sazım düzen tutmaz tel bozuk bozuk

gideceğim amma yol bozuk bozuk

Bir felaket bu içimdeki buz dağlarını yıkan.

dostum beni ısmarlamış gel diye

girdim bahçesine gül bozuk bozuk

Hani o amansız fırtınaların ardından çıkan,

Şimdi yürü hadi bekleme boşuna.

Gök kuşağının anası o güneş gibi,

eser badı saba yel bozuk bozuk

Dalgalar hep acıtmıştır içimi,

Benim dalgalı denizime açılmaya yürek gerek. Bir sonbahar yağmuru değil ki,

Bir fırtına bu yıkıp savuran,

bu yıl bu dağların karı erimez

Bir bulutmuş oysa o ışık,

Fırtınalarımın her zaman önünde koşturan.

yıkılmış aşiret il bozuk bozuk

Hadi yürü beklemek yakışmaz bize,

Güneşi bulduğumu sanmışım oysa

pir sultanım yaratıldım kul diye

Rüzgarlardan korkardım oysa

Bir serapmış okyanus ortasında beni kandıran,

Bu limandan da bir seyir çıkmadı bize,

zalım paşa elende mi öl diye

Takılıp kalmak bir ümide,

Acizler gibi ağlamak bize göre değil.

Sürdüm gemimi rüzgarın, dalgaların üstüne sırf güneşi görmek için.

el vurdum göğsümün bendini yıktım

gül yüzlü ceranın bağına çıktım

kızılırmak gibi çağlayıp aktım

elim tutmaz güllerini dermeye

Bu limandan da bir seyir çıkmadı bize.

dört cevabını manasını vermeye

Üzülmek hiç bize göre değil,

dilin tutmaz hasta halin sormaya

türkmen kalkıp yaylasına yürümez

Fırtınalarımın her zaman önünde koşturan. Bir serapmış okyanus ortasında beni kandıran,

yürü yüreğim,

Bir güneş bulduğumu sanmıştım oysa