- olmadı mı?

kimsin sen

sorma.

patrondan avans al.

başkaları da olsaydı

havada çıt yok.

her zaman nasıl uyursan

insanları düşünüyor...

hemen altında yazdıklarım yazdıklarınızın

arka arsada bostan kuyusundan.

belki...

yeter!!

hayırdır inşallah..

kar durdu.

dinle beni...

150 yaşındaymış.

karanlıkta pencerenin hizasında

insanları sevmeyen ben sıkıntıdan ne hale geldim anne

sonra kenarına çıkıp durarak

aceip sıkıldım

n'oluyor burda

- bunu sevdin demek...

ondan evvel ve o varken.

yüzün rahat,

dinle beni:

bu işlere yarayan otellerde

- bunu hatırlamak bu kadar mı güç süleyman?

nümayişsiz ölüvermek.

tanımadın mı sesimden?

nazim hikmet ran

bekçi, merdiven, polisler,

- hayır.

bir ingiliz romanında okudum,

bir gece karı koca denizden dönüyorlardı.

neydi o

bir taksiye atla.

insanın elleri...

çok şükür nezle bile değilim.

bulacaktınız karda ayak izlerimi.

kimbilir çarşaflar nasıl kirliydi.

kolay mı?

- yok.

şimdi?

düşer düşer ağlar..."

size gelen ne bakıyım..

karanlık bembeyaz.

birdenbire görünce korktum

gibi kar

beni sevdiğine emin olarak.

- kaç defa?

hiç aklıma gelmedi nezle olmak ihtimali.

nerde buluşuyordunuz?

bak işte ağlamıyorum artık.

- sevmek mi?

- bir defa.

hayır,

üsküdar'a kayıkla geç.

uyanmadın.

bugün insan görme kotamı aştım

pencereye, kara bakıyorum:

insanların içindeyim

- doğru mu?

sökmek üzre şafak.

benim yahu hemşon

belimden kalın bacakları...

güzel şiirdir ama,,, ben sık sık yüksek sesle okurum

bir hayli zaman oldu

alay etme kuzum.

çabuk ol ama,

- başkaları da var mı süleyman?

bir sual daha, süleyman:

gece bostan kuyusuna doğru yürümek,

ve her şeye rağmen

sesimi açıyor ;))

ist197 ve hallacın nickini bile gördüğümde güzel duygular hissediyorum,, o kadarki insansız kalmışım demekki :SS

- evet.

komik.

sen yatakta uyuyordun

- doğru söyle bak ne kadar cesurum...

çok bahtiyar yaşayacaklar.

- bilmiyorum...

gün gelecek

bir insan yüzüne hasretim bu ne

- bilmiyorum.

ömrü bir gün süren böcekler.

hava güzel.

"eşini gaip eyleyen bir kuş

ne zaman ki,

sanki çok sevdiğim bir insan

demek çok bağırdım birdenbire.

acayip şeyler düşünüyordum:

korkarak beni uyandırmaktan

geldim annem, ne oldu kuzuya?

işini bırak da gel,

kocam gibi değil,

ölmeye karar verdimdi, süleyman...

nerdeki,

bana devamlı benim başlıklarıma yazacaksın, yanımdan ayrılmayacaksın diyen bir arkadaş vardı,, o nerdeki..

çok mu güzel yatıyordu?

zaman zaman hatırlayıp

hemen vapur bulamazsan

oy Allah'ım ağlatmasın kuzu

"... gibi kar

ben rehavetli bir mahzunluk içinde

sonra sen

insanlı bir şiir vardı ya

aman çok sıkıldım ya

- doğru söylüyorum...

giderim şen ve esen kalın

yumuşacık dolaşıyor etrafımda.

- çok mu seviyordun?

o anda uyansaydın

mümkün mertebe yalansız gelmeye çalış.

telefonda anlatamam,

baş aşağı atlamak karanlığına?

babam gibi gel...

gökte yıldızlar, ağaçlarda yaz meyveleri vardı.

yakıştımı şiir yazmak bana

daha rahat ederdim...

utanarak

bu şiiri çok severim baya uzun ama okumaya değer

- demek ki bir otel odasında.

geldi süleyman,

fahire, kocası süleyman'a sordu:

sizinkinde de var mıydı süleyman?

saatlar, saatlar,

- hiç hediye verdin mi?

ve suratına tükürür gibi bir tokat vurdu.

daha kıyamet kadar vakit var akşama.

ben, fahire.

bak işte rahatladım.

altı ay kadar geçti aradan.

çocuklar hasta değil.

bizim insanlarımız.

bi grup yorum şrkısı ben de bunu hatırladım

bir kırık küvet

hayır...

zaman zaman unutacağım.

şunları anlattı kocasına ertesi gün:

"sağdan sola, soldan sağa lerzanı girizan..."

onca burdayım yani

- çukulata filan?

olmaz.

iyice ısınmak lazım ilkönce.

paran yoksa

- teşekkür ederim süleyman.

zatürre ertesi gün,

- bir otelde.

vicdansız sabuha

geçen eyyamı nev baharı arar..."

insanın yüreği ve kafası var...

herkes marsa mı gitti beni burda bırakıp

kime? herkese, sana mesela.

vicdansızlar

- bilmiyorum?

karda ayak izlerimi

yeni bir dünya için yapılan kavga.

yine yan yana yaşayacağız

odanın camlı kapısından balkona vuran ışık

- ... dayanılmaz bir acı halindeydi

kırık küvetler varmış.

bana ağlama duvarını hatırlatıyorsun

- zaten gösterdiler bana.

kederim duruluyor

aldatılmış bir zevcenin intiharı:

fakat zevk meselesi bu...

- beyoğlu tarafında mı?

seviyorum insanları

myall 1 den bireye asılıyon sanırım;))

karlı, ağır bir çam dalı.

sıcak bir kumaş gibiydi üstünde dizlerimin.

- konuşan ben,

bekçi, polisler, bir tahta merdiven

fakat bulmadınızsa eğer

şişe dibi mi senin gözlük :Pp

go amcaya sorayım ben bi

insan, ölmeye karar verirken bile

yolda hiçbir şey düşünme,

fahire birdenbire durdu

baa da öyle geldi:))

sade korktuğumdan değil.

sarılıp boynuna...

bir tek gecelikle çıkmak balkona:

- üç mü, dört mü?

insanlar çok uzun

sanki dünyada bir ben kaldım

hangi sınıftan?

kendime karşı duyduğum merhamet

süleyman'a karısı telefon etti:

odaya döndüm.

dedikodu, kepazelik,

feneryolu'ndaki çınar

sofada asma saat on ikiyi çalalı.

niçin öldüğümü anlatmak müşkül.

ve benim

- ya üç, ya dört.

insan?

lambayı söndürmeden balkona çıktım.

baktı muhabbetle kocasının gözlerine

iyi korkutmayı sevmem

- hele düşün,

büyüğüm, akıllım,

dışarda kar yağmaya başladı.

annem, çocuklarım ve en önde sen

inek gibi karı.

kıyamet kadar.

çığlık mı?

evet kar yağacak,

berraklaşıyor.

korkmayııın ben burdayım

toz pembe çiçekli, kırık bir küvet?

kendime karşı duyduğum merhamet...

gülmek sana yakışıyor...

ben kuvvetsizim.

ciğer bir çay bardağı gibi çatlarmış.

koynuna girdiğim adam gibi

onların insanları,

yaktım sobamızı.

oturdum balkonda iskemleye.

ben kaçtım hadi baş baş ;))

üşümüyordum.

süleyman'ın karısı fahire

uykudayım sanki.

yalan kuvvetliye söylenir

ve bir kadın ölüsü çıkaracaktınız

babam bu şiiri çok severdi.

seni inceliyorum ve bana tanıdık geliyorsun

sen beğenmezsin.

ne kadar da uzunmuş..

16.8.1940