"- Müsaade eder misin, bu içeceği evvela şu büyüklerine vereyim?" buyurdular.

"- Bunu ye ve komşularına ikram et. Çünkü açlık ortalığı kapladı." buyurdu." (Buhari, Megazi, 29; Müslim, Eşribe, 141)

Bazı hadis-i şeriflerin beyanı vechile, Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz bir sütü içtiği zaman içtiği kaptaki bakıyyesinden diğer sahabilere de ikram ederler, hem içene feyz aktarması olur, hem de sütte bir bereketlenme meydana gelir ve hiç eksilmezdi.

Esma binti Ebi Bekr şöyle anlatıyor:

Teberrük, esasen bereket istemek anlamındadır. Bir şey vasıtasıyla bereket ve feyze nail olmayı ifade eder.

Bunun üzerine Sevgili Peygamberimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- mübarek ellerindeki içeceği o çocuğa verdiler. (Buhari, Eşribe, 19)

"- Öyleyse müsterih ol." dedi.

Ailem:

Ebu Eyyub el-Ensari, Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-'i misafir ettiği günlerde yemek pişirir ve -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz'e gönderirdi. Yemeğin kalan kısmı geri geldiğinde, Alemlerin Efendisi'nin parmaklarının dokunduğu yerleri sorar ve araştırırdı. (Müslim, Eşribe, 170-171)

"- Evet, sordu." dedim.

Gıda Bakıyyesi ile Teberrük

"- Ya Rasulallah! Senden bana ikram olunan nasibimi hiç kimseye vermem!"

"- Ben Rasul-i Ekrem'in haline dayanamıyorum. Evimizde yiyecek bir şey yok mu?" dedim. Zevcem:

"- Ya Rasulallah! Eve kadar gitmeme müsaade buyurunuz." dedim. İzin verdi. Eve gittim ve zevceme:

Biz hendek kazarken çok sert bir kayaya rastladık. Ashab, Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e gelip, durumu arz edince Rasul-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- bizzat hendeğe indi. Kazmayı eline alıp indirince o sert kaya kum gibi dağıldı. Bu mucizevi tecelli cereyan ederken gördük ki, Allah'ın Rasulü -sallallahu aleyhi ve sellem- açlıktan karnına taş bağlamış. Zira orada kaldığımız üç gün boyunca hiçbir şey yememiştik. Bunun üzerine:

"- Giriniz, sıkışmayınız." buyuruyor, ekmek kesiyor, üzerine et koyuyor, etin suyunu da bunun üstüne döküyordu. Nihayet bütün ashab doydu. Yemekten bir miktar da arttı. Aileme hitab ederek:

Sehl bin Sa'd -radıyallahu anh- şöyle rivayet etmektedir:

Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- gelenlere:

Evliyaullah'ın tegaddi eylediği yiyeceklerin bakıyyesini yiyip içmek, ruhta tasarruf için başvurulagelen vasıtalardan biridir. Bazılarının sandığı gibi bu keyfiyet de, mesnedsiz ve bid'at kabilinden değildir. Zira bunun Hazret-i Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in hayatında birçok kereler gerçekleştiğine dair hadis ve siyer kitaplarında çeşitli misaller yer almış bulunmaktadır.

Tebük'te susuzluk hali vaki olunca, Hazret-i Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz, parmaklarından az bir şey su akıttırmış, sonra baş parmağından pınar misali sular akmış; kırbalar suyla dolmuş, teberrüken ondan içilmiş ve ordunun su ikmali onunla yapılmıştır. Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in parmağından akan bu su, şüphesiz zemzemden de şifalı ve efdaldir. Çünkü -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz'in nurlu ellerinden ve mübarek cism-i şerifinden akmıştır.

"- Biraz yemeğimiz var. Bir-iki kişiyle bize buyurunuz." diye rica ettim.

"- Hem çok, hem de iyi! Ailene; biz gelinceye kadar tencereyi ateşten indirmemesini, ekmeği de fırından çıkarmamasını tenbih et." buyurdu. Ashabına da: "Kalkınız!" emrini verdi. Muhacirler ve ensar hep birlikte kalktılar.

O akıllı çocuk da herkesi şaşırtan ve aleme ibret olmaya seza şu büyük cevabı verdi:

"- Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-, hazırlığımızın ne kadar olduğunu sormadı mı?" dedi.

Bunun üzerine aileme gidip :

Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-:

Muhtelif zaman ve mekanlarda ve hassaten Tebük Seferi'nde sahabi, Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in gıdalarının mübarek bakıyyeleri ile bereket bulmuştur.

Hazret-i Cabir -radıyallahu anh- da, Hendek savaşı öncesinde büyük hendeklerin kazıldığı o zor zamanlardaki bir hatırasını şöyle nakleder:

Ben oğlağı kestim, ailem arpayı öğütüp ekmek yaptı. Eti de tencereye koyduk. Ekmek pişmek üzere ve tencere taşlar üzerinde kaynamakta iken Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-'e gidip:

Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz'e bir içecek getirilmişti. Ondan bir miktar içtiler. Bu esnada sağ tarafında bir çocuk, sol tarafında ise ashabın büyüklerinden yaşlı kimseler oturuyorlardı. Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- sağındaki çocuğa kabına erilmez bir incelik ve nezaketle:

"- Biraz arpa ile bir keçi yavrusu var." dedi.

Ben, Abdullah bin Zübeyr'e hamile iken Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yanına hicret etmiştim. Medine'ye vardım ve Kuba'da konakladım. Orada Abdullah doğdu. Sonra Rasulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz'e geldim. Onu kucağına aldı ve bir hurma istedi. Hurmayı ağzında biraz çiğnedikten sonra bir parçasını Abdullah'ın ağzına koydu. Abdullah'ın midesine inen ilk lokma bu oldu. Ona dua etti ve Allah'tan bereket taleb etti.1

"- Ne kadar yemeğiniz var?" diye sordu. Olanı söyledim.

"- İşte Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-, muhacir, ensar ve bunlara katılan diğerleriyle beraber geliyorlar." dedim.