İşte ben bunları yazana kadar geçti yine zaman. Beynimiz yine oynadı oyununu hafızamız yataklık etti zamana..

Günümüzde stand-up çıktı mertlik bozuldu zannımca. Çünkü ortak olamıyorsun sadece izleyici kalıyorsun olaya.. Adam eğleniyor biz gülüyoruz.. Oysa katılmak farklı birşeydir mizaha..

Zaman diye bir şey var mı? O bile belli değil aslında.. İnsanoğlu başına bela yaratmış işte.. Bu yüzden trenleri kaçırmışız..:) Hep geçmişte kalmışlığımızda bu yüzden..

Zaman diye birşey yok aslında.. Hayata yüklemişiz zamanı. Dün bittiğine yarın gelmediğine göre şimdi var her zaman..

Belkide insanlar arasındaki ilişkide sömürülen zayıf olan değil güçlü olandır.. Köpekbalığının karnında gezen ve dişlerinden düşün parçaları düşünce mideye indirenlere benzer biraz mesele aslında..

Bizim kardeşliğimiz farkldır diğer ırkların kardeşliğinden.. Bizde kardeşin kardeşe yaptığını düşmanı yapmaz yeri geldiğinde. Biz yine de iyi düşünelim iyi olsun. Barış eksik olmasın tarihi kanla yazılmış ülkemden..

Sıklıkla bazı kelimelere, deyimlere takılır kalırım. Mesela ''kalite'' kelimesine de takmışlığım vardır. Mesele mal ve hizmetler ise sorun yok tabi ama konu insan olunca... Kelime sıfat olarak önümüze konursa oturmuyor tam olarak zihnime..

Mizah üzerine..

Yetmez bir de üstüne üstelik hiçbir zaman zaman.. Komiktir biraz zaman zaman.. Geçtiğine acı acı gülümsetir aslında..

bir söz vardır.. Alman bir yazarın.."ihtilal saturn gibidir, her devrim kendi çocuklarını yer" diye. Son yıllarda adı konmasa da yaşananlar bir devrimdir. İyiliği veya kötülüğü tartışılır veya her iki düşüncenin de tarafları olabilir. Bu sonucu değiştirmez. Bu devrimde kendi çocuklarını yiyebilir.

Sevmeye zaman kalmadı yine.. Yazık!!!

Dünyadan bir örnek ver deseniz hiç kuşkusuz söylenebilecek ilk devlet İngiltere'dir.. Yüüzyıllar boyunca nereeyse dünya üzerinde sömürmediği halk kalmamıştır..

İnsanın geçmişe gidip büyük babasını öldüresi geliyor da.. Paradoksu aşamıyor işte.. Her boyutta sağa sola gezeriz de şu zamanda bir tek geriye gidemeyiz...

Kimse güldürmüyor artık kendine.. En çok kendine gülmeli insan aslında.. Düşüne bile gülmek ayıp artık.. Aslında hepimiz düştükde gülenimiz yok yani..

Güzel sözler enflasyonu yaşanıyor teknolojinin gelişmesiyle ülkemde.. Kitap okuma oranın düşük olduğunu bir kenara not edersek durum aslında şaşırtıcı..

Unutulan en önemli şey bence zoraki barışların devamlı olamayacağıdır. Gördüklerimizle karar vererek göremediklerimize yem olacağız sanki. En azından bu his uyanıyor insanda.

Köpekbalığına bu durumun ne kadar zevk verdiği tartışılır...

Yıllar önce ağza alınamayacak düşünceler ortalığa saçıldı. Hazır mıydık bunlara? Bence hazırlıksız yakalandık. Ondandır ki sudan çıkmış balığa dönmüşlüğümüz. Asıl mesele bu şoku atınca üstümüzden neler olacağıdır ki. Temennimiz iyi şeyler olmasıdır.

Sömürü...

Mizah bambaşka bir pencere açar insanın dünyasında. Olaylara hep komik tarafından bakmaya başlarsın. Hayatın acıtan yönlerine ağlamak yerine gülmeye başlarsın.

Kalite yerine neden nitelikli demedim ki diye kendime kızıyorum ama karşıma iki şey çıkıyor o zaman.. Birincisi karşımdaki insan/insanlar böyle bir sıfata ne kadar makul bakar. İkincisi mevzu bahis kişi nitelikli kendini gerçekleştirmiş biriyse ''kaliteli'' diyerek onu rencide etmemektir.

Hz. Mevlana bu işin piri oldu artık.. Ama biraz kafa yoruldupunda Mevlana'nın Mesnevisinden habersizlerin bir kaç güzel sözünden anlam çıkartabilmesi zor görünüyor..

''Derler ki.. Yaratılanı severim yaratan dan ötürü'' Söylesekte bu sözü hiçibirimiz sevemiyoruz işte niteliksiz insanı.. Değil mi?

Zamana dair..

Duygusal olarak güçlü insanların zayıf insanları sömürmesi pek mantıklı değildir.. Çünkü güçlü insanların bu tür bir çıkara ihtiyacı yok gibidir..

Çarklara sıkıştır insanı değil mi? İşe gitme zamanı ile yaşama zamanı arasında.. Yelkovan kovalar akrep sokar..

Aslında anlatmak istediğim konudevletlerin birbirini sömürmesinden çok insanlar arasındaki duygu sömürüdür..

Birileri çıkıp diyebilir ki hiç mi faydası yok yani.. Derim ki sadece hoş seda sizin için.. Durum sanki pastanın kremasına bir parmak çalmak gibi.. Damakta kısa sürede eriyip giden...

Sizde farkettiğiniz gibi burda bir anlam kargaşası çıkmakta, duygu sömürüsü ile uluslararası ilişkilerdeki tam olarak birbirini karşılamamaktadır.

Ana tema aşk oluyor genellikle.. İnsanım manevi aşkı maddi aşkına yormakta zarar görmüyor açıkçası.. Hakka yazılanı Leyla'ya söyleme meselesi otobüse akbil basmak kadar kolay oldu nedense..

Kullanıldığı anlamda ''kalitesiz'' ise pek sorun yoktur aslında. Mal ve hizmet kadardır değeri bunda onun suçu olmasa da.

Ha sanmayın ki kullanmıyorum insana sıfat olarak... Bazen ağzımdan kaçırıp kendime şaşıyorum tabii..

Aslında suç oranlarına bakıldığında, insan ilişkileri gözlemlendiğinde o cafcaflı sözlerin hayata geçmediğini görmek mümkün..

Leman, gırgır ile büyüyen bir nesil olarak mizaha daha yatkınız bu dönem insanlarından zannımca.. Kötü Kedi Şerafettinle açtık gözlerimizi doğal olarak..

Hoş durmuyor doğal olarak mal veya hizmet olarak kulanılan bir kelimenin insana mal edilmesi.

Açılım halka rağmen olmamalıydı. Açılım derken açılın! a dönmemeliydi süreç. Barış istemek kadar doğal bir şey olmaz elbette ama barışında kuralları olmalıydı. Hak verilirken incitilmemeliydi insanlar..

Paylaşımlardan eksik olmayan güzel sözler artık herkesin dilinde.. Hep acaba bir araştırma yapılsa diye düşünürüm konusu güzel sözleri ne kadar uyguluyoruz diye..

improvisation

Artık fıkra bile anlatılmıyor günümüzde.. Fıkra okumak revaçta. Gülüşlerimiz bile yalnızlaştı... Sessiz kahkalarımız var artık. Biri görse eskiden delirmiş der galiba..

Açılın..

Bu kelime genellikle bir topluluğun veya kişinin başka bir toplumun ve kişinin haklarını, kaynaklarını karşı tarafın rızası olarak veya olmayarak kullanması, el koyması, istismar etmesi olarak kullanılsada son yıllarda insanlar arası ilişkilerde de kullanılmaya başlamıştır..