Kokusu burnunuzdan, sureti gözünüzden, sesi kulağınızdan, teni aklınızdan silinmiyorsa bir türlü...

ooo maşallah, ne mutlu:)

ben biliyorum. ya sen?

Bir anlık ayrılık, bir ömür gibi geliyor ve gider gitmez özlem saç diplerinizden çekiştirip beyninizi acıtıyorsa, iştahınız kapanıyor, iştahınız açılıyor, iştahınız şaşırıyorsa, iştahınız, hasret acısında bile karşı konulmaz bir tat buluyorsa...

Hem kimseler duymasın, hem cümlealem bilsin istiyorsanız...

his... hisset... hissettirrrrr ve unuttt

Ben bu Can dündarın karısını aldattığını çğrenene adar bizden saymıyordum arkadaş öğrendiğim anda dedimki tamam ya adam normalmiş :D

Kaybetme korkusu, kavuşma sevincinden ağır basıyorsa ve aşk, gurura baskın çıkıyorsa bu yüzden her daim...

Uğruna ödenmeyecek bedel, gidilmeyecek yol, vazgeçilmeyecek konfor yoksa...

Her gidişte ayaklarınız "Geri dön" diye yalpalıyorsa ve siz kendinize rağmen dönüyorsanız, sınırsız, sabırsız, doyumsuz bir tutkuyla...

Onu hatırladıkça başı göğe ermişçesine ya da asansör boşluğuna düşmüşçesine ürperiyorsa yüreğiniz...

en güzel huzur o:(

Ömrü saatlere sıkışmış bir kelebek telaşıyla o hüzünden bu neşeye konup

Aşk O'na ulaşmaktır, O'nu istemektir, O'na dua etmektir. Aşk O'nun varlığına inanmak ve O'nu hissetmektir...

akan gözyaşları halbuki dünyalara bedeldir, çünkü onun her bir tanesi tüm hücrelerinde hissettiğin aşkı taşır, taşır ve bedeninden alır götürür. aşk hiç bitmez ki böyle. çok büyük o bitmez. çok göz yaşı lazım.

Nedensiz küsüyor, sebepsiz affediyorsanız ve bütün bu hallerinize siz bile akıl erdiremiyorsanız...

Hayat onunla güzel ve onsuz müptezelse...

Dünyanın en güzel yeri onun yaşadığı yer, en güzel kokusu bedenindeki ter,

manevi aşka yönelmek lazım yoksa olmayacak böyle.

ay yok canım ya, ayakkabıyı aldıgım kişi başka biri... :) yanlış anlaşılmasın. ben zaten manevi aşka tutuldumm.. maddi aşk yalan dolaan...

harika ya bu kadar mı güzel tarif edilirr...

aşkın tadı hiç güzel değil ama. neden böyle? neden kötü? neden acımasızca?

zaamaaaaaaaaaaan en büyük ilaaaççç

Onunlayken pervaneleşen yelkovanlar, onsuz mıhlanıp kalıyorsa yerine, bir

Özlemi, sol memenizin altında tek nüsha bir yasak yayın gibi taşıyorsanız gün boyu...

akrep kadar hain...

hayat mı acımasız yoksa insanlar mı? neden herşey bu kadar sahte. sahte dünya kimse kimseye inanmıyor. aşk gerçek ama kim biliyor?

Ayrılık ölüme, vuslat sehere denkse...

Gamze gamze tebessüm de onun içinse, alev alev öfke de; bunca tavır, onca sabır ve nihayetsiz kahır hep onun yüzü suyu hürmetine...

kalkıyorsanız gün boyu nedensiz...

Mütemadi bir sarhoşluk halinde, her çalan telefona o diye atlıyor, vitrindeki her giysiyi ona yakıştırıyor, konuşan birini dinlerken "keşke o anlatsa" diye iç geçiriyorsanız...

Her filmin kahramanı o...

Eğer...

Gece yarısı kadim bir dost gibi kucaklayan tanıdık bir şarkı, bütün acı sözleri unutturmaya yetiyorsa...

Eliniz telefonda yaşıyor, işaret parmağınızla ha bire onu tuşluyor, dara düştüğünüzde kapıyı çalanın o olduğunu adınız gibi biliyorsanız...

Dışarıda yer yerinden oynuyor ve "içeri"de bu sizi zerrece ilgilendirmiyorsa...

Ve her konduğunuzda diğerini iple çekiyorsanız bu hislerin...

O halde bugün sizin gününüz!..

"Çok yaşa"yın ve de "siz de görün"üz.

işte bu ya bütün mesele bu. hepsi aşk yüzünden lanet olsun onun yüzünden.

Sınıfta, büroda, yolda, yatakta içiniz içinize sığmıyor, ondan söz edilince yüzünüz, sizden habersiz, mis kokulu bir ekmek dilimi gibi kızarıyor, mahcup somurtuyor veya muzip sırıtıyorsa ve o, her durduğunuz yerde duruyor, her baktığınız yerden size bakıyor, siz keyiflendikçe gülüp, hüzünlendikçe ağlıyorsa...

Ayakkabı alacak kadar sevmek:)

artık aşka inanmıyorum

Her şiirde anlatılan oysa...

Onsuz geceler ıssız, sokaklar öksüzse...

gülme ya. aşk güldürür mü? güldürürsede uzun sürmez. gülen o güzel yüzler, yüzlerde açan çiçekler solar. aşk ağlatır geceler boyu. gözden akan her bir damla yaş aşkı çaresizliğe dönüştürür.

Elmalar pembe, kiremitler pembe, gökyüzü, yeryüzü, onun yüzü pembeyse, kışlar ilkbaharsa, yazlar ilkbahar, güzler ilkbahar...

en dayanılmaz duygusu gözlerindeki kederse...

Her roman ondan söz ediyor, her çiçek onu açıyorsa...