Keza, küçük, müslüman ve akıllı bir kız, buluğa erişince, ?akılsız olmadığı halde? islami bilmese ve vasıflayamasa, bu durumda, o kız, kocasından, talak-ı bain ile boş olur.

"Bir müslüman, anası babası hıristiyan olan, küçük bir hıristiyan kızı nikahlasa; o da, büyüdüğü halde, dinlerden birini akletmese ve aklı noksan olmadığı halde, onu vasıflayamasa , kocasından, dinini öğrenir."

Günah işleyen bir kimse: "İslami işleri açıktan yapmak lazımdır." dese; kafir olur.

Cami' isimli kitapda, şöyle denilmiştir:

İmam Muhammed 'in, "dinlerden birini akletmese" sözünün manası: "Onu, kalbi ile tanımasa" demektir.

"Ben, islamın sıfatı nedir; bilmiyorum." diyen kimse, kafir olur. Şemsü'l-Eimme Halvani, bu mes'elede mübalağa ederek, şöyle

"Onu vasıflayamasa" sözünün manası ise: "Dili ile, onu anlatamasa" demektir.

"İman ve küfür birdir." diye itikat eden kimse, kafirdir. Zehıyre'de de böyledir.

1) İman Ve İslam'a Taalluk Eden, Küfür Sözleri

Fetavayi Nesefi'de, şöyle denilmiştir:

Kendisinin kafir olmasına razı olan kimse; muhakkak kafir olur. Başkasının kafir olmasına razı olan kimsenin durumu hakkında, alimler ihtilaf etmişlerdir.

Müslüman olmuş bulunan bir hıristiyan, babası ölünce: "Ne olurdu, şimdiye kadar müslüman olmasaydım da, babamın malını alsaydım." dese; kafir olur. Füsülü'l-Imadiyye'de de böyledir.

buyurmuştur: "Bu adamın, dini yoktur. Namazı, orucu, ibadeti, namazı da yoktur. Çocukları da, veled-i zinadır."

Bir kimse: "Ben, imanımın sahih olup olmadığını bilmiyorum." dese; işte bu söz, büyük hatadır. Ancak, böyle demek, şüpheyi reddetmeyi irade ediyorsa; bu hal müstesnadır.

Et-Tahyir fi Kelimati'1-Küfr kitabında: "Bir kimse, eğer başkasının küfrüne rıza gösterirse; uzun süre azap görür; ancak, kafir olmaz.' denilmiştir.

Kendi küfrüne razı olarak, Allahu Teala hakkında, layık olmayan bir söz söyleyen kimse, kafir olur. Fetva buna göredir. Tatarhaniyye'de de böyledir.

Ancak, bu kadının, o sözden maksadı, gerçekten; "Allahu Teala'nın birliğini bilmem." demekse; bu durumda, o mü'min değildir ve nikahı sahih olmaz.

Bir kimse, imanında şüpheye düşüp: "İnşallah, ben müslümamm." derse; bu şahıs, kafir olur.

Bir hıristiyan, bir müslümana gelerek: "Bana, islamı arzet. Ben, senin yanında müslüman olacağım." deyince; o müslüman: "Filan alimin yanına git; o, sana, islamı arzeylesin. Ve, onun yanında müslüman ol." dese; bu mes'elede, alimler görüş ayrılığına düştüler.

her gün bir babı nakletmeye çalışıcağım inşaallah...

Bir kadına: 'Tevhidi bilir misin?" diye sorulsa; o da: "Hayır." cevabım verse; şayet, onun bu sözle muradı: "Çocukların mektepte ezberlediklerini bilmem." demekse; bu sözün, bir zararı olmaz.

Ebu Ca'fer: "?Bu kimse? kafir olmaz." demiştir. Fetavayi Kadi-han'da da böyledir.

Bir kimse, müslüman olan bir kafire: "Dininden ne zarar gördün." derse; kafir olur. Hulasa'da da böyledir.

Ancak, bu sözünü te'vil edip: "Ben, dünyadan, iman ile çıkacağımı bilmiyorum." derse; bu durumda kafir olmaz.

İmam EbU Hanife 'nin oğlu Hammad, şöyle buyurmuştur: "Ölen bir kimse; bir yaratıcının olduğunu; Allahın bu dünyasından başka bir dünyanın olduğunu; zulmün haram olduğunu bilmezse; o şahıs mü'min olmaz. Muhıyt'te de böyledir.

Küfrü gerektiren sözler, çeşitli grublarda toplanır. Bunların ilki, iman ve islamla ilgili küfür sözleridir. Şöyleki:

Bir kimse, diğerine: "Ben müslümamm." deyince; o şahıs: "AHah, sana da, islamiyetine de, lanet etsin." dese; kafir olur. Hulasa'da da böyledir.

"Kur'an yaratılmıştır. " diyen kimse, kafirdir. Zehıyre'de de böyledir.

Keza: "İman yaratılmıştır." diyen kimse de kafirdir.