babam ve oğlumda duymuştum ilk, sadık oğluna sarılırken demişti, babacığım diye, galiba kelimeler beyninde havada uçuşurken, ilk akla gelen merhamet, şefkat sözcüğüydü.

sahiplenme eki gibi oluyor bence sonuna konan m

yada benim çok kullandığım kuzum, balım gibi bişey :)

pala dilerim ki şu forumdan bi bayan çıksın sana palam desin:))

bu nasıl konu ya seni kimse böyle sevmedi mi:)

içten bi söz olduktan sonra, kuzum, canımıniçi, gözümün nuru her bişeyi de dersin. diyorum da.

Bence bu konuşma tarzı bir an önce yasaklanmalı. Devir tersine döndü. Artık anneler çocuklarına annem diyor. Puu size...

ben öğrencılerıme annem minik kuşum diyom ne olmuş ne var bunda, içimden geliyo

Eskiden niye böyle sözler söylenmiyordu insanlar çocuklarına?Mesela benim annem bana hiç ''Annem'' diye hitap etmedi. Ben de o dönemlerde zaten çocuğuna böyle hitap eden ne duydum ne de gördüm.

demek gibi:)

ya face de bi video varya beyaz şovda bi küçük kız Atatürk öldü biliyomun deyip ağlıyor. ordaki kadında annecim neden ağlıyorsun die soruyo izlemenzi tavsiye derim çok güzel

annelik bambaşka bir duygudur ona söylenen bütün en içten kelimeler candan dır annemed bunlardan birdir insan sevdiğine ona olan sevgisinden söyler

ağız alışkanlığı galiba, bi mantığı, nedeni yok, bazen benim de ağzımdan çıkıveriyor.

çağındeniz ve fatoş_32 sizlerin de illa çozuklarına böyle hitap eden şahıslardan etkilenerek çocuklarınıza böyle hitap etmeye başladığınız kesin.

tammam babalar kızlarını annem die anneler oğullarını dayıcım die yeğenler amcalarını hala die çağırsınlar :))

hatta yeğenlerin de sana pala dayım desin emi:))

aa ne tuhaf adama bak ya neyden rahatsız olmuşş.

sadece çocuklarına değilki. gelen bir veli bizede annem annem diye hitap etmişti. sonrada annem burası ne kadar havasız sırtınızda taş taşımıyorsunuz ya havasızlıktan yoruluyorsunuz dedi. okadın gittikten sonra her yorgun oluğ cam açışımızda müdür yardımcım annem cam açsana hava alaım der:) çok şeker bi kadındı ya

ben kızıma herşeyi söylüyoru manneciğim de cadıcıcığımda fıstığımda prensesimde örnekler çoğaltılabilir yani çünkü o benim herşeyimmmm

neden ki acep bende bilmiyorum..

Son zamanlarda iyice yaygınlaşan bu duruma sinir oluyorum. Annesi çocuğuna '' Annem'' diyor. Babası çocuğuna ''Babam'' diyor. Teyze yeğenine '' Teyzem'' diyor.

eskiden genelde insanlar çocuklarına '' Kurban olduğum, oralarını buralarını yediğim, yavrum, biricik oğlum, canımın içi, vs'' diye hitap ederlerdi :))

canım, yavrumdan daha içten geliyor bana.

BEN OĞLUMA ADIYLA SESLENİYORUM HİÇ ÖYLE DEMİYORUM DİYENLEREDE TUHAF GÖZLE BAKMIYORUM...

'hadi annecim atkıyı da saralım boynuna' derken, oğlum anlıyor, sesimin tonundan 'hadi canımın içi, hadi bebeğim' demek istediğimi aslında. henüz sormadı benmi anneyim diye.

Bu nasıl oldu da bu kadar yaygınlaştı. Böyle konuşanlara sinir oluyorum. Gıcık kapıyorum. Ne gıcıksınız siz yaw.

aslimm dikkatli izlediysen orda adam da kıza '' Babam'' diyor. İyice sinir oldum yaw nerden hatırlattın :))

ilginç :)

yani bu bitaneM

etkilenmekmi.. ne ilgisi var, sözcükleri kavram anlamlarıyla değil, ses tonu, vurgularla anlar çocuklar. onun kalbine gittikten sonra, ne dediğinin bi önemi yok.

Bu olay öyle bir yaygınlaştı ki. Bizim müdür bugün bana müdürüm diye hitap etti.

bende yegenşme halacım derim:)

annelikle ilgili bi durum. herşeyi dedirtiriri de, yaptırır da. yeter ki içi boş olmasın.

onların hepsi sevgidendir sevgiden..

çok bilimsel bir başlık : )

Anne kızlar karşılıklı birbirinize annem diyin bakalım nereye varacaksınız.