sevgi en zorlu kapıyı bile açar..

"kalbine mukabil bir kalp" zor olan da bu olsa gerek

Adam kalbine mukabil bir kalbi, 'kalblerin en latifi, en şefiki; kısm-ı sani ile tabir edilen kadın kalbi'ni elinin tersiyle itiyor. Sonra da hayattan şikayet ediyor, Yaratıcı'ya küsüyor.

neysee sizinle polemiğe girmicem!

Allah insana zulmetmiyor. İnsan kendine zulmediyor.

"Bir taş, taşlığıyla beraber kubbeli binalarda ustanın elinden çıkar çıkmaz başını eğer, arkadaşlarıyla birleşmeye meyleder ki, sukut tehlikesinden kurtulsunlar."

okuduysanız ben teşekkür ederim.

fıtratımız gereği sevgi insanlarıyız...

Üçlü koltukta uzanmış yatıyor. Görüntüler geliyor, görüntüler gidiyor. Tek yönlü bir ilişki içinde onlarla. Bakmaktan öte bir ilişki kuramıyor, bu yüzden tam ona göre cam ekran. Ona sorarsanız, güya dinleniyor. Ruhu, dinlediği haberlerle kasvetli bir mağarayı andırıyor. Siyasiler birbirini suçluyor. Dolar düşüyor, iniyor. Trafik kazasında üç kişi ölüyor, beş kişi ağır yaralanıyor. Televizyondan sıkılınca bilgisayarın başına geçiyor.

Kişiden kişiye değişiyor, önce "sen" deyip de incitmeye kıyamadığınız, her sözünü hareketini sırf sevip değer verdiğiniz için anlayışla karşıladığınız insan "ben senden daha değerliyim" havasına girip sizi her beklentisini karşılayacağınız bir kukla gibi görmeye başlayabiliyor, haddini bilen insanlar müstesna.

Bir başkası -burada karısı- dünyasına alarak zenginleşmek için büyük bir fırsat halbuki. Adam fırsatı teptikçe tepiyor. Fırsat şu: Bir insanla yakınlaşmak. Onu tanımak, onunla ünsiyet kesp etmek. Aşkını, sevgisini, şevkini, merhamet ve şefkatini karısıyla mübadele etmek. Hayatın lezzetlerini paylaşmak, gam ve kederinde birbirine yardımcı olmak. Birbirinin alemini ziyaret etmek, orada konaklamak, onu kendi dünyasına misafir etmek, orada onu ağırlamak. Kadın buna hazır. O biliyor ki, insan ancak böyle çoğalır.

işte ozaman ben seni sende beni düşünürsen hiçbi sorun kalmaz..

insan ayna misalidir..

anlaşıldı.

. adamın belkide içinde verecek sevgisi yok..

Hoş bir yazı teşekkürler...

şelale yerine çamurlu su oluyor çoğu zaman

kadınlar çok değişkendir

genelde öyle oluyor

Bu biraz da karakter meselesi, kendisine kalbini açan insanı kölesi gibi görüyor birtakım şahsiyetler. İnsanda herşeyden önce anlayış olmalı. Birisine sevgiyle bağlanmayı onun emrine amade olmakla karıştırmamalı.

Adam, evde yalıttıkça yalıtıyor kendini. Evli olmayı bir çatı altında yaşamak, sabah gitmek, akşam eve gelmek zannediyor. Eve gelmesi bir lütuf ona göre. İçkim yok, kumarım yok, karımı dövüp sövdüğüm de yok, benden bu kadar, diye düşünüyor. Aile çemberinin kenarında dolaşıyor, adımını atmıyor bir türlü içeriye. Kendi içine bükülmüş, kamburlaşmış vaziyette, içine sığmaya çalışıyor. Ne başkasının dünyasında yer edinme arzusu var ne de başkasını içine alma hevesi. Onun için sadece kendi var. İçine kendi isteklerini, arzularını, heveslerini, doldura doldura başkasına yer bırakmıyor. Adam kendini kendiyle boğuyor.

Kadın çekinik çekinik o klişe soruyu soruyor: "Ee, günün nasıl geçti?" Kadın aslında cevabını ezberlediği bir soruyu soruyor. Adam, sanırsınız, dünyanın en kısa telgraf çekme yarışmasında birinci olmayı aklına koymuş: "İyi." Ağzından laf sanki kerpetenle alınıyor. Kadın bir teşebbüste daha bulunuyor. "Ne yaptın bugün?" "Her zamanki işler işte!" diyerek soruyu savuşturuyor adam.

herkesin içinde bi sevgi vardır..

incitmemmek kırmmak adına süper bi reçete bu..

buğulu bi kalp bendeki

"Dünyada insanların tam ünsiyeti, ancak refikasıyla olur." der Zamanın Bedii. Adam kendini tam ünsiyetten mahrum bırakıyor. Adam bırakın çoğalmayı, gün be gün eksiliyor.

Sevginin, ilginin fazlası bazen ters tepebiliyor, muhatabınız şımarıyor kendisini dünyanın merkezi sanıp sizin kişiliğinizi hiçe sayabiliyor, bunu tecrübelerim doğrultusunda söylüyorum.

sevmizi göstermekden, vermekden korkmalıyız yazarın dediği gibi sevgi verildikçe artar, çoşar.. gönülleride şenlendirir.

çok güzel bir yazı. tşk.

Sofra başındaki sessizlik ise Sina Çölü'nde bile yok. Adam iftarı olmayan bir sessizlik orucunda. Ağzı sadece lokmalar için açılıp kapanıyor. Başı öne eğik, dalıp gitmiş, ne yediğinin bile farkında değil ki sağında solunda kim var bilsin. O bir muhabbet fakiri. Konuşmaktan pek hoşlanmasa hadi neyse. En azından dinlemeyi bilse, bir başkasının derdiyle dertlense. Karısının söylediklerine azıcık kulak assa.

ne verirsen onuda görürsün..

ama böle yapıp karşı taraf bilmezse suistimaller kaçınılmaz olur malesef...

Tam bir ilgi cimrisi o. Elinin sıkılığı kalbine de sirayet etmiş. Karısına birazcık ilgi verse sanki içi eksilecek. Bilmiyor ki çoğaldıkça çoğalacak. Bilmiyor ki, göstereceği ilgi bu dünyada olmasa bile mutlaka öte dünyada karşılığını bulacak, hem de sonsuz olarak.

sonbahar

benden önce sen diyebilmeli insanlar..

nihayetinde erkek sevgisini gösterirse bayan şelale olur kanımca :D

herşey kararında olacak zaten ama biz insanoğlu ya herru ya merru diyoruz ortasını bulamıyoruz sanki!

nice yiğitler o şalelaerin içinde boğulmadı mı?

Kadın, adamın hayatıyla ilgili ayrıntı bir soru, mesela "şu işi halledebildin mi?" diye soramıyor. Çünkü kadın, kocasının hayatına dair bir şey bilmiyor. Arkadaşının kocasının hakkında bile daha çok malumatı var oysa. Hatta bir keresinde kocasının iş seyahati için yurtdışına gideceğini kocasının arkadaşının karısından öğrenmişti de nasıl bozulmuştu.

Birbirine mukabil tutulan iki aynada sayısız ayna temessül eder. Bir vazodaki çiçek demeti birbiri içinde çoğalmış güzellik demetidir ve tek bir çiçekten daha caziptir.

genelleme yapıyor kırıyorsunuz sayın Mazi.

ben çamurlu su meselesinde ısrarcıyım

genelde kopy okumasam da bunu okudum, güzel bir yazı

sen bi adım at karşıdakine eminim misliyle karşılık verecektir..

Adamın sorunu az konuşması değil. Adamın sorunu içinde sadece kendinin yaşadığı bir dünya kurmuş olması. İçeriye kimseyi almıyor, belki de alamıyor, almasını bilmiyor. İç dünyasında bir insanı nasıl ağırlayacağından bihaber. Misafir gelince eli ayağına dolaşan ev sahibi gibi o. Ünsiyet acemisi. Kalbi başka birinin kalbine değemiyor.

şelalae melale kalmaz sizde bir süre sonra

Adam, akşama kadar çalışıp çabalıyorum, gecem yok gündüzüm yok, kimin için, sizin için tabii, daha ne yapayım, diyor ve suskunluğa gömülüyor, kendi içine çekiliyor, aynasının üzerini örtüyor kara bir örtüyle. Yolun kenarındaki yalnız, sükut etmiş bir taş gibi ailesiyle ilgisiz adam.

sevmeye aşık sevdiğine maşuk

nice beylerde o şelaleri boşa akıtmıştır!

Mustafa Ulusoy

benden önce sen..

dediğimiz gibi efenim karşılıklı olursa bi hükmün geçerliliği olur bu reçetenin, yoksa boşa alınan ilaç gibi faydadan çok zarar sağlar..