Sabah altıda 50 kişilik bir terörist grupla çatışmaya girdik. Biz 20 kişiydik. Bir arkadaşım, ?vuruldum? diye bağırdı. Onu kurtarmak için koştum ama kolumda şehit oldu. O arada bende çapraz ateşte kaldım. Sol ayak bileğimden 10 santim yukarısına kadar kurşun yarası aldım.

bunlar değilm..

yukarıdaki haberdeki gazilere bu utancı yaşatan şunmlarıu söyleten;

Saygı görmek istiyorum ama bedavacılıkla suçlanıyorum

Devlet bizimle ilgili verdiği hakları geri alan yasalar çıkartıyor

ey akepeli neyi savunuyorsun... bir parti ülkesine bu kadar mı ihanet içinde olur...

Tedavilerim hiç bitmiyor. Bağırsaklarımda sorun devam ettiği için bazen gazımı tutamıyorum. Otobüste böyle bir şey yaşadığım zaman, herkes kötü bakıyor. Hangi birine başımdan geçeni anlatayım?

Amerikan gazileri baş tacı, bize hamallık

Bu nasıl iş yahu.?

Ama iş bulamayıp tuvalet bekçiliği teklif edildiğinde ya da otobüslerde bedavacılıkla suçlandıklarında perişan oluyorlar. O insanların yüzüne iyi bakın, şükran borçlu olduğumuz bu insanlarla her an karşılaşabiliriz. Tıpkı gazeteci olan eski eşimin, PKK?lılar tarafından kaçırıldığında, kurtulması için operasyona katılmış askerle bu röportajda benim karşılıştığım gibi...

Ailemin tek çocuğuydum, perişan oldular

CEVDET BALTA (38) Komando, 1993 Şırnak

ERCAN DEDE (35) Er, 1996 Bingöl

Hakkari'de bir şehit daha... Açılım meyvalarını veriyor yavaşça.:(

Üç günlük göreve çıkmıştık. Olayın olduğu gece dağda çatışmaya girdik. Parça tesirli bomba attılar. Tam arkama düştü. Sol kalçamdan topuğuma kadar yaralandım. Yaralandığımı ayağımı boşlukta sallanırken görünce anladım. Bir arkadaşım yanımda şehit oldu. Sürünerek arkadaşlarımın yanına gittim. İki yıl sürdü tedavim.

Ben akp'ye oy verdim 2007 'de ama pişman etti. Helal etmiyorum hakkımı. Yanlız o zaman açıkları açıklamamışlardı. Bende ne güzel gidiyoruz diye verdim.

açılım var yaa. akpli olsam yerin dibine gecmiştim şimdi. acaba ne cevap vercekler yukarda yazılanlara. her zamanki gii kıvırcaklar.

MEHMET KORKMAZ (37) Komando, 1993 Şırnak

Maddi beklentim yok. Toplumda saygı görmek istiyorum. Otobüse binerken gazi kartımı çıkarıp gösterdiğimde, kimliğimle karşılaştırmak istiyorlar. Bedavacılıkla suçlandığım çok oldu.

Diş teknisyeniydim, kolum parçalandı

3-5 dakikalık bir çatışmaydı, Allah?a?Beni buradan çıkar, bunlara beni yenik düşürme? diye yalvarıyordum. Arkadaşlarım desteğe gelince beni karakola indirdiler. Komutan beni telaşlandırmamak için, başını kayaya çarptın herhalde diyordu, helikopterle hastaneye sevk edildim. Şu an kafatasımda 9,5 santimlik bir açıklık var. Mobilyacıydım, başım yüzünden makine sesine dayanamadığım için işimi yapamıyorum. Ben Türk milleti huzurlu olsun diye savaştım. Şu an bir yerde sigortasız olarak çalışıyorum. Devlet iş hakkı verdi, ben o hakkı eşime devrettim, faizsiz konut kredisi kullandırdılar bir evimiz oldu.

Galatasaray Pazarlama A. Ş?nin, bu sezon çıkardığı?Cesaret? temalı kırmızı formasıyla, yaşadıklarına gönderme yapıyorlar. Hepsinin hikayesi birbirinden sarsıcı, acıtıcı. Hikayelerini dinlemek için buluştuğumuzda, aralarında?Doğudaki yarışmaya İstanbul?dan katılıyorum? diyerek ti?ye alanlar da, yaşadıklarını çenesi titreyerek anlatanlar da vardı. Hepsi gazi olmaktan onur duyuyorlar.

akepe bence dtp ile birleşsin.. hiç olmazsa dürüst davranmış olur..

Onlar olmasaydı, girdiğim bunalımdan kolay kolay çıkamazdım. İsyan etmiyorum, bunu yaşamamız gerekiyormuş. Şimdi ben de belediyede güvenlik görevlisiyim. Bu terör böyle devam edecekse, hayatında üç kez silah görmüş acemi askerler yerine, profesyonel askerlik sistemi getirilsin.

ve daha niceleri...

gerçekten akepeyi hala savunan insanlar neyi savunuyor bende bunun anlamıyorum...

Dokumacıydım, sürekli ayakta duramadığım ve gözüm görmediği için artık o işi yapamıyorum. Sekiz yıl birçok iş yerine başvurdum. Hayır dememek için hep yapamayacağım işleri teklif ettiler. Hamallık teklif edenler oldu. Benim bacağım yok o yükü nasıl kaldırayım? Beni bacağımın, gözümün olmaması değil insanların vurdumduymazlığı daha çok yaraladı. Amerikan gazileri baş tacı ediliyor. Peki ya biz?

Çatışma anındaydık, mevziye girdiğimizde arkadaşım mayına bastı. Sağ gözümü kaybettim. Sağ kulağım ise duymuyor. Vücudumda sayılmayacak kadar çok şarapnel parçası vardı. Psikolojik problemlerimi üzerimden atamıyorum. Önceden sakin biriyken, geçenlerde yol verme yüzünden birini yaraladım. Eşim, her akşam?Geliyorlar? diye sayıkladığımı söylüyor.

Gabar Dağları?nda gece yarısı 12?de pusuya düştük. Üzerime el bombası attılar, 14 şehit verdik. 10 kişi de yaralandık. Benim sol ayağım diz altından koptu. O saatte oraya helikopter inemediği için sabah 5?e kadar yaralanan arkadaşlarımızla, şehit arkadaşlarımızın başında bekledik. Hepimiz öleceğimizi zannettiğimiz için, Kelime-i Şahadet getiriyorduk. Sabah helikopterlerle hastaneye götürüldük. Tedavilerim bir yıl sürdü. Ailem perişan oldu. Ama yine en çok onlar bana destek oldu.

21 yaşındaydım, terhisime 60 gün kalmıştı. Elazığ-Diyarbakır sınırında karakol korumaya gönderilmiştim. Akşam 9 civarı, gece görüşüyle tarama yapıyordum. Mevziye yaklaşmama üç metre kala üzerime el bombası attılar. Sırtıma, gözüme her yere parçalar geldi. Ben ateş etmeye devam ediyordum. Yaralı haldeyken bu kez kafamın sağ tarafından mermi yedim. Vurulduğumu anlamamıştım, ateşe devam ettim. Bu esnada elimden yara aldım ve iki parmağım koptu.

KENAN ŞENVARDAR (35) Komando, 1995 Hakkari

Aradan 17 yıl geçti hala rüyalarıma giriyor. Kendimi birkaç kez camdan atmak istedim. Kore ve Kıbrıs gazilerinin resmi kıyafetleri var ama Güneydoğu gazilerinin yok. Biz de hiç olmazsa o kıyafetlerimize şeref madalyası takarak övünürdük.

Şırnak?ta operasyon sırasında yüksekten düştüm ve omuriliğimden sakatlandım. Şu an omuriliğimi birbirine bağlayan 30 santimlik platin var. Uzun bir süre yatalak yattım. O süre zarfında orada yaşadıklarımı tekrar tekrar kafamda kurdum durdum. İki yılda normal hayatıma dönebildim. Askere gitmeden önce, kendi bilgisayar firmam vardı. Döndüğümde artık çalıştıramayacaktım. Şu an Büyükşehir Belediyesi?nde bilgi işlem şefiyim.

Sana çok iyi bir iş bulduk, tuvalet bekçiliği yapacaksın dediler. Ne kadar onur kırıcı. Çocuklarımızın özel okulda okuma hakları var. Oğlumu müdüre götürdüm, ?Gaziyim? dedim. ?Gaziliği karıştırma? dedi. Bizler dilenci değiliz, onurlu gazileriz.

Tabur olarak ateşe başladık. 13 kişiyi öldürdük. İlerlerken bir mağaradan robot gibi iki kadın terörist çıktı. Ateşe başladılar, yanımdaki astsubay orada şehit oldu. Ben de vurulmuştum, kendimi bir kayadan aşağı attım, üç teröristin üstüne düştüm. Ölü taklidi yaptım. Tabur arkadan geldiği için benim gerçekten ölüp ölmediğimi kontrol edemeden kaçtılar. İnce ve kalın bağırsağım, idrar torbam parçalandı. Sağ kulağım sağır oldu.

Operasyonda mayına bastım. Terhisime üç ay vardı. Sol bacağım dizaltından koptu, sağ gözümü kaybettim. Yarım saat sonra helikopterle hastaneye kaldırıldım. Tedavilerim bir yıl sürdü. Askere gitmeden önce ya şehit ya gazi olmayı çok isterdim. Ama şimdi bütün olup bitenlere baktığımda, ?Biz oraya niye gittik? diye soruyorum.

yahu tayyipe aşık olsan nefrete döner o aşk be.. yok din iman diye savunuyorsan ötekiler hristiyan değilki.. yok ekonomi iyi diyorsan o hiç değil.. demokrasi geliyor diyorsan araki bulasın... ülkem yeni atılımlar yapıyor fabrika üstüne fabrika yatırım üstüne yatırım yapıyor desen ancak kendini kandırısın, ata mallarını bile satmışken... nedir yani niye bu kendini bilmezlik...

Yani anlamdıramıyorum. Bu adamlar sınırda kahraman gibi karşılanmadımı?

Terhisime üç ay kalmıştı. Geceyarısı pusuya giderken mayına bastım. Ayak parmaklarım koptu, sağ gözümü kaybettim. Bir yıl tedavim sürdü. Önceden tekstilciydim artık o işi yapamıyorum. 10 yıl iş aradım, uygun bir şey bulamadım. Son 4 yıldır, İstanbul Belediyesi Park Bahçeler Müdürlüğü?nde bekçilik yapıyorum. Doktor tedavilerim hala sürüyor. Kendimi hep eksik hissediyorum.

10 yıl boyunca hep o bölgede görev yaptım. Bir ihbar üzerine gittiğimiz yerde içi eşyalarla dolu bir sığınak bulduk. İmha ettik. Akşam altı civarıydı, aniden bir kayanın dibinde tamamen kamufle olmuş teröristlerle karşılaştık.

Sıhhiye çantası o gün tesadüfen bendeydi, yaramı kendim sardım. Sonra kobralar yetişip ateş üstünlüğü sağlayınca Skorsky?ler bizi almaya geldi. Kemiklerim paramparçaydı. 9 ay hastaneden çıkamadım. İki yıl ayağımda metal bir koruyucu vardı. Onu çıkardıklarında, ayağımın yorgana değmesini hissetmek benim için büyük mutluluktu. Askerden önce doğramacıydım, şimdi ben de belediyede işçi olarak çalışıyorum.

Bundan sonra mevcut yönetime oy vermeyi düşünmüyorum.

İSMAİL AYDIN (31) Komando, 2003 Bingöl

Her gece?Geliyorlar? diye sayıklıyorum

nedir?

Eşim erken doğum yapıyordu, hazırlıksızdım. Başhekime, gazilik kartımı gösterip?İndirim yapabilir misiniz? diye sordum. ?Benim için mi gazi oldun? dedi. Başımdan aşağı kaynar sular döküldü.

İçim rahat değil, ileriyi göremiyorum. Bu vatan hepimizin vatanı ama bu vatanı sadece biz mi seviyoruz? Başkaları niçin sadece cebini doldurmak için çalışıyor?

bütün kitleri satan, yok pahasına satan bu parti değilmi?

pkk ya açılıp 2 şer dakikada yargıladıkları teröristleri serbest bırakan bunlar değilmi?

Üç teröristin üstüne düştüm

Yani aslında kendi adıma tek bu yönden utanıyorum. Her şehit haberinde bir garip oluyorum.

EBUBEKİR CENAN (38) Uzman Çavuş, 1999 Van

ÜMİT ŞİMŞEK (32) Komando, 1999 Siirt

HÜSEYİN DEMİR (32) Komando, 1998 Van

Profesyonel askerlik olsun

Gece 11.30?da pusuya düştük. Sağ ayağımdan, makineli tüfekle vuruldum. Helikopter inemediği için ilk müdahaleyi 9 saat sonra yapabildik. Bir yıl tedavim sürdü. Ayağımda hareket, kas, sinir kaybı, hepsi var. Ailemin tek çocuğuydum, perişan oldular. Ben arkadaşlarım gibi iş bulmak için uzun süre beklemedim. Şimdi belediyede satın almada çalışıyorum.

Ayağımda sinir lezyonu var, sol bacağım çok ince ve delik deşik. 15 yıl çalışmadım, gazi maaşımla geçinmeye çalıştım. Şimdi belediyede işçiyim. Hala otururken çatışma sesi duyuyorum, patlama olacakmış gibi tetikteyim. Rüyalarımda zaten hep çatışmanın içindeyim.

17 yıl geçti hala kabus görüyorum

Sakatlıklarımız yüzdelerle ölçülüyor. Eskiden bir bacak yüzde 45, ayak bilekten kopmuşsa yüzde 30?du. Şimdi bir bacak, bir göz yüzde 39. Derecelerin düşmesinin sebebi, daha az maaş vermek. O kadar onur kırıcı ki...

Hala çatışma sesleri duyuyorum

FERHAT KOÇAK (37) Komando, 2000 Şırnak

Kardeşim akp'li diye bir olgumu var :)..

Çok iyi iş buldum deyip, tuvalet bekçiliği önerdiler

MURAT ZONP (36) Komando, 1995 Şırnak

Kafam parçalandı, ben hala ateş ediyordum

rum a açılp ab nin oyununa gelen bunlar değilmi?

ermeniye açılıp milletimiz adına kazığı yiyen bunlar değilmi?

orduya saldıran bu parti değil mi?

SERHAT ÇAYLI (30) Komando, 2004 Elazığ

Yüce Allah hepsine sabır versin..

Kuzey Irak?a operasyona gitmiştik. Sabah 6.30?da Zaho?da pusuya düştüm. Üç aylık askerdim ve öncü birlikte mayın dedektörcüsüydüm. 50 kişilik bir grup üzerimize mermi yağdırdı. Bana 13 kurşun isabet etti. 10?u çelik yeleğe, 3?ü de vücuduma. Sağ koluma Kanas suikast silahının mermisi, sol bacağıma ise iki Kalaşnikof mermisi girdi. Kanas mermisi çok büyük bir yara açtığı için kolumu dikemediler bile. Diş teknisyeniydim. Artık elimi kullanamadığım için pazarlama işleriyle uğraşıyorum. Devlet bizimle ilgili verdiği hakları geri alan yasalar çıkartıyor.