Başarının Allah'tan geldiğini ve kendisinin bu başarıda bir vesile olduğunu bilen insanların işleri bereketli, icraatları uzun olur.

Eğer, her şey insanın kendi elinde ise, başarıyı her zaman yakalaması gerekmez mi?

Ama, öyle olmuyor!

Nefsini alçak gören kişiye, ne mutlu!.. Dağ gibi kendini üstün gören kişinin de vay haline.?

Allaha iman etmemek;

Övgü sarhoşu olup ayakları yerden kesilen ve kendilerini beğenip dalkavukların methini dinleyenler ise, içi boşalmış koca çınar gibi yıkılıp giderler...

adam illa gel beni öv diyor sözleriyle..

Demek ki, bir başarı elde edildiği zaman onu tamamen kendine mal etmenin tutar tarafı yok!

O'nu anlama kapasitesine sahip olmayan insanlar için inanın çok zor çoookk...

Niyet bozuk, işi de çürük olursa, başarısızlık kaçınılmazdır.

Hepsi, uzun tecrübelerin süzgecinden geçerek söyleniyorlar.

Başarının Allah'tan olduğunu bilmeyenlerin hazin sonu kaçınılmazdır.

kendini beğenip, kibirlenip, bir halt olduğunu zannetmektir.

Çünkü, başarısızlıkta insanın hata ve yanlışlıkları vardır.

Hikmet kitaplarında "Helaku'l-mer'i fi'l-ucbi" şeklinde Arapça bir ifade yer alır.

Başka saikler, elinde olmayan sebepler hiç yok mudur?

sinir bir durum

Başkalarının medh ü senası, övgüsü, uçurup kaçırması, göklere çıkarması asla onu aldatmamalı.

Bazıları kabul etmez belki ama, bunların büyük çoğunluğu da ilahi kitaplardan veya peygamber buyruklarından alınma sözlerdir.

Yani, "Kişinin helakı, kendini beğenmesindedir." demişler.

mesneviden

Hele övenler, daha da ileri giderek ona dalkavukluk yapmaya başlarlarsa, artık o kişilerin sonu gelmiş demektir.

cennetin kokusunu dahi duyamaz... diye buyuruyor Allah Resulü A. S.

Başkalarının da kendilerini övmesini bekler ve hatta isterler.

O iş, iyi niyetle ve hakkını vererek yapılırsa eğer, Allah'ın muradı da gerçekleşmiş olur.

en büyük övgü ve saygı Alemlerin Rabbi ALLAHA OLUR...

Zira, Allah daima iyiyi, güzeli, doğruyu ister, murad eder.

Hayatı boyunca başarmak isteyip de, insanın başaramadığı pek çok şey var!..

Hatta, böylelerini gördüğü ve duyduğu vakit, onları uyarmalı.

İnsanlar, hayatta başarılı oldukları zaman, nedense bu başarıyı hep kendilerinden bilirler.

Esasen, bu tür hikmetli sözler durup dururken söylenmiyor.

kalbinde zerre kibir olan cennete girmeyi bırak,

zorla kendini övdürme çabasında olanlara ne demeli

Övüldükçe nefisleri kabarır, olduğundan fazla görünmeye başlarlar.

Başarı imkanını, gücünü ve fırsatını tümüyle kendisi mi elde etmiştir?

Acaba insanın, başarıya giden yolda rolü, dahli, etkisi ne kadardır?

Bundan dolayı kendilerini beğenir, över, metheder dururlar.

İnsanı hayra teşvik ile bunu başarmasını ister.

Müslüman, başarısızlığı kendine, başarıyı Allah'a has kılan insandır.

Önemli görevlerde bulunan insanlar, bir işi başardıklarında Allah'a yönelmeli, O'na hamd edip şükretmelidir.

kendini beğenmek, kibirlenmek şeytanın işidir..

Sorumlusu da elbette insan olacaktır.

Başarıda ise, Allah'ın lütfu, ikramı ve ihsanı var.