bir haftadan beri bu rüzgar hiç dinmedi hep konular affetmekle veyada affettirmekle ilgiliydi şu mübarek günde Allaha dua edicem şu rüzgarın esmesini dindirsin küsleri barıştırsın diye böyle mubarek günde de küsülürmüymüş hiç.

bidakka şimdi dur orda yolcu:) rüzgarı suçlama hemen belki de kendin kapamışındır camı rüzgarın yüzüne :)

müverrihim açıklamaaların hep güzel ne diyim ben bu söze :)

Ama başka bir durumda, sohbetin gidişatında ciddiyeti sığlıkla karşılayan birinin de sadece tıynetini ortaya koyduğunu düşünürüm. O kendince haklıdır ben de kendimce haklıyım. Hüküm çıkarmam.

güzel demişin çalı

İnsanların sohbetleridir gerçek yüzlerini belli eden, hepimizin yazdıkları kişiliğimizin birer yansıması aslında. Bizi biz yapan bu hayatta yaşadığımız hikayelerimiz, öykülerimiz.. Herbirimizin ki başka başka, farklı farklı.. İnsan;bilmediğin bir aleme açılan pencere gibi. Her yeni birini tanıdıkça O aleme en güzel pencereden bakıp manzaranın seyrine koyulursun. Ama öyle bir an gelir kii, O alem pencereyi birden en sert esen fırtınalardan bile beter yüzüne kapatır.

sürekli rüzgarın suçundan rüzgarı affedip affetmemekten bahsediyorsunuz ama ne biliyorsunuz ki rüzgarın kalbinin kırılmadığını. hırçınsa hırçınlığının bir sebebinin olup olmadığını.

ya öyleyse. ya kalbi kırıldığı halde rüzgar affetmenin sözünü bile etmiyorsa. rüzgar kapalıymış açıkmış rüzgarın işi esmek rüzgar hep aynı yerinde eser sen camı açarsan yeniden onunla yüzyüze gelirsin.

serpili dediğin gibi yapıp beklicem bakalım pencere açılacakmı yoksa çekip gitmeli

ne acı ki insanın gerçek yüzünü ancak yaşanmışlık gösterir, yani o anı acı da olsa tatlı da olsa yaşamadan gerçek yüzünü göremeyiz

özet geçermisin mayıscım:))

hal böyle olunca kapanan pencerenin önünde durup 1 dk düşünmek gerek o fırtınaya dayanabilecek miyim? yoksa penceresi kapanan odayı kapıdan çıkıp terketmek mi daha iyi?

Bu durumda eğer karşımdaki kişiyle samimiyetim varsa herhalde mutluluktan kavrama yetisi dumura uğradı, algılamak istese de algılayamıyor diye düşünürüm.. Affedilecek bir şey kalmıyor ortada.

İşte o an, affedip pencereyi tekrar aralamaya mı çalışırsın?Yoksa kabullenip gerisin geriye çıkıp gidermisin?

Biriyle çok ciddi bir konuyu konuşuyorum, o lakayt davranıyor, eğleniyor kendince..

insanların sohbetleri gerçek yüzlerini göstermez, göstermek istediklerini sohbete dökerler

ihtiyar güzel şeyler yazmışsın birde rüzgarın halini düşünmek gerekte, rüzgarda çok hırçın pencereyi tekrar açtığında tekrar kapanmayacağı ne malum. aç kapa aç kapa artemamı bu :)

müverrih sidas ve mayıs sayın mahkeme heyeti rüzgarı yargılamak da suçlamak da kolay.

rüzgara karşı yürümemeniz gerektiğini öğrenin

uyurken özet geçiyorum :)

helal sana sidas benim yorumuma sığ yaklaşımı gelmişti ama bak sen de aynı paralelde şeyler söylemişsin. ne belli rüzgarın suçlu olduğu

sayın sidas, manzarayı seyretmek kapıdan değil pencereden mümkün. bir eve iki yerden girilmez :)

İhtiyar Kurt, gözlükleriniz nerede:)) Ben yargılamadım ki:)))

verilirse hüküm ne olur?ne yaparsın?

sonra emeklerimin karşılığını alamadığımı anlarsam sessizce çekilir izlerim eğer karşı taraf da çabalıyorsa tekrar gözden geçiririm ama bu süre içinde hiç çaba olmazsa yapacak şey de kalmaz unutulduğumu kabullenirim

sidas kapıdan girmekle bacadan girmek çok farklı noel babamıyız bacadan girelim :PpP

bacadan girme ifadesi mecazi anlamlıydı :)

önemli olan kalplere gönüllere girebilmektedir efendim ha kapıdan ha pencereden ha bacadan ne fark ederki :) kapıdan gir pencereden manzaranı yine seyret :)

bir müddet çabalarım

rüzgarı arkanıza alın ki size ayak bağı olmasın aksine gücünüze güç katsın.

yani ciddi bir muhabbet adına yapılan bir sohbette en sığ, en yapmacık, en saçma cevap verilir mi?

bu bir yanılgıda olabilir aslında siz pencerenin kapandığını düşünürken belkide size kapılar açılıyordurda farkında olmaz insan olaylara sadece zahiri açıdan bakmamak gerek..

karar senin...:)))