tanımak koymuşsun bunun adını -tanıyormusun icindeki yabancı kadını

Kelimelerin faydasız olduğunu bilerek

Kokunu yolla bana,

benciller

Sana dair söylenecek bütün sözleri tükettim

ve tüm yaşananları senden başka kimsenin

ama ben hala senin alevinde yanıyorum

Güzel cümle,

N?olur hafif bir esintiye emanet et gülümsemeni..

kimse senin neler yaşadığını anlayamazken..

Ve sen...

sözlerin bile yetmediği.

Ben inanmıyorum artık

Lal ettim kendimi

suclama ama beni bari yaram kanamasın

Yada belirgin bir şey değildi bu gece ki uykusuzluğumun nedeni..

tutturulmamış, tutukulu aşk aynı tadı vermedi

Kalbini kilitlemeden önce nasıl hatırlıyordun

Ve ben infaz ettiğin yüreğimin başında özlemekteyim seni sevgili..

Kelimeler dilsiz artık

ağaç olsam

Kan yürekte pıhtılaşır mı böylesine kanarken?

Önümüz kış ve daha kaç mevsim kar yağacak.

Ve ben merak adiyorum senin aynı şekilde merak edip etmediğini

Yokluğuna alıştım diyorum. Yalan söylüyorum. Böyle öğrenmişim sadece?Aslında alışmak diye bişey yok, ben biliyorum! Katlanmak onun adı?Katlanıyorum?Sensiz geleceğe katlanıyorum.. Senle geçmişin çıkıp gelen hayaline katlanıyorum?Ben katlanıyorum sen düşünme beni?Sen mutluluğuna alış.

Şimdi her yanım yara bere? Nereye elim değse selam ediyor sızılara, sızlamalara. Gözlerimdeki yorgunluk korkutuyor çevremdeki herkesi. Uğultular sarıyor dört yanı. Üzülmüş, yardıma hazır, timsahla akraba duygularla?

Rüyalardan şimdiye kadar kaçtın mı?

Ne sen sen olalı bu kadar yalnız, ne de ben ben olalı bu kadar kalabalığız kendi çaresizliğimizde...

Ki rengini hüzünlerimin kanat çırpışlarında

ak kitapların almadığı

ve tüm sevgilerin.. dayan yüreğim, bu da geçecek!..

ellerimi sakın bırakma

Susuyorsun

Hey alkolik kabuğunda çürüyorsun

Hadi bir fısıltı gönder n?olur,

Vazgeçilen Umutlar

onca güzelliği yaşamaya vaktiniz olmadıysa söyleyin

Çok şey bildiğimi?

Bir fısıltı beklemekte yüreğim uzaklardan..

Ah sen, sen ne kadar da zalimmişsin?

Son darbeye mi hazırlanıyorsun yine?

Neredesin bu gece?

Rüyalardan kaçar mısın?

Yalanlarına hala kendini inandırıyor musun?

Kalbin daha soğuk olurken ve nihayet taşa dönüşürken

yağmura koşsam hüzün boşanıyor üstüme

Ah! Sen... Hiç bu kadar eksilmemiştin birileri vurup kapıyı çıktığında...

başlık ve paylaşımdan dolayı ben teşekkürr ederim mavisevdam :)

Her çırpınışta biraz daha mı batıyorum? Farkında değilim?

Ah! Sen... Hiç bu kadar üşümemiştin odaların çıplaklığında. Şimdi her yer mahşer yeridir bizim için. Artık her yer kuytu bir orman? Ne sen sen olalı bu kadar yalnız, ne de ben ben olalı bu kadar kalabalığız kendi çaresizliğimizde...

var mı içine kapanıp ağlamak?..

takıntılar özgürlüğe ağıt yakıyor

kimse arkasına dönüp bakmazken,

Hala büyülenmiş uçuyor

fazla bırsey ıstemem...

Söyleyin sevmeyenler, sevilmeyenler, sevgi düşmanları,

Sözcükler anlamını yitirdi

sadece dur burda...

ellerimle çizdiğim.

bak akıp gidiyor hayat.. yaşamak sevmekse sen yaşa yaşanabileceklerin en iyisini, özlemekse yaşamak sen en çok özleyen ol.. hayatın anlamını yalnızlığa vurulan darbede bir dost arayarak bulmaya çalışmaksa kader.. kader bizim yapabildiklerimizse.. kalk yüreğim, sen elinden geleni yap..

Sustum?

Söylenecek çok şey var

Sana bir şey söylemeyeceğim

ŞİMDİ yazarken bile canım yanıyor-aşk bu banada sormuyor-

yok olası hüzün koşuyor ardımdan!

Ya sen!

gerisi senden sorulmaz, merak etme... değil mi ki O her şeyin asıl sahibi..

Niçin, yalnız yaşadığından hep şaşkın mısın?

Hesaplaşa biliyor musun?

Susuyorum

Her bir şeyim tamken yaşamda, sen yoksun ya her şey yarım hayatımda?

bana huzur veren tek yer senın yanın unutma!

hüzün dökülüyor yapraklarımdan

Hayal kurduğun için seni cezalandırdım mı?

Kırılmışlığımın koynunda

Suskun yüreğim benim..

Ben hiç bu kadar çaresiz kalmamıştım bu berbat hayatın içinde bütün kahpeliklerine karşı. Ben hiç bu kadar kaçmamıştım kendimden koşar adım. Ben hiç bu kadar hızlı düşmemiştim, çıkmayı başardığım o heybetli yükseklikten...

Acıklı unutuluş

imkansız gelir bu aşk ademden bu yana

sürekli, parlak kandırmaca

Sarhoş olmuş aklın duvarlara şiddetle çarpıyor

Kapa ellerini.

bu ara ıhtıyacım var sana

Ve sen?

hatta ot kırıntıları,

Ah! Sen... Aldın, bütün hüznünü katıştırdın gülümsememe. Bundandır sana öfkem, kızgınlığım. Ben yorgun argın bir dere kenarında, ıslık çalıp hayallere dalmayı düşledim sana gelene kadar ve ıslığımda senin melodilerin olsun istedim; neşeli, cıvıl cıvıl, akan suların sesinin karıştığı bir melodi...

Sen yapabiliyor musun?

Ve ben hala merak adiyorum

Yolla ki bileyim senin de özlediğini beni?

düşlemeyede mi olmadı?

Ah! Sen... İçimi kanatan türküleri koydun önüme. Çığlık çığlık ağlatan ağıtlar doldu kulaklarıma canhıraş? Sen söyledin ben ağladım, ben söyledim sen ağladın ve bir kuş uçarken direnemedi yorgunluğuna, bırakıp kanat çırpmayı, sonsuzluğa?Mavi? dedi...

Sindiriyor musun yaptıklarını?

Bilmiyorsun

gun varıncaya kadar sabaha sakın hıcbır yere kalkma

görmeden dokunmadan olmaz ya

değerli katılımınız ve paylaşımlarınız için teşekkürlerimi arz ederim sayın narin

Ve, bir ses değildi beklediğim, ya da çığlık..

Saklıyor musun sırlarını?

alıntı

Arsız duygularımı yok sayamıyorum ki bu aralar? Ya oradayım ya burada; koyu bir gelgit içinde çalkalanıp duruyorum pervasızca? Ayak sesleri hiç susmuyor beynimde. Bir gürültünün sessizliğini bekliyorum, kaderine razı gelmeyen berbat bir asilikle...

Yarım kalmış ruhum bilsin, seninde eşlik ettiğini?

zamansız bir kelime anlam değişti

sen alışmışsın sıradan insanların sıradan yaşantılarına

Sana söyleyeceklerimi de susturdum?

Kabulleniyor musun hatalarını?

aynıyla yaşayacağından emin olamazken..

bıraksam kendimi kaçsam oradan

Acıyım ve yaralı yılların yorgun göğsünde bir başına attı yüreğim. İki olabilmenin denklemini yalnız kalmanın acısıyla çözdüm ben. Ve mutluluğun değerini içinde gizlediği mutsuzlukta yaşadım. Gördüm ki mutluluğun olduğu yerde umut yok. Şimdi damarlarımda dolaşan kanın rengince umudum var benim.

Yalanlarının girdabında

Saklamak daha kolay geldiği için

Kalbini kırdım mı ve ağlayarak senden ayrıldım mı?

Ama yaşam bu

Sel vurup geçecek, yakıp yıkıp ne varsa ve ben, bana kalanların ardından farkına varacağım neresinde olduğumun bu batıklıkta... Bir tek gülümsemem kaldı dudaklarımda bozulmayan ve yorulmayan... Ne varsa takıştırıp duruyorum ondan gayrisinde kendimce. Bir gülümsemem kaldı bana; el değmemiş, korunaklı...

Vazgeçilen umutlar senin ruhunun ıssız mezarında yandı

Baştan aşağı düşüm ve düştüm düşlerimin peşine. Ki düşlerimi yalnızlığımın acı gümbürtüsünde çoğul türkülerle ezgiledim. Uzatıyorum işte ellerimi ve türkü bilip yüreğimi ellerine sunuyorum.

Her özlediğimde yanmakta canım ve her yanışta daha fazla özlem doldurmakta yüreğimi?

peki zorlama kalsın

yıldızların aydınlattığı cennetteki vahşi çiçekler

Susma yüreğim..