ve içeri girecekmisn gibi oldum:(

kapı açıldığında dehşete düşmüş karşımda sibeli görmüş gibi olmuştum aman allahım aynı o evet aynı yuvarlak büyük ve son derece anlamlı bakan gözler sanki benden davet beklemiyor beni gönlünün en muhteşem köşkündeki tahtına buyur ediyordu... üzerindeki kırmızı ceketinin içine giydiği beyaz renkli gömleğiyle sanki papatya tarlasındaki bir gülü andırıyor altındaki füme renkli dalgalı eteğiyle henüz yağmakta olan bir bahar yağmurunu andıran insanı uyanmak istemeyeceği derin rüyalara uçuruyordu... gözümü tekrar kapayıp açtığımda hayal kırıklığım bende onulmaz derin yaralar açtı karşımda sibel değilde bohçasında sakladığı ve satmaya çalıştığı kumaşlarla bir çingene kız çocuğu buldum kara gözleriyle ve garip şivesiyle konuşuyor ama ben hiç bişey duymuyordum...

bu kadar yeter yatma vakti.