Yerine Kur'anı mı koyacaksınız?

Bunu, sanki Rasulullah efendimiz yanımızdaymış gibi, O'nunla aynı zaman içinde yaşıyormuş gibi yapmak da önemli bir hassasiyet.

Gerçekten bilmek ilgi çekici olabilir değil mi?

Medine'nin iki ünlü kabilesi, Evs ve Hazreçliler, Müslüman olduktan sonra bile Buas harbi vuruşmalarını anıp, birbirine girdiklerinde Rasulullah çok üzülüyor. Kabile asabiyyeti, Rasulullah'ın büyük emek vererek inşa etmeye çalıştığı İslam kardeşliğinin önüne geçince, bu, Allah Rasulünü derin bir hüzne boğuyor.

Yine zor mu bulacaksınız?

Bir de bu yazıyı okuyunca İbrahim Sadrinin şiiri geldi aklıma:

Şöyle der miydi acaba bizi gördüğünde:

Onu kapıda mı karşılayacaksınız?

Rasulullah'ın, yüzünün rengi değişmiş halde, ?Kalbini yardın da mı baktın? tepkisi, savaşta, kelime-i tevhidi söyleyen bir kişiyi, ?Korktu da söyledi? diyerek öldüren?mücahid?e yönelikti. Cihad körü körüne adam öldürmek değildi. Cihad öfke tatmini değildi. O sahabi o Peygamber üzüntüsünü anladı ve kalbi bir pişmanlık yaşadı.

Şimdi gelin, tam bu açıdan Ebu Zer 'in kalbi perişanlığını hesap edin:

Kimbilir?

Her yemekten sonra sofra duası etmeyi,

Peki hala Amerikan filimlerini seyredecek misiniz televizyonda?

Her zaman söylediğiniz şarkıları?

Rasulullah, ibadette Peygamber'den bile aşırı gitmeye çalışan, hatta Hazreti Peygamber'in ibadetini azımsayanlar karşısında da üzülüyor.

o gönüller sultanını,

Ya sabah namazı için,

Okuyunca düşündüm ki kendi nefsim adına, malesef onlar gibi olamıyorum,

Efendimizi evinize doğru gelirken gördüğünüzde,

?Kalbini yardında mı baktın!? diye üst üste soru sorarak azarladığı sahabi, ?Keşke daha önce değil de o gün müslüman olsaydım da Rasulullah'tan böyle bir azar işitmeseydim? diye dövünüyor.

Fakat söyleyin bana,

Ka'b bin Malik, Rasulullah'ın konuşma boykotu uyguladığı, bütün ashabını da bu boykota uymaya yönelttiği sahabilerden birisi... O, mesela, Rasulullah'ın bir bakışını, bir tebessümünü nasıl özlediğini anlatıyor. Bizzat Kur'an-ı Kerim, Rasullulah?ın bu boykotu sırasında onlara dünyanın dar geldiğini bildiriyor.

ama neden peki onlar gibi olamıyorum,

Yoksa rahat bir nefes mi alacaksınız,

Hemence içeriye girmesine izin verecek misiniz?

Onun için, hangi davranışların Rasulullah'ı üzeceğini bilmek de önem kazanıyor.

Burada, bir Müslümanın Allah'ın Kitabı Kur'an inip dururken hala, muharref metinlerle hemhal olma durumu var. Rasulullah'ın üzüntüsü hemen orada bulunan sahabilerde etkisini gösteriyor. Abdullah bin Zeyd, Ömer'e dönüp şöyle diyor:

Tıpkı Allah'ın hoşnud olmayacağı işleri yapmanın mü'mine yakışmadığı gibi, Rasulullah'ı üzecek davranışlar içine girmek de mü'mine yakışmıyor.

Hocam Allah razı olsun bu güzel paylaşım için, insanı derin düşüncelere götüren bir anlatım,

Yoksa onu içeri almadan önce, aceleyle,

Ve okuyacak mısınız,

Eğer Peygamber Efendimiz,

Allah Rasulü'nün?Bizden değildir? tasnifi içine girmek ne kadar endişe vericidir?

Yoksa teleşla ne yapayım diyerek,

Sonsuza dek, hep birlikte...

-Allah senin aklını başından mı aldı? Allah Rasulünün rengine bak, nasıl kızardı?

Merak ediyorum:

Rabbimiz zaten her şahiddir tanıktır. ?Nerede olursak olalım o bizimle beraberdir? çünkü... Rabbimizin hoşnut olmayacağı şeyi, O'nun nazarları altında yapıyor olmak nasıl çılgınca bir şey ise, yarın Rasulullah'ın bulunduğu ortamda O'nun hoşlanmayacağı bir davranışla görünmek ne kadar üzer, ümmetine şefaat için çırpınan Allah Rasulünü!

sizdende Allah razı olsun dilfeza bu güzel şiir ve duygusal yaklaşım için

Sonsuz edebinden dolayı, kendisine izafeten galat-ı ru'yet ile söylediği, ama derin bir üzüntüyü hissettiğimiz sözleri bizi silkeler miydi acaba?

Ve inandırmaya çalışacağınızı,

Belki de ağzınızdan hiç çıkmamış olmasını mı dilerdiniz,

oysa o kadar çok seviyorum ki öylesine derin bir aşkla,

Demek ki geceyi gündüzü ibadetle geçiren bir insan da?O'ndan? olamayabiliyor. ?O'ndan? olmak?O'nun sünneti?, yani O'nun hayat seyri ile bütünleşmekle mümkün oluyor.

Hatırlayamadığınız en son çirkin kelimeyi...

Peki ya dünyalık müziğinizi, kasetlerinizi de saklayacak mısınız?

Sıcacık yatağınızından,

Bazı dergileri, gazeteleri çarçabuk saklayıp

Buğday satarken satılan malın altı ile üstünün birbirinden farklı olduğunu görünce?Bizi aldatan bizden değildir? diyor Allah Rasulü sallallahü aleyhi ve sellem.

O size kızmadan önce?

Peki bilmesine izin verecek misiniz,

Tanıştırmaktan onur duyacak mısınız en yakın arkadaşınızı onunla?

Bu adeta bir iman tazelemesiydi.

Bilmek ve düşünmek,

Bir gün Rasulullah, Hazreti Ömer'in elinde Tevrat'tan bir bölüm görüyor. Yüzünün rengi değişiyor.

Aklınızın ve ruhunuzun beslendiği şeyleri?

Zaman zaman?Bana ne oluyor ki, sizi şöyle görüyorum? diyor.

Aslında bu duygu Rasulullah Efendimiz zamanında da yaşanmış. Mesela zaman zaman Rasulullah'ın muhterem zevcesi Hazreti Aişe Validemiz, zaman zaman sevgili kızı hazreti Fatıma Validemiz, Rasulullah'ın gördüğünde hoşlanmadığını hissettikleri resimli? süslü örtüleri, perdeleri O gelmeden kaldırmışlar.

-Rasulullah'ın saadet çağında yaşayanların Rasulullah'ı üzecek davranışlardan kaçınma hassasiyeti ile, O'nunla aynı çağda yaşamayanların hassasiyeti arasında ne ölçüde fark vardır?

Oflayıp puflamadan,

-Rab olarak Allah'ı, din olarak İslam'ı, peygamber olarak Muhammed'i, önder olarak Kur'an'ı kabul edip hoşnut olduk.

Sahabe-i kiram da Rasulullah'ı üzmeyi istemezlermiş.

Yalnızca birkaç günlüğüne aniden çalsa kapınızı,

acaba ben onlar kadar sevemiyor muyum Efendimizi,

-Bilal bu başımın üzerine ayaklarıyla basmadıkça ben bu başı buradan kaldırmayacağım.

onlar gibi her tavrımda acaba Efendimiz tasvip eder mi diye aklıma gelmiyor,

Gerçekten evinizde ona hizmet etmekten alacağınız hazzı.

Bazen ses tonu değişiyor.

VARLIĞININ KAÇ BAHARA BEDEL OLDUĞUNU BİLMEYENLER YOKLUĞUNUN ISTIRABINI NASIL DUYSUNLAR EFENDİM...

Her zaman yaptığınız şeyleri?

Yapmaya devam edecek misiniz,

Üzüldüğünü hissettiklerinde içlerinde derin bir pişmanlık duygusu oluşurmuş.

Tıpkı bazen Rabbimizle ilişkilerimizin bile uzaklarda kaldığı, kalb dünyamızdan koptuğu gibi...

kalbimi zangır zangır titretmeyen kupkuru bir sevda mı benimkisi,

Sağa sola mı koşturacaksınız?

Ömer de hemen beklenen sözü söylüyor:

Bu önemli bir soru değil mi?

Peki ya yine mırıldanacak mısınız,

Bazen gördüğünde mübarek yüzünün rengi değişiyor.

Yoksa kapatmaya mı koşacaksınız aceleyle,

Şimdi söyleyin açık yüreklilikle,

Merak ediyorum neler yapacağınızı...

Eğer bir gün Peygamber Efendimiz ziyaretinize gelse,

Bazen uzakta kalıyor Allah Rasulü ve O'nu üzmenin nasıl bir bedeli olduğunu, kalbimizin nasıl paramparça olabileceğini yeterince idrak edemiyoruz.

Bazen küsüyor, irtibatı kesiyor, selam vermiyor, gülümsemesini eksiltiyor Allah Rasulü...

-Ey Ensar, Ey Muhacirler! Ey Allah'ın kulları! Buraya gelin! Ben, Allah'ın kulu ve peygamberiyim!

... bir kere rüyamı şereflendirmişti ve onun karşısına abdestsiz ve örtüsüz çıkmak istemiyordum Öyle bi telaşa düşmüştüm ki.

Onu evinizde görüyor olmaktan mutluluk duyacağınızı;

Bizim yüreklerimiz...

Onun için Rasulullah'la mü'minlerin hukukunda bir de?Onu üzmemek? ilkesi öne çıkıyor.

yoksa benim sevgim benim aşkım kuru bir sevgi mi dilimden kalbime inmeyen,

Şöyle bir soru önemli olmalı:

Erkenden fırlayacak mısınız?

mümin kardeşini üzücü davranışta bulunmaktan

Rasulullah sallallahü aleyhi ve sellem evimize misafir olmak için kapımızı çalsaydı, acaba evimizde neleri görmesini istemezdik?

Bir kaç günlüğüne sizinle birlikte yaşasa,

Böylesine şerefli bir konuğa açacağınızı en güzel odanızı,

Evet, o çağrıyı hatırlamak lazım:

Kitaplığınızın raflarında tozlanmış,

Hudeybiye'de, imzalanan sulh anlaşması şartlarına karşı sahabede bir soğukluk oluştuğunda, Ebu Cendel, elleri -ayakları zincirli vaziyette müşrik tarafa iade edildiğinde, üzülüyor Rasulullah.

-Benim sünnetimden yüz çeviren kimse benden değildir.

-Bana ne oluyor ki, sizi savrulmuş görüyorum. Yürekleri darmadağınık... Dünyaları kararmış... Sel üstünde bir saman çöpü gibi... Milyarlarcasınız ama yürekleriniz korku dolu... Vehm mi düştü yoksa içinize? Kur'an okuyorsunuz gırtlaklarınızdan aşağı inmiyor. Namazlarınızın yüzde kaçı kabul olacak nitelikte?

Yapacağımız şeyleri...

Her zaman okuduğunuz kitapları?

Yoksa hiç bilmemesini mi isterdiniz?

Evlerimizde?Aman şunları görmesin? diye bir telaş başlardı, değil mi?

Onun kalmasını ister misiniz sizinle?

Ebu Zer bir gün Bilal-i Habeşi'ye?Kara kadının oğlu? diye hitab ediyor. Olay Rasulullah'a intikal ediyor ve Rasulullah?Bunun bir cahiliye tavrı olduğu?nu ifade ederek Ebu Zer'e kızıyor. Ebu Zer ne yapsın? ?Cahiliye tavrı? o gün, bir insan için en katlanılmaz tanımlama... Müslümanlar?Cahiliye?nin içinden çıkıp gelerek Müslümanlığa ulaşmışlar. Evet, çok üzülüyor Ebu Zer ve başını kumların üzerine koyup sesleniyor:

Huneyn savaşında?Muhammed öldü? şayiası çıkıp, mü'min saflarında panik ve dağılma meydana gelip, Rasulullah, düşman kılıçları arasında tek başına kaldığında...

Hiç yüzünüzü asmadan,

Her vakit namazınızı kılacak mısınız?

Peygamber üzülürse o nesil böyle bir gönül alma yöntemi uygulardı.

Ziyareti bitip gittiğinde?

Bizim evlerimiz...

Biliyorum ama

Yoksa birkaç günlüğüne değişecek mi planlarınız?

Zaman zaman?Mescidimize yaklaşmasın? diyor.

Bundan sonra artık Rasulullah'ın ne söyleyeceği az? çok tahmin olunabilir. Kendi ibadet? taat miktarını ve insani hayatını anlattıktan sonra son cümle olarak şunu söylüyor:

Eğer bir gün Peygamber Efendimiz ziyaretinize gelse

Belli ki onları görmekten hoşlanmayacağını, onları gördüğünde üzüleceğini düşünürdük.

Şöyle diyelim ya da:

Hadis kitapları mı çıkaracaksınız?

Ve bunun yerine ortalığa,

Rasulullah'ın?Mescidimize yaklaşmasın? dediği insanlar arasında bulunmak ne kadar üzüntü vericidir?

Peygamberin ziyareti bitene dek birbirleriyle?

Ailenizdeki sohbetler eski halini koruyacak mı?

Rasulullah, zaman zaman o çağın Müslümanlarının evlerine misafir gelirdi ve onların evleri her zaman Allah Rasulü'nü misafir etmeye hazır olurdu.

Yoksa hiç karşılaşmamalarını mı umardınız,

-Sizi uyarıyorum, diye başlıyor söze. Allah'a yemin ederim ki ben sizin Allah'tan en çok korkanınız ve O'na karşı en çok takva sahibi olanınızım...

Ona sunacağınız yemeklerin en iyisi olacağını,

efendımız gelse keske.. cıkarsa bizleri karanlıktan aydınlıga gönüllerımız huzuru bulsa.. rabbım bızlere onun sefaatıni nasip etsin

Bizim sokaklarımız...

Ka'b bin Malik'in Rasulullah'ı üzen davranışı, Tebük Harbi'ne katılmaya davet edildiği halde mazeretsiz katılmamasıydı. Bütün mü'minlerin varını yoğunu ortaya koyduğu bir imtihanda, havaların sıcaklığı, hurmaların olgunlaşma mevsimi bahane olarak gösterilmemeliydi. Üzülmüştü Allah Rasulü, ondan beklemiyordu, yaralanmıştı ve bu üzüntüyü, bütün zamanlara ibret olacak şekilde Kab'a ve onunla birlikte cihadı ıskalayan iki kişiye göstermişti.

Bunun için şöyle düşünmek: Mahşer ortamında O'nun yanında hayat defterleri açıldığnıda, bütün işlerimize herkesle birlikte O da tanık olduğunda ne hissederdik?

bilemiyorum, tek bildiğim onların tırnağı bile olamadığım...

Gideceğiniz her yere götürebilecek misiniz Peygamberi de?

Mesela Rasulullah Efendimiz zaman zaman?Şunları yapan bizden değildir? buyuruyor.