tamam, ortada bir duygusallık, bir merhamet, bir insancıllık belirtisi var. ama "iyi niyet", ancak "caiz amel"lerde söz konusu olabilir.

aksi halde çeşme yaptırmaya niyet edip de oturduğu yerden kalkmayan çeşmenin sadece hayalini kuran kişiye sevap yazılacağına dair elimizde hiçbir şey yok.

Bütün insansanlığı veya kendi milletini kurtarmaya niyet etsen Allah böyle bir iş iiçin irade buyurmadıkca bunu gerçekleştirecek gücü bulamazsın, Ben yaparım demeklede kendini kibir ateşi içine yuvarlarsın.

Neye niyet tuttuğun önemlidir.

Neticesinde bir işe, salih bir amele götüren niyet insanı kurtarabilir. Ancak azim ve gayrete dönüşmeyen bir niyet kurtarmaz.

bir iyiliğe niyet edersiniz, çabalarsınız, bi uğraş verirsiniz fakat gerçekleştiremeyebilirsiniz bu durumda Allah gerçekleştirmişsiniz gibi sevap verebilir fakat Kur'an'ın, islamın o felsefesinde çabasız çalışmasız niyete karşılık uygun görünmüyor

O çocuk da haklı ama bir yere kadar haklı. sonuçta gerçek anne-babası onun varlık vesileleri kılınmış. hiçbir şey bunun yerini tutmaz. yani evlatlık da verilse, hatta bir yakına evlatlık değil de cami avlusuna koyup kaçsalar bile anne babanın hakkının hükmü bakidir. bu hak azalır ama tamamen yok olmaz.

Anne babanın böyle bir beklenti hakkı vardır tabii ki.

Tabi bu anlamda psikolojik destek alabileceği yerlere başvurmayı da ihmal etmemelisiniz..

Çünkü insanın bütün hareketeri/davranışları öncelikle zihinde/kalpte bir tasarı, bir yönelim olarak belirir. Sonra planlaştırılır. En sonunda azim ve kararlılıkla gerçekleştirilir, amele dökülür. Bu sıralamayı takip etmeyen işler şuursuz yapılıyor demektir.

"Ameller niyetlere göredir." Hz. Muhammed Mustafa

Bahsettiğiniz düşünce yaygın bir düşünce ve bir hadis-i şerife dayandırılıyor ama o hadis-i şerifin metnindeki bahsedilen şey "niyet" değil, "irade"dir.

Bir işin niyetine girşildiği zaman Allah'ın izniyle diyerek asıl gücün yetkinin Allah'ta olduğu sadece ona hamd gerçeği söylenir, bilinir.

Bu konu bizim ilmimizi aşan bir mevzu..

bu konuda niyet yanlış anlaşılıyor, namuya katılıyorum,

Onun hükmü rabbin katındadır..

örnegin İçinde bir kimseye yardım geçme niyeti oluyor ancak buna imkanın ve gücün yok.

mucizelerde dahi bir eylem sözkonusudur,

Selam.

Allah razı olsun..

Bu saatten sonra suçlu aramanın hiç kimseye faydası olabileceği kansında değilim..

iyi de burda iyi niyetten bahsetmek mümkün mü ki?

26 yaşında bunu öğrenen gencin bundan sonraki hayatı hep kendisine yalan söylenmiş olduğu ve terkedildiği ve dahası evlatlık verildikten sonra da hiç aranıp sorulmadığının kahrıyla geçiyor.. dahası mevzubahis olan ailesi ondan vefa, ziyaret, hürmet bekliyor..

her günah gibi bunda da yapılacak belli; hak ihlallerini mümkün olduğu kadar telafi etmek ve tevbe etmek.

yanlış anlamayın ama sadece içten iyi bir niyetin geçirilmesinin o iyi şeyi yapmış gibi sevap kazandıracağına dair hiçbir rivayet yok. ayet de yok, hadis de yok.

"niyet hayr akıbet hayr" sözü bir dua, bir temennidir. "Niyet iyi olduktan sonra yapılan her şeyin sonucu iyi olacaktır" diye bir kaide yok.

yine de arayıp soruyorum ama affedemiyorum o başka..

ancak islam dışı bir uygulamayı gördün durdurmasına gücün yettiği halde niyetle karşı çıkmış ise bu niyetinin hiç bir anlamı yoktur ve geçersizdir.

Tek başına niyet insanı kurtarmaz.

Yemek yeme niyetinde olup yemedikten sonra karnın doyar mı?

Kalpler Allah'ın elindedir. çocuklarının kalplerinin kendileriyle yeniden telifi için de ciddi, ısrarlı ve ızdırar halinde duaya devam etmeliler. oturdukları yerde hürmet beklemek sebepler açısından pek uygun değil gibi.

şimdi bu durumda bu baba ve annne iyi niyetleri sebebiyle affedilmeye mi, yoksa evlatlarına yaptıkları -bir tür- haksızlık nedeniyle cezaya mı müstehaktır?

bazı konularda iyi niyetli olduğumuz halde kötü sonuçlar doğabiliyor..

burda anne babanın böyle bir beklenti hakkı var mıdır ve dahi sizce bunun telafisi mümkün mü?

o halde bu durumu nasıl açıklayacağız?

burda niyet iyi, halis, ancak çocuk bu durumu yıllar sonra öğrenince pekçok psikolojik rahatsızlıklar geçiriyor, ve kendisini verdiği içn baba ve annesini affedemiyor, çünkü üzerlerinde emekleri hemen hemen hiç yok..

eyvallah..

elbette doğruyu yalnızca Allah bilir ama yine de merak etmiştim..

affet ki affedilesin. affedilmeye belki ahirette sizin onlardan daha fazla ihtiyacınız olur.

Ha, Allah'ın rahmeti geniştir, belki o hayale de bir sevap verebilir ama, yine de bu kesin değil.

Yine de çocukla iletişimin kesilmemesi sabırla açıklamalar her defasında yeni baştan da olsa yapılmalıdır..

yani mesela Allah rızası için bir su çeşmesi yaptırmaya niyet edersiniz, bu niyetin sevap kazandırabilmesi için o su çeşmesinin yapımında bir parça da olsa emeğiniz olması lazım. insanları ikna edip hayır için gerekli parayı toplamak, resmi kuruluşlardan, su idaresinden filan gerekli izinleri almak, bir şirketle anlaşıp o kuyuyu açtırmak veya çeşmeyi yaptırmak gibi bir şeylerde koşuşturmanız lazım.

hepinizden Allah razı olsun..

bu durumda o yardımı yapmış gibi oluyorsun sırf içindeki niyeti güzel kullandın diye..

evlatlık veren ana baba af dileme büyüklüğünü de gösterebilmeli. sonuçta kendi çocuklarının hakkını ihlal etmişler. kendi evlatlarından helallik dileme büyüklüğünü göstermeliler. eğer dilemişlerse işin tevbe-istiğfar kısmına ısrarla ve şiddetle devam etmeliler.

İyi niyetli olunduğu halde kötü sonuçlar doğuyorsa bu kötü sonuçların bütün sebepleri ayrı ayrı değerlendirilir. mesele sadece niyete bağlanmaz.

evlatlık vermek de almak da caiz değil. bir çocuğa kendi anne babasını unutturmak caiz değil. dolayısıyla bu niyetin, işin kötü sonuçlarını kurtarabilmesi çok zor.