ben de öyle pink. çoğunu bilirim :)

sendroma girdim şimdi,

insan psikolojisi ne kadar inanılmaz...

bu sendromu anlamak için yaşamak gerektigini sanmıyorum, yeterince örnegimiz var türk filmlerinden:)

varmısın :))

bunu bir kızın kendini hakir gören -tersleyen, kaba davranan- bir erkeğe bir şekilde bağlanması durumuna da uygulayabiliriz belki de

VİCDAN PUSULASI

morlale izlemiştim o filmi:)

güzel çıkarım anaksimenes..

getr evt kesinlikle uyarlayabiliriz, bu bizim toplumumuzda cok görülen bi şey sanırım:)

Otuz yıl sonra, olay tüm ayrıntılarıyla tekrar anılıyor. Gazeteler Jan Erik Olsson?u Tayland?da buldular. Banka soygunu girişiminden sonra sakin bir yaşam seçen Olsson?un bir dükkan işlettiği öğrenildi. Clark Olofsson ise sadece bir yıl ceza aldı ancak o günden sonra işlediği sayısız suç nedeniyle çok az dışarda kaldı. Şu anda da Kopenhag Cezaevi?nde uyuşturucu kaçakçılığından dolayı aldığı cezayı çekiyor.

BAŞBAKAN OLOF PALME?YE TELEFON

iyiyim pink sen nasılsın? sen de görünmüyorsun açıkçası karabatak gibisin :)

morlale:) ben de tarık akan ı seviyodum:)

orda da bu sendromu hicvetmişlerdi:)

bu rehin alma olayı Stockholm de değilde madagaskarda olsaydı o zaman madagaskar sendromumu olacaktı...

Polis, banka şubesine üç dakika sonra ulaştı ve içeriye giren ilk polis, soyguncunun ateşiyle yaralandı. Polis, soyguncuyla bir saat sonra iletişim kurdu. Jan Erik Olsson, yarısı İsveç Kronu, yarısı da döviz olmak üzere 3 milyon kron tutarında para ile, kapının önüne bir sürat arabası getirilmesini talep etti. Soyguncu bu şartlarının yanı sıra, cezaevindeki arkadaşı Clark Olofsson?un da bankaya getirilmesini istedi. Paraları teslim aldıktan sonra rehineleri yanına alarak, kapı önüne getirileck sürat arabasıyla banka şubesinden ayrılacaklarını söyledi.

getr bence uzun süre aynı ortamda kalmaktan mütevellit bir durum... köy öğretmenlerinin birbiriyle evlenmesi gibi :)

nasılsın, uzun zamandır görmüyodum seni forumda..

Soygunculardan Jan Erik Olsson?a on yıl hapis cezası verildi. Sekiz yıl sonra cezaevinden çıkan soyguncu, bir daha yasadışı işlere karışmadı. Önce domuz yetiştiriciliği yaptı. Ardından da Tayland?a taşındı.

Olay 23 Ağustos 1973 günü Jan Erik Olsson?un Stockholm?un Normalmstorg semtinde bir banka şubesine girmesiyle başladı. Saat 10:03?te banka şubesine giren soyguncu, silahını çekip elindeki patlayıcıları da havaya kaldırarak?Hepiniz yere yatın parti başlıyor? diye bağırdı ve tavana da birkaç el ateş etti. Müşterilerin ve bu arada bazı memurların dışarıya kaçmasına göz yuman sıyguncu üç banka memuresini esir aldı.

Soyguncular ve rehineler geceyi bankada geçirdi. Ertesi günü polis rehinelerle konuşmak istedi. Jan Erik Olsson, rehineleri teker teker gösterdi. Cezaevinden gelen soyguncu öğleden sonra polisle temasa geçerek, arkadaşının bankayı havaya uçurmak istediğini bildirdi. Gece içerden patlama sesi duyuldu. Kasaların patlayıcılarla açıldığı öğrenildi. Jan Erik Olsson, gece Başbakan Olof Palme?yi telefonla arayarak, olay yerinden serbestçe kaçabilmeleri için polis kuşatmasının kaldırılması yolunda polise emir vermesini istedi. Rehine kadın memurlardan biri de Palme ile konuşarak, soyguncunun talebinin yerine getirilmesi için yalvardı. Palme de kadına bu konuda yardımcı olmayacağını, soyguncu kabul ederse, rehineleri serbest bırakması karşılığında kendisini rehin olarak teslim edebileceğini söyledi. Olof Palme?den istediğini koparamayan soyguncu, Dagens Nyheter gazetesini arayarak onlarla da konuştu.

enes, bu konuda yapılabilecek en yaratıcı espriydi bu:)

ay parçam neye var mıyım:S

Altı günlük gergin bekleyiş sırasında polisin tutumu halk arasında tepki yarattı. Polisi agresif bulan halk, soygunculara acımaya başladı. Pazarlık sırasında soyguncularla rehineler arasında iyi bir diyalog olduğu ve rehinelerin de polise kızdığı öğrenildi. Olay bu boyutuyla dünyanın ilgini çekerken, bu ruh hali?Stockholm sendromu? diye anıldı ve zamanla benzeri durumlar için bu tanımlama kullanılmaya başlandı.

24 ağustos günü Dagens Nyheter?deki söyleşiyi okuyan halk polise kızmaya başladı. Rehinelerle kaçsalar bile soyguncuların onları öldürmeyeceğine inanan halk polisin, kaçma şanslarını ortadan kaldırarak rehinelerin yaşamlarını tehlikeye attığını düşünmeye başladı. Polis ise banka şubesinin arka bölümündeki soyguncuları ve rehineleri üzerlerinden kilitledi. Kilitlenen bölümün tavanından delik açıldı ve yemek sevkiyatı oradan yapıldı. Soyguncular açılan delikten uyuşturucu gaz püskürtüleceği endişesiyle rehineleri tehdit etmeye başladılar. Rehinelerden birinin boynuna sicim bağladılar ve polisin uyuşturucu gaz verimesi halinde boynuna sicim bağlanan rehinenin uyuşurken öleceğini bildirdiler. Gergin bekleyiş 28 ağustos akşamı 21:28?e kadar sürdü. Polis gerçekten içeriye gaz püskürttü, soyguncularda silahlarını atarak teslim oldular.

Polis öğleden sonra, soyguncunun cezaevindeki arkadaşını bankaya getirdi. İçerisiyle bağlantı, cezaevinden getirilen Clark Olofsson aracılığıyla yürütülmeye başlandı. Akşam ise, kapının önüne bir Mustang park edildi. Talep edilen 1,5 milyon İsveç kronu da soygunculara teslim edildi. Soyguncular da rehinelerden ikisini bırakmayı önerdiler. Ama polis kuşatmayı kaldırmadı.

24 Ağustos 2004? Bu ruh halini tanımlayan Stockholm sendromu, otuz yıl önce Stockholm?de bir banka soygunu girişimi sırasında yaşandı; ondan sonra da dünyaya mal oldu. Otuzuncu yıldönümü nedeniyle Stockholm sendromunun filmi de yapıldı.

IRAK DA BİR ÖRNEK

kaçırılan fatma giriğin cüneyt arkına aşık olmasını açıklayan sendrom

Stockholm sendromu bir anlamda vicdan pusulasındaki ibrenin yöneldiği manyetik çekim merkezini de gösteriyor. O manyetik çekim merkezi de, insanların davranışlarındaki makul ölçüden başka bir şey değil. Polis de olsa, asker de olsa fark etmiyor. Banka soyguncuları, rehinelerin hayatı tehlikeye atılmadan yakalanmış olsalar ve aldıkları cezadan çok daha fazlasına çarptırılmış olsalar bile, belki insanlar?Oh olsun? diyeceklerdi. Ama polis, insan hayatını tehlikeye atan davranışıyla halkın tepkisini üzerine çekti. Bunun sonucunda da halk, giderek soygunculara sempati beslemeye başladı.

leoni sen nie sendroma girdin, gerci bi kac gün geçmiş üstünden cıkmıssındır belki de:)

NTV-MSNBC

ben kadir inanır hayranı değildim ama farklı bir tarzı var o bir gerçek :)

Stockholm

ama kadir abiya aşık olmak için de stockholm sendromuna yakalanmak gerekmez ki ;)) adam yürüyen karizma :)

Polis kordonunun dışında gazeteciler kritik bir durumu atlamamak için sürekli nöbet tutarken, halk da olay yerine yığıldı ve geceyi orada geçirmeye başladı. Radyo ve televizyonlar, her gelişmeyi anında aktarırken, olay başka ülkelerde de yankı yarattı.

sendrom işte...

yalnız rehine sen mı olcan yoksa benmi :=))

türk filmi kültürümü küçük yaşlarda geliştirdim, cogunu biliyorum:)

Rehinelerin, kendilerini rehin alanların duygularını anlama noktasına gelmelerine Stockholm sendromu deniyor. Rehine, kendisini rehin alan kişiyle geçirdiği süre içinde onunla konuşarak öyle bir hale geliyor ki, sonunda ona yardımcı olmaya başlıyor.

Suçluya da sempati beslenir mi demeyin. Bazen vicdanlarımız, suçlunun peşindekileri suçlu yerine koyuveriyor. Davranışların insani ölçüler dışına çıkmaya başlaması ve adalet duygusunun zedelenmesi, vicdanımızı yaralayıp empatimizi yönlendirebiliyor.

zahiri olayın geçtiği yere göre isimlendirilmiş işte, madagaskar stockholm ne farkeder, önemli olan içeriği..

avrupa yakası aklıma geldi

"Deveye diken, insana..." acı gerçeğinin bilimsel adı...

stockholm sendromuna :DD

Irak örneğine bakarak da, bu konuda kendimizi test edebiliriz...

HALK POLİSİ AGRESİFLİKLE SUÇLADI

bir filmde gülşen bubikoğlu da önce kadir inanırla dalga geçmişti, sonra adam kendisini kaçırınca ona aşık olmuştu :)

evet, türk filmlerinde çokkullanılan bi sendrom şekli:)

tsk, iyiyim ben de:) yok geliyorum ama sessiz sessiz bi kac baslıga yazıp cıkıyorum, fazla dikkat cekmeden:)

ben sami hazinses için çıldırıyordum derrrmişimm :))))))))))