Annen değil miydi önünde diz çöken...

Amaçsız bir örümcek,

Aynı yolda ilerleyen iki yabancı gezgin

Bir öpücük koyup avuçlarının arasına

Sevgim avuçlarımda uyandım yine bu sabah, Bir baktım yoksun,

O zaman bu kuru yaprakların hepsi yokluğunun yıl dönümü bana.

Ama yalnızca rüzgar çekiştiriyor atkımdan

Gittin?

Hiç düşünmedim onu sevmemeyi

Sana şiirleri duyanlar, Kitap yap diyor, Olur mu hiç?

Sadece yoksun diye vazgeçemem

Avuçlarımdan tutan iki çocukla çiviliyim yaşama

Sevgimi bırakmışsın öksüz,

En sevmediğim çekip gitmen

Hissettiğim sadece beslediğim sevginin

Hem de bir sürü kitabın arasında,

Hemen aldım avuçlarıma, Sen bıraktın, Ben koyacak yer bulamadım,

Tam sevmek isterken seni. Taksi çağırdın.

Ben sende yeni traş olmuş babanın yanağındaki

Adı asktı belki cogu zaman "ama" lara gebe

Kardeşiyle sokaklarda hep bir örnek giydirilen sen

Sevdin, sevdim, sevdik

Aşkımın çocukluğunu...

Peki sensizliğimin sevabı kime?!

Cam kenarına koysam güneş alır,

Yürürken düşen çoraplarını aynı hizaya getirmek için

İşte bu yüzden hiç ortak noktada buluşamadık..

Beş yaşımda pazarda kaybettiğinde, O sucunun yanından ayrılmadığım için, Bulabilmişti annem beni...

Önünü ördü yalnızlığımın.

Eksiltemez benden başkası içimdeki sevgiyi

Ve gittikten sonra

Çocuklarda almıyor beni oyunlarına

Hüzünlerim eğitildi çünkü; Kalbinin anaokulunda, Hataydı bırakmak sana korkusuzca,

ve düşünüyorum seni, senin sevgilini..

Büyüklerle ben yapamıyorum

Dokunup bozsam günah mı?

Uyuduğumuz gecelerde

rica ederim,

Sevinmeli miyim artık kurtuldum diye?

Öylesine sevmişsin

Bir gün ihtiyacın olur mu diye

Sen bu duyguma miras

Açılamıyorum sana...

Saklanıyor anlamın kelimelerimde, Hep yaşadığımı, Anlayacaksın okuduğunda,

alıştık artık 34, ama bunlarıda hıssedebılmek guzel... senınde soyledıgın gıbı hayat sürprızlere gebe, acılarıyla tatlılarıyla...

Ben hıçkırıklarımı helal ettim bile?

En çok duyduğum soruyu senden bekleyip asla duymayışım

Beraber inandık

Yaşadığım her acının sonuna, Mutlaka iliştiriyorum seni, Cümlelerimin en görünmez yerine, Her derdimi anlatıyorum ve alamıyorlar ismini ağzımdan,

''Gitme'' deyişimi ne sen duydun, ne taksici...

Dostlar arasında sevdiğim birinin

Belki yerim hep kışlıkların arası,

Gitme kal demeni bekliyorum

Ölesiye sevmiştik

Kahrolmaz mıyım ben...

Olmazdı zannederdik

Ne kesişen bir yol nede bi durak yeri bir ayara getirir artık bizi

Devlet dairesinde yangından kurtarılmayacak

Sen çoktan yabancı olmuştun aşkımıza

O kadar kızgınım ki sana, Büyümeseydik çok isterdim küsmeyi, Dudaklarımı büzüp, Kaşlarımı çatarak bakmak isterdim şimdi sana, Ama maalesef artık büyükçe kırılıyoruz Ve pembe renkli pamuk helva şekerler, Mutlu etmiyor artık bizi

Hesaba katmadın gözyaslarıma mahkum hayal kırıklıklarımı

O yüzden hep en çok kendimden korktum

karşlıksız sevmek zor bir durum,

Yok mu ayrılıkların çaresi?

Ben ne kadar sevdiysem o kadar gittin.

Son karesi gibi Redkit'in

Olmadı be bitanem

Havlu kokusunu bıraktım.

teşekkurler peri kızı...

Ucu görünmeyen bu yollar,

Ama en azından sevgi dilencisi değilim

teşekkurler 34...

Yaşamak lazımmış oysa aşklar için, ''Ben seni ölecek kadar sevdim diye...

Belki hata bende sevgilim, Bıraktığın yerde bekliyorum seni,

Naftalinden kimse hatırlamaz gözlerimi

Gitmediğin zamanlar bile hep gidecekmiş gibi durdun yanımda.

Ama ile baslayan mazeret cümleleri ayrı düşürdü bizi

Söylediklerim yalan değil ama Gerçeküstüydü,

Başımdan aşağıya hüzün mü yağacak?

Hiç aklımıza gelmedi

yoksa ayrılığın acısını çekmeli miyim?

Bu gözyaşlarımla girecekse cennete birileri

İçerisi gözyaşlarımdan zaten nemli,

Vicdanın beni sana bağladı

Onurlu bir şekliyle devamı

Sevmediğim huylarında vardı

insana çok acı verir sevilmemek, istenmemek

Avuçlarımda sevgim, Çaresizliği bilir misin sevgilim,

Isıtmak üzere üşümeden beklerim seni

Yolculuklarda tuhaf oluyorum, Bu şehirden her gidişimde, Sanki şehri ben uğurluyorum, Sen benden gideli çok oldu ama, Ben her gidişimde hala sana el sallıyorum

Ben seni herkeslerden saklarken, Sen seni, Bir kitapçıda görsen...

Birbirlerine paralel iki ayrı zaman

Kimseye göstermemeli,

Herseye hakkın vardı güya seviyordun yha sözde

Senin hep "seviyorum ama" ların vardi benimse "ama seviyorum" larım...

Kırılacak eşya taşıyan bir kamyon gibi gidiyor ağrıma

Aşk bardağını çalkaladığın su olmak

Uzaktı sence, yakındı bence

Sevgilim...

Yapayalnız yürüyorum belki ıslak sokaklarda

Ama annemdi

Çarmıha gerildiği yaşta İsa'nın

Peki, Her yıl kutlanacak mı böyle?

Nasıl sevmezsin eşitliği

ama hayat sevinç ve üzüntülerle, zıtlıklarla dolu

Keşke Sen Ben oLsan; Seni Sevmenin Ne Kadar Zor oLduğunu anLasan, Keşke Ben Sen oLsam; Bu Kadar SeviLmenin Tadını Çıkarsam...

Ölüm dahil her acıya katlanırım sandın ama sen hep öldürdün beni..''

Tatlı tebesülerle gönderecektin bana

Belki mevsimi gelir yine seversin beni?

Batan güneşe doğru sürerken atımı

Uyandığımız sabahlarda

Sahibi olmadığım bir sevdanın içinde yaşarsam ayrılığı,

Her bakışta başka bir el sallama.

Nereye gider bu insanlar, Hepsinin mi bir bekleyeni var,

Bilmezdim bu kadar etkileneceğini ve her söylediğimi yapacak kadar az sevdiğini,

Ya da bir gün gördüğünde

?Nasılsın?

Bilmezsin değil mi, Bildiğinden daha da çaresizim?

Fakat yerimden ayrılamam ki,

Beni aslında sevmediğini duyduğumda

Güneşi gördükçe unutursun beni?

Ben geçerken ağaçların altından. Üzülmeyeyim diye,

Sıkışmış bir çekmece gibiyim

Ben de aldım yerimi eskilerinin arasında,

Anneciğimin de sevmediğim huyları vardı

Yalnız yanıldım

Bu mevsimden dolayı mı sevdim seni?