Gönlümüzü sımsıcak alan topraklar

Bir büyük destanla birlikte yeniden yazacağız

Susmuş minarelerinde mübarek ezan

Yüzyıllardan beridir Altaylardan Tuna'ya

Balkanlarda büyük, öksüz kubbeler

Bir uçtan bir uca Türkistan toprakları

Bir mağara devrinden arta kalan insanlar

Yine yeniden Yeni Bir Dünya özlemini içeren güzel bir şiir;

Basmış kanlı çizmeler toprağına bir defa

Yine bir dağ gibi, bir dev gibi doğrulacağız

Çöreklenir yedi başlı kızıl yılan

Çiğnenmiş kara kalpaklar, temiz duvaklar

Minareler, şadırvanlar, kervansaraylar

Kırım topraklarına Kırım Türkünün adını.

Baş kaldırsa esarete yeni bir Osman Batur Han

Bizim türkümüzde gurbet var artık.

Hasret var, yürek var, toprak var balam

Davullar, zurnalar ve serhat türküleri...

Boynu büküktürkülerde güzelim Azerbaycan.

Kerkük'te kan kusturur...

Zulüm bir hançer gibi içimize oturur

Tiyan-Şan, Kadır-Gan Dağları'na dek uzar

Tanıyacak bizi dünya yeniden heyecanla

Yavuz Bülent Bakiler

Kana boyanır Türkistan.

Bizi söyler, anlatır Mimar Sinan'dan beri

üstada selamlar

Prangaya vurulmuş bir mahkum gibi çaresiz

Sürüklenir sokaklarda başsız cesetlerimiz

Kilimlerimizdir...

Kim demiş vatanımız Edirne'den Kars'a kadar.

Bir kanlı ağıt söylenir şimdi Kırım'da

Konuşan dil, bizim dilimizdir

Bizim Türkümüz

Bizim türkülerimizdir söylenen

Kerkük'te kurşunlar ansızın bizi vurur

Bebekler bile vurulur beşiklerinde

Renk renk, nakış nakış uzayan toprak değildir

Beyaz altın dediğimiz pamuk tarlalarına

Burma bıyığımızdan, kalpağımızdan.

Uzar gider bir sessizlik içinde

Üsküp'te, Estergon'da, bir atar damar gibi

Biz duyarız Kırım'ın öldüren feryadını

Yeni bir ruh doğacak toprağımızdan