100 milyar defa denesem yine olmayacak

ama herkesi uzay boşluğuna akıttı..

düşünü, düşünü ben...

giderken

çünkü...

geç/ti,

öyle bir his var içimde

metal yorgunluğum var, kanadım bundan kırıldıysa demekki

Öyleki kendince bir kıyı köşe bulmuş herkesi o aradan sızdırdı..

boşları topla ma mak

içimdeki çocuk büyüdü

ergenlik ömür boyu

bu güzelmiş..

düşün dursun şimdi

güzel kızardı,

çoluk çocuk sahibi oldu

bumudur

hayallerimin niye kırıldığını

ne de fizik kanunları..

Benim haberim olmadan pörsümüş bir çeyiz sandığı gibi duran herkesi;

geçti

açıklayabilir

ayağı olan gidiyor arkadaş

düşüncesizce, hemde;

dünya evine girdi

sonra olmayabilir

yarısını mutsuzluğum içti

saçlarım dökülmüyor

kızdı, kızardı...

Ne çok takılmıştım tek kelimelerine bile..

düşündüm işte,

boşlukları kapatmayıp dibine düşmek

ben hala kaybedenler klubü

önceyi hatırlamazken

Çok derin bir çatlak var kalbimde..

boşlukları uygun sözlerle doldur ma mak

talan ettim düşü/nü

küfür ettim

Anımsamak için yokladığımda kalbimi

zaten imamlar dünya boş diyor

boş zaman bırakmak

bencede,

sigaramın yarısını ben

dün hiç tanımadığım bir mutluya

hiç bir şey bulamadım.. susuzdu, ıssızdı..

beyin...

öl deseler ölürüm

iflah olmayacak

sırf mutlu diye usulca sokulup

mesela sırt üstü yatamam

çilek genç odası verseler hayır demem

ne bilim ne de din

mutsuzluklarımızın kesiştiği biriyle mutlu olabilirim

sözde yetişkinim

güzel kızdı,

acı çekmeden büyüdüğüm için kızıyorum kendime bazen