evet sayın nehar çok yanlış

Alfabe yalnızca araçtır diye düşünüyorum...

Ne çok alfebe değiştirmişiz ya hu! Biz Türkler çok aziz bir milletiz fakat çokta kararsızız galiba...:(

Selçuklulardan sonra her beylik, Türkçe sayesinde tutunmaya ve hükmetmeye çalıştı. Böylece anlatım ve ifadede birlik ile Türkçe'ye verilen değer önde geldi. Dil düşüncesinin yanında alfabede de birlik sağlandı ve her beylik İslami-Türk yazısını kullandı. O devirde bütün Türk illerinde durum aynı idi. Beylerin sınırları olsa bile yazı birliği bütün Türklüğü birleştiriyordu. Bu, doğu ve batı Türklüğü için de söz konusu idi.

Türklerin tarih boyunca kullandığı alfabeler:

Türk tarihi, düğümler ve bu düğümlerin açıldığı dağınıklıklarla doludur. Göktürkler devrinde millet, tek bir hakanın etrafındadır. Dili, dini ve alfabesi tektir ve her bakımdan bir birlik mevcuttur. Uygurlar devri bu birliğin az çok bozulduğu, Türklüğün bilhassa dini açıdan dağılmaya yüz tuttuğu bir devir olarak karşımıza çıkmaktadır. Uygurlardan sonra Türklük, İslam medeniyetine dahil olmuştur. İslamiyet, Uygurlar zamanında görülen dağınıklığı gidermiş, Türklüğü kurtarmış ve milleti yeniden bir bütün haline getirmiştir. Karahanlılar'la başlayan ve Selçuklular'la yeniden tesis edilmeye çalışılan birliğin ve bütünlüğün gerçekleşmesi de İslam dini sayesinde olmuştur. Ancak, bu iki devleti birbirinden ayıran en mühim şey, birincisinin Türkçe'ye verdiği değerdir. Selçukluların bunun yanında belirtilmesi gereken hizmetlerinden biri alfabede birliği sağlamış olmalarıdır. Zaten bu büyük devlet, tarihe mal olurken İslami - Türk yazısını Türk birliğinin kurulabilmesi için en mühim unsurlardan biri olarak miras bırakmıştır.

Kimi zaman esir düştü kimi zaman kıtaları aşarak devlerler kurdu... En çok yıkılan ve yine en çok devletleşen millet Türklerdir...

Harezm Türkçesini ele alalım...11. ve 12. yy ı kapsayan bu dönem, Oğuzların ve Kıpçakların yerleşik hayata geçmesiyle şekilleniyor. Bu şekillenmedeki en büyük etkense siyasi ve etnik yapı olmuştur... Arap Alfabesi kullanılmış fakat transkribe edilen kelimeler Kıpçak, Oğuz ve Uygur Türkçesidir... Döneme ışık tutan Nehcü'l Feradis ve Kısasü'l Enbiyanın önce orjinal metnini sonra da Türkiye Türkçesine çevrilmiş nüshalarını okumak gerekir...

Duygu ve düşünceyi aktaran herşey gibi... resim, müzik, dans gibi...

Arap-İslam alfabesi: Türklerin topluca İslamiyet'i kabulünden, yani 10. asırdan sonra geniş bir sahada bütün Türk-İslam devletleri tarafından kullanıldı. Arap Alfabesi yirmi sekiz harf olmasına rağmen Türklerin kullandığı İslam harfleri otuz bir ile otuz altı harften meydana gelir. Sağdan sola doğru yazılan bu alfabe, bütün Türklüğü kucaklamış ve Türkçe'nin çeşitli lehçelerinde, pekçok kitap, kitabe yazılmıştır. Muazzam ve kesintisiz abidevi eserler bu alfabe ile verildi. Türkiye, İslam alemi ve dünyanın her yerindeki kütüphane ve kitapseverlerin kitaplıklarında İslam harfleriyle yazılmış milyonlarca Türkçe eser mevcuttur. Dünyanın en büyük ve muazzam arşivi, Türk - İslam alfabesiyle yazılan Türkçe evraklarla doludur.

Bir milleti ayrıştırmak, o milletin geçmişi ve soyu ile olan bağını koparmak istiyorsak uyduruk bir alfabeyi önüne koymamız kafidir... Nitekin Ruslar bunu başarıyla uygulamışlardır ve Orta Asyadaki köklü ayrışmanın temelinde Türk unusurlarına farklı farklı alfaberin dayatılmış olmasıdır ki bir önceki alfabeyle yazılmış bütün eserler metinler yakılmıştır...20 yaşında kitap yazan bir yazar 20 yıl sonra kendi yazdığı kitabı kendisi dahi okuyamamıştır...

Göktürk alfabesi: Metinleri Orta Asya?daki Orhun Nehri kıyısında bulunduğu için Göktürk veya Orhun ismi ile anılır. Orhun?da yerleşen Türkler tarafından kullanıldığı için de Türük, Türk Alfabesi denir. Türklere mahsustur ve Esik Kurgan yazısına benzer. Hunlar, Göktürkler ve sathi olarak da Asya ve Avrupa?ya yayılan Türk kavimleri, kullanmıştır. Bu alfabede resmin göze hitap ettiği ve ses haline geldiği açıkça görülür. Göktürk alfabesi otuz sekiz harften meydana gelir. Dördü sesli olup, sekiz sesi karşılar, gerisi sessizdir. Ayrıca ok, ko, uk, ku, ük, kü, nç, nd, gibi heceler ayrı harflerle gösterilmiştir. Sesli harfleri, sessizler okutur. Sağdan sola doğru yazılır. Tonyukuk, Kültigin ve Bilge Kağan hatırasına yazılıp, dikilen Orhun Abideleri bu alfabenin şaheser numunesidir. Bunlar ayrıca Türkçe'nin bilinen ilk yazılı metinleridir.

Kiril alfabesi: Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği hudutları içinde yaşayan Türkler tarafından kullanılmaktadır. Kiril Alfabesi, ihtiyari olmayıp, Rus ve komünist emperyalizmin zoraki tatbikidir. Komünist idare, Türklere tek bir alfabe kullandırmayıp, milli birliği bozmak için on sekiz Türk boyuna değişik işaretli alfabe kullandırmıştır. Suni bir Slav alfabesidir. Otuz sekiz harftir. On biri sesli, gerisi sessizdir. Soldan sağa doğru yazılır. Kullanma alanı, Rusya?daki Türkler içindir.

alfabe üzerindeki degişiklikler karasızlıklatan ziyade ses arayışı ve türetmekten kaynaklı diyebilirmiyiz acaba?

Türkler, çeşitli yerlerde ve yerleştikleri sahalarda başka başka alfabeler kullandılar. Sesin ifadesi olan harf denen işaretler itibaridir, iğretidir, takmadır. Aynı ses ayrı alfabelerde, değişik harfler/şekiller ile yazılır. Alfabeye, İslam dininin kabulüyle Osmanlı terbiyesinde yetişen yaşlıların hala kullandıkları şekliyle, Elifba, Ebced de denilmiştir.

Bütün bu dayatmalara rağmen şeklen değişen Türkçe, özünden kaybetmemiştir...

Öte yandan dayatmalar ve yasaklar da oldu... yukarıda da bahsettim bu dayatmalardan... Derya iken gölet haline getirilmek istenen Türk Edebiyatı, tüm dayatmalara ve yağmalara rağmen varlığını muhafaza etmeyi başardı... Çünkü Türk milleti, millet olma vasıflarını her daim taşımıştır...

Latin alfabesi: Bu alfabe, 1925 yılında ilk defa Azeri Türklüğü tarafından kullanılmıştır. Türkiye Cumhuriyeti?nin kurulmasından sonra; 1928?de Türkiye?de kullanılmaya başlandı. Günümüzde, Türkiye ve Avrupa Türkleri kullanır. Latin asıllı yirmi dokuz harften meydana gelir. Sekizi sesli, gerisi sessizdir.

Türkler; Orhun-Türk, Uygur-Sogd, Arap-İslam, Kiril-Slav ve Latin alfabelerinden başka Sogd, Mani, Brahmi, Süryani, Rum, Slav vs. gibi alfabeleri de kısmen kullanmışlardır.

O zaman ne diyelim, yenilikçi mi diyelim.

Bugün Türk dünyası dil ve din birliğine sahiptir. Fakat alfabede birliği kaybetmiştir. Bu birlik, Rusya?daki Türkler arasında bile mevcut değildir. Ancak onlar da görülen çözülme üzerine yazıda birlik tarafına yönelmişlerdir.

Hal böyle olunca kullanılan alfabelerde de değişmeler oldu... Bu değişim çoğunlukla kendiliğinden olmuştur... Uygur, Orta Anadolu, Harezm ve Çağatay Sahasındaki değişme gibi...

Uygur alfabesi: Göktürklerden sonra Türkistan?da devlet kuran Uygurlardan adını alır. Uygurlar ve Türkistan?daki Türkler kullandı. On sekiz işaretten meydana gelir. Dördü sesli, gerisi sessizdir. Harfler umumiyetle birbirine bitişiktir, çok defa başta, ortada ve sonda olmak üzere üç şekli vardır. Sağdan, sola doğru yazılır. Sekizinci asırdan, on ikinci asra kadar yaygın, on beşinci asra kadar mevzii bir şekilde görülür. Bu yazının katiplerine, bakşı, bakşıgeri veya serbahşı adları da verilmiştir.

Kararsızlık diyememiz buna sayın nehar...

Herkesin vakıf olduğu üzere Türkler akıncı, savaşçı ve göçebe bir milletti...

bir millete dili ile seslenmek, anlatmak, millet fertlerini en iyi şekilde yetiştirmek ve birleştirmek içindir.

Dil -iş ve fikir birliğine sekte vurmak, ayrışmayı sağlamak için alfabeden başlamak lazım...

Ben alfabe konusunda çok da hassas olmadım Türk Dili Tarihi konusunda... O dönemi yaşayan alimler ve avam için büyük sıkıntı teşkil etmiş olsa da bize aktarmak istediklerini başarıyla aktarmışlar...

Kültür tarihimize bakıldığında daha ilk yazılı abidelerimizde Türkçe yazma endişesi kendisini göstermektedir. Buna paralel olarak, edebiyatımızın menşeine doğru gidersek, saraylarda ve halk arasında Türkçe söylemek; kamlarda, bahşılarda ve ozanlarda milletin dertlerine deva olmak gerçeği vardır. Bütün bunlar, bir millete dili ile seslenmek, anlatmak, millet fertlerini en iyi şekilde yetiştirmek ve birleştirmek içindir. Şu halde her millette olduğu gibi bizde de dil ön sırada yer almıştır. Şair ve müellifler tarafından işlenen dile türlü emekler sarf edilmiştir. Alimlerimiz onunla bildiklerini açıklamışlardır. Fakat Türkçe'nin tarih içinde zaman zaman talihsizliğe uğradığı da bir gerçektir. Böyle olmasına rağmen kesintisiz devam eden Türk tarihi içinde ona arka çıkan hakanlar olmuş, Türkçe yazan şair ve müellifler mükafatlandırılmıştır.