Biraz da yorgun. Düşüncelerin bir uçurum ötesi. Duvar çökecek sanki. Sakın başını kaldırma göğe. Yürüyen bulutları üstüne geliyor zannedeceksin.. Bir adım bile atma. Sonrası uçurum sevgili. Beni ve sana ait olanları bırakıp gitme ölüme Gözlerindeki sıcaklığa doyamamışken musalla taşının soğukluğu nerden çıktı sevgili. Ayaz kesse de ellerini, yüzünü esirgeme benden. Kıyma bana. Eğdirme başımı. Ezdirme gülüşlerimi. Ben seninle varoldum. Ya yanında beni götür, ya da beni de öldür.

Umutlu olmaktir.. Birşeyleri başarmak için mutlu ve umutlu olman gerekir.. Cunku Azmetmenin

Unutma;

herkesin hayatında

Sana karşılıksız verilen tek şeydir hayat.. Düşüp kalksanda tökezlesende bazen..

İsmail Sarıgene...

Umut dolu olduğunu yada insani ne kadar sevindirdiğini..

Ayak uçlarının yörüngesini çevir sevdaya. Hazanlar yürüse de üzerine sen hayat denilen ipin ucunu hiç bırakma.. Sakın bırakma.

''Ben BARIŞ'ım.!

geçmişte yaşadığımız mutsuz olduğumuz sorunlar gülerek

Cunku ağlamanin bir eksiklik olduğunu düşünürsün.. Her seferinde Biraz daha zorlaşir ağlaman.. Ama erkek olmak ya da bayan.. Yaşlı ya da genç

Giydirilsin kefen bedenime. İçindeki yangınların eteğine sirayet ederken su-sa-mam. Bıkmadın mı daha acıyı tek başına kucaklamayı? Usanmadın mı karanlığın koynunda ağlamaktan?

hiç kervan geçmese de

Ama bu kolaya kaçmak oluyor, düştüğümüz zorlukları atlatmanın

Senden mucizeler istemiyorum.

Oyle Uzundurki insan hayati..

Ah-u efganımı bir dinleyiver, bu gece çok karanlık?

?Senin şanını ve ününü yüceltmedik mi?(inşirah/4)

Seninle kazandıklarım bu kadar aşikar iken gitme sonsuzluğa..

geröekten güzel yazılar.. okumaya doyamıyorum...

Ne yazıkki artık vazgeçilmez değilim. Onun için, bundan sonra yanıp durmamın bir anlamı kalmadı.''

kucuk bir oyuncaği.. Sevmek o kadar güçlü bir duygudurki.. Gün gelir Cennet olur insani şenlendiren, içini yeşerten.. Gün gelir

bıraktıklarımız ne varsa güzelliklerin tadı ayrı, bir yerden sonra kötü

Sözlerini tamamladığında esen hafif bir rüzgar onu tamamen söndürdü...

İnsana her duyguyu tattiran.. Bazen hüzün.. Bazen kucaklar dolusu sevgi ve bazen,

Alamazdik cunkü insanin doğasinda mutlu olmak kadar.. Üzülmek, Ağlamakta vardir..

alıntı...

olman bir seyi deistirmez.. Her insan ağlar.. Ağlamalidir.. Boyle rahatlatir kendini.. Atsa insan herseyi içine.. Yasanir miydi hayat..

Hara düştüm, dilime kan değdi yüreğime od. Dara düştüm Ey Rab bana bir inşirah..

Bir damla umut yaşatir insani.. Umut etmeli yaşarken.. Umut etmeli çünkü o zaman başarir insan.. O zaman mutlu olur..

Umut ederek yaşamalı hayati Bir hiç uğruna olsa bile..

Ansızın..!

hatırlanmasının azaldığıdır. O an için içinde bulunduğumuz kötü

UMUT ışığı yaşamımızdan hiç eksik olmamalı...

geçmişte yaşansa bile her zaman hatırlanıp aynı duyguyu

Odaya bir çocuk girdi ve üç mumunda yanmadığını gördü.

etmek ve mücadele etmemiz lazım ki mutluluğu ertelemeden

Ve ardından ağlamaya başladı...

Mumların Öyküsü!..

sende dokun bir ucundan hayata

Attın ey yar! Ben bilemedim yükümün azaldığını ama sen hafiflettin beni. Dünyanın omuzlarıma yüklediği bu ağırlık, yüzümü yere düşürmeye başlamışken, bu yükü benden alarak belimi sen doğrulttun. Rükuya eğilen bir beden senin karşında yüce makama erdi. Secdeye değen baş, merhametinle sana erdi. Oysa ben bilemedim. Kirlenmiş yüreğimle, sözlerimi dünyaya aşina ettim kapıldım bu misafirhanenin işvesine. Şimdi temaşa bile edemiyorum masivayı. Aydınlanmıyor gözlerim, yeşermiyor kırık düşlerim. Yoksa Ey Rab ben, sen olan benliğimi çoktan mı tükettim?Züleyha kadar günahkarım, Yusuf kadar masum olmak isterdim oysa ama ben düştüğüm zindanda ezilecek kadar günah topladım. yüküm ağır?Tüm zerrelerim affına sığındı?Mecalsizim, hissizim, bir o kadar da cahilim?Al yükümü Ya Rab n'olursun al belimi büken bu yükü tekrar hafiflet beni. Doğrult ki beni, yüzüm sana dönebileyim. Elimi sana açabileyim. İnşirah inşirah inşirah?ayet ayet doğrult beni.

düşünsende.. Vazgeçmemelisin hayattan..

Dudaklarımı dudaklarımdan sökmeme izin ver. Bırak kanasın çığlıklarım.

Seni bekliyor olacağım..

Sabretmenin ve Çalismanin tek sebebi umudundur.. Başarma, yapabilme umudun.. Vazgeçme hayattan..

?Biz senin göğsünü açıp genişletmedik mi?(inşirah/1)

Çocuk parlayan gözleriyle UMUT mumunu aldı ve öteki mumları birer birer yaktı...

Bir gülümsemedir..

Bazen kaybettiklerin

Vazgeçmemeli hayattan..

Hayat güzeldir... Güzellikleri görebilicek ruh

Yaşamak sevmekse.. Sevmek eyer mutlu olmaksa.. Her zaman mutlu olmali insan.. Birseyi sevmeli her zaman.. Bazen birini.. Bazen bir seyi.. Bazen

Umut insanı mutlu ediyor, hayata tutunmasını sağlayıp güzelliklerin

Hepimizin yaşamı boyunca karşılaştığı iyi ve ya kötü anılar vardır, ve olacaktır da.

Vefa'da daha fazla beklemeden sönüp gitti...

Düşünce göz yaşlari yüzünden hüzünlenirsin en derinden..

yaşatabiliyor çünkü, bunun için zorluklara kötü anılara rağmen umut

bırak dönsün dünya

mutluluk dolmuyor, hayat olabildiğince güzel.

Hayatın güzel yanlarından biride, geçmişte yaşanan

İnşirah?İnşirah?İnşirah?

Ölümün sadece senin bedeninle kalsa tamam. Seninle ölecek o kadar çok şey var ki? Bari kendi için savaşmayacaksın, bari benim için, bari ''bizim'' için savaş.

Kolları ve bacakları olmayan bir insan olduğunuzu düşünün. Etrafınızdaki insanların size nasıl bakacaklarını hayal edin. Yere düştüğünüzde tekrar nasıl ayağa kalkabileceğinizi düşünün. Böyle bir insan olsanız yere düştüğünüzde ayağa kalkmanın çok zor olduğunu hissedersiniz. Peki umutsuz olduğunuzu düşünür müydünüz? Sizin kollarınız ve bacaklarınız yok, yere yüzü koyun düştünüz. Kollarınız ve bacaklarınız olmadan ayağa kalkabilmeniz imkansız gibi görünür. Ama değildir. Sizin görmediğiniz daha doğrusu göremediğiniz ya da görmek istemediğiniz bir yol vardır. Yüz kere bin kere belki çok daha fazla kez denersiniz ayağa kalkmayı. Her defasında başarısız da olsanız denemekten vazgeçer misiniz? Vazgeçmemelisiniz! Her başarısız olduğunuzda tekrar denemelisiniz. Belki yorucu olacaktır, belki sizi mahvedecektir, ama sizin yapmanız gereken tekrar tekrar denemek olmalıdır. Bu düşüş sizin sonunuz olmamalıdır. Bu tür zorluklar sizi yenebilecek mi? Eğer düşmenin bir yolu varsa ayağa kalkmanın da mutlaka bir yolu olmalı.

Bazen hatalarin için Ve bazen de kazanamadiklarin için.. İlk düştüğünde ağlarsin.. Ama bir dahaki sefere o hızda düştüğün zaman ağlamassin..

Ne kadar umutsuz yada mutsuz olduğunu düşünsen.. Vazgeçemessin hayattan.. Çünkü

etmemiz mutlu olabilmek ve mutluluğa dair adım atmamıza

taşıyorsan

''Ben SEVGİ'yim!

demirden kale de olsa içimizi kuşatan aşk

Ama kimse benim yanmama yardımcı olmuyor. Sanırım yakında söneceğim.''

Sonra da yüzünü hayata çevir.

güzel bi payşasım tesekkürler

Umut yıldızlar gibidir birini kaybetseniz de yerini alacak yüzlercesi

hayatınızda bir gün ayırın ve o gün sadece kendi düşüncelerinizi yazın, başkalarının zaten yazdıklarını değil

Cehennem olur insanin kalbini eriten..

Yitirme umudunu cunku insani yaşama bağlayan 2 şey vardir.. Biri mutlu olmak, Biride

Mutluluk umuttan doğar, bu gün sahip olduğumuz her güzelliğe umut

günlerinizi düşündüğünüzde canınız yanmasa da yüzünüzde bir

''Korkma, ben yandığım sürece öteki mumlarıda yeniden yakabiliriz, ben UMUT'um!''

Yaratmalı şansını en ufak umudun olmadiği zaman..

Sadece yaşamanı,

Rica...

Bir amaçtır insanı yaşatan, sebepler deryasının en büyüğü denilebilir belki. Bazen bir kız ya da bir erkek olur sizi hayata bağlayan, bazen de kimsenin umursamadığı ama sizin için çok önemli olan ufacık bir gülümsemedir. Amaçları, hayalleri ve hedefleri doğrultusunda yaşar insan. Hedefiniz ne kadar büyükse, ulaşılmazsa, imkansız gibi görünüyorsa içimizdeki yaşama sevinci ve o umut hayata bağlar bizleri.

Umut ederek yaşamalı hayati bir hiç uğruna olsa bile.

Hadi hayat denilen ipin ucuna sarıl.

günleri ilerde hatırladığımızda yüzümüzde sadece bir tebessüm oluyor

İnsan herşeyini kaybedebilir.. Evini, arabasini.. Sevdiğini.. Hatta yaşamini.. Ama insanin elinden kaybolmayacak tek şey umuttur.. Bazen kucucuk

Sevmeli insan kucuk bir umudu olsa bile..

Yaşamak.. En güzel şey deyilmidir oysa..

İkinci mum:

aldırma,

okuyacam bu adamın yazlarını...

amin inşallah.

Yok olursan ardından seni takip edecek o kadar büyük ölümler var ki. Bir göç kadar devasa. Sakın kaybolma. Bir tesbihin imame''si düşünce ne hükmü kalır geride kalanların.

Belki hayatin sana hic gülmediğini şans vermediğini düşünürsün. Oysa Kendi şansini kendi yaratmazmi insan..

vardır...

?Yalnız Rabbine yönel.?(inşirah/8)

Melekler Mekanı - Umut ederek yaşamalı hayati Bir hiç uğruna olsa bile..

Hayat güzeldir... Yüz yaşında da olsan...

önündeki perdeyi aralıyor. Dediğim gibi hayatta geride

tebessüm oluşsa da güzelliklerin hatırlandığındaki gibi içinize bir

gülebilmek.

Yanacak gücüm kalmadı. İnsanlar beni unuttu, değerimi anlamıyorlar. En yakınlarını sevmeyi bile unuttular.''

çoğaltmak elinizde inanın yeter.

harika bir paylaşım...

Yücelttin ey yar! En şerefli varlık olarak açtım dünyaya gözlerimi. Mahlukata halife eyledin. İns-an makamında ruhuma can verdin.. verdin de ben kıymetimi bilemedim. Aklımı sürgün ettim mantığın hiç uğramadığı yalancı uğraşlara. Her mevsim yağmur yağarken ruhuma, nadasa bıraktım kurak gönlümü. Her insan ektiği biçer değil mi Ya Rab! Günah ektiğim bahçelerde kara güller büyüdü, kokusuz renksiz. Işığım bir mumun aydınlandığı kadar, verdiğim bir aldığım kadar fakat ben olamadım bir senin bana biçtiğin değer kadar. biraz mağrur, biraz bizar, biraz da kendimi şekva ile geldim. Değersizliğimi bilerek, mecruh bir hal ile geldim işte?Sen şanımı yüceltirken, ben bir o kadar acziyetimle, nasır tutmuş ayaklarımla, kör olmuş gözlerimle, karalanmış hanemle geldim. Kalbimi avcuma sıkıştırarak, rengini kimse görmesin diye saklayarak getirdim. Amansızım, dermansızım, fermansızım. N'olurs un Ya Rab yeniden yücelt beni gönül gözümden geçir beni. Gözyaşına gark eyle beni eyle ki insan bileyim kendimi. İnşirah inşirah inrişah ayet ayet yücelt beni.

aldırma sedası sarsık keman iniltilerine

Seni iyi bilirim. Sonbaharı giyinir, tüm acıları kefenlersin yüreğine. Oysa oysa senin gözlerin değil miydi baharlarım? Baharlarım solarken ben nasıl susabilirim ki? Elimdeki tek yaşama gücüm olan cümlelerimi saklama yastığının gölgelerine. Bırak susmalar yürüsün üzerime.

Genişlettin ey yar! Dünyadan bunaldığım her vakit, yağmur yağmur yüreğime, damla damla gözlerime düştün. Semalarda yerim yok bilirim, arşlardan ta ki gönlüme düştün. Yaralar bedenimde yol çizerken adeta, tuz değil, sen gönlüme tılsım sürdün. Dünya zemininde ayaklarım kayarken bir bilinmezliğe, tut n'olursun bırakma bilmediğim alemlere?Gece ve ben iki biçare yine kapındayım. Soluklanmak istiyorum Ya Rab! Gece yeminli konuşmuyor benimle. Gece küskün bana, yalnız bıraktım onu gelirim diye. Gitmedim ona Ya Rab! Geceler bensiz geçti, seccadeler eşsiz, yıldızlar yoldaşsız kaydı. Geceye söz verdim gelirim diye, gitmedim. İhanetim var ona.. Gece yeminli.. Ben sana bugün yalnız geldim. Terkedilmiş sevdaların mekanından geliyorum. Yıllanmış sevgilerin koynundan. Ayrılıklardan geliyorum. Yalnızlıktan?Gönlümün tenhasından geliyorum. Gecenin günahlarımı örtmeyen mahremiyetinden geliyorum. Dünyanın arkamdan yırttığı gömleğimle. Kimsenin duymadığı ama kulağımı çınlatan aff sesleriyle geliyorum. Ademin utangaç bakışlarıyla, Nuh'un terk-i diyarıyla bir yunus affı edasıyla geliyorum. Daraldım Ya Rab! 'kabul' ümidinin ferahlığıyla geliyorum. Yüreğim üşüyor artık, mahşeri bir yalnızlıkla geliyorum. Aç Ya Rab n'olursun aç göğsümü tekrar bir köz değdir. İçimin vahalarından kurtar beni. İnşirah inşirah inşirah?ayet ayet genişlet beni.

Her zaman dümdüz bi çizgi olsaydi hayat.. Yani her zaman mutlu hissetseydik kendimizi zevk alirmiydik hayattan..

Hayatın koylarından çıkıp senin limanına yöneldim Yar Rab! Sen ki sana gelmeyene dahi lütfederken, bilirim geri çevirmezsin beni kapından. Nihayetsiz acziyetimle, dünyevi arzuların kıvrımlarından, yokuşlu yollarından, ben kendimden geçerek sana geldim bu gece.'kün' diyerek eyleyiverirsin diye bir ferman, ben ahvalimi dökerek sana geldim Ya Rab!. Benim sana anlatmaya halimi kelama ne hacet, sen beni bilirsin benim halim zaten aşikar. Kurtar n'olursun bitsin artık bu esaret! Nefsaniyetin haysiyetini huzurda kırmaya geldim. Bakıp görmeyen gözlerimi sende açmaya, atıp yanmayan kalbimi sende yakmaya, her boşluğa sayan ama her daim seni anmayan dilimi konuşturmaya, sana muhtaçlığın şerefini başıma taç etmeye geldim. Sevdası her şeyden ala n'olursun aç yüreğimi ben senden bir inşirah istemeye geldim?İnşirah inşirah inşirah ayet ayet ferahlamaya geldim. N'ola ahh n'ola Ya Rab, ben sende kalmaya geldim. Bir inşirah ayeti kadar sana yönelmeye geldim...

Hayat ''umut ettiğin'' kadardır..

Biliyorum çıkmaz sokakların, adressiz sorguların içinde çıldırmaktasın.

Ellerini uzat bana.

Okunmalı... Övgü ile adam olmuşlara inat...

Ortalık o kadar sessizdiki, mumların konuşmalarını duyabiliyordunuz...

''Acıya baş göz ettiğin kaç düş ün kaldı daha''

Umut etmekten vazgeçmemeli.. Çünkü insanin elinden alinamiycak tek şey umududur..

''Neden yanmıyorsunuz? Sizin sonsuza kadar yanmanız gerekmiyor muydu?'' dedi.

Acıya baş göz ettiğin kaç düş ün kaldı daha?

yakalayıp hayatımızdaki güzel anıları çoğalabilelim.

O zaman dördüncü mum konuşmaya başladı:

Yarınlarınızda bile bu günlerinizi hatırlayıp mutlu olmak elinizde.

Hayat güzeldir... Yalnız başına da olsan...

NOT:Bu blogu okuyan tüm arkadaşlar İNŞİRAH: açılmak, genişlemek ve sevinmek anlamına gelir. ve bizim için RABBİMİN gerçek bir lütfudur dara düştüğünüzde sıkıldığınızda mutlaka okuyun nasıl ferahlık verdiğini göreceksiniz... Ve hepimizin RAMAZAN-I ŞERİF AYI KUTLU MUTLU VE BEREKETLİ OLSUN, ETTİĞİMİZ HER DUA KABUL VE MAKBUL OLSUN...

yoları da var elbette illa bekleyip mutluluğumuzu ertelememize gerek

Sırası geldiğinde üçüncü mum, hüzünlü bir sesle dediki:

katran karası olmuş göğsümü bir açıver?Daraldım?Bir bakıver..

olumsuzlukların, acıların unutulmasa da gelecekteki verdiği acı ve

ALINTI...

''Ben VEFA'yım.!

Yoksa,

Yaşarken beni de yaşatmanı istiyorum.

Ağlamali bazen en ufak bir yara için bile olsa...

Düşünürsün.. Ve hıckıra hıckıra ağlarsin..

Ya da ne kadar umutsuz olduğunu, başaramiyacağini, seni sevmiceğini

düştüğümüz kuyunun kenarından

Sonra ölüme gülümserim..

acının solduramadığı günlerde vardır

Ağlarsin kimi zaman.. Kimi zaman gülersin...

Hayatimizin Tuzu biberidir.. O kadar değerlidirki. Gözyaşı..

Ben umudun kıyısında,

Ne kadar cok aci ceksen de..

ederek yürekten inanarak ulaştık. Yaşamınızdaki mutlulukları

Mutluluk anlıktır derler ya bazıları hayır mutluluk sonsuzdur,

mücadele etmemiz için bize güç veriyor.

?Dört tane mum usul usul yanıyordu...

hatırlanıyor. Güzel olanda bu ya kötü geçen ne varsa ilerde

Ben hayatın koynunda,

yok ve bunun için öyle üstün bir çaba harcamakta gerekmiyor, umut

Alevi hızla azaldı ve sonunda tamamen söndü.

mutluluk dediğimiz ulaşılmaz bir dağ da olsa

?Yükünü senden alıp atmadık mı? O senin belini büken yükü.?(inşirah/2)

Düşsüzlüğünle suçsuzluğun muhakemesindesin yine. Tarafsızlığını yitirdin artık. Kendini tüketmekte, kendini asmakta o kadar ustasın ki, boynundaki tek bir iz yok. Kendini öldürmeye yeltendiğin yetmedi mi daha? Us''undan vazgeçmek, hayata yenildiğini söylemek bu kadar basit olmamalı. Kendine kefen biçmekten vazgeç. Sırtlan hayatı omuzlarına. Bu zamana kadar hayatla nasıl mücadele ettiysen devam et. Boğma kendini, boğdurma yüreğini.

Cunku başardiğin zaman yada sevildiğin zaman anlarsin değerini hayatin.. Ne kadar

yetiyor, pes etmektense nereye savrulacağımızı beklemektense

Gecenin karanlığına bağdaş kurdum. Uykusuzum ve bir o kadar susuz. Acının başkahramanlığına soyun/durul/muş yüreğin kanarken nasıl susarım ki ben. Sus-mu-yorum. Yüreğinin ''ben'' kadar ki boşluğuna düşerken sen, nasıl bayramlık elbiselerimi giyerim ki.

Birinci mum dediki:

... okuyun... içiniz huzur dolsun. inş..