Bu ayırımı büyütenlerce büyütüldüler.

Alevi köyünün başörtüsüz kızları da dinledi Ali?yi.

Nedense, dünyada Müslümanlara uygulanmasından yakındığımız çifte standardı, bu topraklarda Alevilere uygularız.

Sakın ha!

Onun adına?konuşma?yı, duyabildiğim kadarıyla fısıldamak istiyorum sevenlerine.

Elinde değildi; bir Alevi köyünde doğdu.

Namazını hakkını veremeyenler, oruca uzak duranlar her tarafta var.

Dahası yok.

Öldüğü gün bir şey istemez insan.

Başkaları için başka türlü sormuşlar da vardır bu soruyu:

Bugün cenazesi vardı Kıvırcık Ali?nin.

Varsa sevmeyenlerine de.

Var mı itirazı olan?

Kime ne?

Neden cami değil; Cemevi?

Ali benim yoldaşım.

Namazın yerine sema konmadığı gibi Mevlevilerce;

Ona?Sen Alevisin!? denilmiş aklı ermeye başladığında.

Cemevinde.

Ama birini şeytan birini melek ilan etmeler başörtülülerin ve başörtüsüzlerin işi değil.

Ama hata sahibinin mezhebi nedense sadece Alevi köyünde doğmuşlar için anılır.

Geldiği gibi gidebilir de.

Ali ve ben sazın teli kadar biriz, birlikteyiz.

Alevi ana babanın oğlu olarak açtı gözlerini dünyaya.

Kıvırcık Ali

Başka bir dindense, kendi adıyla anılır; ?Yahudi, Budist, Şintoist, Hıristiyan, terörist? denmez.

Bir ömür tüketilmiştir uğrunda.

Başka birilerinin de iradesiz, istemsiz bulunması gibi camide.

Sonrasında bekleyeceği bir menfaati yoktur ki.

Bağnazların işi?

Alevi delikanlısı Ali Özütemiz?in cenazesi.

Sözü özü denktir.

İsteyemez.

Ama camiye de uğrayacak, merak etmeyin.

Hesabı kitabı sıfıra yuvarlamıştır.

Karşı köyün bebeleri de farkında olmadan?Sünni? doğdular, öyle etiketlendiler.

Yere atın akılları tutan slogan sözleri.

Ali?ye de öyle dendi.

Hem Cemevinde yeri var, hem camide..

Haşemalı hayranları da var Ali?nin, bikinilileri de var.

En günahkarımızın sevaba dönüşünü bekler Rabbimiz.

Benim kadar şaşkın, benim kadar aklı karışıktır.

Tokat?ınTurhal?ında benim gibi türküler dinleyerek büyümüş hemşerimin cenazesi.

Kapatın ağızlarını yarın hesabıyla konuşanların.

Yüreğimin kuytularında söndürdüğüm sızılarımın dili Ali.

Susturduğum sancıların, unuttuğum çığlıklarımın habercisi Ali.

Bir şey istemek için konuşmaz ölü.

Sünni köyünde doğmuş başörtülüler de sevdi Ali?yi.

İzin verelim o konuşsun.

amin..

Allah rahmet eyleye...

Oysa içindeki insanlar aynı.

Kestikleri yenmez.

Birilerine göre?ötekilerin yeri? camii.

Demek ki Ali iradesiz bulunacak Cemevinde

Tökezlemelerimi, kayıp düşmelerimi bilendir Ali.

Bir bebekken tercihte bulunamazdı.

Başörtüsüz de Allah?a kul, başörtülü de.

Namazı sonrasında bir tarikat tercihi olarak gidilirdi Cemevine.

Gider gelir.

İnsan biriciktir.

?Siz-biz? çekişmesine kurban edildi.

Namazın üstüne semah yapılırdı.

Susturun şu geveze şehri.

Hatırlatayım; cenazesi olanın tercihleri biter.

Ali nerede?

Korkmadı da yüksünmedi de.

Kulak vermemek olmaz Ali?nin konuşmasına.

Sünnilik davası değil bu, kan davasıdır.

Ne cami hak ediyor içeriksizliği ne Cemevi.

Üstü kalsın bunu da istemiyorum.

Allah rahmet eylesin abi

Daha sonra isteyeceği bir şey kalmamıştır ki.

Sırf Sünni köyünde doğmuş diye Fatma?ları, Osman?ları, Ömer Faruk?ları, Zeynep?leri, Bekir?leri zalim Yezid diye etiketlemek midir Alevilik?

?Sünni değilsin; yerin Sünnilerin olduğu yer değil? diye telkin edilmiş.

İçinden geleni dışı perdelemez.

Öldü Ali.

Tıpkı dergahlar gibi camilerin şubesi olarak doğdu.

Hiç hesapsız konuşur ölüm.

Camiyi cem olmanın rakibi görenler Cemevini uzak köşeye itti.

Kıvırcık Ali?nin ilk iradesizliği değil bu.

Bir hanım başörtüsüz de olabilir, başını örtüyor da olabilir.

Sünniliği?Sünni köyünde doğmuş?luk sananlar ötekileşirdi Alevi köyünde doğmuşları.

Secdeyi müteakipti Bektaşi dergahına gitmeler.

Biricik olarak durur hataların ve sevapların ortasında.

Kıvırcık Ali?nin tercihi belli ki Cemevi.

İşe bakın ki, ikisinin de anlamı?bir olmak? ?birlik olmak? iken, ayrılmanın, bölünmenin, dağılmanın, ötekileştirmenin sembolü olageldiler.

Söz gelimi bir saldırgan Müslüman'sa, dinin adıyla anılır; ?İslami terörist?

Başkaları?

Oysa, hata her insanda olur, günah her köylüyü vurur.

Nasihat isteyene ölüm yeter.

Sünni köyünde doğmuşlar kadar delikanlı ve Allah?a yakın Ali.

Sonrası olmayanın konuşması kadar güzeli var mıdır şu alemde?

Ne cami özler bu böylesi Sünnileri, ne Cemevi bekler böylesi Alevileri.

Falanca köy mü?

Bizden olmayanların köyü?

Anlamı olmayan her şey gibi siyasallaştı, tarafgirliğe indirgendi camii ve Cemevinin varlığı.

Ötekileştiren ne Sünni köyünde doğmuş Senai ne Alevi köyünde doğmuş Ali.

Konuşma hakkı, yarınları tüketmiş Kıvırcık Ali?nindir.

Neden Cemevi değil de cami?

Cemevi mi?

Doğduğu gün de irade ortaya koyamadı.

Semaha kollarını yeni açmış hanım kızlara fısıldandığı gibi.

Amigolaşmış akılların aceleciliği.

Bağlamanın sızısı kadar ortağız, halkdaşız, soluktaşız, gardaşız.

Ali benim haldaşım.

Oysa beraber söyleyip dinliyoruz türküleri, bak.

Art niyetsizdir.

Sözüm ona?Sünnilerin? bile birlikte görünmekten korktuğu başörtülü sunucularla birlikte göründü Ali.

Kıvırcık Ali?nin cenazesi Cemevi?nden kalkıyor.

Hüznün aynı tarafında oturuyoruz.

Hal diliyle konuşur.

Üstü kalsın istemiyorum.

Dediklerine göre kendisi yaptırmış Cemevini.

O sözlerin ardında niyet aranmaz.

Bir daha konuşmayacak ki.

İnsanız hepimiz.

Asıl ötekileştirmeyi hak edenler onlar?

Belki de namazsız, oruçsuz?Sünni?lerin sayısı, namazsız?Alevi?lerinkinden kat kat fazladır.

Alevilik değil bu; olsa olsa kin hesabıdır.

Bu ülkede, Sünni köyünde doğmuşlar içinden de, Alevi köyünde doğmuşlar içinden de hata edeni çıkar elbet.

?Namazı müteakiben? kaydı yok.

Kız alınmaz, kız verilmez.

Cami ve Cemevi böylece ayrıldı birbirinden.

İçten konuşur.

Bir hakkı vardı; işte onu da kullandı.

Kusurların hepsini Alevi köyünde doğmuş Ali?lere yükleyip Sünni köyünde doğmuşları ne olursa olsun temize çıkarmak mıdır Sünnilik?

Ayağı kayabilir her ikisinin de.

Hemen soracakların adına ben sorayım:

Erdemlilerin de ayağının kayabileceğini bilir Rabbimiz.

Ali ve yaşıtları bu ayırımla büyüdüler.

Alevi köyünde doğmuşları camiye uzak görenler uzağa düşürdü Ali?leri.

Ölüden iyi konuşmacı yoktur.

Senai Demirci

Ezansızdır; namazsızdır, camisizdir.

Doğar doğmaz karşı köyün büyüklerince?alevi? diye etiketlendiğini nereden bilecekti.

Ali benim kardeşim.

Ötekilerin yeri.

Söyleyin şimdi bana.

En faziletlimizi de şeytana uymama konusunda sıkı sıkı tembihler.

Sazını yeni tımbırdatmaya başlamış toy delikanlılara dendiği gibi.

Alevi köyünde büyümemiş benim de Ali kadar kusurlarım ve günahlarım var.

Saat veriliyor tören için: 13.00

Tıpkı Mevlevihane?ye gider gibi.

Şimdi ölümün sesidir Ali?nin suskunluğu.

Camii mi?

Sorma, uzak geç; uğrama.

Semah da namaz yerine icat edilmedi Bektaşilerce.

Ama niye namazsızlık Alevilere eşitlenir?

İçinde bir başka ajandayı yazanın?Allah seni inandırsın!?larına kulak asmayın.

Bedeli ödenmiştir sözlerin.

Kıvırcık Ali, ne öylesiydi ne böylesi oldu.

Senai DEmirci üstadım diyorsa Agzına yüregıne saglık kardesım.. Bir tokatlı olarak Hem erbaalı sehıt olan havacı pilot kardesımıze hemde kıvırcık Ali abimize Allahtan rahmet dılıyorum..

Çünkü, ölünün içi dışına eşittir.

Onlar kadar şaşkın ve temiz yüreklidir Ali.

Acının aynı köşesinde sabahlıyoruz.

Camide yapılanın yerinde değil, yanında dururdu Cemevinde yapılanlar.

Sünni Senai de Alevi Ali de bu içeriksizliğin mağduru.

Karşı köşelere kondular.

Başka biçimlerde de olsa, amaçları aynı.

Ta ikisinin de içleri boşaltılıncaya kadar.

?Bütün samimiyetimle söylüyorum?ları bir kenara bırakın.

Bugün gündemimizin başköşesine oturmak için canını ortaya koydu.

İtiraz edebilirler miydi?

İkisi de dolu olsaydı anlamca, ikisi de birbirine yakın olacaktı.

Ezan? Bizden olmayanların sesi.

Kıvırcık Ali öldü.

Cemevi dergahtır; tarikat dergahı.

Şaşılacak ne var bunda?

Beride de var böylesi sesler:

Gidip gelebilmelidir de.

Her ikisi de günaha ve sevaba eşit uzaklıkta.

Camii mi? Ötekilerin yeri.

Aynı sevincin ellerinden tutuyoruz.