?Aşık bülbül gibi ötüp,

Osmanlı padişahlarından, peygamber aşığı Sultan 1. Ahmed Han?ın, peygamberler yetiştiren o müstesna gül bahçesinin eşsiz bir gülü olan ol Rasul-i Kibriya?nın ayak izlerinin maketine yüzünü sürüp, bir tac gibi onu başında taşımayı büyük bir şeref olarak ifade eden şu mısraları ne kadar manidardır:

Mutluluklar; dertsiz, sıkıntısız ve kedersiz elde edilmez. Nasıl ki dikenlerin arasından gül çıkıyorsa, meşakkat ve sıkıntıların ardından da gül misali güzelliklere kavuşulur.

Gül dikeni ile güzeldir

dikenli yolları hakkıyla geçerek dikensiz güle ulaşanlardan oluruz inşlh.

hane sahibi ne derse o olur

?Ya hil?at ü yahud kefen!

Sen ancak bir düşünceden ibaretsin. Eğer düşüncen, manevi varlığın gül ise, sende gül bahçesisin;diken ise küllüğe atılacak odun gibisin.

?Dost güllerin deregör

Hakikatte gül, Hazret-i Peygamber -sallallahü aleyhi ve sellem- Efendimiz?in sembolüdür. Yani güllerin şahı, Efendimiz -aleyhisselatü vesselam-?dır. Bizler de güzel halimiz ve ahlakımızla o gülün bir şebnemi olmaya gayret etmeliyiz. Müslüman; zarif, ince ruhlu, hassas ve güzel bir insan olması hasebiyle güle benzer. Gül bahçesi misali, binbir güzellikler kendisinde hayat bulur. Şeyh Sadi, Gülistan adlı eserinde şöyle bir hikaye anlatır:

gül dikeni ile güzeldir:)

Ahmeda durma yüzün sür kademine ol gülün.?

Müslüman; gülün bile dikensiz olmadığını düşünerek, başına gelen her şeyin Hakk?tan geldiğini kabul etmeli; her gecenin bir gündüzü, her kışın bir baharı, her zorluğun bir kolaylığı, her hüznün bir süruru olduğunu unutmamalı, devamlı rıza, teslimiyet ve memnuniyet hali içerisinde hayatını sürdürmelidir. Bilmelidir ki asıl marifet, hayatın bütün bu hengameleri arasında hiç sarsılmadan İslamı yaşamak ve istikametten ayrılmamaktır.

"acısına dayanamayacaksan, parmagını akrep yuvasına sokmayacaksın" sözüne uygun olarak, gülün kokusunu duymak istiyorsan, gülün huzurunu bulmalısın.

"Aşk gülü dikeniyle avuçlamak; Ama elleri kana bulayan dikenlerin hesabını gülden sormamaktır."

dikeni batınca canım yanmadı diyen de yoktur..

Gül ağlama gül kokun gider

?N?ola tacım gibi başımda götürsem daim,

?Ya gonca gül, yahud diken!

Gül gönül bahçen koksun gül.

Sadıklar yolunu tutup,

umduğun değil bulduğunla gül,

?Sultanımın tacı tahtı, Bağı duvarı güldür gül.

Müslüman; gülün bile dikensiz olmadığını düşünerek, başına gelen her şeyin Hakk?tan geldiğini kabul etmeli; her gecenin bir gündüzü, her kışın bir baharı, her zorluğun bir kolaylığı, her hüznün bir süruru olduğunu unutmamalı,

İnsanlar, aştıkları engeller nisbetinde ruhen güc ve mukavemet kazanırlar. Sıkıntı ve ızdıraplar, manevi terbiyede en mühim terakki vasıtalarıdır. Çilelere tahammül, kalbleri kemale erdirir. Zira tahammül, çileler dünyasında en büyük imtihan edebidir. Öyle ki bu haslet, bir iman ölçüsüdür. Hakk Teala bu sebeple, en çok peygamberlerini çile çemberinden geçirmiştir.

?Ey insanoğlu, sen de benim gibi ol! Dikenle beraber bulunduğum için neden gama düşeyim? Neden kendimi kedere salayım? Ben ki gülmeyi, o kötü huylu dikenin beraberliğine katlandığım için elde ettim. Onun vesilesi ile aleme güzellikler ve hoş kokular takdim etme imkanına kavuştum. Dikenle hoş geçinmek, bana daha neler neler kazandırdı!..? diyordu.? (Osman Nuri Topbaş, Muhabbet ve Marifet, s. 207)

?Gülü gül ile tartarlar, Çarşı pazarı güldür gül..?

Gül ki açsın bahçeler gül

Sevgiliden gelen her şeye katlanmalı, bilinmeli ki güle gül kokusunu veren dikendeki özsudur aslında?Daima O?nun gülüne de dikenine de razı olmak varken neden bilmeyiz ; gül koklamak isteyenin, eline dikenin mutlaka batacağını?Unuturuz her nimetin bir külfeti olacağını?

?Seyrimde bir şehre vardım, Gördüm sarayı güldür gül,

?Dost güllerin deregör.?

?Gül alırlar gül satarlar, Gülden terazi tutarlar,

?Bahçede bulunan gül, yanağını kirlerden arındırmış, gömleğini yırtmış tebessüm ediyor. Dikenlerin verdiği acılara, kederlere sabrediyor. Adeta:

ne kimseye sitem eyle ne üzül...

Güle seven, deveye diken yaranır :)))

Gül bahçemden kokular gider

Misafirsin bu hanede ey gönül,

İptilalar, musibetler ve çaresizlikler, kulu hep Rabbine döndürür. Bu halin zıddına; her istediğine kavuşan, her derdine çare bulan veya dert ve kederden azade olan insanların nefsi kabarık ve şımarık olur. Hayatta hiç yokluk görmeyen ve çaresizlik tatmayan insanların nefisleri, azgınlaşır.

Mutluluklar; dertsiz, sıkıntısız ve kedersiz elde edilmez. Nasıl ki dikenlerin arasından gül çıkıyorsa, meşakkat ve sıkıntıların ardından da gül misali güzelliklere kavuşulur. Bu sebepten başımıza gelen her şeyin Hakk?tan geldiğine ve Hakk?tan gelen her şeyin de hakkımızda en hayırlı olduğuna inanmalıyız. Şair, bu hakikatı ne güzel ifade eder:

Aziz Mahmud Hüdayi Hazretleri de, sadıklarla beraber olup onların yolundan gidenlerin, sonunda dost güllerini devşireceklerini ne güzel ifade eder:

?Kadem-i pakini ol Hazret-i Şah-ı rusulün..

?Gül-i gülzar-ı nübüvvet o kadem sahibidir,

sabır acıdır:(

Gülün, hep diken ile beraber bulunuşu çok ibretli ve hikmetlidir. Dikene katlanan gül, çiçeklerin şahı olmuştur. Huzur ve mutluluk da, cefalara katlanmanın sonucunda elde edilir. Nefsin sufli arzularına ve hayatın ağır imtihanlarına tahammül, iki cihan saadetinin kapısıdır.

Hazret-i İbrahim -aleyhisselam- da, gülün ateşten dikenlerini aştıktan sonra gülistana kavuşmuş ve tarifi mümkün olmayan huzuru bulmuştur. Hazret-i Mevlana şöyle der:

?Hoştur bana Sen?den gelen,

Kil ona cevaben şöyle der:

Hz. Mevlana..

?-Ben misk de, amber de değilim. Bildiğiniz, alelade bir toprağım. Lakin, bir gül fidanının altında bulunuyor ve gül goncalarından süzülen şebnemlerle her gün ıslanıyordum. İşte hissettiğiniz gönüllere ferahlık veren bu rayiha, o güllere aittir.? (Osman Nuri Topbaş, Muhabbet ve Marifet, s.146)

?Kahrın da hoş, lütfun da hoş!?

Hayat, bir güle benzer. Dünya hayatı, bu gülün dikenli bölümü; ahiret yani cennet hayatı da, gülün asıl dikensiz olanıdır. Dünyada çekilen bu çile ve ızdıraplar, ahirette devşireceğimiz hakiki gülün dikenleridir. Dünyada üzüntü ve sıkıntılara sabırla ve metanetle tahammül gösterenler, ahirette cennet ve cemal ile müşerref kılınarak gülleri dikensiz olarak devşirecekler ve umdukları ebedi saadete kavuşacaklardır. Hazret-i Mevlana ne güzel buyurur:

Kolay elde ettiklerimiz yada hazır bulduklarımız en çabuk sıkıldıklarımız kıymet bilmediklerimiz olurlar.. Güzelliğe kavuşmak kolay olsaydı kıymettar olurmuydu.. Herkes güzel olsaydı gülün anlamı olurmuydu..

Gül dikene sormuş.. ben herkesi mutlu ederken sen niye canları yakıyorsun dikende demişki; :sen hiç acı çekmeden sevgiye ulaşan gördünmü?...

koparmasa gülleri kana bulamaz elleri solmaz gönülleri.

Zahmetsiz rahmet olmaz diye bir söz vardı.. Dikensizde gül olmaz bazı sıkıntılara duçar olunmadan yol bulunmaz..

gülü istiyorsan dikenine de katlanacaksın!

?Sadıklar yolunu tutup,

Hayat, bir güle benzer. Dünya hayatı, bu gülün dikenli bölümü; ahiret yani cennet hayatı da, gülün asıl dikensiz olanıdır

... Hem kızdım, hem güldüm halime Sonra dedim ki; söz ver kendine Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin Uçmayı biliyorsan, düşmeyi de bileceksin Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredeceksin...

Hiçbir güzellik yoktur ki güçlüklerin, çilelerin ardında gizlenmiş olmasın. Gaflet dikenini aşmadan ayıklık gülistanına kavuşulamaz. Benlik dikeninden kurtulmadan manevi varlığa erişilemez. Gözyaşı dikenlerini aşmadan gülmeye hak kazanılamaz. Ölüm dikenini aşmadan ebedi hayata erilemez?

?-A mübarek! Senin güzel kokunla mest oldum. Haydi söyle, sen misk misin, amber misin?

Hakikatte gül, Hazret-i Peygamber -sallallahü aleyhi ve sellem- Efendimiz?in sembolüdür. Yani güllerin şahı, Efendimiz -aleyhisselatü vesselam-?dır

?Hakk?ın dergahına yetüp,

Efendimize eve dostlarına selam olsun ki, ruhumuza gül kokusu sinsin... eyvallah caferitayyar hocam konu için.

Gül ismi, Allah dostlarından bazıları için tac isim olarak da kullanılmıştır. Onyedinci asırda yaşamış Hakk dostlarından Misali Baba, Bağdat Seferi sırasında kendisini ziyarete gelen Dördüncü Murat Han?a, kış mevsimi olmasına rağmen, keramet olarak koynundan, açılmış taze bir gül çıkarıp vermesi sebebiyle, Gül Baba lakabı ile anılmıştır. (Evliyalar Ansiklopedisi, c.8, s.253)

sen bakmasını bil, dikendeki gülü gör. güldeki dikeni herkez görür.

?Gülün güzel kokulu olması, onun dikenlere katlanmasıdır. Zira gülün dostu dikendir.?

?Bir kişi hamama gider. Hamamda dostlarından biri, kendisine temizlenmesi için güzel kokulu bir kil verir. Kilden, ruhu okşayan enfes bir rayiha yaylır. Adam kile sorar:

Şair Nesimi?nin, gülü bir değer ölçüsü olarak ifade eden şu mısraları da ne kadar güzeldir:

güle dikeni var diye kimse çirkin demez ama