidir. Söylemek bizden, kabul etmek sizden. Daha doğrusu, hepsi Allahü tealadandır. Allahü tealanın hayrlı işlerde kullandığı kimselere müjdeler olsun!

Yalnız merak ettiğim birşey var:

Sizin bu ni?mete kavuşmanız, islamiyyet bilgilerini öğretmekle ve fıkh hükmlerini yaymakla olmuşdur. Oralara cehalet yerleşmişdi ve bid?atler yayılmışdı. Allahü teala, sevdiklerinin sevgisini size ihsan etdi. İslamiyyeti yaymağa sizi vesile eyledi. Öyle ise, din bilgilerini öğretmeğe ve fıkh ahkamını yaymağa elinizden geldiği kadar çalışınız. Bu ikisi bütün se?adetlerin başı, yükselmenin vasıtası ve kurtuluşun sebebidir. Çok uğraşınız! Din adamı olarak ortaya çıkınız! Oradakilere emr-i ma?ruf ve nehy-i münker yaparak, doğru yolu gösteriniz! Müzzemmil suresinin ondokuzuncu ayetinde mealen, buyuruldu. Kalb ile zikr yapmak için size izn verilmişdi. Buna çalışmanız da, ahkam-ı şer?ıyyeye yapışmanız ve nefs-i emmarenin azgınlığını gidermeniz için yardımcı olur. Bu vazifenizi de, elden bırakmayınız. Kendi hallerinizi ve sevdiklerinizin hallerini bilmediğiniz için üzülmeyiniz. Halleri bilmemek, hiçbirşey ele geçirmemek olacağını sanmayınız! Sevdiklerinizin halleri, sizin yüksekliğinizin aynalarıdır. Sizin halleriniz onlara ışık salmakda ve görünmekdedir. Şeyh Hasen, sizi durduran direklerden biridir. Sizin kıymetli yardımcınızdır. Eğer Mavera-ün-nehr veya Hindistana gitmek isterseniz, orada yerinizi tutacak şeyh Hasendir. Ona elinizden gelen yardımı yapınız! Onu gözetiniz! Onun, zaruri olan din bilgilerini, bir an önce öğrenip bitirmesi için, çok uğraşınız! Onun da Hindistana gelmesi, hem onun için, hem de sizin için çok faideli olur. Allahü teala bizi ve sizi millet-i islam doğru yolunda bulundursun?ala sahibihessalatü vesselam?! O kardeşimizin altı aydan beri ilerlemekde olduğunu yazıyorsunuz. Gaybet ve şü?ursuz hallerinde gördüğü temiz ruhları, şimdi uyanık iken görüyor diyorsunuz. Yavrum, ruhları görmek yüksekliği göstermez. İster şü?urlu görsün, ister şü?ursuz görsün, kıymetsizdir. Bu yolun birinci adımı, Allahü tealadan başka hiçbirşey görmemekdir. Daha başlangıcda, dan hiçbirşey düşünmemekdir. Bu sözümüzle, mahlukları Allahü tealadan başka görmemeli ve masiva olarak bilmemeli demek istemiyorum. Böyle görmek ve bilmek mahlukları görmek demekdir. Allahü tealadan başka hiçbirşeyi görmemeli ve bilmemelidir. Bu hale denir. Fena makamı, bu yolun konaklarından, daha birinci konakdır. Fena hasıl olmadıkca hiçbir şeye kavuşulamaz. Farisi beyt tercemesi:

İKİYÜZÜÇÜNCÜ MEKTUB

Müslimanlığın alametlerinden biri, imam yetişdirmek ve bunlara cami?lerde vazife vermekdir. Bu iş gevşemişdi. İslam memleketlerinin büyüklerinden olan Serhend şehrinde kaç seneden beri bir müfti yokdu. Bu düacınızın mektubunu getiren kadi Yusüfün dedeleri, ta Serhend şehri yapılalıdanberi, burada kadilık yapmışlardır. Bunun için olan hükumet senedleri yanındadır. Kendisi salih ve takva sahibidir. Eğer uygun görürseniz, bu ehemmiyyetli vazifeyi ona veriniz! Allahü teala, bizi ve sizi islamiyyetin doğru yolunda bulundursun! Amin.

Tesavvuf yolcularının yanıldıkları şeylerden biri, vahdet-i vücud görmeleridir. Yukarıda bildirildiği gibi, Allahü tealanın, mahlukları ihata etdiğini, bunlarla beraber olduğunu, kendisinin yakın olduğunu sanırlar. Allahü tealanın sekiz sıfatının ayrıca var olduklarına inanmıyanları olur. Halbuki, Ehl-i sünnet alimleri?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in?, bu sekiz sıfatın haricde, ayrıca var olduklarını bildirmekdedir. Bunların, sıfatları inkar etmesi, bu sıfatlar ayna gibi olup, bu aynada, Zat-i ilahiyi müşahede etdikleri içindir. Aynada birşeye bakan kimse, o şeyi görür. Aynayı görmez. Bunun gibi, sıfatları göremedikleri için bunların haricde varlıklarını kabul etmezler. Sıfatlar var olsaydı bunları görürdük derler. Görülmiyen şeyi, yokdur sanırlar. Sıfatların haricde var olduğunu söyliyen alimlere dil uzatırlar. Hatta, bunlara kafir, müşrik de diyenleri olur. Din alimlerine, böyle yersiz dil uzatmağa kalkışmakdan Allahü tealaya sığınırız! Bunları, bulundukları makamlardan ileri geçirirlerse, böylece şühudlerini şaşırtan perdeler aradan kalkarsa, sıfatları ayna sanmakdan kurtularak, onları haricde, ayrıca var olarak görürler. Varlıklarını inkardan vaz geçerler. Alimlere dil uzatamaz olurlar.

Zıl dairesinin merkezi, bu dairenin aslı olan üst dairenin merkezinin zıllidir. Üst daire, ismlerin, sıfatların, şanların ve i?tibaratın dairesidir. Hakikat-i Muhammedi, bu asl dairesinin merkezidir. İsmlerin ve şanların topluluğudur. Bu dairede ismlerin ve sıfatların yayılması, vahidiyyet mertebesidir. İsmlerin zıllerinin mertebesinde vahdet ve vahidiyyet kelimelerini kullanmak, zılli asl ile karışdırmakdan ileri gelmekdedir. Buradaki seyre, demek de böyledir. Çünki bu seyr, dır. Bu seyrden sonra, eğer yükselmek nasib olursa, zıl dairesinin aslı olan, ismlerin ve sıfatların dairesinde Seyr-i fillah ile seyr olur. Vilayet-i kübra derecelerine başlar. Bu vilayet-i kübra, Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vetteslimat? mahsusdur. Onların izlerinde gitdikleri için, Eshab-ı kiramı da, bu ni?mete kavuşurlar. Bu düşey durumdaki dairenin yatay çapının altında bulunan yarım dairede ismler ve bulunur. Üstdeki yarım dairede şü?un ve i?tibarat-i zatiyye bulunur. Alem-i emrin beş latifesi, bu ismler ve şanlar dairesinin sonuna kadardır. Allahü tealanın lutfü ve ihsanı ile, eğer sıfatlar ve şanlar makamından yukarı çıkılırsa, bunların aslı olan dairede seyr olur. Bu aslların dairesinden sonra, bunların da aslları dairesinde seyr olur. Bu daireyi de geçdikden sonra, bunun üstündeki daireden bir kavs, bir yay görünür. Bunu da geçmek lazımdır. Bu üst daireden, bir yaydan başka birşey görünmediğinden, yalnız kavs diyerek sözü kesiyoruz. Burada ince bir sır vardır. Bu sırrı bildirmediler. İsmlerin ve sıfatların ve şü?unların mebde?leridirler. Bu üç asllardaki dereceler, nefs-i mutmeinneye mahsusdur. Nefs, bu mertebelerde itminana kavuşur. Yine bu makamda, olur. Salik, ile şereflenir. Bu makamda, nefs-i mutmeinne, göğse yerleşir ve na kavuşur. Bu makam, Vilayet-i kübranın sonudur. Bu vilayete, da denildiğini yukarıda bildirmişdik.

efendim her hoca sapık olurmuymus efendim bunlar agacın dallarıymıs vs diye...

Bundan dolayı, Allahü tealaya sonsuz hamd ve şükrler olsun!

Rabbim razı olsun kardeşim

İbni Hümam?rahmetullahi aleyh? diyor ki, İbni Hümama ne kadar şaşılsa azdır. Kitabında, diyerek, ictihad derecesindeki büyük islam alimlerini cahil ve ahmak yapmakdadır. Mezhebin zahirine ve üsul haberlerine göre, ictihad ve kıyas, edille-i şer?ıyyenin dördüncüsüdür. İctihada nasıl dil uzatılabilir? Bu zat, birbirine uymıyan rivayetlerin çokluğu karşısında, temiz sular kısmındaki, hadis-i şerifinin de, hadis-i da?if olduğunu söylemekdedir.

kelimesini çok okumakla, Allahü tealaya şükr edilmiş olur. Onun verdiği ni?metlerin şükrü yapılmış olur.

yüksek dağlar ve korkunç tehlükeler var arada.

Bu mektub, Mensur Arab?a yazılmışdır. Tesavvuf yolunun yedi konağı olduğu, salik her konakda kendinden uzaklaşıp Hak tealaya yaklaşdığı bildirilmekdedir:

Demek ki, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? bildirdikleri ahkam-ı şer?ıyye, hep rahmetdir, iyilikdir. Yoksa, bu emrler ve teklifler, mülhidlerin, zındıkların, sandıkları ve söyledikleri gibi, külfet, eziyyet ve işkence değildir ve akla aykırı değildir. Bunların sık sık söyledikleri gibi lafları, ne kadar alçakca ve ne kadar ahmakcadır. Bunlar, hiç de düşünmüyor mu ki, iyilik edenlere, şükr etmek ya?ni, sevindiğini bildirmek, aklın istediği bir şeydir. Ahkam-ı şer?ıyye, bütün ni?metleri, iyilikleri yaratan, gönderen Allahü tealaya karşı, şükrün nasıl yapılacağını göstermekdedir. O halde, ahkam-ı şer?ıyye, teklifat-ı ilahiyye, aklın istediği birşeydir. Bundan başka, dünyanın, hayatın düzeni, bu teklifleri yapmakla olur. Allahü teala, herkesi kendi başına bıraksaydı, kötülükden, karışıklıkdan başka birşey olmazdı. Allahü tealanın haram etmesi olmasaydı, nefsleri, keyfleri peşinde koşanlar, başkalarının mallarına, canlarına, ırzlarına saldırır, fenalıklar, karışıklıklar hasıl olur, saldıran da, karşısındakiler de, zarar görür, helak olurlardı. Bekara suresinin, mealindeki, yüzyetmişdokuzuncu ayeti, bu sözümüzün vesikasıdır. Beyt:

ya da biriniz 40. mektubu yazarsa diğeriniz 41. mektubu yazsın daha sonra tekrar diğeriniz 42. mektubu öbürünüz yine 43. yü yazsın yani sırayla olsun ve biriniz tek numaralı mektubu bir diğerinizde çift numaları mektubu yazsın, bilmem anlatabildimmi

dünya süslü bir kocakarıdır derlermiş...

Fakir, ona şöyle cevab yazdım: Bu haller, kalbin değişiklikleridir. Kalb, bu yolun daha birinci basamağıdır. Bu haller bulunan kimse, kalbin daha dörtde birini geçmişdir. Kalbin geri kalan üç parçasını geçmesi lazımdır. Bundan sonra, ikinci basamak olan ruha sıra gelir. Bu mektubdan bir zeman sonra, bu fakirden tarikat dersi alarak memleketine gitmiş olan, sevdiklerimizden birisi, birgün yanımıza gelip, hasıl olan hallerini anlatdı. Hali, o mektubu yazan şeyhin haline benziyordu. Hatta bu, o makamda, ondan birkaç adım daha ilerde idi. Bunun haline teveccüh olundukda, onun bu Fenası, hava maddesinde idi. Hava, her boşlukda bulunduğu için, onun gördüğü hep hava idi. Bunu, sonsuz olan Allahü teala sanmışdı. Allahü teala, böyle şeylerden münezzehdir. Onu ikinci olarak çağırarak halini araşdırdığımda, havadan başka hiçbir şeye tutulmuş olmadığını iyi anladım. Böyle olduğunu kendine de bildirdim. O da, vicdanına danışdığında, havadan başka hiçbir kazancı olmadığını kendisi de anladı. O hallerinden tevbe ve istigfar eyledi. İlerlemeğe çalışdı.

Şunu iyi bilmeli ki, herhangi bir sözde, alimler ile sofiyye arasında uygunsuzluk bulunursa, iyi ve ince düşünülünce, alimlerin haklı ve doğru olduğu görülüyor. Bunun sebebi, alimler Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vetteslimat? tabi? oldukları için, onların Peygamberlik derecelerine ve o derecelerin ilmlerine bakıyor. Bilgilerini oradan alıyorlar. Sofiler ise, Peygamberlerin evliyalık derecelerine ve buradaki ma?rifetlere bakıyorlar. Peygamberlik derecesinden alınan ilmler evliyalık derecelerinden alınan ilmlerden, elbette daha doğrudur. Bu sözlerimi daha geniş, daha derin olarak aklı, ilmi yüksek, hakikatleri anlamış, Allahü tealanın rahmetlerine ve feyzlerine kavuşmuş, kıymetli oğlum, Muhammed Sadıka yazdığım mektubda bildirdim. Arzu eden, oradan okusun!

Karalıyorum!

İKİYÜZALTMIŞINCI MEKTUB

Tenbel olanın elbet gelir, bir gün belası.

Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği kullarına selam olsun! İhsan ederek, okşıyarak gönderdiğiniz kıymetli mektubunuzu mevlana Mehdi Ali getirdi. Bizleri çok sevindirdi. Selametde olunuz! Şeyh Muhyiddin-i Arabinin?kuddise sirruh? hilafetlerinin sırası, ömrlerinin sırasına göredir sözünün, onun hangi kitabında yazılı olduğunu soruyorsunuz. Kıymetli kardeşim! Bu yazıyı, bundan çok önce kitabında görmüşdüm. Şimdi çok düşündüm. Kitabdaki yerini hatırlıyamadım. Yine görürsem inşaallah bildiririm.

Bu mektub, Han-ı Hanana yazılmışdır. Bu zemanda, din adamlarının, dünya büyükleri ile görüşmeleri güc olduğu bildirilmekdedir:

Sıla gelecek dedi, cihanın efendisi,

zevallı aşık, birkaç damla ile doysun!

Sen onda yok ol! Kavuşmak budur.

YÜZDOKSANÜÇÜNCÜ MEKTUB

Allahü teala bu başlığa muhabbet besleyenlerden razı olsun.

Senden birşey rica ettik, sende kabul ettin, verdiğin sözde dur bari.

Yaşayanlara selam olsun o halde...

Nafile ibadetleri yapmak, insanı zıllere kavuşdurur. Farzları yapmak ise, asla ulaşdırır. Ancak, farzları temamlıyan nafileler , asla kavuşdurmağa yardım ederler. Farzlardan sayılırlar. İşte, farzları yapmak, Alem-i halka uygun oldu ki, asla götürür. Bütün farzlar asla yaklaşdırırlar ise de, farzların en üstünü, en yükseği nemazdır. ve hadis-i şerifleri bunu haber vermekdedir. hadis-i şerifinde bildirilen, Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? efendimizin en kıymetli zemanları, bu fakire göre, nemazdaki zemanıdır. Günahları örten nemazdır. İnsanı kötü, çirkin şeyleri yapmakdan koruyan, nemazdır. Resulullahın?sallallahü aleyhi ve sellem? buyurarak, rahatlandırılmak istediği şey nemazdır. Dinin direği, nemazdır. Müslimanlık ile, kafirliği birbirinden ayıran nemazdır.

yüksek dağlar ve korkunç tehlükeler var arada!

Her gün bir mektub mütlaa çok faydalı olacak inşallah.. Hayırlı geceler şimdilik:)

Dilencinin kulübesinde, sultanın ne işi var?

MA?RİFET 3: Eğer salik, bilinen sülukden başka bir süluk yolu ile, yüksek mertebelerden bir mertebede, rabbi olan isme yetişirse veya bu isme yetişmiyerek, bu mertebede fani olursa, buna da, demek doğru olur. Bu mertebede da böyledir. Fena-fillahı bu ism için söylemek, bu fena, başka fenaların mertebelerinin birinci mertebesi olduğu içindir.

İKİYÜZALTMIŞDOKUZUNCU MEKTUB

Bazı yazılar altın suyuyla yazılsa layıktır...

Eğer etmezsen, inayet, beni kim kurtaracak?

YÜZALTMIŞYEDİNCİ MEKTUB

puur kardeşimi, z bu başlığa devam etsin inşaallah deriz

İKİYÜZİKİNCİ MEKTUB

Büyük Allah?ım, günahlarımı affet. Her şeyi yoktan var eden ve her an varlıkta durduran, yalnız Sensin! Sen hep varsın!

Süal: nde diyor ki, , ya harfi ile yazıyor. Bunun doğrusu nasıldır. Ya ile midir, Hemze ile midir?

bir suretle hamd ve şükr ederse, bu medh-ü senaların ve teşekkürlerin

Allahü Teala iman selameti versin.

Şeyh Ahmedinin bu büyüklerin yoluna katıldığını ve faidelendiğini bildiriyorsunuz. Allahü teala, bu doğru yolda ilerlemesini nasib eylesin! Kendisi yeni müsliman olduğu için, ona farisi kitablarda yazılı olan İman bilgilerini ve fıkh hükmlerini öğretiniz! Farz, vacib, sünnet, mendub, halal, haram, mekruh ve müştebeh olan şeyleri öğrensin ve bunlara göre işlerini düzeltsin! , kitablarını öğrenmek ve öğretmek, iman ve fıkh bilgileri yanında, boşuna vakt geçirmek olur. Vesselam.

İnsan tedbir alır, sebeblere yapışır, takdiri bilmez,

Bunlardan birkaçı, Arşın üstündeki ruhun nuru ile nurlanarak geri dönerler ve onunla Beka hasıl ederler. Kendilerini, teşbih ile tenzihi birlikde taşıyor sanırlar. Bu nuru kendilerinden ayrı bulurlarsa, cem?den sonra fark, ya?ni birleşdikden sonra ayrılmak makamına kavuşduklarını sanırlar. Tesavvufcuların böyle yanılmaları çok olmuşdur. İnsanı böyle yanılmakdan ve korkulu yerlerden koruyan ancak Allahü tealadır.

Süal: Evliyalığın denilen derecelerinde, küfr, cehl ve sekr bulunduğu gibi, daha üstündeki denilen derecelerinde, islam, sahv ve ma?rifet vardır. Böyle olunca, küfr, sekr ve cehl, vilayet derecelerinde bulunur demek nasıl olur?

ramazan sonunda başlarız inşaAllah tekrar bu konuyu istişare ederiz nasipte varsa destek için eyvallah diyoruz

seneye gençlerle rabbani mektuplar dersi yapmak istiyorum da...

Başlığın takipçileri;

Buna, "Kendin çal kendin oyna." denir. Yoksa, birbirinizden tekdir almak yeterli mi oluyor? Hep takdirle mi karşılaşmak istiyorsunuz? Eleştiriye tahammülünüz yok mu?

Onun güzelliği bitmez, Sa?dinin sözü tükenmez,

Olgun, yüksek insanların ruhlarına kadim demeleri, bunları ebedi bilmeleri de, Ehl-i sünnet alimlerine uymamakdadır?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in?. Çünki alemlerin hepsi, bütün zerreleri ile birlikde yok idi. Hepsi sonradan yaratıldı. Ruhlar da, alemden bir parçadır. Allahü tealadan başka, herşeye denir.

Karpuzun Ebu Cehl karpuzu ile ne ilgisi var?

Her adem, vücudün kemallerinin, kendine tam karşı bulunan ve kendisine aks etmiş olan zıllerinden bir zılle yaklaşarak, dışarda var olmuş, zinet hasıl etmişdir. Tam adem, böyle değildir. Bu kemallerin zıllerine karşı olmaz. Onlarla birleşerek, dışarda bir vücud kazanamaz. Çünki, bu zıllerin karşısında değildir. Eğer, karşılığı bulunmasaydı, asl vücude karşı olurdu. Halbuki, zatdan başka olmıyan bu asl vücudün karşısında birşey bulunamaz.

Süal: Abdülkadir-i Geylanide görülen harikalar ve kerametler, o kadar çokdur ki, başka hiçbir Velide bu kadar keramet görülmemişdir. Hepsinden daha yüksek olduğu buradan anlaşılmaz mı?

Süal: Kutb, kutb-ül-aktab, Gavs ve Halife ne demekdir? Herbirinin vazifesi nedir? Vazifelerinin neler olduğunu bilirler mi, bilmezler mi? Bir kimsenin Kutb-ül-aktab olduğu gaybdan müjdelenirmiş. Bu doğru mudur, yoksa hayal midir?

Seyyid olan abilerimizden biri oğlunu "neden kötü kişilerle birlikte düşüp kalkıyorsun" diye paylamıştı. Çok önemli bir mesele. Kimlerle düşüp kalktığına çok dikkat etmeli.

Allahü teala bu tertemiz insanlara, üstadlarımıza, efendilerimize, yol göstericilerimize, Kur'an-ı Kerim'i bize nakleden, Sünnet-i Seniyyeyi bize bildiren bu yüce insanlara dil uzatanların hak ettiğini verecektir. Ben daha fazla birşey söyleyemeyeceğim.

Seslerini uzakdan işitmek de büyük ni?metdir.

Tecelliyat-i zatiyyeye kavuşanlar kalb makamından yukarı çıkmışlar, kalbin sahibine varmışlardır. Hallere köle olmakdan kurtulmuşlar, halleri verene ulaşmışlardır. Bunların vecd ve sima?a ihtiyacları yokdur. Çünki, zemanları değişmez. Halleri devamlıdır. Daha doğrusu vaktleri ve halleri yokdur. Bunlara ve denir. Bunlar kavuşmuşlardır. Hiç geri dönmezler. Birşey gayb etmezler. Birşey gayb etmiyen, birşey bulmaz. Evet, sona kavuşanlar arasında, vaktleri devamlı olduğu halde, sima?dan faidelenenler de vardır. Bunları biraz aşağıda açıklayacağız. İnşaallahü teala.

Şeyh İlahdadın mektubunda, kendinizden haber veriyorsunuz. Böyle ademler, ya?ni yokluklar, taliblerde çok görülmekdedir. Çok çalışınız. Ele geçenlerle doymayınız! Farisi beyt tercemesi:

"Her ne kadar, böyle sözleri dinleyecek halde olmadığınızı biliyorum. Gençsiniz. İçiniz kaynıyor. Dünya ni?metleri içindesiniz. Herkese sözünüz geçiyor. Her istediğinizi yapabiliyorsunuz. Fekat, size acıdığımız için, iyilik etmek istediğimiz için bunlar yazıldı. Elinizden birşey kaçmış değildir. Tevbe edilecek, Allahü tealaya yalvaracak zemandır. Haberleşmemiz lazımdır."

herkesin çekdiği, kendi cezası!]

Buhari, Edeb, 28; Müslim, Birr, 140, 141.

Bir cahil bu büyüklere dil uzatırsa,

Sona varanlardan birçokları yüksek derecelerden bir dereceye kavuşdukdan ve yi müşahede hasıl oldukdan sonra, kendilerine soğukluk ve gevşeklik hasıl oluyor. Böylece kavuşdurucu mertebelere yükselmeleri duruyor. Bunların daha kavuşduracak konakları aşması lazımdı. Yaklaşdıran derecelerin hepsini geçmemişlerdi. Bu soğuklukla beraber, yükselmek, yaklaşmak arzusundadırlar. İşte bu vakt sima? bunlara faide verir. Hararetlerini, enerjilerini artdırır. Sima? yardımı ile yaklaşdırıcı mertebelere yükselir. Sükunet buldukdan sonra, bu mertebelerden geri dönerler. Fekat inerken, o makamlardaki hallerini gayb etmezler. Bu vecd, bu buluş, gayb etdikden sonra olan buluş değildir. Çünki vuslatı, huzuru hiç gayb etmezler. Her an kavuşmuş oldukları halde, kavuşdurucu konaklara yükselmeleri içindir. Sona gelenlerden vasıl olanların sima?ları, vecdleri de böyledir. Fena ve Bekaya kavuşanlara cezbe verirler. Lakin soğuklukları, gevşeklikleri olduğu için, yüksek konaklara çıkabilmek için, yalnız cezbe iş göremez. Sima? da lazım olur.

Başlığa destek veren tüm kardeşlerim için gayret-i diniye adına Allahü teala razı olsun diyorum.

bu mektupların kaynağını öğrenebilir miyim

AÇIKLAMA: Allahü tealadan gelen feyz iki dürlüdür: Birincisi, var etmek, varlıkda durdurmak, yaratmak, rızk vermek, hayat vermek, öldürmek gibi ni?metlerdir.

seni görmeme gerek yok

Yavrum! Bu haller ve böyle birçok haller, hep kalbin halleridir. Böyle halleri bulan kimsenin, kalbin makamlarından daha dörtde birini geçmemiş olduğu görülüyor. Kalbin makamlarından, geri kalan üç kısmını da geçmek lazımdır. Böylece kalbin işi biter. Kalbden sonra ruh vardır. Ruhdan sonra, sır vardır. Sırdan sonra hafi vardır. Bundan sonra ahfa vardır. Bu dört latifeden herbirinin de ayrı ayrı halleri ve mevacidi vardır. Herbirini ayrı ayrı geçmek lazımdır. Herbirinin yüksek derecelerine ulaşmak lazımdır.

İnşaAllahü teala tüm mektubları paylaşacağım bu sayfada. Her biri dünyanın en değerli hazinelerinden daha kıymetli benim için.

Birşey bilmiyorum, aklım gitdi.

bende abdulhakgücdüvani söylemiştir diye kalbimden geçirmiştim

hüner sanmakdan aybları çekinmezler.

Boş durup da rahat bekliyen kulun fenası!

"HERHANGİ BİR KONUYU İDRAK EDEMİYORSAN, HİÇ DEĞİLSE İNKAR ETME"

FASL - Büyüklerimizin?kaddesallahü teala esrarehüm? yolunun temeli, Ehl-i sünnet vel-cema?at alimlerinin?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? i?tikadına uygun olarak inanmak ve sünnet-i seniyyeye yapışmakdır?ala sahibihessalatü vesselamü vettehıyye?. Bid?atlerden ve nefsin isteklerinden de sakınmak ve işleri, elden geldiği kadar azimetle yapmak, ruhsat ile hareketden kaçınmakdır.

İmam-ı Rabbani hazretlerinin Fena ve Beka makamlarına çıkmış olmasına rağmen hala edebe ne ölçüde riayet ettiğine dikkatinizi çekmek isterim.

Kıymetli yavrum! Bu fakir?kaddesallahü sirrehül?aziz? kitablarımda yazmışdım ki, O Serverin?sallallahü aleyhi ve sellem? tecelliye kavuşması devamlı idi. Ara sıra, daha yakin olduğu zemanları da vardı. Bu nadir zemanları, nemazda idi. Bunun için, buyurdu. hadis-i şerifi de, bu sözümüzün doğru olduğunu göstermekdedir. Ebu Zer-i Gıfari, O Servere tam uyduğu ve Ona varis olduğu için, bu ni?mete kavuşmuşdur. Çünki, O Serverin tam izinde gidenlerin büyükleri, Onun varisi olurlar. Onun bütün üstünlüklerinden çok pay alırlar.

Allahü teala bizleri öyle olmaktan ve öylelerinden uzak tutsun. İlmi ile amel etmeyen müslüman en büyük zararda olan kişidir.

ALLAH YAR VE YARDIMCINIZ OLSUN

İKİYÜZELLİİKİNCİ MEKTUB

Tesavvufcuların birşeyi yapıp yapmaması, halal veya haram olmasını göstermez. Onlara bakılmaz. Yapdıklarına da birşey demeyiz. Ma?zur görürüz. Onların halini, Allahü teala bilir ve bildiği gibi karşılar. Birşeyin halal veya haram olduğunu anlamak için, imam-ı a?zam Ebu Hanifenin, imam-ı Ebu Yusüf Ensarinin ve imam-ı Muhammed Şeybaninin sözlerine bakılır. Ebu Bekr-i Şibli ve Ebül-Hüseyn-i Nuri ve Cüneyd-i Bağdadi?rahmetullahi aleyhim? gibi, tesavvuf büyüklerinin yapıp yapmadıklarına bakılmaz. İslamiyyetden ve tarikatden haberi olmıyan, ham sofular, pirimiz böyle yapdı diye, behane ederek, hayhuy etmeği, teganni ve dans etmeği, din ve ibadet haline sokmuşlar. Bunlarla sevab kazanıyoruz sanmışlar. En?am suresinin yetmişinci ve A?raf suresinin ellinci ayetinde mealen, buyurulmuşdur.

Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği kullarına selam olsun! Kardeşimin kıymetli mektubu geldi. Bizleri sevindirdi. Dostlarımıza olan nasihatımız şudur: İ?tikadı, imanı, Ehl-i sünnet velcema?at alimlerinin kitablarında bildirdiğine uygun olarak düzeltmelidir. Allahü teala onların çalışmasına bol bol iyilikler ihsan eylesin! Bundan sonra farz, vacib, sünnet, mendub, halal, haram, mekruh, müştebeh olan fıkh hükmlerini öğrenmeli, her işi bunlara uygun yapmalıdır. İmanı ve işleri düzeltdikden sonra, kalbi Allahü tealadan başka şeylere tutulmakdan kurtarmak lazımdır. Kalbin selameti için de, kalbe Allahü tealadan başka hiçbirşeyin düşüncesini getirmemek lazımdır. Eğer bir kimse, bin sene yaşamış olsa, kalbine Allahü tealadan başka hiçbir düşünce hiçbir zeman gelmemelidir. Bu sözümüz yanlış anlaşılmasın. Kalbde düşünülen şeyler, Allahü tealadan başka bilinmemeli demek istemiyoruz. Çünki, tevhidi murakabe edenlerde de başlangıcda bu hal hasıl olur. Bizim dediğimiz, kalbe hiçbir zeman, hiçbir düşünce gelmemelidir. Kalbe hiçbir düşüncenin gelmemesi için, Allahü tealadan başka herşeyi unutmak lazımdır. Öyle unutmalıdır ki, birşeyi düşünmek için kendisini zorlasa, düşünemez olmalıdır. Bu çok kıymetli ni?mete denir. Bu, yolun başlangıcında ele geçer. Vilayetin bütün derecelerine bundan sonra kavuşulur. Farisi beyt tercemesi:

Bu mektub, Abdülhamid-i Bingaliye yazılmışdır. Tesavvuf yolcusuna lazım olan edebler ve onların birkaç şübhelerinin giderilmesi bildirilmekdedir:

Arka arkaya iki kıymetli mektubunuz geldi. Bizleri çok sevindirdi. Allahü teala, sonsuz ilerlemeler ihsan eylesin. Peygamberlerin efendisi?aleyhi ve aleyhim ve ala alihissalevatü vetteslimatü etemmüha ve ekmelüha? hurmetine bu düamı kabul buyursun!

Eğer hakimin sopası olmasaydı,

Sözün kısası şudur ki, ahıretde kurtulmak, çok zikr etmeğe bağlıdır. Enfal suresinin kırkaltıncı ayetinde mealen, buyuruldu. Bunun için, çok zikr etmek lazımdır. Buna mani? olan herşeyi düşman bilmelidir. Ahıretde kurtulmanın ilacı, işte budur. Bizden, ancak söylemekdir. Farisi beyt tercemesi:

Mevlana Fazıl Serhendi, hizmetinizde bulunmakdadır. Babası Serhenddedir. İhtiyar halinde, oğlunu görmekle sevinmek istiyor. Buna kavuşabilmesi için, bu fakiri aracı yapmakdadır. Emr, sizindir. Daha doğrusu, herşey Allahü tealanın emrindedir. Vesselam.

Alemlerin rabbi olan Allahü tealaya hamd olsun! Peygamberlerin en üstününe ve temiz olan Aline ve Eshabının hepsine salat ve selam olsun! Kıymetli kardeşim seyyid mir Hüseyn, bu garibleri unutmamışsınız. Başka yollardan birçok bakımlardan ayrılmış olan bu yüksek yolun edeblerini gözetmeği elden bırakmamışsınız. Halbuki sizinle görüşmek, pek az nasib olmuşdu. Bunları düşünerek, bu yüksek yolun birkaç üstünlüğünü ve ince bilgilerini ve yüksek ma?rifetlerini yazıyorum. Evet, bu ince bilgilerin ve yüksek ma?rifetlerin işitmekle anlaşılmıyacağını biliyorum. Fekat, bu ma?rifetleri, iki düşünce ile açıklıyorum: Biri, yazılan kimse, bu işlerden uzak ise de, yaradılışda isti?dadı vardır. İkincisi, mektub görünüşde belli bir kişiye yazılmış ise de, gerçekde, bu işe yakin olan herkese yazılmış demekdir. sözü meşhurdur.

Süal: Yukarıda bildirilenlerden anlaşılıyor ki, Allahü tealanın sekiz hakiki sıfatı, zıl mertebelerinde vardır. Asl mertebesinde vücudleri yokdur. Bu ise, doğru yolun alimlerinin bildirdiklerine uygun değildir. Allahü teala, o alimlerin çalışmalarına karşılık bol bol iyilikler versin! Çünki, bu alimler sıfatların Zatdan hiç ayrılmadıklarını ve hiç ayrılamıyacaklarını bildirmişlerdir.

Dördüncü kelime, dir. denilen yolculuğa kavuşulunca, herkesin arasında da bu seyr yapılır. Dışardaki dağınıklıklar, içeri girmeğe yol bulamaz. Fekat, içeriye girilecek yolları, kapıları, pencereleri kapamak lazımdır. Herkesin arasında, söyliyen ve dinliyen ayrılığı olmamalı, gönlünde kimseye yer vermemelidir. Bunlar, başlangıcda güc olur. Uğraşmak lazımdır. Fekat, yolda iken ve nihayete varınca, kendiliğinden hasıl olur. Hiç uğraşmak istemez. Herkesin arasında iken, kalbi toparlanmışdır. Gaflet içinde iken huzurdadır. Bu sözden, müntehinin gönlünün dağınık olması ve olmaması eşiddir sanmamalıdır. Elbette başka başkadır. Bu söz, kalbdeki topluluk için, dışardaki dağınıklık ile topluluk arasında başkalık olmadığını anlatmakdadır. Böyle olmakla beraber, zahirle batını birbirine uygun olarak yapmak, zahirden de dağınıklığı gidermek daha iyi ve daha uygun olur. Allahü teala, Müzzemmil suresinin sekizinci ayetinde, sevgili Peygamberine?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? mealen buyuruyor ki:

Rican başım üstüne de...

Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği, sevdiği kullarına selam olsun! Ahıretde azablardan kurtulmak ve sonsuz se?adete kavuşmak, ancak geçmiş ve gelecek bütün varlıkların en üstününe uymakla olur?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimatü etemmüha ve ekmelüha?. Bunun için, Ona uymakla, na erişirler. Onun yolunda bulunmakla, Allahü tealanın zatının tecellisine kavuşurlar. Onun izinde ilerlemekle, bütün mertebelerin en üstünü olan ve Mahbubiyyet makamından sonra hasıl olan, mertebesine ulaşırlar. Onun izinde ilerliyenlerin büyükleri, İsrail oğullarının Peygamberlerine benzetildi. Peygamberlerin en üstünleri olan ülül?azm Peygamberler?salevatullahi aleyhim ecma?in? Onun yolunda olmağı istemişlerdir. Musa?aleyhisselam? Onun zemanında bulunsaydı, Onun yoluna girmekden başka birşey yapmazdı. İsa aleyhisselamın gökden ineceği ve Allahü tealanın sevgilisine ümmet olacağı herkesin bildiği bir şeydir. Onun ümmeti, Onun yolunda bulundukları için, ümmetlerin en iyileri oldular ve Cennetdekilerin çoğu bunlar oldu. Ona uydukları için, ahıretde, bütün ümmetlerden önce Cennete girecekler, Cennet ni?metlerine kavuşacaklardır. Böyle daha nice üstünlükleri vardır. Bunun için, O yüce Peygamberin sünnetine uyunuz ve ahkam-ı islamiyyeye yapışınız! Ona ve Onun Peygamber kardeşlerinin hepsine en üstün düalar ve en yüksek selamlar olsun!

sn özdadaş bu başlıkta polemik çıkarmaya kararlıyım mı diyorsunuz yani!!

Fakat, düştüğümüz bir yanlış var:

YÜZSEKSENDOKUZUNCU MEKTUB

NOT: İmam-ı Rabbani Hz. leri bu mektubu, Şeyh Hamid Nehari?ye yazmıştır.

Hadis-i şerifde, buyuruldu.

Süal: Şü?un ve bunların kabiliyyetleri, akl ile düşünülür şeyler olunca, zihnde var olurlar. İlm, bunlara perde olur. Bununla beraber, sıfatların perdeleri dışarda, şü?unun perdeleri ilmde olmaz mı?

Kardeşimin kıymetli mektubu geldi. Bizleri sevindirdi. Kardeşim! Allahü teala, bize ve size başarılar versin! Dünya hayatı çok kısadır. Sonsuz azablar, buna karşılıkdır. Bu zemanı, lüzumsuz, boş şeyleri ele geçirmekde kullanan ve böylece sonsuz acılara yakalanan kimseye yazıklar olsun!

Seyyid Abdülhakim Arvasi hazretleri, buyuruyor.

Cevab: Vasl-ı uryanide Peygamberin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? perde olması zarar vermez. Çünki, Peygambere uyduğu için, bu Vasla kavuşmakdadır. Doğrudan doğruya kavuşmuş değildir. Peygamberin arada bulunması, Ona uymanın kuvvetli olduğunu gösterir. Çünki uymak demek, uyulanın arada bulunması demekdir. Aradan çıkması demek değildir. Aradan çıkması, uymak olmaz. Doğrudan doğruya kavuşmak olur. Görülüyor ki, uyulan Peygamber arada bulunacak, ona uyulduğu için Vasl-ı uryani de hasıl olacakdır.

Buraya kadar bildirdiklerimiz, müntehi için idi. Müntehi, tesavvuf yolunda, çıkabileceği derecelerin sonuna varan Veli demekdir. Yolun başlangıcında, böyle sanılırsa, kendini büyüklerin makamlarında bulursa, bunun sebebi başkadır. Şöyle ki, sonlarda bulunan her makamın, yolun başında ve ortasında benzerleri, görünüşleri vardır. Başlangıcda ve yolda olanlar, bu görüntülere gelince, o makamların kendilerine geldiklerini sanırlar. Birşeyin görüntüsü ile, kendisini ayırd edemezler. O büyüklerin görüntülerini, benzerlerini de, makamlarının görüntülerinde bulunca, o büyüklerle ortak olduklarını sanırlar. Zan etdikleri gibi değildir. Bir şeyin gölgesini, kendisine benzetmekden başka birşey değildir. Ya Rabbi! Herşeyin özünü, yapısını bize bildir! Sevgili Peygamberin hurmetine, bizleri boş, faidesiz şeylerle vakt geçirmekden koru! Amin.

Allahü tealaya hamd olsun! Onun sevgili Peygamberine salat ve selam olsun! İyi düalarımı bildiririm. Gönderdiğiniz üç mektub geldi. Bildirdiğiniz rü?yalar, haller ve kerametler anlaşıldı. Son halinizin kesretde vahdeti görmek olduğunu yazarken diyorsunuz ki, diyorsunuz. Bu hal doğrudur. Önce bildirdiğiniz hallerin üstündedir. Fekat yolun sonu başkadır. Bu halinizden çok hem de pekçok uzakdır. Farisi beyt tercemesi:

Yinede her mektubu altın değerinde bilmeli, iyice anlamaya çalışmalıdır. Anlaşılmayan noktalara yanlış mana vermeye kalkmadan önce bir bilene danışmalıdır, yada diğer mektubları beklemelidir.

İkinci maksadda, süluk bilgileri vardır.

Sabahları b. sayarı açınca az az okuyorum. Emeği geçenlerden ALLAH razı olsun. Çok güzel olmuş. Güzel de anlaşılıyor...

Buraya kadar olan açıklamadan anlaşıldı ki, Peygamberlik dereceleri, çıkarken geçilmekdedir. Peygamberlik yükselmelerinde, insan Hakka doğrudur. Çokları, vilayetde yükselirken, insan Hakka doğrudur. Nübüvvetde, mahluklara karşıdır. Yükselirken, vilayet dereceleri, inerken Peygamberlik dereceleri vardır demişlerdir. Bunun için, evliyalığı, Peygamberlikden daha yüksek sanmışlardır. Evet, Vilayetde de, Nübüvvetde de, hem çıkış, hem de iniş vardır. Her iki çıkışda da, insan Hakka doğrudur. İnişlerinde ise, mahluklara doğrudur. Böyle olmakla birlikde, Peygamberlikdeki inişde, insan bütün bütün mahluklara karşıdır. Evliyalıkdaki inişde, bütün bütün mahluklara doğru değildir. Batını Hak ile, zahiri halk ile olur. Çünki vilayet sahibi, ya?ni Veli?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? çıkış makamlarını bitirmeden, inişe başlamışdır. Bunun için, gözü hep yukarıdadır. Bütün varlığı ile halka bakamamakdadır. Nübüvvet sahibi ise, yükselme makamlarının hepsini bitirip de indiği için, bütün varlığı ile insanları Hak tealaya çağırmağa bakmakdadır. Bunu iyi anla! Bu şerefli bilgileri, şimdiye kadar, hiçbir kimse söylememişdir.

Maalesef benim bildiğim yok. Hiçte denk gelmedim ilginçtir. Varsa ve paylaşan olursa sevinirim. En azından okuduğum mektublara bakmak isterim.

Cevab: Mahrem iseler, zararı yokdur. Yabancı iseler, perde arkasında oturarak tarikati alırlar.

İyiliğe elverişli olmıyan kimse,

Se?adet yolun, göremezsen nadan,

Birçokları da, islamiyyet suretle hakikatin ikisine birlikde denir dedi. Öz ile kabuğun ikisinin de islamiyyet olduğuna inandı. İslamiyyetin hakikatini bırakarak yalnız suretine sarılmağa kıymet vermediler. Suret olmadan, yalnız hakikati elde etmek de tam olmaz, noksan olur dediler. Hakikati elde etmeden, yalnız surete sarılanı da müsliman bildiler ve kıyametde kurtulacağını söylediler. Ulema-i zahir ve bütün mü?minler böyledir dediler. Surete sarılmaksızın hakikat elde edilemez dediler. Elde edilir diyenlere zındık ve sapık dediler. Bu keskin görüşlü büyüklere göre, görünür görünmez bütün üstünlükler, hep islamiyyetin içindedir. İlahi ilm ve ma?rifetler, Ehl-i sünnet alimlerinin bildirdikleridir. Binlerce şühud ve müşahedenin kıymeti, bir i?tikad bilgisi olan, sözünün kıymeti ile bir olamaz. İslamiyyetin hükmlerinden bir hükmüne uymıyan bir kimsede hasıl olan hallere, vecdlere, tecellilere ve zuhurlara hiç değer vermezler. Bunların istidrac olmasından korkarlar. Böyle söyliyenler Allahü tealanın hidayetine kavuşan Ulema-i rasihindir. Hakaık-ı Kur?aniyye, işin iç yüzü bunlara bildirilmişdir. İslamiyyetin edeblerini gözetdikleri için, islamiyyetin hakikatine kavuşmuşlardır. Yukarıda bildirilen ikinci kısm, böyle değildir. Bunlar da, hakikati arıyor, hakikate tutulmuş ve islamiyyetin ahkamına, elden geldiği kadar sarılmış iseler de, bu hakikati islamiyyetin dışında biliyorlar. İslamiyyeti, bu hakikatin kabuğu sanıyorlar. Bunun için, bu hakikatin görüntülerinden, zıllerinden bir zılle bağlanıp kalmışlardır. Bu hakikatin özüne, içyüzüne kavuşamamışlardır. Bunun için, bunların evliyalığı bir zılde kalmış, Allahü tealanın sıfatlarının görüntülerine varabilmişlerdir.

Bir göz ki, nazarında, ibret olmasa anın,

Tabi şöyle de bir soru gelebilir, siz neden böyle bir sıradan başladınız diyebilir birisi. Burada kitap bu sıra ile başlamış, bizde sırayı bozmayalım dedik, İmam-ı Rabbani hazretleri daha iyisini biliyordur diyerekten, böyle bir yöntem belirledik.

Büyüklerimiz islamiyet için derlerdiki "dinimiz kıldan ince, kılıçtan keskin" o zamanlar anlamazdım ama şimdi çok iyi anlıyorum. Bu nefisle, tek başına nasıl başa çıkılabilir ki? RABB'im her daim güzel kulları ile karşılaştırsın inşaAllah.

Akllı, uyanık bir salik , yaradılışında Muhammedi ise, Alem-i emrin beş latifesini, sıraları ile geçdikden sonra, bunların Alem-i kebirdeki asllarında seyr eder. Ya?ni ilerler. Allahü tealanın lutfü ile, bu beş aslın herbirini inceden inceye geçerek sonuna gelir. Böylece, imkan dairesini ile bitirmiş olur. hasıl oldu denir. Şimdi ya başlamış olur. Bu vilayete da denir. Bundan sonra, bu beş aslın da aslı olan, Allahü tealanın ismlerinin zıllerinde seyre başlar. Bu zıllerde adem bulunmaz. Allahü tealanın ihsanı ile bu zılleri birer birer ile geçerek sonuna varır. Böylece, ismlerin zılleri biterek, Allahü tealanın ismleri ve sıfatları mertebesine erişir. Vilayet-i sugrada yükselmek, buraya kadardır. Burada tam Fena hasıl olmağa başlar. ya ayak basılmış olur. Bu vilayete, da denir.

çok bağırdım, dinleyen varsa eğer.

İnşaAllahü teala faydalı oluyordur bu başlık. Kendisine ve Yüce Yoluna olan saygımız ve sevgimiz sonsuzdur.

Yorma beni daha fazla.

"Evliyanın huzuruna dolu giden boş, boş giden dolu döner."

Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? sonuncusunun izinde gidenlere, Ona uydukları için, Peygamberlik kemallerinin verilmesi, Onun son Peygamber olmasını lekelemez?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam?. Bunu iyi anlamalıdır.

Kurnaz tilki bu zinciri nasıl koparır?

Kaldırdı çok bid'ati, ihya etti Sünnet'i,

İKİYÜZYİRMİDÖRDÜNCÜ MEKTUB

Cevab: Başka tarikler, bu işi elde etmek için kurulmamışdır. Bunlarda bulunan pekaz kimseyi, rastgele bu ni?metle şereflendirirler. Bu yol ise, bu ni?meti elde etmek için kurulmuşdur. Bu yolun büyüklerinin sözleri arasında yer alan , cezbe ve sülukün her ikisi de hasıl oldukdan sonra ele geçebilir. Buna nihayet demek şühud ve huzur mertebelerinin ötesidir. Bunu şöyle açıklıyalım: Şühud, ya suret aynasında, veya ma?na aynasında olur. Yahud da, suretin ve ma?nanın ötesinde olur. Bu perdesiz olan şühude , ya?ni şimşek gibi demişlerdir. Ya?ni, bu şühud şimşek çakar gibi hasıl olup, sonra hemen araya perde girer. Allahü tealanın büyük ni?meti olarak, bu şühud, perdelenmeyip, devam ederse, buna demişlerdir ki, gayb olmıyan huzur demekdir. Çünki şühud, perdelenirse, gayb olur. Perdelenmeden devamlı olmadıkca, Yad-i daşt denilmez. Burada bir incelik vardır: Her kavuşan, geriye döner. Fekat huzuru devam eder. Fekat, bu nisbetin onda bulunması, şimşek çakar gibi olur. Mahbublarda ise, böyle değildir. Çünki bunlarda, cezbe, sülukden öncedir. Huzurun bunlarda bulunması, devamlıdır. Bütün varlıkları bu nisbet olmuşdur. Yukarıda buna işaret eyledik. Bedenleri, ruhları gibi olmuşdur. Batınları, zahirleri gibi ve zahirleri, batınları gibi olmuşdur. Bunun için, bunların huzurları süreklidir. Nisbetleri, bütün nisbetlerden üstün olmuşdur. Kitablarında ve risalelerinde, böyle olduğu bildirilmekdedir. Çünki , huzur demekdir. Huzurun son mertebesi de, perdesiz devamlı olmasıdır. Bu yolun büyüklerinin, bu nisbet yalnız bizimdir demeleri, bu yolu, bu ni?meti elde etmek için kurdukları bakımındandır. Böyle olduğunu biraz önce bildirmişdik. Yoksa, başka silsilelerin büyüklerinden birkaçına hasıl olması da caizdir ve hasıl olmuşdur. Evliyanın büyüklerinden şeyh Ebu Sa?id-i Ebül-Hayr?kaddesallahü sirreh? bu huzura işaret etmekde ve üstadından bunu açıklamasını istemekdedir. Bu iş devamlı mıdır demiş. Üstadı ise, hayır devamsızdır demişdir. Tekrar sormuş. Tekrar bu cevabı almış. Üçüncü soruşunda, üstadı, devamlı olabilir. Fekat, çok az kimselere nasib olur buyurmuşdur. Şeyh bunu işitince raks ederek, bu, o çok az rastlananlardan biridir demişdir.

Cevab: Bu hadis doğru ise, alimlerin çoğu, burada bildirilen vaktin devamlı olduğunu anlamışlardır. Şöyle de deriz ki, devamlı olan vaktde arasıra hususi haller de olur. Bu hadis-i şerif, bu halleri bildirmekdedir.

Herkesin işi için, yaratır bir kulunu.

Bismillahirrahmanirrahim. Allahü tealaya hamd olsun! Onun sevgili Peygamberine salat ve selam olsun! İnsanda bulunan bütün kemaller, iyilikler hep ?te?alet ve tekaddeset? mertebesinden gelmişdir. Onun ilmi, o mertebeden, kudreti de, o mertebenin kudretindendir. Bütün yükseklikler de, hep böyledir. Fekat, her mertebenin kemali, o mertebeye göredir. İnsanın ilmi, o mukaddes mertebenin ilmine göre, sonsuz var olanla yok olanın karşılaşdırılması gibidir. Bunun gibi, insanın kudreti, gücü, Vacib-i teala ve tekaddesin kudretine göre, bir üflemesi ile yerleri ve gökleri ve dağları ve denizleri yok eden güc sahibinin, kendini dokumacı ustası sanan örümcekle karşılaşdırılması gibidir. Bu ikisinden başka olgunlukları da, bunlardan anlamalıdır. Başka kelime bulamadığımız için, bu karşılaşdırmayı yapdık. Yoksa, farisi mısra? tercemesi:

Kapı önünde akan su, bulanık görünür!

Allahü tealaya hamd olsun! Onun sevgili Peygamberine salat ve selam olsun! Kıymetli kardeşim! Hamd olsun, hepimiz iyiyiz. Mevlana Muhammed Sıddik?kuddise sirruh? bugünlerde, Vilayet-i hassa-i Muhammediyye ile şereflendi. İsmin parçalarını geçerek bütününe kavuşdu. Bununla beraber, gözü daha yukarılardadır. Oradan çok şeyler edindi. Geri dönmesi umulur. Allahü teala, dilediğini rahmetine kavuşdurmakdadır. Kendi hallerinizi ve tarikate girmiş olan ve girmekde olan kardeşlerin hallerini yazınız! Birkaç günü orada doğru yolda geçiriniz! Vesselam.

Son naklettiğin 2 beyt içinde sadece saygılar diyebilirim..

Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği iyi kullarına selam olsun! Kıymetli kardeşimin güzel mektubu geldi. Bizi çok sevindirdi. Sorularınız anlaşıldı. Hazret-i Nuh ile hazret-i İbrahimin leri, ilm sıfatıdır?salevatüllahi teala ve teslimatühü sübhanehü ala nebiyyina ve aleyhima?. Muhammed aleyhisselamın mebde-i te?ayyünü de, yine bu sıfatdır. Birçok bakımlardan, birbirlerinden ayrılmakdadırlar. Çünki bu sıfatın bir yüzü alime karşı, öteki yüzü ise, bilinen şeye karşıdır. Birinci bakımdan vahdete uygundur. İkinci bakımdan kesrete uygundur. Bu sıfat da, toplu ve dağınık olur. Herbiri, başka bakımlardan, bir büyüğün mebde-i te?ayyünü olmuşdur.

Bismillahirrahmanirrahim. Peygamberinin edebleri ile bizleri edeblendiren ve Muhammed Mustafanın?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimatü etemmüha ve ekmelüha? ahlakına kavuşduran Allahımıza hamd olsun! Bu yolun salikleri ikiye ayrılır: Ya mürid olurlar, yahud murad olurlar. Murad olanlara müjdeler olsun! Cezb ve muhabbet yolundan, bunları durmadan çekerler. Aradıklarına ulaşdırırlar. Lazım olan her edebi, pir yardımı ile veya arada pir olmadan, bunlara öğretirler. Yanıldıkları zeman, haber verirler. Ondan dolayı birşey yapmazlar. Eğer rehbere ihtiyacı olursa, kendisi aramadan, uğraşmadan ona kavuşdururlar. Kısaca, Allahü tealanın sonsuz olan ihsanı, onun her zeman imdadına yetişir. Sebeb yaratarak veya sebebsiz olarak, işini görürler. Şura suresi onüçüncü ayetinde mealen, buyuruldu.

ardında koşdukların hep, sana düşman olmuş!

Allahü Teala bizleri yolundan ayırmasın.

buralarda selefiliğe yakın dernekler mevcut...

Şunu da bildireyim ki, sevdiklerimizden birine, talebeyi yetişdirmek için, izn vermekden maksad, imanın gevşediği, çok kimselerin yoldan çıkdığı, din bilgilerinin unutulduğu, bu fırtınalı zemanda, müsliman evladlarına Allah yolunu göstermesi, kendisinin de, talebesi ile uğraşırken, onlarla birlikde, ilerlemesi içindir. Bu inceliği iyi anlamalı ve ömrde geri kalan birkaç günlük fırsatda, çalışarak, talebe ile birlikde, ni?mete kavuşmalıdır. Yoksa, bu izni, büyüklük ve olgunluk alameti sanıp, maksaddan mahrum kalmamalıdır. Bizim vazifemiz bildirmekdir. Vesselam.

Allahü teala istifade edebilmeyi nasip etsin kardeşim :)

3- Bu yolda, cezbe sülukden öncedir. Seyre ya?ni yolculuğa, Alem-i emrden başlanır. Alem-i halkdan başlanmaz. Başka yolların çoğunda böyle değildir. Bu yolda, cezbe makamlarında ilerlerken, süluk konakları da, geçilmiş olur. Alem-i emrde ilerlerken, Alem-i halk da geçilmiş olur. Bu bakımdan da, bu yolun sonu, başlangıcında yerleşdirilmişdir denilirse yeri vardır. Bu yolda, ilk ilerlemeler, son ilerlemelerle birlikde olur. Yoksa, ilk seyri yapmak için, sondan tekrar başa gelinmez. Sondaki seyr bitince, başdaki seyr yapılır sanmamalıdır. Bundan anlaşılıyor ki, bu yolun sonu, başka yolların başıdır sanmak yanlışdır.

allah büyüklerden edeb öğrenmeyi nasib eylesin.

İnşaAllah terk-i dünya edenlerden oluruz. ALLAH'ım, bunu gerçek manada isteyenlerden et bizi. Nasip et n'olur.

Cevab: kitabının sahibi, , şeytan, Medine-i münevverede medfun bulunan Muhammed aleyhisselamın kendi şekline giremez diyor. Başka suretlerde de, Resulullah olarak görünemez diyenleri kabul etmiyor. Resulullahın?aleyhi ve ala alihissalevatü vesselam? kendi şeklini ve hele rü?yada tanıyabilmek çok güç olacağı meydandadır. Bunun için, rü?yalara nasıl güvenilebilir? Alimlerin çoğunun dediğine uyarak ve Resulullahın?aleyhi ve ala alihissalevatü vesselam? yüksek şanına yakışacak üzere, şeytanın hiçbir şeklde o Serverin ismi ile görünemiyeceğini söylersek, o şeklden emrler almak ve onun beğenip beğenmediğini anlamak kolay değildir. Mel?un şeytan düşmanlığını burada da gösterebilir. Araya karışarak, olmıyan şeyi olmuş gibi gösterebilir. Rü?ya göreni şaşırtır. Kendi sözlerini ve işaretlerini, o şeklin?ala sahibihessalatü vesselam? sözleri ve işaretleri imiş gibi gösterir. Çoğumuzun bildiği gibi, birgün Seyyid-ül-beşer?aleyhi ve ala alihi ve eshabissalatü vesselam? Eshabı ile oturuyordu. Kureyşin ileri gelenleri ve kafirlerin şefleri orada idiler. Seyyid-ül-beşer?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? onlara suresini okudu. Onların putlarını anlatan ayet-i kerimeye gelince, mel?un şeytan putları öven birkaç sözü, o Serverin?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? sözüne ekledi. Dinleyenler, bunları da o Serverin sözü sandılar. Şeytanın sözlerini ayet-i kerimeden ayıramadılar. Orada bulunan kafirler bağırmaya başlıyarak, Muhammed?aleyhissalatü vesselam? bizimle sulh yapdı, putlarımızı övdü dediler. Orada bulunan müslimanlar da, okunan sözlere şaşakaldılar. O Server?aleyhissalatü vesselam? şeytanın sözlerini anlamadı. diye sordu. Eshab-ı kiram, siz okurken bu sözler de araya karışdı dediler. O Server?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? düşünceye daldı ve çok üzüldü. Hemen Cebrail-i emin?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam? vahy getirdi. O sözleri şeytanın karışdırdığı, bütün Peygamberlerin sözlerine de karışdırmış olduğunu bildirdi. Allahü teala, o sözleri ayet-i kerime arasından çıkardı. Kendi kelamını sapsağlam yapdı. Görülüyor ki, o Server?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? hayatda iken ve uyanık iken ve Eshab-ı kiram arasında, şeytan-ı la?in o Serverin?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? sözüne kendi bozuk şeylerini karışdırıyor ve hiç kimse bunu ayıramıyor. O Server?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? vefat etdikden sonra bir kimse uykuda hisleri çalışmaz iken ve yalnız iken, nasıl olur da, rü?yanın şeytanın karışmasından korunduğunu ve onun değişdirmediğini anlıyabilir? Şunu da söyliyelim ki, mevlid okuyanların ve dinleyenlerin zihnlerinde Resulullahın bu işden razı olduğu yerleşmiş bulunmakdadır. Çünki övülen kimseler, övenleri beğenir. Bu düşünce, hayallerinde yerleşerek, hayallerindeki şekli, sureti rü?yada görebilirler. Bu rü?ya doğru olmadığı gibi, şeytan da karışmış değildir. Şunu da bildirelim ki, rü?yalar doğru olsa bile, arasıra göründüğü gibi çıkar. Mesela, rü?yada birisi görülürse, o kimsenin kendisi anlaşılır. Doğru olan rü?yalar, çok olur ki, görüldüğü gibi çıkmaz. Bundan başka birşey anlamak, ya?ni ta?bir etmek lazım gelir. Mesela, rü?yada Ahmed görülür. Ahmed ile Mehmed arasında sıkı bağlantı olduğundan, bu rü?yadan Mehmed anlaşılır. Bu bildirdiklerimiz gösteriyor ki, oradaki sevdiklerimizin gördükleri rü?yalara şeytan karışmamış olsa bile, bu rü?yaların, görüldüğü gibi olduğu nereden anlaşılır? Bunları ta?bir etmek lazım olmadığı ve başka şeyleri göstermedikleri nasıl söylenebilir? Demek ki, rü?yalara kıymet vermemelidir. Herşey, insan uyanık iken vardır. Bunları uyanık iken görmeğe çalışmalıdır. Uyanık iken görülen, bulunan şeylere güvenilir. Bunlar, ta?bir etmek istemez. Rü?yada ve hayalde görülen şeyler de, rü?ya ve hayaldir. Oradaki sevdiklerimiz, çok zemandan beri kendi kendilerine yaşıyorlar. Dilediklerini yapıyorlar. Fekat, mir Muhammed Nu?manın, büyüklerin yoluna uyması elbette lazımdır. Yasak edildikden sonra, bir an bile duraklamakdan Allahü teala korusun. Eğer duraklarsa, kime zararı olur? Yolumuza uygun olmadığı için, yasak etmekde sıkı davranıyorum. Yolumuza uymıyan şey şarkı, raks, dans olsun veya mevlid, kaside, gazel okumak olsun birdir. Her yolun maksuda kavuşduran özel şartları vardır. Bu tarikde maksada kavuşabilmek, bu işleri yapmamağa bağlıdır. Bu yolda ilerlemek istiyenlerin bu yola uygun olmıyan şeylerden sakınması lazımdır. Başka yollarda yapıldığına bakmaması lazımdır. Behaüddin-i Buhari?kuddise sirruh? buyurdu ki, . Ya?ni bu iş, bizim yolumuza uygun olmadığı için yapmayız. Fekat başka tarikatlerin büyükleri yapdıkları için, inkar da etmeyiz. Firuz-abad ya?ni Delhi şehri, biz fakirlerin?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? sığınağıdır. Bize bağlı olanların en kıymetlileri oradadır. Bu yüksek yola uygun olmayan birşeyin orada görülmesi, biz fakirleri ne kadar üzse yeridir. Baki-billah?kuddise sirruh? hazretlerinin kıymetli oğulları oradadır. Onlara, yüce babalarının yolunu korumak daha çok yakışır. Hace Ubeydüllah-i Ahrar?kuddise sirruh? hazretleri vefat edince, onun mubarek yolu her tarafda bozulmağa başlarken, oğulları sımsıkı sarılıp, bu yolu korudular. Değişiklik yapanlara karşı durdular. Böyle olduğunu siz de biliyorsunuz.

Ni?mete kavuşana afiyet olsun!

Allahü teala yardımcınız olsun! İşlerinizi kolaylaşdırsın! Ayb ve çirkin olan şeylerden korusun!

fekat, anlıyacak göz, kulak var mı?

Bu mektub, mevlana Muhib Aliye yazılmışdır. Bu yolun bağlıyan bağı, muhabbet olduğu bildirilmekdedir:

Sıfatların kendilerini yok etmek, bunların kötü şeylere bağlanmalarını yok etmekden daha gücdür. Bundan dolayı Peygamberlik kemalatına kavuşmak, vilayet kemalatına kavuşmakdan daha kolay ve daha çabuk olur. Asla kavuşmakda olan herşeyde de, böyle kolaylık ve çabukluk vardır. Asldan uzaklaşdıkca, kolaylık ve çabukluk azalır. Herkes bilir ki, aslın kimyası, ya?ni kıymetli maddesi çok olan filizinden, bu maddeyi elde etmek, kolay bir iş ile ve çabuk hasıl olur. Kıymetli maddesi az olan bir filizin işlenmesinde sıkıntılar ve güclükler artar. Kıymetli maddeye kavuşmak için, bütün bir ömür elden gider, yine de kavuşamaz. Şöyle böyle ele geçenler de, kıymetli maddeye benziyebilir. Çok olur ki, benzeyiş de, zemanla yok olarak, kendi aslına döner. Yalancılık ve adam aldatmak olur. Madde filizinin aslına kavuşan, böyle değildir. Maddeye kolay işle ve çabuk kavuşduğu gibi, yalancılık ve aldatmak tehlükesi de yokdur.

amin maulof

Sohbet

Cevab 3: İmam-ı Ca?fer-i Sadık?kuddise sirruh? hazretleri, hem hazret-i Sıddika, hem de hazret-i Emire bağlıdır?radıyallahü teala anhüma?. Kendisinde bu iki nisbet birleşmiş olduğu halde, her iki nisbetin kemalleri ayrı ayrı idi. Birbirleri ile karışmamış idi. Birçokları, İmam hazretlerinden, hazret-i Ebu Bekrin?radıyallahü teala anh? nisbetini aldı. Bunların yaradılışları Sıddika uygundu. Yaradılışları hazret-i Emire uygun olanlar da, hazret-i Emirin nisbetini aldılar. Hazret-i Emire bağlandılar. Bir aralık, Benaris gölünün yanına gitmişdim. Kenk ve Çemen nehrleri bu göle akmakda idi. Her iki nehrin sularının gölde hemen karışmadıkları görülüyordu. Sanki araları bir perde ile ayrılmışdı. Kenk nehrinin akdığı tarafda bulunanlar, bu nehrden gelen suyu içiyorlardı. Çemen nehrinin akdığı tarafda bulunanlar da, Çemen suyundan içiyorlardı.

samimiyetine inanıyor...

İKİYÜZSEKSENSEKİZİNCİ MEKTUB

herhangi bir kimseye, herhangi bir şeyden dolayı, herhangi

Sevilenlerin aşkı, gizli ve keskindir.

Bu mektub, molla Abdülgafur-i Semerkandiye yazılmışdır. Dünyanın kötülüğü ve ona düşkün olanların zevallılığı bildirilmekdedir:

Bu ikisinden hangisi, daha hoşdur şöyle:

İkinci nasihatim, islamiyyetden hiç ayrılmayınız! Hallerinizi islamiyyet ile ölçünüz. Allah korusun, eğer islamiyyete uymıyan söz ve iş olursa, bunu felaketin başlangıcı biliniz! Vesselam.

Toz haline getirir, bir mü?minin düası.

Herhangi bir kimse, herhangi bir zemanda, herhangi bir yerde,

Sizin yanınızdan gelenlerden işitdiğimize göre, size karşı üzüntülü olduğumuzu, daha hala düşünüyormuşsunuz. Bu sebeble çok üzülüyormuşsunuz. Bunun için tekrar ve kuvvetle bildiriyorum ki, böyle düşünmekden vaz geçiniz.

kelimullahı bildirmekdedir.

Şunu iyi bilmeli ki, zikrin faideli olması ve bunun te?sir etmesi için, islamiyyete yapışmak lazımdır. Ehl-i sünnet alimlerinin?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? bildirdikleri gibi inanmak, farzları, sünnetleri yapmak ve haramlardan, şübhelilerden kaçınmak elbette lazımdır. Bunları Ehl-i sünnet alimlerinden ve bunların kitablarından öğrenmelidir. Vesselam.

Tekrar rica ediyorum, bu başlığa yazma. Lütfen.

Hiç yanlış olmıyan, güvenilecek, yalnız Kur?an-ı kerim ve hadis-i şeriflerdir. Çünki her ikisi de, elbette doğru olan, vahy ile bildirilmişdir. Ya?ni melek ile indirilmişdir. Alimlerin söz birliği ve müctehidlerin ictihadı da, bu iki doğru kaynakdan alınmışdır. İşte, islamiyyetin bu dört temeli dışında kalan bilgiler, her ne olursa olsun, bu dört esasa uygun ise, kabul edilir. Uygun olmıyanlar, Evliyanın?kaddesallahü teala esrarehümül?aziz? ilmleri, ma?rifetleri, keşfleri olsa da, , kabul olunmaz.

Konuşmayı edebe aykırı gördüğünüzden mi birşey söylemediniz?

Ni?metleri sığmaz, ölçü hisaba.

Peygamberlik makamı, Peygamberlerin sonuncusu ile sona ermişdir?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat?. Fekat, bu makamın derecelerine, ümmetinden Ona çok uyanları kavuşurlar. Bu olgunluklar, yüksek dereceler, Eshab-ı kiramda çokdur. Tabi?in ve Tebe-i tabi?inden çokaz kimseye de nasib olmuşdur. Onlardan sonra örtülü kalmışdır. Bunun yerine, zıl ile olan vilayet dereceleri çok görülmüşdür. Bununla beraber, Resulullahın?sallallahü aleyhi ve sellem? vefatından bin sene geçdikden sonra, nübüvvet makamının derecelerinin yeniden meydana çıkması umulur. Asla bağlı makam ve dereceler, yine yayılır. Zıl ile olanlar gizlenirler. Hazret-i Mehdi?aleyhirrıdvan?, asla bağlı olan bu yüksek yolu, zahir ve batın ile yayar.

Birçok kimse de, islamiyyetin yalnız hakikatine tutuldular. Fekat, bunu islamiyyetin hakikati bilmediler. İslamiyyet, yalnız suretdir ve kabukdur dediler. İslamiyyetden başka bir öz, bir hakikat vardır dediler. Bununla beraber islamiyyete tam uydular. İslamiyyeti elden bırakmadılar. Sureti elden kaçırmadılar. İslamiyyetin bir hükmünü yerine getirmiyene yıkıcı ve sapık dediler. Bunlar, Allahü tealanın Evliyasıdır. Allahü tealanın sevgisine dalmışlar. Onun ma-sivasını unutmuşlardır.

Beni ne kadar incitsen, dönmem senden yine,

belki sen kavuşursun, biz varamadıksa da.

Ayrıca şeyh İsma?il, size havale olunur. Kendisi, ma?rifetler sahibi hacı Abdülhakkın ahbablarındandır. Vesselam.

bir vesile ile bu eseri ele geçirdik hamd olsun...

kendini ins cinden aşağı görebilmek.

Yüzlerle dile malik olsa, eğer vücudüm,

22. 222. ve 234. mektuplar üzerinde durmanızı tavsiye ederim

sadece fena ve beka makamında büyüklerin halleri teşvik için anlatılmalıdır...

Her dilenci, olur mu bir kahraman?

Ya başkaları doğru düşünüyor ve doğruları söylüyor da siz yanlışlar içindeyseniz?..

benim için dua eder misin?

nefsi emmare ilk sancı

Sözün kısası şudur ki, Fena ve Bekaya kavuşmak ve ve nın derecelerine yükselmek için, tevhid-i vücudi hiç lazım değildir. Tevhid-i şühudi lazımdır. Ya?ni, var olanı bir bilmek değil, bir görmek, Ondan başkasını görmemek lazımdır. Böyle görmekle, hasıl olur. Allahü tealadan başka herşey, ya?ni unutulur. Bir salik, başdan sona kadar ilerler de, tevhid-i vücudi bilgileri kendine hiç gösterilmiyebilir. Hatta, bu bilgilere inanmıyacak gibi olur. Bu fakire göre, saliki, bu bilgiler gösterilmeden ulaşdıran yol, bu bilgilerin gösterildiği yoldan daha çabuk ilerletir. Bu yolun saliklerinin çoğu, istenilene kavuşurlar. O yolda olanların çoğu ise, yarı yolda kalırlar. Deryayı ararken, bir damla ile avunup kalır. Aslı ile birleşmiş sanarak, gölgeye tutulurlar. Böylece asla kavuşamazlar. Böyle olduğunu tecribe ile anlamış bulunuyorum. Herşeyin doğrusunu Allahü teala bildirir. Bu fakir, her ne kadar ikinci yoldan ilerledim ve tevhid ma?rifetleri ve ilmleri çok gösterildi ise de, Allahü tealanın lutfları çok olduğu için ve sevilenlerin götürülmesi ile ilerlediğim için, bu yolun vadilerinden ve çöllerinden lutf ve ihsan ile geçirildim. Büyük lutf ile gölgelerden atlatılarak asla kavuşduruldum. Sıra, talebe yetişdirmeğe gelince, öteki yolun daha çabuk kavuşdurduğu anlaşıldı. Bizlere, doğru yolu gösteren Allahü tealaya hamd olsun! Allahü teala bize doğru yolu göstermeseydi, kendiliğimizden bulamazdık. Rabbimizin Peygamberleri?aleyhimüssalevatü vetteslimat? doğru sözlü olarak gelmişdir.

Sana söyliyeceğim hep budur:

kapısının toprağı olmıyan toprak altında kalsın!

Cevab: Zat-i ilahinin o tecellileri, şü?un ve i?tibarlardan ayrılmış değildir. Bunlardan ayrı olan tecellilerin olduğu düşünülemez. Bizim anlatmak istediğimiz şey, ister sıfatlı olsun, ister sıfatsız yalnız zati olsun, bütün tecellilerin bulunmadığı birşeydir. Çünki o makamda, herhangi bir tecelli sözünü söylemek caiz değildir. Çünki demek, birşeyin, ikinci veya üçüncü veya... sonsuz olan mertebelerde görünmesi demekdir. Burada ise, hiçbir mertebe yokdur. Uzaklık, uzunluk diye birşey yokdur.

Amacım, başlığın anlamsız tartışmalarla kirlenmemesi idi. Fakat üstün çabanla sen, bunu başaracaksın gibi görünüyor.

Adem gerek, su gibi, temizlenip arına,

kalenderlerin hepsi sofi olurlardı.

Nafile nemazları cema?at ile kılmak mekruh, kötü olan bid?atlerdendir. Son Peygamberin?aleyhi minessalevati efdalüha ve minetteslimati ekmelüha?, hadis-i şerifinde bildirdiği bid?atlerdendir. Nafile nemazı cema?at ile kılmanın mekruh olduğu fıkh kitablarının çoğunda yazılıdır. Herkes çağrılır, büyük cema?at yapılırsa, mekruh olur diyenler de vardır. Buna göre, herkese haber vermeden, cami?in bir köşesinde, bir iki kişi cema?at ile kılarsa mekruh olmaz. Üç kişi kılarsa mekruh olur ve olmaz da diyenler oldu. Dört kişinin cema?at ile nafile kılması, sözbirliği ile mekruhdur denildi. Doğrusu böyledir diyenler de oldu. fetva kitabında, teravih ve güneş tutulması nemazlarından başka olan nafileleri cema?at ile kılmanın mekruh olduğu bildirilmekdedir. fetva kitabında, Şeyh-ul-imam Serahsi?rahime-hullah? buyuruyor ki, dedi. kitabında, diyor. Şems-ül eimme-i Hulvani buyurdu ki, diyor. Böyle haberler daha pekçokdur. Fıkh kitabları bu haberlerle doludur. Sayı bildirmiyerek mekruh olmaz diyen bir haber işitilirse, bunu yukarıda bildirdiğimiz gibi anlamak lazımdır. Genel olarak bildirileni, şartlı olarak anlamalı, iki üç kişi için caiz olduğu bildirilmişdir demelidir. Çünki, hanefi mezhebindeki üsul kitablarında, şartsız olarak bildirilen, şartsız bırakılır ise de, şartsız bildirilen haberlerden, şartlısını anlamak caiz, hatta lazım olduğu da bildirilmişdir. Şartlı olarak anlamadığımızı, şartsız olduğunu anladığımızı bir an için düşünürsek, bu şartsızlık yukardaki şartlı haberlere aykırı olur. İki kuvvetli haber, birbirini bozmuş olur. Halbuki, bu iki haberin kuvveti eşid değildir. Çünki, mekruh olduğunu bildiren haberler hem daha çokdur, hem de beğenilmiş ve fetva halini almışlardır. Caiz diyen haberler böyle değildir. İki haber de kuvvetlidir dersek, birşeyin hem mekruh, hem de mubah olduğunu bildiren haberler olunca, mekruh olduğu kabul edilir. Böylece ihtiyat gözetilmiş olur. alimleri böyle buyurmuşdur.

Bu büyükler olmasa halimiz harap. Bu kişilere ne kadar teşekkür etsek, Allahü teala'ya bu nimet için ne kadar şükretsek az.

Muhammedi olan Evliya, kalb makamından büsbütün kurtulmuşlar, kalbin sahibine kavuşmuşlardır. Halleri değişmez. Masivaya köle olmakdan tam azad olmuşlardır. Başka Evliyada eserlerin vücudü bulunduğundan, halden hale dönerler. Kalb makamından dışarı çıkamazlar. Çünki, eserlerin varlığı ve hallerin değişmesi den olur. Başka Evliyanın şühudleri, perde arkasında olur. Çünki, salikin varlığı ne kadar çoksa, aranılanın perdeleri de o kadar çok olur. Eser kaldıkca, perde de bu eserdir.

, Farisi beytler:

Allahü teala razı olsun "süveyda".

Hazret-i Emir?radıyallahü anh? Peygamberimizin?sallallahü aleyhi ve sellem? vilayetini aldığı, taşıdığı için, geri dönmiyen ya?ni halk arasına karışmıyan, ya?ni vilayetin kemalatı kendilerinde fazla bulunan Evliyanın, mesela Kutbların, Ebdalin ve Evtadın terbiyeleri onun imdadı ve yardımı iledir. ya?ni onun emrinde ve terbiyesindedir . Fatıma-tüz-zehra ile Hasen ve Hüseyn de bu makamda hazret-i Emir?radıyallahü anhüm? ile ortakdırlar.

Bu yanılmaya, saliklerin kimisinde de, sebeb şu olmakdadır: Salik, kendi mebde-i te?ayyünü olan ismde seyr ederken, ilerlerken, büyüklerin mebde-i te?ayyünleri olan ismleri de topluca geçmekdedir. Çünki her ismde, bütün ismler kısaca bulunmakdadır. İnsanın, herşeyi kendinde bulundurması, mebde-i te?ayyünü olan ismde, bütün ismlerin bulunduğu içindir. Salik kendi isminde ilerlerken, büyüklerin ismlerini de kısaca geçerek, ismin sonuna gelir. Kendinin daha üstün olduğunu sanır. Görmüş olduğu ve hepsinin geçmiş olduğu, büyüklerin makamlarının, makamların aslı olmayıp, nümuneleri olduğunu anlıyamaz. Bu makamda, kendini, hepsini toplamış ve onları kendinin parçaları sanarak, kendini daha yüksek görür. Bayezid-i Bistami?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? bunun için, dedi. Aklı başında olmadığı için, bayrağının, Muhammed aleyhisselamın bayrağından değil, o bayrağın görüntüsünden daha yüksek olduğunu anlıyamadı. Kendi isminin hakikatinde, o ismin görüntüsünü görmüşdü. Yine bunun için, kalbinin çok geniş olduğunu bildirdi. dedi. Burada da, birşeyin görüntüsünü, kendisi ile karışdırdı. Çünki Allahü teala, Arşa buyurdu. Arifin kalbinin Arş yanında ne kıymeti olur, ne mikdarı olur? Arşda olan zuhurun yüzde biri kalbde görülmez. İsterse arifin kalbi olsun. Cennetde olan görmek, Arşda zuhur edecekdir. Bu söz, bugün tesavvufculardan birçoğuna ağır gelirse de, fekat yarın doğru olduğunu anlıyacaklardır. Bu sözümüzü bir misal ile açıklıyalım:

Nübüvvet ve vilayet yüklerini taşımak için olan, başka süallerinizin cevabı, hace Muhammed Eşrefe gönderilen mektubda uzun yazılmışdır. Bir daha yazmıyorum. Oradan arayınız! Kutb, gavs ve halife arasındaki farkları soruyorsunuz. Cevabını yazmak istedim. Fekat izn olmadı. Başka zemana bırakıldı. Vesselam.

Sübhanallahi ve bi-hamdihi sübhanallahil-azim

Ateş olmuş kimse ise, nasıl yanar?

Rabbim bizlerede okumayı, anlamayı, anladıklarımızıda uygulamayı nasip etsin inşallah.

Doğru yolu göremeyince, çöle sapdılar.

ve kolaylık vermezse, kimse kimseye iyilik ve kötülük yapamaz.

ama acizane bir rica tasavvuf hakkında bilgisi olmayan arkadaşlara açıklayıcı bir başlık açarsanız inşallah mektubat daha faydalı olucaktır, ALLAH ilmini versin ilmiyle amel etmeyi nasip etsin..

Büyük ihsan, kerimlere güc gelmez!

LA İLAHE İLLALLAH: İbadete, karşısında alçalmağa müstehak olan, hakkı olan ancak Odur. Ona layık bir ibadeti kimse yapamamakla beraber, Ondan başka kimsenin ibadet olunmağa hakkı yokdur.

Taş içindeki böcek sanır.

Merhamet ederek gönderdiğiniz ve ihsan ederek yazdığınız kıymetli mektubunuz, en kıymetli bir zemanda geldi. Allahü tealaya hamd olsun ki, büyükler, küçükleri hatırlamakda, yüksekler alçakları okşamakdadır. Allahü teala, bu tevazu?unuza bizim tarafımızdan hayrlı karşılıklar versin! Farisi mısra? tercemesi:

Süal: Tesavvuf büyüklerinden birkaçı?kaddesallahü teala ervahahüm? kendi hallerinin kuvvetini, sürekli olduğunu bildirmek için, diyor. Yukarıdaki hadis-i şerif, hatta ayet-i kerime ise, halin sürekli olmadığını bildirmekdedir. Bu nasıl olur?

Bende evde eşimle beraber yarış halinde okuyorum. Döne döne okuduğumuz için yavaş ilerliyoruz. Ama bitirince yeniden başlamak istiyorum.

Cihan dolaşan ayımın, doğuşu mu Şamdan?

Ya Rabbi! Bizleri, beğendiğin işleri yapmağa kavuşdur. Önce gelenlerin ve sonra geleceklerin en üstünü hurmetine?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat? bizleri sana hep ita?at edenlerden eyle! Büyüklerden biri buyuruyor ki, . Bu kusurları çok, pek muhtac olan kendimi iyi anlıyorum ki, sağ omuzumdaki melek, yirmi seneden beri, yazacak bir iyilik bulamamışdır. Allahü teala biliyor ki, bu sözü gösteriş olarak söylemiyorum. İçimden geleni söylüyorum. Yine iyi anlıyorum ki, firenk kafiri, kendimden katkat daha iyidir. Eğer sorsalar, cevabını verebilirim. Yine iyi anlıyorum ki, hatalarla, kusurlarla çevrilmişim ve günahlarımın altında ezilmişim. Yapdığım ibadetleri, iyilikleri, sol omuzumdaki melek yazsa, yeridir. Sol omuzumdaki melek, hep yazmakdadır. Sağ omuzumdaki ise işsiz, boş durmakdadır. Sağdaki amel defterim bomboşdur. Soldaki ise, dolu ve simsiyah olmuş. Ümmidim yalnız Allahın rahmetindedir. Ancak Onun magfiretine sığınıyorum. düasını kendime tam uygun görüyorum ki, demekdir. Şaşılacak şeydir ki, yüksek derecelerde, durmadan gelen feyzler, ni?metler, bu kusurları görmeğe yardım ediyorlar. Aybları görmek kuvvetini artdırıyorlar. , ya?ni kendini beğenmek yerine, aşağılık gösteriyorlar. Yüksek yerde, , aşağı gönüllülük yolunu açıyorlar. Bu an içinde, hem vilayetin en yüksek derecesini ihsan ediyorlar, hem de, kendini kusurlu görmeği sağlıyorlar. Ne kadar çok yükselirse, kendini o kadar çok aşağı görüyor. Çok yükselmek, kendini çok aşağı görmeğe sebeb oluyor. Yabancılar, buna ister inansın, ister inanmasınlar. Eğer, bunun içyüzünü anlamış olsalar, inanırlar.

Bilmiyorum, araştırmak lazım. Cümle eksiltili gibi görünüyor, üstelik neyi anlatırken söyledi, bunları bilmek lazım.

Yolcuları gizlice yerine götürür.

Allahın takdiri, kulun tedbiri ile değişmez!]

Sayın satu,

Nemaza dururken, demek, bildirmekdedir. Nemaz içindeki tekbirler ise, gösterir. Rükü?deki tesbihlerde de, bu ma?na bulunduğu için, rükü?den sonra, tekbir emr olunmadı. Halbuki, secde tesbihlerinden sonra emr olundu. Çünki, secde tevadu? ve aşağılığın en ziyadesi ve zıllet ve küçüklüğün son derecesi olduğundan, bunu yapınca, hakkı ile, tam ibadet etmiş sanılır. Bu düşünceden korunmak için secdelerde yatıp kalkarken, tekbir söylemek sünnet olduğu gibi, secde tesbihlerinde a?la demek emr olundu. Nemaz, mü?minin mi?racı olduğu için, nemazın sonunda, Peygamber efendimizin?sallallahü aleyhi ve sellem? mi?rac gecesinde söylemekle şereflendiği kelimeleri okumak emr olundu. O halde, nemaz kılan bir kimse, nemazı kendine mi?rac yapmalı. Allahü tealaya yakınlığının nihayetini nemazda aramalıdır.

Ben nurcu değilim. Nurcularla pek aram yoktur. Bu yazıların altında nurcuların tartışılmasınıda doğru bulmamaktayım.

Bu beş arasında bedenle yapılacakların en mühimmi, nemazdır ki, dinin direğidir. Nemazın edeblerinden bir edebi kaçırmıyarak kılmağa gayret etmelidir. Nemaz temam kılınabildi ise, islamın esas ve büyük temeli kurulmuş olur. Cehennemden kurtaran sağlam ip yakalanmış olur. Allahü teala, hepimize?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? doğru dürüst nemaz kılmak nasib eylesin!

Gözümden yaş yerine, kan aksa da yeridir,

Seyr, buraya kadar varınca, iş bitdi sanıldı. sesini duyurdular. Allahü tealanın lutfü ve ihsanı ile, ism-i batında da seyr bitince, iki kanat elde edilmiş oldu. Bize doğru yolu gösteren Allahü tealaya hamd olsun! O bize doğru yolu göstermeseydi, biz bulamazdık. Rabbimizin Peygamberleri doğru sözlü olarak gelmişlerdir.

daha iyidir zehr koymakdan dile!

Biraz düşünüyorum aklıma birşeyler geliyor ama sonra kendi kendimi yalanlıyorum.. Şu günahkar halimle bu yazıları paylaşıyor olmak bile benim için büyük bir nimet..

İKİYÜZALTMIŞÜÇÜNCÜ MEKTUB

Kalbde iman bulunduğuna alamet, küfrden teberri etmek, kaçınmakdır ve kafirlikden, kafirlere mahsus olan şeylerden mesela beline zünnar bağlamak ve bunun gibi, kafirlik alameti olan şeyleri kullanmakdan sakınmakdır. Küfrden teberri demek, Allahü tealanın düşmanlarını sevmemekdir. Kafirler, kuvvetli, hakim olup da, zararlarından korkulduğu zeman, kalbi ile sevmemek, korku olmadığı zeman, hem kalb, hem de her vasıta ile karşı koymak lazımdır. Allahü teala, Kur?an-ı kerimde sevgili Peygamberine?sallallahü aleyhi ve sellem? kafirleri ve münafıkları sevmemeği, çalışıp, onlardan üstün olmağı emr ediyor. Çünki, Allahü tealanın ve Peygamberinin?sallallahü aleyhi ve sellem? düşmanlarından uzak olmadıkça O ve Resulü sevilmiş olmaz ve seviyorum demek doğru olmaz. Bir kimse, imanım var dese, fekat küfrden teberri etmese, hem müslimanlığa, hem de dinsizliğe inanmış, iki dinli olmuş olur ki, bunlara denir. Bunlara münafık gözü ile bakmak lazımdır. Kalbde iman bulunması için, küfrden teberri, elbette lazımdır. Bu teberrinin en aşağı derecesi kalb ile teberridir. En yüksek, en iyi derecesi de, hem kalb ile, hem kalıp ile olmakdır. Ya?ni, kalbdeki ayrılığı söz ile, hareket ile belli etmekdir. Farisi mısra? tercemesi:

Kimseye etmem şikayet, ağlarım ben halime,

Bu mektub, mir seyyid Muhibbullah-i Mankpuriye yazılmışdır. Sima?, raks ve vecd üzerinde bilgi vermekde, ruhdan açıklama yapmakdadır:

Fark, bunları kabulde, alabilmekde ve ba?zılarını da alamamak suretiyle, insanlardadır.

yolcuları götürür gizli yoldan evlerine.

Şeyh Abdülkadir-i Geylani hazretleri?kuddise sirruh?, buyurmuşdur. kitabının sahibi olan Şihabüddin hazretleri, Ebünnecib-i Sühreverdi hazretlerinin talebesi idi. Onun terbiyesi ile yetişmişdi. Ebünnecib hazretleri de Abdülkadir-i Geylani hazretlerinin talebesi ve çok yakin olanlarından idi. kitabında, kendini beğenmeği gösteren böyle sözlerin büyüklerden, ilk zemanlarında sekr hallerinin sonlarına doğru söylenmiş olduğu bildirilmekdedir. kitabında, Abdülkadir-i Geylani hazretlerinin üstadlarından olan Hammad-i Debbasın bir sözü yazılıdır. Firaset ile buyurmuş ki, . Görülüyor ki, bu sözü söylemesi emr olunmuşdu. Bütün Evliyanın boynu üstünde olduğunu söylemesi lazımdı. Her ne olursa olsun, bu mubarek zatın sözü doğrudur. İster sekr kalıntıları ile söylemiş olsun, isterse söylemesi emr edilmiş olsun, mubarek ayakları kendi zemanında bulunan Evliyanın hepsinin boynu üzerinde idi. O zemanki Evliyanın hepsi, onun ayakları altında idi. Fekat, şunu anlamalıdır ki, kendi zemanındaki Evliya böyledir. Daha önce gelmiş olan ve daha sonra gelecek Veliler, bu sözün dışında kalmakdadır. Hammadın yukarıda yazılı olan sözünde de ayakları, kendi zemanındaki Evliyanın hepsinin boyunları üzerinde olduğu bildirilmekdedir. Bağdadda bir gavs vardı. Abdülkadir-i Geylani ve İbnüssakka ve Ebu Sa?id Abdüllah bunu ziyarete gitdiler. Gavs, firaset ile anlayarak, Abdülkadir-i Geylaniye dedi ki, . Bu gavsin, bu sözünden de anlaşılıyor ki, Geylaninin sözü, yalnız kendi zemanındaki Evliya içindir. Şimdi de Hak teala bir kimsenin gözünü açarsa, o gavsın gördüğünü o da görerek, o zemanın Evliyasının boyunlarının Geylaninin ayağı altında olduğunu anlar. Bu söz başka zemandaki Evliya için değildir. Daha önceki Evliya için, nasıl olabilir ki, Eshab-ı kiram?aleyhimürrıdvan? da bunların içindedir. Eshab-ı kiramın, Geylaniden daha üstün oldukları meydandadır. Geylaninin zemanından sonra gelen Evliya da, bu sözün içine nasıl girebilir? Çünki, Resulullahın?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? ahır zemanda geleceğini müjdelediği ve halifetullah dediği hazret-i Mehdi, bu Evliyanın içindedir. Ülül?azm Peygamberlerden olan hazret-i İsa?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam? Sabikundandır. Bu islamiyyete uyacağı için, Peygamberlerin sonuncusunun Eshabından olacakdır?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat?. Bu yüce Peygamber, Abdülkadir-i Geylani hazretlerinden elbette katkat daha yüksekdir. Belki de, bu ümmetin sonda gelenlerinin üstünlüğünü bildirmek için, O Server?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat?, buyurdu. Sözün kısası, Abdülkadir-i Geylani hazretlerinin vilayeti çok şanlıdır. Derecesi pek yüksekdir. Vilayet-i hassa-i Muhammediyyeyi Sır latifesi yolundan, başından sonuna kadar temamlamışdır. Vilayet zincirinin baş halkası olmuşdur. Bunu işitince, Abdülkadir-i Geylaninin bütün Evliyadan üstün olduğu anlaşılmamalıdır. Çünki, Vilayet-i Muhammedinin baş halkası olması, Sır yolundandır. Her bakımdan baş halka olsaydı, o zeman üstün olurdu. Şunu da söyleyelim ki, Vilayet-i Muhammediyyenin her bakımdan baş halkası olmakla da, daha üstün olmak lazım gelmez. Çünki bir başkası, Muhammed aleyhisselamın Peygamberliği kemalatına varis olarak daha üstün olabilir. Abdülkadir-i Geylani?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? hazretlerinin talebesinden birkaçı, kendisini sevmekde taşkınlık yapıyorlar. Hazret-i Aliyi?radıyallahü teala anh? sevenlerin taşkınlıkları gibi aşırı gidiyorlar. Sözlerine bakılırsa, kendisini, geçmiş ve gelecek bütün Evliyadan daha üstün bildikleri anlaşılıyor. Peygamberlerden?salevatullahi teala aleyhim ecma?in? başka kimseyi Abdülkadir-i Geylaniden üstün gördükleri işitilmemişdir.

Bu görmeği anlatmak, mümkin değildir.

bunu bilmiyordum gözden ırak olan gönülden de ırak oluyor...

Bu mektubları özümsemek için 1 gün elbette yeterli değil ama, kısa bir fasıla olarak düşünün bu 1 günlük araları. Her Mektub defalarca okunası. İlim, irfan deryası bunlar.

Süal: Hak tealadan başka olan şeyleri bilmek ile, Hak tealayı bilmek, bir arada nasıl olabilir? Hak tealayı bilmek için başka şeyleri unutmak lazım gelmez mi?

Allahü tealaya hamd ve yüce Peygamberine?sallallahü teala aleyhi ve sellem? salat ve selam olsun! Size ve bütün müslimanlara düa ederim. Gönderdiğiniz kıymetli mektub geldi. Bizleri sevindirdi. Nefyü isbat zikrinin yirmibire ulaşdığını, fekat devam hasıl olmadığını, ara sıra şü?ursuzluk olduğunu yazıyorsunuz.

Bu mektub, hakikatleri bilen, kardeşi meyan gulam Muhammed hazretlerine yazılmışdır?rahmetullahi aleyhima?. Cezbe ve süluk ve bunların ma?rifetleri bildirilmekdedir:

Bunları imam-ı Gazali?rahmetullahi aleyh?, kitabında, uzun uzadıya anlatmakdadır. Din sahibleri, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vesselam? izinde gidenler, birşeyin doğruluğunu isbat ederken yanılırsa, zararı ve tehlükesi olmaz. Zira bunlar, bütün ilmlerinde ve işlerinde, onlara uyup, sözlerini isbat ediyor. Bunların Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vesselam? uyması, doğruluklarını bildirmeğe yetişir. O zevallılar ise, Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vesselam? uymağa, gericilik deyip, sözlerini akla uygun getirmeğe çalışıyor. Aklın eremediği şeylerde, şübhesiz yanılıyorlar. Allahü tealanın Peygamberi olan İsa aleyhisselamın sözlerini, bunların en büyüğü tanınan Eflatun işitince, dedi. Ölüleri diriltiyor, körlerin gözlerini açarak, abraş denilen hastaları iyi ederek kurtarıyor. Ya?ni, kendi fenlerinin, tecribelerinin yapamadığı şeyleri yapıyor, diye işitdiği bir kimseyi, gidip görmesi, halini incelemesi lazım iken, görmeden, anlamadan, böyle cevab verdi. Bu sözleri çok ahmak olduğunu göstermekdedir.

Bundan sonrasını anlatmak çok incedir,

keşke daha çok kişiye ulaşılabilse mektubatlarla. lemalarla...

Bu mektub, molla Eyyuba yazılmışdır. Tarikat-i aliyye-i Nakşibendiyyeyi tergib etmekdedir:

Alemlerin rabbi olan Allahü tealaya hamd olsun! Peygamberlerin en üstünü olan Muhammed aleyhisselama ve temiz Aline ve Eshabının hepsine bizden selamlar olsun! Akllı ve kıymetli oğlum Şerefeddin Hüseynin şerefli mektubu geldi. Bizi sevindirdi. Sayısız bağlılıklar arasında, bu fakirleri?rahmetullahi aleyhim ecma?in? hatırlamanız ne büyük ni?metdir. Bu haliniz, kalbdeki sevginin alametidir. Bu sevgi de, ifade ve istifadeye sebebdir. Bildirdiğiniz rü?yalar doğrudur ve güzeldirler. Kalblerin bağlılığını göstermekdedir.

Başka yollardan vasıl olanlar da, ikincisinde, bunlarla ortak iseler de ve Fena-fillah ile Beka-billaha kavuşmuşlarsa da, onların riyazetler çekerek ve mücahedeler yaparak, çok uzun zemanda sonuna varabildikleri yolu, bu yolun büyükleri, tadını alarak ve şühud ni?meti ve maksuda kavuşmanın zevkı ile, çok kısa bir zemanda geçer, aradıklarına kavuşurlar. Kavuşdukdan sonra da, sonsuz ilerlerler. Süluk ile sona varanlar arasında, böyle ilerlemeğe ve yakinliğe kavuşan pekazdır. Çünki, cezbenin sülukden önce olması için, biraz sevilmiş olmak lazımdır. İstenmedikce çekilmek olmaz. Çekilirse, daha yakin olur. İstenilen ile isteyen arasında çok ayrılık vardır. Bu, Allahü tealanın öyle bir ihsanıdır ki, dilediğine verir. Allahü teala, büyük ihsan sahibidir. Farisi iki beyt tercemesi:

Arabi şi?r tercemesi:

İnsanların çoğu, tenbel olduğundan ve niyyetleri kötü olduğundan özr, behane arıyor. Süalden, azabdan kurtulmak için, Eş?ari, hatta Cebriyye mezhebine yanaşıyor. Bunlar, ba?zan, diyor. Ba?zan da, diyor. Bu söz, Cebriyye mezhebine kayıyor. Bunlar, ba?zı tesavvuf büyüklerinin sözlerini öne sürüyor. Mesela, gibi sözler, bu gevşek, tenbellerin kötü söylemelerini ve işlemelerini destekliyor. Herşeyin doğrusunu, ancak Allahü teala bilir. Bildiğimiz kadar, bunlara şöyle cevab veririz ki: Eş?arinin dediği gibi, eğer ihtiyar, hakikaten bulunmasaydı, Allahü teala, kulların zulm etdiğini bildirmezdi. İnsanın yapdığı işde kendi kudreti te?sir etmeyip, kudreti, yalnız işin yaratılmasına sebeb olsaydı, insanların kötü işlerine zulm denmezdi. Halbuki Allahü teala, Kur?an-ı kerimin birçok yerinde, insanların zulm işlediğini bildiriyor. İnsanın gücü, işin yaratılmasına te?sir etmeyip, yalnız sebeb olsaydı zulm buyurmazdı. Evet, Allahü tealadan gelen elemlerde, azablarda, insanın ihtiyarı karışmıyor. Fekat, bu zulm olmaz. Çünki, Allahü teala, kaydsız, şartsız malikimiz, sahibimizdir. Mülk yalnız Onundur. Mülkünü, istediği gibi kullanır, hiç zulm olmaz. Fekat insanların zulm etdiklerini bildirmesi, insanda ihtiyarın bulunduğunu göstermekdedir. Burada zulmün mecaz olması düşünülemez. Hakikatler, zaruret olmadıkca mecaz yapılmaz.

Ne diyor Muhammed aleyhisselam?

Allahü tealanın sıfat-ı sübutiyyesinden biri, Kelam sıfatıdır. , ya?ni söylemesi de, bir basit kelimedir ki, ezelden ebede kadar, hep o bir kelam ile söyleyicidir. Bütün emrler, bütün yasaklar, bütün bildirilen şeyler, bütün süaller, bütün dilekler, hep o bir kelamdır. Gönderdiği bütün kitablar ve sahifeler, hep o bir basit kelamdandır. Tevrat ondan meydana gelmiş, Kur?an-ı kerim, ondan nazil olmuş, inmişdir.

Bu fakire göre?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? üstünlük, yükselirken çokluğun hepsini unutmakdır. Hatta, Allahü tealanın ismlerini ve sıfatlarını da unutmakdır. Batının, Allahü tealanın zatından başka birşeyi görmemesidir. Sonra, olan olur. Geri inerken de, yalnız çokluğu görmekdir. Her mü?min gibi, o da mahluklardan başka birşey görmemelidir. İbadet etmekden ve insanları Allahü tealaya inanmağa ve emrlerine uymağa çağırmakdan başka birşeyle uğraşmamakdır. Bu da?vet işini bitirip, bu fani alemden ayrılınca, bütün bütün Allahü tealaya dönmekdir. İman-ı gaybden kurtulup, iman-ı şühudiye kavuşmakdır. İşitdiklerini önünde bulmakdır. Bu, Allahü tealanın öyle bir ni?metidir ki, ancak dilediğine verir. Onun ihsanları pekçokdur. Yarıda kalmış olanlar, tam dönmeği noksanlık sanır. Batının Allahü tealaya dönmesini, insanları da?vet etmek ve yükseltmek için onlara dönmesinden daha üstün bilirler. Halbuki, insanlara dönen, kendi isteği ile dönmemiş, Allahü tealanın dilemesi ile, yukarıdan aşağı inmişdir. Kavuşmuş iken, ayrılık hicranına düşmüşdür. Bunun için geri dönen, her an, Allahü tealanın iradesi iledir. Kendi iradesi yok olmuşdur. Allahü tealaya teveccüh eden ise, kavuşmak ve batını ile görmek zevkleri içindedir. Yakınlıkla, beraber olmakla sevinmekdedir. Farisi beyt tercemesi:

Bunların Ehl-i sünnet i?tikadına uymıyan bir işleri de, Allahü tealanın ba?zı şeyleri yaratmağa mecbur olacağını gösteren sözleridir. Her ne kadar, mecburdur demiyorlar, irade ederse, isterse yaratır diyorlarsa da, sözlerinden, irade sıfatına inanmadıkları anlaşılmakdadır. Bu sözleri hiçbir dine de uymamakdadır.

allah razı olsun, bize ayna oldunuz, kibirden allaha sığınırız.

Bu mektub, meyan şeyh Tac için yazılmışdır. Ka?be-i rabbani hakkındadır ve nemazın ba?zı üstünlükleri bildirilmekdedir:

Allahü teala, anlayışını artdırsın! Uzun zemandan beri seyr zıllerdedir. Zılle kavuşmakla, ayn ele geçmiş sanılmışdır. Şimdiye kadar, bunun aslına kavuşulamadı. Yalnız zılle kavuşuldu. Bir kimsenin elindeki aynanın, o kimsenin zatından değil, suretini göstermekden nasibi vardır. İşaretle bildiriyorum. İyi anlayınız!

ve anlamları çok güzel. sürekli hatırda tutmak insanın içine ferahlık veriyor.

Allahü teala sizi, Muhammed Mustafaya tam uymakla şereflendirsin?ala sahibihessalatü vesselamü vettehıyye?! Çünki, bütün işlerin başı ve Sıddikların birinci istekleri budur. Bundan başkası, boş vehmler ve bozuk hayallerdir. Allahü teala, bizi ve sizi bunlardan korusun! Doğru yolda olanlara ve Muhammed Mustafanın izinde gidenlere selam olsun?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimatü daimen?!

Ayrıca felsefe illetinden yeni kurtulmuşken bana bu Mübarek insanın kitabını paylaşırken felsefe yaptırtma. Felsefeyi hiç sevmiyorum ve karşıyım, tamam mı?

İKİYÜZELLİDOKUZUNCU MEKTUB

Bu mektub, mirza Hüsameddin Ahmede?rahmetullahi aleyh? yazılmışdır. İnsanların bir arada bulunması, kalblerini beraber edeceği ve islamiyyete uymıyan şeylerin kıymetsiz olduğu bildirilmekdedir:

Bu mektub, mir seyyid Muhibbullaha yazılmışdır. Nemazın temam ve kamil olmasını ve mübtedi ile müntehi nemazları arasındaki farkı bildirmekdedir:

Az söyledim, dikkat etdim kalbini kırmamağa,

Oğlum iyi anla! Allahü teala seni mes?ud eylesin! İnsanı Peygamberlik kemallerine kavuşduran yollar iki ana caddedir: Birinci yol, vilayet makamının kemallerini birer birer geçiren caddedir. Bu yolda, zıller tecelli eder. Sekr ma?rifetlerinden, vilayet makamına uygun olanlar hasıl olur. Bu kemalleri geçdikden ve bu tecelliler hasıl oldukdan sonra, Peygamberlik kemallerine sıra gelir. Bu makamda asla kavuşulur. Zıllere bakmak günah sayılır. İkinci yolda, böyle vilayet kemalleri hasıl olmaksızın, doğruca Peygamberlik kemallerine kavuşulur. Bu ikinci yol, ana caddedir. Çabuk kavuşdurur. Peygamberlik kemallerine kavuşan bir arif, bu yolda, Allahü tealanın dilediği kadar ilerler. Peygamberler?aleyhimüssalevatü vetteslimat? ve bunların Eshabı da, bu büyüklere uydukları için böyle ilerlerler.

İnsanların, Allahü tealadan gelen ni?metlere nail olmamaları, Ondan yüz çevirdikleri içindir. Yüz çeviren, elbette birşey alamaz. Ağzı kapalı bir kap, Nisan yağmuruna elbette kavuşamaz. Evet, yüz çeviren birçok kimsenin, ni?metler içinde yaşadığı görülüp, mahrum kalmadıkları zan olunuyor ise de, bunlarda ni?met olarak görülenler, hakikatde azab ve felaket tohumlarıdır. Mekr-i ilahi ile, istidrac olarak, ya?ni Allahü tealanın aldatarak, ni?met şeklinde gösterdiği musibetlerdir. O kimseleri harab etmek için ve daha ziyade azıp, sapıtmaları içindir. Nitekim, Mü?minun suresinin ellialtıncı ayetinde mealen, buyurulmuşdur. O halde, Hak tealadan yüz çevirenlere verilen dünyalıklar, hep harablıkdır, felaketdir. Allahü teala, bizleri, böyle olmakdan korusun! Vesselam.

Hatta, harikaların çok görünmesinin başlıca sebebi, ikincisidir. Ya?ni yukarı makamdan aşağıya inmenin az olmasıdır. Çünki, aşağı dereceye inen Veli, sebebler alemine inmiş olur. Her hadisenin bir sebeble hasıl olduğunu bilir. Sebebleri yaratanın?celle celalüh?, eşyayı sebeblerle hareket etdirdiğini görür. Halbuki, aşağı dereceye geri dönmiyen veya az inip, sebebler derecesine düşmiyen Evliya, yalnız sebeblerin sahibini, sebeblere kuvvet ve te?sir vereni görüp, sebebleri göremez. Allahü teala, herkese layık olanı, umduğunu verdiğinden, bu iki Veliye başka dürlü ihsanda bulunur. Sebebleri görenin işlerini, arzularını, sebeb ile yaratır. Sebebleri görmiyene ise, sebebsiz verir. Nitekim hadis-i kudside, buyurulmakdadır. Bu ümmetde, çok Evliya gelip geçmişdir. Bunların içinde Muhyiddin seyyid Abdülkadir-i Geylaniden?kuddise sirruh? hasıl olan harikalar kadar, hiçbirinden hasıl olduğu işitilmemişdir. Bunun sebebi, uzun zemandan beri, zihnimi kurcalıyordu. Bir dürlü anlıyamıyordum. Sonra, Hak sübhanehü ve teala bu bilmeceyi açıkladı. Anlaşıldı ki, o büyük Veli?kuddise sirruh?, Evliyanın hepsinden daha yukarı çıkmış, inişde, Ruh makamına kadar tenezzül etmişdir. Ruh derecesi ise, sebeblerin bulunduğu alemin üstündedir. Hasen-i Basri ile Habib-i Aceminin?kuddise sirruhüma? halini burada bildirmek uygun olur. Şöyle ki, birgün, Hasen-i Basri, Dicle kenarında gemi bekliyordu. Habib-i Acemi çıkageldi ve dedi. deyince, Habib, dedi. Hasen-i Basri ise, dedi. Habib, gemiyi beklemeyip, su üzerinden yürüyüp karşıya geçdi. Hasen ise, gemiyi beklemekde kaldı. Çünki, sebebler alemine kadar inmiş olduğundan, onun işlerini, sebebler te?siri ile yapıyorlardı. Habib-i Acemi ise, işlerin yaratılmasında, sebebleri görmediğinden, onun isteklerini sebebsiz olarak ihsan ediyorlardı. Hasenin derecesi, Habibin derecesinden daha yüksekdir. Çünki, ndadır. Ya?ni, ayn-ül-yakini, ilm-ül yakin ile birleşdirmişdir. Hadiselerin husule gelmesini, olduğu gibi, doğru görmekdedir. Allahü teala, kudretini, hikmet altında gizlemekde, herşeyi sebebler te?siri ile yapmakdadır. Habibe gelince, O, aşk-ı ilahinin serhoşudur. Sebebleri göremeyip, asl yapana bakmakdadır ki, bu görüşü yanlışdır. Çünki, arada sebebler vardır.

denirse:

Ey, yerin gökün sahibi, ey vasfı Allahüssamed!

Açlıkla riyazet çekmek sünnetinin başka yoldan da zarar getirebileceği, şaşılacak birşey olmaz. Bu sözle demek istiyoruz ki, bu sünnet, yalnız Eshab-ı kiram için olabilir. O zeman için olması, çok ince ve örtülü bildirilmiş olduğu için, tesavvufcuların çoğu bunu anlıyamamış, kendileri de, böyle riyazet yapmışlardır. Birçoğu ise, bunun o zeman için olduğunu anlıyarak, kendileri yapmamışlardır. Herşeyin doğrusunu ancak Allahü teala bilir.

İyi biliniz ki, bu yola bağlı olanları beğenmemek, öldürücü zehrdir. Bu büyüklerin sözlerine, işlerine karşı gelmek, insanı sonsuz felakete götürür. Uçuruma sürükler, hele kendi rehberini beğenmez, ona karşı gelirse, üstadını incitirse, neye varacağını düşünmelidir! Bu büyüklere inanmıyanlar, bunların bereketlerine kavuşamaz. Bunlara karşı gelenler, her zeman ziyan eder, aldanır. Rehberin?rahmetullahi teala aleyh? her işi, her sözü iyi ve güzel görünmedikce, onun yüksekliklerinden hiçbirine kavuşamaz. Eline birşeyler geçerse, istidrac olup, sonu yıkım ve çöküntü olur. Üstadına aşırı sevgisi ve bağlılığı olmakla beraber, içinde ona karşı kıl kadar bir beğenmemek bulunursa, bunu kendi için felaket, yıkım bilmelidir. Onun üstünlüklerinden hiçbirine kavuşamıyacağını anlamalıdır.

Cezbesi sülukdan önce olan herkes sevilmişlerden olamaz. Fekat sevilmişlerden olmak için cezbenin önce olması şartdır. Evet, her cezbede sevilmişlerden az birşey vardır. Çünki sevilmiş olmayanlarda cezbe olmaz. Bu az birşey sonradan hasıl olmuşdur. Kendinden değildir. Kendisinde bulunan mahbubiyyet hiçbirşeye bağlı değildir. Sona varan her salik cezbeye kavuşur. Fekat çoğu sevenlerdendir. Dışarıdan az bir sevilmişlik gelmişdir. Bu kadar şey sevilmişlerden olmak için yetişmez. Dışarıdan sevilmişliği getiren sebeb, tezkiye ve tasfiyedir, ya?ni kalbin ve nefsin temizlenmeleridir. Başlangıçda olan birçok saliklerde de, O Servere?sallallahü aleyhi ve sellem? uydukları için, az bir sevilmişlik hasıl olur. Bu sevilmişliği müntehide de husule getiren, yine o Servere?sallallahü aleyhi ve sellem? uymakdır. Sevilmişlerde de kendilerine ihsan edilmiş olan bu ni?metin meydana çıkması, yine o servere?aleyhissalatü vesselamü vettehıyye? uymağa bağlıdır. Hatta, kendilerine, sevilmiş olmak ni?metinin verilmesi de, o Servere?sallallahü aleyhi ve sellem? bağlılıkları olduğu içindir. Onun rabbi ya?ni terbiye edicisi, yetişdiricisi olan ism, o Serverin?aleyhissalatü vesselamü vettehıyye? rabbi olan isme yakin olduğu için sevilmişlerden olmuşdur. Bunun için bu se?adete kavuşmuşdur. Her şeyin doğrusunu Allahü teala bilir. Herkes, sonunda Onun huzuruna çıkacakdır. Haklıyı meydana çıkaran Allahü tealadır. Doğru yolu gösteren, doğru yola kavuşduran Odur.

Cevab: Kardeşim! Husulde uzaklık vardır. Vüsul ise çok gücdür. Anka kuşunu, kendimize göre bir şekl vererek düşünürsek, hafızamızda Anka hasıl oldu denebilir. Fekat, Ankaya vasıl olunmamışdır. Çünki birşeyin zılli, ya?ni ikinci bir mertebede görünmesi, hasıl olmasına mani? olmaz. Fekat, vasıl olmak için, zılden kurtulmak lazımdır.

Gül bağçemi gör de, beharımı anla!

Sevgiliye kavuşmak, ele geçer mi acaba?

Bu mektub, mevlana Abdülhayy için yazılmışdır. Tevhid-i vücudi ve tevhid-i şühudi mertebeleri bildirilmekdedir:

Bundan sonraki her bir mektubun ayrı bir renkte ve ayrı bir güzellikte olmasını teklif ediyorum:)Nesil edit kabul edermi?:)

Padişah, koca-karı kapısına,

_nesil: Önceki mesajlarımızda bu sohbet konusunu konuşmuştuk çocuuk'la. Bu başlıkta önceki mesajlarda cevabı bulabilirsin :)

Bu mektub, mevlana Muhammed Eşrefe yazılmışdır. Dört halifenin üstünlüklerini ve Eshab-ı kiramın büyüklüğünü bildirmekdedir:

Hak teala, Peygamberimize?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? kırk erkek kuvveti ihsan eylemişdir. Bu kuvveti ile ağır açlıklara dayanırdı. Eshab-ı kiram da, insanların en iyisinin sohbeti yardımı ile?aleyhi ve ala alihissalatü vesselamü vettehıyye? bu yüke katlanırlardı. Bu yüzden işlerinde ve çalışmalarında hiçbir bozukluk ve gevşeklik olmazdı. Aç iken muharebede düşmana öyle güclü saldırdılar ki, tok olanlar bunun onda birini yapamazlardı. Bunun içindir ki, sabr eden yirmi kişi, ikiyüz kafire galib gelirdi. Yüz kişi de, bin kişiye galebe çalardı. Eshab-ı kiramdan başkaları, öyle aç kalsalar, edebleri ve sünnetleri yapamaz olurlar. Belki çok olur ki, farzları yapamaz hale gelirler. Gücü yok iken, bu işde Eshab-ı kirama benzemeğe kalkışmak, kendini sünnetleri ve farzları yapamıyacak hale sokmak olur. İşitdiğimize göre, Ebu Bekr-i Sıddik?radıyallahü anh? O Server gibi?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam?, hergün oruc tutmak istedi. Za?ifledi, takati kalmadı. Birgün yere yıkıldı. O Server?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? buna üzülerek, buyurdu. Görülüyor ki, gücü yetmediği şeyi yapmağa kalkışmak iyi değildir.

Nazlı yarim, esen havadan incinir,

Estağfirullah, izin ne demek.. Düzene koyacağından eminim :)

İKİYÜZOTUZALTINCI MEKTUB

Ehl-i Sünnet kaynaklarında üzerine basa basa söyleniyor, önce FIKIH önce FIKIH diye. Fakat bazılarımız hallere yoğunlaşırken ilm-i hal bilgilerini es geçiyor.

Ehl-i Sünnet itikadını anlatan en önemli eser...

Ben nur talebesi değilim arkadaşım. Nurculukla ne ilgisi var şimdi bu başlığın?

aslında hergün bir mektubu anlaşılır şekilde, herkesin anlayabileceği gibi yazarsanız çok güzel olur. hem insanlarımız kitapta ne yazıldığını ve nelerin yapılmasını nelerin yapılmaması gerektiğini iyi anlamış olurlar

, devamlı huzur demekdir. Her an Allahü tealanın huzurunda olmakdır. Bu ni?met, bu yolun büyükleri olan, Hacegan?kaddesallahü teala ervahahüm ve esrarehüm? hazretlerinin yolunda çalışanların eline geçmekdedir. Vaktin devamlı olduğunu inkar etmek, sona varamamayı gösterir. Büyüklerden birkaçı, mesela ibni Ata ve benzerleri?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in?, demişdir. Bu sözden, vaktin devamsızlığı anlaşılır. Fekat, sözlerine dikkat edilirse, diyorlar. demiyorlar. Çünki, insanlık sıfatlarına dönen hiç olmamışdır. Böyle olduğunu erbabı iyi bilir. Buradan anlaşıldı ki, tesavvuf büyükleri, vasıl olanın geriye dönmiyeceğini sözbirliği ile bildirmişdir. Bu sözbirliğinden ayrılan birkaç kişi, dönmek caizdir demişdir.

Görülüyor ki, işaret etmenin haram olduğunu söyliyen alimler vardır. Mekruh olduğunu bildiren fetvalar mevcuddur. İşaret edilmez, üsul haberleri böyledir diyenler çokdur. O halde, bizim gibi mukallidlerin, hadis-i şerif vardır diyerek, işaret etmeğe kalkışmamız ve böylece, birçok müctehidlerin fetvaları ile haram veya mekruh ve yasak olduğu bildirilen bir işi yapmamız doğru olmaz. Yasak olduğunu bildiren fetvalar karşısında, hanefi mezhebindeki bir kimsenin, parmakla işaret etmesi, iki fikri gösterir: 1- İctihad derecesinde, yüksek olan bu din alimlerinin işaret edileceğini bildiren, meşhur hadislerden haberleri yok imiş demek olur. 2- Yahud, hadis-i şerifleri işitmişler, fekat, bu hadislere uymamışlar. Kendi kafaları, düşünceleri ile hareket etmişler demek olur. Bu fikrlerin ikisi de, çok bozukdur. Böyle sanmak için, pek bayağı veya çok inadcı olmak gerekdir: kitabındaki, sözü de, kıymetli kitablardaki haberlere uygun değildir. Çünki, alimlerimizin , işaret etmemeği ve parmağı bükmemeği bildiriyor. Ya?ni, eski alimler işaret edilmez buyurmuşdur. O halde, bu işin şi?ilikle bir ilgisi yokdur. İşaret edilmiyeceğini bildiren din büyüklerine karşı, edeb ve saygımızı takınarak, bize düşen söz şöyle olmalıdır: (Bu büyükler, işaret etmenin haram ve mekruh olacağına bir delil, vesika elde etmeselerdi, haram veya mekruh demezlerdi. İşaret etmenin sünnet ve müstehab olduğunu bildiren haberleri söyledikden sonra, buyurmazlardı. Demek ki, bu din büyükleri, işaretin sünnet ve müstehab olduğunu gösteren haberlerin değil, belki yasak olduğunu gösteren vesikaların doğru olduğunu anlamışlardır). Sözün kısası, bizim gibi cahillerin, birkaç hadis-i şerif işitmemiz, delil ve sened olamaz. Din büyüklerinin sözlerini red etmemize sebeb olamaz. Eğer, denirse, bizim gibi mukallidlerin bilgisi, bir şeyin halal veya haram olmasına vesika olamaz. Birşeyin halal veya haram olması için, müctehidin zan etmesi lazımdır. Müctehidlerin sözlerini, senedlerini örümcek yuvasından daha çürük sanmak, büyük atılganlık olur. Kendi bilgisini, din büyüklerinin bilgilerinden üstün tutmak ve Hanefi mezhebinin ne bozuk, çürük demek ve alimlerin, fetva vermek için dayandıkları kıymetli haberi hiçe saymak ve bu haberlere yanlış demek, din-i islamda büyük bir yara, gedik açmak olur. İslamın büyük alimleri, Resulullahın?sallallahü aleyhi ve sellem? parlak zemanına yakın oldukları için ve ilmleri, sonra gelenlerin bilgilerinden katkat çok olduğu ve haramdan, günahlardan sakınmaları, Allahü tealadan korkmaları, son derece fazla olduğu için, hadis-i şerifleri, bizim gibi, din bilgilerinden haberi olmıyan, işitdiği birkaç sözü ilm sanan, boş cahillerden, elbette daha iyi tanır ve anlarlardı. Doğrusunu, iğrisini, değişmiş olanını, değişdirilmemiş olanlarını, bizden daha iyi ayırd ederlerdi. Bu hadis-i şeriflere uymamak lazım olduğunu bildirmelerinin, elbette bir sebebi, dayandıkları kuvvetli vesikaları mevcuddur. Bilgisi ve görüşü onlardan az olan bizler, şu kadar anlıyoruz ki, işaretin ve parmağı bükmenin nasıl olacağını bildiren çeşidli hadis-i şerifler vardır ve birbirlerine uymamakdadırlar. Bu çeşidli haberlerin birbirlerine uymaması, işaretin yapılması için, kesin birşey söylemeği güçleşdirmişdir. Ba?zı haberler, parmakları yumruk haline bükmeden işaret edileceğini, ba?zıları bükerek edileceğini bildirmekdedir. İşaretin, parmakları bükerek yapılacağını bildirenlerden bir kısmı, parmaklar elliüç rakamı şeklinde, bazıları da yirmiüç rakamı şeklinde büker diye bildirmekdedirler. Ba?zı haberler, sağ iki küçük parmağı kapayıp ve baş parmağı orta parmakla halka yapıp, şehadet parmağı ile işaret edilir diyor. Bir habere göre, yalnız baş parmak, orta parmağın üzerine koyup işaret edilir. Başka bir haberde, sağ eli, sol el ve bileği, bilek üzerine ve kolu, kol üzerine koyup, işaret edileceği bildiriliyor. Ba?zı haberlerde, bütün parmakları kapatarak işaret olunması, ba?zılarında ise, şehadet parmağı kımıldatılmadan işaret edilmesi buyurulmakdadır. Bunlardan başka, tehıyyatda işaret olur diyip yeri kesin bildirilmemekde, ba?zı haberlerde, şehadet kelimesi okunurken işaret olunur denilmekdedir. Ba?zı rivayetlerde ise, otururken düa zemanında, denir ve bunu söylerken, parmakla işaret olunur buyurulmuşdur.

bu nasip p00r kardeşimizindir inş. ben sadece sonuncu mektubu yazdım. bu bir latifeydi o kadar... haddimizi aştıksa affola.. devamını bekliyoruz.

Önce, Allahü tealaya hamd ve Resulüne salat ederim! Kıymetli kardeşim seyyid mir Muhibbullah! Biliniz ki, Allahü tealanın var olduğuna ve sıfatlarına, gaybden, görmeden inananlar, Peygamberlerdir ve onların Eshabıdır?aleyhimüssalevatü vetteslimat?. Geriye tam dönmüş olan Evliya da, çok az, hem de pek çok az sayıda olup, Eshab-ı kiram gibidirler. Alimler ve bütün mü?minlerin imanları da, gaybdan imandır. , ya?ni yalnız yaşıyan Velilerin ve ya?ni insanlar arasına karışmış Velilerin imanları ise, iman-ı şühudidir. Işretde olan tesavvufcular da geriye dönmüşdürler. Fekat, tam dönmüş değildirler. Batınları, yukarıya bakmakdadır. Zahirleri, ya?ni bedenleri halk arasında, batınları ise Hak teala iledir. Bunların imanı, bunun için, hep iman-ı şühudidir. Peygamberler?aleyhimüssalevatü vetteslimat? geriye tam dönmüşlerdir. Zahirleri ile de, batınları ile de, insanları Allahü tealaya çağırmakdadırlar. Bunların imanları, bunun için, gaybden ya?ni görmeden inanmakdır. Ba?zı kitablarımda yazılı olduğu gibi, geri dönmüş olmakla birlikde, yukarıya bağlı kalmak bir kusurdur. Sona varmış olmamakdır. Tam olarak geri gelmek, en sona varmış olmağı gösterir. Tesavvufcular, iki tarafa da bağlı kalmağı üstünlük sanıyorlar. Teşbih ile tenzihi kendinde toplıyanları yüksek biliyorlar. Farisi mısra? tercemesi:

- Kullarına, işleri zor ile mi yapdırıyor?

İmtihan hiç bitmiyor ki hocam. Her seviyede bir imtihan var. Burada verilebilecek o kadar çok ibretlik örnek var ki!

dermişim

Cahiller bu sözleri işitince, ile in birbirlerinden başka olmadığını sanırlar. Her ikisi de kendini Hak teala sanmakdır. Fekat arif, Tecelli-i suride kendi suretine, şekline der. Hakk-ul-yakinde ise, kendi hakikatine, özüne der. Tecelli-i suride Hak tealayı kendi görür. Bu makamda ise, Hak tealayı Hak teala ile görür. Kendisi göremez. Görülüyor ki, Tecelli-i suride şühud sözü bir bakımdan söylenebilir. Çünki, Hak teala ancak Hak teala ile görülebilir. Bu da, hakk-ul-yakin mertebesindedir. Burada şühud demek, tam yerinde olur. Zemanımızdaki birkaç şeyh, bu inceliği ve ayrılığı anlamadıkları için ve yakinlik deyince, maddelerin birbirine yakın olmasını düşündükleri için, din büyüklerine dil uzatıyorlar. Hakk-ul-yakini yukarda açıkladığımız gibi bildirenleri kötülüyorlar. Allahü tealayı tanımak, Tecelli-i suride hasıl olur diyorlar. Halbuki Tecelli-i suri sülukün ya?ni bu yolculuğun başlangıcında hasıl olmakdadır. Onlar buna hakk-ul-yakin diyorlar. Halbuki hakk-ul-yakin, yolun sonunda ele geçebilir. Onların yolun sonunda kavuşdukları ve hakk-ul-yakin dedikleri, bize yolun başında Tecelli-i suri olarak hasıl olmakdadır. Allahü teala, dilediğini doğru yola kavuşdurur. Vesselam.

Sual: İmam-ı Rabbani hazretlerinin yazdığı Mektubat?ın özelliği nedir?

Selamlar! Ne kadar güzel bir konu seçmişsiniz. Bende mektubat'ı okuyorum. Bu şekilde diğer arkadaşlarla paylaşmanız çok iyi olmuş.

Süal: Ahıretdeki sonsuz azab, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? da?vetine bağlı olunca, onların gönderilmesi, alemlere rahmet nasıl olur?

Hazret-i Emirin?radıyallahü anh? ismi Cennet kapısının üzerinde yazılı olduğunu öğrenince, Şeyhayn hazretlerinin ?radıyallahü anhüma? Cennet kapısındaki hususiyyet ve i?tibarlarının nasıl olduğunu merak etdim. Anlamak için çok uğraşdım. Nihayet anladım ki, bu ümmetin Cennete girmeleri bu iki büyük zatın emri ve izni ile olacakdır. Sanki Ebu Bekr?radıyallahü anh? Cennet kapısında durup, içeri girmeğe, izn verecek ve Ömer?radıyallahü anh? ellerinden tutarak içeri götürecekdir. Bütün Cennetin, sanki Ebu Bekrin?radıyallahü anh? nuru ile dolu olduğunu his ediyorum. Bu fakire göre, Şeyhayn hazretlerinin bütün Sahabe-i kiram?aleyhimürrıdvan? arasında ayrı bir şan ve üstünlükleri vardır. Başka hiçbirisi, bunlara ortak değildir. Sıddik?radıyallahü anh?, Peygamber efendimiz?sallallahü aleyhi ve sellem? ile sanki aynı bir evin sahibidir. Farkları, bir evin iki katı arasındaki fark gibidir. Faruk?radıyallahü anh? da, Ebu Bekre?radıyallahü anh? tufeyl olarak, bu devlethanede bulunmakdadır. Diğer Sahabe-i kiramın, Server-i aleme?sallallahü aleyhi ve sellem? yakınlıkları, sünnet-i seniyyesine uydukları kadar, mahalle komşusu veya hemşehri gibidirler. Bunlar, böyle olunca, sonra gelenlerin Evliyası, nerede kalır, artık düşünmeli! Farisi mısra? tercemesi:

Rabbani alimlerin sözlerinde tesir, nazarlarında şifa vardır..

Bu cümlelerden bile ne kadar kötü bir zamanda olduğumuz hesap edilebilir sanırım.

Belki farketmişsinizdir ama ben yine de hatırlatmak istedim.

Bu mektub, şeyh İdris-i Samaniye yazılmışdır. Tesavvuf yolunu ve beş latifeyi kısaca bildirmekdedir:

Nihayetin nihayeti, sonun sonu, işte bu kadar anlatılabilir. Yüksek mertebedekiler de, bunu anlamakdan çok uzakdır. Cahiller için artık ne denilebilir? Yükseklerin seçilmişleri arasında da, bu ni?mete kavuşan ve bu ma?rifete erişen pekazdır. Farisi beyt tercemesi:

Gidilecek yol uzundur pek,

Bunun gibi, Vilayet makamında, insanlık sıfatlarının hepsinden kurtulmağa çalışır. Nübüvvet mertebesinde ise, bu sıfatların kötü şeylere bağlanmaması aranılır. Bu sıfatların kendileri, kamildirler. İlm sıfatının kendisi, kamil sıfatlardan biridir. Eğer buna bir aşağılık gelmiş ise, kötü bir şeye bağlandığı içindir. Demek ki, bunu kötü şeylere bağlamamak lazımdır. Yoksa, sıfatın kendisini yok etmek lazım değildir. Bütün sıfatlar da, hep böyledir. Öyle ise, Nübüvvet makamına Vilayet yolundan gelen kimsenin, yolda iken, sıfatların kendini yok etmesi lazımdır. Vilayet yolundan gelmiyen bir kimsenin, sıfatların kendilerini yok etmesi lazım olmayıp, bu sıfatların kötü şeylere bağlanmalarını yok etmesi lazımdır.

Yazık olur açıklamak onu,

Burada mektub'ları tek tek paylaşmak, okumaya özendirmek açısından iyi olur diye düşündük. İlk mesajımda ismini zikrettiğim kıymetli abimin tavsiyesi üzerine başlığı açayım, bu hayırlı hizmeti icra edeyim ve bu kıymetli hocamıza saygımızı gösterelim dedim.

Bu mektub, Mürteza hana yazılmışdır. Din düşmanlarını aşağılamak, uydurma putlarını yıkmak lazım olduğu bildirilmekdedir:

Yollardaki ayrılığı gör! Nerden nereye?

Tesavvufu öğretmek için, size izn verilmişdi. Bunun üzerine, faideli birkaç şey yazıyorum. Can kulağı ile dinleyin! Davranışlarınızı buna göre ayarlayın: Tesavvufu öğrenmek için bir talib yanınıza gelince, çok düşününüz! Bu yoldan size istidrac yapılabileceğini, yıkılabileceğinizi göz önüne getiriniz! Hele talebe gelince, içinizde bir sevinç, bir rahatlık duyarsanız Allahü tealaya yalvarınız! Ona sığınınız! Çok istihare yaparak, ona tarikati öğretmek uygun olacağını ve istidrac ve yıkılmak olmadığını iyice anladıkdan sonra öğretiniz. Çünki, Allahü tealanın kullarına iş vermek ve onlarla uğraşarak kendi vaktini elden çıkarmak, Ondan iznsiz caiz değildir. İbrahim suresinin birinci ayetinde mealen, buyuruldu. Büyüklerden biri ölmüşdü. Şöyle bir ses işitdi: . cevabını verdi. buyuruldu. Size ve başkalarına verilen izn, şartlara bağlıdır. Allahü tealanın razı olduğunu anlamadan, iş yapmamak birinci şartdır. Şartsız, bağlantısız izn verme zemanı daha gelmemişdir. O zeman gelinceye kadar, şartları yerine getirmeği iyi gözetiniz! Haberleşmemiz lazımdır. Mire de böylece yazmışdım. Ondan da bilgi alınız! O zemanın gelmesi için ve şartların sıkıntısından kurtulmanız için çalışınız! Vesselam.

ÜÇYÜZONUNCU MEKTUB

Behaiyye, ne güzel götürücüdür!

Maden insanların buraya gelmemesini istiyorsunuz, yazdıklarınızdan yararlanmamız mümkün olmaz bu kez.

Söylenecek, şaşılacak sözlerin yeridir!

Evet, aynen katılıyorum. Bunları Mektubat'lardan öğrendik.

Mesele boş olduğunu fark edebilmek diye düşünüyorum. İnsan boş olduğunu fark ettimi gerisi gelir inşaallah.

İnşaallah faydalanırız poor hocam. Emeğinize sağlık.

yazılar hakkında neden yorum yapışmadığını sormuşsunuz.

"Dünyanın vefasızlıkta eşi yoktur, dünyayı isteyenler de alçaklıkta ve bahillikte meşhurdur. Aziz ömrünü, bu vefasızın ve değersizin peşinde harcayanlara yazıklar ve korkular olsun." buyurmuş bir sözünde İmam-ı Rabbani hz. İnsanın bağrına hançer gibi saplanan bir söz. Gel de korkma, ürperme...

Hakikatde ise, hepsi tam kendisidir.

Bu hayret hasıl oldukdan sonra, vardır. Acaba kimi bu ni?mete kavuşdururlar? Hayret makamı olan den sonra, ye kavuşdururlar. İşin iç yüzünü bilenlere göre, aranılan en son makam budur. Da?vet makamı ve islamiyyetin sahibine tam uymak burasıdır?aleyhissalatü vesselamü vettehıyye?. Yusüf suresinin yüzsekizinci ayetinin, meal-i şerifinde bildirilen da?vet, bu makamda yapılır. O, dinin ve dünyanın efendisi?aleyhissalatü vesselam?, diyerek, bu imanı istemişdir. Hayret makamı olan den Allahü tealaya sığınmış, buyurmuşdur. Bu mertebe, Hakk-ul-yakin mertebelerinin son mertebesidir. Bu makamda, bilmek ve görmek, birbirlerine perde olmazlar. Arabi beyt tercemesi:

Bu mektub, Herdiram-ı Hinde yazılmışdır. Allahü tealaya ibadet etmeği ve kendi yapdığı tanrılara tapınmakdan sakınmağı dilemekdedir:

İKİYÜZYEDİNCİ MEKTUB

Bu fakire?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? lutf ederek gönderdiğiniz şerefli mektubunuzu okumakla sevindik. Selametde olunuz. Bu yolun büyüklerini seviniz. Bu sevgi, ömrünüzün sermayesi olsun. Kıyamet günü bu fakirlerin sevgisi ile diriliniz. Fakirlikle övünen ve fakirliği, zenginlikden üstün tutan büyük Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve sellem? hurmeti için, Allahü teala, düamı kabul buyursun. İhsan buyurarak, kitabındaki şeyh İbni Sekine?kuddise sirruh? hazretlerinin müridinin hikayesini yazıyorsunuz. Şöyle ki, birgün, gusl abdesti almak için Dicle nehrine dalmışdı. Başını sudan çıkarınca, kendini Nil nehrinde buldu. Mısra geldi. Burada evlendi. Oğulları oldu. Yedi sene sonra, gusl abdesti almak için Nil nehrine daldı. Başını çıkarınca, kendini Dicle nehrinde buldu. Evvelce, Dicleye giderken, Dicle kenarına koymuş olduğu elbiselerini, koyduğu gibi buldu. Bunları giydi. Evine geldi. Zevcesi, karşılayıp, müsafirlerin için istediğin yemekleri hazırladım dedi.

hocam panayır alanı gibi oldu burası:)

Bu mektub, hace Muhammed Sıddik-ı Bedahşiye yazılmışdır. Sorularına cevab vermekdedir:

ama şunu da iyi biliyorum ki müslümanlar gerçekten kardeştir...

Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği, sevdiği kimselere selam olsun! Çok zeman geçdi, sizin ve mahdum zade hazretlerinin ve Cemaleddin Hüseynin ve orada bulunanların ve hele şeyh İlahdad ve meyan Şeyh-ul-hediyyenin selamet haberlerinizi alamadım. Herhalde, uzakda kalan bu kardeşlerinizi unutduğunuz anlaşılıyor. Evet, yakında bulunmanın, kalblerin birleşmesinde büyük te?siri vardır. Bunun içindir ki, hiçbir Veli, bir Sahabinin derecesine yükselemez. Veysel Karani?rahmetullahi aleyh? o kadar şanı yüksek olduğu halde, Resulullahı?sallallahü aleyhi ve sellem? hiç görmediği için, Eshab-ı kiramdan en aşağı olanın derecesine yetişemedi. Abdüllah bin Mubarek hazretlerinden soruldu ki, hazret-i Mu?aviye ile Ömer bin Abdül?azizden hangisi daha yüksekdir? Cevab olarak: buyurdu.

Allahü tealaya hamd olsun. Onun seçdiği kullarına selam olsun! Mubarek hallerinizden birkaçını meyan Babu bildirdi. Bunların neleri gösterdiğinin bildirilmesini istedi. Bunun için birkaç kelime yazıyorum. Yavrum! Böyle haller, bu yolun başlangıcında bulunan acemilerde çok hasıl olur. Bunların hiç kıymeti yokdur. Bunları yok etmek lazım olur. Sona kavuşmağı göstermezler. Son nerede, kavuşmak nerede? Arabi beyt tercemesi:.

Size ve doğru yolda gidenlere ve Muhammed aleyhisselamın yolunda bulunanlara selam olsun!

Ashab-ı Kiramdan herhangi birine kin besleyen veya aleyhinde olur olmaz konuşan kişi düşünmeliki ne büyük bir günah işliyor ve işin ucunda dinden çıkmak ta var.2. olarak Ashabın herhangi birini eleştirmenin fenalığı noktasında diğerlerinden ayrı tutulmamış, yani hangi birine saygısızlık ederseniz büyük imamın dediği tehtide duçar olunuyor.

Latifelerin, kalbden ruha ve ruhdan sırra ve sırdan hafiye ve hafiden ahfaya doğru sülukü, yaradılışında Muhammedi olanlar içindir. Bu beş latifeyi sıra ile bitirerek, bunların asllarında da, bu sıra ile seyr eder. Daha sonra, bu aslların da asllarında, bu sıra ile, seyrini bitirir. Bu sıra ile olan yol, yolların en kıymetlisidir. Çabuk kavuşdurur. Ehadiyyete seyr edenler için, Sırat-ı müstakimdir. Başka vilayetlerde böyle değildir. Onlarda, maksada kavuşmak için, her dereceden birer dar yol açılır. Mesela, kalb makamından bir yol açarak, kalbin aslının aslı olan Sıfat-i ef?ale gidilir. Bunun gibi, ruh makamından sanki bir yol açılıp, Sıfat-i zatiyyeye gidilir. Allahü tealanın fi?lleri ve sıfatları, zatından ayrı değildirler. Ayrılıkları varsa, zıllerde ayrılıkdır. Bunun için, fi?llere ve sıfatlara vasıl olanlara, Zat-i tealanın tecellilerinden de biraz hasıl olur. Halbuki, ahfa sahiblerine, seyrleri bitince, bu tecelliler hasıl olmakdadır. Bu tecellilerin aşağı ve yukarı derecelerde olmaları birbirlerine benzemez. Kalb sahibinin tecellisi ile, ahfa sahibinin tecellisi müsavi olmaz. Fekat, burasını yanlış anlamamalıdır. Bu ayrılık, Veliler arasında, birbiri ile olur. Kalb sahibi ile ahfa sahibleri, kemale vasıl olduklarından sonra, kalb vilayetinin sahibi, ahfa vilayetinin sahibinin vilayetinden daha aşağıdır. Fekat, Veliler ile Peygamberler arasında bu ayrılık yokdur. Çünki, bir Peygamberin ndan olan vilayeti, bir Velinin ndan olan vilayetinden daha üstündür. O Veli, ahfa derecelerinin sonuna varmış olsa da, O Nebinin derecesine varamaz. Bu Velinin başı, her zeman, yine bu vilayetin sahibi olan bir Peygamberin ayağı altındadır. Saffati suresinin yüzyetmişbirinci ayetinde mealen, buyuruldu. Bu ayrılık, Peygamberlerin birbiri arasında da vardır. Yüksek derece sahibi, aşağı derece sahibinden daha yüksekdir. Fekat, Peygamberler arasında olan bu ayrılık da, Alem-i emr kemalatının dairesinin sonuna kadardır. Bundan sonra, üstünlük, yüksekliğe ve alçaklığa bağlı olmaz. Bu makamda, aşağı derece sahibi, yukarı derece sahibinden daha üstün olabilir. Mesela, bu makamda, Musa aleyhisselamla İsa?aleyhisselam? arasında üstünlük farkı olduğunu görüyoruz. Burada, Musa?aleyhisselam? daha büyükdür ve daha şanlıdır. İsa aleyhisselamda bu büyüklük ve böyle şan yokdur. Bu mertebede üstünlük başka birşeye bağlıdır. Bu derecelerin yukarı, aşağı olmasına bağlı değildir. Bunu, daha ileride inşaallah geniş olarak bildireceğim. Bunun gibi, İbrahim?aleyhisselam? ile, başka peygamberler arasında da, Ka?benin hakikatine bağlı kemalatda ayrılık bulduk. Ka?benin hakikati, insan ve melek hakikatlerinin hepsinden daha üstündür. İbrahim aleyhisselamın o makamda büyük şanı ve yüksek mertebesi vardır ki, Muhammed aleyhisselamdan başka hiçbir Peygamber, bu şana ve rütbeye yetişememişdir. Bu çok yüksek makam Allahü tealanın azamet ve kibriyalık perdelerinin göründüğü makamdır. Bu makamın merkezinde bütün kemalat toplanmışdır. Bu merkezin kemalatı, Peygamberlerin sonuncusu içindir. Bu makamın başka yerleri, İbrahim aleyhisselamındır. Peygamberlerden ve Evliyanın yükseklerinden bu makamda görünenler, bu ikisinin yanı sıra gelebilmiş olanlardır. Belki bunun için olmalıdır ki, Peygamberimiz?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat?, o merkezdeki topluluğun, açıklanmasını istiyerek, İbrahim aleyhisselama yapılan salevat ve berekat gibi, kendisine de salevat ve berekat okunmasını emr buyurmuşdur. Bu fakire gösterdiler ki, bin sene geçdikden sonra, o topluluğun tafsili kendisine de verildi. Arzusu kabul olundu. Bundan dolayı ve bütün ni?metleri için, Allahü tealaya hamd olsun! O yüksek makamın kemalatı, Vilayetlerin kemalatının ve Nübüvvet ve Risaletin kemalatının üstündedir. Nasıl yüksek olmasın ki, o makam, Peygamberlerin?salevatullahi teala aleyhim ecma?in? ve meleklerin, kendisine karşı secde etdikleri şeyin hakikatidir. Bu fakirin kitabında yazdığım; hakikat-i Muhammedi, kendi makamından yükselerek, üstündeki, Ka?benin hakikati makamına çıkar ve onunla birleşir. Hakikat-i Muhammedinin ismi, hakikat-i Ahmedi olur demişdim. Burada yazılı olan, Ka?benin hakikati, bu hakikatin zıllerinden bir zıldir. Ka?benin hakikati, görünmemiş olduğu için, bu zılli hakikat sanmışdım. Böyle karışıklık, çok olmakdadır. Birşeyin hakikati görünmediği zeman, zıl asl sanılmakda, hakikat diyerek adlandırılmakdadır. Bunun içindir ki, bir makam, birkaç kerre görünmekdedir. Çünki bu makamın çok görünmesi, zıllerinin görünmesidir. O makamın hakikati, en son görünenidir. Bir görünüşün, son görünüş olduğu nasıl anlaşılır denirse, ondan önceki görünüşlerin zıl olduklarını anlamak, buna en güzel şahiddir. Çünki bu bilgi, önceki görünüşler zemanında yokdu. Her görünüş hakikat sanılıyordu. Hiçbiri zıl bilinmiyordu. Bu hakikatlerin birbirlerine niçin benzemedikleri bilinmediği halde, hiçbiri zıl olarak bilinmiyordu.

Sofiyye-i aliyyeden ba?zısının, insanda ihtiyarın bulunmadığını veya kuvvetsiz olduğunu gösteren birkaç sözünü yukarıda yazmışdık. Tesavvuf büyüklerinin, islamiyyete uymıyan sözlerine, hiç kıymet verilmez. Nerde kaldı ki, huccet ve sened olarak kullanılsın. Ya?ni, bir iddi?ayı, düşünceyi isbat için böyle sözleri şahid getirmek, hiç doğru olmaz. Şahid, sened olacak, uyulabilecek, ancak Ehl-i sünnet alimlerinin sözleridir. Sofiyye-i aliyyenin sözlerinden, alimlerin sözüne uygun olanlar, kabul edilir. Uymıyanları, kabul edilmez. Burada da yine bildirelim ki, Sofiyye-i aliyyeden, halleri, keşfleri doğru olanlar, islamiyyete uymıyan hiçbirşey söylememiş ve yapmamışdır. Keşflerinden, hallerinden, islamiyyete uymıyanların, yanlış olduğunu anlarlar. İslamiyyete muhalif olan sözlere ve hareketlere doğru diye sarılmak, zındıklık, ilhad ya?ni dinsizlik alametidir.

Fare, rü?yada deve olmuş!

AMİN CÜMLEMİZDEN

Kötülerse, anlamayan bu büyükleri eğer,

Gelin nemaz kılalım, kalbden pası silelim,

Sevgilinin istediği ayrılık, bana,

Alemlerin, bütün mahlukların rabbi, yaratıcısı ve varlıkda durdurucusu ve ihtiyaclarını gönderen Allahü tealaya hamd olsun! Peygamberlerin en üstünü olan Muhammed Mustafaya?aleyhissalatü vesselam? ve Onun Peygamber kardeşlerine ve meleklere ve Onun yolunda gitmekle şereflenenlere salat, selam ve iyi düalar olsun! Molla Mahmud ile gönderdiğiniz kıymetli mektub gelerek bizleri sevindirdi. Soruyorsunuz ki:

Bu mektub, yine Han-ı Hanana?rahmetullahi aleyh? yazılmışdır. Tevazu? zenginlere, nazlanma da fakirlere yakışır demekdedir:

AYRICA TV DE PROGRAMI OLAN DEĞERLİ BİR HOCAMIZA MAİL ATTIM VE CAVABINI SABIRLA BEKLİYORUM.

Şu son Mektub'da özellikle, 2 cümle ile anlattıklarının hepsini özetlemiş bu büyük mürşidimiz. Evliyanın meziyetidir, az lafla çok şey anlatmak.

Allah kendine bir adım gidene koşacağını ifade etmekte...

Bu mektub, mir Muhammed Nu?mana?kuddise sirruh? yazılmışdır. Yüksek sesle zikrin bid?at olması sebebi açıklanmakdadır:

reklam yasaaaaaaaaaaaaakkkkkkkkk

Bu mektub, seyyid mir Muhammed Nu?man?kuddise sirruh? hazretlerine yazılmışdır. Nemazın kıymetini ve nemaza mahsus kemalatı bildirmekdedir:

Nemazda Kur?an-ı kerimi sünnet olan mikdarda okumalıdır. Rüku?de ve secdelerde hareketsiz durmak, herhalde lazımdır. Çünki, farz veya vacibdir. Rüku?den kalkınca, öyle dik durmalıdır ki, kemikler yerlerine yerleşsin. Bundan sonra, bir mikdar, bu şeklde durmak farzdır veya vacib veya sünnet demişlerdir. İki secde arasında oturmak da böyledir. Bunlara herhalde çok dikkat etmelidir. Rüku?de ve secdelerde tesbih en az üç kerredir. Çoğu yedi veya onbirdir. İmam için ise, cema?atin haline göredir. Kuvvetli bir insanın, sıkıntısı olmadığı zemanlarda, yalnız kılarken, tesbihleri, en az mikdarda söylemesi, ne kadar utanacak bir haldir. Hiç olmazsa, beş kerre söylemelidir. Secdeye yatarken, yere daha yakın a?zayı, yere daha evvel koymalıdır. O halde, önce dizler, sonra eller, daha sonra burun, en sonra da alın konur. Dizlerden ve ellerden, evvela sağlar yere konur. Secdeden kalkarken, yukarıda olan a?za evvel kaldırılır. O halde, evvela alın kaldırılmalıdır. Ayakda iken, secde yerine, rüku?de iken ayaklara, secdede burun ucuna ve otururken iki ellere veya kucağına bakılır. Bu söylediğimiz yerlere bakıp da, gözler etrafa kaymaz ise, nemaz, cem?ıyyetle kılınabilir. Ya?ni kalb de, dünya düşüncelerinden kurtulabilir. Huşu? hasıl olur. Nitekim, Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve sellem? böyle buyurmuşdur. El parmaklarını rüku?de açmak ve secdede birbirlerine yapışdırmak sünnetdir. Bunlara da dikkat etmelidir. Parmakları açık yahud bitişik bulundurmak sebebsiz, boş şeyler değildir. İslamiyyetin sahibi faidelerini düşünerek böyle yapmışdır. Bizler için, islamiyyetin sahibine uymak kadar büyük bir faide yokdur?aleyhissalevatü vesselam?. Bu söylediklerimiz, fıkh kitablarında bildirilen şeyleri yapmağa teşvikdir, heveslendirmekdir. Allahü teala, bize ve size islamiyyetin gösterdiği salih işleri yapmak nasib etsin! Peygamberlerin seyyidi, efendisi, en iyisi, en üstünü hurmeti için?aleyhi ve aleyhim ve ala ali küllin minessalevati efdalüha ve minetteslimati ekmelüha?, bu düamızı kabul buyursun! Amin. İmanı tashih etdikden sonra, eğer nemazın faidesini ve ona mahsus üstünlükleri anlamak isterseniz, üç mektubu okuyunuz! Bunlardan birini oğlum Muhammed Sadıka, ikincisini mir Muhammed Nu?mana, üçüncüsünü Taceddin hazretlerine yazmışdım. [Bunlar, ın birinci cildinde 260, 261 ve 263. cü mektublardır.

İmam Rabbani Hz. lerinin Mektubat'ından buyrun:

imam rabbani hz. her daim ilgimi çekmiştir...

Cevab: Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat?, mebde-i te?ayyünleri, Allahü tealanın ismlerinin bütünüdür. Evliyanın mebde-i te?ayyünleri ise, bu ismlerin parçalarıdır. Bu parçalar, o bütünlerin altındadır. Parçalarıdır demek, yalnız bir bakımdan düşünülmekdedir demekdir. Mesela, bütün irade ile, yalnız birşeyi irade gibidir. Evliya?rahmetullahi aleyhim ecma?in? Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vetteslimat? uymakla yükselebildikleri için, o bir bakımı, ortadan kaldırarak, bütüne kavuşabilirler. Bu ayrılığı, birkaç mektubumda açıklamışdım. Düşününce hatırlarsınız.

kitabının o yerinde yazılı olan bir incelik de, böylece anlaşılmış oldu. Ya?ni, Ka?benin maddeden olan yapısı, herşeyin secde yeri olduğu gibi, Ka?benin hakikati de, herşeyin hakikatinin secde etdikleri makamdır sözü anlaşılmış oldu. Çünki, herşeyin hakikati, Allahü tealanın sonsuz ismlerinden bir ismdir. Bu ism, o şeyin varlığı ve varlıkda kalması için lazım olan her feyzin kaynağıdır. Ka?benin hakikati, bu ismlerin üstündedir. Bunun için, bu hakikat, herşeyin hakikatlerinin secde yeri olur. Evliyanın büyükleri, hakikat-i Ka?beden yukarı yükselir ve yukarıdaki nurları alarak, kendi hakikatlerine inerlerse, Ka?be, onların bereketlerine kavuşmak ister.

çocuuk: Evet, İmam-ı Rabbani hazretleri bizzat kendisi böyle birşey söylemiş. Her gün bir mektub okuyanla beraber olurum kabilinden. Tabi ben henüz okuyup bitirmediğimden dolayı hangi mektubunda böyle birşey demiş hatırlamıyorum.

Cevab 6: Ondan başkalarının düşünülmesi, ehadiyyete bağlanmayı düzeltmek ve terbiye etmek içindir. Başkalarına tapılamıyacağını söylemek, Ona bağlı kalabilmek içindir. Yok etmek için başkalarını düşünmek, bir varlığa bağlanmağa uygunsuz olmaz. Bir varlığa bağlanmağa uygun olmıyan, başkalarına bağlanmakdır. Yok etmek için, onları düşünmek değildir. Bu ikisini birbirine karışdırmamalıdır.

Süal: hadis-i şerifindeki iman nedir? Onun imanı niçin daha yüksekdir?

Bir kimse, vasıtanın yardımı ile Fena ve Beka mertebesine kavuşarak, ilham ve firaset yolu kendisine açılırsa ve Ondan bu müjdeyi alırsa ve kemale geldiğini işitirse, o zeman, ilham olunan birkaç şeyde Ona uymaması ve kendi ilhamına göre hareket etmesi caiz olur. Çünki böyle yükselen bir mürid, rehbere uymakdan kurtulmuşdur. Başkasına uyması hata olur. Resulullahın?sallallahü aleyhi ve sellem? Eshabı ictihad işlerinde ya?ni Kur?an-ı kerimde ve hadis-i şeriflerde açıkca bildirilmemiş olan şeylerde, O Serverin ictihadından ayrılmışlardır. Bunların birkaçında, Eshabın ictihadı doğru olmuşdur. Çok okuyanlar, böyle olduğunu bilirler. Bundan anlaşılıyor ki, olgunlaşan birinin vasıtaya uymaması caizdir. Ona uymaması edebsizlik olmaz. Hatta bu mertebenin edebi, ona uymamakdır. Eğer böyle olmasaydı, edeblerin en yüksek mertebesine varmış olan Eshab-ı kiram, hiç uymamazlık etmezlerdi. İmam-ı Ebu Yusüfün, ictihad mertebesine yükseldikden sonra, imam-ı a?zam Ebu Hanifeye uyması doğru değildir. Kendi re?yine uyması, İmam-ı a?zama uymaması doğrudur?radıyallahü anhüma?. İmam-ı Ebu Yusüfün, dediği meşhurdur. San?atların ilerlemesi, düşüncelerin birbirlerine eklenmesi ile olur. Bir düşünce ile kalsaydı, ilerleme olmazdı. Sibeveyh zemanında olan Nahv bilgisine yeni buluşlar ve yeni görüşler eklenerek, bugün yüz kat fazla artmışdır. Fekat, bu ilmin temelini kuran odur. Üstünlük onundur. Herşeyin üstünü, kurucusudur. Yükseltmek şerefi ise, sonra gelenlerindir. Bundan dolayıdır ki, hadis-i şerifde, buyuruldu.

Bu mektub, mirza Daraba yazılmışdır. Gelmiş ve gelecek bütün varlıkların en üstününe uymanın faziletlerini bildirmekdedir:

Vesselam evvelen ve ahıren.

Allahü tealada, noksanlık sıfatları ve mahlukların hassa ve alametleri yokdur. Madde değildir. Cism değildir. Mekanlı değildir. Zemanlı değildir. Kemal sıfatları, kusursuzluklar yalnız Ondadır. Sekiz kemal sıfatı olduğunu bildirmişdir ki şunlardır: , diri olmasıdır. , bilmesidir. , gücü yetmesidir. , dilemesidir. , işitmesidir. , görmesidir. , söyleyici olmasıdır. , yaratmasıdır. Bu sıfatları, kendinden ayrı olarak vardır. Varlıkları ilmde değildir. , haricde ve hakikatde vardırlar. Kendi var olduğu gibi, bu sıfatları da ayrıca vardır. Vahdet-i vücude inanan Sofiyyunun sandığı ve farisi beyt tercemesi:

Ebu Ali Sina kalenderlik yapsaydı,

Sevgili ve akllı oğlumun kıymetli mektubu geldi. Sevgi ve saygı ile yazılmış olduğu anlaşılarak bizi sevindirdi. Allahü teala, size, razı olduğu işleri yapmak nasib eylesin!

Zevallı aşık, birkaç damla ile doysun!

alimlerin istişare etmesi bu yüzden elzem olsa gerek...

Allahü tealaya hamd olsun! Onun sevgili Peygamberine ve Aline salat ve selam olsun! Size ve bütün müslimanlara düalar olsun! Lutf ederek, bu fakire gönderdiğiniz mektubu okumakla şereflendik. Allahü teala, buna karşılık olarak size iyilikler versin! Allahü tealanın, ihsan eylediği ni?metlerden hangisini yazayım? Onlara karşı şükrü nasıl bildireyim? Allahü tealanın tevfikı ile yağdırılan ilmlerin ve ma?rifetlerin çoğu yazılıyor. Anlıyan, anlamıyan herkes okuyor. Fekat, ayrıca verilen ince ve gizli şeylerden hiçbiri açığa vurulamıyor. Hatta harfle, işaretle de, birşey söylenemiyor. Bu fakirin ma?rifetlerini toplamış olan kıymetli oğlum, süluk ve cezbe makamlarına yükselmiş iken, ona da, bu ince bilgilerden söz edilemiyor. Bunların örtülmesine titizlikle çalışılıyor. Evet oğlum, bu gizli bilgilere kavuşmuşdur ve yanılmakdan, şaşırmakdan korunmakda olduğunu biliyorum. Fekat, çok ince olduklarından dil tutuluyor. Gizlilikleri, ağzın açılmasını önlüyor. Halim, Eş-Şuara suresi, onüçüncü ayetinin, meal-i şerifine uygundur. Bu sırlar, beyana gelmiyen cinsden değil, belki beyana sığmıyan sırlardır.

Allahü teala, herşeyi daha iyi bilir. Biz, şu kadar söyliyebiliriz ki, Allahü tealanın varlığından inen mertebelerin herbirinin ismi ve vazifeleri vardır. Bunlar, yalnız bu mertebe içindir. Varlığı lazım olan zat ve hiçbirşeye muhtac olmıyan zat, yalnız ve mertebesidir. Var ve yok olabilen zat ve muhtac olan zat, ve mertebesidir. Birinci mertebe ve mertebesidir. İkinci mertebe, ve mertebesidir. Bu ikisinden birinin ismini, ötekine söylemek ve nasıl olduklarını karışdırmak zındıklık olur, küfr olur. Mülhidlerden ve zındıklardan birçoğuna ne kadar şaşılsa yeridir. Bunlar nasıl oluyor da ikisini birbirine karışdırıyorlar? Birinin nasıl olduğunu, öteki için söyliyorlar. Mahluklara Vacibin sıfatlarını yakışdırıyorlar. Vacibe de, mümkinin sıfatlarını söyliyorlar. Halbuki, mümkinlerin çeşidli olduğunu ve her çeşidin de başka başka sıfatları bulunduğunu biliyorlar. Mesela, ışıkda ısı ve ışık enerjilerinin bulunduğunu, suda bunlardan birinin bulunmadığını, suyun soğuk ve ateşin sıcak olduğunu biliyorlar. Zevcelerinin, annelerinden başka olduğunu ve kendilerine karşı, yerlerinin ayrı olduğunu biliyorlar. İnsanları doğru yola kavuşduran ancak Allahü tealadır. Doğru yolda olanlara selam olsun!

İKİYÜZYİRMİSEKİZİNCİ MEKTUB

mektup nerede kaldı yav...

İmam-ı Rabbani müceddid-i elf-i sani şeyh Ahmed-i Faruki Serhendi?kuddise sirruh?, daha ilm deryasına yeni daldığı sıralarda hazret-i Peygamberi?sallallahü aleyhi ve sellem? rü?yada görüp, kendisine buyurmuşdu ki: . Bu rü?yasını hocasına anlatmışdı. O günden beri, ilm-i kelamın her mes?elesinde ayrı ictihadı ve görüşleri vardır. Fekat, mes?elelerin çoğunda imamımız ile beraberdir. Eski Yunan felesoflarının, islamiyyete uymıyan sözlerini red edip, yanıldıklarını isbat etmekde ve tesavvuf büyüklerini tanıyamıyarak ve sözlerini anlıyamıyarak, yoldan çıkan, sapıtan ve kendilerini din adamı sanıp, herkesi de yoldan çıkartan, cahil ve ahmakların yüz karalarını meydana çıkarmakdadır. Bu mektubda ayrıca nemaza aid birkaç fıkh mes?elesini de bildirmekde ve tesavvufun kıymetini ve yüksekliğini ve bu yoldan yükselmiş olan büyüklerin islamiyyete sımsıkı sarılmış olup, bunları tanımıyan zevallıların iftiralarının çürüklüğünü ve daha birkaç şeyi bildirmekdedir:

Bağ ve bostan ve güllerle olmaz işi.

AMİN:)

ikindi sonrası dua ve zikir vaktidir...

Bu yolda rü?yalara güvenmemeli, kıymet vermemelidir. Bir kimse, rü?yada, kendini devlet başkanı görse, yahud kutb, Veli olduğunu görse, uyanık iken de böyle olmuş değildir. Uyku içinde değil, uyanık iken böyle olmak lazımdır. Uyanık iken kavuşulan şeyler kıymetlidir.

Aranılan hazineyi gösterdim sana!

Bu mektub, hakikatleri bilen, ma?rifetler kaynağı, Allahü tealayı tanıtan bilgilerin sahibi olan büyük oğlu şeyh Muhammed Sadıka?rahmetullahi teala aleyh? yazılmışdır. Allahü tealanın kendisi varlıkdır. Mahlukların aslları ise yoklukdur. Kendini anlıyan, Allahü tealayı bilir. Tecelli-i zatiyi ve Nur ayetindeki incelikleri bildirmekdedir:

Evet, çok önemli bir ayrıntı yakalamışsın çocuuk..

İmam-ı Ahmed Rabbani hazretleri, Hindistan'da yetişen en büyük veli ve alim. Ariflerin ışığı, velilerin önderi, İslam?ın bekçisi, müslümanların baş tacı, müceddid, müctehid ve İslam alimlerinin gözbebeğidir. Silsile-i aliyyenin yirmi üçüncüsüdür.

Yine sözümüze dönelim. Bu fakir, yüksek hocama?kuddise sirruhüma? yazdığım mektublardan birinde, bütün istediklerim ortadan kalkmışdır. Fekat, isteğin kendisi daha yerindedir, demişdim. Bir zeman sonra, bu isteğin de, istenilen şeyler gibi yok olduğunu bildirmişdim. Hak teala, Peygamberlerine varis yapmakla şereflendirince?aleyhimüssalevatü vetteslimat? iradenin kötü şeylere bağlanmasının yok olduğunu anladım. İradenin kendisi yok olmamışdı. İradenin kötü şeylere bağlanmasının yok olması için önce kendisinin yok olması lazım gelmez. Çok olur ki, yalnız Allahü tealanın lutfü ve ihsanı ile öyle şeylere kavuşulur ki, uğraşmakla ve sıkıntılar çekmekle, bunun onda biri elde edilemez.

Mektuplarından günümüzde de istifade edilebilinir..

Bu mektub, sofi Kurbana yazılmışdır. Resulullahın mi?rac gecesinde Allahü tealayı görmesi dünyada olmayıp ahıretde olduğu bildirilmekdedir:

"Nefse kolay ve tatlı gelen şeyi saadet zan etmemeli, nefse güç ve acı gelenleri de şekavet ve felaket sanmamalıdır."

İlk defa biraz baktım, taaa baştan mutlaka okumak lazım.

Süal: Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem?, buyurdu. Bu hadis-i şerif vaktin devamlı olmadığını göstermiyor mu?

eğer imam-ı rabbani fakirse, biz zenginliği bilmiyoruz.

Bu mektub, oğlu hace Muhammed Sa?id?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? hazretlerine yazılmışdır. Hak tealanın sıfatlarının basit olduğunu, eşyaya bağlanmakla değişmediklerini bildirmekdedir:

Böyle yaklaşmakda, ne Fena vardır, ne Beka ve ne Cezbe vardır, ne de Süluk. Bu kurb, vilayet kurbundan katkat daha yüksek ve üstündür. Çünki bu kurb, asla yaklaşdırır. Vilayet kurbu ise, zılle, gölgeye yaklaşdırır. Ne kadar başka olduklarını buradan anlamalıdır. Fekat, herkesin anlayışı bu ma?rifetin tadını alamaz. Nerde ise, bu ümmetin yüksekleri de, bu ma?rifeti anlamakda, cahiller gibi kalırlar. Farisi beyt tercemesi:

Aranılana kavuşmak, bu bilgilerden kurtulmakla belli olur. Çünki, hiçbirşeye benzemiyene yaklaşdıkça alem, yaratandan o kadar uzak bulunur. Bu zeman alemi yaratandan başka bilmemek ve yaratanı, alemi çevirmiş sanmak gibi şeyler olmaz. Arabi mısra? tercemesi:

Bu mektub, mirza Hüsameddin Ahmed hazretlerine yazılmışdır. Allahü tealanın varlığını gösteren, yine kendisi olduğu bildirilmekdedir:

mükemmel bi başlık teşekkürler

Bu fakir?kaddesallahü teala sirrehül?aziz?, bütün kitablarımda ve mektublarımda tarikatin ve hakikatin, islamiyyete hizmet etdiklerini ve Peygamberliğin evliyalıkdan yüksek olduğunu, bir Peygamberin vilayetinin bile, kendi nübüvvetinden aşağı olduğunu yazdım. Vilayet derecelerinin, Peygamberlik kemalatı yanında hiç olduğunu, büyük bir denize nazaran, bir damla kadar bile edemiyeceğini ve bunun gibi daha birçok şeyler bildirdim. Hele oğluma gönderdiğim mektubda, tesavvufu nasıl anlatdığımı görürlerse, insafa gelirler. Bunları söylemekden maksadım, cenab-ı Hakkın ni?metini göstermek ve gençleri teşvik içindir. Yoksa haşa ki, kendimi başkalarından üstün göstermek için değildir. Kendini frenk kafirlerinden daha üstün bilen bir kimsenin Allahü tealayı tanıması haramdır. Ya, din büyüklerinden üstün görenin hali ne olur? Farisi beytler tercemesi:

senden kopuyorlar yanlış değilmi bunlar arkadaşlar inanann insan insandan nası bu kadar cabuk vaz gecebilir değişiksiniz alaha bi cok oldan gidilebilir diyorsunuz fakat yolları ayırıyorsunuz

ÜÇYÜZONÜÇÜNCÜ MEKTUB

MA?RİFET 11: O Serverin?aleyhissalatü vesselam? izinde gidenlerin büyükleri, Ona uydukları için, Onun için olan Tecelli-i zatiden pay alırlar. Başka Peygamberlere ise?ala nebiyyina ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? Tecelli-i sıfat vardır. Tecelli-i zat, Tecelli-i sıfatdan daha şereflidir. Fekat, şunu da bilmelidir ki, Peygamberlere?ala nebiyyina ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? Tecelli-i sıfatda, kurb mertebeleri hasıl olmakdadır. Bu ümmetin büyüklerine, Tecelli-i zatdan bir pay düşdüğü halde, bu mertebeler hasıl olmaz. Bunun benzeri şöyledir ki, bir kimse, güneşe aşık olarak, güneşe doğru yükselse ve yaklaşsa, güneşle arasında ince bir perdeden başka uzaklık kalmasa, başka birisi de, güneşi çok sevse, fekat ona yaklaşmasa, güneşle arasında hiçbir perde olmasa, birincinin güneşe daha yakın olduğu ve onun üstünlüğünü daha iyi anlıyacağı meydandadır. Daha yakın olan ve ma?rifeti daha çok olan, elbette daha üstündür. Bunun içindir ki, ümmetlerin en hayrlısı olan bu ümmetin Evliyasından hiçbiri?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? Peygamberleri?aleyhimüssalevatü vetteslimat? en üstün ise de, hiçbir Peygamberin derecesine yetişemez. Bu Veliye, kendi Peygamberini en üstün yapan üstünlüklerden, Ona uyduğu için, verilmiş ise de, Peygamberler, her bakımdan üstündürler. Evliya, artık toplayıcıdırlar. Sözümüz burada temam oldu. Bundan dolayı ve bütün ni?metlerinden dolayı, Allahü tealaya hamd olsun! Peygamberlerin en üstününe ve hepsine ve mukarreb meleklere ve Sıddiklara ve şehidlere ve salihlere salat ve selam olsun!

Bu mektub, mir seyyid Muhibbullah-i Mankpuriye yazılmışdır. İman-ı gaybın iman-ı şühudiden üstün olduğu ve tevhid-i şühudi ile tevhid-i vücudi bildirilmekdedir:

Yine sözümüze dönelim! İsm-i zahir ve ism-i batın iki kanadı ele geçdikden sonra, uçmak nasib olursa, yukarı çıkılırsa, buraya çıkan, insanın enerji, hava ve su parçaları olduğu anlaşılır. Melekler de, bu üç parçadan yapılmışdır. Hadis-i şerifde bildirildi ki, . Bu seyrde iken rü?yada gösterdiler ki, sanki bir yolda gidiyorum. Çok gitmekden yorulmuşum. Yürüyebilmek için bir sopa, baston arıyorum. Bulamıyorum. İlerliyebilmek için, çalı çırpıya yapışıyorum. Bu da olmuyor. Öylece yürümek zorunda kalıyorum. Bir zeman, böyle ilerledim. Bir şehr göründü. Yaklaşdım. Şehre girdim. Bu şehrin, olduğu bildirildi. Bu te?ayyün, bütün ismlerin, sıfatların, şü?un ve i?tibaratın mertebelerini ve bu mertebelerin asllarını ve bu aslların da asllarını kendinde toplamışdır ve Zat-i ilahinin i?tibaratının sonudur. Bu i?tibarat, ilm-i husulide, birbirlerinden ayrıldılar. Bundan sonra seyr olursa, ilm-i huzuri ile ilgili olur.

Allah hayırda yarışanlardan eylesin...

bize de böyle anlamayı mevla nasib eylesin.

ne de cahiller içinde alim olalım...

Gör ki, yollar arasındaki fark ne kadar çokdur.

nesil

Güzellerin yapdığı, güzel olur!

Toprağın temiz alem ile ne ilgisi var?

Allahü tealaya hamd olsun. Onun sevgili Peygamberine ve Aline ve Eshabının hepsine salat ve selam olsun! Bizi sevenler, iyi biliniz ki, arka arkaya gelen kıymetli mektublarınız, sevginizin çokluğunu, bir an önce kavuşmak istediğinizi bildirdiği için, bizleri çok sevindirdi. Allahü teala, bu yolun büyüklerine olan muhabbetinizi artdırsın. Bu sevgiyi, dünya ve ahıret se?adetinin sermayesi biliniz! Bu sevginizin artması için, Allahü tealaya düa ediniz! Bu sevgi, insanın islamiyyete uymasını kolaylaşdırır. Batının cem?ıyyeti ya?ni, kalbin her an Allahü teala ile olması, bu sevgi ile elde edilir. Eğer dünyanın bütün sıkıntılarını ve zulmetlerini, lekelerini kalbe doldursalar, bu sevgi bulunursa, hiç üzülmemelidir. Ümmidli olmalıdır. Eğer kalbe dağlar gibi çok haller ve nurlar yağdırsalar, fekat bu sevgi kıl kadar azalsa, bunları harablık, felaket bilmelidir ve istidrac olduğunu anlamalıdır. Buna sıkı yapışıp sonra, işinize bakınız! Kıymetli ömrü lüzumsuz şeylerle boş yere geçirmeyiniz! Farisi beyt tercemesi:

Sebeblerin te?sirine gelince, Allahü teala, sebeblerde ba?zan te?sir, ya?ni iş yapabilecek kuvvet de yaratıyor. O işi hasıl ediyorlar. Ba?zan da, aynı sebeblerde, bu te?siri yaratmıyor. O işi yapamıyorlar. Bu hali herkes her zeman görmekdedir. Aynı sebeblerin, aynı işi, ba?zan meydana getirdiğini, ba?zan da, işi yapamadığını hepimiz görmekdeyiz. Sebeblerde, te?sir yokdur demek, tecribeleri, hadiseleri körü körüne inkar etmekdir. Te?sirine inanmalı. Fekat, sebeblerdeki bu te?sirlerin de, kendileri gibi, Allahü tealanın yaratması ile, vücude geldiğini bilmelidir. Bu fakirin?rahmetullahi teala aleyh?, bu mes?eledeki sözü, işte böyledir. Demek ki, sebeblere yapışmak, tevekküle, mani? değildir. Aksini tesavvuf yolunda yürüyen ve henüz ilerlememiş olan sofiler söyler. Halbuki sebeblere yapışmak, sebebleri araya koymak, tevekkülün en yüksek derecesidir. Ya?kub?aleyhisselam?, hem sebeblere yapışdı, hem de Allahü tealaya tevekkül etdi.

Bu sözüm olsun sana, arif isen, her an rehber.

Allahü teala okuyanlardan, istifade etmeye çalışanlardan razı olsun. Amaçlarına ulaştırsın.

Birinci yol çok uzakdır. Geç kavuşdurur. Kavuşdurması da gücdür. Evliyadan birçoğu?kaddesallahü teala esrarehümül?aziz?, nda, inmek şerefine kavuşdukları zeman, iniş makamlarında olan kemalleri, sanmışlardır. Mahluklara karşı bulunmağı, onları çağırmak makamı olduğu için, Peygamberlik makamının incelikleri anlamışlardır. Bu anlayışları, doğru değildir. Bu inişleri, çıkışları gibi, vilayet yolculuğudur. Vilayet makamının üstünde, başka bir uruc ve nüzul vardır ki, dur. Bunların, mahluklara karşı olması, Peygamberlikde, mahluklara karşı olmak gibi değildir. Bu çağırmaları, Peygamberlikde olan da?vetden başkadır. Ne yapsınlar? Vilayet kemallerinden dışarı çıkamamışlar. Peygamberlik kemallerinin ne olduğunu anlıyamamışlar. Vilayetin yarısı olan yükselişi, vilayetin hepsi sanmışlar. İkinci yarısı olan nüzulü, Nübüvvet makamı anlamışlar. Farisi beyt tercemesi:

Kaza ve kader bilgisini, çok kimseler anlıyamamış, doğru yoldan ayrılmışdır. Bu bilgi üzerinde akl yürütenler, vehm ve hayallerine kapılmışdır. Bunlardan bir kısmı, insanların istiyerek yapdığı işlerinin cebr, zor ile olduğunu sanmış, çokları da, insanların her işi yaratarak yapdığını, istiyerek yapılan işlere, Allahü tealanın karışmadığını söylemişdir. Üçüncü anlayış şekli de, doğru yolda gidenlerin, islamiyyeti iyi anlıyanların sözüdür ki, bunlar, ismi ile müjdelenmiş olan ?radıyallahü teala anhüm?dür. Allahü teala, o yüksek alimlerden ve onların yolunda gidenlerden razı olsun! Bunlar, birinci ve ikinci kısmda olanlar gibi taşkınlık yapmamış, orta yolu seçmişlerdir. Ehl-i sünnetin reisi olan imam-ı a?zam Ebu Hanife?rahmetullahi aleyh?, imam-ı Ca?fer-i Sadıkdan?radıyallahü anh? sordu:

Ramezan-ı şerif ayının Kur?an-ı kerim ile bağlılığı olduğu için, bu ayda bütün hayrları ve bereketleri kendinde toplamışdır. Bütün bir yıl içinde herhangi bir yoldan herhangi bir kimseye gelen bütün hayrlar ve bereketler, bu çok kıymetli ayın bereketleri denizinden bir damla gibidir. Bir kimse bu ayda kendini toparlarsa, bütün yılı iyi olarak geçer. Bu ayı kötülükle geçirirse, bütün senesi kötü geçer. Ramezan-ı mubarek ayı bir kimseden razı olursa, o kimseye müjdeler olsun. Bir kimseye gücenirse, bereketlerinden ve hayrlarından pay almazsa, o kimseye yazıklar olsun! Bu ayda, Kur?an-ı kerimi hatm etmek, aslın bütün kemallerine ve zıllin bütün bereketlerine kavuşmak için olabilir. Ramezan-ı şerifde Kur?an-ı kerimi hatm eden kimsenin bereketlerine kavuşması hayrlarından pay alması umulur. Bu ayın günlerinin bereketi başka, gecelerinin hayrları başkadır. İftarda acele etmenin ve sahuru gecikdirmenin, böylece gecesi ile gündüzünün tam ayrılmasının sünnet olması, bu incelikden ileri gelebilir.

İmam-ı Rabbani hazretleri ve sair ulemadan kimseler de bu sapmanın en az 300-350 sene kadar olduğunu belirtmekteler.

Elimden gideni, Süleyman kapdırsaydı,

Yavrum! Kıyametde işe yarayacak olan şey, islamiyyetin sahibinin gösterdiği yolda yürümekdir?aleyhissalatü vesselam?. Haller, kendinden geçmeler, ilmler, ma?rifetler, işaretler ve kerametler, bu yolda iken hasıl olurlarsa, çok iyidir ve büyük ni?metdirler. Bu yoldan sapık iken hasıl olurlarsa, harablıkdır, istidracdır, felakete sebeb olurlar. Tesavvuf büyüklerinden Cüneyd-i Bağdadi hazretlerini?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? öldükden sonra, rü?yada gördüler. diye sordular. Cüneyd hazretleri, cevab olarak buyurdu ki, .

Seven her mümine eksik olmaz himmeti.

Eğer bu nisbet, da?vet makamı olan ve talibleri kemale kavuşduran nisbeti ile birleşirse, ferdiyyet nisbeti ağır basınca, irşad etmek ve kemale kavuşdurmak az olur. Eğer iki nisbet de tam ise, görünüşde halk iledir. İçi ise, hep Hak teala iledir. İnsanları yetişdirmekde, en yüksek derece, bu iki nisbeti taşıyan zatın makamıdır. nisbeti de, yalnız başına insanları kemale erdirmeğe yetişir. Fekat bu büyüklerin bu makamda ayrı bir mertebeleri vardır. Bakışları, kalb hastalıklarına şifadır. Onların yanında bulunmak, kötü huyları yok eder. Seyyid-üt-taife Cüneyd-i Bağdadi, bu büyük devlete kavuşmuşdu. Bu yüksek makamla şereflenmişdi. Kutbiyyet nisbeti, kendisine Sırri-i Sekatiden gelmişdi. Ferdiyyet nisbeti de, Muhammed Kassabdan hasıl olmuşdu. Cüneyd hazretleri buyurdu ki, . Bu sözü, nin çok olduğunu, ni, onun yanında yok bildiğini göstermekdedir.

Evliyanın içinde, nurları farklı parlar.

Süal 4: Molla Muhammed Sıddika yazılan mektubda, yaradılışı, Vilayet-i Museviye uygun olan bir talibin, rehberi tarafından Vilayet-i Muhammediyyeye getirildiği hiç işitilmemişdir deniliyor. Büyük oğlunuza yazılan mektubda ise, sizi Vilayet-i Museviden Vilayet-i Muhammediye getirdiler deniliyor. Bu nasıl olur?

Bu mektub, meyan şeyh Bedi?uddine yazılmışdır. Kur?an-ı kerimdeki muhkem ve müteşabih olan ayet-i kerimeleri bildirmekdedir:

Benim için, İmam-ı Rabbani hazretleri hicri 10. asrın iman kahramanıdır..

Yine sözümüze gelelim. Alem-i halkın, Alem-i emrden daha üstün olduğunu açıklıyalım: Alem-i emr, bu dünyada nasibine kavuşmakdadır. Müşahede, rü?yet hasıl etmekdedir. Yarın, Cennet ni?metleri, Alem-i halka olacakdır. Nasıl olduğu anlaşılamıyan tam rü?yet ona nasib olacakdır. , zılli görmekdir. Kıyametde, Allahü tealanın kendi görülecekdir. Müşahede ile rü?yet arasında ve zıl ile asl arasında ne kadar ayrılık varsa, Alem-i emr ile Alem-i halk arasında da o kadar fark vardır. , Vilayetde olur. ise Nübüvvetdedir ve Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vetteslimat? uymakla şereflenenlere, onlara uydukları için nasib olur. Vilayet ile Nübüvvet arasındaki farkı, buradan da anlamalıdır.

Bu ni?metin, Tabi?inin büyüklerine de ışık salmış olduğunu sanırım?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in?. Tebe?ı tabi?inin büyüklerine de gölgesi düşmüş olduğunu umarım. Onlardan sonra, örtünmeğe başladı. Resulullahın bi?setinden bin sene geçdikden sonra?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat?, Peygamberlerin sonuncusuna uymak ve Ona varis olmakla, bu ni?met, yine meydana çıkdı. Sonra gelenleri, önce gelenlere benzetdi. Farisi beyt tercemesi:

yitdb:

Aklı ermez, hikmetine kimsenin!

Öğrenmek isteyene açıklarız bu tarz şeyleri ama amaç fitne çıkarmak olunca müdahalenin şekli de değişiyor ister istemez.

Allahü tealaya ne kadar hamd etsek azdır ki, zemanımızın alimleri?rahmetullahi aleyhim? hanefi mezhebindendir ve Ehl-i sünnetdir. Yoksa iş, müslimanlara çok güç olurdu. Bu büyük ni?mete şükr etmek her müslimana lazımdır.

Süal: Yüksek sesle zikr bid?at olduğu için yasak ediliyor. Halbuki, böyle zikr etmek tatlı oluyor. İnsan bırakmak istemiyor. Cübbe, kuşak, don ve pantalon ve birçok başka şeyler de, Resulullahın?sallallahü aleyhi ve sellem? zemanında yokdu. Onları niçin yasak etmiyorlar?

Gözde, kıl parçası da olsa, çok görünür.

Hakkın kudret sırrıdır, ruhsuz kalıp hoş değil.

Yukarıda bildirdiklerimizden anlaşılıyor ki, Fena ve Beka ve Cezbe ve Süluk ismleri sonradan konulmuşdur. Meşayıhın meydana çıkardıkları kelimelerdir. Mevlana Cami?aleyhirrahme? kitabında yazıyor ki, .

Alemlerin rabbi olan Allahü tealaya hamd olsun! O, rahmandır ve rahimdir. Onun resulü Muhammed aleyhisselama ve Aline ve Eshabına sonsuz salat ve selam olsun!

MA?RİFET 6: hadis-i şerifini anlatırken, tesavvuf büyükleri ikiye ayrılmışdır: Birçoğu, burada bildirilen vakt, sürekli, kesiksiz vaktdir dedi. Başkaları ise, arasıra olan vaktdir dedi. Sözün doğrusu şöyledir ki, sürekli olmakla beraber, bunun arasıra olan yerleri de vardır. Yukarıda buna işaret etmişdik. Bu fakire göre?kaddesallahü teala sirrehül?aziz?, arasıra olan vakt, nemazda olmakdadır. Belki, bunun içindir ki, hadis-i şerifde, buyurularak, buna işaret olunmuşdur. Başka bir hadis-i şerifde, buyuruldu. Alak suresinin ondokuzuncu ayetinde, buyuruldu. Allahü tealaya yakınlık ne kadar çok olursa, başka şeylerin araya karışması o kadar az olur.

İKİYÜZYETMİŞİNCİ MEKTUB

Bu mektub, şeyh Muhammed Çitriye yazılmışdır. hadis-i şerifdir. Ebu Zer-i Gıfari de böyle söylemişdir. Niçin söylemişdir? Abdülkadir-i Geylani hazretleri, demişdir. Bu sözün ne demek olduğu bildirilmekdedir:

Bu büyüklere açıktan atmaya cesaret edemeyenler için bunlar bizim hüccetimizdir..

Bu mektub, hafız Behaeddin-i Serhendiye yazılmışdır. Allahü tealanın feyz ve ni?metleri, her an, herkese gelmekdedir. Bunları almak ve alamamak arasındaki ayrılık insanlarda olduğu bildirilmekdedir:

Meyan şeyh Abdülmü?min, temiz ailedendir. İlm öğrendi. Tesavvuf yoluna girdi. Şaşılacak hallere kavuşdu. Çoluk çocuğun çokluğundan, insanlık dolayısı ile sıkılmakdadır. Sıkıntısını gidermek için, size başvurmasını söyledim. İhsan sahibinin kapısı çalınınca açılır. Vesselam.

Göz yaşının seher vakti yapdığını.

Babanızın, herhalde yapılması lazım gelen emrlerini ve herne behasına olursa olsun yerine getirilmesi gereken vasıyyetlerini unutacağımı veya dalgınlığıma geleceğini sanmayınız! Buna imkan olur mu? Ufak bir işaretinizi bekliyorum. Şimdilik, birkaç satır nasihat yazıyorum. Can kulağı ile dinleyiniz! Cenab-ı Hak, ikinizi de, se?adet-i ebediyyeye kavuşdursun!

Ya?ni rehberin hayali, talebesine zikr etmesinden daha çok faide verir. Çünki başlangıcda, talibin Hak teala ile tam yakınlığı yokdur. Bunun için zikr etmekle, çok faidelenemez. Önceniz, sonranız selametde olsun!

Utanmalı, binlerle utanmalı!

Bu kıymetli mektubların altında bu güzel muhabbet, ancak rahmet olsa gerek ;)

. Allahü teala, kullarına acıdığı için, Peygamberler?aleyhimüssalevatü vetteslimat? gönderdi. Eğer bu büyük insanlar gönderilmeseydi, yolu şaşırmış olan insanlara, Onu ve sıfatlarını kim bildirirdi? Beğendiklerini, beğenmediklerinden kim ayırabilirdi? İnsan aklı, noksan olduğu için, o büyüklerin da?vet nuru ile aydınlanmadıkça bunları bilemez ve ayıramaz. Anlayışımız tam olmadığı için, bu büyüklerin izinde gitmedikçe, bunları anlamakda şaşırır ve aldanırız. Evet akl, doğruyu iğriden ayırmağa yarıyan bir aletdir. Fekat, tam olmıyan bir aletdir. O büyüklerin da?veti ile, haber vermeleri ile temam olmakdadır. Ahıretin azabı, sevabı, bu da?vet ve haberden sonra olur.

Mümkinlerin ya?ni mahlukların vücudleri ya?ni varlıkları da, bütün sıfatları ve kuvvetleri gibi pek za?ifdir. Mümkinin ilmi, Vacib-i tealanın ilmi yanında nedir ki? Mahlukun kudretinin, ezeli olan kudret yanında ne değeri olabilir? Bunun gibi, mümkinin varlığı, Vacib-i tealanın varlığı yanında hiçdir. Bu iki varlığa bakan bir kimse, ikisi arasındaki ayrılığın çokluğunu görünce şaşıracak ve bu ikisine de varlık demek acaba doğru mudur? Yoksa, birisine var demek doğrudur da, ikincisine, varlığa benzediği için mi var denmişdir diye soracaklardır. Görmüyor musun? Tesavvufcuların çoğu ikinci soruya inanarak, mahlukların varlığına, mecaz yolu ile vücud demişlerdir.

Tüüü sana bende içindeki düaya amin demiştir sanırım diye başlığı açtım..

Bu başlık için söyleyelim en azından;

Tesavvufculardan birçoğu, güzel yüzlere, tatlı seslere bağlanmışlar. Bu güzelliklerin, Vacib-ül-vücud teala ve tekaddes hazretlerinin kemallerinden ödünc verilen güzellikler olduğunu sanarak, bunlara bağlanmağı iyi ve güzel bilmişler. Hatta, tesavvuf yolunda ilerlemek için yardımcı sanmışlardır. Bu fakirin anladığı böyle değildir. Yukarda biraz bildirilmişdir. Şuna çok şaşılır ki, bunlardan birkaçı, bu yanlış hareketlerini haklı göstermek için vesika da göstermeğe kalkışıyor. sözünü ileri sürüyorlar. Allahü tealanın güzelliği gibidir sözü, bunları şübheye düşürmekdedir. Halbuki bu söz, onlara yardımcı olmuyor. Onların yanlış anladıklarını bildiriyor. Bu fakirin anlayışının da doğru olduğunu gösteriyor. Çünki buyurmakda, onlara bakmayı yasak etmekdedir. Bunun yanlış anlaşılabileceğini de anlatmak için buyurmakdadır. Böylece, yanlış anlaşılmasını önlemekdedir. Resulullah?sallallahü teala aleyhi ve sellem?, buyurdu. Bu hadis-i şerif de gösteriyor ki, dünyanın güzelliği ile ahıretin güzelliği birbirinin zıddıdır. Birbirine uymaz. Herkes bilir ki, dünya güzelliğini, islamiyyet beğenmez. Ahıret güzelliğini beğenir. O halde, dünya güzelliği kötüdür. Ahıret güzelliği iyidir. Birincisi ademden, ikincisi vücudden hasıl olmakdadır. Evet, ba?zı şeyler vardır ki, bir bakımdan dünyadandır, başka bir bakımdan ahıretdendir. Bu şeyler, birinci bakımdan çirkindir. İkinci bakımdan güzeldir. Bu iki bakımı birbirinden ayırmak ve herbirinin güzelliğini ve çirkinliğini anlamak, islamiyyeti bilmekle olur. Haşr suresinin yedinci ayetinde mealen, buyuruldu. Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? buyurdu ki, . Bu hadis-i şerifde dünyada ademden hasıl olan kötülüklerin, çirkinliklerin ve bozuklukların beğenilmediği bildirilmekdedir. Adem her kötülüğün ve her bozukluğun yeridir. Bunun için dünyanın güzelliği, tatlılığı ve tazeliği kıymetsizdir. Allahü teala, bunlardan razı değildir. Allahü teala, ahıretin güzelliğinden razıdır. Ahıret güzelliğine bakar. Enfal suresinin altmışyedinci ayetinin meal-i şerifi, olup, Allahü tealanın dünyaya düşkün olanları beğenmediğini bildirmekdedir. Ya Rabbi! Dünyayı, gözümüzde küçült! Ahıreti de kalblerimizde büyült! Fakr ile öğünen ve dünya güzelliğinden sakınan Muhammed?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimatü etemmüha ve ekmelüha? hurmetine, bu düamızı kabul eyle! Büyük alim şeyh Muhyiddin-i Arabi dünyadaki kötülüklerin, aşağılıkların ve bozuklukların özüne bakmadığı için, dedi. dedi. dedi. Bunun için de, dedi. Mümkinlerin varlığını, Vacibin varlığı sandı?teala ve tekaddese?. Kötülük ve aşağılık, iyiliğe ve yüksekliğe göre meydana çıkar. Tam kötülük ve yalnız aşağılık diye birşey yokdur dedi. Hiçbirşeyin kendisi kötü değildir. Küfr ve dalalet, sapıklık bile, imana ve hidayete bakınca kötü olur. Yoksa kendileri kötü değil, iyi ve yarar olduklarını sandı. Kafirlerde ve fasıklarda bunların bulunması, doğruluk olur, sapıklık olmaz, dedi. Hud suresinin ellialtıncı ayetinin, meal-i şerifini kendine şahid göstermekdedir. Evet, vahdet-i vücude inanan herkes böyle sözlerden çekinmez. Bu fakire bildirildiğine göre, mümkinlerin mahiyyetleri, hakikatleri, aslları, ademlerle, vücudün bu ademlere aks etmiş ve birleşmiş olan kemalleridir. Bunu yukarıda uzun bildirdik. Doğruyu meydana çıkaran, ancak Allahü tealadır. Doğru yola kavuşduran ancak Odur.

eyvallah diyoruz

Allahü teala, kullarına kuvvet, kudret, irade vermişdir. İstediklerini işlerler. İnsanlar, işlerini kendileri yapıyor. Allahü teala da yaratıyor. Allahü tealanın hikmeti, adeti şöyledir ki, insan bir işi yapmak isteyince, O da, isterse o işi yaratır. Bu iş, insanın kasdı ile, ihtiyarı ile meydana geldiği için, işin mes?uliyyeti, sevabı ve cezası, o insana oluyor. İnsanın ihtiyarı za?ifdir, azdır diyenler, Allahü tealanın iradesinden az olduğunu demek istiyorlarsa, doğrudur. Yok eğer, emrleri yapacak kadar değildir diyorlarsa, yanlışdır. Allahü teala, insanlara, yapamıyacakları bir şeyi emr etmemişdir. Hep kolay emr etmiş, güc şey istememişdir. Az zemandaki bir küfre, sonsuz azab etmeği ve az zemandaki imana, sonsuz ni?metler vermeği takdir etmişdir. Bunun sebebini anlıyamayız. Allahü tealanın yardımı ile, şu kadar biliyoruz ki, insanlara, görünür görünmez, bütün ni?metleri, iyilikleri veren, yerlerin, göklerin, zerrelerin yaratanı ve noksansızlık, kusursuzluklar yalnız Ona mahsus olan bir Allaha inanmamak elbette çok şiddetli, çok acı azab ister ki, bu da, Cehennemde sonsuz yanmakdır. Böyle bir ni?met sahibine, görmeden inanmak ve nefsin ve şeytanın ve din düşmanlarının aldatmalarına kanmıyarak, Onun sözlerine güvenmek, büyük mükafat ister ki bu da, Cennet ni?metlerinde ve lezzetlerinde sonsuz kalmakdır. Meşayıh-i kiramdan çoğu dedi ki: . Bu fakire göre?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? Cennete girmek, imana bağlıdır. Fekat iman, Allahü tealanın fazlıdır, ihsanıdır. Cehenneme girmek de, küfrden dolayıdır. Küfr ise, nefs-i emmarenin arzularından doğmakdadır. Nitekim Nisa suresi yetmişdokuzuncu ayet-i kerimesinde mealen, buyuruldu. Cennete girmeği imana bağlamak, imanın kıymetini bildirmek içindir. Bu da, iman olunacak şeylerin kıymeti ve ehemmiyyeti demekdir. Bunun gibi, Cehenneme girmeği de küfre bağlamak, küfrü tahkir içindir ki, inanılmıyan şeylerin kıymetini bildiriyor ve onlara inanılmadığı için, böyle sonsuz azab veriliyor. Ba?zı meşayıhın, başka dürlü söylemelerinde bu incelik yokdur.

ÜÇYÜZALTINCI MEKTUB

fekat yer yüzünden pekçok yüksekdir.

Bu mektub, nakib seyyid, şeyh Feride?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? yazılmışdır. İslamiyyetin sahibi Muhammed aleyhisselama uyanları övmekde ve Onun islamiyyetine uymak istemiyenleri sevmemek, onları düşman bilmek lazım olduğu bildirilmekdedir:

Allahü tealaya hamd olsun. Onun sevgili Peygamberine ve temiz Ehl-i beytine ve Eshabının hepsine salat ve selam olsun?salevatullahi aleyhi ve ala Alihi ve Eshabih?! Din ve dünya se?adetinize düa ederim.

AYNÜ?l KUZAT?ın TEMHİDAT?ında geçen, şu ibareden sormuşsun:

Serhoş kafir, Ka?be içine kusardı.

ooo harika olmuş gerçekten:)

Fakat bunlar şahsıma özel konular, forum ortamında tartışılmasından pek hazzetmiyorum, umarım anlayışla karşılarsınız. Özel mesaj ile sorulması tercihimdir.

Muhammed Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem?, her insan gibi, Alem-i halk ile Alem-i emrden yapılmışdır. Onun Alem-i halkının rabbi olan ism-i ilahi, alim şanıdır. Alem-i emrini terbiye eden de, alim şanının bir bakımdan üstünde olan mertebedeki alim ismidir. Hakikat-i Muhammedi, alim şanıdır. Hakikat-i Ahmedi, alim şanının üstünde olan ve bu şanın mebdei olan ismdir. Bu ism, Ka?benin de hakikatidir. Adem?aleyhisselam? yaratılmadan önce, Resulullahda bulunan Peygamberlik, hakikat-i Ahmedi bakımından idi. Hadis-i şerifde, bildirilen bu Peygamberlik idi ki, Alem-i emrde idi. İsa?aleyhisselam? Kelime-tullah olduğu ve Alem-i emr ile bağlılığı çok olduğu için, Resulullahın geleceğini, Ahmed ismi ile müjdelemişdi. İsa aleyhisselamın, dediğini Saf suresi haber vermekdedir. Dünyaya teşriflerinden sonraki Peygamberliği, hakikat-i Muhammediye bağlı idi. Belki de, iki hakikate de bağlı idi. Rabbi ya?ni terbiye edicisi, yetişdiricisi olan da, hem bu şan ve hem de şanın üstündeki mertebe idi. Bunun için, bu mertebedeki da?vet, önceki mertebedeki da?vetden daha kuvvetli olmuşdur. Çünki o mertebedeki da?veti, yalnız Alem-i emrde idi ve terbiyesi, yalnız a ya?ni ruhlara ve meleklere idi. Bu mertebedeki da?veti ise, hem Alem-i halkda, hem de Alem-i emrdedir ve terbiyesi, hem maddeye, hem de ruhlaradır. Bu dünyada, onun maddi tarafını meleki tarafından daha kuvvetli yaparak, insanlarla ilgisi çoğaltıldı. Böylece, insanların faidelenmeleri kolaylaşdırıldı. Allahü teala, sevgili Peygamberine?sallallahü aleyhi ve sellem? insanlık tarafını fazla açıklamasını emr buyurdu. Mesela, Kehf suresi, yüzonbirinci ayetinde mealen, buyuruldu. buyurulması, insanlığını kuvvetli bildirmek içindir. Bu madde hayatından Ka?be hayatına geçince ruhani tarafı çoğaldı. İnsanlara bağlılığı azaldı. Dine çağırmak nuraniyyeti değişdi. Eshab-ı kiramdan?aleyhimürrıdvan? birkaçı buyurdu ki, . Evet, öyle oldu. Çünki, görerek olan imanları, görmeden olan imana döndü. İşleri, görmekden, işitmeğe kaldı. O yüce Peygamberin?sallallahü aleyhi ve sellem? vefatından bin sene geçdikden sonra, ruhani tarafı öyle kuvvetlendi ki, insani tarafını büsbütün örtdü. Alem-i halkı, Alem-i emr halini aldı. Bunun için, Alem-i halkından olanlar, kendi hakikatlerine döndüler. Hakikat-i Muhammedi de yükselerek, hakikat-i Ahmediye ulaşdı. İkisi birleşdi. Burada söylediğimiz iki hakikat, onun Alem-i halkının ve Alem-i emrinin te?ayyün-i imkanileridir. Te?ayyün-i vücubileri değildir. Te?ayyün-i imkani bu te?ayyün-i vücubinin zılli, görüntüsüdür. Çünki te?ayyün-i vücubi, yükselmez. İki te?ayyün-i vücubi birleşmezler. İsa?aleyhisselam? gökden inerek, ahır zeman Peygamberinin dinine uyunca, Onun hakikati, kendi makamından yükselerek, Ona uyduğu için, hakikat-i Muhammedinin makamına gelir. Onun dinini kuvvetlendirir. Bunun içindir ki, eski dinlerde, ülül?azm Peygamberin vefatından sonra bin sene içinde, yeni bir Peygamber gönderilirdi. Bunlarla, o Peygamberin dini kuvvetlendirilirdi. Onun dininin zemanı bitince, başka bir ülül?azm Peygamber ile yeni bir din gönderildi. Muhammed?aleyhisselam?, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? sonuncusu olduğu için ve Onun dini hiç değişdirilemiyeceği için, Onun ümmetinin alimleri, Peygamberler gibi oldu. İslamiyyeti kuvvetlendirmek işi bunlara yapdırıldı. Bunlardan başka, ülül?azm bir Peygamber de, Onun dinine sokuldu. Onun dinini kuvvetlendirmek işi buna da verildi. Hicr suresi dokuzuncu ayetinde mealen, buyuruldu.

p00r kardeş imam-ı rabbani hz'lerinin mektubları ledünni ilimlerin doruklarındadır. marifetin anahtarıdır, söledikleri bulunduğu makamın dilidir, onun sölediklerini ancak tasavvuf ehli olanlar anlayabilir. yani yaşamayanlara bu mektublar şiir gibi gelebilir. yaşayanlara ise bir rehber ve vesile...

Vurdukça kendine çeker?

Ne yapılabilir, Bekara, A?raf, Tevbe, Nahl surelerinde ve Rum suresinin dokuzuncu ayetinde buyuruldu.

Hace-i Ahrardan sonra?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? bu büyüklerin yolunu canlandıran, edeblerini her yere ve en çok, bunların kemallerinden hiç haberleri olmayan Hindistan memleketlerine yayan ariflerin büyüğü ve ma?rifetlerin kaynağı ve Allahü tealanın razı olduğu dinin bekçisi, üstadımız ve efendimiz Muhammed Baki?sellemehüllahü teala? olduğu, güneş gibi meydandadır. Kemallerinden az birşey mektubuma eklemek istedim. Buna razı oldukları anlaşılamıyarak, bu işe cesaret olunamadı.

Neden tırsıyorsun anlamadım?

Anka ile birlikde yaşar daima!

Sevilen, hem semizler, hem de daim güler.

Tesavvuf büyüklerinden birçokları da?kaddesallahü teala esrarehüm?, vilayet derecesine kavuşdukdan sonra, nefsleri kulluk makamına iner. Ruhları, kendi makamlarında cenab-ı Hakka karşıdır. Kulluk makamında bulunan nefs-i mutmeinneden her zeman ruha yardım gelir. Ruh bu yardımı ile matluba aşina olur. Bu büyükler, ibadetle rahat ederler. Kulluk vazifelerini görmekle sükunet bulurlar. Yükselmek arzuları azdır. İslamiyyete uymak nuru ile parlamışlardır. Kalb gözleri, sünnete uymak sürmesi ile kuvvet bulmuşdur. Bunun için, keskin görüşlüdürler. Uzakdan öyle şeyler görürler ki, yakında olanlar onları göremez. Yükselmeleri az ise de, nurları çokdur. Aslın nurları ile aydınlanmışlardır. Bu makamlarında iken şanları, kıymetleri büyükdür. Sima?a, vecde ihtiyacları yokdur. Sima? yerine ibadetlerden istifade ederler. Asldan aldıkları nurlar, yüksek makamlara çıkmış gibi faide verir. Sima? ve vecde düşkün olan taklidciler, bunların yüksek şanlarını bilmedikleri için kendilerini aşık, bunları zahid sanırlar. Aşk ve muhabbet yalnız raksda, vecdde bulunur derler.

Bu mektub, hace Muhammed Eşref-i Kabiliye yazılmışdır. Kavuşduran yolların en kısası, rabıta yapmak olduğu bildirilmekdedir:

Bu mektub, Şerefeddin Hüseyn-i Bedahşiye yazılmışdır. Dünyanın güzelliğine aldanmamalı, islamiyyetden ayrılmamalıdır:

herkesin geceyi, kimle geçirdiği!

tşkler sn poor...

Allahü tealaya hamd olsun. Onun seçdiği temiz insanlara selamlar olsun! Lutf ederek göndermiş olduğunuz kıymetli mektubunuz gelerek, biz fakirleri çok sevindirdi. Allahü teala da sizi sevindirsin!

İKİYÜZONDOKUZUNCU MEKTUB

İman sahibleri, Cennetde Allahü tealayı keyfiyyetsiz görecekdir.

Cevab: Onların gönderilmesi, Allahü tealanın kendini ve sıfatlarını bildirmek içindir. Bu bilgi de, se?adet-i ebediyyeye, ya?ni dünya ve ahıretin sonsuz iyiliklerine sebebdir. Allahü tealaya karşı, layık olan şeyler, uygun olmıyanlardan, bunların haber vermesi ile ayrılmışdır. Zira, bizim kör ve topal olan akllarımız, yok iken var olmuş ve varlıkda kalamayıp yine yok olmakdadır. O halde, yokluk bulunmıyan ve ismleri ve sıfatları ve fi?lleri sonsuz var olan, ebedi, hakiki varlığa uygun olanı anlıyabilir mi ve Ona layık olanı bulabilir mi? Münasib olmıyanları ayırd edebilip söylemekden sakınabilir mi? Hatta, kendi noksan olduğu için, çok def?a kemali, noksansızlığı, noksan sanır ve noksanı, kemal sanır. Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat?, bunları ayırd etmeleri ve bildirmeleri, bu fakire göre, bütün ni?metlerin, bütün iyiliklerin üstündedir. Allahü tealaya uygun olmıyan şeyleri , Ona münasib görenlerden daha alçak kim olabilir? Batılı hakdan, iğriyi doğrudan ayıran, ibadete, ita?ate hakkı olmıyanları, ibadet edilmesi layık ve lazım olan hakiki vardan ayıran, o büyüklerin sözleridir. Allahü teala, insanları doğru yola, onların sözleri ile çağırıyor. Kullarını, kendisine yaklaşmak se?adetine, onların aracılığı ile ulaşdırıyor. Allahü tealanın beğendiği şeyleri öğrenmek, onlar vasıtası ile kolaylaşıyor. Bu görünen, bilinen varlıkların yaratanı, maliki, sahibi olan Allahü tealanın, mahluklarından hangilerini, ne kadar ve nasıl kullanmağa izn verdiği ve hangilerine izn vermediği, onların bildirmesi ile anlaşılıyor. Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? bu saydığımız ve daha bunlar gibi nice faideleri vardır. O halde, o büyüklerin gönderilmesi, elbette rahmetdir, iyilikdir. Fekat, bir kimse, nefs-i emmaresine uyarak ve mel?un şeytana kapılarak , Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vetteslimat? inanmaz ve onların sözlerini bildiren, hakiki din alimlerinin, din mütehassıslarının kitablarını okumaz ve emrlerini yapmaz ise, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? ne günahı olur ve bundan dolayı, niçin rahmet olmazlar?

Geriye dönmenin üstünlükleri, yükseklikleri çokdur. Yukarıya doğru olan Veli, geri dönmüş Velinin yanında, deniz yanındaki bir damla su gibidir. Geri dönmek, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? üstünlüklerindendir. Yukarıya teveccüh ise, evliyalıkdadır. Aradaki uzaklığı buradan anlamalıdır. Bu inceliği herkes anlıyamaz. Bu, Allahü tealanın öyle bir ni?metidir ki, dilediğine verir. Allahü teala, büyük ni?metler sahibidir.

bulmayıp üzülmeden yeğitler.

Bu mektub, oğlu akl ve nakl bilgilerini toplamış olan hace Muhammed Ma?sum?sellemehullahü teala? hazretlerine gönderilmişdir. Derin, ince bilgileri ve şaşılacak ma?rifetleri ve makamını bildirmekdedir:

Kardeşim! Dünyanın vefasızlığı dillerde dolaşmakdadır. Dünyaya düşkün olanların alçaklıkları, cimrilikleri herkesce bilinmekdedir. Kıymetli ömrünü, böyle faidesiz, yalancı için elden kaçırana yazıklar olsun! Haberciye ancak haber vermek düşer. Vesselam.

dakikalar değerli...

Bu yolun büyüklerinden hiçbiri, kendi yolunun sonundan haber vermemişdir. Yolun başlangıcını bildirmişlerdir ki, yolun sonu burada, yerleşdirilmişdir. Yollarının başında, sonu karışmış olunca, sonunun da, bu başlangıca uygun olması lazım olur. Bu da, yalnız bu fakirin bildirmekle şereflendiği bir sondur. Farisi beyt tercemesi:

Pir, kamil ve mükemmil ise, sohbeti büyük ni'mettir. Ve onun bakışı deva ve sözleri şifadır. Ve o sohbetsiz vusul mümkün değildir.

Behaüddin-i Buhari?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? hazretlerinin talebelerinden sonra, bu yüksek zincirin büyük halkası, hace-i Ahrar hazretleridir. Hacelerin cezbesini temamladıkdan sonra, ye başladı. Seyrini isme kadar ulaşdırdı. İsme girmeden önce, Fena hasıl oldu. Sonra yine cezbeye döndü. Böylece, ayrı bir Fena sahibi oldu. Ayrıca bunun Bekasına da kavuşdu. Bu makamda büyük şan sahibi oldu. Fena ve Beka bilgileri ve ma?rifetleri, kendisine bu makamda verildi. Makamlar ayrı olduğundan, bilgileri de başkadır. Birisinde tevhid-i vücud vardır. Ötekinde yokdur. Tevhid ile ilgileri olan ihata, sereyan, Zat-i ilahi ile beraberlik, kesretde vahdeti görmek, kesretin, gayb olması, öyle ki, salik kendisine diyemez gibi bilgiler de hep böyledir. Mutlak Fenadan sonra hasıl olan bilgiler böyle değildir. Bunların hepsi, islamiyyet bilgilerine uygundur. Hiçbirini islamiyyete uydurmak için sıkıntı çekilmez. Soruya cevaba yer kalmaz. Fekat, hangi cezbe olursa olsun, cezbede olan Beka, sekrden kurtulmaz. Tam sahv olmaz. Baki olduğu halde, kendisine ben diyemez. Hiçbir kelime ile kendisine işaret edemez. Çünki, cezbede muhabbet kaplar. Muhabbet kaplayınca, sekr lazım olur. Bunun için, hiçbir zeman sekrden kurtulamaz. Bilgileri de sekrle karışık olur. Vahdet-i vücudü anlatır. Çünki vahdet-i vücud, sekrden ileri gelir. Muhabbetin kaplamasından hasıl olur. Ma-siva görünmez. Sahva gelirse, mahbubu görmek başka olur. Ma-sivayı görmek başka olur. Vahdet-i vücude inanmaz olur. Mutlak Fenadan sonra olan Beka, sülukün sonudur. Sahvın ve ma?rifetin başlangıcıdır. Bu makamda sekr bulunmaz. Fena halinde, salikden gayb olan şeylerin hepsi geri gelir. Fekat şimdi, asl olarak gelmişlerdir. da, bu demekdir. Buradaki bilgilerde sekr olmaz. Bütün bilgileri, Peygamberlerin bilgilerine uygundur?aleyhimüssalevatü vetteslimatü vettehıyyatü velberekatü ila yevmiddin?.

Daha beni görmedin bile. Böyle olduğu halde içinden abi demek geçiyorsa, bu durum buradaki bilgilere duyduğun derin saygıdan ileri geliyor olsa gerektir.

İKİYÜZYİRMİÜÇÜNCÜ MEKTUB

şimdi herkes gel abi gel misali

İmamı Rabbaninin kapısında toprak ol,

Senin bu sürdüğün demler, elbet yalan olur, birgün.

Bütün insanları Cehenneme koyup, sonsuz azab yapsaydı, kimin birşey söylemeğe hakkı olabilirdi? Çünki kendi yaratdığı, yetişdirdiği mülkünü kullanıyor. Başkası yok ki, onun mülküne tecavüz olsun ve zulm denilebilsin. Halbuki, insanların kullandığı, öğündükleri mallar, mülkler, hakikatde onların değil, hepsi Onundur. Bizim bunlara el uzatmamız, karışmamız, hakikatde zulmdür. Allahü teala, bu dünyanın düzeni için ve ba?zı faidelere yol açması için, bunları bize mülk kılmış ise de, hakikatde hepsi Onundur. O halde, bizim bunları, asl sahibinin mubah etdiği, izn verdiği kadar kullanmamız yerinde olur.

yani 1,3,5,7,9,11,13 vs vs vs

Allahü teala, bir kimseyi, cezbe hasıl oldukdan ve temam oldukdan sonra, süluk ni?meti ile şereflendirirse, bu kimse cezbenin yardımı ile çok uzun bir yolu, çok kısa bir zemanda geçer. Bu yolun, ellibin senelik olduğunu bildirmişlerdir. Me?aric suresinin dördüncü ayetinin, meal-i şerifindeki uzunluk bunu gösteriyor demişlerdir. Böylece, Fena-fillah ve Beka-billah makamının kendisine kavuşur. Sülukün sonu, Seyr-i ilallah yolculuğunun sonuna kadardır. Buraya denir. Bu makamdan sonra, cezbe başlar. Buna, Seyr-i fillah ve Beka-billah denir. Seyr-i ilallah, salikin ismine kadar olan yolculukdur. Seyr-i fillah, bu ismde olan seyrdir. Çünki her ismde sonsuz ismler bulunur. Bunun için, bu ismdeki yolculuk sonsuz olur. Bu fakirin bu makamda, ayrıca bir ma?rifeti vardır. Biraz sonra, inşaallahü teala bildirilecekdir. Yükselirken, bu ism, nin üstündedir. Çünki, salikin ayn-i sabitesi, bu ismin zıllidir. Onun ilmdeki suretidir. Allahü tealanın lutf ederek seçdikleri, bu ismden de ileri yükselirler. Allahü tealanın dilediği kadar, sonsuz ilerlerler. Arabi beyt tercemesi:

ilginç geldi de paylaşayım dedim.

Bu mektub, mir Muhammed Nu?mana yazılmışdır?kaddesallahü teala sirrehül?aziz?. Din kardeşlerinin çoğalmasında iyi ümmidler vardır. Müridlerin ma?rifetlere, hallere kavuşması, pirlerin gevşekliğine ve a sebeb olmaması bildirilmekdedir:

İKİYÜZALTMIŞDÖRDÜNCÜ MEKTUB

Hafızın bağırması boşuna değildir;

Bu mektub, hakikatleri bilen, ma?rifetler sahibi, ilahi feyzlere, sonsuz rahmetlere kavuşmuş oğlu şeyh Muhammed Sadıka yazılmışdır. İmam-ı Rabbani hazretlerinin yolunu ve Vilayet-i evliya, Vilayet-i enbiya ve Vilayet-i ulyayı ve insandaki on latifeyi bildirmekdedir:

Evvela Allahü tealaya hamd ederim! Sevgili Peygamberine salevat eder, iyilikler dilerim! Biliniz ki, ezanın kelimeleri yedidir:

Tesavvuf yolunda bulunanların vecd ve halleri, keşf ve ilhamları islamiyyet terazisi ile dartılmadıkca, on para etmez. Kur?an-ı kerim ve hadis-i şerif mi?yarı ile yoklamadıkça, kabul edilmez.

Herşeyin sahibine olan nerede?

Bu fakire göre?kaddesallahü teala sirrehül?aziz?, Allahü tealanın kendi tecellisi olmaksızın, fi?llerinin ve sıfatlarının tecellisi olamaz. Sıfatları ve fi?lleri kendinden ayrılmaz ki, kendi tecellisi olmaksızın, tecelli edebilsinler. Onun zatından ayrılan, fi?llerinin ve sıfatlarının zılleri, aksleri, görünüşleridir. Herkes bunları anlıyamaz. Cenab-ı Hak, dilediği kullarına bildirir. Onun ihsanı çokdur.

önerebileceğin bir kaynak var mı?

Pek aldandı, ziyan etdi, ekmeden buğday uman!

fetva kitabında, diyor ki, .

Yine bunun gibi, işlerin ve sıfatların ve şü?unların ve i?tibaratın dairesini geçerek, bunların asllarında seyr olunur denildi. İsmlerin, sıfatların, şü?un ve i?tibaratın hepsini geçmek, söylemekle kolaydır. Fekat, bunları geçmek çok zordur. O kadar çok zordur ki, tesavvuf büyükleri?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in?, demişler. buyurmuşlardır. Farisi beyt tercemesi:

Hazretinizin selameti ve yüksek kapınızda hizmetcilik edenlere katılabilmek için olan isteklerimizi nasıl açıklıyayım, nasıl yazabileyim? Gece gündüz ve belki her an, bu yüksek arzumuza ve çok kıymetli isteğimize kavuşduracak olan, güzel vaktin ve tatlı saatin ne zeman geleceğini düşünüyoruz. Fikrimizde, gönlümüzde, bu istekden, bu dilekden başka, hiçbir düşünce yokdur. Hak sübhanehu ve teala, en güzel şeklde ve en uygun yol ile, bu büyük ni?mete kavuşdursun! Sevgili Peygamberi ve Onun temiz Ali hurmetine düamızı kabul buyursun?aleyhi ve ala Alihi minessalevati etemmüha ve minetteslimati ekmelüha?! Amin. Köleniz.

katkılarınız için teşekkürler...

Vefasızdır, ey deni dünya senin her ni?metin!

Kur?an ile hadise, inanmazsa bir kişi,

Faidelenemez, Peygamberi de görse.

Bismillahirrahmanirrahim. Allahü tealaya hamd olsun! Onun sevgili Peygamberi Muhammed aleyhisselama salat ve selam olsun! Oğlum mevlana Emanullah! Nübüvvet, Allahü tealaya yakinlik demekdir. Bu yakinlikde, arada hiç zıl bulunmaz. Yükselirken, hep Hak tealaya karşıdır. İnişinde, mahluklara karşıdır. Böyle kurb, Peygamberler içindir?aleyhimüssalevatü vetteslimat?. Bu makam yalnız bu büyüklere mahsusdur?aleyhimüssalevatü velberekat?. Bu makamın sonuncusu, insanların en üstünü olan Muhammed aleyhisselamdır?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam?. Hazret-i İsa?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam?, gökden yer yüzüne indikden sonra, Peygamberlerin sonuncusunun dinine uyacakdır. Böyle olmakla beraber, uyanlar ve hizmetciler, sahiblerinin ni?metlerine, artıklarına kavuşurlar. Bunun için, Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vetteslimat? uyanların üstünleri, Peygamberlerinin yakinliğinden de pay alır. Bu makamın bilgilerinden, ma?rifetlerinden ve kemallerinden bir mirasa kavuşurlar. Farisi mısra? tercemesi:

Süal: Nemazın temam olması ve kemal bulması, bu dört şeyi yapmakla olunca ve bundan başka birşey ile kamil olmıyacağına göre, başlangıcda bulunan bizim gibilerin nemazı ile nihayete kavuşmuş büyüklerin nemazları, hatta, bu dört şeyi yapan cahillerin nemazları arasında ne fark kalır?

Biz de takipçisiyiz başlığın inşaallah...

Buraya kadar yapılan açıklamalar anlaşılınca, Nur suresindeki, mealindeki ayet-i kerimenin özü meydana çıkar. Çünki, mümkinlerin hepsi ademlerdir. Ademler de hep kötülük ve aşağılıkdır. Mümkinlerdeki iyilik ve üstünlük ve güzellik ve düzgünlük, Allahü tealanın kendisi olan vücudden gelmişdir. Bu vücud, iyiliklerin ve üstünlüklerin kaynağıdır. Bu anlaşılınca, göklerin ve yerin nuru bu vücuddür. Bu vücud, Vacib-i tealanın kendisidir. Bu nur, göklerde ve yerde, zıllerinin yardımı ile bulunduğundan, zıllerin yardımı olmaksızın, doğrudan doğruya bulunduğunu sanmamak için, bu nuru bir misal ile anlatmakdadır. mealindeki ayet-i kerimeyi inşaallah başka bir mektubda uzun açıklayacağız. Çünki, uzun yazılacak şeyler vardır. Bu mektubumuza sığdıramayacağız. Ayet-i kerimeleri böyle açıklamaya denir.

Ehl-i sünnet alimlerinin anladıkları ma?nalar doğrudur, kıymetlidir?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in?. Bunlara uymıyanlar kıymetsizdir. Çünki bu ma?naları, Eshab-ı kiramın ve Selef-i salihinin eserlerini inceliyerek elde etmişlerdir. O hidayet yıldızlarının ışıkları ile parlamışlardır. Bunun için, ebedi kurtuluş bunlara mahsus oldu. Sonsuz se?adete bunlar kavuşdu. Allah yolunda giden kafile bunlar oldu. Kurtuluş, ancak Allah yolunda bulunanlar içindir.

ilk defa kendi yaşıtım birine abi diyorum :):):)

Vilayet-i kübra derecesinde, Şerh-i sadr olunca, nefs-i mutmeinne, makamından yükselerek, göğüs makamına çıkar. Buraya yerleşir. Böylece, yakınlığın sonuna ulaşmış olur. Vilayet-i kübra mertebesinin yükselmesindeki makamların en üstünü, işte bu dır. Bu makama yükselenin görüşü keskin olur ve gizli şeyleri görür. Evet, en yükseğe çıkan, en uzağı görür. Nefs-i mutmeinne, makamına oturdukdan sonra, akl da, yerinden çıkarak, nefsin yanına gider ve ismini alır. Her ikisi birleşerek, çalışmağa başlarlar.

İKİYÜZSEKSENDOKUZUNCU MEKTUB

Buraya kadar zahmet etmeği arzu buyurduğunuza göre, bari çabuk teşrif ediniz ki, sevenlerinizin gözleri yoldadır. Beytullahdan yeni haberler dinlemek istiyoruz. Bu fakire göre, insanların ve meleklerin şeklleri, vücudleri, Ka?benin şekline, suretine secde etdikleri gibi, bu suretlerin hakikatleri, aslları da, onun hakikatine secde etmekdedir. Onun hakikati bütün hakikatlerin üstü ve ona bağlı olan kemalat, diğer bütün hakikatlere bağlı kemalatın üstüdür. Bu hakikat, sanki mahlukların hakikatleri ile, ilahi hakikatler arasında bir geçiddir. İlahi hakikatler demek, onun azametinin, büyüklüğünün dereceleri olup, orada sıfat ve keyfiyyet yokdur. Ya?ni, nasıl diye sorulamaz ve hiç zıl ve suret yokdur. Dünyada olan terakkiler, yükselmeler ve zuhurlar, görünüşler, mahlukların hakikatlerinin sonuna kadardır. İlahi hakikatlerden?celle sultanühü? nasib almak, ancak ahıretde olacakdır. Dünyada bunlardan nasib, ancak nemazdadır ki, nemaz, mü?minin mi?racıdır. Ya?ni dünyadan ahırete yükselten bir merdiven gibidir. Nemazda sanki dünyadan çıkıp, ahırete gidilir ve ahıretde kavuşulacak olan şeylerden haz, zevk alınır. Öyle zan ediyorum ki, nemazda bu devletin hasıl olması, Ka?beye dönüldüğü içindir. Çünki orası, ilahi hakikatlerin?teala ve tekaddeset? zuhur etdiği yerdir. Görülüyor ki, Ka?be, dünyada şaşılacak birşeydir. Görünüşde dünyadaki evlerden biridir. Hakikatde ise, ahıretdendir. Ka?be dolayısı ile nemazda da, bu hal hasıl olmuş, sureti de, hakikati de, dünya ve ahıreti kendinde toplamışdır. Muhakkak olarak anladım ki, nemaz kılarken hasıl olan haller, nemaz dışında hasıl olan bütün hallerin üstündedir. Çünki bu hallerin hepsi, zıl ve suretden kurtulamamış, ne kadar yüksek ve kıymetli olsalar da, asldan nasib alamamışlardır. Nemazdaki haller ise, asldan nasiblidir. Zıl ile asl ve birşey ile gölgesi arasında ne kadar fark varsa, bu iki hal arasında da, o kadar fark vardır. Allahü tealanın lutf ve ihsanı ile mü?minlere ölüm zemanında hasıl olan hal, nemazdaki hallerin üstüdür. Çünki ölüm, ahıret hallerinin başlangıcıdır. Ahırete yakın olan herşey, daha temam ve daha üstündür. Çünki dünyada suret görünüyor. Ahıret ise, hakikatin zuhur etdiği yerdir. Aradaki farkı bundan anlamalıdır. Bunun gibi, Allahü tealanın ihsanı ile, mezarda hasıl olan haller, ölüm zemanında hasıl olan hallerden üstündür. Kıyamet gününün hali de, kabr haline göre böyledir. Çünki orada görülen, daha temam ve daha kamildir. Cennetde görülenler, kıyamet günündekinden daha temam ve daha kamildir. Hallerin en üstünü ise Peygamberimizin?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat? haber verdiği ya?ni, buyurduğu yerdir. Ahıretdeki haller, dünyadaki hallerin, görünenlerin üstündedir. Bunların da en üstünü, hadis-i şerifde bildirilen Cennetdir. Hatta dünya aslın, hakikatin zuhur edeceği, görüneceği yer değildir. Dünyaya mahsus olan, zıllerin, benzerlerin görünmeleri, bu fakire göre, dünya işlerindendir ve hakikatde, mahluklara, mümkinlere aid şeylerdir. Bunlardan bir kısmına Sıfat-i ilahiyyenin tecellisi, ba?zısına da, Zat-i ilahinin tecellisi gibi ismler vermişlerse de, hepsi dünya şeyleri, zıl ve suretler tecellisi, görünüşüdür. Bu fakire göre bu dünyada olan herşey, suret ve hayaldir. Burada matlubun, maksudun kokusunu bile duymuyorum. Dünya ahıretin tarlasıdır ve tohum ekecek zemandır. Matlubu burada aramak, boşuna uğraşmakdır. Ele birşey geçmez. Yahud başka şeyleri matlub sanarak, insan rü?ya ile, hayal ile oyalanıp kalır. Nitekim birçok kimse, bu hale düşmüşdür. Dünyada asldan haber veren yalnız nemazdır. Matlubun kokusu, yalnız nemazda duyulur. Nemazdan başka şeylerde, bu koku yokdur.

- O halde, insanların, istekli hareketi, kimin arzusu ile oluyor, kim yapıyor?

Bizim de bu fakir diyebilmemiz için, yüksek dereceye kavuşmamız gerekir. Yoksa çok yapmacık olur, sırıtır, işin ehli bize güler. Tevazu göstereceğiz derken kibirli olduğumuz meydana çıkar.

Dilenci evine, gelirse sultan,

Sünnetlerin nurunu, bid?atlerin zulmetleri ile örtdüler. Resulullahın milletinin parlaklığını?ala masdarihessalatü vesselamü vettehıyye? yeni yeni işlerin kirleri ile söndürdüler. Daha da çok şaşılır ki, birçokları, bu yenilikleri, bu reformları, güzel görüyorlar. Bid?atlere adını takıyorlar. Bu bid?atlerle, dini yükseltiyoruz, islamiyyetin noksanlarını temamlıyoruz diyorlar. Herkesin bu bid?atleri yapmasını körüklüyorlar. Allahü teala bunları doğru yola getirsin! Bilmiyorlar ki, din bu bid?atlerden önce kamil olmuşdu. Allahü tealanın ni?meti temam olmuşdu. Allahü teala, bu dinden razı olmuşdu. Maide suresinin üçüncü ayetinde mealen, buyuruldu. Dinin olgunlaşmasını, bu bid?atlerden, bu reformlardan beklemek, bu ayet-i kerimeye inanmamak olur. Farisi beyt tercemesi:

ne alimler içinde cahil kalalım

Yukarı çıkışda, toprak maddeleri, insanın bütün parçaları içinde, en yukarı yükseleni olduğu gibi, inişde de, en aşağı inerler. Çünki bunların yaratıldığı yer, hepsinden daha aşağıdır. Hepsinden daha aşağı indiği için, onun sahibinin da?veti, daha kuvvetli olur. O, herkesden daha çok faide verici olur.

Eski zemanlarda da, bütün dünyada Peygamber gönderilmedik bir yer kalmamış gibidir. Hatta, bundan en mahrum zan edilen, Hindistanda bile hindlilerden bir Peygamber yapılmış; Allahü tealanın emrleri bildirilmişdir. Hindistanın ba?zı kısmlarında, anlaşılıyor ki, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? nurları, küfr karanlıkları içinde, yıldızlar gibi parlamışdır. Eğer merak ediyor isen, bu şehrleri söyliyebilirim. Ba?zı Peygamberlere bir kişi bile inanmamış, kimse kabul etmemişdir. Yalnız bir kişinin inandığı Peygamberler de olmuşdur. Ba?zılarına da, iki veya üç kimse iman etmişdir. Hindistanda bir Peygambere, üç kişiden çok inanan olduğu görülemiyor. Ya?ni, dört dane ümmeti bulunan Peygamber olmamışdır. Hindlilerin tapındıkları kimselerden ba?zılarının kitablarında, Allahü tealanın varlığı ve sıfatları hakkında görülen yazıları, hep o Peygamberin ışıklarının aksleridir. Çünki her asrda, her ümmete Peygamber?aleyhimüssalatü vesselam? gelerek Allahü tealanın varlığını ve sıfatlarını bildirmişdir. Onların mubarek varlıkları olmasaydı, küfr ve günah pislikleri ile kirlenmiş olan akllar, iman devletine kavuşamazdı. Bu ahmaklar, çürük aklları ile, herkesi kandırıp, kendilerine tapmağa zorlamış, kendilerinden başka bir kuvvetin bulunmadığını sanmışlardı. Nitekim, Mısr fir?avnları: demişdi. Ba?zıları da, bu kainatın bir yaratanı olduğunu işitdiklerinden, kendilerine yaratıcı , dediremiyeceklerini anlıyarak, bir yaratanın varlığını söylemiş, fekat bunun kendilerine sirayet etdiğini bildirerek, bu hile ile insanları kendilerine tapdırmağa uğraşmışlardır.

Bu nihayet, zuhurlar, tecelliler bakımından nihayetdir. Bundan sonra, hiçbir tecelli ve zuhur olmaz. Arabi beyt tercemesi:

İKİYÜZYİRMİBEŞİNCİ MEKTUB

Münevver olamazsın, nemazın kılmadıkça!

Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vetteslimat? uyanların en üstünleri, onlara, çok uydukları ve aşırı sevdikleri için, daha doğrusu, yalnız Allahü tealanın lutfü ve ihsanı olarak, izinde bulundukları Peygamberlerin, bütün kemalatını, üstünlüklerini, kendilerine çekerler. Büsbütün onlar gibi olurlar. O kadar benzerler ki, yalnız uyan ve uyulan, önce olan sonra olan ayrılığından başka, aralarında hiç ayrılık kalmaz. Böyle olmakla beraber, uyanlardan hiçbiri, Peygamberlerin en üstününe uyanlardan olsa da, hiçbir Peygamberin, Peygamberlerin en aşağıda olanının bile, derecesine yükselemez. Bunun içindir ki, Peygamberlerden sonra, bütün insanların en üstünü olan, Ebu Bekr-i Sıddik?radıyallahü anh? hazretleri, Peygamberlerin derecesi en aşağıda olanından da çok aşağıdadır. İşte bunun için, Peygamberlerin?aleyhimüsselam? mebde-i te?ayyünleri ve rableri olan ismler, asldan, kaynakdandır. Ümmetlerin en üstünleri olsun, en aşağıları olsun, hepsinin mebde-i te?ayyünleri ve rableri olan ismler, o aslların çeşidli zılleri, görüntüleridir. Asl ile gölgesi nasıl müsavi olabilir? Saffati suresinin yüzyetmişbirinci ayetinde mealen, buyuruldu. Allahü tealanın zatının tecellisi, yalnız Peygamberlerin sonuncusuna olur?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat vettehıyyat?. Bu yüce Peygamberin yolunda gidenlerin yüksekleri de, bu tecelliden pay alır. Fekat, bu söz, başka Peygamberlere zatın tecellisi olmaz, bu ümmetin yükseklerine olur demek değildir. Böyle düşünmekden Allahü teala korusun! Bu söz, Evliyanın Peygamberlerden daha üstün olduğunu anlatmıyor. Çünki, bu tecelli, o yüce Peygambere olur demek, bütün Peygamberlere de onun vasıtası ile, Ona uydukları için olur demekdir?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat?. Bu tecelli, bütün Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vettehıyyat? o yüce Peygamberin?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? aracılığı ile olur. Bu ümmetin Evliyasının büyüklerine ise, Ona?aleyhissalatü vesselam? uydukları için bu tecellinin zılleri nasib olur. Peygamberler, bu büyük ni?metin sofrasında Onunla birlikde oturmakdadırlar?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vettehıyyat?. Evliya ise, o sofranın artıklarını yiyen hizmetcilerdir. Sofrasında oturanla, artık yiyen hizmetçi arasında çok fark vardır. Bu makam tesavvuf yolcularının ayaklarının kaydığı yerlerden biridir. Bunu açıklamak ve şübheleri gidermek için, bu fakir kitablarında, mektublarında çeşidli bakımları bildirmişdir. Sözün doğrusu, bu mektubda, Allahü tealanın lutfü ve ihsanı ile yazılmış olandır. Ma?lum-i şerifiniz olsun ki, bu tecelli her ne kadar o yüce Peygamberin?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat? aracılığı ile bütün Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vetteslimat? hasıl olmuş ise de, bu üstün vilayet onların ümmetlerinin Evliyasına nasib olmamışdır. Bu tecelliye kavuşmamışlardır. Bunların asllarına nasib olan tecelli, aracı ile ve görüntü olarak olunca, zıllere, artıklara ne kalabilir. Bunları açık keşfle anlıyoruz. Akl yolu ile değil.

Ey oğlum! Kutb-i irşadın feyz vermesi ve ondan feyz almakla ilgili ma?rifetler, risalesinde, babında yazılmışdı. Sırası gelmiş iken, faideli olan bu ma?rifeti de, buraya yazıyorum. Orada yazılı olan ile karşılaşdırınız! Kutb-i irşad, kemalat-ı ferdiyyeye de malikdir. Çokaz bulunur. Asrlardan, çok uzun zeman sonra, böyle bir cevher dünyaya gelir. Kararmış olan alem, onun gelmesi ile aydınlanır. Onun irşadının ve hidayetinin nurları, bütün dünyaya yayılır. Yer küresinin ortasından ta Arşa kadar, herkese rüşd, hidayet, iman ve ma?rifet Onun yolu ile gelir. Herkes, ondan feyz alır. Arada o olmadan, kimse bu ni?mete kavuşamaz. Onun hidayetinin nurları, bir okyanus gibi, bütün dünyayı sarmışdır. O derya, sanki buz tutmuşdur. Hiç dalgalanmaz. O büyük zatı tanıyan ve seven bir kimse, onu düşünürse, yahud o, bir kimseyi sever, onun yükselmesini isterse, o kimsenin kalbinde, sanki bir pencere açılır. Bu yoldan, sevgisi ve ihlasına göre, o deryadan kalbi feyz alır. Bunun gibi bir kimse, Allahü tealayı zikr ederse ve bu zatı hiç düşünmezse, mesela onu tanımazsa, yine ondan feyz alır. Fekat, birinci feyz daha fazla olur. Bir kimse, o büyük zatı inkar eder, beğenmezse, yahud o büyük zat, bu kimseye incinmiş ise, bu kimse, Allahü tealayı zikr etse bile, rüşd ve hidayete kavuşamaz. Ona inanmaması veya onu incitmiş olması, feyz yolunu kapatır. Ozat?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? bu kimsenin zararını istemese bile, hidayete kavuşamaz. Rüşd ve hidayet, var görünür ise de yokdur. Faidesi çok azdır. O zata inanan ve sevenler, onu düşünmeseler de ve Allahü tealayı zikr etmeseler de, yalnız sevdikleri için, rüşd ve hidayet nuruna kavuşurlar. Mektub burada temam oldu. Farisi beyt tercemesi:

O halde kafirlerin, demeleri temamen yanlışdır. İslam alimlerini, onların talebesi ve taklidcisi şekline sokarak, bunları küçültmek için yapılan, iftiralardır. Halbuki islam alimleri, eski Yunan ve Roma felsefelerini çürüterek, yere sermiş, onların hukuk, ahlak ve tıb üzerindeki sözlerinden doğru olanların, eski Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? kitablarından çalma olduklarını bildirmişlerdir. Sofiyye-i aliyyenin, tesavvufa aid sözleri, cahillerin sandıkları gibi, kitabdan okumakla, başkalarından öğrenmekle ve taklid ile değil, keşf ile ya?ni mubarek kalblerine, temiz ruhlarına akıp gelmekle anladıkları ma?rifetlerdir.

Önyargı gözlüklerini bir kenara bırakıp, bu "DÜNYANIN HER HAZİNESİNDEN DAHA KIYMETLİ" yazıları çıplak gözle okumalıdır. Önyargısız ve tam teslimiyet ile..

Başlığınızı tebrik ediyorum..

Senin fikrinide sen söylemişsin "kalp gözü" kardeşim.

Bu dünya bir kuyu, havasız çömlek;

Unutma ki, kendine saklanan ilim, ilim değildir. O ilimden tüm insanlar yararlanmalıdır.

Bakıyorum, hep birbirinizi yağlıyorsunuz.

Bende yorum yapmaya kalkışırken bu Mübarek Zat aklıma geliyor şöyle bir düşünüyorum.

Muhammed?sallallahü aleyhi ve sellem? Rabbül?aleminin mahbubudur. Gelmiş ve gelecek bütün varlıkların, her bakımdan en üstünüdür. Mubarek bedeni ile mi?raca çıkdığı halde ve Arşı, Kürsiyi geçdiği ve zemandan, mekandan dışarı çıkdığı halde ve Allahü tealayı gördüğüne Kur?an-ı kerimde işaretler bulunduğu halde, alimlerimiz arasında görmedi diyenler de vardır. Alimlerin çoğu, görmedi demişdir. İmam-ı Gazali de, görmemiş olması daha doğrudur buyurmuşdur. Bu cahiller ise, bozuk hayalleri ile hergün gördüklerini sanıyorlar. Halbuki islam alimleri, Muhammed Resulullahın?sallallahü teala aleyhi ve ala alihi ve sellem? bir kerre görmesinde sözbirliğine varamamışlardır. Bunların sözlerine dikkat edilirse, iki kimsenin karşı karşıya konuşdukları gibi, Allahü teala ile konuşduklarını sanıyorlar. Bu da, tam sapıklıkdır. Haşa ve kella! Kelimeleri yanyana dizerek, birbirinden önce ve sonra sıralıyarak konuşmak, mahluk olmağı gösterir. Allahü teala, böyle konuşmaz. Tesavvuf büyüklerinin sözleri, bunları yanıltmış olacak. Tesavvuf büyükleri de, Allahü teala ile konuşulacağını bildirmişlerdir. Fekat bu büyükler, Allahü tealanın bu sözleri arka arkaya söylediğini bildirmiyorlar. Allahü teala, bu kelamı yaratdı diyorlar. Bu sözleri hiç yanlış değildir. Musa aleyhisselamın mubarek ağaçdan işitdiği söz de, Allahü tealanın kelamı idi. Söz mahluk, Allahü teala halık idi. Yoksa, iki kimsenin konuşması gibi değildi. Cebrail aleyhisselamın Allahü tealadan işitdiği kelam da, böyle idi. Bu kelamlar da, Allahü tealanın kelamıdır. Buna inanmıyan kafir ve zındık olur. Allahü tealanın kelamı, ile arasında sanki ortakdır. Araya hiçbirşey karışmadan Allahü teala onu yaratmakdadır. Bundan anlaşılıyor ki, kelam-ı lafzi de Allah kelamıdır. Buna inanmıyan da kafir olur. Burasını dikkatle okumalıdır. Bu açıklama çok yerde işe yarayacakdır. İnsanı herşeye kavuşduran Allahü tealadır.

Saklamak için uğraşdığımız bu ni?metlerin hepsi, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? Peygamberlik kaynaklarından gelmekdedir. Meleklerin yüksekleri de, bu ni?mete ortakdırlar. Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? izinde gidenlerden dilediklerini de bu ni?metle şereflendirirler. Ebu Hüreyre?radıyallahü anh? hazretleri buyurdu ki, . Bu ikinci ilm, gizli olan ilmdir. Bunu herkes anlıyamaz. Bu, Allahü tealanın büyük ni?metidir. Bu ni?meti dilediğine verir. Allahü teala, büyük ni?metler vericidir. Çok kıymetli hocamın çocuklarına yazılan mektubu, lutfen gözden geçiriniz!

Allahü tealanın yapdığında hayr vardır.

Ey oğlum?rahmetullahi aleyh?! Peygamberlik bilgileri, dinlerdir ve dinlerle bildirilen hükmlerdir. Bunlar, daha çok insanın bedeni ile ilgili bilgilerdir. Peygamberlerin de?aleyhimüssalevatü vetteslimat? Alem-i halk ile ilgileri daha çok olduğu için, Peygamberliği, insanları çağırmak için, aşağı inmekdir sanmışlardır. Vilayetde olan derecelere yükseldikden sonra inmekdir demişlerdir. Yükselmenin sonu ve yakınlığın çokluğu, bu inmekde olduğunu anlamamışlardır. Vilayetin yüksek derecelerindeki yakınlık, bu yakınlığın zıllerinden bir zılle olan yakınlıkdır. Bu yakınlık, görünüşde uzaklık sanılmakdadır. Vilayetde olan yükselme, buradaki yükselmenin görüntülerinden biridir. Buradaki yükselme, görünüşde, iniş sanılmakdadır. Mesela, dairenin merkezi, çevresinden en uzak olan noktadır. Halbuki, dairenin hiçbir noktası, çevreye, merkezinden daha yakın değildir. Çünki çevre, merkezin genişlenmiş, açıklanmış halidir. Bu bağlılık, merkezden başka, hiçbir noktada yokdur. Görünüşe bakan cahiller, bu yakınlığı anlıyamazlar. Merkez, çevreye en uzak noktadır derler. Merkezin en yakın olduğunu söyliyene cahil ve ahmak derler.

Bu mektub, mirza Hüsameddin-i Ahmed hazretlerine?kaddesallahü teala sirrehul?aziz? yazılmışdır. Peygambere tam tabi? olanların, onların bütün olgunluklarına kavuşacakları ve hiçbir Velinin hiçbir Nebi derecesine çıkamıyacağı bildirilmekdedir:

amin...

Gelir elbet zuhura, ne ise, hükm-i kader.

Bu mektub, mevlana Salihe gönderilmişdir. Hakikatleri bilen, ma?rifetlerin kaynağı olan büyük oğlu hace Muhammed Sadık?aleyhirrahme? hazretlerinin ve iki küçük oğlu merhum Muhammed Ferruh ve Muhammed İsa?rahmetullahi aleyhima? hazretlerinin kemallerinden ve iyiliklerinden birkaçını bildirmekde ve Vilayet sahiblerinin Fenasını ve nübüvvet yolunda Fena lazım olmadığını bildirmekdedir:

Kıymetli efendim! Bu fakire göre, tesavvufda bid?at meydana çıkarmanın çirkinliği, dinde bid?at yapmanın çirkinliğinden az değildir. Tesavvufun bereketleri, bid?at çıkmadığı müddetçe akar gelir. Tesavvufda bir değişiklik yapılınca, feyzler ve bereketlerin gelmesi de durur. Bunun için tarikatde bir değişiklik olmamasına çok dikkat etmelidir. Tarikatden olmıyanlarla görüşmemelidir. Her nerede ve her kim olursa olsun, tarikati değişdiren birşey görülürse, zorla ve elbette önlemelidir. Tarikatin doğrusunu kuvvetlendirmeli ve yaymalıdır. Vesselam, vel-ikram.

Bu arada bu Mektub'daki düaya "amin" diyeyim.

demissiniz sayın porr

Tesavvufcuların sözlerinden, ele birşey geçmez. Onların hallerinden insanın birşeyi artmaz. Onların vecdleri ve halleri, islamiyyete uygun olmazsa, on para etmez. Keşfleri, ilhamları, kitaba ve sünnete benzemezse, yarım arpa kadar değerleri olmaz. Tesavvuf yolunda ilerlemenin sebebi, islamiyyetde inanılması lazım olan şeylere, yakinin, imanın artması içindir. Hakiki iman da, bu demekdir. İkinci sebebi de, fıkhda bildirilen vazifeleri yapmanın kolay ve tatlı olması içindir. Tesavvuf, bu ikisine kavuşmak içindir. Bunlardan başka birşey için değildir. Çünki, Allahü teala, Cennetde görülecekdir. Dünyada hiç görülemez. Tesavvufcuların aradıkları müşahedeler, tecelliler, gölgelere kavuşmakdır ve benzetilen, O sanılan şeylerle avunmakdır. Allahü teala, ötelerin ötesidir. Şaşılacak şeydir ki, onların müşahedeler ve tecelliler diye övündükleri şeylerin iç yüzleri, eğer anlatılırsa, bu yola yeni girenlerin gevşemelerinden korkulur ve arzuları, istekleri azalır. Eğer iç yüzleri anlatılmazsa, doğrusunu bildiğim halde, doğru ile yanlışın birbirlerine karışmalarına göz yummuş olmakdan korkarım. Ey, yollarını şaşırmışlara, doğru yolu gösteren Rabbim! Alemlere rahmet olarak yaratdığın Muhammed?aleyhisselam? hurmeti için, bana doğru yolu göster! Halinizi arasıra bildiriniz ki, sevgiyi artdırır. Doğru yolda bulunanlara selam olsun!

PDF'de var, kitapta var, eenternesyonalita. Özelden adres göndereyim, PDF için.

Sayın Puur

Allahü teala, bizi ve sizi, sevgili Peygamberinin doğru yolunda bulundursun?ala sahibihessalatü vesselamü vettehıyye?!

Allahü teala, Peygamberimiz Muhammed aleyhissalatü vesselama da sebeblere yapışmasını emr ediyor. Enfal suresi, altmışdördüncü ayetinde mealen, buyuruldu.

Allahü teala, size herşeyin hakikatini, doğrusunu bildirsin! Allahü tealanın zatını, kendisini tanımakda demek, Onun kudretini gösteren ayetleri, alametleri görmekdir. Bu ayetleri ile ya?ni kalb gözü ile görmeğe derler. Zat-i ilahinin şühudü ve huzuru ise, yalnız ile ilerlemekde olur. Bu seyr, salikin kendinde olan ilerlemekdir. Farisi beyt tercemesi:

Mahlukların vücudü vardır demek için keskin görüşlü olmak lazımdır. Allahü tealanın vücudü ya?ni varlığı yanında, mahlukların vücudünü, bunlar görebilir. Keskin görüşlü olanlar, gündüzün, güneşin vücudü yanında yıldızları görürler. Görmesi kuvvetli olmıyanlar ise göremez. Mahlukların vücudü, gündüz yıldızların vücudü gibidir. Görüşü kuvvetli olanlar görebilir. Görmesi az olanlar görmekden mahrum kalır.

Kıymetli mektubunuz geldi. Buraya gelemediğinizin sebebini yazıyorsunuz. Doğrudur. Şimdiye kadar yapdığınızdan daha da çok yapınız. Lazım olan hizmeti tam yapamadığınızı düşününüz.

çocuuk

İstişare dinimizin emridir. İstişaresiz hiçbir iş yapmamak lazım.

seyrü suluk yolunda mevladan ikram olarak gelen halleri yada şeyhin kerametlerini anlatmak edepsizliktir...

Süal: Şeyh Ebu Said-i Ebül-hayr, Allahü tealaya kavuşduran bir vasıta bildirmesini Ebu Ali Sinadan istedi. İbni Sina da, dedi. Şeyh hazretleri, Aynülkudat-ı Hemedaniye yazarak, dedi. Aynül-kudat da buna, diye cevab yazdı. Bunun açıklamasını istiyorsunuz?

niye söyledimki sanki, kaale bile alınmıcaz belliki

İKİYÜZONİKİNCİ MEKTUB

İKİYÜZYETMİŞÜÇÜNCÜ MEKTUB

Ya Allah, ya Rahman, ya Rahim, ya afüvvü ya Kerim. Fa?fü anni verham li ente erhamürrahimin.

Dünyadan ahırete imanlı giden, Cennetde Allahü tealayı cihetsiz ve keyfiyyetsiz ve hiçbirşeye benzetmiyerek ve misali olmıyarak görecekdir. Buna, mislimanların yetmişüç fırkasından, yalnız Ehl-i sünnet inanmışdır. Diğerleri inkar etmiş ve cihetsiz ve keyfiyyetsiz olarak görmek olamaz demişlerdir. Hatta, Muhyiddin-i Arabi?kuddise sirruh?, ahıretde Allahü tealayı görmek, dir. Başka dürlü görmek olmaz diyor. Birgün üstadım, Muhyiddin-i Arabinin şöyle buyurduğunu söyledi: . Halbuki Cennetde Allahü tealayı görmeği, suretin tecellisi demek, Onu görmeği inkar etmekdir. Her ne kadar oradaki suretin tecellisi, dünyada eşya suretlerinin görünmesi gibi değil ise de, yine Onun kendini görmek değildir. Arabi şi?r tercemesi:

imam rabbani ne yapıyor ki

nakşibendi yolunun büyüklüğü anlatılmakta,

aynı yaşlardayız

?Rabbimiz, nurumuzu tamamla, bizi bağışla... Zira sen, her şeye kadirsin.? (66/8)

Yavrum! Tesavvuf yolunda yükselirken, öyle bir yere çıkılır ki, bir nokta daha çıkılsa, o noktaya çıkmakla geçilen dereceler, oraya kadar olan bütün derecelerden daha yüksekdir. Çünki o nokta, aşağısında olanların hepsinden daha çokdur. Bu noktanın üstündeki nokta da, bu noktadan öylece daha yüksekdir. Çünki altdaki nokta, kendi altındakilerin hepsi ile birlikde, üstündeki noktadan çok küçükdürler. Daha yukardaki bütün noktalar da, hep böyledirler. İşte, bir kimsenin iman etdiği şeylerin derecesi yukarda ise, altındaki derecelerde olanların hepsinden ağır gelir. Bunun içindir ki, Arif ilerlerken bir yere gelir ki, bir anda, o ana kadar kazandıklarının hepsini kazanır. Bu fakirin?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? ölçüsüne göre, bir anda, önceki derecelerin hepsinden daha çok dereceleri geçmekdedir. Bu, Allahü tealanın ihsanıdır. Allahü teala bunu, dilediğine ihsan eder. Allahü teala, çok büyük ihsan sahibidir.

Süal: Yükselirken hayat sıfatına da kavuşulabilir mi?

İMAN: Ehl-i sünnet alimlerinin?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? kitablarında, dinden olduğu, ya?ni inanılması lazım olduğu bildirilen şeyleri, kalbin tasdik etmesi, kabul etmesi, inanması demekdir. Kalbin inandığını, dil ile söylemek de lazımdır demişlerdir.

Yukarıda bildirilenlerden anlaşılıyor ki, haram olduğu kat?i olan işleri, beğenen kafir olur. Müsliman değildir, mürted olmuşdur. O halde, düşünmeli ki, haramlara kıymet verenlerin ve bunları ibadet bilenlerin hali ne oluyor? Cenab-ı Hakka sonsuz hamd ve şükr olsun ki, bizi yetişdiren büyüklerimiz, bu pisliğe bulaşmadı. Kendilerine uyarak, bu şeni? şeyleri yapmakdan bizleri kurtardılar. İşitdiğime göre, büyük üstadımın kıymetli oğulları, teganniye tutulmuş. Cum?a geceleri toplanıp, ilahiler, kasideler okumağı adet edinmiş. Orada bulunan tanıdıklarımızın çoğu da, bunlara uyup, geliyormuş. Bunu duyunca çok, hem de pekçok hayret etdim. Başkalarının talebesi, kendi üstadlarının yapdığını behane ederek, onlar da yapıyor. İslamiyyetin yasak etdiğini, pirlerinin yapması ile örtbas ediyorlar. Hakları olmamakla beraber, kendilerine pirlerini siper ediyorlar. Halbuki, bizim arkadaşlarımız, bu kabahatlerine acaba neyi behane edebilecekler? Hem islamiyyet haram etmiş, hem de büyüklerimiz kaçınmışdır. Bu işi, islamiyyet de, tesavvuf da beğenmiyor. İslamiyyet men? etmeseydi bile, yalnız büyüklerimizin yolunda bulunmıyan şeyleri yapmak, ne kadar çok şeni? olurdu? Ayrıca, islamiyyet de haram etdiğinden, şena?atin büyüklüğünü düşünmelidir. Hepinize selam ederim.

Ömür boyu yol alsa,

İ?tikadı ve ameli doğrultdukdan, bu iki kanadı ele geçirdikden sonra, Allahü tealaya yaklaşdıran yolda ilerlemek sırası gelir. Zulmani ve nurani konakları aşmağa başlanabilir. Fekat şunu iyi bilmelidir ki, böyle konakları aşarak yükselebilmek ancak, yolu bilen, yolu gören, yol gösteren, kamil ve mükemmil bir rehberin teveccühü ve tesarrufu ya?ni idare etmesi ile olabilir. Bunun bakışları, kalb hastalıklarına şifa verir. Onun teveccühü, ya?ni kalbini bir kimseye çevirmesi, kötü, çirkin huyları insandan siler, süpürür. Bunun için önce, bir rehber aranır. Allahü teala, lutf ve ihsan ederek, bunu tanıtırsa, bunu tanımağı en büyük ni?met bilmelidir. Ondan ayrılmamalıdır. Ona ve bütün emrlerine uyulur. Abdüllah-i Ensari buyuruyor ki, . Kendi arzu ve isteklerinden geçer. Onun isteklerine uyar. Hiçbir isteği kalmaz. Ona tabi? olmağa canla, başla uğraşır. Se?adetini, onun emrlerini yapmakda bilir. Uyduğu rehber de, isti?dadına elverişli olan vazifeyi, buna emr eder. Zikri veya teveccühü, yahud murakabeyi işaret eder. Yalnız sohbetin kafi olacağını anlarsa, yalnız bunu emr eder. Bir kamil ve mükemmilin sohbeti ele geçerse, tesavvuf yolunda ilerleten şartlarından hiçbir şarta, artık lüzum kalmaz. Talibin haline uygun gördüğünü, ona emr eder. Şartlardan ba?zısında kusuru olursa, onun sohbeti, bu eksiklikleri temamlar. Teveccühü, kusurlarını giderir. Böyle bir sohbet ile şereflenemiyen bir kimse, eğer muradlardan, seçilmişlerden ise, onu çekerler. Sonu olmıyan lutflarla, onun işini bitiriverirler. Kendisine lazım olan her şartı, her edebi ona bildirirler. Tesavvuf yolunda ilerlemesi için, eski büyüklerden ba?zısının ruhlarını ona rehber, vasıta yaparlar. Çünki, Allahü tealanın adet-i ilahiyyesi şöyledir ki, bu yolun konaklarını aşabilmek için, büyüklerin ruhlarını vasıta, sebeb kılmışdır. Bu kimse, eğer müridlerden ise, bunun işi, rehbersiz tehlükeli olur. Rehber buluncıya kadar, rehbere kavuşdurması için, Allahü tealaya yalvarmalıdır. Tesavvuf yolunda gözetilmesi lazım olan şartları da öğrenmesi ve bunlara ri?ayet etmesi lazımdır. Bu şartların en başda geleni, nefse uymamakdır. Bu da, vera? ve takva ile olur. Vera? ve takva, haramlardan sakınmak demekdir. Haramlardan sakınabilmek için, mubahların lüzumundan fazlasını terk etmelidir. Çünki mubahları, , alabildiğine yapan kimse, şübheli olanları işlemeğe başlar. Bunlar ise, harama yakındır, ya?ni haram işlemek ihtimali çok olur. Uçurum kenarında yürüyen, içine düşebilir. Demek ki, haramdan sakınabilmek için, mubahların fazlasından kaçmak lazımdır. Bu yolda ilerlemek için vera? sahibi olmak şartdır dedik. Çünki insanın işleri, iki şeyden biridir: Ya emr edilen şeydir, yahud yasak edilmiş şeylerdendir. Melekler de, emr edilen şeyleri yapmakdadır. Bunu yapmak, insanı ilerletseydi, melekler de, terakki ederdi. Meleklerde, yasak edilen şeyden sakınmak yokdur. Çünki onlar, yasakları yapmıyacak şeklde yaratılmışdır. Yasakları işleyemezler. Onun için, meleklere birşey yasak edilmemişdir. Demek ki, terakki etmek, yasaklardan sakınmakla olabilmekdedir.

Öncesinde neler oldu net bilgi vermek zor ancak (miladi 300'lerdeki) iznik konsülünden başlayarak her toplantıda İncil'i sürekli değiştiren bir anlayış ve yapıdan bahsediyoruz.

Zatına bakar ve gülerdin müdam.

Bu mektub, mir Muhammed Nu?man-i Bedahşi hazretlerine yazılmışdır. Cahillerin dedi-kodu yapmalarına üzülmemeği bildirmekdedir:

Süal: Hadis-i şerifde buyuruldu ki, ve ayrıca, buyuruldu ve ayrıca, buyuruldu. Bunların hiçbirinde sayı bildirilmedi. Bir kişiden başka sayı bildiren olmadı. Adede halkıhi hangi bakımdan söylenmişdir? Rıdae nefsihi ne demekdir? Ve zinete Arşihi nasıl olur? Kelimelerin mürekkebi nasıl doğru olur? Teraziyi nasıl doldurur? Bütün insanların yapdığı hamddan katkat fazla ne demekdir?

Bir kulunu, herkesin işine sebeb kılar.

Evliyaya kim bakarsa, ten gözü ile serseri,

Cevab 7: Eğer kalb, kelimesinin hepsini söylerse, niçin bu kusur olsun? derken, hayali ile, göbekden yukarı doğru söyler. derken, yukardan sağına doğru, derken sağdan kendine doğru söyler. Yahud, bu kelimeleri, bu üç tarafa doğru hayali ile götürür. Ağzı ile birşey söylemez. Böylece, kalbin ağız ile birlikde olması şartı ortadan kalkar. Sizin bu son iki süaliniz, Fahreddin-i Razinin şübhelerine benzemekdedir. İyi düşünseydiniz, sormanıza hacet kalmazdı.

biraz türkfilmi kaçacak ama

Hudanın, leyle-i mi?rac içinde,

poor bana bir süre daha izin ver düzene koyacağım inşallah burayı...

Bu açıdan seni tebrik ederim kardeşim.

İKİYÜZELLİDÖRDÜNCÜ MEKTUB

yaratan, gönderen, hep Odur. O hatırlatmazsa ve kuvvet

Mektubat-ı İmam-ı Rabbani kitabının birkaç mektubunu okudum gerçekten çok güzel bir kitap. okuyup anlamak ve yaşamak çok güzel olur. Okumak isteyenlere tavsiye ederim. Yanlız biraz anlamakta zorluk çekebilirsiniz ama herhalde yazılanları anlamaya çalışırsınız.

Görülüyor ki, tesavvuf yolcusunun, işin iç yüzüne varmadan önce, kendi keşf ve ilhamına uymasa da, Ehl-i sünnet alimlerine tabi? olması lazımdır?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in?. Alimleri haklı, doğru, kendini yanlış bilmelidir. Çünki, Ehl-i sünnet alimleri, bilgilerini, Peygamberlerden?aleyhimüssalevatü vetteslimat? almışdır. Bu bilgiler, vahy ile gelmiş olup sağlamdır. Yanlışlıkdan, şaşırmakdan korunmuşdur. Bu bilgilere uymıyan kendi keşfi ve ilhamı ise yanlışdır, bozukdur. Bunun için kendi keşfini, alimlerin sözünün üstünde tutmak, vahy ile inmiş olan sağlam bilgilerin üstünde tutmak olur. Bu ise, sapıklığın ta kendisidir ve zarar, ziyandan başka birşey değildir.

Se?adet yazılmamışsa bir kimseye,

Az söyledim sana, incitmekden sakındım,

poor kardeş

Bu mektub, hacı Yusüf-i Keşmiriye yazılmışdır. ve ve bu yolun temel bilgilerinden olduğu bildirilmekdedir:

Ta önceden adet oldu, kim ekerse, o biçer,

yüce seraydan, hepsi eli boş döndüler.

Allahü teala, bilinemez, anlaşılamaz. Görülebilen, anlaşılabilen, şühud ve mükaşefe yolu ile belli olan herşey, o değildir. Allahü teala, ötelerin ötesidir. Sakın, bu yolda ceviz gibi, cam parçaları gibi parlak görünen değersiz şeylere, çocuklar gibi aldanmayınız ve yolun sonuna kavuşdum sanmayınız! Hasıl olan halleri ve rü?yaları, cahil olan şeyhlere bildirmeyiniz! Onlar, anlamadıkları için, az birşeyi çok sanırlar. Başlangıcda olanları, sona kavuşmuş sayarlar. Elverişli olan talib, böylece kendini sona ermiş sanır, çalışması gevşer. Olgun kimseyi aramalıdır. Gönül hastalıklarının ilacını ondan sormalıdır. Kamil olanı buluncıya kadar, hasıl olan halleri derken yok etmelidir. , yok demekdir. Sonra, hiçbirşeye benzemiyen, düşünülemiyen Hak tealanın varlığını düşünmelidir. Hace Nakşibend-i Buhari hazretleri buyurdu ki, (Görülen, bilinen, işitilen herşey, O değildir. derken, bunların hepsini yok etmelidir!). Hasıl olan şeylerin hepsini yok ediniz! Hak teala, veraların verası, ötelerin ötesidir. derken, hiçbirşey düşünmemelidir. Bu yolun büyükleri böyle yaparlardı. Doğru yolda olanlara ve Muhammed Mustafaya?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat? uyanlara selam olsun!

kitabının sahibi ?rahmetullahi aleyh? hazretleri ve Ona uyanlar, Allahü tealanın sıfatları, Allahü tealanın kendinden başka olmadıkları gibi, birbirlerinden de başka değildirler diyor. Böylece, ilm sıfatı, Zat-i ilahiden başka olmadığı gibi, kudretden, iradeden, işitmekden ve görmekden de başka değildir diyorlar. Sıfatların hepsini de, böyle biliyorlar. Bu fakire göre, bu sözleri doğru değildir. Çünki, bunlar sıfatların dışarda ayrıca var olduklarına inanmıyorlar. Ehl-i sünnetden ayrılmış oluyorlar. Çünki, Ehl-i sünnetin büyük alimlerinin anladıklarına göre, Allahü tealanın sekiz veya yedi sıfatı, kendisi gibi dışarda ayrıca vardır. Onları, sıfatların zatdan başka olmadığına sürükleyen şey, belki, o makamdaki başkalığı bu dünyadaki mahluklardaki başkalık gibi sanmalarından olsa gerekdir. Allahü tealanın sıfatlarının kendinden başka olmasını, bizim sıfatlarımızın kendimizden başka olması gibi bulmadıklarından ve o başkalığı bu başkalığa benzetmediklerinden, sıfatların zatdan başka olmadığını sandılar. Sıfatlar, zatın aynıdır dediler. O makamdaki başkalığın da, Allahü tealanın kendisi gibi ve sıfatları gibi anlaşılamıyacağını, mahluklara benzetilemiyeceğini anlıyamadılar. Oradaki başkalık, buradaki başkalığa benzemez. Yalnız görünüşde ve ismde benzerlik vardır. Bundan anlaşılıyor ki, o makamda başkalık, ayrılık vardır. Fekat, biz bunu anlıyamayız! Anlıyamadığımız şeylere yok diyemeyiz ve dememeliyiz! Doğru yolun alimlerinden ayrılmamalıyız! Herşeyin doğrusunu Allahü teala bilir.

Eğer amacın tartışmak ise, tamam, tartışalım. Aç bir başlık, dök içinden geçenlerin hepsini. Sayfalarca yaz. İsterse 10 sayfa olsun. Hepsini okuyup cevap vereceğim tamam?

İKİYÜZSEKSENYEDİNCİ MEKTUB

İLTİCA:

Yoksa, toprağa göre, çok yüksekdirler.

yazarsan gönül hoş olur...

Bu mektub, molla Bedi?uddine yazılmışdır. Zikr-i zat ve zikr-i nefy-ü isbat bildirilmekdedir:

Peygamberler?aleyhimüssalevatü vetteslimat? vahdet-i vücud bildirmediler. Varlık ikidir diyenlere müşrik demediler. Ma?budün, tapınacak varlığın bir olduğunu söylediler. Ondan başkasına tapınmağa şirk dediler. Bu tesavvufcular, mahlukları Allahü tealadan başka bilselerdi, başka şeylere tapanlara, müşrik olmaz demezlerdi. Onlar bilse de, bilmese de, mahluklar mahlukdur. O değildirler.

Hammad hocamı sahalarda görmek isteriz :)

Allahü tealaya hamd olsun. Onun seçdiği insanlara selam olsun! Lutf edip yazmış olduğunuz mektub gelerek, bizleri sevindirdi. Çok sevdiğinizi ve ihlasınızı bildirdiği için rahatlık verdi. Eski günleri anlatıyorsunuz. Yavrum! İslamiyyete uygun hallerden hangisi üzerinde olursanız olunuz, hiç sıkılmayınız. Ancak, bu sevgi bağının da kopmaması lazımdır. Hatta muhabbet, hergün artmalıdır. Bu ateş sönmemeli, soğumamalıdır. Her an alevlenmelidir. Çünki bizleri bağlıyan bağ, dir. Bu yolun feyzi, ile, kalbden kalbe akarak ulaşır. Bu akışda, yakınlık uzaklık farkı yokdur. Ancak, feyzin hızlı veya yavaş olmasına ve bu yolun inceliklerini öğrenmeğe te?sir eder. Bu noktayı, kıymetli oğluma, tarikati anlatan uzun mektubun sonunda açıklamışdım. Oradan isteyiniz. O mektubun bir suretini, kardeşim seyyid mir Muhammed Nu?manın arkadaşları da götürdü. Onlardan da isteyiniz! Daha uzatmıyorum. Vesselam.

Cevab: Alemde bulunan herşeyin ortak oldukları yerleri vardır. Birbirlerine benzemiyen yerleri de vardır. Hak teala, sonsuz kudreti ile, birçok faideleri sağlamak için, bunların benzemiyen yerlerini, gözlerinden örter. Yalnız ortak olan yerlerini görürler. Hepsi birdir, ayrılık yokdur derler. Böylece güneşi de, bu alem olarak görürler. Hak tealanın bu alemle hiçbir ilişiği yokdur. Fekat, ism benzerliği bakımından, alemle birleşmiş görürler. Şöyle ki, Hak teala vardır. Alem de vardır. Bu iki varlık, her ne kadar başka ise de, ism benzerliği vardır. Bunun gibi, Allahü teala bilicidir, işiticidir, görücüdür, diridir, gücü yeticidir, dileyicidir. Alemin birkaç parçası da böyledir. Ondakilerle bunlardakiler birbirlerine, her ne kadar benzemezler ise de, sonradan olan varlığın çürük yerleri ve sıfatlarının aşağı tarafları, onların gözünden örtülmüşdür. Bunun için, Hak teala alem ile birleşmişdir diyebilirler. Tevhidin böylesi, en yükseğidir. Böyle ma?rifet sahibleri, bu hale mağlub değildirler. Bu ma?rifetleri sekrden ileri gelmemişdir. Bir faide için, bu hale düşürülmüşlerdir. Bu ma?rifet, onları sekrden sahva getirir. Kendilerine rahatlık verir. Başkalarına sima? ve raks ile ve birçoğuna da, mubah işlerle meşgul etmekle rahatlık vermeleri gibidir. Tesavvuf büyüklerinden çoğunu, kendi gördüklerine benzemiyen şeylerle oyalarlar. Bu büyükler ise, gördüklerine benzemiyen şeylere dönüp bakmazlar. Onlarla oyalanmazlar. Bunun için, alemi bunların gördüklerine benzetmişlerdir. Yahud, onu alemin her parçasında göstermişlerdir. Böylece, birkaç zeman yüklerini hafifletmişlerdir. Bu aşağı kul, tevhidin bu son şeklini keşf ve zevk ile bilmiyordum. Yukarıda yazılmış olan ikisini biliyordum. Bu sonuncusunun da bulunduğunu sanıyordum. Bundan dolayı, kitablarda ve mektublarda, yalnız ikisini, hatta yalnız ikincisini yazmışdım. Tevhid-i vücudiyi yalnız böyle bildirmişdim. Fekat, büyük hocamızın vefatından sonra, mubarek mezarını ziyaret için, Allahü tealanın belalardan koruduğu Dehli şehrine gitmişdim. Bayram günü, mubarek mezarını ziyaret etdim. Mubarek mezarına teveccüh edince, mukaddes ruhundan çok iltifat göründü. Kimsesizleri okşamak yüksekliğinden dolayı, kendi nisbetini bu fakire ihsan buyurdu. Bu nisbet, hace-i Ahrar hazretlerinden gelmekde idi. Bu nisbete kavuşunca, bu bilgilerin ve ma?rifetlerin içyüzünü zevk yolu ile anladım. Böylece, bu büyüklerdeki tevhid-i vücudinin, kalbin cezbesinden veya muhabbet kaplamasından olmadığı, belki yüklerinin hafifletilmesi için ihsan edildiği anlaşıldı. Bu anlayışı açıklamayı çok zeman uygun bulmadım. Fekat, birkaç kitabımda, o eski iki ma?rifet yazılmış olduğundan, kısa görüşlü kimseler, bu yazılardan o iki büyük zatın küçültülmesi lazım olacağını zan etdiler. Çünki, o iki büyük zatın yolu, tevhid yolu idi. Bu kısa görüşlüler, fitne çıkaran sözlere başladılar. Öyle oldu ki, bu hayalleri, istekleri az olan talebelerin çalışmalarına gevşeklik verdi. Bunları görünce, tevhidin bu kısmını da açıklamayı uygun buldum. Bu yazıma vesika olmak için, herkesce bilinen bir olayı da bildiriyorum. Hocamızı çok seven bir zat dedi ki, hocamızdan işitdim: buyurdu. Bu sözleri, yukarıdaki yazılarımızı kuvvetlendirmekdedir. Faziletli şeyh Abdülhak-i Dehlevi, hocamızı çok sevenlerdendir?rahmetullahi teala aleyhima?. O söyledi ki, Hace hazretleri vefatından birkaç gün önce buyurdu ki: . Bu sözünden anlaşılıyor ki, son mertebelerinde, tevhid ile ilgileri kalmamışdı. Başlangıcda tevhid ma?rifetlerinin de bulunması, bir leke değildir. Büyüklerden çoğunda, ilk zemanlar, böyle bilgiler hasıl olmuşdur. Sonra, buradan ilerlemişler, yükselmişlerdir.

Destek verenlerden Allahü Teala razı olsun. Bu mübareklerin bereketiyle faydalı olur inşaallah.

ise rabb-i Habibullahdır.

İnsanlara önce lazım olan, herkesin birinci vazifesi, emrlere uymak ve yasaklardan kaçınmakdır. Haşr suresinin yedinci ayetinde mealen, buyuruldu. Bu ayet-i kerime, islamiyyete uymanın lazım olduğunu göstermekdedir.

İKİYÜZONYEDİNCİ MEKTUB

Toprakdan çıkan, gökleri aşdı.

Bu taifeye muhabbet besleyen her taife:

Allah sevgisinden başka, her ne güzelse,

Biz sadece bu mübareklerin yazdıklarını paylaşsak sanırım en mantıklı hareketi yapmış olacağız. Bu sözlerin üstüne söz söylemeye, veya bu mektubları açıklamaya cesaret edemiyorum. Öyle güzel söylemiş ki, her mektuba hayran kalıyorum.

Bilirim üzülürsün, yoksa sözüm çokdur sana.

Süal: Birkaç kadın vazife istiyor. Nasıl yapalım?

Bunu biz de söylüyoruz. Ama, günümüz Türkçesi ile söylüyoruz. Yani, günümüz Türkçesi ile söyleyince değerli olmuyor da biraz Arapça biraz Farsça karıştırınca mı değerli oluyor sözler?

İKİYÜZALTMIŞYEDİNCİ MEKTUB

Her gün 1 tanesini İmam-ı Rabbani hazretlerinin zahiran sohbetinde bulunuyormuş gibi edeple okumak çok faydalıdır.

tartışma istiyorsanız dini forumda sizi tatmin edecek kadar tartışma başlığı var, hepsini hallettiniz de bu başlık mı kaldı?

Süal: Birkaç yazınızda, diyorsunuz. Bu sözü açıklar mısınız?

Nefsin istekleri karışmış olan herşey bozukdur. Doğru yolda olanın her işi, Hak içindir. Bunu biraz sonra, inşaallahü teala açıklıyacağız. Görünüşdeki bu benzerlik ve bağlılık, yanlış hayallere yol açmışdır. Ebu Bekr-i Sıddikdan gelen yolda cezbe sülukden önce olduğu için, bu yolda, süluk ni?metine kavuşmamış olan meczublarda, böyle hayaller ve bu gibi vehmler çok olur. Bunlardan birçoğuna, cezbe makamında, çeşidli haller hasıl olur. Bir halden, başka bir hale dönerler. Bunları, süluk konaklarında ilerlemek ve yolculuğu sanırlar. Bu değişmeleri görünce, kendilerini bilirler.

Alemlerin rabbi olan Allahü tealaya hamd olsun! Peygamberlerin en üstününe ve Onun temiz olan Alinin ve Eshabının hepsine salat ve selam olsun! Allahü teala, seni se?adet-i ebediyyeye kavuşdursun! Allahü tealanın sıfatları, Onun zatı gibi anlaşılamaz. Tam basitdirler. Hiç değişmezler. Mesela, ilm sıfatı, hiç değişmez. Yayılmış, basitdir. Önceki sonsuzdan, sonraki sonsuza kadar bilinenler ilm sıfatının bir yayılması ile bilinmekdedirler. Kudret sıfatı da, olgun, genişdir. Herşey bu sıfatla var olmakdadır. Kelam sıfatı da basitdir, yayılmışdır, hiç değişmez. Ezelden ebede kadar, bu bir kelamla söyleyicidir. Sekiz sıfatın hepsi böyledir. İlm sıfatının bilinen şeylere, kudret sıfatının yaratılmış ve yaratılacak şeylere bağlantıları çok ise de, bu sıfatlarda çokluk ve değişiklik yokdur. Hak teala, herşeyi bilir ve herşeye gücü yeter. Fekat ilm ve kudret sıfatlarının hiçbirşeye, hiçbir ilişiği yokdur. Akl, bunu düşünemez ve anlıyamaz. Yalnız akla uyanlar, felsefeciler, böyle şey olamaz derler. Hak teala herşeyi bilsin. Fekat, Onun ilmi hiçbirşeye bağlanmasın. Bunun gibi, herşeye gücü yetsin. Fekat, kudretin hiçbirşeye ilişiği olmasın. Böyle şey olamaz derler. Bunlar bilmiyorlar mı ki, ezel ve ebed o mertebede, bir aradadır. An denecek zemanın bile orada yeri yokdur. O makama en yakin ve en uygun an kelimesinden başka birşey olmadığı için an denilir. Ezeldeki ve ebeddeki varlıkların hepsi, o bir anda vardır. Yok olanlar da, o bir anda yokdur. O bir anda bir kimseyi hem yok olarak, hem var olarak, hem dünyaya gelmeden önceki halini, hem çocukluğunu, hem gençliğini, hem ihtiyarlığını, hem diriliğini, hem ölülüğünü, hem kabrde, hem haşrda, hem Cennetlerde olarak bilir. O anın bu varlıklarla hiçbir ilgisi yokdur. Eğer bir ilgisi olursa, anlıkdan çıkar. Uzun zeman olur. Geçmiş zeman ve gelecek zeman ayrılır. Bu varlıklar, o bir anda, hem vardırlar, hem yokdurlar. Tam basit, değişmez bir yayılmadır ki, bu varlıklardan hiçbiri ile bağlılığı yokdur. Bilinen şeylerin hepsi, ilm sıfatının bir yayılması ile bilinmekdedir. Bu, şaşılacak bir şey değildir. Çünki zıd olan, ters olan şeyler, bu makamda ve bir zemanda, bir arada bulunmakdadırlar. O makamda zeman yokdur. Zemanda da değişiklik yokdur ki, zeman denilsin. Bir kimse bir kelimeyi bir anda hem ism olarak, hem fi?l olarak, hem geçmiş zeman, hem gelecek zeman olarak düşünebilir. Bunları bir anda bir arada görüyorum der. Kelimenin çeşidli ve ters hallerini bir arada gördüğüm gibi, kelimenin bunların hiçbiri ile ilgisi yokdur derse, akla uyanlar, felsefeciler buna karşı birşey diyemezler. Benzetmek gibi olmasın, bizim sözümüze niçin karşı geliyorlar? İnanmakda niçin duraklıyorlar? Kimseden böyle birşey işitmedik derlerse, kimsenin söylememesi, olamaz demek değildir. Söylenilen, işitilen sözlere uymıyan, onları değişdiren birşey de değildir. Sonsuz varlık mertebesine uygun olmıyan bir şey de değildir. farisi mısra? tercemesi:

TENBİH 1: Sima? ve raks, müntehilerden birkaçına da lazımdır dedik. Çünki yükselecek çok mertebeleri bulunduğu için, yolda sayılırlar. Erişilebilecek mertebelere yükselmedikce müntehi olmaz, sona varmış sayılmazlar. Seyr-i ilallah sonuna vardıkları için, bunlara müntehi denilmişdir. Bu seyrin sonu, salikin mazhar olduğu isme kadardır. Fekat, bu seyrden sonra, bu ismde ve isme bağlı şeylerde de seyr vardır. Bu ismdeki ve kavuşanların bildikleri şeylerdeki seyrden sonra, ismin sahibine varıp, burada Fena ve Beka hasıl edince, tam müntehi olur. Seyr-i ilallahın doğrusu da budur. İsme kadar olan seyre de, denilmiş, o mertebede olan Fenaya ve Bekaya da, adı verilmişdir. sonsuzdur denilmesi, Bekadaki seyr içindir. Bütün konakları geçdikden sonradır. Bu seyrin sonsuz olması demek, o ismde seyr olunursa ve bu ismdeki şü?unların herbiri ile ayrı ayrı ahlaklanırsa, sonuna varılmaz demekdir. Çünki, her ismde sonsuz şü?unlar bulunmakdadır. Eğer yükselirken, onu bu ismden geçirirlerse, bir adımda geçebilir ve sonun sonuna varabilir. Eğer orada yok olursa, çok şerefli olur. Yok eğer insanları yetişdirmek için, geri indirirlerse, çok büyük üstünlük olur. Bu isme kavuşmanın kolay bir şey olacağını sanmamalıdır. Bu ni?mete kavuşabilmek için, can feda etmek lazımdır. Acaba kimi bu büyük ni?mete kavuşdurmakla şereflendirirler?

Süal 6: Bu yolun talibleri, başlangıçda, tam ehadiyyeti arıyorlar. Kelime-i tevhidi söylemek bunlara nasıl uygun olur? Çünki, tapınacak birşey yokdur derken, Ondan başkaları düşünülmekdedir.

aynı şeyi söylüyorsak,

Çok acıyan, afvı seven bir Rabdır!"

Melek yüzünü örtmüş, şeytan naz yapıyor:

Ey mahdum,

Kerimlerle yapılan işlerde güçlük yokdur!

Muhammed Kuhistani?rahmetullahi aleyh?, kitabında diyor ki, (İşaret edilmez ve parmak bükülmez. Mezhebin üsul bilgilerine göre böyledir. Zahidinin kitabında da böyledir. Fetva da böyle verilmişdir. , , ve daha başka kitablarda da böyle yazılıdır. Büyüklerimiz, parmak ile işaret etmenin sünnet olduğunu da bildirmekdedir).

Ceza Nedir?

sana abi diyebilir miyim :)

İKİYÜZYİRMİBİRİNCİ MEKTUB

Allahü tealaya şükr etmek için, önce Ehl-i sünnet alimlerinin bildirdiğine uygun bir i?tikad edinmek lazımdır. Çünki, Cehennemden kurtulan, yalnız bu fırkadır. İ?tikadı düzeltdikden sonra, islamiyyete uygun hareket etmelidir. İslamiyyeti de, bu fırkanın müctehidlerinin kitablarından öğrenmelidir. Bundan sonra, Ehl-i sünnetden olan, tesavvuf büyüklerinin gösterdiği yolda tasfiye ve tezkiyeye sıra gelir. Şükrün bu üçüncü kısmı, şart değilse de, faidesi pek büyükdür.

ÜÇYÜZDÖRDÜNCÜ MEKTUB

Süal: Mevlana?aleyhirrahme? hazretleri, demişdir. Böyle söylemek caiz midir?

İnsanların iradeleri, ihtiyarları za?ifdir, azdır sözüne gelince, eğer Allahü tealanın ihtiyarı yanında azdır denirse veya insanların ihtiyarı yalnız olarak işleri meydana getiremez demek istenirse, doğru olur. Fekat, eğer ihtiyarları, işlerin yapılmasına te?sir etmez denirse, doğru olmadığını yukarıda bildirdik.

Allah kalbime yerleştirmeyide nasip etsin, inşallah

Peygamberlerin sonuncusuna?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? yapılanların başlangıcı, hakikatinin üstünde olan bir hakikatdir. Halilullah İbrahim aleyhisselama?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam? yapılanların başlangıcı da, bu yüksek makamın hakikatidir. Böyle olmakla beraber, Peygamberlerin sonuncusuna?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? yapılanların başlangıcının hakikati, o yüksek hakikatin icmalidir, topluluğudur, bütünüdür. Halilullahın?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam? başlangıcının hakikati ise, o icmalin, o topluluğun tafsili, açılmışı, yayılmışıdır. Peygamberlerin sonuncusunun?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? rücu? etdiği, geldiği hakikat, harfinin hakikatidir. Halilullahın?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam? gelip yerleşdiği hakikat ise, harfinin hakikatidir. Evet icmalin, topluluğun, vahdetle ilgisi daha çokdur. Bunun için e gelmesi kolay olmuşdur. Çünki, harfi vahdete yakındır. Açılmak, dağılmak, çokluğa daha uygundur. Bunun için, çokluğa yakın olan a kavuşmuşdur. Bundan dolayı hazret-i İbrahim?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam? hem başlangıcda, hem de sonunda çok bereketli olmuşdur.

En iyisi sözü büyüklere bırakmak. Hazret-i Ali efendimiz boşuna dememiş: "Akıl temam olunca, söz azalır" diye.

Cevab: Yavrum! Resulullahın?sallallahü aleyhi ve sellem? kullandığı şeyler, yapdığı işler, iki dürlü idi: Biri ibadet olarak yapdığı işler idi. İkincisi, adet olarak yapdıkları idi. İbadet olarak yapdığı işlerin tersi, olur. Böyle uygunsuz işleri yasak ederiz. Bunlar, dinde reform, değişiklik olur ki, buna hiç izn yokdur. Bir şehrin, bulunduğu memleketin adetine uyarak yapdığı işlerin tersine, bu işlerin aksine olan şeyler bid?at olmaz. Bunları yasak etmeyiz. Böyle işlerin dinle ilgisi yokdur. Adet olunca yapılır, adet olmazsa yapılmazlar. Din ve ibadet olarak yapılmazlar. Çünki, her memleketin adetleri başkadır. Birbirlerine uymaz. Bir memleketin adetleri bile, zemanla değişir. Böyle olmakla beraber, adetlerde de sünnete uymak faideli olur. Se?adetlere yol açar. Allahü teala bizi ve sizi, Peygamberlerin efendisinin yolunda bulundursun?aleyhi ve aleyhim ve ala tabi?i küllin minessalevati efdalüha ve minetteslimati ekmelüha?. Vesselam.

Süal: Teganni ile okumayı ve dinlemeyi sıkı yasak etdiğimiz gibi, Mevlidi de yasak edecek miyiz? Halbuki mevlid Resulullahı?sallallahü aleyhi ve sellem? anlatan ve öven kasidelerle çeşidli din ve ahlak bilgisi veren şi?rlerdir. Kıymetli kardeşimiz Muhammed Nu?man?rahmetullahi teala aleyh? ve buradaki sevdiklerimizden birkaçı, Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? efendimizin bu mevlid cem?iyyetlerini çok beğendiklerini rü?yada görmüşlerdir. Mevlid dinlemekden vaz geçmek, bunlara çok güç gelmekdedir.

Allahü teala mubarek ceddiniz, Peygamberlerin seyyidi?aleyhi ve ala alihi ve aleyhim minessalevati vetteslimati etemmüha ve ekmelüha? hurmetine..

amanin bu çok uzunmuş nasıl renklendireceğim bunu:(

İKİYÜZELLİNCİ MEKTUB

Aşk serhoşlarile bulun, mey yoksa da, koku geçer.

bu konuda zaten sapmalar mevcut...

Saygılarımla..

Hüzün dalgası çarptıysa bir insanın yüreğine

Süal: Allahü teala, dünyada kafirlere merhamet ediyor. Nitekim yukarıda söylendi. O halde, dünyada rahmet sıfatı, zatın gadabını aşmıyor mu?

6- Bu yolda, yol göstermek, bilmek ve öğretmekle olur. Külah vermekle ve babadan oğula kalmakla olmaz. Başka tariklerde böyle olmakdadır. Hatta son zemanlarda pirlik ve müridlik yalnız külah giydirmekle ve babadan kalmakla olur diyorlar. Bunun içindir ki, birden ziyade üstad olmaz diyorlar ve yolu öğretene mürşid diyorlar. Onu pir, ya?ni şeyh bilmiyorlar. Pire lazım olan edebi, saygıyı ona göstermiyorlar. Böyle yapmaları, çok cahil oldukları ve yetişmemiş oldukları içindir. Bilmiyorlar ki, onların büyükleri, yolu öğretene de, sohbetle yetişdirene de üstad demişlerdir ve birden çok üstad olabilir demişlerdir. Hatta, kendi üstadı hayatda iken de, başka yerden daha çok istifade edeceğini anlıyan bir kimse, ikinci bir üstada gidebilir. Fekat, birincisini kötülememek şartdır. Behaüddin-i Buhari?kaddesallahü teala sirrehül?aziz?, bunun caiz olduğunu göstermek için, Buhara alimlerinden, doğru fetva almışdır. Evet, birinden iradet hırkası almış ise, başkasından iradet hırkası almaz. İkincisinden, bereketlenmek için hırka alabilir. Fekat buradan, ikincisine hiç gidemiyeceği anlaşılmaz. Birinci hırka-i iradet alması ya?ni yoluna girmesi, başkasından öğrenmesi, üçüncüsünün de sohbetinde yetişmesi caiz olur. Bu ni?metin üçüne de bir yerde kavuşursa büyük kazanç olur. Öğrenmesi ve sohbetde yetişmesi, birçok yerden olması da caizdir.

Allahü tealaya hamd ve Resulullaha salat ve selam ederim. Size de iyi düalar eylerim. Şeyh Hasen ve arkadaşları iki mektubunuzu getirdi. Bizleri çok sevindirdi. Bir sahifesinde Hace Üveysin halleri yazılı idi. İkinci sahifesinde, kabul edilip edilmediğinizi soruyorsunuz. Bunu okuyunca, sizin halinizi araşdırdım. Oradaki insanların size doğru koşdukları ve size sığındıkları göründü. Sizi, oradaki insanların se?adete kavuşmaları için vasıta yapdıkları ve o yerleri size bağladıkları anlaşıldı. Bunun için, Allahü tealaya hamd ve şükr olsun! Bu görüşümüzü, rü?ya, hülya sanmayınız! Rüya ve hülya şübheli olur. İkisine de güvenilmez. Bizim yazdıklarımızı, gözle görülür, elle tutulur gibi sağlam biliniz!

Cenazede hazır olmalıdır. Hiç olmazsa birkaç adım birlikde gitmelidir. Böylece, meyyitin hakkı ödenmiş olur.

O halde hazret-i Mu?aviyeyi?radıyallahü anh? söğmek asla caiz değildir. İyi düşünmek lazımdır ki; hazret-i Mu?aviye?radıyallahü anh? bu işlerde yalnız başına değildi. Eshab-ı kiramın hemen hemen yarısı onunla beraberdi. Eğer hazret-i Emir?radıyallahü anh? ile muharebe edenlere kafir veya fasık denirse, din-i islamın yarısı yıkılır. Zira din-i islamı dünyaya yayan, bizlere bildiren onlardır. O halde, onları ancak zındık, ya?ni din-i islamı yıkmak için uğraşan kimse kötüler. O muharebelerin, karışıklıkların ortaya çıkması hazret-i Osmanın?radıyallahü anh? şehadeti ile başladı. Katillerden kısas istenmesi ile başladı. Talha ile Zübeyr?radıyallahü anhüma? kısas gecikdiği için Medine-i münevvereden çıkdılar. Aişe?radıyallahü anha? de bu işde bunlarla beraberdi. Cemel muharebesi, hazret-i Osmanın?radıyallahü anh? katillerine kısas yapılmasının gecikdiği için oldu. Bu muharebelerde onüçbin kişi ve Talha ile Zübeyr?radıyallahü anhüma? da öldürüldü. Mu?aviye?radıyallahü anh? sonradan Şamdan işe karışdı, bunlarla birleşdi. Sıffin muharebesi yapıldı. İmam-ı Gazali diyor ki, bu muharebeler halife olmak için değildi. Hazret-i Emirin?radıyallahü anh? hilafeti başlangıcında, katillere kısas yapılması içindi. Allame İbni Hacer-i Mekki hazretleri de, diyor. Hanefi alimlerinin büyüklerinden olan Ebu Şekur-i Sülemi?rahmetullahi teala aleyh? diyor ki, (Hazret-i Mu?aviyenin hazret-i Emir ile muharebesi hilafet için idi?radıyallahü anhüma?. Çünki, Peygamber?aleyhissalatü vesselam? ona, buyurmuşdu. Bunu işitdiği günden beri içinde hilafet arzusu uyanmışdı. Fekat, ictihadında hata etmişdi. Hazret-i Emirin?radıyallahü anh? ictihadı doğru idi. Çünki, onun hilafeti zemanı, hazret-i Emirin?radıyallahü anhüma? hilafetinden sonra idi. Bundan anlaşılıyor ki, karışıklığın başlaması kısasın gecikmesi idi. Sonradan halife olmak fikri de, ortaya çıkdı. Her ne olursa olsun, ictihad yerinde idi. Hata eden bir derece, doğru olan iki derece sevab kazandı. Bu işde, bize düşen en iyi yol, Peygamber efendimizin?sallallahü aleyhi ve sellem? Eshabının?radıyallahü anhüm? kavgalarına karışmamalıyız. Bunları konuşmamalıyız. Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve sellem? buyuruyor ki, Yine buyurdu ki, ve bir hadis-i şerifde,

[Allahü teala, kullarına zulm etmez, haksızlık etmez. Onlar, kendilerini azaba, acılara sürükleyen bozuk düşünceleri, çirkin işleri ile, kendilerine zulm ve işkence ediyorlar. Beyt:

yanılmıyorsam büyükler der ki herşey aslına rucu edecektir...

İmam rabbani.

Allahü teala bu mübareklere muhabbet besleyenlere bu mübareklerden feyz alabilmeyi, bu kıymetli yazılardan istifade edebilmeyi, bu mübareklerin sohbetinde bulunabilmeyi nasib ve müyesser eylesin. Amin.

Bu duayı, bu başlığı okuyan tüm kardeşlerim için genişletiyorum.

Her an dost ile beraber olmak,

Bitirin artık şu mektupları. Allah'ın adına yemin ederim ki bu mektuplar hiç de yararlı olmadı benim için. İmam-ı Rabbani, herhangi bir insan gibi, dileklerini söylemiş.

Bu iki dua Mektubat kitabının ilk sayfasında bulunuyor.

Alem-i emrin, bu beş latifesinden sonra, bunların aslları olan dereceler birer birer geçilir. Sonra, Allahü tealanın ismlerinin ve sıfatlarının zılleri, görüntüleri derece derece geçilir. Bu zıller, beş aslın da asllarıdırlar. Bunlardan sonra, ismler ve sıfatlar tecelli eder. Sonra şüun ve i?tibarat görünürler. Bu tecellilerden sonra, Zat-i ilahi tecelli eder. Bu zeman itminan-i nefs hasıl olur. Allahü tealanın rızasına kavuşmak müyesser olur. Burada hasıl olan kemalat ya?ni yüksek dereceler yanında, önceki kemalat hiç kalır. Sonsuz bir deniz yanında bir damla su gibidir. Bu makamda olur ve ile şereflenir. Farisi mısra? tercemesi:

Mektubat'ın birinci cildi 1616 senesinde talebelerinin meşhurlarından Yar Muhammed Cedid-i Bedahşi Talkani tarafından toplanmıştır. Birinci cildde 313 mektup vardır. Bu cildin son mektubu, Muhammed Haşim-i Keşmi'ye yazılmıştır. İmam-ı Rabbani hazretleri birinci cildin son mektubunu yazınca, buyurmuştur. İkinci cildi ise 1619 senesinde yine talebelerinden, Abdülhay Pütni tarafından toplanmıştır. Bu cildde Esma-i hüsna yani Allahü tealanın hadis-i şerifte geçen doksan dokuz ismi sayısınca doksan dokuz (99) mektup vardır. Üçüncü cild de imam-ı Rabbani hazretlerinin vefatından sonra 1630 senesinde talebelerinden Muhammed Haşim-i Keşmi tarafından toplanmış olup, bu cildde de Kur'an-ı kerimdeki surelerin sayısınca yüz on dört (114) mektup vardır. Her üç cildde toplam beş yüz yirmi altı (526) mektup vardı. İmam-ı Rabbani hazretlerinin vefatından sonra on mektubu daha üçüncü cilde ilave edilmiştir. Böylece toplam mektup adedi (536) olmuştur. Mektubat'daki mektupların birkaçı Arabi, geri kalanların hepsi Farisi?dir. Çeşitli zamanlarda basılmıştır. Mektubat?ın birinci cildi Mektubat Tercemesi ismiyle Hakikat Kitabevi tarafından yayınlanmıştır. İkinci ve Üçüncü cildlerdeki mektuplardan da gerekli olanları Hakikat Kitabevi yayınlarından olan Tam İlmihal Seadet-i Ebediyye kitabında yayınlanmıştır.

Farisi ve Arabi'yi iyi biliyor olmalı. Sebebi hikmeti nedir bilemeyeceğim. Farisi'nin şiir için gayet uygun bir dil olduğunu duymuştum, belki de bu yüzdendir. Ayrıca bu beytlerin yörede yaygın olabileceği de kuvvetli bir ihtimal.

O mertebede anlaşılmaz hale gelen, bu kemaller, insandaki Alem-i halka nisbetle Alem-i emr gibidirler. sözünün inceliğini buradan anlamalıdır. O yüksek aynada görünen kemaller, Zat-i ilahideki topluluğun açılmış, yayılmış halleridir. O toplulukla anlaşılmaz bir bağlantı hasıl etmişlerdir. Anlaşılmaz olarak birleşmişlerdir. Cemal-i ilahinin aynası olmuşlardır. O toplulukda, vehm ve hayal bakımından bir açılmak, yayılmak hasıl olmuşdur. Bu da, arifin benliğinin yükselmesine sebeb olmuşdur. Bu kemal ayet-i kerimesinde bildirilen makamdır. Farisi mısra? tercemesi:

Peygamberlik zemanı uzaklaşdığı için, şimdi herkes Peygamberlik derecelerini, Evliyalık derecelerinden aşağı sanıyorlar. Bunun için, bunun üzerinde sözü uzatdım. İşin içyüzünü biraz aydınlatmış oldum. Ya Rabbi! Günahlarımızı afv eyle. Ayaklarımızı doğru yolda bulundur! Kafirlere karşı savaşırken bize yardımcı ol! Amin. Kıymetli kardeşim meyan şeyh Davüd, yanınıza geliyordu. Bu yazılara sebeb oldu. Vesselam.

Süal 5: Buradaki sofiler, önü açık antari giyiyorlar. Antarinin önü açık olması sünnetdir diyorlar. Hazret-i Mirin adamları ise, yakası halkalı, kapalı yapıyorlar. Bunun doğrusu hangisidir?

Cevab: Bunların ismlerde ve sıfatlarda seyrleri, tecelliyat-i zatiyyede seyrden sonra değildir. Bu seyr ile birlikde, o seyr de yapılmakdadır. Böyle olmakla beraber, ismlerde ve sıfatlarda seyr, ba?zı sebeblerden dolayı belli olmakda, Tecelliyat-i zatide seyr, gizli kalmakdadır. Bundan dolayı bu seyr biterek, ismlerde ve sıfatlarda seyr başladı sanılmakdadır. Böyle sanmak doğru değildir. Evet, vilayet mertebelerinde seyr temam oldukdan sonra, insanları Hak tealaya çağırmak için, aleme geri inmek başlar. Bu dönüşü, onların sonu bilerek, kendi başlangıcları olarak düşünebilirler. Fekat, onun üstadları da, sonunda, böyle geri dönmekdedirler. Bundan başka, başlangıç ve son demek, vilayetin başlangıcı ve sonu demekdir. Bu geri dönüş ise, vilayet seyri değildir. Da?vet ve teblig mertebesindendir.

ama yinede en hayırlısı ayırt etmeden baştan sona gençlere okumaktır

Tevhid erbabından birkaçı da, kendi şühudlarında, tam yok olur. Bu şühudde yok olmağı, elden hiç kaçırmamak, varlıkdan hiçbirşeyin kendilerinde kalmamasını isterler. Kendilerine demeği küfr bilirler. Bunlara göre, en son mertebe, mertebesidir. Ya?ni, yoklukdur. Müşahedeyi bile, bir bağlılık bilirler. Bunlardan birkaçı buyurmuşdur. Varlığı hiç istemezler. Muhabbete feda olmuşlardır. Hadis-i kudside, buyuruldu. Öldürülenler, bunlardır. Varlık, onlarca ağır bir yükdür. Bunların rahatları hiç yokdur. Çünki, gafletde olan rahat olur. Bunlar devamlı olarak yok olmuşlardır. Gafletin yeri yokdur. Şeyh-ül-islam Hirevi buyuruyor ki, . İnsanın yaşıyabilmesi için gaflet lazımdır. Allahü teala, çok merhametli olduğundan, onların herbirini yaratılışlarına uygun olan işle uğraşdırmakdadır. Böylece gaflet hasıl olmakdadır. Varlık yükü hafiflemişdir. Birkaçını da sima? ve raksa alışdırmışdır. Birçoğunu kitab yazmak, ilm ve ma?rifetler yaymak yoluna koymuşdur. Kimisini de, mubah olan işlerle meşgul etmişdir. Şeyh Abdüllah-i Istahri, köpeklerle sahraya giderdi. Bir kimse, büyüklerden bunun sebebini sordu. buyurdu. Allahü teala, bunlardan kimisine de, tevhid-i vücud ve kesretde vahdeti görmek bilgilerini verdi. Böylece bu yükden birkaç saat rahat oldular. Sıddikiyye büyüklerinden birkaçında?kaddesallahü teala esrarehüm? tevhid ma?rifetlerinin görünmesi, bunun içindir. Bu büyüklerin nisbeti, tam tenzihe varır. Alem ile ve alemde şühud ile işleri yokdur. Rehberlerin başı, hakikatlerin ve ma?rifetlerin kaynağı, dinin yardımcısı hace Ubeydüllah-i Ahrarın tevhid-i vücud ve kesretde vahdeti görmek bilgilerine uygun ma?rifetleri yazması da böyledir. kitabında, tevhid ve buna benzer bilgiler vardır. Bu bilgiler ve ma?rifetler, kendisinin alem ile oyalanması içindir. Yüksek hocamızın da, kitabındaki bilgilere benzer ma?rifetler yazması böyledir. Bu tevhid bilgileri, ne cezbeden ve ne de görülenin sevgisinin kaplamasından değildir. Bunların alemle ilgileri yokdur. Onlara alemde gösterilenler, onların görmekle şereflendikleri hakikatlerin zılleri, benzerleridir. Şuna benzer ki, bir kimse güneşe aşık olsa, hep güneşe bakarak kendini ve alemi unutsa, kendini hatırlaması için ve güneşden başka şeylere bağlanarak, onun ışıklarının parlaklığından biraz kurtularak rahat etmesi için, güneşi bu alemin aynalarında gösterirler. Böylece, onun bu alemle ilgisini sağlarlar. Ara sıra, bu alem güneşin kendisidir, güneşden başka hiçbirşey var değildir derler. Başka zeman da alemin her zerresinde güneşi gösterirler.

Ananız babanız izn verirse ve kardeşleriniz razı olurlarsa, Hindistana gelmeği büyük ni?met biliniz! Vesselam.

eenternasyonelita: Birader muhtemelen denk geldiğin kısım açıklama satırlarından birisidir. Açıklama satırları köşeli parantezlerle belirtilmiş, yani " " arasında kalan yerler açıklama satırı oluyor. Bunu ilk mesajda belirtmiştik. "Komünist" deyince de -genellikle- herhangi bir dine bağlı olmayan bir grup kastedilir. Sen istisna isen "komünist" tanımlamasını es geçebilirsin.

ve takrar başladım.

Perde arkasında olan tecelli, değildir. demekdir. Resulullah için olan Tecelli-i zat, perdesiz olan tecellidir?aleyhissalatü vesselamü vettehıyye?. Perde bulunması, şü?ursuzluk olması ile anlaşılır. Şü?ursuzluk, uzaklığı gösterir. Şü?ur, perdesizliği gösterir. Şü?ur, tam olan huzurda olur. Büyüklerden biri, perdesiz olan tecellinin biricik sahibi olan Muhammed aleyhisselamın halini şöyle anlatıyor. Farisi nazm tercemesi:

Bu aşağı kulun geldiği yer ise, harfinin hakikatidir. Bu fakirin şimdi bulunduğu ve sığındığı yer, işte bu harfin hakikatidir. Bu hakikate denir. Bu hakikat rahmet hazinesidir. Dünyada olan bir rahmetin ve ahıret için ayrılmış olan doksandokuz rahmetin hepsi burada, bu hakikatde bulunmakdadır. Sanki, bu hazineden bir musluk dünyaya akmakdadır. Öteki rahmet musluğu ahıret içindir. Erhamürrahimin sıfatı, bu hakikatden çıkmakdadır. Bu makamda, yalnız sıfatı zuhur etmekdedir. sıfatından hiçbirşey bulunmaz. Sevdiklerine dünyada verdikleri bütün sıkıntılar ve üzüntüler, sıfatı ile terbiye etmekdir. Celal olarak görünmekdedir. Böyle yapması, Allahü tealanın mekridir, aldatmasıdır. Bekara suresi yirmialtıncı ayetinde mealen, buyuruldu.

Bu mektub, mir seyyid Bakır-i Sarenpuriye yazılmışdır. En sonda hayret ve cehalete varmak lazım olduğu, keşf ve kerametlere güvenilmemesi lazım olduğu bildirilmekdedir:

kafam karışık liseli gençlerimiz var vakıfta...

Bizlere doğru yolu gösteren Allahü tealaya hamd olsun! Allahü teala bizlere doğru yolu göstermeseydi, kendimiz bulamazdık. Rabbimizin Peygamberlerinin her sözü doğrudur. Lutf ederek bu fakire gönderdiğiniz kıymetli mektub geldi. Bizleri çok sevindirdi. Allahü teala, bunun için size iyi karşılıklar versin! Buyuruyorsunuz ki:

Ayn-ül-yakin ise, ilm-ül-yakin ile bilindikden sonra, Allahü tealayı müşahede etmekdir. Bu şühud, salikin varlığını yok eder. Bu şühud çoğalınca, salikin te?ayyünü büsbütün yok olur. Kendi te?ayyününden hiçbirşeyi müşahede etmez. Ya?ni kendini müşahedede fani olur. Bu ?kaddesallahü teala esrarehüm? arasında bu şühude denir. de derler. Bu idrak, cahillerde de, yüksek olanlarda da vardır. Fekat, birbirlerine benzemez. Yüksek olanlarda mahlukların şühudü, Allahü tealanın şühudüne mani? olmaz. Belki onlar, Allahü tealadan başka hiçbirşeyi müşahede etmezler. Cahillerde böyle değildir. Mahlukların şühudü, Hak tealanın şühudüne mani? olur. Bu şühudden haberleri olmaz. Bunu idrak etmezler. Bu ayn-ül-yakin, ilm-ül-yakini örter. Önceden ilm-ül-yakin de, ayn-ül-yakini örtüyordu. Bu şühud hasıl olunca şaşkınlık ve bilgisizlik olur. İlm kalmaz. Büyüklerden birkaçı?kaddesallahü teala sirreh? buyurdu ki, . Yine buyurdular ki, . Büyüklerden birkaçı da?kaddesallahü teala esrarehümül aliyye? buyurdu ki, .

Çok değerli bir Allah dostudur.

Cevab: demek, gafleti gidermek demekdir. Başlangıcda da, yolun sonunda da, insanın zahiri, ya?ni bedeni, gafletden kurtulamaz. Bunun için, zahir her zeman zikre muhtacdır. Ba?zı zeman, ism-i zat olan kelimesi ile zikr, daha faideli olur. Ba?zan da, nefy-ü isbat zikri, ya?ni kelime-i tevhid söylemek daha uygun olur. Batına, ya?ni kalbe gelince, burada da, gaflet büsbütün gidinceye kadar zikr etmek elbette lazımdır. Şu kadar var ki, başlangıcda, herkesin bu iki zikre devam etmesi lazımdır. Yolun ortasında ve sonunda, bu iki zikr şart değildir. Kur?an-ı kerim okumakla ve nemaz kılmakla da gaflet giderilebilirse, bunlarla da olur. Yolda olanlara, Kur?an-ı kerim okumak, sonda olanlara ise, nafile nemazları kılmak daha uygundur.

Bu tarikat-i aliyye-i Nakşibendiyyenin üstünlüklerinden az birşey açıklamamız, talebeyi bu yola teşvik içindir. Yoksa, ben nerede, onun üstünlükleri nerede?

YÜZSEKSENBEŞİNCİ MEKTUB

kitap tavsiye edenleri hep takdir ederim. hocam Allah razı olsun.. ben eskilrden Gazali okurum.. Rabbaniyi de okumak isterim... Şu sıralarda ise İmam Maturidiyi okumak istiorum ama kitaplarını bulamıorum.. sizin cevrede temin edecegim bir yer var mıdır?

Fıratın sahibine fırat suyundan bir kırık testilik su sunuyoruz..

İstiğfar duası: Estağfirullah el-azim ellezi la ilahe illa hüv elhayyel kayyume ve etübü ileyh:

ayrılık, efendinin emridir.

MA?RİFET 5: Tesavvuf büyüklerinden birkaçı buyurdu ki, . Bu cezbe sözü ile, eğer Seyr-i fillahın cezbesini demek istiyorlarsa, evet öyledir, yetişir. Fekat, yol gösterici demeleri, bu isteklerine uygun olmaz. Çünki, Seyr-i fillahdan sonra, yol kalmamışdır ki, yol gösterici lazım olsun. Sülukdan önce olan cezbe de olamaz. Sözlerinden de, bunun olmadığı anlaşılmakdadır. Geriye ortadaki cezbeyi dilemiş olmaları kalıyor. Bunun yalnız başına, talibi aradığına kavuşdurabileceği bilinememekdedir. Çünki ortada bulunanlardan çoğu, bu cezbe hasıl olduğu zeman, yukarıya yükselmekden vaz geçmekdedirler. Bu cezbeyi, müntehilerin cezbesi sanmakdadırlar. Yolda hasıl olan cezbe, eğer yol göstermek için yetişseydi, bunları yolda bırakmazdı. Evet, başlangıcdaki cezbe, sevilenlerde hasıl olduğu için, buna yetişir denilirse, yeri vardır. Mahbubları ihsan çengeli ile çekerler. Bunları yolda bırakmazlar. Fekat, başlangıcda hasıl olan her cezbenin de yetişeceği söylenemez. Arkasından süluk gelen cezb, yol göstermek için yetişir. Süluke kavuşmazsa, kısır bir meczubdur. Sevilmişlerden değildir.

Görülüyor ki, Beka-billah devamlıdır. Burada unutmak hiç olmaz. Beka-billah hasıl olmadıkca devam olamaz. Çoklarına ve hele Ebu Bekr-i Sıddikdan gelen yolda olanlara, bu makama yetişmeden önce, devamlı görünür ise de doğrusu, bizim bildiğimizdir. İşin içyüzü, bize bildirilen gibidir. Herşeyin doğrusunu ancak Allahü teala bilir. Herkesin dönüşü Onadır. Geçmişde ve gelecekde her hamd, alemlerin rabbi olan Allahü teala içindir. Onun Resulüne devamlı ve sonsuz düalar ve selamlar olsun!

Bu mektub, mir Muhammed Nu?man-i Bedahşi?kaddesallahü sirrehul?aziz? hazretlerine yazılmışdır. Kendinin adındaki kitabında yazılı bir bilgiyi açıklamakdadır:

Allahü Teala destek verenlerden razı olsun.

Hakkı görüp, hakkı savunan, batıldan sakınan ve sakındırana selam olsun!

Bu mektub, şeyh Ferid-i Rahboliye yazılmışdır. Başa gelen sıkıntıya sabr dilemekde, ta?undan ölmenin kıymetini ve ta?un olan yerden kaçmanın günah olduğunu bildirmekdedir:

Zalimlerin fitnesinden, zararından kurtulmak için düa istiyorsunuz. Allahü teala, sizi ve evinizdekileri, belki o mahalledekileri, o zalimlerin şerrinden korumuşdur. Gönlünüz hoş olarak, Allahü tealaya teveccüh ediniz! Bu korumak kısa bir zeman için değildir sanırım. Allahü tealanın rahmeti, magfireti elbette çok genişdir. Yalnız, orada bulunan kardeşlerimize nasihat ediniz ki, iyi hallerini ve müslimanlara yardımlarını bozmasınlar. Ra?d suresi onikinci ayetinde mealen, buyuruldu. Vesselam.

İKİYÜZYETMİŞSEKİZİNCİ MEKTUB

BİRİNCİ MAKSAD: Sülukü bitirmemiş olan meczublar, çok çekilseler de ve hangi yoldan çekilseler de, dandırlar. Süluk yapmadan ve olmadan, kalb makamından ileri geçilemez. Kalbin sahibine varılamaz. Onların çekilmeleri, kalbe olan çekilmedir. Onların sevgileri kendilerinden değildir, dışardandır. Kendileri içindir. Sevilen için değildir. Çünki bu makamda, nefs ruh ile birleşmişdir. Zulmet, nur ile bir aradadır. Kalb makamından kurtulmak ve kalbin sahibine kavuşmak ve ruhun aranılana çekilmesi, ruh nefsden kurtulup aranılana dönmedikce ve nefs ruhdan ayrılarak kulluk makamına inmedikce, olamaz. Bu ikisi, bir arada kaldıkca, sağlamdır ve ayakdadır. Yalnız ruhun çekilmesi düşünülemez. Ruhun nefsden kurtulması ancak, süluk konaklarını geçdikden ve Seyr-i ilallah yolculuğunu bitirdikden ve Seyr-i fillah başladıkdan ve belki de, yolculuğundaki makamına kavuşdukdan sonra hasıl olabilir. Farisi beyt tercemesi:

bu gözler onu göremez ama cennet gözleriyle biiznillah...

Oğlum! Tam varlık, tam yokluğun karşılığıdır. Mektubun başında tam varlık, Vacib-ül-vücudün hakikatidir. Her iyiliğin ve üstünlüğün de tam kendisidir demişdik. Böyle söylemek, topluca düşünerek olsa bile, o makam için yakışık alamaz. Çünki, zıl olmak anlaşılır. Bu vücudün karşılığı olan ademin de, hiçbirşeye bağlılığı, benzerliği yokdur. Bu ademin de, her kötülüğün, her aşağılığın tam kendisi olduğunu söylemek de burada yakışmaz. Çünki, bir bağlılık anlaşılabilir.

Akıp giden feyizler, ölü kalbi diriltir.

kardeş nefsimizden konuşarak cehenneme bilet kesme tehlikesi olduğu için tırsıyoruz...

Aynen kardeşim, çok çalışmak gerek.. Dünyaya geliş amacımızı unutmamak gerek.. Allahü teala'yı bir an bile hatırdan çıkarmamak gerek. Vesselam, vel-ikram.

gardaşlık haklı bilmiyorum nedense onun sözü üstüne konuşmak bana ayıp gibi geliyor. diğer büyüklerde olmayan bir sır var ama hala bulmuş değilim bir azamet

Aleyküm selam

Aklımız da, yalnız başına ma?neviyyatı, faideli, zararlı şeyleri anlıyamıyor. Allahü teala, aklımızdan faidelenmemiz için, Peygamberleri, islamiyyet ışığını yaratdı. Peygamberler?aleyhimüssalatü vesselam?, dünyada ve ahıretde rahat etmek yolunu bildirmeseydi, aklımız bulamaz, işe yaramazdı. Tehlükelerden, zararlardan kurtulamazdık. Evet, islamiyyete uymıyan veya aklı az olan kimseler ve milletler Peygamberlerden faidelenemez. Dünyada ve ahıretde tehlükelerden, zararlardan kurtulamaz. Fen vasıtaları, mevkı?, rütbe, para ne kadar bol olursa olsun, Peygamberlerin gösterdiği yolda gitmedikçe, hiçbir ferd, hiçbir insan mes?ud olamaz. Ne kadar neş?eli, sevinçli görünseler de, içleri kan ağlamakdadır. Dünyada da, ahıretde de rahat ve mes?ud yaşayanlar ancak, Peygamberlere uyanlardır. Şunu da bilmelidir ki, rahata, se?adete kavuşmak için, müslimanım demek, müsliman görünmek yetişmez. Müslimanlığı iyi öğrenmek, onu doğru anlamak ve yapmak, ona uymak lazımdır].

Kıymetli kardeşim! Harikalar, kerametler, ikiye ayrılır: Birincisi, Allahü tealanın zatına ve sıfatlarına ve işlerine aid olan bilgiler ve ma?rifetlerdir. Bunlar akl ile, düşünce ile elde edilemez. Seçdiği kullara ihsan eder. İkincisi, mahlukların şekllerini keşf etmek, madde alemindeki gaybleri bulmakdır. Birinci kerametler, doğru yolda bulunanlara, Allahü tealanın sevdiklerine verilir. İkincisi, doğru yolda olana da, bozuk yolda olana da verilir. Çünki, istidrac sahibi olan kafirlerde de, ikinci harikalar görülmekdedir. Kerametlerin, harikaların birincisine, Allahü teala şeref ve kıymet vermişdir. Bunları yalnız sevdiklerine ihsan eder. Düşmanlarını bunlara ortak etmez. Cahiller, harikaların ikincisine kıymet verirler. Onları üstün ve yüksek görürler. Bunları kafirlerde bile görünce, kalın kafalı oldukları için, onlara nerede ise, tapınacak olurlar. Onların iyi ve kötü her isteklerine boyun eğerler. Bu ahmaklar, belki de, harikaların birincisini harika bilmezler ve keramet saymazlar. Harika deyince, yalnız ikincisini anlarlar. Keramet deyince, yalnız mahlukların, madde aleminin bilinmesini, gayblerden haber verilmesini sanırlar. Mahlukların bilinen veya bilinmeyen hallerinden haber vermenin ne kıymeti ve hangi şerefi olabilir? Bunların bilinmemesi, bilinmesinden belki daha uygundur. Mahlukların hallerini, inceliklerini unutmak, belki daha yakışık alır. Şerefli ve kıymetli olan ve saygı göstermeğe, üstün görmeğe layık olan, uygun olan ancak Allahü tealanın ma?rifetidir. Farisi beyt tercemesi:

Şeyh-i ekber Muhyiddin-i Arabinin?kuddise sirruh? ve izinde gidenlerin kitablarından anlaşılıyor ki, . Bu sözleri de, Ehl-i sünnet alimlerinin?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? bildirdikleri doğru i?tikada uymuyor ve icaba, iradeyi inkara yaklaşıyor. Güneş, aydınlatmakdan razıdır demeğe benziyor.

Allahü teala, size selamet versin! Mubarek bedeninize sıhhat ve afiyet versin! İslamiyyetin emr ve yasaklarının yayılması ve islam düşmanlarının yüzkaralarının ortaya çıkarılması haberleri, biz kalbi yaralı, ciğerleri yanık müslimanları çok sevindirdi ve canımıza can katdı. Bundan dolayı, Allahü tealaya sonsuz şükrler olsun! Herşeye gücü yeten Allahü tealadan, bu sevindirici işlerin artmasını düa ederiz. Sevgili Peygamberi?aleyhi ve ala alihi minessalevati efdalüha ve minetteslimati ekmelüha? hurmetine düamızı kabul buyurmasını umarız. Müslimanların önlerinde bulunanların ve değerli alimlerimizin bu sağlam dinin ve bu doğru yolun artması ve kuvvetlenmesi için gizli ve açık olarak durmadan çalışacaklarına inanıyorum. Biz za?iflere bu konuda söz düşmiyeceğini de anlıyoruz. Yeni hükumet adamlarının, iyi yaradılışlı oldukları için, din adamlarına ve din bilgilerine kıymet verdiklerini görüyoruz. Bunun için Allahü tealaya nasıl hamd edeceğimizi bilemiyorum. Biliyorsunuz ki, geçen senelerde, din düşmanlığını körükleyenler, kötü din adamları idi. Ya?ni islam düşmanları, din adamı şekline girerek yazıları ile, sözleri ile ve hükumete yol göstererek, islamiyyeti yıkmağa ön ayak olmuşlardı. Şimdi, bu işde çok uyanık davranınız! Allahına inanan, dinini bilen ve seven, doğru dürüst din adamı bulunuz. İşbaşına, diyanet işlerine böyle sağlam kimselerin getirilmesine çalışınız! Satılmış din adamları, din hırsızlarıdır. Bunların düşüncesi, mevkı? ve paradır. Sandalya kapmak, şöhret salmak sevdasındadırlar. Allahü teala, müslimanları, bunların fitnesinden korusun! Din adamlarının iyisi?rahmetullahi aleyhim ecma?in?, insanların en iyileridir. Kıyamet günü, bunların mürekkebleri, şehidlerin kanları ile ölçülecek, bunların mürekkebleri ağır gelecekdir. İnsanların en kötüsü, kötü din adamlarıdır. İnsanların en iyileri de, iyi din adamlarıdır. Şunu da arz edeyim ki, ba?zı niyyetlerim, askerlerle görüşmeği icab etdiriyor. Ramezan-ı mübarek ayında Delhide kalacağım. Ramezan-ı mübarekden sonra büyüklerin huzuruna kavuşacağım. Vesselam.

Yer ile zeman, geride kaldı.

Eshab-ı kiram, insanların en iyisi kadar?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? açlığa dayanamadılar ise de, onun sohbetinin yardımı ile uzun açlıkların zararlarından korunmuş idiler. Başkaları, onlar gibi korunmuş değildirler. Bunu şöyle açıklarız: Açlığın safa verdiği, temizlediği meydanda birşeydir. Çok kimselerin kalbine safa verir. Çoğunun da nefsine safa verir. Kalbin safa bulması, insanı doğru yola götürür ve nurlandırır. Nefsin safası, dalalete sürükler ve zulmeti artdırır. Ahmak Eflatun, nefsinin safasına güvendi. Hayaline gelen görüntülere uydu. Bunları değerli birşey sanarak, kendini beğendi. Hazret-i İsa?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam? Eflatun zemanında Peygamber olmuşdu. Ruhullah olan O yüce Peygambere inanmadı. dedi. Eğer kalbini karartan safası olmasaydı, hayalindeki suretlere aldanmaz, se?adete kavuşmakdan geri kalmazdı. Maksada ulaşmasına engel olmazlardı. Bu karanlık safayı görerek, kendini nurlu sandı. Bu safanın, nefs-i emmarenin ince kabuğundan içeri giremediğini, nefsinin eskisi gibi kirli, pis olduğunu anlıyamadı. Nefsinin ancak, şeker kaplanmış necasete döndüğünü göremedi. Kalb böyle değildir. O, yaradılışda temizdir. Nur ile doludur. Yalnız, karanlık nefse yakın olduğu için, üzeri kararmış, kirlenmişdir. Az bir tasfiye, temizlemek ile, üzerindeki pas giderek, eski haline döner. Nur ile dolar. Nefs ise, yaradılışda karanlıkdır, pisdir. Kalbin emri, idaresi altına girmedikce, daha doğrusu sünnete uymadıkca, islamiyyete sarılmadıkca?ala sahibihessalatü vesselamü vettehıyye?, hatta ve hatta, ancak Allahü tealanın ihsanına kavuşmadıkca, tezkiye bulamaz, içerden temizlenemez. Yaradılışındaki pislikden kurtulamaz. Se?adete, iyiliğe eremez. Eflatun, hiç aklı ermediği için, nefsinin safasını, İsa aleyhisselama inanan kalbin safası gibi sandı. O imanlı kalbin sahibi gibi, kendini de, nurlu ve temiz gördü. Bunun için de, O yüce Peygambere?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam? uymak ni?meti ile şereflenemedi. Sonsuz felakete sürüklendi. Böyle belaya düşmekden Allahü tealaya sığınırız!

Kardeşim! Bu yüksek yol, hazret-i Ebu Bekr-i Sıddikdan gelmekdedir?radıyallahü anh?. Kendisi, Peygamberlerden sonra?aleyhimüssalevatü vetteslimat? bütün insanların en üstünüdür. Bunun içindir ki, bu yolun büyükleri, kitablarında, buyurmuşlardır. Çünki, bu nisbet ya?ni bağlantı, huzur ve agahidir. Ya?ni, Allahü tealadan başka birşey düşünmemek demekdir. Bu nisbet ve huzur da, hazret-i Ebu Bekrin nisbeti ve huzurudur. Onun huzuru, bütün huzurların üstünüdür.

İsa mu?cizesi, görünürdü herkesden.

en güzel takliti yapanlar taklitin aslını yapanlardır.

, insan asla bir iş yapmaz, cansızlar gibi hareket eder. İnsanın kudreti, kasdı, ihtiyarı yokdur diyor. İnsanlar iyi iş yapınca sevab kazanmaz, kötü işlerine azab yapılmaz sanıyor. Kafirler, günah işliyenler ma?zurdur, mes?ul olmazlar. Çünki, insanın her işini, yalnız Allah yapıyor. İnsan istese de, istemese de, Allah günah yaratıyor. İnsan günah yapmağa mecburdur diyorlar. Bu sözleri küfrdür. Bunlara de denir ki, mel?undurlar. Günah, insana zarar vermez. Asi, fasık, azab görmiyecekdir dediler. Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve sellem? buyurdu ki, . Mezhebleri temamen yanlışdır, bozukdur. Çünki, ihtiyari, istekli hareketimiz ile, titreme, refleks hareketlerinin başka olduğu meydandadır. Elimizle birşey tutmamız, elbette ihtiyarımız iledir. Göz seğirmesi, kalbin çalışması ise, böyle değildir. Kur?an-ı kerim ve hadis-i şerifler, bu mezhebin bozuk olduğunu bildirmekdedir. Nitekim, Secde ve Ahkaf ve Vakı?a surelerinde, ve Kehf suresinde, meal-i şerifleri ile buyurmakdadır.

Hallerden ileri geçerek, halleri verene ulaşmak lazımdır. Orada cehalet, anlıyamamak, bilmemek vardır. Ondan sonra, eğer ma?rifet ihsan ederlerse, çok büyük ni?met olur. Görülebilen, anlaşılabilen herşey bırakılır, yok edilebilir. Bu çoklukda, birliği görmek olsa da, kıymet vermemeli, yok etmelidir. Çünki, o vahdet hiçbir çoklukda, hiç bulunamaz. O görünen, vahdetin kendi değil, benzeri, görüntüsüdür. Böyle olduğu zeman güzel kelimesini söylemeniz uygun olur. Bu güzel kelimeyi o kadar çok söyleyiniz ki, hiçbirşeyi görmez ve bilmez olunuz. Hayret, bilgisizlik mertebesine yükseliniz. Fena denilen hale geliniz. Hayret, bilgisizlik mertebesine erişmedikçe, Fena hasıl olmaz. Sizin Fena mertebesi dediğiniz şey, Fena değildir. Ona denir. Bilgisizlik mertebesine erişip, Fena hasıl olunca, bu yola ilk adım atılmış olur. Vasıl olmak nerede? Kavuşmak kime? Arabi beyt tercemesi:

Cevab: Yavrum! Bu fakire göre, yeryüzünün en kıymetli yeri Ka?be-i mu?azzama dir. Bundan sonra, Medinedeki Ravda-i mukaddesedir. Üçüncü olarak, Mekke-i mükerreme şehridir. Görülüyor ki, Ravda-i mutahhera, Mekkeden daha üstündür demek doğrudur.

Hak tealaya yol bulamaz asla!

Tesavvuf yolundaki yanılmaların birisi, salik, ya?ni yolcu, makamlara yükselirken, alimlerin sözbirliği ile yüksekliklerini bildirdikleri kimselerden kendini daha yüksek bulmasıdır. Bu salikin makamı, bu büyüklerin makamlarından elbette aşağıdır. Fekat salik, ba?zan kendini, insanların en üstünü oldukları meydanda olan Peygamberlerin de?aleyhimüssalevatü vetteslimat? üstünde görür. Böyle görmekden Allahü tealaya sığınırız. Birçoklarının böyle yanlış görmeleri şundandır ki, Peygamberler ve Evliyanın hepsi, önce, kendi varlıklarının mebde-i te?ayyünü olan ismlere kadar çıkarlar. Böyle çıkanlar olur. Vilayet mertebesine kavuşur. Sonra, bu ismlerde ve ismlerden, Allahü tealanın dilediği makamlara yükselirler. Fekat, bu yükselmelerde, hepsinin konak yerleri, vücudlerinin mebde-i te?ayyünü olan ismlerdir. Yükselirlerken, onları arayan, çok zeman, o ismlerde bulur. Çünki o büyüklerin, yükselirken, tabi?i yerleri, bu ismlerdir. Bu ismlerden, yukarı ve aşağı hareket etmek, sonradan te?sir eden kuvvetlerle olur. Yaradılışı yüksek olan bir salik, o ismlerden yukarı ilerler. O ismlerin sahibleri olan Peygamberlerden?aleyhimüssalevatü vetteslimat? kendini daha yukarı sanır. Önce inanmış, iman etmiş olduğunu unutur. Peygamberlerin yüksekliğinde, Evliyanın üstünlüklerinde şübheye düşer. Bu makam, saliklerin ayaklarının kaydığı yerdir. Bu zeman, salik, o büyüklerin, bu makamlardan sonsuza doğru yükselmiş olduklarını bilemez. O ismlerin, yükselirlerken, tabi?i yerleri olduğunu da bilemez. Kendisinin, yükselirken, tabi?i yeri bulunduğunu, kendi yerinin, o büyüklerin yerleri olan o ismlerin altında ve çok aşağıda olduğunu düşünemez. Bir kimsenin üstünlüğü, tabi?i yerinin yüksekliği ile ölçülür. O yer, kendi mebde-i te?ayyünü olan ism-i ilahidir. Yine bunun içindir ki, büyüklerden birkaçı demişdir ki, arif yükselirken, büyük aracıyı arada bulmaz. O arada olmadan yükselir. Hocam Muhammed Baki-billah?kaddesallahü teala sirrehüma? hazretleri, Rabi?a-i Adviyyenin de, bunlardan biri olduğunu bildirmişdi. Bunlar yükselirken, büyük aracının mebde-i te?ayyünü olan ismden ileri çıkınca, Berzahiyyet-i kübranın arada kalmadığını sanıyorlar. , hakikat-i Muhammediyyeye diyorlar. İşin doğrusunu yukarıda bildirdik.

devir ahir zaman millet tuhaflaştı

393. MEKTUP

O halde, Resulullahın?sallallahü aleyhi ve sellem? sünnetine birşey katmamalı ve Onun Eshab-ı kiramına?rıdvanullahi teala aleyhim ecma?in? uymalıdır. Çünki, Eshab-ı kiramdan herbiri, gökdeki yıldızlar gibidir. Herhangi birine uyan se?adete kavuşur.

İki mektubunuz geldi. İkisinde de, bu fakirleri sevdiğiniz, bunlara sığındığınız yazılı idi. Bir kimseye bu devleti ihsan ederlerse ne büyük ni?met olur. Farisi beyt tercemesi:

Gök Arşa göre aşağıdır,

İyi biliniz ki, tesavvuf yolunun sonuna, ya?ni bu yolun konaklarının hepsini geçerek, vilayet derecelerinin sonuna varanlara hasıl olan i?tikad, Ehl-i sünnet alimlerinin bildirdiğine tam uygun olur. Bu doğru i?tikada, Ehl-i sünnet alimleri, Kur?an-ı kerimden, hadis-i şeriflerden ve Eshab-ı kiramdan alarak, tesavvuf büyükleri ise, keşf veya kalblerine ilham olunarak kavuşmuşlardır. Evet, ba?zı tesavvuf yolcusuna, yolda iken, tesavvuf serhoşluğu ve hal kaplaması ile, bu i?tikadlara uymıyan ba?zı şeyler hasıl olmuşdur. Fekat, bu hallerin kapladığı makamları geçip, ilerleyince, nihayete varınca, bu uygunsuz şeyler yok olur. Eğer ilerlemeyip, yarı yolda kalırlarsa yok olmaz. Bozuk görüşlere saplanıp kalırlar. Fekat, böyle kalanlara kıyametde ceza yapılmaz. Bunlar, yanılan müctehidlere benzer. Müctehid, ictihad yaparken yanılmışdır. Bu ise, keşfinde yanılmakdadır.

bana kalsa her yer pembe ve lila olacak...

Kardeşim! Ya bu yoldan veya başka yollardan, bu son mertebeye erişen pekazdır. Eğer sayıları bildirilirse, bize yakin olanlar belki dağılmağa başlarlar. Uzak olanların inanmamalarına hiç şaşılır mı? Bütün bu ilerlemeler ve en son kavuşmalar, Allahü tealanın sevgilisinin?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat etemmüha ve ekmelüha? sadakası olarak ihsan olunmakdadır.

kıymet bilene, çok faideli olur.

Gidilecek yol uzundur pek;

Allahü tealaya hamd olsun. Bütün düalar ve iyilikler, Onun Peygamberi ve sevgilisi ve bütün insanların her bakımdan en güzeli ve en üstünü olan Muhammed Mustafaya?sallallahü aleyhi ve sellem? ve Onu sevenlerin ve izinde gidenlerin hepsine olsun! Allahü teala, siz yüksek hocamın kıymetli yavrularını da, se?adet-i ebediyyeye kavuşdursun!

Buna fani dünya derler, durmayıp daim döner,

Cevab: Muhammed Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? için, kendi hakikatinden Zat-i tealaya yol olduğu gibi, her Peygamberin de?ala nebiyyina ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? kendi hakikatlerinden Zat-i tealaya kavuşduran yolları vardır. Bu yollardan, başkasına uyarak değil, kendi kendilerine kavuşurlar. Ümmetler böyle değildir. Peygamberlere uyarak, kendi yaradılışına uygun olan Peygamberlerin hakikatinden, aradıklarına kavuşurlar. Ümmetler kendi kendilerine kavuşamaz. Böyle olmakla beraber, başka Peygamberler kendi kendilerine kavuşsalar bile, vasl-ı uryani değildir. Çünki, Peygamberlerin sonuncusunun hakikati arada ince perdedir?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat?. Bunun için, gelen her feyz, önce bu hakikate gelir. Sonra buradan başkalarına ulaşır. Uymak demek de, uyulanın arada bulunması demekdir. Bundan dolayı, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? kendi kendilerine kavuşmaları, böyle uymaları ile birlikde bulunabilir. Ümmetlerin uymaları böyle değildir. Onların uymaları ile, kendi kendine kavuşmak birlikde olamaz. Bunu yukarıda birkaç yerde bildirdik.

ÜÇYÜZONBİRİNCİ MEKTUB

lütfen siz mektubat kitabındaki mektuplar bitene kadar paylaşıma devam ediniz.

Kitaba ve sünnete, ya?ni Kur?an-ı kerime ve hadis-i şeriflere uygun i?tikad lazım olduğu gibi, müctehidlerin Kitab ve sünnetden çıkardıkları ahkama, ya?ni islamiyyete uygun işlere, ahkam-ı islamiyyeye uymak lazımdır. Bu ahkam, halal, haram, farz, vacib, sünnet, müstehab, mekruh ve şübheli olan işler demekdir. Bu ahkamı öğrenmek de lazımdır. Mukallidlerin, Kitabdan ve sünnetden, müctehidlerin çıkarmış olduğu hükmlere uymıyan hükm çıkarmaları caiz değildir. Kendi çıkardığı hükmlere göre yapacağı işleri kabul olmaz. Her mukallidin bir müctehide uyması, ya?ni bir mezhebe girmesi lazımdır. Bulunduğu mezhebin muhtar olan, ya?ni alimlerin çoğunun uyduğu hükmlerine uymalıdır. Ruhsatdan, izn verilen işleri yapmakdan sakınmalı, azimet ile amel etmelidir. Kendi mezhebine uymakla beraber, başka mezheblere de uymağa çalışmalıdır. Böylece müctehidlerin sözbirliğine uyulmuş olur. Mesela, imam-ı Şafi?i?rahimehullah? abdest alırken, niyyet etmek farz demişdir. Hanefiler de, abdest alırken niyyet etmelidir. Bunun gibi, uzvları yıkarken sıra gözetmek ve birbiri ardına çabuk yıkamak lazımdır. İmam-ı Malik, abdest uzvlarını uğmak farz demişdir. Elbette uğmalıdır. Şafi?i mezhebinde, elin yabancı kadına ve kendi zekerine dokunması abdesti bozar. Hanefi olanın eli, kendi zekerine veya onsekiz yakın kadınından başka bir kadına dokununca, abdestini tazelemelidir. [Hanbeli mezhebinde erkeklerin avret mahalli, yalnız zeker ve şercdir. Diğer üç mezhebde olanların, harac olduğu zeman hanbeli mezhebini taklid etmeleri lazımdır.] Her işi, dört mezhebe de uygun yapmağa çalışmalıdır.

Keşke düzeltebilsek kendimizi.. Bu büyükler yardım etsin diye sevgimizi ve saygımızı göstermeye çalışıyoruz işte. Allahü teala affetsin.

bazen bir söz koca bir mektuptan daha tesirli olabilir

Birşey, tam olarak ancak kendine tam zıd, tam karşı olan şey üzerinde meydana çıkar. Herşey, zıddı arasında belli olur. Bunun için tam vücud, tam olarak, tam yokluk üzerinde belli olur. Tam yokluk, tam varlığa bir ayna olur.

Mir hazretleri, aşağı kimselerin bozuk sözlerine üzülmeyiniz! İsra suresi, seksendördüncü ayetinde mealen, buyuruldu. Ya?ni, kişinin işi ve sözü, kendinin aynasıdır. Alçakların sözlerine iyi veya kötü karşılıkda bulunmamak daha iyidir. Yalanın sonu gelmez. Onların birbirini tutmıyan sözleri, kendilerini rezil etmeğe yetişir. Allahü tealanın aydınlatmadığı kimseye, kimse ışık veremez. Siz, verilen vazifeyi yapmağa bakınız! Başka şeyleri görmemezlikden geliniz! En?am suresinin doksanbirinci ayetinde mealen, buyuruldu. Kardeşimiz Muhammed Sadık, tam vaktinde geldi. Ramezan-ı şerifin son on günü i?tikaf yapdı. Ona çok şeyler açıldı. Yeni şeylere kavuşdu. Allahü tealaya hamd olsun ki, diğer sevdiklerimiz de ilerlemekdedirler. Kalbleri uyanıkdır. Bu, Allahü tealanın büyük ihsanıdır. Dilediğine ihsan etmekdedir. Onun ihsanları boldur. Mahlukların en iyisi olan efendimiz Muhammed aleyhisselama ve Onun Aline ve Eshabının hepsine bizden düalar ve selamlar olsun!

İKİYÜZALTINCI MEKTUB

Cevab: Tecellilerin sonsuz olması, ismlerde ve sıfatlarda, ayrı ayrı, birer birer seyr olunduğu zemandır. Böyle olan seyrde, Zat-i tealaya kavuşulamaz. Vasl-ı uryani olamaz. Zat-i tealaya kavuşabilmek için, ismleri ve sıfatları kısaca ve topdan geçmek lazımdır. Böyle olan seyrde, tecellilerin sonu vardır.

faydalı bir çalışma olmuş, Allah razı olsun kardeş

Yürümekde olduğumuz tesavvuf yolu yedi adımdır. İki adımla alem-i halk, beş adımla Alem-i emr aşılır. Alem-i emrdeki birinci adımda, Tecelli-i ef?al hasıl olur. İkinci adımda, Tecelli-i sıfat hasıl olur. Üçüncü adımda tecelli-i zatiyye başlar. Bundan sonra kavuşanların bildiği tecelliler hasıl olur. Bütün bunlara kavuşabilmek için, insanların efendisi, öncekilerin ve sonrakilerin en üstünü efendimizin, ?Ona ve Aline ve Eshabına düalar ve selamlar olsun? izinde bulunmak lazımdır. Tesavvuf yolu iki adımdır diyenler de oldu. Kısaca anlatabilmek için ve talebeye kolay göstermek için böyle söylemişlerdir. Bu sözle, alem-i emre ve alem-i halka bir adım demişlerdir. Yedi adımdan herbiri ile, salik kendinden uzaklaşır. Hak tealaya yaklaşır. Bu yedi adımın hepsi geçilince ve hasıl olur. Bu ikisi hasıl olunca ile şereflenmiş olur. Farisi mısra? tercemesi:

ve biliyorsun ilkleri atlatmak zor olur

Sevgili çocuuk,

bu yolda adam olana ilk günde otuz yıllık suluk birikiminin verlidiği ehlince görülmüştür...

İlim-İhlas-Amel" adında bir kullanıcı hesabım daha var.

Lutfünün şükrünü, nasıl yapabilirim?

Bu mektub, meyan şeyh Bedi?uddine yazılmışdır. Kutb ve Kutb-ül-aktab ve Gavs ne demek olduğu bildirilmekdedir:

Dünya lezzetleri, dünya ni?metleri böyle değildir. Bunların başlangıcı hep kötülük ve aşağılıkdır. Bunların neticeleri, ahıret ni?metlerinden mahrumlukdur. Allahü teala, bizi bundan korusun! Dünya lezzetleri, eğer islamiyyetin mubah etdiklerinden ise, ahıretde bunların hesabı olacakdır. Allahü teala, eğer merhamet etmezse, hesaba çekilenlerin vay haline! Eğer mubah olmıyan lezzetler ise, azab yapılacakdır. Ya Rabbi! Kendimize zulm etdik. Eğer bizi afv ve magfiret etmezsen, bizlere acımazsan çok ziyan ederiz. Görülüyor ki, dünya lezzetleri başka, ahıret lezzetleri başkadır. Dünya lezzetleri zehrdir. Ahıret lezzetleri, faideli ilacdır. Ahıreti, ya mü?minlerin cahilleri düşünür, yahud da, en yüksek olanlar düşünür. En yüksek olmıyanlar ahıret için üzülmezler. Keramet, ahıret için üzülmemekdir derler. Farisi mısra? tercemesi:

İKİYÜZDOKSANYEDİNCİ MEKTUB

Bu mektub, şeyh Bedi?uddin?rahmetullahi aleyh? hazretlerine yazılmışdır. Süallerine cevabdır:

mektupları her gün takip etmeye çalışıyoruz.

Bu mektubu okuyunca, içinizde nemazın hakikatini öğrenmek ve ona mahsus kemalatdan birkaçına kavuşmak arzusu uyanır ve bu arzu, sizi rahatsız edecek kadar çoğalırsa, istihareler yapdıkdan sonra, bu tarafa gelip ömrünüzün bir parçasını da nemazı öğrenmek için harc ediniz! İnsanlara doğru yolu, se?adet-i ebediyye caddesini gösteren ancak Allahü tealadır. Doğru yolda yürüyenlere ve Muhammed Mustafaya?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat? tabi? olmakla şereflenen bahtiyarlara, Allahü teala selamet versin!

Müslüman-gavur ayrımı yapmadan tüm yarattıklarının nasibini verir.

Süal: Şeyh Muhyiddin-i Arabi?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? hazretleri ve Ona tabi? olanlar diyorlar ki, . Bu söz ne demekdir?

Allahü tealayı delilsiz, vesilesiz olarak tanıdım. Daha doğrusu, delilleri, Allahü teala vasıtası ile tanıdım. Çünki, herşeyin delili, herşeyin varlığını gösteren Onun varlığıdır. Onu gösteren birşey yokdur. Çünki delil olanın, gösterenin, gösterilenden daha çok meydanda olması lazımdır. Ondan daha açıkda ne vardır? Çünki herşey, Onunla meydandadır. Herşeyin varlığı Ondandır. O, kendini de, herşeyi de göstermekdedir. Bunun içindir ki, Rabbimi, Rabbim vasıtası ile tanıdım ve herşeyi Onunla tanıdım deriz. Böyle olduğu münazara ilmindeki üsulü ile anlaşılmakdadır. Alimlerin çoğuna göre delili ile anlaşılır. Belli olduğu için, niçin demeğe lüzum yokdur. Delilin Limmi veya inni olması görüş ayrılığındandır. Doğrusu ise, burada delil aramanın yeri yokdur. Çünki, Allahü tealanın varlığı meydandadır. Meydanda olmasında hiç şübhe yokdur. Herşeyden daha açıkdır. Ancak, kalbi hasta, gözünde perde olan anormal kimse göremez. Herşey, açıkdaki beş duygumuz ile anlaşılır. Hepsinin varlığı, Allahü tealadandır. Böyle olduğunu anlamıyanların çoğu, hasta kimselerdir. Onların hasta olması, böyle olmasına zarar vermez. Size ve doğru yolda olanların ve Muhammed aleyhisselamın izinde gidenlerin hepsine selam olsun?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam?!

Vücudümün her kılı, dile gelse de,

Bizi bu hale kavuşduran Allahü tealaya hamd olsun! Allahü teala bize doğru yolu göstermeseydi, biz bulamazdık. Allahü tealanın Peygamberleri doğru yolu göstermek için gelmişdir?salevatullahi teala ve teslimatü sübhanehü aleyhi ve ala etba?ıhim ve ensarihim ve a?vanihim ve hazeneti esrarihim?.

Demek ki, aklı olan, her işini islamiyyete uygun yapmak için çok çalışmalıdır. Alimler, salihler gibi, islamiyyet adamlarının kıymetlerini bilmeli, onlara saygı göstermeli, edebli davranmalıdır. İslamiyyetin yayılması için, elinden geleni yapmalıdır. Nefslerinin istekleri ardı sıra koşanları, bid?at sahiblerini adam yerine koymamalı, onları kıymetsiz, aşağı tutmalıdır. Bid?at sahibine kıymet veren, islamiyyeti yıkmağa yardım etmiş olur. Allahü tealanın düşmanı ve Onun Resulünün düşmanı olan kafirleri, kendine düşman bilmelidir. İslam düşmanlarını aşağı tutmalı, kıymetsiz, rezil olmaları için uğraşmalıdır. O alçaklara hiçbir zeman ve hiçbir yerde saygı göstermemelidir. Onlarla görüşmemeli, hiç buluşmamalıdır. O düşmanlara hep sert davranmalı, elden geldiği kadar, yüzlerini görmemeli, işe karışdırmamalıdır. Onlara bir iş düşerse, onlarsız olamıyacak ise, abdesthaneye gider gibi, istemiyerek ve üzülerek iş bitinceye kadar, yardımları istenebilir. O yüce ceddinizin?aleyhi ve ala alihissalevat vetteslimat? sevgisine kavuşduran, kurtuluş yolu işte budur. Eğer bu yoldan ilerlenmezse, o yüksek huzura kavuşmak pek güç olur. Bize yazıklar olsun! Arabi beyt tercemesi:

Mesela Abdulkadir-i Geylani Hazretleri;

Muhyiddin-i Arabinin?kuddise sirruh? kitablarından da Allahü tealanın, tabi?at kuvvetleri gibi, herşeyi iradesiz yapdığı ma?nası anlaşılıyor. Allahü tealanın kudretini anlatırken, eski Yunan felsefecilerine uyduğu seziliyor. demiyor da, diyor. Büyüklerimizin beğendiği, büyük bildiği Muhyiddin-i Arabinin birçok sözlerinin, Ehl-i sünnetin doğru sözlerine uymaması, yanlış olması, ne kadar şaşılacak şeydir. Hataları, keşfinde, kalbe doğan bilgilerde olduğu için, belki kabahat sayılmaz. İctihaddaki hatalar gibi birşey söylenemez. Onun büyük olduğunu ve hatalarının kusur sayılamıyacağını, yalnız bu fakir söyliyorum. Onu büyük bilir ve severim. Ehl-i sünnet alimlerinin sözlerine uymıyan yazılarını yanlış ve zararlı bilirim. Sofiyyundan bir kısmı, onu beğenmiyor ve çirkin şeyler söylüyor. Bütün ilmlerini yanlış ve bozuk biliyorlar. Bir kısmı da ona uyarak, bütün ilmlerini, yazılarını olduğu gibi alıyor. Hepsini doğru biliyor ve doğruluklarını isbat etmeğe kalkışıyor. Bu iki kısm da yanılıyor, adaletden ayrılıyor. Bir kısmı haddi aşıyor. Birisi de, büsbütün mahrum kalıyor. Evliyanın büyüklerinden olan Muhyiddin-i Arabi?kuddise sirruh? keşflerindeki hatasından dolayı, büsbütün red olunabilir mi? Fekat, Ehl-i sünnetin doğru sözlerine uymıyan, hatalı bilgilerine uyulur mu ve herşeyi de kabul olunur mu? Burada doğru yol, cenab-ı Hakkın bize ihsan etdiği, iki tarafa sapmıyan orta yoldur. Vahdet-i vücud bilgisinde, sofiyyenin çoğunun, Muhyiddin-i Arabi ile beraber olduğu meydandadır. Kendisi burada da, hususi bir yol tutmuş ise de, sözün esasında ortakdırlar. Bu bilgileri de görünüşde, Ehl-i sünnet i?tikadına uymuyor ise de, uydurulması kolaydır ve ikisini birleşdirmek mümkindir. Bu fakir, cenab-ı Hakkın yardımı ile, üstadımın ını açıklarken, bu bilgileri, Ehl-i sünnetin i?tikadı ile birleşdirdim. Aradaki farkın, yalnız sözde ve kelimelerde olduğunu göstererek, her iki tarafın şübhe etdikleri yerleri öyle bir aydınlatdım ki, okuyanların hiç şübhesi kalmaz. Görünce anlaşılır.

Ey kardeşim! Nemaz ile musiki arasında ne kadar uzaklık varsa, nemazdan hasıl olan kemalat ile musikiden hasıl olan teessür de, birbirinden o kadar uzakdır. Aklı olan, bu kadar işaretden çok şey anlar! Bu, öyle bir üstünlükdür ki, Peygamberimizden?sallallahü aleyhi ve sellem? bin sene sonra meydana çıkıyor. Öyle bir sondur ki, baştarafa benzemekdedir. Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat? belki de bunun için, buyurdu da, buyurmadı. Demek ki, sonra gelenlerin öndekilere daha çok benzediğini görerek, şübhelendi de, böyle buyurdu. Diğer bir hadis-i şerifde: buyurdu. Evet, bu ümmetin sonuncuları arasında, başdakilere çok benziyenler olacakdır. Fekat, adedleri azdır. Hatta pekazdır. Ortadakilerde o kadar benzeyiş yok ise de, mikdarları çokdur. Hem de pekçokdur. Fekat, sondakilerin az oluşu kıymetlerini daha da artdırmış, öndekilere daha yaklaşdırmışdır. Peygamberimiz?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat? buyurdu ki, . Bu ümmetin sonu, Peygamberimizin?sallallahü aleyhi ve sellem? vefatından bin sene sonra, ya?ni ikinci bin ile başlamışdır. Çünki bin sene geçmesi ile, insanlarda büyük değişiklik ve eşyada kuvvetli tebeddül olur. Allahü teala, bu dini kıyamete kadar değişdirmiyeceği, için, ilk zemanda gelenlerin tazelikleri, kuvvetleri sondakilerde de görülmekde ve böylece ikinci bin başında islamiyyetini kuvvetlendirmekdedir. Bu sözümüzü isbat etmek için, kuvvetli şahid olarak, İsa?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam? ile hazret-i Mehdiyi?rahmetullahi teala aleyh? gösteririz. Farisi beyt tercemesi:

ALLAH razı olsun

Önce çalışmak, sonra düa, dinin esası!

RABB'im bizi haddimizi bilen kullarından eylesin inşallah...

Sevenlerin aşkı, davul zurna iledir.

İKİNCİ ARİZA

Musa aleyhisselamın vilayeti, Muhammed aleyhisselamın vilayetinin sağındadır. İsa aleyhisselamın vilayeti ise, solundadır. Hazret-i Ali, Muhammed aleyhisselamın vilayeti yükünü taşıdığı için, Evliya yollarının çoğu Ona bağlıdır. Vilayetin yüksek derecelerine kavuşmuş olan ve insanlar arasına karışmıyan Evliyanın çoğuna, hazret-i Alinin yüksekliği, hazret-i Ebu Bekrle hazret-i Ömerin yüksekliklerinden daha çok bildirildi?radıyallahü teala anhüm ecma?in?. Eğer, Ehl-i sünnet alimleri, bu ikisinin hazret-i Aliden daha üstün olduğunu sözbirliği ile bildirmemiş olsalardı, bu Evliyanın çoğu, hazret-i Alinin daha üstün olduğunu bildirirlerdi. Çünki, hazret-i Ebu Bekr ile hazret-i Ömerin üstünlükleri, Peygamberlerin üstünlükleri gibidir?aleyhimüssalevatü vetteslimat?. Vilayet yolunda olanların elleri, o üstünlüklerin eteklerine yetişemez. Bunların, nübüvvetin yüksekliklerinde dereceleri o kadar yüksekdir ki, keşf sahiblerinin keşfleri, o derecelerin yoluna bile varamaz. Vilayetin yüksek dereceleri, Peygamberliğin yüksek derecelerine çıkabilmek için merdiven gibidir. Vasıtanın, aracının, aranılandan ne haberi olabilir? Başta olanlar, sonda bulunanlardan ne anlıyabilir? Peygamberlik zemanı çok uzaklaşdığı için, bugün, bu sözümüz, çok kimseye ağır gelir. İnanmak istemezler. Fekat, ne yapılabilir? Farisi beyt tercemesi:

Bu köleniz, gaflet uykusuna dalmışdır. Yüzü siyahdır, kusurları çokdur, huysuzdur, eline geçen birkaç şeye aldanmışdır. Kavuşmak ve yükselmek düşüncesi ile başı dönmüşdür. Her işi, sahibine karşı gelmekdir. İyi, faideli şeyleri yapmaz. Herkes görsün diye süslenir. Allahü tealanın her an gördüğü gönlünü yıkmakdadır. Hep gösteriş için çalışmakdadır. Bunun için gönlü, ruhu kararmakdadır. Sözleri, düşüncelerine uymaz. Düşünceleri de hep saçmadır. Bu gaflet uykusundan, bu saçma düşüncelerden ele ne geçebilir? Böyle sözlerin, böyle düşüncelerin ne faidesi olur? Hep zararda, hep alçalmakdadır. Anlayışı kıt, gitdiği yol bozukdur. Fesad karışdırır, kötülüklere sebeb olur. Başkalarına zararı çok, kendi günahları pek çokdur. Ayblardan, kusurlardan yapılmış bir heykel gibidir. Günahlar yığınıdır. İyilik olarak yapdıkları bir işe yaramaz, hep atılır. Faideli ve güzel bildiği işleri hep kötüdür, beğenilmez. hadis-i şerifi tam onun haline uygundur. hadis-i şerifi onun halini göstermekdedir. Bu halde olan bir kimseye ve makamı, derecesi, kemali böyle olana yazıklar olsun. Onun istigfar etmesi de, günahlarından daha büyük bir günahdır. Tevbesi, başka çirkin işlerinden de daha çirkindir. Bozuk olan kimsenin her işi de bozuk olur, demişlerdir. Farisi mısra? tercemesi:

Varmadıkca bir kimse Fenaya,

Kuşumun adını kimse bilmez asla.

Bu mektub, kardeşi meyan şeyh Mevduda yazılmışdır. Dünyanın kısa sürdüğü, buna karşılık olan azabın sonsuz olduğu bildirilmekdedir:

MA?RİFET 8: Tesavvuf büyüklerinden birkaçı, demişlerdir. Bu sözleri üzerinde biraz düşünmek lazımdır. Çünki, kutb yaradılışda Muhammedidir. Muhammedi olanlar, Tecelli-i zata kavuşur. Evet, bu tecellinin de çeşidleri vardır. ın kavuşduğu kurba, kavuşamaz. Fekat ikisi de, zatın tecellisine kavuşur. Bunlar belki kutb demekle, demek istemişlerdi. Çünki bu kutb, İsrafil aleyhisselamın zılli üzerindedir. Muhammed aleyhisselamın zılli üzerinde değildir.

Süal: Tesarrufu kuvvetli olan bir rehber?rahmetullahi aleyh?, yaradılışı elverişli olan bir müridi, kendi tesarrufu ile, onun yaradılışında bulunan mertebenin daha üstüne çıkarabilir mi?

Yok, o değil de...

İKİYÜZKIRKSEKİZİNCİ MEKTUB

İKİYÜZOTUZDOKUZUNCU MEKTUB

İstiskali susuz ölür, denizin suyu eksilmez.

Bu kelimenin başında bulunan harfinin hakikati, kelimullah Musa aleyhisselamın mebdeidir. Bu fakirin işinin başlangıcı da, onların yolunda bulunmakla ve hadis-i şerifde bildirilen varis olmak şerefine kavuşmakla, bu harfin hakikatidir. Fekat, kelimullah Musa aleyhisselam?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam?, bu kelimenin harfinin hakikatine gelmişdir.

İslamiyyetin ve müslimanların yükselmesi, kafirlerin ve kafirliğin kıymetden düşmesine, aşağı olmasına bağlıdır. Allahü teala, zimmilerden cizye almağı emr eyledi. Onlardan bu vergiyi almak, onları aşağı kılmak içindir. Kafirler ne kadar yükselirse, müslimanlar da o kadar alçalır. Bu inceliği iyi anlamalıdır. Çok kimse, bu bağlılığı anlıyamıyor. Bu yüzden dinlerini yıkıyorlar. Tevbe suresinin yetmişüçüncü ayetinde mealen, buyuruldu. Kafirlerle döğüşmek, onlara sert davranmak, dinde zaruri lazımdır. Ya?ni imanın şartıdır. Geçen senelerde, yayılmış olan kafirlik alametlerinden şimdi, ötede beride kalmış bulunması, müslimanlara çok ağır gelmekdedir. Bugün, her müslimanın birinci vazifesi, o alçakların kötülüklerini ahbablarına anlatmakdır ve küfr alametlerinin millet arasından kalkmasına çalışmakdır. Bu kötü alametlerden ötede beride görülmesi, belki de bunların kötülüğünü anlamamakdan ileri gelmekdedir. Elinizden gelirse güvendiğiniz din adamlarına haber yollayınız. Bu kafirlik alametlerini, millete duyursunlar. İslamiyyetin emrlerini bildirmek için, harika işler yapmak, keramet sahibi olmak şart değildir. Bilenlerin, bilmiyenlere öğretmeleri lazımdır. Elimde gücüm, kuvvetim yokdu da, islamiyyetin yasak etdiği şeylerin kötülüklerini söyliyemedim diyerek, özr ve behane ileri sürmek, kıyametde insanı azabdan kurtaramıyacakdır. İnsanların en iyileri olan Peygamberler?aleyhimüssalevatü vetteslimat? islamiyyetin emrlerini, yasaklarını bildirirlerdi. Ümmetleri mu?cize isteyince, buyururlardı. Allahü teala dilerse, ümmetlere merhamet ederek, inanmaları, se?adete kavuşmaları için, o anda mu?cize yaratırdı. Her ne olursa olsun, islamiyyeti bildirmek, gençlere öğretmek, faidelerini açıklamak, düşmanların yalanlarını, iftiralarını cevablandırmak elbette lazımdır. Bilenler, bildirmezlerse, cezadan, azabdan kurtulamıyacaklardır. Bu vazifeyi yaparken, fitne çıkarmamağa, dikkat etmelidir. Dikkat ile çalışırken, kendine bir sıkıntı gelirse, bunu ni?met bilmelidir. Peygamberler?aleyhimüssalevatü vetteslimat? Allahü tealanın emrlerini bildirirlerken, görmedikleri sıkıntılar, çekmedikleri işkenceler kalmadı. Onların en üstünü?aleyhim minessalevati efdalüha ve minettehıyyati ekmelüha? buyurdu ki, . Farisi beyt tercemesi:

renk seçemiyorum yüzlerce renk arasında kararsız kalıyorum:)

harfi bizi yetişdirendir.

beğendim.

Yoksa mektublara bakıp sosyal duruşunuzu ve ibadetlerinizi ve niyetlerinizi ve içinizden geçirdiklerinizi düzenlediğinizden dolayı mı birşey söylemiyorsunuz?

Allah, yanlış düşünüp yanlış söz edenlerden etmesin inşallah.

Zira Sonumuz yakın mesafe.

Fakat Muhyiddin-i Arabi hazretlerinin bir evliya olduğunu İmam-ı Rabbani hazretleri bildirmiştir. Fakat Evliyanın hal ile elde ettiği tecrübeler ehl-i sünnet istikametine uymuyorsa bunlara uymak caiz değildir. İmam-ı Rabbani hazretleri bu inceliğe dem vurmuştur. Yoksa Muhyiddin-i Arabi hazretleri de evliyadır, muteberdir. Ama ehl-i sünnet istikameti esastır.

Yol bulamaz hiç o, Kibriyaya.

Vücudümün her zerresi dile gelse de;

Cevab: Zemanın sürekli olduğu meydandadır. Söz konusu olan, bu sürekli zeman içinde ayrıca az bulunan zemanların da olup olmamasıdır. Bu az zemanların bulunduğunu anlamıyanlar, buna yok demişlerdir. Bu makama kavuşdurulanlar ise, varlığını bildirmişlerdir. Sözün doğrusu şudur ki, Resulullahın?aleyhissalatü vesselamü vettehıyye? artıklarını toplamakla şereflendirilen bir kimse, nemazda gönlünü toparlayıp, nemazdaki o ni?metden biraz tadabilir. Fekat nemazda Resulullaha mahsus olan ni?metin artıklarını toplamakla şereflenenler pekazdır. Allahü teala, sonsuz olan ihsanı ile ve Muhammed aleyhissalatü vesselam hurmetine bu makama bizleri de?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? kavuşdursun!

anlaşılmasada ağır da gelse önemli olan okumaktır.

Mesela Fatih;

Bunlar yüksek insanların sahvını, cahillerin sahvları gibi sanmış olacaklar ki, sekri sahvdan üstün tutmuşlar. Keşki, cahillerin sekrini de, yükseklerin sekri gibi bilselerdi de, öyle söylemeselerdi. Çünki aklı olan herkes bilir ki, sahv, sekrden, ya?ni ayıklık serhoşlukdan elbette iyidir. Cahillerin sahvları da böyledir. Büyüklerin sahvları da böyledir. Evliyalığı Peygamberlikden ve sekri sahvdan üstün tutmak, kafirliği, müslimanlıkdan üstün tutmağa ve bilgisizliği ilmden daha üstün tutmağa benzer. Çünki küfr ve cehl, evliyalığa benzer. İslam ve ma?rifet ise, Peygamberlikde olur. Hallac-ı Mensur?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? diyor ki, Arabi beyt tercemesi:

Kardeşim, insanlar, dünya kazançlarını bırakıp, her yerden, karıncalar gibi, çekirge sürüleri gibi yanımıza üşüşüyor. Siz ise, bir evden olmak şerefinin kıymetini de düşünmiyerek, dünyanın alçak kazançlarına, seve seve dalmakdasınız. Onlara kavuşmak için çabalıyorsunuz. hadis-i şerifdir.

Saygılarımla.

Herşeyden önce, Muhammed aleyhisselama ve Onun dört halifesine uymak lazımdır. Sözlerde, işlerde ve inanmakda islamiyyetden ayrılmamağa çok dikkat etmelidir. Bunlara uymak, yümün ve bereketdir. Ya?ni, hep iyiliklere kavuşdurur. İslamiyyetden ayrılmak ise, insanı utandırır ve felakete götürür. Gönderdiğiniz kitabın birkaç yerini okudum. İyi göründü. Fekat, kitab yazmakdan önce yapılacak daha mühim işler var. Önce, onları yapmak, daha uygun ve daha iyi olur. Vesselam.

Allahü tealaya sonsuz hamd olsun ki, bizleri müsliman olmakla şereflendirdi. O, doğru yolu göstermeseydi, kim bulabilirdi? Onun Peygamberlerine?aleyhimüssalevatü vesselam? inanırız. Hepsi doğru söylemişdir.

Onlar, onlardır, ben de böyleyim ya Rab!

Bu bilginin yanısıra...

biz bu saatten sonra tasavvuf işleri, fıkıh işleri zor öğreniriz

Düşmanı kaçıran, süngüleri, çok def?a,

İKİYÜZDOKSANSEKİZİNCİ MEKTUB

Resulullahın yolunu onlardır bize sunan!

Bizim yolumuzun?kaddesallahü teala esrare erbabiha? temel bilgilerinden birisi, dir. demek, bu yolda yükselirken, adımdan daha ileriye bakmamak ve adım atmadan önce yükselmemek demek değildir. Çünki, büyüklerimiz böyle yapmamışdır. Adımdan ileriye bakmak ve adımını, bakdığı yere atmak demekdir. Çünki, yüksek mertebelere çıkmak, önce bakmakla, bundan sonra adımını atmakla olur. Bakılan yere basınca, daha yukarıya bakılır. Sonra adım da oraya atılır. Bundan sonra, daha yükseğe bakılır. Böylece ilerlenir. Eğer, adım atılamıyacak yere bakmamalıdır denilirse, bu da doğru olmaz. Çünki adım atılacak yer bitdikden sonra, daha yükseğe bakılmazsa, yüksek mertebelerden çoğuna varılamaz. Demek istiyoruz ki, ayak basılacak yerlerin sonu, salikin yaradılışına uygun olan mertebelere kadar değildir. Salikin yaradılışında varabileceği makam, zıllinde bulunduğu Peygamberin yaradılışında olan makamın sonuna kadardır. Fekat adım atabileceği yerlere kendiliğinden varabilir. İkinci makamlara, Peygambere uymakla varabilir. Yaradılışına uygun olan makamdan ileriye adım atamaz. Fekat, ilerisini görebilir. Görüşü ne kadar keskin olursa olsun, zılli üzerinde bulunduğu Peygamberin gördüğü makama kadar görebilir?ala nebiyyina ve aleyhimüssalevatü vetteslimat?. Çünki, Peygambere uyanların büyükleri, Peygamberlerin kemallerinin hepsinden pay alır. Fekat kendi kendine varabileceği ve Peygambere uymakla kavuşabileceği mertebelere kadar, ayak ve görüş birlikde ilerler. Bundan sonra, adım atamaz. Görüşü yalnız olarak ilerliyerek, Peygamberin görebileceği mertebelerin sonuna kadar yükselir. Görülüyor ki, Peygamberlerin görüşleri de, adımlarından daha yukarı çıkmakdadır?aleyhimüssalevatü vetteslimat?. Bunlara uyanların büyükleri de, bu büyüklerin gördüğü makamları görebilirler. Peygamberlerin ayak basdıkları makamlardan pay aldıkları gibi, gördükleri makamlardan da pay alırlar. Peygamberlerin sonuncusunun?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? ayak basdığı en son makamın üstünde vardır. Bu makam başkalarına ahıret için söz verilmişdir. Başkalarına veresiye olan, Ona peşin olmuşdur?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat?. Ona uyanların yükseklerine bu makamdan da pay vardır. Fekat bunlar için tam görmek yokdur. Farisi beyt tercemesi:

Son mektup için : üzüm üzüme baka baka kararır. Çok doğru yazmış. Belki de çoğumuzun yanıldığı nokta. Arkadaşlarımızı adam akıllı seçmeyi bilmiyorum belkide böyle bir yeteneğimiz yok. Yazık.

Yol göstermek için, talebenin hallerini, makamlarını ayrı ayrı, inceden inceye bilmek lazımdır. Müşahedelerin, tecellilerin hakikatini anlamak ve keşflere, ilhamlara kavuşmuş olmak ve rü?yaların ta?birlerini anlamak lazımdır. Böyle kamil olmayanlar bu yüksek makama yakışmaz. Böyle olmakla beraber, bu yolun büyükleri?kaddesallahü teala esrarehüm? yol göstermek makamına yetişmeyen birine ba?zı faideleri düşünerek, izn verirler. Yolculuğu öğretmek için vazife verirler. Onların hallerini ve rü?yalarını teftiş eder. İzni verenin, izn verilene nasihat etmesi, çok ihtiyatlı hareket etmesini söylemesi ve tehlükeli olan yerleri göstermesi ve kendisinin daha bu makama yaklaşmamış olduğunu bildirmesi lazımdır. Kendisinin noksan olduğunu, çok sıkı olarak anlatmalıdır. Bu hakikatleri ona bildirmezse, vazifesini yapmamış olur. Eğer sözleri ona ağır gelirse, yıkılmasına sebeb olur. Çünki Allahü tealanın rızası, rehberin rızasına bağlıdır. Allahü tealanın beğenmemesi de, rehberin beğenmemesine bağlıdır. Ne büyük beladır ki, ayrılmanın kötülüğü nerelere varıyor. Ayrılırsa, acaba nereye sığınacak. Eğer Allah göstermesin böyle bir düşünceye yakalandı ise, kendisine söyleyiniz ki, hemen tevbe ve istigfar etsin! Böyle büyük belalara ve tehlükelere düşmemesi için, Allahü tealaya yalvarsın! Allahü tealaya çok hamd ve şükr olsun ki, sevdiklerimizin saygısızlıkları ve sıkıntı vermeleri, gönlümüze hiç toz kondurmamakda ve bizi üzmemekdedir. Bizim halimizi ve durumumuzu, kıymetli kardeşim mevlana Muhammed Salih?rahmetullahi aleyh? sizlere uzun uzadıya anlatacakdır. İyi anlaşılmayan yerleri kendisinden sorarsınız. Doğru yolda olanlara ve Muhammed Mustafanın izinde gidenlere selam olsun? aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimatü etemmüha ve ekmelüha?!

Bu fakir, o büyük Velinin bilgilerinden ve ma?rifetlerinden, bir parça, bu mektubun sonunda, kısa anlayışıma göre yazmağa çalışacağım. Her iş, Allahü tealanın dilediği gibi olur.

Varlığı lazım olanın sekiz hakiki sıfatının birincisi hayat sıfatı, sonuncusu tekvin sıfatıdır. Bu sekiz sıfat üç dürlüdür. Birincisinin aleme bağlılığı çokdur. Mahluklarla ilgisi çokdur. Tekvin sıfatı böyledir. Bunun içindir ki, Ehl-i sünnet alimlerinden çoğu, tekvinin hakiki sıfatlardan olmadığını, izafi sıfatlardan olduğunu söylediler. Sözün doğrusu, tekvin hakiki sıfatlardandır. Fekat, mahluklara bağlılığı çokdur. Sıfatların ikincilerinin mahluklarla bağlılığı azdır. İlm, kudret, irade, sem?, basar ve kelam sıfatları böyledir. Üçüncüsü, en yüksek olan sıfatıdır. Alemle hiç ilgisi yokdur. Hayat sıfatı böyledir. Hayat sıfatı, bütün sıfatların anasıdır. Hepsinin temelidir. Hepsinden daha öncedir. Buna en yakın olan sıfat, ilm sıfatıdır. İlm sıfatı, Peygamberlerin sonuncusunun üdür?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat?. Öteki sıfatlar, başka insanların mebde-i te?ayyünleridir. Her sıfatın, çeşidli şeylere bağlılığı olduğu için parçaları vardır. Şöyle ki, tekvin sıfatının, yaratmak, rızk vermek, diriltmek ve öldürmek gibi çeşidli bağlılıkları olduğu için, parçaları olmuşdur. Bu parçalar da, bütünleri gibi, insanların mebde-i te?ayyünleri olmuşdur. Mebde?leri, sıfatların parçaları olan te?ayyünler, mebde-i te?ayyünü, sıfatın bütünü olan kimseye tabi? olur. Onun ayağı altında, gölgesinde yaşar. Bundan dolayı, demişlerdir?aleyhimüssalevatü vettehıyyatü vetteslimatü etemmüha ve ekmelüha?. Bu parçalar, eğer süluk yolu ile aşılır ve bütünlerine katılır ve parçaların şühudü, bütünlerin şühudü olursa, aralarında yalnız asl olmakdan ve tabi? olmakdan başka ayrılık kalmaz. Birisi doğrudan doğruya, ikinciler ise, bunun dolayısı ile kavuşur. Çünki tabi? olan, herneye kavuşur, her ne görürse aslından alır. Aslı arada olmadan birşeye kavuşamaz. Tabi?, kendi kusurundan dolayı, aslının arada bulunduğunu bilmiyebilir. Fekat aslı, onunla meşhudü arasında bir perdedir. Ayıran, önliyen perde değil, kavuşduran, gösteren perdedir. Gözlük de böyledir. Gözün önündeki gözlük, görmeyi önlemez. Görülemiyen şeyleri gösterir. Parçaların, yükselerek, kendi bütününden ayrılıp, başka bir bütüne girmeleri, bu bütünün gördüğünü müşahede etmeleri caiz değildir. Böylece Musa aleyhisselamın ayağı altında olanların İsa aleyhisselamın ayağı altına geçmeleri olamaz. Fekat, Muhammed aleyhisselamın ayağı altına girebilirler. Çünki hepsi, Onun ayağı altındadırlar?aleyhi ve aleyhimüssalatü vesselam?. Muhammed aleyhisselamın rabbi, onun mebde?i olan ism, dır, kaynakların kaynağıdır. Bütünlerin bütünüdür. Parçaların, asllarının aslıdır. Muhammed aleyhisselamın ayağının altına yükselmek, aslın aslına yükselmek demekdir. Başka bir asla girmek değildir. Parçalarla, bütünleri arasında, şu ayrılık vardır ki, parçanın önünde iki perde vardır: Birincisi, kendi bütünü olan aslıdır. İkincisi, aslının aslıdır. Kendi bütününün perdesi ise, yalnız aslının aslıdır. Bundan anlaşılıyor ki, Muhammed Resulullah, arada te?ayyünlerin perdesi olmaksızın şühud eylemekdedir. Başkalarının şühudleri ise, te?ayyünlerin perdesindedir. Hiç değilse, Muhammed aleyhisselamın te?ayyünü perdesindedir. Bunun içindir ki, , yalnız Muhammed aleyhisselama olur, başkalarının tecellileri sıfatların perdesindedir demişlerdir. Hiç olmazsa, Muhammed aleyhisselamın rabbi olan, rablerin rabbi perdesindedir. Muhammed aleyhisselamın rabbi olan ism, hayat sıfatından başka, bütün ismlerin ve sıfatların üstündedir.

Tasavvufta Fakir:

İKİYÜZKIRKBEŞİNCİ MEKTUB

hep seyr eder kendinde.

Oğullarımın her üçü de, nefis birer cevher idiler?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in?. Bize emanet verilmişdiler. Allahü tealaya hamd ve şükr olsun ki, bu emanetleri razı olarak sahibine teslim eyledik. Ya Rabbi! Peygamberlerin efendisi hurmetine?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? bizi onların sevabından mahrum bırakma! Onlardan sonra, bizleri fitneye düşürme! Farisi mısra? tercemesi:

Cevab: Kıymetli efendim! Rü?yaların kıymeti olsaydı, rü?yada görülenlere güvenilseydi, müridlerin rehberlere hiç ihtiyaçları olmazdı. Allahü tealanın ma?rifetlerine kavuşmak için, tarikatlerden birine bağlanmak lazım olmazdı. Çünki her mürid, rü?yada gördüğüne göre, işini yoluna kordu. Yaşayışını, rü?yalarına göre düzenlerdi. Rü?yaları, rehberin yoluna uygun olsun, olmasın, rehberi beğensin beğenmesin, onlara uyardı. Böyle olunca, rehberlik müridlik zinciri kopar, her cahil, her ahmak, kendi görüşüne göre hareket ederdi. Sadık olan bir mürid, rehberi varken, binlerce rü?yaya on paralık değer vermez. Akllı, uyanık olan bir talib, pir ni?metine kavuşmuş iken, rü?yaları hayal sayar, hiçbirini hatırına bile getirmez. Mel?un şeytan, güçlü bir düşmandır. Sona varanlar bile, onun aldatmasından korkusuz değildirler. Onun yalanlarından korkmakda, titremekdedirler. Sondakiler böyle olunca, yolun başlangıcında ve ortasında olanları artık anlamalı. Halbuki, Allahü teala, sondakileri korumakdadır. Şeytan bunları aldatamaz. Başlangıcdakiler ve yoldakiler ise böyle değildir. İşte bunun için, onların rü?yalarına güvenilmez. Düşmanın aldatmasından korunmuş değildirler.

Sen ise Muhammed?aleyhisselam?!

Allahü teala bu mektublardan feyz alabilmeyi, bu mektublarla bereketlenebilmeyi ve İmam-ı Rabbani hazretlerinin sohbetinde bulunabilme fırsatını bize nasib eylesin.

Muhammed aleyhissalatü vesselama tam ve kusursuz tabi? olabilmek için, Onu tam ve kusursuz sevmek lazımdır. Tam ve olgun sevginin alameti de, Onun düşmanlarını düşman bilmekdir. İslamiyyeti beğenmeyenleri sevmemekdir. Muhabbete , ya?ni gevşeklik sığmaz. Aşıklar, sevgililerinin divanesi olup, onlara aykırı birşey yapamaz. Aykırı gidenlerle uyuşamaz. İki zıd şeyin muhabbeti bir kalbde, bir arada yerleşemez. Cem?-i zıddeyn muhaldir. İki zıddan birini sevmek, diğerine düşmanlığı icab eder. İşi elden kaçırmadan, iyi düşünmelidir. Elden gitmiş olanları da kurtarılabilir. Yarın iş elden çıkınca, pişmanlıkdan başka ele birşey geçmez. Farisi beyt tercemesi:

Kişi noksanını bilmek gibi irfan olmaz!

Taş içindeki böcek sanır,

Yavrum! Aşk feryadları, muhabbet gürültüleri, aşırı istek gösteren bağırmalar, kavuşamamak üzüntüsünden doğan iniltiler, vecd, tevacüd, çırpınmak, zıplamak gibi şeylerin hepsi, zıllerin makamlarında olur. Tecellilerde, zıllerin görünmesinde hasıl olur. Asla kavuşdukdan sonra, bunların hiçbiri olamaz. Bu makamda muhabbet, ibadetlere sarılmak ile kendini gösterir. Alimlerin bildirdiklerini yapmak ister. Bundan başka olan zevkli ve şevkli şeyler burada yokdur. Tesavvufculardan çoğu, böyle şeyleri muhabbet sanmışlardır.

Dar olan şekl ve suret kabına ma?na nasıl sığar?

İKİYÜZONBİRİNCİ MEKTUB

Ya Rabbi, razı olmadığın, beğenmediğin şeylerden, yaptıklarımı af et, yapmadıklarımı da yapmaktan koru!

Ölmeden önce, ahırete yarayan birşey yaparsan, ne güzel! Yoksa işin harabdır! Kalbini temizliyecek şeylerin kıymetini bilmeli. Bunları yapmağı engelleyenlerin düşman olduğunu anlamalıdır. Farisi beyt tercemesi:

Allah Razı olsun kardeş güzel paylaşım

Süal: diyorsunuz.

... Yetmiş üç fırkadan her biri tek tek, dine tabi olduklarını iddia edip kendilerini necat bulan zümreden sayarlar."... Her fırka ellerindeki ile böbürlenir (Mü'minun Suresi, 53) mealindeki ayet onların halini doğrular. Resulullah Efendimizin beyan buyurduğu, fırka-i naciyeyi diğerlerinden ayırteden özelliği Peygamberimiz şöyle açıklıyor: "... Onlar, ben ve ashabımın üzerinde bulunduğumuz hal üzerinde olanlardır." Resulullah Efendimiz'in kendisini anlatması yeterli iken, ashabını da zikretmesi şu manaya gelmektedir: "Benim yolum ashabımın gittiği yoldur. Kurtuluş yolu, onların yoluna tabi olmaya bağlıdır."

reklam yasakkkkkkkk

Eflatun un Hz İsa döneminde yaşadığını ve ona inanmadığı belirtilmekte

teşekkürü hak eden allah

Katılıyorum abi, ayıralım inşaallah.

İKİYÜZYETMİŞİKİNCİ MEKTUB

İKİYÜZKIRKBİRİNCİ MEKTUB

Bir kere Abdülkadir Geylani şöyle bir ses işitti: "Ey Abdülkadir! Ben senin Rabbinim! Sana haramları mubah, serbest kıldım." Bir rivayete göre; "Başkasına yasak olan şeyleri sana helal kıldım." diyordu. Bunun üzerine Abdülkadir Geylani Euzü çekti. "Kovulmuş şeytandan Allahü tealaya sığınırım. Sus ey mel'un!" diye bağırdı. Bunun üzerine aynı ses; "Ey Abdülkadir! Rabbinin izni ile çeşitli yerlerde bana aldanmayarak, şerrimden, kötülüğümden kurtuldun. Halbuki ben bu yolda yetmiş kişiyi yoldan çıkardım." dedi. Onun şeytan olduğunu nasıl anladığını sorduklarında; "Sana haramları helal ettim, sözünden anladım. Çünkü Allahü teala böyle şeyleri emretmez." buyurdu.

yaşayıpta ne yapacak

Ey oğlum! Bizim yolumuzda seyr kalbden başlar. Kalb de, Alem-i emrdendir. Bunun için, söze Alem-i emrden başlandı. Başka tarikatlerde, önce nefsin tezkiyesinden, temizlenmesinden başlanır. Cesedi temizlerler. Bundan sonra, Alem-i emre sıra gelir. Allahü tealanın dilediği kadar yükselirler. Bunun içindir ki, başkalarının sonu, bu büyüklerin başında yerleşdirilmişdir. Bu tarik, yolların en çok yaklaşdırıcısı olmuşdur. Çünki bu seyrde, nefsin tezkiyesi ve cesedin temizlenmesi de birlikde olmakdadır. Böylece, yol kısa olur. Bunun içindir ki, bu büyükler, Alem-i halkın seyrini boşuna vakt geçirmek bilirler. Hatta, zararlı, işi bozucu olduğunu anlamışlardır. Çünki başka tarikatlerin salikleri, sıkıntılı riyazetler ve ağır mücahedelerle tezkiye yaparak, Alem-i halkın suretinin çöllerini geçdikden sonra, Alem-i emrin seyrine başlayınca ve kalbin çekilmesi ve ruhun lezzet alması hasıl olunca çok olur ki, bu çekilmeğe ve lezzete bağlanıp kalırlar. Alem-i emrin mekansız, maddesiz olması bunları aldatır. Bu alemin nasıl olduğu anlaşılmaması karşısında, nasıl olduğu hiç anlaşılamıyan maksada, hedefe gitmeği unuturlar. Bunun içindir ki, bir salik, demişdir. Bir başkası, ayet-i kerimedeki nın iç yüzü ve Arşın üstündeki münezzeh mertebenin görünmesi, anlaşılması güc olan ma?rifetlerdir demişdir. Halbuki, yukarıda bildirilenlerden anlaşıldı ki, münezzeh dedikleri o mertebe, mahluklar dairesindedir. Hiçbirşeye benzemez görünür ise de, benzetilir. Tenzih gibi görünen teşbihdir. Bu yüksek yolun büyükleri?kaddesallahü teala esrarehümül?aziz? böyle değildirler. Seyre, Cezbe makamından başlarlar. Lezzetlerin yardımı ile, ilerlerler. Bu çekiliş ve lezzet bunlar için başkalarının riyazetleri ve mücahedeleri gibi olur. Başkalarının kavuşmalarını bozan şeyler, bu büyüklerin kavuşmalarına yardımcı olurlar. Alem-i emrin mekansızlığını, maddesizliğini, mekanlı, maddeli bulur; tam mekansız olanı ararlar. O alemin anlaşılamazlığını anlaşılabilir bularak, hiç anlaşılamıyana yükselirler. Bunun için de, başkaları gibi, vecde, hale aldanmazlar. Bu yolun cevizine, cam parçalarına, çocuklar gibi bakmazlar. Tesavvufcuların, yaldızlı boş sözleri ile öğünmezler. Onların anladık sanarak söyledikleri ile iftihar etmezler. Yalnız bir olanı isterler. İsm ve sıfatları değil, yalnız zatı ararlar.

Bu mektub, yine yüksek mürşidine yazılmışdır. Geri dönüş makamlarındaki halleri bildirmekdedir:

poor kardeş uzun süredir yoktum çok güzel ve bhereketli olmuş başlıkların allahüteala razı olsun. bu büyüklerin şefaatlarına nail eylesin.

poor erenler :):) rabbani hz. komünizm ve masonluktan bahsetmiş.. orası mektuba dahil değil heralde.. ayırsaydın iyi olurdu.

gül gibi, sabah rüzgarından incinir.

Alemlerin rabbi olan Allahü tealaya hamd olsun! Peygamberlerin efendisine ve Onun temiz olan Aline ve güzel Eshabının hepsine salat ve selam olsun! Hace Rahminin adamı ile gönderdiğiniz kıymetli mektub geldi. Bizi çok sevindirdi. Talebenin halleri uzun yazılmış olmakla sevincimiz katkat artdı. hadis-i şerifinde buyurulduğu üzere, din kardeşlerinin çoğalması ümmid vericidir. suresinin otuzbeşinci ayetinin, meal-i şerifi de, bu ümmidi kuvvetlendirmekdedir. Fekat, önce kendi hallerine ve işlerine bakmak lazımdır. Kendi hareketini, duruşunu düşünmelidir. Talebenin ilerlemesi, rehberlerin işini gevşetmemelidir. Talebenin hararetli çalışması, rehberlerin çalışmalarını soğutmamalıdır. Bundan dolayı, çok korkmak ve titremek lazımdır. Talebenin hallerini ve makamlarını, kendisi için aslan gibi ve kaplan gibi tehlükeli bilmelidir. Onlarla öğünmek ve sevinmek nerede kalır. Ucb kapısının bu yoldan açılmamasına çok dikkat etmelidir. hadis-i şerifi gözönünde tutularak, müridlerin ilerlemesinden utanmalı ve yüz kızarmalıdır. Taliblerin çalışmalarının kızışmasından ibret almalı, çalışmayı artdırmalıdır. İşleri, ibadetleri bozuk görmeli, niyyetleri düzeltmeğe çalışmalıdır. Söz ile ve hal ile, daha var mı demelidir. Sizin güzel hallerinizden bunların umulduğu açıkca belirlidir. Fekat, nefs-i emmare ve iblis-i la?in gibi din düşmanları düşünülerek ağır yazıldı. Taliblere olan teveccühünüzün, yardımlarınızın bu yoldan gevşememesi için cevabımız aşırı oldu. İki ni?metin de bir arada bulunması lazımdır. Yalnız birini yapmak, aşağıda kalmak olur. Hace Rahmi kardeşimizin ve seyyid Ahmedin hep yanınızda bulunması lazımdır. Siz de onlara çok yardım ediniz. Mir Abdüllatif de, tevbe edebildi ise, ona da yardımınızı esirgemeyiniz. Doğru yolda ilerlesin. Birkaç talibin Kadiri yolunu istediklerini yazıyorsunuz. Ebu Bekr-i Sıddikın yolundan başka hiçbir yolu, hiçbir kimseye bildirmeyiniz! İki yol birbirleri ile karışdırılmasın! Fekat, yalnız külah ve şecere isterlerse ve istihare uygun çıkarsa, kabul edersiniz ve nasihat verirsiniz. Allahü teala size ve arkadaşlarınıza ve sevdiklerimize ve talebenize ve doğru yolda gidenlere ve Muhammed Mustafanın izinde bulunanlara selamet versin?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimatü etemmüha ve ekmelüha?!

Şunu da söyliyelim ki, Allahü teala, herşeyin sebebsiz, şartsız maliki, hepimizin sahibidir. Bütün insanlar, Onun mahluku, kullarıdır. Kullarına verdiği her emri ve herşeyi istediği gibi kullanması, hep yerindedir ve faidelidir. Bunda, zulm, fesad olamaz. Me?murlar, amirlere, kullar sahiblere emrlerin, işlerin sebebini soramaz.

Bismillahirrahmanirrahim. Allahü teala, sana doğru yolu göstersin! İyi bil ki, Allah yolunda bulunmak isteyene, önce lazım olan şey, i?tikadını düzeltmekdir. Doğru i?tikad, Ehl-i sünnet alimlerinin, Kur?an-ı kerimden ve hadis-i şeriflerden ve Eshab-ı kiramdan öğrendikleri, anladıkları i?tikaddır. Kur?an-ı kerimin ve hadis-i şeriflerin ma?nasını doğru anlıyan, doğru yolun alimleridir. Bunlar da, Ehl-i sünnet vel-cema?at alimleridir. Bunların anladığı, bildirdiği ma?nalara uymıyan herşeye, akla, fikre, hayale iyi gelse de ve tesavvuf yolunda keşf ve ilham ile anlaşılsa da, hiç kıymet vermemelidir. Bu büyüklerin anladığına uymıyan bilgilerden, buluşlardan Allahü tealaya sığınmalıdır. Mesela, ba?zı ayetlerden ve hadis-i şeriflerden anlaşılmakdadır. Ba?zılarından da, ihata, sereyan, kurb ve ma?ıyyet ma?naları çıkmakdadır. Fekat, , bu ayet-i kerimelerden ve hadis-i şeriflerden, böyle ma?nalar anlamadı. Ya?ni Allahü tealanın bu alem içinde olmasını, mahlukları kapladığını, bunlarla birleşik olduğunu, kendisinin yakın olduğunu, beraber olduğunu anlamadılar. Böyle olmadığını söylediler. O halde, tesavvuf yolunda ilerliyen bir kimseye böyle bilgiler hasıl olursa, her varlığı, bir varlık olarak görürse, yahud herşeyi bir varlığın kapladığını, Allahü tealanın zatının, mahluklara yakın olduğunu anlarsa, bu bilginin, görüşün yanlış ve tehlükeli olduğunu anlamalıdır. Böyle bir yolcu, bu zemanında, serhoş gibi bir halde olduğundan, özrlü, suçsuz sayılırsa da, böyle tehlükeli bilgilerden kurtulması için, Allahü tealaya yalvarmalı, ağlamalı, sızlamalıdır. Ehl-i sünnet alimlerinin bildirdiği doğru hallere, görüşlere kavuşmak için düa etmelidir. Bu büyüklerin bildirdiği doğru i?tikaddan kıl kadar ayrı şeylerin gösterilmemesi için Allahü tealaya sığınmalıdır. Demek ki, tesavvuf yolcularının keşflerinin, buluşlarının doğru olup olmadıkları, Ehl-i sünnet alimlerinin?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? bildirdikleri doğru ma?nalara uygun olup olmamaları ile anlaşılır. Bu yolculara ilham olunan bilgilerin doğruluğu, ancak o doğru ma?nalara uymaları ile belli olur. Çünki, onların bildirdiği ma?nalara uymıyan, her ma?na, her buluş kıymetsizdir, yanlışdır. Çünki her sapık, her bozuk kimse, Kur?an-ı kerime ve hadis-i şeriflere uyduğunu sanır ve iddi?a eder. Yarım aklı, kısa görüşü ile, bu kaynaklardan yanlış ma?nalar çıkarır. Doğru yoldan kayar. Felakete gider. Bekara suresinin yirmialtıncı ayetinde mealen, buyuruldu.

Cahildirler, kendilerini de bilmezler,

Bu mektub, seyyid Enbiya-i Mankpuriye yazılmışdır. Nafile nemazları cema?at ile kılmak caiz olmadığı bildirilmekdedir:

Hoş olur dayanmak, sevgilinin nazına.

Bunu neden paylaşma gereği hissettiniz?

Büyük denizden bir damlaya, hatta damlanın görüntüsüne ve okyanusdan bir sızıntıya, hatta bunun görüntüsüne kavuşunca, suya kavuşduk sanmışlardır. Maddeden yapılmış olan şeylerin ba'zısını, maddesiz, anlaşılamıyan şey bilmişler. Bunları görünce, Allahü tealaya kavuşduklarını sanmışlardır. Benzeri olanı, benzeri olmıyana benzetmişler, onu bırakıp, buna sarılmışlar. Anlaşılamıyan bilgileri, başkalarından öğrenerek inananlar ve anlaşılamıyanı arayanlar, süluk yolunu temamlamıyan bu taliblerden ve serab ile avunan bu susuzlardan katkat daha iyidirler. Haklı ile haksız arasında ve doğru yolda gidenle yoldan sapan arasındaki ayrılık pekçokdur. Aradıklarına kavuşamıyarak, mahluku sonsuz bilen taliblere yazıklar olsun! Anlaşılabilen şeyleri anlaşılamıyan sanıyorlar. Suçları, keşflerinin yanlış olmasına bağışlanmayıp da, hesaba çekilirlerse, vay hallerine! Ya Rabbi! Unutduklarımızdan, yanıldıklarımızdan bizleri sorumlu tutma! Bir kimse, hacca gitmek istiyor. Sevinerek yola çıkıyor. Yolda, Ka?beye benzer bir ev görüyor. Yalnız şekli benziyor ise de, onu Ka?be sanıyor. Orada kalıyor. Bir başkası, hacca gitmiş olanlardan duyarak Ka?beyi öğreniyor. Onu seviyor. Hacca gitmek istiyor. Fekat yola çıkmamış, bir adım atmamışdır. Bununla beraber, başka birşeye Ka?be dememiş, yalnız Ka?beye, doğru olarak inanmışdır. Bu kimse, yanılmış olan birincisinden daha iyidir. İkinci, Ka?beye varmamış, fekat başka bir binayı da Ka?be sanmamış olan üçüncü bir hac yolcusu, doğru inanan, fekat yola çıkmamış olandan elbette daha iyidir. Çünki bu, hem inanmakda, hem de, kavuşmak için yolculuk yapmakdadır. Bunun daha üstün olduğu meydandadır.

Kafirlerin, akıl ve balig olmadan ölen çocuklarının ve dağda, çölde doğup büyüyerek, bir din işitmeden ölen ve eski zemanlarda bir dinin, zalimler tarafından bozulduğu, değişdirildiği ve yeni bir Peygamber gelmeden önce ölen dinsizlerin ahıretde ne olacaklarını, oğlum Muhammed Sa?ide?rahmetullahi aleyh? yazdığım mektubda, uzun olarak bildirmişdim, oradan okuyup anlayınız!

Kıymetli seyyid kardeşimin mubarek mektubu geldi. Bizleri sevindirdi. Kardeşim! Size çok bildirdim ki, bu yol iki temel üzerine kurulmuşdur: Birincisi, islamiyyete uymakdır. Öyle ki, islamiyyetin bir edebini elden kaçırmağa gönlü razı olmamalıdır. İkincisi, yol göstereni sevmek ve ona öyle bağlanmakdır ki, onun her şeyini beğenecekdir. Onun her sözünü, her işini güzel görecekdir. Allahü teala korusun. Bu iki temel işde ufak bir sarsıntı olmasın! Allahü tealanın ihsanı ile, bu iki temel sağlam olursa, dünya ve ahıret se?adetleri ele girmiş demekdir. Bunlardan sonra lazım olan şeyleri de, siz çok işitdiniz. Bunları da gözetmelisiniz! Şimdiye kadar olan kusurların bağışlanması için de, Allahü tealaya çok yalvarınız! Ramezan-ı şerifin son on günü yapamamış olduğunuz i?tikafın kazası olmak için niyyet ederek, önümüzdeki Zilhicce ayının ilk on günü i?tikaf ediniz. Böyle niyyet ederek, sünnet sevabına kavuşursunuz. Bu i?tikafda, Allahü tealaya, boyun bükerek, ağlıyarak, sızlayarak, kusurların afvı için çok yalvarınız! Fakir de?kuddise sirruh? bu on günde, size yardımcı olmağa çalışacağım. İnşaallahü teala. İzn verdiğimizi yazılı olarak da istiyorsunuz. Bunun üzerine çok düşüyorsunuz. Size izn verilmişdir. Eğer bu izn yetişmezse, yazılı iznin ne faidesi olur. Her akla gelenin yapılması lazım gelmez. Akla öyle şeyler gelir ki, onları yapmamak daha iyi olur. Nefs, inadcıdır. İstediğinden vaz geçmez. Ona elbette kavuşmak için diretir. Onun iyi mi, kötü mü olduğunu hiç düşünmez. Gönlünüzü kırmamak için, izn olarak, birkaç kelime yazdım. Hak teala, faideli eylesin! Kendinizi, son nefesde iman selametine kavuşmanızı düşününüz! İcazetname ve müridler, o anda işe yaramaz. Kendi işinizi yaparken, eğer bir kimse, candan istekle gelirse, ona tarikatı öğretirsiniz. Öğretmeği birinci vazife sanıp, kendi işinizi, bunun gerisinde bırakırsanız, kendinizi başdan başa felakete sürüklemiş olursunuz.

bu başlıkta amacımız tartışmak değil zaten.

Bu sözü daha önce İmam-ı Rabban-i Hz.'nin hayatını okurken orada görmüştüm. Çok beğenmiştim. Şimdi bu son sayfayıda okuyunca aklıma geldi bende buraya yazdım...

Üzerinde düşüneyim, belki hocalara filan sorarım.. Sonuç elde edebilirsem dönüş yaparım.. Sen benden erken sonuç elde edersen buraya yaz lütfen abi..

Aralıyorum!

Allahü teala, hallerinizi güzel eylesin. İşlerinizi faideli eylesin! Maksadlarınızı ıslah eylesin! Şerefli mektubunuz geldi. Sevgilerinizi bildirdiği için bizleri çok sevindirdi. Allahü teala, bu yolun büyüklerine olan sevginizi artdırsın! Onlara bağlılık arzusunu, ömrünüzün sermayesi yapsın! Hadis-i şerifde, buyuruldu ki, demekdir. Bu büyükleri seven, onlarla beraber olur. Onlarla beraber olan, şaki olmakdan korunmuş olur. Hadis-i şerifde buyuruldu ki, . Bu hadis-i şerif ve yukarıda bildirdiğimiz hadis-i şerifi gösteriyorlar ki, bu büyükleri sevenler, bunlarla beraberdirler. Bunlarla beraber olanlar, kazançlı olurlar. Allahü teala, bizi ve sizleri, bu büyükleri sevenlerden eylesin! Sevgili Peygamberi, ümmi ve haşimi olan Muhammed?aleyhi ve ala alihi ve eshabihissalatü vetteslimat vettehıyyat? hurmetine düamızı kabul buyursun! Amin.

İmam-ı Osmanın imam-ı Aliden?radıyallahü anhüma? yüksek olduğuna gelince, Ehl-i sünnet alimlerinin çoğu dedi ki: (Şeyhayndan sonra, , müslimanların yükseği Osmandır. Ondan sonra, Alidir?radıyallahü anhüm?. Dört mezheb imamlarımız da, böyle buyurdu. İmam-ı Malik, Osmanın?radıyallahü anh? üstünlüğünden şübhe etdi, deniliyorsa da, kitabının sahibi Kadi Iyad, diyor. İmam-ı Kurtubi de, diyor. İmam-ı a?zam Ebu Hanifenin, sözünden, iki damaddan birini, diğerinden üstün görmediği anlaşılıyor diyenler varsa da, bu fakirin anladığına göre, İmamın böyle söylemesinin, başka sebebi vardır. Ya?ni, iki damadın?radıyallahü anhüma? hilafetleri zemanında, müslimanlar arasında karışıklık çıkmış, fitneler başlamış olduğundan, kalblerde soğukluk ve kırıklık olduğunu gören İmam, iki damadı sevmek kelimesini uygun bulmuş ve bunların sevgisine, Ehl-i sünnetin alametidir demişdir. İmam-ı a?zam Ebu Hanife için Osmanın?radıyallahü anh? daha yüksek olduğunda şübheliydi, denilebilir mi? Çünki, Hanefi mezhebindeki alimlerin kitabları hep , yazısı ile doludur. Hulasa, Şeyhaynın üstün olduğu kat?idir. Osmanın, Aliden?radıyallahü anhüm? daha üstün olması, bu kadar kat?i değildir. Fekat, Osmanın, hatta Şeyhaynın üstünlüğünü inkar edenlere kafir demekden kaçınmalıdır. Bunları bid?at sahibi ve doğru yoldan ayrılmış müsliman bilmelidir. Çünki, alimlerimizin bir kısmı bunlara kafir dememişdir. Bunların hali, alçak Yezidin haline benziyor ki, alimlerimiz, ne olur ne olmaz diye ona la?nete izn vermemişdir.

Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği kullarına selamlar olsun! Aşırı sevginizi ve kavuşmak istediğinizi bildiren kıymetli mektubunuz gelerek bizleri çok sevindirdi. İşinize bakınız! İsmleri ve sıfatları düşünmeksizin, Zat-i tealanın ismini çok zikr ediniz! O makamdan cahil ve anlamakdan şaşkın oluncıya kadar, bu mubarek ismi zikr ediniz! Çünki zikr ederken, Allahü tealanın ismleri ve sıfatları düşünülürse, çok olur ki, haller hasıl olur. Mevacidin zuhur etmesine sebeb olur. Hallerde ve mevacidde yanlışlıklar olduğu çok görülmüşdür. Burada, batılın hak ile karışdığı çok vakı? olmuşdur. Bu günlerde, başka yerde bulunan şeyhlerden biri, bu fakire mektub yazarak halini bildirdi. Dedi ki, Fena hali beni öyle kapladı ki, her neye baksam, hiçbirşey göremem. Yere, göke baksam, hiç göremem. Arşı, Kürsiyi de bulamam. Kendimi düşünsem hiç bulamam. Birinin yanına gitsem, onu da bulamam. Allahü teala sonsuzdur. Onun sonunu kimse bulamamışdır. Tesavvuf büyükleri?rahmetullahi aleyhim?, bu halimi kemal olarak bildirmişlerdi. Sen de, bunu kemal biliyorsan, Allahü tealaya kavuşmak için senin yanına gelmekliğime lüzum yok. Eğer sen, başka birşeyi kemal biliyorsan bana yaz!

Mektubunuzda yazıyorsunuz ki, evde iken sormuşdum, taliblere tesavvuf yolunu öğretirsem, iyi olur mu? demişdim. Hayır olmaz buyurmuşdunuz, diyorsunuz. Her bakımdan olmaz dediğimi hatırlamıyorum. Şartlarına uymak lazımdır. Şartlara uymadan öğretmek iyi olmaz demek istemişdim. Şimdi de böyle biliniz! Şartlara uymakda titiz davranınız! Gevşeklik olmasın. Bildirmek lazım olduğu istiharelerle açıkça anlaşılmadıkca, öğretmemelidir. Kardeşimiz molla yar Muhammed Kadime?rahmetullahi teala aleyh? de bunu söyleyiniz. Tarikati öğretmekde acele etmemesini sıkı tenbih ediniz. Kazancı çoğaltmağı değil, Allahü tealanın rızasını kazanmağı düşünmelidir. Sık sık halinizi yazınız.

İhsana en uygun olan, günah işleyenlerdir!

Bu mektub, Şerif hana yazılmışdır. Allahü tealanın yakın olduğunu açıklamakdadır:

[Akl göz gibidir. İslamiyyet de ışık gibidir. Ya?ni, insanın aklı, gözü gibi za?if yaratılmışdır. Gözümüz karanlıkda göremiyor. Allahü teala, görme aletimizden istifade edebilmemiz için güneşi yaratdı. Güneşin ve çeşidli ışık kaynaklarının nuru olmasaydı, gözümüz işe yaramaz, tehlükeli cismlerden, yerlerden kaçamaz, faideli şeyleri bulamazdık. Evet, gözünü açmıyan veya gözü bozuk olan, güneşden faidelenemez. Fekat, bunların güneşe kabahat bulmağa hakları olmaz.

Bir güzelin yanında bulunsa kişi,

Cevab: Harikaların ve kerametlerin çok olması, daha üstün olmağı bildirmez. Hiç harikası görülmeyen bir Veli, harikaları ve kerametleri çok görülen bir Veliden daha üstün olabilir. Sühreverdi, kitabında, Evliyanın harikalarını ve kerametlerini anlatdıkdan sonra buyuruyor ki, . Harikaların çok görünmesini üstünlük bilmek, hazret-i Alinin iyi ve üstün hallerini görerek onu hazret-i Ebu Bekrden daha üstün bilmeğe benzer. Çünki, onda bu kadar üstün ve iyi haller görülmemişdir?radıyallahü anhüma?.

Kardeşim hace Muhammed Tahir ile gönderdiğiniz mektub geldi. Rabıtanın hasıl olması büyük bir ni?metdir. Uzakda iken de bağlılığın tam olduğunu göstermekdedir. Buluşuncaya kadar, gönüllerin bir olmasını sağlayınız! Bununla beraber, buluşmağa çalışınız. Çünki ni?metin hepsi, ancak bir arada olunca ele geçer. Veysel Karani?rahmetullahi aleyh? gönlü olduğu halde, yanında olmadığı için, yanında olanlardan en aşağıdakinin derecesine yükselemedi. Bunun için de, onun dağ kadar altın sadaka vermesi, bir avuç arpa sadakalarının sevabı gibi olamadı. Hiçbir şeref, sohbet şerefi gibi olamaz! Vesselam.

Hakka bırak her işini, esbaba yapış yeter,

Nerde nemaz kılınır, günahlar hep dökülür,

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="eb868e83868e9f8a8782c58f8e868299898a98ab9f8cc5888486c59f99">

Bu başlığa yazmamanı rica ediyorum. Lütfen.

EK: Okuyanların şübhelerini gidermek için, şunu ekliyelim ki, demek, ruhu diriltmekdir. Cismi, bedeni diriltmek değildir. Öldürmek de ruhu öldürmekdir. Cismi değil. Ruhun dirilmesi ve ölmesi, Fena ve Bekasıdır ki, na ve kemale ulaşdırır. Olgun bir zat, Allahü tealanın izni ile, bu iki şeyi yapabilir. Bu zatın öldürmesi ve hayat vermesi lazımdır. Hayat vermek ve öldürmek demek, Beka ve Fena makamına kavuşdurmak demekdir. Bedeni öldürmek ve ölüyü diriltmekle, bu makamın bir ilgisi yokdur. O, bir miknatısa benzer. Miknatısın te?sir etdiği iğne, saman çöpü gibi şeyler, onun arkasında sürüklenir. Ondan miknatıs enerjisi alırlar. Evliyanın harikalar ve kerametler göstermesi, insan toplamak için değildir. görünmiyen kuvvetlerle çekerler. Onları tanımıyan ve sevmiyenler, onlardan istifade edemez, yükselemezler. Binlerle mu?cize, harika ve kerametler görseler, hiç faide olmaz. Bu sözümüze inanmak için, Ebu Cehli ve Ebu Lehebi gözönüne getirmek yetişir. Allahü teala, En?am suresinin yirmibeşinci ayetinde, kafirleri bildirirken mealen, buyurdu. Vesselam.

Allahü teala hepimizi, islamiyyet yolunda bulundursun! Allahü tealanın feyzleri, ni?metleri, ihsanları, ya?ni iyilikleri, her an, insanların iyisine, kötüsüne herkese gelmekdedir. Herkese mal, evlad, rızk, hidayet, irşad ve selamet ve daha her iyiliği fark gözetmeksizin göndermekdedir.

diğerinizde takip ederek 2,4,6,8,10,12,14,16 vs diye devam etsin nasıl olur sizce hem ikinizde faydalanmış olursunuz

Kendine gel, uyan gafletden artık!

Bu mektub, Mensur-i Araba yazılmışdır. Kalbin selameti bildirilmekdedir:

ÜÇYÜZBİRİNCİ MEKTUB

Hayırlı cumalar..

Bundan evvelki mektubumda yazıldığı gibi, güzel kelimesini çok söylemek, kesreti görmeği yok etmek içindir. Allahü tealaya hamd ve şükr olsun ki, bu güzel kelimenin bereketi ile, o şühud sizde kalmamışdır. Daha çok ilerlemek isteyiniz ve bunun için çalışınız. Yoldaki çocuk eğlencelerine takılıp kalmayınız! Allahü teala, yüksek arzuları olanları sever. Dar tevhid yolundan çıkarak ana caddeye kavuşmuşsunuz. Bu, çok büyük bir ni?metdir. Eski hallerinizi düşünmeyiniz! Kesretle karışık olan şühudün lezzetlerini hatırınıza getirmeyiniz! Bir zemanınızı bu yolda ilerlemekle geçiriniz. Çok afyon çekenleri gördüm. Afyondan vaz geçmişlerdi. Onun kötülüğünü anlamışlardı. Çok zeman sonra, afyon içdikleri günleri ve o hallerdeki zevkleri hatırlıyarak ve konuşarak, sonunda eski hallerine döndüler.

Kıldan ince ma?nalar var, kulağını eyle yakın!

Bu mektub, Han-ı Hanana yazılmışdır. Peygamberlere uymak lazımdır. İslamiyyetin emrlerinde çok kolaylık olduğu bildirilmekdedir:

Bu mektub, hakikatleri ve ma?rifetleri bilen, akl ve nakl bilgilerinin kaynağı, kıymetli oğlu hace Muhammed Sa?ide yazılmışdır. İnce bilgileri ve işitilmemiş hakikatleri işaretle anlatmakdadır:

Bu mektubu oğlu, akli ve nakli ilmlerde yükselmiş, hace Muhammed Sa?id?rahmetullahi aleyh? hazretlerine yazmışdır. Peygamberler?aleyhimüssalevatü vetteslimat? gönderilmesinin faideleri ve aklın yalnız başına Allahü tealayı tanıyamıyacağı ve dağda büyümüş ve cahillik zemanında ya?ni Peygamber gönderilmemiş olan zemanlarda yaşamış kafirlerin ve kafir memleketlerinde ölen kafir çocuklarının ahıretde ne olacakları ve dünyanın her yerine, mesela eski hindlilere Peygamberler gelmiş olduğu bildirilmekdedir:

Gedaya gedalık sultana da sultanlık yakışır.

Bela, gam ve keder Mevlanın sevdiklerine gösterdiği kamçıdır?

Her ne olursa olsun, dostdan konuşmak, daha tatlı!

Bende zaten anlayabileceğimi düşünmüyorum. Amacım feyz almak. Kendimi bu mübarek zatın sohbetinde bulunuyor olarak düşünmek. İnşaAllahü teala amaçlarımıza ulaşabiliriz.

ARKADAŞLAR BU ÇİZGİ DİZİ SANIRIM 28 GÜNDÜR DEVAM EDİYOR ANLADIĞIM KADARIYLA İSLAMİYETİN YAYILIŞI VEDE PEYGAMBER EFENDİMZİN HAYATINI ANLATAN BİR ÇALIŞMA HERŞEY BURAYA KADAR GÜZEL.

Yani, sırf kendinizi tatmin için mi yazıyorsunuz? Kendinizi birbirinize katınlamak mı amacınız?

Çok cilve var, aranan sevgilide,

Tesavvuf yoluna girmek, islamiyyetin inanılacak şeylerine imanı kuvvetlendirmek içindir. Böylece iman, düşünerek anlamak zorluğundan kurtularak, görmüş gibi sağlam ve vicdani olur ve kısaca inanmak yerine, etraflı ve derin iman hasıl olur. Mesela, Allahü tealanın varlığına ve bir olduğuna önce düşünerek veya başkalarından görerek inanıyordu. Tesavvuf yolunda ilerlemek nasib olunca, o düşünerek ve işiterek olan iman, şimdi bularak, anlıyarak hasıl olur. İmanı olgunlaşır. İnanılacak şeylerin hepsine de, böyle iman hasıl olur. Tesavvuf yoluna girmenin ikinci faidesi, fıkhda bildirilen vazifeleri yapmakda kolaylık elde etmek ve nefs-i emmareden ileri gelen güçlükleri yok etmekdir. Bu fakir, iyi anladım ki, tesavvuf, islamiyyetin yardımcısıdır. İslamiyyetden başka birşey değildir. Böyle olduğunu, mektublarımda, kitablarımda açıkladım. Bu iki faideye kavuşmak için, tesavvuf yolları içinden, Ebu Bekr-i Sıddikın yolunu seçmek iyi ve daha uygundur. Çünki, bu yolun büyükleri sünnet-i seniyyeye yapışmışlar ve bid?atlerden sakınmışlardır. Bunun için, sünnete yapışmak nasib olup da, ellerine birşeyler geçmezse üzülmezler, sevinirler. Eğer ahval ve mevacide kavuşur, fekat sünnete yapışmakda gevşek davranırlarsa, o halleri, vecdleri hiç beğenmezler. Hace Ubeydüllah-i Ahrar hazretleri buyuruyor ki, . Bundan başka, bu yolda, nihayetde kavuşulacak şeyleri, başlangıçda tatdırırlar. Bunun için, daha ilk adımda, başkalarının, en son kavuşacaklarını ele geçirirler. Arada yalnız icmal ve tafsil bakımından fark olur. Ya?ni topluca, kısa ve açık, geniş olmak farkı vardır. Bu yol, Eshab-ı kiramın?aleyhimürrıdvan? yoludur. Çünki, Resulullahın?sallallahü aleyhi ve sellem? daha ilk sohbetinde öyle şeyler kazanmışlardır ki, ümmet arasındaki Velilerin, bunlara, en sonda kavuşdukları bilinmemekdedir. Bunun içindir ki, Tabi?inin en üstünü olan, Veysel Karani?rahmetullahi aleyh? hazret-i Hamzanın katili olan Vahşinin?radıyallahü anhüma?, Resulullahın bir kerrecik sohbetinde bulunmakla yükseldiği mertebeye yetişememişdir. Çünki sohbetin fazileti, bütün faziletlerin ve kemallerin üstündedir. Çünki, onların imanları, görerek kuvvetlenmişdir. Bu ni?met, başkalarına nasib olmamışdır. Farisi mısra? tercemesi:

Ne yapayım, duymaz olmuş, ağlamamı, sızlamamı.

Hocamız Baki-billah?kuddise sirruh? hazretlerinin selim, yumuşak huylu olduğunu yazıyorsunuz. Evet, başlangıcda, ba?zı işlerde melamilik yolunu tutarak, kolaylık gösterirlerdi. Melamet yolunu benimsiyerek ba?zı şeylerde azimeti bırakırdı. Son zemanlarında bu işlerin hiçbirini yapmadılar. Melamet kelimesini ağızlarına almadılar. İnsaf ederek söyleyiniz! Eğer kendileri şimdi hayatda olsa idi, o cem?iyyetinize, toplantınıza razı olurlar mı idi? Beğenirler mi, yoksa beğenmezler mi idi? Bu fakir iyi biliyorum ki, hiç izn vermezlerdi. Elbette inkar ederlerdi. Bunları yazmakdan maksadım, işin doğrusunu bildirmekdir. Dinleseniz de, dinlemeseniz de, hiç sıkılmam ve birşey söylemem. Eğer, kıymetli oğulları ve oradaki sevdiklerimiz, o işlerden vazgeçmezlerse, onlarla görüşmemiz sona erecekdir. Başınızı çok ağrıtmıyayım. Sonunuz selamet olsun.

Bunların uygunsuz işlerinden biri de, kaza ve kaderi anlatmalarıdır. Burada da, cebre kaymakdadırlar. Hakim, mahkum da olur. Mahkum, hakim de olur diyorlar. Allahü tealayı mecbur bilmek şöyle dursun, Onu birisine mahkum bilmek, üzerinde bir hakim bulunacağını söylemek, çok çirkin bir sözdür.

hepsi, Allahü tealaya mahsusdur. Çünki, her ni?meti

Ya Allah, ya Allah. La ilahe illallah Muhammedün Resulullah. Ya Rahman, ya Rahim, ya afüvvü ya Kerim, fa?fü anni verhamni ya erhamerrahimin! Teveffeni müslimen ve elhıkni bissalihin. Allahümmagfirli ve li-abai ve ümmehati ve li aba-i ve ümmehat-i zevceti ve li-ecdadi ve ceddati ve li-ebnai ve benati ve li-ihveti ve ehavati ve li-a?mami ve ammati ve li-ahvali ve halati ve li-üstazi Abdülhakim-i Arvasi ve li kaffetil mü?minine vel-mü?minat. ?Rahmetullahi teala aleyhim ecma?in.?

Yavrum! Annenin yavrusuna karşı yapdığı gibi, daha ne zemana kadar kendine böyle titreyeceksin? Daha ne güne kadar, nefsin için üzülecek, sıkıntılara düşeceksin? Yakında, elbet öleceksin! O halde! Kendini ve herkesi ölmüş bil! Duymaz, kımıldamaz bir taş gibi düşün! Zümer suresi, otuzuncu ayetinde mealen, buyuruldu. Bu kısa zemanda, yapılması gerekli en mühim şey, çok zikr yaparak, kalbi hastalıkdan kurtarmağı düşünmekdir. Çabuk biten bu zemanda, Allahü tealayı hatırlayarak, ma?nevi hastalığa ilac yapmak en büyük vazife olmalıdır. Allahdan başkasına düşkün olan bir gönülden hiç hayr umulur mu? Dünyaya eğilmiş olan ruhdan, nefs-i emmare daha iyidir. Orada, hep kalbin selametini isterler. Ruhun, kurtulmuş olmasını ararlar. Biz, kısa görüşlüler ise, hiç durmadan ruhumuzu ve kalbimizi bu dünyaya bağlayacak sebebleri elde etmeği düşünmekdeyiz. Yazıklar olsun! Yazıklar olsun! Ne yapalım? Al-i İmran suresi, yüzonyedinci ayetinde mealen, buyuruldu. Za?if olduğunuz için üzülmeyiniz! İnşaallahü teala sıhhat ve afiyet bulursunuz. Bu fakir, sizden ümmidsiz değilim. Fakirin çamaşırından istemişsiniz. Gömlek gönderildi. Bunu giyiniz ve faidesini bekleyiniz ki, çok bereketlidir. Farisi beyt tercemesi:

Çok güzel bir kitaptır bu syn. p00r, herkez bilmeli bu kitabı...

Bu mektub, molla Hüseyne yazılmışdır. Allah yolunda olanların yanında bulunmağı övmekdedir:

Rü?yaları yazmışsınız. Bundan önce de bildirmişdim ki, bunlar müjdecidirler. Müjde edilen şeylerin meydana çıkmaları zemanı, daha gelmemişdir. Bekleyiniz ve çalışınız! Arabi beyt tercemesi:

İKİYÜZSEKSENBEŞİNCİ MEKTUB

Bir kimse ateşe düşerse yanar, kül olur. Bir kimse, yanıp ateş olmuş ise, ateş artık onu yakamaz.

Allahü teala hizmetlerinin ecrini arttırsın abicim. Allahü teala herkese nasip etmez böyle hayırlı işleri, senin adına çok sevindim. Bize de sadece düa etmek düşer. İnşaAllahü teala muvaffak olursun.

Hazret-i Ebu Bekrle hazret-i Ömer, Resulullahın Peygamberlik yükünü taşımakdadırlar. Fekat burada da, her ikisinin mertebesi ayrıdır. Hazret-i Ali, İsa aleyhisselama bağlı olduğundan ve vilayet yüzü daha kuvvetli olduğundan, Muhammed aleyhisselamın vilayet yükünü taşımakdadır. Hazret-i Osman-ı Zinnureyn, ortada olduğu için, her iki yükü de taşımakdadır. Hazret-i Musa aleyhisselama bağlılığı daha çokdur. Çünki, herkesi dine çağırmak, Peygamberlik makamına uygun bir işdir. Bu iş, bizim Peygamberimizden sonra, Peygamberler arasında, Onda daha çok ve daha genişdir. Onun kitabı, Kur?an-ı kerimden sonra, gökden inen kitabların en iyisidir. Bunun içindir ki, Onun ümmeti, geçmiş ümmetler içinde, Cennete en önce girecekdir. İbrahim aleyhisselamın dini ve milleti, bütün dinlerin ve milletlerin en üstünü ve yükseği idi. Bunun için, Peygamberlerin en üstününe, Onun milletine uymak emr olunmuşdur. Nahl suresi, yüzyirmiüçüncü ayetinin, meal-i şerifi, böyle olduğunu göstermekdedir. Geleceği haber verilmiş olan hazret-i Mehdinin rabbi de, ilm sıfatıdır. Bu da, hazret-i Ali gibi İsa aleyhisselama bağlıdır. Sanki, İsa aleyhisselamın iki ayağından biri, hazret-i Alinin başı üzerinde, ikinci ayağı hazret-i Mehdinin başı üzerindedir.

İnsanın zahiri, ya?ni görünen organları, batının hallerini, özelliklerini edinirse ve batın da, ya?ni kalb, ruh ve başka latifeleri, zahirin sıfatlarına bürünürse, zahirde olan şeylerin, batında da olması ve batındaki hallerin zahirde de hasıl olması niçin güç olsun? Vesselam!

Süal: Başka Peygamberlerin şühudü?ala nebiyyina ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? Muhammed aleyhisselamın rabbi mebde-i te?ayyünü perdesinde oluyor dediniz. Onun ümmetinin Evliyası, onun ayağı altında oldukları için, bunların şühudleri de, başka Peygamberlerin şühudleri gibi, perdesindedir. Böyle olunca, başka Peygamberler ile, Muhammed aleyhisselamın ümmetinin Evliyası arasında ne fark olur?

İmam-ı Rabbani.

Başka büyüklerin makamları, bu makamlardan biraz aşağıda ve bir çoğu bu makamda idiler. Şeyh Alaüddevle ve Şeyh Necmeddin-i Kübra aşağıda idi. Ehl-i beyt imamları bu makamın üstünde idi. Bunların üstünde, dört halifenin?rıdvanullahi teala aleyhim ecma?in? makamları vardı. Peygamberlerin?ala nebiyyina ve aleyhimüssalatü vesselam? makamları, o Serverin?sallallahü aleyhi ve sellem? makamının bir yanında idi. Meleklerin büyüklerinin?salevatullahi ve selamühü ala nebiyyina ve aleyhim ecma?in? makamları, bu makamın öte yanında ve bu makamdan ayrı idiler. O Serverin makamı, bütün makamların üstünde, en başda idi. Herşeyin doğrusunu Allahü teala bilir.

İyi biliniz ki, bid?at sahibi ile konuşmak, kafirle arkadaşlık etmekden, katkat daha fenadır. Yetmişiki dürlü bid?at sahibi vardır. Bunların içinden en kötüsü, Peygamberimizin?sallallahü aleyhi ve sellem? Eshabına düşmanlık edenlerdir. Allahü teala, Kur?an-ı kerimde, bunlara kafir diyor. Sure-i Fethin son ayetinde mealen, buyuruldu. Kur?an-ı kerimi ve islamiyyeti bizlere bildiren, Eshab-ı kiramdır.

Bismillahirrahmanirrahim. Bize doğru yolu gösteren Allahü tealaya hamd olsun! Allahü teala, bize doğru yolu göstermeseydi, biz doğru yolu bulamazdık. Peygamberlerin hepsi?salevatullahi teala aleyhim ecma?in? doğru olarak gelmişdir. Onların sonuncusu ve en üstünü olan Muhammed?aleyhisselam? hep doğru söylemişdir?salevatullahi sübhanehu ve berekatühu ve tehıyyatühu aleyhi ve aleyhim ve ala men? tabe?ahüm ecma?in ila yevmiddin?.

> Tel: 0 212 - 454 38 20 www.dinimizislam.com - www.mehmetalidemirbas.com

Bu mektub, mevlana Bedreddin-i Serhendiye arabi olarak yazılmışdır. Hak tealanın ihatasını ve sereyanını açıklamakdadır:

Allahü tealaya hamd olsun! Onun sevgili Peygamberine bizden düalar ve selamlar olsun. Bir kul, ibadet ederken, bu ibadetde bulunan her güzelliği ve iyiliği Allahü tealadan bilmelidir! Çünki, Onun güzel terbiye etmesinden ve ihsanındandır. İbadetde kusur ve aşağılık bulunursa, bunların hepsi kuldan gelmekdedir. Kulun özünde bulunan kötülükden hasıl olmakdadır. Hiçbir kusuru, aşağılığı Hak tealadan bilmemelidir. O makamda, yalnız iyilik, güzellik ve kemal vardır. Bunun gibi, bu alemde bulunan her güzellik ve üstünlük Allahü tealadandır. Her kötülük ve aşağılık da, mahluklardandır. Çünki mahlukların aslı, özü ademdir. de, her kötülüğün ve aşağılığın başlangıcıdır.

Cevab: Yavrum! Fıkh kitablarında, buna cevab olarak gelen haberler çok çeşidlidir. Bunlar arasında, fıkh alimi Ebülleys-i Semerkandinin?rahmetullahi aleyh? fetvası seçilmişdir. Bunun bildirdiğine göre, yolda ölüm, hastalık tehlükesi ve düşman korkusu olmadığı düşüncesi çok ise, gitmek farz olur. Böyle zan etmesi çok değilse, farz olmaz. Fekat, bu şart, haccın edasının, gitmenin şartıdır. Haccın vücubünün ya?ni farz olmasının şartı değildir. En doğru haber de budur. Bu sebeble gidemiyenin, hac parasını bırakarak, başkasının gönderilmesi için vasıyyet etmesi vacibdir. Vakt dar olduğundan, geri kalan süallerinizi cevablandıramadım. Başka zeman yazarım. Vesselam.

Köle, haddini bilmelidir!

Cevab: İnsan kudretinin, işinde te?siri yok ise de, Allahü teala, işi yaratması için, onun kudretini sebeb kılmışdır. Allahü tealanın adeti şöyledir ki, insan kudretini ve ihtiyarını bir iş için kullanınca, Allahü teala, o işi yaratıyor. İnsanın kudreti, böylece, işin yapılmasına sebeb oluyor. İşlerin yapılmasına te?sir etmiş oluyor. Çünki, kulun kudreti olmadıkça, adet-i ilahi o işi yaratmamakdadır. Bu adete göre, işi yapan, insandır demek, hakikatde doğru oluyor. Eş?ari mezhebini doğru yola uydurmak, ancak böyle olur. Başka dürlü anlatanları şübheli dinlemelidir.

Eğer söylersem, sonu gelmez!

Bu mektub, Feydullah-i Pani Pütiye arabi olarak yazılmışdır. Bir hadis-i şerifi açıklamakdadır:

Yobazı biliyoruz sayın özdadaş, senden birşey rica ettim. Lütfen dedim. Hala polemik çıkartacak şeyler yazıyorsun. Bu başlıkta polemik olmaması, başlığın amacından sapılmaması için senden birşey yazmamanı rica ettim.

Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği kullarına selam olsun! Çok zemandan beri, sevdiklerimiz Hızır?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam? için soruyorlar. Onun için bu fakire lazım olan bilgi verilmediğinden cevab yazmıyordum. Bugün sabah vakti toplanmışdık. İlyas?aleyhisselam? ile Hızır?ala nebiyyina ve aleyhimessalevatü vetteslimat? ruhani şekllerde geldiler. Hızır?aleyhisselam? ruhani olarak dedi ki, . dedim. dedi. Bu sözünden anlaşıldı ki, bunların ibadetine sevab yokdur. Yanında bulundukları kimseler gibi ibadet ederler. İbadetin yalnız şeklini yaparlar. Bu konuşmadan da anladım ki, vilayetin kemalatı şafi?i mezhebine uygundur. Peygamberlik kemalatının hanefi mezhebine bağlılığı vardır. Kıyamete kadar hiç Peygamber gelmiyecekdir. Bu ümmete bir Peygamber gönderilse idi, hanefi mezhebine göre ibadet ederdi. Hace Muhammed Parisa?kuddise sirruh? hazretlerinin, kitabındaki, sözünün ne demek olduğu şimdi anlaşıldı. Bu iki büyükden yardım ve düa istemeği düşündüm. dedi. Sanki kendilerini aradan çekdiler. Hazret-i İlyas?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam? bu konuşmaya hiç katılmadı. Birşey söylemedi. Vesselam.

dedikleri şey de, yalnız onların vehmlerinde, hayallerinde olan birşeydir. Bunların bozuk inanışlarına göre, Allahü teala hiçbirşey yapmıyor. İnsan sıkışınca, bunalınca, Akl-ı fe?ale yalvarır. Allahü tealadan birşey istemez. Çünki Allahü tealanın dünyada olup bitenlerle hiç ilgisi yokdur. Herşeyi yapan, yaratan Akl-ı fe?aldir derler. Hatta Akl-ı fe?ale de yalvarmazlar. Çünki onu, kendilerinden belaları gidermekde irade ve ihtiyar sahibi bilmezler. Bu nasibsizler, ahmaklıkda, sersemlikde, sapık fırkaların hepsinden daha aşağıdırlar. Kafirler, her işlerinde Allahü tealaya sığınıyor. Belaların giderilmesini ondan istiyorlar. Bu alçaklar ise, böyle değildir. Bu nasibsizlerde iki şey, sapık ve ahmak fırkaların hepsinden daha çokdur. Bunlardan biri, Allahü tealanın gönderdiği haberlere inanmıyorlar. Peygamberlerin bildirdiklerine inad ve düşmanlık ediyorlar. İkincisi, bozuk ön fikrler ileri sürüyor. Aslsız, çürük deliller, şahidler göstererek, boş, sapık düşüncelerini isbata kalkışıyorlar. Bozuk düşüncelerini isbat için öyle yanılıyorlar ki, hiçbir alçak böyle yanlış, çürük şey yapmamışdır. Dünyada olan her işi, durmadan giden, dönen göklerin ve yıldızların değişmeleri ve vaz?ıyyetleri yapıyor diyorlar. Gökleri yaratanı ve yıldızları icad edeni ve hepsini hareket etdireni ve aralarında nizam kuranı görmüyorlar. Bunu birşeye karışmaz sanıyorlar. Ne kadar ahmakdırlar! Ne kadar alçakdırlar! Bunları akllı bilen, sözlerine inanan ise, bunlardan daha alçakdır. Onların akla dayanan, düzgün ilmlerinden biri geometri dir ki, ne dünya se?adetine, ne de ebedi kurtuluşa faidesi yokdur. Bir üçgenin, üç iç açısının toplamı, iki dik açıya müsavidir demek ve bunu isbatlamak, insanlığa ne kazandırır.

Bizim bulunduğumuz yol, tam o büyüğümüzün yoludur?kaddesallahü sirrehül akdes?. Nisbetimiz, tam onun mubarek nisbetidir. O yoldan daha yüksek ve o nisbetden daha uygun ve üstün bir yol ve bir nisbet yokdur ki, insan onu seçmiş olsun. Böyle olmakla birlikde, san?atlerin olgunlaşması ve her nisbetin temamlanması, düşüncelerin, buluşların birbirlerine eklenmeleri ile olur. Mesela, Sibeveyh zemanında olan nahv bilgisi, sonra gelenlerin düşüncelerinin eklenmesi ile, binlerce kat artmış, daha düzgün ve temiz olmuşdur. Özü yine, Sibeveyhin ortaya koyduğu nahv bilgisidir. Sonra gelenler, bu özü genişletmiş, süslemişlerdir. Şeyh Alaüddevle?kuddise sirruh? buyurdu ki, . Böyle, yolu temizlemek, süslemek şeklinde olan yenilikler ve bilgiler, birkaç kimsenin böyle hayaller kurmasına yol açmış. İyi incelenirse, bütün bunların kendiliğinden olduğu, yorularak, uğraşarak yapılmadığı görülür. Bu fakirin?kuddise sirruh? mektublarına ve risalelerine bakacak olursanız, bu yolun, Eshab-ı kiramın?aleyhimürrıdvan? yolu olduğu anlatılmakdadır. Bu nisbetin, her nisbetden daha üstün olduğu gösterilmekdedir. Bu yol ve bu yolun büyükleri, öyle övülmekdedir ki, bu büyüklerin yetişdirdiklerinden hiçkimse, bunun yüzde birini bile söylememişdir. Bundan başka, bu fakir, hergün ve geceleri, her hareketimde ve sözlerimde, bu yolun edeblerini ve emrlerini titizlikle gözetmekdeyim. Kıl kadar ayrılığa ve yeniliğe göz yumulmamakdadır. Ne kadar şaşılır ki, bütün bu iyi taraflar görülmemekdedir. Eğer, üzüntülü bir günde, dostlardan birine biraz sert söylenmiş ise, bu göze çarpmışdır. Şuna daha çok şaşılır ki, siz de böyle boş sözlere inanmakdasınız. İşitir işitmez rahatınız kaçıyor. İyi gözle bakmak lazım ise bu iyi gözlülük, yalnız, böyle söyliyenler için midir? Bize hüsn-i zan olunmaz mı? Sözün kısası şudur ki, dedi-kodu sözlere inanılacak, dostluk bunlara göre olacaksa, söz taşıyanların ellerinden kurtuluş olamaz. Bunun için de sağlam dostluk kurulamaz. Dedi-kodulara kulak vermeyiniz ve geçmişleri unutunuz! Böylece dostluk yıkılmasın, eski sıkıntılar aradan kalksın!

EK: Peygamberlik makamına uygun olan ve Peygamberliğin vilayetine uygun olan ilmler ve ma?rifetler, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? bildirdikleri dinlerdir. Peygamberlerin dereceleri ayrı ayrı olduğu için, dinler de, birbirlerinden ayrı olmuşdur. Evliyanın, Vilayet makamına uygun olan ma?rifetler ve tevhidi, ittihadı bildiren ilmler ve ihata, sereyan haberleri ve yakinlik, beraberlik ve aynalık ve görüntülük ve şühud ve müşahede sözleri ise tesavvufcuların Şathıyatı, hikayeleridir. Kısacası, Peygamberlerin ilmleri, ma?rifetleri, Kitab ile sünnetdir. Evliyanın ma?rifetleri ise, ile dir. Farisi mısra? tercemesi:

Bununla ilgili yine az önce kendisinden bir söz naklettiğim Seyyid Abdulhakim-i Arvasi hazretlerinden bir söz daha nakledeyim:

Sizini gibi düşünenlere, "tartışmaktan korkan" sıfatı iyi yakışır.

sn özdadaş yorum yaparken konu dışına çıkmayınız bakın bu sizi bu konuda ilk uyarışım değil...

hem Süleyman, hem peri, hem Ehrimen ağlarlardı.

Oğlum, iyi dinle ve iyi anla! Güzelliğin ve iyiliğin göründüğü suretleri gösteren ayna canlı olsa ve bilici olsa, güzelliği, iyiliği göstermek ona tatlı olurdu. Bundan çok sevinirdi. Hakikati gösteren aynada, tatlı ve acı olmaz. Çünki, lezzet ve elem, mahluklarda olur. Fekat, o yüksek makama uygun olan ve noksanlık ve değişiklik olmıyan birşey vardır. Farisi beyt tercemesi:

Sevgili Kardeşim! Mir Sa?deddin yola çıkarken mektub istedi. O günlerde, gönlümde darlık vardı. Aklım başımda değildi. Birşey yazamadım. Mevlana yar Muhammed Cedide, yazmasını söylemişdim. Aklım başımda olmadığı o zemanda, eğer uygunsuz bir kelime yazılmış ise, kusura bakmayınız. Bununla beraber, az birşey sizi incitmemelidir. İşinizi karışdırmamalıdır. Allahü teala göstermesin aramızda hiçbir kırıklık yokdur. Kırılmış, üzülmüş olarak birşey yazılmış değildir. Nasihat olarak bir şey yazılmış ise, sevinmek lazım gelir. İkinci mektubunuza çok sevindik. Her işde ateşli olmalıdır. Soğukluk ve gevşeklik düşmanlara olsun!

imamı rabbani hazretlerinin hocasına yazdığı bu derin mektuplar hakkında hangi ilmimizle yorum yapabiliriz ki?

Cevab: O Server?aleyhissalatü vesselam? mi?rac gecesinde, Rabbini dünyada görmedi. Ahıretde gördü. Çünki, O Server?aleyhissalatü vesselam? o gece, zeman ve mekan çevresinden dışarı çıkdı. Ezeli ve ebedi bir an buldu. Başlangıcı ve sonu, bir nokta olarak gördü. Cennete gideceklerin, binlerce sene sonra, Cennete gidişlerini ve Cennetde oluşlarını o gece gördü. Eshab-ı kiram arasında malı en çok olanlardan Abdürrahman bin Avf, Eshab-ı kiramın?rıdvanullahi teala aleyhim ecma?in? fakirlerinden beşyüz sene sonra Cennete girecekdir. Onun beşyüz sene geçdikden sonra Cennete girdiğini gördü. Ona, niçin geç kaldığını sordu. İşte o makamdaki görmek, dünyada görmek değildir. Ahıret görmesi ile görmekdir. Ehl-i sünnet alimleri, dünyada görülemez buyurdular. Biz ise, ahıretdeki görmekle gördüğünü söylüyoruz. Bu görmeği dünyada gördü demek de, mecaz olarak denilmişdir. Dünyadan gidip gördüğü ve yine dünyaya geldiği için denilmişdir. Herşeyin doğrusunu Allahü teala bilir.

Ademdedir emanet, ondadır ilmü hikmet.

diyorlar.

Ey oğlum?rahmetullahi aleyh?! Bu mutmeinne, islamiyyete karşı gelemez. Baş kaldıramaz. Bütün varlığı ile, Rabbine dönmüşdür. Ona tutulmuşdur. Onun rızasını kazanmakdan başka, hiçbir düşüncesi yokdur. Ona ita?at ve ibadet etmekden başka bir düşüncesi yokdur. Önce, mahlukların en kötüsü olan nefs-i emmare, şimdi itminan kazanmış ve Allahü tealayı razı ederek, Alem-i emrin latifelerinden üstün olmuşdur. Arkadaşlarının şefi olmuşdur. Evet, muhbir-i sadık ?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam?, buyurmuşdur. Bundan sonra, insanda islamiyyete uymamak, başkaldırmak gibi şeyler görülürse, bunlar cesedi meydana getiren maddelerden hasıl olur. Gadab, şehvet, hırs gibi aşağı düşünceler bu maddelerden ileri gelmekdedir. Birşeye düşkün olmak, cimrilik, bayağı işler hep onlardan doğmakdadır. Hayvanlarda nefs-i emmare yokdur. Halbuki bu kötülükler, hayvanlarda daha çok vardır. Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem?, buyurduğunda, cihad-ı ekber olarak, çok kimselerin dediği gibi nefsle cihadı değil, belki cesed ile cihadı bildirmişdir. Çünki nefsleri itminana kavuşmuş, Rablerinden razı olmuş, Rableri de o mubarek nefslerden razı olmuşdur. Bu nefsler islamiyyetden ayrılamaz. Rablerine karşı baş kaldıramazlar. Cesedi meydana getiren maddelerin islamiyyete uymuyor görünen arzuları ve baş kaldırmaları, daha iyisini yapmağı istememeleridir. İzn verilen şeyleri yapmalarıdır. Azimeti ya?ni en iyisini terk etmeleridir. Yoksa, haram işlemeği ve farzları, vacibleri terk etmeği istemezler.

Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği kullarına selam olsun! Kıymetli mektubunuz geldi. Bizleri sevindirdi. Allahü tealanın sevdiklerinin bu fakirleri hatırlaması, bizim için ne büyük ni?metdir. Soruyorsunuz ki, Resulullah?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat?, buyurdu. Ebu Zer-i Gıfari?radıyallahü anh? da böyle buyurmuşdur. Bu nasıl olur? Ayrıca şeyh Muhyiddin Abdülkadir-i Geylani?kuddise sirruh? hazretleri, demişdir. Bir başkası da, böyle demişdir. Bu iki söz üzerinde zeman zeman, arkadaşlar arasında çatışmalar oluyor. Merhamet buyurarak, bu iki sözün ne demek olduklarını ve herbirini söyliyenlerin başka başka ne demek istediklerini uzun yazınız ve bu garibin anlaması için, açıklıyarak gönderiniz diyorsunuz.

İKİYÜZDOKSANALTINCI MEKTUB

Abdiyettir makamı, Nübüvvet nisbeti var,

İşitmek, görmek gibi olabilir mi?

bendeniz size

İyi bir kimse, tali?li bir insan, kusurları, günahları, lutf ve ihsan ile afv olunan ve yüzüne vurulmıyan kimsedir. Eğer günahı yüzüne vurulursa ve bunun için de, merhamet olunarak, yalnız dünya sıkıntıları çekdirilip günahları, böylece temizlenen kimse de, çok tali?lidir. Bununla da temizlenmeyip, geri kalan günahları için, kabr sıkması ve kabr azabı çekerek günahları biten, kıyamet gününe, mahşer meydanına günahsız olarak götürülen de, ne kadar çok tali?lidir. Eğer böyle yapmayıp, ahıretde de cezalandırılırsa, yine insafdır ve adaletdir. Fekat o gün, günahlı olan ve mahcub ve yüzleri kara olan, ne kadar güç durumdadır. Fekat bunlardan, müsliman olanlara yine acınacak, bunlar, sonunda yine merhamete kavuşacak, Cehennem azabında, sonsuz kalmakdan kurtulacaklardır ki, bu da, ne kadar büyük ni?metdir. Ya Rabbi! Bize ihsan etdiğin iman ışığını söndürme, kusurlarımızı ört! Sen herşeyi yapabilirsin!

Süal: Alem, güneş değildir. Bunu güneş olarak bildirmek, yanlış değil midir?

Bu mektub, yine mir Salih Nişapuriye yazılmışdır.

İster kıymetini bil, istersen darıl bana.

bir kalpte iki sevgi olmaz çok hakiki bir söz.

MA?RİFET 2: Erbab-ı kulub meczubları, kalb makamında yerleşince ve o makamın ma?rifetine ve şü?uruna kavuşunca, taliblere faideli olabilirler. Bunların yanında bulunanlarda, kalbin çekilmesi ve muhabbeti hasıl olabilir. Fekat kendileri, kemale yetişmiş olmadıkları için, yanında bulunanlar da olgunlaşamazlar. demişlerdir. Bunlar, yanındakileri kavuşduramaz iseler de, süluk erbabından daha faideli olurlar. Çünki, sülukün sonuna varsalar ve müntehilerin cezbine kavuşsalar da, ile, kalb makamına indirilmemişlerdir. Bu aleme döndürülmemiş olan müntehi, başkalarını yetişdirmek, onlara faide vermek makamına malik olmaz. Onun aleme teveccühü, bağlılığı kalmamışdır ki, faide verebilsin. Kendisine uyulan kimse, bir geçiddir. Çünki, geçid makamı olan, kalb makamına inmişdir. Ruhdan ve nefsden faidelenmekdedir. Ruh yolu ile, yukarıdan istifade etmekde, nefs yolu ile aşağıya faide vermekdedir. Onun Allahü tealaya teveccühü ile insanlara teveccühü bir aradadır. İkisinden biri, ikincisine perde olmaz. İfadeyi ve istifadeyi birlikde yapmakdadır. Tesavvuf büyüklerinden birkaçı şeyhin bir geçid olmasına, Hak ile halk arasında aracı olmasıdır diyorlar. Teşbihi ve tenzihi kendinde toplamışdır diyorlar. İyi bilmelidir ki, geçid olmağı böyle anlamak sekrden ileri gelmekdedir. Rehberlik ise, sahv halidir. Şü?urlu olmakdır. Öyle sözler, bu makamına yakışmaz. Çünki bu makamda, onların nefsleri, ruhun her tarafı kaplayan nurları içindedir. Nurların içinde bulunması, sekre sebeb olmuşdur. Kalbin geçid olması makamında ise, nefs ve ruh birbirinden ayrılmışdır. Bundan dolayı, burada sekr olamaz. Burada, da?vet makamına uygun olan sahv vardır.

Yukardaki bildirilenlerden anlaşıldı ki, Zat-i tealanın perdesiz olarak görünmesi, de olabilir. Fekat de olamaz. Bunun için, Resulullaha?sallallahü aleyhi ve sellem?, vilayet kemallerinin feyzinin gelmesinde hiçbirşey perde olmamakdadır. Vücudün feyzinin gelmesinde ise, sıfatların Zatdaki kabiliyyetleri perde olmakdadır. Bu, yukarda bildirildi.

Fekat, üzmemek için susmak, sevmeğe yakışmaz. Farisi beyt tercemesi:

Bu mektub, molla Abdülgafur-i Semerkandi, Haci bey Firketi ve hace Muhammed Eşref Kabiliye yazılmışdır. Bu yolun büyüklerini sevmek, dünya ve ahıret se?adetinin sermayesi olduğu bildirilmekdedir:

Dilenci kulübesinde sultanın ne işi var?

Cevab: İki zıd şey, bir yerde birleşemez. Birinin, öteki yardımı ile durması ve birinin öteki tersi ile sıfatlanması olamaz değildir. Adem, mevcud olabilir. Vücud ile yakinlik hasıl edebilir.

Allahü teala, her düşüncenin ötesindedir. O, ötelerin ötesi, ötelerin ötesidir. Farisi beyt tercemesi:

Hatimede, taliblere çok lüzumlu ve faideli olan çeşidli bilgiler vardır.

Allahü tealaya hamd olsun ve Onun sevgili Peygamberi, insanların her bakımdan en üstünü olan Muhammed aleyhisselama düa ve selam olsun! Kıymetli mektubunuz geldi. Okuyunca, çok sevindirdi. Tesavvuf yolunun bildirilmesini istiyorsunuz. Bu konuda birşeyler yazmışdım. Nasib olursa temize çeker, gönderirim. Şimdilik, bu yolu kısaca yazıyorum. Dikkatli okuyunuz! Kıymetli seyyid kardeşim! Bizim seçdiğimiz yolda ilerlemeğe kalbden başlanır. madde değildir. Maddesiz, ölçüsüz olan Alem-i emrdendir. Bu yolda kalbi geçdikden sonra, kalbin üstünde olan mertebelerinde ilerlenir. Ruh mertebeleri bitince denilen mertebelerde ilerlenir. Sır denilen yerler, Ruh mertebelerinin üstüdür. Bundan sonra denilen makamlarda, ondan sonra mertebelerinde ilerlenir. Bu beş latife geçildikden sonra ve herbirine mahsus olan ilmlere ve ma?rifetlere kavuşuldukdan sonra ve herbirinde başka başka haller, vecdler hasıl oldukdan sonra, bu beş cevherin asllarında, kaynaklarında ilerlemeğe başlanır. Bu beş asl, Alem-i kebirdedir. Alem-i sagirde bulunan herşeyin aslı, Alem-i kebirdedir. Alem-i sagir demek, insanda bulunan şeyler demekdir. Alem-i kebir demek, insanın dışında bulunan herşey demekdir. Bu beş aslda ilerlemeğe dan başlanır. Arş, insan kalbinin aslıdır. Arşdan sonra, ruhun aslı olan mertebelerde ilerlenir. Bu mertebeler Arşdan üstündür. Bu ikinci aslın üstü, Sırrın aslı olan makamlardır. İnsan Sırrının aslı olan mertebelerin üstü, Hafi denilen latifenin aslıdır. Bunun üstü de, Ahfa denilen cevherin aslı olan makamlardır. Alem-i kebirdeki bu beş aslı her bakımdan geçdikden, son noktasına erdikden sonra, imkan dairesi temam olmuş, bütün mahluklar geçilmiş olur. Böylece denilen konaklardan birincisine ayak basılmış olur. Bundan sonra, ilerlemek nasib olursa, Allahü tealanın ismlerinin, sıfatlarının zılleri, gölgeleri, görüntülerinde ilerlenir. Bu görüntüler, vücub ile imkan arasında ya?ni Allahü tealanın sıfatları ile mahluklar arasında köprü, ortak gibidirler ve Alem-i kebirde bulunan beş aslın da aslı, temeli, kökü gibidirler. Bu temellerde ilerlemek de, bunlardan hasıl olan beş aslda ve bunların görüntüsü gibi olan beş cevherde ilerlemek sırası ile olur. Allahü teala, lutf ederek, ihsan ederek, bu beş zıllin her mertebesi temamen geçilip, sonuna varılırsa, Allahü tealanın ismlerinde ve sıfatlarında ilerlemek nasib olur. İsmler, sıfatlar tecelli etmeğe başlar. Allahü tealanın şü?unatı ve i?tibaratı zuhur eder. Burada, Alem-i emrin de hepsi geçilmiş, hepsinin hakkı verilmiş olur. Eğer Allahü teala ihsan ederek, bu makamdan da ilerlemek nasib olursa, nefs itminana kavuşur ve ilerliyerek kavuşulan makamların sonu olan makamı hasıl olur. Bundan sonra hasıl olur ve ile şereflenir. Bu kemalatın, üstünlüklerinin yanında, Alem-i emrde olan beş latifenin üstünlükleri, çok aşağı kalmakdadır. Okyanus yanında bir damla su gibi bile değildir. Bütün bu kemaller, üstünlükler, kemalleridir. kemalleri başkadır. Bunlar, yazılamaz, anlatılamaz. Bu iki ismin bütün kemalleri, üstünlükleri hasıl olursa, salik, iki kanada kavuşmuş olur. Bu iki kanadla, de, ilahi alemde, sonsuz uçabilir. Bunları, birkaç mektubda daha yazmışdım. Kıymetli oğlum, hepsini biraraya toplamakdadır. Kolayını bulursanız, buraya geliniz. Fekat, orayı boş bırakmayınız. Oranın düzeni bozulmasın. Seçdiğiniz birisini yerinize bırakıp, yalnız geliniz! Bir daha buluşabilir miyiz, ancak Allahü teala bilir. Vesselam.

Allahü tealaya hamd ve senalar olsun. Onun seçdiği, beğendiği iyi insanlara selam olsun! Herkesi sevindiren teşrifiniz haberi, bu aşıklarınızı, sevenlerinizi çok sevindirdi. Bunun için de, Allahü tealaya hamdler ve şükrler olsun! Farisi iki beyt tercemesi:

Bende hergün yayınlamaya çalışıyorum.. Okumadan yayınlamama gibi bir prensibim olduğundan dolayı bazen aksamalar olabiliyor.. Hakkınızı helal edin aksama olduğu günlerde. Daha sonra telafi ediyorum gerçi orası ayrı.

bu konuda destek veriyorum kardeş

Herkesin değil, yalnız senin gelmemeni istiyorum sayın özdadaş. Yeterince açık ifade edebildim mi?

3)Mektubat-ı rabbani, Mesnevi

Estağfirullah min külli ma kerihallah:

adem ruha denilir, surat ile kaş değil.

Süal: Bu varlıkların hepsi, Muhammed?aleyhisselam? için yaratıldı?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam?. Başkaları varlığa ve yüksekliklere Onun yanı sıra kavuşdular. Ona uymakla yükseldiler. Bunun içindir ki, kıyamet günü, Adem?aleyhisselam? ve bütün başkaları, Onun sancağı altında bulunacaklardır. Sen ise, başka Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? Ona uyarak değil de, doğrudan doğruya kavuşduklarını söylüyorsun. Bu nasıl olur?

İKİYÜZDOKSANBEŞİNCİ MEKTUB

forum demek, dediğik insanların değişik paylaşımlarda bulunduğu yer demektir.

Bu fakire?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? gösterdikleri ise, tecellilerin ve zuhurların ötesindedir. İster zatın tecellisi desinler, ister sıfatların tecellisi desinler, hepsinin ötesidir. İster zatın, ister sıfatların güzelliği desinler, bütün güzelliklerin ötesidir. Bunun için, yüksek istekleri, çok kıymetli maksadları bu dar kelime kadrosu ile, kısaca anlatmış bulunuyorum. Sonsuz denizleri, birkaç şişeye doldurmuş gibi oluyorum. Öyle ise, anlamamazlık etme!

Bu ne böyle ya! Böyle muhabbet mi olurmuş?

OOOO Maşallah Barekallah, güzel olmuş başlık..

çocuuk tespitin çok yerinde idi. Bunlar sohbetle kazanılan bereketler. Bu büyüklerin büyüklüğünü anlamaktan çok uzağız kanaatindeyim. Dediğin gibi özümsemek şöyle dursun, feyz alabilirsek ne ala. Ama Allahü Teala'dan istemektende beri durmamak lazım.

Elhamdülillah 100. Mektub'a ulaşmak nasib oldu. İnşaAllah bitirebilmekte nasib olur!

Mektub'ları okumakla en büyük desteği sağlıyorsunuz zaten, Allahü Teala bu mübareklerden istifade edebilmeyi bize nasib eylesin.

Dostun ayrılığı az olsa da, az değildir.

İBADETLER: İmanı, i?tikadı düzeltdikden sonra, fıkh ahkamını, öğrenmek, elbette lazımdır. Farzları, vacibleri, halal ve haramları, sünnet ve mekruhları ve şübhelileri lüzumu kadar öğrenmeli ve bu bilgi ile hareket etmelidir. Fıkh kitablarını öğrenmek, her müslimana lazımdır. Allahü tealanın emrlerini yapmağa, Onun beğendiği gibi yaşamağa çalışmalıdır. Onun en çok beğendiği ve emr etdiği şey, hergün beş vakt nemaz kılmakdır. Nemaz, dinin direğidir. Nemazın, ehemmiyyetinden ve nasıl kılınacağından birkaç şey bildireceğim. Can kulağı ile dinleyiniz! Önce, sünnete tam uygun olarak, abdest almalıdır. Abdest alırken yıkanması lazım olan yerleri üç def?a ve her def?asında, her taraflarını temam yıkamağa çok dikkat etmelidir. Böylece, sünnete uygun abdest alınmış olur. Başa mesh ederken, başın her tarafını kaplıyarak sığamalıdır. Kulakları ve enseyi iyi mesh etmelidir. Ayak parmaklarını hilallerken, sol elin küçük parmağını, ayak parmaklarının alt tarafından, aralarına sokulması bildirilmişdir. Buna ehemmiyyet vermeli, müstehab diyip geçmemelidir. Müstehabları hafif görmemelidir. Bunlar, Allahü tealanın sevdiği şeylerdir ve beğendikleridir. Eğer, bütün dünyayı vermekle, beğendiği bir işin yapılabileceği bilinmiş olsa ve dünyayı verip o iş yapılabilse, çok kar edilmiş olur ve birkaç saksı parçası verip kıymetli bir elması ele geçirmek gibi olur. Yahud, birkaç çakıl parçasını verip, ölmüş bir sevgilinin ruhunu geriye getirerek, hayat kazandırmak gibidir.

Mümkinlerin aslları, kendileri ademlerdir dedik. Mümkinlerin aşağı, bozuk sıfatları, bu ademlerden, Allahü tealanın icad etmesiyle hasıl olur. Mümkinlerdeki iyilikler ve üstünlükler, vücudün kemallerinin zıllerinden ödünc olarak alınmışdır ve Allahü tealanın icadı ile hasıl olmakdadırlar.

Sanırım bu 2 söz birlikte düşünüldüğünde ortadaki problemin kaynağı anlaşılabilir.

Kuşumdan nasıl haber vereyim sana?

Şunu da bildirelim ki, nafile ibadetleri gizli yapmak lazımdır. Böylece, riya ve gösteriş tehlükesi olmaz. Cema?at ile kılmak böyle değildir. Farzları açıkca yapmak, herkese göstermek lazımdır. Çünki farzlarda gösteriş lekesi olmaz. Bunları cema?at ile kılmak, bunun için uygundur. Bundan başka, cema?atin çok olması, fitne uyandırır. Bunun içindir ki, Cum?a nemazında sultanın veya vekilinin bulunması şart olmuşdur. Böylece, fitne çıkmak tehlükesi ortadan kalkmış olur. Bu mekruh cema?atlerde fitne uyanma korkusu daha çokdur. Bu bakımdan da, bu toplantılar, islamiyyete uygun değildir. Yasakdır. Hadis-i şerifde?ala sahibihessalatü vesselam?, buyuruldu. Bütün bunlardan anlaşılıyor ki, islam valilerinin, hakimlerinin ve koruyucu kimselerin, böyle toplantıları dağıtmaları lazımdır. Bunun için sıkı davranmaları, sıkışdırmaları yerinde olur. Böylece, fitneye yol açan bir bid?at, ortadan kaldırılmış olur. Herşeyin doğrusunu Allahü teala bildirir. Doğru yolu gösteren ancak Odur.

Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği kullarına selam olsun! Buradaki fakirlerin hali hamd etmeğe layıkdır. Sizin de selametde, afiyetde ve doğru yolda olmanıza düa ederim. Konumuz, ilmde varis olmak olduğundan, vaktin izn verdiği kadar, birkaç kelime daha yazıyorum. Hadis-i şerifde, buyuruldu. Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? bırakdığı ilm iki dürlüdür:

. Ebu Bekr ile Ömer?radıyallahü anhüma? için yazdıklarımızı büyük alim, İbni Hacer-i Heyteminin?rahmetullahi aleyh? kitabından aldık. [Bu kitab, 1404 ve 1419 senelerinde, İstanbulda da basdırılmışdır.]

Eğer sorulursa: . Cevab olarak deriz ki, haberlerin çoğunda kelimesi vardır ki, bu kelime mantıkdan başka ilmlerde ma?nasınadır. Bunun için, bu çeşidli haberler birleşdirilemez.

herkes bilmekte neyin neye ait olduğunu

Allahü teala, insanlardan ba?zısını Peygamber olarak seçdiği gibi, meleklerden de ba?zılarını, Peygamber olarak ayırmışdır. Ehl-i sünnet alimlerinin çoğu buyurdu ki, . İmam-ı Gazali, imam-ı Malik ve şeyh Muhyiddin-i Arabi, dedi. Bu fakirin anladığına göre, meleklerin evliyalık tarafı Peygamberlerin evliyalığından üstündür. Fekat, Nebilerin ve Resullerin yetişdiği bir derece vardır ki, melek oraya yetişemez. Bu şerefli derece, Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vetteslimat? toprak maddelerinden gelmişdir. Bu da, insana mahsusdur. Yine bu fakire gösterildi ki, Peygamberliğin yüksekliği yanında, evliyalığın yüksekliği, hiç kalmakda, büyük deniz yanında, bir damla kadar da görünmemekdedir. O halde, Peygamberlik yolundan gelen üstünlük, evliyalık yolundan kavuşulan yükseklikden, katkat daha üstündür. O halde, her bakımdan, toplu üstünlük Peygamberlerde, bir bakımdan üstünlük meleklerdedir. Sözün doğrusu, Ehl-i sünnet alimlerinin çoğunun dediğidir. Allahü teala, onların çalışmalarının mükafatını bol bol ihsan eylesin! Demek oluyor ki, Evliyadan hiçbiri, hiçbir Peygamberin derecesine çıkamaz. Velinin başı, daima bir Peygamberin ayağı altındadır.

Onlar onlardır; ben de böyleyim ya Rab!

öyle nasib tabi

Bu dinsizlerin üç kısmı da [ve bugün kendilerine ilm adamı denilen ve yeni felsefenin ve sosyolojinin kurucuları diye medh edilen, halbuki din bilgisi olarak, yehudilerin ve papasların İncili değişdirmeleri ile meydana çıkmış hıristiyanlık ile, islam düşmanlarının yazdığı birkaç uydurma kitabdan başka sermayeleri olmıyan Luther Martin, Calvin , Voltaire , Aguste Conte , Karl Marx ve Dürkheim gibi rönesans, inkilab önderleri] ahmaklıkda ve zevallılıkda, herkesden ileri gitmiş, kafirlerin her sınıfını arkada bırakmışlardır. Bunların hepsi, hem dinlere inanmıyor ve Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vesselam? inad ve düşmanlık ediyor, hem de aile, cem?ıyyet ve din hakkında uydurdukları sözleri ile, birbirlerini ve herkesi kandırmak için, çürük deliller ve şahidler buluyorlar. O kadar yanlış, o kadar gülünç şeyler söylüyorlar ki, hiçbir cahilin, hiçbir ahmağın bu kadar aşağılığı görülmemişdir. Bunlar, ne kadar aklsız, ne kadar zevallıdır. Bunları akllı, fikrli sananlar da, bunlardan daha zevallı ve daha bedbahtdır. Birçok kıymetli bilgileri, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vesselam? kitablarından çalmışlar ve aralarına, başka şeyler de katmışlardır.

İş budur. Bundan başka, herşey hiçdir!

Acıyıp üzerime serper bereketli yağmuru.

Süal: Bu tecellilere niçin zati denilmişdir?

Bedenin hastalığı, ibadetlerin yapılmasını güçleşdirdiği gibi, ın hasta olması da güçleşdirir. Allahü teala, islamiyyeti, nefs-i emmareyi, arzularından, adetlerinden vaz geçirmek için gönderdi. Nefsin istekleri ve islamiyyetin istekleri birbirinin zıddıdır, aksidir. O halde, ibadetleri yapmakda güclük çekmek, nefsin kötülüğünü gösteren bir alametdir. Nefsin arzularının kuvveti, bu güçlüğün çokluğu ile ölçülür. Nefsin hevası kalmayınca, güçlük de kalmaz.

İKİYÜZYİRMİNCİ MEKTUB

En katı biçimde, kendi "doğru"ları savunur. Bu yolda, gerekirse cinayet bile işler. Sivas'ta Madımak Oteli'nde yakılan insanlar hakkında "gavur" denilmiş ve yakılmışlardı. İşte size tipik yobazlık.

Çok zemandan beri bu fakir, müteşabihatin neyi gösterdiğini yalnız Allahü teala bilir sanıyordum. Ulema-i rasihin, yalnız bunlara iman eder diyordum. Alimlerin ve tesavvufcuların, müteşabihat için verdikleri ma?naları uygun bulmuyordum. Örtülebilecek olan ma?naların bunlar olduğunu sanmıyordum. Mesela, Ayn-ül-Kuddat-i Hemedani?rahmetullahi aleyh? hazretleri, den elem, derd ma?nasını anlamışdır. Çünki, aşk ve muhabbete elem lazımdır. Çok zeman sonra, Allahü teala lutf ederek, ihsan ederek, müteşabihatin te?vilinden ya?ni işaret etdikleri ma?nalardan bu fakire?rahmetullahi aleyh? az birşey bildirdi. Bu büyük denizden bu miskinin uygun yaratılmış toprağına birkaç damla serpildi. Ulema-i rasihine de, müteşabihatin te?vilinden, işaret etdikleri ince bilgilerden çok şeyler ihsan edildiğini anladım. Bize doğru yolu gösteren Allahü tealaya hamd olsun! Allahü teala, bize doğru yolu göstermeseydi, kendimiz bulamazdık. Rabbimizin Peygamberleri hep doğru söylemişlerdir. Bildirdiğiniz rü?yaların ta?birini, buluşduğumuzda söylerim. Onun yerine ince ma?rifetleri yazdım. Kusuruma bakmayınız! Size ve doğru yolda olanlara ve Muhammed Mustafanın?aleyhi ve ala ihvanihissalevatü vetteslimatül ula? izinde gidenlere selam olsun!

Cevab: Adem dışardaki varlıklara göre hiçdir. Fekat ilmde bir ayrılık kazanmışdır. Hatta, ilmde bir varlık da olmuşdur. Tesavvuf yolunun sonuna varanlar?kaddesallahü teala esrarehümül?aziz?, ademin zihndeki varlığına, vücudün aynası, şundan dolayı demişlerdir ki, adem mertebesinde bulunan bütün kötülüklerin ve aşağılıkların hiçbiri, ademin karşılığı olan vücudde bulunmaz. Ademde bulunmayan her üstünlük de, vücudde vardır. Bu inceliğe dikkat edilirse, adem vücuddeki kemallerin görünmesine sebeb olmakdadır. Ayna olmak demek de, işte budur. Burasını iyi anla! İşine çok yarayacakdır. Her şeyin doğrusunu bildiren ancak Allahü tealadır.

Aşkda böyle şaşılacak şeyler olur!

Cevab: Dünyada yapılan işin karşılığının nasıl olacağını Allahü tealadan başka kimse bilmez. İnsan bilgisi bunu anlıyamaz. Mesela, Muhsan olan bir kimseyi kazf edene seksen sopa vurulmasını emr eylemişdir. Hırsızlık haddi olarak, hırsızın sağ elinin kesilmesini karşılık eylemişdir. Zina haddi olarak evli olmıyanlara yüz sopa ile bir sene şehrden sürmek, evli olanlara, taş atarak öldürmek cezasını vermişdir. Bu cezaların sebeblerini insanlar anlıyamaz. Bunun gibi, kafirlere, kısa zemandaki küfr için, sonsuz azabı karşılık yapmışdır. Geçici bir küfrün cezası, sonsuz azabdır. İslamiyyetin bütün emrlerini aklına uygun getirmek istiyen, aklı ile isbata kalkışan kimse, inanmamış olur. Onunla konuşmak akl işi değildir. Farisi beyt tercemesi:

Birinci maksadda, cezbe makamındaki ma?rifetler bildirilmekdedir.

acaba o sevgilim, geceyi kiminle geçirdi?

Halvetde çile çekmek fikrini süpürür.

Bu mektub, mevlana Emanullaha yazılmışdır. Kur?an-ı kerimden ve hadis-i şeriflerden çıkarılan doğru i?tikadın, Ehl-i sünnet i?tikadı olduğu bildirilmekdedir:

Bu mektubda, iki maksadla bir hatime vardır:

YÜZDOKSANALTINCI MEKTUB

Dar olan, şekl ve suret kabına ma?na nasıl sığar?

Allahü tealanın lutfü ve ihsanı ile, böyle olgun ve oldurabilen bir zat ele geçerse, onun şerefli vücudünün kıymetini bilmelidir. Kendini ona tam teslim etmelidir. Kendi se?adetini onun rızasına kavuşmakda aramalıdır. Onun razı olmadığı şeyleri, kendi için felaket bilmelidir. Kısaca, bütün istekleri, onun rızasına kavuşmak olmalıdır. Peygamberimiz?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimatü etemmüha ve ekmelüha?, buyurdu.

Rica ederiz efendim, severek yapıyoruz.

Hakkın katında adem, daneyi haşhaş değil.

Hakikat-ül-hakaıkdan Allahü tealanın zatına yol vardır. Pek çok konakları geçdikden sonra kavuşulabilir. Bunun gibi, bütün olan başka hakikatlerden de, Zat-i tealaya birer yol vardır. Pekçok konakları aşdıkdan sonra, bu yollardan da kavuşulabilir. Böyle olmakla beraber, hakikat-ül-hakaık yolundan, ye kavuşulur. Başka yollardan da, zata kavuşulabilirse de, hakikat-ül-hakaıkın ya?ni hakikat-i Muhammedinin ince perdesi arada bulunur. Kalın değilse ve mani? olmaz ise de, bu kadarcık perdenin bulunması, demeğe mani? olmakdadır. Yoksa, bütün Peygamberlere?salevatullahi teala aleyhim ecma?in? de, Zat-i tealadan, doğrudan doğruya nasib vardır.

O 'nda güzel birçok örnek var..

Bu mektub, kıymetli oğlu Muhammed Sadıka?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? yazılmışdır. Ba?zı sırları bildirmekdedir:

Onun hiçbir işine, hiçbir sözüne, hardal danesi kadar bile karşılık vermemelidir. Karşılık veren mahrum kalmakdan kurtulamaz. İnsanların en aşağısı, bu büyüklerde kusur gören kimsedir. Allahü teala, bu büyük beladan bizleri korusun! Onda bir harika, bir keramet aramamalıdır. Gönlünden böyle birşey geçirmemelidir. Bir mü?minin, bir Peygamberden, bir mu?cize istediği, hiç görülmüş müdür? Kafirler ve inanmıyanlar mu?cize ister. Farisi iki beyt tercemesi:

İKİYÜZSEKSENDÖRDÜNCÜ MEKTUB

Bismillahirrahmanirrahim. Alemlerin rabbi olan Allahü tealaya hamd olsun! Peygamberlerin en üstününe salat ve selam olsun! Ey oğlum, Allahü teala, seni mes?ud eylesin! İnsana ya?ni küçük alem denir. Bu Alem-i sagir, on parçadan meydana gelmişdir. Bu on parçanın beşi dendir. Bu beş latife, , , , ve dır. Bu beş latifenin aslları, kökleri dedir. İnsanı meydana getirmiş olan on parçadan dördü katı, sıvı, gaz maddeleri ve enerjidir. Bunların aslları da Alem-i kebirdedir. Beş latifenin aslları, Arşın dışında görülür. Arşın dışı, Alem-i emrdir. Ya?ni maddesiz, hacmsizdir. Bunun için, Alem-i emre denir. İmkan dairesi, ya?ni mahluklar, bu beş aslın sonunda biter. Mahluklar, ademle vücudün birleşmesinden meydana gelmişdir. Ademle vücudün birleşmesi, beş aslın sonuna kadardır.

Bilesin ki

ÜÇYÜZYEDİNCİ MEKTUB

İKİYÜZYETMİŞDOKUZUNCU MEKTUB

Şekerin yalnız adını duymak bile,

Kur?an-ı kerimin tefsiri, ancak Resulullahdan?sallallahü aleyhi ve sellem? işitildiği gibi yapılabilir. hadis-i şerifi, bunu bildirmekdedir. böyle değildir. Kur?an-ı kerime ve hadis-i şeriflere uygun olmak şartı ile, her alim, anladığı gibi te?vil yapabilir.

Evet, alçak Yezid inadcı ve fasık idi. Ona da la?net edilmemesi, Ehl-i sünnetin, kafir bile olsa bir kişiye la?nete izn vermediği içindir. Ancak kafir olarak öldüğü bilinen kimseye la?net caizdir demişlerdir. Ebu Leheb ve eşi gibi. Yoksa Yezide la?net edilmemeli, demek değildir. Allahü tealayı ve Onun Resulünü?sallallahü aleyhi ve sellem? incitenlere dünyada ve ahıretde, Allah la?net eylesin!

Bizim gibi zevallıların, böyle sözleri ağza alması bile uygun değildir. Bizlere ancak, büyüklerin ni?metlerinden sızan damlalarla dudaklarını ıslatarak zevklenebilmek yakışır. Farisi beyt tercemesi:

İki şeyhzade gelerek, zikr öğretilmesini istiyorlar diyorsunuz. Yavrum! Yapılacak her iş için istihare yapmak sünnetdir ve mubarekdir. Fekat, istihare yapdıkdan sonra, o işin yapılmasını veya yapılmamasını gösteren bir şeyin, uykuda veya rü?yada yahud uyanık iken görünmesi lazım değildir. İstihareden sonra, kalbine bakmak lazımdır. O işi yapmak arzusu, eskisinden daha çok olmuş ise, o işi yapmağı gösterir. Eğer arzu, çoğalmamış ve eskisinden daha da azalmamış ise, yine yasak olmaz. Böyle olunca, yapmak arzusu artıncıya kadar, istihareleri tekrar tekrar yapmalıdır. İstihareler yediye kadar tekrar olunur. İstihareden sonra, o işi yapmak arzusunun azaldığı anlaşılırsa o işin yapılmamasını gösterir. Böyle olunca da, istihareler tekrarlanabilir. Hatta, nasıl olursa olsun, istihareleri her zeman tekrarlamak, daha uygun ve daha iyi olur. O işi yapmak veya yapmamakda ihtiyatlı davranılmış olur.

Ehl-i sünnete uymıyan sözlerinden biri de Cennetde, Allahü teala, ancak Tecelli-i suri ile görülebilir demeleridir. Bu sözleri, Allahü tealanın Cennetde görüleceğine inanmamak demekdir. Sureti görülebilir demeleri, kendi görülemez demekdir. Benzeri görülür demek olur. Allahü teala görülecek, nasıl olduğu anlaşılamıyacakdır. Birşeye benzetilemiyecekdir.

Cevab: Yavrum! Şehadet parmağı ile işaret etmenin caiz olduğunu bildiren hadis-i şerifler çokdur. Hanefi mezhebindeki alimlerin bir kısmı da, böyle söylemişdir. Hanefi mezhebindeki kitablar, çok dikkatle okunursa, parmak kaldırmanın caiz olduğunu bildiren haberler, değildir. Mezhebin değildir. İmam-ı Muhammed Şeybani, diyor ise de, imam-ı Muhammedin böyle dediği, haberlerindendir. haberlerinden değildir.

Süal: Zat-i ilahinin tecellileri sonsuzdur demişlerdir. Molla Cami hazretleri?kuddise sirruh? kitabını açıklarken böyle buyurmuşdur. Böyle olunca, tecellilerin sonu vardır demek nasıl doğru olur?

Bu mektub, Han-ı Hanana yazılmışdır. Dünya, ahıretin tarlasıdır. Kafirlere, niçin sonsuz azab yapılacağı bildirilmekdedir:

Allahü tealaya hamd ve Resulüne salat ve selam olsun. Size ve bütün din kardeşlerime hayrlı düalar olsun!

Ey yavrum! Bu fakir, çok geniş ve çok derin düşünüyorum da, Peygamberimizin?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? haberi yetişmiyen, yer yüzünde, hiçbir yer kalmadığını anlıyorum. Bütün dünyanın, Onun da?vet nuru ile, güneş gibi aydınlandığı görülüyor. Hatta, dıvar arkasında bulunan, Ye?cuc ve Me?cuca bile ulaşmış bulunuyor.

Cevab: Bu yolun sonu nasib olursa, dir. Buna kavuşan, ye?se düşer. Matluba kavuşmakdan ümmidsiz olur. Bunu iyi anlamalı. Çünki sözümüz, ancak işaretdir. Bunu, yükseklerden az kimse anlıyabilir. Hatta, en yükseklerin seçilmişleri anlıyabilir. Bu büyük devlete kavuşmanın alametini, işaretini onun için bildirdim ki, bu yolun yolcularından yi söyliyenler var. Matluba kavuşmakdan me?yus olanları da var. Fekat, bu iki sözün birlikde olduğu söylenirse, nerde ise, böyle şey olamaz diyecekler. Vasl-ı uryani diyenlere göre, , kavuşamamakdır. Ye?se düşenler de, ayrılıkdır demekdedir. Böyle sözler, hep, o yüksek makama varamamış olmak alametidir. Olsa olsa, kalblerine o yüksek makamdan bir ışık gelmişdir. Birçoğu, bunu vasl, kavuşmak sanmış, birçoğu da, ye?se kapılmışdır. Böyle ayrı anlamalarının sebebi, isti?dadlarının, yaradılışlarının başka olmasıdır. Birçoğunun yaradılışına uygun olan, vasldır. Başkalarının yaradılışlarına da, ye?s uygundur. Bu fakire göre, yaradılışlarına ye?s uygun olanlar daha iyidir. Bununla beraber, o makamda kavuşmak ve kavuşmakdan ümmidsiz olmak, birbirinden ayrı değildir. İkinci süalin cevabı da, buradan anlaşılmış oldu. Çünki, hiçbirşeye bağlı olmıyan vasl başkadır. Vasl-ı uryani başkadır. Vasl-ı uryani demek, bütün perdelerin kalkması ve bütün mani?lerin yok olmasıdır. Perdelerin en büyüğü ve mani?lerin en kuvvetlisi çeşidli tecelliler ve başka başka görünüşler olduğundan, bu tecellilerin ve zuhurların temam olması, bitmeleri lazımdır. Bu tecelliler ve zuhurlar, isterse mahluklarda görünsünler, isterse vücub aynalarında görünsünler, perde olmakda ayrılıkları yokdur. Aralarında şeref ve rütbe bakımından ayrılık varsa da, bu salik bu farkı görmez.

Bütün ni?metlerin ve ihsanların sahibi olan Allahü tealaya her zeman hamd olsun! Onun Peygamberine ve seçilmiş olan Aline ve en iyi olan Eshabına sonsuz salat ve selam ve düalar olsun!

5- Bu yolun büyükleri, ahvali ve mevacidi, ahkam-ı şer?ıyyeye uydurmuşlardır. Zevkleri, ma?rifetleri, din bilgilerinin hizmetçileri yapmışlardır. İslamiyyetin nefis cevherlerini, çocuklar gibi, vecd ve hal, ceviz ve cam parçaları ile bir tutmazlar. Tesavvufcuların, aslı olmıyan sözlerine aldanmazlar. İslamiyyete uymıyan ve sünnet-i seniyyeye sarılmıyan kimselerde hasıl olan, adet dışı halleri beğenmezler ve istemezler. Bunun için şarkı, çalgı ve raks, dans için izn vermezler. Yüksek sesle zikr etmeğe bile cevaz vermezler. Halleri, kazançları devamlıdır. Vaktleri değişmez. Başkalarına şimşek gibi çakıp geçen, Zat-i ilahinin tecellileri, bunlara her andır. Çabuk yok olan huzura hiç kıymet vermezler. Onların makamları, kazançları, huzurların, tecellilerin çok üstündedir. Buna yukarıda işaret etmişdik. Hace Ubeydüllah-i Ahrar?kuddise sirruh? hazretleri buyurdu ki, .

cümeten hayırlı akşamlar Allaha emanet olun

sana abi diyesim geliyor...

Alimlerimizin hasene dedikleri bid?atlerden bir kısmına dikkat edilirse, sünneti yok etmekde oldukları görülmekdedir. Mesela, meyyiti kefenlerken, ölünün başına sarık sarmağa demişler. İyi düşünülürse, bu bid?at, sünneti bozmakdadır. Çünki kefende sünnet, üç parça olmasıdır. Sarık dördüncü oluyor. Sünneti değişdiriyor. Değişdirmek, yok etmek demekdir. Alimler, sarığın ucunu sol omuz üzerine sarkıtmak güzel olur demiş. Halbuki, iki kürek arasına sarkıtmak sünnetdir. Bu bid?at de, sünneti, açıkca yok ediyor. Bunun gibi alimler, nemazda, kalb ile niyyet etmekle beraber, ağız ile de söylemek müstehab olur demişdir. Halbuki, Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? efendimizin, Eshab-ı kiramın ve Tabi?in-i ızamın?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? söz ile niyyet etdikleri, ne kuvvetli bir haber ile, ne de za?if bir haber ile bizlere hiç ulaşmamışdır. İkamet okununca hemen diyerek nemaza dururlardı. Bunun için, ağız ile niyyet etmek bid?at oluyor. Bu bid?ate hasene demişlerdir. Halbuki anlıyorum ki, bu bid?at, yalnız sünneti yok etmekle kalmıyor, farzı da yok ediyor. Çünki ağız ile niyyet etmek caiz olunca, çok kimse, yalnız ağızla niyyet ederek kalb ile niyyet etmediklerinden hiç korkmuyorlar. Böylece, nemazın farzlarından biri olan kalb ile niyyet yapılmıyor. Bu farz yok oluyor. Nemaz kabul olmuyor. Bunlar gibi daha nice bid?atler, reformlar, herhangi bir bakımdan olsa bile, sünnetden fazla oluyorlar. Bu ziyadelik, sünneti değişdirmek demekdir. Değişiklik ise, yok etmek demekdir.

Mahlukların vücudü var demekde, cahiller en yüksek alimler gibidir dedik. Başka birçok yerlerde de onlar gibidirler. Bunun içindir ki, Peygamberler?aleyhimüssalevatü vetteslimat? birçok işleri cahiller gibi yapmakdadırlar. Herkes ile ve çoluk çocukları ile, onlar gibi yaşarlar. İnsanların en iyisinin?aleyhissalatü vesselam? çoluk çocuğuna karşı güzel işlerini herkes bilir. Mesela birgün, insanların en iyisi?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? hazret-i Hasen ile hazret-i Hüseyni öpdüler. Onlarla sevinçli ve güler yüzlü vakt geçirdiler. Orada bulunanlardan birisi, dedi. Peygamberimiz?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? buyurdu ki, . En yüksek olanlar, birçok işlerinde cahillere benzemekdedir. Bu benzeyiş, her ne kadar görünüşde ise de, cahiller, işin iç yüzünü anlıyamadıklarından, o büyüklerden faidelenemiyorlar. O büyükleri kendileri gibi sanıyorlar. Kendilerine benzemiyenlere bakıyorlar. Onları büyük biliyorlar. Evliyanın ahlakı ve işleri kendilerine benzemediği için onları, huyları, işleri ve sözleri kendilerine benziyenlerden daha üstün sanıyorlar. Kendilerine benziyen ahlak ve işler, Peygamberlerde bulunsa bile, onları daha üstün biliyorlar. İşitdiğimize göre, şeyh Ferideddin-i Şekergenç?rahmetullahi aleyh? hazretlerinin çocuklarından biri ölünce, bunu haber aldığı zeman, hiç üzülmedi. dedi. İnsanların en üstünü olan Muhammed aleyhisselamın oğlu İbrahim vefat edince, yanına gelip ağladı ve çok üzüldü ve buyurdu. Üzüldüklerini çok çok bildirdiler. Şimdi düşünelim! Şeyh Ferideddin mi daha üstündür, yoksa Seyyid-ül-beşer mi? Cahiller, hayvan gibi olduğundan, şeyhin işini daha üstün görürler. Onun dünyaya bağlı olmadığını anlarlar. Resulullahın?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? işini ve sözlerini dünyaya bağlılık sanırlar. Bu kötü inanışlarından Allahü tealaya sığınırız! Bu dünya imtihan, deneme yeridir. Cahilleri en yükseklere benzetmenin çok faideleri ve sebebleri vardır. . Ya?ni, .

çocuuk: Kusura bakma abicim ya, haftasonu nete giremedim :( Hakkınızı helal edin lütfen.

Allahü tealaya çok hamd ve şükrler olsun ki, bu sözlerimin hepsi, Ehl-i sünnet alimlerinin bildirdiklerine uygundur. Onların sözbirliği ile beraberdir. Onların akl ile, ilm ile buldukları, bana keşf yolu ile bildirilmekdedir. Onların kısaca anladıkları, bu fakire geniş olarak açıklanmakdadır. Resulullaha uyarak, Peygamberlik makamının yüksek derecelerine kavuşdurulmadan ve o yüksekliklerden doyurucu bir pay verilmeden önce, iki halifenin üstünlüklerini, bu fakire, keşf yolu ile bildirmemişlerdi. Ehl-i sünnet alimlerinin bildirdiklerine uymakdan başka kurtuluş yolu yok idi. Bize doğru yolu gösteren Allahü tealaya hamd olsun! O, bize doğru yolu göstermeseydi, biz bulamazdık. Rabbimizin Peygamberleri hep doğru söylemişlerdir.

İKİYÜZALTMIŞBİRİNCİ MEKTUB

Sima?ın şartlarından biri, kendini yüksek bilmemekdir. Temam olduğunu sanırsa ilerliyemez. Evet, sima? bunu da biraz ilerletirse de sükun buldukdan sonra, o makamdan geri iner. Sima?ın bundan başka şartları, tesavvuf büyüklerinin kitablarında, ve benzerlerinde yazılıdır. Zemanımız tarikatcilerinin çoğunda, bu şartlar yokdur. Şimdi yapılmakda olan sima? ve raksların ve toplantıların zararlı olduğu açıkdır. Bunların ilerletmeleri nerede? Hiç ilerletmezler. Yardım etmekden çok uzakdırlar. Faide yerine zarar verirler.

Evet ya, çok güzel olmuş, "fena ve bekayı da" ne güzel açıklamışsınız. Harika olmuş. ALLAH razı olsun. Katılamam ama sürekli okuyacağım. ALLAH razı olsun...

YÜZSEKSENALTINCI MEKTUB

Cevab: Yavrum! Böyle birşey söylediğimi bilemiyorum. Başka bir yerde görmüş olmalısınız.

emeğiniz için teşekkürler...

Yüksek dağlar ve korkunç tehlükeler var arada!

İKİYÜZOTUZUNCU MEKTUB

'edeb bir tac imiş nur-u hudadan al o tacı emin ol her beladan'

İKİYÜZDOKSANDÖRDÜNCÜ MEKTUB

MA?RİFET 10: İnsan, dir. İnsandan başka olan herşey dir. Alem-i sagir ve Alem-i kebir, Allahü tealanın ismlerinin ve sıfatlarının görüntüleridir. Zatındaki kemallerin ve şü?unün aynalarıdır. Alemler kapalı bir hazine idi. Gizli bir define idi. Bunları meydana çıkarmak diledi. Toplu iken açmak, yaymak istedi. Aslını göstermek için, özünü belli etmek için, alemi yaratdı. Alemin, kendi yaratanı ile biricik bağlılığı, Onun mahluku olmasıdır. Başka hiçbir ilgisi yokdur. Onun büyüklüğünü, yüksekliğini, kemallerini göstermekdedir. Bundan başka bağlılık söylemek, mesela birleşmek, benzemek, etrafını kuşatmak, beraber olmak gibi sözler, hep sekrden ve hallerin kaplamasındandır. Halleri doğru olan büyükler?rahmetullahi aleyhim ecma?in?, sekrden kurtulmuş, sahve, şü?ura kavuşmuşlardır. Böyle şeyler söylemezler. Söylemiş iseler, tevbe ve istigfar ederler. Yolda ilerlerken, bunlardan birçoğuna böyle bilgiler hasıl olur ise de, nihayete kavuşunca, bu bilgiler yok olur. İslamiyyete uygun olan ledünni bilgiler ihsan olunur. Bunu iyi anlatabilmek için, şöyle benzetebiliriz: Fen sahibi, derin bir alim, bilgilerini, fenlerini dışarı çıkarmak, anlatmak isterse, harfler ve sesler kullanır. Bu harflerin ve seslerin içinde bilgilerini ortaya döker. Bu harfler ve sesler, bilgileri göstermekdedir. Alimle hiçbir bağlılıkları yokdur. Yalnız, alim bu harflerin sahibidir. Bunlar da, onun yüksekliğini gösteren işaretlerdir. Harflere ve seslere, alimin kendisidir, yahud bilgilerin kendisidir denemez. Harfler ve sesler, bu bilgileri kaplamışdır, beraberdir gibi şeyler de söylenemez. Bilgiler, alimin kafasında olduğu gibidir. Hiçbir değişikliğe uğramamışlardır. Evet, harflerle sesler, bunları göstermekde, bunlar da onlar ile gösterilmekdedir. Bu kadarcık bağlılık, aslı olmıyan birkaç şey hayale getirir. Bu şeylerin alimle ve bilgilerle hiçbir ilgisi yokdur. Bu harfler ve sesler dışarda vardırlar, alim ve onun bilgileri dışarda vardır, harfler, sesler ise, vehm ve hayaldir demek yanlışdır. Bunun gibi adı da verilen alem, dışarda vardır. Bu varlık, bir görüntü ve asla bağlı olan bir varlık ise de, dışarda vardır. Alem vehm ve hayaldir demek yanlışdır. Eski Yunan felsefecilerinden Sofistai denilen birkaçı böyle söylemişdir. Böyle söyliyenlerin, alem için bir hakikat vardır demeleri, alemi vehm ve hayal olmakdan kurtarmaz. O zeman, hakikat var olmuş olur, alem değil. Çünki, alemi o hakikatden başka bilmekdedirler.

İnsanda elementler bulunduğu gibi, göklerden de benzerler vardır. İnsan, bütün bunların kendinde bulunduğunu düşünür. Bütün elementleri ve gökleri kendi parçaları olarak görürse ve bu görüşü kendini kaplarsa, ben yer küresinden daha büyüküm ve göklerden daha genişim diyebilir. Aklı olan kimse, bu sözü işitince, onun kendinde bulunan parçalardan daha büyük olduğunu, yer küresinin ve göklerin ise, onun parçaları olmadıklarını anlar. Bunların benzerleri, onun parçalarıdır. O, bu parçaları olan nümunelerden daha büyükdür. Yoksa, yer küresinin ve göklerin kendilerinden daha büyük değildir. Birşeyin nümunesi, ya?ni benzerini, onun kendisi zan etdiği içindir ki, kitabının sahibi olan Muhyiddin-i Arabi?kuddise sirruh?, dedi. Çünki, de ilahi hakikatler ile mahlukların hakikatleri vardır. Bunun için, daha geniş olur dedi. Halbuki, orada ancak, üluhiyyet mertebesinin zıllerinden, görüntülerinden bir zıllin bulunduğunu, o mertebenin hakikatinin bulunmadığını anlıyamadı. O mukaddes mertebe, azametli ve kibriya sıfatlıdır. Cem-i Muhammedi bunun yanında hiç kalır. Bir avuç toprak nerede, herşeyin sahibi nerede?

Bu mektub, hace Cemaleddin Hüseyn-i Külabiye yazılmışdır. Hallerini ve rü?yalarını bildirmesini istemekdedir:

Bir alimin varis olması için, bu ilmlerin ikisinden de pay alması lazımdır. Yalnız birisinden pay alan kimse varis olamaz. Çünki varis, bırakılan malın herbirinden pay alır. Bir kısmından alıp, başka parçalardan almaması olamaz. Belli bir kısmdan payı olana varis denilmez. Buna alacaklı denir. Alacaklı olan, yalnız hakkı olan maldan alır. Peygamberimiz?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? başka bir hadisde, buyurdu. Burada bildirilen alimler de, varis olan alimlerdir. Alacaklı gibi olanlar değildir. Alacaklı olanlar, kalan malın yalnız bir kısmından alırlar. Çünki varis çok yakın olduğu için ve şahidi olduğu için malı bırakan kimse gibidir. Alacaklı olan ise, böyle değildir. İşte varis olmıyan, alim olamaz. Buna belki belli birşeyin alimidir denilebilir. Mesela, fıkh alimidir denir. , varis olana denir ki, her iki ilmden de nasibi vardır. İlm-i esrar deyince, çok kimse, tevhid-i vücudi, bilgileri sanır. der. Haşa! Böyle değildir. Bu bilgiler, esrar bilgileri değildir. Bunlar, Peygamberlik makamına yakışacak bilgiler değildir. Çünki bu bilgiler, tarikat serhoşluğu, hallerin kapladığı zeman hasıl olur. Bunlar, ayık, şü?urlu olanların bilgileri değildirler. Peygamberlerin bilgileri ise, hem ahkam bilgileri, hem esrar bilgileri, hepsi ayık, şü?urlu bilgilerdir. Hiçbirine, dalgınlık bilgileri hiç karışık değildir. Dalgınlık bilgileri, vilayet derecelerine uygundurlar. Çünki Veliler, sekr, dalgın halde olurlar. Bu bilgiler, olsa olsa, vilayetin esrarı olurlar. Nübüvvetin esrarı değildirler. Her ne kadar Peygamberlerin de vilayetleri varsa da, vilayete bağlı olan şeyler, bu büyüklerde küçük kalmakda, Peygamberliğe bağlı şeyler yanında yok gibi olmakdadır. Farisi beyt tercemesi:

Bu yolun saliklerinden birçoğu, güc riyazetler ve ağır mücahedeler çekerek, zıllerden bir zılle kavuşdukları zeman, güc riyazetler ve ağır mücahedelerle aranılana kavuşulur diyorlar. Bundan daha kısa, başka bir yolun bulunduğu ve nihayetin nihayetine kavuşdurduğunu bilmiyorlar. Allahü teala ihsan ve ikram ederek seçdiği kulunu bu yolla kavuşdurur. Onun için bu yola yolu denir. Onların seçdikleri ve mücahede çekdikleri yola yolu denir. İnabe yolundan kavuşanlar pekazdır. İctiba yolundan kavuşanlar pek çokdur. Peygamberlerin hepsi?aleyhimüssalevatü vetteslimat?, İctiba yolundan gitdiler. Peygamberlerin Eshabı da, onlara uydukları için, varis olarak, ictiba yolu ile vasıl oldular. İctiba yolunda riyazetler çekmek, kavuşmak ni?metine şükr etmek içindir. Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? efendimize birisi sordu: Cevabında: buyurdu. İnabet yolunda gidenlerin mücahedeleri ise, kavuşabilmek içindir. Aralarındaki farkı düşününüz! , çekip götürmek yoludur. ise, gitmek yoludur. Götürmek ile gitmek arasındaki fark, pek büyükdür. Çabuk çekerler ve çok uzaklara kavuşdururlar. Yavaş giderler ve yolda kalırlar. Behaüddin-i Buhari?kuddise sirruh? hazretleri, buyurdu. Evet, ihsan edilmemiş olsa, başkalarının nihayeti, bunların bidayetinde nasıl yerleşdirilmiş olur? Bu, Allahü tealanın öyle bir ihsanıdır ki, dilediğine verir. Allahü teala, büyük ihsan sahibidir.

Anka avlanılmaz tuzağı topla!

Gerçektende öyle değil mi?

07.09.2010 TARİHLİ HÜRRİYET GAZETESİNİN 6. SAYFASINDA BİR ÇİZGİ DİZİ GÖRDÜM ÇİZGİ DİZİNİN ADI "SİYERİ NEBEVİ".

Yine sözümüze dönelim. Ayağın, görüşden ayrılması, hiçbir zeman gördüğü yere adım atmaması demek ise iyidir. Çünki, böyle yapmak, yükselmeğe mani? değildir. Bunun gibi, insanın görünen ayağı ve bakışı demek denilirse de, yeri vardır. Çünki, yürürken insanın gözleri öteye beriye dağılıyor. Birçok şeyler görüyor. Yürürken hep ayağının üstüne bakarsa, gönlünü toparlaması kolay olur. Böyle anlamak, kelimesine de uygun olmakdadır. Birinci kelime, öteye beriye bakarak gönlün dağılmasını önlemek içindir. Bu ikinci kelime ise, düşüncelerle gönlün dağılmasını önler.

Bu güzel duygularınızı ve isteğinizi bizimle paylaştığınız için teşekkür ederiz. Bizde aynı duyguları ve isteği sizinle paylaşıyoruz.

En güzel yaratıcı olan Allahü teala, çok mubarek, pek mukaddesdir. Yaratıcı sanılanlara benzemez. Alemlerin rabbi olan Allahü tealaya hamd olsun! Görülüyor ki, mümkinlerin zatları, aslları, ademlerdir. Vücudün kemallerinin zılleri bu ademlere aks ederek, bunları süslemişdir. Böyle olduğu için, mümkinlerin zatları, her kötülüğün, bozukluğun kaynağıdır. Her çirkinliğin, kusurun yeri olmuşlardır. Mümkinlerde yerleşdirilmiş olan her iyilik, her kemal, asl vücudden ödünç olarak gelmişdir. Nisa suresinin yetmişsekizinci ayetinde mealen, buyuruldu. Allahü tealanın ihsanı ile, bir kimse, kendindeki iyiliklerin ödünc olarak verilmiş olduklarını görürse, üstünlüklerinin başkasından olduğunu anlarsa, kendini yalnız kötülük bulur. Tam kusur bilir. Kendinde hiçbir kemal göremez. Aks yolu ile geldiklerini bile göremez. Çıplak kimsenin ödünc çamaşır giymesi gibi olur. Çamaşırların ödünc olduğu, kendisini o kadar kaplamışdır ki, hepsini sahibinde sanır. Kendini çıplak bulur. Üzerinde çamaşır var ise de, kendini çıplak sanır. Böyle görüş sahibi olan zat kulluk, makamı ile şereflenir. Bu makam, vilayet makamlarının en üstünüdür.

Cevab: Tecellilerde başka ma?nalar düşünülürse, tecelli-i sıfat denir. Başka olmıyan ma?nalar düşünülürse, tecelli-i zat denir. Bunun için, te?ayyün-i evvel olan ve zatdan başka olmıyan Vahdetin görünmesine, tecelli-i zat demişlerdir. Biz ise, Zat-i tealayı söylüyoruz. Bu makamda, başka olsun, başka olmasın, hiçbir ma?nayı düşünmek, hiç olamaz. Çünki bütün ma?nalar, kısaca ve topdan geçilmiş, Zat-i teala hazretlerine kavuşulmuşdur. Bu mertebede, kavuşmak sözü de, kavuşulan gibi anlaşılamıyan birşeydir. Akl ile, düşünce ile anlaşılan kavuşmanın burada yeri yokdur. O mukaddes hazrete bu ma?na yakışmaz. Çünki akla, düşünceye dayanan insan, aklın ermediği şeyleri anlıyamaz. Sultanın eşyasını, ancak onun vasıtaları taşıyabilir. Farisi beyt tercemesi:

Ya Rabbi! Ölüm bizi uyandırmadan önce, sen bizi uyandır! Peygamberlerin efendisi?aleyhi ve aleyhim ve ala alihissalatü vetteslimatü etemmüha ve efdalüha? hurmetine, düamızı kabul eyle! Tatlı olan mektubunuz ve kıymetli yazılarınız gelerek bizleri sevindirdi. Buna karşılık olarak, Allahü teala, size iyilikler versin!

Bu bilgiler, ancak Nübüvvet aynasından görülür. Vilayet sahiblerinden, bu ma?rifete kavuşanlar pekazdır.

TENBİH: Alem-i emr ile bağlılığı daha çok olan bir arif, Vilayetin derecelerine daha çok kavuşur. Alem-i halk ile ilgisi daha çok olan da, Nübüvvetin derecelerine daha çok kavuşur. Bunun içindir ki, İsa?aleyhisselam?, Vilayetde daha ileri gitmişdir. Musa?aleyhisselam? da, Nübüvvetde daha ileri gitmişdir. Çünki İsa aleyhisselamda, Alem-i emr kuvvetlidir. Bunun için, melekler gibi oldu. Musa aleyhisselamda, Alem-i halk kuvvetli olduğu için müşahede ile doymayıp, rü?yeti istedi. Bu mektubun başında, Peygamberlerin, Peygamberlik derecelerindeki ayrılıklarının sebebini, ileride bildireceğiz demişdik. İşte, şimdi anlaşılmış oldu. Latifelerinin aşağı veya yüksek olması, burada sebeb olmamışdır. Latifelerin aşağı veya yukarı olması, vilayetde te?sirli olur. Herşeyin doğrusunu ancak Allahü teala bildirir.

Tesavvuf büyüklerinden birçoğu, ruh makamına varınca, onu Arşın üstünde buluyorlar. Ruhun tenzihini , Allahü tealanın tenzihi sanıyorlar. Ruh makamının bilgilerini, ma?rifetlerini, ince, gizli şeyler zan ediyorlar. Allahü tealanın Arş üstünde istivasını anladık diyorlar. Halbuki onların gördükleri nur, ruhun nurudur. Bu fakir?kaddesallahü teala sirrehül?aziz?de, bu makam hasıl olunca, şaşırıp kalmışdım. Bereket versin, Allahü tealanın yardımı imdadıma yetişerek, bu tehlükeden kurtarılmışdım. O nurun, ruhun nuru olduğunu, Allahü tealanın nuru olmadığını anlamışdım. Bize bu doğru yolu gösteren Allahü tealaya hamd olsun! Allahü teala, bize doğru yolu göstermeseydi biz onu bulamazdık. Ruh, mekansız olduğu için, anlaşılamıyacak bir mahluk olduğu için, insanı şaşırtmakdadır. Doğruyu açığa çıkaran Allahü tealadır. Doğru yolu gösteren ancak Odur.

Hep uğraşdı, va?d etmiş iken fethi Mevlası.

Yok yok, böyle daha iyi gibi. Tepkilere bakalım, negatif yönde olursa, eski düzen devam ederiz :)

Evet, bende başlarken farklı birşey söyleyecekmişim gibi hissetmiştim fakat bitirince aynı şeyleri söylediğimi fark ettim.

İKİYÜZALTMIŞALTINCI MEKTUB

Allah razı olsun hergün bir mektub kopyalarsanız umarım okunur.. Saygılar o büyük alimlerin öğretilerini yaşatanlara:)

yoksa KİTAPTAN MI?

Musikinin haram olduğunu bildiren, ayet-i kerime ve hadis-i şerifler ve fıkh alimlerinin yazıları o kadar çokdur ki, saymak güçdür. Teganninin caiz olduğunu gösteren, mensuh bir hadis veya bir fetva görülürse, ehemmiyyet vermemelidir. Çünki hiçbir alim, hiçbir zemanda, teganninin mubah olduğuna fetva vermemiş, raks etmeğe izn verilmemişdir. İmam-ı Zıyaeddin-i Şami?rahmetullahi aleyh?, adındaki kitabında böyle bildirmekdedir.

Bu mektub, seyyid Ferid?rahmetullahi teala aleyh? hazretlerine yazılmışdır. Ehl-i sünnet i?tikadına göre inanmak lazım olduğu, fıkh bilgilerini öğrenmenin ehemmiyyeti bildirilmekdedir:

İKİYÜZONSEKİZİNCİ MEKTUB

Taliblerin, gevşek ve yaradılışları aşağı olduklarından ve kamil ve mükemmil olan bir Rehber bulamadıklarından, uzun yolu kısaltdıkları ve yüksekleri bırakıp, aşağı şeyler arkasında koşdukları görülmekdedir. Yolda ellerine geçen en değersiz şeyleri bile birşey sanıp, onlara bağlanıp kalmakda ve onları aranılan şey sanarak, yolun sonuna vardık, kamil ve müntehi olduk demekdedirler. Yolun sonuna varanların ve aranılana kavuşanların, yolun sonundan ve vardıkları yüksek makamlardan bildirdiklerini, bu aşağı yaradılışlı olanlar, hayalleri geniş olduğu ve nefslerine uydukları için, kendi bozuk hallerine benzetmekdedirler. Farisi mısra? tercemesi:

Resulullah efendimiz, buyurdu. Bundan önceki idare zamanında Müslümanlar, o kadar garip olmuştu ki, kafirler açıkça Müslümanlığı kötülüyor, Müslümanlarla alay ediyorlardı. Dinsizliklerini, ahlaksızlıklarını, sıkılmadan açıklıyorlardı. Çarşıda, pazarda kafirleri ve dinsizliği övüyorlardı. Müslümanların, Allahü tealanın emirlerinden birçoklarını yapması, yasak edilmişti. İbadet edenler, İslamiyet?e uyanlar ayıplanıyor ve kötüleniyordu. Şimdi ise, böyle düşmanlık, öyle kin ve inat görülmüyor. Bazı kusurlar varsa da, inatla değil, bilinmediği içindir. Bugün Müslümanlar da, kafirler gibi serbest konuşabilmekte, onlardaki hürriyete kavuşmaktadır. Eski kin ve düşmanlığın başımıza gelmemesi, Müslümanların zulüm ve işkenceye düşmemesi için, uyanıp dua edelim. Din düşmanlarına fırsat vermeyelim. Bugün sizin, sözle yaptığınız cihad, cihad-ı ekberdir yani büyük cihaddır.

Evet, tam iyiliğe karşı tam kötülük lazımdır. Böylece iyilik tam olarak meydana çıkar. Herşey, zıddı ile, tersi ile anlaşılır. Hayr ve kemal hazır olunca, bunlara şer ve naks lazım olur. Çünki, iyiliğe ve güzelliğe elbette ayna lazımdır. Birşeyin aynası onun karşısında olur. Bundan dolayı iyiliğin aynası kötülükdür. Aşağılık da, üstünlüğün aynasıdır. Bunun içindir ki, birşeyde aşağılık ve kötülük ne kadar çok olursa, iyiliğin ve üstünlüğün o şeyde görülmesi de, o kadar çok olur. Şaşılacak şeydir. Yukarıda saydığımız kötülükler iyiliğe döndüler. Bu kötülükler, bu aşağılıklar, iyiliklerin ve üstünlüklerin yeri oldu. İşte bunun için, abdiyyet, kulluk makamı, her makamdan daha üstündür. Çünki, bu söylediklerimiz, nda tamdır ve en çokdur. Sevilenleri bu makama indirmekle şereflendirirler. Sevenler, görmenin zevkinden tad almakdadır. Kulluğun tadını almak ve ona alışmak ise, sevilenler içindir. Sevenler, sevgiliyi görmekle rahatlanır. Sevilenlerin rahatlığı ise, sevgiliye kul olmakdadır. Onlar kulluğa alışarak bu devlete kavuşdurulur. Bu ni?metle şereflendirilir. Kulluk meydanında yarışanların başı, din ve dünyanın efendisi, geçmişlerin ve geleceklerin en üstünü ve alemlerin Rabbinin sevgilisi olan Muhammed aleyhisselamdır. Bir kimseyi, ihsan ederek, acıyarak bu devlete, bu ni?mete kavuşdurmak isterlerse, ona Resulullaha tam uyabilmek ni?metini verirler. O servere?aleyhi minessalevati etemmüha ve minettehıyyati ekmelüha? uymakla, o yüksek makama ulaşdırırlar. Bu, Allahü tealanın öyle bir ihsanıdır ki, dilediğine verir. Allahü teala, büyük ihsanların sahibidir.

Nisbetin , önce olan tadı, te?siri şimdi kalmadı diyorsunuz. Evet, şimdi, ruha olan te?siri artmışdır. Fekat, herkes bunu anlıyamaz. Ne yapalım ki siz, bu fakirin yanında az bulundunuz. Nasib olan ilmleri, ma?rifetleri az işitdiniz. Allahü teala ihsan eder de, ikinci olarak buluşulursa, birkaç gün birarada kalırız.

Dışın gibi için dahi olsun saf!

M. Ali Demirbaş

Dikkat ettiysen adam akıllı soru soran arkadaşlarla sohbet, muhabbet edebiliyoruz. İnsanlara lanse ettiğin gibi canavar değilim yani. Düzgün konuşulunca düzgün cevap verebiliyorum.

Bu mektub, molla Abdülkadir-i Enbaliye yazılmışdır. Haller, vecdler, Alem-i emre bağlı şeylerdir. Bunları bilmek Alem-i halk ile olur. Bu mektubda bildirilenler, eski ma?rifetlerdir. Bunların yenisi büyük oğluna yazdığı mektubda bildirilmişdir:

Bu büyük ni?mete kavuşduran yolların en kısası, Ebu Bekr-i Sıddikdan gelen yoldur?radıyallahü teala anh?. Çünki, bu büyüklerin yolu, Alem-i emrden başlamakdadır. Kalbden, kalbin sahibine yol aramışlardır. Başka tarikatlerdeki riyazetler ve mücahedeler yerine, sünnete yapışmışlar, bid?atden sakınmışlardır. Behaüddin-i Buhari?kuddise sirruh? hazretleri buyurdu ki, . Lakin sünnete yapışmak çok güç birşeydir. Bu büyüklere uyanlara, onların yoluna katılanlara müjdeler olsun! Mevlana Nureddin-i Cami hazretleri buyurdu ki, farisi beytler tercemesi:

bizlerde tüm gücümüzle destek olacağız. inşallah...

Zikr et zikr, bedende iken canın!

Şunu da ilave edelim ki, Sofiyye-i aliyyenin islamiyyete uymıyan ba?zı sözleri, halin kapladığı zemanda, keşf yolu ile anladıkları bilgilerdir ki, o zeman, akl ve şü?urları örtülü olduğundan, özrlü sayılırlar ve keşfleri yanlış olmuşdur. Başkalarının, böyle keşflere, sözlere uyması caiz değildir. Böyle sözlere, islamiyyete uyacak şeklde ma?na vermek, kelimelerden anlaşılan ma?nayı bırakıp, meşhur olmıyan ma?nalarını vererek, islamiyyete uydurmak lazımdır. Çünki aşıkların, muhabbet serhoşlarının sözleri, çeşidli ma?nalara gelir. Bu ma?nalar arasından, doğru ve onların büyüklüğüne yakışan ma?nayı bulup, öyle kabul etmek lazımdır.

Allahın dinine inanmıyorum, küfr lazımdır,

İstişareye sunalım. Buradaki kardeşlerimiz ne şekilde devam edelim diyorlarsa o şekilde devam edelim.

Mesihin yapdıkları senden de meydana gelir.

Allahü tealaya hamd ederim. Onun sevgili Peygamberi Muhammed aleyhisselama, salat-ü selam eder ve sizlere düa eylerim. Sevgili kardeşim! Allahü teala seni hakiki rütbelere yükseltsin! Bilmelisin ki, nemaz, islamın beş şartından, dinin beş esasından ikincisidir. Bütün ibadetleri kendisinde toplamışdır. İslamın beşde bir parçası ise de, bu toplayıcılığından dolayı, yalnız başına, müslimanlık demek olmuşdur. İnsanı Allahü tealanın sevgisine kavuşduracak işlerin birincisi olmuşdur. Alemlerin efendisi ve Peygamberlerin?aleyhi ve aleyhimüssalatü vesselam? en üstünü olana mi?rac gecesi, Cennetde nasib olan rü?yet şerefi, dünyaya indikden sonra, dünyanın haline uygun olarak kendisine yalnız nemazda müyesser olmuşdur. Bunun içindir ki, buyurmuşdur. Bir hadis-i şerifde, buyurmuşdur. Onun yolunda, tam izinde giden büyüklere, o rü?yet devletinden, bu dünyada büyük pay, nemazda olmakdadır. Evet, bu dünyada Allahü tealayı görmek mümkin değildir. Dünya buna elverişli değildir. Fekat, Ona tabi? olan büyüklere, nemaz kılarken rü?yetden birşeyler nasib olmakdadır. Nemaz kılmağı emr buyurmasaydı, maksadın, gayenin güzel yüzünden perdeyi kim kaldırırdı? Aşıklar, ma?şuku nasıl bulurdu? Nemaz, üzüntülü ruhlara lezzet vericidir. Nemaz, hastaların, rahat vericisidir. Ruhun gıdası nemazdır. Kalbin şifası nemazdır. hadis-i şerif, bunu göstermekde, hadis-i şerifi, bu arzuya işaret etmekdedir. Zevkler, vecdler, bilgiler, ma?rifetler ve makamlar, nurlar ve renkler, kalbdeki telvinler ve temkinler, anlaşılan ve anlaşılamıyan tecelliler, sıfatlı ve sıfatsız zuhurlardan hangisi, nemaz dışında hasıl olursa ve nemazın hakikatinden birşey anlaşılamazsa, bu hasıl olanlar, hep zılden, aksden ve suretden meydana gelmişdir. Belki de, vehm ve hayalden başka birşey değildir. Nemazın hakikatini anlamış olan bir kamil, nemaza durunca, sanki, bu dünyadan çıkıp ahıret hayatına girer ve ahırete mahsus olan ni?metlerden birşeylere kavuşur. Araya aks, hayal karışmaksızın, asldan haz ve pay alır. Çünki, dünyadaki bütün kemalat, ni?metler zılden, suret ve görünüşden hasıl olmakdadır. Zıl, görünüş arada olmadan, doğruca asldan hasıl olmak, ahırete mahsusdur. Dünyada asldan alabilmek için, mi?rac lazımdır. Bu mi?rac, mü?minin nemazıdır. Bu ni?met, yalnız bu ümmete mahsusdur. Peygamberlerine tabi? olmak sayesinde, buna kavuşurlar. Çünki, bunların Peygamberi?sallallahü aleyhi ve sellem? mi?rac gecesi dünyadan çıkıp ahırete gitdi. Cennete girdi ve rü?yet devleti ile şereflendi. Ya Rabbi! Sen o büyük Peygambere?sallallahü aleyhi ve sellem? bizim tarafımızdan, Onun büyüklüğüne yakışan iyilikleri ihsan eyle! Bütün Peygamberlere de?ala nebiyyina ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? hayrlar, iyilikler ver ki, onlar insanları, seni tanımağa ve rızana kavuşmağa çağırmış ve beğendiğin yolu göstermişlerdir. Tesavvuf yolunda bulunanların birçoğu kendilerine nemazın hakikati bildirilmediği ve ona mahsus kemalat tanıtılmadığı için, derdlerinin ilacını başka şeylerde aradı. Maksadlarına kavuşmak için, başka şeylere sarıldı. Hatta bunlardan ba?zısı, nemazı bu yolun dışında, maksadla ilgisiz sandı. Orucu nemazdan üstün bildi. kitabının sahibi dedi ki: . Bu söz de, görüldüğü gibi, Tevhid-i vücudi mes?elesinden doğmakdadır. Bu mes?ele ise, aşk-ı ilahi serhoşluğunun bir tezahürüdür. Nemazın hakikatini anlıyamıyanlardan birçoğu da, ızdırablarını teskin ve ruhlarını ferahlandırmağı, sima? ve nağmede, ya?ni musikide, vecde gelmekde, kendinden geçmekde aradı. Maksadı, ma?şuku, musiki perdelerinin arkasında sandı. Bunun için raksa, dansa sarıldılar. Halbuki, hadis-i şerifini işitmişlerdi. Evet, boğulmak üzere olan bir acemi yüzücü, her ota da sarılır. Birşeyin aşkı, aşıkı sağır eder ve kör eder. Bunlara eğer nemazın kemalatından birşey tatdırılmış olsaydı, sima? ve nağmeyi ağızlarına almaz, vecde gelmeği hatırlarına bile getirmezlerdi. Farisi mısra? tercemesi:

. Allahü teala, kendi Zatı ile vardır. Ondan başka herşey, Onun var etmesi ile, var olmuşdur. Kendisi ve sıfatları ve işleri yeganedir, birdir. Varlıkda, şeriki, ortağı olmadığı gibi, hiçbir bakımdan benzeri yokdur. Benzerlik yalnız ismde ve kelimelerdedir. Onun sıfatları da, işleri de, kendi gibi, akl ile anlaşılmaz ve anlatılamaz ve insanların sıfatlarına, işlerine, hiç benzemez ve uymaz. Bunlardan biri, ilm sıfatıdır, ya?ni Allahü teala bilicidir. Bu sıfatı da, kendi gibi kadimdir. Ya?ni sonradan olma değildir. Hep vardı ve basit, . Bildiği şeyler değişmekde, her değişmeyi bilmekdedir. Fekat, ilminde ve ilminin bu şeylere bağlanmasında, bir değişiklik olmaz. , birbirine benzeyen ve benzemiyen halleri ile, hem büyüklerini, hem de ufak zerrelerini, herbirini kendi zemanında olarak bir anda bilmekdedir. Mesela, bir kimsenin hem varlığını, hem yokluğunu, hem doğmadan evvelki hallerini, çocukluğunu, gençliğini, ihtiyarlığını, diri olmasını ve ölü olmasını, ayakda, oturmakda, dayanmakda, yatmakda, gülmekde, ağlamakda, neş?e ve lezzetde, derd ve kederde, izzet ve kıymetde, zillet ve aşağılıkda, mezarda, kıyametde ve mahşer yerinde ve mesela Cennetde ni?metler içinde olduğunu, hep bir anda ve bir halde bilmekdedir. Ne ilminde, ne de ilminin bu şeylere bağlanmasında bir değişiklik olmaz. Değişiklik olsa, zemanın da, değişmesi olur. Halbuki orada, ezelden ebede kadar, parçalanamıyan bir an vardır. Daha doğrusu, Allahü teala, zemanlı değildir. Öncelik ve sonralık yokdur. İlmi herşeye yetişir dersek, herşeyi bir bilmekle ve ilmin bunlara bir bağlanması ile biliyor. Bu bir bilgi ve bir bağlantı da, aklın eremiyeceği bir bağlanmakdır. Bunu akla anlatabilmek için, şu misali uygun buluyorum: İnsan, bir kelimenin çeşidli hallerini, birbirine benzemiyen şekllerini bir anda düşünebilir. Bir kelimeyi, bir an içinde, hem ism, hem fi?l, hem harflerin kümesi, hem madi, hem müstakbel, hem emr, hem men?, hem edatlı, hem edatsız, hem müsbet, hem menfi bilebilir. Çeşidli şeklleri bir anda, kelimede ayrı ayrı görüyorum diyebilir. Bir insanın, ilminde ve hatta görmesinde, ters ve çeşidli halleri bir araya toplaması, mümkin olunca, Allahü tealanın ilminde neden mümkin olmasın? Hem de Onun ilminde iki zıddın, bir arada bulunması görünüşdedir. Yoksa, orada zıdlık yokdur. Mesela, bir kimseyi, bir anda, hem var, hem yok bilir. Fekat, yine o anda onun varlığını, mesela hicretden bin sene sonra ve birinci yokluğunu, bu varlıkdan evvel, ikinci yokluğunu da mesela, varlığından yüz sene sonra olarak bilmişdir. O halde, arada zıdlık yokdur. Zira, varlığın ve yokluğun zemanları başkadır. İşte Allahü teala, ayrı ayrı, başka başka, zerreleri bir anda biliyorsa da, ilminde değişmek olmuyor. Felsefecilerin zan etdiği gibi, ilm sıfatında sonradan birşey hasıl olmuyor. Çünki birşeyin bilgisi, evvelki şeyin bilgisinden sonra hasıl olmuyor ki, ilmde değişiklik olsun. Herşeyi bir anda bildiğinden, ilminde değişiklik ve yenilik hasıl olmaz. O halde, ilmde değişiklik olmadığını anlatmak için, ilm, eşyaya, çeşidli bağlantılarla bağlanmışdır demek ve bunların değişdiğini söylemek lüzumsuzdur. Nitekim felsefecileri susdurmak için, ba?zı büyüklerimiz böyle söylemişdir. Bu bağlantıların, eşyaya bağlanmasında değişiklik olur denirse yerinde olur.

Bunun gibi, her büyükden bir nur alarak, elverişli olanlara ulaşmışdır. Arif-i Rabbani hace Abdülhalık-i Goncdevani hazretleri, Hacelerimiz zincirinin baş halkasıdır?kaddesallahü teala esrarehüm?. Bunun zemanında, bu nisbet yeniden tazelendi. Meydana çıkdı. Bundan sonra, bu yolda , yine örtüldü. Cezbe hasıl oldukdan sonra, süluk başka yollarla yapılarak yükseldiler. Hace Behaüddin-i Buhari?kaddesallahü sirrehül akdes? dünyaya gelinceye kadar böyle kaldı. Bunun zemanında, bu nisbet, bu cezbe ve Süluk-i afaki ile birlikde yine meydana çıkdı. Her ikisi ile, ma?rifeti ve muhabbeti bir araya topladı. Bununla birlikde, hazret-i Sıddikdan gelen başka bir cezbeyi de, Şah hazretlerine ihsan etdiler. Bunu yukarıda bildirmişdik. Hace Ala?üddin-i Attar hazretleri, halifesi olunca, Şah hazretlerinin kemallerinden çok pay aldı. Her iki cezbe ve Süluk-i afaki ile şereflendi. Kutb-i irşad makamına ulaşdı. Hace Muhammed Parisa hazretleri de, Şah hazretlerinin kemallerinden tam pay aldı. Şah hazretleri, son günlerinde, buyurdu. Bir kerre de, , buyurduğunu kendisi haber vermişdir. Muhammed Parisa hazretlerine, nisbetinin kemallerini, mevlana Arif-i Kerani hazretleri son günlerinde ihsan eylemişdir. Bu nisbet kendisini kapladığı için şeyhlik yapamadı ve talebeyi kemale kavuşduramadı. Yoksa, kemalin ve kemale erdirmenin en yüksek derecesinde idi. Hace Behaüddin-i Buhari Muhammed Parisa için, buyurmuşdu. Mevlana Arif, bu ferdiyyet nisbetini zevcesinin pederi Mevlana Behaeddin hazretlerinden almışdı.

TENBİH: Yukarıda yazılanlardan anlaşıldığı üzere, birden fazla varlık olduğu halde, ya?ni Allahü tealadan başka varlık bulunduğu halde, ve elde edilmekdedir ve ve hasıl olmakdadır. Çünki demek, ma-sivayı unutmak demekdir. Ma-siva yok olmayacakdır. Bu sözümüz meydanda olan birşeyi bildirmekde ise de, büyüklerden çoğu bunu anlıyamamışdır. Artık cahillerin nasıl olacağını düşünmeli. Tevhid-i şühudinin tevhid-i vücudi olduğunu sanıyorlar. Vahdet-i vücud bilgileri, bu yolda elbette lazımdır diyorlar. İki vücude inananlara sapık ve başkalarını da şaşırtıcı diyorlar. Hatta bunlardan çoğu, Allahü tealayı tanımak, tevhid-i vücud bilgileri ile olur sanıyorlar. Mahlukların aynasında bir varlığı görmek, bu yolun sonuna varmak demekdir diyorlar. Hatta bunlara göre Peygamberimiz?aleyhi ve ala cemi?i ihvanihi minessalevati efdalüha ve minetteslimati ekmelüha?, Peygamberlik derecelerini temamladıkdan sonra, çoklukda ya?ni mahluklarda vahdeti ya?ni bir olan varlığı, ya?ni Allahü tealayı görmek derecesine kavuşdu. ayeti, bu makama erişdiğini göstermekdedir dediler. Bu ayet-i kerimede mealen, buyuruyor dediler. Öyle sanıyorum ki, Kevser kelimesinde, harfinin, kesret ya?ni çokluk bildiren üç harfin arasında bulunmasından, böyle anlamışlardır. Haşa ve kella! Peygamberlik makamında böyle bilgiler yokdur. Çünki, Peygamberler?aleyhimüssalevatü vettehıyyat? hiçbirşeye benzemiyen bir varlığa inanmağı emr buyurmuşlardır. Mahluklar aynasında görülebilen hiçbir şeyin, O bir varlıkla ilişiği olamaz. Bunların hepsi, anlaşılabilen ve ölçülebilen şeylerdir. Allahü teala, bu tesavvufculara insaf versin! Peygamberleri?aleyhimüssalevatü vetteslimat? kendi derecelerindeki terazi ile ölçmeğe kalkışıyorlar. O büyüklerin derecelerini kendi dereceleri gibi sanıyorlar. Ağızlarından çok büyük söz çıkarıyorlar. Farisi beyt tercemesi:

Peygamberimizin?sallallahü aleyhi ve sellem?, Eshabının hepsi?radıyallahü anhüm? büyükdür. Her birini büyük bilmek ve söylemek lazımdır. Enes bin Malik?radıyallahü anh? buyuruyor ki, Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve sellem? buyurdu ki, . Abdüllah ibni Abbas buyuruyor ki, Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? buyurdu ki: Aişe-i Sıddika?radıyallahü anha? buyuruyor ki, Resul?sallallahü aleyhi ve sellem? buyurdu ki: .

Ulema-i rasihinin evliyalığı ise, asldadır. Asla kavuşduran yolu bulmuşlardır. Zıllerin perdelerinin hepsini aşmışlardır. Bunların evliyalığı, Peygamberlerin vilayetidir?aleyhimüssalevatü vetteslimat?. Öteki Evliyanın vilayeti ise, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vettehıyyat? vilayetinin gölgesidir.

nerede sivri sinek, nerede Süleyman?

Fatih Sultan Mehmed Han İstanbul?u fethettiği zaman, hocası Akşemseddin hazretlerine, Cuma namazını Ayasofya?da kılmak istediğini ve hocasına kendisinin imam olmasını söyler. Ayasofya?yı cami yapmak için seferber olunur. Cuma gününe cami yetiştirilir, cemaat namaza başladığı sırada Fatih Sultan Mehmed Han?ın abdesti kaçar. Tabii sultanın yanında da rastgele insanlar olmaz. Sağında ve solunda da en büyük hocalar, şeyh efendiler saf tutarlar. Kamet getirilir, imam Allahü ekber der. Fatih Sultan Mehmed han, ne yapacağını şaşırır. Abdestsiz namaz kılınmaz. Abdest almaya çıksa izdiham olacak... Namaz kılar gibi eğilip kalksa, Cumadan mahrum kalacak. Ya Rabbi, ben ne yapayım şimdi derken, yanındaki bir şeyh efendi firasetiyle vaziyeti anlar. Cübbesini açar, buradan abdest al der. Sultan bakar ki, çeşme var, su var. Acele olarak abdestini alır ve rükua varmadan önce imama yetişir. Namaz biter, selam verilir, dualar yapılır.

MA?RİFET 1: Hace Nakşibend?kaddesallahü teala sirrehül akdes? hazretleri, buyurdu. Bu söz, müntehilerde olan cezb ve muhabbet, bu yolda, başlangıcda olanlara olan cezb ve muhabbetde yerleşdirilmişdir demekdir. Çünki müntehinin çekilmesi, ruhun çekilmesidir. Mübtedinin cezbi ise, kalbin çekilmesidir. Kalb, ruh ile nefs arasında geçid gibi olduğundan, kalb çekilirken, ruh da cezb olunmakdadır. Başlangıcda bu yerleşmenin, yalnız bu tarikde olması, büyüklerin bu yolu, bunun hasıl olması için, koymuş olduklarındandır. Bu yolu, buna kavuşmak için, kurdukları içindir. Yoksa, bütün cezblerde de, bu yerleşmek vardır. Fekat, başka tarikatlerde, rastgele hasıl olabilmekdedir. Buna kavuşmaları için, belli bir yolları yokdur. Bundan başka, bu büyüklerin yolundaki cezbe makamı çok şanlıdır. Başkaları böyle değildir. Olsa da, çok azdır. Bunun için, bunların bir çoğuna, bu makamda, süluk konaklarını aşmamış olsalar bile, süluk edenlerin karışdıkları Fena ve Bekaya benzeyen Fena ve Beka hasıl olur. , ya?ni başkalarını yetişdirebilmek makamından birşeylere kavuşurlar ki, yolculuğu makamına benzemekdedir. Böylece uygun yaradılışlı olanları yetişdirebilirler. Aşağıda, bunu daha açıklıyacağız. İnşaallahü teala.

Herkes, birşey sanarak sevdi beni;

"Evliyanın sözünde rabbani te'sir vardır."

Buradan hareketle çeşitli yan konulardan çok bilgi vermek mümkün ancak kısa kesmek sözün anlaşılması açısından en doğrusu olacağı için burada noktalıyorum.

Hep acıyla karşılaşan, acıyı bilmez. Hep tatlıyla karşılaşan, tatlıyı bilmez. Karanlığı görmeyen, karanlık sözcüğünün ne çağrıştırdığını anlamaz. Tüm kavramlar böyledir. Renkler de öyledir. Herhangi bir rengi görmeyen, o rengin ne olduğunu bilemez.

TENBİH 2: Sonsuz kavuşmak ve devamlı vakt, ancak mutlak Fenadan sonra, Beka-billah ile şereflenen kimseye nasib olur. Bunun si, ye dönmüşdür. Bu sözümüzü daha açıklıyalım: Bir kimsenin, kendi dışında bulunan birşeyi bilmesi için, o şeyin görüntüsünün zihnde hasıl olması lazımdır. Görüntü hasıl olmaksızın bilmeğe, denir. İnsan kendisini, ilm-i huzuri ile bilir. Çünki kendisi, kendi zihninde vardır. de, bilinen şeyin görüntüsü zihnde bulundukca, o şey bilinir. Zihndeki suret yok olunca, o şey unutulur. Bundan dolayı, ilm-i husuli devamlı olamaz. İlm-i huzuri böyle değildir. Bilinen şey, hiç unutulmaz. İnsan kendisini, ilm-i huzuri ile bilmekdedir. Kendisi zihnde hep var olduğundan, insan kendini hiç unutmaz. Beka-billah, ilm-i huzuri ile olur. Hiç unutulmaz. Bunu yanlış anlamamalıdır. Beka-billah, kendini Hak bulmakdır sanmamalıdır. Tesavvufculardan birkaçı burada yanıldı. in böyle olduğunu sandı. Öyle değildir. Tam Fenadan sonra hasıl olan Beka-billahın böyle bilgileri yokdur. Onların söyledikleri hakk-ul-yakin, cezbede hasıl olan Beka-billah ile uygundur. Bizim bildirdiğimiz Beka ise başkadır. Farisi mısra? tercemesi:

kelimesi, Allahü tealanın, kulların yapdığı şükrlerden çok yüksek olduğunu, Ona yakışan şükr yapılamıyacağını göstermekdedir. Çünki, Ona yapılan istigfarlar, afv dilemekler için de, çok istigfar etmek lazımdır. Ona yakışan hamd, ancak Onun tarafından yapılabilir. Bunun içindir ki kendisi, Saffati suresinin son ayetinde, buyurmuşdur. Kendini hesaba çekmek istiyenler, bu ayet-i kerimeyi çok okumalıdır. Böylece istigfar ve şükr etmiş olurlar. İstigfar ve şükr edemediklerini de ve kusurlarını da bildirmiş olurlar. Ya Rabbi! Bizim kusurlu, bozuk olan düalarımızı, tevbelerimizi kabul buyur! Sen herşeyi işitir ve bilirsin. Efendimiz, yüce Peygamberimiz Muhammed aleyhisselama ve onun Aline ve hepsi temiz, seçilmiş olan Eshabının herbirine salat ve selam olsun?sallallahü teala ve selleme aleyhi ve ala Alihi ve Eshabihi ecma?in?! Allahü teala hepsine bereket versin!

Kitabda, bu hikayeden sonra, Muhyiddin-i Arabi?kaddesallahü teala sirrehul?aziz? hazretlerinden haber verdiği hikaye de, bunun gibidir. Herşeyin doğrusunu Allahü teala bilir.

Az söyledim, dikkat etdim, kalbini kırmamağa,

Kavramları tanıyabilmek için yaşamak gerekir. Kavramları anlamlandırabilmek için ise, zıddı ile karşılaşmak gerekir.

Bu mektub, mirza Fethullah-i Hakime yazılmışdır. Büyüklerle tanışdıkdan sonra ayrılanlara şaşmakda, Eshab-ı kiramın büyüklüğü bildirilmekdedir:

o kıymetler hazinesinin, kapısının eşiğini öpmekle üç def?a şereflenmişdim. Üçüncüsünde buyurdu ki: . Sizleri getirdiler. O zeman daha küçük idiniz. Kucakda taşınıyordunuz. Size teveccüh etmemi, emr buyurdular. Emrlerine uyarak, yüksek huzurlarında, üzerinize o kadar teveccüh olundu ki, te?siri görünüverdi. Sonra, buyurdular. Yanımızda olmadığı halde, onlara da teveccüh olunmuşdu. Emrleri ile ve huzurlarında olduğu için, o teveccühlerin çok faideler sağlıyacağını ümmid ediyorum.

Anka kuşu avlanamaz, tuzağını topla!

Din büyüklerinin sözüne bir bak!

SILA'YA HASRET

Yavrum! Dünyanın tadına ve güzelliğine sakın aldanma! Onun yalancı gösterişlerine kapılma! Çünki, hepsi geçici ve kıymetsizdir.

Ey oğlum?rahmetullahi aleyh?! Toprak maddeleri, nefs-i mutmeinneden daha yukarı derecelere yükselirse de, nefs-i mutmeinne, Vilayet makamı ile ilgili olduğu için, Alem-i emrden olmuşdur. Sekr sahibidir . Herşeyi unutacak makamdadır. Bunun için, nefsde islamiyyetden ayrılacak takat kalmamışdır. Toprak maddeleri ise, Peygamberlik makamı ile ilgili olduklarından, şü?ur, uyanıklıkları daha çokdur. Bunun için islamiyyetden ayrılık gibi şeyler, bunlarda bulunur. Böyle olmalarının faideleri vardır.

Lakin istişare yaparak güzel bir iş çıkartabiliriz. Ne demişler, niyet hayır, akibet hayır. Sen bana zamanı bildir yeter ki, ben bu hayırlı işe elimden geldiği kadar çok vakit ayırmaya çalışırım.

İKİYÜZALTMIŞİKİNCİ MEKTUB

Lahordan gelen bir talebe, şeyh Ciyunun eski Nahhas cami?inde Cum?a nemazı kıldığını söyledi. Meyan Refi?uddin, şeyhin iltifatına kavuşdukdan sonra, kadi şeyh Ciyunun, kendi bağçesinde bir cami? yapdırdığını söyledi. Böyle haberleri işitdiğimiz için, Allahü tealaya hamd olsun! Allahü teala böyle iyi işleri artdırsın! Saygı taşıyanlarınız, böyle haberleri işitince çok, hem de pekçok sevinmekdeyiz.

Bu fakiri?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? ilk olarak, sekrden sahva ve Fenadan Bekaya getirdikleri zeman, kendi bedenimin her zerresine bakdığım zeman, Hak tealadan başka birşey bulamadım. Her zerremi, Onu gösteren bir ayna gibi gördüm. Bu makamdan, yine hayrete götürdüler. Kendime getirdiklerinde, Hak tealayı kendi vücudümün, her zerresinde değil, her zerresi ile buldum. Önceki makamı, ikinci makamdan aşağı gördüm. Yine hayrete daldırdılar. Kendime gelince, Hak tealayı, alemle ne bitişik, ne ayrı, ne içinde, ne de dışında bulamadım. Önce bulmuş olduğum, beraberlik, etrafını çevirmek ve içine işlemek gibi şeylerin hepsi, şimdi yok oldu. Böyle olmakla beraber, yine öyle görüldü. Sanki his olunuyordu. Alem de, o anda görülmekde idi. Fekat, bu bağlantıların hiçbiri, Allahü tealada yokdu. Yine hayrete daldırdılar. Sahva getirdikleri zeman, Allahü tealanın, alem ile, önce görülen bağlılıklardan başka bir bağlılığı olduğu anlaşıldı. Bu, hiç anlaşılamıyan bir bağlılıkdır. Hak teala, hiç anlaşılamıyan bir nisbet ile görüldü. Yine hayrete daldırdılar. Bu mertebede biraz kabz, sıkıntı hasıl oldu. Yine kendime getirdiklerinde, Hak teala, o anlaşılamaz nisbetden başka olarak göründü. Bu alemle, anlaşılan ve anlaşılamıyan hiçbir nisbeti, bağlılığı yok idi. Alem de böylece görülmekde idi. O anda, öyle bir ilm ihsan olundu ki, bu ilm, Hak teala ile mahluklar arasında hiçbir bağlılık bırakmadı. Her iki şühud var iken, bildirdiler ki, böylece, hiçbir bağlılık olmadan görülen, Hak tealanın kendi değildir. Tekvin sıfatının alemle olan bağının, Alem-i misalde olan suretidir. Çünki, Onun zatı, mahluklarla bir ilgisi olmakdan çok uzakdır. Anlaşılabilen veya anlaşılamıyan hiçbir bağlantısı yokdur. Arabi beyt tercemesi:

İKİYÜZELLİALTINCI MEKTUB

Bu fakire başlangıcda böyle bilgiler hasıl olmuşdu. Sonra pişmanlık, tevbe ve istigfar nasib oldu. O görünenleri, hıristiyanların putları gibi, Allahü tealadan uzak buldum. Behaüddin-i Buhari?kuddise sirruh? hazretleri buyuruyor ki, . Bunun için, kesretde vahdeti görmek de, nefy edilecekdir. Nefy edilmesi lazım gelen şey, O mukaddes varlıkda bulunamaz. Hace hazretlerinin o sözü, beni bu şühudden kurtardı. Şühudün, görmenin zevklerine bağlı kalmağa son verdi. İlmden cehle çıkardı. Ma?rifetden hayrete ulaşdırdı. Allahü teala, o büyük Veliye bizim tarafımızdan çok iyilikler versin! Bu sözümle, o büyük rehberin müridi olduğumu, onun kölesi olmakla şereflendiğimi bildiriyorum. Doğrusu, Evliyadan çok azı, onun gibi söylemişdir. Müşahedeleri onun gibi yok eden pek az olmuşdur. Şah-ı Nakşibend hazretleri, buyurmuşdur. Bu sözle ne demek istediği şimdi anlaşılmakdadır. Çünki Bayezid, çok yüksek derecelere yükseldi ise de, şühudden ve müşahededen kurtulamadı. çerçevesinin darlığından dışarı çıkmadı. Behaüddin-i Buhari hazretleri ise, bir kelimesi ile, bütün müşahedelerini, gördüklerinin, bulduklarının hepsini yok etdi. Hepsini Allahü tealadan başka bildi. Bayezidin tenzih sanmış olduğunu, teşbih bildi. Onun dediğine dedi. Onun kemal gördüğünü, noksanlık gördü. Bunun için, onun teşbihden ileri gidemiyen sonu, bu büyük hocamızın başlangıcı oldu. Çünki teşbihden başlayıp, tenzihe vardı. Belki Bayezid-i Bistami hazretlerine son günlerinde bu kusuru bildirmiş olacaklardır ki, buyurmuşdur. Huzur, şühud dediklerinin, gaflet olduğunu bildirmişdir. Onun huzur ve şühud dedikleri, Allahü tealanın huzuru değildi. Gölgelerden bir görüntünün huzuru idi. Sonsuz zuhurlardan biri idi. Bunlara bağlanarak, Allahü tealadan gafil kalmışdı. Çünki Allahü teala, veraların verası, ötelerin ötesidir. Zıller, görüntüler, zuhurlar, bu yolun başlangıcında olur ve ilerletmeğe yararlar. Behaüddin-i Buhari hazretleri, buyurdu. Bu sözü, tam yerindedir. Çünki ta başlangıcda yalnız bir varlığı aramakdadır. İsmlere, sıfatlara bakmayıp, ancak zatı özlemekdedir. Bu yüksek yola giren uyanık bir talibde bu ni?met, bu kemale kavuşmuş olan rehberinden saçılarak, yayılarak hasıl olur. Talib bu kazancını bilse de, bilmese de, hiç değişmez. Bunun için, nihayetde kavuşulan dereceler, bu büyüklerin başlangıcında yerleşmiş bulunmakdadır. Bu yolun başında hasıl olan, bir varlığı özlemek ni?meti, salikde kuvvetlenirse, batındaki bu arzu, zahirine de işlerse, mahlukların aynasında görünen aşağı müşahedelerden kurtulur ve teşbih bilgilerinden sıyrılır. Eğer o teveccüh kuvvetlenmeyip, yalnız batınında kalırsa, çok olur ki, kesretde vahdeti görmek lezzetine takılır. Tevhid ve ittihad zevklerine dalar. Fekat bu yolda, tevhid müşahedesi, yalnız zahirde kalır. Batına bulaşmaz. Batınları ya?ni kalbleri ve ruhları, yine bir varlığı özlemekdedir. Zahirleri, kesretde vahdeti görmekdedir. Çok olur ki, zahirlerindeki müşahede kuvvet bularak, batındaki teveccüh belli olmaz. Yalnız zahirin şühudü bilinir. Bu satırları yazan fakir de, başlangıcda böyle idi. Zahirdeki kuvvetli olduğundan batındaki yalnız bir varlığa teveccüh belli olmamışdı. Kendimi temamen şühudüne müteveccih buluyordum. Bir müddet sonra, Allahü teala, batındaki teveccühü de bildirdi. Batına da yardım eyledi. Şimdiki derecelere kavuşdurdu. Bunun için, Allahü tealaya sonsuz hamd olsun. Bu yolun büyüklerinden birkaçında görülen tevhid ma?rifetleri ve aşağı müşahedeler de böyledir. Bu büyüklerin hem zahirleri, hem de batınları, bu müşahedelere bağlanmamışdır. Bu ma?rifetlere tutulmamışdır. Başka yollarda olanlar böyle olmayıp, zahirleri de, batınları da, bu müşahedelere tutulmuşdur. Bu şühudü, tenzih ile teşbihi birleşdiriyor sanmışlar, kemal bilmişlerdir. Fekat, bunların batınları da, tenzihe inanmakda ise de, başka şeye tutulmuşlar, başka şey bilmişlerdir. Tenzihe inanmıyanlar ve aşağı müşahedelerden başka bir varlığa iman etmiyenler, mülhiddir, sapıkdır, sözümüzün dışındadırlar. Mahlukların aynasında Hak tealayı müşahede etmeği, tesavvufcular kemal sayıyor ve teşbih ile tenzihin birleşmesi diyorlar. Bu fakire göre, bu müşahede, Allahü tealayı müşahede etmek değildir. Bunların gördükleri, vehm ve hayal etdikleri şeylerdir. Mümkinde gördükleri, Vacib değildir. Mahlukda buldukları, Kadim değildir. Teşbihde görünenler, tenzih değildir. Sakın tesavvufcuların, boş sözlerine aldanmayınız! Hak olmıyanı, hak sanmayınız! Bu tesavvufcular, şü?ursuz bir halde olduklarından özrlü sayılırlar. Yanılan müctehid gibi hesaba çekilmezler ise de, bunlara uyanlara acaba ne yaparlar bilemem. Keşki bunları da, yanılan müctehidlere uyanlar gibi afv etseler! Fekat afv etmezlerse, işleri çok güç olur.

İKİYÜZYETMİŞBİRİNCİ MEKTUB

Resulullahın soyundan olan, o büyük Peygamberin?sallallahü teala aleyhi ve sellem? Alem-i halkdaki mallarına varis olur. Ma?nevi miras ise, Alem-i emrdeki şeylere kavuşmakdır. Onlar da, iman, ma?rifet, rüşd gibi ni?metlerdir. Alem-i halkdan olup görünen ni?metlere şükr etmek, ma?nevi mirasa kavuşmakla olur. Ma?nevi mirasa kavuşmak ise, o yüce Peygambere?aleyhissalatü vesselam? tam uymakla olabilir. Bunun için, Ona tabi? olmağa çalışınız! Onun emrlerine sarılınız ve yasaklarından kaçınınız!

Mevlananın bu beytde bildirdiği, vahdete dönüşün görünmesidir. Dönüşün kendisi değildir. Şühudünü anlatmakdadır. Bu varlıkdan başka, hiçbirşey görmediğini bildirmekdedir. Çokluk, yok olmamış, onun görüşünden örtülmüşdür. Yoksa, ayn ve varlık rücu? etmemişdir. Bunlar kör gibidirler. Hiçbir Velinin?rahmetullahi aleyhim ecma?in? aczden, kusurdan ve ihtiyacdan kurtulamadığını görmüyorlar mı? Böyle olunca, varlıklar birleşmişdir, çokluk birliğe katılmışdır denilebilir mi? Eğer insanlar öldükden sonra, vahdete rücu? ediyor derlerse, kafir ve zındık olurlar. Çünki bu söz, Cehennem azabına inanmamak olur ve Peygamberlerin bildirdiklerine inanmamak olur?aleyhimüssalevatü vetteslimatü etemmüha ve ekmelüha?.

aminnnnnnn...

Cevab: Hakikat-i Muhammedi, Muhammed aleyhisselamın mukaddes makamlardan indiği makamların en aşağısıdır. Ka?benin hakikati ise Ka?benin çıkabildiği en yüksek makamdır. Hakikat-i Muhammedi yükselirken, ilk çıkacağı yer, hakikat-i Ka?bedir. Onun yükselmesinin sonunu, Allahü tealadan başka kimse bilemez. Onun ümmetinin Evliyasının?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? yüksek olanları, Onun?sallallahü aleyhi ve sellem? yükseldiği makamların hepsinden pay aldıkları için, Ka?benin bunlardan birşeyler beklemesi, olmıyacak şey değildir. Farisi beyt tercemesi:

Bu mektub, mevlana hace Muhammed Firketiye yazılmışdır. Gündüz ve gece kendini hesaba çekmeği ve hadis-i şerifini bildirmekdedir:

Bu açıklamalardan sonra, sözü iyi anlaşılır. Çünki bir kimse, kendisini kötü olarak ve aşağı olarak tanıyınca ve kendisinde bulunan her iyiliğin ve üstünlüğün Vacib-ül-vücud hazretleri tarafından ödünç verilmiş olduğunu anlayınca, Hak tealayı iyi ve üstün ve güzel olarak tanır.

Fekat sofi, vakti ve hali aşmışdır.

[Seyyid Abdülhakim Efendi hazretleri, baskılı kitabı, altmışbeşinci sahifesinde buyuruyor ki: , Allahü tealanın düşmanı olan nefsin istemediği, ona zor gelen, sıkıntı veren ağır şeyleri yapmak, nefsle çarpışmak demekdir. , nefsin istediği, ona tatlı gelen şeyleri yapmamak demekdir].

Bu mektub, şeyh Bedi?uddin-i Seharenpuriye yazılmışdır. Bir süaline cevab vermekdedir:

Kalb temizliği, zikriledir Rahmanın.

Çocuksun, yol ise korkuludur!

bende bi ara risale nurları okyodum oku o sana kendini aıcklar dediler okudukca baktım kendim mana buluyorum yani kendim yorumluyorum nakşibendilerdede bulundum onlar nurculara göre daha kuralsız bi cok şey serbest kasma yok ya bişi takolıyo kafama doğru bitane ise ve aklın yolu bir ise insan aklı ile doğruyu bulabilir ise niye doğrular farklı yada farklı farklı aranıyor.

Ey kardeşim! Bugün bu sözler, çok kimselere ağır gelir. Akllarına uygun gelmez. Fekat bilgileri, ma?rifetleri insaf ile ölçerlerse ve islamiyyetle karşılaşdırırlarsa, islamiyyete hangisinin daha çok ta?zim ve hurmet etdiğini görüp kabul ederler.

rahman ne güzel buyurmuş;

Bir dua da ben edeceğim:

Allahü teala, bizi ve sizi, yüksek ceddinizin yolunda bulundursun?aleyhi ve ala alihi minessalevati efdalüha ve minetteslimati ekmelüha?! Hace Ciyunun nikah yemeği günlerinde, mubarek Dehli şehrine gelmişdim. Yüksek hizmetinizde bulunmağı da düşündüm. O gün, yola çıkılacağını işitdik. Elde olmıyarak, bu düşüncemize kavuşamadık. Derme çatma birkaç kelime ile başınızı ağrıtıyorum. Yanınızda olsak da, uzakda bulunsak da, bütün gücümüzle selametinize, yüksek varlığınıza yakışmıyan herşeyden uzak kalmanıza düacıyız. Size karşı olan iyi düşüncelerimiz kapladığı zeman, öyle oluyor ki, yüksek meclisinize geleyim, temiz kapınızda bekliyerek, size layık olmıyan birşeyi içeri bırakmıyayım. Uygunsuz kimseleri, kıymetli sohbetinize yaklaşdırmıyayım diyorum. Bununla beraber, her istenilen şeye kavuşulamıyacağını da bilmekdeyim. Boynumu bükerek, arkadan acizane düa etmekdeyim. Cenab-ı Hak, belki kabul buyurur. Hace Ubeydüllah-i Ahrar?kuddise sirruh? hazretleri, Hak tealanın kendisine vermiş olduğu büyüklükle buyurdu ki, . Bugün böyle bir büyüklük ve genişlik, hemen hemen, sizin yüksek varlığınızda bulunmakdadır. Çünki sizin iyi, rahat olmanız, herkesin rahat olması demekdir. Aksi de böyledir. Bunun için insanların sizin iyiliğinize düa etmeleri, yağmur düası etmek gibi, herkese iyilik istemekdir. Fekat çok yazık oldu ki, o büyüklük ve yükseklik, şimdi haşhaş danesi ve parmak yeri kadar kaldı. Bu haşhaş danesi, dostların ve düacıların gönlünde büyük bir üzüntü olmakdadır. Lutf ediniz! Bunların üzüntülerini gideriniz! Bu düacınız, çok zemandan beri, böyle şeyler yazmamışdım. Çok gelmesinden, usanç vermesinden çekinmişdim. Farisi beyt tercemesi:

Peygamberimiz?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? buyurdu ki, . Nemaz kılan bir kimse, Rabbi ile konuşmakda, Ona yalvarmakda ve Onun büyüklüğünü ve Ondan başka herşeyin hiç olduğunu görmekdedir. Bunun için, nemazda korku, dehşet, ürkmek hasıl olacağından, teselli ve rahat bulması için, nemazın sonunda, iki def?a selam vermesi emr buyuruldu. Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve sellem? bir hadis-i şerifde, (Farz nemazdan sonra 33 tesbih, 33 tahmid, 33 tekbir ve bir de tehlil) emr etmişdir. Bunun sebebi, bu fakirin anladığına göre, nemazdaki kusurlar ile örtülür. Layık olan, tam ibadet yapılamadığı bildirilir. ile, nemaz kılmakla şereflenmenin Onun yardımı ve erişdirmesi ile olduğu bilinerek, bu büyük ni?mete şükr, hamd edilir. ederek de, Ondan başka ibadete layık kimse olmadığı bildirilir.

Tenzih ve takdis sanılan mertebe çok olur ki, teşbih ve tenkisdir. Hatta çok mertebeler vardır ki, tenzih sanılırlar. Halbuki, ruh makamından da aşağıdırlar. Arşın üstündeki tenzih gibi görünen de, teşbih dairesinin içinde olabilir. Münezzeh olarak görünen şey, ruh aleminden olabilir. Çünki Arş, maddeli, cihetli, ölçülü şeylerin sonudur. Ruh alemi, cihetli, ölçülü alemin dışındadır. Çünki ruh, mekansızdır. Bir yere sığmaz. Ruhun, Arşın dışında olduğunu söylemek, seni şaşırtmasın. Ruhu kendinden uzak sanma! Aranız çok açık zan etme! Öyle değildir. Ruh mekansız olmakla beraber, onun için her yer birdir. Arşın dışında demekle, başka şey anlatılmakdadır. Oraya varamıyana anlatılamaz.

hocam böyle tamamı siyah daha dikkat çekici oluyor sanırım:)

İ?tikadı düzeltdikden sonra halal, haram, farz, vacib, sünnet, mendub, mekruh olan şeyleri de fıkh kitablarından öğrenmek ve her işi bunlara göre yapmak da lazımdır. Talebeden birkaçına emr buyurunuz da, farisi dilinde yazılmış fıkh kitablarından birisini, toplandığınız zeman okusunlar. ve adındaki kitabları okumak çok uygun olur.

Nemaz, şartlarına ve edeblerine uygun olarak kılınır ve yapılan kusurlar da böylece örtülüp, nemazı nasib etdiğine de şükr edip ve ibadete, başka hiç kimsenin hakkı olmadığı, kalbinden temiz ve halis olarak, kelime-i tevhid ile bildirilince, bu nemaz, kabul olunabilir. Bu kimse, nemaz kılanlardan ve kurtuluculardan olur. Ya Rabbi! Peygamberlerinin en üstünü hurmeti için?aleyhi ve ala alihimüssalevatü vetteslimat? bizleri?kaddesallahü teala esrarehümül?aziz? nemaz kılan ve kurtulan, mes?ud kullarından eyle! Amin.

İKİYÜZONÜÇÜNCÜ MEKTUB

Bu mektub, mir seyyid Muhibbullah-i Mankpuriye yazılmışdır. Nihayete kavuşmayı kısaca bildirmekdedir:

İmam Rabbani hz.: İlim-Amel-İhlas şeklinde ifade buyurur.

Eshab-ı kiram?aleyhimürrıdvan? arasında olan muharebeleri iyi sebeblerden, güzel düşüncelerden ileri geldi bilmek, dünyalık için, menfe?at için bilmemek lazımdır. Çünki, onların ayrılığı ictihad ve te?vil ayrılığı idi. Heva ve hevesden doğan ayrılık değildi. Ehl-i sünnet alimleri hep böyle söylüyor. Şu kadar var ki, hazret-i Emir ile muharebe edenler, hata etdi. Hak, hazret-i Emir?radıyallahü anh? tarafında idi. Fekat hataları, ictihad hatası olduğundan, birşey denemez ve dil uzatılamaz. kitabına göre, Amidi diyor ki, . Ebu Şekur-i Sülemi, kitabında diyor ki, . İbni Hacer-i Mekki kitabında diyor ki: . ı şerh edenin, sözünde Eshabımız diyerek, kimleri anlatmak istemişdir? Ehl-i sünnet alimleri böyle söylemiyor, aksini söyliyor. Büyüklerin kitabları hep ictihadda hata olduğunu bildirmekdedirler. İmam-ı Gazali ve kadi Ebu Bekr ve diğer imamlar?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? bunlar arasındadır. O halde Hazret-i Emir?radıyallahü anh? ile muharebe edenlere fasık, yoldan çıkmış gibi şeyler söylemek caiz değildir.

Süal: Ehl-i sünnet alimleri buyuruyor ki, istidlal ile ya?ni akl ile bularak hasıl olan iman, taklid ile ya?ni başkasına uyarak hasıl olan imandan daha üstündür. Hatta, alimlerin çoğu, istidlal imanın şartıdır. Taklid ile hasıl olan iman, iman olmaz buyurmuşlardır. Siz ise, iman-ı taklidi daha üstündür diyorsunuz?

amin amin... çok şükür... mektubatı kitaplığımda görmek bile bana huzur veriyor. okuduklarımızla amel de etmeyi nasip etsin Rabbimiz...

bin yılın müceddidi imam rabbani hazretlerim...

Süal: dediniz. Kamillerin, yok olmak makamından ellerine geçen nedir? Yukarıda bildirdiğinize göre, hakikatlerin te?ayyünlerinin aynları ya?ni kendileri yok olmaz. demişdiniz?

Yaptığımız işler ve elde edilen başarılar ölçüsünde mahviyet ve ibadetlerimiz artmalıdır ki, kendi kendimizin altında kalıp ezilmeyelim. İmam-ı Rabbani, bir yerde kendine köpek payesi bile vermez; hatta, eşek bile olmadığını söyler. Bu mülahaza ruhlarımızda perçinlenmeli ve her zamanki halimiz olmalıdır. Efendimiz , sabah-akşam duaları arasında ve başını tevbe için secdeye koyduğu anlarda: ?Ya Hayyu ya Kayyum, birahmetike esteğis eslihli şe?ni kullehu ve latekilni ila nefsi tarfete ayn?; yani, ?Ya Hayyu ya Kayyum, Senin rahmetini dilerim. Bütün ahvalimi ıslah eyle ve göz açıp kapayıncaya kadar olsun, beni nefsimle başbaşa bırakma? der ve dua dua yalvarırdı. Biz de bu duayı çok tekrar etmeli ve bir an için olsun nefsimizin insafsızlığıyla baş başa kalmamalıyız.

Yukarıdaki sözleri senin giriş yazından aldım p00r. Allah lrazı olsun, güzel olmuş. Allah'ın acıyıcı, bağışlayıcı, merhametli olduğunu ne güzel anlatmış bu şiir.

ALLAHÜ EKBER: Ona layık bir ibadeti kimse yapamaz. Herhangi bir kimsenin ibadetinin Ona layık, yakışır olmasından, çok büyükdür, çok uzakdır.

Muhabbet dediğin, yeri geldiğinde beğenini dile getireceksin, yeri geldiğinde en acımasız şekilde yereceksin. Muhabbet böyle olur.

Bu tesavvufculara yanlış anladıkları bildirilmediği için ve cahillikle, yaratanı yaratdıklarına benzetmek felaketinden kurtarmadıkları için ve mahluklara ibadeti Allahü tealaya ibadet sanmakdan vaz geçmedikleri için, birçoğu diyor ki: . Bu sözler, ba?zılarının, hazret-i Aliyi?radıyallahü anh? iki yüzlü yapmalarına benziyor ki, elbette kulak verilmez. Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? herşeyin doğrusunu bildirmesi lazımdır. Varlığın bir olması doğru olsaydı ve ondan başka hiçbirşey var olmasaydı, bunu elbette saklamazlardı. Doğruyu bırakıp yanlışı bildirmezlerdi. Hem de, Allahü tealanın zatı ve sıfatları ve işleri için olan bilgide doğruyu söylemeğe titizlikle çalışacakları meydandadır. Kalın kafalılar anlıyamasa da, doğruyu söylemekden çekinmezlerdi. Görmüyorlar mı ki, Kur?an-ı kerimde ve hadis-i şeriflerde, denilen ince bilgiler vardır. Müteşabihati, değil kalın kafalılar, keskin görüşlü ve ince düşünüşlü olan büyükler bile anlıyamamakdadır. Bununla beraber, bunları bildirmekden çekinmediler. Cahiller anlıyamaz diyerek bildirmekden vaz geçmediler. Bu tesavvufcular, varlığın iki olduğunu söyliyenlere ve Allahü tealadan başkasına ibadetden kaçınanlara, müşrik diyorlar. Varlık birdir diyen bir kimseye, binlerle puta tapınsa bile muvahhid diyorlar. Bunlara göre o putlar, Allahü tealanın görüntüleridir. Onlara tapınmak, Allahü tealaya ibadet olur diyorlar. İnsaf olunsun ki, bu ikisinden hangisi müşrikdir ve hangisi muvahhiddir?

Kıymetli kardeşim! Hallerin hepsini açıklamağa ve ma?rifetleri anlatmağa kalkışırsam, çok uzun sürer. Dinliyenleri usandırabilir. Hele ma?rifetleri, herşeyin zıl, görüntü olduğu anlatılırsa, sonu gelmez. Bütün ömürlerini tevhid-i vücud ma?rifetlerinde geçirenler, bu sonsuz deryadan bir damla ele geçirememişlerdir. Şuna da, çok şaşılır ki, onlar, bu fakiri, tevhid-i vücud sahiblerinden saymazlar. Tevhid bilgilerine inanmıyan alimlerden sanırlar. Görüşleri kısa olduğu için, tevhid ma?rifetleri üzerinde durmağı olgunluk bilirler. Bu bilgilerden ilerlemeği, gerilemek sanırlar. Farisi beyt tercemesi:

Allahü tealaya hamd olsun! Sevgili Peygamberi Muhammed aleyhisselama salat ve selam olsun! Din ve dünya se?adetinize düa ederim. Meşayıh-ı kiramdan birçoğu?kaddesallahü teala esrarehüm?, muhasebe yolunu seçmişlerdir. Her gece, yatacağı zeman, o gün yapmış olduğu işlerini, sözlerini, hareketlerini, hareketsizliklerini, düşüncelerini, herbirinin niçin olduğunu anlarlar. Kusurlarını ve günahlarını temizlemek için, tevbe ve istigfar ederler. Allahü tealaya boyun bükerler, yalvarırlar. İbadetlerini ve iyiliklerini de, Allahü tealanın hatırlatması ile ve kuvvet vermesi ile olduğunu bilirler. Bunun için, Hak tealaya hamd ve şükr ederler. kitabının sahibi, ?kuddise sirruh?, bu muhasebecilerden biri idi. Buyuruyor ki, . Bu fakire göre?kaddesallahü teala sirrehül?aziz?, Muhbir-i sadıkdan gelen haberlere uygun olarak?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? her gece yatarken, yüz def?a okursa, tesbih ve tahmid ve tekbir eylemiş olur. Böylece, muhasebe yapmış olur. Kendini hesaba çekmiş sayılır. Tesbih söylemek, tevbenin anahtarıdır. Bunu çok okumakla, kusurlarının, günahlarının afv edilmesini istemiş olur. Bu günahlardan dolayı, Hak tealaya bulaşdırılmış olan lekeleri tenzih ve takdis etmiş olur. Günah işleyen bir kimse, bu emrlerin ve yasakların sahibinin azametini ve kibriyasını düşünmüş olsaydı Onun emrlerine karşı gelemezdi. Günahları yapması, Onun emrlerine ve yasaklarına kıymet vermediğini göstermekdedir. Böyle şeyden, Allahü tealaya sığınırız. kelimesini, çok okumakla, bu kusur afv olunur.

Cevab: Tarikatde şirk olan, iki varlık görmeği önlemek için, tevhid-i şühudi yetişir. Burada tevhid-i vücudi hiç lazım değildir. Fena hasıl olması için, salikin bir mukaddes zatdan başka hiçbirşey görmemesi ve düşünmemesi lazımdır. Böylece, tarikatdeki şirkden kurtulmuş olur. İnsan gündüz güneşi görüp yıldızları görmeyince, hergün binlerce yıldız var olduğu halde, iki varlık görmekden kurtulmuş olur. Yıldızlar var olsa da, yok olsa da, istenilen şey, yalnız güneşi görmekdir. İşin doğrusu da şudur ki, salik aradığı hakiki varlığa o kadar çok bağlanmalıdır ki, herşey var olduğu halde, o hiçbirine bakmamalı, belki hiçbirşeyi görmemeli, onun kalb gözüne hiç birşey gelmemelidir. Fenanın en olgun hali de budur. Eğer hiçbirşey var olmazsa, salik kimden fena bulacakdır? Kimden fani olacak, kimi unutacakdır? Tevhid-i vücudiyi ilk olarak açıklıyan şeyh Muhyiddin-i Arabidir?rahmetullahi aleyh?. Ondan önce gelen büyüklerin sözleri de, her ne kadar, tevhidi ve birleşik olmayı gösteriyorsa da, bu sözlerden tevhid-i şühudi de anlaşılabilir. Çünki, Allahü tealadan başka hiçbirşey görmeyince, kimisi demiş, kimisi diyerek, hiçbirşeye benzemiyen varlık olduğunu bildirmiş, kimisi de diye bağırmışdır. Bunların hepsi, bir varlık görme dalında açan çiçeklerdir. Hiçbiri vahdet-i vücudü göstermemekdedir. Vahdet-i vücudü ilk olarak açıklıyan, kısmlara ayıran, bir gramer kitabı gibi parça parça anlatan, şeyh Muhyiddin-i Arabidir. Bu bilginin birçok derin ve ince yerlerini yalnız ben buldum demiş, hatta, demişdir. Vilayet-i Muhammedinin sonuncusu olarak da, kendini bilmekdedir. Onun kitablarını şerh edenler, bu sözünü şöyle açıklıyor: Bir zengin, kendi hazinesinin bekçisinden birşey alırsa, kendisi için bir küçüklük olmaz.

İş budur. Bundan başkası hiçdir.

İnsanı kemale kavuşduran, olgunlaşdıran yollar çokdur. Bunların en faidelisi, çabuk ulaşdıranı, nefsle mücadelesi çok olanıdır. Ruhsatdan sakınan, azimet ile amel edenlerin yoludur. , haramlardan ve mubahların fazlasından sakınmak demekdir. ise, yalnız haramlardan kaçınmakdır. Tesavvufcuların çoğu ve yapıyor. Ya?ni nağme ile okuyorlar ve dönüyorlar, oynuyorlar. Birçok şartlarla ve evirip çevirip, sima? ve raksa ruhsat denilebilir. Bunların azimetle hiç ilgisi yokdur. Hatta yüksek sesle zikr etmek bile, olsa olsa, ruhsat olabilir. Birçok rehberler, iyi düşünceler ile, bulundukları yolda yenilik, değişiklik yapmışdır. Bunlara da, pek iyimseyerek, nihayet ruhsat denilebilir. Halbuki, azimet ile hareket eden büyükler, den, ya?ni islamiyyetden kıl kadar ayrılmamışdır?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in?. Yollarına hiçbir yenilik, bid?at karışdırmamışdır. Bunların yolunda, nefse uymamak, nefs mücadelesi tamdır. O halde, yolları en iyi, en faideli yoldur. Çabuk ulaşdırıcıdır ve çok yükseklere ulaşdırmakdadır. Fekat son zemanlarda, bu yolu da bozanlar oldu. O büyüklerin izinden ayrılanlar çoğaldı. Değişiklikler, bid?atler yapıldı. Sima? ve raksa ve yüksek sesle zikre başladılar. Bunları, o büyüklerin niyyetlerini kavrıyamadıkları için yapdılar. Bid?atler karışdırmakla, zemana uymakla, bu yolu daha kıymetlendirdiklerini, olgunlaşdırdıklarını sandılar. Bunlar ile, bu yolu yıkdıklarını, ellerinden kaçırdıklarını anlıyamadılar. Hakkı, doğruyu meydana çıkaran ve insanı hidayet yoluna kavuşduran ancak Allahü tealadır.

İKİYÜZYETMİŞALTINCI MEKTUB

Habercinin işi, yalnız haber vermekdir.

İmana kavuşur insan muhabbetle.

Afva kavuşan, günahkarlardır

kardeş mektup mu güzel olmuş, yazı şekli mi:::)

Mektubatın bir özelliği de burda olduğu gibi en ali şekilde ve her defasında değişik kalıplarda salatü selamın o yüce makam takdimi.

Mesihin yapdıkları, nasib olur herkese.

Allahü tealaya hamd olsun! Onun sevgili Peygamberine salat ve selam olsun! Din ve dünya se?adetinize düa ederim. Kıymetli mektubunuz geldi. Sıkıntılarınızı yazıyorsunuz. Bekara suresi yüzellialtıncı ayetinde mealen, buyuruldu. Sabr etmek ve dayanmak lazımdır. Kazaya rıza lazımdır. Farisi beyt tercemesi:

Bu fakire göre?rahmetullahi teala aleyh?, Allahü tealanın rızasını ve sevgisini kazanmak için küfrden teberri gibi, hiçbir amel ve ibadet yokdur. Kafirlere ve küfre, Allahü tealanın zatı, kendisi düşmandır. İnsanların tapındıkları bütün ma?budlar ve bunlara tapanlar, Allahü tealanın zatının düşmanlarıdır. Cehennemde sonsuz yanmak, bu alçak işin cezasıdır. Nefslerin arzusu ve her dürlü günahlar ise böyle değildir. Bunlara, Allahü tealanın düşmanlığı, kendinden değil, sıfatlarındandır. Allahü tealanın günahkarlara gazab etmesi, kızması, kendi gazabı ile değil, gadab sıfatı iledir. Bunlara azab etmesi, horlaması hep sıfatları ve fi?lleri iledir. Günahkarlar, bunun için Cehennemde sonsuz kalmıyacak, belki bunlardan çoğunu isterse afv edecekdir. Allahü tealanın küfre ve kafirlere düşmanlığı, zatından olduğu için rahmet ve re?fet sıfatları, ahıretde kafirlere yetişemiyecek ve rahmet sıfatı, zatın düşmanlığını, ortadan kaldıramıyacakdır. Zatın düşmanlığı, sıfatın acımasından daha kuvvetlidir. Sıfat ile yapılan şey, zatın yapdığını değişdiremez. Hadis-i kudside buyuruyor ki: . Bunun ma?nası, rahmet sıfatım, gadab sıfatımı aşmışdır. Ya?ni, mü?minlerin günahkarlarına karşı olan, gadab sıfatımı aşmışdır demekdir. Yoksa, rahmet sıfatı, kafirlere, müşriklere karşı olan zatın gadabını aşar demek değildir.

Talib, gönülden, herşeyi çıkarıp, bütün varlığı ile pirine bağlanmalıdır. Onun yanında, ondan izn almadan, nafile ibadet ve zikr yapmamalıdır. Onun yanında iken, ondan başka hiçbirşeye bakmamalıdır. Bütün gücü ile, ona bağlanıp oturmalıdır. O emr etmedikce, zikr bile yapmamalıdır. Onun yanında farz ve sünnet nemazlardan başka nemaz kılmamalıdır. Bir sultanın veziri, sultanın yanında iken, kendi elbisesine bakar. Eli ile kuşağını düzeltir. O anda, sultan ona bakıyordu. Kendinden başkası ile olduğunu görünce, onu azarlıyarak, benim vezirim olasın da, benim karşımda, elbisenin kuşağı ile oynıyasın. Buna dayanamam diyerek onu azarlar. Düşünmelidir ki, bu alçak dünyanın işleri için, ince edeblere dikkat edilince, Allaha kavuşduran işlerde edebleri tam ve olgun olarak gözetmek ne kadar çok lazım olacağı anlaşılır. Kendi gölgesi, onun elbisesine veya gölgesine düşmiyecek bir yerde durmağa veya oturmağa dikkat etmelidir. Onun nemaz kıldığı yere hiçbir zeman basmamalıdır. Onun abdest aldığı yerde abdest almamalıdır. Onun kullandığı kabları kullanmamalıdır. Onun yanında, birşey yimemeli, içmemeli ve kimse ile konuşmamalıdır. Hiç kimseye, hiçbir yere bakmamalıdır. O yok iken, onun bulunduğu yere doğru ayak uzatmamalıdır. O yere doğru tükürmemelidir. Onun her yapdığını, her söylediğini, yanlış görünse bile, doğru ve iyi bilmelidir. O herşeyi ilham ile ve izn ile yapar. Bunun için, hiçbir işine, birşey söylenemez. İlhamında hata olsa bile, ilhamda yanılmak, ictihadda yanılmak gibidir. Ayblamak ve karşı gelmek caiz olmaz. Bu yolda vasıta olanı seven bir kimseye, Onun her yapdığı ve her sözü sevgili gelir. Ona karşılık vermenin yeri olmaz. Her işde, yimekde, içmekde, elbise giymekde, yatmakda ve ibadetlerde, hep ona uymalıdır. Nemazı onun gibi kılmalıdır. Fıkhı, onun ibadetlerini görerek öğrenmelidir. Farisi beyt tercemesi:

Bu mektub, mirza Hüsameddin Ahmede?rahmetullahi aleyh? yazılmış olup, Evliyanın kerametini bildirmekdedir:

Se?adet topu ortaya kondu.

YÜZALTMIŞALTINCI MEKTUB

Kalbini nefsin arzusundan koru,

Tesavvuf hallerini anlatmağa sebeb, bu yolun talebesini teşvikdir. Evet, bu yola inanmıyanın, bu yazılara, boş laf diyeceğini biliyoruz. Ba?zılarına doğru yolu gösterir. Ba?zılarının da, büsbütün sapıtmasına sebeb olur.

Vedduha suresi onbirinci ayetinin, meal-i şerifine uyarak, birkaç gizli bilgiyi açıkladım. Hak teala, Hak taliblerini, bundan faidelendirsin! İnanmıyanların inkarlarının artmasından başka birşey olmıyacağını biliyorum. Fekat, yalnız taliblerin faideleneceklerini düşünüyorum. İnanmıyanlar hesaba katılmaz ve onlara bakılmaz. Bekara suresi yirmialtıncı ayetinde mealen, buyuruldu. Keskin görüşlü olanlar, iyi bilir ki, bir faide düşünerek bir yolu seçmek, bunun başka yoldan üstün olduğunu göstermez. Öteki yolun daha aşağı olduğu anlaşılmaz. Farisi beyt tercemesi:

Yine bir mektubunda buyuruyor ki:

Bu takdirde, üstte anlatılan ibarenin manası şöyledir:

Allahü teala, dir. dir. Ondan başka, hiçbir varlık kadim, ezeli değildir. Din sahibleri, kitab sahibleri, hep böyle iman etmişdir ve Allahü tealadan başkasını kadim, ezeli bilenlere, kafir demişlerdir. Bunun içindir ki, hüccet-ül-islam imam-ı Muhammed Gazali?rahmetullahi aleyh?, İbn-i Sinanın ve Farabinin ve daha başkalarının, kafir olduklarını söylemişdir. Çünki bunlar aklın, ruhun ve heyulanın kadim olduğuna inanmış ve göklerin içindekilerle beraber, kadim olduklarını söylemişlerdir.

Bu mektub, pehlevan Mahmuda yazılmışdır. Tali?li kimse, dünyaya düşkün olmıyan ve kalbi Allah sevgisi ile çarpan kimse olduğu bildirilmekdedir:

Kıymetli kardeşim meyan şeyh Davüd oraya gelmişdir. Onun sohbetini büyük ni?met biliniz. Nasihatlarına kıymet veriniz. Gösterdiği yolda bulununuz! Kendisi, bu yolun büyüklerinin talebesi yanında çok bulunmuşdur. O büyüklerin yolunu ve gidişlerini iyi öğrenmişdir. Orada bulunan kardeşlerimiz ve mir Nu?man hazretlerinin yardımı ile bu yüksek yola girmiş olanlar, şeyh hazretlerinin sohbetini ganimet bilsinler. Onun halkasında, bir yere otursunlar. Birbirlerinde yok olsunlar. Böylece cem?ıyyete kavuşurlar. Ya?ni gönülleri Allahü tealaya bağlanır. Bu yolda ilerler, yükselirler. ı okuyunuz! Çok faidelidir. Farisi mısra? tercemesi:

Bu mektub, molla Hasen-i Kişmiriye?rahmetullahi aleyh? yazılmışdır. Kendisinin tesavvuf yoluna girmek ve Muhammed Bakibillah hazretlerinin?kuddise sirruh? sohbet ve hizmetinde bulunmak ni?metine sebeb olduğu için, ona şükr etmekde, bu arada Allahü tealanın, kendilerine verdiği ni?metleri bildirmekdedir:

Dostdan seni geri bırakmasın,

Vesselam.

İKİYÜZSEKSENALTINCI MEKTUB

İKİYÜZOTUZİKİNCİ MEKTUB

Perdesiz olan bu tecelli-i zati, sevilmişler için aralıksızdır. Sevenler için ise, şimşek gibi gelip geçicidir. Çünki mahbubların bedenleri, ruhları gibi olmuşdur. Bu benzerlik bütün bedenlerine işlemişdir. Sevenlerde, bedenin bu benzeyişi çok az olur. Hadis-i şerifde, buyuruldu. Burada bildirilen vakt, şimşek gibi gelip geçen tecelliler değildir. Çünki O Server?aleyhimüssalevatü etemmüha ve minettehıyyati ekmelüha?, sevilmişlerin şahıdır. O tecelli, O Server için süreklidir. Belki bu aralıksız tecellide bulunan şeylerden biri bildirilmişdir ki, bu şey az zeman hasıl olmakdadır. Tadını tadanlar, bunu iyi anlar.

Ciğeri yakan düşünceden, gözüme uyku girmedi,

Bu, ele az geçen büyük ni?metdir. Acaba kime verilir?

Bunun için, bu hastalığı gidermek çok lazımdır. Bunun mütehassısı olan hakimlere sığınmak farz-ı ayndır. Resul, ancak haber verir.

Ayna arkasındaki papağan gibiyim,

Allahü tealanın ismine sığınarak, mektubumu yazmağa başlıyorum. Kaza ve kaderin ince bilgilerini, kullarından seçilmiş olanlara bildiren ve doğru yoldan sapmamaları için, cahillerden saklıyan, Allahü tealaya hamd ederim! Kaza ve kaderin esrarını, din cahilleri anlıyamayıp, doğru yoldan kayar. İnsanları işlerinde mecbur, esir veya hakim, yaratıcı sanmak tehlükesine düşerler. Allahü teala, Peygamberlerinin en üstünü ile, kullarına doğru yolu, doğru bilgiyi gösterdi. Yanlış düşünen cahillerin ve asilerin özr, behane etmelerine meydan bırakmadı. O büyük Peygambere ve Akrabasına ve Eshabının hepsine, bizden iyi düalar ve selamlar olsun?sallallahü teala aleyhi ve ala Alihi ve Eshabih?! Onun Eshabının herbiri, Allahü tealaya ita?at edenlerin ve kadere inanıp, kazaya razı olanların en iyisidir.

Birçok Evliyanın?kaddesallahü teala esrarehümül?aziz? başlangıcda tevhid ma?rifetlerini bildirmeleri, onları hiç küçültmez. Bu ma?rifetler, Kalb makamında iken hasıl olur. Bu fakir de, o zeman, tevhid bilgileri, risaleleri yazmışdım. Sevdiklerimizden birçoğu, o yazıları her yere yazdıkları için, onları toplamak güçleşdi. Toplamayıp, öylece bırakıldı. Tevhid ma?rifetlerini söyliyenler, o makamda kalır, ileriye geçemezlerse, o zeman aşağılık olur.

Kemale geldiğini, kavuşduğunu sanmak, süluk yapmamış meczublarda, cezb edilmiyen saliklerden daha çok olmakdadır. Çünki, mübtedideki ve müntehideki cezbeler, görünüşde ortakdır. Aşk ve muhabbetleri, görünüşde eşiddir. İşin içyüzü böyle değildir. Halleri başkadır: Farisi mısra? tercemesi:

Fekat gösterdim ki, yol bulalar,

sözüm çok ise de, anlatmakdan sıkıldım.

ruh gıdası ilimdir, ekmek ve kumaş değil.

Estağfirullah kardeşim, haddinizi aşmadınız. Hoş haddinizi ben bilecek değilim ya :)) Halis niyyete sahip olduğunuzu bilmekteyiz.

Bu mektub, hace Muhammed Haşime?rahmetullahi teala aleyh? yazılmışdır. Eshab-ı kiramın üstünlüklerinin nasıl olduğunu ve tarikat-i aliyye-i Nakşibendiyyede riyazet çekilmesi olmadığını ve bu yolun niçin hazret-i Ebu Bekre bağlı olduğunu ve bir Peygamberin vilayetindeki saliki, başka bir Peygamberin vilayetine geçirmeği ve gömleğin önü açık olmalı mı yoksa olmamalı mı ve kelime-i tevhid ve zikri ve birkaç edebi bildirmekdedir. Bu mektub, Mektubatın birinci cildinin son mektubu olmakdadır. Hepsi, Resuller adedince ve Bedr gazvesindeki mücahidler adedince, üçyüzonüç olmakdadır. Bu mektubun sonuna, büyük oğlunun birkaç mektubunun da eklenmesini emr buyurdular. Böylece, düa ve Fatiha okunmasını dilediler:

Ayrıca özdadaş senden birşey rica etsem yaparmısın?

Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem?, Eshab-ı kiramın?rıdvanullahi teala aleyhim ecma?in? zemanından sonra, Tabi?inin?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? zemanının yüksek olduğunu bildirdi. Bundan sonra da Tebe-i tabi?inin zemanının üstün olduğunu bildirdi. Bunların da bin sene sonra gelenlerden daha üstün oldukları anlaşıldı. Sonra gelenlerin, Eshab-ı kirama çok benzemesi nasıl olur? denilirse; Şöyle cevab veririz ki, o iki asrın, bu son gelenlerden daha üstün olması, belki onlarda Evliya?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? sayısının çok ve bid?at sahiblerinin az olduğu için olabilir. Bunun için, sonra gelenler arasında birkaç Evliyanın, o iki asrda bulunan Evliyadan daha yüksek olduğunu söylemek yanlış olmaz. Mesela, hazret-i Mehdi?rahmetullahi aleyh? böyledir. Farisi beyt tercemesi:

Hiç noksanı olmıyan çok uzakdır,

Cevab: İmanın üstün olması, iman edilecek şeyler üstün olduğu içindir. Ebu Bekrin iman etdiği şeyler, ümmetin iman etdiği şeylerin üstünde olduğu için, hepsinden ağır olmakdadır.

de diyor ki, kitabında, (Sağ elin şehadet parmağı ile işaret edileceğini imam-ı Muhammed?rahmetullahi aleyh? kitablarında bildirmedi. Sonra gelen alimler de, başka başka söyledi. İşaret edilmez diyenler oldu, işaret edilir diyenler de oldu. İmam-ı Muhammed, Üsul kitablarından başka kitablarında, Peygamber?sallallahü aleyhi ve sellem? işaret ederdi diyor ve İmam-ı a?zam da?rahmetullahi aleyh? bunu haber verdi buyuruyor. İşaret etmek sünnetdir denildiği gibi, müstehabdır diyenler de vardır) diyor. Fetava-i garaibde bundan sonra diyor ki, doğrusu, işaret etmek haramdır.

Bu ismleri koyan, dinin yardımcısı, hace Ubeydüllah-i Ahrar hazretleridir. Daha önce gelen büyüklerden hiçbiri böyle ismler hiç söylememişlerdir. Farisi mısra? tercemesi:

İyi dinle! Allahü teala anlayışını artdırsın! Peygamberimiz?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam?, buyurdu. Çok kısa olduğu için, bunu söylemenin çok kolay olduğu meydandadır. Fekat, terazide çok ağır olmaları ve Allahü tealaya çok sevgili olmaları şöyledir ki, birinci kelimesi, Allahü tealayı, Ona yakışmıyan herşeyden ve mahlukların alametlerinden ve yok olmakdan tenzih ve takdis etmekdedir. Uzaklaşdırmakdadır. Son kelimesi, bütün kemal sıfatlarının ve güzel şü?unların Onda bulunduğunu bildirmekdedir. Üstünlükler ve ihsanlar sahibi olduğu gösterilmekdedir. Birinci ve sonuncu kelimeler, istigrak ile, birbirine izafet edilmiş, bağlanmışdır. Bu iki kelimenin böyle bağlanması, bütün tenzihlerin ve takdislerin ve bütün kemallerin ve cemallerin Onda bulunduğunu göstermekdedir. Başdaki iki kelime, bütün tenzihleri ve takdisleri Ona getirmekde, bütün kemal ve cemal sıfatlarının Onda olduğunu bildirmekdedir. Sondaki iki kelime de, bütün tenzihlerin ve takdislerin ve azametin ve kibriyanın Onda olduğunu bildirmekdedir. Bu kelimenin bütünü Onda hiçbir noksanlığın bulunmaması, ancak azametinden ve kibriyasından ileri geldiğini göstermekdedir. Bundan dolayı, bu iki kelime terazide çok ağır gelmekde ve Rahmana çok sevgili olmakdadır. Bundan başka, tesbih, ya?ni demek, tevbenin anahtarıdır, hatta özüdür. Böyle olduğunu, birkaç mektubumda açıklamışdım. Bunun için, tesbih etmek günahların yok olmasına ve kötülüklerin afv olmasına sebeb olur. Bundan dolayı da, terazide çok ağır gelir. Hasenat kefesini doldurur. Rahmana da sevgili olur. Çünki Allahü teala, afv etmeği sever. Bundan başka, tesbih eden ve hamd eden bir müsliman, Hak tealayı, Ona yakışmayan şeylerden uzaklaşdırınca ve kemal ve cemal sıfatlarının ancak Onda olduğunu bildirince, kerim olan, ihsan sahibi olan Allahü tealanın da, o kulu uygunsuz şeylerden uzaklaşdırması ve ona kemal sıfatlarını ihsan etmesi umulur. Errahman suresi altmışıncı ayetinde mealen, buyuruldu. Bu ayet-i kerime de, bu ümmidi kuvvetlendirmekdedir. Bunun için, bu iki kelime çok okundukca, günahları yok etmekde, mizanda çok ağır gelmekdedir. Güzel huyları getirdiği için de, Rahmana çok sevgili olmakdadır. Vesselam.

Formun 13. sayfasındaki 50. mektup giriş cümlesi.

Fekat, Eshab-ı kiramın zemanı, her bakımdan, daha yüksekdir. Bunun üzerinde konuşmak bile lüzumsuzdur. Önce gelenler, onlardır. Na?im Cennetinde yakin olanlar onlardır. Başkalarının dağ kadar altın sadaka vermesi, onların bir avuç arpa vermesinin sevabına kavuşduramaz. Allahü teala, dilediğini rahmetine kavuşdurur.

Beden salih ameller yapmaksızın, kalbim selametdedir, demek batıldır, boşdur. Kendini aldatmakdır. Bu dünyada, bedensiz ruh olmadığı gibi, beden ibadet yapmadan ve günahlardan kaçınmadan, kalb, temiz olmaz. Zemanımızın birçok dinsizleri, sapıkları, ibadet yapmayıp, kalblerinin selametde olduğunu, hatta keşf sahibi olduklarını söyleyip, saf müslimanları aldatıyor.

Eshab-ı kiram?rıdvanullahi teala aleyhim ecma?in?, mahlukların en iyisinin?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? sohbetinde bir kerre bulunmakla, bütün ümmetin Evliyasından daha üstün oldular. Acaba bütün bu Seyr ve Süluk ve Fena ve Beka, bunlarda bir sohbetde mi hasıl oldu? Yoksa, bu bir sohbet, seyr ve sülukun ve fena ve bekanın hepsinden daha mı üstün idi?

reklam yasakk

Kıymetli oğlum Muhammed Sa?idin mektubunda bildirdiği halleri pek doğru, çok kıymetlidir. Böyle kıymetli haller, tanıdıklardan pekaz kimseye nasib olmakdadır. Allahü tealanın, onu da, Vilayet-i hassa-i Muhammediyye ile şereflendirmesini ümmid ederim. Oğlum Muhammed Ma?sum, Allahü tealanın lutfü ve ihsanı ile, yaradılışında bu devlete elverişlidir. Allahü teala, sevgili Peygamberinin sadakası olarak, onda bulunan bu kuvveti meydana çıkarsın! Amin.

İKİYÜZSEKSENİNCİ MEKTUB

Oğlum! Allah adamlarının hiçbirinin ne açık olarak ve ne de işaret ederek söylememiş oldukları bu bilgiler ve ma?rifetler, çok şerefli, çok kıymetli bilgilerdir. Bin sene sonra meydana çıkan ve Vacib-i tealanın hakikati ile mümkinlerin hakikatlerini tam uygun olarak anlatan yüksek bilgilerdir. Kitaba ve sünnete uymayan ve doğru yolun alimlerinin sözlerine benzemiyen bir yerleri yokdur. Resulullahın?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? sanki ümmetine öğretmek için yapdığı, düası, belki de, yukarıda bildirilen hakikatlerin, mahiyyetlerin gösterilmesi içindir. Bunlar , kulluk makamında anlaşılır. Aşağılığı ve alçaklığı ve kırıklığı görmeğe de işaret buyurmakdadır. Bunları görmek, kulluğa uygundur. Zevallı bir kulun, kendini sahibi gibi bilmesi, hiç yakışır mı? Pek edebsizlik olur.

Hak sübhanehü ve teala, hiç sevmediği bu alçak dünyanın içyüzünü ve onun aşağı olan süslerinin ve yaldızlarının çirkinliğini, gönül gözünüze göstersin. Ahıretin güzelliğini, tatlılığını, Cennetlerinin ve nehrlerinin tazeliğini ve hepsinden daha tatlı olan Allahü tealanın cemalini görmeği gönlünüze yerleşdirsin! Peygamberlerin en üstünü?aleyhi ve ala alihi ve aleyhim minessalevati efdalüha ve minetteslimati ekmelüha? hurmetine bu düamı kabul buyursun! Böylece, bu çabuk biten çirkinden iğrenesiniz. Allahü tealanın razı olduğu sonsuz alemi özleyesiniz. Bu alçağın çirkinliği anlaşılmadıkca, ona düşkünlükden kurtulunamaz. Ona bağlanmakdan kurtulunmadıkca, ahıretde felaketden kurtuluş ve se?adete kavuşmak olamaz. hadis-i şerifi şaşmaz bir formüldür. Zararları gidermek, tersini yapmakla olduğundan, bu alçağın sevgisinden kurtulmak için, ahırete yarıyan işlere yapışmak, islamiyyetin iyi olarak bildirdiği işleri yapmak lazımdır. Hak sübhanehü ve teala, dünyanın beş şey, hatta dört şey olduğunu bildirdi. Hadid suresinin yirminci ayetinde mealen, buyuruldu. İslamiyyetin diyerek övdüğü şeyler yapılınca, dünyanın büyük parçası olan lehv ve la?b için zeman kalmaz. Bu ikisi azalır. Erkekler ipek elbise giymez ve zinet eşyasının yapıldığı madde olan altını ve gümüşü kullanmazsa, dünyanın üçüncü parçası olan zinet de azalır. Allahü teala, üstünlüğün ve kıymetin vera? ve takva ile olduğunu, sa?y ile, mal ile olmadığını bildirmişdir diyen kimse, hiç öğünmez. Evladın ve malın, mülkün artması, Allahü tealayı zikr etmeği azaltacağını ve Onu unutduracağını bilen, bunları çoğaltmak için uğraşmaz, bunların çoğalmasını ayb sayar. Sözün kısası, zararlardan kurtulmak için, Haşr suresinin yedinci ayetinin, meal-i alisine uyarak yaşamalıdır. Farisi beyt tercemesi:

Cevab: Peygamberlere, hakikat-i Muhammedi perdesinde olan şühudden başka, kendi mebde-i te?ayyünleri yolundan hasıl olan, başka bir şühud daha vardır. Kalb gözlerine kendi gözlüklerini takarak, gaybı görürler. Bu iki şühud, birlikde olmaz. Aslların aslına yükselirlerse, şühudleri, perdesinde olur. İsa?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam? gökden yere indikden sonra, bu ni?mete kavuşmakla şereflenecekdir. Buraya yükselmek pek gücdür. Hemen hemen olamaz gibidir. Ancak, Allahü tealanın büyük ihsanı lazımdır. Bu sebebler aleminde, Muhammedi meşreb olan zatın merhamet buyurup yardım etmesi lazımdır. Kendi aslından ileri geçemez, kendi hakikatini aşarak, a varamazsa, şühudü, kendi hakikatinin perdesinde olur.

Herkesin işini bitirmek için, birini seçer.

Evliya candır, gerekdir can gözile bakıla,

sayın editin bu teklifi ciddi ciddi düşünmesini ve değerlendirmesi çok iyi olurdu

Bu mektub, mevlana Yar Muhammed Kadim-i Bedahşiye?rahmetullahi aleyh? yazılmışdır. Mevlananın bir sözünü açıklamakda ve insanları kemale getirmek ve irşad etmek için lazım olan şartları bildirmekdedir:

Efendi, yükseldim, kavuşdum sanıyor,

Bu mektub, molla Abdülkerim-i Sennamiye yazılmışdır. Herkese, i?tikadı düzeltdikden ve işlerini islamiyyete uydurdukdan sonra, kalbin selametde olmasına çalışmak lazım olduğu bildirilmekdedir:

o adam olana yeter.

YÜZSEKSENYEDİNCİ MEKTUB

Zahirinizi islamiyyetin zahiri ile, batınınızı da, islamiyyetin batını ile ya?ni hakikat ile süsleyiniz!

özdadaş,

Şura suresi otuzuncu ayetinde mealen, buyuruldu. Rum suresi kırkbirinci ayetinde mealen, buyuruldu. Bu veba hastalığında, işlerimizin kötülüğünden dolayı, önce fareler öldü. Çünki, insanlara çok yakın olan bunlardır. İnsanların üremesine ve yer yüzüne yayılmalarına yarayan kadınlar, erkeklerden daha çok öldüler. Veba olan yerde, ölümden kaçıp da kurtulanlara yazıklar olsun! Kaçmayıp da ölenlere müjdeler olsun! Bunlar şehid sevabına kavuşurlar. Şeyh-ül-islam şeyh Ahmed bin Ali bin Hacer-i Askalani?rahmetullahi aleyh?, kitabında diyor ki, ta?undan ölen kimseye süal sorulmaz. Çünki, muharebede ölen şehid gibidir. Ta?unda, Allahü teala yazmadı ise bana zarar gelmez diyerek, Allah rızası için orada kalıp, başka bir hastalıkla ölen kimse de, süal ve azab görmiyecekdir. Çünki, bu da düşman karşısında nöbet beklerken ölen kimse gibidir. Bunun gibi, büyük alim imam-ı Celaleddin-i Süyuti?rahmetullahi aleyh? kitabında, bu sözün doğru olduğunu bildirmekdedir. Veba olan yerden kaçmayan ve ölmeyen kimse de, gaziler ve mücahidler ve belalara sabr edenler gibidir. Herkesin bir sı vardır ki, azalmaz ve çoğalmaz. Kaçıp da kurtulanlar, ecelleri gelmediği için ölmemişdir. Yoksa kaçmak, onları ölümden kurtarmış değildir. Kaçmayıp, sabr edip ölenler de, ecelleri geldiği için ölmüşlerdir. Veba olan yerden kaçmak, insanı kurtarmaz. Veba olan yerde sabr edip kalmak, insanı öldürmez. Veba olan yerden kaçmak, gazada düşman karşısında kaçmak gibi büyük günahdır. Kaçanların ölmemesi ve sabr edenlerin ölmesi, Allahü tealanın mekridir, aldatmasıdır. Bekara suresi yirmialtıncı ayetinde mealen, buyuruldu. Sizin sabrınız ve dayanmanız ve müslimanların yardımlarına koşmanız ve imdadlarına yetişmeniz işitildi. Allahü teala, buna karşılık size çok iyilikler versin! Çocukların terbiyesinde ve sıkıntılarına dayanmakda üzülmeyiniz! Bunun için çok sevab kazanacağınızı düşününüz! Daha ne yazayım? Vesselam.

Evliyanın vilayeti, Allahü tealaya yaklaşdırır. Peygamberlerin vilayeti, Allahü tealanın çok yakin olduğunu gösterir. Evliyanın vilayeti, şühud hasıl eder. Peygamberlerin vilayeti, anlaşılamıyan şeylere kavuşdurur. Evliyanın vilayeti, Allahü tealanın pek yakın olduğunu anlıyamaz. Buradaki cahilliğin ne demek olduğunu bilemez. Peygamberlerin vilayeti, çok yakın olduğu halde, yakınlığı uzaklık bilir. Şühudü, görememek sayar. Farisi mısra? tercemesi:

Bu fakire göre, doğrusu şöyle görünüyor ki, erkeklerin kadın elbisesi giymeleri yasak olduğu için, kadınların önü açık antari giydikleri yerde, erkekler, kadınlara benzememek için, yakası kapalı giymelidirler. Mavera-ün-nehrde ve Hindistanda kadınlar, önü açık antari giymekdedir. Erkeklerin, yakası kapalı giymeleri lazım olmakdadır. Meyan şeyh Abdülhak-ı Dehlevi?rahmetullahi teala aleyh? dedi ki, . Görülüyor ki, adete göre hem arablar doğrudur, hem de Hindistan ve Mavera-ün-nehr erkeklerinin giydikleri doğrudur. Bekara suresi yüzkırksekizinci ayetinde mealen, buyuruldu. Önü açık antari giymek sünnet olduğu iyi bilinseydi, Hanefi alimleri, zimmilerin böyle giymelerine izn vermezler, yalnız din adamlarının ve ilm sahiblerinin giymelerini bildirirlerdi. Bu elbisede kadınlar başda geldikleri için, erkeklerin elbiselerini kadınların elbiselerine benzetmemeleri uygun görülmüşdür.

Allahü tealanın ni?metlerinin en kıymetlisi, bütün emrlerinde kolaylık göstermesidir. İslamiyyetin bütün isteklerinde tam kolaylık gözetilmişdir. Mesela yirmidört saat içinde, yalnız onyedi rek?at nemaz kılmağı emr buyurmuşdur. Bunun hepsi, bir saat sürmez. Bunu kılarken de, en kolay olanı okumağı kabul etmekdedir. Ayakda kılamıyanın, oturarak kılmasına izn vermişdir. Oturarak kılamıyan, yatarak kılabilir. Rükü? ve secdeleri yapamıyan, ima ile, işaret ile kılabilir demişdir. Abdest almak için su kullanamıyana, toprak ile teyemmüm etmesine izn vermişdir. Zekat için de, malın yalnız kırkda birini fakirlere ayırmışdır. Bunu da, yalnız ticaret eşyasından ve çayırda parasız otlıyan, dört ayaklı hayvanlardan emr etmişdir. Ömründe bir kerre hac etmeği farz etmişdir. Bu da yalnız, yol parası olanlara ve yol tehlükesiz olduğu zeman farz olmakdadır. Sayılamıyacak kadar çok şeyleri halal etmiş, izn vermişdir. Dörde kadar kadını nikahla almağı ve sayısız cariye kullanmağı mubah eylemişdir. Talak, ya?ni boşamak ile, kadın değişdirmeğe yol göstermişdir. Yiyecek, içecek ve kumaşlardan çoğunu mubah etmiş, pekazını haram kılmışdır. Haram etmesi de, kullarının iyiliği için olmuşdur. Acı, zararlı, kötü olan şerabı yasak etdi ise de, buna karşılık çeşid çeşid tatlı, güzel kokulu, faideli şerbetleri mubah etmişdir. Meyve suları, darçın, karanfil ve çiçek suları hep halaldir. Bunların hepsi faidelidir. Acı, yakıcı, keskin ve aklı giderici ve çok tehlükeli olan birşey, o güzel kokulu şerbetlere benzeyebilir mi? Onun haram olması ve Allahü tealanın beğenmemesi, bunların ise halal olup, Allahü tealanın razı olması da ayrıca bir farkdır. İpekli kumaşlardan bir kısmını erkeklere haram etmiş ise de, buna karşılık süslü, renkli sayısız kumaşları halal eylemişdir. Yünlü kumaşların hepsi halaldir. Bunlar, ipekden katkat daha faidelidir. Bununla beraber, ipekli kumaşları, kadınlara mubah eylemişdir. Bunun faidesi de, yine erkekleredir. Altın ve gümüş gibi zinet eşyasını kadınlara mubah etmesi de böyle olup, faideleri, erkekleredir. İnsafsız, taş yürekli bir kimse, bu kadar çok kolaylığı, güç ve ağır yük görürse, kalbinin bozuk olduğunu göstermiş olur. Ruhunun hasta olduğu, kafadan sakat olduğu anlaşılır. Birçok işler vardır ki, sağlam, normal insanlar bunları kolay yapdığı halde, hasta kimselere güç gelir. Kalbin hasta, bozuk olması demek, Peygamberlerin?aleyhimüsselam? getirdikleri bilgilere, tam inanmaması demekdir. İnanmaları, görünüşdedir. İçden inanmış değildir. Gönülden inanmanın alameti vardır. Bu alamet, islamiyyetin emrlerine sarılmakdır. İslamiyyeti beğenmiyenlerin, ona uymak istemiyenlerin müsliman olduklarını söylemelerine inanılmaz. Bunlara denir. Şura suresi, onüçüncü ayetinde mealen, buyuruldu. Allahü teala, dilediğini kendine seçer. Onu istiyenlere, kendine kavuşduran yolu gösterir. Doğru yolda olanlara ve Muhammed aleyhisselamın izinde gidenlere selam olsun!

seni bu yolda oyalamasın,

Rabbim sürünerekte olsa bizi kendine yaklaşanlardan kılsın

Sırlarım, iniltimden ayrı değil,

Süluk sahiblerinden hakikate varmış olanlara göre, Hak tealanın ihata, sereyan, kurb ve ma?ıyyeti ilm yolu ile anlaşılmakdadır. Doğru yolun alimleri de böyle söylemişlerdir. Allahü teala, bu alimlerin çalışmalarına bolbol mükafat versin! O büyüklere göre, Allahü tealanın kendisi bu aleme yakındır, sereyan etmişdir sanmak, birşeye kavuşmamış olmağı, uzakda kalmış olmağı gösterir. Yaklaşmış olanlar, Allahü teala yakındır demezler. Büyüklerden biri buyurdu ki, . bilgileri, kalbin çekilmesinden ve muhabbetden hasıl olmakdadır. Cezb edilmiyen, süluk yolunda ilerliyen bu bilgilere yakalanmaz. Süluk ile kalbden büsbütün ayrılıp, kalbin sahibine dönmüş olan meczublar da, bu bilgilerden uzaklaşırlar. Tevbe ederler. Meczublardan birçoğu, süluk yoluna girdikleri ve bu yolun konaklarında ilerledikleri halde, eski makamlarını unutmazlar. Yukarı makamlara bakmazlar. Tevhid bilgileri, bunları bırakmaz. Bu tehlükeden kurtulamazlar. Bunun için, yakınlık konaklarına ve mukaddes makamlara yükselmezler. Ya Rabbi! Bu zalimlerin şehrinden bizi çıkar. Senden bize bir sahib gönder. Senden bize bir yardımcı ihsan eyle!

Alemlerin rabbi olan Allahü tealaya hamd olsun. Peygamberlerin en üstününe ve Onun Aline ve Eshabının hepsine selam ve düalar olsun?salevatullahi teala aleyhi ve ala alihi ve sahbihi ecma?in?. Buradaki fakirlerin hali, hergün daha iyi olmakdadır. Hergün daha çok şükr etmek lazım gelmekdedir. Uzakdaki sevdiklerimizin de böyle olmalarını istiyoruz.

nefse uymakdan daha sevgilidir!

Süal: Birbirine uymıyan iki şeyin birarada bulunması nasıl oluyor? Birbirinin tersi olan iki şeyden birinin bulunması, ötekinin bulunmasına nasıl sebeb olmakdadır?

lutf eder, verir bereketli yağmuru.

Cevab: Cahiller, birşeyi öğrenmekle anlar. Görmekle anlamaz. Biz burada öğrenerek değil, görerek anlıyanları söylüyoruz. Öğrenmekle anlıyanlar için birşey demiyoruz. Vacib-i tealanın vücudünün ışıkları, cahillere göre sanki yok gibidir. Bunun için, mahlukların, vücudünü görmeğe mani? olmaz. Şöyle de cevab veririz ki, ışıkların görünmesi, mahlukların vücudünü görmeğe mani?dir. Mahlukların vücudünü bilmeğe mani? değildir. Çünki bir şeyi bilmek, çok olur ki, işitmekle ve başkalarına uymakla da hasıl olur. Düşünmekle ve benzetmekle de bilinebilir. Görüşleri za?if olanlar da, gündüzleri yıldızların vücudünü bilir. Güneşin ışıkları, bu bilgiye mani? olmaz. Cahiller, mümkinlerin vücudünü bilmekdedir. Görmekde değildirler. Çünki şühud, ya?ni görmek, kalb gözü ile olur. Bunların basiretleri ya?ni kalb gözleri ise, kördür. Görülecek şey, melek de olsa veya melekut veya ceberut yahud lahut da olsa göremezler.

Bu ise, başdan başa bulanık ve karanlıkdır. Alem-i emrin latifeleri geri gelince, artık Alem-i halka karışmazlar. Başlangıçda olduğu gibi birleşmezler.

Bu mektub, şeyh Abdülhadi Bedavaniye yazılmışdır. Uzlete çekilirken, müslimanların haklarını gözetmeği elden bırakmamak lazım olduğu bildirilmekdedir:

Cevab: Burada, ehadiyyet mertebesi demek, hiçbirşeyin bulunamıyacağı Zat-i ehadiyyet değildir. Onun için, bu ehadiyyet mertebesinde, sıfat ve şan bulunur. Çünki Kur?an-ı kerimin hakikati, kelam sıfatındandır. Kelam sıfatı da, Allahü tealanın sekiz sıfatından biridir. Ka?benin hakikati ise, sıfatların ve şanların bulunamıyacağı, daha üstün bir mertebedendir. Bunun için, Ka?benin hakikati daha yüksek olmakdadır.

Cevab: Şöyle deriz ki, bir kimse, dinde inanılması lazım olan şeylerden, bir danesine bile inanmamış veya şübhe etmiş ise veya beğenmemiş ise imanı gider. Kafir olur. Cehennemde ebedi yanacakdır. Bir kimse, Kelime-i tevhid söyleyip, bunun ma?nasını kabul eder, Muhammed?aleyhisselam?, Allahü tealanın Peygamberidir, her sözü doğrudur, güzeldir deyip, ona uygun olmıyanlar yanlışdır, fenadır diye inanırsa ve son nefesinde de öyle ölüp, ahırete, bu iman ile giderse, bu kimse, kafirlere mahsus olan adetlere ve bayramlara katılır, kafirlerin mukaddes bildikleri günlerinde ve gecelerinde, onların yapdıklarını yaparsa Cehenneme girer. Amma, kalbinde zerre kadar imanı olduğu için, Cehennemde sonsuz kalmaz. Bu fakir, birgün, bir hasta ziyaretine gitmişdim. Ölüm halinde idi. Kalbine teveccüh etdim. Kalbi kararmış idi. O zulmetin temizlenmesi için çok uğraşdım. Faide vermedi. Uzun zeman yokladıkdan sonra, o siyahlıkların, kafirlik bulaşıklıkları ve sıfatları olduğu ve kafirler ile ve küfr ile olan bağlılığından, beraberliğinden olduğu anlaşıldı. O kadar uğraşdığım halde, o zulmetler temizlenemedi. Bunların ancak, küfrün cezası olan, Cehennem ateşi ile temizleneceği anlaşıldı. Fekat, kalbinde zerre kadar iman nuru da görüldüğünden, bunun sayesinde Cehennemden çıkarılacakdır. Hastayı bu halde görünce, cenaze nemazını kılayım mı, diye düşünceye daldım. Kalbimi uzun zeman yokladıkdan sonra, kılmak lazım olduğunu anladım. Demek ki, kalbinde iman varken, kafirlerle düşüp kalkan, onların bayramlarına, paskalyalarına uyanların cenaze nemazlarını kılmalıdır. Bunları kafir bilmemelidir. Nitekim bu gibilere, bugün böyle yapılmakdadır. Bunların, imanları sayesinde Cehennemden çıkacaklarına inanmalıdır. Fekat, hiç imanı olmıyanlara afv ve mağfiret yokdur ve küfrlerinin karşılığı olarak Cehennem azabında sonsuz kalacaklardır.

Muhammed Ferruhdan ne yazayım ki, onbir yaşında ilm talebesi idi?rahmetullahi teala aleyhi ve ala ebihi?. Kafiye okuyordu. Tam anlıyarak ders görüyordu. Daima ahıret azabından korkar ve titrerdi. Çocuk iken, bu dünyadan ayrılmak için ve böylece, ahıret azabından kurtulmak için düa ederdi. Ölüm yatağında iken, kendisine hizmet edenler, hiç işitilmemiş ve şaşılacak şeylerini gördüler.

Cevab: Bir insanın hakikati demek te?ayyün-i vücubi demekdir. O kimsenin te?ayyün-i imkanisi, bu te?ayyün-i vücubinin zılli, görüntüsüdür. Bu te?ayyün-i vücubi, Allahü tealanın ismlerinden bir ismdir. Alim, kadir, mürid, mütekellim gibi daha nice ismlerinden biridir. Allahü tealanın bu ismi, o kimsenin rabbidir. Ya?ni, ona gelen her feyz, bu ismden gelir. Bu ism ile Allahü tealanın çeşidli bağlantıları vardır. Sıfat mertebesinde, Allahü tealaya bu ism verilir. Sıfatlar, Allahü tealadan ayrı olarak vardırlar. Şan mertebesinde de Allahü tealaya bu ism verilir. Şan mertebesi, Allahü tealadan ayrıca var değil ise de, bir bakımdan ayrıca vardırlar. Sıfat ile şan arasındaki fark yi anlatan mektubda bildirilmişdi. Anlaşılmıyan yerleri varsa, o mektubdan okuyunuz! .

onun feyzi ve himmeti gençlerimizi fetheder inşaallah.

Dostun ayrılığı, az olsa da, az değildir.

gerçekten çok güzel bir mektup

. Melekler, Allahü tealanın kullarıdır. Günah işlemez ve yanılmaz ve unutmazlar. Tahrim suresi altıncı ayet-i kerimesinde mealen, buyuruldu. Yimezler ve içmezler. Erkek ve dişi değildirler. Kur?an-ı kerimde, meleklerin, erkeklere mahsus kelime ve harfler ile bildirilmesi, erkeklerin kadınlardan daha şerefli ve daha üstün oldukları içindir. Nitekim, Allahü teala, kendini de, bunun için, böyle kelime ve harflerle bildirmekdedir.

Cevab: Zikrde, bir zikr eden, bir de zikr olunan vardır. Hangi zikr olursa olsun, zikr edenin ve zikrin zikr olunanda yok olmaları için yapılır. Ya?ni zikr eden ve zikr yok olacaklar, yalnız, zikr olunan kalacakdır. Bunun için, zikre laklaka, vesvese, şirk ve küfr buyurmuşdur. Farisi iki beyt tercemesi:

Burada bir incelik vardır: Şöyle ki, ruh bu bedene gelmeden önce, mukaddes alemi biraz biliyordu. Bedene gelince, bu bilgisi kalmadı. Bu yolun büyükleri, ruha eski bilgisini hatırlatacak bir yol buldular. Fekat ruh, bedene bağlı kaldıkca, o mukaddes makama dönen kalb oluyor. Kalbin dönmesi, nefsin ve ruhun da dönmeleri demekdir. Ruhun maksada dönmesi, kalbin dönmesinde yerleşdirilmişdir. Müntehilerde, ruh Fena buldukdan ve hakkani vücudle Beka buldukdan sonra, ruh maksada dönmekdedir. Ruhun o Bekasına denir. Kalbin teveccühü içinde bulunan, ruhun teveccühü ve belki ruhun bedene gelmeden önceki teveccühü, ruhun varlığı ile birlikde olan teveccühüdür. Ruh daha fani olmamışdır. Ruhun varlığı ile olan teveccühü ile, ruhun Fenası ile olan teveccühü başka başkadır. Kalbin teveccühü içinde olan ruhun teveccühüne nihayet denilmesi, nihayetde yalnız ruhun teveccühü kaldığı içindir. Nihayetin, bidayetde yerleşdirilmesi demek, nihayetin görüntüsünün bidayetde yerleşdirilmesidir. Kendisinin yerleşdirilmesi demek değildir. O bidayetde yerleşdirilemez. Görüntünün yerleşdirildiğini açıkça söylememeleri, belki, bu talebesini çalışdırmak için olabilir. İşin doğrusu, Allahü tealanın yardımı ile, bizim bildirdiğimizdir. Sabıkların çekilmeleri?kaddesallahü teala esrarehüm?, çalışmakla, uğraşmakla değildir. Rehberin teveccühü ve huzuru iledir. Onlarınki de, kalbin çekilmesidir. Ruhun bedene gelmeden önce olan teveccühünden de, biraz kalmışdır. Ruhun bedene gelmeden önceki teveccühünün meydana çıkması için uğraşmak, bedene gelince, teveccühü unutanlar için lazımdır. Çalışmaları, sanki önceki teveccühü hatırlatmak içindir. O kaçırılmış olan ni?meti bulmak içindir. Eski teveccühü unutanlar, adı geçen sabıklardan daha latif yaradılışlıdırlar. Çünki eski teveccühün hepsini unutmak, teveccühün tam olduğunu ve onda yok olmuş olduğunu gösterir. Teveccühü unutmamak, böyle değildir. Böyle olmakla beraber, sabıkların teveccühleri, bütün varlıklarına yayılmış, işlemişdir. Bedenleri de, ruhları gibi olmuşdur. Sevilmiş ve seçilmiş olanlar da böyledir. Fekat, sevilmişlerdeki yayılış ile sabıklardaki yayılış, başkadır. Birşeyin kendisi ile görüntüsünün başka olmaları gibidir. Buna kavuşanlar, böyle olduğunu iyi bilirler. Evet, kavuşan muhiblerde ve olgunlaşan müridlerde de bu yayılış vardır. Fekat, şimşek gibi gelip geçicidir, sürekli değildir. Devamlı yayılma, ancak sevilmiş olanlar içindir.

Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği kullarına selam olsun! Kardeşimiz şeyh Nur Muhammed, bu fakirleri öyle unutdu ki, bir selamla, bir haberle bile hatırlamamakdadır. Bir köşeye çekilip, uzlet etmek istiyordunuz. Ona kavuşdunuz. Fekat, öyle sohbetler vardır ki, uzletden daha kıymetlidir. Üveys-i Karniyi?rahmetullahi aleyh? düşününüz! Uzlet etmek istedi. Bunun için, insanların en iyisinin?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? sohbetine kavuşamadı. Sohbetin yükseltdiği derecelere erişemedi. Tabi?inden oldu. Birinci derecede olmakdan ikinci dereceye düşdü.

Anlaşılamıyan bir bağlılık hep,

Nerde sivrisinek, nerde Süleyman?

Merhamet ederek göndermiş olduğunuz kıymetli mektubu okumakla sevindik. Hal hasıl olursa bildirilir... buyuruyorsunuz. Yavrum, hal hasıl olmasını istemek, halleri veren sevgili olduğu içindir. Onun sevgisi var ise, hal olsa da, olmasa da birdir. Burada iken, size çok tohum ekildiğini söylediğimizi yazıyorsunuz. Yavrum! Evet, yazdığınız gibidir. Fekat, bunların meyvelerini toplamak için, çok zeman ister. Faidesi, belki de öldükden sonra görünür. Sevin, fekat acele etme!

YÜZSEKSENDÖRDÜNCÜ MEKTUB

Resulullaha?sallallahü teala aleyhi ve ala Alihi ve sellem? uymak şerefine kavuşmak için, dünyada olan herşeyden yüz çevirmek lazım olmaz. Böyle yapmak çok zor olur. Eğer, farz olan zekat verilir ise, dünya mallarının hepsi terk edilmiş demek olur. Böylece insan dünyanın zararından kurtulmuş olur. Çünki, bir malın zekatı verilince, o mal zarardan kurtulur. Demek ki, dünya malını zarardan korumak için ilac, o malın zekatını vermekdir. Malın hepsini Allah yolunda vermek, elbette daha iyi ve faideli ise de, zekatını ayırıp, yerine vermek de, bu işi görmekdedir. Farisi beyt tercemesi:

VAHDEDİ VÜCUDU GELİŞTİREN,, VAHDETİ ŞUHUT GÖRÜŞÜNÜ SAVUNAN ALİMDİR. İMAMİ RABBANİ

Böyle güzel yürüyüş az bulunur cihanda!

diğer kardeşimiz nasib isterse acizane tavsiyemiz imam rabbaniden sözler yada daha güzel isimde bu babta olursa o başlığı da elimizden geldiği kadar destekelriz

Bismillahirrahmanirrahim. Alemlerin rabbi olan Allahü tealaya hamd olsun. Peygamberlerin efendisine ve Onun temiz Alinin ve Eshabının hepsine salat ve selam olsun! Arka arkaya gelen kıymetli mektublarınız bizleri çok sevindirdi. Oraya giden bulunmadığı için, herbirine ayrı ayrı cevab gönderilemedi. Afvınızı dilerim. Mir Davüd ile gönderdiğiniz mektub geldikden sonra, bir sabah nemazından sonra kardeşlerimizin arasında oturmuşdum. İsteyerek veya istemeyerek sizi düşündüm. Eskiden kalanlardan görülebilenlerin de yok olması için ve his olunan karanlıkların ve bulanıklıkların giderilmesi için çalışdım. Hilal şeklindeki kemaliniz, tam bedr haline geldi. Hidayet güneşinde bulunanların hepsi bu tam ay üzerinde göründü. Öyle oldu ki, aranılan ve umulan kemallerden, verilmedik hiçbiri kalmadı. Kabın alabildiği kadar dolduruldu. Bundan sonra, yavaş yavaş daha da alır. Bu halin Alem-i misaldeki görüntüsü, uzun zeman karşımda kaldı. Böylece, doğruluğu iyice anlaşıldı. Bundan dolayı Allahü tealaya hamd olsun! Bu ni?mete kavuşacağınızı, daha önce gördüğünüz bir rü?ya haber vermişdi. Bu kavuşmağı çok istiyordunuz. Allahü tealaya hamd olsun ve şükr olsun ki, size karşı olan borcumu temam ödemiş oldum. Sözümü yerine getirmiş oldum. Bu kemale uygun olarak, taliblere çok faideli olacağınızı ve oralarda, çöllerde bulunanların bile, mubarek varlığınızla nurlanacaklarını ümmid ederim.

Onu seven insanın, ışık saçar imanı.

Allahü tealanın zatında, sıfatlarında ve fi?llerinde değişiklik olmaz. Hareketlerin, işlerin olması ile, herşeyi yaratması ile, Onun zatında, sıfatlarında ve fi?llerinde değişiklik olmuyor. Vahdet-i vücud var diyenler, ya?ni Allahü tealanın, bu mevcudatı var etmesi, beş derecede olmuşdur demeleri, Onda değişiklik yapacak ma?nada değildir. Bu ma?na ile söyliyen kafir olur, yoldan çıkar. Bu büyükler, Allahü tealanın sıfatlarının zuhurunda, meydana çıkmalarında, beş derecenin aşağıya indiğini söylüyor ki, zatında ve sıfatlarında ve fi?llerinde bir değişiklik olmuyor.

[İmam-ı Rabbani?kuddise sirruh? hazretleri, üçüncü cildin yetmişikinci mektubunda, hace Hüsameddin Ahmede buyuruyor ki:

Süal: Dağda yetişip, hiçbir din duymayıp puta tapan müşrikler, Cehennemde sonsuz kalmazsa, Cennete girmesi lazım gelir. Bu da olamaz. Çünki müşriklere, Cennet haramdır, ya?ni yasakdır. Bunların yeri Cehennemdir. Nitekim, Allahü teala, Maide suresi yetmişbeşinci ayetinde, İsa aleyhisselamın mealen, dediğini beyan buyurdu. Ahıretde Cennet ile Cehennemden başka yer de yokdur. da kalanlar, bir müddet sonra Cennete gideceklerdir. Sonsuz kalınacak yer, ya Cennetdir, ya Cehennem! Bunlar hangisinde kalacakdır?

Cevab: Tam veya hakiki küfr, ikiliği kaldırmak demekdir. Çokluğun, ya?ni mahlukların görünmemeleridir. Bu da, Fena makamıdır. Bu makamın üstünde, hakiki islam makamı vardır ki, Beka makamıdır. Küfr-i hakiki, islam-ı hakikiden çok aşağı derecedir. İbni Sina, kısa görüşlü olduğu için, islam-ı hakikiye yol göstermedi. Sözün doğrusu şudur ki, onun küfr-i hakikiden de haberi yokdur. Bu sözü, ağızlardan alarak, başkalarına uyarak söylemiş ve yazmışdır. Onun, görünüşde müsliman olmakdan başka birşeyi yokdur. Sonunda, felsefe pisliklerinde kalmışdır. İmam-ı Muhammed Gazali?rahmetullahi aleyh?, onun kafir olduğunu bildiriyor. Doğrusu da, onun felsefeye dayanan bilgileri, islamiyyetin temel bilgilerine uygun değildir. Şunu da bildirelim ki, şeyh Ebu Said?rahmetullahi aleyh?, Aynül-kudatdan?kuddise sirruh? çok zeman önce idi. Ona mektub yazması nasıl olabilir? Anlaşılamıyan yer kaldı ise görüşdüğümüz zeman sorunuz! Vesselam.

Mantığa dayanarak, akl ile, düşünce ile hasıl olan imana gelince, bu yoldan iman elde edilebilir. Fekat elde edenler pekazdır. Allahü tealanın varlığını bu yoldan isbat etmekde, mevlana Celaleddin-i Devani?rahmetullahi teala aleyh? gibi biri daha bulunduğunu bilmiyoruz. Çünki bu, hem muhakkıkdır ve hem de sonra gelenlerdendir ve bu yüksek varlığı isbat etmek için çok uğraşmışdır. Böyle olmakla beraber, ondan sonra gelenlerden onun yazılarını açıklayanlar, onun ileri sürdüğü düşüncelerden, olaylardan yanlış veya kusursuz olanını görememişlerdir. Açıklarken çok fikrleri değişdirmek zorunda kalmışlardır. Bundan anlaşılıyor ki, Peygamberleri?aleyhimüssalevatü vetteslimat? taklid etmeğe dayanmadan, yalnız istidlal ile iman hasıl edenlere yazıklar olsun! Allahü teala, imanın nasıl elde edileceğini bize gösteriyor. Al-i İmran suresinin elliüçüncü ayetinde mealen, buyuruldu.

Süal: Hanefi mezhebinde olan bir müsliman, nemazda otururken, parmağı ile işaret eder mi?

Kardeşim! Allah adamlarının böyle toplanması ve bugün Serhendde nasib olan Allah için toplanmalar, bütün dünya dolaşılsa, bu ni?metin yüzdebiri bulunmaz. Buradaki kazançlar ele geçmez. Siz, bu ni?meti, boş yere elden kaçırdınız. Çocuklar gibi, kıymetli cevherleri, cam parçaları ile ve cevizlerle değişdirdiniz. Farisi mısra? tercemesi:

"Dini hükümleri kendi aklıyla anlamak ve aklı ona rehber etmek isteyen, peygamberliğe inanmamış olur. Onunla konuşmak akıl işi değildir" buyurmuş İmam-ı Rabbani R. A.

İKİYÜZYİRMİDOKUZUNCU MEKTUB

Allahü teala razı olsun, beni yine hayırlı bir işin içine çekmeye çalışıyorsun :)

Ecel fırtınaları, mahv eyliyor her rif?atın.

Merhum oğlum, Hak tealanın ayetlerinden bir ayet idi. Rabbül?aleminin rahmetlerinden bir rahmet idi. Yirmidört yaşında iken, öyle şeylere kavuşdu ki, az kimseye nasib olur. Mevleviyyet mertebesine ve nakli ve akli ilmlerin profesörlüğüne yükselmişdi. Öyle olmuşdu ki, yetişdirdiği gençler tefsirini, ve benzeri yüksek kitabları okutuyorlardı. Ma?rifet ve irfanını anlatmak ve şühudünü, küşufünü yazmak başarılacak şey değildir. Bildiğiniz gibi, daha sekiz yaşında iken, kendisini öyle hal kaplamışdı ki, hocamız?kuddise sirruh? hazretleri, halini yumuşatmak için, pazarların şübheli olan yemeklerini ona yidirirlerdi. buyururlardı. Onun büyüklüğünü bu sözden anlamalıdır. yi son noktasına ulaşdırmışdı. Bu vilayetin işitilmemiş, şaşılacak şeylerini anlatırdı. Allah korkusundan her an yüreği titrer, edebi gözetirdi. Ona sığınır, Ona yalvarır, Ona boyun büker ve Onun huzurunda eğilirdi. buyururdu.

Bu avlanmada, giren yalnız havadır tuzağa.

Sevgiliye kavuşmak ele geçer mi acaba?

Allahü tealaya hamd olsun. Onun seçdiği, sevdiği iyi insanlara selam ve rahatlıklar olsun! Allahü teala seni doğru yoldan ayırmasın! Nemazın kusursuz, kamil olması, bu fakire göre, fıkh kitablarında uzun uzadıya yazılmış olan farzlarını, vaciblerini, sünnetlerini ve müstehablarını yerlerine getirmekle olur. Nemazı temamlamak için, bu dört şeyden başka yapılacak birşey yokdur. Nemazın u , bu dört şeyi yapmakdır. Kalbin u, da yine bunları temam yapmakla olur. Ba?zıları, bu dördünü uzun uzadıya öğrenip ezberlemekle, nemazımız temam oldu deyip, bu öğrendiklerini iyi yapmakda gevşek davranmışlar. Bundan dolayı nemazın kemalatından az birşey kazanabilmişlerdir. Bir kısmı da, nemazda dünyayı unutup, kalblerinin Allahü teala ile olmasına ehemmiyyet verip, a?zaların edebli bulunmasını gözetmemişler. Yalnız farzları ile sünnetlerini yerine getirmişlerdir. Bunlar da nemazın hakikatini anlıyamamışdır. Nemazın kemal bulmasını, nemazdan başka şeyde aramışlardır. Çünki, nemazda kalbin hazır olması, şart değildir. Hadis-i şerifde, buyuruldu ise de bu, kalbin, yukarıda bildirilen dört şeyin yapılmasında hazır olması, uyanık olması demekdir. Ya?ni bunların hepsinin yapılmasında gevşeklik olmamasına dikkat etmekdir. Kalbin bundan başka, hazır olmasını bu fakir düşünemiyorum.

Ortada görünen bu çokluk, hep hayaldir!

buda onun gibidir.

Yavrum! Bu hikayenin güç gelen yeri, yıllarca yapılacak şeylerin, bir anda yapılması değildir. Çünki, böyle şeyler çok görülmüşdür. Peygamberlerin sonuncusu Muhammed?aleyhisselam?, mi?rac gecesi göklere gidip, binlerle senelik yolları geçdikden sonra, geriye gelince, yatmış olduğu yerin daha soğumamış olduğunu, abdestde ibrikden akan suyun dalgalarının durmadığını gördü. kitabında da, bu hikayenin sonunda bildirildiği gibi, Allahü teala, zemanı genişletmekdedir. Bu hikayenin güç olan yeri, Bağdadda bir an olan kısa zeman, Mısrda yedi sene uzamakdadır. Mesela Bağdadda o an, hicretin üçyüzaltmışıncı yılı ise, Mısrda, o anda, üçyüzaltmışyedinci yıl olmakdadır. Bu ise akla ve nakle uygun olmıyan birşeydir. Böyle birşey, bir iki kimse için olabilir. Başka başka şehrler ve başka başka yerler için olacak şey değildir. Bu fakirin?kaddesallahü teala sirrehul?aziz? hatırına şöyle geliyor ki, bu iş uyanık iken olmamışdır. Bir rü?ya olabilir. Bunu dinleyen kimse, rü?ya sözünü rü?yet olarak anlamış olabilir. Uykuda olan, uyanık iken olmuş sanılmışdır. Böyle yanlışlıklar, çok görülmekdedir. Belki rü?yada görmüş ve rehberine rü?yada söylemiş, sonra çocuklarına anlatmışdır.

imam gazali hazretlerini buna delil getirme çabaları falan olabilir...

Yukarıda bildirilen vilayet, zıllerde olan vilayetdir. Buna veya denir. başkadır. Zılden ileri geçmişdir. Bu vilayetde, insanlık sıfatlarının kötü şeylere bağlanmasını yok etmek lazımdır. Sıfatların kendilerini yok etmek lazım değildir. Sıfatların kötü şeylere bağlanmaları yok edilince, hasıl olur?aleyhimüssalevatü vetteslimat?.

Ey oğlum! İsm-i batındaki seyrden ne yazayım ki, o seyri örtmek, gizlemek lazımdır. O makamdan şu kadar açıklanabilir ki, ism-i zahirde seyr, sıfatlarda seyr olup, Zat-i teala ile hiç ilgisi yokdur. İsm-i batında seyr de, her ne kadar ismlerde seyrdir. Fekat bu seyr, Zat-i teala ile ilgilidir. Bu ismler, Zat-i tealayı örten perdeler gibidir. Mesela, ilm sıfatında Zat-i teala hiç akla gelmez. Alim ismi ise, sıfat perdesi gerisinde, Zat-i tealayı bildirmekdedir. Çünki alim, ilm sahibi olan zatdır. O halde ilmde seyr, ism-i zahirde seyrdir. Alimde seyr, ism-i batında seyrdir. Öteki sıfatlar ve ismler de böyledir. İsm-i batınla ilgili olan ismler, meleklerin mebde-i te?ayyünleridir. Bu ismlerde seyre başlamak ya ayak basmak olur. Bu vilayete, da denir. İsm-i zahir ile ism-i batını anlatırken bildirdiğimiz, ilm ile alim arasındaki farkı az sanmayınız! İlmden alime az yol vardır dememelidir. Yer küresi ile Arş arasındaki uzaklık, o iki ism arasındaki uzaklık yanında, okyanus yanında bir damla su gibidir. Söylemeleri yakın, kendileri çok uzakdır. Kısaca söylediğimiz her makam da böyledir. Mesela, Alem-i emrin beş latifelerini geçip, bunların asllarında seyr olunur. Böylece, imkan dairesi biter sözü ile, Seyr-i ilallah, başından sonuna kadar anlatılmışdır. demişlerdir. Me?aric suresinin dördüncü ayetinde mealen, buyurulmakdadır ki, bu sözümüze işaret etmekdedir. Böyle olmakla beraber, Allahü tealanın ihsanının çekmesi ile, bu uzun zemanlık iş, göz açıp kapayıncaya kadar yapılabilir. Farisi mısra? tercemesi:

Her dilenci, olur mu bir kahraman,

yeşil heeeççç olmıyiiiğ

bu söz herşeyi ifade eder.

Allah adı en iyi bir sığnakdır.

Başka söz bulunamadığı için şühud diyoruz. Yoksa, bu büyüklerin işi, başkalarının dedikleri şühudün çok ilerisindedir. Bunların aradıkları, anlaşılamıyan bir varlık olduğu gibi, Ona kavuşmaları da, anlaşılamıyan bir kavuşmakdır. Maddeli, ölçülü olan, Ona yol bulamaz. Sultanın hediyyelerini, ancak onun hayvanları taşıyabilir. Farisi beyt tercemesi:

Fakirin?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? mektubunu getiren meyan şeyh Ahmed, merhum şeyh sultan Tehaniserinin kıymetli oğludur. Babasına olan lutf ve ihsanlarınızı düşünerek bu fakiri araya koyarak, yüksek hizmetinizde çalışmak için gelmişdir. Babasına olan ihsanlarınızdan biri, uşrlu bir yerin uşrunun ona verilmesini emr buyurmuşdunuz. Emr sizdendir. Hakikatde ise, herşey Allahdandır. Selam sizlere olsun ve doğru yolda gidenlere ve Muhammed Mustafanın?aleyhi ve ala alihissalevat vetteslimat? izinde bulunanlara olsun!

[Avrupa kitablarında ve tercemelerinde, Eflatunun miladdan, ya?ni İsa aleyhisselamın dünyayı teşriflerinden, sene önce öldüğü yazılıdır. Kendisi meşhur olduğundan, ölüm zemanına inanılırsa da, İsa?aleyhisselam?a, ancak oniki havari inanıp, iseviler az ve asrlarca gizli yaşadıklarından, milad, ya?ni noel gecesi doğru anlaşılamamışdır. Miladın, birinci kanun yirmibeşinde veya ikinci kanun altıncı veya başka gün olduğu sanıldığı gibi, bugünkü miladi senenin bir veya dört sene az olduğu, çeşidli dillerdeki kitablarda yazılıdır. O halde, miladi sene, müslimanların senesi olan, hicri sene gibi, doğru ve kat?i olmayıp, günü de, senesi de şübheli ve yanlışdır. İmam-ı Rabbaninin?kuddise sirruh? buyurduğuna göre, üçyüz seneden fazla olarak, noksandır ve İsa?aleyhisselam? ile Muhammed?aleyhisselam? arasındaki zeman, bin seneden az değildir. ikinci cild, üçüncü faslda diyor ki, (İbni Asakirin Şa?biden haber verdiğine göre, İsa aleyhisselam ile Muhammed aleyhisselam arasında dokuzyüzaltmışüç sene fark vardır.) Muhammed aleyhisselam, hicret ederken, tarihcilere göre, şimdi kullanılan miladi senenin 622. ci senesinde Safer ayının son perşembe günü akşama yakın Sevr dağında mağaraya girdi. Pazartesi gecesi mağaradan çıkıp, efrenci Eylül ayının yirminci, rumi Eylülün yedinci pazartesi günü Medine şehrinin Kuba dış mahallesine ayak basdı. Bugün, müslimanların sene başı oldu. Acemlerin şemsi senesi, bundan altı ay önce, ya?ni Martın yirminci günü olan Mecusi bayramında başlamakdadır. O gün Rebi?ul-evvel ayının sekizinci günü idi. O senenin Muharrem ayının ibtidası, sene başı kabul edildi. Bu kameri sene başı, Temmuz ayının onaltıncı cum?a günü idi. Kubada dört gece kalıp, cum?a günü çıkdı. O gün Medineye girdi. Herhangi bir miladi sene başının rastladığı hicri şemsi sene, bu miladi seneden 622 noksandır. Herhangi bir hicri şemsi sene başının rastladığı miladi sene, bu şemsi seneden 621 fazladır.]

Belki bir Tanrıtanımaz için bu başlık birşey ifade etmez ama kalbinde azcık iman olan ve

Hulefa-i raşidinin, ?rıdvanullahi aleyhim ecma?in? birbirinden üstünlükleri, hilafetleri sırası iledir. Ebu Bekr ile Ömerin?radıyallahü anhüma?, mü?minlerin hepsinden üstün olduğunu, Sahabilerin hepsi ve Tabi?inin hepsi söylemişdir. Bu sözleri, din imamlarımızdan çoğu, kitablarında yazmışdır. Bunlardan biri, imam-ı Şafi?i?rahmetullahi aleyh?dir. Ehl-i sünnet i?tikadını toplamış ve yazmış olan büyük alim, Ebül-Hasen-i Eş?ari diyor ki, önce Ebu Bekrin, sonra Ömerin, bütün mü?minlerden üstün olduğu meydandadır, muhakkakdır. Büyük alimlerden imam-ı Zehebi diyor ki: (Ali?radıyallahü anh? halife iken, büyük bir galabalık içerisinde buyurduğunu işitenlerden seksenden ziyade kimse, bize söyledi. Bunlardan çoğunun ismini bildiriyor ve buna inanmıyanlar çok çirkin, çok kötü kimselerdir. Allahü teala, onları kıyametde, fena halde karşılayacakdır diyor. Din-i islamda, Kur?an-ı kerimden sonra en kıymetli ve en inanılır kitab olan kitabının sahibi, imam-ı Buhari diyor ki: Ali?radıyallahü anh? buyurdu ki, . Bu sırada oğlu, Muhammed ibni Hanefiyye, o da sensin! deyince: buyurmuşdur. İmam-ı Zehebi ve başka alimler dedi ki: İmam-ı Ali?radıyallahü anh? buyurdu ki, . Dare-Kutni diyor ki: İmam-ı Ali?radıyallahü anh? buyurdu ki, . Bunlar gibi, daha nice haberler, Sahabe-i kiramın?radıyallahü anhüm? çoğundan, o kadar gelmişdir ki, kimsenin inkar etmesine yol ve imkan kalmamışdır. Hatta, şi?ilerin büyük alimlerinden olan, Abdürrazzak diyor ki, Ali, Ebu Bekri ve Ömeri?radıyallahü anhüm?, kendinden üstün tutduğu için, ben de onları üstün tutuyorum. Çünki onları üstün tutmaz isem, imam-ı Aliyi?radıyallahü anh? çok sevdiğim halde, ona uymamış olurum. Bu da, benim için büyük bir günah olur.

(1/292 mektubat tercemesi)

Cum?a nemazına ve hergün beş vakt nemaz için cema?ate ve bayram nemazlarına gitmek islamın zaruri emrleridir. Herhalde gitmek lazımdır. Bunlardan sonra kalan vaktleri, yalnız geçirebilirsiniz. Fekat önce doğru bir niyyet lazımdır. Dünya çıkarlarından birşeyi düşünerek uzleti kirletmemelidir. Allahü tealayı zikr için, kalbi toparlamakdan ve dünyanın bitmez tükenmez işlerinden uzaklaşmakdan başka birşey düşünmemelidir. Niyyetin doğru olmasına çok dikkat etmelidir. Niyyetin içinde, nefsin bir arzusu gizlenmiş olmamasına dikkat etmelidir. Niyyetin doğru olması için, Allahü tealaya yalvarmalıdır. Böylece tam niyyet yapılabilir. Yedi kerre istihare yapmalı, doğru niyyet ile uzlet eylemelidir. Böyle olunca, çok faidesi umulur. Buluşduğumuz zeman, daha çok anlatırım. Vesselam.

Dostu dosta ölümle kavuşduruyorlar. Bunun için, Allahü tealanın aşıkları, ölümü düşünerek teselli buluyor, üzüntüleri azalıyor.

Buraya gelince, kalemin ucu kırıldı.

Bir kavramı anlamlı hale getirebilmek için, zıddını da tatmak gerekir. Zıddını tatmadıkça, bir kavram anlamsızlaşır. Üzüntü duymayan biri mutluluğun ne olduğunu anlayamaz. Açlık çekmeyen biri, tokluğun ne olduğunu anlayamaz.

Koku da bulunmaz amma, onları görmek de yeter.

Ruhul kudsün feyzine eğer kavuşursan,

İslam Ahlakı, Sayfa 7, Ali bin Emrullah - Muhammed Hadimi, Hakikat kitabevi.

İKİYÜZYİRMİALTINCI MEKTUB

Allahü tealanın ni?metlerine hamd olsun ve Onun seçdiği kullarına selam olsun! Kardeşim molla Salih! Serhendde bulunanların başına gelenleri dinle! Büyük oğlum?radıyallahü anh? iki küçük kardeşi Muhammed Ferruh ve Muhammed İsa ile birlikde ahırete gitdiler. İnna lillah ve inna ileyhi raci?un. Allahü tealaya sonsuz hamd olsun ki, önce geride kalanlara sabr etmek gücünü ihsan eyledi. Bundan sonra, bu beladan razı olmağı nasib eyledi. Farisi beyt tercemesi:

YÜZSEKSENÜÇÜNCÜ MEKTUB

Bu mektub, Han-ı Hanana yazılmışdır. Peygamberlere varis olan alimlerin kimler olduğu ve gizli bilgilerin neler olduğu bildirilmekdedir:

Yoksa...

İlave: Vücud ve adem ve Allahü tealanın sıfatları, akl ile anlaşılamaz. Allahü teala, akl ile anlaşılamıyan şeyleri görüp anlıyabilen başka bir kuvvet, sevdiği kullarına verir. Bu kuvvete ve bu kullara denir. Evliya, kalb gözleri ile görüp anlar ve birbirlerine anlatırlar. Başkalarının, bu şeyleri akl ile araşdırmalarına izn verilmedi. Kalb gözüne kavuşmak için, müsliman olmak ve tesavvuf yolunda çalışmak lazımdır. Tesavvuf yolunda çalışmıyan müslimanın kalbi hastadır. Müsliman olmıyan bir kimsenin kalbi ölüdür. Kalb gözü kördür. Otuzdördüncü mektuba bakınız!

İKİYÜZDOKSANINCI MEKTUB

Ademoğlu, bir fenerdir, nihayet birgün söner.

Gerçeğin ışığı o kadar parlakki hocam bazılarının gözünü kamaştırıyor, gözünü kısarak bakmasına sebep oluyor belki ve hani nerde güneş diyor?..

hikaye haklısınız, şimdiye çoktan ezberlemiş olmamız gerekirdi...

burda yazışmak istiyorsanız kurallara uyacaksınız başka seçeneğiniz yok!

Allahü teala istifade etmek isteyenlere yardımcı olsun.

YÜZDOKSANYEDİNCİ MEKTUB

Bu güzel kelime, şükr yapmağı, hamd etmekle bildirmekdedir. Çünki hamd, her şükrün başıdır. Hak tealanın güzel sıfatlarına ve işlerine ve bütün ni?metlerine ve büyük ihsanlarına hamd kelimesi ile şükr edilmekdedir. Bunun içindir ki, hadis-i şerifde, buyuruldu. Başkalarının ibadeti, onunla nasıl bir olabilir ki, o kimse, bu güzel kelimenin son parçası ile, bütün iyiliklerin ve ibadetlerin şükrünü yapmış olmakdadır. Bu güzel kelimenin baş tarafı ise, ayrıca Hak tealayı kötülüklerden ve aşağılıklardan tenzih ve takdis etmekdedir. O halde, bu güzel kelimeyi her gün ve her gece yüz kerre okumalıyız! İnsanları iyi işleri yapmağa, ancak Allahü teala kavuşdurur.

Bu mektub, mir Muhammed Nu?mana?kuddise sirruh? yazılmışdır. Aradığı makama kavuşduğu ve kemal ve tekmil mertebeleri ve zeman zeman olan gevşekliğin sebebi bildirilmekdedir:

Akıtsan yeri vardır, kurşunu deliğinden.

Faidelenmez Peygamberi görse de.

Ruh, bu madde alemine göre, her ne kadar maddesiz ve anlaşılamıyacak ise de, hiç anlaşılamıyana göre anlaşılır olmakdadır. Sanki bu madde alemi ile, hiç maddesiz olan mukaddes varlık arasında bir geçid gibidir. Bunun için, her ikisine de yakınlığı vardır. Her iki bakımdan da incelenebilir. Hiçbirşeye hiç benzemiyen varlık ise böyle değildir. Maddeli varlıkların, aklın, anlayışın, Ona hiçbir bağlılığı yokdur. Bundan dolayı salik, ruhun bütün makamlarını geçmedikce, o isme varamaz. Görülüyor ki, önce göklerin her tabakasını ve Arşı geçmek lazımdır. Madde aleminden büsbütün çıkmalıdır. Bundan sonra mekansız, maddesiz olan mertebeleri de aşılmalıdır. Bundan sonra bu isme varılabilir. Farisi beyt tercemesi:

Akllı, olgun oğlum Muhammed Sa?id?kaddesallahü teala sirrehül?aziz?, parmakla işaret üzerinde bir risale yazmakdadır. Temam olunca, bir suretini inşaallah gönderirim.

Arasıra çalışmanızda gevşeklik olduğunu yazıyorsunuz. Aşırı kabz halinin buna sebeb olduğu görünüyor. Sizin kabz haliniz, çok ve uzun sürdüğü için bundan hasıl olan durgunluk da uzun sürmekdedir. Bununla beraber, ibadetleri yapmak ve vazifeleri yerine getirmek için kendinizi zorlayınız!

tasavvuf nedir diyorlar

Yollar uzun ve korkunç, mecalim yok gitmeye.

Allaha yaklaşılmaz, nemaz kılınmadıkça!

Açlığın böyle zararı da bulunduğu için, bu yolun büyükleri?kaddesallahü teala esrarehüm? açlıkla riyazet çekmek yolunu tutmamışlar, yimekde, içmekde, orta dereceyi gözetmek riyazetine, tam ortada kalmağa çalışmak mücahedesine sarılmışlardır. Açlığın bu büyük tehlükesine düşmemek için, faidelerinden de, vaz geçmişlerdir. Başkaları, açlığın faidelerini düşünerek, zararlarını göremediler. Açlık çekmeği emr etmişlerdir. Aklı olanlar, bir zarardan kurtulabilmek için, birçok faidelerin bırakılacağını söylemişlerdir. İslam alimlerinin, sözleri de, akl sahiblerinin bu sözlerine benzemekdedir. Çünki bu iş, bid?at ise zararlıdır. Sünnet ise, faideleri vardır. Zararlı olabileceğini, önde tutmuşlar, bid?at olabileceği için bu işi yapmamalıdır buyurmuşlardır.

Bu mektub, molla Tahir-i Bedahşiye yazılmış olup, batının hali ne kadar bilinmezse, o kadar iyidir ve Evliyanın keşflerinde hata olmasının sebebini, ile i ve dinde güvenilecek şeyin yalnız Kitab ve Sünnet olduğu bildirilmekdedir:

Bu mezhepsiz reformcuların tuzaklarindan ümmeti müslümani haberdar edip, onları Ehli sünnet alimlerinin kitaplarını okumya teşvik etmeliyiz... Sağolasınnn

Peygamberlerden ve meleklerden başka, bütün mahlukların leri, bu zıl dairesinde bulunur. Her ismin zılli, bir insanın mebde-i te?ayyünüdür. Peygamberlerden sonra, insanların en üstünü olan hazret-i Ebu Bekrin mebde-i te?ayyünü, bu dairenin en üstündeki noktadır. Salik, kendinin mebde-i te?ayyünü olan isme varınca ı bitirir demişlerdir. Buradaki ism, Allahü tealanın isminin kendi değildir. Bu ismin zılline varınca demekdir ki, o ismin, zıllerinden bir zıldir. Bu zıller, ismlerin ve sıfatların tafsilidirler. Mesela ilm sıfatının parçaları vardır. Bu parçalar, birer birer bu sıfatın zıllidirler. Bu sıfat, o zıllerin icmali, topluluğudur. Bu parçalardan herbiri, Peygamberlerden başka, bir insanın mebde-i te?ayyünüdür. Peygamberlerin ve meleklerin mebde-i te?ayyünleri, bu parçaların aslları, bütünleri olan ismlerdir. Mesela, ilm, kudret ve irade gibi sıfatlardır. Birçok kimsenin mebde-i te?ayyünleri, tek bir sıfatdır. Fekat çeşidli bakımlardan ayrılırlar. Mesela, Muhammed aleyhisselamın mebde-i te?ayyünü ilm şanıdır. Yine bu ilm sıfatı, başka bir bakımdan, İbrahim aleyhisselamın da mebde-i te?ayyünüdür?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vetteslimat?. Yine bu sıfat, başka bir bakımdan da, Nuh aleyhisselamın mebde-i te?ayyünüdür. Bu çeşidli bakımlar, hacı Muhammed Eşrefe yazılan mektubda açıklanmışdır. Büyüklerden kimisi, hakikat-i Muhammedi, dir. Her kemalin bir arada bulunduğu hazretdir. Buna denir demişlerdir. Bu fakirin anladığına göre, bu vahdet mertebesi, bu zıl dairesinin merkezi, topluluğudur. Bu sözümü, şu da kuvvetlendiriyor ki, insanların mebde-i te?ayyünleri, ismlerin ve sıfatların ilmdeki suretleri, görüntüleridir demişlerdir. İlmdeki varlık, kendisi değil, kendinin zıllidir, görüntüsüdür. Bunun için, ilmdeki bu suretler, ismlerin ve sıfatların zılleridir. Bizim bu dairemiz, zıller dairesinin çevresi ve merkezidir. Asl daire değildir. Bu zıl dairesini, te?ayyün-i evvel sanmışlar. Bunun merkezini topluluk bilerek demişlerdir. Bu merkezin açılmasını, ya?ni çevresini Vahidiyyet sanmışlardır. Zıl dairesinin üstü olan ismlerin ve sıfatların dairesini, te?ayyünlerle bağlılığı olmıyan Zat-i teala sanmışlardır. Haşa! Öyle değildir. Çünki o büyüklere göre, ismler ve sıfatlar, zatın kendisidirler. Zatdan ayrı, başka değildirler. Bunun için, zıl dairesinin üstü, ya?ni ismlerin ve sıfatların mertebesi, zatın kendisi olur. Ondan ayrı olmaz. Halbuki, sıfatlar zatdan ayrı olarak var olduklarından, ismlerin ve sıfatların dairesi, Zat-i tealadan ayrı olur. Sıfatları zatın kendisi demişler, böyle olmadığını bilememişler.

Süal: Nefs, ibadet yapmak istemiyor. İbadet yapmak da, nefse uymamak oluyor. O halde, emrleri yapmak da, terakkiye sebeb olmaz mı? Meleklerin emrleri yapması, nefse uymamak olmadığı için onlar terakki etmiyor.

Fena ve Beka ve Süluk ve Cezbe ile olan yaklaşmağa denir. Bu ümmetin evliyası, bu yaklaşmak ile şereflenmişlerdir. Eshab-ı kiramın, Hayr-ül-enamın sohbetinde?aleyhi ve aleyhimüssalatü vesselam? kavuşdukları yakinlik ise, dir. Resulullaha uyarak ve Ona varis olarak kavuşmuşlardır.

Hazine-tür-rivayat kitabında, kitabından alarak diyor ki, (Teşehhüdde otururken, la ilahe illallah derken, sağ el şehadet parmağı ile işaret eder mi? İmam-ı Muhammed bunu, üsul haberlerinde bildirmedi. Sonra gelenler, başka başka söyledi. Bir kısm alimler, işaret edilmez dedi. da böyle yazıyor. Fetva da böyledir. Bir kısmı ise, işaret edilir dedi).

Bu mektub, mir Muhammed Nu?mana yazılmışdır. Öğretmek, insanları yetişdirmek için lazım olan birkaç şeyi bildirmekdedir:

Süal:Birkaç tefsirde diyor ki, . Başka yerlerinde de diyor ki, . Senin için demek Zat-i teala için demekdir. Böyle olunca, kitabındaki, sözü ne demekdir?

Zikre böyle çirkin ismler verilmesi, Fena ve Beka hasıl olmadan öncedir. Çünki, Fena ve Beka hasıl oldukdan sonra, zakirin varlığı ve zikr etmesi, hiç çirkin değildir. Bu sözümüzde, anlaşılamayan yer kaldı ise, buluşduğumuz zeman, yine sorunuz. Çünki, mektubla bundan fazlası açıklanamaz. Şunu da bildirelim ki, bu sözü, Ebu Bekr-i Sıddik?radıyallahü anh? hazretlerinin söylediğini ve hele işini sona erdirdikden sonra söylediğini sanmak doğru birşey değildir.

Allahü teala kendisinden razı olsun. Bu başlığa ve bu mektublara muhabbet besleyen kardeşlerime selam ederim.

Süal: Tevhid-i vücude inanan tesavvufcuların iki varlığa inananlara müşrik demeleri, onlar iki varlık gördükleri içindir. İki varlık görmek ise, tarikatde şirkdir.

Allahü tealanın, insanlara Peygamberleri?aleyhimüssalevatü vesselam? göndermesi en büyük ni?metdir. Bu iyiliğin şükrü, hangi ağız ile yapılabilir? Hangi kalb, onları göndermenin iyiliğini kavrıyabilir? Hangi vücud ve a?za, o iyiliklere şükr olabilecek birşey yapabilir? O büyük insanların mubarek varlıkları olmasaydı, bu alemi yaratanın varlığını, biz kısa akllı insanlara kim gösterirdi? Eski yunanlıların ilk felesofları, o kadar zeki ve kurnaz oldukları halde, yaratanın varlığını anlıyamadılar. Bu kainat, böyle gelmiş, böyle gider, canlılar da birbirlerinden meydana gelip ürer. Bu böylece devam eder, dediler. Cahillik devri geçip, yeni Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? da?vetlerinin nurları ile, alem aydınlanınca, sonra gelen yunan felesofları, o nurların ışıkları ile uyanarak, üstadlarının sözlerini red etdi. Bir yaratanın bulunduğunu kitablarına yazdılar ve bir olduğunu isbat etdiler. O halde, insan aklı, o büyüklerin nurları ile aydınlanmadıkça, bunu bulamıyor. Peygamberler?aleyhimüssalevatü vettehıyyat? olmadıkca, bizim düşüncelerimiz, doğru yola yaklaşamıyor. Ebu Mensur-i Ma-Türidi?rahmetullahi aleyh? ve yetişdirdiği büyükler, acaba neden Allahü tealanın varlığını ve birliğini, aklın yalnız başına bulabileceğini söylediler? Dağda, çölde yetişip de putlara tapanların, Peygamberlerden haberi olmasa bile Cehenneme gideceklerini söylediler. Aklları ile bulmaları lazım idi, dediler. Biz böyle anlamıyoruz. Bunların kendilerine, hakikat duyurulmadıkca, kafir olmıyacaklarını söylüyoruz. Bu haber de, Peygamberler?aleyhimüssalevatü vettehıyyat? ile gönderilmekdedir. Evet, Allahü teala, aklı, doğru yolu bulmak için yaratmış ise de, yalnız başına bulamaz. Akla, o yol haber verilmedikçe, şiddetli azab yapılmaz.

Tesavvuf yolu çokdur. Bunların içinde en lüzumlusu ve en uygunu sünnete yapışan ve bid?atlerden kaçan büyüklerimizin yoludur. Bu büyükler, her sözlerinde ve her hareketlerinde, sünnete uyup da, kendilerinde hiçbir keşf, keramet, hal, görüş ve bilişler hasıl olmaz ise, hiç üzülmezler. Fekat bunların hepsi hasıl olup da, sünnete uymakda gevşek davranırlarsa, bunları hiç beğenmezler. İşte bunun içindir ki, bunların yolunda sima? ve raks, yasakdır. Böyle şeylerden hasıl olacak lezzet ve hallere kıymet vermemişlerdir. Hatta, yüksek sesle zikr etmeğe bid?at demişler. Bundan hasıl olan şeylere dönüp bakmamışlardır. Birgün büyük üstadımın huzurunda, sofrada hizmet ediyordum. Kendilerini sevenlerden, şeyh Kemal yemeğe başlarken, huzurlarında yüksek sesle Besmele çekdi. Bu hal, kendilerine çok tadsız gelip şiddetle men? etdiler ve dediler. Üstadım hazretlerinden duymuşdum ki, hace Muhammed Behaeddin-i Buhari?kuddise sirruh?, Buhara alimlerini toplayıp, üstadı, seyyid Emir Gilal hazretlerinin evine götürdü. Yüksek sesle zikr etmek bid?atdir, bundan vaz geçiniz dediler. Seyyid hazretleri de, doğru sözü, her nerede olursa olsun, anlayıp seve seve aldıkları için kabul buyurup, artık yapmayız dediler. Bu yolun büyükleri, zikrin bile yüksek sesle yapılmasını bu derece men? edince, sima? ve raks, coşmak, zıplamak, na?ra atmak gibi şeylere, bağırmağa ne demezler?

Allahü tealaya hamd olsun. Onun seçdiği iyi kullara selam olsun! İyi hallerinizi bildiren mektubunuzu okumakla sevindik. Farisi mısra? tercemesi:

1. Ahkam bilgileri, 2. Esrar bilgileri.

Kitablarımda, mektublarımda açıkladım. Yine bildiriyorum ki, Peygamberlik derecelerinin üstünlüğü büyük bir deniz gibidir. Evliyalık dereceleri, bu denizin yanında bir damla gibi kalır. Fekat, ne yapayım ki, Peygamberliğin derecelerine yetişemiyen çok kimse, dedi. Birçoğu da, bu sözü çevirerek, dedi. Bunların hepsi de, Peygamberliğin ne olduğunu anlıyamamışlardır. Anlamadan konuşmuşlardır. Sekr, sahv, ya?ni uyanıklıkdan üstün görenleri de böyledir. Sahvın ne olduğunu bilmiş olsalardı, sahvın yanında sekri dillerine bile almazlardı. Farisi mısra? tercemesi:

ezeli üstad ne derse, onu söylerim.

Bu mektub, molla Muhammed Haşime yazılmışdır. Allahü tealanın, İmam-ı Rabbani hazretlerine başlangıcda ihsan etmiş olduğu yolu bildirmekdedir:

Bu mektub, mirza Hüsameddin Ahmede?rahmetullahi teala aleyh? yazılmışdır. Salik kendine yol gösterene bağlı olup, başkalarına bakmaması lazım olduğu ve rü?yalara kıymet verilmemesi bildirilmekdedir:

Yok kardeş, sofilik yokta sofilere muhabbet var bizde :) Allahü teala halis niyetlerine ve amacına kavuştursun kardeşim. Bu kitabın hikmeti, feyzi çok büyük, bunu akl-ı selim olan herkes kabul ediyor.

SON: Tesavvuf büyüklerinden birçoğu?kaddesallahü teala esrarehüm?, şü?urü giderir ve hissi yok eder dediler. Bunlardan birkaçı, kendi hallerini şöyle anlatdı: Tecelli-i zati hasıl olunca, uzun zeman hissiz, hareketsiz düşmüşüm. Herkes, beni öldü zan etmiş. Birkaçı da, Tecelli-i zati üzerinde konuşmağı ve başka şeyleri yasak etdiler. Sözün doğrusu ise, bu Tecelli-i zati, ismlerden bir ismin perdesi arkasından olmakdadır. Perdenin arada kalması, tecelliye kavuşanın, varlığında kalan eserin çokluğu kadar uzun sürer. Şü?urun gitmesi de, kalan bu eserden ileri gelmekdedir. Eğer tam fani olup da, ile şereflenirse, bu tecelli onun şü?urunu hiç gidermez. Arabi beyt tercemesi:

Bismillahirrahmanirrahim. Allahü tealaya hamd olsun. Onun yüce Peygamberine ve Aline ve Eshabına salat ve selam olsun! Din ve dünyanızın iyi olması için düa ederim. Biz fakirler çok iyiyiz. Allahü tealaya hamd olsun! Sizin de afiyetde olmanızı Allahü tealadan dilerim. Kıymetli mektubunuz geldi. diyorsunuz.

Cevaba odaklanmak ve öyle itikad etmek daha isabetli olur diye düşünüyorum. İmam-ı Gazali hazretlerinin söylediği şeyin belki bilmediğimiz bir te'vili olabilir.

kitabında, yukarıda sorulan yazıların daha üstünde yazılı bilgiler de, yukarıdaki cevabımızla açıklanmış oldu. Ya?ni, Ka?benin hakikati, hakikat-i Muhammedinin Ka?besidir, hakikat-i Muhammedi buna secde eder, sözünün anlaşılması kolaylaşmış oldu. Çünki, Ka?benin hakikati, hakikat-i Ahmedidir. Bu ise, hakikat-i Muhammedinin aslıdır. Hakikat-i Muhammedi, bunun zıllidir. Bunun için, hakikat-i Muhammedi buna secde eder.

İKİYÜZOTUZSEKİZİNCİ MEKTUB

hiçbirşey, mah-i cihan olsa da!

Korkarım ki, ey cahil, Ka?beye varamazsın!

Susdum artık, zekilere bu yeter,

Ey oğlum! Bu sözlerden, sanmayasın ki, Anka kuşu avlanıla. Hayır, hayır. Öyle değil! Farisi beyt tercemesi:

ALLAHÜ EKBER: Allahü teala, büyükdür. Ona birşey lazım değildir. Kullarının ibadetlerine de muhtac olmakdan büyükdür. İbadetlerin, Ona hiç bir faidesi yokdur. Bu mühim ma?nayı, zihnlerde iyi yerleşdirmek için, bu kelime, dört kerre söylenir.

Peygamberler?aleyhimüssalevatü vetteslimat? seyre Alem-i emrden başlamışlardır. Hakikatdan islamiyyete gelmişlerdir. Seyrleri, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? seyrlerine benziyen Evliyanın büyüklerinin?kaddesallahü teala esrarehümül?aziz? seyrleri, islamiyyetin suretinden, görünüşünden başlar. Yolun ortasında, tarikat ve hakikat vardır. Bu ikisi, vilayetde olur ve Alem-i emre bağlıdır. Yolun sonunda, islamiyyetin hakikatine, özüne varırlar ki, Peygamberliğin meyvesidir. Görülüyor ki, tarikatin ve hakikatin hasıl olması, islamiyyetin hakikatinin hasıl olması için başlangıcdır. Bunun için, Evliyanın büyüklerinin başlangıcı hakikatdir. Her ikisinin sonu, islamiyyetdir. sözü yanlışdır. Bu söz ile, Evliyanın başlangıcı ve Peygamberlerin sonu, islamiyyet demek istemişler ise de, işin özünü anlamadıkları için, bu yaldızlı sözü söylemişlerdir. Bu sözümüzü başka kimse söylememiş, hatta çokları, bunun tersini söylemişdir. Çünki, anlaşılması pek güçdür. Fekat, insaflı bir kimse, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? büyüklüğünü düşünürse ve islamiyyetin kıymetini anlarsa, bu derin inceliği belki kabul eder. Bunu kabul etmesi, imanının artmasına sebeb olur.

İKİYÜZYETMİŞYEDİNCİ MEKTUB

O çok yüksek babanızın, bu zevallıya olan ni?metlerine, ihsanlarına karşı, ölünciye kadar, başımı kapınız hizmetçilerinin ayaklarına sürsem, size karşı birşey yapmış olamam. Hangi kusurumu bildireyim? Mahcubiyyetimden, yüzümün karasından hangisini meydana çıkarayım? Allahü teala, Hüsameddin Ahmedden razı olsun ki, sizlere karşı olan vazifemizi, borcumuzu üzerine alarak, kapınıza kul olmakla, hizmetinizde çalışmakla şereflenmekde, böylece rahat nefes almamıza sebeb olmakdadır. Farisi beyt tercemesi:

çok güzel bir başlık olmuş sayın p00r,

büyüklerin adını anmak dahi berekettir

Dilenci evine gelirse sultan,

Tasavvufta fakir, nafaka olmayınca, sabır ve kanaat eder. Allahü tealanın fiilinden ve iradesinden razı olur. Allahü teala emrettiği için rızık kazanmaya çalışır. Çalışırken, ibadetlerini terk etmez ve haram işlemez. Kazanırken de, kazandığını sarf ederken de, İslamiyet?e uyar. Böyle kimseye zenginlik de, fakirlik de faydalı olur. Dünya ve ahiret saadetine kavuşmasına sebep olur. Fakat nefsine uyarak, sabır ve kanaat etmeyen kimse, Allahü tealanın kaza ve kaderine razı olmaz. Fakir olunca, az verdin diye itiraz eder. Zengin olursa doymaz, daha ister. Kazandığını haramlara sarf eder. Zenginliği de, fakirliği de, dünyada ve ahirette felaketine sebep olur.

Bu mektub, molla Muhammed Salih-i Külabiye yazılmışdır. Halinin harab olduğunu bildiren mektubuna cevabdır:

şükr edemem ni?metlerinin hiçbirine.

Fakat;

4. mektubtan:

adam iyi ki bir teşekkür etti yahu

müslimanlar beğenmeseler de, bence böyledir!

[Bugün Hindistanda yayılmış olan, Berehmen ve Buda dinlerinde, oradaki eski Peygamberlerin kitablarından, sözlerinden alınmış kıymetli bilgilerin bulunduğu görülmekdedir. Berehmen ve Buda dinleri, hıristiyanlık dini gibi, eski Peygamberlerin?aleyhimüsselam? bildirdiği doğru dinlerin bozulmuş, değişdirilmiş bir halidir. Bunların hepsi, Muhammed aleyhisselamın Peygamber olduğuna inanmadıkları için kafirdir. Seyyid şerif-i Cürcani?rahmetullahi aleyh?, sonunda, üçüncü maksadda, buyuruyor ki: (Muhammed aleyhisselamın Peygamber olduğuna inanmıyan kafir olur. Bunlardan, yehudi ve nasara , başka Peygamberlere inanıyor. Başka Peygamberlere de inanmıyanlardan, berehmenler, Allahü tealanın varlığına inanmakdadır. Dehriyye ise, Allahü tealaya da inanmıyor. Herşey tabi?at kanunları ile var oluyor. Bir yaratıcı yokdur. Dehr, ya?ni zeman ilerledikçe, herşey değişmekdedir diyor). Mecusiler, Allahü tealanın iki olduğuna, müşrikler ve putperestler ise, çok olduğuna inanıyor. Berehmen, mecusi ve putperestler, kitabsız kafirdir. Çünki bir Peygambere inanmıyor. Bir semavi kitab okumuyorlar. Komünistler ise, dinsiz, tanrısız kafir olup, dehriyye kısmındandır. Şimdi, yeryüzünde, değişdirilmemiş bulunan hak din, yalnız Muhammed aleyhisselamın getirdiği islam dinidir. Bu dinin, kıyamete kadar bozulmıyacağını, doğru olarak kalacağını Allahü teala söz vermişdir].

Allah razı olsun.

Evet biz hem ehli sünnetin kelam kitaplarından hilafet konusunu okur bilgileniriz hemde bu maneviyat önderlerinin keşiflerinden yani hakkalyakin müşahade etmelerinden aldıkları tecrübeleri sanki biz müşahade etmiş gibi öğreniriz.. İmam Rabbaniye yalan söylüyor veya hallüsünasyon görüyor diyebilecek bir talihsiz, karabahtlı varmıki?

Selam size ve beraberinizdekilere...

Haşa, zulm etmez kuluna, Hüdası,

Cevab: Bu yolun yolcuları böyle şeyler çok söylemişdir. Bir salik, ye kavuşunca, tecelli eden sureti, görünüşü, Hak teala sanıyor. Büyük alim İmam-ı Rabbani hace Yusüf-i Hemedani hazretleri, buyurmuşdur. Biz de böyle söyleriz.

Allahü teala, sevgili Peygamberi hurmetine?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat?, kendinden başkalarına köle olmakdan kurtarsın! Bütün varlığımızla kendisine bağlanmamızı nasib eylesin!

Cevab: Resulullahın?aleyhissalatü vesselam? izinde ilerliyenlerin büyükleri, Ona uyarak Nübüvvet makamının derecelerini geçdikden sonra, içlerinden bir kaçına makamını verirler. Başkalarını, o dereceleri geçirmekle bırakıp, bu makamı vermezler. Bu büyükler de, onlar gibi bu dereceleri geçmişlerdir. İmamet makamını almadıkları için, onlardan ayrılırlar. Bu makama bağlı olan şeylerden mahrumdurlar. Resulullaha?sallallahü aleyhi ve sellem? tabi? olanların büyükleri, peygamberliğin vilayet derecelerini temamlayınca, bunlardan birkaçına makamını verirler. Geri kalanlara bu makamı vermeyip, yalnız o dereceleri geçirirler. İmamet ve hilafet makamları, o derecelerin kendilerini geçerek elde edilir. Bu derecelerin zıllerinde, görüntülerinde, imamet makamının karşılığı makamıdır. Hilafet makamının karşılığı ise makamıdır. Aşağıda bulunan bu iki makam, yukardaki o iki makamın sanki zılli, gölgesi gibidir. Muhyiddin-i Arabi hazretlerine göre, , Kutb-i medar demekdir. Kutb-i medardan başka bir Gavslik makamı olmadığını söylemekdedir. Bu fakire göre, Gavs başkadır. Kutb-i medar başkadır. Gavs Kutb-i medarın yardımcısıdır. Kutb-i medar, birçok işlerinde, ondan yardım bekler. denilen makamlara getirilecek Evliyayı seçmekde bunun rolü vardır. Kutbun yardımcıları, hizmet edenleri çok olduğundan kutba, da denir. Çünki, Kutb-ül-aktabın yardımcıları, hizmet edenleri, Onun vekilleri demekdir. Bunun içindir ki, Muhyiddin-i Arabi?rahmetullahi aleyh? buyuruyor ki, .

Kıyas ve ictihad, islamiyyetin dört temelinden birisidir. Buna uymağa emr olunduk, evliyanın keşf ve ilhamları, böyle değildir. Bunlara uymağa emr olunmadık. İlham, yalnız sahibi için delildir, huccetdir, seneddir. Başkaları için sened değildir. İctihad ise, her müsliman için huccetdir, seneddir. Bunun için müctehid olan alimlere uymak lazımdır. Dinin temellerini, bu alimlerin bildirdiklerine uygun olarak öğrenmelidir. Tesavvufcuların, bu alimlerin bildirdiklerine uygun olmıyan sözlerine ve işlerine uymamak lazımdır. Bununla beraber onlara iyi gözle bakarak dil uzatmamalı, şü?ursuz olan sözlerinden saymalıdır. Açık olan yanlış ma?naları bırakıp doğru ma?nalar çıkarmalıdır. Şuna çok şaşılır ki, tesavvufculardan çoğu, vahdet-i vücud gibi keşf ve ilham ile anlaşılan bilgilere inandırmak için insanları zorluyorlar. Onların da, böyle söylemesini istiyorlar. İnanmıyanlara azab olacağını bildiriyorlar. Keşki bu bilgileri inkar etmemeleri için zorlasalardı. İnkar edenlere azab var deselerdi. Çünki iman başkadır, inkar etmemek başkadır. Bu bilgilere inanmak lazım değildir. Fekat inkar etmekden de sakınmalıdır. Çünki bu bilgileri inkar etmek, bu bilgilerin sahiblerini inkar etmeğe gidebilir. Hak yoldaki evliyaya düşmanlığa sebeb olabilir. Sözün kısası, hak yolda olan Ehl-i sünnet alimlerinin bildirdiklerine göre inanmalı ve hareket etmeli ve tesavvufcuların keşflerine iyi gözle bakmalıdır. Bu sözlere evet veya hayır demekden sakınmalıdır. Aşırı gitmekle geri kalmak arasındaki iyi, orta yol da budur. Herşeyin doğrusunu bildiren Allahü tealadır. Ne kadar şaşılır ki, tesavvufcu olduğunu söyliyenler arasında, bu müşahedelerle doymıyarak, hatta bu görüşleri aşağı sanarak, dünyada Allahü tealayı görüyoruz diyenler çıkmışdır. Hiçbirşeye benzemiyen Vacib-ül-vücudü gördüklerini söylüyorlar. Peygamberimizin?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? mi?rac gecesinde bir kerre kavuşduğu ni?mete biz her gün kavuşuyoruz diyorlar. Gördükleri nuru, sabahları tan yerinin ağarmasına benzetiyorlar. Bu nurun anlaşılamayan bir mertebe olduğunu sanıyorlar. Tesavvuf yolunun sonu, bu nurun görünmesine kadardır diyorlar. Allahü teala, zalimlerin dedikleri şeylerden çok uzakdır. O, çok büyükdür. Bu da yetişmiyormuş gibi, Allahü teala ile konuşduklarını bildiriyorlar. Allahü teala böyle buyurdu diye birçok şeyler söylüyorlar. Düşmanlarına, Allahü teala size şöyle böyle yapacağını bildirdi diyorlar. Sevdikleri kimselere de müjdeler veriyorlar. Kimisi de, gecenin üçde ikisi veya dörtde üçü geçdikden sonra, Rabbim ile konuşdum, çok şeyler sordum, cevablarını aldım diyor. Bunların sözlerinden anlaşılıyor ki, o gördükleri nuru Hak teala sanmakdadırlar. O nuru, Allahü tealanın görünüşlerinden bir görünüş olarak ve zıllerden bir zıl olarak değil de, Allahü tealanın zatı, kendisi sanıyorlar. Halbuki, o nura Allahü tealanın zatı demek, büyük iftiradır. Tam bir sapıklık ve zındıklıkdır. Cenab-ı Hak, ne kadar çok sabrlıdır ki, böyle iftiracılara çeşid çeşid azablar yapmak için acele etmiyor ve bunları yok etmiyor. Allahü tealanın ilmi çokdur, hilmi de çokdur. Kudreti büyükdür. Afvı da büyükdür. Musa aleyhisselamın kavmi, Allahü tealayı görmek istedikleri için yok edildiler. Hazret-i Musa?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam? Allahü tealayı görmek isteyince, A?raf suresinin yüzkırkikinci ayetinde mealen, cevabını aldı. Aklı başından gitdi. Bu isteğinden tevbe etdi.

Bunların dayandıkları birinci sened, eski tesavvufcuların tevhid-i vücudi üzerindeki sözleridir. Allahü teala, bunlara insaf versin! O büyüklerin, bu makamlardan ilerlemediklerini, o makamda bağlanıp kaldıklarını nerden biliyorlar? Biz, tevhid-i vücudi ma?rifetleri yokdur demiyoruz. Var olduğunu, fekat bu makamdan daha yüksek makamlara ilerleneceğini de söyliyoruz. Eğer, bu makamları aşanlara, bu bilgilere inanmıyor adını takıyorlarsa, ona bir diyeceğimiz yokdur.

Bu mektub, şeyh Hamid-i Bingaliye yazılmışdır. Tesavvuf büyüklerinin yanıldıkları şeylerden birkaçını bildirmekdedir:

Bu mektub, molla Ahmed-i Berkiye?rahmetullahi aleyh? yazılmışdır. Birkaç süaline cevabdır:

"Besmeleyle başlıyalım kitaba!

Yüksek üstadımın, beni dünya ve ahıret ni?metlerine kavuşduran kıymetli hocamın sevgili yavruları! Biliniz ki, herşeye muhtac olan bu zevallı kardeşiniz, tepeden tırnağa kadar, o yüksek babanızın sadakaları ve ihsanları içinde yüzüyorum. İnsanlığın elifbasını ondan öğrendim. Yükseklikleri haber veren kelimeleri ondan okudum. Herkesin, senelerce çalışarak kazanabildiği dereceler, onun huzurunda, terbiyesi altında, az zemanda elime geçdi. İnsanlara meziyyet, üstünlük veren bütün kıymetler, ona hizmetimin ikramiyesi olarak üzerime serpildi. Hiçbir işe yaramıyan ve insanlıkdan haberi olmıyan bu zevallı, onun nurlu bakışları altında, ikibuçuk ay içinde olgunlaşarak, büyüklerin yoluna katıldı. Onların Allahü tealaya olan yakinliklerine kavuşdu. Böyle az bir zemanda, tesavvufu tadmış olanların, tecelliler, zuhurlar, nurlar, haller ve keyfiyyetler diye anlatmak istedikleri gizli kazançlar, babanızın parlak kalbindeki deryanın damlaları olarak, önüme saçıldı. Bunlardan hangi birini anlatayım. Onun, lutf ederek, acıyarak mubarek gönlünü bu fakire çevirmesi ile, tesavvufcuların tevhid , kurb , ma?ıyyet , ihata , sereyan gibi sözlerle, anlatmak istedikleri ma?rifetlerden, ince bilgilerden ele geçmiyen, hemen hemen birisi kalmadı. Bunların içlerinden, özlerinden bildirilmedik bırakılmadı. Vahdet-i vücud dedikleri, herşeyde Allahü tealanın kemalatını görmek ve vahdetde kesreti bulmak, bu ince bilgilerin başlangıcıdır. İslam büyüklerinin erişdiği, tanıdığı bilgileri, kelime kadrosu ile anlatmağa kalkışmak, cahillik ve ahmaklık olur. Bunların kavuşdukları, yetişdikleri dereceler çok yüksekdir. Anladıkları, edindikleri bilgiler ve zevkler çok incedir. Her bilgi satanın, büyük ve önder sanılanların yetişeceği, yanaşacağı yer değildir.

her kürside nutk çekeni, birşey bilir sanma sakın!

imamı rabbani hazretlerini seven, onun mektubatına büyük saygı dı-uyan arkadaşların, her gün bir mektubu buraya yazarak okunmasını sağlamak amaç.

Alemlerin rabbi olan Allahü tealaya hamd olsun! Peygamberlerin en üstünü olan Muhammed aleyhisselama?aleyhi ve aleyhim ve ala alihi ve eshabihittayyibinettahirin ecma?in? salat ve selam olsun! Allahü teala, bizi ve sizi ilmde rasih olanlardan eylesin!

Cevab: Ona uyanların yüksekleri için bu kelimeleri kullanmak, Ona uydukları içindir. Çünki, Peygamberlerin perde olmasının, bu sözü değişdirmiyeceği, bundan evvelki cevabda anlaşılmışdır. Başka Peygamberler için?ala nebiyyina ve aleyhimüssalevatü vettehıyyat? böyle söylemek caiz olursa, uymakla değil, doğrudan doğruya kavuşmakla olur. Çünki o büyükler, doğrudan doğruya konakları aşmışlar, Zat-i tealaya kavuşmuşlardır. Doğrudan doğruya olan kavuşmakda, aracının bulunması, bu kelimenin kullanılmasını uygun yapmaz. Aradaki fark anlaşılmış oldu. Kendi kendine kavuşmakla, kavuşana uyarak kavuşabilmek başkadır. Bu başkalıkdır ki, geçmiş Peygamberlerin, bu ümmetde Peygambere uyanların en yükseklerinden daha üstün olduklarını göstermekdedir. Doğrudan doğruya kavuşan, istenilendir. Başkasına uyarak, onun kavuşduğuna kavuşan böyle değildir. Resulullaha uyanların büyükleri için ve kelimelerini kullanmak doğrudur. Başka Peygamberler için kullanmak, doğru olmaz dedik. Fekat, doğrudan doğruya kavuşan ile başkasının yanı sıra kavuşan, bir olabilir mi? İkisi nasıl bir olabilir ki, ni?met birincisinde tamdır ve olgundur. İkincisinde ise, yalnız ismde ve görünüşdedir. Şu kadar var ki, bu benzerlik, uyanları uyulanlar gibi yapmakdadır. Bunun içindir ki, Peygamberlerin sonuncusu?aleyhi ve aleyhimüssalatü vesselam?, buyurdu. Bütün bunlardan anlaşılıyor ki, bu ümmetin Evliyasından Tecelli-i zatiye kavuşanlar, Tecelli-i zatiye kavuşmıyan Peygamberlerden?aleyhimüssalevatü vetteslimat? daha üstün olamazlar. Burasını iyi anlamak lazımdır. Çünki, burada çok kimselerin ayağı kaymışdır. Allahü tealanın, sevgili Peygamberi Muhammed aleyhisselamın sadakası olarak bu fakire bildirdiklerini size yazdım.

Şeyh-ül-islam Hirevi vel-imam-ül-Ensari Abdüllah?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? hazretlerinin, kitabında ve buna kendi yapdığı şerhinde buyuruyor ki: Tecribe ile anladım ki, ma?rifet sahibi olanların firaseti Allahü tealaya yarayan kimselerle, Ona yaramıyan kimseleri ayırmakdır. Allahü tealayı zikr edenleri ve na kavuşanların yaradılışlarındaki uygunluğu anlamakdır. Ma?rifet sahiblerinin firaseti budur. Açlıkla ve insanlardan kaçarak çile odasında yalnız yaşamakla nefslerini temizleyenlerin, fekat Hak tealaya yaklaşmıyanların firasetleri cismleri, maddeleri keşf etmek, mahlukların gayblerini haber vermekdir. Bunlar, yalnız mahluklardan haber verir. Çünki, Hak teala ile aralarında perde vardır. Ma?rifet sahibleri ise, Allahü tealadan kendilerine gelen ma?rifetlere kavuşurlar. Hep Allahü tealadan haber verirler. İnsanların çoğu, Allahü tealadan kesilmiş olduklarından ve hep dünyayı düşündükleri için, maddeleri keşf edenlere, mahluklardan bilmediklerini haber verenlere kıymet verirler. Onları büyük bilirler. Onları Evliya ve Allahü tealanın seçilmiş kulları sanırlar. Hakikatden haber verenlere dönüp bakmazlar. Bunların Allahü tealadan bildirdiklerine inanmazlar. derler, bu bozuk ölçüleri ile Evliyaya inanmazlar, doğru sözü görmezler ve işitmezler. Allahü tealanın, bu büyükleri, cahillerin gözünden korumuş olduğunu, onları kendisine ayırmış olduğunu, onları kendisinden başkaları ile olmağa bırakmadığını bilmezler. Bunlar mahlukların hallerine dönüp baksalardı, Hak teala ile olmağa yakışmazlardı. Böyle Hak adamlarından birinin maddelerin, cismlerin hallerine az bir bakışla, başkalarının anlıyamadığı şeyleri firasetle anladıklarını biz çok gördük. Bunların firaseti Hak tealaya olan ve Onun yakinliğine olan firasetdir. Nefslerini temizleyenlerin mahluklara olan firaseti, Hak tealayı ve Ona yakın olan şeyleri anlıyamaz. Bu firaset müslimanlarda olduğu gibi, hıristiyanlarda, yehudilerde ve başka milletlerde de vardır. Çünki, Allahü teala buna kıymet vermez. Uygun olan kimselere verir.

eyvallah diyelim

Vilayet mertebelerinin üstünlüğü, derecelerin önde ve arkada olmalarına bağlı değildir. Ahfa sahibinin daha üstün olması lazım gelmez. Üstünlük, asla olan yakınlığa, uzaklığa ve zıl derecelerinin az veya çok konaklarını geçmeğe bağlıdır. Kalb latifesinin sahibi olan bir Veli, asla daha yakın olduğu için, o kadar yakın olmıyan ahfa sahibinden daha üstün olur. Birinci derecede olan bir Peygamberin?sallallahü teala aleyhi ve sellem? vilayeti, sonuncu derecede olan bir Velinin derecesinden elbette daha yüksekdir.

Yine sözümüze dönelim. Birşeyin örneği, o şeyi tanıtır. Bir damla sızıntı, bir su menba?ını buldurur. Biz de az bildirdik. Bir damla ile haber veriyoruz.

İKİNCİ MAKSAD: Burada süluk anlatılacakdır.

Sevdiklerinize yazdığınız mektubu okuduk. İçinde bildirilen halleriniz anlaşıldı. Kendini zorlamadan, uğraşmadan, üstadın rabıtasının kendiliğinden hasıl olması, üstad ile talebesi arasında tam bir yakınlık olduğunu açıkça gösterir. Bu yakınlık, faide vermeğe ve istifade etmeğe yarar. Kavuşdurucu yollar içinde rabıtadan daha çabuk kavuşduranı yokdur. Hangi tali?li kimseye bu ni?meti ihsan ederler? Hace-i Ahrar?kaddesallahü teala sirreh? hazretleri risalesinde buyuruyor ki: Farisi mısra? tercemesi:

Cevab: Yukarıda bildirilenlerden anlaşıldı ki, Vasl-ı uryani, ancak Vilayet-i Muhammedide olmakdadır. Başka vilayetlerde, aradan perdeler kalkar ise de, ince bir perde yine kalmakdadır. Bu ince perde, hakikat-i Muhammedinin arada bulunmasından hasıl olmakdadır. Bunu yukarıda bildirmişdik. insan mertebelerinin en sonudur. En yukarıdaki mertebedir. Aradaki perdenin mikdarına göre, geride birşey kalır. Bu kalanı düşünerek, tam Fena caiz olmaz. Böyle bir artığın kaldığını Muhammedi meşreb olandan başka kim anlıyabilir? Muhammedi meşreb olanlardan da, milyonda birine bu keskin görüş verilirse yine büyük ni?metdir. Tesavvuf büyükleri, ruha ve sırra kadar kavuşdular. Hafiden söz eden çok az oldu. Ahfadan kim ne diyebilir? Ahfa deryasına dalarak onun sonsuz damlalarından bir danesine kavuşabilen ve anlıyabilen çok az, hem de pekçok az bulunur. Bu, öyle bir ni?metdir ki, Allahü teala dilediğine ihsan eder. Allahü teala, çok büyük ihsan sahibidir.

Süal: Bu yolun büyükleri arasında, şöyle diyenler vardır: . Bundan anlaşılıyor ki, bu yolun sonu, başka yolların başı olmakdadır. Çünki, ismlerde ve sıfatlarda seyrleri, tecelliyat-i zatiyyeden önce olmakdadır.

Nemaz, mü?minlerin mi?racıdır. Ya?ni, mi?rac gecesinde Peygamberimize?sallallahü aleyhi ve sellem? ihsan olunan ni?metler, bu dünyada, Onun ümmetine yalnız nemazda tatdırılmakdadır. Erkekler, farz nemazları cema?at ile kılmağa çok dikkat etmeli, hatta birinci tekbiri imam ile beraber almağı kaçırmamalıdır.

Bu mektub, mevlana Abdülvahid-i Lahoriye yazılmışdır. güzel kelimesini açıklamakdadır:

Bu mektub, mevlana Şekib-i İsfehaniye yazılmışdır. kitabındaki bir yazıyı açıklamakda ve nasihat vermekdedir:

İslamiyyetin sureti ve hakikati vardır. Bu ikisine birlikde din denir. Suret dediğimiz dinin bilinen emrleri ve yasaklarıdır. Hakikat de, islamiyyetin iç yüzüdür. Kabukla özün her biri, islamiyyetin parçasıdır. Muhkem ve müteşabihden herbiri, islamiyyetin kısmlarıdır. Ulema-i zahir, islamiyyetin yalnız kabuğunu öğrenmişlerdir. Ulema-i rasihin?kaddesallahü esrarehümül?aziz?, islamiyyetin kabuğunu ve özünü birlikde elde etmişlerdir. Suret ile hakikati bir araya getirmişlerdir. İslamiyyeti bir insana benzetebiliriz. Onun da insan gibi, suret ve hakikati vardır. Çok kimseler, onun suretine tutulmuşlar, hakikatine, özüne inanmamışlardır. Rehberlerini yalnız doğru yolu gösterici ve kalbi temizleyici olarak bilmişlerdir. Bunlar zahir alimleridir.

Allahü tealanın lutfü ve ihsanı ile, hergün bir başka sohbet olmakdadır. Hadis-i şerifde, buyuruldu. Size ve doğru yolda olanlara ve Muhammed Mustafanın?sallallahü teala aleyhi ve sellem? izinde bulunanlara selam olsun!

Allahü tealaya ağlıyarak, sızlıyarak ve Ona sığınarak ve güvenerek yalvarıyorum ki, bu fakiri ve ona bağlı olanları, bid?at olan işleri yapmakdan korusun ve bid?atlerin güzel ve faideli görünmelerine aldanmakdan muhafaza buyursun! Seçilmiş olanların, sevilenlerin efendisi, en üstünü hatırı için bu düayı kabul eylesin! demek, Resulullahın?sallallahü aleyhi ve sellem? zemanında ve Onun dört halifesi zemanlarında bulunmayıp da, dinde sonradan meydana çıkan şeylere denir. Bid?atleri ikiye ayırmışlar: ve . Resulullahın ve dört halifesinin zemanlarında bulunmayıp da, dinde sonradan meydana çıkan ve bir sünnetin unutulmasına sebeb olmıyan güzel şeylere, demişlerdir. Sünneti ortadan kaldıran bid?ate de, demişlerdir. Bu fakir, bu bid?atlerin hiçbirinde güzellik ve parlaklık görmüyorum. Yalnız karanlık ve bulanıklık duyuyorum. Eğer bugün, kalbler kararmış olduğundan, bid?at sahibinin işleri iyi ve güzel görülürse de, yarın kıyamet günü, kalbler uyandığı zeman, bunların zarar ve pişmanlıkdan başka bir netice vermedikleri görülecekdir. Farisi beyt tercemesi:

İKİYÜZOTUZÜÇÜNCÜ MEKTUB

MA?RİFET 4: Sülukün çeşidleri vardır. Birçoğunda önce, cezbe yokdur. Birçoğunda ise, önce cezbe vardır. Birçoğunda da, süluk yolundaki konakları geçerken, cezbe hasıl olur. Bir başkaları, süluk konaklarını geçer. Fekat cezbe hasıl olmaz. Sevilmişlerde, cezbe önce olur. Öteki çeşidleri, sevenler içindir. Muhiblerin, ya?ni sevenlerin sülukü, bilinen on makamı geçmekdir. Sıra ile, birer birer geçilir. Mahbubların, ya?ni sevilmişlerin sülukünde, on makam, topdan hasıl olur. Sıra ile, birer birer geçmelerine lüzum kalmaz. bilgisi ve buna benzer olan, ihata, sereyan, Zat-i ilahinin ma?ıyyeti gibi şeyler, önce olan veya ortada hasıl olan cezbelerde olur. Cezbesiz olan sülukde ve müntehilerin cezbelerinde, böyle bilgiler hasıl olmaz. Bunu yukarıda bildirmişdik. Müntehilerde hasıl olan in de, tevhid-i vücudiye bağlı olan bilgilerle bir ilgisi yokdur. Her nerede, tevhid-i vücudi saliklerinin makamlarına uygun olan hakk-ul-yakin bildirilmiş ise, bu, mübtedi olan veya ortada olan meczubların hakk-ul-yakinidir.

Yavrum! Kesret aynalarında olan şühud, insana tatlı gelir. Hiçbir mahlukla ilişiği olmıyan şühud ise, herşeyi unutdurur. İnsana hiç tatlı gelmez. Rehberin yardımı olmadan bu yolda ilerlemek çok güçdür. Kıymetli kardeşim, mevlana Ahmed-i Berkiyi oradaki insanlar, zahir ilmlerinde alim sanıyorlar. Kendisi de, kendi hallerini ve arkadaşlarının hallerini bilmiyor. Çünki batını, hiçbirşeyle ilişiği olmıyan şühud iledir. Bu şühud ise, herşeyi unutdurur. Onun imanı, gaybden inanan alimlerin imanı gibidir. Onun batını, yüksek yaradılışlı olduğu için, kesretle karışık şühudü istemiyor. Zahiri de tesavvufcuların anlamadan söylediklerine aldırmamakda ve aldanmamakdadır. Onun kıymetli vücudü, oradaki kardeşlerimiz için büyük bir ni?metdir. Sizde hasıl olduğunu bildirdiğiniz hal, onda çok önce hasıl olmuşdur. O, hallerini bilse de bilmese de, bu fakire göre, oraların feyz ve bereketi mevlana Ahmedin vücudüne bağlıdır?kaddesallahü teala sirrehül?aziz?. Oradaki keşf sahiblerinin bunu anlamamış olmalarına çok şaşılır. Bu fakirin bildiğine göre, Mevlananın büyüklüğü güneş gibi meydandadır ve açıkdadır. Daha yazarak başınızı ağrıtmıyayım. Son nefesimiz için düa buyurmanızı dilerim. Vesselam.

Kıymetli efendim! Bugünlerde, her ağızda, Evliyanın?rahmetullahi aleyhim ecma?in? kerameti dolaşmakda, cahil halk, harika, keramet aramakda olduğundan, bu yolda, birkaç şey yazmağı uygun gördüm. Lütfen dikkatli okuyunuz! Vilayet ya?ni Evliyalık, Fena ve Beka demekdir. Bu dereceye yetişenlerde, harikalar, keşfler görülür. Fekat, harikaların çok olması, vilayetin temamlığını ve olgunluğunu bildirmez. Harikaları daha az olduğu halde, vilayeti daha kamil olanlar, çok görülmüşdür. Harikaların çok olmasının sebebi ikidir:

Kıymetli kardeşimin güzel mektubu geldi. Üç şey soruyorsunuz: Bizi seven kardeşim! Latifelerden birkaçının kalb mertebesinde bulunması, yalnız kalbde bulunan latifeler içindir. Kalbin dışında bulunan latifeler, kalb mertebesinde bulunmazlar.

Bismillahirrahmanirrahim. Bu mektubu yazarken, Allahü tealadan yardım istiyorum. Alemlerin rabbi olan Allahü tealaya hamd olsun! Peygamberlerin en üstününe ve Onun Aline ve Eshabının hepsine salat ve selam olsun! Allahü teala senin de anlayışını artdırsın! Birçoklarına tevhid-i vücud bilgisinin hasıl olması, tevhid murakabesini çok yapdıkları içindir. kelime-i tayyibesini, Allahü tealadan başka hiçbirşey yokdur diye çok düşünmekden de hasıl olur. Tevhid bilgilerinin, böyle uğraşarak elde edilmesi, hayalin kaplamasından olur. Tevhidin ma?nası çok düşünülünce, hayalde yerleşir. Sonradan elde edildikleri için, bu bilgiler kalıcı olmaz. Tevhid bilgilerinin sahibi, hal sahibi değildir. Çünki hal sahibleri, dürler. Bunun ise, o zemanda, kalb makamından haberi yokdur. Yalnız nin bilgisini elde etmişdir. İlmin de dereceleri vardır. Herbiri, birbirlerinden üstündürler. Tevhid-i vücudi bilgileri, birçoklarında da kalbin muhabbetinden ve çekilmesinden hasıl olur. Önce, ma?nasını düşünmeden çok zikr ve murakabe yapılır. Böyle çalışarak veya yalnız Allahü tealanın ihsanı olarak, na gelir. Bu makamda, cezbe hasıl olur. Eğer, bunlarda, tevhid-i vücudi cemali hasıl olursa, özlediklerini çok sevdikleri için olur. Sevdiklerinin ma-sivası gözlerinden örtülür. Ma-sivasını görmeyince ve bulmayınca, halıkdan başkasını yok bilirler. Böyle tevhid, hallerden hasıl olur. Vehm ve hayal ile ilişiği yokdur. Böyle olan Erbab-ı kulub eğer, aleme geri döndürülürlerse, sevdiklerini alemin her zerresinde görürler. Herşeyi, sevgililerinin güzelliklerini gösteren birer ayna bilirler. Eğer, Allahü tealanın lutfü ve ihsanı ile, Kalb makamından çıkarak, kalbin sahibine dönerlerse, Kalb makamında hasıl olmuş olan, tevhid ma?rifeti, yok olmağa başlar. Ne kadar çok yükselirlerse, kendilerini bu ma?rifetden o kadar daha ilgisiz bulurlar. Bunlardan birkaçı, bu ma?rifet sahiblerini beğenmemeğe, onlara dil uzatmağa bile varmışlardır. Rükneddin Ebülmekarim Alaüddevle-i Semnani böyledir. Başka birkaçı da; bu ma?rifet yok oldukdan sonra, bu bilgileri savunmakla veya kötülemekle hiç ilgilenmezler. Bu satırları yazan , tevhid ma?rifetinin sahiblerine dil uzatmakdan sakınırım. Onlara, yakışmıyan birşey söylemem. Onlarda bu hal, kendi istekleri ile olsaydı, o zeman, beğenmemenin ve dil uzatmanın yeri olurdu. Onlarda bu hal, istemiyerek, ellerinde olmıyarak hasıl olmakdadır. Bu hal, onlara hakim olmuşdur. Bunun için birşey denilemez. Sıkışık olana birşey söylenemez, kötülenemez. Fekat, bu ma?rifetin üstünde başka ma?rifetin bulunduğunu da bilirim. Bu halin ötesinde başka hal de vardır. O makamda kalmış olanlar, birçok üstünlüklere kavuşamazlar. Yüksek makamlara çıkamazlar.

açlıkdan ölecek kadar az yime!

Kıymetli kardeşimin güzel mektubu geldi. Bizleri çok sevindirdi. Allahü tealaya hamd ve şükr olsun ki, ayrılık günlerinin uzaması, muhabbeti ve ihlası sarsmamış. Bununla beraber, buraya gelseydiniz, daha iyi olurdu. . Ya?ni Allahü tealanın yapdığında hayr vardır. İnsanlar arasından ayrılmak, uzlet etmek istiyorsunuz. Evet uzlet, Sıddikların aradığı şeydir. Mubarek olsun! Uzleti isteyiniz! Bir köşeye çekiliniz! Fekat, müslimanların haklarını gözetmeği elden kaçırmayınız! Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem?, buyurdu. Fekat, da?vet etdiği zeman gitmek için şartlar vardır. kitabında buyuruyor ki, . . Böyle yasaklar bulunan yemeğe gitmek haram veya mekruh olur. Çağıran kimse zalim ise veya Ehl-i sünnet değil ise, fasık ise, kötülük yapan ise veya övünmek için, gösteriş için çağırıyorsa gitmek caiz olmaz. kitabında diyor ki, . kitabında diyor ki, . kitabında da böyle yazılıdır. Bu yasaklardan hiçbiri bulunmayan da?vete gitmek lazımdır. Bu zemanda, bu yasakların bulunmaması güç oldu. Bundan başka, Farisi mısra? tercemesi:

Anlaşılmaz, ölçülmez bağlantılar,

O padişahın ihsanı boldur.

Evet, istediğim tam olarak buydu. 1 Mektub, altında konuşmalarımız. Şimdilik işlenen konular ağır olduğu için katılım az. Fıkhi meselelere gelinince herkes görüş bildirecektir kanaatim.

Sevgili yavrum! Zikr etmenin şartlarından bir şart eksik olmalıdır ki, o sayıya çıkdığınız halde bir te?siri görülememişdir. Görüşdüğümüz zeman hatırlatınız da uzun anlatırım, İnşaallahü teala.

Allahü tealaya hamd ederiz. Onun Peygamberine ve Aline ve Eshabına salat ve selam eyleriz! Kıymetli mektublarınız, ard arda geldi. Talebenin ilerlemekde oldukları, bizi çok sevindirdi. Bu yolun sonu başlangıçda yerleşdirilmiş olduğundan, bu yüksek yola başlayanlarda, sona varmış olanların hallerine benziyen haller hasıl olur. Bunların hallerini, o büyüklerin hallerinden ayırmak güçdür. Ancak, keskin görüşlü arif ayırabilir. Böyle olunca, hallerin görülmesine güvenerek, hal sahibine yol gösterici olarak izn vermemelidir. İzn verilirse, onun zararı, talebelerinin zararından daha çok olur. Belki de, kendini olgun sanarak, ilerlemesi büsbütün durur. Belki de, büyüklere nasib olan mevkı? ve saygıya kavuşmak arzusu, onu büsbütün belaya sokar. Çünki nefs-i emmaresi, daha imana gelmemişdir ve tezkiye bulmamış, temizlenmemişdir. Olan olmuşdur. İcazet, izn verdiğiniz kimselere, tatlılıkla anlatınız ki, böyle izn almak, olgunluğu göstermez. Daha yapılacak çok iş vardır. İşin başında ele geçenler, sondakilerin başlangıca yerleşdirilmesindendir. Uygun gördüğünüz nasihatları yaparsınız. Eksik olduklarını kendilerine bildiriniz. İcazet vermiş olduklarınızın yol öğretmelerini önlemeyiniz. Belki, sizin nefesinizin bereketi ile, hakiki rehber olmakla şereflenebilirler. Bu büyük işe başlamış bulunuyorsunuz. Mubarek olsun. Çok çalışınız! Sizin çalışmanız, taliblerin de çalışmalarını artdırır. Vesselam.

özdadaş, senin o dediğin diyalektik felsefe oluyor. Ateistlerin bilgi elde etme yöntemleri ile dini yaşamına yerleştirmeye çalışan insanlarla anlaşamazsın. Özellikle de muhabbet gibi tatlı birşeyi "yeri geldiğinde acı olmalıdır" gibi bir düşünce ile lekelemene asla müsaade edemem.

bu işin iyi yönleri olabilir ama tasavvufun belli bir ağırlığı olsa gerek her adama göre değil

- Allahü teala, insanların istekli işlerini, onların arzusuna bırakmış mıdır?

FAİDE: Cehennemde sonsuz olarak yanmak, küfrün karşılığıdır. Burada denilir ki, bir kimse, imanı varken, kafirlerin rüsum ve adetlerini yapar, onların ibadetlerine, adetlerine, bayramlarına kıymet verirse, alimlerimiz, bu kimsenin imanının gideceğini, mürted olacağını bildiriyor. Zemanımız müslimanlarının çoğu, bu belaya yakalanmışdır. Alimlerimizin bu sözüne göre, zemanımızda, Hindistandaki müsliman denilen insanların çoğu, Cehennemde ebedi azab çekeceklerdir. Halbuki, Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve sellem? buyurdu ki, . Sen buna ne dersin?

- Nihayet, bidayete dönüştür.

Uzak demekle, arada perdeler var sanılmasın! Çünki bütün perdeler aşılmış, hiç perde kalmamışdır. Uzaklık, büyüklükdendir. Anlaşılamaz. Kavranılamaz. Bulunamaz. Allahü tealanın varlığı, her mahluka çok yakındır. Anlamakdan, bulmakdan çok uzakdır. Evet, seçilmişlerden çok az kimseyi, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? yanı sıra, büyüklük perdelerinin içine alırlar. Onlara yapılan ihsanlar bilinemez.

Bu mektub, molla Abdül-Hay için yazılmışdır. ve ve bildirilmekdedir:

Ehli sünnetin önemini öyle güzel anlatmışki...

Ubeydullah-i Ahrar hazretleri, buyurdu. Bunun için, sultanlara, gidip nasihat verirdi. Tesirli sözleriyle, hepsi doğru yola gelirlerdi. Onlar vasıtasıyla İslamiyet?i yayardı. (1/65)

Kadi Muhammed Şerifin mektubu geldi. Fakirlere olan aşırı sevgisi anlaşıldı. Hoşumuza gitdi. Fakirin düasını kendisine ulaşdırınız. Kardeşimiz şeyh Habibullahın kıymetli mektubu da geldi. Babasının vefat etdiği yazılı idi. Hepimiz Allahü teala için yaratıldık. Sonunda Onun huzuruna varacağız. Fakirin?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? düasını ulaşdırıp başsağlığı dileyiniz! Kendisine söyleyiniz ki, düa ile, Fatiha ile, istigfar ile merhum babasına imdad ve yardım eylesin! Çünki mezardaki ölü, denizde boğulmak üzere olan kimse gibi imdad bekler. Oğlundan veya anasından, babasından, kardeşinden, arkadaşından gelecek olan bir düayı bekler.

Allah?a hamd olsun. Selam olsun, onun seçmiş olduğu kullarına.

Bu alçağın yakınlarından biri bu makamdan kurtulup geçdi.

gelirse ey yeğit, sen buna şaşma!

Bu mektub, molla Muhammed Tahir-i Lahoriye yazılmışdır. Sünnet-i seniyyeyi her yere yaymağı ve bid?atleri yok etmek lazım olduğunu bildirmekdedir:

Ra?d suresi, otuzuncu ayetinde mealen, buyuruldu. Allahü teala, size bundan başarı nasib eylesin! Çünki, en lüzumlu ve en karlı iş budur. Mubarek zemanlarda çok giyilmiş olan antari gönderildi. İşleriniz hayrlı olsun! Vesselam.

Cevab: Akl, böyle bir münasebet elde edebilir. Fekat, akl, dünyada kaldıkça, bu bedene de bağlı kalır. Bu bağlılıkdan kurtulamaz. Bu iğreti varlıkdan alakası kesilmez. Vehm, her zeman, aklın etrafında, hayal daima yanında bulunur. , ya?ni kızgınlık ve , ya?ni nefsin arzuları, hep onunla beraber kalır. Hırs ve menfe?at, onu yalnız bırakmaz. İnsanlığın, lüzumlu alameti olan, şaşırmak ve unutkanlık, ondan hiç ayrılmaz. Bu dünyanın hassası olan, yanılmak ve iyiyi kötü ile karışdırmak, ondan sıyrılmaz. O halde, akla herşeyde, nasıl inanılır? Aklın vereceği kararlar ve emrler, vehmin karışmasından ve hayalin te?sirinden kurtulamaz ve unutkanlık tehlükesi ve şaşırmak ihtimalinden korunamaz. Halbuki, bu kusurların hiçbiri, meleklerde yokdur. Bu pislikler ve kötülükler onlarda bulunmaz. Bunun için, melekler elbette yanılmaz. Meleklere i?timad olunur. Meleğin getireceği haberlere vehmin karışması, unutkanlık tehlükesi ve şaşırmak ihtimali yol bulamaz. Ba?zı vaktler, ruh yolu ile gelen ba?zı bilgileri, his uzvları ile bildirmek istediğim zeman, vehm ve hayal yolundan, doğru olmıyan, ba?zı başlangıcların meydana çıkdığını ve elimde olmıyarak, ruhdan gelen bilgilere karışdığını ve bunları bildirirken, aralarını ayıramadığımı duyuyorum. Ba?zı vakt de, bunları ayırd etmeği bildiriyorlar. İşte bundan dolayı, ruhani bilgilere yanlışlık karışarak, hepsinden i?timad kalkıyor. Şöyle de cevab verilir ki, aklın ilerlemesi ve temizlenmesi, ancak Allahü tealanın beğendiği şeyleri yapmakla, ya?ni ahkam-ı şer?ıyyeyi öğrenip yapmakla olabilir. Bunun için de, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vesselam? sözlerini, haberlerini öğrenmek lazımdır. Onlar haber vermedikce, akl ilerliyemez ve temizlenemez. Ba?zı kafirlerde ve fasıklarda görülen, safa ve parlaklık alametleri, kalbin temizliği değil, nefsin parlaklığıdır. Nefsin parlaması da, yolu şaşırtmakdan, zarar ve ziyandan başka birşey ele geçirmez. Ba?zı kafirlerin ve fasıkların, nefslerinin parlaklığı zemanında, bilinmiyen ba?zı şeyleri, haber vermelerine, denir. Ya?ni, bunları derece derece, yavaş yavaş felakete, azaba sürüklemek içindir. Allahü teala, hepimizi böyle belalardan korusun. Peygamberlerin en büyüğü?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat ve ala alihi ve ali küllin? hurmetine, bizi böyle şeylerden korusun!

Her mektupta ne kadar aciz ve maksuddan ne kadar uzak olduğumuzu tekrar anlıyoruz. Bu mertebelere erişmek her babayiğidin harcı değil fakat çok çalışmak gerek vesselam.

kitabında, ülül?azm Peygamberlerin?salevatullahi teala ve teslimatühü? yükseklikleri de yazılmışdı. Ya?ni birbirlerinden üstünlükleri bildirilmişdi. O yazılar keşf ve ilham ile idi. Keşf ve ilham ise, tam bilgi değildir. Onları yazdığım ve üstünlüklerini ayırdığım için pişman oldum. İstigfar ediyorum. Çünki, açık delil bulunmadıkça, o yolda konuşmak caiz değildir. Estagfirullah ve etubü ileyh min cemi?i ma kerihallah kavlen ve fi?len!

açıkçası bunu beklemiyordum

rabbani mektuplardan gençlere ağır gelmeyecekleri seçeriz inşaAllah

Makam sahibi olan, bilgi sahibi olur. Makam derecesi verilen, fekat makam verilmiyen Velinin ilm sahibi olması lazım değildir. Yapdığı hizmetleri bilse de olur, bilmese de olur. Gaybden gelen müjde, o makamın derecesine yükseldiğini bildirir. O makamın verildiğini göstermez.

Allahü teala, bir kimseyi hayrlı işlerde kullanırsa, ona müjdeler olsun! Allahü teala, dünyayı ahıretin tarlası yapdı. Tohumunun hepsini yiyen ve toprak gibi olan, yaratılışındaki elverişli haline ekemeyen ve bir daneden yediyüz dane yapmağı elden kaçırana yazıklar olsun! Kardeşin kardeşden ve ananın yavrusundan kaçdığı o gün için, birşey saklamıyan, dünyada da, ahıretde de ziyan etdi. Eli boş kaldı. Dünyada da, ahıretde de pişman olacak, ah edecekdir. Aklı olan, tali?li bir kimse, dünyanın birkaç yıllık hayatını fırsat bilir, ni?met bilir. Bu kısa zemanda, dünyanın çabuk tükenen ve hepsinin sonu sıkıntı ve azab olan, geçici zevklerine, tadına aldanmaz. Bunlarla vakti kaçırmaz. Bu kısa zemanda tohumunu eker. Bir dane iyi iş yaparak, sayısız meyveler elde eder. Bekara suresi, ikiyüzaltmışbirinci ayet-i kerimesinde mealen, buyuruldu. Bunun içindir ki, birkaç günlük iyi işe karşılık, sonsuz ni?metler verecekdir. Allahü teala, çok ihsan sahibidir.

Bilgisizlikle karşılaşmayan, bilgililiğin nasıl olduğunu anlayamaz. Veya bunların tersi...

"Nur ile zulmeti birlikde bulunduran Allahü teala, her dürlü aybdan, kusurdan uzakdır."

Kardeşim hace Cemaleddin-i Hüseyn, çok zemandan beri, hallerini bildirmedi. İşitmediniz mi, Kübreviyye tarikatinin büyükleri?rahmetullahi aleyhim ecma?in?, hallerini ve rü?yalarını üç gün içinde şeyhine bildirmiyen müridi cezalandırırlar. Bir daha böyle yapmasını önlerler. Olan oldu; bir daha olmasa iyi olur. Hasıl olan herşeyi yazınız! Kıymetli kardeşimin oraya gelmesini büyük ni?met sayınız! Hizmet etmek ve gönlünü kazanmak için çok çalışınız! Onun mubarek sohbetinin kıymetini biliniz! Farisi mısra? tercemesi:

Nemaz kalbi temizler, kötülükden men? eder.

Bütün güzellerde bulunan, yalnız sende vardır!

Kıymetli kardeşim mevlana Yar Muhammed Kadimin güzel mektubu geldi. Bizleri sevindirdi. Hak teala, sizi yüksek derecelerin en üstüne ve herkesi yükseltmeğe ve irşad etmeğe kavuşdursun. Seçmiş olduğu Peygamberi ve Onun yüksek Ali hurmetine düamızı kabul buyursun?Aleyhi ve aleyhimüssalatü vesselam?!

Doğru yolda olanlara ve Muhammed aleyhisselama uyanlara, selam olsun!

Madem insanları aydınlatmak amacınız yok, nedir bu çabanız?

Herşeyi yokdan var edip, her an varlıkda durduran, canlıları besliyen, büyüten Allahü tealaya hamd ederim. Onun Peygamberlerine ve bunların en üstünü olan Muhammed aleyhisselama ve ona yakin olanlara, salat ve selam eylerim!

Cevab: Adem, ya?ni yokluk deyince, hatıra gelen şey teorikdir, hayaldedir. Fekat, ademin çeşidlerinden birinin sonradan var olmasını söylemek niçin bozuk olsun? Eski Yunan felsefecilerinin vücud için söyledikleri de böyledir ki, vücud, Vacib-ül-vücudün zatından başkadır. Çünki vücud, teorik birşeydir, dışarda bulunamaz. Vacib-ül-vücudün kendisi ise, dışarda vardır. Bunun için ikisi başka başkadır diyorlar. Bunlara cevab olarak da deniliyor ki, vücud deyince akla gelen şey nazaridir, dışarda yokdur. Fekat, vücudün çeşidlerinden biri böyle değildir. Bunun için, vücudün parçalarından biri dışarda bulunabilir.

Bunun için, kısa aklımla düşündüm ki, cezbe ve sülukün ne olduklarını, bu iki makam arasındaki ayrılıkları, herbirinin, kendisini diğerinden ayırmağa yarayan hassalarını ve mübtedi ile müntehinin cezbleri arasındaki farkları ve tekmil ve irşad makamlarının ne olduğunu ve bu makama bağlı olan bilgileri yazayım. Böylece, doğruyu açığa çıkarayım. Yanlış olanların bozukluğunu göstereyim. Suçlular, beğenmeseler de, bu hizmeti yapmağa, Allahü tealanın yardımı ile başladım. Doğru yolu gösteren ancak Odur. O, çok iyi bir sahib ve çok iyi vekildir.

Allah iman versin bölücülere...

Fakir, muhtaç demektir. Peygamber efendimizin Allahü tealadan istediği ve övündüğü fakirlik, her zaman, her işte, Allahü tealaya muhtaç olduğunu bilmektir. Abdullah Dehlevi hazretleri, buyuruyor.

p00r 2 günü peşin peşin koymuşsun sanırım işin var diye. ya da sanırım işin var :)

nurcusunuz demiyorum da böle cok şey bilenlerin hata payı fazla oluyor diyorum tanıdığım cok kişi var yaydığı fikirlere karşı

ihvan olduğumuzdandır inşaAllah.

Bir ışık görüp, aklı gitdi temam.

Allahü teala sizi, Kureyş kabilesinden ve Haşimi soyundan olan, ümmi ve şerefli Peygamber Muhammed aleyhisselamın soyundan yapmakla şereflendirdiği gibi, ma?nevi mirasına kavuşmakla da şereflendirsin! Bu düaya amin diyen kullarını da, kıyametde acıyarak karşılasın! Amin!

Allahü tealaya hamd olsun! Onun sevgili Peygamberine salat ve selam olsun! Önce iyi düalarımı bildiririm. Mevlana Mehdi Ali ile gönderdiğiniz kıymetli mektub geldi. Bizleri sevindirdi. Allahü tealaya hamd olsun ki, fakirlere olan sevginiz çokdur. Bu sevgi dünya ve ahıret se?adetlerine kavuşduran sebebdir. Ayrılık günlerinin uzaması, bu sevginizi sarsmamışdır. İki şeyi elden kaçırmamak lazımdır: Birincisi, islamiyyetin sahibine uymak?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam?. İkincisi, bağlı olduğu rehberini?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? yalnız Allah için sevmekdir. Bu iki şey varken, hiç bir şey verilmese, hiç üzülmemelidir. Birgün gelir, elbet verirler. Fekat, Allah göstermesin, eğer bu ikisinden birisi sarsılırsa, hasıl olan halleri ve zevkleri istidrac bilmelidir. Bunları harablık ve yıkım saymalıdır. Doğru yol işte budur. İnsanı herşeye kavuşduran ancak Allahü tealadır. Vesselam.

4- Bu yolda, başlangıcda, zevk ve buluşlar vardır. Sonunda tatsızlık, kavuşamamak vardır. Ye?s, böyle olur. Başka yollarda, başlarken tatsız ve başarısızdır. Sonunda tatlı ve kazançlı olurlar. Bunun gibi, bu yolun başında, kurb, yakinlik ve şühud vardır. Sonu ise, uzaklık ve mahrumlukdur. Başka tariklerde ise tersinedir. Yolların başkalığını buradan ölçmelidir ve bu yüksek yolun büyüklüğünü anlamalıdır! Çünki kurb ve şühud ve tatlılık ve kazanç, uzaklığı ve ayrılığı gösterir. Uzaklık, başarısızlık, tatsızlık ve kavuşamamak ise, yakinliğin çokluğunu bildirir. Anlıyan anlar. Bu gizli bilgi, şu kadar açılabilir ki, hiç kimseye kendinden daha yakin birşey yokdur. Kendisine karşı, kurb, şühud, lezzet, birşey bulmak gibi kazançları yokdur. Bunları başkasına karşı kendinde bulur. Aklı olana, bu kadar işaret yetişir.

Süal: Allahü teala, küfrden başka, ba?zı günahları işliyenlerin de Cehenneme gireceklerini bildiriyor. Mesela, bir mü?mini, bile bile öldürenin cezası Cehennemde sonsuz kalmakdır buyuruyor. Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve sellem?: buyuruyor. O halde, Cehennem azabı, yalnız kafirlere değildir denilirse, cevab veririz ki, Cehennem azabı, müsliman öldürmenin haram olmasına aldırış etmiyen, halal diyerek öldüren içindir. Nitekim Ehl-i sünnet alimleri?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in?, tefsirlerinde böyle ma?na vermişlerdir. Küfrden başka günahlara Cehennemde azab olunacağını bildiren haberler, hep bu günahlarda küfr bulaşıklığı olduğu içindir. Mesela, günahı hafif görerek, ehemmiyyet vermiyerek işlemek, islam dininin emrlerini aşağı görerek, nemaz kılmamak ve günah yapmak gibi şekllerdedir. Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve sellem?, buyuruyor. Bir kerre de, buyurdu. Yukarıda, ma?nası yazılan ayet-i kerime de, bu sözümüzü kuvvetlendirmekdedir.

Zümer suresinin üçüncü ayetinde mealen, buyuruldu. Böylece, herkese, ihlas kazanması emr olundu. Fena hasıl olmadıkça, ihlas elde edilemez. Zat-i ilahi sevilmedikce ihlasın varlığı düşünülemez. Fenayı hasıl eden ve insanı, Zat-i ilahinin sevgisine kavuşduran şey de, tesavvuf yolunda ilerlemekdir. Görülüyor ki, bu yolda ilerlemek, herkese lazım olmakdadır. Çünki, ihlasa kavuşmak, herkese lazımdır. Yüksek mertebeleri ve bu mertebelere ulaşdırmaları bakımından, tesavvuf yolları çeşidlidir. Bunlar arasında, sünnet-i seniyyeye uymağı ve islamiyyete yapışmağı emr edenleri seçmek daha iyi ve uygundur. Bu yol da, Ebu Bekr-i Sıddikın yoludur?kaddesallahü teala esrarehümül aliyye?. Çünki bu yolun büyükleri, bu yolda, sünnet-i seniyyeye yapışmışlar, bid?atden sakınmışlardır. Elden geldiği kadar ruhsatla iş görmeğe izn vermezler. Ruhsat verilen işler, kalbe faideli görünseler de, bunlara izn vermezler. Azimet olan işler, kalbe zararlı görünseler de, azimetle iş görmeği elden bırakmazlar. Ahval ve mevacidi, islamiyyet terazisi ile ölçerler. Zevkleri ve ma?rifetleri, din bilgilerinin hizmetcileri bilirler. Çok kıymetli cevahir gibi olan fıkh bilgilerini, ceviz ve cam parçaları gibi değersiz olan vecd ve hal ile, çocuklar gibi değişmezler. Tesavvufcuların, ma?nasız sözlerine kıymet vermez, aldanmazlar. ı bırakıp a bağlanmazlar. Medinede olan fütuhati bırakıp, ye sarılmazlar. Bunun için, bu büyüklere hasıl olan haller gelip geçici değildir. Gafletsiz geçen vaktleri çok uzun sürer. Ma-siva sevgisi, kalblerinden öyle silinmişdir ki, ma-sivayı düşünmek için bin sene uğraşsalar, kalblerine getiremezler. Başkalarına şimşek gibi çakıp geçen bu büyüklerden hiç ayrılmaz. Çabuk biten huzura hiç kıymet vermezler. Nur suresinin otuzyedinci ayetinde mealen, buyuruldu. Bu ayet-i kerimede buyurulan kimseler bunlardır. Böyle olmakla beraber, bu büyüklerin yolu, yolların en kısasıdır. Elbette kavuşdurucudur. Başka yolların sonunda ele geçenler, bu büyüklere başlangıcda verilir. Bunların kalbleri, hazret-i Ebu Bekrin?radıyallahü anh? mubarek kalbine bağlıdır. Kalblerini bağlıyan bu zincir, bütün başka meşayıhın bağlarından üstündür. Fekat herkesin aklı, bu büyüklerin aldığı zevkı anlıyamaz. Bu yolda bulunan kısa görüşlü kimseler bile, bunların yüksekliklerine inanamazlar. Farisi beyt tercemesi:

Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği kullarına selam olsun! Olgun bir insan ismlerin ve sıfatların mertebelerini, ayrı ayrı geçerek tam cami? olunca ve Allahü tealanın ismlerinin ve sıfatlarının kemallerine ayna olunca ve bu kemallerin aynası olan kendi ademi, büsbütün görünmez olunca ve kemallerden başka hiçbirşey görülmezse, ademin örtülmesi ile hasıl olan tam Fenadan sonra, o kemallerin görünmesi ile hasıl olan Bekaya kavuşmakla şereflenir. Vilayet makamına ermiş olur. Bundan sonra, eğer Allahü teala ezelde dilemiş ise, arifin Beka bulmuş olduğu bu kemaller, ikinci olarak Zat-i tealanın aynasında görünür. Bu zeman, ne demek olduğu anlaşılır. Aynada görünür demek, bu makamında aynadaki şey ile ayna arasında, anlaşılamıyan bir bağlılık hasıl olur demekdir. Yoksa, ortada ne ayna vardır, ne de aynada görünen birşey vardır. Allahü teala birşeye benzetilemez. Arifin beka bulduğu kemaller, Allahü tealanın aynasında görülünce orada onlarla, anlaşılamıyan bir bağlılık hasıl olunca, arifin kendisine dediği kelimesi, o makamda, o kemallere söylenir. Kendini o kemaller olarak görür. Benliğin makamında ulaşdığı en son makam burasıdır.

Editör arkadaşlar bu tarz konularda yardımcı oluyorlar. Bende zamanında editörümüze resim koymasını rica etmiştim.

Muhammed Sadık

Evliyalık, Peygamberlikden daha yüksekdir sözü, in, sözüdür. Ya?ni geri dönmiyen, Peygamberlik makamının kemalatından haberi olmıyan Evliyanın sözüdür. Bu fakir birçok mektublarımda, uzun uzadıya bildirdim ki, Peygamberlik, vilayetin üstündedir. Hatta Peygamberin kendi vilayetinin üstündedir. Sözün doğrusu da budur. Bunun aksini söyliyen, Peygamberlik makamının yüksekliğini bilmiyendir. Evliyalık yolları arasında Silsile-tüz-zeheb yolu, Sıddik-i ekberin?radıyallahü anh? yolu olduğundan, bu yolun yolcuları uyanık olur. Onun için de, yolların en üstünüdür. Başka yoldaki Evliya, bunların kemalatına nasıl yetişebilir? Onların içyüzünü nasıl anlıyabilir? Bu yolun yolcularının, bu işde karları müsavidir demek istemiyorum. Belki milyonda biri böyle olabilirse ni?metdir, se?adetdir. Peygamberimizin?sallallahü aleyhi ve sellem? haber verdiği hazret-i Mehdi, vilayetin en yüksek derecesinde olacağına göre, o da bu yoldan yetişmiş ve bu yolu temamlamış ve düzeltmiş olacakdır. Çünki bütün vilayet yolları, bu yoldan aşağıdır ve ulaşdıkları vilayetlerde, Peygamberlik makamının kemallerinden az birşey vardır. Bu yoldan kazanılan Evliyalıkda ise, Sıddik-ı ekberin?radıyallahü anh? yolu olduğu için, o kemalatdan pekçok bulunur. Farisi mısra? tercemesi:

Ey oğlum! O makamda, ilm-i husuli ve ilm-i huzuri demek, misal ve benzetmek yolu ile söylenir. Çünki, Zat-i ilahiden ayrı olan sıfatlar, ilm-i husuli ile bilinir. İ?tibarat-i zatiyye, Zat-i tealadan hiç ayrı değildirler ve ilm-i huzuri ile bilinirler. Çünki bu makamda, ilm, bilinen şeye yalnız bağlanır, bilinen şeyden hiçbirşey ilmde bulunmaz. Te?ayyün-i evvel demek olan, o büyük şehrde, Peygamberlerin ve meleklerin bütün vilayetleri vardır. Mele-i a?la denilen meleklerin yükseklerinin sının sonu bu makamdadır. Bu makamda, bu te?ayyün-i evvelin, hakikat-i Muhammedi olup olmadığı düşünüldü. Hakikat-i Muhammedinin, yukarıda söylenilen gibi olduğu anlaşıldı. Ona te?ayyün-i evvel denilmesi, bu te?ayyün-i evvelin zıllinin merkezi olduğu içindir. İsmleri, sıfatları, şü?un ve i?tibaratı kendinde toplamışdır. Bu şehrin üstünde seyr edilince, e, ya?ni Peygamberlik derecelerine başlanır. Bu derecelerde, yalnız Peygamberler?aleyhimüssalevatü vettehıyyat? seyr eder. Peygamberlik makamının dereceleridir. Peygamberlerin izinde gidenlerin büyüklerine de, tatdırılır. İnsanı meydana getiren on parça içinde, bu derecelere yükselen toprak maddeleridir. İster Alem-i emrden olsun, ister Alem-i halkdan olsun, dokuz parçadan herbiri, bu makamda, toprak maddesinin yolunda ilerler. Onun yanı sıra, bu ni?metle şereflenirler. Toprak maddeleri yalnız insanda bulunduğundan, insanların üstünleri, meleklerin üstünlerinden daha üstün oldu. Toprak maddelerinin kavuşduklarına, hiç kimse kavuşmamışdır. Ayet-i kerimede bildirilen hasıl oldukdan sonra, tedella sırrı bu makamda hasıl olur. nın içyüzü meydana çıkar. Bu seyrde iyice anlaşıldı ki, Vilayet-i sugra, Vilayet-i kübra ve Vilayet-i ulyanın hepsi, Peygamberlik makamının kemalatının zılleri, gölgeleridir. Bütün o kemalat, o dereceler, bu derecelerin misalleri, görüntüleridir. İyi anlaşıldı ki, bu seyrde, bir nokta ilerlemek, Vilayet makamının bütün derecelerinden daha çokdur. Bu kemalatın hepsinin ne kadar olacağını bundan anlamalıdır. Geçilmiş derecelerin hepsi, bunun yanında, okyanus yanında bir damla gibi kalır. Burada, bu orantı bile yokdur. Diyebiliriz ki, yanında, , sonsuz yanında, ufak birşey gibidir. Sübhanallah! Cahilin biri, bu sırdan haber vererek, evliyalık, Peygamberlikden daha yüksekdir der. Bunları anlamıyan, bir başkası da, bu sözü düzeltmek için, Peygamberlerin vilayeti, kendi Peygamberliğinden daha yüksekdir der. Ağızlarından çıkan, çok büyük oldu. Allahü tealanın ihsanı ile ve Peygamberinin?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? sadakası olarak, bu seyr bitince, bir adım daha ileri atılacak olsa yok olunur. Bunun ötesinin yalnız adem olduğu anlaşıldı.

Ruhül-kudsün yardımı, imdada yetişirse,

Yavrum! İyi dinle ki, Vilayet makamında ikiliğin giderilmesi istenildiği için, Evliya, iradelerini yok etmeğe uğraşırlar. Bayezid-i Bistami hazretleri, dedi. Nübüvvet mertebesinde ikiliği yok etmek lazım olmadığı için, iradeden kurtulmak istenilmez. Çünki irade, kamil sıfatlardan biridir. Eğer iradeye bir aşağılık bulaşmış ise, iradenin bir aşağı şeye bağlanmasından olmuşdur. Demek ki, irade sıfatını pis şeye, beğenilmeyen şeye bağlamamalıdır. Hep Hak tealanın beğendiği şeyleri istemelidir.

Sanki Allah, yalnızca Müslümanların Allah'ı. Haşa, o, tüm yarattıklarının Allah'ıdır. Onun için, tüm yarattıklarına karşı adil, acıyıcı ve merhametlidir.

Pir, ya?ni şeyh ne demekdir? Pir, isteyene, Allahü tealanın yolunu gösterendir. Bu iş, öğretmekle başlar. Tarikati öğreten, hem de islamiyyeti öğreten bir üstaddır. Hırka veren, böyle değildir. Bunun için, öğreticiye karşı çok edebli olmak lazımdır. Üstad ismi, bunun hakkıdır.

Bu arada, sizin ortamınızı bulandırmak değildi amacım, sizin feyzinizden yararlanmaktı. Fakat, bana bunu çok gördünüz. İlminizin zekatını veriniz.

İKİYÜZYETMİŞDÖRDÜNCÜ MEKTUB

Şunu da biliniz ki, ancak Zat-i tealaya kavuşmak istiyenler için, Zat-i tealanın ismlerle ve sıfatları düşünmekle birlikde hazır olması da, gaflet sayılır. Bu gafleti yok etmeleri lazımdır. Ötelerin ötesine ilerlemelidirler. Farisi beyt tercemesi:

kendi kapısına adam taşıma sevdasında böyle olmaz

Bunların sonra gelenlerinden birkaçı, dediler. Herşeye O demekden kaçındılar. Herşey Odur diyenleri beğenmediler. Bunun için, şeyh Muhyiddini ve onun yolunda olanları inkar etdiler ve aybladılar. Fekat bunlar, bu alem Allahü tealadan başkadır da demiyor. O değildir, Ondan başka da değildir diyorlar. Bunların sözü de, doğru değildir. İki şey elbet birbirinden başka olur. İkiliğe inanmamak, akla uymamak olur. Evet, Ehl-i sünnetden kelam alimleri, Allahü tealanın sıfatları O değildir. Ondan başka da değildir dediler ise de, buradaki başka sözü, lügat ma?nasında değildir. Başka olan iki şeyin birbirinden ayrılması caiz olur demekdir. Çünki Allahü tealanın sıfatları, zatından ayrılmış değildir ve ayrılmaları caiz değildir. Bunun için, Allahü tealanın sıfatları O değildir. Ondan başka da değildir sözü doğrudur. Alem ise, böyle değildir. Allahü teala var idi. Hiçbirşey yok idi. Bunun için alem, Ondan başka değildir demek, hem lügat bakımından, hem de ikinci bakımından doğru olmaz. Bunlar, ilerliyememiş olduklarından, alemi ya?ni mahlukları, Allahü tealanın sıfatları gibi sandılar. Sıfatlar için söylemesi caiz olanı, alem için de söylediler. Alem Odur demediklerine göre, Ondan başkadır demeli idiler. Böylece, tevhid-i vücudi yolundan kurtulmalı idiler. Varlığın çok olduğunu anlamalı idiler. Tevhid-i vücudi sahibleri mesela şeyh Muhyiddin-i Arabi?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? ve onun yolunda gidenler, herşey Odur diyor. Bu sözleri, alem Allahü teala ile birleşmiş demek değildir. Haşa ve kella! Bu sözleri, alem yokdur. Ancak Allah vardır demekdir. Mektublarımda bunu uzun açıklamışdım.

Süal: Ebu Bekr-i Sıddik?radıyallahü anh? işini sona getirdikden sonra, buyurdu. Bu söz ne demekdir?

ÜÇÜNCÜ ARİZA

Süal: Peygamberlerin sonuncusuna?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? uyanların yükseklerine ve deniyor da, başka Peygamberler?aleyhimüssalevatü vetteslimat? için bu kelimeler kullanılmıyor. Halbuki Peygamberimiz?aleyhimüssalatü vesselam?, bunlara da ve onlara da perde olmakdadır?

Allahü tealanın yardımı ile, her istediğim zeman yükseltiyorlar.

Kendisi Müceddid-i Elf-i Sani'dir. Fazla söze gerek yok.

Rü?yada Adem aleyhisselamı gördüğünüzü yazıyorsunuz. Çok iyidir. Rü?yanız doğrudur. Su görmek, ilm demekdir. Eli suya sokmak, ilm edinecek kuvvet elde etmekdir. Adem aleyhisselamı görmek de, bu ma?nayı kuvvetlendirmekdedir. Çünki Adem?aleyhisselam?, Allahü tealadan öğrendi. Bekara suresi, otuzbirinci ayetinde mealen, buyuruldu. Bu rü?yadaki ilm, kalb ilmidir. Kalb bilgilerinden de, Ehl-i beyte bağlı olanıdır?aleyhimürrıdvan?. Buluşduğumuz zeman daha anlatırım. Vesselam.

Bu mektub, şeyh Nur Muhammede yazılmışdır. Ba?zı sohbetlerde bulunmak, bir yana çekilip yalnız yaşamakdan daha iyi olduğu bildirilmekdedir:

İctihad derecesinde olan yüksek alimler, dinin hükmlerini açığa çıkarmışlardır. Dinden olmıyan şeyleri meydana çıkarmış değillerdir. Görülüyor ki, ictihad yolu ile bildirilen hükmler, sonradan meydana çıkarılmamışlardır. Dinden olan, dinin temeli olan şeylerdir. Çünki, din bilgilerinin temelleri dörtdür. Dördüncüsü, kıyas ya?ni ictihaddır.

Bu feyz kaynağını, Seadet yolunu tekrar güncelliyorum.

etmek, günahların örtülmesini istemekdir. kelimesini okumak ise, günahların yok olmasını istemekdir. O nerede, bu nerede? şaşılacak bir kelimedir. Söylemesi çok kısadır. Ma?naları ve faideleri ise pekçokdur.

bu işlerin sonu da cemaatçiliğe çıkar olmuş...

Ya Mevlasını özlemiştir ya da Mevlası onu!!!

Hace Muhammed Parisa hazretleri?kuddise sirruh?, kitabında buyuruyor ki, hazret-i Ali, Peygamberlerin sonuncusundan?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? terbiye gördüğü gibi hazret-i Sıddikdan da yetişmişdir. Bunun için, hazret-i Alinin nisbeti, hazret-i Sıddikın nisbetinden başka değildir denilirse, evet nisbetleri başka olmasa da, birçok incelikleri bulunduğu yerlere göre, birbirlerinden ayrılırlar. Tek bir su, bulunduğu yerlere göre, başka başka özellikler aldığı gibi, ikisinden herbirine, ayrı incelikleri bakımından, ayrı bir tarikat bağlanmış olabilir.

2)Hadis-i şerifler ve sünnet

Kıymet bilene, çok faideli olur.

ona hiç cevab verme, konuşma bitir işi!

Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? buyurdu ki, . Atılması lazım olan şeyin neresi güzel olur? Bir hadis-i şerifde buyurdu ki: . Başka bir hadis-i şerifde, buyuruldu. Dinde yapılan her değişiklik bid?at olunca ve her bid?at, dalalet olunca, bid?atlerin hangisine güzel denilebilir? Bu hadis-i şeriflerden anlaşılıyor ki, her bid?at sünneti ortadan kaldırmakdadır. Bid?atlerin, bir kısmı kaldırır, bir kısmı kaldırmaz demek, pek yanlışdır. Görülüyor ki, bid?atlerin hepsi seyyiedir, kötüdür. Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? buyurdu ki: . Hassan bin Sabitin bildirdiği hadis-i şerifde, buyuruldu.

O konuşmamız, ağızdan ağza dolaşdıkça, başka şekl alarak, sizi üzecek kadar değişmiş olduğu anlaşıldı. Bu üzüntünüzü gidermek için birkaç şey yazmak istedim: Sizinle tanışmamız, birşeyimizi artdırmaz. Görüşmemek de birşeyi azaltmaz. Düşüncemiz, isteğimiz, yalnız sizin iyiliğinizdir. Fekat sözünü herkes bilir. İyi biliniz ki, bu fakir?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? sizin zararınızı istemedim ve inşaallah istemem de. Acıdığım için söylenilen birşeydi. Din adamları, acıdıklarından, böyle söylerler. Hem de, bir sırası gelerek söylenmişdi. Hiç üzülmeyiniz!

Bu başlıkla ilgilenenler;

Allahü teala, sizi, zatınıza yakışmıyan herşeyden korusun! Yüce ceddiniz?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat? hurmetine düamı kabul buyursun! Errahman suresinde, altmışıncı ayetinde mealen, buyuruldu. Sizin ihsanlarınıza, hangi ihsanla karşılık yapacağımı bilemiyorum. Ancak, mubarek zemanlarda, din ve dünya selametiniz için düa etmeğe çabalıyorum. Elhamdülillah, elimde olmıyarak, bu vazife nasib olmakdadır. Mükafat olabilecek başka bir ihsan da, va?z ve nasihatdir. Eğer kabul buyurulursa, bizim için ne büyük ni?met olur.

Eshab-ı kiramın?rıdvanullahi teala aleyhim ecma?in? Fena ve Bekaları, O hazretin?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? teveccühü ve tesarrufu ile mi idi? Yoksa, yalnız müsliman olmakla mı idi? Bunlar süluk ve cezbe hallerini ve makamlarını biliyorlar mı idi? Yoksa, bilmiyorlar mı idi? Eğer biliyorlar idi ise, bu hallere ve makamlara ne ism vermişlerdir? Eğer onlarda süluk ve cezbe yolları yokdu denirse, bu tarikatlerin bid?at-i hasene olmaları lazım gelmez mi?

ÜÇYÜZÜNCÜ MEKTUB

İKİYÜZDOKSANÜÇÜNCÜ MEKTUB

Allahü tealanın ilminin bütün mahluklarla beraber olduğunu ve her şeyi kaplamış olduğunu, alimlerin bildirdikleri gibi anlıyorum.

İKİYÜZSEKSENBİRİNCİ MEKTUB

Mahşer yerinde, zebaniler elinden, ya Rab!

maalesef bi bunağın peşinde hep aldandık

İKİYÜZKIRKYEDİNCİ MEKTUB

Buğdaydan arpa, arpadan buğday çıkmaz elbet!

Ateş, içine düşen kimseyi yakar,

Allahü teala sizi, Muhammed aleyhisselamın islamiyyeti yolunda bulundursun! Bütün kuvvetinizle, Allahü tealanın rızasına kavuşmak için, çalışmanızı nasib eylesin! Bize ve size?kaddesallahü teala esrarehümel?aziz? lazım olan şey, kalbi, Allahdan başka şeylere düşkün olmakdan kurtarmakdır. Kalbin bu kurtuluşu da, Allahü tealadan başka, hiçbirşeyi düşünmemekle olur. Bir insan, eğer bin sene yaşamış olsa, kalbinden hiçbirşey geçmez. Çünki kalb, Allahü tealadan başka her şeyi unutmuşdur. Farisi mısra? tercemesi:

Talib olanların, arada vasıta olmadan kavuşmaları çok güçdür. Cezbe ve süluk ni?metlerine kavuşmuş olan, Fena ve Beka ile şereflenmiş olan, ve ve ve yollarını geçmiş olan bir vasıtanın yardımı lazımdır. Bunun cezbesi, sülukünden önce olmuş ise ve muradlardan olarak yetişdirilmiş ise, bulunmaz bir ni?metdir. Onun sözleri, ölmüş kalbleri diriltmek için devadır. Bakışları şifadır. Taş kesilmiş kalbler, onun muhabbetine kavuşmakla yumuşak olur. Böyle devletli bir rehber ele geçmezse, meczub olan salik de, büyük bir ni?metdir. Bu da talibleri yetişdirebilir. Onun yardımı ile, Fena ve Beka ni?metine kavuşurlar. Farisi beyt tercemesi:

konuya açılık getirirseniz menmun olurum.

Kendini beğenmiş, yerinde sayıyor.

özü özelligi bozulmasın diye ellenmiyor ama birçok yabancı kendi dilinde nerdeyse hatmetmiş bunları. Bizse aylayamıyoruz nidalarıyla geçip gidiyoruz...

Süal 7: Bu yolda yeni başlıyanların ağızları ile söyledikleri zikri, kalbleri de söylemekdedir. Kelime-i tevhid ile zikr ederken, kalb de bunun hepsini söyliyor mu, söylemiyor mu? Kalb de hepsini söyliyorsa, derken yukarıya doğru, derken, sağa doğru söylemek nedendir?

Cevab: Emrleri, ya?ni ibadetleri yapmağı nefsin istememesi, emr altına girmek istemediği içindir. Nefs, bir emr altına girmek, birşeye bağlanmak istemez. Nefsin bu hali, haramdır veya mubahların fazlası demekdir. Demek ki, emrleri yapmakla, bu haramdan veya mubahın fazlasından sakınılmış oluyor. Bunun için de, nefse uyulmamış oluyor. Yoksa nefse uymamak, yalnız emrleri yapmak demek değildir.

YÜZDOKSANSEKİZİNCİ MEKTUB

Sohbetin edeblerine uymak ve şartlarını gözetmek, bu yolda herhalde lazımdır. Feyz yolu, ancak bununla açılır. Bunlar gözetilmezse, hiçbirşey elde edilemez. Ondan?kaddesallahü teala aleyhim ecma?in? faide elde edilemez. Çok lazım olan edeblerden ve şartlardan birkaçını bildiriyorum. Can kulağı ile dinleyiniz:

Yukarıdaki açıklamalardan anlaşıldı ki, Aşure günü ve Berat ve Regaib geceleri, cami?lerde toplanarak cema?at ile nemaz kılan yüzlerle kişiler, bu toplantılarla sevab kazandıklarını sanıyorlar ise de, bunlar fıkh alimlerinin sözbirliği ile mekruh dedikleri işi işlemekdedirler. Mekruhu iyi bilmek ise, büyük cinayetlerdendir. Çünki, haramı mubah bilmek, küfr olur. Mekruhu mubah bilmek, ondan bir basamak aşağıdır. Bu işin çirkinliğini iyi anlamalıdır. Mekruh olmakdan kurtulmak için, ezan ve ikamet okumadıklarını ileri sürüyorlar. Evet, ezan okumayınca mekruh olmıyacağını bildiren birkaç haber vardır. Fekat, bir iki kişi olmak ve cami?in bir köşesinde kılmak şartı ile mekruh olmaz demişlerdir. Böyle olmazsa, bu alimlere göre de mekruh olur. Haber vermek, yalnız ezan ve ikamet demek değildir. Birbirlerine söylemekle de olur. Böylece binlerle kimse, nafile kılacaklarını birbirlerine yaymakdadırlar. Aşure günü ve sayılı zemanlarda mahalle mahalle, birbirlerine haber veriyorlar. Filan şeyhin, filan imamın cami?ine gidelim, cema?at ile nemaz kılınacak diyorlar. Böyle haberleşmek, ezandan ve ikametden daha kuvvetli olmakdadır. Haber vermek şartı, tam yerine gelmekdedir. Haberleşmenin ezan ve ikametle olacağını açıklıyan birkaç habere uysak bile, yukarıda bildirdiğimiz gibi, bir iki kişinin cami? köşesinde kılması şartı da vardır.

Allahü tealaya hamd ederiz. Onun sevgili Peygamberine?sallallahü teala aleyhi ve sellem? ve Aline ve Eshabına salat ve selam ederiz! Birinci mektub, her ne kadar sıkıntılı idi ise de, ikincisi yumuşak ve uygun yazılmış idi ve çalışdığınızı bildiriyordu.

Uygun olmaz kavuşdum demek.

Mektubatı okudum ünv.'te iken ama inan ağır geldi bana, öyle yuksek haller anlatılıyor ki "yüzlerce tasavuf kitabı okusan tsavvuftaki bir hakikate dahi eremezsin "derlerya işte öyle yaşamayan insan okusa da anlaması çok zor gerçekten, bende öyleyim

HAYYE ALESSALAH, HAYYE ALELFELAH: Mü?minleri, felaha, se?adete, kurtuluşa sebeb olan, nemaza çağıran iki kelimedir.

Nihayetde olanların?kaddesallahü teala esrarehümül?aziz? nemazlarından birkaç şey söyliyelim de, başka taraflarını bunlara benzetirsiniz! Öyle olur ki, nihayete ermiş olan, nemazda okurken ve tesbih ve tekbir ederken, dilini, Musa aleyhisselama söyliyen ağaç gibi bulur. Bütün a?zasını, vasıta ve alet olarak görür. Öyle zemanlar olur ki, nemazda batını, hakikatı , zahirinden, suretinden ayrılıp gayb alemine karışır ve bilmediğimiz bir bağ ile, o aleme bağlanır. Nemazı bitince, yine dünyaya döner.

Bu mektub, mir Muhammed Nu?manın?kuddise sirruh? süallerine cevab olarak yazılmışdır. Nemazda otururken parmak kaldırmak doğru olmadığını da bildirmekdedir:

konuyla ilgili değil ama birşey sormak istiyorum en baştake ebru resmini buraya nasıl koydunuz merak ettim gerçekten...

Sübhanallah! Allahü tealaya hamd olsun! Peygamberlerin hepsi, , ya?ni insanın dışında olan ve , ya?ni insanın içinde olan putları yok etmeğe uğraşdılar. Bu putların yok edilmesini herkesden istediler. Hiçbirşeye benzemiyen, nasıl olduğu anlaşılamıyan ve varlığı lazım olan yaratanın bir olduğunu bildirdiler. Hiçbir Peygamberin, mahluklara benziyen bir yaratana iman edilmesini emr etdiği ve mahluklar yaratanın görünüşleridir dediği hiç işitilmemişdir. Bütün Peygamberler, varlığı lazım olan yaratanın bir olduğunu, söz birliği ile bildirmişlerdir. Ondan başka hiçbirşeye tapılamıyacağını söylemişlerdir. Allahü teala, Al-i İmran suresinin altmışdördüncü ayet-i kerimesinde mealen, buyuruyor. Bu tesavvufcuların sözleri, sonsuz Rab tanıdıklarını göstermekdedir. Herşey, bir olan Rabbimizin görünüşüdür, diyorlar. Bu sözlerine şahid olarak Hadid suresinin üçüncü ayet-i kerimesindeki, ve Enfal suresinin onyedinci ayet-i kerimesindeki, ve Feth suresinin onuncu ayet-i kerimesindeki, okuyorlar ve hadis-i şerifini okuyorlar. Bu ayet-i kerimeler ve bu hadis-i şerif, onların doğru söylediklerini göstermiyor. Ayet-i kerimede, Allahü tealanın yalnız kendini bildirmesi, mahlukların varlıklarının tam bir varlık olmadığını gayet güzel göstermekdedir. Yoksa var olmadıklarını bildirmek değildir. Mesela, hadis-i şerifde, ve buyuruldu. Bunun gibi, daha nice ayet-i kerime ve hadis-i şerifler vardır. Ayet-i kerimeye ve hadis-i şeriflere bu ma?nayı vermemize, te?vil diyorsunuz demeleri de yersizdir. Bu ma?nayı vermemiz, ayet-i kerime ve hadis-i şeriflerin çok beliğ olduklarını göstermekdedir. Dünya işlerinde de böyle sözler çokdur. Mesela, bir kimse gönderdiği me?mura olan güvenini bildirmek için, veya der. Bu söze kelimelerin ma?nası verilemiyeceği meydandadır. İ?timadın çok olduğunu gayet güzel anlatmakdadır. Bir hizmetçinin yapdığı iş, onun gücünün, kuvvetinin üstünde olursa ve efendisi bu işe çok ehemmiyyet ve kıymet verdiğini bildirmek isterse, bu işi ben yapdım, sen yapmadın diyebilir. Bu söz efendi ile hizmetçinin tek bir adam olduklarını göstermez. Kölenin, hizmetcinin işi, kuvvet sahibinin işi olmadığı meydandadır. Kendisi de, elbette o değildir. Bu tesavvufcular, Peygamberlik derecesini anlayamamış olacaklar. O büyükler, iki varlık bildirmekdedir. Bu iki varlık birbirinden başkadır demişlerdir. Peygamberlerin sözlerinden tevhid ve ittihad ma?nalarını çıkarmak, boş yere uğraşmakdır. Onların dediği gibi, var olan, bir olsaydı ve herşey onun görünüşü olsaydı, mahluklara ibadet etmek, Ona ibadet etmek olurdu. Böyle yanlış söyliyenler de yok değildir. Peygamberler?aleyhimüssalevatü vetteslimat?, böyle şeyi çok sıkı yasak etmişler. Allahü tealadan başkasına tapınanlara sonsuz azab yapılacağını bildirmişlerdir. Mahluklara tapınanların Allahın düşmanı olduklarını bildirmişlerdir.

YÜZDOKSANINCI MEKTUB

bugün yok mu mektup?

Şükrünün binde birini yapamam yine!

Cevab: Bu haller, nemaz kılarken hasıl olmakdadır. Nemazın dışında da hasıl olursa, nemazın te?siri iledir. Hadis-i şerifde, buyuruldu. Bu hadis-i şerif, belki çok seyrek olan bu halleri göstermekdedir. Başka bir hadis-i şerifde, buyuruldu. Alak suresi ondokuzuncu son ayetinde mealen, buyuruldu. Allahü tealaya yakınlık çok olduğu zeman, başkalarının bulunması, araya karışmaları da o kadar azalır. Bu hadis-i şerif ve bu ayet-i kerime gösteriyor ki, o vakt, nemazda olan vaktdir. Vaktin devamlı ve kavuşmanın aralıksız olduğu, tesavvuf büyüklerinin söz birliğinden de anlaşılmakdadır. Zünnun-ı Mısri buyuruyor ki, .

Hulasa, kafirlerin adet ve merasimlerine katılanda, zerre kadar iman varsa, Cehennem azabına girecek ise de, Cehennemde ebedi kalmıyacakdır. İmanı olanlardan büyük günah işleyen lere gelince, Allahü teala, bu günahları isterse afv eder, isterse günahı temizleninceye kadar, Cehennemde azab eder. Bu fakirin?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? anladığına göre, Cehennem azabı ister sonsuz olsun, ister bir zeman olsun, küfr için ve küfr sıfatları ve bulaşıklıkları içindir. Küfrden teberri eden, kaçınan, iman sahiblerinin yapdıkları büyük günahlar, ya imanları hurmetine, cenab-ı Hakkın merhameti ile veya kalb ile tevbe ve dil ile istigfar ederek ve beden ile hayrlı bir iş yaparak veya şefa?ate kavuşmaları ile afv olunur. Günahda kul hakkı varsa, hak sahibi ile halallaşmak lazımdır. Böyle afv olmıyanlar, dünya sıkıntıları ve derdleri ile veya son nefesde can verirken, çekecekleri zahmetler ile temizlenir. Bunlarla da temizlenmezse, ba?zıları kabr azabı çekmekle afva kavuşur. Ba?zıları ise, kabr azabı ve sıkıntıları ve kıyamet gününün şiddetleri ile afv olunup, günahları biter ve Cehennem azabı ile temizlenmeğe lüzum kalmaz. Nitekim, En?am suresi, seksenikinci ayetinde mealen, buyuruldu. Bu ayet-i kerime, sözümüzün doğru olduğunu göstermekdedir. Çünki burada , şirk demekdir. Herşeyin doğrusunu ancak Allahü teala bilir.

Bugün, böyle olduğuna belki inanmazsınız. Fekat yarın ölünce, doğru olduğu anlaşılacakdır. O zeman inanmanın faidesi olmıyacakdır. Farisi beyt tercemesi:

Cevab: Herşeyi doğru olarak ancak Allahü teala bilir. Bilgisini şeytanın karışdırmadığı kimse yokdur. Peygamberlere bile karışabileceği, hatta karışdığı halde, Evliyaya karışmaz olur mu? Nerde kaldı ki, acemi taliblere karışmasın. Şu kadar var ki, Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vetteslimat? şeytanın karışdırdığı, haber verilir ve yanlış doğrudan ayırd olunur

Kıymetli ni?metleri meydana çıkarmak, hamd yollarının en büyüklerinden biridir. Bu büyük ni?metleri açıklamağa kalkışdım. , kendini beğenmek sanılmasından uzak olacağını umarım. Ucb nasıl olabilir ki, Allahü tealanın yardımı ile, kendi kötülüğüm ve alçaklığım hep gözümün önündedir. Bütün kemaller, iyilikler de Allahü tealanındır. Geçmişde ve gelecekde olan her hamd alemlerin Rabbi içindir. Onun Peygamberlerine ve Peygamberinin kerim olan Aline ve yüksek Eshabının hepsine iyi düalar ve selamlar olsun?salevatullahi teala aleyhi ve ala Alihi ve Eshabihi ecma?in?! Doğru yolda bulunanlara ve Muhammed Mustafanın izinde gidenlere de selam olsun?aleyhi ve ala alihissalevatü efdalüha vetteslimatü ekmelüha?!

İKİYÜZELLİÜÇÜNCÜ MEKTUB

ÜÇYÜZÜÇÜNCÜ MEKTUB

İmam Rabbani

Ey oğlum, iyi dinle! Peygamberler yalnız Alem-i halkın ibadet etmesini istemişlerdir. hadis-i şerifi bunu göstermekdedir. Kalb Alem-i halka çok yakın olduğu için, kalbin tasdikını da istemişlerdir. Alem-i emrin öteki dört latifesinin sözünü etmemişlerdir. Bunları hesaba katmamışlardır. Doğrusu da budur. Çünki, Cennet ni?metleri, Cehennemdeki azablar ve Allahü tealayı görmek ni?meti ve buna kavuşamamak felaketi hep Alem-i halka olacakdır. Alem-i emrin bunlarla ilgisi yokdur. Bundan başka, farz, vacib ve sünnet ile ibadetler, Alem-i halkdan olan cesed ile yapılmakdadır. İbadetlerden, Alem-i emr ile ilgili olanı, nafilelerdir. İbadetlerin sevablarının mikdarı, ibadetin mikdarı ile ölçülür. Bunun için, farzlardan hasıl olan yakınlık, Alem-i halkın yaklaşmasıdır. Nafileler de, Alem-i emrin yaklaşmasına sebeb olur. Elbette nafilenin kıymeti, farzın kıymeti yanında hiç gibidir. Okyanus yanında, bir damla kadar bile değildir. Nafilenin kıymeti, sünnetin yanında bile böyledir. Sünnet de, farzın yanında, okyanus yanındaki bir damla su gibidir. Bu ikisinin yaklaşdırması arasındaki büyük farkı, buradan anlamalıdır. Alem-i halkın, Alem-i emrden üstünlüğünü, bu farkdan ölçmelidir. Çok kimseler, bu inceliği bilmedikleri için, farzları bırakıp, nafilelerin yayılmasına çalışıyorlar. Cahil sofiler, zikre, fikre sarılıp, farzları ve sünnetleri yapmakda gevşek davranıyorlar. Kırk gün çile çekmeği ve riyazetler yapmağı beğeniyor, Cum?a nemazına ve cema?ate gitmiyorlar. Halbuki, bir farz nemazı cema?at ile kılmak, onların binlerle, kırk günlük çilelerinden daha faideli olduğunu bilmiyorlar. Evet, islamiyyetin edeblerini gözetmek şartı ile, zikr ve fikr çok faideli ve pek kıymetlidir. Cahil hocalar da, nafilelerin yayılmasına çalışıyor, farzların yapılmasına aldırış etmiyor, terk edilmesine sebeb oluyorlar. Mesela, Aşure nemazının, Resulullahdan?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? haber verildiği iyi bilinmiyor. Bunu cema?at ile ve ehemmiyyet vererek kılıyorlar. Halbuki, nafile nemazı cema?at ile kılmanın mekruh olduğunu fıkh kitablarında okuyorlar. Farzları kılmakda gevşek davranıyorlar. Farzları müstehab olan zemanlarında kılanları pekazdır. Vaktinde bile kılmıyorlar. Farzları cema?at ile kılmağa ehemmiyyet vermiyorlar. Bir iki kişiden fazla cema?at toplandığı az görülüyor. Çok zeman da yalnız kılıyorlar. Din adamları böyle olursa, başkalarının nasıl yapdıklarını artık düşünmelidir. Bu kötü hallerden dolayı, müslimanlık za?iflemeğe başladı. Böyle işlerin zulmeti ile, günahlar, bid?atler çoğaldı. Farisi beyt tercemesi:

Kıymetli kardeşim Mevlana Davüdün mubarek mektubu geldi. Bizleri sevindirdi. Hak teala, zahirinizi ve batınınızı, razı olduğu şeyleri yapmakla süslesin. Sevgili Peygamberi ve Onun yüksek Ali hurmetine düamızı kabul buyursun?aleyhi ve aleyhimüssalatü vesselam?! Kalbin çeşidli şeylere dağılması yüzünden, kalb için aldığınız dersi yapmakda ve büyüklerin yolunda ilerlemekde gevşeklik olmamalıdır. Bir karartı ve bulanıklık olursa, Allahü tealaya yalvararak, boynunuzu bükerek, Ona sığınarak bundan kurtulmağa çalışınız. Bundan kurtulmanın ikinci ilacı, bu ni?mete kavuşmanıza sebeb olana, sizi bu yolda yetişdirene tam bağlanmanızdır. Bu büyük ni?mete kavuşduran zatın haklarını, edeblerini gözetmeğe çok çalışınız. Onun rızasını kazanmağı, Allahü tealanın rızasını kazanmağa vesile biliniz. Kurtuluş yolu ancak budur. Vesselam.

Kardeşim! Allahü teala, seni doğru yola ulaşdırsın! Bu fakir, bu yola özendiğim zeman, Allahü teala, işimi kolaylaşdırdı. Vilayet kaynağı, hakikatin mütehassısı, nihayetin başlangıcda yerleşdirilmiş olduğu yolun kılavuzu, vilayet derecelerine kavuşduran caddenin sürücüsü, dinin koruyucusu, şeyhimiz ve imamımız, şeyh Muhammed Baki?kaddesallahü teala sirreh? hazretlerine kavuşdurdu. Bu yoldaki büyüklerin seçkinlerinden olan bu yüksek zat, Allahü tealanın ismini zikr etmeği öğretdi. Teveccüh buyurdu. Bu fakirde, zikrin tadı tam hasıl oldu. Sevincimin çokluğundan ağladım. Birgün sonra, bu büyüklerin kıymet verdikleri ve dedikleri, şü?ursuzluk hasıl oldu. Kendimden geçince, büyük bir deniz gördüm. Dünyadaki şeklleri, suretleri, bu deniz içinde gölge gibi gördüm. Şü?ursuzluğum çoğaldı. Bir sa?at, iki sa?at sürdüğü günler oldu. Bütün geceyi kaplamağa başladı. Olanları, kendilerine arz etdim. dan biraz hasıl olmuş buyurdu. Zikr etmeği yasakladı. dedi. İki gün sonra, bilinen hasıl oldu. Arz eyleyince, buyurdu. Fenanın Fenası hasıl oldu. Arz eyledim. buyurdu. dedim. buyurdu. Hemen o gece, buyurduğu gibi, Fena hasıl oldu. Bunu ve bundan sonra olanı arz eyledim ve Allahü tealayı, ilm-i huzuri ile bildiğimi ve kendisinde bulunmıyan sıfatlarla birlikde bildim dedim. Bundan sonra, bütün eşyayı kaplıyan bir nur göründü. Onu Hak teala sandım. Bu nur siyah idi. Arz eyledim. buyurdu. Sonra, bu nur küçülmeğe başladı. Darlaşdı. Nokta gibi oldu. buyurdu. Öyle yapdım. Hayal olan nokta da yok oldu. Hayrete daldım. Hak teala, kendini kendi görür gibi göründü. Arz eyledim. buyurdu. Bu yoldakilerin nisbeti, bu huzur demekdir. Bu huzura, gayb olmıyan huzur da denir. Nihayetin bidayetde yerleşmesi, burada olur. Bu yolda, talibe bu nisbetin hasıl olması, başka yollarda, talibin maksada kavuşmak için, çalışılacak zikrleri ve vazifeleri rehberlerinden almalarına benzer. Farisi mısra? tercemesi:

EŞHEDÜ ENNE MUHAMMEDEN RESULULLAH: Muhammedin?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam?, Onun gönderdiği Peygamberi olduğuna, Onun istediği ibadetlerin yolunu bildirici olduğuna ve Allahü tealaya, ancak Onun bildirdiği, gösterdiği ibadetlerin, yaraşır olduğuna şehadet eder, inanırım.

Bu mektub, Kılıncullaha yazılmışdır. Peygamberlerin efendisine?sallallahü teala aleyhi ve aleyhim ve sellem? uymağı övmekdedir:

Kardeşim! Bu fırsat, bir daha ele geçmez. Fırsat bulunsa da, böyle toplantılar bulunamaz. O zeman, bu ni?meti, nasıl ele geçirirsin? Elden kaçırılanı nerden bulabilirsin? Zararları, ne ile yerine koyabilirsin? Yanılıyorsunuz! Yanlış anlıyorsunuz. Tatlı, yağlı lokmalara gönül kapdırmayınız! Süslü, renkli elbiselere aldanmayınız! Bunlara düşkün olmanın sonu, dünyada da, ahıretde de pişman olmakdır, inlemekdir. Eşin, dostların gönüllerini yapmak için, kendini belaya sokmak ve ahıretin sonsuz azablarına atılmak, aklı olanın yapacağı iş değildir. Allahü teala, akl versin ve gafletden uyandırsın!

İnsanın yükselmesini, se?adet-i ebediyyeye kavuşmasını, bir tayyarenin uçmasına benzetirsek, i?tikad ile amel, ya?ni iman ile ibadet, bunun gövdesi ve motorları gibidir. Tesavvuf yolunda ilerlemek de, bunun enerji maddesi, ya?ni benzini demekdir. Maksada ulaşmak için, tayyare elde edilir. Ya?ni, iman ve ibadet kazanılır. Harekete geçmek için, kuvvet maddesi ya?ni tesavvuf yolunda ilerlemek lazımdır.]

Yabancıdan uzlet et, dostdan değil! e

Sayısız isyanla geldim kapına, beni kılma red!

rabbani hazretleri mektupların kısa olmasına ayrı bir özen gösteriyor maalesef insanlarda bu konuda da ciddi sıkıntılar var. hoca çağırıyorsun 45 dk sohbet yap hocam diyorsun mübarek bir başlıyor pir başlıyor tebliğ ve irşad olaylarında zamanlama çok dikkat edilmeli yine kainatın efendisinin tebliğ mektuplarınında çok kısa olması dikkat çekicidir.

Bir salikin yalnız birinci yoldan kavuşması ve vilayetle nübüvvetin kemallerini birlikde elde etmesi ve bu iki makamın kemallerini birbirinden ayırması ve herbirinin urucunu ve nüzulünü ayrı ayrı yapması ve nübüvvetin vilayetden daha üstün olduğunu anlaması hasıl olabilir. İkinci yoldan kavuşanlar için, vilayet makamının kemalleri, ayrı ayrı hasıl olmaz ise de, vilayetin özü, toplu olarak, çok iyi olarak ele geçer. Hatta, vilayet sahibleri, vilayetin kabuğuna varmışlardır. O ise, vilayetin özüne varmışdır. Evet, vilayet sahiblerine hasıl olan sekr bilgileri ve zıl tecellileri, onda çok az bulunur. Fekat bu ayrılık, vilayet sahiblerinin daha üstün olduklarını göstermez. Hatta, ikinci yoldan kavuşmuş olan arif, bu bilgileri ve görünenleri aşağılık bilir. Bunlara bakmakdan utanır. Belki onları, günah ve edebsizlik bilir. Çünki asla kavuşmuş olan, bu aslın zıllerinden, görüntülerinden kaçınır. Onlara bakmakdan sıkılır. Zıllere tutulmak, asla kavuşamamakdır. Asla kavuşdukdan sonra, zıl görünmez olur. Zılle bakmak edebsizlik olur.

Müntezamdır cümle ef?alin senin,

Şimdi diğer kardeşlerimizin ortak görüşü ne şekilde ise o şekilde devam edelim.

sn p00r tamam bu yazıları okuyoruz benim merak ettiğim bişi var acaba siz bunların kacta kacını hayatınızda uyğuluyorsunuz

Cümlenin ihtidasıdır, islamiyyet.

Evliyanın?kaddesallahü teala esrarehüm? kerametine inanmak lazımdır. Allahü teala, bu dünyada, her işi, adet-i ilahiyyesi, kanun-i ilahisi ile yaratmakdadır . Evliyasının elinden, adet-i ilahiyyesi dışında, ba?zı şeyler yaratır, yapar ki, buna denir. Keramete inanmıyan, dünyanın her tarafında, her zeman, sık sık görülmüş ve ağızdan ağıza yayılmış olan vak?alara inanmamış olur. Allahü tealanın, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? elinde ve onların sözleri ile, adet-i ilahiyyesini bozarak, kimsenin yapamıyacağı şeyler yaratmasına, denir ki, mu?cize gösteren bir kimse, Peygamber olduğunu i?lan eder. Keramet gösteren kimse ise, Peygamber olmadığını ve bir Peygamberin?aleyhisselam? yolunda bulunduğunu söyler.

gardaşlık: katılıyorum, bende öyle bir tespitte bulunmuştum.

Toprak başkadır, temiz alem başkadır.

Ortalık aydınlanınca olur belli,

Bu yolda, nihayet başlangıcda yerleşdirilmişdir. Hace Behaüddin-i Buhari?kaddesallahü teala sirrehül?aziz?, buyurdu. Farisi mısra? tercemesi:

Allahü tealanın, herşeyi ihata etdiğine ve herşeye yakın olduğuna ve herşey ile beraber olduğuna inanırız. Fekat, bu ihata, kurb ve ma?ıyyetin, ne demek olduğunu bilemeyiz. demek, Kur?an-ı kerimin açık olan ma?nasını çevirmek demekdir. Biz, böyle ma?nalar vermeği doğru bulmuyoruz.

teşekkür ederim

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="8ae7efe2e7effeebe6e3a4eeefe7e3f8e8ebf9cafeeda4e9e5e7a4fef8">

DOKUZUNCU MEKTUB

Yetmişüç fırkadan ancak kurtulan.

Mevlam biz aciz kulllarına burada yazanları anlayıp, hayatına tatbik edip hidayete nail olan kullarından eylesin. ALLAH razı olsun.

ona yetişiriz sanmak tuhafdır!

Mevlana Muhammed Salihin sözlerini yazıyorsunuz. Şimdi yanımızda olmadığından, onları niçin söylediğini kendisinden anlıyamadık. Onun için, birşey yazamıyacağım. Herhalde hayrdır. Kalbinize birşey gelmesin. Edebe uymıyan şey yapıldığını yazıyorsunuz. Kalbi temiz kimselerin hataları afv olunur. Gönlünüze hiçbir şey gelmesin! Hallerinizin nasıl olduğunu soruyorsunuz. Allahü tealaya hamd ve şükr olsun ki, kabul olunmuşlardansınız. Kabul edilmiş olanlar, sebebsiz kabul olunurlar.

Cevab 2: Sevgili kardeşim! Riyazetler çekmenin bu yolda yasak olduğunu yazıyorsunuz. Riyazetlerin bu yolda zararlı bilindiğini nerede işitdiniz? Bu yolda, nisbeti hep korumak ve sünnet-i seniyyeye uymak?ala sahibihessalatü vesselamü vettehıyye? ve hallerini örtmeğe çalışmak ve orta halli yaşamak ve yiyecekde, giyecekde ve herşeyde orta hali gözetmek vardır. Bunların hepsi, riyazat-i şakka ve mücahedat-i şedidedir. Cahiller bunları riyazet saymazlar. Mücahede bilmezler. Bunlara göre, riyazet ve mücahede, yalnız açlık çekmekdir. Çok aç kalmağı pek kıymetli sanırlar. Çünki, hayvanlar gibi yaşayan bu kimseler, yimeğe, içmeğe çok önem verirler. Hep bunları düşünürler. Bunun için, yimemek, içmemek bunlara ağır riyazet görünür ve sıkı mücahede olur. Bu cahiller, nisbetin hep korunmasına ve sünnete uymağa?ala sahibihessalatü vesselamü vettehıyye? ve benzerlerine hiç kıymet vermezler. Bunun için, bunları yapmamağı çirkin görmezler. Yapmağa çalışmağı da riyazetden saymazlar. Görülüyor ki, bu yolun büyüklerine, hallerini örtmeğe çalışmak ve cahillerin kıymet verdikleri riyazetleri yapmamak lazımdır. Böyle riyazetleri cahiller beğenirler. Aralarında yayılarak şöhrete ve afete sebeb olur ve sonu kötü olur. Resulullah, buyurdu.

Cevab: Fark derecelerinde bulunan sahv ve benzerleri, cem? derecelerindeki koyu sekre göre olan sahvdır. Oradaki sahv, sekr ile karışıkdır. Oradaki islam da, küfr ile karışıkdır. Ma?rifet de, cehl ile bulanmışdır. Eğer yazılabilseydi, fark derecelerindeki halleri, ma?rifetleri uzun uzadıya bildirir, o mertebede sekr ve benzerlerinin karışmış olduklarını açıklardım. Zeki olanlar, böyle olduğunu, düşünerek de anlıyabilirler. Şaşılır, doğrusu çok şaşılır! Şu kadar bilmek lazımdır ki, Peygamberler?aleyhimüssalevatü vetteslimat? bütün o büyüklüklerini ve üstünlüklerini, Peygamberlik yolunda buldular. Vilayet yolunda değil! Evliyalık, Peygamberliğin hizmetcisinden başka birşey değildir. Evliyalık, Peygamberlikden üstün olsaydı, meleklerin yüksek olanlarında Evliyalık, başka vilayetlerden üstün olduğu için, Peygamberlerden?aleyhimüssalevatü vetteslimat? daha yüksek olurlardı.

Muhterem Seyyid hazretleri?kaddesallahü teala sirrehül?aziz?! Bugün, müslimanlar kimsesiz kaldı. İslamiyyete yardım için, bugün bir çiteyl vermek, binlerce altın vermiş gibi kıymetli olur. Hangi tali?li kimseye bu büyük ni?meti ihsan ederlerse, ona müjdeler olsun! Dinin yayılmasına, islamiyyetin kuvvetlenmesine çalışmak, her zeman iyidir ve kim olursa olsun, böyle çalışan, cihad sevabına kavuşur. Fekat, islam düşmanlarının her yandan saldırdığı bu zemanda, Ehl-i beyt-i nebeviden olan siz kahramanların?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? yardım etmesi, elbette daha iyi, daha güzel olur. Çünki Allahü teala, islamiyyet gibi en büyük ni?metini, kullarına, sizin yüksek ceddiniz ile gönderdi. Sizin yardımınız, kendi yapdığı şeye yardım etmek olur. Başkalarının yardımı ise böyle olmaz. Resulullaha?aleyhi ve ala alihi minessalevati efdalüha ve minettehıyyati vetteslimati ekmelüha? tam varis olabilmek, bu büyük işi yapmakla olur. Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? Eshabına karşı buyurdu ki, . İşte bizim zemanımız, o zemandır ve müjdelenenler de şimdiki müslimanlardır. Farisi beyt tercemesi:

Fikir güzel hakim abi, bence değerlendirilmeli :)

? Evladım yetmez mi? En kıymetli dua budur. Dün sana cübbesini açıp abdest aldıran şeyh, bir saat önce öldü; ama imansız gitti; çünkü bu kerametinden dolayı ona kibir geldi.

Müslüman olan ve müslümanlığı bilen herhangi birisi zaten böyle düşünmüyordur. Biz derken kimi kast ettin bilmiyorum doğrusu. Cümlelerine insanlar birşeyler bilmiyormuş gibi değilde, birşeyleri onlara hatırlatıyormuşçasına başlarsan daha iyi tevazu göstermiş olursun.

Bir de, bana materyalist yakıştırması yapmışsınız. Materyalist değilim ama, "kavramları tanımak için yaşamak, kavramları anlamlı kılmak için zıddı ile tanışmak gerekir" düşencesi yanlış değildir. Düşünürseniz, siz de aynı noktaya çıkarsınız.

Bundan anlaşılıyor ki, insandaki kemaller, Vücub?te?alet ve tekaddeset? mertebesinin kemallerinin suretleri, görüntüleridir. İnsandaki kemallerin, Vücub mertebesindeki kemallere yalnız ismleri benzemekdedir. Bunun içindir ki, hadis-i şerifde, buyuruldu. sözünün inceliği, buradan anlaşılmakdadır. Çünki insanın nefsinde bulunan herşey, birer suretdir, görüntüdür. Bu suretlerin hakikati, aslı, Vücub mertebesindedir?te?alet ve tekaddeset?. İnsanın halife olmasının inceliği buradan anlaşılmakdadır. Çünki, birşeyin sureti, o şeyin halifesidir. Vekilidir. Zındıklar ve Allahü tealaya madde diyen adındaki kafirler, burada çok yanıldılar. Allahü tealayı insan suretinde, şeklinde sandılar. Ahmak oldukları için, Allahü tealanın, insanlarda olduğu gibi organları, duygu aletleri var dediler. Böylece, doğru yoldan sapdılar. Çok kimseleri de sapdırdılar. Allahü tealanın sureti ve misli gibi şeyler söylemek, benzeterek anlatmak içindir. Yoksa, benzetilen şeyin kendisidir demek olmadığını anlıyamadılar. Çünki suretin, görüntünün hakikati, aslı, parçalardan, zerrelerden meydana gelen bir toplulukdur. Vücub mertebesinde ise, böyle şey olamaz. Kadim olan, sonsuz olan, parçalanamaz, ayrılamaz. Kur?an-ı kerimdeki denilen ayet-i kerimeler de, böyledir. Bildirdikleri şeylerin kendileri anlaşılmamalıdır. Uygun olan başka şeyler anlaşılmalıdır. Al-i İmran suresi yedinci ayetinde mealen, buyuruldu. Demek ki, müteşabih olan ayet-i kerimelerin ne demek olduğunu, ancak Allahü teala bilir. Bu ayet-i kerime gösteriyor ki, müteşabih olan ayet-i kerimeler, gösterdiklerinden başka şeyleri bildirmekdedir. Allahü teala da, bu başka şeyleri bilmekdedir. denilen derin Ehl-i sünnet alimlerine de, bu başka bilgiler ihsan olunmuşdur. Bunun gibi, gayb olanları yalnız Allahü teala bilir. Peygamberlerin yükseklerine bu bilgisinden ihsan etmekdedir.

Tesavvuf, ehl-i sünnet i?tikadından ve islamiyyetin emrlerinden başka şeylere kavuşmak için değildir. Ehl-i sünnet i?tikadının yakini ve vicdani olması, ya?ni sağlamlaşması, şübhe getiren te?sirlerle sarsılmaması içindir. Akl ile, delil ile kuvvetlendirilen iman, böyle sağlam olamaz. Ra?d suresi otuzuncu ayetinde mealen, buyuruldu. Tesavvufun ikinci gayesi, ibadetlerde kolaylık, lezzet hasıl olması, nefs-i emmareden doğan tenbelliklerin, sıkıntıların giderilmesidir. Şunu da iyi anlamalı ki, tesavvufa sarılmak, herkesin bilmediklerini görmek, gaybden haber vermek, nurları, ruhları ve kıymetli rü?yalar görmek için değildir. Bunların hepsi, boş ve faidesiz şeylerdir. Her zeman görülen zıyanın, çeşidli renklerin ve tabi?atdeki güzelliklerin ne kusurları vardır ki, insan bunları bırakıp da, başka şeyler görmek için, birçok sıkıntılara katlansın. Çünki bu zıya da, o nurlar da, bu güzel şekller de, o şeyler de hepsi, Allahü tealanın yaratdığı şeylerdir ve hepsi Onun varlığını ve kudretinin sonsuzluğunu gösteren şahidlerdir.

gelirse, ey yeğit, sen buna şaşma!

İKİYÜZKIRKINCI MEKTUB

Allahü tealaya hamd olsun! Onun sevgili Peygamberine salatü selam olsun! Çok kıymetli oğlum! Halinizi açıkladığınız mektubunuzdan, Vilayet-i hassa-i Muhammediyyeye?ala sahibihessalatü vesselamü vettehıyye? bağlı olduğunuz anlaşılmakdadır. Bunun için Allahü tealaya çok şükr ediniz! Çok zemandan beri, bu ni?mete kavuşmak istiyordunuz. Şimdi, cenab-ı Hakdan ümmid ederek, gönlümü size verdim. Sizi bu devlete çekmeğe uğraşdım. Önce, sizi Vilayet-i Musevide buldum. Oradan çekerek, Vilayet-i hassa-i Muhammediyye içine almak nasib oldu. Bundan dolayı Allahü tealaya sonsuz hamd ve şükrler olsun! Siz, bu vilayete çekerek getirildiğiniz için, yirmi günden çok oluyor ki, koynumdasınız, yetişiyorsunuz. Bağlantınız kuvvetli olmadığından, belki sizin hiç haberiniz olmamışdır. Şimdi kuvvetlendiği için sizin de, anladığınızı sanırım. Allahü tealanın bu günahı çok kuluna, her an durmadan yağan ni?metlerinden hangi birini yazayım? Farisi iki beyt tercemesi:

O halde onlar Şeyhaynin büyüklüğünden ne anlıyabilirler? Her ikisinin büyüklüğü, o kadar çokdur ki, Peygamberler?aleyhimüsselam? sırasındadırlar. Peygamberlik makamından başka, bütün üstünlüklerine malikdirler. Nitekim Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve sellem? buyurdu ki: . İmam-ı Gazali?rahmetullahi aleyh? buyuruyor ki, halife Ömer?radıyallahü anh? şehid olunca, Abdüllah ibni Ömer, Sahabe-i kirama dedi ki: . Ba?zılarının bu sözü anlamıyarak durakladıklarını görünce, dedi. Ömer böyle olunca Ebu Bekrin büyüklüğü nasıl anlaşılır ki, Ömerin bütün iyilikleri onun bir iyiliğidir. Böyle olduğu, hadis-i şerifde bildirilmekdedir. Ömer ile Sıddik?radıyallahü anhüma? arasındaki fark, Sıddik ile Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? arasındaki farkdan ziyadedir. Başkalarının Sıddikdan?radıyallahü anh? ne kadar aşağıda olduğunu bundan anlamalıdır. Şeyhayn?radıyallahü anhüma? öldükden sonra da, Peygamberimizden?sallallahü aleyhi ve sellem? ayrı kalmadılar. Mahşere de onlarla beraber kalkıp gideceğini haber vermişdir. O halde efdaliyyet, üstünlük, Ona daha yakınlık demek olup, bu da, ikisine mahsusdur. Bu fakirliğim ve aşağılığım ile, onların yüksekliğinden ne anlıyabilir ve söyliyebilirim ve üstünlüklerinden ne anlatabilirim? Tozun, dumanın, güneşi anlatmağa gücü yeter mi? Bir damla su, büyük denizleri söyliyebilir mi?

Hiç yok, yalnız O var dediler, yükseldiler.

Bu sene, yüksek bilgiler ve kıymetli ma?rifetler ihsan edildi. Bunları bildiren iki müsveddeyi kardeşimiz mevlana Muhammed Emin götürdü. Orada, Hacemiz hazretlerinin?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? larından birkaçının açıklaması vardır. O ruba?ileri Firuzabaddaki kardeşlerimiz okurken yazmışdım. Ruba?ileri açıklarken vahdet-i vücud bilgileri de yazıldı. Alimlerin sözleri ile Sofiyyenin vahdet-i vücud sözleri birbirlerine uygun getirildi. İki tarafın ayrılığı yalnız sözde bırakıldı. Müsveddelerden ikincisi, kıymetli oğlum Muhammed Sadıka yazılan bir mektubdur. Çok uzun ve geniş yazılmışdır. Bu bilgilerin derecelerinin yüksekliği okunduğu zeman anlaşılır. Bir yerinde şübheye düşerseniz sorunuz!

Yaradılışınızın iyi olduğunu gösteren, çok ince düşüncelerinizi açıklıyan kıymetli mektubunuz geldi. Bir işe yaramıyan bu fakirleri okşayan yazılarınıza, Allahü teala, Habibi hurmetine?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat? iyi karşılıklar ihsan buyursun!

Evet, bir kimse, noksan olan birinin eline düşerse, tarikın günahı nedir ve o zevallı kimsenin suçu var mıdır? Çünki sözün doğrusu, bu yolun yol göstereni?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? kavuşdurucudur. Yoksa kavuşduran, yol değildir.

30 Nisan 2012 Pazartesi

Cevab: Salikin gördüğü makamlar, Peygamberlerin uruc etdikleri, yükseldikleri makamlar değildir. O büyükler, uruc ederlerken, o makamlardan çok yukarı yükselmişlerdir. Çünki o makamlar, o büyüklerin mebde-i te?ayyünleri olan, Allahü tealanın ismleridir. Allahü tealadan gelen feyzler, ni?metler, hep mebde-i te?ayyün denilen bu ismlerden gelir. Çünki, Allahü tealanın, arada ismleri olmadan, bu alem ile hiçbir ilgisi yokdur. Allahü tealanın mahluklara ihtiyacı ve mahluklarla doğrudan doğruya ilgisi yokdur. Ankebut suresi, altıncı ayet-i kerimesinde mealen, buyuruldu. O büyükler, yükseldikleri makamdan geri inerken, yukarıdaki nurları da birlikde indirirler ve kendilerine mahsus olan bu ismlerde yerleşip kalırlar. Bunun için, bir kimse bunları ararsa, bu yerleşdikleri makamlarında bulur. Zat-i ilahiyi isteyen, yüksek yaradılışlı bir kimse, yükselirken bu ismlere yetişir ve onlardan da yukarıya geçer. Allahü tealanın dilediği makama kadar yükselir. Fekat, bu salik yukarıdan aşağı inerken, kendi mebde-i te?ayyünü olan ve Peygamberlerin?aleyhimüsselam? bulundukları ismlerden daha aşağıda olan isme gelip yerleşince, kendi makamı ile onların makamları arasındaki farkı anlar. İşte daha üstün olmak, bu makamlar ile ölçülür. Makamı yüksek olan kimse, daha yüksekdir. Salik, kendi makamı olan isme inmedikçe ve bu makamın daha aşağıda olduğunu anlamadıkça, o büyüklerin daha üstün olduklarına zevkle ve hal ile inanmaz. Daha üstün olduklarını, işiterek söylemekdedir. Önce iman etmiş olduğu için, yüksek olduklarını söyler. Fekat vicdanı, sözüne uygun değildir. Bu zeman, Allahü tealaya sığınması, yalvarması, cahil ve zevallı olduğunu söylemesi, doğrusunun kendisine bildirilmesi için düa etmesi lazımdır. Bu hal, saliklerin ayak kayacak, tehlükeye düşecek yerleridir. Bu yazımızı bir misal ile açıklıyalım. Biliyoruz ki, duman, sıcak sıvı ve katı zerrelerdir. Sıcak oldukları için, genişlemiş, hafiflemiş olan sıvı ve katı danecikler, havada yükselir. Bunu görünce, katı ve sıvı daneciklerin havadan daha hafif olduklarını söylemek doğru olmaz. Çünki daneler, ısı enerjisi tarafından kaldırılmakdadır. Soğudukları zeman, yine geri, aşağı inerler. Yere düşerler. Kendi yerlerinin havadan daha aşağı olduğu anlaşılır. Salik de, o makamlardan yukarı, fazla muhabbet enerjisi ile sürüklenmekdedir. Kendi makamı, o makamlardan aşağıdadır.

Cami! Dünya ve ahıret, ikisi birdir.

?İnsanlara şükr etmeyen Allah?a da şükretmez.? (Tirmizi, Birr, 35; Ebu Davud, Edeb, 11)

Sıddikıyyenin cezbe makamına kavuşdukdan sonra, hace Behaüddin hazretlerinin yolu ile hace-i Ahrar hazretlerinin yolu birbirinden ayrılmakdadır. İlmleri ve ma?rifetleri de başkadır. Hace-i Ahrar hazretlerinin teveccühünde, annesinin babalarının nisbeti çokdur. Bu nisbet, dedelerine birbirlerinden gelmişdir. Yukarıda bildirilen Fena ve yokluk, o büyüklerin nisbetindendir.

Büyük hocamızın çocuklarının yetişdirilme, okuma çağları geldi ve geçmek üzeredir, diyorsunuz ve kıymetli vasıyyetlerini hatırlatıyorsunuz. Kıymetli efendim! Başımızın tacı olan çocuklarına hizmetçilik etmekle şereflenmek, biz hizmetçileri için büyük se?adetdir. Ne yazık ki, bildiğiniz engellerden dolayı, görünen hizmetleri yapmakla şereflenemiyoruz. Yüksek vasıyyetin vaktini bekliyoruz. Engellerin ortadan kalkdığını ve dedi-kodu yollarının kapandığını anlarsanız, hemen işaret buyurunuz. Oraya gelip, birkaç gün orada bu hizmetimizi yapmağa çalışalım. İyi düşünülürse bu işde hemen vasıyyet emrini yerine getirmek için gelmeğe çalışacağız. Yoksa, zahirlerini ve batınlarını sizin terbiye etmeniz, onlar için bulunmaz bir kazancdır. Başkasının yardımı lazım değildir. Mevlana Abdüllatifden işitdiğimize göre, çocukların okutulmasını, yetişdirilmesini meyan Muhammed Kılınc kendi üzerine almış, siz de bunu uygun görmüşsünüz. Bunu işitince şaşırdık. O, bilmiyerek, birşeyler düşünebilir. Fekat siz bunu nasıl uygun buldunuz? Muhammed Kılıncın üzücü hallerinin, başka yere de bulaşacağından korkuyorum. Vesselam.

tebliğdeki metoda bak...

Öyle usta sürücüdür ki Nakşibendiyye;

Üstadım?rahmetullahi teala aleyhima? buyurdu ki, şeyh-i ekber Muhyiddin-i Arabi hazretlerinin, sözünün görünüş ma?nasına uymayıp, din sahiblerinin müşterek imanlarına ve sözlerine çevirmelidir.

Bu mektub da, mir Sadr-ı Cihana yazılmışdır. İslamiyyeti yaymağa çalışmak lazım olduğu bildirilmekdedir:

bende buraya ekleyeyim o sözlerini,

Allahü tealaya hamd etdikden ve Peygamberimize?sallallahü aleyhi ve sellem? salevat getirdikden sonra, se?adet-i ebediyyeye erişmenize düa ederim. Allahü teala, birçok ayet-i kerimede, a?mal-i saliha işliyen mü?minlerin, Cennete gireceklerini bildiriyor. Bu lerin neler olduğunu, çok zemandan beri araşdırıyordum. İyi işlerin hepsi mi, yoksa birkaçı mı diyordum. Eğer, iyi şeylerin hepsi olsa, bunları kimse yapamaz. Birkaçı ise, acaba hangi iyi işler isteniliyor? Nihayet, Allahü teala, lutf ederek şöyle bildirdi ki, , islamın beş rüknü, direğidir. İslamın bu beş temelini, bir kimse hakkı ile, kusursuz yaparsa, Cehennemden kurtulması kuvvetle umulur. Çünki bunlar, aslında salih işler olup, insanı günahlardan ve çirkin şeyleri yapmakdan korur. Nitekim, Ankebut suresi, kırkbeşinci ayetinde mealen, buyuruldu. Bir insana, islamın beş şartını yerine getirmek nasib olursa, ni?metlerin şükrünü yapmış olur. Şükrü yapınca, Cehennem azabından kurtulmuş olur. Çünki, Nisa suresi, yüzkırkaltıncı ayetinde mealen, buyuruldu. O halde, islamın beş şartını yerine getirmeğe can ve gönülden çalışmalıdır.

Cevab: Bu fakirin babası, Abdül-ehad?rahmetullahi aleyh? buyurdu ki, şeyh Abdüllah ve şeyh Rahmetullah hadis alimi idiler. Haremeynde, bu ikisine şeyhayn denirdi. Bir iş için, Hindistana gelmişlerdi. Bu hadisi, şarihlerinden Kermani?rahmetullahi aleyh? yazıyor. Fekat, za?ifdir. Bu işde doğru hadis, dediler. Yine buyurdular ki, . Bu fakirin anladığı da böyledir. Hiçbir günü başka günlerden üstün tutmam. Cum?a ve Ramezan ve benzerleri günleri, islamiyyet üstün tutmuş olduğu için üstün biliriz.

Gel aldanma bu dünyaya, sonu viran olur, birgün,

Habibine atasıdır islamiyyet.

Kardeşim! Allahü teala, kendi kitabını ikiye ayırdı. ve . Bunlardan birincisi, islamiyyet bilgilerinin ve ahkamının kaynağıdır. İkincisi, hakikatlerin ve sırların hazinesidir. El, yüz, ayak, baldır, parmaklar ve parmak uçları, Kur?an-ı kerimde ve hadis-i şeriflerde yazılıdır. Bunların hepsi, müteşabihatdandır. Bunlar gibi, Kur?an-ı kerimdeki surelerin başında bulunan harfler de müteşabihatdandır. Bunların ne demek olduğu, yalnız denilen büyüklere bildirilmişdir. Ayet-i kerimedeki kelimesinin, kudret demek olduğunu ve kelimesinin zat demek olduğunu sanmayınız! Bunlar çok gizli, derin bilgilerdir. En yüksek olanlara bildirilmişdir. Surelerin başındaki denilen harfler ile ne bildirildiği nasıl anlatılabilir? Çünki bunların her harfi, aşık ile ma?şuk arasındaki gizli esrarın denizleridir. Sevenle sevgilinin ince işaretlerinden örtülü birer işaretdir. Muhkemat, her ne kadar Kur?an-ı kerimin temelleridir. Fekat, bunların meyveleri ve neticeleri olan müteşabihat, Kur?an-ı kerimin maksadları, gayeleridir. Temel, binayı tutmakdan başka birşeye yaramaz. Neticeleri, meyveleri elde etmek için vasıtadan başka birşey değildir. Bundan dolayı, Kur?an-ı kerimin özü müteşabihatdır. Kur?an-ı kerimdeki muhkemat ise, bu özün, bu çekirdeğin kabuğudur. Müteşabihat, şifre ile, işaret ile, aslı, özü bildiriyor. Uluhiyyet mertebesinin inceliklerini haber veriyor. Muhkemat böyle değildir. Müteşabihat, hakikatlerdir. Muhkemat ise, müteşabihatın yanında, o hakikatlerin suretleri, görünüşleridir. Kur?an-ı kerimdeki bilgilerin özü ile kabuğunu ve hakikati ile suretini birlikde elde edebilen alime denir. Zahir alimleri, bu ilmlerin yalnız kabuğunu öğrenirler. Yalnız muhkematı bilirler. ise, muhkemat bilgilerini elde etdikden sonra, müteşabihat ile ne denilmek istenildiğini anlarlar. Suret ile hakikati, ya?ni muhkem ile müteşabihi birleşdirirler. Fekat, muhkematı öğrenmeden ve muhkematın emrlerini ve yasaklarını yapmadan, müteşabihate ma?na vermeğe kalkışan ve sureti bırakarak hakikati arıyan kimse, cahildir, hem de kendi cehaletini anlamıyan kara cahildir. Doğru yoldan çıkmışdır da, kendi sapıklığından haberi yokdur. Bu dünyada suret ile hakikatin bir arada bulunduğunu bilmiyor. Bu dünya durdukça, hiçbir hakikat, suretden ve şeklden ayrılmaz. Hicr suresinin doksandokuzuncu ayetinde mealen, buyuruldu. Burada yakin demek, mevt, ya?ni ölüm olduğunu, tefsir alimleri bildirmekdedir. Allahü teala, bu ayet-i kerimede, ölüm gelinceye kadar ibadet yapılmasını emr etmekdedir. Ölüm de, bu dünyanın sonu demekdir. Çünki hadis-i şerifde, buyuruldu. Ahıret hayatında hakikatler meydana çıkacakdır. Orada suretler hakikatlerden ayrılacakdır. Dünya hayatı başkadır. Ahıret hayatı başkadır. Bu iki hayatı birbiri ile karışdıran, ya cahildir veya zındıkdır. Zındık, din perdesi altında islamiyyeti yıkmağa çalışır. Çünki, islamiyyetin cahillere olan her emri, alimlere de ve tesavvuf yolunun sonuna varanlara da emr edilmişdir. İslamiyyetin emrlerini yapmakda, bütün mü?minler ve ariflerin en yüksek derecede olanları arasında hiç ayrılık yokdur. Tesavvufcuların cahil olanları ve mülhidler ya?ni zındıklar, islamiyyetin emr ve yasaklarından kendilerini sıyırmak istiyorlar. Bu emrler ve yasaklar, yalnız cahil kimseler içindir diyorlar. Tesavvufculara ve tarikatcilere yalnız ma?rifet ve hakayık-ı Kur?aniyyeyi öğrenmek emr olundu diyorlar. O kadar cahildirler ki, amirlere, kumandanlara ve devlet adamlarına da yalnız adalet ve insaf etmeleri emr olundu. Bunlara başka bir ibadet emr olunmadı diyorlar. İslamiyyet, ma?rifet elde etmek için lazımdır. Ma?rifet elde edenlerin islamiyyete uymalarına lüzum yokdur diyorlar. Yukarıdaki ayet-i kerimede yakin demek, ma?rifetullah demekdir. Sehl bin Abdüllah-i Tüsteri de böyle demişdir diyorlar. Bu ayet-i kerime, demekdir diyorlar. Ehl-i sünnet alimlerinden bu ayet-i kerimedeki yakine ma?rifetullah diyen olmuş ise de, demişlerdir. Yoksa, sonra ibadet etmek kalmaz dememişlerdir. Böyle söylemek, ilhad, zındıklık olur. Bunlara göre, arifler, ibadet yapmakla emr olunmadı. Bunlar, gösteriş için ibadet ederler. Talebelere, kendilerine uyanlara öğretmek için yaparlar. Yoksa, ibadet yapmağa, ihtiyacları yokdur derler. Bu sözlerine herkesi inandırmak için, Ehl-i sünnet alimlerinin, sözünü ileri sürerler. Bu zındıkları, Allahü teala yok eylesin! Bilmiyorlar ki, ariflerin ibadete ihtiyacları o kadar çokdur ki, cahillerin ihtiyacı bunun onda biri kadar bile değildir. Çünki arifler, ibadet etmekle yükselebilirler. Onların ilerlemeleri, islamiyyete uymağa bağlıdır. İbadetlerin cahillere kıyametde verilecek olan karşılığına, arifler bu dünyada kavuşmakdadır. Bundan dolayı, ariflerin ibadet yapması daha çok lazımdır. Bunların islamiyyete uymağa ihtiyacları daha çokdur.

Bu mektub, molla Ahmed-i Berkiye yazılmışdır. Kabul edilip edilmediği süaline cevab vermekde ve islamiyyet bilgilerini yaymak lazım olduğunu bildirmekdedir:

Bu teşekkürü hakeden İmam-ı Rabbani hazretleridir. Ben ne yapıyorum ki..

Paralıyorum!

80. mektubu ayıralım sohbet için inşaAllah puur...

en iyisi yol bilene gidelim

Süal: Karşılığın katkat olması, iyiliklerdedir. Kötülüklerin karşılığı bire birdir. Böyle olunca, kafirlere kısa bir zemandaki kötülükler için, sonsuz azab yapması nedendir?

Evliyanın?kaddesallahü teala esrarehümül?aziz? kalbine gelen ilhamlardan ba?zısının yanlış olması, şundan da ileri gelir ki, ilham olunan bilgilere benziyen, ba?zı yanlış başlangıçlar, hatırına gelir. Bunları doğru sanır ve ilham olunan şeylere karışdırır. Böylece, ilham doğruluğunu gayb eder. Ba?zan da, keşflerde, rü?yalarda, gizli şeyler, kendisine gösterilir. Bunları gördüğü gibi olacak sanır. Halbuki, onlara ma?na vermek, ta?bir etmek lazım geldiğini bilemez. Bunun için, söylediği şeyler meydana çıkmaz. İşte böyle sebeblerden dolayı, keşf ve ilhamlar, hatalı olmakdadır.

Çok şey bildiğimi de düşünmüyorum açıkçası. Çok şey bilen kişi burada İmam-ı Rabbani hazretleri. Kendisi yazmış, bizde paylaşıyoruz. Bilsekte bilmesekte. Amaç bu hazretin sohbetinde bulunmuş olmak .

Dikkat edilmesi gereken bir diğer hususta burada Hazret kendi hallerinden bahsetmiş durumdadır. Bu 2 mektubda tasavvufla alakalı. Fıkıh bilmeden tasavvufa dalan insan boş havuza balıklama atlayan yüzücü gibi çakılır. Fıkıh bilmeden tasavvufa dalınmaz. Fıkıh bu işin temelidir.

Hasta yoklamak sünnetdir. Hastanın bakıcısı varsa, ona bakıyorsa, başkalarının dolaşması sünnet olur. Bakacak kimsesi yoksa, dolaşmak vacib olur. kitabının haşiyesinde böyle yazılıdır.

Oğlum Muhammed Ma?sum?kuddise sirruh? bugünlerde kitabını temamladı. Derslerinde bu akllı denilenlerin, hatalarını ve kabahatlerini iyice anladı ve çok şey öğrendi. Cenab-ı Hakka şükrler olsun ki, bizleri aklın dar çerçevesi içinde bırakmayıp, doğru yola çıkardı. Eğer Peygamberleri ile?aleyhimüssalevatü vesselam? doğru yolu göstermeseydi, biz de o zevallılar gibi aklın ermediği şeylerde, zan etdiklerimize inanacak ve helak olacakdık.

Aynın ve eserin yok olması demek, görünmemeleri demekdir. Varlıkları yok olmak değildir. Varlıkların yok olması ilhada ve zındıklığa yol açar. Tesavvuf büyüklerinden bir çoğu, kendisi yok olur dedi. Eser yok olmaz dediler. Eseri yok bilmek, eserin yok olacağını söylemek, ilhad ve zındıklık olur dediler. Burada da, sözün doğrusu, Allahü tealanın bildirmesi ile bizim söylediğimizdir. Ne kadar şaşılır ki, vücud yok olur dedikleri halde, kendisi de yok olur demişlerdir. Çünki, vücudünün kendisi yok olur demek de, eser yok olur demek gibi, ilhad ve zındıklık olur. Sözün kısası, kendisinin de ve eserinin de vücudü yok olamaz. Aynın ve eserin de şühudleri yok olabilir. Yok olmuşdur da. Fekat, yalnız Muhammedi olanlarda yok olmuşdur.

Zarf ta güzel mazruf ta, mektub ta güzel yazıda.

Süal: İmam-ı Eş?ari?rahmetullahi aleyh? insanın işinde, kudretinin te?siri yokdur, hakikatde insanın ihtiyarı da yokdur dediği halde, işi yapan hakikatde kuldur demesi, doğru mudur?

Hace Ubeydüllah-i Ahrar?kuddise sirruh? hazretleri buyurdu ki, . Farisi beyt tercemesi:

Bu mektub, Han-ı Hanana?rahmetullahi teala aleyh? yazılmışdır. Dünyanın nasıl olduğu bildirilmekdedir:

CEVAP: İtikad ve fıkıh bilgilerini, tasavvufun marifetlerini açıklayan ve Müslümanlara her konuda yol gösteren, çok kıymetli bir eserdir. Mektuplarının kitap haline getirilmesi de, bizzat İmam-ı Rabbani hazretlerinin bilgisi dahilinde olmuştur. Birinci cildin son mektubunu yazınca, (Muhammed Haşim?e gönderilen bu mektupla, Resullerin ve Eshab-ı Bedir?in sayısına uygun olduğundan, 313 mektupla birinci cildi burada bitirelim) buyurmuştur.

Arabi mısra? tercemesi:

Kadi Iyadın kitabında, imam-ı Malik?radıyallahü anh? diyor ki: . Hazret-i Ali?radıyallahü anh? ile muharebe edenler, şi?ilerin taşkın olanlarının dedikleri gibi, kafir değildir. Fasık da değildir. Çünki, Aişe-i Sıddika?radıyallahü anha? ve Talha ve Zübeyr ve Sahabe-i kiramdan birçoğu onlardandır?rıdvanullahi aleyhim ecma?in?. Talha ile Zübeyr?radıyallahü anhüma? Cemel muharebesinde, onüçbin kişi ile beraber öldürülmüşdü. Hazret-i Mu?aviye?radıyallahü anh? bu zeman işe karışmamışdı. Bir müsliman, bunlara yoldan çıkdı ve günaha girdi gibi sözler söyliyemez. Kalbi bozuk, ruhu pis olan, söyler. Fıkh alimlerinden ba?zısı hazret-i Mu?aviye?radıyallahü anh? için , ya?ni zulm etdi, demiş ise de, bundan maksadları, hazret-i Emirin hilafeti zemanında kendini halife i?lan etmesi haksız idi, demekdir. Yoksa, yoldan çıkmak ve günah alameti olan zulm demek değildir. Bu suretle sözleri, Ehl-i sünnet büyüklerinin sözlerine uymuş olur. Bununla beraber, hakiki din alimleri, böyle yanlış ma?nalar anlaşılabilecek sözleri söylemezler. Hazret-i Mu?aviye için?radıyallahü anh? zalim, nasıl denilebilir? Bunun, Allahü tealanın emrlerini ve müslimanların haklarını gözetmekde adil bir halife olduğunu kitabında, allame İbni Hacer-i Mekki yazıyor. Çirkin hata da dememelidir. Hata sözüne eklenen herşey hata olur. Hele la?net sözünü kullanmak, zan ve şübhe ile olsa bile hiç doğru değildir. Böyle sözleri Yezid için söyleseler yeridir. Fekat, Mu?aviye?radıyallahü anh? için söylemek çok şeni?, çok çirkin olur. Peygamberimizin?sallallahü aleyhi ve sellem?, hazret-i Mu?aviyeye?radıyallahü anh? hayrlı düalar etdiğini, hadis alimlerinin hepsi söylüyor. Mesela, ve bir kerre de, buyurdu. Resulullahın?sallallahü aleyhi ve sellem? düasının kabul olunacağı ise şübhesizdir. Eshab-ı kiramın herhangi biri için, böyle uygunsuz sözler söylemek hiç iyi değildir. Ya Rabbi! Unutarak, yahud yanılarak yapdıklarımızı bizlere sorma! İmam-ı Şa?bi hazretlerinin hazret-i Mu?aviyeyi?radıyallahü anh? kötülediği yolundaki sözleri de doğru değildir. Böyle birşey olsaydı, Şa?binin talebesi olan imam-ı a?zam Ebu Hanifenin bu sözleri söylemesi lazım gelirdi. İmam-ı Malik?radıyallahü anh?, Tebe?i tabi?indendir ve hazret-i Mu?aviyenin?radıyallahü anh? asrında yaşamışdır. Medine-i münevvere alimlerinin en yükseği olduğu muhakkakdır. İşte o büyük alim, Mu?aviyeyi ve Amr bin Ası?radıyallahü teala anhüma? söğenleri öldürünüz der mi idi? Demek ki, onu söğmeği büyük günahlardan sayarak söğenleri öldürmeği emr etmişdir. Onu söğmeği, Ebu Bekr ve Ömeri ve Osmanı?radıyallahü anhüm? söğmek gibi bilmişdir.

Mevla muhabbetlerini yüreğimize, himmetlerini üstümüzde baki kılsın inşaALLAH

Beni sultan tutup kaldırsa toprakdan,

MA?RİFET 7: Sıfatların sahiblerinden olan müntehiler, bilgiler ve ma?rifetler bakımından meczublara yakındırlar. Her ikisinin şühudleri birbirine benzer. Çünki, ikisi de dendirler. Bununla beraber, sıfatların sahibleri, bilgilerin ve ma?rifetlerin inceliklerini anlarlar. Meczublar böyle değildir. Bundan başka, sıfatların erbabı, süluk etmekle ve yukarı yükselmekle, yükselmemiş meczublardan daha çok yaklaşırlar. Lakin aslın sevgisi meczubları sarmışdır. Arada perdeler varsa da, hadis-i şerifine göre meczublar da, asla yakın ve beraber sayılır. Meczublar, sevgi bakımından, Muhammedi olan Evliyaya benzerler. Çünki, arada perdeler bulunsa bile, meczublarda da aslın sevgisi vardır.

Süal: Başka silsilelerdeki sevilenler de, böyle ilerliyor ve yaklaşıyorlar. Onlarda da cezbe, sülukden önce oluyor. Böyle olunca, bu yolun, başkalarından üstünlüğü ne olur? Niçin daha yakın olur?

duyar mı, hiç duymaz mı düşünme asla!

Ruh-ul-kudsün feyzleri gelirse yine,

Mahlukların varlığını söyliyen, ya cahil müslimanlardır. Yahud, insanların en yüksekleridir. İnsanların en yüksekleri, Peygamberlerdir?aleyhimüssalevatü vetteslimat? ve ümmetleri arasında, Peygamberin vilayetine kavuşmakla şereflenen, zıl dairelerinin hepsini geçenlerdir. Herşeyin içini anlıyamayıp yalnız dışlarını gören cahiller, Vacib-i tealanın varlığı ile, mümkinlerin varlığını tam varlık sanırlar. Her ikisini mevcud bilirler. İnsanların en yüksekleri keskin görüşlüdür. Bu iki varlığı, tam varlık bulurlar. Vücudün parçalarının dereceleri arasındaki ayrılıkların, vücudün sıfatlarında ve i?tibarlarında olduğunu, özlerinde ve zatlarında olmadığını söylerler. Böylece, birisi, tam varlık, öteki mecaz olarak varlık olmakdan kurtulur. İnsanların orta derecede olanları, cahillerden üstün ve en yüksek olanlardan aşağı derecelerde olduklarından, mahlukların var olduklarına inanmaları ve bunların vücudlerine tam varlık demeleri çok güçdür. Bunun içindir ki, mümkinin varlığı, tam varlığa benzediği için, ona mevcud denilmişdir derler. Güneşde durmuş suya, güneşlenmiş su demeğe benzemekdedir. Vücud, onunla bulunmuyor ki varlığı doğru olsun. Bu tesavvufculardan birkaçı da, mahlukların vücudü üzerinde birşey söylememişdir. Vücudleri vardır veya yokdur diye açıkça konuşmamışlardır. Birkaçı ise, mahlukların vücudü yokdur dedi. Vacib-i tealadan başka mevcud yokdur dediler. Birkaçı da, mahlukların vücudünü Vacib-i tealadan başka bilmezler. İki vücud birdir de demezler. Birkaçı ise, mahlukları Allahü tealanın var olduğu vücud ile mevcuddürler dedi ki, bu söz mahlukların ayrıca vücudleri yokdur demekdir.

Süal: Teganni dinlemek, bu hallerin bulunduğu zeman belki faideli olur. Böyle olunca, nihayete kavuşanlar da, bu halleri elde etmek için sima?a muhtac olur.

efendimiz kalktığında o kütük boşuna ağlamadı

Zemanımızda birçok kimse, hilafet mes?elesini dillerine dolamışlar. Sözü evirip çevirip Eshab-ı kiram arasındaki muharebelere getiriyorlar. Cahillerin yazdığı tarihleri okuyarak ve bid?at sahiblerinin yalanlarına inanarak, Eshab-ı kiramın?aleyhimürrıdvan? çoğunu kötülüyorlar. Onlara layık olmıyan şeylerle lekeliyorlar. Onun için, bu bakımdan bildiğim hakikatleri yazarak dostlarıma göndermeği lüzumlu gördüm. Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve sellem? buyurdu ki:

mektubların bir kısmını içeren Necip Fazıl'ın

İKİYÜZKIRKİKİNCİ MEKTUB

Allahü teala, sizi ayblardan, kusurlardan korusun. Sizi lekeliyecek şeylerden, geçmiş ve gelecek bütün insanların en üstünü hurmetine?aleyhi ve ala alihi ve sahbihi ecma?in minessalevati etemmüha ve minetteslimati ekmelüha? muhafaza buyursun! Ey mes?ud ve temiz kardeşim! İnsanın bedenine bir hastalık gelince ve uzvunda bozukluk olunca, o hastalığı gidermek ve o bozukluğu düzeltmek için, o kadar uğraşır da, kalb hastalığı kendisini sonsuz ölüme ve bitmez tükenmez azablara sürüklediği halde, bu korkunç hastalıkdan kurtulmağı hiç düşünmemekdedir ve onu gidermek için hiç kıpırdamamakdadır. Kalbin hasta olması demek, Allahü tealadan başka şeylere tutulmuş olmasıdır. Eğer, kalbin bu tutulmasını hastalık bilmezse, çok alçak kimsedir. Eğer bilir de, aldırış etmezse, çok pisdir. Bu hastalığı anlamak için, lazımdır. , kısa görüşlü olduğundan, ancak, görünüşe bakar. Akl-i me?aş, dünyanın geçici lezzetlerine bakarak, kalb afetlerini hastalık bile saymadığı gibi, akl-i mu?ad da, ahiretde verilecek sevablara bakarak, bedendeki bozuklukları, hastalık saymaz. Akl-i me?aş, kısa görüşlü, akl-i mu?ad keskin görüşlüdür. Akl-i mu?ad, Peygamberlerde?aleyhimüssalevatü vetteslimat? ve Evliyada bulunur. Akl-i me?aşı, mala düşkün olanlar, dünyaya bağlı olanlar beğenir. Aradaki farkı düşünmelidir. Akl-i mu?adı kuvvetlendiren şeyler, ölümü düşünmek, ahıretde olacak şeyleri öğrenmek ve ahıret derdi ile şereflenmiş olanlarla birlikde bulunmakdır. Farisi beyt tercemesi:

Resulullah Efendimiz'e tabi olmak iddiası; ashabının yoluna tabi olmadan boş bir iddiadır. Hiç şüphe yoktur ki Peygamber Efendimizin ashabının yolunda devam edenler, Ehl-i Sünnet ve'l Cemaat'tir. Allah bunların sa'yini meşkur eylesin. İşte, fırka-i naciye bunlardır. şia ve Hariciler gibi, Resulullah Efendimizin ashabına taa'n edenler, onların yoluna tabi olmaktan elbette mahrumdur.

Çok zeman olur ki, Mekke-i mükerreme ve Medine-i münevvere?harese-hümallahü anil-afat? şehrlerini ziyaret etmek istiyorum. Dehli yolculuğumuzun sebebi de, bu istek olmuşdu. Bu isteğimizin yerine gelebilmesi, sizin uygun bulmanıza ve rızanızı almamıza bağlı olduğundan, Dehliden yola çıkmanız, bu ziyaret arzumuzu da geriye bırakdı. İyilik, faide, Allahü tealanın yaratdığındadır. Vesselam.

sabah yıldızı görünemez elbet.

rabbim perdeleri kaldırırsa insanın nelere aşikar olcağı beyanında hoş bir mektup

özellikle vahdeti şuhut felsefesi, üzerine kafa yorulması gereken bir felsefedir...

Kıymetli kardeşim! Çeşidli mektublarınız ile, birkaç def?a nasihat istediniz. Fekat, bu aşağılığımı düşünerek, kendi çöküntülerime bakarak, cevab yazmağa kalkışamadım. Fekat, tekrar istediğiniz için, bir kaç şey yazmağa kendimi zorluyorum.

Bu dünya malları, mülkleri geçicidir ve aldatıcıdır. Bugün senin ise, yarın başkasınındır. Ahıretde ele girecekler ise sonsuzdur ve dünyada iken kazanılır. Bu birkaç günlük hayat, eğer dünya ve ahıretin en kıymetli insanı olan, Muhammed aleyhisselama tabi? olarak geçirilirse, se?adet-i ebediyye, sonsuz necat, kurtuluş umulur. Yoksa, Ona tabi? olmadıkca, herşey hiçdir. Ona uymadıkca, her yapılan hayr, iyilik burada kalır, ahıretde ele birşey geçmez. Farisi beyt tercemesi:

Zira, ikiliğin ve imtiyaz onların nazarında kalkmış olduğundan, Mümküni Vacib Teala?nın aynı olarak bulmaktadırlar. Hatta, Mümküni asla bulamazlar. Şühudlarında, Vacib Teala?nın gayrı kalmaz.

Efendim konu aslında son derece açık.

Aynü?l Kuzat?ın Temhidat aldı eserinde söylediği: ?O ki siz İlah olarak bilirsiniz, bize göre Muhammed olmaktadır. O ki siz Muhammed olarak bilirsiniz, bize göre yüce Sultan İlah?tır? cümlesinin açıklanması.

ÜÇYÜZİKİNCİ MEKTUB

burada da arkadaş büyük İslam alimi İmamı Rabbani hazretlerinin MEKTUBAT kitabından onun mektuplarını paylaşmak istemiş.

Zikr et zikr, bedende iken canın,

Eski Yunan felsefecileri, herşeyi akl ile anlamağa, akla uydurmağa kalkışan ve yalnız aklın beğendiğine inanan kimselerdir. Bunlar, aklın erebileceği şeylerde doğruyu bulabilirler ise de, aklın kavrıyamadığı, erişemediği birçok şeylerde yanılıyor, aldanıyorlar. Nitekim, sonra gelenleri, öncekilerinin yanlışlarını çıkarmakda, birbirlerini beğenmemekdedirler. İslam alimleri ise, zemanlarına kadar olan fen bilgilerini okuyarak ve islamiyyetin gösterdiği yolda, kalblerini ve nefslerini temizliyerek, aklın erişemediği bilgilerde de doğruyu bulmuşlar, hakikate varmışlardır. İslam alimlerine felesof demek, bunları küçültmek olur. Eski Yunan felsefecileri, yanılıcı olan aklın esiri, mahkumu kimselerdir. Bunlar tecribe etmeyip, akl ile söylediklerinde ve deneyleri açıklarken vehmlerine kapıldıkları zemanlarda aldanıyor, zararlı oluyorlar. Bunun için ve aklın üstüne çıkamadıkları için, bunlar islam alimi gibi yüksek olamaz.

3. olarak Hz. Osman'a dil uzatanların durumu zındık olarak verilmiş.. Evet bu kadar basit ve açık. Peygamberin damadına dil uzatan zındığın önde gidenidir..

Başka yolların büyüklerinin nisbetleri hasıl olduğunu yazıyorsunuz. Bunun neden olduğunu, size uzun anlatmışdım. Bunlardan başka şeyler olduğunu sanmayınız! Sonra iyi olmaz. Daha yazmağa lüzum yok. Vesselam.

Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği kullarına selam olsun! Kıymetli mektubunuz geldi. Bizleri sevindirdi. Oradaki kardeşlerimizin zevklerini ve lezzet aldıklarını yazıyorsunuz. Çok sevindik. Kardeşim! Hak tealanın size ihsan etdiği bu makam için çok şükr ediniz! Halkı kendinizden soğutacak bir şey yapmamak için çok dikkat ediniz! Yoksa, büyük günaha girersiniz. İnsanları kendinden kaçırmak, melamilik yoludur ki, emr-i ma?ruf ile ilişkileri yokdur. Hatta, melamilik, bu makamın tam tersidir. Bu iki makamı birbiri ile sakın karışdırmayınız! Bu makamda iken melamilik yapmak istemeyiniz. Zulm etmiş olursunuz. Talebe yanında, temiz, iyi giyinmiş olunuz. Onlara çok sokulmayın, aralarına karışmayınız! Kendinizi küçültmüş olursunuz. Sizden istifade edemezler. Her sözünüzün, her işinizin islamiyyete uygun olmasına çok dikkat ediniz! Elden geldiği kadar ruhsatlardan sakınınız! Ruhsatları yapmak, hem bu yolumuza uygun değildir. Hem de, sünnet-i seniyyeye yapışalım demeğe yakışmaz. Büyüklerden biri, buyurdu. Çünki, ariflerin iyi işlerini göstermeleri, talebeyi Allahü tealaya çekmek ve onlara öğretmek içindir. Bunun için, avamın halis, Allah için olan işlerinden daha faideli ve daha sevab olur. Talebe, ariflerin işlerini göre göre öğrenirler ve yaparlar. Arifler?rahmetullahi aleyhim? amellerini, ibadetlerini onlara göstermezlerse, öğrenemezler. Demek ki, arifler talebeye göstermek ve öğretmek niyyeti ile yapdıkları için, bu gösterişleri, Allah rızası için olmakdadır. Ya?ni ihlas olmakdadır. Hatta, ihlasdan daha iyi olmakdadır. Çünki ihlasın faidesi, kendinedir. Bu sözümüz yanlış anlaşılmasın. Ariflerin her işlerinin, her ibadetlerinin talebeye gösteriş olmak için yapıldığı, ibadet etmek, kendilerine lazım değildir sanılmasın! Allahü teala korusun! Böyle düşünmek zındıklık olur. İlhad, ya?ni doğru yoldan ayrılmak olur. Arifler de talebe gibi, ibadet yapacakdır. Hiçbir kimse ibadet yapmakdan kurtulamaz. Böyle olmakla beraber, ariflerin ibadetlerinden talebenin faidelenmesi de düşünülür. Bunun için, siz de, sözlerinize ve işlerinize çok dikkat ediniz! Çünki, bu zemanda çok kimse, tesavvuf yoluna girmek istiyor. Bu makama yakışmıyan birşey yapmakdan çok sakınınız! Cahillerin, büyüklere dil uzatmalarına sebeb olmayınız! Her işinizin islamiyyete uygun olması için, Allahü tealaya yalvarınız!

Süal: Biraz yukarıda, tam ademin de, tam vücude yakın olduğu yazılı idi. Tam iki zıd, iki ters birleşmiş olmuyor mu?

Her müslimanın, önce i?tikadını düzeltmesi, ya?ni Ehl-i sünnet vel-cema?at alimlerinin?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? bildirdikleri gibi, inanması lazımdır. Durmadan, yılmadan çalışan o alimlere, Allahü teala, bol bol mükafat versin! Cehennemin ebedi azabından kurtulan, yalnız bunlar ve bunların izinde gidenlerdir. Bunların bildirdiği i?tikadlardan unutulmakda olanları anlatacağım:

Yer ve gökler, hep orasıdır.

Madem öyle...

Nemazın şerefinin büyüklüğünü, onu herkese haber vermek için seçilmiş olan, bu kelimelerin büyüklüğünden anlamalıdır. Farisi mısra? tercemesi:

Süal: Rü?yada, Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem? görülürse, o rü?ya doğrudur. Şeytanın aldatmasından korunmuşdur. Çünki şeytan, onun şekline giremez. Böyle bildirildi. Onun için, kardeşlerimizin rü?yalarının doğru olması lazımdır. Şeytanın aldatması olmaz değil mi?

Süal: Husul ile vüsul arasındaki fark nedir?

Cevab: Kafirlere dünyada merhamet edilmesi görünüşdedir. Ya?ni, merhamet şeklinde görünen, istidracdır, hiledir. Nitekim, suresinde mealen, buyuruyor. A?raf ve Nun suresinde, mealindeki ayet-i kerimesi de böyle olduğunu açıkca göstermekdedir.

Bu mektub, zahir bilgilerini toplamış ve batın sırlarına kavuşmuş olan oğlu şeyh Muhammed Ma?sum hazretlerine yazılmışdır. Vilayet-i evliya ve Vilayet-i enbiya ve Vilayet-i mele-i a?la arasındaki farklar ve Peygamberliğin, Evliyalıkdan üstün olduğu bildirilmekdedir:

Allahü tealaya hamd olsun. Onun seçdiği, sevdiği iyi insanlara selam olsun!

Bu noktaya dikkat çektiğin için Allahü teala senden razı olsun sevgili müslüman kardeşim, Hakim Alajuan.

Süal: Şeyh Necmeddin-i Kübra?rahmetullahi aleyh?, bir müridini, bir Velinin yanına gönderdi ki, kendisinin hangi Peygamberin?salevatullahi teala aleyhim ecma?in? terbiyesi altında bulunduğunu anlamış olsun. O zat, müride dedi. Şeyh Necmeddin-i Kübra, bu sözden, kendisinin Musa aleyhisselamın terbiyesi altında olduğunu anladı. O sözden bunu nasıl anladı?

Sevgili yavrum! Soruyorsun ki, salik tesavvuf yolunda yükselirken, ba?zan kendini Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? makamlarında buluyor. Ve ba?zan, bu makamların da üstüne çıkdığını anlıyor. Halbuki, sözbirliği ile bildirilmişdir ki, Peygamberler?aleyhimüssalevatü vettehıyyat? herkesden daha üstündür. Evliyanın bütün kazançları?rahmetullahi aleyhim ecma?in?, Peygamberlere uydukları içindir. Onların yolunda gitmekle, Evliyalığa kavuşmuşlardır.

Allahü tealaya hamd olsun. Onun seçdiği, sevdiği insanlara selam olsun. Bir dervişle gönderdiğiniz kıymetli mektub geldi. Bizleri çok sevindirdi.

Ruhu Seyr-ü süluklerde en yükseklerde pervaz ederken, kulluk açısından tevazu kanatlarını yere sermeyi hiç ihmal etmemiş..

Dayanmak tatlı olur sevgili elemine.

Allahü teala anlayışını artdırsın! , evliyalık demekdir. Allahü tealaya yakın olmakdır. Bu yakınlık, araya zıl karışmadan olamaz. Arada perdeler bulunur. Evliyanın vilayetinde zıl olduğu meydandadır. Peygamberlerin vilayeti?aleyhimüssalevatü vetteslimat? her ne kadar zıllerden kurtulmuş ise de, ismlerin ve sıfatların perdeleri araya karışır. ?ala nebiyyina ve aleyhimüssalevatü vetteslimat?, her ne kadar, ismlerin ve sıfatların perdelerinin üstünde ise de, Zat-i ilahinin i?tibarlarının ve şü?unun perdelerinden kurtulamaz. Kendisine zıl hiç karışmıyan makam, yalnız ve dir. Bu makam, sıfatların ve i?tibarların perdesi üstündedir. Bundan dolayı, Peygamberlik, Evliyalıkdan üstündür. Nübüvvetin yakınlığı, zatadır, asladır. Nübüvveti ve inceliğini anlıyamıyan, vilayeti, nübüvvetden daha üstün sanır. Görülüyor ki , ya?ni kavuşmak, nübüvvet mertebesindedir. ise, vilayet makamındadır. Çünki, zıl karışmadan hüsul olmaz. Vüsul ise, zıllerin dışındadır. Bundan başka, hüsulün sonunda, ikilik kalkar. Vüsulün sonunda ise, ikilik vardır. İkiliğin kalkması, na uygundur. İkiliğin kalması ise, na yakışır. İkiliğin kalkması, vilayet makamına uygun olduğu için, vilayet makamında, her zeman sekr bulunur. Nübüvvet mertebesinde ikilik bulunduğu için, bu mertebede hep sahv, şü?ur bulunur. Bundan başka, ister suretlerle, şekllerle olsun, ister renklerin ve nurların perdeleri altında olsun, bütün tecelliler vilayet makamlarında ve bu makamların başlangıcında olur. Nübüvvet mertebesinde ise, asla vüsul nasib olmuşdur. Tecellilere ve zuhurlara lüzum kalmamışdır. Çünki bunlar, aslın zılleridir, görüntüleridir. Asl mertebesine varmadan önce, başdan ilerlerken de bu tecellilere ihtiyac yokdur. Eğer, asla vilayet yolundan yükseliyorsa, tecelliler olur. Fekat, bu tecelliler Peygamberlik kemalatına kavuşduran yoldan değil, vilayet yolundan gelmekdedir. Sözün kısası, tecelliler ve zuhurlar, zıllerden olur. Zıllere bağlı olmakdan kurtulmuş olanlar, tecellilere muhtac olmakdan kurtulmuş olanlar, tecellilere muhtac olmazlar. Vennecmi suresindeki, ayet-i kerimesinin inceliğini buradan anlamalıdır.

Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği kullarına, selam olsun! Sizi özliyenlere göndermiş olduğunuz kıymetli mektublar, ard arda gelmekde, sevincimizi artdırmakda ve sevgimizi çoğaltmakdadır. Allahü teala, buna karşılık olarak size, bizim tarafımızdan bol bol iyilikler versin! Bildirmiş olduğunuz şübhelerden, örtülü kalmış şeylerden birkaçı için kısaca cevab yazıyorum.

iyi yazışmalar.

KONUSU:

Süal: İnsan her ne yaparsa, zemanın sahibinin emri ile yapmalıdır ki, hayrlı sonuç alabilsin. Ta?atleri, ibadetleri yapmak da böyledir demişlerdir. Eğer bu söz doğru ise, bize, her hayrlı işi yapmak için emr ve izn buyurmanızı dileriz diyorsunuz?

Eshab-ı kiram?aleyhimürrıdvan? arasındaki muharebelerin, ayrılıkların, iyi sebeblerden ileri geldiğine, dünya ni?metleri için, nefsin arzuları için olmadığına inanmak lazımdır. Sa?deddin-i Teftazani, hazret-i Aliyi?radıyallahü anh? aşırı sevenlerden olduğu halde, diyor ki: . Hayali, bu haşiyesinde diyor ki: . Karamani haşiyesinde, diyor ki, imam-ı Ali?kerremallahü vecheh? buyurdu ki: İctihadda yanılmak kabahat olmadığı ve birşey söylenmiyeceği şübhesizdir. Sahabe-i kiramın, Peygamberimizin?sallallahü aleyhi ve sellem? sohbetinde, dersinde yetişdiklerini düşünerek, hepsini iyi bilmemiz ve hepsine hurmet göstermemiz lazımdır. Peygamberimizi?sallallahü aleyhi ve sellem? sevdiğimiz için, hepsini sevmeliyiz! Zira, buyurulmuşdur. Ya?ni Eshabıma?radıyallahü anhüm? olan sevgi, bana olan sevgidir ve onlara olan düşmanlık, bana düşmanlıkdır. Ali?radıyallahü anh? ile muharebe eden Eshab-ı kiramın bize hiçbir yakınlığı ve hiçbir tanışıklığımız yok. Hatta bu muharebeleri bizi üzüyor, incitiyor. Fekat, Peygamberimizin?sallallahü aleyhi ve sellem? Eshabı oldukları için, onları sevmekle emr olunduk. Herbirini incitmekden, onlara düşmanlık etmekden men? olunduk. O halde, hepsini sevmeğe mecburuz. Onları, Peygamberimizi?sallallahü aleyhi ve sellem? sevdiğimiz için severiz. Onlara düşmanlıkdan ve eziyyet etmekden kaçınırız. Çünki onların incitilmesi ve düşmanlığı, Peygamber?sallallahü aleyhi ve sellem? efendimize gider. Yalnız haklı olanı ve yanılanı söyleriz. Ya?ni, hazret-i Emir?radıyallahü anh?, haklı idi. Ona karşı gelenler, hata etmiş idi. Bundan fazla birşey söylemek, doğru değildir. Muhammed Eşrefe yazdığım mektubda, bunları uzun bildirmişdim. Anlamadığınız birşey kaldı ise, o mektubu okuyunuz! [Adı geçen mektub, ikiyüzellibirinci mektub olup, kitabına tercemesini eklemişdik. Bu kitabda çok lüzumlu ve kıymetli bilgiler ve imam-ı Rabbaninin?kuddise sirruh? hal tercemesi de vardır.]

Kamış boşum dedi, şekerlendi,

Gülbağçemi gör de, beharımı anla!

EEE öğretmeni en mükemmel öğretmen, ve ondan aldığı derste öyle:

Bu mektub, mirza Ebrece yazılmışdır. İnsan, cahil olduğu için, bedeninin hastalığını gidermeğe çalışmakdadır. Kalbin dünyaya düşkün olması hastalığından haberi bile olmadığı bildirilmekdedir:

Bu mektub, seyyid Hüseyn-i Mankpuriye yazılmışdır. Tesavvuf yolunun üstünlüğünü bildirmekdedir:

Allah hepimize akıl fikir ihsan eylesin.

Şaşırdım kaldım, hayretden aklım gidiyor.

ismine yakışır kalsın

- Tarikat küfrü... diye anlatılır.

?İnsan sevdiği ile beraberdir? Hadis-i Nebevi hükmüne göre nasibini alır Resulullah Efendimize ve aline salat ü selam olsun...

İKİYÜZSEKSENÜÇÜNCÜ MEKTUB

bu 129. mektup insanın doğasını ne güzel dile getirmiş. ve insanın nasıl hareket ederse doğruyu bulacağını bildirmiş. hayatta uygulayp tatbik edenlerden oluruz inşallah.

Her an senden haberler sorarım.

terbiyesizlikten değildir,

Ehl-i sünnetden, Ebül-Hasen-i Ali Eş?ariye göre?rahmetullahi teala aleyh?, insanların istekli işlerine, kendi ihtiyarları, hiç karışmaz. Yalnız, kul bir iş yapmak isteyince, Allahü teala, o işi hemen yaratmakdadır. Adet-i ilahisi hep böyledir. İşin yapılmasında kulun kudretinin te?siri olmaz. Bu sözü, mezhebinin sözüne yakındır. Bunun için, Eş?ari mezhebine denilmekdedir.

bugün maalesef şahid olamktayız ki kim uçtu, nasıl uçtu sevdası bazı salikleri almış bürümüş...

Çok önemli bir noktaya parmak basmışsın kardeşim. Aslında benimde dikkatimi çekmiyor değil bu durum. Bunu Hazret-i Ali 'nin şu sözü ile tartmak mümkün diye düşünüyorum:

Mümkinlerin a?yan-ı sabitesi olan ve onların mahiyyetleri olan, ilm-i ilahideki bu suretleri, ilmdeki vücud zıllerine yaklaşdırmak demek, ilmdeki suretlerin ilmden çıkarak dışarıda var olmaları demek değildir. Böyle şey olamaz. Allahü tealanın ilminden dışarda olmak, Allahü tealanın cahil olması demekdir. Mümkinler dışarıda, ilmdeki suretlere tam uygun olarak, dışarda ayrıca var olurlar demekdir. İlmdeki varlıkdan başka, onlara tam uygun olarak, dışarda da, ayrıca var olurlar. Sanki, marangoz ustası, masanın şeklini zihnde düşünür. Onun gibi bir masayı dışarda yapması gibidir. Masanın zihndeki şekli, masanın mahiyyeti demekdir. Bu mahiyyet marangozun zihninden dışarı çıkmamışdır. Zihndeki o şekle tam uygun olarak, dışarda da, ayrıca bir masa vücude gelmişdir.

Amellerimi bildiklerime göre düzenlemeye çalışıyorum, evet.

Allahü tealanın bu ihsanları, bu sebebler dünyasında sizin sebebinizle nasib oldu. Sizin sebeb olmak ni?metinizle ele geçen bu ihsanları saymak, sizin ni?metinize de şükr etmek olacağı için, kısaca yazıldı. Böylece, sizin ni?metinizin şükründen az birşey yapılmış oldu. Size ve doğru yolda olanlara ve Muhammed Mustafanın?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat? izinde gidenlere selam olsun!

İnşaAllah bu milletin aslına dönüşünü görmek bu yolda karıca kararınca gayret göstermek bizlere nasib olur

Azizim! Bu hiç bilinmiyen yolda, yolcuların ayağı kayacak yerler çokdur. İ?tikadda ve her işde, islamiyyetin ipinin ucuna yapışmak lazımdır. Yanımda olanlara ve uzakda olanlara yapacağım nasihat, yalnız budur. Aman, gafil olmayınız! Bu yolda, yolcuları şaşırtan birkaç yanlışlığı yazıyorum. Bu yanlışlıkların sebeblerini açıklıyorum. Dikkat ile, düşünerek okuyunuz! Başka yerlerde de, bunlarla ölçerek hareket ediniz!

Mevlayı özleyen gönül ya hüznü bekler ya da hüzündedir?

İmam-ı a?zam Ebu Hanife?rahmetullahi aleyh?, diyor. İmam-ı Şafi?i?rahmetullahi aleyh? ise, diyor. Bu ikisi arasındaki fark, yalnız sözdedir. Çünki şimdiki iman söylenirken, elbette mü?minim, demelidir. Son nefesindeki iman söylenirken, inşaallah, o zeman da mü?minim demelidir. Fekat, inşaallah diyerek şarta bağlamakdansa, her zeman, elbette demek, daha ihtiyatlı ve daha uygundur.

- Allah Teala ile Muhammed arasında sizce hasıl olan imtiyaz, bize göre sabit değildir ve ikisi arasında bir mugayeret yoktur. O kadar ki vahidiyetten münezzeh olan vahid, diğerinin aynıdır. Zira, sair Mümkünata göre, mugayeret nisbeti kalktığına göre; Muhammed Resulullah için bir imtiyaz nisbeti nasıl sabit olur? Kaldı ki o yüce Hakkın kemalatına en tamam olan bir mazhardır.

Nefis terbiyesine bakki kendini köle mesabesinde görüyor ve mektubatının tam 6 yerde aynı şeyi tekrarlıyor..

Bu mektub, mevlana Bedreddine arabi olarak yazılmışdır. Kaza ve kaderin ince bilgilerini anlatmakdadır:

TENBİH: Alemin ismlere ve sıfatlara ayna olması demek, ismlerin ve sıfatların suretlerine, görüntülerine ayna olması demekdir. Alem, ismlerin ve sıfatların kendilerine ayna değildir. Çünki ism de, ismin sahibi gibi, hiç bir mertebe ile çevrilemez. Sıfat da, sıfatın sahibi gibi hiçbir aynada görülemez. Farisi beyt tercemesi:

Gökler, Arşa göre elbet alçakdır,

kardeşim Ağzına sağlık ne güzel yazmışsın...

Aranılan hazineden nişan verdim sana.

Ey mavi sema! İnsaf et de öyle söyle!

Abi kusura bakma aynı tespitleri sende yapmıştın ama bende kendime göre biraz açayım dedim. Senin mesajın üzerine bu kadar yazmamda saygısızlık oluyor, bununda farkındayım.

İnsan kamil olamaz, nemazı kılmadıkça!

ÜÇYÜZDOKUZUNCU MEKTUB

Yaradılışı, kalb veya ruh mertebesine kadar olan kimseyi tesarrufu kuvvetli olan piri, daha yüksek mertebelere ulaşdırabilir. Fekat, burada bir incelik vardır ki, ancak uzun anlatmakla bildirilebilir. Yazmakla bildirilecek gibi değildir.

, fütuhat-i medeniyyenin anahtarı olsun! Allahü teala, sevgili Peygamberi ve Onun yüksek Ali hurmetine bu düamı kabul buyursun?aleyhi ve aleyhimüssalevat vetteslimat?! İhsan etdiğiniz kıymetli mektub, fakiri şereflendirdi. Sevgimizi artdırdı. Size müjdeler olsun, müjdeler olsun! Kıymetli efendim! Bu zemanda, Allah adamlarının, dünya büyükleri ile görüşmesi çok güçleşdi. Din adamları, konuşurken ve yazarken, dinin emr etdiği gibi tevazu?, aşağı gönüllülük yaparsa, kötü düşünceli olanlar, bunu anlıyamıyarak, birşey koparmak için, muhtac olduğu için, böyle yapıyor sanırlar. Bu bozuk düşünceleri, dünya ve ahıret se?adetini elden kaçırmalarına sebeb olur. Bu büyüklerden istifade edemezler. Eğer din büyükleri, dünyaya ve dünya adamlarına kıymet vermediklerini duyururlarsa, görüşleri kısa olanlar, kötü düşünerek, bunları egoist, kendini beğenmiş sanırlar. Halbuki, Allahdan başka hiçbir şeye kıymet vermemek de, din büyüklerine lazımdır. Hem aşağı gönüllü, hem de yüksek gönüllü olurlar. İki zıd, ters şey, bunlarda bir araya gelmişdir. Ebu Sa?id-i Harraz?kuddise sirruh? buyuruyor ki, . Fen ve hesab adamları, bu söze inanmazlar ise de, bizce kıymeti yokdur. Evliyanın bildikleri, aklın eremediği şeylerdir. Mir ve Mevlana, size bizlerden çeşidli haberler vereceklerdir. Doğru yolda bulunanlara selam olsun!

Ka?beyi sayıklama, Türkistan yolundasın!

Amin. Dünkü saçmalıktan sonra, ben de bu başlığı aramıştım ama bulamadım, eyvallah Hocam çok yerinde olmuş.

İKİYÜZYİRMİİKİNCİ MEKTUB

Bu fakire göre, uzun açlıklar çekmek, yimekde ve içmekde orta dereceyi gözetmekden çok daha kolaydır. Pek hafif olur.

Akıl ve baliğ olan erkeğin ve kadının birinci vazifesi, Ehl-i sünnet alimlerinin yazdıkları akaid bilgilerini öğrenmek ve bunlara uygun olarak inanmakdır. Allahü teala, o büyük alimlerin çalışmalarına bol bol sevab versin! Amin. Kıyametde Cehennem azabından kurtulmak, onların bildirdiklerine inanmağa bağlıdır. Cehennemden kurtulacak olanlar, yalnız bunların yolunda gidenlerdir. Resulullahın?sallallahü aleyhi ve sellem? ve Eshabının?rıdvanullahi aleyhim ecma?in? yolunda gidenler, yalnız bunlardır. Kitabdan, ya?ni Kur?an-ı kerimden ve Sünnetden, ya?ni hadis-i şeriflerden çıkarılan bilgiler içinde kıymetli, doğru olan yalnız bu büyük alimlerin, Kitabdan ve sünnetden anlayıp bildirdikleri bilgilerdir. Çünki her bid?at sahibi, ya?ni her reformcu ve her sapık kimse, bozuk düşüncelerini, kısa aklı ile, Kitabdan ve sünnetden çıkardığını söylüyor. Ehl-i sünnet alimlerini?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? gölgelemeğe, küçültmeğe kalkışıyor. Demek ki, Kitabdan ve sünnetden çıkarıldığı bildirilen her sözü, her yazıyı doğru sanmamalı, yaldızlı propagandalarına aldanmamalıdır.

Allahü teala iman selameti versin hepimize. Yeni mektub birazdan geliyor, inşaallah istifade ederiz, bereketleniriz.

İncilerin ağırlığı, sağır etmiş kulağını,

Gece gündüz karşısında bulunduğunuz büyük hazretden aldığınız yola sarılınız. mubarek ismini, hiçbirşey düşünmiyerek, kalbinizden geçiriniz! Hazır ve nazır olduğunu da düşünmeyiniz! Sıfatlarından hiçbirini hatırınıza getirmeyiniz. Yüreğinizin bulunduğu yerde, gönülde ismini hep bulundurunuz! Çok lazım olan bilgiler, yazmakla anlaşılamaz. Anlatmak lazımdır. Buluşursak, bildirilir. Buluşuncıya kadar, elinize geçenleri yazınız. Onları okumak, uzakdan teveccühe sebeb olur. Vesselam.

Ağızların tadını bozan ölümü çokça hatırlayınız. (Tirmizi, Zühd: 4 (Hadis No: 2308)

Estagfirullah min külli ma kerihallah

Cevab: Hayat te?ayyünü, la-te?ayyün gibidir. Çünki yüksek mertebelerde, bu te?ayyün yok olur. Zat-i teala mertebesinde, bunun hiçbir değeri kalmaz. Zat-i teala mertebesinde, her ne kadar, başka sıfatların da, hiçbir değerleri yok ise de, onlar zat mertebesine yetişmeden önce yok olurlar. Hayat sıfatı ise, oraya yetişir de yok olur. Bundan dolayı, hakikat-i Muhammedinin te?ayyünü ve bütün başkalarının te?ayyünleri devamlıdırlar. Hiçbir mertebede yok olmazlar. Evet, birşeye yetişmek başkadır. Bu şeyde yok olmak başkadır. Büyüklerden çoğunun sözlerinde mahv olmak, yok olmak denilmekdedir. Bu sözler, yok gibi olmak demekdir. Yok olup kalmamak demek değildir. Salikin te?ayyünü görünmez olur. Yok olmaz. Yok bilmek, ilhad olur. Zındıklık olur. Bu yolda geri kalmış olanlar, bu sözlerden, kendi yok olur sanarak, zındık olmuşlardır. Ahıret ni?metlerine ve azablarına inanmamışlardır. Vahdetden kesrete geldikleri gibi, başka zemanda, böylece, kesretden vahdete döneceklerini sanmışlardır. Bu kesretin o vahdetde yok olacağını söylemişlerdir. Bu zındıklardan birçoğu, bu yok olmağı, kıyametin kopması sanmışlar. Haşrı, Neşri, Hesabı, Sıratı ve işlerin ölçülmesini inkar etmişlerdir. Doğru yoldan ayrılmışlar, birçoklarını da sapdırmışlardır. Bunlardan birini gördüm. Kendini haklı göstermek için, mevlana Abdürrahman-i Caminin?kuddise sirruh? şu beytini okuyordu. Farisi beyt tercemesi:

Bismillahirrahmanirrahim. Allahü tealaya hamd olsun. Onun sevgili Peygamberine salat ve selam olsun! Kıymetli oğlum! Hak tealanın hakikati, yalnız vücuddür. Allahü tealanın bu vücudü, her hayrın, her kemalin kaynağıdır ve her güzelliğin başlangıcıdır. Bu vücud, bir hakiki cüz?dür. Bir basitdir ki, buna hiçbirşey karışmış, hiçbirşeyle birleşmiş değildir. Böyle olmadığı gibi, olması düşünülemez de. İnsan, Allahü tealanın bu vücudünü anlıyamaz. Zat-i tealanın aynıdır. Ondan başka değildir. Aynıdır demek bile, başkalığı düşündürebilir. Aynıdır da denilemez. Zat ile birlikde olan vücud, bu anlaşılamıyan vücudün zılli, görüntülerindendir. Bu ikinci vücud, Zat-i tealanın ve mahlukların varlıklarından başka bir varlıkdır. Bu ikinci vücud, Allahü tealanın hakikati olan vücudün, aşağı mertebelerde meydana çıkmasıdır. Bu çeşidli görüntülerin en yükseği, en birincisi ve en üstünü, Zat-i tealanın vücudüdür. Demek ki, Allahü tealanın hakikati vücuddür denilebilir. Fekat, Allahü teala, o mertebede mevcuddür denilemez. Zıl mertebesinde, Allahü teala mevcuddür denilebilir. Fekat, Allahü teala vücuddür denilemez. Tesavvufculardan vücud, zatdan başka değildir diyenler, ikisi arasındaki başkalığı göremediler, zılli asldan ayıramadılar. Bunlar ve felsefeciler, zatdan başka olan ve olmıyan vücudleri birbirlerinden ayıramadılar. Vücudün başka olduğunu çok güc söylediler. İşin doğrusu, Allahü tealanın bize ilham eylediğidir. Vücudün böyle asl ve zıl olarak başka başka olması, öteki sıfatların da asl ve zıl olmaları gibidir. Aslların mertebesi, icmal, topluluk ve anlaşılamamak mertebesidir. Sıfatların bu aslları, Allahü tealadan başka değildirler. Bu mertebede, Allahü teala ilmdir denilebilir. Fekat böyle söylemek de, bir zıl mertebesi olur. Çünki zat mertebesinde, Allahü tealaya hiçbirşey söylenemez. Allahü teala alimdir de denilemez. Çünki ilmin Ondan başkalığını gösterir. Bu makamda başkalık hiç yokdur. Başkalık, zıl mertebelerinde olur. Burada zıl yokdur. Çünki, te?ayyün-i evvelin pekçok üstündedir. Çünki topluca bir bağlantı, bu te?ayyünde bulunur. Bu makamda, hiçbir bakımdan, hiçbirşey düşünülemez. Bu topluluğun açıklanması demek olan zıl mertebesinde, başkalık söylenebilir. Uygunluk söylenemez. Fekat bu mertebede, sıfatların uygunluğu, vücudün uygun olmasından ileri gelir. Bu vücud, her iyiliğin ve kemalin başlangıcıdır. Her güzelliğin ve düzenin kaynağıdır. Bu fakir?kuddise sirruhül?aziz? mektublarımda ve kitablarımda, vücud zatdan başkadır dediğim zeman, zıl olan vücudün başka olduğunu bildirmişdim. Bu zıl olan vücud de, dışardaki her varlığın başlangıcıdır. Bu vücude malik olan mahiyyetler, haricde var olan mertebelerin her mertebesinde bulunurlar. Bunu iyi anlamalı. Birçok yerde işe yarar.

Cevab: İki zıd şeyin bir arada bulunmaması, aynı zemanda, aynı yerde bulunamaması demekdir. Yukarıda söylenilende ise, yerler başkadır. Alem-i emrin latifeleri yukarı yükselmekde, Alem-i halk ise aşağı inmekdedir. İnsan-ı kamilin latifeleri, ne kadar çok yükselirse, Alem-i halkdan o kadar çok uzaklaşırlar. Bu uzaklaşma da, Alem-i halkın çok alçalmasına sebeb olur. Alem-i halk, çok alçalınca, salik o kadar çok tatsız olur. Ayblarını, kusurlarını görmesi artar. Bunun içindir ki, geri dönmüş olan büyükler, başlangıcda duydukları ve yolun sonunda elden kaçırmış oldukları lezzetlerin, yine gelmesini isterler. Yine bunun içindir ki, , ya?ni yolun sonuna varmış olan, firenk kafirini kendinden daha iyi bilir. Çünki, kafirin Alem-i emri ile alem-i halkı karışık olduğundan, nurlu görünür. Arifde bu karışıklık kalmadığı için, kendini yalnız Alem-i halk olarak görür.

Daha çok yazarak sizi usandırmak istemiyorum. Farisi beyt tercemesi:

Süal: Sizden işitmişdim veya sizden işiten birisinden duymuşdum ki, ibadet ederken, Allahü tealanın hazır olduğunu bilerek ibadet etmek, Allahü tealaya kusur olur. Köle gibi ibadet etmelidir. Ya?ni, Allahü tealayı hazır bilerek ibadet etmek, edebe uygun değildir buyurmuşdunuz. Bunun açıklanmasını istiyorsunuz.

allah ahddini bilenlerden eylesin.

Bu mektub, molla Tahir-i Lahoriye yazılmışdır. Bu yolun başında olanlara, sondakilerin halleri ihsan olunur. Bunun olgunluk alameti olmadığı bildirilmekdedir:

Bu mektub, şeyh Yusüf-i Berkiye yazılmışdır. Çok yükselmek için çalışmak, yolda görülen şeylere bağlanıp kalmamak lazım olduğu bildirilmekdedir:

Allahü Teala bu büyüklerin yolundan ayırmasın bizi.

Eshab-ı Kiram efendilerimiz süt gibi ak, yağmur suyu gibi tertemizdir. Gökteki yıldızlar gibi yol göstericidir. Onların herhangi birine dil uzatanların ne dünyada ne ahirette yatacak yerleri yok.

Süal: Cahillerin görmesi za?if ve basiretleri, ya?ni kalb gözleri kör olduğu halde, mahlukların vücudünü nasıl görebiliyorlar. Vacib-i tealanın vücudünün ışıkları, onların görmesine niçin mani? olmıyor?

Değişik bir konu başlığı olmuş ve okumaya son mektuptan başladım ama umarım diğerlerinide okuma ve üstünde istersenizde konuşma fırsatları buluruz :) Bu son mektubta üstte alıntı yaptığım kısımı tam anlayamadım ve aslında üstünde konuşulması gereken bu kısım mı orasıda tartışılır lakin bende ki de merak işte. Şimdi diyor ki buraya gelemediğinizin sebebi... Bu sebep annesine ve babasına aşırı bakmasından mı yoksa Allah yolunda cok vakıt harcaması mı? Bu kısmı tam olarak anlayamadım :)) ama ne yapayım bu mektup okumada daha acemiyim daha ilk mektubum olduğunu yazdım.

YÜZDOKSANİKİNCİ MEKTUB

Ben o toprağım ki, ilk behar bulutu,

eyvallah kardeş...

[Medine cami?i içinde, Resulullahın?sallallahü aleyhi ve sellem? kabr-i şerifi ile cami?inin o zemanki minberi arasındaki, yirmialtı metre uzunlukdaki yere denir. , bağçe demekdir. O zemanki minber-i şerif, üç basamak ve bir metre yüksek idi. 654 yangınında temamen yandı. Çeşidli yıllarda, çeşidli minberler yapılmış, bugünki, oniki basamaklı mermer minberi, sultan üçüncü Murad han de İstanbuldan göndermişdir].

Bir insanın hakikati, onun te?ayyün-i vücubisine denildiği gibi, onun te?ayyün-i imkanisine de denir. Bunları anladıkdan sonra, deriz ki:

Allahü teala, dır. mecbur değildir. Eski Yunan felsefecileri, aklları ermediğinden, kemal, büyüklük, mecbur olmakda, herhalde yapabilmekdedir deyip, Allahü tealanın ihtiyarını, ya?ni seçmesini inkar etdiler. Yapmağa mecburdur dediler. Bu ahmaklar, Allahü teala, birşeyi yaratmağa mecbur olmuş ve sonra başka birşey yaratmamışdır dedi. Bu uydurma şeye de, akl-ı fe?al deyip, herşeyi bu yapıyor dediler.

Dağlar, tepeler, dostlarla aramızda perde olduğundan, görünüşdeki uzaklık, buluşmağı, konuşmağı, Anka kuşu gibi, ele geçmez bir şekle sokmuşdur. Ara sıra yeni bilgileri yazıp, sevdiklerime yollamağı, acizane düşündüm. Bunun için tektük gönderdiğim bilgilerden, usanmıyacağınızı ümmid ederim.

Kardeşim! İnsanları dünyaya, yalnız yiyip içmek için ve giyinip süslenmek için göndermediler. İstediklerimizi toplamak, sevdiğimiz şeylerle keyflenmek ve oynayıp zevklenmek için yaratılmadık. İnsanların yaratılması, Allahü tealaya karşı aşağılığını, gücü yetmezliğini, muhtac, zevallı olduğunu göstermeleri içindir. Kulluk da, bu demekdir. Fekat, bu kulluk, Muhammed aleyhisselamın islamiyyetinin izn verdiği gibi olmalıdır. Yoksa, müsliman olmıyanların yapdıkları riyazetler, mücahedeler, bu parlak islamiyyete uygun olmadığı için, zarar ve ziyandan başka sonu olmaz. Pişman olmakdan, üzülmekden başka birşey kazandırmaz. Ehl-i sünnet vel-cema?at denilen doğru yolun alimlerinin bildirdiklerine uygun olarak i?tikadı düzeltdikden sonra, ibadetleri yapmakla beraber, kalbi Allahü tealanın zikri ile süslemelidir. Tesavvuf yolunun büyüklerinden alınan vazifeyi sık sık tekrarlamalıdır. Bu büyüklerin yolunda, sonda ele geçecek olanlar başlangıcda yerleşdirilmişdir. Bunların bağları, başkalarının bağlarından çok üstündür. Kısa görüşlü olanlar, inansa da, inanmasa da, bu böyledir. Maksadımız, dostları teşvikdir. İnanmıyanlara bir diyeceğimiz yokdur. Farisi beyt tercemesi:

Bu mektub, mir Muhammed Nu?man-ı Bedahşiye yazılmışdır. Edebleri gözetmek, fakre ve isteklere kavuşamamağa sabr etmek lazım olduğu bildirilmekdedir:

Seni iyi olarak anmak istiyorum o yüzden bu Mübarek İnsanın yazılarının arasında beni kendinle uğraştırtma. Bu hazrete saygısızlık olmasından çekindiğim için ne kadar ısrar edersen et seninle bu başlıkta tartışmayacağım.

Bu vilayetin üstünlüklerinden biraz yazmak istedim. Vakt dar olduğundan ve kağıd yetişmediğinden yazılamadı. Allahü tealanın lutfü ve ihsanı olarak, ilmler, ma?rifetler yağmur gibi yağmakdadır. Şaşılacak gizli bilgilerin incelikleri açıklanmakdadır. Bu gizli ve ince bilgileri yalnız, kıymetli oğullarıma, anlayabildikleri kadar açıklamakdayım. Sevdiklerimiz birkaç gün huzurdadır. Birkaç gün de, gaybet halindedirler. Bunun için, Veli hiçbir Sahabinin mertebesine ulaşamaz demişlerdir. Size kavuşmak arzumuz çokdur. Bu aşağı kimseye yazdığınız mubarek mektubunuz gelerek şereflendik. Amellerini, ibadetlerini kusurlu görmek, Allahü tealanın ni?metlerinin en büyüklerindendir. Fekat, hallerin orta derecede olması, her işde güzeldir. Sınırı aşmak, pekaz yapmak gibi, adaletden uzakdır. Size ve doğru yolda olanlara ve Muhammed Mustafanın izinde bulunanlara selam olsun?aleyhi ve ala alihissalevat vetteslimat?!

Mümkin olmaz, düşmanın ağzını kapamak.

Burada bulunanların hepsi iyiyiz. Allahü tealaya bunun için, belki bütün ni?metleri için hamd ve şükrler olsun. Ni?metlerinin en büyüğü olan, müsliman yapdığı için ve mahluklarının en iyisinin yolunda bulundurduğu için, ne kadar çok hamd edilse, yine azdır. Çünki, onun yolunda bulunmak, iyiliklerin başı, kurtulmanın çaresi ve dünya ve ahıret se?adetlerinin kapısıdır. Allahü teala, Peygamberlerin en üstünü hurmetine?aleyhi ve aleyhim ve ala alihissalatü vesselam?, bizleri ve sizleri, her zeman bu yolda bulundursun! Amin. Farisi mısra? tercemesi:

Şanın varlığı, yalnız i?tibar ile ya?ni bir bakımdan ise de, bu şanın üstünde de, başka bir bakımdan, başka bir mertebe de vardır. O mertebe bu şanın mebde-i vücud-i i?tibarisidir. Allahü tealanın bu ismi, bu mertebede de vardır. Bu mertebenin üstünde de, daha başka bir bakımdan daha yüksek mertebe olur. Fekat, insan gücü bunu anlıyamaz. Bu fakir , bu mertebeyi de geçirildim. Fekat, bu mertebenin üstünde, insan yok gibi olmakdadır. . Arabi beyt tercemesi:

Reklamları dinlediniz.. Şimdi haberler :)))

görmesin simurganka bu mesajı kaside:)

"adam olana" kısmı da çok önemli idi.

Bu mektub, mir Muhammed Nu?man?rahmetullahi aleyh? hazretlerine yazılmışdır. Tesavvufu kısaca bildirmekdedir:

Cevab: Aynın yok olması, niçin lazım olsun? Varlığını görememek yetişir. Böyle nazari yok olmakda da çeşidli mertebeler vardır. Burasını iyi anlamalıdır. Herşeyin doğrusunu Allahü teala bilir. Doğru yolda gidenlere ve Muhammed Mustafaya uyanlara selam olsun?aleyhi ve ala alihi minessalevati vetteslimati etemmüha ve ekmelüha?!

EŞHEDÜ EN LA İLAHE İLLALLAH: Kibriyası, büyüklüğü ile ve kimsenin ibadetine muhtac olmadığı halde, ibadet olunmağa Ondan başka kimsenin hakkı olmadığına şehadet eder, elbette inanırım. Hiçbirşey Ona benzemez.

Doğru yolda gidenlere ve Muhammed Mustafanın izinde olanlara selam olsun?aleyhi ve ala alihi ve ala cemi?il-enbiya-i vel-mürselin ve ala al-i küllin ve ala melaike-til-mukarrebin salevatü vetteslimatü vettehıyyatü vel-berekatü etemmüha ve ekmelüha ulaha ve a?laha ve edvamüha ve ebkaha ve e?ammüha ve eşmelüha?!

Bu mektub, mevlana Muhammed Haşim-i Keşmiye yazılmışdır?kaddesallahü teala sirrehül?aziz?. İnsanın herşeyi kendinde topladığını ve ba?zı ince ma?rifetleri bildirmekdedir:

Nisan yağmuru gibi serpilir üzerime.

İKİYÜZYİRMİYEDİNCİ MEKTUB

Tam muhabbetten, ihlastan bol meveddetten, hususiyetten gelen mübarek mektup ulaştı. Çokça da ferah getirdi. Allah Teala, bu devlette istikamet müyesser eylesin.

Sermayesi az olan bu fakir?kaddesallahü teala sirrehül?aziz?, zikrler ve murakabeler yaparken, tevhidin ne demek olduğunu düşünmeden, hatta hiç uğraşmadan, yalnız Allahü tealanın lutfü ve ihsanı ile, feyzler, nurlar kaynağı, hakikatlerin, ma?rifetlerin üstadı, Allahü tealanın razı olduğu dinin kuvvetlendiricisi, üstadımız ve efendimiz Muhammed Baki?kaddesallahü sirrehül akdes? hazretlerinden zikri öğrendikden ve yüksek teveccüh ve iltifatlarına kavuşdukdan sonra, kalb makamına çıkardılar. Bu ma?rifeti açdılar. Bu makamın bilgilerini ve ma?rifetlerini bol bol ihsan eylediler. Bu ma?rifetlerin inceliklerini gösterdiler. Uzun zeman, bu makamda bulundurdular. Sonra, köle okşamak olgunluğu ile, bu köleyi, Kalb makamından çıkardılar. Bu ma?rifet yok olmağa başladı. Yavaş yavaş azalarak, büsbütün yok oldu. Bu hallerimi anlatmak, bu yazıların keşf ve zevk yolu ile yazılmış olduğuna inandırmak içindir. Başkalarına uyarak, öyle sanarak yazılmadığını göstermek içindir.

Allahü tealaya hamd olsun. Onun sevgili Peygamberine ve temiz Aline ve Eshabının hepsine salat ve selam olsun! Din ve dünya se?adetiniz için düa ederim. Buradaki fakirlerin hali çok iyidir. Allahü tealaya hamd olsun. Allahü teala size de selamet ve afiyet versin. Muhammed aleyhisselamın yolunda bulundursun! Hallerinizi ve mevacidi, mevlana Abdülmü?min anlatdı ve cevabını beklediğinizi de söyledi. Buyurmuşsunuz ki, yer yüzüne baksam, yeri göremiyorum. Göke baksam, gökü bulmuyorum. Bunun gibi, Arşın, Kürsinin, Cennetin, Cehennemin var olduklarını bulamıyorum. Bir kimsenin önüne gitsem, onun varlığını bilmiyorum. Kendi varlığımı da bilmiyorum. Allahü tealanın varlığı sonsuzdur. Onun sonunu kimse bulamamışdır. Tesavvuf büyükleri de, buraya kadar haber verdiler. Buraya kadar ilerleyip, daha ileri gidemediler. Bundan ilerisini bildirmediler. Siz de, yükselmeği buraya kadar biliyorsanız ve bu makamda iseniz, sizin yanınıza gelmiyelim. Sizi rahatsız etmiyelim. Yok eğer, bundan daha yüksek bir makam varsa, bize bildiriniz de, bu fakir ve bu yolu çok özliyen bir arkadaşım ile yanınıza gelelim. Birkaç seneden beri yanınıza gelmediğimiz, hep bunun içindir.

Nitekim güneş, hem çamaşır yıkayan adama, hem de çamaşırlara, aynı şeklde, parlamakda iken, adamın yüzünü yakıp karartır, çamaşırlarını ise beyazlatır.

5 mektup kaldı bugün bitecek inşallah sevgili poor:)

dua ile...

Beden et ve deridir, ruh bunun serveridir.

bu sözlerin sözler içinde yeri var derim

Aklı olmıyan delidir. Aklını kullanmıyan sefihdir. Akla uygun iş yapmamak sefahetdir. Aklı az olan da ahmakdır. Yalnız akla uyup, yalnız ona güvenip, aklın ermediği şeylerde yanılan kimse, eski kafalı felsefecidir. Aklın erdiği şeylerde, ona güvenen, aklın ermediği, yanıldığı yerlerde, Kur?an-ı kerimin ışığı altında akla doğruyu gösteren yüksek insanlar da, islam alimleridir. O halde islamiyyetde felsefe yokdur, islam felsefesi, islam felesofu yokdur. Felsefenin üstünde olan islam ilmleri ve felsefecilerin üstünde olan islam alimleri vardır].

Yavrum! Peygamberlik kemalleri, ancak Allahü tealanın ihsanı ile hasıl olur. Çalışmakla, uğraşmakla, bu büyük ni?met ele geçemez. Hangi çalışmak, bu büyük ni?meti ele geçirebilir? Hangi riyazetler ve mücahedeler bu yüksek ni?mete kavuşdurabilir? Vilayet kemalleri böyle değildir. Bunların başlangıcı elde edilebilir. Riyazet ve mücahede ile hasıl olabilir. Pekaz kimseyi, çalışmadan, uğraşmadan da, vilayet ni?metine kavuşdurabilirler. Vilayet, Fena ve Beka demekdir. Fena ve Beka da, Allahü tealanın ihsanıdır. Çalışarak, başlangıcları elde edildikden sonra, Allahü teala, dilediğini, Fena ve Beka ni?metini ihsan ederek şereflendirir. O Serverin?aleyhi ve ala cemi?il enbiya-i vel-mürselin ve alelmelaiketil-mukarrebin ve ala ehl-it-ta?ati ecma?in salevatü vetteslimat? Peygamber olduğu bildirilmeden önce ve ondan sonra mücahedeler yapması, bu ni?mete kavuşmak için değildi. Başka faideler içindi. Hesabın az olması, insanlıkla yapılan yanlışlıkların giderilmesi, derecelerin yükselmesi, yimesi, içmesi olmıyan melekle konuşmakda edebi gözetmesi, Peygamberlik makamında lazım olan harikaların, mu?cizelerin çok olması gibi incelikler içindi. Peygamberler?aleyhimüssalevatü vetteslimat? bu ni?mete, aracısız, geçidsiz olarak kavuşdu. Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vettehıyyat? Eshabı onlara uydukları için, varis oldular. Peygamberlerinin?aleyhimüssalevatü vel-berekat? aracılığı ile bu ni?metle şereflendiler. Peygamberlerden ve Eshabından sonra?aleyhimüssalevatü vetteslimat? çok az kimse, bu ni?metle şereflenmişdir. Başkasına da uymakla, varis olmakla bu ni?meti ihsan etmeleri caizdir. Farisi beyt tercemesi:

Bu mektub, şeyh Hasen-i Berkiye yazılmışdır. Bir rü?yanın ta?biri bildirilmekdedir:

iş bu iş

Gökteki güneşten daha zahir, daha nurani, yerdeki Bahr-i Muhit-i Atlas-ı Garbi'den daha engin ilim sahibi bizim alimlerimiz.. Doğru yoldayız, o yoldan ayırmasın Allah ..

Bu mektub, şeyh Yusüf-i Berkiye yazılmışdır. Bu yolun sonsuz olduğunu ve kelime-i tevhidin faidelerinden birkaçını bildirmekdedir:

yazılarınızı takip ediyorum

Süal: Ademin ayna olması ne demekdir? Adem, hiçbirşey değildir. Hangi bakımdan vücudün aynası olmakdadır?

büyüklerde usul başkadır

sırasıyla okumak daha iyi olur diye düşünüyorum, hem karışıklık olmaz

Ahıretde, dünyadaki işlerden süal ve hesab vardır. Ahırete mahsus olan bir terazi ve Sırat köprüsü denilen bir geçid vardır. Bunları Muhbir-i sadık?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? haber vermişdir. Peygamberlik ne demek olduğunu bilmiyen ba?zı cahillerin, bunlara inanmaması, bunların yok olmasını göstermez. Var olan şeylere yok demek kıymetsiz, boş söz olur. Peygamberlik makamı, aklın üstündedir. Peygamberlerin doğru sözlerini, akla uydurmağa çalışmak, Peygamberliğe inanmamak, güvenmemek olur. Ahıret işlerinde, Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vetteslimat?, akla danışmadan tabi? olmak, uymak lazımdır. Peygamberlik makamı, aklın hududunun, çerçevesinin dışında, üstündedir. Akl, eremediği şeyleri, kendine uymıyor sanır. Akl, Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vetteslimat? uymadıkca, yüksek derecelere çıkamaz, eremez. Uygun olmamak, ya?ni muhalif olmak başkadır, erememek, anlıyamamak başkadır. Çünki uymamak, ancak anladıkdan sonra olabilir.

anlatmamak daha iyi olan da vardır.

Bu mektub, mevlana Emanüllaha yazılmışdır. Peygamberliğin yakinliği ve vilayetin yakinliği ve Peygamberliğin yakinliğine ulaşdıran yolları bildirmekdedir:

Süal: İnsandaki beş latifenin en latifi olan ahfa latifesi, hangi mertebede nefs-i emmare gibi olur? Alçaklıkda, aşağılıkda ona benzer?

İKİYÜZELLİBİRİNCİ MEKTUB

gidene de eyvallah, kalana da eyvallah.

Cezbeden sonra hasıl olan süluk de, iki dürlüdür, hatta çok dürlüdür: Birisi, Ebu Bekr-i Sıddik?radıyallahü teala anh? hazretlerini maksada kavuşduran yoldur. Peygamberlerin sonuncusu?aleyhissalatü vesselamü vettehıyye? de bu cezbe ve bu süluk ile vasıl olmuşdur. Eshab-ı kiram?rıdvanullahi teala ve tekaddese aleyhim ecma?in? arasında Resulullaha en çok ihlası olan ve Resulullahda fani olan, hazret-i Ebu Bekr-i Sıddik olduğu için bu yola kavuşdu. Bu cezbe ve süluk, imam-ı Ca?fer-i Sadık hazretlerine olduğu gibi ulaşdı. İmamın annesi, hazret-i Sıddikın soyundan olduğu için, imam-ı Ca?fer-i Sadık, buyurmuşdur. İmam hazretleri, yüksek babalarından da, başka bir nisbet almış ve bu iki yolu kendisinde toplamışdı. Bu cezbeyi, onlardan gelen süluk ile birleşdirdi. Bu süluk ile maksada vardı. İki süluk arasındaki ayrılık şöyledir ki, hazret-i Emir?kerremallahü vecheh?, ile ilerlemişdir. Hazret-i Sıddikın sülukü, afaka o kadar bağlı kalmaz. Cezbe odasının dıvarı delinerek maksada yetişdirmeğe benzer. Birinci sülukde ma?rifetler hasıl olur. İkincisinde, talibi muhabbet kaplar. Bunun için, hazret-i Emir, ilm şehrinin kapısı oldu. Hazret-i Sıddik ise, O Serverin?aleyhissalatü vesselam? hılletinden pay aldı. Hadis-i şerifde, buyuruldu. Hazret-i imam-ı Ca?fer-i Sadık cezbe ile süluk-i afakiyi topladığı için, muhabbetden ve ma?rifetden çok pay aldı. Çünki, cezbesi muhabbete, süluki ise ilmlere ve ma?rifetlere kaynak idi. İmam-ı Ca?fer-i Sadık?rahmetullahi aleyh? bu birleşik nisbeti, sultan-ül?arifin Bayezid-i Bistami hazretlerine?kaddesallahü teala sirreh? emanet olarak bırakdı. Bu emanet, sanki onun sırtında kalmışdır. Yavaş yavaş, elverişli olanlara ulaşdıracakdır. Bu emaneti yüklenmeden önce, başka tarafa bakıyordu. Bu nisbetle ilgisi yokdu. Bunu yüklenmesinde nice hikmetler vardır. Bu nisbeti taşıyanlara, her ne kadar bundan az pay düşer ise de, bu nisbetde büyüklerin nurları çok bulunur. Şöyle ki, bu nisbetde bulunan az bir sekr, Sultan-ül?arifinin nurlarından bulaşmışdır. Bu sekr, mübtedilerin hissini giderir. Aklını dağıtır. Sonra kendisi, yavaş yavaş yok olur. Sahv kaplar. Bu nisbet, sahv mertebelerinde de bulunur. Görünüşde sahvdır. İçi ise, sekrdir. Şu beyt bunların halini anlatmakdadır. Farisi beyt tercemesi:

Cevab: Peygamberleri?aleyhimüssalevatü vettehıyyat? taklid ederek hasıl olan iman, iman-ı istidlalidir. Çünki o büyükleri taklid eden kimse, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? bildirdiği her şeyin doğru olduğunu, aklı ile, düşüncesi ile anlamışdır. Çünki Allahü tealanın, bir kimsenin sözlerinin doğru olduğunu bildirmesi için, ona, mu?cizeler vermesinden, o kimsenin elbette doğru sözlü olduğu anlaşılır. Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? hepsinde mu?cizeler bulunduğu için, hepsi doğru sözlüdür. Başkasına uyarak hasıl olan imanın kıymetsiz olması, babalarından görerek iman etdikleri içindir. Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vettehıyyat? doğru söylediklerini, bildirdikleri herşeyin doğru olduğunu düşünmeden, yalnız anadan babadan ve etrafdan görerek hasıl olan imandır. Böyle olan iman-ı taklidi, alimlerin çoğuna göre kıymetsizdir.

İkincisi, iman, ma?rifet ve vilayet ile Peygamberlik mertebelerinin başka başka kemalleridir. Birinci feyzler, ihsanlar, Allahü tealanın sıfatlarından gelir. İkinci feyzlerin bir çoğu, yine sıfatlardan ve başka bir çoğu da, şü?unlardan gelir. Sıfatlar ile şü?unlar arasında çok ince ayrılık vardır. Bu başkalıklar, ancak Muhammed aleyhisselamın vilayetine kavuşanlardan pekaz kimselere bildirilir. Bunları bildiren hiç kimse yokdur. Kısaca söyleriz ki: Sıfatlar, Allahü tealanın zatından ayrı olarak dışarda vardır. Şü?unlar ise, Zat-i ilahide var denilen şeylerdir. Mesela, su öyle yaratılmışdır ki, yukardan aşağı düşer. Onun bu düşmesi, kendisinde, hayat, ilm, kudret ve irade varlığını düşündürür. Çünki ilm sahibleri, ağır oldukları için ve bildikleri için yukardan aşağı inerler. Yukarıya bakmazlar. İlm ise, diri olanda bulunur. İrade, ilme bağlı olur. Kudretin de var olması lazım gelir. Çünki irade, gücü yeten iki şeyden birini seçmekdir. Suda bunları düşünmek, şü?unlara benzer. Bu şü?unlar var iken, suyun başka sıfatları da olabilir. Bu sıfatlar, sudan ayrı olarak var olur. Yukarıdaki düşüncelerle, ya?ni şü?unlarla, su diridir, alimdir, kadirdir ve dileyicidir denilemez. Bunları söyleyebilmek için, ayrıca sıfatların bulunması lazımdır. Alimlerden birkaçı, su için bu ismleri söylemişler ise de, sözleri, şü?un ile sıfatları birbirlerinden ayıramadıkları için olmuşdur. Sıfatların yokluğunu söyliyenler de, bu ikisini ayıramıyanlardır. Sıfatlar ile şü?unlar arasında ikinci bir ayrılık daha vardır: Şü?unların bulunduğu makam, dalgalanan şanlı bir makamdır. Sıfatların makamı böyle değildir. Muhammed Resulullaha?sallallahü teala aleyhi ve alihi ve sellem? ve Onun gölgesinde bulunan Evliyasına?kaddesallahü teala esrarehüm?, ikinci feyz, şü?unlardan gelir. Başka Peygamberlere?salevatullahi teala ve berekatühü ala nebiyyina ve aleyhim ve ala cemi?i etba?ihim? ve onların gölgesinde bulunan Evliyaya bu feyz, hatta birinci feyz de sıfatlardan gelir.

İKİYÜZDOKUZUNCU MEKTUB

Yol göstermek, insanları Hak tealaya çağırmak makamıdır. Çok yüksek bir makamdır. hadis-i şerifdir. Cahil, aciz kimselerin bu yüksek makamda ne işi vardır. Farisi beyt tercemesi:

İKİYÜZALTMIŞSEKİZİNCİ MEKTUB

İnsan kendine çok zulm etdi. Varlığından ve kendi ile birlikde var olanlardan bir iz, bir eser kalmadı. Çok cahil oldu. Çünki, maksadı kavrıyamadı. Aranılandan bilgi edinemedi. O mekanda, anlayamamak, anlamakdır. Bilmediğini söylemek, bilmekdir. Allahü tealayı bilmemek, şaşıp kalmak, Onu tanımakdır.

Bu yüksek yola mahsus olan şeylerden biri:

Muhammed?aleyhisselam? küfrden sakınmış, Allahü tealaya sığınmışdır. İsra suresinin seksendördüncü ayetinde mealen, buyuruldu. İslamiyyetde, islam küfrden iyi olduğu gibi, hakikatde de, islamın küfrden iyi olduğunu bilmek lazımdır. Çünki islamiyyet, hakikatin suretidir.

Onun hastalığı, iliğine, kemiğine işlemişdir. İlac faide vermez. Temelinden bozukdur, ta?mir ile düzelmez. Bir şeyin özünde, yapısında bulunanlar, ondan ayrılmaz. Farisi mısra? tercemesi:

İki alemi bir fakire verir.

Doğru yolda olanlara ve Muhammed Mustafanın izinde gidenlere selam olsun?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimatü etemmüha ve ekmelüha?!

Büyük alim, Ebu İshak İsferaini buyurdu ki, diyor. Eş?ariden kadi Ebu Bekr-i Bakıllani buyuruyor ki, . Bu za?if kulun anladığına göre, insanın kudreti, işin yapılmasına da, iyi veya fena olmasına da, birlikde te?sir etmekdedir. Çünki, işin meydana gelmesine te?sir etmeyip, yalnız iyi veya fena olmasına te?sir eder demek ma?nasızdır. Çünki, işin iyi veya kötü olması, işin yapılması ile meydana çıkar. Fekat, bunun için de, aynı kuvvetin ayrıca te?sir etmesi lazımdır. İşin yapılması başkadır, iyi veya fenalığının yapılması başkadır. O halde, işin iyi veya fena olması için de, kuvvetin ayrıca te?siri lazımdır demek, yanlış olmaz. Ebül-Hasen-i Eş?ari, böyle demiyor. Halbuki, insanların kudretini Allahü teala yaratdığı gibi, bu kudretin te?sir etmesini de Allahü teala yaratmakdadır. Bunun için, kulun kudretinin te?sir etdiğini söylemek, hakikate daha yakın olur. Eş?ari mezhebi, Allahü tealanın, kullarını cebr etdiğini bildirmiş oluyor. Çünki, kulda ihtiyarın ya?ni beğendiğini yapmak bulunmadığını ve kulun işinde, kendi kuvvetinin hiç te?siri olmadığını bildiriyor. Bu mezhebi, cebriyyeden ayıran şey, cebriyye mezhebinde, bir insan, bir işi yapdı demek, mecazdır. Ya?ni, o istekli işi, yalnız Allahü teala yapmışdır. O insanın eli ile yapmışdır. İnsanda kudret yokdur derler. Eş?ari ise, işi yapan, hakikatde insandır. Ancak, insanın isteği ile değil, Allahü tealanın istemesi ile yapmışdır. İnsanda ihtiyar yokdur diyor. Ehl-i sünnetden, Eş?ariden başkaları, kulun kudreti, yapdığı istekli işde te?sir eder diyor. Eş?ari ise, kudreti ancak, işin yaratılmasına sebeb olup, yaratılmasında te?siri olmaz diyor ki, her ikisine göre de, işi insan yapdı demek doğru olur. Ehl-i sünnet, Cebriyyeden, böylece ayrılmış olur. Cebriyye mezhebinin, insanın, istekli işlerini hakikaten yapdığını kabul etmemesi, işi insan yapdı demek mecazdır demesi küfrdür, Kur?an-ı kerimi inkar etmekdir. kitabının sahibi diyor ki, Cebriyye mezhebinde, diyenler kafir olur. Yine diyor ki, Cebriyyenin, sözleri de küfrdür.

Allahü tealanın bu eşyayı ihata etmesi, ve bunlara sereyan etmesi, sözleri, toplu birşeyin, bunu meydana getiren parçaları, zerreleri ihata etmesi ve onlara sereyan etmesi gibidir. Mesela bir kelime, kendisinin bütün şekllerine, sereyan eder. Kelime, ism olunca, fi?l olunca ve harf olunca, bunların da parçaları olunca, geçmiş zemanı, gelecek zemanı, emr, yasak, masdar, ism-i fail, ism-i mef?ul, şartlı şartsız olunca, bir harf eklenince, iki harf eklenince, çeşidli ma?nalar veren harfler eklenince, bunlar gibi daha nice haller alınca, bu kelime değişmiş olmaz. Daha doğrusu, bütün bu haller, kelimenin içinde yerleşmiş bulunmakdadır. İnsan aklı, kelimenin bu çeşidli hallerine başka başka ma?nalar verir. Halbuki dışarda var olan yalnız bu kelimedir. Bunun için hepsine bu kelime demek doğru olur. Lakin her bir halin, kendine uygun özel bir ismi ve vazifesi vardır. Bu ism ve vazife başka halde bulunmaz. Mesela, zeman bildirirse, olur. Zeman bildirmezse denir. Birşeyi yalnız başına bildiremezse denir. Geçmiş zemanı bildirince, denir. Şimdiki ve gelecek zemanı bildirince, denir. Dokuz sebebden ikisi birlikde bulunduğu zeman, denir. Bulunmazlarsa, denir. Harf olunca, esre okutursa, denir. Üstün okutursa denir. Bunlardan birinin ismini başkası için söylemek ve birinin vazifesini başkasına yapdırmak doğru bir iş olmaz. Dalalet olur. Hepsi, bu bir kelime oldukları halde, müdari yerine madi ve carre yerine nasıba denilemez.

Cevab: Burada vilayet demek, Velinin?kuddise sirruh? tesarrufları, kerametleri demekdir. Vilayetin kendisi alınır demek değildir. Vilayet, Allahü tealaya yakınlık demekdir. Kerametleri alınır demek de, çok keramet göstermez demekdir. Keramet gösteremez demek değildir. Şunu da bildirelim ki, bu söz keşf yolu ile anlaşılan birşeyi anlatmakdadır. Keşfde hata, çok olur. Ne görmüş, nasıl anlamışdır? Birkaç kerametin zuhurunu istiyorsunuz. Bekleyiniz1 Allahü teala, her güçlüğün sonunu kolaylaşdırır.

tebrikler başlık sahibi ve tüm katılımcı kardeşlerim..

buyuruluyor. Yani, bir büyük zatın kitabını muhabbetle okuyan, sohbet etmiş gibi O?ndan istifade eder. Mektubat?ı severek okuyan da, İmam-ı Rabbani hazretlerini sever, tanır, nasibi ve muhabbeti miktarınca O?ndan feyz almaya başlar. Okudukça anlamaya, kalbi de nurlanmaya, ibadetlerin tadını duymaya, haramlardan günahlardan nefret etmeye başlar. İki cihan saadetine kavuşur ve başkalarının da kavuşmasına vesile olur.

İhsanlarınızın çokluğu, bu yazılara sebeb oldu. Başınızı ağrıtmak ve usandırmak düşüncesini unutdurdu. Vesselam.

Kolay olur şehrin kapısını kapamak.

Yukarıda bildirdik ki, Peygamberlere uyanların büyükleri, onların üstünlüklerinin hepsini kendilerine çekerler. Bu üstünlükler, uydukları Peygamberin üstünlükleridir. Her Peygamberin üstünlüğü demek değildir. Kendi Peygamberlerinin vilayetinden pay alırlar. Zat-i ilahinin tecellisi, ümmetler arasında, yalnız bu ümmete olmakdadır. Bunun için, ümmetlerin en hayrlısı olmuşlardır. Bu ümmetin alimleri, Beni İsrailin Peygamberleri gibi olmuşdur. Bu, Allahü tealanın öyle ihsanıdır ki, dilediğine verir. Onun ihsanları pek çokdur.

Sofi denince, ibn-ül vakt anlaşılır.

YÜZDOKSANBEŞİNCİ MEKTUB

Başının üzerinde düşmanıdır insanın.

selamun aleykum.

İKİYÜZOTUZBİRİNCİ MEKTUB

Süal: Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? mebde-i te?ayyünleri olan ismler, Evliyanın da, mebde-i te?ayyünleri midirler? Böyle ise, aralarındaki fark nedir?

Allahü teala, kullarına yapabilecekleri şeyleri emr etmişdir. İnsanları za?if yaratdığı için, her emrinde kolaylık göstermişdir. Nisa suresi yirmiyedinci ayetinde mealen, buyuruldu. Allahü teala, dir. Kullarına yapamıyacakları şeyi emr etmek hikmetine, re?fetine yakışmaz. Kullarına, kaldırılamıyacak, büyük kayayı kaldırmağı emr etmeyip, herkesin çok kolay yapacağı kıyam, rükü?, secde, ufak bir ayet okumak ile meydana gelen nemazı emr etmişdir. Nemaz kılmak, herkes için çok kolaydır. Ramezan-ı şerif orucu da, pek kolaydır. Zekatı da, çok hafif emr etmiş, malın hepsini değil, kırkda birini verin demişdir. Hepsini veya yarısını vermeği emr etseydi, kullarına güç olurdu. Merhameti, pek fazla olduğundan, emri tam yapılamaz ise, daha da hafifletmişdir. Mesela, abdest alamıyanlara, teyemmüm etmeğe, nemazda ayak üzere duramıyanlara, oturarak kılmağa, oturamıyanlara da, yatarak kılmağa, rükü? ve secde yapamıyanlara, ima ile kılmağa, bunlar gibi, daha nice kolaylıklara izn vermişdir. İslamiyyetin emrlerine dikkatle ve insafla bakan, bu kolaylıkları görür. Allahü tealanın, kullarına ne kadar çok merhametli olduğunu, pek iyi anlar. Emrlerin pek kolay olmasının bir şahidi de, çok kimselerin, emr olunan ibadetlerin, daha artmasını istemesidir. Nemazın, orucun artmasını istiyen, çok görülmüşdür. Evet, ibadet yapmak güç gelen kimseler de, yok değildir. Böyle kimseler, normal insan değildir. Böyle bozuk kimselere, ibadetlerin zor gelmesine sebeb, nefslerinin karanlığı ve şehvani arzularının kötülüğüdür. Bu karanlık ve kötülükler, nefs-i emmareden hasıl olmakdadır. Nefs-i emmare, Allahü tealanın düşmanıdır. Şura suresi onüçüncü ayetinde mealen, ve Bekara suresi, kırkbeşinci ayetinde mealen, buyuruldu.

Güneş doğar, aydınlanır memleket,

Ey oğlum! Resulullaha?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? tam uyan bir kimse, Ona uymakla, nübüvvet derecelerini bitirince, mansab, makam ehlinden ise, verilir. Vilayet-i kübra derecelerini bitirene, nı verirler. Zıl derecelerinde, İmamet makamına uygun olan, dır. Hilafet makamına uygun olan da, dır. Aşağıda bulunan bu iki makam, sanki, yukarıda olan o iki makamın zılli gibidirler. Muhyiddin-i Arabi hazretlerine göre, Gavs, Kutb-i medar demekdir. Ayrıca bir yokdur demişdir. Bu fakirin inandığına göre , Kutb-i medardan başkadır. Kutb, işlerinin birçoğunda, Gavsdan yardım ister. Ebdalin makamlarına getirilmesinde, Gavsin de te?siri vardır. Bu, Allahü tealanın öyle bir ihsanıdır ki, dilediğine verir. Allahü tealanın ihsanları pekçokdur.

Süal 2: Tarikat-ı aliyye-i Nakşibendiyyede sünnete uyulur. Halbuki O Server?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? şaşılacak riyazetler ve sıkıntılı açlıklar çekdi. Bu yolda ise, riyazetleri yasak etmişlerdir. Hatta riyazetler, suretlerin, görüntülerin keşflerine sebeb olduğu için, zararlı olduklarını bildirmişlerdir. Sünnete uymakda zarar bulunabileceğini düşünmek, şaşılacak birşey değil midir?

Resulün vazifesi, ancak haber vermekdir. Vesselam!

Süal: kitabında diyor ki, bütün Veliler ölünce, vilayetleri ellerinden alınır. Yalnız dört kişinin alınmaz. Bu ne demekdir?

Mu?cizeden maksad, düşmanı kırmakdır.

1)Kuran-ı kerim azümüşşan

paylaşım çok güzel...

sözleri, sıfatları inkardır, inanmamakdır. Müslimanlardan, sıfatları inkar eden Mu?tezile fırkası ile kafirlerden eski felsefeciler de, sıfatları nazari olarak kendinden ayrı ise de, haricde yalnız kendi vardır diyorlar. , kendinden ayrı olduğunu inkar etmiyorlar. Mesela, ilm sıfatının ma?nası, zatın ma?nasının aynıdır demiyorlar. Yahud, kudret ve iradet sıfatlarının ma?naları, birbirinin aynıdır demiyorlar. Fekat, haricdeki varlıkları, aynıdır diyorlar. O halde, sıfatları inkardan kurtulmak için, haricde ayrı ayrı var olduklarına inanmak lazımdır. Nazari olarak ayrı bilmek faide vermez.

Allah korusun, i?tikad edilecek şeylerde, bir sarsıntı olursa, kıyametde, Cehennemden hiç kurtulmak olmaz. İ?tikad doğru olup da, işlerde gevşeklik olursa, tevbe ile ve belki tevbesiz de afv olunabilir. Eğer afv olunmazsa, Cehenneme girse bile, sonunda yine kurtulur. Görülüyor ki, işin aslı, temeli, i?tikadı düzeltmekdir. Hace Ubeydüllah-i Ahrar?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? buyurdu ki, . Allahü teala, bizi ve sizi, Ehl-i sünnet i?tikadından ayırmasın! İnsanların efendisi hurmetine?aleyhissalatü vesselam? düamızı kabul buyursun! Amin!

Toprağa düşen nerede?

Mektubat-ı Rabbani

renkli değişik ve güzel olmuş yalnız yeşil fazla göz alıcı...

Toprak nerede, temiz alem nerede?

Binlerce daha tatlıdır, kavuşmakdansa!

"Akıl tamam olunca, söz azalır." Hazret-i Alİ .

duaya bak Allahım...

Yalnız fakir kavramını yanlış anlamış olabileceğini sanıyorum.

Cevab: Velinin kalbine gelen bilgi, haber verilen iş, çok def?a şartlara bağlı olur. O Veli, o anda, o şartları anlıyamaz. O şeyin, şartsız olarak, her halde meydana geleceğini sanır. Bundan başka da yazılı, ileride olacak bir işi, arife gösterirler. Fekat o iş, değişdirilebilen, silinip yeniden yazılabilen şeylerdendir. gibidir. Arif, o işin, bir şarta bağlı olduğunu, silinebilecek şeylerden olduğunu anlıyamayıp, elbette hasıl olacağını sanır ve gördüğünü haber verir. Böylece, o iş de, hasıl olmıyabilir. İşitdiğimize göre, Cebrail?aleyhisselam?, bir gün, Peygamberimize?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat? gelip, bir gencin, yarın sabah, erkenden öleceğini haber verir. Peygamber efendimiz?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam?, bu gence acıyıp, huzur-i se?adetlerine çağırır. Ne isteği olduğunu sorar. der. Emr buyurup, ikisini de hemen hazırlarlar. Genç, o gece, odasında ailesi ile oturmuş, tatlı yanlarında iken, kapıya bir fakir gelip, der. Genç, tatlının hepsini, fakire sadaka verir. Sabah olunca, Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve sellem?, gencin ölüm haberini bekler. Uzun zeman, haber gelmeyince, birini gönderip sorar. Gencin sağ ve keyf yapmakda olduğunu söylerler. Hayret eder. O sırada, Cebrail?aleyhisselam? gelir. Ona sorar. Cebrail?aleyhisselam?, der ve gencin yasdığı altında, büyük bir yılanı ölü olarak bulurlar. Bu haber, bu fakire hoş gelmiyor. Cebrail aleyhisselamın yanılmasını caiz görmiyorum. Yahud, Cebrail aleyhisselamın ma?sum olması, emin olması ve hiç yanılmaması, vahy şeklinde getirdiği şeylerdedir. Ya?ni, Allahü teala tarafından indirdiği şeylerde, yanlışlık ihtimali yokdur. Bu genç için getirdiği haber ise vahy değildir. Levh-i mahfuzda görüp öğrendiği birşeyi haber vermişdir. Levh-i mahfuzda yazılı şeyler, silinip değişdirilebildiğinden, buradan öğrenilen haberler yanlış olabilir. Allahü teala tarafından getirilen şeylerin ise, yanlış olmak ihtimali yokdur. Şehadet ile ihbar arasında fark vardır. İslamiyyetde, şahid olmak kabul olunur. Haber vermeğe ise güvenilmez.

Bu mektub, molla Ahmed-i Berkiye?rahmetullahi aleyh? yazılmışdır. Tesavvuf yolundaki halleri ve haccın şartlarından birinin, yolun tehlükesiz olması olduğu bildirilmekdedir:

Özellikle 18. Mektub'un dikkatle okunmasını öneririm. İtikadi noktada çok güzel açıklamalar var. Elbette değerlendirmek bana düşmez ama okuyupta kendimize çekidüzen verebiliriz diye düşünüyorum.

Gelen feyizler için şükrederim Rabbime,

Süal: Adem, nazari, teorik birşeydir. Bunun dışarda var olması, ne demekdir?

Halilullahı yetişdirmişdir.

Bu mektub, molla Muhammed Emine yazılmışdır. Dünyanın birkaç günlük hayatına aldanmamağı ve bu kısa zemanda, çok zikr ederek, kalb hastalığını gidermeğe çalışmak lazım olduğu bildirilmekdedir:

91-92'yi sohbet için mutlaka ayırmalısın derim. Bu büyükleri sevmek Allahü teala'nın bir nimetidir. Elhamdülillah.

söylenecek, şaşılacak sözlerin yeridir!

Bu mektub, şeyh Yusüf-i Berkiye yazılmışdır. Hasıl olan ile doymayıp, daha yüksek şeyleri istemek lazım olduğu bildirilmekdedir:

Bu mektub, nakib seyyid şeyh Ferid hazretlerine yazılmışdır. Va?z ve nasihat vermekde, Ehl-i sünnet alimlerine uymağı övmekdedir:

Hepimizin öyle hocam. Duaların için amin diyelim.

Bin yılda bir gelendir, rahmetin tecellisi,

ALLAHIM hemen bir üstteki kulunun cezası ne ise onu ona ver amiiiiiiiin

Önce, cezbe hasıl olup kendinden geçer. Buna denir. Bundan sonra bulup kendine gelir. Buna denir. Bu adem ve kendinden geçmek, hissi gayb etmek, duygusuz olmak değildir. Az kimsede, his de gidebilir. Bu beka sahibi, insanlık isteklerine dönebilir. Nefsin huylarına uyabilir. Fenadan sonra hasıl olan Bekada ise, geri dönmek caiz değildir. Behaüddin-i Buhari, sözünü, belki bunun için söylemişdir. Çünki, birinci Bekanın sahibi, daha yoldadır. Yolda olan geri dönebilir. İkincisi, müntehidir, kavuşmuşdur. Kavuşan, geri dönmez. Büyüklerden biri, buyurdu. Vücud-i adem sahibi, her ne kadar yolda ise de, nihayet, bidayetde yerleşdirilmiş olduğu için, nihayetde olanları bilir. Müntehinin, yolun sonunda kavuşdukları, buna topluca tatdırılır. Bu nisbet, müntehide bol olduğundan, ruhuna da, bedenine de yayılır. Vücud-i adem sahibinde ise, yalnız kalbindedir. Müntehide yayılmış, dağılmışdır. O, insanlık sıfatlarına dönmez. Çünki, bu nisbetin, onun bedeninin her mertebesine yayılması, onun sıfatlarını yok etmiş, fani yapmışdır. Bu , Allahü tealanın büyük bir ni?metidir. Allahü teala, azmıyan kulundan, ni?metini geri almaz. Vücud-i adem sahibi, böyle değildir. Bu nisbet, onun bedenine geçmemişdir. Böyle olmakla beraber, bedenin mertebeleri kalbe bağlı olduğu için, bu nisbet kalb yolu ile, bütün bedene de, toplu, kısa olarak geçer. Bedenin isteklerini azaltır. Fekat, tam yok edemez. Bunun için geri dönebilir. Çünki azalmış, yok olmamışdır. Yok olan, geri dönmez. Bu yüksek zincirin büyüklerinden birkaçı?kaddesallahü teala esrarehüm?, bidayetdeki kendinden geçmeğe ve bundan sonra hasıl olan bekaya ve demişlerdir. Bu mertebede, olur. Hak tealanın zatı görünür de demişlerdir. Bu Bekanın sahibine, , kavuşmuş demişlerdir. Devamlı huzur, müşahede demek olan de, bu mertebede hasıl olur sanmışlardır. Bütün böyle sözler, nihayetin bidayetde yerleşdirilmiş olmasından ileri gelmekdedir. Çünki, Fena ve Beka, yalnız müntehiye hasıl olur. Ancak, müntehi kavuşmuşdur. Tecelli-i zati, yalnız buna olur. Allahü tealanın devamlı huzuru, ancak müntehi içindir. Çünki, o hiç geri dönmez. Fekat, birinci söz de, bu bakımdan doğrudur. Sağlam bir görüşe dayanmakdadır. Hace Ubeydüllah-i Ahrar?kaddesallahü teala sirrehül akdes? hazretlerinin kitabındaki Fena ve Beka ve Tecelli-i zati ve Zat-i ilahinin şühudü ve vasl ve Yad-i daşt yazıları da, bunlar gibidir. Büyüklerden biri buyurdu ki, Hace hazretlerinin, sevdiklerinden birkaçına yazmış olduğu mektublardan ve risalelerden meydana gelmiş olan bu kitab, başlangıcda olan ma?rifetleri mübtedilere anlatmak için yazılmışdır. gözetilerek yazılmışdır. kitabı da böyledir. Hace-i Ahrar hazretlerinin sözlerine uygun olarak yazılmışdır. Dinin kuvvetlendiricisi, yüksek hocamız mevlana Muhammed Baki hazretlerinin, kitabı da böyledir. Bu Beka, hatta Cezbede hasıl olan her Beka, ile karışıkdır. Bunun içindir ki, büyüklerden birçoğu, Hakk-ul-yakini anlatırken tevhid-i vücudi ile karışdırmışdır. Birçoğu da bu sözlerden şübheye düşmüşler. Bunların Hakk-ul-yakini, cezbede olmuşdur demişlerdir. Çünki böyle ma?rifetler, o makamda hasıl olur. başka şeydir. Ne olduğunu, kavuşanlar bilir. Kesret aynasında vahdeti görürken, ayna belli olmaz, yalnız sonsuz var olan görünürse, bu makama demişlerdir. Yad-i daşt bu mertebenin adıdır demişlerdir. Buna, ve de demişlerdir. Bu makama, demişlerdir. Bu yok olmaklığa demişlerdir. Farisi mısra? tercemesi:

Ehlullah ya?ni Evliya, kendi yaradılışlarına, güçlerine göre, bu mertebelere kavuşmakda birbirlerinden çok ayrıdırlar. Evliya arasında, Allahü tealanın ismine yetişenler pek azdır. Çoğu, bu ismin zıllerinden bir zılle, bir görüntüye kavuşmuşdur. Önce, seyr ve süluk ile, imkan mertebelerinden geçerek, sonra, bir zılle kavuşurlar. Yalnız cezbe yolu ile de bu isme kavuşulabilir ise de, bunun kıymeti yokdur. Bu ismden daha yukarı yükselenler pek azdır.

Görülüyor ki, Allahü tealanın sekiz sıfatı da dışarda vardır. Mahluklar da dışarda vardır.

Bende kardeşim diye hitap edeceğim, sakıncası yoksa kardeşim :)

demek, yakin ya?ni anlamak kalmadıkdan ve arif yok oldukdan sonra, Allahü tealayı müşahede etmekdir. Amma arifin Hak tealayı şühudü, Hak teala iledir?celle ve ala?. Kendi müşahedesi değildir. Sultanın eşyasını ancak kendi vasıtaları taşır. Hakk-ul-yakin bilgisi, makamında hasıl olur. Hadis-i kudside, buyuruldu ki, bu makamı göstermekdedir. Salikde tam Fena hasıl oldukdan, Zat-i ilahide ve sıfatlarında fani oldukdan ya?ni zatdan ve sıfatlarından başka herşeyi unutdukdan sonra, Allahü teala salike yeni bir vücud, varlık ihsan eder. Onu şaşkınlıkdan, şü?ursuzlukdan kurtarır. Şü?ur ve uyanıklık verir. İhsan olunan bu varlığa denir. Bu makamda, ilm-ül-yakin ile ayn-ül-yakin birbirini perdelemez, örtmez. Şühud ile birlikde ilm vardır. İlm var iken de, müşahede etmekdedir. Arif bu makamda kendi te?ayyününü Hak teala sanmışdır. Kendisinin mahluk olan te?ayyünü olduğunu anlamamışdır. Çünki, hiçbir mahluku müşahede etmemekdedir. Tecelliyat-i suriyyede kendi te?ayyünlerini ve suretlerini, Hak teala olarak tanımakdadır. Onlar kendisinin mahluk olan te?ayyünleridir. Bu te?ayyünlerinde fani olmadığı için bunların müşahedesini, Şühud-i Hak sanmakdadır. Bu nerde, o nerde? Toprak için olan nedir, herşeyin sahibi için olanlar nedir?

çok faydali bir başlık olmuş kardeş

"YA ALLAH'A BAŞ EĞER, HİÇ KİMSEYE EĞMEZSİN; YA HERKESE BAŞ EĞER, HİÇBİR ŞEYE DEĞMEZSİN..."

Kafirlere ve iman ile gidenlerden asilere, mezarda kabr azabı olduğunu, Muhbir-i sadık?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? haber vermişdir. Kafirler ve mü?minler kabre konulunca, Münker ve Nekir ismindeki iki melek gelip süal soracaklardır. Kabr, dünya ile ahıret arasında bir köprü, bir geçid olduğundan, kabr azabı bir bakımdan dünya azablarına benziyor ki, sonsuz değildir. Bir bakımdan da, ahıret azablarına benzer ki, ahıret azabı cinsindendir. Mü?min suresinin, mealindeki kırkaltıncı ayet-i kerimesi, kabr azabını bildiriyor. Kabrdeki ni?metler de, hem dünya, hem de ahıret rahatlıklarına benzer.

ne sohbeti?

Senin derin ilminden yararlanmayı bana niçin çok görüyorsun?

Rica ederim.

Ey oğlum?rahmetullahi aleyh?! Yukarıda yazılı ma?rifetlerden anlaşıldı ki, Alem-i emrin kemalatı, başlangıcdır. Alem-i halkın kemalatına ulaşdıran merdiven gibidir. Alem-i emrin kemalatında hep zıl bulunur. Vilayet makamlarında ele geçer. Alem-i halkın kemalatında zıl bulunmaz. Nübüvvet makamlarında ele geçer. Zıl, dünyada görünenlerde bulunur. Görülüyor ki, tarikat ve hakikat, vilayetde olur ve islamiyyetin yardımcılarıdır. İslamiyyet, Nübüvvet mertebesinde olur. Vilayet, Nübüvvete kavuşduran köprü gibidir.

İKİYÜZDOKSANBİRİNCİ MEKTUB

Süal: Hayat sıfatı, ilm sıfatının üstünde olunca, hakikat-ül-hakaık yolunda da, hayat sıfatının te?ayyünü perde olur. Böyle olunca, Vasl-ı uryani nasıl olur? Niçin Tecelli-i zat denilir?

Habeşden siyahlık ayrılmaz, çünki kendi rengidir.

tasavvuf ele ayağa düştü

Cevab vermeğe değmez dersem iyi olur.

Kavuşmak için geçilecek konakların sonsuz olmasını, sıfatların tecellileri bakımından değil de, Zat-i ilahinin tecellileri sonsuz olduğu için söylenmişdir sanmayınız! Bunun gibi, bitmiyen güzelliğin, sıfatların güzelliği olmayıp, zatın güzelliğidir demeyiniz! Çünki zatın bu tecellileri, şü?un ve i?tibarat olmaksızın değildir. Zatın o güzelliği, cemal sıfatlarının arkasında olmaksızın değildir. Çünki bu mertebede, sıfatların perdeleri olmaksızın söz edilemez. Allahü tealayı tanıyan kimsenin dili tutulur, söyliyemez olur. Her tecellide, biraz zıl, görüntü bulunur. O makamda, şü?unu araya katmadan olamaz. Bunun içindir ki, o vüsul konakları ve güzellik mertebeleri, ismlerin ve şü?unların dairesindedir ve onlara göre sonsuzdur.

Benim hayatıma ne kadar uygulayabildiğim tartışılır. Fakat samimiyetle uygulamaya çalışıyorum. İnsan inandıkça ve öğrendikçe Allahü teala'dan daha fazla çekiniyor, Hesap gününden daha fazla çekiniyor. Mamafih bunlar özel sorular, özel mesajla sorarsanız daha yerinde olur diye düşünüyorum.

İyi dinle! Allahü teala, anlayışını artdırsın! Bu büyüklerin cezbeleri iki dürlüdür: Birincisi, hazret-i Ebu Bekr-i Sıddikdan gelmekdedir. Bu bakımdan, yolları, bu hazrete bağlıdır? radıyallahü anh?. Buna kavuşmak, hususi bir teveccüh ile olur. Bütün varlıkları, varlıkda durduran budur. Kendinden geçmek ve kendini yok bilmek bu cezbede olur. Bu yolun ikinci cezbesi, Behaüddin-i Buhariden gelmekdedir. Zat-i ilahi ile olmakdan hasıl olur. Bu cezbe, Hace hazretlerinden, birinci talebesi olan, hace Ala?üddin hazretlerine geldi. Kendisi, zemanının kutb-i irşadı olduğundan, bu cezbeyi elde etmek için de bir yol kurdu. Bu yola, bu Silsile-i aliyyede, denildi. Büyükler buyuruyor ki, en kısa yol, dur. Bu cezbe, Behaüddin-i Buhari hazretlerinden gelmekde ise de, bu elde etmek yolunu bulan, hace Ala?üddin-i Attar hazretleridir?kaddesallahü teala esrarehüma?. Doğrusu, bu yolu çok bereketlidir. Bu yolda az ilerlemek, başka yollarda çok ilerlemekden daha faidelidir. Zemanımıza gelinciye kadar, Alaiyye Ahrariyye silsilesinin büyükleri, bu ni?mete kavuşmuşlardır. Talibleri bu yolda yetişdirmişlerdir. Hace Ubeydüllah-i Ahrar hazretleri, bu büyük ni?meti, Ya?kub-i Çerhi hazretlerinden aldı. Ya?kub-i Çerhi?aleyhimürrıdvan?, hace Ala?üddin hazretlerinin halifelerinden idi.

İyi bil ki, senin se?adetin ve belki bütün insanların se?adeti ve herkesin dünya ve ahıret sıkıntılarından kurtulması, sahibimizin zikri ile olur. Elden geldikçe her zeman zikr yapmalıdır. Ondan bir an gafil kalmamalıdır. Cenab-ı Hakka çok hamd ve şükr olsun ki, her an zikr etmek, bu büyüklerin yolunda, daha başlangıcda nasib olmakdadır. Sonda kavuşulabilecek ni?metler, başlangıcda tatdırılmakdadır. Bunun içindir ki, tesavvuf yolunda ilerlemek isteyenlerin bu yolu seçmeleri en uygundur ve en doğrudur. Hatta, lazımdır. Bunun için, sana önce lazım olan, herşeyden yüz çevirip, bu yüksek yolun büyüklerine bağlanmandır! O büyüklerin kalblerinden, ruhlarından faidelenmek için yalvarmalısın! Önce zikr lazımdır. Zikr, hatırlamak, anmak demekdir. Göğsün sol tarafındaki kalb, yürek denilen et parçasını düşünürsün. Bu et parçası, gönül denilen hakiki kalbin yuvası gibidir. ALLAH mubarek ismini, hayalin ile bu kalb üzerinden geçirirsin. Bu anda, hiçbir uzvunu oynatmazsın. Yalnız kalbini düşünerek oturursun. Kalbin şeklini, anatomik yapısını düşünmezsin. Çünki, kalbin yerini düşünmek lazımdır. Kalbin kendisini tesavvur etmek, hatırlamak lazım değildir. Allah ismini, kalbin bulunduğu yerde hatırlarken, hiçbir şeye benzemez diye düşünürsün! Allahü tealanın sıfatlarını da düşünmezsin. Hazır ve nazır olduğunu dahi düşünmezsin. Böylece, Zat-i teala yüksekliğinden; sıfatlara düşmemiş olursun ve kesretde vahdeti görmek derecesine inmezsin. Mahlukları görüp, bunlara bağlı kalıp avunarak, hiçbirşeye benzemiyen varlığa bağlanmakdan mahrum kalmıyasın. Çünki mahluklarda görülen, anlaşılan herşey, o olamaz. Çoklukda görülenler, bir olanı görmek olamaz. Hiçbirşeye benzemiyeni, bilinen, anlaşılan şeylerin dışında aramak lazımdır. Ayrılmıyan, bölünmiyen, hiç değişmiyen birşey, çok olan, başka başka olan şeylerde bulunamaz. Zikr ederken, bir Velinin görünüşü, kendiliğinden hasıl olursa, o görünüşü de kalbde durdurmalıdır. Böylece zikre devam etmelidir. Veli dediğimiz zat, Allahü tealaya kavuşduran yolu gösterendir. Yolda, ondan yardım, imdad gelen zatdır. Yoksa cübbe, külah, diploma edinip, şeyh efendi olarak köşede oturan cahil değildir. Adetlere, gösterişlere, yaldızlı sözlere aldanmamalıdır. Evet, kamil ve mükemmil bir zatdan, bereketlenmek, faidelenmek için elbise, çamaşır gibi şey almak, onu inanarak ve saygı ile kullanmak çok faide ve feyz verir. Fekat, veren olgun, alan uygun olmak lazımdır.

BİRİNCİ ARİZA

Cevab: Sözün gelişi böyle olmuşdur. Melekler, Adem aleyhisselama secde etdiler demek de böyledir. Secde, Allahü tealaya yapılır?celle şanüh?. Hiçbir mahluka secde edilmez. Size ve yanınızda olanlara ve sevdiklerinize ve öncelikle molla Pabende ve şeyh Hasene selam ederim.

Bir talib, süluk yolu ile yükselmek istediği zeman, kendi rabbi, yetişdiricisi olan isme varır ve bu ismde fani, yok olursa, na kavuşmuş olur. Bu ism ile beka buldukdan sonra, na kavuşmuş olur. Bu Fena ve Beka ile, vilayetin birinci mertebesine yükselmekle şereflenmiş olur. Bu sözümüzü açıklamak ve incelemek lazımdır.

Müteşabih olan ayet-i kerimelere, anlaşılandan başka ma?na vermeğe denir. Te?vili yanlış anlamamalıdır. Ayet-i kerimedeki kelimesine kudret demek ve kelimesine, Allahü tealanın kendisi demek, te?vil olmaz. Böyle kelimelerin te?vili ince, gizli bilgilerdir. Ancak, seçilmişlerin seçilmişlerine bildirilmişdir.

Bu yüksek yola süluk etmek, girip ilerlemek, yol gösteren Rehberi?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? sevmeğe bağlıdır. O, ile, ya?ni çekilerek, bu yoldan geçirilmişdir. Kuvvetle çekilerek, bu kemalata kavuşdurulmuşdur. Onun bakışları, kalb hastalıklarına şifadır. Onun teveccühü, ya?ni sevgisine kavuşmak, ma?nevi hastalıkları giderir. Böyle kemal sahibi bir zat, zemanının imamıdır. Asrının halifesidir. Kutblar ve büdela onun bulunduğu makamın zıllerine kavuşmak için can verirler. Evtad ve nüceba, onun kemalatı denizinden bir damlası ile doyarlar. Onun hidayetinin ve irşadının nuru, güneş ışıkları gibi, o istese de, istemese de, herkese gelmekdedir. Fekat, istediklerine daha çok gönderir. Fekat, onun istemesi de, kendi elinde değildir. Çok olur ki, birşeyi yapmak isteğinde bulunur. Fekat, içinden o istek gelmez. Onun nuru ile aydınlanarak, doğru yolu bulanların ve onun istemesi ile yükselenlerin, bu kazançlarını bilmeleri lazım gelmez. Çok olur ki, uydukları şeyhin kemalatına kavuşdukları ve herkese yol gösterdikleri zeman bile, kendi hidayet ve rüşdlerini de, olduğu gibi anlıyamazlar. Çünki, herkese ilm vermezler ve makamları birer birer geçmenin ma?rifetini herkese ihsan etmezler. Evet, kavuşduran yollardan birinin önderliği kendisine verilmiş olan bir zatın ilm sahibi olması, elbette lazımdır. Bunun, yolun inceliklerini bilmesi şartdır. Bu bildiği için, yolcuların da bilmesine lüzum görülmemişdir. Onlar, bunun önderliği ile kemale kavuşurlar ve başkalarının kavuşmalarına da yardım ederler. Fena ve Beka ile şereflendirirler. Farisi mısra? tercemesi:

Hali mutavassıt olanla müntehinin bir bağlantısı olmayınca; muameleden uzak olan müptedinin onunla nasıl bir bağlantısı olabilir?

Hanefi mezhebinin alimleri, işaret için bildirilen hadis-i şeriflerin çok ve başka başka olduğunu görünce, nemaz hakkındaki kesin ve açık emrlere uygun olmıyan, fazla bir hareketin yapılmamasını söylediler. Çünki nemazda esas, fazla hareketden sakınmak ve olgun bir şeklde bulunmakdır. Bundan başka, bütün alimler, sözbirliği ile haber vermişdir ki, parmakları, gücü yetdiği kadar, kıbleye karşı bulundurmak sünnetdir. hadis-i şerifi, bunu açıkça emr etmekdedir.

Bu seviyedeki insanların en önemli imtihanlarından biride bu olsa gerek..

Bu mektub, Seyyid Enbiyaya yazılmışdır. Zikri, Fena ve Bekayı ve Ebu Ali Sinayı bildirmekdedir:

Allahü teala, size selamet versin! Amin. Alimlerin iyiliği, milletin hepsine yayılır. Bunun için de, herkes onları sever. Çünki insanlar, kendilerine iyilik edenleri sever. Bu sevgi sebebi ile, onların ahlakı ve adetleri, herkese, iyilikden aldıkları paya göre bulaşır. Böylece, iyilikler, kötülükler, düzelme veya bozulma, başdan aşağı doğru yayılır. Belki de bunun için, buyurulmuşdur. Geçen senelerde, başımıza gelen kötülükler, bu sözün doğru olduğunu göstermekdedir. Şimdi iyi insanlar işbaşına geçdi. Alçakların dine saldırmaları gevşedi. Şimdi söz sahibi olan, iş başında bulunan eli kalem tutan bütün müslimanların, elbirliği ile islamiyyeti yaymağa çalışmaları lazımdır. Önce yasak edilen farzları, unutdurulan ibadetleri, tekrar meydana çıkarmalı, yayılan haramları, ahlaksızlıkları yok etmelidir. Duracak zeman değildir. İşi gecikdirmekde faide yokdur. Bu gevşeklik karşısında, müslimanların yaralı kalbleri sızlamakdadır. Geçen senelerde müslimanlara yapılan baskılar, işkenceler, daha unutulmadı. Bunların yine hortlaması, canavarların kuzulara saldırmak ihtimalleri, müslimanların uykusunu kaçırmakdadır. Söz sahibleri, sünnet-i seniyyenin yayılmasında gevşek davranırsa, işbaşında olanların hepsi de, neme lazım derler. Birkaç günlük hayatın kıymetini biliniz! Eğer ipin ucunu elden kapdırırsanız, müslimanların başına kafirlerin çullanmasına yol açarsınız. Sonra ah etmek işe yaramaz. Farisi beyt tercemesi:

Sevgiler.

titrerim mücrim gibi, bakdıkca istikbalime!

Gel kardeşim, inkar etme, kıl insaf!

Benimde uykum geldi, 1-2 başlığa daha sataşıyım da yatacağım :) İyi geceler diyelim.

körpeciksin, yolun da çok korkuludur.

Ne var ki üstte anlatılan görüş, cern mertebesine mahsustur. Salik bu makamdan terakki edip sekrin ifratından gözünü açar ise, o zaman, Muhammed?i Allah Teala?nın kulu ve Resulü olarak görür. Tıpkı, iptidada bulduğu gibi... Herhalde şu cümleyi duymuş olacaksın:

demek bu insanlar o zaman da varmış

ey hoca, sen bu işe şaşma heman!

göz içinde yarım kıl olsa da çok görünür.

ÜÇYÜZBEŞİNCİ MEKTUB

Cevab: , yehudi demekdir. Musa aleyhisselamın ümmetine verilen ismdir. Buradan anladı.

Dua makamında bir ayet-i kerime meali:

Bu mektub, mirza Hüsameddin Ahmede?kuddise sirruh? yazılmışdır. Bu yolun, büyüğümüzün yolu olduğu bildirilmekdedir:

Kıymetli kardeşim! Derviş Muhammed, şerefli mektubunuzu getirdi. Bizleri sevindirdi. Kendinizi kusurlu gördüğünüzü ve niyyetlerinizi ve ibadetlerinizi beğenmediğinizi yazıyorsunuz. Allahü teala, bu görüşünüzü artdırsın ve beğenmemenizi çoğaltsın! Bu yolda, bu iki ni?met işlerin temelidir.

Kelime, manayı boğan bir gömlek!

Cevab: İnsanda, hem vardır, hem de vardır. Alem-i halkda ve Alem-i emrde bulunan herşey, insanda vardır. Bundan başka, insanda denilen bir topluluk da vardır. Bu topluluk, Alem-i halk ile Alem-i emrin birleşmesinden meydana gelmişdir. Bu hey?et-i vahdani, insandan başka hiç bir mahlukda yokdur. Bu topluluk şaşılacak bir şeydir. İşitilmemiş bir eserdir. Bunun içindir ki, insanın yapdığı hamd, bütün mahlukların yapdıkları hamdlerden katkat çok olur. Diğer süaller de, bundan anlaşılabilir. Bütün mahluklar demek, insandan başka olan şeyler demekdir. Buna insanı da katarsak, kamil bir insan, her mahluku kendinin bir zerresi bulduğu gibi, insanları da, kendinin bir zerresi görür. Kendini her mahlukun bütünü bilir. Bunun için, kamil insanın yapdığı hamd, bütün insanların yapdığı hamdlerden de katkat çok olur. Doğru yolda olanlara ve Muhammed Mustafanın izinde gidenlere selam olsun?aleyhi ve ala alihi minessalevati etemmüha ve minettehıyyati ekmelüha?!

Mektupları, hakikatin, birer hikmet incisi.

Allahü teala sizi Muhammed aleyhisselama tam uymakla şereflendirsin ve Muhammed Mustafanın?aleyhi ve ala alihi minessalevati efdalüha ve minettehıyyati ekmelüha? sünnetlerinin süsü ile zinetlendirsin!

Çalışmakda, yükselmekdedir, Hakkın rızası!

Süal 1: Allahü tealaya yaklaşmak için, Fena-fillah ve Beka-billah ve Cezbe ile Süluk makamlarının hepsini geçmek lazımdır.

"Cebrail bana komşu hakkında o kadar çok tavsiyede bulundu ki;

Rabbim dervişlerin edebiyle edeblenenlerden eylesin.

Size bağlı olanların, sizi sevenlerin, herşeyin doğrusunu düşünmeleri ve size doğru söylemeleri lazımdır. Her toplantıda sizin iyiliğinizi ve başarınızı özlemeleri, kendi çıkarlarını düşünmemeleri gerekir. Böyle yapılmazsa hıyanet olur. Yalnız size birkaç faide sağlamak için, bu sefere başlamışdık. Fekat sevenleriniz ve hizmetcileriniz kavuşmamıza sed çekdiler. Kusuru bizden bilmeyiniz. Bu sözler, her ne kadar acı görünüyor ise de, sağ ol, yaşa diyenleriniz çokdur. Onlar size yetişir. Fakirlerle görüşmek, kendi ayblarını, kusurlarını anlamak içindir ve gizli kötülüklerini meydana çıkarmak içindir. Şunu da bildirelim ki, bu sözlerimiz sizi incitmek için değildir. Size iyilik yapmak içindir. Kalbinizi yakmak, nasihat yapmak için olduğunu iyi biliniz! Hace Muhammed Sıddik, bir gün önce gelmiş olsaydı, elbette yanınıza gelirdim. Fekat Serhend yakınlarında kendisiyle karşılaşdık. Özrümüzü kabul buyurunuz. Hayr yalnız Allahü tealanın yapdığındadır.

Bu çok değerli mektublara birşey söylenmemesi ilgimi çekti doğrusu.

- Allahü teala adildir. Kullarına zor ile günah işletip, sonra Cehenneme sokmak, Onun adaletine yakışmaz, buyurdu.

Allah senden razı olsun muhterem... çok hayırlı paylaşımlar

Ey, insan adını taşıyan varlık,

Bu mektub, Bedi-uz-zemana gönderilmişdir. Hızır?aleyhisselam? ve İlyas?aleyhisselam? ile buluşmağı bildirmekdedir:

Akl ve düşünce ile, sıfatlar başkadır.

İlmim ve irfanım yok hali beyan etmeye,

Bu mektub, müezzin hacı Yusüfe yazılmışdır. Ezan kelimelerinin ma?nalarını bildirmekdedir:

Süal: Sana göre, Peygamberin her kavuşduğu şeyden?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? Onun izinde gidenlerin büyüklerine de pay düşmekdedir. Buna göre, onların da vasl-ı uryaniye kavuşmaları lazım olur. Halbuki, kendi Peygamberleri?aleyhimüssalevatü vetteslimat? arada perde olmakdadır. Bu nasıl olur?

Cevab: Evet çıkarabilir. Fekat, onun yaradılışına uygun mertebelere çıkarabilir. Ona uygun olmıyan mertebelere çıkaramaz. Mesela, yaradılışı, Musa aleyhisselamın vilayetinde olan bir müridin yaradılışında bu vilayet yolunun yarısına kadar yükselebilecek kuvvet varsa, tesarruf sahibi olan bir rehber, kendi tesarrufu ile, bu müridi, bu yolun sonuna kadar ulaşdırabilir. Fekat, onu Vilayet-i Museviden, Vilayet-i Muhammediye geçirerek bu yolda ilerletmesi işitilmemişdir.

Rabbim bu millete uyanmak nasib eylesin...

sayın p00r,

İyi dinle ve iyi anla ki, bizim ve sizin ve hatta herşeyin, yerlerin, göklerin, yüksekliklerin, alçaklıkların yaratanı, varlıkda durduranı birdir. Nasıl olduğu anlaşılamaz. Benzeri ve ortağı yokdur. Şekli ve görünüşü olmaz. Baba, çocuk değildir. Onun gibi, Ona benzer birşey düşünülemez. Onun birşey ile birleşmesi, bir şeyde bulunmasını düşünmek çok çirkin olur. Bir yerde bulunması, bir yerde görünmesi olamaz. Onda zeman yokdur. Zemanı O yaratmışdır. Bir yerde değildir. Heryeri O yaratmışdır. Hep var idi. Varlığının başlangıcı yokdur. Hep vardır. Varlığının sonu olmaz. Her iyilik ve yükseklik Onda vardır. Hiçbir kusur ve aşağılık Onda olamaz. İşte bunun için, ma?bud olmağa, tapınmağa hakkı olan yalnız Odur. Tapınmağa layık olan ancak Odur. Hinduların Ram ve Kerşen denilen putları, Onun yaratdığı şeylerden zevallı iki danesidir. Her ikisinin de anası ve babası var idi. Ram, Ceretin oğlu ve Leknenin kardeşi idi. Sitanın kocası idi. Ram, kendi çoluk çocuğunu koruyamamışdı. Başkalarını nasıl koruyabilir? İyi düşünmek lazımdır. Cahillere uymamalıdır. Yerleri gökleri yaratana, Ram ve Kerşen gibi ismler takanlara milyonlarca yazıklar olsun! Bunların hali, büyük bir padişaha, aşağı bir çöpçünün ismini takanlara benzemekdedir. Ram ile Rahmanı aynı şey sanmak, ne aklsızlıkdır? Yaratan, yaratdığı ile bir olur mu? Anlaşılamayan birşey, bilinen şeylere benzetilemez. Onlarla birleşemez. Ram ve Kerşen yaratılmadan önce, alemlerin yaratanına Ram ve Kerşen denilmiyordu. Bunlar yaratıldıkdan sonra, ne oldu ki, o eşsiz olan ulu Allaha, Ram ve Kerşen denildi? Ram ve Kerşenin ismleri, yerlerin, göklerin sahibinin adı sanıldı! Olamaz, olamaz, hiç olamaz! Gelip geçmiş olan, yüzyirmidörtbine yakın Peygamberlerin hepsi?aleyhimüssalevatü vetteslimat? insanları, yalnız bir yaratana ibadet etmeğe çağırdılar. Ondan başkasına tapınmağı yasak etdiler. Bütün Peygamberler, kendilerinin aciz birer mahluk olduklarını söylediler. Allahü tealanın büyüklüğünden, kuvvetinden korkarlar ve titrerlerdi. Hinduların tapındıkları kimseler ise, herkesin, kendilerine tapınmasını istediler. Kendilerini ma?bud olarak tanıtdılar. Bir yaratanın varlığına inanıyorlardı. Fekat, Onu kendilerine hulul etmiş, kendileri ile birleşmiş sanıyorlardı. Bunun için, herkesin kendilerine tapınmasını istiyorlardı. Kendilerine tanrı diyorlardı. Her kötülüğü yapıyorlardı. Tanrı, her istediğini yapar ve yaratdığı şeyleri istediği gibi kullanır diyorlardı. Bunlar gibi, daha nice bozuk ve saçma sözleri vardı. Kendileri sapıtmış, başkalarını da sapdırmışlardı. Peygamberler?aleyhimüssalevatü vetteslimat? böyle değildiler. Başkalarına yasak etdikleri kötülüklerden kendileri de ençok sakınırlardı. Kendilerinin de, herkes gibi insan olduklarını söylerlerdi. Farisi mısra? tercemesi:

İKİYÜZDOKSANİKİNCİ MEKTUB

YÜZDOKSANDÖRDÜNCÜ MEKTUB

Evliyalığı Peygamberlikden daha üstün bilenlerden birçoğu, meleklerin yükseklerindeki vilayetin, Peygamberlerdeki vilayetden daha üstün olduğunu görerek, dediler. Böylece Ehl-i sünnet alimlerinin?rahmetullahi aleyhim ecma?in? çoğunlukla bildirdikleri yoldan ayrıldılar. Bu yanlışlıkları, hep Peygamberliği anlıyamamakdandır.

ALTMIŞSEKİZİNCİ MEKTUB

2- dir. Başkaları arasında, yalnız imiş gibi olmak demekdir. Sefer der vatandan hasıl olur. Sefer der vatan nasib olunca, başkaları arasında düşüncenin dağılması da, vatan gibi olan yalnızlığa sefer eder, gider. Dışardaki zihn dağınıklığı, kalbe sızamaz. Bu yalnızlık, başka tarikatlerde, sona varanlarda da hasıl olur. Fekat, bu yolda başlangıcda hasıl olduğundan, bu tarika mahsus sayılmışdır. Halvet der encümen demek, vatan gibi olan yalnızlığın kapılarını kapamak, pencerelerini örtmek demekdir. Ya?ni, herkesin arasında, hiçbirini düşünmemek, kimse ile konuşmamakdır. Yoksa gözleri yummak, kıpırdamamak değildir. Bu yolda, bunlar yokdur. Kardeşim! Kendini bunları yapmağa zorlamak, yolun başında ve ortasındadır. Sona varanların, bunlar için kendini zorlaması gerekmez. Herkesin arasında iken kalbini toparlamış, gaflet arasında iken, huzurdadır. Bunu yanlış anlamamalı. Sona varanlar için, herkesin arasında olmakla, yalnız olmak birdir sanmamalıdır. Doğrusu şöyledir ki, kalbinin huzurda olmasında yalnızlık ve galabalık birdir. Böyle olmakla beraber, zahirini de, kalbi gibi yaparak, zahirini de tefrikadan, galabalıkdan kurtarırsa, elbet, daha iyi olur. Allahü teala, Müzzemmil suresinin sekizinci ayetinde, sevgili Peygamberine?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat? mealen, buyurdu.

İmanın artmasında ve eksilmesinde, alimlerimiz başka başka söyledi. İmam-ı a?zam Ebu Hanife?radıyallahü anh?, iman, artmaz ve azalmaz buyurdu. İmam-ı Şafi?i?rahmetullahi aleyh?, artar ve azalır, dedi. İman, kalbin tasdik ve yakini olduğundan azalması, çoğalması olmaz. Azalıp çoğalan bir inanış, iman olmaz. Buna, denir. İbadetleri, Allahü tealanın sevdiği şeyleri yapmakla, iman cilalanır, nurlanır, parlar. Haram işleyince, bulanır. O halde, çoğalmak ve azalmak, amelden, işlerden dolayı, imanın cilasındadır. Kendisinde değildir. Ba?zıları cilalı, parlak imana, çok dedi ve parlak olmıyan imandan, daha çokdur, dedi. Bunlar, sanki, cilalı olmıyan imandan ba?zısını, iman bilmedi. Cilalılardan ba?zısını da, iman bilip, fekat az dedi. İman, parlaklıkları başka başka olan, karşılıklı iki ayna gibi oluyor. Cilası fazla olup, karşısındaki cismi parlak gösteren ayna, az parlak gösteren aynadan, daha çokdur demeğe benzer. Başka birisi de, iki ayna müsavidir. Yalnız, cilaları ve karşılarındakileri göstermeleri, ya?ni hassaları, sıfatları başka başkadır demesi gibidir. Bu iki adamdan ikincisinin görüşü, daha keskin ve doğrudur. Birincisi görünüşe bakmış, öze, içe girmemişdir. Anlatması bu fakire?rahmetullahi teala aleyh? nasib olan bu misal, imanın azalıp çoğalmadığına inanmıyanların, sözlerini ortadan kaldırmış oldu ve her mü?minin imanı, her bakımdan, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat?, imanlarına benzemedi. Çünki, onların imanı, çok nurlu ve çok parlak olduğundan, ümmetlerinin karanlık ve bulanık imanlarından katkat daha çok meyveler ve kazançlar hasıl edecekdir. Bir hadis-i şerifde, buyuruldu. Bu da, imanın nuru, parlaklığı bakımındandır. Fazlalık, aslda, özde değil, sıfatlardadır. Nitekim, Peygamberler de, herkes gibi insandır. İnsanlık bakımından, arada fark yokdur. Fark, kamil, üstün sıfatlardan ileri gelmekdedir. Üstün sıfatları olmıyan, sanki olanlardan ayrıdır. Bununla beraber, insan olmakda hepsi birdir. Aralarında azlık, çokluk yokdur. İnsanlık, azalır, çoğalır denilemez. Ba?zıları imanı anlatırken, demişlerdir ki, bu vakt, inanmak da, zan etmek de, iman oluyor ve iman, azalıp çoğalabiliyor. Fekat, imanın doğrusu, kalbin tasdik, iz?an etmesi, ya?ni inanmasıdır. Zan ve şübheye, iman denmez.

Bu başlığa muhabbet besleyen herkesten Allahü teala razı olsun.

Sözlerinin tadı saliklerin kalbinden,

yahut silsileyinin büyükleri hayat hikayaleri, kıssaları, nasihatler aliye hakkında bir başlık da olabilir

2- Nüzul ederken pekaz inmek.

ARKDAŞLAR SİZLERİ AFFINIZI SIĞINARAK BİR KONU HAKKINDA BİLGİLENDİRMEK İSTİYORUM.

Bu mübarek günde yeniden güncel...

Ey İnsan! Evin, tarlan, bak sana zindan olmuş!

Allahü tealanın bu fakire?rahmetullahi teala aleyh? bildirmiş olduğu tesavvuf yolu, işte anlaşılmış oldu. Başından sonuna kadar bildirildi. Bu yolun ana caddesi Sıddikıyye yoludur. Bu yolda, nihayet, bidayetde yerleşdirilmişdir. Bu caddede konak yerleri yapılmışdır. Bu cadde olmasaydı, o kadar ileri gidilemezdi. Elimize geçen bu leziz meyvenin tohumu, Buhara ve Semerkanddan getirildi. Hindistan toprağına ekildi. Bu toprak, Medine ve Mekke bağçelerinden alınmışdır. Senelerce, fadl suyu ile sulandı. İhsan ile terbiye olundu. Böylece yetişerek, bu ilm ve ma?rifet meyveleri hasıl oldu. Bize bu doğru yolu ihsan eden, Allahü tealaya hamd olsun! Allahü teala, bizi doğru yola kavuşdurmasaydı, kendimiz bulamazdık. Rabbimizin Peygamberleri doğru sözlü olarak gelmişlerdir.

Resulullahın?sallallahü aleyhi ve sellem? vefatından bin sene geçdikden sonra, ümmetinden gönderilen alimlerin sayısı az ise de, bu islamiyyeti tam kuvvetlendirmeleri için, çok yüksek olacaklardır. Resulullah?aleyhissalatü vesselam?, hazret-i Mehdinin teşrif edeceğini haber vermişdir. Bin sene sonra gelecekdir. İsa?aleyhisselam? da, bin sene sonra, gökden inecekdir. Bin sene sonra gelen Evliyanın yükseklikleri, Eshab-ı kiramın yüksekliklerine benzemekdedir. Her ne kadar, Peygamberlerden sonra, en üstün Eshab-ı kiram ise de, sonra gelenler, bunlara çok benzedikleri için, hangilerinin daha üstün oldukları anlaşılamaz gibi olmuşdur. Belki de bunun içindir ki, Resulullah?sallallahü aleyhi ve sellem?, buyurdu. Yoksa buyurmadı. Çünki, hangilerinin daha üstün olduğunu biliyordu. Bunun için, buyurmuşdu. Fekat, çok benzedikleri için, şübhe hasıl olduğundan buyurdu.

Alem-i emrin bu beş latifesinin derecelerini ve bunların asllarını ve aslların da asllarını geçmeden önce ismlerin ve sıfatların tecellileri sanılanlar, Alem-i emrin hassalarından birkaçının görünüşleridir. Alem-i emr, Allahü teala gibi anlaşılamaz, nasıl olduğu bilinemez olduğundan ve maddesiz, mekansız olduğundan, salik bu zuhurları, ismlerin ve sıfatların tecellileri sanarak aldanır. Bir salik, bunun için demişdir ki, . Nereye kavuşulduğu, kime gidildiği artık anlaşılsın! Arabi beyt tercemesi:

Bende-i Serhendi

Süal: İsm-i zat ile ne zemana kadar çalışılacağını soruyorsunuz. Bu isme devam etmekle, ne mikdar perdelerin ortadan kalkacağını ve nefy-ü isbat ne vakte kadar yapılır ve bu mubarek kelime ile nelere kavuşulur ve ne kadar perde kalkar diyorsunuz?

Şunu da söyliyelim ki, salik kendi rabbi olan ismde seyr eder, ilerlerken, üstünlükleri sözbirliği ile belli olan büyüklerden birkaçını, kendisi yüksek derecelere çıkardığını, onları ilerletdiğini zan eder. Burası da, saliklerin ayaklarının kaydığı yerdir. Böyle sanarak, kendini daha yüksek bilmekden, böylece sonsuz felakete düşmekden, Allahü tealaya sığınırız. Büyük bir padişah, şerefli bir sultan, emrindeki bir valisine gider, vali yardımı ile, o vilayetin güzel yerlerini gezer ve kıymetli yerleri görürse, buna şaşılır mı ve vali, sultandan daha yüksek sanılır mı? Olsa olsa, burada ufak birşeyde üstünlük düşünülebilir ki, hiç kıymeti yokdur. Çünki, her çöpcü ve işçi, kendi işinin inceliğinde, büyük bir alimden ve başarılı bir fen adamından üstündür. Fekat, bu üstünlüğün kıymeti yokdur. Kıymetli olan üstünlük her bakımdan üstün olmakdır. Alim ve fen adamı, bunun için yüksekdir.

Eyvallah...

İçerden aşina ol, dışardan yabancı,

Evet, eğer Peygamberlik kurbunun kemallerine, vilayet kurbu yolundan çıkılırsa, o zeman Fena, Beka, Cezbe ve Süluk lazım olur. Çünki, vilayet kurbunda yükselmek için, bunlar lazımdır. Fekat, Vilayet yolundan gidilmeyip, Peygamberlik kurbunun caddesi seçilirse, Fena, Beka, Cezbe ve Süluk hiç lazım değildir. Eshab-ı kiram, nübüvvet kurbunun caddesinden ilerlediler. Bunun için, Cezbe, Süluk, Fena ve Beka, bunlara hiç lazım olmadı. Bu ma?rifeti, mevlana Emanullaha yazılan mektubda da arayınız! Bu fakir, mektublarımda ve kitablarımda, halimin süluk ve cezbenin ötesinde ve tecellilerin, zuhurların ötesinde olduğunu yazmışdım. O yazılarımda, işte bu nu bildirmişdim. Hacem hazretlerinin hizmetlerinde iken, bu devlet hasıl olmuşdu. Bunu hace hazretlerine şöyle bildirmişdim: Bende öyle bir hal hasıl oldu ki, o halin karşısında, , gibi oldu. Bu halimi bildirmek için bu kelimelerden başka söyliyecek birşey bulamadım. Bu şaşılacak halim, seneler geçdikden sonra, yerleşmeğe, anlaşılmağa başlayınca, kısaca yazmağa kalkışmışdım. Bu ni?meti ihsan eden Allahü tealaya hamd olsun! Allahü teala ihsan etmeseydi, biz bunu bulamazdık. Rabbimizin Peygamberleri doğru olarak gönderilmişlerdir.

Ağaç yükseldi, baltayı yedi.

"dünya ve ahıret se?adetine kavuşmak için, Ehl-i sünnet alimlerinin kitablarını okumak lazımdır. Bu kitabları bizlere bildiren ve tanıtan da imam-ı Rabbanidir."

Mektubat'i internetten online okumak icin:

risalesindeki, yazısının açıklanmasını istiyorsunuz. Canlı insanın yapdığı işleri, ruhun yapması, cesed halini alarak olur. Büyüklerin?kaddesallahü teala esrarehüm? ruhlarının, canlı insanlar gibi yapdıkları yardımlar, hep böyle olmakdadır. Düşmanları helak etmeleri ve sevdiklerine çeşidli yardımlarda bulunmaları ve sıkıntıda olanları kurtarmaları hep böyledir.

8- Bu yolda ilerlemek, üstadın tesarrufu, kuvveti ile olur. O sevk ve idare etmedikçe, hiç ilerliyemez. Çünki nihayetin, başlangıcda yerleşdirilmesi, onun şerefli teveccühü, merhameti ile olur. Anlaşılamıyan, bilinmiyen hallere, hep onun üstün, başarılı idaresi ile kavuşulur. Gizli yol dedikleri, kendinden geçme hali, talibin elinde olmıyan birşeydir. Zemansız, cihetsiz olan teveccüh talibin anlıyabileceği şey değildir. Farisi beyt tercemesi:

editör neden yazımı kaldırıyorsunuz reklam değil bu bilgilendirme belki alıp okumak isteyen olacak piyasada çok pahalı ve anlatım şekli akıcı olmuyo.. bir dha silerseniz yazımı söylemeden kulahları değişiriz ona gören:):)

Kapımı, buyursun diye o Melek;

Ey müsliman! İyi bil ki, gördüğün, işitdiğin her şey, meydana gelen herşey, madde ve cism, bunların hassaları, akllar, fikrler, düşünceler, gökler, yıldızlar, elementler ve bileşik cismler yok idi. Hepsi, Allahü tealanın istemesi ve yaratması ile var oldu. Onun yaratması ile yokdan var oldukları gibi, varlıkda kalabilmeleri, yok olmamaları için de, her an, Onun istemesine ve kuvvetine muhtacdırlar. Sebeblerin ve şartların değişmesi ile Allahü tealanın fi?lini, yapmasını perdeliyor, bizden örtüyor. Kuvvetinin, kudretinin meydana çıkması için, yapması ve yaratması için, sebebleri, vasıtaları araya koymuşdur. Aklı olan, uyanık olan, kalb gözlerini, Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vesselam? uyarak, sürmelemiş, cilalamış olan kimse, bu sebeblerin de, vasıtaların da, Allahü teala tarafından yaratıldığını ve her an Onun kuvvetine muhtac olduklarını, Onun ile var olup, Onun ile varlıkda kalabildiklerini, yoksa hepsinin cansız, te?sirsiz, hareketsiz ve kuvvetsiz olduklarını ve kendileri gibi olan, başkalarına te?sir edemiyeceklerini ve kendileri gibi olan, başka şeyleri yapamıyacaklarını düşünür. Bu sebebleri ve vasıtaları yaratan ve bunlara te?sir ve kuvvet, enerji veren bir kudret sahibinin bulunduğunu anlar. Aklı olan kimse, cansız bir cismin hareket etdiğini görünce, bunu hareket etdiren bir kuvvetin varlığını anlar. Durmakda olan bir cismin, kendiliğinden hareket edemiyeceğini ve ancak dışardan bir kuvvetin bunu harekete getireceğini bilir. Demek ki, cansız bir cismin, hareket etmesi, bunu harekete getiren bir fa?ilin, bir kuvvetin varlığını akl sahiblerinden gizlemiyor. Hareket eden cismin cansız olması, bir fa?ilin, bir kuvvet sahibinin mevcud olduğunu, akl sahiblerine haber veriyor. Bütün sebebler, vasıtalar da böylece, Allahü tealanın varlığını, kudretini akl sahiblerine i?lan ediyor, bildiriyor. Fekat eblehler, ahmaklar, cismin hareketini görünce, kendiliğinden hareket ediyor sanarak, kuvvet sahibini, fa?ili göremeyip anlıyamıyor. Aklları olmadığından, hareket eden cansız cismi, kuvvet sahibi zan ediyor. Bunu hareket etdiren kuvveti, fa?ili inkar ediyor, kafir oluyorlar. Allahü tealanın herşeyi sebeblerle, vasıta ile yapması, yaratması, ahmakların, aklsızların inkarına, küfrüne sebeb oluyor. Akl ve vicdan sahiblerine de hidayet, kurtuluş yolunu gösteriyor. Sebebleri, vasıtaları görerek, Allahü tealanın varlığını, birliğini, kudretini anlamak, ancak Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vesselam? irşadı ile, uyandırması ile olmakdadır. İnsan aklı bunu, kendiliğinden anlıyamıyor. Ba?zı kimseler, arada sebebler bulunmaması, herşeyin sebebsiz yaratılması, büyüklüğe daha uygun olur sanıyor. Sebeblerde te?sir yokdur, sebebler karışmadan herşey doğrudan doğruya, Allahü tealanın yaratması ile var oluyor diyorlar. Bunlar anlamıyor ki, sebebleri aradan kaldırmak, hikmeti , adetini bozmak demekdir. Bu hikmetde ise, nice faideler vardır. Ya Rabbi! Bu varlıkda, hiçbirşeyi hikmetsiz, yersiz, uygunsuz yapmadın! Peygamberlerin hepsi?aleyhimüssalevatü vetteslimat? her işlerinde, sebeblere yapışırdı ve bununla beraber, işlerin yaratılmasını Allahü tealadan dilerdi. Mesela, Ya?kub?aleyhisselam? çocuklarını Suriyeden, Mısra gönderdiği zeman, nazar değmesin diye, nasihat etdi. Bununla beraber, nazar değmemesini Allahü tealadan dileyip, dedi. Allahü teala, bu hali Yusüf suresinde, mealindeki altmışsekizinci ayetinde bildiriyor ve beğeniyor. [Beyt:

Rabla insan arasında var elbet!

Bismillahirrahmanirrahim. Alemlerin rabbi olan Allahü tealaya hamd olsun! Peygamberlerin en üstününe ve Onun temiz olan Alinin ve Eshabının hepsine salat ve selam olsun?salevatullahi teala aleyhi ve ala alihi ve Eshabihi ecma?in?! Tesavvuf alimlerinin yolları arasında en kısa, en uygun, en sağlam, en salim, en kuvvetli, en doğru, en iyi, en yüksek ve en olgun olanı Ebu Bekr-i Sıddikdan gelen yoldur. Bu yolda bulunanların ruhlarını ve sahiblerinin sırlarını, Allahü teala takdis eylesin! Bu yolun bütün bu üstünlükleri ve bu yolda yetişenlerin şanlarının üstün olması, sünnet-i seniyyeye yapışdıkları ve bid?atlerden sakındıkları içindir. Eshab-ı kiramda olduğu gibi?aleyhimürrıdvan minelmelikilmennan?, bu büyüklerin de, bidayetlerinde, nihayetlerinin kazancı yerleşdirilmişdir. Yüksek dereceye kavuşdukdan sonra, huzurları devamlı olmuşdur. Başkalarının huzuru geçicidir.

poor ''hadi yine iyisin'' :))

Alemlerin rabbi olan Allahü tealaya hamd ederim ve Peygamberlerin seyyidine?aleyhimüsselam? salat ve tertemiz Akrabasına ve Eshabına selam ederim! Uzun zemandan beri, halinizi bildirmediniz. Her ne şeklde olursanız olunuz, doğru yoldan sapmamalısınız. İman edilecek şeylerde ve ibadetlerde ve her işde, islamiyyetden kıl kadar ayrılmamağa, çok dikkat etmelisiniz. Kalbin nisbetini korumak ve büyüklerimizin gösterdiği şeklde temizlenmesine çalışmak da, çok mühimdir. Kalbin hali ne kadar gizli kalırsa, o kadar iyidir ve cehalet, hayret artdıkca, güzel olur. Çünki, Allahü tealaya aid bilgiler ve ismlerinden kalbe doğan ma?rifetler, tesavvuf yolunun ortalarında hasıl olup, nihayete doğru azalır. Vasıl oldukdan sonra, büsbütün yok olur. Allahü tealayı tanıyamamak ve Ona kavuşamamakdan başka, hiçbir kazanç kalmaz. Hele dünyaya, mahluklara aid keşflere , ne diyelim ki, zaten bunlar, çok vakt yanlış olur. Böyle bilgilerin olması ve olmaması müsavidir.

Ey dost! Seni her yerde ararım,

Bu fakirde bu nisbetin hasıl olması, zikr öğrendiğim günden, iki ay ve birkaç gün sonra başladı. Bu nisbet hasıl oldukdan sonra, denilen, başka bir fena hasıl oldu. Kalb o kadar genişledi ki, yer küresinin ortasından Arşa kadar, bütün alem, bu genişlik yanında, hardal danesi kadar bile değildi. Bundan sonra, kendimi ve alemin her parçasını, hatta her zerreyi, Hak teala olarak gördüm. Bundan sonra alemin her zerresini birer birer hep kendim gördüm. Kendimi onların herbiri olarak gördüm. Sonra, bütün alemi, bir zerrede yok buldum. Sonra, kendimi ve her zerreyi, o kadar geniş gördüm ki, bütün alemi hatta alemin birkaç katını içimde gördüm. Kendimi ve her zerreyi, her zerreye yayılmış, sızmış olan nur gördüm. Alemdeki şekller, suretler, bu nurda yok oldular. Sonra kendimi ve hatta her zerreyi, bütün alemi tutuyor, varlıkda durduruyor gördüm. Arz eyledim. Tevhidde mertebesi işte budur. bu makamdır, buyurdu. Önce, alemin şekllerini, suretlerini hep Hak teala bulmuş olduğum gibi, bunlardan sonra, hepsini hayal gördüm. Önce, Hak bulduğum her zerreyi, şimdi hep vehm ve hayal buldum. Çok şaşırdım. Bu sırada, kitabındaki, kıymetli babamdan işitdiğim, sözünü hatırladım. Bu söz sıkıntımı giderdi. Bundan sonra yanlarına giderek arz eyledim. buyurdu. Ayrılamıyacağını anlatan, ün yazısını okudum. buyurdu. Emrlerine uyarak, verdikleri vazifeye devam etdim. Onların çok kıymetli yardımları ile, Allahü teala, iki gün sonra, var ile yokun ayrıldığını gösterdi. Hakiki varlığı, hayal olandan ayrı buldum. Dışarda, bir varlıkdan başka, hiçbir var görmedim. Kendilerine bunu bildirince, mertebesi, işte budur. Çalışmakla, buraya kadar varılabilir. Bundan ilerisi herkesin yaradılışında bulunana uygun olarak ihsan olunur. Tesavvuf büyükleri, bu mertebeye demişlerdir buyurdu.

[Bu ayet-i kerimeyi okurken hiçbir yerini değişdirmemeli, kelimesi yerine dememelidir. Böyle bozarak okumanın caiz olmadığı kitabının üçyüzdoksanikinci sahifesinde uzun yazılıdır].

Sekiz yaşında vefat eden ve bu yaşda çok keramet ve harikaları görünen Muhammed İsadan ne yazayım?rahmetullahi teala aleyh?.

Kıymetli kardeşim! Birkaç şaşılacak bilgi ve işitilmemiş gizli şeyler ve cenab-ı Hakkın ihsan etdiği hoş şeyleri bildireceğim. Bunların çoğu, Şeyhaynın ve hazret-i Osman-ı Zinnureynin ve Allahın arslanı hazret-i Alinin üstünlüklerini ve yüksekliklerini göstermekdedir. Kısa anlayışıma göre yazıyorum. Dikkatle dinleyiniz! Hazret-i Ebu Bekr-i Sıddik ve hazret-i Ömer-ül Faruk?radıyallahü anhüma?, Muhammed aleyhisselamın yüksekliklerine ve vilayet-i Mustafavinin derecelerine kavuşdukları gibi, vilayet bakımından, hazret-i İbrahim aleyhisselama ve insanları dine çağırmak bakımından da, Musa aleyhisselama bağlıdırlar. Hazret-i Ali ise, her iki bakımdan da, hazret-i İsa aleyhisselama bağlıdır. Hazret-i İsa, ruhullahdır ve kelimetullahdır. Bunun için kendisinde vilayet yüzü, Peygamberlik yüzünden daha kuvvetlidir. Hazret-i Ali de, Ona bağlı olduğu için, Onda da, vilayet yüzü daha kuvvetlidir. Dört Halifenin?radıyallahü teala anhüm ecma?in? mebde-i te?ayyünleri , ilm sıfatıdır. Topluca veya açıkca çeşidli yönlerden ayrılırlar. Bu sıfat, topluluk bakımından, Muhammed aleyhisselamın terbiyecisidir. Genişlik bakımından ise, İbrahim aleyhisselamın rabbidir. Her iki bakımdan ise, Nuh aleyhisselamın rabbidir. Musa aleyhisselamın rabbi, kelam sıfatıdır. İsa aleyhisselamın rabbi, kudret sıfatıdır. Adem aleyhisselamın rabbi, tekvin sıfatıdır.

Kardeşim! Önceki haller, vecd ve sima? sahiblerinin halleri gibi idi. Bu haller, cesedde hasıl oluyordu. Şimdi hasıl olan haller ile cesedin ilgisi pekazdır. Daha çok kalbe ve ruha bağlıdırlar. Bunu anlatabilmek için, uzun açıklamak ister. Kısacası, şimdiki haller, önceki hallerden katkat üstündür. Bunlardan zevk duyamamak, tat alamamak, zevk ve tat almakdan daha üstündür. Çünki, büyüklere?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? olan bağlılık, insanı ne kadar cehalete çeker, ne kadar hayrete düşürürse, o makamdaki cahilliğe denilir. Anlıyamamağa da idrak etmek, anlamak denir.

Bu mektub, yüksek, nakib seyyid şeyh Feride?rahmetullahi teala aleyh? yazılmışdır. Birkaç faideli bilgi verilmekdedir:

Akllı ve kıymetli kardeşim! Hocama yazmış olduğum onbirinci mektubda, hazret-i Ebu Bekr-i Sıddikın makamından daha yüksek bir makam hasıl olduğu yazılıdır. Bunun ne demek olduğunu soruyorsunuz. Allahü teala, senin bilgini artdırsın! Bu yazı, hazret-i Ebu Bekrden daha yüksek olmağı göstermez. Bu söz ve o mektubdaki buna benziyen yazılar, bir talebenin kendi rehberine arz etdiği, kendi halleridir. Büyüklerimiz buyuruyor ki, bir talib, doğru olsun, yanlış olsun, kendine hasıl olan herşeyi, üstadına bildirmelidir. Çünki doğru olmıyan bilgilerden, doğru ma?nalar da çıkarılabilir. Bunun için, bunları da bildirmek lazımdır denildi. Yukarıdaki söz de, bu sebebden yazılmış olabilir. Şunu da söyleyebiliriz ki, Peygamber olmıyan birinin, ufak bir şeyde, Peygamberden üstün olması caiz görülmüşdür. Bunun misalleri de vardır. Şehidlerin üstünlükleri sayılırken, Peygamberler için bildirilmiyenler de, haber verilmişdir. Bununla beraber üstünlük, her bakımdan Peygamberlere mahsusdur?aleyhimüssalevat vetteslimat?. Peygamber olmıyan bir Veli, Peygamberde bulunmıyan bir üstünlükden geçirilirse, buradan geçerken kendini daha yüksek görebilir. Bu caizdir. Onun bu makama yükselebilmesi, Peygambere uyması sebebi ile olmakdadır. Bunun için, Peygambere de o makamdan nasib vardır. Çünki hadis-i şerifde, buyuruldu. Peygamber olmıyanın, ufak birşeyde, Peygamberden üstün olması caiz olunca, Peygamber olmıyanlardan üstün olması da caiz olacağı meydandadır. Bunu anlamak güç değildir. Vesselam.

Ne güzel bir dua. Bende buna benzer sabahları evden çıktığımda derim ki: Allah'ım benim boynumu senden başkasının önünde eğdirme. Ama yukarıda ki dua'da diyor ki: Sevgili peygamberin hürmetine :) Dua etmesini benden daha iyi biliyormuş sanırım :)

sn özdadaş başlıkta yazılanları okumama ya da takip etmeme hakkınız tarafınızdan saklı duruyor di mi?

Gözde yarım kıl olsa, çok görünür.

Süal: Evliyanın?rahmetullahi aleyhim ecma?in?, mahluklara aid bilgileri, çok vakt yanlış oluyor ve kalbine doğan bilginin tersi, hasıl oluyor. Mesela, bir kimsenin bir ay sonra öleceğini veya yolcunun geleceğini haber veriyorlar. Bunlar olmuyor. Bunun sebebi nedir?

ancak Eflatun Hz isa dan yaklaşık 350 sene önce yaşamış birisi

Cevab: Söylediklerimizden, ayrılabilecekleri anlaşılmaz. Çünki bu zıl, o asla lazımdır. Ondan ayrılamaz. Böyle olmakla beraber, yalnız Zat-i tealayı arayan, ismleri ve sıfatları hiç düşünmiyen bir arif, o mertebede yalnız zatı bulur. Hiçbir sıfatı düşünmez. Bu, o zeman sıfatlar bulunmaz demek değildir. Görülüyor ki, arife göre, sıfatlar, Zat-i ilahiden ayrılmış gibi sanılmakdadır. Dışarda ayrılmış değildirler. Bunun için, Ehl-i sünnet alimlerinin?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? bildirdiklerine uygun olur. Bunu iyi anlamalıdır.

Mektub'lar 1 gün boyunca kalacak zaten. Yavaş yavaş okursunuz.

sadece sözünde değil bir de nazar meselesi var

Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği kullarına selam olsun! Herkesin bir isteği vardır. Bu fakirin arzusu, Allahü tealanın düşmanlarına ve Onun sevgili Peygamberinin?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? düşmanlarına sertlik göstermek ve o alçakların alçaklıklarını açıklamakdır. Onları ve tapındıkları şeyleri aşağılamakdır. Allahü tealanın en çok beğendiği işin bu olduğunu iyi biliyorum. İşte bunun için, sizi de, tekrar tekrar, bu çok beğenilen işi yapmağa çağırıyorum. Bu işin, müslimanlığın en mühim vazifelerinin birincisi olduğunu anlatmak istiyorum. Siz oraya gelince, oradaki islam düşmanları rezil oldu. Önce, bunun şükrünü yapmak lazımdır. Tapınmak için, müslimanlara karşı gösteriş yapmak için oraya yığın yığın gidiyorlardı. Allahü tealaya şükrler olsun ki, bizleri bu belaya düşmekden korudu. Bu büyük ni?mete şükr etdikden sonra, bu alçakların aşağı, kötü yolda olduklarını yaymağa çalışmalıdır. Bunları ortadan kaldırmak için, açıkdan ve el altından, gücünüz yetdiği kadar çalışınız! Puta tapınan bu ahmakları elden geldiği kadar aşağılayınız! Şimdiye kadar olan gevşekliklerin zararı, böylece belki azaltılabilir ve o kusurların keffareti olur. Za?if oldum ve havalar çok soğuk gidiyor. Yoksa, hemen huzurunuza gelir, sizi bu işe teşvik ederdim. O alçakların putuna tükürürdüm. Bu işimi, se?adete kavuşmaklığım için sermaye yapardım. Daha ne yazayım? Vesselam.

Yüksek rehberimin?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? sinden şu beyti buraya yazmak uygundur. Farisi beyt:

Kıymetli kardeşim seyyid mir Muhammed Nu?manın mubarek mektubu geldi. Başında yazılı olanları ve kuruntu, sıkıntı bildiren yerleri anlaşıldı. Birçokları size, zemanın en akıllısıdır diyormuş. Kendisinden vazgeçemiyeceğiniz, görüşmeyi kesemiyeceğiniz kimselerle aranızda böyle sözler olmasını önliyemezsiniz! Böyle şeyler söylendiği için, gönlümüzün size karşı bulanacağını, incineceğimizi düşünmeyiniz! Nerde kaldı ki, kalbimiz kırılmış olsun. Bize hep iyi görünmekdesiniz. Hatalarınız gözümüze çarpmıyor. Hiç üzülmeyiniz! Bizim de üzüleceğimizi sanmayınız! Kalbimizde size karşı hiçbir kırıklık yokdur. Niçin kırılalım? Ortada kalb kıracak hiçbirşey yokdur. İnsanlık dolayısı ile, unutarak, şaşırarak yapılan şeyler, göze görünmez. İncinmeği hatırdan çıkararak, tarikati öğretmeğe ve talebeye faideli olmağa çalışınız! İstihare yapılmasını istemek, bu işi kuvvetlendirmek içindir. Yoksa, gevşetmek için değildir. Mel?un şeytan ve kötü nefs gibi iki düşman, pusuda beklemekdedirler. Bunun için titiz ve önem vererek davranmalıyız! Aldatarak yoldan sapdırmaması için uyanık olmalıyız! Kötülükleri süsleyerek güzel göstermelerine aldanmamalıyız! Büyükler buyuruyor ki, mel?un iblis ibadet yolundan ve nasihat yapdırarak insanı aldatırsa bundan kurtulmak çok güç olur. Bunun için her an Allahü tealaya sığınmalıyız! Ona boyun bükmeliyiz! Düşmanın bizi bu yoldan yıkmaması için, kırık kalble ve göz yaşı ile Hak tealaya yalvarmalıyız! İnsanları sonsuz se?adete kavuşdurmak en iyi işdir. Bundan da vaz geçmemelidir. Bu yolda hem çalışmalı, hem de istidrac olmaması için Hak tealaya yalvarmalıdır.

hocam özümsemek birgünde değil belki bir ömürde zor

Cevab: Bu iş, sizin uygun görmenize bırakılmışdır. İstihareden ve teveccühden sonra, siz emr ediniz! Size ve yanınızda olanlara selam ederim.

. Kıyamet günü, elbette vardır. O gün gökler, yıldızlar ve Erd, dağlar, denizler ve hayvanlar, nebatlar ve ma?denler, hasılı herşey, yok olacakdır. Gökler parçalanacak, yıldızlar dağılacak, yeryüzü, dağlar, toz olup savrulacak. Bu yok oluş, Surun ilk işareti ile olacakdır. İkinci nefhasında, herşey tekrar yaratılıp, insanlar, mezardan kalkacak, mahşer yerinde toplanacakdır. Eski Yunan felesofları , ya?ni herşeyi aklları ile çözmeğe kalkışanlar, gökler ve yıldızlar yok olmaz dedi. Ba?zısının aklı, hiç de işlemediği için, kendilerine müsliman diyor. Ahkam-ı islamiyyeden çoğunu da yapıyor. Şuna daha çok şaşılır ki, ba?zı müslimanlar, bunların sözüne, kitablarına inanıp, bunları müsliman, hatta islam alimi, din büyüğü sanıyor. Bunların küfrlerini, kafir olduklarını söyliyenlere kızıyor. Bu kafirleri medh ve müdafe?a ediyorlar. Halbuki bunlar, Kur?an-ı kerime ve hadis-i şeriflere inanmıyor. Bütün Peygamberlerin sözbirliği ile, bildirdiklerini inkar ediyor. Tevkir suresinin, mealindeki ve İnşikak suresinin, ve mealindeki ve En-Nebe? suresinin, mealindeki ayetleri ve bunlar gibi ayet-i kerimeler çok vardır. Bu kimseler, bilmiyor ki, müsliman olmak için, yalnız kelime-i şehadeti söylemek yetişmez. İnanmak lazım olan şeylerin hepsine inanmak, tasdik etmek ve küfrden, ya?ni küfre sebeb olan sözlerden ve işlerden uzaklaşmak ve kafirleri sevmemek, müsliman olmak için şartdır. İnsan, ancak bu suretle müsliman olur. Bu şart bulunmadıkca müslimanlık olmaz.

9- Bu büyükler?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in?, birisini, bu yola sokmağa ve talibe az zemanda huzur ve agahlık kazandırmağa güçlü oldukları gibi, bunları geri almağa da, çok güçlüdürler. Kalblerinin bir incinmesi, salikin bütün kazançlarını sıfıra indirir. Evet, vermesini bilen, geri almasını da bilir. Allahü tealayı gücendirmekden ve Onun Evliyasını gücendirmekden, Allahü tealaya sığınırız.

Ben kendi kafamda böyle kurgulamıştım, Hazretin söylediği sıra aklıma gelmedi demekki kullanıcı adını alırken. Yönetime rica edeyim değiştirteyim. İmam-ı Rabbani hazretleri böyle buyurmuşsa bir hikmeti vardır mutlaka. Teşekkür ederim Kaside kardeşim.

Bizlere doğru yolu gösteren Allahü tealaya hamd olsun! O bize doğru yolu göstermeseydi, biz kurtuluş yolunu bulamazdık. Allahü tealanın Peygamberlerine inandık. Sonsuz se?adete ve hakiki kurtuluşa kavuşmak için, Peygamberlere uymak lazımdır?salevatullahi teala ve teslimatühü?. Bir kimse, bin sene ibadet etse ve sıkıntılı riyazetler çekse ve sıkı mücahede yapsa, eğer bir Peygamber-i zi-şana?sallallahü teala aleyhi ve sellem? uymamış ise, bütün bu çalışmalarının bir arpa kadar kıymeti olmaz. Çölde görülen gibi, hiçbirşeye yaramaz. Hiçbir düşünce ve bir iş olmıyan ya?ni birşeye yaramıyan uyku bile, mesela, gün ortasında bir parça uyumak, o büyüklerin emrine uyarak yapılınca, onlara uymadan yapılan, bin sene ibadetden, mücahededen katkat daha kıymetli olur.

gizli kalsın gönül aşkı gibi.

Ömür geçdi, derdimi anlatmak bitmedi,

Bizde gece gündüz bunu anlatmaya calısıyoruz heryerde ama insanlar dalga geciyorlar...

[İmam-ı Muhammed Gazali, imam-ı Ahmed Rabbani ve daha birçok islam büyükleri, eski Yunan felsefesini inceleyip, didik didik etmiş ve o felsefecilerin ne kadar cahil, ahmak ve kafir olduklarını bildirmişlerdir. Müslimanların, böyle kafirleri beğenmemelerini, onlara aldanmamalarını, birçok kitablarında yazmışlardır.

hammad nerelerdesin kendini özlettiriyorsun.

Her ne olursa olsun, dostdan konuşmak daha tatlı!

Cevab olarak deriz ki, fetvaların uymaması, şeklinde olduğu zeman, caiz değildir veya haramdır diyen fetvalara uymak esasdır.

Miladi takvimlerin tarihte birden çok kez değiştirildiği ve bu son kullanılanın da aslında "uzlaşılmış" takvim olduğu ehline malumdur. Araştıranlar bu değişiklikleri görebilirler.

lütfen bu güzel başlığı "tartışma isteğinizle" amacından saptırmayınız.

Bizleri, Peygamberlerin en üstününe uymakla şereflendiren ve dinde bid?atler çıkarmakdan koruyan yüce Allaha hamd olsun! Dalalet, sapıklık yuvalarını yıkan ve hidayet sancağını dalgalandıran Resule ve Onun temiz Aline ve seçilmiş Eshabının hepsine salat ve selam olsun! Zemanımızda alim olsun, cahil olsun, müslimanların çoğu, nafile ibadetleri yapmağa çok önem veriyorlar. Farzları yapmakda gevşek davranıyorlar. Farzların içinde bulunan sünnetleri ve müstehabları gözetmiyorlar. Nafilelere kıymet veriyorlar. Farzları aşağı görüyorlar. Farz nemazları müstehab olan zemanlarında kılan yok gibidir. Sünnet olan cema?atin çoğalmasına, hatta nemazı cema?at ile kılmağa aldırış etmiyorlar. Farzları, gevşeklikle, üşenerek kılmakla, vazifeyi bitirdiklerini sanıyorlar. Aşure gününe, Berat gecesine, Receb ayının yirmiyedinci gecesine ve bu ayın, Regaib gecesi dedikleri ilk Cum?a gecesine çok önem veriyorlar. Bu zemanlarda, büyük cema?atlerle nafile nemazlar kılıyorlar. Bu cema?atleri iyi ve güzel sanıyorlar. Bunların, şeytanın aldatması olduğunu, günahları sevab olarak gösterdiğini anlıyamıyorlar. Şeyh-ul-islam Usameddin İsferaini Hirevi?rahmetullahi teala aleyh?, nde, buyuruyor.

Adem olan iyi bil, çalışır hep ay ve yıl,

kardeş buradan ne anladın...

Mutlak nihayet, ötelerin ötesidir demişdik. Bunu açıklıyalım. Bu huzur hasıl oldukdan sonra, ilerlenirse, hayret girdabına düşülür. Bu huzur da, başka mertebeler gibi, arkada kalır. Bu hayrete, denir. Büyüklerin büyükleri içindir?kaddesallahü teala esrarehüm?. Böyle olduğu, kitablarında bildirilmekdedir. Büyüklerden biri, bu makamda şöyle bildiriyor. Farisi beyt tercemesi:

Bu mektub, molla Muhammed Talib-i Beyanegiye yazılmışdır. Sünnet-i seniyyeye yapışmağı istemekde, büyüklerin yolunu övmekdedir:

Bu fakire de, böyle yanılmak çok oldu. Yanlış görüşlere çok yakalandım. Bu haller çok zeman sürdü. Fekat, Allahü teala korudu. Önceki inancım hiç sarsılmadı. Ehl-i sünnet alimlerinin bildirdikleri i?tikadda hiç gevşeklik olmadı. Bunun için ve bütün ni?metleri için, Allahü tealaya hamd ve şükrler olsun! Ehl-i sünnet i?tikadına uymıyan görüşlere hiç kıymet vermedim. Bu i?tikada uygun ma?nalar verdim. Kısaca, şöyle anladım ki, bu görüş doğru ise, ufak birşeyde üstün olmağı gösterir. Üstünlük Allahü tealaya yakin olmakla ölçülür. Bu yükselmenin çok olması da, kurbu, yakinliği gösterir. O halde, niçin üstünlük ufak birşeydedir diyerek küçültülsün? Bu süal doğru ise de, önceki kuvvetli iman yanında, böyle görüş, bu kuruntu yerleşemedi, yok oldu. Hatta, bunun yerine, tevbe, istigfar ve Allahü tealaya sığınarak, Ehl-i sünnet i?tikadına uymıyan böyle keşflerin, görüşlerin hasıl olmaması için yalvardım, düa eyledim. Birgün, böyle yanlış keşfler için beni kıyametde sorguya çekerlerse, azab ederlerse diye çok korkdum. Bu korku beni kapladı. Hiç rahatım kalmadı. Allahü tealaya çok yalvardım. Bu sıkıntım çok zeman sürdü. Böyle bir zemanımda, bir Velinin kabri yanından geçiyordum. Bu üzüntümün çözülmesi için, o Veliden yardım diledim. O anda, Allahü tealanın lutfü, merhameti yetişdi. İşin içyüzü, olduğu gibi açıklandı. Alemlere rahmet olan, sonuncu yüce Peygamberin?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat? ruhaniyyeti hazır oldu. Üzüntülü kalbi teselli buyurdu. Anlaşıldı ki, Allahü tealaya yakinlik, her bakımdan üstünlük ise de, sana hasıl olan yakinlik, senin rabbin olan ism-i ilahi mertebesinin zıllerinden bir zılle olan yakınlıkdır. Bu yakınlık ise, her bakımdan üstünlüğü bildirmez. Bu makamın Alem-i misaldeki görünüşünü açıkladılar ki, hiç şübhem kalmadı. Bütün kuruntular yok oldu. Böyle şübhelere yol açan ve iyi ma?nalar verilmesi lazım olan, bu gibi bilgilerden birkaçını kitablarımda ve mektublarımda yazmışdım. Böyle bilgilerin yanlış olmasına yol açan yerleri, Allahü teala lutf ederek bildirince, bunları da yazarak, yaymak istedim. Çünki, . Böylece, herkes, bu bilgilerden, islamiyyete uymıyan fikrlere saplanmasın. Bunlara saplanarak, doğru yoldan sapmasınlar. Yahud da, inad ile ve gösteriş olarak, bu fakire sapık, cahil demeğe kalkışmasınlar. Çünki, bu hiç bilinmiyen yolda, böyle güller çok açılmışdır. Birçoklarını doğru yola çekmiş, kimisini de yoldan kaydırmışdır. Yüksek babamdan?kuddise sirruh? işitmişdim ki, buyurmuşdu. Vesselam.

Söylemeye çalıştığım, bu makamlar kolay elde edilmiyor. Her türlü nefs terbiyesi, her makamda pür dikkat, ehli sünnetin yoluna tam manasıyla yapışma esasa ilişkin örnekler.

Bir kimsede hasıl olmazsa Fena,

belki bu yaşta dini bu kadar güzel anlayabilmen ya da anlatabilmenden...

Aranılan hazinenin nişanını verdim sana!

Bu mektub, Kabil müftisi hace Abdürrahmana yazılmışdır. Sünnet-i seniyyeye uymağı, bid?atlerden kaçınmağı istemekdedir:

imansız ölüm adını ağzına almak istemiyor...

sağol, sana da dostum.

Allahü teala, bu büyükleri hakkıyla tanımayı, yollarında bulunmayı, şefaatlerine kavuşmayı nasip ve ihsan eylesin...

Başlayalı 100 gün olmuş, inşaAllah istifade edebiliyoruzdur.

MERHUM BÜYÜK OĞLU MUHAMMED SADIK?ALEYHIRRAHME? TARAFINDAN YAZILAN BIRİNCİ MEKTUB:

İKİYÜZELLİSEKİZİNCİ MEKTUB

tasavvuf edepleri özellikle mevlana halidden çok iyi öğrenilmeli deriz.

Cevab: Evet kavuşulabilir.

Süal: Hindistanda, Peygamber?aleyhimüssalevatü vesselam? gönderilmiş olsaydı, biz de işitirdik. Dilden dile, her tarafa yayılırdı?

İmana gelmez herkes, mu?cize ile,

Daralıyorum!

Sanırsın hepimiz fıkıh konusunu hallettik sıra tasavvufa geldi.

bence güzel bir teklif

Ba?zıları, sevginin bu şartını, Ehl-i beyti?radıyallahü teala anhüm?, sevmekde yanlış kullanıyor. Bunları sevmek için, Peygamberimizin üç halifesine?radıyallahü teala anhüm? ve müslimanlardan bir çoğuna düşmanlık etmek lazımdır diyor. Bu sözleri, çok yanlışdır. Çünki sevginin alameti, sevgilinin düşmanlarını sevmemekdir. Yoksa sevgiliden başka, herkese düşmanlık demek değildir. Aklı olan herkes bilir ki, Peygamberimizin?sallallahü aleyhi ve sellem? Eshabı, Ehl-i beyte düşman değil idi. Hele Eshab-ı kiramın en büyükleri olan bu üç halife, Peygamberimizin?sallallahü aleyhi ve sellem? uğruna mallarını, canlarını feda etdi. Mevkı?lerini, şöhret ve i?tibarlarını, Onun için terk etdi. Müslimanların Ehl-i beyti sevmesi, Kur?an-ı kerimde açıkca emr olunuyor. Resulullahın?sallallahü aleyhi ve sellem? se?adet-i ebediyyeye çağırması ve kavuşdurması ni?metinin şükrü, karşılığı olarak, Ehl-i beytin?rıdvanullahi teala aleyhim ecma?in? sevgisi isteniyor. O halde, nasıl olur da, bu büyüklerin, Ehl-i beyte düşman olması düşünülebilir ve söylenebilir.

her ne kadar farabi ye kafirlikle itham etse de imam rabbaninin de islami zenginliklerden biri olduğunu unutmamak gerekir... tıpkı pir sultan gibi...

- Allahü teala, rübubiyyetini, aciz kullarına bırakmaz, buyurdu.

Cevab: Nemazlar arasındaki fark, kılanlar arasındaki farkdan gelir. Bir ibadeti yapan iki farklı kimseye, eşid sevab verilmez. Bir makbul, sevgili kula, başkalarının o işine verilen sevabdan çok sevab verilir. Bunun içindir ki, demişlerdir. Ariflerin halis amellerine kimbilir ne kadar çok verilir? Bunun içindir ki, Ebu Bekr?radıyallahü anh?, Peygamberimizin?sallallahü aleyhi ve sellem? bir yanılmasını, kendi doğru ve halis amelinden daha kıymetli olduğunu bilerek, demiş, bütün ibadetlerini verip Onun?aleyhissalatü vesselam? bir yanılmasını almak istemişdir. Ya?ni Onun bir sehvi olmağı istemişdir. Bütün amellerini, hallerini, Onun bir yanlış işinden aşağı bilmişdir. Mesela, Onun dört rek?atli nemazda yanılıp, ikinci rek?atde selam vererek kıldığı bir nemazına, bütün ibadetlerini değişdirmek istemişdir. İşte nihayete yetişmiş büyüklerin nemazlarına dünya ve ahıretde çok şeyler verilir. Başlangıcda olanların ve cahillerin nemazı böyle değildir. Farisi mısra? tercemesi:

Allahü tealaya hamd olsun, şükr olsun ki, kıymetli teveccühlerinizin yardımı ile, bu ana kadar, emr buyurulan yolda çalışırken, az bir gevşeklik hiç olmadı. Hergün ilerleyiş ve artış umuyoruz. Sabah, öğle ve ikindi nemazlarından sonra toplanıyoruz. Hafız Behaeddin, zeman bulunca, Kur?an-ı kerim de okuyor. Bu fakir, ara sıra oluyorum. Sonra hasıl oluyor, açılıyorum. Kabz, bast, teveccüh, zevk ve sükun ve benzerleri, yalnız bedende hasıl olmakdadır. Bedenden başka yere bulaşmıyorlar. Altı latife, ne teveccüh ediyorlar, ne de gafildirler. Teveccüh ederlerse, teveccühleri, ilm-i huzuri gibidir. Hatta, tam öyledir. Teveccüh, zevk ve benzerlerinin hepsini zıllerin içinde bilmekdedir. Zılden dışarda bulmamakdadır. Latifeler, önce beden ile karışık idi. Kalb gözü, bedenden başka birşey görmüyordu. Böyle olduğu, çok sevinçli olan huzurunuzda da bildirilmişdi. Şimdi, bedenden ayrı bulunmakdadır. Bu makamı, olarak bilmekdedir. Bekadan sonra, latifelerde yine bir Fena hasıl oldu. Bekadan sonra olan bu Fena hasıl olmadıkca, işin temam olamıyacağı anlaşıldı. Birkaç günden beri yine vardır. Sevindirici haller pekaz olmakdadır. Bakalım ne olacak. Şu ana kadar bu aleme hiç teveccüh olunmadı. Halleri bildirmek lazım olduğu için, birkaç kelime ile arz etmeğe kalkışıldı. Ey gönüllerin kıblesi! Bu fakir, hemen hemen her gece, hazretinizi rü?yada görmekle şereflenmekdeyim. Bundan daha çok ne yazayım. Daha çok yazmak, resmi şeyler eklemek olur. Köleniz.

_nesil eline sağlık teşekkürler ;)

allah dostları aşk ile baktı mı

Bir kimsenin kendini, hazret-i Ebu Bekr-i Sıddikdan?radıyallahü anh? daha üstün görmesi, iki şeyden ileri gelir: Ya koyu bir zındıkdır. Yahud da, kara cahildir. Birkaç sene önce, size gönderdiğim bir mektubda, Cehennemden kurtulacağı bildirilmiş olan, Ehl-i sünnet vel-cema?at fırkasını anlatırken bunu da yazmışdım. Onu okudukdan sonra, böyle sözlere inanmanıza şaşılır. Hazret-i Aliyi bile, hazret-i Ebu Bekrden?radıyallahü anhüma? daha yüksek bilen bir kimse, Ehl-i sünnetden ayrılmış olur. Kendini yüksek bilenin ne olacağını artık düşünün! Bu yolun büyükleri bildiriyorlar ki, . Bu ümmetin büyükleri, hazret-i Ebu Bekrin, Peygamberlerden başka, bütün insanlardan üstün olduğunu, sözbirliği ile bildirmişlerdir. Hazret-i Hamzayı öldürmüş olan Vahşinin?radıyallahü anhüma?, Resulullahın yanında bir kerre bulunduğu için, Tabi?inin en üstünü olan Veysel Karaniden daha üstün olduğunu, kitablarımda ve mektublarımda bildirmişdim. Böyle olunca, bunu yazan bir kimsenin böyle söyliyeceğini düşünmek bile, aklı olana yakışdırılamaz. Böyle düşünmeğe yol açan yazıyı görerek işin doğrusunu anlaması lazımdır. Birşey anlamadan, yalnız çekemiyenlere uymak, uygun olur mu? Bununla beraber, büyükler, aşk serhoşluğu denilen hallerinde, uygunsuz şeyler de söylemişlerdir. Bayezid-i Bistami hazretleri, dedi. Bu sözünden, onun daha yüksek olacağı anlaşılamaz. Çünki, onu söylemek zındıklık olur. Bu fakirin yazılarında ise, böyle şeyler, hiçbir zeman bildirilmemişdir. Vesselam.

Hazret-i Ebu Bekr-i Sıddikdan gelen cezbeyi elde etmek için de, başka bir yol kurulmuşdur. Bu yol dir.

en azından büyüklerden incilerle ibret alıp ayağımızı düzeltmek gerekir...

Vilayet-i enbiyadan sonra olan yükselmeler, makamlarında olur. Bundan anlaşılıyor ki, Vilayetin aslı olmadan, Nübüvvet olamaz. Çünki Vilayet, Nübüvvetin başlangıcıdır. Fekat kemalat-i nübüvvete kavuşmak için, zıllerdeki vilayet hiç lazım değildir. Birçok Evliyada, bu da bulunur. Birçoğunda ise, bu vilayetden hiç geçilmez. Burasını iyi anlamalıdır.

İKİYÜZONBEŞİNCİ MEKTUB

Musa?aleyhisselam?, sıfatlardan,

Cevab: Doğrusu hemze iledir. Ya ile yazılı olanlar, Kur?an-ı kerimin meşhur olmıyan okunmasıdır.

Allahü tealaya hamd ederek ve sevgili Peygamberine?sallallahü teala aleyhi ve sellem? salat ve selam söyliyerek, bu yazımı temamlıyorum: Elhamdü lillahi rabbilalemin vessalatü vesselamü ala seyyidilmürselin ve alihittahirin ve aleyhim ecma?in. Vesselam.

Eğer bunları düşünerek okumadıysanız, baştan okuyun tüm mektubları. Allahü Teala kalplerimizi nurlandırsın, ibadetlerin tadını duyursun inşaallah.

Yukarıda bildirilenlerden anlaşılıyor ki, Nakşibendiyye büyüklerinin seçdikleri yolda, seyre Alem-i emrden başlanarak, aşağı olan Alem-i emrden, yukarı olan Alem-i halka çıkılmakdadır. Bunun için, en uygun, en iyi yoldur. Yukarıdan aşağı olan başka seyrlerde, ne kazanılır? Bu inceliği herkese bildirmediler. Başkaları görünüşe bakarak, Alem-i halkı aşağı sandı. Bu aşağıdan yukarı çıkmağı, yükselmek bildiler. İşin doğrusunun böyle olmadığını anlamadılar. Aşağı sandıkları, hakikatde yükseklikdir. Yüksek gördükleri de aşağıdır. Evet, Alem-i halk, dairenin sonu olduğundan, aslların aslı olan birinci noktanın yanında bulunmakdadır. Başka hiçbir nokta, böyle yakın değildir. Farisi mısra? tercemesi:

Okusan, anlarsın sen de, o zeman,

YÜZALTMIŞDÖRDÜNCÜ MEKTUB

Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği kullarına selam olsun! Kıymetli kardeşim şeyh Hasenin mektubu geldi. Allahü teala ona iyi haller versin. Yüksek derecelere ulaşdırsın! Gördüğünüz rü?yayı yazmışsınız. İyi anlaşıldı. Ümmidli olunuz. Emr edilmiş olan vazifenizi yapmağa can ve gönülden çalışınız. İslamiyyetin emrlerine uymakda kıl kadar gevşeklik göstermeyiniz. Ehl-i sünnet vel-cema?at alimlerinin?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? bildirdiklerine uygun, doğru i?tikad ile kalbinizi süsleyiniz. Farisi mısra? tercemesi:

Kalbimize feyz gelmesi için sürekli okuyalım inşaallah.

elbette vardır. sonra yardımcı oluruz inşaallah.

Hallerini bilmeyenler de ikiye ayrılır: Birincileri, hallerin hasıl olduğunu bilmez. Değişik değişik haller olduğunu anlamaz. İkincileri, bu değişiklikleri bilir. Fekat, her bir halin ne olduğunu bilmez. Bu ikincilere de ilm sahibi denir ve irşad etmeğe elverişli olurlar. Halleri birbirinden ayırmak, her rehberin yapacağı iş değildir. Belki, yüzlerce sene geçdikden sonra, bu ni?mete kavuşan biri bulunabilir. Başkaları kendi hallerini, bu ni?met sahibinden öğrenirler. Ülül?azm olan Peygamberler?salevatüllahi teala ve teslimatühü aleyhim? birbirinden yüzlerce sene sonra gönderilirdi. Ayrı hükmler, başka başka dinler, bunlar ile gönderilirdi. Başka Peygamberler?aleyhimüssalevatü vettehıyyat? onların dinlerine uyarlardı. Yalnız onların hükmlerini bildirirlerdi. Farisi mısra? tercemesi:

Süal: Hadis alimleri, her ayda, yasak günler bildirmişlerdir. Bunun için, hadis-i şerif de söyliyorlar. Ne yapalım?

Sızlıyor yaralı gönlüm, onu yokdur saracak.

Kıymetli kardeşim hace Muhammed Salihin mubarek mektubu geldi. Hallerinin harab olduğu yazılı idi. Ondan daha çok harab olmasını umarız. Bu harablıkların sonunun nereye varacağını, kıymetli oğlum Muhammed Sadıka?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? bugünlerde yazmışdım. Oradan arayınız. Orada kalmanızın, arkadaşlar için faideli olduğunu anladınızsa, eğer uygun görürseniz birkaç gün daha kalınız! Bu fakir de bugünlerde mubarek Dehli şehrine yolculuk yapmak üzereyim. İstihareler ve teveccühler, bu yolculuğu gösterdi. Bu makamı olgun oğluma ihsan eylediler. Kendi vilayeti içine aldılar. Fakir burada müsafirler gibi, onun vilayetinde oturmakdayım. Bu yüksek yola girmiş olan kardeşlere ve önce mir Seyyid Mürtezaya ve mevlana Şükrüllah ile mir Seyyid Nizama düalar ederim. Oğlum Hace Muhammed Sadık ve diğer kardeşlerimiz size ve arkadaşlarınızın hepsine düa ederler.

dua ile

Belki bulunur böyle hakikate giden yol.

İKİYÜZOTUZBEŞİNCİ MEKTUB

Yalnız çok uzun olmasın, vaktimiz olmuyor. Kısa kısa bu şekilde olursa, bizde sindire sindire okur, istifade etmeye çalışırız inşallah.

İKİYÜZKIRKDOKUZUNCU MEKTUB

Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? Allahü teala tarafından bizlere haber verdikleri herşey ve her emr doğrudur.

Allahü teala, mahluklara benzemekden çok uzakdır. O ötelerin ötesi, daha ötesidir. Bu denilen madde, ölçü aleminin ötesi dir. Alem-i emrin ötesi, ismlerin ve şü?unların zıllerinin ve asllarının topluca ve ayrı ayrı mertebeleridir. Bu zıl ve asl ve mahluklar ve ilahi ve toplu ve ayrı ayrı bütün mertebelerin ötesinde hakiki matlubu aramalıdır. Böyle aramak ni?metini acaba kime ihsan ederler? Hangi tali?liyi bu se?adetle şereflendirirler? Bu Allahü tealanın öyle bir ihsanıdır ki, dilediğine verir. Allahü teala, büyük ihsan sahibidir. Çok yüksekleri istemelidir. Yolda ele geçenlerle oyalanmamalıdır. Bunların ötesini aramalıdır. Arabi beyt tercemesi:

güzel bir tespit hocam başlık kirlenmesin

her ne kadar rabbaninin düşündüğü fikirden uzak olsam da

BENİ ŞOK EDEN VE AŞIRI DERECEDE ÜZEN OLAY ŞU OLDU. BU ÇALIŞMADA EFENDİMZİN CEMALİ RESİM OLARAK TASFİR EDİLMİŞTİR. YÜZÜ GÖSTERİLMEMİŞ FAKAT AYAKLAR ELLER BEDEN OLARAK BİR FİGÜR ÇİZİLMİŞTİR, AYRICA BU ÇALIŞMADA CEBRAİLDE ARKADAN ÇİZİLMİŞ VE SANKİ BİR DİŞİYE BENZETİLMEK İSTENMİŞTİR UZUN SAÇLAR FALAN. DİĞER BİR NOKTA ÇİZGİ DİZİDEKİ ORTAM KASFETLİ VE HİÇ İÇ AÇICI OLMAYAN RENKLER KULLANILARAK TASFİR EDİLMİŞ. VE BAŞKA BİR NOKTA TAM BU ÇİZGİ DİZİNİN ALTINDA BİR SANATÇININ RESMİ VE BİR OTELİN REKLAMI VAR, OTEL REKLAMINDA HAVUZ KENARINDA MAYOLU BİR KADIN VE ERKEK YAN YANA OTURUYOR KÜÇÜK BİR KARE.

Cevab: Büyüklerin bu sözü doğrudur. Size izn verilmişdir. Fekat hayrlı sonuç demek, o işin sonucu olan şey demekdir. Her istenilen şeyi elde edebilmek demek değildir.

Bir başkası buyuruyor ki, farisi beyt tercemesi:

Dost ayrılığı, az olsa da, az değildir.

. Ehl-i sünnet vel-cema?at alimlerinin sözlerini bildiren kitabları okuyup, onlara uymakdan başka kurtuluş yolu yokdur.

poor uçmuşsun yine

Görmezmisin, boş durdu mu hiç, insin a?lası,

Yine sözümüze dönelim. Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? ve onların Eshabının ve Eshabın izinde giden Evliyanın?rıdvanullahi teala aleyhim ecma?in? imanları, önce şühudi iken, insanları Allahü tealaya çağırmak için geriye döndükden sonra, gaybi olmuşdur. Şuna benzer ki, bir kimse gündüz, güneşi görür. Güneşin vücudüne iman-ı şühudi ile inanır. Gece olunca, bu iman-ı şühudisi, iman-ı gaybi olur. Alimlerin imanı, gaybi ise de, Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vettehıyyat? izinde gitdikleri için bu iman-ı gaybileri, vicdani ve anlayışlı olmuşdur. Nazari, teorik olmakdan kurtulmuşdur. Alim deyince, ahıret bilgilerine alim olan kimse anlaşılmalıdır. Dünya alimleri anlaşılmamalıdır. Çünki dünya alimleri, bütün mü?minler gibidir. Bütün mü?minlerde bulunan gaybden imanın çok dereceleri vardır. Bu imanın en yüksek derecesi, Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vetteslimat? uymakla hasıl olan imandır. Ya?ni, Allahü teala şöyle buyurdu ve Resulullah?sallallahü aleyhi ve ala alihi ve sellem? böyle buyurdu diyerek öğrenilen imandır.

[İmam-ı Rabbani hazretleri?rahmetullahi teala aleyh?, bu mektubda, Allahü tealanın hakikati vücuddür demiş ise de, birinci cildin ikiyüzaltmışıncı mektubunda, bu sözüne tevbe etmiş, buyurmuşdur].

Ankanın adını herkes bilir amma

selametle kalın...

Tesavvuf yoluna girmek ve bu yolda ilerlemek islamiyyetin bildirdiği şeylere, kalbin yakin hasıl etmesi, hakiki imana kavuşması içindir ve islamiyyetin emrlerini kolaylıkla, seve seve yapmak içindir. Bu ikisinden başka şeyler kazanmak için değildir. Çünki, Allahü tealayı görmek, ahıretde va?d edildi. Dünyada görülemez. Tesavvufcuların müşahede, tecelli diyerek övdükleri görünüşler, zıl ile, gölge ile avunmakdır. Benzeterek, sanarak, boşuna sevinmekdir. Allahü teala, dır. Ya?ni ötelerin ötesidir. Müşahede ve tecelli dedikleri görünüşlerin iç yüzünü bildirirsem, bu yola yeni girenlerin çalışmakdan vaz geçmelerinden, şevk ve heveslerinin gevşemesinden korkarım. Fekat, hiç ağzımı açmazsam, bildiğim halde, herkesin yanlış şeyleri hakikat sanmalarına göz yummuş olmaklığımdan da korkuyorum. Onun için, tekrar söyliyeyim ki, tesavvufcuların müşahedelerini, tecellilerini, kelimullah hazret-i Musanın?ala nebiyyina ve aleyhisselam? şahid olduğu, Tur dağına olan tecelli ile karşılaşdırmalı. Ona benzemeyince, gölgenin, hayalin, asl ve hakikat sanıldığı anlaşılmalıdır. O tecelliye benzemiyecekleri şübhesizdir. Çünki, O ve Onun tecellisi, mahluklara aid sıfatlardan, kaydlardan münezzehdir. Bu dünyada ise, bu kaydlardan sıyrılmak mümkin değildir. İster kalbe tecelli olsun, ister dışarda tecelli olsun, bu kaydlar karışacakdır. Hatem-ül-Enbiya?aleyhi ve aleyhim ve ala alihissalevatü vetteslimat?, bundan ayrıdır. O, dünyada gördü ve kıl kadar değişmedi. Evet, Onun yolunda gidenlerin büyüklerine dünyada, bu ni?met nasib olur ise de, sayısız zıllerden, perdelerden birinin gerisinde olmakdadır. Tecelliye kavuşan, bunu anlasa da, anlamasa da bunlara perdesiz tecelli olamaz. Kelimullah?aleyhi ve ala nebiyyinesselam? kendine tecelli etmediği halde, Tur dağına olan tecelliyi görünce bayıldı, düşdü. Başkaları kim bilir ne olur?

Uygun olmaz kavuşduk demek.

İKİYÜZELLİYEDİNCİ MEKTUB

Kimseye hakaret etmiyorum yanlış anlaşılmasın. Fakat bu alimler gerçekten çok büyük insanlardı. Bunların sözlerinde Rabbani tesir vardır. Yine bir büyüğümüz şöyle buyurmuştu:

dervişlerden bazıları rivayet eder ki nakşibendiye silsilesi adı zikredildiği zaman ruhu oraya yetişirmiş, himmet olayı.

Bu mektub, molla Ahmed-i Berkiye yazılmışdır. Dostların kusurları afv olunacağı ve istihare yapmak bildirilmekdedir:

Oğlum! Vilayet makamında, dünyadan ve ahıretden vaz geçmek lazımdır. Ahırete bağlanmağı, dünyaya bağlanmak gibi bilmelidir. Ahıret için çalışmanın, dünya için çalışmak gibi iyi olmadığını bilmelidir. İmam-ı Davüd-i Tai buyuruyor ki, . Tesavvuf büyüklerinden biri buyuruyor ki, Al-i İmran suresi yüzelliikinci ayetinin, meal-i şerifi ikisini isteyenleri de şikayet etmekdedir. Kısacası, , Hak tealadan başka herşeyi unutmak demekdir. Dünyayı da, ahıreti de unutmak lazımdır. Fena ve Beka, vilayetin birer parçalarıdır. Bunun için, vilayetde, ahıreti unutmak lazımdır. Kemalat-i nübüvvet mertebesinde ahırete gönül bağlamak iyidir. Ahıret için çalışmak beğenilir, makbul olur. Hatta, bu makamda yalnız ahıret için çalışılır. Yalnız ahıret düşünülür. Secde suresi onaltıncı ayetinde mealen, ve İsra suresi elliyedinci ayetinde mealen, ve Enbiya suresi kırkdokuzuncu ayetinde mealen, buyurulmuşdur ki, bu makam sahiblerinin halini göstermekdedir. Bunlar, ahıret hallerini düşünerek ağlarlar. Kıyamet hallerinin korkusundan sızlarlar. Kabr fitnesinden her zeman, Allahü tealaya sığınırlar. Cehennem azabından kurtulmak için, Ona yalvarırlar. Bunlara göre, ahıretden korkmak, Allahü tealadan korkmak demekdir. Allahü tealayı istemek ve sevmek, ahıreti istemek ve sevmekdir. Çünki Allahü tealaya kavuşmak, ahıretde va?d edilmişdir ve Allahü tealanın kulundan rızası, ahıretde belli olacakdır. Hak teala, dünyayı sevmez. Ahıreti sever. Sevilmiyen, sevilen ile hiçbirşeyde bir tutulamaz. Çünki, sevilmiyenden yüz çevrilir, beğenilene dönülür. Beğenilenden yüz çevirmek, sekrdir. Allahü tealanın da?vet etmesine ve beğenmesine karşı gelmekdir. Yunüs suresi yirmibeşinci ayetinde mealen, buyuruldu. Bu ayet-i kerime sözümüze şahiddir. Allahü teala, aşırı olarak ve sıkı olarak ahırete çağırmakdadır. Ahıretden yüz çevirmek, Hak tealaya karşı gelmek olur. Onun beğendiği şeyi ortadan kaldırmağa uğraşmak olur. İmam-ı Davüd-i Tai, çok büyük olduğu halde, vilayetde ileri gitmiş olduğundan, dedi. Eshab-ı kiramın?aleyhimürrıdvan? hepsinin ahıret için çalışdıklarını, ahıret azabından titrediklerini bilmiyormuş gibi konuşdu. Hazret-i Ömer-ül-Faruk?radıyallahü anh? birgün, deve üstünde, bir sokakdan geçiyordu. Birisi Vetturi suresinin yedinci ayetini okuyordu. Meal-i şerifi, olan ayet-i kerimeyi işitince, aklı başından gitdi. Deveden aşağı yıkıldı. Kaldırıp evine götürdüler. Günlerce hasta yatdı. Herkes, ziyaretine gelirdi. Evet, sona varmadan önce, Fena makamında iken, dünya ve ahıret unutulur. Ahırete bağlılığın, dünyaya bağlılık gibi olduğu sanılır. Fekat, Beka şerefi ile şereflenerek, nihayete kavuşunca ve nübüvvet kemalatı ışık salınca, her an ahıret düşüncesi ve Cehennem korkusu vardır. Bundan Allahü tealaya sığınmakdadır. Rabbinden Cenneti istemekdedir. Cennetin ağaçları, nehrleri ve hurileri, gılmanı, dünyada olanlara hiç benzemez. Bunlarla hiçbir ilgileri yokdur. Hatta, bunların zıddı, tersidirler. Kızmak ile beğenmek birbirinin tersi oldukları gibidirler. Cennetin ağaçları, nehrleri ve orada olan herşey, dünyadaki ibadetlerin, iyiliklerin sonuçları, meyveleridir. Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve sellem? buyurdu ki, . Oraya ağacı nasıl dikelim dediklerinde, buyurdu. Ya?ni, diyerek Cennete ağaç dikiniz buyurdu. Bir hadis-i şerifde, buyurdu. Görülüyor ki, Cennet ağacı, dünyada harfler ve sesler şeklinde, bu kelimeye yerleşdirilmiş olduğu gibi, Cennetde, bu kemaller ağaç şeklinde bulunmakdadır. Bunun gibi, Cennetde bulunan herşey, dünyadaki ibadetlerin, iyi işlerin neticeleridir. Allahü tealanın kemallerinden herhangi biri, bu dünyada, iyi sözlerde ve iyi işlerde yerleşdirilmiş olduğu gibi, bu kemalat, Cennetde, lezzetler, ni?metler perdesi altında meydana çıkar. Bunun içindir ki, oradaki lezzetleri, ni?metleri Allahü teala beğenir. Bunları tadmak, Cennetde sonsuz kalmağa ve Allahü tealaya kavuşmağa sebeb olur. Zevallı Rabi?a?rahmetullahi aleyha? eğer bu inceliği anlamış olsaydı, Cenneti yakıp yok etmeği düşünmezdi. Ona bağlılığı, Allahü tealaya bağlılıkdan başka sanmazdı!

sözünün açıklanmasını istiyorsunuz. Yavrum! Bu sözlerin ikisi de, birşeydir. İnsandaki Alem-i halkdan olan maddelerin, Alem-i emrden olan latifeler tarafından terbiye edildiği bildirilmekdedir. Cesed kelimesinin, ruh ile birlikde kullanılması adet olduğu için ve kalıp ile kalb kelimeleri de, birbirine benzediği için, edebiyyat bilgisine uyarak böyle yazılmışdır.

Alemlerin rabbi olan Allahü tealaya hamd olsun. Peygamberlerin en üstününe ve Onun Aline ve temiz Eshabının hepsine ve bütün Peygamberlere salat ve selam olsun!

Haftasonu için kusura bakmayın. Hakkınızı helal edin. Arasıra elimizde olmadan aksamalarımız oluyor, fakat telafi etmeye çalışıyoruz . Tüm mektubları paylaşacağım inşaallah. Allahü Teala istifade edebilmeyi nasib eylesin. Amin.

İbrahim aleyhisselamın bu kadar büyük olması ve bütün insanlar arasında, ikinciliği kazanması ve Peygamberler babası olmakla şereflenmesi, hep Allahü tealanın düşmanlarından teberri etmesi sebebi ile idi. Allahü teala, suresinde mealen, buyuruyor.

Ey oğlum?rahmetullahi teala aleyh?! Nübüvvetin kemalatı, ya?ni yüksek dereceleri ve bunun vilayetden üstün olduğu ve üç vilayet, ya?ni, Vilayet-i sugra ve Vilayet-i kübra ve Vilayet-i ulya arasındaki farklar ve herbir vilayetin ayrı ayrı ma?rifetleri ve herbirine uygun olan yerler anlatılırken, söz çok uzadı. Çok şeyler ve tekrar tekrar yazıldı. Böylece, bu pek şaşırtıcı, yadırgayıcı bilgilerin anlaşılması kolaylaşdırılmış oldu. Okuyucular, inanmamak tehlükesinden kurtarıldı. Bu bilgiler, keşf yolu ile ve zaruri anlaşılan şeylerdir. Fikr yorarak ve teori kurarak elde edilmiş değildirler. Yapılan açıklamalar, cahillerin kolay anlıyabilmeleri içindir. Belki de ilm adamlarının, zeki kimselerin kavrıyabilmelerini kolaylaşdırmak içindir.

Padişah, bir fakir kapısına,

Eğer illa diyalektik konuşalım diyorsan "hayata dair" diye bir forumda var bu sitede. Oraya başlık aç, ikimiz rahat rahat tartışalım, nereye varacaksak artık.

Dünyayı terk etmek demek, kalbin onu sevmemesi, ona düşkün olmaması, kıymet vermemesi demekdir. Ona düşkün olmamak da, varlığı ile yokluğu müsavi olmakdır. İnsanın böyle olabilmesi için, Allah adamlarının yanında yetişmesi lazımdır. Bu büyüklerden biri ele geçerse kıymetini bilmeli, onların emrlerini yapmağa, canla başla sarılmalıdır. Şeyh Müzzemmil hazretlerinin sizin aranızda bulunması, çok büyük bir ni?metdir. Çok az kimselerin eline geçen, bulunmaz bir ni?metdir. Kıymeti, hiç ölçülemiyecek kadar büyükdür. Fekat, kerem ve ihsan sahiblerinin adeti, isar etmekdir. Ya?ni, başkalarının ihtiyaclarını, kendi ihtiyaclarından önce düşünürler. Şeyh hazretlerine birkaç gün izn verirseniz, çok yerinde bir iş olur. İş bitince, inşaallah yine geriye döner. Uzakdan olan ihlas ve sevginiz de, hizmetinde imiş gibi, size faide verir. Daha çok rahatsız etmiyeyim. Allahü teala, bizi ve sizleri, insanların en iyisinin?aleyhi ve ala alihi minessalevati etemmüha ve minettehıyyati ekmelüha? yolunda bulundursun! Allahü tealanın selamı ve ihsanları size olsun! Amin.

Geçdi, isyan ile ömrüm, neye halim varacak?

, Hak tealanın ma-sivasını, unutmak demekdir. Fena, Hak tealadan başka şeylerin sevgisinden kurtulmak içindir. Çünki, Allahü tealadan başka herşeyin kendileri ve sıfatları ve işleri görünmez ve bilinmez olunca, onları sevmek, onlara bağlanmak da, kendiliğinden yok olur. Vilayet yolunda, Allahü tealadan başka şeyleri sevmekden, onlara tutulmakdan kurtulmak için ma-sivayı unutmakdan başka çare yokdur. Nübüvvet yolunda ilerlerken, mahluklara gönül bağlamakdan kurtulmak için, bunları unutmak hiç lazım değildir. Çünki, Nübüvvet yolunda, güzel ve tatlı olan asla bağlılık o kadar çokdur ki, her bakımdan çirkin ve kötü olan mahluklara gönül bağlanamaz. Mahluklar unutulsa da olur, unutulmasa da olur. Çünki, eşyayı bilmek, eşyaya bağlanmağa yol açdığı için kötü olmuşdur. Eşyaya bağlanmak da, Allahü tealadan yüz çevirmeğe sebeb olur. Nübüvvet yolunda, eşyaya bağlılık kalmadığı için, eşyayı bilmek kötü olmaz. Eşyayı bilmek, nasıl kötü olabilir? Hak teala, herşeyi bilmekdedir. Bunları bilmek, kamil sıfatlardan biridir.

Birgün, Tesavvuf büyüklerinin üzülmeleri üzerinde konuşulmuşdu. Bu büyüklere bağlanıp da, sonra ayrılanların, başkalarından birşeyler bekleyenlerin sürünecekleri söylenmişdi. Bu arada, sizin ve kadi Senamın adınız geçmişdi. Bu konuşma, iyi bilemiyorum, bir dakika sürmüşmü idi? Hem de, sırası gelerek söylenmişdi. Allah göstermesin ki, bir müslimanın incitilmesini düşünmüş olayım. Yahud kalbimde bir kin bulundurayım. Bu bakımdan, mubarek kalbiniz hiç sıkılmasın. Bilmeniz lazımdır ki, bizim yolumuz, Allahü tealanın ismleri üzerinde çalışmak değildir. Bu yolun büyükleri, bu ismlerin sahibinde yok olmağı aramakdadırlar. Onlar, daha ilk bakışda, sıfatların dışında olan varlığı istemekdedirler. İsmlerden, sıfatlardan geçerek zatı taleb ederler. Bunun içindir ki, başka yolların sonu, bunların başlangıcında yerleşmişdir. Farisi mısra? tercemesi:

Bu günlerde yazılmış olan mektublar pek kıymetlidir. Çok faideli şeyleri bildirmekdedirler. Mektubların bir kopyesini şeyh Hasen götürdü. Dikkatle okuyunuz, iyi düşününüz. Validenizin magfireti için düa istiyorsunuz. Gereği yapıldı. Buradakilerin hallerini şeyh Hasen size geniş bildirecekdir. Doğru yolda olanlara ve Muhammed Mustafanın?aleyhi ve ala alihi minessalevati efdalüha ve minettehıyyati vetteslimati ekmelüha? izinde gidenlere selam olsun! Bu fakir ve çocukları?kaddesallahü teala sirrehül?aziz?, son nefesde selametimiz için düa buyurmanızı dileriz. Vesselam.

Büyüklerden birisinden işitdiğime göre, hace-i Ahrar hazretleri, annesinin babasından da bir nisbet almışdır. Büyük babası şaşılacak hallere ve kuvvetli cezbelere sahibdi. Hace hazretleri, oniki kutbun makamından da çok pay almışdır. Dini kuvvetlendirmek, bu kutblara bağlıdır. Muhabbetde büyük şanları vardır. Hace-i Ahrarın islamiyyeti kuvvetlendirmesi ve dine yardım etmesi, aldığı bu paydan ileri gelmekdedir. Mubarek hallerinden birazı, yukarıda bildirilmişdi.

Gelirse şaşma, büyüklük budur!

Yakışır başımı yüksek görsem göklerden.

İKİYÜZDOKSANDOKUZUNCU MEKTUB

herşeyin bir usulu var

Süal: Kitabda diyor ki, hace Ubeydüllah-i Ahrar?kuddise sirruh? hazretleri buyurdu ki, . Böyle olunca, kitabındaki, yazısının ma?nası nedir?

İnsan, yaşamalıdır ki kavramların ne anlama geldiğini bilebilsin.

Elbette, "abi", "kardeş" içinden ne demek geliyorsa diyebilirsin.

Bu mektub, Molla Davüde yazılmışdır. Pirin hakkını gözetmeği bildirmekdedir:

Talibleri irşad etmek vazifesi, harikalar göstermenin aksinedir. Çünki Rehber, ne kadar çok inmiş olursa, irşadı o kadar kuvvetli olur. İrşad edebilmek için, talib ile rehberin birbirine yakin olması lazımdır. Bu da, Rehberin aşağı dereceye ya?ni taliblerin derecesine inmiş olması ile olur. Bir Veli, ne kadar çok yükselirse, inişi o kadar çok aşağı olur. Bunun içindir ki, Peygamberlerin son geleni?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat?, hepsinden yukarı gitdi. İnişde de, hepsinden aşağı geldi. Bundan dolayı, Onun da?veti, irşadı, hepsinden kuvvetli oldu ve bütün insanların Peygamberi oldu. Çünki inişi fazla olduğundan, mahluklara yakınlığı, daha çok oldu. Böylece, kendisinden istifade, daha kolay oldu. Tesavvuf yolunda, nihayete varmayıp, ortalarda bulunan Veliler, taliblere, nihayete varmış da inememiş Velilerden daha çok faideli oluyor. Çünki ortalardakilerin hali, başlangıcdakilere daha uygundur. Bunun içindir ki, şeyh-ul-islam Hirevi Abdüllah-i Ensari buyurdu ki, . Harkani, nihayete varmışdı. Talibler, ondan, pek istifade edemezdi. Ya?ni aşağı dönmiyen Veli, nihayete varmakla, talibleri iyi yetişdiremez. Fekat, nihayete varan Veliler, geriye indikden sonra, kuvvetli ifade ve terbiye edicidir. Çünki, Muhammed?sallallahü aleyhi ve sellem?, herkesden daha yükselmiş iken, ifade, terbiye etmesi, herkesden çok idi. Görülüyor ki, ifadenin, terbiye etmenin azlığı, çokluğu iniş mikdarına bağlı olup, nihayete varıp varmamağa bağlı değildir. Burada, dikkat edilecek bir incelik vardır ki, o da, Velinin?rahmetullahi aleyhim ecma?in?, kendi vilayetini bilmesi lazım olmadığı gibi, kendisinden harika, keramet hasıl olduğunu bilmesi de şart değildir. Çok olur ki, herkes onun kerametini görür. Onun bu kerametlerden hiç haberi olmaz. İlm ve keşf sahibi olan Evliyanın da, kendi kerametlerinden ba?zısını bilmemesi caizdir. Ba?zan, bunların Alem-i misaldeki şekllerini, suretlerini bir anda, çeşidli memleketlerde, herkese gösterirler. Uzak yerlerde, şaşılacak işleri yapdıkları görülür. Halbuki kendisi, bunları hiç bilmez. Hazret-i Mahdumi, mevlana Nureddin-i Cami?kuddise sirruh? buyurdu ki, derdi. Her işin doğrusunu, yalnız Allahü teala bilir. Daha fazla yazmağa lüzum yok. Merak etdiğinizi, daha çok anlamak istediğinizi öğrenirsem, inşaallah, daha çabuk ve daha çok yazarım. Vesselam.

İKİYÜZKIRKÜÇÜNCÜ MEKTUB

Nebiyi sevmek demek, ona uymakdır.

güzel kelimesi, bu iki şeyi açıkca bildirmekdedir. Hak tealanın tenzihini ve takdisini ya?ni Ona yakışmayan aşağılıklardan ve kötülüklerden uzak olduğunu çok güzel bildirmekdedir.

Bu yolda yetişmek ve başkalarını yetişdirmek aks ile, uzakdan te?sir ederek olur. Talib, yol gösteren Rehberine?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? karşı kalbindeki muhabbet bağı ile, her an onun gibi olmakdadır. Ondan aks eden, yayılan nurlar ile temizlenir. Bunları anlamasına lüzum yokdur. Nurları saçan da, alan da bilmez. Güneş ışınları karşısında, her an olgunlaşan, tatlılaşan karpuzun, bu değişikliğini bilmesine ne lüzum vardır? Güneş de, karpuzu olgunlaşdırdığını bilmez. Evet, başka yollarda çabalayarak ilerliyenlerin, bunu bilmesi lazımdır. Eshab-ı kiramın yolu olan bizim yolumuzda, ilerlemeği ve çekip götürmeği bilmek hiç lazım değildir. Bununla beraber, bu yolun sürücüsü gibi olan önderi, derin ilm ve çok ma?rifet sahibidir. Bunun içindir ki, bu yüksek yolda, diriler ve ölüler, büyükler ve çocuklar, gençler ve ihtiyarlar, kavuşmakda müsavidirler. Hepsi, sevgi bağları ile veya o ni?met sahibinin kalbi ile çekmesi ile, isteklerinin sonuna varırlar. Bu, Allahü tealanın öyle bir ihsanıdır ki, dilediğine verir. Allahü teala, çok büyük ihsan sahibidir.

TENBİH: Yazılar arasında, Allahü tealanın yerleşmesi veya Onda birşeyin yerleşmesi, Ona yaklaşmak anlaşılan kelimeler bulunursa, başka kelime bulunamadığı için olduğunu anlamalı. Böyle sözleri, Ehl-i sünnet alimlerinin?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? bildirdiklerine uygun olarak anlamalıdır.

Allahü teala, dır. Ya?ni, hiçbirşey için, hiçbirşeye muhtac değildir. Ne kendine, ne sıfatlarına, ne de fi?llerine, hiçbir suretle hiçbirşey lazım değildir. Varlıkda muhtac olmadıkları gibi, zuhurda, belli olmakda da, ihtiyacları yokdur. Sofiyyenin büyüklerinin, anlaşılan sözleri, bu fakire çok ağır geliyor. Yaratılmakla, biz kıymetlendik, şereflendik. Allahü tealada birşey artmadı. Böyle şeyler söylemek, çok yersiz ve çirkindir. Ez-zariyat suresinin, mealindeki ellialtıncı ayeti gösteriyor ki, cinnilerin ve insanların yaratılması, Allahü tealayı tanımaları içindir ki, bunlar için şeref ve se?adetdir. Yoksa, Onun birşey kazanması için değildir. Hadis-i kudside, Allahü tealanın, buyurması, demekdir. Yoksa, demek değildir. Bu ma?na, Allahü tealaya layık değildir.

Bu yakınlarda, mel?un Guvendval kafirinin öldürülmesi çok güzel oldu. Onun ölümü, Hinduların burunlarının kırılmasına sebeb oldu. Ne niyetle olursa olsun, niçin öldürüldü ise öldürülsün, islama saldıranların alçalması, müslimanlar için bir kazançdır. O kafir öldürülmeden önce rü?yada devlet reisimizin, kafirlerin liderlerinin başını kesdiğini görmüşdüm. Doğrusu o kafir, düşmanların önderi ve kafirlerin şefleri idi. Allahü teala, o alçakları yardımsız bıraksın!

"Bütün ahvalimi ıslah eyle ve göz açıp kapayıncaya kadar olsun, beni nefsimle başbaşa bırakma" şu mahviyete, şu kullukta derinliğe şu acz ve fakrini dergah-ı İlahiye arzdaki ince kulluk sırrına bakarmısınız?

zehrdir canına billah, şeker de olsa!

Süal: Başka yolların sonu, bunların başlangıcı olursa, bunların sonu ne olur? Her yolun sonu, Hak tealaya kavuşmak olunca, bunlar Hakdan nereye ilerlerler? sözü meşhurdur.

Dün yoğun işlerimden dolayı mektub'u yayınlayamamıştım. Dolayısıyla bugünki mektub'da birazdan geliyor.

Ben o toprağım ki, nisan bulutu,

Tesavvuf yolunda, geri dönüp inmek, ilerlerken yükselmek kadar olur. Bir kimse, Allahü tealanın yardımı ile tam vücude yükselirse, bu kimse dönüşde, tam ademe kadar iner. Yükselirken arifin şü?uru gider, bilgisi kalmaz. İnerken şü?uruna ve bilgisine kavuşur. Bu şü?ur ve ma?rifet makamında, onu hiç zıl bulunmayan ve zatın şü?un ve i?tibarlarından da uzak olan ile şereflendirirler. Bundan önce olan bütün tecellilerin, ismler, sıfatlar, şü?un ve i?tibarat zıllerinden bir zıllin perdesi arkasında olduğunu ona bildirirler. Her ne kadar arif, o tecellileri, ismlerin ve şü?unun arada perde olmayarak hasıl olduğunu, tam vücudün perdesiz olarak tecelli etdiğini sanır ise de, bir zıllin perdesi arkasında tecelli etmekdedir. Sübhanallah! Her kötülüğün, her aşağılığın yeri olan bu adem, vücudün tam zuhuruna vasıta olduğu için, güzellik kazanmakda, hiç kimsenin bulamadığına kavuşmakdadır. Kendisi kötü olan şey, araya güzelliğin karışması ile, güzel olmakdadır. İnsanın nefs-i emmaresi de, hep kötülüğe kayar. Ademe her şeyden daha çok yakindir. Bunun için, tam tecelliye herşeyden daha çok kavuşmakdadır. Herşeyden daha yukarı çıkmakdadır. Farisi mısra? tercemesi:

beytini açıklarken buyuruyor ki: . Bu şühud, maksaddan, dilekden haber vermediği için, Onun huzurunu, ancak işaretlerle ve düşüncelerle hasıl etdiği için, ateşi bildiren dumanın ve hararetin şühudü gibidir. Bunun için, bu şühud, ilm-ül yakinden ileri gidemez. bilgisi hasıl edemez. Salikin varlığını yok edemez.

Benim fikrim okunabilirlik açısından, baştan sona devam etmeliyiz şeklindedir.

Allahü Teala'nın izniyle her gün 1 mektub ekleyeceğim.

Nasip meselesi sayın nesil. İnşaallah bu vesileyle o da istifade edebilir.

ve de herşeyin bir vesile olduğunu

Büyüklerin sözü, sözlerin büyüğüdür. Benim aklım almıyor böyle birşeyi fakat büyüklerimiz demişse doğrudur. İnşaAllah bu hayırlı hizmetlerde bulunabiliriz.

Hep arslanlar, bu zincire bağlanmışlardır,

Benim derin ilmim yok. Bu forumda benden çok daha bilgililer var. Gider bir başlık açarsın, ne öğrenmek istiyorsan öğrenirsin. Seve seve yardımcı olacaklarını düşünüyorum.

? Bu kadar mı efendim?

Peygamberler?aleyhimüssalevatü vetteslimat? da?vet makamından ayrılıp da, baki olan ahıret alemine girince ve geri dönmekle yapdıkları vazifeleri temam olunca, diyerek, tam olarak Allahü tealaya dönerler. Yakinlik mertebelerinde ilerlerler. Arabi beyt tercemesi:

Süal: Ehl-i sünnet alimleri, sözbirliği ile diyor ki, Allahü tealayı dünyada kimse görmez. Hatta, Ehl-i sünnet alimlerinin çoğu, dediler. Huccet-ül-islam imam-ı Gazali, demişdir. Sen ise, o Serverin mi?rac gecesinde gördüğünü bildiriyorsun. Bunu nasıl açıklarsın?

Bedenin hastalığı, ahkam-ı şer?ıyyenin yerine getirilmesini güçleşdirdiği gibi, kalb hastalığı da, islamiyyete uymağı güçleşdirmekdedir. Şura suresi, onüçüncü ayetinde mealen, ve Bekara suresinin kırkbeşinci ayetinde mealen, buyuruldu. Görünen uzvların kuvvetden düşmesi, ibadeti güçleşdirdiği gibi, kalbde imanın za?iflemesi de güçleşdirmekdedir. Yoksa, islamiyyetin her emrinde kolaylık vardır. Bekara suresinin yüzseksenbeşinci ayetinde mealen, ve Nisa suresinin yirmiyedinci ayetinde mealen, buyuruldu. Bu iki ayet-i kerime de, sözümüzü isbat etmekdedir. Farisi mısra? tercemesi:

Bu mektub, hafız Mahmuda yazılmışdır. Bu büyükleri sevmenin bütün se?adetlerin sermayesi olduğu bildirilmekdedir:

Sevenler, aşk ateşi ile erir, biter,

Kalbin temizlenmesi için olan vazifenizin kıymetini biliniz! Bunları yapmağa, canla, başla çalışınız! Beş vakt nemazı, seve seve ve cema?at ile kılınız! Malınızın kırkda bir zekatını, müsliman fakirlere, yalvara yalvara veriniz! Haramlardan ve şübhelilerden kaçınınız! Herkesle iyi geçinip, hep acıyınız! Kurtuluş yolu budur. Vesselam!

Abi estağfirullah, benim nefste öyle karınca kadar sayılmaz. Mektubları seçerken bile nefsime uymaktan Allahü teala'ya sığınırım.

30. sayfada 313. Mektub ta acaba çeviri hatasımı var?

tuzağa giren, olur yalnız hava!

Sona kavuşanlardan birçokları da vardır ki, yolculuğundan ve makamına kavuşdukdan sonra, bunlara kuvvetli cezbe ihsan ederler. Kanca takıp çeker gibi sürüklerler. Orada soğukluk bulaşmaz. Gevşeklik gelmez. Yükselmek için, şaşılacak şeylere ihtiyacları yokdur. Bunların dar olan halvetlerine sima? ve nağme yanaşamaz. Vecd ve tevacüd ile ilişikleri yokdur. Yetişebilecek en son mertebeye çekilir, ulaşdırılırlar. O Servere?aleyhissalevatü vetteslimat vettehıyyat? uymak sayesinde, O Servere?sallallahü aleyhi ve sellem? mahsus olan makamdan pay alırlar. Böyle kavuşmak ancak denilen seçilmişlere nasib olur. lar da, bu makamdan pay alır. Ancak Allahü tealanın ihsanı ile, sonun sonuna kavuşan bir seçilmişi, bu aleme geri çevirirlerse ve yaradılışda uygun olanları yetişdirmek vazifesi buna verilirse, nefsini kulluk makamına indirirler. Ruhu, nefsden ayrı olarak, Allahü tealaya doğru olur. İşte bu, ferdiyyet kemallerine sahibdir. Kutbların yetişdirme yetkisine malikdir. Burada, Kutb dediğimiz, dır. değildir. Zıl makamlarının bilgileri ve asl makamlarının ma?rifetleri kendisine verilmişdir. Daha doğrusu, onun makamında, ne zıl vardır, ne de asl vardır. Zılden, asldan ileri geçmişdir. Böyle bir kamil ve mükemmil çok ender yetişir. Asrlardan, uzun yıllardan sonra, bir dane bulunursa, yine büyük ni?metdir. Herşey onunla nurlanır. Onun bir bakışı, kalb hastalıklarını giderir. Bir teveccühü, beğenilmiyen kötü huyları silip süpürür. Uruc makamlarının hepsinden daha yukarıya çıkmış kulluk makamına inmişdir. İbadet etmekde rahat bulmuşdur. Vilayet makamlarının en üstünü olan makamında yerleşen seçilmişleri de vardır. na kabiliyyet de buna verilir. Bu ise, Vilayet mertebesinin bütün kemallerini taşımakda ve da?vet derecesi makamlarının hepsini içine almakdadır. dan ve ndan pay almakdadır. Onun şanını şu mısra? kısaca bildirmekdedir. Farisi mısra? tercemesi:

Allahü teala, Muhammed Mustafanın?aleyhisselam? nurlu yolunda ilerlemek nasib etsin! Büsbütün kendine bağlasın! Çeşidli bağlılıkların ve dağınık düşüncelerin kaplaması, kalbinizin büyüklere olan bağlılığını gevşetmez sanıyorum. Siz yine, düşüncelerinizin dağılmasını önlemeğe çalışınız! Böylece kalbe sirayet etmelerini önlemiş olursunuz. Matluba kavuşmağı durduramasınlar. Dünyanın ve dünyada olanların, ne kıymetleri vardır ki, insan bunları ele geçirmek için, kıymetli ömrünü tüketmiş olsun! Halinizi bildiriniz. Gaflet uykusu, ne zemana kadar sürecek? Farisi beyt tercemesi:

Talebenizden şikayet ediyorsunuz. Kendinizden şikayet etmeniz lazımdır. Onlarla öyle görüşüyorsunuz ki, sonu üzüntülü olmakdadır. buyurmuşlardır. Onlarla senli benli olmamalıdır. Arkadaşlık etmemeli, hikayelerle, latifelerle vakt geçirmemelidir. Vesselam.

Bu mektub, mirza Hüsameddin Ahmede?rahmetullahi aleyh? yazılmışdır. Esrar ve dekaık bildirilmekdedir:

şaşacak şey çokdur onda, iyi bil!

Allahü teala, bizi ve sizi islamiyyetin doğru yolunda bulundursun! Kıymetli kardeşim! Nakşibendiyye yolunun büyükleri, sünnet-i seniyyeye uymuş, azimet yolunu tutmuşlardır. Sünnet-i seniyyeye uymakla ve azimet yolunu seçmekle birlikde, eğer ahval ve mevacid ile şereflenirlerse, büyük ni?met bilirler. Eğer, ahval ve mevacide kavuşurlar, fekat sünnete yapışmakda ve azimeti seçmekde gevşeklik olursa, bu ahvali hiç beğenmezler ve böyle mevacidi, ya?ni kendinden geçmeği istemezler. Bu gevşekliği, felaketin başlangıcı bilirler. Çünki, Hindistandaki din adamları olan Cukiyye ve Berehmenler ile eski Yunan felesofları da böyle tecelli sanılan tecellilere ve Alem-i misaldeki keşflere ve vahdet-i vücud bilgilerine malik oldular. Fekat, rezil ve rüsva olmakdan ve felakete sürüklenmekden kurtulamadılar. Se?adetden mahrum kalmakdan başka, ellerine birşey geçmedi. Kardeşim! Allahü tealanın lutfü ve ihsanı ile, bu büyüklerin yoluna girdiğinize göre, onlar gibi olmanız lazımdır. Onların yolundan kıl kadar ayrılmamalısınız! Ancak, böylece, onların yüksekliklerinden, birşeylere kavuşabilirsiniz. Önce, Ehl-i sünnet vel-cema?at mezhebi alimlerinin kitablarında bildirilenlere uygun olarak, i?tikadı düzeltmek lazımdır. Bundan sonra, farzları, vacibleri, sünnetleri, müstehabları, halal ve haramları, mekruhları ve şübheli olanları, Ehl-i sünnet alimlerinin fıkh kitablarından öğrenmeli ve işler, bu bilgiye uygun olmalıdır. Bunlar yapıldıkdan sonra, sıra üçüncüsüne gelir ki, bu da, tesavvuf bilgileridir. Ehl-i sünnet i?tikadı ve fıkh bilgilerine uygun işler, tayyarenin iki kanadı gibidir. Bu iki kanad sağlam olmadıkca, maddesiz, zemansız aleme uçulamaz. Bu iki kanad elde edilmeden, ahval ve mevacid hasıl olursa, felaket uçurumuna doğru yuvarlanıldığı anlaşılmalıdır. Böyle hallerden ve vecdlerden kurtulmak için Allahü tealaya sığınmalıdır. Farisi mısra? tercemesi:

güzel gerçekten

Halleriniz doğrudur. Fekat, bunları bırakıp ilerlemek lazımdır. Allah yolunda olanlara selamlar olsun!

Cevab 1: Bu güc sorularınızı cevablandırmak, yazmakla olmaz. Bir arada bulunmak, uzun zeman hizmet etmek lazımdır. Bu kadar zeman içinde kimsenin söylemediği şeyleri bir def?ada söylemek ve bir kalemde yazmak kolay olur mu sanıyorsunuz? Fekat, sorduğunuz için, cevabsız bırakmak da olamaz. Elimden geldiği kadar bunu çözmeğe çalışacağım, iyi dinleyiniz!

TEVHİD DÜASI

Allahü tealaya hamd olsun ve Onun seçdiği sevdiği iyi insanlara selam olsun! Hafız Behaeddin ile göndermiş olduğunuz kıymetli mektub geldi. Bizleri çok sevindirdi. Ne büyük ni?metdir ki, yanınızda olanlar ve sevdikleriniz, bütün gücleri ile, Resulullahın sünnetlerinden bir sünneti diriltmeğe çalışmakdadırlar ve bütün varlıkları ile, kötü ve beğenilmeyen bid?atlerden bir bid?ati yok etmeğe uğraşmakdadırlar. Sünnet ile bid?at, birbirlerinin zıddıdır, tersidir. Birinin bulunduğu yerde, ikincisi bulunamaz, gider. Birini diriltmek, ötekini yok etmekdir. Sünneti diriltmek, bid?ati yok eder. Bid?ati diriltmek de, sünneti yok eder. İster hasene, ya?ni güzel desinler, ister seyyie, çirkin desinler, her bid?at, sünneti yok eder. Belki, bir bakımdan güzel denilmiş olabilir. Hiçbir bid?atin kendisi güzel olamaz. Çünki Allahü teala, sünnetlerin hepsini beğenir. Sünnetlerin zıddı ise, şeytanın beğendiği şeylerdir. Bugün, bid?atler, her yere yayılmış olduğundan, bu sözümüz çok kimseye ağır gelir. Fekat, ahıretde, hangimizin doğru olduğunu anlıyacaklardır. İşitdiğimize göre, hazret-i Mehdi, hükumet sürdüğü zeman, dini yayarken ve sünneti diriltirken, bid?at işlemeğe alışmış olan Medinedeki alim, bid?ati güzel sandığı ve ibadet olarak yapdığı için, hazret-i Mehdinin emrlerine şaşarak, diyecekdir. Hazret-i Mehdi?rahmetullahi aleyh? bu alimi öldürecekdir. Onun güzel sandığı bid?atin, kötü olduğunu bildirecekdir. Bu, Allahü tealanın ni?metidir. Dilediğine verir. Onun ihsanı çokdur. Size ve yanınızda olanlara selam ederim. Çok unutkan oldum. Mektubunuzu kime verdiğimi hatırlıyamıyorum. Süallerinize cevab veremediğim için afvınızı dilerim. Meyan şeyh Ahmed-i Garmeli, sevdiklerimizdendir. Size yakındır. Kendisine teveccüh buyurunuz!

Kölelerinizin en aşağısı Muhammed Sadık, yüksek kapınıza bildirir ki, burada bulunanların haline şükrler olsun! Dileklerimizin ka?besi olan yüksek zatınızın, hizmetcilerinizin ve sevdiklerinizin hepsi ile iyi olmanıza düa etmekdeyiz. Bütün dileğimiz, ancak budur. Başımızın tacı olan mektubunuz, değeri ölçülemez olan yazılarınız, İsma?il eli ile bizleri şereflendirdi. Okumakla çok sevindik. Hak sübhanehu ve teala, alemlerin kıblesinin ihsan gölgesini, bütün müslimanların üzerinden eksik eylemesin! Ümmi olan Peygamberleri ve Onun temiz olan Ali hurmetine bu düamızı kabul buyursun?aleyhi ve aleyhim minessalevati efdalüha ve minetteslimati ekmelüha?! Ey, gönüllerin kıblesi! Hallerimin yıkılmakda olduğunu nasıl bildireyim? Çirkin işlerimden ve geçmişdeki ve şimdiki iyi hallerin elden çıkmasından dolayı ah etmekden başka bir işim yokdur. Hiçbir zemanın ve anın, Onun beğenmediği bir halde geçmemesini istiyorum. Fekat, bu ni?met ele geçmiyor. Tek ümmidim, yüksek kapınızın hizmetcilerinin teveccühlerinin yardımına kavuşmakdır. Farisi mısra? tercemesi:

Allah bu maneviyat sultanların himmetine, şefaatine nail eylesin..

Allahü teala hepimize yardımcı olsun.

Bildirilmesi lazım olanı söyledim sana,

Yine sözümüze gelelim: Allahü teala, hiçbirşeye hulul etmez. Hiçbir cism içine işlemez. Hiçbirşey Ona hulul etmez. Fekat, Allahü teala, herşeyi ihata etmiş, kaplamışdır ve herşeye yakındır ve herşeyle beraberdir. Fekat, bizim alışdığımız ve anladığımız ihata, kurb ve ma?ıyyet gibi değildir. Bunlar, Ona layık değildir. Evliyanın keşf ile, müşahede ile anladığı, ihata, kurb ve ma?ıyyet de, Ona layık değildir. Zira, zevallı mahlukların hiçbiri, Onu ve sıfatlarını ve fi?llerini anlıyamaz, bilemez. Anlamadan inanmak lazımdır. Farisi beyt tercemesi:

Süal 3: Bu yolun büyüklerinin kitablarında yazıyor ki: . Yolların çoğu, imam-ı Ca?fer-i Sadıka bağlanmakdadır. Bu İmam da, hazret-i Sıddika bağlıdır. Başka yollar da, hazret-i Sıddika bağlanmış olmuyorlar mı?

Niye vermiş sana, bu aklı Yezdan?

Bu süalin cevabında şöyle de deriz ki; bu dört şeyi kusursuz yapmak, ancak nihayetdekilere nasib olur. İşin başında olanlar ve cahiller, bunları tam yapamaz. Ya?ni yapmaları mümkin ise de, yapabilmeleri çok gücdür. Allahü teala, doğru yolda olanlara?kaddesallahü teala esrarehümül?aziz? selamet, rahatlık versin!

?O ki ilah olarak bilirsiniz, bize göre Muhammed olmaktadır. O ki Muharrimed olarak bilirsiniz, bize göre yüce Sultan İlah?tır.?

arkadaşlar bugün mektubatı okuyup bitirmek nasip oldu bana

Ağzından taşacak kadar çok yime,

Allahü tealaya hamd ve Peygamberine salatü selam ederim. Sizlere ve bütün mü?minlere iyi düalar ederim.

Haşa! Bu iftiradır; cevab vermesem değer.

Yer ve gök hep orasıdır.

YÜZALTMIŞBEŞİNCİ MEKTUB

Bu mektub, molla Ma?sum-i Kabiliye yazılmışdır. Nasihat vermekdedir:

İKİYÜZBEŞİNCİ MEKTUB

Ey oğlum! İnce bilgileri dinle! Allahü tealanın kemalleri, Zat-i ilahi mertebesinde, zatdan başka değildirler. Mesela ilm sıfatı, o mertebede, Zat-i tealadan başka değildir. Bunun gibi, zatın hepsi kudretdir. Zatın bir parçası ilm, başka bir parçası kudret değildir. Orada parçalanmak, ayrılmak yokdur. Zatda böyle olan bütün kemaller, ilm mertebesinde genişlemişler, birbirinden ayrılmışlardır. Zat-i ilahide, o basitlik, o toplu kemaller hiç değişmeksizin, ilm sıfatında hepsi dağılmışlardır. Zatda bulunan bütün kemaller, üstünlükler, ilmde de yerleşmişlerdir. İlmdeki bu kemallerin de, zılleri vardır. Bu zıllere denilmişdir. Bunların da asl kaynağı Zat-i teala olduğundan, Zat-i tealanın varlığı ile vardırlar. kitabının sahibi, birbirlerinden ayrı olarak ilmde bulunan, ya?ni leri olan kemallere, demişdir. Bu fakire göre, mümkinlerin, ya?ni mahlukların hakikatleri, ademlerle bu ademlere yerleşmiş olan kemallerin zılleridir. , yokluk demek olup, her kötülüğün, her bozukluğun kaynağıdır. Bunu biraz açıklıyalım. Can kulağı ile dinleyiniz! Adem, vücudün karşılığıdır. Ya?ni yokluk, varlığın tam tersidir. Ona bütün bütün aykırıdır. Bunun için, her kötülüğün, her bozukluğun başlangıcıdır. Hatta kötülüklerin, bozuklukların ta kendisidir. Vücud, toplu iken, her iyiliğin, her üstünlüğün ta kendisi olduğu gibidir. O asl mertebede, vücud, zatdan başka olmadığı gibi, o vücudün tersi olan adem de, yokluk mahiyyetinden başka değildir. O mertebede, o mahiyyete yok denilemez. Tam yoklukdur. Bu yokluk mahiyyetinin ilm-i ilahide ayrıldığı mertebelerde, bu mahiyyetden hasıl olan parçalara yok denilebilir. Bunlar o mahiyyetden başkadırlar denilebilir. O toplu olan yokluk mahiyyetinden meydana gelmiş gibi olan ve bu mahiyyetin zılli gibi olan adem, o zıllerin her parçasında başka başkadır. Bunu daha aşağıda açıklıyacağız. Bu adem, o toplu mertebede, her kötülüğün, her bozukluğun tam kendileri olduğundan ve ilm-i ilahide, her kötülük, başka kötülüklerden ayrı olduğundan, ilm-i ilahide birbirlerinden ayrılmış olan herbir kemal ve her bir hayr karşılarında bulunan herbir kötülük üzerine aks etmiş, birbirleri ile birleşmişlerdir. Herbiri kötülük ve bozukluk olan ademler, kendileri ile birleşmiş olan kemaller ile birlikde, mümkinlerin, ya?ni mahlukların mahiyyetleri, ya?ni aslları olmuşdurlar. Böyle olmakla beraber, bu ademler, bu mahiyyetlerin aslları, özleri gibidirler. Bu kemaller ise, bunların özellikleri gibidirler. İşte bu fakire göre, , bu ademler ve bunlarla birleşmiş olan kemallerin her ikisidir. Her dilediğine gücü yeten Allahü teala, bu yokluk mahiyyetlerini bütün lüzumlu şeyleri ile birlikde ve ilm-i ilahide bu ademlere aks etmiş olan vücud zıllerinin kemalleri ile birlikde, mümkinlerin, mahiyyetleri yapmışdır. Dilediği zeman, bu mahiyyetleri, ilmdeki vücud zılline yaklaşdırarak, dışardaki varlıkları yaratmışdır. Bu mahiyyetleri, dışardaki varlıklara başlangıç eylemişdir.

Tenzih ile teşbihi kendinde toplıyanlardan birçoğu da diyor ki, bütün mü?minler tenzih ile, görmeden iman ediyorlar. Bu iman ile birlikde teşbih imanına da kavuşan arif olur. Bu arif, mahlukları, Allahü tealanın zuhuru olarak görür. Mahlukları, vahdetin muhtelif şekller almış hali olarak bilir. Yaratanı yaratdıklarının içinde görür. Bunlara göre, yalnız tenzih ile olan, ya?ni yaratana, hiçbirşeye benzemeyen, anlaşılamayan bir varlık olarak inanmak noksanlıkdır. Bir olan varlığı bu çoklukdan ayrı olarak düşünmeği ayb bilirler. Hiçbirşeyle bağlılığı olmıyan, hiçbirşeye benzemiyen bir varlığa inananları aşağı derecede sanırlar. Çokluğu düşünmeden, yalnız bir varlığı düşünmeği sınırlı dar bir çerçeve içinde kalmak sanırlar.

ÜÇYÜZSEKİZİNCİ MEKTUB

YÜZSEKSENSEKİZİNCİ MEKTUB

Cevab: Buna cevab vermek çok güç! Kıymetli yavrum! Biliyorsun ki, çok zeman bunu, bana sormuşdun. Kalbe rahat verecek bir cevab bulunmamışdı. Bu süali, hal etmek için, sahibinin : sözü, bu fakire iyi gelmiyor. Çünki ahıret, mükafat yeridir, hesab yeridir. Emr yeri, iş yeri değildir ki, oraya Peygamber gönderilsin! Çok zeman sonra, Allahü teala, merhamet ederek, bu mes?elenin hallini ihsan eyledi. Şöyle bildirdi ki, bu müşrikler, ne Cennetde, ne Cehennemde kalmıyacak, ahıretde dirildikden sonra, hesaba çekilip, kabahatleri kadar mahşer yerinde azab çekecekdir. Herkesin hakkı verildikden sonra, bütün hayvanlar gibi, bunlar da, yok edileceklerdir. Bir yerde sonsuz kalmıyacaklardır. Bu cevabımız Peygamberlerin?aleyhimüssalevatü vetteslimat? huzurunda söylenseydi, hepsi beğenir, kabul buyururdu. Herşeyin doğrusunu Allahü teala bilir. Herkesin aklı, birçok dünya işlerinde bile, şaşırıp yanılırken, iyiliklerine, merhametine son bulunmıyan sahibimizin, Peygamberleri ile haber vermeden, yalnız aklları ile bulamadıkları için, kullarını sonsuz olarak ateşde yakacağını söylemek, bu fakire ağır geliyor. Böyle kimselerin sonsuz olarak Cennetde kalacaklarını söylemek, nasıl çok yersiz ise, sonsuz azab çekeceklerini söylemek de, öyle yersiz oluyor. Nitekim, i?tikadda ikinci imamımız Ebül-Hasen-i Ali Eş?ari, bunların Cehenneme girmiyeceklerini söyliyorsa da, bu sözünden, Cennetde kalacakları anlaşılıyor. Çünki, ikisinden başka yer yokdur. O halde, cevabın doğrusu bize bildirilendir. Ya?ni mahşer günü, hesabları görüldükden sonra, yok edileceklerdir. Bu fakire göre, kafirlerin çocukları da böyle olacakdır. Çünki Cennete girmek, iman iledir. Ya kendisi iman etmiş olacak veya imanlının çocuğu olduğu için, yahud ana-babası birlikde mürted olunca, kendisi Dar-ül-islamda kaldığı için imanlı sayılmış olacakdır. Dar-ül-islamda bulunan müşriklerin çocukları ve zimmilerin çocukları da Dar-ül-harbdeki kafirlerin çocukları gibidir. Çünki bu çocuklarda iman yokdur. Bunlar Cennete giremez. Cehennemde sonsuz kalmak da, teklifden sonra, inanmamanın cezasıdır. Çocuk ise, mükellef değildir. Bunlar hayvanlar gibi, diriltilip, hesabları görüldükden sonra, yok edileceklerdir. Eskiden, bir Peygamberin vefatından sonra, çok vakt geçip, zalimler tarafından din bozulup, unutulduğu zemanlarda yaşayıp, Peygamberlerden haberi olmıyan insanlar da kıyametde böyle sonradan, tekrar yok edileceklerdir.

tamam da şimdi yermek değl niyetim ama nur talebelerinin bi sorunu var bence düşüncelerine karşşı gelenleri kaile almıyolar öğrenmek içinde olsa irdlemiyceksiniz onların dediklerni eger cemaate karşıysan yanlışinsansın

ama nedendir bilmiyorum

Gönlünde bir şübhe hasıl olursa, hemen bildirmelidir. Şübhesi çözülmezse, kusuru kendinde bilmelidir. Pirde hiçbir kusur görmemelidir. Rü?yalarını ondan saklamamalıdır. Ta?birlerini ondan beklemelidir. Kendi yapdığı ta?biri de söylemeli, doğru olup olmadığını sormalıdır. Kendi keşflerine güvenmemelidir. Bu dünyada, doğru ile yanlış karışıkdır. Haklı ile haksız bir aradadır. Sıkışmadıkça ve izn almadıkça ondan ayrılmamalıdır. Ondan ayrılıp başkasına gitmek, müridliğe yakışmaz. Sesini, onun sesinden yükseltmemelidir. Onunla yüksek sesle konuşmak, edebsizlik olur. Kendine gelen her feyzi, her keşfi, ondan bilmelidir. Rü?yada, başka şeyhlerden feyz geldiğini görürse, onları da, kendi şeyhinden bilmelidir. Bütün üstünlüklerin ve feyzlerin onda bulunduğunu, kendisine uygun olan feyzi, bu feyze uygun olan bir zat şeklinde olarak Ondan geldiğini ve onun latifelerinden, o feyze uygun bir latifenin, o zat şeklinde göründüğünü bilmelidir. Kendisi yanılarak, Onun latifesini, başka zat sanmış, feyzi ondan geliyor bilmişdir. Bu büyük bir yanılmakdır. Hak teala yanılmakdan korusun! İnsanların en üstünü hürmetine, se?adete vasıta olan zata inancı ve sevgiyi doğru eylesin?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat?. Kısacası, , ata sözü olmuşdur. Edebi gözetmiyen bir kimse, Allahü tealaya kavuşamaz. Edeblerden birkaçını yapamadığı için üzülürse ve edebleri yerine getiremezse ve uğraşdığı halde başaramazsa, afv olunur. Fekat, kusurunu bildirmesi lazımdır. Eğer Allah korusun, edebleri gözetmez ve bundan dolayı üzülmezse, bu büyüklerin faidesine ve bereketine kavuşamaz. Farisi beyt tercemesi:

Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği kullarına selam olsun! Bu büyük ni?metin şükrü hangi dil ile yapılır? Allahü teala, biz fakirleri, imanımızı, i?tikadımızı Ehl-i sünnet vel-cema?at alimlerinin?şekkerallahü teala sa?yehüm? bildirdiklerine göre düzeltdikden sonra, Sıddikdan gelen yola süluk etmekle şereflendirdi. Bizleri, o büyüklerin mensubları yapdı. Bu fakire göre, bu yolda bir adım ilerlemek, başka yollarda yedi adım ilerlemekden daha faidelidir. Peygamberlere uyarak ve varis olarak, onların kemalatına kavuşduran yol ancak bu yüksek tarikdir. Başka yollar, vilayetin kemalatının sonuna ulaşdırır. Oradan Peygamberlik kemalatına kavuşduran yol açılmamışdır. Bunun içindir ki, bu fakir kitablarımda ve mektublarımda, bu büyüklerin yolunun, Eshab-ı kiramın?aleyhimürrıdvan? yolu olduğunu yazdım. Eshab-ı kiram veraset yolu ile, Peygamberlik kemalatından çok şeylere kavuşdukları gibi, bu yolun sonuna varanlar da, onlara uydukları için, o kemalatdan çok şeylere kavuşurlar. Bu yolun başında ve ortasında olanlar, sonunda bulunanları çok sevdikleri için, hadis-i şerifindeki müjdeye kavuşurlar. Bu yola girip de, birşeye kavuşamıyan ve zarar eden kimse, bu yolun edeblerini gözetmiyen ve yenilikler, reform yapan ve edeblere uymayıp, rü?yalarına, hulyalarına uyan kimsedir. Bu kimsenin yoldan çıkmasında, felakete sürüklenmesinde, yolun günahı nedir? O, rü?yalarının, hulyalarının yolunda gitmekdedir. Türkistan yoluna dönmüşdür. Ka?be yolundan sapmışdır. Elbette hacı olamaz. Farisi beyt tercemesi:

ama yine arayan bulur demiş büyükler

bitirene kadar buluruz o zaman

Bu mektub, oğlu zahiri ilmlerin ve batın ma?rifetlerinin sahibi Mecdeddin hace Muhammed Ma?sum?kuddise sirruh? hazretlerine yazılmışdır. Allahü tealanın sekiz sıfatını ve Peygamberlerin ve bütün insanların mebde-i te?ayyünlerini ve tecellileri bildirmekdedir:

mü'min ölümü düşünerek neşe buluyor

Bu büyüklerle birlikde bulunmak, en faideli şeylerdendir. Allahü teala, bunların sohbetine kavuşdursun! Farisi beyt tercemesi:

Hulefa-i raşidini sevmemek yolu ile, Peygamber?sallallahü aleyhi ve sellem?i incitmek, imam-ı Haseni ve Hüseyni?radıyallahü anhüma? sevmemek yolu ile incitmek gibidir. Peygamberimiz?sallallahü aleyhi ve sellem? buyurdu ki, . Ahzab suresi, elliyedinci ayetinde mealen, buyuruldu. Büyük islam alimi, Sa?deddin-i Teftazani şerhinde, diyorsa da, onun bu sözü, insafsızdır ve şübhe etmesi yersizdir. Çünki büyüklerimiz diyor ki, burada üstünlük demek, sevabları daha çok demekdir. İyilikleri, doğrulukları ile, herkese faideli olmasının çokluğu demek değildir. Aklı olan, bunlara kıymet vermez. Sahabe-i kiram ve Tabi?in-i ızam, bize imam-ı Alinin?radıyallahü anh? iyiliklerini gösteren, o kadar haller ve hadiseler bildiriyor ki, başka hiçbir Sahabiden bu kadar bildirmediler. Bununla beraber, yine onlar, üç halifenin daha yüksek olduğunu bildirmişdir. Görülüyor ki, üstün olmağa sebeb, faziletlerin, menkıbelerin çok olması değildir. Üstünlük başka sebebden ileri gelmekdedir. Bu sebebi anlıyanlar ancak, vahyi, meleğin gelmesini görmekle şereflenen, seçilmiş bahtiyarlardır. Bunlar, üstünlük sebeblerini açıkca veya işaretle görüp anlamışdır. Onlar da, Peygamberimizin Eshab-ı kiramıdır?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat?. O halde, şarihinin, demesi yersizdir. Çünki bu üstünlük sırası, islamiyyetin sahibi tarafından açıkca bildirilmeseydi, o zeman şübhenin yeri olurdu. Bildirildikden sonra, niçin şübhe ediyor? Eshab-ı kiram, bu üstünlüğü açıkca veya işaretle anlamasalardı, hiç bildirirler miydi? Dördünü de beraber bilen ve aralarında üstünlük aramak lüzumsuzdur diyenlerin, bu sözü lüzumsuzdur. Din büyüklerinin söz birliğine, lüzumsuz laf demekden daha lüzumsuz, daha boş laf olur mu? Yoksa, üstün kelimesi mi, onların böyle boşu boşuna söylemesine yol açıyor. Muhyiddin-i Arabinin, demesi de, müsavi olmalarını göstermez. Çünki halifelik başkadır, üstünlük başkadır. Bu sözü, üstünlük bakımından söyledi dersek, yine güvenilecek, şahid tutulacak bir söz olmayıp, onun hatalı sözlerinden biri olmuş olur. Onun, Ehl-i sünnet alimlerinin sözlerine uymıyan birkaç keşfi, buluşları, doğru değildir. Böyle sözlere ancak, ruhları hasta, kalbleri bozuk olan veya herşeyi körü körüne taklid eden uyar.

Kim bulur, zor ile, maksuduna her zeman zafer?

İKİYÜZSEKSENİKİNCİ MEKTUB

Müptedi ile müntehi arasındaki iştirak, yalnız surettedir ki o suret dahi müntehilerin kubbeleridir. Bunun dışında şu beytin hükmü vardır:

Allah ismi varken lugat ne demek!

bundan rahatsızlık duymak yanlıştır.

Böyle büyük zatlar ümmetin velinimetidir.

Bi basardır, canı yokdur, ölüdür, değil diri.

bitireyim artık, gece devam etmedi.

Düşmanlık etmedikce, dostluk olamaz!

Kölelerinizin en aşağısı olan Muhammed Sadık, yüksek kapınıza sunar ki, bu aşağı kul, çok zemandan beri halinde olup, çok sıkılıyordum. Sonunda, Allahü tealaya çok şükrler olsun, ancak yüksek teveccühünüzün yardımı ile, büyük bir , gönül açıklığı ihsan olundu. Bu sıkıntısız halde iken, önceleri bu kimsenin yapdığı zikr ve teveccüh ve herşey, şimdi Onun?teala ve tekaddese? tarafından yapılmakdadır. Kendinde, bunları alabilmekden başka, birşey bulamamakdadır. Üzerine güneş ışınları gelen ayna gibidir. Bu ışıkların doğması ile, bedendeki ve latifelerdeki bütün karanlıklar ve bulanıklıklar yanıp temizlendi. Bunların hepsinde nur ve bereket hasıl oldu. oldu. Kalb genişledi. Bedenin hepsi nur olup, ruhun ve sırrın eski parlaklıklarından daha çok ışık saçdı. Latifeler arasında, en kamil tecelli kalb üzerine oldu. Kalbe bakıp, içinde başka bir kalb görüldü. Buna da tecelli vardı. Bu kalbin kalbine bakınca bunun içinde de, başka bir kalb göründü. Buna da tecelli vardı. Böylece, sonsuz olarak, her kalbin içinde, başka bir kalb vardı. Şimdi bunların bir kalbde sona erdikleri sanılıyor. Fekat böyle olduğu iyi anlaşılamamakdadır. Şimdiki halin yanında, eski hallerin ancak bir özenilecek şey olmadığı anlaşıldı. Bu makamın ismi biliniyordu. Edebe uygun olmaz korkusu ile yazılmadı. Ey gönlümün kıblesi?kaddesallahü teala sirrehül?aziz?! Bütün bunlar, temiz teveccühünüzün sebeb olduğu ihsanlardan birer zerredir. Farisi beyt tercemesi:

Kıyas ve ictihad, bid?at değildirler. Çünki bunlar, un, ya?ni ayetlerin ma?nalarını meydana çıkarmakdadırlar. Bu ma?nalara başka birşey eklemezler. mealindeki ayet-i kerime, kıyas ve ictihadı emr etmekdedir.

Bu yol, yolların en kısasıdır. Elbette kavuşdurucudur. Hace Behaeddin-i Buhari?kuddise sirruh? hazretleri buyurdu ki, . Yine buyurdu ki, . Bu düası, kabul buyuruldu. Böyle olduğunu, hace Ubeydüllah-i Ahrar?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? hazretlerinin haber verdiği, kitabında yazılıdır. Nasıl kısa olmasın ve neden elbette kavuşdurmasın? Çünki yolun sonu, başında yerleşdirilmişdir. Bu yola girip de, doğru ilerlemeyip, birşey kazanamayana yazıklar olsun! Farisi mısra? tercemesi:

Daha uzun dua bekleyen Fatih Sultan Mehmed Han, şaşırıp kalır. Hocası sorar;

Ni?mete kavuşmaklığıma sebeb olduğunuz için, size ne kadar şükr etsem azdır. O ihsanınızın karşılığını ödiyemediğimi biliyorum. Bugünkü se?adetimiz ve kazancımız, hep o ni?metden hasıl oldu. Bugünkü alış verişimiz, hep o ihsanınızdan meydana geldi. Sizin o güzel aracılığınızla öyle şeylere kavuşuldu ki, onları çok az kimseler görebilmişdir. Sizin bereketli vasıtanızla öyle şeyler verildi ki, pekaz kimse onların tadını duyabilmişdir. İhsanların en kıymetlilerinden o kadar gönderdiler ki, çoklarına ihsanların en aşağılarından o kadar gelmemişdir. Ahvalin, makamların, zevklerin, vecdlerin, ulum ve ma?rifetlerin, tecellilerin ve zuhurların hepsini yükselmek için merdiven gibi önüme serdiler. Yakınlık derecelerine ve kavuşmak konaklarına ulaşdırdılar. Anlatacak söz bulamadığım için, kurb ve vüsul kelimelerini kullandım. Yoksa, kurb ve vüsul kelimeleri o makama yaklaşamaz. Söz ile, işaret ile, şühud ile, hulul ile, ittihad ile, keyfiyyet ile, makam, mertebe demekle, zeman, mekan, ihata, sereyan, ilm, ma?rifet, cehl, hayret kelimeleri ile anlatılamaz. Farisi iki beyt tercemesi:

Peygamberlik yükünü taşımak üzerinde yazılan bilgileri, hace Muhammed Eşrefdeki mektublarda bulamadığınızı yazıyorsunuz. Nasıl bulabilirsiniz? O mektub, bugünlerde yazıldı. Henüz size varmamışdır. Çok uzun bir mektubdur. Bir cüz?den çokdur. Bir kopyasını size göndermelerini söylemişdim.

Bu şerabı tatmadıkca, tadını anlıyamazsın!

benden bu kadar karar sizlerin, selamun aleykum

Tevazu?, gına sahiblerine yakışır, istigna ise fakirlere yaraşır. Çünki, herşeyin ilacı, zıddı iledir. Üç mektubunuzdan da yalnız istigna, nazlılık anlaşılmakdadır. Tevazu? ya?ni alçak gönüllülük yapmak istediğinizi biliyoruz. Fekat, mesela son mektubunuzda diyorsunuz. Bu sözü nereye ve kime karşı yazdığınızı iyi anlamalısınız. Evet, fakirlere çok hizmet etdiniz. Fekat hizmetin edeblerini gözetmek de lazımdır. Ancak, faidesine böyle kavuşulabilir. Böyle olmazsa boşuna uğraşılmış olur. Evet Onun?aleyhi ve ala alihissalevatü etemmüha ve ekmelüha? ümmetinin salihleri tekellüf, gösteriş yapmakdan uzakdır. Fekat tekebbür edenlere karşı tekebbür yapmak, sadaka vermek gibi sevabdır. Bir kimse, Hace Nakşibend?kaddesallahü teala sirreh? hazretleri için, kibrlidir dedi. Bunu işitince, buyurdu. Bu yolun yolcularını aşağı ve gerici sanmamalıdır. Hadis-i şerifde, buyurdu. Farisi beyt tercemesi:

Işık saçan güneşinin, çıkışımı şarkdan,

Kendisine eziyet oluyor diye ben pek üstüne gitmek istemiyorum ya. Zahmet olmayacak bir şekilde düzenleme yapılırsa faydalanmak isteyen kardeşlerimize daha etkileyici bir görüntü sunulmuş olur.

Ben de... bir daha gelmem buraya. Al, başlığın senin olsun.

çok kaliteli bir başlık açmışsınız... içeriğiniz dolu dolu emeğinize gönlünüze sağlık...

Cevab: Hak tealadan başka şeyleri bilmek, gibi bir bilgi ile olur. Hak tealayı bilmek ise, ye benzeyen bir bilgi ile olur. Bu iki ilm, bir anda, bir arada bulunabilir. Sakınacak birşey olmaz. Her ikisi de olsaydı, o zeman, ikisi bir arada bulunamazdı. İlm-i husuli ve ilm-i huzuri gibi dedik. Çünki o makamda, ne hasıl olmak, ne de hazır olmak yokdur. Hak tealanın eşyayı bilmesi, ile değildir. Çünki Hak tealada ve Onun sıfatlarında hiçbir şey hasıl olmaz ve hulul etmez. Bu arifin bilmesi de, o ilm-i huzuriden bir ışıkdır. Hak tealayı bilmeğe, ilm-i huzuri de denemez. Çünki, Hak teala insanın sine , bu müdrikenin kendisinden daha yakındır. Allahü tealanın ilmi yanında ilm-i huzuri, ilm-i huzurinin yanında, ilm-i husuli gibidir. Bu ma?rifet, aklın ve düşüncenin varacağı, kavrıyacağı şey değildir. Tatmıyan anlıyamaz. Görülüyor ki, arifin Hak tealadan başka olan şeyleri bilmesi, başka bir ilm iledir. Hak tealayı bilmesi de, başka bir ilm iledir. Bu iki ilm bir arada bulunabilir. Bundan dolayı, Hak tealayı bilmek için, mahlukları unutmak lazım gelmez. Vilayet yolunda ise, böyle değildir. Orada eşyayı sevmekden, onlara bağlanmakdan kurtulmak için, onları unutmak lazımdır. Çünki Vilayetde gönül, zıllere bağlanmakdadır. Zıllere bağlanmak, o kadar kuvvetli değildir ki, eşya bilinirken bunlara bağlanmayı yok edebilsin. İşte bunun için, Vilayet yolunda, kalbin eşyaya bağlanmasından kurtulmak için, önce eşyayı unutmak lazımdır. Bu ma?rifeti Hak teala yalnız bu fakire ihsan eyledi. Başka hiç kimse bunu söylemedi. Bu ma?rifeti bize ihsan eden Allahü tealaya hamd olsun! O bize bildirmeseydi, kendimiz hiç bulamazdık. Rabbimizin Peygamberleri?salevatullahi teala vetteslimatü aleyhim ecma?in? doğru olarak gönderilmişlerdir.

Nemazları vaktinde kılmak şartdır.

Doğru yolda gidenlere ve Muhammed Mustafanın izinde olanlara selam olsun?aleyhi ve ala alihi minessalevati efdalüha ve minetteslimati ekmelüha?!

ellerinize sağlık saygıdeğer arkadaşlar :)

bu konuya dalmışken mektubatı rabbaniyi tefsir eden türkçe eserler var mı hiç karşılaştın mı

nefsi emmare ile fena fillah arasındaki uçurum özümsemeye geçit vermez bari kabullenip feyizlenme nasib eylesin.

diğer editör arkadaş ve benden gerekli ve yeterli ikazı aldığınızı düşünüyorum..

Kölelerinizin en aşağısı Muhammed Sadık, şerefli kapınıza bildirir ki, buradakilerin halleri, durumları, yüksek teveccühlerinizin yardımı ile, çok iyidir. Bedenlerimiz bir arada olduğu gibi, kalblerimiz de toparlanmış olarak yaşamakdayız. Çok zemandan beri, hizmetcilerinizi düşünüyor ve ayrılık sebebi ile üzülüyorduk. Bu satırların yazıldığı gün, meyan Bedreddin gelerek afiyetde olduğunuzu bildirdi. Bizleri sonsuz sevindirdi. Rahatlığa kavuşduk. Bunun için, Allahü tealaya çok hamd olsun! Gönüllerimizin kıblesi efendim! Hafız Burhaneddin, Ramezan-ı şerifin onüçüncü gecesi Kur?an-ı mecidi hatm eyledi. Ondördüncü geceden beri, hafız Muhammed Musa başladı. Her gece beş cüz? okuyor. Yarın gece, ondokuzuncu gecesi olup, hatm edecekdir. Ramezan-ı mubarekin son onunda, hafız Behaeddin hatm edeceğini söyledi. Hak teala selamet versin! Bir gece, teravih nemazında, hafız Kur?an-ı kerim okuyordu. Çok nurlu bir makam göründü. Sanki, Kur?an-ı kerimin hakikatinin makamı idi. Her ne kadar, bunu söyliyemezsem de, hakikat-i Muhammedinin?aleyhissalatü vesselam? bu makamın icmali, ortası olduğu anlaşıldı. Sanki, büyük bir denizi, bir destiye doldurdular. Bu makam, Muhammed aleyhisselamın hakikatinin tafsili, yayılmışı, açılmışı idi. Peygamberlerin?aleyhimüsselam? ve Velilerin?kuddise sirruhüm? büyüklerinin çoğu, yaradılışlarındaki gücleri kadar, bu makamdan birer parça pay almışlardı. Bizim Peygamberimizden?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam? başkasının, bu makamın bütününe kavuşduğu anlaşılmadı. Bu aşağı köleye de bir pay verildi. Allahü teala, yüksek teveccühlerinizin yardımı ile, tam bir pay almak nasib eylesin! Şu ana kadar, bu makam, tam açık görülmedi. Bundan başka zemanlarımızda, kendimizi toparlamakdayız. Bu yüce ayda, çok bereket hasıl oldu. Kardeşim Muhammed Sa?idin halleri bir düzende gitmekdedir. Zemanları zikr ile geçmekdedir. Şehrlerdekiler de, seve seve geliyorlar. Bu fakir, şimdiye kadar dört cüz?den çok ezberledim. Bayrama kadar beş cüz? ezberlemiş olacağımı umuyorum. Köleniz.

SELAMUN ALEYKUM

Allahü teala sizi, islamiyyetin doğru yolunda bulundursun! En iyi kimse, kalbi dünyaya bağlı olmıyan ve Allah sevgisi ile çarpandır. Dünya muhabbeti, günahların başıdır. Dünyayı sevmekden kurtulmak da, ibadetlerin başıdır. Çünki Allahü teala, dünyaya düşkün olmağı sevmez. Onu yaratdığı zemandan beri, hiç sevmemişdir. Dünya ve dünyaya düşkün olanlar, mel?undur ve Allahü tealanın merhametinden uzakdırlar. Hadis-i şerifde buyuruldu ki, . Çünki Allahü tealayı hatırlıyanlar, hatta onların her zerresi, Allahü tealayı zikr etmekdedir. Bunun için, Allahü tealayı zikr edenler, mel?un değildir. Bunlara, dünya adamı denilmez. Çünki dünya demek, kalbi Allahü tealadan gafil eden, Onu unutduran, kalbe Allahdan başkalarını getiren şeyler demekdir. Allahü tealayı unutduran mallar, sebebler, mevkı?ler, şerefler hep dünya olur. Vennecm suresinin, mealindeki yirmidokuzuncu ayeti, böyle olduğunu açıkca göstermekdedir. İşte bu dünya, insanın can düşmanıdır. Bu dünyanın düşkünleri, hiç toparlanamaz, kendilerine gelemezler. Ahıretde de, pişman olacaklar, çok acılarla karşılaşacaklar.

Amiiiin!..

Allahü teala bu mübarek insanların yolundan ayırmasın. Fitnecilere fırsat vermesin. Amin.

Allahü teala'nın "Yapacağın işi önce meşveret et!" emrini yerine getirebilmek için, işin doğrusunu öğrenebilmek için ve 'kalp gözü' kardeşimizin kalbinin de bu işe razı olması için istişare edilmesini istedim.

Bu fakir, gençlere daha faideli olmak için, talibleri hace Behaüddin hazretlerinin yolu ile yetişdirmeği uygun buldum. Bu yolun ilmleri ve ma?rifetleri, islamiyyetin ilmlerine daha yakındır. İslamiyyetin temelden sarsıldığı böyle bozuk bir zemanda, o yolun bilgilerini yaymağı uygun buldum. Talebeyi yetişdirmek için bu yolu seçdim. Hak teala, eğer yolunun bu fakir ile yayılmasını dileseydi, alemi onun nurları ile doldururdu. Çünki, bu iki büyüğün her birine, nurlarını bol bol vermişdir. Her iki büyüğün yetişdirme yolunu açmışdır. İhsan sahibi, yalnız Allahü tealadır. Dilediğine verir. Allahü tealanın ihsanı çokdur. Farisi iki beyt tercemesi:

İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki:

Üçüncü kelime, dır. Bu kelime, insanın kendinde seyr etmesi, ilerlemesidir. Bu yüksek yolda bulunan, nihayetin bidayetde yerleşdirilmesi, bu seyrden hasıl olmakdadır. İnsanın kendinde seyr etmesi, bütün tarikatlerde var ise de, hasıl oldukdan sonradır. Bu yolda ise, seyre bu den başlanır. Seyr-i Afaki, Seyr-i Enfüsinin içine yerleşdirilmişdir. Bu yüksek yolda, bu bakımdan da, nihayet bidayetde yerleşdirilmişdir demek yerinde olur.

İmanla ölmek, en büyük gayedir. Son nefeste imanla ölmek için dua etmek çok önemlidir.

müceddidler sultanın ifadesinde olduğu gibi

Oğlum! Şimdi o zemandayız ki, geçmiş ümmetlerde, böyle çok karanlık zeman gelince, büyük bir Peygamber gönderilerek, yeni bir din kurulurdu. Bu ümmet, ümmetlerin en iyisi olduğu için ve bu ümmetin Peygamberi, Peygamberlerin sonuncusu olduğu için?aleyhi ve ala alihi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat?, bunların alimlerine, İsrail oğullarının Peygamberlerinin mertebesi verilmişdir. Peygamberlerin?salevatullahi teala aleyhim ecma?in? vazifeleri, bu alimlere yapdırılmakdadır. Bunun için, her yüz sene başında, bu ümmetin alimleri arasından bir yenileyici, kuvvetlendirici seçerler. Bununla islamiyyeti tazelerler. Hele bin sene geçince, geçmiş ümmetlerde bir Peygamber gönderdikleri ve Onun işini bir Nebiye bırakmadıkları gibi, bu ümmetde de, tam ma?rifetli, bilgili bir alim, arif seçilir. Bu zat, geçmiş ümmetlerdeki Ülül?azm Peygamberlerin işini yapar. Farisi beyt tercemesi:

şöyle 20 mektup seçsem diyorum tam derin olmayan gençlerle bir dönem paylaşşam diyorum bu konuda bize mektup sayıları konusunda yardımcı olursan hoş olur inşaallah.

Amin sevgili abicim.

İKİYÜZOTUZDÖRDÜNCÜ MEKTUB

Elhamdü lillahi Rabbil?alemin. Vessalatü vesselamü ala seyyidilmürselin ve alihittahirin ecma?in. Seyyid hazretleri, kıymetli kardeşim mir Muhammed Nu?man, Allahü teala ile olunuz! Buradakiler, çok şükr iyiyiz. İnsana rahatlık veren o serayınızda, sizden ayrılırken, kardeşim Muhammed Eşref, kitabındaki bir yazının açıklanmasını istemişdi. Vakt dar olduğundan, birşey anlatılamamışdı. Şimdi, o yazıyı açıklamağı düşündüm. Böylece, dostlarımın sıkıntısını gidermek istedim. O yazı şöyle idi: .

Arapçadan Türkçeye geçen birçok kelime gibi "ceza" kelimeside anlam kaymasına uğramıştır. Ceza Türkçe sözlük anlamında" açıkça suç olarak tanımlanmış bir fiilin gerçekleşmesi halinde faile uygulanacak ve önceden açıkça bildirilmiş yaptırımdır." anlamına gelmektedir. Ancak Arapça'daki anlamı bu değildir. Mesela cezanın tevillerinden birisi ödül/mükafattır. Bir diğeri ise azap/yaptırımdır. Cezanın birbirine zıt tevilleri sizi şaşırtmış olabilir. Bunun sebebi bu iki tevilinde tek başına cezanın meali olmamasındandır. Cezanın tam olarak meali "karşılık"tır. Ceza karşılık demektir. Örneğin cennet iyiliğin cezası dır, cehennem de kötülüğün cezası dır.

Cevab: Kardeşim! Ahfa, latifelerin en latifi ise de, bir mahlukdur. Sonradan yaratılmışdır. Salik, mahluklar dairesinden dışarı çıkınca, vücub mertebelerinde ilerleyince, o mertebelerdeki zıllerin de asllarına varınca, sıfatların ve şanların sınırlarını aşınca, mümkin ve mahluk olan herşeyi, aşağı, kıymetsiz görür. Mahlukların aşağısını da, latifini de aşağılıkda beraber görür. Nefs ile ahfayı birleşmiş sanır.

İslamiyyetin, nikah edilen güzel kadınlarla ve güzel cariyelerle eğlenmeğe izn vermesi, çocuk elde etmek ve insanları üretmek içindir. Alemdeki düzenin bozulmaması için buna izn verilmişdir.

Allahü tealaya hamd olsun! Sevgili Peygamberine ve Aline ve Eshabına salatü selam olsun ve doğru yolda olanlara düalar olsun!

Rehberin işlerinden birini beğenmezse ve bundan kendini kurtaramazsa, karşı gelmiş olmıyacak bir yol ile, kendisinden bunu sormalı, inanmamış görünmemelidir. Bu zemanda, doğru ile yanlış, iyi ile kötü birbirleri ile karışıkdır. Rehberin ara sıra, islamiyyete uymıyan birşey yapdığını görürse, kendisi bunu yapmamalı, iyi gözle bakarak, islamiyyete uygun görmeğe çalışmalı, iyi tarafını aramalıdır. İyi ve uygun yerini bulamazsa, bu beladan kurtulmak için, Allahü tealaya yalvarmalıdır. Üstadının bundan kurtulması için, ağlıyarak, düa etmelidir. Üstadının mubah olan birşeyi yapmasından şübheye düşerse, bu şübheye kıymet vermemelidir. Herşeyin sahibi olan Allahü teala, mubah şeyleri yasak etmemiş, beğenmemezlik etmemiş iken, başkası, kendiliğinden nasıl karşı gelebilir. Çok yer vardır ki, birşeyin daha iyisini yapmamak, yapmakdan daha iyi olur. Hadis-i şerifde?ala sahibihessalatü vesselam?, buyuruldu. Mir hazretlerinin kabz hali, sıkıntılı hali çok olduğu için, böyle zemanlarında, talebesi ile uğraşamayıp da, birkaç mubah işle kendini avutmak isterse, buna karşı durmak doğru olur mu? Abdüllah-i Istahri hazretleri, böyle zemanlarında, av köpekleri ile birlikde, ormana ava giderdi. Büyüklerden birçoğu da, böyle zemanlarda, sima? ve nağme dinlemekle kendilerini avuturlardı. Doğru yolda olanlara ve Muhammed Mustafanın izinde gidenlere selam olsun?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimatü etemmüha ve ekmelüha?!

Orta hali gözetmek riyazetinin, çok aç kalmak riyazetinden daha üstün olduğu meydandadır. Yüksek babam?kuddise sirruh? buyurdu ki, . Sözün doğrusu da budur. Yiyecekde, giyecekde ve her işde orta dereceyi gözetmek çok iyidir. Farisi beyt tercemesi:

Ömrümün sonuna kadar okumak istiyorum.

İmam-ı a?zam Ebu Hanife, buyurdu ise de, bu sözü, kendi işitmemiş olduğu hadis-i şerifler içindir. İşitmemiş olduğum bir hadis-i şerife uymıyan sözümü bırakın demişdir. Halbuki, işaret hakkındaki hadis-i şerifler, böyle olmayıp, meşhur olmuş, yayılmışdır. İmam-ı a?zam bunları, belki duymamışdır denilemez.

Bu kavramlar beni aştı.. Bir tasavvuf ehline sormak lazım.. Açıkçası ben bu mektubları bereketlenmek için okuyorum..

ne iş...

BEN BU HAKARETİ HAZMEDEMİYORUM NE OLUR SİZDE SABAH BU GAZETEYİ İNCELEYİN VE GEREKEN YERLERE GEREKEN TEPKİNİZİ GÖSTERİNİZ BEN BUGÜN KONUYLA İLGİLİ KONU HAKKINDA TİTİZ DAVRANACAK BİR GAZETEYİ ARADIM VE BANA İLGİLİ GAZETENİN OKUR TELEFONUNU ARAMAMI SÖYLEDİ.

Fekat, yerden çok yukarıdır!

bu söz sana gelsin büyüklerden birinindi sanırım;

Topu kapan yok, erlere n?oldu?

Cennet ve Cehennem vardır. Kıyamet günü, hesabdan sonra, birçokları Cennete gönderilecek, birçoğu da, Cehenneme sokulacakdır. Cennetin sevabı, ni?metleri ve Cehennemin azabı ebedidir, sonsuzdur. Bunlar, Kur?an-ı kerimde ve hadis-i şeriflerde açıkca bildirilmekdedir. Muhyiddin-i Arabi?kuddise sirruh? kitabında, diyor ve ayet-i kerimesini bildirip, diyor. diyerek, burada da, doğru yoldan ayrılmakdadır. A?raf suresinin, mealindeki yüzellibeşinci ayet-i kerimesinin, dünyada rahmetin, mü?minlere ve kafirlere beraber olduğunu gösterdiğini anlıyamadı. Ahıretde, kafirlere rahmetin zerresi bile yokdur. Cenab-ı Hak, Kur?an-ı kerimde bunu bildiriyor ve buyurdukdan sonra mealen, buyuruyor. Muhyiddin-i Arabi?kuddise sirruh?, ayet-i kerimenin başını okuyup, sonunu bırakıyor. Yine A?raf suresinin ellibeşinci ayetinde mealen, buyuruldu. İbrahim suresinin, mealindeki kırkyedinci ayet-i kerimesi, diğerlerine verdiği sözden döner demek değildir. Burada, yalnız Peygamberlerine verdiği sözden dönmez buyurması belki, Peygamberlerinin kafirlerden daha kuvvetli ve onlara galib olması için verdiği sözden demekdir ki, böylece hem Peygamberlerine, hem de bunların düşmanı olan kafirlere söz verilmekdedir. O halde, bu ayet-i kerime, hem Peygamberlerine, hem de düşmanlarına verdiği sözden dönmiyeceğini bildiriyor ki, sözünü isbat için yazdığı bu ayet-i kerime, onun yanıldığını meydana çıkarıyor. Şunu da söyliyelim ki, düşmanlarına verdiği sözden dönmesi, dostlarına verdiği sözden dönmek gibi, yalancılık olur ki, Allahü tealaya bunu söylemek çok yersizdir. Çünki, kafirlere azab etmiyeceğini biliyorken, bir faide için, bilgisinin aksine olarak, sonsuz azab edeceğim diyor demek, çok çirkin bir sözdür. Ehl-i dilin, kafirlerin Cehennemde kalmıyacaklarını söylemeleri de, Muhyiddin-i Arabinin?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? keşf ile, ya?ni kalbi ile anlıyarak, söylediği sözlerdendir. Kalbe doğan şeylerde, çok hata olur. Din büyüklerinin, Peygamberimizden?sallallahü aleyhi ve sellem? ve Eshab-ı kiramdan?rıdvanullahi aleyhim ecma?in? alarak yazdıklarına muhalif olan, böyle keşflerin, kıymeti ve ehemmiyyeti yokdur.

Farisi beyt tercemesi:

Bu sakınmak ise, nefse uymamak demekdir. Allahü teala, dinleri, nefsi isteklerinden kurtarmak için karanlık, kötü adetleri yok etmek için gönderdi. Çünki nefs, hep haram işlemek veya mubahları lüzumundan fazla yaparak, böylece harama kavuşmak ister. Demek ki, haramlardan ve mubahların fazlasından sakınmak, nefse uymamak demekdir.

mektubat isimli bir eseri var bende... p00r kardeş sofilik var mı ben de imam-ı rabbani hz'lerini çok severim onun vesilesiyle belki de bu yol bize de nasip oldu... bu kitap bi acaip, ayna gibi..

üstad fena makamıyla başlamış...

Bu büyüklere?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? verilen ni?metlerle ve üstünlükleri ile defterler doldurulsa, sonsuz denizler yanında bir damla gibi olur. Farisi mısra? tercemesi:

bu yazılar harika. henüz yeni olduğum için anca vaakıf oldum yazıların varlığına rabbim vesile olandan razı olsun inşallah.

Oğlum! Bu yazılan ma?rifetlerin hepsinin Allahü teala tarafından ilham edilmiş olduklarını, şeytan vesveselerinin hiç karışmadığını umarım. Buna delil, sened olarak şunu da söyleyeyim ki, bu bilgileri yazmak istediğim ve Allahü tealaya sığındığım zeman, meleklerin?ala nebiyyina ve aleyhimüssalatü vesselam? sanki şeytanları buralardan kovdukları görüldü. Onları buralara yaklaşdırmadılar. Herşeyin doğrusunu Allahü teala bilir.

Cevab: Bu söz doğrudur. Çünki iyi belli olmuşdur ki, çok kimselerin yükselmelerine bir kimseyi sebeb eyledikleri gibi, bir kimsenin yüksek derecelere varması için, çok kimseleri sebeb kılarlar. Rehber, müridlerin yükselmesi için sebeb olduğu gibi, müridler de, rehberin yükselmesi için sebebdirler. Bu fakir, bu sözün doğru olduğunu, yinilen, içilen, bedenden birer parça olan şeylerde de his ediyorum. Yinilen, içilen, herşey, isti?dadı da artdırmakdadır. Başka kabiliyyetler de kazandırmakdadır. Tatlı şeyler yimek istemediğim zemanlar, isdi?dadın artması için yimek emr olunmakdadır. Yimemeğe izn verilmemekdedir. Bir kimsenin isti?dadının başkasına geçdiği çok görülmüşdür. Biri boş kalmış, ötekinin cem?ıyyeti artmışdır.

O büyük zat buyuruyor ki, . Yine buyuruyor ki, . Bu mukaddes kelimeler, söyliyenin büyüklüğünü göstermekdedir. Bunları söylerken, kendisinin arada olmadığı anlaşılmakdadır. Ayna olmakdan başka birşey değildir. Onların içyüzlerini ve derecelerinin yüksekliğini, ancak Allahü teala bilir. Kendi hallerine uygun olarak, bu mesnevileri söylerdi. Farisi iki beyt tercemesi:

İmam malik: ?Tasavvufsuz fıkıh öğrenmeye çalışan günaha düşer. Fıkıh öğrenmeden tasavvufa yeltenen zındıklaşır.

Yukarıda bildirilen yükselme, yaradılışda, tam uygun, Muhammedi olanlar içindir. Bunlar, Alem-i emrin, hem Alem-i sagirde olan, hem de Alem-i kebirde olan, beş cevherinin bütün derecelerine yükselebilirler. Bunların aslları olan, Allahü tealanın ismlerinin zılleri dairesinden de pay alırlar. Bu zıllerin aslları olan ismlerin ve sıfatların makamında da seyr ederler. Yaradılışda tam uygun dedim. Çünki Muhammedi olduğu halde, Alem-i emr latifelerinin sonuncusu olan hafinin derecelerine yükselen, fekat bu derecelerin hepsini geçemiyen, sonuna varamıyanlar, başında veya ortasında kalanlar çokdur. Ahfayı bitiremeyince, bunun asllarını da, böylece bitiremez. İşi sonuna götüremez. Alem-i emrin başka dört latifelerinde de böyle olur. Yaradılışda, her bir mertebeye uygun olan kimse, o mertebenin sonuna kadar ilerler. Bir mertebenin başında veya ortasında kalmak, noksan olmağı gösterir. Sona kıl kadar bile varamamak, noksanlıkdır. Farisi beyt tercemesi:

o şey, küfr veya iman olsa da,

gül tutan elde gül kokusu kalır misali.

? Ne oldu, beğenmedin mi?

Ni?mete kavuşanlara afiyet olsun?

vay be

şimdi ben de bir süre gözden kaybolsam forumdan gitmiş sayılır mıyım diye bir soruya gelecektim, geldim:) yoksa üyeliğimi silmem mi gerek tamamen?

Bu mektub, mirza Daraba yazılmışdır. Kötü olan dünyanın ne olduğu bildirilmekdedir:

Çok güzel, emeğinize sağlık. Bizde okuyarak katılıyoruz ve destekliyoruz.

Bu mektub, mir Sadr-ı Cihana yazılmışdır. Din-i islamı yaymağa çalışmak lazım olduğu bildirilmekdedir:

Süal: Ka?be, Onun ümmetinin Evliyasını tavaf etmeğe gelir. Onların bereketlerine kavuşmak ister. Ka?benin hakikati, hakikat-i Muhammediden üstün olunca, bu tavaf işi nasıl caiz olur?

ben komşuyu komşuya mirasçı kılacak zannettim."

son mektuptaki imam gazali görüşü böyle birşey var mıdır?

İsanın yapdığını, yapar herkes de.

Ma?rifeti tam olan bir arif, bütün makamlardan ileri yükseldikden ve her mertebeden geçerek indikden sonra, tam ademe inerek Vücud-i tealaya ayna olunca, sıfatların ve ismlerin bütün kemalleri onda görünür. Tam vücudde bulunan bütün latifeler onda görünür. Ondan başka kimse bu ni?mete kavuşamaz. Bu ayna olmak ni?meti, onun boyuna göre biçilip dikilerek, üzerine giydirilmiş kıymetli bir elbiseye benzer. Kemallerin, üstünlüklerin zılleri, suretleri, her ne kadar ilm-i ilahide birbirlerinden ayrılmışlar ise de ve arifin ayna olması da, ilm mertebesinde ise de, arifin aynası dışarıda vardır ve bütün kemalleri dışarda göstermekdedir.

Allahü tealaya hamd olsun! Onun çok sevdiği Peygamberine salat ve selam olsun! Din ve dünya se?adetinize düa ederim!

ve dualarını bekliyorum...

Müntehi ile mübtedinin cezbleri arasındaki fark anlaşılmış oldu. Erbab-i kulub meczublarının şühudları, kesret ya?ni mahluklar perdesi arkasında olur. Anlasalar da, anlamasalar da böyledir. Bu kesretde gördükleri de, yalnız Alem-i ervahdır. Ruhların alemi, letafet, ihata ve sereyan bakımlarından, görünüşde, kendini yaratana benzer. hadis-i şerifi, böyle olduğunu bildirmekdedir. Bunun için, ruhun şühudünü, Hakkın şühudü sanırlar. İhata, sereyan, kurb ve ma?ıyyet de böyledir. Çünki salik, bulunduğu makamın bir üstünü görebilir. Daha üst makamları göremez. Bunların bulunduğu makamın üstü, dır. Bunun için, ruh makamından yukarısını göremezler. Ruhun şühudünden başka, şühudleri olmaz. Ruhun üstünü görebilmek için, ruh makamına kavuşmak lazımdır. Muhabbet ve çekilmek de, şühud gibidir. Hak tealanın şühudü için, belki Ona muhabbet ve çekilmek için, Seyr-i ilallahın sonundaki Fenanın hasıl olması lazımdır. Farisi beyt tercemesi:

Cevab 5: Biz de bunu iyi bilemiyoruz. Arabistan ehalisi önü açık antari giyerler. Sünnet böyledir derler. Hanefi mezhebinin kıymetli kitablarından birkaçında, erkeklerin kadın elbisesi giymemeleri lazım olduğu yazılıdır. İmam-ı Ahmed ve Ebu Davüd, Ebu Hüreyreden haber veriyorlar ki, Peygamberimiz?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat?, buyurdu. kitabında, kadın, erkeklere ve erkek de kadınlara benzemesin! Benzeyenler mel?undur denilmekdedir. Önü açık antarinin din adamları ile ilm sahiblerinin elbisesi olmadığı anlaşılmakdadır. Bundan dolayı, zimmilerin ya?ni gayr-i müslimlerin böyle giymeleri caiz görülmüşdür. kitabında, kitabından alarak, diyor. Alimlerden çoğuna göre, önü açık ise antari olmaz, manto olur. Bunlara göre, , yakası omuzlarda açık olandır. da, kadın kefenini anlatırken böyle demişdir. kitabında, kamis yerine Dir? demekdedir. göğse kadar açıkdır. Kamisin önü omuza kadar açıkdır. Çoğuna göre ikisi birdir.

Allahü teala, hiçbirşey ile ittihad etmez, birleşmez. Hiçbirşey de, Onunla birleşmez. Tesavvuf büyüklerinden, ittihad ma?nası anlaşılan sözler çıkmış ise de, onlar, başka şey demek istemişdir. Mesela, sözleri ile, demek istiyorlar. Yoksa, o fakir, Allahü teala ile birleşir, demek istemiyorlar. Bunu demek, kafirlik, zındıklık olur. Allahü teala, zalimlerin, kafirlerin sandığı gibi değildir. Üstadım buyurmuşdu ki: Hallac-i Mensurun, sözünün ma?nası, demekdir.

Bu mektup görünüşte belli bir kişiye yazılmışsa da, gerçekte okuyan herkese yazılmış demektir. sözü meşhurdur. (1/221)

İKİYÜZOTUZYEDİNCİ MEKTUB

Size ve doğru yolda gidenlere ve Muhammed Mustafanın izinde olanlara selam olsun?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimatü etemmüha ve ekmelüha?!

Bu mektub, mevlana Muhammed Salihe yazılmışdır. Dostlardan çoğunun ilerledikleri bildirilmekdedir:

Kaza, ya?ni Allahü tealanın yaratacağı şeyler, iki kısmdır: , . Birincisi, şarta bağlı olarak, yaratılacak şeyler demekdir ki, bunların yaratılma şekli değişebilir veya hiç yaratılmaz. İkincisi, şartsız, muhakkak yaratılacak demek olup, hiçbir suretle değişmez, muhakkak yaratılır. Kaf suresinin yirmidokuzuncu ayetinde mealen, buyuruldu. Bu ayet-i kerime, kaza-i mübremi bildirmekdedir. Kaza-i mu?allak için de, Ra?d suresinde, mealindeki, yirmidokuzuncu ayet-i kerime vardır. Hocam, Muhammed Baki-billah?kuddise sirruh? buyurdu ki, seyyid Abdülkadir-i Geylani?kuddise sirruh?, ba?zı kitablarında buyurmuş ki, . Bu söze şaşar ve olacak şey değildir derdi. Hocamın bu sözü, uzun zemandan beri, zihnimi kurcalamışdı. Nihayet, Allahü teala, bu fakiri de, bu ni?meti ihsan etmekle şereflendirdi. Bir gün, sevdiklerimden birine, bir bela geleceği, ilham olundu. Bu belanın geri döndürülmesi için, cenab-ı Hakka çok yalvardım. Bütün varlığım ile, Ona sığındım. Korkarak, sızlıyarak, çok uğraşdım. Bu belanın, Levh-i mahfuzda kaza-i mu?allak olmadığını, bir şarta bağlı olmadığını gösterdiler. Çok üzüldüm, ümmidim kırıldı. Abdülkadir-i Geylaninin?kuddise sirruh? sözü hatırıma geldi. İkinci def?a olarak, tekrar sığındım, çok yalvardım. Aczimi, zevallılığımı göstererek niyaz etdim. Lutf ve ihsan ederek kaza-i mu?allakın iki dürlü olduğunu bildirdiler: Birisinin şarta bağlı olduğu, levh-i mahfuzda gösterilmiş, meleklere bildirilmişdir. İkincisinin şarta bağlı olduğunu, yalnız Allahü teala bilir. Levh-i mahfuzda, kaza-i mübrem gibi görülmekdedir ki, bu kaza-i mu?allak da, birincisi gibi değişdirilebilir. Bunu anlayınca, Abdülkadir-i Geylaninin?kuddise sirruh? sözündeki, kaza-i mübremin, bu ikinci kısm kaza-i mu?allak olduğunu ve kaza-i mübrem şeklinde görüldüğünü, yoksa, hakiki kaza-i mübremi değişdiririm demediğini anladım. Böyle kaza-i mu?allakı, pekaz kimseye tanıtmışlardır. Ya, bunu değişdirebilecek kim bulunabilir? O sevdiğim kimseye, gelmekde olan belanın, bu son kısm kazadan olduğunu anladım ve Hak?sübhanehu ve teala?nın bu belayı geri çevirdiği ma?lum oldu. Allahü tealaya, bunun için çok şükr olsun! Ona sevdiği ve beğendiği gibi şükrler olsun ve bütün insanların en üstünü ve Peygamberlerin sonuncusu olan Muhammed Mustafaya?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? ve Ona yakın olanların ve Eshabının hepsine?rıdvanullahi teala aleyhim ecma?in? salat ve selam ve tehıyyetler olsun! Allahü teala, Onu alemlere rahmet olarak gönderdi. Ya Rabbi! Kalblerimizi Onun sevgisi ile doldur. Hepimizi Onun yolunda bulundur! Bu düaya amin diyenlere, Allahü teala merhamet etsin!

İmam-ı Muhammed Şafi?i?radıyallahü anh? diyor ki: . Bundan anlaşılıyor ki, onlara hata etdi demek bile caiz değildir. Hepsi için hep iyi ve hayrlı söylememiz lazımdır.

ÜÇYÜZONİKİNCİ MEKTUB

Gerçektende bazı söylenilenler: "benim babam senin babanı döver" muhabbetine dönüyor. İstikamete yoğunlaşmamız gerekirken, şeyhlerin hallerine yoğunlaşıyoruz.

Molla Yar Muhammed Kadime nasihat ve va?z olarak yazdıklarımızı uygun bulmamış olacak ki; cevab yazmadı. Hatta, bu yüzden düa bile göndermedi. Belki bundan üzülecekdir. Bu fakire bağlı olanlardan biri yanlış, bozuk bir şey yapınca, bu kendisine bildirilmezse ve yanlışları doğrulardan ayrılmazsa, vazife yapılmış olmaz ve ahıretde sorulunca altından kalkılamaz. Ona söyleyiniz. Farisi beyt tercemesi:

YÜZDOKSANBİRİNCİ MEKTUB

- İşleri insanların arzusuna bırakmamış ve kimseyi cebr etmemişdir. İkisi arası olagelmekdedir. Yaratmağı kullarına bırakmadığı gibi, zor ile de yapdırmaz.

İş budur. Bundan başkası hiçdir!

MA?RİFET 9: Hadis-i şerifde, buyurdu. Allahü teala, madde değildir. Benzeri yokdur. Nasıldır denilemez. Ademin ruhu, kendi hulasası, özüdür. Allahü teala, Ademin ruhunu bilinemez, nasıldır denilemez olarak yaratdı. Allahü teala mekansız olduğu gibi, ruh da mekansızdır. Ruh da madde değildir. Ruhun bedene bağlılığı, Allahü tealanın alem ile olması gibidir. Ne içindedir, ne dışındadır. Ne bitişikdir, ne ayrıdır. Yalnız onu varlıkda durdurmakdadır. Bedenin her zerresini diri tutan ruhdur. Bunun gibi, alemi varlıkda durduran, Allahü tealadır. Allahü teala, bedeni ruh vasıtası ile diri tutmakdadır. İnsana gelen her feyz, önce ruha gelir. Ruhdan bedene yayılır. Ruh nasıl olduğu anlaşılmaz olarak yaratılmış olduğu için, hiç anlaşılamıyacak olan Allahü teala onda yerleşmekdedir. Hadis-i kudside, buyurdu. Çünki, yer ve gök çok geniş olmakla beraber maddedirler. Mekanlıdırlar. Birşeye benzetilebilirler. Nasıl oldukları anlaşılır. Mekansız olan, nasıl olduğu bilinmiyen mukaddes varlık, bunlarda yerleşemez. Mekansız olan, mekanda yerleşmez. Benzeri olmıyan, benzeri olanla bir arada bulunmaz. Mü?min kulun kalbi ise, mekansızdır. Nasıl olduğu anlaşılamaz. Bunun için, burada yerleşir. Mü?minin kalbi denildi. Çünki kamil, olgun mü?minlerden başkasının kalbi mekansızlık derecesinden aşağı düşmüşdür. Mekanlı ve maddeli şeylere karışmışdır. Onlar gibi olmuşdur. Böyle düşmekle ve maddeli varlıklar gibi olmakla, onlardan sayılmışdır. Anlaşılacak hale gelmişdir. Anlaşılamıyanı yerleşdirmek gücü kalmamışdır. A?raf suresinin yüzyetmişsekizinci ayetinde mealen, buyuruldu. Tesavvuf büyükleri arasında?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? kalbinin geniş olduğunu söyliyenler, kalbinin mekansız olduğunu anlatmışlardır. Çünki, mekanlı ne kadar geniş olsa da, yine dardır. Arş, madde aleminin en büyüğü, en genişidir. Fekat, mekanlı olduğundan, mekansız olan ruha göre, hardal danesi gibi kalır. Belki daha da küçükdür. Şunu da söyleriz ki, mü?minin kalbi, sonsuz olan nurların tecelli yeridir. Belki, sonsuz olanla baki olmuşdur. Arş, içindekilerle birlikde, bu kalbin içinde, yok gibi kalırlar. Eserleri, izleri bile kalmaz. Seyyid-üt-taife Cüneyd-i Bağdadi, bunu anlatırken, buyurdu. Bu, ruh için dikilmiş bir elbisedir. Melekler de, buna kavuşamaz. Melekler de maddedir. Mekanlıdır. Nasıl olduğu anlaşılabilir. Bu bilgilerden insanın nasıl olduğu anlaşılır. Birşeyin sureti, onun halifesidir, vekilidir. Birşey onun suretinde yaratılmazsa, onun halifesi olamaz. Halife olmağa yakışmıyan, emanet yükünü taşıyamaz. Sultanın hediyyelerini, ancak onun hayvanları taşır. Ahzab suresinin yetmişikinci ayetinde mealen, buyuruldu.

Azıcık müslimanlığı et merak,

Bu mektub, mir Muhammed Nu?man Bedahşinin çocuklarından birine yazılmışdır. Zikr anlatılmakda ve lüzumlu nasihatler verilmekdedir:

Elhamdü lillahi Rabbil?alemin, vessalatü vesselamü ala seyyidilmürselin ve alihi ve eshabihittahirin ecma?in.

Padişah, koca karı kapısına,

İKİYÜZONUNCU MEKTUB

Allahü tealanın . Bütün yaratdıkları, yapdıkları da, bir fi?l, bir yapışdır ki, ilk yaratdığından, sonsuza kadar yaratmaları, hep o bir fi?l ile var olmakdadır. mealindeki ayet-i kerime, bunu gösteriyor. Hayat vermesi ve öldürmesi, hep o bir fi?l iledir. Yaratması ve yok etmesi de o fi?ldendir. Fi?linde de çeşidli bağlantılar yokdur. Bir te?alluk ile ilk ve sonradaki herşeyi kendi zemanlarında yaratıyor. Akl, onun fi?lini anlıyamıyacağı gibi, fi?lin bağlanmalarına da erememekdedir. Aklın oraya yolu yokdur. Ehl-i sünnet alimlerinden, Ebül-Hasen-i Eş?ari bile, Allahü tealanın fi?lini anlıyamıyarak, tekvin sıfatına, ya?ni yaratmasına sonradan olma hadisdir, dedi. Ya?ni herşeyi yapması, yapdığı zeman meydana geliyor dedi. Halbuki, her zeman yapılan işler, ezeldeki fi?lin eserleri, meydana çıkmalarıdır. Yoksa, fi?linin kendisi değildir. Tesavvuf büyüklerinden, fi?llerini görüyoruz, ya?ni Tecelli-i ef?ale kavuşduk diyenler de, böyle yanılıyor. Herşeyde, Allahü tealanın fi?lini görüyoruz sanıyorlar. Halbuki, o tecelliler, görünenler, fi?lin kendisi değil, eserleridir. Zira, Allahü teala, görülemediği gibi, fi?li de görünmez, his olunamaz, düşünülemez ve akl ile anlaşılamaz. Onun fi?li de, bütün sıfatları da kadimdir. Sonradan olma değildirler. Kendisi ile hep vardırlar. Onun fi?line denir, mahlukat aynasına yerleşmez ve görülmez. Farisi beyt tercemesi:

Ya faidelenirsin, ya da çarpar kulağına.

Bir kimse kör ise, güneşin suçu ne?

Gökler, Arşa bakılırsa aşağıdır.

Zira ki, canlı kişiler, cana olur, müşteri.

Tek güvencem bu alimleri sevmek..

daha düz yolda yürüyemiyoruz

Not: Zaten buradaki mektub'ları okuyarak, ve bu mektubları yazana ve okuyanlara muhabbet besleyerek bu sevaba ortak olduğunuzu düşünüyorum. Benim fikrimi yanlış anlamayınız güzel kardeşim, halis niyetinizi anlayabiliyorum :)

İyi bilinmelidir ki önce ilm-i hal bilgileri öğrenilmelidir.

Lutf ederek, bu yolun açıklanmasını istediğiniz için, kısaca az birşey yazıldı. Herşey, Allahü tealanın emrindedir. Size ve yanınızda olanlara selam ederim.

Bildirmesi lazım olanı söyledim sana!

rahatsız olanlar başlığa girmeyerek bu rahatsızlık durumundan kurtulabilir.

Yaparsın editörüm, sen aslansın, kaplansın :P Elinden ne uçan, ne kaçan kurtulur :)

Bismillahirrahmanirrahim. Allahü tealaya hamd olsun! Onun seçdiği kullarına selam olsun! Allahü teala, sana herşeyin doğrusunu düşünen ve doğrusunu bulan akl versin ve herşeyin doğrusunu bildirsin! Vecd ve sima? , halleri değişen, her zemanda başka dürlü olan, bir zeman şü?urlu, bir zeman şü?ursuz olan kimseler için faidelidir. Bunlara denir. Bunlara Allahü tealanın sıfatları tecelli eder. Her sıfatın tecellisinde başka bir hal alırlar. Sonsuz olan sıfatların ve ismlerin tecellileri, te?sirleri altında halden hale dönerler. Halleri değişir, dilekleri hep değişir. Bunlar devamlı bir halde kalamaz. Zemanları değişmeden olamaz. Bir zeman ya?ni sıkıntı, başka zeman sevinç içindedirler. Bunlara de denir. Hallerin te?siri altında mağlubdurlar. Bir zeman yükselirler. Başka zeman, aşağı derecelere düşerler.

İKİYÜZALTMIŞBEŞİNCİ MEKTUB

büyüklerin yaptığını yapabilsek büyük adam oluruz be.

Yukardaki bilgilerden anlaşılıyor ki, Muhammedi olan kimsenin denilen yolculuğunun sonu, onun rabbi olan isme kadardır. Bu ism de, şanın zıllidir. Bu ismde fena buldukdan sonra makamına kavuşmakla şereflenir. Eğer bu ismde baki olursa makamına kavuşur. Bu Fenaya ve Bekaya kavuşmakla ?ala sahibihessalatü vesselamü vettehıyye? vilayetinin birinci mertebesine ayak basmış olur. Muhammedi olmıyan bir Veli, rabbi olan sıfata ve o sıfatın kabiliyyetine yetişir. Eğer kavuşmuş olduğu bu ismde, ya?ni sıfatda ve kabiliyyetde fani oldu ise, ona denilemez. Bunun gibi, bu ismde beka bulunca da, değildir. Çünki ismi bütün şü?unları ve sıfatları bulunan bir mertebenin ismidir. Şü?unun Zatdan başka olması, akl ile olduğundan, şü?un Zatdan ve birbirlerinden başka değildir. Bundan dolayı şü?unda bir bakımdan Fena bulmak, her bakımdan Fena bulmak olur. Belki de, Zat-i tealada Fena bulmak olur. Bunun gibi, şü?unda bir bakımdan Beka bulmak, her bakımdan Beka bulmak olur. Bundan dolayı, böyle olunca ve demek doğru olur. Halbuki sıfatlarda böyle değildir. Çünki sıfatlar, Zatdan ayrı olarak dışarda vardır. Bunlar, Zat-i tealadan ve birbirlerinden başkadırlar. Bir sıfatda Fena bulmakla, her sıfatda Fena bulmuş olmaz. Sıfatlarda Beka bulmak da böyledir. Bunun için, böyle fani olana, Fani-fillah denilemez. Belki, yalnız fani ve yalnız baki denilebilir. Yahud, sıfatın ismi söylenerek denilir. İlm sıfatında fani veya bu sıfatla baki gibi denilir. Bundan anlaşılıyor ki, Muhammedi olan Evliyanın?kaddesallahü teala esrarehümül?aziz? Fenası tamdır. Bekası da kamildir.

malum tırsıyoruz...

İKİYÜZELLİBEŞİNCİ MEKTUB

Ehl-i sünnet vel-cema?at alimlerinin bildirdiği doğru i?tikadı açıklamak için, büyük alim Tür Püşti?rahmetullahi aleyh? hazretleri bir kitab yazmışdır. adındaki bu kitabı çok kıymetlidir ve açık yazılmışdır. Kolayca anlaşılabilir. Toplandığınız zemanlarda bu kitabı okuyunuz. Fekat, bu kitabda, her bilgi, mantık yolu ile isbat edilmiş olduğundan uzamış ve genişlemişdir. Öğrenilmesi ve inanılması herkese çok lazım olan bilgileri kısaca anlatan bir kitab olsaydı daha uygun ve daha faideli olurdu. Bu arada fakirin de, Ehl-i sünnet vel-cema?at i?tikadını kısa ve açık olarak yazmak hatırıma geldi. Eğer yazmak nasib olursa, size de gönderirim.

Kesinlikle öyle. Aynen katılıyorum. Eksik yazdığım içinde üzüldüm şimdi.

Her zaman birbirimize dua edelim inşaAllahü teala. Samimiyetim paylaşımlarımdan anlaşılıyordur sanıyorum kardeş.

Süal: Sizin yolunuzda çalışanlar her yerde çokdur. İçlerinden birinin, arkadaşlarına başkanlık etmesini kimseye söyliyemedim. Bunun için, kendime güvenemedim. Sizin işaret buyurmanızı bekliyoruz. Uygun gördüğünüzü bildiriniz de, arkadaşlarının başına geçirelim diyorsunuz?

Dua için amin diyelim.

Aranılan hazinenin nişanını verdim sana,

Bu fakire göre islamiyyetin izn vermediği şeylerin, hasıl edeceği bütün haller, zevkler, hep istidracdır. Zira, kafirlerde ve fasıklarda da böyle haller hasıl olmakda ve bu kainat aynasında, onlar da, tevhid, keşf gibi şeyler öğrenmekde, içlerine doğmakdadır. Eski Yunan felesoflarından ve Hindistandaki cukiyye ve Berehmen papaslarında da, bu haller görülmekdedir. Hallerin doğru olmasına alamet, islamiyyete uygun olmaları ve haram şeylerden hasıl olmamalarıdır. Sima ve raks , lehv ve la?bdır, ya?ni oyundur. Lokman suresi altıncı ayetinde, teganni ile okumağı yasak etmek için indi. Abdüllah ibni Abbasın?radıyallahü anhüma? talebesinden olan, imam-ı Mücahid, Tabi?inin büyüklerindendir. Bu ayet-i kerimenin, teganniyi yasak etdiğini bildirdi. nde, , musiki demekdir diyor. Abdüllah ibni Abbas ve Abdüllah ibni Mes?ud?radıyallahü anhüm?, bu ayet-i kerimenin, teganniyi yasak etdiğine yemin etmişdir. İmam-ı Mücahid, Furkan suresi, yetmişikinci ayetinin meal-i şerifinin, olduğunu bildirdi. İ?tikadda mezhebimizin imamı olan, Ebu Mensur-i Ma-Türidinin, dediğini, kitablar yazmakdadır. Ebu Nasr-ı Debbusi buyuruyor ki, kadi Zahireddin-i Harezmi buyurdu ki, .

Senenin bereketi, beharından belli olur.

TENBİH: Kötülükle iyiliğin ve aşağılıkla üstünlüğün böyle biraraya gelmeleri, vücud ile ademin bir araya gelmesidir. Bu ise, iki ters şeyin biraraya gelmesi değildir. Bunun için, olmıyacak şey sanılmamalıdır. Çünki tam vücudün tersi, tam ademdir. Zıl mertebelerinde ise, tam vücudden aşağı doğru, derece derece inilmişdir. Adem tarafında da, en aşağı olan tam ademden yukarı doğru basamak basamak yükselmişlerdir. İyilik nurları ile kötülük karanlıklarını biraraya getiren Allahü tealayı tesbih ederiz. Hiçbir ayb ve kusuru Ona kondurmayız.

Kavuşmak, nefsinin dileğidir,

Ertesi gün Fatih Sultan Mehmed Han, hocası Akşemseddin hazretlerini ziyarete gider. Ayrılırken, der. O da, der.

Bu mektub, hace Muhammed Eşref-i Kabiliye yazılmışdır. İşin başı, islamiyyetin sahibine uymak olduğu bildirilmekdedir:

Zevallı aşık, bir damla ile doysun!

Ne söylemişse aynen kendim görmüş gibi kabul eder, şahitlik eder, hak bilirim. Bu Hazrete dil uzatan yalnızca kendisine acıyan gözlerle bakmamıza sebep olur.

çocuk hocam, İ. Rabbani hazretleri Sahabe-i Kiram'ın faziletinden bahsederken biraz da bu hadis-i şerifle bağlantı kurmuş, "göz görünce gönüle/ruha daha yakın olur" demiştir başka bir yerde de.

İstifade edebilmek için, her mektubu, bize yazılmış gibi düşünerek okumalı. Bir mektubunda buyuruyor ki:

Bu noksanlık, aslların asllarında da kendini gösterir. Aranılana kavuşmağı engeller. Yukarıda yazılanlar, Muhammedi yaradılışlı olanlar içindir demişdik. Çünki, yaradılışda Muhammedi olmıyanlardan birinin çıkacağı en yüksek derece, vilayet derecelerinin birincisi olur. Birinci derece demek, kalb mertebesi demekdir. Bir başkası, ikinci dereceye kadar yükselebilir. İkinci derece, ruh makamıdır. Üçüncü bir kimse, üçüncü dereceye kadar çıkabilir. Üçüncü derece, sır makamıdır. Bir dördüncü kimse dördüncü dereceye kadar yükselebilir. Dördüncü derece, hafi makamıdır. Birinci derecede, Allahü tealanın si tecelli eder. İkinci derecede si tecelli eder. Üçüncü derecede, tecelli eder. Dördüncü derece, selbi olan sıfatlara uygundur. Tenzih ve takdis makamına uygundur. Vilayetin her derecesi, ülül?azm bir Peygamberin altındadır. Vilayetin birinci derecesi, Adem aleyhisselamın?ala nebiyyina ve aleyhisselam? altındadır. Onun terbiye edicisi, tekvin sıfatıdır. İnsanların her işini, her hareketini bu sıfat yapar. İkinci derece, İbrahim aleyhisselamın altındadır. Nuh?aleyhisselam? da, bu makamda ortakdır?ala nebiyyina ve aleyhimessalevatü vetteslimat?. Bunların rabbi, ilm sıfatıdır. Bu sıfat, nin en genişidir. Üçüncü derece, Musa aleyhisselamın ayağı altındadır. Onun rabbi, şü?unların makamından, kelam şanıdır. Dördüncü derece, İsa aleyhisselamın ayağı altındadır?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam?. Onun rabbi, selb sıfatlarındandır, sübut sıfatlarından değildir. Bu derece, takdis ve tenzih makamıdır. Meleklerin çoğu, bu makamda, İsa aleyhisselamla ortakdırlar. Bu makamda büyük şan vardır. Beşinci derece, Peygamberlerin sonuncusunun ayağı altındadır?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat?. Onun rabbi, rablerin rabbidir ve sıfatları, şü?unları, takdisleri ve tenzihleri kendinde toplamakdadır. Bütün yüksek derecelerin merkezidir. Hepsinin üstünde olan bu rabbe, sıfatların ve şü?unların mertebesinde adını vermek uygun olur. Çünki bu şan, bütün derecelerin üstündedir. Bu bağlılık içindir ki, onun milleti, İbrahim aleyhisselamın milleti oldu. Onun kıblesi, bu ümmete de kıble oldu.

Tarikı bildirmek için kısaca ve işaretle yazılmış olanları bu makama uygun bularak, bu mektubda da yazdım. İyi anlayınız! Yolu bilen rehberden öğrenilen zikre çok devam etmelidir. Allahü tealanın fadlına, ihsanına sığınmalı. Ondan dilemelidir. Bundan başka, her ne varsa, hepsi hayaldir. Doğru yolda gidenlere ve Muhammed aleyhisselama uyanlara selam olsun?aleyhi ve ala alihi minessalevati etemmüha ve minettehıyyati ekmelüha?!

Güzelliğin beni alt üst etdi.

onların yolunu sevmeyen ölsün,

Allahü teala şefaatine nail eylesin. Amin

Bu sözümüzü aydınlatmak için mahluklar arasında şunu söyliyebiliriz: Birşey, bir sebeble bilinse, o sebeb bilindiği zeman, o şey de bilinmiş olur demişlerdir. Bu şeyin bilinmesinde, zihn yalnız sebebe bağlanmakdadır. Bu şeyi bilmek, bunu ayrıca düşünmeğe lüzum kalmadan, sebebinin bilinmesine bağlı olarak kendiliğinden hasıl olmakdadır. Fekat felsefeciler, burada da, zihnin ikinci bir bağlantısı olmadıkca, bu şeyin bilineceğine inanmazlar. Bu bağlantı, doğrudan doğruya olmasa bile, lazımdır derler. Fekat bundan daha yakın bir misal bulamadım. Maksadımız anlatmakdır, inandırmak değildir. Herşeyin doğrusunu Allahü teala bilir. Doğru yolda gidenlere ve Muhammed Mustafanın izinde olanlara salat ve selam olsun?aleyhi ve ala alihi minessalevati vettehıyyati velberekat?!

Bu mektub, mevlana Abdül-hayy için yazılmışdır. Kur?an-ı kerimin birçok yerinde, işliyenlerin Cennete girecekleri bildirilmekdedir. Bunu açıklamakda ve şükr etmeği ve nemazın esrarını bildirmekdedir:

_nesil: Gönderemediğim günlerdekileri mektubları ertesi gün veya daha sonra peşpeşe göndermek zorunda kalıyorum. İdare ediver hergün giremiyorum nete : Hayret birşeysin :)

Arştaki ile yerdekinin ne nisbeti olabilir?

Kardeşim, Muhammed Haşim?rahmetullahi teala aleyh?! Mir seyyid Muhibbullahın mektubunda da bildirdiğiniz sorulara, bildiğim kadar cevab yazarak gönderiyorum:

gel de, içimden dinle esrarımı!

İşte bunun içindir ki, insanların en üstünü olan Muhammed?aleyhisselam?, Halilullah İbrahim aleyhisselamın salevati ve bereketi gibi olan salevat ve bereket istemişdir. Allahü tealanın ismlerinin mertebesi, sıfatlarının mertebesinin üstündedir. Peygamberlerin sonuncusunun?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? rabbi, ya?ni yetişdiricisi olan ism-i ilahi, mubarek ismidir. Bu fakirin rabbi olan ism, mubarek ismidir. Bu aşağı kulun, Kelimullah ile bağlılığı olduğu için, o büyük Peygamberden?ala nebiyyina ve aleyhissalatü vesselam? bu aşağı kula çok bereketler ve yardımlar gelmişdir. Bu fakirin vilayeti, herne kadar değil ise de, bu vilayetin bereketleri içindeyim. Bu yolda çok ilerledim. Bu aşağı kulun bu vilayetden faidelenmesi, bu vilayetin icmalinden, topluluğundan olmuşdur. Büyük oğlumun?aleyhirrahme? istifadesi ise, bu vilayetin yayılmışından, açılmışından olmuşdur. Bu fakirin, den gelen vilayeti, fir?avn soyundan olan mü?min kulun vilayeti gibidir. Oğlumun?aleyhirrahme? vilayeti de, fir?avnın imana gelen sihrbazlarının vilayetleri gibidir. Vesselam.

Bu mektub, hace Muhammed Eşref-i Kabiliye yazılmışdır. Vilayetde kendini kusurlu görmek lazım olduğu bildirilmekdedir:

Bu makamlara çıkmakta edeb çok önemli bir rol oynamaktadır.

kardeş maaşından kesecez da...

Ehl-i sünnet alimleri?rahmetullahi aleyhim?, kadere inanmış, kaderin hayrlısı, şerlisi, iyisi, kötüsü, tatlısı, acısı, hep Allahü tealadandır demişdir. Çünki , var etmek, yaratmak demekdir ve herşeyi yapan, yaratan, ancak Allahü tealadır. , ya?ni kaderiyye fırkası kaza ve kadere inanmadı. İşlerin, yalnız kulun kudreti ile hasıl olduğunu zan etdi. Şerler, kötülükler, Allahü tealanın kazası ile olsaydı, bunlar için azab yapmazdı. Bunlara azab yapması zulm olur dedi. Böyle sözleri söylemek zulmdür. Cahilce sözdür. Çünki, kaza ve kadere inanmakla, kulun ihtiyarı ve kudreti gitmez. demek, bir insanın bir işi kendi ihtiyarı ile yapıp yapmayacağını, Allahü tealanın, önceden bilmesi demekdir ki, insanda ihtiyarın bulunduğunu göstermekdedir. Kazaya inanmak iradenin, ihtiyarın yok olmasına sebeb olsaydı, Allahü teala da, yaratmağa mecbur veya memnu? olurdu. Çünki, ezelde, her şeyin var olacağını bildi ise, onu yaratmağa mecbur olurdu. Yokluğunu bildi ise, yaratması memnu? olurdu. Kazaya inanmak, kulda ihtiyarın bulunmasına inanmağa mani? olsaydı, Allahü tealada irade ve ihtiyarın bulunmasına inanmağa da mani? olurdu. Allahü tealanın yaratacağı şeyleri ezelde bilmesi, irade sıfatını yok etmediği gibi, kullarının yapacağı şeyleri de ezelde bilmesi, kulların irade ve ihtiyar sahibi olmalarına mani? değildir. Evet, insanların kudreti azdır. İşi yalnız insan kudreti yapar demek, pek aklsızlık olur ve düşüncesizliğin son derecesidir. Mu?tezilenin, burada da, doğru yoldan ayrılmış olduğunu, Maveraünnehr alimleri bildirmiş, bunların sözü, mecusilerin sözünden daha fenadır demişlerdir. Çünki mecusiler, Allahü tealanın bir şeriki, ortağı var sanmışdır. Mu?tezile ise, sayısız ortak var demekdedir.

Süal: Alimler, Medinedeki denilen yer, Mekke şehrinden daha kıymetlidir diyor. Halbuki, Muhammed aleyhisselamın sureti ve hakikati, Ka?be-i mu?azzamanın suretine ve hakikatine secde etmekdedir. Ravda-i mubareke nasıl olur da, daha üstün olur?

aramayana dilemeyene hiçbirşey yok...

Cevab: Zihnde var olan şey, dışarda var olan iki şey arasında perde olamaz. Dışarda var olan şeye, yine dışarda var olan şey perde olur. Zihnde var olan şey, perde olsa bile, ba?zı ma?rifetler hasıl olunca, bu perde aradan kalkar. Dışarda var olan perde ise, aradan hiç kalkmaz.

imam rabbaniye boynum kıldan ince aynı şeyi muhyiddini arabi için söyleyemem, çünkü imam rabbani bile arabiyi tenkit ediyordu çoğu kez

. Kadın, erkek, bir arada olmamak da lazımdır].

İnsanın bir görünen zahiri vardır. Bir de görünmiyen batını vardır. İnsanın zahiri Alem-i halkdan yapılmışdır. Batını Alem-i emrdendir. Tesavvuf yolunun başında ve ortasında haller, vecdler, müşahedeler ve tecelliler hasıl olur. Bunlar insanın batını olan Alem-i emre bağlı şeylerdir. Bu yolun sonunda hasıl olan şaşkınlık, cehalet, acz ve ümmidsizlik gibi şeyler de, Alem-i emre bağlıdır. İnsanın zahiri kuvvet bulunca, bu da bu şeylerden pay alır. Her ne kadar devamlı olmaz ise de, birşeyler hasıl olur. sözünde olduğu gibi, Alem-i emrde olanlardan Alem-i halka da biraz serpilir. Zahirin asl işi, bütün bunları bilmekdir. Çünki, batında bunlar hasıl olur. Fekat bunları bilmez. Zahir olmasaydı, birşey bilinmez, hasıl olan şeyler birbirinden ayırd edilemezdi. Tesavvuf yolunda ilerlemenin ve makamların Alem-i misalde işaretlerle gösterilmesi, zahirin anlaması içindir. Görülüyor ki, haller batın içindir. Bu halleri bilmek zahir içindir. Bundan anlaşılıyor ki, hallerini bilen Evliya ile hallerini bilmiyen Evliyada hallerin bulunması bakımından ayrılık yokdur. Bu halleri bilmek bakımından fark olabilir. Bunun gibi, bir adam çok acıkır, açlık dayanamıyacak kadar artar. Adam kıvranır durur. Bu sıkıntılara açlık dendiğini de bilir. Başka birisi de, böyle açlıkdan kıvranır. Fekat, bu sıkıntılara açlık denildiğini bilmez. Bunların ikisinde de açlık hali vardır. Aralarında ayrılık yokdur. Ayrılıkları, yalnız açlık denildiğini bilmekde ve bilmemekdedir.

Cevab: Bunlar, bütün Hindistana gönderilmiş değildi. Ba?zıları, bir şehre, hatta bir köye idi. Allahü teala, bir millet veya bir şehr ehalisinden en iyisini bu devletle şereflendiriyor, o da, Allahü tealanın varlığını, birliğini ve emrlerini, Ondan başka kimsenin birşey yaratamıyacağını insanlara bildiriyordu. Onlar da, ona inanmıyor, inkar ediyordu. Cahil, yalancı, deli diye alay ediyorlardı. Azgınlıkları, ona eziyyetleri artınca, Allahü teala da, onları helak ediyordu. Uzun zeman sonra, başka bir Peygamberi, böylece gönderiyor ve yine böyle oluyordu. Hindistanda böylece yıkılmış, şehr harabeleri çok görülmekdedir. Şehrlerin bu sebebden harab oldukları ve Peygamberlerin da?vetleri, etrafdaki insanlar arasında yayılıp, uzun zeman dillerde dolaşıyordu. Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vesselam? çok kimse inansaydı ve mü?minler hakim olarak kalsalardı, o zeman, bizim de haberimiz olurdu. Fekat bir kişi, birkaç gün nasihat edip gider, buna kimse inanmaz ve bir başkasına, ancak bir kişi, iki kişi inanırsa, bize nasıl haber gelebilir. Çünki kafirler, dini söndürmeğe çalışıyor, babalarının yoluna uymıyan dini beğenmiyorlardı. Kim haber verecek ve kime söyliyecek. Sonra Resul, Nebi ve Peygamber kelimeleri, farisi ve arabidir. Hind lügatinde bu kelimeler yok idi ki, o Peygamberlere de, bu ismler verilmiş olsun. Nihayet şunu da söyliyelim ki, Hindistanın Peygamber gelmiyen ve doğru yol gösterilmiyen yerleri de var dersek, buralardaki insanlar, dağda, çölde yetişen müşrikler gibi olup, inad etdikleri ve herkesi kendilerine tapdırdıkları halde bile, Cehenneme girmez ve ebedi azab görmezler. Böylelerin Cehenneme girmesi, akl-ı selime, ya?ni şaşmıyan akllara uygun olmadığı gibi, yanılmıyan keşfler de, buna müsa?ade etmez. Fekat, bunlardan inad edenlerin bir kısmının Cehenneme gitdiklerini görmekdeyiz. Herşeyin doğrusunu, ancak Allahü teala bilir.

İKİYÜZSEKİZİNCİ MEKTUB

1- Uruc ederken, pekçok yükselmek.

toplu bir pdf kaynağından mı?

Çok olur ki, insan zahirini dağınıklıkdan kurtaramaz. Çünki, ödenecek haklar, yapılacak vazifeler vardır. Bunları yapmak için zahirin mahluklara dağılması lazım olur ve güzel olur. Fekat batının ya?ni kalbin ve ruhun mahluklara dağılması, hiçbir zeman iyi değildir. Batın yalnız Hak teala içindir. Demek oluyor ki, her bir kulun dörtde üçü Hak teala için olacakdır. Batının temamı ile zahirin yarısı. Zahirin ikinci yarısı, mahlukların haklarını ödemek için kalır. Bu hakları ödemek, Allahü tealanın emrlerine uymak olduğundan, zahirin bu yarısı da, Hak teala için olmuş olur. Herşey, Ona dönecekdir. Öyle ise, Ona kulluk ediniz! Vesselam.

Şerrin ve aşağılığın çok olması demek, bunu zevkle anlamak demekdir. Yoksa, kötü, aşağı bir kimse olmak değildir. Böyle anlayışlı kimse, Allahü tealanın ahlakını huy edinmiş kimsedir. O ahlakı huy edinmenin faidelerinden biri de, böyle anlayış sahibi olmakdır. Bu makamda kötülük, aşağılık hiç bulunabilir mi? Ancak bunların bilgisi bulunur. Bu ilm, tam bir şühud ile hasıl olduğu için tam bir yükseklikdir. Öyle bir iyilikdir ki, herşey onun yanında kötülük görülür. Bu görüş, nefs-i mutmainnenin kendi makamına inmesinden sonra ele geçer. Bunun için kul, zevkinden geçmedikçe ve kendini yere vurmadıkça ve işi buraya vardırmadıkça, Mevlasının yüksekliğinden bir şey anlayamaz. Nerede kaldı ki, kendini mevla bile ve kendi sıfatlarını Onun sıfatları sana. Allahü teala, böyle şeylerden çok uzak, çok yüksekdir. Böyle bilmek ismlerde ve sıfatlarda ilhaddır, zındıklıkdır. A?raf suresi yüzyetmişdokuzuncu ayet-i kerimesinde, bildirilen mülhidlerdendirler.

ALLAH, dostlarını RESULULLAHIN AS. mın gerçek varislerini başımızdan eksik etmesin inşaAllah... onlar ile haşr etsin...

imam rabbani tüm yollarda şeyh makamında olmasına rağmen nakşibendiyyede yürümüştür...

sıralama yanlış sanırım

İKİYÜZYETMİŞBEŞİNCİ MEKTUB

Doğru yolu bulamıyanlardan bir kısmı da, kendilerini maksada ermiş sanarak ve kavuşduklarını hayal ederek, şeyhlik yapmakda, herkese yol göstermeğe kalkışmakdadırlar. Kendileri bozuk oldukları için, bu yola uygun olan çoklarını da bozmakdadırlar. Sohbetleri, kalbleri karartdığı için, taliblerin isteklerini, çalışmalarını yok etmekdedirler. Kendileri sapıtdıkları gibi, başkalarını da, doğru yoldan sapdırmışlardır. Kendileri yıkıldıkları gibi, başkalarını da yıkmışlardır.

Kardeşim! Kıymetli hocamız, beni yetişdi ve yetişdirebilir görerek, tarikati öğretmek için izn verince ve taliblerden çoğunu, bu yana gönderince, kemale gelmiş olduğuma ve talibleri yetişdirebileceğime inanamıyordum. buyurdu. dedi. Emrlerine uyarak, tarikati ta?lim etmeğe başladım. Taliblere çalışmalarına yardımcı olmağa uğraşdım. Bu uğraşmalarımın taliblere çok faideli olduğu görüldü. Öyle oldu ki, senelerce çalışarak kavuşulabilenler, birkaç saatde ele geçiyordu. Birkaç zeman uğraşdım. Sonra, yine noksan olduğumu, aşağıda kaldığımı anladım. Tesavvuf büyüklerinin, son mertebe dedikleri, gelip geçici ler, bu yolda hiç hasıl olmamışdı. ve ne demek olduğunu bilmiyordum. Bu kemallere de kavuşmak lazımdı. Bunları düşündükce, aşağıda kalmış olduğumu iyi anladım. Yanımda bulunan talibleri toplıyarak, geride olduğumu, hepsine bildirdim. Dağılmalarını söyledim. Fekat bu sözlerimi aşağı gönüllülük, bir incelik sandılar. Yanımdan ayrılmadılar. Az zeman sonra, Allahü teala, umduklarıma kavuşdurdu. Sevgili Peygamberinin sadakası olarak?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimat? ihsanda bulundu.

ben yazının hepsini koymadım burası bile yeter anlayana...

Ferdiyyet nisbetinde yüz, Hak tealaya karşıdır. Şeyhlikle, talebe yetişdirmekle, öğretmekle ilgisi yokdur.

kolay gelsin...

teşekkür ederiz..

Hazret bir mektubunda da "artık zamanımız iyice bozuldu, bozuk fikirler her tarafa yayıldı, bid'atler çok yayıldı" kabilinden şeyler söylüyordu. O zamanlar bile bozulma çok fazla imiş. Buradan bozulmanın birdenbire değilde zamanla olduğu sonucunu çıkarabiliriz diye düşünüyorum.

Bu mektub, molla Tahir-i Lahoriye yazılmışdır. Yol göstermek makamına lazım olan va?z ve nasihatları bildirmekdedir:

Yine gelseydi eğer feyz, Ruhülkudsden,

Cevab 4: Molla Muhammed Sıddikın?rahmetullahi teala aleyh? mektubunda, Vilayet-i Museviden Vilayet-i Muhammediyyeye geçirilmiş olduğu işitilmemişdir denilmekdedir. Bunu yazarken, geçirildiği bilinmiyordu. Bunu bildirdiklerinden sonra ve geçirmeğe kudret verdiklerinden sonra, sizi o vilayetden bu vilayete geçirdiler diye yazıldı. Bu iki mektub, başka zemanlarda yazılmış oldukları için, birbirlerinin zıddı olmazlar.

EK: Son olarak, şunu da bildirelim ki, oradaki kardeşlerimiz arka arkaya yazarak, Mir hazretlerinin bu günlerde talebeyle az çalışdığını, ev yapdırmakla uğraşdığını, eline geçenleri ev yapmağa harc etdiğini, talebenin, kendisinden faidelenemediğini bildiriyorlar. Bunları öyle yazmışlar ki, beğenmedikleri, istemedikleri anlaşılmakdadır.

Muhammedi olan Veli, şü?una doğru yükselir. Şü?unun bu alemle hiç ilgisi yokdur. Çünki alem, sıfatların zıllidir. Şü?unun görüntüsü değildir. Bundan dolayı salikin şanda Fenası, onun tam Fenası olur. Öyle olur ki, salikin varlığı ve eseri, izi hiç kalmaz. Bekasında da, bütün varlığı, o şan ile baki olur. Sıfatda fani olan böyle değildir. Kendisi ve eseri büsbütün yok olmaz. Çünki, salikin varlığı o sıfatdandır ve o sıfatın zıllidir. Aslın görünmesi, kendi zıllini büsbütün yok etmez. Hasıl olan Beka da, Fenası kadardır. Bundan dolayı, Muhammedi olan Veli insanlık sıfatlarına geri dönmez. Koğulmak korkusundan mahfuzdur. Çünki, kendisinden büsbütün geçmişdir. Hak teala ile baki olmuşdur. Bu makamdan geri dönmek olamaz. Sıfatlarda Fena bulmak, böyle değildir. Çünki bu Fenada, salikin varlığının eseri izi yok olmadığı için geri dönebilir. Vasıl olan Velinin insanlık sıfatlarına dönmesi caiz olur diyen ve olmaz diyen alimler vardır. Böyle başka söylemeleri, yukarda bildirdiğimiz ayrılıkdan ileri gelebilir. Bu sözün doğrusu, Muhammedi olan, geri dönmekden korunmuşdur. Başkaları için bu korku vardır. Salik fenaya kavuşdukdan sonra, varlığının eseri de yok olur denildiği gibi, yalnız varlığı yok olur, eseri yok olmaz diyenler de olmuşdur. Bu sözün doğrusunu, biraz açıklamak ister. Şöyle ki, Muhammedi olan salik fani olunca, hem kendi, hem de eseri yok olur. Başkalarının ise, eseri yok olmaz. Çünki, salikin aslı olan sıfat yok olmamışdır. Bunun zılli de yok olmaz. Burada bir incelik vardır, şöyle ki:

Allahü teala fikir buyuran kardeşlerimizden ve bu başlığa muhabbet besleyen kardeşlerimizden razı olsun inşaallah.

Allahü teala bizim bu Mektub'ların bereketine erişebilmemizi nasib ve müyesser eylesin. Bu büyük Veli'nin sohbetinde bulunmuş gibi muamele etsin.

kardeş üstad hep farisi beyitler vermekte

Toprak nerede, temiz alemler nerede?

Süal: Yukarıdaki yazıdan, tecellilerin sonu olduğu anlaşılıyor. Halbuki tarikat büyükleri, tecellilerin sonsuz olduğunu bildirmişlerdir.

Geceler gündüz oldu, nur kapladı cihanı,

Süal: Akl, yaratıldığı şeklde iken, Allahü tealaya aid şeyleri anlıyacak kadar temam değil, kusurlu ise de, belki zemanla ilerliyerek ve temizlenerek Onun ile bizim anlıyamıyacağımız bir münasebet yapamaz mı? Melek vasıtası ile Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vetteslimat? haber gelmeden, bu münasebetle ve kavuşmakla insanlar aklları ile, sonsuz ve hakiki varlığa mahsus şeyleri, doğruca Ondan alamaz mı?

Kalb, Alem-i halk ile Alem-i ervah arasında bir vasıtadır. Bu her iki aleme de benziyen tarafları vardır. Sanki kalbin yarısı Alem-i halkdan, yarısı da Alem-i ervahdan gibidir. Alem-i halkdan olan yarısının da yarısı hava olur. Buna göre kalbin dörtde biri hava olur. Bu son bildirdiğimiz de, birinci cevaba uygun olmakdadır. Bundan fazla yazacak zeman olmadı. Size ve doğru yolda olanlara ve Muhammed Mustafanın izinde gidenlere selam olsun! .

Canım yavrum! Sana sözüm, yalnız şudur:

Bilmeniz lazımdır ki, bizim yolumuz, Allahü tealanın ismleri üzerinde çalışmak değildir. Bu yolun büyükleri, bu ismlerin sahibinde yok olmağı aramakdadırlar. Onlar, daha ilk bakışda, sıfatların dışında olan varlığı istemekdedirler.

İ?tikadı bunlara uygun olan din alimlerinden biri, fer?ıyyatda, ya?ni islamiyyete yapışmakda gevşek davranırsa, kusurlu olursa, buna bakarak, bütün alimleri kötülemek yersiz olur. İnadcılık olur. Onların doğru bilgilerini inkar etmek, kötülemek olur. Çünki, doğru bilgileri bizlere ulaşdıran onlardır. Kurtuluş yolunu, bozuklarından, sapıklarından ayıran onlardır. Onların hidayet ışıkları olmasaydı, bizler doğru yolu bulamazdık. Doğruyu, bozuk olanlardan ayırmasalardı, bizler taşkınlık, azgınlık uçurumlarına düşerdik. İslamiyyeti bozulmakdan koruyan, her yere yayan onların çalışmasıdır. İnsanları kurtuluş yoluna kavuşduran onlardır. Onlara uyan kurtulur, se?adete kavuşur. Onların yolundan ayrılan sapıtır, herkesi de sapdırır.

10- Bu yüksek yolda, faide vermenin ve istifade etmenin çoğu, sessizce olur. buyurmuşlardır. Kendilerini susmağa zorlamazlar. Belki bu sessizlik, bu yolda, kendiliğinden olmakdadır. Çünki daha başlangıcda, bu büyükler?rahmetullahi teala aleyhim ecma?in? Zat-i ilahiyyeyi özlemekdedirler. İsmleri, sıfatları bırakıp, Zatı isterler. Böyle olanların, elbette sesi çıkmaz. sözü de, bunu göstermekdedir.

BURASI ÇOK ÖNEMLİ:

Çok zeman olur ki, insanların arasında bulunmak lazım olur. Çünki, insanlara karşı olan haklar, vazifeler vardır. Bunları yapmak lazımdır. Bunları yapmak için, insan arasına karışmak iyi olur. Fekat, kalbin Allahdan başka şeyleri düşünmesi hiçbir zeman caiz değildir. Çünki kalb, yalnız Allahü teala için yaratılmışdır. İnsanın kalbini ve zahirini ikişer kısma ayırırsak, bu dört parçadan üçü, Allah içindir. Ya?ni kalbin iki kısmı da ve zahirin bir kısmı, Allah içindir. Zahirin ikinci yarısı, insanların haklarını ödemek içindir. Bu hakları öderken de, Allahü tealanın emrlerine uymak lazım olduğundan, bu yarım da, Allahü teala için olur. Her iş, Onun içindir. Öyle ise, Ona ibadet etmelidir. Ona sığınmalıdır. İnsanların yapdıklarının hepsini Allahü teala bilir.

Uzaklardan gelmişti, Resulün bu müjdesi.

İnsanlara nasihat etmek, herkese yol göstermek için geri dönmüş olan Evliya, hem vilayet, hem de da?vet bilgilerini ve kıymetlerini taşıdıklarından, keşflerinin nuru ile ve Tabi?in ve Tebe?i tabi?inden ictihad derecesine yükselen alimler, hadis-i şeriflerin derinliklerindeki ma?naları bulup anlamak ile, Şeyhaynın?radıyallahü anhüma? kemalatından biraz anlayarak, hakikatlerinden az birşey ele geçirerek üstünlüklerini bildirmişler ve bunda söz birliği hasıl olmuşdur. Bu sözlerine uymıyan keşflerin, buluşların yanlış olduğunu söyliyerek bunlara kıymet vermemişlerdir. Bu ikisinin üstünlüğü Sahabe-i kiram arasında zaten şöhret bulmuşdu. Mesela, de Abdüllah ibni Ömer?radıyallahü anhüma? diyor ki, . Ebu Davüdün bildirdiğine göre, yine Abdüllah ibni Ömer?radıyallahü anhüma? diyor ki: .

Yavrum! Allahü tealanın bizlere, kendimizden daha yakın olduğu, Kur?an-ı kerimde bildirilmişdir. Amma ne yapalım ki, Allahü teala, akllarımızın, düşüncelerimizin ve bilgimizin ve anlayışımızın ötesindedir. Ötelerin ötesidir. Şunu da biliyoruz ki, bu ötelik, uzaklık, yakınlık bakımından olup, uzaklık bakımından değildir. Allahü teala, her yakından daha yakındır. Hatta, Onun bir olan zatı ya?ni kendisi, bize sıfatlarından daha yakındır. Halbuki bizler, o sıfatlarla var olduk ve varız. Bunu akl anlıyamaz. Çünki birşeye başkasının, kendinden daha yakın olmasını düşünemez. Bunu açıklıyabilmek için, bir misal aradım ise de, bulamadım. Bu bilgi, kesin olarak a, ya?ni Kur?an-ı kerime dayanmakdadır. Doğru olan keşfler de, böyle olduğunu gösteriyor. Tarikat sahibleri, tevhidden ve birleşmekden söz etmişlerdir. Yakınlıkdan, beraber olmakdan uzun uzun konuşmuşlardır. Fekat, Allahü tealanın çok yakın olduğunu hiç söylemediler. İnsanları şaşkınlıkdan kurtaracak bir açıklama yapmamışlardır. Şaşılacak şeydir ki, Allahü tealanın bize çok yakın olması, bizim Ona çok uzak olmamıza sebeb olmuşdur. Bunu iyi anlayınız. Sözümüzde işaretler ve beşaretler vardır. Size ve doğru yolda olanlara ve Muhammed Mustafanın?aleyhi ve ala alihissalevatü vetteslimatü etemmüha ve ekmelüha? izinde gidenlere selam olsun!

Bu mektub, kıymetli oğlu meyan Muhammed Sadıka yazılmışdır?kaddesallahü esrarehümel?aziz?. Salik, kendini Peygamberlerin makamında görür. Bunun sebebi bildirilmekdedir:

Bu mektub, seyyid mir Muhammed Nu?mana?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? yazılmışdır. Silsile-i aliyye-i Sıddikiyyeye bağlanmağa şükr etmekde, bu yolu övmekdedir:

. Allahü teala, hayrı ve şerri, iyiyi kötüyü irade eder, ister ve yaratır. İyilerin de, kötülerin de halıkı, yaratanı Odur. Fekat, iyiliklerden razıdır. Şerlerden razı değildir. Ya?ni beğenmez. İrade başkadır, rıza başkadır. Aralarındaki farkı, yalnız Ehl-i sünnet alimleri görebilmişdir. Diğer yetmişiki fırka, bu farkı anlıyamıyarak, hepsi dalaletde kaldı, yollarını şaşırdı. Mesela, Mu?tezile fırkası, herkesi, kendi işinin halıkı zan etdi ve filanca kimse, filan işi yaratdı dedi ve insanlar, imanlarını ve küfrlerini kendileri yaratıyor dedi.

Hayırlı cumalar herkese..

İşte, Ehl-i sünnet alimleri?rahmetullahi aleyhim? diyor ki, kulların ihtiyari hareketlerini, işlerini Allahü teala icad etmekde, yaratmakdadır. Onun kudreti ile var oluyorlar. Fekat, insanın kudreti de karışmakdadır. İstekli hareketlerimiz, Allahü tealanın kudreti ile ve bizim kudretimiz ile olur.

Salikin kendi dışında olan müşahedeleri, Allahü tealanın zatını bildiren, işaretleri, alametleri görmekdir. Allahü tealanın kendisini müşahede etmek demek değildir. Hakaık-ı Kur?aniyyeyi bilenlerin başı ve Ariflerin büyüğü, islam dinine yardım edenlerin önderi olan hace Ubeydüllah?kuddise sirruhül akdes? buyurdu ki, . Görülüyor ki, his edilen veya Alem-i misalde görülen, şekllerden herhangibiri olan ve nurlar, ışıklar gerisinde bulunan tecelliler, görünmeler hep hasıl eder. Her ne şekl olursa olsun ve nasıl nur olursa olsun, renkli nur olsun, renksiz nur olsun, sınırlı olsun veya sonsuz olsun, bütün dünyayı doldursun veya doldurmasın, nurların ve şekllerin hepsi, ilm-ül-yakin içindedir. Mevlana Abdürrahman-i Cami?kuddise sirruhüssami? hazretlerinin kitabındaki beytlerden farisi bir beytin tercemesi:

İkiyüzaltmışaltıncı mektubu, üstadı Muhammed Baki-billah?kuddise sirruh? hazretlerinin iki oğlu, hace Ubeydüllah ve hace Abdüllaha yazmışdır. İlham ve firaset yolu ile, mubarek kalbine doğan, akide ya?ni i?tikadından ba?zısını bildirmekdedir. Kitablardan alarak ve akl ve düşünce ile bularak yazmadığı halde hepsi, Ehl-i sünnet vel-cema?at alimlerinin sözlerine uygundur. Allahü teala, ömr sarf ederek, istirahatlerini feda ederek, durmadan çalışan o alimleri, en üstün iyiliklerle mükafatlandırsın!

Nasihat istiyorsunuz. Yavrum! Bu bozukluğum ve dünyaya dalmış halim ve bilgisizliğim ve başarısızlığım ile, size nasihat vermeğe kalkışmakdan haya ederim, utanırım. Fekat, emr-i ma?rufdan kaçınmakdan da korkarım ki, hasislik ve alçaklık yapmış olmıyayım. Bunun için, birkaç kelime yazmağa kendimi zorluyorum. Yavrum! Dünyada kalmak zemanı pek azdır. Bu kısa zemanın çoğu da boş yere geçmiş bulunuyor. Pek azı kalmışdır. Ahıret zemanı ise sonsuzdur. Orada başa gelecek şeyler, bu birkaç günlük işlere bağlıdır. Bundan sonra, ya sonsuz ni?metler, zevkler veya bitmez tükenmez azablar, acılar vardır. Muhbir-i sadık, ya?ni hep doğru söyleyici, bunları haber vermişdir. Elbette olacaklardır. Aklı olan kimsenin, durmadan çalışması lazımdır. Yavrum! Ömrün en kıymetli zemanları, boş yere geçdi. Allahü tealanın düşmanı olan nefsin isteklerini yapmakla tükendi. Şimdi, ömrün en kıymetsiz, başarısız zemanı kaldı. Artık, bununla da, Allahü tealanın beğendiği işleri yapmaz, kuvvetli zemanda elden kaçırılanı, kuvvetsiz, kıymetsiz zemanda yakalayamaz isek ve az bir emekle ve kısa bir sıkıntı ile, sonsuz rahat ve ni?metlere kavuşmaz isek ve sayısız çirkin işlerimizi, az bir iyi işle örtmez isek, yarın kıyamet gününde, Allahü tealanın huzuruna ne yüzle çıkabiliriz? Oraya ne özr ve behane götürebiliriz? Bu gaflet uykusu ne vakte kadar sürecek. Gaflet pamuğu kulaklarda ne kadar kalacak? Birgün, gözlerden perdeyi kaldıracaklar. Kulaklardan gaflet pamuğunu çıkaracaklar. Fekat, faidesi olmıyacak. O zeman pişmanlıkdan, utanmakdan başka yapılacak şey olmıyacak. Ölüm gelmeden önce, yapacak işi bilmeli. Yüzü ak olarak, Allahü tealayı özliyerek can vermelidir. Önce, i?tikadı düzeltmek lazımdır. Dinden olduğu tevatür yolu ile, ya?ni çok kimselerin söylemesi ile zaruri olarak bilinen şeylere inanmak elbette lazımdır. Bundan sonra, fıkh kitablarında yazılı olan şeyleri öğrenmek ve yapmak zaruridir. Bundan sonra da, tesavvuf yolunda ilerlemek gelir. Fekat bu, kimsenin bilmediği şeyleri öğrenmek, kimsenin görmediği gizli şeyleri görmek için de değildir. Nurları, renkleri görmek için değildir. Bunlar oyun, keyf verici şeylerdir. Herkesin gördüğü şeyler ve renkler yetişmiyor mu ki, bunları bırakıp da, riyazetler, sıkıntılar çekerek, bilinmiyen şeyler ve renkler aranılsın? Bu şeyler ve renkler de, o şeyler ve renkler de, hep Allahü tealanın yaratdığı şeylerdir ve Onun varlığını ve yaratıcı olduğunu gösteren işaretlerdir. Bu madde aleminde bulunan güneş ve ay ışıkları, Alem-i misaldeki nurlardan, renklerden katkat daha üstündür. Fekat, bunlar her zeman görüldükleri için ve alim de, cahil de gördüğü için, kıymet verilmiyor, herkesin bilmediği, görmediği nurlar aranıyor. Farisi mısra? tercemesi:

ben de ilk defa baktım. paylaşım için teşekkürler p00r. her gün okuyacağım inşallah.

Masal sanana, masal gibi olur,

Muhammed?aleyhisselam?, yüzü suyudur cihanın,

Ey oğlum! Bu işler, yalnız insanın sine olur. Bu hey?et, on parçadan yapılmışdır. Alem-i halk ile, Alem-i emrin hepsinden meydana gelmişdir. Bununla beraber, bu makamda, hepsinin başı, toprak maddeleridir. Ondan ötesi, ancak yoklukdur denildi. Çünki, dışarda ve ilmde olan varlıkların mertebeleri geçildikden sonra, bunların tersi olan adem hasıl olur. Allahü tealanın kendisi, bu varlıkların ve ademin ötesidir. O makamda adem bulunmadığı gibi, varlıklar da yokdur. Çünki, tersi adem olan bir vücud, Zat-i ilahiye layık değildir. Başka kelime bulunamadığı için, o mertebede vücud, ya?ni varlık dersek, tersi, karşılığı adem, ya?ni yokluk olmıyan vücud demekdir. Bu fakir, bir mektubumda , demişdim. Bunu, anlamıyarak yazmışdım. İşin iç yüzüne varamamışdım. Vahdet-i vücud gibi birkaç bilgi de, böyle yazılmışdı. İşin içyüzünü bildirdikleri zeman, başlangıcda ve yolda iken yazdıklarıma ve söylediklerime pişman oldum. Tevbe ve istigfar eyledim. Estagfirullah ve etubü ilallah min cemi?i ma kerihallah?sübhanehu ve teala?.

p00r kardeşim hakkını helal et nolur. biz de son mektuptan geriye doğru gelebili rmiyiz? ortada bi yerlerde buluşuruz inş. ben de bu sevaba ortak olayım inş..

Uymıyan sözlerinden bir başkası da, Allahü teala kudret sahibidir diyorlar ve istediğini yapar, istemediğini yaratmaz diyorlarsa da, hep ister, istememesi olmaz diyorlar. Böyle söylemek, Allahü tealayı yaratmasında mecbur bilmek demekdir. Hatta, kudretini inkar etmek olur. Çünki bütün din sahiblerine göre, Allahü tealanın kudreti, dilerse yaratır, dilemezse yaratmaz ma?nasına olan kudretdir. Bunların sözünden ise, yapmağa mecbur olan, yaratmamasına imkan olmıyan bir kudret anlaşılmakdadır. Bu sözleri, hükemanın, felesofların sözüne benziyor. Bunların, elbette ister, istememesi olamaz diyerek, irade sıfatına ma?na vermeleri, böylece kendilerini felsefecilerden ayırmaları bir işe yaramaz. Çünki irade etmek, dilemek, eşid olan iki işden birini seçmek demekdir. İki iş eşid olmazsa, irade de yok demekdir. Bunların sözünde, lazım olmak ve yok olmak tarafları müsavi değildir.

Bunun içindir ki, bunların bir avuç arpa sadaka vermekle kazandıkları dereceler, başkalarının dağ kadar altın vererek kazandıkları dereceden katkat daha yüksekdir. Eshab-ı kiramın hepsinin yüksekliği böyledir?rıdvanullahi teala aleyhim ecma?in?. Hepsini büyük bilmemiz lazımdır. Hepsine iyi gözle bakmalı, hepsini sevmeli, övmeliyiz. Çünki, Eshab-ı kiramın hepsi adildir. İslamiyyeti bildirmekde, hepsi ortakdır. Birinin bildirdiği, ötekinin bildirdiğinden daha kıymetli değildir. Kur?an-ı kerimi onlar topladı. Ayet-i kerimeler, herbirinin adaletine güvenerek, hepsinden, birer ikişer alınarak, bir araya getirildi. Bir kimse, Eshab-ı kiramdan birini kötülerse, bu sözü Kur?an-ı kerime dokunur. Çünki, birkaç ayet-i kerime, ondan alınmış olabilir. Bu büyüklerin aralarında olan çekişmelerin, muharebelerin iyi sebeblerle yapıldığını söylemeliyiz. Nefse uymakla, kin ve inad ile olmadığına inanmalıyız. İmam-ı Şafi?i?rahmetullahi aleyh? hazretleri, Eshab-ı kiramı çok iyi tanıyordu. Bu büyük alim buyurdu ki: . İmam-ı Ca?fer-i Sadık hazretlerinin de böyle söylediği haber verilmişdir. Vesselamü evvelen ve ahıren.

Talebe kardeşleri ile sohbet etmek, bu yolun sünnet-i müekkedesidir. Hace Behaeddin Buhari?kaddesallahü teala sirrehül?aziz? hazretleri buyurdu ki, . Uzletde şöhret vardır. Şöhret de afetdir. Sohbet buyurulması, talebe kardeşleri ile birlikde olmakdır. Başkaları ile sohbet edilmez. Çünki, birbirinden fani olmak, ya?ni başkalarını unutmak, sohbetin şartıdır. Bu da, uygun arkadaşla olabilir.

Tam ma?rifet sahibi olan bir arif, asl vücude ilerlerse, tam ademe iner. Böylece, bu ademin de, o hazretle bağlantısı olur. Zinetlenmiş olur. Güzelleşmiş olur. O vakt, arifin kendi mertebeleri demek olan, kendi ademlerinin bütün mertebeleri, topluca olsun, ayrı ayrı olsun, hepsi güzel ve iyi olurlar. Kemal ve cemal hasıl ederler. Bütün mertebelerinin iyi, güzel olması, yalnız böyle arif içindir. Ondan başkasında, iyilik olursa, ya ayrı ayrı ayrılmış ademlerin birkaç mertebesinde olur veya ayrı ayrı bütün mertebelerinde görülür. Bu ikincisi de, çok az bulunur. Fekat, her çeşid kötülük ve bozuklukdan başka birşey olmıyan tam ve toplu ademin iyi ve güzel olması, yalnız bu arif içindir. Bu arifin şeytanı da, tam iyi olarak, islamın güzelliğine kavuşur. Nefs-i emmaresi mutmeinne olur. Mevlasından razı olur. Bunun içindir ki, Peygamberlerin efendisi?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat?, buyurdu. Bundan sonra, gazada, hiçbir gazi ondan daha ileri olamaz. İyilikleri şeytan kadar gösteremez. Sübhanallah! Bu fakirden elinde olmıyarak öyle ma?rifetler hasıl oldu ki, çokları toplanarak çalışsalar, bir benzerine kavuşamazlar. Geleceği haber verilmiş olan hazret-i Mehdinin de bu ma?rifetlerden çok pay alacağı umulur. Farisi beyt tercemesi:

Bu adem dedikleri, el ayakla, baş değil,

Kalbin temizliği zikr iledir Rahmanın!

İKİYÜZDÖRDÜNCÜ MEKTUB

Hafızın feryadı boşuna değil,

Kıymetli ömrünü eyleme israf!

belki sen kavuşursun, biz varamadıksa da!

Kulak ki, öğüt almaz, her dinlediği şeyden,

Bu arada eleştirilerimizi de yapmalıyız ki, bir yobaz olmayalım. Bildiğin üzere, yobaz, ya kendi "doğru" üretir ve onlardan sapma göstermez, ya da başkalarının ürettiği "doğru"ları körükörüne kabullenir ve bunlar hakkında eleştiri kabul etmez.

Önderin görüntüsü, Hakkın zikrinden daha faidelidir!

7- Bu yolda, riyazet çekmek ve nefs-i emmare ile cihad etmek, ahkam-ı şer?ıyyeye uymakla ve sünnet-i seniyyeye yapışmakla olur. Çünki, Peygamberlerin gönderilmesi ve kitabların indirilmesi, hep nefs-i emmarenin isteklerini yok etmek içindir. Çünki, nefs-i emmare, Allahü tealaya düşmanlık etmekdedir. Nefsin isteklerini yok etmek, ancak islamiyyete uymakla olur. Bir kimse islamiyyete ne kadar çok uyarsa, nefsin arzuları o kadar azalır. Bunun içindir ki, nefse en zor gelen şey, en ağır gelen yük, islamiyyetin emrlerine ve yasaklarına uymakdır. Nefsi ezmek için, islamiyyete uymakdan başka yol yokdur. Sünnet-i seniyyeye uymadan çekilen riyazetlerin ve yapılan mücahedelerin hiç kıymeti yokdur. Hindistandaki Cukiyye ve Berehmen denilen din adamları ve eski Yunan felesofları böyle idiler. Çekdikleri riyazetler, sapıtmalarını artdırdı ve onları zarara sokdu.

Sona varmış olanın bilgisi olmaz ise de, harikalar, kerametler gösterir. Çok olur ki bunların hasıl olması, kendi isteği ile değildir. Çoğundan haberi bile olmaz. Herkes, Onun?rahmetullahi teala aleyh? kerametlerini görür. Onun ise haberi yokdur. Sona ermiş olanda ilm yokdur demek, hiçbir halini bilmez demek değildir. Her birini ayrı ayrı inceden inceye bilmez demekdir. Bunu yukarıda kısaca bildirmişdik. Onun hidayet nuru, müridlerine vasıtasız olarak veya bir, yahud birkaç vasıta ile, onun yoluna bağlı kaldıkları müddetçe akar. Onun yolunu değişdirerek, bozarak kirletirlerse , feyz kesilir. Ra?d suresinin onikinci ayet-i kerimesinde mealen, buyuruldu. Ne kadar çok şaşılır ki, tarikatcılar yapdıkları değişiklikleri, reformları, bu yolu düzeltmek, olgunlaşdırmak sanıyorlar. Noksanlarını temamlıyoruz diyorlar. Bilmiyorlar ki, temamlamak ve olgunlaşdırmak, her cahilin yapacağı iş değildir. Birşey eklemek, her ahmağa yakışacak şey değildir. Farisi beyt tercemesi:

Ni?mete kavuşanlara afiyet olsun,

Başlangıcda olanlara, vecd ve sima? zararlıdır. Yükselmesine engel olur. Şartlarına uygun olsalar da zararlıdırlar. Sima?ın şartları, bu mektubun sonunda, inşaallah bildirilecekdir. Bunun vecdi bozukdur. Hal kaplaması suçdur. Hareketleri tabi?idir. İsteklerine, nefsinin şehvetleri karışmışdır. Başlangıcda olan, mübtedi denilenler, olmıyanlardır. Erbab-i kulub olanlar yoldakilerdir. Mübtedi ile müntehi arasında bulunanlardır. Müntehi demek, sona varmış, ve olmuş demekdir. Bunun da dereceleri vardır. Kavuşmanın da mertebeleri vardır. Her derece, her mertebe, birbirinin üstündedir. Bu mertebeler sonsuzdur. Kavuşmakla bitmez, tükenmez. Sima?, yoldakilere ve müntehilerin birkaçına faidelidir. Bunu, yukarıda bildirmişdik. Şunu da bildirelim ki, Erbab-i kulub, sima?sız olamaz demek istemiyoruz. Cezb olunmıyanlar, , sıkı riyazetler, ağır mücahedeler yardımı ile ilerliyebilirler. Sima? ve vecd, yalnız bunlara yardımcı olur. Erbab-i kulub, meczublardan ise, cezbe yardımı ile ilerlerler. Sima? bunlara lazım değildir. Şunu da söyliyelim ki, cezb edilmiyen Erbab-ı kulub için, sima? her zeman faideli olmaz. Bundan yardım görebilmek için şartlar vardır. Bu şartlar gözetilmezse zararlı olur.

Fakr, ihtiyac ve isteklerine kavuşmamak, bu yolun zinetidir ve dünya ve ahıretin efendisine benzemekdir?aleyhi ve ala alihissalatü vesselam?. Hak teala, çok merhametli ve ihsanı bol olduğundan, kullarının rızkına kefil olmuşdur. Ya?ni kendi üzerine almışdır. Bizi ve sizi bu düşünceden kurtarmışdır. Evde bulunanların sayısı çok ise rızkı çok gönderir. Biz kullar, bütün düşüncemizi, bütün gücümüzü Hak tealanın razı olduğu şeyleri yapmak için kullanacağız. Evdekilerin yükünü Onun ihsanına bırakacağız. Buluşduğumuz zeman bunun üzerinde daha konuşuruz.

1- dır. Vatanda ilerlemekdir. de denir. Seyr-i enfüsi bütün tarikatlerde de var ise de, bu seyr, ya?ni ilerlemek, yolun sonunda olur. Seyr-i afakinin konaklarını geçdikden sonra, bu seyre başlarlar. Bu yolda ise, işe seyr-i enfüsi ile başlanır. Bu seyr ile, seyr-i afaki de, birlikde gidilir. İşte, bu seyrin başlangıçda yapılması, nihayetin başlangıca yerleşdirilmesidir. Bu yola mahsus olanlardan başka biri de:

Yavrum! Bu dünyaya düşkün olanlar, mal, para peşinde koşanlar, büyük bir belaya yakalanmışlardır. Büyük bir derde tutulmuşlardır. Çünki, bu dünyada bulunan, Allahü tealanın beğenmedikleri şeyler ve her pislikden daha kötü olan pislikler, bu kimselere güzel görünmekdedir. Sevimli sanılmakdadır. Necaseti yaldızlamak, zehri şekerle kaplamak gibidir. Allahü teala insanlara akl verdi. Akla bu alçak dünyanın kötülüğünü anlatdı. Allahü tealanın beğenmediği şeylerin çirkinliğini gösterdi. Bunun için, alimler buyurdu ki, . Allahü teala çok merhametli olduğu için, yalnız akl şahidini vermekle kalmadı. İkinci ve nakli şahid olarak da Peygamberleri?aleyhimüsselam? verdi. Alemlere rahmet olarak gönderdiği Peygamberleri ile?aleyhimüssalevatü vettehıyyat?, bu bozuk malın iç yüzünü kullarına bildirdi. O yalancı kahpenin cilvelerine aldanmamalarını, ona tutulmamalarını açıkça emr buyurdu. Şaşmaz, doğru olan bu iki şahid var iken, bir kimse, şeker sanarak zehr yirse ve altına kavuşacağım diyerek necaseti avuçlarsa, elbette çok alçaklık yapmış olur. Çok pis olduğunu göstermiş olur. Peygamberlere?aleyhimüssalevatü vettehıyyat? inanmamışdır. Müsliman olduğunu söylese de, münafık olur. Onun müsliman görünmesi, ahıretde faide vermez. Yalnız dünyada canını ve malını korumuş olur. Bugün, kulaklardan gaflet pamuğunu atmalıdır. Yoksa, ahıretde ah etmekden, pişman olmakdan başka yapılacak şey olmaz. Halinizi sık sık bildiriniz!

Beni incitirsen çok, senden dönmem asla.

Hafız, senin vazifen, yalnız bir düa,

bilirim üzülürsün, yoksa sözüm çokdur sana!

gözleri hiç görmeyen bir zatın parmaklarını kuranı kerim üzerinde gezdirmesinide allah kabul eder ve pek kıymet verir diye duymuştum

Sen müslümanım dedin, neden dikkate almayalım.

Bu misillu ibareler, tevhidden haber verip sekrin galebesi hallinde meşayihten sudur etmektedir. O sekrin galebesi dahi, cem mertebesi olup ondan:

Yalnız kendinizin mi doğru düşündüğü kanısındasınız?

Kavuşdum sanma, bir cilve görünce!

Ya Rabbi! Peygamberlerin efendisi, en üstünü hurmetine ve şerefine?aleyhi ve aleyhimüssalevatü vetteslimat? bizleri, istediğin gibi nemaz kılanlardan ve azabından kurtulanlardan eyle! Amin.

Esasen dayandıkları nokta; Hazret-i İsa "aleyhisselam" ve Hazret-i Muhammed "sallallahu aleyhi vesellem" arasında en az 1000 sene olduğudur.

haramlardan kaçınır, nefsi de serkeş değil.

de diyor ki, (Nemazda eşhedü en la... derken, şehadet parmağı ile işaret mekruhdur. kitabı da, böyle diyor. Alimler bunu beğeniyor. Fetva da böyle verilmişdir. Çünki, nemazda hareketsiz, vekarlı olmak lazımdır).

hatasız kul olmaz diye boşuna dememişler...

Yüzbin ok ve kılınc yapamaz asla,

İKİYÜZKIRKDÖRDÜNCÜ MEKTUB