okul 3. süydüm ilçede derece yaptım.

Aslında çok şey söylenebilir.

ve bu sölediklerimizin hepsi imtihanın bir parçasıdır

ama bu demekd eğildir ki hayattan vazgeçtim

Eş mevzuuna gelince Arz her kulun layıkı yazılır ve bir şekilde türlü vesilelerle karşılaştırılır, aramakla bulunmaz kardeşim Allah rast getirsin, gönlünüze göre versin, Beklenen ve sonradan gelen aşk Rıza-i İlahiyeye varan bur muhabbet olusn inşallah.

Ya kalıp dişe diş kana kan savaşacaksındır.

"Sabır güzeldir"

ben dört ünüversite kazandım birine kayıt yaptırdım bilgisayar mühnedisliğiydi.

İstemeden kırıcı bir lafımız olduysa affola...

Ömür daha ne kadardır bilinmez.

çünkü hala yaşıyorsun ve nefes alıyorsun, sağlıklıysanda en azından buna şükret ve unutma,

Sizi üzen her şeye karşılık hayatınızda sizi var eden bir mucize vardır, nefes almak en güzeli en kıymetlisi, mutlu olmak ve üzünntülerinizden arınmak için doğru istikametler belirleyin, doğru yerlerde doğru ardaşlaarda dinlenin. Ailelerimiz biz adımızı atarken yan basıp düşeceğimiz bilirler ve dur ordan yürüme yada şimdi otur bekle derler ama biz ne yaparız inadına sanki bizi boşuna uyarıyorlarmış gibi sağır oluruz adeta inadına yürürz ve neticede üzülrüz alilerimiz bizi karşılkısz sever helede analarımız onlarla daha fazla vakit geçirmeye çalışın, içinizde saklamayın annenizle dertleşin, ne güzel ablanız varmış ablanızlaa sohbet edin sık sık ziyaretine gidin.

Etraf ne derse diye yaşama hiçbirşeyi.

İşte o noktadayız.

baba her zaman bekelrim.

bunlar artık seni daha dik ve daha güçlü yapmalı.

arkadaşlar uzun bi yazı yazıcam... bu forum benim evim oldu... çok zaman geçirdim burda bişeyleri anlatıp rahatlamak istiyorum... biliyorum dalga geçen de çok olacak... bu forumda cıvık, insanların herşeyiyle dalga geçmeyi seven insan çok...

bunu psikiyatir anlamıyor...

Ama birşeye ihtiyacın var gardaş senin.

Rabimizin bizlere verdiği sayısız nimetmlerden biride unutmaktır bu nimetten faydalanmayı deneyin.

kısmet değilmiş ya.

yazılarınızın tamamını okuyamasamda az cok durumu anlayabıldım.

saygılar.

Kızlar kurban olsun gardaşıma.

aslında kendimden örnek vermek de istemezdim

kısmet diyorum.

ben ola ola memur oldum.

madalyonun öte ki yüzü sana hala gülümsüyor emin olabilirsin, lütfen ışığına doğru adım at ve sana uzanan başarı elini sakın salma..

Aman, sevgili seni kovsa da ümitsiz olma, bugün seni kovarsa, yarın seni çağırmaz mı sanıyorsun? Eğer senin yüzüne karşı kapıyı kapasa bile, gitme, orada bekle, sabredersen seni alır baş köşeye oturtur. Bütün kapıları ve geçitleri kapasa bile, sonunda, sana kimsenin bilmediği gizli bir yol açar. Hz. Mevlana

herşey insanlar için hayat önümüze ne süprizler getirir bilemeyiz bu yüzden ilk önce kendine güvenini oluşturmalısın emin ol çok kötü pozisyonda değilsin senden kötü durumda olanları görmeye çalış en azından ailen şekilde destek olmaya çalışıyor diye düşünüyorum anlattıklarınızdan...

ama iyice boşluğa düşmüştüm... sonra tekrar üniversite sınavına hazırlanmaya karar vermiştim... bi dershaneye gittim... ama çok dalga geçtiler... insanlar sürekli üstüme geldiler... bi kaç kişiye güvenip özelimi anlatmıştım beni sırtımdan vurdular... sürekli dalga geçtiler...

herşey sende bitiyor.

onune bak necmı geçmıse takılıp kalma mutlu olmaya çalıs

arkadaşlar napmalıyım sizce... gerçekten fikrinize ihtiyacım var.. biliyorum burda iyi insanlar var... ne kullandığım ilaçlar fayda ediyor ne de dershanede aldığım puanlar beni mutlu ediyor...

Yaradanın rızasını kazanmak için burdayız

aslında anlatmak istediklerim bu kadar basit değil... ama insan kelimelere dökemiyor kıbrısta öyle şeyler yaşadım ki. adanaya geldiğimde canıma kıyma düşüncesi içimden geçiyordu... hatta bunu uzun uzun düşündüm... o okulda yaşadıklarım gururuma öyle dokunuyor ki... bu yaşıma kadar hep gururumla yaşadım...

Allahın izniyle bundan sonra sana dağ tepe yok dümzdüz önün

Herşeye rağmen hayat devam ediyor.

kısmet değilmiş demek belki de kolaycılık

ama doğru yerlerde doğru kişilere kullanmak lazım.

gardaş öncelikle şu konuda anlaşalım.

herşey dilerim bundan sonra gönlünce olur,

yapman gerek silkelenip özünü bulman gardaş.

kapadokyalısürveyan teşekkür ederim... allah senden razı olsun... şimdilik çıkıyorum bi daha ki geldiğimde daha çok şey anlatacağım...

Yaradan tüm kapıları kimseye kapamamıştır ki sana kapasın.

kız mevzusuna gelelim

Ya da bavulun hazırdır çekip gideceksindir.

her karanlık gecenin ardında inadına çığlıkları feryatları karabasanalrı korkualrı siyalıkları ümitsizlikleri inadına bertaraf eden gündüzler, amsmavi umuda çalan bulutlar kaplar.

İçindeki sen..

ama yalnızlık çekiyordum... üniversite sınavını stresten kaybettikten sonra iyice boşluğa düşmüştüm... adanada bi apartmana taşındık.. boş sokaklarda yalnız başıma yürüyordum sürekli... elele tutuşup gezen insanları izliyordum sürekli... daha sonra ailem bana bu bilgisayarı aldı... ama mutlu değildim... iyice bunalmıştım bilgisayar beni mutlu etmiyordu... çok bişey istemiyordum bi tane sevdiğim olsun istiyordum...

hayatta hiç birşey için asla geç değil...

işte o zaman sen tutunacaksın.

bizim dünyaya gönderiliş gayemiz ne okul ne sevgili ne de başka birşeydir

Alllah önünüzü açsın, sabrınızı artırsın, güzel fikirlerle dopdolu, duadan ayrılmayan minare gibi dosdoğru her rüzgara savrulmayan bir sağlamlık nasip etsin inşalllah.

Gir içeri.

benliğine, varlığına, aldığın nefese, var olma mücadelene kattığın anlamdır,

Gelelim anlattığın mevzulara çok özür diliyorum aşırı bir sorun yaşamamışsın.

sölediğin şeyelrin hespini ve belki daha fazlasını kullandım

hayat herşeye rağmen devam ediyor

ilk defa hayatımda psikiyatriste gittim... ilaç yazdı lustral kullandım... ama bi işe yaramadı... sonra balcalı da bi doktora gittim... o da ilaç yazdı... ama dershanede bana insanların yaptıklarını içime sindiremiyordum... ilaç filan bunu geçirmiyordu... eve geldiğimde sürekli sinirlerim bozuluyordu moralmen çöküyordum... ders kitabını elime aldığımda sinirden elim titriyordu... sene sonunda bi psikiyatriye daha gittim o da ilaç yazdı...

ne zaman kendini sevip, değer vermeye, ne zaman etrafındakilerden kendini daha değerli görmeye başlarsan ki bu asla kendini beğenmişlik değil,

sonra ben okulu bıraktım adanaya geldim geri... iyice boşluğa düştüm... esrara düşmüştüm... okulda yaşadıklarımı kendime yediremiyordum... o küçücük hayallerim de elimden uçup gitmişti... hayattan bi beklentim kalmamıştı... burda 6 kişinin arasına ölümüne girdim... iki tarafımdan bıçaklandım... çünkü gururuma yediremiyordum yaşadıklarımı benim için ölüm de bir yaşamda bir diyordum... yemin ederim ki bunlar gerçek...

saatin geç olması ve çıkmam gerektiği için sana kısaca,

benle kazanana damalr şimdi doktor oldu mühendis oldu

sigarayı hala kullanıyorum.

Bedenimiz emanet unutmayalım aldığımız gibi teslim edelim, her daim dudağınıza değen dua olsun kardeşim inşallah

yaşadıklarımdan sonra okula silah sokmayı düşünüyordum... adanada silah işinden anlayan bi arkadaşım vardı... 3 milyar gerekti ama bulamadım... e madem benim hayatım bitmiş o iki kurşluk s.. rtükler o şe.. fsizler de gebersin diyordum...

Ama hayatla her daimc anla başla mücadele edecek kadar da cesurdur kardeşim.

Kımetli kardeşim Mevlana Hazretlerinin sözüne kulak ver istersen

ama yaşadığım şeyler yaralarımı öyle kanatıyor ki...

insanlardan gerçekten nefret ediyorum...

Emanete ihanet etmemek gerekir diye düşünüyorum. Hayata hep karamsar bakıyorsun bence... Etrafına bakışını değiştirmen gerekiyor. Hiçbiri canını feda etmeye değmez. Hepimizin hayatı dört dörtlük mü sanıyorsun? İlla ki hepimiz büyük ya da küçük böyle sıkıntıları yaşıyoruz. İyi o zaman hepimiz kolayı seçelim... Şöyle bir silkinip kendine gelmen gerekir. Özür dilerim ama intihar mevzu bahis olunca çok kızıyorum.

istanbul işletme ingilizce

zira kısmetin nerde olduğunu bilemezsin

hayata küsmüyorum.

ilkokul hocamla karşılaşmış annem... annem ona biraz benimle ilgili bişeyler anlatmış... hocam demiş o çocuk yakışıklı zeki bi karıncayı incitmeyecek kadar hassas bi çocuktu demiş...

Yürü eb gardaşım bir daha yazdığında daha iyi görmek istiyorum seni..

gençliğimi geri verseler, BU KEZ EN ÇOK KENDİMİ SEVERDİM...

Dünyada çektiğimiz sıkıntının sebebi vardır elbette, Rabimiz sizi seviyor ki size sıkıntı veriyor duanızı kıymetli buluyor nazarında, ona yaklaşmanızın tam vaktidir teslim edin yüreğinizi, O hiç kimseyi yanıltmamıştır, sizin içinde nevbahar olacaktır inanın bir gün tüm sıkıntılarınızın biteceğini, güzel kapıların açılacağına inanarak çabanızda ısrarcı olun.

ama adanaya gelirken belirli hayallerim vardı... bunlar küçük şeylerdi... bi tane sevdiğim olsun istiyordum... aynı dershanede bulunduğumuz bi kıza aşık oldum... hayatımda hiç böyle olmamıştım... onu gördüğümde kalbim duracak gibi oluyordu... ama konuşamadım... sürekli eve geldiğimde moralim bozuluyordu... insanlar sen ne kadar yakışıklısın neden konuşamıyorsun diyorlardı... ama yine de konuşamıyordum... o sene onu düşünmekten üniversite sınavını kaybettim.. yıl sonu partisinde hep onu izledim bi köşeden...

dün dinlediğim ve aslında çok şey ifade eden şu sözleri yazmak istiyorum.

burdan iyi ders çıkarmak gerekir ki geçmiş geçmişte kaldı keşkeler faydasız ama gelecek hala elinde ve hiç birşey için geç değil.

gerçekten bugüne kadar karşımdaki insana kendimden fazla değer verdim... ama sattılar beni...

ileride şimdiki anından pişman olmak istemiyorsan lütfen acısız nefes almanın tadını çıkarmaya çalış

ama bi yandan elimden kayıp giden gençliğim aklıma geliyor...

çıktığım kızdan da ayrıldım daha sonra...

abartmaktan ve egolarından, hırslarından kurtulmaya dikkat et,

iyi geceler...

Allah kolaylık evrsin baba

biliyorum burda salak kendini rezil ediyor özelini anlatıyor diyen çok olacak... ama psikiyatri beni iki dakika bile dinlemiyor... ve de reelde insanlara güvenim kalmadı... sanalda yüzümü bilen insan yok diyorum... zaten eskisi kadar sık uğramıyorum... anlatıp rahatlamak istedim...

bütün yşadıklarınızı bir imtihan olarak değerlendirin ve bence o yaşadıklarınız sizi daha çok azimlenmenize sebbep olmuş ki şuan dersanede iyi bir konumdasınız her şerde bir hayır vardır bu açıdan düşünmeye çalışın umarım fikiren rahatlarsınız... canı gönülden diliyorum...

eve gelip ağlamıştım... neden konuşamadım diye... daha sonra telefon numarasını bulmaya çalıştım ama bulamadım...

Umarsız diyor ki:

Ama içinde büyüte büyüte bu noktaya getirmişsin.

6 senedir bir eziklik var aslında okumadığım için...

Ünüversite sınavını kazanamama veya kazanmak ne hayatın sonu ne de başlangıcı.

Allahın izniyle. adı yeniden doğuşsa yeniden doğacaksın.

ama hiçbirini okuyamadım.

Ve edecek de.

neyzen06_ ya katılıyorum

geçmişi bir şekilde sadece ders alma amacıyla, tecrübe amacıyla görmeye çalış, geçmişte yaşadığın acılar lütfen artık bünyene taşıyamayacağın yük olmaktan çıksın.

Birtakım kapılar kapanmıştır ama öyle ama böyle.

ama inadına yaşıyorum

benim çok küçük hayallerim vardı... hayallerimi yaşamadım onları bi kenara bırakıyorum...

Bak önünde kapı ardına kadar açık.

tekrar bi dershaneye yazıldım... son iki deneme sınavında birinci oldum... şimdiki dershanede aldığım puanlar sınıf öğretmenliğini filan kazanmaya yetiyor... ama biliyorum ki 20 yaşında işletme kazanmış... üniversitede kız arkadaşını yanına almış... birisi kadar mutlu olamicam... dershanede denemede aldığım puanlar beni mutlu etmiyor... kıbrısta ve dershanede o iki kuruşluk insanların önünde yaşadığım şeyler bana o kadar ağır geliyor ki... yaşadıklarım bi yandan elimden kayıp giden hayallerim bi yandan... şimdi dershanede durumum iyi ama beni mutlu etmiyor... 25 yaşından sonra türkiye birincisi olsam diyorum o yukarıda verdiğim 20 yaşında işletme kazanmış üniversitede hayallerini yaşayan insan kadar mutlu olamicam diyorum... ama sorun şu ki bu sene buraya kadar geldim.. denemeler de iyi gidiyor...

o sene baya bi çalıştım.. ama üstümde büyük bi sınav stresi vardı... sınavda strese girdim, elim ayağıma dolaşmıştı... ya bu sene de olmazsa diyordum... o kadar strese girmiştim ki sınavı kaybettim...

Kazan ünüversiteni bitir.

kendi kişisel kurtuluş savaşını kendin kazan ve hayatta hiç kimsenin senden daha değerli ve sana tedavi unsuru olacak şeylerin senin dışında daha etkili olamayacağını aklından çıkarma...

ben yaşadıklarına çok şey yazmak isterdim arkadaşım ama konundan henüz haberim oldu.

görücü usulü evlenip eşini seversin birgün

Allahın izniyle bu kötü günlerin ardında bir ümit tohumu açıyor hissediyorum ben.

ben anadolu lisesini en ön sıralarda kazandım... çocukluğum mutluydu... babam annem çok sevinmişti kazandığımda... ama mutsuz bir ortaokul hayatı geçirdim... daha sonra bunun devamını lisede yaşadım... okuldaki arkadaş çevresinden kopmuştum... kalitesiz insanlardı... okulda yaşadığım ezikliği özenti olarak başladığım sigarayla yok etmeye çalışıyordum... daha sonra içkiye başladım... günüm okul dışındaki arkadaşlarla sigara içmek ateri salonuna gitmekle geçiyordu... derlserden iyice kopmuştum dershaneye filan da gitmemiştim... lisedeyken içine kapanık bi insandım sessizdim... şu okul bitsede artık kurtulsam diyordum...

Hadis

Kaybetmemek lazım içindeki cesareti ümidi tertemiz sevgiyi.

her gecenin sabahında ferdinin dediği gibi başın dönmez bundan sonra.

bi gece alkollüyken beni okulun yurdunda duşun altına soktular bana tekme tokat giriştiler... iki kişiye bıçak salladım... iki kuruşluk kızların önünde küçük düştüm...

açık öğretim yazdım ben de... ilk defa hayatımda mağazada çalışan bi kızla çıktım... ama aradığım insan değildi... onun gururunu kırmak istemiyordum... ayrılamıyordum... ama sıkılmıştım bi ay sürdü... onunla elele barajyolunda yürürken aşık olduğum kızı görmüştüm öylesine baka kaldım...

Öyle bir an gelir ki dönüşü yoktur

Yeter ki sen o içindeki cesareti ümidi kaybetme.

o sene üniversite sınavında barajı geçemedim... çünkü lise hayatım bomboş geçmişti... sonra bi dershaneye yazıldım... ancak bi senede biraz ilerleyebilmiştim... ablam la aynı liseden mezunduk.. ablam çukurova tıp kazanmıştı adanada okuyordu... sonra beni yaşadığım ilçedeki arkadaş çevresinden uzaklaştırmak için ailem ablamın yanına getirdi... aynı evde kalıyorduk... adanada bi dershaneye yazdırdılar beni...

bi kuşu kanadı incimiş görsem eve gelip üzülürdüm.. bi karıncayı bile incitmedim...

ama kendine gelmene belki bir nebze katkım olur diye söledim.

yazdıklarını okudum üzüldüm. Birinin hayatını bu kadar aleni yazabilmesi için gerçekten bunalmış olması gerekir. Allah yardımcın olsun. Acaba maneviyata mı yönelmen gerekiyor? Bu gibi zamanlarda yalnız olduğumuzu sanıyoruz halbuki öyle değil... Arkadaşın da dediği gibi imtihan aşamasında olabiliriz. Nefsimizle verdiğimiz bir savaş olabilir bu gibi zamanlar.

çevrendekileri küçümsemenden kaynaklanan bir probleminde var senin arkadaşım. işletme kazananlar da öylesine insanlar degil.

Hayat ikinci şansalar gebedir.

umarsız

ama bedeli bu olmamalıydı...

İnadına koparmak lazım birtakım şeyleri.

son birşey

yeter ki gerçekten iste bunu.

umarım aklını başına toplarda hayatını sadece kendn çizebileceginin farkına varırsn. o şu bu benle dalga geçsinama ilerde bana odalgaları para etmeyecek.

Allah utandırmasın.

ailem beni üniversite sınavından sonra geç bi yaşta üniversiteye yolladı kıbrısta özel üniversite... uluslarası ilişkiler okumaya gitmiştim... insanlar sürekli bu yaşta burda ne işin var diyordu... yalnızlık bi yandan insanlar bi yandan üstüme üstüme geliyordu... iyice psikolojim bozuktu... okulun ilerisinde ormanlık alan vardı orda sürekli kendi kendime ağlıyordum... alkole sığınıyordum...

son 2 sene ya da yaklaşık 2,5 senede yaşadıklarım gururumda öyle yaralar açtı ki... bi türlü mutlu olamıyorum başka bir psikiyatriye gittim... ilaç yazdı... şimdi o ilçaları kullanıyorum...

daha sonraki sene üniversite sınavını kesin kazanmalıyım dedim... anadolu lisesini benden geride kazananlar ve bir çok düz lise mezunu işletme, sınıf öğretmenliği gibi bölümler kazandılar...

herşey insanlar için... bugunünü be yarınını kaybetme

çok saol dostum ama yazacağım daha çok şey var...

iyice boşluğa düşmüştüm hayallerimin sönmeye başladığını hissediyordum... adanadan ne bekledim neler buldum diyordum... lise yıllarımda mutsuzdu... artık isyan ediyordum içkiye başlamıştım... sürekli içki içmek ve bu forumla geçiyordu vaktim...

Yalnız da kalmak gerekiyorsa şu anlamsız hayatta inadına KRAL gibi de yaşamasını bilmeli insan.

atatürk işletme ingilizce

dertlendim uleynnnnnnnnnnnnnn

ancak geçen zamanda şunu da öğrednim ki hayatta kısmetten öteye gitmiyor hiçbirşey.

elbette her insanın hayalleri vardır kimi büyük kimi küçük hayallerdir...

bence çokd a önemli değil

allahtan kısaca yazmışım hiç farkında değilim:((

allah yardımcınız olsun

şer görünen şeyde hayır vardır ama biz göremeyiz

önemli olan pesetmemek. hala yaşıyorsun. yaşında genç henüz. senden nice büyük yaşta olanlar var okullarda. sadece allah karşına düzgün insanlar çıkarsın inşallah. vazgeçme, allahtan ümidini kesme. sen kendine inandığın sürece herşey iyi olur.

neden hep kötü olan, seni üzen olayları düşünüyorsun? Seni mutlu eden hiç bir an yok? Neden kendine acı veriyorsun? Neden savaşmıyorsun? Neden intiharı düşünüyorsun? Neden hayatın için en önemlisi kendin için savaşmıyorsun? O can senin mi ki hemen kıyabiliyorsun, canımız bize emanet arkadaşım?

Kendin için yaşa.

Kaybeden kazanmıştır aslında, sabret kardeşim, imtihan dünyasındayız, dünyaya geliş amacımızı unutmadan yaşamalıyız, kararında. Çektiğimiz her zerre acının karşılığında Rabimiz bizleri müjdeliyor, burda yapmamaız gereken silkinmek vesveslerden kurtulmak.

Kzımış arkadaşmış sana zararı varsa çekip gitmesini bileceksin.

sonrasında inşaat

ve gelgelelim içkisiydi sigarasaydı

ama biliyorum ki iyi insanlar da var... onlara güvenerek bu yazıyı yazıcam.. hayatımla ilgili çok sıkıntılarım var... bu anlatacağım şeyler özel şeyler benimle ilgili... şimdi diceksiniz özelini neden anlatıyorsun... olsun ne de olsa sanal birbirimizin yüzünü görmüyoruz... sonuçta bi yerde anlatmam gerek reelde insanlara güvenim kalmadı...

ama o okulda iki kuruşluk kızların önünde düştüğüm durumlar... kendimden küçük erkeklerin önünde düştüğüm şeyler...

Sımsıkı sarılmak lazım herşeye.